Summary: Medio Rural, xunto coa Secretaría Xeral de Turismo, presentaron a estratexia de dinamización para as zonas vitivinícolas a realizar entre 2021 e 2026. Entre as máis chamativas está a creación da marca 'Viños da Galiza' e aumentar a superficie de viñedos. Organizacións agrarias como o Sindicato Labrego galego e a asociación Galega de Viticultura (AGV) fan unha primeira valoración para 'Nós Diario'.

Dous anos despois de ter iniciado os traballos para o desenvolvemento dunha estratexia para as comarcas vitivinícolas galegas, a consellaría de Medio Rural presentou onte as medidas que porá en marcha para dinamizar as comarcas vitivinícolas da Galiza entre 2021 e 2026. O seu responsábel, José González, explicou que estarán repartidas en 46 medidas e 299 accións, entre as que se atopa impulsar unha "marca paraugas" que levaría o nome de 'Viños da Galiza', ao tempo que se fomentaría o enoturismo, incrementando a dimensión do sector na procura da recuperación de terreos e adegas. Así, o conselleiro expuxo diferentes medidas nas que se van avanzar, como que en 2022 estea lista a actualización do rexistro vitivinícola, que supón "boa parte dos problemas" nas Denominacións de Orixe (DO). Ademais, prevese a recuperación de terra, e implantarase, como mínimo, un polígono de viticultura por denominación de orixe o ano próximo. Os consellos reguladores demandan duplicar a súa superficie, con peticións para obter 10.000 hectáreas máis para a súa produción, coa intención de "recuperar os mellores sitios para facer esa plantación". A importancia dun sector chave Na presentación das medidas salientouse a importancia dun sector que constitúe entre un 2% e un 2,5% do produto interior bruto (PIB) e xera ao redor de 3.700 empregos, cun impacto maior se sumamos a hostalaría e o turismo. Conta con cinco denominacións de orixe protexidas (Rías Baixas, Ribeiro, Ribeira Sacra, Valdeorras e Monterrei) e catro Indicacións xeográficas protexidas (Barbanza e Iria, Betanzos, Ribeiras do Morrazo e Val do Miño-Ourense) que xestionan máis de 9.000 hectáreas de terras agrícolas nas que traballan máis de 10.000 viticultoras e viticultores e case 500 adegas, cun valor cualificado que supera os 230 millóns de euros. En termos estatísticos as adegas galegas son o 11% de todo o Estado, o 3,7% do volume de viño cualificado e o 5,9% do valor económico. Críticas por favorecer á gran industria Desde a Asociación Galega de Viticultura (AGV) o seu presidente, Roberto Rivas, afirma en declaracións a Nós Diario que "sempre veremos con bos ollos e apoiaremos as estratexias e as medidas que axuden a dinamizar e impulsar o sector vitivinícola galego" por considerar que "este sector é clave para a recuperación socioeconómica de moitas comarcas do rural galego". En todo caso di que "haberá que ler a letra pequena desta estratexia, os seus eixos, as súas medidas e as accións concretas que se propoñen e despois as asignacións orzamentarias que se aplican para o desenvolvemento destas medidas". Desconfía que "non vaia ser que esteamos diante dunha estratexia que máis que responder ao sector vitivinícola en clave social e de País, responda aos intereses dos grandes grupos de investidores que están buscando aterrar aquí" algo do que, indica, "tamén temos experiencias". Antonio Míguez, do Sindicato Labrego Galego (SLG), cre que as propostas "están ben como declaración de intencións mais chegan tarde" pola desaparición de adegas que tivo lugar durante estes anos, "sobre todo do interior". Para este sindicalista, nunha primeira avaliación, "dá a impresión que a estratexia baséase na creación de novas estruturas unha vez desmontadas as que había como o caso de Turgalicia". Miguez opina que "a Xunta perdeu o tempo e a oportunidade de situármonos por diante doutras zonas vitivinícolas". O SLG sinala que estas medidas "favorecerán á grande industria e aos grandes touroperadores que son os que poden facer investimentos en enoturismo". En todo caso, a chegada ao interior do rural galego desta estratexia, apunta, "vai tardar bastante tempo".


Summary: O Star Center Uni Ferrol recibe a terza feira o Perfumerías Avenida nas semifinais da Liga Feminina de baloncesto. É o primeiro equipo que as disputa desde que en 2004 o fixera o Ensino de Lugo

Lino López (Ferrol, 1976) está a vivir o mellor momento da súa traxectoria profesional no mundo do baloncesto. Como xogador chegou a debutar na ACB co mítico OAR e durante máis de dez tempadas competiu na liga LEB. Agora, xa como adestrador do Star Center Uni Ferrol, está a gozar dun capítulo histórico no deporte da súa cidade: as semifinais da Liga Feminina, unha fase á que non chegaba ningún equipo galego desde o ano 2004, cando as xogara o Yaya María Ensino de Lugo. O clube celebra este ano o seu vixésimo aniversario e nin os máis optimistas podían pensar daquela que o farían disputándolle o pase á final da competición ao todopoderoso Perfumerías Avenida. A terza feira, ás 21.00 horas no pavillón de Esteiro, teñen a oportunidade de empatar a serie e levala ao derradeiro choque. -Como está a vivir este momento histórico para o baloncesto da cidade? O obxectivo ao comezo da tempada era intentar facer un equipo competitivo e seguir en Liga Feminina o ano que vén. Por iso, vivir agora mesmo unhas semifinais de título de Liga contra un dos mellores equipos de Europa como o Perfumerías Avenida de Salamanca é para nós un soño. Evidentemente, agora que estamos aquí, intentamos traballar na mesma liña que mantivemos ao longo da tempada para tratar de seguir sendo competitivos e pór nos maiores atrancos posíbeis ao noso rival. -Que mudou nun equipo que estaba feito para manter a categoría para estar nesta fase da competición? Son varios factores. Eu creo que houbo unha aspecto moi importante, que é que mantivemos sete xogadoras da tempada anterior. Iso fixo que tiveramos un maior coñecemento do xogo, máis acoplamento, os roles de cada unha de nós máis ou menos asumidos e, aínda que a baixa de Laura Quevedo con respecto ao ano pasado foi moi importante, outras xogadoras asumiron ese rol. Tamén tivo moito que ver acertar coa americana, Shacobia Barbee, e que o clube fixera un esforzo enorme na xestión dos desprazamentos. O ano pasado moitas das viaxes fixémolas no propio día; este houbo varias nas que puidemos viaxar o día anterior e iso axudounos a chegar nunhas condicións idóneas para encarar os partidos e poder competir. É unha mestura de todo isto, unido á conxunción do equipo, no que todas as xogadoras buscan o ben colectivo por riba do individual. Aínda que houbo contratempos moi grandes como a baixa de Megan Podkova, a americana que ficharamos no verán antes de principiar a liga, que nos fixo estar un mes sen americana; que Maggie Lyon marchase en Nadal a Estados Unidos ou a lesión de Ana Suárez antes da Copa; aínda con todo iso, o equipo deu un paso cara adiante e as xogadoras asumiron roles e posisións ás que non estaban afeitas… O equipo viuse reforzado por todo ese traballo e toda esa presión. O partido de volta en Esteiro o martes. Como cres que está a responder o público? Xa o dixen despois do primeiro partido das semifinais. Ver que máis dun cento de persoas viaxan a Salamanca, que se pegan sete horas de bus para ir ver o partido, que están dúas horas antes do partido animándonos… Iso xa é un premio, por riba de gañar ou perder. Ver como unha cidade como Ferrol volve ilusionarse co baloncesto, totalmente envorcada con nós, as entradas esgotadas… Iso é indescriptíbel e para min, que son de Ferrol, poder vivilo en casa está moi por riba de calquera resultado.


Summary: Os Estados din estar de acordo en crear un "fondo de recuperación", pero queda por responder con canto estará dotado e as condicións para que os cartos cheguen a cada Goberno. O primeiro ministro dos Países Baixos di non "entender" por que cómpre "máis diñeiro" do xa pactado mentres gobernos como os de España, Portugal e Italia avogan abertamente por 1,5 billóns en transferencias

A pelota volve ao tellado da Comisión Europea. O cuarto cumio de líderes estatais da Unión Europea -por videoconferencia- para abordaren a crise do coronavirus rematou sen grandes avances sobre a cerna da cuestión: o plan económico para paliar o profundísimo impacto económico da pandemia. Nin sequera houbo, desta volta, a tradicional declaración final de todos os gobernos para así evitar pisar liñas vermellas de cadaquén.Os Estados din estar de acordo en crear un "fondo de recuperación", pero queda por responder con canto estará dotado e as condicións para que os cartos cheguen a cada GobernoComo informa Andrés Gil para eldiario.es, tras catro horas de discusión os xefes de Estado e Goberno deron, esencialmente, visto e prace ao negociado por cadanseus ministerios de Finanzas e Economía no Eurogrupo, 240.000 millóns en préstamos, avais por 200.000 millóns para empresas a través do Banco Europeo de Investimentos e outros 100.000 para persoas en situación de desemprego. A previsión do presidente do Eurogrupo, o portugués Mário Centeno, é que poidan entrar en vigor "rápido", o 1 de xuño.Os Estados din estar de acordo en crear un "fondo de recuperación", en verbas de Charles Michel, presidente do Consello Europeo. Pero dese fondo quedan elementos clave por concretar que agora remiten á presidenta da Comisión Europea, Ursula von der Leyen. Queda responder canto terá ese fondo -aproximouse unha cantidade de "en torno ao bilón de euros", se serán transferencias ou serán subvencións.O primeiro ministro dos Países Baixos di non "entender" por que cómpre "máis diñeiro" do xa pactadoOs receos sobre ese fondo seguen, en boa medida, en Estados como os Países Baixos. O seu primeiro ministro, Mark Rutte, cre que o xa pactado xa son "moitísimos cartos" e di non "entender" por que "necesitamos máis diñeiro nos próximos meses". Esa é a razón, asegura, de remitirse agora á Comisión. Tamén a alemá Angela Merkel se remite á CE que preside a súa ex-ministra: "A Comisión debe facer agora propostas para o seu deseño. Deberiamos investir no futuro: en protección do clima, mobilidade innovadora, dixitalización"Mentres a presidenta do Banco Central Europeo, Christine Lagarde, alerta os Estados de que a economía da zona euro pode contraerse entre un 9% e un 15% por mor do golpe da pandemia -segundo cita Bloomberg-, o que xa está fóra da mesa son os que deron en coñecerse como coronabonos, a emisión de débeda mutualizada no seo da UE que pedían inicialmente Estados como España ou Italia e que rexeitaron dende o inicio Alemaña, os Países Baixos, Austria ou Finlandia.O Goberno de España admite que, polo momento, o acordo é sobre "as liñas xerais"Cos eurobonos fóra do debate, os países do sur movéronse cara a unha inxección de billón e medio de inxección de cartos novos apoiados en débeda emitida directamente pola Comisión Europea a través de transferencias e non préstamos, como pretenden dende o norte. Neste sentido, o francés Emmanuel Macron afirmou tras o Consello Europeo: "Creo que no momento que vivimos esas transferencias deben ser mediante subsidios, verdadeiras transferencias orzamentarias, non simplemente préstamos".António Costa: "A resposta a esta crise não poderá ser resolvida com respostas de austeridade".Malia todo, a ministra de Exteriores española, Arancha González Laya, asegura que hai un acordo "sobre liñas xerais", pero recoñece que aínda non se abordaron "os detalles" do plan de recuperación no que a preferencia española é semellante á italiana, cuxo primeiro ministro, Giuseppe Conte, alerta tamén da ameaza do ascenso maior da extrema dereita se a UE e os seus Estados non responden con garantías a esta crise.Dende Portugal, o primeiro ministro António Costa amosou relativo optimismo. "Foi unânime a concordância na rápida implementação das decisões do Eurogrupo e num mandato" para que a Comisión Europea "apresente uma nova proposta de Quadro Financeiro Plurianual que integre um Fundo para a recuperação económica financiado pela emissão de dívida pela Comissão", sinalou o socialista. En días previos, Costa viña advertindo: "A resposta a esta crise não poderá ser resolvida com respostas de austeridade".


Summary: O equipo coruñés saca un importante punto de Anoeta. En baloncesto, o Obradoiro impúxose o Bilbao. Na OK Liga, o Liceo viu como o título se afasta da Coruña ao caer ante o líder.

