Summary: As seguras eleccións galegas e os eventuais novos comicios xerais son o pano de fondo do conflito político entre os gobernos galego e central tras a venda da factoría coruñesa mentres Alcoa, que segue en San Cibrao, volve reducir produción

No derradeiro día do pasado xullo o persoal da factoría de Alcoa na Coruña vía aliviado o conflito polo que levaba mobilizado dende o outono de 2018: o fondo de investimento Parter Capital ratificaba as condicións para mercar a fábrica de aluminio da Grela que a multinacional estadounidense ameazaba con pechar. Entre as garantías, o mantemento dos máis de 300 empregos durante dous anos, pero cun escenario xeral condicionado a unha baixada dos prezos da enerxía eléctrica. É dicir, á aprobación por parte do Goberno de España do prometido estatuto das industrias electrointensivas.Sempre dende a reivindicación da inmediata aprobación do Estatuto do Consumidor Electrointensivo, o persoal da fábrica da Coruña, renomeada como Aluiberia, recibiu con satisfacción o peche da operación que o salvou do ERE. Mentres, na Xunta reinou a frialdade. O conselleiro de Industria, Francisco Conde, advertiu de que a ausencia desa normativa eléctrica converte calquera solución para a fábrica coruñesa en provisional e mantén a incerteza sobre Alcoa San Cibrao, e o Executivo central retrucou reprochando que o Goberno galego apenas se implicara na resolución do conflito.As seguras eleccións galegas e os eventuais novos comicios xerais son o pano de fondo do conflito político entre os gobernos galego e central tras a venda da factoría coruñesaEste foi o primeiro capítulo do que no inicio desta primeira semana completa de agosto derivou xa en conflito político aberto entre ambos gobernos cun duplo arrecendo preelectoral: o das seguras eleccións galegas, que se celebrarán a máis tardar no outono de 2020, e o das eventuais eleccións xerais que se celebrarían o 10 de novembro deste 2019 no caso de que a investidura de Pedro Sánchez non dea frutificado. A ministra de Industria en funcións, Reyes Maroto, visitou Galicia coa resolución do balance da resolución do conflito de Alcoa encabezando unha axenda que non incluíu encontro ningún coa Xunta, o que en San Caetano len como unha "falta de respecto impropia dun goberno responsable".Na súa visita a Galicia, que non incluíu encontros coa Xunta, a ministra de Industria en funcións suxeriu que o PP podería facilitar a aprobación do Estatuto Electrointensivo se non "bloquease" a investidura de SánchezFormalmente, a viaxe da ministra consistiu en senllas visitas institucionais aos concellos da Coruña e Santiago e mais nun acto de partido co secretario xeral do PSdeG, Gonzalo Caballero. No caso coruñés a visita incluíu tamén unha xuntanza con representantes do persoal de Aluiberia, no propio Pazo de María Pita. Alí Maroto deixou críticas ao Goberno de Feijóo: "hai que estar á altura" e ser "agradecidos", dixo a socialista tras asegurar que non recibira nin unha "chamada" de parabéns do conselleiro Conde tras a confirmación da venda. No acto compartido con Caballero a ministra en funcións agregou ademais ademais o que o PP interpretou como unha presión do Goberno de España en clave partidaria. É unha "gran contradición", dixo, que o PP "bloquee a formación de goberno" por parte de Pedro Sánchez, porque "se se bloquea a formación de goberno, estase bloqueando o Estatuto do Consumidor Electrointensivo" que os populares poderían acelerar absténdose na investidura.Feijóo, que este martes se reuniu co persoal e cos compradores da fábrica, reprocha á ministra a "falta de respecto"A resposta de Feijóo chegaba este martes, no marco das xuntanzas que mantivo con representantes de Parter Capital, aos que ofreceu "un plan de formación" para o cadro de persoal de Aluiberia na Coruña e axudas para financiar investimentos. Xuntouse ademais con representantes do persoal, que pide a fin dos "parabéns", xa que agora é tempo de "traballar" para garantir que o horizonte da factoría non é de só dous anos. A solución da fábrica de aluminios sempre será "provisional" mentres non haxa estatuto electrointensivo, reiterou o presidente da Xunta. A seu xuízo, a visita de Maroto e as súas declaracións foron unha "falta de respecto" impropia dun "goberno responsable". Para o líder do PSdeG, no entanto, fica claro que Xunta e PP o único que achegaron a este conflito foron "paus nas rodas": "primeiro dicindo que non había investidores" e despois "dando por definitivo o peche das plantas" tanto na Coruña como en Avilés.Alcoa, que segue en San Cibrao, volve reducir produción e o persoal reitera a necesidade do Estatuto ElectrointensivoMentres se producía este cruzamento de declaracións, que o BNG interpretaba este martes a través da súa vicevoceira parlamentaria, Olalla Rodil, como un exercicio de "partidismo cutre" de populares e socialistas, a incerteza continúa na fábrica galega que segue a ser de Alcoa, a de San Cibrao. Así, o comité de empresa desta fábrica ratificaba este mesmo martes que a empresa rebaixa a produción de aluminio un 6,25% adicional ao 5% que xa estaba a aplicar. "A situación é moi preocupante e pódese agravar de non aprobarse en breve o estatuto para a industria electrointensiva", advirte o persoal, que xa valora novas "medidas reivindicativas".


Summary: A manifestación de Democracia Nacional polo 12 de outubro rematou coa queima de diversa simboloxía, entre ela unha bandeira de Galiza con estrela vermella e varias catalás soberanistas

O 12 de outubro, entendido como Día da Hispanidade, foi asumido polo españolismo como un día de reivindicación unionista, na que se puxo especial énfase na oposición ao impulso de soberanía que se vive en varias nacións do Estado, sobre todo en Catalunya. E precisamente foi en Barcelona onde a manifestación do grupo de ultra-dereita Democracia Nacional rematou coa queima dunha bandeira estreleira galega, ademais de varias esteladas catalás. A marcha reuniu a varias decenas de fascistas baixo o lema "Orgullosos de ser españois". Tamén se berraron consignas contra a migración, nun acto que rematou en Montjuïc e na que se afirmaba que "o separatismo é terrorismo". Tiñan permiso gobernamental. Bandeiras nacionalistas galegas como as que queimaron os neo-nazis son prohibidas e confiscadas pola policía en certos recintos deportivos, tal e como veñen denunciando seareir@s de Dépor, Celta ou Obradoiro.


Summary: O economista, enxeñeiro, escritor e ex-edil do BNG en Lalín José Luis Sucasas, colaborador de Praza Pública, faleceu este 1 de abril na Toxa.

Practicando unha das súas paixóns, o ciclismo, e do xeito inesperado en que se acolle a morte de alguén cheo de vida. O economista, enxeñeiro e escritor José Luis Sucasas (Lalín, 1959) faleceu repentinamente este sábado, 1 de abril, tras desplomarse mentres facía deporte coa súa bicicleta na Toxa. Os servizos de emerxencia tentaron, sen éxito, reanimalo. As mostras de estupor, agarimo e lembranza sucédense para chorar o falecemento de quen foi economista, enxeñeiro, concelleiro do BNG en Lalín e, sobre todo, un galego apreciado, un home querido. Coas súa xente achegada e compañeiros na vida, pero tamén coa infinidade de persoas que o seguían e lían con atención, quedan catro obras de narrativa -O paxaro que ninguén ve (2002), Soñaron buratos na terra (2003), Pena Furada (2012), Nunca foi día de todo (2014)- e mais un ensaio -Outra vaca no millo (2010)-. Xunto ás palabras de Sucasas plasmadas en libro fican tamén moitas, moitísimas outras. As plasmadas en centos de artigos publicados nos desaparecidos Vieiros e Xornal de Galicia e, dende xullo de 2012, en Praza Pública. A retranca e o amor polo país combinábanse nos textos de Sucasas coa análise económica profunda, a crítica política contundente e irónica e mais as descricións agarimosas das súas queridas terras do Deza ou de territorios máis afastados que marcaran, por diversos motivos, a súa vida. Entre a dor pola perda, inesperada e cruelmente temperá, fican as súas palabras, os seus coñecementos e a súa visión do mundo. Descanse en paz. Todos os artigos de José Luis Sucasas en Praza.gal


Summary: Olalla Rodil, do Bloque Nacionalista Galego, acusa a Román Rodríguez de "tomar como idiotas" ás deputadas.

O conselleiro de Cultura e Turismo, Román Rodríguez, defendeu a reforma do estatuto da Axencia Galega de Industrias Culturais (Agadic) para "mellorar a ordenación da súa estrutura", e avanzou un próximo plan de impulso da danza que fará "de modo consensuado" co sector, a través dunha mesa que analizará a situación, as necesidades e retos de futuro das artes do movemento. Así o trasladou o cargo autonómico nunha interpelación por parte do grupo do Bloque Nacionalista Galego (BNG), na que a deputada Olalla Rodil acusouno de encabezar "unha brigada de demolición da cultura" tras unha década "escura" marcada por un recorte orzamentario de 60%. A parlamentaria nacionalista referiuse especialmente ao caso do Centro Coreográfico Galego (CCG), actualmente sen dirección e cuns 50.000 euros de orzamento, e reprochou á Xunta de executar "a súa desaparición de facto". Rodríguez respondeu ironizando con que Rodil interprete "cultura como orzamento", e defendeu a "saúde de ferro" do sector, con cifras "superiores ás do bipartito", que segundo el contou con "máis diñeiro", pero non con xente que acudise aos espectáculos. En concreto, destacou os preto de 6.000 actividades realizadas baixo as redes da Agadic, así como o millón de espectadores conseguidos en cinco anos. Defende a inclusión do CGAI na AGADIC Román Rodríguez tamén insistiu na seu defensa do novo estatuto da Axencia Galega das Artes da Imaxe, unha reforma administrativa e técnica que permitirá "mellorar" o marco xurídico, a creación dun xerente "para evitar atrasos en pagos e xestión" coas compañías, algo "tremendamente demandado polo sector"; ou a inclusión do Centro Galego das Artes da Imaxe (CGAI) na propia estrutura da Axencia. O conselleiro, por outra banda, sinalou a creación dun departamento específico para fomento e apoio da danza galega, do que dependerá o Centro Coreográfico Galego, que seguirá destinado á profesionalización do sector e á produción de novos espectáculos de danza. "Está absolutamente equivocada", insistiu o titular de Cultura, afondando no feito de que a Xunta "seguirá traballando nunha cultura como símbolo de identidade do pobo, respectando a liberdade dos creadores como fonte de riqueza e xeración de emprego" e que "nin debe estar dirixida politicamente" nin debe ser "patrimonio de ningunha formación". Olalla Rodil, con todo, reprochou a Rodríguez o "bochorno" de subirse á tribuna parlamentaria para "tomar como idiotas" ás deputadas, e que se o recorte orzamentario representa o amor do PP pola cultura, debería "abrazala menos". A deputada exemplificou as súas críticas con declaracións da Asociación de Actores e Actrices da Galicia ou da Academia Galega de Teatro, nas que ambas as dúas entidades arremetían tanto contra a perda de repercusión do Centro Dramático "ano tras ano" como contra a "opacidade, a falta de comunicación e o escurantismo da Xunta".


Summary: O debate, no que ían participar todas as candidaturas municipais, contaba co apoio da dirección do centro, pero Inspección Educativa decidiu suspendelo. A entidade salienta que o obxectivo do evento era "promover unha educación aberta e problematizadora en relación co seu contexto".

A pasada semana estaba prevista a realización no IES de Foz dun debate electoral, no que ían participar todas as candidaturas municipais da localidade, e que xa tivera lugar antes dos comicios de 2011 e 2015. O evento contaba co apoio da Dirección do centro educativo e estaba concibido como unha actividade formativa para o alumnado de 4º de ESO e 1º de Bacharelato. NEG critica que "a inspección educativa non pode ser un medio rancio, autoritario e burocrático de control negativo da liberdade de cátedra"Porén, Inspección Educativa, dependente da Consellería de Educación decidiu suspender o debate, supostamente en resposta ás críticas dalgúns pais e nais que argumentaron que os rapaces e rapazas non teñen aínda a posibilidade de votar. A suspensión xerou críticas entre todas as forzas políticas participantes; algunha, coma o BNG, chegaron a falar de "censura" e entre as restantes listas todas destacaron que non vían problema na realización da actividade.Agora, Nova Escola Galega (NEG) vén de facer público un comunicado no que denuncia a suspensión do debate e acusa á Consellería de Educación dun "ataque á liberdade de cátedra". A entidade destaca que o vento estaba concibido "como unha iniciativa interna de formación, relacionada coa actividade política e a vida social, económica e cultural que se articula a través das Institucións democráticas da administración local" e que o seu obxectivo era "promover unha educación aberta e problematizadora en relación co seu contexto"."O alumnado tamén é veciñanza á que hai que formar no senso ético e cívico, o que é hoxe unha responsabilidade formativa que transcende aos centros, pero que tamén os inclúe"NEG critica que "a inspección educativa non pode ser un medio rancio, autoritario e burocrático de control negativo da liberdade de cátedra" senón que "ten a capacidade para informar e reforzar, neste caso, sobre a correcta actuación do centro a algunhas familias posiblemente mal informadas sobre o conxunto das tarefas educativas e as súas implicacións"."Somos conscientes da responsabilidade educadora que comporta a liberdade de cátedra en relación cos dereitos da infancia e da adolescencia, a autonomía e a liberdade de conciencia", remata a entidade, que destaca que "o alumnado tamén é veciñanza á que hai que formar no senso ético e cívico, o que é hoxe unha responsabilidade formativa que transcende aos centros, pero que tamén os inclúe".


