Summary: A Asociación Monte Pindo Parque Natural denuncia a "alianza" entre o "abandono da Xunta" e "os intereses empresariais" no Olimpo Celta un ano despois da catástrofe.

O movemento veciñal e asociativo que defende a catalogación do Monte Pindo como Parque Natural denunciou esta quinta feira (11 de setembro) a presenza de empresas madereiras na zona que están a propor á veciñanza o repoboamento das súas terras con árbores pirófitas, nomeadamente eucaliptos. Con motivo do primeiro cabodano do indendio que arrasou co Olimpo Celta, Monte Pindo Parque Natural asegura que "a organización tivo coñecemento de que testaferros" de distintas empresas madeireiras "están visitando a veciños e propietarios particulares nas saias" do Pindo para lles propor a retirada das árbores queimadas e a substitución destas por outras "sempre con eucalipto", aseguran. Após un ano da catástrofe, o movemento veciñal critica con dureza "o abandono" do Olimpo Celta por parte da Xunta, unha actitude que, subliñan, permite que "se estea suplantando a vexetación autóctona". Mais tamén, sinalan, actuou como "colaborador necesario" para que se tiver producido o lume, pola "omisión" das súas responsabilidades na protección do monte. O movemento veciñal critica con dureza "o abandono" do Olimpo Celta por parte da Xunta E é que desde o inicio do incendio que en menos dunha semana puxo fin a un espazo natural protexido onde habitan especies únicas, como o carballo anano, a administración galega continúa sen actuar de maneira consecuente coas súas responsabilidades. O movemento veciñal critica con dureza "o abandono" do Olimpo Celta por parte da Xunta A Xunta de Galiza é a concesionaria da xestión do Monte Pindo, propiedade do Concello de Carnota e da Comunidade de montes de Caldebarcos. Até o momento, denuncian desde a asociación, "nen a propia Xunta" nen "ninguén da administración, como a xefa de Distrito Forestal, Sara Romero" alzou a voz perante a substitución da vexetación. Unha ameaza para o carballo anano "Temos recibido queixas de que cando estas corporacións reciben permiso para plantar" eucaliptos "mesmo actúan en terreos colindantes para os que non teñen ningún tipo de acordo cos propietarios", exclaman. Denuncian que as madeireiras están a propor a retirada das árbores queimadas e a súa substitución por árbores foráneas, nomeadamente eucaliptos Un feito que está a converter a presenza do eucalipto "antes do lume anecdótica no Pindo", lembran, "nunha ameaza" para o hábitat do carballo anano. Unha especie autóctona que tan só se atopa na ladeira deste monte e que, polos seus trazos --máis pequena e de crecemento lento-- se ve prexudicada polas características de especies forestais invasoras como o eucalipto. Desde a Asociación Monte Pindo Parque Natural reiteran á Xunta de Galiza a súa petición de catalogar o Olimpo Celta coa máxima consideración, Parque Natural, permitindo que a dotación económica e humana que lle correspondería como tal, contribúa a recuperar este espazo natural e a protexelo. Este sábado 13 de setembro a organización convoca un roteiro para conmemorar o cabodano do incendio que partirá ás 10 da mañá do Restaurante O Feitizo (Caldebarcos) e que percorrerá o Pindo para dar testemuña da recuperación natural de parte da súa vexetación mais tamén da necesidade de trazar un plan de recuperación que impida a desaparición deste espazo único.


Summary: O papel singular das persoas vinculadas á edición é do máis relevante, especialmente polo de ameaza e banalización que ten hoxe o seu traballo.

Hai poucos movementos dentro da teoría literaria que tivesen a importancia e a relevancia das teorías sociolóxicas ou sistémicas. O seu punto de partida é sinxelo en aparencia, aínda que chegar a el foi complexo e os seus postulados aínda resultan un tanto chocantes para a inercia coa que acostumamos contemplar un elemento co peso cultural que ten a literatura. Ao longo dos séculos XIX e XX, os estudos literarios trataron de focalizar o núcleo do seu interese en distintos elementos: o xenio concreto das persoas creadoras foi explicado desde unha orixe semidivina até o estudo, bendicido pola psicoloxía, da súa biografía e traumas persoais. O valor do texto como elemento fundamental da comunicación literaria tivo tamén o seu momento de auxe, situándoo como obxecto central, e mesmo único, do que os estudos literarios deberan ocuparse. A proposta das teorías sistémicas afonda as súas raíces en moitas das transformacións contraculturais deses dous séculos que anteceden o noso, aínda que non toman unha forma coherente até as últimas décadas do XX. O estudo da literatura non pode vincularse a un único elemento sobre o que construír un estudo xerarquizado cun elemento sinalado como prioritario, senón que ten que basearse nas relacións entre distintos axentes, que son as únicas que poden dar unha perspectiva global do fenómeno literario. Sistema literario galego Nalgún momento dos anos dous mil a maior parte dos axentes culturais da Galiza comezaron a referirse a algo chamado "sistema literario galego". É irónico que a maior parte das persoas que o facían fosen figuras autorais, pois a configuración sistémica ten como consecuencia o cuestionamento do peso do autor dentro da configuración dunha literatura. Realmente, os autores e autoras figuran como unha engrenaxe máis dunha inmensa maquinaria na que interveñen moitos outros eidos que até a época foran maiormente deixados de lado polos estudos literarios. Dentro destas correntes, Pierre Bourdieu tramaba a descrición parcelada dun campo sociolóxico que creaba as normas de distribución de elementos como o valor artístico ou literario, mentres que Itamar Even-Zohar, cuns postulados máis finalistas, se preocupaba polos distintos elementos que formaban parte dun "sistema de sistemas". Tiven a fortuna de ser alumno deste último hai cousa duns quince anos, e de asistir á un seminario sobre o papel das distintas figuras dun sistema no "éxito cultural". Un éxito que el mesmo recoñecía como algo variábel en canto a concepto pero que tamén vinculaba á supervivencia cultural dunha comunidade, moitas veces en contextos de emerxencia nacional. A capacidade para adaptarse aos cambios e seguir existindo era fundamental, fosen cales fosen as circunstancias ás que esa cultura se enfrontase. Even-Zohar fala de intelectuais, elaboradores de ideas e emprendedores culturais. Podemos discrepar dalgunha parte das dinámicas nas que estas categorías funcionan segundo a súa descrición, pero certamente supoñen unha superación das perspectivas populares que asocian a persistencia dunha cultura aos seus escritores. Editores ante a barbarie Somos galegos por Rosalía de Castro, pero tamén por Juan Compañel. Por Castelao, pero tamén por Ánxel Casal. Por Cunqueiro, pero tamén por Fernández del Riego. Por Blanco Amor igual que por Luís Seoane. O papel das persoas que tramaron as posibilidades do "emprendedorismo cultural" tamén se vai actualizando, ou polo menos permite a intromisión do que Even-Zohar chama "elaboradores de ideas", que son capaces de adaptar o curso das actividades aos novos parámetros, e que sen dúbida algún día sinalará moitas das persoas que hoxe xestionan contido na rede. O papel singular das persoas vinculadas á edición é, porén, do máis relevante, especialmente polo de ameaza e banalización que ten hoxe o seu traballo. O seu labor na segunda fila da actividade cultural, lonxe dos aplausos, pareceu superflua durante anos. Nunca o foi para os inimigos da cultura: un día coma hoxe de 1936 extremistas asasinaban a Ánxel Casal en Teo. En outubro de 1993, a un dos editores de Salman Rushdie.


Summary: Agudízanse as tensións en Podemos ante a política a seguir en relación á proclamación da República catalá. Anticapitalistas, a corrente trotskista que se aliou con Iglesias face Errejón en Vistalegre II, saúda a aparición do novo Estado. A resposta do secretario xeral foi fulminante: sitúaos "politicamente fóra de Podemos".

"Temos un proxecto para España e para Catalunya único que garante a unidade territorial", dixo esta segunda feira Pablo Iglesias aos meios ao ser interpelado a respeito da situación criada após a declaración de independencia realizada polo Parlament a pasada sexta feira. Perguntado directamente pola posición adoptada por Anticapitalistas -de simpatía cara á constitución da República catalá-, Iglesias foi tallante e enfatizou que a corrente liderada por Miguel Urbán "está politicamente fóra de Podemos". As trotskistas organizadas en Podemos manifestaron que o aparecimento da República catalá abre un "proceso constituínte" e "rompe co réxime de 1978". Neste conflito Urbán non tería o apoio dos principais referentes institucionais de Anticapitalistas, o alcalde de Cádiz e a secretaria xeral de Podemos en Andalucía, José María González 'Kichi' e Teresa Rodríguez, respectivamente, quen marcaron distanciamento coa postura da súa corrente. Anticapitalistas está representada no Parlamento galego pola deputada Paula Quintairos. A simpatía de Anticapitalistas pola DUI non a sente Pablo Iglesias, quen por súa parte teimou en que "queremos traballar para unha idea de España en que caiba todo o mundo, con todas as nacións e pobos", visando criar un "espazo amplo de fraternidade". A tensión non é só con Anticapitalistas, senón tamén coa marca catalá da formación morada, Podem, a raíz das declaracións de Albano Dante Fachín, o secretario xeral do partido no Principat, en que defendía a converxencia co bloco independentista e avanzaba que ao seu xuízo ir ás eleccións de 21 de decembro -convocadas por Rajoy- sería unha "contradición" e unha traizón ao "espírito de 1-O". O Consello Cidadá estatal convoca unha consulta ás súas bases en Catalunya para cortocircuitar a achega que Albano Dante propón ao bloco soberanista Iglesias evitou descualificar persoalmente estas declaracións, mais lanzou unha carga de profundidade á autonomía da organización catalá ao convocar desde o aparato madrileño do partido unha consulta ao censo de persoas inscritas en Catalunya sobre a política de alianzas da formación morada. Destarte, o Consello Cidadán Estatal de Podemos resolveu este domingo dirixir esta pergunta ás súas bases catalás: "Apoias que Podem se apresente ás eleccións de 21 de decembro en Catalunya en coligazón con Catalunya en Comú e as forzas políticas irmás que non apoian nen a declaración de independencia nen a aplicación do artigo 155, coa palabra 'Podem' no nome da coligazón e a papeleta?". O que tenciona o aparato estatal é cortocircuitar, por tanto, calquera achega de Podem ao bloco soberanista e situar a súa marca en Catalunya nun espazo central, a confluír cos comúns de Ada Colau, entre o bloco soberanista e o unionista.


Summary: Absoluto predominio do bloco conservador no corpo xudicial da Sala Penal do TS que xulga Francesc Homs pola pretensa comisión de delitos de desobediencia e prevaricación ao non frear a realización da consulta soberanista o 9N.

6-1 a prol das teses conservadoras. Esa é a correlación de forzas no interior da Sala Penal do Tribunal Supremo. Moi más noticias para Francesc Homs, actual portavoz do Partit Demòcrata Europeu Català e, no momento dos feitos xulgados, novembro de 2014, voceiro do Govern e conselleiro da Presidencia. Pídenlle 9 anos de inhabilitación e ten todos os números para ser condenado, dado o perfil marcadamente dereitista de 6 dos xuíces que o están a xulgar. A excepción progresista na sala é Ana Ferrer García (1959), a única muller do tribunal. Fai parte de Xuíces para a Democracia, é a primeira muller que chega á sala penal do TS (unha instancia xudicial onde a presenza feminina é moi minoritaria, só 11 de 80 maxistrados). Instruíu o caso Roldán, o director xeral da Guardia Civil durante a presidencia de Felipe González envolvido en casos de corrupción, e tense manifestado a prol do dereito das mulleres a decidiren libremente sobre a interrupción da gravidez. No polo oposto a Ferrer sitúase o presidente da sala, Manuel Marchena, un maxistrado que orbita arredor do PP, embora aparecese no primeiro plano da profisión cando chegou á Fiscalía Xeral do Estado da man do seu titular Eligio Hernández, tamén durante a época de Felipe González na Moncloa. No currículo de Marchena destaca a súa participación como ponente na sentenza condenatoria ao ex persidente do Parlamento vasco, Juan Mari Atutxa, contra o que se ditou un fallo de condena en 2008 por un delito de desobediencia ao non disolver o grupo de Sozialista Abertzaleak, unha das marcas que adoptou Batasuna após a súa ilegalización. Os outros 5 maxistrados son claramente da corda de Marchena, isto é, están moi próximos ao PP.


