Summary: O presidente do Consello Galego de Colexios Médicos insiste en que o documento asinado co Sergas "non pechou nada" e nega un pacto, "sobre todo se isto se entende como un aval dunhas políticas, que non o é". O presidente da Xunta dubida tamén dunha folga que será oficial o venres.

Feijóo volveu negar este mércores a conflitividade na sanidade pública. Mentres profesionais dos PAC, aínda en folga, mobilizábanse percorrendo un pequeno tramo do Camiño de Santiago como protesta, o presidente da Xunta presumía de "acordos" na Atención Primaria" e de "buscar solucións" durante a sesión de control no Parlamento galego. Feijóo asegurou que a Consellería selara "un acordo" cos colexios médicos e as sociedades científicas, que reducen o texto asinado a unha actaFacíao asegurando que o pasado 20 de marzo "todos os colexios médicos e sociedades científicas chegaron a un acordo para embridar os problemas na Atención Primaria". Referíase a un documento de intencións que tanto o Consello Galego de Colexios Médicos (CGCM) como colectivos como a Asociación Galega de Medicina Familiar e Comunitaria (Agamfec) reduciron –e reducen– a unha "acta" cunha serie de medidas que a Consellería de Sanidade "se comprometeu a aplicar". Así o advertía daquela o presidente do CGCM, José Luis Jiménez, que destacaba en Praza.gal o "proveitoso" dunha xuntanza que non implicaba acordo ningún. Varios días despois, Agamfec lembraba que na propia reunión se aclarara que o resultado "sería plasmado nunha acta, non nun acordo, e que caberían alegacións" a esta. Nelas, a mesma sociedade científica alegou que do documento debería desaparecer o termo "acordo" e cinguirse, unicamente, a unha "acta da reunión".Agamfec mesmo alegou ao documento lembrando que na xuntanza se aclarou que o resultado "sería plasmado nunha acta, non nun acordo"Este último foi o documento que este mércores lle amosou a Feijóo o portavoz de En Marea, Luís Villares, que acusou o presidente da Xunta de "mentir" por dicir que o seu Goberno "chegou a un acordo con todas as organizacións" cando elas mesmas "tiveron que saír a desmentilo". "Fixeron pasar unha reunión de traballo por un acordo", recriminoulle o deputado, que preguntou ao xefe do Executivo se "sabía" o verdadeiro alcance daquela xuntanza ou se ía "responsabilizar" o conselleiro de Sanidade por non desvelarllo. Xa unha semana antes de que o Sergas se reunise cos médicos e as sociedades científicas, Vázquez Almuíña advertíalle á oposición de que vería "nos medios" a aceptación do seu novo modelo sanitario, malia que é rexeitado masivamente por profesionais e colectivos. Os titulares chegaron, pero o acordo non. Preguntado de novo este mércores o presidente do CGCM por ese presunto pacto, volveu ser claro: "O concepto acordo é algo que se pecha e, nese sentido, non é un acordo, foi unha reunión na que se formularon unha serie de iniciativas pola nosa parte e unhas foron aceptadas pola Consellería, nin tan sequera a metade, e outras non. Logo fíxose un acta para rubricar un compromiso". "Non é un acordo, foi unha reunión na que se formularon unha serie de iniciativas e que chegou tarde", di o presidente do Consello Galego de Colexios MédicosJiménez lembra que "un acordo pecha unha cuestión" e que, neste caso, "quedan moitas por pechar". E insiste en que non se pode considerar acordo ningún, "sobre todo se isto se entende como un aval dunhas políticas, que non o é". "Todo isto chegou, por desgraza, moi tarde, porque levamos formulando propostas desde 2015, agardando a que non estoupase o conflito, como así acabou sucedendo", aclarou o presidente dos médicos galegos, que aclara que "para anda" entende o documento esgrimido por Feijóo "como pechado". "Hai aínda moitas cousas por desenvolver", insiste. Malia todo, Feijóo gabouse no Parlamento. "Que facemos ante os conflitos? Buscamos solucións e atopamos acordos", insistiu malia as palabras de Villares, ao que acusou de "estar especializado en alimentar os desacordos" e mesmo de "mentir" tamén no que ten que ver coa folga prevista na Atención Primaria para os vindeiros 9, 10 e 11 de abril. "Di que hai unha convocatoria de folga dos médicos de Atención Primaria. É outra mentira; acaba de inventar que hai unha convocatoria de folga na Atención Primaria; de momento, non hai ningunha", teimou Feijóo sobre un paro que, segundo confirma a coordinadora que a impulsa, será convocado oficialmente o vindeiro venres.Feijóo dubida da convocatoria dunha folga en Atención Primaria que será oficial o vindeiro venresA Coordinadora Galega de Atención Primaria conta xa para esta folga co apoio da gran maioría de sindicatos, de moreas de colectivos profesionais ou da propia Agamfec, entre outras moitas entidades, e di representar uns mil médicos de Atención Primaria. "O calendario da folga marcámolo nós e non Feijóo, que semella algo perdido", di a Praza.gal Xosé María Dios, médico de familia e dun dos portavoces do colectivo que pula por un cambio global na sanidade e que non abranga só o colectivo médico. Feijóo, ante as preguntas de En Marea, volveu tirar de argumentos repetidos ao advertir a Villares de que "ten unha portavoz de Sanidade que está de acordo co réxime do señor Maduro" ou ao acusar a súa formación de ser "un perigo para a sanidade pública, para a saúde pública e para as formulacións básicas sanitarias en prevención e promoción da saúde".


Familias afectadas recollen sinaturas contra un sistema que denuncian que as penaliza con esperas cando teñen que desprazarse a Vilalba pola ausencia da médica sen especialización que os atende na súa vila, algo que o Sergas nega"Abadín conta coa mesma asistencia pediátrica de sempre". Esa é a resposta, desmentida polos datos da propia Xunta, que ofrece o Sergas ás protestas de familias dese concello que están a recoller sinaturas para que se mellore ese servizo, que non é tal e que os afectados aseguran, contra a versión oficial, que si que empeorou e que os penaliza con esperas mesmo cando optan por desprazarse para seren atendidos noutras vilas.A falta de pediatras é un problema sen solución a curto prazo que afecta a toda Galicia pero que está a sentirse especialmente nas comarcas máis illadas ou rurais, esas nas que a Xunta di que aposta por fixar poboación para evitar o seu despoboamento. No norte de Galicia a situación reprodúcese de Ferrolterra á Mariña e deixa agora un novo exemplo en Abadín. Alí os 107 nenos e nenas en idade pediátrica, a metade con menos de 6 anos, teñen un servizo de pediatría que no centro de saúde da vila só os atende dúas horas (de 9 a 11) un único día da semana (os xoves) por conta dunha médica sen especialización en pediatría (só en medicina familiar) que se despraza desde Vilalba. O resto de días teñen que desprazarse eles a Vilalba, cuns 20 minutos de coche polo medio segundo onde residan. "O centro de saúde de Abadín conta coa mesma asistencia sanitaria de pediatría ca sempre, non se modificou, e dito servizo sempre resolveu as necesidades asistenciais dos 107 nenos", di o Sergas, que aínda non respondeu aos afectadosPero se alí ese día non traballa a súa médica, por vacacións ou asuntos propios, non poden pedir citas por teléfono, denuncian. Non llas dan para un pediatra distinto nun centro de saúde distinto. A opción que lles queda é desprazarse en persoa e pedir cita no propio mostrador do centro de saúde antes das nove da mañá para ser atendidos varias horas despois, tras o resto de pacientes que xa tiñan cita. O Sergas nega esa versión e asegura que as familias de Abadín si poden pedir cita telefónica previa para Vilalba e que se acoden sen ela ao centro de saúde é normal que sexan atendidos ao remate da mañá como calquera outro caso sen cita previa. As versións son contrapostas, pero os casos concretos evidencian que as familias de Abadín non están a recibir o mesmo trato que as de Vilalba unha vez que deciden desprazarse á cabeceira comarcal porque o servizo de pediatría da súa vila non se adapta ás necesidades do neno. A nai dun rapaz atopouse con que na época en que lle tocaba vacinarse a súa médica non estaba traballando nin en Abadín nin en Vilalba, polo que tras insistir conseguiu ser atendida por outro facultativo do segundo centro. Porén, tras revisalo remitiron a súa vacinación ao momento en que volvese a súa 'pediatra' titular."Penalízannos para que acabemos inscribíndonos no centro de saúde de Vilalba e ao haber menos nenos se xustifique eliminar por completo a pediatría de Abadín", coinciden dúas nais consultadasA resposta do Sergas é rexeitar as críticas das familias. "O centro de saúde de Abadín conta coa mesma asistencia sanitaria de pediatría ca sempre, non se modificou, e dito servizo sempre resolveu as necesidades asistenciais dos 107 nenos". Os afectados aseguran que non, que hai anos contaban con pediatra dous días á semana durante toda a mañá, que despois o reduciron a un día, e que agora, salientan, son só dúas horas á semana e nin é pediatra. "Penalízannos para que acabemos inscribíndonos no centro de saúde de Vilalba e ao haber menos nenos se xustifique eliminar por completo a pediatría de Abadín", coinciden dúas nais consultadas. Desde o Sergas salientan que "aparte da atención pediátrica, o centro de saúde de Abadín conta con tres médicos de familia, totalmente capacitados para a atención dos nenos e nenas deste concello, cando o precisen todos os días da semana". Abadín, insiste Sanidade, ten "a mesma cobertura e calidade que sempre tivo".Unha argumentación que o Sergas ofrece aos medios de comunicación, pero que aínda non deu aos afectados. Estes, antes da actual recollida de sinaturas, xa presentaron diversas reclamacións individuais no propio centro de saúde de Abadín e, xunto coa asociación de nais e pais do colexio local, un escrito ao alcalde, do PP. Non teñen resposta.


Summary: As tropas rusas inician o repregamento na península de Crimea.

O Consello de Seguridade de Rusia comparou esta sexta feira, 23 de abril, o estado das relacións bilaterais cos Estados Unidos de América (EUA) coa situación durante a crise dos mísiles en Cuba de 1962 e dixo que "calquera paso erróneo" pode expor unha ameaza de confrontación militar directa". O vicepresidente do organismo, Dimitri Medvedev, que previamente foi presidente e ex primeiro ministro ruso, sostivo esta sexta feira que "calquera paso erróneo ou falta de paciencia [...] pode afundir todo o mundo nun abismo de problemas complicadísimos". Medvédev asegurou que "a presión de sancións, ameazas, conflitos, protección dos intereses egoístas, todo iso suma o mundo nunha incerteza permanente". Así, Medvedev preguntouse se a Administración estadounidense "será capaz de conseguir 'a sabedoría de compromiso' á que chegaron os líderes dos países participantes da crise dos mísiles dos anos sesenta do século pasado". Aliás, esta sexta feira, o Ministerio de Defensa ruso asegurou que a Forza Aérea interceptou un avión espía estadounidense RC-135 que se achegaba ás costas do país no océano Pacífico, aínda que cambiou de rumbo ante a aproximación. "Os radares detectaron un obxectivo aéreo que se aproximaba ás nosas fronteiras. Un MiG-31 alzou voo para identificalo e impedir que viole o noso espazo aéreo", resaltou o Ministerio de Defensa. Repregamento en Crimea Segundo confirmou o Ministerio de Defensa ruso, as súas tropas iniciaron este 23 de abril un repregamento na península de Crimea, tras participar nunha serie de manobras militares. Esta decisión podería axudar a reducir as crecentes tensións bilaterais con Ucraína e a UE. As relacións entre Moscova e Occidente empeoraron desde o conflito interno na Ucraína e a adhesión de Crimea a Rusia, após o referendo de 2014. Ese mesmo ano, os EUA, a UE e outros países aprobaron paquetes de sancións contra Rusia polo seu papel na crise ucraína. Alexei Navalni abandona a folga de fame O político ruso Alexei Navalni anunciou este 23 de abril que abandonaba a folga de fame que comezou hai 23 días, despois de que o persoal médico o advertira de que, se seguía adiante con ela, podería pór en perigo a súa vida. Navalni, considerado por países de Occidente líder da oposición, detallou en Twitter que continuará exixindo a visita dun facultativo porque perdeu a sensibilidade nas pernas e brazos. Precisamente comezou a folga para denunciar o seu estado e reclamar a visita dun médico.


