Summary: O secretario xeral da CIG, Paulo Carril, reclamou ás Administracións garantías reais de protección social e a reincorporación das persoas traballadoras temporais despedidas non incluídas nos ERTE.

"Garantías reais de protección social, sen exclusións, e a reincorporación aos seus postos de traballo de todas as persoas temporais que foron despedidas e que non estaban incluídas nos ERTE", exixiu ás Administracións o secretario xeral da Confederación Intersindical Galega (CIG), Paulo Carril. Ademais, Carril demandou que se faga efectivo o pago das prestacións e os salarios pendentes de recibir por miles de traballadores e traballadoras. O secretario xeral da CIG criticou a vía dos ERTE como fórmula para garantir que as persoas traballadoras quedaran na casa. Fronte a iso considerou que a día de hoxe "está demostrado que a fórmula pola que apostaba a CIG", a dun permiso especial ante o deber inescusábel de atender persoas maiores e menores e atender a emerxencia sanitaria, xunto coa creación dun fondo público que compensase ás empresas esas nóminas polas persoas que estiveran na casa, "tería sido máis xusta e máis eficiente do punto de vista do gasto público, porque permitiría que todas as traballadoras e traballadores, tivesen contrato indefinido ou temporal, puideran quedar na casa e cobrar os seus salarios". Asegurou que isto "tería evitado todo o abuso que se produciu", porque ademais, utilizando os ERTE recorreuse a "unha fórmula perversa, que ten o pecado orixinal de ter nacido nunha reforma laboral, que a día de hoxe tiña que estar derrogada, e da que estamos vendo as consecuencias no estrago que deixou de centos de miles de despedimentos de traballadoras e traballadores temporais, sen moitas das axudas, e dunha incerteza nas datas e contías de cobro", sinalou Carril. Engadiu ademais o secretario xeral da CIG que "moitos destes ERTE son fraudulentos porque se están utilizando dunha maneira perversa e están prexudicando enormemente a importantes sectores da clase traballadora". Unha situación diante da que concluíu que esta fórmula foi "inxusta e equivocada" para afrontar esta situación. "Xa non había a quen despedir" Ademais denunciou que "se arbitraron medidas como a de prohibir os despedimentos cando xa non había a quen despedir, porque xa todo o mundo estaba despedido, como evidencian os datos de desemprego". Por iso lamentou a actuación do Goberno español, mais tamén a do galego, ao que lembrou que a CIG trasladou estas cuestións na xuntanza realizada o 11 de marzo. Garantía de reincorporación Carril incidiu especialmente na necesidade de que se dea unha "garantía de reincorporación ás despedidas e despedidos que non están nos ERTE". "Canto máis tarden en corrixir as inxustas medidas que se foron tomando, máis difícil vai ser a saída, para que esta sexa xusta para todas as traballadoras e traballadores e para o conxunto das maiorías sociais", dixo Carril. Reinicio da actividade Preguntado polo plan esbozado pola Ministra de Traballo, Yolanda Díaz, dun regreso á normalidade en dúas fases: a industria nun horizonte de verán e ocio, espectáculo e cultura a finais de ano, Carril apuntou que "volver ao traballo sen garantir a seguridade das persoas, con mecanismos de control estritos, desde esta segunda feira, foi porque non se quixo paralizar toda a actividade agás os servizos esenciais". Por tanto, considerou que calquera proposta que se faga de cara ao futuro "ten que seguir tendo como elemento fundamental protexer a seguridade das traballadoras e traballadores, tanto no que respecta á seguridade e ás condicións nas que volven aos seus postos de traballo, como á seguridade do punto de vista de que as persoas non queden excluídas, no máis absoluto desamparo social". Ademais dixo sobre as e os ministros, nomeadamente Yolanda Díaz, que "unha cousa é o que din, outra cousa é o que interpretan e outra cousa é o que escriben despois no Boletín Oficial do Estado". Pactos da Moncloa Ante a proposta de reeditar os Pactos da Moncloa, o secretario xeral da CIG considerou que "non é neutral que se faga unha xestión desta crise aplicando unha suspensión das competencias das autonomías, nin que se faga nunhas coordenadas para nada de esquerda desde o Goberno e moito menos desde a Xunta". Valorou que a CIG pode estar de acordo con que os acordos son necesarios, pero cuestionou o que foron os Pactos da Moncloa porque "serviron como antesala para lexitimar moitas das medidas que provocaron un deterioro das condicións de vida da clase traballadora e o desmantelamento de sectores produtivos importantes". Por iso asegurou que "antes de falar e de invocar grandes acordos, sería interesante ir corrixindo as políticas que se fan no día a día, desinstalarse de gobernar dunha forma unilateral e sen atender moitas das reclamacións e peticións que se teñen feito".


Summary: Concnetración ante o Parlamento galego de delegados sindicais.

Varias ducias de delegados sindicais --CIG, CC OO, UXT, CSIF e SATSE-- concentráronse ás portas da sede do Parlamento de Galiza para rexeitar os orzamentos da Consellería de Sanidade, unhas contas que nesta xornada están a debate no Pazo do Hórreo en comisión. Así, reclamaron que "devolvan o soldo que Feixoo roubou desde 2010" e piden máis persoal para cubrir as xubilacións, xa que os servizos están deficitarios e isto leva a que o persoal "non poida gozar" dos seus permisos no ano en curso. Co apoio dos grupos da oposición -acudiron a portavoz nacional e a responsábel da área no BNG, Ana Pontón e Montse Prado, respectivamente; e o portavoz socialista, Julio Torrado-, os sindicatos con presenza na mesa sectorial concentráronse con consignas como "orzamentos dignos para Primaria" e "o público é servizo, o privado beneficio". En declaracións aos medios, a secretaria xeral de CIG- Saúde, María Xosé Abuín, explicou que todos os sindicatos con representación na mesa sectorial "rexeitan" os orzamentos de sanidade porque "continúan desmantelando" este servizo e "non dan resposta ás necesidades", á vez que "seguen precarizando as condicións laborais e retributivas" do persoal. "Esiximos uns orzamentos que conteñan un 25% para Atención Primaria, que nos devolvan os salarios que Feixoo nos roubou desde 2010, salarios publicados no DOG e que el conxelou en 2010, dicindo que era unha retribución inmerecida", apuntou Abuín. Nesta liña, o secretario de Sanidade de CCOO, Javier García, denunciou que os orzamentos "en atención primaria redúcense un 2%" con respecto ao ano anterior. "Non entendemos que nesta situación se reduza o orzamento", manifestou, antes de sinalar que a atención hospitalaria ten orzamento finalista, pero non así a Atención Primaria. Javier García tamén lamentou a "falta de xestos por parte do Goberno galego cara ao persoal da sanidade". "Levamos anos sen ningún xesto e as últimas subidas sempre son propiciadas polo Estado, non parece que lle interese o persoal da sanidade", apuntou. Doutra banda, María Xosé Abuín advertiu de que "preocupa" que non haxa médicos, respecto diso do que dixo que "é algo programado e planificado pola Consellaría de Sanidade", que atribuíu á máxima de "facer máis con menos: máis precariedade con menos asistencia". Abuín reprochou que desde 2012 "non convocaron as prazas MIR suficientes para cubrir as xubilacións" e asegurou que "non chegaron a cubrir as prazas MIR que o ministerio ofrece". Neste sentido, indicou que teñen contabilizadas xubilacións e en pediatría hai un déficit de 79 persoas.


Summary: As galegas necesitan gañar para non descolgarse

O balonmán de elite volve ao Porriño, que acollerá este sábado ás 16 horas no Pavillón Municipal o primeiro partido da Liga Guerreiras Iberdrola no que vai de ano e que enfrontará as locais do Conservas Orbe Rubensa contra o Liberbank de Gijón, que será retransmitido por Teledeporte e que contará con até 250 seareiras nas bancadas. Finalizadas as vacacións de Nadal, todo está por decidir aínda para o conxunto galego, que na actualidade se atopa instalado na zona media-baixa da táboa con tan só cinco puntos, pero a tan só dous do seu rival desta xornada, que é cuarto clasificado. As do Porriño queren deixar atrás as malas sensacións coas que despediron 2020, pasando páxina da dolorosa derrota (23-26) ante o KH-7 Granollers no último partido do ano Ismael Martínez, técnico do primeiro equipo, explicou como se atopan tras estas semanas de descanso, así como a importancia dos próximos partidos: "A verdade é que tivemos bastantes sobresaltos nesta parada. A pesar de que a preparación non foi como queriamos, creo que chegamos ben, e que a xente é consciente do que significan para o grupo os meses de xaneiro e febreiro, onde nos xogamos gran parte da tempada". No que respecta ás súas rivais, Martínez sostén que son "un equipo que xera moitas superioridades, polo que teremos que tentar dominar as desigualdades e as transicións". "Hai que ter especial coidado con Marizza Faria, porque é unha xogadora que ten moitísimo mando, así como con Cecilia, que está a asumir un rol de finalización e creación no equipo moi importante", engadiu. Ademais, o adestrador do Balonmán Porriño recoñece que o partido do sábado é o que marcará a liña que seguirá o equipo, pois é "un rival directísimo, tanto que se somos capaces de gañar, empatámoslle a puntos". Asemblea Xeral do Balonmán Cangas A poucos quilómetros de alí, concretamente a menos de 40, está previsto que se desenvolva tamén na xornada de mañá sábado a Asemblea Xeral Extraordinaria de socios e socias do Balonmán Cangas. O evento desenvolverase no salón de plenos do Concello de Cangas en dúas sesións diferentes a partir das 11.15 horas e a orde do día inclúe a elección do presidente da entidade.


Summary: Augas de Galiza considera "suficientemente probado" que a empresa que xestiona a presa do Eume realizou "un proceso de descenso continuo no réxime de explotación do encoro por debaixo da cota habitual mínima declarada coa fin de optimizar o rendemento enerxético"

Case 2 millóns de euros terá que desembolsar Endesa se finalmente a proposta de sanción elaborada por Augas de Galicia sae adiante en relación ao caso do encoro do Eume, onde a turbidez e contaminación do río en 2020 obrigou a Xunta a declrara a situación de emerxencia e chegou a deixar sen auga a Pontedeume por varios días, entre outras consecuencias. Augas de Galicia, nunha proposta de resolución á que tivo acceso Nós Diario, considera a Endesa Generación SA responsábel de cometer 2 infracción "moi graves" na Lei 9/2010 de Augas de Galiza. Unha, con proposta de multa de 600.000 euros, por "desatención do requirimento que por motivos de seguridade efectuou a Administración Hidráulica en relación co réxime de explotación do encoro". A segunda, con multa de 350.000 euros, por "incumprimento das condicións do réxime de explotación do encoro do Eume establecidas pola Administración Hidráulica". A isto habería que engadir unha terceira proposta: "Os danos ao dominio público hidráulico están valorados en 932.284,45 euros, cuxa a reparación será esixíbel á infractora en concepto de indemnización nos termos expresados". Endesa ten agora 15 días para presentar alegacións a esta proposta de resolución. O expediente a Endesa polo episodio de turbidez no río Eume por mor da xestión do encoro suporía, pois, un montante total para a empresa de case 2 millóns de euros. En outubro pasado, a Administración galega incoou un expediente á compañía eléctrica pola súa "neglixente" xestión do encoro. A directora xeral de Augas da Galiza, Teresa Gutiérrez, afirmou daquela en comisión parlamentar que Endesa o fixera "rematadamente mal" e relacionou o baixo nivel das augas da presa a esa deficiente administración. No texto da proposta de Augas da Galiza establécese como "feitos probados" que Endesa Generación SA, "modificou o réxime de explotación do encoro sen autorización administrativa: Endesa comezou o 27.07.2020 un proceso de descenso continuo no réxime de explotación do encoro por debaixo da cota habitual mínima declarada (306 msnm) co fin de optimizar o rendemento enerxético, sen contar coa autorización expresa da Administración Hidráulica, acadando o 05.08.2020 a cota mínima de 301,48 msnm". A isto engade que a eléctrica "desatendeu as ordes efectuadas por medio dun requirimento debidamente notificado a que por "motivos de seguridade" mantivera a cota mínima de explotación en 306 msnm". Endesa non atendeu ese requerimento e só 20 días despois de recibilo comunica que detén o descenso da cota "como consecuencia da aparición de turbidez na cola do encoro". A Xunta declarou a situación de emerxencia pola turbidez, que nas analíticas multiplicou por cen os valores normais e que durante 10 días prohibiuse o consumo da auga da billa á veciñanza de Pontedeume. Para Augas de Galiza, como consecuencia da actuación de Endesa na "modificación do réxime de explotación do encoro non autorizada produciuse un episodio grave de turbidez no rio Eume". E isto, prosegue o organismo, levou a que "os graves efectos do episodio de turbidez determinaron a urxente intervención da administración hidráulica para garantir a subministración de agua á poboación, atallar o deterioro da calidade das augas o protexer o ecosistema nunha zona de alto valor ambiental". Cómpre lembrar que a Xunta declarou a situación de emerxencia pola turbidez, que nas analíticas multiplicou por cen os valores normais e que durante 10 días prohibiuse o consumo da auga da billa á veciñanza de Pontedeume. Petón do Lobo A asociación ambiental Petón do Lobo personouse no procedemento de Augas de Galiza. Ana Varela, en conversa con Nós Diario, dixo que aínda non estudaran a fondo a resolución ("recibímola hoxe mesmo" -segunda feira-) mais xa adiantou que o colectivo traballará porque esta proposta de sanción sexa definitiva. Petón do Lobo consideran que "está demostrado que Endesa non pode ser quen o xestione o encoro, polo que pediríamos a súa revogación" Aliás, indicou Varela, "imos analizar a valoración dos danos para ver se esa cantidade é a adecuada". Nesta liña, indicou que Petón do Lobo vai estudar cal é o estado da concesión do encoro do Eume pois entenden que "está demostrado que Endesa non pode ser quen o xestione, polo que pediríamos a súa revogación". Varela inicidiu na problemática das lamas e lodos do fondo, unha cuestión na que partillan preocupación e denuncia con otros colectivos como o Colectivo Terra ou Adega. Todos eles apuntan ás lamas acumuladas durante décadas no fondo do encoro, procedentes en gran medida da actividade mineira das Pontes. As mesmas que se depositaron na súa boca, obstaculizando as válvulas de desaugue que non se empregaran durante ese medio século sen caudal ecolóxico, denuncian.


