Summary: Este luns comeza na capital arxentina o XI congreso da Asociación Internacional de Estudos Galegos, no que ducias de investigadores e investigadoras analizarán como a globalización muda as identidades nas fronteiras, na emigración e no exilio.

O Teatro Castelao de Bos Aires acollerá este luns a inauguración do XI congreso da Asociación Internacional de Estudos Galegos (AIEG) no que ducias de investigadores e investigadoras chegadas de Galicia e de universidades de todo o mundo (Brasil, Reino Unido, Polonia, Estados Unidos...) analizarán como a globalización muda as identidades nas fronteiras, na emigración e no exilio. O congreso completará ata o mércores 8 tres intensas xornadas de conferencias, debates e presentacións, así coma outras actividades en espazos distribuídos por toda a cidade. A AIEG elixiu Bos Aires para esta cita porque "a cidade representa en si mesma diversos fenómenos de intercambio cultural e foi a cerna dunha das comunidades máis vizosas da diáspora galega". O congreso será inaugurado pola presidenta do Parlamento galego Pilar Rojo, o secretario xeral de Política Lingüística Valentín García, a vicepresidenta do Consello da Cultura Galega Rosario Álvarez e Débora Campos, presidenta a AIEG. A investigadora da Universidade do Salvador Maria Rosa Lojo abrirá o congreso coa conferencia "A ex-centricidade galega no imaxinario arxentino e a nosa Galicia mestiza". A continuación, o propio Teatro Castelao acollerá un debate coordinado por Víctor Freixanes e titulado "Buenos Aires, capital da cultura galega", no que participarán Silvia Dolinko, do Conicet-UBA-IDAES/UNSAM; Norberto Pablo Cirio, do Instituto Nacional de Musicología "Carlos Vega", e Luis Cortese, do Instituto Histórico de Buenos Aires, que ofrecerán diferentes puntos de vista sobre o papel que a cidade porteña desenvolveu na cultura galega no pasado e no presente. O principal obxectivo do XI Congreso da AIEG, titulado "Os estudos galegos ante o cambio social e cultural: identidades na fronteira, emigración e exilio" é contribuír ao proceso de apertura dos estudos galegos á análise dos fenómenos de transculturalidade e dos procesos de cambio social e cultural, tanto por medio da atención a obxectos culturais emerxentes como por medio da adopción de ferramentas de análise que favorezan as perspectivas comparadas. Os e as investigadoras afondarán nas relacións interculturais e as dinámicas de cambio social asociadas a elas, "unha constante na historia de todas as culturas" mais cun ritmo e incidencia incrementados nos últimos anos "polo proceso globalizador". Xa pola tarde deste luns e nos días seguintes, outros espazos da capital arxentina, coma o Instituto de Altos Estudios Sociales da Universidad Nacional San Martín (UNSAM), o Instituto Galego-Arxentino Santiago Apóstol ou o Museo da Emigración Galega acollerán as distintas mesas temáticas do congreso, así coma outras actividades. A Federación de Sociedades Galegas da República Arxentina será o escenario da Asemblea Xeral de Socios e Socias da AIEG, precedida da conferencia de Silvia Dolinko (UNSAM) "Entre unidade e imaxes de Galicia. As múltiples obras de Luís Seoane en Buenos Aires (1937-1979)" Consulta aquí o programa completo (.pdf)


Summary: Unha investigación do grupo parlamentar europeo dos Verdes /ALE aponta a que a enxeñeiría fiscal do grupo empregou filiais en Irlanda, Holanda e Suíza para transferir beneficios. Inditex afirma que o informe parte de "premiosas erradas" e di que "cumpre escrupulosamente" coa normativa fiscal.

O xigante téxtil Inditex tería eludido pagar 585 millóns de euros en impostos entre os anos 2011 e o 2014 a través dunha complexa enxeñeiría fiscal, segundo un informe presentado polo grupo dos Verdes/ALE no Parlamento europeo. A investigación indica que a empresa de Amancio Ortega empregou filiais en Irlanda, Suíza ou Holanda para pagar menos impostos sobre os seus beneficios europeos. O estudo advirte que o Estado español perdeu no mínimo 218 millóns de euros en impostos porque Inditex contabiliza parte dos ingresos por 'rotyalties' en Holanda, onde só tributan un 15%, 15 puntos menos que no Estado español, onde é o 30%. Nesta investigación indícase que a filial holandesa de Inditex tivo uns ingresos de 3.700 millóns de euros entre o 2011 e o 2015, cuns beneficios de 1.700 millóns embora só ter 203 traballadores. Segundo a investigación, non só o Estado español perde de ingresar nas arcas públicas impostos con este entramado. Tamén Alemaña (25 millóns de euros), Italia (57 millóns), Francia (76 millóns de euros) ou Reuno Unido (22 millóns de libras). En Irlanda, Inditex ten filiais adicadas principalmente ás actividades financeiras do grupo, con empréstitos entre compañías e seguros, así como a filial de comercio electrónico. Todas rexistran "grandes beneficios", segundo a investigación, que só se taxan nun 12,5% ou son libres de impostos no caso das ganancias de capital. Finalmente, o informe indica que unha das principais empresas do grupo Inditex está en Suíza, desde onde mercan prendas de ropa a prezos baratos de produtores de Bangladesh, Turquía ou Marrocos. A empresa, cuns recursos de 1.400 millóns de euros en 2014, tributaba para os beneficios un 7,8%, afirma esta investigación. Resposta de Inidtex Inditex emitiu esta quinta feira un comunicado en resposta a ese estudio, comunicado no que di que o informe dos Verdes/ALE parte de premisas erradas que lle levan a facer conclusións erróneas.O grupo afirma que "cumpre escrupulosamente coa normativa fiscal nos 93 mercados nos que estamos presentes" e di que a taxa fiscal de Inditex no período 2011 a 2015 situouse entre o 22 e o 24%, consecuencia de niveis de imposición diferentes nas diversas xurisdicións nas que desenvolven a súa actividade. No estado español é do 25% Entre 2011 e 2015, Inditex contribuíu ao imposto de sociedades dos países nos que está con máis de 4.400 millóns de euros, segundo o comunicado. "Que sexa legal non quer dicir que sexa xusto" Os eurodeputados Ernest Urtasun e Ernest Maragall, do grupo Verdes/ALE, entenden que as prácticas de Inditex que lle permitiron evadir 585 millóns de euros son inaceptábeis embora que estean dentro da normativa. "O feito de que sexa legal nestes momentos non quer dicir que sexa xusto e tampouco quer dicir que a Unión Europea non teña que facer leis para cambiar iso". En declaracións a Europa Press, Ana Miranda, portavoz do BNG en Bruxelas, afirma que a falla dunha "harmonización fiscal" a nivel de UE evidencia que as grandes empresas poden eludir impostos. Para a nacionalista, o documento presentada "amosa que se crean unha serie de estruturas para ter ventaxes e non pagar impostos onde tiñan que pagalos, neste caso, no estado español".


Summary: A greve estudantil deixou as aulas baleiras nas universidades e nos centros de ensino medio. Miles de estudantes inundaron as rúas das principais cidades e vilas galegas na defensa dun "ensino público e galego". VÍDEOS NO INTERIOR.

De Lugo a Vigo, da Coruña a Allariz pasando por Cedeira e Ourense. O estudantado galego saíu esta quinta feira (26 de febreiro) ás rúas na defensa dun ensino "popular, científico, antipatriarcal e galego". As aulas das facultades e centros de ensino medio ficaron baleiras na súa maior parte e xa durante as primeiras horas da mañá, segundo informaron fontes estudantís a Sermos Galiza. Por volta das 11:00 horas e perto dunha hora antes de se iniciaren as manifestacións, en Vigo e Compostela a policía española despregou importantes dispositivos. Na cidade olívica catro furgóns policiais --acompañados desde o ar por un helicóptero-- vixiaban as inmedicacións da Praza América de onde partiría a mobilización por volta das 12.00h. Os axentes procederon ao rexistro e identificación de divers@s estudantes, algunhas delas por estaren a repartir material informativo entre a veciñanza que paseaba polas rúas. A policía rexistrou e identificou estudantes antes e despois das manifestacións en Vigo e Compostela Tamén na capital galega, varias persoas foron identificadas á súa chegada á Porta Faxeira. De igual maneira que a ducia de estudantes concentrad@s en Cee perante a casa do Concello. Segundo as Forzas de Seguridade por non teren notificado á delegación do goberno a convocatoria da concentración. En Vigo, algúns estudantes foron identificados nas inmediacións da Praza América "20 minutos despois de rematar a manifestación", explicaron fontes estudantís a Sermos Galiza. A Estratexia Universidade 2015 no punto de mira do estudantado Para alén destes incidentes a media mañá, por volta das 12.00 horas arrincaron as mobilizacións. Berros de "máis becas e menos hipotecas" ou "ensino público e de calidade", denunciaron a política de recortes dos gobernos español e galego mais tamén as sucesivas reformas educativas. No cerne das reivindicacións a loita estudantil contra a Estratexia Universitaria 2015 que comezou coa aprobación do 'decreto 3+2'. A redución dos títulos de grao a 3 anos para incrementar até 2 os estudos de mestrado foi duramente criticado polo estudantado que ve nesta medida unha ferramenta máis na "privatización" do ensino superior. Defenderon un "ensino público e gratuíto" fronte ás políticas que deixan "este dereito cada vez en menos mans" As mobilizacións remataron nas principais prazas das cidades e vilas galegas onde representantes das organizacións estudantís, colectivos e asociacións convocantes deron leitura ao manifesto lanzado en decembro. Cunha "soa voz", din, berraron "contra os recortes na educación, contra a masificación das aulas, contra a precarización da situación laboral do profesorado e contra que a universidade sexa cada vez máis un servizo que moi poucas podemos pagar". Fronte a esta situación, defenderon, "un ensino público e gratuíto. Reivindicamos o común como algo a defender de xeito colectivo por todas as estudantes e polos milleiros que xa non o son porque non tiveron a oportunidade de acceder a unha bolsa". A xornada de loita, que se prolongará durante todo o día, instaba o estudantado e a comunidade educativa a "construír desde as rúas" un "ensino en igualdade" e no que se use e defenda "a nosa lingua"; "a defender o que é noso, e impedir que quede cada vez en menos mans", concluíron. Foto capa: GZ contrainfo Fotos dentro: GZ Foto e GZ Nova


Summary: O xiro do Goberno de España ao deixar de opoñerse aos recursos do Concello, Greenpeace e APDR contra a prórroga concedida polo Executivo de Rajoy volveu abrir a porta a que a pasteira saia da ría. A declaración política promovida polos populares pola vía de urxencia non terá efecto práctico ningún, pero axitará a axenda preelectoral