Summary: As persoas usuarias denuncian cada semana novos episodios de atrasos nos convois.

Un día máis, os problemas de frecuencias de horarios que acusa Renfe volveron afectar as persoas usuarias do servizo ferroviario. Novo atraso no tren que une Vigo e A Coruña: terceira demora en quince días Nesta quinta feira, o problema xurdiu pola demora do tren que fai o traxecto Ourense-Santiago-A Coruña entre as 19 e as 20.08 horas. O convoi debía chegar ás 19.40 horas á capital galega. Porén, tal e como denunciou a deputada do BNG no Parlamento galego Mercedes Queixas, este chegou cun retraso de máis de 40 minutos. Esgotadas todas as prazas de trens Santiago de Compostela-Vigo para a sexta feira "Cada día peor, Renfe. [...] Agora mesmo con billete para saír ás 19.40 sigo agardando na estación e anuncian saída para as 20.24", denunciaba Queixas na súa conta de Twitter. A demora obriga a retrasar outro tren A demora deste convoi, que afectou a todas as persoas que adquiriran billete para desprazarse até a cidade herculina, trasladouse a outro tren, obrigado a retrasar a súa saída até que o primeiro tren saíse. Sen prazas as sextas feiras no tren A Coruña-Ourense este mes En concreto, tratábase doutro ferrocarril con viaxeiros que tiña por destino A Coruña, aínda que neste caso saíndo desde Vigo. O tren, que tiña prevista a súa hora de saída desde Santiago de Compostela para as 20.17 horas, tivo que paralizar o seu traxecto até que o Ourense-A Coruña realizase a súa saída, ademais de darlle unha marxe, facendo que finalmente o convoi saíse minutos antes das 20.30 horas. A ministra de Transportes segue sen confirmar cando se recuperará 100% das frecuencias ferroviarias previas á Covid-19 Sobre este novo episodio, a plataforma Tren Media Distancia Galicia asegurou que as persoas usuarias precisan que Renfe "mellore a fiabilidade, non hai semana que se cumpran os horarios".


Summary: Catro persoas permanecen en situación de illamento no novo hospital de Vigo pola suposta aparición dunha bacteria no propio centro sanitario. A bacteria é multirresistente a antibióticos e volveu espertar a alarma a respeito das deficiencias denunciadas no hospital.

A bacteria klebisiella volve pór o novo hospital de Vigo no ollo do furacán após provocar o illamento de catro pacientes. Descoñécese se os contaxios tiveron lugar no propio centro sanitario, de aí que o Defensor do Paciente emprazara a Fiscalía a abrir unha investigación de oficio sobre a suposta aparición da bacteria –que é multirresistente a antibióticos- no hospital. Nun comunicado, a asociación advirte da "gravidade" da situación e apela a coñecer como se produciron os contaxios. Tamén esixe revelar o grao de "cumprimento dos protocolos de protección e a asepsia do propio centro". "Estas infeccións son evitábeis se se cumpren de forma inescusábel os protocolos", salienta a entidade. De non ser así, engade, os responsábel deberán responder ante a lei por desleixo. "Estas infeccións son evitábeis se se cumpren de forma inescusábel os protocolos", salienta a asociación La Voz de Galicia indica que o Sergas admite que descoñece se algún dos pacientes se contaxiou dentro do hospital e sinala que, polo momento, non se pode falar de brote, pero que tampouco pode descartarse. Segundo este medio, a UCI –onde se atopan os pacientes en situación crítica está sometida a condicións especiais, pois esta bacteria se transmite por contacto. Engade que o persoal de enfermaría que trata os pacientes contaxiados é exclusivo para eles. O hospital Álvaro Cunqueiro era noticia hai dúas semanas após termos coñecemento da prohibición, por parte dun alto cargo do Sergas, dos cartaces colocados por profesionais da saúde nos que cuestionaban a calidade asistencial que se presta no propio centro.


Summary: Un total de 24 embarcacións pugnarán esta quinta feira para se clasificar para a bandeira máis importante, a da Concha. En 136 anos nunca foi ondeada por galegos. Mais si por remeiras galegas.

Esta quinta feira a Bahía da Concha acollerá a clasificatoria para a regata máis importante da temporada, a competición que reúne a milleiros de amantes do remo en Donostia para gozar dunha proba mítica que ao longo destes 136 anos foi labrando o seu prestixio como referente mundial do que é o banco fixo. Cinco van ser as embarcacións galegas, dun total de 24, que van batallar para se clasificaren para desputar a final da Kontxa, que decorrerá os días 6 e 13. Cabo de Cruz, Tirán, Amegrove, Mugardos e Ares conforman a representación de Galiza. Desde a primeira edición, en 1879, nunca Galiza foi quen de conquistar esta bandeira na modalidade masculina. Non así en feminina, onde as traiñeiras galegas saben ben o que é gañar nesta bahía e erguer a bandeira até en seis ocasións. Desta volta van ser 11 as embarcacións femininas que compitan nesta categoría na Concha. Haberá tamén representación galega, que tentará volver traer para o noso país un título cun prestixio inalcanzábel por calquera outro galardón no mundo mundo do remo.


Summary: Unha concentración denunciou este domingo o impacto dos proxectos de parques eólicos, minas, vertedoiros ou liñas de alta tensión na comarca de Ordes, que ten máis de 36.000 habitantes.

"Contra a rapiña depredadora empresarial que, coa axuda das últimas leis impulsadas pola Xunta, está a poñer cada vez en maior perigo o futuro ambiental, social, sanitario e económico do rural galego". Este era o chamado realizado desde varios colectivos - Coordinadora contra a Implantación de Parques Eólicos na Comarca de Ordes, a Asociación de Afectados polo Vertedoiro de Lesta, a Comisión de Seguimento da Minería e Defensa do Rural Mesía-Frades, e a Asociación A Picota de Trazo – para a concentración deste domingo en Ordes. Reuníronse nesta localidade, que dá nome á comarca de 36.000 habitantes, por volta de 500 veciños e veciñas de diversas partes de Galiza para denunciar un modelo de explotación que impacta prexudicialmente no ambiental, no social e tamén no económico (nomeadamente en sectores como o agro e a gandeiría). Unha concentración para expresar o malestar dunha comarca saturada pola "industria perigosa e contaminante". A espiga de millo foi o emblema enarbolado polas persoas asistentes para defender o lema 'Aire, auga e terras limpas' que presidía a mobilización. O obxectivo da concentración é, explican os convocantes, denunciar e chamar a atención sobre as fortes agresións que suporían os parques eólicos proxectados por unha compañía de capital saudí atravesando Ordes, Mesía, Frades, Trazo e Cerceda; as novas liñas de alta tensión proxectadas para desembocar na subestación eléctrica do Mesón do Vento; o novo vertedoiro de residuos industrias de Lesta, a escasos metros do macrovertedoiro de Sogama na Areosa; e a actividade mineira de extracción de seixo que Erimsa pretende ampliar en Mesía e Frades. Na mobilización estiveron presentes, entre outros, representantes de diferentes grupos municipais da comarca de Ordes pertencentes ao PP, ao PSOE e ao BNG e independentes, así como deputados no Parlamento Galego, como Antón Sánchez e Paula Quinteiro (En Marea) ou Xosé Luis Rivas Cruz 'Mini' (BNG).


Summary: O rural galego loita por non perder poboación e para que esta non perda tamén servizos, agora que Abanca ameaza con fechar oficinas en varios concellos. A Xunta estuda dar fondos públicos a entidades financeiras para instalar caixeiros, mentres Correos aposta por asumir algúns servizos financeiros no rural.

A crecente dixitalización dos servizos financeiros, sumada á dispersión e á perda de poboación de moitos núcleos e concellos galegos, está a levar as entidades financeiras a limitar cada vez máis a súa oferta no rural. Primeiro foron as fusións bancarias as que serviron como escusa para adelgazar a rede de oficinas, e agora é a dixitalización a que ameaza con deixar sen servizos e atención presencial á poboación de concellos enteiros e núcleos como A Baña, Zas, Campo Lameiro, Campelo (Poio), San Xoán de Río, Padrenda e Quintela de Leirado, entre outros, onde Abanca xa anunciou a súa intención de fechar as oficinas existentes este mesmo mes de setembro. Abanca, que por outro lado vaise beneficiar de axudas da Xunta para instalar caixeiros no rural, deixará sen servizo bancario milleiros de persoas, en moitos casos homes e mulleres de idade avanzada, que terán que buscar a maneira de acudir á localidade máis próxima para facer as súas xestións bancarias. Mentres Abanca, entidade rescatada con cartos públicos, fecha oficinas no rural, a Xunta ten en marcha unha estratexia para levar caixeiros 'intelixentes' aos 45 concellos da Galiza que na actualidade carecen de calquera tipo de servizo financeiro. Para esta actuación, o Executivo de Núñez Feixoo artellou unha subvención de máis de 2,8 millóns de euros para as entidades que instalen un caixeiro nestes lugares e proporcionen 104 horas anuais ─dúas horas á semana─ de atención e formación á cidadanía para poder empregar esta tecnoloxía. Carteiros rurais E mentres a Xunta fai anuncios, Correos xa empeza a actuar. A empresa pública prevé ter tres caixeiros operativos nos próximos meses en localidades galegas que carecen de servizos financeiros, en concreto en Samos, Barbantes (Cenlle) e Cortegada. Segundo destacou hai uns días o delegado do Goberno na Galiza, José Miñones, Correos tamén está inmerso nun proceso de dixitalización de oficinas postais ─a de Catoira foi unha das sete primeiras do Estado español en ser dixitalizada─ para ampliar os seus servizos e permitir a realización de trámites administrativos como o pago de tributos en municipios que asinaron convenio con Correos, ou a admisión e remisión de documentación a través de ORVE (Oficina de Rexistro Virtual). Xunto a isto, ten en marcha un proxecto piloto en Lugo cos carteiros e carteiras rurais, que prestan a domicilio servizos como o envío desde casa de paquetes, o pago de tributos ou a entrega de diñeiro en efectivo co servizo Correos Cash. A súa intención é estendelo ao resto da Galiza nos próximos meses. Mobilizacións A falta de servizos financeiros é un problema grave que, como sinalou recentemente o presidente da Federación Galega de Municipios e Provincias (Fegamp), Alberto Varela, pode agravar o baleirado do rural galego. O forte impacto social que xera a política de fechamentos, como a que está a levar a cabo Abanca, tamén suscita unha forte contestación social, que hoxe vai facerse visíbel cunha manifestación fronte ás oficinas centrais da entidade na Coruña, convocada polos Concellos de Zas, Vimianzo, a Baña, Fene e Cerdido. En Campo Lameiro, onde está a piques de facerse efectiva a designación do presidente de Abanca, Juan Carlos Escotet, como persoa non grata, a protesta contra os fechamentos foi o pasado 27 de setembro. O día 30, a protesta decorreu ante a sucursal de Portas, mentres que en Poio hai prevista unha concentración mañá, 3 de setembro, convocada polo Concello contra o feche da oficina de Campelo, e o día 10 outra en Seixo (Marín). O feche de oficinas bancarias tamén levou os partidos políticos a actuar. Así o BNG vén de presentar esta mesma semana no Parlamento galego unha Proposición non de lei na que instan Abanca a suspender a decisión de deixar sen servizos bancarios nove concellos galegos e, ao mesmo tempo, a paralizar calquera inxección de recursos nas entidades por parte da Xunta que deixen na exclusión financeira miles de persoas destas localidades.