Summary: En Marea presentou na mañá desta terza feira a súa candidatura pola circunscrición de Pontevedra. Fíxoo nun acto no que os candidatos e candidatas reivindicaron a pluralidade da coligazón da que forman parte Anova, EU e Podemos.

En Marea enxalzou a súa pluralidade no acto de presentación da candidatura pola circunscrición de Pontevedra. Esta pluralidade da que presumiu a coligazón formada por Anova, EU e Podemos ten a ver co feito de que "se pareza" a Galiza, segundo as candidatas e candidatos. "Gústanos dicir que esta candidatura se parece moito a Galiza, pero non porque sexamos máis ou menos galegas, e por suposto non porque nos fagamos fotos con narcos, senón porque é representativa da nosa sociedade: avogadas, médicas, mestres, pero por suposto tamén empregadas do fogar e mocidade moi ben formada e precaria que por sorte aínda non forma parte de eses 100.000 que emigraron" afirmou a número 2 de En Marea por Pontevedra, Ánxela Rodríguez, militante de Podemos. Alexandra Fernández: "Hai outro xeito de facer as cousas; o que é necesario é ter vontade política e antepoñer as persoas e os seus dereitos" Pola outra banda, a número 1 por Pontevedra, Alexandra Fernández, centrou a súa intervención nunha posíbel intervención militar en Oriente Medio."Son das que berramos Non á guerra do Iraq", subliñou, para pasar despois a se referir á precariedade que padece a maioría social do país. "Hai outro xeito de facer as cousas; o que é necesario é ter vontade política e antepoñer as persoas e os seus dereitos", reivindicou esta militante. Mocidade, ecoloxía e emprego formaron parte do discurso dos demais candidatos de En Marea por Pontevedra, que estiveron arroupados polo concelleiro da Marea en Pontevedra, Luis Rei. Os candidatos e candidatos destacaron que a coligazón "vai máis alá das estruturas partidarias". "A política de En Marea vai sobre a xente, vai sobre nós", afirmou Ánxela Rodríguez, quen cualificou a formación como "mostra do compromiso da maioría da xente, dese 99% para cambiar todo".


Summary: Através dun recurso xudicial, iniciativas na rede e propostas parlamentares a rede de solidariedade co pobo sahariano insta o goberno español a non extraditar o actitivista.

Desde que o 19 de xaneiro lle foi notificada a orde de extradición --para cuxo cumprimento ten 15 días-- Hassana Aalia está a recibir numerosas mostras de apoio. A imprensa de todo o estado fíxose eco da súa situación e, agora, diversos colectivos e organizacións políticas --entre elas o BNG-- instan a Madrid a non entregar o activista sahariano ao goberno que o torturou e condenou a cadea perpetua por defender os dereitos do Sáhara. Neste senso, na notificación que lle foi remitida o executivo español asegura que embora cumprir todos os requirimentos para serlle concedido o asilo, posúe un proceso pendente en Marrocos polo que llo denegan. Así é que o seu avogado --letrado tamén do Comisión de axuda ao refuxiado de Euskadi-- Javier Canivell anunciou en comparecencia de imprensa esta quinta feira, na que tamén estivo presente Hassana Aalia, que presentarán de maneira inmediata un recurso contencioso-administrativo perante a Audiencia Nacional española e a solicitude de suspensión cautelar da saída obrigatoria. O BNG presentou dúas inciativas parlamentares en Galiza e Madrid para demandar o asilo político de Hassana Aalia Entrementres estanse a multiplicar as iniciativas para frear o proceso de expulsión de Aalia. Destarte, o Bloque Nacionalista Galego (BNG) presentou pouco despois de se coñecer o rexeitamento do asilo político dúas iniciativas parlamentares no Parlamento galego e o Congreso español nas que insta o goberno de Madrid a asumir a súa "responsabilidade" a respeito da ocupación marroquina do Sáhara e a garantir o dereito de Aalia a ser acollido. Así, desde a organización frontista emprazan o goberno español a "comprometerse de verdade na defensa dos dereitos políticos, humanos, sociais e económicos do pobo saharaui en lugar de poñerse de lado de Marrocos". Doutra banda, xa foron activadas diversas plataformas dixitais para a recollida de sinaturas nas que se insta o executivo de Mariano Rajoy e, no concreto, ao ministro do Interior, Jorge Fernández Díaz a conceder asilo político para o activista e xornalista sahariano. Durante a comparecencia de imprensa Hassana Aalia asegurou a denegación deste dereito reflicte o aliñamento do Estado español cos intereses marroquinos ao pór "riba dos dereitos humanos" os "intereses económicos" de Rabat.


Summary: A Deputación pagará 2.346.200 euros polas 40 pezas de ourivaría, que pasarán a ser "para sempre patrimonio de todos os lucenses". A asociación MariñaPatrimonio celebra a decisión.

O pasado 24 de outubro a valiosa colección que Álvaro Gil lle cedera décadas atrás ao Museo Provincial de Lugo foi trasladada por orde dos seus herdeiros. A familia levaba tempo reclamando a propiedade dunhas doazóns realizadas entre 1955 e 1980 e que consideraban cesións temporais; criticaban tamén que as pezas, polo seu valor, non contasen cun seguro específico ante posibles roubos. A xustiza deulles a razón e a pesar dos intentos das institucións de chegar a un acordo con eles (chegara a ofrecer 2.3 millóns polas corenta pezas de ourivería, máis 600 mil euros máis polas costas legais), o herdeiros de Álvaro Gil acabaron por levar estes tesouros. De inmediato asociacións e investigadores fixeron unha chamada pública de atención sobre a necesidade de que estes obxectos, entre os que se atopa o Torque de Burela, o máis grande dos atopados en Galicia, se expuxese nun museo público. "Con independencia de razóns legais e éticas, isto débenos facer reflexionar e, sobre todo, debe facer pensar en como deben ser recuperados para Galicia estas valiosas testemuñas da nosa Historia", destacaba Manuel Gago. De igual xeito, o colectivo Lugo Monumental difundiu un comunicado no que lles pedía aos descendentes de Álvaro Gil que "reconsideraden a súa decisión e que poñan os intereses da cidade e o respecto á vontade do mecenas por riba de cuestións económicas". Así mesmo, a Asociación Cultura do País iniciou unha campaña para instar as institucións a que iniciasen "o proceso expropiatorio do Torques de Burela e o resto da colección de Álvaro Gil". A familia aceptou finalmente a oferta que xa hai tempo lle realizara o ente provincial, que mercará a colección por 2.346.200 euros máis os 600 mil polas costas xudiciais A historia, oito meses despois, ten un final feliz. A Deputación de Lugo anunciou este xoves que a familia aceptou finalmente a oferta que xa hai tempo lle realizara o ente provincial, que mercará a colección por 2.346.200 euros máis os 600 mil polas costas xudiciais. O presidente da Deputación, José Ramón Gómez Besteiro, destacou que con esta decisión as pezas cedidas por Álvaro Gil pasarán a ser "para sempre patrimonio de todos os lucenses". Gómez Besteiro adiantou que a colección estará de novo exposta no Museo Provincial entre finais de agosto e principios de setembro. O organismo provincial efectuará o pago en cinco anualidades (de 2014 a 2018). Ademais os herdeiros renuncian, dende o momento da sinatura do contrato de compra-venda, a reclamar danos e perdas a través de calquera acción, administrativa ou civil, ademais de desistir da que xa teñen iniciada en maio deste ano ante a Deputación e que ascende a 2,7 millóns de euros. Gómez Besteiro adiantou que a colección estará de novo exposta no Museo Provincial entre finais de agosto e principios de setembro MariñaPatrimonio vén de publicar un comunicado no que "recoñece e valora moi positivamente os resultados das negociacións" e no que lembran que "estas pezas constitúen un símbolo moi salientable da nosa cultura e teñen unha especial relevancia para a comarca da Mariña, de onde procede unha boa parte desta colección". En decembro as asociacións Cultura do País, ADEGA, Buril e MariñaPatrimonio organizaron un roteiro pola Mariña para reivindicar a volta da colección de Álvaro Gil e tamén a defensa de varios xacementos arqueolóxicos da comarca. Aproveitando a "felicitación" á Deputación, a entidade sinala que espera nalgún momento "felicitar tamén" a Consellería de Cultura "cando, por exemplo, inclúan no Inventario a mina de ouro da Espiñeira e cando consoliden e protexan Estabañón, a Roda de Barreiros ou o Hipocausto de Burela".


Summary: A Galiza superou nas últimas horas a súa marca de contaxios diarios da Covid, ao detectárense 2.263 casos novos, unha cifra inédita desde o inicio da pandemia, aínda que a presión hospitalaria contense, cunha lixeira subida de pacientes en UCI, e un leve descenso de ingresados en camas convencionais.

Segundo os datos feitos públicos na quinta feira pola Consellaría de Sannidade (con información recollida até as 18 horas da cuarta feira) nas últimas horas detectáronse na Galiza 2.263 casos positivos da Covid, o que eleva a cifra total de persoas coa enfermidade activa a 18.664 casos. Esta cifra de contaxios supera os picos alcanzados en xaneiro deste ano, aínda que é certo que, naquel momento, cun número de casos activos similar ao de agora, a presión hospitalaria era moito maior. De feito, na xornada da quinta feira informouse de 273 persoas ingresadas con Covid, das que 50 están na UCI. O 23 de xaneiro pasado, con todo, cunha cifra de contaxios diarios de 1.888 casos novos, o número de persoas ingresadas en unidades de coidados críticos era de 142, case o triplo que as actuais. Vigo, á cabeza Os novos contaxios incrementáronse en todas as áreas sanitarias, excepto na de Vigo que, no entanto, segue tendo o maior número de casos novos detectados. Así, na área olívica, os contaxios novos das últimas horas ascenden a 532 e o número de casos activos sitúase en 5.936 (230 máis que hai un día). Na área da Coruña-Cee, detectáronse 406 contaxios novos e o número de casos activos subiu até 2.985 (307 máis); na área de Pontevedra-O Salnés, hai 360 persoas contaxiadas máis e os casos activos son 2.840 (265 máis); e na área sanitaria de Ourense, Verín e Valdeorras volveron subir os contaxios novos e os casos activos, 254 e 2.560 (33 máis), respectivamente. Mentres, na área sanitaria de Santiago-Barbanza, rexistráronse 358 novos contaxios e os casos activos elévanse a 2.262 (316 máis); na área de Lugo, Monforte e A Mariña detectáronse 200 contaxios e os casos activos soben a 1.319 (166 máis); e na área de Ferrol, hai 153 contaxiados novos e 762 casos activos (120 máis). Presión hospitalaria Con respecto á presión hospitalaria, na xornada da quinta feira Sanidade informou de que hai 273 persoas ingresadas, 50 delas en Unidades de Coidados Intensivos (catro máis que hai un día) e 223 en camas convencionais (cinco menos). Por áreas, a de Vigo mantén o maior número de enfermos graves, con 16 persoas ingresadas en UCI, e ten 65 pacientes en 'planta' (6 menos); na área de Pontevedra hai 10 persoas en UCI (unha máis) e 41 en unidades convencionais (unha máis); mentres que na Coruña hai 7 enfermos de Covid en UCI e 37 en 'planta' (2 máis). Na área sanitaria de Ourense tamén hai 7 enfermos críticos (un máis) e 39 pacientes en camas convencionais (2 menos); na área de Santiago hai 4 pacientes con Covid en UCI (2 máis) e 22 en 'planta'; na área de Lugo hai 3 pacientes críticos e 12 en 'planta' (un máis); e na área de Ferrol hai outros 3 pacientes en UCI e 7 en hospitalización convencional (un menos). Son 2.739 persoas as falecidas coa Covid-19 desde o inicio da pandemia. Os últimos decesos comunicados polo Sergas son os dunha muller de 66 anos ingresada no Álvaro Cunqueiro de Vigo, un home de 69 anos que estaba no Hospital Lucus Augusti, un home de 90 anos ingresado no Complexo Hospitalario de Pontevedra, e outro home, de 91 anos, que estaba hospitalizado no CHUAC. Todos tiñan patoloxías previas, salvo a muller falecida na cidade olívica. Con respecto ás probas diagnósticas, nas últimas horas realizáronse 12.284 PCR (o total realizado desde o inicio da pandemia rolda os 3,2 millóns), 4.961 test de antíxenos, e 6.208 probas doutros tipos. Segundo informou Sanidade, a taxa de positividad das probas PCR (o número de casos positivos por cada cen probas realizadas) situouse no 14,1%, lonxe do 5% que estabelece a OMS como limiar para dar por controlada a pandemia.