O pasado marzo o Goberno de España realizou ante a Audiencia Nacional un xiro de 180 graos a respecto da súa posición oficial sobre a permanencia da factoría de ENCE á beira da ría de Pontevedra ata o ano 2073 en virtude da prórroga concedida polo Executivo de Mariano Rajoy en funcións en xaneiro de 2016. A través da Avogacía do Estado o Goberno de Pedro Sánchez renunciou formalmente a seguir defendendo a prórroga da pasteira fronte a quen piden a súa anulación -Concello, Greenpeace e Asociación pola Defensa da Ría- e abriu así a porta á súa marcha.O xiro do Goberno de España ao deixar de opoñerse aos recursos do Concello, Greenpeace e APDR contra a prórroga concedida polo Executivo de Rajoy volveu abrir a porta a que a pasteira saia da ríaO movemento gobernamental suscitou toda unha fervenza de reaccións, a comezar polas da propia compañía papeleira, que advertiu decontado sobre a súa intención de litigar e, no caso de fracasar, investir no estranxeiro. Tamén no ámbito político en Galicia, onde presidente da Xunta cargou con dureza contra a nova postura estatal, chegando a asegurar que o traslado da factoría a outro punto próximo a Pontevedra sempre foi inviable. Tamén cando foi el quen o prometeu.Este é o pano de fondo ante o que os populares propiciarán, a dous días do inicio da campaña das eleccións xerais, un pronunciamento formal do Parlamento de Galicia contra o movemento da Avogacía do Estado e a prol da permanencia de ENCE na ría. A través dunha proposición non de lei -figura para adoptar resolucións políticas non vinculantes- de urxencia promoverán que o pleno do lexislativo galego faga oficial o seu "rexeitamento ao cambio de criterio da Avogacía do Estado", evitando así seguirse opoñendo aos recursos contra a prórroga.A declaración política promovida polo PP pola vía de urxencia non terá efecto práctico ningún, pero axitará a axenda política ás portas do inicio da campaña electoral Fano, di a propia iniciativa, coa intención de que o Goberno de España, agora inmerso en pleno período preelectoral, asuma "un compromiso expreso" cos "postos de traballo directos e indirectos ameazados" por un eventual peche de ENCE, os cales o PP cifra en 5.000, como xa fixera Feijóo. A Avogacía do Estado, resalta, debe "rectificar a decisión" de abandonar o proceso porque "supón un acto de inxerencia política nunha decisión administrativa que seguiu un expediente regrado".Ao tempo, a proposta que o PP inserirá na axenda política ás portas do 28A reclama que o Goberno de España se axuste aos "principios de lealdade institucional, cooperación e coordinación" coa Xunta, "comunicando e consensuando co Goberno galego as decisións que afecten á nosa comunidade autónoma", subliña. A reforma da lei de costas do ano 2012, aprobada polo Goberno de Rajoy, reduciu precisamente a marxe de manobra nas comunidades autónomas en decisións como a prórroga de ENCE.A maioría absoluta dos populares permitirá que saquen adiante, con independencia da posición do resto de grupos, unha iniciativa que conclúe cunha manifestación de "apoio a todos os traballadores da empresa ENCE que desenvolven o seu traballo" na factoría de Lourizán e "a todos aqueles que (...) dependen na súa actividade laboral da permanencia da empresa". A propia formación conservadora manifestou nos últimos días a súa adhesión ás protestas de representantes do persoal de ENCE ante institucións públicas como a Deputación de Pontevedra. A través do sindicato CC.OO. esta representación dos traballadores xa anunciou novas mobilizacións contra o PSOE por consideralo "único responsable" dun eventual peche.


Summary: Cando a María José Ivars lle diagnosticaron esta doenza pensou que era "unha brincadeira". "Entrei en 'shock', buscaba a cámara oculta", di.

Pouco tempo despois de declararse a pandemia da Covid-19, María José Ivars soubo que padecía cancro de mama metastásico, unha doenza cuxa taxa de supervivencia é de 25%, moi por baixo do 85% para o conxunto dos cancros de mama. "Empezou despois da pandemia. Eu tiña unhas cambras e non lle daba maior importancia, supuña que era a regra que me viña a destempo. Até que a miña parella me obrigou a ir ao médico", relata. Ivars relatou as súas vivencias esta cuarta feira, con motivo do Día mundial contra o cancro de mama, nun acto organizado pola Asociación Española contra o Cancro (AECC) no marco do lanzamento da campaña O rosa é máis que unha cor. Un mes e medio despois de facer diversas probas, explicou, diagnosticáronlle a doenza. "Pensei que era unha brincadeira, non me doía nada exaxerado para dicir que estaba enferma. Pensei, 'onde está a cámara oculta?'. Foi un shock", dixo. Un 6% dos cancros de mama detectados son metastáticos, un reto para a oncoloxía Agora, unha vez rematada a quimioterapia, María José Ivars segue en tratamento, o que supón unha serie de secuelas. "Tiven que reestruturar a miña vida porque mudou en todos os aspectos. Non me recoñezo, non son a mesma que antes", afirmou. Todo este labor emocional é o que está a traballar cunha psicóloga da AECC. A súa vida laboral viuse moi afectada, tendo que fechar a empresa que rexentaba antes da diagnose. "Todo o meu futuro non é o que tiña previsto. Teño que me recompor e ir pasiño a pasiño. O meu día a día é complicado, non podo facer plans a unha semana vista. Se un día esperto con forzas quedo con xente; se non, non. Cambiou a miña vida en todos os aspectos de presente e futuro. Teño que vivir o día a día", esgrimiu. Para ela, un dos aspectos negativos do cancro de mama máis sorprendentes foi tamén a nivel social: "Cando rematei a quimioterapia a xente do meu redor empezou a deixar de chamarme e a preguntarme como estaba. Eu pensaba, 'por que a xente deixou de chamarme se eu estou igual?'". A razón, apuntou, é que o seu aspecto de fraxilidade mudara: "A nivel visual agora véseme morena, con pelo, máis forte que antes, con boa actitude... E a xente deixa de terte en conta. Chámante pero con períodos máis espazados. Pero en min non cambiou nada, sigo indo a tratamento...", sostivo. Rafael López, oncólogo e investigador: "O cancro de mama é un modelo para o resto de tumores" A responsábel de Atención Psicolóxica da AECC, Carmen Yélamos, resaltou que o caso de Ivars é unha situación común: "Quédanos moito por aprender á contorna familiar ou de amigos, que moitas veces non sabe actuar. Chamo todos os días ou necesitará o seu espazo? O importante é que o paciente lles diga o que necesita e que o resto saibamos como comportarnos. O feito de ver ao paciente sen pelo ou máis canso xera ás persoas a necesidade de estar máis perto, mais tendemos a normalizar a situación cando xa ten o pelo curto e fisicamente está mellor. A tendencia para pensar que xa está ben e o paciente non nos necesita probabelmente sexa un erro". Na mesma liña, Ivars detallou: "A semana pasada estaba no autobús. Fisicamente véseme ben pero doíame todo o corpo e non aguantaba de pé. Tiven que sentar nunha praza de minusválidos e unha persoa dixo que me estaba a facer a doente. Non tiven forzas para dicir nada, pero non é tan evidente que se a persoa parece que está ben non estea enferma".


Summary: Ramón Grosfoguel, profesor da Universidade de California en Berkeley, prosegue o ciclo de análises de 'Nós Diario'.

A guerra en Ucraína leva 8 anos. Desde o golpe de estado do 2014 organizado pola CIA con milicias nazis para derrocar o goberno democraticamente electo, Ucraína está nunha guerra de exterminio contra os ucraínos rusoparlantes. O imperio estadounidense e a OTAN, desde o 2014, veñen sostendo financeira e militarmente os nazis ucraínos co obxectivo de provocar a Rusia nun conflito armado en Ucraína e que os nazis fagan unha 'guerra por procuración' -Proxy War- para desgastar Rusia e facela implosionar como ocorreu coa Unión Soviética nos anos 80 do século pasado. Logrado o golpe de estado do 2014, estas milicias nazis entraron oficialmente no exército e na intelixencia do Estado ucraíno comezando o xenocidio contra ucraínos rusoparlantes de orixe eslava. Existen máis de 30 batallóns nazis no exército ucraíno e son os que están en primeira liña na guerra de exterminio contra ucraínos de cultura e lingua diferente. As torturas e crimes que realizan contra civís ucraínos son tan horribles que mellor non describilas neste espazo. Guerra de exterminio Na ideoloxía racial nazi ucraína, que repite a dos seus avós nazis alemáns e ucraínos da segunda guerra mundial, os eslavos son razas inferiores a exterminar, mentres que os ucraínos ao lado occidental de Ucraína son considerados de razas superiores de orixe escandinava. Esta teoría racista non ten ningún fundamento científico, pero informa a política do exército ucraíno controlado polos novos nazis do século XXI. Máis de 15.000 persoas rusoparlantes foron asasinadas nos últimos oito anos na rexión do Donbass ao leste de Ucraína. De aí que estas poboacións se independizasen de Ucraína creando dous Estados republicanos grazas á loita das milicias populares anti-fascistas do Donbass. Os medios de desinformación masiva de occidente estiveron caladiños, ocultando esta guerra de exterminio de oito anos para encubrir ante a opinión pública internacional que Estados Unidos, a Unión Europea e a OTAN estean a apoiar nazis en Ucraína. O discurso dos novos nazis é que en Ucraína está a levarse a cabo a gran batalla pola supervivencia e supremacía da civilización occidental Esta política de organizar e promover grupos terroristas para derrocar gobernos e provocar guerras non é nova. Esta película xa a vimos cos mercenarios 'xihadistas' organizados pola CIA nas guerras do Medio Oriente, os cales terminaron por regarse como un cancro por toda a rexión. O que é novo é que Estados Unidos e a OTAN fagan o mesmo en territorio europeo, pero agora con novos 'xihadistas' de ideoloxía nazi. Como os primeiros, os segundos reciben voluntarios internacionais de todas partes do mundo. Grupos supremacistas brancos dos diversos imperios occidentais estiveron indo combater a Ucraína convertendo este territorio no seu centro de adestramento militar internacional desde hai oito anos. A guerra de exterminio que levan contra os ucraínos rusoparlantes é o campo de adestramento militar para o novo terrorismo 'xihadista' nazi. O discurso dos novos nazis é que en Ucraína está a levarse a cabo a gran batalla pola supervivencia e supremacía da raza branca e a 'civilización occidental'. Redes nazis internacionais Todas as armas e recursos financeiros que envían os gobernos europeos para soster o exército fascista ucraíno non fai máis que fortalecer as redes nazis internacionais. Armas enviadas a Ucraína xa apareceron en cidades europeas como París, Londres, Rotterdam, etc. O contrabando de armas desde Ucraína e o fortalecemento do fascismo en toda Europa constitúen un problema de seguridade para todos os pobos europeos. Soster nazis en Ucraína para facer unha 'guerra por procuración' contra Rusia vai ter consecuencias nefastas en toda Europa como efecto boomerang destas políticas imperiais estadounidenses coa activa participación da Unión Europea. As extremas dereitas europeas están a fortalecerse electoralmente en toda a rexión. Co fortalecemento de milicias nazis en tempos de hiperinflación esta situación constitúe unha bomba de tempo. Recentemente, oficiais da OTAN foron capturados por tropas rusas nos cuarteis do Batallón Azov (auto-identificados como nazis) na cidade de Mariupol. Que facía persoal da OTAN nos cuarteis nazis? Como é posíbel que os gobernos europeos logo do que coñecemos da segunda guerra mundial estean a armar e a soster o exército fascista de Ucraína? O obxectivo de Rusia de desnazificar Ucraína debería ser un obxectivo común de todos os europeos. Pola contra, Europa pagará un prezo moi alto nesta xogada sucia do imperio estadounidense e o seu brazo armado a OTAN. A consígnaa debería ser: "Abolir a OTAN".


Un ano máis, a conmemoración do 24 de febreiro, Día de Rosalía, non será incorporada ao calendario escolar. Para o sindicato CIG-Ensino, o feito de que a Consellaría de Educación da Xunta da Galiza "se negue, ano tras ano, a asumir que o Día de Rosalía está xa instalado en multitude de centros educativos como unha data sinalada no noso calendario de conmemoracións" resulta "difícil de cualificar", mais emprega termos como "enfermidade patolóxica", "paradigma do autoodio", "complexo cultural" ou "illamento social" . Ademais, "a alerxia da Consellaría non se limita a Rosalía -segundo afirma a CIG-, tamén se estende ao 10 de marzo como Día da Clase Obreira Galega", unha data que para a central sindical "debe formar parte non só do currículo escolar, senón tamén das datas a salientar ao longo do curso".


