Coñezo a Manuel Iglesias Turnes desde hai corenta anos. Mantemos unha boa relación de amizade, coas interferencias e arredamentos impostos polo decorrer da propia vida. Sempre destacou como un home culto, comprometido e atento á realidade. Por iso foi, nos anos setenta, o primeiro presidente da Asociación Cultural Afonso Eans de Negreira, que puxemos a andar un feixe de mozos coa inquedanza de mellorar a nosa realidade. Logo dedicouse a diversas actividades relacionadas coa agricultura e coa modernización do agro e a gandería. Pero tivo que chegar a preto dos sesenta anos para acordarse da súa vocación de escritor. E velaquí o seu primeiro libro. Alén dos seus méritos literarios, que os ten en abundancia, este libro é a memoria fiel, escrita por unha testemuña presencial, da vida interior dunha aldea de Galicia nos anos cincuenta do século XX Envioume o texto de As rapazas de Xan (Xerais, 2012) no mes de agosto do ano pasado. Fixen unha lectura demorada e deseguida tiven a certeza de que esta narración tiña que ser publicada. Porque alén dos seus méritos literarios, que os ten en abundancia, este libro é a memoria fiel, escrita por unha testemuña presencial, da vida interior dunha aldea de Galicia nos anos cincuenta do século XX. O autor era daquela un neno, pero un neno esperto, curioso e atento, que gardou na súa memoria todo o relacionado coas formas de vivir, de falar e de relacionarse das xentes daquel tempo, xa fenecido. Neira Vilas escribiu as súas Memorias dun neno labrego dende a mesma perspectiva que fai o noso autor: dende dentro. Alonso Montero avisa no prólogo que o libro é "a autobiografía infantil dun rapaz labrego probe e que vive nun marco de moi poucos horizontes". Houbo outras achegas ao mundo rural galego. Reimóndez Pórtela publicou Un médico na aldea, no que recolle un feixe de relatos sobre as súas peripecias como médico nas terras da Estrada durante décadas. Mariño Ferro publicou Autobiografía dun labrego, que vén ser, como di o autor, un estudo novelado de antropoloxía, no que, mediante o artificio dun relato vai describindo os costumes do mundo rural galego sobre o noivado, o sexo, o casamento, a morte, as aparicións etc. De seguro que hai moitas obras de narrativa que abordan a vida na aldea e que eu non coñezo. Pero teño por certo que hai poucas que teñan a condición deste texto: a autenticidade. Porque neste caso non se trata da ollada do visitante asombrado polas rarezas dos nativos, nin do profesional que realiza o seu labor na aldea e volve ao seu, nin da perspectiva etnográfica que observa os comportamentos humanos como faría un entomólogo. Neste caso, o mesmo que Balbino, hai un neno cos ollos ben abertos que está a ollar o que pasa ao redor, o que fan os seus maiores, e grava na memoria todo canto ve. Neste caso non hai documentación bibliográfica nin falta que fai, porque o autor estaba alí. Está a falar dos seus: dos seus pais, dos seus avós, dos veciños. Non conta a súa historia persoal senón a dos seus maiores. Trátase dunha obra de ficción e o que relata é froito da imaxinación do autor. Pero tamén é texto autobiográfico porque o que conta é verdade aínda que sexa imaxinado. Neste caso, o mesmo que Balbino, hai un neno cos ollos ben abertos que está a ollar o que pasa ao redor, o que fan os seus maiores, e grava na memoria todo canto ve Estou vendo aquel neno de ollos grandes, agochado nun curruncho, escoitando as conversas, aprendendo os cantares (nas ruadas, nas romarías, no entroido), correndo polas eiras no tempo da malla, axudando aos maiores cando chegaba o tempo dos traballos duros. Esa aprendizaxe, esa experiencia está aquí, neste texto, recollida con fidelidade e afecto. Non cae o autor nunha visión bucólica da vida rural, nin na ensoñación nostálxica dun pasado feliz; pola contra, nesta novela hai envexas, murmuracións e abusos. Tamén hai vida en común, axuda mutua, festas e picardías, a busca dun futuro mellor e unha mocidade ilusionada que soña co amor e a paixón nun mundo sen miserias. O contorno xeográfico onde se desenvolve o relato é recoñecible, polas descricións da paisaxe e pola toponimia: Cabanelas, Serramos, Rebordáns... Recordan os nomes dalgunhas aldeas do Val de Barcala onde o autor pasou a súa infancia. A acción desenvólvese nos primeiros anos da posguerra, nunha parroquia atenazada pola miseria e pola falta de horizonte para os seus habitantes máis novos, que contemplan, como saída máis favorable para o seu futuro, a emigración a Montevideo. Trátase dunha novela coral, na que hai dous personaxes principais, Carmela e Manuel, e ao redor deles outros moitos que participan en diversas tramas que van describindo o complexo tecido de relacións que compoñen a vida dunha aldea, unha vida marcada pola pobreza, pola forte presenza da Igrexa que exerce unha notable influencia na vida cotiá, e pola ausencia de futuro na propia terra. Case todos os mozos soñan un futuro ao outro lado do Atlántico. Hai un descoñecemento moi grande, nas novas xeracións, sobre a vida dos seus pais e dos seus avós. Sempre é saudable saber da nosa orixe Hai un descoñecemento moi grande, nas novas xeracións, sobre a vida dos seus pais e dos seus avós. Sempre é saudable saber da nosa orixe. Por iso eu non dubidaría en recomendar este texto para os alumnos de Secundaria. Moitos habíanse sorprender ao saber que os seus pais e os seus avós tiveron vidas semellantes ás que aquí se relatan.


Summary: O BNG sinala que a "crise política do Estado e o centralismo" está a lastrar a economía e a democracia na Galiza e anuncia unha ofensiva social e institucional para defender os dereitos das galegas e dos galegos en Madrid. A executiva nacional da fronte, reunida esta segunda feira, acusa ademais as forzas estatais de "cortopracistas e incapaces de dar solución ás demandas da cidadanía".

Unha "ofensiva" social e institucional porá en marcha o BNG para defender os dereitos galegos ante Madrid. Así o anunciou a portavoz nacional do BNG, Ana Pontón, nunha comparecencia pública esta segunda feira 26 de agosto en que deu conta dos asuntos tratados na primeira xuntanza da executiva nacional da fronte após o período estival. Pontón: "se a esquerda quere novas eleccións que sexa clara e diga que ese é o seu obxectivo" "Levamos catro meses perdidos que deixan unha mensaxe moi clara: ou alzamos a voz e facémonos valer en Madrid, ou non haberá solucións", afirmou a líder nacionalista. Pontón denunciou que a Galiza está vivir "a peor crise demográfica da súa historia" e sinalou que o Índice de Produción Industrial (IPI) figura en retroceso, baixando as exportacións 10%, mentres que no estado subiron 1,7% e habendo máis empresas galegas en deslocalización, como acontece recentemente con R. Ademais, engadiu, a nacionalista, "continuamos perdendo emprego industrial e tecido produtivo". A ese respecto, Pontón afirmou que hai unha crise que afecta a sectores claves da nosa economía e que precisa solucións que non ofrecen nin PP, nin PSOE. "Estamos vendo o caso de Alcoa, onde o modelo enerxético do PP conduciu até aquí, e o PSOE non quixo cambialo, levándonos até unha situación límite e enganándonos con promesas sobre o estatuto das electrointensivas", denunciou. Desde o BNG reclaman menos "escenificación e relato" e máis política Nesa liña, Pontón criticou que Alberto Núñez Feixóo, ante a débeda do Estado coa Galiza, siga queixándose sobre os 700 millóns retidos, "porque queixarse non chega", recalcou, motivo polo que "o BNG reta o presidente da Xunta a presentar un recurso ante os tribunais, non só polos 700 millóns de euros, senón tamén porque o modelo de financiamento para a Galiza é inxusto", denunciou a portavoz do Bloque. Pontón acusa o "bipartidismo cutre" de ser incapaz de dar resposta aos retos da Galiza Desde o BNG, a súa voceira nacional denunciou duramente a parálise política do Estado produto do papel das forzas estatais que "día si día tamén demostran que están instaladas no curtopracismo, no partidismo cutre e na incapacidade para dar unha resposta ao momento que estamos vivindo". Así, Pontón describiu un mapa político após as eleccións xerais onde o Partido Popular "tenta branquear a extrema dereita antigalega, xenófoba e machista" e o PSOE con Podemos permanecen instalados no reproche e debate estéril". Desde o BNG reclaman menos "escenificación e relato" e máis política "con maiúscula como demanda a cidadanía". Pontón foi moi clara ao referirse á posibilidade de repetición electoral: "se a esquerda quere novas eleccións que sexa clara e diga que ese é o seu obxectivo". O BNG á ofensiva ante Madrid A Executiva nacional do BNG acordou ante esa situación impulsar unha ofensiva social e institucional para defender os intereses da Galiza ante Madrid. O BNG presentará a súa proposta articulada de novo modelo para financiar Galiza Entre as medidas da iniciativa, Pontón salientou: esixir que o Estado pague as débedas que ten coa Galiza, 200 millóns de dependencia, 2.000 presupostados para AVE que non se executaron e o costes do porto exterior da Coruña, integramente. Ademais engadiu que o BNG rexistrará iniciativas lexislativas, para derrogar todas as reformas que se impuxeron durante a crise e que limitan o noso autogoberno, incluídas "as que obrigan a que desde Madrid se nos diga cal é o teito de gasto da Galiza" e unha proposta no Parlamento, para que, antes de rematar o ano, sexa constituída unha ponencia para elaborar un novo modelo de financiamento. Pontón anunciou que o BNG presentará a súa proposta articulada de novo modelo para financiar Galiza.


Summary: Anna Mulà e Leonardo Anselmi, promotores da ILP que acabou coas corridas no territorio catalán, relatan na Coruña a folla de ruta seguida para prohibir a tauromaquia e advirten de que tamén deixarán de existir en Galicia.

