Summary: Fixaría un tope ao alugueiro nas zonas con subas desproporcionadas e fomentaría os parques públicos de vivenda, obrigando a un investimento en vivenda social na media do resto de Estados da Unión Europea.

Bloque Nacionalista Galego, Coalición Canaria, Candidatura d'Unitat Popular, Compromís, EH Bildu, Esquerra Republicana de Catalunya, Junts, Más País e Unidas Podemos presentaron esta quinta feira na porta do Congreso a Lei de garantía do dereito á vivenda digna e adecuada. Acompañadas da vintena de organizacións sociais e sindicais que desenvolveron a proposta lexislativa, como a Plataforma de Afectadas pola Hipoteca (PAH), o Movemento Ninguén sen Fogar, CCOO ou UXT, as forzas políticas buscan garantir que a norma que resulte finalmente aprobada inclúa o acceso a unha vivenda accesíbel que evite que ningunha persoa quede sen fogar. "Agora a pelota está no tellado do presidente estatal Pedro Sánchez e do PSOE", incidiu a representante da PAH, Lucía Delgado, na presentación dun texto que reclama "asegurar e ampliar o parque público de alugueiro social", cando menos até o 20% do conxunto de vivendas nas vindeiras dúas décadas, a través da equiparación do investimento neste eido coa media da Unión Europea, do 2% do orzamento estatal. Regulación de alugueiros Tamén forma parte da proposta un dos aspectos do acordo de Goberno con Unidas Podemos que o PSOE rexeitou cumprir até o de agora: a regulación dos alugueiros nas zonas que sufriron un incremento desproporcionado do prezo da vivenda. No caso de que a carga media do alugueiro supere o 30% dos ingresos medios dunha área ou de que os prezos dos alugueiros subiran nos cinco anos anteriores máis do 3% por riba da taxa do IPC, poderanse declarar como zonas de mercado residencial tensado durante cinco anos, o que permitiría determinar unha renda máxima. O proxecto de lei contén un código sancionador que recolle multas de entre 90.001 e 900.000 euros de aplicarse unha renda de alugueiro que supere en máis do 10% os límites estabelecidos, considerada unha infracción moi grave. As infraccións graves, por superar máis do 8% de diferencia coa renda máxima, estarán sancionadas con multas de 9.001 a 90.000 euros, mentres que as leves -máis do 4%- terán que abonar de 3.000 a 9.000 euros. Asemade, entre os 94 artigos dos que dispón a proposta, aparece a prohibición de desafiuzamentos de persoas ou familias vulnerábeis mentres non haxa garantía dun realoxamento digno e axeitado, marcando os alugueiros sociais como a primeira opción de tratarse de grandes propietarios. As entidades que formaron parte da redacción do documento lembran que, a pesar das medidas de protección especial impulsadas por mor da pandemia de Covid-19, no primeiro semestre de 2021 xa se produciran 22.532 desafiuzamentos no Estado, polo que destacan que esta Lei nace "dun conflito social que enfronta a poderosos lobbies financeiros e inmobiliarios que ven na vivenda unha forma de especulación e enriquecemento, co resto da sociedade". Reclamación á Sareb "Hai que priorizar a vivenda pública en réxime de alugueiro", explica o deputado do BNG no Congreso, Néstor Rego, o que axudaría a conter os prezos do mercado privado. Con todo, reitera a necesidade de evitar despexos e desafiuzamentos, como recolle a proposición rexistrada onte. Desde o BNG, incide, véñense promovendo políticas de rehabilitación polo alto número de vivendas desocupadas que se rexistran na Galiza, amais de reclamar á Sareb que transfira todas as vivendas coas que conta no territorio, para poñelas a disposición das persoas que as precisan, "non se pode concibir facer outra cousa cando hai un problema de acceso á vivenda", apunta Rego.


Summary: CAS Internacional pediu esta sexta feira que Galiza se coloque á fronte da loita contra as corridas nunha misiva enviada aos grupos parlamentares en que demanda apoio á iniciativa lexislativa presentada polo BNG

En comparecencia de imprensa conxunta entre o Espazo parlametar para a defensa dos animais e membros de CAS Internacional o director da entidade internacional antitaurina, Marius Kolff anunciou que enviou ás forzas con representación parlamentar unha carta aberta na que solicita o apoio dos grupos á iniciativa lexislativa presentada polo Bloque. @s nacionalistas demandarán unha reforma da Lei 1/1993 para a protección e defensa dos animais na que solicitan a supresión das touradas como excepción ao cumprimento da lei. Na misiva, Kolff empraza ás forzas a pularen por unha Galiza "moderna e responsábel" que encabece a loita contra as touradas apoiando a iniciativa do BNG o vindeiro 23 de xuño.


Summary: Sanidade citou para vacinar este sábado case 31.000 persoas que xa pasaron a Covid-19 sen ter que agardar a que pasen seis meses desde a alta. Con todo, persoas que recibiron hoxe a vacina logo de pasar a enfermidade volveron ser convocadas -por erro- para este sábado.

Sanidade citou para vacinar este sábado case 31.000 persoas que xa pasaron a Covid-19, seguindo así o protocolo estabelecido de enfermidade máis unha dose, igual a inmunización. "Unha vez dados de alta, son chamados para dispensarlles a dose que necesitan", explicou esta quinta feira, 2 de setembro, o presidente do Executivo galego, Alberto Núñez Feixoo. Desta maneira déixase sen vigor a cadencia de seis meses entre pasar a enfermidade e recibir a vacina. Erros na convocatoria Este anuncio da Xunta trouxo algún erro de convocatoria. Segundo comprobou Nós Diario, esta quinta feira pola mañá no Instituto Feiral de Vigo (Ifevi) recibiron a vacina contra o coronavirus persoas que foron dadas de alta da Covid-19 hai exactamente trinta días. Ás poucas horas, logo do anuncio do presidente da Xunta sobre a convocatoria de 31.000 citas para este sábado, foron convocadas de novo -por erro- para recibiren a vacina este sábado. Claramente é un erro, pois os protocolos actuais marcan que só é necesaria unha dose para quen pasou a enfermidade e, en ningún caso serían dúas vacinas cunha cadencia de dous días entre elas. Por outra banda, Sanidade tamén abrirá unha nova quenda de autocitas para a próxima semana con 50.000 prazas que se repartirán entre a próxima terza feira (10.000), a sexta (10.000) e o sábado (30.000). En canto ao alumnado de entre 12 e 19 anos, o obxectivo é finalizar a súa vacinación o vindeiro 19 de setembro.


Summary: A ministra de Traballo pide á CEOE "sensibilidade e altura de miras" para "desbloquear" as negociacións colectivas e reitera que o Goberno estatal subirá o salario mínimo.

A vicepresidenta segunda do Goberno estatal e ministra de Traballo, Yolanda Díaz, reiterou nesta segunda feira que os sindicatos teñen "toda a razón" para "saír á rúa a mobilizarse contra a patronal" por mor da "necesaria" suba de salarios, se ben aclarou que non "animou" as mobilizacións. "A patronal española levantouse dunha mesa o pasado 5 de maio dicindo que non quería subir os salarios e até xullo subscribíronse só 450 convenios, cando o normal son 2.000. Está a bloquear a negociacion colectiva e isto é grave", afirmou en declaracións á Cadea SER. A vicepresidenta pediu á CEOE e o seu presidente, Antonio Garamendi, "sensibilidade, altura de miras", compromiso co seu país e que negocie e "deixe de bloquear" a negociación colectiva. "A patronal sabe que as familias traballadoras están a sufrir e creo que neste momento non está á altura do seu país e, por tanto, os sindicatos teñen razóns para saír á rúa", asegurou. A Galiza alcanza o seu nivel máis alto de inflación das últimas catro décadas A ministra asegurou que nun estado como o español, con salarios "máis que moderados", é "imposíbel" vivir cunha inflación superior a 10% e negou que esta posición implique a perda de neutralidade no diálogo social. "Eu subscribín 14 grandes acordos sociais e podería facelo de parte, mais non o fixen", argumentou. "Sei que hai malestar social, a cidadanía ten dereito a mobilizarse e un demócrata debería dicir isto [...] É dunha enorme torpeza que alguén o cuestione, non hai que terlle medo a ningunha mobilización", engadiu. Acordo para subir o SMI En relación ao salario mínimo interprofesional (SMI), deixou claro que o Executivo vai subilo e que, cando se dispoña do dato de inflación de novembro, convocarase a mesa de diálogo social para abordar esta repunta. Polo de agora, a Comisión de Expertos para o SMI reunirase o próximo 2 de setembro para realizar novas aproximacións. Preguntada por se será preciso incrementar o SMI en 10% para que non perda poder adquisitivo, a vicepresidenta sinalou que non é exactamente así como funcionaría, pois a inflación de novembro, segundo previsións de expertos, situarase entre 7% e 8% e logo habería que facer unha media anual. Yolanda Díaz ve "máis necesario que nunca" subir o SMI Entón, explicou, tomarase unha decisión tendo en conta os criterios marcados no Estatuto dos Traballadores: inflación, participación dos salarios na renda estatal, produtividade e situación económica do país. "A proposta que se faga do SMI ten que estar englobada nestes catro parámetros", apuntou. Díaz confesou que cre que non haberá acordo de todas as partes para a alza do SMI, pois xa a última suba non contou co beneplácito da patronal, só dos sindicatos. "Eu vou traballar polo acordo. Gustaríame unha patronal española que sexa próxima ao seu país e con sensibilidade cara a quen menos teñen", insistiu Díaz, que engadiu que "hai marxes empresariais para poder actuar", pois, segundo datos do Banco de España, as vendas das empresas subiron máis de 40%, e os beneficios, máis de 60%.


Summary: Se ben os fuxidos da Mariña luguesa perderan calquera posibilidade de trasladárense a Francia, por mor da invasión do país veciño polas tropas alemás, o posterior desenvolvemento do conflito bélico europeo, especialmente a partir da histórica batalla de Stalingrado, reforzaría a moral combativa dos resistentes antifranquistas, que dirixidos principalmente polo Partido Comunista constituíron distintas organizacións e estruturas políticas ao tempo que reorganizaron a loita guerrilleira.