Summary: Os sindicatos cifran o seguimento do paro no 90%, o que provocou que se suspendesen de novo centos de xuízos e milleiros de trámites. O presidente da Xunta rétaos a amosar datos que contradigan que o incremento ofrecido pola Administración non os situaría por riba da media nas autonomías

Segunda xornada da folga indefinida na Xustiza e de novo un masivo apoio dos traballadores que provocou a paralización de centos de xuízos en Galicia, así como de milleiros de procedementos. Cunha media de seguimento do 90%, segundo os datos dos sidicatos, a protesta volveu ser secundada moi maioritariamente en todas as localidades, situándose Pontevedra e Vigo no 95%, ao igual que Ourense, mentres que tanto en Ferrol como na Coruña superouse o 80% e en Lugo alcanzouse case o 88%. O éxito da folga este xoves volveu paralizar centos de xuízos e milleiros de procedementos en toda Galicia A Xunta, pola súa banda, rebaixou o seguimento do paro a pouco máis do 42%, nun dato semellante ao da primeira xornada do mércores, asegurando que os servizos mínimos se cumpriran sen problema ningún e recoñecendo que máis de 1.100 empregados participaran no paro, alén dos que tiveran que cubrir eses servizos mínimos e dos que estivesen de baixa. Ademais da folga, os traballadores da Administración da Xustiza en Galicia protagonizaron tamén accións de protesta como as levadas a cabo en Pontevedra ou na Coruña, onde a concentración de funcionarios provocou enormes ringleiras nas oficinas do Rexistro Civil, unha acción levada a cabo por consideraren abusivos os servizos mínimos que nesas seccións impuxo a Xunta. Tamén houbo concentracións, como na sede da Audiencia Provincial coruñesa ou as levadas a cabo en Vigo ou Lalín, así como noutras localidades. Malia o novo éxito da folga e as variadas reivindicacións dos funcionarios pola "discriminación" que sofren respecto dos seus compañeiros noutras comunidades ou non dependentes da Administración galega, o presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijóo, volveuse centrar na petición de incremento salarial e insistiu nas crítica ás reivindicacións dos traballadores. Asegurou tras o Consello da Xunta que a oferta do Goberno galego segue "sobre a mesa" e acusou os sindicatos de ter sido eles os que se levantaron da negociación. "Comprendo que á xente lle guste cobrar como o que máis", di Feijóo sobre as reivindicacións dos traballadores Así, Feijóo volveu advertir de que a suba salarial que piden os funcionarios, que sitúa "entre un 12% e un 16%", uns 3.000 euros ao ano, é "inasumible" e engadiu que a oferta da Xunta xa os situaría entre os máis pagados de entre os seus compañeiros doutras comunidades autónomas e por riba da media. "Comprendo que á xente lle guste cobrar como o que máis", chegou a dicir sinalando os funcionarios. Segundo a táboa que ensinou aos medios, a oferta da Xunta a través do complemento autonómico transitorio é unha suba de 75 euros ao mes (900 euros ao ano) para os xestores; 62 (744) para os tramitadores; e 55 (660) para os auxilios. E sería aplicable a partir do 1 de xaneiro de 2019 e en tres anualidades. Os sindicatos, pola contra, retrucan en que o incremento debería ser xa este ano e que a súa aplicación en tres anos implica que non cobrarían o total comprometido até 2021. Feijóo insiste en que a aplicación neste 2018 do incremento suporía ir en contra da Lei de Orzamentos Xerais do Estado, que é imposible levalo a cabo e que os sindicatos xa foran advertidos. "Se os datos non son certos, que mos remitan, que me remitan os datos para comprobar que todas estas comunidades non cobrarían menos", retou Feijóo aos sindicatos, logo de aclarar que lle gustaría que a folga "durase pouco tempo" porque non creo que esteamos en disposición de "negarlle á xente un dereito fundamental". "Seguimos sentados, non abandonamos a mesa de negociación", rematou o presidente da Xunta, que asegurou que "máis da metade da xente acode ao traballo", obviando tamén os que o fan polo cumprimento dos servizos mínimos e os que están de baixa.


Summary: Xavier Simón dirixiu a investigación sobre o impacto económico da enerxía eólica en Galicia da Universidade de Vigo. No seu último estudo descobre que os propietarios dos montes onde se asentan os parques perciben tan só o 1,4% da facturación total das empresas. Para o economista, "nin Xunta, nin sindicatos, nin ecoloxistas, nin Universidade estiveron á altura" á hora de informar aos propietarios e colocalos nunha posición de maior fortaleza fronte ás compañías.

Xavier Simón dirixiu a investigación sobre o impacto económico da enerxía eólica en Galicia elaborada polo Grupo de Investigación en Economía Ecolóxica e Agroecoloxía (Gieea) da Universidade de Vigo. No seu último informe queda clara a escasísima renda que os parques eólicos deixan no medio rural do país. Os propietarios dos montes onde se asentan estas instalacións perciben tan só un 1,4% da facturación total das compañías. O economista galego acusa o marco regulador e á escasa información que os donos das terras recibiron desde que as firmas enerxéticas chegaron a Galicia para quedar de vez. Por que o sector eólico é tan pouco rendible para o agro galego? A causa é o marco regulador. Tal e como foi definido pola Xunta, os propietarios do monte participan en pouca medida nos rendementos. Ademais, os plans industriais deberían ter un impacto económico positivo sobre as zonas, pero non se desenvolveron. Si que tiveron algún impacto, pero puxéronse en marcha empresas de ensamblaxe ou de execución de obras e incluso de vixilancia, pero non no ámbito tecnolóxico, por exemplo. O impacto económico non foi o que debería ser. Faltou información entre os propietarios dos terreos ou houbo mala fe por parte das empresas eólicas? Cando foi o boom eólico, a información que circulaba entre a comunidade de propietarioas era baixa ou nula. Esta falta de coñecemento sobre o funcionamento do sector eólico por parte dos propietarios das comunidades rurais contrapesábase co forte coñecemento do sector que tiñan as empresas que estaban chegando a Galicia. A posición era totalmente asimétrica e nin a Xunta, nin os sindicatos, nin os ecoloxistas nin a Universidade estiveron a altura das circunstancias para que a posición dos propietarios ante as compañías fose mellor, de máis fortaleza, menos asimétrica. "Nin Xunta, nin sindicatos, nin ecoloxistas, nin Universidade estivemos á altura para que a posición dos propietarios fronte ás eólicas fose máis forte" Hai solución a esta falta de rendemento para os propietarios? O que está feito está feito. As autorizacións administrativas non teñen data de caducidade. Os parques eólicos chegaron ao rural para quedar. Nalgúns casos, as empresas adquiriron as terras e noutros teñen contratos asinados por trinta anos. Non hai moitas posibilidades ou ningunha de cambiar as posibilidades económicas dos propietarios dos terreos onde se asentan as eólicas. No estudo fálase da necesidade de unión entre os propietarios. Hai un problema de individualismo na idiosincrasia do galego que dificulta esa colaboración? Iso é un falso mito porque no medio rural coopérase moito. O problema foi froito do descoñecemento previo e da falta de divulgación ou de espallamento dos datos que os propietarios deberían ter sabido. Houbo grupos de propietarios que si estiveron maís informados, que se uniron e que se enfrontaron á situación dun xeito máis seguro. "O Estado ou a Xunta deberían participar máis no negocio eólico; fortalecería o sector e a economía" Di que o marco regulatorio non é o axeitado, pero temos unha chea de exemplos para melloralo... Por suposto. Hai normativas noutros países que regulan moito mellor a participación dos propietarios, que adoita ser maior. Ademais, a participación do Estado tamén é maior na maioría dos casos, mentres aquí se optou claramente por un mercado privado. Privatizáronse as ganancias e socializáronse os problemas. É vostede do partidario dunha maior participación das administracións no negocio eólico? Sen dúbida ningunha. Creo que o estado e a Xunta deberían participar máis nun negocio coma este, un negocio cun longo percorrido e que vai seguir producindo enerxía, por que non? Ademais, encaixaría dentro do marco xurídico español, da Constitución, e fortalecería o sector e a economía. Equivocouse Galicia co sector eólico desde o principio? Desde finais dos anos 90 o desenvolvemento eólico en Galicia foi moi acelerado, demasiado acelerado. Ademais, é ineficiente porque o tamaño medio dos aeroxeradores é o mais baixo da España peninsular, o que evidencia que houbo un empurre inicial moi forte pero de menor eficacia e eficiencia que noutras zonas. Os aeroxeradores agora están obsoletos, malia seguir sendo lucrativos. Non se primaron os intereses políticos sobre os do sector? Ese vaivén político e de marco regulador seguramente ralentizou o desenvolvemento do sector eólico porque a estabilidade do marco xurídico é fundamental. E hai agora seguridade xurídica? Agora hai un marco que non está recorrido. Claro que podería ser mellor, pero é o que hai. Os cambios normativos ralentizan esta industria e iso é un problema. Claro que si.


Summary: O ministro Bolaños afirma que o Goberno español estudará "ao detalle" unha posíbel reforma deste delito, seguindo os pasos da 'sedición'.

O ministro de Presidencia, Félix Bolaños, asegurou esta segunda feira que o Goberno español estudará ao detalle unha reforma do delito de malversación, polo que tamén se condenou aos principais líderes do procés catalán, se ERC decide presentar no Congreso unha emenda á proposición de lei coa que PSOE e Podemos queren reformar o Código penal para derrogar a sedición. "Como pasa con calquera emenda, o que se fará será estudala en profundidade", afirmou Bolaños, que negou que ERC propuxese ou estea a negociar xa co PSOE a respecto desta cuestión. "Resúltame difícil opinar sobre nada", sinalou, ao ser preguntado por se non descarta o Goberno modificar tamén de paso a malversación. O Congreso español terá a última palabra na derrogación do delito de sedición Nunha entrevista concedida á Cadena Ser, o ministro incidiu en que a tramitación parlamentaria para reformar o Código Penal está en marcha e quixo puntualizar que, aínda que se vaia a eliminar o delito de sedición, outros como o de rebelión ou o de desobediencia "non se tocaron". "A chave é que non se tocaron moitos dos delitos que están relacionados cos feitos de 2017", respondeu Bolaños cando se lle preguntou se o líder de ERC, Oriol Junqueras, fixera chegar a Moncloa algunha petición para cambiar a malversación. Asegurou tamén que a formación independentista "aceptou" separar esta reforma da negociación dos Orzamentos Xerais do Estado e defendeu que a proposta do Goberno estatal é unha "europeización" da sedición, que se tipificará agora baixo o delito de desordes públicas agravadas e terá unha menor pena de cárcere: de 15 a 5 anos. Jaume Asens: "A represión agora non será máis fácil, será máis difícil" Para Bolaños, a reforma do Código Penal en ningún caso "debilita" a sentenza do procés, senón que o que fai é "reforzar o Supremo". Aliás, asegurou descoñecer se provocou malestar no tribunal, non sen antes sinalar que os xuíces están para aplicar a lei. "Non podía ser que tivésemos un delito absolutamente obsoleto, con penas desproporcionadas, e até no Tribunal Constitucional e o propio Tribunal Supremo algúns maxistrados dicían que cumpría reformalo", engadiu.


Summary: Aínda que as primeiras noticias do día apuntaban a unha cifra menor, o ataque a unha discoteca popular entre a comunidade LGTBi de Orlando deixou xa 50 persoas falecidas e 53 feridas. O autor do ataque disparou de maneira indiscriminada contra quen se divertía no clube.

50 persoas mortas e 53 feridas é o balanzo do ataque nun clube nocturno de Orlando (Florida, EUA) no que irrompeu o asaltante para disparar de maneira indiscriminada contra as asistentes. O autor, identificado por algúns medios como un estadounidense de 29 [aínda non hai confirmación oficial] tomou reféns e atrincheirouse con eles até a chegada da policía, que o abateu após detonar dúas cargas explosivas como manobra de distracción. O ataque a este clube de sona entre a comunidade LGTBi está a ser investigado como un acto de terrorismo. O FMI declarou na mañá do domingo que "temos indicios de que este individuo pode ter inclinación cara ao terrorismo islamista, mais non o podemos dicir de maneira concluínte". Esta matanza volve pór sobre a mesa o debate arredor da tenza de armas nos EUA dada a facilidade para acceder a elas -o asaltante levaba un fusil de asalto-, así como a discriminación á que está sometido o movemento LGTBi.


Summary: O presidente do Consello europeo, Donald Tusk, asegurou que "os días da migración irregular en Europa remataron".