A iniciativa do BNG, o pleno do Parlamento galego debaterá por primeira vez unha proposta de lei destinada a prohibir as touradas en Galicia. O grupo nacionalista rexistrou unha iniciativa que prevé a modificación da Lei de Protección de Animais para acabar coa excepción que permite o espectáculo das corridas e o sufrimento público do animal, ao tempo que se castiga o maltrato de cans ou gatos. "Será moi importante, tamén para ver quen se posiciona en defensa deste maltrato animal", asegurou Rubén Pérez, voceiro da plataforma Galicia Mellor Sen Touradas (GMST) durante as xornadas pola abolición celebradas este venres na Coruña e organizadas por AGE. Confía en que este sexa o primeiro paso para un futuro veto legal que "nos engrandecería como sociedade". "A abolición das touradas engrandeceríanos como sociedade", di Galicia Mellor Sen Touradas O exemplo está perto. O Parlamento catalán aprobou a abolición das corridas de touros no seu territorio no verán de 2010 a partir dunha Iniciativa Lexislativa Popular (ILP) organizada pola plataforma Prou! Dúas das personalidades máis activas do movemento antitaurino catalán, e protagonistas na súa vitoria parlamentaria, explicaron na Coruña o camiño seguido para acabar coas touradas e desmontaron un a un os argumentos a favor dun espectáculo que en Galicia conta aínda con moito menos apoio que en Cataluña e que na maioría das partes do Estado. Mesmo unha enquisa do Ministerio de Cultura aseguraba que o 99,2% dos galegos declarara non asistir a touradas enre 2010 e 2011, polo que o teórico apoio do 0,8% da poboación semella xustificar unha actividade que carece de tradición, afección e público no país. "O sufrimento do animal é algo evidente, pero o que é evidente tamén é que sen subsidio público, as touradas en Galicia xa non existirían", insistiu Rubén Pérez, que revelou que deputados galegos que forman parte do Espazo Parlamentar na Defensa dos Animais xa teñen recibidos cartas e incluso ameazas por parte do lobby taurino que ve na súa conformación unha ameaza para a súa festa. Varios deles, parlamentarios de AGE como Yolanda Díaz, Antón Sánchez e Eva Solla, estiveron este venres na Coruña. Anna Mulà lembra que as touradas son "unha excepción": "Se os touros fosen cans, as corridas serían un delito" "Os argumentos empregados a prol das touradas ían desaparecendo e todos eles tiñan resposta", explicou na Coruña Anna Mulà, avogada, representante da ILP presentada no Parlament e encargada de defender a proposta na Cámara catalá, que volveu lembrar que as touradas son "unha excepción continua" en todas as leis de protección animal alegando ao seu aspecto "cultural". "É un dano inxustificable e gratuíto e unha exaltación e aplauso público que embrutece a sociedade; que sexa legal non é máis que un agravante porque se o maltratado fose un can, as touradas serían un delito", asegura. Para Mulà, a sociedade galega "xa ten aceptado moi maioritariamente que é detestable o sufrimento do touro" e insistiu en que é "unha minoría" a que apoia un espectáculo que se defende aludindo ao seu valor cultural, á liberdade individual ou á creación de riqueza e traballo. "O lobby taurino defende o dereito á liberdade, pero a lei pode restrinxir este dereito se o beneficio é maior para a sociedade", recorda, ao igual que Leonardo Anselmi, activista animalista, impulsor da ILP en Cataluña e experto no tema. "Iso é demagoxia; os verdadeiros defensores da liberdade son os que a defenden e a limitan para que no seu nome non se cometan atrocidades", engadiu, tras preguntarse se houbo algún atentado á liberdade ao prohibir as pelexas de cans cando estas "son apoiadas por bastantes persoas". "O PP atrasou en nove ocasións o trámite da ILP protaurina; o seu contido é inaplicable" Malia o descenso de público e apoio ás touradas, o seu lobby logrou que se tramitase no Congreso dos Deputados unha ILP que pretende declarar Ben de Interese Cultural (BIC) as corridas, pero que o PP "atrasou ata en nove ocasións", consciente "do deficiente" dunha propota que non convence nin a moitos dos eternos defensores do espectáculo. "A relación lobby taurino-Partido Popular vai acabar mal e iso é unha moi boa noticia", insiste Anselmi, que considera "unha torpeza" para os defensores das touradas a admisión a trámite dun proxecto que "non hai por onde collelo". "O seu contido é inaplicable", explica Anna Mulà, que lembra que aprobar o texto suporía "obrigar a todas as administracións a inxectar cartos nas touradas, instar a Unesco a queu a recoñeza como patrimonio da Humanidade e incluso incluír unha materia dedicada á festa taurina na educación pública e na Universidade". "O que queren son máis cartos e subvencións públicas", manifesta. "Os promotores desta ILP saben que non poderán recuperar as corridas en Cataluña porque a competencia é autonómica; a súa proposta responde á grave ameaza que hai sobre unha actividade que hai tempo que deixou de ser rendible", insiste Mulà, que cre que a abolición das touradas non sería máis que "un progreso moral" para a sociedade galega e española. "A abolición será un progreso moral para a sociedade galega", insiste Mulà Os argumentos desmontados Leonardo Anselmi, ademais, lembra que os argumentos dos protaurinos foron desmontados un a un durante o debate que se deu en Cataluña tras a proposta de abolición. Este mesmo venres, na Coruña, retou os asistentes ao coloquio a recordar todo o argumentario para ilo rebatendo un a un. Abofé que lle puxo énfase. Así, en canto a aquel que di que a desaparición das corridas implicaría tamén a desaparición do touro de lidia, Anselmi lembra que este touro "nin é unha especie nin unha raza" e que só é froito de mesturar "desde hai 500 anos" os animais máis bravos. "Non pode desaparecer o que non existe", aclara. Ademais, tamén rexeita a idea que insiste en que os astados viven ben. "Teñen coartada a súa liberdade de especie xa que, por exemplo, non poden copular coas vacas", di. Tamén se mostra en conta sobre aquela idea que asegura que o touro é "un animal con orgullo e honra" porque "turra e loita para non morrer". "Que fai un cervo cando despois de escapar dun lobo acaba acurralado? Pois dá a volta e turra coa súa cornamenta, igual que fai un touro cando está atrapado na praza", asegurou referíndose a varios estudos de expertos. Para Anselmi, o feito de que as corridas sexan sempre unha excepción nas leis de protección de animais "demostra que está fóra da moralidade da época". "Os taurinos non aceptan nin que se cambie o modelo de touradas, pero ningún deles aturaría unha corrida de principios de século, onde os cabalos acaban destripados e había moito máis sangue", explica, tras lembrar tamén que "na Inquisición queimábase xente; normal que non se considerasen violentas outras cousas". "A visión do mundo que temos uns e outros é moi diferente", insiste. "As touradas son un espectáculo público que morren de sinceridade", di Anselmi En canto aos correbous, que non foron prohibidos en Cataluña, Anselmi lembra que son un espectáculo "que case non era coñecido ata que a prensa de Madrid o empregou como argumento para situarse contra a abolición". "Non lles queda moito porque nós estamos en contra deles e loitaremos contra eles, pero á hora de presentar a ILP tiñamos que ser pragmáticos e asegurarnos un rexeitamento social masivo", explica este activista, que cre que é o feito de que as touradas "sexan un espectáculo público e incluso protagonista das revistas do corazón" o que explica que todo o mundo teña claro "en que consiste este maltrato animal". "Poucas familias volverían cos seus fillos ao circo se soubesen o que se lle fai aos elefantes e algo semellante ocorre cos correbous, pero as corridas de touros morren de sinceridade", remata.


Summary: "Polas vítimas non se gardou nin un minuto de silencio. Así que, obviamente, non estou disposta a gardar un minuto de silencio por un abusador e non polas vítimas".

A futbolista Paula Dapena, de 24 anos e xogadora do Viaxes InterRias FF de Pontevedra negouse a participar no minuto de silencio por Maradona antes do partido amigábel que o seu equipo disputou contra o Deportivo Abanca estabfin de semana. Un xesto de protesta e denuncia que axiña tivo repercusión alén da Galiza e do Estado. Mentres as súas compañeiras do InterRías estaban de pé en memria do futbolista arxentino, ela sentou e deu as costas en sinal de protesta. As razóns diso contounas en declaracións a Pontevedra Viva: "Dixen que me negaría a gardar ese minuto de silencio por un violador, pedófilo, putero e abusador e que tiña que sentar no chan e dar as costas, e fíxeno". Dapena tamén explicou que non quixo participar nese minuto de silencio porque tres días antes fora o Día Internacional pola Eliminación da Violencia contra a Muller e que non se fixo ningún xesto similar nos campos de fútbol. "Polas vítimas non se gardou nin un minuto de silencio. Así que, obviamente, non estou disposta a gardar un minuto de silencio por un abusador e non polas vítimas", agregou no medio pontevedrés Dapena afirma que as súas compañeiras riron cando souberon que ía producirse o minuto de silencio porque coñecían a súa postura respecto diso e sabían que non ía participar do mesmo. Recoñece que futbolisticamente Maradona fixo historia e foi un xogador "cunhas calidades e habilidades futbolísticas espectaculares", mais considera que "para ser xogador, hai que ser primeiro persoa e ter uns valores máis aló das habilidades".


Summary: Empeza a escoitarse o zunido de febreiro, o mes rosaliano que cada ano chega con máis actos de recoñecemento da poeta.

A AELG xa fixo públicos os actos de celebración do 24 de febreiro, no que novamente insta a agasallar un libro en galego e unha flor. Alén disto, promoverá que os centros de ensino de toda Galiza realicen lecturas da obra rosaliana e outro tipo de actividades. Na rede propón celebralo baixo o cancelo (hashtag) #RosaliaTe. E o acto central terá lugar no Panteón de Galegos Ilustres o domingo 19 de febreor ás 12 da mañá. A AELG está elaborando o seu manifesto anual para esta celebración, que se lerá ás 12.00 do domingo 19 de febreiro no acto central no Panteón de Galegos Ilustres. Concurso de recitado Mentres, a Casa-Museo Manuel María organiza a terceira edición do concurso escolar de recitado de poesía 'Rosalía sempre viva'. Este certame, orientado ao contacto e o traballo escolar coa obra poética de Rosalía de Castro e de Manuel María, está dirixido a todo o alumnado de Primaria, Secundaria e Bacharelato. Este ano cúmprense os 180 anos do nacemento de Rosalía, así que se agardan máis actividades na súa honra, ademais da iniciativa do Concello de Santiago de poñerlle o nome de Rosalía ao aeroporto da cidade.


Summary: Centos de persoas saíron na mañá do sábado ás rúas de Compostela contra as guerras imperialistas e as políticas contrarias aos intereses das persoas refuxiadas.

Baixo o lema "'Rachemos coas fronteiras, non ás guerras", centos de persoas participaron na mobilización que percorreu as rúas de Compostela para protestar contra a política exterior da UE e na que se puideron oír consignas como "Turquía, sicaria da Unión Monetaria" ou "Lei de estranxeiría fascista e criminal". O portavoz do Foro Galego da Inmigración, Miguel Fernández, sinalou en declaracións aos medios ao inicio da mobilización, que convocada pola Rede Galega en Apoio ás Persoas Refuxiadas e na que participaron representantes do BNG e de AGE, que o feche de fronteiras europeas "está a facerse enormemente duro para as persoas que veñen da guerra". Afirmou que o dereito ao refuxio "é universal" e "é un dereito humano" e considerou inconcebíbel que non se respecte. De aí que emprazara a UE a "artellar medios para ser capaz de atender todas esas persoas, que non son tantas". Falamos, dixo, de catro ou cinco millóns de persoas nun contexto europeo de case 30 países con 500 ou 600 millóns de habitantes". Miguel Fernández cargou contra a Xunta, á que acusou de non mostrarse especialmente disposto a acoller nin a poñerse ao servizo das refuxiadas Miguel Fernández anunciou unha nova mobilización para o mes de xuño e unha campaña de información dos dereitos que teñen as persoas refuxiadas e que son reiteradamente incumpridos. Ademais, instou todos os galegos e galegas a obrigar os Gobernos a cambiar as súas políticas. Tamén cargou contra a Xunta, á que acusou de non mostrarse especialmente disposto a acoller nin a poñerse ao servizo das refuxiadas".


Summary: Fin de semana sen que se notificasen falecementos. Os novos contaxios descenden a 126 e a taxa de positividade cae por baixo do 2%.

Galiza inicia esta semana cunha repunta da presión hospitalaria, ao aumentar a 185 os pacientes Covid ingresados, o que supón 13 máis que a xornada anterior, e os casos activos seguen en aumento e sitúanse en 2.316, mentres que os novos contaxios descenden a 126. Segundo os datos actualizados na mañá desta segunda feira pola Consellería de Sanidade con rexistros até as 18:00 horas deste domingo, soben a 30 os pacientes Covid na UCI de Galiza, tres máis, e ascenden a 155 os que permanecen noutras unidades, dez máis. En concreto, os pacientes con coronavirus hospitalizados aumentan en seis das sete áreas sanitarias galegas, mentres que na de Ferrol seguen sen cambios, con ningún en UCI e cinco noutras unidades. Por cuarta xornada consecutiva os casos activos de Covid-19 aumentan, aínda que esta vez lixeiramente, até os 2.316, o que supón 11 máis, ao haber máis contaxios (126) que altas (115). Por áreas sanitarias, os casos activos soben nas de Pontevedra e O Salnés (+12), Ourense (+10) e na de Ferrol (+7), mentres que se manteñen sen cambios na da Coruña e Cee; e baixan nas de Vigo (-15); Santiago e Barbanza (-2) e Lugo (-1). Após superar a barreira dos 200 novos contaxios este pasado sábado e descender a 174 este domingo, Galiza principia esta semana con 126 detectados por calquera tipo de proba. Deles, 113 son positivos confirmados por PCR nas últimas 24 horas --fronte aos 157 da xornada anterior--, dos que 32 corresponden á área da Coruña e Cee; 22, á de Pontevedra e O Salnés; 18, á de Santiago e Barbanza; 12, á de Vigo; 12, á de Ourense; 11, á de Ferrol; e seis, á de Lugo. En canto á taxa de positividade, descendeu a un 1,8%, tras ascender ao 3% a xornada anterior, polo que segue por baixo do 5% que a Organización Mundial da Saúde (OMS) fixa para dar por controlada a pandemia. Desde o inicio da pandemia faleceron en Galiza 2.368 persoas diagnosticadas de Covid-19, despois de que durante toda a fin de semana Sanidade non notificase ningunha nova vítima.


