Summary: Foron as que comezaron coa crítica á posíbel contratación do ultradereitista como segundo treinador do Celta e logo as que continuaron o debate coa nova de que non viría a Vigo.

O hashtag en Twitter #OCeltismoNonQuereASavaBallestaEnVigo comezou a protesta d@s seareir@s do Celta contra a chegada do ultradereitista Salva Ballesta como segundo treinador de Abel Resino e as mesmas redes están a agradecer que agora non veña a Vigo. Algúns chíos resumen o sentimento do celtismo, como o de @eduventorrillo que di "parabéns ao celta e os celtistas qu "impediron" qu un radical como Salva Ballesta fiche polo celta, as críticas d Madrid, viven no seu mundo". A crítica ideolóxica do posicionamento de Ballesta tamén pasou por Twitter e Bruno Lopes Teixeiro (@BrunoLTeixeiro), responsável Nacional de Organizaçom de NÓS-Unidade Popular, dicía no seu perfil que "como galego e deportivista orgulhoso do celtismo. Salva Ballesta na Galiza nom te queremos!" ou @paulopadin que comenta que "Um fascista sempre dá má imagem. Seja Salva Ballesta ou qualquer outro". Rafa Cuiña (@Rafiklalin), de CxG, deixaba a frase "Salva Ballesta é ao Celta o que o novo Papa á igrexia segundo Nostradamus" e Carlos Vázquez Padín (Converxencia XXI) comentaba "parabéns ao #Celta por non contratar a #Ballesta, non da o perfil para o traballo, é unha cuestión de boa xestión de RRHH". O debate chegou a outros lugares do Estado e mesmo a Plataforma ProSeleccions catalanes (@SeleccionsCAT) falaba desde o seu perfil "Os seareiros do Celta impiden a fichaxe de Salva Ballesta, o futbolista que atacou a vascos e cataláns"


Summary: Publica un informe que analiza a última convocatoria de AGADIC, que aínda que incrementa os fondos con respecto a 2013, fixa moi lonxe do orzamento de 2009. Ademais, o informe criticia a denaturalización destas axudas, que foron pioneiras no Estado.

Entre 2006 e 2010 as axudas ao talento para o audiovisual galego deron luz a unha manchea de producións e de creadores que recolleron eloxios e premios para o cinema galego en todo o planeta. Nacera mesmo unha etiqueta, novo cinema galego, que serviu para xuntar un grupo moi heteroxéneo de cineastas, unidos pola súa xuventude, calidade, propostas arriscadas e fóra dos circuítos comerciais. Os éxitos e recoñecementos de Óliver Laxe, Xurxo Chirro, Lois Patiño, Xacio Baño, Alberte Pagán, Ángel Santos e de tantos outros non eran casuais. Había talento e había axudas ao talento detrás. En 2010 O filme de Óliver Laxe Todos vós sodes capitáns recolleu o premio da crítica da Quincena de realizadores de Cannes, partindo dunha das axudas ao talento que o AGADIC ofrecera en 2009. A partir de 2009 a contía das axudas comezou a descender, até que desapareceron en 2012. Mesmo se chegou a lanzar unha campaña para pedir a súa restitución. En 2013 regresaron, cunha dotación moito máis reducida e cun espírito distinto ao orixinal. No 2014 houbo unha nova convocatoria, que o Observatorio Audiovisual de Galicia vén de analizar nun completo informe. "Naceron co espírito de ampliar o espectro do cinema feito en Galicia, e apoiar outro tipo de producións máis persoais" Nos seus primeiros anos a dotación para estas achegas chegou a ser de 400.000 euros anuais. Os cartos entregábanse ademais aos creadores, a persoas físicas, sen necesidade de que mediase unha produtora ou calquera tipo de empresa. Isto era así porque "naceron co espírito de ampliar o espectro do cinema feito en Galicia, e apoiar outro tipo de producións máis persoais", como destaca o informe. De igual xeito, hai dous anos Xacio Baño destacaba en Praza que "as axudas ao talento fan que haxa voces propias, e non só produtos prefabricados". Nisto, as axudas ao talento galegas foron pioneiras en todo o Estado. Como destaca o informe, "as Axudas de Talento son únicas no Estado español, e é moi difícil atopar axudas igual a nivel mundial. Este tipo de apoios directos aos creadores son recoñecidos por outras administracións, por festivais, programadores e críticos. Por unha vez imos marcando o camiño". O estudo fai un percorrido pola evolución destas axudas, sinalando algunhas das súas características e virtudes iniciais, hoxe perdidas en parte. Destaca que o orzamento destinado para as Axudas de Talento en 2014 é de 145 mil euros, recoñecendo un incremento dende a cantidade consignada en 2013 (grazas á recuperación das achegas para Longametraxes), pero lembra que a actual dotación é moi inferior, por exemplo, á de 2009 (400 mil euros). En dúas das tres categorías (guión e curtametraxes) as axudas non só non crecen, senón que se seguen recortando. Ademais, a recuperada categoría de Longametraxes está dirixida non aos creadores individuais, senón ás empresas produtoras, pois nas súas bases introducen "en contra da natureza e o xerme destas axudas" a necesidade de concorrer como autónomo ou cunha produtora. O texto destaca así mesmo "os espectaculares logros dos filmes apoiados coas Axudas de Talento, que ao longo dos anos superou con moito as expectativas depositadas nesta categoría" O estudo realiza outras críticas, relacionadas coa data das convocatorias, que pide que sexan a comezos de anos ou, por exemplo, coa desaparición das axudas a guión de filme documental. Tamén sinala a súa disconformidade con algunhas novas condicións impostas aos creadores que desexen acollerse a este programa, do que quedan fóra automaticamente aqueles que xa realizaran dúas longametraxes. O Observatorio sinala que AGADIC "quere enfocar as Axudas de Talento aos noveis, mentres que o que habería que defender é o espírito distintivo que teñen estas axudas, que se acaba perdendo". O informe do Observatorio destaca así mesmo "os espectaculares logros dos filmes apoiados coas Axudas de Talento, que ao longo dos anos superou con moito as expectativas depositadas nesta categoría". "Unha rendibilidade distinta á do sector industrial", destaca, baseada "en que son uns excelentes produtos de visibilidade cultural" que "aumentaron, de maneira determinante, o prestixio da cinematografía galega por todo o mundo". O texto péchase sinalando que "a maioría dos cambios efectuados na convocatoria de talento deste 2014 van en contra da natureza das axudas, van en contra do creador, e finalmente, van en contra das obras" O texto péchase sinalando que "a maioría dos cambios efectuados na convocatoria de talento deste 2014 van en contra da natureza das axudas, van en contra do creador, e finalmente, van en contra das obras". Pide que se respecte o "espírito orixinal" das axudas e subliña que "para que isto suceda é preciso deseñar e desenvolver unha política de axudas dunha maneira lóxica e coherente facendo unha boa distribución de recursos e non alterando o que a experiencia ditaminou como válido". Consulta aquí o informe


Summary: O investimento pasou de 4,2 millóns de euros en 2009 a 2,14 no 2011, segundo unha denuncia da deputada do BNG Ana Pontón.

A voceira do BNG no Parlamento Galego, Ana Pontón, denunciou este mércore que nos últimos tres anos a CRTVG reducira o seu apoio á produción cinematográfica nun 50 por cento, unha rebaixa que non se corresponde cos recortes que sufriu o orzamento do ente público no mesmo tempo, asegurou. O investimento pasou de 4,2 millóns de euros en 2009 a 2,14 no 2011, segundo Pontón. "Os feitos son os feitos –engadiu- malia que vaian acompañados de declaracións grandilocuentes sobre o talento dos nosos profesionais e sobre o carácter estratéxico do sector, que se non se concretan en medidas de apoio se quedan só niso, en declaracións". Para a deputada nacionalista, os cambios introducidos o pasado ano no novo Plan Específico de apoio á produción audiovisual da CRTVG levaron a unha relación co sector moito máis opaca e non garante o acceso en igualdade de condicións ás axudas. Pontón emprazou a Sánchez Izquierdo, director da CRTVG, a que faga un esforzo maior por correxir esta falta de transparencia nos criterios que se decidan para 2012 e apostou porque a primeiros de ano se fagan públicas as cantidades das axudas e os prazos para solicitalas. "A CRTVG –dixo- ten que ser moi escrupulosa e establecer mecanismos que garantan a transparencia e a igualdade, cunhas bases reguladoras que non conteñan criterios abstractos, dando a coñecer os distintos baremos e quen conforma a Comisión de valoración", concluíu.


Summary: Pide a Feixoo que abandone "a confrontación" co Goberno español e acuda con vontade de "cooperar" á Conferencia de Presidentes

O secretario xeral do PSdeG, Gonzalo Caballero, afirmou esta quinta feira que os socialistas farán esta lexislatura unha oposición "leal, pero contundente en todo aquilo que faga perder dereitos á cidadanía galega" e actuarán "desde a responsabilidade", nun contexto de crise sanitaria. En declaracións aos medios antes de reunirse con parte dos deputados e deputadas socialistas electas -faltaron os da provincia de Ourense por prevención, ao estar unha traballadora do partido en contacto cun positivo por COVID-19-, Caballero chamou a afrontar a nova lexislatura traballando "con humildade, con responsabilidade, entendendo a mensaxe" dos 253.000 votantes que apoiaron o PSdeG nas eleccións do 12 de xullo. A situación xerada pola pandemia é "unha alarma para todos e unha alerta para a responsabilidade colectiva". É neste contexto que as e os socialistas prometen unha oposición "responsábel", mais "cunha defensa profunda" dos servizos públicos para saír da crise "sen que ninguén quede atrás". As súas propostas, asegurou o secretario xeral, serán "en positivo" para saír desta situación "máis unidos, con políticas de progreso". Caballero pediu tamén ao presidente da Xunta en funcións, Alberto Núñez Feixoo, que acuda á Conferencia de Presidentes convocada para esta sexta feiracon vontade de "cooperar" e que abandone "a liña de confrontación". Caballero mostrou tamén a súa preocupación polo inicio do curso escolar en setembro, posto que a Consellería de Educación "non é capaz de alcanzar un acordo e acordar protocolos" para que a volta ás aulas se faga "coa maior normalidade posible e con todas as garantías". Preguntado acerca da decisión da Xunta de pedir aos viaxeiros procedentes de varias comunidades autónomas e países que comuniquen a súa chegada a Galiza, considerou que "todos os mecanismos de precaución son necesarios", pero "estraña" que non se pida este requisito a persoas que se desprazan de lugares como Madrid, "cun alto nivel de contaxios". "Pedimos que poñan a defensa da saúde dos galegos por riba de calquera outra clave, á marxe de calquera interese político ou cuestión ideolóxica", engadiu.


Summary: Sanxenxo non acudirá ao encontro previo convocado polo Concello de Pontevedra por "falta de confianza" co Goberno local.

A Xunta da Galiza vén de convocar diferentes municipios das comarcas de Pontevedra e O Salnés —Pontevedra, Poio, Marín, Bueu, Sanxenxo e Ponte Caldelas— a unha reunión "urxente" para tratar a situación de "prealerta por escaseza" da conca do río Lérez. Esta xuntanza, que decorrerá esta cuarta feira entre os concellos e Augas da Galiza, ten por obxectivo, di o Goberno galego, "garantir a máxima coordinación, ordenación, cooperación e colaboración" entre os municipios que se abastecen do sistema de augas de Pontevedra, logo de que a pasada semana a Oficina Técnica da Seca elevase ao nivel de prealerta por escaseza a situación na zona. A través dun informe a entidade ditaminou que as temperaturas "anormalmente" elevadas e a falta "prolongada" de choiva provocaron que a situación se agravase. Aliás, a non existencia na conca do río de reservas de augas embalsadas podería "comprometer" o abastecemento. Ence, obrigada a parar temporalmente a súa actividade polo baixo nivel do río Lérez A delicada situación obrigou na pasada quinta feira a paralizar temporalmente a actividade da fábrica de Ence en Lourizán (Pontevedra), "até que se normalice o caudal do río". Naquela xornada a Oficina Técnica da Seca fixo saltar as alarmas ante a diminución do caudal medio do río Lérez en perto de 75% en menos de 20 días. Sanxenxo non asistirá ao encontro previo Con todo, o Concello de Sanxenxo avanzou a través dun comunicado que non asistirá á reunión convocada para esta terza feira polo Concello de Pontevedra por "falta de confianza" co Goberno local, ao que acusou de "aproveitar a seca para sinalar culpábeis no canto de buscar solucións". O comunicado do Goberno de Sanxenxo chega despois de que a concelleira pontevedresa do Ciclo da Auga, Carme da Silva, sinalou que Sanxenxo quería "pagar o que lle dá a gana pola auga e non ao prezo que custa". Así, advertiu que o Concello de Sanxenxo licitará o abastecemento de auga a 0,1 euros por litro, moi por baixo das estimacións do custo real, precisou Da Silva.