Áaltura de 1941, a guerrilla do norte lugués xa acadara un alto grao organizativo coa constitución de diversas redes de apoio creadas principalmente coa axuda e colaboración de familiares, amigos, enlaces e opositores ao réxime franquista. Deste modo, estenderon o seu radio de acción até as terras das Pontes, Ferrol e A Coruña, utilizando distintas casas francas en Ortigueira, As Somozas e na cidade departamental. Grazas a esta infraestrutura realizaron importantes golpes económicos ao tempo que utilizaron as cidades para asistencia médica, compra de armamento, municións, materiais para a elaboración de propaganda e demais necesidades vitais. Coa chegada a Viveiro do militante comunista asturiano Marcelino Rodríguez Fernández 'Marrofer', que viña de cumprir condena no cárcere da Coruña, reconstitúese o comité local do PC en 1942 e os dirixentes da nova organización incrementaron as relacións cos refuxiados nos montes da comarca. Así, obtiveron a promesa dos guerrilleiros de facilitarlles apoio económico para promover a fundación de novos comités locais por toda A Mariña e constituír unha dirección comarcal que enlazase cos comités provinciais de Lugo e da Coruña. Nestes contactos tivo un destacado rol a dirixente luguesa Enriqueta Otero, quen se entrevistou varias veces con representantes dos guerrilleiros. O camiño cara a fundación da Federación Mentres, na primavera de 1942, nos montes de Ferradillo/Ferradelo (O Bierzo) fundábase a denominada Federación de Guerrillas de León-Galicia de carácter expresamente pluripartidista, aínda que con maioría socialista, para acoller nas súas fileiras calquera antifranquista que optase pola resistencia armada. Axiña, a Federación foise estendendo polas comarcas do Bierzo, a Cabreira e Laciana, así como pola zona oriental de Ourense e o sueste de Lugo, entre outras. En tanto, 'Marrofer', que forzara a entrada no grupo de "Guerrilleros del Monte" das terras de Viveiro-Ortigueira, continuou mantendo relacións cos comunistas lugueses, especialmente con José María Urquiola 'Chema' ou 'Tino'; este xogou un destacado rol na reconstrución do novo comité provincial de Lugo e na formación dunha rede de comités comarcais por toda a provincia. Urquiola tamén mantivo estreitos contactos coa Federación de Guerrillas, logrando que esta se adherise á plataforma de Unión Nacional, o que posibilitou a entrada dos comunistas na organización guerrilleira. O ano de 1943 foi moi duro para os guerrilleiros da Mariña ao producirse a caída da estrutura clandestina que mantiñan desde Viveiro-Ortigueira a Ferrol-A Coruña O ano de 1943 foi moi duro para os guerrilleiros da Mariña ao producirse a caída da estrutura clandestina que mantiñan desde Viveiro-Ortigueira a Ferrol-A Coruña, feito que orixinará detención dun gran número de enlaces e colaboradores. A vaga represiva chegou mesmo á propia base da guerrilla e os seus membros salvaron a vida grazas a un aviso producido durante o despregamento do cerco. Durante 1944 o grupo de resistentes que rematarían por formar en outono a Unidade Guerrilleira nº 1 estaban dirixidos por 'Marrofer', que continuaba sendo o principal contacto coa dirección luguesa. Este intentou darlle á agrupación un marcado carácter ofensivo planificando distintos golpes de man para tentar conseguir armamento por medio do asalto ao local de Falanxe de Viveiro ou atacando un destacamento de soldados que permanecía acampado na praia de San Román (O Vicedo), en previsión dun posíbel desembarco aliado. Debido a estas tentativas, desbotadas polos demais guerrilleiros, e a outras moitas actitudes consideradas suicidas, os membros da guerrilla viveirense retiráronlle o apoio a 'Marrofer' e este viuse obrigado a trasladarse a Lugo. Coa marcha de Marcelino Rodríguez fíxose cargo da dirección guerrilleira o viveirense Antón Laxe, antigo compoñente do comité local do PC de Viveiro. A constitución da III Agrupación e a Unidade Guerrilleira I Malia a detención en xaneiro de 1945 de Urquiola e Gaspar Castro membro este último do comité provincial de Lugo, o partido comunista lugués logrou recomporse axiña e intensificar os contactos con distintas partidas coa finalidade de organizadas na Federación. Ademais da Unidade Guerrilleira nº 1, radicada nos montes de Viveiro e que debemos considerar como a primeira organizada e centrada exclusivamente na Galiza, a partir do mes de xuño a comisión provincial de guerrillas de Lugo logrou integrar a denominada Unidade Guerrilleira de Pontedeume. Outro tanto faría con distintos grupos da zona oriental de Lugo, desde A Fonsagrada até Quiroga, Becerreá, O Cebreiro, Samos, O Courel, Bóveda, Pobra de Brollón, Paradela, Sarria e Monforte. Con todos estes núcleos a Federación constituíu a III Agrupación de guerrillas, fundada en Neira de Xusá, actual concello de Baralla, o 1 de agosto de 1945. Resultou elixido como responsábel Marcelino Rodríguez 'Marrofer' e como axudantes o socialista Manuel Castro Tellado e o viveirense Benedicto Fuentes (comunista). Co traslado de 'Marrofer' á Coruña en xaneiro de 1946 e a gran caída do Partido Comunista de Lugo apenas ficaron a salvo as unidades guerrilleiras debido ao seu illamento nos montes Realmente, antes de elixir Benedicto Fuentes, 'Marrofer' ía escoller como axudante militar o tamén comunista viveirense Antón Laxe, co que o unía forte amizade. Mais, por motivos de saúde, ocuparía o seu posto na dirección da III Agrupación o tamén viveirense Benedicto Fuentes. A pesar dos esforzos realizados polo socialista Marcelino Fernández Villanueva, 'O Gafas', destacado membro do Estado Maior da Federación de Guerrillas, que visitou distintos grupos guerrilleiros en Lugo e na Mariña durante o mes de maio e xuño de 1945, non logrou integrar na III Agrupación o veterano guerrilleiro socialista Luís Trigo e o seu pequeno grupo de Mondoñedo. Outro tanto aconteceu co ex concelleiro comunista viveirense José Castro, que mantivo a súa propia partida e que estaba considerado o principal sospeitoso da morte de José Neira, logo dunha disputa particular entre ambos os dous por motivos económicos. En adiante, debido á progresiva influencia dos militantes comunistas entre os guerrilleiros, agudizaríanse as diferenzas cos socialistas da Federación, especialmente despois da creación e adhesión destes últimos e os anarquistas á Alianza Nacional de Fuerzas Democráticas (ANFD). O albo principal dos ataques entre os membros do comité provincial do PC de Lugo e a Federación de guerrillas era o dirixente socialista Marcelino Villanueva, 'O Gafas'. Na primavera e verán de 1945, a Unidade de Guerrillas nº 1, composta por 11 resistentes, incrementou as súas relacións coa dirección luguesa, que enviou en distintas ocasións os enlaces José Temblás, Manuel Rodríguez Pérez 'Galán' e Emilio Golás 'Villa', estes dous últimos encargáronse de pór en contacto a guerrilla de Viveiro coa de Pontedeume. A intercomunicación resultou fundamental para ambas as dúas guerrillas, pois anos antes mantiveran algunhas tirapuxas polo control das zonas de actuación. Por outra banda, o acordo permitía a ampliación territorial, en caso de necesidade extrema pola presión das forzas represivas, ou, mesmo, a posibilidade de intercambios de guerrilleiros entre unha e outra Agrupación. Isto xa se viña dando con outros grupos como era o caso da guerrilla da Alta Ulloa e Palas de Rei, nas que operaron distintos guerrilleiros da cidade do Landro para axudar a organizalas. A ampliación das zonas de influencia permitía ademais a obtención de maiores achegas económicas, que posibilitaban un maior apoio á dirección luguesa, á que enviaron unha máquina de escribir para a elaboración de comunicados e propaganda. Tamén remitiron distintas achegas económicas ou, mesmo, recomendaron mercar dúas multicopistas, unha para a dirección luguesa e outra para a elaboración de propaganda na propia Unidade Guerrilleira de Viveiro. Ademais da realización de distintas sabotaxes como voaduras de vías férreas, postes da luz, de liñas telefónicas ou de telégrafos, do reparto de propaganda e de golpes económicos, a dirección provincial de guerrillas solicitoulles o envío de armas para a creación de novas unidades. A fuxida a Francia no 'Santa Teresa' A finais de 1945, Marcelino Villanueva, 'O Gafas', quen se atopaba de visita por diferentes agrupacións guerrilleiras de Lugo e A Coruña, logo de observar distintas irregularidades nas mesmas anunciou a convocatoria dun congreso extraordinario para o 10 de xaneiro de 1946 na zona da II Agrupación na provincia de Ourense. No congreso analizaríase o rumbo político que debería seguir a Federación e a mellora das eivas anunciadas. Antes, solicitou unha entrevista cos tres responsábeis da xefatura da III Agrupación e con todos os xefes e subxefes das guerrillas organizadas. Despois de realizar varias reunións cos dirixentes e non chegar a un acordo unitario, semella que ficaron convocados para novos encontros aínda que non sabemos realmente da súa realización. Finalmente, ante as tirapuxas mantidas entre 'Marrofer' e 'O Gafas' produciuse a escisión entre os socialistas e comunistas da Federación. Agora, na provincia de Lugo operarían dous grupos diferentes na III Agrupación o minoritario da Federación mandado polo socialista Manual Castro Tellado de Pol e o maioritario de influencia comunista con 'Marrofer' á fronte. Igualmente, a mediados de decembro, os comunistas da Coruña e Lugo constituíron tres grupos volantes A, B, e C para fustrigar as forzas do réxime e realizar todo tipo de sabotaxes. A finais de 1946 un total de 22 guerrilleiros deciden marchar a Francia desde O Vicedo no pesqueiro 'Santa Teresa' Co traslado de 'Marrofer' á Coruña en xaneiro de 1946 e a gran caída do Partido Comunista de Lugo no mes de febreiro, que supuxo a desarticulación da organización en case toda a provincia e a perda da maioría dos comités locais e comarcais, apenas ficaron a salvo as unidades guerrilleiras debido ao seu illamento nos montes. Malia as consecuencias que tivo a onda represiva para o movemento guerrilleiro, os compoñentes da guerrilla viveirense lograron contactar coa nova dirección coruñesa dirixida por Gayoso e Seoane e continuarían co plan comezado meses antes en toda Galiza, consistente en atentar contra significados falanxistas. Deste modo axustizaron en Viveiro e Celeiro a Manuel Trobo e José Muñiz, destacados represores en Asturias. Finalmente, cansos de tanto loitar durante dez longos anos coa perda de moitos compañeiros como Benedicto Fuentes, morto nun enfrontamento en Palas de Rei, e ante o desengano producido pola non intervención dos aliados despois da vitoria da II Guerra Mundial contra o fascismo, os viveirenses decidiron fuxir xunto cun grupo de guerrilleiros de Pontedeume e Ferrol a bordo do pesqueiro Santa Teresa. Arribarán a Hendaia o 19 de decembro de 1946 cun total de 22 persoas. Na Mariña ficaría, por distintas circunstancias, un pequeno fato de guerrilleiros que decidiron continuar a loita, encadrándose outra volta na III e IV Agrupacións, pero iso xa é outra historia.


Summary: A Cova Eirós, en Triacastela, é a única de Galicia na que se atoparon, ao tempo, restos de homo sapiens e neandertal. Está ameazada pola ampliación da canteira de Cementos Cosmos, autorizada en 2008. A Asociación Cultural do Iribio remitiu nas últimas semanas senllos escritos ás consellarías de Economía e Cultura, para que paralicen a actividade mineira e declaren a cova Ben de Interese Cultural.

Un dos maiores xacementos arqueolóxicos de Galicia, a Cova Eirós, situada no concello de Triacastela, corre o risco de desaparecer de continuar a actividade mineira que se rexistra no seu entorno. A cova está situada preto dos límites do Lugar de Interese Comunitario Ancares-Courel e a pesar da especial protección legal dende o ano 1978 se rexistra nas súas proximidades unha actividade mineira incesante a ceo aberto para a extracción de calcaria. Ao igual que sucede con outras moitas explotacións mineiras galegas, esta mina permaneceu aberta durante moitos anos sen unha lexislación legal específica que regulase a súa explotación. No caso das Cova de Eirós a situación dilatouse ata o ano 2005 cando os propietarios, Cementos Cosmos, solicitaron unha reclasificación de recursos para poder estender a súa explotación. Segundo se recolle no escrito que a Asociación de Veciños Monte Caldeirón presentou o 19 de outubro de 2005 na Consellaría de Innovación e Industria, esta pretendida reclasificación, solicitada ao amparo da lexislación mineira pola empresa, permitiría pasar da chamada sección A á sección C, o que implica unha concesión para traballar sobre 12 cuadrículas mineiras. Cando os veciños souberon das intencións da empresa, produciuse unha forte contestación social que atrasou a autorización ata 2008. Esta mina permaneceu aberta durante moitos anos sen unha lexislación legal específica. En 2005 Cementos Cosmos solicitou unha reclasificación de recursos para poder estender a súa explotación, concedida en 2008 Ao conseguir este permiso da administración autonómica, habilitáronse unha serie de dereitos que lexitiman expropiacións de fincas e vivendas de moitas familias, segundo explicou a Praza o presidente da Asociación Socio-Cultura do Iribio, Marcos Celeiro. Tamén se pon en perigo o xacemento das Covas de Eirós. Neste caso a situación é sumamente grave porque segundo manifestou Celeiro "xa acabaron con algunha cova e de continuar a expansión as outras van polo mesmo camiño". A Cova Eirós é unha gruta natural na aba norte do monte Penedo, na serra do Iribio, situada entre a localidades de Cancelo e Vilavella. A caverna é o resultado de fenómenos cársticos sobre rocha calcaria; trátase dun xacemento arqueolóxico no que se acharon materiais líticos pertencentes ao Paleolítico Medio e Superior, xunto con restos de fauna e flora da época. Na década dos noventa atopáronse nas escavacións restos de máis de corenta osos cavernarios e doutros mamíferos, como cervos e cabalos. En posteriores exploracións descubríronse restos de industria lítica do Paleolítico Superior e unha sondaxe nun nivel inferior revelou que podían atoparse materiais máis antigos do Paleolítico Medio. O presidente da Asociación Cultural do Iribio, Marcos Celeiro, sostén que "se trata dos restos prehistóricos máis importantes do país, xa que hai unha continuidade dende o Mesolítico ao Paleolítico" Declaración BIC Ante a situación que se está a dar na Cova de Eirós, a Asociación Cultural do Iribio presentou un escrito na Consellaría de Economía e Industria con data do 22 de febreiro de 2012 para que a administración "proceda inmediatamente coa paralización da actividade mineira no Concello de Triacastela". Un dia antes, o 21 de febreiro, a mesma asociación solicitara da Consellaría de Cultura, Educación e Ordenación Universitaria a incoación do correspondente expediente de declaración da Cova de Eirós e o seu entorno como Ben de Interese Cultural e a súa inclusión no Catálogo do Patrimonio Cultural de Galicia. A veciñanza agrupada na Asociación Cultural de O Iribio asegura que van chegar ata o final para conseguir a protección demandada. Non entenden como a venda duns montes en man común propiciada por un alcalde durante a Transición levou a todo isto e esperan conseguir a implicación do tecido social e cultural do país.


