Summary: Están en marcha convocatorias para desenvolver proxectos ao abeiro do Laboratorio de Innovación Cidadá (CoLab) e para o desenvolvemento na antiga prisión provincial de iniciativas socioculturais e de recuperación da memoria histórica.

A Coruña contará nos vindeiros meses con novos espazos e estruturas de apoio á innovación social e aos proxectos de produción de coñecemento, ao abeiro da conformación do CoLab, Laboratorio de Innovación Cidadá e tamén da apertura e acondicionamento do antigo cárcere provincial para a realización de proxectos socioculturais e de recuperación da memoria histórica. O pasado mes de novembro celebráronse as primeiras sesións do CoLab, co obxectivo de sentar as bases para a creación do primeiro laboratorio cidadán de Galicia. O CoLab concíbese como un espazo de encontro de movementos, institucións, saber académico e activistas que debe servir como xerador de transformación social e de mecanismos de produción de coñecemento colaborativos, abertos e reutilizables. Nestes momentos están en marcha unha convocatoria para a realización de proxectos de innovación social. O Concello destinará un total de 60.000 euros para un máximo de 6 proxectos, repartindo equitativamente un importe máximo de 10.000 euros entre cada unha das propostas que sexan finalmente seleccionadas. "Hai persoas e colectivos que teñen proxectos e ideas de innovación social, pero que necesitan de soporte, tanto orzamentario coma infraestrutural ou simplemente de acompañamento" "Os obxectivos das sesión do ano pasado eran, por un lado, analizar se había masa crítica suficiente, se se dan as condicións na cidade para desenvolver un proxecto destas características. Vimos que si, que había interese, tanto por parte da xente da Coruña coma do resto de Galicia, que se achegou ata aquí", destaca Natalia Balseiro, técnica da Área de Participación e Innovación Democrática, que engade que tamén se "sentaron as bases que deben rexer todo aquilo que se convoca a través do CoLab". "Vimos que hai persoas e colectivos que teñen proxectos e ideas de innovación social, pero que necesitan de soporte, tanto orzamentario coma infraestrutural ou simplemente de acompañamento", sinala, "As iniciativas están aí, e seguramente hai moitas que nin sequera están mapeadas, que non as coñecemos. E cremos que necesitan, sobre todo, de soporte", di. O Concello destinará un total de 60.000 euros para un máximo de 6 proxectos, repartindo equitativamente un importe máximo de 10.000 euros entre cada unha das propostas As propostas que presenten as persoas ou entidades que opten a esta convocatoria poderán ser un proxecto completo ou unha fase dunha iniciativa sobre a que xa se está a traballar, pero que, en ambos os dous casos, se deberán desenvolver neste ano 2017. As propostas deberán ser interdisciplinares, deben ter ao seu redor comunidades de aprendizaxe e deben compartir e publicar en código aberto tanto o proceso como os resultados do mesmo. O prazo para a presentación de candidaturas será de 10 día hábiles desde o día seguinte ao da publicación da convocatoria (o 2 de xuño). Ademais, para dotar de estrutura ao propio CoLab, abríronse outras tres convocatorias para a contratación de servizos: un servizo de mediación que terá como principal función acompañar, vincular e mediar entre proxectos de participación e innovación social do Concello, outras organizacións, empresas, colectivos e persoas individuais da cidade. Ademais, tamén se licita a coordinación do programa. E, igualmente, un servizo da comunicación do ColLab así como a creación e actualización de contidos para a web da iniciativa municipal. De igual xeito, o Concello dotará o CoLab dun espazo permanente nas instalacións municipais para a realización dos proxectos seleccionados. Apertura do cárcere provincial Nas propostas para o cárcere debe primar a recuperación da memoria histórica, o apoio e na posta en valor dos novos creadores locais e a promoción de actividades que non teñen lugar noutros espazos carácter regular Tamén está en marcha a convocatoria para a cesión de uso de espazos na antiga prisión provincial, recuperada para a cidade da Coruña o pasado mes de novembro. A convocatoria está dirixida a entidades sen ánimo de lucro que queiran desenvolver de proxectos de dinamización cultural e sociocultural poñendo especial relevancia na recuperación da memoria histórica, no apoio e na posta en valor dos novos creadores locais e a promoción de actividades que non teñen lugar noutros espazos da cidade con carácter regular. "Estanse abrindo portas a determinados colectivos e contidos. Portas que era necesario abrir. Son espazos que complementan o que xa existe na cidade" As propostas deben ter en conta estes tres aspectos, reservando un mínimo do 40% dos contidos da programación. E, ademais, presentar un proxecto de gobernanza para o espazo "que garanta a máxima participación e pluralidade nos procesos de toma de decisión e dinamización das actividades". Así mesmo, deben garantir a apertura ao público durante un mínimo de 104 días ao ano e 4 horas ao día, respectando e contribuíndo á difusión de valores de "convivencia, inclusión social, igualdade entre persoas, respecto á sostibilidade ambiental e o comercio xusto". A cesión de uso dos espazos, gratuíta, terá un prazo dun ano, prorrogable anualmente a solicitude do interesado. "Estanse abrindo portas a determinados colectivos e contidos. Portas que era necesario abrir. Son espazos que complementan o que xa existe na cidade. E, polo tanto, é necesario ir abrindo ámbitos diversos, ao tempo que se apoia o que xa existe", destaca Natalia Balseiro, valorando as dúas iniciativas. Bases reguladoras da convocatoria pública para cesión de uso de espazos no antigo cárcere provincial Convocatoria para a realización de proxectos de Innovación Social no CoLab


Summary: Navantia e Barreras compiten con outras dez opcións para se facer con estes dous buques. A adxudicación podería non se producir até entrado 2014.

Unha máis. E van catro. Adiamento tras adiamento. Pemex tiña previsto abrir as propostas esta semana para adxudicar os 2 floteis cuxos contratos de construción Feijóo daba por feitos para estaleiros galegos na pre-campaña electoral de 2012. Mais esa adxudicación semella que terá que esperar. De feito, e para a vindeira terza feira, Pemex anuncia unha xuntanza na que se reelaborará o calendario ("reprogramación de eventos") para posibelmente fixar novas datas. Todo apunta a que estes dous buques non serán adxudicados até que xa estea estreado o 2014. Navantia e Barreas compiten con outras 10 propostas para se facer con estes contratos. Núñez Feijóo, lembremos, dera por seguro que estes dous estaleiros galegos ían ser os que levasen eses buques. Unha opción cuxa seguridade vaise esvaíndo co aso do tempo. O propio Feijóo afirmaba hai uns días que de non se producir finalmente esa adxudicación, el mesmo tería que dar explicacións. Quizás sexa hora de que o presidente de Galiza cumpra co 'meu dito, meu feito'.


Summary: O avogado dos accionistas minoritarios afirmaba onte que De Sousa debería acabar na cadea. A CNMV tamén ve indicios de delito na súa xestión. Por iso deu traslado do expediente da venda das accións á fiscalía.

A Comisión Nacional do Mercado de Valores xulga que De Sousa, empresario amigo do PP, podería ter usado información privilexiada para se desfacer de parte do seu pacote accionarial antes de a empresa ir ao concurso de acredores. De Sousa vendeu accións por valor de 30 millóns de euros. Desa cantidade destinou 9 a un empréstimo a súa propia empresa. Así conseguiu dúas cousas: obtivo un mellor prezo na colocación dos seus títulos e converteuse en credor da compañía. En caso de concursos os credores son os primeiros en cobrar. O empréstimo tiña ademais condicións draconianas: un prazo de devolución de 3 meses a un xuro do 5 por cento. Elvira Rodríguez, presidenta da CNMV, afirmou que De Sousa ao vender masivamente títulos sen llo comunicar ao organismo regulador podería ter incorrido nunha práctica de "abuso mercado", unha circunstancia que podería ter relevancia penal. No plano político, até o de agora os máximos dirixentes do PP galego -quer Feijóo quer Puy- teñen evitado criticar a xestión de De Sousa, embora esta se teña traducido, alén das irregularidades que ve a CNMV, no segundo concurso de credores maior da historia de Galiza (cunha débeda monstrosa de 3.100 millóns de euros, só superada polos 7.000 millóns do concurso de Fadesa).


Summary: O edil popular de Vigo e responsábel de Novas Xeracións asegurou nun debate en VíaV que "podemos facer o que queiramos mais naquela Guerra hai uns que gañan e uns que perden". VÍDEO NO INTERIOR.

Galiza Nova (BNG) e Xuventudes Socialistas (PSdeG) veñen de pedir a demisión de Diego Gago como concelleiro do PP de Vigo após as súas declaracións nun debate organizado en VíaV entre representantes das organizacións xuvenís das formacións políticas. Esiximos dimisión do concelleiro do @PPopular en Vigo Diego Gago por apoloxía do franquismo https://t.co/k1weANNyMg pic.twitter.com/RqWhVTxub1— Galiza Nova (@galizanova) 19 maio 2016 XSG:"Non condenar o golpe de Estado do fascista Franco esixe a dimisión fulminante do presidente de @novasxeracions" https://t.co/6tUezGC3nW— Xuventude Socialista (@XSGalicia) 19 maio 2016 Preguntado pola Lei de Memoria Histórica --baleirada de orzamento polo Partido Popular á súa chegada ao goberno español-- o responsábel de Novas Xeracións asegurou que "afortunadamente no ano 78 pechouse practicamente unha etapa moi dura para a historia do noso país que foi unha ditadura e unha Guerra Civil e polo tanto eu non estou a favor de que estexamos agora 40 anos despois, cando nós xa vivimos en democracia, afortunadamente, constantemente, os mozos e mozas". No ano 78 pechouse practicamente unha etapa moi dura para a historia do noso país Hai que financiar as exhumacións?, inquiriu Fernanda Tabarés, ao que Diego Gago respostou: "cada caso é singular, pode que haxa casos inxustos, cada caso haberá que analizalo. Non creo que de forma xeralizada haxa que andar constantemente nen financiando nen indo ao pasado, exhumando. Haberá que analizar cada caso como sexa. Non todos os casos son iguais". Para o líder das mocidades do Partido Popular e concelleiro do PP en Vigo, a respeito da guerra de '36 --estourada após o golpe de estado fascista dirixido polo xeneral Francisco Franco-- "convén dicir unha cousa", "á Guerra Civil chégase através dunhas consecuencias", "nunca falamos de como se chega a unha Guerra Civil". Non creo que de forma xeralizada haxa que andar constantemente nen financiando nen indo ao pasado, exhumando Nela, afirma, "hai dous bandos e evidentemente hai un bando que gaña e un bando que perde, iso é unha realidade, podemos facer o que queiramos mais naquela guerra hai uns que gañan e uns que perden". "Outra cousa é que quen gañou propiciase en España un período nefasto para a democracia". O vídeo circula xa polas redes sociais e foi solicitada publicamente por Galiza Nova e as Xuventudes Socialistas a súa demisión como concelleiro por "apoloxía dos fascismo", din desde a organización xuvenil do Bloque. Pola súa banda, as mocidades do PSdeG, lembran que as Nacións Unidas ten reclamado ao Estado español a reparación e restauración das persoas represaliadas durante a guerra e a post-guerra. Cómpre subliñar que o Estado español é, após Camboia, o territorio do mundo onde fican máis persoas desaparecidas soterradas en camiños e foxas comúns. Esta non é a primeira ocasión en que Diego Gago pronuncia unhas polémicas declaracións. No ano 2014 defendeu nunha entrevista concedida á axencia de noticias EFE que coa emigración a mocidade adquire "adquírese experiencia".


Summary: A cifra de falecidos é 882. Descenden a 454 as persoas hospitalizadas con Covid na Galiza, se ben soben a 62 os pacientes críticos.

