Summary: O Documento Económico que se debaterá na XI Asemblea Nacional da formación, denuncia que Galicia sofre "un proceso de acentuación das diferenzas sociais, pauperización da clase traballadora e aparición dunha minoría beneficiada"

Esquerda Unida celebrará o 27 de abril en Compostela a súa Asemblea Nacional, que debaterá un documento político e outro de análise e propostas económicas, que nestas semanas previas están sendo discutidos nas asembleas comarcais da formación. EU cre que España sofre severos problema na súa economía polo "excesivo peso de sectores con baixos niveis de produtividade, froito do comportamento especulativo do capitalismo español" Este texto económico comeza analizando a actual situación social e de crise, que para EU ten a súa orixe no "afianzamento do discurso neoliberal que co tempo foi callando no seo das sociedades capitalistas máis desenvolvidas: é o discurso segundo o cal o mercado soluciónao todo, xera e reparte a riqueza". Denuncia que "baixo os gobernos do PSOE, dende González até Zapatero, até os do PP" España viviu "políticas orientadas á privatización da empresa pública, tanto do sector real como do sector servizos incluído o sector financeiro, co argumento de que a actividade privada xestiona mellor, que o público non funciona e que o sector privado, ou en definitiva" que provocaron "unha sociedade disciplinada e hipotecada por un consumismo que o propio sistema alimenta, tanto económica como ideoloxicamente". EU cre que España sofre severos problema na súa economía polo "excesivo peso de sectores con baixos niveis de produtividade, froito do comportamento especulativo do capitalismo español", "o baixo nivel do I+D malia os enormes beneficios empresariais acumulados nos trece anos de expansión económica", "o baixo nivel salarial que potenciará os niveis de demanda á baixa atrasando aínda máis a saída da crise", "enorme desigualdade na distribución da renda que nos últimos corenta anos incrementou en catro puntos a participación das rendas empresariais na renda nacional" ou o "desequilibrio na carga fiscal". "En Galicia desenvolveuse un proceso de acumulación capitalista sen parangón na historia cunha análoga aparición de grandes sectores de poder económico con incidencia clara no político" Esquerda Unida defende, en termos xerais, "propostas alternativas que teñan en conta un suposto irrenunciable para unha forza política anticapitalista: a actividade produtiva e a actividade económica debe servir ao interese xeral e non como sucede no capitalismo" e lembra artigos da Constitucion, coma o 128, que di que "toda a riqueza do país nas súas distintas formas e sexa cal for a súa titularidade está subordinada ao interese xeral", ou o 35, segundo o cal todos os españois teñen "o deber de traballar e o dereito ao traballo" ou a unha vivenda digna ou adecuada (Art. 47). En canto a situación concreta de Galicia, Esquerda Unida denuncia que "entre 1998 e 2007, periodo de gran expansión da economía galega, con crecementos do PIB por riba da media europea e española; en Galicia desenvolveuse un proceso de acumulación capitalista sen parangón na historia cunha análoga aparición de grandes sectores de poder económico con incidencia clara no político". Galicia asistiu "a un proceso de acentuación das diferenzas sociais, pauperización da clase traballadora e aparición dunha minoría beneficiada" Salienta "o problema da perda de emprego asalariado", especialmente no trienio 2009-2010-2011 que suma un 10,5% do total, sendo un 30% do sector da construcción e un 16% da industria, "os sectores onde no trienio anterior, 2006-2007-2008 se produciran máis ingresos tributarios via imposto de sociedades e, especialmente significativo, máis dividendos accionariais". E engade que neses anos as grandes construturas galegas, os estaleiros en carga de actividade frenética, repartían centos de millóns de euros aos accionistas e inversores. Finalmente considera que Galicia asistiu "a un proceso de acentuación das diferenzas sociais, pauperización da clase traballadora e aparición dunha minoría beneficiada con sectores altamente especulativos como o ladrillo ou as enxeñerías financeiras". Propostas Esquerda Unida realiza unha serie de propostas de transformación, tanto no ámbito europeo, como estatal, como galego. A nivel español a formación defende a creación dunha banca pública, a nacionalización da banca que sexa obxecto de intervención ou poña en perigo a estabilidade social, a eliminación das prerrogativas das sicav, a convocatoria de 4.000 postos de inspectores de Facenda, fiscalidade especial para as empresas con beneficios extraordinarios, a recuperación do imposto de patrimonio, a elevación do ive para bens de luxo, reforma fiscal con tipos impositivos cunha maior progresividade, a paralización dos procesos de desafiuzamentos, a creación dun parque de vivendas en réxime de aluguer co parque pertencente á banca intervida polo Estado, modificación da Constitución para garantir un mínimo do PIB en gasto social e para fixar un teito ao gasto militar respecto ao PIB. Pide a creación dunha Banca Pública a partir das caixas intervidas polo Estado En canto a Galicia, pide a creación dunha Banca Pública a partir das caixas intervidas polo Estado, liñas de crédito especiais ás PEMES, o fomento das políticas de I+D+i, o incremento do gasto sanitario, en educación e investigación, o incremento do gasto que garanta unha maior atención de acordo coa Lei de Dependencia, a planificación dos investimentos nas empresas industriais de máis de 500 empregados fomentando os sectores de crecemento, en especial no ámbito dos novos materiais, a óptica as biotecnoloxías e as telecomunicacións, o deseño dun modelo de Formación Profesional que garanta unha formación de acordo coas necesidades sociais e da transformación tecnolóxica do tecido social, a cooperación e a coxestión da masa forestal por parte do goberno autonómico e as Comisións de Montes ou o fomento do transporte público nas cidades e en toda Galicia, sobre todo o ferroviario. Propón a participación pública nos asteleiros da Ría de Vigo En canto á situación do naval e atendendo á dramática situación do sector naval en Ría de Vigo, con case 11.000 postos de traballo perdidos entre directos e indirectos, propón a participación pública nos asteleiros da Ría de Vigo. E con respecto a Navantia, considera que "é urxente que a Xunta e o goberno español suscitan en Bruxelas a imperiosa necesidade de eliminar as restricións actualmente en vigor para que Navantia poida operar no campo da construción naval de carácter civil".


Summary: A primeira xuntanza de sócios celebrouse un 23 de decembro de 1963. Un ano despois desenvolverían os seus Estatutos. A Agrupación Cultural O Facho conmemora hoxe medio século de cultura de base na Coruña.

Foi na cafetería Linar da Coruña onde se rexistrou a primeira xuntanza de socios do Facho. Era o 23 de decembro de 1963. No mes de xaneiro do seguinte ano comezarían a desenvolverse os Estatutos dunha asociación que cumpre agora o seu 50 aniversario. Para conmemorar o medio século de activismo cultural, a Agrupaçom Cultural O Facho organiza unha conferencia do investigdor Ricardo Gurriarán sobre as agrupacións culturais máis un xantar de irmandade esta sexta 24 de xaneiro, o relatorio no salón de actos da ONCE ás 19.30 e o xantar no Hotel Riazor ás 21 horas. Presidida por José Luis Rodríguez Pardo, o Facho continúa a súa actividade medio século despois do seu nacemento con espazos para o debate e o activismo e a dinamización coa lingua e a cultura. Entre as súas actividades máis recentes atópase o ciclo de conferencias arredor da República Galega coa participación de Xavier Vence, Xoán Antón Pérez Lema ou Mauricio Castro ou os premios literarios que convocan canda ano, un de teatro infantil e outro de contos para nenos e nenas escritos tamén por nenos e nenas.


Summary: A institución pública confirmou que destina máis de 116.000 euros a promocionar películas como Lúa Vermella, Ons, A illa das mentiras ou María Solinha.

A Deputación da Coruña comunicou hoxe que está a apoiar a seis novas películas en galego para difundir a lingua a través da gran pantalla. O deputado da área de Cultura, Xurxo Couto, explicou que a convocatoria deste ano ten un orzamento de 116.156 euros. O obxectivo é contribuír á distribución dos filmes tanto en galego como traducidos á lingua do país. As producións vanse estrear nos próximos meses. No entanto, en cuestión duns días chegará ao público Ons de Alfonso Zarauza. Será no Festival de Cinema de Sevilla. Tamén estes días chegará ao cinema a Lúa vermella de Lois Patiño. "Esta liña de axudas foi creada precisamente para contribuír á paliar o déficit de cinema en galego nas pantallas", explicou Couto. O representante recoñeceu que "son poucas as películas que chegan ao público na nosa lingua" e, por iso, o ente público deseñou "novas ferramentas para apoiar a presenza da nosa lingua nos cines. Coas subvencións, o departamento de Cultura axuda cos "gastos de difusión, publicidade, subtitulado, dobraxe ou comunicación social co obxectivo de facilitar que o público poda acceder ás películas en lingua galega". Salas comerciais e festivais "Para o sector audiovisual galego é fundamental contar con apoios á hora de difundir as producións e, neste sentido, esta liña afonda precisamente neste ámbito, de especial relevancia para que os filmes se poidan ver na nosa lingua tanto en salas comerciais como en festivais ou outros programas", resaltou o deputado. Con este impulso sairán en próximos meses María Solinha de Ignacio Vilar (24.000 euros); Somos criminais (14.196 euros); A illa das mentiras (18.760 euros) e A media voz (5.280 euros). Esta liña complementa o programa "Visións" da Rede Cultural difundir contidos audiovisuais na programación cultural dos concellos.


Summary: Vinte e dúas organizacións europeas presentan unha plataforma conxunta contra o uso de cianuro nas extraccións mineiras.

ContraMINAcción, Salvemos Cabana e a Plataforma pola defensa de Corcoesto e Bergantiños sumáronse á coligazón europea contra o uso de cianuro na minaría, presentada esta segunda feira (29 de setembro) no Parlamento europeo. Através dun comunicado conxunto, 22 organizacións non gobernamentais, grupos de acción e comunidades de Bélxica, Bulgaria, Finlandia, Francia, Grecia, Alemaña, Romanía, Eslovaquia, Galiza e Asturies, Reino Unido, República Checa e Turquía instan o candidato a comisario de Medio Ambiente, Karmenu Vella, a facer efectiva a oposición amosada pola Eurocámara a respeito do uso de cianuro na extracción mineira. "O cianuro non coñece fronteiras e pedimos á xente con conciencia de toda Europa que se una a nós neste esforzo" "Sabemos que a minería industrial moderna é un proceso químico con risco, que non xera riqueza senón que contamina o medio, produce pobreza e dependencia", sinalan desde Bang Ban Cyanide como movementos actuantes en territorios atinxidos por proxectos mineiros contaminantes. "A partir de exemplos en todo o mundo, tamén sabemos que cando as persoas se unen, gañan. Isto é o que sucedeu recentemente en Eslovaquia, onde se prohibiu a minería a base de cianuro", razón pola que, din, "chegou o momento de esixir que os responsables europeos por fin tomen medidas e fagan que a minería a base de cianuro sexa algo do pasado". Neste senso, europarlamentares de distintos países interpelarán o candidato a comisario a este respeito durante as audiencias de Karmenu Vella na súa procura de acceder á Comisaría de Medio Ambiente. "O cianuro non coñece fronteiras e pedimos á xente con conciencia de toda Europa que se una a nós neste esforzo", sentencian no seu comunicado público.


Summary: As asembleas comarcais deron o visto bon a un total de 221 emendas.

O BNG encara o proceso de debate interno perante a Asemblea Nacional convocada para o 28 de febreiro. Neste senso, as comarcas debateron durante as últimas semanas o relatorio aprobado polo Consello Nacional -que obtivo un apoio moi maioritario na base militante do Bloque- e os distintos votos particulares, os que son á totalidade -os asinados por Alba Nogueira por un lado e Carme Adán e Tereixa Paz por outro; alén do de Abrente- e os que son emendas parciais e levan a rúbrica de Xavier Vence, Matías Rodríguez, Ana Miranda e Xosé Manuel Marcote. Os votos particulares obtiveron máis votos a favor do que en contra -e, portanto, pasan ao plenario da Asemblea Nacional- nas comarcas de Allariz-A Limia, Monterrei, Celanova, A Estrada, A Mariña, O Condado e O Morrazo. A militancia achegou 146 nomes para compor o Consello Nacional e elixir a nova portavocía Do debate comarcal resultaron, aliás, aprobadas 221 emendas presentadas pola militancia nacionalista e que se sumarán ao conxunto da documentación. Así mesmo, foron presentadas 146 propostas para a escolla do Consello Nacional --máximo órgao entre asembleas-- e da Portavocía Nacional. A esa listaxe, poderán engadirse nomes, explican, até o 25 de febreiro, data na que remata o prazo fixado polo regulamento da asemblea. Este sábado, 20 de febreiro, o BNG desenvolverá o último Consello Nacional antes do conclave que terá lugar no Palexco da Coruña o 28 de febreiro.