Summary: Non hai acordo entre as persoas expertas sobre a contemporaneidade dos elementos

O colectivo Capitán Gosende vén de facer un achado de relevancia na parroquia de Caroi –antigo concello de Cotobade, hoxe fusionado con Cercedo–, a máis meridional, xunto á Barcia, da comarca de Tabeirós - Terra de Montes. Trátase dun petróglifo e unha mámoa, que se suman ao conxunto tumulario do campo das Zacoteiras, formado por outras tres medorras catalogadas previamente. Foi xusto a comprobación do seu estado de conservación o que levou ao grupo a se achegar á zona. Mais aproveitando a ocasión, despregáronse para revisar os arredores e bateron co gravado, que bautizaron como petróglifo das Zacoteiras. A estación está composta por tres paneis que presentan un "avanzado estado de desgaste", explica Calros Solla, unha das persoas integrantes da equipa. "O granito de gran groso facilita o traballo dos axentes erosivos", argumenta, así que só con "luz rasante" se conseguen albiscar a maior parte das figuras. No panel principal, situado a unha cota superior, apréciase un conxunto de coviñas e acanaladuras entrecruzadas. O segundo, contiguo mais cara ao nordés, componse dunhas 16 concavidades talladas, aínda que a erosión impide apreciar outros elementos. Nun terceiro, máis afastado, a uns 12 ou 13 metros, descubriron outro petróglifo cun risco cruciforme "ben curioso", comenta Solla, pois ten "forma de U e non de V", o que indica unha antigüidade previa á utilización do ferro. Ademais, a equipa deu cunha cuarta mámoa no campo. Este túmulo presenta unha ampla foca de espoliación, próximo ao camiño que a veciñanza das aldeas do Coto, da Graña e da Eirexe (núcleo de Caroi) enfilan para achegarse ao monte Caveiro. Enigmas da antigüidade A disposición dos achados lémbralle a Solla o descubrimento feito na necrópole do Castriño (parroquia de Quireza), onde tamén se atopou "un campo de mámoas arredor dunha estrutura petróglifa". A conxunción dos elementos esperta incógnitas sobre a datación dos restos. Pertencen á idade de Bronce, de media uns 4.500 anos atrás, ou son contemporáneos ás mámoas e, polo tanto, teñen unha antigüidade aínda maior, por volta dos 6.000 anos? Formaban acaso parte dun espazo ritual mortuorio do Neolítico? Solla faise estas preguntas indicando que non hai acordo entre as persoas expertas. Futuro dos achados Aínda que non hai ningún petróglifo catalogado na parroquia de Caroi, non é o primeiro que aparece. Xa en 2016 deron cun gravado rupestre no monte de Medelo, que chamaron petróglifo de Regaseis. Por outra banda, o estado de conservación das mámoas de Zacoteiras, que deu lugar en primeiro momento á expedición, é "deplorábel", segundo valora Solla. Os túmulos atópanse "sen sinalar" e "cubertos pola matogueira", algo que non sería necesariamente negativo, mais que supón un risco ante a presenza de maquinaria pesada no monte, ou mesmo cando se fan as rozas sen ter idea da localización destes restos. "A menos que saibas con exactitude onde están, non os ves", asegura. O futuro dos achados pasa pola divulgación do colectivo e a comunicación a patrimonio, aínda que desde Capitán Gosende xa non teñen moitas esperanzas no labor de catalogación e protección das Administracións. Catalogación Os achados do campo das Zacoteiras súmanse ás preto de 80 estacións que Capitán Gosende ten documentado na Terra de Montes, considerando as antigas delimitacións da comarca como a súa área de traballo. Porén, de todos estes xacementos arqueolóxicos feitos pola longa traxectoria do grupo "ningún está aínda catalogado", afirma Solla. A asociación centra os seus esforzos na divulgación e informa as autoridades competentes, pero "outra cousa é que fagan algo", comenta. Este desleixo por parte da Xunta esténdese tamén ás Administracións locais, desde as que non recibiron ao longo deste tempo ningún tipo de contacto para, cando menos, ver de que maneira "axilizar o labor de catalogación" ou sinalizar e protexer os restos.


Durante o mandato do anterior goberno español (M. Rajoy: 2011-2015) tivo lugar un auténtico baldeirado de competencias e capacidades políticas de goberno das autonomías e os concellos: unha perda de soberanía autonómica e local maiormente por vía fiscal. Unha dinámica que puxo en evidencia tanto as enormes insuficiencias e debilidades do mal chamado Estado das autonomías canto que a autonomía financeira das comunidades autónomas españolas segue sendo débil agás as que gozan do réxime foral (X. F. Leiceaga, Santiago Lago P.: "O modelo de financiamento autonómico dende a perspectiva dos gobernos autónomos") Un baldeirado de competencias e capacidade política de autonomías e concellos que respondeu a varios factores: 1º Unha vontade política por parte do goberno central (PP) de aproveitar a difícil conxuntura económica para restarlle capacidade fiscal e, xa que logo, competencia política as autonomías e os concellos, 2º Dado que as duras políticas de axuste fiscal, tal e como se está vendo, non serven nin para reducir o déficit nin a débeda públicos tratábase de trasladar a responsabilidade de este incumprimento ás administracións autonómicas e locais, 3º Tanto os gobernos autonómicos como os municipais son os responsables da xestión dunha parte moi relevante das accións correspondentes ás funcións públicas de benestar social -a maioría das transferencias non monetarias- polo que a perda de capacidade política e fiscal por parte destas entidades supón un enorme deterioro do estado de benestar que é un dos obxectivos centrais dos promotores das políticas de axuste fiscal, e 4º Os gobernos autonómicos e, maiormente, os municipais, pola súa maior proximidade, poden seren fiscalizados mais facilmente pola cidadanía que os vota polo que restándolle competencias e capacidade política a aqueles os cidadáns teñen agora menos posibilidades de control das decisións políticas que lles afectan. Un baldeirado de competencias e capacidade política que, xa que logo, viuse facilitado tanto polas insuficiencias do propio sistema de financiamento territorial como pola actuación política do goberno español de xeira (PP). Dende a súa chegada ao goberno español (novembro 2011) o Partido Popular (PP) ao través do Consello de Política Fiscal e Financeira (CPFF), tentou de impoñer aos gobernos autonómicos duras políticas de axuste fiscal descargando nas comunidades autónomas e nos concellos a maior parte da redución fiscal do conxunto das Administracións Públicas: o reparto do déficit fixado –dun xeito totalmente arbitrario- polo goberno estatal (PP) supuxo que se reservara para si mesmo o 70% do marxe adicional fixado para o conxunto das AP quedando so o 30% para o resto: autonomías e concellos. O dogma neoliberal de axuste fiscal quedaba así trasladado as administracións autonómicas e aos concellos. Se o través do CPFF o goberno español de xeira (PP) trasladou o dogma neoliberal de axuste fiscal as administracións autonómicas e os concellos coa regresiva reforma fiscal (2014), que incrementou de xeito lineal impostos compartidos, facilitou unha aínda maior desigualdade nos recursos financeiros entre as comunidades autónomas de réxime común: as comunidades mais ricas (Cataluña, Madrid,..) obtiveron –neste caso vía transferencias- mais recursos ben por IRPF –mais empregos, salarios mais altos- ben por IVE –maior consumo- que as menos desenvolvidas (Galiza, Estremadura, Castela A Mancha) -con salarios mais baixos, menos empregos, menor consumo … menores ingresos fiscais- coadxuvando así a crear maiores desigualdades no financiamento autonómico. Cabe destacar o comportamento que, en materia de financiamento autonómico e durante todos estes anos, tivo o actual presidente da Xunta de Galiza (A. Núñez Feijoo). Se no seo do CPFF foi un dos baluartes e adaís das propostas do Ministerio de Facenda amosando un apoio incondicional ao goberno central de xeira (PP) a pesares dos prexuízos financeiros e políticos que supoñía para Galiza o arbitrario e duro reparto do déficit. Tampouco foi quen de utilizalas competencias autonómicas en materia fiscal -como fixeron outras comunidades autónomas, Cataluña, Asturias, Andalucía … quen utilizaron as posibilidades que aquelas lle permiten, como por caso o xestión do tramo autonómico do IRPF, para incrementar os ingresos fiscais- na procura dun maior equilibrio entre o que pagan e o que reciben os cidadáns. Unha postura xustificada (A. Núñez Feijoo) co argumento de que as finanzas galegas están sobradas de solvencia financeira e de equilibrios orzamentarios "aínda que a realidade e as contas autonómicas digan o contrario" (Xaquín A. Corbacho: O espazo fiscal propio das Administracións). Algo que calquera pode comprobar revisando os Informes da Conta Xeral da Administración da Xunta de Galiza elaborados polo Consello de Contas. Comportamentos políticos deste tipo son posibles por un sistema de financiamento autonómico que agocha problemas moi serios. "Uns xa bastante antigos (modelo dual asimétrico, escasa responsabilidade fiscal, deseño institucional deficiente) e outros mais actuais (negociación bilateral, cotas de investimento do Estado, ausencia de discurso político integrador). Mais estes problemas xa estaban ou subxacían nos entresixos do sistema" (X.A.C.: "Crise no financiamento autonómico"). Un sistema que permite que as CCAA de réxime foral teñan, segundo algúns cálculos moi fiables, entre un 40% e un 60% mais de recursos fiscais per capita que as comunidades de réxime común (Instituto de Estudos Fiscais: Informe para a reforma do sistema de financiación autonómica). Un sistema, xa que logo, que sigue precisando dunha fonda revisión ou reforma. Unha reforma que necesariamente ten que contemplar que as autonomías –como por caso Galiza- precisan dun espazo fiscal propio. "O espazo fiscal propio configúrase a traveso da capacidade normativa que teñen os gobernos respectivos para establecer, eliminar, modificar e xestionar os seus tributos. Este permite aplicar políticas tributarias distintas, deseñar patróns alternativos de cargas fiscais, así como cuantificar a apartación financeira que realizan os cidadáns polos servizos públicos que reciben. Todo elo é imprescindible para a convivencia e a política" (Xaquín A. Corbacho: O espazo fiscal …). Tan imprescindible como incorporar, de xeito efectivo, ao financiamento autonómico español os principios do federalismo fiscal: suficiencia, autonomía, solidariedade, coordinación, transparencia, etc. Tan necesario como "mellorala percepción da responsabilidade tributaria" (X. F. Leiceaga, Santiago Lago P.: O modelo de financiamento…).


Summary: Durante esta semana tivo lugar en Compostela o Festival Internacional de Cinema Curtocircuíto, nunha edición que apostaba con forza nas novas xeracións de creadoras e creadores da Galiza. Sermos Galiza ofrece un repaso dalgunhas das pezas que se puideron observar estes días, mostra da fertilidade coa que agroma o audiovisual, singular e diverso, que fará mañá máis frondosa a foresta, parafraseando o título do segundo volume do magnífico Para unha historia do cinema en lingua galega, coordinado por Margarida Ledo Andión.

