Summary: As portaxes da Autoestada do Atlántico alimentan unha cadea empresarial que remata nas Bermudas e noutros territorios coa consideración de paraíso fiscal. Se sae adiante a venta da matriz de Audasa, a proporción do beneficio que acaba nestes países opacos ao fisco pode medrar HEMEROTECA | As peaxes galegas son o 60% do negocio do grupo empresarial propietario da AP-9

HEMEROTECA | As peaxes galegas son o 60% do negocio do grupo empresarial propietario da AP-9 O principal accionista de Itínere, propietario de Autopistas del Atlántico (Audasa) é Corsair Capital (38%). Este fondo explota unha ampla rede de filiais en paraísos fiscais, segundo a documentación dos rexistros mercantís públicos de varios Estados. Así, nas Bermudas mantén activa polo menos a sociedade J.P. Morgan Corsair II Capital Partners Bermuda LTD. J.P. Morgan é un dos maiores bancos do mundo e nel foi directivo o fundador de Corsair Capital, o banqueiro Nicholas Biddle Paumgarten. Paumgarten foi director de Catlin Group Limited, unha das maiores aseguradoras do mundo, tamén con base nas Bermudas, de acordo aos Paradise Papers, a masiva filtración de documentos roubados ao despacho de avogados das Bermudas Appleby. Ademais, no seu país de orixe, Estados Unidos, Corsair opera unha enorme rede de sociedades en Delaware, estado que é considerado internacionalmente un paraíso fiscal. En Delaware non se pagan impostos sobre os beneficios proporcionados por activos que non están alí, por poñer un exemplo, polos réditos que produzan as accións de Audasa. Tal vantaxe provocou unha avalancha de empresas, máis dun millón rexistradas nun Estado de menos dun millón de habitantes. Hai 285.000 compañías cun único enderezo postal. En Delaware, Corsair Capital mantén activas 8 filiais co seu nome. A propia familia Paumgarten mantén unha sociedade unha sociedade patrimonial aló. En Delaware non se pagan impostos sobre os beneficios proporcionados por activos que non están alí; por exemplo, polos réditos que produzan as accións de Audasa. Agora mesmo os estadounidenses están loitando para que os outros tres grandes accionistas non forcen a venda de Itínere. Sacyr (15%), KutxaBank (16,2%) e Abanca (23,8%) instaron unha arbitraxe na Cámara de Comercio de Madrid para sacala adiante. Corsair, apoiado por Liberbank (5,8%), non queren que os outros entreguen Itínere a unha alianza de Globalvia e o fondo australiano Macquarie. A oferta firme desta alianza polo 100% do grupo -que xestiona a AP9 e outras cinco autopistas no Norte do Estado- é de 1.000 millóns, máis asumir os case 3.000 millóns de débedas. Corsair asegura que non ten problema que os outros vendan a accionistas minoritarios españois, pero que el non vai vender a unha alianza de Globalvía -que xestiona outras cinco autopistas no Estado, incluídas tres radiais de Madrid e a que une Santiago e Lalín- e outro fondo de investimento competidor. Os beneficios da AP-9 seguirán marchando fóra de Galicia e cando menos unha parte acabarán agochados en paraísos fiscais Está previsto que o árbitro da Cámara de Comercio decida entre abril e maio deste ano. Daquela a AP-9 pode cambiar de mans. En todo caso, venda ou non Abanca as súas accións, os beneficios da AP-9 seguirán marchando fóra de Galicia. Polo menos unha parte, acabarán agochados en paraísos fiscais e non só por responsabilidade dos norteamericanos. Macquarie, o fondo de investimento australiano que financiaría a operación de Globalvía, tamén posúe unha gran rede de filiais en paraísos fiscais. Cando menos catro sociedades activas nas Bermudas, Illa de Man e Illas Mauricio (e dúas xa disoltas), segundo os Paradise Papers. Tamén corporacións españolas Trabúcase quen pense que camuflar os beneficios en países con ínfimo ou nulo imposto de sociedades é algo propio só de grandes fondos internacionais de investimento. As corporacións españolas tamén andan niso. Por exemplo, segundo o último informe del Observatorio de Responsabilidad Corporativa (ORC) , a constructora Sacyr (15% de Itínere) mantén filiais "nos siguientes países considerados nichos fiscais segundo a organización Tax Justice Network360 e o Parlamento Europeo": Delaware, Xibraltar, Irlanda, Omán e Panamá. Ningunha destas prácticas son, en principio, ilegais; pero demostran como grandes empresas explotan trucos fiscais para levar os beneficios onde non se tribuna ou se tributa moi pouco O Observatorio, que se dedica a espir a estrutura fiscal dos grandes do IBEX35, engade que entre estas "15 sociedades ubicadas en paraísos ou nichos fiscais considérase que existe un grupo de 7 empresas que ofrecen dúbidas en canto á súa actividade teña que ver coa operativa do negocio". Noutras palabras, que non están para traballar na construción, senón para que o grupo pague os menos impostos posibles. Ningunha das prácticas aquí relatadas son, en principio, ilegais. Demostran iso si como, mentres a cidadanía non pode esquivar taxas como as polémicas peaxes da AP-9, as grandes empresas explotan trucos fiscais para levar os beneficios a lugares nos que non se tributa, se tributa moi pouco ou non hai sequera porque os verdadeiros donos do capital. Empresas que ademais neste caso fan fortuna explotando infraestruturas públicas.


Summary: A folga do estudantado da USC fica desconvocada após chegar a un acordo co decanato onde se recollen as súas reivindicacións.

A folga iniciada a pasada terza feira 5 de novembro polo alumando de Medicina da Universidade de Santiago de Compostela foi desconvocada tras alcanzar un acordo co decanato da facultade no que se recollen a totalidade das demandas do movemento estudantil. Após unha longa reunión que superou as oito horas, estudantes e dirección da Facultade de Medicina selaron un documento onde, segundo sinalan fontes do alumnado mobilizado, están recollidas todas as peticións que motivaron a convocatoria de folga desenvolvida ao longo da última semana. Inclúese a redistribución de créditos entre as materias en función da súa extensión e axuste de horas segundo a carga de créditos As melloras conseguidas baséanse nun cambio nos criterios de avaliación, unha redución da presencialidade, descentralización das prácticas no centro de saúde que se realizan no quinto curso, modificación do plan de estudos e fin ás "vexacións" por parte o profesorado e que o alumnado denunciara. Así mesmo, inclúese a redistribución de créditos entre as materias en función da súa extensión e axuste de horas segundo a carga de créditos. Tamén se avoga por unha axilización nas convalidacións para obter respostas con maior brevidade, así como a creación de criterios para próximos cursos. Dereito para ser avaliado en galego O acordo, composto por 35 puntos, tamén recolle outras reclamacións como un control do absentismo do profesorado, clarificacións en sistemas de corrección, a consulta das datas de exames, que poderán convocarse en sábado, a prohibición de horas de clase extra fóra do horario oficial e o dereito para ser avaliado en galego. Nun comunicado, a USC expresa o seu apoio "de forma incondicional" ao acordo alcanzado e avanza que, ao longo da próxima semana, manteranse contactos coas asembleas organizadas en diferentes facultades da universidade, como Maxisterio, Bioloxía ou Comunicación.


Summary: O prezo medio da electricidade no mercado almacenista subirá esta segunda feira en 16,76% e marcará o seu rexistro máis caro da historia.

O prezo medio da electricidade no mercado almacenista subirá esta segunda feira en 16,76% e marcará o seu rexistro máis caro da historia, unha media de 442 euros/MWh, ao abeiro do aumento no prezo do gas natural polo impacto da guerra en Ucraína. En concreto, o prezo medio do ' pool' para esta segunda feira será de 442,54 euros/ MWh, co que superará o anterior máximo histórico de 383,67 euros/ MWh que marcou o pasado 23 de decembro. Ademais, o prezo desta segunda feira é uns 63 euros máis caro que o marcado o domingo, de 379,03 euros/MWh, segundo datos publicados polo Operador do Mercado Ibérico de Enerxía (OMIE) recollidos por Europa Press. Por tramos horarios, o prezo máximo da luz para este domingo deuse entre as 19 horas e as 20, con 500 euros/MWh, mentres que o mínimo, de 379,02 euros/ MWh, rexistrarase entre as 23 e as 00 horas. Os prezos do pool' repercuten directamente na tarifa regulada -o denominado PVPC-, á que están acollidos case 11 millóns de consumidores no Estado, e serven de referencia para os outros 17 millóns que teñen contratado a súa subministración no mercado libre. Estes altos niveis no prezo da luz prodúcense por mor da escalada no prezo do gas natural como consecuencia da invasión de Rusia en Ucraína. Así, os contratos de futuros do gas natural negociados na plataforma holandesa TTF cotizaban esta sexta feira a 187,59 euros/MWh. En comparación con hai xusto un ano, o prezo do ' pool' para esta segunda feira será 840% superior aos 27,73 euros/ MWh do 7 de marzo de 2021. O recibo eléctrico dun usuario medio coa tarifa regulada atinxiu no mes de febreiro os 131,29 euros, 111,5% por riba dos 62,08 euros do mesmo mes do ano pasado.


Summary: Os tres xornalistas secuestrados en Siria foron recoñecidos polo "difícil labor de informar" en conflitos como o sirio. O galardón ten mención especial a Ricardo García Vilanova por exercer como freelance sen a cobertura dun gran medio.

Os xornalistas Ricardo García Vilanova, Javier Espinosa e Marc Marginedas, secuestrados en Siria e recentemente liberados, veñen de ser galardonados coa X edición do Premio José Couso de Liberdade de Prensa, convocado polo Colexio Profesional de Xornalistas de Galicia, o Club de Prensa de Ferrol e a Obra Social La Caixa. Os tres premiados, cuxa candidatura conxunta foi a máis votada entre outras catro, foron premiados en recoñecemento "ao seu traballo e ao difícil labor de informar netes momentos en Siria". O galardón conta cunha maneción especial a Ricardo García Vilanova, polo seu traballo como reporteiro freelance "sen ter a cobertura dun gran medio detrás". Precisamente, Xosé Manuel Pereiro, decano do Colexio do Xornalistas, destacou que o recoñecemento a estes tres xornalistas ten se cadra máis que ver co mérito de traballar "nunhas condicións cada vez máis precarias" nas que realizan o seu labor, máis aló dos dramáticos secuestros que sufriron. "O noso tan só foi un accidente de traballo", di Marc Marginedas respecto do secuestro que sufriron "O noso tan só foi un accidente de traballo", asegurou Marc Marginedas durante a conversa telefónica que premiados e xornalistas mantiveron pouco despois de se coñecer o seu galardón e tras asegurar que no xornalismo "hai que asumir riscos" pero que "é o mellor traballo do mundo". "Nós tivemos sorte; as verdadeiras vítimas e as que deberían ser recoñecidas son os millóns de sirios que seguen a sufrir as consecuencias da guerra", engadiu Javier Espinosa, que coincidiu con Ricardo García Vilanova á hora de destacar a importancia de "estar no sitio para contar as cousas". "Traballar como 'freelance' é cada vez máis complicado", asegurou García Vilanova Precisamente, o labor de García Vilanova foi destacado especialmente polo feito de non contar coa cobertura dun medio e de traballar como freelance, cuxo labor "é cada vez máis complicado", non só polas propias dificultades das zonas en conflito, senón pola precariedade. "Se vas a un lugar e non consegues difundir o que ves, o traballo non ten sentido", reivindicou Ricardo. Todos eles deron as grazas polo premio e repararon no feito de que cada vez máis empresas xornalísticas recortan en gastos, limitando a súa cobertura dos grandes conflitos á contratación de reporteiros freelance que, na maioría das ocasións, cobran moi pouco ou incluso teñen que pelexar para percibir o pago acordado co medio de comunicación, tal e como lle ocorre a Ricardo García Vilanova, que segue é espera de percibir os cartos. "Iso é un desastre para o xornalismo", denunciaron, tras exemplificar con datos a situación que se dá nalgunhas guerras. "Ofrécenche 100 euros por unha reportaxe, pero ter unha escolta cústache 200 euros ao día". Ademais, tamén criticaron o "intrusismo", que chega a provocar que sexa xente con Iphone e non fotógrafos profesionais os que acheguen as imaxes. "Páganche 100 euros por unha reportaxe, pero ter escolta cústache 200 euros ao día" "No fondo, tamén é culpa nosa, dos fotoxornalistas, por ter aceptado tan baixos prezos e tales condicións", remataron os premiados, que foron os máis votados entre o resto de candidatos: Edwy Plenel e o xornal francés Mediapart; a mexicana Lydia Cacho; o diario The Guardian e o xornal dixital ElDiario.es, do que se destacou por ser "exemplo dun novo renacer da profesión xornalística a través da Rede". No anuncio dos gañadores, os organizadores do premio amosaron o seu apoio á familia de José Couso polas "dificultades" que teñen para recibir xustiza, ao tempo que se destacou o labor do xuíz Pedraz "tras a reforma lexislativa do Goberno que restrinxe de forma vergonzante a xustiza universal". Nas nove edicións anteriores, foron premiados Ali Lmrabet, Le Monde Diplomatique, Jon Lee Anderson, Rosa María Calaf, José Vidal Benyto, Daniel Anido e Rodolfo Irago (Cadena Ser), Wikileaks, o Consello de Informativos de RTVE e Mónica García Prieto. O acto de entrega do X Premio José Couso de Liberdade de Prensa celebraranse o próximo 30 de abril en Ferrol e a el acudirán os tres xornalistas premiados.


