Summary: A número 1 de En Marea por Pontevedra apela ao xesto de Xosé Manuel Beiras.

En Marea continuou este domingo cos actos de campaña cun mitin en Cangas. A cabeza de lista da formación por Pontevedra, Alexandra Fernández, sacou o zapato en alto para chamar á desobediencia civil e evitar unha nova "Transacción", apelando ao xesto no Parlamento galego do líder de Anova, Xosé Manuel Beiras, que participou do acto ao candidato polo Senado Xosé Luis Méndez Ferrín. "É o momento dun proceso constituínte de mulleres porque queremos igualdade e a Constitución foi un pacto entre homes que non entendían que o machismo é un problema estrutural. É tamén o momento dun proceso constituínte galego, porque a solución só pode vir do dereito libre de decidir dos pobos", sinalou Fernández. "É momento dun proceso constituínte galego, porque a solución só pode vir do dereito libre de decidir dos pobos", manifestou Fernández A número 1 de En Marea destacou que é preciso impulsar un tecido industrial anovador para recuperar os sectores estratéxicos da comarca do Morrazo. "Se ás empresas se lle dan cartos públicos ten que ser co compromiso de que a carga de traballo quede aquí" afirmou engadindo que "a precarización do emprego non é unha medida económica, é unha medida ideolóxica". Pola súa banda, Beiras criticou a aqueles que "falan de inestabilidade política" porque "moitos de nós coñecemos a época máis estable dos últimos tempos, o franquismo. E agora estamos a padecer o franquismo sen Franco". Méndez Ferrín pediu o voto para que "contribúa a facer desaparecer o Senado, para que lles devolvamos todas as leis contrariadas aos intereses do pobo e así romper un réxime político imposto, alleo".


Summary: O artigo 155 xa está aquí e vai supor non só a liquidación da "autonomía" catalá, senón a usurpación de competencias que estatutariamente lle corresponden ao president.

Retirar unha competencia exclusiva de Puigdemont como titular do Govern, a disolución do Parlament para chamar a novas eleccións. Iso é o que teñen pactado PP e PSOE, segundo o que se tira das revelacións feitas esta sexta feira a distintos meios pola dirixente socialista Carmen Calvo. A Moncloa tería pactado con Ferraz eleccións antecipadas en Catalunya para o mes de xaneiro, mais tamén a intervención sobre os meios de titularidade pública de Catalunya. Este sábado vai haber consello de ministros extraordinario para abrir o rego á aplicación efectiva do artigo 155 da Constitución española, aquel en virtude do cal se pode suspender a "autonomía" dun territorio. O Executivo listará unha serie de medidas a pór en marcha en Catalunya e dará traslado das súas propostas ao Senado. A Cámara Alta é formalmente quen as debe aprobar. Ningún problema para Rajoy: o PP non só dispón de maioría absoluta no Senado, senón que neste momento a aplicación do 155 conta co respaldo do tripartito constitucionalista: PP, PSOE e CS. Non hai experiencia no Estado español -nen no alemán, a Constitución española copiou o 155 da Lei fundamental teutona- de como se desenvolve este artigo. Tampouco está regulado por ningunha lei orgánica. Todo fica por tanto ao arbitrio das forzas políticas que o apoian. Segundo revelou esta sexta feira a TVE Carmen Calvo, o que teñen pactado PP e PSOE é asumir a competencia da disolución do Parlament, faculdade que o Estatuto reserva ao president do Govern. O acordo sería convocar eleccións en xaneiro. Esta mesma sexta feira, o catredrático de direito constitucional da Universitat de Barcelona Xavier Arbós, nunha entrevista con NacióDigital, negaba que o artigo 155 facultase ao Estado para avanzar os comicios. Esa competencia é exclusiva do president, asumila sería tanto como "modificar o Estatuto por decreto". En todo caso, PP e PSOE teñen claro cais son as competencias básicas a asumir para desmontar o procés: a faculdade de convocar eleccións antecipadas, o control dos Mossos d'Esquadra e a intervención dos meios de titularidade pública cataláns, TV3 e Catalunya Radio.


Summary: Adrián Dios, profesor de Historia Económica na Universidade de Santiago de Compostela, analiza para 'Nós Diario' as características que rexen as economías de libre mercado.

Estamos vivindo tempos intensos na economía mundial. A crise económica do ano 2008 deixou un panorama de atonía no crecemento global (e, aínda en maior medida, occidental) que se viu quebrado por unha pandemia e o rotura posterior dos mercados enerxéticos mundiais ao longo dos últimos dous anos, derivando nun contexto de elevada inflación e (por desgraza) un crecente aumento dos tipos de xuro organizado polos principais bancos centrais do planeta. Sobre estas premisas é sobre as que se está reorganizando a política económica internacional, cunha disxuntiva inicial sobre a mesa: debemos aplicar novamente o dogma neoliberal, de catastróficas consecuencias para o sur de Europa a partir do ano 2009, ou é preciso recuperar certas doses de intervención pública e redistribución, que garantan o funcionamento dos mercados a longo prazo? Este último matiz é importante: a intención non se orienta a aumentar o poder do Estado para reducir o peso do mercado, senón máis ben a garantir que o Estado vai apoiar o mercado cando o necesite. A realidade internacional amosa a falta de consensos e certa dose de improvisación, pero parece claro que até os propios mercados entenden que é precisa a intervención e poñer fin a unha época de redución do papel do sector público. O elemento máis paradigmático nesta dirección vímolo esta semana no Reino Unido, unha vez o novo goberno conservador presentou a súa proposta de redución de impostos e aumento do gasto público vía maior débeda. Inmediatamente os rendementos dos bonos públicos comezaron a medrar, mentres a libra iniciaba unha forte caída, deixándoa practicamente á par co dólar. Os mercados falaron, e aos poucos días Lizz Truss viuse obrigada a retroceder deixando caer o plan. En paralelo, as políticas económicas están vivindo certo grao de contradición permanente: por unha banda, os bancos centrais están subindo os xuros como mecanismo para controlar a inflación, reducindo a capacidade de crédito e, polo tanto, o consumo; ao mesmo tempo, desenvólvense programas expansivos do gasto público para evitar o agravamento da pobreza e a desigualdade. Unha característica desta expansión do gasto é que na súa maioría estará orientado a sectores estratéxicos, o que implica financiar grandes compañías transnacionais De todos modos, unha característica desta expansión do gasto público (e, en particular, dos fondos Next Generation) é que na súa inmensa maioría estarán orientados a sectores estratéxicos, que a efectos prácticos implica financiar grandes compañías transnacionais. É dicir, boa parte dos cartos públicos que a Unión Europea está empregando como fondos de recuperación van ser, na súa meirande medida, recuperación para os beneficios empresariais das compañías de maior tamaño no continente. Ademais, outra situación preocupante actúa sobre Europa: a desvalorización constante do euro fronte ao dólar. Esta evolución é particularmente complexa porque moitas compras internacionais de produtos (por exemplo, o petróleo ou o gas) fanse en dólar, e non nas moedas locais, polo que se o euro perde valor, as importacións son cada vez máis caras. É dicir, o efecto sobre os prezos xa non só o produce o mercado, senón que tamén o está producindo a moeda. Como consecuencia, deben ser os Estados os encargados de reorientar a súa política de ingresos e gastos se queren evitar volver aos temibles escenarios de recortes, nun círculo vicioso de empobrecemento. E así chegamos a un dos grandes debates do actual momento económico no Estado: os Orzamentos Xerais do Estado. E non se trata aquí de avaliar polo miúdo as propostas dos orzamentos, senón de trazar unha visión global sobre os mesmos. En primeiro lugar, existe unha expansión do gasto evidente (a priori, unha boa nova), sustentada en boa medida polo incremento dos ingresos. Este incremento dáse non tanto por unha profunda reforma fiscal, senón polo efecto da inflación: ao aumentar os prezos, tamén aumentan os ingresos públicos, xa que pagamos máis polo IVE, por exemplo. Así, a proposta de reforma fiscal anunciada polo goberno central é claramente limitada, evitando romper o statu quo actual do financiamento público. Evítase así un dos grandes acordos da lexislatura, o dunha reforma fiscal que afonde na redistribución da riqueza: un descenso do IVE unido a un incremento do IRPF nos tramos máis altos sería unha posible proposta nesa dirección, pero que parece polo momento aparcada nos gabinetes do Ministerio de Facenda.


Summary: Pasaron de 218 millóns de euros a 127, encabezadas por Ourense (24 millóns menos), A Coruña (18), Compostela (16) e Lugo (14). Tan só unha ducia de concellos incrementaron o seu endebedamento, sobre todo Miño, Os Blancos e O Pino. As deputacións provinciais tamén recortaron a súa débeda viva. Consulta aquí a evolución da débeda viva do teu concello

Consulta aquí a evolución da débeda viva do teu concello Os concellos galegos reduciron notablemente a súa débeda viva dende as eleccións de maio de 2015. Segundo os datos publicados polo Ministerio de Facenda, o endebedamento total das 313 localidades pasou de 518 millóns de euros (2015) ata algo menos de 330 millóns (31 de decembro de 2017), un importante recorte que se debe principalmente á evolución positiva das sete cidades, que suman 127 millóns de euros de débeda, fronte aos 218 que presentaban en 2015, unha redución do 42%. Estes descensos están encabezados por Ourense (24 millóns menos), A Coruña (18), Compostela (16), Lugo (14) e Vigo (11). Tamén Vilagarcía, Narón, Ferrol, Pontevedra, Ames ou Sanxenxo presentan reducións de débeda de entre 4 e 5 millóns de euros. A débeda total dos concellos galegos está, en todo caso, moi por debaixo da que rexistran as entidades locais doutras comunidades autónomas. Por suposto, lonxe dos 6.000 millóns de Andalucía, os 5.500 de Madrid ou os 3.800 de Cataluña, pero tamén dos datos de territorios menos poboados que Galicia, como Aragón (1.075 millóns) ou Murcia (879 millóns). En realidade, tan só 14 concellos incrementaron a súa débeda dende o 2015. De forma moi destacada Miño, que pasou de 3 a case 15 millóns de euros, por mor da débeda que mantén cos e coas expropiadas pola macrourbanización impulsada por Martinsa Fadesa. Tamén destacan os incrementos de Os Blancos ou O Pino, aínda que con cantidades moi inferiores. A pesar dos importantes descensos rexistrados neste mandato municipal, A Coruña (66.5 millóns), Santiago de Compostela (26) e Ferrol (21) seguen sendo os tres concellos con máis débeda viva, seguidos de Miño (15), Cangas (12), Viveiro (11), Pontevedra (8) e Mos (8). Un total de 132 localidades non presentan débeda viva ningunha, algún tan importante como Carballo, Betanzos, Oleiros, Culleredo ou Ames. Tamén as deputacións provinciais reduciron dende o 2015 a súa débeda viva. Nos casos da Coruña e Lugo o dato mantense en niveis próximos a cero (4 mil e 38 mil euros, respectivamente). Pontevedra e Ourense, que hai tres anos presentaban unha débeda importante (41 millóns e 28 millóns, respectivamente), conseguiron reducila a menos da metade (18 e 12 millóns). Tamén neste caso as cifras das institucións galegas son moi inferiores ás que presentan os entes provinciais do resto do Estado.


Summary: Foi unha das bandas que moldaron o punk vigués na mudanza de século. Orgullo de clase, a rúa como escenario, apoloxía da insurrección contra o estado de cousas. Nove anos despois do seu último disco, Catro (2010), e sete despois da súa última xira, Skacha anuncian o regreso aos palcos.

Será en 2019 cando a formación que gravou A ferro e lume (2006) despregue "unha reducida xira moi especial", segundo anunciou nun breve comunicado publicado esta segunda feira na súa páxina de Facebook. Esteban na voz, Kino na batería e coros, Gontxu na guitarra e coros, Pablo no baixo e coros, e Max na guitarra responden así "aos moitos que pedían a berros a volta da banda viguesa e dos seus himnos". A traxectoria de Skacha comezou en 1991. No 95 gravaron o seu primeiro traballo, o mítico Sempre ceibes. No EP Estado de sitio (2001), o grupo de street punk -xa con centos de seguidores e un nome de referencia nas escenas galega e estatal- debuxou a súa propia xenealoxía a forza de versións: unha de Desvirgheitors, outra de Oxtiax Ke Te Pariu, outra dos Raiados e outra de Kruze De Cables. Ao fondo, o punk obreiro inglés post 77. Xustiza Cega (1997) e Skacha (1999) completan a discografía dunha banda que, canda Keltoi, Soak, Disturbio 77 ou Tiro na Testa, definiu a paisaxe dun punk galego insubordinado e absolutamente independente durante a era Fraga Iribarne.