Summary: 57 maiores (44% do total) deron positivo nas últimas 24 horas na residencia de titularidade pública Nosa Señora dos Milagres de Barbadás, que pasa a segunda, após a de Pereiro de Aguiar, en número de persoas afectadas pola Covid-19

A residencia Nosa Señora dos Milagres de Barbadás rexistrou nas últimas 24 horas un total de 61 novos positivos por coronavirus: 57 maiores (44% do total) e catro traballadores. Este xeriátrico contaba até o sábado con seis empregados infectados e ningún ancián, pero agora o total de casos ascendeu a 67, o que supón o maior gromo nunha residencia de titularidade pública. Ademais, rexistrouse un brote con outro nove positivos ─sete maiores e dous traballadores─ no centro Santa Olalla de Boqueixón, xunto a varios casos illados noutras nove instalacións. Así consta nos datos emitidos este domingo pola Consellaría de Política Social, actualizados a última hora do sábado, nos que se inclúen un total de 261 usuarios con coronavirus en toda Galicia, 65 máis que no anterior parte. Con todo, a residencia Os Gozos de Pereiro de Aguiar continúa como o principal foco de COVID-19 con 91 positivos. En segundo lugar está agora a Nosa Señora dos Milagres de Barbadás, con 57 maiores contaxiados, mentres que a terceira é a de Salvaterra de Miño, con 43. Con 17 casos de COVID-19 figura a residencia Ballesol de Oleiros, mentres que con 13 mantense a DomusVi Lugo, de Outeiro de Rei. A residencia de Viana do Bolo e Nosa Señora dos Anxos de Ribadavia contan con seis casos cada unha entre os seus usuarios. Así mesmo, permanecen cinco anciáns con PCR positiva na residencia Val de Monterrrei, catro en Nosa Señora do Viso e tres en San José Hermanitas de Narón. Tanto a vivenda comunitaria Pepe Isa II de Entrimo como a Virgen Blanca de Ourense teñen dous casos cada unha e contan cun usuario afectado a Padre Rubinos da Coruña ─estréase na listaxe─, a Torrente Ballester da mesma cidade, a residencia Bibres de Cambre, a DomusVi Coruña e Las Salinas, de Ourense. Persoal laboral En canto aos traballadores e as traballadoras, o total de infectados por coronavirus subiu até os 151 tras detectarse 14 novos positivos nun día. En concreto, súmanse catro empregados de Nosa Señora dos Milagres de Barbadás, tres na Ballesol de Oleiros, dous na Santa Olalla de Boqueixón e un caso en cada unha das seguintes: residencia La Luz de Sada, La Saleta de San Cristovo de Cea, Fogar residencial A Reitoral de Artes de Ribeira, San Cibrao de Cervo e a Albertia Lugo. Ademais, recibiu o alta un traballador do xeriátrico Ballesol de Oleiros. O cadro co maior número de empregados afectados segue sendo a dos Gozos de Pereiro de Aguiar, cun total de 41; a de Ballesol, con 16; a DomusVi de Outeiro de Rei, con 11; e a Nosa Señora dos Milagres de Barbadás, con 10. CENTROS DE DISCAPACIDADE Pola súa banda, os centros de atención a persoas con discapacidade na Galiza mantéñense con 17 usuarios con COVID-19: 16 na residencia DomusVi Bóveda e un na Ricardo Baró de Oleiros. Ademais, hai 19 traballadores afectados nestes centros, tras incluírse dous novos empregados na residencia San Vicente de Paúl de Lugo e na Santa María de Ourense, respectivamente. Así, son 14 os traballadores contaxiados na DomusVi Bóveda e un na Ricardo Baró de Oleiros, un na residencia de Aspanaes das Pontes, un en Juan Vidán Torres de Santiago, un en Santa María de Ourense e outro na residencia San Vicente Paúl de Lugo.


Summary: Galiza perdeu ao longo de 2018 un total de 2.244 habitantes e baixa por primeira vez dos 2,7 millóns desde que hai rexistros, en 1996. Segundo os datos declarados oficiais do padrón municipal a 1 de xaneiro de 2019, publicados esta sexta feira no Boletín Oficial do Estado, Galiza conta con 2.699.499 habitantes.

Galiza é, con Asturias, Castela e León e Estremadura, unha das catro comunidades autónomas que perderon poboación en 2018. En cambio, no Estado español o número de habitantes ascende a 1 de xaneiro deste ano a 47.026.208 persoas, 0,6% por enriba do exercicio anterior. Este retroceso na Galiza prodúcese pola baixada de poboación das comarcas do interior, xa que a fronte atlántica suma habitantes. En termos absolutos, Castela e León foi a comunidade máis afectada pola perda de poboación, cun descenso de 9.616 habitantes, seguida de Asturias –con 5.444–, Estremadura –cunha caída de 5.153– e Galiza. Porcentualmente, a maior caída poboacional corresponde a Asturias con -0,53%, seguida de Estremadura (-0,48%); Castela e León (-0,40%) e Galiza (-0,08%). A tendencia á baixa revértese, en 2018, no caso de Castela-A Mancha, Aragón e Cantabria, ao pasar de perder persoas empadroadas a rexistrar un incremento de 6.056 (+0,30%), 10.563 (+0,81%) e de 849 (+0,15%) habitantes respectivamente. A comunidade de Madrid foi a que rexistrou un maior incremento da poboación con 85.315 persoas máis (+1,30%), que elevan a cifra total a 6.663.394 habitantes. Séguena Catalunya, con 75.152 habitantes máis, e o País Valencià, cun aumento de 40.066. Porcentualmente, Baleares (+1,21%) Canarias (+1,21%), Murcia (+1,04%) e a Comunidade Foral de Navarra (+1,03%) rexistraron tamén aumentos significativos.


Summary: Xosé Manuel Carril colocou de forma simbólica un folio co nome de 'Fonte de Santo André' no lugar da placa actual que homenaxea o 'General Mola', un dos organizadores do golpe de estado de 1936. Na Coruña persisten aínda 32 símbolos franquistas, delas 23 nomes de rúas, en aberta conculcación da Lei de Memoria Histórica.

Un acto do BNG para reivindicar o cumprimento da Lei de Memoria Histórica na Coruña rematou co candidato nacionalista á Alcaldía, Xosé Manuel Carril, identificado por axentes da policía nacional e local. A fronte denuncia que os axentes interromperon a protesta pola presenza de simboloxías franquistas e fascistas nas rúas da cidade herculina. A actuación policial chegou despois de que Xosé Manuel Carril colocara un folio co nome 'Fonte de Santo André' no lugar da placa actual na rúa que homenaxea o 'General Mola'. O candidato reiteraba minutos antes o compromiso do BNG-Asambleas Abertas de retirar todos os símbolos da ditadura. "Queren seguir conservando o medo", manifestou ao respecto Fernando Souto, número 8 da lista nacionalista e presidente da Comisión pola Recuperación da Memoria Histórica. Souto preguntouse con ironía que "acto meritorio" fixo Mola, un dos organizadores do golpe de estado de 1936, para merecer unha rúa. "Este home deu a orde de que a violencia debía ser extrema e que debían ser fusiladas as persoas que non pensasen coma os franquistas". Carril expuxo algunhas das propostas do programa electoral para as municipais do BNG da Coruña "encamiñadas á supresión da simboloxía fascista e a dignificar a todas as persoas que foron represaliadas e as que foron vítimas da ditadura". Unha batería de medidas que, segundo a formación nacionalista, son froito das achegas da Comisión de Memoria. Na cidade aínda persisten 32 símbolos que enxalzan o levantamento e o réxime fascista, delas 23 nomes de rúas. "Recuperar a nosa memoria" Apuntou á retirada do escudo franquista e dos retratos dos alcaldes da ditadura no pazo de María Pita, entre outros elementos, ben como a mudanza dos nomes de rúas e colexios relacionados co réxime fascista. O cabeza de lista do BNG recordou que existe un acordo plenario de 2009 que obriga a súa supresión. Fernando Souto reivindicou as rúas como "espazos de convivencia e non lugares onde se hora e distingue persoas franquistas". A fronte nacionalista anunciou tamén que impulsará a retirada da distinción honorífica de fillo adoptivo a Manuel Fraga e outros membros da ditadura de Franco, e apoiará a querela que impulsa a xustiza arxentina polos crimes de lesa humanidade cometidos durante a ditadura. O candidato do BNG-Asambleas Abertas fixo ademais un chamamento a recuperar a memoria do país e da cidade. "Non pode entenderse o presente e construír o futuro se ignoramos o pasado", dixo. Anunciou que fomentará a investigación da historia da Coruña e a posta en valor do Día da Galiza Mártir e do papel do nacionalismo no Estatuto do 36.


Summary: Rusia alerta dunha nova Guerra Mundial se Kíiv entra na OTAN após as ameazas de Borrell. Pola súa parte, Ancara confirma que acepta a solicitude rusa de acoller un centro de distribución do seu gas natural.

Un día despois de que o presidente ruso, Vladimir Putin, propuxera ao seu homólogo turco, Recep Tayyip Erdogan, que Turquía se desempeñase como nodo para as exportacións de gas natural de Rusia a outros países, o mesmo Erdogan confirmou que deu orde ao Ministerio de Enerxía e Recursos Naturais de Ancara para que traballe na proposta xunta a súa contraparte rusa. A axencia Anatolia debullou que o mellor lugar para o "centro de distribución internacional" é Tracia Oriental, onde chega o gasoduto Turkstream desde a rexión rusa de Krasnodar. Putin confirmou que esta infraestrutura é na actualidade o gasoduto máis fiábel para as súas exportacións. Segundo explicou, esta vía podería asumir o volume de gas natural que antes se prevía distribuír á Unión Europea polos gasodutos Nord Stream 1 e Nord Stream 2, que sufriron unha sabotaxe a finais de setembro que Moscova definiu como "un acto de terrorismo internacional", responsabilizando indirectamente os Estados Unidos, o maior beneficiado da interrupción da ruta que provía gas directamente a Alemaña. Así e todo, o gasoduto Turkstream tamén foi obxectivo de intentos de sabotaxe, desvelou o Kremlin. No que atinxe á investigación sobre a explosión que inutilizou tres das catro liñas dos Nord Stream, Der Spiegel informou esta sexta feira de que Suecia rexeitou a investigación conxunta con Alemaña e Dinamarca, ao considerar que non podería compartir os resultados con outros Estados por razóns de seguridade. Rusia xa anunciou que se os seus expertos non participan nas pescudas, dunha infraestrutura cuxo propietario maioritario é a rusa Gazprom, considerará que están a "encubrir os responsábeis". No tocante á guerra en Ucraína, Putin aseverou que "non hai necesidade de máis ataques masivos", após os ataques con mísiles e drons esta semana que atribuíu á resposta polos "atentados terroristas" de Kíiv, como o que afectou á ponte que une Crimea con Rusia. Terceira Guerra Mundial Amais, o vicesecretario do Consello de Seguridade de Rusia, Alexander Venediktov, sostivo despois das ameazas do Alto representante da Unión Europea para Política Exterior, Josep Borrell, que a entrada de Ucraína na Organización do Tratado do Atlántico Norte "implicaría pasar á Terceira Guerra Mundial". Pola súa parte, o Comité Internacional da Cruz Vermella reclamou a Moscova e Kíiv acceso "inmediato" a todos os prisioneiros de guerra capturados no conflito.


Summary: Libera e a Fondation Franz Weber fan esta proposta ás formacións que concorren nestas eleccións.

A asociación animalista Libera e a Fondation Franz Weber emprazan ás formacións que concorren nas eleccións do 25 de setembro a asumir a creación dunha Subdirección xeral de Portección Animal para o goberno que se conforme a raíz deses comicios. Desta forma, estes colectivos animalistas poñen sobre a mesa a creación por primeira vez na historia do goberno galego deste departamento. A finalidade do mesmo sría dotar de estrtutura técnica propia ás políticas de tenza, protección e defensa dos animais domésticos e salvaxes en cautividade que se poidan impulsar durante os vindeiros 4 anos. Por outra parte, Libera informa que o Concello de Valdoviño convertiuse no número 49 en Galiza en se declarar libre de circos con animais após se aprobar a proposta presentada polo BNG. Neste case medio cento de municipios de Galiza reside o 52% da poboación do noso país.