Summary: Rapazas e rapaces de 25 centros da contorna participaron nesta actividade reivindicativa a prol da nosa lingua que por primeira vez, desde os seus inicios hai 13 anos, non contou coa colaboración da Cámara municipal

O Correlingua, a carreira pola nosa lingua, chegou nesta segunda feira a Compostela. A pesar da chuvia, máis de 2.000 rapazas e rapaces participaron nesta actividade lúdico-educativa de reivindicación do galego organizada pola AS-PG --Asociación Socio-Pedagóxica Galega--, a CIG, a Mesa pola Normalización e os concellos de Lugo, Ourense, Pontevedra e Vigo que xuntou na capital galega alumnado procedente de 25 centros de Primaria e Secundaria das comarcas próximas. "Queremos agradecer a participación do alumnado e a colaboración dos centros que queren berrar e cantar o amor a nosa lingua aínda que chova", explica o docente do IES Lamas de Abade, Xepe Torres, coordinador do Correlingua en Compostela. Na festa final da carreira pola lingua, que se celebrou na Praza da Quintana, o alumnado do CPI de Pontecesures foi o encargado de ler o manifesto da súa propia autoría, e que foi o gañador nesta edición. No acto, que contou coa animación da charanga do IES Antón Fraguas, participaron tamén a actriz Iria Sobrado e o grupo gañador do concurso musical Cantalingua 2012, Xenderal. Sen a colaboración do Concello de CompostelaA organización tamén lamenta a falta de apoio do Concello de Santiago de Compostela, que este ano retirou a axuda económica e loxística, entre a que se atopaba o uso dalgunha instalación municipal cuberta. Nesta liña, Anxo Louzao, secretario nacional da CIG-Ensino --unha das entidades organizadoras-- aproveitou para denunciar a actitude da Cámara municipal que, coa retirada do seu apoio, fixo que "os rapaces e rapazas, nunca mellor dito, se mollen pola lingua". Ademais, o actual alcalde, Angel Currás pretendeu censurar o manifesto elaborado polo alumnado na medida en que non gostaba del porque dicía que "tiñamos un idioma propio e tiñamos que usalo", lembrou Louzao. É o primeiro ano que o Concello compostelán non colabora con esta actividade reivindicativa --desde os seus inicios hai 13 anos--, pese a que o seu Plan Xeral de Normalización Lingüística recoñece, por unanimidade dos grupos, a súa importancia na dinamización do galego.


Summary: Unha concentración en Compostela, convocada pola Delegación Saharauí na Galiza e por Solidariedade Galega co Pobo Saharauí, serviu hoxe para amosar o apoio da sociedade galega a este pobo contra os últimos ataques do exército marroquí no Sáhara Occidental, que están a recruar un conflito que dura case 30 anos.

"É una forma de provocar como non se recordaba". As palabras de Maite Isla, presidenta de Solidariedade Galega co Pobo Saharauí, Sogaps, diríxense contra a actuación das forzas armadas de Marrocos, que o pasado día 13 entraban na franxa desmilitarizada do extremo sur do Sáhara Occidental para romper o bloqueo ao tráfico imposto desde outubro por manifestantes saharauís da Fronte Polisario. A acción, interpretada polo Goberno da República Árabe Democrática Saharauí (RASD) como unha violación "deliberada" do acordo de alto o fogo asinado en 1991, motivou a concentración desenvolvida esta quinta feira en Compostela en apoio do pobo saharauí, convocada por Sogaps e pola Delegación Saharauí na Galiza, que congregou máis dun cento de persoas, representación dos tres partidos do arco parlamentario e dunha ducia de alcaldes e alcaldesas do país, ademais de organizacións que, como a CIG, chamaron á participación. "A situación alí é moi complicada, moi difícil", denuncia Isla, que expón que a esta primeira acción seguirán convocatorias noutras cidades galegas. Unha masacre "Teremos que ir vendo o que vai acontecendo, non só na zona de guerra, que está nos territorios liberados de Guerguerat –onde entrou o exército marroquí– senón ante o masacre que se está a producir nos territorios ocupados", apunta a representante de Sogaps, responsábel desde hai 25 anos do programa Vacacións en Paz, polo que nenas e nenos dos campos de refuxio do Sáhara pasan o verán na Galiza con persoas voluntarias. "Están entrando nas casas, levando xente. Non sabemos que pasa con eles", alerta a portavoz, que espera que a concentración de onte sirva para sacar á luz a represión que a está a sufrir o pobo saharauí. Pola súa banda, a Fronte Polisario está chamando institucións, partidos, asociacións e demais tecido social á mobilización. Faino para pedir ao Goberno español e á ONU unha intervención "rápida e decidida, que poña fin á ocupación ilegal e ao espolio dos bens do Sáhara Occidental e restitúa os dereitos arrebatados ao pobo saharauí desde o abandono do Estado español á súa provincia número 53, no ano 1975".


Summary: O pasado venres 14, de cara ao Océano entre ondeantes bandeiras tricolor e "vivas" á Historia, recordamos tamén que de nada vale homenaxear aos perdedores da Guerra se non loitamos, día a día e sempre dende a esquerda, por acadar a Terceira.

