Summary: A inflación escala en marzo a cifras de hai 37 anos alcanzando 10,5% na Galiza, sete décima máis que no Estado español.

A consecuencia directa máis inmediata do aumento da inflación é a perda de poder adquisitivo das familias. A suba do Salario Mínimo Interprofesional (SMI) a 1.000 euros ─lonxe aínda do que marca a Carta Social europea─ parecía que ía aliviar a economía dos fogares, mais a suba dos prezos dos últimos meses levou por diante as últimas melloras. Eses 1.000 euros representan agora menos de 900 de poder real de compra, o que supón retroceder varios anos atrás, até 2018, cando o SMI estaba por debaixo desa cantidade (735,9 euros). Esta situación agudízase no caso da Galiza, onde o salario medio é inferior ao do Estado español (19.900 euros fronte a 20.503 no ano 2020) e, ao mesmo tempo, a inflación e sete décimas maior (10,5% no país fronte a 9,8% de medida estatal), o que fai que a perda de poder adquisitivo sexa aínda máis acusada. O IPC, disparado: bate todas as marcas dos últimos anos e sobe até 10,5% na Galiza O Índice de Prezos de Consumo (IPC) marcou en marzo o seu valor máis alto en 37 anos. Desde outubro de 1984, a Galiza non rexistrara outra vez unha inflación de máis de dous díxitos. O pasado mes, a variación interanual dos prezos situouse en 10,5%, após subir 3,3% en relación a febreiro, sete décimas por riba da media estatal que, como avanzara o Instituto Nacional de Estatística (INE), fechou marzo en 9,8%. Detrás deste forte incremento da inflación ─sobe 2,5 puntos respecto ao indicador interanual de febreiro, mes no que o IPC medrou 8% na Galiza─ está o aumento dos prezos na vivenda (38,9%) ─inclúe a enerxía e os combustíbeis─ e o transporte (19,1%), seguidos de alimentación (6,7%), hostalaría (5,5%), enxoval (5,1%), bebidas alcólicas e tabaco (4%), medicina (2%), roupa e calzado (1,5%), ensino (1,3%), lecer e cultura (1,1%) e outros bens e servizos (3,1%), mentres que só caeu o custo das comunicacións (-0,5%). O conflito entre Rusia e Ucraína tivo especial incidencia na alza dos prezos en marzo, sobre todo en alimentos como o aceite de xirasol ou a pasta e as fariñas ─ambos os Estados son grandes exportadores de cereais─ e na enerxía, pola dependencia de Europa do gas natural ruso, que viu incrementada a súa cotización desde o inicio da guerra. A inflación encarece máis de 50% varios produtos de primeira necesidade Os carburantes mandan Esta situación provocou que marzo fechara como o mes co prezo da luz máis caro da historia. Porén, nas primeiras semanas de abril, a enerxía parece ter contido a súa escalada, ao que podería axudar tamén o plan de España e Portugal para desligar o gas do sistema de fixación de prezos, proposta pendente da aprobación de Bruxelas. E se a enerxía é un recurso transversal (a suba do prezo fai aumentar os custos de produción doutros bens e servizos), cos combustíbeis pasa igual. Sábeno ben os transportistas e as confrarías de pescadores, que o pasado mes pararon a súa actividade para denunciar a imposibilidade de desenvolver o seu traballo sen incorrer en perdas. Estas protestas motivaron unha viraxe nas políticas do Goberno español, que se viu obrigado a artellar unha política de descontos para rebaixar o impacto do prezo dos combustíbeis na economía. O prezo da gasolina subiu 40% nun ano Con todo, houbo estacións de servizo que presuntamente trataron de compensar esa rebaixa elevando os importes nas datas previas á entrada en vigor da medida, unha práctica denunciada onte pola asociación de consumidores Facua, que ten detectados catro casos na Galiza. Cambio de tendencia Estas rebaixas nos prezos dos carburantes, que tamén coinciden coa baixada da cotización do barril Brent ─de referencia en Europa─ e dos prezos da enerxía, aínda sen a rebaixa que propoñen España e Portugal, podería converter o dato de marzo no pico da escalada. Así o cren desde a fundación das caixas de aforro (Funcas), que agarda valores altos até final de ano. Todo vai depender do comportamento dos combustíbeis. De momento a demanda baixa, algo ao que está a contribuír o confinamento nas grandes cidades chinas pola Covid, con millóns de vehículos parados.


Summary: No transcurso dunha xornada organizada polo BNG sobre a I+D+i no Parlamento, Ana Pontón, a portavoz nacional do BNG, anunciou que no Debate de Política Xeral previsto para a próxima semana, as nacionalistas proporán "un pacto galego pola Ciencia e a Innovación co 3% de investimento en I+D+i". O Bloque tamén pide crear o Instituto de Innovación Galego.

Segundo o Bloque, é necesario facer dende Galiza "unha xestión integra de todos os fondos en I+D+i", recibidos desde os ámbitos europeo e estatal. Así como acabar "coa precariedade laboral" no ámbito da investigación. "Temos que apostar por fórmulas que nos permitan captar e reter talentos", dixo Pontón, e nesa liña está a creación na Galiza dun centro para acoller investigadores e investigadoras en ámbitos estratéxicos. O Instituto de Innovación Galego é o nome que lle dá o Bloque a súa proposta. Na xornada participaron, o colectivo de investigadores e investigadoras post ou doutorais de Galiza, María de La Fuente, investigadora do SERGAS; Cristina Álvarez, bióloga e xefa da Unidade de Microbioloxía no Intecmar; e Cesar Resch, investigador no ámbito do sector lácteo. Financiamento Por outra parte, ante o anuncio do goberno central para liberar unha parte da débeda de 700 millóns de euros que o Estado debe a Galiza, a portavoz nacional do BNG afirmou que único que demostra este anuncio é até que punto "as forzas estatais, tanto PSOE como PP, Ciudadanos e Podemos continúan instalados "na frivolidade". Pontón afirmou que o que está acontecendo evidencia que actual sistema de financiamento "non lle vai ben a Galiza. "As decisións sobre os nosos recursos", explicou, "decídense en Madrid e se o Presidente da Xunta quixera cambiar as cousas o que tería que facer é defender que "a chave dos cartos dos galegos e galegas a tiveramos aquí". Villares ve "unha táctica preelectoral" Tamén falou do financiamento este sábado Luís Villares. O líder de En Marea explica que non é "verosímil" que durante meses non houbera "forma legal de transferir diñeiro ás comunidades autónomas e unha vez que se vai as eleccións se encontre esa fórmula". Así explica Luís Villares o anuncio para desbloquear 4.500 millóns de euros con destino ás autonomías que até esta semana parecía imposíbel, e mesmo se converteron para Feixoo nun argumento electoral "co que pretendía protagonizar o debate do estado da nación". En Marea considera necesaria "unha reforma no mecanismo de financiamento autonómico para que non dependa da situación do goberno central".


Summary: CIG-Ensino exixe que a consellaría de Educación tome medidas para que materias como Historia da Galiza, Xeoloxía ou Portugués poidan ser escollidas pol@s moz@s para faceren as probas de acceso á Universidade

Os e as moz@s da Galiza que se presentaren ás Probas de Acceso á Universidade --PAU-- non poderán examinarse de ningunha das materias optativas do currículo galego de Bacharelato. Así, nin Historia da Galiza, nin Literatura Galega do s.XX, nin Literaturas Hispánicas nin Xeoloxía son obxecto de exame, supondo unha "discriminación" a respecto do alumnado que as cursou. A prescrición afecta tamén ás linguas estranxeiras cursadas como optativas, nomeadamente o portugués. Desde CIG-Ensino reclamarán á consellaría de Educación que procure as modificacións legais oportunas para que estas materias formen parte do cadro de probas que na fase específica pode realizar o alumnado, cun triplo obxectivo: "que tod@s @s alumn@s teñan as mesmas oportunidades, que se respecte o currículo galego de Bacharelato e que a elección de materias a examinar non se vexa afectada por criterios non pedagóxicos". Sobre esta última cuestión, as PAU prevén na fase específica que a persoa escolla tres materias, tendo en conta as dúas mellores cualificacións. Mais non poderían elixir ningunha das citadas, medida que pode traducirse "na perda de alumnado" para os centros que as ofertan e, por tanto, que esa optativa deixe de ofertarse. Cómpre ter en conta que o currículo galego do Bacharelato está previsto para que o alumnado poida seguir unha formación "o máis achegada posíbel ao que serán os seus estudos universitarios", un criterio que, segundo CIG-Ensino, debe prevalecer "en todo caso".


Summary: Nunha xuntanza coa Mesa, Carlos Callón reclamou que se respecte o recoñecemento estatutario desta lingua e se empregue tanto nos formularios coma na sinalización e nas campañas publicitarias

O Valedor do Pobo en funcións, José Julio Fernández, comprometeuse esta terza feira a "estudar as vías de acción" que ten ao seu dispor até conquerir que o Concello da Coruña empregue o galego como lingua oficial. Fíxoo durante unha xuntanza mantida co presidente da Mesa pola Normalización, Carlos Callón, quen lle lembrou que o goberno municipal da cidade herculina é "o único da Galiza" que non emprega o idioma propio "nin en formularios, nin en sinalizacións nin en campañas publicitarias". Especialmente rechamante neste sentido foi a campaña emprendida co gallo dos feriados de decembro de 2012: nas paradas do autobús urbano apareceu unha publicidade co texto 'Yo soy de merlucita del pincho, yo de capón de Villalba' onde, alén do español, o Concello empregou formas toponímicas deturpadas. Accións coma esta e outras que a Mesa ten denunciando en relación a esta institución pública veñen demostrar, a xuízo de Callón, "a negación pola vía dos feitos do recoñecemento estatutario do galego como idioma propio e oficial". Aliás, a recente polémica coa sinalización das portaxes da AP-9 foi colocada riba da mesa tamén neste encontro. A respeito desta cuestión, dixo o Valedor que tomará "medidas" para que o galego non fique excluído "de ningunha sinalización pública", facendo extensíbel así o seu compromiso tamén aos edificios públicos onde a nosa lingua non se emprega: as delegacións da Axencia tributaria, as escuadras (comisarías) da policía española, os cuarteis da garda civil ou os hospitais públicos que dependen do Sergas, onde unicamente a sinalización fixa está en galego.


Summary: Por tan só once votos de diferenza, a maioría da militancia vota pola opción de coaligarse coa "esquerda federal" e incluírse na candidatura que promove IU. 380 dos afiliados optan pola proposta que defendía Beiras e Martiño Noriega, mentres que 369 defenderon a posición oficialista.

