Summary: O vindeiro sábado 8 de setembro, a asociación cultural guitiricense Xermolos ofrece un abano de actividades en lembranza do escritor chairego

"Non canta na Chá ninguén", escribía Manuel María en 1954 como primeiro verso dun poema que axiña sería universal. Este vindeiro sábado, non obstante, a Terra Chá si cantará en lembranza do seu pasamento, hai catorce anos. O seu cabodano estará coroado coa música de Mero, quen cantará 'O Carro' na ofrenda floral que se lle adicará ao poeta no cemiterio de Outeiro de Rei, acompañada de versos e comunicados. A visita ao cemiterio está programada para as 18:30 horas. Con todo, a xornada dará inicio ás 14:30 horas cun xantar de irmandade no restaurante Río Ladra, en Gaioso. As persoas interesadas en se anotar á comida, cun prezo de vinte euros por comensal, poden chamar ao número de teléfono 646 41 38 90 para tal fin. Logo da sobremesa, ás 17 horas, o monumento megalítico Penas de Rodas será o escenario dun recital poético. Ás 19:30 horas será o momento dos recoñecementos. A Irmandade Manuel María e Xermolos farán entrega das Navallas de Manuel María a Branca Rodríguez Pazos –membro do consello asesor do Sermos Galiza e ex vicepresidenta da consellaría de Igualdade e Benestar– e, de xeito póstumo, a Moncho Valcarce, na carballeira de Santa Isabel. Marica Campo, David Otero e Mero Iglesias serán os encargados de apresentar tales condecoracións. Por último, o día pechará cun bocado comunal e grolo da Irmandade, "proveito de ben e futuro", como sinalan desde a organización. Unha mostra de poesía e música porá a nota final dun día de cultura, arte e lembranza na Terra Chá.


Summary: "Para a UE nada muda [coa declaración de independencia]. España continúa a ser o noso único interlocutor", di Donald Tusk por medio dun chío.

Donald Tusk tense caracterizado durante a fase final do procés polos seus apelos á resolución do conflito político através de meios exclusivamente pacíficos. Levando en conta os precedentes do 1-O -centos de persoas feridas por cargas policiais- e após a detención dos líderes dos colectivos soberanistas Jordi Sànchez e Jordi Cuixart, Tusk afirma agardar que "o goberno español favoreza a forza dos argumentos e non os argumentos da forza". For EU nothing changes. Spain remains our only interlocutor. I hope the Spanish government favours force of argument, not argument of force.— Donald Tusk (@eucopresident) 27 de outubro de 2017


Summary: Unha vintena de asociacións profesionais asinan un documento con 15 accións específicas, que xa lle presentaron ao Goberno galego hai cinco semanas, sen obter compromisos concretos do Executivo.

O pasado 20 de marzo o sector cultural galego, representado pola maior parte das entidades profesionais, consensuou e enviou á Xunta un documento de análise da situación creada pola crise do coronavirus, que incluía unha proposta de medidas específicas de apoio. Dende entón pasaron cinco semanas e o Goberno galego non respondeu a esa proposta con ningún compromiso concreto, aínda que a Consellería de Cultura si mantivo encontros sectoriais e, ademais, anunciouse un plan de préstamos blandos do IGAPE común para toda a economía galega.Unha vintena de entidades profesionais veñen de asinar un novo documento que denuncia esta falta de apoio e que reitera as demandas expresadas hai máis dun mes, resumidadas en 15 propostas. Todos estes colectivos subliñan "a necesidade de ter xa medidas concretas para o cumplimento destas propostas e comenzar a solventar a problemática dun sector estratéxico e vital para a convivencia como é o cultural". Entre os asinantes están a Academia Galega de Teatro (AGT), Asociación de Escritores - Escritoras en Lingua Galega (AELG), a Asociación Galega de Editoras (AGE), a Asociación Galega de Profesionais da Ilustración (AGPI), a Asociación Galega de Profesionais da Xestión Cultural (AGPXC), a Asociación Galega de Salas de Música ao Vivo (Clubtura), Escena Galega, Músicas Ao Vivo ou a Unión de Cooperativas Galegas (Espazo Coop). O documento tamén vai ser enviado ao Consello da Cultura Galega e ás diferentes forzas políticas "para que se posicionen e se compromentan a integralo nos seus programas electorais", de cara ás eleccións ao Parlamento, que se celebrarán este ano.Algunha das medidasReprogramar o Xacobeo 2020 e 21 para o fortalecemento real da Comunidade Cultural Galega.Adaptar todas as convocatorias de Subvencións e becas culturais á realidade actual e garantir anticipos de tesourería.Compromiso por parte de todas as administracións galegas da execución do 100% do orzamento destinado á programación e actividade cultural no 2020.Compromiso da non cancelación de ningún proxecto cultural.Recoñecemento do libro galego como "estratéxico e prioritario" para a cultura galega, tal e como figura na Lei do Libro e da Lectura de 2006Reparto equitativo e accións dentro do plan de urxencia de 25 millóns de euros anunciado para o sector "cultural e turístico".Implicación da Radio e Televisións de Galicia con múltiples contidos que representen a todo o sector cultural galego nas suas programacións con orzamento definido e específico.Elaboración dun plan de profesionalización do sector cultural e a loita contra a precariedade no mesmo.


Summary: O arqueólogo e museólogo Felipe-Senén escribe sobre o Samaín, que en gaélico significa encontro, reunión do presente co pasado, dos de antes, as persoas devanceiras coas de agora. Pon a ollada nas festas agrarias de outono, que fechan o ciclo. Eis un extracto da peza publicada no número 320 de Sermos Galiza.

Outono murcho, de ventos, chuvieiras que limpan as árbores das follas murchas, para devalar sobre deles, entre nubeiros, as raiolas dun solciño ictericio, manso, que xa non manca. Ambiente barroco, pórtico da invernía, ben enxergado e transmitido por Otero Pedrayo dende a súa solaina de pedra, a dos ouricelos da Casa Grande de Trasalba, erguida sobre as bocarribeiras que abren ao Barbantiño e ao Miño, a carón do pico Sacro do San Trocado e do seu Castro de San Cibrao das Las. Lugares ourensáns por onde se celebra, como en ningures, aos Defuntos e os Magostos. Tempo axeitado para avivar ritos arredor da morte, os que existen dende que se ten conciencia, se filosofa ou se fai poesía e arte sobre os dous sempiternos cabos que se unen en cosmogonía: o da vida e o da morte, a morte propia, a morte allea, a morte amestrada, os arremedos e esconxuros á morte, os mitos, ritos e xogos macabros, o Trasmundo e as súas sombras, compañas, aparecidos, mouras... un universo quen sen deixar de existir muda co tempo. Outono no que sobre as agras asoman como cabezas as cabazas... e sobre as árbores espidas das mazairas penduran as vermellas ou douradas mazás de inverno... esferas terreais que arremedan o cosmos celestial. Importante telo en conta, xa que desta observación e destas formas que decoran os escenarios do tempo sacroprofano dedicado aos Santos e aos Defuntos, farase festa e negocio, máis no bazar chinés, para inspirar grilandas, bólas de vidro ou de plástico coas que darlle vida á casa no seguinte tempo de Nadal. E de todo se fai entroido para reconverterse, travestirse, desafiar e espantar dende nenos os medos, e máis os da noite, da invernía e da morte. Entroidos de outono, globalizados intensivamente, onde cadaquén usa e abusa da liberdade que lle deixan e expón a súa imaxe do terror, cada vez máis criminal, sanguiñolenta, agresiva, inspirada polos filmes, nos argumentos terroríficos do splatter ou gore. [Podes ler a peza íntegra no número 320 de Sermos Galiza, á venda na loxa e nos quiosques]


Summary: Sindicalistas comezan un peche indefinido no consistorio de Ferrol logo de que a Navantia asumise que a chegada da infraestrutura é moi difícil. "Que veñan dicirnos á cara como é que hoxe nos din todo o contrario que a final de xullo", din desde o comité, mentres o presidente da Xunta insiste en que "nas próximas semanas" haberá unha saída.

Os traballadores do naval están fartos. Cansos de agardar polas promesas, e logo de que se confirmasen as dificultades para a hipotética construción dun dique flotante nos estaleiros de Navantia na ría de Ferrol, os operarios protestaron este martes polas rúas de Ferrol, trasladándose ás portas do Concello, esixindo respostas sobre a devandita infraestrutura. Integrantes dos comités de empresa da compañía estatal e delegados das empresas auxiliares iniciaron ademais un peche indefinido no consistorio até que se fixe unha data para a comisión de seguimento que trata a construción do devandito dique flotante. Ao tempo, o presidente da Xunta asegurou que "ou hai barco ou hai dique, non hai outra posibilidade", logo de prometer que "nas próximas semanas" saberase xa como recuperar carga de traballo. Pero xa poucos se fían. Membros do comité de empresa e delegados das auxiliares veñen de comezar un peche indefinido no Concello de Ferrol Así, e durante unha visita ás instalacións de Fornos Lamastelle en Oleiros, o xefe do Executivo galego insistiu en que existe "un compromiso" tanto por parte de Navantia, como da SEPI e do presidente do Goberno. "Ou contratamos algún barco nas próximas semanas que dea traballo ao persoal ou temos que construír un dique flotante", volveu dicir, logo de asegurar que quen "ten que resolver" os problemas de financiamente da infraestrutura reclamada "é a SEPI" ao ser titular do estaeiro. Ademais, advertiulle tamén que "ten a obriga de conseguir carga de traballo para Navantia". "Ou contratamos algún barco nas próximas semanas que dea traballo ao persoal ou temos que construír un dique flotante Malia a desesperación dos traballadores e as protestas e desconfianza do comité de empresa, Feijóo mostrouse "optimista" de que "nas vindeiras semanas" habería unha solución. Ademais, volveu cargar contra o pasado e os antigos directivos, aos que acusou de "non ser capaces de conseguir nin un só barco nos últimos seis anos". Pero os traballadores xa non poden máis. A carta de Navantia ao alcalde de Fene, feita pública polo PSOE, e na que a empresa asumía a dificultade de conseguir a construción do dique flotante para os estaleiros, encheu o vaso de máis. Desde as 10.30 deste martes, varios centos de traballadores percorreron Ferrol até chegar ao Concello. Alí, membros do comité mantiveron unha xuntanza coa xunta de portavoces tras a que decidiron iniciar un peche indefinido que continuará ata que se convoque a reunión da comisión de seguimento. "Terán que dicirnos á cara que tipo de atrancos hai e por que hoxe nos din todo o contrario que ao final de xullo" "Estes senvergonzas teñen que vir dicirnos á cara que tipo de atrancos hai, como se poden arranxar e como é que hoxe nos din todo o contrario que ao final de xullo", explicou aos traballadores Ignacio Naveiras, voceiro do comité en Ferrol. Ademais, os sindicatos pediron a marcha de Jaime de Rábago, conselleiro delegado de Navantia, ao preguntarse como "pode ir buscar financiamento mentres pon en dúbida a viabilidade do proxecto". Do mesmo xeito, solicitaron ao PP que "dea solución a unha problematica que só precissa de impulso político" e lémbranlle aos conservadores que levan prometendo unha saída desde todas as administracións que gobernan.


A Fundación Otero Pedrayo acolle hoxe sábado, 13 de decembro, ás 13 horas na Casa Grande de Cimadevila -en Trasalba, Amoeiro- a presentación da última Peza do mes de 2019, a iniciativa desenvolvida ao longo de todo o ano pola cal a Fundación desenvolve unha serie de actividades arredor de pezas culturais vinculadas de diferentes modos ao autor de Arredor de si. Nesta ocasión trátase dun relato feito polo profesor Pedro Martul, na súa participación nun faladoiro habitual no Café Español de Santiago de Compostela durante os anos 50 do século pasado, e que até 1958 foi presidido por Ramón Otero Pedrayo. Co relato, Martul quixo replicar aquel día a Otero Pedrayo, que comezara un monólogo arredor de Castelao. Os faladoiros do 'Español'Unha persoa que tivo ocasión de formar parte daqueles faladoiros, Xesús Alonso Montero, encargarase das explicacións. O ex presidente da Real Academia Galega (RAG) entre 2013 e 2017, como el mesmo explicará no evento, comezou a formar parte dos faladoiros do Español "a partir de febreiro de 1957, data na que cheguei a Compostela para exercer como catedrático de Lingua e Literatura na Escola de Maxisterio". O sociolingüista galego tamén contará, ademais, a historia "do día memorable" en que Pedro Martul relatou a súa viaxe a Moscova con Castelao no ano 1938 nun deses faladoiros no español no que estaban presentes, entre outros intelectuais, Ramón Otero Pedrayo, Fermín Bouza Brey, Floro Morán, Raimundo García Domínguez Borobó, López Nogueira e Xosé Luís Méndez Ferrín.