Os positivos confirmados por Covid-19 nas últimas 24 horas na Galiza subiron a 682, deles 172 na área sanitaria de Vigo -que se sitúa á cabeza con maior número de casos activos tamén- e 100 na da Coruña e Cee. Por áreas sanitarias, na de Ourense rexistráronse 89 positivos confirmados por PCR nas últimas 24 horas; na de Santiago e Barbanza, 86; outros 83 na de Pontevedra e O Salnés; 80 na de Ferrol e 72 na de Lugo. Así se reflicte nos datos actualizados na mañá de hoxe na web da Consellería de Sanidade con cifras até as 18:00 horas desta terza feira, nas que se constata que esta segunda onda rexistra as cifras máis elevadas de contaxios da pandemia na Galiza en canto a positivos confirmados por PCR en 24 horas. Descenden a 454 as persoas hospitalizadas con Covid na Galiza, se ben soben a 62 os pacientes críticos. En concreto, esta terza detectáronse 525 positivos confirmados por PCR; tras os 687 do sábado 24 de outubro, os 603 da segunda feira pasada e os 597 do domingo 25. Na primeira, o volume maior corresponde ao 29 de marzo, con 516. Casos activos En canto aos casos activos, a área sanitaria de Vigo sitúase á cabeza, con 1.502, despois de sumar 144 máis con respecto a onte; seguida da de Ourense, con 1.414 -nove menos-, que é a única na que descenden na Galiza. Mentres, a área da Coruña colócase con 1.285 casos activos -84 máis-; a de Santiago e Barbanza conta con 1.186 -58 máis-; a de Pontevedra e O Salnés, con 785 -58 máis-; Lugo, con 743 -52 máis- e a de Ferrol ten 620 -74 máis-. Até a data realizáronse 654.482 PCR fronte ás 646.233 contabilizadas na xornada pasada. Pola súa banda, os falecidos con Covid-19 na Galiza ascenden a 882, despois de que as autoridades sanitarias notificasen onte o falecemento de dous homes con Covid-19.


Summary: Homenaxean o médico Ramón Obella Vidal, fundador de Zeltia, e a súa idea de autodeterminación funcional.

O Partido da Terra (PT) abriu unha canle de Youtube e fixo público o seu primeiro vídeo electoral que entrará nas emisións dos espazos gratuítos da CRTVG e RTVE na Galiza. Gravado nunha horta, nel falan a candidata pola Terra do Barbanza, Iolanda Mato, e o candidato pola Terra da Louriña, Carlos Outeiral Mininho. Comeza lembrando o ideario do médico e histórico militante galeguista Ramón Obella Vidal, fundador de Zéltia, que dicia que "as persoas deben xestionar as súas institucións" comezando polas parroquias e mancomunidades. A proposta do PT é a autodeterminación funcional, unha idea que xa contaba no histórico galeguismo de Carvalho Calero, Fernandez del Riego e Plácido Castro. O PT apoia a "democracia aberta" con formulas como o "concello aberto" Nos trinta segundos de duración o PT apoia a "democracia aberta" con formulas como o "concello aberto". Tamén apostan por unha "desprofesionalización da vida política" baseándose nunha "participación directa e activa". O PT considera "esencial" a recuperación da soberania real, "a nosa soberanía para decidir como cidadás e cidadáns, reclamando o noso dereito e deliberación directa e soberana como medio de expresión da vontade política e xurídica".


Summary: Final do suspense: o BNG irá ás europeas con EH Bildu, en congruencia co votado nas asembleas comarcais da frente. A determinación da CUP de non concorrer a este proceso criara unha situación nova. Esta segunda feira, Vence anunciou que os órgaos do BNG tomarían unha decisión. A decisión é ir con Bildu.

Segundo puido saber Sermos Galiza, foi a Executiva Nacional do BNG o órgao que, en dúas sesións, avaliou todos os dados disponíbeis a respeito da mellor fórmula de concorrencia ás eleccións europeas. Finalmente, a organización frentista inclínase por manter o acordo con EH Bildu e, portanto, non contempla a hipótese de se asociar neste proceso eleitoral con Esquerra Republicana de Catalunya. A decisión da EN foille comunicada á militancia do BNG -que apoiara a opción EH Bildu-CUP de forma masiva, con máis do 80% de apoios- a meio dunha comunicación por escrito asinada polo secretario de Organización, Bieito Lobeira. Na comunicación, Lobeira pondera o "método participativo e democrático" seguido no BNG para definir "a nosa política de alianzas" nas eleccións ao Parlamento europeu. O secretario de Organización e tamén director da campaña eleitoral do BNG enfatiza que a formación nacionalista partiu sempre dunha premisa: a participación libre e en pé de igualdade do BNG nunha coligación de nacións sen Estado, "sen subordinación a ningunha organización de obediencia estatal". A coligación non será a tres nacións, senón a dúas, mais non por falta de vontade do BNG, senón pola decisión soberana da CUP adoptada no Consello Político da formación independentista catalá o pasado 9 de Marzo. Só un día despois da CUP resolver non concorrer ás eleccións, Xavier Vence anunciou en conferencia de imprensa que a dirección do BNG analisaría a nova situación e resolvería se ir con EH Bildu ou con ERC. Explica Bieito Lobeira na comunicación á militancia que na toma de decisión definitiva tivo un peso determinante "á lealdade ao proceso democrático posto en marcha na nosa organización", en alusión á participación de arredor de 1.500 militantes nas asembleas comarcais que se realizaron de maneira practicamente simultánea en todo o país para decidir a forma de concorrencia do BNG ás eleccións ao Parlamentou europeu. O secretario de Organización resalta aínda que apartir de agora a prioridade política do BNG consiste en "traballar politica e socialmente para obter os mellores resultados". Pon en destaque Lobeira que o BNG "desenvolverá a súa propia campaña, co seu programa específico, en función exclusiva dos intereses nacionais de Galiza e con papeletas do propio BNG" [a lexislación vixente permite que, aínda facendo parte dunha coligación, as forzas políticas apresenten as súas proprias papeletas ao proceso eleitoral]. Esta sexta feira, senllas delegacións das organizacións soberanistas asinarán o acordo de coligación en Bilbo.


Summary: A deputada de En Marea e candidata á Secretaria Xeral de Podemos na Galiza, Ángela Rodríguez, considera que converter En Marea en partido, como propón Anova, implicaría "poñer o carro antes que os bois".

Para Ángela Rodríguez o debate creador arredor da fórmula xurídica de En Marea "é un pouco estraño". Así o sinalou nunha entrevista concedida a RNE, emisora á que lle confesou que lle "sorprende" a "preocupación" de Anova polo asunto. Para a parlamentar, converter En Marea en partido implicaría "poñer o carro antes que os bois". A militante de Podemos afirmou que converter En Marea nun partido político sería "o derradeiro paso". Engadiu que malia esta diferenza de opinións, está "de acordo", con Xosé Manuel Beiras "no resto". A respeito da asistencia de Breográn Riobóo, secretario xeral "en funcións", e García Buitrón á reunión estatal de Podemos en Madrid apuntou que entra dentro da "normalidade". "Creo que moitas veces intentamos ver que está ocorrendo algo grave", salientou a parlamentar de En Marea, que cualificou a reunión de "encontro natural".


Summary: O Concello abre expediente por "incumprimento" de contrato a Clece, filial de ACS que xa fora sancionada por Raxoi e que facturara por servizos non prestados en Pontevedra. Urbaser, outra firma do grupo construtor, recoñecera que non depurara a auga en Ferrol pero si cobrara por facelo.

O goberno local da Coruña vén de abrir un expediente á empresa Clece, concesionaria do Servizo de Axuda no Fogar na cidade, logo de que comprobase diferentes "incumprimentos" no contrato e tras non implementar as melloras que desde o Concello lle solicitaran nunha recente xuntanza. Esta filial da multinacional ACS, construtora propiedade de Florentino Pérez, enfróntase a un novo conflito cunha administración pública galega despois de numerosas queixas, denuncias e problemas por incumprir co pactado ou cobrar por servizos que non realizara en concellos e institucións. Non parece estraño nun grupo empresarial cuxa filial Urbaser foi denunciada en Ferrol tras admitir que a súa depuradora do Cabo Prioriño non traballaba malia facturar por facelo durante un ano. O Concello da Coruña abre expediente á filial do grupo ACS por varios incumprimentos do contrato A propia Clece realizara prácticas semellantes en Pontevedra. O Concello recoñeceu hai máis de dous anos que a filial de ACS lle facturara 38.000 euros por servizos non prestados logo de que á empresa se lle abrisen varios expedientes. Nos últimos meses, máis conflitos agromaron nunha empresa demanda polos sindicatos en varias ocasións e a administración local anunciou no mes de xaneiro que iniciaba "a tramitación dun novo contrato para o Servizo de Axuda no Fogar" tras rexeitar a posibilidade de prorrogar o contrato catro anos máis. Agora, na Coruña, a Concellería de Xustiza Social e Coidados abriulle un expediente á espera das súas alegacións e podería impoñer sancións ou mesmo cancelar o contrato de continuar cos incumprimentos. "É unha desfeita", din fontes municipais sobre o funcionamento dunha empresa cuxo contrato lle foi adxudicado o pasado ano polo anterior goberno do PP e que suporía para o Concello máis de 7,5 millóns de euros en tres anos. Urbaser, outra filial de ACS, e a propia Clece cobraron por servizos que non prestaron en Ferrol e Pontevedra Neste caso, os problemas chegan por un servizo insuficiente para os dependentes -a algúns mesmo non llelos ofreceron-, falta de coordinación ou demasiados cambios de auxiliar. Desde os sindicatos, Alejandra Gesto, responsable da Federación de Construción, Madeira e Afíns (Fecoma) de CCOO, explica que os incumprimentos por parte desta empresa "son continuos", tamén no plano laboral. Impagamentos de horas extras, incumprimento dos descansos obrigatorios ou do regulamento de prevención de riscos, labores fóra do horario laboral, negativa a cubrir unha baixa de maneira inmediata, denegación dos días de asuntos propios ou regulación mediante o convenio estatal cando xa hai un a nivel autonómico. E tanto no que ten que ver coa axuda no fogar como na limpeza. Conflitos na UDC, en Compostela ou no Arsenal de Ferrol Tal e como aclara Gesto, os conflitos cos traballadores de axuda no fogar "son aínda máis complexos" porque a Inspección de Traballo "ten moitas limitacións polas limitacións a entrar nun domicilio". A responsable de CCOO di que a situación "é gravísima" en Clece e advirte mesmo da "importante incidencia das baixas" na firma e da "incapacidade laboral" que xa ten algunha traballadora polos rigores duns traballos "nos que ata se privou de guindastres para axudar os enfermos". CCOO aclara que os incumprimentos contratuais e en material laboral "son continuos" en Clece O último conflito, ademais de no Concello da Coruña, xurdiu tamén na Universidade con sede na mesma cidade. Hai varias denuncias presentadas polos sindicatos e "movementos de persoal que provocaron varios despedimentos". A Inspección xa acudiu a comprobar se se cumpría ou non con todas as obrigas legais tras as demandas dos traballadores de limpeza. Non hai moito, en Compostela, a xunta de goberno deu conta dunha sentenza do TSXG que anulaba a adxudicación das escolas infantís de Conxo e Fontiñas a Clece aprobada en 2013 e que chegou cando estaba a punto de expirar a prórroga do contrato coa firma, o que pode supor "unha reclamación patrimonial ao Concello". No verán de 2014, o goberno local do PP abrira expediente á filial do grupo de Florentino Pérez pola xestión das devanditas escolas por incumprimento "grave" das condicións do contrato e tras as múltiples queixas presentadas polos pais dos nenos. O caso quedara nunha mínima sanción de 3.000 euros á firma. No pasado verán, a Inspección de Traballo, logo dunha demanda de CCOO, cualificara como "grave vulneración dos dereitos fundamentais" a cláusula de subrogación formulada por Clece, adxudicataria do servizo de limpeza do Arsenal Militar de Ferrol. A compañía obrigara ás traballadoras a asinar unha cláusula na que renunciaban expresamente a reclamar á nova empresa as débedas salariais da anteriores. O Concello de Santiago sancionou a Clece pola xestión de dúas escolas infantís e Inspección de Traballo tras un conflito no Arsenal de Ferrol Segundo Alejandra Gesto, de CCOO, estas prácticas "son habituais" en Clece que "pasa absolutamente da lei e todo o leva ao xulgado". "Busca sempre gañar tempo e individualizar os conflitos", explica quen coñece de primeira man moitos dos problemas laborais e de incumprimentos legais que arrodean a compañía de Florentino Pérez, que adoita empregar "toda a súa maquinaria legal", que é moita e ampla. Ademais, en Vigo, a Oficina de Dereitos Sociais de Coia leva tempo denunciando que esta empresa do grupo ACS, malia as denuncias e problemas que acumula, "leva a metade do orzamento da Concellería de Benestar Social" (máis de 5 millóns de euros) ao xestionar o Pograma de Infancia, o Servizo de Axuda no Fogar e unha parte dos servizos e persoal de Cedro. Non é un caso único en Galicia. As concesións a compañías filiais da construtora madrileña espállanse por ducias de concellos e administracións públicas no país, malia as continuas irregularidades denunciadas por moitas delas. Este diario púxose en contacto coa empresa Clece e está aínda á espera da súa resposta.


