Summary: Entre o sábado 4 e o sábado 11 a cidade encherase de espectáculos de clown, pasarrúas e obradoiros, nunha nova edición do Festival Internacional Festiclown Lugo.

Máis de vinte actuacións encherán de sorpresas, risas e compromiso social as rúas da cidade lucense. Ese é o espírito do Festiclown -organizado por Pallasos en Rebeldía e dirixido polo clown Iván Prado-, que ademais neste 2014 celebra o seu quince aniversario. Para festexalo repite por segundo curso consecutivo a fórmula de multisede, de xeito que visita este ano tres continentes. Antes do verán, o festival achegouse a Rivas-Vaciamadrid e Brasil, onde animou unha das favelas máis grandes do país. Xa en setembro, San Fernando de Henares converteuse nunha nova parada e agora o traxecto remata en Lugo e Cisxordania, que recibirán ao Festiclown de forma simultánea. Lugo recibirá a visita de clowns e artistas de prestixio internacional. Peter Punk, Os Sete Magníficos máis 1, Código Morsa, Circo Chosco, a Magnifique Bande dos Homes sen Medo, Fanfarria Taquicardia ou o alemán Djuggledy serán algúns dos artistas que intervirán. Precisamente Código Morsa serán os encargados de abrir este sábado 4 a programación nas rúas co seu espectáculo Supergalácticos, na Praza do Campo ás 17 horas. A partir dese momento arrincará un completo programa de actividades que terá lugar entre o 4 e o 11 de outubro, coincidindo coas Festas de San Froilán. Peter Punk, Os Sete Magníficos máis 1, Código Morsa, Circo Chosco, a Magnifique Bande dos Homes sen Medo, Fanfarria Taquicardia ou o alemán Djuggledy serán algúns dos artistas que intervirán O Festiclown divide a súa programación nunha serie de apartados. O primeiro deles é a Mostra Internacional, que contará coa participación do clown Peter Punk, da compañía Mundo Mandarina, do mago Miguelillo e do artista alemán Djuggledy. O segundo apartado é o Desclowntrol nas rúas, que se encarga de animar Lugo con pasarrúas, actuacións ao aire libre e música a cargo da Magnifique Bande dos Homes sen Medo, de Fanfarria Taquikardia ou Cé Orquestra Pantasma. O terceiro apartado é o dedicado ao ámbito social e en Lugo estará constituído por unha mesa redonda, na que se analizará a situación teatral en Lugo e a fronteira entre a escena profesional e a amadora. Celebrarase o xoves 9. Ademais, o Centro Cultural Uxío Novoneyra acollerá unha mostra sobre as actividades levadas a cabo en Palestina por Festiclown –que estará a disposición do público dende o venres 3 de outubro-. Tamén está prevista o martes 7 a proxección do documental Tres miradas, dous obxectivos no mesmo recinto, unha fita asinada por varios autores sobre a situación nos territorios ocupados. Un dos apartados máis importantes do Festiclown dende a súa fundación fai quince anos é o dedicado á formación. Neste tempo, realizáronse máis de 150 cursos e obradoiros nos que asistiron preto de dúas mil persoas. En Lugo, será o propio Iván Prado quen imparta un curso en sesión partida entre o venres 10 e o sábado 11 titulado Pallaseando a existencia. En paralelo, en Palestina Dende o 1 de outubro, ademais, o Festiclown está en Palestina, nas cidades de Nablus, Ramala e Xerusalén, que até o día 9 acollerán distintas actuacións en apoio das vítimas de Gaza Dende o 1 de outubro, ademais, o Festiclown está en Palestina, nas cidades de Nablus, Ramala e Xerusalén, que até o día 9 acollerán distintas actuacións en apoio das vítimas dos ataques israelís sobre a poboación civil en Gaza. Ademais do prestixioso actor e clown Pepe Viyuela e do propio Iván Prado, tamén participan artistas recoñecidos no ámbito circense, como o escocés Johny Melville, os brasileiros da compañía Traço e os españois Kanbahiota, Pablo Muñoz e Daviz Cebrián, a italiana Laura Mandarina e o arxentino Marcelo González. O músico madrileño Mr. Kilombo tamén se desprazou a Palestina co festival para darlle un toque musical á programación, que se completará coas actuacións de compañías locais.


Summary: O novo líder do PSOE visitou Compostela, onde o seu homólogo galego criticou a reunión que celebrarán o domingo na cidade Mariano Rajoy e Ángela Merkel.

O novo secretario xeral do PSOE, Pedro Sánchez, subliñou este sábado, na súa visita a Santiago de Compostela, que quere saber si o presidente do Goberno, Mariano Rajoy, apoia a reforma da Lei electoral ou esta é só unha proposta dalgúns membros do PP, como é o caso do vicesecretario de Política Autonómica e Local do PP, Javier Arenas. Así se pronunciou Sánchez tras ser preguntado polas declaracións de Arenas, quen indicou que o PSOE rexeitaba a reforma do sistema de elección de alcaldes proposto polo PP debido a que os socialistas non queren perder o "choio" de lograr alcaldías "sen gañar" eleccións. Así as cousas, Sánchez solicitou a comparecencia de Rajoy no Congreso para coñecer a súa opinión sobre a reforma da Lei electoral para que goberne a lista máis votada. Galiza Pola súa parte, Sánchez tamén mantivo reunións con socialistas galegos e representantes de diversos sectores. Estivo acompañado polo líder do PSOE en Galiza, José Ramón Gómez Besteiro, que fixo referencia á reunión que manterán en Santiago Mariano Rajoy e Ángela Merkel, na que farán un treito do Camiño de Santiago. "Agardo tamén pensen no camiño duro que lle espera a moita xente que non chega a fin de mes", dixo o presidente da Deputación de Lugo ao respecto.


Summary: O rexedor Xan Castaño (BNG) presentou a súa renuncia minutos antes do pleno, coincidindo co rexeitamento á moción por parte de tres concelleiros socialistas. Os edís de PP e PSOE que impulsaban a 'operación Drakkar' non chegaron a presentarse

A moción de censura presentada en Catoira contra Xan Castaño (BNG) non saíu finalmente adiante, debido a dous movementos de última hora, froito das negociacións entre nacionalistas e socialistasA moción de censura presentada en Catoira contra Xan Castaño (BNG) non saíu finalmente adiante, debido a dous movementos de última hora, froito das negociacións entre nacionalistas e socialistas. Por unha banda, minutos antes do inicio do pleno municipal o rexedor presentou a súa dimisión, explicando que con esta decisión buscaba favorecer un acordo co PSdeG-PSOE para que Catoira "teña un goberno progresista e forte". En paralelo, tres dos edís socialistas presentaron unha carta na que renunciaban a apoiar a moción de censura, sinalando que "non compartimos e non entendimos os fundamentos do acordo que se nos expuxeron a posteriori, e amosamos internamente no noso partido a nosa discordancia e a nosa intención de non apoiar esta iniciativa".Ante estes movementos, os concelleiros de PP e PSOE que impulsaban a moción de censura decidiron non acudir ao pleno, que non chegou a celebrarse.Os concelleiros de PP e PSOE que impulsaban a moción de censura decidiron non acudir ao pleno, que non chegou a celebrarseA moción -denominada nos últimos días "operación Drakkar"- fora presentada o pasado 3 de marzo por PP (que conta con dous edís na corporación, trala renuncia dunha das súas representantes) e PSdeG-PSOE (con cinco concelleiros) contra un Castaño que está apoiado unicamente por tres representantes do BNG e que o pasado ano foi elixido tamén cos votos populares, acabando así con 36 anos de gobernos socialistas, dende 1989 con Alberto García á fronte.A operación fora rexeitada polas cúpulas de PP e, sobre todo, de PSdeG-PSOE, pero aínda así seguíu adiante, entre as críticas dun BNG que lle reclamaba á dirección galega dos socialistas que intervise para frear un proceso que lle devolvería o bastón de mando a Alberto García, compartindo a alcaldía co PP en periodos iguais de tempo nos tres anos que restan de mandato. Catoira fica provisionalmente sen alcalde, e as súas funcións son delegadas temporalmente na tenente de alcalde, María PazO Bloque interpelou directamente a Gonzalo Caballero, preguntando se "esta é a forma que ten o PSdeG-PSOE de entender o cambio en vésperas das eleccións galegas". A resposta dos socialistas é que a formación rexeita os pactos co PP "agora e sempre" e que xa abrira un expediente a Alberto García, que estaba pendente de sanción. De igual xeito, nos últimos días o BNG de Catoira ofrecera aos socialistas un acordo de goberno entre as dúas formacións, que dependía en boa medida da renuncia do ata hoxe alcalde.Finalmente, semella que esas negociacións si deron os seus froitos, provocando a un tempo a renuncia de dous edís socialistas a apoiar a moción de censura e a dimisión do alcalde Xan Castaño, buscando facilitar este acordo. Catoira fica provisionalmente sen alcalde, e as súas funcións son delegadas temporalmente na tenente de alcalde, María Paz.Os tres concelleiros socialistas que este xoves renunciaron a apoiar a moción de censura sinalan que "dende hai tempo vimos dialogando, con varias das partes implicadas, sobre a gobernabilidade de Catoira, procurando e propoñendo solucións de acordo e que resolvan o escenario. Estas solucións pasan, segundo o entendemos, por un goberno de progreso, de esquerdas e estable que permita achegar solucións aos problemas da veciñanza de Catoira". "Afrontamos esta nova oportunidade para o PSdeG e o BNG co convencemento de que podemos pular por un bo goberno para Catoira, que evite poñer por riba os enfenfrentamentos persoais sobre os políticos, e que pense en mirar para adiante e non para atrás", conclúen.


Summary: O Partido dos Trabalhadores reagiu à decissão do Tribunal Supremo que abre as portas da cadeia a Lula da Silva, embora este não ter sido condenado por sentença firme. O partido esquerdista julga que o seu líder foi condenado sem provas por um tribunal de segunda instância, uma sentença que foi apelada perante o Tribunal Supremo Federal. Lula, com 35 por cento, encabeça os inquéritos para as presidenciais de Outubro.

"O povo brasileiro tem o direito de votar em Lula, o candidato da esperança. O PT defenderá esta candidatura nas ruas e em todas as instâncias, até as últimas consequências", diz num comunicado uma formação política que nos últimos dois anos viu como desde a establishment do país primeiro se atacava Dilma Rousseff -a presidente foi deposta num impeachment- e agora se tenta evitar a candidatura do seu líder histórico nas eleições do vindouro outono. O PT acha que a Constituição -que proíbe a prisão de pessoas sobre as que ainda não pesa uma sentença firme- "foi rasgada por quem deveria defendê-la e a maioria do Supremo Tribunal Federal sancionou mais uma violência contra o maior líder popular do país, o ex-presidente Luiz Inácio Lula da Silva". Lula, aconselhado pelos seus advogados, decidiu guardar silêncio. Nos próximos dias poderia ingressar em prisão, mas é seguro que a sua defesa apresentará um recurso de não constitucionalidade contra esta decisão do Supremo.


Summary: Participan varias das poñentes convidadas no seu momento pola UDC, entre elas, representantes de OTRAS (Sindicato Organización de Trabajadoras Sexuales) e AFEMTRAS (Agrupación Feminista de Trabajadoras Sexuales).

"Mulleres migrantes e traballo sexual na Galiza" é o título da conferencia de Laura Oso, profesora na Facultade de Socioloxía da UDC, intervención que xa figuraba no programa das xornadas canceladas o pasado día 11 polo reitor e que abrirá no Centro Social A Comuna, na Coruña, outras xornadas de dous días coa mesma temática e moitas das participantes anunciadas no evento da UDC. A Universidade da Coruña explicou nun comunicado o día 11 que "non se reúnen as condicións necesarias" para "a realización das Xornadas sobre Traballo Sexual". Pero non conseguiu atallar a polémica. Eses días empezara a circular polas redes o manifesto Polo dereito a debater na Universidade e en todas partes ao que se adheriron máis dun cento de docentes universitarios en todo o Estado. "Cancelar estas xornadas suporía unha grave vulneración do dereito á liberdade de expresión no ámbito universitario, faría perigar a liberdade de cátedra e de investigación consagradas na Constitución". A polémica desbordou o debate entre as abolicionistas e as partidarias da legalización, e converteuse nunha cuestión sobre os límites da liberdade de expresión que dividiu mesmo ás abolicionistas. Na Comuna optaron por dar voz ás persoas que malia todo queren expresar a súa posición e esta quinta feira as conferencias comezarán ás 9.30. Prolongaranse até a sexta, e nelas intervirán moitas (non todas) das poñentes convidadas a aquelas xornadas na UDC. Entre as participantes están activistas de OTRAS, AFEMTRAS e do Colectivo de Prostitutas de Sevilla, que consideran a prostitución como un traballo que debe ser atendido e regulado pola lexislación laboral.