Summary: As evidencias sobre o descontrol na xestión da vaga de lumes da pasada semana son cada día máis claras. Xosé Ferreiro, portavoz do BNG na Deputación de Lugo, denunciou que "cando dende a Xunta se recorría á axuda externa e se dicía que os medios estaban superados, vimos veciñas e veciños tentando apagar o lume con caldeiros mentres camións e bombeiros estaban nos parques comarcais porque non se contou con eles nunhas xornadas tan difíciles para o noso país".

Malia tratarse o consorcio provincial de bombeiros de Lugo dunha entidade participada maioritariamente pola Xunta de Galiza e estar presidido polo director xeral de emerxencias e interior da Vicepresidencia e da Consellaría da Presidencia, Administracións Públicas e Xustiza Luís Menor Pérez, o goberno galego renunciou a utilizar os seus medios materiais e humanos. Segundo se afirma desde o grupo provincial do Bloque Nacionalista Galego, "este feito é significativo de como a Xunta de Galiza coordena os medios de extinción, ignorando os recursos propios e máis achegados á poboación". A Xunta renunciou a utilizar a 174 bombeiros en Lugo. Os medios humanos e materiais do consorcio provincial de bombeiros de Lugo distribúense nos parques comarcais de Chantada, Monforte, Vilalba, Sarria, Viveiro e Barreiros, conformados quer por equipamentos específicos para a loita contra o lume quer por camións de bombeiros ou motobombas quer por persoal formado e especializado no combate contra os incendios. Segundo puido saber o BNG, a Xunta non só renunciou a utilizar estas dotacións, senón que chegou a rexeitar o ofrecemento dos propios bombeiros dos parques de Lugo que se apresentaron voluntarios ao longo do domingo 13 para facer fronte á situación criada. Ao tempo, non deixa de sorprender a negativa do goberno galego a botar man destes efectivos, cando as bases dalgúns destes profisionais atopábase en zonas próximas a algúns dos focos incendiarios, como acontece en Chantada, Monforte, Vilalba, Sarria. A día de hoxe, a Xunta de Galiza aínda non explicou os motivos de tal decisión, mantendo un absoluto silencio sobre o tema que está a provocar un grande malestar nas áreas afectadas pero tamén nos propios profesionais. A Xunta rexeitou o ofrecemento dos bombeiros dos parques de Lugo que se presentaron voluntarios ao longo do domingo 13 para facer fronte aos lumes A sexta feira 20 de outubro extinguíase o último incendio activo en Lugo. As equipas contra o lume daban por rematado nesa xornada as chamas que asolaron a parroquia de Donis no Concello de Cervantes, após unha semana de actividade en que ficaran arrasadas miles de hectáreas de grande valor ambiental incluídas na reserva natural d´Os Ancares, entre as que destacan o bosque de Vilarello de Avisedo. Ao longo da semana tamén sofreron a acción incendiaria as vivendas e núcleos habitados desta comarca, como Xantes ou Vilarello, chegando a desaloxarse os establecementos hoteleiros do Piornedo, un dos centros turísticos da zona. Algúns dos veciños deste lugar consultados por Sermos Galiza non dubidan en sinalar "a falta de medios, principalmente aéreos" como a causa fundamental de que "o lume se desmadrase", o que choca co grande despregamento do operativo de helicópteros cando case unha semana despois a conselleira de medio rural Ánxeles Vázquez visitou a localidade. A vaga incendiaria non ficou reducida á comarca d´Os Ancares. Alén do lume de Cervantes -canda os rexistrados en Monforte de Lemos foron os que representaron máis perigo para as persoas-, outros moitos concellos de Lugo foron golpeados polo lume. Así na comarca da Ribeira Sacra, canda a súa capitalidade, O Saviñao, A Pobra de Brollón e Chantada, na comarca de Sarria, Samos e Triacastela, na Ulloa, Antas de Ulla, na Terra Chá, Castro de Rei, Outeiro de Rei e A Pastoriza, e tamén Guntín, Friol ou Quiroga. As queixas veciñais son unánimes na totalidade dos concellos afectados, sinalando fundamentalmente a falta de medios para loitar contra o lume, pero por riba de todo a situación de abandono por parte da Xunta, o que os obrigou a afrontar co seus propios medios materiais e humanos ao lume.


Summary: Un programa da Deputación da Coruña percorrerá os centros de ensino con actividades e obradoiros para animar mozos e mozas a usar a lingua propia de Galiza. Antía Otero, Aldaolado, Davide Salvado ou María Yáñez, entre as participantes.

Animar a mocidade a falar galego en todos os ámbitos da súa vida é a finalidade da nova campaña de dinamización linguística impulsada pola Deputación da Coruña e que durante os vindeiros meses percorrerá con 91 actividades os centros de ensino secundario de 43 concellos da provincia. As poetas Antía Otero, Rosalía Fernández Rial, as contadoras Paula Carballeira ou Aldaolado; Xurxo Souto, MJ Pérez, García MC, Davide Salvado, Monoulious Dop ou Laura Romero do mundo da música; Irene Lourido ou María Yáñez do xornalismo e novas tecnoloxías e Sokram e Mou do graffiti; xente do mundo da ilustración e a moda como Cestola na Cachola, ou do ámbito sanitario como Iria Veiga; forman parte da ampla nómina de participantes do novo programa co que a Deputación da Coruña quere animar á xente moza a usar a nosa lingua. "O galego: a miña lingua" é o nome da campaña A vicepresidenta e responsábel da área de Normalización linguística da Deputación da Coruña, Goretti Sanmartín, dixo que esta nova iniciativa pretende "sensibilizar e achegar referentes á poboación adolescente no uso do galego" pois, segundo anotou, "é nestas idades cando se poden modificar actitudes e comportamentos lingüísticos das persoas. O importante é reforzar a condición de lingua propia do galego". A coordinadora do novo programa de dinamización lingüística, Emi Candal, destacou o carácter "ambicioso e ilusionante" que posúe un proxecto "que lle trasladará á mocidade o positivo de empregar o galego, tanto nos ámbitos familiar como profesional".


Summary: CON VÍDEO Villares e Pontón amosan no propio acto a súa indignación pola ausencia de mencións aos asasinatos dos golpistas no discurso do presidente e Leiceaga subliña que o cadro de Castelao é un símbolo "contra o fascismo e a represión" 'A derradeira leición do mestre' trae dende Bos Aires o espello da barbarie franquista en Galicia A Agrupación Alexandre Bóveda lamenta que Feijóo "manipule e oculte o significado" d'A derradeira leición do mestre

'A derradeira leición do mestre' trae dende Bos Aires o espello da barbarie franquista en Galicia A Agrupación Alexandre Bóveda lamenta que Feijóo "manipule e oculte o significado" d'A derradeira leición do mestre Non foron poucas as ocasións nos nove anos que Feijóo acumula como presidente da Xunta nas que as súas mencións á traxectoria política e artística de Alfonso Daniel Rodríguez Castelao acaban en polémica. Nestes anos o xefe do Goberno galego empregou a memoria do principal ideólogo histórico do soberanismo galego e figura clave no impulso do Partido Galeguista para, por exemplo, xustificar os recortes ao uso do galego no ensino, eloxiar o labor de Gerardo Fernández Albor, defender a figura do rei de España ou, máis recentemente, atacar os alcaldes das mareas. A chegada a Galicia d'A derradeira leición do mestre para ser exposto por primeira vez fóra de Bos Aires non foi unha excepción. O presidente do Executivo galego pronunciou un discurso breve, pero o suficientemente prolongado como para indignar a algúns dos presentes, especialmente os representantes de En Marea e BNG e, sinaladamente, á deputada Ánxeles Cuña Bóveda (En Marea), quen ademais de membro do Parlamento é neta de Alexandre Bóveda, intelectual e político galeguista asasinado polos golpistas en 1936 cuxa memoria é tema clave no propio cadro. Feijóo non mencionou a Bóveda, non falou do seu asasinato e nin sequera concretou o contexto de exilio e represión en Galicia que dá sentido á obra. Feijóo eloxiou o cadro como un "símbolo" da "defensa da educación fronte ao fanatismo", pero sen mencionar os asasinatos dos golpistas alén de mencións xenéricas sobre "o que xamais debe volver pasar" Feijóo eloxiou A derradeira leición do mestre como "un símbolo" pola "man que o pintou", a de Castelao, "pola súa calidade" e tamén "pola lección histórica que representa e a homenaxe que dedica aos mestres". "Recuperámola -sinalou- para homenaxear a educación a través dos ollos e dos trazos de Castelao" e da súa "poderosa carga simbólica" como "defensa da educación fronte ao fanatismo" e "dun ensino en liberdade" como "medio de promoción dos valores democráticos". Agregou, no mesmo discurso, mencións xenéricas á "advertencia do que xamais debe volver pasar" ou ao alegato contra a "inxustiza" que contén a obra. Como noutras ocasións o presidente da Xunta tamén interpretou que a Galicia de 2018 é, en boa medida, a desexada por Castelao. "Cando pintou esta obra, nas guerras europeas en 1945, é posterior á guerra civil española", dixo, a Galicia que "quería" Castelao "só se podía soñar". A xuízo de Feijóo, "por fortuna, dende entón o pobo galego logrou alcanzar o autogoberno do que hoxe gozamos" e por iso, coida, "somos, en gran medida, a Galicia" que Castelao "soñaba". Indignación en En Marea e BNG Pontón, Leiceaga, Cuña e Villares, contemplando o cadro en presenza de Puy e Feijóo, participantes na comitiva institucional no acto / BNG Villares: "Este cadro debe lembrar que temos unha conta pendente cos galegos e galegas asasinados e humillados polo franquismo" As mostras de indignación polo ton do presidente e polos aspectos obviados no seu discurso no se fixeron agardar. A deputada Ánxeles Cuña advertiu de que non ía situarse na foto do cadro coas autoridades tras o que viña de escoitar e o voceiro de En Marea, Luís Villares, dirixiuse aos medios presentes na sala para condenar o esquecemento presidencial. "Este cadro debe lembrar que temos unha conta pendente con todos os galegos e galegas asasinados, humillados, violadas" polos golpistas, advertiu. Non é posible, advirte, expor a obra de Castelao e ao tempo "ocultar o pasado de maneira tan clara", cun "exercicio de escapismo e de negación da realidade que viviu este país". Ignorar o que o cadro representa, agrega, é tanto como "non querer recoñecer a realidade das vítimas do franquismo". Pontón: "O cadro denuncia o asasinato de Bóveda e o intento de aniquilación do nacionalismo galego por parte do fascismo" Case ao mesmo tempo a portavoz nacional do BNG, Ana Pontón, visiblemente incómoda coas palabras de Feijóo, dirixiuse ao presidente para aclararlle o significado completo d'A derradeira leición do mestre. Despois, tamén ante os medios, a líder do Bloque censurou que Feijóo se limitase a identificar a persoa representada no cadro como "un mestre". Castelao, subliñou, foi "un nacionalista galego" e a súa obra ten que ser exposta "sen censuras". "Este cadro denuncia o asasinato de Bóveda e o intento de aniquilación do nacionalismo galego por parte do fascismo; non facer un recoñecemento á realidade e ao protagonista deste cadro resulta ofensivo", toda vez que Castelao, con esta obra e as estampas de Galicia mártir, "foi tamén o primeiro cronista do que hoxe chamamos memoria histórica". Tamén o voceiro parlamentario do PSdeG, presente no acto, expresou que para a súa formación esta exposición debera reflectir un maior "compromiso" do Goberno galego na recuperación da memoria histórica e na atención ás vítimas da ditadura. O cadro de Castelao, subliñou o socialista, é "unha obra simbólica contra o fascismo e a represión".