Anova concorrerá ás eleccións europeas do vindeiro 25 de maio coa "esquerda federal" e na coalición que promove IU a nivel estatal. Así o decidiu a súa militancia no referendo celebrado este domingo e no que se impuxo a opción preferida polo seu líder, Xosé Manuel Beiras, e polo antigo número dous, Martiño Noriega, pero non a que promovía o sector oficialista e a inmensa maioría da dirección da formación nacionalista. Por unha marxe moi estreita (tan só 11 votos), gañou a proposta que opta por aceptar o convite de IU. En total, 380 militantes (o 48%) optaron pola opción número 1 e 369 (o 46,7%) pola 2, mentres que 37 apostaban por non concorrer. O 48% da militancia optou por ir coa esquerda federal e o 46,7% por unirse á candidatura da esquerda nacionalista O referendo celebrouse con normalidade e cunha alta participación (máis do 72%) nas case 40 mesas que a formación que lidera Xosé Manuel Beiras habilitou por varias localidades do país, ademais dos votos que chegaron vía telemática dos afiliados da diáspora. Tiñan que elixir os militantes de Anova entre acudir integrada coa esquerda federal e da man de EU, facelo coa esquerda nacionalista e, xa que logo, xuntarse á candidatura de BNG e EH Bildu, ou non concorrer aos comicios europeos. Os resultados foron variados segundo a localidade. Na mesa de Compostela, a primeira en coñecerse, dos algo máis de 60 militantes que votaron, 40 optaron pola opción 1, a de integrarse na coalición da esquerda federal, 17 pola opción de ir xunto ao soberanismo, e 3 pola alternativa de non se presentar aos comicios, ademais dun voto en branco. En Ferrol, 7 votos para a opción 1; 21 para a opción 2; e 3 votos para a opción 3. Na Coruña, 28 votos foron para a opción 1; 46 votos para a opción 2; e 6 votos para a opción 3, mentres que en Teo, onde é alcalde Martiño Noriega, a inmensa maioría dos militantes (39) optaron por ir coa esquerda federal aos comicios, mentres que só unha persoa optou por sumarse á coalición nacionalista, ao igual que tan só un optou por non concorrer. Pola súa banda, en Vigo a opción 1 tamén resultou vencedora con 58 votos fronte aos 41 da 2. O resultado do referendo volve evidenciar as diferenzas entre as dúas almas de Anova Sexa como for, o resultado volve evidenciar as diferenzas entre as dúas almas de Anova, onde perviven dous bloques enfrontados e con case idéntico apoio. A inmensa maioría da dirección optaba por procurar un acordo co nacionalismo e prescindir de EU e, polo tanto, da experiencia de AGE que levou ao Parlamento a esta coalición como terceira forza política. Pero Xosé Manuel Beiras desmarcouse desta opción oficialista para coincidir coa postura de Martiño Noriega -alcalde de Teo que dimitiu como número dous da formación hai poucas semanas- e que apoian outros membros destacados como o deputado Antón Sánchez, así como representantes da FPG, Movemento pola Base e o Encontro Irmandiño. Nun manifesto titulado #NósqueremosAGE, Noriega e varias ducias de militantes máis apostaban polo pacto con IU ante a imposibilidade dunha fronte ampla que unise as forzas soberanistas, plataformas cidadás e a esquerda federal. Beiras saíu logo a través dunha carta á militancia en apoio desta opción, tras advertir de que Izquierda Unida lle garantira lista propia para Galicia, ao igual que en Cataluña, así como un posto de saída para o candidato galego. No mesmo texto, o líder da formación acusou o BNG de "obstrucionista" e de impedir unha fronte ampla. A posición oficialista, que lideran militantes como Luís Eyré, Mario López Rico ou Paula Verao, definiuse tamén nun manifesto no que asegurou que concorrer con IU sería "incompatible co proxecto estratéxico" de Anova e que sería "a vía máis afastada dos principios e modeloo organizativo do partido-movemento". "Impedirá a consolidación de Anova como a organización nacionalista do século XXI e para os vindeiros 30 anos", dicían. Ademais, nesta xornada, os militantes de Anova tamén ratificaron o programa da formación para as eleccións europeas.


Summary: A expansión das grandes superficies veu da man dalgunhas marcas que apostaban por concentrar as súas tendas en lugares onde espallarse. O baleiro que deixan cando deciden mudar de localización causou máis dun fechamento destes centros e agora, co aumento do comercio en liña pola pandemia, poderían incrementarse estes casos. O sector cre que pode adaptarse nun futuro próximo, como fai o pequeno comercio, para que non aconteza.

A implantación cada vez máis rápida da venda online entre as grandes empresas multinacionais que operan nos centros comerciais podería mudar a configuración actual das grandes superficies tal e como hoxe as coñecemos. Aínda é cedo para falar de cambios a curto prazo, mais desde este sector preparan estratexias que minimicen o impacto desta situación, da mesma maneira que fai o pequeno e mediano comercio de proximidade. Se ollamos os datos, Galiza conta con 39 centros comerciais que suman en conxunto unha Superficie Bruta Alugábel (SBA) de 912.720 m² nun total de 1.969 locais (dos cales o 84,8% son menores de 300 m²) e pon ao dispor do público unha dotación de 42.862 prazas de aparcadoiro. Representan 5,6% da superficie comercial galega á que achegan 338 m² de SBA por cada 1.000 habitantes. En termos relativos, supón 6,9% dos centros existentes en todo o Estado español, o que equivale a 5,6% da SBA total e creación de emprego para máis de 41.000 persoas, segundo a Asociación Estatal de Centros e parques Comerciais (AECC). Desde esta entidade falan dun "ano moi complicado", que comezou con boas afluencias en xaneiro e febreiro mais que, por causa da pandemia, baixou 40% en marzo e case 90% en abril. Como dato, o seu presidente, Eduardo Ceballos, indica que a recuperación do verán deixou cifras de afluencia "de entre un 20 e un 25% menos que 2019" e descensos ao redor de 20% até antes de comezar decembro. Nas cifras de vendas, desigual dependendo das marcas que tratemos e das tendas polo seu tamaño, aumenta 5% por visitante malia que se lle dedica menos tempo á visita. A pandemia aumenta a venda 'online' O anuncio en xuño por parte de Inditex das primeiras perdas na súa historia (409 millóns de euros entre febreiro e abril este 2020) coincidiron co cambio de estratexia da empresa de Amancio Ortega de fechar arredor de 1.000 e 1.200 tendas en todo o mundo para apostar pola venda en liña que, coa pandemia, aumentou 50% o volume de negocio. O presidente da compañía, Pablo Isla, presentaba un plan para os vindeiros dous anos coa finalidade de conseguir a transformación dixital, cun investimento de 1.000 millóns de euros para a actividade online e outros 1.700 millóns de euros para actualizar a plataforma integrada de tendas. Resposta por parte das grandes superficies Ninguén dubida da importancia destas marcas para a subsistencia dos propios centros comerciais, polo que desde as grandes superficies estudan accións nesta nova situación. "Percibimos unha estratexia omnicanle para un consumidor que é omnicanle e, nese sentido, os centros e parques comerciais estamos nas mellores condicións para aproveitar as sinerxías da integración entre o físico e o dixital", comenta Ceballos a Nós Diario. Explica que nesa integración empregan ferramentas que ofertan como servizos nos propios estabelecementos. "A medio prazo os cambios están orientados á aceleración da dixitalización", sentenza. Non é doado conseguir declaracións dos equipos de xerencia das grandes superficies. Aínda así, fontes do centro comercial As Cancelas de Compostela recoñecen que traballan, polo de agora, apoiando os operadores para facilitar a venda en liña. "Nós como centro comercial non podemos facer venda online mais, se as marcas deciden empregala, si axudamos habilitando zonas no aparcadoiro para as recollidas ou difundindo información útil a través das nosas redes sociais", afirman a Nós Diario. Agardan que o anuncio de fechamentos de tendas de empresas como Inditex non lles afecte. "Volveremos á normalidade, os centros comerciais vendemos unha experiencia de lecer", sinalan.


Summary: 'Entre Todas' mantén a candidatura para as primarias que arrancan este sábado após valorar seriamente retirarse das mesmas por falta de arantías. Así pois, até as 9:00 do 24 as persoas inscritas poderán votar entre dúas candidaturas, a do sector crítico e a liderada por Luis Villares. Esquerda Unida, porén, considera que non se dan as "condicións democráticas para votar".

Voltas, reviravoltas e máis voltas durante días mais finalmente hai partido. Nas primarias de En Marea -reactivadas esta semana e que decorrerán desde este sábado ás 9:00 horas até as 9:00 horas do 24- concorrerán as dúas candidaturas: a de Luis Villares (Coidando a Casa) e finalmente tamén a encabezada por David Bruzos (Entre Todas). Entre elas poderán optar as máis de 4.000 persoas inscritas no proceso. Houbo sectores de 'Entre todas' que mantiveron as dúbidas sobre participar até o final: Podemos e Esquerda Unida. Outros, como o alcalde de Compostela ou Anova, xa se pronunciaran nas últimas horas a favor de facelo. Anova, aliás, chamando a facer das votacións un 'revogatorio' da dirección de Villares. Esquerda Unida, nun comunicado, considera que "non se dan as condicións democráticas para votar". Votaremos para restituír a verdade e a democracia interna en En Marea", din desde 'Entre Todas' "Todas as accións promovidas pola Coordinadora de Luís Villares nas últimas semanas estiveron dirixidas a desmobilizar aos inscritos críticos para garantirse o control do partido instrumental con independencia da vontade maioritaria das persoas inscritas", afirma 'Entre Todas' nun comunicado. Algúns sectores dos críticos manteñen serias dúbidas sobre o sistema de votación elixido finalmente pola dirección para as primarias e avisan que estarán "vixiantes" ante posíbeis irregularidades que se poidan producir. David Bruzos, cabeza de lista da candidatura 'Entre Todas', considera que "as decisión de Luis Villares neste último mes inhabilítano como líder de En Marea" no plano orgánico. Unhas declaracións que fixo esta sexta feira á Radio Galega. A actuación da dirección de En Marea a respecto do comité electoral cualifícaa Bruzos de "asalto completo" para controlar este órgano.


Summary: A marcha de traballadoras e traballadores galegos cara a outros territorios do Estado español acelerouse nestes últimos anos, nunha dinámica que ten Madrid como principal chuchador desa man de obra. Dos que abandonaron o noso país en 2017 case 36% tiveron como destino a capital do Estado. Eis un extracto da reportaxe publicada ao respecto no número 327 de Sermos Galiza.

Hai un éxodo de traballadoras e traballadores galegos, persoas asalariadas que marchan a outros territorios do Estado español nunha dinámica que, após a paréntese marcada polos anos máis duros da crise, volveu intensificarse nos últimos tempos da man da 'recuperación' económica. A situación non deixa moito oco para optimistas: nos anos duros da recesión, paro ou emigrar fóra do Estado. Cando a crise dá certo respiro, emigrar a outros territorios do Estado con mellor dinámica laboral e económica que Galiza. En 2017 aumentou de forma considerábel o número de contratos asinados noutras autonomías a traballadores galegos e galegas. Un efecto chuchador de man de obra galega que ten o seu principal expoñente en Madrid. Esa comunidade autónoma rexistrou durante o ano pasado case 21.500 contratos a traballadoras e traballadores galegos. Unha cifra que supón un incremento de máis de 23% a respecto do exercicio anterior. Nos outros destinos principais que reciben man de obra de Galiza o aumento foi sensibelmente menor: 10% en Catalunya, 13% en Andalucía, 6% en Castela-León, por poñer tres exemplos. [Podes ler a reportaxe íntegra no número 327 de Sermos Galiza, á venda na loxa e nos quiosques]


Summary: Así o anunciou o vice-presidente do goberno provincial, Antón Veiga (BNG), quen acusou a Alberto Núñez Feijóo de ser "un auténtico perigo para a saúde dos doentes crónicos".

A Deputación de Lugo tentará impugnar o decreto polo que se fixa o re-pagamento farmacolóxico para doentes crónic@s. Neste senso, o seu vice-presidente, o nacionalista Antón Veiga, anunciou que o goberno provincial presentará un recurso perante os tribunais á fin de impedir a aplicación da resolución aprobada polo goberno español pola que se fixa o re-pagamento da medicación en doentes crónic@s. A decisión do organismo provincial devén da petición presentada pola Iniciativa galega pola Gratuidade da Sanidade en que demandan das forzas políticas con representación no Parlamento e Deputacións un posicionamento contrario ao re-pagamento. Neste senso, Antón Veiga asegurou agardar que "o resto das institucións interpeladas por este colectivo social procedan a recorrer diante da xustiza ordinaria estes copagos". Segundo sinalou o nacionalista, "a práctica totalidade das autonomías" amosaron xa o seu rexeitamento á entrada en vigor da norma, mesmo as do PP como Madrid, Castela-León, Castela-A Mancha ou Valencia. O Presidente da Xunta de Galiza demostra non ter sentimentos e remata por converterse nun auténtico pesadelo para os galegos, un perigo público que pon en risco a vida dos doentes crónicos, un autentico killer para enfermos de cancro, de SIDA ou de hepatite", espetou Veiga ao tempo que asegurou "non imos consentir este novo repagamento, este novo imposto á enfermidade" que tentarán impugnar pola vía xudicial. Aliás, o vice-presidente da Deputación de Lugo lembrou que o organismo provincial vai abrir unha liña de axuda para aqueles concellos insubmisos ao re-pagamento a través da Área de Benestar. "Unha liña de axudas en concorrencia competitiva", explicou Veiga á que poderán concorrer os Concellos de Lugo que asuman o copago e que ten como obxectivo cubrir os gastos daqueles doentes crónicos que agora se ven afectados por esta medida".


Summary: A Universidade de Vigo organiza o vindeiro luns as xornadas Social Media Day, nas que expertas galegas en comunicación online, personal branding e uso das redes sociais nas empresas explicarán as tendencias dun sector en continuo cambio. Falamos co seu organizador, Xabier Rolán.