Summary: Neses momentos no centro non había ningún facultativo ao ter este que saír para atender unha urxencia.

Un estradense de 65 anos de idade, José Manuel B. B, faleceu esta fin de semana cando se atopaba no Pac da Estrada e sen poder recibir asistencia médica ao estar o único médico fóra do centro para atender unha urxencia. Esta persoa, de 65 anos de idade, morreu no PAC atragoado no seu propio vómito segundo recollen medios como Cadena Ser e La Voz citando familiares que se atopaban con el canda os feitos. O sábado, día do suceso, no PAC da Estraba había un único facultativo para atender os doentes. O médico abandonara o centro para atender unha emerxencia, Cando volveu ao centro, José Manuel B.B. xa falecera. A familia non desbota emprender accións xudiciais contra o Sergas.


A raíz dos últimos acontecementos nos que Galicia está inmersa poderiamos afirmar que ao noso país parece que lle mirou un torto. Mesmo poderiamos aplicar dúas frases feitas para a ocasión: "Non hai peor cego que o que non quere ver" e "no pais dos cegos o torto é o rei". Con ser certo en parte estas sentencias non deberiamos deixarnos levar por unha realidade adversa ou pola melancolía. Fraga liquidou as posibilidades de construír unha esquerda nacional hexemónica por medio dun dobre xogo: favorecer o localismo de corte españolista do vazquismo no PSdeG e fomentar unha vertebración nacionalista dominada por un partido fundamentalista. Con esa combinación a dereita sabe que terá ocupada a Xunta de Galicia a maior parte do tempo e so cando se dean unha condicións extraordinarias coma as que se deron a mediados da década pasada, axudados por unha situación de emerxencia coma a do Prestige, poden ceder temporalmente o seu domino. Parece que o fraguismo se resiste a morrer ! Así foi e así parece que vai seguir sendo se temos en conta os resultados, por outra parte xa esperados, da última ( derradeira ? ) asemblea do BNG. No PSdeG as cousas non pintan mellor, e ou por un cambio radical no PSOE puidérase producir un efecto domino, ou a ausencia de proxecto nacional impedirá que reciba o respaldo maioritario da cidadanía. Xa hai tres anos nun artigo titulado "non hai partido" explicaba os motivos polos que pensaba que a batalla por renovar e actualizar a esquerda nacional dentro do BNG non tiña posibilidade. Fundamental esa imposibilidade sustentábase en que a base renovadora do BNG xa non estaba dentro senón fora. Aínda así a batalla pola renovación e converxencia da esquerda nacional ten e debe darse en distintos frontes e á vez, e aínda que con todo seguridade a alternativa habería que construíla fora, so cabía agradecer a xenerosidade, a valentía e a supremacía ética coa que estivo a actuar Xosé Manuel Beiras. Agora ben, toda vez que o BNG abandonou o bloque (no sentido de construción hexemónica), correspóndelle agora ao bloque (histórico) abandonar o BNG (siglas) aínda que sexa con 10 anos de retraso. Que podemos facer as cidadás e os cidadáns para salvagardar o ben común en primeira instancia e para construír a alternativa en segunda, diante dun BNG disposto a escusarse como alternativa e a un PSdeG que renunciou hai tempo a defender ao país. Construír a alternativa sobre novos parámetros. Trala caída do muro de Berlín e despois do fin de etapa dos partidos comunistas, non era máis que unha cuestión de tempo que asistiramos tamén ao fin de etapa dos partidos socialdemócratas tal como os coñécemos ata hoxe. A esquerda se ten que refundar baixo unhas novas claves de transversalidade e abordando as novas contradicións, fundamentalmente ecolóxicas. O ecosocialismo acaba de darlle o 'sorpasso' á socialdemocracia clásica en Finlandia, e probable que ocorra o mesmo en Alemaña. Namentres algúns aquí empéñanse en seguir construíndo a alternativa ao PP sobre proxectos do século XIX. O capitalismo monopolista pon de manifesto dúas grandes contradicións: a falacia do liberalismo, pois este tal como foi formulada polos seus teóricos non existe; e a propia supervivencia do planeta, pois o lucro carece da sensibilidade mínima para pensar nas xeracións vindeiras e nas outras especies coas que convivimos. Curiosamente diante desas dúas realidades o nacionalismo e a esquerda segue maioritariamente a debaterse entre comunismo ou socialdemocracia, dúas versións da mesma esquerda eurocentrista, etnocentrista, corporativista e industrialista. Cantos anos teremos que esperar, unha vez máis, para que en Galicia estean presentes as correntes que se moven na esquerda avanzada global ? Faise necesario abordar a política con novos prismas, cun cambio metodolóxico radical e un cambio epistemolóxico central. Construír un polo de ecoloxismo político que poña na axenda os elementos fundamentais do noso tempo, unha esquerda renovada que conecte coas demandas de radicalidade democrática da cidadanía. Pero hai máis. Tamén hai que vertebrar unha alternativa nacional antimonopolista que agrupe á maioría de afectados polas directrices das políticas neocom que saen dos nosos gobernantes ao ditado das grandes corporacións. Para elo debemos de destruír as dicotomías (sen solución dialéctica) na que temos estado inmersos nos últimos decenios. Reforma versus revolución. Re-evolución. Non é posible cambios estruturais senón se impulsa antes un programa de políticas de reforma forte e reciprocamente non se abordan as reformas necesarias senón se enmarcan nun proxecto de cambio estrutural. Nacionalismo versus non nacionalismo. Nacional. O carácter nacional como punto de encontro daquelas persoas que se recoñecen como parte dunha mesma nación e avogan por avanzar no seu autogoberno. Entre o illacionismo esencialista e o sucursalismo cástrante , cabería apuntarse a construír un proxecto propio en réxime de 'joint venture' con outras forzas necesarias para o cambio social e a biodiversidade plurinacional. Desenvolvemento versus conservacionismo. Sustentabilidade. O modelo produtivista da esquerda europea do século XIX ten sido prexudicial para a maioría da poboación que habita nos países do Sur e ten colocado ao planeta ao borde do infarto ecolóxico. Soamente desde a sustentabilidade e a economía eco-social é posible desenvolver un programa global de desenvolvemento que tendo en conta os limites do planeta plantexe novas miradas e novos niveis materiais e espirituais de benestar. Para elo faise necesario acabar coa herdanza do fraguismo en tódalas súas dimensións (#goodbyefraguismo) e de paso regresar ao futuro.


Unha jaima é unha tenda de campaña grande que serve de pequena vivenda baleira no medio deserto. Chantada na area, durante séculos valeu para que os comerciantes se protexesen das tormentas ou para que se asentasen temporalmente. O paso do nomadismo ao sedentarismo provocou que devagar deixasen de ser fogares e que co auxe do turismo se convertesen en restaurantes ou pequenos hostais de aventureiros. As guerras e os desprazamentos masivos de poboación fixeron rexurdir as jaimas como fogares en aldeas improvisadas no medio da nada. O campo de refuxiados de Markazi é unha desas pequenas cidades, levantadas no deserto, con todas as comodidades que pode ter unha vila feita de tendas de campaña. Esas carpas onde nalgún momento do día é posible topar unha pequena sombra son vivendas familiares, ultramarinos, escolas, e ás veces centros culturais e mesmo discotecas. Baixo tellados de tea, as carpas son todas as dependencias dunha casa, todas as aulas dunha escola, todos os andeis dun supermercado e mesmo museos. Nelas viven o presente os refuxiados e no seu día a día reflicten un pasado próximo cheo de horrores e un futuro incerto que parece asentarse como as jaimas que xa non son de tea e son caravanas ou as que xa están construídas en cemento. A vida nun campo de refuxiados é rutineira. Despois de erguérense, os cativos van da tenda-lar á tenda-escola; os profesores fan o mesmo e os que non teñen ocupación buscan acubillo entre unhas e outras carpas. Na escola séguese o currículo iemení, coa esperanza de continuar estudos no país, e alén da formación, ofrécense cursos e actividades co fin de distraer a xente, mais non coa intención de facer actividades duradeiras. Ás veces as jaimas son teterías, parladoiros e qaterías, o lugar onde se masca qat, a planta que paraliza o Iemen á hora da sesta; noutras ocasións son salóns de xogo ou salas de cine; as máis, son o lar dos refuxiados que viven na marxe, a camiño dun destino sen final.


Summary: Entidades LGTBI galegas lanzan unha campaña para reclamar a aprobación da lei de identidade. Malia o crecente "apoio social" as persoas transexuais aínda sofren problemas na vida cotiá que a lei contribuiría a paliar, explican

Diversos grupos do movemento LGTBI galego traballan dende hai meses na súa proposta de Lei Galega de Identidade de Xénero. A proposta lexislativa deu o seu primeiro paso para ser tramitada no Parlamento co rexistro formalizado o pasado febreiro e agora tres destes colectivos -Amizando, Arelas e Ultreia- procuran impulsar o procedemento cunha campaña para recabar apoio da cidadanía. Baixo o lema Existimos! estas entidades queren transformar o apoio da "maior parte da sociedade" en medidas concretas que "garantan os nosos dereitos" e, en definitiva, "recoñezan a nosa existencia", explican. Malia o crecente "apoio social" as persoas transexuais aínda sofren problemas na vida cotiá que a lei contribuiría a paliar, explican as entidades que promoven a campaña Unha campaña de recollida de sinaturas e o vídeo que acompaña estas liñas, con rostros coñecidos do mundo da televisión, a cultura e o deporte, son os eixos fundamentais dunha campaña que tenta facer ver as áreas de "desprotección" que aínda existen para as persoas transexuais. Así, exemplifican, o Servizo Galego de Saúde aínda as somete "a un diagnóstico baseado en estereotipos" e "afástanos sde servizos básicos" e na vida cotiá o "atraso legal" provoca dificultades en ámbitos como o laboral, no que "é difícil que contraten persoas cunha identidade e imaxe distinta á que figura no DNI", unha cuestión burocrática que "dificulta situacións básicas, como pagar cunha tarxeta ou viaxar a outro país". "A maior parte da sociedade asumiu que existimos, como demostra o apoio masivo" fronte "ás mensaxes transfóbicas de certas campañas" e por iso coidan que chegou o momento de "deixar de ser invisibles" no ámbito lexislativo galego. "Pedimos un compromiso a todos os partidos" para "aprobar o antes posible a lei galega de identidade de xénero". Garantiranse así "dereitos básicos" e promoverase dende a Administración galega "que a diferenza e a diversidade sexa un valor a respectar", conclúen.