Summary: Os éxitos acadados e o seu compromiso coa igualidade converten ao Pescados Rubén Burela FS nunha referencia a nivel internacional no ámbito do deporte feminino. A comezos de decembro, o equipo disputará o campionato europeo de fútbol sala feminino, que terá como sede a cidade de Lugo.

Dende a súa aparición no ano 2008, a categoría feminina do Pescados Rubén Burela FS foi medrando pouco a pouco até se converter nun dos equipos de referencia no deporte feminino. Asentadas nunha vila de non máis de 10.000 habitantes, as chamadas guerreiras laranxas levaron o nome de Burela por todo o mundo, conseguindo o recoñecemento de Mellor Equipo Feminino do Mundo nos premios Futsalplanet Awards 2020. Este galardón chegou após unha tempada (a 2019/2020) na que as xogadoras gañaron todas as competicións que disputaron: Liga, Copa da Raíña, Supercopa de España e Copa Xunta da Galiza, así como unha Recopa de Europa oficiosa. Ademais, Patricia González Mota, máis coñecida como 'Peke', ocupou o segundo posto na categoría de Mellor Xogadora. Tan só trece anos despois do seu nacemento, o Burela FS feminino xa conta cun total de 4 Ligas, 4 Copas da Raíña, 3 Supercopas de España, 6 Copas Xunta de Galiza e 1 Recopa de Europa. Agora, o seu obxectivo máis próximo céntrase en conquistar a Champions League de fúbol sala feminino, que disputará a súa cuarta edición a principios de decembro. Unha cita con Europa O Pazo Provincial de Deportes do Concello de Lugo será o encargado de acoller a cita europea do 2 ao 5 de decembro. Así o anunciaban as xogadoras Jozi Oliveira, Lara Balseiro e Elena García Martos no programa Luar, da TVG. "Para nós é todo un orgullo participar neste torneo e seguir visibilizando o deporte feminino na nosa terra e no mundo", sinalaba a entidade a través das súas redes sociais. A competición reunirá os mellores equipos das mellores ligas europeas, con representantes do Estado español, Portugal, Italia, Rusia, Croacia e Ucrania. Deste modo, as raíñas laranxas serán as encargadas de representar ao fútbol sala feminino español como campioas de Liga, Copa e Supercopa. O pasado 10 de novembro, a UEFA anunciaba que o encontro contará co permiso deportivo oficial da propia entidade. Esta é a cuarta edición da Champions League de fútbol sala feminino, que xa se realizou noutras ocasións en Navalcarnero (Madrid), Drachten (Holanda) e San Javier (Murcia). En todas elas, un equipo do Estado acabou acadando o título disputado, facéndose o Atlético de Madrid Navalcarnero con dous e o Jimbee Roldán FSF con un. Estruturada en dous grupos diferentes, o equipo laranxa terá que enfrontarse aos conxuntos ruso e croata. Así, disputará o primeiro partido o 2 de decembro ás 20.00 horas contra o ZNK Osijek, mentres que o seguinte será fronte ao MFK Normanochlka o sábado 4 de decembro ás 18.30 horas. De gañar os dous encontros e reunir os máximos puntos posibles, xogará a final ás 12.30 horas do domingo. Pioneiras en dereitos Á marxe das competicións, o Pescados Rubén Burela FS marcou unha antes e un despois no que a dereitos das xogadoras se refire. No ano 2018 e logo de meses de negociacións coas mesmas e coa Asociación de Xogadores e Xogadoras de Fútbol Sala, asinaron o primeiro convenio colectivo da historia do deporte feminino español. Dende un primeiro momento, o club mantivo clara a súa posición e explicou que "se os xogadores teñen dereitos pola súa dedicación profesional a este deporte, por que non o ían a poder telos as súas xogadoras, igual de profesionais ca eles". Este convenio, con vixencia de dous anos e que xa foi renovado en outubro do 2020, axústase ás necesidades e realidades do muller no deporte profesional, recollendo importantes cuestións: renovación automática en caso de embarazo; compromiso de vacacións en datas sinaladas; dereito a 10 días de asuntos propios polo coidado de fillos e fillas, así como de maiores; axudas para a conciliación familiar; garantía dun salario mínimo de 900 euros cunha subida do 2% anual; o club comparte os dereitos de imaxe; seguro de accidentes e invalidez, etc. Xogadoras como Bea Mateos ou Jozi de Oliveira, dixeron sentirse "orgullosas" de pertencer ao club, agardando que o convenio sexa un "exemplo a seguir" nun futuro. Un equipo en loita pola igualdade, tolerancia e contra a violencia de xénero Un dos grandes compromisos do Pescados Rubén Burela FS céntrase na defensa da igualdade tanto no ámbito deportivo como en todos os demais. A pasada fin de semana, o equipo enfrontábase ao FSF Móstoles no pavillón de Vista Alegre, nun encontro dedicado á loita pola igualdade con motivo do 25N, Día internacional contra a Violencia de Xénero. Por outra banda, o club laranxa visibilizará esta loita pola tolerancia e a non violencia no deporte e na vida como anfitrión e organizador da Champions League de fútbol sala feminino. Entre outras iniciativas, o Burela tamén desenvolve na súa páxina web un espazo chamado Pioneiras, co obxectivo de dar voz a grandes figuras que loitaron a prol da igualdade do deporte feminino.


Summary: A administración local solicita comparecer como prexudicado e a maxistrada advírtelle que o rexedor non pode ser o representante ao ser un dos imputados. A Fiscalía decidirá agora se declara complexa unha causa que investiga presuntas dietas irregulares cobradas polo goberno durante anos.

Varios gobernos locais galegos adxudícanse dietas como as que investiga a Xustiza en Valga A xuíza que investiga o caso das presuntas dietas irregulares cobradas polos edís de goberno en Valga durante os últimos anos vén de impedir ao alcalde representar o Concello na causa aberta, logo de que este solicitase comparecer como prexudicado no proceso. Nunha providencia ditada hai tan só uns días, e á que tivo acceso este diario, a maxistrada responde á petición da administración local advertíndolle que "designe representante legal distinto de José Manuel Bello Maneiro [o rexedor] para comparecer nas presentes actuacións, toda vez que no citado concorre a condición de investigado". O Concello pide comparecer na causa como prexudicado e a xuíza advírtelle que o alcalde non pode ser o representante por ser un dos investigados O pasado mes de xaneiro, o xulgado de primeira instancia de instrución número 1 de Caldas de Reis citou a declarar como investigados sete dos nove edís do PP na localidade pontevedresa, entre eles o seu alcalde. A maxistrada investiga un presunto delito de malversación de fondos e prevaricación polo cobro por parte dos edís de dietas pola asistencia a unhas reunións denominadas comisións de coordinación, unha peculiar figura allea aos órganos colexiados habituais, instaurada nesta localidade desde hai máis de dúas décadas. Teríanse gastado unha media de 15.000 euros anuais e un total duns 400.000 euros desde 1992. A xunta de goberno local, con catro dos investigados, decidiu que o Concello solicitase comparecer como prexudicado no proceso Agora, máis de mes e medio despois de que fosen citados a declarar, varios dos concelleiros investigados -catro dos cinco que forman parte- decidiron na xunta de goberno solicitar a comparecencia do Concello na causa como prexudicado, "toda vez que a administración local é a que sufriría na súa esfera patrimonial os efectos da acción delitiva e é titular da pretensión de reparación do dano causado, no seu caso". A maxistrada lémbralle que non pode ser Bello Maneiro o representante ao ser un dos imputados no proceso. A Fiscalía decidirá se declara a causa complexa, polo que as dilixencias de instrución ampliaríanse a un prazo de até 18 meses Ademais, na mesma providencia, a xuíza traslada ao Ministerio Fiscal a documentación presentada por varios dos investigados, "toda vez que dela se poida derivar a necesidade de practicar dilixencias de investigación non acordadas", e pídelle que "informe sobre a posible declaración de complexidade do procedemento". Nese caso, as dilixencias de instrución nun praxo máximo de seis meses que establece a lei poderían ampliarse até os 18. O Concello achega informes no que se lles daría validez ás comisións pero ás que nunca tivo acceso a oposición Segundo fontes xurídicas consultadas por Praza.gal, entre a documentación achegada inclúese un informe do equipo xurídico do Concello datado no verán de 2015 no que se lle daría o visto e prace ás polémicas comisións de coordinación, así como outro semellante do secretario municipal de hai tan só uns meses. A oposición, que levaba tempo reclamándoos, nunca tivera antes acceso a estes papeis nin ten constancia de que fosen elaborados daquela. Ademais, o alcalde Bello Maneiro tamén achegou a través dos seus representantes as actas plenarias polas que se constitúan as comisións de coordinación no comezo dos últimos mandatos municipais. No último ano e medio, a administración local de Valga acumula catro secretarios e catro interventores. Varios gobernos locais adxudícanse dietas semellantes Desde que se fixera pública a investigación xudicial en Valga, en varios concellos de Galicia descubriuse a existencia tamén destas polémicas comisións de coordinación, cada unha delas regulada daquela maneira e todas baixo a sombra da opacidade e a escasa transparencia. O grupo socialista de Valga insistiu varias veces en que "non están amparadas pola lei" e que só existen como "sobresoldos" dos concelleiros do goberno. A xuíza que leva o caso investiga a súa legalidade, dado que non inclúen proporcionalmente membros de todos os grupos da corporación, como si se esixe no resto de reunións establecidas legalmente. Desde a localidade pontevedresa, pero tamén desde outras, denúncianse os pagos pola asistencia a unhas reunións de organización "como calquera outras", das que non se adoitan facer públicos os seus contidos e que, cando se fan, revelan a súa brevidade, a falta de concreción e o seu considerable custo. Unha destas comisións en Valga, tomada como exemplo, durou 40 minutos segundo a acta asinada polo secretario. Tratáronse catro temas e asistiron oito concelleiros a 60 euros cada un: 480 euros. Todas celébranse á marxe das xuntas de goberno -na que unha parte do executivo xa se reúne reguladamente-, as comisións informativas e os plenos, onde a asistencia xa é retribuída pero con dietas sempre menores ás das reunións exclusivas dos concelleiros do executivo instauradas nalgúns municipios como Outes, Curtis ou Noia, onde o goberno do PP subiu un 150% o importe destas dietas tras acceder ao goberno logo dunha moción de censura. E non son os únicos: noutros municipios grupos municipais están a investigar tamén a posible existencia de comisións de coordinación nada transparentes. Expertos consultados por Praza Pública dubidan moito da súa legalidade ou mesmo aseguran con contundencia que son ilegais.


O presidente da Xunta da Galiza, Alberto Núñez Feixoo, protagonizou un movido acto electoral na localidade de Verín. O que prometía ser un mitin máis para o candidato á reelección, tornou nunha protesta cidadá con sustento na sanidade e os intentos de peche do paridoiro local que fixo que Feixoo tivese que abandonar o acto escoltado polas Garda Civil. A finais do ano 2019 a Xunta anunciaba o peche do pardoiro de Verín, que tivo que reabrir ante a presión popular poucas semanas náis tarde. Hoxe, a cidadanía lembroulle a Feixoo que non esquece cunha multitudinaria "cacerolada" que levou a que o presidente en funcións saíse do campo de fútbol onde se desenvolveu o mitin escoltado polas Forzas e Corpos de Seguridade do Estado entre consignas en defensa da sanidade pública.