Summary: Unha palestra sobre a poesía galega e un concerto de Uxía, entre as actividades do programa da Universidade Estatal

A Universidade estatal de Ceará (Uece), en Brasil, ten perto de 24.000 alumnos e alumnas. Nela traballan máis de mil profesores e posúe 10 campus, onde se imparten 78 cursos de grado, 43 de postgrado, 87 de especialización. Esta Universidade acolle a Semana das letras galegas, coordinadas por un dos seus profesores, Jakson Renner Rodrigues Soares, que coñece ben a Galiza pois viviu aquí varios anos. As actividades que contempla o programa abranguen desde un concerto de Uxía e Orquestra Sinfónica da UECE até una palestra sobre a poesía galega contemporánea, que imparte Cesáreo Sánchez Iglesias, que o 24 de maio recibe a medalla 'Alberto Nepomuceno'. A presentación do libro 'As bolboretas do Mekong', de Cesáreo Sánchez, ou una roda de conversa na defensa da educación pública son otros dos actos programados, que tamén inclúen obradoiros de canto. A Alberto Nepomuceno (Fortaleza, 1864-Rio de Janeiro, 1920) correspóndelle, segundo os historiadores, a paternidade do nacionalismo na música académica brasileira. Tamén é o nome da medalla de mérito artístico da Universidade Estadual do Ceará, no Nordeste do Brasil, e que foi concedida ao poeta Cesáreo Sánchez Iglesias.


Summary: A libraría Couceiro acollerá esta cuarta feira en Compostela (19.15 horas) a apresentación do último libro do filósofo Ramón Varela Puñal, O cristianismo contra a ciência. No acto participará o doutor en Filosofía e Teoloxía Victorino Pérez Prieto.

O cristianismo contra a ciência é o primeiro volume dunha triloxía coa que Ramón Varela Puñal, colaborador da sección de opinión de Sermos, se propón historiar a relación sempre conflituosa entre a fe relixiosa e a razón. A presenza no acto desta cuarta feira de Victorino Pérez Prieto, un teólogo e filósofo que se insire nas correntes progresistas -e nacionalistas- do cristianismo galego, garante un interesante debate sobre esta cuestión. Na apresentación de O cristianismo contra a ciência tomarán tamén a palabra o escritor Pablo Villaverde Pérez e o xornalista e director do dixital Sermos Galiza, Xosé Mexuto.


Summary: O fundador de Inditex percibe do ano fiscal que vén de fechar 1.718 millóns de euros en concepto de dividendos da compañía.

O fundador e primeiro accionista de Inditex, Amancio Ortega, ingresará este ano 1.718 millóns de euros en concepto de dividendos da compañía, por riba dos 1.294 millóns que percibiu por este concepto en 2020 —un aumento de 32,77%—, segundo recolle a axencia Europa Press. En total, a compañía retribuirá este ano ás e os seus accionistas con 2.898 millóns de euros, tras elevar en perto de 33% o dividendo. En concreto, o Consello de Administración proporá á Xunta de Accionistas un dividendo de 0,93 euros por acción, composto por un dividendo ordinario de 0,63 euros e outro extraordinario de 0,30 euros por acción. Amancio Ortega insiste no negocio enerxético após o fracaso de Unión Fenosa Este dividendo distribuirase en dous pagamentos iguais: 0,465 euros o 2 de maio de 2022 e 0,465 euros o 2 de novembro de 2022. Adicionalmente, o Consello acordou estabelecer un dividendo extraordinario de 0,40 euros por acción para o exercicio 2022, que se sumará ao dividendo ordinario para ser distribuído ao longo do ano 2023. Inditex tivo uns beneficios 193% superiores aos de 2020 Inditex rexistrou un beneficio neto de 3.243 millóns de euros no seu ano fiscal 2021-2022 (do 1 de febreiro de 2021 ao 31 de xaneiro de 2022), o que supón un incremento de 193% a respecto do exercicio anterior, á vez que a vendas medraron 35,8% até os 27.716 millóns de euros. A tipo de cambio constante, estes ingresos superan en 3% os de 2019 (-2% desde o punto de vista contábel), segundo anunciou esta cuarta feira a compañía. A Xustiza recoñece o dereito a conciliar a unha empregada de Inditex O seu presidente, Pablo Isla, destacou que, tras dous anos de pandemia, estes resultados demostran a "gran capacidade de adaptación a calquera circunstancia que caracteriza todas as persoas que integran esta compañía a través do compromiso e o talento". Cómpre lembrar que o vindeiro 1 de abril asumirá a presidencia de Inditex Marta Ortega. Aliás, Óscar García Maceiras ostenta desde o pasado novembro o cargo de conselleiro delegado.


Summary: As correntadas cos restos que a vaga de lume deixou nos montes de Carballeda de Avia provocan un exceso de turbidez que impide inxerila. O alcalde advirte de que "era previsible" e lamenta que a Xunta "non estea a tomar as medidas oportunas" para evitar estes problemas Alerta en ríos e praias pola contaminación por cinzas dos incendios de outubro

Alerta en ríos e praias pola contaminación por cinzas dos incendios de outubro A alerta lanzada acabou por facerse realidade. As fortes chuvias e a sucesión de borrascas que sofre Galicia desde hai semanas poñían en perigo pozos, ríos, acuíferos, mananciais ou rías de Galicia naquelas zonas que hai agora cinco meses foron máis afectadas pola vaga de lume que queimou 50.000 hectáreas nunha fin de semana e levou por diante a vida de catro persoas. Se nos días posteriores aos incendios as augas sufrían a previsible contaminación nas comarcas máis castigadas polas lapas, case medio ano despois o arrastre dos restos dos incendios volven provocar problemas. En Ribadavia, o municipio quedou sen auga potable. Os arrastres de cinzas dos graves incendios de outubro en Carballeda de Avia afectaron a auga da traída de Ribadavia As correntadas de cinzas contaminaron os ríos da zona e provocaron a turbidez da auga da traída deste municipio de máis de 5.000 habitantes. Os danos que o lume provocou no solo dos montes de Carballeda de Avia, concello veciño onde se sitúa a captación de auga e un dos máis afectados naquela vaga, provocan que a vexetación non dea prendido aínda e que as fortes chuvias leven por diante madeira, terra e borrallo. "Realizadas as últimas analíticas e tras detectar un exceso de turbidez na auga distribuída que a cualifica como auga non apta para o consumo, e despois da comunicación á autoridade sanitaria correspondente, informámoslles de que: a auga da rede pública non pode ser utilizada para a bebida (consumo directo), pero si que pode ser empregada para a comida e a elaboración de alimentos cociñados", di o Concello de Ribadavia no bando publicado, que aclara que a auga "pode empregarse, sen restricións, para outros usos que non supoñan a súa inxesta, tales como lavado de ropa, hixiene persoal ou fregar a louza". O "exceso de turbidez" impide a inxesta da auga, que non se pode beber aínda que si ser usada para cociñar ou lavar Os parámetros situáronse por riba dos límites permitidos, o que obrigou á Consellería de Sanidade a advertir da prohibición de usar a auga para consumo humano. A empresa subiministradora Aqualia reparte xa garrafas e traballa en colaboración co Concello para intentar recuperar o abastecemento axiña, pero aínda non hai data prevista. Segundo confirma o alcalde Ignacio Gómez este venres, os datos das últimas analíticas --realízanse ata dez ao día-- "xa dan parámetros normais", pero agora no Concello están á espera de que as autoridades sanitarias "volvan declarar apta a auga". "Fomos sempre moi estritos e así seguiremos sendo", insiste o rexedor. O de Ribadavia non é o único caso de turbidez que se deron en municipios das comarcas máis afectadas polo lume en outubro. "Isto era previsible", advirte o alcalde, que lamenta que a Xunta "non estea a tomar as medidas oportunas" para evitar os arrastres "Todos sabemos que isto era previsible porque o monte está desfeito, cheo de cinza, de depósitos sólidos e sen freo natural ningún que evite os arrastres; a natureza responde se a maltratas, como non pode ser doutro xeito", insiste Gómez, que se queixa de que desde a Xunta "non se están a tomar as medidas oportunas" para rexenerar as zonas queimadas. "Súfreno os concellos máis afectados polos incendios, pero tamén os concellos veciños que estamos augas abaixo", conta quen advirte tamén dos problemas das inundacións e das enchentes "moi rápidas e violentas" dos ríos ao apañar a auga que baixa máis rápido e facilmente dos bosques. "Temos un problema claro e estamos en risco" "Temos un problema claro e estamos ante unha situación de risco", advertía hai só uns días en Praza.gal Serafín González, investigador do CSIC e presidente da Sociedade Galega de Historia Natural (SGHN). "A época máis perigosa son os primeiros seis meses tras as lapas e, logo, ata o primeiro ano", aseguraba quen alertaba de que as consecuencias máis ou menos graves desa contaminación derivada do lume depende "do fortes que veñan as choivas e as borrascas". "Mentres o solo estea espido e chova forte, a alarma existe", engadía. E así se consumou en Ribadavia logo das importantes precipitacións da pasada fin de semana. "Mentres o solo estea espido e chova forte, a alarma existe", advirte Serafín González, investigador do CSIC e presidente da SGHN Porque o temporal destes últimos días, Félix, teimou en levar por diante os restos dos incendios, xunto a carbóns e sedimentos, que son arrastrados por zonas arrasadas onde aínda non prendeu a vexetación ou onde as chuvias e o vento foron máis fortes. "Esta contaminación é máis evidente nas praias, pero afecta ao fondo dos encoros, ás lagoas, ás turbeiras...", advirte Serafín González. En ríos, como o Miñor, nos últimos días tamén se puideron apreciar manchas negras e auga turbia. Precisamente, desde a Consellería do Mar aseguran que as desembocaduras do río Miñor e do Verdugo son as zonas onde se están a intensificar os controis para comprobar a posible contaminación por eses restos dos incendios. Polo momento, segundo aseguraban a Praza.gal, "non se detectou ningún tipo de vertido" nin problemas nas rías ou banco marisqueiros, pero recoñecen estar "alerta" ante as fortes chuvias das últimas semanas e as que se prevén nos próximos días. Logo das últimas importantes vagas de lume dos últimos anos, varios bancos marisqueiros sufriron as graves consecuencias dos arrastres, como en Caldebarcos (Carnota). Nestes días, é a borrasca Gisele a que pon en situación de alerta as comarcas que máis afectados foron polas lapas no mes de outubro pasado.


