Summary: Esta proposta nin parte de —nin ten en conta habitualmente— a situación de inminente colapso de varios dos condicionantes básicos para a súa viabilidade: o crecemento económico (como fonte monetaria para esa renda), o sistema monetario (xa que a renda se concibe unicamente en forma pecuniaria) e mesmo o propio Estado (do Benestar)

Nas últimas dúas décadas veu gañando forza entre nós o concepto dunha Renda Básica (plasmado en propostas con notables diferencias entre si) como medio para paliar as consecuencias do desemprego e da pobreza necesariamente asociados aos modelos capitalistas. Porén, esta proposta nin parte de —nin ten en conta habitualmente— a situación de inminente colapso de varios dos condicionantes básicos para a súa viabilidade: o crecemento económico (como fonte monetaria para esa renda), o sistema monetario (xa que a renda se concibe unicamente en forma pecuniaria) e mesmo o propio Estado (do Benestar). É dicir, conseguimos deixar de ollar ao emprego como a única maneira de satisfacer as nosas necesidades, pero inventamos un novo concepto socioeconómico que tamén acaba dependendo, en última instancia, dun marco civilizatorio que deixa de ser viable. Novamente, un camiño trabucado. Vimos falando [no libro A Esquerda ante o colapso da civilización industrial, na Guía para o descenso enerxético e en diversos artigos] de que non se pode seguir medrando polo límite enerxético que nos impón o final da Era dos Combustibles Fósiles, de que o sistema financeiro está "kaputt" (Doldán), de que o propio Estado ben pode non sobrevivir ao colapso da civilización industrial ou cando menos que pode ficar moi reducido no seu alcance e complexidade unha vez vexa diminuír a enerxía que alimenta o seu descomunal metabolismo. Entón, ten sentido falarmos de propostas a prol da Renda Básica ou son máis ben perigosos cantos de serea que nos impiden ver o noso futuro en parámetros realistas e optar por opcións alternativas máis acaídas a esta nova era coma a que algúns batizamos provocativamente como a Leira Básica? Activistas conscientes da situación de colapso critican con dureza o irrealista concepto actual de RB, como Jorge Riechmann ou Henrique Pérez Lijó1: A Renda Básica (em diante RB) é unicamente possível num cenário de crescimento económico constante, já que precisa que os estados que a implementem experimentem uma evolução positiva do seu PIB, para poder acumular um volume de capital disposto para repartir entre a cidadania. Toda evolução positiva do PIB traduz-se por força, num aumento da demanda energética, pois todo processo de produção de valor precisa de energia para se levar a cabo. (…) A RB é, portanto, uma medida crescentista que aprofunda ainda mais no problema ecológico e energético das civilizações tecnoindustriais. Por definição, é uma medida insustentável, e nenhum partido que a faz própria está a pensar nas consequências que acarreta, senão no seu rédito eleitoral. Quantos anos vão ser capazes de manter uma RB no atual marco de escasseza dos recursos naturais? Lijó critica tamén a medida por reafirmar o poder do Estado (que el concibe indisociable do capitalismo) sobre a poboación "ao fazer depender o nível económico das famílias da sorte que esse Estado obtiver no cenário da economia mundializada" e por ser unha medida "anti-ética" que se despreocupa da orixe desa riqueza que pretende repartir. Asemade, ataca os fundamentos culturais (relacionándoa coa cultura alienada e consumista actualmente hexemónica) e tamén políticos da medida pois, na súa opinión, "as desigualdades sociais não são fruto duma realidade económica adversa para a maior parte da sociedade, senão duma desigualdade política entre as elites governantes e as classes subalternas. (…) Logo o que está em jogo não é a diferença entre as massas monetárias das classes sociais, senão o exercício da soberania, isto é, a distinta influencia política das classes sociais." Esta cuestión remítenos á cuestión da pseudodemocracia sobre a que hei volver ao longo do libro. O activista Marcos Celeiro engade, co seu habitual ton cáustico, que a RB non é senón "mais papel-moeda do Monopoly, sem qualquer valor real, para contentar aos idiotas que acreditam na economica capitalista virtual"2, e pon así o dedo sobre a chaga do soporte físico da riqueza monetaria, que como xa se vén denunciando amplamente nestes últimos tempos, é desproporcionadamente menor cá riqueza nominal circulante3. A RB, como ben din estes e outros críticos, non redistribúe riqueza real senón un trasunto virtual da mesma, sometido á inflación ou deflación que os que controlan a moeda na que se fixer efectiva esa RB quixeren permitir ou á que empuxar o devalar enerxético. E desa reflexión xorde, o que para min constitúe a única posibilidade dalgo semellante á RB que fose viable, para o cal debería caracterizarse por: a) Ser meramente un complemento doutra medida prioritaria: a repartición da terra ou a garantía do seu usufruto individual ou colectivo. É dicir, o concepto xa citado da leira básica, apoiado na constatación de que é a terra o medio de garantir a maioría das necesidades básicas humanas de carácter físico: alimento, auga, vivenda, enerxía, roupa... A única RB que tería sentido sería, neste caso, para compensar aquelas situacións nas que fose imposible ou moi custoso fornecer directamente ese acceso á terra a unha determinada parte da poboación. Esta especie de Renda Básica da Terra (RBT) sería entón un xeito de que as persoas que non puidesen satisfacer as súas necesidades básicas de maneira directa co acceso a unha suficiente parcela de terra (idealmente traballada de maneira comunitaria) puidesen ter asegurado un instrumento de troco co que as satisfaceren indirectamente nun mercado comunitario. b) Estar denominada non nas actuais moedas oficiais, senón nunha nova moeda social, controlada democraticamente, sen xuros e polo tanto non dependente do crecemento permanente da economía, respaldada pola produción real anual procedente desas terras comunais. As características desa moeda deberían ser deseñadas de tal maneira que cumprise a función social de permitir a satisfacción de necesidades básicas a partir da terra comunal ou socializada. c) O respaldo desa RBT, é dicir, a orixe da riqueza que axudaría a repartir, non sería outro cós produtos da propia terra socializada. A súa cuantificación (total redistribuído, importe que cada persoa recibir) partiría de parámetros de contabilidade emerxética ao estilo dos propostos por exemplo por Howard T. Odum4 ou outros científicos e economistas ecolóxicos que abordan a cuestión do respaldo físico/enerxético real do diñeiro. Finalmente, mencionarei que unha alternativa que se adoitar contrapoñer á Renda Básica é o concepto do traballo universal garantido, unha idea clásica da esquerda que se está a recuperar no debate político5 e que mesmo podemos atopar en certa sintonía con propostas aestatais como o Simpler Way de Ted Trainer, que hei describir noutro apartado do libro6. Porén, coido que esta proposta tampouco se dá liberado do mito do traballo tal e como se entende nas sociedades capitalistas industrializadas, e que o que fan é substituíren o patrono capitalista polo patrono estatal, é dicir, emprego público elevado á súa máxima potencia. O problema desta fórmula reside en que, na medida en que é emprego público, estaría de novo supeditado á supervivencia dun Estado complexo e capaz de recadar impostos dabondo e mais de dispor de materiais e de enerxía dabondo. Sen dúbida non é esta a megaempresa que precisamos que nos contrate nos tempos que veñen. E tampouco se o obxectivo é —algúns dos que propoñen esta idea non o disimulan— reactivar a economía, o consumo e a recadación de impostos para o automantemento dun modelo insostible. Se falásemos de traballo comunitario (ou mellor: labores comunitarios7), organizados autonomamente pola poboación de cada lugar como un elemento de autosuficiencia, e sen vencello cun salario, ou en todo caso remunerados con moeda social e ocupándose a xente en satisfacer as necesidades da súa propia comunidade, entón xa estariamos en parámetros moito máis interesantes e acaídos á nova civilización que precisamos. É dicir, nun modelo como o Simpler Way de Trainer ou como as cooperativas de autoemprego que xa nos anos 80 propuxera un dos pais da permacultura, Bill Mollison8. (Este texto forma parte do libro A Esquerda ante o colapso da civilización industrial, que o autor publicará en decembro, finalmente da man da Asociación Véspera de Nada, e actualmente en fase de financiamento popular) NOTAS 1- Henrique Pérez Lijó: "Tudo contra a Renda Básica", Praza Pública (01/06/14). 2- Nos comentarios ao pé do citado artigo do seu camarada Lijó. 3- Un exemplo: David Korten entrevistado en Amy Goodman & Juan González: "David Korten: 'Agenda for a New Economy: From Phantom Wealth to Real Wealth'"», Democracy Now (26/01/2009). 4- No seu libro A Prosperous Way Down: Principles and Policies, escrito con Elisabeth C. Odum (University Press of Colorado, 2001) e noutras obras súas. 5- Un exemplo témolo en Eduardo Garzón Espinosa: "Syriza estudia aplicar el Trabajo Garantizado en todas las regiones de Grecia", El Diario (30/01/2015). Tamén é un dos 20 puntos que Riechmann propón para un "programa de transición poscapitalista" en Jorge Riechmann & Óscar Carpintero (2014): "¿Cómo pensar las transiciones poscapitalistas?" en Los inciertos pasos desde aquí hasta allá: alternativas socioecológicas y transiciones poscapitalistas, coordinado por Alberto Matarán, Jorge Riechmann y Óscar Carpintero, Univ. de Granada / CICODE. 6- E que verá a luz proximamente en castelán, na editorial Trotta, co título de La Vía de la Simplicidad: la transición a un mundo sostenible y justo. 7- Coido que é moi útil no cambio de linguaxe que necesitamos, diferenciarmos sempre que for posible entre traballo (asalariado, mercantilizado) e labor (traballo non remunerado que se fai para cubrir as propias necesidades ou da familia, comunidade ou ecosistema, e que incluiría, ademais do labor comunitario, o doméstico, o reprodutivo, o de coidados, e o agrícola para autoabastecemento). 8- En Permaculture: a Designer's Manual (Tagari, 1988), no capítulo máis directamente político da obra (p. 506 e ss.)