Summary: Amigos da Terra critica a corta nos últimos días de centos de árbores, nun espazo de 80.000 metros cadrados, a carón do LIC Canóns do Sil. En paralelo, a SGHN denuncia a plantación de piñeiros nunha área moi próxima, reservada á especies protexidas de aves.

Amigos da Terra vén de denunciar a corta a feito (polo pé) de centos de árbores en pleno corazón da Ribeira Sacra ourensá, moi preto de Santo Estevo de Ribas de Sil e a carón do lugar de interese comunitario (LIC) Canóns do Sil. As talas, que afectaron a unha superficie de ao redor de 80.000 metros cadrados, levaron por diante especies moi diversas, tanto autóctonas como alóctonas (carballos, castiñeiros, bidueiros, cerdeiras, choupos, olmos, abetos, cedros, thuias, chamacyparis, criptomerias, acacias, plátanos híbridos...) algún dos exemplares centenarios, e árbores de ata 150 centímetros de diámetro. A entidade alerta de que esta actuación, visible en quilómetros a redonda, "é unha total contradición co intento de declarar a Ribeira Sacra como Patrimonio da Humanidade pola UNESCO", e supón "unha demostración máis da incapacidade, incompetencia, desleixo e falla de medidas axeitadas dos responsables políticos da provincia de Ourense e da Xunta de Galicia a hora de protexer a biodiversidade e os recursos naturais". As árbores, situadas en terreos propiedade de particulares e tamén de Iberdrola, foran en parte plantadas cando se realizou a construción do Encoro de Santo Estevo de Ribas do Sil. Algunhas delas cumprían a función de "repoboacións hidrolóxico-forestais", realizadas para evitar a erosión, a perda de solo ou escorrentías. Amigos da Terra anuncian que nos vindeiros días levarán a cabo denuncias ante os distintos organismos responsables: Concello de Nogueira de Ramuín, Consellería do Medio Rural, Consellería de Infraestruturas e Medio Ambiente e Confederación Hidrográfica Miño-Sil. En paralelo, a Sociedade Galega de Historia Natural (SGHN) vén de dirixirse á Dirección Xeral de Conservación da Natureza, na procura de información sobre unha serie de novas plantacións de piñeiros nun espazo moi próximo, situado no concello de Parada de Sil, e incluído tamén no LIC Canón do Sil e nunha das áreas prioritarias de reprodución, de alimentación, de dispersión e de concentración local de aves incluídas no Catálogo Galego de Especies Ameazadas. De acordo co establecido no Plan Director da Rede Natura 2000, está actuación está suxeita a autorización preceptiva da Dirección Xeral. Segundo datos de SGHN, entre as especies de aves ameazadas presentes na zona están o miñato real (Milvus milvus), o voitre branco (Neophron pernocpterus), a gatafornela (Circus cyaneus), a tartaraña cincenta (Circus pygargus) e a águia real (Aquila chrysaëtos).


Summary: Mañá sexta feira a Casa da Xuventude de Mondoñedo acolle un relatorio sobre a represión na comarca da man dos investigadores Eliseo Fernández e Xosé Ramón Ermida, autor do libro 'Mortos por amor á terra', editado por Sermos Galiza.

Ermida e Fernández lembrarán e homenaxearan a aqueles veciños de Mondoñedo que sufriron a represión franquista e que mesmo chegaron a ser asasinados. A palestra que se celebra baixo o titulo de "Mortos por amor a terra. A represión franquista en Mondoñedo", servirá tamén de presentación do libro de Ramón Ermida 'Mortos por amor a terra'. Ermida indicou que "a represión política que se vai vivir en Mondoñedo a partir de 1936 é tamén resultado da viveza da sociedade mindoniense no período republicano. Un Mondoñedo que contaba con agrupacións políticas como o PSOE, Izquierda Republicana, Partido Galeguista, Partido Sindicalista e mesmo coa Unión Socialista Galega. Un Mondoñedo cunha importante presenza sindical, na que destacaban a presenza da CNT e da UXT que organizaban importantes mobilizacións no primeiro de Maio, pero tamén un Mondoñedo vivo culturalmente, como testemuña o xornal nacionalista Galiza, impulsado por Álvaro Cunqueiro, a oficina poética do Noroeste Galego ou a celebración dos Maios. O Franquismo sen dúbida ningunha representou un punto e aparte na historia de Mondoñedo". "A represión política que se vai vivir en Mondoñedo a partir de 1936 é tamén resultado da viveza da sociedade mindoniense no período republicano" Oito asasinados "A proba do nove da dureza da represión franquista son os oito mindonienses asasinados a consecuencia da súa militancia democrática", afirma Ermida que tamén lembrou que 29 veciños da localidade sufriron algún tipo de represión pola súas ideas políticas. Os asasinados, pola súa orde de execución, foron Xesús Verdeal Maseda, dirixente da CNT no Barqueiro e fusilado en Ferrol o 16 de abril de 1937; Siervo González Rivas, funcionario municipal, candidato a cortes pola Unión Socialista Galega e secretario Local da CNT; Graciano Paz Amieiro, follalateiro e dirixente da Unión Socialista Galega; e Manuel Rodríguez Núñez, comerciante e militante da CNT, serán paseados na madrugada do 11 de Xaneiro de 1938 na Travesía dos Remedios por un piquete de gardas civís e milicianos falanxistas comandado pola brigada da Garda Civil Galende. O labrego do bairro de San Lázaro Pedro Marful Fernández, condenado a cadea perpetua, finara no seu cativerio no Campo de Concentración da Illa de San Simón o 10 de Xuño de 1941. A consecuencia da represión franquista vai perder a vida tamén en León Xosé Otero García o 12 de maio de 1942. Outras dúas persoas ligadas a Mondoñedo, como Luís Trigo Chao "O Gardarríos" e Xosé Porto Lestegas "O Herbellás", rematarán sumándose á guerrilla, perdendo a vida o primeiro o 25 de xuño de 1948 en Lourenzá e o segundo, o 2 de outubro de 1947 nos Montes de Silán en Muras. Houbo oito asasinados e 29 veciños da localidade sufriron algún tipo de represión pola súas ideas políticas. A nómina da represión franquista en Mondoñedo abrangue a práctica totalidade das tipoloxías represivas, isto é a cadea, a depuración ou as sanción administrativas, o conxunto das opcións políticas democráticas e destacan aquelas persoas que ocuparon cargos de representación institucional, partidaria ou sindical. Os nomes deste martiroloxio confórmano Alfredo Martínez Martínez, Xermán Fanego Salaverri, Guillerme Otero Villalba, Xosé Sánchez Gacio, Constantino Sánchez Gacio, Xosé Ramón Villamarín Pallín, Emilio González Valoría, Patricio Vijande Villar, Gráciano Leivas Freire, X.A. Loureiro Fiallega, E. Redondas Camarista, Henrique Fernández Trashorras.X.A Morales Gruñeiro, Antonio Rodríguez García, Adolfo Rivas Pérez, Félix Rivas Pérez Xaime Polo Barrio, C. Carreiras Domenech, Benito Expósito García, Xosé María Alonso, Xoaquín Ares Díaz, Xosé María Méndez Rodríguez,Víctor Otero Otero, Dodolino Trigo Barro e Xosé Sasonte Mourelle. A cidade de Mondoñedo vai ser testemuña do asasinato de varios veciños da comarca, como resultado neste caso da acción dos grupos paramilitares entre os que debemos sinalar o coñecido como o "Coche do Cangrexo" ou "Coche do Centolo", formado maiormente por falanxistas de Ribadeo e de Viveiro. O 12 de setembro de 1936 serán asinados no Prado dos Remedios de Mondoñedo os veciños de Ribadeo Bruno Martínez "O Barquillero", Antonio María Martínez López, Henrique Navarret e o Presidente da CNT de Viveiro, André Vale "O moreno de Cobas". O 15 de setembro aparece no mesmo lugar o cadáver do socialista de Ribadeo Florencio Carballo e cinco días máis tarde aparecerá en Argomoso o corpo do veciño de Obe Xosé Antonio Díaz. O 7 de outubro será asasinado nesa cidade o tamén ribadense Xesús Longarela e o 12 é executado nun traslado de Mondoñedo a Lugo o veciño do Marco de Alvare, Concello de Pastoriza, Benito Folgueira. O rexistro da casa de Cunqueiro Xa por último Ermida sinalou que "agardamos que o acto axude a clarificar determinados aspectos da lóxica represiva en Mondoñedo. Neste sentido imos achegar documentación até agora non divulgada sobre dos asasinatos de Siervo González, Graciano Paz e Manuel Rodríguez Núñez que contribuirán a explicar as diversas variábeis que confluíron no seu tráxico final. Asemade daremos a coñecer información inédita sobre o tristemente celebre "Coche do Cangrexo", paramilitares fascistas responsábeis dalgúns dos asasinatos na localidade e no conxunto da comarca da Mariña. Outra das cuestións nas que nos deteremos será no xeito que afronta Álvaro Cunqueiro, un dos máis destacados dirixentes do Partido Galeguista na localidade, os primeiros días do Golpe de Estado, nos que a súa casa é rexistrada polos falanxistas e nos que se ve obrigado a poñerse a resgardo para fuxir da represión. Na mesma liña esperamos que a participación veciñal permita tamén dar luz sobre moitos aspectos do Mondoñedo republicano e antifascista que a día de hoxe seguen ocultos e con risco de desaparición, agás que aquelas persoas coñecedoras do tema acheguen a información".


Summary: Sufrir as consecuencias da intervención rusa en Ucraína, non só polos efectos xerais do conflito a nivel económico europeo e xeral — suba de combustíbel, inflación...— mais tamén polo impacto en sectores propios ou con importante implantación na Galiza. Automoción, téxtil, peixe transformado... son algúns dos que poden verse afectados. Máis de 600 millóns de euros en xogo.

"Os efectos inflacionarios preséntanse como os principais factores económicos iniciais de maior relevancia" que derivan do conflito na Ucraína, segundo Salvador Marín, doutor en Ciencias Económicas. Consecuencias que han impactar na economía europea e, así pois, tamén na galega, como acredita o economista Marcelino Fernández Mallo en conversa con Nós Diario. "A economía europea ten centros moi dependentes de Rusia en campos como o combustíbel e o gas, non tanto así o Estado español e a Galiza, mais todo se verá afectado". Rusia confirma que os seus soldados entraron en Kiev O conflito, as sancións a inestabilidade.... pairan en forma de ameaza e risco sobre o fluxo de compra e venda que a Galiza ten con Rusia e Ucraína e que abrangue diferentes sectores, desde téxtil e automoción até produtos químicos. "Profunda preocupación" O secretario xeral da Asociación de Industrias do Metal e Tecnoloxías Asociadas da Galiza (Asime), Enrique Mallón, recoñeceu xa a súa "máxima preocupación" por unha guerra que, ao seu xuízo, "vai afectar" a industria galega. "Ademais da industria da automoción, que é a principal actora galega nesas zonas, tamén a industria marítima-naval ten cada vez máis peso alí, en relación con pesqueiros ou con sistemas de frío", subliñou, engadindo que outras compañías como as dedicadas a tubaxes industriais tamén están a traballar en Ucraína ou Rusia. Por todo iso, a afectación para as empresas galegas pode ser "moi relevante". Gonzalo Rodríguez, profesor de Economía Aplicada da Universidade de Santiago de Compostela (USC) explica a este medio que a "afectación máis evidente" á economía da Galiza vai ser a través da suba dos combustíbeis, "que xa están altos", e como isto vai impactar en non poucos sectores, citando entre outros o pesqueiro e frotas como a do palangre ou arrastre. A isto engade os prexuízos que pode haber á hora de afectar á comercialización de produtos como a conserva ou eixe conxelado a eses mercados do leste europeo. EDITORIAL | Non á guerra Nos once primeiros meses de 2021 a Galiza exportou a Ucraína por valor de case 103 millóns de euros e vendeu a Rusia produtos e mercadorías por 113 millóns. Entre ambos os dous suman 216 millóns de euros. Que foi o que máis exportamos? Automóbiles aos ucraínos (48 millóns de euros) e téxtil aos rusos (30 millóns). A Ucraína o segundo que máis lle vende a Galiza é peixe conxelado, por valor de 25 millóns de euros; e produtos da nosa industria química, como insecticidas, uns 15 millóns de euros. Disto último tamén vendemos a Rusia e por un valor de perto de 30 millóns de euros. Nomes internacionais como Inditex, por achegar outro dato, teñen 521 tendas en Rusia e 72 en Ucraína. Petróleo, aceite de xirasol, millo Entre xaneiro e novembro na Galiza importamos produtos de Rusia por valor de 279 millóns de euros e de Ucraína por 130 millóns. De Moscova mercamos nomeadamente petróleo, por 185 millóns de euros, e carbón (17 millóns). De Kiev, aceite de xirasol (75 millóns) e millo (41 millóns, 28 % do tráfico de graneis do Porto de Marín procede de Ucraína). E a isto hai que engadir un panorama de sancións a Rusia e de vetos a produtos agrarios europeos pola Federación rusa na que "en xeral, sempre saímos perdendo", explícanos o economista Albert Carreras. Fernández Mallo lembra, nese sentido, o peso da Galiza en sectores como o de leite e carne.