Summary: A petroleira mexicana informou na súa conta de Twitter dunha explosión en que "hai lesionados". No chío anterior presumía dos seus "estándares de seguridade" e de que "logramos reducir os índices de accidentalidade nos últimos anos"

A peor explosión en Cidade de México rexistrada nos últimos 30 anos produciuse esta sexta feira de madrugada na sede de Pemex. Por volta de 25 traballador@s mort@s e máis dun cento ferid@s foi a consecuencia dun sinistro que a empresa anunciou na súa conta oficial da rede social Twitter: "como medida de prevención estamos desaloxando a torre Pemex por un problema no suministro de enerxía eléctrica".Un chío que publicado xusto despois doutro en que a paraestatal presumía dos seus "estándares de seguridade" e de ter "reducido os índices de sinistralidade". Minutos despois, e cando as principais cadeas de radio e televisión suspenderan xa as emisións programadas para informar en directo da explosión, Pemex recoñeceu, tamén polo Twitter, que "O que aconteceu foi unha explosión no edificio B2 do centro administrativo. Hai lesionados". Segundo informa a imprensa mexicana, é o accidente laboral máis grave desde 1984, cando faleceron máis de 500 persoas e por volta dun milleiro quedaran feridas noutra explosión en que Pemex andaba tamén polo medio, pois rexistrárase nunhas instalacións de gas que a petroleira partillaba con empresas privadas. A petroleira mexicana foi presentada por Feijóo durante a campaña electoral como salvación para o naval galego, dicindo que construiría na Galiza parte da súa frota, extremo desmentido nunha entrevista polo conselleiro da multinacional Flavio Ruiz: "o anuncio dos flotantes caeu en tempos electorais na Galiza, e entón a Xunta o usou politicamente para impulsar o Partido Popular, mais pola nosa parte non hai ningún compromiso".


Summary: Máis da metade dos fogares galegos pagan a luz en exceso. O desleixo das compañías e dos organismos encargados de velar polos dereitos das consumidoras tamén afecta as beneficiarias do bono social eléctrico.

"O mercado eléctrico é un sen sentido", asegura Andrés Breixo, experto en tarificación eléctrica dedicado durante moitos anos á formación e ao asesoramento de usuarias, profesionais e Administracións públicas. Como especialista denuncia os grandes "intereses económicos" das compañías, que lastran o proveito das usuarias e limitan o seu acceso a unha información rigorosa que podería redundar nun aforro medio de até 60% anual no caso de moitos fogares da Galiza. "O interese por facer negocio das empresas eléctricas fai que todo o sistema dirixa as consumidoras cara ao mercado libre", asegura. Abriuse hai unha década sen ningunha publicidade e xa agora acapara 60% dos fogares galegos con dereito a elixir mercado e tarifa. Andrés Breixo denuncia unha opacidade xeral e interesada do mercado regulado, "que sempre vai ser máis barato que o mercado libre", recalca, "por moita oferta que nos fagan as comercializadoras, desesperadas por atraer clientes". E explica por que. No mercado libre han de pagar equipos de venda, comerciais, marketing e publicidade, ademais do traballo propio de facturación e atención ao cliente. "As marxes multiplícanse e por iso, non hai ningún informe da Comisión Nacional dos Mercados e da Competencia (CNMC) que valide que as ofertas do mercado libre melloren as condicións do regulado", sinala. A información íntegra pode consultala na edición en papel de Nós Diario ou na súa lectura na nube.


Summary: Os sindicatos proporán nas asembleas finalizar o paro logo dos compromisos adquiridos polas empresas e a Xunta e que se farían efectivos nos vindeiros días. O acordo aínda non é firme, pero a industria asume a súa culpabilidade no baixo prezo do leite e di que corrixirá a situación.

Logo de dous días de folga, os sindicatos agrarios e as industrias lácteas chegaron na noite deste mércores a un principio de acordo, polo que SLG, XXAA e UUAA aconsellarán aos gandeiros que suspensan o paro de entregas de leite e que provocou xa perdas de 4 millóns de euros nas explotacións e a perde dunhas 12.000 toneladas de produto en toda Galicia. Despois de case tres horas de reunión na Consellería de Medio Rural, á que asisitiu a súa titular Rosa Quintana, os voceiros das tres principais organizacións agrarias trasladarán aos seus afiliados os resultados da xuntanza nas asembleas, que se celebrarán esta noite de mércores e durante a mañá do xoves, polo que esperan que os propios produtores suspendan a folga, aínda que non se descarta que se poida retomar ou optar por outras mobilizacións. Os sindicatos proporán finalizar a folga, pero non se descarta retomala ou optar por outras mobilizacións Segundo Xabier Gómez Santiso, coordinador dos sectores gandeiros do Sindicato Labrego Galego, aínda "non hai acordo ningún", pero si "determinados compromisos" que agora a Xunta, como mediadora, tratará de confirmar e ratificar nos vindeiros días coas empresas. Segundo os sindicatos, a industria acabou recoñecendo que o sector está vendendo por debaixo de custos, así como a súa responsabilidade, e acordou "corrixir esta situación a partir do mes de xaneiro", polo que os produtores non volverían cobrar o leite por debaixo dos custos de produción. O acordo non é firme, pero si os compromisos de aumentar o prezo que se lle paga polo leite aos produtores nos vindeiros meses Máis adiante, e segundo as centrais, acordaríase unha folla de ruta co obxectivo de que se aplique en Galicia a lexislación vixente no sector para poñela xa en práctica a partir da campaña de abril e corrixir así a discriminación que sofren as explotacións galegas, que cobran os prezos máis baixos por litro de leite de todo o Estado e Europa. Os sindicatos explicarán a situación nas asembleas, que decidirán ou non deter a folga e se conceden uns dez días de prazo aos diferentes axentes do sector para chegar aos acordos pactados.


Summary: As primeiras valoracións dos presos e presas independentistas sobre a resolución do alto tribunal que lles impón importantes condenas de prisión plásmanse nas redes sociais.

"Se xulgasen os feitos, absolveríannos. Como xulgaron as ideas, condenáronnos". Así se expresou Josep Rull, ex membro do Govern e preso independentista, na súa conta de twitter pouco despois de se coñecer a sentenza que condenaba as persoas xulgadas no Supremo polo 'procès'. A el o alto tribunal condénao a 10 anos e medio de cárcere. La injustícia s'ha consumat. El lliure debat parlamentari no és delicte, és un dret exercir-lo i un deure defensar-lo. No ens cansarem de dir-ho allà on faci falta. Avui la democràcia viu un dia fosc, però ni en moments així el derrotisme ens ha de vèncer. Ens en sortirem!— Carme Forcadell (@ForcadellCarme) October 14, 2019 Un medio, as redes sociais, ás que recorreron outras condenadas, como Carme Forcarell (11 anos e medio de prisión), que considera que "hoxe a democracia vive un día escuro", engadindo que "o derrotismo non nos vencerá". "Ningunha sentenza mudará as aspiracións políticas de millóns de cidadáns", escrebe pola súa banda o ex conseller Raül Romeva. Missatge del Raül: pic.twitter.com/BxrA55Ifj6— Raül Romeva i Rueda (@raulromeva) October 14, 2019


Summary: O Observatorio da Mariña pola Igualdade organiza para esta terza feira 5 de febreiro unha charla coas activistas feministas TowandaRebels sobre a mercantilización dos corpos das mulleres. Será as 20:00 horas na Sala Multiusos do Concello de Viveiro.

Teresa Lozano e Zúa Méndez veñen de presentar o libro #HolaGuerrera, sobre a necesidade dunha revolución feminista, após obter viralidade coa súa canle de Youtube. A súa presenza na Galiza débese á súa participación nun seminario de formación do profesorado en materia de igualdade en Lugo e nun programa de educación en igualdade no IES Politécnico de Vigo. Visitarán tamén o CIFP Porta da Auga e o IES Dionisio Gamallo, en Ribadeo. O colectivo feminista prepara así o camiño de cara ás mobilizacións do 8 de marzo, Día Internacional das Mulleres, no país e comarca. Baixo a marca Galegas8M, decenas de asociacións está a "tecer rede" a fin de "repensar o 8 de marzo en clave galega, diversa, inclusiva e horizontal".


Summary: Irma Macías, Xabier Díaz e Sés, Esencia do Festiletras.

As Letras Galegas no Couto non teñen data. Así o comprobamos co potente programa anunciado para esta primeira de setembro arredor do chamado Esencia do Festiletras, que mantén a aldea pontecesá como referente en cultura, arte e tradición. Un programa con moita música, pero tamén con arte. Sempre cumprindo as estritas medidas hixiénico-sanitarias, os visitantes a aldea do Couto van poder desfrutar de varias representacións artísticas ao aire libre. Por un lado, colocaranse placas de barro de Buño, elaboradas pola mestra oleira Carmen Isabel Labrador, nos rueiros da Aldea do Couto. Deste xeito, todos os recunchos desta pequena aldea quedarán sinaladas co mellor da nosa artesanía. Ademais, para seguir enchendo de maxia a zona instalarase unha lona cunha fotografía do cormelán Damián Varela. É unha imaxe do Monte Branco con un texto de Eduardo Pondal e quedará instalada na fachada da "Casa do Rosquilleiro". Por último, un ano máis volve a pintura mural ao Couto. Este ano será Luís Davila o que os días 2,3 e 4 de setembro deixe a súa pegada artística no inicio dos pasacabanotes.


Summary: Conversamos con Rubén Arroxo sobre a iniciativa aprobada no pleno para que o concello contrate servizos eléctricos através de sistemas cooperativos.