Summary: O xurado do premio Cidade de Pontevedra decidiu de maneira unánime entregar os galardóns de 2020 á futbolista Paula Dapena Sánchez e ao persoal sociosanitario.

A presidenta do xurado e concelleira de Cultura, Carme Fouces, foi a encargada de comunicar o fallo, explicando que se tratara dunha "decisión difícil" elixir a Paula Dapena e o persoal sociosanitario, porque as outras dúas candidaturas en ambas as categorías tamén reunían un recoñecemento e unha traxectoria social: Raquel Mera, maestra da Escola de Educación Infantil de Verducido e a Asociación de Veciñanza O Mirador de Monte Porreiro. O premio ao persoal socio-sanitario, a proposto de Rotary Club e da Federación de Veciñanza Castelao, Carme Fouces informou que o xurado acordou que será un premio "sen ningún tipo de connotación política nin sindical", polo que se lle pedirá ao equipo Covid do Complexo Hospitalario Universitario de Pontevedra "que seleccione o persoal sanitario, asistencial, de limpieza... que sexa representativo, o máis plural posíbel, para que poida agradecer o esforzo a todo o persoal que traballou arreo nestes meses". Paula Dapena é a futbolista que xoga no Viaxes Interrías FF, de Portonovo (Sanxenxo) e que no pasado mes de novembro, nun partido amigábel entre o seu equipo e o Deportivo da Coruña en Abegondo, se negou a homenaxear a Diego Armando Maradona, que falecera naquela semana. A orixe da súa negativa foi a consideración de que o chamamento á homenaxe se lle facía a unha persoa con comportamentos machistas. A súa candidatura propúxoa a Federación Provincial de Asociacións de Nais e Pais de Centros Públicos de Pontevedra (FANPA) e pola Secretaría Confederal das Mulleres do sindicato CIG. Carme Fouces contou que o xurado decidira outorgarlle o galardón "polo xesto, de valentía e polo referente que supón para a mocidade ". "Pola capacidade que temos na man de plantarnos ante a violencia e aguantar a presión que non é pouca, e menos no mundo do fútbol", engadiu. Carme Fouces tamén mencionou o anterior premiado en categoría física dos Premios Cidade de Pontevedra, Francisco Barbeito, recentemente falecido. Os premios Cidade de Pontevedra 2020 entregaranse o próximo día 20 no Teatro Principal ás 13 horas, coincidindo, como xa é tradición, coa festividade de San Sebastián, patrón da cidade


Summary: O alcalde de Teo e responsable de acción institucional de Anova foi entrevistado na Radio Galega e apostou por "ampliar a cultura de coalición" como resposta ás agresións do neoliberalismo: "Nestes momentos de emerxencia non poden existir equidistancias".

Martiño Noriega, alcalde de Teo e responsable de acción institucional de Anova, foi entrevistado esta mañá no Galicia por Diante da Radio Galega. Noriega defendeu a "cultura de coalición" e apostou porque o BNG tamén se incorpore a esa "fronte ampla" como resposta ás agresións do neoliberalismo: "a defensa desa maioria social agredida haina que facer entre moitisimas sensibilidades e asumir que ninguén está en posesión da verdade absoluta". "A defensa desa maioria social agredida haina que facer entre moitisimas sensibilidades e asumir que ninguén está en posesión da verdade absoluta" O voceiro do Encontro Irmandiño afirmou que "a situación de excepcionalidade, de agresión aos nosos dereitos sociolaborais e identitarios e a perda progresiva de todo o que os nosos pais e avós conquistaron xustifica máis ca nunca a concentración parcelaria das forzas no campo da esquerda e no campo identitario". Noriega cre que nese espazo compartido deben estar a esquerda federal, o nacionalismo e o soberanismo: "non hai división se se parte do respecto á capacidade de decidir do pobo galego. Creo que tanto a esquerda federal coma o nacionalismo estamos nesas. Se partimos dese mínimo no resto das cousas podemos poñernos de acordo" e engadiu que "a base social de CxG debe estar nese proceso". Concluiu que "non podemos andar excluíndo parellas de baile" e chamou a non facer "apartheids previos". Para Noriega este acordo ten que chegar tamén a nivel de Estado entre as esquerdas e as forzas soberanistas: "O que está en xogo é se neste proceso constituínte a esquerda real marca o ritmo". "O que está en xogo é se neste proceso constituínte a esquerda real marca o ritmo" Neste senso explicou o éxito de AGE en que " a coalición formouse en resposta a esa chamada". Para Noriega "a coalición tivo un efecto positivo: o feito de xerar un novo espazo de representación, o feito de mostrar que a esquerda soberanista e a esquerda federal tiñan moito en común e que era máis o que as unía que o que as separaba. O feito de traspasar esa liña que para boa parte da cidadanía non tiña ningunha funcionalidade e que estaba agardando que alguén a traspasase". "A sensación que tiñamos cando demos o paso de xerar un novo espazo de representación coa coalición deixando ao lado posicións partidistas, foi a de ir navegar a mar aberto" Explicou tamén que "o que fixemos fixémolo porque pensamos que cumpría facelo, porque considerabamos que había unha maioría social orfa de referentes políticos, que non existía unha ferramenta política que realmente fose útil para esa maioría social agredida. A sensación que tiñamos cando demos o paso de xerar un novo espazo de representación coa coalición deixando ao lado posicións partidistas, foi a de ir navegar a mar aberto. Despois houbo un retorno da xente, que soubo ler iso, que soubo ver que alí había moitos homes e mulleres que se estaban xogando o tipo porque entendían que había que apostar por outro modo de facer política". Noriega explicou a súa decisión de abandonar o BNG na "sensación de maltrato por culpa de moitas persoas" e "na falta de respecto ás posicións diverxentes". Tamén se referiu á case segura escolla de Xavier Vence como voceiro nacional do Bloque. Desexoulle "sorte" e dixo del que é "unha persoa que estimo intelectualmente" e da que non ten "dúbida da súa honestidade e da súa aposta por un común denominador e do seu respecto ás posicións diverxentes". "Nestes violentos anos dez non poden existir equidistancias. Nestes momentos de emerxencia hai que escoller. Mesmo a moitos socialdemócratas que actúan de boa fe non se lles permite actuar dentro do sistema" Tamén se referiu ao PSOE, do que dixo que "creo que ten unha posición máis socioliberal que socialdemócrata". E engadiu: "nestes violentos anos dez non poden existir equidistancias. Nestes momentos de emerxencia hai que escoller. Mesmo a moitos socialdemócratas que actúan de boa fe non se lles permite actuar dentro do sistema. Un non adopta posicións combativas por vocación senón porque non che deixan outra opción. Estannos dicindo que dende dentro do sistema non se pode mudar absolutamente nada". Finalmente, en canto ao proceso de constitucion de Anova afirmou que "máis que nunha cuestión de persoas, estamos nun traballo de afortalar un proxecto que acaba de nacer. As organizacións teñen que ser operativas, pero teñen que selo de abaixo a arriba e non de arriba a abaixo. Son momentos dunha nova cultura política e de liderados compartidos. Se esta organización non traballa con esta nova cultura política eu non vou estar".


Summary: "Á literatura grande éntrase pola dor e as bágoas", dicía Ana María Matute, unha escritora que se confesaba "salvada" pola literatura e que morreu este 25 de xuño, con 88 anos.

A Ana María Matute poucos recoñecementos literarios lle faltaban e contaba, ademais, co calor do público lector, que aplaudía a súa obra. Entre os premios, pode ser que o Cervantes -foi a terceira muller en recollelo- recibido hai catro anos fose o de maior repercusión para esta muller que contaba tamén co Nadal, o Planeta ou o Nacional. Nacida en Barcelona en 1926, a escritura e a lectura foron, segundo dicía, a razón máis importante da súa vida. "Paseino moi mal, mais tamén moi ben. Vivín intensamente a dor e a felicidade, mais a literatura grande éntrase pola dor e as bágoas", sinalaba cando recolleu o Cervantes hai catro anos, unha autora para quen a infancia, a inxustiza social, a guerra, a soidade ou a incomunicación eran temas literarios arredor dos que fixo xirar boa parte da súa obra, unha escritora que se caracterizou pola súa modernidade. Para a escritora, a literatura era tamén a súa salvación e non ocultaba que a escrita dunha das súas principais obras Olvidado rey Gudú foi o seu remedio para saír dunha forte depresión. "Este libro permitiume volver a escribir e volver a ser eu mesma, porque sen escribir eu non son nada, non son ninguén", dixo entón. Sería a súa obra favorita, ambientada no mundo medieval no que constrúe unha obra antibelicista e cualificada como un clásico-contemporáneo de culto. Títulos como El polizón de Ulises ou Aranmanoth atópanse tamén entre os máis destacados da súa obra. Académica da RAE, Ana María Matute dedicou boa parte da súa creación escrita á literatura infantil e xuvenil con títulos como El país de la pizarra, El saltamontes, El aprendiz, El polizón del Ulises ou a Casa de juegos prohibidos. O tempo despois do levantamento militar foi tamén a época máis visitada na súa obra, con elementos do realismo máxico que deitaba sobre a triste realidade do momento en títulos como a triloxía Los Mercaderes ou Pequeño Teatro.


A conselleira do Medio Rural ven de anunciar con rotundidade que a praga da pataca (Tecia (Scrobipalpopsis) solanivora Povolny) está controlada na provincia da Coruña. Afirma que se produciu un descenso do 89% nas capturas e os datos dispoñibles denotan que a campaña de control funcionou. Con isto por diante, non cabería máis que parabenizarse e agradecer que as campañas funcionen, que precisamos da eficiente presenza desta conselleira e dos servizos que dirixe para outras ocasións nas que faga falta. A non ser que... A non ser que esteamos a contemplar un espectáculo de triunfalismo esaxerado que raia no neglixente, máis propio de persoas afeitas a manexar a verdade coma un concepto oscilante, adaptable segundo a oportunidade política o requira en cada momento. Vexamos. Segundo explicabamos hai algunhas semanas a Tecia é un insecto que ataca unicamente ao tubérculo e só mentres se atopa no estado de larva, propelido polas temperaturas elevadas e a dispoñibilidade de alimento. O trampeo con feromonas non é, en si, un método de loita contra pragas senón un medio complementario que permite coñecer a densidade de poboación dun insecto nunha zona e nun período determinado. Este sistema ofrece unha medición aproximada e sempre se ve afectado polas características do entorno, do patóxeno e do cultivo ao que ataca. As trampas colocadas pola Consellaría do Medio Rural só capturan adultos; a cantidade de larvas presentes, polo tanto, é descoñecida e tan só pode estimarse. As medidas postas en marcha pola Consellaría do Medio Rural consistiron en prohibir a plantación, venda e movemento de patacas das zonas afectadas e nun plan de trampeo masivo para o seguimento da praga. Implementadas tarde e executadas de xeito irregular, con patacas aínda medrando nas leiras, fannos desconfiar da bondade dos resultados obtidos. A menos que se pretenda utilizar mediaticamente a evolución da praga do mesmo xeito ca os datos parciais de paro, que cando baixa no verán é moi espectacular, pero cando sube en outono é discreto, aínda que ao remate do ano todo siga máis ou menos igual. Por iso cumpriría coñecer cantidades de capturas iniciais e finais e o período considerado, non vaia ser que os datos pertenzan ao momento no que é máis probable que a praga estea en fase de larva e polo tanto non caia nas trampas. Pero o que sen dúbida resulta máis abraiante é a imprudencia coa que nunhas poucas verbas se desacredita o traballo de milleiros de profesionais que loitamos a diario contra patoloxías nos cultivos. Practicamente sen pór medios de loita, sen aplicar un só praguicida e arrincando as patacas a destempo, declárase controlada unha praga que nas Illas Canarias leva máis de quince anos ocasionando elevadas perdas e quebrando a cabeza a persoal técnico e investigador sen solución no horizonte. Afirmar así que unha praga está "controlada" pode indicar dúas cousas: Que é certo, e polo tanto hai que parabenizar ao persoal técnico da Consellaría do Medio Rural porque deu cun método eficaz de loita que debe exportarse inmediatamente a outros países afectados. Ou que é falso e entón están a empregarse os datos de xeito retorto para transmitir unha imaxe falsa por parte dunha administración pública que non admite a súa falta de ideas e tampouco está disposta a asumir a tarefa de ocuparse do asunto. As que traballamos desde hai anos con patoloxía vexetal pensamos que a segunda das opcións resulta máis probable, porque de ser certa a primeira, non teriamos que asistir nos últimos anos a propagación de patóxenos tan daniños coma os trips nas hortas, o nemátodo do piñeiro, a avespiña do castiñeiro ou, máis recentemente, a vespa asiática. Calquera opción que permita aventurar que a praga está controlada semella máis unha quimera que o froito da capacidade técnica duns servizos agrícolas públicos mermados e en vías de desaparición. Se, como intuímos, no futuro repunta a couza, cal sería daquela a explicación? Dimitirá a conselleira despois de efectuar unhas declaracións que de xeito oportunista pretenden obter un rédito político afirmando unha solución que, intuímos, está lonxe de producirse? Ou procurará outra estratexia de erradicación milagreira que permita "controlar" a praga durante os meses de inverno para que se propague nos de verán? Se cadra, a solución pasa por prohibir definitivamente o cultivo da pataca en Galiza... Será ese o obxectivo? Pasen e vexan, no rural tamén existe a post-verdade.