Summary: Sesión de control: BNG e PSdeG afean a política en vivenda da Xunta.

O presidente da Xunta chega á sesión de control no Parlamento galego, e que ten lugar habitualmente cada dúas semanas, sabendo en termos xerais o que a oposición lle vai preguntar e coa lista de respostas e argumentos preparada. Onte non foi unha excepción e Alberto Núñez Feixoo acudiu á cita na Cámara sabendo que o BNG e PSdeG ían centrar as súas preguntas na súa xestión a respecto da vivenda e nas dificultades da mocidade galega para poder emanciparse. Mais fronte aos datos e cifras que ían debullando os portavoces da oposición nas súas quendas de intervención, as respostas de Núñez Feixoo centráronse en acusalos de "mentir" e en se erixir como un defensor das competencias da Galiza fronte á "recentralización" que aseverou procura o Goberno español en materia de vivenda co seu proxecto de lei nesta materia. "É unha técnica recentralizadora dun Goberno chamado federal e que é o máis centralista", acusou. A portavoz do BNG, Ana Pontón, e o portavoz parlamentar do PSdeG, Luis Álvarez, lembraron a Feixoo que as competencias en vivenda son da Xunta. E que é ela quen debe render responsabilidades polo feito e non feito nestes anos. Falta de compromiso "Entre 2010 e 2020 deixaron sen executar 400 millóns de euros en políticas de vivenda", afirmou Luis Álvarez dirixíndose a Núñez Feixoo. "É algo patético", remarcou. Ana Pontón lembrou que o orzamento para Vivenda nas contas de 2022 é 46% do que se destinaba a esas políticas en 2009, último exercicio do Goberno de PSdeG e BNG, noq ue os nacionalistas tiñan a Consellaría na materia", e acusou o PP de ter "sen executar" dous de cada tres euros. Unha ausencia de execución que chega ademais, indicou, nun escenario no que a construción de vivendas protexidas é menos da metade de antes da chegada á Xunta de Feixoo, hai 15.000 demandantes de vivenda protexida, hai un aumento constante dos prezos do alugueiro e hai máis de 300.000 vivendas abandonadas. "Ten competencias para non exercelas", dixo Pontón. "Non me estraña que nestes 12 anos non pedise ningunha competencia, cando as ten vese a súa incompetencia". Álvarez resumiu que o balance da xestión da Xunta nesta materia "é un fracaso" plasmado na falla de execución dos últimos 2 anos, e que só no ano 2020 "deixaron sen executar 52 millóns de euros en materia de vivenda". Mocidade, "abandonada" Falar de vivenda é, en grande medida, falar tamén da mocidade, por ser o colectivo con maiores dificultades de acceso a este ben. "85% dos mozos e mozas teñen dificultades na Galiza para se emancipar", denunciou a portavoz do BNG, que cualificou de "unicornio" a política da Xunta a respecto desta materia: "Non existe, é fantasía". Luis Álvarez lembrou que a vivenda é un dereito" recollido na constitución — "constitución que a vostede lle gusta e a min tamén"—e lamentou que a Xunta "pouco faga" por garantilo. Feixoo acusou a ambos os dous de "mentir"e ofrecer datos que non son "reais". E emprazounos a defender "o noso país". A baza do ataque directo contra Ana Pontón "Que vostede minta no Parlamento non é novo, leva facéndoo 18 anos", "ningún mozo foi quen de lograr acta de deputado con 26 anos e mantela outros 18, esa é a emancipación nacionalista", "cando leva tanto tempo en política e sen xestionar un euro público pasa isto, que se dedica a mentir". Estas foron tres das frases que Núñez Feixoo dedicou onte a Ana Pontón en apenas 10 minutos durante a sesión de control ao presidente. Foron ataques directos á portavoz nacionalista, centrados nos seus anos como membro electo do Parlamento, prolongando así na Cámara galega os ataques en redes sociais que o PP de Galiza dedicou nestes días, e co mesmo argumentario, que o exposto onte por Feixoo, contra Pontón. "Vostede é o rei do insulto", reprochoulle a portavoz nacionalista ao presidente galego, que nin se inmutou.


Summary: A Assembleia Comarcal de NÓS-UP de Vigo denuncia que num ato promocional do concelho umha pessoa com sotaque cigano figuraba tentar roubar um carro na rua, sendo parado, identificado e detido polos agentes.

"A Polícia municipal de Vigo voltou protagonizar um novo episódio de racismo na nossa cidade", asegura NÓS-UP. O passado 19 de junho num ato promocional do concelho de Vigo realizou-se umha exibiçom organizada pola polícia local para mais de um milhar de crianças de diferentes escolas da cidade. Esta jornada de exibiçon, serviu para que os policias locais poideram fazer simulacros ou acrobacias. "O grave do assunto nom é o mal-gasto de fundos públicos, senom o modus operandi de realizar o simulacro, representaçom de umha pequena obra teatral com um guiom racista para tentar assim monstrar a agilidade e a rapidez com a que os policias locais respostam no "combate à delinqüência". "O grave foi realizar o simulacro, com um guiom racista, da rapidez com a que os policias locais respostam" Na simulaçom realizada polos agentes de segurança locais, aparecia umha pessoa com sotaque cigano que tenta roubar um carro na rua, sendo parado, identificado e detido polos agentes", denuncia desde NÓS-UP. A formaçom independentista exige "a imediata demissom de Carlos López Font, Concelheiro de segurança e tránsito, e umha imediata retificaçom pública face o povo cigano" Depois desta denuncia e da presentada pola Fundaçom Secretariado Cigano o Concelho respostou que falarom cos agentes "para exponerles nuestra visión de lo sucedido y solicitar que este tipo de actuaciones no vuelvan a suceder". Imaxe: NÓS-UP


Summary: O PSdeG-PSOE non cre que o affaire Feijóo se reduza tan só a unhas fotografías. En expresión de Pachi Vázquez, "Unha relación estábel de 5 anos en iates e chalés, ten que dar máis de si". O PSdeG-PSOE solicita á Xunta que lle entregue as facturas de Sanidade e o Insalud entre 1992 e 1998 para comprobar se Feijóo, alto cargo, contratou coas empresas de Dorado, através do seu testaferro.

Manuel Cruz. Chófer de Romay Beccaría. Testaferro do narcotraficante. Algunhas fontes informan de que Cruz era titular, entre outros negocios, de varias gasolineiras. O PSdeG-PSOE quer saber agora se a Xunta lle comprou combustíbel para a calefacción dos hospitais públicos na época en que Feijóo presidía o Servicio Galego de Saúde ou o Insalud. O secretario xeral do PSdeG xulga que existen indicios de que houbo algún tipo de relación contractual entre a Xunta e Dorado. Nese mesmo sentido pronunciouse días atrás Compromiso por Galicia. Mentres, portavoces do PP enfatizan que Feijóo mantén a súa axenda habitual, sen se resentir polo escándalo. Mais o que é certo é que hoxe non estará na esperadísima Xunta Directiva Nacional que realiza o Partido Popular no Estado. Nela pronunciará Rajoy un discurso, sen se expor ás perguntas dos xornalistas. Non terá así ocasión de respaldar Feijóo.


Summary: O acordo contempla comparecencias de Feijóo cada dúas semanas, a mesma regularidade das sesións de control ordinarias, ata que teña vía libre para volver convocar as eleccións. O Consello de Ministros aproba pedir a nova prórroga do estado de alarma mentres PSOE e UP tentan xuntar os votos para aprobala no Congreso

No disolto Parlamento de Galicia volverá haber control regular ao Goberno, aínda que con limitacións, mentres duren o estado de alarma e a emerxencia sanitaria polo coronavirus. Isto é, mentres o presidente da Xunta siga imposibilitado para volver convocar as eleccións.O acordo contempla comparecencias de Feijóo cada dúas semanas, a mesma regularidade das sesións de control ordinarias, ata que teña vía libre para volver convocar as elecciónsTodos os grupos da Cámara galega rexistraron no serán do 4 de maio un pacto de tres puntos que recolle parte das demandas formuladas conxuntamente por toda a oposición (PSdeG, Común da Esquerda, BNG e Grupo Mixto -En Marea-). Fixérono despois de que o servizo xurídico da Cámara avalase o encaixe legal do control á Xunta e ao seu presidente ampliando as funcións ordinarias da Deputación Permanente, dado que por tras o adiamento das eleccións previstas para o 5 de abril, o lexislativo está disolto pero o Executivo, en plenas funcións.O pacto pechado por unanimidade dos grupos implica que a Deputación Permanente se reúna unha vez á semana recolle unha das principais peticións da formacións da esquerda: comparecencias regulares do presidente da Xunta ante a Cámara. Concretamente, Alberto Núñez Feijóo "comparecerá dúas veces ao mes, en semanas alternas" para "informar sobre a situación derivada da pandemia". Esa periodicidade é a mesma que, en períodos ordinarios, teñen as sesións de control ao presidente.Nas semanas en que non toque comparecencia do presidente, comparecerá "como mínimo" outro membro do Goberno e os grupos poderán formular "ata nove preguntas orais" a conselleiros e conselleiras respectando a proporción habitual. Deste xeito, queda aberta a posibilidade de que os grupos da oposición poidan cuestionar ao membro do Goberno que consideren oportuno sobre o tema que elixan.Dende o inicio da crise da covid-19, todos os conselleiros e conselleiras que compareceron fixérono a petición propia e non atendendo ás chamadas da oposición, polo que abordaban o tema que o propio Goberno considerase oportuno en cada caso. Fontes da oposición subliñan ademais que, cando menos de momento, continúan as demoras na tramitación de iniciativas dos grupos da esquerda e algunhas mesmo non están a ser validadas pola Mesa -con maioría do PP- sen reformulación previa.O levantamento do estado de alarma e da emerxencia sanitaria son tamén as condicións fixadas para que Feijóo poida volver chamar ás urnasO PP non contemplou incluír no acordo, non obstante, as iniciativas de impulso ao Goberno -como as proposicións non de lei, que supoñen abordar unha petición determinada á Xunta a proposta dun grupo parlamentario- e seguirán inactivos todos os demais órganos parlamentarios, o que implican que sigan paradas comisións como a que controla a Corporación Radio Televisión de Galicia. Estas normas son "excepcionais" e só rexerán "mentres permanezan as situacións de estado de alarma", dependente do Goberno central e do Congreso, e mais "de emerxencia sanitaria", dependente da Xunta. O levantamento e ambas figuras excepcionais, o estado de alarma e a emerxencia sanitaria, é a condición clave para que Feijóo poida volver ter a facultade de chamar ás urnas. Así ficou estipulado no decreto de desconvocatoria, que incluíu tamén un trámite de audiencia dos partidos políticos, pero coa competencia intacta nas mans do actual presidente.O Consello de Ministros aproba pedir a nova prórroga e mentres PSOE e UP tentan xuntar os votosA continuidade do estado de alarma e as condicións en caso de que o Goberno de España logre xuntar votos dabondo no Congreso está nos últimos días no centro do debate político no Estado. Sobre todo despois de que o PP amagase con pasar do "si" ao "non" e rexeitar a cuarta prórroga, cuxa solicitude foi aprobada este martes polo Consello de Ministros.Pedro Sánchez: "O único instrumento para salvar vidas é o estado de alarma"Entre os máis críticos coa continuidade do estado de alarma estivo nos últimos días o propio Feijóo, quen asegura rexeitar que continúe esta figura porque restrinxe "os dereitos e liberdades" da cidadanía. A xuízo da oposición galega, a clave do rexeitamento de Feijóo está en que erguer o estado de alarma é imprescindible para poder convocar as eleccións no mes de xullo. Este martes, a través das redes sociais, Feijóo introducía un matiz: di entender que o Goberno central precise "tempo para organizarse" antes da fin do estado de alarma, dixo tras unha chamada telefónica da vicepresidenta Carmen Calvo."O único instrumento para salvar vidas é o estado de alarma", repetía na tarde deste martes Pedro Sánchez na sesión de control do Senado mentres o Executivo central mantén negociacións co PNV, socio clave, así como con Ciudadanos e mesmo sen desbotar ao cento por cento a ERC, que o pasado luns anunciaba o seu paso da abstención ao "non". O deputado que xa ratificou que se absterá é o do BNG, Néstor Rego.O BNG ratifica a súa abstención: "Non nos oporemos a unha prórroga das medidas para o control da pandemia, pero non podemos avalar unha liña de acción equivocada"Este martes, Rego sinalaba que o Bloque "vai manter a actitude construtiva que veu mostrando dende o inicio da crise sanitaria" e "non se oporá a unha nova prórroga das medidas necesarias para o control da pandemia". "No entanto -matiza- non podemos avalar unha liña de acción na que o Goberno español persiste a pesar de evidenciarse como profundamente equivocada", di en referencia ao que supuxo "decidir todo desde Madrid, con criterios uniformes sen tomar en consideración as características e condicións" de Galicia e outros territorios do Estado.