A partir dunha iniciativa impulsada polo grupo municipal do BNG de Lugo, o pleno do concello estudará a posibilidade de contratar os servizos eléctricos a sistemas cooperativos como Nosa Enerxía. Unha proposta, di o voceiro nacionalista, Rubén Arroxo, que fai parte dun "proxecto de cidade" que visa traer Lugo ao "século XXI" cun modelo "máis sustentábel" e "menos dependente de enerxías fóseis" e "importadas". A iniciativa está a colleitar "moi boa acollida" entre a veciñanza e outros grupos locais xa se interesaron por ela. Que é o que está a acontecer en Lugo? En Lugo dase unha situación complicada co pagamento das facturas por mor dun desmantelamento dos servizos electromecánicos do Concello que xa comezou no anterior mandato. "Endesa e Fenosa fixeron cortes en determinadas infraestruturas porque non se lles pagaron as facturas" Servizos electromecánicos?Si, abranguen todo o que ten a ver coa electricidade. Persoal funcionario que revisa as facturas, electricistas... Actualmente falta persoal. Hai cortes de luz?Endesa e Fenosa fixeron cortes en determinadas infraestruturas porque non se lles pagaron as facturas en tempo e forma. Nós non xustificamos ese desmantelamento dos servizos mais entendemos que estas grandes empresas non poden usar a veciñanza como escudos humanos para defender os seus intereses. Diante disto e do debate que se abriu cremos conveniente dar a coñecer que existen alternativas como os sistemas cooperativos de enerxía. E entre eles, Nosa Enerxía. En que consiste a proposición que foi aprobada polo pleno?Propón que o goberno estude a posibilidade de contratar estes sistemas para a contratación dos servizos eléctricos. De maneira parella desenvolvimos unha campaña social para informarmos a veciñanza. "As grandes eléctricas non poden usar a veciñanza como escudos humanos" Como está a ser a acollida?Moi boa. A xente non é coñecedora deste tipo de opcións. Hai un desencanto global coas eléctricas e vese esta posibilidade como unha opción de futuro, cando menos mentres a electricidade sexa privada. Aliás, Nosa Enerxía está a medrar aos poucos e xa desenvolve proxectos para a comercialización de bicicletas e vehículos eléctricos a prol dunha sociedade máis sustentábel. Como se desengancha unha persoa das eléctricas para coller a enerxía através destes outros sistemas?Para un particular é sinxelo. Só tes que te facer socio e despois xa podes contrtar. Outra posibilidade é que te avale unha persoa que xa sexa socia. Porén, na Galiza a lexislación non permite que as administracións poidan facerse socias. Neste senso, polo que nos explicaron desde Rianxo [até o momento este é o único concello galego que contratos estes servizos através dunha cooperativa] foi o alcalde [Adolfo Muíños, BNG] o que se fixo socio e avalou o concello para que puidese contratar. En Catalunya é todo máis doado porque a lexislación permite que as institucións poidan facerse socias e, ademais, as cooperativas teñen un formato especial para institucións. "Na Galiza a lexislación non permite que as administracións poidan facerse socias destas cooperativas, en Catalunya si" De onde sae esa enerxía?Trátase dunha comercializadora que merca ás produtoras mais cuxa enerxía conta cun selo verde que garante o carácter renovábel da enerxía. É curioso un dado que nos daban desde Nosa Enerxía no encontro que mantivemos coa veciñanza e é que só con placas solares postas nas cubertas das naves industriais que hai na Galiza poderiamos producir enerxía para todo o país. Isto evidencia a nosa potencialidade en materia enerxética. O Parlamento vén de admitir a trámite a ILP impulsada pola CIG na que, entre outras cuestións, reclaman unha tarifa eléctrica para Galiza.Esta campaña que estamos a desenvolver en Lugo a nivel municipal ligámola en todo momento á tarifa eléctrica. Galiza é produtora de enerxía e ten que beneficiarse diso. Aliás, hai días que debatemos en Lugo esa ILP a instancias do BNG e foi aprobara. Ora ben, co voto en contra do Partido Popular. Aledámonos que agora decidise apoiala no Parlamento. "Queremos un Lugo do século XXI, máis sustentábel e menos dependente" Na túa intervención no pleno amosaches a fotografía de Aznar... Comecei ensinando a José María Aznar, mais tamén a Felipe Gonzále, Elena Salgado, Miguel Ángel Acebes... todos eles son exemplos de responsábeis políticos que remataron nos consellos de administración ou asesorando grandes empresas eléctricas. Un bon exemplo do que supoñen as portas xiratorias, como tamén estamos a ver no caso de Ence. Eis o negocio real e contra iso queremos loitar. Fai parte esta iniciativa dun proxecto de cidade?Desde o BNG presentámonos ás eleccións cunha idea clara e é que queremos un Lugo do século XXI. Nese senso estamos a presentar esta e outras iniciativas a prol dunha cidade máis sustentábel e menos dependente de enerxías fóseis e importadas, mais tamén cun modelo de mobilidade baseado nas persoas e con outros modelos enerxéticos.


Summary: A ANPA presentará, no seu nome, queixas ante as inspeccións de Educación e Sanidade, pois existe unha preocupación. A docente non volverá a impartir clases até que entregue unha proba PCR con resultado negativo, mais a dirección da escola vincula a participación da traballadora na manifestación do sábado á súa "liberdade de opinión".

Un grupo de pais e nais do colexio La Salle, un centro concertado e relixioso de Compostela, anunciaron hoxe que van presentar unha queixa a respecto dunha docente que traballa na instalación e que viu apoiando as teorías negacionistas da Covid-19. As e os proxenitores queren trasladar aos servizos de inspección educativa a súa preocupación pola influenza que poida ter nas crianzas. O debate xurde a raíz de ter detectado á docente nas imaxes que se distribuíron nos medios da protesta dos antivacinas e negacionistas este sábado na cidade. Á cabeza da marcha -organizada por entidades como Policías pola liberdade- estaba a profesora, que xa fora sancionada con anterioridade por acudir á escola sen máscara saltando así o protocolo contra o virus. A presidenta da ANPA, Montse Trillo, comentou a Europa Press que a asociación recibiu tan só dous días despois do sucedido entre "25 e 30" correos electrónicos de nais "preocupadas por este comportamento" da profesora do La Salle. Polo tanto, vai ser a organización a que remita unha misiva á inspección, quer educativa, quer de sanidade, para explicar o sucedido. Sempre segundo as afirmacións da ANPA a Europa Press, a dirección do colexio xa explicou á docente as queixas que recaen sobre ela. Esta decidiu, supostamente, "que non volvería impartir aulas até que presentara unha PCR con resultado negativo". O centro di estar "atado de pés e mans" e facer "o que legalmente" é posíbel, mais non ten previsto solicitar o cesamento. O director da infraestrutura académica, Jesús Martín, deixou a postura da afectada no ámbito da súa "liberdade de opinión", pero puxo como condición que manteña as ideas fóra do espazo educativo. Porén, confesa comprender "o nerviosismo" e a "preocupación" das nais e pais.


Summary: Será esta segunda feira, 3 de abril, convocada pola Mesa pola Normalización Lingüística. Unha veciña solicitou galeguizar o seu segundo apelido, negándose a iso o Rexistro Civil.

Unha estudante solicitou o 23 de agosto de 2016 no Rexistro Civil de Corcubión a galeguización do seu segundo apelido "Rey" co fin de que constase coa forma "Rei". Segundo informa A Mesa, esta rapaza achegou ademais un informe onomástico da Real Academia Galega no que se afirma que "a única forma adecuada á gramática e fonética do galego para este apelido é Rei". Porén, a resposta do Rexistro Civil foi negativa, argumentando que "non é unha adecuación ortográfica para adecualo á gramática da lingua galega senón un cambio de apelido pois considera que Rey pertence "ao acervo nacional". Para A Mesa, estamos perante un "caso grave" de incumprimento da Lei 40/1999 sobre nome e apelidos e orde destes. "É inadmisíbel que se poñan atrancos á galeguización do nome e dos apelidos". O presidente da Mesa pola Normalización Lingüística, Marcos Maceira, declarou que "o dereito a chamarte polo nome na túa lingua propia está recoñecido tamén a nivel internacional. Segundo recolle o Convenio-marco para a protección das Minorías Nacionais no seu artigo 11.1: "As Partes comprométense a recoñecer a toda persoa que pertenza a unha minoría o dereito a empregar o seu apelido e os seus nomes na lingua minorizada, así como o dereito ao recoñecemento oficial de aqueles, segundo as modalidades previstas no seu ordenamento xurídico". Para denunciar este caso e defender o dereito a galeguizar nomes e apelidos, A Mesa convoca para esta segunda feira, día 3 de abril, ás 12 horas unha mobilización diante dos Xulgados de Corcubión.


Summary: O grupo italiano de ska Banda Bassotti é a confirmación máis relevante desta nova edición do Festigal, un evento cuxa rama musical estará marcada por unha concluencia dos ritmos tradicionais galegos con outros sons foráneos.

Desde o ano 2002, ao abeiro das celebracións do Día da Patria Galega, o campus sur de Compostela alberga as diversas actividades musicais e culturais do Festigal, un evento que este ano cumpre a maioría de idade e cuxo cartaz se deu a coñecer esta quinta feira. A temática deste ano é a internacionalidade. Así pois, os grupos musicais encargados de amenizar a festa durante a noite do 24 e a tarde do 25 están caracterizados por conxugar os sons tradicionais galegos con melodías doutros estilos foráneos. O festival comezará as 22 horas coa actuación da banda "De ninghures", gañadora do concurso Novos Valores do Festigal, cuxa música supón unha transformación de ritmos maneos, iotas e muiñeiras. Tras eles será a quenda de "Brassica Rapa" e a súa reinterpretación do concepto de charanga. O recoñecido grupo italiano Banda Bassotti, cabeza de cartel, tomará o relevo e animará a festa cos seus ritmos punks e próximos ao ska e coas súas letras contestatarias e antifascistas. Pola súa parte, o trío lugués "Arryhtmia", que repite no festival, será o encargado de poñer fin á xornada. Na tarde do Día da Patria, as celebracións musicais comezarán as 17 horas co tradicional café concerto. Esta segunda xeira estará amenizada pola mestura de folk rock e blues das "Pandereteiras de verducido", o funk galego de "DudeCan" e as melodías de inspiración italiana, irlandesa e balcánicas de "Güintervan". A maiores desta oferta musical tamén haberá tempo para a reivindicación cultural. As casetas instauradas no campus acollerán a presentación de novidades literarias e de asociacións, así como diversas tendas de artesanía e comida e un espazo infantil para as cativas e os cativos. Tal como explica Lucía Veciño, integrante da Fundación Galiza Sempre, este evento pretende ser "un escaparate para a cultura do país mediante a conxugación de musica, ideas, letras e o debate".


Summary: O presidente do Goberno de España asegura que promoverá no outono unha lei para que a consecución da maioría simple abonde para gobernar un concello. Feijóo secunda a proposta dende a FAES e suxire a posibilidade de ir máis alá para que as modificacións afecten tamén aos comicios autonómicos e xerais.

Santiago, 10 de maio de 2011. O PP celebra unha cea-mitin no vestíbulo do pavillón Fontes do Sar. O seu gabinete coloca nos primeiros lugares os medios de comunicación estatais e ubica nos últimos os galegos mentres, entre as arredor de 300 persoas presentes, avanzan Gerardo Conde Roa e Mariano Rajoy. Na súa quenda de palabra quen daquela era líder da oposición no Congreso dos Deputados explicou que acudira á capital galega porque "quero o mellor para Santiago". "Como quero o mellor e creo que o mellor é Gerardo, veño para pedir o voto para Conde Roa", explicou. Ademais, e saíndose dos grandes argumentos de campaña, prometeu unha reforma electoral para impedir os gobernos de coalición nos concellos, a mesma que vén de recuperar a dez meses das vindeiras municipais co entusiasmo de, entre outros, o presidente da Xunta. Tras o pau sufrido nas eleccións europeas o pasado luns Rajoy explicou ante a cúpula do PP que chegar ao momento de desenvolver o punto do seu programa electoral no que os conservadores prometeran "promover a reforma do sistema electoral municipal para respectar a vontade maioritaria dos veciños garantindo, ao mesmo tempo, a estabilidade dos concellos". Este vago principio desenvolveuno un chisco máis este martes en Panamá: "Penso que o alcalde debería ser a persoa á que vota o pobo; non pode haber unha coalición de cinco partidos, que perden as eleccións os cinco, para poñérense de acordo para botar a aquel que ten máis apoio da xente". Ao seu xuízo o único que "habería que ver" é "se ese alcalde, ao chegar a determinada porcentaxe, ten xa unha maioría ou se, pola contra, hai que facer unha segunda volta". Todo isto, di, plasmarase nunha reforma que enviará ás Cortes no outono. Rajoy xa lanzara a proposta en 2011, nun mitin de apoio a Conde Roa Esta aposta por desbotar o xogo das maiorías para o ámbito municipal non é moi diferente da formulada naquel mitin de Compostela, na que presentou o seu plan como un antídoto contra o que acontecía "aquí e noutras cidades de Galicia". "Podes encabezar unha lista dun concelleiro, sair só e ser o alcalde", caricaturizou. "Isto non pasa no resto dos países de Europa e isto hai que cambialo e eu vou promover ese cambio" que, para o líder da dereita, significa que "o que gana, goberna". En todo caso, naquela ocasión non "importaba moito" porque Conde Roa ía "ter a maioría absoluta" e íalles impedir a PSdeG e BNG "volver facer" o de eleccións anteriores, isto é, conformar unha maioría de goberno. Feijóo secúndao dende a FAES e pide ir máis alá A iniciativa de Rajoy, que busca ao PSOE para desenvolvela, foi celebrada este mércores por Feijóo, un dos principais valedores da idea. O presidente da Xunta, que acudiu ao campus de verán da Fundación FAES para participar no foro La Constitución territorial y el desafío secesionista, concibiu a reforma formulada polo seu xefe de filas como un inicio, máis que como un obxectivo en si mesmo. "Por algo hai que empezar", sinalou ao ser preguntado ao respecto da posibilidade de que nunhas autonómicas ou nunhas xerais abonde coa maioría simple para ter garantido o goberno deixando de lado, polo tanto, o xogo de maiorías parlamentarias. Feijóo abre a porta a que a maioría simple abonde para gobernar tanto no ámbito autonómico como no estatal Para Feijóo impedir a conformación de coalicións non é máis que aplicar o principio de que "a democracia consiste en que gobernen os que gañan as eleccións, en que a maioría poida gobernar". "É un contrasentido -abondou- que un ancalde a falta dun concelleiro se convirta en líder da oposición e un candidato que perdeu claramente as eleccións sen convirta en alcalde". "Iso afástanos da democracia, do valor das urnas", afirma, antes de definir os acordos postelectorais para conformar maiorías como "pactos nos despachos en contra do resultado das urnas". Estas declaracións chegan xusto despois de que en Galicia as eleccións europeas debuxasen un panorama marcado non só polo peor resultado do PP en vinte e cinco anos, senón tamén por un marcado xiro á esquerda das sete grandes cidades. Na Coruña, Pontevedra, Santiago, Vigo e Ferrol as forzas consideradas de esquerda rupturista superaron en votos tanto ao PP como ao PSdeG. Se a lectura se realiza nun eixo esquerda-dereita o apoio ao PP nas sete urbes foi notablemente inferior ao recibido por PSdeG, AGE, Podemos e BNG.