Summary: Os XXIII Premios de Teatro María Casares repartiron galardón entre sete obras das 12 que aspiraban a algún dos recoñecementos. 'Commedia', de Contraproducións, e 'Invisibles', de Redrum Teatro, foron as pezas máis premiadas, con tres galardóns.

A XXIII edición dos Premios de Teatro María Casares resultou repartida. Sete espectáculos obtiveron algún dos galardóns nunha noite en que Commedia, de Contraproducións, que estaba nomeada en 12 categorías, levou tres recoñecementos: espectáculo, actor secundario (Marcos Orsi) e vestiario (Suso Montero), o mesmo número que Invisibles, de Redrum Teatro (nomeada a catro): dirección (Marián Bañobre), iluminación (Laura Iturralde) e adaptación-tradución (Santiago Coregoso e Marián Bañobre). O servidor de dous amos, de Talía Teatro, acadou outros dous galardóns: Maquillaxe (Martina Cambeiro) e actriz secundaria (Marta Lado). Casa O Rei, de Ibuprofeno, tamén recibiu dous premios: actor protagonista (Miguel Borines) e música orixinal (Caxade) e Anatomía dunha serea, de Iria Pinheiro, fíxose con outros dous: actriz protagonista (Iria Pinheiro) e mellor texto orixinal (Iria Pinheiro e María Lado). Divinas palabras Revolution, do Centro Dramático Galego, aue partía como unha das favoritas, con sete nomeacións, levou un premio María Casares: escenografía (Suso Montero) e Patapatúm, de Elefante Elegante logrou o de mellor espectáculo infantil. As gañadoras e gañadores recibiron unha intepretación do rostro de María Casares a cargo da ceramista Paula Pereira (Arcade, 1986). As pezas substituíron ás tradicionalmente empregadas de Sargadelos. Unha decisión cpnsecuencia das "decisións empresariais e ás declaracións ao respecto da acción sindical da actual dirección do grupo", indicara nun comunicado a Asociación de Actores e Actrices. Un total de 32 obras aspiraban a optar unha estatuíña. A gala Os directores Juanillo Esteban e Carlos Sante conduciron unha gala que trasladou o público congregado no Teatro Rosalía Castro da Coruña á época do Imperio Romano. Non faltaron as técnicas do novo circo. Portes, clown, teas aéreas, corda lisa, teatro xestual ou parodia cómica formaron parte dunha gala cuxa escenografía correu por conta de Suso Montero. Durante o evento o actor e dramaturgo Carlos Santiago leu o Manifesto Galego do Día Mundial do Teatro e as Aulas de Teatro Universitario de Santiago e Ourense recibiron o Premio de Honra Marisa Soto. Mabel Rivera, sobre a TVG, "Até aquí chegamos" Mabel Rivera, vicepresidenta da AAAG, pronunciou un discurso en que explicou por que a gala non foi retransmitida pola TVG. "Non conseguimos nunca que a gala se emitise nun horario razoábel e pola primeira canle. Intentouse ano tras ano, pero este último non tivemos sequera a opción de expoñer directamente -e de negociar- as nosas peticións diante de alguén, sermos recibidas por alguén. E até aquí chegamos", lamentou Mabel Rivera. A actriz agregaba: "nós somos os rostros, as voces, o talento nunha palabra, do audiovisual deste país. Moito antes de existir a canle autonómica, moitas de nós xa estabamos traballando nesta que é unha das manifestacións culturais máis sobranceiras do país, comprometida e pioneira, en certo modo no uso da lingua no directo co público desde a nosa profesión".


Summary: A xornada está marcada polos cortes viarios e ferroviaros, así como mobilizacións concorridas.

Catalunya rexistrou esta quinta feira o maior número de cortes viarios e ferroviarios nunha greve xeral. Uns cortes que afectaron autoestradas, liñas de AVE e de proximidade ou estradas comarcais e locais no marco da greve convocada pola central independentista I-CSC, co apoio de parte da CGT e do colectivo de CC OO Comissions per la Independència. UGT e CC OO non a apoian formalmente. O outro elemento a pór en destaque na xornada son as concentracións masivas para exixir a liberdade dos membros do Govern presos, así como dos 'Jordis'. Máis de 8.000 persoas en Barcelona e 5.500 en Sabadell, por citar só dúas das cidades onde decorreron estas mobilizacións. Mais a listaxe é moito máis ampla. En Lleida, centos de tractores acompañaron a miles de persoas na manifestación. O Estado español fixo de menos a mobilización, indicando que apenas tivo seguimento no ensino (onde dixo que foi de 31,5%, os sindicatos convocantes falan de 45%). Porén, o paro de país evedenciouse en diferentes sectores, desde diversas industrias, comercio local, meios de comunicación até transporte.


Summary: O presidente da Xunta da Galiza, Alberto Núñez Feixoo, aproveitou o tradicional discurso de Fin de Ano para reivindicar a súa acción de Goberno durante 2020 sen concretar ningunha medida de cara a este novo ano. "Galiza afrontou esta proba inédita sen medo e tamén como un conxunto de institucións capaces de traballar harmonicamente", sinalou Feixoo, quen expresou que "volveuse evidenciar esa Galiza entendida como fogar común, como familia".

Feixoo reclamou aos galegos e galegas que "sigan sendo responsábeis", após afirmar que "a vacina que os galegos xa están a recibir e que se vai estender aos poucos é o principio da fin", "pero non cometamos o erro de pensar que neste momento xa todo terminou, porque non é así. É necesario que sigamos sendo escrupulosos no cumprimento das medidas de prevención". O presidente galego afirmou que "hai motivos para esperanza" e sinalou que "os mesmos galegos que afrontamos con tesón a pandemia somos os que imos pelexar a recuperación". "Cando ese momento chegue, a Galiza estará preparada para aproveitar as medidas de reactivación que a Unión Europea acordou", agregou. Concluíu o discurso advertindo: "Se estamos a loitar xuntos contra a pandemia, xuntos volveremos levantarnos e avanzar". 'Feixoo non deu a talla' As palabras de Feixoo non convenceron a xefa da oposición, Ana Pontón. "Galiza deu a talla nesta crise, sen dúbida ningunha, pero o Goberno de Feixoo non. Os galegos e as galegas estiveron á altura, dando o mellor de si, cun comportamento exemplar, reaccionando desde a solidariedade e desde a coraxe ante esta crise. Pero enfronte só tiveron un Feixoo instalado na improvisación permanente, incapaz de anticiparse e de dar solucións, incapaz de aprender dos erros, un presidente da Xunta que non toma nota das leccións que deixa a pandemia", afirmou. Referiuse a "dúas moi claras": que hai que blindar a sanidade pública e que hai que pór en marcha un novo modelo de coidados das persoas maiores que garanta unha vellez digna. Desde o BNG imos seguir traballando para que 2021 sente as bases da reactivación económica e social e sexa o ano no que se fortalezan os servizos públicos que se demostraron imprescindíbeis nesta crise", apuntou a dirixente nacionalista. A portavoz nacionalista cuestionou a capacidade de xestión de Feixoo e apuntou que "non foi capaz de defender os intereses dos galegos e das galegas nos orzamentos do Estado, e o último exemplo desa incapacidade política está no reparto dos fondos europeos para a reactivación económica e social, nos que de novo Galiza é discriminada polo Goberno do Estado". 'Falla de rumbo e ambición' O secretario xeral do PSdeG-PSOE, Gonzalo Caballero, amosouse moi crítico co discurso de Feixoo e denunciou "a falla de rumbo e ambición" do presidente galego, o seu escaso compromiso coa defensa do público e a "ausencia" e "inacción" diante os problemas da cidadanía. Neste sentido, urxiu Feixoo a "despregar o paraugas da protección social" con "todas as medidas ao alcance do Goberno galego para protexer as persoas", tras un 2020 que cualificou como "o ano máis duro que recordamos". Caballero apostou por facer de 2021 o ano da "esperanza, da ilusión e da reconstrución". "Para iso Feixoo ten que ter un claro compromiso da defensa do público, do benestar e despregar todas as medidas ao alcance do Goberno galego para protexer as persoas fronte á crise de maior envergadura", aseverou o máximo dirixente dos socialistas galegos. O líder do PSdeG-PSOE lembrou os sectores máis golpeados pola crise, como "a hostalaría, o comercio, a cultura, a industria, os desempregados", volveu tender a man a Feixoo para cooperar na saída da crise e sinalou que a súa formación vai seguir traballando en 2021 para "construír unha Galiza mellor" e con "man tendida" en beneficio dos galegos e das galegas.


Summary: Unha vintena de persoas concéntrase en Compostela onde a formación de extrema dereita comezaba acto de campaña.

Un grupo dunhas vinte persoas concentrouse na noite de inicio da noite electoral no punto onde Vox iniciaba a campaña electoral para protestar contra a formación de ultradereita. No momento no que empezaba o acto, presenciado por unha trintena de simpatizantes de Vox ataviados todos eles bandeiras rojigualdas, a escalinata da Praza da Quintana era ocupada por un grupo dunhas 20 persoas cunha na que poñía: 'Non pasarán'. Durante os minutos que durou o acto proferiron lemas como "Fascistas fóra da Galiza".


Summary: Por escrito ou en imaxes, os premios María Luz Morales da Academia Galega do Audiovisual recoñecen investigacións no ámbito do cinema e a televisión. Na súa segunda edición, veñen de distinguir achegas sobre o papel da muller nese mundo.

Organizados pola academia en colaboración coas catro deputacións -entregados esta terza feira na de Lugo-, os galardóns distinguiron Lucía Estévez (Vigo, 1994) como mellor Videoensaio do Audiovisual Galego por Muller Personaxe. Na peza, reflexiona "sobre o rostro feminino na pantalla galega". Denisse Lozano (Vilalba, 1991) foi a que gañou o premio ao mellor Videoensaio do Audiovisual Internacional por Núas. Evolución da estética e o significado do nu feminino. Na modalidade escrita, foi Marcos Nine (Illa de Arousa, 1977) quen se fixo co premio ao mellor ensaio por A Película de Autos, en que repasa a historia de Al nasr altair (1969), o filme de José Ernesto Díaz Noriega "obxecto de xuízo durante o franquismo" que montaba imaxes dunha homenaxe a un teniente de aviación franquista con frases publictarias en boca dos personaxes. Fernando Redondo (Ames, 1971) compara en Latexos de Saudade no Cinema os filmes Dublineses (John Huston, 1987) e La La Land (Damien Chazelle, 2016). Valeulle o galardón de Ensaio Escrito Audiovisual Internacional. A maiores, o xurado dos María Luz Morales sinalou accésits para os traballos de Brais Romero (Ferrol, 1990), Éire García (Nigrán, 1991) e Sabela Rei (A Coruña, 1994). María Luz Morales (A Coruña, 1889-Barcelona, 1990) foi unha "xornalista galega de referencia entre a intelectualidade española do século XX", especializada na crítica de cinema e teatro. Foi, ademais, a primeira directora dun diario no Estado español: dirixiu La Vanguardia de Barcelona durante a Guerra Civil. Feminista e republicana, sufriu as represalias do franquismo. Cada un dos premios está dotado con 1200 euros.


Summary: Xesús A. López Pintos, secretario comarcal da CIG de Ferrol foi detido durante a protesta do naval nun acto electoral do PP. López Pintos pasou a disposición xudicial esta mañá e ficou libre con cargos.

López Pintos pasou a disposición xudicial tras toda unha noite na Comisaría de Ferrol, onde foi levado polos axentes tras ser detido nunha protesta de 300 operarios do naval ante o lugar de inicio de campaña do PP. Segundo denunciou Manel Grandal, responsábel da central nacionalista nesta comarca, López Pintos tería sido golpeado e insultado durante a súa estanza en Comisaría. Uns feitos que xa están en mans dos avogados do sindicato para presentaren a correspondente denuncia. "Cada certo tempo ían (os policías) canda el e dábanlle golpes e insultábano, non só a el senón tamén ao sindicato", afirma Grandal. Manel Grandal asegurou que o propio xuiz ante o que tivo que comparecer López Pintos na mañá desta sexta "dixo que ía investigar o acontecido en Comisaría". Este responsábel da CIG xa anunciou que a central "vai exixir responsabildades e explicacións" polo sucedido en Comisaría mais tamén pola actuación policial na protesta dos operarios do naval. Libre con cargos Tras prestar declaración ante o xuiz, López Pintos ficou en liberdade con cargos e coa obriga de presentárense unha vez ao mes no xulgado. Está acusado de desordes e resistencia á autoridade.