Logo dun mes intenso para o audiovisual na Galiza, cunha concentración case diriamos sen precedentes de festivais, outubro inicia tamén con outro dos referentes no ámbito cinematográfico. Trátase do Curtocircuíto, que este ano chega cunha especial relevancia da creación galega máis moza, con tres sesións concretas centradas no país. A través da súa programación ofrecemos un repaso por algunhas das pezas que deron a volta polos festivais estas últimas semanas ou veñen de estrearse, ópticas diversas que dan conta da fertilidade da nosa foresta cinematográfica. Cinema en curto Curtocircuíto caracterízase de longo pola reivindicación da denominación como "festival de cinema", aínda que aposte en pezas de formato curto que normalmente non se teñen en consideración como bandeira da sétima arte. Pola contra, a curtametraxe está a gañar unha entidade en si mesma como laboratorio de experimentación ou lanzadeira de novos talentos, mais non queremos observala aquí como "paso previo a", senón con toda a súa entidade. A pegada galega Propomos a continuación un percorrido por algunhas das pezas galegas máis interesantes que puidemos ver estes días no festival. As primeiras entran dentro da competición baixo a epígrafe Planeta GZ. As segundas atenden ao apartado Supernovas, unha sección paralela coa que o festival quere rachar coa fenda "entre as primeiras experiencias cinematográficas e os circuítos profesionais". Así, Curtocircuíto procura ofrecer oco para que as cineastas emerxentes aprendan a presentar, defender e acompañar as súas películas, coa oportunidade de teren entre o público profesionais da programación, da produción e realización máis experimentadas que poidan cuestionar as propostas e enriquecer os coloquios. Desde a singularidade de cada singular ollada, observamos temáticas que van cosendo fíos comúns, tecendo un percorrido duns filmes a outros con xogos de realidades e percepcións, as dimensións do mito ou as problemáticas medioambientais. A loba Na sección competitiva galega atopamos estreas como a de Iria Silvosa. A loba, rodada en super 8 en branco e negro, vaga polas paisaxes nocturnas tras os pasos da bandoleira Pepa a Loba, que segundo contan, ía sempre acompañada do seu inseparábel cadelo. "Unha procura cega entre os restos ficticios e a natureza documental da súa pegada en terras chairegas", describe a directora. É tamén unha exploración da imaxe que traduce o territorio da lenda, onde a óptica non deixa albiscar máis que a figura do animal, coa suxestión como arma das sombras. Tal e como acontece na oralidade, boa parte está no fóra de campo. Ademais, baña os fotogramas unha inquietante atmosfera sonora creada pola banda Pantis. O proxecto vén da VII Invernada de Cine de Cabreiros (Xermade). Marcas Planeta GZ acolle así mesmo pezas de creadoras noveis como Aldara Pagán, que chega este ano con Marcas. Nesta curtametraxe de nove minutos a autora recupera tres poemas que ela mesma escribiu durante a adolescencia, entre os 16 e os 18 anos, que procura traducir, con maior ou menor acerto, á linguaxe visual. O seu propio corpo comparece en pantalla mentres a banda sonora ofrece un recitado da súa voz. Dividida en tres apartados independentes por cada poema, a imaxe semella ir gañando peso ao longo da peza, até un final no que o verso se resiste a entrar en xogo, se cadra en mostra de que conseguiu xustamente facer poesía viusal. Segundo declara Pagán, "con esta especie de tríptico volvo dalgunha maneira á adolescencia e redescúbrome a min mesma". Filmada en analóxico, en formato super 8, na Elías Querejeta Zine Eskola. Notas sobre a habitabilidade en A Barca Tamén desde o prestixioso programa da Elias Querejeta Zine Eskola chega un traballo de investigación colectiva como o que ofrece Cinema Semente en Notas sobre a habitabilidade en A Barca. O primeiro filme do grupo (Andrés Fernández, Paloma Hernández) nace da utopía dun espazo cinematográfico no rural, para retratar cunha fascinación fragmentaria que disecciona a realidade unha contorna na que o antano se palpa. Ás veces trátase da natureza, outras de prácticas ancestrais como o toque das campás. O uso do super 8 xera neste caso unha impresión de material de arquivo que xoga coas espectativas e a temporalidade do mundo que se nos presenta. O equipo tampouco ten medo a saír en pantalla, parte dese proceso de investigación. O selo Cinema Semente dá o primeiro paso como colectivo de creación audiovisual, xestión e mediación. Busca xerar contextos alternativos desde a autoxestión, para integralos nos ecosistemas cinematográfico e rural galegos e fomentar a súa descentralización. Hai unha virxe alá arriba Brandán Cerviño, logo do seu paso o ano pasado polo festival coa curtametraxe En la boca de la mina, filmada en Cuba, recunca con Hai unha virxe alí arriba, na súa estrea mundial. Neste caso intérnase na ficción desde un ambiente rural que transita dun realismo máis palpábel a unha dimensión que axiña se intúe máxica, desbordante, máis alá do que se nos permite ver. Sementando esa tensión, presenta un mozo que leva pastar o gando ao monte e no camiño de volta atopa unha moza que quere ver a Virxe que hai gardada nunha igrexa no alto da montaña. El acompáñaa até que nalgún punto desa sorte de peregrinaxe se separan. Daquela revelarase a figura ancestral da Moura, un pouso mítico que se propón, evocativo, para espertar preguntas sobre as transformacións das crenzas e a función do mito. As horas cegas As xemelgas Lara e Noa Castro xa demostraron, con tan só 18 anos, n'O ollo cobizoso (2017) primeiro e logo en A vella e o deserto (2019) o seu talento para a captación e a montaxe. As horas cegas continúa esta liña elaborando un retrato dunha noite e de quen a percorre, seguindo unha personaxe que se repite noite tras noite e que nos axuda a "xerar un transo", unha observación dinámica e inmersiva sobre a figura do repartidor e a paisaxe escura. Un discurso tremendamente ancorado na realidade que non lle teme ao desenfoque, o gran ou a imprecisión do obxecto. Ao contrario, utilízaos para introducirnos nunha dimensión que nos permite ollar con nova perspectiva ese lapso de tempo que habitualmente ignoramos. Onde dormen as gaivotas Se callar na póla oposta sitúase Onde dormen as gaivotas, peza de Dani Cornes que está arrasando coa súa singular achega ás problemáticas medioambientais. Desde a súa estrea galega no Festival de Cans a comezos de setembro (antes pasara por algúns certames internacionais), non fixo máis que colleitar éxitos, quer no propio Porriño como gañadora de Novas Camadas quer coa xenial interpretación de Lidia Veiga no Festival Internacional de Cinema de Ourense. O director, acabado de graduar na Universidade de Vigo, acode á ciencia ficción para promover a reflexión sobre unha temática de absoluta urxencia, tal como é a perda de biodiversidade. Nun futuro próximo afectado polo quecemento global, a bióloga Amelia chega a un arquipélago remoto nunha misión de recoñecemento, coa única compañía da voz de Control no ouvido. As impresionantes paisaxes das Cíes serven de encadramento perfecto para ese derradeiro paraíso, remanso do que queda virxe da natureza, que ameaza coa carraxe da distopía en se converter en realidade non tan afastada se non mudamos as nosas relacións co medio. Mentres iso pasa Entre as propostas das creadoras máis precoces do audiovisual galego atopamos as que xustamente se encadran na sección Supernovas. Iluminan o horizonte dos anos que están por vir curtametraxes como a ficción de Nacho Ozores Mentres iso pasa. Logo dunha ópera prima tamén con moito de fábula medioambiental, o director volve co relato de Nico, un mozo con teimas e compulsións que o privan de facer unha vida normal. Precisa que pase ese inferno da súa cabeza. Por sorte, hai alguén que o pode axudar... Vídeo-ensaio sobre a miña depresión Entroncando coa temática das enfermidades mentais faise oco tamén Video-ensaio sobre a miña depresión, unha peza documental que asina Antía Carreira. Cun título transparente, expón o relato en primeira persoa de seis anos de trastornos analizados desde a actualidade de estabilidade mental. O percorrido até ese punto chega desde materiais diversos, que van de animacións da autora a vídeos legados de seu avó. Papá, por que quitas a música? Outra rapaza recentemente graduada da Uvigo, Ariadna Cordal, presenta Papá, por que quitas a música?, unha ficción que bebe da realidade para tratar cunha ollada social e comprometida a temática da depresión, asociada neste caso á perda do emprego. Debido a unha situación económica complicada, un pai é despedido e comeza a ver como a relación familiar empeora. A esposa e o fillo tentarán axudalo. Cartografía do esquecemento En Cartografía do esquecemento Ariadna Silva presenta unha reflexión sobre as consecuencias medioambientais e culturais xeradas pola industria do eucalipto na Galiza. Unha peza documental para dixerir con pouso lento, que indaga no fenómeno do incendio desde unha mirada poética e experimental a partir de múltiplos puntos de vista. Chega ao Curtocircuíto logo de pasar por varios festivais galegos.


Summary: Os restos desta embarcación, cuxa orixe aínda non foi datada con certeza, poderían corresponder a unha época post-medieval, segundo a Sociedade Cultural Columba, que denuncia que os responsables de Patrimonio non tomasen decisión ningunha para investigalos ou protexelos.

Hai unhas semanas membros da Sociedade Cultural Columba deron conta da aparición na praia de Santa Comba, en Ferrol, dos restos dunha embarcación que os constantes temporais e as fortes ondas deste inverno desenterraron da area e deixaron ao descuberto. Segundo os responsables desta asociación, que dende 1997 realiza investigacións históricas sobre a zona de Covas, e traballa pola protección e restauración do patrimonio cultural, o pecio xa emerxera noutras tres ocasións. De inmediato solicitáronlle a Patrimonio que realizase unha investigación para valorar a importancia do achado e procedese á súa protección, algo que polo se agora non fixo, e tampouco o Concello de Ferrol. Coincidindo coa recente aparición na zona duns restos humanos, aínda non identificados, e que poderían ter uns 30 anos de antigüidade, técnicos da Xunta aproveitaron para tirar tamén imaxes do barco. E as últimas novas, segundo Columba, é que a Xunta estaría valorando o custe económico dunha intervención no pecio para protexer os restos. Porén, a medida que van pasando os días ondas e mareas van pouco a pouco desfacendo a embarcación, cuxa orixe e antigüidade non puideron ser aínda datados con certeza. O pecio ten 12,5 metros de eslora por 3 de manga e, segundo Columba, a ausencia de cravos metálicos corroboraría que se trata dun barco moi antigo. O tema chegou mesmo a foros especializados en naufraxios e mesmo chegou a barallarse a posibilidade de que se tratase dunha embarcación vikinga. Porén, o Museo de barcos vikingos de Oslo, xa respondeu a unha consulta neste senso, recoñecendo a súa antigüidade pero descartando que o achado teña esta orixe. Segundo os expertos noruegueses, trátase dunha embarcación típica de augas do Mediterráneo e da parte sur da costa atlántica. A maior parte das opinións apuntan a que a embarcación, certamente antiga, podería corresponder a unha "época post-medieval". A Sociedade Cultural Columba xa expresou a súa "preocupación" polo deterioro dos restos e lamentou a ausencia de medidas para garantir a súa conservación.


Summary: Polo de agora, non se teñen rexistrado casos desta doenza en crianzas na Galiza.

O conselleiro de Sanidade, Julio García Comesaña, afirmou onte que o Servizo Galego de Saúde (Sergas) "está alerta", logo de que o Centro de Coordinación de Alertas e Emerxencias, dependente da Dirección Xeral de Saúde Pública do Ministerio de Sanidade, informara onte as comunidades autónomas da detección de varios casos de hepatite aguda, de orixe descoñecida, en rapaces menores de 10 anos. Por este motivo, desde o Ministerio realizouse unha comunicación a todas as comunidades autónomas para realizar unha "observación e procura activa" de posíbeis casos. José Luís Mascareñas: "O financiamento da ciencia é moi deficiente" Comesaña, informou que todos os profesionais de atención primaria, urxencias hospitalarias e extra hospitalarias (PAC) e os servizos de pediatría dos hospitais permanecen vixiantes, aínda que na Galiza, polo de agora, non se ten detectado ningún caso. O conselleiro de Sanidade di "estar en contacto" coa ministra do Executivo estatal Carolina Darias, coa que falou antonte e asegurou que a "sanidade galega está preparada ante a posíbel detección dalgún caso desta hepatite aguda de orixe descoñecida". A hepatite aguda A hepatite é unha inflamación no fígado que pode afectar as funcións deste órgano que é fundamental para funcións como a depuración de moitas substancias no organismo ou o tratamento dos nutrientes. A causa desta alerta deuse tras teren sido detectados até tres casos de nenos infectados por unha hepatite aguda severa de orixe descoñecida no Estado español. Os afectados son menores de entre dous e sete anos de idade que proceden de Madrid, Aragón e Castela-A Mancha e requiriron ingreso hospitalario. Un deles tivo que someterse a un transplante hepático. De todos os modos, os tres casos evolucionan de forma favorábel. Doentes crónicos con patoloxías múltiples: 5% da poboación consome até 50% dos rescursos sanitarios Casos en Europa O Centro Europeo para o Control e a Prevención de Enfermidades (ECDC, polas súas siglas en inglés) informou dun aumento de casos de hepatite aguda en nenos durante as últimas semanas no Reino Unido. O organismo europeo detalla que o cadro clínico nos casos identificados é o dunha hepatite aguda grave, ás veces precedida por síntomas gastrointestinais que inclúen vómitos como característica prominente, en nenos de até 16 anos de idade.


Summary: A marcha, co lema 'Por todas as mulleres, por todos os dereitos, revolta feminista', partirá ás 12 horas da Porta Falsa e rematará na Praza da Horta do Seminario, onde se lerá un manifesto e haberá concertos e un xantar colectivo. Están xa confirmados autobuses dende máis de vinte localidades.