Summary: A matanza que tivo lugar na pasada terza feira nun centro de ensino de Texas vén de reabrir o debate sobre o control das armas de fogo nos Estados Unidos de América (EUA). O presidente deste Estado, Joe Biden, vén de declarar que "é a hora de actuar" para acometer esta regulación, un debate que divide á sociedade dos EUA.

A matanza que tivo lugar esta terza feira en Uvalde, en Texas, na que faleceron 21 persoas, 19 crianzas e dúas adultas, ten posto no albo dos medios de comunicación e do debate político o control sobre as armas de fogo nos EUA. De feito, o presidente dos EUA, Joe Biden, sinalou despois do acontecido, que "é hora de actuar" para regular as armas. Biden di que os EUA "non comezarán a Terceira Guerra Mundial" e Moscova acusa Kíiv de "estancar" as negociacións "Cando, no nome de Deus, imos facer fronte ao lobby das armas?", dixo Biden nunha comparecencia na que arrincou asegurando que "está farto e canso" de que "fermosos, inocentes e estudantes de segundo, terceiro e cuarto grao" vexan morrer aos seus amigos "coma se estivesen nun campo de batalla". "Este tipo de tiroteos masivos rara vez ocorren noutras partes do mundo. Por que estamos dispostos a vivir con esta carnicería? Por que seguimos deixando que isto suceda?", apuntou, agregando que "é hora de converter a dor en acción". Biden nomeou, así, outras masacres que marcaron a memoria dos EUA, como a de Marjory Stoneman Douglas, en Parkland, Florida, ou a de Santa, en Texas. "A lista segue e segue cando inclúe tiroteos masivos en lugares como cinemas, lugares de culto, como vimos fai apenas dez días nunha tenda de comestibles en Buffalo, Nova York". Sánchez anuncia a Zelenski o "maior envío de armas" a Ucraína Biden era vicepresidente durante a Administración Obama no momento do tiroteo de 2012 na escola primaria Sandy Hook. "Desde entón houbo 900 incidentes", sinalou, agregando que a idea de que un mozo de 18 anos poida comprar dous rifles é "enferma". Con respecto ao sospeitoso do crime, morreu abatido polas forzas da orde. Así o confirmou o sarxento do Departamento de Seguridade Pública de Texas, Erick Estrada, quen tamén precisou que o sospeitoso, identificado como Salvador Ramos, veciño de Uvalde, disparou á súa avoa, agora hospitalizada, antes de entrar na escola cun rifle. Un lustro especialmente sanguento Os ataques con armas de fogo contra escolas dos EUA alcanzaron cifras récord en número de vítimas durante o último lustro, alcanzando a maior dos rexistros no ano pasado, cando foron vítimas un total de 224 persoas en tiroteos nos colexios deste Estado. Tan só no que levamos de ano 2022, as vítimas por este motivo alcanzan xa as 140. O ano 2018 significou un antes e un despois nas estatísticas de vítimas por ataques armados nos centos de ensino dos EUA, pasando a ser o número máis do dobre que o do ano anterior. En 2018 foron 217 as vítimas, polas 96 do 2017. O Estado español, sétimo exportador de armas nunha listaxe encabezada polos EUA O 2020, ano no que mundo ficou paralizado pola pandemia do coronavirus, experimentou unha caída nesta cifra, de 105, mais aínda así, superou o dato do 2017, certificando que o actual lustro (2018-2022) está a ser unha época negra en canto a violencia escolar nos EUA. Un lustro especialmente sanguento, no que, a pesar da pandemia e de ter percorrido só a metade do 2022, xa contabiliza un total de 860 vítimas por tiroteos nas escolas dos EUA.


Summary: Bruxelas, disposta a lle conceder ao Reino Unido a posibilidade de excluír operari@s migrantes das axudas sociais durante 4 anos baixo o denominado 'freo de emerxencia'.

Iniciadas as negociacións entre o goberno británico e o Consello europeo sobre o referendo que decidirá a permanencia, ou non, do Reino Unido na Unión Europea, coñecéronse os primeiros avanzos nas conversas que, no entanto, fican aínda lonxe dun acordo. "Nada está acordado até que todo está acordado", dixo o presidente do Consello europeo, Donald Tusk, na carta remitida aos Estados membros da Unión xunto cos trazos xerais da proposta que lles achega para manter a integración do Reino Unido perante o referendo que convocará o goberno británico antes de rematar 2017 sobre o futuro do territorio no seo da UE. Na súa proposta, froito das conversas mantidas co primeiro ministro David Cameron, Tusk propón a aprobación dun dos elementos chave das demandas británicas, a posibilidade de fixar o denominado 'freo de emerxencia'. Isto é, a exclusión de operari@s migrantes comunitari@s das axudas sociais por un período de 4 anos. Cumpre lembrar que moitas persoas, nomeadamente mozas, emigradas da Galiza nos últimos anos atópanse residindo e traballando no Reino Unido. Desde o goberno de Cameron apelan a unha saturación dos servizos perante a "masiva" chegada de traballadoras e traballadores doutros Estados membros. Unha cuestión que embora non ser demostrado que cause unha situación de colapso, podería ser aceptada polos 27 o que suporía a incorporación de mudanzas lexislativas nos Tratados da UE facéndose extensíbel a súa aplicación tamén a outros territorios. De se aprobar o 'freo de emerxencia' este sería incorporado aos Tratados da UE e podería ser aplicado en calquera Estado membro A proposta deberá ser debatida e votada polos Estados membros e para ser aprobada cumprirá que conte con maioría cualificada. Un proceso que pode demorarse "dúas semanas", segundo recolle a comunicación do presidente do Consello europeo. Neste senso, o primeiro posicionamento deberá ser adoptado esta sexta feira nunha primeira xuntanza dos xefes de estado e de goberno da Unión. Así mesmo, deberán decidir sobre outras cuestións plantexadas polo Consello e a Comisión como solución á hipotética saída do Reino Unido da UE. Entre elas, a posibilidade de que os parlamentos nacionais poidan bloquear propostas lexislativas comunitarias. Dereito a veto dos parlamentos comunitarios Reino Unido visa frear o proceso de integración política introducindo un mecanismo de veto parlamentar que permita a 16 Cámaras (55%, segundo os cálculos da Comisión europea) oporse e obrigar a UE a revisar a proposta ou mesmo desbotala. Asemade, o Reino Unido quere que, embora non estar na Zona Euro, o seu executivo poida intervir no proceso de toma de decisións sobre a política económica comunitaria. As negociacións entre a UE e o goberno de Cameron desenvólvense nun contexto convulso e con opinións confrontadas entre os Estados membros que non estarían dispostos a aceptar –malia a proposta do Consello e a Comisión—algunhas das medidas reclamadas. Entretanto, o euroescepticismo británico aumenta, mesmo entre as ringleiras do partido conservador o que non garante –mesmo de se aceptaren as demandas—que o resultado do referendo ou Brexit sexa favorábel á permanencia na organización internacional.


Summary: O que sucedeu nos días previos ao confinamento para frear o contaxio do coronavirus segue sendo obxecto de controversia e o día e case a hora concreta de cada restrición, no centro da disputa política. Percorremos algúns dos fitos máis destacados daquelas xornadas, as últimas da 'vella normalidade'