Summary: O ilustrador Antonio Seijas converteu Cartas de inverno de Agustín Fernández Paz en banda deseñada. Edita Xerais

Antes de coller o lapis dixital, Antonio Seijas lava as mans de xeito concienciudo. Faino pero "non chega a categoría de manía", calcula. O debuxante acostuma a traballar na escuridade. Aínda no verán, pecha as persianas e acende o flexo. Ás veces prende candeas. E neste ambiente converteu a novela Cartas de inverno (Xerais) de Agustín Fernández Paz en banda deseñada. Atrapou o clima e pasou a alma dos personaxes a trazos tanxibles: Tareixa, Adrián, Xabier Louzao. Durante todo este tempo, cadaquén puxéralles a faciana que a subxectividade lles brindou, agora Seijas quixo amosalos a través das súas propias sensacións. Como calquera lector. "Non deixa de ser a miña visión da novela", asegura o debuxante. Unha visión persoal. E así o entende tamén Fernández Paz que considera que "o lector dunha novela ten que recrear o mundo que o autor tenta transmitir a través das palabras". "A de Seijas é unha creación que toma a miña como punto de partida, mais que ten unha existencia autónoma. Paréceme moi ben que sexa así", di o escritor. As orixes do proxecto agroman cando Seijas recibe o encargo de Xerais de ilustrar a cuberta para a vixésima edición de Cartas de inverno As orixes do proxecto agroman cando Seijas recibe o encargo de Xerais de ilustrar a cuberta para a vixésima edición de Cartas de inverno. "Dende o primeiro intre saltoume a idea de debuxala. Cativoume a súa ambientación, a súa estrutura a xeito de matrioskas rusas, a historia dentro da historia... É unha obra redonda". Logo, en 2007, Antonio gaña o Premio Castelao de Banda Deseñada co seu Un hombre feliz e, ao ano seguinte coincide co escritor no xurado. Falaron daquela portada, e Seijas reactivou as ganas. A produción arranca en 2009 co apoio "ilusionado do propio autor da novela e Manuel Bragado, editor de Xerais", apunta o debuxante. Durante todo o proceso creativo, Seijas apostou por non despistar ao lector do fío esencial do texto, "era preciso facer unha adaptación o máis fiel posible, non apartar aos lectores do camiño". El era consciente de que a complexidade residía na propia estrutura, no seu esquema epistolar, porque "non é doado debuxar unha carta sen que perda o seu celme". Está claro que o libro non está pensado coma un guión e así o indica o propio Fernández Paz que aínda que é consciente de que a súa afección "apaixonada" pola banda deseñada pode contaxiar ao texto, asegura que nunca o contemplou así. A novela de Agustín Fernández Paz leva tempo sendo un clásico da narrativa galega contemporánea. Será por isto que estamos afortunadamente condenados a atoparnos con ela para sempre. Dá igual o formato Toda a interpretación é responsabilidade da lectura do debuxante: o contorneo da ficción, o traslado da atmosfera. Preocupáballe non deixar escapar as sensacións. "Dáme un pouco o mesmo se unha man está máis ou menos perfilada ou se unha liña non vai tan recta como debera. O que precisaba é que unha páxina transmitira tristura ou desacougo, frialdade ou soidade...". El quería repartir emocións a través das imaxes e non é doado. "Non é o mesmo a linguaxe escrita que a linguaxe verboicónica propia da banda deseñada –sinala Fernández Paz-. E, aínda que nos textos Seijas vai moi pegado á novela, reproducindo en moitos casos anacos textuais, o certo é que as imaxes e a montaxe da páxina xogan un papel decisivo". De feito, no limiar do álbum, feito polo propio escritor, dísenos que o resultado era ese que Seijas buscaba: "A tensión creada coas palabras trasládase ás imaxes e á montaxe das viñetas. Os estados de ánimo atopan a súa correspondencia na paleta de cores utilizada polo autor". O escritor anuncia que unha "pequena produtora galega está a traballar para levala ao cine" A novela de Agustín Fernández Paz leva tempo sendo un clásico da narrativa galega contemporánea. Será por isto que estamos afortunadamente condenados a atoparnos con ela para sempre. Dá igual o formato. De feito o escritor anuncia que unha "pequena produtora galega está a traballar para levala ao cine". "E a min paréceme ben", conclúe. Mais polo de agora toca deixarse atrapar de novo pola atmosfera de Cartas de Inverno baixo os trazos do lapis dixital que Antonio Seijas acostuma a manexar "coas mans limpas coma un cirurxán", como quen manipula un bisturí. Ficha en Xerais de Cartas de inverno. Novela gráfica


Summary: O 'porta a porta', que enfronta á formación abertzale con PNV, PP e PSE, potencia a reciclaxe, pero ten algunha lagoa legal. Os datos demostran que con este método se conseguen mellores resultados de recollida selectiva, ata o 80% do lixo das vivendas.

Cada día 200.000 vascos reparten o seu lixo en diferentes bolsas antes de sacalo á rúa. Fano cumprindo rigorosamente o protocolo imposto por Bildu na vintena de concellos que implantou o sistema porta a porta (PaP). No canto de colectores, nestes municipios fixáronse uns postes duns dous metros de altura para que cada veciño colgue no seu sitio prefixado a súa bolsa do lixo. Coa opinión pública dividida, o sistema espertou unha áspera pelexa política en Euskadi, algo pouco habitual tratándose dunha cuestión de residuos. Bildu e os seus votantes practícano e deféndeno con frenesí, mentres que o resto de partidos (PNV, PSE e PP) unen forzas contra o PaP. Pero o método, é bo ou malo? É exportable ou debería ser desterrado? En Madrid nin o pensan. Na capital madrileña, para aforrar gastos, a recollida de lixo a partir de xaneiro suspenderase os domingos e festivos. No Concello non queren entrar ao debate. Non son bos tempos para modificacións que, nun principio, supoñen máis gasto. En Málaga estudan un sistema de porta a porta para a Zona vella pero simplemente para evitar o tránsito de camións e facer desaparecer os colectores da zona histórica. É unha actuación específica para esta área pero non hai unha formulación xeral a favor do PaP. Con todo, a porta a porta non é unha invención de Bildu, nin moito menos. Neste apartado, Cataluña é a punta de lanza. O municipio de Tiana foi o primeiro en implantar este sistema no ano 2000 e actualmente xa son máis dun cento as localidades catalás que se rexen por este método de recollida do lixo, exactamente igual que en Puigpunyent, en Mallorca, cuxo alcalde, Miquel Ramon, pertence ao PSOE. E hai algún caso máis, aínda que illado. Bildu ten máis argumentos ao seu favor. En Italia está amplamente estendido; tamén en Bruxelas, ou en Bruxas, unha das cidades máis turísticas de Europa e que coida ao máximo a súa imaxe. Bildu ten máis argumentos ao seu favor. En Italia está amplamente estendido; tamén en Bruxelas, ou en Bruxas, unha das cidades máis turísticas de Europa e que coida ao máximo a súa imaxe. Os datos recolleitos en Cataluña e en Euskadi demostran que co sistema porta a porta conséguense mellores resultados de recollida selectiva, até o 80% do lixo de casa. Cos colectores o teito está no 40%, e parece moi difícil superalo. A Deputación de Gipuzkoa anunciou a contratación de máis persoal para desenvolver a tarefa. O deputado xeral, Martin Garitano, de Bildu, descartou a construción da incineradora en San Sebastián, un investimento millonario contemplada polo anterior Goberno foral, en mans do PNV. Segundo o balance que fai o presidente da asociación de municipios cataláns para a recollida selectiva porta a porta, Josep Maria Tost, este sistema resulta economicamente máis vantaxoso, a pesar de que nun primeiro momento necesite un maior investimento. As plataformas cidadás contra o PaP chegaron a reunir máis de 70.000 sinaturas Pero se todo son parabéns, por que tanta oposición? As plataformas cidadás contra o PaP chegaron a reunir máis de 70.000 sinaturas de vascos que se senten ameazados co modelo de Bildu, até o punto de que a formación independentista paralizou a implantación deste sistema en localidades como Zarautz ou Tolosa. O PNV foi o máis insistente ao reclamarlle a Bildu un referendo en cada localidade para decidir o sistema de recollida de lixo, pero a petición caeu en saco roto. A coalición abertzale si defendeu noutras múltiples ocasións a consulta popular. Segundo o protocolo establecido, os veciños deben depositar o lixo dentro do horario establecido; en Hernani, por exemplo, entre as 20.00 e as 23.00 horas, pero para orgánicos só os mércores, venres e domingo; o luns e xoves pódense sacar os envases; e o martes é o día do papel. En paralelo, o Concello reduciu o número de papeleiras na localidade. Marian Beitialarrangoitia era alcaldesa de Hernani cando se implantou este modelo, no ano 2000. Congratulouse de que no primeiro mes o nivel de reciclaxe subise até o 80%. Iso si, tamén hai veciños que mesturan todo o seu lixo nunha soa bolsa, métena no coche e antes de entrar ao traballo tírana nun colector de San Sebastián, onde non hai porta a porta. É innegable o forte impacto visual dos postes cos lixos colgando, sobre todo en localidades de certo tamaño, como Arrasate, Oñati ou Hernani, con 20.000 habitantes. Os detractores deste sistema si admiten que podería resultar válido para zonas rurais, de pouca densidade urbana, ou para urbanizacións residenciais, con vivendas unifamiliares. Con todo, é certo que en Italia está implantado en grandes urbes. "Hai que facer obrigatoria a reciclaxe", é a xustificación de Josetxo Álvarez, de Ekologistak Martxan Os ecoloxistas tamén apoian o novo sistema. "Hai que facer obrigatoria a reciclaxe", é a xustificación de Josetxo Álvarez, de Ekologistak Martxan. Entende que se trata de erradicar a incineración. Greenpeace é da mesma opinión. A súa alternativa é a biometanización e o tratamento mecánico-biolóxico. Mentres, noutros municipios, como Itsasondo (Gipuzkoa), atoparon un método mixto: a materia orgánica almacénase en colectores e só a fracción non reciclable recóllese porta a porta un único día á semana. Algo similar exponse para xaneiro na zona de Sakana, en Navarra. Fronte a estas novidades, PNV, PP e PSE-EE apostan polo quinto colector para a materia orgánica. Xa está implantado, aínda que só a modo de proba, no barrio bilbaíno de Deusto ou en Beasain (Gipuzkoa). Os veciños que se prestaron voluntarios depositan o lixo orgánico neste colector marrón, que só poden abrir cunha chave especial. Así se garante o bo funcionamento. Co debate totalmente politizado, os concellos de Bildu evitaron impor multas por infraccións da normativa. No entanto, se os operarios observan que o lixo non foi correctamente separado, en lugar de retirala deixan a bolsa no mesmo lugar cunha nota que di: "Entrega incorrecta". Para iso, previamente, os vertedoiros tiveron que mirar o contido da bolsa, para comprobar que efectivamente non se realizou a separación de residuos de maneira correcta. A Axencia vasca de Protección de Datos explica que a información que calquera persoa poida depositar no lixo pasa automaticamente a depender da cadea de xestión de residuos Esa inspección do contido das bolsas cuestiona o dereito á intimidade dos veciños. A Axencia vasca de Protección de Datos explica que a información que calquera persoa poida depositar no lixo pasa automaticamente a depender da cadea de xestión de residuos; a partir de aí a competencia sobre esa documentación é da Administración. Non é unha cuestión baladí, e as consecuencias xurídicas están no beirado. No lixo dun veciño poderíase chegar a descubrir o seu soldo, contas bancarias, problemas de saúde, escritos íntimos, etc. Pero moito máis que un problema íntimo, en Euskadi converteuse nunha polémica pública e extremadamente politizada. En Cataluña o PaP é apoiado por todos os partidos (CiU, ERC, PSC, PP, ICV e independentes). En Madrid, o PSOE-PSM situouse no seu 12º Congreso a favor da "recollida selectiva porta a porta nos municipios que sexa posible. Todo iso para alcanzar políticas de residuo cero". En cambio, nas últimas eleccións autonómicas vascas foi parte nuclear do debate electoral, e sen dúbida a polémica prolongarase polo menos outros dous anos longos, até os comicios municipais.