Todo o mundo (ou case) sabe o que son as redes sociais. E todo o mundo (ou case) usa as redes sociais, de forma máis ou menos activa. Pero seguramente moitas persoas, empresas, institucións, partidos políticos ou organización de calquera tipo están moi lonxe de usalas da mellor forma posible e de aproveitar todas as súas potencialidades. E o mesmo sucede con outras ferramentas propias da comunicación online, ou do personal branding, isto é, o seu posicionamento dixital, a primeira impresión que estas persoas ou entidades ofrecen a través da rede. Para afondar en todas estas cuestións e debater as últimas tendencias dun entorno en constante cambio a Universidade de Vigo organiza o vindeiro luns na Facultade de Ciencias Sociais e Comunicación de Pontevedra as xornadas Social Media Day, coa participación de catro expertos e expertas galegas, que desenvolven a súa actividade profesional neste campo: Iago Varela, Cristina Fernández, Óscar Reboiras e Verónica Ramallal. "Si que é certo que todos estamos en redes sociais, pero ter unha conta nunha rede social non te converte en profesional das redes sociais, da mesma maneira que hai moita diferenza entre ter o carné de conducir e ser piloto de fórmula 1. As redes sociais están aí e hai que saber utilizalas e utilizalas ben. Se es unha empresa ou institución debes saber comunicar o que tes que dicir", destaca Xabier Martínez Rolán, organizador das xornadas. "As redes sociais están aí e hai que saber utilizalas e utilizalas ben. Se es unha empresa ou institución debes saber comunicar o que tes que dicir" "Os relatores" -destaca Rolán- "non son estrelas, son persoas que se dedican profesionalmente a isto". "Eu, persoalmente, estou un pouco canso de que neste tipo de xornadas se poñan os mesmos exemplos e se conte o mesmo discurso, centrado na actividade e experiencia das grandes empresas. As grandes empresas comunican a través das redes sociais, pero tamén o fan as pequenas", destaca. O papel das redes sociais na difusión de medios coma os blogs centrará o relatorio de Iago Varela, coordinador do blog Mallando no Android, mentres que os vínculos entre estes novos medios e o deseño serán o eixo da intervención da deseñadora gráfica Cristina Fernández, que traballa na empresa que xestiona as redes sociais de Estrella Galicia ou Gadis. Xabier Rolán salienta a este respecto que "a web 2.0 está evolucionando cara a un carácter cada vez máis visual, no que a fotografía, o vídeo ou os gifs animados cada vez teñen máis peso, perdendo importancia o texto". Por outra banda, o xestor de comunidades virtuais Óscar Reboiras, que xestiona as redes sociais de R -"todo un exemplo de como debe funcionar un servizo de atención ao cliente a través de redes sociais", sinala Rolán- tratará as claves da atención ao cliente nestas plataformas. Mentres, Verónica Ramallal afondará nos conceptos de personal branding, sobre todo centrada no posicionamento online, na creación dunha marca persoal na rede, que é algo cada vez máis importante. "Penso en todas aquelas persoas que van a unha entrevista de traballo. Igual que nós googleamos as empresas, tamén as empresas nos googlean a nós. Ter un bo perfil online pode ser un bo motivo para aceptar ou descartar un candidato nun proceso de selección de persoal", subliña Rolán. "Penso nas persoas que van a unha entrevista de traballo. Igual que nós googleamos as empresas, tamén as empresas nos googlean a nós. Ter un bo perfil online pode ser un motivo para aceptar ou descartar un candidato nun proceso de selección" Este mundo cambia rapidamente e sen cesar. É moi distinto organizar unhas xornadas sobre redes sociais neste momento do que era facelo hai apenas tres ou catro anos. "As redes sociais xa están asentadas e atópanse nunha fase de madurez", sinala Rolán. "O número de usuarios de FB en España está xa estancado, xa non medra, cunha perda de usuarios entre o público xuvenil aínda que segue crecendo entre os maiores de 45", engade. "Estas ferramentas non van ser eternas, cambian continuamente. Posiblemente, se en 2020 volvemos facer estas xornadas xa non falaremos de Facebook nin de Twitter, pero si que falaremos de redes sociais", di. "Trátase de reconfigurar a túa profesión, que é comunicar, adaptándoa a estas plataformas, a como se fala nelas e a como son os públicos en cada unha delas" "Dominar estas ferramentas é fundamental" -destaca Rolán- "e máis aínda nun entorno tan cambiante e tan competitivo como é o noso da comunicación". "O emprego como community manager é unha estupenda alternativa laboral para a xente que se formou en xornalismo, por exemplo, sobre todo nunha situación de crise dos medios", explica. "Trátase de reconfigurar a túa profesión, que é comunicar, adaptándoa a estas plataformas, a como se fala nelas e a como son os públicos en cada unha delas. Como non lles falamos igual aos nosos pais que aos nosos colegas, tampouco falamos igual nunha nota de prensa que en twitter", di. "O community manager é unha profesión real. Unha parte moi importante das ofertas de traballo que saen no mundo da comunicación están orientadas á comunicación online", lembra, aínda que recoñece que como en calquera fenómeno en crecemento houbo e segue a haber unha certa "burbulla" ao seu redor, tamén no aspecto formativo. "Facer unha profesión regrada neste sector é complexo, porque é un entorno completamente cambiante. Se ti deseñas agora un plan de estudos para unha carreira, cando este plan de estudos se imparta posiblemente estará xa desfasado", comenta. "Comunicar levamos milleiros de anos comunicando, pero o que cambian son as ferramentas concretas. Esta é unha profesión que esixe de moita dedicación e dun certo autodidactismo, de tratar de ir aprendendo día a día. E en parte por isto organizamos isto: trátase de darlle cabida na universidade a esta formación", conclúe. "Esta é unha profesión que esixe de moita dedicación e dun certo autodidactismo, de tratar de ir aprendendo día a día" O evento, que comezará ás dez da mañá, será retransmitido en streaming a través do servizo audiovisual da Universidade de Vigo. Empregará ademais o hashtag #CMDayFCSC. As xornadas coinciden ademais co Día Mundial do Community Manager, que se celebra dende hai uns anos o cuarto luns do mes de xaneiro.


Summary: O artigo "Os exemplos" do xornalista de Cerceda José Casás García resultou gañador do X Premio a artigos xornalísticos normalizadores Concello de Carballo.

O xurado do X Premio a artigos xornalísticos normalizadores decidiu premiar a José Casás García por "Os exemplos", un texto que, segundo o xurado, conecta coas xeracións máis novas e constrúe un elo entre exemplos normalizadores de onte como a Xeración Nós e os de hoxe como a Xeración Xabarín. O premio está dotado con 1.000 euros e a publicación do artigo nos medios de comunicación colaboradores, entre os que se atopa Sermos Galiza. O artigo darase a coñecer o próximo domingo día 18 de maio. A entrega do premio desenvolverase no marco da Festa da Lingua que terá lugar a sexta feira 16 no Pazo da Cultura de Carballo na que actuarán Os Tres Trebóns e García Mc, ás 21.00 h, con entrada libre e gratuíta Nas edicións anteriores, gañaron o premio de Carballo: Xurxo Fernández Carballido, Olga Patiño Abeixón, Ana Rodríguez Barreiro, Ramón Vilar Landeira, Miguel Mosquera Fociños, Séchu Sende, Kiko Novoa, Xesús Fraga, María Pilar García Negro, Marica Campo, Marcos Abalde, Carlos Callón ou Mariña Pérez Rei.


Summary: As familias destes rapaces denuncian que Educación deixa de subvencionarlles a compra do seu material didáctico específico e ven nesta medida a intención de forzalos a matricular os nenos en centros de educación especial.

Foi un neno quen, aproveitando este martes a visita dos reis de España ao inicio do curso escolar en Pereiro de Aguiar, entregoulle unha carta á raíña Letizia. No texto explicáballe os problemas que están a sufrir os rapaces con necesidades especiais e aos que a Xunta lles vén de retirar axudas escolares. A convocatoria deste ano para o programa Gratuidade Solidaria -que subvenciona a compra de libros para alumnos de primaria, secundaria e educación especial- queda limitada en exclusividade a "libros de texto". Ata o de agora, as familias con fillos con síndrome de Down empregaban estas subvencións para o material específico que eles deben utilizar e que agora queda exento das axudas. O programa Gratuidade Solidaria exclúe este ano o material dos nenos con necesidades especiais e só abrangue os libros de texto Tan só hai unha excepción para que estes nenos si reciban axuda para o seu material escolar en calquera colexio público: no caso de que o alumno ou alumna teña recoñecido un grao de discapacidade do 65% ou máis, algo que é minoritario e que deixaría sen subvención a milleiros de rapaces no país. Tal e como lembra a Federación Galega de Institución para a síndrome de Down, a Consellería de Educación recortou esta axuda eliminando o material escolar, os caderniños de exercicios obrigatorios e os caderniños de material adaptado, que "son precisamente os recursos que utilizan os alumnos e alumnas con dificultades cognitivas". As mesmas críticas xorden da asociación Por Dereito (para a integración das persoas con autismo) ou dos colectivos de pais de nenos con necesidades educativas especiais, que sofren o mesmo problema. A Xunta defende que debe foemntar o préstamo ou uso de materiais reutilizables e lembra que nos centros de educación especial hai subvencións directas ás familias A Xunta deféndese asegurando que o que fai é fomentar o préstamo ou uso de materiais reutilizables e que esa é a razón de que só se subvencione a compra de libros que poidan acabar formando parte dun banco de préstamo. Os pais dos nenos con necesidades educativas especiais reivindican o dereito a recibir as axudas e a que os seus fillos acudan en igualdade de condicións aos centros educativos. Porque a Consellería de Educación advirte de que estes cativos con necesidade especial poden empregar libros de cursos anteriores no caso de estar integrados en primaria e secundaria, pero aclara que de estar en centros de educación especial, recibirían unha subvención directa de 250 euros e sen condicións. Os pais afectados cren que o PP aproveita a lei Wert para fomentar a "segregación" dos seus fillos en centros especiais E aí salta a alarma dos pais, que cren que o problema da Xunta non é económico, senón ideolóxico. Denuncian que a intención é, ao abeiro da nova lei Wert, "segregar" estes nenos, forzando as familias a que accedan a matriculalos en centros de educación especial. Así llelo manifestaron as familias afectadas á oposición parlamentaria (PSdeG, AGE e BNG), que coincidiron en levar esta problemática ao Parlamento. As familias afectadas denuncian o intento de "segregar" e "excluír" por parte do Goberno do PP, que estaría empregando esta nova normativa de axudas para fomentar a entrada de nenos con necesidades especiais en centros illados e propios, sen posibilidade de mesturarse co resto da sociedade en calquera colexio público. O seguinte paso das asociacións, ante as reticencias dos populares a escoitar as súas reivindicacións, será presentar unha denuncia conxunto no Valedor do Pobo, convencidos como están da discriminación que supón este cambio normativo nas subvencións.


Summary: Chegou de madrugada a Caracas segundo informa TeleSur, procedente da Habana.

"Chegamos de novo á Patria venezolana. Grazas meu Deus!! Grazas Pobo amado!! Aquí continuaremos o tratamento". Esta é a mensaxe que deitou na súa conta de Twitter Hugo Chávez ao chegar a Caracas esta madrugada. As mesmas redes sociais déronlle a benvida, segundo informa TeleSur, como o chío de Ernesto Villegas, ministro de Comunicación, que anunciou "Presidente Chávez chegou a Venezuela. Palante, Comandante!" ou Jorge Arreaza, ministro de Ciencias e Tecnoloxía, que expresou un claro "que clase de guerreiro e loitador pola vida é o noso Presidente! Benvido á túa Patria Comandante! Venceremos! Tod@s somos Chávez!". Hugo Chávez atópase agora mesmo no Hospital Militar Dr. Carlos Arvelo en Caracas, segundo informou o propio ministro de Ciencias e Tecnoloxía disposto a seguir cos seus tratamentos".


Summary: Acordo histórico em Portugal. Por vez primeira, o PCP e mais o Bloco apoiam um orçamento do Estado. Destarte, as contas para 2016 viram a luz verde graças aos votos favoráveis do PS, Bloco, PCP e PEV e com a abstenção. O PSD e o CDS votaram em contra.