Venres, 28 de febreiro de 2020. España leva confirmados 33 casos do novo coronavirus SARS-CoV-2, do que había noticias dende finais de 2019 procedentes da China. Naquela xornada o Departamento de Seguridade Nacional (DNS) do Goberno de España considera "moderado" o risco dun abrollo de maiores dimensións da epidemia. En Europa preocupaban especialmente algunhas rexións de Italia, onde xa se diagnosticaba unha media de máis de 100 casos ao día.Naquela xornada, os centros educativos galegos recibiran unha circular do Sergas recomendando evitar as excursións aos países considerados de risco nese momento e instando a poñerse en contacto co 061 ou co 112 se alguén retornaba deses territorios con síntomas da covid-19. Pouco despois, o 2 de marzo, as diversas autonomías comunicaran 120 positivos, máis dun terzo deles en Madrid. En Galicia aínda non había confirmado ningún positivo e a Consellería de Sanidade anunciaba que se dispuña a "reforzar" os equipos para facer probas a casos sospeitosos. Ademais, ante diversas protestas, cambiou o teléfono de pagamento para obter información sobre o coronavirus por outra liña gratuíta.O que sucedeu nos días previos ao confinamento para frear o contaxio do coronavirus segue sendo obxecto de controversia e o día e case a hora concreta de cada restrición, no centro da disputa políticaPouco máis dunha semana despois, toda a poboación do Estado estaría confinada no marco dun estado de alarma decretado polo Goberno central mentres os novos positivos aumentaban de maneira exponencial, especialmente en grandes núcleos de poboación como Madrid. O que sucedeu naquelas xornadas, o día e case a hora concreta en que cada Administración aprobou cada restrición, segue no centro da disputa política. No caso galego, a Xunta defende que fixo gala dunha evidente "anticipación" e mesmo que o confinamento chegou antes a Galicia. Mentres, o Goberno de España subliña que foi adoptando decisións a medida que a evidencia científica así o recomendaba. A oposición galega apunta a que a epidemia chegou máis tarde ao país e, ao contrario do que sucedeu noutros lugares, cando chegou o pico a poboación levaba dúas semanas confinada.4 de marzo | Primeiro caso confirmadoO día 4 de marzo, o Sergas dá por confirmado o primeiro positivo de coronavirus en Galicia, un home ingresado por pneumonía no hospital da Coruña que viaxara á cidade dende Madrid para acudir a unha entrevista de traballo. Nuns días nos que cada positivo aínda tiña que ser ratificado cunha segunda análise en Majadahonda (Madrid), non tardarían en chegar as seguintes confirmacións: dúas máis o día 6 e outras dúas o día 8. 7 e 8 de marzo | A última fin semana 'normal'Aquela fin de semana do 7 e 8 de marzo foi a última da vella normalidade. No caso de Galicia, todas as principais forzas políticas desenvolveron actos de precampaña coa vista posta nas eleccións convocadas para o 5 de abril. Alberto Núñez Feijóo, ademais, regresaba dunha visita a París para reunirse con directivos da Citroën. O domingo, 8M, as mobilizacións feministas polo Día Internacional da Muller Traballadora transcorreron con normalidade. Tamén o fixeron competicións deportivas ou eventos culturais, sobre os que non pesaba restrición ningunha, o mesmo que toda a actividade económica e de lecer.9 de marzo | 18 casos e un sinal na Catedral de SantiagoNo inicio da semana, Galicia ten xa 18 casos confirmados e as forzas políticas desenvolven con normalidade diversos actos de precampaña. Tamén cando, o día 10, o Goberno central anuncia as primeiras restricións, como a suspensión das viaxes do Imserso e os límites de asistencia a espectáculos públicos O luns, 9 de marzo, Galicia ten xa 18 casos positivos confirmados, aínda que moi localizados. Non en van, 11 deles están relacionados entre si a través dun centro cívico da Coruña, clausurado por precaución. O escaso número de positivos permite trazar un mapa de contactos de cada un, di o Sergas. En Galicia aínda non rexe restrición ningunha e a vida social e política desenvólvese sen atrancos: ese día Feijóo xunta 350 persoas en Pontevedra nun acto da precampaña do PP, Gonzalo Caballero reúne a todos os membros da lista do PSdeG en Lugo, Ana Pontón celebra un mitin do BNG en Fene e Antón Gómez-Reino mantén encontros en Bos Aires no marco da precampaña de Galicia en Común. Nesa aparente normalidade destaca, así e todo, destacou un sinal nada frecuente procedente da Igrexa. A Catedral de Santiago anunciaba a prohibición do tradicional ritual da aperta á imaxe do Apóstolo. Ademais, nun comunicado conxunto, todos os bispos galegos pedían "extremar as medidas de hixiene" nos actos relixiosos, evitando dar a man ou tocar imaxes.10 de marzo | Primeiras restricións do Estado e da XuntaO martes, día 10, o día comeza en Galicia en clave de precampaña. Feijóo xuntaba unhas 350 persoas en Lugo e despois, unhas 400 persoas no Palexco da Coruña en actos sectoriais da precampaña do PP. Case ao mesmo tempo, o Goberno central aprobaba as primeiras restricións inmediatas para tentar conter os contaxios da covid-19: quedaban suspendidas as viaxes do Imserso, prohibían por dúas semanas a asistencia de público a competicións deportivas e mais vetaban os eventos públicos a cuberto para máis de 1.000 persoas. Ademais, o Executivo central prohibía a chegada de voos procedentes de Italia e daba luz verde a unha das medidas que resultarían máis controvertidas nas seguintes semanas: unha reforma para "permitir o subministro centralizado de todo tipo de produtos" sanitarios.Os acontecementos acelerábanse. Os casos confirmados en Galicia roldaban a trintena e a Comisión Interdepartamental da Xunta que seguía a evolución da epidemia era presidida por primeira vez por Feijóo, que non asistiu a un paseo preelectoral programado en Boiro para esa tarde. Da comisión saíron as primeiras limitacións do Goberno galego para a cidadanía en xeral: as visitas a hospitais e residencias de maiores quedaron limitadas a unha persoa por paciente ou residente e recomendábase non acudir a maiores de 70 anos. Preguntado ao respecto, Feijóo asegurou non desbotar que unha potencial expansión do virus afectase ao desenvolvemento das eleccións do 5A.11 de marzo | A OMS declara a pandemia. 44 positivos en GaliciaO mércores, 11 de marzo, a Organización Mundial da Saúde declara formalmente que a extensión da covid-19 xa ten a consideración de pandemia. En Galicia, o Sergas ten rexistrados 44 casos positivos, a maior parte na contorna da Coruña, e anuncia que se dispón a limitar a asistencia a centros sanitarios mediante o adiamento de consultas ou operacións non urxentes. A Dirección Xeral de Saúde Pública estima que o pico da enfermidade podería chegar a Galicia a principios de abril. Dende o Goberno central, o director do Centro de Emerxencias Sanitarias do Ministerio de Sanidade, Fernando Simón, sinala que o escenario máis optimista que manexan indica que a epidemia podería durar "entre mes e medio e dous meses" e "entre catro e cinco", no máis pesimista.O día que a OMS sinala que a expansión da covid-19 ten xa consideración de pandemia, o Sergas ten rexistrados 44 casos positivos, a maioría na contorna da CoruñaDada a evolución dos acontecementos, numerosos eventos culturais e deportivos comezan a anunciar adiamentos ou cancelacións por toda Galicia a causa do coronavirus, que tamén condiciona a precampaña electoral. Ese día, o PP xunta 500 persoas nun hotel de Ferrol nun acto electoral con Feijóo, que acode pola tarde a un mitin en Sober, nas instalacións dunha adega. Gonzalo Caballero reúnese con cargos municipais do partido na provincia de Pontevedra e viaxa a Ourense. A líder do BNG xunta tamén representantes locais da súa formación en Santiago, pero a intervención de Ana Pontón xira xa case monograficamente en torno á crise do coronavirus, asunto que tamén concentra boa parte da atención da primeira presentación de Galicia en Común como coalición ante a prensa.12 de marzo | Suspensión das clases e endurecemento das restricións de dous días antesO día 12, Galicia súmase ás autonomías que suspenden as clases a partir da semana seguinte e o Consello de Ministros aproba un fondo de 1.000 millóns para afrontar a pandemia: Sánchez advirte que veñen tempos de "disciplina social"A sensación de aceleración impera aínda máis. Na liña do anunciado por outra media decena de autonomías nas que xa abrollaran casos, a Xunta anuncia tras a reunión semanal do Consello do xoves, 12 de marzo, a suspensión das clases en todos os niveis educativos por un prazo mínimo de dúas semanas para evitar contaxios. Ademais, o Goberno galego avanza a suspensión de calquera espectáculo público con máis de 500 asistentes, o peche de centros como museos e bibliotecas e o endurecemento do réxime de visitas a residencias de maiores, que quedan prohibidas para maiores de 70 anos.Ao mesmo tempo, mentres as bolsas sofren un forte devalo e aumentan os ruxerruxes en torno á adopción de medidas excepcionais, o Consello de Ministros aproba un fondo de 1.000 millóns de euros para "gastos extraordinarios" derivados da pandemia. Ao seu remate, Pedro Sánchez avanza tamén medidas en materia social e tamén advirte: cumprirá unha forte "disciplina social" para frear a covid-19. Nesa xornada, en Galicia xa se rexistraran 64 positivos.13 de marzo | Anuncio do estado de alarma e aprobación da emerxencia sanitaria O venres, 13 de marzo, Galicia esperta coas primeiras restricións xa en marcha. Os centros de ensino permanecen abertos, aínda que xa se recomenda que o alumnado non asista como paso previo á suspensión total das clases a partir do luns, día 16. Ademais, a Consellería de Educación rectifica a súa instrución ao profesorado polo coronavirus e retira a obriga xeral de acudiren aos centros mentres estean pechados, indicación que aínda sufrirá máis variacións nas seguintes semanas.O día 13 a mediodía, Pedro Sánchez anuncia que ao día seguinte será aprobado o Estado de Alarma. Pola tarde, a Xunta declara a emerxencia sanitaria, cos primeiros peches de negociosA mediodía, Pedro Sánchez anuncia nunha comparecencia pública o que se daba por feito en diversos ambientes políticos: o Goberno central disponse a aprobar o estado de alarma para conter o coronavirus. O feito de anuncialo un día antes de aprobalo en Consello de Ministros suscita controversia: ante a previsible limitación de movementos, prodúcense múltiples viaxes que se unen ás habituais no inicio da fin de semana, especialmente en grandes cidades. Os positivos confirmados da covid-19 superan os 4.000 en todo o Estado e os 100 en Galicia.Pola tarde, o Consello da Xunta reúnese en sesión extraordinaria e declara a situación de emerxencia sanitaria ao abeiro da lei de emerxencias do ano 2007. A principal consecuencia práctica desa declaración para a cidadanía , na liña do que viñan aplicando outras autonomías, foi o peche xeneralizado de todos os establecementos comerciais que non vendesen comida e de todos os bares e restaurantes, que só poderían ofrecer servizo a domicilio ou de recollida no local. Tamén de cines, teatros, salas de concertos e demais recintos culturais e de lecer. Todo, en principio, por dúas semanas e entre recomendacións de "distanciamento social" e de limitar os desprazamentos, pero sen prohibición de saír á rúa.14 de marzo | ConfinamentoNunha longa reunión extraordinaria, o Consello de Ministros do 14 de marzo aproba o estado de alarma, que entra en vigor dende a a súa publicación, ese mesmo día, no Boletín Oficial do Estado. A principal repercusión na vida cidadá do estado de alarma, cunha duración inicial de dúas semanas por imperativo legal, é a limitación xeral de movementos. O confinamento. Quedan prohibidos dende ese mesmo día todos os desprazamentos agás para adquirir bens de primeira necesidade nos poucos negocios que poden continuar abertos. No inicio do confinamento, Galicia rexistra 180 casos e 2 falecementos. O Goberno de España adquire a condición de "mando único" e nas fiestras comezan a escoitarse aplausos. Comeza tamén a falarse dunha futura "nova normalidade" aínda por chegarA orde de peche de locais comerciais e hostaleiros é aínda máis estrita que a adoptada pola Xunta na xornada previa, toda vez que, por exemplo, queda suprimida a posibilidade de recoller pedidos en restaurantes para consumir a domicilio. A listaxe concreta aínda sufrirá axustes nos días seguintes no relativo, por exemplo, aos salóns de peiteado. Galicia rexistra xa máis de 180 casos e 2 mortes mentres as forzas políticas dan por feito que haberá que aprobar un inédito adiamento das eleccións, que se concretará escasos días despois.Mentres medra a inquietude por coñecer o paquete de medidas económicas co que o Estado poida axudar a frear a crise que vén de desencadearse, o propio Goberno central dótase de instrumentos legais para, por exemplo, poder garantir o abastecemento de alimentos -unha das principais preocupacións cidadás daqueles días, con desacougantes escenas en supermercados de grandes cidades-. Tamén para poñer "ás ordes" da sanidade pública os recursos da privada, todo nun contexto no que o Goberno de España adquire a condición de "mando único", coas competencias autonómicas limitadas en múltiples eidos. Naquela primeira fin de semana de confinamento comézanse a escoitar aplausos para o persoal sanitario dende fiestras e varandas. Pouco despois comezarase a falar dunha futura "nova normalidade" que aínda está por chegar.


Summary: Os expertos consideran "fundamental" o papel da educación para reverter esta situación.

O estudo de Adolescencia e Xuventude de FAD, do centro Raíña Sofía, alerta de que máis de 80% da mocidade é coñecedora de casos de violencia machista en parellas da mesma idade. O informe céntrase no "notábel" aumento das relacións tóxicas entre a xente nova. Achacan este incremento aos "problemas vencellados á dependencia emocional", causados pola falta de educación sexual e "os modelos idealizados do amor, que chegan a xerar situacións de violencia". Entre os casos de machismo que se enumeran, están o control dos horarios ou da mensaxaría da parella, a prohibición de pasar tempo con outras parellas fóra do ámbito a relación... Neste sentido, o estudo 'Percepción Social da violencia de xénero' da Universitat Oberta de Catalunya (UOC) achou que un de cada tres mozos non considera que controlar a súa parella poida ser catalogado como violencia de xénero. Papel da educación Os expertos subliñan a importancia da educación como un "factor decisivo" á hora de desenvolver persoas adultas emocionalmente independentes. A este respecto, a identificación dos comportamentos que poden derivar en relacións e vínculos emociomnais tóxicos é "fundamental" para atallalos a tempo. Asemade, o estudo de FAD sinala que axudar á mocidade a mellorar na autopercepción e no "amor propio" repercute de xeito positivo en envitar o incremento das condutas machistas nas parellas.


Summary: Cadoul de Craciun, un filme que trata en chave de humor negro a represión na Rumanía de Ceauscescu, gañou a décimo segunda edición do Festival Internacional de Curtas de Bueu. Dirixido por Bogdan Muresanu, fíxose coa Ánfora de Ouro -dotada con 2.000 euros- e mais cos premios a mellor guión e mellor actor para o protagonista Adrian Vancica.

O segundo galardón, a Ánfora de Prata (1.000 euros), foi para Lake of hapiness, coprodución xermano bielorrusa dirixida por Aliaksei Payulan centrada na vida dunha nena orfa nun centro de acollida. A mesma peza levou ademais as distinción á mellor dirección artística e á mellor actriz por Anastasasiya Plyats. De entre as obras galegas, a considerada mellor polo xurado e, polo tanto, Premio R foi La noche, de Martín Romero. O Premio do Público levouno Mémorable, fita de animación. A mellor curta estatal foi a vasca 592 metroz goiti. E a mellor experimental, Blue, do célebre cineasta tailandés Apichatpong Weerasethakul. O premio Crea á mellor dirección recaeu no canadiano Jeremy Comte por Fauve. Outros premiosUn documental suízo, All inclusive, gañou na mellor fotografía e na mellor montaxe. A mellor música levouna unha curta co mesmo título, pero finlandesa. O mellor vestiario e a mellor maquillaxe, a australiana Nursery Rhymes. E o mellor son, a portuguesa Agouro. A gala de entrega, celebrada este sábado 14 de setembro en Bueu, conectou, segundo explica a organización, "coa realidade social" e amosou o seu apoio á veciñanza da illa de Ons que loita contra as consecuencias dunha hipotética declaración do lugar Patrimonio da Humanidade da Unesco. Pola 12ª edición do FIC Bueu pasaron "milleiros de persoas" ao longo de nove xornadas de actividades.


Summary: O sindicato considera que "estamos diante dun intento de criminalizar a loita obreira".