"No outono da miña vida, eu debería ser un escéptico. E en certo modo o son. O lobo nunca durmirá na mesma cama co cordeiro. Mais de algo estou seguro: se acadamos que unha xeración, unha soa xeración, creza ceibe en España, xa ninguén lles poderá arrincar xamais a liberdade. Ninguén lles poderá roubar ese tesouro." A Lingua das Bolboretas (filme). Hai pouco deille unha clase particular de Historia a unha rapaza de 17 anos á que lle entraba nun exame o tema da II República Española. Á miña alumna tíñanlle dito que "a República foi o tempo no que os roxos queimaban igrexas". Entón, collín o libro e fomos aos poucos lendo os datos que saían das páxinas. Estudamos xuntas as reformas do primeiro bienio de 1931 a 1933, do Goberno do PSOE, cousa que nos levou case toda a hora pois non paraba de facer preguntas, de descubrir cousas novas e de escandalizarse cando sucedían contrarreformas repentinas ou eventos cos que non contaba: "Como é posible que no ano 33 tantas mulleres votaran á dereita?? As mulleres!!", me dicía. É unha delicia cando es docente darte conta que tes un vaso semibaleiro ávido por ser enchido. O pasado venres 14, no Paseo dos Menhires da Coruña, da man do Ateneo Republicano de Galicia e da Comisión para a Recuperación da Memoria Histórica da Coruña, homenaxeamos a memoria dun período que, aínda que breve, significou a primeira vez que a monarquía borbónica foi derrotada pola vontade do pobo sentando as bases dun sistema democrático transformador, e recordamos que perverter o recordo da II República é unha ofensa para a historia e para os valores da democracia. Recentemente quérese esquecer esta memoria da República e do que implican os seus valores, escondéndoa baixo un velo de obscenas acusacións, tentando trocar en boa e case ata necesaria a ditadura que derivou do seu abrupto final. Fálase dun suposto golpe de Estado que empezara o réxime republicano, cando todo o mundo que atendeu nas clases de Historia do instituto sabe que foi a desembocadura dun proceso de décadas (Pactos de San Sebastián e de Lestrove mediante) rematado nunhas eleccións municipais o 12 de Abril de 1931, cuxo resultado certamente proclive aos partidos anti-monárquicos levou ó rei Afonso XIII a marchar voluntariamente ("Las elecciones celebradas el domingo me revelan claramente que no tengo hoy el amor de mi pueblo (···) Mientras habla la nación, suspendo deliberadamente el ejercicio del poder real y me aparto de España, reconociéndola así como única señora de sus destinos", dicía o propio monarca na súa carta de renuncia), deixando un baleiro de poder que foi enchido polos gañadores destes comicios no mundo urbano (entre eles, a nosa cidade herculina). Todo o mundo sabe tamén que os procesos electorais sucedéronse de xeito normal, coa diferenza respecto a hoxe de que se facían cada 2 anos en lugar de cada 4 e, quizais debido a inexperiencia democrática do país, os contendentes eran unha amalgama bastante heteroxénea de partidos políticos de diferente tamaño e alcance (situación similar aos primeiros comicios electorais tras a morte de Franco); sen embargo, algúns achacan este electoralismo á inestabilidade do réxime, chegando incluso a inventar maior número de procesos electorais para reafirmar os seus argumentos. Calquera no seu san xuízo le sobre as reformas feitas no primeiro bienio socialista e considera que "caen de cajón", ou abre a Constitución de 1931 e queda impactado co evidente adianto que supuñan aqueles artigos que dicían renunciar "a la guerra como instrumento de política nacional" (art. 6) ou que non podían ser motivo de privilexios xurídicos "la naturaleza, la filiación, el sexo, la clase social, la riqueza, las ideas políticas ni las creencias religiosas" (art. 25). E ninguén que se considere honesto pode ignorar que a fin da II República foi debida, esta vez sí, a un golpe de Estado militar e fascista (a xente ás veces esquece o que era o fascismo naqueles tempos), alentado pola conflitividade que os ataques dos poderes económicos e tradicionais do réxime anterior estaban a crear ó resistírense a perder os seus arcaicos privilexios. Fronte a estas acusacións, cómpre recordar o que supuxo verdadeiramente unha II República na España daqueles tempos. O avance democrático traído por este novo réxime, xunto á súa avanzadísima Constitución lanzada en 1931, colocounos ó nivel doutros Estados de dereito europeos da época como Francia. As reformas económicas, sociais e culturais levadas a cabo con recoñecible valentía por aquel Goberno socialista (de escaso parecido ó PSOE actual) tentaron sacar a España do seu escurantismo e levala por fin ó século XX, sendo o plan educativo e o voto feminino os éxitos estrela daqueles primeiros "Corvos Inxenuos". Quizais, estas reformas fixéronse cunha velocidade excesiva nun país absolutamente bipolarizado (mesmiño có resto dunha Europa en plena recesión económica), tendo as súas máis virulentas resistencias nos rancios poderes fácticos da época (Igrexa, Exército, grandes terratenentes do medio-sur peninsular), fronte á urxente présa por avanzar nelas dos grupos situados no extremo oposto do diagrama de Nolan. Os vaivéns políticos dun e doutro lado foron os que incentivaron unha inestabilidade, lóxica por certo en tempos de cambio e de crise económica e política xeneralizada en todo o mundo occidental. Pero non foi esta inestabilidade a que acabou co primeiro réxime verdadeiramente democrático de España: aquel "curral de cabras" do que falan certos medios iríase minorando pola deriva do propio motor histórico, e parece difícil (por non dicir imposible) que España fora a converterse nun "satélite soviético" con Francia e Reino Unido tan preto de nós. Non: o que acabou co sistema republicano, e isto é moi importante lembrarllo a todas as xeracións vindeiras, foi un golpe de Estado fascista e militar, auspiciado polos nostálxicos do réxime anterior e bendecido (literalmente) pola Igrexa Católica. E foi un golpe que, por riba, derivou nunha sanguinaria e terrible Guerra Civil cuxas consecuencias aínda ondean na nosa sociedade, e desembocou nunha ditadura fascista e nacional-católica que durante 40 anos mantivo estrangulada e miserenta a unha poboación enmudecida polo medo e o trauma, na que os os "mortos de asco e fusilados" mencionados por Sabina acumulábanse entre presos por ideas, e que coa súa anticuada legalidade vertical levounos de volta a unha escuridade atrasada, cruenta e meapilas que aquela senlleira bandeira tricolor tentara deixar atrás. Non vale a manida escusa do suposto avance económico nos tempos do "desarrollismo" dos anos 60, pois calquera con certos coñecementos económicos saberá albiscar o debacle da desastrosa economía autárquica, que afondara na pobreza supina da poboación nas dúas décadas anteriores, e que obrigou a regañadentes a trocar a economía e recibir, tarde, mal e a rastro, as migallas dun Plan Marshall, que tampouco eliminaría a desigualdade económica de familias que aplaudían risoños a súa miseria e falta de liberdade nun seiscentos. O máis tristeiro de todo é que non é difícil imaxinar, dadas as circunstancias internacionais do momento, ónde podería ter chegado o noso país no socioeconómico de pasar aqueles 40 anos nun réxime democrático e republicano. Por iso, cando dende a esquerda se reivindica a memoria da República, non o facemos só como un acto de nostalxia, senón para recordar que a ditadura franquista non foi un "salvamento necesario fronte ó perigo comunista", senón a ruptura violenta dun réxime lexitimado pola democracia, traizoado polas democracias burguesas europeas coa súa pasividade na Guerra Civil, abandonado polas esquerdas e polas mesmas Nacións Unidas durante o período da Guerra Fría subseguinte, e da que derivou unha xeración de opresión e sufrimento que é causa directa da pseudodemocracia borbónica continuista, podre e corrupta dos nosos tempos. Cando dende a esquerda se reivindica a idea de República, facémolo non para que quede en actos bonitos e coloridos, senón para insistir en aqueles valores e recordar que están perfectamente de boga no noso presente. Reivindicamos a República non só para evocar xustiza e recoñecemento aos que morreron defendéndoa (acto por certo tremendamente importante), senón tamén para poñer sobre a mesa os fallos estruturais do sistema no que vivimos hoxe en día e discernir cómo transformalos. Unha esquerda transformadora e ética non pode seguir admitindo que nun Estado social e de dereito moderno se manteñan institucións privilexiadas que a través da mera herdanza xenética reciban o dereito indiscutible a ser Xefes de Estado, con todo o que elo implica. Unha esquerda rupturista e honesta coas súas propias ideas ten que mirar cara adiante e entender que, pasados xa outros corenta anos dende a Transición, o seu deber é traballar pensando no seguinte paso, que non é outro que a Terceira. Nos tempos nos que a posmodernidade impregna as mentalidades co seu "todo vale", en que o capitalismo neoliberal mostrou xa as súas fauces mentres o neofascismo campa de novo ás súas anchas en Europa, en que existe un risco real de retroceder nos logros sociais acadados o pasado século, é imprescindible poñer en dúbida o réxime imperante e loitar por romper con él. Debemos perseverar na idea de que a República é un obxectivo irrenunciable, posible e necesario, que a decisión do pobo entre monarquía e República non pode ser posposta outras catro décadas baixo o pretexto de "mal momento" ou de "problemas máis importantes": a transformación do sistema dexenerado actual, xa totalmente insostible, no goberno do pobo que anhelamos dende a esquerda, pasa por reformalo estruturalmente dende o mesmo modelo de Estado. Só a partires de aí poderemos comezar a traballar nun país máis xusto baixo as ideas fundamentais republicanas de liberdade, igualdade e solidariedade. Por iso, o pasado venres 14, de cara ao Océano entre ondeantes bandeiras tricolor e "vivas" á Historia, recordamos tamén que de nada vale homenaxear aos perdedores da Guerra se non loitamos, día a día e sempre dende a esquerda, por acadar a Terceira. Que fan falla os "tolos" dos que falaba Pablo Escobar, que non podemos botarnos atrás no máximo ideal da democracia, e que, en definitiva e en palabras de José Antonio Labordeta, "también será posible que esa hermosa mañana ni tú, ni yo, ni el otro la lleguemos a ver, pero habrá que empujarla para que pueda ser". Hoxe, e como sempre, Saúde e República!


Summary: O documento político de Recuperar En Marea -emenda á totalidade ao relatorio oficial- foi rexeitado polo plenario ao obter apenas 215 votos face aos 253 sufraxios da maioría villarista. A tónica continúa a ser a baixa participación no plenario (tiñan dereito a participar por volta de 2.400 persoas), inducida por Esquerda Unida e Podemos Galicia, que chamaron ao boicote.

Era ben difícil que Recuperar En Marea puidese gañar as votacións neste plenario sendo que parte dos seus componentes básicos -Podemos e Esquerda Unida- chamaron ao boicote activo do conclave e tendo en conta que algúns dos maiores referentes críticos -Xulio Ferreiro e Martiño Noriega- nen sequera se deixaron ver na sesión matutina. Así as cousas, o documento político de REM alternativo ao oficial foi rexeitado ao obter só 46 por cento dos votos emitidos no plenario. Villares ofereceu esta sexta feira integrar esas teses no relatorio da dirección, mais a corrente crítica optou por levar o pulso até o final. Os votos en contra derrotaron os textos de REM co 54 por cento dos sufraxios. Derrotada a emenda, o plenario submeteu a votación o conxunto do relatorio oficial, que foi aprobado con 255 votos a prol, 194 en contra e 11 abstencións. Na súa intervención de defensa das teses oficiais, Luís Villares advogou por "unha fronte ampla das esquerdas para apartar o PP cun espazo no que esteamos todas". A sesión matutina -que se está a desenvolver cun retraso de por volta de dúas horas sobre a orde do día programada- estivo marcada polas ausencias, o que deu máis resalte a unha presenza, a de Xosé Manuel Beiras, que compareceu perante o plenario de mans dadas con Luís Villares. En declaracións á imprensa, Beiras defendeu que non se pode entender este plenario "en termos de confrontación polo poder". A incógnita agora está en saber se a afluencia de inscritos e inscritas aumentará na sesión de tarde, no momento en que se submeta a votación o documento organizativo e, portanto, a emenda crítica que pide o estabelecimento dunha portavocía colexiada e rotatoria alternativa á que actualmente ostenta Luís Villares.


Summary: José Manuel Soria dixo que "garante" a viabilidade das plantas galegas, mais o Comité de empresa non fica convencido cunhas palabras sen concreción feitas en campaña electoral. Ana Pontón responsabilizou a Xunta da situación "pola falta de políticas industriais" do executivo.

O ministro de Industria do goberno español, José Manuel Soria, visitou A Coruña e San Cibrao para se comprometer con que o 1 de xaneiro de 2013 haxa "un sistema" que sirva para garantir a competitividade das plantas galegas da empresa estadounidense de produción de aluminio Alcoa, "no que afecta aos custos de enerxía eléctrica". Porén, malia o anuncio oficial do ministro, os representantes do persoal amosáronse prudentes xa que esperaban "un plan máis detallado". Soria apenas profundou nos detalles nunha visita rápida que os sindicatos non esquecen que ten lugar en época electoral e cun conflito que pode afectar a máis de 2.000 traballador@s, cuxas protestas cada día soben de ton na rúa. Xunto ao ministro estivo o conselleiro de economía da Xunta e candidato do PP ás eleccións do 21-O, Javier Guerra, que cualificou de "magnífica nova" para as fábricas o anuncio de Soria. "Dalgún xeito seguimos igual, obtivemos un compromiso do ministro, mais levamos desde maio escoitando as mesmas palabras" Moito menos entusiasmo amosaron @s representantes sindicais das plantas galegas de Alcoa. O presidente do comité de empresa en San Cibrao, Xosé Luís Combarro, declarou que esperaba "algo un pouco máis detallado" da xuntanza con Soria. "Dalgún xeito seguimos igual, obtivemos un compromiso do ministro, mais levamos desde maio escoitando as mesmas palabras". O seu homólogo na Coruña, Nazario Arias, cualificou o seu sentimento tras se reunir con Soria de "alegría contida". Pola súa banda, o presidente de Alcoa no Estado español, José Ramón Camino, tamén fuxiu de triunfalismos e afirmou: "Estamos aí, mais queda moito por percorrer e vai ser duro e difícil". O BNG responsabiliza a Xunta pola falta de política industrial Despois dunha reunión da Permanente do Parlamento, a candidata do BNG Ana Pontón acusou a Feijóo da actual situación de Alcoa "que é consecuencia da falta de políticas industriais da Xunta e da súa incapacidade para defender os intereses de Galiza". Ademais, a nacionalista demandou que se arbitre "unha solución para evitar a destrución de miles de postos de traballo". "O que pasa nesta empresa na Coruña e na Mariña é outra proba do engano á sociedade que supuxeron as privatizacións de empresas públicas do estado e tamén do desinterese da Xunta por defender o emprego e ás industrias do noso país", engadiu Pontón.


Summary: Sucede ao que fora conselleiro de Educación Jesús Vázquez Abad, que renunciou recentemente.

O ex alcalde de Portomarín Juan Carlos Serrano foi elixido esta terza feira como novo senador por designación autonómica, cargo no que sucede ao que fora conselleiro de Educación Jesús Vázquez Abad, que renunciou recentemente. A proposta rexistrada polo Grupo Parlamentario Popular foi votada nun pleno extraordinario, minutos antes do arranque da sesión ordinaria. En concreto, votaron a favor os 41 parlamentarios do Partido Popular, mentres que dos 31 deputados da oposición presentes, os 31 optaron polo voto en branco. Serrano López é empresario relacionado co sector avícola. Hai uns días transcendeu publicamente a súa renuncia como alcalde de Portomarín, responsabilidade que tiña desde maio de 2011. No cargo substituírao o seu número dous no Goberno municipal, Pablo Rivas, a quen deixou a mensaxe de que "antepuxese os intereses" do concello por eriba dos do partido. Fontes do PP argumentaron a saída de Serrano da Alcaldía nunha cuestión persoal, vinculado a que necesitaba "máis tempo para a súa empresa e a súa familia". O partido tamén indicou que era unha decisión pactada de hai tempo, respecto diso do que o propio Serrano dixo despois que o único que faltaba era decidir o momento. Ademais do que tamén fora alcalde de Ourense, en novembro de 2019 foron elixidos senadores por designación autonómica Elena Muñoz -tamén ex conselleira de Facenda con Feixoo e que foi candidata á Alcaldía de Vigo- e o actual presidente do PSdeG --amén excandidato do PSOE á Xunta-, Xaquín Fernández Leiceaga.


Summary: EUA e Israel abstivéronse.

Máis unha vez, e xa son 26 consecutivas, a comunidade internacional votou contra o bloqueo que Estados Unidos mantén sobre Cuba. Desta volta na asemblea xeral da ONU houbo 191 votos (de 193 países representados) contra o embargo e só dous a favor, os de Estados Unidos e Israel. A votación respondía ao proxecto de resolución presentado pola Habana e titulado 'Necesidade de poñer fin ao bloqueo económico, comercial e financeiro imposto por EUA sobre Cuba'. "As nosas sancións contra Cuba son unha parte do noso esforzo por axudar a que todos en Cuba teñan dereitos humanos e liberdades fundamentais e elixan o seu propio destino". De por parte, o chanceler cubano, afirmou que a historia de EUA con Cuba baséase en "mentiras e agresións". Durante o seu discurso na sede da ONU , Bruno Rodríguez dixo que "Cuba xamais aceptará condicionamentos".