O 7 de marzo tivo lugar máis unha cimeira entre a UE e Turquía para abordar a crise de persoas refuxiadas. No encontro os líderes comunitarios e o primeiro ministro turco, Ahmet Davutoglu, avanzaron nun acordo que, no entanto, será debatido noutra xuntanza os días 17 e 18 de marzo. Nas conversas que están a manter as autoridades comunitarias coas turcas están a obviar as agresións do exército turco contra o pobo curdo no leste do país, a ofensiva que mantén contra as milicias de autodefensa popular curdas en Siria malia o cesamento ao fogo declarado e o feito de que a pasada fin de semana a policía turca atacase a redacción do xornal Zaman, un dos críticos co réxime de Tayyip Erdogan, destituíse o seu director e colocase, no seu lugar, un funcionario gobernamental. Así as cousas, os puntos chave do plan que a Unión Europea prevé implementar a respeito dos milleiros de persoas que buscan asilo en territorio comunitario e sobre os que as autoridades europeas e turcas teñen posicións comúns son os seguintes: 1. Deportación a Turquía das persoas refuxiadas que chegan ás illas gregas. Será sobre terreo turco onde se analice a situación de cada unha das persoas para determinar se son ou non acollidas na UE. Neste senso, o Consello europeo e Ankara visan aplicar o principio 'un sirio si, un non' o que suporía das asilo a unha persoa por cada unha que Turquía asuma. É dicir, o reasentamento dunha persoa refuxiada de Turquía na UE por cada persoa siria readmitida por Turquía que proveña de Grecia. Un procedemento que podería resultar ilegal malia que as autoridades comunitarias aseguran que a lexislación o permite. A UE e Turquía visan estabelecer o principio de reasentamento dunha persoa refuxiada de Turquía na UE por cada persoa siria readmitida por Turquía que proveña de Grecia 2. Fican excluídas persoas de procedencias distintas a Siria. A maior parte das que actualmente chegan a Grecia proveñen tamén de Iraq e Afganistán. 3. Fechamento do roteiro dos Balcáns. Permanecen en Grecia por volta de 40 mil persoas que agardan entrar en Macedonia. A fronteira está fechada e segundo informan xornalistas deslocadas na zona como Alberto Sicilia através das redes sociais, a poboación sobrevive en tendas de campaña ao raso situadas sobre un lameiro. 4. Como contapartida Turquía recibirá, para alén dos 3 mil millóns de euros aprobados no mes de outubro, diñeiro adicional. Acelerar o procedemento administrativo que permitirá á cidadanía turca viaxar a territorio comunitario sen visado co obxectivo de que este requerimento desapareza en xuño de 2016. Abertura de novas mesas de negociación para a adhesión de Turquía á UE. A UE acelerará a adhesión de Turquía na UE 5. A NATO intensificará a súa actuación no Exeo e devolverá a Turquía as embarcacións que sexan interceptadas. Segundo o presidente do Consello Europeo, Donald Tusk, en declaracións posteriores ao encontro mantivo na xornada de onte, o obxectivo do acordo alcanzado entre a UE e Turquía é "enviar unha mensaxe clara de que os días da migración irregular en Europa remataron". Porén, as autoridades comunitarias incumpriron os seus propios acordos pois, malia comprometérense a dar acollida a 160 mil persoas refuxiadas en setembro de 2015 até o momento apenas unhas 700 foron reasentadas.


Summary: As cineastas terán presenza na programación que se realizará entre o 27 de maio e o 5 de xuño en diferentes localizacións da cidade.

Amy Halpern, esencial na escena do cinema experimental estadounidense, e Ute Aurand, unha das figuras máis importantes no cinema persoal actual, contarán cun programa ao redor da súa obra na XIII edición do '(S8) Mostra Internacional de Cinema Periférico' que terá lugar na Coruña entre o 27 de maio e o 5 de xuño. O director do evento, Anxo Rueda, presentou onte parte a programación nun acto institucional no que destacou que este festival está en "proceso de revolución" cun "un esforzo absoluto" por incorporar unha nova xeración de cineastas e por atraer á xente nova desde a pequena pantalla á grande e "pasar do individualismo á experiencia colectiva das salas de cinema". O responsábel da mostra engadiu que este ano, ademais de contar con figuras internacionais, "vai ser un punto de encontro, de cambio e de aposta pola renovación nos contidos audiovisuais". O foco estará posto nas cineastas das novas xeracións que "cuestionan e rompen" os parámetros do cinema experimental ou de vangarda orixinal. A súa programación presencial de arte galega -que contará con case unha vintena de artistas- complementarase co proxecto 'Ultreia et Suseia', un monográfico sobre as producións da Galiza formado por entrevistas que o (S8) fixo en exclusiva a case unha ducia de autoras e autores como Carla Andrade, Diana Toucedo, Helena Girón, Samuel Delgado ou Xisela Franco. Creacións vangardistas nas actividades A mostra coruñesa contará, ademais, con varios programas e actividades con referentes da creación vangardista nos que, ademais de Halpern e Aurand, figurarán Leah Singer, Le Ranaldo, Dianna Barrie, Richard Tuohy, Alexandre Larose ou Philipp Fleischmann.


Summary: Enfróntase a sete anos e tres meses de prisión.

O xuízo por delitos urbanísticos ao que se enfronta o ex alcalde do concello de Campo Lameiro durante 36 anos, Xulio Saiáns (PP), previsto para os días 12 e 14 de xullo na Audiencia Provincial de Pontevedra, volveu ser aprazado, esta vez por motivos médicos, despois de xa ser posposto no pasado mes de febreiro. Debido a este novo aprazamento será necesario fixar unha nova data para o xuízo, no que se dirimen uns feitos que sucederon entre 2013 e 2015. O antigo rexedor de Campo Lameiro, que podería cumprir unha pena de até sete anos e tres meses de prisión, está acusado de cometer presuntos delitos de falsidade en documento público e contra a disciplina urbanística en relación coas obras dunha depuradora que remataron por afectar varios terreos privados e un espazo de dominio público destinado a ser zona verde. Denuncian a privatización de San Cibrao de Las a unha empresa de cargos do PP Na causa tamén están acusados o enxeñeiro que se encargou do proxecto, para o que a acusación pide catro anos e medio de prisión; e a secretaria municipal naquel momento, sobre a que recae unha petición de dous anos e medio de cárcere. Ademais, o fiscal demanda a demolición das obras e a reposición dos terreos afectados ao seu estado orixinario, así como inhabilitación e o pago dunha multa para os acusados. Feitos denunciados Segundo o escrito de acusación, en 2013, ante a necesidade de modificar ou substituír a estación depuradora existente no polígono industrial da Facha de Campo, Saiáns encomendou a realización do proxecto a un enxeñeiro, quen elaborou a través da súa empresa un anteproxecto en febreiro de 2014. O pleno do Concello aprobou o anteproxecto e instou o enxeñeiro acusado á realización da obra da mellora da depuradora. O 14 de xullo de 2014, o rexedor ordenou á secretaria municipal que efectuase un informe sobre o procedemento para seguir. Ese mesmo 14 de xullo, a secretaria emitiu o certificado sobre a existencia de crédito suficiente como para acometer a obra e un estudo sobre o procedemento de contratación que se debía seguir. Segundo o fiscal, a investigada "non fixo referencia no seu informe á necesidade da elaboración dun prego de prescricións técnicas por un funcionario municipal nin tampouco manifestou que era en todo caso necesario encomendar a un técnico externo a confección do prego de cláusulas técnicas da obra, de non contar con persoal municipal que puidese efectuar esta tarefa". Comezo das obras As obras deron comezo finalmente en outubro de 2014, a pesar de que non constaba o prego de condicións técnicas no proxecto, sen que a secretaria fixese reparos á legalidade na Xunta de goberno local, o que a acusación considera "un absoluto desprezo polas normas administrativas que regulan a contratación de obras públicas e con pleno coñecemento" da vulneración de normas básicas. Presentan alegacións contra o parque eólico Porto Vidros por "incompatibilidades" Ademais, houbo un cambio na localización final polo cal a depuradora quedou instalada sobre dúas parcelas, unha das cales era propiedade dunha sociedade privada, mentres na outra "estaba prohibida a instalación de construcións industriais tales como unha estación depuradora", dado que era unha zona pública destinada a ser empregada como zona verde.


Summary: Ningunha familia do centro paga os libros de texto da ESO, grazas a dúas medidas combinadas: a renovación gradual dos materiais por departamentos e a colectivización de todos os cheques escolares que reciben as familias como axuda para a merca de material escolar.

Falar de libros de texto escolares é falar dun produto ben complexo. Cuestionado dende hai tempo pola súa supremacía como ferramenta de traballo didáctico, parece ter os días contados nun futuro cada vez máis informatizado. Porén, mentres ese futuro non chega, a realidade de cada mes de setembro é que para un número crecente de familias, a compra dos libros do curso supón un esforzo que fai cambalear o principio de igualdade no acceso á educación. A diminución nas bolsas para a adquisición de material escolar e o aumento do IVE, non fan máis que agravar este problema. A breve –pero intensa– experiencia do sistema de préstamo gratuíto de libros de texto, posto en marcha polo goberno bipartito, pode que teña que ser retomada polo goberno da Xunta antes do que ao partido no goberno, responsable da súa substitución por un sistema máis caro e inxusto, lle gustaría. Iso parece indicar o feito de que na LOMCE se recolla, por presión das ANPAS, a posta en marcha de sistemas de préstamo de libros como o que aquí derrogou o PP ao chegar ao poder. No IES de Ponteceso poden gabarse de teren sido quen de manter a gratuidade dos libros de texto para todo o alumnado Entre mentres, no IES de Ponteceso poden gabarse de teren sido quen de manter a gratuidade dos libros de texto para todo o alumnado da ESO, a pesar da desaparición do programa impulsado polo bipartito. Cunha planificación sinxela, se ben laboriosa na súa xestión, poden presumir de teren contribuído a que a dureza da crise que golpea as familias non se vexa reflectida nas mochilas escolares. Ningunha familia paga os libros de texto da ESO grazas a dúas medidas: a renovación gradual dos libros e a colectivización de todos os cheques escolares En Ponteceso ningunha familia paga os libros de texto da ESO, grazas a dúas medidas combinadas de xeito equilibrado: unha renovación gradual dos libros por departamentos e a colectivización de todos os cheques escolares que reciben as familias como axuda para a merca de material escolar. Se ben estas axudas individuais non chegan para cubrir todos os gastos de practicamente ningunha familia con dereito a percibila, e mesmo cando moitas familias non teñen axudas de ningún tipo, a colectivización dos cheques e a xestión eficiente permite manter unha gratuidade universal que a Xunta non é quen de garantir. Pode ler o artigo completo no blog d'O patio das ideas


Summary: Responsables de centros de día relatan que negociaran durante as últimas semanas coa Xunta unha reapertura inminente. Tras anunciar Feijóo que non poderán reabrir ata setembro, a Consellería de Política Social confirmóullelo por carta. A Federación Alzhéimer Galicia súmase ás voces que reclaman a reapertura