Summary: Os manifestantes piden a dimisión do conselleiro de Educación e protestan contra as medidas de axuste aplicadas polo Goberno central no ensino público nunha xornada de folga na ensinanza media e universitaria

Milleiros de estudantes do ensino medio e universitario saíron á rúa este xoves en diversas vilas e cidades de Galicia, especialmente en Santiago, para amosar o seu rexeitamento aos recortes levados a cabo polo Goberno central na educación pública. Fixérono no mesmo día dunha xornada de folga nos dous niveis educativos. "Queremos estudar e non emigrar", berraron os manifestantes Non aos recortes no ensino público foi o lema da principal das varias concentracións convocadas. As máis concorridas, as da Plataforma Galega en Defensa do Ensino Público, que agrupa os colectivos do ámbito nacionalista, e que xuntou varios milleiros de persoas na manifestación que partiu da praza do Toural en Compostela e á que se acabaron unindo os citados pola Plataforma en Defensa do Ensino Público, que conta co apoio de CCOO e UGT, e que contou con menor apoio. Uns e outros, xa agrupados, berraron "este decreto ímolo queimar" ou "quero formarme, non deformarme" en protesta contra os recortes, o incremento da ratio de alumnos por aula, a diminución das partidas para as bolsas de estudo e, principalmente, contra a suba das taxas universitarias. Ademais, os estudantes centraron tamén as súas críticas no conselleiro de Cultura e Educación, Jesús Vázquez, do que solicitaron a "dimisión" e ao que lembraron que queren "estudar e non emigrar". En canto ao seguimento da folga, o responsable nacional dos Comités, Daniel Candal, así como Diotino González, un dos voceiros da Liga Estudantil, aseguran que o paro "foi moi seguido" na Universidade de Santiago de Compostela, pero tamén na de Vigo. Ana Barxa, responsable de campus dos Comités na UdC cifrou o seguimento "entre un 80 e un 90%" nos centros universitarios e "maioritario" no ensino medio. Durante a manifestación en Santiago, Ana Pontón, voceira parlamentaria do BNG, manifestou o seu rexeitamento a un decreto do Goberno que "agocha unha política desinada a desmantelar a educación pública" para acabar conformando "un modelo de educación elitista". Pola súa banda, Anxo Louzao, secretario nacional da CIG-Ensino, pediulle ao presidenta da Xunta, Núñez Feijóo, que "recorra xa o decreto" e que "non o aplique" no país para poñer fin así "á liquidación dos servizos públicos". Ademais, o líder sindical censurou que o xefe do Executivo "presuma e se chulee de ter aplicado recortes con anterioridade". Precisamente, en opinión do presidente da Xunta tanto as manifestacións contra a suba das taxas universitarias como o resto de mobilizacións contra os recortes no ensino ou na sanidade non responden estritamente á inquedanza da cidadanía. Para Alberto Núñez Feijóo as protestas están "perfectamente previstas, preparadas e organizadas dende distintas sedes en todo o territorio" do Estado. Para apoiar a súa teoría o xefe do Goberno galego botou man, tras a xuntanza semanal do Consello da Xunta, dun "teletipo que acabo de ver" segundo o cal "na cidade de Zaragoza" se producen unhas "60 manifestacións ao mes". "En Zaragoza hai un alcalde do PSOE e un Goberno do PP e do PAR", evidencia. Feijóo cre que as protestas están "perfectamente previstas, preparadas e organizadas dende distintas sedes en toda España" Neste contexto Feijóo asegura crer "no sentido común de Galicia" aínda que di que estará "moi atentos á manifestacións no resto de España" e a "algunha" que "supón" que tamén haberá "aquí". Non obstante, o titular da Xunta asegura estar "satisfeito" coa "responsabilidade" dos axentes sociais en Galicia e, nomeadamente, gábase do "diálogo" que mantén coas centrais sindicais. "Respectamos as súas posturas, ás veces compartímolos e outras, non", pero, en todo caso, di, "eu dedícome a facer hospitais públicos" mentres outras autonomías os "pechan", "eu dedícome a seguir pagando facturas" e outras autonomías "teñen que estar sometidas ao rescate" do Estado. "Estes son os datos", afirma o presidente nun contexto no que, en calquera caso, "os que durante oito anos foron confeccionando esta situación non teñen lexitimidade para poñerse á fronte destas manifestacións". "Eu, non sería capaz de facelo", conclúe. Pola súa banda, a Federación do Ensino de CCOO de Galicia valorou como "un xesto de forza" a xornada de mobilizacións e incidiu na importancia de "unificar as forzas para rexeitar de xeito unánime e contundente os recortes educativos, que só están encamiñados a deteriorar a calidade do ensino público". Desde CCOO, que apoiou estas accións reivindicativas como organización integrada na Plataforma en Defensa do Ensino Público de Galicia, cren que os estudantes e a comunidade educativa no seu conxunto rexeitan os recortes en educación impostos tanto polo Goberno central como polo autonómico. Machús Fernández, secretaria xeral da Federación do Ensino, salienta a disposición da sociedade a defender o dereito a unha educación pública calidade, polo que "as mobilizacións continuarán mentras a política educativa non modifique a súa implicación cos futuros traballadores e traballadoras".


Summary: Só un día despois de que o Boletín Oficial do Estado (BOE) fixese público o calendario e as características do procedemento de poxa para a asignación do servizo de interrompibilidade, A Mariña preparase para unha nova manifestación en defensa do emprego na factoría.

As rúas de Foz acollerán a partir das 20:00 h desta cuarta feira unha xornada de protesta convocada polo comité de empresa de Alcoa. Os organizadores, amósanse convencidos do carácter masivo da protesta de hoxe, que dá continuidade ás protestas celebradas con anterioridade nas localidades de San Cibrao, Xove, Viveiro e Burela. A marcha está apoiada pola totalidade das forzas políticas da comarca así como polo conxunto dos goberno locais. Alcoa, unha "das principais prexudicadas" coa nova na poxa As fontes sindicais consultadas por Sermos Galiza consideran que "as condicións recollidas no BOE de onte para regular o réxime tarifario das grandes consumidoras eléctricas é un motivo máis para mobilizarnos, xa que hoxe estamos moito máis lonxe da solución". O comité de empresa da factoría, nun comunicado emitido após coñecer as condicións da nova poxa eléctrica, non dubida en afirmar que "a situación pasa, se cadra, de ser urxente a unha situación de emerxencia". Segundo un comunicado feito público onte pola dirección de Alcoa "se non reverten a situación a produción do aluminio primario é inviábel en España" A redución da potencia interrompíbel a poxar, ao se pasar dos 2.340 MW aos 1.000 MW, e a fragmentación dos bloques, tras eliminarse os paquetes de 40 MW, son as principais novidades do novo marco, que aumentará, sen ningunha dúbida, o prezo da factura eléctrica e os custos de produción, nunha empresa que este capitulo representa 40% dos gastos totais. A "cousa pinta moi mal" A multinacional estadounidense sinalaba esta terza feira que a planta de aluminio de San Cibrao convertíase nunha "das principais prexudicadas" polos cambios na poxa, ficando nunha situación "complicada" e "é inviábel sen medidas urxentes que revertan a situación". Na mesma liña indicaba que actualmente paga 55,5 euros por megavatio, cuxo custo podería ascender, coas novas condicións da poxa, a 65,5 euros, rematando que "se reduciu de xeito significativo a potencia a poxar. Se non se adoptan medidas urxentes que revertan a situación, a produción do aluminio primario é inviábel en España". O comité de empresa de Alcoa San Cibrao maniféstase nunha dirección semellante. A representación sindical, non dubida en cualificar esta última decisión do goberno "como un auténtico pau", ao tempo, que solicita, por boca do seu presidente, Xosé Antonio Zan, "ao goberno a tomar medidas xa. É urxente que tome medidas. E o que vimos reclamando desde sempre, desde fai xa anos é prioritario, imprescindíbel, rebaixar a tarifa eléctrica". As mesmas fontes, recoñecen, a Sermos Galiza, que "a cousa pinta mal pero agora toca pelexar por defender o emprego. Agora máis que nunca é necesaria a unidade e o poio de todos" Alcoa podería recortar o emprego en San Cibrao As próximas semanas semellan decisivas para o futuro da planta. O adianto dos resultados económicos do presente exercicio, onde segundo a dirección as perdas roldarían os sesenta millóns de euros, e os recortes de produción executados, coa paralización de trinta e dúas cubas, apuntan a un recorte do emprego, que segundo as fontes sindicais consultadas por Sermos Galiza, podería facerse efectivo a comezos do ano vindeiro. Por outra banda, a conformación dun novo Executivo, axilizará o remate do novo estatuto para as empresas consideradas electrointensivas. Se durante a pasada campaña electoral este asunto formou parte da axenda da totalidade das formacións políticas, agora esta por ver como se concreta. Neste sentido, a desconfianza cara as e os socialistas é cada día máis evidente entre a representación sindical, sendo tamén indicativa a importante baixa do PSOE naqueles concellos da Mariña, onde a dependencia económica de Alcoa é máis elevada.


Summary: Franco Grande pertence á xeración da noite, que no final da ditadura eran homes e mulleres na plenitude da vida. Eu mercara daquela o seu dicionario. Todos estes días tiven gañas de definilo como un dicionario de combate, pero non é exacto. Foi un utensilio para sobrevivir no deserto.