Profesionais da alta velocidade española admiten no Congreso descoñecer a investigación oficial con recomendacións realizada tras o maior sinistro do sectorTras o accidente do tren Alvia na liña de alta velocidade Ourense-Santiago o 24 de xullo de 2013, no que morreron 80 persoas, voces do Goberno central e da Xunta, encabezadas polo daquela secretario de Estado e despois ministro Rafael Catalá e o presidente Feijóo, insistiron en que non se podía dicir que fora un accidente do AVE. Segundo aquela visión, rexeitada hai tempo na causa xudicial por varios xuíces e peritos que coinciden en que tanto o tren como a liña eran de alta velocidade, dicir iso formaba parte do interese doutros países por desprestixiar o saber facer español nesa área da enxeñería cando había importantes concursos internacionais en xogo. Agora, técnicos que suman varias décadas de experiencia como profesionais desa alta velocidade española e que tiveron algún tipo de participación na construción ou supervisión do AVE Ourense-Santiago veñen de asegurar no Congreso que non leron a investigación oficial do accidente e polo tanto tampouco as melloras de seguridade que aquel documento recomendou tras o sinistro da curva de Angrois.Un ano despois do sinistro a Comisión de Investigación de Accidentes Ferroviarios (CIAF) do Ministerio de Fomento emitiu o seu informe oficial sobre o mesmo no que centrou toda a responsabilidade no maquinista, que se despistou e non freou a tempo antes da curva sen que houbese activo ningún sistema que evitase ou paliase o seu previsible erro humano, cuestión pola que hoxe están imputados na causa xudicial seis técnicos de Adif, Renfe e Ineco ademais do maquinista. Aquel informe da CIAF incluía ademais nove recomendacións de mellora da seguridade dirixidas a Adif, Renfe e o ministerio de Fomento. Tres anos despois a Axencia Ferroviaria Europea considerou que aquel informe non fora realizado de xeito independente xa que a CIAF era nomeada polo ministerio, o que afectaría á conclusións que acadou sobre as causas do sinistro, pero non puxo en dúbida as súas recomendacións, que se veñen aplicando nos últimos anos.Un dos comparecentes chegou a dicir que non tiña "acceso fácil" ao informe sobre o accidente malia que está colgado de xeito público na web de FomentoAgora, na comisión de investigación política sobre o accidente que se está a celebrar no Congreso dos Deputados, están a comparecer diversos técnicos e cargos relacionados en maior ou menor medida co deseño, construción, supervisión ou posta en servizo do AVE Ourense-Santiago. Á maioría deles o deputado de Foro Asturias Isidro Martínez Oblanca, un dos que menos protagonismo está a ter nesas sesións, está a preguntarlles se coñecen o contido do informe da CIAF. E varios dos comparecentes xa declararon que non leron o informe oficial sobre o maior accidente ocorrido no sector no que levan décadas traballando.O pasado 12 de setembro compareceu no Congreso Beatriz Sierra, enxeñeira industrial experta no sistema de control constante da velocidade ERTMS que traballa desde 2002 para a empresa pública Ineco, dependente de Fomento e encargada de supervisar a seguridade das novas liñas de AVE. Sierra participara nas probas de compatibilidade entre o ERTMS embarcado nos trens e o existente nas vías, pero na súa comparecencia, na que dixo non saber de moitas das preguntas que se lle formularon, insistiu en que ela non analizaba cuestións de seguridade. Cando Martínez Oblanca lle preguntou se coñece o contido do informe da CIAF sobre o accidente a súa resposta foi: "Non o lin".Máis sorprendente foi a resposta doutro comparecente a unha pregunta similar. O 26 de setembro tocoulle a quenda a Juan Olmedilla, técnico da unión temporal de empresas formada por Thales e Dimetronic encargada de instalar os sistemas de seguridade na liña Ourense-Santiago. Tamén con anos de experiencia no sector ferroviario, desde 2005 ata a actualidade, Olmedilla dixo que non leu o informe da CIAF. "Non está nas miñas atribucións como coordinador de seguridade coñecer ese informe, sei que existe pola prensa, o mesmo que o informe da Axencia Ferroviaria Europea, pero non o vin nin tampouco por outra parte teño acceso fácil a el", foi a súa explicación. Porén, o informe está colgado na web do Ministerio de Fomento, neste enlace.O mesmo 26 de setembro compareceu tamén Alejandra Pérez Jiménez, no seu caso técnica de Adif, empresa pública para a que supervisou a instalación do sistema ERTMS previa á inauguración da liña de AVE Ourense-Santiago. Leva 17 anos traballando no sector, tanto en Ineco como en Adif. "¿Vostede coñece o informe da Comisión de Investigación de Accidentes Ferroviarios?", preguntoulle tamén Martínez Oblanca. "Non, non o coñezo", foi a súa resposta.O 3 de outubro compareceu na comisión outro técnico, Eduardo del Río, experto en material rodante da Axencia Ferroviaria Europea desde 2013. No seu caso, el no participou no AVE galego e está fóra do sector da alta velocidade española desde antes do accidente de Santiago. Pero tampouco el, malia a súa comparecencia na comisión, coñece o informe oficial sobre Angrois, no que tamén se analizan cuestións da súa área de especialidade. "Sei que hai un informe pero no o lin", dixo.Fronte a este descoñecemento do informe oficial sobre o maior accidente do sector no que traballan desde hai anos, outros profesionais comparecentes nesta mesma comisión si declararon coñecer o documento. Así o fixeron, por exemplo, o maquinista xefe de Renfe José Ramón Iglesias Mazaira, que alertara do risco da curva de Angrois un ano e medio antes do accidente, ou José Luis González Navarro, técnico da Axencia Estatal de Seguridade Ferroviaria e previamente da Dirección Xeral de Infraestruturas Ferroviarias do Ministerio de Fomento que autorizou a posta en servizo da liña Ourense-Santiago.A plataforma de vítimas e grupos minoritarios como En Marea ou ERC veñen criticando que diversos comparecentes se escuden no seu descoñecemento ou falta de memoria sobre as preguntas que se lles realizanMalia que nas comisións de investigación no Congreso os comparecentes non poden mentir, grupos minoritarios como En Marea ou ERC ou a propia plataforma de vítimas do sinistro veñen criticando que diversas persoas citadas se escuden no seu descoñecemento ou falta de memoria sobre as preguntas que se lles realizan para evitar dar respostas que ao seu ver poderían prexudicar ás empresas para as que traballan.


Summary: A petición rexistrada en Change.org acumula por volta de 300 sinaturas. A formación que lidera Xoán Bascuas entregou a mesma reclamación nas dependencias do delegado do Goberno español e solicitou unha xuntanza con el "para que dea conta das súas xestións"

Após o anuncio do ministerio de Fomento de que ficaba habilitada desde o 1 de agosto unha oficina nas dependencias de Renfe, en Madrid, para atender as persoas afectadas polo descarrilamento dun Alvia o 24 de Xullo en Compostela, Compromiso por Galicia rexistrou unha petición para que se abra máis unha oficina na Galiza. Alén de a entregar nas dependenzas da Delegación do Goberno español, na Coruña, tamén abriu unha páxina en Change.org que acumula por volta de 300 sinaturas e na cal recordan que "a maioría das víticas son galegas e fican aínda moitas persoas ingresadas no hospital Clínico" da capital galega, así como que os trámites das aseguradoras se están a desenvolver nesta cidade. A formación galeguista ampárase no obxectivo que Fomento lle adxudicou á oficina aberta na cidade española, sendo aquel o de dar cobertura integral tanto de información como de atención para facilitar a realización dos distintos trámites, así como calquera dúbida ou consulta e dados na cobertura dos seguros. Por isto, consideran que Renfe "debe abrir unha oficina en Santiago cos mesmos obxectivos e funcións", ao tempo que solicitou ao representante do Goberno español na Galiza, Samuel Juárez, que manteña unha xuntanza con Compromiso por Galicia "para dar conta das súas xestións".


Summary: A formación nacionalista exixe que o Goberno galego active máis medios para a prevención, vixilancia e extinción dos fogos. Ademais, exixen investigar ADIF polos chispazos nas vías.

A acumulación de incendios nas últimas horas, con máis de 6.000 hectáreas ardidas até agora segundo información da Xunta da Galiza, preocupa ao BNG. A deputada nacionalista Noa Presas expresou na quinta feira a inquedanza da súa formación diante esta situación e solicitou ao Goberno galego que actúe "con responsabilidade e con inmediatez". Os incendios forestais que aínda seguen activos queimaron xa perto de 2.140 hectáreas Neste sentido, Presas urxiu a Xunta a "activar máis medios para a prevención, máis medios para a vixilancia e máis medios para a extinción" indicando que "vemos máis focos ao mesmo tempo e o que é clave é a rápida intervención xa que se trata de lumes de nova xeración que son moi explosivos". A deputada insistiu na advertencia que leva facendo o Bloque ante un mes de agosto "moi complicado", cunha seca grave "que xa está supoñendo restricións ao consumo", sen previsións de choiva e con temperaturas "de absoluto récord". Lembrou que o BNG denunciou "que o Executivo do PP non tiña os deberes feitos en materia de prevención e de extinción de incendios, cos convenios cos concellos sen aprobar até finais de xuño", unha situación que implicou "que os traballos de roza e a constitución de brigadas, por exemplo, non podían estar operativos até entrado agosto". Galiza arde: Máis unha xornada de incendios no país Investigar ADIF Após transmitir a solidariedade do BNG á veciñanza afectada en concellos como Laza, O Irixo, O Carballiño, Boborás, Boiro e As Pontes, entre outros, a deputada nacionalista tamén avanzou que, ante as últimas informacións aparecidas nos medios de comunicación que apuntan a que o incendio de Boborás podería terse orixinado polos chispazos da vía do tren, "exixiremos cando todo isto se calme unha investigación sobre se o Administrador de Infraestruturas Ferroviarias (ADIF) está cumprindo ou non coas súas obrigas de limpeza nos perímetros das vías".


Summary: Denúnciao a Asociación de Pacientes e Usuarios do complexo hospitalario compostelán.