Resultados: Fútbol: Primeira división: Real Sociedad-Deportivo 2-2Celta-Rayo 6-1 Segunda división: Sabadell-Lugo 2-1 Segunda división B: Guijuelo-Celta B 2-0Valladolid B-Racing Ferrol 0-0Coruxo-Logroñés 0-1Compostela-Tropezón 4-2Somozas-Zamora 1-0 Baloncesto: ACB: Obradoiro-Bilbao 77-72 LEB: Valladolid-Breogán 87-85Oviedo-Ourense-Prat 75-84Melilla-Leyma Coruña 83-70 Liga Feminina: Ferrol (rematou a tempada regular en 11º posición) Liga Feminina 2: Celta Selmark-ADB Araski 56-71 Pabellón Ourense-Badajoz 55-69 Balonmán: Liga Asobal: Ademar-Cangas-BM 31-26 Hockei: OK Liga: Barcelona-Liceo 7-4 Cerceda-Reus 9-6


Summary: Tomaron a decisión após coñecer que a única empresa que optaba ao concurso para xestionar este centro non incluíu no seu expediente a subrogación dos 24 empregados e empregadas actuais.

Persoal da Escola Municipal de Música e delegados da CIG-Ensino están fechados no Concello de Santiago "á espera dunha solución á súa situación laboral", segundo sinalan desde este sindicato. A decisión adoptouse tras coñecer que a única empresa que optaba ao concurso para xestionar este centro non incluíu no seu expediente a subrogación dos 24 empregados e empregadas actuais. Iso era o que temía o profesorado e o persoal de administración e servizos que nas últimas semanas viñan manifestando a súa preocupación polas consecuencias que podería traer para o seu futuro laboral a nova adxudicación do contrato deste servizo. A CIG-Ensino, como sindicato que ten a representación sindical neste centro, mantivo varias reunións co concelleiro de Educación Manuel Dios por este motivo, nas cales, afirma a central sindical, este comprometeuse por escrito a garantir a subrogación de todos os postos de traballo nas mesmas condicións e convenio actuais. O secretario comarcal da CIG-Ensino, Rubén Fernández, agarda que o Concello de Santiago atope unha solución que permita desbloquear este conflito "porque hai 24 familias que non poden ser reféns dunha situación da que non son para nada culpábeis e que se ten que resolver canto antes pola vía da negociación entre o goberno municipal e a nova empresa adxudicataria".


Summary: É moi necesario que alá onde haxa un pequeno grupo de persoas que compartan esta idea se organicen para presentar mocións nas súas localidade. Desde A Coruña convidámosvos a vir ás xornadas e compartir uns días de coñecemento e debate moi enriquecedor.

Hai quen di que a política municipal é a máis próxima. É a política a pé de barrio, coa que podes practicamente tocar coas túas propias mans o resultado do traballo de goberno. Normalmente, as cidades son o reflexo dos seus habitantes, e as decisións que toman transcenden máis aló dos límites do seu municipio. Vímolo durante a crise de refuxiados, onde cidades como Barcelona ou Valencia saíron á rúa para gritar "Volem acollir" ou en Murcia, coa súa protesta ante o AVE que ía partir en dúas a cidade. Varrendo para casa, como esquecer ás Nais contra a droga, que se opuxeron a que os seus fillos vivisen nun ambiente tóxico que estaba a acabar coa súa vida, ou á cidadanía organizada no Nunca Máis contra a gran burla negra de Fraga e Rajoy. Desde a morte do asasino Franco, o Reino de España viviu, con diferente intensidade e motivación, mobilizacións cidadás para mellorar o espazo no que vivimos. 15M, a PAH e Stop Desafiuzamentos, Marea Verde, Marea Branca…son todos exemplos do que a cidadanía organizada pode facer para sacar ao debate público os asuntos da res publica. Esta política a que debe saír das paredes do Palacio Municipal para fundirse coas veciñas e veciños, formando un ágora no que todas poidan definir que cidade queren, e por tanto, que sociedade queren que viva nela. É por este motivo que desde o Colectivo Renda Básica da Coruña traballamos para conseguir que se aprobase unha moción no pleno do Concello da Coruña que insta ó goberno municipal, entre outras administracións públicas, a abrir o debate público sobre unha idea tan poderosa como a Renda Básica. Trala aprobación por unanimidade desta moción, a Concellería de Xustiza Social e Coidados do Concello da Coruña púxose en contacto co colectivo para levar a cabo unhas xornadas que sexan o reflexo do contido da moción, e o resultado deste traballo de varios meses son as xornadas "Renda Básica: o novo dereito social necesario", que terán lugar o 21, 22 e 23 de marzo na Coruña. Esta xornadas son organizadas polo Concello da Coruña e o Colexio de Educadoras e Educadores Sociais de Galicia e nelas colaboran Praza.gal, a Universidade da Coruña e o Colectivo Renda Básica da Coruña. Quero agradecer a colaboración de Praza Pública, que participa nas xornadas a través dunha entrevista realizada por David Lombao, director de Praza, a Daniel Raventós, un dos maiores expertos en Renda Básica do mundo. Nestas xornadas contaremos con varios membros da Red Renta Básica , como Daniel Raventós, David Casassas, Julen Bollain, Sergi Raventós ou Lluís Torrens; e con persoas que traballan esta idea desde diferentes perspectivas, como Nuria Alabao, Thiago Santos, Carmen Lizárraga, Sarah Babiker, Fernando Martínez, Koldobi Velasco, Alberto Fraguas e Duarte Crestar. Desde o Colectivo Renda Básica da Coruña entendemos que é fundamental que a cidadanía coñeza esta idea tan necesaria. Consideramos que a Renda Básica debe ser un dereito, e por tanto, cando a maioría social interioriza a pertenza dun dereito é máis difícil que renuncie a el. O exemplo témolo nos movementos sociais arriba citados.O dereito a unha vida digna, á existencia material garantida e a unha liberdade incondicional deben ser asumidos pola cidadanía como dereitos irrenunciables en tempos de incerteza e crecente desigualdade, e nesta loita, os concellos son un actor fundamental. O número crecente de mocións a favor da Renda Básica ao longo do Reino de España é unha mostra de que a cidadanía se interesa cada vez máis por esta idea. É moi necesario que alá onde haxa un pequeno grupo de persoas que compartan esta idea se organicen para presentar mocións nas súas localidades. Non é tan difícil. O presente e o futuro xogan ao noso favor. Desde A Coruña convidámosvos a vir ás xornadas e compartir uns días de coñecemento e debate moi enriquecedor. Se non podedes vir pero tedes interese en presentar mocións nos vosos municipios ou participar nos diferentes colectivos de Renda Básica galegos, non dubidedes en contactar connosco. Somos moitas as persoas que cremos nun mundo máis xusto.


Summary: Unha balada de soul satinado sobre amores difíciles, conducida por piano eléctrico, é o primeiro adianto de Sol de Invierno, o segundo disco de Rodrigo Ramos. Titúlase Quedaches sen nada e acompáñao á voz Guadi Galego. Esta sexta feira, 31 de maio, estrea o seu videoclip, dirixido por Jairo Moreno e protagonizado por Paloma Saavedra.

Quedaches sen nada será o avance do segundo disco en solitario de Ramos. "Personalidade e forma de compor sen ningún tipo de complexo", explica a discográfica, Rock Estatal Records, nunha nota, en que fala de "folk, pop e rock & roll". Logo de pasar por diferentes proxectos colectivos, Ramos iniciou carreira en solitario en 2015. Dous anos despois publicaba o seu primeiro traballo, Miraban Albas. Sol de Invierno, o segundo, sairá á venda despois do verán.


Summary: En Marea e BNG únense ao PSdeG na petición de dimisión do rexedor vilanovés e o PPdeG cre "desafortunadas" as súas verbas, pero non avoga por que deixe o cargo. Durán retruca que "chacha non é un insulto" e insta a Carmela Silva e Abel Caballero a "dimitir eles"

No verán de 2014 o alcalde de Vilanova de Arousa, Gonzalo Durán (PP), visitaba un campamento infantil da Xunta xunto con outros cargos políticos. Durante a súa estancia no recinto pareceulle escoitar que as nenas e nenos berraban "podemos" e interpretouno como unha proclama a prol de Podemos, o partido político. O que berraban realmente era "Pokémon", en referencia ao personaxe de debuxos animados, como parte dun xogo. No entanto, Durán non deu por boa a explicación. Berraran "podemos" e aquilo era "unha provocación", concluíra, dando a visita por rematada visiblemente contrariado. Catro anos despois o rexedor vilanovés está outra volta no albo da controversia polo xeito en que deu a referirse ao goberno da Deputación de Pontevedra e á súa presidenta: "un órgano político gobernado polo Concello de Vigo, polo ancián Abel Caballero e a súa chacha para todo, que é Carmela Silva", afirmou tras rexeitar o ente provincial un proxecto do consistorio de Vilanova para a piscina municipal. Pouco despois destas verbas o PSdeG provincial pontevedrés esixiu as desculpas e a dimisión de Durán, que se reafirmou nas declaracións e este luns o goberno da Deputación anunciou que o levará aos tribunais. Segundo o voceiro do goberno provincial e edil vigués, Carlos López Font, a Deputación decidiu "presentar unha denuncia" porque observa nas palabras de Gonzalo Durán un "ataque machista, clasista, fascista" e, asegura, coidan que puido existir nelas "incitación ao odio". "A Deputación -agregou López Font en rolda de prensa- ten a bandeira da igualdade" e, do seu punto de vista, os "ataques á presidenta Carmela Silva" lanzados por Durán débense á súa condición de muller. O alcalde de Vilanova, cre a Deputación, "non pode continuar un minuto máis como representante da cidadanía" porque "debemos desterrar este tipo de insultos" das institucións. "Non son algo normal e non entendemos como o presidente e o vicepresidente da Xunta", de quen depende organicamente a Secretaría Xeral da Igualdade, "non saíron aínda a condenar nin a dar explicacións destas declaracións". Durán retruca que "chacha non é un insulto" e insta a Carmela Silva e Abel Caballero a "dimitir eles" por "romper os osos aos veciños" no Marisquiño O anuncio de accións legais contra Durán chegaban despois de que, tras as primeiras esixencias de dimisión, el mesmo se reafirmase nas declaracións e advertise de que non vai dimitir "nin de coña". "Chacha non é un insulto", defendeuse o alcalde de Vilanova en declaracións á Cadena SER nas que só admitiu a posibilidade de cualificar a Silva como "títere" ou "marioneta" dun "home que anda a facer o ridículo polas televisións". "Pretende que dimita eu o tío que non revisou O Marisquiño, que case desgracia a catrocentas persoas, que lle rompeu os osos aos veciños? Que dimitan el el e ela", retou, ademais de manifestarse convencido de que conta co apoio da dirección do PP para seguir adiante. "Eu son partido e o partido pensa coma min", resolveu. En Marea e BNG únense ao PSdeG na petición de dimisión do rexedor vilanovés e o PPdeG cre "desafortunadas" as súas verbas, pero non avoga por que deixe o cargo A primeira declaración oficial dende a cúpula do PPdeG a respecto desta polémica chegou este luns por boca do seu voceiro parlamentario, Pedro Puy, quen evitou pedir a dimisión de Gonzalo Durán, se ben considerou as súas palabras como "profundamente desafortunadas", uns "exabruptos" que non deberan ter "cabida" na política, para o cal pediu a implicación de "todos". Mentres, o voceiro parlamentario do PSdeG, Xoaquín Fernández Leiceaga, reiterou a petición de dimisión por parte dos socialistas. Esa mesma petición de dimisión, así como o "apoio" e "solidariedad" cara a Carmela Silva foron expresadas tamén por parte do voceiro de En Marea, Luís Villares, e mais dende o BNG a través da súa portavoz nacional, Ana Pontón. HEMEROTECA | O alcalde de Vilanova de Arousa indígnase nunha visita a un campamento infantil ao entender que as nenas e nenos berraban "Podemos"


Summary: O novo director estivo acompañado de familiares e membros da cultura oficial. Algúns membros da Plataforma Galega das Artes Escénicas e Musicais estiveron presentes "malia avisarnos con pouco tempo"