Summary: O Goberno galego reduce en case 600.000 euros a dotación orzamentaria do salario da liberdade malia ter que ampliar o crédito en anos anteriores polo gran volume de solicitudes

Nova tesoirada social, desta volta nun dos elos máis febles da cadea. A secretaría xeral de Igualdade, órgano dependente da Vicepresidencia da Xunta, vén de convocar as "axudas periódicas de apoio a mulleres que sofren violencia de xénero", isto é, o coñecido como "salario da liberdade", creado en tempos do bipartito e que, "con carácter xeral", supón unha asignación económica de 600 euros -pode oscilar entre os 400 e os 800 en determinados casos- ás vítimas de violencia machista para liberalas da dependencia económica a respecto do maltratador. A convocatoria para 2013 vén cunha desagradable sorpresa: unha redución do 24,5% na súa dotación orzamentaria en comparación co ano anterior. Na convocatoria do ano 2012, o derradeiro da pasada lexislatura, Igualdade achegoulle a estas axudas unha partida económica de 2,4 millóns de euros. Non obstante, o gran "volume" de solicitudes fixo necesario que, contra finais do exercicio económico, no mes de outubro, o departamento autonómico tivese que ampliar o crédio destes subsidios. O número de solicitudes provocou que "non poida sen atendidas polo esgotamento do crédito inicialmente asignado" e por iso "resulta necesario incrementar a dotación orzamentaria" en 218.886,66 euros, argumentaba o goberno. En anos anteriores a Xunta tivo que ampliar o crédito das axudas ante o gran volume de solicitudes Non foi 2012 o primeiro ano en que as axudas solicitadas superaron as previsións gobernamentais. Tamén en 2011 aconteceu, malia seren obxecto dunha ampliación de crédito, remataron os recursos asignados e, a mediados de decembro dese ano daba "a coñecer o esgotamento do crédito dispoñible". Malia a todo isto, en 2013 as vítimas das agresións machistas -en 2012 presentáronse en Galicia 4.788 denuncias- estarán economicamente menos protexidas polo Executivo autonómico. Concretamente, disporán de case 600.000 euros menos, xa que a partida económica queda en 1,9 millóns de euros. Este recorte prodúcese nun contexto no que os principais organismos e persoas expertas na prevención e tratamento da violencia machista advirten de que a crise económica e as retalladas sociais se están a converter nun obstáculo para "saír do círculo" da violencia machista. A última en advertilo ata o momento foi a presidenta do Observatorio contra a Violencia Doméstica e de Xénero, Inmaculada Montalbán, quen en días pasados sinalaba que o descenso no número de denuncias por maltrato nos últimos anos -en Galicia foi de case un 20% entre 2011 e 2012- pode "ser debida ao impacto da crise económica, tanto na vítima como na súa familia e na propia sociedade". "As mulleres que están metidas na espiral da violencia agora saen con maior dificultade, porque moitas non teñen de que vivir" Neste contexto, Montalbán subliña o "esforzo social e institucional realizado nos últimos anos" na loita contra o maltrato e considera necesario "manter todos os recursos imprescindibles para asistir de maneira integral e recuperar ás vítimas". Nun sentido semellante Raquel Castillejo, catedrática de Dereito Procesual da USC e experta no estudo e na abordaxe da violencia machista, explicaba hai poucos meses en Praza Pública que "as mulleres que xa están metidas na espiral da violencia agora saen con maior dificultade, porque moitas aguantan porque non teñen de que vivir".


Summary: Parlamentari@s da formación conservadora na comisión de Educación votan en contra da moción de AGE apoiada por BNG e PSOE en que se pedía o cesamento dos concertos con colexios que segregan por xénero. Seguindo os argumentos que xa dera o conselleiro Vázquez, apelaron á "liberdade"

"Igual que ninguén defendería un colexio que separase os rapaces brancos dos negros, tampouco é de recibo amparar escolas que non permiten que nenas e nenos estuden xuntos". Así llo fixo saber o deputado de AGE Ramón Vázquez ao conselleiro de Educación, Jesús Vázquez, na moción, que se debateu esta terza feira, en que a coalición exixía que se suprimise os concertos cos cinco centros de ensino privados que segregan o alumnado por razón de xénero. Porén, ao igual que xa fixera en agosto, cando o Tribunal Supremo prohibiu que estes colexios recibisen diñeiro público en Andalucía e Cantabria, o PP volveu apelar desta volta "á liberdade" para votar en contra da iniciativa, apoiada por BNG e PSOE, para retirar a achega de 3 mil euros anuais que recibirían os cinco centros segregacionistas que funcionan na Galiza: Monte Castelao, Las Acacias e Aloya en Vigo; e Montespiño e Peñarredonda na Coruña. A formación conservadora escudouse máis unha vez nas tres sentenzas que o Tribunal Superior galego ditou a favor da subvención con cartos públicos a colexios que separan por xénero, obviando que ambas resolución foron recorridas perante o Supremo pola parte demandante (CIG, CC OO e UGT) e que o Alto tribunal non se pronunciou aínda. Cómpre lembrar que a Lei Orgánica de Educación, aínda en vigor até que saia adiante a LOMCE que promove o ministro Wert, impide a discriminación por razóns de sexo coas subvencións con cartos públicos.


Summary: Unha de cada cen persoas padece o Trastorno do Espectro Autista (TEA).

Esta quinta feira conmemórase o Día Internacional da Síndrome de Asperger, unha xornada destinada a sensibilizar a poboación a respecto deste trastorno que se recolle no marco do Trastorno do Espectro Autista (TEA). Segundo datos achegados pola Federación Autismo Galiza, a síndrome afecta a 1 de cada 100 persoas, e no país habería perto de 27.000 casos. "Até hai pouco tiñamos un descoñecemento practicamente total do TEA, xa que non afecta a todas as persoas por igual e non ten trazos visíbeis que o identifiquen", salienta, en declaracións a Nós Diario, a presidenta da Federación, Mercedes Fernández. Estes días están a desenvolver diferentes actividades de concienciación social baixo o lema 'Fai Espazo', como o encontro telemático 'Asperger e actualidade'. "Centramos a campaña na formación e a inserción laboral, que é onde atopan máis dificultades. Queremos aproveitar a reforma da FP para lles dar o apoio que precisan e garantir o seu acceso ao emprego", di. Neste senso, apunta que unha das principais dificultades que atopan normalmente estas persoas é, precisamente, a busca dun traballo. "Son persoas, nalgúns casos, cunhas capacidades cognitivas por riba da media, polo que poden desenvolver calquera traballo se contan co apoio preciso", argumenta. Así mesmo, Fernández fai fincapé na importancia de que as persoas con TEA poidan optar a "determinadas subvencións e axudas na educación e o emprego" das que hoxe boa parte delas fican excluídas por non teren recoñecido 33% de discapacidade requirido. "A pesar de que non se lles recoñeza a discapacidade, son persoas con certas limitacións para desenvolverse no eido social. Habería que darlles esa posibilidade para que tivesen máis opcións de atopar un traballo", incide. Os efectos da pandemia A psicóloga Cristina Couto, quen traballa con persoas con TEA, asegura que a crise sanitaria da Covid provoca reaccións opostas en función da persoa: "Polo xeral, ao igual que nos pasou a todas, padecen moita ansiedade, porque teñen unhas rutinas ríxidas e non é doado comprender o que está a pasar. Porén, si detectamos que outras persoas están encantadas na casa porque non teñen que ir á escola e interactuar, e isto debe facernos reflexionar, porque é evidente que os recursos que pomos ao seu dispor non responden ás súas necesidades", relata a este xornal. Por outra banda, salienta a importancia de "ofrecer apoio psicolóxico" desde idades temperás, unha atención que debe ser "individual e personalizada" e axeitarse ás "necesidades específicas" de cadaquén. "Tamén precisan un apoio na Sanidade, con medidas sinxelas que teñan en conta as súas características para pasar unha consulta médica", engade.


Summary: O Consello de Goberno da Universidade amosa nun comunicado "o seu rexeitamento absoluto, tanto da forma como do fondo" das medidas do Goberno que supoñen o prezo da matrícula e pide á Xunta que "garanta o financiamento público e sen aumento de prezos" do sistema universitario galego

A Universidade de Santiago de Compostela (USC) vén de aprobar na sesión do Consello de Goberno o seu posicionamento contrario á suba dos prezos das matrículas universitarias para o vindeiro ano, tal e como solicita o Goberno central a través do Real Decreto-Lei 14/2012. Con este rexeitamento, a USC une a súa voz á Universidade da Coruña (UdC), que xa deixara claro o seu rotundo non a unhas medidas que poderían supoñer un aumento de máis do 60% no importe que os estudantes deberían pagar por acceder aos seus estudos. Por unanimidade, a USC expresou nunha nota o seu "rexeitamento absoluto, tanto da forma como do fondo, do Real Decreto-Lei, que prexudica gravemente o modelo de universidade pública, na que debe primar o principio de igualdade de oportunidades previsto na exposición de motivos da Lei Orgánica de Universidades". Ademais, expresa tamén a súa posición contraria a "tres medidas de especial gravidade": a suba dos prezos das taxas "nun momento de grave crise", os mecanismos propostos para a valoración da dedicación docente e investigadora, "que agravan os problemas actuais da universidade", e a regulación de aspectos fundamentais "que vulneran a autonomía universitaria e que están reservados ás institucións académicas". Do mesmo xeito, a USC expresa que o Real Decreto-lei "supón un obstáculo claro no proceso de mellora da universidade" e pide a retirada do devandito decreto, así como que a Xunta "asuma as súas responsabilidades e garanta o financiamento público do sistema universitario galego, sen repercutir coa suba dos prezos nos sectores máis desfavorecidos". Incluso a Universidade pide "á comunidade universitaria e á sociedade en xeral" que participe "na defensa e na mellora deste servizo público". A USC pide á Xunta que garanta o financiamento público e sen suba de taxas das universidades galegas Fose pola presión dos estudantes que se manifestaron fronte á Reitoría ante a reunión do Consello ou polo rexeitamento da medida, o feito é que o reitor Juan Casares Long aposta agora por posicionarse en contra das subas das taxas e únese así á postura da UdC, á espera ambos da resposta da Universidade de Vigo, que presumiblemente tamén dirá que non á suba do importe das matrículas. Xa antes da entrada no Consello de Goberno, e ante a protesta de máis dun cento de estudantes convocados por Comités, Liga Estudantil ou Galiza Nova, o resitor Casares Long censurara o decreto por "non ser consensuado". "É un documento que non comprendemos e que non compartimos", asegurou.


Summary: De que é síntoma á filtración á imprensa -claramente fogo amigo- da petición de meios humanos e materiais formulada polo portavoz do grupo parlamentar de En Marea, Luís Villares? Ten apoios Carmen Santos para continuar a liderar Podemos na Galiza? A seguir, as respostas a estas perguntas.