Summary: O paro convocouse contra a reforma da Seguridade Social, impulsada polo executivo heleno para manter "a viabilidade" dos sistema.

Alexis Tsipras vive esta quinta feira a súa terceira greve xeral desde que é primeiro ministro grego, a primeira en 2016. Un paro convocado contra a reforma da Seguridade Social impulsada polo goberno heleno. O executivo asegura que é mester adoptar medidas de reforma para manter a viabilidade do sistema. Mais iso non convence a oposición, sindicatos e diferentes colectivos. Nesta terceira greve, as organizacións representativas de agricultores, traballadores do transporte e mariña mercante, pensionistas e profesionais liberais son, segundo os medios gregos, os que máis impulso van dar ao paro. Nos anteriores paros, o impacto foi nomeadamente no sector público, mais nesta pode darse tamén no privado É a greve, das tres vividas por Tsipras como primeiro ministro, que ten máis sectores adheridos: pequeño comercio, farmacéuticos e persoal hospitalario tamén anunciaron a súa participación. Nos anteriores paros, o impacto foi nomeadamente no sector público, mais nesta pode darse tamén no privado. A greve tamén foi secundada, un día antes -como é habitual-, polos xornalistas, mesmo por aqueles que traballan nos gabientes de ministerios e organismos públicos. A greve coincide coa reavaliación do terceiro resgate a Atenas, por valor de 86 mil millóns de euros en 3 anos.


Summary: @s nacionalistas superarían en número de seguidores en twitter e índice de influencia a PP e PSOE, sendo Anova a seguinte da táboa, onde Podemos queda moi lonxe da súa pegada estatal.

Un estudo publicado no seu blog polo experto en márketing Juan Aguilar sinala que o BNG é a organización política galega con máis presenza e forza nas redes sociais, seguida polo PP e o PSOE. Para o seu traballo, Aguilar utilizou o índice de influencia (klout) e o popularidade en twitter. O BNG é a forza galega con máis seguidores en twitter cando se realizou este estudo, este mesmo mes, con máis de 11.000 seguidores, seguido a moita distancia de PPdeG (algo máis de 6.000), PSdeG (por debaixo dos 5.000). Anova está case ao nivel d@s populares en seguidores, mais perde no baremo de influencia, onde o BNG supera en seis puntos o PP. Esquerda Unida anda polos 3.700 seguidores dos seus chíos, un milleiro máis que Compromiso por Galicia, que é ultrapasada até polo Partido Pirata de Galiza ou Equo. Podemos-Galiza está moi lonxe da presenza que obtén a nivel de Estado.


Summary: Tamén pide a derrogación do artigo 38 da Lei do sector eléctrico, que abre a porta a máis unha suba da electricidade ao gravar cun imposto os territorios que producen a enerxía, caso de Galiza, de onde sae pola volta dun 40% máis do que se consome

O BNG vén de presentar no Parlamento galego unha proposición non de lei en que insta á Xunta de Galiza a demandar ao Goberno español unha rebaixa do 30% das portaxes no sistema eléctrico e a derrogación do artigo 38 da Lei do sector, en que se regula o acceso ás redes de transporte. Segundo sinalou en rolda de imprensa a voceira de Industria, Carme Adán, "estamos a producir entre un 30% e un 40% máis da enerxía que consumimos, e os custos medioambientais e sociais de tal actividade deben ser compensados". Ao fío, a nacionalista acrecentou que Galiza sufriu o asulagamento dos seus vales, viu medrar muíños eólicos nos seus montes, apandou coa destrución de núcleos de poboación e as actuais liñas de alta tensión "seguen a provocar importantes custes sociais". Por tales motivos, considerou Adán que o territorio merece unha rebaixa nas portaxes que paga pola electricidade. A nacionalista queixouse, así mesmo, de que o citado artigo 38 "abre a porta á suba do recibo", ao gravar cun novo tributo o consumo naqueles territorios que producen esta enerxía. Na liña, reclamou o compromiso do resto de forzas parlamentares para conquerir o abaratamento da luz, e convidou ao PP a facilitar o debate desta proposición.


Summary: Alfonso Rueda, vicepresidente primeiro da Xunta, afirma que o primeiro é que o cadro de persoal "impugne o ERE".

O vicepresidente primeiro da Xunta, Alfonso Rueda, insistiu este sábado en animar ás traballadoras e aos traballadores da fábrica de aluminio de Alcoa San Cibrao, en Cervo, a que "impugnen" o expediente regulador de emprego (ERE) e que pidan á xustiza "medidas cautelares para que non paren as cubas". Así respondeu Rueda ao ser preguntado polos medios, durante un acto en Silleda, sobre a decisión da multinacional de executar o despedimento colectivo tras o fracaso das negociacións para a venda da planta. Rueda dixo que "a primeira reacción" debe ser "que impugnen un ERE" que a Xunta considera "tramposo" polo que constata que "o que está a buscar, ao final, é non ter competidores". O vicepresidente primeiro indica que "é moi lexítimo, non entramos na política comercial de que (Alcoa) non quere ter presenza no Estado español" mais "non podemos permitir manobras para que non se siga fabricando aluminio primario aquí", insistiu. Preguntado sobre se a Xunta apoia a intervención da factoría de aluminio, Rueda non foi tan directo e afirmou que "hai que seguir dando pasos".


Summary: Analista en distintos meios, colaborador do semanario Sermos Galiza, Antón Losada ceibou este domingo un chío moi crítico coa xestión da Xunta en materia de incendios. A rede continúa a ferver de indignación.

140 caracteres bastan ao politólogo Antón Losada, profesor da USC, para avaliar a catástrofe desta fin de semana. As críticas de Losada foron agremente respondidas desde o PP, quen, como manda o guión de Monte Pío, lembrou o pasado gobernamental do analista [foi secretario xeral da Vicepresidencia de Igualdade durante o goberno de coligazón PSdeG-BNG]. O profesor de Políticas devolveu o ataque cunha réplica marca da casa: mais unha vez, o PP a procurar responsábeis onde non os hai. #ArdeGalicia porque hay incendiarios, la Xunta prefirió ahorrarse unos euros a prevenir y @FeijooGalicia es un incompetente— Antón Losada (@antonlosada) 15 outubro 2017 Ojalá usaras a tus seguidores para pedir que delaten incendiarios y avisen si ven nuevos focos. Pero prefieres tuitear insultos. Tú mismo— PP de Galicia (@ppdegalicia) 15 outubro 2017 En el @ppdegalicia ya tienen otro culpable: además de los incendiarios, el calor y Portugal, la culpa es de @antonlosada https://t.co/F0HbHVtXMo— Antón Losada (@antonlosada) 15 outubro 2017


Summary: Esta quinta feira, Sermos Galiza presentarase en Ferrol convidad@s pola Sociedade Cultural Medulio.

Ás 20.00 horas a Galería Sargadelos de Ferrol acollerá a presentación de Sermos Galiza. O acto, organizado pola Sociedade Cultural Medulio contará coa presenza do presidente do Consello de Administración, Xoán Costa e o músico e membro Consello, Xurxo Souto. A presentación insírese na campaña iniciada polo medio de comunicación á fin de darse a coñecer por todas as comarcas do país, a piques de se cumprir un ano da súa saída á rede.


Summary: Esta ano a manifestación, organizada por Acció Cultural del País Valencià, será o 28 de abril. Numerosas formacións políticas e colectivos xa confirmaron a súa presenza

O pobo valenciano celebra a súa festa nacional lembrando a derrota na batalla de Almansa e a ocupación das tropas borbónicas que tivo lugar o 25 de abril de 1707. A edición deste ano terá lugar o sábado 28 de abril e as previsións dos organizadores, Acció Cultural del País Valencià (ACPV), son optimistas. Na memoria recente están as manifestacións da xuventude valenciana e as mobilizacións polo peche do sinal de TV3.As reivindicacións deste ano terán como protagonistas a política económica e social do Governo de Alberto Fabra, os recortes que segundo publica a ACPV na súa web "provocaron que o País Valencià sexa a autonomía que estea en peores condicións para afrontar a crise e os efectos sociais desta", os recortes e o esquecemento do Arco Mediterráneo, impostos desde Madrid, o peche das emisións de TV3 e a política lingüística da Generalitat co seu decreto de trilingüísmo.Trinta e catro anos de activismo culturalA ACPV creouse en Valencia en 1978 coa arela da defensa e o estudo do patrimonio cultural e lingüístico do País Valenciano. O seu primeiro presidente foi Joan Fuster, logo vieron Joan Francesc Mira e Vicent Martínez Sancho. Na actualidade o presidente é Eliseu Climent. Na súa sede do Octubre Centre de Cultura Contemporánea, en Valencia, hai unha ampla oferta con cursos, exposicións, edición de libros, conferencias, etc. Entre as últimas denuncias que realizou a ACPV está o rexeitamento ao decreto do trilingüísmo, un sistema semellante ao aplicado polo goberno Feijoo na Galiza.


Summary: No centenario do nacemento deste enxeñeiro e profesor uruguaio con raíces galegas, sobriño de Rafael Dieste, o Ministerio de Cultura de Uruguai engade máis un recoñecemento da súa obra.

O Ministerio de Educación e Cultura declarou monumentos históricos tres obras de Eladio Dieste (1917-2000), enxeñeiro e profesor nado en Artigas (Uruguai) de ascendencia galega. Sobriño de Eduardo e Rafael Dieste, o propio Eladio recoñeceu sempre a gran influencia que na súa vida tivo o seu tío Rafael, con quen intensificou trato no exilio do rianxeiro e posteriormente na casa familiar da vilabarbanzán. "Rafel Dieste tivo marcada influencia na vida e formación cultural de Eladio", afirma o profesor Alfredo Álvarez, experto na obra e traxectoria do enxeñeiro uruguaio. O recoñecemento de Uruguai refírese a tres obras que están no departamento de Maldonado. A Casa Berlingieri (Punta Ballena, 1947), Centro deportivo municipal Carolino (San Carlos, 1968) e a Torre de Telecomunicacións (Maldonado, 1986). En todas elas, este enxeñeiro a quen moitos cualificaban como artista perseguiu a máxima expresión arquitectónica a través da estrutura e o uso do tixolo coas súas bóvedas de dupla curvatura. Dieste tivo como enxeñeiro civil un recoñecemento internacional polo uso do que el denominou cerámica armada, construcións abovedadas realizadas con tixolo, armadura de aceiro e un mínimo de formigón. Entre os recoñecementos á súa obra figura a declararción polo Museo de Arte Moderno de Nova York do 2005 como 'Ano Eladio Dieste'. Entre as obras de maior recoñecemento de Dieste figuran a Parroquia do Cristo Obreiro, a igrexa de S. Pedro de Durazno, o depósito portuario 'Julio Herrera y Obes' ou a estación de autocarros de El Salto, entre outras.


Summary: O PSdeG lembra que as cifras de traballo industrial están en niveis de 1997 que consensuarán coa patronal e os sindicatos un plan de reindustrialización para o país que "se incorporará ao programa do novo goberno de Gómez Besteiro".

