Summary: A derrota electoral nas eleccións de decembro de 1933 levou a unha recomposición das forzas de esquerda na Galiza. O fracaso fixera explícitas as debilidades do republicanismo galego e as súas contradicións, tanto no que atinxía á cuestión social como a cuestión nacional. Ao cabo, a fráxil unidade cimentada no Pacto de Lestrove, comezara xa a se debilitar desde os primeiros tempos republicanos.

En agosto de 1931, o anarcosindicalista coruñés Manuel Montes Don publicaba en Solidaridad Obrera unha carta aberta en nome do comité local da CNT da Coruña baixo o título ¿Se acuerda usted señor Casares? recriminando a Santiago Casares Quiroga as políticas represivas do primeiro Goberno republicano. A carta era representativa do afastamento do republicanismo galego dunha parte importante das súas bases sociais tradicionais, situadas na militancia anarcosindicalista galega, que tiñan mantido un forte apoio electoral ás candidaturas republicanas no primeiro terzo do século. O deseño dun marco de relacións laborais á medida da UGT polos primeiros Gobernos republicanos tiña levado a un incremento da competencia sindical, e a CNT non dubidou en mudar o seu apoio inicial á República cara a posicións críticas; isto deu lugar a toda unha serie de conflitos laborais tinxidos de carácter político, como foron a folga pola interrupción das obras do ferrocarril Zamora-Ourense-A Coruña, a folga do sector pesqueiro vigués ou a folga xeral polos despedimentos nos estaleiros ferroláns. Ao cabo, o anarcosindicalismo mesmo rematou por protagonizar varias folgas insurreccionais en maio e decembro de 1933, con escaso seguimento. Unha carta de Antón Vilar Ponte Non menos significativa foi a carta que o galeguista Antón Vilar Ponte enviou á sección local coruñesa do Partido Republicano Gallego en febreiro de 1934. Nela poñía en cuestión a utilidade que tivera a ORGA tanto para a República como para Galiza, e por iso remataba o escrito pedindo a disolución do devandito partido. Entre os problemas que sinalaba estaba a tolerancia do partido con respecto a certos gromos de caciquismo e o incumprimento do seu compromiso fundacional a prol do estatuto de autonomía, chamando a atención sobre a actitude dalgúns concelleiros coruñeses, que se tiñan ausentado dunha sesión do concello, e como consecuencia resultara aprobado unha resolución en contra da autonomía de Galiza. Despois de enviar aquela carta, Vilar Ponte deuse de baixa e rematou por se incorporar ao Partido Galeguista. A debilidade do republicanismo era subliñada por Vilar Ponte, remarcando que pouco tiñan contado con el na toma de decisións, malia ser deputado nas Cortes. O que viña a expresar era en certa medida unha crítica ao cesarismo de Casares Quiroga, e a viraxe que este tiña dado ao republicanismo galego cara á integración nunha forza republicana de carácter estatal sen un pronunciamento claro das organizacións locais; unha viraxe que tiña coincidido coa participación persoal de Casares nos gobernos republicanos. A premonición rematou por cumprirse e, pouco tempo despois, boa parte do republicanismo galego participaba na fundación de Izquierda Republicana, en abril de 1934. O mitin republicano do 28 de maio de 1934 na praza de touros da Coruña tivo, pois, unha grande importancia no artellamento da nova forza na Galiza. As organizacións republicanas galegas asumiron a preparación deste mitin na cidade onde o novo partido tiña unhas mellores perspectivas e facíao baixo o patrocinio do líder local Santiago Casares Quiroga, que era ao tempo un dos grandes valores do partido a nivel estatal; ao seu carón participaron as dúas grandes figuras do partido, Manuel Azaña e Marcelino Domingo. Por medio do acto querían ofrecer unha demostración de forza que servise como punto de partida para a expansión organizativa, e ao tempo puidera tamén servir para consolidar o liderado de Casares. Malia que chegaron militantes republicanos desde moitas localidades galegas e que mesmo acudiron algúns autobuses de Asturias, o mitin non foi por onde os organizadores querían. Segundo algunhas fontes os congregados estaban preto de 15.000, mais entre eles figuraba tamén un numeroso grupo de anarcosindicalistas e comunistas que acudiran coa vontade de manifestarse contra os republicanos. Desde o comezo do mitin xurdiron voces e apupos que impedían falar aos oradores, mais foi cando Casares Quiroga tomou a palabra, cando a situación se complicou: houbo berros de "Casas Viejas", golpes entre os asistentes e lanzaron laranxas contra o palco. A morte de Francisco Ínsua A liorta rematou cun tiroteo en que morreu o militante anarcosindicalista Francisco Insua, por disparos dun membro do servizo de orde; aínda que o mitin continuou e parte dos oradores puideron falar, a impresión que causaron os feitos non tiña nada que ver coa que inicialmente se tiña previsto. Só foi despois do movemento de outubro, coa formación da Fronte Popular e baixo outras bases, cando foi posible refacer dalgún xeito a unidade da esquerda.


Summary: Chama a "defender socialmente" as conquistas lingüísticas acadadas perante a sentenza que chumba a Ordenanza municipal de uso do galego.

A cuarta feira, 16 de marzo, a plataforma social Queremos Galego convoca unha mobilización perante o Concello de Lugo ás 11.30 horas en resposta e como "primeira acción" após a sentenza xudicial que anula boa parte do articulado da Ordenanza de usos do galego aprobada en 2012 polo goberno local. "Tentan conseguir o que non conseguiron pola vía política" Neste senso, o portavoz de Queremos Galego e presidente da Mesa pola Normalización Lingüística salientou que iniciarán unha "campaña de información" para que "a sociedade se mobilice en defensa da lingua" perante unha decisión xudicial coa que, di, "tentan conseguir o que non conseguiron pola vía política" o que define como "grupos ultras", en referencia á denunciante Galicia Bilimgüe. "A sociedade debe defender os avances conseguidos pola vía da mobilización" Desde a plataforma social defenden que a Ordenanza responde ao marco legal, á Lei de Normalización Lingüística (1983) e ao Plano de Normalización Lingüística (2004), polo que instan a "sociedade a defender os avances conseguidos pola vía da mobilización" tamén na rúa. Neste senso, chaman a un "17 de maio masivo", en referencia ao Día das Letras mais a "apoiar" na véspera o recurso que están a preparar os servizos xurídicos do concello e a "exixir que se actúa para garantir o galego como lingua propia" mesmo se for preciso "mudando as leis que o impidan".


Summary: O BNG celebra un acto ao carón do Parlamento para denunciar o recorte de iniciativas e mentres, dende o propio pleno, deputados do PP acúsanos nas redes sociais de "atacar a democracia".

O Parlamento de Galicia iniciou este martes o seu pleno ordinario e, durante a primeira mañá da sesión, os escanos do BNG estiveron baleiros. Para protestar pola imposición dun recorte ao seu cupo de iniciativas parlamentarias o Bloque organizou un "pleno alternativo" nun parque ao carón do Pazo do Hórreo, no que convidou a intervir a representantes dunha trintena de colectivos sociais. "Neste pleno o protagonismo correspóndevos a vós", explicoulles o voceiro nacionalista, Francisco Jorquera, quen considera que "recortar os dereitos dos grupos parlamentarios" é "atentar contra os dereitos do pobo galego". O acto organizado polo BNG adquiriu unha notable repercusión de seu, pero tivo unha axuda inesperada para ser amplificado: a censura do PP. Mentres, baixo o lema O parlamento é do pobo galego, o BNG alertaba do "uso arbitrario das normas parlamentarias" por parte dos populares e lle daba a palabra a colectivos como persoas estafadas polas preferentes, membros da plataforma que defende a instalación dos servizos pendentes no hospital de Lugo, estudantes, mariñeiros ou emigrantes, o PP tentaba contrarrestar o acto dende o interior da Cámara. Así, algúns dos deputados do grupo que sustenta ao Goberno utilizaban os seus ordenadores e dispositivos móbiles para, durante o desenvolvemento da propia sesión, lanzar críticas contra o "pleno alternativo", xerando así o que ben podería ser enmarcado no que se deu en chama "efecto Streisand". Mentres o BNG celebraba o acto ao carón do Parlamento, dende o propio pleno deputados do PP acusábanos nas redes sociais de "atacar a democracia" Nesta liña, algúns dos parlamentarios populares que menos adoitan intervir nas sesións plenarias, como o seu líder xuvenil Javier Dorado, acusaban o Bloque de "incumprir as súas obrigas" e, ante as respostas doutros usuarios de Twitter, denunciaban a creación dun "Paralmento de malperdedor". Na mesma liña, o tamén deputado popular Gonzalo Trenor achacáballe directamente ao BNG un "ataque á democracia" e, pola súa banda, outro parlamentario, Ramón Santos, sinalaba que o Bloque collera "vacacións" e tentaba impulsar a etiqueta #BNGbótaseAoMonte, que non tivo seguimento. O "pleno alternativo" foi organizado como denuncia do "uso arbitrario das normas parlamentarias" que, a xuízo do Bloque, están a facer os populares Tras estas mensaxes dos deputados do PP, tamén alusivas ao soldos dos deputados nacionalistas, o propio Grupo Popular difundiu un comunicado ao respecto. "Foron os propios deputados do BNG os que decidiron poñerse a mordaza", dicían, ao tempo que lle atribuían un "desprezo" á "Cámara de representación de todos os galegos". "Para eles só hai democracia se se lles dá a razón e cambiaron un Parlamento elixido polo pobo galego por un simulacro no que só están presentes eles". "Se seguen sen respectar a vontade do pobo galego, efectivamente lograrán quedarse sós", porque "cada vez menos galegos comparten o seu particular concepto da democracia", atacaban. Neste escenario, xa entrada a noite simpatizantes dos populares seguían a amplificar nas redes sociais a repercusión dun acto celebrado, sinalou o Bloque, coa finalidade de evidenciar o que considera unha "estratexia evidetne do PP para anular o Parlamento, porque lle molesta calquera foro onde se poidan escoitar voces críticas e propostas alternativas". "Temos un PP que utiliza a súa maioría absoluta como rodete para impedir que Feijóo compareza e non responda ás preguntas formuladas pola oposición". "Non van conseguir que calemos", manteñen. Seguir lendo en Propósito de emenda, o espazo de crónica política no Obradoiro de Praza Pleno alternativo do BNG contra a "mordaza"


Summary: ENTREVISTA | Ramón Sarmiento, recentemente elixido secretario xeral de CCOO en Galicia, aposta por que os tres grandes sindicatos do país fagan "un exercicio de xenerosidade e flexibilidade" para lograr unha maior colaboración. "O que ocorre no ámbito laboral galego obríganos", advirte