Summary: Compromiso por Galicia organiza este martes en Vigo un acto informativo sobre a crise bancaria, aforros e produtos financeiros. Participarán Manuel González López, profesor de Economía Aplicada da USC e Xoán Antón Pérez-Lema, avogado e representante de AGAPROFI

Compromiso por Galicia organiza este martes en Vigo un acto informativo sobre a crise bancaria, aforros e produtos financeiros titulado Están seguros os nosos cartos? O acto terá lugar a partir das oito da tarde no Auditorio da antiga Reitoría (rúa Areal, 46) e nel intervirán Manuel González López, profesor doutor de Economía Aplicada da USC e Xoán Antón Pérez-Lema, avogado e representante de AGAPROFI (Asociación Galega de Afectados por Produtos Financeiros). O coloquio abordará a actual crise financeira e tamén analizará os instrumentos financeiros usados polas grandes Caixas e que conduciron a milleiros de persoas a perder os seus aforros. Xoán Antón Pérez Lema é avogado, foi profesor da Universidade de Vigo e da Escola de Práctica Xurídica do Colexio de Avogados da Coruña. É profesor do primeiro Master en Asesoría Xurídica de Empresas de Galicia no Instituto de Finanzas e Formación Empresarial (IFFE) da Coruña, ademais de secretario xeral da Asociación Galega de Afectados por Produtos Financeiros (AGAPROFI). Como avogado acaba de acadar o primeiro xuizo de anulación de preferentes na provincia da Coruña. A sentenza declara a nulidade do contrato de adquisición de participacións preferentes de Novacaixagalicia na contía de 28.000 euros, e na sentenza o Xulgado decretou a nulidade do contrato condenando á citada entidade bancaria a devolver á demandante os citados 28.000 euros, máis os xuros legais que correspondan, incrementados en dous puntos.


Summary: A formación denuncia que a proposta do PP "reduce a proporcionalidade" e "dificulta a expresión parlamentaria da pluralidade política existente entre a sociedade galega" e ve detrás unha cortina de fume para ocultar o escándalo das fotos con Dorado.

Para CxG, a proposta "reduce a proporcionalidade entre as circunscricións e dificulta a expresión parlamentaria da pluralidade política existente entre a sociedade galega" Compromiso por Galicia manifesta o seu rexeitamento á proposta do PP de recortar o número de deputados do Parlamento de Galicia, dos 75 actuais a 61, co argumento do aforro e da austeridade. Para o secretario xeral de CxG, Xoán Bascuas a proposta "reduce a proporcionalidade entre as circunscricións e dificulta a expresión parlamentaria da pluralidade política existente entre a sociedade galega". De resultar aprobada, advirte, "suporía unha degradación da importancia da principal institución da nosa nación" e punto onde se reflicten as demandas das cidadanía. "Sería, a fin de contas, recortar en democracia". Para Bascuas resulta "moita casualidade" que o tema rexorda neste preciso momento en que Feijóo esta "politicamente acorralado por todo o que rodea á súa relación con Marcial Dorado". Isto mostra, segundo Bascuas, "a un Partido Popular escaso de ideas e sen capacidade para sacar adiante a Galicia". Segundo Bascuas, estas tres medidas significarían un aforro mensual de 330.000 euros, polo que o PP non podería utilizar a excusa da austeridade para "mermar a pluralidade e a calidade democráctica" CxG pon enriba da mesa as propostas, presentadas hai uns meses, nas que propuña unha redución do salario, soldos e dietas, dos deputados e deputadas do Parlamento de Galicia en 2.000 euros mensuais, a redución dun 25% das subvencións aos distintos grupos parlamentarios, tanto para funcionamento interno como para contratación de persoal de confianza, e a redución dun 30% da partida orzamentario de gasto corrente. Segundo Bascuas, estas tres medidas significarían un aforro mensual de 330.000 euros, polo que o PP non podería utilizar a excusa da austeridade para "mermar a pluralidade e a calidade democráctica". Ademais disto engade que "coa nosa proposta pódese aforrar dende xa, e a do PP non é de aplicación ata o ano 2016 ou ata as vindeiras eleccións autonómicas".


Summary: Unha manifestación pedirá este sábado na vila guipuscoana a liberdade do político vasco e @s outr@s catro condenad@s por impulsar o cambio de estratexia da esquerda abertzale. Haberá presenza galega.

Elgoibar é unha vila de apenas 11.000 habitantes ancorada no Val do Deba, no interior de Gipuzkoa, e onde o nacionalismo é amplamente maioritario (7 concelleir@s Bildu, outr@s tant@s o PNV, 2 PSOE e 1 PP). Un núcleo industrial de pequenas e medianas empresas, rodeado de bosques de piñeiros, castiñeiros e faias e berce de pelotaris de renome (Kortabitarte, Arriola IV) e futbolistas que militaron na Real Sociedade (Bergara, Ansola) ou Athletic (Etxeberria). Tamén é o berce de Arnaldo Otegi, dirixente da esquerda abertzale encarcerado xunto con outras catro persoas por procurar a reconstrución da ilegalizada Batasuna co obxectivo de impulsar o cambio de estratexia da esquerda abertzale pondo fin á violencia armada. Nestes cico anos todo cambiou en Euskal Herria (fin de ETA, novo ciclo político, novos actores...) Todo agás unha cousa: Arnaldo Otegi segue preso. Por iso Elgoibar é a localidade escollida para acoller hoxe unha manifestación que exixirá a liberdade de Otegi e das outras catro persoas do coñecido como 'Caso Bateragune', e que levan xa cinco anos en prisión. A mobilización partirá ás 17:00 horas da Praza principal de Elgoibar para percorrer a vila. Conta co apoio de múltiples organizacións, plataformas, colectivos, entidades, institucións e personalidades de Euskal Herria. Mais tamén de alén das súas fronteiras. Desde Irlanda (Sinn Féin) a Catalunya (CUP, ERC), Grecia (Syriza), Córsega, Portugal, Bretaña, Palestina, Sahara, Venezuela... choveron pronunciamentos de apoio á manifestación. Tamén de Galiza, desde onde o BNG, Galiza Nova e o Movemento Galego ao Socialismo -formación integrada no Bloque- enviaron comunicados de respaldo. Unha delegación galega estará presente na marcha. "Somos culpábeis" Arnaldo Otegi, Rafa Díez, Sonia Jacinto, Arkaitz Rodríguez e Miren Zabaleta ('os 5 de Bateragune') foron deti@s en outubro de 2009 e desde aquela permanecen en prisión, acusados de pertenza ou colaboración con organización terrorista. As condenas van entre os seis anos e os seis anos e medio de cadea. "Se impulsar unha estratexia de tipo pacífica e democrática é delito, entón somos culpábeis" @s propi@s condenad@s afirmaron durante o xuízo: "Se impulsar unha estratexia de tipo pacífica e democrática é delito, entón somos culpábeis". Durante estes cinco anos, a estratexia tecida pola esquerda abertzale foi plasmándose en realidades como a fin de ETA, a apertura dun novo tempo de confrontación política pacífica en Euskal Herria, o nacemento de Bildu e Amaiur, experiencias de confluencia das esquerdas abertzales... Mais hai unha cousa que non cambiou en Euskadi nestes cinco anos: Otegi segue preso. Para que iso remate, milleiros encherán hoxe as rúas de Elgoibar, vila de industrias, pelotaris, futbolistas e de, quen sabe, quizá algún futuro lehendakari.


Summary: Carlos Penedo volve alzar a voz sobre o impacto do Parque Eólico das Salgueiras.

"Hai homes que loitan un dia e son bos,outros loitan un ano e son mellores,hainos que loitan moitos anos e son moi bos, pero os que loitan toda a vida,e eses son imprescindibles" Bertolt Brecht. O Plan Sectorial Eólico de Galiza é do ano 1997, e a lei que regula este Plan é do ano 2002.Cando se elaborou o plan eólico de Galiza non se tivo enconta a normativa da paisaxe.O proxecto As Salgueiras encadrase dentro deste plan sectorial eólico obsoleto. Non son contrario as enerxias renovables, son contrario a proxectos eólicos abusivos co rural. O das Salgueiras é abusivo. Atentado contra o patrimonio paisaxistico e cultural. Peta contra Monte Branco, esteiro do Anllóns, praia de Balarés, Cantis do Canteiro, Brañas de Gondomil. Atentado contra o patrimonio arqueolóxico. Cruz e cruceiro das Salgueiras, camiño real, mámoas (2) na Carballa, capela de San Adrian Vello. Un parque eólico nas aldeas trae para súa veciñanza o empobrecimento do seus bens. Unha casa e as leiras que estan próximas ao parque, perden valor.Tamén un parque eólico abusivo trae o despoboamento. Ninguen quer mercar unha casa perto dun parque eólico. O parque eólico Salgueiras é ilegal. Neste enlace vén moi ben explicado. Termino con dous comentarios:Non me consta ningún comunicado ao respecto de partidos e agrupacións políticas do concello son reste asuno. E, por favor, non ten explicación, a Fundacion Eduardo Pondal que pensa deste roubo? Ubicación do parque eólico, moi preto do Cruceiro das Salgueiras. Fonte: Plataforma SAR e Colectivo A RulaO poema n° 60 do tomo III das Obras Completas de Pondal di así: O cruceiro é o límite entre Corme e Cospindo,onde facían os tratos das reses,atando a vaca, o boi ou o cuxo ao varal do cruceironamentres chocaban as mans compradores e vendedores. Aquí, Pondal fala do cruceiro das Salgueiras… Carlos Penedo Casmartiño, ex concelleiro polo BNG en Ponteceso e membro da Rede Galega por un Rural Vivo.


Summary: A sala de concertos de Monte Alto celebra tres lustros de historia que mudaron a concepción do seu barrio e en cuxo escenario luciron o seu talento bandas en galego como Os Diplomáticos, Nao, Das Kapital ou, a semana que vén, Caxade ou Grampoder.

"É preferíbel que perdamos todos un pouco a que quede xente sen poder tocar", explica Tomi Legido, o actual programador da Sala Mardi Gras, na Coruña, en Monte Alto, templo do rock na cidade -e moi especialmente nese barrio- que estes días celebra os seus quince anos de historia con carteis históricos nun longo festexo no que hai lugar para pequenas bandas e así mesmo para @s que buscan o seu momento e, por suposto, tamén para o talento en galego, por exemplo hai uns días encheron o recinto María Lado e Lucía Aldao -que nin son rock nin son poesía pero superan ambas... disciplinas?- Tanto ten. Pola Mardi teñen pasado todo tipo de artistas, por suposto moitos d@s que utilizan o galego, mesmo o próximo venres estarán alí Caxade co seu pop-folk e Grampoder co "hardcore-comeflores". Súmanse así a Nao, Zenzar, Das Kapital ou tantas outras que alí actuaron, como tamén Os Diplomáticos, grupo simbólico do barrio que nesa sala presentou a súa nova formación en 2002 ou a súa biografía hai poucos meses, rebentando o local. Antes de converterse en referente eléctrificado, o local era unha tasca, pero na que Os Diplomáticos lle fixeron unha homenaxe a Arsenio Iglesias O precedente da Mardi Gras tamén remonta aos símbolos bravús e a unha zona da cidade que, daquela, esperaba pola eclosión que agora vive. Mais nos anos 90 non era así. Nesa época, o habitáculo longo e profundo que agora acolle guitarras eléctricas estaba dedicado ás tazas. Era a bodega Vila-Real, onde Os Diplomáticos presentaron o seu primeiro disco -Arroutada Pangalaica- nun acto de homenaxe ao adestrador do Dépor, Arsenio Iglesias. Con todo, aquel lugar pechou a actividade, e algúns decidiron que era a hora de reconvertelo, en templo do rock. "Tiña as características necesarias, pero polo que conta Yolanda que é a xerente a unha das que iniciou a aventura, os principios foron moi complicados, entre outras cousas por unha circunstancia que a algunha xente agora lle chocará, pero que hai quince anos era certa: non había bares de copas preto", explica Tomi. A eclosión do barrio de Monte Alto como zona 'alternativa' ten na iniciativa algo suicida que xerou a Mardi medio big-bang Así é. O Monte Alto dos 90 estoupaba en vida, pero non tiña ese toque -digamos- "alternativo", estaba xa o Patachim, pero algo lonxe, posto que o barrio é máis amplo que a maioría das vilas do país. Até que a Mardi sumouse á causa. "Nos comezos houbo intres nos que se estivo a piques de tirar a toalla, pero paseniño a xente comezou decatarse de que algo había alí arriba, especialmente unha oferta musical inédita, traballada e, a maiores, tamén un garito onde tomar algo escoitando rock, soul ou funk", relata Legido, incapaz de enumerar a listaxe de concertos alí dados en tres lustros. Aínda que algún lembra: "Eu son moi de El Kanka, un cantautor especial, ou alucinei con Money for Rope e a súa dupla batería, igual que coa voz de Eva Amaral cando fixo un acústico para a prensa unha mañá ou coa intensidade de Mambo Jambo", recorda. Programación A programación do aniversario está funcionando, malia os tempos complicados. "The Rubinoos era unha teima miña e demostrouse que pagaba a pena, igual que Cápsula, que son unha burrada de bos", conta sobre o xa feito, ao que se lle sumara en breve figuras do tipo de Lee Ranaldo, The Dictators ou Sex Museum. Tamén clásicos (Burning) ou artistas de calibre propio como Candido Pazó ou Quico Cadaval. Non todo é rock. Ou polo menos, rock tocado. "Ofrecemos arredor de 16 concertos ao mes, obviamente non hai xente nin posibilidades económicas agora mesmo para encher a sala sempre, pero é fantástico que teñamos esa demanda para actuar e ante iso non hai dúbida, que non fique ninguén fóra, trátase de paixón, cartos dan poucas propostas, nesta historia se buscas outra cousa cometiches un erro, pero a cultura e esta felicidade compensa", relata Tomi, entusiasmado. De aniversario. De carnaval ruidoso. O da Mardi Gras.