Por vez primeira na democracia, uns orçamentos do Estado foram aprovados com o apoio do PCP e mais do Bloco na Assembleia da República. Ainda que com matizes, o PCP resolveu dar o respaldo às contas de 2016. Jerónimo de Sousa, secretário geral do PCP, assinalou que o orçamento é uma rotura com o que classificou como "política de exploração" do anterior Governo da direita de PSD e CDS. Na sua intervenção no debate global dos orçamentos, o parlamentar comunista Francisco Lopes acusou o anterior Executivo de praticar uma política de "terra queimada" e de enriquecer "uns poucos" em contra dos interesses das maiorias. Também o responsabilizou de desenvolver uns orçamentos "indignos" nos últimos anos. Bateu contra PSD e CDS por rejeitarem as contas, "o voto em contra é resultado da negativa a reconhecerem a sua derrota e a reconhecerem que se deteve a marcha forçada da exploração, do empobrecimento e da injustiça social". A banca comunista quis deixar claro que o orçamento acarreta muitas limitações e deficiências que decorrem das opções de governo do PS Embora votarem a favor dos orçamentos no seu conjunto, a banca comunista quis deixar claro que o orçamento acarreta muitas limitações e deficiências que decorrem das opções de governo do PS. Assim, ressalvaram que o PCV, entre outras, vai intervir para garantir medidas que envolvam o aumento do valor das pensões e melhoras na assistência do desemprego. O Bloco também apoiou o orçamento na sua globalidade, embora sua líder, Catarina Martins, alertou que o partido irá ser "extraordinariamente exigente" no debate de especialidade, que estará enfocado em três áreas: o fortalecimento do complemento social para as pessoas maiores, o aumento da assignação familiar para as pessoas com os ingressos mais baixos e aprovar a tarifa social a energia. A porta-voz do Bloco foi ainda crítica com os partidos de direita por não apoiarem os orçamentos. Acusou-nos de aceitarem a "chantagem" de Bruselas contra o país. Aliás, salientou que estas contas são as primeiras dos últimos 15 anos que não prevêem nenhuma privatização. O orçamento irá ser analisado e discutido pelas forças parlamentares em distintas comissões durante o mês de março. A votação final no Pleno da Assembleia da República ficou agendada para o 16M.


Summary: Os datos actualizados este sábado pola Consellaría de Sanidade fixan en 542 os casos activos de coronavirus na Galiza, 21 menos que na xornada previa. Só unha persoa permanece a esta hora na UCI pola enfermidade.

O número de persoas recuperadas seguen en aumento e incrementan a cifra total a 10.221, 43 nas últimas 24 horas, segundo o informe de Sanidade, que indica que 26 persoas permanecen aínda en unidades de hospitalización convencional, as mesmas que o día anterior. Si baixan en 21 as persoas con seguimento no domicilio, que hoxe son 515. Dos 542 casos activos, 196 corresponden á área sanitaria de Vigo (un máis que o venres), 124 á da Coruña (oito menos), 110 á de Compostela (catro menos), 49 á de Ourense (dúas menos), 33 á de Lugo (catro menos), 14 á de Ferrol (catro menos) e 16 á de Pontevedra. Desde o inicio do brote da pandemia, en Galiza producíronse 618 falecementos de pacientes con COVID-19 e hai 10.221 persoas curada. Até o momento realizáronse na Galiza 149.242 tests PCR, 1.092 nas últimas 24 horas, segundo a Xunta.


Summary: María Pilar Campo Domínguez, a escritora Marica Campo, naceu no Val do Mao (O Incio, Lugo) no ano 1948, cando con moita probabilidade Ánxel Fole preparaba os magníficos relatos do seu libro Á lus do candil localizados nas veciñas terras courelás, acrecentados poucos anos despois, en 1955, coa publicación das engaiolantes historias de Terra Brava, ambientadas xeográfica e lingüisticamente nestas terras do Incio, aínda coa nosa autora a gozar da liberdade da vida infantil polos mesmos espazos rurais narrados por aquel e enxalzados nunha cántiga popular que reproduce o propio Fole na súa obra: Viva o Incio, viva o Incio, / terra de lobos e xestas... Terra brava, en fin, onde Marica Campo vai dar os primeiros pasos na descuberta do mundo e na conformación da súa personalidade.

Mais pouco lle duraría ese reino feliz da infancia, pois seus pais, na procura de mellores oportunidades para a formación da numerosa prole, trasladaron a súa morada para Lugo. Nesta cidade realizará os estudos, mais sempre coa ilusión de tornar nos veráns ao seu locus amoenus onde paseniñamente se irá impregnando da lingua e dos modos de contar historias que engaiolaron Fole e que acabarán tamén por apreixar a nosa autora, sempre coa axuda do seu grande amor pola lectura. Toda a súa produción literaria finca as súas raigañas na terra onde naceu Porén, a práctica monolingüe na oralidade e na escrita virá despois como consecuencia do desempeño do labor docente en diversas escolas da provincia de Lugo e logo dun proceso de reflexión persoal, pois infelizmente aínda hoxe o amor á nación e ao idioma non fan parte do noso ser colectivo e precisan ser aprendidos. Marica tamén os aprendeu após esa viaxe interior arredor de si, como Otero Pedraio, coa axuda das moitas lecturas que abren camiño ás persoas intelixentes e coa lembranza constante das vivencias, dos sabores e dos recendos do Val do Mao soñado, amado e sempre anseiado. Toda a súa produción literaria finca as súas raigañas na terra onde naceu, de modo que o seu mundo tamén se chama Val do Mao. Este, O Incio e toda a provincia de Lugo por extensión vense reflectidos na obra dunha das súas escritoras máis sobranceiras. Unha voz singular e única, difícil de encaixar en grupos xeracionais, non estivo, nin está, obsesionada polas modas literarias Comezou Marica Campo a escribir desde nova, mais nunca tivo présa por publicar. Na realidade, é unha autora serodia canto á data de publicación dos seus libros, embora algúns dos seus poemas xa levasen anos circulando polo país, ás veces en forma musicada, a facer parte ela propia, en certo modo, dun espectáculo artístico-literario de grande aceptación popular que a vincula dalgunha maneira coa soldadeira María Balteira, de especial relevancia na súa obra como símbolo da muller insubmisa. Deste modo, cando no ano 1992 sae do prelo Tras as portas do rostro xa batemos cunha voz poética "maior" dentro da literatura galega, como dixera Manuel María, unha voz circia e madura que soborda beleza artística, tremor emotivo e paixón vital. Unha voz que viña "derramando en silencio cuncas de beleza na brancura do papel" e que non era "efémera flor de Primavera", mais "froito maduro de Outono, froito en sazón, prodixio e maravilla", como tan ben escribira Manuel López Foxo. Unha voz singular e única, distanciada por veces dos modos literarios de grande parte dos autores e autoras coevos, difícil de encaixar en grupos xeracionais ou escolas porque tamén non estivo, nin está, obsesionada polas modas literarias, unhas veces efémeras, outras en exceso dependentes de capelas canonizadoras con capacidade de condenaren ao esquecemento. Tivo Marica Campo outras obsesións diferentes: a preocupación constante polo cultivo artístico dun galego auténtico e de calidade, a igualdade de xénero e a visibilidade da problemática das mulleres, nomeadamente daquelas que optan por seren independentes e rebeldes, a recuperación da memoria de moitas destas mulleres inxustamentes tratadas e/ou esquecidas, a defensa dos dereitos nacionais da Galiza, a xustiza social etc. Eis, pois, unha escritora comprometida co seu pobo e co seu tempo: nacionalista, feminista, solidaria. Todos tres, adxectivos que definen a súa actuación cívica e que dunha forma ou doutra abrollan ao longo e largo dunha obra desbordante de sentimento, de paixón vitalista e de expresividade. As obras de Maria Campo, á marxe do xénero, son breves e intensas, cal pequenas doses de arte literaria concentrada Talvez para mellor controlar tal fervenza expresiva quixo a autora someterse ao ríxido molde do soneto nas 33 xoias que compoñen Pedinche luz prestada (2001), a se converter así nunha das máis destacadas cultivadoras desta clásica composición: "sílabas computadas e ritmos prefixados para conter a desmesura e convertela na palabra xusta", no dicir de Pilar Pallarés. Mais, non conforme con isto, tivo a ousadía de practicar unha forma compositiva, a sextina, nunca antes cultivada na literatura galega e practicamente resgatada da poesía medieval occitana de Arnaut Daniel. Incorpora así á literatura galega unha fórmula métrica moi fechada e exixente con máis de oitocentos anos de antigüidade, unha fórmula que, na procura do tempo perdido, vén inxectar na nosa lingua e na nosa literatura unhas tan necesarias doses de prestixio coa ollada posta no futuro. Lonxe de ser puro artificio formal do pasado, o Sextinario (2007) reborda actualidade e compromiso (velaí títulos como "Sextina solidaria", "Lingua", "A razón da vítima", "Pola liberdade", "Mulleres de Ciudad Juárez" etc.). A se servir dun instrumento formal dun pasado lonxincuo, Marica denuncia as inxustizas do presente e proxecta un porvir de dignidade para a Galiza, para o idioma, para as mulleres e para o ser humano. Eis a ambición artística, a vontade de estilo e o compromiso cívico de Marica Campo, que non se circunscriben ao ámbito poético, pois tamén na narrativa nos deixou froitos importantes, igual que no teatro e na literatura infantil e xuvenil, sen menosprezarmos a mestría que nos vén demostrando constantemente nos seus artigos de opinión –e de intervención– en diferentes medios. O conxunto de relatos reunidos en Confusión e morte de María Balteira (1996) recrea o mundo máxico das lendas galegas, a resaltar un universo feminino por veces oculto ou incomprendido e a pór en evidencia vellas personaxes do imaxinario popular que fusionan historia e fantasía con plena naturalidade. En Memoria para Xoana (2002) mestura pasado e futuro, coa memoria como valor que ha garantir o ser e o estar no mundo, en canto en Onde houbo lume (2010) recupera historias de mulleres emparentadas coa memoria persoal para as salvar do esquecemento. E sempre a muller a ocupar a centralidade duns relatos intelixentemente deseñados, executados con brillante estilo e desbordantes de tenrura e emotividade. En todos estes libros hai recendos da prosa realista e máxica de Fole, como tamén de Cunqueiro e doutros autores e autoras dese realismo máxico á galega que bebe das máis profundas e fermosas historias que conforman as raigañas do pobo, historias, pois, que non representan tanto un sentir individualizado canto colectivo e que fan parte da nosa memoria íntima. As obras de Marica Campo, á marxe do xénero, son breves e intensas, cal pequenas doses de arte literaria concentrada; algo similar acontece nos artigos xornalísticos. Neles e en toda a súa produción escrita transparece o firme compromiso coa Galiza, patria asumida e sempre reivindicada, e coa causa da xustiza e da solidariedade humana. Tamén se compromete en cada texto coa calidade e dignificación artística da lingua galega, que tan primorosamente coida na procura de lle tirar todo o seu potencial de expresividade. Máis outra forma, en fin, de fidelidade e de amor á Terra. Esta reportaxe apareceu no Sermos Galiza nº 167, publicado a 15 de outubro de 2015.


Summary: O PP veta a súa toma en consideración na Cámara pois segundo o partido maioritario a administración provincial "é útil" e garante "un nivel mínimo de servizos" para os pequenos concellos. En troca, BNG, AGE e PSdeG denuncian estes entes por "caducos, obsoletos e caciquís".