Summary: A Alianza Rural Galega mostra a súa preocupación pola proposición de lei de fomento da implantación de iniciativas empresariais en Galiza que impulsa do PP.

A proposición de lei de fomento da implantación de iniciativas empresariais de Galiza que o PP vén de presentar pola vía de urxencia xera preocupación a medida que se vai coñecendo o seu contido. A Alianza Rural Galega (Adega, CIG, Fruga e Organización de montes veciñais en man común) vén de alertar dos perigos que se agochan tras esta iniciativa do Partido Popular. "A norma é un auténtico caixón "desastre" que modifica pola porta de atrás outras disposicións (como as famosas "leis de acompañamento" dos orzamentos), coa intención de remover atrancos de todo tipo, a costa das garantías ambientais, do interese xeral e da participación pública". "Esta proposición de lei supón unha desregulamentación de facto, que elimina cautelas ambientais e dereitos dos administrados para outorgarlle patente de corso a empresas mineiras e pasteiro-enerxéticas" Isto é, explica ARG, que o PP pretende que ningunha disposición ou control ou garantía administrativa supoña un obstáculo para "o medre de Galiza", teña este crecemento o ciusto (social, ambiental, económico...) que teña. "A profunda modificación que sofren normas como a lei da minaría a lei eólica, ou a lei de montes, sempre no senso de reducir a participación pública e mesmo o papel doutras administracións da tramitación de proxectos de fondo impacto sobre o territorio, non xustifican esta tramitación express", afirma a Alianza, desde onde formulan unha pregunta: "Dende cando o dereito á participación cidadá o bo goberno e a transparencia nos procedementos administrativos son considerados polo PP como "trabas"?" Coa aprobación desta lei, a Consellaría de Industria mete baza alén de na lexislación propia, no medio ambiente, nos montes, no patrimonio, no tratamento dos residuos, ou na xestión hidráulica, "ficando como máximo órgano substantivo e arrogándose a potestade de decidir sobre aspectos chave doutras planificacións sectoriais".


Summary: Cada ano, o Salón do Libro Infantil e Xuvenil de Pontevedra homenaxea a un autor ou autora da escrita para públicos novos. A próxima será a 15 edición e, con este motivo, queren celebrar a tod@s que foron homenaxead@s en anteriores edicións.

María Vitoria Moreno, Neira Vilas e Anisia Miranda, Bernardino Graña, Xabier P. Docampo, Agustín Fernández Paz, Fina Casalderrey, Paco Martín, Gloria Sánchez e Marilar Aleixandre son os autores e autoras que recibiron a homenaxe anual do Salón do Libro Infantil e Xuvenil que para a próxima edición, cando se cumpren 15 desde o seu nacemento, prepara un recoñecemento colectivo a quen se lle adicou até o momento a celebración anual. "Cociñando Contos" será o tema escollido para a próxima edición, vencellado ao proxecto europeo "Europa a la carta" no que participa en parcería coa editorial Oqo. A ilustradora da AGPI que se encargará de deseñar o o cartel será Natalia Rey González, Pirusca que traballa na imaxe do encontro que terá lugar do 14 de marzo ao 5 de abril.


Summary: Após a publicación da coñecida como 'listaxe Lagarde' polo xornalista grego Kostas Vaxevanis, a evasión fiscal volve estar no punto de mira, porén, tamén así a inacción dos gobernos contra o impagamento tributario das persoas máis ricas. Segundo un estudo publicado polo contábel e economista Richard Murphy, son as grandes transnacionais as que máis se benefician das 'vantaxes fiscais' da economía globalizada.

Do conxunto de nomes que compoñen a 'listaxe Lagarde' --publicada pola revista Hot Doc-- salientan importantes persoeir@s greg@s; polític@s, artistas, armadores... que posúen contas na entidade financeira suíza HSBC. No entanto, tamén aparecen recollidas 250 empresas gregas que operan offshore, ou o que é o mesmo, en paraísos fiscais; espazos territorialmente definidos para evadiren impostos. A 'listaxe Lagarde' recolle 2.059 persoas gregas que operan en paraísos fiscais Ao xornalista Kostas Vaxevanis custoulle unhas horas no calabozo facer públicos os nomes daquelas persoas --físicas ou xurídicas-- que non tributan no país heleno, porén, tamén llo custou afirmar e probar que as sucesivas administracións gregas non fixesen nada contra esta actividade delitiva, malia aseguraren por activa e por pasiva que está entre as súas prioridades políticas a loita contra a evasión de impostos. Neste sentido, Vaxevanis non dubida en afirmar perante a prensa internacional que a inacción gobernamental se debe a que "estamos gobernados por unha manchea de corrutos e tanto Papakonstantinu como Venizelos [ministros de finanzas gregos] teñen amigos que figuran na listaxe". Vaxevanis: "Aí si poderían recadar moito diñeiro e non recortando pensións e salarios" O G10 da evasión fiscalO acontecido en Grecia sucede de igual maneira na práctica totalidade das economías capitalistas insdustrializadas e das denominadas 'economías emerxentes', sendo os EUA o país que máis defrauda. Brasil, Italia, Rusia, Alemania, Francia, Xapón, China, Reino Unido e finalmente o Estado español, compoñen as 10 economías en que se desenvolve unha maior fraude fiscal, segundo o informe publicado a comezos deste ano polo consultor e economista Richard Murphy. Segundo o seu estudo a economía somerxida representa un 18% do PIB mundial constituíndo, "un claro crime contra a poboación do planeta e as distintas sociedades civís de cada país", afirma Murphy. Neste sentido, o Tesouro americano deixa de ingresar 3,3 billóns de dólares ao ano por mor das actividades offshore desenvolvidas polas grandes corporacións transnacionais, que elixen onde tributar de acordo coas condicións que lles sexan máis vantaxosas. Google, Amazon, FedEx ou a entidade financeira Citygroup, son algúns exemplos. O Estado español recadaría 126.000 millóns de euros A evasión fiscal no Estado español supón, segundo o informe elaborado por TaxJustice Network, o triple do recorte orzamentario aprobado para o exercicio de 2012, aproximadamente 81.000 millóns de euros. A recadación dos impostos que as grandes fortunas evaden a través dos paraísos fiscais ascendería aos 126.000 millóns de euros anuais permitindo ao executivo sufragar moitas das débedas que na actualidade se cobren a través dos recortes en servizos e políticas sociais. Entre @s defraudador@s non se atopan só contas bancarias en bancos suízos. As grandes fortunas empregan elementos financeiros como as denominadas SICAV para tributaren polas súas empreasas só un 1% fronte ao 30% do Imposto de Sociedades. Amancio Ortega, fundador do imperio téxtil, Inditex, é un dos grandes beneficiarios desta fórmula fiscal.


Summary: A aprobación no Consello de Ministras da semana pasada dun decreto para poñer orde na fixación dos prezos na cadea alimentaria fixo que boa parte das produtoras de leite da Galiza deixaran de lado a renovación dos seus contratos coas industrias. Agora agardan a que se clarifique o xeito no que se van recoller as medidas contempladas no decreto de Agricultura para poder fechar as negociacións co sector transformador

Onovo decreto lei aprobado polo Consello de Ministras o pasado 25 de febreiro de medidas urxentes na cadea alimentaria está chamado a cambiar as regras de xogo no sector lácteo. O texto legal, que inclúe medidas urxentes como a obrigatoriedade de ter en conta os custos de produción nos contratos, a prohibición de estabelecer prezos por baixo do custe de produción, a prohibición da venda a perdas ou a regulación das promocións comerciais para evitar la banalización dos produtos agrarios, xa empeza a ter os seus efectos na Galiza. Ulega, a organización de produtoras vencellada a Unións Agrarias e que xestiona a cuarta parte do leite que vai parar ás industrias, decidiu parar a sinatura dos contratos cos grandes grupos leiteiros até que non se aclare o xeito no que estes van recoller os novos requirimentos impostos polo Ministerio de Agricultura que dirixe Luis Planas, e chama ao resto de produtoras a facer o mesmo. En declaracións a Nós Diario, Óscar Pose, de Ulega, recoñece que as negociacións coas principais industrias lácteas (Corporación Alimentaria Peñasanta, Lactalis e Lactogal) "seguen abertas", se ben as reunións que tiñan previstas desde a aprobación do decreto quedaron adiadas para "despois desta semana". Con todo, indica que as industrias seguen "enrocadas" na súa idea de "manter unha posición unilateral" nas negociacións á hora de fixar os prezos. "O lóxico sería non pelexar produtores con industria, que se desen conta de que temos dereito a vivir dignamente", apunta Pose. "(A industria) ten por primeira vez a posibilidade de pelexar coa distribución polas súas marxes" e as produtoras "ao que temos medo é a actitude dalgunha industria, que segue a apremar cos prezos". Con todo, recoñece certo cambio de actitude nos últimos tempos, por exemplo coa modificación de "aspectos abusivos nos contratos", como as cláusulas que estabelecían que en caso de conflito tiñan que acudir á Corte Española de Arbitraxe ou a tribunais de fóra da Galiza, o que facía que "o proceso saíse máis caro que a cantidade que a produtora quería reclamar", facendo que en 99% dos casos dita reclamación non prosperase. Cifras de xaneiro O Ministerio de Agricultura publicou recentemente as declaracións obrigatorias do sector vacún de leite correspondentes a xaneiro, mes no que as entregas aumentaron 3,7%, até as 624.917 toneladas no conxunto do Estado español, das que 38% (240.731 toneladas) corresponden a Galiza. De novo, o prezo pagado polo leite galego foi o máis baixo de todos os territorios, cunha media de 0.326 euros por litro. O número de gandeiras con entregas segue a descender mes tras mes. En xaneiro foron 7.092, case medio cento menos que o mes anterior. E é que, como denuncia o representante de Ulega, "na Galiza seguen a fechar 500 explotacións lácteas cada ano". "A única alternativa que teñen as gandeiras é incrementar volume de produción para poder facer fronte aos pagos pendentes. Ao ser unha economía de escala non podemos baixar os custos polo problema da terra", explica Pose, que aspira a obter un prezo "digno" polo seu leite "que cubra os custes, pero tamén o noso traballo para poder vivir". A información íntegra pode ser consultada na edición en papel de Nós Diario, á venda nos quioscos, ou na súa lectura na nube.