Summary: Manuel Baldomir é membro da Directiva da Agrupación de marisqueo a pé da Confraría de Pescadores da Coruña.

Cal é o estado do colectivo de mariscadores da ría do Burgo? Estamos nunha situación drástica. Os bancos marisqueiros diminuíron a pasos axigantados. De feito, non damos capturado nin o 40% dos topes de captura. Este ano está a ser nefasto. Tivemos a ría pechada mes e medio por un vertido de hidrocarburos e, recentemente, a toxina provocou feches. De feito, a varios compañeiros vanlles retirar o permex por ter embargos. Aínda que só traballemos un día ao mes temos que seguir pagando a cota de autónomos e, por riba, non podemos acollernos ás axudas ao desemprego dos autónomos. Non entendemos por que a Xunta non achega solucións á situación que padecemos. Que solucións demandan? Unha liña de axudas. Xa solicitamos axudas anos atrás dada a improdutividade da ría, que se atopa ao redor do 19% da súa capacidade, e dado que non capturamos nin o 40% dos topes de captura. Isto débese tanto ao estado da ría como ao furtivismo, que durante anos esquilmou os cultivos. Estamos asfixiados e a Xunta non fai nada. Metéronse moitos cartos públicos en distintas empresas e o Goberno galego mesmo habilitou non hai moito axudas para renovar pezas do baño e da cociña para fomentar a construción. A Xunta non recoñece o marisqueo como un traballo ou que pasa? Nos anos 80 eramos máis de 2.100 traballadores vivindo directamente da ría do Burgo, e agora entre o marisqueo a pé e a flote non chegamos aos 100 Como ve o futuro do marisqueo na ría? Ou dragan a ría ou morre de inmediato. É frecuente que os mariscadores da ría do Burgo cobren ao redor de 400 euros ao mes e paguen os 200 euros da cota de autónomos. Así non hai quen viva. As cifras xa reflicten o estado do sector: nos anos 80 eramos máis de 2.100 traballadores vivindo directamente da ría do Burgo, e agora entre o marisqueo a pé e a flote non chegamos aos 100. E non hai que ir tan lonxe, en 2005, os mariscadores a pé eramos 140 e agora só somos 70. É moi penoso e vergoñento que isto aconteza. O marisqueo é un sector estratéxico que debería ser conservado. En que estado administrativo se atopa o proxecto para a rexeneración da ría do Burgo? As últimas noticias que temos por parte tanto da Xunta de Galiza como do Goberno central é que seguen adiante co proxecto construtivo e mais o de impacto ambiental. Dinnos que teñen pensado licitar en novembro ambos os proxectos. Con todo, son moitas as promesas incumpridas que teñen feito ao longo destes anos e seguimos con desconfianza… Eu non o creo até que vexa as máquinas para dragar a ría. "Deberían publicarse no DOG e no BOE as partidas orzamentarias e un calendario vinculante" Cales son as medidas que se deberían tomar de inmediato? Sen lugar a dúbidas, a publicación no DOG e no BOE das partidas orzamentarias concretas a investir na ría, así como un calendario vinculante. Só así teremos a garantía de que as promesas se convertan en feitos. Para o 2016 destinaran un millón de euros e prometeran dous millóns en 2017, 2018 e 2019, pero este ano aínda non se licitaron os proxectos pendentes… polo que non temos a confianza de que, realmente, se vaian investir eses cartos. Como xa acontecera anos atrás… Durante tres anos consecutivos, a través de iniciativas presentadas polo BNG en Madrid, o Goberno central, daquela do PSOE, consignara partidas de 1 millón de euros para a limpeza da ría mais eses cartos nunca chegaron a investirse. Desde que o PP está no Goberno, o BNG -tamén IU nos está axudando nos últimos tempos- solicitou investimentos para a ría do Burgo pero nunca aceptou ningunha destas iniciativas. Quen ten a responsabilidade de acometer as actuacións que precisa a ría? Quen ten que executar as obras é o Goberno central a través do Ministerio de Medio Ambiente. Unha vez se retiren os lodos, en colaboración coa Consellaría do Mar, o Goberno central ten que elaborar un plan de rexeneración da ría para devolver os bancos marisqueiros á situación inicial na que se atopaban antes de ser soterrados polos lodos. "A visita dos eurodeputados á ría supuxo un toque de atención para o Goberno central e para a Xunta de Galiza" Supuxo un punto de inflexión a visita dos eurodeputados e eurodeputadas á ría? Creo que si, a raíz desa visita conseguimos que o estado da ría se debatera en Bruxelas. Parece que a viaxe dos eurodeputados supuxo un toque de atención para o Goberno central e para a Xunta de Galiza. Moitos compañeiros levan anos e anos loitando polo dragado da ría e todo quedaba en nada. Unha vez que ten lugar a visita dos deputados do Parlamento europeo, grazas a Ana Miranda, elaborouse o estudo do CEDEX. Penso que a visita abriu os ollos das Administracións.


Summary: Son os dous primeiros casos de violencia machista deste ano na Galiza.

Adela R.L., de 72 anos, e a súa filla María Xosé S.L., de 44, foron asasinadas este 14 de xaneiro de maneira violenta en Cervo. Como autor dos feitos a Garda Civil prendeu José Ángel Cadrado, de 52 anos --xenro e home das mulleres asasinadas, respectivamente--, quen chamara aos servizos de emerxencia para confesar os asasinatos. Foi localizado na fronteira entre Ribadeo e Asturies. Os dados facilitados inicialmente por fontes do Concello (PP) consultadas polos medios de comunicación, o acontecido no lugar de Lieiro foi "un asunto familiar". A nai quedou viúva hai máis de vinte anos. A filla impartía aulas de relixión nos colexios do Valadouro e en Alfoz. Segundo a declaración prestada polo autor confeso dos dous asasinatos, empregou un pau de madeira para as golpear até as matar. En 2013 foron tres as mulleres asasinadas polas súas parellas no noso País: Isabel Pérez o 28 de decembro en Marín; Fátima Machado o 16 de setembro en Verín; e Helena Dumitru o 28 de marzo en Lugo.


Summary: Un inquérito publicado polo diario El País -de clara postura borbónica- sinala que o 62 por cento da cidadanía quere poder decidir sobre o modelo de Estado apos a abdicación de Juan Carlos I.

Para alén das diversas manifestacións que dende hai case unha semana veñen reproducíndose por todo o Estado español -con certa forza en Galiza, onde o soberanismo liderou algunhas delas- en protesta polo relevo automático e sen consulta popular á fronte da xefatura do estado así como en contra da monarquía española e polo dereito a decidir, as diversas enquisas tamén sinalan que é maioritaria a opinión favorábel a poder elixir entre monarquía e república. Os inquéritos publicados en medios afíns á coroa non poden ocultar a enorme demanda existente sobre un referendo arredor desta cuestión. De feito, por razóns ideolóxicas moitos destes medios poñen o foco en destacar a aceptación que tería o novo monarca Felipe VI e deixan nun segundo plano a esixencia cidadá de consulta, pero esa aí está, moi estendida. Case tres de cada catro votantes do PSOE quere unha consulta que o aparato do partido nega Por exemplo, na enquisa que publica este domingo o diario El País sinálase que o 62 por cento dos habitantes do Estado queren ser consultados sobre a monarquía, por só un 34 por cento en contra, case o dobre a prol d@s primeiros. Estes resultados son especialmente significativos entre @s votantes do PSOE, forza chave para o modelo constitucional do 78 e a conservación do poder borbónico. Se a cúpula do partido xa pactou de novo coa casa real, o seu solo electoral anda noutra posición, xa que un amplo 68 por cento quere unha consulta que Rubalcaba nega. Anteriores enquisas xa sinalaban a existencia dunha maioría a prol da consulta. En La Voz de Galicia situábana nun 50 por cento d@s galegos, por apenas un 35 en contra.


Summary: Xantar galardoou a iniciativa impulsada desde o goberno provincial.

O Salón Gastronómico Internacional, Xantar, que decorreu entre os días 5 e 7 de febreiro en Expourense premiou como mellor iniciativa turística da 17ª edición a estratexia deseñada pola Deputación da Coruña. O galardón foi recollido por Xosé Regueira, responsábel da área de Turismo; xunto con representantes de Matosinhos, recoñecida como a mellor proposta achegada desde Portugal; Inorde, como mellor restaurante e Aceites Abril como mellor iniciativa agroalimentaria. No encontro internacional tamén foron premiados Matosinhos, o restaurante Inorde e Aceites Abril Na recollida do premio, Regueira asegurou que o recoñecemento non é só á Deputación como impulsora da proposta senón tamén dos concellos que integran os seis destinos que a vertebran. "O recoñecemento de Xantar é tamén un premio para os seis destinos que, dunha maneira ou outra, foron os protagonistas da nosa presenza en Xantar, aos concellos, entidades e empresas que viñeron canda nós coa confianza de que temos un bo produto e queremos aproveitar todas as posibilidades para promocionalo", defende Xosé Regueira. A estratexia turística da Deputación da Coruña baséase na promoción de 6 destinos através dos seus produtos Aliás, o responsábel da área de Turismo da Deputación da Coruña asegurou que "o Turismo é un sector chave no desenvolvemento económico e na creación de emprego polo que, para nós, é fundamental participar nos foros e plataformas que promocionen os nosos destinos. Ademais, se queremos que a oferta turística da Coruña teña presenza nas distintas feiras e encontros, non podemos menos que apoiar coa nosa presenza unha iniciativa como Xantar que ten lugar no noso propio territorio".


Summary: Unha andaina convocada polos colectivos contrarios aos proxecto da multinacional Eurofund reclamou que a decisiva votación que os comuneiros realizarán o vindeiro domingo 26 se realice en urna para evitar coaccións e manipulación.