As deputacións provinciais están no punto de mira. E xa levan tempo. Creadas no século XIX son administracións dun Estado centralista que procura implementar un modelo territorial baseado nunha estrutura administrativa uniformada que nada ten a ver coa organización do territorio propia da Galiza, asentada nas parroquias e comarcas como unidades supramunicipais. Jorquera (BNG): "A deputación de Ourense contratou a 542 persoas en 2010, iso si, case todas vencelladas ao PP. Isto non foi posíbel só polas características de Baltar senior, senón porque o PP o alentou e lle deu soporte" Neste senso, e ao abeiro da reforma prevista polo executivo de Mariano Rajoy, o grupo parlamentar do Bloque Nacionalista Galego presentou na Cámara unha proposición de lei para a súa elevación ao Congreso español. Para @s nacionalistas as mudanzas previstas polo Partido Popular no anteproxecto de lei de racionalización e sustentabilidade da administración local, constitúen "un instrumento máis" da "ofensiva recentralizadora" iniciada pola dereita española e galega na procura de "concentrar o poder político e económico" e, ao tempo, "desmantelar os servizos públicos" fornecidos de maneira directa polos concellos. Unha reforma "recentralizadora" que perpetúa o caciquismo A reforma impulsada polo ministro Cristóbal Montoro, blindará as deputacións e mesmo reforzará as súas competencias. Desde o Bloque, o portavoz parlamentar Francisco Jorquera criticou con dureza que a proposta popular procura "limitar a capacidade autónoma de Galiza" mais tamén, indicou, "impedir que desde as localidades se poidan artellar políticas alternativas" ás neoliberais. Así, demandou o apoio do goberno de Núñez Feijóo para iniciar unha "reforma administrativa de Galiza" que free o "desenvolvemento abusivo por parte do Estado" de limitacións á autonomía galega. Yolanda Díaz (AGE): "Pretenden controlar a todos os municipios con estes entes que son niño de corruptelas e inútiles para Galiza" "Trátase de racionalizar e eliminar duplicidades", salientou o nacionalista cará á "definitiva desaparición dunhas administracións obsoletas, caducas" que foron e son, sentenzou "ferramenta para perpetuar o caciquismo". As bancadas populares remexéronse cos exemplos expostos polos grupos da oposición. As contratacións ilegais na Deputación de Ourense, o financiamento de proxectos partidistas ou a asignación do 80% dos fondos provinciais ao "pagamento de gastos correntes" como acontece no Inorde serviron a BNG, AGE e PSdeG defenderen a supresión das administracións provinciais ás que acusaron de ser "niño de corruptelas", aseverou a deputada de AGE, Yolanda Díaz. ç O PP defende "a utilidade" das deputacións fronte a unha oposición que exixe a súa supresión A deputada popular, Paula Prado defendeu a negativa do seu partido a considerar a proposta nacionalista argüíndo que esta só procuraba facer "política de titulares". Sestayo (PSdeG): "É responsabilidade da Cámara contribuír a democratizar a estrutura administrativa como demanda a cidadanía na rúa" "Vostedes xeran un debate artificial que non está na rúa", aseveraba a ex-concelleira de Santiago de Compostela mentres loubaba a utilidade das administracións provinciais "en tempos de crise". Para @s populares a proposición de lei achegada polo BNG vulneraría "a autonomía local constitucionalmente estabelecida" e deixaría "aos concellos máis pequenos" sen os servizos públicos máis básicos pois, ao entender de Prado termos municipais con menos de 20.000 habitantes non poderían facer fronte aos investimentos que si desenvolven as Deputacións. En grande medida, porque os fondos públicos procedentes da Xunta de Galiza e a administración central supoñen o 80% dos orzamentos provinciais, como lle lembraron desde os grupos da oposición. "Ao servizo de quen están vostedes?" lle espetou o nacionalista na quenda de réplica apelando á negativa do executivo galego de "defender os intereses de Galiza" fronte á "invasión competencial" do Estado. Neste senso, a socialista Beatriz Sestayo acusou ao PP de "empregar o rodillo" para frear debates que di son trascendentais "para este país e para este pobo" ao se opor a "democratizar a estrutura administrativa como demanda a cidadanía".


Summary: A manifestação de sábado dia 19 na ponte 25 de Abril vai manter-se e a CGTP, intersindical convocante, apela "à mobilização e participação". O governo proibiu a marcha.

Face à proibição da passagem de manifestantes a pé na ponte 25 de Abril, a central sindical decidiu manter o protesto a partir das 15h de sábado dia 19, apelando a que "seja expresso um forte, sonoro e vibrante protesto" na travessia rodoviária da ponte. O Governo proibiu travessia a pé, mas CGTP garante o protesto sobre rodas vai mesmo passar na ponte 25 de Abril. "O tiro vai sair pela culatra ao governo. No sábado, a ponte 25 de Abril vai encher-se de homens e mulheres que não se resignam nem vergam perante as manobras do governo" dis o coordenador do Bloco de Esquerda, João Semedo "A segurança serviu de pretexto ao governo para fazer aquilo que lhe está na massa do sangue: limitar, desrespeitar, violar os direitos dos trabalhadores, seja na contratação, nas empresas ou nas ruas, negando os direitos conquistados com a democracia e que a Constituição consagra", sinalou Semedo depois duma semana de confronto com o governo pela mobilização. A mobilização será o próximo sábado em Lisboa e no Porto, atravessando o Tejo e o Douro. O cancelamento da travessia a pé da ponte 25 de Abril foi anunciado após o Governo se ter mostrado irredutível na proibição da manifestação, invocando um conjunto de razões de segurança que nunca foram levantadas noutras iniciativas de tanto ou maior risco, como as maratonas que se realizam na Ponte 25 de Abril. A CGTP "apela à mobilização e participação de todos na travessia da ponte 25 de Abril, num protesto rodoviário forte, vibrante e de enorme vivacidade até à concentração final em Alcântara", aponta a central em comunicado. A CGTP afirma que a proibição da travessia a pé é "uma decisão de natureza estritamente política". A intersindical garantiu que vai "continuar tranquilamente a organizar a manifestação de dia 19". "Não vamos entrar em especulações nem dramatizações", referiu Arménio Carlos da CGTP que denunciou "veto político" á marcha. A CGTP "reafirma a importância das Marchas nas pontes 25 de Abril e do Infante" e exorta, em comunicado, "a uma grande mobilização dos trabalhadores, pensionistas, reformados, desempregados e da população em geral, como forma de responder à ofensiva sem precedentes que está a atingir os trabalhadores e o Povo Português". .Informação tirada de esquerda.net


Summary: Nacións Unidas constata 59 mortos e 227 feridos nos territorios baixo control das repúblicas de Donetsk e Luhansk e 1.060 mortos e 1.527 feridos nas zonas dominadas polo Goberno ucraíno.

A ONU presentou este domingo unha actualización do balance de vítimas da guerra en Ucraína desde que estoupou hai xa un mes, o pasado 24 de febreiro, cando as tropas rusas entraron en territorio ucraíno. Desde entón, segundo o Alto Comisionado de Nacións Unidas para os Dereitos Humanos, máis de 1.100 civís morreron e arredor de 1.790 resultaron feridos de diversa gravidade. Por zonas, a ONU estima 1.060 vítimas mortais e 1.527 persoas feridas en territorio baixo control ucraíno, incluíndo 301 mortos e 694 feridos nas zonas que domina do Donbass. Aliás, nas áreas controladas polas repúblicas populares de Donetsk e Luhansk Nacións Unidas ratifica 59 mortos e 227 feridos. Con todo, a entidade precisa que as cifras reais son "considerabelmente máis altas", debido á falta de información en lugares especialmente axexados polos bombardeos como Mariupol. A meirande parte das mortes, segundo a ONU, foron consecuencia do "uso de armas explosivas de ampla área de impacto", como "artillaría pesada, foguetes e ataques aéreos". Na sexta feira Nacións Unidas advertiu que a "magnitude" das baixas e os danos en infraestruturas "suxire que se violou a prohibición de realizar ataques indiscriminados" e, polo tanto, a comisión de crimes de guerra. A ONU alerta de que tanto Rusia como Ucraína estarían a cometer crimes de guerra A líder da Misión de Observación dos Dereitos Humanos en Ucraína, Matilda Bogner, alientou que xa foi confirmado o uso de munición de racimo por parte das forzas rusas, "e probabelmente tamén polas ucraínas", dixo, "o que equivalería a violacións do dereito internacional humanitario".


Summary: A electricidade é un 16% máis cara na Galiza que na media dos Estados centrais da UE. O custo da electricidade volveu rexistrar máximos históricos. Mentres o encarecemento da luz continúa sen control, as eléctricas están levando adiante unha estratexia comercial destinada a fechar novos contratos referenciados nos prezos de agosto. As organizacións de persoas consumidoras advirten dos seus riscos.

O custo da electricidade está disparado e sen previsión dunha rebaixa substantiva a medio prazo. Así, no día de onte o prezo do megawatt situouse en 124,45 euros, o valor máximo de toda a serie histórica, achegándose á cifra de 125 euros por megawatt prevista polo Operador do Mercado Eléctrico Ibérico (OMIE). Porén, os datos de onte atópanse na tendencia de todo o mes de agosto, e presentan unha clara analoxía coas cifras da sexta feira, co megawatt rexistrando unha cotización de 117,14 euros, ou da quinta feira, co megawatt acadando os 122,7 euros a hora. A este respecto, os responsábeis gobernamentais e da OMIE asumen unha alza continuada na electricidade até finais de 2022 ou comezos de 2023. A luz é un 16% máis cara na Galiza que na media dos Estados centrais da Unión Europea (UE). No día de onte, Francia presentou un prezo de 106,86 euros megawatt, Alemaña de 106,58 euros megawatt e Holanda de 109,54 euros megawatt, sendo aínda maior o diferencial entre os consumidores industriais. A este respecto, a patronal estatal das electrointensivas, que inclúe empresas como Alcoa, Xeal ou Megasa, destaca como o prezo da electricidade ficou en xullo nos 88,3 euros megawatt fronte aos 40,3 euros megawatt de Francia ou os 59,2 euros megawatt de Alemaña. Nesta liña, os expertos alertan dos riscos deste escenario e advirten dun proceso de deslocalizacións e feches empresariais. Unha agresiva campaña comercial As compañías eléctricas están tentando aproveitar a alza dos prezos para aumentar a súa cota de clientes no mercado doméstico. Neste sentido, explícase a agresiva estratexia mercantil, onde xogan un papel chave os operadores telefónicos e os comerciais a pé de rúa, ofrecendo as vantaxes das súas propostas para facer fronte á situación. O principal obxectivo das ofertas lanzadas nas últimas semanas polas eléctricas é arrastrar aos mercados libres aqueles clientes con contratos no mercado regulado, tomando como referencia os prezos do mes de agosto e prometendo rebaixas na factura mediante acordos de longa duración. As asociacións de consumidores veñen denunciando nas últimas semanas estas prácticas. A este respecto, afirman que os prezos no mercado regulado son sempre máis axustados, ao vir fixado o custo da electricidade e a marxe de comercialización polo regulador, a Comisión Nacional do Mercado de Valores, o lexislador e as disposicións do Ministerio de Transición Ecolóxica. Pola súa banda, no mercado libre, as condicións do contrato son resultado dun acordo entre a empresa e o particular, estabelecendo un prezo máis rendíbel para as eléctricas a medio e longo prazo e determinando na práctica totalidade dos casos unhas marxes de beneficios superiores aos do mercado regulado, aproximadamente de 3,11 euros por potencia contratada ao ano. As ofertas lanzadas nos últimos días toman como referencia os valores da electricidade deste mes de agosto. Neste sentido, as entidades de consumidores advirten de que no caso de baixar os prezos nos vindeiros anos aos niveis do pasado exercicio, arredor de 30 ou 40 euros megawatt, aqueles clientes que formalicen o contrato nestas datas van pasar a pagar dúas ou tres veces máis do prezo do mercado regulado. As propostas vense favorecidas polo escurantismo e a falla de información achegada polas compañías aos clientes. Unha mostra disto pódese ver na negativa das empresas a dar datos sobre os custos do cambio de mercados ou dos tempos de permanencia, situados habitualmente nun prazo de cinco anos. Ao tempo, unha gran maioría dos usuarios descoñecen o mercado onde están adscritos ou que a incorporación ao réxime libre significa a perda do dereito ao bono social, previsto para aquelas persoas con menos recursos.


Summary: O grupo Monbus é o gran beneficiado das concesións de transporte por estrada outorgadas pola Xunta da Galiza. As queixas de trato de favor á compañía chegan desde o ámbito sindical e desde outras empresas do sector. O seu primeiro accionista, Raúl López, enviou agasallos a Feixoo entre 2006 e 2013.