Summary: ENTREVISTA | García MC e a súa actual banda, Nación Quilombo, actuaron este venres pola noite no Cantos na Maré co pianista Alejandro Vargas. Dous estilos, dúas xeracións, dous países de procedencia. Mais un xeito semellante de entender a música: como discurso social e como experiencia vivida. A Rede da Galilusofonía nace para situar Galicia "no seu espazo natural lingüístico-cultural"

A Rede da Galilusofonía nace para situar Galicia "no seu espazo natural lingüístico-cultural" Dous estilos. Dúas xeracións. Dous países de procedencia. Mais un xeito semellante de entender a música. Como discurso social. E como experiencia vivida. Para a xente. Coa xente. Así pode entenderse o que fan, dunha banda, García MC, rapeiro galego de referencia, e da outra Alejandro Vargas, músico cubano asentado en Galicia hai xa uns cantos anos que é, sen dúbida, un dos mellores pianistas do país na actualidade. O Cantos na Maré vai xuntalos nun mesmo espectáculo. García MC, coa súa banda, Nación Quilombo, e Alejandro Vargas actuaron xuntos neste festival, o venres 12 no Auditorio do Pazo da Cultura de Pontevedra. Aproveitamos para entrevistalos aos dous. Como xorde a colaboración entre os dous no Cantos na Maré? García: Chamáronme a min para participar coa miña banda, Nación Quilombo. E púxenme en contacto con Alejandro para facer un directo para a ocasión. Tiñades feito algo antes xuntos? García: Unha vez que Alejandro tiña un concerto na Borriquita de Belem convidárame a facer un tema con el, a improvisar algo... Pero antes el xa colaborara nun tema que eu gravara na radio galega… Alejandro Vargas: É verdade! Chamárame Toño Vázquez, o técnico da radio, e eu dixéralle que estaba liado coa gravación do meu disco, -o meu último disco-... Pero ao final fun, e foi así como nos coñecemos. García: A partir de aí comezamos a entablar conversa, atopámonos máis veces… E chameino para este espectáculo porque é un músico que admiro. Ademais, os dous estades afeitos a colaborar con moita xente que fai distintos tipos de música. Alejandro: A min o mundo do rap interésame moito. Xa en Cuba tiña grandes amigos rapeiros. Danay Suárez, por exemplo. Toquei para un disco dos Aldeanos, ademais, que son moi coñecidos en Cuba e no mundo do rap latinoamericano. Mesmo teño unha gravación na casa, feita con Hevi e L.A.R. Legido, que nunca se publicou.... que máis ben foi para desenvolver unha idea sobre a improvisación libre. Alejandro: "A min o mundo do rap interésame moito. Xa en Cuba tiña grandes amigos rapeiros" O jazz, ademais, ten moito que ver co discurso social en toda a evolución da súa linguaxe, e aí ten un punto en contato co rap. Interésame o mundo do rap galego. Neste caso, ademais, para min é unha oportunidade de traballar doutra maneira: o que teño que facer é potenciar o teu pensamento musical (diríxese a García), facer que o que ti fas soe con máis calidade, con máis enerxía... García: Que gañe profundidade, si. No rap, o peso está na palabra. E a min interésame levar a palabra a outras sonoridades, que non quede exclusivamente nun 4x4. E a iso precisamente responde o proxecto de Nación Quilombo: que se basea nunha búsqueda de músicas do mundo. E tamén por iso chamei a Alejandro, porque busco nas raíces das músicas do mundo, coa intención de levar o meu proxecto a outras dimensións, a algo diferente. García: "Busco nas raíces das músicas do mundo, coa intención de levar o meu proxecto a outras dimensións" Alejandro: A min paréceme importante ademais que este discurso do rap e do hip hop, que en Galicia comeza a ser un xénero in crescendo, sexa transmitido en galego. Que se poida entender a vida das persoas e a situación política e social a través dese discurso, na lingua propia dos galegos. E non sei cal é o tempo histórico do rap: eu, de feito, pregúntolle a García a que xeración do rap pertence… Cal é? García: Houbo unha época que poderiamos chamar de pre-rap, que non era aínda cultura hip-hop, pero na que si había xente que introducía a linguaxe do rap: Os Resentidos, por exemplo. Mais, se facemos unha historia do rap, o primeiro rap en galego, xurdido en Ordes, é o de 5 talegos, e o do Hevi en Compostela. Despois aparece a segunda xeración, na que estou eu, con Ghamberros. García: "É a nosa responsabilidade, liberarnos das cadeas, camiñar cara a liberdade como seres humanos" E de 5 talegos e Ghamberros sae Dios Ke Te Crew. Pero a min o espírito pedíame non quedar só nesa dinámica: quería seguir afondando no traballo con instrumentistas… Tamén estiven 10 anos en Lagregos do tempo dos Sputniks e finalmente chegou Nación Quilombo. Un quilombo é un lugar onde os escravos fuxidos se xuntan para montar unha comunidade libre. E o que pretendo é levar esa idea ao mundo da arte. É a nosa responsabilidade, liberarnos das cadeas, camiñar cara a liberdade como seres humanos. E por iso a idea de nación, unha nación cosmopolita, unha nación hip-hop, un lugar para liberarnos a través de sonoridades diversas do mundo… Dicía antes Alejandro que o discurso social do rap é semellante ao do jazz. Por que? Alejandro: Dicía antes que en Cuba hai unha comunidade de rap potente. E, coma rapeiros, falan de marxinalidade, de corrupción... O rap ponlle palabra ao que o jazzista representa. -Véndoo como un punto en común, porque en realidade cada un destes xéneros ten luz propia no seu discurso interno-. Cando se fala de jazz, normalmente trátase desde o punto de vista da forma, a frase…, o contido sonoro, que tamén o é. Pero en Estados Unidos, por exemplo, vese dunha forma máis clara o encontro entre o jazz e o rap: un discurso de grande potencia que pode ter o son acompañando a palabra, ou ao revés. A cadencia do rap, o que en Cuba chamamos a "guapería callejera", a simboloxía do rap, poden tomarse como un recurso melódico interpretativo… Alejandro: "A cadencia do rap, a simboloxía do rap, poden tomarse como un recurso melódico interpretativo…" García: Hai unha melodía que vai intrínseca na palabra, si. Unha cadencia melódica… Por iso é moi importante o diálogo entre a palabra e os os instrumentistas. Acompañar a melodía que se está producindo dentro da palabra pode parecer sinxelo, pero non o é. O rap ten un ritmo, pero este vai deslizándose: vas metendo as palabras, culebreando… Ademais, desde o punto de vista histórico, o jazz son as raíces do rap e da cultura hip-hop. Primeiro foron os cantos de traballo, despois o blues que vai do sur ao norte, que dá no jazz, e da oralidade e ritmos afroamericanos xorde o rap como xeito de expresión. Alejandro: Despois, hai conceptos como o flow, que é un estadio superior, que significa a maior concentración, no que todo sae moi natural. Os rapeiros queren sentir o flow. Para explicalo, podemos pensar nas matemáticas: se tes un 10 de nota, é porque antes tiveches un 9. Pois isto é o mesmo. Cando tes un 5, tes ritmo. Cando tes un 7, mantés o ritmo. No 8 o ritmo xa é estable e a partir de aí, todo o que poñas por enriba, é ganancia. Pois iso é o flow. E o jazz contemporáneo tamén busca iso. Se se perde o ritmo, cae todo. Se non teño un ritmo estable, que quedo no 5 ou 6, non podo pasar do 9 ao 10. Non podo chegar a ese estadio superior de beleza. García: "Esa é a idea, acadar a beleza. E a beleza non ten que ser unha "cousa bonita" necesariamente…" García: Esa é a idea, acadar a beleza. E a beleza non ten que ser unha "cousa bonita" necesariamente… Mais, si, é como di Alejandro: tes un ritmo estable, e a partir de aí podes ir para arriba: podes comezar a facer florituras… E é aí onde se alcanza o obxectivo… García ten un traballo recente, non dispoñible en formato físico, un recopilatorio: 20 anos de palabra que anda. Aí hai temas que fixeches con Ghamberros, Kastomä, Dakidarrría, Dios Ke Te Crew, con Labregos do tempo dos Sputniks, do teu disco Abaixo e de pé. García: Si, é como un repaso polo que fixen nos últimos 20 anos, unha escolma de 25 temas escollidos das 70 publicacións nas que participei. Mais, agora mesmo estou, máis ben sacando diferentes singles. Procuro que cada tema sexa diferente. Aínda que non o estou a facer todo o rápido que me gustaría, coa precariedade coa que traballamos os músicos… É unha vida tremendamente inestable a nivel monetario, polo que é unha odisea poder financiar con tranquilidade a produción de novas obras. Na época de Mozart estaban os mecenas, e agora eu penso que é algo que debe estar en mans da sociedade civil... Nin do Estado nin de financiadores que poidan dicirnos o que temos que facer. Porque a arte non é apenas un desfrute persoal. A cultura é un dereito fundamental e unha necesidade vital para a humanidade. É a sociedade civil a que ten que tomar conciencia individual para que poidamos crear garantindo iso, a liberdade de creación… Pagar concertos con gusto, os nosos discos ou descargas na rede, facer donativos desinteresados ou patrocinios: ese debe ser o noso pulmón económico principal, unha actitude activa da sociedade civil ante os traballadores culturais... García: "O noso pulmón económico principal debe ser unha actitude activa da sociedade civil ante os traballadores culturais" Que pensas ti disto, Alejandro? García sempre di que a música pode xogar un papel socialmente transformador... só que se fas iso é menos probable que saias na TVG. De igual maneira, se ti te vendeses como "opositor político cubano", seguramente terías máis repercusión mediática... Alejandro: un músico sempre aspira, dalgunha maneira, a mudar o mundo. Consegues atopar un concepto que te estimula e despois pásaslle ese estímulo a outras persoas... Niso penso que estamos de acordo. Pero o preocupante é que a realidade vai por outro lado, e que te decatas de que estás só, de que decidiches transitar camiños máis duros e longos... Eu marchei hai anos de Cuba, cando xa tiña un percorrido no meu país. Cando cheguei, tiña un disco publicado, Trapiche, que foi escollido mellor disco de jazz do 2008 no certame Cubadisco. Ao pouco de chegar a Galicia saquei o segundo disco, Oceançia, con Oriental Quartet, e nos nove anos que levo aquí levo... nove discos: seis de autoría propia e outros tres para a Central Folque. Con un deles, Miniaturas de Eugenio Granell, recibín a máis alta distinción en Cuba co premio Cubadisco 2013. Alejandro: "O que me interesa é a verdade da experiencia vivida. Que non é a do éxito mediático. E atopeime nos bares cunha relación moi directa co público" Decidín cambiar de vida, quedar aquí, por aprender. E por aprender o que? O que me interesa é a verdade da experiencia vivida. Que non é a do éxito mediático. Interésame tocar moito, para distintos públicos, e atopeime nos bares cunha relación moi directa co público. En Cuba, cando eu vivía alí, era doutra maneira: non se tocaba en bares. Hoxe desenvolvinme máis como un músico local que como un músico internacional. Como un músico deses que xeran dignidade polo seu traballo e pola acción directa coa cidade de Santiago e en Galicia en xeral, como lles pasa á maioría dos grandes músicos de Galicia. Alejandro: "Aquí