O pasado venres, Ramón Sarmiento foi elixido novo secretario xeral de CC.OO en Galicia, con 194 votos a favor, 41 en contra e ningún en branco, un 82,6% dos apoios. Accede ao liderado do sindicato en substitución de Xosé Manuel Sánchez Aguión e encabezando unha "solución de consenso" entre as dúas candidaturas que inicialmente se ían presentar no congreso. Consciente da dificultade económica do sindicato e dos "axustes e recortes" aos que se verá obrigado, Sarmiento insiste varias veces nas súas respostas no seu obxectivo de lograr unha maior "unidade sindical" en Galicia coas outras dúas grandes organizacións do país. Que obxectivos se marca a curto prazo desde a secretaría xeral de CCOO en Galicia? A nosa proposta é bastante revolucionaria en canto ao que ten que ver co funcionamento do sindicato e empezaremos a compartila no mes de xuño con todos os afiliados en asembleas comarcais; na parte de acción sindical, temos que trasladarlles o máis axiña posible á CIG e a UGT unha proposta de unidade sindical, fundamentalmente no ámbito da negociación colectiva, e da que se poida beneficiar toda a clase traballadora galega. Estas dúas son as grandes prioridades. "Os tres grandes sindicatos temos que comprometernos para un acordo estable de unidade e non só conxuntural en Galicia" É máis necesaria que nunca a unidade sindical nestes momentos? Desde CCOO considerámola fundamental e estratéxica. Parte do déficit da resposta sindical aos problemas que están a ter os traballadores é a ausencia de respostas unitarias en diferentes ámbitos. É certo que por abaixo, nos comités, no máis pegado ao terreo, si se dá ese escenario de unidade entre sindicatos, pero as direccións das tres organizacións temos que levar a cabo un compromiso por acadar un acordo estable e non só conxuntural. Hai determinadas cuestións estratéxicas que acontecen en Galicia para as que podemos e debemos atopar unha resposta unitaria. Todos debemos facer un exercicio de xenerosidade e flexibilidade e formular un primeiro acordo, que posiblemente teña que ser de mínimos, pero é evidente que temos moito máis en común do que nos poida dividir. Acaba de haber mudanza no liderado en CCOO-Galicia e vaino haber na CIG. É o momento ideal para artellar esa unidade? Houbese cambio ou non, o que está acontecendo no ámbito laboral na nosa comunidade obríganos. Creo que en CCOO temos detectados moi ben os problemas internos da organización, pero tamén a carencia dunha resposta eficaz a moitos problemas no mundo do traballo en Galicia. E cremos que a maioría destes problemas requiren unha resposta unitaria porque a maioría dos traballadores queren que así sexa. De feito, as mellores experiencias de conquistas sociais ou de ter sobrevivido a momentos moi complicados tiveron lugar cun ingrediente común: que a resposta dos traballadores foi unitaria a través dun traballo tamén unitario dos sindicatos. "Temos unha situación complea no sindicato e temos que dedicar recursos onde hoxe non o facemos; iso bríganos a axustes e recortes noutras partidas" O seu sindicato recoñece ter problemas económicos importantes, traerán consecuencias graves para a organización? Temos unha situación complexa no sindicato porque temos dificultades no eido económico e porque temos unha proposta organizativa na que temos que dedicar recursos onde hoxe non os estamos dedicando; iso obríganos a levar a cabo medidas de axuste e de recorte noutras partidas. Unha nova resposta organizativa sindical precisará dunha nova resposta na nosa repartición orzamentaria e témonos comprometido a que os gastos ordinarios da organización estean maioritariamente sustentados nas cotas dos afiliados; isto obríganos a un importante exercicio de reformulación do noso presuposto. Que se pode facer para aumentar a afiliación? O primeiro que hai que facer é escoitar porque son os afiliados os máis críticos co que acontece na súa casa. Nós abrimos moi ben as orellas para atender ao que nos dicían e pedían. Foi un proceso organizado por CCOO durante dous anos, onde trasladamos á afiliación solicitudes para facer propostas e tras o que se estableceron unhas conclusións. Agora hai que poñelo en marcha porque se pediu unha mudanza a fondo, moita máis transparencia e que o noso sistema de traballo se basease na eficiencia e na eficacia. É o que temos que facer. A recesión puido quedar atrás pero a temporalidade e a precariedade dos traballadores está máis vixente ca nunca. Cal é a estratexia de CCOO en Galicia ante este escenario? A crise levou parte das nóminas dos traballadores e parte dos dereitos sociais, pero tamén instrumentos claves para os traballadores como, fundamentalmente, a negociación colectiva, que quedou debilitada tamén como ferramenta para reconquistar parte do perdido. Nesa proposta de unidade sindical un dos principais obxectivosé afondar neste ámbito. As cifras macroeconómicas din que estamos nun proceso de recuperación, pero ese proceso tiña un obxectivo moi claro expresado a través da reforma laboral: que os traballadores e as súas organizacións tivesen deterioradas as ferramentas das que dispoñían para mellorar cando chegase este momento de recuperación. O momento chegou e hai que empezar a pelexar e isto vai obrigarnos a unha resposta e a un traballo sindical distinto, pero o primeiro paso debe ser a resposta unitaria diante da negociación colectiva dos tres grandes sindicatos galegos. É o terreo de xogo onde se disputa este conflito de repartición de riqueza que a día de hoxe está claramente descompensado en favor do capital e en detrimento das rendas do traballo. "A moción de censura é unha iniciativa que paga a pena explorar; ten que ser a maioría social a que desaloxe as actuais políticas a os que as implantan" Pedro Sánchez vén de gañar as primarias do PSOE e semella que unha posible moción de censura para desaloxar o PP da Moncloa é máis viable, cal é a súa postura ante esta posibilidade? A nosa organización ten decidido que é unha iniciativa que paga a pena explorar, pero ten que ser a maioría social a que desaloxe as actuais políticas e aqueles que as están implantando. Tamén as forzas da oposición teñen que facer un verdadeiro esforzo e agardamos que o fagan. Parte da nosa estratexia de unidade sindical tamén é facilitar ese camiño común. Os sindicatos témolo máis doado porque a nosa actividade baséase na negociación e no acordo e non temos outro escenario para conseguir melloras que non sexa ese. Temos que poñer o mellor para chegar a ese acordo de mínimos e oxalá este escenario de unidade sindical teña tamén unha correspondencia na nosa parte sociopolítica de referencia, que está representada por varios partidos.


Summary: O informe de Competencia que avala a millonaria multa á industria revela os pactos secretos e impunes que as compañías fixeron para baixar os prezos e presionar os gandeiros, que lamentan que a distribución saia indemne e temen que a multa poida ser contraproducente para as explotacións.

"Lence dixo que non pensa subir en outubro; se os demais o facemos, subirá en novembro". É a transcrición dun correo electrónico interno entre traballadores de Nestlé, de outubro de 2003, onde "queda evidenciada por primeira vez a existencia dun intercambio directo de información sobre prezos en relación coas empresas Puleva, Danone, Lagasa, Lactalis e Lence". O informe de Competencia recolle correos, actas de reunións ou manuscritos que revelan o amaño entre empresas para pactar prezos e repartirse o mercado Así o acreditan os autores da resolución do Consello da Comisión Nacional dos Mercados e a Competencia (CNMC) que apoia e argumenta a sanción de 88,2 millóns imposta ás industrias e operadoras de leite cru. Un informe que revela con claridade como as grandes empresas pactaban o importe que lle pagarían aos gandeiros e repartíanse entre eles o mercado, co irreparable dano provocado nas explotacións, especialmente en Galicia, que supón case o 50% do sector lácteo de todo o Estado e o 55% das explotacións. "Danone sube unha peseta en outubro; parece que a presión provén sobre todo das súas cooperativas de Lalín e Guitiriz", dise nese mesmo correo interno. Pero hai moitas máis referencias, tanto en forma de mails como de notas manuscritas, informes ou actas de reunións entre as grandes firmas do sector En moitas destas xuntanzas os temas referíanse á recollida e pagamento do leite en Galicia, repartíndose explotacións e acordando estratexias para presionar os gandeiros. A multa de 88,2 millóns afecta varias firmas pero hai outras que se libran ao ter prenscrito as infracións As multas recaeron sobre Danone (23,2 millóns); Corporación Alimentaria Peñasanta (21,8); Lactalis (11,6); Nestlé (10,6); Puleva (10,2 ) e Pascual, con 8,5 millóns, entre outras. Libráronse da multa outras implicadas como ILA ou Leite Río (Lence), Feiraco ou Leche Celta, ao ter prescrito as infraccións. Non foi o caso da patronal sectorial, a Asociación de Empresas Lácteas de Galicia (Aelga), multada con 100.000 euros por colaborar nestes pactos da industria, que a empregou nos seus amaños. Facíano, tal e como se pode comprobar nalgunha documentación achegada de hai uns catro anos, para controlar os excedentes e, xa que logo, o importe pagado aos gandeiros. A patronal sectorial galega (Aelga) tamén foi multada por colaborar neses pactos da industria Estes amaños, segundo Competencia, "teríanse materializado en acordos concretos para coordinar os prezos de compra de leite e para a cesión de gandeiros entre industriais". E fixérono durante anos e con total impunidade. Agora, a elevada multa pode chegar tarde e ata pode ser contraproducente, como advirten os sindicatos agrarios. A distribución, a gran sinalada Roberto García, secretario xeral de Unións Agrarias, xa alertou de que a sanción "non cumpre as expectativas porque non se sanciona a distribución", que sería, segundo o sindicato, "a gran manipuladora do prezo do leite". Ademais, reclaman que esta multa milonaria se use agora para "facer xustiza" e se destine a "axudar os gandeiros". A súa "preocupación" é clara porque temen que as industrias lácteas traten de compensar o custo desas multas nun descenso do importe do leite en orixe. "O lóxico é que estes cartos se empreguen en axudar os gandeiros e evitar o agravamento da crise no sector", indican. Os sindicatos labregos coinciden na súa indignación ao non sancionarse a distribución, "a gran manipuladora do prezo do leite" O Sindicato Labrego Galego (SLG), pola súa banda, cre que "está moi ben" a multa, pero advirte que levan "vinte anos" denunciando as prácticas que agora se sancionan. Ademais, advertiu que non significará nada para os produtores porque as devanditas sancións "compénsanlles" ás empreas. O coordinador de sectores gandeiros da entidade, Xabier Gómez Santiso, explicouno cunha sinxela conta: baixar o prezo en Galicia dous céntimos supón 45 millóns oa ano. "Se cada veinte anos che impoñen sancións por 80 millóns e cada ao gañas 45, a sanción sáeche máis baratas e estás dispost a que te volvan sancionar". De feito, as industrias terían gañado durante o período analizado (2000-2013), dez veces máis do importe da multa. Feijóo carga tamén contra as grandes superficies: "un litro de leite non pode costar menos que un paquete de goma de mascar" Ademais, Gómez Santiso tamén amosou a súa preocupación polo futuro e pola imposibilidade de recuperar o xa perdido. En canto ao mercado sen cotas que se abre a partir de abril, o SLG cre que a lei da cadea alimentaria e o paquete lácteo podían ser "unha boa oportunidade", pero que se deaproveita ao carecer de elementos regulatorios que equilibren as negociacións entre gandeiros e industrias e que permitan limitar a capacidade da distribución para "impoñer o prezo desde arriba". "É a que controla todo e os grandes poderes son intocables", insiste. Mesmo Feijóo cargou contra a distribución, despois de "alegrarse" de que Competencia actuase. "É un erro económico para industrias e grandes superficies utilizar o leite como produto reclamo; non pode ser que un litro de leite valla a metade que un paquete de goma de mascar, o que impide que o sector teña unha conta de resultados mínima para manter as explotacións", dixo este xoves tras o Consello da Xunta, onde tamén dixo agardar que "non volvan producirse este tipo de actuacións". Ao tempo, o prezo do leite en Galicia caeu ao seu nivel máis baixo desde 2012 E mentres isto pasa, o prezo do leite en Galicia cae en xaneiro ao seu prezo máis baixo desde 2012, ata situarse nos 30,5 céntimos o litro fronte aos 31,9 de decembro, segundo os datos do Fondo Español de Garantía Agraria (FEGA). Queda o importe, xa que logo, a pouco de baixar dos 30 céntimos, o límite que o sector fixa para a produción a perdas.


Summary: Compostela acolleu a mobilización xuvenil convocada pola rede de asembleas locais aglutinadas baixo a denominación Mocidade pola Independencia. Centos de mozas e mozos marcharon polas rúas da capital con consignas a prol da liberación nacional da Galiza.