A filtración aos medios de comunicación da solicitude de Luís Villares á Coordinadora de En Marea, na que demandaba un chófer, un secretario persoal e un réxime de retribucións particular e as súas posteriores declaracións, nas que se ofrecía a liderar, como persoa de consenso entre as partes, a organización política resultante, non son máis que a expresión do profundo conflito no que se atopa inmersa a converxencia. Súmase a este debate, un novo factor de diverxencia, como é o cuestionamento aberto da figura de Villares como persoa axeitada para dirixir En Marea no novo tempo político que se abre após as pasadas eleccións autonómicas. A situación vese agravada polas liortas internas das forzas políticas que conforman o partido instrumental, destacando a loita dentro de Podemos, enfrontado a un tempo, á súa xa tradicional pelexa doméstica entre as familias galegas e as leas derivadas do debate asembleario en marcha. A guerra non dá tregua á franquía galega de Podemos. A maioría que situou Carme Santos na secretaría xeral da formación morada fendeu pola metade, até o punto de que ás tres familias tradicionais da organización, os "errejonistas", cuxa cabeza visíbel é Ánxela Rodríguez, os "Anticapitalistas" representados por Paula Quinteiro, e o grupo de Pablo Iglesias, do que fai parte CarmenSantos, engádeselle unha cuarta que fai da oposición á participación na Marea e da crítica á actual dirección galega o seu cabalo de batalla. A nova corrente, xurdida da maioría que anteriormente apoiaba Santos, agrupada arredor da autodenominada "Asemblea de Concellos de Podemos Galicia", cunha destacada presenza nos ámbitos vilegos e da que fan parte entre outros Xosé Zapata, Carlos Armada ou Eusebio Ónega, será decisiva na conformación da nova dirección de Podemos en Galiza. A esta altura, ninguén dúbida que Carmen Santos non conta cos apoios necesarios para continuar ao fronte da organización, situándose á cabeza das apostas para sucedela Luca Chao, parlamentaria pola Coruña, membro da candidatura de Ánxela Rodríguez Pam na pasada Asemblea, figura destacada do sector errejonista e que mesmo contaría coa axuda da militancia próxima a Anticapitalistas. Porén, nesta cuestión, como aconteceu coa formula de concorrencia das autonómicas, o que será decisivo é a posición da dirección central da formación morada. A maioría que situou Carme Santos na secretaría xeral da formación morada fendeu pola metade Santos xógase o futuro ao trunfo do sector de Iglesias. Isto explicaría o seu apoio tan activo a Ramón Espinar, cabeza de cartel da candidatura de Iglesias en Madrid que se vai enfrontar nas primarias da organización á errejonista Rita Maestre, tenente de alcalde da capital do estado. Neste sentido non pasou desapercibida o pasado domingo a presenza da secretaria xeral da formación morada na Galiza no acto de presentación da equipa de Espinar, froito dun pacto entre os próximos a Pablo Iglesias e a militancia de Anticapitalistas para evitar o trunfo dos errejonistas. Á espera de coñecer a composición definitiva dos órganos de dirección resultantes das votacións que se celebran entre o 6 e o 8 de Novembro, na primeira fase da asemblea resultou claramente gañadora a alternativa errejonista que logrou impor dez relatorios por un do grupo de Iglesias. Á fronte madrileña, sumáselle tamén a andaluza, onde a actual secretaria xeral de Podemos en Andalucía e dirixente de Anticapitalistas, aliada con Iglesias nesta batalla, terá que enfrontarse a outras dúas candidaturas, promovidas polos próximos a Errejón. Sexa como for, Madrid e Andalucía marcan o camiño da loita decisiva da organización que se resolverá nunha asemblea estatal a celebrar na primavera de 2017, onde destaca o equilibrio de forzas entre as dúas principais tendencias da organización. A conflitividade de Podemos é un importante factor de inestabilidade na Marea A conflitividade de Podemos é un importante factor de inestabilidade na Marea. Se ben a formación morada carece dunha posición única sobre o camiño a seguir por En Marea, así como da persoa que debe dirixila, a liña maioritaria defende preservar a configuración actual da confluencia e un liderado diferente no institucional e no organizativo. Semella que nesta alternativa non se atopa só Podemos e nesa lóxica explícase a filtración aos medios de comunicación da solicitude de Luís Villares á Coordinadora de En Marea demandando un chófer, un secretario persoal e un réxime de retribucións particular. Independentemente da autoría da filtración, o que esta demostra e fai pública é a oposición dunha parte das forzas da confluencia á elección de Luís Villares como máximo responsábel do partido instrumental e o desexo que o seu papel político se limite a súa función como portavoz parlamentario. Nesta liña, fontes de En Marea consultadas por Sermos Galiza aclaran que na dirección de En Marea ninguén cuestiona que Villares precise un chófer ou un secretario, "o propio Beiras en determinados momentos da súa actividade política contou con el", agora ben outra cousa é que el deba ser o secretario xeral da organización que xorda. Así e todo, o relevante é que a día de hoxe poucas dúbidas fican de que o de Lugo recebe a contestación dunha parte significativa dos adheridos a En Marea. Independentemente da autoría da filtración, o que esta demostra e fai pública é a oposición dunha parte das forzas da confluencia a elección de Luís Villares como máximo responsábel do partido A oposición a Villares é transversal. Aínda que o núcleo deste grupo confórmase arredor da militancia de Podemos, da Marea Atlántica -a quen os próximos a Villares acusan da filtración á prensa da súa solicitude de medios- e de Esquerda Unida, tamén partillan esta posición sectores minoritario de Anova e membros de Compostela Aberta que desde o primeiro momento apostaron por Martiño Noriega como candidato da converxencia. O magma deste conglomerado é de procedencia diversa, atopándose desde persoas que nunca avalaron a candidatura de Villares até outros que ficaron decepcionados co seu papel na campaña electoral e tamén aqueles que aspiran a tomar o seu relevo. O silencio dos parceiros da confluencia diante dunhas declaracións do propio Villares a unha axencia de prensa nas que se ofrecía para liderar a organización como persoa de consenso entre as partes, e defendía unha lista de consenso entre as diferentes familias, é a evidencia da contestación existente, da perda de apoios e da opinión entre diversos sectores sobre a necesidade de separar o liderado orgánico e institucional. A falta de acordo sobre estas cuestións, moi patentes no seo da coordinadora de En Marea, está a provocar non só retrasos sobre os prazos do proceso, senón que xeneralizou un clima de desconfianza entre os membros da converxencia e unha perda de operatividade no traballo político. Está por ver que candidaturas alternativas á do portavoz de En Marea se formulan de cara á asemblea constituinte da nova organización, a día de hoxe todas as miradas se dirixen ás mareas das cidades.


Summary: O PP rexeita acelerar as explicacións de Julio García Comesaña mentres o BNG e o PSdeG resaltaron na reunión da deputación permanente que sobran razóns para querer información sobre a situación real da Atención Primaria.

O conselleiro de Sanidade, Julio García Comesaña, non comparecerá -polo menos de momento- no Parlamento galego para explicar a situación "límite" que atravesa a Atención Primaria, incrementada polas dificultades derivadas da Covid-19 e con especial prexuízo á area sanitaria de Vigo. A decisión foi tomada esta quinta feira, 13 de xaneiro, polo PPdeG ao rexeitar atender a petición do BNG para convocar un pleno extraordinario no que García Comesaña puidera explicar o suposto colapso no servizo de saúde, especialmente en 14 ambulatorios da contorna de Vigo. Así se coñeceu após a reunión da deputación permanente do Parlamento, un encontro de traballo no que o portavoz dos populares, Pedro Puy, acusou a oposición de "distorsionar a realidade" sobre o acontecido nas últimas semanas nos 14 centros de saúde. A este respecto, defendeu que se limitara a atención unicamente a casos de coronavirus e cuestións urxentes nas infraestruturas porque así "o solicitaron" as persoas sanitarias que traballan alí. En consecuencia, anunciou que non haberá pleno extraordinario e que García Comesaña acudirá á Cámara galega no primeiro pleno ordinario deste ano por petición da propia Xunta, supostamente, coa "máxima transparencia". Após enumerar algunhas medidas de control do virus, engadiu en alusión ás criticas da oposición: "Parece que hai unha 'Galemia' no canto dunha pandemia". Autoxestión cidadá Mais estas explicacións non serviron ao BNG e a deputada Montse Prado incidiu no encontro da deputación permanente en que "sobran as razóns" para que Comesaña fale antes atentendo a unha situación "máis que extrema" da sanidade galega. A nacionalista destacou que o acontecido na área de Vigo "fixo saltar absolutamente todas as alarmas". O "colapso" é, na opinión da formación frontista, é o efecto das políticas sanitarias do PP. "Desmantelaron Atención Primaria e agora as costuras non dan para máis", espetou Prado, considerando así que "hai miles de galegos sen dereito a asistencia sanitaria". Porén, para a deputada do Bloque, non existe "ningunha vontade de cambiar a situación" por parte do PP e da Xunta. No seu discurso tamén afeou que a poboación galega estea a verse "obrigada a autoxestionarse" para facer os test e comunicar os positivos por Covid-19 para dispor de atención sanitaria ou baixa laboral. Apoio ao BNG Neste contexto, o socialista Gonzalo Caballero lamentou que durante "moitos anos o PP aplicou políticas sanitarias que non fortaleceron a atención primaria", o que deu lugar a unha "deficiencia estrutural". Por iso, apoiou a demanda nacionalista para acelerar a comparencencia do responsábel de Sanidade dada a situación epidemiolóxica e o efecto no sistema, mais esta non saíu adiante.


Summary: Benestar disponse a asinar un contrato negociado sen publicidade coa orde relixiosa á que xa financiaba malia rexentar un centro que estivo incumprindo catro normativas oficiais. A congregación di dedicarse tamén a "rehabilitar" nais solteiras.

A "aposta da Xunta de Galicia pola atención á discapacidade" e por "mellorar a calidade de vida deste colectivo". É a xustificación oficial do Goberno galego para realizar unha nova achega económica á Casa Nuestra Señora de Fátima y Cristo Rey Esclavas de la Virgen Dolorosa, centro que xa veu subvencionando en anos anteriores malia incumprir ata catro normativas oficiais distintas para desenvolver este servizo. Se ben é certo que xa o Goberno bipartito lle achegou fondos a esta orde -20.000 euros para unhas reformas no seu centro de Mos a través dunha convocatoria aberta de subvencións por exemplo-, non o é menos que o actual Goberno o vén facendo a través de achegas directas, con conveninos que entre 2011 e 2013 superaron xa os 2 millóns de euros, aos que agora se engaden 1,08 millóns pero pola vía do contrato. Segundo a propia orde o seu labor non só é atender, senón tamén "salvar" as persoas que asisten. Na súa reunión do pasado xoves o Consello da Xunta autorizou a Consellería de Benestar para destinar esta cantidade a un "procedemento negociado sen publicidade por exclusividade" coas devanditas Esclavas de la Virgen Dolorosa. Isto, segundo as normas que rexen a contratación pública, quere dicir que o Goberno galego decide contratar prazas de "atención residencial terapéutica para persoas con discapacidade intelectual" porque non hai ningunha entidade ou empresa máis que realice este mesmo servizo, algo que semella difícil de aplicar neste caso, dadas as múltiples entidades con e sen ánimo de lucro que traballan neste ámbito. A Xunta achégalles fondos a través dun contrato negociado sen publicidade e prevé chegar aos 8,4 millóns Baixo esta fórmula a dedo a Xunta contrata, concretamente, 60 prazas que Benestar denomina como "públicas" e que lle saen ao erario por uns 18.000 euros cada unha. Todo semella indicar, ademais, que o Executivo prevé que o contrato sexa prorrogado en anos seguintes, toda vez que xa estima que lles achegará ás relixiosas arredor de 8,4 millóns de euros en exercicios futuros. A operación, segundo o Goberno, non fai máis que "dar continuidade á colaboración que se leva mantendo con este centro dende hai moitos anos". "Salvar" persoas discapacitadas e "rehabilitar" nais solteiras Malia ao carácter puramente técnico co que a Xunta presenta esta organización o certo é que unha ollada aos seus principios inspiradores permite concluír que o seu ideario vai moi alén do servizo a quen o necesita. Así, segundo a información publicada sobre o seu centro, que a orde sitúa en Creciente -en referencia ao concello de Crecente-, as monxas e demais persoal realizan unha "acollida, axuda e atención directa a cada nena segundo as súas propias necesidades" e "para salvalas non se escatima medio ningún". O obxectivo, din, é ofrecerlles unha vida "digna dentro das súas marcadas limitacións". A congregación di seguir o "modelo supremo de apóstolo verdadeiro" Se ben o centro de Crecente está especializado en persoas con discapacidade esta congregación explica que o seu "carisma fundacional" está encamiñado á "atención e rehabilitación das nais solteiras", ofrecéndolles "a capacitación para unha vida de traballo honrado". No caso das mozas "incapacitadas intelectualmente" a idea é "preservarlas de posibles perigos e salvagardar a súa dignidade humana e cristiana no ambiente de fogar das nosas casas". As Esclavas, explican, seguen o "modelo supremo de apóstolo verdadeiro" e todo o que fan, incluíndo o labor pagado con fondos da Xunta, encádrase no lema "Todo por Jesús y por las almas".