collo o bus, ou vou ao supermercado, e se alguén quere dicirme que a miña música lle parece marabillosa, pode dicirmo a min directamente" Hai xente que protesta porque lle parece caro pagar tres euros de entrada. Despois van verte e flipan. E dinche, e por que non marchas para Nova York? Aquí collo o bus, ou vou ao supermercado, e se alguén quere dicirme que a miña música lle parece marabillosa, pode dicirmo a min directamente. E se un borracho quere dicirme á cara nun bar que a miña música lle parece unha merda, pois tamén pode. América ten unha pegada moi importante no traballo dos dous. García viaxou e viaxa por América. Sen a súa experiencia en Chiapas, seguramente non existiría o seu disco Abaixo e de Pé. Alejandro fixo o camiño inverso: de familia de músicos, comeza a desenvolver a súa carreira en Cuba, e cando alí xa é coñecido e respectado decide quedar aquí en Galicia… García: Van saír, de feito, varios temas de proxectos que tiven alí, na miña última viaxe a Colombia. Vai saír, por exemplo, o que fixen con DJ Corpas, de Systema Solar, que eu rebauticei como o Quincy Jones caribeño… xunto a La Niña Bantú, Electromagnético. Tamén fixen un tema, que sairá en breve, con Cynthia Montaño, artista afrocolombiana do Pacífico. En Colombia hai esas dúas realidades -entre outras-: a do Pacífico e a do Caribe, que achegan grande riqueza musical… En Cali tamén estiven con Zalama Crew, que me presentou o meu amigo Dj Najle. Sairá en breve tamén un tema con eles e Verny Varela, o cantor de salsa para Dj Mil. Estou de acordo co que comentaba Alejandro da experiencia vivida, de meterme nas entrañas da situación. E moitas veces tiven que lanzarme eu só para poder experimentalo. O que vivín en México, claro, foi moi importante para a miña música. García: "Estou de acordo co que comentaba Alejandro da experiencia vivida, de meterme nas entrañas da situación. E moitas veces tiven que lanzarme eu só para poder experimentalo" Alejandro chegou no 2009. Viñera por un proxecto da Central Folk. Levas aquí uns anos, pero o teu último disco, Diablito baila, ten bastante de americano... e tamén algo africano. Alejandro: Eu penso que o meu primeiro disco, Trapiche, é o que ten unha maior identidade cubana. No último disco, Diablito baila, se cadra pode haber tamén algo diso, seguramente porque é un disco de homenaxe a meu pai. É verdade que, ao principio, quixen profundar na cultura cubana. Pero despois chego aquí, a Galicia, e atópome coa música galega, coa música de raíz. Comezo a investigar a música de raíz, que non é world music. Investigo as músicas de raíz de Galicia, de Andalucía, de Noruega, da India, de China, de África -Senegal, Cabo Verde…-, de Nova Orleans en Estados Unidos, de Perú, de Brasil... E esa é a base sobre a que traballo. Esa é a miña procura intelectual, coa que confronto o meu rexistro sonoro. Porque o que fagas tes que debuxalo con cultura, porque senón resulta aburrido, monotemático... Despois, o que pasa, é que cando vou a Cuba dinme que xa estou bastante lonxe do son mediático cubano contemporáneo e ás veces resúltalles difícil clasificarme, e aquí pídenme que toque tumbados… Alejandro: "Chego aquí, a Galicia, e atópome coa música galega, coa música de raíz. Comezo a investigar a música de raíz de diferentes partes do mundo. E esa é a base sobre a que traballo. Esa é miña procura intelectual" García: e eu son dos que lle piden tumbados!. Que me encantan… A min interésame tamén esa diversidade da que fala Alejandro, que é o que explora Nación Quilombo. Mesmo lingüisticamente tiven unha apertura en Colombia. Penso que é normal, despois de toda a experiencia en América Latina. Ademais, non teño nada que demostrar aquí nese sentido, o meu compromiso coa miña lingua é nítido… Penso que é moi importante abrirnos a outros espazos, a outras realidades. Tedes bastante en común, ao que se ve. Alejandro traballa moito aquí con L.A.R. Legido. Como vos coñecestes? Que salientarías da evolución da túa música en canto aos discos que sacaches aquí? Hai proxectos que se cadra pasaron un pouco desapercibidos, coma Miniaturas de Eugenio Granell. Alejandro: L.A.R. tiña un concerto na que foi a sala Nasa, eu fun de público e gustoume. Fun falarlle e ao principio non me fixo moito caso, pero despois acabou escoitándome, e creo que non se arrepinte (Ri). No disco que citas, o de Eugenio Granell, estababamos os dous, e tamén Mónica de Nut e José Manuel Díaz, e outros... Outro proxecto que fixen aquí foi o de Cahné na Habana, con Rosa Cedrón e con Camerata Esperia. Que é un disco de homenaxe a Chané. A dúo con L.A.R. gravei Opersuite, un disco baseado na impro libre. Máis recente é AMa AZa LaNdo, unha edición de 100 exemplares que fabriquei eu mesmo, cun deseño diferente cada un. Alejandro: "O proxecto de Eugenio Granell foi o que me permitiu dar un salto ao concepto estético conceptual" Mais todo isto é resultado dun traballo de estudio, de investigación, dun percorrido a nivel intelectual. O proxecto de Eugenio Granell foi o que me permitiu dar un salto ao concepto estético conceptual que estaba buscando. Foi aí onde ancorei a miña mochila e erguín a miña casa, poderiamos dicir. Despois, o éxito, a fama, os grandes festivais, o diñeiro... son sempre un formalismo de alto nivel de procura e disciplina, pero tamén aprendín a encher eses tempos coa miña investigación, composicións e creando nesta cidade un espazo para desafogar toda esa información acompañado dos máis interesantes músicos de Galicia , que tamén comparten comigo esa sensación de procura e evolución musical. Alejandro: "Para min o máis importante é indagar, escribir, construír algo sólido, e non andar pendente do superconcerto que ía levarte á fama" E non é que non me importe o diñeiro. Tamén me gusta telo para poder vivir e de vez en cando convidar a unha caña aos amigos, ou ir de viaxe coa familia. Pero para min o máis importante é indagar, escribir, construír algo sólido, e non andar pendente do superconcerto que ía levarte á fama, que ao final tampouco é así, ou do superprodutor que ía darche non sei que contactos, ou pensando que non tomei unha cervexa con aquel músico co que podía chegar a tal cousa... Eu fago o meu traballo o mellor que podo, con honestidade, coa motivación tamén de facer amigos polo camiño, e poder escoitar tamén a música dos demais, que é algo que non se fai tanto e é moi importante. Xusto iso comentábalo noutra entrevista. Que en Galicia parecía haber pouco interese nos músicos en escoitar o que fan outros. Que é o bo e o malo de Galicia para un músico? Ti, en concreto, sentes o teu traballo recoñecido aquí? Alejandro: O que é malo, moi malo, que é duro de carallo como dicides aquí, é facer ver á xente: ao público, os políticos, os programadores, que as sementes poden xermolar aquí. Iso é algo que falaba co meu amigo Narf. Cando te queixabas porque sempre estabamos igual, que non te querían programar como ti quixeras... É moi difícil seguir unha ruta, na túa carreira, ascendente, en función da propia evolución persoal. Alejandro: "Dicíame Narf que o que ía quedar, sempre, eran as cancións que tocase aquí para o pobo no bar. O que queda na memoria colectiva" Porque todo se confunde. Xa non hai especialistas, nin críticos, nin programadores que escoiten a música nos locais para promover o teu traballo, senón que todo o tempo a demanda económica vai marcando unha cronoloxía de mediocridade e xordeira. Aínda que o público, ou os fans como se di agora, son sempre o maior tesouro que vamos facendo polo camiño. Case como un colectivo que viaxa contigo e paga polo teu disco e honra a túa música. Dicíame Narf: non abandones nunca este camiño, porque para nós, como galegos, é unha honra que xente coma ti, que podía andar polo mundo, quedase aquí con nós. Que o que ía quedar, sempre, eran as cancións que tocase aquí para o pobo no bar. O que queda na memoria colectiva. Isto pode soar tópico pero, tedes ás veces a sensación de que se valora máis o de fóra? Antes Alejandro falaba de deixar que xermole o sementado aquí. Que ten que ver, supoño, por exemplo, con non ser tratado como o "complemento" nos festivais. García: Eu penso que iso é un clásico en todo o mundo. Vas a México e, polo feito de ser doutro país, a xente fíxase moito no que fas… Sempre prestamos se cadra máis atención ao que non forma parte de nós. E iso é moi saudable. Pero o peor é cando isto se traduce en denigrar o que tes diante dos fociños. Aí si que xorde un problema. Está moi ben que se valore o traballo dos artistas internacionais, como debe ser. Pero non está ben que, se hai algunha dificultade, os que paguen o pato, os que acaben traballando nas peores condicións, sexan os de sempre… E os meus compañeiros saben que este é o noso día a día. Alejandro: "O que hai que entender é que as cousas hai que facelas ben. A min váleme tocar en calquera sitio: desde un bar ata un auditorio. Pero non a medias" Alejandro: O que hai que entender é que as cousas hai que facelas ben. A min váleme tocar en calquera sitio: desde un bar ata un auditorio. Pero non a medias, de calquera maneira. Tocar é un pracer. Non é unha condena. Se o fas, non pode ser unha obriga, e tes que facelo nunhas condicións. Se a xente quere escoitar marabillas, teño que ter as ferramentas. Se vou tocar o teclado, teño que ter un teclado. Se non teño unhas mínimas condicións, mellor non toco. A ver, cando un músico fala de música, o que quere é falar de música. Pero sempre acabamos falando de precariedade, porque é o que hai, e máis nesta sociedade monopolizada pola música enlatada. Pero o que queremos non é falar diso, é falar de música, dos nosos procesos de investigación, de beleza… E, como dicías ti antes, se eu me dedicase a dicir que estou en contra do sistema cubano, seguramente o que fago tería máis repercusión mediática... Non estou, tampouco, para defender a miña patria. Para min, a patria é unha partitura, un folclor, un achádego sonoro, unha plataforma na que gravar os teus sons e compartilos cos teus amigos... Non me interesa vender a miña ideoloxía, malia ter claro o que penso. Alejandro: "Non me interesa vender a miña ideoloxía, malia ter claro o que penso" Alejandro ten dito noutras ocasións que, quen só sabe de Galicia que se come ben e é bonita, non coñece Galicia, porque non coñece a cultura… O colonialismo, -como o neoliberalismo, ou o neofascismo-, é un, aínda que en distintos lugares teña distintos efectos... Alejandro: Non cabe dúbida de que se está a producir unha deriva neoliberal e fascista de Europa e de Lationamérica. Pero, se o vexo desde a perspectiva de Galicia, penso que, aínda que desde fóra se a ve conservadora e rústica, é unha terra fértil cunha xeración de músicos moi talentosos con ganas de transformar, de crear unha sólida pedra sonora que tamén nos traia riquezas propias para poder vivir nela con dignidade, para desenvolver os nosos propios acontecementos sonoros ricos en colectividade, creatividade e continuidade. E os famosos que se poñan a currar tamén!