Summary: Os herdeiros do ditador alegan que o Estado se "desentendeu" do pazo e sinalan que o fallo admite "dúbidas ou incerteza" sobre a súa titularidade pública.

Os herdeiros de Francisco Franco presentaron un recurso de casación ante o Tribunal Supremo (TS) contra a sentenza ditada o pasado 12 de febreiro pola Audiencia Provincial da Coruña, que confirmou a titularidade pública do Pazo de Meirás, mais condenando ao Estado a pagar unha indemnización polos gastos contraídos desde 1975, unha decisión nada allea de polémica. Segundo vén de facer público Europa Press, os descendentes de Franco alegan que o fallo lles recoñece a ocupación do inmoble "pública, pacífica, ininterrompida e en concepto de donos" e de maneira "exclusiva" durante máis de 30 anos, desde a morte do ditador en 1975. Disto sérvense para xustificar que o pazo é seu por usucapión extraordinaria e denuncian que o fallo que reafirma o carácter das Torres de Meirás como ben público contravén o Código Civil, a Lei de Enxuizamiento Civil e a propia xurisprudencia do Supremo. Xunto a isto, pon o foco en que a propia Audiencia Provincial admite na súa sentenza unha posesión de "boa fe" do Pazo, o que a levou a recoñecerlles o dereito a ser indemnizados pola súa conservación e mantemento por "máis de catro décadas". Así mesmo, entre o sete puntos do recurso, chaman a atención sobre o feito de que o Estado recoñecese ao ditador "a condición de propietario". Insisten aliás en que, tras 1975, houbo unha "inequívoca vontade" por parte da Administración de "separar" o pazo "de toda posíbel adscrición ao público" e de "desentenderse" do seu uso. Neste contexto, os descendentes de Franco alegan que o fallo admite que existían "dúbidas ou incerteza" sobre a posesión do pazo por parte do Estado, o que é incompatíbel cunha "posesión en concepto de dono", que require que sexa "nítida e inequivocamente constatada". Os herdeiros tamén fan fincapé en que, até a presentación da demanda en xullo de 2019, o Estado "en ningún momento" lles trasladou que non fosen "os seus lexítimos propietarios". Neste senso, consideran que a actual reivindicación "é un evento totalmente novo que se produce agora por vez primeira, sen que precedese requirimento formal algún" para que é ben pasase a dominio público.


Summary: Díaz Ayuso, baixo sospeita pola suposta cobranza dunha comisión por parte do seu irmán a través dun contrato adxudicado 'a dedo', acusa a dirección estatal do PP de "urdir un plan" para destruíla politicamente.

O líder do Partido Popular, Pablo Casado, confesou esta sexta feira que se sente "moi sorprendido" e "decepcionado" ante o que está a ocorrer coa presidenta da Comunidade de Madrid, Isabel Díaz Ayuso, e recalcou: "É algo que non merezo". Ademais, sinalou que o dossier sobre o irmán de Díaz Ayuso pola suposta cobranza de comisións nun contrato sanitario sobre máscaras non veu de Moncloa. Así se pronunciou nunha entrevista na Cadea Cope, no medio da guerra aberta no seo do PP. Esta quinta feira, a presidenta madrileña acusou á dirección estatal da súa formación de vinculala coa corrupción "sen probas" e de tentar urdir un plan para destruíla. Pouco despois desas declaracións, o secretario xeral do PP, Teodoro García Egea, anunciaba a apertura dun expediente informativo e a posibilidade de emprender accións legais polas súas acusacións "case delituosas" contra Casado. Un "espectáculo lamentábel" Casado afirmou que o PP se limitou a pedir información no ámbito interno e rexeitou que fose con ánimo inquisitorial. Ao seu entender, está a "alongarse unha montaxe" cando "o fácil" é demostrar que todo é correcto nese contrato. "Todo isto ten que acabar", proclamou, engadindo que se pode facer xustificando que se fixo coa lei en vigor. Segundo dixo, é algo que "se tiña que aclarar en privado" evitando este "espectáculo lamentábel".


Summary: Eloy Figueira (Rianxo, 1987) é un dos remeiros de Vilaxoán, unha embarcación que aspira a deixar pegada esta temporada na Liga Galega. Con 15 anos de experiencia no remo (máis da metade da súa vida) salienta o nivel que se está a acadar en Galiza.

Eloy Figueira Martínez non cumpriu aínda os 30 anos, ten 28, e xa acumula 15 de experiencia no remo de banco fixo. Máis de media vida vogando. Desde o batel rianxeiro onde comezou (compartindo tripulación con rapazas) cando apenas tiña 13 anos até a traiñeira de Vilaxoán onde desembarcou nesta temporada. No medio, o seu paso polas traiñeiras de Amegrove, Rianxo, Pontejos (Cantabria) para recalar esta campaña na embarcación vilaxoanesa. Vilaxoán ocupa o terceiro posto na clasificación da Liga Galega de Traiñeiras-A, tras Samertolameu de Meira e Amegrove. É unha embarcación na que para esta temporada están postas moitas olladas, cun novo adestrador (o meco Fran González, cunha traxectoria das de quitar o hipo) ilusionado e ilusionante, e cunha tripulación na que se suma bo produto da canteira e reforzos como os 3 vogadores de Rianxo, entre eles Eloy, que chegaron nesta campaña. Como estás a ver este arranque da temporada de traiñeiras? Vexo a Meira moi forte e tamén a Amegrove. A verdade é que foi un pouco unha sorpresa que o outro día lle gañasen a Meira. Tamén Mugardos está a ir ben. Canto a Vilaxoán, este equipo que temos é de primeiro ano, é a primeira temporada que vogamos todos xuntos polo que estamos, en certa maneira, acoplándonos uns aos outros. Pero queremos ir a máis e estamos indo a máis, cada vez estamos mellor. Eu conto con gañar algunha bandeira. Sorprendeuvos un pouco o arranque de Mugardos, traiñeira á que moitos sinalan como competidora directa vosa? Desde o principio, xa na pre-temporada, viamos que esa traiñeira ía andar forte, teñen veteranía e calidade. Levan unha progresión desde hai dous, tres anos moi boa. "Cando eu comecei a vogar, aínda se facía con remos de madeira. Non chegara a fibra de carbono" Vilaxoán ten esta temporada un novo adestrador, nin máis nin menos que Fran González (responsábel do Clube de Remo Mecos na época dourada co clube, 1996-2004. Ascendeu a Mecos e Tirán á Liga ACT e conquistou un 3º posto na emblemática regata da Concha). Sorprendeume gratamente adestrar con el. Tíñanme falado del como dunha persoa moi exixente. E a verdade é que eu estou contentisimo. Adestras moito e duro, certo, pero adestras ben. Ademais é unha persoa que ten ideas, que sabe levarte, transmitirche como hai que facer, como pensa que deben ser as cousas... Hai un bo nivel na Liga Galega de Traiñeiras? Hai. Na categoría A (compiten 8 embarcacións), vexo como dous bloques: os catro de arriba (Samertolameu de Meira, Amegrove, Vilaxoán e Mugardos) e os catro de abaixo (Ares, Pobra, Chapela e A Cabana), mais sen que entre eles haxa un abismo. E despois, dentro de cada un deses bloques, tamén hai bastante igualdade entre as diferentes traiñeiras. "Eu conto con que esta temporada Vilaxoán gañe algunha bandeira" E se comparamos con outros territorios? Son diferentes. Eu remei na liga galega e na vasca (vogou en Pontejos, traiñeira cántabra que competía na liga vasca) e son cousas distintas. A nivel simplemente do que é unha regata, alí está moito máis organizado, fan a competición máis vistosa... Tamén hai que ter en conta que alí hai moita máis afección que aquí. Con 15 anos de experiencia no remo ás costas, cres que cambiou moito este deporte? Cando eu empecei a vogar aínda o faciamos con remos de madeira, agora xa son de fibra de carbono. É un exemplo de como evolucionou e se fixo máis profesional. Na parte técnica houbo moita evolución, moita. Cada vez é máis importante. Antes vogar nunha traiñeira era 'tirar do pao', remar con moita forza e xa estaba. Agora non, xa non val só con remar, hai que facelo ao xeito.


Summary: Novo país que se une á reivindicación indíxena. Por outra banda, o presidente de Venezuela anunciou que enviará unha carta ao rei de España.

A Asemblea Lexislativa de Honduras suspendeu a consideración do 12 de outubro como "Día ou Festa da Raza", ao considerar que supón un insulto aos pobos indíxenas. Unha decisión que xa foi tomada nos últimos anos por case a totalidade dos países co continente americano. A deputada Suecy Callejas, membro do partido de Bukele, Novas Ideas, cre que "non hai nada que celebrar". "Foi unha matanza; é un capítulo moi triste da nosa historia", esgrimiu. A iniciativa saíu adiante con 70 votos a favor dos 84 con que conta, e segundo Callejas evidencia que o Goberno de Bukele quere estabelecer unha relación real coas comunidades indíxenas. Nunha nota do Parlamento, dise que a chegada de Cristóbal Colón a América marca o inicio de "violacións reiteradas de dereitos fundamentais, saqueos ao patrimonio material e cultural e menosprezo aos nosos devanceiros", en liña coas mensaxes destes últimos días doutros dirixentes da rexión como o mexicano Andrés Manuel López Obrador ou o venezolano Nicolás Maduro. Carta de Maduro a España Precisamente o presidente de Venezuela anunciou que enviará unha carta ao rei Felipe VI para expor "con respecto" que o colonialismo derivou "no maior xenocidio da historia" da humanidade, coa esperanza de que España poida "rectificar" e pedir perdón. "Cada vez que España sae a celebrar e a bailar o 12 de outubro ofende a memoria histórica", expuxo nun acto en que reivindicou o pasado indíxena americano. É hora, dixo, de que España asuma que "foron 300 anos de colonialismo e crimes contra a humanidade", e agarda que o rei español, "un home do século XXI", reflexione e "pida perdón".


Summary: Varios académicos da RAG críticos co mandato de Alonso Montero e coa candidatura única de Freixanes non asisten ao pleno extraordinario no que se elixirá o seu presidente. Manuel González explica nunha carta o porqué.

Esta mañá un medio de comunicación daba a coñecer parte do contido dunha carta privada do académico Manuel González na que anunciaba que el e outros membros da RAG non acudirían ao pleno de hoxe. Fronte a isto, González decidiu enviar esta mañá a todos os medios a carta completa "diante da sorpresiva publicación dun extracto do escrito privado enviado aos membros do Plenario da RAG en representación dun grupo de académicos". Na misiva, González afirma que "non queremos ser corresponsables dunha vía que afonda na división da Academia e anunciamos con dor que algúns membros deste grupo non asistiremos ao Plenario de elección do novo presidente". Ademais, critica a convocatoria "precipitada": "Fíxase unha data que deixa exactamente 5 días laborables para falar, negociar, acordar e presentar candidaturas". E espeta: "Realmente parece moi pouco serio e moi pouco responsable". González considera "estraño" que foran convocados para elixir presidente "sen que coñezan ningún programa nin cales van ser as liñas de actuación. Tampouco se coñece que académicos van conformar a comisión executiva" Tamén considera "estraño" que os membros do Plenario foran convocados para elixir presidente "sen que coñezan ningún programa nin cales van ser as liñas de actuación propostas polo candidato. Tampouco se coñece que académicos van conformar a comisión executiva, fóra do que anuncia a prensa, na que figura unha persoa que aínda non asistiu a ningún plenario". No seu escrito o tamén presidente do PuntoGal desvela negociacións frustradas para construír unha candidatura de consenso, e acusa aos actuais xestores de non propiciar "ningunha vía de diálogo". "Nós propuxemos unha candidatura única", afirma, que "foi, primeiro, retardada e, despois, rexeitada, a pesar dos puntos de coincidencia na análise da situación nas conversas iniciais entre Víctor Freixanes e eu mesmo".


Summary: Falamos con Chelo Loureiro, produtora ferrolá de cinema e gañadora dun Goya. É a entrevista Fóra de Serie do Sermos263. Eis un extracto da conversa.

