Summary: A Eurocámara concede cada ano o premio do Cidadán Europeo, e o BNG propón á Plataforma de Afectados pola Hipoteca para o galardón de 2013, que recoñece a cidadáns, asociacións ou organizacións que se teña destacado polo seu compromiso na defensa dos valores da Carta de Dereitos Fundamentais da UE

O BNG valora o "compromiso social" desta plataforma cidadá na defensa dos afectados polos procesos de desafiuzamento en Galiza e no conxunto do Estado español, e que teñen como consecuencia "que miles de familias se queden, literalmente, sen un lugar onde vivir, nun drama cotián", explica a eurodeputada Ana Miranda. Miranda considera PAH merece o galardón porque "amosa como os cidadáns organizados dan unha lección ao Goberno do PP cando defende que a prioridade son as persoas. Resulta incomprensible destinar millóns de euros a rescatar bancos, mentres miles de familias se quedan sen vivenda". Ademais, considera que a negativa do PP a aceptar a dación en pago "é unha mostra de que non busca unha solución real a este drama social, só finxir cambios lexislativos, en parte obrigado pola sentencia do alto tribunal da UE". Un despexo cada 15 minutos Só en 2012, a banca se ten quedado con 30.034 primeiras vivendas por impago da hipoteca, un desafuizamento cada 15 minutos segundo un recente informe do Colexio de Rexistradores. Unha grande parte destes desafiuzamentos, explica Miranda, "son executados polos mesmo bancos rescatados co préstamo de 37.000 millóns de euros da UE, entre elas NovaGalicia Banco, que recibiu 5.400 millóns de € das arcas comunitarias".


Summary: O informe La Sociedad de la Información en España, de Telefónica, destaca o crecemento de todos os indicadores relacionado coa utilización de internet en Galicia, que por exemplo é a segunda comunidade autónoma que máis emprega a administración dixital.

A fenda tecnolóxica que durante anos existiu entre Galicia e España en moitos indicadores relacionados coa Sociedade da Información desapareceu xa en moitos eidos ou mesmo se pode enunciar á inversa, sobre todo en certos grupos de idade ou sectores. Os datos ofrecidos polo informe La Sociedad de la Información en España, da Fundación Telefónica, correspondentes a 2013, confirman o crecemento cuantitativo e cualitativo do uso de internet e das novas teconoloxías en Galicia, onde o 65,3% da poboación afirmou ter empregado a rede nos últimos tres meses, unha cifra aínda seis puntos por debaixo da media española (71,6%). Porén, se atendemos a outros indicadores, vemos como os galegos e galegas menores de 45 anos utilizan Internet moi por riba da media do Estado. Son usuarios habituais da rede o 85% dos galegos e galegas que contan entre 35 e 45 anos, fronte ao 83,5% dos españois nesa franxa de idade. Galicia tamén mellora a media nas persoas entre 25 e 35 anos (93,3% fronte a 92%). Galicia é a segunda comunidade autónoma no uso da Administración electrónica para obter información de páxinas web e en descarga de formularios oficiais Outros indicadores tamén amosan esta realidade. Galicia é a segunda comunidade autónoma no uso da Administración electrónica para obter información de páxinas web e en descarga de formularios oficiais. Un 61,5% dos internautas galegos obtivo información de webs da Administración (5,5 puntos máis que a media estatal) e un 43,1% descargou formularios oficiais (3,5 puntos máis que a media estatal). De igual xeito, Galicia é a segunda comunidade autónoma coa maior porcentaxe de fogares (o 55%) que se conectan a Internet dende dispositivos móbiles (tanto telefonía como tabletas), superando en oito puntos a media estatal. O mesmo sucede con indicadores coma o do comercio electrónico. O 22,7% dos españois mercan habitualmente a través da rede (cando menos unha vez nos últimos tres meses), algo por riba dos datos de Galicia (21,2%). Pero, de novo, analizando os datos por idades, vemos como entre os 25 e os 35 anos o 41,7% dos galegos mercan habitualmente en Internet (fronte á media española do 35%), e o mesmo pasa nos que teñen entre 35 e 45 anos (34,9% en Galicia, fronte a 30% no conxunto de España). Por riba de 45 anos o diferencial é claramente positivo a favor de España. O 64,4% destas empresas dispón de páxina web e o 74,4% utiliza software de código aberto, 3,9 puntos máis que a media estatal E o mesmo podemos destacar ao analizar os datos das empresas galegas de máis de dez traballadores. Un 98,2% das empresas galegas de 10 ou máis empregadas ten contratada conexión a Internet, superando a media estatal (98%), e un 99,3% destas dispón de banda larga. Ademais, o 64,4% destas empresas dispón de páxina web e o 74,4% utiliza software de código aberto, 3,9 puntos máis que a media estatal. O informe da Fundación Telefónica tamén destaca que "emerxen novas solucións TIC no ámbito empresarial" e, por exemplo, un 16,3% das empresas galegas de 10 e máis traballadoras utilizan cloud computing, un 25,6% participaron en medios sociais, un 11,6% empregou canles de contidos multimedia e un 10,5% fixo uso de blogs ou Twitter. O 64,9% das microempresas galegas ten conexión a Internet, aumentando un 12,3% e reducindo a distancia coa media estatal en 6,6 puntos. Un 28,1% das microempresas con conexión a Internet dispón de web, un 15,2% máis que o ano anterior Onde Galicia aínda se sitúa por debaixo dos indicadores do conxunto de España é nas pequenas empresas, de menos de 10 empregados, que constitúen a meirande parte do tecido empresarial do noso país. Iso si, neste eido, o diferencial foise reducindo nos últimos anos. Un 71,2% das microempresas galegas dispón de fronte, fronte ao 71,6% do Estado; o crecemento en Galicia foi dun 13,6%, moi superior ao estatal (0,4%), reducindo nun ano a fenda de 8,6 a 0,4 puntos. O 64,9% das microempresas galegas ten conexión a Internet, aumentando un 12,3% e reducindo a distancia coa media estatal en 6,6 puntos. Un 28,1% das microempresas con conexión a Internet dispón de web, un 15,2% máis que o ano anterior. O informe tamén destaca que "o sector TIC ten especial relevancia no tecido empresarial galego", pois Galicia é a quinta Comunidade en número de empresas TIC (2.029), cun crecemento do 2,7% e emprega 15.144 traballadores e traballadoras. Descarga aquí o informe completo (.pdf)


Summary: Un vehículo cae ás vías do tren e provoca o descarrilamento do Alvia nas proximidades da cidade de Zamora. Os 180 pasaxeiros que viaxaban nel resultaron ilesos, asegura Renfe, se ben o 112 precisa que cinco precisaron atención por feridas leves

Un tren Alvia que viaxaba dende Galicia con destino a Madrid descarrilou a primeiras horas da tarde deste martes, 2 de xuño, á altura da localidade zamorana de La Hiniesta, nas proximidades da capital da provincia. O convoi, procedente de Ferrol, circulaba en dobre composición e, a causa do accidente, resultaron feridos os seus maquinistas. Un deles faleceu pouco despois, informa o 112 de Castilla y León. Os 180 pasaxeiros "resultaron ilesos", confirma Renfe, se ben algúns deles tiveron que ser atendidos por feridas de pouca consideración.O Alvia bateu cun vehículo que caeu ás vías dende un paso elevado. Un dos maquinistas feridos faleceu antes de poder ser trasladado, informa o 112. Todos os pasaxeiros resultaron "ilesos", sinala Renfe, aínda que o 112 indica que cinco deles tiveron que ser atendidos de feridas "leves"Renfe especifica que se trata do Alvia 11553 que une Ferrol coa cidade de Madrid e atribúe o acontecido a "unha colisión cun vehículo" que, confirmou este diario, caeu ás vías dende un paso elevado. O 112 de Castilla y León, cuxos efectivos se despregaron na zona pouco despois, indican que os pasaxeiros puideron abandonar o tren a pé e confirma tamén o falecemento do único ocupante do turismo, un home de 88 anos.Detalla ademais o 112 que, inicialmente, os maquinistas quedaron atrapados na máquina, polo que foi preciso excarceralos. Un deles, de 31 anos, "faleceu antes de ser trasladado" ao hospital e outro, de 55, si puido ser levado en UVI móbil ao hospital de Zamora, sempre segundo a información do 112, que especifica que despois foi trasladado a Salamanca.Fontes consultadas por Praza.gal apuntan á orixe galega de ambos e o sindicato CC.OO. ratifica que o maquinista falecido era galego e "fillo dun profesional do sector". O delegado do Goberno central en Galicia, Javier Losada, ratifica os falecementos do condutor do coche e do maquinista.Os servizos sanitarios, especifica o servizo de Emerxencias castelán e leonés, atenderon a cinco persoas feridas entre as 180 que viaxaban no tren, pero todas elas de carácter "leve". Foron trasladadas tamén a un centro sanitario.O Administrador de Infraestruturas Ferroviarias (Adif) asegura que o vehículo é alleo "á explotación ferroviaria" e tampouco está ligado ás obras da liña de alta velocidade na zona, na que só está habilitada unha vía por mor deses traballos. A consecuencia do choque co vehículo, a locomotora do Alvia envorcou. O resto da composición permaneceu vertical malia ao descarrilamento. Malia producirse nas proximidades á base de mantemento e montaxe de vías do treito en obras da liña de alta velocidade, a envergadura do sinistro terá a liña cortada a liña varios días.


Summary: Medio Ambiente promove na illa o primeiro hotel de insectos do Parque Nacional coa fin "de preservar os seus ecosistemas". A intención é estender este proxecto ao resto do parque, de tal forma que cada arquipélago poida contar a medio prazo cunha instalación deste tipo

O Parque Nacional Marítimo-Terrestre das Illas Atlánticas xa conta co seu primeiro hotel de insectos, unha iniciativa de sensibilización ambiental que pretende facilitar un habitáculo e lugar de cría e hibernación para este tipo de organismos. O hotel foi inaugurado pola conselleira de Medio Ambiente, Territorio e Vivenda, Ángeles Vázquez, quen explicou que a intención é estender este proxecto ao resto do parque, de tal forma que cada arquipélago poida contar a medio prazo cunha instalación deste tipo. A iniciativa foi promovida polo Parque Nacional das Illas Atlánticas en colaboración coa asociación Amicos, unha entidade de referencia na comarca do Barbanza polo seu traballo a prol da integración das persoas con discapacidade e que foi a encargada de construír catro hoteis de insectos. En canto ás estruturas, están feitas a partir de materiais naturais propios da illa (como piñas ou restos de madeira), tixolos furados, así como refugallos e anacos de antigas tellas que os voluntarios de Amicos reciclaron para darlles unha nova utilidade. A instalación deste tipo de hotel servirá para darlle acubillo aos insectos presentes en Sálvora, como as abellas silvestres, as avespas escavadoras, as cadelas de frade (dermápteros), entre outros.


Summary: O poderoso sindicato IG Metall lançou este fim de semana a jornada de greves por aumentos salariais de 6,5%.

Uns 3,5 milhões de metalúrgicos preparam-se para "greves massivas" a partir desta semana e as paralisações já afetaram o setor no fim de semana, segundo informa esquerda.net. Mais de 2500 trabalhadores deram início às greves de protesto no sábado à noite, paralisando o funcionamento de fábricas em cinco regiões, incluindo as dos maiores grupos (MAN, Siemens, ThyssenKrupp, Continental e Bosch). Os trabalhadores consideram uma "provocação" a proposta do patronato de aumentos salariais de 3% em 14 meses. "Exigimos uma proposta que leve a sério os trabalhadores e o seu trabalho", declarou Berthold Huber, presidente do IG Metall, insatisfeito com o andamento da terceira ronda de negociações com o patronato acerca da convenção coletiva do setor. Este braço de ferro intensificar-se-á a partir do 1º Maio. Nas próximas semanas, o sindicato prevê a realização de "greves massivas" em toda a Alemanha. Pelo peso e importância dos metalúrgicos na economia alemã, as negociações salariais do setor são sempre encaradas como indicativas da evolução dos salários no resto da economia. Graças à luta dos funcionários públicos alemães, que incluiu também várias greves, trabalhadores e governo chegaram a acordo para um aumento de salários na Função Pública em 6,3% nos próximos dois anos.


Summary: O vicepresidente Alfonso Rueda asinou este luns un convenio de colaboración coa Coordinadora Galega de ONGDs. Porén, a política do Goberno galego neste eido ten sido moi criticada polas continuas reducións orzamentarias e incumprimentos.