"Hoxe, día 2 de xuño, os corredores de acceso ao servizo de urxencias do CHUS volveron a estar cheos de pacientes graves". Así principio o comunicado de denuncia emitido pola Asociación de Pacientes e Usuarios do complexo hospitalario compostelán. "Ás 16:30 horas 8 pacientes con médico asignado agardaban no corredor a recibir asistencia por non dispoñer de espazo para ser atendidos", explican desde o colectivo. "Onte a situación foi similar", engaden. É o que a asociación cualifica como "A "maldita normalidade" incidindo en que ase os pacientes con ingreso en planta aprobada "seguen ocupando o espazo de atención, padecendo un entorno asistencial inadecuado para súas necesidades como enfermos e impedindo a entrada no servizo dos que agardan no corredor". "Unha espiral perversa que sempre vai en contra dos pacientes e que se sustenta sobre un modelo de atención baseado na austeridade como principio esencial", denuncian.


Avelino Pousa Antelo tivo unha vida longa e intensa. Chegou á idade de 98 anos sen perder a dignidade, nin sequera nos tempos escuros, cando había que disimular para poder sobrevivir. A súa biografía está marcada polo compromiso con Galicia. Foi un home vital e entusiasta que sempre quixo, segundo deixou escrito, "conquerir unha Terra máis libre e dona dos seus destinos: esa foi a ilusión que encheu os mellores anos da miña vida e quero que sexa a miña mensaxe para a xuventude". Algunha vez definiuse a si mesmo como un perdedor, mais non é tal; a pesar das perdas que tivo ao longo da vida sempre mantivo unha actitude ética que lle permitiu construír unha biografía coherente, exemplar. Algunha vez definiuse a si mesmo como un perdedor, mais non é tal; a pesar das perdas que tivo ao longo da vida sempre mantivo unha actitude ética que lle permitiu construír unha biografía coherente, exemplar No libro Conversas con Pousa Antelo de Amancio Liñares demostra ter unha memoria prodixiosa e relata con detalle as diferentes etapas da súa vida (desde a infancia rural no val de Barcala á presidencia da Fundación Castelao), sempre marcada polo galeguismo, o desenvolvemento agrario, o cooperativismo, a renovación no ensino e a defensa da lingua. Relata o seu momento iniciático, que sucedeu nun mitin galeguista celebrado no Teatro Principal de Compostela o ano 1931. O último en intervir foi Castelao. "O teatro estaba cheo e a mín a intervención de Castelao impresionoume tan fondamente que saín de alí galeguista de por vida, e por mil vidas se as tivera. Foi un deses impactos que se cravan con fondura na conciencia dun mozo". Naqueles mesmos anos houbo unha mobilización na Cooperativa Feiraco que se enfrontou á xunta reitora presidida por García Calvo; formouse unha candidatura alternativa encabezada por Pousa Antelo Coñecín a Avelino Pousa cando eu era un rapaz. Os dous somos barcaleses, aínda que nos separan máis de corenta anos. Cando un grupo de mozos puxemos en marcha a Asociación Cultural Afonso Eans en Negreira nos anos setenta contamos co seu apoio e colaboración. Naqueles mesmos anos houbo unha mobilización na Cooperativa Feiraco que se enfrontou á xunta reitora presidida por García Calvo; formouse unha candidatura alternativa encabezada por Pousa Antelo. Na tensa asemblea celebrada en Pontemaceira perdeu a votación por corenta votos de diferencia. Así era Avelino. Cando o chamabas sempre estaba disposto a colaborar. Hai uns anos participou na presentación dun libro meu (xunto con Fernán Vello e Xulio Valcárcel), na Galería Sargadelos de Santiago. Estivo como sempre: afectuoso, ameno e divertido. Porque eu destacaría, por enriba de todas as calidades persoais que posuía, o seu grande sentido do humor e a humildade. Era retranqueiro e tiña un arsenal de anécdotas que podía encadear durante horas. Cando nunha entrevista lle preguntaron por que usaba boina contestou: "Porque comecei a quedar sen pelo. Vivindo en Santiago, merqueille outra boina ao meu netiño de tres anos e saiamos os dous á rúa con boina. ¡E a xente ría!". Era amigo da troula e da festa. Valentín Arias conta nun libro como deu vida a conxuntos músico-vocais como a ronda Os Codornisos en Ponte de Mera (Ortigueira) e a orquestra Avel Pousa y sus Jabatos en Santa Comba de Lugo. Cando lle dixeron se se consideraba o último galeguista histórico dixo: "Boh, agora a calquera cousa se lle atribúe o cualificativo de histórico" Nunca esqueceu as súas orixes, nunca deixou de ser o neno Lucho do Peto, curioso e alegre, que axudaba nas tarefas da labranza. Fuxía do boato e da grandilocuencia. Cando lle dixeron se se consideraba o último galeguista histórico dixo: "Boh, agora a calquera cousa se lle atribúe o cualificativo de histórico". Pois, aínda que el o rexeitara, Avelino Pousa é un referente na historia deste país, un exemplo de coherencia e dignidade. Adeus, mestre, e moitas grazas por todo.


Summary: A falta de concreción cos problemas da axenda galega distancia ao BNG de apoiar a investidura do candidato dos socialistas, Pedro Sánchez, á presidencia do Goberno do Estado. O deputado Néstor Rego rechaza os "compromisos xenéricos" e reclama "garantías" para os asuntos urxentes da Galiza.

O deputado do Bloque Nacionalista Galego no Congreso dos Deputados, Néstor Rego, avanzou onte tras reunirse co Partido Socialista que a súa posición está "moi distante do voto afirmativo" á investidura de Pedro Sánchez como presidente do Goberno do Estado. Rego criticou a "falta de vontade de concreción" do PSOE cos asuntos urxentes da axenda galega coa que está comprometido o BNG. "Aquí non valen boas intencións", sinalou o deputado en Madrid, que mantivo onte a segunda reunión cos socialistas Adriana Lastra e Rafael Simancas, logo de presentarlles as cuestións que "preocupan" ao país como o incremento das peaxes na autopista AP-9, a necesidade de executar un estatuto electrointensivo que garanta o futuro desta industria na Galiza e o estabelecemento dunha tarifa eléctrica propia. "O BNG non tería posibilidade de votar a favor dun acordo que non ten medidas e prazos determinados", dixo Rego, que insistiu en que os "compromisos xenéricos" son unha "expresión de boa vontade política" pero que aportan "moita laxitude" á hora de seren executados. "A concreción é unha garantía para nós e unha obriga para eles. Precisamos isto porque temos longa experiencia de que os gobernos do Estado se esquezan da Galiza", explicou Rego após a reunión, na que tamén participou o membro da Executiva Nacional Rubén Cela. "O Goberno quere ter as mans libres e nós que os seus compromisos sexan verificábeis", resumiu. O deputado do BNG puxo como exemplo o caso da AP-9 no que o Goberno anunciou unha serie de "descontos" mais "acaban de anunciar un incremento do 2,68% no prezo das peaxes" para 2020. "É o terceiro ano consecutivo no que a AP-9 é a autopista que máis sobe", explicou Rego, o que supón un 30% de incremento no seu coste para os usuarios nos últimos 10 anos. PSOE e BNG teñen "vontade de continuar falando" e manterán unha terceira xuntanza, aínda sen data, na que Rego agarda obter "garantías" para solucionar os problemas da Galiza. Rego ve na situación de Alcoa unha "emerxencia nacional" Néstor Rego tamén se reuniu no Congreso cos traballadores e traballadoras do comité de Alcoa na súa ronda de contactos cos grupos parlamentarios. O deputado do BNG sinalou que a situación da fábrica lucense é de "emerxencia nacional" pois a directiva pode optar polo feche en calquera momento. Así mesmo, criticou que Sánchez se comprometera a "falar cos directivos", pois na súa opinión o necesario é un marco que garanta os postos de traballo. "Pola vía da poxa non se soluciona nada, senón que se agravan os problemas", apuntou Rego, que lle pediu ás forzas políticas que conformen o novo Goberno que "actúen de maneira clara" e poñan en marcha un estatuto para as industrias electrointensivas que non perxudique o futuro do sector na Galiza "e permita á vez abaratar o prezo da luz".


Summary: Foron quen de socializar e visibilizar unha problemática, a da enfermería galega, até o de agora descoñecida para unha parte significativa da sociedade. Aliás, lograron sumar e ilusionar as profesionais desta rama sanitaria para poñerse en marcha e reivindicar conxuntamente a fin da eventualidade e precariedade na sanidade galega. Falamos con Tania, unhas das voceiras de Enfermeiras eventuais en loita.

Esperabades unha repercusión tan ampla á vosa convocatoria do #OPEnegra [ir vestidas de negro, en sinal de loito, ás oposicións do Sergas]? Isto xurdiu como unha idea no grupo de whatsapp que temos as eventuais de Pontevedra. Estabamos moi cabreadas, pensando que podiamos facer porque xa non aguantabamos máis. Dous meses antes da oposición foi un 'desmadre' de contratos de baixa calidade, por riba a presión de estar preparando as oposicións... Pensamos que había que facer algo e saíu a idea de ir vestidas de negro ás oposicións en Silleda. Despois falamos de facer un cartel e mandarllo a compañeiras doutras áreas sanitarias. A resposta foi impresionante e decidimos pasar ás redes sociais. Apareceron outras persoas dispostas a axudar. Fixemos un grupo con compañeiras representantes de cada área e puxemos en marcha isto. Conseguimos catro vídeos de apoio de xente famosa ou coñecida. E compañeiras que non tiñan relación cos organizadores empezaron a mandar vídeos a maiores doutras persoas coñecidas. Ao pouco tempo o movemento xa estaba en boca de todas e todos. Podemos dicir que case 40% do persoal no Sergas é eventual Lograstes que se visibilizase a realidade diaria das enfermeiras eventuais na Galiza, as súas problemáticas... Unha porcentaxe elevadísima das prazas habituais do Sergas non están cubertas con prazas fixas. Non hai dados oficiais diso porque o Sergas non cumpre coa obriga de facer pública unha relación de empregadas. Sospeitamos que prefiren pagar a multa correspondente da Unión Europa que dar ese dato, pois entón sairía a luz todo o 'petate'. Estamos elaborando un traballo de campo en colaboración con moitas compañeiras. Recollemos datos de número de enfermeiras que hai en cada unidade, cantas delas son fixas, cantas están cubrindo as prazas en interinidade, cantas con contratos de acúmulo ou contratos temporais... Podemos falar de que case 40% do persoal no Segas é eventual. Hai, pois, unha chea de prazas sen cubrir mais esas prazas non se sacan nas oposición. Hai xente que leva moitos anos traballando de eventual e este ano por riba aumentaron o tempo máximo traballado. É dicir, que a xente que levaba 8 anos traballando na anterior OPE [oferta de emprego público] tiña a puntuación máxima por experiencia e agora mesmo volveu baixar. A puntuación máxima é case 12 anos, é dicir, que tes que traballar a xornada completa os 12 meses do ano durante case 12 anos para ter a puntuación máxima e así, sumándolle a nota da oposición, lograr praza. Por aforrar cartos contrátannos de segundas a sextas no mesmo servizo, dannos de baixa a fin de semana, que a temos que traballar noutro sitio, e a segunda seguinte volvemos cun contrato novo a ese servizo Hai un funil, un tapón formado, de xente que leva moitísimo tempo e que nin sacando un 10 vai conseguir unha praza. E non é que non haxa postos de traballo e que non se cobren, ese é o problema gordo. Nós padecemos encadeamento tras encadeamento de contratos temporais. Non hai estabilidade nin dentro dunha interinidade. Estase empregando como tónica habitual para cubrir prazas contratos de acúmulo renovábel de 6 meses, que é un contrato que se supón que está para demandas urxentes. Por aforrar cartos contrátannos de segundas a sextas no mesmo servizo, dannos de baixa a fin de semana, que a temos que traballar noutro sitio, e a segunda seguinte volvemos cun contrato novo a ese servizo. Iso é esgotador. Estar traballando sen saber onde vas estar cando acabe a semana. O noso traballo ten unha carga de responsabilidade grande e temos un traballo amplo: a enfermaría ten as súas particularidades dependendo de se estás en consultas externas ou en unidade de críticos, nun centro de saúde... E nós estamos un día nun sitio, outro día noutro... e ao final iso non facilita facer ben o noso traballo. Por que credes que o Sergas mantén esas situacións, esa precariedade laboral? Por unha simple cuestión económica? Sendo persoal eventual perdemos moitos dereitos como traballadoras. Cando es fixa xeras unha serie de días de libre disposición, tes dereito a vacacións... Nós como eventuais ou pasamos un período moi longo nun contrato, o que é pouco probábel, ou non os tes. Eu levo máis de ano e medio traballando para o Sergas e nunca puiden ter un día de libre disposición. As eventuais non estamos facendo carreira profesional. Se eu quero coller unhas vacacións o que teño que facer é poñerme en suspensión de chamamento na lista e sen dereito a soldo. Ao final, facemos o traballo todo o ano. As vacacións témolas prorrateadas e temos tan poucas que no finiquito dos contratos págannos o equivalente ás vacacións. Ao Sergas ternos nesta situación na que cada día que poden aforrar sen darnos de alta na Seguridade Social compénsalle. É unha vergoña. Nas oposicións de Silleda 95% dos compañeiros e compañeiras ían de negro. Se houbo esa resposta é porque hai un problema O movemento logrou poñer sobre a mesa a situación de precariedade e temporalidade das enfermeiras. Cales son as demandas ou propostas que facedes para acabar con esa realidade? Unha OPE (oferta de emprego público) real de cobertura das prazas libres. Cubrir as prazas que se vaian xerando. Pedimos transparencia total da relación de empregados de persoal fixo, eventual e interino que ten o Sergas. Un recoñecemento da carreira profesional desde o primeiro día, porque non pode ser que sexamos empregadas do Sergas moito anos sen xerar ese dereito. Tamén demandamos que se permita unha conciliación real, ou ter voz no pacto de contratación. A boa resposta obtida á iniciativa de Enfermeiras eventuais en loita demostra que hai un problema latente e que non se dá só nesta categoría da sanidade. Nas oposicións de Silleda 95% dos compañeiros e compañeiras ían de negro. Se houbo esa resposta é porque hai un problema. A #OPEnegra non é a fin de nada, é un principio, un primeiro paso, imos continuar. Non imos para até erradicar a precariedade laboral da enfermaría.