Lembro o primeiro acto galeguista ao que me convocaron. Alonso Montero e Méndez Ferrín ían impartir unha conferencia e no instituto de Lugo había expectación, non se falaba doutra cousa. Entrei con entusiasmo adolescente no Banco de Bilbao, subimos até unha sala moi fina e alí estivemos sete ou oito persoas. Decateime de contado, tamén por primeira vez, de que a cousa estaba fodida, porque a expectativa alimentábaa un grupo moi cativo, que de tanto repetir a novidade creaba unha sensación multitudinaria. Vivíamos en 1971 ou 72.Franco Grande pertence á xeración da noite, que no final da ditadura eran homes e mulleres na plenitude da vidaCando se anunciaba algo así parecía que ía precipitarse unha convulsión colectiva. Tal era o ermo. E tal a esperanza. Por aquelas mesmas datas tropecei cuns panfletos da UPG, timidamente espallados por unha rúa do centro, poucos e pequenos e pasoume o mesmo. Como o franquismo estaba agónico, pareceume que o estado de felicidade permanente, nacional neste caso, asomaba, case con insolencia, polas portas da cidade. A seguir averiguabas que da UPG, haber apenas había ninguén.Despois acelerouse algo a cousa, espreguizáronse as asociacións e os partidos. Houbo postos de rúa polas Letras Galegas, merca de libros prohibidos nas reboticas da Souto, de Follas Novas, de Couceiro, e compromiso máis amplo dos estudantes coa lingua galega e coa nación.Paseando en 1976 polos viños de Lugo, fixeime na montra da Alonso, outra libraría. Estaba completamente inzada con volumes de Terra Brava, segunda edición recén impresa, coa capa ilustrada de verde intenso, que case refulxía. A Souto estaba igual, e tamén a Celta, a Aguirre, a Balmes e todas as demais. Até era doado pensar que todas as librarías do mundo se poderían vestir de terras bravas. A sensación, desa vez xa xuvenil e militante, era igualmente a de que todos os astros se conxuntaran e até se conxugaban naquel libro, para que a realidade do país cambiase por completo. Don Ánxel pasou polos soportais da praza do Campo sen multitude ningunha detrás, aínda que tampouco solitario, fixo a presentación e tivo algo máis de xente que os outros dous. A seiva nutricia, como dixo o poeta, eramos aqueles públicos tan minguados.Todos estes días tiven gañas de definilo como un dicionario de combate, pero non é exacto. Foi un utensilio para sobrevivir no desertoFranco Grande pertence á xeración da noite, que no final da ditadura eran homes e mulleres na plenitude da vida. Eu mercara daquela o seu dicionario. Fora un esforzo relativamente importante, non para o rapaz, senón para a familia. Cumpría pensalo e buscarlle sitio no orzamento. Era o primeiro dicionario de galego que entraba na casa e que usei, levándoo e traéndoo a Compostela. Non había ningún anterior que acadase o indispensábel, entre outras cousas porque estaban incompletos, sen rematar. O problema viña de atrás e tal carencia acompañara todo o século. Pegueille uns marcadores no inicio de cada letra, que sobresaían do corte dianteiro, para consultar con máis axilidade. Bendito Internet.Todos estes días tiven gañas de definilo como un dicionario de combate, pero non é exacto. Foi un utensilio para sobrevivir no deserto. O autor, que non era especialista, dedicouse a cubrir ese baleiro clamoroso. Unha urxencia, por tanto, ante a que el respondeu co deber; creo que diso se trata. O deserto é un espazo baleiro, de dureza e de resistencia, mais non de apoxeos.García Márquez ten escrito nalgures que as obras humanas de máis longa proxección son as que contribúen a mellorar a condición humana, aínda que, no que posúen de explícito, se esvaezan antes que as estéticas. Que son máis transcendentes as que serviron para que a vella esperanza se vaia realizando no sucesivo, viña a dicir. Fican pois alentos, esporas, impulsos xa disolvidos na inmensidade do tempo e tamén salaios, cuxa firmeza foi esencial para que cristalicen novas arelas, e valen máis por iso mesmo que un poema épico e que un monumento.Naqueles anos xuvenís nosos soaban estes versos: que unha gota sendo pouco, con outra faise aguaceiroO esforzo na soidade do deserto que se proxecta e chimpa por riba das limitacións, a que confirma que polas portas da cidade pode entrar o recendo de todos os xardíns, con dezaseis anos, con sesenta e tres, ou con oitenta e catro.Naqueles anos xuvenís nosos soaban estes versos: que unha gota sendo pouco, con outra faise aguaceiro. Soaban moito, entre nós, claro, porque estamos no de sempre. Era unha milonga de Daniel Viglietti.Aguaceiro non aparece no dicionario da Real Academia Galega, nin tampouco averiguar. Pero non toca falar dos dicionarios galegos actuais.


Summary: Máis de 3.000 persoas participan da manifestación contra as touradas, logo de que o Coliseo apenas chegara a un terzo de entrada para a primeira cita das corridas que apoia o goberno local do PP con 100.000 euros de fondos públicos.

Histórica manifestación anti-taurina na Coruña, a máis grande da historia da cidade posto que, ao chamado de Galicia Mellor sen Touradas, máis de 3.000 persoas saíron á rúa nunha masiva manifestación que rematou en María Pita e durante a que se berraron frases como "a tortura non é arte nin cultura"; "maltrato animal, ao código penal" e outras en contra das touradas, do uso de fondos públicos para elas e tamén moi críticas co PP. Forzas políticas como BNG, AGE, Podemos ou Nós-UP estiveron presentes na histórica marcha Na marcha participaron decenas de colectivos, tamén organizacións políticas como o BNG -acudiron o portavoz parlamentar Francisco Jorquera, o secretario de Organización Bieito Lobeira ou a deputada Carme Adán-, AGE -Yolanda Díaz ou Antón Sánchez- así como outras forzas como Podemos, Nós-UP ou Equo. A convocatoria coincidiu cun tempo no que ante a falta de interese e incluso a posibilidade dun escándalo político evitouase a celebración de touradas no verán coruñés após 23 anos consecutivos -desde que as recuperou o PSOE de Francisco Vázquez malia a escasa afección existente, como ocorre en todo o país- mais a presión de diversos sectores da burguesía local -especialmente desde algún medio de comunicación- obrigaron ao PP a recuperalas co gallo das festas do Rosario, patroa relixiosa da cidade, só que reducida a dúas citas e contando coa mobilización do mundo taurino estatal, que mesmo fixo chamamentos a "axudar que en Galiza non pase como en Catalunya". O mundo taurino estatal mobilizouse para que "en Galiza non pase como en Catalunya" Deste xeito, o concello que goberna Carlos Negreira, do PP, recuperou as touradas, que comezaron este sábado e cuxa celebración sería imposíbel sen a colaboración municipal, que segundo algunhas estimacións como mínimo custará 100.000 euros públicos, o que xa provocou fortes protestas de forzas municipais de BNG, EU e mesmo algúns sectores socialistas. Con todo, as touradas volveron fracasar. Malia o reparto de entradas gratuítas, o primeiro dos dous eventos non chegou a ocupar nin un terzo de entrada no coliseo, ficando claro unha vez máis o escaso apoio popular a un suposto espectáculo que algunhas enquisas afirman que é rexeitado polo 80 por cento da poboación da urbe.


Summary: A iniciativa, asinada entre outros por Unidas Podemos e BNG, busca tamén coñecer a "implicación do CNI".

Unidas Podemos e o groso dos socios parlamentarios do Goberno español veñen de rexistrar unha nova petición para que o Congreso investigue os "escándalos relacionados con Juan Carlos I" e a "implicación dalgúns estamentos do Estado" para controlar a información sobre os mesmos. En concreto, a iniciativa asínana, xunto co partido que forma parte do Goberno de coalición, BNG, ERC, Bildu, Máis País, Compromís, Junts, e PDeCAT. Este novo intento para que a Cámara comece pescudar sobre as "presuntas ilegalidades e irregularidades cometidas por membros da Casa Real" e "os seus cómplices" ten como referente os contidos do documental Salvar o Rei, producido por HBO, segundo admiten os propios asinantes. En concreto, piden saber "os fluxos monetarios referidos nos rexistros de uso das chamadas 'tarxetas black'", así como as "influencias políticas, diplomáticas e diplomáticas" de membros da Familia Real con Arabia Saudita. Entre os obxectivos desa investigación parlamentaria inclúese tamén o coñecemento que poidan ter destes feitos "os actuais membros da Casa Real" e, en especial, o rei Felipe VI. Juan Carlos I, entre risos: "Dar explicacións de que?" O papel do CNI e o control da prensa Seguindo o fío do documental, os partidos que promoven a iniciativa insisten desta volta na necesidade de que o Congreso investigue tamén "a implicación dalgúns estamentos do Estado para o control da información dos escándalos relacionados co rei emérito". Neste punto, aluden concretamente á relación do actual Centro Nacional de Intelixencia (CNI) e máis dos seus predecesores desde o franquismo —CESID e CESED— con "presuntas ameazas e chantaxes a ex amantes do monarca" e á súa contorna. Que une a Juan Carlos Escotet co rei emérito? Tamén queren coñecer os "recursos e ferramentas públicas" destinadas ao control de todas as informacións relativas ao ex xefe do Estado. Até o de agora a Mesa do Congreso, cos votos de PSOE, PP e Vox, rexeitou todas as solicitudes deste tipo que rexistraron estas formacións. Na mesma peza audiovisual, aliás, un veterano axente do CNI sinalou Juan Carlos I como "o motor do golpe de Estado" do 23 de febreiro de 1981. A xustiza británica rexeita as alegacións de Juan Carlos I sobre a súa inmunidade e será xulgado por acoso a Corinna Larsen


Summary: O Concello volve demandar ao Goberno central que a mudanza lexislativa para poder exhumar a Franco inclúa tamén a reversión das Torres ao patrimonio público. O rexedor envía outra carta a Pedro Sánchez, ao igual que fixera o pasado mes de xuño. REPORTAXE | De visita no Pazo de Meirás: unha oda ao ditador Franco As 'doazóns' para entregar Meirás a Franco: patrullas polas casas coa supervisión da Falange

REPORTAXE | De visita no Pazo de Meirás: unha oda ao ditador Franco As 'doazóns' para entregar Meirás a Franco: patrullas polas casas coa supervisión da Falange Neste pasado martes, o Goberno central confirmou que a norma que prestará a cobertura legal para a exhumación dos restos de Franco será aprobada deste venres no Consello de Ministras mediante un decreto lei que deberá ser ratificado logo no Congreso. "Parece ser a fórmula máis axeitada para modificar a Lei de Memoria Histórica", advertiu o ministro de Cultura, José Guirao, que aclara que así se evitaría que "recursos xudiciais poidan impedir aplicar a medida canto antes". O decreto aprobado polo Executivo socialista deberá ser ratificado na Cámara Baixa a mediados de setembro cando se reinicien as sesións parlamentarias. O Concello de Sada volve demandar ao Goberno central que a modificación da Lei de Memoria Histórica inclúa a recuperación do Pazo de Meirás para o público O Goberno de Sánchez reformará así a Lei de Memoria Histórica para, principalmente, permitir a exhumación dos restos do ditador Franco do Valle de los Caídos. Pero nada está previsto nesta mudanza lexislativa para impulsar a recuperación dos bens espoliados polo franquismo, como o Pazo de Meirás, ademais da Casa Cornide ou as estatuas do Pórtico. Así, o alcalde de Sada, concello onde se sitúan as Torres, insiste en demandar ao Goberno do Estado "que a modificación da Lei de Memoria Histórica inclúa" o inmoble que permanece en mans da familia do xeneral fascista, tal e como fai tamén En Marea. E volve enviarlle unha carta a Pedro Sánchez. Nela reitera Benito Portela a petición logo da carta que nos mesmos termos enviou ao presidente do Goberno central, Pedro Sánchez, o pasado mes de xuño reclamándolle que no "marco aberto" polo Goberno central para modificar ou aplicar a Lei de Memoria Histórica no Valle de los Caídos se inclúa tamén a recuperación de Meirás. Benito Portela, rexedor sadense, xa pediu por carta en xuño a Sánchez que incluíse a devolución das Torres na mudanza lexislativa "Ante o anuncio efectuado polo Goberno do Estado a respecto da modificación por decreto lei da Lei da Memoria Histórica para permitir a exhumación dos restos de Franco do Valle de los Caídos, o Goberno de Sada reclama que a devandita modificación inclúa tamén o Pazo de Meirás", asegura o rexedor, que lembra a súa anterior misiva e que "é tamén agora o momento oportuno para poñer fin á vergoña e ao anacronismo histórico de que a familia do ditador siga detentando a propiedade" das Torres. Interior do Pazo de Meirás, co escudo franquista e un busto do ditador fascista / CC-BY-SA Praza Pública "Hai que retirar a Franco do Valle de los Caídos, pero tamén retirar os seus herdeiros do Pazo. Dupla retirada, por hixiene democrática e respecto á memoria histórica", di Portela. O goberno local sadense lembra que o Plan Xeral da localidade explicita que o Plan Especial de Protección de Patrimonio do Pazo de Meirás "analizará e responderá á posibilidade de que o BIC pase a ser de dominio e uso públicos en base á devolución gratuíta dos terreos ao sector público que, no seu caso, poida derivarse das normas e disposicións legais que poidan adoptar os poderes lexislativos en relación coa recuperación da memoria histórica, así como dos acordos e accións administrativas ou civís que procedan a tal fin, e da subseguinte extinción dos títulos de propiedade actualmente existentes". "É tamén agora o momento oportuno para poñer fin á vergoña e ao anacronismo histórico de que a familia do ditador siga detentando a propiedade" En todo caso, como lembra o Concello, o Goberno do Estado "debe presentar dunha vez a demanda civil que proceda co obxectivo final da incorporación do Pazo ao patrimonio público". Na carta enviada este mércores a Sánchez, Portela lembra que a modificación lexislativa prevista "debe amparar a retirada dos restos de Franco do Valle de los Caídos, pero tamén a retirada dos seus herdeiros do Pazo de Meirás". Portela envía outra carta a Pedro Sánchez reclamándolle tamén que interpoña a demanda xudicial civil que acordou por unanimidade o Parlamento galego Portela tamén demanda que o Goberno central ordene á avogacía do Estado a interposición de demanda xudicial civil ante o xulgado de Betanzos, tal e como acordou unanimemente o Parlamento de Galicia en sesión celebrada o pasado 11 de xullo. O alcalde de Sada agarda que o Executivo sexa receptivo a estas demandas. "Que tamén estou seguro de que, no trámite parlamentario correspondente, serán compartidas e defendidas nas Cortes do Estado polas forzas políticas democráticas", di. Xa nesta pasada fin de semana, e co gallo da celebración do Día da Galiza Mártir, o BNG criticou a "pasividade" de Pedro Sánchez na "devolución dos bens espoliados en Galiza durante o franquismo" e pediu dar "pasos adiante" para a súa devolución.