O vicepresidente da Xunta, Alfonso Rueda, asinou este luns un convenio de colaboración coa Coordinadora Galega de ONGDs para a sensibilización e fortalecemento institucional desta entidade. Rueda enxalzou "o excelente traballo dos profesionais e voluntarios que forman parte das ONGDs en Galicia, polo seu esforzo e a súa entrega diaria" e sinalou que "estas organizacións xogan un papel fundamental no sistema de cooperación para o desenvolvemento, promovendo e xestionando proxectos e fomentando a conciencia da cidadanía para ser máis responsables e solidarios". Unhas palabras coas que é difícil non estar de acordo, pero que contrastan radicalmente co forte descenso das achegas orzamentarias da Xunta ás entidades e proxectos de axuda ao desenvolvemento dende o regreso do PP ao poder, en 2009. A pesar de que Galicia sempre estivera entre as comunidades autónomas que realizaban unha menor achega ás políticas de cooperación, entre 2004 e 2009 si houbera un crecemento importante destas partidas, dende os 5,4 millóns de euros anuais ata os 11,6 millóns. Seguía representando apenas o 0,1% do orzamento total da Xunta, moi lonxe do obxectivo do 0,7% e mesmo de rexións como Navarra, Castela-A Mancha (que rozaban o 0,5%) ou Baleares e País Vasco (que roldaban o 0,4%), pero a mellora era evidente. A partir de 2009 a partida galega comezou a descender, ficando catro anos despois en apenas un terzo do que fora, pasando deses 11,6 millóns a tan só 4,1 (o 0.05% do total) Porén, a partir de 2009 a partida galega comezou a descender, ficando catro anos despois en apenas un terzo do que fora, pasando deses 11,6 millóns a tan só 4,1 (o 0.05% do total). É certo que o descenso foi xeneralizado en todas as comunidades autónomas e no conxunto do Estado, pois a achega española pasou do 0,46% que acadara nese 2009 a un 0,14% en 2014. De feito, malia o forte descenso rexistrado en Galicia, hai seis comunidades que agora presentan cifras máis negativas. Os Orzamentos da Xunta para este ano 2015 supuxeron un cambio de tendencia na partida destinada a axuda ao desenvolvemento, que por primeira vez se incrementou dende o regreso do PP ao poder. Iso si, a mellora foi tan só de 336 euros, dende os 4.143.379 euros de 2013 aos 4.143.715 actuais. Os recortes aplicados pola Xunta nesta materia foron moi criticados polas organizacións non gobernamentais para o desenvolvemento (ONGD), que denunciaron tamén o incumprimento do III Plan Director da Cooperación Galega 2014-2017, un texto que xa saíra adiante co voto en contra destas entidades, que o consideraran "un documento de mínimos" por, entre outras cousas, "reducir o número de países prioritarios". O Goberno galego recortaba un 5% o orzamento comprometido e, ademais eliminaba a posibilidade de financiar proxectos a dous anos. A decisión supuña un recorte sobre o recorte, decidindo a Xunta "de forma unilateral" eliminar compromisos para 2015. Ademais das limitacións orzamentarias que nos últimos anos sufriron moitos destes proxectos e entidades, deuse o caso en Galicia e noutros territorios que unha parte importante das partidas concedidas non podías ser gastadas, pois as convocatorias finalmente tiñan unha contía inferior á orzamentada ou as subvencións, simplemente, non se abonaban. Os recortes aplicados pola Xunta nesta materia foron moi criticados polas organizacións non gobernamentais para o desenvolvemento (ONGD), que denunciaron tamén o incumprimento do III Plan Director da Cooperación Galega 2014-2017 Na valoración realizada por Oxfam Intermón no seu informe La realidad de la ayuda, destacábase un certo "talante dialogante" da Xunta en cuestións relacionadas coa Cooperación, pois "son oportunamente informadas das actuacións levadas a cabo, os recortes, convocatorias, etc". Porén, sinalábase, "este proceso de diálogo é máis consultivo que verdadeiramente efectivo, como se demostrou durante a discusión do Plan Director de Cooperación Galega 2014-2017, no que só se aceptaron 3 das 30 alegacións feitas". O informe tamén salientaba as eivas na implicación dos concellos e deputacións na axuda ao desenvolvemento, con comportamentos moi diferentes nuns casos e outros. Por exemplo, destacábase a axuda concedida por Vigo ou Lugo ou a colaboración emprestada pola Deputación da Coruña. Tamén a do Concello da Coruña, que con todo a comezos de 2014 eliminaba a convocatoria de cooperación ao desenvolvemento. Igualmente, celebraba a actividade do Fondo Galego de Cooperación e Solidariedade, do que forman parte as deputacións de Lugo e A Coruña e ao redor de noventa concellos, que todos os anos realizan unha pequena achega, en función da súa poboación, que serve para financiar proxectos. As axudas para cooperación ten unha importancia fundamental para os países en vías de desenvolvemento. Como destaca a web do Fondo Galego, "non podemos obviar, por imperativos éticos, o noso compromiso coa superación das desigualdades e a pobreza, compromiso non exclusivamente asistencial senón participativo e mesmo crítico coa actual orde de cousas, cómpre ter en conta o efecto multiplicador dos recursos achegados para países en desenvolvemento. Se con 6.000 euros aquí podemos custear pouco máis que a redacción dun proxecto de urbanización dunha rúa, poñamos por caso, en moitos lugares, en países menos desenvolvidos, esa mesma cantidade pode permitir a construción de vivendas para numerosas familias. O noso pouco pode valer de moito". A Coordinadora Galega de ONG para o desenvolvemento sinalou este mesmo luns, a respecto das máis de mil mortes de persoas migrantes no Meditarráneo, afogadas cando tentaban chegar ás costas europeas, que "o Mediterráneo estase a converter nunha fosa común na que perden a vida miles de persoas, moitas das cales foxen da guerra en busca dun refuxio que, en contra da lexislación internacional, se lles nega. Non tomar cartas no asunto de xeito urxente e eludir as responsabilidades daría conta dunha Europa que despreza flagrantemente os seus valores fundacionais de solidariedade entre os pobos e defensa dos dereitos humanos". Propostas para as eleccións municipais "Os gobernos de todos os niveis deben responder de forma conxunta ás causas e consecuencias globais e domésticas da pobreza, as desigualdades e a insostibilidade ambiental" A Coodinadora presentou así mesmo unha serie de propostas para as distintas candidaturas que concorren ás eleccións municipais de maio, destacando que "os gobernos de todos os niveis deben responder de forma conxunta ás causas e consecuencias globais e domésticas da pobreza, as desigualdades e a insostibilidade ambiental". O documento tamén sinala que "a cooperación ao desenvolvemento é unha política pública social fundamental para loitar contra pobreza e as desigualdades" e que "o benestar e o desenvolvemento dos pobos están interrelacionados: os esforzos no ámbito local teñen repercusión a escala global, e viceversa". O texto componse de 19 medidas que poderían ser adoptadas dende os concellos, que comezan por "garantir dotacións orzamentarias suficientes", que se fixan nun mínimo do 0,2% dos orzamentos municipais. Tamén se propón que que todos os Concellos e Deputacións se asocien ao Fondo Galego de Cooperación e Solidariedade e que as sete grandes cidades galegas e as catro Deputacións "sexan un exemplo" e "garantan convocatorias abertas en concorrencia competitiva para a posta en marcha de proxectos de cooperación ao desenvolvemento e de Educación para o Desenvolvemento". O texto componse de 19 medidas que poderían ser adoptadas dende os concellos, que comezan por "garantir dotacións orzamentarias suficientes", que se fixan nun mínimo do 0,2% dos orzamentos municipais Igualmente propóñense outras medidas de tipo transversal, coma a promoción do comercio xusto e o consumo responsable, a través de campañas de sensibilización, a promoción e oferta deste produtos nas instalacións públicas dependentes dos concellos, e tamén a través da compra pública ética. Tamén o fomento e apoio de iniciativas da economía social no eido local que primen ás persoas por riba do capital e que se xestionen de forma autónoma, transparente, democrática, participativa e ligada ao entorno. E, finalmente, pídense compromisos para eliminar a discriminación por motivos de xénero, etnia, idade, orientación sexual, etc. e promover a igualdade de dereitos e oportunidade entre homes e mulleres. Tamén para "loitar de forma efectiva contra o cambio climático" ou para garantir "o dereito humano á auga", para "fomentar o software libre", "erradicar a pobreza enerxética" ou "asegurar o dereito á vivenda".


Summary: Un tren media distancia que realizaba o percorrido entre Compostela e Vigo sufriu ao redor das 21.20 horas da quinta feira un descarrilamento leve.

O tren rexional que realizaba o traxecto Compostela-Vigo descarrilou sobre as 21.20 horas da quinta feira, 3 de decembro, por "causas meteorolóxicas adversas", segundo a Adif. O suceso non deixou ningún dano persoal nas 53 persoas que viaxaban no convoi á altura de Cerponzóns, en Pontevedra. O descarrilamento leve produciuse na bifurcación de Santo Amaro, onde hai un cambio de agullas. Só saíu do camiño de ferro, segundo informa Adif, o primeiro eixe do tren. De aí que o descarrilamento non provocase danos persoais. Ademais, os trens circulaban con lentitude por mor dunha avaría nos sinais ferroviarios por causa do temporal. A vía permanecía cortaba a última hora da noite e provocou atrasos en todos os trens que circularon polo eixe atlántico. Ficou finalmente restabelecida xa de madrugada, afirma Adif. As pasaxeiras e pasaxeiros do tren sinistrado foron evacuados a un convoi que os recolleu na vía paralela. Porén, tardaron ao redor de dúas horas en mudar de ferrocarril. "Non nos informaron sequera da localización", afirmaba un viaxeiro en declaracións a Radio Pontevedra.


Summary: A folga de entregas está a paralizar a recollida de leite na Galiza, nunha protesta sen precedentes que xungue a demanda d@s gandeir@s dun prezo xusto para este produto co defensa do futuro dun sector (65.000 empregos) e do rural galego. Gandeir@s de diferentes comarcas do país cóntannos os motivos para se implicaren nesta mobilización

Máis de 11.000 explotacións leiteiras da Galiza loitan pola súa supervivencia, nun escenario onde os baixos prezos condenan a boa parte destas á desaparición. Para se repoñer a esta situación, sindicatos e organizacións convocaron unha folga de entrega de leite que está a ter un seguimento masivo no sector. E iso que esta protesta non lles sae de balde aos produtores e produtoras, pois cada día de paro representa pola volta de 300 euros de perda. Xosé. Comarca de Compostela, "Non nos queda outra. É o camiño que nos deixaron". Xosé é de Ordes e ten unha explotación de medio cento de vacas, producindo pola volta de 400 toneladas de leite ao ano. Recoñece que, en principio, a folga de paro na entrega do leite non lle convencía. Mais a situación é, apunta, "de miseria". Por iso secunda a folga. "Págannos o leite a uns prezos en que noutro país europeo lles cuspirían á cara. E iso temos que o cambiar, e se para iso hai que ir a esta folga, pois vaise, e tod@s xunt@s". Manuel. Comarca do Deza. "Condénannos á fame, como queiran que non fagamos algo'". Ten máis dun cento de vacas e unha xornada laboral de 365 días ao ano. Secunda a folga de entregas porque recoñece que "xa son moitas ostias, e hai que dicir abonda!". É d@s gandeir@s que apuntan que se non hai unha solución de prezos xutos en breve a súa explotación podería botar o peche. Entre 2005 e 2010 esta vía morta afectou a máis de 5.000 explotacións no noso país. José Antonio. Comarca de Lugo. "Non é por nós, é por todo o rural da Galiza". José Antonio non quere centrar esta folga de entrega do leite na súa explotación e no sector leiteiro. "O que nos xogamos é moito máis", apunta. Nesta liña, lembra que a maior parte das explotacións fixeron importantes investimentos para se modernizar e facer fronte aos retos. "Se o sector do leite e vai a pique, vai todo o rural galego", afirma, entrementres lembra que son 65.000 empregos os que dependen do leite na Galiza.


Summary: A Xunta de Galiza embarcouse, con cartos públicos, nun proceso xudicial contra a emisora comunitaria Cuac FM. Esta segunda feira o Tribunal Supremo puxo o ramo e nin sequera admitiu a trámite o recurso do Goberno galego contra a sentenza do Superior que recoñecía o dereito á emisión da canle en frecuencia modulada.