A Axencia Galega das Industrias Culturais (AGADIC) xa ten director. Jacobo Sutil. Nesta tomou segunda feira posesión do seu cargo nunha breve cerimonia, presidida por un crucifixo e unha grande Biblia, nas propias instalacións do organismo. Máis familia e responsábeis da Consellaría, con algunhas persoas da "cultura oficial", que representantes das industrias culturais, a excepción de varios membros da Plataforma das Artes Escénicas e Musicais que estiveron presentes no acto. Jacobo Sutil, seguindo sempre un discurso escrito, asegurou que o seu traballo "vai ser un reto difícil" Jacobo Sutil, seguindo sempre un discurso escrito, asegurou que o seu traballo "vai ser un reto difícil, como é nestos momentos xestionar calquera entidade pública ou privada". Falou de "tempos de incertezas, de transformacións, de espectativas cambiantes" e deixou un aceno de proximidade ao sector cando dixo "expresar o meu respecto e a miña admiración por todas as manifestacións da cultura galega". Entre as súas palabras estivo tamén a promesa de colaborar "na expansión de todos os ámbitos de actuación das industrias culturais, coas que espero ter unha colaboración permanente, estreita e fluída", aínda que ao remate non se achegou a saudar a parte dese sector que hai uns días tivo que ocupar esas mesmas dependencias para chamar a atención pola falta de diálogo da administración galega. Ao remate do acto non quixo atender os medios de comunicación e conceder as que sería as súas primeiras declaracións unha vez realizada a toma de posesión. "Seguimos pedindo diálogo" A Plataforma Galega das Artes Escénicas e Musicais estivo presente na toma de posesión do novo director de AGADIC. Salvador del Río, o seu portavoz, valorou o discurso de Jacobo Sutil como "breve" e "ben" como declaración de intencións. "Nós estamos á espera de que se poña ao día e ofrecemos diálogo e traballo para saír da situación na que estamos, agardamos que nos reciba e comezar a traballar". Sobre o nomeamento de Jacobo Sutil, o portavoz da Plataforma reiterou que "ao ser unha persoa allea ao mundo da cultura tivemos reticencias, agardabamos unha persoa con certo coñecemento do que é a cultura galega, con certo peso político para desde este posto xestionar a cultura que se está facer aqui". Após case cinco meses de paralise por esta falta de dirección de AGADIC, o sector non pode agardar moito máis. "Nós o que pedimos é que nos tempos tan duros nos que estamos que se nos deixe como estabamos polo menos e non ir a peor, por iso pedimos diálogo, sabemos que hai recortes mais o que pedimos é mellor aproveitamento dos recursos que hai". Salvador del Rio afirmou "non ter moi claro que un xestor económico sexa o máis axeitado porque AGADIC conta con traballadores moi ben cualificados" e lembrou o nomeamento hai pouco dunha persoa tamén para a xestión. Reiterou que "a ausencia que temos é a dun Plan para as Artes Escénicas e Musicais, que inclúa medidas". Lembrou que polo de agora as actuacións da Xunta non beneficiaron este sector. "Eliminaron a Feira Galega das Artes Escénicas e Musicais, logo Camiños da Cultura, coa merma absoluta das Redes de Distribución cun 50% do orzamento e agora a sorpresa é que non hai garantías de que haxa axudas á actividade das Industrias Culturais deste país".


Tres irmáns amigos meus de Bos Aires enviáronme hai anos unha memoria do pai, nado en Montecubeiro, para que cotexase os datos de xuventude. Tardei de máis. Despois de lles remesar as correccións vin no correo o comentario dun para os outros (que a min non me estaba destinado): lo mandó por carabela, che. Esas bromas facémolas todos pero de inmediato pensei: en carabela chegaría el aló.Continúan a funcionar os impulsos de superioridade, as actitudes, os reflexos, o afán intervencionista, o indicar como cómpre que fagan, o opinar por riba do ombro, o dar consellos que non pidenO presidente de México escribiulle unha carta ao rei que España esixíndolle que pida perdón pola conquista de América e Vargas Llosa comenta que ben podía enviarse a carta a si mesmo, pois é inxusto culpar as sociedades actuais das conquistas dos seus antecesores. Ou sexa que non quixo entender.López Obrador referíase ao Estado español de hoxe, que é a brasa sobrevivente do imperio. Trátase do seu proceder político actual, porque este estado conserva as vellas guías, os manuais de procedemento. Nunca se quixo facer desde el unha reflexión colectiva para interpretar o período con nova luz. Continúan a funcionar os impulsos de superioridade, as actitudes, os reflexos, o afán intervencionista, o indicar como cómpre que fagan, o opinar por riba do ombro, o dar consellos que non piden.Portugal por exemplo relaciónase doutra maneira coas vellas colonias. Viviu unha revolución e daquela reconsiderou o vínculoColonialistas son os actos contra Venezuela, quitando e poñendo presidente á marxe da legalidade internacional e enfrontándose á firme, construtiva e honesta iniciativa de México. Como colonialistas é a posición maioritaria dos cidadáns, créndose lexitimados para opinar sobre a maneira de liquidar un estado. E doutrinariamente fascista é a manipulación dos medios informativos, como se interviñesen nun enclave da metrópole.Portugal por exemplo relaciónase doutra maneira coas vellas colonias. Viviu unha revolución e daquela reconsiderou o vínculo. Aquí non triunfou nunca ningunha en toda a Idade moderna.


Summary: O informe de Ecologistas en Acción adxudica 48 bandeiras negras en todo o Estado español.

Como todos os anos desde 2005, Ecologistas en Acción publica un informe no que toma o pulso ao estado de saúde medioambiental do litoral español, costa galega incluída. O estudo leva o nome, Bandeiras Negras, do distintivo que os ambientalistas empregan para sinalar agresións, despropósitos, verteduras ou problemas de contaminación costeira. No informe de 2018 sitúan seis bandeiras negras en Galiza, tres delas por contaminación e outras tres por mala xestión. En todo o Estafo foron 48. O complexo industrial de Alcoa recibe dúas bandeiras negras, unha por contaminación e outra por mala xestión. Non é a primeira vez que este complexo situado en San Cibrao aparece nestes informes. "A súa instalación transformou radicalmente a natureza desta comarca", sinalan desde Ecologistas. O informe aponta ás verteduras de sosa cáustica, o tráfico de lodos, entre outras cuestións, como argumentos para ter a bandeira negra. O proxecto megamineiro de Touro é unha das novidades deste ano. Os ambientalistas advirten dos riscos para a Ría de Arousa, algo do que é moi consciente o sector do mar que protagonizou importantes mobilizacións contra este proxecto. A Edar (depuradora de augas residuoais) de Ribeira e o Porto de Vigo tamén reciben sendas bandeiras negras, a primeira por contaminación e a segunda por mala xestión. Por último, Ecologistas en Acción inclúe a Foz do Miñor, en Baiona, polos altos índices de contaminación microbiolóxica e por recibir "verteduras continuas" que pon en perigo os valores que fixeron que esta zona fose catalogada como Rede Natura 2000.


Summary: O sindicato CESM-Omega anuncia que o Ministerio Fiscal presentou unha demanda contra a Administración ao ver "indicios de delito" no falecemento dunha doente que agardaba a ser atendida no hospital en Santiago

A Fiscalía denuncia a Xunta por un presunto delito de homicidio imprudente logo do falecemento dunha muller nos corredores do Hospital Clínico de Santiago tras acudir a Urxencias. Advírteo o sindicato CESM-Omega, que foi informado a pasada semana nos xulgados de Santiago da presentación da demanda contra a Administración o 31 de xaneiro e cuxa notificación oficial non posúe aínda, presumiblemente, pola folga do persoal de Xustiza encargado de tramitar este tipo de expedientes. O sindicato CESM-Omega foi informado da denuncia presentada pola Fiscalía contra a Xunta o pasado 31 de xaneiro Adiantouno en Radio Galicia a representante de CESM-Omega e médica de Urxencias en Compostela, Fátima Nercellas, que o confirmou posteriormente a Praza.gal. Hai un ano, esta delegada sindical puxo en coñecemento da Fiscalía un terceiro falecemento nos corredores de Urxencias do Hospital Clínico, acontecido en febreiro de 2017. Logo de preguntar varias veces polo resultado do proceso, a pasada semana foi informada nos xulgados de que o Ministerio Fiscal "pechara o expediente cunha denuncia o último día de xaneiro no xulgado de garda de Santiago". Segundo os funcionarios que lle facilitaron a información, a Fiscalía ve indicios de delito no caso. Refírese ao caso dunha muller de avanzada idade á que "tardaron tempo en atender" no hospital e de cuxa morte se decataron os traballadores médicos no momento de ser asistida. Logo de analizar os feitos e falar con varias testemuñas, o Ministerio Fiscal decidiu presentar a demanda, polo que será agora o xulgado correspondente o que determine se houbo ouu non neglixencia ou deficiencia na atención a esta persoa. O Sergas asegura non ter recibido "ningún tipo de requirimento nin petición de informe" por parte da Fiscalía Manuel Piñeiro, secretario de Omega en Galicia, confirma tamén a este diario a demanda presentada pola Fiscalía e advirte de que a avogada do sindicato continúa a intentar acceder á denuncia, algo que polo momento lle foi imposible "pola folga do funcionariado de Xustiza", razón que explicaría que os letrados non tivesen aínda notificación oficial do expediente. Ademais, a coalición sindical CESM-Omega medita agora se se presenta como acusación particular no caso que desde hai unhas semanas investiga o caso. Desde o Sergas aseguran non ter coñecemento da investigación por parte do xulgado e aclaran non ter recibido "ningún tipo de requirimento nin petición de informe por parte da Fiscalía". Con todo, e chegado o caso, Sanidade expresa a súa "disposición a colaborar coa máxima transparencia e achegando toda a documentación para esclarecer os feitos coa máxima dilixencia e rapidez posible". "É a terceira morta no corredor de Urxencias nos últimos anos", denuncia CESM-Omega "É a terceira morta que hai nos últimos anos", destaca Fátima Nercellas, que asegura que houbo dous casos máis de mortes de anciás no CHUS agardando a ser atendidas, un en 2011 e outro en 2013. A representante de CESM-Omega adiantou esta denuncia en resposta ás declaracións do conselleiro de Sanidade, Vázquez Almuíña, que negou tamén en Radio Galicia que se produzan "colapsos" nas urxencias hospitalarias, onde só admitiu "enlentecemento da atención dos pacientes menos graves". Nercellas lembra que este último caso que acaba no xulgado é o terceiro falecemento que denuncia na Fiscalía e que no segundo deles o Ministerio Fiscal advertiulle de que os médicos "non tiñan responsabilidade penal" na morte e que non era a súa misión "entrar a xulgar o mal funcionamento dos servizos públicos". No terceiro caso, si ve indicios de delito e envía o caso aos xulgados. Ademais, a delegada sindical lembra que todos os casos fóronlles advertidos mediante carta ao propio conselleiro e á xerencia do hospital, que respecto do último falecemento asegurara daquela que a muller chegara xa en estado agónico ao centro e que o tempo de espera non foi dunha hora, como denunciaran os familiares. A Asociacion de Pacientes e Usuarios do CHUS cualifica e "intolerable" a situación de Urxencias e medita se presentarse como acusación particular Desde a Asociación de Pacientes e Usuarios do CHUS, que leva tempo denunciando o "colapso" nas Urxencias, consideran unha "moi boa noticia" que a Fiscalía actúe pero lamenta que "teña que ocorrer algo así para que as autoridades sanitarias se dean por enteradas". "Son innumerables as denuncias nos últimos anos e sempre sen resposta", advirten desde un colectivo que cualifica de "intolerables" a situación dos corredores do Hospial Clínico de Compostela "hai tan só unhas semanas". "Mesmo con doentes graves e monitorizados agardando vinte minutos a ser atendidos", din desde unha entidade que decidirá nos vindeiros días se se presenta tamén como acusación particular. Precisamente, neste mesmo luns, varios doentes agardaban no corredor do Hospital Clínico compostelán a primeira hora da tarde. O que agora se investiga lembra á denuncia na que a Fiscalía acusara a Xunta de homicidio por atrasar fármacos da hepatite C por "razóns orzamentarias", un caso que acabou nos xulgados, polos que seguen a pasar testemuñas para prestar declaración. Son investigados neste proceso o ex-director de Asistencia Sanitaria da Xunta, Félix Rubial Bernárdez -actual xerente da área sanitaria de Vigo-, e a subdirectora xeral de Farmacia, Carolina González-Criado Mateo.