Summary: Finalmente o PSdeG non estará en solitario á fronte da Deputación de Pontevedra e cogobernará co BNG. O pacto acadado entre amabas forzas sitúa Carmela Silva de novo na presidencia e César Mosquera como vicepresidente. O acordo foi sinalado por Regades como "a antesala do pacto de goberno que haberá na Xunta entre ambas forzas" para expulsar o PP en 2020.

A Deputación de Pontevedra será de novo cogobernada polo PSdeG e o BNG após a sinatura dun pacto acadado entre ambas forzas e formalizado polo secretario provincial do PSdeG, David Regades, e o vicepresidente de deputación, o nacionalista César Mosquera. Mediante este pacto Carmela Silva (PSdeG) continuará de novo na presidencia da institución, o cal xa estaba asegurado dada a maioría case absoluta do PSdeG no ente provincial. Mais César Mósquera (BNG) tamén seguirá a ser o vicepresidente. O pacto está chamado a durar e dar estabilidade durante os vindeiros catro anos e visualízase como "antesala" dun futuro pacto na Xunta. Regades cualifica o pacto como a "antesala do pacto de goberno" que haberá entre ambos partidos para expulsar o PP da Xunta Así o sinalou Regades, para quen a sinatura do acordo significa un "exemplo do que hai que facer na Galiza" e engadiu que se trata da "antesala do pacto de goberno" que haberá entre ambos partidos para expulsar o PP da Xunta nos comicios galegos de 2020. A sinatura do acordo foi posíbel segundo Mosquera "unha vez que ambas as formacións lograron encaixar perfís para sentirse cómodas". Tanto Regades como Mosquera sinalaron que o acordo foi o produto de catro anos "de boa xestión" á fronte do organismo provincial Tanto Regades como Mosquera sinalaron que o acordo foi o produto de catro anos "de boa xestión" á fronte do organismo provincial, e puxeron en valor a transformación que "experimentou a deputación provincial durante o actual goberno de coalición entre socialistas e nacionalistas". César Mosquera quixo precisar esa afirmación de Regades, engadindo que "máis que un cambio, foi unha revolución", pasando a ser "unha deputación do século XIX a ser unha deputación moderna do século XXI, transparente e participativa", afirmou Regades, argumentando que "se desaloxaron a arbitrariedade e o caciquismo" con medidas como a supresión dos fondos de libre disposición para dar paso a un "goberno único onde a única prioridade foi traballar pola cidadanía". Reparto de áreas Co acordo as 20 áreas en que se dividirá a xestión da entidade provincial, 12 serán para o PSdeG e 8 para o BNG. Os primeiros quedarían á fronte de cooperación cos concellos, cultura, dotacións educativas e investigación, cohesión social e mocidade, igualdade, deportes, infraestruturas e vías provinciais, turismo, emprego, promoción económica e proxectos europeos, réxime interior, economía, facenda e novas tecnoloxías, asistencia intermunicipal, arquitectura e ORAL, e medio ambiente O Bloque Nacionalista Galego estará a fronte de 8 áreas, xestionando o Museo de Pontevedra, os fondos documentais e bibliográficos do Arquivo provincial, patrimonio material, normalización lingüística e servizos lingüísticos, mobilidade alternativa e espazos públicos, residuos, cooperación transfronteiriza e a Agrupación Europea de Cooperación Transfronteiriza (AECT) Río Miño. Ao servizo dos concellos Mosquera adiantou que en virtude do acordo fomentarase a corresponsabilidade dos concellos a través da posta en marcha de "medidas que permitan unha maior eficiencia na execución dos proxectos para os que soliciten recursos para facilitar unha máis rápida xestión e garantir a execución dos orzamentos que aproba a Deputación". Mosquera adiantou que en virtude do acordo fomentarase a corresponsabilidade dos concellos a través da posta en marcha de "medidas que permitan unha maior eficiencia na execución dos proxectos" Ademais, PSOE e BNG volverán reiterar á Xunta a transferencia na xestión do Centro Príncipe Felipe, o campamento da Lanzada, a Escola de Canteiría, a Estación Fitopatolóxica de Areeiro e a Escola de Enfermzría. Unha vez que se realicen estas transferencias o acordo programático sinala que "se poderá tratar a transferencia do Museo de Pontevedra" que, como organismo autónomo, ten "unha área específica porque é un do grandes museo do Estado".


Summary: As protestas, decorreron no marco da convocatoria promovida pola rede social europea Alter Summit, da que a CIG fai parte, e coinciden cunha nova xornada de greve xeral no país galo.

Alter summit', unha rede social europea da que fai parte a CIG, chamou a se concentrar perante consulados e embaixadas de Francia no 28 de xuño para amosar o apoio e solidariedade á loita que desde hai semanas hai no país galo contra a reforma laboral. Secundando o chamado grupos de persoas concentráronse en Galiza ante os consulados de Vigo e Francia. Xesús Seixo, secretario xeral da central nacionalista, apuntaba durante a concentración da Coruña, que a Lei do Traballo que quere aprobar o goberno francés, recorda en grande medida ás reformas laborais impostas no Estado español nos últimos seis anos: flexibilización da xornada laboral, redución dos salarios, que contribúen á precarización da contratación, que priorizan os convenios de empresa fronte aos sectoriais... Ante esta regresión, Seixo destacou a importancia da solidariedade entre a clase traballadora dos diferentes países europeos. Lamento, así mesmo, a escasa presenza nos grandes medios de comunicación das mobilizacións en Francia contra a reforma laboral.


Summary: O nacionalismo galego ten un problema coa súa historia máis recente. Malia as investigacións meritorias que se teñen feito nos últimos anos, falta un traballo sistemático que recupere a memoria dos protagonistas do seu capítulo contemporáneo. O último volume do 'Terra e Tempo' dedicado a Moncho Reboiras contribúe a ese labor.

A Fundación Terra e Tempo vén de dar voz a unha parte das persoas que partillaron loita e militancia con Moncho Reboiras. A publicación, titulada Moncho Reboiras. Das ideas aos feitos dá continuidade ao filme documental de Alberte Mera, Reboiras. Acción e corazón e a un volume anterior editado pola mesma fundación en 2009 baixo o nome Moncho Reboiras. O nacionalismo galego nos 70. "Fronte ao silencio cómpre difundir a memoria e manter o testemuño vivo", sinalan os coordinadores deste número do Terra e Tempo dedicado a Moncho Reboiras, Alberte Mera e Roberto Vilameá, quen pretenden que "cada lector que abra estas páxinas axude tamén co seu gran de area á transmisión da memoria colectiva do pobo galego e sexa tecedor da mesma, fronte ao silencio: o poder da memoria e a palabra". Mera e Vilameá consideran que "45 anos despois do asasinato de Xosé Ramón Reboiras Noia fica aínda un manto de silencio sobre a súa figura" así como "unha débeda pendente con Moncho Reboiras e cunha xeración de galegas e galegos nacionalistas que arriscaron toda a súa mocidade -incluíndo a súa propia vida- para enfrontar a ditadura, organizar o pobo galego e pelexar pola liberdade con maiúsculas, isto, é a dos dereitos individuais e dos dereitos colectivos". En relación con esta xeración, a publicación recolle o testemuño de quen fora o fundador e dirixente do BNG e da UPG, Bautista Álvarez, falecido hai máis de 3 anos, quen deixou escrito aqueles "eran tempos nos que os liderados se gañaban non na tribuna, senón no campo de batalla. Non había laureados. Só prisión, tortura ou morte". Algúns dos membros desa xeración de nacionalistas da que falan Mera e Vilameá recuperan en primeira persoa para o volume Moncho Reboiras. Das ideas aos feitos a súa relación co dirixente da Unión do Povo Galego (UPG) e a súa participación na loita nacionalista durante a ditadura franquista. Precisamente, foi na década dos 70 cando o que nacionalismo galego sentou as bases doutrinais sobre as que se veu operando até a actualidade, formulou a súa proposta táctica e estratéxica, plasmou na práctica o principio de autoorganización e púxose a obra de artellar as organizacións de masas. Autoras e autores A estas cuestións e á figura de Reboiras dedican os traballos as persoas que participan no volume. Os artigos están asinados por Manuel Reboiras, Bautista Álvarez, Francisco Carballo, Ramón Múñiz de las Cuevas, Alexandre Martínez, Lita Martínez, Alfredo Suárez Canal, Fernando Souto Guinarte, Francisco Luís Rodríguez Guerreiro, Luís Pérez Rivas, Francisco Rodríguez, Xoán López "Lito", Lois Diéguez, Lois Ríos Paredes, Inácio Hernando Nuevo, Manuel Mera, Xosé Manuel Pavón, Margarita Ledo, Manuel Fernández Rodríguez, Marisa Canto, Saleta Goi, Nemesio Barxa, Marisa Vázquez Barquero, Marisol García Juárez, Xesús Seixo, Xabier Alonso, Xesús Chaves, Xosé Lois Ledo, Xosé Lois Salvadores e Xosé Moa. Moncho Reboiras. Das ideas aos feitos pon o ramo ao volume con diversas achegas literarias e artísticas en homenaxe ao nacionalista asasinado polo franquismo, así como unha fotobiografía que amosa un importante número de imaxes até agora descoñecidas para o público, cedidas para a publicación grazas á xenerosidade da familia de Reboiras. Así, recóllense poemas da autoría de Darío Xohán Cabana, Lois Diéguez, Xosé Luís Méndez Ferrín e Manuel María, ademais dunha banda deseñada de Alfredo López 'Tokio' e un fragmento da peza Cantiga do amor fendido, escrita e musicada por Antón Seoane. Pola súa banda, a galería fotográfica permite coñecer o Reboiras máis humano, o neno de Imo, o fillo de Xenerosa do Bar Noia de Vigo, o mozo alegre que se inicia na política clandestina ou o rapaz que troulea e participa da actividade cultural galega. A nova achega da Fundación Terra e Tempo a Moncho Reboiras abre novos camiños para avanzar na restauración desta figura chave do movemento nacionalista. Segundo sinala a Nós Diario o presidente da entidade promotora da publicación, Roberto Vilameá, "a carón do traballo militante de Reboiras nas estruturas orgánicas da UPG e nas organizacións sociais, con especial dedicación ao ámbito cultura e sindical, cómpre avanzar na recuperación da súa obra política e xornalística. Malia que na súa práctica totalidade non aparece asinada co seu nome e moita dela é resultado dunha elaboración colectiva, a divulgación da mesma vai permitir un mellor coñecemento do corpo doutrinal do nacionalismo galego".


Summary: Pese a partir como favorita para presidir a institución, a vicepresidenta económica acadou menos apoios que o ministro irlandés de Finanzas na segunda volta.

A ministra de Economía e vicepresidenta do Estado, a coruñesa Nadia Calviño, partía como favorita para gañar a votación que onte escolleu a presidencia do Eurogrupo. Calviño chegou á votación cos apoios na mochila de España, Italia, Francia, Portugal, Alemaña, Grecia e Finlandia. Mais este visto e prace que incluía as tres maiores economías da moeda común non abondou. Cada Estado membro, independentemente do seu tamaño e peso económico, contou cun único voto. Para lograr o obxectivo, a persoa vencedora necesitaba asegurar o apoio de polo menos 10 dos 19 países que forman parte do Eurogrupo. E na segunda volta, o candidato irlandés, o ministro de Finanzas Paschal Donohoe, superou en apoios Calviño. Donohoe asumirá o posto o vindeiro 12 de xullo, cun mandato de dous anos e medio. A través da rede social Twitter, o irlandés agradeceu a confianza depositada nel e prometeu acadar unha recuperación económica "xusta e inclusiva" durante o seu mandato. Donohoe asegurou que agarda "traballar con todos os meus colegas do Eurogrupo" para alcanzar esa meta "mentres nos enfrontamos aos retos con determinación". Calviño parabenizou o vencedor na mesma rede, nunha mensaxe na que transmitiu a súa confianza en "seguir traballando xuntos para asegurar unha recuperación sólida que non deixe ninguén atrás". A vicepresidenta económica aproveitou a ocasión para agradecer o "apoio" que, afirma, sentiu nestes días. "Das forzas políticas e dos axentes sociais. De tantos amigos e tamén de cidadáns anónimos", asegurou. En concreto, Calviño aludiu ao presidente do Goberno estatal, Pedro Sánchez, valorando a súa "plena implicación e apoio".Tamén o candidato luxemburgués, Pierre Gramegna, quen se retirou na primeira rolda, felicitou o novo presidente do Eurogrupo, desexándolle "todo o mellor" durante o seu mandato. Cuarto presidente O Eurogrupo, un organismo informal creado en 1998, conta con Presidencias fixas desde que Jean-Claude Juncker asumiu o cargo en 2005. O luxemburgués foi sucedido posteriormente polo holandés Jeroen Dijsselbloem, na presidencia até 2018, e polo portugués Mario Centeno, até 2020.