O revés xudicial inclúe ademais a condena ao pagamento dos custos procesuais até un máximo de 1.000 euros. "Manifestamos a nosa satisfacción pola decisión do Tribunal Supremo", indica Cuac FM nun comunicado, "que deixa claro que tiñamos razón ao reivindicar pola vía xudicial o dereito a comunicar da cidadanía da Coruña a través de servizos de comunicación audiovisual comunitarios sen ánimo de lucro". O ditame do Tribunal Superior de Xustiza de Galiza que recorreu a Xunta, pronunciado no procedemento especial de protección de dereitos fundamentais 4166/2018, recoñecía o dereito de Cuac FM "a emitir en frecuencia modulada baixo unha garantía temporal de emisión". Ao tempo, anulaba o expediente sancionador que lle incoara o Goberno no que, desde a emisora, entenderon como "interpretación restritiva e errónea da Lei Xeral de Comunicación Audiovisual 7/2010. A alta maxistratura dá a razón a Cuac, cuxos membros lamentan "o malgasto de recursos públicos na persecución dunha iniciativa de comunicación cidadá e contra unha interpretación expansiva dos dereitos fundamentais e as liberdades públicas". "O esforzo material e humano empregados en loitar contra Cuac FM era digno de mellor causa", engaden. A inadmisión a trámite do recurso da Xunta é o episodio final do conflito, que, segundo a emisora, revelou "un xeito de entender a comunicación pouco respectuoso cos dereitos fundamentais e por tanto profundamente antidemocrático".


Summary: Seguen a Ronselzt, citan a Celso Emilio, a Dylan ou a Boris Vian, non esquecen aos Resentidos e algún devece pola literatura medieval. Son Xurxo Souto, O Leo, Sés e Miguel Mosqueira que se xuntaron para falar de músicas con letra.

A referencia tomouna Xurxo Souto de Luísa Villalta quen, no seu libro Detrás da música, a poesía, explica a historia da literatura galega en clave musical. Ao seu carón tiña a tres das persoas que máis están a revolucionar o panorama musical dos novos tempos. O Leo, de Leo e Arremecaghoná, María Silvar de Sés e Miguel Mosqueira das Ataque Escampe, que viña de conmemorar o décimo aniversario do grupo. Coñecidas polos seus traballos e polas actuacións en locais diversos, Xurxo revelou un dato que moi pouca xente sabe: licencíaronse en filoloxía."A literatura é vida e a música é unha das pontes", comentou O Leo para iniciar o debate. "Necesitamos fórmulas de afirmación identitaria e se son lúdicas mellor" espetou María para quen as cancións fan que "a xente interiorice contidos que doutra forma non faría". A corpo aberto Sés teorizou coa mesma forza que canta os seus temas e dixo que "a lingua ten unha dobre condición como idioma e como elemento cultural no que o pobo se reafirma e isto en nacións sen estado como a nosa é moi importante".Temperou o debate Miguel Mosqueira ao falar de música e literatura como "códigos distintos, quen escribe a letra dunha canción non ten que facer un bo poema". Tamén a distancia se mide na rima. "Na poesía do século XXI será un un por cento a que ten rima consoante e as cancións que non a teñen serán tamén un un por cento, a poesía ten outra liberdade" afirma o músico das Ataque. Pero aí estaba María Silvar para volver achegar os rexistros e recomendarlle ler á xente que fai letras. "Non hai razón para non facer unha boa letra para unha canción agás a incapacidade. Se queres facer música, pois escoita música e se queres escribir letras, pois le". Así de claro.Ronselz e os ResentidosOs referentes son tantos que levan á erudición. Sés menta a Dylan, Leonard Cohen, Boris Vian, as cancións tradicionais e, en especial, aos "grandes" O Leo e Ugía, dos mellores artistas internacionais que ela coñece. Para o Leo, que devece coa literatura medieval, Celso Emilio conseguiu "adiantar a retórica do rap, adiantar o punk". Xurxo Souto coincide en afirmar que do autor da Longa Noite de Pedra "vive a música galega contemporánea" e que, na historia cultural galega, a "música abre camiños inéditos para a poesía", como aconteceu con Rompente e os Resentidos. A Miguel Mosqueira, os Resentidos servíronlle, por exemplo, para entrar no mundo literario de Ferrín e por iso agora recomenda que a música entre nas aulas como mecanismo de animación á lectura. "Todo vale mentras haxa emoción" concluiu Xurxo Souto no debate celebrado no marco das XXIII Xornadas de Lingua e Literatura organizadas pola CIG-Ensino e AS-PG en Compostela.


Summary: Circunscribe o diálogo para unha candidatura cara ás eleccións xerais ás tres forzas "que nos xuntamos en 2015", en referencia a Anova e Esquerda Unida.

"Podemos Galiza iniciamos o diálogo entre as tres forzas que nos xuntamos en 2015 para impulsar, en concordancia coas mareas muncipalistas, a coalición electoral que levou a voz de máis de 400.000 galegas e galegos ao Congreso e ao Senado". O comunicado da formación que lidera en Galiza Antom Gómez Reino fala ás claras: a candidatura para o 28 de abril será cousa de Podemos, Esquerda Unida e Anova. A En Marea nin se lle cita nin se lle espera. O comunicado do partido de Pablo Iglesias en Galiza chega pouco despois de que Esquerda Unida e Anova emitisen os seus. Todos, uns de forma máis contundente e outros menos, coincidían no fundamental: están traballando para unha candidatura nas Xerais nas que a En Marea dos 'villaristas' non tería cabida.. Podemos Galiza afirma que o diálogo establéceo "cos aliados cos que vimos construíndo ferramentas de maiorias no noso pais" para "definir a ferramenta coa que continuar e reforzar o traballo que traslada a voz e as demandas das galegas e os galegos ao Congreso e ao Senado". Os de Gómez Reino aseguran que durante esta lexislatura "o grupo da Marea no Congreso -xurdido como froito da coalición das tres forzas-" situou en primeira liña as preocupacións dos galegos e galegas.


Summary: A caída dunha das pontes da A-6 situada no tramo entre Castro Lamas, no concello berciano de Veiga de Valcarce e Noceda, no concello galego de Pedrafita do Cebreiro puxo outra vez enriba da mesa a vinculación entre as empresas construtoras e o financiamento irregular dos partidos políticos.

FCC titular de 66% da unión temporal de empresas que ergueu a ponte da A-6 sinistrada foi unha das empresas citadas polo antigo tesoureiro do PP, Luís Bárcenas, por doazóns, supostamente ilegais, aos populares galegos. Nesta caso tratábase dunha achega de 108.000 euros, por parte dunha compañía presidida naquela altura por José Mayor Oreja, irmán do ministro de Interior de Aznar e candidato PP vasco dos mesmos apelidos. ACS, que dispuña de 33% da UTE construtora da ponte caída, tamén, apareceu doando ao PP da Galiza a cantidade de 60.100 euros. A compañía de Florentino Pérez conta cunha importante presenza no país, sendo coñecida a relación entre Pérez e Feixoo. Os dados sobre a contribución de FCC e ACS estaban recollidos nun informe elaborado en 2006 polo xerente do PP galego, Modesto Fernández. O documento, cuxo contido impactou ao xuíz Ruz, recolleu achegas por unha contía de 1.888.275 euros, procedentes de 19 grupos empresariais. A época de Feixoo na Cotop As empresas ligadas á construción e á obra civil lideraron a lista de contribuíntes. Na súa maior parte, tratábanse de compañías cunha importante facturación coa Xunta da Galiza, nos últimos anos de Fraga á fronte da Xunta e de Alberto Núñez Feixoo, como máximo responsábel da Consellaría de Ordenación do Territorio. A ourensá COPASA, con 380.245 euros, situouse en 2006 como primeiro doante do PP. Malia que os responsábeis da compañía negaron ao diario El País ás doazóns recollidas nos papeis de Bárcenas, as dúbidas sobre a súa operativa seguen sen resolverse. A isto ten contribuído que a empresa aparecera como un dos grandes beneficiados nos contratos da Xunta, significándose as adxudicacións do Goberno Fraga ou as concesións de Núñez Feixoo. C.R.C. Ramón Carro foi outras das compañías adxudicatarias de obras de construción e mantemento de autoestradas que apareceron no informe de Modesto Fernández. Precisamente esta empresa con sede en Ordes, aportou ao PP 33.000 euros, adxudicándolle dentro dunha UTE en 2011 a construción e xestión da autovía da Costa da Morte. O informe de Modesto Fernández A nómina de empresas da obra civil presentes no informe de Modesto Fernández era moi ampla, mantendo a maioría delas relacións contractuais na época de Manuel Fraga coa Consellaría de Ordenación do Territorio, dirixida entón por Alberto Núñez Feixoo. Uns casos disto foron Teconsa, propiedade do grupo berciano Martínez Núñez, con 120.000 euros, a ourensá, Extraco con 18.000 euros, Seixo con 30.000 euros ou a vasca Bruesa con 80.000 euros. Esta última compañía, é propiedade do empresario galego emigrado en Euskadi, Antonio Pinal, a quen xustiza acusa de ter agasallado ao PP a súa sede de Donostia. O conglomerado de empresas que participaron nas obras dos diversos edificios da Cidade da Cultura ocuparon un lugar de relevo no informe do xerente do PP. Ademais da xa citada COPASA, entre estas atopáronse NECSO, unha filial da madrileña Acciona, que aportou aos populares 100.000 euros e fixo parte da UTE para construción do Teatro da Música, unha obra por un monte de 77 millóns de euros, adxudicada en xuño de 2005 polo Goberno da Xunta en funcións, onde se sentaba Núñez Feixoo. O grupo Campo, empresa familiar participada polo antigo alcalde do PP de Ortigueira, Antonio Campo, resultou tamén con importantes contratos na Cidade da Cultura achegando, segundo Fernández, 200.000 euros á caixa dos populares galegos.


Summary: A poboación do rural galego leva tempo denunciando graves deficiencias no acceso a internet. O confinamento agravou as súas necesidades. Malia os avances tecnolóxicos en moitos puntos, aínda quedan numerosas zonas de sombra que exixen unha resposta lexislativa mais tamén de investimento.

A crise sanitaria provocada polo novo coronavirus agravou e fixo máis visíbel a fenda social da tecnoloxía na Galiza. O confinamento ordenado para frear a expansión da Covid-19 incrementou a demanda de medios telemáticos e de telecomunicacións, e puxo de manifesto as carencias de cobertura e recursos dixitais asociados ás necesidades de acceso á internet. O Colexio Oficial de Enxeñeiros Técnicos de Telecomunicacións (Coettega) avanzou durante os primeiros días da pandemia a súa preocupación polas eivas detectadas no inicio da crise sanitaria por parte das familias e das empresas, forzadas a manter a súa actividade escolar e laboral desde todas as contornas do territorio botando man das redes mais das novas tecnoloxías da información e da comunicación. Non podemos basear as comunicacións só nas redes móbiles. Conectarse ás canles educativas telemáticas e aos diferentes modelos de teletraballo implantados polas empresas, ademais doutros servizos, non é igual de doado para todos. "O illamento durante o estado de alarma volveu poñer o foco sobre a enorme fenda tecnolóxica que existe", que penaliza as zonas do rural fronte as áreas urbanas e deixa a veciñanza sen acceso a unha internet de calidade. Julio Sánchez Agrelo, decano do colexio profesional asegura a Nós Diario que a dispersión da poboación e a orografía fan da Galiza un territorio complexo para a dotación de servizos e comunicacións. "Hai 30.000 núcleos de poboación, algúns moi espallados que dificulta o interese das operadoras". Así, engade, "o rural conta aínda con moitas zonas de sombra que impiden unha boa cobertura, mesmo para falar por teléfono. Pola contra, as vilas e cidades dispoñen dunha boa cobertura, e cada vez mellor Acceso a internet en cifras Segundo o Informe de cobertura de banda larga 2019, elaborado polo Ministerio de Asuntos Económicos e Transformación Dixital, Galiza está cola do Estado en internet de alta velocidade por rede fixa. O 99% da poboación ten acceso a internet, pero os datos reflicten que o tipo e a velocidade de conexión varían segundo os municipios.Galiza conta cunha cobertura por redes fixas de máis de 30 megas de 94%, próxima ao 100% fixado como obxectivo por Europa para este 2020, mais baixa até 66% para conexións a internet de máis de 100 megas, un acceso rápido que a Administración galega conta ofrecer a 90% da poboación no ano 2021. As conexións por ADSL, as que se estabelecen a través do cable de telefonía tradicional, levan o territorio á última posición do Estado. O informe estatal reflicte que 70% dos fogares galegos teñen acceso a internet cunha velocidade de máis de 2 megas e só a metade, a máis de 10 megas. Eivas no rural Malia a boa implantación das redes móbiles 3G e 4G, cunha cobertura próxima a 100%, segundo a Axencia para a Modernización Tecnolóxica da Galiza (Amtega) Sánchez Agrelo asegura que "o 100% non existe. No rural non hai boa cobertura, nin a través de redes fixas nin móbiles. Hai moitos puntos escuros, unha eiva que só se pode resolver con actuacións e investimento por parte das Administracións". Redes móbiles Desde o Colexio Oficial de Enxeñeiros Técnicos de Telecomunicacións defenden que a mellora do acceso e das conexións a internet na Galiza non poden depender só das redes móbiles. "Non podemos basear as comunicacións só no móbil. Hai moitos núcleos pequenos a onde non chega a fibra e cómpre asegurar en todos os casos unha conexión decente". E isto exixe reparar nas tecnoloxías, máis tamén na cobertura e na velocidade de acceso á rede co fin de garantir un servizo de calidade. "As coberturas reais deixan moita poboación sen conexións suficientes para manter unha videoconferencia. Hai que traballar para garantir como mínimo unha velocidade de 30 megas, mellor por fibra, se non se pode por móbil, e se non, por satélite. Ese ten que ser o obxectivo da Administración galega", afirma Julio Sánchez Agrelo.