Summary: Os novos casos detectados mediante probas PCR seguen á baixa; á media ducia da última xornada engádense 54 novos positivos en test de anticorpos, elevando as persoas con contaxios confirmados en Galicia ás 10.892 dende o comezo. Os hospitais galegos rexistran media ducia de novas hospitalizacións, cinco delas na UCI, pero o global de persoas ingresadas con test positivo baixa en 12

Por segunda vez dende o inicio da emerxencia sanitaria polo coronavirus, Galicia non rexistrou ningún falecemento asociado á enfermidade nas últimas vinte e catro horas. A ausencia de falecementos, que ata agora só sucedera nunha ocasión -o pasado 29 de abril- é un dos aspectos máis rechamantes dos datos coñecidos para Galicia este 15 de maio, no que o Ministerio de Sanidade recolle o reporte de seis novos diagnósticos da covid-19 mediante probas PCR -a fonte é o Sergas, pero non fai públicos estes datos- e outras tantas novas hospitalizacións, cinco delas en unidades de coidados intensivos.Os novos casos con probas PCR seguen á baixa; á media ducia da última xornada engádense 54 novos positivos en test de anticorpos, elevando as persoas con contaxios confirmados en Galicia ás 10.892 dende o comezoA tendencia á baixa dos novos casos diagnosticados con probas PCR -as máis precisas- segue nun día no que tamén se incorporan á base de datos 54 novos positivos detectados a través de probas de anticorpos, se ben estas non son necesariamente da última xornada nin de persoas que estean enfermas na actualidade. En total, xa deron positivo en Galicia dende o comezo da pandemia un total de 10.892 persoas, aumentando en 60 o cómputo total do día anterior. [O primeiro estudo epidemiolóxico apunta á morte dunha de cada cen persoas con coronavirus en Galicia]O número de probas PCR realizadas supera as 2.000 nun día por primeira vez en case dúas semanasEstas cifras danse nunha xornada na que o número de probas PCR superou as 2.000 por primeira vez en case dúas semanas. Dende o pasado 3 de maio viñan estando por baixo dese e limiar e nas últimas vinte e catro horas ascenderon ata 2.032, un 1,69% máis que o día previo -cada paciente adoita precisar máis dunha-. O total de PCR practicadas en Galicia ata este 15 de maio chega a 122.456, indica o Sergas.Na liña dos prognósticos que apuntaban a unha relaxación da pandemia dende mediados do mes de maio, a incidencia acumulada nas últimas dúas semanas -número de casos novos por cada 100.000 habitantes-, un dos indicadores clave para o desconfinamento, segue á baixa en Galicia e por baixo da media estatal tras superala a pasada semana. Sitúase agora nos 17,60 casos novos por cada 100.000 habitantes e a estatal, en 22,77. A Xunta segue sen facer público este indicador, que o Ministerio elabora con datos das autonomías. [Un doutor que asesora á Xunta prevé "un pequeno rebrote" do coronavirus en xuño e outro "máis duro" contra a fin de xullo]O indicador de positivos activos, referencia para a Xunta, queda en 2.008 tras descender en 66; as infeccións "resoltas" son 126 máis e chegan ás 8.283Fronte aos datos dos que fornece ao Ministerio e segue sen facer públicos, a Xunta segue manexando como indicador principal da covid-19 a evolución dos "positivos activos", cifras que tampouco divulga en formato aberto. Este 15 de maio son 2.008, 66 menos que un día antes -un descenso do 3,18%-. Mentres, o que a Consellería de Sanidade continúa a referir como "curacións" e o Ministerio, como "infeccións resoltas" porque tamén reflicten resultados de test de anticorpos en persoas que non chegaron a estar enfermas, sitúase en 8.283 persoas. Daquela, mentres os positivos activos descenden en 66, esas infeccións resoltas aumentan en 126.A cifra que este 15 de maio non se move é a das persoas falecidas. Seguen sendo 601, toda vez que o Sergas non certificou ningún falecemento de persoas con test positivo por covid-19 durante o día 14 de maio. En virtude dos actuais protocolos, as persoas que ingresaron por mor do coronavirus pero dan negativo nalgún test antes de falecer, non computan como persoas falecidas a causa da pandemia. As primeiras conclusións dos estudos epidemiolóxicos apuntan, non obstante, á morte de en torno a unha de cada dez persoas infectadas.Media ducia de novas hospitalizacións, cinco delas na UCINo que atinxe á presión hospitalaria, para coñecer as novidades concretas das últimas vinte e catro horas cómpre acudir ao Ministerio de Sanidade e complementar despois a información cos datos que o Sergas si ofrece. Así, as táboas do Goberno central dan conta de que nas últimas vinte e catro horas se rexistraron en Galicia seis novas hospitalizacións de persoas con test positivo en covid-19 e delas, cinco entraron en unidades de coidados intensivos.O global de persoas ingresadas con test positivo de covid-19 descende en doceMentres, a foto fixa da hospitalización que si ofrece o Sergas indica un descenso total de 12 persoas ingresadas con test positivo, de 123 a 111. Isto indica que se rexistraron 18 negativos en persoas ingresadas por mor do coronavirus no último día -con independencia de que fosen ou non dadas de alta, ao daren negativo desaparecen da estatística da pandemia- que, agregados aos seis novos ingresos, dan como resultado unha redución de 12 hospitalizacións, un 7,6% menos.Atendendo aos datos do Sergas, o balance total das UCI é agora de 22 persoas con positivo en covid-19, unha máis que o día previo malia ás cinco entradas novas. Mentres, o balance das áreas de hospitalización ordinaria -en planta- é de 111 persoas ingresadas, doce menos que o día previo. No que atinxe ás persoas en illamento domiciliario, a cifra queda en 1.875, un 2,85% menos que o día anterior incluíndo a 197 persoas usuarias de residencias de maiores, que no día previo rexistraban 231 positivos activos.Reducións en Vigo e na Coruña, lixeiro incremento en LugoPor áreas sanitarias, como adoito, a referencia dos datos estatais desaparece sen que a Xunta ofreza información xeral alén dos devanditos positivos activos. A redución total de 66 destes casos no conxunto de Galicia concéntrase especialmente nas áreas de Vigo e da Coruña, con 34 e 22 menos, respectivamente. O único incremento de positivos activos rexístrase nesta xornada en Lugo, aínda que con só 5 casos máis.A incidencia de positivos activos -casos por cada 100.000 habitantes- segue tendendo á baixa en xeral, alén do devandito lixeiro incremento de Lugo. Neste indicador segue destacando a área sanitaria de Ourense, que un día máis é a única que continúa por riba dos 100 casos activos por cada cen mil habitantes.


Summary: Mantéñense 9 positivos, tras 74 PCR negativas e 8 pendentes de resultado.

O foco con nove casos positivos de COVID-19 na comarca do Barbanza mantense sen cambios tras obter 74 PCR negativo entre contactos identificados, mentres oito probas están pendentes de resultado. Así informou a Europa Press fontes da área Sanitaria de Santiago e Barbanza, que destacaron que obtiveron resultado negativo na PCR realizada a 74 "contactos identificados" do caso inicial. De feito, a plataforma de vixilancia e control epidemiolóxica detectou esta fin de semana a aparición de nove casos positivos de coronavirus con posíbel orixe nun caso importado de Brasil que chegou a Galiza a principios de xuño. Os datos facilitados pola Consellaría de Sanidade apontan a un foco importado, localizan a súa orixe na chegada dun home desde Brasil a Porto. Chegou a Galiza cando aínda non se levantara o estado de alarma. O home chegou co virus, pero estaba asintomático. Segundo o equipo sanitario preventivo, infectou a súa filla e ela, á súa vez, a amigos e compañeiros de traballo.


Summary: O complexo pesqueiro galego fecha filas contra o parque eólico mariño proxectado fronte á costa Ártabra pola compañía Parque Eólico Marino Nordés S.L, unha sociedade formada polas mercantís Bluefloat Energy e Sener. Confrarías de pescadores, asociacións de armadores e organizacións de produtores de toda a costa galega reuníronse onte en Ferrol para expresar o seu rexeitamento á iniciativa e defender a continuidade da actividade pesqueira na zona.

A instalación eólica mariña prevista pola compañía madrileña Bluefloat Energy e a vasca Sener é a máis grande do Estado. Segundo a información facilitada polas propias promotoras, contaría cunha potencia instalada de 1.200 megawatts, estaría formada por 80 aeroxeradores de 118 metros de altura e ocuparía unha extensión de 268 quilómetros cadrados. Os muíños, situados a 30 quilómetros de Ferrol e 60 da Coruña, presentan un tamaño superior ao da Torre de Hércules e a súa localización responde ao "obxectivo de maximizar a súa produción e tendo unhas distancias que minimizan a afección dunhas a outras". Nordés Parque Eólico Marino Nordés S.L xustifica o seu emprazamento dado que a "calidade do recurso eólico nesta rexión pode considerarse moi boa, sendo unha das zonas con maior potencia eólica do país" e por rexistrar "un valor óptimo para a produción eólica". No mesmo sentido, sinala que "a localización proposta sitúase fóra das principais áreas naturais protexidas, e permite un tendido viábel tanto dos cables submarinos como da conexión terrestre cunha afección mínima a espazos naturais e hábitats protexidos". A este respecto, estabelece o parque empresarial de Sabón (Arteixo) como punto de conexión co sistema eléctrico. Os promotores do complexo inciden na súa petición diante do Ministerio de Transición Ecolóxica (Miteco) de que a "localización non ten afeccións significativas á navegación aérea (non afectando a ningunha servidume aeronáutica) ou marítima (non bloquea os principais rutas de navegación detectadas), e consegue tamén minimizar a afección aos principais caladoiros explotados actualmente pola frota pesqueira asociada aos portos A Coruña e Ferrol". 30 caladoiros de pesca afectadas A opinión non é partillada polo sector pesqueiro. Neste sentido, máis de 30 asociacións pesqueiras do caladoiro Cantábrico-Noroeste, que representan máis de 4.000 unidades pesqueiras e máis de 12.000 mariñeiros, veñen de emitir un comunicado onde se opoñen "frontalmente" á "proposta de implantación do parque eólico mariño denominado Nordés fronte ao golfo Ártabro, pois impacta directa e indirectamente en máis de 30 caladoiros de pesca e en especies comerciais tan importantes como a pescada, o bonito, o lagostino, o xurelo, a sardiña ou a xarda que se capturan no devanditos caladoiro". As entidades solicitan ao Miteco que, ante a reiterada presentación de proxectos por promotores privados en zonas especialmente sensíbeis para os ecosistemas mariños e de grande impacto na actividade pesqueira, máis aló da moratoria de tramitación de proxectos vixente, faga unha declaración pública de que non se admitirá ningún". Dúas empresas con sede fiscal fóra da Galiza A Galiza é un territorio desexado polas compañías promotoras dos parques eólicos mariños polas súas condicións para a xeración enerxética. Ao proxecto presentado por Parque Eólico Marino Nordés S.L para a costa Ártabra precédelle unha iniciativa análoga de Iberdrola para á area de Ortegal e A Mariña. A empresa de Ignacio Sánchez Galán propuxo dous complexos baixo a denominación de San Brandán e San Cibrao cunha potencia instalada de 490 megawatts cada un e unha localización fronte a algúns dos mellores bancos de pesca do Cantábrico galego. Ambas as propostas están formuladas por sociedades con sede fiscal en Madrid e comprometen a viabilidade da actividade pesqueira, segundo denuncian desde o propio sector, que rexeita este tipo de proxectos


Summary: Praza.gal presenta no Culturgal 2019 a súa nova campaña de socias e socios e, o domingo ás 17:00, o novo episodio de Concienciadas. As proxeccións de Eroski Paraíso e O que arde ou o concerto de Marful con Sabela Ramil, entre as citas máís agardadas da duodécima edición da feira

Dálle unha volta á feira! Baixo este lema botou a andar este venres no Pazo da Cultura de Pontevedra a duodécima edición do Culturgal, a feira galega das industrias culturais, que se desenvolve durante toda a fin de semana, ata o 1 de decembro. O acto institucional de inauguración deu paso a unha primeira xornada de corte máis profesional, con encontros como a I Xornada do Videoxogo o a presentación do grao en Xestión Cultural da Universidade de Santiago, e tamén coas primeiras presentacións musicais ou literarias.Praza.gal presenta no Culturgal 2019 a súa nova campaña de socias e socios e, o domingo ás 17:00, o novo episodio de ConcienciadasMáis dun cento de actividades conforman o programa dunha feira na que, un ano máis, están presentes as principais referencias da industria cultural do país. Outra volta, no Culturgal estará presente a Fundación Praza Pública cun posto de seu -o número 79 do recinto- e as dúas cabeceiras que impulsa, Praza.gal e VINTE. No caso de Praza.gal, o Culturgal 2019 é tamén a primeira cita coa súa nova campaña de captación de socias e socios que, baixo o lema Última hora, reivindica o oficio xornalístico e a importancia do contexto e o contraste informativo por riba da inmediatez: contámolo sen présa, contámolo ben, indica a campaña.Praza.gal está tamén presente nun dos espazos centrais da feira, o Espazo Foro, que acollerá durante toda a fin de semana algunhas das principais novidades da industria cultural galega. O domingo día 1 ás 17:00 neste espazo amosarase por primeira vez o cuarto episodio de Concienciadas, a sección de divulgación científica do xornal. Participarán no acto Iria Veiga e Javier Balea, autores de Concienciadas, e mais o director de Praza.gal, David Lombao, que tamén avanzará algúns dos proxectos máis inmediatos do xornal.Como detallarán Iria Veiga e Javier Balea, Concienciadas parte da base de que a ciencia é tamén parte esencial da cultura galega e por iso cobra especial importancia a divulgación na nosa lingua. Nesta ocasión o tema abordado entronca ás claras coa actualidade, toda vez que está centrado na crise climática e na necesidade de afrontala por parte do conxunto da sociedade.Do 'regreso' de Marful a Eroski Paraíso e O que ardeEntre as múltiplas presentacións que acolle a feira das industrias culturais durante toda a fin de semana destacan algunhas das estreas máis exitosas dos últimos tempos e mais un agardado regreso. Así, o sábado á tarde (19:00) Ollovivo e Chévere presentan a versión cinematográfica de Eroski Paraíso, que xa colleitou un primeiro cheo a pasada semana, na súa preestrea en Cineuropa. O domingo a Culturgal acollerá a proxección d'O que arde, o que xa é o filme en galego máis visto de todos os tempos nas salas de cinema; na presentación participará o seu autor, Oliver Laxe.Entre as diversas citas musicais da duodécima edición da Culturgal é especialmente agardado o concerto de Marful (sábado, 21:30). Tras seis anos lonxe os escenarios, a banda liderada por Ugia Pedreira regresa puntualmente xunto cos músicos do seu último disco e tamén coa compaña de Sabela Ramil, inmersa na presentación do seu primeiro traballo discográfico


Summary: Xa non é só o affaire Quinteiro. Está en cuestión o propio modelo de En Marea como partido instrumental, como organización de adscrición invididual e de ámbito nacional galego. Ese deseño non lle vale á actual dirección de Podemos na Galiza. Carmen Santos suxeriu esta segunda feira ir a unha coalición "como en Catalunya".