Hai anos entendín que os científicos non só tiñamos que investigar e dar clase no ensino superior ou conferencias en congresos, senón divulgar a ciencia e que chegara á xente. Tamén pensei que para comunicar a ciencia en Galicia había que facelo en galegoHai anos entendín que os científicos non só tiñamos que investigar e dar clase no ensino superior ou conferencias en congresos, senón divulgar a ciencia e que chegara á xente tanto das cidades como do rural e particularmente aos mais novos, porque é a forma de que a xente entenda o que facemos, a cantidade de cousas que aínda non sabemos e de que poidan entender mellor o mundo que nos rodea.Tamén pensei que para comunicar a ciencia en Galicia había que facelo en galego, pero aínda que semellaba posible usalo na comunicación oral era moi difícil na escrita. Sempre me dicían: -"Pero se escribes en galego non che vai ler ninguén, nin tan sequera os galego-falantes moito máis afeitos a ler en castelán".Tal vez fose verdade, pero é cuestión de afacerse. Unha vez o fas queda xa en sintonía o que les e o que falas e aínda por riba enriqueces o teu vocabulario e falas cada vez mellor.Non sabedes que importancia lle dou a que o fagades en galego, porque é a mesma historia: non só e importante para normalizar o uso da nosa lingua, para poñela en valor, senón para achegarse a xente e transmitirlle as novas que lle sexan de interese ou importanciaPara divulgar ben a ciencia, que a xente goce dela e que algúns das nosas rapazas e rapaces queiran un día ser científicos, hai que chegar á xente e que te sintan un máis deles. Falar de cousas importantes pero dun xeito sinxelo. Por iso en todas as miñas charlas divulgativas en Galicia é o idioma que emprego, como trato de facelo nos idiomas que sei noutros países, porque proximidade e entusiasmo son claves na comunicación.Supoño que son tempos complicados para os medios, nos que hai que saber adaptarse aos cambios e combinar formatos para chegar a todos, novos e vellos, pero non sabedes que importancia lle dou a que o fagades en galego, porque é a mesma historia: non só e importante para normalizar o uso da nosa lingua, para poñela en valor, senón para achegarse a xente e transmitirlle as novas que lle sexan de interese ou importancia. Parabéns polo que estades facendo. Tedes todo o meu recoñecemento e aprecio.Vivimos nun mundo que cada vez vai máis á présa con novas que voan vertixinosamente (e non penso que é unha boa cousa). Un mundo de novas e novas pero non de informaciónNada máis un consello. Vivimos nun mundo que cada vez vai máis á présa con novas que voan vertixinosamente (e non penso que é unha boa cousa). Un mundo de novas e novas pero non de información. Eu pediríavos poñer sempre pezas de información, e non me refiro só á ciencia nin moitos menos. Ao lado dunha nova dun xuízo explicade que é unha instrución, un sumario ou o código penal. Ao lado dunha estatística, o seu significado. Cando se fala da COVID, que é un virus, ou no seu caso que é o cancro. É unha maneira de que os nosos cidadáns aprendan e podan analizar criticamente todo o que lles contan. En definitiva, un xeito de facelos máis libres.


Summary: Os Gobernos galego e central asinaron un protocolo que asume a venda do peirao de San Diego (377.057 metros cadrados) e só garante a propiedade pública dos de Batería e Calvo Sotelo, que suman menos de 65.000. O Goberno municipal foi excluído da negociación e do acordo. Ferreiro afirma que se está a "ningunear á cidade da Coruña". Fomento inicia 15 anos despois o enlace da AP-9 ao Gaiás que Feijóo anunciou como conselleiro en 2003

Privatización dos terreos do peirao de San Diego (377.057 metros cadrados), propiedade pública dos de Batería e Calvo Sotelo, ademais da Solana, que suman apenas 89.220. Así se pode resumir o protocolo asinado este mércores na Coruña polo presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijoo, o ministro de Fomento, Íñigo de la Serna, o presidente de Portos do Estado, José Llorca, e o da Autoridade Portuaria, Enrique Losada. Un acordo que Núñez Feijoo destaca como unha "excelente nova para os coruñeses e para os galegos, que desfrutarán de máis espazos públicos", pero que na práctica pode significar a privatización do 80% dos terreos portuarios, unha parte importante do litoral coruñés. A Xunta, ademais, entregaríalle 20 millóns de euros á Autoridade Portuaria para facerse co control do 51% dos peiraos de Batería e Calvo Sotelo. Así mesmo, o pacto con Fomento dálle ao Goberno galego unha participación aínda sen definir na propiedade do peirao de San Diego a partir de 2027, unha vez que remate a actual concesión. A Xunta, ademais, entregaríalle 20 millóns de euros á Autoridade Portuaria para facerse co control do 51% dos peiraos de Batería e Calvo Sotelo Da negociación e sinatura do protocolo, que tivo lugar na sede da Autoridade Portuaria, foron excluídos o propio Goberno municipal e a Deputación da Coruña. Mesmo así Núñez Feijoo convidou a estas dúas administracións a que se "sumen á propiedade pública destes terreos" e a que "achegasen ideas sobre os usos aos que se dedicarán as parcelas". O presidente da Xunta xustificou o feito de que Concello e Deputación non foran convocados ás opacas negociacións que deron lugar a este acordo en que estas administracións non contan con competencias portuarias. Na súa intervención, Núñez Feijoo recoñeceu que a Xunta tampouco "non ten competencias directas sobre os portos de interese xeral do Estado", invalidando o seu argumento. Da negociación e sinatura do protocolo foron excluídos o propio Goberno municipal e a Deputación da Coruña Xunta e Fomento tamén anunciaron que a conexión ferroviaria do Porto Exterior de Punta Langosteira será licitada "na primeira metade de 2019" e que contará cun investimento de 140 millóns. Esta infraestrutura acumula case unha década de atraso. O peirao de San Diego, o 80% do porto O proxecto de Xunta e Goberno central para os terreos portuarios da Coruña non é moi diferente do convenio inicial de 2004, que prevía a venda dos peiraos de San Diego, Batería e Calvo Sotelo, uns 440.000 metros cadrados, nos que se construirían grandes superficies comerciais (en Calvo Sotelo e Batería) e unhas 4.000 vivendas (en San Diego). O peirao de San Diego sempre foi a clave, tanto pola súa extensión (o 80% do total) como porque da súa venda esperaba obter a Autoridade Portuaria máis beneficios (entre 85 e 250 millóns na estimación de 2004, hoxe imposible de cumprir). A Autoridade Portuaria nunca desistiu da súa intención de privatizar o peirao de San Diego A mobilización social na Coruña (cunha manifestación de 4.000 persoas o pasado mes de maio) e completa oposición de todos os grupos políticos agás o PP obrigaron a Xunta e Portos do Estado a enunciar a súa vontade de "negociar". En outubro José Llorca e Alberto Núñez Feijoo xa anunciaron a súa renuncia a privatizar os peiraos de Calvo Sotelo e Batería nunha xuntanza na que excluíron o Concello da Coruña. Porén, a Autoridade Portuaria nunca desistiu da súa intención de privatizar o peirao de San Diego, que xustifica pola necesidade que ten de reducir as súas débedas, xeradas pola construción do Porto Exterior (que o Goberno central se nega a financiar). "Estase ninguneando á cidade da Coruña" "Non estamos dispostos a que exclúan da operación Calvo Sotelo e Batería para pacificar a situación, porque saben que teñen á cidade en contra, coa esperanza de facer negocio despois no peirao de San Diego", afirmara en outubro Ferreiro Este mércores o alcalde Xulio Ferreiro rexeitou facer valoracións sobre o acordo de Xunta e Fomento, pois os seus asinantes nin sequera lle comunicaron ao Goberno local os seus detalles: "É moi difícil facer valoracións en base a declaracións á prensa, sen documentos e propostas concretas", sinalou. O que si criticou o rexedor foi o que cualificou de "ninguneo á cidade", en referencia á exclusión sufrida polo Concello e outras administracións e entidades. "Unha vez máis inténtase deseñar A Coruña sen contar con A Coruña", dixo. "Politicamente non é a maneira de facer as cousas, por respecto institucional e porque se un é convidado a sumarse a un proxecto, debería estar nese proxecto dende o comezo". "O futuro da cidade da Coruña ten que decidirse na Coruña", concluíu. "Non estamos dispostos a que exclúan da operación Calvo Sotelo e Batería para pacificar a situación, porque saben que teñen á cidade en contra, coa esperanza de facer negocio despois no peirao de San Diego", afirmara o pasado mes de outubro Ferreiro. Dende entón, semella que a situación non se moveu demasiado, co Concello apostando por un futuro público para os terreos portuarios, a través dun consorcio e seguindo o exemplo de Valencia ou Bilbao, e con Xunta e Goberno central pactando a privatización da súa meirande parte. "O futuro da cidade da Coruña ten que decidirse na Coruña", concluíu o rexedor Os días 27 e 28 de abril está convocado na Coruña o Foro Cidadán Tecendo Litoral, no que participarán 19 relatores e relatoras e representantes doutras cidades portuarias como Bilbao, Valencia, Barcelona, Saint Nazaire e Mallorca. No evento debaterase o futuro do litoral da cidade e presentaránse os resultados da primeira fase de investigación sobre os posibles usos da fachada atlántica, na que se realizaron 60 entrevistas a distintos axentes implicados na materia.