Navantia leva a xuízo a CIG nun pola greve do persoal da industria auxiliar, unha loita que se estendeu durante 22 días en defensa dos ¡dereitos salariais e sociais para reivindicar a recuperación do nivel retributivo do ano 2001. O vindeiro 4 de abril vai ter lugar en Ferrol o xuízo contra a CIG e o comité de greve. Navantia exíxelles indemnizacións millonarias por aquel conflito. A CIG entende que "estamos diante dun intento de criminalizar a loita obreira" e chama a participar na concentración convocada para ese día, ás 11:15 horas, en defensa do dereito á greve. Durante 22 días o persoal da industria auxiliar estivo secundando masivamente unha greve para reivindicar a recuperación do nivel retributivo do ano 2001, que se concreta nunhas táboas salariais pactadas precisamente despois doutro conflito, e "que tiveron vixencia durante moitos anos de xeito pacífico". Porén, as empresas deixaron de aplicar unilateralmente e sen negociación esas táboas. De igual xeito, a CIG de Ferrol quere denunciar a postura de Navantia "moi activa na precarización das condicións de traballo do persoal da súa industria auxiliar", malia ser unha empresa pública "que debera exercer un papel radicalmente diferente ".


Summary: Na concentración participaron representantes de Touro e O Pino, pero tamén de Teo, Padrón, Dodro, Rianxo, Boiro, Arzua, A Pobra do Caramiñal, Ribeira, Vila de Cruces, A Estrada, Pontecesures, Catoira, Vilagarcía, Vilanova, A Illa de Arousa, Cambados, Sanxenxo e O Grove, todos afectados polos prexuízos provocados pola instalación

O BNG realizou unha nova mobilización contra a mina de Touro cunha visita-protesta á propia mina que xuntou un gran número de concelleiros e concelleiras dos municipios afectados por este proxecto de megaminería, que afecta aos concellos de Touro e O Pino, pero tamén ten efectos directos nos concellos limítrofes e da comarca de Compostela, nos municipios polos que pasa o río Ulla que soportaría de cheo a afectación por metais pesados, e tamén os das ribeiras da ría de Arousa, cos seus bancos marisqueiros en risco igualmente. Participaron representantes de Touro, O Pino, Teo, Padrón, Dodro, Rianxo, Boiro, Arzua, A Pobra do Caramiñal, Ribeira, Vila de Cruces, A Estrada, Pontecesures, Catoira, Vilagarcía, Vilanova, A Illa de Arousa, Cambados, Sanxenxo e O Grove Participaron edís dunha vintena de localidades; ademais dos portavoces en Touro e O Pino, asistiron representantes dos concellos de Teo, Padrón, Dodro, Rianxo, Boiro, Arzúa, A Pobra do Caramiñal, Ribeira, Vila de Cruces, A Estrada, Pontecesures, Catoira, Vilagarcía, Vilanova de Arousa, A Illa de Arousa, Cambados, Sanxenxo e O Grove. E tamén participou o deputado Xosé Luís Rivas Mini, que instou á Xunta a escoitar o "clamor social" contra este proxecto de megamineria contaminante "colonial e espoliador", que suporía a desaparición de miles de hectáreas de terras agrarias produtivas. "Estamos falando dun novo Corcoesto, e non se pode permitir", indicou o deputado, que afirmou que "estamos axudando a pelexar contra o silencio. O silencio é a pouca transcendencia pública que está tendo" "Paramos Corcoesto e seremos capaces de parar este proxecto en Touro-O Pino que reproduce o mesmo modelo de espolio dos nosos recursos naturais, cunha multinacional mineira que leva a riqueza fora e deixa aquí a contaminación" O BNG subliña que o proxecto ampliado significaría 2.000 voaduras ao ano, o tránsito continuo de camións de alto tonelaxe, a instalación dunha balsa de lodos ao lado das casas filtrando contaminación ás augas e ao terreo e con perigo directo para as vivendas. E todo nunha área con forte actividade agrogandeira que, ademais, está logrando incorporar xente moza. A formación sinala que trinta anos despois do seu peche, aínda son visibles os efectos derivados da explotación da mina orixinal, que agora se quere reabrir e ampliar. A contaminación que soportaría o Ulla fai que o problema medio ambiental, de destrución do tecido económico e de emprego se traslade a outros concellos e afecte á actividade pesqueira e marisqueira nunha parte das rías galegas. A formación nacionalista está convencida "de que será posible ganar esta batalla como antes se ganaron outras grazas á mobilización social e política". "Paramos Corcoesto e seremos capaces de parar este proxecto en Touro-O Pino que reproduce o mesmo modelo de espolio dos nosos recursos naturais, cunha multinacional mineira que leva a riqueza fora e deixa aquí a contaminación", concluíu Rivas.


Summary: Poetas como Xosé Mª Álvarez Cáccamo, Dores Tembrás, Fran Alonso, Antonio García Teijeiro., Carlos Negro ou Antía Otero son algúns dos nomes que integran o programa da xornada "Versos pintados no pupitre" que terá lugar os días 13 e 14 de decembro organizada pola AELG e a AS-PG. O obxectivo, animar a ensinantes para que a poesía chegue ás aulas.

As III Xornadas Literatura e Ensino, co título "Versos pintados no pupitre" terán lugar os días 13 e 14 de decembro no Auditorio da Cidade da Cultura de Galiza, organizadas pola AELG e a AS-PG e destinadas ao profesorado do ensino non universitario e futuros ensinantes. O poeta Xosé Mª Álvarez Cáccamo abrirá as xornadas co relatorio "Poesía para xente miúda", ao que seguirá a mesa redonda titulada "O Club d@s poetas viv@s" na que participarán Fran Alonso, Antonio García Teijeiro e Elvira Riveiro. Montse Penas, Anxos Rial e Romina Bal debullarán as maneiras de achegar os versos ás aulas nunha mesa redonda o sábado á mañá á que seguirán obradoiros de expresión escrita de Antía Otero, Dores Tembrás e Carlos Negro. O escritor Antonio Reigosa convidará a aproveitar de maneira didáctica o arquivo de tradición oral da RAG na súa conferencia de tarde, antes de que Rosalía chegue ás xornadas coa voz de tres mulleres que interpretaron os seus versos de moi distintas maneiras en recentes libros-CDs, Uxía en "Rosalía pequeniña", Najla Shami con "Na lingua que eu falo" e Aid nos seus "Rapoemas". A actuación das tres cantantes porá fin ás xornadas no Monte Gaiás. A organización márcase como obxectivos, entre outros, a revisión e actualización da transmisión didáctica da poesía no ensino obrigatorio e posobrigatorio e analizar as estratexias "de sedución que faciliten a descuberta e o achegamento á lectura poética por parte do público infanto-xuvenil". A matrícula é gratis e está aberta neste enlace.


Summary: BNG impulsa unha campaña para pedir o resgate da concesión, a trasferencia a Galiza e a fin das portaxes, polas que Audasa recada 300.000 euros diarios. Ana Pontón convida a participar masivamente no acto de protesta do 26N abonando os importes con céntimos en todas as peaxes da AP9

Compostela colleu esta sexta feira o relevo na campaña que o BNG impulsa para denunciar que unha infraestrutura "estratéxica" para o país como é a AP-9 estea xestionada por grupos financeiros privados estranxeiros co aumento constante de beneficios como norte, Un grupo de militantes e simpatizantes da formación nacionalista concentrouse no compostelán barrio de San Lázaro, á altura do paso da AP-9 pola cidade, para reclamar unha autoestrada "galega, pública e sen peaxes". O BNG dá pilso así a unha "ofensiva política e de mobilización social" como novo paso no obxectivo de acadar a transferencia desta autoestrada e poñer fin ao que cualifica de "estafa legalizada" das peaxes. Nun acto a pé da autoestrada en Santiago, a portavoz nacional, Ana Pontón, anunciou a disposición do Bloque de establecer un pacto de país con todas as forzas políticas, e un pacto social buscando a implicación do conxunto da cidadanía a través dunha campaña reivindicativa que terá o primeiro acto de protesta o 26 de novembro ás 11.00H co pago simbólico en céntimos en todas as peaxes da AP9, ao que convidou á participación masiva. Beneficios O BNG lembra que AP-9 leva recadado en peaxes desde a súa apertura máis de 2.200 millóns de euros e xerou máis de 750 millóns de euros de beneficio, polo que está abondo amortizada. "Cada día a concesionaria recada máis de 300.000 euros en peaxes", denuncian os nacionalistas. "Soportamos a autoestrada máis cara do Estado tendo os segundos salarios máis baixos. Pagamos máis en peaxes no traxecto Ferrol-Vigo, 17,65 euros, que no traxecto de Ferrol a Madrid, 16,2 euros. Páganse menos peaxes por viaxar desde A Coruña a Madrid que desde A Coruña a Vigo". Os inxentes beneficios da concesionaria "non repercuten na mellora do servizo". Ao que se engade que os usuarios habituais da AP-9 non poden beneficiarse de descontos polo seu uso frecuente, uns descontos que Itínere -o grupo onde se integra Audasa- si ofrece noutras autoestradas do Estado. A xestión da autoestrada é estatal. O BNG reclama a súa transferencia a Galiza, unha demanda que lembra que obtivo a unanimidade do Parlamento galego. "Esta lei tiña agora que ser debatida no Congreso dos Deputados para a súa aprobación, mais o Goberno de Rajoy intentou vetar o seu debate no Congreso".


Summary: O Foro Económico da Galiza constata un parón no crecemento da economía galega motivado pola caída das exportacións

As familias galegas volven gastar e fano ao mesmo ritmo que antes do comezo da crise. Así se desprende dos datos recollidos no Informe de Conxuntura Socioeconómica correspondente ao segundo trimestre do 2019 elaborado polo Foro Económico da Galiza. O documento, presentado esta cuarta feira en Santiago, constata que a demanda interna, cun crecemento do 3,3% no último trimestre, e máis concretamente o aumento do gasto das familias, que sube un 3,5%, son as notas positivas que impulsan o crecemento agregado do PIB da economía galega, un cambio no patrón de crecemento motivado en parte á suba dos salarios e a revisión dos convenios colectivos. Pola contra, dende a institución destacan o mal comportamento das exportacións, cunha caída da demanda externa do 1,3%, que contrasta coa achega positiva de sete décimas no conxunto do Estado. Neste senso, advirten de que Galiza é moi sensíbel aos cambios comerciais drásticos, coma poden ser o Brexit ou o papel dos bancos centrais, un factor que xunto co reducido número de empresas exportadoras e o seu pequeno tamaño xeran unha situación de vulnerabilidade que, segundo indican, debería verse reforzada a través de políticas públicas. Parón no crecemento Segundo os datos do informe, a actividade económica da Galiza certificou no segundo trimestre do ano o parón no crecemento motivado pola incerteza política, as tensións comerciais e a evolución da economía alemá. Así, Galiza rexistrou no segundo trimestre de 2019 a taxa de crecemento menos intensa desde o ano 2015 que a mantén por debaixo da media española. O PIB galego medrou en termos interanuais un 2%, dato que contrasta co 2,3% de crecemento en España. No que atinxe aos datos trimestrais, a alza foi do 0,3 na Galiza e do 0,5 no conxunto do Estado. Porén, estes datos xa foron revisados en dúas ocasións ao longo do mes de setembro polo INE, que rebaixou a taxa de crecemento da economía española ao 2% en sintonía coa galega, que será revisada tamén nas próximas semanas polo Instituto Galego de Estatística. Con todo, dende o Foro Económico mostran a súa preocupación pola fortísima crise do sector manufactureiro e pola caída do peso do sector industrial, cuxa aportación ao PIB galego sitúase no 16%, moi lonxe do obxectivo do 20%, un feito que dende a institución atribúen ao fracaso das accións levadas a cabo polas administracións e á falta de interlocutores dun sector empresarial moi dividido.


Summary: A dirección da entidade resultante das antigas caixas cre que participar en partidos, institucións públicas, organizacións sociais ou sindicatos "pode ser incompatible co exercicio activo no banco" e que certas condutas "incívicas" poden ser denunciadas legalmente.