A loita contra o proxecto de construción dun megacentro comercial e de ocio nos montes que rodean a cidade de Vigo entra nunha semana decisiva. O vindeiro domingo 26 os membros da comunidade de montes celebrarán unha nova asemblea para decidir se lles venden os seus terreos á multinacional inglesa Eurofund Investiments. Hai un mes unha primeira asemblea tivo que ser suspendida ante as protestas dunha parte dos comuneiros, molestos por non ter sido informados dos detalles do proxecto e por ter que realizar a votación a man alzada, sen tempo apenas para estudar a información. Daquela reivindicaban maior "transparencia", que se abrise un prazo para o seu estudo e que a votación final se fixese en urna. É o que se volveu pedir este domingo na andaina polos montes de Cabral convocada polos colectivos contrarios ao proxecto. Centos de persoas participaron nun acto "pola defensa do monte" e no que tamén se criticou que ao redor deste proxecto "se está a vender moito fume". O vindeiro domingo ao redor de 780 comuneiros terán dereito a voto na asemblea pero previamente se entregarán "entre 400 e 500" sintaturas de comuneiros esixindo que se vote en urna. Ademais, este domingo está convocada unha concentración ás portas do Ifevi, onde se celebra a asemblea. A protesta comezará as 9.30 da mañá. Os colectivos contrarios ao proxecto non só sinalan aspectos medioambientais: "eliminaría masa forestal necesaria como pulmón para a atmosfera dunha cidade xa bastante polucionada, afectaría ao patrimonio arqueolóxico, social e cultural, aos recursos económicos asociados ó monte, á paisaxe e á propia memoria vital dos veciños e veciñas da zona". Senón que tamén fan fincapé en aspectos económicos e laborais. Neste senso cualifican Eurofond de "exemplo de compañía que deseña centros comerciais co modelo norteamericano de liberdade absoluta de horarios" e que este centro comercial "será a tumba do pequeño e mediano comercio en Vigo". Tamén destacan que "un bosque ben xestionado podería dar beneficios constantes non só aos comuneiros senón a xente de toda a comarca. A xestión dos múltiples productos forestais en madeira, froitos, cogomelos, espacios de lecer e esparcimento, etc. poden ser unha fonte de emprego local, sostible e perdurable" e lembran que "as grandes áreas empregan a moita menos xente que o pequeno comercio. E emprego de peor calidade".


Summary: Firmas como Navantia, Siemens-Gamesa e Endesa comezarán 2021 sen carga de traballo

Galiza paga desde hai anos as consecuencias de que a Xunta careza dun plan industrial. 2020 vai rematar cunha importante caída do emprego industrial que non se pode achacar unicamente á pandemia da Covid-19. A falta de previsión das Administracións e a súa desidia á hora de tomar decisións e pór proxectos e investimentos sobre a mesa fan avanzar o país cara á conversión nun non desexado deserto industrial. Boa mostra diso son as centrais térmicas de Meirama (Cerceda), que fechou oficialmente a mediados deste ano, e das Pontes, onde están á espera dos resultados das probas con biocombustíbeis para determinar se manteñen a petición de fechamento ou reactivan algún dos ciclos da central para a produción de enerxía. Fontes de Endesa confirmaron a Nós Diario que os resultados desas probas se darán a coñecer "en cuestión de semanas". Saberase entón se a térmica segue operando ou se finalmente consuma o seu fechamento. Neste último suposto, a empresa ten xa deseñado o que denominan Plan Futur-e para As Pontes, que consiste nun concurso internacional para facerse cos terreos nos que se asenta a central e mesmo con algún dos seus equipamentos para a implantación de novos proxectos industriais, aínda sen definir. Como apuntan desde a eléctrica, até coñecer o desenlace avanzan no deseño do mesmo, pero non se executará até saber se as instalacións de xeración eléctrica seguen operando. En Meirama, Naturgy aínda non avanzou nos seus plans, que pasan por crear un parque eólico e un centro avanzado de gas renovábel, aos que hai que sumar os propios traballos de desmantelamento da central. A fin da actividade nestes centros produtivos deixa sen traballo centos de persoas, non só na principal, senón fundamentalmente nas empresas auxiliares. Nas Pontes, o parón será a partir de xaneiro, de aí que o persoal destas empresas incrementase as accións de protesta nas últimas semanas. Siemens e Navantia Algo similar acontece non moi lonxe de alí. Nas Somozas, os traballadores e as traballadoras da planta de Siemens-Gamesa cortaban a pasada segunda feira a autoestrada AG-64 para denunciaren a súa situación. Segundo explicou o presidente do comité de empresa, Sergio López (UXT), nestes momentos están pendentes da fabricación de tres pas do modelo G-114. Xa hai seccións "que non teñen traballo" e outras nas que "están a realizar funcións que non lles corresponde". A comezos de semana, 24 traballadores eventuais recibiron a noticia da non renovación dos seus contratos. Súmanse así ás 58 persoas ás que non se lles renovou no mes de novembro, polo que só quedan traballando na planta das Somozas 240 empregados, todos indefinidos da empresa, que non teñen carga de traballo máis aló das festas de Nadal. Onde tamén van quedar sen ocupación é nos estaleiros de Navantia. Nas últimas semanas, as auxiliares tiveron que executar despedimentos por esta razón. O persoal traballador exixe actuacións inmediatas por parte da dirección da empresa pública, como a contratación dun buque de aprovisionamento loxístico que garanta carga de traballo até o inicio da construción das fragatas F-110 para a Armada española, sen esquecer outras actuacións como a creación dun dique cuberto e un taller de subloques que acheguen "competitividade" ao estaleiro. Sen recuperación en 2021 O panorama para a industria galega á marxe dos proxectos europeos non é moi prometedor. Onte mesmo, o presidente da Asociación de Industrias do Metal e Tecnoloxías Asociadas da Galiza (Asime), Justo Sierra, sinalaba que, co impulso da vacina, a facturación do sector do metal podería medrar 8% o vindeiro ano. Con todo, recoñecía que os primeiros meses de 2021 "non van ser bos", e que "é momento de tomar decisións importantes para impulsar unha recuperación sólida do sector", que non prevé antes de 2022. Na mesma liña, Enrique Mallón, secretario xeral de Asime, apuntaba que 2021 "vai ser un ano chave" pola chegada dos fondos europeos, mais non estará exento de riscos. Entre eles, destaca o novo imposto de matriculación, que detraerá as vendas de coches e afectará o sector que máis está a tirar agora da economía galega, o da automoción. A situación do estaleiro Hijos de J. Barreras tamén preocupa polo seu impacto nas auxiliares, igual que a falla de actividade en Navantia ou as consecuencia que as novas restricións poidan ter nun sector como o aeronáutico, no que tamén apostou Galiza nos últimos anos.


Summary: A ratio de policías por muller en situación de violencia supera a normativa. "En Vigo hai 1 por cada 90", sinala.

Esta segunda feira o Ministerio do Interior deu a coñecer a cifra de mulleres que, após denunciaren atoparse en situación de violencia machista, fan parte do Sistema de Seguimento Integral de Violencia de Xénero (VioGén). Unha "ferramenta informática" coa que se procede á avaliación policial do risco" através de "aproximadamente 30 preguntas tipo", explica Alejandro Gómez, integrante do Sindicato Unificado de Policía (SUP) e especialista en violencia machista. Segundo os dados oficiais na Galiza contabilízanse 22.576 vítimas con data do 31 de decembro de 2015. O sexto territorio en números totais após Andalucía (87.074), Madrid (64.842), País Valenciá (53.838), Catalunya (43.992) e Canarias (27.815). De entre os casos activos (2.934) foron valorados con risco Extremo (3), Alto (10), Medio (216), Baixo (727) e Non apreciado (1978). A meirande parte dos casos fican pois inactivos. Isto é, enténdese que "por determinadas circunstancias considérase que, temporalmente, non é preciso que sexan obxecto de atención policial". Na Galiza contabilízanse 22.576 vítimas con data do 31 de decembro de 2015 dos que só 2.934 son casos activos Un formulario despersonalizado "É un sistema informático non personalizado", afirma Gómez en relación ao cuestionario, "baseado en preguntas tipo" que fican á interpretación policial "sen ter formación específica na materia". "Este é o principal fallo", apunta o axente en conversa con Sermos Galiza. As denuncias son recollidas nas comisarías por "policías de garda" que non contan coa formación suficiente. "Os cursos específicos" para ter unha praza nas unidades especializadas ou Unidades de Prevención, Asistencia e Protección (UPAP) son "de cinco mañás en Madrid", explica, destinadas fundamentalmente á aprendizaxe do funcionamento do Sistema VioGén. "Os demais [axentes] non teñen nada". No ano 2014 o Observatorio sobre violencia machista do Consello Xeral do Poder Xudicial deu conta de 15 mulleres asasinadas que presentaran denuncia. Deses casos, en 14 ocasións a policía non cualificou como un risco elevado e mesmo se reduciu nalgunha ocasión de "baixo" a "non apreciado". Desde o consello alertaron da existencia de fallos evidentes nas ordes de protección. A Xunta de Galiza non se adheriu a VioGén até 2015 embora crearse en 2007 E é que VioGén foi creado no ano 2007. Porén, a Xunta de Galiza non tivo acceso a el até novembro de 2015 após asinaren un convenio a Vice-presidencia e o Ministerio de Interior para o Punto de Coordenación de Ordes de Protección do goberno galego se integrar na base de dados. Un feito que tampouco aconteceu noutros territorios como Castela e León, Andalucía, La Rioja, Madrid, Asturies ou Extremadura até a pasada lexislatura. Aliás, apenas 260 concellos do todo o estado asinaron convenios de colaboración con Interior, neste senso. Dun total de 8.122 admnistracións locais, representan o 3,2%. VioGén constitúe unha base de dados na que se cruza a información entre os distintos corpos de seguridade, entre outras cuestións, para saber se existen máis denuncias, medidas xudiciais adoptadas, ao tempo que efectúa avisos, alertas e alarmas através dun sistema de notificacións automatizadas cando se detecta algunha incidencia, acontecemento ou circunstancia que poida pór en perigo a vítima. Sen axentes Cando se require de seguimento policial os medios non cumpren coa normativa. Neste senso, cumpre unha ratio de "1 axente por cada 10 mulleres" en situación de violencia machista, explica Alejandro Gómez. Porén, "en Vigo hai un policía por cada 90 mulleres". Situación que se repite nas demais cidades sendo o promedio de 1/60. A ratio de policías por muller é de 1/60 cando a normativa fixa 1/10 "É imposíbel que o traballo sexa eficaz", asegura. En boa medida porque os recursos cos que contan son "un teléfono móbil" co que faceren un seguimento telefónico das mulleres. "Criminalízase a muller por non denunciar sen saber que estamos a facer nós como sociedade", salienta. "Se a sociedade non me apoia non vou denunciar", di o axente. "Invístense moitos recursos" mais "sen coordenación entre administracións é difícil usalos eficientemente". Este especialista en violencia machista que imparte cursos de autoprotección asegura que a coordenación entre os Centros de Información ás Mulleres (CIM) e as comisarías "é mínima ou residual". As declaracións de Alejandro Gómez fan parte da reportaxe Mulleres desprotexidas perante a violencia machista que foi publicada no nº178 do semanario en papel. Podes adquirilo na nosa loxa.


Vimos de asistir, na Galicia e no resto do Estado, á excepcional mobilización do Día da Muller, alicerzada na súa absoluta centralidade e grande transversalidade, xa que foi quen de xuntar mulleres de distintas opinióna ideolóxicas, xeracións e capas sociais, amosando o que lles unía, mais tamèn a rica pluralidade en matices e propostas dos movementos feministas.Sendo certo o substancial avance en políticas de igualdade nos últimos trinta anos é moito máis rechamante a aceleración na toma de conciencia das mulleres no seu conxunto e a modificación substancial dos seus roles profesionais e sociais. Fronte a este grande avance feminino os homes, en xeral, non evoluímos coa mesma velocidade e moitos ficaron apreixados do seu desexo de manter o "status" de poder historicamente desenvolvido. O avance do empoderamento feminino sementa o medo de millóns de homes ancorados nos seus roles tradicionais. É unha nidia manifestación do medo ao cambio.Este medo ao cambio explica tamèn o rexeitamento de moitos (normalmente os mesmos que rexeitan o empoderamento feminino) a respecto dos avances do movemento LGTB, que son percebidos como persoas que atentan contra a moral e a sociedade tradicionais. Lembran vostedes a loita da dereita contra o matrimonio homosexual e o dereito á adopción das persoas LGTB? O bus dos de HazteOir? Outra vez o medo ao cambio.O medo ao cambio e a comodidade co vello que non morre está detrás do apoio de millóns de cidadáns ás propostas recentralizadoras, extremistas e supremacistas da Santa Alianza do tripartito das dereitas. Estas persoas medoñentas e reaccionarias perceben inimigos nos galegos, catalans, vascos ou valencianos que queremos desenvolver a nosa vida na nosa lingua en igualdade de oportunidades cos que falan castelán ou que arelamos que o noso País poida organizar a súa vida política e promover o seu benestar social e económico facendo uso do autogoberno ao que ten dereito anterior á Constitución.O medo ao cambio amósase no tripartito das dereitas extremas, mais tamèn no vello PSOE de Felipe, Guerra, Paco Vázquez, Borrell, Celestino Corbacho, N. Redondo Terreros). Amósase na fosilización dunha Constitución que respostou a un pacto entre demócratas e franquistas claramente caduco 40 anos despois.O medo ao cambio agora vehiculizouse a medio dun proxecto inequívocamente reaccionario que, como sempre que o novo tarda en nacer tentará atrasar os cambios que serán inevitábeis. Un proxecto representado na Coroa como principal freo ao cambio.A mutación constitucional no territorial, a operatividade do dereito a decidir das nacións do Estado, require artellarmos fórmulas tan inclusivas como a transversalidade e centralidade amosadas este 8-M polos movementos feministas.