Summary: O auto co que o Tribunal Superior valida o acordo que evita demoler as obras ilegais autorizadas en 1997 resalta que a derruba deixaría o Concello "nunha situación económico-financeira insostible" con gastos próximos aos 60 millóns que obrigarían a "incrementar os tributos municipais" ata o "dobre da cota actual"

O goberno local da Coruña deu luz verde en 1997 ás obras de remodelación da antiga sede de Fenosa na cidade. A controvertida operación urbanística do Concello presidido por Francisco Vázquez resultou ser ilegal. Así o ditaminou un complexo percorrido xudicial que no ano 2001 sentenciou a demolición de todas as obras ilegais. No actual mandato municipal o Concello coruñés botou man da vía da mediación intraxudicial para tentar resolver o litixio 21 anos despois do seu inicio e o Tribunal Superior de Xustiza de Galicia validou o acordo. O TSXG vén de debullar nun auto as razóns do seu visto e prace. Entre elas destaca que a demolición e as súas repercusións traerían consigo recortes socais para a cidade "durante moitos anos".O auto que valida o acordo entre as partes subliña que demoler e reconstruír o edificio suporía un "enorme custo" para o Concello que implicaría a "perda de servizos sociais" durante "moitos anos" e deixar o consistorio "nunha situación económico-financeira insostible"Executar a sentenza na súa literalidade sen os acordos acadados entre as partes -o denunciante, o Concello e a comunidade de propietarios do edificio-, lembra o Tribunal, implicaría "recuperar" o edificio Conde de Fenosa ata que volvese ao seu estado orixinal, o do bloque de oficinas da eléctrica autorizado nos anos 60 do século pasado. Para facelo cumpriría demoler todas as obras ilegais, pero tamén "reconstruír novamente o edificio anterior ata acadar unha réplica do mesmo" sen que, por outra banda, a súa legalidade estivese garantida.Facer isto sen acordo, detalla o auto, traería consigo "prexuízos" non só para as 87 familias que residen no edificio e as "máis de cen que traballan nos locais comerciais e oficinas no inmoble", senón "para toda a cidadanía" da Coruña. Demoler e reconstruír o edificio suporía para o consistorio un "enorme custo" que implicaría necesariamente, di o TSXG, unha "perda de servizos sociais" municipais "durante moitos anos" porque o Concello quedaría nunha "situación económico-financeira insostible". O Tribunal Superior dá por bos os cálculos que cifran en 59,5 millóns de euros o custo aproximado que tería a operación, o que obrigaría ademais a "incrementar os tributos municipais" na Coruña "ao dobre da cota actual"Non en van, detalla o auto, demoler e reconstruír o edificio, reubicar a veciñanza durante as obras e indemnizala pola perda das súa vivendas suporía "aproximadamente" uns 59,5 millóns de euros, segundo os cálculos do proceso que o TSXG dá por bos. Para facer fronte a unha operación coma esta, adicionalmente, o alto tribunal galego calcula que o goberno local tería que "incrementar os tributos municipais ao dobre da cota actual", isto é, a veciñanza debería pagar o dobre de impostos que na actualidade.No entanto, a "forma alternativa" de executar a sentenza lograda a través da mediación logra, segundo o TSXG, "evitar o excesivo coste para os recursos públicos" e equilibrar este factor cos "intereses dos veciños" sen que isto altere "a paz social", o cal non estaría garantido se se producise a devandita "perda de prestacións públicas polo excesivo custo". "Benefíciase tanto aos propietarios do edificio como ao interese público en termos de adecuada prestación de servizos sociais que puidesen resultar prexudicados de demoler o edificio, así como en termos de paz social", conclúe o auto, aprobado por 10 votos favorables da Sala fronte a 4 que asinaron tres votos particulares para mostrar a súa disconformidade.Como informou Praza.gal, o acordo entre as partes implica que o Concello recoñece publicamente as ilegalidades cometidas co edificio, datadas nos tempos de Vázquez. Compromete ademais a elaboración dun código de boas prácticas urbanísticas e a legalización do edificio como "inmoble singular". Adicionalmente, o goberno debe impulsar a construción de 50 vivendas de protección pública, proposta do demandante para minorar a súa indemnización, que finalmente será de case 3 millóns por danos morais.


Summary: A Gala da Memoria sumou voces para "honrar e non esquecer". A iniciativa foi do departamento de Memoria Histórica da Deputación, que busca novas fórmulas para achegar a historia á mocidade.

A Gala da Memoria que decorreu esta sexta feira en Pontevedra organizada polo departamento de Memoria Histórica da Deputación deixou no ambiente a sensación de "que queda moito por facer pola memoria". Así o reivindicaron diversas artistas a través de actuacións musicais que quixeron ser homenaxes ás vítimas da represión franquista. O evento, que coincidiu no tempo co 85 aniversario dos asasinatos da Caeira, onde tamén mataron a Alexandre Bóveda e a outros mártires defensores da República e a liberdade, xuntou a Uxía, Su Garrido, Eladio Santos, Sheila Patricia, Wöyza, García MC e Lois Pérez, que a través dos seus espectáculos amosáronse "unidos á causa" para reclamar "verdade, xustiza e reparación" para aquelas persoas que padeceron a ditadura da forma máis crúa. Malia que se trataba dunha cita festiva, a chamada á reflexión estivo presente durante toda a noite polo que as presentadoras da mesma, Lucía Aldao e María Lado (Aldaolao), deron paso ás intervencións da presidenta da Deputación, Carmela Silva, e á responsábel da área de Memoria, María Ortega. No seu discurso, Silva quixo deixar claro que hai que seguir a traballar "pola decencia política" e camiñar cara unha sociedade "na que se repare ás vítimas e se demostre o posicionamento contra o que aconteceu no golpe de Estado e os 40 anos seguintes". Para a deputada María Ortega actividades como a de onte poden servir para achegar a historia á mocidade porque "a xente nova ten dereito a coñecer o seu pasado para reivindicar o seu futuro". Nese sentido, defendeu o uso de novos formatos que resulten atractivos a novos públicos para, unha vez captados, explicar a realidade da ditadura e o que pasaron as vítimas. Aliás, poden completar traballos de investigación e loita contra a impunidade como é o caso da Gala da Memoria, que complementa un documental. A artista Uxía, que foi directora do festival, tamén quixo deixar claro que é preciso "remar a favor da memoria". Así puxo de relevo o feito de que cada artista puidese expresar os seus sentimentos ou sensacións de "repulsa e esperanza na reparación e a xustiza". "A música sempre conmove, pero sobre todo con temas así", sinalou sobre as propostas artísticas, pero en especial a peza Los olvidados de Pedro Pastor cunha temática directa sobre a represión e a reivindicación do papel das mulleres silenciadas polo franquismo en Pontevedra.


Summary: Castigará con 99 anos de cárcere os médicos que violen esta lei.

O Senado de Alabama, Estados Unidos, de maioría conservadora e no que hai só 4 mulleres entre os 35 integrantes, aprobou a lei máis restritiva dese país sobre o aborto, prohibindo todo tipo de irrupcións voluntarias do embarazo, incluso en casos de violación ou incesto. Só se permitirá en caso de que sexa necesario para salvar a vida da nai e pune con até 99 anos de prisión os médicos que violen a lei. A norma aprobada en Alabama vai máis alá das chamadas 'leis do latexo', que saíron adiante nos últimos meses noutros estados do sur e medio oeste de EUA mais ten o mesmo propósito e obxectivo: prohibir abortar desde as seis semanas de embarazo, un prazo no que moitas mulleres non saben nin que están embarazadas. Queren elevar o tema até o Tribunal Supremo coa esperanza de que a súa nova maioría conservadora dea marcha atrás na decisión de 1973 de legalizar o aborto. .


Summary: Os traballadores das plantas de Alu Ibérica na Coruña e Avilés veñen de solicitar como medida cautelar ante a Audiencia Nacional a tutela xudicial das factorías. Á marxe da Xustiza, o persoal insiste en acordar coas administracións unha folla de ruta para garantir o futuro da compañía e a continuidade dos postos de traballo.

Após o rexistro ordenado pola Audiencia Nacional e levado a cabo pola Unidade de Delincuencia Económica e Fiscal (UDEF) da Policía Nacional a pasada quinta feira, os traballadores plantas de Alu Ibérica na Coruña e Avilés solicitaron onte ao Xulgado de Instrución número 3 a tutela xudicial das factorías como medida cautelar. Segundo explicou o presidente do comité de Alu Ibérica na Coruña, Juan Carlos López Corbacho, a Nós Diario, "pediuse de maneira expresa e urxente o amparo xudicial ante a Audiencia Nacional pola investigación que se está levando a cabo, porque existe risco de fuga e porque hai delitos que se denuncian o suficientemente importantes para tomar esta medida". Co recorrido xudicial xa iniciado, após presentar unha querela ante o fiscal Anticorrupción contra varios directivos das empresas propietarias e o inicio das investigacións por parte da Audiencia Nacional, o que preocupa os traballadores é a falla dun plan industrial de futuro para as factorías. "Entendemos que a tutela da planta ten que estar agora mesmo no ámbito xudicial, debería ir por eses roteiros, mais esa solución xudicial non nos dá a solución industrial, e nós o que estamos demandando é esa folla de ruta que garanta o emprego e o futuro das plantas, e para iso teñen que estar as administracións", indicou López Corbacho. Neste senso, avanzou que xa teñen citada a Xunta e o Goberno estatal, tamén as administracións locais, para definir esa folla de ruta que "máis aló do ámbito xudicial nos permita saír desta situación". "Imos seguir coa saída industrial, e para iso necesitamos unha mesa de traballo entre as administracións e a parte social, a representación dos traballadores", engadiu. Nesa mesa de negociación non sentaría de momento ningunha das empresas implicadas. "As empresas xa están na mesa que elas buscaron, que é a dos xulgados. Que paguen o que teñan que pagar", dixo o representante sindical, para quen as administracións tampouco están exentas de culpa. "Son tan responsábeis como poden ser as empresas nestes momentos desta situación, porque tiñan a obriga, polo acordo que se asinou no seu día, de vixiar, a través da mesa de seguimento, como ía o proceso industrial. Se estamos nesta situación é porque ese control non se fixo realmente", apuntou. O papel da SEPI En opinión do representante sindical, a Sociedade Estatal de Participacións Industriais (SEPI), á que xa pediron en máis dunha ocasión a intervención das plantas da Coruña e Avilés, "pode ter un papel importante se o xulgado considera que, como organismo oficial do Estado, xestione a planta mentres non haxa unha resolución". Outra saída sería que a SEPI se fixese responsábel das plantas ao devolverllas Alcoa "nunha situación como a de hai dous anos para atrás". "Se se demostra que aquí todo o mundo vulnerou os acordos está claro que haberá que facelos cumprir, e sobre todo que cumpran a súa responsabilidade con nós [os traballadores] e as plantas. Despois, habería que sentar a negociar esa solución de futuro, pero todo isto son conxecturas", aclarou. En calquera caso, os traballadores piden que a sua situación se resolva "o antes posíbel" para traballar na saída industrial coas administracións. "Ten que ser unha decisión política. Foino sempre e agora máis que nunca", insistiu o representante dos traballadores da Coruña. Do lado da Xustiza López Corbacho, ao igual que o resto dos traballadores, non ocultan a súa satisfacción polo operativo policial. "Alégranos e imos colaborar con este tipo de actuacións", anunciou. "O que queremos é que se saiba a verdade, e para iso teñen que pasar xornadas como a de onte [por esta quinta feira]. Cando levan un operativo a este nivel, estatal, imaxino que non se fai só con suposicións, senón porque hai uns indicios grandes e razoábeis ou xa se está en proba de que hai presuntos delitos moi graves que se están a cometer". Respecto da situación da empresa sinala que "o deterioro é grande", por iso incide na necesidade de pór xa en salvagarda o futuro das plantas. "Iso ten que ser a base, incluso embargar as empresas que están a participar nesta presunta estafa e engano tremendo e pór en salvagarda o interese das plantas para que teñan esa continuidade a futuro, por iso se solicita esta medida cautelar", argumentou. "Cremos na Xustiza, queremos a verdade e temos a razón [...]. Contamos con informes que avalan a nosa postura, co cal non temos medo ningún", concluíu o presidente do comité de empresa de Alu Ibérica na Coruña.