Summary: A directora de Enfermeiría deixou tamén o seu cargo. O presidente da Xunta comprometérase a que o centro sanitario mariñán non perdería nunca a súa autonomía. Agora dependerá de Lugo. O Sergas nomeou xa novo director: o ex xerente do Chuvi, durante cuxa xestión o hospital vigués perdeu 300 mil pacientes de cirurxía cardíaca, derivad@s a Compostela polo incremento das listaxes de agarda

O director do Hospital da Costa, José Insua Pernas, e a directora de Enfermeiría, Carmen Louzao, demitiron dos seus cargos polos incumprimentos da Xunta para este centro sanitario público. Feijóo comprometérase co propio Insua en que o hospital non perdería nunca a súa autonomía. Amb@s recibiron o apoio do cadro de persoal, en agradecemento por teren defendido que A Mariña reúne todos os requisitos para coordinar a asistencia primaria coa hospitalaria desde Burela, non desde Lugo. Nunha entrevista realizada en febreiro de 2011, após algo máis de oito meses desde que tomara posesión da dirección do centro, Insua defendeu que "nós non podemos ser tratados como o resto de hospitais comarcais, que teñen centros de referencia a unha distancia moito menor". Facendo fincapé nas malas comunicacións que hai entre A Mariña e capital lucense, Insua insistíu en que "aínda que se mellores as vías sempre estaremos a unha hora e cuarto de Lugo". A ampliación do hospital mariñán, que a Xunta orzamentou en 50 mil euros, reclamouna tamén Insua naquela conversa, hai máis de dous anos. "Creo que necesita unha ampliación e abordar o tema dos cadros de persoal, que agora son xustos demáis". Acrecentou que cumpría máis espazo para instalar unhas vinte e cinco camas máis. O novo director do Hospital da Costa foi xerente do ChuviO decreto de xestión integrada provincial que a consellaría de Sanidade quere impor e que obrigará @s usuari@s do hospital da comarca a dependeren de Lugo fora rexeitado xa pola xunta de persoal do centro e por miles de mariñá(n)s que aprobeitaron o congreso provincial do PP, en Burela, para lle manifestar ao partido do Goberno a súa oposición ás novas directrices. O novo director do Hospital da Costa tomará posesión na vindeira segunda feira (día 18). Será Francisco Antonio Soriano, recentemente cesado como xerente do Complexo hospitalario universitario de Vigo. Durante a súa xestión, o Chuvi perdeu 300 mil pacientes de cirurxía cardíaca. O incremento das listaxes de agarda levou ao Sergas a derivar @s enferm@s de Pontevedra e da comarca do Salnés a Santiago. A titular de Sanidade, Rocío Mosquera, dixo no momento de tomar esta medida que sería "coxuntural" e que o Chuvi recuperaría a área perdida no primeiro semestre deste ano. Porén, esta terza (día 12), Mosquera pechou no Parlamento a porta a que este centro público recupere a carteira de pacientes perdid@s.


Summary: O candidato do PSdeG-PSOE radicaliza a súa mensaxe no tramo final de campaña, tentando aproximalo ao da "insubmisión aos recortes" que sostén desde o inicio o BNG.

Na liña dos últimos días, sen apenas cambios no guión, o candidato do PSdeG-PSOE á Presidencia da Xunta, afirmaba onte desde Vilgarcía que ""a gran manifestación en Galicia debe ser este domingo nas urnas". No mitin, no que estivo acompañado pola vicesecretaria xeral do PSOE, Elena Valenciano, Pachi Vázquez reiterou de xeito insistente mensaxes coas que o socialista pretende mobilizar ao electorado abstencionista ou ao que inda non ten o seu voto decidido. Neste senso, o candidato dixo que as eleccións do domingo serán "un referendo de Rajoy e Feijóo para avaliar os seus recortes". Nun xiro discursivo, radicalizando a mensaxe que sostén desde a convocatoria de eleccións, afirmou que "mentres a inmensa maioría das familias non da chegado a fin de mes e se empobrecen cada día mais, os grandes capitais seguen medrando sen que a crise lles afecte o mais mínimo". Unha chiscadela coa que o socialista estaría a aproximar o seu discurso ao dun BNG que nas últimas xornadas salientou o seu afán de "insubmisión aos recortes".


Summary: Tertulia Violeta de QPC na radiONeria.

Xa está ben de tanto silencio e tanto agochar a cabeza ante o feminicidio. O Círculo Feminista de Carballo decidía convocar un minuto de ruído para conmemorar o Día Internacional contra a Violencia de Xénero este pasado sábado. Acodeu moita xente, de diversa índole, e as bravas protagonistas pintaron a cara de branco, e destacaron varias arengas significativas. Fíxose mención a varios casos concretos, como ás rapazas agredidas hai unhas semanas en Carballo polo simpe feito de darse un bico, ou ao caso da menor de 14 anos violada entre 7 salvaxes. Tamén lembraron ás crianzas asasinadas por parte de seus pais ou parellas das nais. E tamén fixeron fincapé na diferenza de difusión de noticias sobre violencia de xénero cando se trata de mulleres brancas a cando non o son. Ademais de reclamaron a necesidade urxente de modificar a xustiza en ámbitos coma no da custodia compartida cando o pai sexa maltratador. Fotos: RebelionAluminio Este é o vídeo do manifesto que gravou @Rebelióndoaluminio, grupo carballés comprometido con loitas sociais como as de Alcoa ou a feminista. View this post on Instagram Concentración #24NMinutoDeRuido en #Carballo #ColectivosEnLoita #xuntxsmáisfortes @circulofemcarballo @movfemcoruna @carballomola @bngcarballo @psoecoruna @o_bloque @amarchacoruna @mabolicion A post shared by Rebelión Aluminio (@rebelionaluminio) on Nov 24, 2019 at 4:38am PST Fotos: RebelioAluminio Carballo Deporte en negro Baloncesto, fútbol, atletismo, balonmán... todo o Deporte Carballés tinguise de negro para conmemorar a data. 25N en Cee, Carnota, Malpica, Vimianzo… Os actos continuarán este luns 25 de novembro en diferentes lugares. En Carballo o Concello chama á concentración ´s 12.00 horas na Praza do Concello. Tamén en Cee, onde o Concello convoca unha concentración matinal, ás 12:00h na Casa de Cultura coa comunidade escolar, e a Organización feminista Buserana convoca unha concentración o lema "Se é machista, non é xustiza" ás 20:30h na Praza 8 de marzo. Tamén en Carnota hai actividades, primeiramente nas escolas, pero tamén co obradoiro "Elas Muralistas, e ca concentración das 20:00h que convoca a Asociación SonLilá. Vimianzo, despois da batukada ds Curandeiras, fará tamén unha concentración convocada polo Concello ás 12:00h, Está previsto formar un "xigantesco lazo de cor violeta rodeado dun cadrado de cor negra". O Concello de Malpica programa para este 25N unha concentración ás 12:00 horas na praza Anselmo Villar Amigo.


Summary: A pesar da súa xuventude, Carlota Hernández (Vigo, 1999) acumula un envexábel palmarés no que destacan os seus numerosos títulos a nivel estatal ou a fazaña de ser a primeira galega -xunto con Ana Carrasco- que se clasificou para un Mundial Xuvenil de 420. Agora, amplía esa longa listaxe de éxitos coa Regata da Muller.

-O barco do Real Club Náutico de Vigo, que vostede patronea, vén de proclamarse campión da primeira fase da Regata da Muller por un só punto de vantaxe fronte Real Club de Mar de Aguete, e non sen dificultades, pois sufriron unha rotura de temón na primeira xornada da proba que provocou que pediran unha reparación que finalmente a xuíza outorgou. En que consiste e cando se solicita ese recurso no mundo da vela? A reparación de resultados consiste, basicamente, en protestar por algo que non é culpa túa. Neste caso, o que pasou é que o temón da nosa embarcación, que é o que che dá a dirección, xusto na primeira carreira a miña compañeira Alejandra nota que non responde e logo, cando chegamos a terra, vemos que estaba completamente roto, xusto pola metade, e así non se pode navegar. -Son esas reparacións algo moi habitual no seu deporte? Son, pero a World Sailing, que vén sendo a Asociación Internacional de Vela, como se teñen dado casos de xente que gañou campionatos así, non adoita conceder a media dos puntos nas reparacións. Entón, como se daba o caso de que se nos permitían esa media dos puntos xa gañaríamos, puxéronnos un seis, pero como cada catro mangas podes descartar unha, é dicir, non che suman os puntos, descartamos esa. -Entón, a pesar da reparación, seguían tendo un importante hándicap con ese 'seis'... Si. De todos os modos, aínda que non nos concedesen a reparación e en lugar dun seis tivésemos un sete, gañariamos igual, porque tiñamos máis número de primeiros, que é a medida que se emprega para estabelecer o desempate. Logo, se aí tamén estás igualada, a última que fixera un primeiro é a que gaña. -Influíu ese contratempo na primeira xornada no seu modo de afrontar as outras dúas que conformaron a Regata da Muller? Como fomos adestradas por xente como Bruno Gago [actual director técnico da Federación Galega de Vela], que nos ensinou que en cada regata hai que saír simplemente a navegar, pois diría que non, pero si que é verdade que no último día teriamos que ter sido máis conservadoras, calcular os puntos... mais eu entendo que navegamos mellor saíndo só a facer boas regatas, tratando de ser sempre primeiras. -Logo, non se emprega moito a estratexia e a especulación no mundo da vela? Ui, si (ri). Normalmente, nas regatas máis importantes, como os campionatos de España, as adestradoras levan unha libreta na que van anotando todos os puntos para ir facendo as súas contas, pois con todos os descartes que entran cambia todo un montón dunha manga a outra. -Nesta proba empregaron un tipo de embarcación pouco habitual, o Elliot 6M co que Tamara Echegoyen e Sofía Toro gañaron un ouro olímpico nos Xogos de Londres 2012. Por que non se emprega máis? Eu, persoalmente, nunca antes o usara para competir, só para saír navegar algunha vez con nenas pequenas para ensinarlles, porque é moi doado aprender con el, pois ten un montón de velas. Para iso os teñen no Centro Galego de Vela. En competición non se usa moito, son moito máis habituais outros como o láser ou o 49er, pero agardo que se empregue máis porque é moi divertido. -Superada a fase galega da Regata da Muller, o seguinte paso será representar Galiza na fase estatal, prevista para os días 4 e 6 de xuño. Cales serán as súas principais rivais? Aquí navegamos moi ben (ri), sobre todo a nivel olímpico, pero tampouco diría que somos favoritas, porque as rapazas canarias tamén son moi boas. De feito, elas van á escola de vela case todos os días da semana, e aquí só durante as fins de semana. Unha delas, Martina Reina, é a irmá dunha boa amiga miña e podo dar fe de que é moi, moi boa. Logo, tamén quero destacar as representantes de Baleares, que teñen un gran nivel, así que o que toca é saír a navegar, pasalo ben e ver que pasa día a día. -Como de severas son as normas Covid-19 nun deporte como o seu, no que o vento forma parte intrínseca e a ventilación dáse por suposta? Todas estamos moi concienciadas para respectar as normas. De feito, as rapazas máis novas, que son as que máis compiten, xa están até acostumadas a usar máscara na auga. Pode haber momentos nos que leves a máscara empapada e a baixes nalgún instante e veña alguén a dicirche "pon a máscara!" (ri), pero en xeral tanto na terra como na auga, todo súper ben. Quizais os únicos problemas foron na última xornada, pois ía moito calor e por momentos abafabamos.