Summary: No seu manifesto, que lerá Manuel Rivas, demándase a celebración dun referendo sobre a Monarquía e a apertura de "procesos constituíntes nas nacións do Estado". O lema: Galiza pola República e polo Dereito a Decidir

"Queremos decidir sobre o noso futuro e por iso esiximos a convocatoria dun referendo para que a cidadanía decida entre monarquía ou república (...) Estamos a prol da ruptura democrática e queremos decidir sobre o noso futuro. Partindo da existencia dunha realidade plurinacional, estamos por procesos constituíntes nas nacións do Estado". Dúas ducias de organizacións políticas, sociais e sindicais apoian a manifestación que este xoves 19 (coincidindo coa proclamación de Felipe VI) percorrerá as rúas da Coruña baixo o lema Galiza pola República e polo Dereito a Decidir. A marcha partirá ás 20 horas da Casa do Mar e rematará ante a Delegación do Goberno, na praza de Ourense. Todas elas asinaron un manifesto que lerá o escritor e xornalista Manuel Rivas. "Esa saudade histórica témola que transformar nunha saudade de porvir", destaca Rivas Rivas destaca a importancia do "carácter unitario" deste chamamento, que "contrapesa esa imaxe interesada, de intoxicación", que fronte á operación sucesoria, presentada como "a normalidade", presenta a alternativa cívica republicana "como algo caótico". Critica que, en cambio, se presente a coroación de Felipe VI como "unha historia feliz" cando "seguramente ten moito de thriller, de novela negra". O escritor e xornalista salienta a "velocidade intimidatoria" coa que se levou este proceso de sucesión e cre que se se fosen outros os tempos o debate se estendese, as posicións republicanas serían claramente maioritarias e "imparables". O autor lembra tamén a importancia do republicanismo na Coruña, "unha cidade asolagada" dentro da propia cidade "que nunca desapareceu" e que constitúe "o verdadeiro ADN" da urbe, "unha alma que se tentou amputar" pero que nunca foi esquecida. "Esa cidade emerxerá outra vez", engadiu, lembrando tamén que republicanismo e galeguismo sempre estiveron unidos na Coruña. "Esa saudade histórica témola que transformar nunha saudade de porvir", concluíu. O manifesto é o resultado das conversas iniciadas entre as distintas entidades, a partir dunha convocatoria inicial da Comisión pola Recuperación da Memoria Histórica (CRMH). Rubén Afonso Lobato, responsable de comunicación da CRMH, confía nunha gran participación da cidadanía coruñesa e destaca que "hai unha disociación entre o que di o Parlamento e o que di a rúa" e que mesmo "un xornal nada sospeitoso de republicanismo, coma El País" sinalaba recentemente que un 62% dos españois demandaba a celebración dun referendo. O manifesto é o resultado das conversas iniciadas entre as distintas entidades, a partir dunha convocatoria inicial da Comisión pola Recuperación da Memoria Histórica Foi asinado por BNG, EU, Anova, Equo, Espazo Ecosocialista, CxG, Fronte Cívica, PCG, Corrente Vermella, Nós-UP, Galiza Nova, Xuventude Comunista Galega, Comisiónpola Recuperación da Memoria Histórica da Coruña, CIG, Central Obreira Galega, Club de Opinión Nuevos Republicanos, Asociación Cultural O Facho, Comités Abertos de Facultade, Asociación Cultural Alexandre Bóveda, C.S. Gomes Gaioso, 15-M de Monte Alto e 15-M da ría. Hai outras organizacións, como Podemos ou CC.OO., que non asinaron o texto, pero que xa anunciaron que convocarán os seus simpatizantes, para que participen na mobilización. Entre as entidades que foron convocadas, unicamente PSOE e UGT rexeitaron apoiar a manifestación. Lobato subliña que "hai distintas posturas, dende o proceso constituínte ao referendo", pero que todas comparten a esencia das demandas do manifesto, a necesidade de que a cidadanía sexa consultada de forma democrática sobre o modelo de Estado no que queren vivir. Láiase, finalmente, de que convocatorias coma a que terá lugar na Coruña non se repitan este día en todas as cidades galegas e do Estado. "Queremos decidir sobre o noso futuro" "Queren poñer un novo rei en quince días sen contar coa opinión do pobo, como xa fixeron en agosto de 2011 cunha reforma do artigo 135 da Constitución" O manifesto acordado por todas as organizacións convocantes, que será lido por Manuel Rivas, comeza sinalando que a abdicación do rei Juan Carlos "non pretende outra cousa que salvar unha monarquía en descomposición e desprestixiada por numerosos casos de corrupción" e denuncia que "queren poñer un novo rei en quince días sen contar coa opinión do pobo, como xa fixeron en agosto de 2011 cunha reforma do artigo 135 da Constitución". O texto salienta que se trata dun "modelo de constitución caduco e que agoniza" e que "a Monarquía é incompatíbel cun sistema democrático; é un réxime vitalicio e hereditario, que non ten en conta a vontade popular". Lémbrase a "forte tradición republicana" da Coruña, que "así o manifestou cando puído elixir libremente". Sinálase que "nas eleccións municipais do 12 de abril de 1931, que acabaron coa monarquía, as diversas candidaturas republicana acadaron 35 concelleiros e só 5 as monárquicas. E nas eleccións a Cortes de xuño de 1931 as candidatura republicanas conseguían 13 dos 16 deputados pola provincia da Coruña". O texto chama a coruñeses e coruñesas a "manifestar ese sentimento republicano e de defensa da democracia". O texto chama a coruñeses e coruñesas a "manifestar ese sentimento republicano e de defensa da democracia" Demándase finalmente "a convocatoria dun referendo para que a cidadanía decida entre monarquía ou república. Esa consulta é un dereito democrático que, segundo sondaxes de opinión, estaría apoiada pola maioría da poboación". "Estamos a prol da ruptura democrática e queremos decidir sobre o noso futuro", dise, pedindo a apertura de "procesos constituíntes nas nacións do Estado, para que a cidadanía poida decidir sobre o modelo político-institucional territorial e escoller a forma do Estado".


Repasa aquí o resultado electoral e o partido gañador en todas as seccións censuais de Vigo, A Coruña, Compostela, Ourense, Lugo, Pontevedra e Ferrol. Entra en cada enlace para acceder á información das sete cidades. Caballero superou o 60% dos votos na maior parte das rúas de VigoO PSdeG-PSOE obtivo cando menos o 49% dos votos en 242 das 244 seccións censuais da cidade e arrasou en barrios e parroquias como Lavadores, Candeán e Beade. Os socialistas multiplicaron por cinco os apoios recibidos polo PP, que só resistiu nas rúas máis céntricas.O PP dominou no centro da Coruña e o PSdeG fíxose forte nos barrios para chegar á AlcaldíaOs populares resistiron ben a competición con Ciudadanos e Vox e superaron o 50% no Ensanche, Pescadería e Cidade Vella, pero os socialistas gañaron no resto da urbe, arrebatándolle un gran número de apoios á Marea Atlántica.Bugallo obtivo a vitoria nos barrios de Compostela e en boa parte do centro urbano O PSdeG-PSOE só baixou do 25% dos votos naquelas áreas (ben no rural, ben nalgunhas rúas do Ensanche) nas que o PP se amosou especialmente forte. Os socialistas superaron amplamente a Compostela Aberta en áreas que Martiño Noriega dominara hai catro anos, como Fontiñas ou ConxoOurense: unha cidade partida entre PSdeG, PP e DOMenos de cinco puntos separaron ás tres formacións, na urbe cun resultado máis igualado (e incerto) no país. Os socialistas foron os trunfadores nun maior número de barrios, pero o PP dominou o centro e Democracia Ourensana a zona do Vinteún.O PP dominou no interior da Muralla, pero a fortaleza de PSdeG e BNG nos barrios mantivo Lugo na esquerdaOs populares superaron o 40% no casco histórico e en boa parte do rural, gañando na maior parte das mesas da cidade. Socialistas e nacionalistas acadaron a maioría a pesar da fragmentación no campo progresista grazas ao voto dos barrios residenciais.Lores gañou na maior parte das mesas de Pontevedra e só o PP discutiu o seu dominio nalgunhas parroquiasO Bloque gañou en 46 das 62 seccións censuais do concello, sendo o resto para o PP, sobre todo na zona norte e algunhas áreas rurais.Rey Varela acadou un triunfo insuficiente na maior parte dos barrios de Ferrol O PP rolda e mesmo supera o 50% dos votos en boa parte do centro da cidade, o barrio da Madalena e tamén en parte dos Ensanches. Porén, o PSdeG de Ángel Mato crece en barrios como Caranza ou Esteiro, obtendo deste xeito a Alcaldía.


Summary: Arroxo manifestou o seu agradecemento a todas as persoas que lle deron o apoio.

A asemblea local do BNG de Lugo escolleu Rubén Arroxo como candidato á Alcaldía de cara ás eleccións municipais de 2023. O actual portavoz municipal e Tenente Alcalde do Concello de Lugo foi o único aspirante a liderar a lista electoral do BNG para o concello de Lugo. O BNG continúa a perfilar as súas candidaturas para as municipais: Lores repite en Pontevedra Arroxo manifestou o seu agradecemento a todas as persoas que lle deron o apoio sinalando que "nestas eleccións imos a por todas, en Lugo hai moitas persoas que acreditan no traballo serio e construtivo do BNG que executamos estes últimos anos desde o goberno municipal, co cal estamos cambiando Lugo". Arroxo puxo o traballo executado desde a Tenencia de Alcaldía nos últimos anos como exemplo das políticas municipais do BNG, e afirmou que aspiran "a multiplicar a representación do BNG para que Lugo continúe a avanzar, como outras moitas vilas e cidades nas que o Bloque encabeza o goberno municipal". As contas de Lugo destinarán un terzo ás políticas sociais "O BNG está no seu mellor momento histórico, contamos con experiencia e imos traballar para presentar a mellor candidatura para Lugo por que sabemos o que este concello precisa e un proxecto político serio para Lugo", afirmou Arroxo. O candidato do BNG á Alcaldía de Lugo destacou o carácter democrático do BNG, e lembrou que no ano 2015, o BNG foi escollida como a organización política máis democrática segundo o estudo realizado pola iniciativa +Democracia. "Isto demóstrase con procedementos como a escolla da candidatura a unhas eleccións, onde se da a voz e voto a toda a militancia". Rubén Arroxo: "Estamos a construír un Lugo que segue a crecer, e iso a algúns non lles vai ben"


Summary: O músico de orixe cubana levaba dúas semanas na UCI por mor dunha parada cardiorrespiratoria.

O violinista Eduardo Coma, nado en Cuba en 1967, finou esta cuarta feira na Coruña após dúas semanas hospitalizado na UCI por mor dunha parada cardiorrespiratoria. "A música sofre unha gran perda", lamentaron desde o Concello de Carballo, onde exercía como profesor no conservatorio. O Goberno local decidiu dedicar este ano a Coma o seu 'Novembro con Música', un programa cunha ampla programación cultural e musical que chegará a diferentes puntos da localidade ao longo deste mes e que, casualmente, fora presentado apenas unhas horas antes de se coñecer o seu falecemento. "Compartimos con vós a triste nova do pasamento de Eduardo Coma, extraordinario violinista ao que tiñamos a sorte de ter como profesor do Conservatorio de Música. Desde aquí queremos enviar unha forte aperta a familiares, amizades e alumnado. Que a música te acompañe sempre", salientaron desde o consistorio. Tamén se sumaron ás lembranzas ao músico outras agrupacións locais como o Concello de Cambre: "Esta é unha semana triste para o sector da música. Onte [pola cuarta feira] recibimos a triste nova do falecemento do violinista Eduardo Coma, que compartiu a súa arte connosco en varias ocasións. A última vez, este verán coa actuación de Eduardo Coma String Trío. Que a terra che sexa leve". E o mesmo fixo o Concello de Oleiros, que asegurou esta quinta feira que "lamenta profundamente o pasamento do veciño Eduardo Coma, violinista que formou parte de grupos como Luar na Lubre e o Quinteto Cimarrón e actuou con grandes artistas como o seu compatriota Paquito D´Rivera". Eduardo Coma fora, tal e como apuntou o consistorio de Oleiros, membro do mítico Luar na Lubre durante máis de 15 anos, motivo polo cal a agrupación trasladou publicamente a súa "fonda tristura e pesar" polo pasamento do violinista. A peregrinaxe musical de Luar na Lubre polo Camiño das Estrelas "Sempre tivemos a esperanza de que saíras desta e te recuperaras axiña. Non puido ser e quedamos desolados coa triste nova de hoxe. Compartimos moitas vivencias, concertos e momentos marabillosos que quedarán gravados na nosa memoria. Que inxusto e doloroso!", sinalaron desde Luar na Lubre nas súas redes sociais.