A mocidade independentista erguendo Galiza foi o lema da manifestación xuvenil que partiu da Alameda de Compostela pasadas as 20 horas da tarde deste 24 de xullo. Centos de mozas e mozos participaron desta mobilización organizada pola rede de asembleas locais sob a nomenclatura de Mocidade pola Independencia. A mobilización independentista culminou coa lectura dun manifesto político na Praza de Cervantes e coa actuación musical en acústico do grupo Dakidarría. No manifesto denunciouse a situación de precariedade "indefinida" dunha mocidade galega condenada á emigración, á explotación en traballos "que apenas permiten sobrevivir", a un constante desemprego en aumento e á dependencia económica "perpetua". Unha situación fronte a que reclamaron futuro digno e na terra. Ante esas problemáticas denunciadas no final da mobilización, considerouse "de vital importancia" para o conxunto do movemento independentista galego a unidade da xuventude, e fíxose un chamamento a "todas as mozas galegas a participar nas asembleas comarcais da mocidade, organizadas baixo os principios do independentismo, anticapitalismo, feminismo, antifascismo, defensa da lingua e a cultura, defensa da terra, antiimperialismo e internacionalismo". Apelaron ademais a todas e todos os participantes da mobilización a actuar para mudar a realidade material e "a traballar día a día para acadar melloras substanciais nas nosas vidas". O patriarcado foi marcado como sistema que combater. Nesa liña, afirmaron que "como mulleres sufrimos agresións diariamente: simbólicas, psicolóxicas, físicas, sexuais... Non só de homes alienados ou do sistema estruturado co obxectivo concreto de oprimirnos para manter os privilexios e o status quo, senón tamén de homes supostamente concienciados e supostos aliados aos que moitas veces resúltalles máis sinxelo aproveitarse dos seus privilexios que desfacerse deles", denunciaron durante a lectura do manifesto. Mocidade pola Independencia quixo sinalar tamén o "fascismo encuberto e o recentemente descuberto", e aseguraron no acto de clausura da mobilización que "os fascistas xa non teñen medo nin vergoña e que aproveitan a necesidade e desesperación das clases populares manipulando rexeitamentos e descontentos lícitos co obxectivo de lexitimar o discurso do odio. O odio entre nós propias". Acusaron o fascismo de repregarse cara a un chauvinismo xenófobo que, no caso do Estado español refúxiase na defensa dunha "nación inventada como saída fácil aos problemas comúns". O acto rematou tamén con proclamas de solidariedade internacionalista Así mesmo, aseguraron que na Galiza o problema non vén só polos fascistas "declarados", senón tamén polos "que levan toda a vida poñéndose unha carauta de demócratas que lles vai grande por todos os lados". O acto rematou tamén con proclamas de solidariedade internacionalista condenando as intervencións imperialistas que se foron dando de maneira recorrente ao longo da historia e aínda na actualidade. Desde Mocidade pola Independencia quixeron tamén lembrar as presas condenadas no Estado español e no resto do mundo por razóns políticas. "Esiximos a liberdade total daquelas persoas que son xulgadas polo mesmo sistema que combaten, sendo este xuíz e parte, o que é a todas luces inxusto. Homes e mulleres que con determinación e valentía antepuxeron os avances colectivos ao seu propio benestar e, en ocasións, á súa propia vida". Nese sentido, fixeron especial mención ás presas independentistas galegas, "que comparten con nós o obxectivo de liberar a Galiza e iso non é delito", sinalaron. A convocatoria desta manifestación xurdiu o pasado 18 de maio no encontro das asembleas abertas locais que conforman esta rede e que tivo lugar en Compostela. Ademais de debateren sobre principios ideolóxicos asentados no soberanismo, feminismo e ecoloxismo, marcaron a data e formato desta manifestación xuvenil que na véspera do Día da Patria Galega percorreu a capital.


Summary: Serán as localidades as que decidan de que maneira concorrerán aos comicios de 2015.

O Consello Político Nacional de Compromiso acordou deixar en mans das súas agrupacións locais a fórmula en que se presentará a organización galeguista nas vindeiras eleccións municipais (maio de 2015). Así o fixo público através dun comunicado de imprensa o órgao, onde tamén aclara que a decisión é resultado dunha consulta realizada entre a súa militancia durante este mes de xullo. En conversa con Sermos Galiza, o secretario xeral de CxG, Xoan Báscuas, asegura que "a maioría das agrupacións locais" apoiou a idea de deseñar fórmulas propias para cada concello pois, sinala Báscuas, son estas as que "mellor coñecen o seu contexto". O anuncio de Compromiso por Galicia deuse a coñecer esta quinta feira e logo de se faceren públicos os contactos entre CxG e outras forzas políticas en Betanzos e Bergondo, mais o secretario xeral da organización galeguista afirma que a consulta entre a afiliación comezou "a primeiros de xullo" e que "a decisión estaba tomada antes do Día da Patria" se ben non se deu a coñecer "até agora". A decisión foi resultado das consultas realizadas entre a base militante através dun referendo O Congreso Nacional decidirá o marco das alianzas Para Xoan Báscuas, outorgar liberdade ás agrupacións locais "coincide cun dos puntos centrais do discurso de Compromiso que é o empoderamento" das localidades. No entanto, explica que será no Congreso Nacional que terá lugar en novembro deste ano onde "se acoute a decisión" e se fixen os criterios en que se desenvolverá. Iso si, acrecenta, algúns puntos serán "a aposta de Compromiso pola radicalidade democrática", o que excluirá de calquera acordo aquelas persoas que estean imputadas ou inmersas en casos de corrupción ou "a aposta nas primarias abertas" para a escolla das candidaturas. Até o momento, Báscuas asegura que non ten coñecemento de se teren producido contactos entre Compromiso e outras organizacións "máis que en Bergondo e Betanzos" onde se reuniron con Anova. En relación a estes encontros di que se atopan en "fase incipiente" e "inicial" polo que non sabe se callará. No entanto, subliña que hai "boa disposición" entre as partes.


O 9 e 10 de maio celebrarase en Santiago o evento Arrinca 2014, que busca "axudar a xente cunha idea de negocio para que poida desenvolvela e facela realidade". "Se tes unha idea e queres asesorarte, contrastala e buscar outras persoas, Arrinca pode ser de interese para ti", destacan na súa presentación. O obxectivo é reunir persoas con distintos perfís profesionais ou aptitudes persoais para colaborar, desinteresadamente, sobre os proxectos participantes nos distintos eventos. Está dirixido tanto a persoas cun proxecto empresarial que necesita ser contrastado ou mellorado, como a Pemes que xa están en funcionamento pero que buscan axuda para optimizar ou modernizar o seu modelo de negocio. Tamén se busca a participación de todo tipo de persoas que poidan achegar o seu coñecemento, que poden achegar a súa opinión aos proxectos participantes, gozar dunha experiencia enriquecedora e gratificante, á vez que fan contactos e establecen colaboracións futuras. Está dirixido tanto a persoas cun proxecto empresarial que necesita ser contrastado ou mellorado, como a Pemes que xa están en funcionamento pero que buscan axuda para optimizar ou modernizar o seu modelo de negocio O espazo de coworking Doutroxeito, situado na Praza de Galicia (Hórreo 22, 3ª), acollerá o evento, que sucederá ao realizado o pasado ano en Narón. Daquela participaron sete proxectos: Ecoflexo, un proxecto de construción prefabricada para o deseño de espazos; Respirando, un proxecto socio educativo que pretende achegar aos nenos e nenas unha aprendizaxe respiratoria baseada no ioga dun xeito lúdico e educativo; Ceo Formación, unha plataforma de teleformación; Empresa Forestal, centrado na mellora da xestión dos montes e a comercialización da madeira; Acuaponía, un proxecto que bsca a autosuficiencia enerxética por medio das enerxías renovables e o código aberto; A Casa da Avoa, un proxecto de atención integral de menores -con e sen diversidade funcional- e as súa familias; e o propio Doutroxeito Coworking. En Compostela, polo de agora, xa está confirmada a participación de O Creatorio, unha plataforma que busca servir de punto de encontro na rede entre os creadores galegos e o seu público e clientes, e entre os creadores entre si, e da que xa falamos en Praza hai uns meses; Merillotes, un espazo para a acción e transformación social utilizando linguaxes artísticas, coma a fotografía e o collage; e Voy Contigo, un proxecto de servizo e asistencia persoal sobre todo dirixido a persoas maiores que viven soas ou traballadoras con falta de tempo.


Summary: O novo interventor terá que elaborar un informe sobre a situación real da empresa nun prazo de dous meses. A compañía estuda recorrer a decisión.

Alu Ibérica, con plantas na Coruña e Avilés, intervidas desde hai meses por ver a Audiencia Nacional indicios de descapitalización nas sucesivas operacións de venda (de Alcoa a Parter e deste a Grupo Risco), quedará en mans dun administrador xudicial. Así o decidiu o xulgado central de Instrución número 3 de Madrid da Audiencia Nacional, nunha decisión que se adopta por seis meses, en principio, mais revisábel. A intención deste movemento é "asegurar a protección das sociedades intervidas, así como dos dereitos dos acredores e os traballadores" das sociedades empresariais. O auto, que data do 27 de xullo, indica que o novo administrador deberá tomar posesión do cargo nos cinco días seguintes a que se notifique a resolución. Ademais, recaerá sobre esa persoa o encargo de "emitir informe sobre a situación respecto da solvencia financeira real" das compañías nun prazo de dous meses. E é que, segundo a xuíza, no informe do 11 de xuño deste ano presentado polos interventores xudiciais -que levan ao cargo desde que se interveu Alu Ibérica-, descríbense "determinados feitos que permiten concluír" que as sociedades intervidas non dispoñen de procedementos formalizados e de controis internos que permitan dar "unha seguridade razoábel no exercicio das funcións de intervención xudicial". Igualmente, nese escrito aparece destacado o feito de que as sociedades "incumpriran de forma reiterada os requirimentos de información realizados pola intervención xudicial" e que son precisos para coñecer a realidade das empresas. Ademais, "detectáronse indicios de falsidade en determinados documentos remitidos aos interventores, así como contradicións nas manifestacións realizadas polos xestores das sociedades intervidas". "Aprobaron numerosos actos e operacións sen a preceptiva autorización xudicial e/ou dos interventores xudiciais, incumprindo adicionalmente outros requisitos estabelecidos no auto de intervención xudicial", engade o fallo da maxistrada da Audiencia Nacional. Empresa e persoal Pola súa banda, a empresa vai pedir unha aclaración do auto ditado pola xustiza e despois, "seguramente", recorrerá a medida, segundo informaron fontes de Alu Ibérica. Neste sentido, a firma alude a que a intervención causará "danos irreversíbeis" para as factorías. O comité de empresa ten previsto facer a súa valoración oficial da situación nesta quinta feira, dado que está prevista unha concentración diante da fábrica do polígono coruñés da Grela ás 12 horas.


Summary: Roser Tarragó pechou a súa conta persoal tras recibir insultos doutr@s usuari@s a recriminarlle que no seu avatar da rede social teña a bandeira independentista catalá

#totssomrosertarrago é a etiqueta de HT que anda polas redes sociais en apoio a Roser Tarragó, a xogadora de waterpolo, e campioa do mundo nos mundiais de natación, que decidiu pechar a súa conta de twitter tras a vaga de insultos recibidos por ter nesta conta social o símbolo II*II, que representa a 'estelada', a bandeira nacionalista catalá. Da vaga de insultos pasouse mesmo até o intento de artellar unha campaña nas redes sociais para que a deportista fose expulsa da selección española. A xogadora sempre se manifestou a prol de que as seleccións cataláns nas diferentes modalidades deportivas poidesen competir oficialmente, e apoiaba a Plataforma Proseleccions Catalanes Non é a primeira vez Non é a primeira vez que un deportista catalá recibe insultos e ameazas polas súas ideas políticas. Así, e hai aproximadamente un ano, Àlex Fàbregas, xogador de hockey sobre herba que participou nos Xogos olímpicos de Londres coa selección española, foi albo de insultos por dicir que xogaba con España porque non se deixaba participar unha elección catalá.


Summary: O informe de 2021 da Defensoría do Pobo estatal cuestiona os efectos negativos da atención telefónica aos pacientes, reclamando solucións para un sistema sanitario que cualificou de "desbordado" en varias ocasións".