Summary: Moncho Iglesias e Samar Sabat traducen ao galego o poeta palestino en Carné de Identidade, unha escolma bilingüe de 48 textos que constitúe ademais o primeiro libro traducido do árabe para o galego.

"A poesía de Darwix é unha poesía fácil, que pode chegar a todo o mundo, porque é o berro dun pobo, é como ler panfletos dunha manifestación, que tamén poden ser poéticos". Así define Moncho Iglesias os textos do poeta palestino, que xa se poden ler en galego grazas á escolma bilingüe (árabe-galego) de 48 textos que vén de publicar Barbantesa baixo o título de Carné de Identidade. Os textos, que abranguen todas as etapas da obra de Mahmud Darwix, non son 48 por casualidade, senón que conscientemente se quixo facer referencia ao ano da ocupación de Palestina por Israel. Iglesias, tradutor e poeta (Oda ás nais perennes con fillos caducos entre os brazos, Positivas) coñece ben a Darwix e coñece ben Palestina, pois dende hai anos é profesor na Universidade de Belén. O proxecto de traducilo ao galego naceu coma un hobbie, hai uns tres anos, e como un intento de deitar "unha ponte entre o árabe e o galego, entre Palestina e Galicia". "Estamos pensando en facer presentacións en Palestina, para dar a coñecer Galicia e a cultura e lingua galegas" O carácter bilingüe da escolma permitirá ademais que o libro se poida distribuír dalgún xeito en Palestina: "Estamos pensando en facer presentacións alí, para dar a coñecer Galicia e a cultura e lingua galegas, do mesmo xeito que coas presentacións que facemos en Galicia damos a coñecer Palestina". É a primeira vez, ademais, que se publica en galego un libro traducido do árabe, pois até o de agora só tiñamos algunhas traducións de textos soltos, coma as realizadas por Frías Conde para A Trabe d'Ouro. Iglesias considera que o coñecemento que se ten en Galicia sobre Palestina é "superficial" pois "o que se sabe é o que chega a través dos medios de comunicación e todos os medios publican as informacións dunha axencia, que ofrece sempre as mesmas noticias". Iglesias conclúe que "non se coñece o día a día, non se coñece toda a historia". "Israel ten unha necesidade de estar en guerra contra os de fóra, pois iso é o que lle dá unidade ao país, moi heteroxéneo interiormente, con grupos que non teñen contacto uns cos outros" En canto á situación actual de Palestina, Iglesias lamenta que despois de anos de ocupación os habitantes do país vexan "de forma normal cousas, como que os soldados entren na cidade, que non son normais". Ademais, láiase de que os palestinos se volvesen "moi dependentes da axuda externa, da que se habituaron a vivir". En canto a Israel e aos ruxe-ruxes dun posible ataque nuclear sobre Irán, Iglesias réstalle importancia pois "é algo que alí se repite con frecuencia dende hai moito tempo". Para o profesor, "Israel ten unha necesidade de estar en guerra contra os de fóra, pois iso é o que lle dá unidade ao país, moi heteroxéneo interiormente, con grupos que non teñen contacto uns cos outros".


Summary: A Academia Galega vén de facer públicos máis de 3.700 documentos dixitalizados do seu arquivo a través do Galiciana, o Arquivo Dixital de Galicia, no que tamén pon a disposición todo o catálogo, composto por máis de 32.600 documentos.

A institución presidida por Alonso Montero, que posúe o máis importante arquivo da cultura galega, con grande cantidade documentos vencellados á historia de Galiza desde o século XI até a actualidade, abre así as súas portas a investigadores e curiosos, que desde xa poden acceder a copias en dixital do 13% dos documentos que custodia o Arquivo, que seguirá incorporando novos documentos aos poucos. Entre os fondos dixitalizados por completo, figuran o dos irmáns da Iglesia, que inclúe documentación relativa ao cerco da Coruña polos ingleses en 1589 ou os textos orixinais dos Xogos Florais celebrados na mesma cidade no ano 1861; o de Xohán Vicente Viqueira e a colección fotográfica de Pablo Beade, con imaxes de 1932 a 1987 de actos e actividades da Federación de Sociedades Galegas de Arxentina. O Arquivo prevé incorporar proximamente a esta plataforma a colección de pergameos, con documentos de 1088 a 1756 de compravendas, foros, sentenzas xudiciais ou bulas. Están tamén xa dispoñibles en copia dixital manuscritos como o do poema "Os pinos" (letra do Himno galego) de Eduardo Pondal, da obra teatral 'O Mariscal' de Ramón Cabanillas e Antón Villar Ponte e de textos de Curros Enríquez, Fermín Bouza-Brey ou o padre Sarmiento; fotografías de Rosalía de Castro, Eduardo Pondal, Curros Enríquez e Marcial del Adalid; ou o tumbo de Caión (1582-1787).


Summary: Consello da Cultura Galega e a directora xeral de Conercio e Consumo amosaron a súa receptividade coa iniciativa. En Marea apoia a súa toma en consideración.

A Mesa pola Normalización Lingüística continuou coa rolda de presentacións da ILP 'Sentido Común' para a garantía de galego no ámbito socioeconómico, unha iniciativa que logrou xa 25.000 sinaturas de apoio. A entidade mantivo esta quinta feira encontros coas deputadas Paula Vázquez Verao, Ánxeles Cuña e Luca Chao, do grupo parlamentar de En Marea; así como con Sol María Vázquez Areal, directora xeral de Comercio e Consumo e María Jesús Muñoz Chesa xerente do Instituto Galego de Consumo. A reunión co presidente do Consello da Cultura Galega Ramón Villares e Dolores Vilavedra, coordinadora da sección de lingua; puxo o ramo á xornada. Aos encontros acudiron acudiron o presidenta da Mesa Marcos Maceira, e o coordinador de zonas Paulo Filgueiras. En Marea anuncioulle aos representantes da Mesa o seu voto favorábel á iniciativa lexislativa no debate de toma en consideración polo Parlamento , engadíndose así á confirmación de voto mostrada esta semana polo BNG e PSdG-PSOE e ao apoio da Federación galega de municipios e provincias A directora xeral de Consumo e a xerente do Instituto Galego de Consumo mostraron a súa disposición e compromiso de estudo e valoración da proposta así como a vontade destes departamentos de establecer liñas de acción xunto á Mesa para a información e difusión do dereito ao uso do galego nas relacións comerciais en Galiza. De por parte, Ramón Villares e Dolores Vilavedra, do Consello da Cultura Galega, transmitiron a vontade da institución de contribuír ao avance do dereitos lingüísiticos e deron os parabéns polos amplos apoios conseguidos. A Mesa continuará a rolda de presentacións a semana próximo co Presidente da Confederación de Empresarios de Galiza, Antón Arias.


Summary: Este sábado proxéctanse en Berlín as seis curtametraxes resultantes do proxecto Videocartas Galiza-Berlín, que busca establecer un diálogo entre varias xeracións dunha mesma familia que compartiron, nos sesenta e na actualidade, a experiencia da emigración a Alemaña

Hai uns meses botou a andar o proxecto Videocartas Galiza-Berlín, un proxecto audiovisual que busca establecer un diálogo entre varias xeracións dunha mesma familia, entre épocas distintas e entre xeografías separadas, entre persoas que malia as súas diferenzas acabaron por compartir unha circunstancia: a da emigración a Alemaña. O proxecto abordábase dende unha perspectiva audiovisual e comunicativa, e tamén dende a psicoloxía, os dous campos dos que proceden as súas catro responsables: Sandra Martínez, Ana Seijo, Adriana P.Villanueva e Sabela Pernas. "Ante o fenómeno que se está dando na nosa xeración de marchar traballar fóra das nosas fronteiras, pareceunos interesante e necesario dar voz a todas esas historias actuais que están tendo lugar", destacaban daquela. Tamén subliñaban que "as videocartas son a unión perfecta entre todo o bo das misivas e o bo do audiovisual: permítennos comunicar dúas (ou máis) realidades véndoas e escoitándoas". Dende marzo, o proxecto foi desenvolvendo as etapas programadas: en primeiro lugar, a recollida en Galicia de testemuñas de persoas que nalgún momento emigraron a Alemaña para acabar retornando. Nunha segunda fase levaron e amosáronlles ese material audiovisual en Berlin aos mozos e mozas alí residentes, familiares dos primeiros entrevistados e entrevistadas, para que eles e elas mesmas elaborasen unha peza audiovisual que combinase a súa experiencia presente coa pasada dos seus devanceiros e devanceiras. Este sábado 16, ás 15 horas, proxectaranse nos cines Babylon de Berlin as seis curtametraxes resultantes do proxecto Videocartas Galiza-Berlin. Falamos coas súas responsables sobre as conclusións tiradas do seu traballo. Como nace o proxecto e con que obxectivos? O proxecto nace ante as frecuentes despedidas de amigos e amigas que marchaban a outros países a buscar as condicións de vida que non atopaban aquí. Vencellando estas historias actuais coas pasadas das nosas familias e do propio país pareceunos necesario falar do tema. O obxectivo é facilitar que se produza esa reflexión interxeracional e que o tema tome a relevancia que nos parece que ten. En que credes que se parecen e se diferencian a emigración actual e a que se viviu nos anos sesenta? Non pretendemos facer un estudo sociolóxico nin sacar nós as conclusións. A nosa presenza ten unha función facilitadora desas historias persoais, tanto dos emigrantes retornados como dos actuais, a través da reflexión e das pezas audiovisuais resultantes. Por iso mesmo o proxecto está concibido dende a interdisciplinariedade: a psicoloxía e a comunicación audiovisual, como punto diferenciador da abordaxe deste tema. Coa proxección das pezas pretendemos crear un espazo de debate e intercambio coa comunidade. Por outra banda, este é un tema que tratamos no obradoiro e, se ben nun primeiro intre as diferencias entre ambas etapas foron o máis salientable, é certo que segundo os/as participantes poñían en alto as súas reflexións, foron xurdindo paralelismos. "Se ben nun primeiro intre as diferencias entre ambas etapas foron o máis salientable, é certo que segundo os/as participantes poñían en alto as súas reflexións, foron xurdindo paralelismos" Credes que os mozos e mozas que marchan a Alemaña se ven a si propios como emigrantes? Ao longo do obradoiro que estamos a realizar en Berlín abordamos este tema, entre outros, e non existe unha percepción unánime do que é, ou non, ser emigrante. Os motivos que trouxeron a estes mozos e mozas aquí son variados e o xeito de vivir na diáspora tamén é diferente, isto transmítese nos temas que tocan nas súas creacións. Que visión credes que ten un/unha emigrante retornado/a do que está sucedendo? As visións dos/as emigrantes retornados/as aos/ás que entrevistamos son tamén moi diversas. A maioría coincide en que é unha mágoa que se estea repetindo a historia e, por riba, que as persoas que marchan agora estean moito máis formadas que os da súa xeración. Así mesmo, coinciden en que a súa experiencia persoal no exterior tamén lles achegueu novas aprendizaxes, coñecementos, intercambios con outras culturas e nalgúns casos mellora económica. "Non existe unha percepción unánime do que é, ou non, ser emigrante. Os motivos que trouxeron a estes mozos e mozas aquí son variados" Que difusión ou formato final pensades darlle ao proxecto, ademais destas proxeccións? Aínda nos queda rematar o obradoiro e facer a proxección o vindeiro sábado 16 de agosto nos Cines Babylon aquí en Berlín. En outubro está prevista polo menos unha presentación en Compostela que inclúe a proxección das pezas resultantes e un espazo para o intercambio coas persoas asistentes. Temos a idea de recoller todo este proceso nunha plataforma web, que se materializará nos vindeiros meses.


Summary: O Calendario das Letras 2014 que a Consellaría de Cultura está a distribuír por centros e entidades elimina o Día de Rosalía. Nos últimos anos, o 24 de febreiro, data da conmemoración do nacemento da poeta, referenciábase como un dos días sinalados oficialmente.

Cando varios concellos declararon xa oficialmente como Día de Rosalía o 24 de febreiro, data na que naceu a poeta, a Consellaría de Cultura vén de eliminar a data do seu Calendario do LIbro e da Lectura. Na nova edición que está a distribuír por diversos centros, entidades e asociacións, no mes de febreiro só aparece sinalado o 21 como "Día Internacional da Lingua Materna". No Calendario do Libro e da Lectura, ademais de Díaz Castro, a quen se lle dedica o Día das Letras Galegas, só catro autores aparecen sinalados, todos con aniversarios con décadas redondas, Vicente Risco, Leiras Pulpeiro, Martín Códax, e Antón Losada Diéguez. O Día de Rosalía comezou hai anos a conmemorarse por asociacións, centros de ensino e concellos, e algúns deles xa anunciaron a declaración oficial da xornada para o 2014 Imaxe: Calendario do Libro e da Lectura de 2014 e de 2013.