Summary: Comeza a carreira do ascenso cara a Primeira co inicio da Segunda División do baloncesto estatal. O Coruña visitará ao Juaristi ISB e o Ourense recibe ao Guuk Gipuzkoa Basket.

O Leyma A Coruña e o Club Ourense Baloncesto (COB) comezan esta sexta feira unha nova tempada na LEB Ouro o primeiro e unha volta á categoría o segundo. Nesta primeira xornada, o equipo coruñés visitará ao Juaristi ISB (Polideportivo de Azpeitia, 21.30 horas) mentres que os ourensáns recibirán ao Guuk Gipuzkoa Basket (Pazo Paco Paz, 21 horas). O baloncesto galego masculino ten unha cita coa Copa Galiza, desta vez en Ourense Onte ambos os dous clubs aproveitaron para comparecer diante da prensa e analizar o inicio da competición. O técnico do Leyma Coruña, Diego Epifanio, asegura que empezan a tempada "con moita ilusión. Tivemos algúns contratempos durante a pretemporada: as molestias que tivo Javi, o falecemento do pai de Atou… Tivemos varias cousas que nos foron condicionando o que puidésemos traballar todos xuntos". Porén, cre que "coa chegada de Atou outra vez ao equipo podemos acabar de planificar un pouco este partido". En relación ao rival e ao tipo de encontro que espera, Epifanio comentou que "é un equipo que en casa seguro que se crece moito. Xa teñen a experiencia do ano pasado, que na súa cancha perderon equipos como Leyma Coruña, Movistar Estudantes ou Selecta". Asegura que "teñen unha forma de xogar na que son moi agresivos atrás, tentan castigar moitos os erros do rival e corren moito polo que temos que ter atención no un contra un". Primeira previa de LEB Ouro tras moito tempo O adestrador do COB, Guillermo Arenas, e o capitán, José Nogués, foron os encargados de analizar en Ourense o que será o primeiro partido tras o regreso á segunda categoría do baloncesto estatal. Arenas mostrouse satisfeito co traballo do equipo. "Traballamos bastante ben e, de poñerlle algo malo a esta pretempada, é o non poder contar con todos os xogadores até levar xa unhas semanas de preparación", explicou. Diego Epifanio: "Os ascensos enriquecen o deporte e fan que as ligas sexan máis fortes" En relación ao rival desta sexta feira, o adestrador ourensán afirmou que "o Gipuzkoa é un deses equipos que se construíu para estar e pelexar nos postos de arriba. Conseguiron formar, en todas as liñas, parellas con experiencia na liga ou mesmo en categorías superiores". Por este motivo alerta de que é "un equipo con moito potencial en todos os aspectos e debemos estar moi concentrados e facer as cousas ben nós".


Summary: Os representantes do Executivo estatal condicionaron a aprobación desta medida ao diálogo social coa CEOE e os sindicatos Comisións Obreiras e UXT

O ministro de Inclusión, Seguridade Social e Migracións, José Luis Escrivá, abriu hoxe a porta a unha mudanza normativa co obxectivo de que os pais e nais con fillos en situación de corentena poidan acceder a unha baixa remunerada para coidar deles. A resposta de Escrivá chegou após unha polémica na que participaron na última semana diversos membros do Executivo español. Porén, condicionou a súa aprobación ao resultado do diálogo social que mantén aberto o Goberno de Pedro Sánchez coa patronal da CEOE e cos sindicatos CCOO e UXT. "Necesitamos escoitar os axentes sociais e despois si, estamos dispostos a introducir o cambio normativo", indicou Escrivá desde Palma de Mallorca, onde compareceu acompañado da ministra de Traballo, Yolanda Díaz, para dar conta dun encontro coa patronal e coas organización sindicais. Porén, Escrivá recoñeceu que diante da nova situación creada pola apertura dos centros escolares, o Goberno decatouse de que os pais ou nais con fillos e fillas en corentena que non son positivos por coronavirus "non están cubertos". "Estivémolo analizando e concluímos que non está cuberto. Precisamos introducir un cambio normativo", aseverou Escrivá, quen recoñeceu que até agora a baixa por incapacidade temporal só estaba recoñecida a aquelas traballadoras e traballadores contaxiados por coronavirus e aqueloutros que tiveran contacto cun positivo e se atopaban en situación de corentena. A reflexión introducida esta sexta feira polo ministro será obxecto da análise na vindeira semana, no marco dunha negociación onde se presume como central a discusión a respecto do alongamento dos ERTE máis alá do mes de setembro. O presidente da CEOE, Antonio Garamendi, foi o único interlocutor social que se manifestou sobre o asunto: "Vaise falar e quedamos para comentalo", apuntou en declaracións aos medios. Tamén adiantou que "nós o que queremos é sentar e que nos conten as cousas, non pode ser que un ministro diga unha cousa e outro, outra. Son anuncios que nos collen por sorpresa e dos que sabemos pola prensa. O lóxico sería que primeiro os coñecésemos nós". Garamendi considerou que a proposta non se formulou "da maneira máis axeitada" e reclamou "ese diálogo" no medio deste "caos" para preguntar en primeiro lugar "cal é a postura" do Executivo. O dirixente da patronal quixo deixar en evidencia as contradicións na última semana dos membros do Goberno en relación a este aspecto. Un debate que iniciou a portavoz do Executivo, María Jesús Montero, negando a posibilidade da baixa, e que tivo resposta do vicepresidente Pablo Iglesias, a través dunhas declaracións públicas, en sentido contrario.


Summary: Esa sexta feira o Consello das Mareas pode resolver pedir a Paula Quinteiro que deixe a acta de parlamentar, após se ver envolvida nun incidente coa polícía local de Compostela. A súa xefa política en Podemos Galiza, Carmen Santos, transmitiulle esta quinta feira o seu apoio "como compañeira e como persoa". Santos afirma que a decisión de demitir ou non lle corresponde "unicamente" a Quinteiro.

Podemos e Esquerda Unida emitiron esta quinta feira sinais clarísimas de que, ao seu xuízo, non é ao Consello das Mareas a quen lle compete resolver se Quinteiro debe renunciar ou non á acta de deputada. Primeiro foi Eva Solla quen -perguntada pola reunión do máximo órgao da confluencia entre plenarios, axendada para esta sexta feira- replicou que ela só respondía pola reunión tida onte polo grupo parlamentar da confluencia. E a seguir engadiu que nesa reunión ninguén lle demandou a Quinteiro que abandonase o Parlamento. Marca tamén distancias co Consello das Mareas Carmen Santos, quen sitúa a decisión de demitir ou non "unicamente" en Paula Quinteiro, a quen -en declaracións realizadas en Boiro- transmite todo o seu apoio "como compañeira e persoa". A parlamentar tería oferecido desculpas "sinceras e honestas". A número un de Podemos Galiza remarcou a súa oposición a calquera acto de vandalismo -o incidente en que se viu envolvida Quinteiro veu precedido da rotura de espellos retrovisores de varios vehículos estacionados nunha rúa de Compostela, na madrugada do sábado a domingo- e ao tempo mostrouse certa de que a súa compañeira de organización secunda o seu repudio da violencia. Quinteiro nega as acusacións contidas no atestado policial -responsabilízana de ter impedido a identificación dun mozo- e afirma que só interveu nos feitos -mostrou a súa identificación como parlamentar- para mediar e tentar calmar os ánimos. Santos pasou ao contra-ataque e puxo no seu ponto de mira Feijóo: "Temos que ser respeitosos co noso cargo, mais temos que selo todas. Feijóo non é a primeira vez que ataca e pede responsabilidades a deputadas e deputados que logo no aplica nas súas filas". Para a secretaria xeral de Podemos Galiza, a ofensiva do PP contra En Marea por esta asunto constitúe un "acoso e derrubo" desmedido: os feitos en que se viu envolvida Quinteiro -"por moito que podan ser mellorábeis"- non se tratan "coa mesma vara de medir" coa que se abordan as historias de corrupción do PP, ou lances como "o señor Feijóo paseando con narcotraficantes" ou "Cifuentes falsificando títulos universitarios". Paula Quinteiro milita en Podemos, mais na corrente Anticapitalistas, crítica con Santos.


Summary: Un percorrido pola costa de Oia de grande interese paisaxístico e artístico.

O concello de Oia está situado na costa atlántica do suroeste de Galiza no chamado Arco Miniano-duriense. O litoral é unha liña case recta de costa rochosa exposta, enfrontada ao Atlántico, duns 17 km de lonxitude, aparentemente uniforme e monótono. Unha uniformidade e monotonía que desaparece ao percorrela camiñando xa que imos descubrindo pequenos seos, longos coídos, areais minúsculos e pedras comestas polo sal ou puídas pola auga que sorprenden polas súas formas, o seu tamaño ou o protagonismo que acadan na súa pelexa coas ondas (algúns días máis animadas polo vento ou o mar de fondo). Paraxe: Baixo Miño / Concello: Oia / Percorrido: 18 km (lineal) / Dificultade: Baixa Comezamos o percorrido xusto debaixo do faro de cabo Silleiro, na punta das Negras, e camiñamos cara ao sur, ao pouco chegamos ao seo do Tato e, seguindo pola estrada atopamos, no alto, un desvío á punta Centinela desde onde temos boas panorámicas do tramo percorrido. Desde aí podemos volver á estrada ou seguir cara abaixo e adiante polo coído ata atopar un camiño bastante esquecido que nos devolve á vía principal un pouco máis adiante. Seguindo pola beira da estrada logo atopamos unha zona de aparcadoiro e despois de pasala un cruce polo que temos que baixar para achegarnos á Pedra Rubia unha masa rochosa de cor vermella que merece unha visita. Volvemos á estrada polo camiño de ida e xa nos atopamos á altura do parque de campismo do Muíño por debaixo do que se atopa un dos poucos areais de todo o percorrido, para velo temos que deixar a estrada e seguir dereito para poder baixar a el pasado o recinto do parque, desde onde vemos tamén o con Cagado e o seu seo. Incorporámonos á estrada para deixala ao pouco e seguir camiñando preto do mar só un anaco para ir saír de novo a ela no porto de Mougás. Logo pasaremos ao pé do porto de Sanín e pouco despois pola desembocadura do rego de Viladesuso no Serrallo. Máis adiante, a altura dos hoteis temos unha rúa que nos leva ao pé dun coído recollido nun pequeno seo, e preto, a praia da Chocolateira. Na seguinte curva temos a punta Orelluda e os seus dous illotes nos que escachan con forza as ondas, e o desvío para achegarse a ela. Volvendo á estrada collemos o primeiro desvío polo camiño Portugués que nos leva preto da costa ata o mosteiro, a praia e o porto de Oia. Cruzamos a localidade pola rúa máis achegada ao mar, que non vai pola beira, e no punto onde remata a liña das casas, fixándonos, temos un carreiro que baixa ao abrigo do Redondeliño e máis adiante un camiño que nos leva ao Redondelo, outro abrigo máis grande. Pouco despois volvemos saír á estrada pola que seguimos ata outra zona de aparcamento desde a que temos debaixo o porto da Fonte das Mañas e un camiño para seguir por fóra da estrada 1 km. Cando chegamos a outra área de aparcadoiro temos en fronte a pena Agoeira á que podemos achegarnos desde o cruce que hai máis adiante. De volta na estrada atopamos outro desvío polo que camiñamos os últimos metros no concello de Oia que remata no punto no que o camiño volve á estrada. Desde a punta Orelluda a estrada vai gañando altura, o terreo é máis encosto os desniveis son máis grandes e é máis difícil atopar camiños preto do mar, só algunha baixada puntual se hai edificacións preto.