Esta manhá quando caminhávamos polo pátio, o Andoni, um preso político de Tolosa que está a estudar psicologia, explicava-me o último que lera: umha investigaçom sobre os estereótipos negativos da velhice, que após um amplo estudo estatístico, conclui que os velhos que assumem esses estereótipos (que som um estorbo, que já nom valem para nada, que nom estám em idade de brincar ou dedicar-se ao amor, etcétera) vivem de média uns sete anos menos que os que que os rejeitam. "Tanto se crês que podes como se crês que nom podes, estás no certo", sentenciava Henry Ford quando se dedicava à ontopraxeologia. Ainda estávamos a remoer nestas metafísicas práticas quando apareceu o Ali, um preso social Kazajo. Umha enorme chaqueta de pana, jersey feito a mao com os desenhos e cores tradicionais do seu país, e botas de montanha, dam-lhe um aspeto de pessoa extraordinária. Sempre com o tabuleiro de xadrez baixo o braço, hoje nom vinha à procura de vítimas dos seus xaques, senom com ganas de botar uns contos. Falou-nos de cómo no seu país, os nenos que iam tornar as vacas nos prados brincavam entre restos de satélites da URSS, que tinha no país as suas bases aeroespaciais. Os camponenses viam tal despregamento tecnológico como umha barbárie: "a cada pouco morria algum cosmonauta nas suas missons. Normal. Se Deus já fijo a Terra para nós, e o Céu para ele, que vam procurar ali?". Os camponeses do Kazajistám som sábios como o nosso Guerra da Cal, que insistia em que "a civilizaçom nom é pôr o homem na Lua, senom pôr o homem no lugar de outro homem". Lançamo-nos com os contos, e o basco contou um da tradiçom russa, que emprega o psicoterapeuta argentino Jorge Bucay para explicar-lhe aos pessimistas os perfigos das profecias auto-cumpridas Lançamo-nos com os contos, e o basco contou um da tradiçom russa, que emprega o psicoterapeuta argentino Jorge Bucay para explicar-lhe aos pessimistas os perfigos das profecias auto-cumpridas. Chama-se "O homem que se cria morto", e di assim: Havia umha vez um homem mui apreensivo e temeroso da morte. Num dia de especial loucura de-lhe por pensar que estava morto, e mesmo lho comentou à mulher. Ela, claro, escachou com a risa, e dixo-lhe que se tocasse na frente, nos pés e nas maos. - Vés parvinho? Estám mornas. Se estivesses morto estariam frias. Semanas depois colhei a burra e foi ao monte cortar lenha. Quando se pujo maos à obra nevava já bastante. Num descanso, sem pensá-lo, passou a mao pola testa. Estava fria. Acordou-se ao momento do que lhe dixera a mulher e tirou luvas, botas e carpins e comprovou que tinha as maos e os pés como o gelo. - Nom há dúvida: chegou o meu dia. 'Dando-se conta' de que estava morto, razoou que nom era boa cousa para um cadáver cortar lenha, e deitou-se no chao com os olhos pechados e os braços cruzados piadosamente sobre o peito. Ao pouco apareceu umha jauria de cans bravos, que se acercavam às alforjas do burro onde guardava o almorço. Ao nom achar ameaça, os cans decidírom-se e dérom conta da comida. O homem pensou 'Ah! Sorte que tenhem! Se nom estivesse morto dava-lhes umha boa tunda'. Nom satisfeitos, os cans olhárom para a burra atada a um carvalho. A fácil presa botou a ornear aterrorizada. O homem, de nom estar morto, protegeria ao animal com paixom. Após daram conta da burra, ainda rilhando nos ossos, os cans fixárom-se no homem deitado no chao. Achegárom-se a ele mui lentamente, de vagarinho, pois os homens som perigosos. Aos poucos os babejantes cánidos rodeárom-no. - Parece que me vam comer. Deus que os fundou! Se nom estivesse morto rebentava-vos agora mesmo! Os cans achegárom-se… e vendo a sua imobilidade comérom-no. Subim à cela com a sensaçom de passar toda a manhá a falar da Galiza, e já nom lembrava se o psicoterapeuta se chamava Jorge Bucay ou Albert Memmi.


Summary: Os medios de Europa e América empregan a palabra omitida polo presidente español, rescate, analizan os "erros de comunicación" do mandatario e sorpréndese porque Rajoy anuncie o rescate como unha vitoria

'Spain is diferent' ata cando é rescatada. A prensa internacional analiza polo miúdo o sucedido esta fin de semana e, con especial interese, a comparecencia de Rajoy, e mostra a súa sorpresa polo feito de que o presidente español "anuncie o rescate como unha vitoria" (The Guardian), alén de criticar a actuación de Mariano Rajoy, que chega a ser cualificada de "egoísta e superficial" (Die Welt). Entre os máis críticos están os medios escritos alemáns, mesmo os de tendencia conservadora, como Die Welt, que analiza de xeito moi crítico a xestión que Mariano Rajoy fixo o rescate. O Frankfurter Allegemeine pregúntase en canto vai sair finalmente o rescate; e o Suddeutsche Zeitung chega a preguntarse se "sabe o goberno español o que fai". Para Die Welt, Rajoy amosou ser "egoísta e superficial" e o Suddeutsche Zeitung pregúntase se o goberno español "sabe o que fai" Portugal e Brasil En Portugal, o rescate de España é analizado baixo o prisma das consecuencias para o país luso. Tanto Diario de Notícias como Público recollen a petición da oposición socialista de que Portugal renegocie os termos e condicións do seu rescate. Público incide en que Rajoy presentase a xestión destes 5 meses de goberno como a salvación de España dunha intervención. Na outra beira do Atlántico, os medios brasileiros, que ao igual que os europeos empregan a palabra rescate, pregúntanse cal é a cantidade final que se destinará a salvar a banca española (Folha de Sao Paulo) e mesmo apuntan a "mesmo con 100 mil millóns de euros, España non escaparía da recesión" (O Globo) Os anglosaxóns, con interrogantes En Gran Bretaña e Estados Unidos tamén o rescate español ocupa o seu espazo, mesmo en portadas de medios como Finantial Times. Este, xunto con The Guardian, coinciden en sinalar que Mariano Rajoy na súa comparecencia anunciou "o rescate como unha vitoria", o que non deixa de sorprender nun país tan flemático como o británico. A viaxe do presidente español a Polonia para ver un partido da selección tamén foi albo de críticas e comentarios. O estadounidense International Herald Tribune aborda os erros de comunicación de Rajoy, o que tamén fai o Wall Street Journal, e sinala que o "rescate bancario español" non pon fin á crise. Fotografía: Portada de Die Welt dun exemplar de 2010


Summary: O discurso de Fin de Ano do presidente da Xunta pasou por riba das cuestións máis espiñentas de 2013 para Galiza. Nin NGB, nin floteis, nin paro, nin emigración tiveron sitio nun discurso no que Feijóo se parabenizou de que "as cousas se están a facer ben" e de que as multinacionais veñan comprar empresas galegas. Dixo que a recuperación económica estaba aí e non esqueceu alabar a España ("patria común") e criticar o proceso soberanista catalán.

O Centro de Transfusións de Galiza foi o escenario elexido nesta ocasión por Feijóo para a súa mensaxe de Fin de Ano. Escenario co que quixo simbolizar, dixo, a resposta solidaria de milleiros de galeg@s que na noite do 24 de xullo se dirixiron a este servizo para doar sangue para as vítimas da traxedia ferroviaria de Angrois. Unha catástrofe que os votos de PP e PSOE impidiron que se investigue a fondo no Parlamento. Deu o discurso desde o Centro de Transfución para alabar o comportamento d@s galeg@s fronte a traxedia de Angrois. A mesma catástrofe cuxa investigación parlamentar vetou o PP O presidente da Xunta non tratou nin un só dos grandes temas que marcaron Galiza neste 2013: nin a venda de NGB, nin os floteis de Pemex, nin o paro galopante ou o drama da emigración. Quizás porque se estaba a dirixir a outro país, tamén chamado Galiza, mais no que esas cousas non pasaron. A familia A familia. O presidente galego volveu, máis unha vez, usar a metáfora da familia nun discurso. Galiza como "unha familia grande que camiña xunta" e que afronta a "situación difícil que exixe sacrificios". Feijóo aproveitou para defender recortes e tesoirazos cando afirmou que "o modelo de vida non pode preservarse se non axustamos", e engadindo que son "decisións difíciles" mais que "como os pais ou as nais" hai que adoptar. Defendeu os recortes e tesoiradas a servizos públicos e a dereitos dicindo que "coma calquer pai ou nai" debe adoptar medidas así en situacións difíciles E afirmou que estamos "en vésperas de 2014, un ano no que Galiza pode ollar a recuperación coa confianza que dá o deber cumprido". Puxo o noso país como exemplo de "estabilidade social e política", algo que "contrasta con outras autonomías" que van pola "división e incertidume", en referenza a Catalunya. España, España, España "España é a patria común e solidaria" d@s galeg@s. Outra idea que deitou o presidente na súa mensaxe. A única referencia a unha identidade foi á española, máis alá do sobado tópico dos galegos traballadores e constantes que lá onde van son queridos polos seu esforzo. Todo un presidente da Xunta a botar man de tópicos sobre o seu propio pobo. Puxo a Galiza como exemplo de estabilidade social e política "que contrasta con outras autonomías, que dividen", en refrenza a Catalunya "Galiza é responsábel e fiábel", concluíu o mandatario autonómico. Por iso, sinalou importantes "multinacionais" desembarcan en Galiza "para iniciar unha andaina con nós". Toda unha metáfora para se referir á perda de empresas como Barreras, NGB, Pescanova... Foi un discurso dun presidente para un país que non existe fóra da propaganda. Por moito que se chame como o que habitamos @s galeg@s.


Summary: Di o presidente galego que reducir o gasto farmacéutico un 20% daría orzamento "para unha consellaría enteira". Usando o mesmo símil, calculamos que reducir en 10 puntos a evasión de impostos que practican grandes empresas e grandes fortunas deixaría ingresos para 18 consellarías. O BNG lembra que a solvencia dun país non se mide polo déficit, senón na capacidade de xerar emprego

O Diario oficial de Galiza publica nesta terza feira o decreto de disolución do Parlamento e fixa as eleccións para o vindeiro 21 de outubro, tal e como na segunda anunciara Núñez Feijóo. Remata así a oitava lexislatura galega, e haberá que agardar até o 16 de novembro para a primeira reunión da nova Cámara, após a cita coas urnas. Ao recuar o PP na súa intención de reducir o número de deputad@s serán máis unha vez 75 @s escollid@s. A campaña electoral arrincará o día 5 de outubro e rematará o 19, quedando o 20 para a xornada de reflexión. Coa metade do PIB somerxido financiaríanse até 18 consellaríasCon todo, o líder da formación conservadora na Galiza e candidato á reelección aproveitou xa unha entrevista na radio pública española para facer promesas. Se volve gobernar reducirá o gasto farmacéutico e gastos de persoal público --"hai unha capacidade enorme para aforrar en gasto de persoal", dixo, referíndose ao mesmo colectivo ao que se lle reduciron xa os días de libre disposición e que quedaron sen a paga extra do mes de decembro--. Respecto do primeiro punto, informou de que o país desembolsa até 800 millóns en farmacia e, de se reducir nun 20% a cantidade, obteríanse 150 millóns, "habería orzamento para unha consellaría enteira". Na procura de orzamento podería tamén o dos Peares apostar por rebaixar en dez puntos o PIB somerxido da Galiza, que se sitúa no 26,3%, superando en tres puntos a media do estado e duplicando a europea. Os ingresos que permitiría tal medida serían de case 3 mil millóns cada ano --2.796 millóns, segundo os datos do Gestha, o persoal técnico de Facenda--. Botando man do mesmo símil e facendo os mesmos cálculos que Feijóo --150 millóns por consellaría-- reducir só á metade a evasión de impostos que practican grandes empresas e grandes fortunas dotaría de orzamento a até 18 consellarías, e sobrarían cartos. "Feijóo fracasou"Pola súa banda, o BNG aproveitou o último día da lexislatura para facer un balance que podería resumirse en dúas palabras pronunciadas pola voceira nacionalista Ana Pontón: "Feijóo fracasou". Ante a insistencia de Feijóo en lembrar que a Galiza é o territorio con menor déficit, lembra Pontón que a solvencia dun país non se mide neses termos, senón "na capacidade de xerar emprego, riqueza e benestar". Por tanto, a Galiza é o territorio "con máis paro, menos servizos públicos, máis persoas sen ingresos e sectores produtivos nunha situación límite". Así, após tres meses en caída libre, a nacionalista referiuse á economía galega destacando a "situación límite" que viven o agro, a pesca e o naval, acusando a Feijóo de ser "incapaz" de por freo a esta situación tomando, por contra, decisións que contribuíron a acelerala. Aceptou o presidente galego un sistema de financiamento "inxusto e discriminatorio", paralizou o consurso eólico a pesar de que suporía a perda de "miles" de empregos, e "foi cómplice da desaparición das caixas", o único instrumento propio de financiamento que tiña Galiza. Houbo no balance de Pontón tempo para repasar os "ataques" á lingua e á cultura. "Por primeira vez na historia da autonomía un goberno prohibe o uso do galego en varias materias do ensino e asigna miles de millóns ao Gaiás namentres a nosa cultura esmorecía".