Monbus é o xigante galego do transporte por estrada. O accionista maioritario da compañía é o empresario lugués, Raúl López, mentres Abanca controla 33,9% do seu capital. Asemade, o grupo está formado por ducias de sociedades, con presenza na Galiza e no resto do Estado, situándose á fronte delas o propio López ou persoas do seu círculo familiar. O sector do transporte por estrada dá unha mudanza na Galiza á volta de 2017. Neste sentido, o responsábel do sector do transporte da CIG, Xesús Pastoriza, retrotrae "as causas da actual situación ao ano 2017, cando a Xunta de Galiza comezou unha profunda transformación do transporte de viaxeiras e viaxeiros en autobús que culminou cos contratos e novas adxudicacións dos anos 2019 e 2020". Pastoriza lembra que "se convocou en 2017 unha folga contra estes novos contratos e pola mellora dos convenios colectivos do persoal". "O tempo demostrou que era completamente acertada", afirma o sindicalista, que considera que "o sistema anterior necesitaba reformas pero funcionaba relativamente ben", "o actual funciona moito peor" porque "só favorece converter o sector nun monopolio dirixido a capricho". O grupo empresarial de Raúl López é o gran favorecido deste sistema. Así, no concurso de 2019 Monbus foi adxudicataria de 52 lotes de transporte regular por estrada, en 2020 de 88 lotes de transporte regular por estrada, conseguindo en 2021 unha parte importante das liñas de transporte escolar. A este respecto, o vicepresidente de Galibus, unha entidade empresarial que agrupa a pequenas compañías de toda Galiza, Fernando García sinala a Nós Diario que "Monbus foi adxudicatario de 167 contratos desde 2019". "O grupo Monbus non reúne os requisitos" García advirte dun "claro trato de favor da Administración galega" a Monbus. "O grupo Monbus non reúne os requisitos de aptitude exixíbeis para resultar adxudicatario dos 167 contratos indicados xa que non dispón do número de vehículos mínimo exixidos nos pregos que rexeron os procesos de contratación", afirma o vicepresidente de Galibus, quen considera que esta compañía está incumprindo de modo reiterado as condicións contractuais marcadas nas concesións. O resultado final dos concursos desenvolvidos nos últimos tres anos avanzan na idea do formulado por Fernando García. Así, a Asociación Empresarial de Transportes de Viaxeiros por Estrada da Galiza ten denunciado que "na licitación de 2019, a Monbus concédenselle 41 lotes dos 41 aos que se presenta na primeira fase cun valor estimado de máis de 285 millóns de euros". Asemade, "ao grupo Monbus-Socitransa" concédelle "52 lotes por valor de mais de 418 millóns" . "Na segunda fase, ao grupo Monbus concédenselle 18 lotes por un valor estimado superior a 423 millóns de euros, e en unión con Socitransa e ALSA (que na primeira fase foi por si soa), 70 lotes por valor superior a 841 millóns de euros", continúa a Asociación Empresarial de Transportes de Viaxeiros por Estrada da Galiza, que ten rexistrada unha demanda por estes feitos. O concurso de transporte escolar 2021 O concurso de adxudicación do transporte escolar de 2021 responde a unha lóxica semellante. A Asociación Empresarial de Transportes de Viaxeiros por Estrada da Galiza non dubida en cualificar de "novo atropelo" o procedemento do contrato das rotas de transporte escolar para 424 centros de ensino público da Galiza promovido pola Consellaría de Educación. Asemade, sinala que "casualmente", do mesmo modo que sucedería noutros procesos de licitación, tamén na oferta pública convocada por esta Consellaría, o grupo Monbus sae claramente "beneficiado nos resultados". Monbus, mediante a fórmula de unión temporal de empresas (UTE), concorre a 37 dos 57 lotes ofertados desde a Consellaría de Cultura, Educación e Universidade da Xunta da Galiza, o que supón unha participación en máis de 65% dos lotes que integran a referida oferta pública, cuxa contía total ascende á cantidade de 138.816.730,73 euros. Segundo os responsábeis da Asociación Empresarial de Transportes de Viaxeiros por Estrada da Galiza, o proceso "traduciuse nuns resultados inmellorábeis, isto é, o grupo Monbus no devandito proceso é proposto como adxudicatario en 27 dos 37 lotes aos que concorre, unha porcentaxe de éxito de case 80% que, traducido en cifras equivale á nada desdeñábel cantidade de 86.027.900,43 euros". A Asociación Empresarial de Transportes de Viaxeiros por Estrada da Galiza sinala que o grupo empresarial de Raúl López controla xa case 75% do transporte escolar da Galiza. Os agasallos de Raul López a Núñez Feixoo As relacións de Raul López con Alberto Núñez Feixoo non son descoñecidas para a xustiza. Así, no marco do caso Condor, unha operación xudicial dirixida pola xuíza de Lugo, Pilar de Lara, contra o máximo accionista do grupo Monbus ficaron documentados diversos agasallos deste ao presidente galego, Alberto Núñez Feixoo. Segundo se sinala nun informe recollido na causa elaborado pola Axencia Tributaria, en 2008 Raul Lopez remitiu a Núñez Feixoo durante o Nadal unha caixa de 11 quilos de peso probabelmente con viño. O ano seguinte, cando xa estaba á fronte do Goberno galego, recibiu outra caixa dun peso algo inferior e o 21 de decembro de 2010 un lote con catro botellas de Vega Sicilia Único valorado en 670 euros. O valor dos agasallados enviados nos tres anos seguintes ascendeu a 1.711 euros.


Summary: Desde 2013 descubríronse 20 grupos de gravados no concello

Tres novos achados de petróglifos veñen de sumarse aos 19 grupos documentados no concello de Cervantes, na comarca dos Ancares, desde a aparición dos primeiros conxuntos en 2013. Os restos apareceron nesta ocasión na paraxe coñecida como Río de Auga, situada a 1.310 metros de altitude, entre os montes do Pico da Legua e o Teso de Acevedo, pertencentes á parroquia do Pando. Estímase que os vestixios datan da Idade do Bronce, hai uns 4.000 anos. A descuberta fixérona, como na maioría dos casos, desde o colectivo Patrimonio dos Ancares, que a comunicou inmediatamente ao Servizo de Xestión Cultural da Consellaría de Cultura para que proceda á súa catalogación. Isto implica que se convertan automaticamente en Ben de Interese Cultural. Círculos concéntricos Tal e como sinala o presidente de Patrimonio dos Ancares, Xabier Moure, os petróglifos presentan motivos circulares, algo pouco frecuente na zona. Concretamente, os gravados atopados teñen unha combinación de tres círculos concéntricos con coviña central, no centro da parte superior dunha pena granítica lixeiramente inclinada, duns tres metros de longo por dous de ancho. O círculo exterior ten unhas dimensións duns 30 centímetros de diámetro. En dúas esquinas da rocha tamén foron insculpidos dous grupos de dúas e catro cazoletas. Este é o nome que, xunto co de coviña ou corgo, reciben en arqueoloxía os pequenos ocos escavados na superficie dalgunhas rochas, tendo xeralmente unha sección semiesférica e planta circular (aínda que tamén se atopen de planta cuadrangular). Significados descoñecidos Ambos motivos ofrecen un "significado simbólico-relixioso de difícil interpretación", sinalan desde a asociación. As hipóteses, con todo, non faltan, se ben cabe a posibilidade de que o seu significado só fose comprensíbel a determinadas integrantes da sociedade da época. As cazoletas, que se atopan na maioría dos complexos rupestres galegos, quer soas quer asociadas a outros motivos, poderían entenderse como recipientes para ofrendas, lugares para recoller a auga utilizada nalgún tipo de ritual, receptáculos para sacrificios, símbolos de carácter sexual feminino relacionados coa fertilidade, delimitadores de espazos sagrados ou relixiosos etc. Pola súa banda, os círculos concéntricos tamén son figuras enigmáticas, obxecto de varias interpretacións: representacións do sol, escudos, ofrendas votivas... Até o presente, son 20 os grupos de petróglifos que Patrimonio dos Ancares leva documentado no concello de Cervantes, case todos compostos por coviñas, agás tres combinacións circulares, incluída esta, un semicírculo e a representación dun ungulado (pezuño de animal). Sinalan desde o colectivo que chama poderosamente a atención que en todos os concellos situados na parte máis oriental do norte do país, limítrofes con Asturias e León, desde Ribadeo até Quiroga, agás no de Cervantes, a presenza de petróglifos é case nula, documentándose só un grupo en Ribadeo (descuberto pola asociación Mariña Patrimonio), A Fonsagrada (localizado por eles), Folgoso do Courel e Quiroga. Por outra banda, os petróglifos do concello de Cervantes atópanse en zonas moi elevadas. O de Mustallar é, de facto, o situado a maior altitude da Galiza, gravado a 1.800 metros, distinción que ostenta desde novembro de 2015, cando foi catalogado por patrimonio. Preto das campas Entre todos os petróglifos documentados en Cervantes, nas parroquias de Donís e O Pando, predominan os insculpidos sobre granito con 15 grupos. Só catro son sobre xisto e un sobre cuarcita. Agás un dos conxuntos, sitúanse nas proximidades das campas, asentamentos temporais localizados en lugares altos e chans empregados pola veciñanza "desde finais de primavera até comezos do outono para aproveitamento dos pastos para o gando e a semente e recolleita do pan", explica Moure.


Summary: O supervisor non quer que fondos de investimento estranxeiros merquen Novagalicia Banco, senón entidades solventes e españolas. Unha postura que bota polo chan as aspiracións de Feijóo e do presidente de NGB, Castellano

Os desexos do Banco de España para Novagalicia Banco non coinciden cos dos actuais directivos da entidade financeira nin da ponte de mando de Monte Pío, residencia do presidente da Xunta. Así, o Banco de España está disposto, segundo recollen medios españois como El Economista, a pechar a porta a que fondos de investimento consigan NGB, co que proxecto da Xunta e do presidente de Novagalicia, José María Castellano, vai ficar en nada. O que o supervisor pretende é que NGB caia en mans do que entende como "entidades sás" e, por suposto, españolas. Desde Xunta e cumio de NGB apostábase por un fondo de investimento estranxeiro, pois consideran que esta vía permitía que en Galiza ficase aínda capacidade de decisión,aínda que relativa, e a entidade mantivese a ligazón co país. Escenarios ambos que non se darán se é engolida por un dos grandes bancos sistémicos españois. Máis cartos Aliás, e contra o que se viña pensando, o FROB vai ter que meter unha inxección máis de cartos públicos en NGB, unha cifra que bailaría entre os mil e os tres mil millóns de euros. Millóns a sumar aos 10.000 millóns xa desembolsados nesta entidade. Coa venda de NGB, así pois, o Estado perderá 13.000 millóns de euros. Son os cartos públicos investidos nelas. Traducidos en recortes, retalladas profundas en sanidade,educación...


Summary: Máis de 1.500 empregad@s da entidade participaron nunha masiva asemblea na que se acordou convocar unha manifestación para o 12 de xaneiro. Con estas medidas, os e as traballador@s rexeitan o plan de reestruturación imposto á entidade e que contempla 2.500 despedimentos

A asemblea estaba convocada polos diferentes sindicatos, e á mesma, realizada en Compostela, acudiron traballadores de NGB de todos os puntos do país. Máis de 1.500 empregad@s deste grupo manifestaron a súa preocupación, mais tamén a súa indignación, polo anuncio do despedimento dunhas 2.500 persoas e pola absoluta falta de información coa que contan para saber cales son as súas expectativas de futuro. O cadro de persoal de NCG acordou a convocatoria de paros ou folgas, en función de como evolucionen as negociacións e se non se retira a proposta de despedimentos masivos e respaldar ás organizacións sindicais para que a negociación sexa co propietario da entidade, que é o FROB. Alén disto, concretaron a convocatoria dunha manifestación nacional para o 12 de xaneiro. Unha mobilización para a que pedirán o apoio do persoal da Obra Social; das empresas auxiliares; do persoal do Banco Gallego, e en xeral, das compañeiras e compañeiros de todo o sector financeiro. Escurantismo Os e as representantes sindicais denunciaron que a estas alturas, alén do anuncio dos 2.500 despedimentos, seguen sen contar con información algunha dos plans da entidade, máis alá da que se publica na prensa. Na asemblea tamén se adoptaron toda unha serie de acordos, como exixir que se lle devolvan o 100% dos seus aforros aos afectados polas preferentes e das obrigas subordinadas.