Summary: O certame ciclista arranca mañá en Meaño

O Concello de Cambados acolle desde esta quinta feira a novena edición da Ruta do Albariño, considerada como "a segunda proba máis importante do Estado en categoría júnior", tal e como afirmou o concelleiro de Deportes local, Fernando Patricio, na presentación da carreira. A elite do ciclismo de montaña de resistencia rétase en Lalín Organizada pola Federación Ciclismo Galego (FCG), todas as institucións implicadas -Concello de Cambados, Secretaría Xeral para o Deporte e Deputación de Pontevedra- uniron forzas para honrar o legado do gran impulsor desta proba, Ernesto Falcón, falecido o pasado mes de decembro. "Organizar probas de varias etapas e de varios días para as categorías de formación converteuse na súa obsesión. E desde hai unha década conseguiu plasmalo coa Ruta do Albariño. Agora, a Federación dá continuidade ao soño dunha figura clave do ciclismo galego e estende a tres os días de competición do evento", explican desde a FCG. Carballo acolle a segunda proba da Copa de España de Ultramaratón Configurada en tres etapas cos concellos de Meaño e Cambados como epicentros, cun total de 20 equipos estatais e internacionais nun pelotón de 140 corredores, a Ruta do Albariño arranca mañá ás 17 horas cunha cronoescalada de tres quilómetros que unirá Meaño co Alto do Busto. Xa o sábado, 18 de xuño, a partir das 13 horas, comezará unha segunda etapa con saída e meta en Meaño que decorrerá por Barrantes, Mosteiro, Ribadumia, Cambados, Dena, Vilalonga, A Lanzada, Sanxenxo e Samieira. En total serán 97 quilómetros co Monte Bouza como dificultade montañosa máxima, a 17 quilómetros de meta. Finalmente, o domingo disputarase a terceira e derradeira etapa, que ten 112 quilómetros de percorrido estruturados nun circuíto por Cambados, Pontearnelas e Leiro, incluíndo unha subida ao Alto do Busto. A Copa Galiza Máster, na Ribeira Sacra Este domingo, 19 de xuño, remata a Copa Galiza Máster no Gran Premio da Ribeira Sacra, organizada polo Club Ciclista Chantadino. Os 200 corredores participantes terán que percorrer un circuíto de 80 quilómetros que partirá de Monforte de Lemos ás 11 horas da mañá e rematará na rampla de San Vicente. Alí, os líderes -Samuel García, Israel Freire e Miguel Agragán- tratarán de fechar o seu triunfo no campionato.


Summary: O Concello de Barbadás converterase o sábado 29 de setembro na capital da igualdade coa celebración da I Romaría Feminista, que se desenvolverá baixo o lema "Logo do 8M, camiñamos", toda unha declaración de intencións para un evento que quere invitar á reflexión conxunta e a facer do feminismo un movemento sólido e con futuro.

O feminismo galego ten unha nova data que apuntar no calendario. O 29 de setembro Barbadás acollerá a I Romaría Feminista, un evento pioneiro que reúne dentro do seu programa diversas actividades: catro mesas de debate nas que participarán mulleres chegadas de diversos ámbitos do profesional e da loita feminista, concertos musicais, espectáculos de microteatro e poesía, un xantar popular, postos na rúa a cargo das mulleres emprendedoras de Barbadás e outras voluntarias e até un espazo de conciliación para nenos e nenas, pensado para facer desta primeira romaría un lugar inclusivo e comprensivo coa realidade das mulleres. Ánxela González, concelleira de Cultura, Mocidade e Igualdade de Barbadás, defende o 8M como un movemento transversal que "non debe quedar nun espellismo senón que ten que avanzar". "Vivimos nunha sociedade que está considerando o feminismo unha moda, e é bastante perigoso, por iso mesmo é importante educar e facer pedagoxía. Estes debates non só están enfocados ás persoas que xa estamos concienciadas coa igualdade, senón tamén a aquelas que poidan iniciarse dalgún xeito no feminismo" explicou a edila. Amais, a concelleira cre que esta romaría "é unha alternativa ás típicas festas de verbena, tan machistas e nas que as mulleres son totalmente cousificadas". Programa A xornada comezará a partir das 11 horas coa mesa "Despois do 8M... que?, na que participarán a Marcha Mundial das Mulleres, a Plataforma Feminista Galega e o colectivo estudantil Curuxa Feminista. Ximena González, da MMM, insiste na importancia de organizarse a nivel local, e confía en que a romaría sexa a ocasión perfecta para a xestación dun colectivo feminista en Barbadás: "Desde a Marcha queremos facer un feminismo que constrúa, non só un movemento de acción-resposta contra o feminicidio. Queremos construír unha axenda propia e alternativa". Pola súa parte, Pilar Estévez, da PFM, exporá as pautas a seguir polo seu colectivo á hora de desenvolver a próxima folga xeral do 8 de marzo, unha greve que define como "non patriarcal nin ao uso", e pola cal "deberemos fixar novas prioridades e novas formas de entendela". Precisamente é na necesidade de "autocrítica para non caer en dinámicas pouco inclusivas ou interseccionais" na que afonda Antonella Rodríguez, do colectivo Curuxa Feminista, quen defende a necesidade de "escoitar as voces de todas as mulleres para crear un movemento que nos represente a todas". Este evento pioneiro componse de mesas de debate, concertos musicais, espectáculos de microteatro e poesía Despois deste primeiro debate, Nuria Vil e Vanessa Glemsel representarán, ás 12 horas, o recital de poesía "Dúas gamberras e un micro", para dar paso á segunda palestra "Comunicadoras: O impulso do feminismo", na que participarán xornalistas de distintos medios: Cristina Huete de El País, Andrea Méndez do colectivo Xornalistas Galegas, Fernanda Tabarés de Voz Audiovisual e Susana Pedreira de Onda Cero Pontevedra. Esta última explicaba en declaracións a Sermos Galiza a importancia de normalizar programas e contidos nos que as voces femininas sexan maioritarias e os temas a tratar, totalmente universais, fuxindo do tópico de que as mulleres só poden falar de feminismo ou de temas ligados á muller. Fernanda Tabarés porá o foco na realidade das redaccións, "nas que hai un grande traballo pedagóxico das mulleres xornalistas en relación cos homes". Xa despois do xantar no espazo gastronómico da romaría, chega, ás 16.30 horas, a terceira mesa de debate "Violencias feminicidas: Propostas de futuro", na que interveñen a especialista en igualdade Carme Adán, a xuíza Paz Filgueira e a portavoz da asociación contra a violencia de xénero Si, hai saída, Marta Engroba. Ás 18.45 horas e logo da peza de microteatro creada e interpretada por Marta Pérez, "Sofía", chega a derradeira palestra, integrada por mulleres políticas baixo o nome de "Políticas locais de igualdade: Un encontro necesario", onde participan a alcaldesa de Allariz Cristina Cid, a concelleira de igualdade de Barbadás Ánxela González, a concelleira de PSOE en Lalín Celia Alonso e a concelleira de Compostela Aberta Marta Lois. Os concertos A música correrá ao cargo de Xestreu, De Vacas, The Tetas Van e Sés, artistas que unen a súa música co compromiso feminista e que comezará as súas actuacións a partir das 20.30 horas. Xestreu forma parte dunha asociación cultural que tamén organizou, o pasado 25 de novembro no local rural A Arca de Noe (Vilar de Santos), un acto feminista con charlas protagonizadas por mulleres vítimas do maltrato, un concerto e venda de camisolas cuxa recadación foi doada integramente a unha asociación de Vigo contra a violencia de xénero. O título do seu primeiro álbum, Non me toques a saia, fai referencia á violencia machista, e, lonxe de ser un recompilatorio de canción protesta, é un disco de pezas tradicionais chegadas de Galiza e doutras partes do mundo. "Facemos un labor de recollida de cantigas tanto de aquí como doutros países e maioritariamente as que cantan son mulleres. Quixemos que o noso traballo se titulase así como homenaxe a todas elas. Transmiten desinteresadamente a súa sabedoría popular e non deben ser deixadas no caixón do esquecemento, pois, sen elas, a maior parte destas cantigas non se terían conservado", explica Celia Garrido, unha das compoñentes de Xestreu. Pola súa parte, Lucre Gil, vocalista de The Tetas Van, insiste na importancia de educar no feminismo. Nota: Na foto inserida no meio do texto aparece De Vacas


Summary: Os docentes de portugués lamentan que siga sen haber unha aposta real polo ensino do portugués cinco anos despois da aprobación da Lei Paz Andrade, o que dificulta que os galegos poidan acreditar oficialmente o coñecemento dun idioma que comprenden en grande medida. Este sábado 58 aspirantes comezan as probas para se faceren cunha das catro prazas de portugués que por primeira vez na historia foron ofertadas pola Consellería de Educación.