O 8M galego comezará en Lugo. A cidade das murallas será este domingo o escenario da manifestación nacional do feminismo galego, cinco días antes da folga xeral de mulleres convocada para o 8 de marzo. A marcha será encabezada por unha faixa co lema 'Por todas as mulleres, por todos os dereitos, revolta feminista'.A marcha, co lema 'Por todas as mulleres, por todos os dereitos, revolta feminista', partirá ás 12 horas da Porta Falsa e rematará na Praza da Horta do SeminarioA mobilización partirá ás 12 horas da Porta Falsa, pasando pola Ronda da Muralla ata a rúa Montevideo e percorrendo o centro histórico da cidade (Praza de Santo Domingo, Rúa do Teatro) ata saír de novo á Ronda da Muralla para rematar na Praza Horta do Seminario. Alí lerase un manifesto e comezará unha gran celebración, con concertos e un xantar colectivo.A marcha pode servir de termómetro para medir a mobilización feminista do 8 de marzo e unha ampla participación serviría para amplificar a convocatoria do 8M, ao igual que sucedeu o pasado ano coa masiva manifestación que tivo lugar en Vigo uns días antes da folga.O movemento feminista galego leva meses preparando esta mobilización e xa están confirmadas unha vintena de rutas de autobús que levarán manifestantes de toda Galicia ata Lugo. A Coruña, A Estrada, A Mariña (Viveiro, Burela e Ribadeo), Betanzos, Chantada, Ferrol (pasadon por Narón, San Sadurniño e As Pontes), Lalín, Monforte, Ortigueira, Ourense-Allariz, Ribeira (con parada na Pobra e Boiro), Santiago de Compostela, Pontevedra, Vedra (con parada en Boqueixón, Touro e Arzúa), Vigo, Vilagarcía e Vilalba son os lugares de saída. Toda a información pódese consultar na web de Galegas8M.Está xa decidido que a manifestación irá encabezada por un bloque non mixto no que se incluirán organizacións feministas e mulleres individuais que forman parte de Galegas8m. Despois camiñará outro bloque formado por outras organizacións feministas non mixtas e mulleres individuais. E, en terceiro lugar, marchará o bloque mixto, no que irán os homes e mulleres que o desexen.A manifestación irá encabezada por un bloque non mixto no que se incluirán organizacións feministas e mulleres individuais que forman parte de Galegas8mHaberá tamén, aos lados da manifestación, un carril lento reservado a persoas con carriños de crianzas, cadeiras de rodas ou bastóns. E, igualmente, haberá un grupo de mulleres que se encargará da orde na manifestación, identificadas con brazaletes lilás.Dende a organización tamén se lles recorda aos homes que acudan á manifestación que deben facelo "no papel de aliados, non de protagonistas" e que polo tanto non deben ir nas faixas ou portar altofalantes. "Que os homes tentedes liderar e ser protagonistas nunha folga de mulleres é outro modo de violencia que imos rexeitar; o voso papel é secundario e ten que ser asumido sen estridencias", sinalan.A manifestación de Lugo foi presentada este venres en roldas de prensa celebradas en varias cidades, nas que se adiantaron informacións sobre como se vai desenvolver a folga e as mobilizacións do 8 de marzo en cada lugar. Na Coruña, por exemplo, haberá unha manifestación unitaria que partirá ás 19.30 horas do Obelisco e que rematará na Praza das Cigarreiras, despois de pasar por San Andrés, Praza de Pontevedra, Praza de Lugo e Praza de Ourense. De igual xeito, en Vigo a manifestación partirá da Praza dos Cabalos (Praza de España) ás 20 horas.Nos últimos días véñense tamén publicando e difundindo varios vídeos, ilustracións e e outros materiais que chaman á participación na folga do 8 de marzo, segundo a campaña impulsada por galegas8m, que recomenda empregar as etiquetas #3MVouALugo e #8MFagoFolga.Entre as creacións máis rechamantes está sen dúbida esta adaptación do Verdegaio gravada polas integrantes de Tamborililás - Batukada Feminista. O retrouso de "Vai ti, vou eu, vai ela, pra racha-lo sistema. Vai ti, vou eu, vai ela, polas que xa non berran" de seguro que pode ser un dos máis cantados o domingo 3 en Lugo e o venres 8 en todo o país. O mesmo que o "Contra o patriarcado temos que loitar, xuntas as mulleres imos arrasar. Iste 8 de marzo non vaias currar, coa greve feminista o mundo vai parar".


Summary: CIG-Saúde alerta do grave impacto na calidade asistencial dunha medida "economicista" que se vai aplicar nos tres meses de verán.

A Xerencia do Hospital Universitario Lucus Augusti (Hula) prevé desmantelar 400 camas durante os tres meses de verán. Unha decisión, din desde a CIG, que vai ter efectos na calidade asistencial e laboral. ""Esta Dirección xa sabe o que acontecerá este verán e decide pechar máis de 400 camas, seguindo un criterio rotacional e sen ter en conta o índice de ocupación. Un criterio economicista sostido a pulso, que só repercute negativamente tanto nas relacións laborais como asistenciais", denuncia Carme Aira. Esta segunda feira, o propio persoal de enfermería de Xeriatría 3A1 do Hula asinou un escrito dirixido á dirección do complexo hospitalario no que manifestan o total desacordo co fechamento desta unidade durante eses tres meses de verán. Para a secretaria comarcal de CIG-Saúde, non ten sentido o desmantelamento dunha unidade que durante todo o ano ten unha ocupación do "cen por cen", obrigando @s doentes a ser reubicados noutros andares. A isto engádese os recortes en persoal, que dificulta a prestación da necesaria asistencia específica en diferentes doenzas e tratamentos. Así, persoal de enfermería de cirurxía vascular e nefroloxía tamén enviou un escrito á xerencia do Hula. "As condicións laborais profesionais e laborais do persoal empeoran día a día pola política de reducións e aforro", denuncian no escrito, no que critican que a "dirección de enfermería non se preocupa nin do seu persoal nin da calidade profesional, simplemente entende de aforrar e de ser servil coa dirección médica".


Summary: Alternativa Galega de Esquerdas presentou unha proposición que require da Xunta un plan específico de control desas grandes fortunas

Que a Xunta cumpra o plan de control tributario e inclúa no mesmo unha actuación específica e preferente de inspección dos grandes patrimonios e grupos económicos, poñendo o exemplo de Inditex. Desde AGE indicaron que a finalidade desta iniciativa é poder "comprobar, innvestigar e facer unha inspección tributaria" das operacións mercantís e transmisións patrimoniais que poidan ter finalidade fraudulenta para evitar ou minimizar o pago de impostos. Alternativa Galega de Esquerdas quere que a Xunta faga uso dos mecanismos que lle confire a lei de financiamento das Comunidades Autónomas para investigar e realizar este tipo de operacións e comprobacións.


Summary: No tenso clima das negociacións do Goberno de España coa UE sobre o Brexit non está a poñerse sobre a mesa o impacto do acordo na pesca galega. A declaración política encamiñada para ser aprobada en Bruxelas fixa o horizonte do novo acordo pesqueiro da UE co Reino Unido no 1 de xullo de 2020 Sánchez anuncia que España ergue o veto ao acordo do Brexit tras obter garantías dabondo sobre Xibraltar

Sánchez anuncia que España ergue o veto ao acordo do Brexit tras obter garantías dabondo sobre XibraltarA posibilidade de que o Goberno de España se desmarque do primeiro acordo da Unión Europea co Reino Unido para a aplicación do Brexit por mor do seu impacto no futuro da colonia de Xibraltar enche dende hai días axendas políticas e mediáticas. Condiciona tamén a convocatoria da cimeira na que, o vindeiro domingo, os socios da UE tiñan previsto dar luz verde ao acordo de retirada do Reino Unido e mais á declaración política a respecto do Brexit pactada entre ambas parte esta mesma semana. No tenso clima das negociacións non está a poñerse sobre a mesa o impacto do acordo na pesca galegaNo entanto, nesta tenso clima non está a poñerse sobre a mesa un dos aspectos derivados de ambos documentos que maior influencia pode ter en Galicia: a incerteza do sector pesqueiro. Segundo o documento pactado coas autoridades europeas por Theresa May, primeira ministra británica, os barcos da Unión que actualmente faenan en augas do Reino Unido poderán seguir facéndoo durante o período transitorio do Brexit -ata finais de 2020-. No entanto, as regras do futuro tampouco se coñecerán ata ese mesmo ano.Así, a declaración política encamiñada a ser aprobada en Bruxelas este mesmo domingo indica que ambas partes van "cooperar bilateral e internacionalmente" para promover uns labores pesqueiros sustentables, saudables e produtivos, sempre dende a óptica de que o Reino Unido vai ser un "estado costeiro independente". A UE e o Reino Unido van ter "autonomía" para ditar regulamentacións pesqueiras, pero van "cooperar para desenvolver medidas de conservación e aproveitamento racional" dos caladoiros e negociar con terceiros países.A declaración política encamiñada para ser aprobada en Bruxelas fixa o horizonte do novo acordo pesqueiro da UE co Reino Unido no 1 de xullo de 2020Pero, en que se vai concretar? Europa e o Reino Unido terán que "fixar un novo acordo de pesca" a respecto de, "entre outras cousas", o "acceso ás augas e as cotas". O compromiso, afirman, será despregaren o seu "esforzo" para "concluír e ratificar" ese novo acordo pesqueiro no horizonte do 1 de xullo de 2020, coa fin de que estea "a tempo" para poñerlo en marcha e "determinar as posibilidades de pesca no primeiro ano tras o período de transición", isto é, o ano 2021.Este será o incerto marco no que terán que moverse as casas armadoras galegas que teñen barcos a faenar no Gran Sol, o caladoiro do Atlántico norte situado ao oeste das Illas Británicas. As empresas galegas están afectadas polos permisos que poidan manter os barcos da UE no Reino Unido, pero tamén en sentido contrario, porque dende os inicios da integración na extinta Comunidade Económica Europea, armadoras galegas abandeiraron buques no Reino Unido para, precisamente, poderen acceder a cotas británicas. Segundo os datos máis recentes, debullados por Faro de Vigo o pasado maio, os barcos estritamente galegos no Gran Sol son xa menos de 70 tras anos de reducións e agora, tamén de incertezas políticas e económicas.


Summary: O quentamento do mar inflúe nas rutas migratorias das especies.

A dúas semanas de que comece o cumio do clima número 27, que terá lugar entre o 6 e o 18 de novembro en Sharm el Sheij (Exipto), e na conmemoración do Día Internacional contra o Cambio Climático, Nós Diario conversa co doutor da Universidade de Santiago (USC) Dominic Royé e co presidente de Adega, Roi Cuba, para coñecer as consecuencias climatolóxicas no país. Transición enerxética: menos consumo e máis renovábeis No Estado español a temperatura ascendeu máis de 1,7 graos desde a época preindustrial, e só nos últimos 60 anos experimentou unha suba de 1,3 graos, advirte o experto ambientalista, investigador na USC e doutor en Bioclimatoloxía Dominic Royé. Explica a Nós Diario que o hemisferio norte estase a quentar moi rápido e que esa suba das temperaturas é un dos principais problemas do cambio climático. Nesta liña, o biólogo e presidente da asociación ecoloxista Adega, Roi Cuba, indica a este xornal que "o que máis nos preocupa é non cumprir co acordo de París", que marcaba como obxectivo o mantemento do aumento da temperatura por debaixo dos 2 graos. Deforestación, comercio ilegal e cambio climático alentan a alza das zoonoses A partir dese límite "desencadearíase unha retroalimentación negativa que afectaría moitas especies, ecosistemas e mesmo ao modo de vida dos seres humanos", alerta Cuba. O exceso de calor deste verán foi un exemplo de como o cambio climático pode afectar o benestar das persoas; "a saúde do ecosistema tamén está relacionada coa nosa propia saúde", indica Dominic Royé. Quentamento do mar Na Galiza, a suba de temperaturas evidénciase no cambio do clima, que pasou de ser atlántico a presentar unhas características máis mediterráneas, segundo sostén Cuba. Isto afecta en gran medida os océanos, que tamén se volven máis cálidos. "O aumento do CO2 na atmosfera implica que o mar funcione como amortecedor" e que, consecuentemente, "cambie a súa composición química", explica Cuba, quen engade que "a acumulación das altas temperaturas no océano é o efecto do cambio climático máis irreversíbel". A liña da costa galega retrocederá tres metros e a auga doce reducirase en 14% Pola súa parte, Royé sostén que o quentamento do mar provoca que "os espazos onde se moven certas especies cambien" e que inflúa nas súas rutas migratorias. Así, as especies funcionan como indicadoras da situación dos mares. Desde hai anos están a chegar ás costas galegas peixes de augas tropicais así como as aves que se alimentan deles e que os acompañan, como os mascatos. Paralelamente á aparición de novas especies, outras vense en risco de desaparecer. "Os cambios das condicións ambientais poden provocar que diversos microorganismos, como algunhas algas, se poidan perder", como as diatomeas, presentes nas costas galegas e en todos os océanos do mundo, explica Cuba. Estas algas "son as que realizan unha maior fotosíntese de todo o planeta, máis que toda a vexetación presente na terra", polo que a súa desaparición influiría nos ecosistemas e na cadea trófica. A 'pandemia' da contaminación causa o dobre de mortes que a Covid A suba da temperatura do mar tamén provoca un ascenso do seu nivel. "É unha cuestión moi complexa", sostén Royé, dado que provocaría "o aumento da erosión nas costas, a modificación das praias, a presenza de ondas de maior tamaño, etc.". O litoral galego conta con "zonas de costa de baixa altitude, como a Illa de Arousa, e preocúpanos que pasará con estas cidades", engade Cuba. Menos consumo de auga e máis alimentos de orixe local Ante a situación de crise climática, Royé sostén que cómpre tomar "medidas transversais" implicando "todos os sectores" para evitar as peores consecuencias. Reducir o consumo de auga, apostar por unha vida máis sostíbel ou potenciar os alimentos de orixe local, son algunhas das cuestións máis necesarias. Con todo, Cuba indica que "o actual sistema capitalista non é compatíbel" con estes cambios nin cunha vida sa.