Galicia perdeu máis de 50.000 empregos na industria desde a chegada de Feijóo ao goberno da Xunta. Eses son os datos que este xoves lembrou o PSdeG para anunciar a elaboración, en consenso coa patronal e os sindicatos, dun plan para a reindustrialización do país e co obxectivo de "recuperar un sector estratéxico" que perdeu, exactamente, 51.600 postos de traballo desde 2009. Galicia perdeu 51.600 empregos industriais desde a chegada de Feijóo á Xunta, situándose o emprego en niveis de 1997 Estes datos "dramáticos", en palabras dos socialistas, sitúan o emprego industrial en Galicia nos niveis de hai case dúas décadas, concretamente nos do ano 1997, tal e como lembrou en rolda de prensa o responsable de Industria do PSdeG, David Regades, que estivo acompañado do voceiro no mesmo ámbito no Parlamento, Abel Losada. Antes, ambos os dous participaron na primeira xuntanza para elaborar un documento de traballo, na que tamén estiveron presentes a secretaria de Organización, Pilar Cancela, o portavoz parlamentario, José Luis Méndez Romeu, así como cargos públicos e orgánicos do partido responsables de Industria. O PSdeG consensuará con sindicatos e patronal un plan de reindustrialización para o país O sector industrial conta, na actualidade, con 159.200 traballadores no país, fronte aos máis de 210.000 do ano 2009. "A Xunta non ten un plan industrial para Galicia", insistiu Regades, que aposta por "un documento de traballo serio para compartir cos sindicatos, cos empresarios e co conxunto dos traballadores, un plan baseado no I+D, nun mellor aproveitamento dos recursos enerxéticos, potenciando a relación con Portugal e creando unha ferramenta fiable para a creación de emprego". "A innovación, a loxística, a mellora do financiamento das empresas e o incremento da demanda interna serán os alicerces da nosa axenda para a industria", dixo Losada. Os socialistas confían en que unha vez concluído este "ambicioso" documento, incorporarase ao programa "do novo goberno de José Ramón Gómez Besteiro", que "máis cedo que tarde será presidente". Do mesmo xeito, o voceiro socialista de Industria lamentou "a escasa eficacia da axenda industrial da Xunta, que non é máis que a historia dun fracaso", lembrando a mala evolución do Índice de Produción Industrial (IPI) e considerando prioritarios o naval, a automoción, o eólico e o textil galego. Segundo os últimos datos oficiais, a produción industrial en Galicia reduciuse un 2,6% en novembro, o que sitúa a comunidade autónoma como a cuarta con maior índice negativo no conxunto do Estado. A falta do dato de decembro, a taxa media negativa acumulada do ano é do 4,4%. Galicia acumulou un descenso do 4,4% en produción industrial en 2014 Por todo isto, Losada criticou tamén a escasa execución orzamentaria das partidas destinadas a mellorar a industria galega e manifestou a súa "confianza" en que a axenda de traballo para o sector dos socialistas "servirá para rebaixar as cifras de paro xuvenil". Ademais, temán lembrou que Galicia é a segunda autonomía de España en confianza empresarial e que inviste en I+D+i a mesma porcentaxe do seu PIB que "Ucraína ou Turquía". "Porque a opción de Feijóo é o déficit cero", o que cualificou de "estupidez" en termos económicos co actual nivel de desemprego.


Summary: Gonzalo Caballero asegura que son os alcaldes "os que resolven as cuestións que o Goberno galego non fai".

O PSdeG celebrou este domingo un acto para reivindicar o municipalismo galego fronte aos "niveis inauditos" de "indiferenza" e "desagravio" da Xunta da Galiza cara aos concellos nas reparticións de fondos. Todo iso declarouno o secretario xeral do PSdeG, Gonzalo Caballero, durante a xornada municipalista que tivo lugar no Hotel Monumento San Francisco de Santiago de Compostela. A súa visión foi compartida polo alcalde de Vigo e presidente da Federación Española de Municipios e Provincias (FEMP), Abel Caballero; polo presidente e a vicepresidenta da Federación Galega de Municipios e Provincias (Fegamp), Alberto Varela e María Barral, respectivamente, polo alcalde de Santiago, Xosé Sánchez Bugallo, e pola secretaria de Política Municipal do PSOE, Susana Sumelzo. Durante a súa intervención, Gonzalo Caballero admitiu que son os alcaldes "os que resolven as cuestións que non fai a Xunta". Ademais, acusou dun "paternalismo abusivo" ás dereitas durante este ano 2021 na súa interpretación da acción municipal, da que resaltou a "redución" das axudas aos concellos nestes dous últimos anos de pandemia. Transferencia de competecias "Non se pode transferir as competencias propias da Xunta aos concellos sen darlles financiamento", asegurou Gonzalo Caballero. Nesta liña, o alcalde de Vigo reivindicou a firma por parte do Concello hai uns días dunha partida de 150.000 euros coa finalidade de "pagar as rozas" en leiras con risco de incendios, unha actividade que, asegura Abel Caballero, é competencia da Xunta, e para a que non recibiu financiamento. Ademais, Gonzalo Caballero afirmou que hai 1.100 millóns de euros extraordinarios nos orzamentos da Xunta para repartir e dos que os concellos non reciben "nada". Así, arremeteu contra a Xunta pola súa "política de facer caixa" coa actual crise. Neste sentido, Susana Sumelzo sinalou que nin "a Xunta nin o PP estiveron á altura" e trasladaron "a responsabilidade" para non "asumir as súas competencias". Así, tachou de queixa "falsa e victimista" a acusación de Feixoo ao Goberno central pola ausencia de financiamento dos municipios. Demandas do socialismo municipalista Pola súa banda, o presidente da Fegamp pediu unha "revisión das competencias dos concellos", xa que se atopa rexida, actualmente, por "un modelo de hai 40 anos". Tamén solicitou Varela "información e coordinación" e sinalou como unha "vitoria" o momento en que se comezaron a dar os casos de Covid por concello, cando antes traballaban "a cegas" para afrontar a pandemia. Así mesmo, requiriu que os concellos "sexan partícipes da recuperación económica" e lembrou que a administración de sectores como o cultural "recae principalmente" nos municipios. A este respecto, a vicepresidenta da Fegamp confirmou que, desde a federación, están a tentar aclarar que competencias corresponden á Xunta e cales aos municipios. "Os concellos non teñen competencia en emprego pero, con todo, as persoas desempregadas acoden aos concellos", ha ejemplificado Barral. Neste sentido, tamén dixo 'si' á división de competencias e puxo o acento en "reivindicar a autonomía local", xa que "cada concello é diferente". Abel Caballero aludiu á importancia da "cooperación". Desta maneira, mencionou a "oposición activa" do Goberno autonómico ás formulacións dos municipios en cada conferencia sectorial celebrada á que acudiu a FEMP, federación da que é presidente. Recuperación económica O alcalde de Santiago recalcou que o actual escenario é propicio para a "reactivación e recuperación paulatina cara á normalidade". Acerca disto, pediu que se reflexione sobre o futuro que se desexa e afirmou que a crise sanitaria "acelerou cambios". Bugallo citou neste punto a aceleración da dixitalización, sobre a que, afirma, "é absolutamente inviábel volver cara atrás". Ademais, resaltou os programas de apoio a emprendedores e autónomos, entre outros, do seu goberno, e a atención a persoas "nunha situación máis fráxil", como inmigrantes e traballadores precarios, entre outras. Así mesmo, o alcalde de Compostela fixo referencia a "a oportunidade" que ofrece o Goberno central e a Unión Europea cos fondos 'Next Generation'. A este respecto, o presidente da FEMP declarou que as negociacións sobre a súa repartición "van ben" e que hai "cantidades moi importantes" de diñeiro que se recibirán "moi pronto". Por outra banda, Gonzalo Caballero admitiu que "é necesario" un "novo pacto local" que saia da alianza cos concellos. Desta forma, aclarou que o grupo socialista presentou emendas para incrementar o Fondo de Cooperación Local do ano 2021 a 100 millóns de euros e o PP "non quixo". Apostas do partido O secretario xeral do PSdeG tamén enumerou unha serie de campos polos que apostan con propostas "sólidas". En primeiro lugar, reforzar os servizos públicos "de calidade", que supoñen "unha maior garantía" en canto a igualdade. Así as cousas, reafirmou a aposta do partido por un "desenvolvemento económico sustentábel" que sexa "respectuoso" co medio ambiente e unha "educación pública". Con todo, o secretario xeral resumiu a aposta en "renovar o municipalismo".


Summary: O presidente da Xunta reuniuse co presidente mexicano e dirixentes da paraestatal petroleira. Afirma que a empresa está interesada en entrar no naval galego. Un anuncio que fai cando se cumpre un ano do anterior sobre a construción de buques para esa empresa en estaleiros galegos. Barcos polos que aínda se espera

Cada visita de Feijóo a México é unha promesa de maná. Na que está a a realizar estes días xa amarrou compromisos e promesas de diversos sectores para investir en Galiza, desde automoción ao lácteo, segundo afirman desde San Caetano. Un dos anuncios máis destacados é o anuncio destas últimas horas. Após unha xuntanza co presidente do país azteca e dirixentes de Pemex, Feijóo afirmou que esa empresa quer entrar no accionariado dos estaleiros galegos. Unha afirmación que chega un ano despois daquela promesa da anterior viaxe de Feijóo a México (daquela, no séquito de Rajoy) de que Pemex ía construír 14 remolcadores na Galiza. Cifra que tivo que rebaixar a dous floteis. Floteis dos que actualmente, e para alén de palabras, non se sabe nada O presidente da Xunta expresou a satisfacción de que Pemex "siga contando con Galiza", con novas operacións que se unen á xa firmada por PMI co estaleiro público Navantia e co estaleiro privado Barreras para a construción de dous floteis E non concretou máis sobre ese novo maná.


Summary: O 14N foi convocada como unha xornada de loita e protesta a nivel europeo contra as políticas de 'austeridade' que están a xerar grandes fendas de desigualdade e a levar ao empobrecemento a amplas capas da sociedade. Pola volta dunha ducia de países acollerá protestas e mobililizacións, desde folgas xerais e paros de media xornada ou manifestacións e concentracións.

Non só o estado español ou Portugal teñen unha cita mañá, 14N, para amosar o rexeitamento ás políticas de austeridade e recortes impostas desde Bruxelas e os respectivos gobernos. Se ben nestes dous estados haberá Folga Xeral de 24 horas, tamén noutros territorios europeos esta cuarta feira haberá diferentes mobilizacións e protestas. Italia: O sindicato maioritario, CGIL, convoca unha folga xeral de catro horas e diferentes manifestacións ao longo do país. Pola súa banda,a central UIL convoca unha manifestación central en Nápoles centrada no emprego xuvenil e na defensa dos servizos públicos. Grecia: Os principais sindicatos veñen de protagonizar unha folga xeral de 48 horas, coincidindo coa votación dos orzamentos para 2013. Mais tamén neste 14N haberá mobilziación no país heleno. As centrais convocan un paro de tres horas e unha gran manifestación en Atenas. Chipre: Neste pequeno país tamén hai convocada unha folga xeral, co sindicato SEK á fronte. Malta: Tamén en Malta hai convocada unha folga xeral, apoiada pola CMTU, federación de ramas sindicais. Francia: Cinco sindicatos franceses (CGT, CFDT, UNAS, FSU e Solidaires) convocaron para esta cuarta feira 28 manifestacións noutras tantas cidades galas. Bélxica: As tres centrais sindicais convocaron concentracións ante as embaixadas de Grecia, Italia, Portugal e estado español. Alén disto, na zona valona varias centrais chaman a unha folga xeral, entre elas a federación do metal. Alemania: A DGB (Confederación Alemá de Sindicatos) organiza manifestacións e diversas accións en diferentes cidades do país. Alén disto, tamén haberá actos en factorías e empresas para lanzar unha mensaxe de solidariedade aos e ás traballadoras dos estados máis afectados polas políticas de 'austeridade'. Reino Unido: A TUC, Trades Union Congress, federación de sindicatos, vai desenvolver nesta xornada diversos actos de solidariedade cos e coas traballadoras de Portugal, Grecia e estado español. Tamén realizará palestras en factorías e empresas para explicar o fracaso da 'austeridade' Dinamarca: Os tres principais sindicatos organizan en Copenhage un acto de apoio e solidariedade aos traballadores dos países do sur de Europa. No mesmo estará presente o primeiro ministro danés. Holanda: A FNV, Federación de Sindicatos Nacionais, con 1.200.000 afiliad@s convoca un acto central en rexeitamento das políticas de recortes e desmantelamento do modelo de benestar e en apoio aos traballadores e traballadoras de Portugal, Grecia e estado español. Polonia: OPZZ e Solidarnosc realizan un acto público en Varsovia de apoio ás reivindicacións da xornada do 14N. Austria: A ÖGB organiza un acto de solidariedade cos trabajadores europeos, en Viena, aliás de realizar xuntanzas nas empresas contra as políticas de austeridade de Bruxelas e do goberno austríaco. En Suecia, República Checa, Rumanía, Suiza ou Finlandia, hai tamén convocadas diferentes protestas e mobilizacións.