Summary: A primeira reunión da multinacional cos sindicatos serviu para constatar a intención da empresa de finalizar a negociación do ERE

Alcoa iniciou as reunións co comité de empresa para negociar o expediente de regulación de empresa (ERE) que deixaría sen emprego un total de 534 traballadoras e traballadores directos xunto a 350 máis de empresas auxiliares da comarca. Nesa xuntanza entregaron varios tomos con toda a documentación e acordaron que as reunións serían todas as quintas feiras ao longo dun mes, prazo que deu a empresa para rematar a negociación. Decepción no comité de empresa Segundo Constantino Arias, delegado de UXT no comité de empresa de Alcoa, "aínda non nos deu tempo a ler toda esa documentación". En todo caso este sindicalista explica a Nós Diario que as organizacións sociais pedíronlle á empresa "que tivera en conta a oferta do Goberno español de contar co prezo da enerxía de entre 25 e 35 euros MW/h" unha oferta que "sería por 10 anos e pola que levamos loitando desde hai moito tempo". O delegado da CIG no comité, Xosé Paleo, afirma a Nós Diario que esta primeira reunión foi, a modo de resumo, "o que nos temíamos e desexábamos que non fose". Asegura que "aínda que lle solicitamos que dese marcha atrás para volver á mesa multilateral para discutir a actual problemática da enerxía eles continuaron coa súa folla de ruta". Desde a central nacionalista inciden en que as reunións que comezaron onte "non buscan solucións, buscan executar o ERE" e por ese motivo a empresa segue cos trámites para "xustificar os motivos que dan para ir ao ERE". Paleo lembra que a proposta do Goberno español realizada na última reunión multilateral "pode parecer insuficiente mais é unha proposta de partida que a empresa debería ter en conta e suspender o ERE". Para a CIG, a multinacional "non pon a vontade que debería pór nin a boa fe que debería ter para solucionar este problema". Mobilizacións do comité de empresa O comité de Alcoa San Cibrao protestou tamén onte fronte á Subdelegación do Goberno en Lugo polo inicio do período formal do despedimento colectivo. Tal e como afirmara o presidente do comité de empresa, José Antonio Zan, seguirán as mobilizacións e a presenza das operarias e operarios na rúa. Neste sentido anunciaron que o domingo 28 de xuño está prevista unha caravana de vehículos que percorrerá diferentes concellos da Mariña. A caravana sairá ás 10 horas do aparcamento do mercado de Viveiro. Pasará por Xove, San Cibrao, Burela, Foz e Ribadeo, entre outros sitios. O seu remate será ás 14 horas.


Summary: Á acción no IES Rosalía de Castro seguirán novos peches esta semana na Coruña, Carballo, Ferrol e A Guarda.

Abril será un mes de peches nos centros de ensino e outras accións de protesta ante o proxecto de reforma educativa e os recortes no financiamento. O primeiro dos peches, como xa a anunciara a pasada semana a Plataforma Galega en Defensa do Ensino Público, terá lugar este martes no IES Rosalía de Castro de Santiago de Compostela. O peche comezará ás cinco da tarde e concluirá ás dez da mañá do mércores. A esta acción seguirán novos peches esta semana na Coruña, Carballo, Ferrol e A Guarda. A Plataforma considera a LOMCE como unha lei "reaccionaria, españolizadora, privatizadora, clasista, antipedagóxica, antidemocrática, e confesional, que liquida a igualdade de oportunidades e que expulsa do ensino os sectores sociais máis desfavorecidos da sociedade". A Plataforma tamén convocou unha concentración para o 17 de abril en Santiago de Compostela coincidindo co debate do decreto de comedores no Consello Escolar de Galicia, ás 16:45 horas. Calendario de peches 9 de abril. Santiago (IES Rosalía de Castro) 10 de abril. A Coruña (IES Menéndez Pidal) 11 de abril. Carballo (IES Alfredo Brañas) 11 de abril. Ferrol (CIFP Ferrolterra) 12 de abril. A Guarda (CEIP A Sangriña) 15 abril. Carballo (IES Alfredo Brañas) 15 abril. Cangas (IES Rodeira) 17 abril. Lugo (IES As Mercedes) 18 abril. Verín (IES Xesús Taboada Chivite) 22 abril. Burela (IES Monte Castelo) 22 abril. Ourense (Xefatura territorial) 23 abril. Cambados (IES Ramón Cabanillas) 24 abril. Ribeira (IES Nº 1) 24 abril. Vigo (IES San Tomé Vigo) 25 abril. Gondomar (IES Terra de Turonio) 26 abril. Pontevedra (IES Torrente Ballester)


Summary: Eis a explicación á imaxe misteriosa. Despois de días investigando chegou á conclusión de que a fotografía correspondía a unha comparsa de Entroido de 1925

Coma un regalo de Reis anticipado, a solución ao enigma da foto do fútbol feminino en Allariz da que falaba o anterior capítulo do Bestiario do vestiario chegoume o xoves pasado, mentres acababa de vestirme para saír en bici. Disimulen vostedes a dubidosa estampa dun señor de Lugo a medio disfrazar con pantis e maillot axustado ás carnes, pero a cousa vai diso, de disfraces: a imaxe é de época, pero non dun partido. Ao final foi ter razón o compañeiro Cristóbal Ramírez pedíndome calma antes de publicar. "Mira, a foto de fútbol feminino de Allariz foi realizada para Entroido, nada serio", dicía a mensaxe do xoves. Enviouma Óscar Losada, director da fantástica revista de fútbol O Dez; se non a coñecen, xa están tardando. Contábame que a viran exposta nas rúas da vila el e máis Carlos Castro, responsable da Revista do Fútbol Feminino Galego, outro feliz achado: unha publicación sobre fútbol feminino galego que leva nada menos que catro anos e medio cento de números mallando no tema contra vento, marea e institucións, e organizando partidos para promocionar o deporte. Ao pouco recibín un correo de Castro coa explicación á imaxe misteriosa. Como tamén me recomendara Ramírez, Carlos falou con Tino Feijoo, aparellador municipal e gran coñecedor do patrimonio fotográfico de Allariz. Despois de días investigando, Feijoo chegou á conclusión de que a fotografía correspondía a unha comparsa de Entroido de 1925. Non lle cadraban, como non nos cadraban a nós, os zapatos pouco azosos para correr ou o feito de que o equipo fose vestido con camisas de dous deseños diferentes. Ademais, explicaba, desas mulleres "había dúas que pertencen á miña familia e non me consta que xogaran ao fútbol". Despois de días investigando chegou á conclusión de que a fotografía correspondía a unha comparsa de Entroido de 1925 É, polo tanto, "unha imaxe carnavalesca de mulleres disfrazadas de futbolistas", tomada polo mestre local da época, Manuel Riesco, e parte dunha colección doada pola súa filla ao Concello oitenta anos despois de ser feita. A historia da investigación pódena atopar aquí. O caso é que non foi esta a única mensaxe ao respecto que me mandaron nestes días, tal é o poder cativador da fotografía. E non só sobre ela, senón sobre pioneiras galegas do tenis, seleccións femininas estranxeiras en xira polo sur do país e, por suposto, algúns chistes de época sobre o tema que demostran que os machos veñen (vimos) sendo ben semellantes aos de hai un século en demasiadas cousas. A todas estas persoas doulles as grazas polo seu interese. Cantas satisfaccións xuntas para un xuntaletras en pantis.


Summary: A cabeza de lista por Pontevedra, Carme Adán, visitou o mercado do Progreso, acompañada do alcalde de Lalín, Rafael Cuíña, onde apostou por políticas que favorezan o comercio local.

Nós Candidatura Galega esixiu un novo modelo de financiamento para Galiza baseado nas cotas similar ao que ten Euskadi. Así o defendeu a súa número 1 por Pontevedra, Carme Adán, durante unha visita ao mercado do Progreso en Vigo para coñecer as demandas das e dos comerciantes locais. "Necesitamos medidas económicas que reactiven a economía", apuntou Adán, que sinalou entre elas unha rebaixa do IVE e unha nova lexislación fiscal para as persoas autónomas. "Hoxe liamos que o señor Mariano Rajoy promete sorpresas. Por favor, que non nos de máis sorpresas!", dixo con ironía. "Subiu o IVE ás persoas que están neste mercando vendendo e comprando, ralentizando o consumo. Deixou libres aos defraudadores e, en cambio, segue apertando aos autónomos sen ningunha medida real. Deixou a economía totalmente paralizada". "Deixou libres aos defraudadores mentres segue apertando aos autónomos sen ningunha medida real", afirmou Adán A cabeza de lista de Nós por Pontevedra propuxo que a nova fiscalidade para as persoas autónomas "sexa a través dos ingresos, para que podan sobrevivir e levar adiante pequenos e medianos negocios". Adán estivo acompañada polo alcalde de Lalín, Rafael Cuíña, así como pola deputada do BNG, Olaia Fernández Davila, e o voceiro local dos nacionalistas, Serafín Otero. "Desde Nós agradecemos apoios como o do alcalde de Lalín, que está transformando a súa vila e demostrou que se pode desaloxar ao PP. Nós apoiaremos ese desaloxo, pero con voz propia, desde Galiza", sinalou Adán. Pola súa banda, Cuíña transmitiu a súa confianza na candidata de Nós. "Creo en persoas como Carme Adán, creo no futuro deste país e creo na necesidade de defender os sectores estratéxicos do país", manifestou o alcalde de Compromiso por Galicia. Unha defensa que –segundo dixo– "só pode facer unha candidatura netamente galega, que é a que representa Nós".


Summary: Os coruñeses pasan a semifinais a costa do Breogán que dá a tempada por rematada. O COB Ourense caeu ante o Burgos por 74 a 61 e o seu ascenso queda pendente da vía administrativa.

O Básquet Coruña continúa na pelexa por conseguir a segunda praza que dea acceso á Liga ACB ao pasar por riba do Breogán en Riazor. A eliminatoria tivo que chegar ao quinto partido, despois de catro encontros nos que se impuxera a igualdade. Unha vitoria en casa e outra a domicilio para cada conxunto facían presaxiar un enfrontamento moi disputado, mais os coruñeses pasaron por riba dos lucenses, firmando un marcador final de 99-63. Os naranxas non deixaron oco á sorpresa e abrumaron aos rivais impoñéndose nos catro cuartos. Deste xeito o Breo dá por fechada a súa tempada en LEB Ouro, na que fechara a liga regular cunha excelente xeira de resultados, mentres que o Básquet Coruña viaxará a Melilla para medirse, en semifinais, ao que se presenta como o rival máis forte desta fase de ascenso, ao teren rematado a liga regular en segunda posición con 22 vitorias fronte as 17 que conseguiu o conxunto adestrado por Tito Díaz para rematar na quinta praza. O COB non completa a remontada en Burgos Os ourensáns non foron quen de virar o parcial negativo de 2-0 ante o San Pablo Burgos e caeron no pavillón de El Plantío por 74 - 61. Unha derrota incontestábel, que impediu a xesta dos da cidade áurea e que confirmou a importancia do factor campo, xa que ningún foi capaz de gañar fóra do seu feudo. O Burgos, pola súa parte, fixo valer a súa intensidade defensiva sobre o COB, que ademais, estivo moi pouco acertado nos tiros exteriores. As estadísticas falan por si mesmas. Un 10% en tiros de tres e só un 32% en tiros de campo, deixaron a vitoria na man do equipo local, moito máis acertado, e con ela, o pase ás semifinais. O COB pagou a súa falta de acerto. Firmou unha índice do 10% en tiros de 3 e do 32% en tiros de campo Agora, a loita do COB polo ascenso trasládase ao plano administrativo e este verán será clave para consumar o ascenso frustrado da pasada tempada. O camiño do Básquet Coruña O conxunto de Tito Díaz chega ás semifinais, que comezarán na sexta feira, coa moral subida após da brilante vitoria de onte, na que superaron en 36 puntos a un Breo en grande estado de forma. O reto que se presenta é tan ilusionante como difícil, xa que na seguinte eliminatoria espera o Club Melilla Baloncesto, segundo clasificado na liga regular e que vén de solventar a súa eliminatoria contra o Cáceres cun pleno de vitorias. O factor campo estará do lado dos rivais, o cal suporá unha dificultade engadida para os coruñeses, que disputarán os dous primeiros encontros lonxe de Riazor e no caso dun hipotético quinto partido, a eliminatoria decidiríase en Melilla. O Melilla encadea 9 vitorias consecutivas, 6 en liga e 3 en play off O conxunto adestrado por Alejandro Alcoba rematou a tempada cunha espectacular xeira, gañando os 6 últimos encontros de liga, incluíndo unha vitoria fronte ao Palencia, campeón de liga, na última xornada. Con este grande remate de curso, o Melilla estivo a piques de acadar ao Palencia, quedando con 22 vitorias fronte ás 23 dos campións. En canto ao plantel, os xogadores máis perigosos son; o pívot, Eduardo Hernández-Sonseca; o aleiro ex do COB, Marcos Suka-Umu e o aleiro, Asier Zengotitabengoa, quenes viñeron sendo determinantes durante toda a tempada, sendo os máis anotadores e os que acadaron unha mellor valoración. Un forte rival, pois, o que lle espera ao Básquet Coruña na seguinte rolda, da cal sairá un firme candidato ao ascenso. Polo outro lado do cadro chegan Burgos e Huesca, o mellor desta semifinal podería ser o rival dos coruñeses de impoñerse aos melilleses.