En Portugal, a Assembleia da República rexeitou en maio de 2018 unirse ao reducidísimo grupo de países que despenalizaron a eutanasia. En todos eles atopámonos con persoas que, sabedoras de que sofren unha doenza incurábel e para a cal tampouco existen coidados paliativos, deciden que a súa vida xa non ten sentido, aproveitan o tempo que lles queda para arranxar asuntos pendentes e ir despedíndose, poden escoller responsabelmente e en conciencia o momento da súa morte e contar co acompañamento médico que lles asegure unha fin en paz, e xa non senten a angustia de padeceren unha dor insoportábel e incontrolábel, de dependeren por completo dos demais e de que non se lles respecte sempre a súa vontade. En España, pola contra, a probabilidade dunha morte moi dolorosa ascende a case o 50%. A eutanasia é pacificamente asumida, e desde hai moitos anos, por unha clara maioría da cidadanía, incluída a católica. Porén, castígase no Código penal, algo que só parece satisfacer o bloque católico pero nos coloca a todos, como se fósemos persoas incapaces, baixo unha incomprensíbel tutela do Estado, cando o único que pretendemos e morrermos sen sufrimento. Por suposto, unha despenalización da eutanasia non obrigaría ningún católico a infrinxir o postulado da súa igrexa de que o único propietario da vida é o seu deus; só liberaría os demais do sometemento a principios relixiosos e protocolos médicos tan alleos como crueis e aberrantes. Ninguén debe estar obrigado a vivir ou a morrer. Se somos autónomos á hora de escollermos o noso modo de vivir, por que debemos aceptar intromisións e prohibicións cando decidimos a nosa forma de morrer? Semella que por fin o PSOE superou, non só o impacto da intensísima mobilización do bloque católico durante as dúas lexislaturas do presidente Rodríguez Zapatero, senón tamén a súa evidente desconexión verbo do electorado. Agora, por fin, vai intentar despenalizar a eutanasia regulada e controlada. Ten o seu mérito, porque se algo ten demostrado é unha enorme vacilación neste asunto, produto dunha evidente inconsistencia ideolóxica e programática en materia de laicismo. No seu programa para os comicios de 2004 propuxo unha comisión parlamentaria que debatese a eutanasia. Non pasou nada, e a eutanasia desapareceu dos programas electorais de 2008 e 2011 até que, nos de 2015 e 2016, o partido se comprometeu a abordala de novo, sempre que houbese un consenso ao respecto. O 26 de xuño de 2018, o Congreso dos Deputados tomou en consideración (coa oposición do grupo popular) unha proposición de lei orgánica do PSOE para regular a eutanasia. A proposición recoñece o dereito das persoas a solicitar e recibir axuda para morreren cando padezan unha doenza grave e incurábel ou unha discapacidade grave crónica, e modifica o artigo 143.4 do Código penal para declarar non puníbel a conduta do médico que leve a cabo unha eutanasia. A igrexa carece de bases bíblicas claras, rexeita tanto a eutanasia como o encarnizamento terapéutico e acepta o uso de analxésicos aínda que abrevien a vida, pero, se temos en conta como reaccionou nos casos do divorcio, do matrimonio entre persoas do mesmo sexo e do dereito ao aborto, é razoabelmente previsíbel que volverá mobilizarse contra a humanización da morte. Nos próximos tempos coñeceremos en detalle o repertorio argumental do bloque católico: a eutanasia –que forma parte, xunto co aborto, da cultura da morte– é un mal moral e un atentado contra a dignidade da persoa; hai que ter un respecto absoluto pola vida, alén da súa calidade; ninguén ten dereito a dispor arbitrariamente da propia vida; a regulación da eutanasia espalla subliminarmente a idea de que só paga a pena a vida dos mozos e das persoas sas; os nazis legalizaron a eutanasia; os médicos rexeitan a eutanasia porque é contraria ao xuramento hipocrático; a eutanasia significa o abandono terapéutico do doente; existen solucións alternativas, como os coidados paliativos; a eutanasia é unha solución insolidaria e perigosa porque é máis barata que os coidados paliativos; a eutanasia pode acabar sendo unha medida imposta e non voluntaria. Son argumentos certamente merecedores dun debate rigoroso. Pero todos ignoran unha cuestión central que, vista desde fóra do marco mental da fe, resulta obvia: en serio pensamos que poden existir razóns para negarnos o dereito a unha boa morte? Publicidade


Summary: O alcalde de Pontevedra, Miguel Fernández Lores, brindou o premio ONU que vén de recoller en Dubai a unha cidade orgullosa do seu modelo urbanístico nun acto público no Teatro Principal. A festa continúa hoxe en distintas prazas da cidade na que se sentirá a música de grupos de Pontevedra.

O premio ONU-Hábitat que o alcalde de Pontevedra, Miguel Fernández Lores, vén de recoller en Dubái é da cidade enteira e así o fixo saber no acto público que se desenvolveu esta quinta feira no Teatro Principal da cidade. Un Miguel Fernández Lores orgulloso do premio lembrou que é o recoñecemento a un modelo polo que apostou non só o goberno municipal senón a propia cidadanía que celebrará tamén o premio nas prazas e rúas, escenarios privilexiados do cambio de Pontevedra onde a festa continuará esta sexta feira coa actuación de grupos da cidade. "As-salaam-alaikum", saudou en árabe o alcalde Fernández Lores no inicio da súa intervención no acto no que a sociedade pontevedresa conmemorou un galardón que premia un modelo centrado nas persoas que recibe un dos máis relevantes recoñecementos mundiais e do que se mostrou especialmente orgulloso. Contra vento e marea "Fomos capaces contra vento e marea de levar adiante este proxecto colectivo", dixo Lores mentres insistía que o segredo de Pontevedra foi ter situado ás persoas no centro do proxecto urbanístico. Lembrou Lores os primeiros atrancos para a construción "dunha nova cidade alternativa" mais, a esta altura, co aval dos recoñecementos internacionais a súa calidade de vida cómpre, segundo dixo "consolidar esta posición, estendela, facela cada vez máis universal e fomentar axeitadamente os retornos de todo tipo". Cun discurso no que Fernández Lores quixo mirar para o futuro recoñeceu que Pontevedra estaba no punto de mira de moitas cidades que queren seguir un modelo que privilexiou a mobilidade, a accesibilidade e a calidade urbana. "Sería un tremendo erro durmirse nos loureiros e desaproveitar esta oportunidade, esta posición favorable na que logramos, entre todos, situar a Pontevedra", sinalou nun acto que, segundo o xornal Pontevedra Viva se emitiron tamén vídeos nos que se recollían as reunións da delegación que viaxou aos Emiratos Árabes. O concelleiro de Ordenación do Territorio, Cesar Mosquera recoñeceu que a implantación do modelo non sería posíbel sen a participación da cidadanía. Festa en rúas e prazas coa creatividade de Pontevedra No acto fíxose partícipe do galardón a oito colectivos e entidades coas que o concello concorreu ao premio e que avalaron o modelo promovido en Pontevedra que son a ONCE, la Confederación Galega de Persoas con Discapacidade (Cogami), Stop Accidentes, a Fundación Meniños, a Federación de Asociacións de Veciños Castelao, AEMPE, o Centro Comercial Urbano Zona Monumental e a Deputación de Pontevedra. Nas súas intervencións foron debullando as bondades do modelo urbanístico da cidade para a mellora da calidade de vida da veciñanza e, neste sentido, Jeanne Picard, presidenta de Stop Accidentes en Galicia, non dubidou en parabenizar a veciñanza que pode ler todos os días e ver unha boa película nun entorno urbano que, segundo dixo, "protexe a vida da súa xente", polo que pulou polo "traslado" a máis cidades para ben da cidadanía. "Cada vez que vimos a Pontevedra sentímonos un pouco máis libres", dixo Anxo Queiruga, presidente de COGAMI nun entusiasta intervención na que loubou a eliminación de barreiras que executou o goberno municipal de Pontevedra. Na festa que se desenvolverá esta sexta feira haberá animación polas rúas e prazas e música con grupos de Pontevedra. A partir das 17.30 entrarán en acción Roubabicos, Os de Algures, Gaiteiros das Rías Baixas, Olodum do Coio e Troula e a Peregrina e Curros Enríquez ofrecerán unha programación infantil especial nunha cidade que se gaba dun modelo que privilexiou a calidade de vida para cativas e cativos. Os grupos de pop rock do Local de Música sentiranse na Praza da Verdura, Méndez Núñez e o Teucro e en Curros Enríquez actuará a partir das 20.00 horas o grupo Trepia. Ás 19 horas comezará a festa na Ferrería cos Antonis, os Coribantes de Buchabad e os Black Stone para ás dez da noite iniciar o espectáculo de animación con luces, fogos e pirotécnica do grupo Troula.


Summary: A toponimia da Galiza non está a ser respeitada nun museo arquitectónico catalán. Na web do Poble Espanyol, situado en Barcelona, aparecen os topónimos galegos nunha forma deturpada, non orixinaria, non legal.Traducións ao castelán que mancan a vista, como por exemplo,"Caldas de Reyes", 'Pazo de los Fefiñanes" ou "Villanueva de Lorenzana".

Segundo soubo Sermos Galiza, o ano pasado un cidadán galego dirixiuse ao Poble Espanyol para protestar pola deturpación da toponimía galega na súa web. A resposta que tivo foi que xa o solucionarían en breve, algo que, á vista stá, que non aconteceu. A deformación da toponimia non só a sofre Galiza, na web tamén aparecen os topónimos vascos só na súa forma española. Poble Espanyol É un museo arquitectónico ao aire libre situado na montaña de Montjuïc, na cidade de Barcelona. Foi construído en 1929 por mor da Exposición Internacional de Barcelona, coa vontade de concentrar nese espazo un espazo que reflectise a diversidade do Estado. O Poble Espanyol, en tempos unha institución pública agora xerida por empresarios privados, oferece arte contemporánea, arquitectura, artesanía e gastronomía. O recinto está conformado por 117 edificios a escala real. Conta cunha variada programación de eventos para o público familiar e adulto, tendas, talleres, bares e restaurantes abertos cada día.


Summary: Asociacións vinculadas aos dereitos LGBT+ denuncian o suicidio dunha rapaza de 17 vítima en Rois, tras anos sufrindo acoso.

Un manifesto asinado por unha decena de entidades vinculadas aos dereitos das persoas LGBT+ na Galiza sacaba á luz, nas últimas horas, o falecemento de Nerea Arceo, a moza de 17 anos e veciña de Rois que a semana pasada se quitaba a vida como consecuencia, segundo denuncian as organizacións, do acoso sufrido durante anos, xa desde a súa etapa escolar, por mor da súa bisexualidade. Só uns días antes, o 23 de setembro, conmemórase o Día da Visibilidade Bisexual. No seu caso, coñecido na vila desde tempo atrás, esa visibilidade chega tarde para esta adolescente, vítima do que as entidades asinantes –Nós Mesmas, LES Coruña, ALAS Coruña, Arelas, GOTAS, Sete Outeiros, Avante LGBT+, Amizando, a Rede Educativa de Apoio LGBTIQ e o Colectivo Agrocuir da Ulloa– cualifican como un "asasinato social". "Quitouse a vida porque non puido soportar tanto odio. O odio á persoa diferente, á que non ama como eles", lamenta o texto, que reparte responsabilidade entre quen "demostrou ese odio", pero tamén na "complicidade" de quen "por medo ou por indiferenza, non se posicionou nin implicou o suficiente". "Ninguén, ou case ninguén, levanta a voz para defender a quen transita camiños minorizados, a quen vai a contra corrente buscando sinxelamente ser como é, pelexando cada día polo seu dereito para ser tan feliz como calquera", censura o manifesto. Construción da identidade "O acoso contra persoas LGBT+ ten unha incidencia moi potente na súa identidade, na súa autoestima, na maneira de vivir e de expresarse, toca máis fondo, como todo o que ten a ver coa túa construción como persoa. Calquera acoso provoca sufrimento, pero cando é por cuestións de identidade, engádese un nivel aínda maior", reflexiona Penélope Alonso, psicóloga e sexóloga que colabora con colectivos LGBT. Segundo alerta, "parece que a sociedade avanzou moito, pero foi máis ben de cara á galería; por dentro, os nosos valores, as nosas ideas sobre determinadas situacións son as que eran. Hai moito que traballar como sociedade, porque son cuestións do día a día". Desde a rede educativa de apoio LGBT+, a docente Ana Ojea tamén alerta do que supón a LGBTfobia no ámbito do ensino nos contornos rurais. "Lamentabelmente, segue a ser un contexto máis violento", indica. A gravidade do acoso escolar ás persoas LGBT+ foi, segundo expón, un dos motivos para montar a organización, que hoxe forman 70 docentes e ten máis de 200 persoas interesadas. "Pero tendo en conta que falamos duns 1.500 centros e das cousas terríbeis que se ven, a porcentaxe é baixa", apunta, tendo en conta que, como di, o acoso e a discriminación neste colectivo "afectan á autopercepción da vítima e poden causar trastornos psicolóxicos" nunha violencia "moi vinculada coa machista" e que ataca "as expresións de xénero non hexemónicas, ás veces desde idade temperás e chega á violencia física moi grave". "Nos centros de ensino é case unha ditadura para quen sae do marco. A expresión de xénero é unha das que xera maior intransixencia", observa. Alonso apunta, ademais, o uso masivo das redes sociais está a ter unha incidencia que pode agravar a vivencia das situacións de acoso. "Poñen no ollo do furacán unha persoa con moítisima rapidez e actúan de altofalante: publicitan, amplifican, permiten ver a resposta", subliña. Protección legal, emocional e traballo de visibilidade Diante de casos de acoso que impliquen menores de idade, Alonso recomenda pedir axuda á familia ou persoas de confianza, para, a través delas, chegar a entidades e profesionais que poidan prestar "protección emocional" e unha visión desde fóra, e tamén cre importante abrir a vía legal. "A cuestión está tamén no que vimos facendo xa na infancia para que unha persoa teña a capacidade de buscar axuda na familia: que educación sexual facemos, que valores a respecto da diversidade..." razoa. Para Ojea, o traballo nos centros de ensino é esencial: desde a visibilización das distintas expresións de xénero e sexualidades e a súa normalización a través de todas as materias até a necesaria formación do profesorado en diversidade sexual e de xénero e á "tolerancia cero" con estas violencias. Tamén chama a todas as persoas "aliadas", docentes e alumnado, a reivindicarse como tales.