Summary: O Concello de Badalona abriu esta cuarta feira, 12 de outubro, as súas portas e seis edís do equipo de Goberno atenden a veciñanza desde primeira hora da mañá, aínda que non poderán facer trámites oficiais. A apertura do concello este festivo desobedece a orde xudicial que o impedía por ser o "Día da Hispanidade".

O Goberno de Badalona desafiou a orde xudicial que lle prohibía abrir as dependencias municipais este 12 de outubro con motivo do "Día da Hispanidade". Ás portas do concello, o tenente de alcalde, Josep Téllez, desgarrou o auto do xuíz e explicou que na quinta feira irá á Cidade da Xustiza para argumentar que o Goberno tiña todo o dereito a abrir as portas da casa consistorial, xa que había un acordo cos sindicatos. "Se aínda queremos crer nun Estado democrático, o xuíz daranos a razón", salientou. Decenas de persoas, entre elas, cargos eleitos de ERC, da CUP e o presidente de Òmnium Cultural, Jordi Cuixart, acudiron ao concello para apoiar os concelleiros que abriron as portas das dependencias municipais. A deputada da CUP Eulàlia Reguant tachou de "golpe á soberanía local perpetrado pola xustiza española" a resolución xudicial que obrigaba o concello a fechar. "Hoxe conmemórase un xenocidio", engadía a parlamentar. O presidente de Òmnium Cultural sinalou que a de hoxe "é unha efeméride antidemocrática e fascista" Cuixart, na mesma liña, lembrou que a de hoxe "é unha efeméride antidemocrática e fascista que lembra celebracións dun período moi escuro en Catalunya e España". Tamén cargou contra a delegada do Goberno en Catalunya, María de los Llanos de Lunas, por destinar cartos públicos "a combater opcións ideolóxicas". Malia que non poder facer trámites oficiais, os edís que acudiron a traballar á casa consistorial están a atender a veciñanza para tomar nota dos requirimentos e tramitalos a partir da quinta feira


Os artistas domésticos –"de andar por casa"- estamos demasiado acostumados a ter que ir paseniño salvando impedimentos. Tan acostumados estamos que con frecuencia nos sorprendemos convivindo perigosamente no seo de relacións de vasalaxe e humillación. Supoño que padecemos resignados a situación porque amamos con moita intensidade o que facemos e estamos dispostos a facer certas concesións, sempre que non se ataque frontalmente a nosa dignidade. Os artistas domésticos –"de andar por casa"- estamos demasiado acostumados a ter que ir paseniño salvando impedimentos A maioría deses impedimentos chegan da man da industria cultural. As fórmulas de consumo masivo de produtos artísticos deixan case sen espazo ás pequenas propostas artesanais que emerxen constatemente no país (sorprendentemente máis en tempos de crise). Sobrevivimos entre a asfixia e a falta de recursos. Porén, cando os impedimentos chegan da man de quen debería protexer e coidar o traballo dos seus creadores –onde humildemente loito por ter un pequeno oco-…a cousa é, se cadra, máis ferinte. Explícome. O 28 de xuño deste ano teño programado un concerto no Salón Teatro de Compostela (que xestiona, por certo, o Centro Dramático Galego, e en consecuencia, a Xunta de Galicia a través da Consellería de Cultura e Educación). Aproveitarei tal ocasión para gravar ao vivo o que será o meu terceiro traballo discográfico. Voume facer acompañar dunha banda de auténticos profesionais da música, e algúns amigos da canción de autor vanme agasallar coa súa voz. O caso é que para facer algo de divulgación e difusión do evento pensei, en colaboración con Paco Gallego e Bocixa, en facer uns pequenos vídeos para colgar nas redes sociais. O obxectivo é ir creando algo de ambiente e de expectación. O caso é que para facer algo de divulgación e difusión do evento pensei, en colaboración con Paco Gallego e Bocixa, en facer uns pequenos vídeos para colgar nas redes sociais A idea era buscar algún espazo cultural público para darlle acubillo a un par de temas inéditos. Primeiro pensamos no propio lugar onde sería o concerto pero logo chegamos a conclusión de que estaría ben buscar outra ubicación e diversificar o escenario. Así que convimos en que un lugar privilexiado podería ser o CGAC e o entorno do parque de Bonaval para aproveitar exteriores e interiores. Esta mañá, no tempo do café, ausenteime do choio para entrevistarme con algún responsábel do Centro Galego de Arte Contemporánea (CGAC). Finalmente, dei falado co xerente do organismo: Manuel Arroyo (cito o seu nome porque está pendurado na web). A conversa foi telefónica. Curioso. Falei co xerente do CGAC estando no mesmo edificio dende o teléfono da recepción. Nesas circunstancias, sen ter a oportunidade de ser recibido, é complexo explicar ben o que un solicita. En apenas un minuto tes que espetarlle a un tipo que non coñeces de nada (nin el a ti) que: 1, es cantautor; 2, vas gravar un directo en xuño; 3, queres facer algo de difusión; 4, para iso pretendes grabar un par de vídeos -guitarra e voz- nalgún recuncho do CGAC; 5, van aparecer un par de cámaras e que en cuestión dunha hora remataríamos; 6, por suposto, nos facemos responsábeis de calquera dano ou desperfecto que poidamos ocasionar…Entendo que é moita información xunta!! A resposta xa a podedes imaxinar. No caso contrario non tería escrito este texto-denuncia nin ti o estarías a ler neste momento. Pero ademais, non son tempos para demasiadas sorpresas gratas. Parece ser que o CGAC é un organismo público que non "aluga espazos a entidades privadas que pretenden facer negocio". Ostrás! Póñome algo nervioso lembrando isto e son moitas as preguntas (sen resposta) que se poderían facer. Acaso pensa que está falando con Joaquín Sabina? Parece ser ademais que, "hai instrucións novas para non ceder espazos do CGAC a ningún proxecto que non sexa propio". Gustaríame saber quen deu esas instrucións porque, alén de consideracións políticas, non debe saber moito do que significa "o público". Este país maltrata con impunidade aos seus creadores nun exercicio irresponsábel de autoinmolación. Moléstame tamén a actitude que manifestan. Eu non son un cidadán de segunda! Ninguén o somos! A quen temen? Por que non dan a cara? Total, que a pesar das miñas protestas contidas, quedo sen unha insignificante esquina do CGAC para facer esas gravacións. Agradezo moito, en todo caso, as atencións e xestións que si me facilitaron outras persoas do centro e que tampouco tiveron éxito. O que máis me molesta non é o feito concreto, crédeme. O peor é que imaxino a impotencia de centos e centos de artistas que padecen coma min estes impedimentos. Este país maltrata con impunidade aos seus creadores nun exercicio irresponsábel de autoinmolación. Moléstame tamén a actitude que manifestan. Eu non son un cidadán de segunda! Ninguén o somos! A quen temen? Por que non dan a cara? Que é iso de "proxectos propios"? os proxectos do partido de turno no poder? Penso que unha entidade pública, e máis no eido cultural, debe ter unha disposición de absoluta acollida e especial de cariño cos problemas, ilusións e solicitudes da cidadanía que, por outra banda, é quen máis ordena e quen sustenta –con impostos- os recursos que fan que poidan existir proxectos no CGAC e postos de traballo como o do seu xerente. Unha entidade pública, e máis no eido cultural, debe ter unha disposición de absoluta acollida e especial de cariño cos problemas, ilusións e solicitudes da cidadanía Non me resigno. "A voz do seu amo" non vai conseguir o seu propósito de artisticidio. Así que, despois do transo, chamei inmediatamente a Cris, amiga e xestora do Café Teatro Garigolo, o meu garito de referencia, onde tiven a oportunidade de cantar os meus primeiros versos en público e que sempre me acolle cun sorriso. Non precisou moitos detalles e mesmo vai atrasar a súa hora de apertura até que rematemos. Arrepíntome agora, coma un parvo, de non tela chamado dende o principio. Dá pena e carraxe ollar como dende algúns despachos están tratando de dinamitar os esforzos entusiastas dun pobo enteiro. O meu caso concreto non é excepcional nin especialmente salientábel. Estou convencido de que asuntos así se dan a diario noutras instancias públicas e, iso, é o verdadeiro drama. Descoñecemos a magnitude da aldraxe que padecemos, e non somos conscientes das consecuencias emocionais, alén das socioeconómicas, que provoca. Non entenden de dereitos, de democracia nin de decencia…moito menos de sentimentos! Descoñezo se a publicación deste artigo vai ter como consecuencia inmediata que dende o CDG se prohiba a miña actuación no Salón Teatro Eu vou facer tres cousas, polo de agora. A primeira seguir a compor o que me sae de dentro. Non me calar aínda que, en máis ocasións das que me gustaría, acabe cantando para ninguén. Despois, continuar con ilusión reforzada coa auto-produción do directo do 28 de xuño. Descoñezo se a publicación deste artigo vai ter como consecuencia inmediata que dende o CDG se prohiba a miña actuación no Salón Teatro. Mantereivos informados. E finalmente, tratar, dende a miña modesta posición, de pedir explicacións e responsabilidades a quen corresponda sobre cales son esas "instrucións" que impiden o desenvolvemento de proxectos culturais das xentes deste país no CGAC e, sobre todo, quen as ordenou e por que. No serán deste 25 de abril estarei no Obradoiro cun caravel encarnado cantando o Grândola vila morena sumándome a outras miles de voces No serán deste 25 de abril estarei no Obradoiro cun caravel encarnado cantando o Grândola vila morena sumándome a outras miles de voces. Este ano hai máis motivos que nunca para lembrarlles que "o pobo é quem máis ordena". Así, até que se decaten ou que saian por pernas…


Summary: Galiza ocupa o primeiro lugar do Estado en contaminación por perfluorocarburos, o terceiro en emisión de fluor e partículas e o cuarto por dióxido de carbono procedentes da industria.

O doutor en bioloxía e experto en contaminación atmosférica, Ramón Varela, publica no portal de ADEGA un artigo no que denuncia que a contaminación das principais industrias galegas duplica a media estatal. Cos novos datos publicados polo Rexistro Estatal de Emisións e Fontes Contaminantes, Galiza seguiría, segundo Ramón Varela, no mesmo nivel de contaminación que en 1990. As grandes industrias, en especial as multinacionais do sector da electricidade, automóbil, petróleo, aluminio ou madeira, levan ao país ao cuarto posto do Estado por emisión de dióxido de carbono, un 12% do total estatal é galego; o 76% da contaminación de perfluorocarburos ten a súa orixe nas industrias galegas que se sitúan neste ámbito no primeiro posto, e co 21% e o 15,7% Galiza está no terceiro lugar por emisión de fluor e partículas (PM10). A contaminación por dióxido de xofre, mercurio, cloro, monóxido de carbono e outras substancias levan a que a contaminación das industrias galegas duplique a media estatal. Poucas industrias, moi contaminantes "Todas as porcentaxes son extremadamente elevadas tendo en conta o número e tamaño da nosa industria, a poboación, a extensión xeográfica, o noso nivel de vida...", denuncia o biólogo para quen "Galiza está a soportar unha contaminación que non merece" e que repercute non só no medio ambiente senón na saúde e no índice de mortalidade ou no efecto invernadoiro ou a destrución da capa de ozono. A contaminación por dióxido de xofre, mercurio, cloro, monóxido de carbono e outras substancias levan a que a contaminación das industrias galegas duplique a media estatal Para Ramón Varela, Galiza soporta "valores extremadamente elevados" de emisións contaminantes tendo en conta que ten menos do 3% dos complexos industriais do Estado. "Aínda sendo alta a contaminación os focos contaminantes son moi poucos", explica o experto que sitúa entre os principais suxeitos contaminantes a térmica das Pontes, Alcoa, a Refinería de petróleo de Repsol, ENCE, Ferroatlántica ou Finsa que "emiten á atmosfera un volume de contaminantes moi elevado en dióxido e monóxido de carbono, dióxido de xofre, compostos de nitróxeno, metano...". "O beneficio duns poucos non pode ser o dano de moitos", conclúe o biólogo para quen é preciso diminuír as emisións de gases e partículas contaminantes que están a prexudicar tanto á saúde dos ecosistemas como a nosa propia saúde.