Durante as pasadas semanas, representantes da Consellería de Política Social reuníronse en varias ocasións con representantes da Plataforma de Centros de Día, que agrupa unhas 70 destas instalacións para maiores e persoas en situación de dependencia por toda Galicia, para abordar a súa reapertura durante o desconfinamento tras o peche total polo coronavirus. Paralelamente, en moitos destes centros preparábanse para retomar a actividade tomando como guieiro o Plan de reactivación no ámbito sociosanitario en relación coa infección polo virus SARS-CoV-2 elaborado pola Consellería de Sanidade, datado no 12 de maio e que moitos deles recibiran nos días seguintes.Responsables de centros de día relatan que negociaran durante as últimas semanas coa Xunta unha reapertura inminente. Tras anunciar Feijóo que non poderán reabrir ata setembro, a Consellería de Política Social confirmóullelo por cartaPero os plans frearon en seco o pasado venres. Tras o Consello da Xunta, Alberto Núñez Feijóo anunciou que o Goberno galego viña de frear a reapertura dos centros de día "ata o curso que vén", en referencia ao mes de setembro. En moitas destas instalacións estendeuse o estupor e comezaron as chamadas telefónicas á Consellería de Política Social á procura de explicacións. Segundo puido constatar Praza.gal, foron varios os centros aos que o departamento que dirixe Fabiola García remitiu ao devandito Plan de reactivación, pero a unha nova versión que tamén atribúen a Sanidade. Dela, desapareceran as dez páxinas dedicadas á reapertura dos centros de día. Segundo Sanidade, a decisión de non reabrir é de Política Social, indicáronlles.Alén das versións cruzadas entre consellerías, as direccións dos centros recibían outra comunicación por escrito a últimas horas do venres. Na misiva, o director xeral de Maiores e Persoas con Discapacidade da Consellería de Política Social, Ildefonso de la Campa, indica que "agora que parece que os peores días da pandemia quedaron atrás", a Xunta "afronta o reto de acometer a desescalada coa máxima prudencia", especialmente "naqueles espazos onde se reúnen as persoas máis vulnerables, como os nosos maiores e as persoas con discapacidade".A reapertura dos centros de día desapareceu do plan de desconfinamento elaborado por Sanidade o pasado 12 de maioEsa é a razón, apunta a carta, pola que "tras escoitar aos representantes do sector e á comunidade médica", a Xunta "vén de tomar a decisión de que os centros de día e os centros ocupacionais non retomen a súa actividade ata o mes de setembro", xa que "entendemos que non hai a seguridade suficiente". Como xa adiantara Feijóo, De la Campa tamén indica aos centros que o Goberno galego prevé aprobar axudas para as familias e para os propios centros -no caso dos privados- para compensar un peche que, en total, roldará un mínimo de seis meses."O deterioro dos maiores xa é unha realidade; a falta de actividades e terapias causa estragos e sobrecarga ás familias", alertanEsta carta non serviu para acougar o estupor e o malestar no sector polo freo á reapertura. Máis ben ao contrario. Dende a Plataforma de Centros de Día aseguran que, tras manteren conversas con De la Campa e coa propia conselleira, Fabiola García, "todo estaba encamiñado" e "enriba da mesa, unha apertura en datas moi próximas". Neste sentido, responsables de centros consultados por Praza.gal detallan que nas últimas semanas "elaboramos protocolos" baseados na parte do documento do Sergas dedicado aos centros de día e xa activaran medidas como desinfeccións en profundidade."Estragos nos maiores e sobrecarga nas familias"Pero o certo é que os centros non van reabrir e por iso os seus reponsables claman por unha "reconsideración" da decisión. Non só porque, no caso dos privados alleos a grandes grupos, as axudas poidan ser escasas e chegar tarde. Sobre todo, afirman, porque "o deterioro dos nosos maiores é xá unha realidade" e "a falta de actividade, terapias cognitivas, rehabilitación, exercicios de memoria" está "causando estragos" entre as persoas usuarias e "sobrecargando ás súas familias"."A prestación de servizos dun centro de día, as súas terapias e atención psicosocial", advirten, "non poden ser suplidas por actuacións de asistencia a domicilio ou, sen máis, por unha achega económica. Máis aínda nun contexto, subliñan, no que os centros "xa dispoñen de infraestrutura capaz de garantir o distanciamento social", á que agora se estaban a sumar "medidas adicionais acorde coas directrices ligadas á covid-19".A Federación Alzhéimer Galicia reclama tamén a reapertura "inmediata": "O apoio económico é fundamental, pero non pode servir para abandonar a atención directa", din, ao tempo que alertan das "graves consecuencias" da decisión para "persoas con demencia neurodexenerativa"Esa mesma alerta lánzaa tamén a Federación Alzhéimer Galicia, que xunta ás entidades de persoas que padecen esta doenza no país. "Solicitamos á Xunta que se poida atender ás persoas con demencia e ás súas familias de forma inmediata", advirten, porque esta crise "está a ter consecuencias moi graves", xa sexa "ampliando a súa problemática do campo sanitario ao campo social" ou porque a ausencia dos servizos dos centros de día provoca "un importante deterioro" agravado polo confinamento."Os servizos que se prestan dende a rede de asociacións de familiares de persoas con demencia neurodexenerativa", sinalan dende Alzhéimer Galicia, deben ser "recoñecidos como esenciais" e a Xunta debe "permitir abrir os centros", dispostos para "cumprir todas as esixencias de control sanitario para evitar posibles contaxios". "O apoio económico ás familias coidadoras é fundamental", admiten, pero "non pode servir para abandonar a atención directa e terapéutica", cuxa ausencia deixa ademais as familias "sen respiro" e sen posibilidade de "adaptar a conciliación precisa á que teñen que dar resposta no proceso de desescalada", moitos deles tendo que elixir entre regresar ao traballo ou atender un familiar con algúns destes problemas.


Summary: A comisión popular que impulsou a manifestación independentista este 25 de xullo defendeu superar "vellos erros" e pular por unha "vía galega".

Baixo o lema Em pé, pola independência nacional. Contra a repressom e polas liberdades democráticas plenas por volta de 250 persoas participaron na manifestación convocada polo movemento independentista "de base". Unha convocatoria lanzada como plataforma após a disolución das organizacións AMI e Nós-UP e a ilegalización, por orde da Audiencia Nacional española, de Causa Galiza. "Condicións excepcionais", aseguraron para "un pobo tamén excepcional". Ao berro de 'independencia' a manifestación, prevista para as 12.30h, saíu da Alameda cun pouco de retraso e dirixiuse polas rúas do ensanche compostelán cara á Praza do Toural. Especial presenza tiveron ao longo de todo o percorrido os chamamentos á "liberdade das presas independentistas" e a fin da dispersión penitenciaria. Xa na Zona Vella a mobilización tivo que agardar a que rematase un acto que decorría no interior da praza para poder acceder malia que contaban coa comunicación e permiso correspondentes ao acto de fechamento no Toural. Alén da anécdota, Cristina Rodríguez foi a encargada de dar leitura a un comunicado que, asegurou, quixo rachar co tradicional "carácter protocolario" das intervencións públicas e emprazar as persoas asistentes a pular por un proxecto independentista "de base ampla" e "popular" que supere os "erros" do pasado para abrir unha "vía galega" cara á independencia e o socialismo. Cuestión que pasa, din, por desenvolver unha "estratexia críbel". Neste senso, aseguran que "as oportunidades" para o facer "están aí" e achan que son "favorábeis" na actualidade, quer pola perda de apoio das forzas políticas que transitan a estratexia electoral e institucional, quer pola situación social e económica do pobo galego, quer por unha maior acollida do discurso independentista entre a mocidade. O acto rematou coa entoación do himno nacional.


Summary: O Goberno galego gábase da asignación, rexeitada unanimemente dende as ONGD por estar "nas antípodas do 0,7%" comprometido no Pacto Galego contra a Pobreza

Nas fins de semana e pontes festivas o Goberno galego adoita difundir entre a prensa diversas notas e comunicados a respecto dos temas que considera máis relevantes, publicitando a súa acción política en diversos eidos. A pasada fin de semana, en plena resaca do aninovo, a Xunta fixo o propio co seu orzamento de cooperación para o desenvolvemento, o mesmo que viña de ser rexeitado polas organizacións do sector por, fundamentalmente, manter o recorte do 65% dos fondos que o gabinete de Alberto Núñez Feijóo executou entre 2009 e 2013. Cando o PP retornou á Xunta atopou 11,6 millóns de euros para o financiamento destes proxectos. No seu primeiro orzamento case tres millóns, no seguinte, dous máis. Nas contas de 2012 a tesoirada foi superior ao millón de euros e nas de 2013, superior aos dous millóns. Foi neses orzamentos onde os programas de cooperación tocaron solo, nos catro millóns, e aí seguen, con pouco máis de tres de cada dez euros cos que estaba dotado hai media década e sen que o leve incremento orzamentario xeral de 2016 mude apenas a situación. O orzamento pasou de máis 11 millóns en 2009 a apenas 4 dende 2013 Neste contexto, nos últimos días do ano as cinco persoas que representan as organizacións non gobernamentais no Consello Galego de Cooperación ao Desenvolvemento votaban en contra do novo plan da Xunta para o sector por, precisamente, manter as retalladas. O proxecto, aprobado grazas aos votos da administración, das universidades e das empresas, é para as ONGD "insuficiente" porque, ilustran, están "nas antípodas do 0,7%" do total do orzamento "comprometidos por todos os grupos parlamentarios no Pacto Galego contra a Pobreza", un acordo que tiña o ano 2017 como horizonte para a o seu cumprimento. As ONGD lembran que esta asignación está "nas antípodas do 0,7%" comprometido no Pacto Galego contra a Pobreza Fronte á preocupación do sector, que alerta que "nun contexto de crise migratoria sen precedentes no que millóns de persoas foxen da guerra e a fame", as decisións da Xunta implican, por exemplo, a eliminación da "convoctoria de acción humanitaria", o Goberno galego gábase da "continuidade" de "36 proxectos da Cooperación Galega". Co orzamento previsto, indica o Executivo "darase continuidade tamén ás oito bolsas de formación de expertos en cooperación para o desenvolvemento" que foron convocadas o pasado ano. Segundo a Xunta, os fondos previstos van "afianzar a presenza da Cooperación Galega no ámbito estatal", van potenciar as "actividades de formación e sensibilización" coa Coordinadora Galega de ONGD, "como se vén asinando de forma ininterrompida dende 1997, cunha contía igual á do ano 2015, que ascende a 90.000 euros". Asemade, salienta, durante o exercicio que vén de comezar "publicaranse tres convocatorias de subvencións para proxectos, que se veñen publicando regularmente dende 1996 e que son sinal de identidade da Cooperación Galega, principalmente destinadas ás ONGD". "Os escasos fondos aprobados para 2016 só permitirán publicar dúas das cinco convocatorias destinadas ás ONGD", retrucan as organizacións.


Summary: O goberno escocés prevé un referendo pola soberanía do país en 2014

A finais de 2014 Europa podería contar cun novo estado independente, Escocia, cuxo goberno, presidido polo nacionalista Alex Salmond, prevé convocar para o outono dese ano un referendo pola independencia. De feito, no presente mes de maio, e unha vez pasadas as eleccións locais que terán lugar estes días, arrancará unha ampla e prolongada campaña a prol do "Si" á independencia nesa consulta á cidadanía. Unha campaña en que tomarán parte, segundo ten relatado o propio presidente escocés, non só organizacións políticas (nomeadamente o SNP, que goberna Escocia cunha cómoda maioría absoluta desde os comicios de 2011) mais tamén sindicatos, colectivos cidadáns, organismos culturais e ambientais para alén dunha ampla rede a favor da independencia que se está a construír en barrios e vilas. A principios de 2012 Salmond anunciou que o goberno que preside ía celebrar unha consulta sobre a independencia de Escocia, país que forma parte do Reino Unido desde 1707, coa sinatura da "Act of Union". A resposta do executivo británico foi (para o que se coce nestes pagos do Estado español) abraiante: recoñeceu a lexitimidade d@s escoces@s para decidir o seu futuro amosando respecto pola convocatoria, aínda que emprazou o pobo escocés a negociar a data e os prazos de celebración do referendo, alén das condicións e contidos da pregunta formulada nel. Nestes puntos é onde se centra o debate no Reino Unido, sen caer en demonizacións e crispacións (que as hai, mais moi afastadas da situación con que nos atopariamos no Estado español). Así, o goberno inglés é partidario de realizar o referendo en 2013 e máis de reducir a propia consulta á cidadanía de Escocia a dúas opcións: ou independencia ou continuar a formar parte do Reino Unido. O executivo escocés, pola súa banda, avoga por un referendo celebrado en 2014 (coincidindo co 700 aniversario da Batalla de Bannoockburn, en que ao máis puro estilo "Braveheart" a poboación do país celta derrotou o exército inglés) e que na papeleta haxa tres alternativas: conservar o "status quo" (isto é, continuar a formar parte de Gran Bretaña), acadar a independencia ou optar polo "Devo-max" (aumento notábel das competencias de autogoberno). O experto británico en sondaxes John Curticer afirmou na BBC que nos diversos inquéritos que se desenvolven nestes meses constátase que o apoio á independencia é secundado por unha porcentaxe da poboación que oscila entre o 32 e o 38% dos escoceses e escocesas, entrementres un 57% estaría en contra. Con todo, a maioría da cidadanía escocesa demandaría un aumento do autogoberno e soberanía (sen que isto implique romper co Estado brintánico).


Summary: Logo dunha semana desde que se reiniciaron os adestramentos do CD Lugo, o defensa declara que a primeira semana de adestramentos "foi moi ben, as sensacións son moi boas".

Roberto Canella, defensa lateral do Club Deportivo Lugo, explica que a volta aos adestramentos "fai que che sentas un pouco máis futbolista. Poder tocar o balón e correr, que en casa era algo que non podiamos facer, non tiñamos esa liberdade". O xogador comenta que "dous meses confinados é bastante tempo". Con todo, o futbolista recoñece que "estamos a coller o ritmo aos poucos con traballos esixentes que nos preparan todos os días e que nos veñen moi ben a todos". O asturiano confesa que é moi positivo volver ver aos compañeiros, aínda que sexa con distancia. El coincide con Pita e cre que están "xa no camiño para poder competir". Canella agarda que "esta semana empecemos a adestrar por grupos e estamos con moitas ganas de que todo volva á normalidade e de poder competir xa".