Summary: Elias Torres Feijó, director e investigador principal do Grupo Galabra da USC, coordina desde 2011 un equipo multidisciplinar que estuda os impactos dos Camiños de Santiago na comunidade local compostelá. A piques de iniciar un novo estudo sobre este tema, conversa con Nós Diario ao redor da turistificación.

O turismo é unha ameaza ou é un aliado en Santiago?Todo depende do tipo de turismo. Habería que ver que cantidade e tipo de presenza turística ten que ter Santiago para obter determinados beneficios, por exemplo económicos. Se é masivo habería que preguntarse quen se beneficia. Á comunidade ou determinados sectores? Xera emprego e, se é así, de que tipo? Todo sen estar secuestrados coa idea de "ou turismo ou nada". Un reto para 2022: o sector turístico quere convertelo no mellor da última década Traballando sobre a comunidade local detectamos, con datos de 2013 a 2015 e cun control que fixemos en 2018, que hai un crecente malestar. As persoas abandonaban determinadas áreas de Santiago, sobre todo da zona vella, como son as prazas e rúas próximas á catedral. Pola contra, hai unha gran satisfacción nos sectores comerciais que é menor na poboación en xeral e que decae nalgunhas áreas de Santiago que son as máis afectadas pola presenza dun determinado turismo. Neste caso ven o turismo como unha ameaza. En 2015 había 28% que se sentía molesta coa presenza do turismo por afectar o seu modo de vida En 2015 había 28% que se sentía molesta coa presenza do turismo por afectar o seu modo de vida. Queremos realizar unha investigación agora entre 2022 e 2023 para contrastar esas cifras. Teño a impresión que ese malestar creceu. Non esquezamos que se inviste moito en promoción e nada en coñecemento da situación. Que responsabilidade teñen as Administracións, local e galega, para atraer turismo responsábel e, se cadra, non masificado?Depende do discurso que se emita. Se é "veña a facer o Camiño de Santiago" ou "a meta é Santiago", a comunidade local non conta, fica invisibilizada e non existe para os visitantes. Só existe para o gasto nun hotel ou nun souvenir. Ese visitante ignora a comunidade local e por ese motivo non pensa en que os espazos que emprega son tamén desa comunidade que acaba por ser expulsada deles. A praza do Obradoiro ten de todo menos presenza da comunidade local. É un gran decorado onde as persoas déitanse ou xantan no chan, fan fotos a un monumento e xa está. Todo iso depende do discurso que emitas. O problema do turismo, en termos de gasto e do tipo de gasto que fai, non depende do poder adquisitivo da xente. Nin depende do capital cultural que teña, de se ten máis ou menos estudos. Depende da imaxe do lugar. Iso demostrámolo en Santiago. "A turistificación do entroido ten un efecto excelente en canto á autoestima local" Se a imaxe é chegar á praza, aloxarse e continuar, iso ten unhas consecuencias. Se o discurso é que hai unha comunidade local que produce unha serie de bens, probabelmente o perfil e os usos do visitante sexan diferentes. Existe unha preocupación dos poderes públicos pola sustentabilidade. O problema é o concepto que teñen dela. Antes da década dos 90 había usos de espazos que foron quebrados por un discurso que rachou o equilibrio que existía sobre a idea de Santiago de Compostela. Era unha cidade patrimonial, cultural, universitaria, relixiosa e capital civil da Galiza. Ese equilibrio rachou a favor dun único discurso: é a meta do Camiño de Santiago. Existe unha preocupación dos poderes públicos pola sustentabilidade. O problema é o concepto que teñen dela Esa quebra produciu unhas terríbeis consecuencias sobre os usos e os modos de ver a cidade e a súa comunidade local. Pola rúa de San Pedro circulaban polo menos 300.000 persoas ao ano. Ao preguntar aos visitantes por lugares da cidade, algo máis dun 90% non a citaba. A xente vai a unha meta, non para. Por iso agora ese barrio é un dos lugares máis conflitivos neste tema. Os poderes públicos teñen que ver que os discursos que fan teñen consecuencias. Que solucións deberían adoptarse?No Quebec, por exemplo, os seus habitantes mercan no mesmo lugar que os visitantes. Hai un equilibrio e ninguén se sinte perturbado. Ademais, os materiais que venden prodúcense alí. Si hai outro tipo de modelos. Se a cuestión está no discurso, haberá que ver que discurso debemos facer, mais desde a comunidade local. Santiago existe por e para a comunidade local. Se ollamos o fenómeno non como unha mina que xera unha serie de beneficios, e pensámolo desde a comunidade local, probabelmente as cousas muden.


Summary: Os 7 concelleiros condeados a 9 anos de inhabilitación acordaron a decisión após se reunir coa dirección do PPdeG.

Os 7 concelleiros do PP de Compostela que foron condeados a 9 anos de inhabilitación para exercicio de cargo público por prevaricación demitiron na tarde desta segunda feira, horas despois de se coñecer a sentenza xudicial. A decisión fpoi adoptada após unha xuntanza de máis de 2 horas coa dirección autonómica d partido Popular. Os edís declararon, á saída desa reunión, que son inocentes e anunciaron que van recorrer a decisión xudicial. María Pardo, que actuou como voceira destes 7 edís, cualificou de "inxusta e desproporcionada" a sentenza e foi ela quen informou da demisión da xunta de goberno local, mais non especificou que pasos se van dar agora, remitíndose a unha comparecencia esta terza feira. A Sala do Penal número 1 dos Xulgados de Santiago de Compostela ditou sentenza esta segunda feira (2 de xuño) en relación co proceso xudicial aberto contra a Xunta de Goberno municipal. O xuíz Jesús Leal, condena a 9 anos de inhabilitación a 7 d@s concelleir@s que acordaron nunha xuntanza extraordinaria pagar con fondos públicos a defensa de Adrián Varela, ex-responsábel da área de deportes, imputado na Operación Pokemon. Con esta demisión son xa 10 os concelleiros demitidos na capital de Galiza en pouco máis de 26 meses. E fican dous imputados (un deles, o propio alcalde).


Summary: Nunha crítica publicada o pasado sábado día 21, o xornal irlandés "The Irish Times" define a novela Todo é silencio de Manuel Rivas, traducida por Jonathan Dunne, como unha un "tour de force" das novelas publicadas "en calquera lugar, en calquera idioma".

Unha grande novela ambientada na Galiza mais case tamén unha novela irlandesa. Semellantes expresións emprega Eileen Battersby na crítica da novela de Manuel Rivas Todo é silencio que o pasado sábado publicou no xornal "The Irish Times". A obra traducida, como vén sendo habitual, por Jonathan Dunne, aparece definida como "marabillosa", un "tour de force" das obras narrativas publicadas "en calquera lugar, en calquera idioma". A crítica aproveita para presentar ao escritor galego como un "defensor da lingua, a literatura e a cultura do seu país natal" que emprega as palabras como "fermosas armas" tanto desde a poesía como a narrativa ou o xornalismo. "É un artista consciente do valor da herdanza lingüística, así como do aspecto físico dun lugar, da súa xeografía", anota na eloxiosa crítica na que tamén destaca a "relevancia dun escritor "amplamente respectado". Destaca tamén Battersby que as anteriores novelas de Rivas O lapis do carpinteiro e Os libros arden mal son obras centrais na narrativa creada arredor do golpe militar de 1936. Feliz encontro De Todo é silencio destaca a súa "audacia" nos ámbitos intelectual, político e emocional, unha condición que fai que o público lector quede "abaneando" coa novela. Horror, humor, desolación e unha realidade descarnada son algúns elementos que atopa na "emocionante" trama da obra. "Posúe un estilo, unha mirada errante e algunhas das mellores liñas da ficción contemporánea", engade. A crítica recoñece tamén o feliz encontro de Rivas con Jonathan Dunne, tradutor da súa obra ao inglés, que é, segundo di, a súa "alma xemelga".


Summary: Por descanso do persoal durante as festas, Sermos Galiza non actualizará o diario dixital o 24 á tarde e o 25 de decembro.

A partir desta tarde e até o vindeiro día 26 de decembro, Sermos Galiza non actualizará o diario dixital. Por descanso do plantel de traballadoras e traballadores tampouco se publicará o semanario en papel que volverá aos quiosques, librarías e moradas do país o vindeiro día 9 de xaneiro. Desde a redacción e a equipa de dirección de Sermos Galiza desexámosvos boas festas.


Summary: O equipo realiza sesións de adestramentos online nas que combina o traballo físico coa diversión familiar entre as súas xogadoras das diferentes categorías.

Por mor da situación que debido á pandemia do coronavirus está vivindo boa parte do mundo, no Estado español decretouse a paralización de todo tipo de actividades e eventos deportivos. A pesar diso, o Club Balonmano Porriño decidiu continuar cos seus adestramentos, mais dunha forma moi peculiar: a través da Internet. A iniciativa foi desenvolvida por Ana Alonso (preparadora física do club), Ismael Martínez e Gerardo Carrera, que a través da plataforma Zoom conseguiron reunir a algúns dos equipos femininos para continuar co traballo físico nunha serie de actividades para facer na casa e que tiveron lugar ao longo de toda esta semana. Mais como o aburrimento comezaba a estenderse entre as deportistas, o clube decidiu rachar coa rutina e realizar unha sesión de adestramento na que se reuniron xogadoras desde a categoría de cadetes até a de División de Honra xunto cos seus familiares. Ana Alonso explica que o obxectivo era "mudar a dinámica e facer algo diferente, para conseguir que a xente rise un pouco e desconectase do que se está vivindo estes días". A sesión foi conducida polo técnico deportivo e adestrador persoal Iván Espejo, quen afirma sentir "paixón" por impartir clases colectivas, algo que vén desenvolvendo desde hai moitos anos. Ademais, revela que durante a mesma fixeron "traballo cardiovascular a través do baile" durante unha hora de forma ininterrompida. Sobre a experiencia de adestrar de forma online, o preparador sinala que a experiencia non lle supuxo "ningún esforzo engadido", xa que leva practicamente desde o inicio da crise da COVID-19 subindo adestramentos e coreografías ao seu perfil na rede social Instagram.


Summary: O Senado brasileiro tem nas suas mãos o futuro político da ainda presidenta do Brasil, afastada do seu cargo no momento em que o Parlamento brasileiro aprovou a abertura do julgamento -o impeachment- que se segue contra dela.

O julgamento à presidenta do Brasil, produzido após o PT perder os apoios parlamentares que tinha de grupos da direita brasileira, é pela pretensa violação da lei de responsabilidade orçamental ao mascarar a verdadeira dimensão do défice público. O PT acha que na verdade o que está a acontecer no país é um golpe de estado contra a política que ganhou as eleições presidenciais em 2014 com 54 milhões de votos. O julgamento a cargo do Tribunal Supremo está pronto a se fechar e a decisão final, de acordo com as leis brasileiras, têm-na as e os senadores. Bastará com que dois terços deles votem contra DIlma para esta vir a ser definitivamente afastada do cargo. Na sua intervenção de defensa esta segunda feira perante o Senado, Dilma Rousseff disse: "Lembrem-se do terrível precedente que a decisão [favorável ao impeachment] pode abrir para outros presidentes, governadores e prefeitos. Condenar sem provas substantivas. Condenar um inocente". 55 a favor, 26 em contra A relação de forças no Senado é claramente contrária a Rousseff. No seu momento, esta Câmara votou o afastamento temporário com 55 votos a favor, 22 em contra e 4 abstenções. As previsões indicam que esta quarta feira a votação será 55-26, sem abstenções, contra Rousseff. Basta com que 54 senadoras e senadores -exatamente os dois terços- apoiem a destituição definitiva para esta se verificar de vez


Summary: Máis da metade das persoas no desemprego levan máis dun ano sen atopar ocupación. Son 118.100. Delas, 30.000 teñen estudos superiores.