Summary: O Eurogrupo acordou destinar 10.000 millóns de euros a rescatar Chipre. Mais cunha condición: Todas as contas existentes nesta illa mediterránea terán que pagar un imposto (do 9,99% para as que superen os 100.000 euros; 6,75% para os de menos cantidade). Nicosia impedirá retirar os cartos para se asegurar que esa taxa será pagada

Gran parte desta inxección de 10.000 millóns de euros van para recapitalizar un sector financeiro que estaba desde hai meses nunha situación crítica, após a quita da débeda aprobada pola veciña Grecia.O Eurogrupo acordou destinar 10.000 millóns de euros a rescatar Chile. Mais cunha condición: Todas as contas existentes nesta illa mediterránea terán que pagar unha taxa (do 9,99% para as que superen os 100.000 euros; 6,75% para os de menos cantidade). Nicosia impedirá retirar os cartos para se asegurar que esa taxa será pagada. Algúns medios internacionais mesmo falan dun corralito. Mais no rescate a Grecia hai tamén unha folla de ruta que contempla un ambicioso plan deprivatizacións e un axuste orzamentario do 4,25% do PIB. A finais de 2011 Nicosia tivo que negociar un crédito bilateral con Rusia por valor de 2.500 millóns de euros para satisfacer as súas necesidades de capital. O Banco Central de Chipre calculou que en 2012 o pequeno país mediterráneo sufíu unha contración do 1,1 % e unha caída adicional do 0,4 % en 2013. As medidas de austeridade adoptadas polo Goberno chipriota e o agravamiento da situación elevaron o desemprego por riba dun 10 por cento, cando hai catro anos non chegaba ao 3 por cen.


Summary: Audiencia Provincial da Coruña sentenza que berrar 'A Garda Civil, tortura e asasina' non é delito no contexto en que se realizou, unha concentración para pedir o esclarecemento do que paso con Diergo Viñas, un rapaz de Arteixo que apareceu morto no cuartel da vila o 22 de setembro de 2004 após ser detido.

O Xulgado do Penal nº1 da Coruña condenou o pasado mes de novembro 15 persoas como responsábeis dun delito de "inxurias á Garda Civil", con condenas de seis meses de multa a unha cota de catro euros diarios. Contra a sentenza presentaron recurso as condenadas, recurso que foi estimado pola Audiencia Provincial da Coruña, que absolve as persoas apelantes. A criterio da Audiencia Provincial, os feitos non constitúen delito, como si consiseraba o xulgado do Penal. E cal foron os feitos? O 12 de outubro de 2012 (Día do Pilar, patroa da Garda Civil), houbo unha concentración perante a igrexa de Arteixo, onde representantes do instituto armado celebraban a súa patroa. Concentráronse familiares de Diego Viña e activistas en defensa dos dereitos e liberdades. Este rapaz de Arteixo apareceu morto no cuartel da vila o 22 de setembro de 2004 após ser detido. Familiares de Viña concentráronse todos os 12 de outubro perante a igrexa parroquial de Arteixo acompañadas de persoas solidarias coa causa exixindo o esclarecimento do caso. Eran concentracións pacíficas. En resposta a estas mobilizacións diversas persoas recibiron notificacións da abertura de expedientes sancionadores por parte da Subdelegación do Goberno español perante o que calificaban de delito contra os "sentimentos relixiosos" e "desordes públicas", mais todas foron arquivadas até 2010. Ese ano, 15 persoas, entre elas a irmá, a curmá e a tía de Diego Viña, foron imputadas por un presunto delito de "inxurias" á Garda Civil (artigo 504 do Código Penal). Segundo o Ministerio Fiscal o delito xustifícase no berro de consignas por parte das persoas concentradas como 'a Garda Civil tortura e asasina', 'Aquí se tortura como na ditadura' e 'non foi suicidado que foi asasinado'. A Audiencia Provincial da Coruña vén agora de considerar que eses feitos non son delito, segundo indican desde Nais contra Impunidade