Summary: Os recortes acordados por Bruxelas afectan tamén ao linguado e ao langostino, que mantén a prohibición das capturas fronte as costas galegas.

O reparto das cotas de pesca de 2022 non foi ben acollido na Galiza, onde a flota se verá afectada por un recorte de 8% na pescada sur que cualifican de "nefasto", así como pola prohibición das capturas de lagostino fronte as costas galegas. Para o presidente das confrarías galegas, José Antonio Pérez Sieira, se "aguantar" coas cotas que había até o de agora era "difícil", unha baixada na pescada "é nefasta". Lembra que é a terceira consecutiva e que se repite "o conto de todos os anos": unha proposta inicial de baixada do 18% na pescada "para que ao final quede na metade". A isto únese unha "baixada moi importante para Galiza" de 5% no linguado, e a decisión "fatal" de non poder capturar lagostino. "Non sei onde fan eses estudos", lamenta Pérez Sieira, porque levan anos con observacións de que "hai moito lagostino", cun recurso "equilibrado", e que se vai a reabrir, aínda que tampouco será en 2022. "Non sei de que imos vivir", resume o tamén patrón maior de Ribeira. Para o secretario xeral de Pescagalicia, Torcuato Teixeira, a proposta inicial de recorte do 18% na pescada era "brutal", pero que un recorte de 8% é igualmente "inasumíbel". Teixeira reproba tamén por "lamentábel" que a captura de lagostino leve seis anos fechada, nunha decisión que se tomou no seu día "sen ningunha campaña científica". Apunta que os científicos falan de datos "espectaculares" desta especie, pero "séguese mantendo fechada". Na súa opinión, as subas do xurelo ou o peixe sapo "non compensa" ter fechado o lagostino nin o recorte a unha frota "estratéxica" como a da pescada, que pode alcanzar os 900 buques na Galiza entre arrastre, cerco e palangre, que se verán "moi prexudicados" ao quedar con "apenas 5.000 toneladas". Lectura da Xunta Desde a Xunta, a conselleira do Mar, Rosa Quintana, lamentou os "resultados moi escasos" e limitados do acordo alcanzado polos ministros de Pesca da UE. Desde Bruxelas, Quintana sinalou que, con todo, o informe de Galiza "serviu para conter as propostas de desastre" que se prevían. Aínda así, desaproba que a delegación española, composta polo Ministerio de Pesca e o Goberno andaluz en representación dos distintos territorios do Estado, votase a favor do acordo xeral e só rexeitase as medidas propostas para augas do Mediterráneo. Por todo iso, a conselleira recoñece non sentirse satisfeita cos resultados a pesar de lograr "minorar" a baixada da pescada sur en augas ibéricas.


Summary: Catalunya vive este 11 de setembro unha Diada Nacional que se volve prever masiva. No seo do Executivo de Torra existe un consenso para tratar de soster a protesta na rúa durante este outono, ata que se produza o xuízo aos presos e se diten as sentenzas

A deste martes será a sétima Diada masiva pola independencia desde que a manifestación do ano 2012 rebordase as previsións. Pero será, tamén, a primeira na que hai políticos no cárcere por actuacións vinculadas ao proceso secesionista. Esa circunstancia supuxo un cambio de ciclo e tornou os membros do anterior Govern, a presidenta do Parlament e os 'jordis' nos protagonistas dunha marcha que, segundo as previsións, volverá colapsar o centro de Barcelona. 460.000 persoas inscribíronse para participar na manifestación. A Diada de 2017 reuniu aproximadamente a medio millón de cataláns. A pesar de que as entidades elixiron un lema, Fagamos a República catalá, cuxo propósito é defender a aplicación do mandato do 1 de outubro, nas mensaxes que este luns trasladaron os principais líderes políticos as alusións aos presos e fuxidos foron constantes. O presidente da Generalitat, Quim Torra, aproveitou a súa mensaxe institucional para denunciar que o que fractura a sociedade é "a falta de liberdade". O seu antecesor, Carles Puigdemont, tamén animou os seus nunha mensaxe gravada en vídeo. "Esta Diada non podemos fallar, polos presos e exiliados", reclamou Puigdemont. ERC, pola súa banda, evitou a referencia ás prisións, falando de "unha das Diadas máis excepcionais dos últimos anos pola represión". No seo do Executivo de Torra existe un consenso para tratar de soster a protesta na rúa durante este outono, ata que se produza o xuízo aos presos e se diten as sentenzas Unha Diada excepcional e cada vez menos institucional. Esta vez a alcaldesa de Barcelona, Ada Colau, non asistirá á manifestación e Ciudadanos e o PP, a diferenza do PSC, non participarán na tradicional ofrenda matinal ao monumento a Rafael Casanova. Este ano o partido de Rivera organiza o seu propio acto na Plaça del Rei mentres que os socialistas adiantaron que preguntarán no Parlament polo custo dos actos organizados pola Generalitat. Cando se conmemora o primeiro ano desde os acontecementos de setembro e outubro pasado que levaron á declaración da independencia, a Diada deste martes marcará o punto de partida á escalada da mobilización á que chama o president Quim Torra e o conxunto do Govern. No seo do Executivo independentista existe un consenso para tratar de soster a protesta na rúa durante este outono, ata que se produza o xuízo aos presos e se diten as sentenzas. O interrogante A partir dese punto, as sentenzas dos presos, as opinións sobre o camiño a seguir difiren en función dos partidos. Mentres o propio Torra abandeira a idea de responder desde a Generalitat cun desacato dos ditames xudiciais se estes son condenatorios (aínda que non aclara como pensa facelo), outros como Oriol Junqueras lanzan claros xestos de rexeitamento a esta estratexia. Sen ir máis lonxe, na entrevista concedida polo líder de ERC este luns a TV3, rexeitou que a vía unilateral cara á independencia teña viabilidade. O acto institucional da Generaralitat previo á Diada estivo marcado pola lembranza aos presos; Torra e Torrent visitan no inicio deste 11 de setembro a Carme Forcadell Sexa cal for a postura que gañe, o certo é que toda a táctica do independentismo xira agora ao redor dos presos. E iso a pesar de que as entidades rexeitaron a consciencia enfocar a tradicional manifestación da Diada en reclamar a súa liberdade. "O 11 de setembro é o momento de dicir que o obxectivo que ten a represión política, que é que renuncies aos teus obxectivos, non se conseguiu", aseguraba a presidenta da ANC, Elisenda Paluzie, este domingo nunha entrevista con eldiario.es. O que si tivo un claro cariz de recordo dos presos foi o acto oficial da véspera da Diada, organizado polo Govern, que este ano consistiu nunha marcha desde o Parlament até o Palau da Generalitat encabezada por Torra, polo president do Parlament, Roger Torrent, e o resto do Govern. A marcha chegou até a praza Sant Jaume onde se celebrou o acto central. Un espectáculo de música e luces centrado en proxectar mensaxes elixidas e pronunciadas polos presos e os políticos que están en diferentes países europeos tras escapar da xustiza española. Torra e Torrent volverán este martes pola mañá a pór aos presos no centro, cando visiten a Carme Forcadell.


Summary: As residencias de maiores que se constrúan na Galiza deberán estar deseñadas para un máximo de 150 persoas usuarias e dividirse en unidades de convivencia de até 25 persoas. Así o expuxo a conselleira de Política Social, Fabiola García. O novo modelo residencial da Xunta aposta polos xeriátricos privados.

As residencias de maiores que se constrúan na Galiza deberán estar deseñadas para un máximo de 150 persoas usuarias e dividirse en módulos ou "unidades de convivencia" de até 25 persoas, que serán seleccionadas "polas súas preferencias antes que polos seus graos de dependencia". Esta é unha das novidades do novo modelo de xeriátricos que deseñou a Xunta e que presentou no Parlamento galego esta terza feira, 21 de decembro, a conselleira de Política Social, Fabiola García. As unidades estarán decoradas como o estaban os domicilios das e dos usuarios e reducirase a rotación de persoal entre eles para salvagardar a intimidade das e dos residentes e promover a confianza. De acordo con esta nova folla de ruta, os centros contarán con "melloras en coordinación" co Sergas, con avances como "vías rápidas para acceder ás urxencias e hospitais de día". Segundo afirmou a conselleira, o novo modelo estabelecerá "habitacións intelixentes" e un "consello asesor" en centros de máis de 100 prazas, constituído por residentes, familias e pola empresa xestora do centro. A conselleira presentou o seu modelo xusto un día despois de que a líder do BNG, Ana Pontón, expuxese a lei que a formación nacionalista quere impulsar, con residencias de 100 usuarias como máximo, con módulos de 25 persoas, 90% das habitacións individuais e con plans individualizados por usuario para que se ofreza unha atención personaliza. A diferenza do modelo da Xunta, Pontón defende na súa proposta de lei unha folla de ruta para que as residencias da Xunta cuxa xestión estea en mans de empresas retorne ao público. O BNG tamén quere estabelecer a ampliación de persoal nas residencias para reducir a ratio usuarias-coidadoras. No debate parlamentario, a deputada do PSdeG María Ortega, cualificou de "inaceptábel que o Goberno galego fale dun novo modelo de residencias e que á vez fale de construír novas macro residencias de máis dun cento de prazas", cando o modelo futuro debe camiñar, dixo, por reducir o número de prazas por residencia, con centros máis familiares e próximos aos lugares de residencia das e dos usuarios.Ortega reivindicou reforzar o persoal de inspección, escoitar as e os usuarios e aumentar o persoal de avaliación da dependencia para axilizar os tempos de tramitación. O negocio das residencias A Galiza conta cunha media de tres prazas residenciais por cada 100 maiores de 65 anos, polo que fica moi lonxe da ratio de cinco prazas que recomenda a Organización Mundial da Saúde (OMS). Aliás, oito de cada dez prazas (sumando as prazas de residencias públicas xestionadas pola Xunta, as de residencias da Xunta xestionadas por empresas e as prazas de residencias privadas) son xestionadas por grandes grupos de investimento, como DomusVi ou por fundacións relixiosas. En concreto, e segundo datos da propia Administración galega, a Xunta conta con 31 residencias de maiores, das que 19 son de xestión propia e 12 externalizada a empresas privadas. A Xunta pagou 18 millóns de euros no último ano para que empresas privadas xestionasen esas 12 residencias públicas en vez de xestionalas a propia Xunta. Aliás, o Goberno galego paga 74 millóns de euros anuais a empresas privadas por concertar prazas nos seus centros de maiores, ante a falla de camas na rede pública.


Summary: A Deputación da Coruña organizou un acto no que participaron representantes das 20 propostas. Entre eles, Alexandre Peres como representante de Sermos Galiza.