Vai xa para década e media que Chelo Loureiro (Ferrol, 1958) trocou a xerencia dun xornal polo cinema. Nese tempo, os traballos nos que ten participado desde a súa posición de produtora foron nomeados, até en seis ocasións, para os Premios Goya na categoría de animación, o seu xénero de referencia. Foi na sexta ocasión que conseguiu o galardón e fíxoo con Decorado, un filme galego como a empresa que preside, Abano Producións, e dirixido polo coruñés Alberto Vázquez. Ten sona de boa xestora, e debe de ser así cando as empresas en que traballou viviron con ela os seus mellores momentos. -Que sente ao ter acadado o premio após seis nominacións? -Os premios, para os equipos e para tanta xente que traballa neles, son fantásticos, mais eu considero que son unha lotaría. Neles inflúen moitísimos factores. Eu, que estiven nomeada seis veces aos Goya, sei perfectamente que unhas veces gañaron películas mellores que as nosas e noutras ocasións non o eran para nada, pero os que votan son académicos que teñen os seus afectos, os seus gustos... Si que é certo que cando che toca, polo equipo principalmente, a ledicia é inmensa e o Goya xa é un premio moi importante –hai uns anos non o era tanto– que axuda a abrirche máis portas. -Como xorde a posibilidade de traballar no mundo do cinema? -Eu sempre digo que na miña vida todo foi por casualidade, nada foi premeditado. A min, que son un cu inquedo, apaixonada e tremendamente curiosa, interésame moito o mundo das artes en xeral e, así, fun chegando dun lado a outro, mais sempre por casualidade. Na etapa de Sargadelos traballei arreo, organicei moitísimas actividades culturais, máis dun milleiro de exposicións, concertos... Era moi consciente do talento que hai na Galiza e o mundo da animación reúne un pouco esas tres artes –a literatura, a pintura e a música– e é un tipo de expresión artística que me gustou sempre. Logo deuse a circunstancia, a través da escritora Ánxela Loureiro, que estaba a escribir un guión para un filme de animación paraunha produtora que tiña algún problema na parte de xestión, que é a que me toca facer. Ánxela abriume a porta, e de aí pasei a Continental e logo fundei a miña propia produtora, Abano, hai xa dez anos. [A íntegra desta entrevista, unha dupla páxina, aparece no Sermos Galiza 263, disponíbel na nosa loxa e nos pontos de venda habituais]


Summary: Lanzan un manifesto co que procurar apoios e encetar un proceso semellante á Marea Atlántica na Coruña que remate coa constitución dunha candidatura "unitaria" nas eleccións municipais de 2015.

A Marea de Vigo saíu á rede na procura de apoios para a constitución dunha candidatura cidadá ás eleccións municipais. O primeiro chanzo, ao igual que aconteceu coa Marea Atlántica na Coruña, é recompilar asinantes a un manifesto pendurado na rede co que testar o apoio social co que contaría o proxecto e, posteriormente, artellar un "proceso asambleario" co que artellaren "unha candidatura unitaria capaz de vencer os partidos do sistema e acadar", din, "o goberno muncipal de Vigo". De antemán, avanzan que se constituirá por medio dunha "convocatoria de primarias abertas". Promoven a creación dunha "candidatura unitaria" para as municipais arredor dun "programa común da esquerda rupturista" A idea, apoiada inicialmente por varias ducias de persoas, visa, sinalan no texto feito público, "producir un renacemento ético, político e cultural" que supere "o sistema capitalista" e as "xestións dos partidos corruptos e obedientes ás minorías privilexiadas". Chaman, neste senso, a agrupar forzas cara á "un cambio radical" que rache, afirman, con "esta situación de caos e sufrimento" que atinxe a cidade olívica para tornar Vigo "no centro dunha área metropolitana que converta a nosa comarca nun dos principais eixos do desenvolvemento social do país". Reclaman o fin da "especulación urbanística" e dos "desafiuzamentos" mais tamén un "goberno laico e de xestión transparente, comprometido coa ecoloxía e a economía sustentábel" mais que "promove e que respecte a nosa lingua e a nosa cultura, agora mesmo maltratadas pola Xunta de Feijóo". Entre as persoas asinantes atópanse traballadoras sociais, sindicalistas, estudantes e tamén coñecidos nomes da cultura como Antón Reixa, Antón Durán 'Morris', Antón Patiño (pintor), Méndez Ferrín (escritor), Xosé María Álvarez Cácamo ou o historiador Celso López Pazos.


Summary: Macron aínda conta con posibilidades de alcanzar a maioría absoluta na segunda volta

Os resultados das eleccións lexislativas francesas coñecidos onte ratifican que as enquisas acertaron na primeira volta dos comicios do domingo, ao prognosticar un empate técnico entre as candidaturas lideradas polo presidente Emmanuel Macron e por Jean-Luc Mélenchon que acabou por producirse. Non obstante, fica a interrogante sobre que formación se impuxo. Segundo o Ministerio de Interior francés, a resposta é Xuntos, a alianza de Macron encabezada pola súa formación A República en marcha, que se tería imposto por 21.359 sufraxios (25,75%) á Nova Unión Popular Ecolóxica e Social (Nupes) de Mélenchon (25,66%), por detrás queda a extrema dereita de Reagrupamento Nacional (18,68%) con Marine Le Pen á cabeza, a dereita tradicional dos Republicanos (10,42%), e Reconquista (4,24), a outra forza de extrema dereita, neste caso liderada por Éric Zemmour, que rematou o escrutinio sen posibilidades de obter representación. Porén, segundo xornais como Le Monde, sería Mélenchon o vencedor con 26,11% dos votos, fronte a 25,81% de Macron. O medio explica no seu editorial como se produce esa diferenza a pesar de utilizar os mesmos datos ofrecidos por Interior. Xa na publicación oficial de candidaturas, o Ministerio non aclarou axeitadamente as afiliacións de cada candidato, situando os representantes de Nupes como integrantes doutras agrupacións, como aconteceu con distintos membros dos Verdes. Aínda que unha decisión xudicial obrigou a reagrupar de forma correcta as candidaturas, o propio Mélenchon denunciou a "manipulación dos resultados" após coñecerse os datos finais, que xustificou polo medo do Executivo de Macron a recoñecer que non se impuxeran na primeira volta, mentres enumeraba distintos casos nos que os votos dos seus candidatos non foron sumados a Nupes. Sexa como for, é un resultado histórico para a coalición da Francia Insubmisa, Os Verdes, o Partido Comunista e o Partido Socialista, que lles abre a porta a impulsar a Mélenchon como primeiro ministro se conseguen superar a Xuntos o vindeiro domingo, cando se desenvolverá a segunda volta. Iso si, Macron conta cunha lixeira vantaxe, ao clasificarse para a ronda final en 421 dos 577 distritos electorais, ao tempo que Nupes alcanzou os 390; en 208 demarcacións estará Reagrupamento Nacional e en 75 Os Republicanos. Só cinco lexisladores garantiron o seu escano nesta primeira volta, catro de Nupes e un de Xuntos. Malia que as enquisas aínda dan posibilidades a Xuntos de acadar a maioría absoluta, fixada en 289 asentos, precisará superar Nupes nun man a man, ao enfrontarse en 276 distritos. Tamén serán chave os arredor de 60 duelos entre progresistas e extrema dereita, precisamente, isto xerou a primeira polémica tras os comicios, ao sinalar fontes gobernamentais a medios locais que Macron está disposto a rachar co cordón sanitario á extrema dereita, analizando o seu apoio "caso por caso" en cada zona. Nese sentido, distintos medios destacan que as e os candidatos da alianza presidencial teñen máis marxe de ascenso ao haber máis forzas conservadoras en liza que resultaron eliminadas, coa esquerda xa concentrada nesta ronda. Así e todo, as principais posibilidades de Nupes estriban na mobilización da abstención, a opción elixida por 52,49% das e dos franceses nas lexislativas con menos participación da historia da Quinta República. O conservador Le Figaro, un dos principais xornais do país, incidiu no seu editorial en que os resultados suporán no mellor dos casos unha "maioría menor" para o actual mandatario, que cualificou como "un desastre para o futuro, é difícil ver como o máis mínimo impulso reformador podería saír dunha Asemblea Nacional privada de maioría real". Nacións sen Estado Os comicios deixan un panorama diverxente entre os territorios. No caso de Iparralde e da Catalunya Nord ningunha das candidaturas soberanistas foron quen de chegar á segunda volta, mentres que na Bretaña só no distrito de Morbihan accedeu un candidato da agrupación Liberdades e Territorios. O maior éxito chegou en Córsega, con candidatos nacionalistas en pugna nos catro distritos, co que poderían superar os tres asentos do período anterior. Ademais, varias forzas soberanistas chegaron á segunda volta en Nova Caledonia, Martinica e Güiana.


Summary: O Sergas explica que se está implantando a medida, que xa é unha realidade nos hospitais de Compostela, Vigo, Pontevedra e A Coruña.

Todos os hospitais da rede do Servicio Galego de Saúde (Sergas) están a facilitar a gratuidade das televisións das habitacións de pacientes que son de pago. Así o manifesta esta sexta feira a Consellaría de Sanidade, após as peticións de formacións como o PSdeG e Ciudadanos. O Sergas explica que a pasada segunda feira se comezou a aplicar esta medida e que, na actualidade, "xa está implantada nos hospitais de Compostela, Vigo, Pontevedra e A Coruña; así como no Hospital da Mariña e no de Ferrol. Desta maneira, trasladan que o sábado implantarase tamén nos hospitais de Lugo e Monforte e que a xerencia da área de Ourense "está a traballar para buscar a solución técnica que permita facer operativa esta medida canto antes". Para o Sergas esta actuación é un "complemento" das medidas preventivas especiais nos centros sanitarios, co obxectivo de "manter unhas boas prácticas de prevención e contención da enfermidade". En concreto, lembran a limitación a unha persoa como acompañante do paciente durante a estadía no centro sanitario.


Summary: No mes de abril deste ano fixéronse 80 anos da fundación da Federación de Guerrillas da Galiza e León. Para a súa conmemoración desenvolveuse un acto en Ferradelo, na comarca do Bierzo, na que se rememorou a relevancia da Federación como a principal manifestación de resistencia antifascista na Galiza e territorios limítrofes. A guerrilla continúa a ser unha lagoa na memoria histórica do país e do conxunto do Estado español, polo que resulta pertinente, aproveitando o aniversario da Federación, lembrar que era e como se organizaba esta resistencia.