Summary: Alcaldes de concellos costeiros constatan un aumento de visitantes de fóra de Galiza e piden que, se fican, cumpran o illamento

Os concellos de Vigo, Cangas do Morrazo, Marín e Baiona decretaron entre este domingo --primeiro día do estado de alerta-- e esta segunda feira o peche das súas praias como medida para previr as aglomeracións e evitar contaxios do novo coronavirus. Un dos primeiros municipios en adoptar esta decisión foi o de Sanxenxo, que precisamente nos últimos días experimentou un aumento de persoas que se desprazaron desde outros puntos do Estado para pasar a alerta sanitaria. Por isto mesmo, o Consistorio tivo que apelar o sábado "á responsabilidade" dos seus veciños e "especialmente dos visitantes". Este domingo, a cidade de Vigo sumábase a esta iniciativa e, tras unha reunión da comisión local de seguimento do COVID-19, o Concello tomou a decisión de pechar espazos públicos, entre eles o paseo de Samil e todas as praias. O alcalde, Abel Caballero, explicou que se adoptou esta decisión porque viu "centos e centos de persoas que ían pasear" por estas zonas. "A cuestión non é que con este tempo vaiámonos a pasear, a cuestión é que quedemos en casa", dixo, en declaracións aos medios. Tamén o Concello de Baiona decidiu pechar todos os seus areais "sen excepción" a partir desta segunda feira, tal e como avanzou a Europa Press o alcalde, Carlos Gómez. O rexedor explica que se trata dunha medida "disuasoria" e "a maiores" doutras como o peche da atención presencial dos servizos municipais. Neste sentido, recalca que non se adopta porque houbese algún problema "fóra do común" nin nas praias nin nos paseos. En Cangas, o alcalde, Xosé Manuel Pazos, ordenou o peche da praia urbana de Rodeira e doutras situadas en Nerga, Viñó e a zona de Cabo Home. Ademais, o rexedor avanzou que "a idea é ir estendéndoo" a todos os areais do termo municipal. A colocación de precintos e barreiras de obra para cortar os accesos a estas áreas súmase á prohibición do aparcadoiro de autocaravanas na liña de costa. E é que, tal e como explicou Pazos a Europa Press, a xente non só se pasou o sábado e o domingo "paseando como unha fin de semana calquera", o que deu lugar a "aglomeracións", senón que tamén houbo quen optou por pasar o confinamento do estado de alerta na súa autocaravana en lugar de nas súas casas. Ademais, o rexedor denuncia que "hai bastante xente de fóra, fundamentalmente de Madrid" pero tamén "do interior de Galiza", que decidiu nos últimos días trasladarse ás súas segundas residencias situadas en Cangas. Tamén na comarca do Morrazo, o Concello de Marín decretou o sábado o peche das baixadas ás praias do municipio en coordinación coa Policía Local, igual que os parques infantís e canchas deportivas ao aire libre, xa que aínda había usuarios nestes espazos. Viveiro tamén experimentou durante a fin de semana un incremento de visitantes doutras comunidades autónomas. Desde o goberno local, segundo indica a Europa Press a alcaldesa, María Loureiro, xa fixeron un chamamento "para que non viñese ninguén". Iso si, a rexedora advirte que os que teñan que desprazarse ao municipio, que o fagan "cos mesmos coidados" que os seus veciños: "Que non saian das súas casas".


Summary: O Seminario de Lingüística Informática da Universidade de Vigo vén de publicar unha aplicación para dispositivos móbiles co seu dicionario Galnet, "o maior dicionario plurilingüe do galego". Con traducións e sinónimos en dez linguas, a app atópase de balde en Google Play.

Galego, portugués, catalán, vasco, español, inglés, alemán, latín, italiano e chinés son os idiomas da ferramenta. Que emprega o repertorio léxico de WordNet, "un proxecto internacional en que participa o Seminario de Lingüística Informática desde 2010 co obxectivo de integrar o léxico galego nesta rede semántica interlingüística". As explicacións son do profesor da facultade de Filoloxía e Tradución Xavier Gómez Guinovart, que coordinou o Galnet. No dicionario da Universidade de Vigo agora dispoñíbel para teléfonos móbiles hai 725.000 palabras, 70.000 das cales son en galego. "Galnet é unha rede léxico semántica para lingua galega, un recurso léxico-semántico para a lingua galega estándar para todas as aplicacións informáticas que traballan coa linguaxe", explica Gómez Guinovart, "ten moitas utilidades pero principalmente é un diccionario electrónico para que os programas que procesan linguaxe sexan capaces de deducir o significado das frases e actuar en consecuencia".


Summary: O Terreiro do Paço de Lisboa acolheu este sábado uma manifestação multitudinária convocada pola CGTP-IN, que chama a uma grande Greve Geral.

As previsões cumpriram-se e o Terreiro do Paço da capital lusa acolheu este sábado a mais maciça mobilização dos últimos anos. Vários centos de milhares de portuguesas e portugueses secundaram o apelo da CGTP-IN na marcha encabeçada pela palavra de ordem "contra a exploração e o empobrecimento, mudança de políticas". A mobilização convocada pela central sindical portuguesa, superou em participação à que tivo lugar em Fevereiro deste ano. Naquele então as cifras sinalaram 300.000 manifestantes. "O povo está a perder o medo e a mostrar que quer ir para a frente, lutar pelo presente e salvaguardar o futuro das gerações" Arménio Carlos O Secretário-Geral da CGTP-IN, Arménio Carlos, assegurou na sua intervenção no ato de encerramento da macro-manifestação que "o povo está a perder o medo". "Eles têm medo que o povo perca o medo. O povo está a perder o medo e a mostrar que quer ir para a frente, lutar pelo presente e salvaguardar o futuro das gerações", defendeu. Arménio Carlos, exprimiu a rejeição frontal do sindicalismo de classe do país vizinho à política de cortes imposta pela direita ao ditado da Troika. "A CGTP não aceitará medidas de redução dos salários e pensões nem um cêntimo que seja" disse. Apelo a uma grande Greve Geral "Este povo que enche o Terreiro do Paço está ou não de acordo com a decisão de uma greve geral?" perguntou o Secretário-Geral da CGTP às pessoas que enchiam a praça. A resposta foi uma atroadora ovação, após a qual Arménio Carlos anunciou que a central sindical realizará um Conselho Nacional Extraordinário o vindouro dia 3 de outubro para tratar da possível convocatória de mais uma nova jornada de greve. "A vossa resposta foi clara, decisiva e determinante. Nós somos a maioria e a maioria vai-se unir" clamou. Como é tradicional nestas convocatórias deu-se leitura a uma proposta de resolução que foi aprovada por aclamação dos milhares de pessoas presentes. Na proposta aponta-se para a necessidade de a classe trabalhadora e povo português no seu conjunto "acabarem com esta política e este Governo, antes que este Governo e esta política acabem com o País". Além disso, consideram que "é imperioso aprofundar o esclarecimento e a mobilização em todos os locais de trabalho para travar as lutas necessárias a fim de derrotar o memorando da tróica e impedir a aprovação de mais medidas de austeridade". Aliás, expressaram o seu compromisso de concretizar esse propósito o vindouro 1 de outubro, data em que está previsto um Dia Nacional de Luta, coincidindo com o 42º aniversário da CGTP-IN. A palavra de ordem dessa ação será: Acabar com a Política de Direita. Pelos Salários, Emprego e Direitos. A resolução incidia no apelo às pessoas desempregadas a "participarem na Grande Marcha Contra o Desemprego" que percorrerá o país de 5 a 13 de Outubro. No texto reivindicaram as conquistas de Abril e a "necessária afirmação da soberania nacional" para abrir caminho "à salvaguarda dos interesses dos trabalhadores e do povo português". Assim, aspiram a convergir com outros setores e camadas da população, na procura de uma "resposta ampla e poderosa que ponha termo à ofensiva do grande patronato". Para o PCP, o protesto é um sintoma de confiança na mudança da situação A mobilização de hoje contou com o apoio ativo do Partido Comunista Português. O seu Secretário-Geral, Jerónimo de Sousa, fez parte da mesma e declarou que o seu sucesso demonstra que existe "uma grande convergência de diversos setores da sociedade" contra as políticas de austeridade do Governo. "Não se trata apenas de um grito de indignação e de protesto, mas também de um sentimento de confiança de que é possível uma alternativa a este caminho para o desastre" afirmou De Sousa, que interpreta a maciça participação no protesto como um aval à alternativa patriótica e de esquerdas que defende o PCP.


Summary: O Goberno do Estado vén de publicar no BOE unha serie de medidas para paliar os efectos da crise económica que inclúen unha redución no prezo do combustíbel. Respondemos ás incógnitas sobre a cuestión:

Logo da publicación no Boletín Oficial do Estado (BOE) do seu "Plan de Resposta" á crise derivada pola guerra de Ucraína, dotado con 1.423 millóns de euros, xorden numerosas incógnitas sobre a súa aplicación, que no referente á redución do prezo do combustíbel queda do seguinte modo: A partir de cando se aplica? A rebaixa ao prezo do combustible aplícase desde esta sexta feira, 1 de abril. De canto será a rebaixa? De 20 céntimos por litro, dos cales o Estado subvencionará 15 e as petroleiras un mínimo de cinco. Até cando durará? O "Plan de Resposta" estará en vigor durante os próximos tres meses, é dicir, do 1 de abril até o 30 de xuño, aínda que a vicepresidenta primeira do Goberno, Nadia Calviño, mencionou que o Executivo estaba aberto a "adaptar as medidas" segundo o avance "das circunstancias xeopolíticas, de seguridade, económicas ou sociais" do conflito en Ucraína. Que carburantes entran na rebaixa? A gasolina, o gasóleo A e B, o gasóleo para uso marítimo, os gases licuados de petróleo para a propulsión de vehículos, o gas natural comprimido licuado para vehículos, o gas natural licuado, o bioetanol e o biodiesel, así como as mesturas de gasolina con bioetanol ou de gasóleo con biodiesel que requiran etiquetaxe específico ou o aditivo AdBlue. A medida tamén marca que usos darán dereito ás bonificacións: uso como carburante en motores de vehículos terrestres, uso como carburante en embarcacións e uso como carburante en motores estacionarios e todo tipo de maquinaria. Cantos cartos aforrará a cidadanía durante o seu tempo en vigor? A Organización de Consumidores e Usuarios ( OCU) cifra o aforro dun fogar medio durante os próximos tres meses en 65 euros en caso do diésel e de 75 no caso da gasolina. A organización cre "insuficiente" esta rebaixa e reclama que de forma temporal se suspendan todos os impostos relacionados coa enerxía. Lembra que o Estado, nesta situación excepcional, é o principal beneficiario do incremento dos prezos dos carburantes.


Summary: Permítanme que titule con esta onomatopea festeira para celebrar algo máis de coñecemento sobre a nosa vieira simbólica.

Como ben saben, a cuncha do Apóstolo é un dos nosos símbolos nacionais desde a Idade Media, pola identificación da Galiza como o país de Xacobe. Pero ademais con este artigo podo varrer para a casa, como galego e como deseñador, desbotando misticismos esotéricos. Perdemos en misterio, gañamos na creación cultural. O caso é que o profesor Manuel Díaz y Díaz (Mugardos, 1924-Santiago, 2008) deita nova luz neste asunto da orixe da cuncha xacobea, nun artigo recollido no seu libro póstumo Escritos jacobeos, publicado pola Universidade de Santiago en 2010. Segundo o profesor Díaz y Díaz, a vieira xacobea aparece en Santiago a partir de 1099 como signo da peregrinación a Compostela. O porqué desta innovación é a competencia que xera Xerusalén, despois da conquista da cidade polos cruzados en 1099, que abre de novo a peregrinación a Terra Santa. Alá terían achado os peregrinos un exvoto barato, a palma, elemento vexetal exótico para os europeos. No Códice Calixtino, nun sermón redactado cara 1135-1139 ─os últimos anos do pontificado de Xelmírez─ asegúrase que: "Polo mesmo que os peregrinos que veñen de Xerusalén traen palmas, así os que regresan de Santiago traen cunchas". Pois velaí que Díaz y Díaz atribúe ao podereso Xelmírez a creación da vieira como exvoto, nunha novidosa operación de márketing avant la lettre, realizada cun deseño audaz, apañado nas ribeiras oceánicas, signo da viaxe ao extremo confín do mundo. A vieira xacobea máis antiga que se conserva foi achada na tumba dun peregrino enterrado no subsolo da Catedral, antes de 1120. Tamén no século XII o emblema fai a súa aparición na arte por primeira vez, como sinala o profesor Serafín Moralejo no Cristo peregrino de Silos ou no Santiago de Santa Marta de Tera. Díaz y Díaz atribúe ao podereso Xelmírez a creación da vieira como exvoto Pero outras vieiras andábanme tamén na cabeza porque a estatua do guerreiro galaico de Viana do Castelo ─século I ou II─ presenta cunchas de vieira no escudo que leva ao peito. Pois non hai aí tampouco ningún misterio, as vieiras non veñen da Cultura Castrexa, son un anacronismo: velaí as armas heráldicas de Afonso da Rocha, abade da parroquia de Meixedo, onde no século XV apareceu o guerreiro, hoxe no Museo Municipal de Viana do Castelo. Lembro por Botticelli a vinculación da vieira con Venus, que vén sendo a Afrodita grega. Xa desde o século IV a. C., Afrodita é representada ─nunha urna funeraria achada na cidade grega de Olinto─ cunha vieira, por nacer no mar e ser levada a terra nunha cuncha. Non parece que exista ningún nexo de unión entre o emblema xacobeo e o atributo de Afrodita. Ou quizais si? Nunha recente viaxe a Atenas quedei pampo: no Museo da Ágora Antiga vexo unha lampadiña de bronce cunha grande cruz asociada a unha vieira, o cartaz indica que é do século V d. C. Velaí xa a vieira dentro do repertorio iconográfico cristián.