Summary: O incendio forestal de Arbo permanece activo após arrasar 400 hectáreas.

A pasada quinta feira, após dez días arrasando entre 11.000 e 13.000 hectáreas, a consellaría de Medio Rural deu por extinguido o incendio que afectara os concellos de Folgoso do Courel e da Pobra do Brollón, no Courel, sendo o maior lume da historia da Galiza desde que existen rexistros. Os incendios do Courel e Valdeorras, extinguidos Porén, a Brigada de Marroxo alertou a primeira hora desta tarde da reactivación das lapas, cun pequeno conato orixinado á altura da aldea de Ferreirós de Arriba, no termo municipal de Folgoso do Courel. Brigada de Marroxo traballando con ferramentas manuais na construcción dunha liña de defensa para o control e extinción dunha das reproduccións en Ferreirós de Arriba na Serra do Courel (2 de agosto do 2022) 💚🌳🌈 pic.twitter.com/NA65NGcoJg— Oscar Paradelo (@OscarParadelo) August 2, 2022 Á espera de que Medio Rural comparta o novo reporte da situación incendiaria no país, descoñécese se este conato foi a máis ou se rematou por apagarse. Os incendios do Courel e Valdeorras, aínda descontrolados, son xa os maiores da historia da Galiza Durante a tarde, bombeiros forestais da Brigada de Marroxo levaron a cabo tarefas para a construción dunha liña de defensa nos montes lindeiros a Ferreirós de Arriba, co obxectivo de evitar que as lapas volvesen reproducirse e afectasen outras zonas da contorna. Incendio de Arbo O incendio forestal que continúa activo e leva arrasadas 400 hectáreas no municipio de Arbo non rexistrou variacións nas últimas horas no que atinxe á superficie afectada, e quedou desactivada a alarma preventiva pola proximidade das chamas ás vivendas do núcleo das Searas. Así consta no último parte da Consellaría do Medio Rural emitido esta terza feira, con datos até as 13.30 horas, que reflicte que aínda hai catro fogos non extinguidos cun balance de 645 hectáreas calcinadas. 645 hectáreas arrasadas nos catro incendios aínda activos O máis grande é, polo tanto, o de Arbo, que segue activo na parroquia de Mourentán con 400 hectáreas queimadas. Para combater este lume traballaron nove técnicos, 26 axentes, 75 brigadas, 50 motobombas, cinco pas, dúas unidades técnicas de apoio, doce avións e dez helicópteros. Tamén se desprazou até Arbo a Unidade Militar de Emerxencias (UME). Precisamente, o delegado do Goberno na Galiza, José Miñóns, destacou esta segunda feira, en declaracións aos medios após un acto en Ames, o despregamento dun total de 50 efectivos desta unidade, alén de "máis de 20" medios terrestres e outros medios aéreos.


O Centro de Información á Muller do Concello de Pontevedra iniciou unha campaña con motivo do 25 de novembro, Día internacional da loita contra a violencia de xénero, que denuncia outros tipos de violencia, previos á agresión física. A campaña inclúe a difusión de cartaces e colocación en lugares públicos de imaxes nas que destacan palabras como "Puta", "Porca" ou "Burra", representando insultos que moitas mulleres reciben das súas parellas de forma cotiá. Os cartaces conclúen que "a violencia machista nunca empeza por unha paliza. Páraa antes". Segundo a concelleira de Igualdade, Carmen Fouces, "atopámonos nun momento de retroceso no ámbito da violencia por onde as mulleres mortas (a última aínda está quente) son a punta de lanza dun grave problema no que hai milleiros de persoas implicadas". A concelleira explica que "o desenlace da morte ten unha antesala que é o fondo da campaña deste ano: insultos, formas de falar coas mulleres na casa... as veces máis en broma e outras máis severa e agresiva". Fouces engade que "todas as mulleres nalgún momento escoitaron ese tipo de frases: sobre a súa forma de vestir; sobre as cousas que temos que facer na casa; ou sobre a súa capacidade intelectual". A edil conclúe recomendando que "a vítima inicie unha nova vida" cando se "chega a estes límites, cando aparecen sinais evidentes". A campaña xerou xa unha certa polémica e algunhas críticas polo uso, en cartaces e anuncios públicos, destas palabras. Dende o Centro de Información á Muller destacan que crear ese "impacto" para "remover conciencias" era o obxectivo da campaña. "Se vos parece que esas palabras son unha agresión visual como espectadores ou espectadoras imaxinádevos como será a sensación que as mulleres vítimas da violencia machista teñen que soportar a cotío por parte dos seus compañeiros", sinalan. "Non minimicemos ningunha agresión a través da súa banalización, fagamos todos e todas a nosa parte para intentar desterrar estes compartamentos violentos. Eduquemos os nosos fillos e fillas na súa identificación e no seu rechazo claro e directo, sen cortapisas e sen panos quentes", engaden. A campaña complétase cunha programación de actos ao redor do 25 de novembro. As actividades comezarán o luns 24, ás 20.30 horas no Teatro Principal, coa presentación da asociación de mulleres que traballan no ámbito da violencia e a lectura dun manifesto. O propio martes 25 están convocadas en Pontevedra dúas concentracións contra a violencia de xénero; ás 12 horas (convocada pola CIG) e ás 20 horas (convocada polo Consello da Muller). O mércores 26, ás 19 horas na Casa das Campás, entregaranse os premios Ernestina Otero. O xoves 27, ás 12 horas no Paraninfo do IES Sánchez Cantón, presentarase o programa de intervención en centros educativos Namorando. Finalmente, o domingo, ás 20 horas na Teatro Principal, presentarase a obra de teatro do CIM Ramón, Ramón. Actos en Lugo polo 25 de novembro De igual xeito, en Lugo a Vicepresidencia Primeira da Deputación organiza un conxunto de actos baixo os lemas O machismo mata e Cambiar o conto é cousa de todas/os. O vicepresidente e responsable de Benestar, Deportes e Igualdade da Deputación, e o delegado de Cultura e Turismo, Antonio Veiga e Mario Outeiro, sinalaron que estas actividades teñen como obxectivo primordial "insistir na concienciación e resolución desta grave problemática social, algo que non debe quedar circunscrito única e exclusivamente ao 25 de novembro, xa que mulleres son asasinadas durante todo o ano en toda Galiza e todo o Estado, polo que debe haber resposta todos os días do ano". O primeiro acto terá lugar este xoves coa proxección no Museo Provincial de Lugo do documental Muller(es)Muller e posterior debate coa participación de Inés Pintor, protagonista e directora do documental, e María Reimóndez, escritora e tamén protagonista. O programa terá continuidade o mércores, día 26, na sala de exposicións do Pazo de San Marcos coa representación da obra Mal Tratadas, a cargo de Microefectos Dramatúrxicos. Pecharanse as actividades o venres, día 28, coa contacontos Soledad Felloza, que lle ofrecerá aos máis pequenos da casa o seu conto Érase dúas veces… (unha segunda oportunidade para os contos de sempre).


Summary: O acordo de mínimos entre os Estados membros dita a eliminación da cota de acollida para o fluxo de persoas que chegan desde África

Na madrugada desta sexta feira e após prolongadas negociacións, os 28 Estados membros da Unión Europea chegaban a un consenso arredor dun acordo de mínimos sobre a política migratoria comunitaria. A cota de acollida deixa de existir [os Estados antes comprometíanse a receber un número determinado de persoas, agora xa non] e isto resulta nun aumento de responsabilidades sobre os países mediterráneos, que recibirán máis fondos dos países do norte para afrontar a xestión do fluxo migratorio que chega aos seus portos. Migrantes e solicitantes de asilo non poderán gozar de libre circulación polo continente, senón que ficarán no Estado que os acolla. Concretamente, ficarán dentro de "centros específicos nos que esas persoas estean controladas". Cos acordos sobre a mesa, a chanceler alemá Angela Merkel amosouse "optimista" ante un pacto que favorece a redución de chegada de migrantes ás súas fronteiras. Pola súa banda, o presidente do goberno español, Pedro Sánchez, admitiu que "non é o mellor dos acordos, mais é importante e camiña na dirección de dar unha perspectiva europea a un desafío que é europeo como a migración". Segundo explicou o xefe do Executivo, o Estado español xa conta "cun despregamento perfectamente instrumentado" para asumir o desembarco de persoas migrantes que será axudado por estes recursos económicos comunitarios. Alén diso, o Consello acordou axudar aqueles países de tránsito de migración cara Europa como pode ser Marrocos.


Summary: Durante as últimas semanas, aumentou a intensidade dos ataques contra a cidade de Donetsk. À medida que as forças pró-russas fazem recuar as tropas ucranianas no Donbass, a Ucrânia recorre às armas enviadas pelos países da NATO para atacar várias cidades da região. Sem capacidade para suster o controlo do território, o recurso à artilharia é uma medida possível, embora pouco eficaz.

As rodas do velho autocarro devoram os cerca de 1200 quilómetros que separam Moscovo de Donetsk. São cerca de 20 horas para percorrer uma distância que antes de Fevereiro se fazia em pouco tempo através de uma ligação aérea entre a capital russa e Rostov, já bem perto de Donbass. A camioneta está lotada e parece surpreendente que toda esta gente esteja a caminho de uma região em guerra. A meio da viagem são muitos os que levam a mão ao telemóvel. Começam a chegar imagens de fortes bombardeamentos no nosso destino. Uma escola em escombros, vários prédios de habitação atingidos, supermercados em chamas e automóveis destruídos. O que nos espera em Donetsk é uma cidade a 10 quilómetros da linha da frente militarmente assediada de forma constante. Crónica desde o Donbass: O mistério das tumbas comuns em Mariupol Na verdade, é uma roleta russa. Primeiro ouve-se um assobio, depois a explosão. Ninguém sabe onde nem quando podem cair os projéteis. Nas últimas semanas, a artilharia pesada ucraniana fez de Donetsk um alvo indiscriminado. Em oito anos de guerra, nunca a maior cidade de Donbass esteve sujeita a tal nível de violência. Desde Fevereiro, a intensidade dos ataques aumentou sobretudo nos bairros periféricos mas Junho fica marcado a sangue na história da capital da auto-proclamada República Popular de Donetsk. Ninguém consegue perceber muito bem porque é que a Ucrânia atinge praticamente apenas alvos civis. O cansaço toma conta de quem aqui vive. Já não há lugares seguros e isso vê-se na cara das pessoas. Os rostos fechados e o passo apressado marcam a cidade, mesmo no centro. Na terça-feira, uma maternidade foi atingida perante a estupefação geral. Só na sexta-feira, em poucas horas, caíram mais de 400 projécteis de diferentes calibres sobre a cidade. Com as ruas praticamente desertas, os poucos que se atreviam faziam-no a correr. Nesse mesmo dia, um supermercado e um autocarro foram atingidos. Sete civis mortos e dezenas de feridos foi o trágico resultado em apenas um único dia de ataques a Donetsk. Temer pela vida Alexander tem 59 anos e trabalhou 26 anos dentro da mina de carvão Zasyadko em Donetsk. Viveu na pele aquilo que muitos trabalhadores desta cidade experienciaram ao longo da vida. A indústria mineira é parte importante da economia da região e muitos dos mineiros estão agora a combater na linha da frente. No bairro de Oktyabrsky, alvo constante da artilharia ucraniana, Alexander interrompe o que estava a dizer. Ouve-se uma explosão. "Foi um disparo de um projéctil de calibre 120", afirma. "Isto é normal por aqui. O exército ucraniano dispara para aqui, para as casas. Os projéteis atingem este hospital aqui ao lado várias vezes. Embora não haja posições da milícia [forças de Donetsk] nas proximidades. As posições do exército estão a meio quilómetro". Caminha pela estrada que vai dar ao aeroporto da cidade, completamente destruído durante os combates entre 2014 e 2015, e entre vários destroços diz que as forças ucranianas bombardeiam áreas civis "por vingança". Para Alexander, "estão derrotadas" e, por isso, não deviam usar armas pesadas. "É-me difícil compreender moralmente os seus motivos. Querem matar mais civis". Crónica desde o Donbass: Como dois jornalistas acabaram na linha da frente em Mariupol Olha para uma ponte destruída e explica que foi detonada em 2015 pelos separatistas para evitar o avanço das tropas ucranianas sobre a cidade. São muitas as histórias que traz na pele calejada de tanta guerra. Sobre o medo de viver num bairro permanentemente na linha de fogo, assume que é "assustador" e explica que "todos temem pela sua vida", mas que "as pessoas vivem e trabalham aqui". Segundo este ex-mineiro, é difícil dizer o que se podem fazer os líderes políticos para travar esta guerra. "É pouco provável que eles sejam capazes de negociar. O lado ucraniano não é capaz de o fazer. Penso que haverá guerra até que um lado seja derrotado ou até que uma grande parte da Ucrânia seja libertada pelo exército russo", opina. Como muitos outros habitantes de Donetsk, confessa que ficou aliviado quando soube que as forças russas tinham entrado na Ucrânia. "Senti que finalmente acabaria o fim deste pesadelo, o horror, o genocídio. São oito anos de vida sob constante bombardeamento. Ninguém se habitua a isso". Crónica desde o Donbass: a vitória celebrada em Mariupol oito anos depois Questionado sobre qual seria a melhor solução para Donetsk, considera que o melhor caminho é a integração na Rússia. "Com esse grande país, com a nossa pátria histórica. Nós também somos russos. Temos esta língua. A língua, os costumes, a história. Somos o povo russo e Donbass sente-se russo". Bruno Amaral de Carvalho, jornalista