"En vista do que pasou estes días [clara alusión ao asunto Quinteiro], consideramos que chegou o momento de apostar na coalición e na inclusión de Podemos como tal no proxecto de unidade galego", declarou esta segunda feira Carmen Santos na súa xa tradicional comparecencia perante a imprensa de comezo de semana. Unha coalición ou unha federación de partidos, mais non unha organización unitaria en que estes se disolvan. Esa é a configuración orgánica que defende Santos para a confluencia. Santos -que nunca acreditou na fórmula de En Marea como un partido de afiliación individual e órgaos soberanos radicados na Galiza- ten o aval dos acordos adoptados esta pasada sexta feira polo Consello Autonómico de Podemos Galiza, órgao partidario tamén de revisar as relacións co resto de componentes das forzas do autodenominado espazo de ruptura. En realidade, Podemos Galiza nunca estivo cómoda coa actual estrutura orgánica da confluencia. Antes de En Marea se constituír como tal, as persoas inscritas da formación morada na Galiza votaran a prol de constituír unha coalición con Anova e Esquerda Unida e marés tipo Marea Atlántica. Non houbo tal porque desde Madrid Pablo Iglesias impuxo a integración no partido instrumental. Santos eludiu o confronto co seu xefe político e acabou por aceitar. Santos nunca acreditou na fórmula de En Marea como un partido de afiliación individual e órgaos soberanos radicados na Galiza Santos aproveita agora a crise Quinteiro para proclamar que o "partido instrumental", tal e como foi deseñado na asemblea constitutiva da confluencia, "non funciona" e que, por tanto, é ben redefinir o marco da relación de Podemos coas outras forzas rupturistas. "Os acordos de Vigo", dixo en relación á asemblea fundacional de En Marea, non son os que maioritariamente apoian as persoas inscritas en Podemos. De feito, alegou, a maior parte destas persoas non se deron de alta no censo da confluencia, que apenas estaría constituído por 2.400 persoas. A aposta na unidade non muda, enfatizou; os aliados, tampouco. O que debe variar é o "encaixe" para que "todos" se sintan representados. "Os nosos inscritos non votaron para que estivésemos [no partido instrumental], senón para que nos apresentásemos xuntos ás eleccións". Sobre o affaire Quinteiro, Santos deixou dúas mensaxes. A primeira, un recado a Luís Villares para que retire a consulta telemática sobre a continuidade da parlamentar. A segunda, unha frase: Quinteiro "non está denunciada nen imputada" e este asunto debería terse "xestionado" nun prazo de 24 ou 48 horas". "Un incidente menor, segundo a policía local, non pode ser tres semanas noticia cando hai problemas que afectan os cidadáns", dixo. Podemos Galiza apenas participa nas asembleas de En Marea -boicotou os seus dous últimos plenarios-, máis ten 50 por cento do grupo parlamentar (dada a súa alianza con EU e a Anova oficial, as súas posicións no Pazo do Hórreo son maioritarias).


Summary: Un corvo de plumaxe avellada, arrogante e insolente, leva máis dun mes auñado na nogueira do Secundino, un dos cinco veciños que habitan as tres casas con fume que hai na Carpaceira, concello de Poutigueiros. O 'paxaro espía', vixiante e impertérrito, espreita acotío todo o que acontece na vivenda do sospeitoso. En canto ve mover a porta lánzase contra ela sen piedade e o malpocado home recúa, temoroso, mentres papexa co medo que o infesta o desgana sen remedio...

«Oh corvo, oh venerábel ave anacrónica, / cal é o teu nome na rexión plutónica? / Dixo o corvo: Xamais». (O corvo, Edgar Allan Poe). Un corvo de plumaxe avellada, arrogante e insolente, leva máis dun mes auñado na nogueira do Secundino, un dos cinco veciños que habitan as tres casas con fume que hai na Carpaceira, concello de Poutigueiros. O 'paxaro espía', vixiante e impertérrito, espreita acotío todo o que acontece na vivenda do sospeitoso. En canto ve mover a porta lánzase contra ela sen piedade e o malpocado home recúa, temoroso, mentres papexa co medo que o infesta e desgana sen remedio. Farto de tanta insolencia, o Secundino marcou o número do concello para esixir medidas que lle garantan o seu dereito a circular tranquilamente, alomenos dentro das propiedades da súa pertenza. Iker Zoupa, alcalde de Poutigueiros e afervoado devoto do Real Madrid, un nugallán máis coñecido pola aloucada manía de escoitar na radiocasete, "Si amanece que sea lento" de David Bustamante, ca pola ansia de mellorar os servizos públicos, non tardou en responderlle ao Secundino: «Despois de consultalo coa secretaria, entre as competencias municipais non consta a de axotar paxaros». Así e todo, como unha cousa son as ideas e outra moi distinta son as ocorrencias, dende que se decretou o estado de alarma, ao alcalde férvelle o cu por ir de listo e facer que fai. Da noite para a mañá doutorouse en epidemioloxía e agora non para de presumir da súa sabenza, especialmente na palestra do Facebook. Fártase de ditar bandos sobre o que hai que facer contra o coronavirus. Grava diariamente un vídeo coa súa estampa e envíallo por WhatsApp á veciñanza, mostrando tal firmeza nas súas arrancadas que case afea as comparecencias do propio Dr. Simón. E, dotado do carisma que lle inocula a chambra de protección civil, percorre o municipio cun megáfono para avisar que, diga o que diga o goberno, ninguén pode ir a ningures ata que el lle entregue luvas e máscaras a todo cristo, só pendentes de encolarlle as calcomanías co escudo municipal. Mais, o Secundino levou unha enorme sorpresa ao ver dende a fiestra como aquel paxaro negro –agora submiso− se pousaba no ombreiro de Iker, o alcalde, ao pasar subido ao tractor municipal sulfatando camiños, corredoiras e todo o que pillaba por diante, co mellor desinfectante contra a pandemia que seica existe no mercado.Hai uns días o corvo emprendeu o voo e foise cacarexando. Por fin, o Secundino puido saír da casa e, ao andar fóra, constatou que malia estarmos na mocidade da primavera a herba dos cadabullos era acastañada, seca e tristeira, despedindo un fedor que delataba podremia e decadencia. E así foi como chegou á conclusión de que o gran facedor esparexera pola pel de Poutigueiros olas e olas de herbicida, no canto de desinfectante. Ao achegarse ao concello para queixarse de semellante falcatrúa, non atopou a ninguén, agás un fachendoso corvo coas gadoupas enganchadas á cadeira do alcalde.[O meu tío Lisardo opina que debemos desconfiar dos representates públicos que, amparándose nas nosas calamidades, sobreactúan co pretexto de facer o ben, e así agochar a súa incompetencia, recortar dereitos e invadir a nosa intimidade. O seguinte episodio será ver aos corvos empuñando o bastón de mando].


Summary: A candidata do BNG ve na actitude de Feijóo ante a ameaza de peche de Alcoa, "de brazos cruzados", a mostra da "Galiza gris, submisa e decadente" que, ao seu xuízo, representa o Goberno do PP

"O candidato do PP está de brazos cruzados ante a maior crise industrial. Cando se precisa liderado, mantén a súa estratexia de botar balóns fóra". A portavoz nacional e candidata do BNG á Presidencia, Ana Pontón, expresábase este sábado nestes termos ao termo dun encontro coas cabezas de lista que, xunto a ela mesma, lideran as candidaturas do Bloque para os comicios do 12X. Con eles, asegurou asumir o "compromiso" de "traballar pola nacionalización" das factorías galegas de Alcoa se a formación soberanista "lidera" o próximo Goberno.A líder do BNG ve na actitude de Feijóo ante a ameaza de peche de Alcoa, "de brazos cruzados", a mostra da "Galiza gris, submisa e decadente" que, ao seu xuízo, representa o Goberno do PPPara Pontón, a actitude do actual Goberno do PP fronte ao anuncio da multinacional americana para pechar unha das súas factorías en San Cibrao e despedir máis de 500 persoas é boa mostra da "Galiza gris, submisa e decadente" que representa Alberto Núñez Feijóo e o Executivo dos conservadores. O 12 de xullo nas urnas estará por unha banda ese "modelo" e por outra, afirma, "o cambio galego que representa o Bloque". "E eu quero ser a presidenta do cambio galego, dun país vivo", afirma.A xuízo da líder nacionalista, alén dun desexo, este é "un reto posible" sempre e cando o 12X haxa "unha gran mobilización" do electorado galego que, exemplifica, "olla ao exemplo vasco como un pobo que avanza da man dun Goberno que se fai valer". "Estou convencida de que iso é o que cada vez máis xente quere para Galiza", máis aínda "ante un Feijóo que teima nas mesmas receitas fracasadas"."Que non digan que non se pode os mesmos que rescataron a banca con 90.000 millóns de euros"Igual que "o candidato do PP mantén a súa aposta polas residencias privadas" malia ás eivas que padeceron na crise do coronavirus", segue ao seu xuízo "de brazos cruzados" na crise de Alcoa. Pero igual que "hai alternativa" para a sanidade ou a educación, defende, "haina fronte ao peche para salvar a comarca da Mariña e centos de empregos". "Está en risco o futuro de 3.000 familias que non queremos que teñan que convertirse en beneficiarias do ingreso mínimo vital ou da Risga"."Non se pode pechar Alcoa e hai solución: nacionalización e tarifa eléctrica galega", mantén Pontón. Por iso, asegura, "asumo o compromiso de traballar pola nacionalización de Alcoa" se o Bloque encabeza a Xunta no Goberno que poida elixir o Parlamento conformado nas eleccións do 12 de xullo. Esa nacionalización, asegura, permitiría "garantir a produción e os postos de traballo" e un Goberno do Bloque non aceptaría "un non por resposta". "Que non digan que non se pode os mesmos que rescataron a banca con 90.000 millóns de euros", mantén.


Summary: O programa PADRE, que facilita a Axencia Tributaria, non permite a utilización da lingua propia e oficial de Galiza. A Mesa denuncia o que cualifica de "obstaculizar o dereito das persoas" a facer a declaración da renda en galego"

Comeza a campaña da declaración da renda 2014 e con ela, máis unha vez, a dificultade para cumprir en galego con esa obriga. Veno de denunciar A Mesa, que comprobou como o programa PADRE dispoñibilizado pola Axencia Tributaria na súa páxina web non contempla a opción de utilizar a lingua propia e oficial de Galiza, o que supón "obstaculizar o dereito da cidadanía a facer a declaración da renda en galego". "Este non é un feito illado", afirma a plataforma, senón a constatación dunha liña que mantén a Axencia Tributaria "de costas á realidade lingüísitica de Galiza". A Mesa di que son frecuentes as queixas e denuncias contra esta administración "pola vulneración dos dereitos lingüísticos da cidadanía", e lembrou que mesmo multou a Mesa tras reclamar a entidade en defensa do idioma remisión dunha notificación en galego. Petición á que tiña en base ao o artigo 36.1 da Lei 30/1992: Denuncia perante diferentes entidades e organismos O presidente da asociación, Marcos Maceira, di que "non se pode consentir que unha administración do Estado, que ten que dar exemplo no cumprimento da legalidade, sexa a primeira en negar dereitos e mesmo en utilizar a coacción para evitar o exercicio do dereito a realizar os procedementos na lingua de elección, se esta é a galega, máis cando se trata dun trámite obrigatorio como é a declaración anual da renda". Maceira lembrou como esta actitude xa foi denunciada en setembro diante do Comité de Expertos que avalia o cumprimento da Carta Europea das Linguas, que Facenda incumpre sistematicamente. A Mesa dirixiuse tanto ao Ministerio de Facenda e Administarcións Públicas como ao Valedor do Pobo e á Secretaría Xeral de Política Lingüísitica para que corrixan de xeito inmediato esta situación.