Summary: "O foco de maior preocupación". Isto, dixo o presidente da Xunta, Alberto Núñez Feixoo, representan as residencias de maiores para o Goberno galego. Porén, non anunciou medida ningunha para tratar de atallar a situación nestes centros. Unha situación que "non vai ser fácil nin vai diminuír".

As residencias de maiores suman un total de 275 persoas contaxiadas con coronavirus, das que 211 son usuarias e 64 empregadas. Unha cifra, a fornecida pola Consellaría de Política Social, que cada día é maior. Feixoo, na videoconferencia posterior á reunión que mantivo co presidente do Goberno español, Pedro Sánchez, asegurou que estes centros "son o foco de maior preocupación" para a Xunta. Porén, non expuxo ningunha medida para tratar de reverter a situación que se sofre nas residencias. Feixoo só se limitou a apuntar a "posibilidade" de transformar máis residencias de maiores en residencias integradas, como as que xa se habilitaron en Baños de Molgas e Compostela para darlles cobertura ás persoas contaxiadas. O presidente da Xunta sinalou que "malia o traballo das autoridades sanitarias", a situación nos centros de anciáns "non vai ser fácil nin vai diminuír os contaxios", senón que medrarán. Cifrou en 22.000 as persoas maiores que viven nas residencias, das que 211 deron positivo en coronavirus. "Non hai lugar onde sexa imposíbel que poida haber contaxios", salientou Feixoo, mais as residencias son especialmente vulnerábeis polas "patoloxías asociadas" ás súas usuarias e pola idade.


Recordo que, cando ía a escola e estudabamos a Primeira Guerra Mundial, había unha viñeta que me chamaba moito a atención: unha imaxe de Francisco Fernando de Austria, abatido por un balazo, coas mans abertas e cara de pavor, morría asasinado por un anarquista. No pé de foto líase: "Chispazo da Gran Guerra". Pode que a imaxe de Navantia do 28 de xaneiro de 2013, coa Comisión de seguimento do dique flotante pechada polos traballadores no estaleiro, sexa estudada polas vindeiras xeracións de galegos coma o detonante dun gran estalido social Pode que a imaxe de Navantia do 28 de xaneiro de 2013, coa Comisión de seguimento do dique flotante pechada polos traballadores no estaleiro, sexa estudada polas vindeiras xeracións de galegos coma o detonante dun gran estalido social. A suposta negativa da Unión Europea á construción do dique, xa que non aparece documentada, é só a punta dun grande iceberg de irresponsabilidade política, un desleixo de funciones, coma un cirurxián que se esquece de suturar unha ferida. O que non sabemos é o grao de intencionalidade en deixar morrer o paciente, pero todos os indicios apuntan a que algo tiña o médico contra el. Na campaña das eleccións autonómicas de outubro a gran mobilización sindical na procura dunha solución para os estaleiros, cos sucesos acontecidos o día de arranque de campaña fronte ao Hotel Almirante e o peche de delegados no Concello de Ferrol, foi freada co anuncio do flotel de Pemex e o compromiso da convocatoria da Comisión de seguimento do dique flotante. O 27 de xaneiro, un día antes da reunión clave, que chegaba con tres meses de retraso, o goberno estatal, a través do ministro Margallo, presume de desatascar os contratos de Pemex O 27 de xaneiro, un día antes da reunión clave, que chegaba con tres meses de retraso, o goberno estatal, a través do ministro Margallo, presume de desatascar os contratos de Pemex, contratos que un día antes o responsable autonómico de emprego Miguel Tellado cualificaba de indubidables baixo pena de inmoralidade. Non fai falta ser moi agudo para darse conta de que era unha nova xogada desmobilizadora: sabían da propia incompetencia para facer o dique, sabían que nunca existiu partida orzamentaria algunha para financialo e sabían a ira que ían desatar entre os traballadores cando fixeran o anuncio de "dique non", aínda que se escudaran na UE. Agora que non hai dique, agora que as expectativas de cortar chapa no estaleiro son remotas e, en definitiva, agora que xa é sabido que a hemorraxia de postos de traballo non vai ser suturada, que pode esperar a comarca de Ferrol? Non podemos pensar que o Goberno experto en aplicar o bisturí por medio de privatizacións, externalizacións, racionalizacións, e demais leiras demagóxicas, está deixando morrer intencionadamente ao agonizante paciente do naval? Esa notoria incapacidade para conseguir carga de traballo e a construción do dique, non pode ser parte dunha estratexia ben urdida para botar a cancela co gallo de que ningunha empresa pública é rendible? Esa notoria incapacidade para conseguir carga de traballo e a construción do dique, non pode ser parte dunha estratexia ben urdida para botar a cancela co gallo de que ningunha empresa pública é rendible? Aínda que Pilar Rojo, dous días antes da visita dos delegados de Navantia, vete os convidados de pedra ao Parlamento, que son unicamente o pobo, o que lles da a pouca soberanía que lles queda, o cataclismo vai chegar, e isto non é como o fin de ano maia, isto é a realidade de miles de familias que viven directamente do sector naval, dos negocios derivados en comercio e hostalería, dun tecido industrial que é o legado fabril máis importante da historia de Galicia. Agora toca dar a cara, non pode ser que Jose Manuel Rey, alcalde de Ferrol, saia á palestra a denunciar a incompetencia de Navantia e a SEPI, semella máis un xesto para garantir a súa propia seguridade persoal, xa que non houbo xesto político algún do seu partido en defensa do dique flotante, máis alá de palabras, e a SEPI é o PP, Navantia é o PP, e o PP é o encargado de negociar contratos con outros países para unha compañía preparada tecnicamente para competir con calquera estaleiro do mundo. As negociacións teñen un cariz político que o Partido Popular non quixo afrontar, non a SEPI, nin Navantia nin o Sursum corda. A SEPI é o PP, Navantia é o PP, e o PP é o encargado de negociar contratos con outros países para unha compañía preparada tecnicamente para competir con calquera estaleiro do mundo As mobilizacións pola comarca de Ferrol van subir en intensidade, toda vez que onte Francisco Fernando de Austria volveu morrer a mans dun anarquista e o brazo armado do Partido Popular no Naval, isto é, a SEPI, disparou a queimarroupa contra os traballadores do sector naval de Ferrol.


Summary: O dirixente abrira a porta a que en certos territorios onde houbese coligazóns poidese ir antes o nome das forzas propias desas autonomías, como en Valencia 'Compromís-Podemos'.

Pois para Podemos a orde si que altera o resultado. Poucas horas despois de que Iñigo Errejón abrise a porta á posibilidade a que as candidaturas de Podemos con outras forzas en determinados territorios relegase o nome do partido en beneficio da denominación 'autóctona', a formación podemita pechou a porta a tal posibilidade. De primeiro nas papeletas, Podemos, e despois iría a 'outra cousa', salientaron fontes da dirección a El Diario. No País Valenciá, onde Podemos e Compromís teñen avanzado ir en coligazón ás xerais, a vice-presidenta Mónica Oltra sinalara que unha denominación para esa alianza sería 'Compromís-Podemos'. A este respeito, e nunha entrevista na Cadena Ser, Iñigo Errejón dixo que "a orde non é importante, somos flexíbeis". Mais semella que esa flexibilidade non é moita. "O nome de Podemos irá en primeiro lugar" naqueles territorios onde acaden candidaturas unitarias, reafirmou Rafael Mayoral, secretario de Relacións coa sociedade civil.


Summary: A noticia de que a administración autorizou a verter nas proximidades de Sálvora, na entrada á Ría de Arousa, as 300.000 toneladas de lodos que se extraian do dragado do Lérez pon en pé de guerra o sector do mar arousán. Un sector afeito a mostrar unidade e constancia en batallas recentes como a que protagonizou contra a Lei de Acuicultura ou a que mantén contra a mina de Touro-O Pino.

"Despropósito" é unha das palabras máis repetidas estes días na Ría de Arousa. Así se refiren ao proxecto de verter ducias de miles de metros cúbicos de lodos á entrada da ría máis rica e produtiva. "Despropósito" é o cualificativo que lle merece tal proxecto a Miguel A. Iglesias, patrón maior de Rianxo, confraría que como as outras desta ría fan parte da PDRA, Plataforma en Defensa da Ría de Arousa, que xa empezou a mover ficha para evitar iso, o "despropósito". Como senta no sector do mar esa autorización da administración ao vertido? E como senta, ademais, enterarse pola prensa? Mal, claro, como vai sentar? Van botar aí [nun punto situado a 2 millas da zona marítima protexida de Sálvora e 3,7 millas de Ons] una cantidade moi grande, falan de máis de 300.000 toneladas de lodos. Non o sabemos con exactitude porque oficialmente non se nos di nada. Cremos que hai outros sitios onde depositar eses lodos sen que sexa na entrada da ría máis produtiva da Galiza. Un sitio por onde, ademais, entran as correntes á Ría... Xusto, a foxa esa está no sur da Ría, onde máis entran os ventos na Ría cando é inverno. Un punto que está canal de entrada das augas que provocan o afloramento na ría de Arousa. Xa empezastes a reunirvos entre os sectores da Ría para dar resposta a isto.. A través da PDRA, que representa unha rede moi ampla. Estamos todos xuntos nisto e a unidade é moi importante. Que efectos temedes que poida provocar o depósito deses lodos no punto designado. Unha zona xa establecida a finais dos 90 e que acolle millóns de toneladas de lodos portuarios... Non sabemos a ciencia certa que materiais van ir neses lodos. Non se nos informou. Mais si que sabemos que todas esas lamas teñen metais pasados. Non entendemos como queren botar a merda que sacan de dragar o río Lérez aquí. Non deixa de ser curiosos que cando aquí se pediu un dragado da desembocadura do Ulla para poder facelo máis produtivo no marisqueo dixérannos que non era posíbel. Mais dragar o Lérez e traer eses lodos aquí si o é, polo que se ve. Algunha explicación da administración? O que sabemos até agora é pola prensa. Incluso o compromiso que anunciou a Consellería do mar de que os lodos só se botarían alí se non contaminan enterámonos pola prensa. Teremos que estar atentos a ver o que fan e que lles quede clara cal é a nosa postura A preocupación no sector está aí... Claro que hai. É outra espada que temos riba da cabeza e xa non eran poucas. Outra preocupación máis, porque tememos que isto a longo prazo, ou non tan longo, vai acabar pasándonos factura. O sector do mar está xa apertado en moitos aspectos, como as cotas, e por riba con este tipo de cuestións, como estes vertidos ou a mina de Touro-O Pino, a cousa empeora. Machácannos dicindo que hai un descenso de pesqueirías e falando de sobrepesca pero habería que estudar ben até que punto a contaminación non é responsábel dese descenso en certas especies. É unha mágoa. Esta Ría ben xestionada podería xerar o dobre de postos de traballo que xera agora. É a contaminación un dos impedimentos para iso? Ano tras ano vemos como en determinadas especies a produción car na Ría de Arousa. Por exemplo, o que pasou co berberecho hai uns anos, que desapareceu. A ameixa fina está desaparecendo nesta Ría, a ameixa babosa cada vez vese menos... Son moitas cousas as que poden afectar nisto, desde a contaminación até o cambio climático, que fai subir a temperatura da auga un grao e iso provoca mortalidades. Hai estudos de biólogos que indican estas causas. Falabas antes de que o sector do mar está apertado... Afógannos ada vez máis, sobre todo á frota de baixura ou pesca artesanal. Temos o exemplo no 'xeito', que é unha das artes máis respectuosas, só colle sardiña. E a cota que nos puxeron de sardiña é ridícula, e cando veña a xouba, que é o que se gaña algo de carto, imos ter que fechar. Están a facer inviábel traballar na baixura, non compensa economicamente. Europa parece que non acaba de entender que isto é unha pesca artesanal, unha pesquería puntual e que non repercute no stock da sardiña. Nós con 300 toneladas de sardiña vivimos todo o ano. O ano en que máis pescamos foron 175 Tm e iso afecta ao stock de sardiña? Pero se iso cólleo un cerqueiro en dous días! O xeito debería estar exento de estar nesas cotas.