Summary: As 32 páxinas do semanario traen este sábado ás lectoras e lectores de Nós Diario unha conversa a fondo cos Boyanka Kostova, unha mirada á realidade das persoas refuxiadas e debruzámonos sobre a obra do arquitecto Carlos Pita.

Volve Sermos Galiza este sábado á súa cita cos lectores e lectoras de Nós Diario. O semanario de 32 páxinas volve convidar á lectura pausada e a adentrármonos en temas que precisan ser tratados de vagar. Ao risco sanitario da pandemia súmase outro máis antigo: esquecer o invisíbel. Por iso Sermos Galiza pon o foco nas persoas que habitan nas marxes da promesa. O campo de Moria, na illa grega de Lesbos, o maior de Europa, é unha auténtica bomba de reloxaría para un contaxio que, polo momento, lograron evitar. En 'As máis fráxiles' botamos unha ollada ás principais problemáticas que atravesan e ás solucións que xorden da autoxestión das propias migrantes. Era cuestión de tempo que, nas lóxicas de reinterpretación da tradición, os acordes da muiñeira chegasen sampleados e as coplas soasen tamén con autotune. Trap enxebre ou como for a etiqueta, Boyanka Kostova sorprendía, máis se cabe, coa orixinal achega de "Muiñeira de Interior", que tivo repercusión mesmo en medios internacionais. O tema anunciaba a saída, após outros dous sinxelos, do novo disco deste revolucionario dúo formado por Cibrán García (voz), quen responde as preguntas de Sermos Galiza, e o Chicho do Funk (produtor), que se ben foi inaugural dun estilo, ten vontade de transcender este mérito para deixar pegada na memoria. De momento, Os dous de sempre, o álbum que vén de saír á luz, marca outro paso na consolidación dos composteláns. "Levabamos xa bastante tempo considerando a posibilidade de facer unha muiñeira cun 'rollo' máis actual, porque nos cadraba perfectamente o seu ritmo co do trap", afirman. 'Carlos Pita, monumentalidade cotiá'. No día a día atopamos espazos magníficos sen decatarnos. Quen deseña unha praza tranquila ou sitúa un banco estratexicamente á sombra dunha boa árbore toma decisións que melloran a vida da cidadanía. Detrás da construción de lugares ordinarios atópase o traballo e entusiasmo de moitas e moitos profesionais. O Colectivo Xea convídanos a coñecer e percorrer Barciademera e o río Alén, no concello de Covelo. "Alí onde o río Alén sae da súa fenda fragosa e se espalla nunha larga chaira, asentan as aldeas de Barciademera, parroquia do Covelo que ben merece unha visita, polos varios elementos que reúne a nivel natural, artístico e histórico". Non remata aquí este número do semanario. Oito páxinas centradas na literatura, música, cinema, arte e mapas achégannos novidades, debullan propostas, informan, propoñen e convidan da man de Mario Regueira, López Foxo, Irene Pin, Napoleao Ribeiro, Andrés Castro, Carlos L. Bernárdez e Cilia Torna.


Summary: En outubro Xosé Neira Vilas concedíalle a Sermos Galiza -no número 166 do semanario- a que é probablemente a súa última entrevista impresa. Recuperamos esta peza na que o escritor repasa toda unha vida dedicada á lingua e á cultura galega.

Historia viva deste país e da súa cultura, Xosé Neira Vilas (Vila de Cruces, 1928), Pepe, como lle chaman os amigos, lembra de forma prodixiosa todos os detalles, datas, lugares e persoas que pasaron por unha vida que dedicou por completo á cultura galega. - Con 20 anos emigrou a Arxentina. Que o levou a tomar esa decisión?- Eu fixera a escola primaria, logo fixen un curso por correspondencia e puiden traballar nunhas oficinas, pero eu quería estudar e superarme e busquei traballo nas cidades para poder estudar polas noites e non o atopei, así que decidín marchar coma tantos. - Entón toma conciencia alí do que é Galiza. - Si, descubro Galiza ao pouco de chegar e creo as Mocedades Galeguistas da que son secretario xeral. Alí convírtome nun activista da cultura galega e da dignidade de Galiza até hoxe. De por vida. Aquí eu non tiña acceso a medios, pero tampouco eran tempos apropiados. Alí coñecín a Luís Seoane, Lorenzo Varela, Rafael Dieste, foron os moi cariñosos comigo. - Nunca chegou a coñecer a Castelao?- Non, cando eu cheguei el vivía aínda pero estaba xa moi enfermo, morreu meses despois. Eu vin o seu enterro, as carrozas, houbo moito movemento na cidade. - Cal era o ambiente galeguista alí tendo en conta a situación real en Galiza?- Nós eramos moi radicais, viñamos sendo as xuventudes da Irmandade Galega, que era á sua vez o Partido Galeguista, que non podía existir como partido noutro país. Faciamos moitas cousas: actos culturais, protestas e tiñamos un periódico, Adiante, en galego. "'Memorias dun neno labrego' vai máis alá de min. Como di Freixanes: "Balbino desbórdate", non precisa de min. Leva uns 800.000 exemplares vendidos" - Tamén fundou a editorial Follas Novas xunto con Anisia Miranda.- Coñecina nun acto dunha conferencia de Suárez Picallo sobre Rosalía, así que ela empezou a achegarse ás Mocedades e logo fomos amigos, fixemos xuntos a carreira de Xornalismo e casamos no 57. Era cubana filla de galegos. Ese mesmo ano fundamos Follas Novas na nosa propia casa. Foi unha pequena editorial, publicamos 7 ou 8 libros nada máis, pero o noso traballo principal era concentrar todo o libro galego que se publicase en calquera parte do mundo e enviabámolo a toda América, aos exiliados, ás universidades, ás sociedades galegas. - Vostedes de que traballaban?- Eu nas oficinas dunha empresa importadora de madeira de Paraguai. E Anisia traballou desde o triunfo da Revolución na embaixada de Cuba. Cos ganancias que nos deixaba Follas Novas doábamos libros á Biblioteca Nacional para que Galiza estivera presente diferenciada da sección española. Ou a asociacións galegas con poucos recursos. Nós perdiamos cartos pero gañabamos vontades para Galiza. Era un labor patriótico. - En 1961 marchan para Cuba animados pola Revolución.- Si, xa colaboraramos coa Revolución antes, mesmo lle xestionamos a sede ao Movemento 26 de Xullo nun local dun centro ourensán. Eles apoiábannos e nós a eles. E logo triúnfa e non puidemos ir de forma inmediata, fomos no ano 61. Dous días antes de marchar fixéronnos unha cea na que estaba Seoane, Valenzuela, Dieste, Blanco Amor... Foi unha cousa moi bonita, moi tenra. - En Cuba como se vivía o tema galego?- Xa non había emigración galega, rematou coa crise do 29. Por iso cando quero facer un traballo galeguista non o fago coas sociedades galegas, que xa só eran simbólicas, e decido botar man dun centro do estado cubano. Propúxenlle ao Instituto de Literatura e Lingüística crear unha sección galega e déronme todas as facilidades. Atendín aquela sección 22 anos, sen cobrar nada. En primeiro lugar fun creando o maior centro bibliográfico sobre a nosa emigración a América. E alí foron estudar bolseiros do Centro Ramón Piñeiro e da Universidade de Leipzig. E antes de que a Xunta creara as cátedras de cultura galega, xa nós creamos dúas en Leipzig e en San Petersburgo, daquela Leningrado. Faciamos exposicións, conferencias e índices de todas as publicacións galegas de Cuba, nada menos que 71. Foi a prensa máis abundante e máis variada e de mellor calidade que fixo unha comunidade emigrante en ningún país do mundo. Nin sequera os irlandeses en Nova York. - Miranda e vostede regresaron a Galiza en 1992. Por que?- Porque na viaxe que fixen en 1990 doei á Xunta de Galicia a miña casa natal, en ruínas, coa condición de que a restaurasen e puxesen nela unha biblioteca pública. Entón xa me dixeron que si, designaron como arquitecto a César Portela, e crearon unha fundación co meu nome, polo que me tiven que vir para poñer a andar a institución. É unha continuación daquel activismo que eu comecei seis meses despois de chegar a Buenos Aires. - A Wikipedia di que vostede escribiu uns 75 libros.- Non, non creo. Cincuenta e pico si, están aí en Internet. A cantidade non é importante. Agora mesmo teño unha novela en Galaxia que se chama 'Romaría de historias'. Nesta última etapa eu veño traballando moito en letras para cancións. Estanse facendo discos completos, con María do Ceo, Manuel de Felisa, Mini e Mero... - Non ficou farto de que todo o mundo lle pregunte polo best-seller das letras galegas, 'Memorias dun neno labrego'? - Memorias vai máis alá de min. Como di Freixanes: "Balbino desbórdate", non precisa de min. Leva uns 800.000 exemplares vendidos, por diferentes edicións. Síguese reeditando moito, non paro de asinar exemplares por aí adiante. - Na súa vida está a historia deste país nos últimos 80 anos. Como cre que evolucionou o país? - Desde o punto de vista social mellorou, esta non é a Galiza que eu coñecín, e desde o punto de vista de afirmación da identidade tamén, pero queda moito por facer. Hai que instalar a Galiza no mundo, que saiban que existimos. Temos que conquistar os nosos dereitos nacionais. - Como ve vostede o proceso independentista catalán?- Aí non me meto. A min téñenme preguntado en Bos Aires "vostede cre que en Galiza debe ter estado propio? Dereito ten, pero hoxe por hoxe non lle convén". Cataluña ten dereito, claro, pero desde o punto de vista de España e de Europa, non sei eu. - E Galiza?- Historiamente ten máis dereito que Cataluña e que Euskadi. Tivo monarquía propia cos suevos que non tiveron nin vascos nin cataláns. - Nos últimos anos conseguiu infinidade de premios, está na RAG... quédalle pendente algún recoñecemento? - Non, hai pouco xa me deron a Medalla de Ouro de Galiza, que é o máximo galardón. Eu agradezo todo, pero non busco nada. Hai pouco na TVG preguntáronme esas parvadas de "por que escribe vostede?" E eu dixen: Escribo porque escribo en galego. Se fora escritor en español, hai 20 anos que o tería deixado. Eu escribirei até que morra, até que teña cabeza. E tamén me preguntaron outra parvada: como lle gustaría ser recordado? Por ser unha boa persoa, non pido máis. Eu traballo, e non fago ningunha valoración do que fago. Traballo humildemente, son un xornaleiro das letras, un obreiro da palabra galega, apaixoado, traballador, pero ser recordado... se aporto algo, mellor, e sempre para beneficio do meu país. - Cando mira atrás, que valoración fai da súa vida? Cre que lle quedou algo por facer?- Seguramente moitas cousas, pero penso que para ser un rapaz campesino movínme bastante polo mundo adiante. Estou máis ou menos satisfeito co que fixen. A miña vocación desde pequeno era escribir e funo facendo. Sempre en galego, non convertido. "En Cuba ninguén está desamparado, non hai desafiuzamentos" - Vostede viviu de primeira man a Revolución e coñeceu a Fidel e ao Che. Que lle parecían?- Pois dous homes moi humanistas e moi solidarios. Fidel é un dos grandes líderes do século XX, e un grande humanista. Este esquema que fan del é absurdo. Non habería médicos cubanos en 67 países se non fose por el. Nas montañas, onde o Ché era o primeiro médico, coidaban antes aos feridos do inimigo que os deles. Eu co Che estiven en varias xuntanzas e mesmo fun cortar caña con el. - Como ve agora, tantos anos despois, a evolución da Revolución?- Cuba sufriu un bloqueo brutal, e segue a sufrilo, porque Obama non o puido sacar. Depende do Congreso e os republicanos teñen maioría. O que pasa é que Cuba ten un pobo moi valente, moi digno. Aguantará o que sexa. - Todo o mundo se está preparando para un cambio na illa. Como o ve?- Os cambios que hai xa son positivos: permiten o comercio, as viaxes, as remesas a familiares, pero falta a parte final, a máis importante, que é suprimir o bloqueo. Pero si, están indo empresarios de España, de todas partes, a investir alí. Até o Papa foi alá. - Cre que permanecerá o Goberno cubano a pesar dos cambios?- Iso non varía, a xente alí está moi firme. Hai descontentos, naturalmente, pero son minoría. E xa non falo no plano exclusivamente político. É que o que era Cuba como país neocolonial era tremendo. Aquilo era unha humillación completa. Era o prostíbulo de Estados Unidos, o paraíso da droga, estaba metido alí até Al Capone. Un campesino dicía: "A Revolución tróuxonos moitas vantaxes, pero a principal é que agora somos xente". En Cuba o nivel de vida, según a OMS dixera que os nenos cubanos son os mellor nutridos de América Latina, e a Unesco di que son os mellor escolarizados. Alí ninguén está desamparado, alí non hai desafiuzamentos.