Summary: A tendencia á alza dos contaxios por Covid-10 continúa este domingo na Galiza, que contabiliza un novo máximo diario, 785 novos casos, unha trintena máis que o día anterior.

Este domingo superouse a barreira dos 9.000 casos activos, é dicir, pacientes que padecen a enfermidade. Segundo os datos actualizados na web da Consellaría de Sanidade, con rexistros ata as 18 horas do sábado, a área sanitaria con máis infeccións diarias volve ser a de Vigo, con 165, que aínda así descende respecto á xornada previa. Onde se dispararon os positivos en 24 horas é nas áreas de Ferrol, con 136 (+72), e Pontevedra-O Salnés, con 113 (+60). Tamén suben, aínda que máis lixeiramente, as da Coruña-Cee, con 131 novos contaxios, e Compostela-Barbanza, con 93. No lado oposto, baixan os novos contaxios nas áreas sanitarias de Lugo-A Mariña-Monforte, até 112 (sete menos); e en Ourense-Verín-O Barco de Valdeorras, con só 25 novos positivos nun día (66 menos que na xornada previa). Con 9.119 casos activos, Galiza toca máximos, ao rexistrar un ascenso de 357 nun día. Así, o total de casos activos era o sábado de 8.762. Máis presión asistencial Tamén o número de pacientes en unidades de críticos de hospitais galegos continúa coa tendencia ascendente e son xa 74 das 482 persoas que se atopan hospitalizadas con Covid-19. Segundo a información da Consellería de Sanidade, aumentan en cinco respecto a os datos do día anterior os ingresos en Unidades de Coidados Intensivos. Por áreas sanitarias, a da Coruña e Cee continúa sendo a que ten maior número de hospitalizacións cun total de 112 (catro máis), 14 en UCI (dous máis). Séguelle a de Ourense, Verín e O Barco, na que, tras días de tendencia á baixa, volven aumentar os ingresos até 92, sete máis que o día anterior. Deles, 17 están en UCI, tres menos que o sábado. Na área de Compostela e Barbanza a cifra descende en catro, até 74, aínda que aumentan as persoas en críticos a 14 (dous máis). Por contra, na área de Vigo diminúen en cinco até os 66, aínda que hai máis pacientes en UCI: 11 (tres máis). A área de Lugo, A Mariña e Monforte conta con 41 persoas con Covid ingresadas (seis máis). Delas, catro atópanse na UCI. Na área de Pontevedra e O Salnés continúa crecendo o número de hospitalizacións e son xa 64, catro máis que na xornada anterior. Seis destas persoas permanecenen na UCI e as 58 restantes, en unidadades convencionais de hospitalización Aa área de Ferrol os hospitalizados con Covid mantéñense en 37, aínda que aumenta a porcentaxe en UCI, até un total de oito.


Summary: Valls, ministro de Interior francés de orixe catalá, admite as "peculiaridades culturais" dos bascos.

Manuel Valls, nunha entrevista con Canal Plus, aludiu á entrega ao Estado español da militante de Batasuna Aurore Martín, como parte da estratexia de colaboración inter-estatal contra ETA. O ministro de Hollande restou importancia ao facto de que non haxa ningunha imputación de carácter criminal contra Aurore Martín e que toda a acusación se basee no seu compromiso político. Dando pé a que se interprete que a detención de Aurore Martín obedeceu exclusivamente a razóns políticas, Valls afirmou que "as palabras teñen importancia" e que os chamados á independencia realizados pola esquerda abertzale "son perigosos para a unidade do noso país"- Valls admite as "peculiaridades culturais" dos bascos, pero advirte ao tempo que a República francesa "é unha e indivisíbel".


Summary: Loreak é o primeiro filme en euskara que é candidato aos Oscar por España. Pero houbo máis linguas minorizadas europeas que mesmo chegaron a ser nominadas pola Academia de Cinema de Hollywood, aínda que ningunha rematou levando a estatuiña. Facemos un repaso delas.

Loreak vén de ser hoxe noticia por ser o filme elixido pola Academia de Cinema para representar a España nos principais galardóns do mundo audiovisual. Un camiño que xa emprendeu antes a catalana 'Pa negre' de Agustí Villaronga en 2011, aínda que non chegou a ser nominada. Sen embargo, outras fitas si chegaron á alfombra vermella, como as galesas 'Hedd Wyn' (exclusivamente nesta lingua céltica, 1993) e 'Solomon a Gaenor (en galés e inglés, 1999). Tamén o conseguiu o filme en sami (lapón, aínda que eles consideran pexorativo esta denominación) 'Ofelaš' en 1987. O galés conta probablemente co sector audiovisual máis desenvolvido das linguas minorizadas europeas, en boa parte por contar cunha televisión en galés de moita calidade (S4C) que segue o ronsel da BBC. Nos últimos 25 anos a Academia Británica elixiu oito filmes total ou parcialmente falados en galés. No último, 'Patagonia', as linguas utilizadas son o galés e o español, xa que conta a historia dunha comunidade de galeses que se foron a vivir a esta rexión arxentina no século XIX e que aínda hoxe en día continúan a falar este idioma céltico da familia britónica (curmán do bretón e do córnico). Paradoxicamente, chegaron máis filmes galeses a competir por estes galardóns que irlandeses. Os últimos intentos foron dous filmes do director Tommy Collins, que non chegaron a ser nominados: 'Kings' (2007) e 'The gift' (2014). En Galiza polo momento non chegamos a ver ningún filme en galego seleccionado pola Academia española, aínda que o galego se escoitara de forma testemuñal no 'Mar adentro' de Alejandro Amenábar que gañou o Oscar en 2004.


Summary: Os blogs dos Críticos Ramón Nicolás e Armando Requeixo ofrecen cada mes as súas listaxes de libros. Nicolás en "Caderno da Crítica" consulta a venda en librarías mentres Requeixo en "Criticalia" ofrece a opinión de cinco especialistas que fan crítica. Entre unha e outra danse moi poucos puntos de conexión.

Os datos ofrecidos nas dúas listaxes para o recén rematado mes de marzo deixan a ver a distancia existente entre a opinión da crítica e o acollemento do público. Nin un só dos títulos máis vendidos nos distintos xéneros aparece nos máis recomendados pola crítica. Para o mes de marzo, a listaxe que recolle o blog do crítico Armando Requeixo contempla nos primeiros postos Rosalía de Castro, Imaxe e realidade de Fernando Pereira (Xerais), Xosé María Díaz Castro, Vida e obra, de Armando Requeixo, (Xerais) Grial 200 dirixida por Henrique Monteagudo e Vítor Freixanes, (Galaxia) e O sexo masculino dos anxos, de Manuel Janeiro (Galaxia). Para a súa "Tabela dos libros" desde o blog Criticalia recóllese a opinión de Manuel Rodríguez Alonso, Inmaculada Otero Varela, Francisco Martínez Bouzas, Montse Pena Presas e Armando Requeixo. O tempo e as coincidencias Pola súa banda, o crítico Ramón Nicolás opta por consultar os puntos de venda para elaborar o seu "Taboleiro do libro galego" que leva case dous anos publicándose. Neste caso, toma nota dos datos que lle subministran as librarías Biblos, Librouro, Casa do Libro de Vigo, Torga, Couceiro, Andel, Aira das Letras, Paz, Trama, Cartabón, Á lus do candil, Carricanta, Suévia, Libros para Soñar e Abrente. Segundo esa información, A memoria da choiva de Pedro Feijóo (Xerais) resulta o que máis aceptación ten en narrativa, Penúltimas tendencias de Carlos Negro (Xerais) en poesía, A alternativa está aquí, de María Reimóndez en Ensaio, Ámote Leo A. Estación de tránsito (Xerais) en infantil e xuvenil, Pan de millo, de Kalandraka en álbum ilustrado, O bichero IV de Davila en edición de autor para banda deseñada e sinalan no apartado "outros" o último número da revista Luzes. Alén da distinta orixe, as dúas listaxes responden a dous momentos distintos xa que a crítica tende a opinar sobre libros moi recentes mentres a venda en librarías non se cingue a libros publicados no último mes. Mesmo así, compróbase que varios dos títulos que aparecen nos máis vendidos son de recentísima publicación. Son os casos do ensaio de María Reimóndez ou o libro de poesía de Carlos Negro que non se alzan co beneplácito do conxunto da crítica. Malia iso, algunha opinión de especialistas optou por situar, por exemplo, Penúltimas tendencias entre os seus preferidos como é o caso de Montse Pena Presas que o coloca en primeira posición ou Armando Requeixo en quinta, o que non abonda para integrar a listaxe conxunta da opinión da crítica para o mes.


Summary: En febreiro, o número de desempregados descendeu en 154 mentres as afiliacións á Seguridade Social aumentaron en 2.816. Unhas 108.000 persoas rexistradas nas oficinas de emprego non cobra prestación ningunha.

O paro mantívose case inalterable no pasado mes de febreiro. O número de parados rexistrados nas oficinas de emprego en Galicia reduciuse en 154 persoas con respecto a xaneiro, unha lixeira caída do 0,07% en liña co feble incremento estatal (0,2%), que contrasta coa creación de emprego: a afiliación á Seguridade Social incrementouse en 2.816 persoas. O paro descende en 154 persoas pero o número de afiliados á Seguridade Social aumentouse en 2.816 persoas en febreiro Así, e segundo os datos que publica o Ministerio de Emprego, o número total de parados rexistrados queda agora en Galicia en 211.924, que son 23.344 menos (-9,9%) que no mesmo mes do pasado ano. Deles, 115.728 son mulleres e 96.196 homes, mentres que 10.039 son menores de 25 anos. A mínima redución do desemprego, con todo, dáse fundamentalmente na construción (-288), seguida da agricultura (-100) e dos servizos (-61), pero non na industria. Neste sector, o número de parados incrementouse en 60 durante o mes de febreiro. Por provincias, o paro descende en todas elas agás en Pontevedra, onde aumenta en 157 persoas. En canto ao número de cotizantes, Galicia conta a día de hoxe con 18.027 máis que hai doce meses, un incremento do 1,93% -moito máis baixo que no resto do Estado, onde foi do 3,4%- e que non se corresponde coa baixada do paro en máis de 23.000 persoas no mesmo período. Unha diferenza de máis de cinco milleiros debida a varias circunstancias, como a emigración e fuxida da poboación activa, o desánimo que leva a desapuntarse das listaxes de demandantes de emprego ou o paso á economía en b. De novo, non todo o descenso do paro rexistrado equivale a novos postos de traballo. Unhas 108.000 persoas en paro non cobran prestación por desemprego; dos 104.000 que si o fan, menos da metade recibe as contributivas As cifras, ademais, volven amosar a precariedade de moitos dos desempregados. Na actualidade, e segundo os últimos datos de xaneiro, en Galicia hai unhas 108.000 persoas en paro que non cobran prestación por desemprego. Son máis da metade dos desempregados, logo de que a taxa de cobertura volvese caer no país até se situar no 53,4%, moi por debaixo do 56,5% do resto do Estado. Xa que logo, do total de persoas paradas en Galicia, máis de 104.500 son beneficiarios de prestacións por desemprego, pero destas prestacións, as contributivas tan só son 45.615, o 43,63% do total. No caso dos subsidios por desemprego a porcentaxe sobe ata o 45,20 %. En cifras absolutas, a repartición queda en 47.255 percibindo un subsidio por desemprego, 45.615 contributivas, 10.960 a renda activa de inserción e 721 correspondentes ao programa de activación de emprego. Así, excluíndo as prestacións contributivas por seren as de maior calidade e contía, o resto son prestacións de carácter asistencial, con importes moi baixos e que sitúan os seus perceptores e moitas das súas familias nunha situación no limiar da pobreza ou da exclusión social. O 90% dos contratos son temporais Ademais, en febreiro os contratos descenderon en Galicia en 7.571 (un 10,8%) en comparación con xaneiro, ata 62.323. Malia todo, son 709 máis que no mesmo período do ano anterior, un 1,2% máis. Con todo, a precariedade e a temporalidade da contratación non remata. Do total, 6.348 foron indefinidos (441 menos que en xaneiro) e 55.975 temporais (7.130 menos). Deste xeito, no acumulado, o 9,94% dos contratos galegos (13.137) teñen carácter indefinido e o 90,06% (119.080), temporal. A "rotación e precariedade" marcan a contratación en Galicia, onde o 90% é temporal É destacable tamén o alto índice de rotación nestas contratacións, con máis de 62.000 contratos nun mercado laboral que conta con 825.000 asalariados. "Rotación e precariedade", como destacan os sindicatos, que sinalan estas dúas características como "sinais de identidade" do mercado laboral galego.