Este sábado 58 aspirantes comezan as probas para se faceren cunha das catro prazas de portugués que por primeira vez na historia foron ofertadas pola Consellería de EducaciónEste non é un sábado calquera para os docentes en Galicia, pois comezan as probas das oposicións de Educación, entre as que por vez primeira na nosa historia hai prazas para portugués. En concreto, hai oferta para catro docentes de portugués na Secundaria. Así se concreta a aposta do Goberno galego polo ensino desta lingua, cinco anos despois da entrada en vigor da Lei Paz Andrade onde se di que "é preciso fomentar o ensino e a aprendizaxe do portugués, co obxectivo, entre outros, de que empresas e institucións aproveiten a nosa vantaxe lingüística".Aínda que ninguén pode discutir esa vantaxe lingüística que reflicte a lei, o feito é que en Galicia estamos moi lonxe de aproveitala e as accións de promoción deste idioma por parte do Goberno son aínda ben poucas. Entrementres, os avances que se dan a prol do ensino do portugués teñen a súa orixe no empeño e esforzo persoal do profesorado, de galego na meirande parte dos casos, que cada curso ten que loitar para manter a oferta do portugués fronte ás outras opcións máis tradicionais no sistema educativo.Desde a asociación Docentes de Português na Galiza cualifican como ridículo o número de prazas convocadas para este idioma nas oposicións, que se "debería ter multiplicado por cinco". Os docentes explican que o Goberno ten a responsabilidade e a obriga, por formar parte dunha Eurorrexión, de informar á sociedade de que ten dereito a que o portugués sexa impartido no ensino como primeira ou como segunda lingua estranxeira; e non o está a facer. Os profesores de portugués lamentan o agravio comparativo que existe coa outra lingua alternativa coa que compiten nos centros, o francés, que supón o 7% do total de prazas convocadas e o 6,5% se só atendemos á oferta de Secundaria, con 55 sobre 834 prazas este ano. O portugués, pola súa banda, non chega ao 1% en ningún caso (supón o 0,22% do total e o 0,48% sobre as de Secundaria). Ás catro prazas pioneiras concorren un total de 58 aspirantes que, descontando as nove persoas de cambio de especialidade, equivale a uns 12 aspirantes para cada praza de portugués, fronte 2,5 profesores de francés por praza ofertada.Os profesores lamentan o agravio comparativo que existe coa outra lingua alternativa coa que compiten nos centros, o francés, no número de prazas convocadasO caso de EstremaduraA asociación explica que "cun mínimo de esforzo poderiamos chegar a ser os mellores a nivel mundial e non estamos a aproveitar esta vantaxe. En Estremadura están a poñer todo o seu empeño porque o ven como unha cuestión estratéxica e o portugués está en todos os plans de ensino, e crean contidos multilaterais do dous lados da fronteira". A este respecto cómpre lembrar que en Estremadura hai arredor de 20.000 alumnos estudando portugués en Secundaria –fronte aos 2.800 de Galicia- e en 2018 convocou 14 prazas para profesores de portugués en Secundaria, e non era a primeira vez. Os docentes de portugués en Galicia poñen en valor a intercomprensión que existe entre o galego e o portugués, pero "precisamente por iso, como o galego xa nos facilita ese achegamento a Portugal temos que poder recoñecelo mundialmente, temos que ter unha acreditación para iso e aí é onde a Xunta ten que pór os medios para que teñamos unha capacidade real sobre todo de escrita, porque eu podo entender moito ou o máis importante, pero se non teño unha capacidade de escrita formal e real nesa lingua, non vale de nada. Podemos ser os mellores nesa lingua, con niveles de excelencia, porque xa temos a base", indican.En Estremadura hai arredor de 20.000 alumnos estudando portugués en Secundaria –fronte aos 2.800 de Galicia- e en 2018 convocou 14 prazas en Secundaria, e non era a primeira vezOutro aspecto que destacan desde a Asociación de Docentes de Português na Galiza está relacionado coa inclusión. Segundo explican, hai moita xente que ten dificultades para acceder ao inglés ou ao francés, pero o portugués é máis doado, máis próximo, e ese alumnado si que pode chegar a ter o recoñecemento nunha lingua estranxeira que igual no inglés ou no francés non acadaría. Hoxe en día é obrigatorio para todo estudante ter competencia nunha lingua estranxeira, no ensino básico e logo tamén no superior. Roteiro polos centros galegos con máis alumnado de portuguésA poucos metros da fronteira con Portugal, no IES A Sangriña da Guarda está concentrado o alumnado máis numeroso que elixe portugués como primeira lingua, 33, dun total de 127 que o estudan. Carlos González Figueiras, docente de portugués, destaca o labor do seu antecesor, Alberto Viso, como responsable principal do importante crecemento da materia de portugués no centro. "Como por desgraza é habitual, este tipo de experiencias exitosas teñen máis que ver coa implicación e o bo traballo de persoas concretas do que con dinámicas de acción de responsabilidade política educativa, que non se caracterizan polo seu éxito no relativo ao impulso da lingua portuguesa no ensino galego. No centro temos un profesor de portugués a tempo completo e non é suficiente para responder á demanda do alumnado. Por este motivo, tamén a profesora de grego dá clases de portugués nos primeiros da ESO e contamos cunha lectora nativa que nos facilita o Ministério da Cultura de Portugal", explica o profesor.Figueiras, que dá aulas desde 2º da ESO a 2º de Bacharelato, detalla os resultados dunha enquisa realizada ao alumnado de portugués, da que se extraen conclusións moi interesantes como que a maioría das alumnas e alumnos opta por esta materia principalmente por motivacións de índole utilitaria (43%), entre as que poderiamos destacar un eventual futuro laboral no país veciño ou que implique unha relación comercial transfronteiriza derivada da proximidade. Tamén valoran a posibilidade de completaren estudos en Portugal, faceren viaxes a países lusófonos e o elevado número de falantes de portugués no mundo.Ademais, unicamente o 6% do alumnado manifesta que a pretensión de evitar o inglés fose determinante e só 2% do total di ter escollido portugués pola súa facilidade. Carlos G. Figueiras cre que o baixo número de estudantes de portugués en Galicia fronte ao de Estremadura, por exemplo, pódese explicar por diferentes motivos relacionados. "É moi habitual que as e os galegofalantes tendamos a pensar que, sen esforzo nin ampliación de coñecementos, estamos máis habilitados para comunicarnos cun lusófono que calquera outro habitante do Estado español". Por outra banda, Figueiras concreta que o coñecemento profesional dunha lingua non se basea nunha mera intercomprensión entre falantes (que é o que os galegofalantes temos de vantaxe con respecto aos estremeños, por exemplo). O coñecemento profesional dunha lingua radica no coñecemento da súa norma culta, da súa escrita, do seu emprego nos ámbitos formais e dos negocios. Por isto último é polo que están a apostar os poderes públicos estremeños durante as dúas últimas décadas... e iso ten xerado innegábeis beneficios económicos para a súa poboación. Estremadura, non só é a comunidade autónoma española con máis estudantes de Portugués, senón que, en consecuencia, tense transformado na porta de entrada do Estado español ao negocio transfronteirizo con Portugal e isto conseguiuse grazas a unha política educativa en materia lingüística con obxectivos simples, claros e definidos; carente de complexos ou preconceptos identitarios, ben traballada e constante no tempo.Só o 6% do alumnado da Sangriña manifesta que a pretensión de evitar o inglés fose determinante para estudar portugués e apenas o 2% do total di ter escollido esta lingua pola súa facilidade. González Figueiras explica que é posible que parte da sociedade considere unha lingua como o francés como máis "prestixiosa" para o currículo académico dos seus fillos. É posible tamén que esa mesma sociedade considere que os seus fillos teñen xa un certo acceso funcional ao mundo lusófono pola súa mera condición de galegofalantes, pero é responsabilidade da administración responsabilizarse da creación dos programas de estudo e da promoción e facilitación de mecanismos para a docencia daquelas disciplinas que sexan obxectivamente máis útiles para a súa cidadanía. Partindo da base de que o inglés é fundamental no mundo actual, é tamén innegable que como galegas e galegos temos a posibilidade de aprender unha terceira lingua oficial da Unión Europea con extrema facilidade. Falamos dunha lingua con máis de douscentos millóns de falantes, fronteiriza co noso país e propia dunha das grandes potencias económicas do futuro como é o Brasil.O IES San Clemente, en Santiago, é o centro con máis alumnado de portugués na Secundaria en Galicia, con 143 alumnos que o estudan na modalidade de bacharelato telemático para persoas adultas. Segundo explica a súa directora, Carmen Viñas, comezaron hai sete anos con seccións bilingües de portugués en ciclos formativos de informática. "Como consecuencia, dous anos despois, pasamos a ofertar o portugués como segunda lingua en bacharelato telemático para persoas adultas", indica. Ademais este ano, como novidade, teñen un ciclo formativo de informática que é plurilingüe en portugués, chamado Sistemas microinformáticos e redes. A directora destaca que o centro ten horas voluntarias de portugués polas tardes, cunha auxiliar de conversa de portugués do Ministerio. "Isto ten moita importancia, porque é un alumnado de ciclo medio que vén ás súas clases e logo queda unha tarde á semana voluntariamente a recibir clases de portugués, non de informática".Viñas explica que os estudantes que teñen portugués nos ciclos formativos fan prácticas en empresas portuguesas e moitos deles certifican o seu nivel de portugués a través do Instituto Camões, ou da Universidade de Lisboa, se están facendo as prácticas alí, ou a través da Escola Oficial de Idiomas, de Santiago. "Aquí o portugués ten moito éxito, grazas a un profesor que é o que move todo isto, que é Marcos Vence Ruibal", subliña a directoraEn total, co ciclo plurilingüe e as dúas seccións bilingües, este curso houbo 200 alumnos con portugués no IES San Clemente. Carmen Viñas defende que a Xunta debería dotar os centros con máis profesores. "A Consellería fala moito pero non pon profesores de portugués. Este ano por primeira vez saen 4 prazas cando a Lei pola que se regula a ensinanza desta lingua, que é a Lei Paz Andrade, se aprobou no Parlamento de Galicia hai xa 5 anos. "A Consellería fala moito pero non pon profesores de portugués", lamenta a directora do IES San Clemente.No IES do Barral, en Ponteareas, levan tres anos coa ensinanza do portugués e este curso teñen 137 alumnos matriculados. O director, Álvaro Groba, salienta que está en todos os grupos da ESO e en Bacharelato. "Aquí o alumnado si que respondeu. Estamos dándolle volta á posiblidade de ofertala como primeira lingua, pero de momento non a poñemos porque non houbo esa inquietude por parte do alumnado", indica. O director destaca que "a experiencia é moi positiva, ao tratarse dunha materia bastante accesible que se foi incrementando pouco a pouco desde o primeiro ano". Ademais, Groba indica que en Ponteareas se dá a circunstancia de que hai moitos estudantes con familia portuguesa, porque houbo veciños que emigraron a Portugal, concretamente á zona de Lisboa e houbo un efecto chamada nalgunhas parroquias, polo que tamén existen vínculos familiares. No IES de Ribadeo Dionisio Gamallo xa levan dando portugués desde hai uns sete anos e ofertan este idioma en todos os cursos de ESO e Bacharelato. Segundo os datos da propia Consellería este curso houbo un total de 134 estudantes matriculados en portugués como segunda lingua estranxeira neste centro tan afastado de Portugal no xeográfico.Ramón Vázquez, xefe de estudos do instituto, explica que actualmente non teñen problemas de matrículas co portugués e hai un grupo por cada nivel agora mesmo. "De feito, hai un departamento de portugués que se constituíu, non está dentro do de galego". Entre os motivos do bo funcionamento deste ensino, Vázquez subliña, ademais da implicación da profesora de galego, o feito de que non lles resulta complicado polo paralelismo co galego e a asimilan mellor que outras opcións que hai.Concha Álvarez é profesora de portugués no IES O Couto e a artífice de que desde hai xa 11 anos os rapaces deste centro poidan estudar portugués se así o decidenEn Ourense o centro con máis alumnado de portugués é o IES O Couto, con 63 matrículas neste curso. Concha Álvarez é profesora de galego e mais de portugués e a artífice de que desde hai xa 11 anos os rapaces deste centro poidan estudar portugués se así o deciden. "Hai estudantes bos que queren aprender portugués e hai outros que o collen porque cren simplemente que é doado. Pero si que teño alumnado que quere estudar portugués e non o fai porque os pais non os deixan ao consideraren o portugués de segunda categoría fronte ao francés", explica Álvarez, que este ano incrementou a oferta cunha nova materia chamada cultura lusófona, optativa no Bacharelato."O portugués segue sendo algo minoritario, porque a Consellería tampouco o impulsa nada. Ás veces non pode haber continuidade de 1º da Eso a 2º de Bac, é complicado. Hai rapaces que queren seguir e non poden por falta de alumnos, algo que nunca pasa co francés, e iso tamén é por falta de vontade política. Deberían flexibilizar e promocionar o portugués. O pouco que temos é grazas ao esforzo continuo dos profesores, sempre loitando", conclúe Concha Álvarez.


Summary: "Recortes e despidos, para os directivos". O cántico resume á perfección a marcha de traballadoras e traballadores afectados polo desmantelamento de Novagaliciabanco, que nestes mesmos momentos está a tomar as rúas de Santiago.

O desmantelamento de Novagaliciabanco leva aparellado un mínimo de 2.500 despedimentos e o feche de máis de 300 oficinas, o que vai deixar desatendios moitos concellos do rural galego. As e os traballadores están a manifestarse en Santiago contra un plano que, afirman, só persegue pór a entidade en bandexa de prata para ser absorbida a prezo de saldo por un grupo financeiro transnacional. No comezo da marcha, o secretario da CIG Banca, Clodomiro Montero, dixo que os despedimentos non benefician a ninguén, mentres o portavoz do grupo parlamentar do BNG, Francisco Jorquera, defendeu o mantimento de todos os postos de traballo.


Summary: A proposta do BNG logrou o apoio do resto de grupos no Parlamento.

A venda do Banco Popular-Pastor ten un impacto especial na Galiza. onde esta entidade ten 20% da cota de mercado, un plantel de perto de mil traballadores e un numeroso grupo de aforradores e accionistas. De aí que o BNG presentase na comisión de Economía do Parlamento unha iniciativa con vistas a "promover a investigación das causas últimas deste proceso de venda, promover o mantemento dos postos de traballo e dunha rede de oficinas suficiente para non prexudicar as persoas usuarias, promover unha posición de país para defender a todos os aforradores e pequenos accionistas diante desta estafa, especialmente a aqueles traballadores/as do propio banco aos que mediante coerción forzaron a adquirir participacións". O BNG logrou o apoio de todos os grupos da Cámara para demandar ao Goberno da Xunta a elaboración dese informe. "Unha nova tremendamente negativa para o país", indicou a deputada Noa Presas durante o debate da iniciativa após relatar como "progresivamente se foi consumando a estratexia consciente de concentrar e centralizar o sector financeiro, privatizando e bancarizando as caixas de aforros e reducindo o número de entidades". A Comisión de Economía tamén aprobou pedir que a Axencia Tributaria corrixa os erros detectados no proceso informático e poder realizar e presentar, -con normalidade e axilidade-, vía telemática a declaración da renda en galego.