Abanca exixe ao seu cadro persoal o seu permiso para participar en política, en sindicatos ou en organizacións sociais. O código de conduta que os propietarios da entidade resultante das antigas caixas galegas veñen de poñer en marcha require "un permiso previo" da dirección do banco para "a participación directa en política, institucións públicas ou organizacións sociais ou sindicais alleas" ao mesmo banco. O código de conduta posto en marcha por Abanca exixe o permiso do banco para participar en partidos, institucións públicas, ong ou sindicatos Así se pode ler no artigo 120 deste código de conduta, no que textualmente se asegura que "a participación directa en política, institucións públicas ou organizacións sociais ou sindicais alleas ao banco, aínda sendo lexítimas, poden ser incompatibles co exercicio activo no banco". Xa que logo, "deberá er comunicada previamente ao Comité de Ética do Banco". Esta novidosa e polémica exixencia foi denunciada por algún traballador e confirmada polo secretario xeral de CIG-Banca, Clodomiro Montero, que cre que a normativa "vulnera dereitos fundamentais, recollidos incluso na Constitución, na Carta Europea de Dereitos Cidadáns ou nos convenios internacionais da Organización Internacional do Traballo (OIT)". A participación nestas organizacións "sendo lexítima, pode ser incompatible co exercicio activo no banco", segundo Abanca O código de conduta foi aprobado, segundo este responsable da CIG, de maneira unilateral e é de obrigado cumprimento baixo ameaza de sanción. E incluso vai máis aló, porque as normas que alí se expresan abranguen tamén nestes casos específicos familiares de primeiro grao dos traballadores, polo que o feito de que o marido ou muller dun asalariado estivese implicado activamente en organizacións políticas, sindicais ou sociais podería ser tamén motivo de reprimenda por parte de Abanca. "A miña muller xa me preguntou se era un problema que fose colaboradora de Unicef", di con ironía un membro do persoal. En definitiva, ter un cargo público en calquera deste tipo de organizacións podería ser sancionable, algo que Clodomiro Montero cualifica como "inédito" e que levou a CIG-Banca a presentar unha denuncia ante a Inspección de Traballo ou a que o BNG teña intención de presentar unha pregunta parlamentaria ao respecto. As demandas que desde o sindicato nacionalista se fixo á dirección de Abanca para que non se aprobase este código de conduta non recibiu aínda resposta. Pero hai máis. Nese mesmo código de conduta, o artigo 53 prohíbe certo tipo de condutas na esfera privada do cadro de persoal, sendo a dirección da entidade quen decide o que é sancionable ou non en cuestión de vocabulario, xeito de vestir e mesmo a utilización de certos símbolos. O código tamén advirte sobre "condutas" que a dirección considere "incívicas" ou que "danen o bo nome da entidade" O artigo é claro: "Se ben Abanca non pode nin debe entrometerse na vida privada dos seus profesionais, entenderase que esta pode colisionar co ideario da entidade na medida na que se practiquen condutas incívicas que danen o bo nome da mesma. Isto inclúe a utilización de vocabularios, compartamentos, símbolos ou indumentarias manifestamente inadecuadas ou contrarias aos principios e dereitos fundamentais comunmente aceptados. En tal caso, Abanca terá dereito a protexer a súa reputación e poderá exercitar as accións legais oportunas para corrixir tales actuacións". "Este artigo entra directamente na vida privada das persoas e métese nun terreo perigoso", insiste Clodomiro Montero, que lembra que é un comité ético -onde se inclúe o conselleiro delegado da entidade, a directora de persoal e unha serie de directivos- os que deben analizar as condutas do persoal para decidir as medidas a tomar. CIG-Banca repara tamén no feito de que esta normativa chegue agora, "nun marco de conflito" no que se inclúe "o despedimento dun candidato do sindicato, o traslado doutra candidata ou sancións a delegados e aos seus parentes". "Xa en códigos anteriores nos prohibiran levar insignias ou símbolos de determinado tipo", lembra Clodomiro Montero, que insiste en que este novo código de conduta "vulnera dereitos fundamentais" e debería ser considerado "ilegal" polas autoridades competentes. "Son actitudes propias dunha ditadura dun banco que vén de ser privatizado e que se atreve a poñer en papel e mediante unha normativa o que noutras empresas tamén se fai pero de maneira menos evidente", remata.


Summary: A banda da Estrada vén de estrear un segundo documental dunha triloxía, tanto audiovisual como musical, que supón a súa despedida como grupo en 2018. [Vídeo no interior]

Onte Nao presentaba nos ateigados cinemas Compostela 'Apocalipse Nao II', a segunda parte dun triple documental que quere deixar o seu testemuño do seu paso pola música galega, e que xa se pode ver en aberto no Youtube [ver abaixo]. En 2015 anunciaron unha despedida programada, que constaría de tres filmes e tres discos, e en 2016 xa entregaron dous dos traballos, 'Soñar' e 'Crear'. Eles mesmos recoñecen que o queren deixar no seu mellor momento: "Os grupos normalmente desfanse porque cansan, porque se levan mal ou porque non teñen éxito", explica Jasper, líder da banda. "Non é o noso caso, nós é que vimos que non hai outro escalón, hai un momento en que a profesionalización no que estamos facendo é evidente, e ao mesmo tempo, é unha profesionalización que non nos dá para vivir. E plantexámonos que en vez de seguir mantendo o grupo e tocar menos e baixar o pistón, nós preferimos ir até onde cheguemos, sempre cara arriba, sempre intentando dar o mellor de nós: facer mellores discos, mellores directos, mellores vídeos. E preferímolo facer así, que isto estoupe canto máis arriba estea. A data final que lle poñemos é a finais de 2018, que é cando nos dea tempo a presentar o terceiro disco desta triloxía, o derradeiro que faremos". Jasper: "Preferímolo facer así, que isto estoupe canto máis arriba estea. A data final que lle poñemos é a finais de 2018, que é cando nos dea tempo a presentar o terceiro disco desta triloxía, o derradeiro que faremos" Jasper ri cando se lle pide unha valoración da traxectoria: "A verdade é que fixemos o que quixemos facer, cumprimos un soño, especialmente polo que significou para a xente e que nos veu dado de volta. O que nós fixemos, todo o que o noso público nos devolveu e esa comunión que temos con eles, esa gran familia de Nao. Se me teño que quedar con algo disto, quedaríame cos vínculos e coas amizades que creamos con esa idea de colectivo". No documental el mesmo recoñece que aspira a deixar un pouso na historia do país, non só na historia da música galega, grazas a seren unha banda "underground, sen subvencións e sen padriños". E explícao: "Si, ben sei que é unha expectativa moi alta, pero penso que en certa medida xa se conseguiu. Creo que a nosa banda fixo cousas que até o momento non se fixeran. Somos unha banda moi politizada e sempre que houbo bandas así non tiveron un especial éxito. Pero nós somos un grupo moi politizado e á vez un grupo de masas con moitos siareiros e siareiras que nos seguen. E iso xa vai quedar na historia da música galega. Jasper: "Creo que a nosa banda fixo cousas que até o momento non se fixeran. Somos unha banda moi politizada e sempre que houbo bandas así non tiveron un especial éxito". Preparación para a despedida O vindeiro 3 de marzo despedirán a xira do dobre álbum na sala Capitol de Compostela. E logo tomarán un tempo de descanso para preparar o terceiro disco -e derradeiro- da triloxía-despedida. "Este ano queremos ter un ano tranquilo, pechar a xira na Capitol, e logo encerrarnos para compoñer. Queremos facelo con moita calma, porque nunca paramos, e neste caso quixemos parar, reflexionar e compoñer un último disco grande, con moitos temas".


Summary: A Asemblea Xeral da formación rexeitou por ampla maioría que García Seoane demitise como alcalde para ser candidato nos comicios á Xunta.

Alternativa dos Veciños non se presentará finalmente ás eleccións galegas, desbotando así unha opción que estaba sobre a mesa para o seu debate, como adiantara o líder da formación e alcalde de Oleiros, Ángel García Seoane, nunha entrevista concedida a Sermos Galiza. A consulta ás bases da formación que decorreu na tarde-noite desta cuarta feira deu como resultado unha maioría a favor de non dar este paso. Houbo 114 votos que responderon Non á pregunta "Está vostede a favor de que Ángel García demita como alcalde para presentarse como candidato por Alternativa dos Veciños á Xunta de Galiza ?". O Si foi a opción riscada por 45 persoas e a abstención a escolla do 2, aliás de 3 sufraxios en branco. García Seoane, 'Gelo', seguirá pois á fronte da alcaldía de Oleiros, un posto que ocupa desde 1985. DE gañar o Si na consulta desta cuarta feira, tería que demitir como rexedor para ser candidato á Xunta. Na entrevista publicada no Sermos Galiza no semanario nº 192, 'Gelo' afirmaba que de optar por se presentar aos comicios galegos "podemos sacar 40.000 votos tranquilamente" e dicía estar "seguro" que, de concorrer, obterían representación no Parlamento da Galiza.


Anxo Lugilde"Trátase dunha persoa (Milagros Otero Parga) da que a súa actividade pública que é coñecida é a na súa condición de profesora da USC e, a outra, na súa condición de tertuliana na radio pública galega, defendendo sempre as posición do Partido Popular. Por iso cremos que non é a mellor acreditación para sustentar tan alta representación e ser a alta comisionada deste Parlamento para defender os dereitos e liberdades dos cidadáns ante as administracións públicas". A deputada do BNG Tereixa Paz Franco denunciou desta maneira o 30 de xuño de 2015 na comisión de Peticións do Parlamento de Galicia que se ía nomear Valedora do Pobo a unha muller do PP. Fíxoo dun xeito moi morno, porque só dedicou esta pequena parte ao final da súa intervención de algo máis de seis minutos á que era a cuestión esencial. E ademais falou en termos moi suaves, xa que a catedrática Milagros Otero Parga non era só que se caracterizase por defender a esa forza política cando interviña no programa A Crónica da Radio Galega, nos bos tempos nos que dirixía ese espazo Javier Ares, senón que se gababa abertamente de ser do PP.O apoio do PSOE resultou esencial para que Otero fose nomeada cos pactos que incluían o renovado Consello da CRTVG e o Consello de ContasDo Bloque cabería esperar moita máis forza na crítica ante o que supuña entregar directamente un contrapeso institucional como o Valedor do Pobo, que por algo se elixe con maioría cualificada, ao partido que tiña, e ten, a maioría absoluta na cámara lexislativa. Pero polo menos o BNG sinalou esa situación e amosou o seu rexeitamento. Fíxoo dunha maneira aínda máis feble a seguinte portavoz en intervir, Eva Solla, de Esquerda Unida, que o facía no nome da Alternativa Galega de Esquerda (AGE), o antecedente de En Marea. "Milagros Otero, coincidimos cos anterior voceira, sen cuestionar a súa capacidade profesional, entendemos pois que vai ser máis afín entre comiñas á posición do goberno. Non nos parece unha elección adecuada", dixo Solla quen se perdeu aínda máis que Paz nas cuestións de procedemento, nas que adoitan a se enguedellar as forzas da oposición.Aquel 30 de xuño de 2015 no nome do PSOE falou a deputada Patricia Vilán. "Desde o grupo parlamentario socialista non imos dicir nada especial respecto da proposta do Partido Popular na persoa de Milagros Otero Parga. Coñecemos que é unha especialista en Dereito e que ten a solvencia suficiente para acadar ese obxectivo nada fácil de dar a coñecer a institución do Valedor do Pobo aos cidadáns", afirmou Vilán, quen se limitou a poñerlle algunhas tarefas, como a de ter en conta ás distintas sensibilidades que existen na sociedade galega, sen excluír a ninguén, algo que por outra parte é propio deste cargo.Chovía sobre mollado, porque en 2007 o PSdeG xa aceptara, ao igual que o BNG, que o parlamento elixise o que era o Valedor de FeijóoO apoio do PSOE resultou esencial para que Otero fose nomeada, xa que os 41 deputados do PP non chegan para acadar os 45 votos da maioría de tres quintos que se esixe para nomear o Valedor ou Valedora. A responsabilidade fundamental non foi nin moito menos de Patricia Vilán, quen executaba as directrices da dirección do PSdeG. Esta fixera uns acordos co PP para nomear senador o seu líder, José Ramón Gómez Besteiro, que acababa de deixar a Deputación de Lugo, ao tempo que se incluía no renovado consello da CRTVG a súa directora de comunicación e se cubrían os postos vacantes no Consello de Contas. A imputación de Besteiro no caso Garañón impediulle ir ao Senado, mais en agosto executouse finalmente a parte do pacto que atinxía a Valedora e CRTVG, con varias desercións de deputados socialistas, nunha votación que foi secreta, como é norma nestes casos.A de Milagros Otero é unha cuestión explosiva politicamente porque María Puy Fraga é irmá do voceiro do PP, aínda que non se acreditase ningunha participación súa nun caso que volve poñer de actualidade as polémicas teses do tío de ambos sobre os "fillos de familias prominentes"No caso do PSOE chovía sobre mollado, porque en 2007 xa aceptou, ao igual que o BNG, que o parlamento elixise o que era o Valedor de Feijóo, o seu antigo preparador das oposicións a xuíz, o maxistrado Benigno López, que tivo que dimitir en 2012, froito dos escándalos que xerou ao posicionarse incluso máis á dereita que os propios populares. A maior responsabilidade recaeu nos socialistas que foron os que, a través de Méndez Romeu, negociaron co PP. En 2015 o PSdeG repetiu o erro, nesa ocasión co nomeamento da Valedora do PP. Agora Milagros Otero non ten lexitimidade política para seguir no cargo, logo da sentenza do Tribunal Superior de Xustiza de Galicia que anula o seu nomeamento como xefa do servizo de administración da institución á súa amiga María Puy Fraga, filla do mestre académico da Valedora, Francisco Puy Muñoz.Trátase dunha cuestión explosiva politicamente porque María Puy Fraga é irmá do portavoz parlamentario do PP, Pedro Puy Fraga, aínda que non se teña acreditado ningunha participación súa nun caso que volve a poñer de actualidade as polémicas teses do tío de ambos, Manuel Fraga Iribarne, de que os fillos das familias prominentes saen mellor preparados, que usou no seu día para xustificar os polémicos resultados das probas selectivas da Deputación de Ourense.