Summary: A contaminación provocada pola grande industria ou as centrais de Meirama e das Pontes espállase por Galicia "afectando zonas máis afastadas e rurais". En Ourol, ao carón da cementeira, case un de cada dous días do ano supéranse os niveis máximos de dióxido de xofre.

Algunha grande industria, as centrais termoeléctricas de carbón, o tráfico marítimo e o tráfico rodado das grandes cidades. Esas son as catro principais fontes de contaminación que afectan a calidade do aire que respiramos no país, que deixa moito que desexar en moitas áreas, tal e como se tira do informe La calidad del aire en el Estado español durante 2013 elaborado por Ecologistas en Acción. A asociación advirte, ademais, que a contaminación esténdese "desde estes grandes focos de emisión polo resto do territorio galego, afectando zonas máis afastadas e rurais na forma de ozono troposférico", tal e como sucede, por exemplo, na franxa Ordes-Eume -que abrangue boa parte do norte das provincias da Coruña e de Lugo- e que está "moi influenciada" pola contaminación das centrais de carbón das Pontes (Endesa) e de Meirama (Gas Natural Fenosa). Algo semellante ocorre na área A Limia-Miño, influenciada tamén polo aire contaminado que chega desde outras grandes industrias. A contaminación provocada pola grande industria ou as térmicas espállase por Galicia "afectando zonas máis afastadas e rurais" Este completo estudo analiza a calidade de aire da práctica totalidade da poboación española e en relación á protección da saúde humana -non en canto á vexetación e aos ecosistemas- e os datos tíranse dos facilitados polas administracións autonómicas e locais a partir das súas redes de medición da contaminación. Céntrase nos "contaminantes máis problemáticos" no Estado en 2013: as partículas en suspensión (PM-10 e PM-2,5), o dióxido de nitróxeno, o ozono troposférico e o dióxido de xofre. En Galicia, hai varias zonas que se sitúan entre os lugares con maior contaminación do aire no Estado. Así, logo de catro décadas de regulación legal, os contaminantes clásicos (partículas en suspensión, dióxido de nitróxeno e dióxido de xofre) afectan de maneira especial á Coruña e á súa área metropolitana, así como á contorna das centrais térmicas. No caso da poboación afectada especificamente por partículas PM-2,5 (menores de 2,5 micras), tamén é importante a contaminación no interior de Galicia, mentres que a cidadanía que soporta niveis máis elevados de dióxido de xofre inclúe a das Rías Baixas. A área da Coruña, as contornas das térmicas ou as Rías Baixas sofren maior contaminación da recomendada Os contaminantes con máis incidencia na poboación galega o pasado ano foron o ozono troposférico, as partículas en suspensión e o dióxido de sofre. No caso do ozono troposférico, afectou as cidades de Ferrol, Lugo, Ourense e Vigo, así como á franxa Ordes-Eume, A Mariña e A Limia-Miño. En todas elas sobrepasáronse os 25 días de superación do valor recomendado pola Organización Mundial da Saúde (OMS) na maioría das estacións. Ademais, e tal e como destaca o informe, "en seis das estacións superouse polo menos unha vez o limiar de información á poboación para este contaminante", pero non se informou axeitadamente á cidadanía que sufriu estes episodios de contaminación. Pola súa banda, as partículas PM-10 e PM-2,5 afectaron principalmente os grandes núcleos de poboación, A Coruña, Santiago, Ferrol, Lugo e Vigo, onde se rexistradron superacións do valor medio anual recomendado pola OMS para ambos os dous casos. O mesmo ocorreu nas estacións de Ponteareas e na de Arteixo, influenciado pola refinería Repsol, onde se alcanzaron respectivamente 39 e 27 superacións deste valor medio aconsellado. As zonas achegadas a Ence, Cosmos ou a refinería de Repsol superan a concentración media diaria de dióxido de xofre No caso do dióxido de xofre, superouse a concentración media diaria que a OMS recomenda "non superar nunca" en varias estacións de Galicia, a maioría ubicadas en lugares próximos ás centrais térmicas de carbón ou a grandes industrias. Abonda con pensar un pouco para dar coas empresas causantes desta contaminación. Así, as superacións dos límites tiveron lugar nas dúas estacións da rede que abrangue a celulosa Ence -en Pontevedra e Poio-; na de Pastoriza (Arteixo), afectada pola refinería de Repsol; en Oural (Sarria), onde se sitúa a factoría de Cementos Cosmos; e na estación de San Vicente de Vigo, en Carral, ubicada a medio camiño entre a central de Meirama e a área industrial da Coruña. Case un de cada dous días do ano, a estación de Ourol, xunto a Cementos Cosmos, superou os niveis máximos de dióxido de xofre Son altamente preocupantes os niveis de dióxido de xofre recollidos nunha das dúas estacións situadas xunto a Cementos Cosmos en Oural, con 150 superacións do valor diario recomendado, "practicamente un de cada dous días do ano", e nunha das de Arteixo, en Pastoriza, na que houbo 61 superacións dos límites a carón da refinería de Repsol. E aínda así, o informe advirte que apenas dispuxo de información sobre os niveis de benceno, hidrocarburos aromáticos policíclicos nin metais pesados, cuxa avaliación é obrigada. Xa que logo, realizouse a partir de "medicións en xeral moi escasas, que non resultan representativas da presenza destes contaminantes en Galicia". O informe recrimina a Xunta e pídelle que "se esforce por mellorar a medición da calidade do aire" no país Ecologistas en Acción repara tamén no feito de que os datos se recompilasen de 54 estacións de control de Galicia, pertencentes á Xunta, Concello da Coruña ou distintas instalacións industriais, pero advirte que non foi posible realizar a avaliación en Ferrolterra-Ortegal (agás no caso das partículas) nin en Valdeorras, que carece de estación de referencia ou suficiente. A organización ecoloxista recrimina que 16 destas estacións rexistran porcentaxes de captura de datos para algún contaminante inferiores aos mínimos establecidos, polo que as conclusións deben considerar esta eiva. "Resulta elemental que a Xunta se esforce por mellorar a medición da calidade do aire na súa comunidade", reclama o colectivo. >>> Pode ampliar a información sobre a calidade do aire en Galicia no blog 'Un claro no bosque'.


Summary: O prazo para as conseguir féchase este 25 de xuño, mais a ARG xa as tería reunido. A Alianza Rural Galega -plataforma que agrupa Adega, a Fruga, a CIG e a Asociación Galega de Comunidades de Montes- mantivo esta segunda feira un encontro no Pazo do Hórreo con Ana Pontón e Xosé Luís Rivas 'Mini', portavoz nacional e voceiro parlamentar de Meio Rural do BNG, respectivamente.

Na reunión, o BNG transmitiu o seu apoio ao contido da ILP da ARG, iniciativa que, entre outras medidas, visa o estabelecimento dunha moratoria na plantación de eucaliptos no país. A ILP pretende avanzar cara a un monte galego multifuncional, nas antípodas do monocultivo de especies pirófitas destinadas á industria do papel que, a xuízo da Alianza e do propio BNG, promovería a Xunta de Feijóo. En declaracións aos meios após se reunir con Pontón e Rivas, o portavoz da Asociación Galega de Comunidades de Montes, Xosé Alfredo Pereira, defendeu que as medidas previstas na ILP son "en si mesmas eficaces na loita contra os incendios". Pereira entende que os lumes teñen como orixe o "monocultivo forestal, o abandono do rural e a despoboación", polo que se fai preciso mudar de explotación do monte galego. Alén de frear a eucaliptización, a ILP propón recuperar as unidades de xestión forestal -introducidas durante o bipartito pola Consellaría de Meio Rural dirixida polo nacionalista Alfredo Suárez Canal e posteriormente suprimidas polo Goberno Feijóo-, ben como outorgar una especial protección legal ao monte en man común. Neste último sentido, Pereira denuncia que o Goberno Feijóo ten utilizado a Lei de Acompañamento para "pola porta de atrás" modificar a Lei de Montes Veciñais nunha dirección privatizadora. Por súa parte, Xosé Luís Rivas 'Mini" declarou que a ILP responde "a unha inquedanza da poboación pola preservación e polo aproveitamento do monte galego". Lonxe de "ser unha ameaza polo seu estado de abandono e polo seu nivel de eucaliptización", o monte é unha potencial "fonte de riqueza" e debe ser "unha liberación e un estímulo económico, social e ambiental que sexa parte da solución ao abandono do rural".


Summary: A vitoria de Manuel Loureiro no Endurrazo 2021 de Moaña valeulle ser campión de España na categoría júnior. De subir a unha bicicleta con 12 anos até chegar ao máis alto do podio con 18 indica unha rápida progresión para este baionés que aínda pode dar moitas alegrías ao deporte galego dentro da disciplina do Enduro.

Chegar a campión non é nada doado. No caso de Manuel Loureiro, recente campión de España júnior de Enduro, ten moito que ver o seu amor polo ciclismo e, ao mesmo tempo, pola contorna de Baredo, a parroquia de Baiona, onde vive. A súa biografía explica o seu éxito. "Comecei coa bicicleta aos 12 anos, máis ou menos, e foi cunha de montaña de nivel moi baixo", conta a Nós Diario. Daquela, onde vivía había moita xente que formaba parte do club ciclista Monte do Boi, unha entidade deportiva que se oficializou en 2017. "Un día viron como montaba en bicicleta e chamáronme para comentarme se quería acompañalos nunha das súas saídas e apunteime". Foi desta maneira como transformou a súa afección nunha paixón que o levou a competir. "Impresionoume ver como tiña ao meu carón un monte tremendo, con moitos lugares por descubrir coa axuda da bicicleta e ao carón da casa". Adestrar e entrar en competición O achegamento ao Enduro, para Manuel Loureiro, foi "transformar esas saídas dos domingos nun formato de carreira" e continuar "con esa filosofía que tiñamos de gozar dos domingos e transformala en competición". Desta maneira nunca se propuxo entrar noutras disciplinas diferentes dentro deste deporte. O que si mudou foi a preparación, moi exixente a estes niveis. No caso deste Open admite que "desde comezos de marzo deste ano levo realizando uns adestramentos planificados con axuda técnica e sempre enfocados cara a esta modalidade". Horas de ximnasio e tamén enriba da bicicleta, mais "nada en especial respecto ao que fago noutras competicións", admite. Neste caso, comparte preparación con outras modalidades diferentes e traballa a resistencia. O apoio da súa familia foi fundamental para que chegara a gañar este Open 2021 coa pandemia como pano de fondo. "Non só é unha cuestión anímica, tamén é de loxística, xunto á colaboración do meu club", que na actualidade é o Club Ciclista Coruxo. Recoñece que sen a sen a súa axuda "sería imposíbel desprazarme a todos eses lugares onde se realizan as probas a nivel estatal". A diferenza doutras categorías dentro da disciplina os patrocinios son mínimos. "Eu teño dous, en parte por ser un deporte con pouca visibilidade, que moi poucas persoas coñecen. Só falan del aquelas que controlan algo". Bota en falta "investimento por parte de marcas e empresas". Algo ben diferente ao que acontece a nivel internacional coa bicicleta de montaña "onde os patrocinadores son moito máis importantes e hai un maior apoio". De cara ao futuro aspira a máis e conta con referentes que na actualidade están a ser líderes nas súas categorías. "A nivel galego o vigués Nicolás Carrera, tamén do noso club, que é o corredor máis rápido do Estado español", explica Loureiro. O baionés ten a ollada posta en seguir mellorando "e gozando deste deporte" para poder optar a competicións a nivel internacional. "Este ano quedan tres carreiras galegas e para o ano teño unha Copa do Mundo en setembro". Ben seguro que aínda dará alegrías ao deporte do país. Vitoria traballada do baionés Para Manuel Loireiro este Open de España foi especial, tamén por demostrarse a si mesmo a confianza en superarse até conseguir a vitoria. "Foi un campionato moi cambiante e inesperado", relata a Nós Diario. O cuarto posto da primeira proba realizada en Castejón de Sos (Aragón) o pasado 27 de xuño fixo que pensara "que sería un Open como outros anteriores" polo que "nunca pensei que chegaría a quedar coa vitoria nin moito menos". Mais veu a proba da Adrada (Ávila) e conseguiu ficar en primeiro lugar, unha situación nova que fixo que reaccionara. "O campionato decidíase na última proba na Galiza e xa pensei doutra maneira", asegura. Co apoio da súa familia, amizades, club e afección, a épica impúxose en Moaña, na súa ría. Nacía un novo campión júnior estatal con todo un futuro de éxitos por diante.