Summary: Jorge Diz é integrante e membro fundador das Irmandades do Dado, unha comunidade en liña de rol en galego que desenvolve as súas actividades na plataforma Discord. Diz fala do proceso de creación deste servidor que na súa conta de Twitter (@IrmandadesDado) definen así: "para neofalantes e paleofalantes, para novatas e veteranas do rol, pro LGBTQ+".

—Como xurdiu a comunidade Irmandades do Dado?Antes da pandemia, moitas persoas rexeitaban o rol en liña porque non era igual que xogar nunha mesa. Cando non se puido saír da casa, houbo unha explosión tremenda a nivel global. Comezaron a xurdir moitos servidores, algúns deles na Galiza, pero eran bilingües e non nos convencían moito. Así, en xaneiro de 2021 decidimos abrir as Irmandades, deixando clara a intención de fomentar a nosa lingua. Nós mesmos nunca xogaramos en galego porque non existían estas oportunidades. Tampouco é que nós falemos en galego e quen veña que fale o que queira, porque a inercia de ter xogado sempre en español e que moitos materiais estean tamén nesa lingua lévache a empregalo. A norma é que hai que falar en galego. Tamén estamos producindo materiais e sacando proveito dos xogos que saen no Brasil. —Como funciona isto de producir os materiais?É moi sinxelo comezar a falar en galego e aínda así tirar de termos en castelán, que non pasaría nada porque tamén é común empregalos en inglés, mais ao final é outro punto que tira de ti para mudar de lingua, algo que ocorre nas comunidades bilingües. Cando xogamos unha partida e precisamos un material que non está en galego, traducímolo e compartímolo coa comunidade; así, a seguinte persoa pode empregalo tamén. —Hai interese pola comunidade?Como case todos os esforzos de facer comunidades en galego hoxe en día é unha carreira de fondo; asumimos que non imos ter ese éxito e que non ten sentido compararse con outras comunidades noutras linguas. Con todo, vemos que hai interese, que a xente vén ao servidor cando sabe da súa existencia. O reto é manter a actividade, porque se unha persoa que non é especialmente militante na cuestión do galego pasa polo servidor e ve que as comunidades en español teñen máis movemento vai acabar xogando alí. Ademais, ao ser en liña é moi sinxelo conectar con outras persoas: cando comezamos eu vivía en Madrid, e se cadra hai persoas vivindo na Galiza que non teñen amizades que falen galego ou que xoguen ao rol. —"Para neofalantes e paleofalantes, para novatas e veteranas do rol, pro LGBTQ+". Esta é a definición de Irmandades do Dado en Twitter.Cando comecei a falar en galego decidín escoller unha área da miña vida para practicar até que me sentín cómodo. Con esta comunidade queremos deixar moi claro que a xente que busque un espazo para comezar a falar en galego pode facelo aquí. Evidentemente, tamén aceptamos calquera normativa. Con respecto á experiencia no rol, esta é unha afección moi sinxela na que non se gaña nin se perde. Temos xente nova constantemente e pásano moi ben porque non hai que saber nada. O último punto é importante porque queremos crear un espazo seguro. Como en case todas as comunidades, hai unha pequena parte no mundo do rol que é tóxica, e nós quixemos trazar esta liña desde o comezo: non imos tolerar ningún tipo de discriminación. —Cales son as actividades que realizades?Durante o ano hai partidas: alguén vai xogar e pregunta quen se apunta. De vez en cando gústanos facer xornadas, onde hai máis afluencia de partidas e de persoas: en xaneiro, as Xornadas do Dado, para celebrar o aniversario do servidor; en maio, as Xornadas das Letras, nas que o ano pasado fomentamos especialmente a tradución de materiais como unha forma de homenaxear a Xela Arias; e agora en setembro, a Volta ás mesas. Tamén impartimos algúns obradoiros e, de forma presencial, participamos e colaboramos nos eventos físicos organizados por outras entidades, como a Asociación Draco da Coruña ou o servidor bilingüe Galicia rolera.


Summary: Francia fixa en 4% a suba máxima do prezo da enerxía producida polas centrais nucleares da empresa pública EDF

O prezo medio da enerxía no mercado almacenista volve subir esta terza feira. Escala até os 224,24 euros por megawatt hora (MWh), e se sitúa un 277% por riba do prezo medio rexistrado o mesmo día de 2021 (59,42 euros/MWh). Ante esta escalada dos prezos, condicionada polas tensións territoriais na fronteira con Rusia e no Norte de África, de onde provén a maior parte do gas natural que se consume en Europa, Bruxelas optou por non modificar os mercados marxinalistas e manter o seu funcionamento. Porén, permitiu os Estados modificar a súa política fiscal para abaratar o recibo da luz ás persoas consumidoras. Iso foi o que fixeron países como Francia e España, que aplicaron rebaixas fiscais e suprimiron algunhas figuras impositivas co gallo de que a suba non puxese en risco as economías domésticas da súa cidadanía. Pero, a diferencia do Estado español, Francia ten unha ferramenta á que Moncloa foi renunciando durante os gobernos liberais do PP. Posúe 84% do capital da eléctrica EDF, que explota os 58 reactores nucleares do sistema enerxético francés. Prezo fixo de venda Esta situación permitiu o Executivo galo limitar a 4% a suba da factura da luz para as persoas consumidoras máis vulnerábeis, a pesar de que o recibo experimentou desde o pasado verán incrementos superiores a 60%. A medida, que supuxo un duro castigo á cotización da compañía ─16% do capital restante cotiza na Bolsa─ polas limitacións que impoñen os contratos de venda de enerxía preexistentes, volve pór de manifesto a importancia do control público dos recursos enerxéticos. Desde diversos colectivos instouse o Goberno español a replicar a medida que estaba adoptando Francia, pero hai tempo que Moncloa deixou de ter control sobre as eléctricas que operan no país, aínda que Endesa esta controlada por unha firma pública, pero italiana (Enel). O problema é que o mecanismo empregado por Francia, que consistía nun contrato a longo prazo para que 25% da produción nuclear de EDF se fornecese a un prezo fixo de 42 euros/MWh (cinco veces menos do que se paga hoxe no mercado ibérico) vai en contra dun regulamento europeo que prohibe regular os prezos almacenistas da luz, agás para as fontes renovábeis. 100 euros para conter a inflación Esta iniciativa do Goberno francés non é a única encamiñada a reducir o impacto das fortes subas de prezos experimentadas pola enerxía e polos carburantes, cuxo prezo incrementouse máis de 35% no último ano. O pasado mes de outubro, e para evitar unha protesta como a protagonizada en 2018 polo colectivo denominado 'chalecos amarelos', o primeiro ministro galo, Jean Castex, anunciou unha axuda automática de 100 euros para aquelas persoas que perciben menos de 2.000 euros mensuais, incluíndo, ademais de asalariadas e autónomas, as persoas xubiladas. Esta "indemnización por inflación", como a definiu o titular do Executivo galo, tivo un custo para as arcas francesas de 3.800 millóns de euros e serviu para conter o descontento social polas continuas subas de prezos Recuperar as concesións No caso da Galiza, son varios os colectivos, tanto desde o ámbito social como político, que exixen que, unha vez vencidas, as concesións hidráulicas volvan ao dominio público, nalgúns casos para a mellora dos cursos fluviais nos que se integran e, noutros, para que o aproveitamento eléctrico reverta en beneficios económicos no territorio onde se asentan. Esta decisión podería verse complementada con outras, como a tarifa eléctrica galega que defende o BNG para compensar o papel da Galiza como produtora de enerxía e favorecer, por exemplo, unha tarifa industrial estábel. A formación nacionalista lembra que o país exporta case 30% da enerxía que produce, pero 14% da súa poboación en situación de pobreza enerxética.


Summary: O presidente da Xunta proclama no derradeiro debate do mandato a chegada do "momento de maior compromiso social" do Goberno cun 'cheque bebé' de 100 euros ao mes e unha "baixada de impostos sen precedentes" Romeu advirte a Feijóo de que o seu tempo "rematou" Beiras chama á "unidade popular" para "abrir un novo ciclo" tras a "barbarie" Jorquera acusa a Feijóo de "querer salvarse a si mesmo" mentres "se derruba o país"

A oposición dá por amortizado a un Feijóo de "despedida" Menos recadación pero moitas máis axudas emanadas das arcas públicas. É o esquema que o presidente da Xunta vén de formular para os meses finais da novena lexislatura autonómica e, se cadra tamén da súa presidencia, caso de non concorrer aos comicios ou de non lograr revalidar o cargo. Alberto Núñez Feijóo aproveitou o derradeiro debate de política xeral para, como viña facendo dende hai semanas, dar por inaugurada unha nova era, a da "recuperación para todos", na que dende San Caetano fluirán os 400 millóns de euros en que se incrementarán os Orzamentos Xerais de 2016 coa forma de axudas sociais. Dende o reproche ás "mentiras" de Zapatero o xefe do Goberno galego asegura que, tras anos "obrigados a dicir que non", chegou o momento do "si", a comezar por emular, en certo xeito, unha das medidas do expresidente socialista que máis críticas recibiron: o célebre 'cheque bebé' . A Galicia "liberada" da "inseguridade", da "inestabilidade" e da "inconsistencia doutros gobernos" afrontará o ano electoral de 2016 cunha "axuda directa de 100 euros ao mes para cada neno que naza a partir do 1 de xaneiro". O presidente anuncia un 'cheque bebé' de 100 euros ao mes a partir do 1 de xaneiro Sen ofrecer excesivos detalles Feijóo afirma que esta achega para "gastos básicos" como "alimentación, cueiros e mudas" van ser "establecidas en función da renda per cápita familiar". A súa previsión, mantén, é que eses "100 euros mensuais poderán chegar a máis de 8 de cada dez familias". O comunicado difundido ao respecto pola Xunta, no entanto, fala directamente de "axudas directas para todas as nais e pais na manutención e crianza dos fillos". "Aquí se apoia aos fillos máis que nunca antes" e "máis que en ningures", asegura. Feijóo asegura que "o momento de maior compromiso social" da Xunta cadrará cunha "baixada de impostos sen precedentes" O titular da Xunta encadra este anuncio nunha "recollida de froitos" da súa propia xestión, a que serviu para "anticiparse" nas medidas anticrise e tamén "na recuperación". A poboación galega, asegura, está a piques de vivir "o momento de maior compromiso social dun Goberno autonómico" e vaino facer mentres, ao tempo, se lle rebaixan os impostos como o treito autonómico do IRPF ou os tributos de sucesións e doazóns, nos que só haberá que pagar en herdanzas que superen os 400.000 euros, afirma. Será, promete, unha "baixada de impostos sen precedentes" que non impedirá a "recuperación inclusiva para todos". Unha Galicia "independente" "Grazas por todo, Galicia", despediuse Feijóo lanzou estas e outras promesas nun discurso de contido eminentemente administrativo no que a leve carga política ficou reservada para o treito final e en clave netamente estatal. Grazas ao labor do seu Goberno, di Feijóo, Galiza xa pode proclamar a súa "independencia" pero "non da España na que nos sentimos libres nin da Europa que enmarca o noso desenvolvemento", senón "da resignación, do fatalismo e do derrotismo" e facelo cunha lingua que "non debe impoñerse a outra", senón ser "útil". Nesta liña, asegura, a Xunta vai "poñer en marcha os mecanismos para que Galicia se incorpore á Comunidade de países de fala lusófona", en referencia á Comunidade dos Países de Língua Portuguesa (CPLP). Durante estes anos, asegurou con voz que suxería emoción, veu presidindo un país que non é "solista", senón "polifónico", e que con ese carácter afronta un "cambio de ciclo" que "vai alén do estritamente económico". Sen aclarar o interrogante que paira sobre este debate, se o seu rostro aparecerá no cartel electoral do PP en 2016, Feijóo despediu o seu discurso coa bancada conservadora posta en pé: "Grazas por todo, Galicia".


Summary: A Comisión de Investigación de Accidentes Ferroviarios (CIAF) vén de abrir a porta a "algunha actuación ou análise adicional ao informe" relativo ao accidente de Angrois.