Summary: Xavier Vence defende que a formación que lider "é unha alternativa clara para dar a batalla ante o PP" e "liderar gobernos alternativos en todas as cidades e concellos que sexa posible"

O Consello Nacional do BNG refrendou na mañá deste sábado 106 candidaturas para as eleccións municipais do vindeiro 24 de maio. Ás sete grandes cidades, aprobadas hai tres semanas, súmanse agora as candidaturas BNG-Asembleas Abertas en concellos importantes ou intermedios en termos de poboación, como Poio, Carballo, A Laracha, Vimianzo, Carnota, Ribeira, Boiro, A Pobra, Sada, A Estrada, Tomiño, Redondela, Fene, Cambados, Vilagarcía, Monforte, Cangas ou Ames, entre outros. O portavoz nacional do BNG, Xavier Vence, salientou que a formación "é unha alternativa clara para dar a batalla ante o PP" e "liderar gobernos alternativos en todas as cidades e concellos que sexa posible". A xuntanza tamén serviu para aprobar as liñas mestras do programa electoral para as municipais. "A partir do 24M, os concellos que goberne o BNG seguirán a ser un baluarte contra as políticas de recorte do PP", subliñou Vence "É o momento para limpar o panorama político e inferir a primeira derrota en toda regra a un PP que está esnaquizando o país, a nosa economía e as conquistas históricas nos servizos públicos como sanidade ou educación. É a oportunidade para que a cidadanía rebelde deste país pase a páxina negra do PP ao fronte dos concellos", salientou Vence, que puxo en valor o traballo do BNG nos concellos onde goberna, "exemplo de xestión política contra os recortes e a favor dos que máis sofren as consecuencias da crise". "A partir do 24M, os concellos que goberne o BNG seguirán a ser un baluarte contra as políticas de recorte do PP", subliñou, "comprometidos cos máis castigados con medidas de protección para as persoas que perden a vivenda, que quedan sen cobertura social ou que non poden afrontar tratamentos médicos". Vence sintetizou estas políticas como "espírito de Riotorto", en referencia ao primeiro goberno municipal nacionalista en enfrontarse ao repagamento dos fármacos hospitalarios para doentes crónicos. Para Vence, os comicios locais de maio son clave tamén "para vencer ese cancro da corrupción que asolaga unha grande parte dos concellos gobernados polo PP" Para Vence, os comicios locais de maio son clave tamén "para vencer ese cancro da corrupción que asolaga unha grande parte dos concellos gobernados polo PP". Nese sentido, Vence contrapuxo o "exemplo de transparencia e honestidade" dos gobernos do Bloque, cuxo programa marco afonda na participación da cidadanía na vida municipal. Entre as propostas programáticas avanzadas, destaca un modelo alternativo ao de Sogama, optando por plantas comarcais que reducen custes de transporte e crean emprego, e medidas para aforrar en cuestións claves coma a factura eléctrica, que chega a significar ata o 50% da partida de gasto dun municipio, renegociando as condicións dos contratos coas grandes distribuidoras. Entre as propostas programáticas avanzadas, destaca un modelo alternativo ao de Sogama, optando por plantas comarcais que reducen custes de transporte e crean emprego O Bloque confía en presentar candidaturas en todos os concellos, aínda que recoñece que a "situación desastrosa" da demografía no país tamén afecta á participación política e está a crear dificultades en algunhas partes do territorio especialmente afectado pola desertización e o envellecemento da poboación.


Summary: "Este acordo asegura a subministración de enerxía para empresas, municipios e consumidores", defende o Executivo, que incide na idoneidade da medida ante a "intensificación da crise enerxética".

O Goberno alemán decidiu finalmente nacionalizar a eléctrica Uniper, o seu principal provedor de gas a través das importacións, como parte do novo programa de rescate, facéndose co control de algo máis de 99% do capital social, segundo informou nun comunicado. O programa parte do acordado en xullo. Así, Alemaña participará nunha ampliación de capital da empresa por valor de 8.000 millóns de euros que se executará a razón de 1,70 euros por acción, o que supón un desconto de 59,3% a respecto do prezo de 4,18 euros ao que fechou na terza feira na Bolsa de Frankfurt. Como parte deste proceso, o Executivo tamén comprará a participación nesta compañía da finlandesa Fortum por 466 millóns de euros partindo dese mesmo prezo. Antes de que empezase a guerra en Ucraína, a participación de Fortum na eléctrica alemá estaba valorada nuns 11.000 millóns de euros. Francia nacionalizará por completo a empresa eléctrica EDF para garantir o subministro O banco público alemán KfW proporcionará financiamento a Uniper de acordo coas súas necesidades de liquidez. Con todo, Uniper alertou de que a liquidez necesaria dependerá de que se lle abonen os pagamentos necesarios para cubrir os custos asociados e as chamadas de marxe nos mercados financeiros. "O acordo de hoxe [...] asegura a subministración de enerxía para empresas, municipios e consumidores. A emenda do paquete de estabilización de xullo era necesaria ante a intensificación da crise enerxética", subliñou o conselleiro delegado da enerxética, Klaus-Dieter Maubach. As partes tamén acordaron que Uniper terá preferencia de compra no caso de que a firma decida desinvestir parte ou a totalidade dos seus activos de xeración nuclear e hidroeléctrica en Suecia até finais de 2026. Consecuentemente, Fortum desconsolidará a Uniper das súas contas. Isto terá un efecto positivo, porque xa non terá que rexistrar provisións e axustes contábeis a respecto das perdas da compañía alemá. De feito, Uniper rexistrou perdas de 12.418 millóns de euros nos seis primeiros meses de 2022, en contraste co resultado negativo de 20 millóns no mesmo período do ano anterior, como consecuencia do impacto da substancial redución da subministración de gas desde Rusia.


Summary: Fago unha promesa persoal, non volverei nunca máis a consumir algún tipo de filme en que se desenvolva un asunto fantástico. Non sería moito máis axeitado que, respectándonos como comunidade e como sociedade, consumisemos filmes reflexo da nosa propia realidade?

Non son moi dado a consumir televisión; recoñézoo. Mais hai uns días, case sen eu poder evitalo, o que talvez indique unha certa –ou non tan certa, senón patente— predisposición cara á auto-desconexión cerebral, non sei en que canle, fiquei prendido dun filme, un filme ben raro que nin hoxe son quen de entender. A trama comezaba nunca cafetaría, onde un camareiro se achegaba a un home xove que estaba a ler un xornal. A cámara enfocábao, o xornal digo, e unha nova alí impresa falaba da recente compra dun bracelete de diamantes amarelos por parte do xefe do Estado á súa querida, "amiga" é como se lle chamaba. Semella que o comprara nunca prestixiosa xoiaría londinense, situada na mesma cidade en que residía a súa esposa, que non quería renunciar ao seu título de raíña aínda que nin gota de vida fixese co seu importante marido. Outra nova máis, a carón daquela, seguía a insistir nos negocios que aquela querida partillaba con algún dos fillos do tal xefe e monarca, e que, dicía o xornal, consistían en sacar montes de cartos fóra da nación da que se gababan de seren príncipes. Pouco e pouco, segundo un argumento detido e lento, o filme contaba as mornas e irreais aventuras dun rapaz desempregado, duns trinta e poucos anos, que trataba de procurar traballo en diferentes lugares, desde un Departamento universitario infectado por un virus que impelía o seu director, en connivencia coa Decana e non poucos compañeiros, posibilitar o ingreso na nómina docente dunha Universidade a persoas con pouca valía e amor ao traballo, non fose que se poboase de persoas con máis capacidade que os e as alí presentes (o cal non era nada difícil, por certo); até organismos oficiais –algunha academia— onde xa nin nela se podía pensar porque estaban cheas de amigos, amigas, cuñados, fillos, fillas, xenros e noras; o cal ocorría do mesmo xeito en consellos oficiais, onde presidentes e outros cargos colocaran, enchéndoos, non poucos e poucas amigas, escravos diversos e compromisos de toda índole, mesmo emanados de circunstancias relacionadas co sexo. Nos xornais –o rapaz era xornalista— tamén habitaban persoas con currículos nos que as habilidades orais eran as principalmente requiridas. A súa desesperanza ía medrando consonte pasaban os minutos no filme. Consonte no país se ían descubrindo varias e variadas tramas que implicaban políticos, aristócratas, funcionarios. Consonte no país ía medrando a desesperanza entre sobres que se intercambiaban por distintos favores, consonte sempre, consonte, consonte; aquel rapaz –Toni era seu nome, creo— ía descubrindo unha miserenta realidade que, embora, xa non era a súa propia, senón a do mesmo medio en que se achaba. Soñaba cos sobres, coa cadea de favores que percorría todo tipo de institucións, coa cobiza e a envexa existente naquel mundo que, máis que mundo imitaba a floresta máis abxecta que se podía imaxinar. Era o mundo do Toni unha gaiola de terrores e envexas, de toda sorte de ignominias e infamias, poboado por individuos sen apenas cultura e saber, sen educación e na súa maior parte movidos por pulos e pulsións simples que unicamente trataban de dar sentido a un pracer que se entendía através do sexo furtivo e ocasional, sempre fóra do verdadeiro compromiso (aínda que iso fose o que semellaba levar os comezos de toda relación), através do descanso diurno e da festa noturna, do alcol, das drogas e da velocidade dos carros e motos. Ai, a velocidade da vida moderna!, que nada tiña a ver con aquel sentimento de velocidade novecentista … Boa parte do filme mostraba como o protagonista preenchía solicitudes da máis diversa índole, desde becas e subsidios que nunca lle concedían até contratos de investigación nalgunha que outra academia –rexia, eh?— e consellos culturais en que, aos poucos, os e as espectadoras saberiamos que estaban destinados a amigos e amigas, nalgúns casos mesmo coñecidos e coñecidas do Toni, que na súa maior parte estaban conectados familiarmente cos seus presidentes, secretarios, académicos ou co persoal que gobernaba os destinos autonómicos da comunidade en que transcorría a historia. E mesmo nunca escena, mentres o Toni facía a súa exigua compra diaria nun supermercado próximo do apartamentiño alugado en que vivía, a rentes dun porto sempre ensumido na calma máis atronadora, coincide cun excompañeiro da Facultade, xa doutorado, que lle conta como viña de perder dúas prazas de profesor axudante nun Departamento de Filoloxía, e que os seus vencedores foran senllos rapaciños que nin Tese de Doutoramento nin gañas de facela tiñan. Despois de falaren algo máis, concluíron que, embora, algo terían que aquel excompañeiro non tiña: e combinaron que xa mirarían a ver que era (nin un nin outro tiñan máis que facer); non fose que se tratase de algo que el tamén tiña. A cidade en que vivía estaba descoidada, era pouco organizada, e os carros que por ela circulaban xa non eran de altra gama nin relucientes, outra das cousas que lle comentara o rapaz aquel co que coincidira no súper. Claro, a crise por fortuna semella que estaba a pór certas cousas no seu sitio, e agora, xa, os carros non importaban. O Toni deitábase tarde, fumando e fumando cigarros que el mesmo facía cunha máquina nas últimas horas de cada xornada. E fumaba, coa mesma fruición coa que pesquisaba pola Internet posibilidades para un futuro que non pintaba nada ben, nada. Nada de nada. E por veces, dáballe por procurar na rede información sobre algún ou algunha coñecida de seu, e en boa parte dos casos, iso dicían aqueles facebooks, estaban a sobrevivir no sector hostalería en variados destinos europeos: Bruxelas, Londres, París, Budapest, Berlín. Un día destes fago as malas e marcho quen sabe a onde, dicíase de continuo. E nesas, aquel curioso e estraño filme, vai e remata. O Toni métese na cama, apaga a luz da mesa de noite e, zas!, tras dunha escena en que, ao lonxe, fronte da cama do rapaz, mentres el dorme se ve prendido un televisor cunha canle na que están a pasar un filme porno baixo do cal habita un imposíbel, por irreal claro, chat en liña, saen os créditos finais. E deste xeito, consonte remataba aquela película, os meus ollos informaban ao meu cerebro quen sabe de que. Pensei en que talvez o sono do Toni descubrise un mundo repleto de tribos, bandas organizadas, e curiosas cerimonias de acceso, un mundo en que, quizais, para acceder ao exercicio profesional habería que demostrar espíritu, carácter e disposición clánica de submisión: non sería nada estraño dado o carácter irreal do filme. Pregunteime –e aínda me pregunto—o porqué deste tipo de filmes de ciencia-ficción. Nunca gustei deste tipo de filmes, que va! E descoñezo os motivos dos produtores e da mesma industria cinematográfica por ofrecer cintas através das que contar historias irreais e imposíbeis, historias que nada teñen a ver co mundo en que vivimos. Daquela, e agora fago unha promesa persoal, non volverei nunca máis a consumir algún tipo de filme en que se desenvolva un asunto fantástico. Non sería moito máis axeitado que, respectándonos como comunidade e como sociedade, consumisemos filmes reflexo da nosa propia realidade? Lembro e falo agora de magníficas tentativas de cinema como Cocoon, Matrix reloaded ou calquera das da saga de Alien, mesmo das d'O señor dos aneis. Eu, abofé, síntoma moito mellor e máis identificado coas propostas de invasión do planeta, as aventuras aquelas acaecidas na Terra Media (que é como a Terra de Melide, como sabemos) ou a historia da tenente Ripley, que polo menos contan cousas da vida ordinaria. Non credes?