Summary: O número de galegas e galegos que teñen a obriga de pagar o Imposto de Patrimonio aumentou desde que en 2010 se recuperara este gravame. Son xa case 7.700.

Non foron estes anos bos para a inmensa maioría da sociedade galega. Non poucos dados, estatísticas e análises avalan esa realidade: a crise pasou unha factura, e nada barata, á maioría da poboación do noso país. Por citar apenas un dado: En 2009 o 14,5% das persoas asalariadas galegas tiña ingresos inferiores á metade do salario mínimo (SMI). Hoxe xa é o 18% das persoas traballadoras e subindo. Ao tempo, 30% da poboación asalariada non acadou o SMI en 2016 cando en 2009 era menos do 26%. Porén, hai tamén outra realidade que non debe deixarse fóra de foco: a dos ricos en Galiza. Temos no país case 7.700 persoas que pagan o Imposto de Patrimonio. Son as que se poden denominar persoas ricas. Un privilexiado e selecto grupo que é agora un pouco máis numeroso do que o era en 2010, cando este Imposto se volveu instaurar. Estas 7.700 persoas suman un patrimonio que vai cara aos 35.000 millóns de euros. Unha cifra que multiplica por catro os orzamentos da Xunta para 2018. [Podes ler a reportaxe íntegra no Sermos Galiza 281, á venda na loxa e nos quiosques habituais]


Summary: Case 4.000 hectáreas de terreo calcinado en Folgoso do Courel, segundo as últimas estimacións de Medio Rural.

As lapas dos incendios que afectan o concello de Folgoso Courel calcinaron as vivendas do núcleo do Vilar. Trátase dunha zona con especial afluencia no verán, na que persoas doutros lugares da Galiza e o Estado español construíron segundas residencias. Máis de 9.000 hectáreas afectadas e veciñanza desaloxada: o parte dos incendios activos na Galiza Así o confirmaron fontes locais a Nós Diario. Estas mesmas fontes tamén detallaron que, se ben durante o ano só tres ou catro domicilios están ocupados, no período estival ese número triplícase ou cuadriplícase. O municipio está a ser o máis afectado nesta vaga de lumes no país, con tres focos activos que suman case 4.000 hectáreas afectadas. Destes tres focos, o máis grande é o que afecta a parroquia de Vilamor. Segundo as últimas estimacións de Medio Rural, este suma xa 2.500 hectáreas calcinadas. Desaloxan ducias de persoas das súas vivendas no Courel e Valdeorras polos lumes Os outros dous focos, situados nas parroquias de Vilamor e Seceda, afectaron 300 e 1.100 hectáreas de monte forestal respectivamente. Nos labores de extinción das lapas neste concello están a participar, ademais dos medios forestais dispostos polo Goberno galego, integrantes da Unidade Militar de Emerxencia (UME). Veciñanza desaloxada Segundo puido saber Nós Diario, un centenar de persoas tiveron que ser desaloxadas nos núcleos de poboación próximos aos incendios de Vilamor, e pasar a noite nun pavillón, resgardados das lapas e do fume. En declaracións a Europa Press, a alcaldesa de Folgoso do Courel, Dolores Castro, afirmou que o incendio "saltou cara á outra ladeira" en Vilamor, e asegurou que están "desbordados". Incendios no Courel En canto ao desaloxo da veciñanza, recoñeceu que houbo persoas que se enfadaron, pero que "non había outro remedio", ao tempo que asegurou sentir "impotencia" pola situación. Para a rexedora, o único obxectivo agora mesmo debe ser "salvar os pobos" e os núcleos de poboación que aínda non se viron afectados polo lume, para evitar que estes corran a mesma sorte que o Vilar.


Summary: As Burgas. Literatura e artes é a derradeira cabeceira do século XIX que tratamos neste coleccionábel. Este xornal monolingüe en galego viu a luz en Ourense en 1894, nun momento en que, desaparecidos O Tío Marcos d'A Portela e A Monteira, se facía evidente a necesidade dunha nova cabeceira en galego que cubrise o baleiro deixado e servise para fomentar a afección por ler e escribir en galego, e tamén a divulgación da literatura feita na lingua do país afirmando que As Burgas "non ten outro obxeto, non persigue mais fondos fins".

A cédula d'As Burgas Non vamos á quebrar o costume. Aparescemos na casa púbrica da prensa e o conquerir pr´As Burgas un anaquiño pra espetar nel o noso pavellón, e abóndanos pouco espazo, non esqueceremos de espricar o que somos, onde vimos e onde vamos. Costume xa enxergado lei, como se enxergan moitas cousas, de prisa e correndo, e anque humildes, con esa humildade que nasce do conocimento dun mismo, que de nada se gaba; costume de sempre, non pisaremos por riba del e aí vai a cédula d´As Burgas. Si acolléramos dentro da nosa alma ó orgullo dun valimento por ninguén reconocido, poidéramos hoxe vestir o millor traxe do pais é faguer soar as campas dos dias de festa. Mais nin sentimos un, nin temos sinon unhas cirigolas de estopa que cicais non sirvan xiquera pra poder sair da oscuridade que nos cobre, é, sin moca é coa monteira baixo o brazo, presentarnos ante os nosos irmaus en letras, de modo que non ruba os seus labios sonrisa cuasique de desprecio, ó vernos tan probes como o labrego mais probe da aldea mais traballada polo caciquismo. Non: non somos orgullosos, nin poideramos selo tampouco. Non se nos aculta que as campas da soa inda teñen que dar aIgunhas badaladas, pra adequirir nembradía. Pro dóenos á falla dun pródico esquirto na enxebre lingoa da chau nativo onde, os que coltivan o gallego, poideran esparexar as cheirosas froles deste bendito Parnaso galiciano. Sómentes por eso, publicamos As Burgas; non ten outro obxeto, non persigue mais fondos fis. Somos, pois, mozos de hoxe, sin nome, sin historia; vimos do máis escuro do couto literario: vamos a ofrecer á todos é, por esprito de mocedade, á xeneración que nasce neste anaco de terra, estas catro follas pra que nos axuden a enchelas prodicamente coa poesía que se asenta nos montes, nos vals, nos regatos, nas costas, nas chouzas é frota hastra nos aires desta feiticeira Galicia. E ¿quen sabe?; poida ser que teñamos á fortua de encher o buraco que está aberto na literatura rexional. As grandes, xenerosas empresas surxen, moitas veces, sobre ó nome iñorado do máis pequeno. Ademáis sentimos, xoguetear, louca é firente eiquí dentro, a espranza de que non atoparemos, por toda groria, o vacio ó redor noso. E esto, entre á ousadia da empresa, aléntanos á lévala á cabo. Aí teñen, pois, As Burgas os poetas e os esquirtores gallegos. E deles e mais nosa; e decir: dos tres, cuxas modestas pro entusiastas firmas campean por estas follas adiante. Ala, lonxe, na terra de Provenza, os antiguos xustadores, iban de castelo en castelo chamando os seus irmaus en amor e poesia a congregarse en xuntas groriosas pra aquela patria dos Felibues. Nós, coas Burgas na mau, vamos tamén de chouza en chouza saudando os irmaus nosos, e chamándoos a congregarse á cantar sobre estas follas de papel, os santos amores que todos levamos no curazón baixo estes ceos de Galicia. Benditos sexan os frutos si son proveitosos desta obra que emprendemos. B.S.E. [As Burgas, número 1] A defensa e promoción da nosa lingua, así como a oposición ao centralismo, testemuñan a orientación galeguista desta publicación Saudo os compañeiros Paxaros dun mesmo niño, aquecidos baixo as ás da pomba Galicia que nos adorme co mesmo calor, calor que fai adourar á terra onde fumos nados e esmairnos soñando na sua rexeneración, nada temos que decir se non enviaros á aperta mais entusiasta, que cando ó corazón sinte moito os beizos podrán bicar pero non falar; ó entusiasmo podrá estender os brazos á esculcas de peito amigo, pero poucas veces move á boca paralizada pola emoción. Creanciñas chegadas hoxe o estadio da prensa soilo deseamos topar un canto que nos concedan garimosos nosos compañeiros xa maestros nas lides periodísticas. Así ó esperamos porque nos abonan duas cousas de valía. Somos d´As Burgas e anque nos chaman graxos todos saben que non temos mais que un corazón nobre e apasionado, no cal ferven todolos entusiasmos como ferve nas augas das nosas fontes, e a maior abundamento traguemus por escudo á meiga fala con que nos arrolaron no Berce, pra saudaros co meigo lema Deus fratesque Gallaecie. [As Burgas, número 1].......Un dos décimos do numero premiado co gordo adquiríuno en Burgos dona Herminia García Recarey filla desta capital casada co notario de Maceda don Alfonso Rodríguez Rey...... A prensa rexional Cuase novos ainda neste labor que nos impuxemos , sintimos na i-alma tódolos entuseasmos etódalas valentías de quen non está afeito os amargos desencantos e esmorecimentos forzosos; de quen ainda apeas sintíu as imposíciós dos de arriba asoballando ó santuario das propeas creonzas, das ideas nobres é dos xenerosos sentimentos; de quen non concibe que aquel que ten unha patrea, vexa con indefrencia as suas coitas, as suas bágoas, os aldraxes de que é ouxeto; de quen o mirar ó redor, non atopa os irmaus unidos unidos, siquera na santa obra do emprestar un anaco dos seus valeres pola nai amada, por Galicia. Nesla iñorancia dos particulares móviles cada vez que botamos unha ollada á prensa rexlonal é atopamos nela brilantes párrafos que privilexiado talento trazou pra defender ou ensalzar á un home, non podemos menos de adimirar os entusiasmos e valentías que á fe nunha idea soupo esparramizar; cada vez que ó tratarse dos asuntos de unha localidá, asuntos alleos á política, vemos tódolos preódicos alevar en conxunto a súa voz, levar o mismo lema, soster as mismas ideas, respetamos ó sagrado amor ó pobo en que nasceron aqueles cuxa natural indinación faguemos nosa no fondo da alma; cada vez que chegan a nos os ecos de rudas campañas batendo o pedestal dun falso ídolo que co seu poder ausorbe todo canto bó poidera medrar no seu torno non podemos menos de adimirar á aqueles que, co santo embrema da xuslicia na man, cerran arresgando seu sosego, contra quen ten sombrizados os resplandores do progreso, lema da xeneración presente. Ó mirar, pois, ó noso redor tanto valimento, tantos entuseasmos, tantas forzas agrupadas con sagrados fis, non podemos menos de excramar:—¡Bendito ó chau que tales fillos creóu!— Chega un momento en que a patrea común, Galicia, cúmprelle todos eses fillos que en feixe a defendan de un novo aldraxe, de unha tropelía, de unha ameaza pro porvir e o silenzo máis profundo acolle o griot de dous ou tres fillos amantes que prefiren morrer de fame acosta de salvar a honra da nai. Os intereses de un político que sosten á pubricación; as miras particulares do cada pobo; ó interés personal de cada un, pesa máís na mercenaria opinión que os salaios de unha nal que arrastra suas queixas, apagadas xa, en busca de un fillo que ainda teña puro ó corazón, que aínda seipa ó que val ese docisimo agarimo, que aínda non haxa vendido ó máis sagrado dos amores por unha codea arroxada polo caciquismo. Ese é ó espectáculo que se contempla cada vez que ó eco de unha badalada de deshonra resoa por Galicia: silenzo nus, tibieza en moitos, oposición en algús, indinación en poucos. Como proba do noso primeiro párrafo, abonda ó feito de que neses casos somentes á prensa da xuventú, á que aínda non se vendeu, desenvolve toda a súa nascente virilidá en defensa do cariño aldraxado, é todas as enerxías surxen como labarada do benditos amores que, ó contauto do brutal golpe, alcenderánse pra queimar ó rostro coa vergoña o ver que os vellos olvidan á nai é soilo á xuventú à respeta e agarima. Non vaia á creerse que ista xusta indinación é unha profesa de rexionalistas no sentido que torcidamente se da á ista frase: esto é separatistas; non; eso é, por hoxe, absurdo. O que sí profesamos é ó santo amor á patrea que nos veu nacer, é non podemos menos de lamentar ó abandono de valiosos fillos e as miserias que tantos lle botan esquecendo que Dios trazou nunha frase á conduta dos homes pra mais subrime das suas creanzas: «Honra á tus padres.»....O concexo de Santiago mandou colocar na calle mais torta, estreita e empinada da cibda un letreiro que di: «Calle de Gelmirez=primeiro arzobispo de Santiago—siglo 13.» O procedimento e novo; dese modo tense a historia ciscada polas calles. Pero ó gracioso ha de ser cando se trate de espricar ó que foi, calquera individuo que os azares da política lle figueron dar nome á calle. Ou o dia en que queiran espricar quen foi o castrón que deu nome á rúa de Castrón d' ouro. Ou a quen rapaban na praza de «Rapa da folla». Válgate o diaño e o que discurren estes concexás pola moderna. ¡Asús [As Burgas, número 2] Detrás do proxecto había un fato de mozos descoñecidos, con intereses literarios, que estaban a iniciar unha carreira xornalística Un xornal para a defensa do país As Burgas tivo unha vida curta. O primeiro número saíu o 24 de Natal de 1894; mentres que o último exemplar do que se ten constancia é o número 10, do 3 de marzo de 1895. A súa periodicidade era semanal e cada número constaba de oito páxinas. Detrás do proxecto había un fato de mozos descoñecidos -como eles mesmos se cualificaban na presentación do primeiro número- e con intereses literarios que estaban a iniciar unha carreira xornalística. Sabemos que a dirección d'As Burgas estivo a cargo de Santiago Álvarez de Nóvoa, a pesar de que o seu nome non figure na revista como director e de que só apareza como autor en raras ocasións. En troques, as sinaturas máis habituais na breve historia do periódico foron a de Francisco Álvarez de Nóvoa e a de Heraclio Pérez Placer, autores de numerosas contribucións en prosa e en verso. Anos máis tarde estes dous escritores e o director da revista converteríanse en membros correspondentes da Real Academia Galega. O resto das colaboracións constaban das achegas de Benito Losada, Filomena Dato ou Juan Barcia Caballero, e mesmo dalgúns poemas de Rosalía e de Curros. Como o seu subtítulo permite adiviñar, os contidos d'As Burgas foron eminentemente literarios e culturais, estando conformados por poesías, relatos curtos, noticias sobre actividades e sobre novas publicacións. A iso hai que engadir a habitual sección de actualidades e os parrafeos de crítica social e política. Os contidos de 'As Burgas' foron eminentemente literarios e culturais con noticias sobre actividades e sobre novas publicacións Tamén resultan de especial interese dous artigos escritos polo médico e literato lucense Jesús Rodríguez López, colaborador tamén n´O Labrego, nos que se criticaba con dureza algunhas supersticións presentes na medicina popular, en especial a tan espallada crenza na paletilla e na espiñela. Na súa opinión, periódicos en galego como As Burgas poderían contribuír a acabar coas supersticións e a sementar os coñecementos útiles nas aldeas, pois estaban escritos na mesma lingua que falaban os labregos. Por iso era oportuno que desde as súas páxinas se atacasen as crenzas en meigas, en agoiros ou na Santa Compaña. A defensa e promoción da nosa lingua, así como a oposición ao centralismo, testemuñan a orientación galeguista desta publicación. Porén, os seus responsábeis tamén se mostraron críticos co nacente rexionalismo. Así un artigo anónimo publicado no número 9 laiábase de que certas actividades dalgúns dos seus representantes -en alusión a Alfredo Brañas- non estivesen motivadas polo amor á Galiza, senón por ambicións persoais. Fronte a ese "mal chamado Rexionalismo" desde a revista postulouse a necesidade de crear unha Liga Gallega que, como a Lliga catalá, defendese de verdade o país e que tivese por ideario Todo por Galicia é pra Galicia. A esas críticas hai que engadir as esporádicas referencias burlescas a aquela poesía galega inspirada no celtismo que se atopan nas páxinas d'As Burgas, sobre todo no relato satírico titulado "A Lira de Breogan" asinado por Heraclio Pérez Placer, burlas que sen dúbida ían dirixidas implicitamente contra a obra de Eduardo Pondal, poeta de clara inspiración celtista e rexionalista. Todos estes indicios mostran que un semanario en galego como As Burgas non ocultou as súas reticencias respecto de determinadas manifestacións dun movemento rexionalista que daquela comezaba a se organizar.