En resposta a unha pregunta escrita do deputado do Bloque Nacionalista Galego Néstor Rego, o organismo sinala que o Pleno está estudando "a posibilidade de realizar algunhas actuacións ou análises adicionais ao informe que, sen poñer en cuestión o realizado, afonden e ou aclaren as dúbidas que se suscitaran". No escrito de resposta, a CIAF considera tamén "correcto e independente" o informe elaborado para a análise do accidente ocorrido hai seis anos, e que deixou 80 persoas falecidas e máis de 140 feridas. Segundo se fai constar respecto da audiencia solicitada polas vítimas e as súas familias durante investigación, no caso de que se "decida reabrir" unha nova indagación técnica, "debe articularse a participación das vítimas e as súas familiares". Con esta nova información, o BNG entende que "é preciso realizar unha nova investigación realmente independente dado que no momento en que a CIAF a realizou, este organismo dependía do Ministerio de Fomento, que era tamén Administración investigada". Segundo estima, "hoxe existen novos elementos, que xa fan parte do proceso xudicial, especialmente a información sobre as ordes de borrado de datos sobre o estado do tren o día do accidente". Neste sentido, reclama que neste novo proceso sexan remudados os membros do órgano investigador. Para o BNG resulta necesario ademais que o Consello de Ministras aprobe un plan de acción "que dea resposta ao procedemento de infracción aberto hai un ano pola Comisión Europea –en resposta á denuncia da representante nacionalista Ana Miranda– por incumprimento da normativa europea de seguranza ferroviaria", e que debe ser dotado co correspondente orzamento para executalo. Esta resolución chega o día antes da concentración que a Plataforma Vítimas Alvia ten previsto desenvolver esta cuarta feira en Madrid, fronte ao Congreso das Deputadas, con motivo da comparecencia do ministro José Luis Ábalos na comisión de Transportes. Con ela quérelle exixir a reunión que "leva solicitando máis dun ano" sobre a creación dunha investigación técnica independente.


Summary: O TSXG admite tamén parcialmente o recurso do STEG e anula os dous artigos fundamentais do decreto, ao tempo que Feijóo gábase de que o seu modelo sexa exemplo para a reforma que pretende o ministro Wert.

Unha nova sentenza do Tribunal Superior de Xustiza de Galicia (TSXG) volve darlle un tirón de orellas á Xunta pola súa política lingüística. Logo de estimar parcialmente o recurso da Mesa, Queremos Galego e CIG-Ensino, e máis tarde o da Real Academia Galega, desta vez o ditame dá tamén parcialmente a razón ao recurso interposto polo sindicato STEG e, ao igual que nos outros casos, decide anular os artigos 5.2 e 12.3 da norma ao consideralos contrarios a dereito. A sentenza anula, como nos outros ditames, os artigos claves do decreto e declara ilegal a consulta ás familias Así, declara ilegal o feito de que a lingua materna predominante do alumnado sexa determinada polo centro educativo de acordo co resultado dunha pregunta que se efectuará aos pais, así como a posibilidade de que os alumnos empreguen na aula un idioma diferente ao da materia que se imparte. Xa que logo, e mentres Feijóo segue a presumir de "equilibrio lingüístico" e ausencia de conflito arredor do idioma en Galicia, a Xustiza volve recordarlle que o cerne da súa política lingüística, aquel co que intentou contentar os sectores máis extremistas da dereita, non é legal. O STEG ve na sentenza o triunfo "do sentido común" porque anula "o fundamento da norma e da mentira" A sentenza, case idéntica á emitida tras o recurso da RAG, incide na responsabilidade da Administración á hora de determinar a lingua do ensino e descarta a posibilidade de que os rapaces decidan o idioma a utilizar na clase, independentemente da materia que se imparta. O STEG celebra a sentenza, que considera "un triunfo do sentido común, un triunfo da comunidade educativa e de todas as organizacións que sumamos esforzos en defensa do ben común da nosa lingua". "Un triunfo na medida que, ao igual que nas outras sentenzas, vai ao fundamento desta norma e ao fundamento da mentira na que se baseou: a liberdade da escolla das familas e alumnado", recorda o sindicato. Para a central, é "de sentido común" determinar "que a educación das nenas e nenos compete á Consellaría de Educación e non ás familias", malia insistir en que os pais "teñen un papel fundamental na educación das crianzas", o que non significa que se poida "condenar un neno á ignorancia, sexa dunha lingua ou ben doutra cuestión curricular". "Queda agora claro que é obriga da administración traballar pola normalización da nosa lingua", insite o STEG, que cre tamén que é "un triunfo do sentido común a escolla do alumnado do uso da lingua en contra de todo criterio pedagóxico". "Para aprender unha lingua é preciso o seu uso polo que nin esta nin outras destrezas poden quedar á decisión do alumnado menoscabando a autoridade pedagóxica do profesorado e da cinecia lingüística", di. Ademais, STEG rexeita "de plano" a interpretación que fai da sentenza a Consellería ao cofundir o cuantitativo co cualitativo. "A sentenza declara ilegais elementos esenciais do decreto e non se pode interpretar polo número de artigos que elimina senón pola importancia dos eliminados ao ser os elementos esenciais da política linguicida do goberno galego", asegura, tras aclarar que "é mentira" que non se declare ilegal a consulta. O sindicato pide a "derrogación inmediata" do decreto e esixe a dimisión do conselleiro Jesús Vázquez O STEG esixe "a derrogación inmediata do decreto" e a apertura "dun proceso de diálogo real con toda a comunidade educativa e o resto da sociedade para recoñecerlle ao galego o espazo que lle corresponde na educación". "Esiximos, asemade, a dimisión do conselleiro de Educación, Jesús Vázquez que, tendo escoitado estes mesmos argumentos agora ratificados polo TSXG de prácticamente todos os colectivos cos que se entrevistou antes da aprobación do decreto, escolleu recoller as demandas e os argumentos dun colectivo absolutamente minoritario como Galicia Bilingüe", finaliza.


Summary: A Administración Pública bate todos os récords en materia de incumprimento dos dereitos lingüísticos das persoas galegofalantes. A experiencia das entidades que desde Galiza traballan en defensa da lingua confirma as advertencias que desde o Consello de Europa lles lanzan tanto ao Goberno da Xunta como á Administración xeral do Estado. Moitos organismos infrinxen a lei ao excluír o galego das súas comunicacións e procedementos oficiais. Unha das máis activas, a Axencia Tributaria.

As recomendacións do Comité de Ministros do Consello de Europa, a propósito do incumprimento da Carta europea das linguas rexionais e minorizadas, destapou non só as débedas do Goberno da Xunta en materia lingüística, senón tamén o desleixamento da Administración xeral do Estado á hora de garantir o respecto dos dereitos lingüísticos da cidadanía. Quen ten a obriga de velar por eles é quen "encabeza a lista de queixas" que cada ano recolle a Mesa pola Normalización Lingüística en colaboración co Observatorio de dereitos lingüísticos no seu informe A Liña do Galego, un servizo gratuíto dirixido a toda a poboación que atende consultas sobre dereitos lingüísticos e tramita queixas cara ás institucións, empresas ou servizos que os vulneran; así como parabéns para leva a cabo accións destinadas a favorecer "o dereito a vivir en galego". A exclusión da lingua galega forma parte da normalidade das Administracións públicas e de moitas e moitos galegofalantes. A primeiros de 2020 a Mesa presentará a memoria do ano 2019, un resumo do que se desprende que a exclusión da lingua galega forma parte da normalidade das Administracións públicas e de moitas e moitos galegofalantes. "Unha mostra da consideración de inferioridade do galego e das persoas que o utilizan, que converten o noso idioma nun accesorio prescindíbel que nos obriga literalmente a prescindir del para acceder a servizos básicos", apuntan desde a institución de defensa da lingua. A gran maioría das 303 queixas rexistradas durante o ano 2018 "están motivadas pola ausencia de uso, discriminación e deturpación do galego en todos os ámbitos da vida pública e privada". Case a metade das reclamacións (46%), refírese á Administración pública, onde a cidadanía é máis consciente da existencia dunha normativa que ampara os seus dereitos lingüísticos. A Administración, quen máis incumpre A Administración galega recibiu 45% das protestas, a Administración local acadou 35%, dirixidas a concellos e deputacións, e a Administración xeral do Estado obtivo 20% do total. Deste xeito, sinalan desde a Mesa, "quen máis debería facer cumprir a lexislación que protexe e respecta o galego, é quen máis a incumpre e vulnera". Máis en detalle, en 2018, destacan as queixas dirixidas aos concellos (36%), á Xunta de Galiza (33%), ao Servizo Galego de saúde (12%), ás Deputacións (4%) e á Axencia Española de Administración Tributaria (7%), un dos organismos do Estado que prescinde do galego de forma sistemática, e que, en consecuencia, maior porcentaxe de queixas e solicitudes recibe. O emprego da lingua na Administración non mellorou en absoluto "nin é suficiente para satisfacer as necesidades da poboación galegofalante. Un exemplo ao que se lle pode sumar o uso do galego na xustiza e noutros servizos públicos fundamentais, como pode ser o da Seguridade Social, onde as usuarias ven eivado o seu dereito a seren atendidas en galego; no uso de formularios, textos administrativos, documentos legais, procedementos e comunicación oficiais. Na práctica, non hai tal, malia as obrigas recoñecidas pola Carta europea das linguas no seu artigo 9, referido á xustiza, ou no 10, relativo ás autoridades administrativas e os servizos públicos; dous ámbitos claves para o Consello de Europa, que no seu último informe mantén que o emprego da lingua na Administración non mellorou en absoluto "nin é suficiente para satisfacer as necesidades da poboación galegofalante". Neste sentido, urxe a modificación da Lei Orgánica do Poder Xudicial para garantir o emprego do galego na xustiza, ademais da promoción do uso do galego na Administración do Estado na Galiza e na prestación de servizos públicos. Unha lingua allea para a Axencia Tributaria O rexistro de queixas da Mesa pola Normalización Lingüística atende "unha mínima parte das discriminacións e vulneracións de dereitos que acontecen todos os días e que en moitos dos ámbitos sinalados son sistemáticas", afirman. Unha das últimas, describe o periplo de Xurxo Martínez, técnico de normalización lingüística de Redondela, na súa porfía para que a Axencia Tributaria se dirixa a el en galego para calquera comunicación oficial. A disputa dura máis de ano e medio. "Fixemos a declaración e tocounos pagar unha cantidade pequena. Decidimos non a ingresar para que se iniciase un requirimento de pago, e apuramos a presentar unha solicitude por rexistro para que toda comunicación que saíse da delegación viguesa da axencia Tributaria fose en galego, exclusivamente en lingua galega, amparados pola lei e cunha relación das normas que defenden os nosos dereitos lingüísticos como galegofalantes". Segundo conta a Sermos Galiza, o requirimento de pago chegou en castelán. Após unha reclamación veulles traducido ao galego, fóra de prazo e nun formato que non respecta os modelos oficias orixinais. "Embargaron a conta e retiraron directamente unha penalización que agora, despois de ano e medio, temos que reclamar vía contencioso administrativo se a queremos recuperar, cun custo de 1.500 euros en caso de perda". Fixemos a declaración e tocounos pagar. Decidimos non a ingresar para que a Axencia Tributaria iniciase un requirimento de pago, e pedimos que cada comunicación que nos fixeran fose en galego. Todas e cada unha chegaron en castelán. Máis aló das consecuencias económicas que lle supón este tirapuxa coa Axencia Tributaria, das que sempre foi consciente, Xurxo Martínez destaca o incumprimento sistemático da Axencia Tributaria no uso do galego como lingua cooficial do Estado, cando o usuario elixe que sexa esta na que se formalice cada procedemento. "Sempre, cada nova comunicación, foi en castelán, e só ao exixirmos que fose en galego nos chegou unha tradución que alguén se molestou en facer porque así o reclamamos", incide, non porque forme parte da dinámica habitual desta entidade. "Só con que medio millón de persoas fagan o que fixemos nós, a Axencia Tributaria tolea, porque non ten forma de asumir este volume de traballo, denuncia Martínez. Con esta iniciativa, di, "queríamos destapar o problema real, agora que tanto se fala de imposición da lingua, para que se vexa cal é a imposición. O que se impón é o castelán". Unha e outra vez, sinala, "e non só na Axencia Tributaria, tamén noutras plataformas como poden ser o punto xeral de entrada de facturas electrónicas da Administración xeral do Estado (FACe) ou Portos do Estado, "onde podes escoller a lingua, pero ao final, comprobas que os documentos que descargas veñen todos en castelán". A delegación especial da Axencia Tributaria na Galiza recoñece o dereito das usuarias galegofalantes pero di que non as pode atender na súa lingua porque teñen moito traballo e un programa informático que non acepta o galego. Xurxo Martínez recoñece que despois de varios meses de avisos e reclamacións, o seu caso chegou á delegación especial da Axencia Tributaria na Galiza, de quen obtiveron un escrito que recoñece o dereito das usuarias galegofalantes a seren atendidas e comunicadas na súa lingua, cando así inician calquera solicitude ou procedemento; pero tamén a incapacidade da entidade para cumprir a lei e respectar os dereitos lingüísticos desas persoas. Un dereito sen capacidade para ser respectado "O que conseguimos da directora da delegada especial da Tributaria na Galiza foi algo incríbel, porque con sinatura e redacción propia en galego, recoñece que a Axencia Tributaria non ten capacidade para ofrecer as súas comunicacións en galego. Recoñece que tiñamos o dereito a recibir cada aviso en galego, pero que non poden facelo porque teñen moito volume de traballo e o programa informático que emprega a Axencia non acepta a lingua galega". Unha eiva que comparte a Administración de Xustiza, cuxo programa informático só acepta o castelán, que repercute nas usuarias, e que non recoñece o Tribunal Económico Administrativo Rexional da Galiza, a quen recorreron en última instancia para solicitarlle a devolución dun embargo inxustificado, derivado do incumprimento sistemático dun dereito lingüístico fundamental. Ampárase, di Xurxo Martínez, "en que a lingua oficial do Estado é o castelán, segundo a Lei de procedemento administrativo común", un texto que vai máis aló e recoñece o uso de calquera lingua cooficial nas relacións coa Administración e a obriga de asistir cada persoa "na lingua elixida pola interesada". "Hai xurisprudencia", insiste Martínez, que vai esgotar todas as vías dispoñíbeis "até que o usuario deixe de pagar o desleixo da Administración".