Summary: A vítima, de 35 anos, era un activista e membro do colectivo de veciños de Palavea moi coñecido na cidade.

Unai Martínez, de 35 anos, un dos dous traballadores da refinaría de Repsol na Coruña trasladados ao Complexo Hospitalario Universitario da Coruña (Chuac) o pasado sábado por mor dun accidente laboral no que inhalaron gases, faleceu esta terza feira ao non superar as feridas sufridas no sinistro. Ao igual que o seu compañeiro ferido, Martínez traballaba para unha empresa auxiliar, Nervión Industrias, S.L. No momento do accidente participaban en tarefas de mantemento nunha das unidades de conversión da refinaría, actualmente en parada programada. Falece un traballador de 22 anos nun accidente laboral en Padrón Tras o sinistro, ambos os dous foron atendidos in situ polos servizos médicos e trasladados posteriormente ao hospital. O accidente vinculouse nun primeiro momento a un escape de gas "controlado e illado", segundo explicou o servizo de emerxencias 112 despois do suceso. Maior prevención Tras o acontecido, Repsol emitiu un comunicado no que confirmou o accidente e lamentou "profundamente" o sucedido, pendente da recuperación dos operarios feridos e dunha investigación en curso para esclarecer as circunstancias nas que se produciu o accidente laboral. Ademais, as autoridades laboral e xudicial abriron a súa investigación. Esta mañá, compañeiras e compañeiros de traballo de Unai Martínez na refinaría de Repsol na Coruña concentráronse ás portas da factoría convocadas por CCOO "para esixir que se antepoña a seguridade á produción". A CIG, pola súa parte, enviou un comunicado aos medios de comunicación para informar de que vai comparecer na causa penal "para que se investiguen os feitos e se depuren as responsabilidades" polo accidente. A central, que traslada todo o seu pesar e solidariedade ás familias do traballador falecido e traballador do ferido e que se pon á súa disposición para o que precisen, advirte de que "por desgraza, este non é o primeiro sinistro mortal que se rexistra no complexo de Repsol na Coruña". Así, exixe "que se fagan as investigacións oportunas para esclarecer as causas deste gravísimo accidente e depurar todas as responsabilidades". "A CIG condena que se sigan producindo este tipo de accidentes laborais na refinaría, que ocorren con máis frecuencia durante as paradas de mantemento e a traballadoras e traballadores das industrias auxiliares, dos que Repsol, ademais, pretende desentenderse", denuncia o sindicato, que alude de que Inspección de Traballo ten constatado deficiencias en materia de prevención na refinaría. Pesar na Coruña Após coñecer o falecemento de Unai Martínez, compañeiras e compañeiras e amigos e amigas da cidade da Coruña, así como colectivos sociais, culturais e deportivos inundaron as redes co seu pesar. Que a terra che sexa leve Unai.Matouche a precariedade que está detrás dos beneficios das grandes empresas.Unha aperta á @PDCheka, á familia e á súa xente de Palavea. pic.twitter.com/0QG7WGRtFl— David (@bideangoaz) March 29, 2022 Lembro dele, era de Palaveia, muito bom rapaz. Torcedor incansável do Dépor e da seleçom galega. Morreu de um acidente laboral na refinaria da Corunha, vendendo a sua força de trabalho aos oligarcas, nom aos russos, aos daqui. O capitalismo mata. Este sistema económico nom serve. https://t.co/idkK0WsYrV— Diego Bernal (@DiegoBernalRico) March 29, 2022 Tamén Repsol trasladou as súas condolencias á familia do operario falecido ademais de convocar un minuto de silencio esta cuarta feira ante as instalacións. A compañía, en nome dos seus traballadores, transmite o seu pesar aos familiares e á empresa na que traballaba. Ademais, indica que en sinal de duelo suspéndense os traballos de parada e de mantemento programado durante o día de hoxe.


Summary: A Xunta inicia os trámites para licitar de novo o contrato de enerxía e mantemento dos centros hospitalarios ferroláns, que o Goberno galego tivo que anular tras eliminar o gabinete de Rajoy as primas para as enerxías renovables. Quince centros de saúde que ían ser construídos pola vía público-privada dependerán só do Orzamento público.

O 30 de decembro de 2011 a Consellería de Sanidade iniciaba, por vía "urxente", os trámites para investir 18,8 millóns de euros no subministro de enerxía de todos os hospitais públicos de Ferrol, cun contrato que incluía tamén o "mantemento e conservación de edificios, instalacións e equipos" do Hospital Naval e do Arquitecto Marcide. Como adiantou Praza Pública, a menos dunha semana de que rematase o prazo para que as empresas interesadas no contrato presentasen as súas ofertas, o 28 de xaneiro, o Goberno galego tivo que cambiar de plans "por razóns de interese público". Esas razóns estaban no Real Decreto Lei 1/2012, a través do cal o Ministerio de Industria suspendía os "incentivos económicos" isto é, as primas, "para novas instalacións de produción de enerxía eléctrica a partir de coxeración, fontes de enerxía renovables e residuos". Como o plan para os hospitais ferroláns implicaba, entre outros sistemas, producir enerxía a partir de biomasa, a Xunta freou en seco co obxectivo de "adaptarse á situación resultante" da decisión do gabinete de Mariano Rajoy. A Xunta obvia que tivo que anular a contratación a causa dunha decisión do Estado Este xoves, cinco meses despois daquela brusca freada, o Consello da Xunta reiniciaba o proceso cun proxecto moi semellante ao anterior en case todos os seus aspectos, agás o prezo. Dos 18,8 millóns de finais de 2011 pásase a 22,4, un incremento do 20% que non reflectiu o presidente na súa exposición ante a prensa nin o servizo de comunicación do Goberno, na referencia que fai pública cos asuntos tratados en cada Consello. Ben ao contrario, da exposición de Alberto Núñez Feijóo non é posible deducir que esta é a segunda ocasión en que se inicia unha operación que, di, servirá para "profundar na eficiencia do Sergas, nos aforros e na eficiencia enerxética. "Este tipo de licitacións, que son innovadoras e pioneiras en España", di, dan "resultados" en forma dun aforro enerxético do 20% e de 10,2 millóns de euros nos oito anos de duración do contrato. Case catro millóns quedan xa polo camiño, no encarecemento do propio contrato derivado da decisión do Executivo central. No comunicado gobernamental sublíñase que "é a primeira vez que se leva a cabo en institucións sanitarias de España" un modelo coma este. Centros de saúde de público-privados a públicos A construción de 15 centros de saúde, prevista cun sistema público-privado, realizarase agora de maneira integramente pública Sen saír da área sanitaria tras a reunión semanal do Consello Feijóo deu conta tamén dunha decisión que veu sendo reclamada con insistencia dende PSdeG e BNG e que agora semella que será cumprida en parte: o financiamento integramente público dos novos centros de sáude. Tras defender durante boa parte da lexislatura o sistema de construción público-privado como o máis axeitado á actual conxuntura económica o presidente anuncia agora que quince novos ambulatorios que ían ir adiante mediante esa fórmula financeira serán construídos apoiándose só no "orzamento corrente" e non en "pagamentos aprazados". As novas instalacións ergueranse na Capela, Ares, Arteixo, Cambre, Culleredo, Malpica, Santiago, Barbadás, Pontedeva, Ourense, Gondomar, Marín, Nigrán, Oia e Tui e o plan contempla, ademais, ampliar o Hospital do Salnés. Malia á contumacia amosada nos últimos anos Feijóo asegura agora que a intención do Executivo é "tentar diminuír os pagamentos aprazados e os compromisos plurianuais". Neste escenario, o xefe do Goberno tentou facer ver que este cambio de rumbo vén dado, esencialmente, pola "solvencia" de Galicia, que "está en mellores condicións financeiras" que outras autonomías, e tamén polo reinvestimento dos fondos que recade a Xunta a través do novo copagamento farmacéutico. Non obstante, e en resposta aos xornalistas, o propio Feijóo admitiu que será posible asumir os 11 millóns que custarán os centros de maneira directa porque "obtivemos fondos Feder", isto é, cartos da Unión Europea, que permiten "priorizar infraestruturas sanitarias" dentro "da capacidade" da Xunta.


Summary: Conseguiremos é o título da serie que dá comezo ao proxecto Novas voces para lingua, que lanzan entre a Real Academia Galega (RAG) e a Facultade de Ciencias da Comunicación da Universidade de Compostela (USC), e que ten por obxectivo conectar a mocidade co idioma.

A serie Conseguiremos consta de cinco pezas audiovisuais protagonizadas por mozos e mozas que supón un exemplo da Galiza con máis talento e que empregan o galego en todos os contextos da súa vida, da súa creación e do seu desenvolvemento profesional. Así, neses cinco capítulos, formarán parte da serie os músicos Alejandro Guillán, Baiuca, e Laura Lamontagne, o director de cine Andrés Goteira, as actrices da Panadaría Teatro, a psiquiatra e divulgadora Iria Veiga e o xenetista Ángel Carracedo, e tamén a futbolista Vero Boquete, protagonista do primeiro capítulo cunha entrevista no estadio compostelán que leva o seu nome e que se pode ver na canle audiovisual da web da RAG. A deportista, entrevistada polo xornalista e tamén atleta Víctor Pérez Currás, recalca durante esta charla que "cada vez a xente recoñece máis o valor de ter unha lingua propia, somos máis conscientes". Novas voces para a lingua é unha idea orixinal de tres estudantes de Xornalismo da USC, Paula Quiroga, na dirección; Lois Alcayde, como guionista; e Meritxell Álvarez, en calidade de produtora. Cada peza audiovisual aborda distintas preocupacións que unen as personaxes protagonistas, como o deporte, a ciencia, a creación artística ou a igualdade e o respecto á diversidade, e artellan relatos nos que a cuestión lingüística se integra con naturalidade. "Gravamos os encontros escapando das campañas publicitarias porque a lingua está aí", explica Paula Quiroga. "Atopamos que unha vez que temos eses espellos nos que mirarnos vemos que nós tamén temos unha relación especial coa lingua", recalca. Na presentación do proxecto interveu tamén o presidente da RAG, Víctor F. Freixanes, que destacou, "queremos darlles voz a novos creadores e creadoras que nos instalan decididamente, con afouteza e sen complexos, no século XXI". Freixanes engadiu, así mesmo, que "a lingua é nosa, facémola entre todos, cada xeración é un pulo de esperanza, unha voz que inaugura o mundo".