Summary: Carga contra a política migratoria "errada" do Executivo español.

O presidente da Xunta, Alberto Núñez Feixoo, asegurou esta cuarta feira que a crise migratoria en Ceuta é a "factura" que o Estado español está "a pagar" pola política de "efecto chamada" que o Goberno español expuxo nos últimos anos de forma "errada". Unha interpretación do que está a acontecer estes días en Ceuta que casa coas que nas últimas xornadas se veñen expoñendo desde dirixentes do PP e de Vox, que tamén falan dun "efecto chamada" na política migratorio do Executivo español. En declaracións aos medios na súa visita á Feira Internacional de Turismo, o dirixente galego sinalou que, a pesar de todo, este "problema de Estado" resólvese con "altura e política de Estado". "Creo que, neste momento, o importante é a unidade", sostivo. Nesta liña, Feixoo criticou duramente Marrocos por unha acción "inadmisíbel" e por incumprir "todos os tratados internacionais". "O que fixo non é en ningún caso aceptábel", continuou, sinalando que, con todo, débese "restablecer a confianza" cun "país veciño, cliente e aliado" do estado español. Foro O Foro Galego de Inmigración cualifica de "ilegais" as devolucións en quente que se realizaron en Ceuta e criticou o despregamento de militares na cidade autónoma, onde accederon miles de persoas de forma irregular nos últimos días. Nun comunicado, esta entidade remarcou que a "militarización da fronteira sur" representa "un feito inédito" en relación ao tratamento da migración no Estado español e rexeitou o " gravísimo xiro dado polo Goberno español" coa "utilización do Exército para estas actuacións".


Summary: Coa vista posta no vindeiro día 25, a Consellaría de Educación convoca para hoxe a mesa sectorial co fin de negociar as condicións de volta ao ensino presencial en segundo de Bacharelato e en ciclos de FP, un retorno que para os sindicatos farase sen unha previsión nin unha organización que garanta as condicións de seguridade sanitaria que este momento require.

Coa previsión de que o vindeiro día 25 Galiza poida entrar na segunda fase do proceso de rebaixa das restricións vinculadas ao estado de alarma, que abre a porta á recuperación do ensino presencial, a Consellaría de Educación convocou para hoxe unha mesa sectorial de ensino na que definir a reapertura dos centros para o alumnado de segundo de Bacharelato e dos ciclos superior e medio de Formación Profesional (FP), que son os que desde ese día poderán volver ás aulas de forma voluntaria, segundo estipulou a propia Xunta. A proposta, cuxa implantación está prevista para dentro de cinco días, mais que aínda ten que ser debatida e consensuada, bate, de partida, coa oposición de toda a representación do persoal, que rexeita en bloque a recuperación da presencialidade, nestes ou noutros niveis educativos, ao non considerar garantidas as medidas sanitarias e de prevención que se requiren para a reapertura dos centros de ensino. O borrador da instrución, trasladado aos sindicatos con menos de 48 horas de anticipación, estabelece a presencialidade do profesorado de segundo de Bacharelato para impartir as clases presenciais "no seu horario habitual, sen prexuízo das adaptacións que sexan necesarias para o mellor cumprimento das medidas de protección", mentres que para o de FP estipula un horario para a atención presencial do alumnado que non accedeu ás prácticas. En ambos os casos, a proposta de instrución prevé que a actividade presencial "poderá ser retransmitida por medios telemáticos" para o alumnado que non acode ao centro e pauta que nesa difusión se "vele" por que non sexa posíbel identificar o alumnado na aula "mediante a axeitada colocación da cámara". En canto ao profesorado do resto de etapas, o borrador contempla que poida manter a docencia telemática, con atención ao alumnado desde o domicilio do profesorado ou desde o centro educativo, se ben recolle que os equipos directivos "poderán requirir o retorno presencial daquel profesorado preciso para atender as necesidades do centro educativo", e o mesmo para actividades de avaliación, reunións, sinaturas de actas e outras acccións de carácter académico ou administrativo. Falta de organización Desde a CIG-Ensino veñen adiantando a súa posición, contraria á reincorporación, tanto de profesorado como de persoal non docente ou de alumnado "sen un protocolo que dote de claras garantías sanitarias e organizativas de atención ao alumnado que poida ir ao centro e ao que fique nas casas". O sindicato reclama que os centros poidan ter tempo para organizarse, coñecenedo con antelación o número de estudantes que se acollerán á volta voluntaria e a distribución do profesorado, tendo en conta os posíbeis desdobres e as maiores necesidades que exixe a docencia presencial e telemática. No mesmo sentido, desde UXT ven "inviábel" organizar o profesorado e o alumnado nestes poucos días e censuran que a Administración "delegue funcións que son da Consellaría nos equipos directivos", deixando cuestións relevantes como a presencialidade do persoal "á súa discrecionalidade" . "Con estas medidas nin se está protexendo o alumnado nin o profesorado", critica a súa secretaria de ensino, Paula Carreiro, que cuestiona tamén a viabilidade de artellar as gravacións das aulas, dotar dos equipos e garantir o dereito á intimidade, tamén do profesorado. Desde CCOO, a secretaria xeral de ensino, Luz López, incide na necesidade de realizar unha avaliación dos postos de traballo e dos propios centros, e a partir dela uns protocolos como requisito previo á recuperación da presencialidade. "Ao non facelo, a Consellaría está vulnerando a lei de prevención de riscos laborais", advirte, e apunta a unha "falta de previsión" da Xunta, "que pretende abrir sen saber nin canto alumnado se espera nin canto persoal pode estar nun grupo de risco". Desde ANPE tamén exixen "protocolos máis claros, precisos, rigorosos e de obrigado cumprimento" antes de volver aos centros. O sindicato cualifica o borrador de "inconcreto" e "abusivo, por atribuír responsabilidades que exceden as competencias dos equipos directivos", aos que se lles encomendan as medidas organizativas e de control do cumprimento dos protocolos sanitarios e de prevención. Medidas de prevención A dotación e xestión do material de prevención, e a ausencia dunha delimitación dos permisos ou exencións dos que poida facer uso o persoal por motivos de conciliación ou por risco para a súa saúde son outras das cuestións que enfrontan os sindicatos coa proposta de Educación. O borrador apunta, en relación ao material, que a Xunta realizará un "aprovisionamento axeitado" de elementos de sinalización e máscaras, mais delega nos centros "arbitrar un mecanismo de distribución" e "suplir o aprovisionamento de equipos de protección que non sexan centralizados pola consellaría". O texto alude, en concreto, ao xel hidroalcólico e aos seus dispensadores, panos desbotábeis, materiais de limpeza e desinfección, luvas, papeleiras de pedal, impresión de carteleria "e, cando resulten insuficientes, máscaras de protección". A proposta de orde da Xunta deixa tamén na secretaría dos centros educativos a distribución e organización do material de prevención, a súa contabilización e inventario separado e a certificación dos consumos e gastos producidos. En canto ao persoal que forme parte de grupos de risco ou vulnerábel á COVID-19, o protocolo a debate sinala que o servizo de prevención de riscos laborais "deberá avaliar a súa existencia e emitir un informe sobre as medidas de prevención, adaptación do posto e protección necesarias" Europa desprega outras opcións As fórmulas de volta ás aulas en Europa, pasadas as semanas máis duras de confinamento, difiren segundo o lugar ao que se mire. No veciño Portugal, o alumnado dos dous últimos cursos da educación secundaria (11º e 12º) e o seu equivalente en ciclos profesionais retornou esta semana aos centros, dentro das estipulacións da segunda fase do seu proceso de recuperación da normalidade. Fíxoo con medidas de protección especiais e cambios nos horarios, ademais doutras accións para garantir o distanciamento como marcas no chan para a separación dos pupitres, e co uso de máscara como medida obrigada. Tamén esta pasada segunda feira reabriron as escolas infantís lusas, se ben durante as próximas semanas as familias poderán optar por manter as menores na casa coa posibilidade de acceder a axudas á conciliación. Como medida previa á súa apertura, o groso do persoal das gardarías foi sometido a probas diagnósticas do coronavirus. Tamén en previsión do regreso do estudantado aos centros de ensino, o Goberno repartiu neles máscaras, xel desinfectante e outros materiais preventivos. Agás para estes dous grupos de idade, o curso presencial non volverá en Portugal até setembro, e as últimas semanas deste manteranse con formación a distancia, con leccións por televisión e clases virtuais. Onde non se retomarán as clases até pasado o verán é en Italia. O Goberno decretou o pasado mes de abril o paso de curso do conxunto do alumnado e renunciou a finais dese mes á reapertura dos centros antes do verán, como medida de "cautela". Haberá, con todo, unha avaliación de esforzo dos meses de educación a distancia e recuperacións en setembro das materias suspensas. Tamén a selectividade italiana verase trastocada polas restricións da pandemia: suprímense as avaliacións para acadar nota para o ingreso á universidade, e as probas consistirán nun exame oral telemático. Por contra, Alemaña reanudou xa a principios deste mes, de forma gradual, a docencia presencial para o alumnado do último curso de primaria e fin de etapa de ciclos profesionais. Nin volveron todos os cursos nin son presenciais todas as materias, senón que se priman unicamente as troncais. As estritas medidas de prevención de contaxio fixan grupos reducidos de 15 persoas por aula e mecanismos de distancia social para o estudantado, e non se permite a saída da aula nos tempos entre clase e clase. Aínda que a máscara non é obrigatoria dentro da aula, si hai orde de lavar as mans con asiduidade e recomendación de ventilar as dependencias educativas. Para minimizar riscos están suspendidas as actividades deportivas e os coros e os recreos realízanse de forma escalonada. En Francia, o colexio reabriu a semana pasada para o alumnado de infantil e primaria, con preferencia para os cursos considerados "prioritarios" e para fillas e fillos de persoal esencial e alumnado vulnerábel. Tamén neste caso, as normas de prevención inclúen a redución da ratio por aula e a separación dos pupitres, ademais de medidas de distancia con marcas nas mesas, no chan e nos patios. En abril, o Goberno francés suspendeu a selectividade e definiu o ingreso á universidade mediante avaliación continua. A volta ás aulas na secundaria dos centros franceses comezou esta semana nas rexións con mellor situación epidemiolóxica, se ben a pasada segunda feira decidiuse volver fechar 70 dos 40.000 centros de ensino reabertos, tras detectarse novos casos de coronavirus. Europa


Summary: Este documento só era preciso nalgúns locais segundo o seu grao de seguridade mais coa ampliación ao 100% da capacidade de todos os negocios deste esta sexta feira, exixirase en calquera pub ou discoteca do país. O Diario Oficial da Galiza (DOG) inclúe unha excepción no caso de que se vaia permanecer nas terrazas sen entrar ao interior dos estabelecementos.