Summary: A práctica totalidade, 1.321, eran fogares de segunda man, e as 245 eran vivendas de nova construción.

Segundo a Estatística de Transmisións de Dereitos da Propiedade (ETDP) de abril de 2022, publicada esta segunda feira polo Instituto Nacional de Estatística (INE), a compravenda de vivendas medrou na Galiza 7% en comparanza co mesmo período do ano anterior. Así, en abril rexistráronse no país 1.666 contratos de transmisión de vivendas, o que supón 77 por cada 100.000 habitantes, a proporción máis baixa do Estado español, cunha media de 126 compravendas por cada 100.000 habitantes. Do total de vivendas, a práctica totalidade (1.585) eran libres, mentres 81 gozaban do réxime de protección. Aliás, 1.321 eran fogares de segunda man e os 245 restantes vivendas novas. A inflación castiga a cidadanía galega: o custo da vida subiu 9,6% no último ano, un punto por riba da media estatal A maiores, neste período transmitíronse 27 vivendas polo réxime de doazóns, sete por permuta, 812 por herdanza e 788 por outras causas. Aliás, vendéronse 6.151 predios urbanos —dos cales 3.182 foron por compravenda, 56 por doazón, 14 por permuta, 1.395 por herdanza e 1.504 por outros motivos. Datos estatais No conxunto do Estado español, a compravenda de vivendas rexistrou un incremento anual de 11,9%, case cinco puntos por riba do dato galego. Así, fica á cabeza Illes Balears, cunha repunta de 33,3%, seguida de Canarias, con 31%. No extremo oposto están Madrid (-2,7%) e A Rioxa (-9,9%).


Summary: ENTREVISTA O Proxecto Arga (Arquitecturas Rehabilitadas de Galicia), impulsado pola arquitecta Alberta Lorenzo Aspres, busca inventariar, divulgar, poñer en valor e dar a coñecer iniciativas de rehabilitación de edificios abandonados en Galicia.

"Vanse perdendo en vilas e cidades os valores característicos dos tempos pasados, o aspecto típico que lle fora propio. A monotonía e o gris esténdense por todas partes (…). Un dos procedementos máis acertados, co que se obteñen resultados satisfactorios, é a adaptación daqueles edificios que perderon a súa utilidade primitiva a outro tipo de vida interna. O viño novo fermenta mellor entre madeiras vellas. A vida moderna entre paredes antigas semella distinguirse, mellorarse …". O Proxecto Arga (Arquitecturas Rehabilitadas de Galicia) fai bandeira do escrito polo arquitecto catalán Jeroni Martorell i Terrats en 1935 con esta cita que encabeza a súa web. Trátase dunha plataforma cultural, impulsada pola arquitecta Alberta Lorenzo Aspres, que busca inventariar, divulgar, poñer en valor e dar a coñecer a todas aquelas iniciativas de rehabilitación de edificios abandonados en Galicia, proxectos que lles outorgan unha nova fasquía e novas funcións a inmobles e arquitecturas do pasado, no canto de derrubalos e substituílas, e que deste xeito manteñen -anovada- a súa estrutura e esencia. O Proxecto Arga, que foi unha das iniciativas presentadas no OffCulturgal deste ano, nace "dunha necesidade, da necesidade de coñecer e explicar un proceso de transformación", aquel que converte "unha arquitectura abandonada e obsoleta nunha arquitectura rehabilitada, nunha arquitectura que a través dun novo uso recibe unha segunda oportunidade para formar parte da sociedade do momento". Na súa web podemos percorrer as análises realizadas sobre tres ducias de proxectos exitosos e valiosos de recuperación de inmobles, dende grandes edificios, coma o que acolle o Reitorado da Universidade de A Coruña ou a sede da Fundación Barrié de la Maza en Vigo até outros de máis pequena dimensión, coma unha vivenda en Quilmas, hoteis en Lestrove ou Aldán, ou albergues de peregrinos en Samos, Arzúa ou Triacastela. Falamos con Alberta Lorenzo Aspres Como nace Proxecto ARGA? A idea de Proxecto ARGA naceu, case por casualidade, cando estaba a rematar a miña tese doutoral, Intervencións no Patrimonio galego para a industria hostaleira. Dende o comezo da miña investigación puiden comprobar como resultaba relativamente doado atopar información sobre unha arquitectura antiga; e de igual maneira tamén resultaba relativamente fácil obter datos sobre unha arquitectura moderna ou máis actual. A dificultade aparecía ao querer coñecer o proceso que levaba a unha arquitectura deteriorada e obsoleta a converterse nunha arquitectura rehabilitada e en funcionamento. Pero hai máis ou menos un ano, reflexionando sobre este feito e sobre a ampla casuística existente en Galicia comenteille a Óscar Paz Cervantes –enxeñeiro informático– as miñas inquietudes. Pedinlle consello sobre as posibilidades e opcións existentes para crear un blog onde dar a coñecer todos eses casos. El entón recomendoume a realización dunha páxina web, e inmediatamente puxo mans á obra. Cal é a posición máis habitual en Galicia ante unha edificación abandonada susceptible de rehabilitar ou recuperar para outros usos? Valórase suficientemente? Ou a escolla maioritaria vai ser a dunha construción nova? O camiño percorrido pola teoría e a praxe da rehabilitación e de restauración do Patrimonio Arquitectónico en Galicia nas últimas décadas foi moi positivo. Pasouse dunha teoría case inexistente e unha práctica anticuada e enclaustrada en pequenos círculos a unha actividade normalizada e á existencia dun certo debate. Porén, o reto que ten por diante a intervención sobre o entorno construído é neste momento especialmente complexo. A situación de crise económica que experimenta a nosa sociedade puxo de manifesto que toda a profesión arquitectónica se vai orientar nas próximas décadas máis á recuperación e rehabilitación da arquitectura existente que ás obras de nova construción; e á vez eliminou as grandes partidas orzamentarias dedicadas á intervención no Patrimonio. Por outra banda, o factor identidade é un factor clave. Se nos sentimos identificados con esa arquitectura –sexa histórica ou non– en perigo de desaparición, faremos todo o posible para recuperala e volverlle dar unha nova vida, para que volva formar parte da nosa vida. Neste aspecto, os movementos sociais e as asociacións culturais xogan un papel importante. "Na actualidade somos conscientes de que o abandono dun monumento –ou edificio, histórico ou non– significa a súa ruína, polo que a súa posta en valor permite a súa reintrodución na vida activa da sociedade" Durante moitas décadas non se valorou suficientemente a arquitectura preexistente? Esta posición foi variando nos últimos anos? Despois da Segunda Guerra Mundial produciuse un intenso debate en toda Europa sobre a necesidade de reutilizar os edificios históricos para garantir a súa supervivencia. E aínda que moitas veces estas intervencións comportaran graves perdas, prevalecía o discurso funcional que trataba de garantir un uso aos edificios obsoletos. Pero dende finais do século XX a restauración integral recomendaba utilizar eses edificios abandonados única e exclusivamente cando existise compatibilidade entre a súa función orixinal e a función demandada no presente. Debíase evitar neles a toda costa calquera distorsión que puxera en perigo a herdanza arquitectónica, intentando recuperar a conexión perdida trala intervención entre o novo uso e o orixinal, é dicir, entre a nova función e a forma existente. Ben é sabido que unhas tipoloxías se adaptan mellor ca outras aos novos usos, sendo estas adaptacións máis ou menos difíciles de afrontar segundo a compatibilidade do novo uso co orixinal. "Debemos ser conscientes de que uns usos marchan e outros veñen, pero os edificios quedan" Na actualidade somos conscientes de que o abandono dun monumento –ou edificio, histórico ou non– significa a súa ruína, polo que a súa posta en valor permite a súa reintrodución na vida activa da sociedade. Entendemos que o novo uso se presenta como a mellor garantía para a súa supervivencia –sempre que sexa compatible–, entendendo este acto dende a capacidade da edificación de estar viva e de participar na sociedade do momento. Debemos ser conscientes de que uns usos marchan e outros veñen, pero os edificios quedan. Grazas a eles, somos capaces non só de satisfacer novas necesidades, senón tamén de convivir co noso pasado dun xeito razoable. Por iso, o exercicio da continuidade na arquitectura ten unha dobre vantaxe: a económica e a cultural. "A autenticidade depende do deseño, dos materiais, das técnicas construtivas, da contorna… e a súa conservación vai ligada ás solucións adoptadas durante a intervención no monumento e á reversibilidade das mesmas" Que é máis importante á hora de recuperar unha arquitectura abandonada mantendo a súa esencia: A súa estrutura, os materiais empregados...? A recuperación dunha arquitectura obsoleta, dende o punto de vista da súa rehabilitación, preséntase sempre como unha operación difícil e complexa de realizar, posto que a reconversión de usos abrangue unha serie de características esenciais que se deben respectar para que o Patrimonio –ou a arquitectura– perdure no tempo. Así, entendemos a autenticidade como a pedra angular de todas as intervencións realizadas no patrimonio, como parte fundamental portadora da súa memoria. Pero a pesar de haber un acordo universal respecto a esta idea, non existe unanimidade en canto á definición do concepto en si. E consideramos un obxecto como auténtico en canto porta sobre si mesmo tanto os signos físicos da súa propia orixe –e ata aquí coincidiría co orixinario–, como aqueles do proceso, máis ou menos intenso pero inevitable, que sufriu co paso tempo. A autenticidade depende do deseño, dos materiais, das técnicas construtivas, da contorna… e a súa conservación vai ligada ás solucións adoptadas durante a intervención no monumento e á reversibilidade das mesmas. Vexámolo cun exemplo. A solución do muro cortina realizada para substituír o desaparecido lenzo do Claustro Grande de Santo Estevo de Ribas de Sil (Nogueira de Ramuín, Ourense) foi unha idea que non gozou dunha grande acollida nun primeiro momento; no entanto, tratábase dunha actuación que seguía fielmente uns criterios de reversibilidade ademais de non supoñer dano algún para o monumento. A solución final devolveulle ao conxunto a harmonía das súas proporcións e permitiu unha correcta lectura espacial, evidenciando a distinción eficaz entre o novo e o preexistente. A actuación realizada en ningún momento mentiu sobre a autenticidade da intervención nin sobre a conservación da preexistencia, a cal é identificada perfectamente. E así vemos como a identidade do monumento, é dicir, eses lazos emocionais que nos conectan coa memoria, coa capacidade de recoñecer o noso pasado e a nosa historia a través do edificio, xogan un papel crucial nunha intervención. A través da súa conservación insístese no carácter social do monumento para estar en contacto con parte do noso tempo e da nosa cultura. "A través da súa conservación insístese no carácter social do monumento para estar en contacto con parte do noso tempo e da nosa cultura" Que proxectos de rehabilitación destacarias polo seu bo facer ou pola súa orixinalidade á hora de darlle novos usos a un edificio? Debemos ser conscientes de que cada edificio é único, polo que as súas condicionantes de partida á hora de rehabilitalo tamén son únicas. E seguindo ao fío da anterior pregunta, destacariamos por exemplo a Pousada Torre Lombarda en Allariz. No 1995 o arquitecto pontevedrés César Portela redactou o proxecto de rehabilitación incluíndo en parte da planta baixa un pequeno museo etnográfico. A intervención proposta, rexida polo mantemento dos valores arquitectónicos herdados, supuxo o absoluto respecto dos muros preexistentes, así como dos elementos estruturais do inmoble, conservando a riqueza espacial interior. Pero este pensamento acadaría a súa máxima concreción na solución adoptada na planta alta para albergar as habitacións. Para a distribución das mesmas o arquitecto seguiu a pauta que no seu día fora empregada na propia fábrica para dar intimidade ás oficinas e outras dependencias en relación ao espazo máis xeral: a través dunha serie de cerramentos de madeira que se comportarían como caixas ou contedores autónomos. Durante a rehabilitación do inmoble seguiuse o criterio de respectar escrupulosamente –así está definido na memoria do proxecto– os elementos existentes no edificio. No referente ao emprego de materiais e técnicas actuais, a elección dos mesmos fíxose tendo en conta a reversibilidade das solucións adoptadas. Esta actitude á hora de intervir permitiu conservar a autenticidade da arquitectura herdada, tanto material como construtivamente. Asemade, provocou o nacemento dunha identidade recoñecible que funciona tamén como reclamo dentro do itinerario do coiro no que se insire o conxunto. Outro exemplo que destacariamos sería o Centro de Recursos para Persoas con Discapacidade en Medelo (Silleda). No 2008 o estudio compostelán Arrokabe –formado polos irmáns Andrés Quintela– recibía o encargo de intervir sobre un conxunto edificatorio preexistente constituído por varias edificacións tradicionais que formaban unha unidade de produción agrícola e gandeira, un exemplo de arquitectura popular de indubidable calidade, tanto polas súas características construtivas como pola súa implantación. O estudio decidiu partir da necesidade de manter integramente a volumetría e as características tipolóxicas herdadas. Non obstante, o programa esixía ampliar a superficie construída e que as diferentes pezas funcionaran como un único edificio accesible. A nova ampliación conectou as diferentes pezas servíndose dunha xeometría máis orgánica e adaptando os diferentes niveis de piso e os planos de cuberta ás soleiras, forxados e cornixas das edificacións existentes e á altura mínima esixida para o oco do ascensor. Con esta solución conseguiuse certa expresividade formal que resulta eficaz como estratexia de intervención e que responde a suxestións tales como a topografía e a forma na que a vexetación colonizaría o exterior das edificacións. "Independentemente do obxectivo final de ter unha nova función, a posta en valor dunha arquitectura obsoleta depende precisamente da intención de permitir darlle continuidade e en ofrecerlle a oportunidade de que siga formando parte da sociedade do momento" Pola contra, que actuacións nos últimos anos poderiades destacar como máis negativas, por non ter conservado unha arquitectura existente ou mantela en ruínas? Basta con ler a prensa acotío para coñecer numerosos casos que se atopan nesta lamentable situación. Na Coruña o pasado mes de novembro fixo catro anos Proxecto Cárcere, un grupo de activación que se fundou co obxectivo de recuperar o antigo cárcere da cidade. Levan todo este tempo intentando crear un gran centro sociocultural nas antigas dependencias da prisión. En Castro Caldelas (Ourense) atopamos a asociación O sorriso de Daniel, que fai todo o posible por manter en pé o mosteiro de San Paio de Abeleda e reivindicar o seu mal estado a través de diversas actividades. Recentemente participaron na estrea do documental A Memoria de Abeleda. Hai uns días denunciábase nun xornal vigués que a recuperación da Panificadora da cidade seguía a ser unha materia pendente a pesar das promesas políticas dos últimos vinte anos, non pasando a situación do inmoble dos concursos de ideas. "Non se trata, como parece agora que está de moda, en converter antigos monumentos en hoteis, pois chegará un momento en que en lugar de ter monumentos baleiros teremos hoteis baleiros" E esta preocupante lista continúa. Pero independentemente do obxectivo final de ter unha nova función, a posta en valor dunha arquitectura obsoleta depende precisamente da intención de permitir darlle continuidade e en ofrecerlle a oportunidade de que siga formando parte da sociedade do momento. Non se trata, como parece agora que está de moda, en converter antigos monumentos en hoteis, pois chegará un momento en que en lugar de ter monumentos baleiros teremos hoteis baleiros.