Abanca rematou o ano 2019 cun beneficio neto de 405 millóns de euros. Ou, o que é o mesmo, cun crecemento de case un 7% con relación ao que gañara en 2018, cifra que se situou en 380 millóns de euros en virtude do novo método de cálculo aplicado na compañía tras a súa reestruturación -a absorción interna de Abanca Holding Financiero por parte de Abanca Corporación Bancaria- e que hai doce meses fora de 430 millóns de euros. O beneficio acumulado nestes seis anos practicamente triplica o desembolso de Banesco para adquirir Novagalicia Banco, entidade resultante do rescate da fusión de Caixa Galicia e CaixanovaOs resultados dados a coñecer este 4 de febreiro achegan as ganancias acumuladas entidade aos 3.000 millóns de euros. Son, concretamente, 2.973 millóns ata agora, practicamente o triplo do que o venezolano Banesco pagou na poxa organizada polo Fondo de Reestruturación Ordenada Bancaria (FROB) para desfacerse de Novagalicia Banco, a entidade resultante de fusionar e rescatar con case 9.000 millóns de euros de fondos públicos as desaparecidas Caixa Galicia e Caixanova. Abanca finalizou ese pagamento xa en 2017.Segundo a información divulgada pola entidade, Abanca deu superado o pasado ano un volume de negocio de 85.000 millóns de euros, un "fito" nos seus anos de historia. Neste crecemento, especifica, tivo moito que ver a compra da rede portuguesa do alemán Deutsche Bank e da rede española da portuguesa Caixa Geral de Depósitos.As cifras dos resultados de Abanca afástanse das das antigas caixas e certifícana como "unha das entidades máis saneadas" do EstadoAbanca fixo públicas cifras que afastan a súa imaxe da quebra na que quedaron as antigas caixas e a súa herdeira Novagalicia Banco. Así, subliñan, o nivel de morosidade que soporta volveu caer ata quedar no 2,8%, "un 33% por baixo da media española" e indicadores coma esta permiten afirmar que é "unha das entidades máis saneadas" do Estado.Esta nova certificación da boa marcha da entidade que preside Juan Carlos Escotet -que a preguntas da prensa defendeu o proxecto de universidade privada que impulsa a través de Afundación, xa avalado inicialmente pola Xunta- chega apenas tres meses despois que o Banco de España certificase a perda de 9.000 millóns de euros en salvar Novacaixagalicia, toda vez que só foron recuperados os devanditos 1.000 millóns da venda a Banesco. A investigación política sobre a fracasada fusión das caixas leva tres anos paralizada no Parlamento.


Summary: A Asociación Nós Mesmas convocará unha concentración ante o Parlamento o 9 de abril, momento do seu debate en pleno, para denunciar que a norma, moi recortada e sen apartado de sancións, "non será real, será só propaganda". Presenta, xunto con outras entidades, un manifesto contra a LGTBIfobia

O pasado mes de xuño o PSdeG-PSOE presentou no Parlamento unha proposición de lei pola visibilidade e non discriminación de lesbianas, gais, transexuais e bisexuais. A norma pretende complementar outras normas, aprobadas nos últimos anos, que buscan asegurar a igualdade de dereitos á hora de contraer matrimonio, e loitar contra as numerosas situacións de homofobia e de discriminación por razón de orientación sexual que aínda se producen en moitos ambitos. A proposición de lei foi superando as sucesivas fases do proceso parlamentario, pero no seu debate en comisión o Partido Popular presentou un conxunto de emendas que non só limitan ou modifican o alcance da futura lei, senón que a baleiran completamente de contido. "Aparentemente eles quedan ben, aproban unha norma para o colectivo LGTBI, pero é unha lei baleira. Se se aproba a lei así, nós teremos que facer esforzos en explicar que hai unha lei, pero que é inservible" Raquel Cordeiro, portavoz da Asociación Nós Mesmas, colectivo feminista pola defensa dos dereitos das mulleres lesbianas e bisexuais, sinala a "sorpresa" que produciu o feito de que o Partido Popular non se limitase a votar en contra da lei, e considera que se finalmente se aproba a norma tal e como saíu da comisión "non achegará nada novo, non será real, será só propaganda". "Aparentemente eles quedan ben, aproban unha norma para o colectivo LGTBI, pero é unha lei baleira. Se se aproba a lei así, nós teremos que facer esforzos en explicar que hai unha lei, pero que é inservible". O colectivo, xunto con outras entidades, convocarán unha concentración ante o Parlamento no día en que a lei sexa debatida en pleno, o vindeiro 9 de abril. Elimínase todo o capítulo de sancións, que no anteproxecto prevían multas de entre 150 euros até medio millón de euros para as infraccións máis graves Así mesmo, a Asociación Nós Mesmas, a Área de Liberdade de Expresión Afectivo-Sexual de Esquerda Unida (ALEAS-EU), ANOVA e a Coordinadora Local da Marcha Mundial das Mulleres de Vigo, impulsan un manifesto no que protestan "polo roubo que supón esta Lei" e "polo escándalo que implica que Feijóo e o Partido Popular pretendan facer publicidade a costa dos nosos dereitos, nun falso intento por diferenciarse das políticas do goberno central, cando o que están a facer é exactamente o mesmo". As entidades asinantes sinalan que "só o Partido Popular podería invisibilizar cunha lei de visibilidade" e exhortan as forzas da oposición a votar en contra da norma recortada polo PP, en resposta ao rexeitamento das achegas realizadas polo tecido asociativo LGTBI galego e polos outros grupos políticos da cámara. Conclúen que os populares converteron esta lei nunha "farsa". Cordeiro sinala que as emendas presentadas polo PP, que mesmo modificou o título da lei, eliminando o concepto de "non visibilidade", desnaturalizan o texto, "eliminando todo aquel artigo que ficaba demasiado igualitario, diverso, esclarecedor da realidade do colectivo LGTB da Galiza e tamén aqueles que establecían un mínimo compromiso e obrigatoriedade para as Administracións públicas ou de xustiza". En primeiro lugar, o PP suprime por completo as propias definicións dos colectivos aos que a lei afecta, ou os conceptos sobre a diversidade sexual e as diferentes orientacións e identidades aos que se fai referencia en todo o texto, "invisibilizando até nunha lei de visibilidade e non discriminación". De igual xeito, elimínase todo o capítulo de sancións, que no anteproxecto prevían multas de entre 150 euros até medio millón de euros para as infraccións máis graves. Unha decisión que para a Asociación Nós Mesmas invalidaría por si soa o resto da norma. Tamén desaparecen os protocolos de actuación ante agresións. Ademais, os populares eliminan o apartado relacionado coa carga de proba, pola que (como recollía o anteproxecto) correspondería "á parte demandada demostrar que non se vulnerou o principio de igualdade de trato". Para a Asociación Nós Mesmas, esta decisión "carece de coherencia" e lembran a este respecto o precedente establecido pola Comunidade Europea para garantir o principio de igualdade de trato, entendida como a ausencia de calquera discriminación, no que se establece que os "Estados membros tomarán as medidas necesarias para que, cando a parte demandante achegue ante un tribunal de xustiza ou outra instancia competente elementos de feito que permitan supor a existencia dunha discriminación, corresponderá á parte demandada demostrar que non existiu vulneración do principio de igualdade". Os populares eliminan o apartado relacionado coa carga de proba, pola que (como recollía o anteproxecto) correspondería "á parte demandada demostrar que non se vulnerou o principio de igualdade de trato" Por outra banda, as emendas do PP foron recortanto o alcance que podería ter acadado a norma noutros aspectos, coma no ensino, nos medios de comunicación ou nas relacións laborais. Por exemplo, as que facían referencia a "medidas específicas para a garantía e protección de dereitos das persoas LGBT durante o seu paso ou estanza en comisarías e centros penitenciarios" (artigo 11), ao impulso e apoio da Xunta a "proxectos relacionados coa recuperación da memoria histórica das persoas LGTB, en particular a memoria daquelas persoas LGTB represaliadas durante o franquismo" (artigo 31.3). Unha lei necesaria O colectivo lembra que "máis de 3 de cada 4 mozos e mozas, din ter presenciado comentarios negativos, burlas, insultos a persoas LGTB, sendo até un 20% ameazas e violencia directa" "Porque debe haber leis específicas para colectivos específicos, debe existir unha lei de visibilidade e non discriminación que aborde as necesidades dun colectivo como é o LGTB, ata o de agora desprotexido", defenden dende a Asociación Nós Mesmas. O colectivo lembra que "máis de 3 de cada 4 mozos e mozas, din ter presenciado comentarios negativos, burlas, insultos a persoas LGTB, sendo até un 20% ameazas e violencia directa", segundo datos de INJUVE. A entidade considera "un criterio de igualdade" a existencia dun réxime sancionador para as agresións LGTBfóbicas, así como "a creación de protocolos de agresión e actuación que encamiñen os profesionais que se enfronten a agresións desta tipoloxía e especificidade". E defenden que unha lexislación coma a contida na proposición de lei presentada polo PSdeG-PSOE e apoiada por todos os partidos agás o PP, "é a ferramenta necesaria para loitar contra a discriminación que o colectivo LGTB vive, recoñecer a especificidade deste delito, ofrecer apoio integral ás vítimas, establecer protocolos policiais para o trámite das denuncias e para previlos creando un entorno igualitario que favoreza a visibilidade, así como elaborar estatísticas que recollan os delitos de odio por homofobia, bifobia e transfobia". Subliñan que se trata dun "problema social, ata o de agora, deixado de lado en Galicia", sobre todo nas zonas rurais. Subliñan que se trata dun "problema social, ata o de agora, deixado de lado en Galicia", sobre todo nas zonas rurais Tamén sinalan que a falta de aceptación da diversidade afectivo-sexual nas familias e na contorna provoca que un 62,2% das e dos mozos afirme que lle resultaría moi difícil saír do armario e un 53%, máis da metade da poboación, considera que as persoas LGTB non poden falar con normalidade da súa orientación ou identidade, segundo datos de INJUVE igualmente. É por isto que consideran "fundamental de forma inmediata o compromiso firme do órgano competente en materia de familia para establecer os mecanismos precisos de formación e información a familias sobre a diversidade afectivo-sexual". Acto do BNG BNG e Galiza Nova realizaron este mércores un acto para denunciar "a discriminación que sofren miles de persoas lesbianas, gais, transexuais, bisexuais e intersexuais (LGTBI) pola súa orientación social". A candidata do Bloque nas eleccións europeas, Ana Miranda, anunciou que o BNG solicitará no Parlamento Europeo que se garanta o recoñecemento entre os Estados da UE das disposicións normativas sobre cohabitación, parellas de feito ou matrimonios de persoas do mesmo sexo, e que se introduzan procedementos legais de recoñecemento de xénero por cambio de sexo e se eliminen as restricións para a libre circulación dentro da UE, con casos frecuentes en compañía aéreas. Pola súa banda, Alberte Mera, secretario xeral de Galiza Nova, sinalou que "non é casual que elixíramos como lugar da nosa protesta este espazo diante da Sede do Arcebispado en Santiago para dicirlle á Igrexa e ao PP que non vale cercear máis os dereitos e liberdades sexuais da mocidade galega". Manifesto de Nós Mesmas (.pdf)