Hai semanas que algúns negocios do lecer nocturno da Galiza -os adscritos ao nivel máis alto de seguridade fronte o coronavirus para poder ter maior capacidade- viñan pedindo o certificado Covid, mais a partir desta sexta feira o levantamento do estado de alarma por parte da Xunta implica que vaia ser necesario presentar este 'pasaporte' en calquera estabelecemento do subsector. Ao ampliarse ao 100% a capacidade en todos os pubs, discotecas e locais nocturnos do país, o Tribunal Superior de Xustiza da Galiza (TSXG) autorizou esta medida de control estipulada polo Goberno galego e o Comité Clínico. Asúmese a necesidade de saír co certificado polo "plus" de risco que supón volver á normalidade en canto a capacidade da clientela, polo que é un sistema para garantir o menor perigo epidemiolóxico. No fallo xudicial que transcendeu na tarde desta sexta feira explícase que o alcance da decisión para a cal o Goberno galego pediu autorización versa en que agora se "estende a todos os estabelecementos incluídos" nos dous niveis de seguridade (1 c e 2 c) e "non só" ao de maior seguridade, como cando este mesmo tribunal autorizou a medida anterior. "O que ten a súa razón de ser, non pola evolución da situación sanitaria (que non empeorou), senón porque se incrementou a capacidade máxima de persoas permitidas niso establecementos, co consecuente aumento de risco na transmisión da enfermidade", destaca o documento xudicial. Pola dificultade para renovar o aire Os niveis mantéñense, aínda que a efectos só de fornecer información aos usuarios sobre o grao de compromiso do local fronte á Covid-19. "En suma, a medida que se trae para a súa autorización non é nova, senón de maior alcance, e tampouco é de aplicación xeral ou indiscriminada, senón que se dirixe a unha soa actividade: o lecer nocturno, que se desenvolve en espazos nos que resulta dificultoso renovar o aire de forma natural, coa consecuente facilidade de que se transmita o virus por vía aeróxena, segundo aparece acreditado nos rigorosos estudos científicos aos que se refire o informe, de maneira que é evidente a utilidade da medida de prevención", sinala o TSXG. Porén, segundo a orde publicada posteriormente pola Xunta no Diario Oficial da Galiza (DOG) aparece recollida unha excepción: non será preciso entregar esa información persoal sempre e cando se vaia permanecer na terraza dun determinado local sen acceder ao interior para nada.


Summary: O presunto autor, Stephen Paddock, un policía, faleceu. A peor matanza en chan de EUA desde o 11S. O Estado Islámico reivindicou a acción.

No mínimo 50 persoas mortas e 200 feridas é o balanzo provisional dun tiroteo nun concerto de música country en Las Vegas (Estados Unidos). O tiroteo tivo lugar sobre as dez da noite, hora local, mentres o cantante de country Jason Aldean. Las Vegas pic.twitter.com/e9X8h3Xd5m— Eugenia Castro (@EugenixCas) 02 outubro 2017 O presunto autor dos disparos, Stephen Paddock, policía local de 64 anos, foi abatido pola policía nun hotel próxima desde o que efectuou os disparos. Os axentes procuran a acompañante do atacante, que identificou como unha muller chamada Marilou Danley. Entre as persoas mortas hai varios policías fóra de servizo que asistían ao concerto. O Estado Islámico reivindicou o ataque.


Summary: A proposta de Galiza ter unha tarifa eléctrica propia -unha reivindicación histórica do nacionalismo- está a marcar a axenda. Este domingo, o director xeral de Industria, Bernardo Tahoces, descualificouna. "É simplista", dixo. Faino despois de a pasada sexta feira o Goberno do Estado aprobar un decreto que beneficiará a industria vasca ao rebaixar o seu recibo eléctrico.

A actual regulación do sistema eléctrico discrimina negativamente a Galiza porque non a compensa pola deterioración do seu meio ambiente e non contempla a súa condición de potencia exportadora. O BNG leva décadas a demandar unha tarifa eléctrica propia. A pasada quinta feira, unha proposición non de lei nese sentido defendida pola deputada Carme Adán na comisión de Industria do Parlamento galego obtivo o apoio de toda a oposición, mais foi votada en contra polo PP. O domingo, o goberno galego falou por boca do director xeral de Industria, quen se pronunciou a este respeito no programa El Coruñés Opina, de Radio Coruña. Descualificou abertamente a proposta. Chamouna simplista. Argumentou, aliás, que unha tarifa galega sería paga por todos os contribuíntes do Estado (como acontece, por outra banda, cos sobrecustos de levar a electricidade ás Illas Canarias ou as primas do carbón que prexudican ás centrais galegas). Tahoces veu dicer que hoxe o prioritario é "salvar a fábrica de Alcoa na Coruña" e que logo "xa haberá tempo para redeseñar o sistema que rexe actualmente o sector enerxético". A tarifa eléctrica galega era unha das propostas estrela da ILP que a CIG rexistou no seu día no Parlamento para a reactivación da economía galega Mais ese redeseño xa está en marcha e estase a formalizar non precisamente en favor dos intereses galegos. A pasada sexta feira, o Goberno do Estado aprobou o Real Decreto para o financiamento do déficit da tarifa eléctrica para os exercios 2013 e 2014, unha norma que estabelece unha nova categoría nas peaxes eléctricas (o que se paga por acceder á rede), de entre 30 e 36 kilovoltios. Non é un decreto con efeitos neutros, senón que, como o propio ministro de Industria afirmou, "isto vai afectar en sentido positivo a industrias do País Vasco". Con efeito, a norma vai rebaixar o recibo ás factorías vascas. As estimacións son que as empresas beneficiarias terán un desconto do 15% no termo de potencia e outro do 12,3% no termo de enerxía. Euskadi é o territorio no que se concentra o maior número de liñas de media tensión entre os 30 e os 36 kilovoltios. Este decreto chega despois dunha negociación política no Congreso dos Deputados entre os grupos parlamentares popular e do PNV e que se vai sustanciar no apoio da formación nacionalista vasca á reforma da lei eléctrica. Quen pagará a factura? Segundo os propios cálculos de Industria, a rebaixa do recibo eléctrico atinxirá a 1.975 consumidores, a maior parte deles localizados en Euskadi. E quen pagará a factura? O Goberno do Estado admite que o custo -o aforro que obteñan as industrias- se vai repercutir na tarifa que soportan o resto dos consumidores, algo que xa levantou as críticas da Comisión Nacional dos Mercados e a Competencia. A tarifa eléctrica galega era unha das propostas estrela da ILP que a CIG rexistou no seu día no Parlamento para a reactivación da economía galega. De se levar adiante, o aforro para as empresas galegas situaríase no 30%, que é máis menos o que irán obter agora as factorías vascas. O BNG vai levar este asunto a debate aos concellos e, en concreto, o grupo municipal frentista en Lugo proporá no próximo pleno que se demande unha tarifa eléctrica galega que vaia na liña da aprobada polo Estado para Euskadi. En todo caso, o debate está sobre a mesa. O presidente da Confederación de Empresarios de Galiza, José Manuel Fernández Alvariño, segundo informa Europa Press, declinou pronunciarse a prol ou en contra da tarifa eléctrica galega: "Do que son partidario é de que as tarifas sexan verdadeiramente competitivas e, a partir daí, cada un que formule as súas fórmulas para se adecuar á produción". Conferencia de imprensa de Vence Boa proba do carácter estratéxico que o BNG lle dá ao debate sobre a enerxía eléctrica é que Xavier Vence ofereceu esta segunda feira unha conferencia de imprensa monográfica sobre o asunto. Na súa comparecencia, Vence atacou Feijóo e perguntouse por que a Xunta segue "impasíbel" ante a política de Rajoy a favor "dos oligopolios eléctricos" mentres, por contra, Euskadi consegue un acordo con Madrid que lle permitirá aforrar custos enerxéticos por valor, estimou, de 2.000 millóns de euros ao ano. "É de xustiza que Galiza, familias e empresas, se beneficien de ser un país exportador do 40% da enerxía eléctrica que producimos. Se aplicamos a tarifa eléctrica en función dos custes poderiamos ter un prezo un 35% máis barato, e non é nada extraordinario porque simplemente nos permitiría unha tarifa como a media europea", argumentou Vence. O que propón o BNG é unha tarifa eléctrica para Galiza en que se desconten os custos de transporte -desnecesarios porque o país é excedentario en produción, é aquí onde se produce, non ten que vir de fóra. Argüe o BNG que tamén se deberían descontar os custos que se imputan á factura decorrentes da perda de enerxía derivada do transporte. Destarte, o recibo eléctrico para Galiza se había reducir entre o 30 e o 35%.


Summary: Signifícase por ser o único beato elaborado fóra do espazo peninsular. Realizado no escritorio do importante centro cultural operativo no mosteiro gascón de Saint Sever ao longo do século XII, afirma o Reino de Galiza como unha realidade diferenciada na área peninsular, ao tempo que obvia calquera referencia a León e Castela. Serviu a Picasso de inspiración para o Gernika. Eis un extracto da información, publicada no número 344 do semanario en papel Sermos Galiza.

A cartografía do beato de Saint Sever, denominado tamén por algúns autores como o Beato de París I, foi elaborado na Abadía de Saint Sever entre 1050 e o 1070. Naquela altura era un dos centros monásticos máis importantes da Gascuña, situado en pleno camiño de Compostela e con importantes posesións que se alongaban desde as terras de Bordeos até as terras de Iruña. O desenvolvemento económico que vai vivir toda área gascona ao longo do século XI, após a inestabilidade dos séculos anteriores, estará asociada ao papel dos mosteiros nucleados na contorna do camiño de Compostela, que a un tempo activarán a economía, mediante a recuperación das terras baldías polos labregos asociados ás mesmas, e dinamizarán culturalmente a área arredor dos seus escritorios. A carta, recollida nunha copia dos Comentarios da Apocalipse do beato de Liébana, destaca pola súa rica policromía, pola abundante presenza de ouro e prata nas diversas miniaturas e polas dimensións do mesmo, que suman trinta e sete por cincuenta e sete centímetros.A autoría do traballo non presenta dúbidas, xa que aparece asinado por SthepanusGarsia, un copista do escritorio da abadía que atopamos ligado a outros traballos deste tipo. Porén, as contradicións xorden á hora de datar a obra. Atendendo que nunha sorte de ex libris na propia obra aparece dedicado ao abade do mosteiroentre 1028 e 1072 Gregorio de Muntaner, os investigadores coinciden en sinalar que debeu de ser realizado nos seus últimos anos á frontedo cenobio, fixando como referencia entre 1050 e 1070. [Podes ler a información íntegra no número 344 do semanario en papel Sermos Galiza, á venda na loxa e nos quiosques]


Summary: Así llo trasladou o goberno español a representantes dos traballadores e traballadoras das plantas. Industria confía en que o estatuto de consumidor electrointensivo se aprobe antes das eleccións.

O goberno español informou os representantes dos traballadores e traballadoras de Alcoa que recibiron interese de doce empresas por facerse cargo das factorías da Coruña e Avilés. Nove delas asinaron un compromiso de confidencialidade e no mínimo tres xa elaboraron un proxecto industrial para as plantas. Na xuntanza da Mesa técnica estatal no Ministerio de Industria estiveron presentes representantes deste departamento, de Galiza e Asturies, e da empresa, para alén dos traballadores e traballadoras. Outra das cuestións tratadas foi a relativa ao estatuto electrointensivo. O persoal expresou o seu malestar pola lentitude deste proceso pois, entende, dificulta captar investidores. Ademais, queren que o estatuto contemple todos os complementos que a futuro van rebaixar o prezo do Mwh a unha empresa electrointensiva. O Ministerio quere que o estatuto fique aprobado antes do 28A, día das eleccións.


Summary: "Se foi posible modificar a Constitución para recoñecer o dereito de sufraxio pasivo de quen ostentan a cidadanía europea ou para estabelecer unha nova regra de déficir, con maior razón deberiamos poder reformar a Constitución de 1978 en sentido federal". Este é o corazón do manifesto Renovar o pacto constitucional, promovido por significativos profesores universitarios do Estado. Entre eles, varias galegas e galegos.