Summary: Comunican a entrega de 1.000 novas alegacións na súa contra e o desenvolvemento dunha andaina de protesta o vindeiro 21 de agosto.

Dez dias despois de que se entregaran máis de 4.000 alegacións contra a instalación dos parques de Barxas e Busmaior -recollidas en colaboración coa plataforma Rural Sostenible- Eiquí Eólicos Non entregou cerca de 1.000 novas alegacións en diferentes rexistros oficiais. A Plataforma Eiquí Eolicos Non -composta por colectivos como a Asociación A Volta Grande do Courel, Asociación a Fonte do Milagro, Asociación Veciñal e Cultural de Vieiros, Pía Paxaro, Asociación de Desenvolvemento Rural Serra do Caurel, Comunidade de Montes de Órreos, Asociación Galega de Custodia do Territorio, Colectivo Arte Lixo, Asociacion de Indignados de Xestoso ante os abusos medioambientais, Outonía S.Coop, Plataforma vecinal Rural Sostenible ou Cuidemos a Terra-, fixo unha chamada á poboación para asinar alegacións contra os Parques Eólicos de Busmaior e a resposta foi "abrumadora", con especial participación da veciñanza de Quiroga, Folgoso, Valdeorras, a Rúa, Redondela, Cambre, Ourense ou Compostela. 11 aeroxeradores de 60 MW O Plan Eólico de Busmaior prevé a instalación de 11 aeroxeradores de 60 MW, e está promovido pola Sociedade promotora Enel Green Power España. Nas alegacións denúnciase que nin os quilómetros cadrados que avalía a promotora nin os concellos que nomea dentro do impacto "se corresponden coa totalidade de territorio afectado polo parque, xa que nin as unidades de estudo escollidas son suficientes para avaliar os impactos, nin se presenta relación de bens e dereitos afectados para a súa exposición pública, nin se indica a superficie da poligonal do parque e as coordenadas desta, o que impide coñecer o verdadeiro alcance do proxecto sobre a Rede Natura 2000". Isto significa que "se producirán danos e prexuízos irreparables na Rede Natura 2000 e, polo tanto, en diferentes Zonas de Especial Conservación". Estes territorios contan con numerosos hábitats vexetais de interese prioritario, así como fauna protexida –polo menos 43 especies de mamíferos e 119 de aves-, entre as cales destacan o Galemys pyrenaicus (toupeira da auga), na categoría de "Vulnerábel" segundo o Catálogo galego de especies ameazadas (CGEA) e na de especie "En Perigo de Extinción" no Catálogo Español de Especies Ameazadas (CEEA, Real Decreto 139/2011, do 4 de febreiro) ou o Ursus arctos (oso pardo), catalogado como "En Perigo de Extinción". Ademais, Eiquí Eólicos Non denuncia que "o proxecto carece dunha avaliación do impacto socioeconómico que causará sobre as explotacións forestais e madereiras da zona afectada", así como sobre as explotacións de cultivo de vide e soutos nos territorios afectados, causando ademais "danos irreversíbeis no patrimonio paisaxístico, xeolóxico e etnográfico das zonas nas que se sitúa" Andaina reivindicativa o 21 de agosto Por outra banda, Eiquí Eólicos Non anuncia unha andaina na serra do Courel o vindeiro sábado 21 de agosto, que contará con dous roteiros distintos: un para familias, de 3 quilómetros, entre Hórreos e o Chao do Lobo, con saída de Hórreos ás 11.00 horas, e outro de 10 quilómetros entre o alto do Couto e o Chao dos Lobos, con saída do Couto ás 10.00 horas. Na actividade, ademais, haberá un xantar popular, charlas divulgativas e un recital poético.


Summary: Courel Vivo vén de abrir un censo de casas, cabanas e sequeiros abandonados no concello. Un catálogo accesíbel e gratuíto nun momento en que a pandemia aumentou a demanda de casas baleiras no contorno natural. A iniciativa busca facilitar o contacto das persoas propietarias e inquilinas atraídas pola vida en Folgoso.

"No último ano, coincidindo, ademais, coa chegada do novo coronavirus, descubrimos que había moita xente interesada en vir para o rural, e máis para o Courel. Familias dispostas a comprar ou a alugar unha vivenda por un período longo que non atopaban recursos suficientes nos sitios de sempre: nin nas inmobiliarias nin nos portais de internet", asegura a Nós Diario Óscar Carrete Lage, portavoz e concelleiro de Courel Vivo en Folgoso do Courel. A falta de alternativas reais á busca de inmóbeis na serra do Courel animou á formación local, con representación no concello desde 2015, a pór en marcha un censo de vivendas abandonadas. "Decidimos buscar aldea a aldea casas cuxos propietarios estivesen interesados en vender ou alugar. Sabemos que hai moitas máis das que figuran agora mesmo nese catálogo que se pode ver no noso blog, polo que confiamos en ir recollendo novas propostas e ampliando a oferta dispoñíbel". O obxectivo último, afirma Óscar Carrete, é pór en contacto as partes: os donos das construcións desocupadas coas persoas atraídas pola idea de vivir nas montañas do Courel. A realidade das vivendas baleiras Segundo o Instituto Galego de Estatística, en Folgoso do Courel hai 480 vivendas principais, 10% desahabitadas, e 430 secundarias, incide Carrete Lage. "Pero non hai un rexistro de vivendas en ruínas, moi numerosas en todos os núcleos, máis se temos en conta as edificacións tradicionais que moitas casas levan aparelladas, como sequeiros e cabanas". Neste sentido, aspiran a debater unha proposta que lles permita impulsar un rastrexo oficial que dea conta da realidade das vivendas abandonas, "polo patrimonio que se está a perder, xa que estamos falando de vivendas históricas, mais tamén porque supón un risco para a veciñanza". En Folgoso do Courel hai 49 aldeas habitadas e unha que, malia contar con xente empadroada, non ten residentes de forma continuada. Moitas familias viven fóra, outras en localidades próximas, "e en ambos os dous casos a realidade responde a intereses distintos. Hai quen quere prescindir das vivendas de vello mais non está disposto a que se boten a perder. Prefiren velas ocupadas, por iso estudan a opción da venda, do alugueiro e mesmo da cesión, a cambio de que os novos ocupantes se encarguen dos traballos de recuperación necesarios", explican desde Courel Vivo. Revivir o Courel A idea, defenden, non busca revivir a Serra do Courel. "Para iso hai que deseñar un plan estratéxico, transversal, que afecte a todos os eidos e conte cun orzamento detrás, que, de momento, non se está a facer". Por iso presentan a iniciativa como un banco de vivendas aberto e accesíbel para quen busca regresar ao Courel das súas orixes, das súas vacacións habituais ou simplemente dos seus soños, "sen necesidade de telo pisado antes". Neste sentido, afirma, os seus promotores defenden a súa utilidade, "por exemplo, para aquelas familias que deciden que as súas crianzas estuden nun colexio do rural, cos valores que iso implica; ou para aquelas persoas que teletraballan e que atopan nas aldeas con cobertura -que non todas teñen- unha vivenda alternativa para acomodarse durante unha estancia prolongada". O censo de construcións baleiras de Folgoso do Courel xa deu os seus froitos. Os contactos prosperan despois de se consolidar novas experiencias de vida na serra. "Temos xente de Santiago que decidiu apostar polo rural sen ter relación previa co Courel, e algunha casa alugada por familias con cativada, que tamén axudou a nutrir o colexio coa súa chegada", asegura o portavoz de Courel Vivo.


Summary: A Audiencia de Lugo ordenou a reapertura do caso o pasado mes de novembro. Hai máis de cen mulleres afectadas e aínda non transcendeu ren sobre o sospeitoso de facer as gravacións.

Unha vintena de mulleres que foron vítimas de gravacións cando ouriñaban na rúa durante a festa da Maruxaina, no municipio de Cervo, en 2019 —unhas imaxes que chegaron a ser publicadas en páxinas web pornográficas—, acudiron esta sexta feira ao Xulgado de Viveiro para prestar declaración ante o xuíz instrutor. A presidenta da Asociación de Mulleres en Igualdade de Burela —que acode como acusación popular—, María del Mar Fraga, confirmou que "máis ou menos" arredor dunha vintena de mulleres foran citadas a declarar nesta xornada. Unanimidade no Parlamento: Gravacións como as da Maruxaina pasan ser violencia machista "Seguimos avanzando aos poucos. Esperamos que a partir de agora se axilice un pouco máis o proceso de declaración porque hai moitas mulleres que desexan contar ao xuíz o que lles ocorreu e quedar tranquilas. Isto prodúcelles estrés e cando antes o pasen, mellor", apuntou. Fraga constatou que das cen mulleres vítimas das gravacións xa só queda "unha cuarta parte" para prestar declaración ante o xuíz de Viveiro que leva esta investigación. Tamén advertiu que lle consta "que as mulleres que van declarar por videoconferencia e que viven fóra aínda non foron citadas". "Pero vista a chamada a este grupo de mulleres isto pode indicar que a cousa se vai axilizar", precisou. Ren sobre os sospeitosos A continuación, puntualizou que "non" teñen aínda "ningunha noticia" sobre o sospeitoso ou os sospeitosos de gravar as devanditas imaxes durante a tradicional festa no municipio de Cervo. O feminismo, contra o arquivo dos vídeos da Maruxaina "Supoño que no proceso téntase que non transcenda o que están a investigar. A nós non nos chega información e entendémolo porque se ás veces che contan como vai a investigación pode resultar contraproducente. Entendemos que se proceda así", subliñou. María del Mar Fraga finalmente queixouse da "lentitude" da Xustiza, após tres anos e aínda en fase de toma de declaracións.


Summary: Carolina Darias chama as comunidades a ampliar as restricións "todo o posíbel", mentres aumenta no Estado a presión nas UCI.