Summary: Centos de persoas volveron manifestarse este sábado Xinzo contra o proxecto de instalación dunha mina de feldespatos na comarca. Os representantes da plataforma veciñal Corno do Monte informaron dos resultados da xuntanza que mantiveron coa subdirectora xeral de Minas.

Centos de persoas volvéronse manifestar este sábado Xinzo contra o proxecto de instalación dunha mina de feldespatos na comarca. O 27 de cada mes é día de feira e é a xornada escollida para amosar o rexeitamento da comarca á mina. Foino o mes pasado e os responsables da plataforma veciñal Corno do Monte anuncian que o farán tamén o mes que vén. A marcha contou con representación de todos os axentes sociais, culturais e políticos da bisbarra, así como o apoio da Rede Contra a Minaría destrutiva na Galiza ContraMINAacción e do Sindicato Labrego Galego. Algunhas das faixas e consignas máis repetidas foron "A mina ou nós", "Na Limia non á Mina", "Quen queira feldespatos que vaia a Castellón" ou "A Xunta decide: A mina ou nós". Anunciouse que "non imos parar ata que na nosa zona non quede ningua posibilidade de minas de ningún tipo, xa que non chega con quitar este proxecto de agora, hai que cambiar a lei de minas e a do solo para que estas burradas non poidan pasar". Na marcha tamén se informou dos resultados da xuntanza que un grupo de veciños mantivo coa subdirectora xeral de Minas. Os veciños rexeitaron algunhas das propostas que, segundo contan, lles fixeron: dende mercar terras noutras zonas ata optar polo regadío ou convivir coa mina a escasos metros das terras de cultivo: "todos a vivir de señoritos a Santiago, que eses non teñen problemas nin de regadio, nin de fincas, ni de impostos, nin da chuvia". Denuncian que "alguén que vai decidir sobre as nosas vidas non sabe nin onde estamos nin de que vivimos, 150 km ata Santiago marcan a diferencia entre os que contan e os que non importa o que pase con eles, porque para eles solo somos catro gatos". "Vós queredes que se coñeza A Limia polas suas minas ou polas suas patacas? O que prefira as patacas xa sabe onde ten que estar tódolos 27 de cada mes" E concluíron: "vós queredes que se coñeza A Limia polas suas minas ou polas suas patacas? O que prefira as patacas xa sabe onde ten que estar tódolos 27 de cada mes, eiquí diante do museo do entroido. Se non loitamos agora, os nosos fillos non terán polo que loitar, xa teran a maleta feita. A decisión e vosa: ou perdemos todo o que temos, ou loitamos polo noso".


Summary: O Galician Freaky Film organiza unha "mesa cadrada" de festivais de xénero. A acollida deste festival, que só ten tres anos de traxectoria, amosa que hai público para este tipo de eventos.