Antón Losada, Ramón Máiz, Henrique Monteagudo, Víctor Freixanes, Nieves Lagares, Ramón López Facal, Álex Alonso Nogueira, María Xosé Agra, Marilar Aleixandre, Lourenzo Fernández Prieto, Antón Baamonde, Xermán Labrador, Inma López Silva ou Ramón Villares son algunhas das sinaturas deste documento, publicado no diario dixital Público. Nel percíbese o pensamento xurídico doutro dos seus impulsores, o catedrático andaluz de Deretio Constitucional Javier Pérez Royo. Para este, a sentenza do Constitucional 31/2010 contra o Estatut catalán rebentou os acordos implícitos e explícitos polos que o Estado español rexía a súa pluralidade nacional interna. "Esta sentenza descoñeceu un pacto que se sitúa no corazón da Constitución de 1978", indica Renovar o pacto constitucional, "a saber: as comunidades históricas aceptan que carecen de poder constituínte (nunca terían unha constitución propia como nos estados federais) e, en troques, os Estatutos de Autonomía aprobados por maioría absoluta das Cortes non poderían aplicarse se non eran previamente refrendados polo pobo da comunidade autónoma destinataria de cada un deles". A dicir do manifesto, a doutrina do Tribunal Constitucional en resposta ao recurso de inconstitucionalidade presentado polo PP "ao recorrer un estatuto aprobado pola maioría absoluta do parlamento que representa o pobo español e votado favorabelmente pola cidadanía de Catalunya, dinamitou ese acordo esencial". Eis "a orixe máis inmediata do actual conflito con Catalunya". En calquera caso, o texto non se refire unicamente á situación catalá, senón que busca "unha proposta constitucional inclusiva que asegure a concordia e ofreza estabilidade e seguridade para unha xeración". "As reivindicacións nacionais catalás, vascas, galegas ou doutros territorios con demandas de carácter identitario non deben entenderse como unha ameaza á democracia española nin á unidade do Estado", di, "senón como aspiracións lexítimas dunha parte da cidadanía libremente expresadas nunha sociedade plural e democrática que deben ser atendidas por todos e entre todos, procurando acomodos que non violenten a convivencia en común". "Somos moitos os que cremos que é posíbel renovar o pacto constitucional dentro dun espírito de concordia, sen humillacións, sen vencedores nin vencidos", sintetiza as súas intencións o documento, que fai referencia á sentencia do Tribunal Supremo canadiano sobre o conflito de Quebec, "somos moitos os que cremos que é posíbel, como noutras democracias dos nosos días, avanzar cara unha 'unión' en que estean todos, mediante un proxecto político federal, en que o respecto á diferenza sexa unha fortaleza que a todos nos iguale".


Summary: No territorio galego tan só o 0,8% asistiu a unha tourada. Unha afección marxinal que sen embargo percibe miles de euros das arcas públicas. Para adaptar instalacións, mercar mobles, serigrafiar camisetas e toda clase de mercadotecnia taurina. Con todo, pretenden que sexa declarado tamén Patrimonio Inmaterial da Humanidade, declaración que compete á UNESCO. Postos a pedir, por que non?

A recente admisión a trámite no Congreso dos Deputados dunha ILP a prol de declarar a tauromaquia como Ben de Interese Cultural trouxo a colación unha fonda polémica entre a cidadanía porque, a pesares de que o texto non saíu completo nos medios de comunicación, si que transcendeu nas redes sociais. As enquisas, entre elas a elaborada polo Ministerio de Educación, Cultura e Deporte, institución nada sospeitosa de ser antitaurina, subliña que só o 8,5% da poboación do Estado asistiu a un festexos taurino durante o periodo 2010-2011 Como exemplos, unha exposición de motivos que ben podería servir para calquera proposta lexislativa durante o franquismo, onde menciona as touradas como "patrimonio histórico y cultural común de todos los españoles" De todos e de todas? As enquisas, entre elas a elaborada polo Ministerio de Educación, Cultura e Deporte, institución nada sospeitosa de ser antitaurina, subliña que só o 8,5% da poboación do Estado asistiu a un festexos taurino durante o periodo 2010-2011, unha porcentaxe inferior ao anterior estudo, que era do 9,8% en 2006-2006. Se en menos de cinco anos existe unha perda substancial de asistencia as touradas é porque a cidadanía está non só menos interesada, senón tamén máis preocupada porque un espectáculo de tortura animal poida formar parte da suposta cultura común. Tampouco pode esquecer un as declaracións de Salvador Victoria, conselleiro de Presidencia da Comunidade de Madrid, quen dixo que esta ILP era un paso para "es un paso para impedir que haya lugares con manifestaciones culturales prohibidas". O mesmo cargo público que chamou golpistas ás decenas de miles manifestantes do pasado 23F. Pouco máis se pode comentar dun elemento que defende a violencia cara os animais e a falta da liberdade de reunión nunha mesma expresión. Non só ataca competencias, pretende de facto unha remoción dos parlamentos autonómicos, senón que tamén propugna que a tauromaquia sexa BIC, con todo o que iso conleva Estamos por tanto ante un común denominador que non só ataca competencias, que pretende de facto unha remoción dos parlamentos autonómicos, senón que tamén propugna que a tauromaquia sexa BIC, con todo o que iso conleva. Entre a recepción do 1% do IVE, a chamada porcentaxe cultural ata facilitar aos menores a cultura taurina, isto é, amosar a rapaces de 9, 10 ou 12 anos como se mutila, martiriza e mata un herbívoro como parte dun espectáculo, xaleado por unha masa homoxénea. Nese contexto aparece a Fronte Antitaurina do Parlamento galego, un espazo ao que adhiren 25 deputadas e deputados de AGE, PSdeG e Bloque Nacionalista Galego cun explícito compromiso abolicionista E nese contexto aparece a Fronte Antitaurina do Parlamento galego, un espazo ao que adhiren 25 deputadas e deputados de AGE, PSdeG e Bloque Nacionalista Galego cun explícito compromiso abolicionista. A caverna taurina e a prensa "ultracentrista" xa botaron o berro no campo. Moléstalles, pícalles e amólalles que cargos electos poidan decidir "libremente" a prol da abolición das touradas, e por iso cualifican a súa posición de "totalitarismo", "nazismo", "liberticidio". Un argumento pobre, como todas as súas posicións en defensa da tauromaquia. Porque resulta estraño que un deputado poida defender a tauromaquia en base á liberdade pero non se aplique a mesma máxima para o deputado que rexeita isto. Estes medios foron os mesmos que durante o periodo de recolla de apoios da iniciativa protouradas entregaban pregos de sinaturas co xornal. Sen dúbida un soporte fundamental para unha actitude tan ideolóxica como nociva para o desenvolvemento psicosocial das persoas. No territorio galego tan só o 0,8% asistiu a unha tourada. Unha afección marxinal que sen embargo percibe miles de euros das arcas públicas Volvendo á última enquisa do MECD, no territorio galego tan só o 0,8% asistiu a unha tourada. Unha afección marxinal que sen embargo percibe miles de euros das arcas públicas. Para adaptar instalacións, mercar mobles, serigrafiar camisetas e toda clase de mercadotecnia taurina. Con todo, pretenden que sexa declarado tamén Patrimonio Inmaterial da Humanidade, declaración que compete á UNESCO. Postos a pedir, por que non?


Summary: A 'situación 2' volve activarse pola proximidade das chamas ás vivendas de Feces. Veciños e veciñas da zona loitan xunto a brigadistas forestais para tentar evitar que as chamas alcancen os núcleos habitados, mais advirten que "só hai dúas brigadas".

O incendio que se orixinara no norte de Portugal e que nas últimas horas saltou a 'raia' cara a Oímbra e Verín está a achegarse tamén a núcleos habitados da parroquia verinesa de Feces de Cima, segundo sinala veciñanza da zona a Nós Diario. A orografía da parroquia "dificulta enormemente" a extinción Nas últimas horas foron os propios veciños e veciñas as que tentaron evitar que as chamas axexasen as vivendas doutro dos lugares de Verín que están a arder con intensidade, Mandín, onde xa se perderon centos de hectáreas de monte comunal. A orografía de Feces de Cima, sinalan as mesmas fontes, "dificulta enormemente" os labores de extinción, xa que se trata dun val. As lapas volven pór en perigo o monte comunal de Mandín, en Verín Aliás, alertan da "falta de medios", dado que actualmente, afirman, son só dúas as brigadas que tentan conter o avance das chamas. "Nin avións, nin motobombas, nin nada", lamentan. "O lume cruzou o río (Miño), cruzou o monte, cruzou unha autovía e unha autoestrada estatal, e ninguén fixo nada para evitar que chegase até as portas da parroquia", critica un veciño de Verín que está a colaborar cos brigadistas. #IRChavesO incêndio já passou para lado espanhol, e arde com muita intensidade da zona de Feces de Abaixo e Mandim, Verín.⚠Evite a zona!©Daniel Coroado@crtvg @AlbertoMancebo pic.twitter.com/FrUxZq2nKP— Meteo Trás-os-Montes - Portugal (@MeteoTrasMontPT) July 18, 2022 'Situación 2' en Oímbra A 'situación 2' de perigo por mor dos lumes fora desactivada nas parroquias de Mandín e Rabal, esta última no municipio de Oímbra. Porén, a Xunta vén de decretar de novo este nivel de alerta en Rabal "de forma preventiva" pola proximidade das lapas ao núcleo verinés de Feces de Cima.


Summary: En Celanova, Caldas de Reis, Santiago e Vigo.

Unha trintena de persoas maiores e catorces traballadores e traballadoras das residencias están contaxiados polo Covid-19 en Galiza. Así o concretou Núñez Feiixoo na rolda de prensa 'online' que ofreceu despois da videoconferencia do xefe do Executivo español, Pedro Sánchez, cos titulares dos Gobernos autonómicos. Á marxe de mostrar a súa "desconformidade" coa repartición do paquete estatal de fondos para servizos sociais, Feixoo considera "imprescindíbel" e pediu que se elabore "un protocolo válido" para a actuación en residencias de maiores de todo o Estado. En canto ás residencias de maiores, Feixoo precisou que hai unha trintena de usuarias e usuarios infectados na Galiza. Lembrou que hai 13 en Celanova, un caso en Caldas de Reis, cinco no centro de DomusVi de San Lázaro (Santiago de Compostela) e concretou unha cifra que polo momento non se coñecía: as persoas usuarias contaxiados en DomusVi Barreiro, de Vigo, ascenden a 11. Ademais, nese mesmo centro vigués hai dous traballadores que deron positivo en Covid-19, e un total de 12 en Celanova.


Summary: Así o anunciou a SEPI durante a comisión de seguimento que celebra esta segunda feira cos traballadores de Navantia.

Segundo recolleu a Radio Galega, a Sociedade Estatal de Participación Industrial (SEPI) vén de informar aos traballadores de Navantia que non construirá o dique flotante previsto no porto exterior da Coruña (Punta Langosteira). De acordo cos representantes da SEPI, a decisión débese a que a Unión Europea considera a devandita construción un acto de "competencia desleal" que vulneraría as leis comunitarias en materia de competencia. De continuar adiante co proxecto, aseguraron fontes da comisión, o Estado español debería facer fronte a unha sanción económica. A UE terá de explicar por que ve competencia desleal un dique flotante na Galiza e non, en troca, o de San Fernando Traballadores de Navantia permanecen arestora concentrados ás portas da comisión de seguimento constituída para a criación do dique. Hai que lembrar que a construción do dique flotante foi un dos comprimisos adquiridos por Núñez Feijóo durante a campaña electoral. O daquela candidato á re-elección aseguraba que esta encomenda xeraría centos de postos de traballo e que suporía unha solución para o sector naval galego. Por súa parte, a UE terá de explicar por que considera competencia desleal un dique flotante na Galiza e non, en troca, o que xa existe en Andalucía. .