Ángel Gabilondo, defensor do pobo estatal, entregou onte á presidenta do Congreso, Meritxell Batet, o Informe Anual de 2021, o primeiro que elabora no cargo, abordando unha ampla variedade de temáticas, entre elas, a situación do sistema sanitario, que recibiu múltiples críticas polo "colapso", especialmente de Atención Primaria, por parte de persoas usuarias, profesionais, sindicatos e forzas de oposición no Parlamento. No informe, salienta que a sobrecarga de traballo do persoal sanitario "prexudica a calidade e até a seguridade da atención que prestan, amais de incrementar o risco para a súa propia saúde laboral". Ademais, fai fincapé nos efectos provocados pola pandemia de Covid-19, que xerou en varios momentos un "desbordamento dos servizos sanitarios, na Atención Primaria ou nos servizos de Urxencia e Emerxencias", da mesma maneira, "o funcionamento dos hospitais tamén se viu moi alterado", resolve. Nese sentido, Gabilondo puxo o foco na necesidade de "recuperar o antes posíbel a atención normalizada", esgrimindo varios estudos que estiman unha diminución no número de novos cancros detectados polo efecto do SARS-CoV-2 nos servizos sanitarios, e após recibir queixas de familiares de pacientes que precisan unha rehabilitación no hospital tras sufrir, maioritariamente, accidentes de tipo cerebrovascular. Paralelamente, Gabilondo cuestionou o "grave impacto" de manter as restricións no réxime de visitas e acompañamento de pacientes, indicando que "os hospitais debían estar en condicións de progresar máis cara á normalidade". Con respecto á atención telefónica ás usuarias e usuarios, o reporte advirte que "ocasiona unha limitación do contacto persoal que xera maior dificultade para apreciar aspectos importantes do estado de saúde dos pacientes, que serían observábeis a simple vista". Ao tempo, criticou o feche de consultorios, "postos en funcionamento para facilitar o acceso equitativo a unha atención sanitaria integral", o que pode rematar por "comprometer a garantía da calidade asistencial". Xa no campo da sanidade nas prisións, o defensor do pobo estatal subliñou que a falta de profesionais é un problema "recorrente" e "de sobra coñecido", pedindo compromiso por parte da Administración para acabar cos problemas estruturais do sector, como as baixas retribucións, menores que no conxunto da sanidade pública, e lembrando que a situación actual provoca unha maior vulnerabilidade das persoas ingresadas.


Summary: A Empresa Eulén, da que é apoderada a irmá de Feijóo, continúa gañando contratos de xestión cultural, nestes caso un da Deputación da Coruña por 48.400 euros para organizar un laboratorio teatral.

Eulén, a empresa que ten o seu xermolo nos servizos de seguridade, continúa a gañar boa partes dos contratos que se convocan pola administración para traballos de xestión cultural. Neste caso, a Deputación da Coruña a través do seu servizo de contratación ven de publicar a adxudicación á empresa da que é apoderada Micaela Feijóo, a organización e coordinación dun laboratorio teatral por importe de 48.400 €, IVE incluído.O Grupo Eulen xestiona xa o Teatro Colón da Coruña, o Teatro Jofre, o Centro Cultural Torrente Ballester e a rede de Bibliotecas da Coruña, entre outros equipamentos e programas. O monopolio da empresa da irmá de Feijóo na xestión cultural foi debatido no Parlamento, en especial, cando se lle adxudicou a xestión dos laudos das preferentes.


Summary: A tendencia "positiva, estábel e á baixa" que experimenta nos últimos días a situación epidemiolóxica na Galiza levou esta sexta feira a levantar algunhas restricións en Vedra, O Pino, Mugardos, Viveiro, Toén e San Cibrao, que se suman ao Carballiño pola boa evolución dos seus datos. Por contra, Cee, Dumbría e Muxía, Ribadumia, Meis e Meaño súmanse aos concellos con limitacións reforzadas, diante do aumento de contaxios. As sete cidades, polo de agora, manteñen o fechamento perimetral e o resto de limitacións.

O conselleiro de Sanidade, Julio García Comesaña, anunciou esta sexta feira o aumento de restricións que comezarán a aplicarse mañá nos concellos de, por unha banda, Cee, Dumbría e Muxía e, na comarca do Salnés, Ribadumia, Meis e Meaño. Os dous conxuntos pasarán a fecharse de forma perimetral e elevarán a nivel 3 as limitacións, o que implica a suspensión da actividade non esencial, incluída a hostaleira, e a prohibición de contactos sociais con persoas non conviventes. Por contra, a "boa evolución" dos datos epidemiolóxicos en Vedra, O Pino, Mugardos, Viveiro, Toén e San Cibrao, cunha incidencia acumulada a 14 días por debaixo de 100, fai que os seis municipios vexan rebaixadas as restricións: recupérase a mobilidade en todos eles e volve o nivel 2 para a actividade, o que permite a locais de hostalaría e restauración reabrir, con 50% de capacidade no interior (sen servizo de barra) e 75% na terraza. As xuntanzas, en espazos abertos ou fechados, poderán ser dun máximo de seis persoas. Así se decidiu na reunión que manteñen de forma periódica dirixentes da Xunta co comité clínico que está a asesorar na xestión da pandemia, na que se optou por manter as limitacións reforzadas que rexen nas sete cidades e noutros 55 concellos malia a "tendencia positiva, estábel e á baixa" da situación sanitaria a nivel galego. Hoxe, os datos achegados polo Sergas apuntaban 441 novos contaxios, cun descenso de 127 nos activos, que se sitúan en 8.452. "A situación na Galiza vai mellorando, o que significa que as medidas restritivas funcionan e que o esforzo que se está a pedir á cidadanía, e sobre todo á hostalaría, ten consecuencias positivas", apuntou na comparecencia desta sexta feira o doutor Pedro Parrondo, membro do subcomité clínico, quen salientou especialmente a mellora en Ourense e Compostela. Sobre as dúas urbes, das que o conselleiro avanzou que poderán cambiar de nivel de restrición en canto os datos, "francamente positivos", teñan algo máis de estabilidade, rexistran unha incidencia acumulada a 14 días de 149 e 124. Por detrás queda A Coruña, que tamén "mellora", cunha unha incidencia acumulada a 14 días de 171. De Ferrol, a directora xeral de Saúde Pública, Carmen Durán, recoñeceu unha "franca melloría", e de Lugo, salientou que se atopa "estábel e con descenso". En Vigo e Pontevedra, os datos de incidencia acumulada non baixan de 300 a 14 días, mais a situación, a ollos de Durán, é de "estabilidade con algo de descenso", se ben o conselleiro admitiu que a de Pontevedra e a súa contorna "non é tan axeitada como nos gustaría". En ambas as dúas faranse cribados para "reforzar a detección e seguimento". Nestas condicións, avanzou que na vindeira reunión do comité clínico, o 1 de decembro, está previsto validar o modelo que rexerá a flexibilización das limitacións actuais en función da evolución. Como adiantou Comesaña, o plan diferenciará as medidas en función da poboación, con solucións distintas dependendo de se o municipio ten máis ou menos de 10.000 habitantes. O documento, indicou o conselleiro, "escoitará" as propostas do sector da hostalaría para a reapertura.


Summary: "Caravana pola sanidade pública" é a nova iniciativa da Plataforma na Defensa da Sanidade da Mariña coa que pretende evitar a desaparición da área sanitaria. En tres etapas e a partir do sábado, 9 de decembro, a entidade chama a mobilizar os vehículos polas estradas da comarca.

Tres etapas que discorrerán de maneira simultánea en tres itinerarios –occidental, oriental e central–. Así se desenvolverá a "Caravana pola sanidade pública" impulsada pola Plataforma na Defensa da Sanidade da Mariña, que encetará o próximo sábado 9 de decembro para continuar o 16 e o 23. Con esta nova iniciativa, a entidade percorrerá a comarca para solicitarlle a Xunta, máis unha vez, a retirada do anteproxecto de modificación da lei 8/2008 de Saúde de Galiza, que implicará a desaparición, entre outras, da área sanitaria da Mariña. "As consecuencias da eliminación da área sanitaria serán devastadoras para a comarca, pois aumentarán aínda máis as derivacións a Lugo de xeito obrigatorio", sinala a plataforma nun comunicado, en que se advirte de que os desprazamentos a Lugo correrán por conta da ou do paciente. Ademais do mantemento da área sanitaria, a plataforma solicita a construción "do máis que necesario corredor Barreiros-San Cribrao". A etapa do día 9 O itinerario Ribadeo-Barreiros partirá da praza do mercado de Ribadeo ás 11h e rematará no centro de saúde de Barreiros. Tamén ás 11h partirá da praza do concello de Trabada, pasando por Lourenzá, a outra caravana, que concluíra no centro de saúde de Mondoñedo. E por último, partirá as 11h o itinerario que irá desde o pavillón de deportes de Viveiro ao centro de saúde de Xove.


Summary: O cinco de xullo de 1870 arredor de douscentos veciños das parroquias da Estrada toman a vila protestando contra os apremos de embargo, os impostos persoais e de consumos e a política fiscal do concello, ao tempo que traen retido o recadador de tributos Xosé Naveira, encargado do cobro nos núcleos de Berres, San Tomé de Ancorados e San Pedro.

Os manifestantes, que na práctica formaban unha comisión das distintas localidades do concello, tentan tomar a casa consistorial, porén serán rexeitados pola actuación da forza pública, nomeadamente da garda civil pero tamén dalgúns membros da milicia nacional, que non dubidan en abrir fogo contra a protesta, causando varios feridos entre as persoas que participan na protesta. A mobilización remata cun enfrontamento violento entre os veciños armados con sachos e paus contra as forzas da orde, sendo detidos catorce no interior da casa do concello e outros dez naturais de Aguións na propia rúa e así até sumar trinta e catro detidos; porén, a diferenza do que acontecía na maioría dos casos, non houbo que lamentar vítimas mortais. A resposta gobernativa á protesta, máis unha vez, foi o aumento da represión, a concentración de forzas na localidade e a militarización do control da orde e da recadación fiscal. Os días que seguiron ao cinco de xullo refórzase a localidade coa chegada de gardas civís e carabineiros de localidades como Caldas, Vilagarcía ou Lalín, dándose a volta a situación o día sete, ao presentarse na Estrada corenta e sei soldados de infantería ao mando do tenente coronel Pérez Colomer e outros dezaoito membros da benemérita que comezan a persecución dos rebeldes polos diversos núcleos do concello. Así, nesa mesma xornada as tropas parten cara Berres e Aguións, procedendo a dispersar os veciños que se tiñan concentrado en Campo Redondo, continuando as operacións nos días seguintes, co exército a participar nos labores de recadación. O goberno civil non daría normalizado a situación até o dezaoito de xullo, momento no que as forzas de infantería retornan de Berres até a vila. A resposta gobernativa á protesta, máis unha vez, foi o aumento da represión, a concentración de forzas na localidade e a militarización do control da orde e da recadación fiscal A faísca que prendeu o lume na Estrada foi o cobro do imposto consumo. Porén, as razóns do descontento e da revolta son máis de fondo. A reforma fiscal de Figuerola, primeiro ministro de Facenda do sexenio, non fixo máis que avanzar nas liñas trazadas na lei tributaria de 1845, dirixidas a unificar o mercado estatal, asentar unha especialización económica no marco peninsular, onde Galiza xogaba un papel subalterno, fortalecer o poder da clase social emerxente e favorecer a penetración do capital europeo. A política económica dos gobernos do sexenio non só non resolve os problemas que estes viñan xerando senón que aumenta a carga fiscal de Galiza, aumenta as arbitrariedades no cobro, significándose no caso da Estrada as recargas que se tiñan producido. Ao tempo este concello situábase á cabeza da provincia de Pontevedra en achegas á facenda pública até sumar 49.659 escudos, correspóndelle un contributo en materia de contribución territorial superior á da propia cidade de Pontevedra. Os sucesos da Estrada debemos contextualizalos no importante ciclo de protesta social que vive Galiza ao longo no período. As propias comunicacións entre as autoridades municipais e o gobernador civil veñen confirmar este suposto, a situar o conflito nesta localidade como unha sorte de avanzada dos que están por vir ao longo de toda a provincia. A forte penetración dos círculos republicano federais nos ámbitos agrarios e vilegos actuaba como fermento para compactar as reivindicación inmediatas dos sectores populares e situalas nunha liña de fondo de oposición ao réxime. Neste sentido son especialmente gráficas as circulares dos xefes políticos da localidade sinalando o "inimigo" pero tamén a envergadura da organización da protesta con persoas comprometidas nas cincuenta e tres parroquias do concello. Ao tempo os executivos do sexenio tiñan provocado unha importante frustración entre os sectores sociais que promoveron e apoiaron o derrocamento de Isabel II, ao incumprir as expectativas abertas coas primeiras medidas do gabinete de Serrano e Prim, coherentes coa axenda liberal de mercado, lei e orde.