Summary: As organizacións e colectivos reunidos no encontro galego sobre a minería celebrado en Teo acordan constituír unha plataforma de oposición conxunta aos numerosos proxectos que ameazan o país.

Crear unha rede de traballo para construír un movemento global de oposición á "minería salvaxe na Galiza". Ese é o propósito das diversas organizacións e colectivos que participaron no primeiro Encontro Galego sobre os Impactos da Minaría, que se celebrou este sábado 16 de febreiro, en Teo. As organizacións e colectivos participantes no encontro de Teo prevén crear unha rede de traballo para constituír un movemento global de oposición á "minería salvaxe" Pero antes de acadar este compromiso, houbo tempo para abordar polo miúdo a problemática dos impactos da minaría dende diversos puntos de vista: xurídico, ecoloxista, xeolóxico, técnico, económico e agrario. Nas xornadas participaron varios expertos, que deitaron luz sobre as diferentes ameazas mineiras ás que se enfrente o país no futuro máis inmediato. Alba Nogueira aposta por forzar a Xunta a empregar todas as ferramentas legais para "impedir os proxectos mineiros" perigosos A encargada de abrir a xornada foi a profesora da Universidade de Santiago, Alba Nogueira, que centrou a súa intervención en explicar as leis que avalan as explotacións mineiras en Galiza e o xeito de utilizar a lexislación para recorrer as concesións e licenzas. Así, afirmou a necesidade de forzar a Xunta a utilizar "todas as ferramentas legais das que dispón" -informes de impacto ambiental ou declaracións de proxecto industrial estratéxico- para "impedir proxectos mineiros que poñan en perigo o medio ambiente, o territorio ou o tecido socio-económico dos eidos onde se desenvolven". A seguinte mesa de relatores centrou a súa intervención no impacto da minaría no medio ambiente. O biólogo Serafín González, presidente da Sociedade Galega de Historia Natural, achegou cifras interesantes que demostran que se está arrasando o noso país con explotacións mineiras a ceo aberto pola permisividade política que existe cara a este tipo de actividades extractivas. No entanto, en Galicia extráese "o 50% da lousa para tellados do mundo". O presidente do Instituto Universitario de Xeoloxía, Xoán Ramón Vidal Romaní, recordou que a lousa tamén se extrae en países veciños, como Francia, "onde non se fai a ceo aberto como na Galicia", senón a través de minaría subterránea, con moito menos impacto no contorno. Por iso, Vidal Romaní preguntouse se "realmente é necesario que produzamos a metade da lousa mundial a costa da devastación que isto supón". Os datos sobre a xeración de emprego da minería en Galicia son contraditorios Para xustificar esta sobreexplotación de efectos ecolóxicos e paisaxísticos irreversibles, Serafín González explicou que a Cámara Mineira de Galicia e a Xunta "ampáranse en datos contraditorios sobre a xeración de emprego e riqueza": mentres que a primeira afirma que a minaría na Galiza mantén 10.000 postos de traballo, a segunda cifra estes en 7.000. Ambas as dúas menten interesadamente, tal e como revelou o profesor de Economía da Universidade de Santiago, Xoán Doldán, pois os datos do Instituto Galego de Estatística ao respecto revelan que, en 2010, en Galiza había 4.549 postos de traballo relacionados coa minaría, os cales descenderon aínda máis nos últimos anos debido ao declive do sector da construción. A minería só rexistra os beneficios directos obtidos da súa actividade, pero na súa contabilidade "non computan os custos sociais e ambientais nin a curto nin a longo prazo" Doldán sinalou que a actividade mineira só rexistra os beneficios directos obtidos da súa actividade, pero na súa contabilidade "non computan os custos sociais e ambientais nin a curto nin a longo prazo, gastos que sempre acaba pagando o erario público" e sufrindo as persoas que viven no radio de influencia das minas. Tampouco computan as subvencións públicas millonarias que levan estas empresas, algo ao que se opuxo rotundamente Xoán Ramón Vidal Romaní, que afirmou que "deben ser as empresas mineiras as que xeren riqueza para Galiza coa súa actividade, e non Galiza a que xere riqueza para estas empresas". O proxecto de Corcoesto é "a moi curto prazo e puramente especulativa; só é rendible neste intre polo pico acadado polo prezo do ouro" O proxecto mineiro para extraer ouro en Corcoesto ocupou un bo anaco da atención dos participantes. Mentres que Serafín González achegou datos sobre a contaminación que xeraría, o enxeñeiro de minas Emilio Menéndez advertiu que se trata dunha explotación "a moi curto prazo e puramente especulativa, pois só é rendible neste intre polo pico acadado polo prezo do ouro". Neste senso, Menéndez lembrou que mentres que o ouro se cotiza agora a 1.690 dólares a onza, en 2000 o seu prezo era de 250 dólares. Cando a crise económica comece a remitir, o prezo do ouro baixará e deixará de ser rendible a extracción en Corcoesto, polo que a súa permanencia de seguro que será inferior aos dez anos que promete a empresa explotadora, Edgewater Exploration. Fronte a este tipo de minería especulativa e a curto prazo que extrae minerais e metais innecesarios; Menéndez avogou por unha minaría "sostible no tempo, respectuosa co entorno, xeradora de riqueza a longo prazo e baseada na utilidade e necesidade das súas extraccións". Lonxe disto, o proxecto para Corcoesto prevé destruír o 50% do territorio da parroquia, imposibilitando a explotación forestal e agraria que se vén facendo agora nesas terras e a escasos metros de vivendas habitadas que pasarán a ser inhabitables. Isabel Vilalba (SLG) denuncia o impacto irreversible desta minería sobre a agrogandeiría e denuncia a "cultura colonial" dos gobernos A secretaria xeral do Sindicato Labrego Galego, Isabel Vilalba, pechou as intervencións advertindo do impacto irreversible sobre os sectores agrogandeiros, e denunciou a "cultura colonial" que leva aos nosos gobernos a fomentar unha actividade económica a curto prazo e con data de caducidade que só beneficia o lucro dunha empresa privada e xera unhas ducias de empregos temporais; fronte a outra permanente, que mantén vivo o medio rural e da que depende totalmente o territorio agredido porque mantén miles de postos de traballo e supón o medio de vida de miles de familias. Vilalba concretou a conivencia do poder político coas empresas mineiras sacando a colación a Lei do Solo, do ano 2010, que autorizou as actividades extractivas en solo de especial protección agropecuaria, até entón prohibidas. Para os ponentes, quedou claro que Galicia "enfróntase a unha problemática que se dá ao longo de todo o seu territorio e, dun xeito ou outro, afecta a toda a cidadanía ameazando amplos espazos e sectores socio-económicos". De aí o compromiso das organizacións e colectivos participantes de callar un movemento amplo e global que responda a esta problemática de xeito integral. Por iso, na vindeira semana seguirán producíndose encontros para concretar e facer realidade esta iniciativa.


Summary: O partido ultra Alternativa para Alemaña (AfD) experimentou un ascenso considerábel nas eleccións a tres lánder que tiveron lugar o domingo. A formación xenófoba situase como segunda forza política en Sajonia Anjalt e foi a terceira en Baden-Wüttemberg –onde Os Verdes se converteron por vez primeira no partido máis votado- e en Renania-Palatinado.

A AfD, que naceu hai tan só tres anos, logrou facer valer a súa mensaxe contra a acollida de persoas refuxiadas e entrará nas tres cámaras rexionais. Segundo os últimos dados, a AfD obtivo o mellor resultado, o 24% dos apoios, en Sajonia Anjalt (o leste do país) e sitúase como segunda forza tras a Unión Cristianodemócrata (CDU) de Merkel, que obtivo entre o 29% e o 30,5%. A Esquerda fíxose con entre o 16,5% e o 17% dos votos, mentres que o Partido Socialdemócrata acadou só o 12% dos apoios e ficou relegado á cuarta forza. En Baden Württemberg (sur da Alemaña) manteñen o liderado Os Verdes, que acadaron o 32% dos votos, mentres que o SPD, o seu socio de coligazón, caeu dez puntos e ficou co 13% dos votos. A CDU perdeu 13 puntos e fíxose co 27% das papeletas. A AfD conseguiu o 15% dos apoios neste Länder. En Renania Palatinado (oeste do país) conservan a súa condición de primeira forza os socialdemócratas grazas ao 37,5% dos votos, por diante da CDU, que obtivo o 33% e da ultradereita, que se sitúa como terceira forza, co 12,4% dos votos. Na oposición Os principais partidos xa advertiron de que en ningún caso negociarán coa ultradereita, que ficará na oposición nos tres Estado, ao igual que xa o fai nos outros cinco en que ten representación parlamentar. Nos comicios rexionais de 2013, a AfD ficou fóra do Bundestag por unas décimas, ao non lograr o mínimo necesario do 5% dos votos. Nas eleccións europeas de 2014 acadou sete escaños, aínda que só dous europarlamentares manteñen as siglas após a división do partido. Estas eleccións foron as primeiras que tiveron lugar na Alemaña após a crise das persoas refuxiadas e as medidas racistas adoptadas por distintos Estados europeos. Nestes comicios vota unha quinta parte das persoas con dereito a voto na Alemaña, un total de 12,7 millóns de persoas. De aí que distintos medios se afanen en realizaren proxeccións de cara ás eleccións xerais de 2017.


Que impulsa a un/una mozo/a a estudar Educación Social na actualidade?. Esta cuestión motivoume unha interesante reflexión este fin de semana, impulsada tamén por todo o que acontecía en Grecia (ou máis ben, o que nos vendían dende España). A relación entre a nosa profesión e a política é cada vez máis grande. Pensar nas desigualdades actuais leva a un exercicio de reflexión interno tan básico como: quen toma as decisións, e, sobre todo, por que se toman estas decisións? Pensar nas desigualdades actuais leva a un exercicio de reflexión interno tan básico como: quen toma as decisións, e, sobre todo, por que se toman estas decisións? Xa pasaron máis de 10 anos dende que a xeración LOU, botáralle un pulso a Aznar e a Pilar do Castillo. Aqueles mozos e mozas que nos opuxemos a unha Lei universitaria e elitista, hoxe estamos a reivindicar aínda o poder da cidadanía na toma de decisións que afecta ao noso futuro. Non quedamos no amargo da criminalización por parte do Goberno ou na frustración pola aprobación da Lei que hoxe tristemente nos dá a razón, senón que seguimos estando na rúa (os que quedamos), e queremos demostrarlle á política que este sistema só aumenta desigualdades e limita liberdades. A educación social é un mecanismo moi interesante para poder acompañar neste proceso crítico. Ollo! Non sexamos acusados de adoutrinamento, porque a nosa labor é outra totalmente distinta. Queremos a reflexión do cidadán coa simple ollada á realidade que ten ao seu redor. Queremos impulsar a conciencia crítica máis aló dos medios de comunicación máis accesibles. Queremos estar na política, facer política, e servirnos da política para construír outra sociedade. Este é o punto no que conflúe a educación social coa política: comezamos a entender o grave contexto socioeconómico e político da época, facendo unha valoración dos efectos e repercusións que as accións e decisións diarias poden ter Por iso que é destacable que cada vez máis estudantes e titulados se lancen a participar de xeito activo na política, precisamente, na política de barrio. Partidos novos, Plataformas, encontros… Preténdese deste xeito que o protagonismo cambie de bando, e a responsabilidade comece a estar na persoa. Este é o punto no que conflúe a educación social coa política: comezamos a entender o grave contexto socioeconómico e político da época, facendo unha valoración dos efectos e repercusións que as accións e decisións diarias poden ter. Queremos agora si cambialo todo, decatándonos que este sistema foi creado para manter una elite que non é representativa do pobo, e que chegou ao límite coas súas pretensións. As nosas funcións (entre outras) transmitir, desenvolver e promover a cultura, xerar contextos sociais, procesos e recursos educativos, chocan co seu xeito de "facer política", polo que entendemos que é o momento de asumir a responsabilidade, e saberse con razón e propostas suficientes para mellorar a sociedade. O primeiro reto, convencerse que precisamos inmediatamente a introdución educadores/as sociais en Centros Educativos, como un punto de inflexión ante retos como a violencia entre iguais, mal emprego de redes sociais, ou o inicio no consumo de drogas Si que é certo, que durante bastante tempo non fixemos un exercicio de reflexión e motivación suficiente para valorar a profesión e admitir o compromiso irrevogable coa cidadanía, deixándonos en moitos dos casos, superar por outras profesións que, pese a ser totalmente complementarias, non veñen a ter a mesma visión centrada no desenvolvemento global. Estamos aquí, e pensamos formar parte do troco de estruturas globais. O primeiro reto, convencerse que precisamos inmediatamente a introdución educadores/as sociais en Centros Educativos, como un punto de inflexión ante retos como a violencia entre iguais, mal emprego de redes sociais, ou o inicio no consumo de drogas.