Un festival quizais menos "intelectual" pero especialmente axeitado para comungar coa "personalidade viguesa": o "gamberro", o "macarra", o "punk"... Así definiu Juan de Castro o Galician Freaky Film Festival, que vén de rematar na cidade máis poboada do país tras exhibir máis de 60 curtas, con dúas estreas mundiais,13 filmes inéditos no Estado e 31 estreas en Galiza. A acollida da programación do Galician Freaky, con só tres anos de traxectoria -no 2019 xa xuntara 1000 persoas- demostra que hai un público para os festivais de cinema de xénero. E así se constatou tamén na Mesa Cadrada organizada polo Galician Freaky, na que, ademais do seu director, participaron Iván Patiño, do FanCine de Lemos, Tonecho Otero, do Festival Internacional de Cinema Fantástico da Coruña (FMK) e Luis M. Rosales, do Curtas, Festival do Imaxinario de Vilagarcía. O FanCine de Lemos non puido celebrarse este ano a causa da covid mais, malia que a relación co espectador cambiou -os festivais están adaptándose á situación facendo on line boa parte da súa programación-, está claro, segundo Iván Patiño, que xuntarse fisicamente segue a ser "máis necesario ca nunca". No 2019, o Festival de Cine Fantástico e de Terror de Monforte proxectara na súa sección oficial 20 curtas e catro longametraxes. O Curtas, Festival do Imaxinario de Vilagarcía vén de pechar a súa 48ª edición, na que acolleu medio cento de estreas, 31 na Galiza, 17 no Estado e dúas internacionais. "A nosa intención é continuar a facer un festival o mellor que poidamos", comentaba Luis M. Rosales na Mesa Cadrada do Galician Freaky, á que asistiu virtualmente. O FanCine conta cun público de todas as idades, asegurou Iván Patiño. Ao arraigamento local contribuíu o proxecto didáctico que inclúe o festival, ademais de exposicións ou relatorios. "Os rapaces dos colexios de Monforte fan a súa curta, que ao final veñen ver cos pais e cos avós", lembrou Patiño. No caso do Galician Freaky, o público, sendo "moi fiel", non é tan familiar, concentrándose máis en espectadores de 30 a 50 anos. Atraer xente máis nova é "unha materia pendente", segundo Juan de Castro.Ademais de contar coa vantaxe da súa veteranía, o Curtas, Festival do Imaxinario de Vilagarcía creou tamén o seu propio público cunha extensísima e variada programación con relatorios, encontros con artistas, obradoiros, teatro, presentacións de libros, concursos e exposicións. "Fomos quen de vincular a cidadanía, si", sinalou Luis M. Rosales, pensando tamén a súa programación para distintos tipos de público, "adulto" e "máis novo", e sendo o familiar "esencial". Os filmes de animación, por exemplo -indicou- axudan a atraer a mocidade. Tamén o FKM procurou ter "distintos enfoques" para distintos tipos de público, comezando cun público máis puramente "freaky" para despois amplialo con "seccións novas", parte das cales atraen a "familias", segundo Tonecho Otero. O FKM, especializado en cinema fantástico, ciencia ficción e terror, contén tamén, ademais das proxeccións, concertos, exposicións, relatorios, obradoiros e seminarios. E, como o resto dos festivais, actúa como punto de encontro entre a creación cinematográfica galega e mundial. O FKM conta cunha sección competitiva de curtas non profesionais feitas na Galiza e en galego, dirixida ás escolas de audiovisual do país. "Procuramos manter a identidade, que se saiba que somos un festival galego", apuntou Tonecho Otero. O FanCine de Lemos ten unha vocación máis local, aínda que proxecta coma o resto dos festivais cinema internacional -no 2019 incluíu cinco curtas galegas na súa sección oficial-. Desde o Galician Freaky decidiron, porén, segundo de Castro, tras unha primeira edición centrada nas producións galegas, que a mellor maneira de visibilizar o cinema galego era "poñelo ao mesmo nivel" que o resto, sen unha sección específica. Unha maior "internacionalización" é, porén, tanto no FanCine como no Galician Freaky, un asunto "pendente", segundo os seus responsables. O Curtas de Vilagarcía contaba este ano con convidados de fóra que non puideron vir ante as circunstancias, e ademais traballa na creación de intercambios con festivais latinoamericanos. Os catro representantes dos festivais de xénero galegos concordaron, de feito, en sinalar a necesidade de crear sinerxías, de compartir experiencias, materiais e contidos para sumar forzas.


Summary: 'Eme de Meira' celebra este ano o festival de verán Expresións Espontáneas 5.0 cun evento deportivo rural o sábado 28 de xullo. Pola noite actuarán o grupo de rock meirego PanZ, o grupo de Muros, Terbutalina, e os composteláns Labregos do Tempo dos Sputniks.

A Asociación Cultural Eme de Meira organizará, por quinto ano consecutivo, un festival de verán en Meira. O evento en cuestión denomínase Expresións Espontáneas 5.0 e este ano ten ao deporte como protagonista. A idea é pór en valor a través de actividades culturais o patrimonio material e inmaterial de Meira e a cultura galega. Ao longo destes 4 anos anteriores pasaron polo festival grupos musicais de folk, hiphop, electrónica, rock, mais tamén artístas de pintura, escultura, grafitti, etc. Para este ano teñen preparadas unhas olimpíadas rurais que se desenvolverán no parque de Meira desde as 16:30 horas. Coa colaboración da Asociación de recuperación de xogos tradicionais Xotramu haberá un conxunto de actividades pensadas para todos os públicos articuladas, como este é ano olímpico, ao redor das olimpíadas rurais baixo o xogo de palabras de CoolMeira (alusivo á denominación que a forcada, forquita ou galleta ten na zona). As probas consistirán en empuxar o rolo de herba, carreira de leiteiras, tiro de corda e lanzamento de colmeira Probas e músicaAs probas practicaranse de xeito libre, simplemente inscribíndose antes do comezo, e serán: empuxar o rolo de herba, carreira de leiteiras, tiro de corda e lanzamento de colmeira (estas puntuábeis para as olimpíadas) máis billarda e bolos que serán competicións independentes. @s gañador@s e primeir@s clasificad@s das Olimpíadas Rurais recibirán trofeos e premios (produtos locais e artesanais) ademais de vales para adquirir comida e bebida para a cea. Pola noite, a partir das 23 horas, pechará a xornada un concerto coa partcipación chairega de PanZ, Terbutalina e Labregos do Tempo dos Sputniks.


Summary: Produtores concéntrase na sede da Xunta para exixir prezos xustos para o leite. A nova campaña, que comeza o 1 de abril, preséntase como aínda máis dura para as explotacións galegas. Leche Río vén de anunciar que deixa de recoller o leite a 64 granxas.

Os produtores de leite retomaron esta quinta as mobilizacións ao pé da sede da Xunta, unha imaxe que foi habitual no outono do ano pasado e que pode volver selo nesta primavera e verán. O motivo volve ser o mesmo: o baixo prezo do leite, que sitúa ao límite un bo número de explotacións galegas. O propio goberno español recoñecía hai uns días que nos vindeiros anos ían botar o fecho unhas 5.000 explotacións no Estado. Os gandeiros calculan que delas, por volta de 3.500 serán galegas. Das 5.000 explotacións do Estado que o goberno español agoira que fecharán nos vindeiros anos, unhas 3.500 serán galegas, calculan algúns produtores. A concentración estaba convocada pola Plataforma en defensa do sector lácteo e á mesma sumáronse a OPL e Agromuralla. Un protesto tanto polos baixos prezos como polo problema de recollida de leite que nos últimos meses vai en aumento e afecta a cada vez máis granxas galegas. Un problema este que se vai agravar na nova campaña, que comeza esta sexta feira, segundo fontes do sector. Un exemplo disto é que Leche Río xa anunciou que ía deixar de recoller a 64 explotacións. Dificultades E hai que ter en conta que hai que engadir aquelas explotacións que entregan a súa produción a prezos de leite en po (por baixos dos 20 céntimos). Nesta situación había hai un mes, lembra Campo Galego, unhas 400 granxas, cifra que de certo aumentou. En menos de tres anos, o prezo que se lle paga aos produtores galegos polo leite caeu un 26% En declaracións dos gandeiros que se mobilizaron, testemuñadas por Cadena Ser, apontaban que paradoxicamente o ano no que a distribución vai incrementar as súas ganancias, vai ser tamén o ano de importantes perdas dos produtores. Por iso inciden en que nos diferentes elos da cadea non todos sofren estas dificultades. En novembro do 2013 o prezo medio ao que se lle pagaba en Galiza un litro de leite ao gandeiro era de 39 céntimos. Dous anos despois, en novembro de 2015, era de 28,7 céntimos, unha queda do 26,4%, a máis grande de entre todos os territorios do Estado español. En 2015 tiveron que botar o fecho 600 explotacións en todo o Estado, 425 as cales eran galegas, o 70% do total.