O proceso de vacinación contra a Covid-19 permitirá "a recuperación total da mobilidade nos próximos meses" e, con iso, a recuperación económica, augurou esta segunda feira, 1 de febreiro, o presidente do Goberno español, Pedro Sánchez. As restricións á mobilidade "posibilitaron a protección da cidadanía", aínda que supuxesen "un dos grandes sacrificios" que se tiveron que adoptar para loitar contra o coronavirus, explicou o titular do Executivo mostrándose convencido de que "a recuperación total da mobilidade nos próximos meses grazas á vacinación vai posibilitar sen ningunha dúbida a recuperación económica". Nese sentido, Sánchez asegurou que "2021 será o ano da vacinación e da recuperación". Turismo na Semana Santa Nunha liña semellante á de Sánchez explicouse a ministra de Industria e Turismo, Reyes Maroto, logo da polémica ocasionada após o pasado 30 de xaneiro soster que a Semana Santa suporía o reinicio das viaxes no Estado, cando as cifras de contaxios e ocupación hospitalaria e de UCI amosan as consecuencias da mobilidade e reunións no Nadal. Maroto matizou esta segunda feira que o turismo para Semana Santa "será posíbel de dárense as condicións de seguridade sanitaria", o que á súa vez depende, dixo, de acelerar o proceso de vacinación. Xunto a Maroto estivo a ministra de Sanidade, Carolina Darias. Ambas visitaron a fábrica de materiais hospitalarios Becton Dickinson, en Madrid. Darias aproveitou para pedir ás comunidades que amplíen as medidas contra a terceira onda da pandemia "todo o posíbel", sempre que estas restricións se atopen dentro do marco do actual estado de alarma e da estratexia consensuada entre o Ministerio e as autonomías, dixo. E o certo é que as comunidades non teñen competencias para ordenar medidas como o confinamento domiciliario ou adiantar o recoller obrigatorio, cuestión que varios Gobernos autonómicos xa demandaron poder realizar. Preguntada polos obxectivos de vacinación, reiterou que a meta é conseguir que 80% cento das persoas de máis de 80 anos e do persoal sanitario estea inmunizado "como moi tarde en marzo" e que 70% de toda a poboación adulta o estea, como moi tarde, no verán. Sobe a presión nas UCI do Estado O Ministerio de Sanidade notificou este 1 de febreiro 79.868 novos positivos de Covid-19 (datos acumulados desde a sexta feira), unha cifra menor que a de hai sete días (93.822 positivos), sendo esta a primeira fin de semana desde comezos de decembro en que se reducen os novos positivos. Porén, a presión nas UCI continúa a aumentar, cunha ocupación de 45,30%. As comunidades notificaron 762 mortos máis, o que deixa un total de 59.081 falecementos, rexistrándose 1.534 na última semana. Ademais destes datos, o director do Centro de Coordinación de Alertas e Emerxencias Sanitarias, Fernando Simón, avanzou que o grupo de traballo do plan de vacinación contra a Covid-19 está a estudar a posibilidade de non recomendar que as persoas maiores reciban a vacina de AstraZeneca. "Os ensaios clínicos non se realizaron en maiores, co cal é moi posíbel que ao non ter evidencia se recomende para grupos máis novos que si formasen parte dos ensaios", dixo. De ser así, o Ministerio desmarcaríase da recomendación da Axencia Europea do Medicamento, que si optou por aprobala en maiores de 65 anos.


Summary: A Asamblea de Afectados polas preferentes e Subordinadas de Ferrol (Apres) continúa coa protesta en forma de folga de fame para exixir "o 100%" dos cartos retidos polas entidades bancarias. Estas festas recibiron as visitas de varios alcaldes da zona e do portavoz do Grupo Parlamentar do BNG, Francisco Jorquera, e o deputado nacionalista Carlos Aymerich. Pensan continuar coa folga até o 7 de xaneiro.

Levan pechad@s desde o 24 de decembro e en folga de fame rotatoria para exixiren que lles devolvan todos os seu aforros, agora "secuestrados" e sen posibilidade de acceder a eles. Desde esa data seis persoas, cada 48 horas, realizaron quendas que nun principio tiñan que durar até o 30 de decembro mais decidiron acontinuar e pasar tamén a noite de fin de ano. Estes días recibiron a visita dos alcaldes de Narón, Ares, San Sadurniño, a tenente alcalde e o alcalde das Pontes, despois de seren convocados pola Asamblea de Afectados polas preferentes e Subordinadas de Ferrol (Apres). Un dos compromisos que saíron desa visita foi poñer os servizos xurídicos dos propios municipios para @s afectad@s, levar o caso a outras institucións supramunicipais e presionar ás entidades bancarias en cada un cos concellos. Apres pediu aos alcaldes que presentasen unha denuncia polo penal, "meter os responsábeis no cárcere", contra as entidades bancarias e estes aceptaron asesorar as demandas individuais neste aspecto naqueles indicios de calote. Tamén estiveron c@s afectad@s en folga de fame o portavoz do Grupo Parlamentar do BNG, Francisco Jorquera, e o deputado nacionalista Carlos Aymerich. As persoas pechadas amosaron a súa indignación coa súa situación. O caso de Ramón, tamén no peche e na folga de fame, é un exemplo que se coñeceu nesta visita. "Faremos toda a presión que faga falta", aseguroulles Jorquera nese encontro, "falearemos tamén cos outros grupos da oposición para actuar na mesma dirección". A Asamblea de Afectados comunicoulles a súa intención de acudir ao Constitucional. Neste caso, como informaron os deputados nacionalistas, precisarían a actuación dunha institución ou dunha cantidade grande de deputad@s. "Tamén se pode impugnar a decisión de quita", apuntou Carlos Aymerich, "diante do tribunal de Xustiza da UE". "Seguiremos co calendario de mobilizacións até que nos devolvan o cen por cen do noso diñeiro". Ofelia é unha das afectadas polas preferentes que participa estes días no peche e folga de fame. "Decidimos continuar até o sete de xaneiro e despois realizar unha serie de accións en colaboración con outras plataformas do país". Neste sentido informou que hai convocada unha gran manifestación para o día 3 de febreiro en Compostela. "Este ano non houbo celebración, non temos nada que celebrar, só a loita polo que é noso", asegurou.


Summary: A deputada do PSdeG Noa Díaz sinalou no Parlamento que isto supón un "incumprimento" da normativa galega en materia de igualdade.

A portavoz de Igualdade do grupo socialista no Parlamento da Galiza, Noa Díaz, afeou esta quinta feira na Cámara que tres asociacións antiabortistas e evanxelizadoras estean a recibir axudas destinadas a entidades de iniciativa social que traballan con mulleres en situación de especial vulnerabilidade. Díaz precisou que as achegas públicas concedidas a estas entidades supoñen "10% do total da subvención". Esta concesión por parte da Administración galega, dixo, "incumpre a normativa en materia de igualdade". Ao mesmo tempo, a parlamentaria do PSdeG alertou da "falla de perspectiva de xénero nestas axudas", e presentou na Comisión de Política Social unha iniciativa que reclama á Xunta "que cumpra a normativa galega no ámbito da igualdade e a estatal sobre saúde sexual e reprodutiva". A iniciativa, que o PP rexeitou, requiría un informe da secretaría xeral de Igualdade sobre a perspectiva de xénero nestas convocatorias. As denuncias por violencia machista aumentaron no segundo trimestre e até 84% das sentenzas foron condenatorias "Parte das subvencións vai para entidades que traballan ferreamente contravindo a Lei de saúde sexual e reprodutiva, son asociacións pro vida que reciben cada ano estas subvencións da Xunta", cuestionou, e explicitou que "basean os seus proxectos de acompañamento a mulleres xestantes ou a nais en situación de vulnerabilidade en argumentos antiabortistas que en absoluto teñen base científica". Unha das asociacións beneficiarias, engadiu Noa Díaz, alén dun "marcado carácter antiabortista" dispón entre os seus obxectivos "a evanxelización dos nenos e nenas recén nados", se ben este aspecto, dixo, "é omitido do programa que presenta ás axudas". Aliás, criticou que a Xunta "busque argumentos para favorecer que asociacións pro vida leven boa parte das subvencións logo de desmantelar os centros Quérote, amosarse contraria a ofrecer educación sexual nas escolas e sacar peito coa familia mais fuxindo dos novos modelos de familia". Máis de 41% das mulleres con discapacidade que viviron violencia sexual non o falaron "Só lles interese a familia tradicional, perpetuando a idea de que a existencia das mulleres case vén xustificada polo noso poder enxendrador", censurou na súa intervención a deputada socialista.


O presidente asegura que "o 87%, 8.400, cuarentenáronse antes de ir ás aulas", limitando así ao 13% os casos detectados no propio ensinoEste mércores a Xunta informou de que hai un total de 3.400 casos activos de coronavirus entre o alumnado do ensino non universitario e das escolas infantís. O Goberno galego non vén informando dos novos casos que se van rexistrando cada día senón só dos casos activos en cada momento, pero este mércores o propio Feijóo revelou o dato do total de casos acumulados desde o comezo do curso durante a súa comparecencia no Parlamento de Galicia. [Feijóo quenta a reunión que terá con Pedro Sánchez acusándoo de primar o feminismo e o PSOE á loita contra a COVID].O presidente asegurou que o ensino é "seguro" e dixo que "dos 9.622 casos acumulados na educación, foron fóra das aulas o 87%, 8.400, que se cuarentenaron antes de ir á aula porque tiñan o virus en circunstancias sociais normais", limitando así ao 13% os casos detectados no propio ensino. Sen ter en conta as escolas infantís, en Galicia hai unhas 400.000 persoas entre alumnado e profesorado -os colectivos dos que informa a Xunta- desde a Educación Infantil ata o Bacharelato, incluíndo a Formación Profesional.Feijóo contextualizou tamén algunha das cifras que ofrece a diario a Xunta, como o número de aulas pechadas, actualmente 160, salientando o funcionamento como aulas burbullas e que en moitos casos "se hai un positivo se pecha a aula completa porque aos nenos evidentemente non lles podemos dicir que non se aproximen a outros nenos".Actualmente hai 160 aulas inactivas e 9 centros pechados por completo, 8 deles escolas infantís de pequeno tamañoNa liña do argumentado por Feijóo, e segundo os datos divulgados este mércores, correspondentes a este martes, ademais dos 3.400 casos activos e 160 aulas pechadas, son 9 os centros pechados por completo, todos eles salvo un -o Centro de Educación Especial de Miño- escolas infantís de pequeno tamaño que pola idade do alumnado non está obrigado a usar máscara.Entre as novas restricións que veñen de entrar en vigor este mércores a Xunta non contempla ningunha para o ensino infantil e obrigatorio, mentres que as clases nas universidades adían o seu comezo ata o 8 de febreiro, cando comezarán de xeito telemático, ao igual que tamén a distancia terán que seguir desde xa as escolas de idiomas e conservatorios.


Summary: Valle-Inclán sabía, como saben todos os deseñadores, que a forma na que se presenta un texto pode dicir tanto coma o texto mesmo. Velaí o seu empeño como deseñador da súa propia obra, que vén sendo o mellor do deseño editorial modernista en España –Cataluña é outra historia.

E velaí que, coma outros escritores do seu tempo, o de Vilanova é tamén o seu propio editor. Sigo os seus netos, Xabier e Xaquín del Valle-Inclán, que moito e ben teñen estudado este asunto, asegurando que o seu avó realiza esta tarefa debido ao precario mundo editorial do Madrid do seu tempo. Valle-Inclán asumiu "primeiro a compra do papel, que lle subministraba ao impresor contratado para a edición; enviaba os orixinais, coidaba a impresión e encadernación, e unha vez lista a obra, vendíalla aos libreiros e editores que poñían nela o seu selo ou simplemente distribuíana". Pero ademais destas tarefas cómpre engadir outra fundamental, Valle-Inclán deseña os libros: ao principio indícalle á imprenta como compoñer as capas con modestos deseños tipográficos a caixa pechada, regularizada con motivos vexetais. Afástase "da tradición tipográfica das liñas ao centro", como ensaia xa no seu terceiro libro, Cenizas (1899) fórmula que ten xa aquilatada con Sonata de otoño (1902). Nun panorama no que a tipografía española carece de personalidade artística "el modernismo, buscando para el arte formas nuevas y resucitando las antiguas, ha llevado su espíritu a los títulos...", como afirmaba unha Guía prática del compositor tipográfico de 1900, citada tamén por Xabier e Xaquín del Valle-Inclán. Pero o escritor vai a máis como deseñador –ou se queredes como director de arte– e en 1912 "saca a la luz" a súa obra graficamente máis ambiciosa: Voces de gesta. Valle-Inclán coñecía o movemento modernista internacional: sábese que no faladoiro do Café del Levante ten citado a John Ruskin, teórico do círculo de Willian Morris e os artistas prerrafaelistas, coma quen di os iniciadores do modernismo a finais do século XIX. Tamén coñece o libro modernista europeo, como deducimos da influencia en Voces de gesta da obra Franchesca de Rimini, 1902, de Gabriele D'Annunzio, influencia que sinala Xaquín del Valle-Inclán. Seguindo de perto o canon neorrenacentista de Morris e a súa Kelmscott Press (1891-1898), Valle-Inclán deseña un libro profusamente ilustrado no que participan nada menos que seis artistas-ilustradores. Cando en 1913 emprende o proxecto da súa Ópera omnia –Obra completa–, Penagos é o ilustrador da capa da colección, na que se adiviñan as instrucións do escritor-deseñador-editor; esta é a mesma ilustración, cambiando as letras para cada volume, que don Ramón emprega durante vinte anos. As ilustracións, ornamentos, cabeceiros, remates ou letras capitais son realizados por José Moya ou Ángel Vivanco, tamén atendendo a dirección de arte de Valle-Inclán: velaí un patrimonio gráfico de máis de dúas mil pezas, que actualmente se conservan na Universidade de Santiago.