Para entendermos os motivos polos que se constituíu a Federación de Guerrillas da Galiza e León cómpre retroceder a uns anos antes da súa fundación, concretamente ao 18 de xullo de 1936 co inicio do golpe de Estado. Nun primeiro momento, o principal obxectivo dos que procuraron refuxio nos montes para fuxir da represión logo do levantamento fascista era simplemente fuxir e, como explica Alejandro Rodríguez, un dos maiores investigadores da guerrilla e experto na Federación, "as vías de escape eran moi variadas; a que máis se coñece era a de botarse ás montañas para seguir resistindo". Os guerrilleiros tamén intentaron saír por Portugal en dúas tentativas masivas; de feito, na denominada segunda viaxe un bo número deles o conseguiu, pero aqueles que fracasaron instaláronse nas montañas xunto con outros fuxidos onde posteriormente se organizarían para conformar a resistencia guerrilleira. A maneira na que se conformou a organización desa resistencia foi mediante pequenos grupos que a comezos dos anos 40 xa constituíran unha guerrilla moi ben organizada. O 24 de abril de 1942 desenvolveuse o congreso fundacional da Federación de Guerrillas da Galiza e León na parroquia de Ferradelo, na comarca do Bierzo, data que este ano se conmemora. O editor Francisco Macías, un dos promotores deste acto conmemorativo, explica que "foi a primeira Federación que se constituíu na Península e a agrupación máis sólida de todo o Estado". Conformouse en Ferradelo debido a que este era un lugar estratéxico que ofrecía unha visión periférica de todo o que ocorría ao redor, de maneira que cun só berro os guerrilleiros podían avisar da proximidade do perigo. Ademais, Rodríguez destaca a relevancia da II Guerra Mundial, que influíu de maneira decisiva no desenvolvemento e no desenlace da resistencia guerrilleira na Galiza. 80 aniversario da fundación da Federación de Guerrillas de Galiza e León Traxectoria da Federación e vinculacións políticas O motivo principal da constitución da Federación foi a necesidade de atopar unha estrutura na que os guerrilleiros se puidesen defender de maneira máis eficaz para poder seguir sobrevivindo e resistindo nas montañas. Cómpre destacar a pluralidade ideolóxica dos integrantes da Federación de Guerrillas. Miguel Núñez, fotógrafo que levou a cabo diversos proxectos relacionados coa guerrilla, comenta que había inclinacións políticas moi variadas: comunistas, socialistas, anarquistas, etc. O único punto de confluencia entre todas elas era o antifascismo. Esta organización guerrilleira funcionaba de maneira estritamente democrática para a toma de todas as súas decisións. Con todo, a alternativa comunista foi cobrando unha maior relevancia no conxunto da organización ao estar respaldada por un partido político que ostentaba un gran poder dentro do movemento antifranquista. Un ano despois da fundación, comezaron a chegar contactos do Partido Comunista e da Unión Nacional Española, unha opción de unidade antifascista controlada polo PC desde o exilio e desde Madrid. Rodríguez explica que foron eses contactos os que mudaron a dirección da Federación e permitiron que esta medrase a través da conformación de pequenas agrupacións organizadas até 1945 cando "toca o seu teito". A partir de aí, a facción comunista da Federación xa estaba demasiado vinculada á estratexia do PC, que comezou a condicionar de maneira decisiva a planificación guerrilleira. Porén, este control provocou que a unidade antifascista da agrupación comezase a romperse ao cuestionar a pluralidade ideolóxica das correntes integrantes. Para Rodríguez, esa intromisión do Partido Comunista (PC) no devir da Federación e a súa posterior desvinculación foi unha das causas do final da Federación. Á separación dos grupos comunistas no ano 1946 cómpre sumarlle outro feito clave que marcou o seu desenlace, en xullo dese mesmo ano: un importante ataque da garda civil ao campamento base da agrupación nos montes de Casaio (Carballeda de Valdeorras). Con todo, a decadencia do grupo foi un proceso longo e paulatino que rematou coa "desaparición, non oficial pero si oficiosa, da Federación", afirma Rodríguez. Nese contexto, o PC propugnou a conformación do Exército Guerrilleiro da Galiza que, a diferenza da Federación, estaba totalmente vinculado á súa estrutura organizativa. A principal diferenza entre ambas as agrupacións era que, mentres a Federación funcionaba de maneira horizontal na que todos os guerrilleiros participaban na toma de decisións, o Exército presentaba unha estrutura piramidal na que os dirixentes do PC ostentaban a cúpula do grupo. A vida dos guerrilleiros na Cidade da Selva Resulta de interese entender como se organizaba a Federación. Nos seus momentos máis álxidos, a Federación estaba formada por agrupacións distribuídas estratexicamente nos seguintes territorios: o Bierzo, Ourense, e Lugo-A Coruña. Cada unha destas agrupacións subdividíase en catro guerrillas repartidas dentro da súa área xeográfica correspondente; cada guerrilla contaba cun total de entre oito e dez guerrilleiros que actuaban conforme ás ordes dos seus respectivos mandos. En xeral, todas as agrupacións que conformaban a Federación funcionaban de maneira semellante, até que a chegada do PC implicou un cambio no plan de actuación. Neste contexto, resulta de gran relevancia o papel representado pola denominada Cidade da Selva, situada no complexo de montes de Casaio, na serra do Eixe, onde comezou o proceso de constitución da Federación. Enténdese por Cidade da Selva o conxunto de campamentos guerrilleiros asentados nese territorio nos anos 40, que funcionou de lugar base e de núcleo central para o desenvolvemento da resistencia antifranquista nos seus anos de maior actividade. Xa os propios guerrilleiros se referían nos seus documentos a ese territorio con esta denominación, polo que actualmente as persoas investigadoras a recuperaron para o desenvolvemento dos seus estudos. "Entendemos que o termo de selva lle vén dado pola complexidade do lugar, pois é un monte moi abrupto e escarpado, o cal incluso a día de hoxe continúa a ser inaccesíbel nalgúns puntos; e o de cidade pola complexidade de toda a organización que desenvolveron", explica Rodríguez. As investigacións realizadas pola agrupación arqueolóxica Sputnik Labrego, na que participa o propio Rodríguez, descubriron a existencia de máis de 40 chozos, edificacións que funcionaban de vivendas para os guerrilleiros, de almacéns ou mesmo de cortellos para o gando; neles os combatentes tiñan todo o que precisaban para subsistir. En xeral, os lugares principais nos que se desenvolveu a guerrilla foron os que conformaban o triángulo entre o sueste de Lugo, o Bierzo e Valdeorras, que funcionaron de núcleos centrais. Se ben os lugares foron mudando, o único que permaneceu inalterábel foi a Cidade da Selva dos montes de Casaio. No que se refire á vida que levaban os guerrilleiros nos campamentos, resulta curioso comprobar que a guerrilla favoreceu a modernización do mundo rural, a pesar de que ese non fose o seu obxectivo. "A adopción da modernización [dos guerrilleiros] formaba parte da súa estratexia de subsistencia" explica Rodríguez, quen engade que "necesitaban certas cousas que nas aldeas non tiñan, entón buscaban a maneira de conseguilas, como por exemplo unha máquina de escribir ou incluso medicinas". A este respecto, o equipo de Sputnik Labrego atopou frasquiños de penicilina nos campamentos; o primeiro cargamento deste fármaco chegou ao Estado español en 1944 de maneira que constitúe un feito insólito que uns combatentes que vivían escondidos nas montañas conseguiran ter acceso a este fármaco na Cidade da Selva. Outro exemplo interesante neste sentido foi o relacionado coa hixiene persoal; tamén resulta sorprendente que nas circunstancias nas que se movía a súa vida coidasen da súa hixiene bucal máis do que a poboación rural da época, como acredita o feito de que se atopasen diversos cepillos de dentes e até dez botes de pasta dentífrica. Dionisio Pereira: "A guerrilla galega foi un modelo de resistencia popular" A memoria da resistencia guerrilleira A historia da resistencia fascista na Galiza e nos arredores do país resulta apaixonante, polo que os actos conmemorativos que decorreu en abril son fundamentais para recoller a memoria dos guerrilleiros e guerrilleiras que loitaron contra o fascismo nos anos 40. "O acto tamén era para reivindicalos e para recordar a importancia da Federación que pasa ás veces moi diluída na loita guerrilleira; actualmente sabemos máis dalgúns guerrilleiros individuais que da propia Federación e iso non pode ser", comenta Macías. A raíz dese acto conmemorativo, Macías explica que se están a preparar unhas xornadas no Bierzo no mes de decembro, a modo de congreso, no que persoas especializadas no tema falarán sobre cuestións relacionadas coa Federación. Ademais, prevese que estas xornadas, que durarán dous días, conten tamén coa realización de rutas para lembrar a existencia da guerrilla percorrendo os lugares máis relevantes nos que se desenvolveu, como a casa na que se imprimía El Guerrillero, o boletín que publicaba a agrupación. Con todo, estes eventos conmemorativos non son especialmente abundantes. Semella que as administracións públicas, tanto as autonómicas como as estatais, non están especialmente interesadas en recuperar e protexer a memoria histórica da guerrilla. Así, Rodríguez opina que "o primeiro que habería que facer é estudala; hai que coñecela moito máis do que se coñece" e engade que as administracións deberían adoptar os discursos que xeran as persoas técnicas e arqueólogas expertas na temática pois, en xeral, adóitase "utilizar a historia desde un punto de vista moi parcializado e incluso difamado; a guerrilla segue a manterse como ese grande escuro da memoria, a gran descoñecida e silenciada". Por outra parte, Macías argumenta que o que se debería facer é asumir que os guerrilleiros eran uns "resistentes a un golpe de Estado, eran demócratas que loitaban fronte a unha ditadura", e engade que, para as administracións, parece que os guerrilleiros máis ben "son uns bandoleiros e trátanos como tal, non os reivindican". Núñez manifesta unha opinión semellante. Resúltalle incríbel que non haxa ningunha placa que lembre o que foi a guerrilla deixando claro "que non eran asasinos nin bandoleiros, senón xente que loitaba pola liberdade e pola fin da ditadura" e engade que cómpre "recompilar toda a memoria que queda" pois aínda hai moitas historias por contar sobre a guerrilla da Galiza. A guerrilla contra o franquismo e a guerrilla contra a memoria deturpada


Summary: Lolo Muíño afronta as súas cuartas eleccións, nun dos exemplos costeiros da potencia do BNG a nivel municipal. Cazámolo en plena campaña pedindo o voto casa por casa coas papeletas na man. Aproveitamos para ver como afronta estes novos comicios deste domingo 26 de maio de 2019.

QPC: Tras 3 lexistaturas no goberno, dúas con maioría absoluta, contades con volver gobernar en solitario? Si, claro, contamos con revalidar os resultados ou como mínimo, gobernar con maioría, porque melloralos resultados de 2015 é moi moi difícil. QPC: Apenas 3 candidaturas saen en Zas. De feito, é o único concello da Costa da Morte onde non existe a proposta socialista. Por que cres que acontece isto? Hai que lembrar que hai 4 anos só había días candidaturas. E non hai PSOE porque cro que seguimos unha traxectoria, somos un goberno de esquerdas, e moitos votantes, e non só da esquerda, se sinten identificados coa nosa candidatura. Estas eleccións son case "persoais" e aglutinamos un gran espectro de xente que vén que facemos un goberno eficaz e honrado. QPC: Cres que Alternativa Nova chegará a ter representación no pleno? Sería positivo para Zas? A decisión é dos veciños, se o consideran, daranlla. Non sería nin positivo nin negativo, será o que os electores decidan e estará ben decidido. QPC: Que che pareceu a oposición realizada polo PP nestes 4 anos? A verdade é que foi unha oposición destrutiva, de liortas continuas, e sobre todo de denuncias, substituindo a política no pleno polo xulgado. Espero que os veciños tomen note e penalicen este tipo de comportamento. QPC: Cres que as eleccións do 28 de abril, nas que o BNG recuperou a liña ascendente tras moitos anos de retroceso, influirán nas do 26 de maio, ou cres que Xerais e Municipais non se poden relacionar porque son de naturezas diferentes? Non van influir para nada. Cada elección é diferente. Estas son completamente diferentes ao resto, considero que non teñen influencia. Zas é un concello rural, conservador, onde o PP soe gañar as eleccións, excepto as Municipais. QPC: Que prazos hai para que o Tanatorio sexa unha realidade? Deberían faltar menos dun mes para poñerse en funcionamento. Era unha importante aspiración veciñal, pero estamos falando dunha obra importantísima, de 400.000€ de orzamento, que é certo que por unha serie de problemas técnicos e administrativos, e sobre todo polas denuncia da oposición. De feito, o PP non votou a favor deste proxecto. QPC: A nova praza de Baio. De que prazos falamos? Pois xa iniciamos o proxecto de ocupacion, o primeiro paso, deste importante proxecto para todo o pobo de Baio e ante o que outra vez e a oposición tampouco votou a favor volvendo alegar que tiña que consultalo cos seus técnicos. Houbo un retraso dun mes porque non lle puidemos facer a notificación oficial a un veciño afectado, e houbo que publicalo no BOP, pero esperamos que a finais de xuño xa estea para poder ocupar, e facer a contratación do proxecto que xa temos orzamento. Setembro ou outubro podería estar. QPC: Cal é o proxecto estrella do voso programa? O desenvolvemento do Polígono de Lamas, con medio millón de solo industrial. Unha proposta ambiciosa, para ir facendo por fase, para poder albergar novas empresas. QPC: E o resto de liñas principais? Unha liña continuista, baseada en ampliar a rede de traídas de auga municipal e a rede de saneamento, e manter en bo estado as infrastruturas diarias. QPC: Que máis se pode facer dende o Concello para solventar o problema co pediatra? Pouco máis podemos facer que apoiar a Coordinadora Zas sen recortes en pediatría e apoiar todas as súas medidas que buscan recuperar un servizo básico para fixar poboación no rural. É incrible escoitar ao goberno da Xunta falar de facer realidade os servizos do rural se o único que fan é recortalos. QPC: A túa lista está formada por Óscar Lema, Natalia Espasandín, Pilar García, Cristina Pardinas, José Manuel Brenlla, Germán Pérez, Patricia Fariña, Pablo Grille, Mónica Suárez e Antonio Ternande:Cales son os puntos fortes do teu equipo? É unha lista de continuidade, onde se combina veteranía e experiencia con xuventude. Temos unha media de 40 e pico de anos, ideal para un proxecto de goberno. QPC: E para rematar, que lle dirías a un veciño de Zas para que se decantase pola túa candidatura? Levamos 12 anos gobernando, demostrando que temos cercanía cos veciños, e saben que somos un goberno honrado, honesto e eficaz.