Summary: "A actitude dos axentes da Garda Civil foi violenta", denuncian participantes no acto convocado pola Mesa. Vídeo no interior.

Axentes da Garda Civil empurraron e bateron os participantes na concentración convocada pola Mesa pola Normalización Lingüística no Grove baixo o lema "A Toxa, polo seu nome", para denunciar a deturpación do topónimo da illa por parte do Foro La Toja. Algúns doa participantes, como o presidente da Mesa, Marcos Maceiras, acabaron polo chan. A Garda Civil impediu que a concentración discorrese na ponte, e participantes na mobilización criticaron a "actitude" dos axentes. "Non aceptaron nin dialogar e actuaron con moi malas maneiras, con empurróns contra Marcos Maceira ou a deputada Montse Prado, que simplemente querían falar", indican. "Mesmo Marcos caeu ao chan". 🔴Golpes e empurróns contra as persoas concentradas na Toxa para denunciar a deturpación do topónimoToda a info en https://t.co/pUOSUGw19c#aToxa pic.twitter.com/9fjrXfzDdJ— Nós Diario (@NosDiario) September 29, 2021 A concentración quería denunciar a deturpación do topónimo, que se fai coa presenza de diferentes autoridades, como a do propio presidente da Xunta. "É vergoñento que 35 despois da aprobación da lei que recoñece a oficialidade única dos topónimos galegos aínda teñamos que mobilizarnos", sinalaban desde A Mesa. "É un insulto que ademais incumpre a lexislación, que sinala que a única forma oficial e lexítima, é a que galegas e galegos lle dan na súa propia lingua"


Summary: ENTREVISTA | O vindeiro 21 de setembro celébrase o Día Mundial do Alzhéimer, unha doenza que xunto a outras demencias sofren preto de 100.000 persoas en Galicia. Falamos con Juan Carlos Rodríguez Bernárdez, presidente da Federación Alzhéimer Galicia (FAGAL).

O vindeiro 21 de setembro celébrase o Día Mundial do Alzhéimer, unha doenza que xunto a outras demencias afecta a preto de 100.000 persoas en Galicia. A Federación Alzhéimer Galicia (FAGAL) iniciou hai uns días a campaña "Ela non se acordará, e ti?", coa que busca facer fincapé na necesidade dunha maior conciencia social desta enfermidade e que inclúe unha serie de reivindicacións dirixidas ás distintas administracións e tamén ao conxunto da sociedade. A federación, que agrupa a 13 entidades de toda Galicia, demanda unha "abordaxe integral" do alzhéimer que ademais de combater os seus efectos sociosanitarios, poña no centro de atención os dereitos das persoas afectadas (tanto os e as doentes coma as persoas coidadoras) ao mesmo tempo que se respecte a súa dignidade. A entidade subliña a necesidade de que o alzhéimer e as demencias neurodexenerativas sexan consideradas polo SERGAS como "prioridade de saúde pública", tal e como recomenta a OMS no seu informe "Demencia: unha prioridade de saúde pública" publicado no ano 2012. De forma concreta, FAGAL esixe o recoñecemento de maneira automática do 33% de discapacidade para as persoas ás que se lles diagnostique alzhéimer ou outra demencia. A entidade explica que "as personas cunha discapacidade por enfermidades neurodexenerativas como o alzhéimer non responden ó patrón doutras discapacidades, polo que, en moitas ocasións, danse situacións de desprotección social". "O recoñecemento deste grao de discapacidade permitirá ós afectados pola doenza a acceder a recursos e servizos básicos e imprescindibles para estas persoas", sinala. Tamén reclama un maior compromiso coa ciencia e a investigación "como único camiño para avanzar cara á erradicación da enfermidade". A federación propón realizar "con urxencia" un estudo da situación real do alzhéimer e outras demencias neurodexenerativas en Galicia, creando un mapa que permita coñecer o impacto da doenza nas diferentes áreas. Esta mesma semana o coordinador da Rede Galega de Investigación en Demencias (REGIDEM), Carlos Spuch, resaltou a importancia dun maior apoio á investigación e avanzou a intención da Rede de poñer en marcha un proxecto epidemiolóxico para "saber canta xente ten unha demencia en Galicia, distinguindo as zonas rurais das zonas urbanas". "As persoas con alzhéimer moitas veces obteñen o certificado de discapacidade cando a enfermidade xa está moi avanzada" De cara a ese Día Mundial do Alzhéimer, FAGAL puxo en marcha unha campaña de difusión nas redes sociais. A federación anima a todas as persoas a publicar unha fotografía propia co cartel da campaña ou destacando nun calendario o día 21 de setembro xunto co hashtag #NonMeEsquecerei, amosando así o seu apoio ás persoas con alzhéimer e ás súas familias. Ademais, o sábado 22 a federación organiza unha Gala conmemorativa, que reunirá en Santiago de Compostela a todas aquelas persoas imprescindibles para o desenvolvemento de FAGAL durante os últimos 20 anos. Presentada pola actriz Lucía Regueiro, contará coas actuacións de Tania Fuegho, Silvia Penide e Fran Allo. Falamos con Juan Carlos Rodríguez Bernárdez, presidente de FAGAL. Reclamades que a administración destine máis recursos, comezando polo recoñecemento automático dunha discapacidade do 33%. Que efecto tería isto? Nós reivindicamos que no momento do diagnóstico se recoñeza esa discapacidade mínima do 33% para poder ter acceso a unha serie de recursos que existen na administración e que son precisos para estas persoas, sobre todo nas primeiras fases. Porque as persoas con alzhéimer moitas veces obteñen o certificado de discapacidade cando a enfermidade xa está moi avanzada e cando xa ten unha afectación funcional. "Falamos de dúas patoloxías en paralelo: a da persoa con alzhéimer e a do coidador principal, que desenvolve unha patoloxía propia, con cadros de depresión, ansiedade e sobrecarga de traballo e que tamén necesita unha atención específica" Na campaña reivindicades unha maior conciencia social sobre os efectos desta enfermidade. Non está a sociedade suficientemente concienciada, sobre todo do impacto que ten nas familias dos e das doentes? Nos últimos anos hai un maior coñecemento da enfermidade, pero esta doenza non só afecta ás persoas que a padecen directamente, senón que ten un efecto social moi importante. É unha enfermidade longa en duración, unha media de entre 8 e 10 anos. É discapacitante, de xeito que a medida que evoluciona as persoas que a sofren teñen un grao de dependencia máis importante. O principal soporte que teñen estas persoas é a familia e por isto falamos normalmente de dúas patoloxías en paralelo: a da persoa con alzhéimer e a do coidador ou coidadores principais, que desenvolven unha patoloxía propia, con cadros de depresión, ansiedade e sobrecarga de traballo e que tamén necesita unha atención específica. Por iso falamos de que é unha enfermidade sociosanitaria. A administración non está a valorar a importancia do alzhéimer e doutras demencias en toda a súa dimensión? Non é unha prioridade neste momento. O impacto social desta enfermidade é tan grande que resulta sorprendente que non se entenda que isto ten que ser un tema prioritario, que todas as comunidades autónomas deben poñer en marcha plans integrais de atención ás persoas con demencia, un plan transversal que abranga o ámbito social e o ámbito sanitario, pero tamén o ámbito xurídico e laboral. E non é que o digamos nós, senón que o di a OMS, que recomenda a todos os Estados a elaboración de plans nacionais de atención ás demencias, porque a propia OMS considera que esta é a epidemia do século XXI. Esta atención transversal pode constituír tamén unha fonte de emprego para moitas persoas. "É fundamental entender o impacto social tan enorme que ten esta enfermidade, a sociedade ten que ser consciente de que a estas persoas coidadoras hai que darlles apoio" É un problema, ademais, que crecerá co tempo, polo envellecemento da poboación... Cada vez o será máis: hai que pensar que o alzhéimer está relacionado directamente coa idade e coa esperanza de vida. Hoxe en día en Galicia calcúlase que ao redor de 100.000 persoas sofren algún tipo de demencia, e no 60% dos casos trátase de alzhéimer, e por cada unha delas como mínimo outras dúas persoas da súa familia están directamente afectadas por esta situación, como coidadoras. É fundamental entender o impacto social tan enorme que esta enfermidade ten e a sociedade ten que ser consciente de que a estas persoas coidadoras hai que darlles apoio, hai que recoñecer o seu traballo. Hai que poñer en marcha recursos especializados de atención. "A investigación científica debe permitir diagnosticar de forma precoz a enfermidade. Aproximadamente o 50% das persoas que sofren esta doenza están sen diagnosticar" Poñedes tamén o foco na investigación. Onde se debería incidir? Nós falamos de dúas patas na investigación: por unha banda, unha investigación social que permita saber o impacto que a enfermidade ten no ámbito rural e no ámbito urbano, o impacto que ten nos novos modelos familiares, os custos que xera a enfermidade, que permita estudar a cuestión de xénero e quen son as persoas que están coidando e que efecto ten nas súas vidas. Hai que pensar que moitas persoas teñen que reducir a súa xornada laboral ou abandonar os seus traballos. Por outra banda, cremos que a investigación científica debe permitir, primeiro, diagnosticar de forma precoz a enfermidade; hai que pensar que aproximadamente o 50% das persoas que sofren esta doenza están sen diagnosticar. E, finalmente, esperamos que a investigación clínica permita no futuro que esta enfermidade desapareza. Ten que haber recursos e é importante traballar conxuntamente en todos estes ámbitos. O día 22 celebraredes o 20 aniversario da federación. Como vai ser ese acto? Pretendemos que o día 22 sexa unha homenaxe á actividade das distintas asociacións nestes 20 anos, e unha homenaxe a todas as persoas, profesionais e familias que viñeron traballando, e ás institucións e organizacións de todo tipo que nos viñeron apoiando, por exemplo a Fundación Barrié.


Summary: Alberte Campos e Carlos Callón guían unha actividade do Movimento Aú que explica a importancia da presenza galega na capital de Portugal.