Summary: No inverno de 1989, por encarga da Asociación Sócio-Pedagóxica Galega (AS-PG), Francisco Salinas entrevistou Carvalho Calero. O destino da entrevista era a realizaçom dum video dirigido ao ensino nom universitário em que se presentasse a figura de Carvalho. No vídeo, finalmente publicado, aparecia só umha pequena parte das mais de três horas de gravaçom. A entrevista completa publicou-se em livro em 1991 por Edicións do Cumio. Umha cópia daquela gravaçom depositou-na a AS-PG, proprietária do material videográfico, no CGAI. Em 2020 a AS-PG encarregou a Xoán Costa e Francisco Rodríguez umha nova versom do vídeo que, centrando-se em vinte temas recolhesse a resposta de Carvalho na sua própria voz mediante a rotulaçom em pantalha. Recolhemos, desses vinte temas, sete das respostas de Carvalho. Transcrevemos, na norma gráfica que na altura de 1989 utilizava Carvalho Calero.

—Galeguismo = nacionalismo. É evidente que o nacionalismo, o galeguismo dos anos 30, era umha aspiraçom ideal dumha minoria que no nosso país era consciente, ou cria ser consciente, da verdadeira natureza desse País. [...] Neste sentido, o galeguismo ganhou em extensom, hoje hai moita mais gente que se declara galeguista, ainda que hai moitos galeguistas puramente nominais, no duplo sentido de "galeguistas de nome" e "galeguistas de nómina". —Os proxectos de estatuto para Galiza. A Constituiçom da República, ainda que limitava as possibilidades de organizaçom da Galiza, que tinhamos presentes Tubio e mais eu cando na biblioteca da Faculdade de Direito redactamos aquel texto, a realizaçom posterior do anteprojecto do Estatuto em que eu colaborei, senom no Estatuto que se plebiscitou pouco antes da sublevaçom militar de 1936, recolhem dous aspectos moi importantes que nom som concebíveis dentro da organizaçom constitucional espanhola de hoje. Umha é a possibilidade de que aqueles territórios limítrofes da Galiza, e que formam parte do Estado espanhol pero que culturalmente som galegos, como as zonas correspondentes de Astúrias, de Leom e de Çamora, se incorporassem, por singela plebistizaçom dos correspondentes municípios, ao território autonómico galego. Hoje isto nom é possível, precisa-se umha lei, precisa-se a intervençom directa do Parlamento espanhol para modificar o sistema provincial. —Galaxia. Ben, eu nunca fum directivo de Galaxia, nunca formei parte do Conselho de Galaxia. Nos anos fundacionais de Galaxia eu residia em Lugo, tinha problemas de moitos tipos e estava em liberdade condicional. Non desempenhei, pois –pola minha situaçom desde esse ponto de vista e tamén pola minha ubicaçom geográfica–, um papel essencial na organizaçom de Galaxia ainda que contribuim coa minha colaboraçom escrita... Agora bem, nunca fum requerido para desempenhar funçons de tipo directivo, nunca formei parte do Conselho de Administraçom de Galaxia, entre outras razons porque o Conselho de Administraçom dumha entidade se constitui principalmente com aqueles membros que aportam fundos económicos, fundos financeiros, fundos crematísticos á obra... Assim que o esquema, o plantejamento fundamental, os propósitos subjectivos que na mente dos fundadores de Galaxia estavam presentes nom os podo exponher dumha forma segura. Agora Galaxia foi unha realidade, todos podemos observar essa realidade. E claro está, aparece como um projecto cultural, pero um projecto cultural que supom umhas actividades para que esse projecto cultural prospere, progresse, que tenhem que marcar-se dentro da política. Quer dicer, que Galaxia é um projecto de política cultural. [...] Pero a realidade é que nunca, ao meu juízo, os principais organizadores e propulsores e impulsores de Galaxia deixárom de estar em contacto coas persoas que se moviam num campo político mais estrito e mesmo artelhárom um plano de actividade política que se centrava na consideraçom de que o nosso País, cando rematasse a Guerra Mundial que se estava desenvonvendo, teria que somar-se às estruturas políticas de Occidente e entom se pensava que no nosso País era necessário que existissem organizadas duas forças políticas fundamentais: umha força política de tipo que poderíamos chamar cristiano-demócrata, e umha força política socialista, nom revolucionária. Creio eu, sem que poida presentar testemunhas dia a dia desta actividade, que as figuras mais destacadas dentro do Conselho de Administraçom de Galaxia propugnavam umha organizaçom deste tipo para as forças políticas do País. —Autonomia / autodeterminación. O nacionalismo, neste sentido, tem que ser autodeterminista, tem que ser autodeterminista polo menos teoricamente. A Autonomia é umha concepçom –tal como concebemos hoje esta palavra– que se orienta desde um foco estatal, mentres que autodeterminaçom planteja o problema desde o próprio País Galego. Nom hai nacionalistas que nom sejam autodeterministas. [...] Os limites de Galiza como naçom som algo que nom está naturalmente fixado como nom aceitemos dumha maneira totalmente imediata, instintiva, irreflexiva que D. Francisco Xavier de Burgos em 1833 traçou os limites da naçom galega. [...] Em todo o caso, para mim, o nacionalismo é autodeterminista. O regionalismo pode ser autonomista, mas o regionalismo é umha forma de organizaçom do Estado espanhol, mentres que o autodeterminismo é umha forma de organizaçom da Galiza… Claro, eu som autodeterminista, por suposto, som nacionalista. —Literatura Galega é a escrita em galego. Claro está, trata-se de estudar a cultura galega no que tem de mais característico, e entom hai que aceitar que o idioma próprio de Galiza, que é o galego, é o que caracteriza a literatura galega. —Bilingüismo social equilibrado? Hei de aceitar que nom só os estudos de sociolinguística das figuras mais destacadas e honestas do mundo científico correspondente, senom tamém da História, provam que é ilusória essa possibilidade, é dizer, esse tipo de bilinguismo equilibrado tem que se converter na práctica em diglossia. —Hai tempo e lugar neste país para a esperança? Esperamos contra toda esperança. Esta frase, que tem ja umha ilustre prosápia, pode servir de lema aos galegos. Hai que esperar contra toda esperança, porque mentres nom decidamos suicidar-nos como povo temos que confiar na possibilidade de rectificar a História, e a História, por suposto, tem que ser rectificada. Rectificada mediante umha maior inserçom nas instituiçons e nos elementos de poder que nos governam, dumha realidade histórico-social que está sendo descoidada. Porque tanto no campo propriamente político como no campo literario estamos hoje governados por oligarquias, porque se supom que somente un grupo pequeno de persoas sinte e conhece verdadeiramente os interesses do nosso país. Em parte é certo, hai todavia umha grande apatia por parte do público em geral para gozar da literatura galega, e tamém hai umha grande apatia para intervir na vida política galega, intervir na vida política galega nom precisamente como directores dessa vida, pero para estar presentes em todos os aspectos da mesma, especialmente nas chamadas aos comícios. Mas devemos rectificar este critério. Hai que socializar, hai que desgovernamentalizar em certo modo a vida literária como a vida política do país para que esta nom seja resultado do governo dumha oligarquia que se crê dotada de condiçons que lhe permitem actuar como nos tempos dum despotismo ilustrado já superado inteiramente.


Summary: As negociacións de paz en Suráfrica permiten alcanzar un acordo para frear os combates en Tigrai, no conflito bélico activo con máis vítimas mortais, e que chegaría o 4 de novembro ao seu segundo ano.

Por primeira vez en case dous anos de guerra, as declaracións a cuarta feira de Olusegun Obasanjo, Alto representante da Unión Africana (UA) nas conversas de paz entre o Goberno federal de Etiopía e a Fronte Popular de Liberación de Tigrai (TPLF), ofreceron unha posibilidade tanxíbel de acabar coa guerra civil en Etiopía grazas a un acordo permanente de cesamento dos combates nun conflito no que perderon a vida máis de medio millón de persoas. As primeiras conversas formais entre as partes, que comezaron o 25 de outubro, foron estendidas a segunda feira, segundo trasladou un funcionario citado por AP. O presidente da UA, Moussa Faki Mahamat, reiterou que amais do cesamento das hostilidades é prioritario abrir "unha vía para achegar apoio humanitario". Disparos e conversas simultáneas Xusto despois de que o TPLF aceptara participar nas conversas de paz, Etiopía e Eritrea lanzaron un novo ataque para facerse cos aeroportos de Tigrai e tomar unha vez máis a capital tigriña, Mekelle, de onde foron expulsados o verán de 2021, nunha ofensiva que os levou a 200 quilómetros da capital, sendo repelidos tras unha mobilización xeral da poboación etíope. O bloqueo dos Exércitos de Etiopía e Eritrea, tanto de axuda humanitaria como de comunicacións, provocou que os últimos días os tigriñas tiveran que retirarse de múltiples vilas pola falta de munición, indica Alex De Waal, director executivo da Fundación Mundial da Paz, que debulla que hai medio millón de soldados etíopes e eritreos loitando contra 200.000 tigriñas. Esta situación "deixa expostos os civís o masacre, a violación e a fame", apunta. A devastación chegou a tal punto que é frecuente atopar hienas devorando os cadáveres producidos pola guerra, asegurou a BBC, tras lanzarse o Goberno etíope do Nobel da Paz Abiy Ahmed contra a rexión en novembro de 2020 tras a negativa do TPLF de adiar as eleccións territoriais pola Covid e un ataque contra unha base dos militares etíopes, que consideran un atentado de falsa bandeira para que Adís Abeba puidera xustificar o comezo da invasión. Até cinco millóns de persoas precisan axuda humanitaria urxente, revela a Organización das Nacións Unidas. As cifras de vítimas mortais varían entre autores, que destacan tamén a dificultade de contrastar os datos nun territorio bloqueado como o de Tigrai e cunha menor presenza -e atención- internacional en comparación a outras guerras. Desde a Universidade belga de Gante, as estimacións falan de até 600.000 mortes, mentres que Abdurahman Sayed, analista do Reino Unido para o Corno de África, elévaa até 800.000 óbitos entre civís e militares. Só desde o fin da tregua humanitaria de cinco meses a finais de agosto terían falecido máis de 100.000 persoas, asegura Martin Plaut, investigador principal sobre o Corno de África no Instituto de Estudos da Commonwealth, unha cifra corroborada por entidades sanitarias aínda presentes na zona, mentres que outras fontes elevan o número a 150.000 ao engadir as persoas falecidas por desnutrición. Máis de dous millóns e medio de persoas fuxiron da zona desde o comezo da guerra. Amnistía Internacional denunciou que ambos os bandos cometeron crimes de guerra durante o conflito. Esta situación foi denunciada en múltiples ocasións por Tedros Adhanom Ghebreyesus, tigriña que ao tempo é director xeral da Organización Mundial da Saúde, que exixiu á comunidade internacional que evite un xenocidio en Tigrai. Nese sentido, Etiopía tamén está a contar con grupos armados doutras etnias do país, como a Fano dos amharas. A comezos de semana, un dos seus líderes, Yimam Ashebir, incidiu en que o pobo tigriña "será exterminado". Mentres as conversas continúan, o propio Tedros trasladou a queima de aldeas tigriñas por parte de soldades etíopes, mentres que os militares "eritreos tamén están masacrando civís, violando e saqueando nas zonas que invadiron".


Summary: ENTREVISTA Irmandade TV reaparece este mes de abril con novidades substanciais para esta nova fase e temporada. Falamos co seu director, Aurélio Lopes.