A Área de Cultura da Deputación da Coruña organizou na mañá desta quinta feira un acto con integrantes dos equipos que van botar a andar os 20 proxectos que forman parte do Fondo de Proxectos Culturais Reino da Galiza, promovido pola institución. "Mudar o relato hexemónico", "construír un novo imaxinario colectivo", ou "iniciar un camiño de normalización da nosa historia" foron algúns dos obxectivos mencionados polas persoas que esta mañá participaron nesta posta en común das 20 propostas seleccionadas. O reino da Galiza volverá florecer da man da Deputación da Coruña A Deputación da Coruña impulsou esta nova liña de traballo centrada na posta en valor da historia medieval galega e e que continuará en setembro co primeiro congreso sobre o Reino Medieval de Galiza que terá lugar no Museo do Pobo Galego. "Esta nova liña de traballo está baseada en pór en valor a historia que nos é propia" lembrou o deputado de Cultura, Xurxo Couto, quen cualificou o período medieval "como un dos períodos de máis esplendor e dos máis representativos como pobo, polo que queremos contribuír a dalo a coñecer desde a nosa perspectiva, e superar a visión de como nolo contaron desde fóra". Un congreso internacional divulgará a historia do Reino da Galiza O deputado de Cultura aseguroulle a todas e todos os participantes na presentación que "xa de partida estamos orgullosos de todos e cada un dos proxectos seleccionados", lembrando ademais que o vindeiro ano levarase a cabo unha nova convocatoria para formar parte deste Fondo Reino da Galiza. Comisión de valoración das propostas Xurxo Couto estivo acompañado na presentación pola xefa do Servizo de Cultura, Mercedes Fernández-Albalat, que explicou cuestións administrativas relativas á xustificación final dos proxectos. O Reino da Galiza, nova liña de traballo da área de Cultura da Deputación da Coruña Aliás, o asesor de Cultura Xavier Campos fixo unha breve introdución sobre o desenvolvemento desta primeira convocatoria do Fondo, facendo fincapé tanto no "elevado" número de solicitudes recibidas (127 propostas) como na calidade das propostas. Campos tamén destacou a variedade de disciplinas presente entre os proxectos presentados e os seleccionados. Os 20 proxectos seleccionados que se deron a coñecer a en maio foron avaliados e finalmente escollidos por unha comisión de valoración composta por Uxío Novo Rey, María do Carme Galego Marante e Ramón Vicente Yzquierdo. A Deputación da Coruña difundirá o Reino da Galiza en múltiples formatos En representación dos 20 proxectos participaron Aser Álvarez de Arraianos Producións, José Expósito de aCentral Folque - Noente Paradise, Manuel Pena de Demo Editorial, Irene Pin de Sirgo Torcendo, Rosa Taboada de Martela Films, Alexandre Peres de Sermos Galiza, Marián Fernández de O Cable Inglés, Zaira Caamaño de Maos Innovación Social, Leonardo González de Trivium Estratexias en Cultura e Turismo, Abraham Carreiro de O Papagaio, Gabriel Penabade de Os Quinquilláns, Miguel Rodríguez da Revista Mazarelos, Fran Rei de Culturactiva, Borxa González de Orgullo Galego, David Miranda de Suseia, Pablo López de Gciencia, Alberte Sánchez, Jorge Juan Costas e Carolina Rubirosa.


Summary: A décimo quinta edición de Cantos na Maré deixou momentos para a intensidade, para unha diversión coas emocións menos a flor de pel e para todo tipo de sensacións e discursos. O espectáculo 'Enredadas', en formato especial, deixou algún dos momentos máis emocionantes do festival

"Amar não é feio. O feio é não amar. Levanten a bandeira do amor". Dicíao a cantora, compositora e multiinstrumentista brasileira Bia Ferreira no Cantos da Maré, e o público, entregado, cantaba con ela. Referíase ás orientacións sexuais non normativas -o Brasil é o país do mundo no que máis persoas LGBTI son asasinadas, lembrara antes-, mais a súa mensaxe podería condensar ben, máis alá diso, o que foi o espectáculo Enredadas -no que ela foi unha das convidadas- e en xeral todo o Cantos na Maré: amor á diversidade. Que, cada vez máis, traspasa a lusofonía para acoller tamén músicas doutras familias lingüísticas. Como demostrou este ano a actuación da inclasificable creadora catalá Clara Peya: jazz, pop ou electrónica para convidar a superar o amor romántico como construción social e cultural e camiñar cara a relacións afectivas máis horizontais, menos xerarquizadas en favor da parella.O Enredadas, en formato especial para o Cantos na Maré, pechou a que foi xa a quincuaxésima edición deste festival pontevedrésO Enredadas, en formato especial para o Cantos na Maré, pechou a que foi xa a quincuaxésima edición deste festival pontevedrés. Nun auditorio do Pazo da Cultura, como é de costume neste encontro, ateigado, Uxía, Ugia Pedreira, Carmen París, Martirio, Bia Ferreira, Assa Matusse e Livia Mattos conectaron enseguida cun público que non deixou de participar. Mesmo cando a canción rematara e as artistas xa deixaran o escenario, como pasou despois do dúo Carmen París-Livia Mattos. Entre os momentos máis emocionantes, poderían destacarse o dúo Martirio-Ugia Pedreira coa súa interpretación de 'La bien pagá' ou a homenaxe a Amália Rodrigues coa versión da 'Estranha forma de vida' de Uxía e Martirio. Mais houbo momentos para a intensidade, para unha diversión coas emocións menos a flor de pel e para todo tipo de sensacións e discursos. Unidos por un sentido de empoderamento das mulleres e de celebración da sororidade. Entre os momentos máis emocionantes, poderían destacarse o dúo Martirio-Ugia Pedreira coa súa interpretación de 'La bien pagá' ou a homenaxe a Amália Rodrigues coa versión da 'Estranha forma de vida' de Uxía e MartirioComezara Carmen París con 'En mi pecho', radical transformación, tal como ela mesma explicou, dunha jota sobre "valentes" que matan "fieras" nun delicado tema de lembranza de momentos de felicidade. Seguiu con 'Todo es pena', canción de desamor desgarrado que convenceu xa o público, que a aplaudiu moito, nada máis iniciarse o Enredadas. Chegou a seguir Martirio, que se confesou "entregaíta" á música galega e disparou a emoción do ambiente cunha inesquecible interpretación de 'María la Portuguesa'. Case sen deixar ao público tomar folgos de novo, Ugia Pedreira e Martirio entraron con 'La bien pagá'. E algún toque de humor de Ugia facilitou a transición entre eses primeiros momentos tan intensos -que parecían xa difícil de superar- e o seu seguinte tema. Enredadas, explicou xusto antes, é unha escola de aprendizaxe para todas as súas participantes, e para ela ademais un xeito de curar feridas nunha sociedade enferma. Música para, como dicía a súa letra, poder ficar cando todos os ósos din que corras.Martirio, que convidou os políticos a poñerse de acordo, cantou con Carmen París 'Yo vengo a ofrecer mi corazón' antes de compartir con Uxía a fermosísima interpretación de 'Estranha forma de vida'Ugia presentou á "cómplice", "enguedelladora", lianta no bo sentido e "malandra" das tabernas Uxía, a súa tocaia. Entre as dúas interpretaron a 'Danza da lúa en Santiago' de Lorca, antes da volta de Carmen París ao escenario, que apostou pola copla con 'Savia nueva', na que enredou a Uxía. Martirio, que convidou os políticos a poñerse de acordo, cantou seguidamente con Carmen París 'Yo vengo a ofrecer mi corazón' antes de compartir con Uxía a fermosísima interpretación de 'Estranha forma de vida'. Tras o subidón emocional, chegou a mozambicana Assa Matusse, coa súa enerxía contaxiosa, que só precisou uns intres para poñer a cantar con ela a todo o patio de butacas do Pazo da Cultura. O ton de alegría e comuñón seguiu de inmediato con Livia Mattos, que invocou o "incrible poder" da comunidade, de "cantar xuntos", en momentos nos que tanto cómpre a resistencia, como o que está a vivir a Amazonía. Acompañárona Carmen París e, nos retrousos, todo o público.Bia Ferreira deu continuidade despois ao ton máis reivindicativo do Enredadas cos seus temas, cos que trata, dixo, de "educar" contra o racismo e o odio ás persoas LGBTI. Sinxeleza e virtuosismo -como a da banda que acompañou todo o Enredadas, formada por só dous músicos, Marcos Teira e Sérgio Tannus- seguiron a convencer o público, que se preparou ademais así para a volta do volcán Ugia Pedreira, que compartiu con Carmen París o coñecido 'Tris Tras' de Marful, co famoso verso "se non che chega este mundo, faite astronauta". Un tema sobre sobre mulleres sabias, redondas, coloradas, loucas… como ela mesma o recordou. Sobre mulleres valentes e sensibles. Sobre mulleres irmandadas. Coma as protagonistas doutro tema ben coñecido, mais desta volta de Uxía: 'As mulleres cantan xunto ao mar', que Uxía compartiu con Livia Mattos e, unha vez máis, con todo o público.Chegaron despois a despedida a os agradecementos: a Arturo Vaquero, no son, a Alberto Casas, na iluminación, a Carlos Alonso na escenografía, ao Concello de Pontevedra, a Agadic e a todos os patrocinadores, a todo o equipo organizador do festival. Mais houbo, por suposto, bises, e o festival non rematou realmente ata que todas as artistas compartiron co público o himno de Cantos na Maré.Foran tres xornadas intensas -o Cantos na Maré mudou xa o ano pasado o seu formato para estender a súa actividade durante varios días- nas que o público celebrara especialmente espectáculos coma o da caboverdiana Mayra Andrade, o sábado á noite, ou o vitalísimo e xoguetón concerto de mediodía do domingo de da cantora de jazz portuguesa Maria João co pianista brasileiro Pablo Lapidusas, que puxeron o público en pé varias veces, ademais de arrincarlle máis dunha risa. Maria João exhibiu a incrible versatilidade da súa voz, así como a súa simpatía e capacidade de improvisación.Moita maré, con diversas procedencias xeográficas e estilos musicais. E que veñan, polo menos, quince anos máisMais o Cantos na Maré mostrara xa antes unha moi notable variedade, cunha programación que se despregou en varios escenarios da cidade de Pontevedra, ademais do Teatro Principal -sede dos concertos de Maria João e Clara Peya- e o Pazo da Cultura. A Praza da Pedreira acollera, no escenario Fest Galicia, as actuacións de Laura Lamontagne, Vivi Pozzebón, DJ Mil e Mohammed Yahya, Paula Docampo DJ, o Coro da Mariña, Zetia Irevire, Lord Sassafras DJ, Terra Fértil, NaPalma ou Brazil Dub, entre outras actividades. O Museo de Pontevedra acollera outras propostas como o 'Camiños' de Magín Blanco, o 'Apatacón' de Vero Rilo e Faia Díaz, un recital poético de aRi(t)mar, un pequeno concerto de Brais González ou a performance 'Melancholemia' de Antón Reixa, ademais de servir de punto de chegada do roteiro pola cidade con Xurxo Souto. Na Libraría Paz presentáronse, así mesmo, os libros 'Sindo de Olelas' de Xurxo Souto e 'Guadi Galego: pola beira da canción', de Pepe Cunha. Moita maré, con diversas procedencias xeográficas e estilos musicais. E que veñan, polo menos, quince anos máis.


Summary: A Asociación de Mulleres Deportistas Galegas (Mudega) convoca os V Premios ao Deporte Feminino de Galiza e abre o prazo para a presentación de candidaturas ás mellores deportistas, técnicas, entidades, medios de comunicación, árbitras e clubes da tempada 2016. Este ano volve ser posíbel, grazas a Mudega e á Deputación de Pontevedra, a celebración da única Gala que premia e recoñece o esforzo, talento e logros das nosas mellores deportistas!

Os premios entregaranse no transcurso dunha gala que terá lugar na cidade de Pontevedra a finais do mes de setembro, organizada pola Deputación Provincial de Pontevedra e MUDEGA. Este acto pretende lograr dar visibilidade ó deporte feminino, premiar o esforzo e adestramento diario das nosas deportistas e que así os seus éxitos acaden o mesmo recoñecemento que os masculinos. O prazo de presentación de candidaturas a permanecer aberto até o vindeiro 1 de setembro e poden enviar propostas as federacións, concellos, institucións, medios de comunicación, clubes e persoas a nivel particular. Após, o xurado encargado de decidir que persoas van ser premiadas, analizarán as candidaturas que deben ser enviadas ao correo mudega-presidenta@hotmail.com. Doce é o número de categorías e polo tanto, doce son os premios que se van entregar nesta gala tan esperada e desexada. Desde a premio á mellor deportista feminina, mellor deportista feminina con discapacidade, mellor deportista feminina promesa, mellor adestradora ou adestrador do deporte feminino, mellor equipa feminina, premio á traxectoria, mellor árbitra ou xuíza, mellor directiva ou directivo, medio de comunicación amigo do deporte feminino, até premios á institución pública amiga do deporte feminino, entidade privada máis colaboradora co deporte feminino e premio á mellor iniciativa a prol do deporte feminino. A data e o lugar concretos daranse a coñecer máis adiante de cara aos preparativos da V Gala do Deporte Feminino Galego, polo que estaremos atentas e atentos para seguir informando deste acontecemento tan importante, non so para o deporte feminino, tamén para toda a sociedade!