A divulgación da presenza galega en Lisboa é un dos obxectivos do Movimento Aú, un colectivo que recolle o seu nome do berro de chamada que empregaban, en especial entre 1700 e 1850, os algo máis de 3.000 galegas e galegos que distribuían auga nesa cidade. Alberte Campos e Carlos Callón, representantes desta iniciativa, realizaron esta pasada fin de semana un percorrido polo centro da capital portuguesa explicando, como apuntan nun comunicado, que "desde o século XII e cunha forza especial no XVIII e na primeira metade do XIX, cando 20% da poboación lisboeta chegou a ser directamente galega; neses momentos, se a comunidade galega parase a súa actividade, Lisboa pararía". A cultura conmemora os 50 anos da estrea do Grândola en Compostela No itinerario, detivéronse a falar tamén da importancia da emigración galega no mundo da restauración. "Podémolo ver na historia de moitos restaurantes e bares, mais tamén en aspectos tan emblemáticos como a ginjinha, que é considerada a bebida máis típica de Lisboa, mais que foi creación dun galego: Francisco Espiñeira Couziño", sinala Alberte Campos. "Ademais, hai restaurantes de galegos que foron clave para algúns movementos fundamentais da literatura portuguesa, como o antigo Irmãos Unidos do Rossio, onde naceu a revista Orpheu dirixida por Fernando Pessoa", expón Callón, "e un dos fundadores desta publicación e familia dos donos do restaurante foi o poeta galego-portugués Alfredo Guisado, que dedicou algúns dos seus textos a Castelao, colaborou co agrarismo e co nacionalismo galego e tentou impulsar un Banco Galiza-Portugal", observa. De Fernando I á 'Revolução dos Cravos' As persoas que participaron no roteiro tamén repetiron a coro as primeiras palabras que, segundo as crónicas, dixo Fernando I, o último rei común galego-portugués, cando foi recibido con grande apoio popular na cidade da Coruña. Este monarca está enterrado no Convento do Carmo. Que une o Zeca Afonso coa Galiza? No percurso falouse tamén dunha grande dama do teatro portugués, Manuela Rey, nada en Mondoñedo e tamén de como Celeste Caeiro -filla dun casal galego- foi a que distribuíu as primeiras flores que deron nome á Revolução dos Cravos; dos nomes de rúas que foron distintivos da comunidade galega e moito máis. Como concluíu Alberte Campos, "mulleres e homes da Galiza teñen un papel destacado en todos os grandes momentos da Historia de Portugal e tamén da Historia de Lisboa".


Summary: Adega alerta dos pasos cara un novo vertedoiro nas Somozas e critica que a Xunta aposta en facer da Galiza "un enorme depósito de refugallos perigosos procedentes de todo o Estado".

"Resulta paradoxal que mentres o tecido industrial galego esvaece, a Xunta segue teimando en converter a nosa terra nun enorme depósito de refugallos perigosos procedentes de todo o Estado. Un perfecto exemplo da "economía circular" que entende a Xunta: outros producen os bens, fican cos beneficios e marchan (Alcoa, Riotinto, Zeltia...) mentres Galiza "pecha o círculo" apandando cos refugallos". A reflexión faina a Asociación para a defensa ecolóxica da Galiza (Adega) a raíz da intención de construír un novo vertedoiro no noso país. Nesta caso, para acoller un millón de metros cúbicos e refugallos industriais no polígono industrial das Somozas. Neste parque empresarial, incide a organización ambiental, localízanse varias empresas xestoras de refugallos "que acumulan numerosas denuncias por verteduras, cheiros e incendios ocasionais". As instalacións para as que se solicita a AAI (Autorización Ambiental Integrada), incluido o novo vertedoiro, están destinadas ao procesamento e depósito de residuos industriais, "moitos deles tóxicos e perigosos". A ubicación dun complexo industrial destas características na cabeceira da ZEC Ortigueira-Mera, afirma Adega, supón un alto risco para o medio ambiente e a saúde. Este elevado risco, "corroborado polas múltiplas infraccións que por verteduras, cheiros e emisións á atmosfera teñen xerado as empresas ubicadas no parque empresarial das Somozas, aumentaría coas intervencións proxectadas, ao facelo o movemento de residuos perigosos, as emisións á atmosfera e ao medio acuático derivadas do seu procesamento, e os propios riscos asociados ao depósito de máis de 1 millón de m3 de residuos potencialmente perigosos". "Chama tamén a atención que na documentación da solicitude non consta a elaboración dun estudo xeotécnico para este novo macro-vertedoiro como correspondería a unha instalación destas dimensións, capacidade e natureza dos residuos recepcionados". Refugallos do Prestige sen tratar Adega tamén apunta á presenza dunhas 10.000 toneladas de refugallos do Prestige aínda sen procesar no recinto da empresa. Trátase de "trajes, envases, arenas, etc. depositados en la antigua balsa de aguas pluviales del DDS I [depósito de seguridade I]" ao parecer "herdados" do anterior concesionario. "Quizais o máis preocupante do sexa a intención non disimulada da concesionaria de depositar no novo vertedoiro arredor de 300.000 t de terras contaminadas con lindano. Este é un dos argumentos para optar pola construción dun novo depósito con maior capacidade".


Summary: Anunciounas esta segunda feira a ministra de Transporte e algunhas entrarán en vigor esta mesma semana.

O Consello de Ministros aprobará esta terza feira, tal e como anticipou o domingo o presidente do Goberno español, o Real Decreto que establece as novas bonificacións da AP-9, entre elas, que a viaxe de volta en 24 horas será gratis, e que, previsibelmente, entrará en vigor esta mesma semana. Co novo Real Decreto, o Estado pagará máis dun terzo das peaxes da autoestrada e 15 millóns de percorridos verán eliminada ou reducida a súa factura. O Goberno español afirma que reserva 2.300 millóns para abonar as bonificacións até 2048, "mais unha parte poderase destinar a reducir a conta de compensación e evitar alzas extraordinaria"s. A ministra de Transportes, Mobilidade e Axenda Urbana, Raquel Sánchez detallou esta segunda feira o novo esquema de bonificacións na autoestrada AP-9, "o maior da historia". "Mañá aprobamos un aforro para os galegos", aseverou a ministra durante a súa intervención nun acto na Coruña. A entrada en vigor do novo esquema de bonificacións da AP-9 é, xunto coa conclusión do AVE, "un dos principais fitos deste ano para Galiza xa que a autoestrada é un eixo vertebrador da economía e a mobilidade dos galegos", sinala o Ministerio Novas bonificacións O Real Decreto introduce novas bonificacións e descontos e mellora e amplía a todos os días da semana e a toda a autoestrada as medidas que xa están vixentes nalgúns tramos. Mantense a gratuidade das circunvalacións de Santiago, Vigo, Pontevedra e o tramo Fene-Ferrol e as bonificacións na Coruña-Barcala e o O Morrazo-Vigo. Vehículos lixeiros De balde todos os traxectos de volta co dispositivo de telepeaxe, que xa usan a maioría dos usuarios, que se realicen nun prazo máximo de 24 horas. A bonificación do 100% do percorrido de regreso ao lugar de orixe aplicarase todos os días da semana, festivos incluídos. O percorrido de volta debe ser igual ao de ida. De balde todos os traxectos de volta co dispositivo de telepeaxe e que se realicen nun prazo máximo de 24 horas Dúas das grandes diferenzas cos descontos comerciais e as bonificacións previas é que se amplía do día natural ás 24 horas o prazo para realizar a viaxe de volta e que se suman os domingos e festivos (antes era de segunda feira a sábados). Bonificación adicional do 50% do percorrido de ida para aqueles usuarios que realicen nun prazo máximo de 24 horas dous percorridos iguais (coa mesmo orixe e destino) e de sentido contrario dentro do tramo Puxeiros (Vigo)-Tui e viceversa, en días laborables e festivos. Gratuidade no acceso desde Redondela. Bonificación do cento por cento nos percorridos internos no tramo Redondela-Vigo (orixe/destino Rande-Vigo), que realicen o mesmo traxecto de ida e volta no prazo de 24 horas. Recorrencia. Rebaixa do 20% do importe pago en todos os percorridos realizados nun mes, a contar desde o percorrido inicial, para aqueles vehículos que realicen máis de 20 viaxes no devandito período. Contabilizarase como un desprazamento o conxunto de percorridos realizados nun mesmo día e nun mesmo sentido de circulación, calquera que sexan as entradas e saídas parciais rexistradas dentro do mesmo. Rebaixa do 20% do importe pago en todos os percorridos realizados nun mes, a contar desde o percorrido inicial, para aqueles vehículos que realicen máis de 20 viaxes no devandito período. As bonificacións e descontos aplicaranse aos vehículos lixeiros que utilicen a telepeaxe como medio de pagamento. Audasa só cargará a peaxe da viaxe de ida, polo que os usuarios rexistrarán o aforro cada 24 horas. En canto ao desconto do 20% adicional por recorrencia, á hora de contabilizar un desprazamento hai que ter en conta que: • Non se inclúen os desprazamentos efectuados polos tramos libres de peaxe ou con bonificacións (peaxe en sombra). • Como máximo contaranse dous desprazamentos ao día, un por cada sentido da circulación. Ao final do mes Audasa realizará un abono polo importe correspondente ao 20% de todos os desprazamentos realizados nese mes con telepeaxe. Vehículos pesados Desconto do 20% do importe da peaxe en todos os percorridos. Gratuidade no acceso desde Redondela: bonificación do 100% dos percorridos internos no tramo Redondela-Vigo (orixe/destino Rande-Vigo), incluído o acceso ao porto de Vigo. Vehículos pesados: Desconto do 20% do importe da peaxe en todos os percorridos e gratuidade no acceso desde Redondela As bonificacións para os vehículos pesados aplicaranse sen ningún tipo de condicións xa que están dispoñíbeis todos o día da semana (laborais e festivos) e para calquera sistema de pago de peaxe. O desconto realizarase de forma automática no momento do pago na barreira (cabina de peaxe) e redondéase aos 0 ou 5 céntimos. O Real Decreto 104/2013 fixa a bonificación do 75% da viaxe de volta no día nos percorridos Pontevedra-Vilaboa, Pontevedra-Morrazo, Pontevedra-Vigo, Rande-Vigo e viceversa ( Ausada asume o 25% ata chegar ao 100%). O pagamento das devanditas bonificacións incluíuse na conta de compensación creada tras o Real Decreto de 2011, polo que tamén capitalizan a un 8% anual. Importe "O Decreto modifica os termos da concesión da AP-9 para bonificar as peaxes que os vehículos, tanto lixeiros como pesados, teñen que pagar polo uso da autoestrada como consecuencia dun historial de decisións que colocaba sobre os usuarios galegos unha hipoteca crecente ata o ano 2048", aseverou a ministra. "O Estado destinará cada ano uns 55 millóns de euros para bonificar a autoestrada AP-9 e uns 2.300 millóns de euros até finalizar o prazo da concesión, aos que hai que sumar o importe das bonificacións xa vixentes", lembrou a ministra Sánchez antes de sinalar que "máis dunha terceira parte de todas as peaxes da autoestrada galega págaos o Estado, a través do Ministerio, fundamentalmente grazas a este Decreto". Compromisos A mediados do pasado mes de xuño, o portavoz do BNG no Congreso, Néstor Rego, reclamaba de novo que se cumprise o acordo de investidura asinado entre PSOE e BNG e, desta maneira, se aplicasen as bonificacións nas portaxes da AP-9 e se liberrase o tramo Vigo-Redondela. O citado acordo estabelecía a rebaixa de 100% nas portaxes da autoestrada do Atlántico para persoas usuarias recorrentes, a absorción por parte dos Orzamentos Xerais do Estado do incremento de 1% anual acumulativo durante vinte anos previsto nos convenios de 2011 e 2013 e aínda a eliminación da portaxe no tramo Vigo-Redondela.


Summary: Presentará un relatorio sobre a situación lingüística en Galiza e dará conta das denuncias presentadas pola asociación nos últimos anos.