Summary: "É un exemplo do machismo máis rancio e propio da Idade Media", asegura a CIG, que denuncia a empresa ADM, filial de Movistar

Teresa Martínez foi despedida en dúas ocasións. Primeiro cando quedou embarazada, o que obrigou a súa empresa ADM, unha filial de telecomunicacións que traballa para Movistar, a readmitila ante a evidente ilegalidade do procedemento. Pero a volta ao seu posto, cando reclamou o seu dereito a conciliar traballo e vida familiar, foi obxecto de numerosas presións até que foi de novo despedida. Un grupo de nais traballadoras acompañadas das súas crianzas concentráronse en Compostela, convocadas pola CIG-Servizos, para denunciar o caso de Teresa Martínez. "É un exemplo do machismo máis rancio e propio da Idade Media que impera en ADM", manifestou o secretario comarcal da CIG-Servizos, Roberto Alonso, que sinalou ao propietario, Andrés Daviña, como o principal responsábel. "Evidencia así a súa concepción a respecto das mulleres que non poden ser nais e traballar ao mesmo tempo", afirmou Alonso. Cando se reincorporou ao traballo, pediu unha redución de xornada para poder atender a súa crianza. Como resposta, o empresario cambiou ilegalmente as súas quendas de traballo e comezou a dificultar as súas tarefas. Como resposta as súas demandas, o empresario cambiou ilegalmente as súas quendas de traballo e comezou a dificultar as súas tarefas Deixouna sen acceso a Internet dende o seu ordenador de traballo, imposibilitando que accedera aos albaráns, e mesmo "chegou ao punto de deixala sen a típica cesta de Nadal, que si recibiron o resto de compañeiras e compañeiros", segundo denuncia a CIG. A pesar de aturar estas discriminacións, e logo dunha nova baixa por maternidade, encontrouse de novo despedida. A tenda na que traballaba pechou e ADM negouse a reubicala noutra das tendas da compañía. Medida que dende a federación sindical definen como intolerábel. A CIG considera que "nos tempos en que vivimos non se poden permitir este tipo de actitudes por parte dunha empresa que pretende vender os aparellos máis modernos utilizando as técnicas máis antigas dos patróns escravistas".


Summary: Hoxe Lois Pereiro cumpriría 58 anos, polo que amigos en todo o mundo organizan unha serie de actos até finais de mes en homenaxe baixo o título de 'Cicloxénese Cultural Explosiva'.

Iso inclúe un ciclo de conferencias e intervencións na Universidade de Vigo, exposicións en Monforte e nas Universidades de California (UCLA) e Conneticut (UConn), concertos en Nova York e un recital escénico na Coruña. Os actos comezaron onte segunda feira no pavillón central da Universidade de Vigo, coa inauguración da exposición "Siluetas Furtivas: I Certame Cicloxénico de Ilustración e VideoCreación", unha performance e estrea en España do documental Desaparecidos, de Carla Navi. Hoxe as actividades durarán todo o día e estarán centradas na música. As Siluetas Furtivas son obras gráficas ou audiovisuais sobre a vida ou a obra do poeta monfortino que remitiron distintos artistas ata o 31 de xaneiro. Desde entón, nas redes sociais foise realizando unha votación para seleccionar as favoritas, que son as que se expoñerán na Uvigo, UCLA, Uconn e Monforte. As favoritas de público e xurado levarán premios cedidos por artistas como Antón Patiño ou Emilio Cabezas, ou por iniciativas como Curtopía, Revista Luzes e BöömDïäS. Tamén serán editadas por Astromántica Cartoneira. En NY, os grupos musicais Fluzo e Xenderal actuarán esta fin de semana no Palisades de Brooklyn e no Silvana de Harlem baixo o título Galician Cultural Cyclogenesis. Finalmente, na Coruña, a finais de mes, Lino Braxe dirixirá un recital escénico coa participación da xeración máis nova de creadores, chamado 20 voces por L@is, en referencia a que este ano tamén se cumpre o 20 aniversario do autor homenaxeado co Día das Letras Galegas 2011.


Summary: Apadriñado pola vicepresidenta da bancada de Die Linke no Parlamento alemán, Sahra Wagenknech, e polo histórico Oskar Lafontaine, o movimento Aufstehen (Erguer) tenciona afastar a clase operaria xermana da órbita da neo-nazi Alternativa por Alemaña.

A idea que move o colectivo de dirixentes liderado por Sahra Wagenknech é que sectores da clase operaria apoian Alternativa por Alemaña non por seren xenófobos, senón porque co seu apoio a unha formación aparentemente anti-sistema o que exteriorizan é a súa raiba pola deterioración das súas condicións de vida. "Moitas persoas aderiran [as manifestacións contra os migrantes convocadas polos movimentos neo-nazis no leste de Alemaña] non porque odien os estranxeiros, senón porque se senten marxinadas e abandonadas", avaliou Wagenknech no acto de apresentación desta plataforma que pretende agrupar a esquerda alemá alén das siglas partidarias. É un movimento que tenciona contribuír a reverter o declive das distintas expresións da esquerda na Alemaña de Merkel. A caída das formacións progresistas desde 2005 é sostida: naquela altura a suma do eleitorado do SPD, Os Verdes e dos partidos que acabarían confluíndo en Die Linke estaba na beira de 50 por cento; nas últimas eleccións ao Bundestag, setembro de 2017, apenas alcanzaron 40 por cento. Nesa convocatoria ás urnas, Alternativa por Alemaña conseguiu 12,6 por cento dos votos, empurrada pola vaga de descontentamento en amplos sectores populares coas políticas neoliberais de Merkel e coa súa suposta permisividade perante a chegada de migrantes (a chamada crise das e dos refuxiados). Analistas consideran que si existe demanda na sociedade alemá para a re-emerxencia da esquerda, como mostraría o facto de que ao lanzar a súa candidatura á chancelería o socialdemócrata Martin Schulz chegou a ter unha expectativa de voto por volta de 30 por cento. Iría perdendo folgos conforme se foi coñecendo o seu programa, excesivamente tépedo e por veces indistinguíbel das propostas de Merkel. Tanto engruñaron os seus apoios que ao final o SPD alcanzou nas urnas o pior resultado da súa historia, só 20,5 por cento. Isto é, Schulz deixouse polo camiño un terzo do seu eleitorado potencial. Nel deita o seu ollar o recén criado movimento Aufstehen.


Summary: Tildan de "cacicada" a decisión do goberno en funcións que exclúe a gaseira da declaración de impacto ambiental.

Yolanda Díaz e Antón Gómez-Reino rexistraron esta cuarta feira unha solicitude de convocatoria "urxente" da Deputación Permanente do Congreso para abordar a decisión adoptada polo goberno en funcións no último Consello de Ministros pola que exclúe Reganosa da necesidade de contar cunha declaración ambiental para continuar coa súa actividade de acordo coas sentenzas do Tribunal Supremo. En Marea tilda a decisión de "cacicada" e di que o goberno español "prevarica" Desde En Marea aseguran que se trata dunha "cacidada máis", após a prórroga concedida a Ence-Elnosa, e "unha vulneración das máis graves da separación de poderes que debe operar no Estado". Portas xiratorias Trátase dun "flagrante caso de corrupción" en verbas da deputada Yolanda Díaz que "contravén toda a lexislación vixente", acrecentou. De facto, o propio executivo sinalaba o carácter "excepcional" da súa decisión. Neste senso e xunto coa imputación de catro ex-altos cargos da Xunta pola dragaxe da ría de Ferrol para "acomodar" a gaseira, din desde En Marea, existirían condicións para convocar a Deputación Permanente. "Preguntámonos cal é a porta xiratoria detrás de todo isto", acrecentou Antón Gómez-Reino quen acompañou Díaz no rexistro da convocatoria. "Nos próximos meses veremos quen é o interesado en acabar no Consello de Administración de Reganosa", subliñou.


Summary: Nunha entrevista concedida a un medio próximo á ala máis radical do PP, o Ministro de Xustiza, Alberto Ruíz Gallardón ven de anunciar que o goberno prepara unha reforma da lei do aborto na que se volverá a un sistema de supostos máis restrictivo que o da lei do 85. Pretende eliminar a malformación do feto como un deles.

Alberto Ruíz Gallardón anuncia a reforma lexislativa nunha entrevista publicada hoxe no diario La Razón, o xornal que alenta á facción máis extremista do PP. O ministro xa tiña anunciado previamente o regreso á política de supostos para o aborto, previa á lei de 2010 na que se contemplaba a interrupción libre do embarazo durante as 14 primeiras semanas. Porén, é a primeira vez que se pronuncia ao respecto da eliminación dunha das tres causas contempladas na lexislación anterior. Confirma polo tanto o ministro o regreso ao sistema de supostos de 1985 mais anuncia a revisión de supostos, en concreto, o que contemplaba o aborto en caso de malformación do feto. Segundo Gallardón, a razón para esta medida é que se está a desprotexer ao "concebido permitindo o aborto polo feito de que teña algún tipo de minusvalía ou de malformación". Vai máis alá o ministro ao afirmar que, ao seu ver, é "eticamente inconcebíbel" que se teña convivido todo este tempo coa lexislación. A lei do 1985 despenalizaba o aborto no suposto de risco para a saúde físia e psíquica da nai, violación e malformacións graves no feto. En 2010 aprobouse a "Lei orgánica de saúde sexual e reproductiva e da interrupción voluntaria do embarazo" que contemplaba un prazo de aborto libre para as mulleres maiores de 16 anos de 14 semanas. Até a semana 22 permitiríase ao aborto polo risco da saúde física e psíquica da nai e a partir daí só ao descubrírense anomalías "incompatíbeis coa vida ou enfermidade extremadamente grave e incurábel" do feto. Con anterioridade, o goberno do PP xa provocara un debate ao anunciar a eliminación da idade de 16 como maioría para as mulleres tomaren a decisión de interrumpir o embarazo.


Summary: Cerca de 2.000 personas segundo os convocantes apoiaron a marcha na xornada de folga.

Arredor de dúas mil persoas, entre elas todas as comerciantes das Pontes, apoiaron esta terza feira os e as traballadoras da central de Endesa e das empresas auxiliares na súa mobilización polas rúas da vila, paralela a xornada de paros. O cadro de persoal convocara para esta terza feira unha folga de 24 horas que tivo "un seguimento masivo". A central estivo toda a xornada sen actividade, cunha traballadora en servizos mínimos e dúas no caso do ciclo combinado, segundo relatou a Nós Diario o responsábel do sector enerxético de UXT Galiza, Nicasio Pena. Con esta mobilización en contra da decisión anunciada por Endesa de fechar a central antes de 2022, o cadro de persoal trata de meter presión ás partes para que convoquen a chamada mesa de transición. "Agora que xa hai Goberno queremos esa mesa para que busquen solución se as hai", apunta Pena. Esas solucións poderían vir polo emprego da biomasa xunto co carbón para producir enerxía, pero as probas non se poderán iniciar até o mes de marzo. Con todo, o responsábel sindical é optimista. "As primeiras probas foron ben, aínda que empregaron lodos húmidos. Agora os deixan secar e iso permitirá mellorar os resultados". Coincidindo coa xornada de mobilizacións, o deputado do BNG no Congreso, Néstor Rego, aproveitou a súa visita ás Pontes co gallo de respaldar ás traballadoras na mobilización para reunirse co comité de crise de Endesa e trasladarlle as medidas acadadas no acordo de investidura que o BNG logrou no Congreso dos Deputados co PSOE de Pedro Sánchez, en especial o compromiso do Goberno español de facer as modificación normativas e lexislativas necesarias para que Galiza sexa incorporada cos mesmos dereitos que outros territorios aos plans alternativos de centrais pechadas. Rego agarda que "nun prazo de seis meses se asine un convenio de transición xusta para As Pontes" e, do mesmo xeito, "que ese convenio de transición xusta incorpore as partidas orzamentarias necesarias para garantir que vai haber novas actividades e tamén emprego na comarca". Mesa de transición Na xuntanza tamén recolleron a principal demanda das traballadoras, a de por en marcha de maneira inmediata a mesa pola transición, na que están representados a Goberno español, a Xunta, o Concello das Pontes, os sindicatos, a empresa e os colectivos afectados, que velará polas medidas que se vaian adoitando, en especial as que afectan á industria auxiliar. "Isto pódese facer xa de maneira inmediata e dende logo o noso compromiso vai ser traballar para que haxa solucións o antes posíbel para As Pontes", insistiu Rego.


Summary: Máis dun cento de persoas apoian ante os xulgados a Roberto Rivas, sancionado pola Subdelegación do Goberno por non colaborar no deasfiuzamento de Aurelia Rey. O bombeiro defende a "desobediencia civil" como forma de "combater a violencia legal".