Estes días asistimos á publicación na prestixiosa revista The Lancet dos resultados do ensaio clínico da vacina rusa Sputnik V. Causaron gran balbordo, xa que sitúan a vacina como unha das máis prometedoras do mundo. Colleunos por sorpresa. Aquí trataremos de analizar por que este evento resultou tan inesperado no mundo occidental. Peculiaridades da ciencia rusa A ciencia actual rusa é herdeira da soviética e posúe características peculiares. Na Unión Soviética, a ciencia era unha das actividades máis prestixiosas. Os científicos estaban na parte máis alta da pirámide social, eran moi respectados, posuían certos privilexios comparados con outras profesións e caracterizábanse pola súa gran vocación e patriotismo. Como conta o historiador Nikolai Krementsov no seu imprescindíbel libro Stalinist Science, a ciencia soviética que se fraguou durante o estalinismo estaba moi enfocada cara a cuestións prácticas e funcionaba como unha ferramenta en mans do Estado, con grandes centros e institutos moi xerarquizados, financiados e xestionados directamente polo Goberno e controlados polo Partido Comunista. Neste ambiente, os científicos non necesitaban preocuparse por burocracias nin por publicar os seus resultados en revistas internacionais. Deste modo, o país tiña unha elite intelectual formada polos mellores cerebros. Eran persoas que dedicaban todos os seus esforzos a construír modelos, obter resultados e, na esfera biomédica, a curar enfermidades. Publicar era secundario. Aínda que moito disto cambiou desde que se disolveu a Unión Soviética, é lóxico que queden inercias e contrastes coa ciencia do resto do mundo. Onde se desenvolveu a vacina? O Instituto Gamaleya de Investigación en Epidemioloxía e Microbioloxía, onde se desenvolveu a vacina Sputnik V, fundouse de modo privado en 1891 e foi nacionalizado en 1919. A data da fundación -é un dos centros de investigación máis antigos de Rusia- mostra a gran tradición da epidemioloxía e a microbioloxía rusas. Actualmente trátase da institución máis importante do país no ámbito da epidemioloxía e conta cunha sede en Moscova e nove centros asociados. Del depende o Departamento de Enfermidades Infecciosas da Primeira Universidade Médica Estatal de Moscova, a máis antiga e importante escola de medicina do país. O Instituto Gamaleya produciu xa varias vacinas. Destacan unha contra o Ébola e outra contra o MERS, mais non se chegaron a publicar en prensa internacional. A razón -á parte, quizais, da inercia da época soviética, en que non se publicaba tanto- foi que as dúas epidemias acabaron bruscamente. Pero os científicos rusos acumularon importante experiencia que agora lles resultou moi útil. En que consiste a vacina Sputnik V? Trátase dunha vacina baseada nun adenovirus, un tipo de virus que xa se utiliza en terapia xénica e outras vacinas e que adoita producir infeccións leves como o arrefriado común. O material xenético deste adenovirus manipúlase para que non cause infección e para incluír a información dunha das proteínas do virus contra o que queremos protexer coa vacina. Ao introducirse este adenovirus modificado nas células, estas producen a proteína "extra", neste caso a proteína S de SARS-CoV-2. O sistema inmune da persoa que foi vacinada recoñece esa proteína como estraña e lémbraa. De esa persoa infectarse co SARS-CoV-2, o sistema inmune destruirá os virus, impedindo o desenvolvemento da enfermidade.O problema é que o noso sistema inmune tamén desenvolve anticorpos contra os propios adenovirus, polo que se adoita administrar só unha dose e a eficacia diminúe. Xa sabemos que unha segunda dose reforza a resposta inmune. Deste tipo, "monodoses", é a vacina de Johnson & Johnson que será aprobada proximamente. Para desenvolver a vacina de AstraZeneca, aos investigadores da Universidade de Oxford ocorréuselles utilizar un adenovirus de chimpancé co fin de que o corpo humano non ataque o adenovirus. Por iso, desta vacina si se poñen dúas doses. Pois ben, os investigadores do Instituto Gamaleya tiveron unha idea distinta para poder administrar dúas doses da vacina: utilizar dous tipos distintos de adenovirus humanos, un para cada dose. O traballo é dobre, pero pódense administrar dúas doses e, ademais, o adenovirus vai funcionar mellor ao ser humano e non de chimpancé. E, como ocorreu, a eficacia resulta moi alta, superior a calquera das outras vacinas de adenovirus que temos até o momento. A razón da desconfianza Entón, por que desconfiamos todos até o de agora da vacina rusa? Simplemente, porque nos faltaba información. Só ao publicárense os datos da fase III dos ensaios clínicos tivemos toda a información na nosa man. Esa información, accesíbel para a súa revisión e discusión, marca o disparo de saída para solicitar a autorización dos organismos reguladores e comezar a campaña de vacinación. Con todo, en Rusia e noutros países están xa desde hai meses administrando a vacina Sputnik V. Por iso precisamente en Occidente desconfiábase: como vacinar sen saber se a vacina é segura e eficaz? E, ademais, descoñecíamos que en Rusia se desenvolveron anteriormente vacinas de características similares contra o Ébola e o MERS. Como xa alertábamos nun artigo anterior, parece ser que pecamos de suspicacia e que o problema coa vacina rusa era falta de información, e non algún fallo intrínseco da vacina. O xustificado escepticismo sae pola porta se a boa ciencia entra pola xanela. Este episodio, sen dúbida, servirá para devolver o respecto cara a unha ciencia que no seu momento serviu de exemplo ao mundo coa carreira espacial, e que vai camiño de recuperar o seu prestixio internacional con esta vacina de nome tan apropiado para a ocasión. Este artigo foi publicado orixinalmente en The Conversation ES.


Summary: O ex-alcalde e tres antigos responsables de Urbanismo e Rehabilitación foran condenados polas sucesivas prórrogas de contratos de tres arquitectos, unha aparelladora e un asesor xurídico. A Audiencia constata que os acusados puideron "incorrer nunha irregularidade e mesmo nunha ilegalidade administrativa", pero non nun delito

En febreiro de 2018 o xulgado do penal número 2 de Ourense condenou o ex-alcalde da cidade Francisco Rodríguez (PSdeG), aos ex-edís de Urbanismo e Rehabilitación, Áurea Soto (PSdeG) e Fernando Varela (BNG) e ao ex-director xeral de Rehabilitación, Xosé Carballido (BNG), a sete anos de inhabilitación polo coñecido como caso das asistencias técnicas. A Audiencia Provincial vén de revogar a sentenza e absólveos.O ex-alcalde e tres antigos responsables de Urbanismo e Rehabilitación foran condenados polas sucesivas prórrogas de contratos de tres arquitectos, unha aparelladora e un asesor xurídicoA instrución xudicial partira dunha denuncia de senllos representantes dos sindicatos CIG e USO polas contratacións de tres arquitectos, unha aparelladora e un asesor xurídico do Concello pola vía da asistencia técnica mediante un contrato menor e sucesivas prórrogas mensuais. O goberno local prorrogou os contratos levantando os reparos da intervención de 2008 a 2013 e, cando os seus servizos remataron, acabaran demandando ao Concello, condenado a readmitilos -opción que elixiu- ou indemnizalos.A sentenza divulgada este 25 de outubro modifica os feitos probados da sentenza condenatoria, introducindo matices que conducen á absolución. Así, por exemplo, matiza que as decisións do goberno local a respecto das prórrogas irregulares dos contratos se basearon en informes de técnicos municipais que "sinalaban a necesidade de continuar coas asistencias técnicas por necesidades do servizo" sen "ningún pronunciamento" sobre as irregularidades que si apuntara a intervención municipal.A Audiencia constata que os acusados puideron "incorrer nunha irregularidade e mesmo nunha ilegalidade administrativa", pero non nun delito Cabe, daquela, "cando menos cuestionar que os acusados actuasen sabendo da comisión dunha manifesta ilegalidade", di a sentenza, que acto seguido se detén máis nesta tese e, aludindo a abondosa xurisprudencia, advirte da necesidade de que a conduta encaixe con exactitude no tipo penal da prevaricación para condenar. "Se ben é certo que a actuación dos acusados contraveu a normativa" -non é posible concatenar contratos deste tipo para persoal municipal- e puideron "incorrer nunha irregularidade e mesmo ilegalidade administrativa" por "contravir os límites contemplados para os contratos menores", isto non ten por que merecer "reproche penal".A sentenza advirte de que "non tería sentido" a "sistemática criminalización de actos administrativos "non adecuados a dereitos" e agrega que neste caso existía "interese público en manter os contratos"Así, advirte a sentenza da Sala, a xurisprudencia ao repecto "reitera" que "non é dabondo que unha resolución administrativa sexa contraria a dereito para que a súa emisión constitúa un delito de prevaricación". Ese "control de legalidade" tería que situarse "na xurisdicción contencioso-administrativa", porque "non tería sentido" unha "sistemática criminalización dos actos administrativos que non fosen adecuados a dereito", como neste caso. Só haberá delito cando exista unha ilegalidade "evidente, patente, flagrante e clamorosa" e neste caso "non resultou patente que a conduta dos acusados fose produto da arbitrariedade".Neste sentido, os maxistrados engaden á súa argumentación para absolver os antigos dirixentes socialistas e nacionalistas un elemento máis. Alén de que a "mera pasividade" para non poñeren fin a estas asistencias técnicas non torne necesariamente en delito, a Audiencia considera ademais que o mantemento dos contratos en cuestión "resultaría xustificada pola situación do Concello". Existía, destaca, "interese público en manter os contratos e evitar o risco de perder subvencións" e ademais, puxéranse en marcha "actuacións para solventar a problemática". Nada disto, conclúe a sentenza, encaixa no tipo penal da prevaricación.


Summary: O líder socialista prometeu "total transparencia" e as "aclaracións que sexan precisas" no Comité Nacional. Asemade, subliñou o seu "compromiso de ser coherente poñendo ao proxecto socialista por riba de todo se así chegara a ser necesario". Aproveitou tamén para mandar unha mensaxe ás críticas larvadas dentro do seu partido ante a súa situación.