Summary: O Zaragoza está a pagar a síndrome da inadaptación á Segunda División. Nos tres primeiros actos do campionato só sumou 2 pontos. O Lugo aspira hoxe a cazar algo na Romareda (18 horas, La Sexta).

O Lugo cobiza sumar os seus primeiros pontos como visitante nesta liga, a costa dun Zaragoza que claramente non se aclimatou aínda aos rigores da segunda división, categoría en que ou pelexas ou estás morto [a equipa que treina Paco Herrera só conseguiu facer un gol nos primeiros 270 minutos do campionato]. Na equipa de Quique Setién entrará como titular o bigoleador da última xornada, o franco-italiano Vincenzo Rennella, en tanto que todo apunta a que non formará no once titular Fran Sandaza, mancado nun nocello. Tampouco foron convocados nen Víctor Díaz nen Ernesto Gómez nen a última fichaxe dos lucenses, Juanjo. Os onces iniciais previstos son: Zaragoza: Leo Franco; David Cortés, Álvaro, Paredes, Abraham; Pagialunga, Cidoncha ou José Mari; Víctor Rodríguez, Barkero, Montañés; e Roger. Lugo: José Juan; De Coz, Pavón, Víctor Marco, Manu; Pita, Seoane, Pablo Álvarez, Pablo Sánchez, Iván Pérez; e Enzo Rennella. Árbitro: Lesma López (comité madrileño).


Summary: A actriz de orixe marroquí comezou moi nova no mundo da publicidade até dar o salto ao cine. Leva anos traballando en Europa non sen algún problema burocrático. Estes días estivo en Compostela convidada polo Festival de Cine Euroárabe Amal en calidade de presidenta do xurado.

Naceu nunha cidade moi coñecida por unha película. Casabranca é unha cidade atractiva para unha actriz? Casabranca foi onde eu nacín. Non me significou nada profesionalmente. O que si me achegou foi o carácter aberto e igual que en París ou New York sempre gostei das grandes cidades. Da publicidade ao cine con "Le cri de la soie". Como foi aquela primeira interpretación? Comecei coa publicidade. Foi por azar chegar ao cine, nun principio non esperaba ser actriz. Grazas aos traballos na publicidade presentáronme o director desta película. Foi unha experiencia extraordinaria cun grande actor italiano. A pesar de que comezaba, viña da publicidade e non era unha actriz madura, axudoume en todo o proceso. Moitas das cousas que aprendín daquela aínda as teño presentes. Dous premios, un en Roma e outro en Tanger. Cal lle fixo máis ilusión? ... Para min recibir estes dous premios xa é unha recompensa. Eu exerzo a miña profesión con moita paixón. Este traballo fágoo para min, mais tamén para o resto de persoas e cando teñen en conta o que fago tamén é importante. O premio que recibín en Tanger foi o primeiro e o máis emocionante porque puxen moito da miña parte, traballei moi duro. O de Roma foi a miña traxectoria, a toda a miña carreira. Recibir un premio fóra do meu país faime sentir moi ben. "Cando exerzo a miña profesión síntome un pouco embaixadora de todas as mulleres de países árabes" Nalgúns papeis que interpretou fai de emigrante marroquí en Europa. Vostede pasou por esa experiencia... Foi en "Un noivo para Yasmina" e "La sirène Marocaine"... A miña experiencia persoal non foi para nada igual que a doutras persoas. Mais eu sufrín, non por racismo, senón pola política de Sarkozy, estiven dous anos sen papeis por temas administrativos. Finalmente me deron os papeis aínda que tiven que agardar outro ano máis para que se fixesen efectivos. Tamén traballei en Italia sen papeis, sorte que non me pararon na aduana. Foi unha experiencia horrorosa e algo retiven para eses personaxes. Déronme máis ganas de pelexar e poñer máis paixón nesta profesión. Para ser máis ceibe. Estamos nun Festival de cine árabe. É difícil para unha muller ser actriz na súa cultura? Non, penso, que non. Eu veño de Marrocos e no Magreb son moi abertos. É máis complicado noutros países árabes. Cando exerzo a miña profesión síntome un pouco embaixadora de todas elas e cando podo sempre defendo o punto de vista da muller. Coñécese abondo o cine árabe en Europa e o cine europeo nos países árabes? Grazas a festivais como o Amal de Compostela e outros, cada vez hai máis, o noso cine non está agochado. Aquí neste festival Amal contamos con producións do Líbano, Qatar, Dubai... O cine europeo coñécese moito mellor, non só grazas aos festivais senón á televisión. A mentalidade mudou e hai moito interese por outras culturas. Que opina deste festival que se celebra en Compostela? Trinta e unha películas son moitas. Foi unha sorte moi grande ter acceso a elas. A calidade foi moi alta este ano. A experiencia entre o xurado foi moi enriquecedora pola variedade de gustos. O nivel foi fantástico.


Summary: Ana Miranda e Jon Juaristi manterán esta quinta feira en Compostela un encontro con colectivos e entidades sociais e sindicais.

O escano obtido por EH Bildu e BNG na Eurocámara a través da coligación 'Os pobos deciden' non vai ser un simple escano individual, senón que ten vocación de ser o escano nacional de Galiza e Euskal Herria ao servizo das maiorías sociais. Un obxectivo que ambas as dúas formacións queren partillar con colectivos, entidades e plataformas sociais á vez que se nutren de achegas, ideas e propostas. Esta quinta feira hai unha xornada en Compostela na que se dará a coñecer as trasbes mestras da testratexia do BNG e EH Bildu na Eurocámara, unha xornada que contará coa presenza do eurodeputado abertzale Josu Juaristi. "O escano vai seguir a ser o escano do pobo galego, e será tamén un escano que combata sen tregua as políticas da Troika e dos lobbies" No marco do programa ten un papel destacado un encontro con colectivos sociais e sindicais dos sectores máis afectados por políticas comunitarias así como un acto aberto que terá lugar en Santiago na Praza do Toural. No encontro cos colectivos e organizacións sociais están convidados representantes dos sectores económicos como o naval, pesqueiro e agrogandeiro, -particularmente vinculados ás políticas da UE-, representantes das plataformas e movementos sociais "máis activos na rúa cuxas demandas estiveron condicionadas polas decisións de Bruxelas, tanto no Parlamento como na Comisión europea". Contra a Troika "O escano do BNG vai seguir a ser o escano do pobo galego, e será tamén un escano que combata sen tregua as políticas da Troika e dos lobbies da banca e das multinacionais que impoñen políticas que están machando á xente e arrasando os nosos sectores produtivos", salienta Ana Miranda. "Rexistraremos de inmediato unha iniciativa sobre o sector naval para garantir que se cumpra o levantamento de veto nos estaleiros públicos ferrolás, unha proposta en relación a Rede Natura, toda vez que a Xunta segue a ignorar as recomendacións europeas e, tamén en materia medio ambiental, a proposta de que se prohiba o uso de cianuro nas explotacións mineiras", explica Miranda. Emigrantes retornados, contrarreforma do aborto e a problemática dos cursos de galego para acadar as titulacións do Celga, tamén entre os temas que centrarán o traballo do BNG no inicio da Lexislatura na Eurocámara.


Summary: A Plataforma Galega en Defensa do Sector Lácteo levará os tractores a Lugo o día 3 de setembro e o 7 a Compostela nunha gran mobilización á que seguirá outra manifestación cidadá. O colectivo non descarta unha folga de entregas e pide que se "escoite o berro desesperado de 10.000 familias".

A Plataforma Galega en Defensa do Sector Lácteo intensifica a súa "loita" e levará a cabo máis protestas en setembro ante o convencemento de que "non hai solución ningunha" polo momento á grave crise que sofren os produtores polos ridículos prezos aos que lles pagan o leite e porque "persisten todos os problemas" polos que levan saíndo á rúa xa semanas. O colectivo que integra gandeiros, sindicatos ou alcaldes de comarcas leiteiras acordou ampliar as mobilizacións e "facelas máis globais". Ás tractoradas de Sarria e Teixeiro seguirán outra en Lugo o 3 de setembro e unha gran mobilización en Compostela o día 7 Así, varias serán as datas claves. Logo das tractoradas previstas para os vindeiros días -este martes en Sarria e o xoves en Teixeiro (Curtis)-, os vehículos tomarán as rúas de Lugo o vindeiro 3 de setembro nunha marcha que pretende ser "aglutinadora de varias comarcas". Pero o prato forte será en Santiago de Compostela o 7 do mesmo mes, cunha gran tractorada que pretende encher a capital galega con 5.000 máquinas coincidindo con outras mobilizacións que o sector vai levar a cabo en toda Europa, nomeadamente en Bruxelas, e ante a reunión dos ministros de Agricultura da UE. Ademais, nos días seguintes e ata o día 10 -data na que o sector ten prevista outra xuntanza con representantes do Ministerio- levaranse a cabo outros actos e accións sen concretar aínda que rematarán nunha mobilización en defensa do sector lácteo galego que a Plataforma pretende que sexa apoiada amplamente pola cidadanía galega ese mesmo día 10 en Santiago. "A idea é facer a tractorada e darlle continuidade no tempo ás mobilizacións. Imos ter a forza suficiente para manter a loita", advirten desde o colectivo, reunido este luns en Compostela. A plataforma convoca toda a cidadanía galega a unha gran mobilización en Santiago o día 10 de setembro Nun comunicado oficial, o colectivo reclamou o apoio, "a máxima colaboración e participación" de "todos os actores económicos, insitucionais e políticos" de Galicia, así como a "implicació" da cidadanía cos gandeiros para que estes sexan "escoitados" tanto pola Xunta como por Madrid. "Que escoiten o berro desesperado de 10.000 familias que ven morrer o seu medio de vida", din, "ante a falta de respostas a unha situación agónica". Por outra banda, a Plataforma tampouco descarta unha folga de entregas, unha medida á que ninguén dixo que non pero que ten que ser "defendida por uha ampla maioría do sector", o que implica un traballo previo de asembleas para comprobar se ten o apoio suficiente. Sería, en todo caso, un paso máis que se activaría no caso de que a resposta do Goberno central na próxima xuntanza non sexa do agrado dos produtores. "Que escoiten o berro desesperado de 10.000 familias que ven morrer o seu medio de vida", piden os produtores Ademais, e en canto ás medidas propostas pola ministra de Agricultura, Isabel García Tejerina, como a de pagar máis polo leite que compra a administración para regular o mercado, Isabel Vilalba, secretaria xeral do SLG, resumiu o sentir do sector ao consideralas "sen sentido". "Como se pode manter que non se pode regular o mercado e logo retirar os excedentes con cartos públicos?", asegura, tras referirse tamén a axuda prometida ás granxas que vendan por debaixo de custos de produción. "Son parches, ademais de propostas contraditorias porque se os custos están en 34 céntimos por litro, a totalidade das granxas galegas terían que ser beneficiarias e non as 2.000 explotacións das que se fala", di. Ao tempo, asegura que o Goberno central só "propón coidados paliativos máis que solucións de verdade".