Summary: Galiza Nova convocou para este domingo unha concentración contra a corrida de touros que a vila celebrou polos festexos do San Xoán. Até nove colectivos xuvenís veñen de asinar un manifesto a prol da abolición

Baixo a premisa de que Nin é festa, nin é nacional, a organización Galiza Nova convocou para este domingo unha concentración en Sarria con motivo do festexo taurino que desde o Concello tiñan convocado para celebrar as festas de San Xoán. "Queremos animar ás veciñas e veciños de Sarria a expresar o rexeitamento a esta acción que nada ten a ver coa cultura galega", sinalan @s nacionalistas, lamentando que o PP "insista" en promover as touradas e non escatime en gastos para esta forma de tortura "mentres recortan en servizos sociais básicos". Por conseguinte, chaman á protesta que terá lugar diante do Pavillón novo, onde se instalará a praza móbil. Nos últimos días tamén o colectivo abolicionista Galiza Mellor sen Touradas, reclamou argumentos que expliquen tanto o financiamento público dos festexos taurinos como da viaxe do concelleiro de Xuventude, Manuel Sangil, a Salamanca para "comprar" os touros que matarán neste evento. Segundo as contas que botaron no colectivo antitaurino, e pese a que o consistorio "nunca ofreceu datos reais sobre a súa implicación na celebración de festexos", as arcas municipais asumiron "miles de euros" de perdas das empresas organizadoras destas actividades para que non deixaran de se celebrar. A mocidade galega, a prol da aboliciónAté 9 organizacións xuvenís da Galiza veñen de asinar o manifesto O futuro: Abolición, en contra das touradas e do financiamento con cartos públicos deste tipo de espectáculos que, atendendo á letra do texto, cualifican de "macabros, cruentos e trasnoitados". É este o primeiro pronunciamento contra a tauromaquia que xunta colectivos de actividade hetereoxénea. Demostra isto que "a mocidade galega rexeita de xeito maioritario" esta actividade, tal e como adiantara xa o inquérito difundido pola plataforma Galiza, Mellor sen Touradas a través do seu colectivo xuvenil Mozos pola Abolición. Segundo aqueles datos, de celebraren un referendo sobre a subvención a festexos taurinos, o o 89,6% das persoas de entre 18 e 29 anos votaría polo 'non'. Así as cousas, recalcando que as touradas "non forman parte da nosa cultura nin da nosa idea de respeto cara os animais", as nove organizacións presentan este manifesto cadrando coa realización de máis un festexo taurino en Sarria, e co anuncio do Concello da Coruña de seguir financiando a feira local pola porta de atrás, ao cedérenlles de maneira desinteresada o equipamento e as instalacións municipais ás empresas encargadas da organización do evento.Os colectivos son Isca!, Iesga, Comités Abertos, Mocidade do Encontro Irmandiño, Xuventudes Socialistas de Galicia, Área de Mocidade de Esquerda Unida, Mocidade Nacionalista Galega, Galiza Nova e Mozos pola Abolición. NOTA: as imaxes publicadas son de Galiza Nova (cartaz) e de Libera (protesta)


Summary: Os da capital tratarán de asaltar o Palau Blaugrana a partir das 12.30 horas.

O Monbus Obradoiro, antepenúltimo clasificado da Liga ACB con seis vitorias en 18 partidos disputados, afronta mañá ás 12.30 horas o inmenso desafío de tratar de superar o Fútbol Club Barcelona no fortín do Palau Blaugrana. Os cataláns, segundos na táboa con tan só tres derrotas en 16 encontros, son claros favoritos, tal e como recoñeceu o propio técnico do conxunto galego, Moncho Fernández: "Se queremos gañar teremos que facer moitas cousas ben, tanto no aspecto ofensivo como no defensivo, pois eles non son unicamente un gran equipo desde o punto de vista do ataque pola calidade individual e colectiva dos seus homes, senón que defensivamente son dos bloques que mellor defenden na media pista de toda a Liga. Por iso non só imos ter que estar ben na defensa para frear o seu caudal anotador, senón tamén temos que ser capaces de encestar". Preguntado por se no cadro de xogadores blaugrana hai profesionais "secundarios", o preparador galego destacou que pensa que "non", pois "a filosofía do seu adestrador é repartir moitos minutos entre todos os xogadores". "O que máis xoga faino 23 minutos, e o que menos 17. Son moitos e moi novos, pois Saras [Jasikevičius] é consciente de que ten que facelo para aguantar un ritmo de competición tan intenso que inclúe Euroliga e Liga Endesa, ademais dos cambios no calendario que provoca a Covid e que fai que ás veces teñan que xogar máis partidos en menos días", engadiu Moncho Fernández. Xa centrado nos seus propios homes, afirmou que tratará este choque "como calquera outro". "Somos quen de ser competitivos contra estes equipos de máximo nivel, cun potencial enorme, líderes en Euroliga, pero non inalcanzábeis, pois son partidos especiais e de alta motivación". Parada na elite do baloncesto feminino Con respecto a Baxi Ferrol e Durán Maquinaria Ensino de Lugo, os representantes da Galiza na máxima categoría do baloncesto feminino estatal, ambas as escuadras descansarán esta fin de semana e volverán á acción no caso do conxunto lucense o 17 de febreiro ante Spar Gran Canaria e no da Cidade Departamental fronte Tenerife un día antes, o 16.


Summary: O proxecto estrela da Xunta da Galiza para os fondos Next Generation está no aire. Á falla de concreción na proposta e ás contradicións evidentes en diversos aspectos do mesmo, súmase agora o seu encaixe nas diversas liñas de financiamento público abertas a cargo dos programas europeos. Os directivos de Altri xa fixeron saber que sen 250 millóns de euros de axudas públicas, a factoría de fibras téxtiles non se instalará na Galiza.

Os executivos da multinacional portuguesa Altri están falando con claridade cos seus diversos interlocutores na Galiza. A este respecto, xa fixeron chegar aos responsábeis do Goberno galego e aos representantes das empresas do sector forestal que a instalación da fábrica de viscosa na Galiza está suxeita a axudas públicas. Neste caso, entenden que as achegas estatais a cargo dos Next Generation deben situarse en 250 millóns de euros, isto é aproximadamente 30% do investimento de 800 millóns de euros previstos para a súa fábrica de Palas de Rei. A reunión mantida a pasada semana nesta última localidade entre representantes da compañía portuguesa, do Goberno galego e do sector forestal foi clarificadora. Neste sentido, os directivos de Altri recoñeceron que, no caso de non contar con achegas públicas, o proxecto non seguirá adiante. A idea avanzada pola compañía non colleu por sorpresa as autoridades galegas pero si a patronal forestal, que pensaba que o proxecto estaba máis encarreirado. Porén, a formulación explicada pola multinacional portuguesa na xuntanza é coincidente coa enunciada semanas antes na Radio Galega polo conselleiro delegado de Altri, José Soares de Pina. Once proxectos estratéxicos A fábrica de viscosa ten difícil encaixe nas liñas de axuda pública previstas no programa Next Generation. Actualmente están aprobados 11 proxectos estratéxicos para a recuperación e transformación económica, os coñecidos como Perte, centrados en ámbitos como o vehículo eléctrico, a saúde, as enerxías renovábeis, agroalimentación, a economía da lingua, a industria naval ou aeroespacial, o ciclo da auga e a economía circular, aos que se sumarán en breve a economía social e os semiconductores. Porén, non hai ningún Perte para o sector forestal ou téxtil, nin mesmo para a industria. O proxecto de Altri non semella, tampouco, ter cabida no Perte da economía circular. Ás dificultades derivadas de que o programa de reciclaxe de roupa só está prevista nunha segunda fase da factoría, súmase a insuficiencia de fondos, posto que a contía total destinada a financiar as propostas de economía circular é de 492 millóns de euros, unha cifra insignificante para as pretensións de axuda pública do grupo. O profesor da USC e especialista en programas comunitarios Diego Sande Veiga sinala a Nós Diario que a proposta de Altri "nos actuais Perte unicamente tería cabida no dedicado á economía circular. Mais o significado da economía circular transcende o obxecto deste proxecto, xa que esta consiste nun modelo de produción e consumo que implica compartir, alugar, reutilizar, reparar, renovar e reciclar materiais e produtos existentes todas as veces que sexa posíbel para crear un valor engadido". O baile de cifras relativas ao emprego A Xunta da Galiza vén ofrecendo datos de emprego moi diferentes para a factoría de Altri. Coincidindo coa presentación da proposta en novembro de 2020, Alberto Núñez Feixoo falou dun "investimento de 950 millóns de euros, para producir 250.000 toneladas de fibra de celulosa e crear 1.000 empregos na fase de montaxe do complexo e arredor de 700 postos de traballo directos unha vez entrase en funcionamento". Nas últimas semanas, apuntou a 1.500 empregos directos e outros 1.000 indirectos, unha cifra que economistas como a profesora da USC María do Carme García Negro consideran "imposíbeis", xa que "nun proxecto axustado de 200.000 toneladas empregará inicialmente moito menos de 200 persoas; até 2.500 debeuse de mover un cero".


Non son psiquiatra, pero si paciente de psiquiatría. Desde aí escribo. Había moito tempo que precisaba facer algo con este estigma que me pesa. Na miña experiencia, a doenza mental (crónica ou pasaxeira) é un territorio esvaradío para quen non ten unha vivencia persoal ou suficientemente próxima. É esvaradío porque non se fala da doenza ou fálase en termos paternalistas ou chamánicos, porque non se comparte cos demais con normalidade e porque se asume implicitamente como unha vergoña. Aínda cando pensamos que a nós non nos avergoña. Aínda entre persoas que nunca dirían que unha parella homosexual non debe ter fillos, ou que unha nai en cadeira de rodas non debe ter fillos, pero non entenden que unha muller ou un home cunha doenza psiquiátrica crónica decida telos. O paciente de psiquiatría ten un medo xustificado ao rexeitamento, a ser xulgado a través dos mitos que o rodean e das infinitas estupideces que divulgan as pseudociencias, a que as decisións que tomamos con respecto aos demais sexan postas en cuestión, a ser abusado. Ten medo a molestar, continuamente, a que os demais se molesten con cousas que un non pode evitar porque son síntomas de algo que ás veces nos soborda. Ten unha necesidade permanente de demostrar, de probar, que é estable, que é normal, que se coida. Ao longo do tempo escoitei case de todo. Dunha volta un médico de cabeceira, ao preguntarme de xeito rutineiro nunha consulta por unha amigdalite sobre se tomaba algunha medicación, iniciou un interrogatorio sobre a miña vida persoal, e xulgou que me estaba envelenando con pastillas que non necesito, porque era imposible que eu tivese ningunha doenza mental tendo tamén estudos superiores, parella estable, un fillo san e ben atendido, amigos e, se cadra, talento literario. Non son psiquiatra, pero si paciente de psiquiatría. Desde aí escribo. Había moito tempo que precisaba facer algo con este estigma que me pesa A comprensión co enfermo mental, crónico ou non, é escasa. É escasa cando non se coñece a súa condición de enfermo e só se observan as súas consecuencias. Daquela es a persoa que non devolveu a chamada, que pospuxo unha cita, que demorou unha entrega con excusas porque non se atreveu a dicir: estou enferma, estou moi enferma agora mesmo e fago o que podo. Pero se explicas a túa condición de doente iso non muda substancialmente, porque daquela se cadra non pos suficiente de ti, ou porque non tes dereito a estar ben. Se estás ben moitas veces, ou a meirande parte do tempo, desaparece a vontade de comprender que é posible que noutro momento non o estiveses ou que non o esteas no futuro. Hai moitas cousas que pesan como péndulos que van e volven sobre a cabeza dunha persoa que padece unha doenza mental (repito: crónica ou pasaxeira) pero coido que as dúas máis pesadas son o illamento e a culpa. A culpa por non ser a persoa que che gustaría ser, e porque os límites entre o que a enfermidade non che deixa facer e o que unha mesma renuncia a intentar son difusos e cheos de reviravoltas. Non é preciso explicar o illamento. Pero si que, ás veces, as persoas precisamos escoller a soidade para sandarnos, como os paxaros de ás rotas que se acubillan no niño agardando a que cicatricen as feridas para poder voar de novo, e que iso non quere dicir que sexamos animais solitarios. Eu sigo sendo paciente de psiquiatría. Aínda que estou estable e me sinto ben desde hai algún tempo, son consciente da fraxilidade deste estado. É o día mundial da saúde mental e pareceume un día bonito para dicir estas cousas Son consciente de que eu son unha paciente de psiquiatría das máis cómodas para a sociedade e que iso me fai afortunada. Son unha muller nova, branca, de clase media. Non se me nota. Molesto pouco. Escribo. Podería saír nunha serie que enfocase a doenza mental desde esa perspectiva bohemia, artística e apaixonada coa que de cote se reflicte na televisión, aínda que estar enferma non ten nada diso e resulte aburrido e embarazoso. Eu sigo sendo paciente de psiquiatría. Aínda que estou estable e me sinto ben desde hai algún tempo, son consciente da fraxilidade deste estado. Hoxe, 10 de outubro, é o día mundial da saúde mental. Pareceume un día bonito para dicir estas cousas. Publicidade