Summary: O Executivo do PSOE e UP amarrou os votos para sacar adiante a prórroga tras unha negociación 'in extremis' que deu lugar a un xogo de maiorías inédito, co apoio simultáneo do PNV e Ciudadanos ás medidas do Executivo para conter o coronavirus. "Levantar o estado de alarma de maneira tan precipitada sería un erro absoluto total, é o escudo fronte á propagación da epidemia", defendeu Pedro Sánchez

Tras unha negociación in extremis que deu lugar a un xogo de maiorías inédito, o Goberno do PSOE e Unidas Podemos chegou este mércores ao pleno do Congreso dos Deputados con votos dabondo para sacar adiante a cuarta prórroga do estado de alarma decretado inicialmente a mediados de marzo para afrontar a crise do coronavirus. O Executivo central comezou a sesión tras amarrar os votos de Ciudadanos e do PNV, combinación impensable no inicio da lexislatura tras unhas negociacións que apenas existiran dende o comezo da crise sanitaria e que acabou logrando un aval superior á maioría absoluta: 178 votos a prol fronte a 75 en contra e 97 abstencións.O Goberno do PSOE e UP amarrou os votos para sacar adiante a prórroga tras unha negociación 'in extremis' que deu lugar a un xogo de maiorías inédito, co apoio simultáneo do PNV e Ciudadanos ás medidas do Executivo para conter o coronavirusAo contrario que nas anteriores ocasións, o Executivo que preside Pedro Sánchez non contou cos votos do PP. Os de Pablo Casado ficaron finalmente na abstención despois de que o seu líder caricaturizase as intencións do gabinete do PSOE e UP en termos de "ditadura constitucional". Ese desmarque do primeiro partido da oposición obrigou o equipo do socialista a un traballo parlamentario intenso e a Sánchez, a asegurar que está disposto a facer autocrítica, pero tamén a abrir a man nun dos aspectos máis criticados no pleno por varios dos grupos que avalaron a súa investidura: a escasa marxe de manobra que ata agora tiveron as autonomías nas principais decisións da crise sanitaria.Como informan Irene Castro e Aitor Riveiro, Sánchez asegurou dende a tribuna que nesta nova fase do estado de alarma, a do inicio do desconfinamento e que chegará ata o 25 de maio, os gobernos das comunidades terán máis peso e o Goberno de España procurará que as medidas sexan "preferentemente consensuadas". Así, asegura, poderán "engadir as que consideren oportunas" que non estean contempladas no plan de desconfinamento, "sempre coa debida xustificación". "Terán capacidade interpretativa das ordes ministeriais" que regularán o proceso, asegurou, ao tempo que lembrou o fondo "non reembolsable" de 16.000 millóns de euros, dez mil deles para sanidade, que o Estado se dispón a transferir ás autonomías.Pedro Sánchez: "Levantar o estado de alarma de maneira tan precipitada sería un erro absoluto total, é o escudo fronte á propagación da epidemia"Mostra disto, esgrimen socialistas e UP, é o voto a prol da proposta de resolución do PNV que fixa a aposta por "acordar conxuntamente, con cada comunidade autónoma", a "modificación, ampliación ou restrición" de aspectos como a liberdade de movementos e o seu territorio de referencia. E isto non impide, asegurou Sánchez, que o estado de alarma siga sendo o "único" instrumento xurídico que permite restrinxir a mobilidade en todo o Estado. "Levantar o estado de alarma de maneira tan precipitada -defendeu- sería un erro absoluto, total, que o Goberno non vai cometer e que exhorto ás súas señorías a que non o fagan". Esta figura, ilustra, serviu como "escudo fronte á propagación da epidemia" e esa é a intención do Goberno, non "limitar as liberdades".Pablo Casado acusa a Sánchez de "mentir", de exercer o "absolutismo" e de empregar a pandemia para impoñer unha "ditadura constitucional"O achegamento de Ciudadanos ou o anuncio de medidas simbólicas que o PP viña reclamando dende hai semanas, como a declaración de loito oficial polas persoas falecidas na pandemia -será na fase 1 e previo a un acto de homenaxe tras o confinamento, anunciou-, Casado despregou un duro discurso. Segundo o líder do PP, o Goberno de España está a impoñer unha "ditadura constitucional" -dixo, citando "o que di" o ex-maxistrado do Constitucional Manuel Aragón, esgrimiu- pero opta pola abstención e non polo voto en contra por algunhas das medidas ás que accede o Executivo. As pactadas co PNV e Ciudadanos.Polo demais, Casado acusa a Sánchez de "mentir" durante a pandemia mentres se instala no "absolutismo" e nas actuacións "neglixentes" e "incompetentes". Xusto despois, o líder de Vox, Santiago Abascal, defendeu a postura do partido de extrema dereita asegurando que hai máis mortos dos que indican as comunidades autónomas -fonte da estatística do Goberno de España- e asegurando que a súa formación vai promover mobilizacións en coche para clamar pola dimisión do Executivo. Tamén din ser partidarios dunha moción de censura."En cogobernanza podemos ir da man", sinala o PNVAitor Esteban: "A nosa emenda ía dirixida a desatascar a situación para todos"Pola banda do PNV, tras pechar o acordo, o seu voceiro celebrou o que interpreta como un cambio de actitude. "As nosas emendas van dirixidas a desatascar unha situación para todos", resaltou Aitor Esteban, que advirte a Sánchez de que "en cogobernanza e codecisión imos ir da man". O "bo entendemento coas comunidades autónomas" é tamén a base para "preparar o futuro" tras a crise sanitaria, di Esteban, quen non obstante tamén pide ao socialista valorar que "se cadra, non todas as fases do desconfinamento necesiten do estado de alarma".O xeito en que o Goberno central se relacionou ata agora coas autonomías foi un dos aspectos centrais do discurso do deputado do BNG, Néstor Rego, que expuxo na tribuna as razóns da formación para optar pola abstención. "Estamos de acordo" en que o estado de alarma "debe continuar para acabar de controlar a pandemia", defendeu Rego, porque "sempre tivemos claro que o obxectivo principal é salvar vidas e iso está por diante de calquera obxectivo político". "Sempre tivemos claro que o obxectivo principal é salvar vidas", defendeu Rego (BNG), que reprochou a Sánchez o "descoñecemento da realidade de Galiza" que, ao seu xuízo, amosaron varias decisións durante o estado de alarmaPero o Goberno do PSOE e UP, lamentou, evidenciou cos seus criterios nas últimas semanas o "descoñecemento da realidade de Galiza" en ámbitos como a distribución territorial das medidas para o desconfinamento. "O ámbito de decisión na fase de desconfinamento progresivo debe ser Galiza a partir dos criterios xerais que poida marcar o Goberno español ou do seu papel de coordinación", resaltou.Na súa resposta ao voceiro do Bloque, Pedro Sánchez sinalou, no que atinxe á cuestións territoriais como os límites de movementos no desconfinamento, que "sobre as parroquias e os concellos", a petición de poder dispoñer de paseos sen franxas horarias en núcleos de menos de 5.000 habitantes que pertenzan a municipios por riba dese limiar, esa "é unha cuestión que se suscitou por parte do presidente Feijóo" e tamén polo Principado de Asturias e entra dentro das "marxes" que as comunidades autónomas poidan regulalo. Así, sinalou, Asturias xa o pediu formalmente e no que atinxe a Galicia "temos en conta a súa petición" para poder aplicala se ben nos primeiros días do desconfinamento a Xunta non a tramitou formalmente, defendeu.


Summary: A organización non gobernamental considera que a Administración Trump camiña cara ao "autoritarismo" e que "está a redobrar a represión ao estilo militar contra os manifestantes".

Amnistía Internacional (AI) denunciou 125 incidentes de violencia policial contra manifestantes, persoal sanitario, xornalistas e membros de equipos de observación xudicial rexistrados nas protestas antirracistas dos Estados Unidos, enmarcadas no movemento Black Lives Matter. Fíxoo no informe O mundo está a mirar: violacións masivas dos dereitos dos manifestantes de Black Lives Matter publicado onte. Os 125 incidentes rexistráronse en 40 estados e no Distrito de Columbia entre os meses de maio e de xuño, con base en máis de 50 entrevistas realizadas por AI, na análise sobre dereitos humanos e violencia policial "máis completo até a data". As forzas de seguridade fixeron un uso "reiterado" da forza física, de sustancias químicas irritantes como o gas lacrimóxeno e os aerosois de pementa, e de proxectís de impacto cinético como táctica de primeiro recurso contra manifestantes pacíficos e non como resposta a ningún tipo de ameaza ou violencia reais. Tamén, recolle o informe, se cometeron violacións dos dereitos das persoas durante arrestos e detencións. En concreto, entre o 26 de maio e o 5 de xuño de 2020, Amnistía Internacional documentou polo menos seis incidentes en que a Policía usou porras e 13 en que empregou proxectís de impacto cinético como balas de goma. Gas lacrimóxeno e Covid Ademais houbo "numerosos casos de uso innecesario" de gas lacrimóxeno e aerosois de pementa "empregadas tamén da lei contra persoal médico, membros de equipos de observación xudicial e representantes de medios de comunicación", subliñou a organización, que considerou especialmente irresponsábel o seu uso durante a pandemia. "Mentres os manifestantes saían á rúa con máscaras e tratando de manter a debida distancia física debido ao virus, a Policía disparaba gas lacrimóxeno e aerosois de pementa, aumentando o risco de problemas respiratorios e a liberación de partículas en suspensión que podían propagar o virus", dixo. O investigador de AI Justin Mazzola criticou que a Administración Trump camiñe cara ao "autoritarismo". "Está a redobrar a represión ao estilo militar contra os manifestantes, coa defensa atroz do fiscal xeral, William Barr, do uso de tropas federais en Portland e a ameaza de despregar máis axentes noutras cidades".


Summary: A organización frontista compareceu publicamente con ERC e Amaiur para presentar unha outra proposición a prol do dereito a decidir dos pobos.

As forzas políticas soberanistas de Euskal Herria, Catalunya e Galiza continúan a traballar no impulso de iniciativas que visan a materialización do dereito a decidir. Mentres, no noso país, tamén se moven cousas. E así a deputada do BNG Rosana Pérez desvelou en Barcelona que se están a dar pasos para a confluencia dos sectores sociais que defenden unha Galiza soberana. Converxencia de esforzos que ten por obxecto "concienciar á cidadanía galega" e impedir que o país fique fóra "dos procesos soberanistas" que avanzan por Europa. BNG, ERC e Amaiur levarán ao Congreso o debate sobre o dereito de autodeterminación Rosana Pérez pronunciouse nestes termos nunha comparecencia de imprensa conxunta entre BNG, Amaiur e ERC que tivo lugar esta terza feira en Barcelona. As tres formacións políticas presentaron unha Proposición non de lei que elevarán ao Congreso español a fin de fixárense "legalmente as bases do proceso para a transición" cara á independencia das nacións que así o decidiren nun exercicio democrático e popular. Após dúas proposicións vetadas pola Mesa do Parlamento español, BNG, Amaiur e ERC procurarán levar máis unha vez o debate sobre o dereito de autodeterminación ás Cortes españolas. Neste senso, exixirán á Cámara baixa "traspor ao ordenamento xurídico español" o dereito á libre determinación dos pobos recoñecido polo Dereito internacional e diversos Tratados ratificados polo Estado español. Desta maneira, garantir que Euskal Herria, Catalunya e Galiza sexan recoñecidas e respectadas como nacións soberanas xunto con aqueles territorios "que así o definan no seu Estatuto" ou acorden no Parlamento. Aliás, a proposición non de lei insta ao executivo español a "recoñecer e respectar a convocatoria e o exercicio" dun referendo de autodeterminación nacional "sobre a constitución dun Estado independente". Desde Amaiur o deputado Jon Iñarritu asegurou que a negativa do Partido Popular a elevar o debate á Cámara reflicte "a intransixencia" e "a debilidade do Partido Popular" e salientou que máis cedo que tarde as nacións do Estado español exercerán "o seu dereito a decidir de forma democrática, pacífica e unilateral". Pola súa banda, Alfred Bosch (ERC) resaltou que "un Parlamento é para falar e aquí [no Estado epañol] non nos deixan nin debater". As tres formacións políticas, que suman con esta xa diversas accións conxuntas a prol da soberanía nacional dos pobos, presentarán como Proposición non de Lei a proposta e evitarán así que poida ser vetada pola Mesa parlamentar.


Summary: Tras 7 anos e medio de actividade, baixa a persiana a web que renovou a información meteorolóxica.