Summary: O pasado sábado 14 de xaneiro celebrouse a inauguración do Espacio Nido Compostela, un novo local de coworking na cidade. Falamos cos seus responsables

O pasado sábado 14 de xaneiro celebrouse a inauguración do Espacio Nido Compostela, un novo espazo de coworking en Santiago de Compostela, situado no baixo do número 38 da rúa Romero Donallo. É un local de coworking e eventos, que nace froito da experiencia no Espacio Nido Vigo, primeiro espazo deste tipo que abriu na cidade olívica e do que partiron proxectos colaborativos coma o webdoc Fai Rúa sobre a vida e historia do casco vello alto de Vigo ou a editorial Catro Ventos. A flexibilidade do local tamén permite ser anfitrión de todo tipo de eventos, dende pequenas reunións ata presentacións de 40 persoas. Falamos cos seus responsables. Por que decidistes poñer en marcha un novo local en Compostela, trala experiencia do espazo de Vigo? A decisión en realidade partiu dunha necesidade persoal, a de ter un lugar onde traballar. Levo colaborando como aparellador do estudio Arquétipos de Vigo dende hai uns anos, pero mantendo o meu lugar de residencia en Compostela. Dáse a circunstancia de que os arquitectos do estudio son tamén parte do equipo de xestión do Espacio Nido de Vigo e cando teño que ir traballar alí, fágoo no coworking, e o resto do tempo estaba traballando dende a casa. Xurdiu a posibilidade de coller un local en Compostela (no que agora estamos) e decidimos que era unha boa oportunidade para ampliar a marca, tendo en conta a necesidade da que falaba e a experiencia positiva de traballo durante estes anos no coworking de Vigo. "Non existe un perfil específico, calquera, incluso os que xa teñen o seu propio despacho, pode tirar proveito das vantaxes que ten establecer o seu lugar de traballo nun entorno colaborativo como o que se proporciona nun coworking" A que tipo de público vos dirixides? Podería parecer que o público potencial son os autónomos e profesionais cunhas necesidades similares ás que antes mencionaba, non só pola vantaxe de ter un sitio onde traballar, senón tamén por ter un lugar onde recibir aos clientes. Sen embargo, non se limita só a iso, non existe un perfil específico, calquera, incluso os que xa teñen o seu propio despacho, pode tirar proveito das vantaxes que ten establecer o seu lugar de traballo nun entorno colaborativo como o que se proporciona nun coworking. Que servizos ofrecedes? Nós alugamos postos de traballo individuais por 130 € mensuais, tamén temos a opción de mesa compartida para empresas de dúas persoas por 200 €. Dentro desas mensualidades incluímos todo o necesario dende luz, auga, internet ata o dereito ao uso da sala de reunións. Ademais, a flexibilidade do local permítenos ofrecer un espazo onde celebrar reunións externas ou eventos as fins de semana, sempre coa premisa de non interferir na actividade principal, que é a de coworking. "Antes os interesados eran na súa grande maioría freelance e agora estanse achegando a este modelo todo tipo de empresas, incluso algunha de máis de 10 traballadores" En base á traxectoria e á experiencia que xa tedes, credes que o funcionamento dos espazos de coworking mudou nos últimos anos? Hai máis xente interesada? Mudou o tipo de usuarios/as e as súas necesidades? Como en todo, houbo mudanzas nas formas de traballar, cada vez máis empresas están solicitando formar parte das comunidades de coworking porque lles serven de plataforma para mellorar as súas relacións profesionais e persoais. Antes os interesados eran na súa grande maioría freelance e agora estanse achegando a este modelo todo tipo de empresas, incluso algunha de máis de 10 traballadores. "A relación con profesionais doutros campos, favorece a creación de proxectos conxuntos interdisciplinares" Credes que as persoas que optan por traballar nun espazo de coworking obteñen beneficios coma a xeración de sinerxias, proxectos conxuntos, contactos, interrelacións con outras disciplinas... (ademais do aforro económico e de ter un espazo para a súa actividade profesional)? Dende a nosa experiencia, podemos constatar que traballar nun espazo de coworking permite estar en contacto con máis xente, de feito, existen estudos que indican que se fan un maior número de contactos positivos, o que implica evidentemente un aumento na facturación. Por outro lado, a relación con profesionais doutros campos, favorece a creación de proxectos conxuntos interdisciplinares: exemplo disto son algúns dos proxectos que se desenvolveron no Espacio Nido de Vigo como o webdoc Fai Rúa sobre a vida e historia do casco vello alto de Vigo ou máis recentemente, varios dos "anidados", como nos chamamos, lanzaron unha pequena editorial en galego chamada Catro Ventos. Por último, e non menos importante aínda que ás veces o poida parecer, este modelo de traballo grupal en espazos de coworking mellora a calidade dos descansos, xa que cousas tan sinxelas como as reunións no café da mañá ou despois do horario de traballo, axudan tanto a desconectar como tamén a coñecer ao resto dos coworkers a nivel profesional e persoal.


Summary: O Tribunal Constitucional, por primeira vez desde a fin do franquismo, veta un acordo dunha cámara autonómica. Dá a razón o Avogado do Estado que considera a declaración "un desafío aberto á Constitución"

O Tribunal Constitucional español suspende a declaración de soberanía aprobada o pasado 23 de xaneiro polo Parlament de Catalunya. O TC admite a trámite a impugnación presentada polo executivo español. É a primeira vez, desde a Transición, que se suspende un acordo ou declaración adoptada nun parlamento autonómico. O Avogado do estado español considera que o pobo catalán non pode ser un obxecto político e xurídico soberano. En todo caso, apunta, a soberanía para poder decidir sobre unha hipotética secesión de Catalunya reside no conxunto do pobo español. En base o recurso do Avogado, a declaración de soberanía aprobada no Parlamento é "un desafío aberto contra a constitución" que ten "efectos xurídicos e políticos". O TC ten agora cinco meses para resolver se mantén ou non a suspensión da declaración de soberanía.


Summary: Carrefour, Eagle, Alesto (Lidl), Consum, Eroski e DIA son as marcas que presentaron estes obxectos nos seus produtos.

A Axencia de Seguridade Alimentaria e Nutrición (Aesan) alertou esta cuarta feira da detección de corpos metálicos de carácter 'estraño' no interior dos envases de froitos secos que comercializan varias empresas distribuidoras de alimentos. En concreto, o organismo rexistrou a presenza destes corpos en produtos das marcas Carrefour, Eagle, Alesto (Lidl), Consum, Eroski e DIA. Os prezos de vivenda e alimentos lideran unha inflación desbocada Foi o Sistema Coordinado de Intercambio Rápido de Información (Sciri) de Catalunya quen avisou a Aesan desta irregularidade, rexistrada en nove lotes de produtos envasados de améndoas, cacahuetes e variedades de froitos secos. De Alesto, o produto que rexistrou a presenza destes corpos metálicos é a bolsa de améndoas fritidas con mel; de Eroski, Carrefour, Consum e DIA, as bolsas de cacahuetes fritidos con mel de 100, 125, 150 e 200 gramos respectivamente. O comercio mundial, en risco de colapso Por último, da marca Eagle os produtos afectados son a variedade de froitos secos con mel e sal e as bolsas de cacahuetes con mel e sal de 40, 75 e 90 gramos. Retirada do mercado Polo pronto, a Aesan recomenda que aqueles consumidores e consumidoras que conten nos seus fogares con produtos deste tipo "se absteñan de consumilos e os devolvan ao seu punto de compra". A castaña como motor empresarial Ademais, o Sciri xa se puxo en contacto coas autoridades competentes das autonomías e coa Rede de Alerta Alimentaria Europea para que se inicie o proceso de retirada destes produtos da comercialización.