Summary: A CIG denuncia que solicitaran reunión hai un mes, e a convocatoria de concurso de profesorado provisional fixárase neste mércores 20 para coñecer a supresión ou non dun posto, pero non a comunicou oficialmente.

Son os inspectores quen chama aos centros, para comunicarlles ás direccións, as supresións de aulas e profesorado. Deste xeito, o profesorado non pode participar no concurso de provisionais ao non ter comunicación oficial, e non ten habilitada tampouco a aplicación informática para solicitar destino no curso 2012-2013. A Xefatura Territorial de Ourense está a comunicar supresión de aulas e profesorado en decenas de centros da provincia: cos agrupamentos que procura a Consellaría abundarán as unidades con alumnado de diferentes idades, cursos, ciclos e etapas, sempre que non superen @s 20 alumn@s e nalgúns casos, @s 25. Os recortes tamén poden afectar, segundo informou Inspección nalgún centro, aos comedores escolares. Recortes na provincia A CIG contou 40 aulas que non funcionarán para o curso próximo, e a supresión de 80 postos de traballo. Moitos centros pasan de catro aulas de primaria a tres: no CEIP de Amoeiro, no de Bande, no Inmaculada de Ourense, no de Rairiz de Veiga, e no de Vilardevós, neste colexios pérdense 2 profesores de primaria e o de pedagoxía terapéutica. De tres a dúas pasan o CPI da Gudiña, o CEIP de Baños de Molgas, o de Cenlle, Cualedro, Entrimo, A Merca, Oímbra, Riós, Rubiá, Vilamartín de Valdeorras, Vilar de Barrio, Xunqueira de Ambía, Castrelo de Miño, etc. Perdería cada centro 2 profesores de educación primaria. Colexios en que se reducen dúas aulas de primaria a unha (o alumnado de 6 a 12 anos estará nun único espazo, e cun único docente) son o CEIP dos Blancos, o de Casaio, o de Cortegada, o de Gomesende, o de Monterrei, etc, Nestes centros perden os especialistas de inglés, música e educación física. Por último, convértense catro escolas en unitarias, entre elas Vilariño de Conso: con 18 alumn@s desde os tres anos, até un polo menos de cada curso, verase na obriga de tel@s a tod@s xunt@s na mesma aula. Por outra banda, o CEIP Luís Acuña de Ourense,perde dúas aulas de infantil e lle suprimen dúas mestras da especialidade; ao CEIP Mariñamansa en Ourense quítanlle un aula de infantil, perdendo tamén dúas especialistas nesta etapa; e a outro CEIP da provincia agrúpanlle toda a etapa de infantil nunha unidade con 18 meniñ@s, e un deles con necesidades educativas especiais relevantes.Tamén, é probábel que algún centro sexa suprimido. Neste curso, suprimíronse 16 unidades de Primaria e 2 de infantil, e o curso pasado pecháronse nove unidades de educación primaria. No 2009-2010 pecháranse 2 centros (as escolas Vilar de Santos e o Colexio de San Xoán de Río), e suprimíanse 3 aulas de educación Infantil e 6 unidades de educación primaria. Por outra banda, no ensino secundario, aínda sen datos concretos, o incremento de horario lectivo (a 20 horas) provocará tamén o aumento do profesorado desprazado por falta de horario e a perda de postos de traballo, ademais de eliminar desdobres e agrupamentos flexíbeis. A CIG-Ensino remarca que este conselleiro cometeu "o ataque máis furibundo" ao emprego público, incrementándolle o horario, incluíndo labores que non lle son propias como control do alumnado á entrada e saída do transporte escolar, eliminando a gratuidade dos libros de texto e mermando a calidade dos servizos complementarios.


Summary: O sindicato Satse sinala que Galiza, polo "claro desinterese e manifesta desidia" da Xunta, carece de acreditación para que as enfermeiras e os enfermeiros poidan vacinar con garantías, o que na práctica vaise traducir na necesidade dunha prescripción clínica e máis tempos de espera.

O Sindicato de Enfermería Satse vén de denunciar que máis de dous anos despois da entrada en vigor do Real Decreto de prescrición enfermeira, oito territorios, entre eles Galiza, seguen aínda sen acreditar ás súas enfermeiras e enfermeiros para que poidan vacinar da Covid-19 sen obstáculos burocráticos ou administrativos que prexudiquen a estratexia prevista polo Goberno español. A poucas horas de que se inicie o plan de vacinación da Covid-19 previsto polo Ministerio de Sanidade, Satse constatou que as enfermeiras e enfermeiros de Aragón, Asturias, Castela e León, Estremadura, Galiza, A Rioxa, Madrid e Murcia, así como as de Ceuta e Melilla, seguen sen contar aínda co respaldo legal necesario para que, unha vez acreditados, poidan indicar e usar medicamentos con todas as garantías e seguridade xurídica, caso, por exemplo, das vacinas contra o coronavirus. Pola contra, Andalucía, Baleares, Canarias, Cantabria, Castela-A Mancha, Catalunya, País Valenciá, Euskadi e Nafarroa si reflectiron na súa regulación o estipulado no Real Decreto que regula desde 2018 en España a indicación, uso e autorización de dispensación de medicamentos e produtos sanitarios de uso humano por parte das enfermeiras e enfermeiros. Falla de vontade política Segundo o Sindicato de Enfermería, o incumprimento do establecido pola norma estatal por parte destes oito territorios débese a unha clara "falla" de vontade política e de recoñecemento ao desenvolvemento profesional ás enfermeiras, xa que a tramitación administrativa a realizar pola súa banda é tan "sinxela e rápida" que podería facerse realidade nuns días. Satse subliña que, no caso de Aragón, Asturias, Castela e León Estremadura e A Rioxa cóntase, polo menos, cun borrador da regulación, pero na Galiza, Madrid e Ceuta e Melilla está aínda pendente. No caso de Murcia segue tamén pendente a pesar de existir un compromiso expreso do presidente autonómico para que estivese resolto o pasado mes de outubro. O Sindicato incide en que o feito de que as enfermeiras e enfermeiros non poidan contar coa regulación necesaria para que poidan vacinar con todas as garantías e seguridade xurídica é especialmente grave nunha situación como a que se vai a producir nos próximos meses cando se administrará a vacina da Covid-19 a millóns de persoas. Máis esperas para as pacientes O feito de que as enfermeiras e enfermeiros non estean acreditados aínda para indicar, utilizar e autorizar a dispensación de fármacos, como as vacinas, supón na práctica que calquera persoa debe ter antes unha necesaria prescrición clínica o que conleva máis lentitude, burocracia e ineficacia. "Máis problemas e esperas para os pacientes e, por suposto, para as enfermeiras e enfermeiros que non teñen aínda acreditada unha actuación asistencial que realizan de forma habitual", apunta. Satse non atopa razón algunha ao claro desinterese e manifesta desidia destes oito territorios que non pasan das "boas palabras" e seguen sen acreditar ás súas enfermeiras e enfermeiros e vólvelles a reclamar que, dunha vez por todas, dean unha rápida solución a un problema que prexudica por igual aos profesionais e ás centos de miles de persoas ás que atenden cada día nos seus respectivos centros sanitarios e sociosanitarios.


Summary: "É o momento de dar una resposta unánime e contundente que debería pasar por una folga xeral na comarca de Vigo neste mes de xuño", indican desde a central nacionalista

Ferrol primeiro e agora Vigo. Se na comarca do norte de Galiza xa está convocada unha folga comarcal para o 12 de xuño, a CIG vén agora de pór sobre a mesa a necesidade de realizar unha protesta na zona do sur. Unha medida que responde, sinalan desde a central nacionalista, a que "a confirmación da resolución final do tax lease con devolucións acabará co sector naval na Ría de Vigo e como consecuencia coa destrución de mais de 10 mil postos de traballo directos e probablemente 6 mil indirectos. Estas son as cifras que a día de hoxe podemos contabilizar na paralización do sector durante estes dous anos Non hai marxe para a dúbida ou a equidistancia. Desde a CIG chaman ´"as restantes organización sindicais e sociais da comarca a mobilizarse contra esta resolución para defender o noso futuro. Cremos que é o momento de dar una resposta unánime e contundente que debería pasar por una folga xeral na comarca de Vigo neste mes de xuño, chamando tamén a mobilizarse en defensa da nosa industria o día 12 deste mes na manifestación convocada pola CIG". Facer fronte á crise No período 2011-2013, indican desde a central nacionalista, pecharon 270 empresas relacionadas directa ou indirectamente co sector naval, "sen contar co dano tanxencial que afecta a todos os sectores de servizos, nomeadamente transporte, comercio e hostalería". "Europa está decidida a pechar o noso sector naval, sen que o Goberno do Estado e a Xunta fixeran nada para impedilo. Coñecían as intencións de Bruxelas e non fixeron nada para impedilo. Francia resolveu o seu problema do tax lease en apenas tres semanas cando tiña axudas fiscais maiores que as nosas"


Summary: A billarda ou estornela quer que se lle recoñeza como modalidade deportiva, unha vía coa que protexer, fomentar e mesmo modernizar a práctica do que naceu como xogo popular que só desde 2005 moveu máis de 5.000 participantes. Unha delegación da Liga Nacional da Billarda (LNB) reuniuse cos grupos parlamentares para trasladarlles esta demanda.

A billarda procura o seu recoñecemento como modalidade deportiva. Algo do que carece hoxe en día e que dificulta o fomento e pervivencia do que naceu como un xogo tradicional que se practicaba por toda Galiza. Representantes das tres confederacións que integran a Liga Nacional da Billarda (LNB) desprazáronse até Compostela para trasladar aos grupos parlamentarios esa demanda: que se lles considere deporte. Unha petición da que tomaron nota En Marea, PSdeG e BNG; o PP escusou a súa presenza mais fixa aberto a unha nova xutanza. "O recoñecemento como deporte é moi importante", explica Xan Rodiño, da LNB, porque garantiría "a pervivencia" desta práctica a permitiría a súa extensión. "Se a Liga Nacional da Billarda desaparece, desaparecería a billarda", asegura, para ilustrar o esforzo e vontade que mantén vivo este xogo popular. Na actualidade son asociacións e colectivos os que dan vida á billarda ou estornela. Non é deporte así que non poden acceder a apoios e axudas para material, desprazamentos, ter instalacións propias e acaídas. De ser recoñecidos como modalidade deportiva poderían acceder a esas facilidades e tamén poder introducirse en colexios, garantindo así un coñecemento deste deporte que crease canteira. "Actualmente a idade en moitos participantes é moi alta e non hai relevo", lamentan desde a Liga. "Entre 14 e 30 anos case que non hai practicantes". Actualmente hai 19 equipos e case 400 persoas participando na LNB, unha competición que chegou a sumar 40 equipas. Desde o 2005, ano no que botou a andar, máis de 5.000 persoas xogaron á billarda, calculan. "Co recoñecemento como modalidade deportiva protexeríase e fomentaríase", consideran. Apontan como en territorios como Catalunya o Canarias están avanzando en fórmulas para preservar e fimentar a práctica desta modalidade. Rodiño pon como exemplo Eslovenia: "Alí chámase pandolo e é oficial, alí destacan moito a importancia de que se considerase un deporte para garantir a súa pervivencia". Trátase, resumen, de dotar a billarda dunha base que permita que se practique con regularidade, "tamén que se modernice". Desde a LNB destacan que a billarda "engancha, a xente que xoga a ela gústalle moito e os que proban, repiten". Por iso queren mil primaveras máis para a billarda.