Summary: Onde o mundo se chama Celso Emilio Ferreiro non é unha biografía máis. O libro de Ramón Nicolás foi agardado como a gran obra sobre a vida e a obra do autor de Longa noite de pedra. Documenta, amplía e sistematiza o que xa se sabía, e tamén bota luz sobre aspectos máis descoñecidos, como a etapa de militancia política de Celso Emilio anterior á guerra civil.

Onde o mundo se chama Celso Emilio Ferreiro non é só unha biografía máis. O libro de Ramón Nicolás foi agardado como a gran obra sobre a vida e a obra do autor de Longa noite de pedra. E o resultado é un estudo de máis de seiscentas páxinas que documenta, amplía e sistematiza o que xa se sabía, e tamén bota luz sobre aspectos máis descoñecidos, como a etapa de militancia política de Celso Emilio anterior á guerra civil. Tamén reivindica o narrador, o político, o ideólogo, ou o poeta sarcástico. Alén do poeta social, tal como pasou á historia da literatura galega. En Conversas con Celso Emilio Ferreiro, un libro que publicaches no 2009, traballabas xa con cartas, entrevistas e textos do autor de Longa noite de pedra. Naceu nese tempo a biografía? A idea de abordar a biografía parte dun traballo que fixen para unha edición facsimilar de Longa noite de pedra, de Xerais, no ano 2002. Previamente traballara sobre O soño sulagado. Pouco despois de acabar a carreira fixera unha busca de textos na hemeroteca do Faro de Vigo... Así, o contacto viña de atrás, e o libro de conversas foi o primeiro paso, pero o proxecto da biografía, en concreto, tomou corpo hai uns sete ou oito anos. As fontes son moitas e variadas. Supoño que che fixeron falta todos estes anos para consultalas... Tentei ser todo o exhaustivo posible, aínda que sempre hai cousas que quedan fóra. De feito despois de publicar o libro aínda me chegaron datos que non coñecía... Beneficieme moito, sobre todo, da consulta do epistolario do arquivo de Celso Emilio. No fondo da Fundación tamén se conservan moitos documentos de carácter persoal. Outra parte do material atopeina eu en hemerotecas, en arquivos particulares... Tamén fixen entrevistas. Podían ser máis, pero non houbo tempo. E despois está, ademais, esa interpretación máis libérrima que fago, nesas partes que son máis literarias. Aínda que é unha licenza persoal, todo o que conto responde á realidade: se non foi así, sería moi parecido. En todo momento tentei ser moi respectuoso cos documentos, e citar as fontes. Nunha biografía sempre quedan cabos soltos, pero nalgún momento tamén hai que parar. De feito, suprimín os dous capítulos finais, porque eran bastante longos e xa levaba máis de 600 páxinas. "Teño a convicción de que o censor non sabía o que facía cando aprobou a publicación de Longa noite de pedra. De feito, poemas deste mesmo libro, cando xa estaban publicados, atoparon problemas coa censura no contexto da Nova Canción Galega" Unha das moitas dimensións de Celso Emilio que tratas é a de colaborador ou redactor en prensa e revistas, que lle axudaron a proxectarse tamén como escritor, non si? Si, escribe en moitas publicacións. O que eu procurei na biografía é sinalar onde o fixo, e na medida do posible onde se poden atopar esas fontes... É evidente que, desde moi novo, espalla o seu pensamento político a través desas publicacións que, si, danlle unha transcendencia maior como autor. "Celso Emilio Ferreiro foi a cabeza visible das Mocedades Galeguistas en Celanova. E enchoupou cun compromiso e unha belixerancia moi fortes toda a Federación das Mocedades Galeguistas: cun pensamento, ademais, arredista" E esa faciana súa está relacionada cos moitos problemas que tivo coa censura. Como cando Manuel Fraga, daquela ministro de Información e Turismo, cualificou de "repugnante libelo" os Canti della nuova resistenza espagnola nos que Celso Emilio participaba cuns poemas, e mesmo instigou a publicación dun libro profranquista como resposta... Tivo, si, moitos problemas coa censura, sobre todo a partir da publicación de de Longa noite de pedra. Eu teño a convicción de que o censor non sabía o que facía cando aprobou a publicación de Longa noite de pedra. De feito, poemas deste mesmo libro, cando xa estaban publicados, atoparon problemas coa censura no contexto da Nova Canción Galega, cando foron musicados. A Celso Emilio prohibíronlle libros enteiros, ou partes, como os dez poemas de Antipoemas que despois publicou en Venezuela co título Poemas prohibidos. Da súa militancia política coñécese o seu paso pola UPG, o PSG, o PSOE... Pero non tanto a súa importancia no galeguismo xuvenil da preguerra, na que afondas no libro. Celso Emilio Ferreiro foi a cabeza visible das Mocedades Galeguistas en Celanova. E enchoupou cun compromiso e unha belixerancia moi fortes toda a Federación das Mocedades Galeguistas: cun pensamento, ademais, arredista. Non pertenceu ao Partido Galeguista, pero tivo unha influencia enorme nas Mocedades. Chegou a ser designado concelleiro, pero non quixo aceptar o cargo por non colaborar coas forzas españolas. "Cando se decantou polo PSOE non o fixo só: foi unha decisión colectiva de máis xente do PSG. Ademais, o PSOE daquel momento non abdicara aínda do seu marxismo, tiña unha proposta federalista..." Unha das túas conclusións é, precisamente, que se mantivo sempre fiel aos seus principios, fronte á visión dos que o critican polas súas mudanzas de partido. El mantívose sempre dentro das coordenadas do pensamento socialista e nacionalista. Cando se decantou polo PSOE non o fixo só: foi unha decisión colectiva de máis xente do PSG. Ademais, o PSOE daquel momento non abdicara aínda do seu marxismo, tiña unha proposta federalista... Eu creo que os seus cambios tiveron que ver, ademais, co desencanto. Estando na órbita do PSG, fora candidato ao senado pola Candidatura Democrática Galega, e non saíra elixido por poucos votos, malia estar traballando a prol do nacionalismo desde os anos 20... Unha das etapas máis escuras da súa biografía segue a ser a asturiana, durante a guerra civil. É certo. Celso Emilio estaba moi preocupado pola evolución dos acontecementos no 36, e foi ver ao gobernador civil para tentar facer algo. Acabou sendo detido, despois liberado, logo estivo un tempo agochado... Fora chamado a filas, e eu creo que na súa decisión de incorporarse ao exército pesou moito o irmán. Na súa etapa de soldado coñeceu a Moraima, escribía poemas en castelán... Nun permiso berra en público Viva Rusia, unha veciña denúnciao, e acaba no calabozo no mosteiro de Celanova: é entón cando escribe o poema que lle dará título a Longa noite de pedra. A súa situación era moi difícil entón. E é nese contexto, e en concreto no da conmutación da súa pena de morte, no que aparece, asinado por Emilio Ferreiro Miguez, o poema en El Compostelano que gaba o exército, e que se cadra o obrigaron a escribir, se é que é da súa autoría. "Nun permiso berra en público Viva Rusia, unha veciña denúnciao, e acaba no calabozo no mosteiro de Celanova: é entón cando escribe o poema que lle dará título a Longa noite de pedra" A súa poesía social non foi entendida por todo o mundo na súa época. Citas no libro críticas de persoas que a consideraban panfletaria... É certo que o libro Longa noite de pedra non encaixou con parte do stablishment galego da época, que non soubo ver a importancia dun libro que se converteu en parte fundamental da historia da literatura galega. A súa poesía de corte social non era o modelo de Pimentel, nin do propio Aquilino Iglesia. É singular, neste sentido, que Longa noite de pedra demorase tanto en reeditarse, e que non o fixese Galaxia, senón El Bardo, en edición bilingüe. É singular que Longa noite de pedra demorase tanto en reeditarse, e que non o fixese Galaxia, senón El Bardo, en edición bilingüe Reivindicas, na biografía, o Celso Emilio narrador. Si, a súa narrativa quedou un pouco esquecida. Chegou a facer unha viaxe a Madrid cun feixe de relatos, pensando en proxectarse como narrador en castelán, pero esa idea non chegou a levala a cabo nunca. En galego escribiu dúas grandes pezas de narrativa. A fronteira infinda é un libro moi bo, con conexións con Avilés de Taramancos. A taberna do galo é unha obra chea de humor, ironía... que ía formar parte de Memorias de nunca, un libro que non chegou a rematar. Na biografía reivindico tamén o Celso Emilio ideólogo, os seus textos de índole política e doutrinaria. Non só os que escribiu para as Mocedades. Tamén os de Terra e Tempo cando estaba coa UPG, ou a súa reflexión política posterior ao 75, con achegas moi interesantes. "Mantivo diferenzas con Piñeiro pero en realidade sempre mantiveron unha relación máis ou menos cordial. Con outros amigos si que chegou a haber ruptura: con Cunqueiro, con Paco del Riego..." Tiña sona de ter un carácter moi forte, e acabou afastándose de parte dos que foran os seus amigos. Nas diferencias con Galaxia, canto pesou o visceral anticomunismo de Ramón Piñeiro? Para entender a súa relación con Piñeiro hai que ter en conta que se coñecían desde as Mocedades. É certo que tiveron diferencias, -é coñecido o anticomunismo de Piñeiro, que mesmo criticou con dureza a súa obra-, pero en realidade sempre mantiveron unha relación máis ou menos cordial. Con outros amigos si que chegou a haber ruptura: con Cunqueiro, con Paco del Riego... Con Cela sempre tivo boa relación. Hai pouco souben que na Fundación Cela se conserva o limiar que este autor escribira para La jaula de los pájaros raros. Unha das razóns das súas discusións cos amigos foi que aceptase ser director cultural do Ateneo de Madrid, nun momento no que a presidenta fixera unhas declaracións pouco afortunadas sobre as "linguas rexionais". Foi acusado de traidor. A polémica do Ateneo tivo que ver, ademais, segundo contas no libro, coa súa decisión de deixar a UPG. Celso Emilio sentiuse moi illado, estando en Venezuela. Sentiu que non contaban con el na UPG. Chegou a dicir que non sabía se a UPG seguía existindo, porque non lle chegaba noticia ningunha. E isto doíalle moito. Cando volveu xa dixo el que seguía a ser o mesmo pero que ía a estar "dormente". A partir diso foise afastando máis. E cando pasou o do Ateneo, dous compañeiros foron visitalo para facerlle escoller entre o cargo de director cultural, polo que non cobraba, ou o partido. El pensaba que ese traballo era unha oportunidade para dignificar a cultura galega, dala a coñecer en Madrid... Por todo isto acaba uníndose ao PSG. "Cando pasou o do Ateneo, dous compañeiros foron visitalo para facerlle escoller entre o cargo de director cultural, polo que non cobraba, ou o partido" Tamén foi moi criticado por publicar en castelán. Celso Emilo sabía, desde a edición bilingüe de Longa noite de pedra, que publicar en castelán era un xeito de chegar a moita máis xente. Pero é que ademais é a época de Gabriel Aresti, de Salvador Espriu... Tiña que haber un representante da literatura galega. De feito con Onde o mundo se chama Celanova gaña o Premio da Crítica Española. O seu Viaxe ao país dos ananos sentoulle mal a moita xente, que o entendeu como un ataque a toda a comunidade de emigrantes. Non lle perdoaron, no seu tempo... E hai xente que aínda hoxe se sinte ferida e doída por ese libro. E iso que mesmo Seoane recoñeceu que o que Celso Emilio dicía sobre Caracas era moi semellante á realidade de Bos Aires ou doutros sitios. Porque había, si, moitos ananos entre os emigrantes. Hai que ter en conta que os mesmos que o chamaron para traballar na Hermandad Gallega acaban non só expulsándoo, senón facendo o posible para que non atopase outro traballo, para que o botasen do país... Foi unha etapa moi dura para el. "Os mesmos que o chamaron para traballar na Hermandad Gallega acaban non só expulsándoo, senón facendo o posible para que non atopase outro traballo, para que o botasen do país... Foi unha etapa moi dura para el" Ademais da dimensión social-realista da súa poesía, reivindicas outras, como a irónica ou a intimista, ás que se lles presta menos atención. Creo que foi Alonso Montero quen dixo que Celso Emilio foi, con Quevedo, o gran autor crítico e sarcástico. A parte intimista está en Onde o mundo se chama Celanova, en O soño sulagado, e nalgúns poemas de Longa noite de pedra. En O soño sulagado xa atopamos moitos dos elementos que se desenvolveron en Longa noite de pedra. Blog de Ramón Nicolás