Summary: Cimeira gastronómica en Génova da cúpula do PP. Rajoy, Cifuentes -sinalada esta segunda feira por Francisco Granados como corresponsábel do financiamento ilegal do partido en Madrid-, o resto dos presidentes autonómicos, o ministro de Facenda, a vicepresidenta do Goberno, Soraya Sáenz de Santamaría, a secretaria xeral do partido, Dolores de Cospedal. Feijóo lanzou ao final do xantar de traballo un titular con aroma de triunfo persoal: "Non haberá quita da débeda das comunidades autónomas". Pírrico triunfo, esa exactamente é a posición que fixou Montoro na súa comparecencia no Congreso o 1 de febreiro.

De 2012 á actualidade, as comunidades autónomas puideron financiarse con mecanismos públicos a baixos intereses. Conseguiron así 251.000 millóns de euros en liquidez. Segundo estimacións de Facenda, aforraron en xuros por volta de 20.000 millóns de euros. A comunidade autónoma que botou menos man dese maná foi a galega. A Xunta preferiu financiarse nos mercados de débeda privados, a xuros máis altos. Segundo estimacións do portavoz de Economía de En Marea Manuel Lago, o sobrecusto desa operación para as arcas galegas alcanzou por volta de 1.600 millóns de euros. A hipótese de que o Estado fose condonar parte desa débeda colocaba Feijóo nunha moi má posición política e poría ao descuberto o erro de estratexia financeira de ter recorrido ao financiamento privado, para o cal non se agarda que exista ningún tipo de quita nen sequera de reestruturación. Nos mecanismos de financiamento públicos a Xunta apenas tomou emprestados 4.751 millóns de euros face os 53.005 asinados por Catalunya. Unha eventual condonación favorecía naturalmente máis os que máis se endebedaron. As terminais propagandísticas de Monte Pío apresáronse a apresentar a cimeira desta segunda feira como a reunión en que Feijóo demandaría de Madrid a non aplicación de quita algunha. Mais Montoro xa avanzara que non habería ningún tipo de condonación As terminais propagandísticas de Monte Pío apresáronse a apresentar a cimeira desta segunda feira como a reunión en que Feijóo demandaría de Madrid a non aplicación de quita ningunha. O propio Feijóo comunicou triunfal á saída do banquete que "ficou claro que non haberá quita da débeda". Ben, en realidade esa non é ningunha noticia. Montoro xa deixou claro nunha comparecencia parlamentar o pasado 1 de febreiro que non tiña en mente condonar un só euro de débeda. Non habería quita, o que non significa que non se vaia aliviar a carga financeira que pesa sobre as comunidades autónomas. "Temos que ver que facemos a respeito da débeda das comunidades autónomas e, en especial, a que teñen contraída co Estado", dixo Montoro. O que haberá, por tanto, será unha reestruturación da débeda, isto é, distintas fórmulas que poden ir desde o alargamento dos prazos para a súa satisfacción, a renegociación dos tipos de xuro ou mesmo a asunción por parte do Estado de parte do débito. A quita, enfatizan fontes de Facenda, está prohibida polas normativas europeas. Mais no plano estritamente político, Feijóo sabe que se xoga a súa credibilidade como xestor, cuestionada pola oposición ao ter engordado baixo o seu mandato a débeda pública galega de 3.954 millóns de euros (2008) a 11.317 (2017). É por iso que a política de comunicación de Monte Pío -amplificada pola imprensa amiga- esfórzase por apresentar como conquista persoal de Feijóo o que non é senón unha directriz marcada directamente polo ministro de Facenda. Montoro liga a reestruturación da débeda co novo modelo de financiamento para as comunidades autónomas, un complexo problema político e económico cuxa resolución o Goberno Rajoy vén adiando desde 2014, cando caducou o actual sistema. Esta segunda feira, a portavoz nacional do BNG, Ana Pontón, denunciou que a esta altura o Parlamento de Galiza aínda non foi informado polo presidente da Xunta sobre que proposta concreta formulará o goberno galego no debate do novo modelo de financiamento. A posición de Feijóo nesta materia resúmea Pontón en tres pontos: "Agardar a ver que decide Madrid e que propón Montero, opacidade perante o Parlamento e criticar os logros dos demais sen ter nen unha soa proposta concreta a favor de Galiza".


A finais do mes de xuño, representantes de CONFAPA-GALICIA tivemos senllas xuntanzas coa directora xeral da Consellería de Traballo e Benestar e mais coa Consellería de Educación. O tema a tratar foi a necesidade urxente de moitas nenas e nenos que durante o curso escolar utilizan o servizo de comedor escolar así como dos datos de familias en situación precaria facilitados polas Anpas pertencentes á nosa Confederación. A solución que nos plantexaron foi a dunha atención integral ás familias, idea que todos compartimos: se un neno pasa fame, a súa familia tamén A solución que nos plantexaron foi a dunha atención integral ás familias, idea que todos compartimos: se un neno pasa fame, a súa familia tamén. De feito, en CONFAPA temos información -sempre a través das Anpas- de lugares onde a veciñanza colabora facéndolle a compra a estas familias, onde as propias Anpas montan Bancos de Alimentos e de roupa. Así vanse solventando parcialmente situacións de extrema necesidade. Que está a facer a Xunta de Galicia? Cando vai comezar esa atención integral ás familias que tanto publicitaron no mes de xuño? En setembro? Parece que lle hai que lembrar novamente a quen goberna que hai FAME. Hai fame no día a día, nesta aldea, naquela vila, naquela outra cidade. Fame negra, sí. Non sabemos que entenden por axuda ás familias, cando o cheque para libros é unicamente para iso: libros. Como van mercar material escolar familias que non teñen nin para un bo prato de lentellas ao día? Non sabemos que entenden por axuda ás familias, cando o cheque para libros é unicamente para iso: libros. Como van mercar material escolar familias que non teñen nin para un bo prato de lentellas ao día? Isto víase vir. Non queremos facer visible a miseria porque a ollos pechados a miseria non existe. Non é certo, señores da Xunta?. CONFAPA-GALICIA non deixará de repetir as veces que faga falta: HAI FAME, os nenos pasan fame, as nenas pasan fame, as familias afogan e ninguén está disposto a mirar para elas... cando menos a día de hoxe, no mes de xullo.


Summary: Máis de 200 veciñas e veciños respaldan a iniciativa do colectivo Memoria da Mariña para homenaxear as persoas represaliadas polo fascismo en Ribadeo, Viveiro e Mondoñedo.

As vítimas do fascismo en Mondoñedo, Ribadeo e Viveiro recibiron hoxe a súa homenaxe mediante unha iniciativa composta por diversos actos e que estivo comandada polo colectivo Memoria da Mariña. O primeiro evento da xornada foi unha lembranza ante o monumento que rende tributo a todas as vítimas do franquismo de Mondoñedo mais a outros veciños de concellos como Ribadeo, A Pastoriza e Viveiro Logo dunhas palabras de familiares de Siervo González, Graciano Paz e Manuel Rodríguez -militantes da Sociedade Obreiros Católicos, da CNT e da Unións Socialista Galega, mortos no lugar da Rocha, ao carón da Travesía dos Remedios-, o acto -que estivo conducido polo cronista oficial de Mondoñedo, Antonio Reigosa- trasladouse a carón da placa en lembranza aos sete veciños de Ribadeo asasinados en Mondoñedo. Como remate desta serie de eventos -que contaron coa presenza de arredor de 200 persoas- tiveron lugar unha mesa redonda arredor da represión e un xantar de confraternización.