Summary: Concentrad@s perante o Edificio Multiusos na cidade amurallada, gandeir@s afectad@s polos impagamentos da factoría afincada en Outeiro de Rei solicitaron unha xuntanza coa conselleira de Medio Rural e do Mar e exixiron á Xunta de Galiza que "depure responsabilidades" no que denominaron "a estafa das preferentes do rural".

Unha delegación de gandeir@s concentráronse ás portas do edificio da Xunta en Lugo para denunciaren os impagos que están a padecer como consecuencia da "quebra técnica" de Alimentos Lácteos S.L. Neste senso, a Federación rural galega denuncia que "dos 15 millóns de euros" que adebeda a factoría situada na Terra Chá, boa parte correspóndense con impagos de até 4 meses ás explotacións gandeiras e cooperativas asociadas á factoría impulsada pola Xunta de Núñez Feijóo. Perante a grave situación que está a viver o sector lácteo galego --vítima de prezos situados por debaixo dos custos de produción-- desde a Fruga denuncian o desleixo da Xunta de Galiza e advirten que continuarán a se mobilizaren "até que consigamos o cobro dos cartos que se nos adebedan". Neste sentido, solicitaron unha reunión urxente coa conselleira de Medio Rural e do Mar á fin de transmitírelles "directamente a nosa preocupación" para quebra de Alimentos Lácteos.


Summary: O Ministerio de Fomento anuncia que os trens deixarán de parar nas 21 estacións e apeadeiros galegos con só un viaxeiro ao día e naquelas con menos de cinco viaxeiros diarios só se manterá unha frecuencia. A CGT considera "unha parvada" a medida pois a gran maioría destas paradas "teñen a consideración de paradas facultativas"

O Ministerio de Fomento anuncia que os trens de Media Distancia convencional (rexionais) de Renfe só pararán una vez por sentido e día nas 173 estacións de toda España -21 en Galicia- con menos de cinco viaxeiros diarios. E aquelas paradas que só contan con un viaxeiro diario de media desaparecerán completamente. Fomento promete que nestas paradas "mellorará a conexión mediante autobuses" como xa fixo entre Ourense e Pobra de Sanabria. A CGT considera "unha parvada" a medida pois a gran maioría destas paradas "teñen a consideración de paradas facultativas". A CGT alerta que "cada vez haberá mais poboación do medio rural galego illadas con mais dificultades para chegar os centros de saude, centros de ensino, e demais servizos que se atopan nas cidades" Os Peares, Covas, Vilar de Barrio, Castrelo do Val, O Irixo, Parga, A Alberguería-Vilavella, A Escravitude, Areas, Bandeira, Barra de Miño, Begonte, Covas, Franza, Louredo, Montefurado, Paderne-Cantoña, Pobra de Brollón, Ponte Taboada, Ponteambia, Pumares, San Estevo do Sil, San Pedro do Sil, Taboadela, Vedra-Rivadulla ou Vilariño de Conso son algunhas das paradas que se verán afectadas. O sindicato alerta de que "cada vez haberá mais poboación do medio rural galego illadas con mais dificultades para chegar os centros de saude, centros de ensino, e demais servizos que se atopan nas cidades". E engade que estes inútiles recortes anunciados pola Secretaria Xeral de Transportes "dan idea da política do Goberno, recortar por recortar, aínda que non sirva para nada, tan só para reducir os servizos de pobos e aldeas galegos, xa de por si minguados e baixo mínimos, que contribuirán a despoboación de bisbarras do interior de Galiza". En decembro o Ministerio deu luz verde ao seu plan de racionalización de servizos ferroviarios, un eufemismo que agochaba a supresión das liñas e servizos de menor ocupación e rendibilidade económica: ao redor de 30 liñas de media distancia que supoñen unha cuarta parte do total. CC.OO. denuncia que "se está a permitir a morte" do negocio de mercancías e do negocio de Media Distancia de viaxeiros, "vítima dunha mala xestión". O sindicato alerta ademais de que o futuro doutros servizos ferroviarios en Galicia tamén podería estar no aire. Trátase das liñas A Coruña-Ferrol e A Coruña-Lugo-Monforte, a Vigo-Ourense e a liña convencional entre Santiago e Ourense por Lalín. Outras liñas poden estar en perigo: Puebla de Sanabria-Ourense (4,2% de usuarios), Vigo-Ourense (11,7%), Vigo-Ourense-Ponferrada (12,9%), Coruña-Ferrol (13,3%) e Coruña-Lugo-Monforte (14%) O Goberno central está seguindo dous criterios para decidir a supresións de servizos. O primeiro ten que ver co seu uso efectivo: analizou as liñas con menos dun 15% de viaxeiros sobre o total de prazas ofertadas. Nese corte entra a liña Puebla de Sanabria-Ourense (4,2% de usuarios), pero tamén a Vigo-Ourense (11,7%), a Vigo-Ourense-Ponferrada (12,9%), a Coruña-Ferrol (13,3%) e a Coruña-Lugo-Monforte (14%). En principio o Goberno asegura que nas liñas que non foron suprimidas se realizarán modificacións para tentar mellorar estes ratios, recurtando custes ou empregando trens de menor tamaño. Tamén se asegura que se terán en conta outros criterios -de cohesión territorial- para impedir que ningunha vila ou cidade fique incomunicada CC.OO. demándalle ao Goberno galego "unha aposta decidida polo ferrocarril como medio de transporte intracomunitario respectuoso co medio" CC.OO. demándalle ao Goberno galego "unha aposta decidida polo ferrocarril como medio de transporte intracomunitario respectuoso co medio, seguro, como medio de cohesión social e territorial e como un elemento decisivo no desenvolvemento económico das distintas bisbarras". O sindicato cre que a Xunta de Galicia debe esixir ao Goberno central "que non se supriman servizos nin se pechen estacións, que se aumenten os servizos e as paradas para rematar cos agravios comparativos con outras comunidades do litoral con redes de cercanías ferroviarias"


Summary: O Consello xeral do poder xudicial contabiliza ao día 17 desafiuzamentos na Galiza, o que suporía unhas 50 persoas. Estímase que cada un afecta, de media, tres persoas. Entrementres os datos do goberno español din que no país hai 38 mil vivendas sen estrear

As oficinas do BBVA no barrio compostelán de Conxo, recibiron unha mañá desta semana unha visita coa cal non contaban. Ducias de persoas bloquearon a entrada para protestaren pola intención do banco de deixar a R.V. e P.L sen a casa que partillan coa nai del. Persoas vinculadas en Compostela ao colectivo cidadán Stop-desafiuzamentos, intentaran xa antes negociar co banco, exixindo a dación en pagamento e a condonación da débeda. Non tiveron éxito. Antes que el@s, a propia familia sentou xa na mesa do director da sucursal. Propuxeron "empezar de cero porque a miña muller atopara uns traballos esporádicos e podiamos ir pagando a hipoteca", explica R.V. O banco aceptou. Cando a familia se dispuxo a facer o primeiro ingreso despois dun ano, o BBVA acordou e reclamoulles as cantidades atrasadas, con intereses. Accederon ao inmóbel a través dunha cooperativa de vivenda —en réxime de protección—, polo que P.L. e R.V. tiñan que afrontar a metade dos 500€ do crédito contraído. "É indignante", responde R.V. ao lle preguntar pola situación en que se atopa, convencido de que "teñen o piso vendido e non queren que nós sigamos alí". Porén, a protesta desta semana non caeu en saco roto. Após outra xuntanza mantida entre activistas de Stop-desafiuzamentos e o banco, desta volta co director substituto, este mostrouse disposto a negociar. "Chamaron a familia para unha reunión na vindeira terza feira", conta María, integrante do colectivo cidadán. Con todo, lonxe da empatía da entidade bancaria ou de que esta "perciba como xustas as nosas demandas", o motivo de tal receptividade é outra: o BBVA está preocupado pola súa imaxe. Debullamos polo miúdo o caso desta familia compostelá, porque xunta todos os ingredientes da maior parte dos 10 mil desafiuzamentos con que Galiza fechará o ano, segundo os datos do Consello xeral do poder xudicial. Di o goberno español que no noso país hai 38 mil inmóbeis que aínda esperan para seren estreados, mais cada día 50 persoas quedan sen casa por non poderen facer fronte á hipoteca. As entidades bancarias executan 17 desafiuzamentos en vinte e catro horas, e estímase que cada un deles afecta unha media de tres persoas. A finais de 2011 o ritmo de expropiacións era de cinco ao día; subiu até os nove a comezos de ano e hoxe en día van polos 120 á semana. A finais de ano teranse executado máis de 10 mil desafiuzamentos, contabilizando os datos dos xulgados de primeira instancia. María traballa con catro familias que non poden facer fronte á hipoteca. Recalca que as expropiacións que se frean "non son por solidariedade", senón polo interese dos bancos de manter a reputación, salvagardar a imaxe. Novagalicia Banco é a entidade máis testuda con que o colectivo galego lidou. "Os bancos son remisos aos alugueiros sociais e ás dacións en pagamento. Funcionan como auténticas empresas e as familias son a súa principal fonte de ingresos", acrecenta a activista. A de S.H. é unha desas familias. Esta muller, veciña de Pontecesures e que estivo en situación de violencia machista, soubo que o seu home non estaba a pagar a hipoteca cando xa se acumulaban os meses de débeda. Tamén ela, pola súa conta, intentou negociar co banco, o Santander. "A única solución que me deron foi que vendese o piso... Con esta crise? A quen? Que me digan eles a quen", revólvese S.H. Como todas as persoas que se atopan nesta situación, conformariase con que a entidade accedese á dación en pagamento, a entrega da vivenda a cambio de saldar a débeda. "Quedaría igual sen a casa e non sei a onde vou ir", insiste S.H., quen non podería afrontar o pagamento da hipoteca pois o seu é un deses 76 mil fogares que chega a fin de mes grazas ás achegas de familiares e amizades. Son varios os colectivos sociais implicados na procura das 15 mil sinaturas que cómpren para presentar no Parlamento galego unha ILP —Iniciativa lexislativa popular— en prol da dación en pagamento. En xuño, a maioría do PP botou embaixo a iniciativa do BNG, apoiada polo PSOE, para reclamar no Congreso as reformas lexislativas que garantan que a entrega do inmóbel cancele a hipoteca. Desde Stop-desafiuzamentos, María aplaude cada dación que se consegue, mais ten claro que non é suficiente. O obxectivo ideal é outro: o alugueiro social. Explica María que con esta posibilidade a familia conservaría a casa, e pagaría unha cantidade mensual que non superaría en ningún caso o 30% dos ingresos. Porén, cada vez que senta a negociar coa dirección dunha entidade bancaria, hai un argumento que se repite: "que vivimos por riba das nosas posibilidades, facendo que a familia se sinta culpábel da situación en que a colocou a crise capitalista". Lembra a activista que a análise da situación económica previa á hipoteca "faina o propio banco", e acrecenta que este préstamo "mistúrase a miúdo con outras obrigas que levan a persoa a unha situación desesperada en que contrae débedas non só co banco, senón tamén con prestamistas, nun efecto bóla de neve". A activista revólvese: "cómpre que alguén dea dunha vez un golpe na mesa! Que no estado somos case seis millóns de desempregados" e ninguén está libre dun desafiuzamento. Esta información é un dos contidos do número 22 do semanario Sermos Galiza en papel. Pódese facer cun exemplar mercándoo nos quiosques ou subscribíndose para o recibir no seu domicilio.