O secretario xeral do PSdeG, José Ramón Gómez Besteiro rendeu contas diante dos militantes socialistas no Comité Nacional celebrado en Santiago. Besteiro prometeu "total transparencia" e as "aclaracións que sexan precisas" tras a súa imputación o pasado tres de xullo polos delitos de tráfico de influenzas, suborno, prevaricación e contra a ordenación do territorio. Asemande, Besteiro subliñou o seu "compromiso de ser coherente poñendo ao proxecto socialista por riba de todo se así chegara a ser necesario". O socialista presentouse como unha "persoa honrada que non ten nada que ocultar" e asegurou no comité que a súa imputación non vai ser unha eiva para os obxectivos do PSdeG. "O proxecto colectivo do partido socialista para acadar o cambio en Galicia ten que estar por riba de todas as cousas, tamén de situacións persoais", sentenciou. "O proxecto colectivo do partido socialista para acadar o cambio en Galicia ten que estar por riba de todas as cousas, tamén de situacións persoais" Besteiro fixo referencia aos "momentos difíciles" que supuxeron os últimos acontecementos para o PSOE, tanto a súa imputación como a inesperada perda da Deputación de Lugo e subliñou que nos próximos meses poden sucederse "situacións complexas", e matizou que "neses momentos o partido debe mostrarse forte e unido". O obxectivo, recalcou, debe ser "derrotar á dereita e alcanza o Goberno de Galicia". O líder dos socialistas non desaproveitou a oportunidade para mandar unha mensaxe aos críticos internos que non ven con bos ollos que continúe no cargo tras a imputación . "Non podemos caer nos erros doutros tempos", sentenciou e recalcou que "cómpre ter a cabeza fría e non poñer freo ao que estamos construíndo". "Cómpre ter a cabeza fría e non poñer freo ao que estamos construíndo" O secretario xeral fixo un aceno ao ex alcalde de Lugo, López Orozco, ao afirmar que, algúns cargos socialistas, a pesares de ser "imputados nun proceso xudicial foron logo elixidos pola cidadanía e posteriormente exonerados de toda sospeita pero quedaron danados na súa honra e imaxe pública". Avaliación electoral e críticas ao PP Sobre as pasadas eleccións municipais, Besteiro dixo que había motivo para a celebración pero tamén para a autocrítica. Porén, a súa mensaxe foi positiva ao falar dunha "dereita que se derrubou como nunca en Galicia e dun PSdeG que continúa a gañar espazo". O socialista quixo "deixar moi claro" que a súa é "a única forza do Parlamento galego que recupera porcentaxe de voto de xeito ininterrompido dende as autonómicas de 2012". No lado contrario, Besteiro destacou o "grave prexuízo" que supuxo a perda da Deputación de Lugo. Besteiro salientou que é unha prioridade a "recuperación da institución máis pronto que tarde para volver plasmar o voto que expresaron os cidadáns, cos mellores resultados dos socialistas na provincia de Lugo". "O PSdeG é a única forza do Parlamento galego que recupera porcentaxe de voto de xeito ininterrompido dende as autonómicas de 2012" Noutra orde de cousas afeoulle ao líder do PP, Alberto Núñez Feijóo que "non espera que nada bo lle pase aos galegos, tan só agarda que algo malo lle ocorra ao secretario xeral do PSdeG". Ao fío disto engadiu que o "proxecto colectivo dos socialistas pesa moito máis" que as ganas que ten o PP de que "á oposición lle aparezan atrancos no camiño".


Summary: A gañadora será unha empresa que destaque polo uso normalizado do galego. A Mesa pola Normalización Lingüística convoca a segunda edición do Premio Abertos ao Galego.

A iniciativa xorde, segundo a MNL, da necesidade de lle dar visibilidade social ás empresas que se comprometen nun uso normalizado da nosa lingua alén de animar ao mundo empesarial a se sumar ao emprego do galego nas súas acividades. Calquera empresa ou particular poderá enviar propostas até o día 31 de outubro á sede da Mesa ou por correo electrónico (abertosaogalego@amesanl.org) que deberán levar o nome e datos de contacto da empresa ademais dunha explicación da candidatura con especial mención ao seu uso do galego. Na busca dunha maior participación social, quen remita candidaturas no prazo entrarán no sorteo dun lote de produtos de empresas adscritas a Abertos ao Galego. A primeira edición do premio recoñeceu á rede social Tuenti pola súa versión en galego. Abertos ao Galego é o certificado que a Mesa outorga a empresas, comercios, asociación e entidades que se mostran na súa actividade diaria un compromiso coa normalización do galego. Ademais das candidaturas que se presenten por membros do xurado, particulares ou asociacións, as empresas ou entidades adheridas a Abertos ao Galego son tamén candidatas ao premio.


Summary: A xuntanza serviu para debater e definir novas liñas de traballo.

A Asociación Galega de Viticultura (AGV) realizou esta fin de semana en Ribadavia a súa Asemblea Xeral, na sede do Consello Regulador da Denominación de Orixe do Ribeiro. Un encontro no que estiveron presentes representantes dos diferentes territorios vitícolas da Galiza e no que se analizou, a situación do sector, tanto no seu conxunto como de cada zona vitivinícola en particular. "A actual situación do sector está claramente marcada pola crise sanitaria provocada pola pandemia da Covid-19, cos descensos das vendas tanto no mercado interno como no exterior", indican desde a AGV. Con todo, acrecentan, a Asemblea Xeral tamén centrou o debate nos pasos que se deben dar a curto prazo, "e que serán cruciais para a recuperación do sector e para sentar as bases do futuro do viño galego". A captación de fondos Next Generation enténdese por parte dos viticultores e viticultoras como unha oportunidade "fundamental" para pór en marcha proxectos e iniciativas transformadoras que lle dean un pulo a nivel tecnolóxico e formativo ao sector. Na apertura da sesión estivo presente Manuel Casares, presidente da DO Ribeiro, "a Denominación de Orixe con máis tradición", e que explicou que este sector está nuns momentos moi difíciles, "estase xogando o seu futuro". Roberto Rivas, Presidente da AGV subliñou a idea de manter a exixencia á Consellaría do Medio Rural para que "traballe polos intereses de todo o sector tendo presentes todos os territorios vitícolas e todos os axentes involucrados na produción e elaboración, e que deixe de facer políticas para a galería e para as grandes multinacionais". Rivas tamén recalcou a importancia que terá unha boa e acertada xestión dos fondos Next Generation para o futuro do sector e sinalou que "o futuro do viño galego ten que pasar necesariamente por conseguir ligalo aos conceptos de calidade e de tradición".


Summary: A situación da hostalaría galega, lonxe de solucionarse, é cada día máis preocupante. A Xunta reúnese cunha parte do sector mentres as críticas á súa xestión, e á doutras administracións, aumentan. Sete membros de Hoempo iniciaron unha marcha a pé a Madrid denunciando a súa problemática.

A hostalaría segue indignada polas medidas que están a tomar os Gobernos español e galego en relación ao seu sector. Denuncian falta de solucións a unha situación que consideran crítica. Un dos epicentros deste malestar estivo en Pontevedra no día de hoxe, onde tivo lugar un encontro entre unha parte da representación deste sector co vicepresidente primeiro da Xunta, Alfonso Rueda, e co conselleiro de Sanidade, Julio García Comesaña. Algunhas entidades, como Hostalaría Compostela, aseguran que non recibiron ningún convite para este encontro ao que tampouco asistiu a propia asociación de Hostaleiras e Hostaleiros de Pontevedra, Poio e Marín (Hoempo). "Non hai ningún acordo co sector, reúnense só coas entidades que lles interesa", denuncia o voceiro de Hostalaría Compostela, Lois Lopes. "Pódense reunir con quen queian, mais non poden dicir que é coa representación de todo o sector", indica a Nós Diario. Desde o lugar da xuntanza en Pontevedra, o edificio administrativo da Xunta, en Campolongo, partiu unha manifestación convocada por Hoempo. A súa secretaria, Helena Vitoria, explicaba que desde o Goberno galego "non se nos dan solucións, só pon parches". Denuncia en declaracións a Nós Diario que as axudas que puxo en marcha o presidente da Xunta, Alberto Núñez Feixoo, "teñen letra pequena e volta de folla". Destaca como exemplo as cantidades que figuran nas súas bases. "Como se pode soster unha empresa cunha axuda de 4.000 euros cando os gastos mensuais son de 24.000 euros ao mes?", pregúntase. Por este motivo é directa ao sentenciar que "o único que nos pode sacar da merda é o rescate do sector". Explica que poucas persoas da hostalaría pediron estas axudas por quedar fóra delas e das que as pediron non coñece ningunha que as recibira. Críticas ao comité e indemnizacións Desde Hoempo afirman que non comparten os criterios que emprega a Xunta en relación ao trato que se lle dá a bares, cafetarías, restaurantes e pubs. "Estou segura de que non hai ningún hostaleiro nese comité", afirma Vitoria, "creo que non consideran que a economía tamén é saúde", engade. A sensación que teñen nesta asociación é que "nos afunden cuns criterios que non son técnicos" e remiten a un estudo do Ministerio de Sanidade publicado no mes de outubro "no que se dicía que a hostalaría non contaxia, e unha proba diso é que logo do noso fechamento a curva non se dobregou". Polo seu lado, a Asociación Provincial de Empresarios de Hostalaría de Lugo sumouse ás críticas do sector unha vez constatado que os ingresos destes días de apertura foron moi baixos. Cheché Real, o seu presidente, insistiu en reclamar "indemnizacións" e "non rescates" aos gobernos polo fechamento decretado durante un mes. As razóns que incidiron para que isto acontecera, segundo explica, foron "as porcentaxes coas que poden abrir", que son de 30% no interior e 50% en terrazas. Compostela aproba as bases de axudas O concello de Santiago, polo seu lado, aprobou no día de hoxe as bases que regularán a convocatoria de axudas directas á hostalaría, ao comercio e ao sector cultural. O importe da primeira axuda será de 1,6 millóns de euros para financiar o gasto corrente de negocios de hostalaría e restauración. As cantidades serán dun mínimo de 1.000 euros e un máximo de 3.000 para o ocio nocturno. O resto de negocios terán un tope máximo de 2.500 euros. Desde a asociación Hostalaría Compostela agardan "que as poidan alcanzar todos os solicitantes e, de non ser así, o alcalde comprometeuse a revisalo para outras posíbeis convocatorias". Non obstante, cren que "estas axudas non son suficientes pero supón un alivio". Lois Lopes indica que "as axudas non son unha solución, só serven para ir tirando" polo que cre que o mellor sería "marcar unhas pautas necesarias para manter un equilibrio entre o traballo e a saúde". En todo caso, salienta que son moito máis xenerosas que as do Goberno galego, "que destina 19 millóns de euros para toda a hostalaría da Galiza".


Summary: Aharmónica que racha o silencio interferido, ese gran analóxico da fita, é o ruído das verdades que agocha a superficie do sistema.

Sobre iso se ergue sé [mente de vencer], traendo o canto do pobo á leira en troques dos campos de algodón. Ou iso pensei a primeira vez que o escoitei, insomne de madrugada, en primicia. Por erros do bandcamp, publicouse horas antes do que estaba previsto. E eu, direi algún día, estaba alí para ouvilo. sé [mente de vencer] / O'Leo de Matamá / Autoeditado / 2019 / Dez pezas /10 euros A fita remeda as casetes, co corte dixital en dúas faixas, dúas faces, cada unha coas súas cinco cancións. Unha escolla que non é resultado do degoiro nostálxico, senón manifestación radical do espírito máis punk do "do it yourself" que intuímos no Leo. Porén, desta volta non asina Arremecághona, ou a versión pop do En-Riquinho, senón O'Leo de Matamá, o último dos alter ego de Leonardo Enrique Fernández Campos. Mais faino só para renegar da autoría colectiva, colocando a súa voz ao servizo do común, porque a música é do pobo. En formato monobanda (harmónica, asubío, guitarra de 1/2, bombo, pandeireta e até splash), o Leo fai seus himnos revolucionarios como o "Terra Ciao" –con esa ineludíbel reminiscencia final ao "cha-cha-chaaa" de Radio Océano–, nunha adaptación do "Bella Ciao" que recupera a esencia dun dos últimos furtos da cultura de masas. Ateigado de referencias que son parte da nosa historia, desde o piñeirismo ao "camarada xabarín", é un traballo no que sobresae unha imperecedoira rebeldía que se declara tanto máis real nas súas propias sombras, que desgarra coa sinceridade dos grises. Así canta: "sen o nó do non / sen iso do si / non somos se non / o sino, non si?". E é que sé [mente de vencer] sobrevive na fronteira dos sentidos dobres ou mesmo triplos, nun xogo constante coas palabras que se manifesta desde o propio título. A linguaxe, esa materia prima que o autor domina á perfección, outorga un protagonismo arrebatador á oralidade, que foxe do normativismo, orgullosa da súa musicalidade dialectal. Levedado no arrouto do folk, "O paseo" convoca o calafrío nunha versión totalmente estarrecedora, coa voz riscada ao entoar "Aluméame, luíña". É a voz do guerrilleiro perpetuo, a que trae ao galego o "partisan" de Cohen máis frenético. Que deixa o canto á insurxencia que tamén foi nosa: "eu nunca vin un pobo en pé / se non cando berrase nunca máis". É esa a canción protesta, de sabores sempre múltiplos e agridoces, das revolucións contadas desde a honestidade nun relato imprescindíbel do presente que demostra, no ronsel das grandes, esas que o acompañan na música como sentir colectivo, que abondan tres acordes. E no pouso, a idea de sermos tecidos cos retallos das que foron antes ca nós, e das que han vir despois.