Summary: Unhas duascentas profesionais poñen en marcha a iniciativa, que se propón "incidir na creación dunha corrente deopinión masiva que esixa un xornalismo implicado co feminismo e a igualdade real"

"Incidir na creación dunha corrente de opinión masiva que esixa un xornalismo implicado co feminismo e a igualdade real". É un dos obxectivos fundacionais de Xornalistas Galegas, o colectivo impulsado por unhas 200 profesionais da comunicación que este 7 de xullo botou a andar en Santiago coa presenza dunha corentena delas no seu terceiro encontro tras o histórico 8 de marzo no que, lembran, "as mulleres xornalistas participaron do movemento e da folga feminista, cun masivo seguimento" en Galicia no sector. "Padecemos o machismo do mesmo xeito que todas as nosas iguais e, como xornalistas, estamos suxeitas a unhas condicións laborais específicas que perpetúan a desigualdade de xénero dun xeito que consideramos inasumible", di o manifesto. As profesionais do sector da comunicación, resalta, están dispostas a aproveitar a "poderosa maquinaria de creación de opinión" que supoñen os medios para inserir nela a "perspectiva de xénero externa e interna". "Depende de nós, pero de todas nós" e por iso, advirten, "imos traballar unidas, conformando unha rede de seguridade para todas as mulleres" do oficio. As asinantes do manifesto, aberto a novas incorporacións, comprometen un "esforzo conxunto para crear un colectivo de xornalistas feministas galegas que permita avanzar na consecución" dunha taboa reivindicativa que sintetizan nun decálogo. A comezar por "visibilizar a muller nos medios como especialistas, opinadoras e expertas, equiparando a súa presenza coa masculina". O colectivo Xornalistas Galegas inclúe nos seus obxectivos fundacionais "incidir na creación dunha corrente de opinión masiva que esixa un xornalismo implicado co feminismo e a igualdade real" "Desestigmatizar a presenza da muller na información a través da erradicación de ofensas de xénero" ou "roles sexistas", a difusión de iniciativas a prol da igualdade ou o "tratamento especializado da violencia de xénero" fan parte tamén dun decálogo que ve necesario que a "formación deontolóxica" na profesión leve consigo a "perspectiva feminista nos editores de contidos". Neste sentido, as mulleres do colectivo comprométense a "realizar unha vixilancia feminista dos contidos e denuncia pública e directa das publicacións machistas ou sexistas" e a "promover iniciativas profesionais feministas que eduquen e xeren conciencia social". Entre os obxectivos do colectivo Xornalistas Galegas, que xa prepara un acto de presentación pública para setembro, destaca tamén a aposta polo "incremento da presenza das mullers nos postos de responsabilidade das empresas de comunicación" ou "controlar o cumprimento real das medidas de conciliación familiar e laboral, con especial atención á particularidade dos horarios dos medios" e "tarefas xornalísticas en xeral". Tamén no ámbito das condicións laborais o manifesto avoga por "avaliar e reorientar a situación laboral da muller en ámbitos concretos da produción xornalística". Estas reivindicacións e o propio colectivo inserirase na plataforma Las periodistas paramos que, lembran, xurdiu a nivel estatal "a raíz das mobilizacións do 8 de marzo de 2018".


Summary: As integrantes da Rede condenan a dobre violencia exercida contra as persoas que sufren violencia LGTBifóbica e que renuncian a denunciar, por medo a represalias no ámbito familiar.

As 160 docentes, educadoras e educadoras da Rede Educativa de Apoio LGTBIQ+ manifestaron este 20 de novembro, coincidindo co Día Internacional dos Dereitos da Infancia, a súa condena á agresión lesbofóbica que sufriron dúas rapazas de Carballo por parte, presuntamente, de tres menores de idade. "Queremos transmitir unha especial mensaxe de apoio, solidariedade e agarimo ás dúas mozas", manifestaron, "asegurarlles que non están soas e que temos o compromiso firme de traballar por educar nos valores de respecto e non discriminación para que o terríbel suceso que sufriron elas non o sufran outras persoas". A Rede tamén denuncia a dobre violencia que sofren persoas que, como as rapazas de Carballo, non denuncian por medo a represalias dunhas familias ás que agochan a súa condición sexual e afectiva. "A violencia multiplícase dunha forma extrema, tanto pola brutal agresión pola indefensión que provoca o non poder exercer o seu lexítimo dereito á denuncia". Así mesmo recordan que estas situacións supoñen "unha vulneración gravísima dos dereitos da infancia e de non discriminación por situación sexual. "Desde a Rede queremos incidir na necesidade de formación obrigatoria, real e efectiva en diversidade sexual, de identidade de xénero e familiar de toda a sociedade, especialmente no sistema educativo, para erradicar toda a conduta discriminatoria e violenta", salientan. Educación que trasladan non só aos centros, senón tamén ás Escolas de Pais e Nais. A Rede reclama a maiores unha ampliación e mellora da Lei LGTB galega, "que garanta a atención e protección das e dos menores en todos os ámbitos, especialmente a non ser maltratadas ou maltratados pola LGTBIfobia exercida no ámbito familiar".


Summary: Centos de traballadores das factorías de Alcoa na Galiza, apoiados por compañeiros de Asturies e Euskal Herria, concentráronse ante a sé da Xunta para demandar unha solución que evite o esmorecemento das factorías e a perda de milleiros de empregos

Entre o estoupido de ducias de petardos, o bater dos cascos de obreiros contra puños e numerosas bandeiras de centrais sindicais, da Galiza, Asturies ou Euskal Herria, centos de traballadores de Alcoa concentráronse en Compostela ante San Caetano, sé administrativa do goberno galego. Durante máis dunha hora cortaron o vial que une a estación de autobuses e a Avenida de Lugo, para demandaren unha tarifa eléctrica competitiva, a reclamación que exixe a empresa para seguiren producindo. "Isto é a guerra, Alcoa non se pecha", "queremos traballar, enerxía barata", "Soria escoita, Alcoa está en loita" ou "vai se acabar a dictadura popular", foron algunhas das palabras de orde coreadas polos de máis do milleiro de participantes na protesta. Desde a comarca da Mariña, onde está ubicada a factoría de San CIbrao (que supón 2.000 postos de traballo directos) partiron a primeira hora da mañá unha decea de autobuses. Tamén había na concentración traballadores das factorías da Coruña e Avilés. Apoio sindical e político Entre @s presentes, o secretario xeral da CIG, Suso Seixo, ou o candidato do BNG á presidencia da Xunta, Francisco Jorquera, que apoiaron as demandas do cadrio de persoal e incidiron na importancia desta industria para Galiza e, nomeadamente, A Mariña. Jorquera defendeu o deseño en Galiza dunha política tarifaria propria en materia eléctica que permita pór en valor a especialización que ten o País neste ámbito e consolidar empresas como Alcoa. Após unha hora de concentración, unha delegación dos sindicatos accedeu a San Caetano (entre berros de A por eles de centos de gorxas) para manteren unha xuntanza con responsábeis da Consellería de Economía e Industria. O departamento, en días pasados, negara toda competencia e capacidade de maniobra para dar cumprimento á reivindicación de btarifa eléctrica competitiva, botando a pelota ao tellado do Ministerio. Mais desde sindicatos como a CIG lémbrase que durante ano e medio a Consellería mantivo xuntanzas cos traballadores e empresa para abordar o tema, alén de lembrar que na Xunta e Madrid goberna o mesmo partido, PP. "Se hai vontade política, hai solución". Mobilizacóns constantes Nos últimos meses, o cadro de persoal de Alcoa está a protagonizar numerosas mobilizacións en demanda dun tipo de tarifa competitiva que xa existe noutros estados da UE (caso de Italia, por exemplo), tanto na Coruña como especialmente na Mariña. Nelas teñen participado, ademáis, milleiros de veciños, como na manifestación de Viveiro de comezos de verán.


Summary: Este sábado realizaranse lecturas e debates públicos de textos para denunciar a proposta do Goberno, recollida na LOMCE, de reducir significativamente a presenza da Filosofía no Ensino Secundario. En Galicia a cita é na praza do Toural, en Compostela, ás once da mañá.

Este sábado realizaranse lecturas e debates públicos de textos para denunciar a proposta do Goberno, recollida na Lei Orgánica de Mellora da Calidade Educativa (LOMCE), de reducir significativamente a presenza da Filosofía no Ensino Secundario. Haberá actos en lugares públicos emblemáticos de toda España. En Galicia a cita é na praza do Toural, en Compostela, ás once da mañá. En Galicia a cita é na praza do Toural, en Compostela, ás once da mañá O acto está organizado pola Facultade de Filosofía da Universidade de Santiago de Compostela, a Sociedade Galega de Filosofía (SOGAFI), a Aula Castelao de Filosofía e o Grupo Doxa de Filosofía, que se suman á iniciativa promovida pola Rede Española de Filosofía (REF). Os convocantes consideran que este recorte "contradí os obxectivos declarados da LOMCE: menos Filosofía é menos Calidade". Afirman tamén que contradí tamén as recomendacións da UNESCO, que considera que a Filosofía, como escola de liberdade, debe formar parte do currículo básico en todos os sistemas educativos do mundo. Os convocantes consideran que este recorte "contradí os obxectivos declarados da LOMCE: menos Filosofía é menos Calidade" Defenden que os estudos de Filosofía "proporcionan unha formación non só necesaria, senón tamén moi valiosa", que inclúe "unha formación instrumental no uso rigoroso da linguaxe oral e escrita, e na comprensión de conceptos e problemas, que axuda a mellorar as capacidades de razoamento e comunicación; unha formación transversal e interdisciplinar, que permite conectar os diversos saberes do currículo e desenvolver unha maior capacidade de xuízo para afrontar a complexidade do mundo contemporáneo; unha formación histórica básica sobre os grandes sistemas de pensamento que configuraron e seguen a configurar a identidade cultural de Occidente; e unha formación integral que axuda a conciliar o coñecemento, a moral e a sensibilidade, e que é imprescindible para a maduración persoal e cualificación profesional".


Summary: O novo delegado será o alcalde de Ames, José M. Miñones, que fixo efectiva a súa renuncia ao cargo no municipio esta mesma tarde.

Javier Losada di adeus á Delegación do Goberno español na Galiza. Será o alcalde de Ames, José Manuel Miñones Conde quen o substitúa no cargo. O cambio podería anunciarse esta terza feira, día 30, no Consello de Ministros malia que a nova viu a luz antes. Losada foi nomeado delegado do Goberno en 2018, levaba tres anos no cargo. Javier Losada é un home de peso no socialismo da Coruña e foi alcalde da Coruña entre 2006-2011. O seu cesamento causou sorpresa na política galega, mais esta tarde aínda non transcendera unha explicación oficial do cambio. Si o fixo, en cambio, a renuncia como alcalde de José Manuel Miñones. O futuro delegado convocou un pleno extraordinario para despedirse. Visibelmente emocionado polo cambio, confesou que a nova etapa tamén trae "moita ilusión". "Estou aquí para presentar a miña renuncia e, pese a facelo por unha boa nova, a sensación que me invade é a tristeza e a melancolía", recoñeceu ao tempo que agradecía o traballo de toda a corporación e o apoio da veciñanza. Todos os grupos louvaron o seu "talante dialogador". Miñones (Santiago de Compostela, 1972) era rexedor da localidade de Ames desde 2015 e concelleiro desde 2009. Recentemente, foi elixido por Ferraz como único relator galego do próximo Congreso Federal de Valencia do PSOE, sobre medio rural e municipalismo. O seu nomeamento como relator foi aplaudido pola dirección provincial do PSOE coruñés, capitaneada por Valentín González Formoso, quen encabeza un dos sectores máis críticos co actual secretario xeral do PSdeG. Membro da Executiva do PSdG, Miñones desbotouse, esta mesma fin de semana, como candidato a primarias. Após as eleccións galegas de xullo do ano pasado, o rexedor mostrouse moi crítico cos resultados acadados por Gonzalo Caballero. Previsibelmente, a marcha de Miñones para a Delegación do Goberno español motivará cambios na corporación municipal de Ames. Quero recoñecer á vez o gran traballo feito por Javier Losada como delegado do goberno de España en Galicia. Traballador incansable e de longo compromiso socialista seguiremos contando con el como un activo valioso no Partido Socialista.— Gonzalo Caballero (@G_Caballero_M) March 29, 2021