"Non sabemos si será un "adeus" ou un "ata logo", pero non queremos deixar pasar a oportunidade para agradecervos a vosa confianza. A ilusión por montar 4gotas, non se apaga por ter que pechala. Coñecemos a moi boa xente nesta travesía, e iso é o que queda. Grazas a todos os que nos botástedes unha man nestes 7 anos e medio!".. Así se despide a páxina '4 gotas' tras case 8 anos de actividade e de información meteorolóxica. "Grazas tamén aos nosos seguidores de redes sociais por superar os 17.000 seguidores na nosa conta de Twitter ou os case 6.000 en Facebook. Grazas por toda a difusión que nos destes!"


Summary: Empraza BNG, EU e as formacións "que compoñen CxG" a tomar unha decisión pois, di, "a oferta está lanzada"

O Consello nacional de Anova reuniuse este domingo para valorar as decisións adoptadas polas asembleas comarcais desta organización a respecto das fórmulas para concurrir ao 21-O. As bases deron, sinala o voceiro de Anova, Xosé Manuel Beiras, a aprobación para traballar de cara á constitución do que denominan "fronte ampla" . Unha fronte que se configuraría coa participación, alén da propia Anova, BNG, IU e os partidos "que integran" CxG. Beiras sinalou que a oferta está lanzada e que son agora as outras partes as que teñen que tomar unha decisión. O voceiro de Anova afirma que a situación de "emerxencia nacional" en que está Galiza xustifica esa fronte e advertiu que "a cidadanía" será quen tome partido polo que calificou de "interese xeral" ou ben faino por "pola súa cortina". Desavinzas? Na chamada de Beiras hai unha referencia ás formacións integradas en Compromiso por Galicia e non a CxG como tal, o que pode apuntar a existencia de desavinzas nesta última organización a respecto de se uniren ou non con Izquierda Unidade e, nalgúns sectores, tamén co BNG. Os Ecogaleguistas serían máis proclives a formaren unha alianza electoral con IU, algo rexeitado por outros sectores de CxG.


Summary: Este 7 de setembro a exposición de fotografía "Nós tamén fomos emigrantes" na Casa do Concello de Viveiro. A mostra, unha recompilación de imaxes da emigración galega e española da axencia EFE, poderá visitarse ata o día 30 do próximo mes.

A mostra está conformada por fotografías dos arquivos da Axecia EFE e enmárcase no proxecto "Corrente cultural" que propicia a colaboración entre Afundación, ABANCA e o Concello de Viveiro. "Nós tamén fomos emigrantes" é unha selección de corenta fotografías da emigración, tanto española como galega, procedentes dos arquivos da Axencia EFE. Este proxecto ten como finalidade achegar ao espectador a esa realidade histórica a través da mirada profesional e humana dos fotoxornalistas daquel entón. En palabras de Miguel Ángel Gonzalo, director da Axencia EFE entre 1996 e 2004, é a historia de "millóns de españois que tiveron que abandonar a súa terra para sobrevivir". A exposición é de balde e poderase visitar entre o 7 e o 30 de setembro na Sala de exposicións da Biblioteca Municipal de Viveiro de luns a venres de 10:00h a 14:00h e de 18:00h a 20:00h.


Summary: Xulio Ferreiro denuncia "a deslealdade institucional do PP" e cualifica de "hipoteca para a cidade" o protocolo asinado por Núñez Feijoo, que mantén a vixencia do convenio de 2004. "Non saben do que as coruñesas e os coruñeses somos capaces de facer para defender o que é o noso", advirte o rexedor.

Dous días tardou a Autoridade Portuaria da Coruña en remitirlle ao Concello a copia do protocolo asinado o mércores por Xunta de Galicia, Ministerio de Fomento, Portos do Estado e o propio Porto da cidade para o deseño do futuro dos terreos do borde litoral. O acordo negociouse sen convidar a ningunha outra administración ou actor social, comezando polo propio Goberno municipal e asinouse nun acto con máis pompa que contido do que nese momento non trascendeu gran cousa aos medios de comunicación. O alcalde Xulio Ferreiro resumiu aquela cerimonia como outra foto: "Pasamos da foto de finais do pasado ano á foto desta primavera. Unha foto a porta pechada e á que non foi convidado o Concello". O protocolo busca garantir a consecución de 30 millóns de euros antes do ano 2020, momento en que a Autoridade Portuaria deberá facer fronte á devolución dunha parte importante dos créditos concedidos para as obras de Punta Langosteira Este venres pola tarde por fin a Autoridade Portuaria accedeu a enviar o documento ao Concello, que o fixo público a través da súa web. En esencia, o protocolo subliña a vixencia do convenio asinado en 2004 para o financiamento do Porto Exterior e que pasa pola privatización da meirande parte dos terreos portuarios interiores que quedarán sen actividade. Cambian as condicións, iso si, para os peiraos de Batería e Calvo Sotelo, máis próximos ao centro pero de moita menor extensión, pero confirman os plans para vender o espazo de San Diego (o 80% da superficie total) para levar a cabo alí unha xigantesca operación inmobiliaria que inclúe a construción de catro mil vivendas en edificios de ata nove alturas. O núcleo do protocolo xira ao redor de disposicións que buscan garantir a consecución de 30 millóns de euros antes do ano 2020, momento en que a Autoridade Portuaria deberá facer fronte á devolución dunha parte importante dos créditos concedidos hai unha década polo Estado para as obras do Porto Exterior. Deste xeito, o acordo garante o control da Xunta sobre os terreos de Batería e Calvo Sotelo (o 51% dos dereitos sobre os mesmo), pero obrigando a un pagamento de varios millóns de euros. O presidente do Goberno galego, Alberto Núñez Feijoo citou o mércores a cantidade de 20 millóns que, con todo, non figura no protocolo en ningures. O texto prevé a venda do Hotel Finisterre e sinala que A Solana seguirá sendo propiedade pública, en mans da Autoridade Portuaria, pero impide a súa compra polo Concello ou a súa cesión para pasar a ser de titularidade municipal. Sobre os terreos de San Diego, o documento é moi pouco concreto e remítese ás disposicións do convenio de 2004, que prevía uns ingresos de case 200 millóns de euros pola súa privatización. Só engade a posibilidade de que a Xunta achegue máis cartos públicos para a adquisición dunha parte do espazo. O protocolo especifica a obriga de Concello e Xunta de indemnizar millonariamente á Autoridade Portuaria no caso de que tentasen bloquear o proxecto inmobiliario Ademais, o protocolo especifica na súa cláusula 6.3 a obriga de Concello e Xunta de indemnizar millonariamente á Autoridade Portuaria no caso de que tentasen bloquear o proxecto inmobiliario. "As partes recoñecen a vixencia e aplicabilidade do establecido nos convenios de 2 de febreiro e de 4 de outubro de 2004 e particularmente do previsto na súa cláusula Sexta, relativa á regulación do suposto de que non se produza a ordenación urbanística acordada nos devanditos convenios, respecto dos terreos portuarios a desafectar aos que se refire", detállase. O Concello reaccionou ante o que cualifica de "hipoteca para a cidade". O alcalde, Xulio Ferreiro, denunciou "a deslealdade institucional que amosa o PP". "Semella que o único interese do presidente Feijóo sexa o de pactar co goberno de Mariano Rajoy de costas á cidadanía para repartirse o noso litoral e asegurar unha maioría de bloqueo (un 51%) na futura transformación dos terreos portuarios", dixo. "Que traten de repartirse a fachada marítima é unha mala noticia, pero aínda máis mala e que pretendan tomarnos o pelo e salvar a peza maior da operación especulativa, que é a dos peiraos de San Diego", afirmou, engadindo que "recúan no centro para facer caixa cos barrios". "Semella que o único interese do presidente Feijóo sexa o de pactar co goberno de Rajoy de costas á cidadanía para repartirse o noso litoral", afirma o alcalde da Coruña Ferreiro destacou que "o protocolo asinado por Xunta e Estado segue sen dar solucións nin aclarar os usos dos peiraos que se irán desafectando", un debate que será o núcleo do Foro Cidadán Tecendo Litoral, que terá lugar os próximos días 27 e 28 de abril en Palexco, no que participarán expertos e expertas neste tipo de procesos (procedentes de Bilbao, Valencia, Barcelona ou Francia) e de entidades sociais da cidade. "Tanto o Concello como a cidadanía farán todo o necesario para defender o seu patrimonio", di Ferreiro "Xa sabiamos que o Partido Popular non confía nesta cidade. Agora sabemos tamén que non a coñece. Nin Feijóo nin Rajoy nin o ministro de Fomento coñecen A Coruña. Non saben do que A Coruña é capaz, do que as coruñesas e os coruñeses somos capaces de facer para defender o que é o noso", advertiu Ferreiro. O rexedor pediu "unidade" na cidade para "poder artellar unha fronte contra a exclusión da cidadanía da Coruña das decisións sobre o seu patrimonio e futuro". "Tanto o Concello como a cidadanía farán todo o necesario para defender o seu patrimonio", concluíu. Copia do protocolo asinado por Xunta e Goberno central para o futuro dos terreos portuarios (.pdf)


Summary: "O comportamento do monarca emérito merece do reproche e da censura social", argumentan as nacionalistas.

O BNG de Vigo propón a retirada do busto do rei emérito que está instalado na entrada principal da casa consistorial de Vigo e preside a Praza do Concello. Unha petición que fan o día despois dunha cazolada contra a monarquía que tamén se deixou sentir na cidade e no momento no que Juan Carlos I vese envolto nun novo escándalo, cos millóns de euros procedentes de Arabia Saudita. "Desde o BNG entendemos que ese comportamento por parte do monarca emérito merece do reproche e da censura social" polo que defenden que diante destes "comportamentos corruptos e inmorais" cómpre un reproche público e institucional por parte do Concello de Vigo, afirmou o concelleiro da fronte nacionalista, Xabier P. Igrexas. Para Igrexas este escándalo "pon en evidencia claros indicios de corrupción institucional e de negocios irregulares e ilegais por parte da persoa que ostentou durante moitos anos a xefatura do Estado español" e criticou a incapacidade da Casa Real de "ofrecer unha explicación razoábel e completa e de colaboraren de maneira activa para que se depuren até o final as responsabilidades legais correspondentes".


Summary: Na primeira liña da loita contra o coronavirus está Iria Carreira Pazos, médica residente en Santiago de Compostela. Esta arzuá de 28 anos é a portavoz de Varanda Viva e, aproveitando un descanso laboral, atende Nós Diario para dar a coñecer máis polo miúdo esta nova plataforma.

Como xorde a idea de articular Varanda Viva? Desde que iniciou a emerxencia sanitaria moitas persoas que traballamos en sectores esenciais, como o da saúde, a alimentación ou na asistencia social, vimos que hai moita xente que quere ofrecer a súa axuda mais non sabe como facelo ao estar confinada. Nestes momentos toda colaboración individual é moi útil, mais tamén cómpre que sexa organizada e que se poida converter en colectiva para que así sexa máis efectiva, e que ninguén que precise unha man quede atrás. A plataforma social Varanda Viva nace precisamente para pór en contacto persoas que teñen necesidades con xente que pode ofrecer a súa colaboración de maneira altruísta e xenerosa e así, canalizarmos o voluntariado. Alén desta vertente, a plataforma tamén ten un fin reivindicativo e de denuncia, conducindo tamén todas as demandas que nos poidan chegar. Varanda viva quere que as demandas da xente non sexan silenciadas É posíbel artellar a protesta se estamos confinadas? Si, por suposto. É posíbel e necesario xuntar forzas para criticar aquilo que os Gobernos español e galego están a facer mal na xestión da crise, recoller calquera demanda e vehiculizala a onde corresponda para que sexa atendida. O feito de non podérmonos manifestar e de que non poida haber actividade reivindicativa na rúa non debe anular a protesta. Non hai prazas, mais temos xanelas, cazolas, redes e instrumentos como Varanda Viva para que as demandas da xente se escoiten. Esta plataforma quere sortear o silenciamento imposto polas autoridades. Cales son as principais deficiencias que están a ver? Esta crise está a amosar de maneira dramática as consecuencias das políticas da Xunta da Galiza que durante anos recortou o orzamento da sanidade pública e apostou por un modelo privado de centros hospitalarios e de residencias de maiores. Nestas últimas, estase a vivir unha situación caótica por mor da expansión do coronavirus e a ausencia de prevención e de medios. Por colocar algúns exemplos que pola miña profesión me tocan máis de perto, vemos como na sanidade estamos a traballar con medios escasos e insuficientes para facer fronte á emerxencia. Como médica, que leccións tira desta crise? En situacións como estas afloran as miserias no sistema público de saúde. Por situar un caso persoal e de todas as médicas, enfermeiras e biólogas que estamos en formación, as chamadas residentes: vemos como se nos emprega como man de obra barata para que o Servizo Galego de Saúde dispoña de nós como mellor considere oportuno, deixando totalmente de lado as nosas necesidades formativas. Unha crise como esta, que ten unha grande afectación social, pon de manifesto a importancia das profesionais da rama sanitaria e asistencial e fai tan fundamental o factor humano como o técnico. Para pelexar pola sanidade e para dar solucións a día de hoxe a quen o precisa quero animar a sociedade galega a anotarse en Varanda Viva como voluntariado e a subscribir o manifesto de apoio na web.