Summary: Mobilización na Coruña de CIG, CCOO e UXT.

Traballadores e traballadoras de industrias electrointensivas mobilizáronse esta cuarta feira na Coruña, diante da Delegación do Goberno, para pedir "medidas efectivas" para este sector, que na Galiza representa por volta de 5.000 empregos directos. A mobilización estaba convocada por CIG, CCOO e UXT baixo o lema 'Enerxía solución'. Os tres sindicatos veñen trasladando a súa preocupación pola falta de avances nas medidas para a posta en marcha dunha tarifa industrial que reverta a crise que atravesan as industrias electrointensivas e as ameazas continuadas aos empregos e á actividade produtiva. Durante a concentración cortouse o tráfico e prendeuse lume a unha morea de pneumáticos, xerando unha fumareda negra visíbel desde diferentes puntos da cidade. Desde as centrais consideráse que o estatuto segue a ser insuficiente, que habería que corrixir estas deficiencias e achegar ademais medidas complementarias.


Summary: O arqueólogo Xosé Suárez Otero introdúcenos no castro Facho de Donón en Cangas. Unha nova entrega do coleccionábel 'Confín dos verdes castros e valeroso clan!'.

Fai referencia no teu artigo ao "impoñente sistema defensivo" do castro. Sendo este un castro que sería -nalgún momento do tempo- un santuario, terían estas defensas algunha explicación nova máis alá das habituais? A función das murallas son dúas que están estreitamente interrelacionadas. Unha sobreprotexer un sitio xa en si dificilmente accesible, pero incidindo alí onde están os puntos febles para a súa defensa. Outro monumentalizar un sitio ó que se lle outorga un significado especial. O contexto desa monumentalización é o dunha reestruturación total do castro, na que estas murallas volven xogar outro papel ao servir tamén de muros de contención. Unha transformación dunha entidade que, en esforzo e planificación, presupón ir máis alá dunha pequena comunidade, acorde coa posición fronteiriza do Facho -entre Cileni e Grovii- e coa diversidade do rexistro cerámico, con mostras de varías áreas da cultura galaica. Unha transformación, en fin, a que eses materiais sitúan por volta de mediados do século I a.C e substitúe a outra semellante, pero menos coñecida e centrada ao redor do século II a.C. Estamos, polo tanto, inmediatamente despois da campaña de César cara a Brigantium que tivo un marcado carácter costeiro, co que puido ter afectado de xeito directo ao Facho- que ninguén se estrañe, na Galia despois da conquista seguíronse construíndo lugares de culto propios, mesmo con foxos. Tamén indica a grande cantidade de formas dos edificios atopados. Á marxe de poder ser feitos en épocas ben distintas, chámalle a atención que algúns estexan dividos en dúas estancias ou que interiormente non son edificios simples... Que funcionalidades poderían ter estas construcións? Cre que puideron darse distintas formas de construción nun mesmo tempo? Temos a posibilidade de asociar as formas da construción a unha época determinada? Os edificios mencionados no artigo respostan todos a un mesmo momento, tanto no seu uso, coma, nos mais dos casos, na súa construción -cabe a reutilización dalgún edificio da fase precedente. Son produto desa remodelación da que falamos, claramente planificada para unha distribución e funcionalidade da arquitectura en relación coa do conxunto do castro. É difícil, polo de agora, concretar moito nos tipos de ritos realizados, pero atopamos a datos que apuntan a "sacrificios", os "banquetes rituais", a posibilidade da celebración de encontros grupais, de carácter político ou mesmo económico, no que aos grandes edificios se refire. Nos máis pequenos e con altares, cabe pensar máis en edificios de culto de acceso restrinxido, que, ademais, estaban significados e diferenciados con prótomos de animais; ou practicas máis individualizadas, como a adiviñación, que explicaría a abundancia de fichas. Finalmente, os espazos baleiros da parte superior permitirían ritos abertos con máis participación, mentres que do cumio só sabemos que os depósitos rituais estaban a súa entrada, e o seu interior limpo. Sei que pode sonar estraño, pois é a primeira vez que se propón esta interpretación para un castro, pero tamén é a primeira vez que se atopa un con estas características tan marcadas, e mesmo son máis as evidencias das que podemos expor aquí, sen esquecer o posición fronteiriza, ó tempo que liminal do monte. Como tampouco debemos esquecer que a coincidencia formal das arquitecturas cultuais coas domésticas é un dos problemas cos que se atopa a identificación das mesmas na Idade do Ferro europea -lembremos o caso dos templos circulares de Maiden Castle. Fai referencia a que este castro ten un claro sentido como santuario. Foi así desde o comezo? Fai tamén referencia a que hai un sentido arquitectónico claro, ascensional. Implica isto unha organización social piramidal que direcciona o sentido da construción? Posibelmente fose así, pois as evidencias que corresponden á primeira fase do castro semellan coincidir coa que nos estudamos. As formas dos edificios redundan nas grandes dimensións e formas atípicas, xa vimos que algúns son reaproveitados, e mesmo o depósito dos puñais resposta a unha amortización do edificio que os acolle na transición entre as dúas fases, polo que proba que esa función ritual preexiste na primeira delas. A diferencia entre ambos momentos está fundamentalmente na entidade das construcións e especialmente das murallas, na antiga adáptase ó monte, mentres que a segunda transfórmao e o monumentaliza. No que respecta o ascensional referímonos a unha gradación funcional, pero de significado tamén cultural. Trátase dun escalonamento na entidade e significados dos ritos, dende o exterior profano até o cume sacro, que podería conter tamén implicacións sociais, referindo unha estrutura organizativa máis desenvolvida e marcada, pois existe unha clara planificación das construcións e da súa disposición. Non hai que confundir, sen embargo, a mellor calidade dos edificios preto da cume cun posíbel significado social destes, entendidos coma vivendas, dado que estaban na parte menos habitábel do monte. Subscríbete As subscritoras e subscritores recibirán as entregas do coleccionábel, de terzas a sextas feiras, cada día con Nós Diario, ben en papel ben para a lectura na nube, en función da modalidade elixida. Se non es asinante, podes sumarte en nosdiario.gal, ou ben podes reservar o diario en papel nos quioscos.