Summary: É o pior cenario imaxinábel: incendios descontrolados, altas temperaturas, seca e un furacán que, embora amortecido, alcanzará Galiza a partir desta medianoite e que se prevé que traia ventos de 100 quilómetros por hora. Ophelia pode complicar extraordinariamente as operacións ao dispositivo anti-incendios.

"Estou preocupadísimo. Agárdanse ventos de 100 quilómetros por hora e os brigadistas [persoal anti-incendios] leva moitas horas de loita, estarán rebentados", di a Sermos Galiza Xosé Luís Rivas, Mini, parlamentar do BNG e un dos políticos galegos que máis ten estudado o fenómeno dos incendios no país e as súas causas profundas. "Con ventos de 100 quilómetros por hora e de noite, os meios aéreos non poden actuar. Iso é terríbel", di. E constata: "Estamos a falar de lumes que comezna en Ponteareas e chegan a Redondela en moi pouco tempo. Isto é produto do abandono do rural e da falta de ordenación do territorio. Hai masas de pirófitas [basicamente eucaliptos] sen solución de continuidade. apenas hai cortalumes...", reflicte. Mini denunciou esta semana o desmantelamento do dispositivo anti-incendios. "Ao final do verán licenciouse persoal que tiña contratos de tres meses. Esa xente procurou outros traballos e agora moitos deles non estaban disponíbeis. Foron substituídos por persoas sen a suficiente formación. Ese é un problema moi grave", denuncia. "O operativo fai augas. Non é sostíbel. Precisamos un dispositivo público 100 por 100 que no mínimo funcione 9 meses ao ano", alega.


Summary: O Club Santo Domingo celebra 50 anos difundindo o tenis en Ourense. Das súas instalacións en Pereiro de Aguiar saíron algunhas promesas deste deporte como no seu momento Marta Alastrué. Para festexar esta data acollerá o LXXXII Campionato Galego coas mellores xogadoras e xogadores do país.

O Club Santo Domingo, referente do tenis ourensán, está de aniversario. Este mes celebra os 50 anos que pasaron desde a súa fundación en 1971. Por este motivo preparou para acoller a realización do LXXXII Campionato Galego Absoluto de Tenis 'Memorial Antonio Santorio', que se disputará nestas instalacións deportivas, do 16 ao 25 de xullo. Para a ocasión agárdase a participación de 400 deportistas entre as máis de 70 que competirán no torneo absoluto e 300 nas categorías Benxamín e Galiza Head Tour. Entre as xogadoras e os xogadores que estarán nas instalacións de Pereiro de Aguiar, segundo o presidente da Federación Galega de Tenis (FGT), confirmaron a súa asistencia Roberto Rodríguez, de ascendencia ourensá, e destacados nomes como Carlos García, Diego Blanco, Tono González, David de León, José Antonio García, José Luis González, Rodrigo Pérez, Pablo Mosquera, Xiana García, Ana Nóvoa e a sobresaínte figura do tenis galego, Marta Alastrué, todas elas e eles das comarcas de Ourense, salientando tamén na categoría xuvenil a Izán Díaz e Salma del Río. Para o presidente do Club Santo Domingo, Luís González, é "un orgullo poder acoller este campionato" por sexta vez, agora coincidindo co aniversario. Un club familiar con algúns éxitos deportivos "O Santo Domingo é un club familiar", explica González a Nós Diario, "non buscamos crear figuras deste deporte mais estamos satisfeitos de contar cunha escola de tenis, a nosa actividade principal, desde hai máis de 40 anos", engade. Nela chegaron a ter 250 nenas e nenos matriculados e na actualidade contan con 180. Nos 74.000 m2 que teñen as instalacións reúnense familias que a, ademais de practicar deporte, pasan o seu tempo de lecer. Aínda así, o presidente reivindica "o tenis como o centro da entidade". Por este motivo dominan o espazo seis pistas de tenis e catro de pádel cubertas, outro dos deportes que reúne máis seguidoras e seguidores. Un total de 500 familias manteñen coas súas cotas o club que dispón de oito traballadores. Das pistas do Santo Domingo saíu de Marta Alastrué Ruiz, nove veces campioa absoluta da Galiza, que nos 90 chegou a estar duodécimo posto do ranking estatal e tamén no internacional da Asociación de Tenis Feminino (WTA) onde chegou a medirse á número 3 do mundo, a arxentina Gabriela Sabatini. "Tamén temos a Tono González que xoga na World Padel Tour (WPT)", lembra con orgullo González. Ourense, a mellor canteira do tenis galego Máis alá do Santo Domingo, o certo é que na actualidade a cidade conta cunha moi boa xeración de tenistas novos. Enma Valiña, campioa galega benxamín e infantil; Ana Novoa, campioa galega en todas as categorías, tanto en individual como dobres e dobres mixtos, e o pasado Campionato de España conseguiu estar entre as oito mellores do país; Lara Amoeiro, actual campioa galega infantil, repetindo título de campioa galega en dobres e dobres mixtos; Izan Díaz, actual campión galego infantil individual, dobres e dobres mixtos, no último campionato de España meteuse entre os 16 mellores do país; Rodrigo Pérez Crespo, campión galego en todas as categorías que disputou, benxamín, alevín, infantil e cadete; tamén Álex Crespo, Gesteiro, Pablo Rodriguez, campións galegos por equipos en todas as súas categorías. Falta de instalacións na cidade de Ourense Malia ter unhas instalacións como as do Club Santo Domingo, Ourense segue sen ter pistas de tenis abondo para tan importante canteira deportiva. Non é a primeira vez que se critica abertamente esta circunstancia nun deporte tan seguido neste municipio e a súa contorna. As persoas que o practican na actualidade teñen como únicas opcións desprazarse até Pereiro de Aguiar e ser socias do Santo Domingo se queren empregar as súas canchas, acudir ás instalacións da Zamorana coas que conta a Unión Recreativa de empregados de Caixas de Aforros (Ureca) ou, por último, dispoñer das que están situadas no Campus Universitario dependente da Universidade de Santiago de Compostela (USC). Hai quen agarda que a solución veña do actual presidente da Federación Galega de Tenis, José Mosquera, por ser desa mesma cidade.


Summary: Publicamos novo artigo da serie Torre de Trezenzonio, sobre a orixe da fronteira entre o asturiano e o galego.

Para muita gente, incluídos alguns arqueólogos e historiadores, as línguas de há cincocentos ou mil anos pareciam-se muito mais que agora; até o ponto de que os falantes não diferenciavam entre umas e outras. Segundo isto, na Idade Média os falantes de galego não eram conscientes de que a sua língua era diferente do castelão e muito menos do asturiano. Mas uma olhada ao mapa amosa que tem que estar equivocados: porque as fronteiras das línguas são as que havia na Idade Média.Fica claro no mapa que a fronteira entre o asturiano é o galego-português não coincide coa fronteira política. Por um lado podemos ver as zonas em gris do ocidente de Asturies e do Bierzo que são parte da área galego-portuguesa. Por outro lado, em verde escuro, a comarca de Miranda do Douro, de fala asturiana, que está no lado português da fronteira. Mapa dos dialectos do asturiano É importante sublinhar que as diferencias entre o galego-português e o astur-leonés tem que ser anteriores ao século XII; que é cando se formou a dita fronteira política. Neste século produziu-se a separação de Portugal e a transferencia das terras entre Eo e Navia á diocese de Oviedo, mais a terra do Navia continuou a falar galego e o leonés de Miranda de Douro, em Portugal, segue a ser distinto do português. O que implica que na zona do Navia havia uma população que falava galego antes dessa data e na de Miranda do Douro outra que falava asturiano. Resultaria impossível explicar como essas populações chegaram a ocupar os seus territórios depois de se formar as fronteiras políticas atuais. Asimesmo, as diferencias entre galego e português seguem a ser muito menores que entre galego e asturiano. Ainda despois da influencia uniformizadora do castelán sobre os dous últimos e a separaçom política do galego e português nos últimos séculos, ninguém pensa que galego e asturiano sejam a mesma língua. Por tanto, o asturiano tivo que se separar do galego-português muito antes de e separarem Galiza e Portugal. E, por tanto, muito antes do século XII. E se a diferencia entre galego-português e asturiano é anterior ao século XII. De cando é? A divisão do reino da Gallaecia entre Sancho, Afonso e Garcia, no século anterior, não pode ser a orige dos diferentes idiomas porque dura menos de seis anos. Em todo caso, a divisão há refletir uma separação das línguas que já existia. Para dar resposta precisaríamos umha época em que as duas áreas pertencessem a diferentes esferas políticas e culturais; e por um tempo longo, de vários centos de anos. O problema é que qualquer atlas histórico nos vai amosar a área galega e astur-leonesa como parte do mesmo reino: o reino cristão da Galaecia —ou Leão para a historiografia espanhola—, e anteriormente a província de Gallaecia no reino godo e ainda antes o reino suevo da Gallaecia. Algumas diferencias podem aparecer durante este período mas é mui difícil supor que a divisão em duas línguas diferentes derive de aí. Para achar umha época em que as duas áreas pertenceram a administrações separadas hai que se remontar á divisão em três distritos, que os romanos chamavam conventos, da Gallaecia de época romana. Mas a dita divisão em conventos não pode corresponder com divisão lingüística nenhuma. Em primeiro lugar porque os limites entre conventos não correspondem côas diferentes línguas. Isto é particularmente claro no Bierzo. Em segundo lugar, porque a época do Império tem que ser umha época em que o prestigio do latim vai superpondo-se ás diferenças entre as línguas locais e apagando-as. O mesmo que está a passar agora mesmo co espanhol. Ja que logo, a fronteira entre o galego e o asturiano ha de ser anterior á ocupação romana. É, de feito, no período castrejo cando se constata umha diferencia arqueológica entre os conventos galaicos e o asturicense que deixa a área de Miranda do Douro dentro do território astur. Aparecem nesta área: fivelas mesetenhas, colares de prata, e outras influências da Meseta como os verracos. Na mesma época e na área bracarense acham-se fivelas de outro tipo (longo travessão) torques de ouro, trisceles, guerreiros em pedra, saunas etc como as que podemos ver nos castros ao norte do Minho. O mesmo reparto de objetos, situa a terra entre o Eo e o Navia firmemente no castrejo, mentres o resto de Asturies amosa influências da Meseta. Logo, no período da cultura dos castros, que dura uns cinco ou seis séculos até a invasão dos romanos, a área galego-portuguesa e a asturiana tiveram influências políticas e culturais diferentes. Parece um candidato bastante bom para a orige das duas línguas. E bastante mais antigo do que se podia esperar. Mas isto deixa-nos ainda com outra pergunta; que haverá que responder noutra ocasião: se o galego e o asturiano som línguas que procedem do latim. Como podem as suas diferencias remontar-se a uma época e que o latim ainda nom se implantara? * Os dados arqueológicos estão sacados das p. 451 a 453 do livro: González Ruibal, Alfredo. 2006. "Galaicos: Poder Y Comunidad En El Noroeste De La Península Ibérica (1200 A.C. - 50 D.C.) Dous Tomos.". Brigantium: Boletín do Museu Arqueolóxico e Histórico da Coruña números 18 e 19.