Unha de cada dúas persoas que está no desemprego en Galiza cadra no que se denomina "paro de longa duración", é dicir, leva más de 12 meses sen atopar traballo. O 53% das e dos parados galegos son de longa duración, unha taxa por riba da media europea. Nesta situación están 118.100 das 222.700 persoas que figuran na Enquisa de Poboación Activa do cuarto trimestre de 2015. A taxa de desemprego en Galiza é do 17,7%. Se restrinximos a taxa só ao desemprego de longa duración, esta sería do 9,4% ao encerramento de 2015. En 2009, ano que se adoita sinalar como de inicio da percepción das consecuencias da crise, esa taxa de desempregados de longa duración era do 3,4%, case tres veces menos. A comezos da crise a taxa de paro de longa duración non chegaba ao 3,5%. Comezamos 2016 cunha taxa do 9,4%, seis puntos máis Contra os estereotipos Das 118.100 persoas que non atopan traballo desde hai máis de 12 meses, a inmensa maioría tiña traballado antes (106.400), mentres que 11.700 andan procurando o seu primeiro emprego. Fronte ao que se poida pensar, este paro non atinxe só persoas sen cualificación ou con baixo nivel de estudos. En absoluto, 30.200 deses 118.100 parados de longa duración teñen estudos superiores, por 14.100 que non teñen estudos ou posúen estudos primarios. 49.500 posúen a primeira etapa de estudos secundarios e 24.400 segunda etapa. Tamén por idades facer unha radiografía deste tipo de desemprego racha con ideas preconcebidas, esas que apontan a que o paro de longa duración é algo que afecta nomeadamente os máis novos e os máis vellos. Desas 118.100 persoas, 20.000 posúen máis de 55 anos e 7.800 entre 16 e 24. Entre 25 e 34 anos hai 24.000 desempregados de longa duración, e entre 35 e 44, 34.000. E 32.000 persoas de entre 45 e 54 anos levan máis de 12 meses sen atopar traballo.


Summary: A organización frontista presentarase en coligazón coa FOGA e o PCPG.

A Executiva Nacional do BNG vén de trasladar ás asembleas comarcais a súa proposta de candidatura para as eleccións ás Cortes españolas que terán lugar o 26 de xuño. Neste senso, fontes consultadas por Sermos Galiza explicaron que a organización frontista podería concorrer aos comicios en coligazón coa Federación Obreira Galega (FOGA) e o Partido Comunista do Pobo Galego (PCPG) baixo a marca BNG-Nós Candidatura Galega. En principio non recuncarán o Partido Galeguista e Coalición Galega a diferenza da convocatoria electoral do pasado 20 de decembro. Luís Bará perfílase como cabeza de lista por Pontevedra seguido de Ana Miranda como número 2 Ora ben, a decisión última será adoptada polo Consello Nacional que terá lugar o sábado 21 de maio, segundo puido saber este medio. Para alén da forma xurídica coa que se presentará o Bloque, a Executiva Nacional tamén trasladou a súa proposta de candidaturas. Entre os nomes que se incorporían ás listaxes provinciais destaca o do concelleiro de Mobilidade de Pontevedra, Luís Bará, que colle o testemuño de Carme Adán como cartaz eleitoral após a deputada decidir non facer parte das listas por "coherencia persoal" -na XV Asemblea Nacional mantivo posicións distantes das maioritarias no que ten a ver coa política de alianzas. No en tanto, Adán asegurou, en declaracións aos meios, que apoiará a campaña. Canda Luís Bará, na lista de Pontevedra aparecerá na segunda praza a portavoz do BNG en Bruxelas, Ana Miranda. A proposta da Executiva deberá ser debatida polas asembleas comarcais e refrendada no Consello Nacional do 21 de maio Polas circunscricións da Coruña, Ourense e Lugo, repetirían Carlos Callón, Noa Presas e Olalla Rodil, que xa encabezaran as respectivas candidaturas en decembro. O BNG decicidiu acudir aos comicios do 26 de xuño recuperando a súa marca electoral á que se suma o nome da coligazón coa que concorreran en decembro. Segundo ten expresado a súa portavoz nacional, Ana Pontón, a organización frontista ve nesta nova convocatoria "unha oportunidade" para que "Galiza volva ter voz propia" nas Cortes españolas após a experiencia dos últimos meses nos que, dixo Pontón, as "vellas" e "novas" forzas políticas con representación parlamentar estiveron "a facer o xogo dos intereses das súas direccións estatais esquecendo o mandato e promesas que fixeron na campaña".


Summary: O prestixioso analista arxentino Julio C. Gambina, directivo do Consello Latinoamericano de Ciencias Sociais, analiza para Sermos a expropiación de YPF por parte do goberno do seu país.

A pasada segunda feira (16/04/2012) a presidenta Cristina Fernández anunciou a expropiación do paquete maioritario de YPF (en mans de Repsol), o que supón a transferencia dun 51% do capital accionarial a mans do Estado, distribuído entre o Estado nacional co 26% e os Estados provinciais petroleiros co 24%. Asegúrase, así, o control estatal da xestión da empresa que lidera o mercado nacional de hidrocarburos (un terzo aproximadamente). Convén aclarar que no anuncio presidencial manifestouse que non se trata dunha estatización xa que a forma xurídica continúa a ser unha sociedade anónima, con capital aberto a inversores locais ou externos. De feito, Repsol segue a ter o 6%, o Grupo Petersen (familia Eskenazi, de orixe local) seguirá con pouco máis do 25%, transformándose no segundo inversor por detrás do Estado nacional. Así, a propiedade quedará do seguinte xeito: co 26,03% o Estado nacional; co 25,46% o Grupo Petersen; co 24,99% os Estados provinciais; co 6,43% Repsol e un remanente do 17,09% de circulación vía bolsas.Xunto á presentación do proxecto de expropiación, en trámite parlamentario, decidiuse a intervención da empresa, desprazando á actual xestión cun equipo de funcionarios do poder executivo que inclúe ao Ministro de Planificación, ao Viceministro de Economía e ao Secretario de Enerxía. Apoios e críticasA medida xerou até agora un amplo apoio no sistema político e en ámbitos sociais, coas lóxicas críticas dun arco opositor nunha perspectiva de "dereita" e privatista por principios ideolóxicos; e unha irada resposta do goberno español, que tenta tapar a súa propia crise identificando á transnacional petroleira cos intereses de España. Esa mesma posición foi asumida pola maioría do parlamento europeo, coa excepción dos verdes e "roxos". Varias organizacións e personalidades do movemento popular, os "indignados", a esquerda española e europea manifestaron a súa solidaridade coas decisións soberanas da Arxentina e contra a transnacional petroleira e as manifestacións dos seus Estados. Un dos argumentos principais da crítica ideolóxica alude á "seguridade xurídica" dos inversores e ás potenciais demandas en tribunais internacionais, caso do CIADI. O país fica, así, condicionado pola chantaxe da institucionalidade neoliberal subscrita nos anos 90, xa sexan os tratados bilaterais de inversión ou a adhesión ao CIADI. Son varios os países que denunciaron a súa pertenza ao ámbito litixioso do Banco Mundial, tal como ocurriu con Venezuela, Bolivia ou Ecuador; ou que nunca ingresaron, tal como no caso do Brasil. Se ben, deberon denunciarse previamente eses acordos do fomento da dependencia, as ameazas actuais exixen a denuncia dos tratados en tempo perentorio. Está previsto un Comité de Xestión partillado entre o Estado nacional e os Estados provinciais, o que habilitou a demanda doutras provincias non petroleiras para recibiren os beneficios da produción. Existen provincias que sen teren reservas no seu territorio, procesan combustíbeis, como é o caso emblemático de Bos Aires, sendo o Estado provincial máis extenso e de maior asentamento poboacional que acredita o maior volume en destilación do cru e procesamento do gas. O argumento esgrimido por algúns gobernadores remite á distribución extendida do fondo da soia entre os municipios de todo o país, con independencia do territorio da plantación da oleaxinosa. Máis aló de apoios e críticas está a cuestión esencial: a expropiación parcial, abriuse un debate sobre os alcances da medida. Entre os moitos interrogantes discútese o porqué de limitar a medida só ao 51% do capital e non ao 100%. Nese sentido, tamén se considera que non abonda coa estatización como achega e un pregúntase se o que corresponde non debe pasar pola socialización, involucrando na xestión da empresa aos traballadores e á sociedade, na súa calidade de consumidores e usuarios con dereito á enerxía. Non só se analiza a contía do capital, senón tamén se corresponde, ou non, a indemnización, un tema relegado no proxecto ao ditame do Tribunal de Taxación. No asunto intervén desde o valor de contabilidade até o das accións no mercado bursátil. Son valores mediados polo dano ambiental e o deterioro da infraestrutura; inclusive a consideración da inversión orixinaria e a nula reinversión, especialmente, co feito verificado da remisión de utilidades por case o 100% do obtido por YPF. Política enerxética en discusiónUn aspecto central para o presente e o futuro é a política enerxética, xa que a expropiación supón a crítica ao acontecido nas últimas dúas décadas. Non só se trata da baixada da produción de YPF, tamén, é unha situación que involucra ao conxunto do sector produtor de hidrocarburos. Na conta negativa rexístrase a diminución das reservas de petróleo e gas, que explica o gasto de 9.300 millóns de dólares en importacións de combustíbeis durante o 2011, máis do duplo que no 2010, e menos do previsto até agora para o ano 2012. O balance sobre a política enerxética é negativo e non só se adxudica á conta da iniciativa privada, senón ao descontrol oficial, desde a presenza do poder executivo no directorio (avalando a xestión), senón desde todos os ámbitos xa sexan nacionais ou provinciais. A intervención xa estabeleceu conversas con outras petroleiras para se asociaren no aumento da produción. É, quizais, un sinal de continuidade na xestión favorábel á iniciativa privada, especialmente estranxeira. O camiño a transitar ten que prestixiar unha auditoría a fondo, sobre a xestión e a produción, para nese camiño transitar novos rumbos, aproveitando o carácter excedentario de YPF para unha reinversión produtiva e considerar a utilización doutros recursos propios do Estado, o que supón unha amplia discusión en dous sentidos. Un remite á orixe deses fondos; e outro ao destino da produción, xa que é tempo de discutir o motivo da produción de hidrocarburos. A indicación dun obxectivo pola sostibilidade, contido no proxecto do poder executivo, significa a continuidade dun modelo produtivo e de desenvolvemento que tamén debe analizarse. Hai que continuar co uso dos hidrocarburos para un modelo produtivo que favoreza a dependencia tecnolóxica, produtiva, económica e financeira? É posíbel outro destino para os hidrocarburos? Nese sentido, pode pensarse outra inserción produtiva mundial do país, pensando na soberanía enerxética ampliada á nosa América, integrando esforzos económicos e tecnolóxicos para un modelo produtivo e de desenvolvemento que asegure soberanía alimentaria e que se manteña desde a soberanía financeira. O que se discute é a soberanía e a integración. Son dimensións do problema que contan no marco da crise enerxética, en tanto son parte da crise da economía mundial. Coa expropiación parcial de YPF son diversos os aspectos que se involucran no debate nacional e mundial. A resposta neocolonial ou imperialista que provén de España e de Europa dá boa conta de que non existen temas especificamente nacionais e que o debate conflúe recorrentemente á discusión da orde mundial.