Summary: O DOG publica unha orde da Xunta pola que se destinan 300.000 euros a entidades "sen ánimo de lucro" que se centren no fomento de todo o relacionado coas explotacións mineiras. Hai uns meses, o goberno autonómico xa destinara 800.000 euros a esta mesma finalidade

O Diario Oficial de Galicia publica unha orde mediante a cal establécense as bases "para a concesión de subvencións a entidades sen ánimo de lucro, en réxime de concorrencia competitiva, para o fomento do sector mineiro galego".Unha achega de 300.000 euros que fora anunciada publicamente por Núñez Feijóo após un consello da Xunta de finais de maio. O mandatario autonómico xustificara esas subvencións en que ían destinadas " a entidades sen ánimo de lucro que traballan a prol do sector mineiro galego". Afirmacións que facía á vez que se gababa de que este goberno da Xunta fose quen de que Galiza "sexa xa a día de hoxe unha potencia mineira a nivel estatal, que dá traballo a máis de 7.000 persoas e supón máis do 1,2% do PIB da comunidade". Para todos os gustos Na orde sinálase como subvencionabeis aquelas actuacións ou proxectos que teñan como finalidade a investigación, ordenación e planificación mineira, a eficiencia e racionalización das explotacións e instalacións mineiras ou mesmo a mellora dos aspectos de seguridade e saúde laboral na minaría, entre outros Xa no verán pasado a Xunta activara unha liña de axudas destinadas a "reforzar o desenvolvemento da eficiencia da minaría galega" e que tiña como destinatarias entidades "sen ánimo de lucro". Aquela achega fora de 800.000 euros.


Summary: O descenso interanual é de 7.480 persoas desempregadas menos.

O paro rexistrado baixou na Galiza en febreiro en 1.526 persoas e sitúase en 166.229 desempregadas, segundo os dados que esta terza feira publica o Ministerio de Traballo. É un descenso de 0,91%, mellor que a media española, que é de 0,24%. No conxunto do Estado tamén descendeu o desemprego rexistrado, en 7.806 persoas. Na Galiza a baixada notouse en todos os sectores, con especial peso no de servizos (onde descendeu en 1.194 persoas), seguida de construción (- 233) e en Agricultura (-132). Industria é o sector onde menos se reduciu o paro rexistrado en febreiro: en 66 persoas. En canto a contratos, asináronse durante o mes pasado 72.932, dos cales case 65.000 eran de carácter temporal.


Summary: Após os casos de listeriose acontecidos en varios puntos de Andalucía e un caso rexistrado en Estremadura debido ao consumo da carne mechada da empresa La Mechá, o ministerio de Sanidade decretou a alerta sanitaria no Estado e tamén na Galiza.

16 de agosto foi decretada a alerta sanitaria segundo vén de confirmar o ministerio de Sanidade, Consumo e Benestar Social debido aos varios casos de listeriose detectados en Andalucía máis un rexistrado en Estremadura, onde ademais figuran catro máis sospeitosos. Así o asegurou a ministra en funcións, María Luisa Carcedo esta terza feira 20 de agosto, quen confirmou que a alerta sanitaria se estendeu a todo o Estado e a Galiza. A ministra sinalou que os produtos causantes da listeriose, a carne mechada comercializada pola empresa La Mechá, comezáronse distribuír en maio e chegaron a Andalucía, Estremadura, Castela A Mancha e Tenerife. A alarma sanitaria foi decretada en todo o Estado ao teren "sospeitas" de que os produtos se puideron distribuír alén de Andalucía A ministra confirmou en declaracións á Cadena SER que a alarma sanitaria foi decretada en todo o Estado ao teren "sospeitas" de que os produtos se puideron distribuír alén de Andalucía, polo que se ordenou a retirada de todos os lotes desa carne en todo o Estado. "Retiráronse todos os lotes da empresa La Mechá desde o mes de maio, porque tiña tres meses de caducidade. Todo o producido nese período está inmobilizado", insistiu a ministra. Sobre o que puido fallar para que chegase ao público esta carne contaminada, apuntou que "ese é o asunto no que se ten que centrar agora toda a rede". A listeriose é unha enfermidade de orixe alimentaria que se prodúcese debido á contaminación fecal dos alimentos ou dos útiles e superficies empregados na súa manipulación. Crece tamén nas superficies máis agochadas das máquinas utilizadas na industria alimentaria, nas paredes e esquinas das cámaras de conservación e nos canos de condución de auga. Algúns dos alimentos susceptíbeis de contaminarse son o leite e os lácteos, así como as aves de curral e os ovos.


Summary: O BNG presentará a vindeira semana unha iniciativa para prohibir as touradas, que de novo serán organizadas por un concello galego do PP no día de San Xoán, xunto a unha feira andaluza e un concurso de traxe sevillano.

Con escasas posibilidades de saír adiante polo veto da maioría do PP, pero o Parlamento de Galiza debaterá a próxima semana a prohibición das touradas e todo "espectáculo" que supoña a morte do animal "mediante a aplicación de pica, banderillas e estoque" grazas a unha iniciativa que presentará o BNG e que previsibelmente si será tamén apoiada por AGE e por deputad@s do PSOE, do que se espera que dea liberdade de voto. @s nacionalistas Ana Pontón e Cosme Pombo mantiveron un encontro no Hórreo coa plataforma 'Sarria Libre de Touradas' posto que na localidade luguesa se celebrará de novo unha corrida de touros organizada polo goberno local do PP. Será este domingo, día de San Xoán, e ademais estará acompañada dunha "feira andaluza e un concurso de traxe sevillano". "As touradas non son cultura, só unha barbaridade. E non teñen nada que ver coa cultura galega", sinalou Pontón, que tamén anunciou que o BNG estará presente na manifestación en contra destes supostos "espectáculos" que terá lugar ese mesmo día en Sarria. "A tourada de Sarria estará acompañada dunha "feira andaluza e un concurso de traxe sevillano". Pola súa banda, a representante da plataforma contraria ás touradas da localidade luguesa denunciou que o ano pasado o concello gastou "50.000 euros aos que se sumaron 8.000 euros máis de perdas" na corrida, cartos que "deberían terse investido en servizos sociais dada a grave crise que padecemos". Por outra parte, no Pleno parlamentar da próxima semana tamén se aprobará o último dictame do Consello de Contas e se elixirá o substituto do falecido Jose Antonio Orza nese órgano. Así mesmo se aprobará a substitución do senador por designación autonómica Pablo García, do PSOE, pola actual alcaldesa de Silleda, Paula Fernández, da mesma formación. Por último, a conselleira de Medio Rural, Rosa Quintana, explicará o dispositivo contra os incendios para o verán.


Summary: Na súa achega semanal á rede galega de vídeo-blogues, o director de Sermos Galiza avalía o desenvolvimento da asemblea de En Marea decorrido este domingo no Auditorio de Compostela.

A asemblea de En Marea deixou a impresión, segundo Xosé Mexuto, de que no seo dese "conglomerado" de forzas políticas é Podemos quen marca territorio e quen marca axenda, nomeadamente após Beiras ter cedido na cuestión da forma de concorrencia ás novas xerais do 26 de xuño (o líder de Anova defendía que se fose como partido e se irá finalmente como coligazón, do mesmo xeito que o 20D). A cesión é significativa porque afecta a unha cuestión central: as hipóteses de constituír grupo parlamentar. Sobre este asunto reflicte o director de Sermos na súa nova vídeo-columna.


Summary: En Marea e a candidatura Ourense Mellor asinaron un convenio de colaboración co obxectivo de sumar esforzos e lograr un cambio de goberno na Deputación de Ourense.

Luís Villares amosou o apoio de En Marea á candidatura Ourense Mellor, e efectuouse coa sinatura dun convenio de colaboración entre ambas forzas. En declaracións aos medios, afirmaron que están a traballar en sumar esforzos para "desterrar prácticas caciquís e impulsar un proxecto ao servizo das persoas na deputación provincial". Luís Villares, portavoz de En Marea, asegurou querer "un Ourense mellor nunha provincia mellor" e afirmou que están a traballar na suma de esforzos nos municipios de Ourense para alcanzar representación na deputación e poder efectuar un cambio no goberno desta institución. Nesa liña, Villares avanzou que están a centrarse "na unión de forzas das distintas mareas da provincia, que queren unha alternativa ao caciquismo ao que nos ten acostumados Baltar". O candidato de Ourense Mellor á alcaldía, Etelvino Blanco, salientou os valores compartidos con En Marea e fixo un chamamento ao entendemento, asegurando que continuarán "abertos até o último día" par conseguir a unidade da esquerda para lograr ese "Ourense mellor" ao que aspiran. Mais polo de agora, a cita electoral de maio terá na cidade de Ourense dúas candidaturas rivais do denominado espazo das mareas. Así, a candidatura Ourense en Común, encabezada por Martiño Vázquez e que conta co apoio da dirección de Anova, competirá coa plataforma Ourense Mellor, que vén de ser respaldada por En Marea.


Summary: Dende 2008, as declracacións da renda de Mariano Rajoy non recollen os gastos correspondentes a cotizacións da Seguridade Social. En 2003 cotizou 800 euros polos seus catro soldos.