Summary: O mitin de Compromiso por Galicia na cidade da Coruña tivo ao emprego como protagonista. Cunha referencia expresa ao desemprego xuvenil, por boca da súa candidata moza, Paula Turnes, a formación focou a súa mensaxe na necesidade de estimular a economía para favorecer a creación de postos de traballo.

O candidato de CxG á Presidencia da Xunta, Xoán Bascuas, afirmou que "exixirán" a todos os partidos políticos, sindicatos e patronais un "Pacto Galego polo Crecemento e o Emprego". O acordo, do que non precisou os termos nin as súas liñas xerais, tería o propósito de orientar todos os recursos "do autogoberno e da sociedade para a xeración de actividade económica e a creación de 130.000 postos de traballo". Acordos semellantes xa foron asinados en numerosas ocasións no marco das mesas de diálogo social impulsadas polo actual Goberno galego, sen que se traduciran en resultados concretos. Tanto é así, que CCOO e UGT decidiron abandonar as referidas mesas, ás que a CIG xa renunciara desde un primeiro momento pola súa falla de utilidade. Entre medidas concretas presentadas, Bascuas citou a constitución dun Instituto Galego de Crédito Público,destinado a financiar a pequena e mediana empresa, autónomos e novas e novos emprededores. Tamén fixo referencia a un plano de apoio ás iniciativas empresariais da xente moza dotado con 70 millóns de euros.


Summary: 'Garantía de Vida' está producido polas ONGDs Agareso e ACPP.

O documental Garantía de vida, producido polas ONGDs galegas Agareso e ACPP xunto coa entidade dominicana IDAC, denuncia as consecuencias que ten sobre a vida das mulleres a prohibición total do aborto vixente na República Dominicana. O filme estréase nos Multicines Norte de Vigo esta quinta feira, día 11 de novembro, ás 20 horas, nun cinefórum organizado pola Marcha Mundial das Mulleres. A República Dominicana é un dos 6 países do mundo no que o aborto é ilegal en todas as circunstancias. É, tamén, o país de América Latina con máis matrimonios infantís e adolescentes e documenta, cada ano, unhas 25.000 complicacións hospitalarias relacionadas directamente co aborto clandestino. Perante esta situación, o movemento feminista dominicano demanda que, polo menos, se despenalice o aborto en tres supostos: cando o feto é inviable para a vida, cando corre perigo de morte a nai e cando o embarazo é froito dunha violación. O documental 'Garantía de vida' nace da premisa de que a loita feminista é unha loita global e busca unir esforzos "dende Galiza co movemento feminista dominicano para crear conciencia ao redor da necesidade de defender os dereitos sexuais e reprodutivos das mulleres O documental Garantía de vida nace da premisa de que a loita feminista é unha loita global e busca unir esforzos "dende Galiza co movemento feminista dominicano para crear conciencia ao redor da necesidade de defender os dereitos sexuais e reprodutivos das mulleres e incidir para que se modifique a lei que penaliza o aborto en tódolos seus supostos en República Dominicana". As familias das vítimas que xa non están contan como é ver morrer a unha filla sen que lle dean a atención médica necesaria porque un embrión aínda ten latexo ou acompañar o esmorecemento físico e mental da túa muller sen poder facer nada, porque o aborto ten que producirse só de maneira natural. A afirmación de que se as causais estivesen aprobadas agora "a miña filla, muller, irmá... estaría viva" resoa durante todo o audiovisual. Por iso o que se pide é que se garanta a vida das mulleres por riba de calquera outra cousa, porque estas mortes poderían terse evitado se non pesaran máis cuestión morais e relixiosas que o dereito das mulleres a decidir por si mesmas. Garantía de vida é un documental cun obxectivo social e político, explican. "Para conseguilo, en primeiro lugar establécese o contexto do país caribeño en materia sexual e reprodutiva, tanto a nivel educación, social e político. E, de seguido, téntase deixar claras as terríbeis consecuencias que sofren as mulleres dominicanas, especialmente as de menos recursos, debido á penalización do aborto en todos os supostos. E, finalmente, ponse en valor a loita do movemento feminista dominicano para facer da despenalización do aborto en 3 causais a súa gran revolución en defensa dos dereitos e a dignidade de tódalas mulleres: pobres, ricas, racializadas, brancas, do campo, do barrio, novas, vellas... Un movemento integral e integrador que desembocou na mobilización feminista máis importante da historia dominicana o pasado 23 de maio". A estrea do documental é o primeiro paso para que siga o seu camiño por Europa e, por suposto, pola República Dominicana, onde se estreará en xaneiro de 2022 e será o punto de arranque dunha campaña de incidencia política a favor das 3 Causais na que participará Agareso, Asemblea de Cooperación pola Paz, o Instituto de Acción Comunitaria (IDAC) e o Centro da Investigación para a Acción Femenina.


Summary: Sen ningunha detención nin avanzos na investigación. Ningún responsábel político puxo o seu nome sobre a mesa nin se incrementou a protección e investimentos na zona. Tampouco se indemnizou aos veciños que viron casas e explotacións ardidas. Monte Pindo Parque Natural pide responsabilidades cen días despois do incendio .

O 11 de setembro un brutal lume arrasou o Monte Pindo, no concello de Carnota. Cen días despois da súa destrución, a asociación que leva anos reclamando a declaración de parque natural denuncia que, en todo este tempo nin se fixo ningunha detención nin se avanzaron nas investigacións. Acusa á Xunta de non ter incrementado a protección e os investimentos na zona e tamén de non ter pagado as indemnizacións á veciñanza afectada, tanto nas súas propias vivendas como nas explotacións gandeiras ou nos bancos marisqueiros. Segundo denuncian desde a asociación, a palla que a Xunta trasladara á zona para peneirar desde o aire cunha nova técnica para evitar as escorrentías acabou, xa a piques de se apodrecer, sendo utilizada para labores do campo pola veciñanza. O mesmo aconteceu, ao seu dicir, co voluntariado enviado pola Xunta, que desapareceu poucos días despois. Sen haber detidos nin avances na investigación, Monte Pindo Parque Natural, sinala xa pasados os cen días de cortesía, os responsábeis da catástrofe que son, a comezar por Alberto Núñez Feijóo e finalizar pola deputada do PP natural de Carnota, Marisol Piñeiro Martínez, deixando polo medio desde o conselleiro de Medio Ambiente Agustín Hernández ate a de Medio Rural Rosa Quintana pasando por outros cargos intermedios da administración da Xunta. " O único que fixeron é dicir que os veciños tivemos a culpa insultando aos milleiros de veciñas e veciños de Carnota, Dumbría e Mazaricos que vivimos nos lindes do Olimpo Celta. 15 días despois aínda non pediron perdón.