Os movementos das últimas semanas da dirección de Ferroglobe fai que os traballadores do grupo desconfíen dunha posible venda, a Ferrovial, das fábricas de ferroaliaxes e das centrais hidroeléctricas, para realugar a explotación das fábricas á propia empresa. Un proceso que non sería outra cousa que unha segregación encuberta (rexeitada pola propia Xunta), que acabaría provocando ao peche das fábricas, pois todo o mundo recoñece que as fábricas son rendibles gracias ás centrais. Nesa situación, a mobilización entre os sindicatos continúa, e esta mesma tarde traballadores/as de Ferroatlántica concentráronse diante da fábrica de Brens contra "os especuladores" da enerxía e na defensa do futuro industrial da comarca. A protesta, convocada polo comité, chega logo dos últimos movementos que se están a detectar no complexo industrial e nas centrais, até onde se trasladou persoal de Ferrovial hai unhas semanas para recompilar información. Esta visita dunha empresa que xa anunciou publicamente o seu interese por adquirir os saltos de auga, confirma que o Grupo Villar Mir teima na venta da centrais e pretende consumar unha segregación encuberta, pois Ferrovial, sen relación co mundo das ferroaliaxes, só estaría interesada no negocio da produción eléctrica. O Comité esixe a Xunta que se manteña vixiante e que evite esa posible segregación encuberta, ao tempo que lamenta a desinformación que sofren os traballadores por parte dunha dirección que aínda tampouco executou o ERTE, e que mantén dous fornos parados. Novas do co conflito #Ferroatlántica 25-04-19: O Comité de Ferroatlántica denuncia que a empresa volve intentar a venda ilegal das Centrais Hidroeléctricas. 15-04-19: As mobilizacións volven a Ferroatlántica trala escisión das factorías do grupo. 01-04-19: Os traballadores de Ferroatlántica esperan unha posición moito máis firme da Xunta. 29-03-19: O desconcerto laboral cabrea aos traballadores de Ferroatlántica. 27-03-19: O Parlamento únese para defender aos traballadores de Ferroatlántica sen danar á empresa. 26-03-19: O mutismo de Ferroatlántica segue encendendo ao Comité. 13-03-19: O Comité de Ferroatlántica pídelle a López Madrid que veña a negociar o ERTE á Costa da Morte. 02-03-19: Concentración ás portas de Brens e reunión en Madrid. 28-02-19: Novas negociacións, concentracións e denuncias tensan aínda máis o conflito Ferroatlántica. 26-02-19: "Non asinamos o acordo pero conseguimos frear a versión máis dura do ERTE". 25-02-19: O Director Xeral de Industria recibirá ao Comité de Ferroatlántica. 22-02-19: A dirección de Ferroatlántica non só se nega a arrincar os fornos, senón que se formula ampliar o ERTE. 22-02-19: O Conselleiro confirma que se Ferroatlántica para outro forno rescatará a concesión das centrais. 20-02-19: A CIG esíxelle a Ferroatlántica a reactivación dos fornos para continuar negociando. 15-02-19: O Comité de Ferroatlántica comeza a unirse ante o perigo do ERE. Febreiro 2019: O ERTE de Ferroatlántica poderá afectar a máis do 50% dos traballadores costeiros. Febreiro 2019: Os traballadores de Ferroatlántica enfróntanse ao ERTE co Comité absolutamente quebrado. 06-02-19: Os grupos parlamentarios lembran a blindaxe dos postos de Ferroatlántica á concesión hidroeléctrica. 05-02-19: "O ERE de Ferroatlántica non se axusta á legalidade": 28-01-19: Ferroatlántica divide ao pleno de Cee. Xaneiro 19: En Marea esixe a Xunta que faga cumprir a concesión a Ferroatlántica. Xaneiro 19: A CIG mobilízase pola readmisión do traballador despedido por un comentario nas rrss. Xaneiro 19: O Concello de Cee compromete o seu apoio cos traballadores de Ferroatlántica: Xaneiro 19:O berro dos traballadores de Ferroatlántica tamén se escoitou na Coruña. Xaneiro 19: "O PSOE fai unha boa declaración de intencións a 6 meses vista pero en 15 días algún pode estar xa na rúa". Xaneiro 19: O BNG leva a pleno o peche dos fornos de Ferroatlántica. Xaneiro 19: En Marea critica o peche dos fornos dunha eternamente subvencionada Ferroatlántica. Xaneiro 19: "Fornos apagados, todos parados". Xaneiro 19: A parálise de dous fornos e a retirada de materias primas, avisos previos do ERE de Ferroatlántica. Decembro 18: A CIG salta ante o posible ERE temporal nas fábricas de Ferroatlántica. Decembro 18: Ferroatlántica despide un traballador que foi delegado sindical da CIG por un comentario nunha rede social. Outubro 18: A CIG reclama a anulación da votación na que se aprobou o Acordo Marco en Ferroatlántica. Xuño 18: O Comité de Ferroatlántica non saiu con boas sensacións da reunión coa Dirección. Maio 18: O Comité queima o Acordo Marco de Ferroatlántica. Decembro 17: Os traballadores de Ferroatlántica volven concentrarse contra o chamado "Acordo Marco". Decembro 17: Augas de Galicia confirma que as centrais e a fábrica de Brens son inseparables. Novembro 17: "A gran mentira" do Plan Industrial de Ferroatlántica: 16-02-17: O Parlamento galego esixe por unanimidade que non se autorice a venda de Ferroatlántica 03-11-16: A Xunta descarta un ERE en Ferroatlántica 11-10-16: O Comité de Ferroatlántica esixe a non segregación das actividades produtivas


Summary: Unha pancarta coa mensaxe "En defensa dos espazos liberados. A Insumisa resiste" abriu o paso á manifestación que este sábado percorreu as rúas da Coruña para protestar contra o despexo do centro social okupado A Insumisa.

O percorrido da marcha iniciouse no Obelisco contra as oito do serán. A presenza policial -furgonetas de axentes antidisturbios da Policía Nacional- foi moi elevada. A protesta rematou no campo da leña. De fondo, o desaloxo da antiga nave militar okupada ordenado polo concello a pasada semana que vén de provocar un sonoro desencontro entre a Marea Atlántica -que sostén o Goberno local- e boa parte dos movementos sociais críticos da cidade.


Summary: O Executivo central respóndelle ao PSOE que a agresión dun militar en Melilla contra unha muller que exercía a prostitución non é violencia de xénero porque non existía vínculo afectivo. Os movementos feministas alertan do silenciamento destes casos, que non adoitan figurar nas estatísticas oficiais.

O pasado novembro un membro do Exército español asasinaba en Melilla unha muller de 24 anos. Segundo transcendeu a través da Garda Civil a vítima exercía a prostitución e o home agrediuna ata provocarlle á morte tras manter unha relación sexual con ela. Tras a agresión a xefa da Unidade de Violencia de Xénero na cidade africana, María Dolores Valverde, difundía un comunicado no que, ademais de condenar a agresión, advertía de que non se trataba dun caso de violencia machista por tratarse dunha relación casual entre a vítima e o agresor. O Goberno central, do que depende, lonxe de desautorizar as súas consideracións vén de avalalas punto por punto. As declaracións de Valverde motivaron unha pregunta das deputadas socialistas Carmen Montón e Susana Ros, que instaron o gabinete de Mariano Rajoy a aclarar "por que considera o Goberno casual e non violenica de xénero" o asasinato desta muller. O pasado día 19 o Boletín Oficial das Cortes publicaba a resposta e nela o Executivo defendeu a mesma versión por non existir un vínculo afectivo previo do militar coa súa vítima. O Executivo xustifica a súa resposta en que non existía vínculo afectivo entre vítima e agresor "Independentemente da súa cualificación xurídica ou policial, o Goberno e os seus membros lamentan e condenan todos os actos de violencia que se exercen contra as mulleres, así como a perda de calquera vida humana", comeza o documento, no que cualifica este asasinato de "lamentable feito". A continuación a resposta apóiase na lei integral contra a violencia de xénero do ano 2004 para definila como "manifestación da discriminación, a situación de desigualdade e as relacións de poder entre os homes sobre as mulles", exercida "sobre estas por parte de quen sexan ou fosen os seus cónxuxes ou de quen estean ou estivesen ligados e elas por relacións similares de afectividade, aínda sen convivencia". Asasinatos silenciados nas estatísticas O silenciamento dos asasinatos de mulleres que exercen a prostitución foi advertido en numerosas ocasións polos movementos feministas. Así, por exemplo, o pasado ano unha investigación desenvolvida por Feminicidio.net explicaba que entre 2010 e 2012 se produciran, cando menos, 20 destas agresións con resultado de morte contra prostitutas no Estado español. Destas 20 mortes 17 foron considerados "feminicidios por prostitución", 14 a mans de clientes e 3 cometidos polas parellas destas mulleres. Só un destes casos, advertían daquela, fora recollido polas estatísticas oficiais de violencia machista. Entre 2010 e 2012 foron asasinadas 20 mulleres que exercían a prostitución no Estado español Nunha reportaxe elaborada polas xornalistas Ana Requena e Belén Picazo a coordinadora do informe, Graciela Atencio, chamaba daquela a atención sobre o feito de que "estes casos non están asumidos como un problema de violencia de xénero, como si sucede noutros países, sobre todo en América Latina". No caso español a prostitución está tan asumida "que non se cuestiona o seu consumo nin se ven estes casos dende a visión da violencia" e é común, ademais, que se produza un tratamento "amarelista" no caso de chegaren aos medios de comunicación. Esta tampouco é a primeira ocasión na que o Goberno central provoca a polémica pola súa definición dunha agresión machista. Nada máis chegar ao Ministerio de Sanidade a súa máxima responsable, Ana Mato, sementaba a polémica ao definir como "violencia no entorno familiar" o asasinato dunha muller de Almería a mans da súa parella. Daquela aquelas declaracións valéranlle un bo número de críticas.


Summary: A reprodución da gaita de fol dunha Cantiga de Santa María de Pablo Carpintero na categoría de tradicional e unha peza de xoiería de Lidia Nieves en contemporánea son as gañadoras do XI Certame de Artesanía Antonio Fraguas da área de Cultura da Deputación da Coruña.

Na modalidade de artesanía tradicional, a obra gañadora foi unha reprodución funcional da gaita de fol da Cantiga 350 das Cantigas de Santa María, presentada por Pablo Carpintero e elaborada mediante torneado con incrustracións en lacre e pau rosa. Pablo Carpintero ten na súa traxectoria un longo e sólido traballo de investigación e reprodución de instrumentos tradicionais galegos, en especial, sobre a gaita de fol. Forma parte do Proxecto Ronsel da Universidade de Vigo para a recuperación do Patrimonio Cultural Inmaterial de Galicia e é membro da Asociación de Gaiteiros Galegos ademais de promover distintas iniciativas de recuperación dos instrumentos musicais galegos. O xurado valorou o importante traballo investigación que precede á elaboración dunha gaita recuperada a través de referencias gráficas. Podemos ver como soa neste vídeo. Artesanía contemporánea En canto á categoría de artesanía contemporánea, o xurado decidiu escoller como gañadora a peza titulada "Xoguete", da autoría de Lidia Nieves Domínguez. A obra gañadora é un anel cunha parte circular plana e oscilante coa imaxe dun navío que evoca o xogo de colocar dúas pequenas bolas en dous buracos. O xurado valorou nesta peza de xoiería contemporánea, elaborada en técnica mixta, a combinación dun discurso orixinal cunha execución técnica moi ben realizada. Lidia Nieves Domínguez formouse en xoiería e é licenciada en Belas Artes e dedícase profesionalmente ao deseño e elaboración de xoias ademais de dar clases de artes a nenos e nenas.