As declaracións da renda dos contribuíntes son unha pequena radiografía da súa vida persoal. Grazas aos datos fiscais, pódese saber se o declarante está solteiro ou casado, se ten fillos e cantos, se ten maiores ao seu cargo, algunha discapacidade, se é xeneroso coas ONG, se é relixioso, se lle gusta a bolsa, se é conservador cos seus aforros, se ten hipoteca... unha infinidade de detalles que nos falan do tipo de cidadán que achega ás arcas do Estado. Pero nas declaracións presentadas por Mariano Rajoy aparece unha lagoa crucial que nos impide saber un dato básico do tipo de traballador que era o presidente antes de tomar posesión do seu cargo. Desde 2008, as cotas da Seguridade Social non se reflicten como gasto na súa declaración da renda. Unha anomalía que este diario non conseguiu explicar a pesar de porse en contacto coa Moncloa. O historial de cotizacións á Seguridade Social do actual presidente arrinca en 2003, cando a pesar de declarar catro soldos só tivo gastos deducibles na súa declaración por 800 euros. No exercicio seguinte, cando percibiu remuneracións por tres conceptos diferentes (deputado, un complemento como exministro e polo Partido Popular), a súa cotización elevouse a 1.265 euros. O historial de cotizacións á Seguridade Social do actual presidente arrinca en 2003, cando a pesar de declarar catro soldos só tivo gastos deducibles na súa declaración por 800 euros No exercicio seguinte, no que percibiu as mesmas tres rendas, a súa contribución á Seguridade Social elevouse até os 1.310 euros. Xa en 2006, cando non recibía a compensación de exministro, polas súas dúas retribucións (a do Partido Popular e a de deputado), cotizou practicamente o mesmo, 1.354 euros, en liña coas subidas anuais que adoitan rexistrar as bases de cotización. Nese exercicio tivo uns ingresos de 187.000 euros. Xa en 2007, foi o último ano no que aparece a Seguridade Social como un gasto deducible na súa declaración por importe de 1.389 euros. Con todo, aparece con forza unha contribución empresarial a un plan de pensións privado, ao que se lle suma 7.753 euros. A partir deste exercicio, Rajoy xa non volve cotizar á Seguridade Social, ou polo menos xa non figura como un gasto deducible na súa declaración da renda. Si continúan figurando as súas contribucións ao plan de pensións, que superan lixeiramente os 4.000 euros. Si continúan figurando as súas contribucións ao plan de pensións, que superan lixeiramente os 4.000 euros. Non está claro que cambia en cada exercicio para que de súpeto Rajoy deixe de figurar como cotizante. Segue sendo deputado e segue traballando para o partido. Eldiario.es púxose en contacto con varios deputados e recoñecen que nas declaracións deses exercicios tampouco figuran as súas cotizacións sociais, posiblemente por un cambio regulamentario da protección social dos parlamentarios. A cotización que figuraba nas declaracións corresponde a un soldo de 40.000 euros cos dereitos propios dun parlamentario (sen paro, nin formación profesional, nin mutualidade). A protección social "ordinaria" dos deputados contempla que se manteña durante os mandatos como parlamentarios unha situación de asimilación ao alta da Seguridade Social en liña coa súa regimen anterior. É dicir, se é asalariado, como asalariado, se é autónomo no réxime por conta propia ou pola mutualidade correspondente. Rajoy foi fai trinta anos rexistrador da propiedade, un cargo polo que se cotiza como autónomo, pero é moi probable que ao entrar como deputado xa estivese incluído no Réxime Xeral da Seguridade Social ao ser empregado do partido. Nestes anos nos que aparentemente Rajoy non tiña Seguridade Social, estaba a achegar ao plan privado de pensións A verdadeira incógnita é onde están as contribucións correspondentes á retribución que lle abonou todos estes exercicios o Partido Popular. Segundo o disposto polo regulamento da Seguridade Social e de Facenda, aínda que o pago ao traballador fágase en concepto de dietas, gastos de representación ou "especies", estas teñen obrigación de cotizar á Seguridade Social superados uns mínimos. Por exemplo, as dietas por quilometraxe exentas de tributación están en 0,19 euros por quilómetro. Se se pagan unhas dietas por quilometraxe de 0,23 euros, cotizaríase por 0,6 euros, que é o exceso de tributación. Ao estar a falar de cantidades tan elevadas de dietas, a maior parte estarían suxeitas tanto ao tributo (como de feito vese na declaración da renda), como á Seguridade Social. En calquera caso, nestes anos nos que aparentemente Rajoy non tiña Seguridade Social, estaba a achegar ao plan privado de pensións. Este non é o mesmo que o dos deputados xa que, segundo explican algúns parlamentarios, o seu plan está instrumentalizado en forma de seguro polo que non aparece na casa de achegas. En canto ás posibles baixas por enfermidade, non está claro se o presidente tiña ou non algún seguro privado, aínda que todo fai apuntar a que si. Polo seu cargo como presidente do Goberno, en 2012 Rajoy volveu cotizar, neste caso no réxime de clases pasivas para a súa pensión de xubilación, polo que abonou 1.441 euros da súa nómina.


Summary: O servizo está contratado a una empresa que declarou concurso de acreedores en novembro.

O persoal do Servizo de Estilismo da Compañía de radio Televisión de Galiza (CRTVG), contratado á empresa New Model's SL, denuncia que desde o pasado mes de deembro non cobran o seu salario, "despois de New Model's declarar concurso de acredores o pasado 21 de novembro". De aí que anuncien o inicio de mobilizacións. Nun comunicado, achacan esta "actuación irresponsábel" ao empresario, H.O.G, e afirman "non poder entender a insolvencia de New Model's cando o contrato de prestación de servizos coa CRTVG representa mais de 60% do seu volume de negocio". "Tampouco podemos entender que o noso empresario, con outra empresa creada días antes da declaración concursal, estea a prestar o servizo de estilismo a Centroña Producións Audiovisuais para a produción de "Coma un Allo", utilizando vestiario, persoal e medios propios da CRTVG, e facturando por ese servizo sen que a CRTVG faga nada para impedilo", afírmase no comunicado, remitido pola sección da CIG na compañía pública.


Summary: En declaracions á axencia Efe, Xavier Vence explicitou hoxe que a súa formación política está disposta a considerar, se se desen as condicións, que "algunhas siglas existentes puidense integrarse no BNG". O portavoz nacional do Bloque sinalou, nunha conversa telefónica con Efe, que traballa por conseguir un "proceso de achegamento" entre as distintas forzas soberanistas visando como obxectivo a "unidade do nacionalismo".

A XIV Asemblea Nacional mandatou á nova dirección do BNG para que traballe na dirección de conseguir a reunificación do nacionalismo, nun proceso que se debe verificar "paso a paso" e sempre desde o respeito ao principio de auto-organización. Isto é, a unidade debe darse entre as forzas que son soberanas e que teñen o seu centro de decisión en Galiza. Nese sentido, Xavier Vence mantivo unha conversa coa Axencia Efe para esclarecer como se ve este proceso desde a portavocía nacional do BNG. O catedrático de Estrutura Económica da USC expresou a súa vontade de "tender pontes" con outras forzas políticas nacionalistas. Máis en concreto, dixo que, de se daren as condicións, estaría disposto a considerar a integración no BNG "dalgunhas siglas existentes". Advogou por "abrir un proceso de diálogo con todas as forzas nacionalistas que queiran participar para explorar vías de colaboración naquilo que poidamos compartillar na actualidade, na loita inmediata", dixo e engadiu que, no caso dese proceso avanzar, o BNG estaría tamén disposto a "explorar outras vías de maior alcance" e de carácter "estratéxico" para o futuro do nacionalismo galego, entre elas a posibilidade dunha fusión para incorporar outras forzas políticas ao BNG. Trátase de afortalar o BNG como condición previa e necesaria para avanzar na reunificación do campo nacionalista, segundo vén defendendo o novo portavoz nacional, en congruencia coas teses aprobadas por arredor de 2.000 militantes na Asemblea Nacional realizada o pasado domingo no Pazo de Congresos de Santiago de Compostela.


Summary: O presidente da Xunta afirma que o Estado español en materia de seguridade ferroviaria "é dos mellores do mundo" aínda que a algúns países, engade, "non lles interese este feito". Adif-Renfe están a puxar nestes días por un tramo da alta velocidade brasileira, unha licitación de 13.500 millóns de euros.

O presidente da Xunta, Núñez Feijóo, considera que existen "algúns intereses económicos por parte de determinadas empresas ou de subministradores de alta velocidade" en relación ao sinistro de tren de Angrois. O mandatario galego afirmou este sábado que o Estado español "en alta velocidade e en seguridade de alta velocidade é dos mellores países do mundo, aínda que a algúns países este feito pode non interesarlles". Feijóo incidiu en que "as présas son contrarias a unha investigación". Adif e Renfe están actualmente a puxar pola licitación da alta velocidade brasileira de Río de Janeiro a Sao Paulo, o que suporía 13.500 millóns de euros. Esa cifra equivale á cuarta parte do PIB de Galiza. Feijóo afirma que na Galiza non hai AVE Para o presidente da Xunta, se ben hai liñas de alta velocidade en Galiza, non se pode falar de alta velocidade en toda a súa amplitude até que estea totalmente completada a conexión con Madrid. Iso si, Núñez Feijóo defendeu a seguridade ferroviaria existente no Estado español, se ben sinalou que se como resultado da investigación se demostra que é mester facer cambios, faranse. E apuntou a que as decisións nestes temas son decisións técnicas, "non políticas", o que choca coas insinuacións guindadas desde ADIF, que apuntaban a que ese tramo non tiña ERSMF por decisións políticas Pola súa banda, a ministra de Fomento avogou por manter a prudencia e a cautela en relación coa responsabilidade do maquinista. Lembrou que a caixa negra do tren está aínda baixo custodia policial; e pediu paciencia á espera de que finalicen as investigacións en curso: a xudicial e a de Fomento. A preguntas sobre os sistemas de seguridade ferroviarios, Ana Pastor limitouse a afirmar que "cumpren coa normativa europea".


Summary: A CEOE emite unha circular en que recomenda que os salarios non suban máis do 0,6% ou incluso se conxelen ou baixen "de ser necesario". Difunde os criterios para afrontar a negociación colectiva

A patronal recomenda ás empresas que os incrementos salariais pactados non superen o 0,6% nin en 2013 nin en 2014 e que estes fiquen conxelados ou se recorten de o consideraren necesario. Así o recolle a circular emitida pola CEOE e a Cepyme onde se contempla a portentaxe sinalada coa advertencia de que "non quere dicir que haxa que alcanzar esta cifra" senón que "a maioría das empresas necesitarán unha conxelación salarial" en ambos exercicios ou incluso baixar os soldos d@s obreir@s. A organización que preside Joan Rosell entende que as retribucións da clase traballadora deben evolucionar de acordo coa produtividade "ou incluso por debaixo" namentres a taxa de desemprego se manteña. Na Galiza supera xa as 277.000 persoas, sen contabilizar @s denominad@s 'Denos': persoas que buscan o seu primeiro emprego, traballador@s beneficiari@s dun subsidio agrario ou aquel@s anotadas en cursos de formación dos servizos públicos de emprego. A inflación rexistrou unha suba do 2,75% interanual en febreiro, polo que un incremento do 0,6% suporía para @s obreir@s unha perda de poder adquisitivo de máis de dous puntos.


Summary: As contas de 2016 están prorrogadas e, con elas, as normas para convocar ofertas de emprego público. O Ministerio pode permitir os exames coas normas do ano pasado ou flexibilizalas por decreto, pero tamén impugnar as oposicións que convoquen as autonomías A Xunta só convocou o 20% das prazas que ofertou na Administración Xeral nos últimos catro anos Toda a oposición insta a Feijóo a manter as oposicións e non participar na "chantaxe" do Goberno de España

A Xunta só convocou o 20% das prazas que ofertou na Administración Xeral nos últimos catro anos Toda a oposición insta a Feijóo a manter as oposicións e non participar na "chantaxe" do Goberno de España "Reféns". É a palabra máis repetida nos últimos días por quen preparan oposicións ante a operación política artellada en torno aos Orzamentos Xerais do Estado para 2017, que o Goberno de España aínda non presentou ante as Cortes Xerais. Xunto á distribución de fondos para os diferentes departamentos estatais a lei orzamentaria inclúe tamén as normas para convocar as ofertas de emprego público nas diferentes Administracións e, neste contexto, o PP deu en guindar o persoal opositor contra o resto de grupos do Congreso, poñendo o foco na esquerda e, moi especialmente, no PSOE. Se os socialistas non lle aproban os Orzamentos a Rajoy non haberá exames e a culpa non será do Goberno, afirman tanto a Xunta como o Ministerio de Facenda, obviando así que, como advirten os sindicatos e o resto de forzas políticas, si existen alternativas para convocaren os exames. Mentres as contas públicas estatais deste exercicio non son aprobadas rexen as do ano anterior. Esta prolongación está regulada pola lei xeral orzamentaria, que indica que en caso de non existiren Orzamentos Xerais do Estado "antes do primeiro día do exercicio económico", consideraranse "automaticamente prorrogados os orzamentos iniciais do exercicio anterior" ata que haxa uns novos. A prórroga só ten unha restrición: non atinxe "aos créditos para gastos correspondentes a programas ou actuacións" que rematasen o ano previo. As normas das ofertas públicas de emprego si estarían, daquela, incluídas nos preceptos prorrogados. As contas de 2016 están prorrogadas e, con elas, as normas para convocar ofertas de emprego público Así as cousas, o Goberno galego e o resto das autonomías si terían a posibilidade de convocar as correspondentes oposicións, aínda que cos "límites e requisitos" establecidos o pasado ano, que afectaban ao conxunto das Administracións con moi poucas excepcións -determinados departamentos militares, por exemplo-. Segundo o artigo 20 da lei de orzamentos de 2016 para os principais sectores agora sumidos na incerteza polo bloqueo das oposicións, sanidade e educación, as comunidades autónomas terían que cinguirse a unha taxa de reposición "ata un máximo do 100%", isto é, só poderían cubrir as baixas, sen ampliar planteis. Facenda pode permitir os exames coas normas do ano pasado ou flexibilizalas por decreto, pero tamén impugnar as oposicións que convoquen as autonomías Daquela, por que están en cuestión as convocatorias? Alén da vontade política de cada Executivo -o Goberno vasco, por exemplo, segue adiante coa súa oferta para 2017 e a Junta de Andalucía mantivo hai poucos días, a respecto das oposicións de educación, que non vai "ceder á chantaxe" dos de Rajoy-, si existe un risco real: Que os procesos selectivos que continúen adiante sexan impugnados polo Ministerio de Facenda, competente en materia de función pública. Esta situación ten múltiples precedentes e atinxiu a gobernos autonómicos de distinta cor -Andalucía en 2012 nos exames para mestres e Castilla y León en 2015, para enfermaría, por exemplo-. Eis a razón pola que gobernos como o aragonés xa optaron por suspender as oposicións que tiñan previstas. Se o Ministerio permite as oposición aliviaría a presión do PP sobre o PSOE para aprobar os orzamentos de Rajoy No entanto, o departamento que dirixe Cristóbal Montoro podería optar por outra vía, a da flexibilidade, cando menos en dous graos. A primeira posibilidade é que, simplemente, permita a convocatoria das oposicións coas normas de 2016 se as negociacións orzamentarias se prolongan no Congreso. A segunda foi apuntada polo propio Ministerio hai poucos días, tal e como revelaron os representantes dos sindicatos CC.OO., UGT e CSI-F tras reunírense con Montoro, segundo recolleu Expansión. O departamento estatal, indicaron, ten na súa man darlle luz verde a unha oferta de emprego público para 2017 a través dun Real Decreto Lei negociado á marxe dos orzamentos. Esta posibilidade desbloquearía as oposicións, pero tamén aliviaría a presión sobre os partidos aos que o PP esixe apoio para os Orzamentos. No caso galego, o argumentario da Xunta pasa por conxelar as oposicións se o debate orzamentario non ficou resolto en abril e responsabilizar do bloqueo a En Marea e PSdeG por teren representación no Congreso.