Summary: A composición das candidaturas será proclamada oficialmente este luns, unha vez rematado o prazo de corrección de erros e resoltas as posibles reclamacións. Villares coida que a lista da que forma parte, na que tamén participa Beiras, conta cun apoio "moi maioritario"

Tres candidaturas para o primeiro órgano ordinario de dirección de En Marea como partido instrumental, o Consello das Mareas. Fronte ao previsto nas últimas semanas, nas que diferentes voces internas auguraron un proceso cunha única lista "de consenso", a xurdida en torno á coordinadora provisional, o prazo de presentación de candidaturas culminou, segundo confirmou o comité electoral, coa presentación de tres opcións. Xunto á que apostaba por integrar de inicio a "todo o espazo da confluencia", que encabeza o voceiro parlamentario, Luís Villares, inscribiuse outra que ten á súa fronte ao deputado David Rodríguez, ex-alcalde de Manzaneda, e unha terceira cuxa composición aínda non transcendeu oficialmente. O voceiro do comité electoral de En Marea, Xermán Tobío, compareceu este sábado ante a prensa para informar do peche do prazo de inscrición de candidaturas ás 23:59 do venres e do número das presentadas, pero non da súa composición, que será oficial o luns, unha vez concluído o prazo de "corrección de erros" e resoltas as posibles reclamacións que se presenten. No entanto, durante este sábado transcenderon xa algúns dos nomes da lista na que se integra Villares, que ten previsto presentarse ante a prensa este domingo, e a encabezada por David Rodríguez fixo pública xa a totalidade da súa composición. A composición das candidaturas será proclamada oficialmente este luns, unha vez rematado o prazo de corrección de erros e resoltas as posibles reclamacións No caso da lista de Rodríguez concorre ao proceso baixo a denominación "Somos Quen" e preséntase como unha "candidatura de persoas de base e de mareas pequenas e medianas" e nela figuran, nos seus primeiros postos, nomes como Iria Morgade, Modesto Renda, Esther Duro, Alfonso Diz, Sonia Vidal, Pablo Alonso ou Mónica González. Ademais desta candidatura, con diversas persoas afíns a Anova, resta por coñecer a terceira, que fontes próximas ao proceso ubican na contorna de Cerna. Unha vez feito público que o proceso de elección do Consello das Mareas non estará baseado nunha única lista o voceiro da formación na Cámara galega amosou unha satisfacción "moderada" xa que, admite, veu apostando por "xuntar sensibilidades" na "lista de consenso", na que tamén están presentes dirixentes como Xosé Manuel Beiras e membros de mareas urbanas como Marea Atlántica, Lugonovo ou Ourense en Común. "Evidentemente, gustaríanos que todo o mundo se sentise cómodo nesta candidatura", sinalou Villares en declaracións aos medios, xa que na súa opinión a candidatura da que el forma parte conta cun apoio "moi maioritario". É por iso, agrega, que non desbota aínda a posibilidade de que exista marxe para "aunar sensibilidades". Villares coida que a lista da que forma parte, na que tamén participa Beiras, conta cun apoio "moi maioritario" por "aunar sensibilidades" Segundo o calendario aprobado polo plenario de En Marea, unha vez proclamadas as candidaturas definitivamente abrirarse, o vindeiro martes, un proceso de campaña interna que se estenderá ata o vindeiro venres, día 20. O 21 de xaneiro comezan as votacións, que finalizan ás nove da mañá do luns, día 23, día no que os resultados serán proclamados provisionalmente e dous días despois, de xeito definitivo. O sábado, 28 de xaneiro, constituirase o novo Consello das Mareas, de entre cuxos 35 membros xurdirá o órgano de dirección ordinaria, a Coordinadora Nacional, de once membros. Atendendo ao regulamento do proceso, "as persoas que ostenten a condición de portavoces dos grupos parlamentarios no Parlamento de Galicia e no Congreso" serán membros do Consello e da Coordinadora "con voz e sen voto". Se, como Villares, forman parte dunha lista e son electos, "o grupo parlamentario elixirá outra persoa representante".


Summary: En Marea desprazou tres candidatos -os números 1 e 2 por A Coruña ao Congreso, Antón Gómez Reino e Yolanda Díaz; e o ex senador García Buitrón- a Mugardos para se solidarizar co comité cidadán e para anunciar que recorrerán a decisión do presidente do Congreso de non convocatoria da Deputación permanente en relación coa última decisión do goberno español sobre Reganosa.

O Consello de MInistros do pasado 26 de maio adoptou, en funcións, unha disposición sobre Reganosa que, a dicer dos candidatos de En Marea, supón un intento de legalizar a presenza de Reganosa na Ría de Ferrol, embora esta ser unha factoría "ilegal, perigosa e insalubre", afirmou Yolanda Díaz. Para analisar en sede parlamentar esta decisión, En Marea demandou a convocatoria da Deputación Permanente no Congreso. A demanda foi rexeitada polo presidente do Congreso, Patxi López. Agora En Marea anuncia, no primeiro día da campaña, que apresentarán un recurso contra esta decisión de López. Os candidatos de En Marea -dous deles, Gómez Reino e García Buitrón, de Podemos; Yolanda Díaz, de EU- cualificaron a decisión do Consello de Ministros do 26 de maio de "falcatruada do PP que pon en risco a seguridade da poboación da Ría de Ferrol". Gómez Reino perguntouse "quen se vai beneficiar de todo isto, quen se vai beneficiar da porta xiratoria de Reganosa" e chamou a votar En Marea o 26X para existir unha maioría parlamentar "que permitirá sacar Reganosa da Ría"


Summary: Se a DUI se vota no Parlament, o fiscal xeral do Estado estenderá a súa querela por delito de rebelión aos membros da Mesa -de maioría soberanista- que dean luz verde á votación.

A maquinaria represiva do Estado ten neste momento no seu albo Carles Puigdemont como líder da rebelión catalá, mais, segundo fontes citadas por La Vanguardia, a querela por rebelión que prepara a Fiscalía Xeral do Estado se estendería ao conxunto de todo o Govern, a atinxir, portanto, tamén o vicepresident Oriol Junqueras. Iso significa que Junqueras moi verosimilmente non se podería apresentar ás eleccións autonómicas catalás que Madrid pretende convocar en aplicación do 155. Mais os cargos por rebelión poderían formularse tamén contra os membros da Mesa do Parlament que validen a proposta de resolución de JxSí e CUP -contra a cal existen informes en contra por parte dos letradods da cámara- e permitan, por tanto, que se vote a DUI. De facto durante as últimas semanas Carme Forcadell, a presidenta da Cámara, mostrou a súa reticencia a que a DUI se votase, a defender o criterio de que bastaría unha declaración formal por parte do president sen a submeter a votación.


Summary: O estudantado de secundaria e bacharelato tamén está chamado a saír ás rúas.

Esta cuarta feira (13 de abril) o estudantado galego convoca unha xornada de greve en defensa do ensino público. A folga atinxe a sistema universitario mais tamén o de secundaria, ESO e Bacharelato. O estudantado de ensino medio ve no rexeitamento da LOMCE o principal motivo para secundar a greve "A LOMCE atinxe estas etapas educativas principalmente", sinala Diego Bará, estudante de 2º de Bacharelato en Pontevedra en conversa con Sermos Galiza. E, nese senso, unha das cuestións incorporadas a esta lei que máis proen entre o alumnado son "as reválidades". Estas probas, que comezaron a se aplicar o curso pasado en 3º de Primaria e que visan continuar neste en 6º de Primaria, aplicaranse "ao final de cada etapa educativa" pondo en boa medida en mans destas probas "o futuro do estudantado", sinala Diego Bará. Entre as súas amizades e compañeiras de aula, afirma, "é o motivo fundamental" que leva o estudantado de ensino medio a se mobilizar para alén do carácter "segregador" da LOMCE, acrecenta. O contexto actual convida a saír á rúa nun momento en que o executivo español está en funcións e a Cámara vén de aprobar unha proposta que visa iniciar os trámites de suspensión da LOMCE. Perante o incerto futuro político no estado, o estudantado acha que é unha boa oportunidade de saír á rúa e amosar, máis unha vez, o seu rexeitamento á política educativa desenvolvida nos últimos anos polo Partido Popular, quer na Galiza, quer no Estado español. Mais tamén ás mudanzas introducidades desde o ámbito europeo, como a Estratexia Universidade 2020, coñecida no Estado español como decreto 3+2. BNG, En Marea, CIG-Ensino ou a Confederación de Anpas galegas amosaron publicamente o seu apoio á folga estudantil O clima nos días previos á greve é de "interese" por parte do alumnado ás reivindicacións que a motivan. "En Pontevedra fixemos un bon traballo" de axitación, sinala Diego Bará, integrante de Erguer, estudantes da Galiza, quen, aliás, ve "moi positivo" os últimos acontecementos no propio seo do movemento estudantil coa creación de Erguer. O alumnado conta co apoio de organizacións sindicais, políticas e sociais que se adhiren ás súas demandas. Neste senso, BNG e En Marea amosaron o seu apoio á xornada de loita convocada nas aulas. Tamén a CIG-Ensino e a Confederación de Anpas galegas que vén de emitir un comunicado no que parabeniza o estudantado e lanza un chamamento "á sociedade" para que "considere a mellora do ensino público como un obxectivo prioritario".


Summary: A Deputación da Coruña mobilizará tres millóns de euros en axudas para o sector do comercio e a hostalaría nas grandes urbes.

A Deputación da Coruña mobilizará un montante de tres millóns de euros que se destinará a axudas para o sector do comercio e a hostalaría nas grandes urbes debido ás consecuencias das restricións decretadas para frear a pandemia provocada pola Covid-19. Esta colaboración enmárcase dentro dun plan co que o organismo provincial "mobilizará unha partida de 3 millóns de euros co obxectivo de dar cobertura e suplementar os programas municipais de apoio a autónomas, autónomos e microempresas da Coruña, Ferrol e Santiago", anunciou o presidente da Deputación, Valentín González Formoso. Esta nova liña de 3 millóns sumarase aos 12,5 millóns do plan Pel-Reactiva que a Deputación, en colaboración cos concellos, ten en marcha para apoiar os pequenos negocios locais afectados pola Covid-19. Estes días, 88 municipios de menos de 50.000 habitantes están a canalizar todas as solicitudes do seu tecido empresarial para distribuír estes fondos, con axudas que oscilan entre os 1.500 e os 3.000 euros. "Só temos competencia en concellos de menos de 50.000 habitantes pero a lei permítenos realizar actuacións excepcionais en materia de apoio a cidades e creo que o contexto sanitario actual xustifica esa colaboración que se vai materializar coa Coruña, con Santiago e con Ferrol", explicou González Formoso. No caso de Ferrol, o Concello pretende lanzar unha nova liña de axudas dirixida fundamentalmente ao sector da hostalaría, do comercio e das actividades culturais para os que destinará ao redor de 1,2 millóns de euros do seu remanente de tesourería e, coa colaboración da Deputación, preténdese alcanzar os 2 millóns de euros de orzamento. Formoso aclarou que "aínda non se concretou se se sacará como unha liña específica de axudas ou como convenio", e matizou que a súa preferencia é a o convenio, xa que é a máis rápida, para que as axudas cheguen canto antes.


Summary: A comisión de centro do Complexo Hospitalario de A Coruña vén de denunciar a xerencia do hospital pola saturación dos servizos de urxencias. A demanda, presentada no Xulgado de Garda da cidade, sinala como unha morea de pacientes pasan até 48 horas en padiolas nos corredores a agardar por camas. Nas últimas semanas, até 30 persoas.

Os representantes das traballadoras e traballadores engaden que o cadro de persoal se atopa, adoito, ao límite da súa capacidade. E que se a xerencia e as autoridades competentes na materia non son quen de solucionar a situación, só lles queda a dimisión. As retalladas sistemáticas, en marcha desde que en 2009 Alberto Núñez Feijóo asumiu a presidencia da Xunta, en medios e persoal, a non cobertura de baixas e vacacións, ou o progresivo desmantelamento da atención primeria atópanse entre as causas estruturais dunha situación agravada durante as datas de Nadal. A xerencia do centro coruñés asegura que 100% das camas están abertas e que, antes das tres da tarde, alívianse as situacións graves e quedan poucas padiolas nos corredores.