Esta cuarta feira (21 de xaneiro), a Mesa pola Normalización Lingüística participa en Xenebra na Revisión Periódica Universal das Nacións Unidas. Un encontro no que será avaliado o grao de cumprimento dos dereitos humanos no Estado español. Neste senso, tamén a respeito dos dereitos lingüísticos de nacións como Galiza onde existe un idioma propio. "A discriminación por razóns lingüísticas é un ataque aos dereitos humanos e é indicativa dunha visión de supremacismo lingüístico que se está a reforzar nos últimos tempos", afirmou pouco antes de partir para a sede das Nacións Unidas o presidente da Mesa, Marcos Maceira. Xunto con representantes dos territorios que conforman a Rede Europea pola Igualdade Lingüística (ELEN) --constituída en 2011-- a delegación galega intervirá para presentar o seu relatorio a respeito da realidade lingüística que vive o país e dará conta perante a organización internacional da "discriminación" que atinxe o galego, apuntou Maceira. O informe que presentará a Mesa pola Normalización Lingüística recolle múltiples casos de "discriminación" polo uso do galego, quer na administración, quer na xustiza ou as aulas Así é que a Mesa pola Normalización Lingüística presentará as denuncias recollidas durante os anos 2012 e 2013. Entre eles, retrasos en operacións por solicitar a autorización en lingua galega, denegacións de bolsas pre-doutorais por presentar o título universitario en galego ou ameazas en oposicións por utilizar o idioma propio. Aliás, describirán perante as Nacións Unidas os "retrocesos" a respeito da oficilidade do galego que se están a viver baixo o actual goberno da Xunta, tales como os decorrentes após a aplicación do decreto 79/2010 para o plurilingüismo. Para a organización en defensa do idioma, após avaliar os casos recollidos no informe, fica en evidencia que as "autoridades españolas encoraxan ou cando menos toleran abertamente actitudes supremacistas entre o funcionariado e outros axentes públicos", como a xustiza. A sesión será retransmitida en streaming através da web das Nacións Unidas á que se pode acceder através desta ligazón.


Summary: Levaba este pasado mércores 13 de marzo o BNG ao Parlamento Galego o caso dos recortes en pediatría na Costa da Morte. Recortes que parecen tal unicamente para os grupos da oposición e para as familias, unha vez que a Xunta reitera a súa posición de que na zona temos pediatras de sobra e que non van tomar ningunha medida, tal e como fixo na reunión cas familias mantida o pasado mes de novembro.

O BNG, un mes despois de recibir á Coordinadora Zas sen recortes en pediatría, preguntoulle á Xunta por que se mantén o recorte de máis do 50% (de 35 a 15 horas) que sofren as familias de Zas. Unha redución que se une ao feito de que non se cobren as ausencias no servizo de pediatría, obrigando en moitos casos a desprazarse ata Vimianzo, Camariñas ou ata o Hospital de Cee. Unha situación extensiva a outros municipios da Costa da Morte como Camariñas, Coristanco, Dumbría, Malpica, Muxía, Val do Dubra, Mazaricos, Cee, todos con problemas para que os menores reciban atención pediátrica de calidade. Precisamente no Centro de Saúde de Cee a pediatra está atendendo unha media de 45 pacientes diarios. Unha situación que ten provocado que as familias de Dumbría e Muxía, cando o seu pediatra compartido está de baixa, teñan que viaxar ata Fisterra. A voceira de Sanidade do BNG, Monste Prado, lembrou a necesidade de ter recibido un protocolo de actuación en caso de urxencia. Ademais, aproveirou para recriminar a discriminación das familias do rural galego, así como o maltrato ás persoas integradas na plataforma Zas sen recortes que pretendían falar con Feijóo nunha visita ao concello. A resposta da Xunta O conselleiro de Sanidade, Jesús Vázquez Almuiña, respondeu á voceira do BNG sinalando que na comarca de Soneira hai pediatras suficientes. "Camariñas, Vimianzo e Zas contan con tres pediatras, un para cada concello", asegurou con rotundidade. Deixou claro coas cifras que non van facer absolutamente nada por mellorar o servizo sinalando que os 318 nenos de Zas son un 47% que hai 20 anos, e que a a media de consultas diarias de pediatría en 2018 foi de oito en Zas e de 11 en Baio. Sobre o protocolo de actuación en caso de urxencia, Alumiña sinalou que "os cativos de Zas poden acudir ao seu centro de saúde e ao consultorio de Baio de luns a venres e fora de horaio teñen asistencia dun médico de famlia que conta cun servizo pediátrico de referencia en Vimianzo". Médico de familia A intención de Xunta é que as urxencias sexan asumidas pola Atención Primaria, que xa está en pé de guerra pola situración de precariedade e continuos recortes. Así de claro o sinalaba Almuíña: "A atención á demanda espontánea ou de urxencia que poida xurdir fóra deste horario, é prestada polo médico de familia". Novas OPES Para facer fronte ao insán costume da falta de peduatras en Galicia, a Xunta leva un ano sen sacar OPES. Polo menos parece que vai aproveitar a acumulada do 2018, para que en 2019 se oferten nas OPES 254 prazas de médico de familia e 93 de pediatría de atención primaria. Que pensan as familias de Zas A Coordinadora Zas sen recortes en pediatría estivo presente no pleno, acompañada polo alcalde Lolo Muíño, considera que a situación descrita por parte do Conselleiro de Sanidade "non é, nin por asomo, a mesma que se está a vivir na realidade. Aínda que sexa certo que a comarca de Soneira conta, a tales momentos, con tres pediatras que consultan a diario nos tres concellos, a precariedade do servicio de pediatría no Concello de Zas é máis que evidente". Sobre que sexan os médicos de familia os que atendan aos nen@s nas urxencias, dende a Coordinadora lémbranlle a Almuíña que "os nenos non son "adultos en pequeniño", tal e como xa tivemos que escoitar, sen dar crédito, da boca de Aurelio Núñez. Os nenos necesitan ser atendidos por pediatras e os pediatras (e todo o persoal sanitario) precisan unhas boas condicións laborais". Todas as novas sobre os recortes no pediatra 05-03-19: As familias de Dumbría volven concentrarse por un servizo de pediatría decente no rural. 27-02-10: Un novo mércores de concentración por unha sanidade pública digna nos Centros de Saúde. 25-02-19: O tenso pleno de Zas ratificou o apoio á loita pola recuperación das 35 horas de pediatra. 22-02-19: Feijóo chegou a Camariñas ao son do berros das familias afectadas polos recortes en pediatría. 20-02-19: Profesionais e familias únense nas concentracións dos mércores nos Centros de Saúde. 15-02-19: Aurelio Núñez tampouco aporta solucións ao problema cos pediatras. 10-02-19: As familias de Zas e Dumbría expanden a loita contra os recortes en Pediatría. 04-02-19: Zas sen Recortes en Pediatría volve do Parlamento cos apoios da oposición e cero compromiso do PP. Máis novas Ás familias de Dumbría e Muxía tócalles levar aos fillos a Fisterra. De Carnota a Santiago, pasando por Muros, para ver ao pediatra. De Dumbría a Muxía ou Cee para ver o pediatra. De Muxía a Cee para ver o pediatra. De Zas á Ponte do Porto para ver ao pediatra.


Summary: Cambio de Goberno á vista no Concello de Ourense. Decorreu unha reunión entre as distintas forzas políticas con representación no Consistorio que si podería acabar coa presenza de Gonzalo Pérez Jácome no cargo de rexedor.

A reunión realizada entre os grupos municipais do PP, PSOE, Ciudadanos e os concelleiros non adscritos escindidos de Democracia Ourensá abriu a porta ao relevo de Gonzalo Pérez Jácome ao fronte da alcaldía de Ourense. A xuntanza, convocada a iniciativa do portavoz de Ciudadanos, José Araujo, serviu para que o Partido Popular propuxese un Goberno de coalición aos socialistas, encabezado polo portavoz municipal desa formación, Rafael Villarino. O portavoz do Partido Popular e anterior alcalde da cidade, Jesús Vázquez, apostou por un equipo de Goberno que teña un rexedor e "polo menos" 14 apoios porque, desde o seu punto de vista, o que necesita a cidade é un Executivo estábel que resista os tres anos que quedan de mandato. Neste sentido, precisou que o seu grupo non se fechou ao redor de ningún nome posto que "non se trata de apelidos" ou "identidades de partido" senón de presentar ante a veciñanza de Ourense "unha cabeza visíbel cun programa visíbel para o desenvolvemento da cidade". O responsábel dos socialistas, Rafael Villarino, asegurou que "é de lóxica" que o alcalde sexa o candidato da lista máis votada, posto que do contrario "non serían necesarias" as maiorías, xa que mesmo "os non adscritos" poderían ser rexedores municipais, mais discrepou dos populares en que un Goberno estábel implique un Executivo de 14 concelleiros posto que "iso xa era o que houbo durante este mandato" e "non funcionou". O voceiro do BNG, Luís Seara, xustificou a ausencia no encontro da súa formación argumentando que non acudirían a máis reunións "a menos que fose para asinar a moción de censura que outorgase a alcaldía a lista máis votada". Ao tempo, os representantes de Ciudadanos e dos concelleiros non adscritos escindidos de Democracia Ourensá valoraron positivamente o encontro, sinalando o voceiro destes, Miguel Caride, "isto é o que hai que facer", conversar e chegar a acordos polo "ben da cidadanía".


Summary: A Mostra busca modelos

De cara á Mostra do Encaixe Virtual desta Semana Santa, o Concello de Camariñas segue movendo fíos. Vén de conseguir un convenio coa UDC para a realización dos vídeos do certame de Jovenes Deseñadores para esta edición telemática centrada na promoción da artesanía local. Deste xeito, os alumnos e alumnas do grao de Comunicación Audiovisual da Universidade da Coruña (UDC) farán as prácticas na realización dos vídeos da segunda Mostra Virtual. As gravacións comezarán en breve e levaranse a cabo en diferentes localizacións do Concello de Camariñas coa finalidade de promocionar a aplicación do encaixe na moda e a vangarda a través das coleccións dos Jóvenes Deseñadores e á súa vez as paisaxes do municipio. Busca de modelos Actualmente a organización da Mostra do Encaixe está a buscar modelos de Camariñas para participar nos vídeos e calquera persoa que estea interesado ou interesada en participar pode comunicalo por correo electrónico en dolores.lema@camarinas.net ou no teléfono 653 265 529.


Summary: A mobilización contra a sentencia do Tribunal Europeo dos Dereitos Humanos que tomba a Doutrina Parot está convocada pola Asociación de Víctimas do Terrorismo e conta co apoio do Partido Popular e de UpyD. A AVT pide mesmo que o Estado español abandone os tratados internacionais de dereitos humanos que sexan precisos para evitar que se aplique a decisión de Estrasburgo.

'Xustiza para un final con vencedores e vencidos'. Este é o lema que presidirá este domingo a manifestación convocada pola AVT contra a sentenza do Tribunal de Dereitos Humanos de Estrasburgo que botaba abaixo a Doutrina Parot. Unha mobilización que conta co apoio esplícito de UpyD e mesmo do partido no goberno de España, o PP. Os populares terán nesa manifestación (que partirá ás 13:00 da Praza de Colón) unha ampla representación de altos cargos do partido. Desde a Asociación de Vítimas do Terrorismo mesmo chegaron a pedir que o Estado español abandone os convenios internacionais de dereitos humanos baixo cuxa pertenza hai que aplicar a sentenza de Estasburgo. Insisten en pedir o goberno español que non acate nin apliaque o fallo do Tribunal europeo. Desde o executivo central reiteran, día si, día tamén, que non gostan da sentenza e que sempre estarán ao lado das vítimas.


Summary: O Centro de Predición Económica (Ceprede) prevé que o crecemento económico galego sexa de 1,8%. A media de incremento no Estado é de 2,3%.

O Centro de Predición Económica (Ceprede) publicou a súa previsión de medre do PIB dos diferentes territorios do Estado español para 2019 e Galiza non sae ben parada. O noso país é, canda A Rioxa, os únicos territorios que segundo estas proxeccións terá neste ano un medre inferior á media española, que é de 2,3%. Galiza medrará por baixo de 2%. En concreto, o seu Produto interior bruto aumentará 1,8%. Para realizar estas predicións, o Ceprede (un centro permanente de investigación económica que naceu do traballo de profesores universitarios e fundacións universidade-empresa de varios territorios, entre elas a Feuga galega) ten en conta quince indicadores da actividade económica: desde a produción industrial ao consumo de combustíbeis, de matriculacións a exportacións, afiliación á Seguridade Social ou mesmo as pernoctacións. Os dados amosan que Galiza e A Rioxa se sitúan á cola do incremento. Mentres, no outro extremo hai seis territorios no Estado que van medrar máis que a media española. Murcia continúa situándose como a rexión máis dinámica en 2019, cun avance previsto de 2,8%. Aragón (2,6%), Madrid (2,6%), Andalucía (2,5%), Baleares (2,5%) e Cataluña (2,4%) completan ese cupo de territorios que medran por riba de 2,3%. Para Asturies e Castela-A Mancha, Ceprede prevé un medre igual ao da media estatal.