Summary: Os mariñeiros do cerco abandonan a xuntanza co Goberno galego ao participar nela a conselleira Rosa Quintana, a quen xa non consideran interlocutora válida por denominalos "vándalos" e "tolos". O sector galego duplica o cupo de xarda pero mantén as protestas polo reparto.

O conflito do sector do cerco, que este martes acadou cotas de tensión ata o momento inéditas coas protestas de Compostela e a violenta carga policial, chegaba vinte e catro horas máis tarde ao Parlamento. Durante a sesión de control da oposición o presidente da Xunta atribuíu a actual problemática do sector á "pésima xestión do PSOE" nos seus anos de Goberno e, ao tempo, admitiu que as cotas non son "suficientes", se ben esa insuficiencia vén dada non polo reparto, argumenta, se nón polas "sancións" da Comisión Europea derivadas, precisamente, da xestión socialista. Feijóo desligábase así do actual reparto mesmo negando a participación do Goberno galego nas negociacións nas que se acordou, unha versión que desmenten os documentos e declaracións do propio Ministerio. Segundo consta nas actas destas xuntanzas, celebradas en Madrid o 8 de outubro e o 20 de decembro do pasado ano, en ambos encontros o secretario xeral do Mar da Xunta, Juan Maneiro, unha presenza que mesmo recolleu o propio departamento pesqueiro estatal na nota de prensa na que deu conta do acordo. Nese documento fica reflectido que o Goberno galego xa consideraba no outono que chegar a un acordo sería "difícil, pero hai que tentalo" e que, en decembro, chamou a revisar os datos nos que se ía sustentar o acordo "para ver se o erro apreciado por Cantabria ocorreu tamén noutras autonomías". O Ministerio acredita que a Xunta si participou nas negociacións Dous meses despois da sinatura dese acordo, do que se desmarcan as organizacións profesionais que impulsan as protestas, a conselleira do Mar, Rosa Quintana, abordábao no Parlamento a preguntas do BNG. "Se eses acordos son malos non sei como fixemos o ano pasado", sinalaba, ao tempo que aseguraba que "algúns dos que convocaron a folga" no sector dixeran previamente que "con este acordo a nosa frota ten futuro". "Nós non saberemos negociar, pero estou convencida de que con esta cantidade de pesca que traemos a nosa frota terá futuro", sinalaba, admitindo así a participación do Goberno galego que este mércores negou Feijóo. O Goberno central advirte de que non haberá cambios A participación de Galicia no acordado foi evidenciada este mesmo mércores polo secretario xeral de Pesca do Ministerio, Carlos Domínguez, que en rolda de prensa en Madrid defendeu o novo modelo de xestión por ser, di, "proposto a petición do sector e das comunidades autónomas" para "responder ás dificultades" do caladoiro Cantábrico-Noroeste. Esas "dificultades", segundo o alto cargo, "teñen a súa raíz no moi deficiente modelo de xestión e de control do anterior Executivo". "O mellor servizo que podemos facer é poñer á disposición do sector instrumentos de xestión que melloren a rendibilidade das súas capturas", di, mentres advirte de que non haberá cambios no acordado e reduce as protestas galegas a "violencia e ameazas". O representantes do sector abandonaron a xuntanza pola participación nela de Rosa Quintana No mesmo sentido, asegura que "o porblema de Galicia non é de cota", xa que "pasa do 21% de participación histórica na pesquería a un 25%" e "das 1.600 toneladas de 2013 a 2.000 toneladas". Neste punto o argumentario do Goberno central si cadra co do galego, que non chegou a abordalo na xuntanza á que convocou ao sector. Despois de designar como interlocutor o vicepresidente, Alfonso Rueda, este achegouse á xuntanza na compaña da conselleira Quintana, a quen os representantes dos mariñeiros rexeitaran por denominalos "vándalos". A asemblea, explica o voceiro dos armadores, Andrés García, decidiu non aceptar a Quintana como interlocutora. A última hora do mércores ratificouse un aumento da capacidade de pesca, pero cos mesmos criterios A última hora deste mércores, o Executivo central alcanzou un acordo con Noruega e Illas Feroe que, segundo di a Xunta, permitirá un importante aumento da capacidade de pesca en Galicia. Serían 1.450 toneladas máis, até sumar 3.400. A cantidade é máis do dobre da cota de xarda do ano pasado, pero no sector insisten en que non arranxa o seu problema se non se cambian os criterios de distribución, que seguen a favorecer as frotas vasca e cántabra. Os mariñeiros insisten en que se faga de forma lineal e proporcional ao número de tripulantes de cada embarcación. Ademais, o cerco continuará coas mobilizacións. A primeira delas será este venres, cando as lonxas da Coruña e Vigo fechen en solidariedade co sector. Tamén acompañarán os mariñeiros de Asturias nunha manifestación en Oviedo.


Summary: As historias do mar que contaban os vellos mariñeiros seguen entre nós, como tamén o fan as embarcacións en que faenaban. Antagónico ás políticas de despece de barcos é o labor das asociacións integradas na Federación Galega pola Cultura Marítima e Fluvial, Culturmar, que promove o XIII Encontro de Embarcacións Tradicionais en Combarro (Poio) e traballa na recuperación dunha peza fundamental na identidade nacional: a cultura marítima e fluvial.

Son 24 os anos que pasaron desde que as persoas pioneiras decidiron xuntar unhas poucas embarcacións en Ribeira. A idea pasaba por recuperar o patrimonio flotante tradicional do país e a partir de entón xurdiu a Federación Galega pola Cultura Marítima, "un calco do movemento que viña xa funcionando na Bretaña Francesa", explícanos Manuel Sendón, o seu presidente. Desde entón, acordaron realizar os encontros cada dous anos en diferentes lugares do país, "o obxectivo pasaba por aumentar a querenza pola cultura marítima, un dos sinais de identidade máis representativos de Galiza, que é, toda ela, un museo flotante". Agora son case medio cento as asociacións federadas e non menos de 300 as embarcacións que forman parte da flota tradicional galega e deixan ronseis nas rías do país. "Son dunhas vinte tipoloxías, case todas de traballo, marisqueo, pesca e transporte de mercadorías, aínda que tamén existe algunha de recreo", sinala Sendón, quen nos transmite as principais reivindicacións destas persoas que se afanan en recuperar un dos principais símbolos da cultura do país: o recoñecemento oficial das embarcacións como elementos patrimoniais e a creación de mariñas tradicionais, concibidas como espazos específicos en determinados portos que non só abeiren dornas, botes ou gamelas, senón que se erixan como lugares "de exhibición e concentración de actividades e visitas guiadas". "Queremos que sexan museos vivos", di. [Podes ler a reportaxe íntegra no Sermos Galiza 232, á venda na nosa loxa e nos quiosques e puntos de venda habituais]


Summary: A Real Academia Galega celebrou esta terza feira no CEIP Sárdoma-Moledo (Vigo) a presentación da Primavera das Letras de Xela Arias da man da súa familia e da comunidade educativa do colexio onde a autora estudou a partir dos sete anos.

"Para a Real Academia Galega, este encontro de presentación da Primavera das Letras, que facemos todos os anos cos rapaciños e rapaciñas que están descubrindo o mundo, as palabras e tamén a significación da literatura, é unha festa", expresou o presidente da Real Academia Galega, Victor Freixanes. A Real Academia Galega mantén a web primaveradasletras.gal dende o ano 2016 co apoio da Deputación da Coruña. A que é xa a sexta edición arrinca cunha ficha biográfica sobre Xela Arias e unha actividade interactiva sobre Vigo. A estes contidos sumaranse nas vindeiras semanas outras propostas para achegarlles aos nenos e nenas o mundo da poesía, da edición e da tradución a través da obra da protagonista das Letras Galegas 2021; e tamén para coñecer a súa Sarria natal, o seu compromiso co coidado ambiental ou a súa afección pola música, explicou Fina Casalderrey. O proxecto completarase co concurso 'Contádenos o voso Día das Letras', aberto aos centros de infantil e primaria. Fina Casalderrey agradeceu ademais a presenza no acto da familia da homenaxeada e a acollida do colexio de Sárdoma-Moledo. A celebración contou con, Amparo Castaño, nai da autora; o seu fillo, Darío Gil Arias; e os seus irmáns Lois, Marcos e Xoán. Lois Arias Castaño agradeceu en nome da familia o recibimento da comunidade educativa de Sárdoma-Moledo, onde estudaron os cinco irmáns. O colexio recordará tamén en diante para sempre que Xela Arias foi parte del, como sinala a placa que se descubriu no patio momentos antes de comezar a presentación de Primavera das Letras. " A inauguración de Primavera das Letras contou coa colaboración dunha representación de alumnas e alumnos do colexio, que representaron distintos momentos vitais de Xela Arias e lles puxeron voz a varios dos seus poemas.


Summary: Proseguen as críticas pola falta de recursos na atención primaria.

Os centros de saúde do Grove, Baltar (Sanxenxo) e A Parda (Pontevedra) volveron quedar sen médicos este domingo, segundo denunciou a deputada do BNG no Parlamento galego Montse Prado e confirmou persoal médico. Así, estes tres puntos de atención continuada (PAC) mantivéronse abertos, mais sen doutores e doutoras que puidesen atender as posíbeis incidencias, polo que as e os pacientes serían derivados ao Hospital de Montecelo, na cidade de Pontevedra. Non é a primeira vez que se denuncian este tipo de situacións nos ambulatorios da área sanitaria de Pontevedra e O Salnés. No caso concreto do centro de saúde de Baltar, a partir do 16 de agosto e no que restaba de mes non se admitiron máis citas alén das previstas por mor da falta de persoal. Denuncian ante a Garda Civil a morte dunha muller nun ambulatorio após o Sergas non enviar unha ambulancia E ás portas deste mesmo PAC faleceu poucos días despois unha muller á que, segundo consta na denuncia presentada pola súa parella sentimental, se lle denegou a asistencia dunha ambulancia cando a solicitou. Moi perto de alí, en Moaña, a veciñanza encadea 40 semanas consecutivas de mobilizacións na defensa da sanidade pública debido ás múltiples eivas que presenta o servizo de atención primaria. Recollida de sinaturas por unha ILP Namentres, continúa a recollida de sinaturas emprendida por SOS Sanidade Pública para impulsar no Parlamento unha iniciativa lexislativa popular (ILP) contra o "desmantelamento" da Primaria. Este sábado foi a quenda da Guarda, onde a plataforma local en defensa do sistema público de saúde informou de que seguirá a recoller sinaturas nos próximos meses co obxectivo de que "os responsábeis desta situación perciban con claridade o clamor social existente" diante dunha situación que cualifican como "dramática".