Irmandade TV reaparece este mes de abril con novidades substanciais para esta nova fase e temporada. Tras dar os primeiros pasos o responsable da canle, Aurélio Lopes, aposta por "profesionalizar" o traballo con novos contidos, nova web e o salto á TDT. Despois duns meses de ausencia, que balance fas do que foi Irmandade Tv ata o de agora e do que se pode esperar na vindeira temporada? Ben, como é coñecido Irmandade TV rematou no verán pasado cun modelo baseado nunha asociación sen ánimo de lucro. Fomos capaces de sacar adiante os programas en directo, con voces cualificadas pasando parte dos actores políticos e sociais máis importantes do país e, polo tanto, a valoración non pode ser máis que positiva. Ese modelo tocou teito ao non ter un "plan de negocio" -por falar nestes termos- e neste intre houbo que pensar en dar un salto ou manter os custos que viñamos mantendo: así xurdiu a idea de formar unha empresa, mirando como capitalizala para ter equipamentos novos e mellorar tecnicamente, así como empezar a emitir. Coa capitalización popular démonos conta de que non hai unha sociedade civil forte e comprometida. Na práctica non houbo moita implicación e foi grazas a un grupo reducido de persoas como logramos sacar adiante este proxecto. Estivo en risco a posibilidade de saír e de comezar a emitir na TDT. Por parte dos partidos políticos é moi comprensible posto que nin os propios militantes queren recibir propaganda. Nós non nos debemos a ninguén. Do que se trata agora é de profesionalizar, facer un traballo serio e rigoroso e de contar cos ingresos publicitarios. Para iso, hai que ter audiencias mínimas. Afonda un chisco máis nas novidades e intencións neste novo ciclo... "Esta fase nace nun tempo idóneo, no momento do cambio e de efervescencia social e política" Esta fase nace nun tempo idóneo: no momento do cambio e de efervescencia social e política. Queremos contalo, analizalo e contar con todos os actores. En Irmandade TV contarán cun espazo onde manifestarse con total e absoluta liberdade. Aí terán o seu espazo. Cremos que o modelo televisivo, quitando a oferta televisiva estatal, está nun momento onde a televisión pública está ao servizo dun partido e duns intereses políticos moi definidos. No campo do entretemento tamén, pois é un entretemento banal e idiotizante, para aborregar. V Televisión xoga a baza, cos convidados, dunha maior pluralidade aparente. Pero non hai que ser inxenuos e hai que saber quen é o dono do Grupo La Voz e as ideas que profesa. Esa liña editorial é fundamentalmente de interese comercial. Entón cremos que podemos coller o mellor dunha e da outra: da pública que é unha televisión en galego e que pensa no territorio principalmente. Da privada (V Televisión) queremos saber coller ese toque moderno e urbano. O target da TVG é o rural, sen interesarlle o demais. No caso da privada é o contrario. Queremos o punto de virtude de coller o mellor das dúas. Este medio de comunicación ten unha liña editorial pero todas as voces terán cabida como xa demostramos na temporada pasada. Queremos democratizar o escenario, pois os sectores galeguistas, progresistas e de esquerdas non teñen un referente amplo a nivel audiovisual. Queremos converternos na televisión de todos eles. A nivel técnico e de contidos, que máis nos podes adiantar? "A gran novidade vai ser emitir programación diaria de luns a venres; aos poucos tamén emitiremos actos e retransmisións en directo" A gran novidade vai ser emitir todos os días, de luns a venres, con programación: información a nivel galego e internacional, económico, social, deportes, etc… Analizarase posteriormente a actualidade n´O Debate con xornalistas, politólogos e líderes de opinión e políticos de todo tipo. Completarémolo con deporte: é necesario non facer telelixo co deporte. Habitualmente non se fala de deporte nos programas de deporte. Non se fala de fútbol nin dos goles, se non que se fai sensacionalismo e se fala do que cobran, cando saen de festa e con quen… queremos que os luns se fale de deporte, mesmo a nivel internacional, e tamén dos deportes emerxentes coma deportes femininos, fútbol gaélico, billarda e mesmo pensamos en poder retransmitir en directo algúns partidos nun futuro. A terceira pata sería a axenda cultural: novidades literarias, poesía, música, escultura, pintura… Pouco a pouco tamén emitiremos pola mañá actos, retransmisións en directo ou roldas de prensa. Sería bo ver as preguntas dos xornalistas e non só as pílulas que botan os demais medios sobre as declaracións dos políticos. Que peso vai ter cada sección?: A aposta fundamental é a información e a opinión. O informativo, presentado por Sara Torreiro, vai adquirir moita relevancia. Nós queremos que a xente se entere de todo o que pasa e, ademais, se entere doutras cousas que non saen nos medios masivos. A opinión a través d´O Debate seguirá sendo o outro gran espazo, e irán collendo peso outras seccións coma os deportes, a cultura ou o humor. O venres non haberá debate e, despois do informativo, haberá espazo para esa terceira pata. Como foi o salto á TDT, e que se espera desta decisión? : Como todo, os custos dependen dos ingresos. O problema non é se é moito ou pouco diñeiro, senón a capacidade para facer fronte. Na TDT teremos uns custos maiores pero tamén unha capacidade de retorno de ingresos que non tiñamos unicamente a través da web. Dalgún xeito creo que se está abrindo un ciclo positivo para este tipo de empresas de comunicación. Os espectadores, iso si, poderán consumir contidos gratuítos e de calidade. É moi necesario para nos o salto á TDT, permitíndonos chegar a mais xente e faixas de idade. Non chegaremos ao 100% do territorio pero si ás densidades de poboación maiores. Cumpriremos pois unha función social importante, como medio de comunicación. En R os contidos poderán despezarse e ver en directo e tamén, coma en Internet, a posteriori. Que valoración fas da pluralidade dos medios que teñen unha óptica que pode sintonizar con Irmandade TV? Ves posibilidade de establecer algún tipo de sinerxia de cara ao futuro con algún deles? Sería necesario e bo que iso acontecese, respectando as liñas de cada un? "Para nós os aliados son aqueles medios que estean situados en coordenadas galegas e progresistas e serán as nosas principais fontes informativas" Sinceramente véxoo difícil. Os editores querémonos moito e todos consideramos que somos os mellores e os máis capaces. Todos aspiramos a que o noso sexa un grupo multimedia que colla radio, papel, dixital, televisión… Probablemente ningún consiga ser o medio hexemónico que o capitalice todo. Pero si, sería desexable. Non é o mesmo cinco empresas que unha empresa. Para poder facer información de calidade, profesionalidade e bos contidos fai falla diñeiro. Iso facilitaría responsabilidades máis definidas, mellor profesionalización, planteis máis amplos, potentes e multidisciplinares. Para poder ter boa información, falamos de diñeiro, evidentemente. Claro que sería bo! Pero tamén é bo definir e destinguir os medios controlados daqueles medios máis independentes. Unha cousa é simpatizar, e outra estar ao servizo dalguén. Hai que ter ollo coa relación co poder político. Para nós os aliados son aqueles medios que estean situados en coordenadas galegas e progresistas e serán as nosas principais fontes informativas, agás das propias ou de axencias. Para analizar a realidade contaremos con todos: Luzes, Praza Publica, Sermos Galiza, Radiofusión, O Sil, Galicia Confidencial, Tempos Novos, etc… todos eles concibímolos como aliados e referentes. E seguro que nos tamén o seremos deles. O noso formato permitirá poñerlle rostro a todos. Ogallá sexa o inicio de liñas noticiables conxuntas. Cales son os motivos polos que hai que seguir este proxecto máis de preto que ata o de agora? Os que deben estar máis interesados son todos aqueles que compartan, de entrada, a nosa liña editorial: os sectores da xente progresista e galeguista, entendida amplamente. Ao final vainos ver quen queira e considere que os nosos contidos son atractivos. Este medio vai ofrecer cousas que non ofrecen outros e, de aquí a uns meses se todo vai ben, os principais líderes políticos terán que erguerse pensando o que diremos. Seremos útiles e influíntes na medida en que os profesionais e os cidadáns que nos vexan nos impliquemos co cambio. Aquí o contaremos, así que esta será a súa casa.


Summary: Avogan por recuperar a "vella normalidade", suprimindo as máscaras e calquera tipo de restrición, na liña do expresado na segunda feira polo presidente do Goberno estatal, Pedro Sánchez.

A Sociedade Española de Medicina de Familia e Comunitaria (semFYC) publicou un editorial esta terza feira no que aposta por tratar a Covid-19 como outras enfermidades infecciosas, entre elas a gripe, así como recuperar a "vella normalidade" a través da supresión das máscaras e de calquera tipo de restrición. "Nin o sistema de saúde nin a sociedade no seu conxunto poden permitirse continuar testando a asintomáticos ou con síntomas leves e illando todos os positivos, coas consecuencias que iso supón a nivel social e económico polas baixas laborais masivas de persoas sas. Debemos acabar coa excepcionalidade: a Covid-19 debe ser tratada como o resto de enfermidades. A inmunidade adquirida e a chegada de Ómicron así o permiten", concretan os médicos. Desde semFYC salientan que o sistema actual de control de casos "consome moito tempo e recursos e, como se volveu demostrar na sexta vaga, cando aumenta de forma importante o número de casos deixa de ser viábel e colapsa rapidamente". "Chegou o momento de deixar de facer para poder facer: deixemos de visitar e testar a persoas sas con síntomas menores, deixemos de rastrexar e testar aos seus contactos, abandonemos os illamentos e as corentenas. Todas estas actividades, que tiveron sentido no pasado, víronse superadas coa inmunidade adquirida —tanto por infección como por vacinación— e a chegada de Ómicron", insisten a este respecto. Así, consideran que "o obxectivo debe ser tratar a Covid-19 como a gripe", a través de "diagnose clínica e recomendacións xerais sobre autocoidado e prevención de contaxios a persoas vulnerábeis, reservando a atención sanitaria para as persoas que o necesiten pola súa sintomatoloxía ou vulnerabilidade". "Só así poderemos atender debidamente a quen de verdade o necesite, pola Covid-19 ou por calquera outra doenza", destacan. Por iso, piden mandar "unha mensaxe contundente e coordinada desde todas as institucións para reverter a necesidade de realizar diagnóstico das infeccións respiratorias leves, xa sexa nos centros de saúde ou con test de autodiagnóstico". Desta maneira, posiciónanse na liña do expresado na segunda feira polo presidente do Goberno, Pedro Sánchez, nunha entrevista na Cadena SER, na que avanzou que o Ministerio de Sanidade, e en concreto o Centro de Coordinación de Alertas e Emerxencias Sanitarias (CCAES) e o Relatorio de Alertas, están a traballar "desde hai xa semanas" nun plan para abordar a Covid-19 como a gripe, é dicir, a través dun sistema sentinela no que se controla a enfermidade a través da notificación de seleccionados médicos de Atención Primaria. Sánchez defendeu que se trata dun "debate necesario" e que o Goberno estatal está "a tentar abrir a nivel europeo", xa que, ao seu xuízo, cóntanse con suficientes ferramentas para "protexernos e reducir na medida das nosas posibilidades os contaxios entre a poboación".


Summary: 14.450 persoas participaron en Culturgal, a Feira das Industrias Culturais que, durante tres días, mostrou en Pontevedra a vitalidade da cultura galega, unha cifra 5% superior á do pasado ano, malia ser esta a primeira edición co cobro de entrada.