Summary: O Consello da Cultura Galega participa en Bélxica na xuntanza anual que organiza a Asociación Europea de Institucións Migratorias.

A vixésimo novena xuntanza anual da Asociación Europea de Institucións Migratorias (AEMI), que reúne institucións relacionadas con temática migratoria, arrincou o día 2 de outubro no Red Star Line de Antwerpen (Bélxica). Esta cita, que durará até o sábado 5 de outubro, "está centrada en coñecer como se documenta a memoria dos movementos migratorios", explica o Consello da Cultura Galega (CCG) nun comunicado de prensa. O CCG participa neste evento a través do Arquivo da Emigración Galega cun relatorio ("The project for a Museum for Galician Migrations (Diásporas. Museo das Migracións Galegas). Towards an entangled view of human mobility") da man da responsable de Acción Exterior, Emilia García López, e o historiador Xosé M. Núñez Seixas, no que se tratarán as singularidades e características do fenómeno migratorio galego, xa que, neste caso "a migración masiva deixou as súas pegadas en todos os aspectos da historia galega, dende a política até a vida cotiá", engade. "A migración masiva deixou as súas pegadas en todos os aspectos da historia galega, dende a política até a vida cotiá" Na intervención, que se desenvolverá no marco dun panel sobre as diásporas, na mañá da sexta feira 4 de outubro, Emilia García situará a Galiza como destaque "entre as áreas migratorias en Europa durante o período de migracións masivas (1880-1930) e no período posterior (1946-1970)". Tamén "cuantificará en case 2 millóns os galegos e galegas que abandonaron o seu país para as Américas (principalmente para América do Sur e Cuba), así como para outros destinos ibéricos e europeos", explica. Ademais da súa participación co relatorio, Emilia García tamén será a coordinadora dunha mesa na que se dará conta das características da emigración polaca. Pódese consultar o programa completo aquí. A Asociación Europea de Institucións Migratorias, conformada por corenta entidades de toda Europa, é unha entidade creada en Alemaña en 1991 para estudar os antecedentes migratorios, a migración intraeuropea e a inmigración. Acción Exterior e o Arquivo da Emigración Galega O Arquivo da Emigración Galega nace como un programa promovido pola Sección de Cultura Galega no Exterior, configurándose dende o ano 1992 como un lugar de encontro, centro documental e de información para as investigadoras e os investigadores interesados no estudo do fenómeno migratorio. Ao tempo, o propio Consello da Cultura Galega mantén unha liña de Acción Exterior, a través da que proxecta a imaxe da cultura galega fóra das nosas fronteiras.


Summary: Se Tolkien presentara O Señor dos Aneis impreso en letra Comic Sans quedaría automaticamente descartado do concurso. O I Premio Antón Risco de Literatura Fantástica bota a andar cunha singular condición: excluír a letra máis odiada no mundo do deseño.

A "Comics Sans" ten vinte anos de existencia. Naceu para imitar en formatos dixitais a tipografía propia dos cadriños das bandas deseñadas e non tardou en ser popularizada a través de Microsft. Malia iso, a singular tipografía espertou tamén o iracundo rexeitamento do mundo do deseño gráfico no que moitas voces ergueron armas para eliminar o seu uso. Na historia da "Comics Sans" houbo tamén episodios de especial virulencia como a súa aparición na descuberta do bosón de Higgs ou na escrita dos nomes dos gañadores da Copa do Rei. O recén creado I Premio Antón Risco de Literatura Fantástica súmase agora a eses momentos nos que a letra deseñada Vicent Connare é motivo de virulenta oposición. "Calquera orixinal entregada en letra Comic Sans será automaticamente descartado e o/a autor/a denunciado/a ante as autoridades competentes", rezan as bases da convocatoria do premio convocado por Urco Editora en colaboración coa Fundación Vicente Risco, Sacauntos Cooperativa Gráfica, Libraría Aira das Letras, Livraría Traga-mundos, Pastelería Fina Rei e Restaurante Pingallo. O Premio Antón Risco de Literatura Fantástica quere homenaxear ao escritor, pouco coñecido, que visitou o xénero na súa obra tanto como teórico, autor ou mesmo editor, na estela de seu pai Vicente Risco, considerado na convocatoria introdutor da literatura fantástica no ámbito galego. O premio está dotado con 3.000 euros e a publicación da obra e o prazo de entrega remata o vindeiro 31 de agosto.


Summary: Após finalizar o decreto segundo o cal era de obrigado cumprimento a suspensión de actividades económicas non esenciais, esta segunda feira, 13 de abril, espérase un maior movemento social e, en consecuencia, maior risco de contaxios entre traballadoras e traballadores. Así son as recomendacións que fai o Ministerio de Sanidade.

O Ministerio de Sanidad elaborou, en colaboración con patronais e organizacións sindicais, unha guía de boas prácticas para as empresas que renoven a partir da segunda feira, 13 de abril, a súa actividade tras a suspensión obrigatoria decretada polo Goberno estatal con motivo da crise sanitaria. Son sectores como a construción, industria e empregadas no fogar. O Ministro de Sanidad, Salvador Illa explicou que o obxectivo é que os centros de traballo estean preparados co "máximo de seguridade" e indicou que o tres alicerces para garantir a seguridade son a distancia social, a hixiene en espazos públicos e privados e o lavado de mans. Segundo indicou o ministro, a guía lembra ás empresas a necesidade de planificaren as tarefas e de garantiren a distancia como mínimo de dous metros ao persoal, así como evitar aglomeracións dos traballadores. Así mesmo, incidiu na necesidade de que se gradúen os horarios dos empregados e que as empresas faciliten os equipos de protección necesarios. En canto aos medio de transporte, recomendou, na medida do posíbel, utilizar aqueles en que se poida garantir o distanciamento social, xa sexa camiñando, en bicicleta ou en vehículos particulares. Por conseguinte, continuará o estado de alarma e o confinamento, baixo o cal só se poderá saír dos fogares para ir ao traballo ou adquirir elementos esenciais (alimentos e medicamentos) como mínimo até o vindeiro 26 de abril, aínda que o presidente do Goberno español, Pedro Sánchez, xa adiantou que con toda probabilidade terá que volver pedir unha nova prórroga do estado de alarma. O ministro de Sanidade, Salvador Illa, indicou queo Estado español aínda non está en fase de desescalada das medidas adoptadas o 14 de marzo, cando se declarou o estado de alarma, polo que continúa o confinamento co peche de centros educativos, de establecementos de lecer e débense seguir mantendo todas as medidas preventivas de distanciamento social. Recuperación de horas Após vencer o permiso retribuido recuperábel aprobado polo Goberno, de carácter obrigatorio e limitado no tempo entre os días 30 de marzo e a pasada quinta feira, 9 de abril, para todo o persoal laboral por conta allea que preste servizos en empresas ou entidades do sector público ou privado que desenvolven as actividades non esenciais, as e os traballadores deberán as horas do oito días laborábeis non traballados. No entanto, exceptuábase ás persoas que estaban a desenvolver xa a súa actividade a distancia ou mediante teletraballo, ás persoas incorporadas en expedientes de regulación de emprego (ERTE), a persoas que en situación incapacidade temporal ou cun permiso de paternidade ou maternidade, aos traballadores de servizos esenciais ou aqueles excluídos polo decreto de declaración de estado de alarma.


Summary: Nunhas xornadas celebradas este xoves en Pontevedra Ignacio Colmenares destacou que se pode satisfacer a actual demanda da industria pasteira mesmo diminuíndo a superficie ocupada por esta especie, sempre que se mellore a súa xestión. Porén, o Goberno galego prevé un incremento de 25.000 hectáreas nos vindeiros 20 anos.

O pasado mes de abril o director xeral de Ordenación Forestal, Tomás Fernández-Couto, presentou a primeira revisión do Plan Forestal de Galicia de 1992, un documento que traza o futuro do monte galego para os vindeiros 20 anos, e que prevé incrementar en 25.000 hectáreas a superficie ocupada polo eucalipto, un incremento que nos vindeiros anos tería como protagonista á variedade nitens, máis resistente ao frío e ao vento. A superficie total ocupada por masas de eucaliptos (como única especie ou mesturada con outras) pasou das 258 mil hectáreas de 1986 ás 454 mil da actualidade (incumprindo as previsións realizadas polo Goberno galego nos anos 80 e 90). Colmenares afirma que non é necesario incrementar a superficie de eucalipto en Galicia e que mesmo se pode dar resposta á demanda da industria cunha redución das hectáreas, sempre que se mellore a xestión Porén, este xoves o CEO de ENCE, Ignacio Colmenares, afirmou en Pontevedra que non é necesario incrementar a superficie ocupada polo eucalipto en Galicia e que mesmo se pode dar resposta á demanda da industria pasteira cunha redución das hectáreas desta especie, sempre que se mellore a xestión das plantacións e aumente a súa produtividade. Fíxoo no marco dunha xornada de debate sobre 'Os factores necesarios para asegurar a sostibilidade do monte galego' na que alertou de que na actualidade hai en Galicia unhas 134.000 hectáreas de eucalipto "sen xestión ou cunha xestión moi deficiente" e advertiu de que "son un perigo de incendio". Ignacio Colmenares anunciou o lanzamento do proxecto 'Máis con Menos' cuxo obxectivo é "satisfacer as necesidades da industria con menos hectáreas, sendo máis eficientes e producindo máis que hoxe", unha iniciativa que nace -afirmou- "considerando as sensibilidades da sociedade". O proxecto busca pór a disposición do propietario forestal ferramentas para lograr "unha mellor xestión e unha maior produtividade" e ademais quere "garantir que ningunha plantación se atopa en zonas protexidas ou de alto valor ambiental". Na actualidade o eucalipto esténdese por espazos naturais de toda Galicia, por exemplo polas Fragas do Eume, como detallou a investigación realizada por Diego Cidrás. A Xunta prevé que o eucalipto incremente a súa superficie en 25.000 hectáreas nos vindeiros 20 anos Con este proxecto ENCE propón igualmente "restaurar as zonas de eucaliptais abandonadas ou cunha xestión forestal deficiente" e impulsar "a diversidade forestal, a adecuada e equilibrada convivencia de especies autóctonas e produtivas, así como a biodiversidade no monte galego", solicitando para este obxectivo a axuda económica do Goberno galego, que debe "compensar" o propietario forestal "polo coidado e limpeza das hectáreas que deixen de ser eucaliptais para evitar incendios", asumindo polo tanto nas súas palabras o maior risco de incendio que provoca a expansión do eucalipto. Hai tan só uns meses ENCE xustificou a súa nova planta de biomasa en Lourizán pola "imparable extensión do eucalipto en Galicia" A intervención de Colmenares contrasta co posicionamento amosado anteriormente por ENCE, que hai tan só uns meses xustificou a súa nova planta de biomasa en Lourizán pola "imparable extensión do eucalipto en Galicia". De igual xeito Tomás Fernández-Couto pedía en abril non "demonizar" o eucalipto, xustificando o incremento da superficie ocupada por esta especie en que xera "un volume de rendas importantes para un sector relevante da poboación galega". Pola contra, colectivos como a APDR destacan que "a repoboación forestal con eucaliptos ten moitísimo que ver coa presenza de ENCE". "Temos o monte que temos porque temos Celulosas-Elnosa aquí. ENCE é quen dita a política forestal neste país", resumía Antón Masa. Na xornada celebrada este xoves en Pontevedra, presentada por Enrique Valero (profesor da Universidade de Vigo), participaron Francisco Javier Silva-Pando, investigador do Centro de Investigación Forestal de Lourizán, Manuel Iglesias (presidente do Cluster da Madeira), Jacobo Feijóo (Secretario Xeral de Asefoga) e Eduardo Rojas, decano do Colexio de Enxeñeiros de Montes.