Summary: Carlos Aymerich encabeza a listaxe electoral do BNG por Pontevedra. Coñece ben de perto a fraude das preferentes pola súa calidade de profesor en dereito administrativo e porque defendeu os intereses das persoas afectadas en múltiples ocasións desde o plenario do Parlamento galego.

Vostedes defenderon desde o plenario, os dereitos das persoas afectadas pola fraude das preferentes. Cal é, desde a súa opinión, a principal responsabilidade nesta estafa? A fraude das preferentes foi politicamente orquestrada desde o ano 2003 coa lei 19/2003 que pactaron PP e PSOE e que legalizou a fraude das preferentes. De maneira que se a súa orixe é política tamén deberá ser política a solución e non a arbitraxe. Nestes momentos cobraron dúas mil persoas cando o número das afectadas, entre preferentes e subordinadas en Galiza, achégase aos 100.000. a solución tampouco pode ser cargar aos afectados cun proceso xudicial longuísimo e carísimo, sobre todo á vista do incremento das taxas xudiciais que prevé realizar o señor Gallardón. "A solución á estafa das preferentes só pode vir da devolución íntegra dos cartos defraudados" Que propón o BNG, neste senso? Nós pensamos que calquera operación de re-estruturación do sector financeiro ou das entidades financeiras –neste caso NGB--, deben subordinarse á previa solución do problema das preferentes e esta solución só pode ser unha: a devolución íntegra dos cartos que lles foron defraudadas. Neste senso, vemos que a Xunta de Galiza non está nesta liña, non se personou na demanda presentada pola fiscalía, non está tampouco apoiando de ningunha maneira aos afectados e penso que nese sentido tamén é preciso un cambio o día 21 para que este problema na Galiza chegue a unha solución satisfactoria. Os pactos PP-PSOE supuxeron ao longo destes tres anos e medio duros golpes para Galiza, como a lei de caixas, mais tamén para o conxunto do Estado español, como a reforma da Constitución... O que nos xogamos tamén nestas eleccións é rachar ese consenso que no caso galego e español se expresa a través do acordo en temas sistémicos entre o PP e o PSOE como a reforma do artigo 135 da Constitución, a re-estruturación do sector financeiro que, por certo, podemos concluír despois de case catro anos dicindo que foi un auténtico fiasco, é dicir, investíronse 200 mil millóns de euros en privatizar as caixas de aforro e centralizar o poder financeiro, co resultado que temos; non hai máis crédito nin as entidades están máis saneadas e semella que pretenden seguir inxectando miles de millóns de euros máis que son suprimidos de ensino, sanidade, dos servizos sociais, da xustiza... Desde o BNG insistimos que non se trata só de cambiar o goberno de Galiza senón de mudar as políticas. Alberto Núñez Feijóo pedía estes días que a xustiza actuase no caso das indemnizacións dos directivos de NCG. Ten algunha responsabilidade neste senso o presidente da Xunta? O BNG xa o ten dito no Parlamento, esas indemnizacións son o prezo do silenzo, o salario da vergoña, pois foron aprobadas polos Consellos de Administración das caixas con representantes do PSOE e do Partido Popular en agosto de 2011, poucos meses antes de que se convertesen en banco e Castellanos asumise o control. O que se trataba de dicirlles aos directivos era 'vós deixádenos facer e marchade para a casa que xa vos enchemos os petos'. Cando agora salta o problema resulta que o sabemos que nesa reunión do Consello de agosto só votaron en contra dúas persoas, o representante do Concello de Pontevedra, Xosé Lois Veiga e o representante dos traballadores --membro de CC.OO--. Mais non só se trata destas indemnizacións, estamos vende estes días como o presidente de Barreras, o señor García Costas --que asegura que existen contratos con Pemex--, recibiu das caixas sesenta millóns e medio de euros en créditos a un tipo de xuro que non lle dan a ninguén. Boa parte dese diñeiro foi emprestado ao 0,5%. Eu pregúntome por que o PP non quere que se investiguen estas cousas. "O que hai que facer con NGB non é regalala senón transferirlla a Galiza, convertela nun banco público galego" Cal é a súa proposta para solucionar os problemas con NGB? A nosa proposta é moi clara e perfectamente compatíbel co estatuto vixente. De acordo co memorando que o goberno español asinou coa troika e que apoiou o PSOE no mes de xullo, a solución para esa entidade vai ser despezala e vendela a prezo de saldo á banca privada española ou aos fondos de investimento internacional. Se NGB xa é un banco público pois o 93% é propiedade do FROB o que hai que facer non é regalala senón transferirlla a Galiza, é dicir, que NGB se converta nun banco público galego. Con todo o que choveu NGB segue mantendo o 40% do aforro galego polo que non podemos permitir que unha entidade estrutural para Galiza se perda, se agasalle á banca privada. O TSXG declarou unha "desviación de poder" a suspensión do concurso eólico posto a andar desde o bipartito e mesmo se prevé o pagamaneto de indemnizacións para as empresas afectadas, como valorades a sentenza? Tomámola como unha reivindicación do traballo feito polo BNG no goberno. Agora que hai que facer balanzo do goberno do PP hai que facerse unha pregunta ben simple, a maioría dos galegos e das galegas está mellor hoxe que en 2009? Eu creo que a resposta é clara. Asemade, no caso enerxético vemos como o PP pon diante os intereses de certas empresas multinacionais e de certos empresarios próximos sobre os intereses de Galiza. Porén, isto non é novo. No que vai de ano a factura eléctrica subiunos máis dun 15% por mor do défice tarifario coas eléctricas, que é unha ficción legal feita á medida dos intereses destas compañías. Parécenos lóxico que PP e PSOE defendan os intereses das multinacionais porque Aznar está no consello de Endesa, Felipe González no de Repsol, tamén Solves, Pizarro... O que non entendemos é que Galiza exporte electricidade e teñamos que pagar a mesma tarifa que en Madrid, que non produce nin un só kw. No BNG reivindicamos a nosa propia tarifa eléctrica, e o poder político necesario para ter a nosa propia política enerxética. Precisamos autogoberno real.


A Consellería de Infraestruturas inclúe a obra entre as que desbloquea polo coronavirus e asegura que destina máis dun millón de euros "para favorecer a actividade económica"Nas estradas autonómicas OU-122 e OU-123, segundo admite a propia Xunta, hai "treitos que soportan o tráfico de vehículos de grande tonelaxe que acceden ás canteiras de lousa de Carballeda de Valdeorras, polo que o firme sofre importantes cargas que obrigan a actuar sobre o mesmo para rehabilitalo". Porén, esa rehabilitación non a realizarán os causantes do deterioro das vías, como establece a Lei de Estradas de Galicia, senón que a asumirá a propia Xunta cun millón de euros de fondos públicos que di investir "para favorecer a actividade económica". A obra licítase dous meses despois de que o propio presidente Feijóo visitase a zona para gabar a "capacidade para xerar riqueza" do sector da lousa e anúnciase agora, como parte do grupo de obras públicas que o Goberno galego considera necesario reactivar tras o parón polo coronavirus.A Xunta admite que as vías públicas están a usarse como "camiño de comunicación para as canteiras"A propia Consellería de Infraestruturas anunciou o pasado venres que vén de licitar por máis dun millón de euros obras de mellora do firme das dúas estradas autonómicas que atravesan o concello de Carballeda de Valdeorras ata conectar coa provincia de León atravesando unha zona na que se sitúan algunhas das principais canteiras de lousa de Galicia. Ademais de atribuír na propia nota de prensa o seu deterioro aos vehículos de grande tonelaxe das canteiras, a documentación técnica incluída na licitación salienta que os desperfectos das estradas débense "fundamentalmente ás incidencias climatolóxicas e á gran cantidade de tráfico pesado procedente das canteiras de pizarra existentes na zona (ao tratarse este treito principalmente dun camiño de comunicación para as canteiras)".Isto é, as estradas autonómicas non se deterioran só polos camións que entran e saen das canteiras senón que son empregadas como vías internas das propias explotacións. O propio proxecto técnico da Xunta así o reflicte con fotografías como as que ilustran esta informaciónA propia Xunta salienta o seu investimento nesta obra malia que a Lei 8/2013 de Estradas de Galicia establece, no seu artigo 58, que os danos ao dominio público viario deben ser asumidos por quen os cause ou polo seu asegurador. A Consellería de Infraestruturas di na súa nota de prensa que as obras "consisten na mellora do estado dos firmes, con saneos profundos alí onde sexa necesario, limpeza de gabias e reperfilado de noiros" así como "o repintado da sinalización horizontal e reposición da sinalización vertical e balizamento", polo que asegura que a actuación "vai máis alá das obras de mellora de firme, sendo unha actuación fundamental para a actividade económica da comarca de Valdeorras".Hai dous meses Feijóo visitou a zona e salientou a "capacidade para xerar riqueza e emprego na comarca de Valdeorras" do sector da lousaA Consellería de Infraestruturas salienta que "con esta licitación, o Goberno galego continúa a reforzar a seguridade viaria nas estradas autonómicas, ao tempo que impulsa investimentos para favorecer a actividade económica". A súa licitación da obra prodúcese dous meses despois de que o pasado 14 de febreiro o propio presidente Feijóo visitase a zona e salientase "a internacionalización do sector da lousa e a súa capacidade para xerar riqueza e emprego na comarca de Valdeorras", que cuantificou en "preto de 2.500 traballadores" de xeito directo e "arredor de 10.000 persoas" de maneira indirecta. O control da Xunta sobre ese sector vén sendo posto en cuestión polo Defensor do Pobo.


Summary: O Tribunal Superior de Xustiza da Galiza afirma nunha sentenza que a persoa titular dun negocio pode cobrar a pensión de xubilación sempre que non haxa dedicación profesional, só administrativa

A Sala do Social do Tribunal Superior de Xustiza da Galiza (TSXG) decretou nunha sentenza que o goce da pensión de xubilación é "compatíbel co mero mantemento da titularidade dun negocio", a condición de que esa persona desempeñe só "as funcións inherentes a esa titularidade que non impliquen unha dedicación de carácter profesional". Os maxistrados subliñan que para ser cualificado como traballador por conta propia "non basta con ser titular dunha empresa ou negocio, senón que é preciso realizar un traballo efectivo, en sentido económico, de forma habitual e directa". A Sala incide en que debe admitirse a plena compatibilidade da alta no Réxime Especial de Traballadores Autónomos (RETA) co percibo da pensión de xubilación "a condición de que o pensionista manteña a mera titularidade do negocio", á vez que advirte que a persona traballadora debe desvirtuar con probas a presunción legal de estar a realizar un traballo por conta propia que leva darse de alta no RETA. Poderá cobrar pensión sempre que non haxa unha dedicación de caracter profesional, só administrativo "Aínda que a inclusión no RETA (xa sexa de oficio ou por parte do propio autónomo) presupón que se exerce de forma habitual, persoal e directa unha actividade económica a título lucrativo, sen suxeción por ela a contrato de traballo, e aínda que utilice o servizo remunerado doutras persoas, sempre caberá a acreditación de que concorra a excepción, cuxa proba incumbe ao autónomo, consistente en que se ostente a mera titularidade do negocio", indican os maxistrados. O alto tribunal galego entende que se debe distinguir "entre o exercicio de funcións inherentes á titularidade do negocio" ─entre as que se atopan as de índole administrativo, de relación con organismos oficiais─, "daqueloutras actividades que supoñen levar persoalmente a explotación do negocio", o que supón presenza física ao longo da xornada e traballo de oficina ou outro tipo.