Summary: Rexedor entre 1999 e 2006, recupera o bastón de mando logo de que Feijóo lle perdoase en segredo en 2011 unha multa de 3 millóns e de pedir hai un ano unha axuda mensual de 2.800 euros ao Congreso malia ter un patrimonio de 21 millóns

O popular Telmo Martín, quen foi alcalde de Sanxenxo de 1999 a 2006, construtor ao que a Xunta de Feijóo perdoou unha multa de tres millóns de euros malia o seu patrimonio persoal de máis de 21 millóns que o convertería no deputado máis rico do Congreso entre 2011 e 2015, volve á súa orixe e recupera a alcaldía da súa vila. Entrégalla o ata o de agora alcalde, Gonzalo Pita, dun partido local escindido no seu momento do PP e que gobernaba desde hai dous anos co apoio de PSdeG e BNG. A dous anos dunhas novas eleccións municipais, o paso dado en Sanxenxo supón unha reedición da vella estratexia do PP provincial, antes dirixido polo imputado Rafael Louzán e agora polo vicepresidente da Xunta Alfonso Rueda, de facerse forte con tempo a nivel local antes das seguintes eleccións municipais. Esa estratexia pasa por recuperar alcaldías a través da reintegración de independentes escindidos, como no caso de Sanxenxo, ou de mocións de censura, opción máis complexa e á que só poderá recorrer durante o próximo ano, xa que a lei impídeo no último ano de mandato. Rexedor entre 1999 e 2006, recupera o bastón de mando logo de que Feijóo lle perdoase en secreto en 2011 unha multa de 3 millóns e de pedir hai un ano unha axuda mensual de 2.800 euros ao Congreso malia ter un patrimonio de 21 millóns Martín (Meaño, 1958) montou nos anos 90 a construtora Construcuatro, coa que desenvolveu unha importante actividade inmobiliaria na provincia de Pontevedra. En Sanxenxo, na primeira liña de costa da súa praia máis céntrica, a de Silgar, a poucos metros de onde Mariano Rajoy ten un apartamento, Construcuatro levantou un edificio de seis plantas co que invadiu o dominio público, o que lle supuxo recibir en 2005 unha proposta de sanción de tres millóns de euros que lle sería perdoada en segredo a finais de 2011 nunha reunión do Consello da Xunta presidida por Alberto Núñez Feijóo. Hai un ano o Tribunal Supremo confirmou unha sentenza que obriga a demoler parcialmente o edificio. Construcuatro está envolta en outras varias causas xudiciais por ilegalidades nas súas promocións inmobiliarias, algunha delas baixo réxime de protección pública. Martín deixou a alcaldía de Sanxenxo para aspirar sen éxito en dúas ocasións á da cidade de Pontevedra, e logo foi recolocado polo PP no Congreso Martín accedera á alcaldía da vila en 1999, e deixouna logo de dous mandatos para aspirar sen éxito en 2007 e 2011 á da cidade de Pontevedra. Na cidade de Mariano Rajoy o popular foi nas dúas ocasións o candidato con máis votos, pero insuficientes para arrebatar o bastón de mando a Miguel Anxo Fernández Lores, alcalde do BNG co apoio do PSdeG desde 1999. Logo do segundo fracaso, o PP recolocouno no Congreso dos Deputados, onde a comezos de 2012 se faría coñecido en toda España por ser o deputado máis rico, cun patrimonio declarado de 21 millóns de euros. Malia ese patrimonio, en 2016, logo de deixar o Congreso, Martín solicitou a prestación de 2.800 euros mensuais prevista para os deputados que quedan sen traballo tras a disolución das Cortes. A polémica que xerou obrigouno a renunciar a ela logo de reiterar que era un dereito que legalmente lle correspondía. En Sanxenxo, logo da súa marcha en 2006, a súa substituta e ata daquela tenente de alcalde, Catalina González, non foi quen de manter a unidade do PP, que se escindiu e deu orixe a Sanxenxo Agrupación Liberal (SAL). Nas municipais de 2015, nas que volveu ser o candidato do PP no seu municipio, Martín obtivo 8 concelleiros, quedando a un da maioría absoluta, o que facilitou que accedese á alcaldía o SAL (4 concelleiros), co apoio de BNG (3 concelleiros), PSdeG e Sanxenxo Pode (un concelleiro cada un dos dous últimos). Martín agradeceu ao ata o de agora alcalde a súa "xenerosidade" por cederlle "voluntariamente" o cargo Ao pouco tempo esa última formación deixou o goberno local en minoría e agora o alcalde do SAL, Gonzalo Pita, entrega o seu bastón de mando a Martín, quen este venres agradeceulle a súa "xenerosidade" por cederlle "voluntariamente" o cargo. Faino argumentando como detonante discrepancias coa rama nacionalista do goberno de PSdeG e BNG da Deputación de Pontevedra coa que o Concello executa as obras de reforma da avenida Luis Rocafort, principal acceso á praia de Silgar, esa tan ligada ás vidas de Telmo Martín e Mariano Rajoy.


Summary: A xornalista Carmen Quintela detalla en conversa con Praza Pública a evacuación na que se viu inmersa en Tindouf, unha "operación coordinada co Goberno de Alxeria e a Fronte Polisaria" que non lle consta ao Goberno de España

O pasado día 12 a xornalista galega Carmen Quintela partiu rumbo a Tindouf, a capital no exilio da República Árabe Saharauí Democrática. Xunto a dez persoas máis ía participar nun proxecto educativo de cooperación nos campamentos de persoas refuxiadas do Sáhara Occidental. Era unha iniciativa organizada por unha muller española, á marxe de organizacións ou gobernos pero "en coordinación" cos responsables educativos do Sáhara, o seu "Ministerio de Educación". A iniciativa desenvolveuse con normalidade durante dez días, ata que este luns se producía unha evacuación por sorpresa. Ao contrario do acontecido o pasado xullo, cando o Ministerio de Exteriores español fixo pública a repatriación de cooperantes españois polo risco de ataques, desta volta a información oficial é nula, a comezar polas propias persoas afectadas. En declaracións a Praza Pública Quintela detalla que alí eran conscientes "do que está a pasar en Malí" ou dos incidentes acontecidos nos últimos días na propia Alxeria, pero en ningún momento lles chegara ningunha alerta. "Onte [por este luns, 21 de xaneiro] estabamos na clase e chamáronnos por teléfono dende o servizo de protocolo en Tindouf e dixéronnos que preparásemos as maletas, que marchabamos". Exteriores asegura non ter constancia da evacuación, aínda que a galega repatriada indica que canda ela había, cando menos, once persoas máis de orixe española Pouco, ou máis ben nada, era o que sabían das razóns da repatriación. "Non nos dixeron nada". Só despois, falando coa promotora da iniciativa "e cun delegado da Fronte Polisaria" souberon que a marcha se producía "por razóns de seguridade; ata o luns non viran perigo pero estabamos nunha situación de risco". Isto é, podíanse producir ataques ou mesmo secuestros. "Segundo temos entendido é unha operación coordinada co Goberno de Alxeria e coa Fronte Polisaria para garantir a seguridade, tanto a nosa como a das familias coas que estabamos". A incerteza de Quintela, acabada de chegar a Madrid, non se aclara moito máis se a consultada é Axencia Española de Cooperación Internacional. Ao contactar co seu servizo de comunicación, este organismo gobernamental remite á Oficina de Información Diplomática, tamén dependente de Exteriores. En conversa con este diario fontes da Oficina sinalan que nela non consta que se producise evacuación ningunha de cidadáns ou cidadás de nacionalidade española en Tindouf nos últimos días. Non obstante, apuntan, si existe unha recomendación especial para cooperantes, dada a delicada situación da zona. Ademais dela mesma, a xornalista galega evacuada detalla que na zona estaban canda ela, cando menos once persoas máis, todas de orixe española. Ningún deles recibiu axuda ningunha do Goberno de España, nin sequera para cuestións de intendencia: "o cambio de voo pagouno a Fronte Polisaria", ilustra.


Summary: Esta fin de semana vén cunha gorentosa oferta para o teu lecer. Haivos de todo!

Sexta feira VenRespirar Festival Ourense Campus Universitario de Ourense 20.00 h O festival Itinerante abre esta nova edición cun obradoiro de Danças Portuguesas, concerto de Parapente700 e posterior foliada, previa inscrición. Sexta feira e sábado Olladas de Muller A Coruña CGAI Con motivo do 8 de marzo, debrúzase unha nova edición deste xa imprescindíbel ciclo de cinema en que se proxectarán distintos pases, todos de carácter gratuíto. Sábado Budiño en concerto Lugo Capela de Santa María 20.30h Concerto que se enmarca na da programación do MusicAD, baixo organización do Centro de Artesanía da área de cultura da Deputación de Lugo. Debuxo e Pensamento Santiago de Compostela Libraría Numax 11.30h Encontro e palestra co debuxante e animador galego Alberto Vázquez, dentro do ciclo 'A cor das palabras. Encontros con cineastas'. Domingo III Festival solidario da Semente Trasancos Narón Auditorio Municipal 17.30h Artistas da comarca conmemorarán o centenario da Irmandade da Fala de Ferrol. O Fenés Roger de Flor, cantautor, o grupo infantil Quinindiol, e a narradora de Mugardos Vero Rilo conducirán un festival en que se amalgama, unha vez máis, música con outras actividades. Os beneficios recadados utilizaranse para financiar un espazo de ensino galego na comarca. Voaxa e Carmín Ponteareas Auditorio Municipal Reveriano Soutullo 20.00h Espectáculo teatral da compañía ButacaZero, onde Mabel Rivera e Belén Constenla dan vida e voz ás famosas Marías de Santiago de Compostela. Toda a finde Salón do Libro Pontevedra Pazo da Cultura Até o 2 de abril. O Salón do Libro chega novamente cargado de contacontos, obradoiros, teatro, cinema, música, danza, presentacións literarias, sinaturas de libros e moito máis. 'O mundo que queremos', eis o lema da actual edición da feira de literatura infantil e xuvenil, en que se englobarán temas como o coidado do medio ambiente, a saúde, a integración e a igualdade. ALT 2017 Vigo Diferentes espazos da cidade 16.00h-23.15h O festival de artes escénicas alternativas contemporáneas achéganos a súa derradeira edición, coa presenza de compañías como Matarile Teatro. A muller a través da arte Carballo Casa da Cultura Até o 31 de marzo Trátase dunha exposición colectiva protagonizada por Alejandra Martínez, Laura Tova, Lara Pintos e Julia Aguiar, coa cal fican inauguradas as Xornadas Guerrilleiras.


Summary: O prazo para participar no concurso musical e infantil permanecerá aberto até o 15 de outubro

Costa da Morte é especialista neste concurso. Na primeira edición un grupo laxense quedaba campión, e nas dúas seguintes edicións tiñamos finalistas de Carnota, Fisterra, de Laxe (que vemos no vídeo), e máis de Cee. Este ano esperamos ver unha gran participación de bandas escolares costeiras na cuarta edición do Concurso "Quero cantar". Un certame musical musical convocado pola Área de Cultura da Deputación da Coruña que xa ten o seu prazo de inscrición aberto, ata o 15 de outubro. O requisito básico para participar na nova edición do ""Quero Cantar" é que a música e a letra sexan orixinais e inéditas, e que as persoas integrantes dos grupos se ateñan ao límite de 12 anos para a categoría infantil e de 13 a 16 anos para a xuvenil. Na categoría infantil admítese a colaboración dunha persoa que exceda o límite de idade. Os premios consisten en cantidades de 1500, 1000 e 500 euros en material musical para os tres primeiros clasificados en cada categoría. A cancións gañadoras en ambas as categorías gravarán tamén cadanseu videoclip. As persoas interesadas poden ampliar información consultando as bases na páxina web www.querocantar.gal ou contactando coa organización do certame a través das súas redes sociais.