Aparcou a súa bicicleta fronte ás catro grilleiras da policía que vixiaban a concentración e recibiu os aplausos e vítores do máis dun cento de persoas que se concentraron ante os xulgados. Así chegou Roberto Rivas, o bombeiro que hai ano e medio se negou a colaborar no desafiuzamento da anciá Aurelia Rey na Coruña, á vista na que compareceu este xoves tras presentar un recurso á multa de 600 euros que a Subdelegación do Goberno lle puxo por "alteración da orde pública" logo de amosar un cartel de Stop Desafiuzamentos e tras negarse a cortar a cadea que impedía a entrada dos funcionarios xudiciais á casa da muller. Máis dun cento de persoas apoiaron o bombeiro multado por negarse a colaborar no desafiuzamento de Aurelia Rey Rodeado de compañeiros cos seus cascos, membros de Stop Desahucios, veciños e familiares, Roberto Rivas atendeu aos numerosos medios alí convocados para asegurar que "volvería facer" o que fixo porque, segundo di, negarse a colaborar no desafiuzamento, ocultarse co casco e lucir un cartel de Stop Desafiuzamentos -motivos que argumenta a Subdelegación do Goberno para a multa- "non é ilegalidade ningunha". Roberto Rivas, que falou este xoves por primeira vez ante os medios, aclarou que non quixo "aproveitar o tirón mediático" para non quitarlle o protagonismo á xente que loita polos dereitos da xente. "Non foi algo premeditado", asegurou, senón a resposta ao seu convencemento: "Os bombeiros non debemos realizar este tipo de servizos; accedimos ao traballo para facer uns determinados labores, pero entre eles non está botar a xente das súas casas", engadiu, tras advertir de que "asumiría" as consecuencias de non facer o que lle ordenou a policía. "Aceptaría as consecuencias, alegaría obxección de conciencia ou deixaría o traballo porque eu non me metín nisto para botar persoas da casa", insistiu. Roberto Rivas denunciou á Subdelegación pola sanción que lle foi imposta e compareceu hoxe ante o xuíz xunto a seis testemuñas, entre eles axentes de policía e xornalistas. "Collín o cartel para visibilizar con contundencia esa idea", insistiu Rivas, que aclarou tamén que a decisión de poñer o casco para ocultar o seu rostro non foi máis que para amosar que eran "todos os bombeiros" os que se opoñían a colaborar nos desafiuzamentos. Sancionado por "alterar as masas e incitar á violencia", como el mesmo detalla que lle indicaron no xulgado, o bombeiro considera que a súa multa o que intenta é situar como "ilegal" a defensa dos dereitos sociais. "A desobediencia civil é unha forma máis de combater a violencia legal na que vivimos", di o Roberto Rivas "A desobediencia civil é unha forma máis de combater a violencia legal na que vivimos", asegurou con firmeza, tras insistir en que "hai leis que si que incitan a violencia". "Sanciónanme por defender principios e valores", engadiu quen aclara que non foi expedientado polo Concello. A sanción é unha máis das que a Subdelegación do Goberno impuxo tras aquela xoranda do 18 de febreiro de 2013. O voceiro parlamentario do BNG, os portavoces municipais do Bloque e de Esquerda Unida, o secretario comarcal da CIG tamén foron expedientados, aínda que por razóns diferentes. Com lembra Stop Desafiuzamentos, e segundo datos do Ministerio de Interior, Galicia é a terceira comunidade con máis expedientes administrativos abertos, un total de 110, e xa foron impostas multas de máis de 35.000 euros no país por participar en diferentes protestas. "Non teño medo ningún; o peor que me podía pasar era perder o meu traballo, pero o meu traballo non é botar a xente das súas casas", insistiu Rivas, que cualificou de "falsos" os atestados policiais que foron presentados como probas xudiciais e que, segundo di, omitiron partes do que aconteceu na rúa Padre Feijóo. "Non cometín delito ningún", dixo tamén o bombeiro que agradeceu a "solidariedade" da xente, visualizada nas 104.000 sinaturas de apoio que xuntou na plataforma Change.org. "Non teño medo ningún; o peor que me podía pasar era perder o meu traballo", asegura o bombeiro O xesto de Roberto Rivas hai ano e medio provocou reaccións non só en parques de bombeiros como os de Alicante, Madrid, Valencia, Murcia, La Rioja, Asturias, Valladolid, Andalucía, Catalunya ou Canarias, senón tamén noutros colectivos profesionais ao longo de todo o Estado, como cerraxeiros e xuristas. O voceiro do BNG no Concello da Coruña, Xosé Manuel Carril; a concelleira socialista Yoya Neira; o portavoz nacionalista no Parlamento, Francisco Jorquera; e a viceportavoz de AGE na Cámara, Yolanda Díaz, estiveron presentes nunha concentración na que os asistentes berraron consignas como "nin xente sen casa nin casa sen xente", "ti madeiro aprende do bombeiro" ou "non pode ser, bombeiros no xulgado e corruptos no poder". HABERÁ AMPLIACIÓN


Summary: A psicóloga clínica Rosa Cerqueiro prosegue o ciclo de análises de 'Nós Diario'.

Nas últimas semanas coñecemos o inicio de tramitación do proxecto de lei de medidas extraordinarias dirixidas a impulsar a provisión de postos de difícil cobertura de determinado persoal estatutario do Sergas. Para entendernos: faltan profesionais de medicina comunitaria e de pediatría no nivel de Atención Primaria e facultativos especialistas nos hospitais comarcais. Algo xa denunciado desde hai anos, moito antes do inicio da pandemia (explicación recorrente para xustificar as eivas na xestión sanitaria). Houbo que escoitar como se criticaba aos profesionais e á cidadanía nun afán de escusarse ante o peche de camas ou a non substitución de profesionais. A realidade é testuda e esta carencia de persoal é o resultado de anos de recortes, desmantelamento do sistema e a absoluta falta de planificación en materia de recursos humanos (ligado aos dous anteriores motivos). Tanto as asociacións profesionais e de usuarios como as organizacións sindicais alertaron sobre as consecuencias en termos de calidade asistencial, seguridade e eficiencia que tal nefasta política ía traer consigo. A pandemia non fixo máis que facer estoupar un sistema mal coidado na súa estrutura máis esencial: o factor humano. Nada novo. A sorpresa para as que traballamos no eido da saúde mental é que neste proxecto de lei tamén están incluídas as profesionais da psiquiatría, de psicoloxía clínica e da enfermaría de saúde mental. Non atopan candidatas para cubrir as prazas do Plan de Saúde Mental de Galicia poscovid-19. Con todo, basta un recorrido polas últimas oposicións convocadas para descartar a idea de que non hai aspirantes suficientes. Para cada categoría, presentáronse mais de 100 aspirantes para 25 prazas de psiquiatría, 12 de psicoloxía clínica e 30 de enfermaría de saúde mental. Non vai quedar praza sen cubrir. Ao igual que pasa na convocatoria de Medicina de Atención Primaria a punto de finalizar, onde se triplicou o número de aspirantes con respecto ás prazas ofertadas. Polo tanto, vemos que cando se ofertan postos con carácter estable, sexa cal sexa a localización do posto e a categoría profesional, cóbrense todos e cada un deles. Hai máis demanda que oferta. Estabilidade: esa é a palabra clave para explicar o problema de base. Que unha persoa saiba onde vai traballar, durante canto tempo e en que condicións. Certezas. Seguridade. Conciliación. Algún xestor chegou a deslizar a idea de que o que pasaba é que os profesionais non querían traballar. A resposta é evidente: non queren traballar mal. Contratos de días, e as fins de semana ao paro; contratos para cubrir postos en diferentes lugares; contratos mes a mes no mesmo posto durante anos; contratos de acumulación de tarefas en prazas que ían cambiando de profesionais cada seis meses; denegar permisos e vacacións e outros dereitos laborais; sobrecarga, estrés, queime. Non poder prestar a atención en condicións de calidade e seguridade. No caso de psicoloxía clínica, ámbito que coñezo máis profundamente, a falta actual de aspirantes ten moito que ver coa imposibilidade de conseguir esa necesaria estabilidade vital. Xeracións emigradas Houbo xeracións completas de compañeiras que tiveron que emigrar ao rematar a residencia (PIR). A Administración Autónoma investía en formación especializada do máximo nivel que logo non retornaba para beneficio da cidadanía como persoal altamente cualificado. Por non falar do custo emocional dunha emigración non desexada. E as profesionais que non emigraron quedaban anos esperando por un primeiro contrato no Sergas e seguintes, moi distanciados no tempo, en condicións de precariedade e longa temporalidade, condicionando o seu proxecto vital e dificultando a conciliación. Desde 2006, a primeira convocatoria ordinaria de oposición, só saíron 31 prazas de emprego fixo. 31 prazas en 16 anos, as 12 últimas aínda por adxudicar. Tal é o punto ao que se chegou que Galicia converteuse nun destino pouco atractivo para realizar a formación especializada. Poucas prazas PIR, ao non ofertarse todas as acreditadas (a metade das posibles ata este ano) e menos expectativas futuras. A situación da psiquiatría e da enfermaría de saúde mental non é moi diferente da descrita. Agora inténtase buscar unha solución sen un mínimo de autocrítica por parte do goberno e sen unha proposta de planificación a longo prazo que evite tomar medidas excepcionais de urxencia e, sobre todo, evitar o esgotamento dos profesionais e a quebra do sistema sanitario público.


Summary: O PP aproba en solitario a nova lei de costas e poderá conceder prórrogas ás industrias como ENCE situadas no litoral

A maioría absoluta do PP mudou a Lei de Costas vixente desde 1988. Os conservadores ficaron sós ao votar esta mudanza lexislativa, na Comisión de Medio Ambiente do Congreso. O máximo que conseguiron foi neutralizar a CiU, que se abstivo. Coa nova lei na man, o Goberno español poderá, entre outras novidades, conceder prórrogas ás industrias situadas no espazo costeiro que teñan un "interese xeral" na súa zona. Trataríase daquelas que traballan aspectos extractivos, químicos, enerxéticos ou mesmo as papeleiras, como é o caso da de ENCE, situada na Ría de Pontevedra. Antes do seu debate, a Asociación pola Defensa da Ría de Pontevedra (APDR) xa rexeitara o anteproxecto sinalando que con esta modifición a situación das costas ficarían menos protexidas e máis ocupadas e urbanizadas que coa Lei 22/1988. En declaracións a Sermos Galiza, o seu presidente, Antón Masa, recalca que para a asociación "esta lei supón unha volta atrás" no que respecta á protección do litoral e pide ao goberno galego "que manteña a súa promesa de non considerar ENCE como unha actividade de interese xeral". Segundo o presidente da APDR "a aplicación dunha prórroga daría ao traste coa recuperación da ría e impediria o desenvolvemento económico sustentábel da mesma". APDR: "a aplicación dunha prórroga daría ao traste coa recuperación da ría e impediria o desenvolvemento económico sustentábel da mesma" A mesma liña mantén César Mosquera, concelleiro do BNG en Pontevedra, quen asegurou a este medio que coa modificación da lei de 1988 "retrocedemos cen anos, cando a costa non tiña ningún valor". A reformulación normativa, segundo Mosquera, facilitará a ENCE "para que continúe coa súa actividade na ría". Unha porta á corrupción O concelleiro nacionalista, após estudar a nova lei, explica que pode abrir as portas á corrupción. "Se unha empresa como ENCE, privatizada e mercada coa data de 2018 como a do seu traslado, que logo aforre millóns nel por unha decisión política... é unha invitación a que as grandes empresas que moven millóns movan os fios para continuar".


Summary: O acto, organizado polo BNG, terá lugar este sábado.

A explanada portuaria de Porto doSon acolle este sábado, día 8, unha homenaxe a Ánxela Franco, concelleira nacionalista e deputada provincial, que faleceu o pasado domingo aos 57 anos de idade. 'Sempre na nosa memoria' é a chamada deste acto de recordo, organizado polo BNG e que en caso de choiva trasladarase á casa de Cultura de Porto do Son. O falecemento de Ánxela Franco causou sorpresa e pesar en Porto do Son e a familia nacionalista. Muller referencial neste concello onde era edila como no propio Bloque Nacionalista Galego, tiña cunha longa traxectoria e compromiso político coa formación nacionalista. Numerosas entidades e colectivos sociais e veciñais recoñeceron nestes días o compromiso e traballo desta muller que era, en palabras de Goretti Sanmartín, vicepresidenta da Deputación da Coruña e membro da Executiva do BNG, "autenticidade e bravura".