Se o Culturgal ía seguir mantendo o nutrido público da anterior edición a pesar do cobro por entrada e de se realizar nunha fin de semana longa era unha das preguntas que pairaban sobre a Feira das Industrias Culturais desde a sexta feira día 5 que abría as súas portas no Pazo da Cultura de Pontevedra. O domingo á noite, cando as portas se pechaban e os stands comezaban a desmontarse a organización mostrábase optimista ao se rexistrar mesmo un lixeiro aumento a respecto da anterior edición e situarse en 14.450 entradas vendidas. O ambiente de consolidación da Feira aprezábase tamén en que a organización despedíase anunciando xa as datas do vindeiro ano que, outra volta, será na fin de semana da ponte de decembro, os días 4, 5 e 6 de decembro. O presidente da Asociación Culturgal, Manuel Bragado, aventuraba na inauguración da Feira que esta sería a edición da "consolidación" e repetía a idea da "construción en man común" coa implicación das administración, as empresas e o público. No balanzo final, Bragado aseguraba que "os datos supoñen o respaldo do público á idea de corresponsabilidade, futuro compartido e valoración da cultura que lanzamos desde Culturgal". 30 horas e 150 actividades no programa Quedaban atrás tres días, máis de 30 horas de programación, arredor de 150 actividades de distintos ámbitos entre as que se atopaban novidades editoriais, música ao vivo, presentacións de iniciativas culturais, novidades tecnolóxicas, proxectos... todo un amplo abano de propostas para que cada ano Pontevedra se converta en punto de encontro e lugar de referencia para as novidades da nosa cultura. A sétima edición da feira da cultura facía balanzo tamén á hora do peche do resultado da incorporación das novas áreas que entran por primeira vez no programa da feira e, segundo a organización, "chegaron para quedar". En especial, sinalaron o acerto da gastrocultura cun enfoque transversal que levantou gran atención con espazos como a presentación do libro do "Grupo Nove" coa presenza de varios dos seus cociñeiros, o foro de cervexas artesanais, o recital poético gastronómico da Revista Bembo ou o debate sobre o futuro das feiras gastronómicas. Bebés e Infantil, co aforo completo Tamén con vontade de continuar chegaron as artes plásticas, da man dunha sorprendente e exitosa exposición "Do papel ao xesto", na que a transversalidade foi tamén un dos elementos das distintas pezas que se mostraron dun amplo número de artistas entre os que se atopaban Pamen Pereira, Din Matamoro ou Xosé M. Álvarez Cáccamo e que, comisariada por Paula Cabaleiro e Antón Sobral, recompilou pezas que revisaban a relación do libro coas artes na contemporaneidade. O Espazo Bebés, outra das novidades da feira, tivo que colgar repetidamente o cartel de "non hai entradas", converténdose noutro dos acertos nas novidades desta edición na que tamén o Espazo Infantil, con programación continuada, rexistrou unha extraordinaria afluencia, en relación tamén coa ampla produción dedicada a este público que se está a dar no ámbito das industrias culturais. "Culturgal quere seguir, de cara ao futuro, na idea de construción continua e colectiva. Se ben é certo que as innovacións viñeron para quedar tamén o é que a Feira seguirá evolucionando como o grande punto de encontro e escaparate da cultura galega, unha vez xa consolidada como se comprobou nesta edición", concluíu o presidente de Culturgal, Manuel Bragado. Caxade e a Banda de Bandeira, momento estelar A Feira deixa moitos momentos para a memoria que afondan na vitalidade da cultura galega. Encontros estelares como o de Caxade e a Banda de Música de Bandeira no concerto especial do sábado que sorprendeu e entusiasmou ao público ou o de Mercedes Peón con María Reimóndez e Yolanda Castaño sobre o escenario anunciando con música a celebración do décimo aniversario de Implicadas; a primeira posta ao vivo do novo disco de Guadi Galego que rebordou a carpa de espectáculos, ou o Xiqui Xoque Fiú Fiú do proxecto María Fumaça que entusiasmou ao público de menor idade no Pazo da Cultura foron algúns deles. Tamén a presenza dun amplo grupo de escritores e escritoras con novidades editoriais recentes como Suso de Toro, Xabier Quiroga, Francisco Castro, Helena Miguélez-Carballeira, Fran Alonso, Xurxo Souto, María Reimóndez, Pere Torabuela, Núñez Singala, Alberto Ramos, Antón Dobao ou Ledicia Costas atopáronse ao vivo co seu público durante tres días nos que non houbo parada. En Culturgal déronse a coñecer novos proxectos como a comedia "O crédito" con Antonio Durán Morris e Pedro Alonso que se estreará en febreiro producida por Emedous ou o Portal virtual Integrados da Fundación Vicente Risco pasando polo novo xoguete na nosa lingua "Peregrinus" de Galileo, un xogo arredor de criaturas lendarias galegas ilustrado por Xosé Tomás ou o novo barallo de cartas coas nosas árbores que levaron desde a Semente recén publicada. Culturgal fíxose eco tamén de apostas institucionais como as iniciativas Derrubando Muros, Contos na Taberna ou Interplay do Concello de Carballo ou de entidades e asociacións como a mesa de experiencias sobre animación á lectura da Asociación de Bibliotecari@s Municipais e Escolares ou as xornadas profesionais para o profesorado que se desenvolveron no marco da feira. A AGAL escolleu tamén Culturgal para a celebración da súa asemblea e distintas asociación do ámbito atopáronse arredor dun vermú cultural e a Fundación Novoneyra presentou a edición dos caligramas do poeta coa área de cultura da Deputación de Lugo. Ponte nas Ondas e Sermos Galiza botaron a andar novas campañas desde o Pazo da Cultura, sede do encontro. De novo, os formatos mais anovadores como as webseries ou aplicacións como Creapp Contos para dispositivos móbiles tiveron espazo na programación dunha feira na que se presentaron novas publicacións como a revista de literatura infantil Criaturas, con Ledicia Costas, Daniel Landesa, Xavier P. Docampo, Montse Pena e Laura Saez ou a revista de humor Botafumeiro. Premio do Público ao Diario Cultural Como o pasado ano, os tambores de Trópico de Grelos revolucionaron o Pazo da Cultura para anunciar na tarde do domingo a entrega do Premio do Público ao Diario Cultural da Radio Galega, unha iniciativa que acadou a maior parte dos votos fronte a Cineuropa ou Viñetas do Atlántico. O presidente de Culturgal, Manuel Bragado sinalou que o resultado pon á vista que a "información cultural diaria interesa", ao tempo que destacou o labor de difusión e promoción da cultura que desenvolve o programa dirixido pola escritora e xornalista Ana Romaní que foi a encargada, canda outros membros do equipo, de recoller un premio que lle brindou á escritora Begoña Caamaño, recentemente falecida que traballou tamén no programa.


Summary: Aliás, na tarde desta terza feira quedou estabilizado o fogo que afectou Arbo e que queimou perto de 400 hectáreas de superficie forestal.

Un novo incendio forestal está activo no país desde as 20.52 horas desta terza feira e arrasou xa, segundo as estimacións provisionais, arredor de 150 hectáreas. O lume iniciouse na parroquia de Castro de Escuadro, en Maceda. Así se desprende do último informe publicado pola Consellaría do Medio Rural, que informa de que este fogo principiou en tres focos diferentes e simultáneos, polo que, segundo o departamento que dirixe José González, "todo apunta á súa intencionalidade". Na súa extinción participan un técnico, oito axentes, 28 brigadas, trece motobombas, tres pas, tres avións e sete helicópteros. Aliás, desde as 21.30 horas desta terza feira permanece estabilizado o incendio máis grande dos que aínda non foron extinguidos no conxunto da Galiza: o que se iniciou na madrugada do sábado na parroquia de Mourentán (Arbo) e que calcinou unhas 400 hectáreas. Reavívase o incendio do Courel na zona de Ferreirós de Arriba Este lume está perimetrado e sen chama. Medio Rural traslada que se están refrescando os puntos quentes e subliña que se mantén estabilizado. Para apagalo traballaron nove técnicos, 29 axentes, 90 brigadas, 59 motobombas, cinco pas, dúas unidades técnicas de apoio, doce avións e dez helicópteros, así como efectivos da Unidade Militar de Emerxencias (UME). Extinguido o fogo da Cañiza En canto ao incendio rexistrado en Oroso, na Cañiza, quedou extinguido ás 20.01 horas da pasada xornada, tras participar nos labores de extinción un técnico, 15 axentes, 26 brigadas, 13 motobombas dúas pas, nove avións e cinco helicópteros. Medio Rural confirma que finalmente resultou queimada unha superficie de 29,5 hectáreas, das que 18 son arborizadas e 11,5, monte raso. Finalmente, segue controlado o lume de Padróns, en Ponteareas, cunha superficie provisional afectada de 20 hectáreas. Na súa extinción participaron once axentes, 23 brigadas, 16 motobombas, unha pa e un helicóptero.


Summary: Méndez Ferrín escribiu Antón e os inocentes, a súa terceira novela, "no lugar sórdido no que 'toda incomodidad tiene su asiento". Así o di, con ecos quixotescos, a dedicatoria inicial. Ese lugar sórdido é El Dueso, onde o autor foi recluído entre 1969 e 1971. Historia de iniciación que sucede nos ambientes proletarios do Vigo dos 50, publicouse por primeira vez en 1976. Fóra de catálogo desde hai anos, Xerais recuperaa en edición do poeta e filólogo Antón Blanco.

Narda e Berto protagonizan unha narración que, a dicir de Blanco (Vilagarcía de Arousa, 1996), agocha "tras o envoltorio do Bildungsroman todo un tratado histórico e ideolóxico sobre os conflitos derivados da loita de clases aos que se ve sometida a Galiza contemporánea". A idea de inocencia, a axitación político social, as novas camadas emerxentes produto do despregamento industrial, a resistencia á ditadura, as complicacións da vida adulta en tempos históricos oprobiosos se é que algúns non o son cruzan a obra. Produto dunha toma de posición literaria autoconsciente -cuxa dinámica describe Blanco no seu traballo de fin de grao Antón e os inocentes: o proletariado galego como suxeito literario e político-, Ferrín explícaa na nota de apertura Ao leitor: "Cecáis os escritores bons galegos (que sempre andan de costas ao mariñeiro e aos oficios manuais de terra) ben poderían sentirse estimulados a facer romances navais ou tocantes ao mundo do traballo a seguir deste meu cativo relato". Con Retorno a Tagen Ata (1971) e Elipsis e outras sombras (1974), Antón e os inocentes é unha das tres obras que o escritor ourensán redactou en prisión. Anos despois afirmou que se trataba da segunda peza dunha triloxía conformada pola inédita Os corvos, a figueira e a fouce -novela sobre o a guerrilla que o levou á cadea en 1967- e No ventre do silencio (1999). No seu día, a crítica recibiuna con frialdade, mais o propio Ferrín considera que contén "algunhas das páxinas máis exactas, duras e esixentes" que teña "rematado nesta vida traballada". A primeira edición saiu do prelo da man de Xistral, a editorial que Manuel María rexía en Monforte de Lemos asociada á libraría do mesmo nome. Dez anos despois, Sotelo Blanco encargouse da segunda tiraxe. Mais a creba da empresa deixou a obra fóra das librarías. Até agora.


Summary: Pechou o primeiro semestre do 2015 sen ningún encargo. Un periodo no que o volume de contratación de pedidos nos estaleiros españois aumentou nun 12%.

A alegría vai por barrios, setencia o dito ibérico. E tamén por estaleiros. Así, fronte aos mínimos históricos nos que deambula o naval galego, o sector español goza dunha boa saúde. No primeiro semestre do ano en curso, o 2015, os estaleiros galegos non asinaron nin un só contrato. Cero pedidos. Neses mesmos seis meses os estaleiros vascos lograron 6 contratos e os asturianos, 7. Lembrar agora que houbo tempos, non tan lonxanos, nos que o naval galego representaba máis do 50% de todos os pedidos no Estado español semella case unha broma de mal gosto. Mentres, a patronal do sector de pequenos e medianos estaleiros sinalaba que o volume de contratación de novos pedidos aumentou nun 12% no primeiro semestre de 2015 a respeito do mesmo período de 2014. Perda operarios O informe trimestral da Xerencia do sector naval (Gernaval, dependente do Ministerio de Industria) sinalaba que entre xaneiro e outubro de 2014 os estaleiros galegos só tiñan catro pedidos. Cifra que contrasta cos 43 encargos que suman os estaleiros de Euskadi e Asturies. A queda da carga de traballo fica ben reflectida nas persoas en alta laboral que traballan nos estaleiros galegos privados. No 2014 ese número era de por volta de 5.500 operarios. Na década anterior, superaba os 10.0000. Unha perda de case a metade dos traballadores. Desde o 2014 o sector perdeu na Galiza a metade dos postos de traballo Xa Gernaval apontaba, a respeito de 2013, unha situación complicada para o naval galego, superado por Asturies e Euskadi. Así, apontaba a que naquel ano na carteira de pedidos- buques que están en grada ou pendentes de construír- Asturies posuía 27, o naval vasco 20 e Galiza ficaba en seis. Perante este escenario, o presidente da Xunta afirmou neste verán que "os estaleiros galegos precisan carga de traballo", mais derivou a responsabilidade pola falla da mesma a outras instancias e entidades.


Summary: "Malia á redución de entidades o tamaño do sector instrumental non decreceu" e "o volume de recursos públicos" que xestionan estes organismos "está a aumentar" porque se crearon outros novos, di o organismo fiscalizador

A mediados de 2014 o Goberno galego daba por practicamente culminada a primeira fase do seu "plan de reestruturación" da Administración paralela, o proxecto para reducir o número dos alcumados como chiringuitos que Alberto Núñez Feijóo presentara como unha das bandeiras da "austeridade" tras o retorno do PP á Xunta no ano 2009. Naquela presentación ante os medios o presidente da Xunta aseguraba que este plan trouxera consigo unha "redución histórica" que levara estes entes a cifras de comezos de século. Este entusiasmo é rebaixado por segundo ano consecutivo dende o Consello de Contas, o ente fiscalizador das finanzas autonómicas, que substitúe o adxectivo que aplicou Feijóo por outro menos festivo: "residual". Despois de que, nas súas análises correspondentes ao ano 2014, Contas xa advertira de que a contribución deste plan á publicitada "austeridade" nas contas públicas fora máis ben menor, a fiscalización do ano 2015 profunda nesta tese e ademais advirte de que a Xunta segue a incumprir a lei na que ela mesma se impuxo a obriga de crear un rexistro deste tipo de entidades, ademais de reprochar que nunca chegase a publicar "ningún" dos seus plans de redución. Así, os únicos datos dispoñibles ao respecto son os do Goberno de España, que traen consigo múltiples distorsións xa que, entre outros aspectos, conta a Administración Xeral da Xunta como un ente máis e incorpora ao seu cómputo as entidades dependentes das universidades públicas. "Malia á redución de entidades o tamaño do sector instrumental non decreceu" e "o volume de recursos públicos" que xestionan estes organismos "está a aumentar" porque se crearon outros novos Partindo desta base Contas analiza un panorama con algo máis dun cento de entidades con cifras que, di, acreditan que "a maior parte" das entidades "eliminadas" a través do devandito "plan de racionalización" tivo "unha importancia económica residual". Non en van, exemplifica, "máis da metade" dos entes eliminados foron as 34 fundacións de desenvolvemento comarcal, cuxa supresión xa fora aprobada polo bipartito. Neste contexto, "o aforro total" do plan "representa menos do 1% dos fondos xesitonados polo sector instrumental", uns 16 millóns de euros nos que se inclúe o aforro derivado da "redución de persoal". O aforro non foi substancial e tampouco o foi a redución da dimensión do número global de entidades e do seu peso na Administración galega. "Malia á redución de entidades -explica Contas- o tamaño do sector instrumental, tendo en conta o volume de recursos xestionados, non decreceu nos últimos anos". Ben ao contrario, "o volume de recursos públicos xestionados" por esta vía "está a aumentar", xa que mentres o Goberno do PP eliminaba uns entes, creaba outros. "Este dato explícase pola creación de axencias que pasaron a xestionar descentralizadamente políticas que ata agora eran desenvolvidas" directamente dende as consellerías, sinala o Consello. Este foi o caso, por exemplo, das infraestruturas, as políticas de innovación, a xestión tributaria ou os servizos sociais. Falta de transparencia Todas estas consideracións son realizadas por Contas nun contexto no que o organismo fiscalizador reprocha á Xunta a falta de transparencia na información sobre a administración paralela, a comezar polo devandito incumprimento da lei do sector público, aprobada no ano 2010. O artigo 52 desa lei, lembra o Consello, impón á Xunta a obriga de crear un "rexistro de entidades" que informe sobre o número e características de entes da Administración paralela. Pero o Goberno "incumpre" ese precepto legal e, ademais, "tampouco consta a existencia dun sistema que permita coñecer con exactitude e de maneira actualizada as entidades que cumpren ou potencialmente poidan cumprir os requisiots legais para ser consideradas como integrantes do sector público". É por iso, lamenta Contas, que única fonte de información é a inexacta base de datos do Ministerio de Administracións Públicas. O Consello de Contas reprocha que a Xunta incumpra a lei que a obriga crear un rexistro con todas as entidades da administración paralela A escasa de transparencia atinxe tamén aos propios plans de redución da Administración paralela. A Xunta publicitounos amplamente en declaracións de prensa e mesmo pasaron polo Consello da Xunta como informes, pero "ningún destes plans foi obxecto de publicación" e "tampouco se publican os informes nos que se avalía o seu grao de realización". "A Administración galega -agrega Contas- non achega ningunha información específica sobre estes plans na súa páxina web nin no portal de transparencia". O Goberno galego retrucou a estas críticas do Consello de Contas remitíndoo, precisamente, ao portal de transparencia como mostra de que si informa ao respecto mentres "traballa" na creación do rexistro previsto na lei de 2010. Concretamente, ao apartado dedicado ás entidades do sector público autonómico. Pero para contas isto non supón achega ningunha á transparencia: "o único que se contén é unha ligazón ao inventario elaborado polo Ministerio de Facenda e non a un rexistro propio" e "non pode ser considerada como medio de publicación das entidades" previsto na lei. "Ademais -advirte- a relación contida no portal de transparencia é incompleta".


Summary: A formación ecoloxista presentou un informe que denuncia as elevadas emisións de gases contaminantes no noso país e advirte dos efectos prácticos que xa está tendo sobre a meteoroloxía galega. O documento propón nove medidas para frear a emisións nocivas.

Coincidindo coas xuntanzas do Grupo Intergubernamental sobre Cambio Climático da ONU (IPCC) en Vigo, Espazo Ecosocialista presentou un informe que denuncia as elevadas emisións de gases contaminantes no noso país e advirte dos efectos prácticos que xa está tendo sobre a meteoroloxía galega. No ano 2011 apúntase a un novo incremento de emisións tras tres ano de descenso. O aumento de emisións das centrais térmicas de carbón están detrás deste incremento O texto afirma que dende o ano 1990 as emisións galegas de gases de efecto invernadoiro "foron moi altas", incrementándose exponencialmente ate o ano 2008, superando nun 6,2% os límites de incremento dun 15% marcados polo Protocolo de Quioto para o conxunto do estado español para o período 1990 – 2012. O impacto da crise supuxo un descenso continuado entre 2008 e 2010 dun 26% explicado en grande parte pola entrada en funcionamento dos ciclos combinados de As Pontes e Meirama, xunto cun forte incremento da produción renovable acaecida no 2010. Porén, no ano 2011 apúntase a un novo incremento de emisións tras tres ano de descenso. O aumento de emisións das centrais térmicas de carbón están detrás deste incremento, provocadas pola infrautilización das centrais de ciclo combinado debido ao custo de xeración por KW, ao parón eólico e á seca. Efectos visibles do cambio climático en Galicia En canto á precipitación, prevese unha diminución importante na primavera e no verán (agás na costa noroeste) e un aumento considerable na mesma magnitude no outono e no inverno, superior ao 25% A nivel climático, distintos estudos constatan unha diminución de días fríos en outono e un aumento de días cálidos en primavera e verán. En canto á precipitación, prevese unha diminución importante na primavera e no verán (agás na costa noroeste) e un aumento considerable na mesma magnitude no outono e no inverno, superior ao 25%. A media anual terá un aumento máis moderado, pero, aínda así, alcanzará o 25% nas montañas da dorsal galega. O informe tamén advirte de que no medio mariño se constata a redución nun 45% da intensidade media do afloramento nas rías galegas, o principal responsábel da súa fertilidade. Este fenómeno está ligado á frecuencia e intensidade dos ventos do nordeste que reduciu os días de presenza nun 30%. Por poñer un exemplo gráfico, a taxa de renovación da ría de Vigo duplicouse nos últimos 40 anos, diminuíndo a súa fertilidade. O informe tamén advirte de que no medio mariño se constata a redución nun 45% da intensidade media do afloramento nas rías galegas, o principal responsábel da súa fertilidade Outro elemento salientable é a expansión da temporada de incendios, agravándose as situacións de perigo en marzo e xuño e de xullo a setembro. Ademais, adiántase a época de floración de especies arbóreas, aumenta a caracterización mediterránea das especies e mudan os períodos de migración de aves. Propostas dende Galicia contra o cambio climático O Espazo Ecosocialista Galego critica a política levada a cabo polo Goberno galego nos últimos anos. Aínda con Fraga no poder preentouse a Estratexia Galega fronte ao Cambio Climático, "documento de referencia que ficou niso, nun documento sen maiores consecuencias", segundo Xan Duro. De igual xeito o Goberno PSdeG-BNG presentou o Plano Galego de Acción fronte á Mudanza Climática, que "a pesares de recoñecerlle o mérito de ser o primeiro do seu tipo no noso país, era moi pouco ambiciosa particularmente no tema de redución de emisións". Ademais, os Ecosocialistas denuncian outras políticas pública coma os planos de transporte presentados "que fomentaban maioritariamente o automóbil privado", o respaldo a produción eléctrica máis contaminante como a do carbón do carbón, a aposta pola incineración na xestión de residuos sólidos urbanos, a paralización do concurso eólico e a supresión da prima eólica. Proponse un plano de mobilidade sustentable que reduza a demanda de transporte e restrinxa o transporte privado Espazo Ecosocialista propón neste senso unha serie de medidas para loitar contra o cambio climático. Destacan a aprobación dunha Lei contra o Cambio Climático que estableza para Galicia obxectivos de redución das emisións causantes do cambio climático con reducións da orde do 30% ao respecto de 1990 para o 2020 e do 80% para o 2050. Ademais quérese implantar un programa de aforro e eficiencia enerxética con especial atención á rehabilitación enerxética dos edificios. E tamén un plan de implantación xeneralizado de enerxías renovábeis co obxectivo de acadar o 100% de produción enerxética renovábel no menor tempo posíbel. Este plan deberá fundamentarse na xeración distribuída e descentralizada, na maximización dos beneficios socioeconómicos para a sociedade galega e na minimización do seu impacto sobre territorio e biodiversidade. Tamén se propoñen políticas fiscais verdes que penalicen a produción eléctrica sucia e premien as enerxías renovables. E un plano de Mobilidade Sustentable que reduza a demanda de transporte, restrinxa o transporte privado (sobre todo nas comarcas urbanas) e logre unha transferencia substancial de pasaxeiros e mercadorías cara aos modos de transporte menos contaminantes. Demándase o peche de SOGAMA e apóstase pola redución de residuos, a compostaxe e a recuperación e reciclaxe cunha estrutura comarcal Proponse promover unha agricultura sustentable a escala local, ecolóxica, desenvolvendo circuítos de comercialización de proximidade. E, finalmente, demándase o peche da inicineradora de SOGAMA e apóstase pola redución de residuos, a compostaxe de fracción orgánica e a recuperación e reciclaxe cunha estrutura comarcal. Dossier completo


Summary: O acto decorrerá o 28 de setembro na Eira da Xoana. Haberá exposicións e coloquios sobre este relixioso, militante da esquerda nacionalista e avogado das Comisións Labregas que finou en febreiro de 2010

A Eira de Xoana e Adega organizan o 28 de setembro un acto de lembranza e homenaxe a Leopoldo López Rego, focense que combinou as súas crenzas cristiáns coa militancia no nacionalismo e un compromiso coas clases populares, nomeadamente cos labregos, aos que como avogado de Comisións Labregas defendeu en múltiples conflitos e loitas. A Eira de Xoana acolle este acto de lembranza. Ás 14:00 horas haberá un xantar de convivio que, ás 17:00, dará paso á homenaxe. Constará de exposicións de fotografías, vídeos e diferente material sobre a vida e o compromiso de López Rego. Ademais, repartirase entre @s asistentes unha sinopse biográfica e un relato curto escrito polo prpio focense. No 1975 foi detido pola policía española por acumular propaganda política nun convento melidense Candidato ao Senado español polo BNPG Leopoldo Hilario López Rego foi relixioso da orde dos Pasionistas. Candidato ao Senado polo Bloque Nacional-Popular Galego (BNPG) nas eleccións de 1977. Uns anos antes, no tardofranquismo, fora detido por acumular propaganda política no convento melidense onde residía. A faceta relixiosa de López Rego complementábase coa de avogado. Como tal defendeu a numerosos militantes das Comisións Labregas e a grupos veciñais en conflitos sociais. O seu compromiso provocoulle moitos enfrontamentos coa xerarquía eclesiástica, que censuraba o seu posicionamento político.Na década dos 80, deixou os hábitos e aprobou unha oposición a secretario de concellos. Paixón e compromiso Leopoldo desenvolveu "un importante traballo de carácter político, cultural e social; creou asociacións culturais, órganos de expresión escrita, desenvolveu actividades formativas -particularmente entre a mocidade- e agrupou todo o que se movía na comarca de Melide en contra da ditadura", lembraba A. Ansede co gallo do seu pasamento.