Summary: A Sega presenta o programa da xornada na que se homenaxeará María Xosé Queizán.

María Xosé Queizán foi a autora elixida pola plataforma de crítica literaria A Sega como figura da terceira edición das Galegas nas Letras. A autora viguesa será homenaxeada o 15 de agosto na cidade olívica, no parque que leva o nome da escritora e feminista. O programa da xornada comezará ás 12h coa presentación por parte de representantes da Sega para posteriormente dirixir unhas palabras a propia Queizán. A continuación procederase á leitura dunha escolma dos seus textos e poemas. Por volta das 13h está previsto un xantar de convivio para rematar coas actuacións de Mercedes Peón, Cintaadhesiva, Sofía Espiñeira, Silvia Penas, Ai-el-ela Pandereteiras, Rianxeiras da Covecha, e a actuación infantil das Educultoras, s.coop galega.


Summary: Achégase ao número trinta como revista oral convertida nunha das iniciativas culturais de referencia en Lugo e nunha das propostas máis orixinais vinculadas a un centro de arte galego. O Pazo das Musas do Museo de Lugo, coordinada por Antonio Reigosa, celebra a edición da trintena esta quinta 27 de setembro achegándose ao barroco coa estrea da orquestra Il Combattimento de Lugo.

Trinta números e oito anos é o balance da revista oral do Museo de Lugo, O Pazo das Musas. Neste tempo, a iniciativa que naceu no 2004 consolidouse como unha orixinal aposta por abrir o centro museístico e incorporar as outras artes ao seu patrimonio expositivo. O formato é único e singular. Segue os parámetros dunha revista en papel mais convértese no seu trasunto en versión oral. Conta con periodicidade fixa, cada tres meses, e artéllase en seccións a través dun sumario, con apartados fixos que se repiten de edición en edición e que tentan presentar o conxunto das artes.Outra das coincidencias da revista oral do Museo cunha publicación periódica en papel é a fidelidade do seu público. "Unha porcentaxe importante son asistentes fieis a cada edición da revista" explica Antonio Reigosa, escritor e responsábel de comunicación do Museo Provincial de Lugo alén de coordinador de O Pazo das Musas."Naceu como maneira de dar cabida a outros coñecementos, outras artes ademais de facer partícipe á xente da actividade do Museo" explica Reigosa. En cada un dos números inclúense contidos arredor dos fondos do centro de arte de Lugo, en relación co tema escollido para o desenvolvemento da revista oral. Cústalle ao coordinador escoller un número en especial. Van alá trinta, con carácter monográfico en que se revisaron distintas temáticas e ámbitos culturais. Con todo, postos a recoller un episodio que definise a filosofía da revista oral do Museo, a Reigosa vénselle á cabeza a figura de Jesús Amor, un asistente fiel de noventa anos que protagonizou hai tempo unha das edicións de O Pazo das Musas e pasou a tomar parte dos asiduos asistentes. Jesús Amor foi canteiro e traballou na rehabilitación do edificio que alberga o Museo de Lugo. A revista levou o tema a un dos seus números e produciuse un audiovisual arredor de Jesús Amor e a súa relación co Museo. Desde entón, asiste a todas as revistas, no mesmo edificio que el contribuíu a rehabilitar no ano 1957. Estrea musical para o 30 A quinta 27 a revista chegará ao seu número 30 -elaborárase tamén un 0- cun número en que se achega ao barroco e onde se celebrará o primeiro concerto da orquestra Il Combattimento. Dirixida polo profesor e músico Abraham Cupeiro -luthier e coleccionista tamén de instrumentos- Il Combattimento está formada por doce músicos, maiormente de Lugo que presentarán un repertorio de música da época con instrumentos do barroco. O "índice" da revista inclúe ademais dúas intervencións arredor da presenza do barroco na cidade e no Museo de Lugo a cargo de Fernando Arribas e María Quiroga. O poeta Isidro Novo lerá textos do período, en concreto de Martín Sarmiento e de autores portugueses, Francisco Rodrigues Lobo e Francisco M. de Melo. "Cremos que é unha oportunidade única ver en directo instrumentos históricos, que, a priori nos poden parecer raros, peor que até hai ben pouco tempo, eran utilizados nas catedrais e colexiatas da provincia lucense" explica no programa Abraham Cupeiro. Anuncia que no concerto haberá cornettos, baixóns, traversos, violas de gamba, tiorbas, clavicémbalos, violíns entre outros instrumentos. Antonio Reigosa, coordinador de O Pazo das Musas. Foto: Clara Reigosa.


Summary: Feijóo non foi quen de zanxar o asunto da súa estreita amizade co nartotraficante Marcial Dorado. Empregou a estratexia de atacar a oposición e de desviar a atención. Mas implicitamente recoñeceu que a Administración Fraga contratou con Dorado na época en que o mafioso viaxaba e ía de festas con Feijóo. O caso Feijóo continúa aberto porque o presidente da Xunta foi incapaz de dar resposta ás perguntas básicas do caso. Por que amagou con demitir en 2003 e agora se resiste a renunciar? Quen pagaba as viaxes? Cando realmente rachou a relación co narcotraficante?

Algo máis de dúas horas durou a comparecencia do titular do Executivo galego, Alberto Núñez Feijóo, no Parlamento galego, unha intervención pedida polo conxunto da oposición para que deitase luz sobre as imaxes en que pasea no iate do narcotraficante Marcial Dorado. Insistiu na liña de que alguén o quere "amedrentar", culpou a BNG e PSdG por ter filtrado as fotos e a posibilidade da demisión --pedida primeiro pol@s nacionalistas e despois por socialistas e AGE-- non a contemplou. O PPdG apláudelle Non explicou como era posíbel que sendo o número dous na consellaría de Sanidade non sabía quen era o narcotraficante Marcial Dorado. Tampouco aclarou por que en 2003 lle presentou a súa demisión a Fraga e por que unha década despois se nega a demitir. Non dixo nada sobre o que Mariano Rajoy opinou ao ver as instantáneas, en 2004. Após o lapsus da neve nos Picos de Europa, non concretou cantas viaxes fixo en compaña do narco, nin quen as pagou. E non sinalou tampouco as persoas responsábeis desa trama tecida para o amedrentar. En resumo: o presidente da Xunta non dixo ren. Após máis de dúas horas de intervención, finaliza a comparecencia de Feijóo. A palabra 'demisión' non a mencionou E remata igual que comezou: acusando o PSOE. Di que @s socialistas foron ao seu despacho para lle pedir que non metese leña ao lume coa operación Campión e sinala a Pachi Vázquez Gábase de sacar dúas maiorías absolutas fronte a quen o acusa de ser "un presidente ilexítimo" "Se soubera a que andaba Marcial dorado non tería pousado en ningún caso con esa persoa", escúsase o presidente do Goberno galego. Dille a Jorquera que desde esta mañá "non está moi contento consigo mesmo" e insiste con Batasuna e co apoio a Arnaldo Otegi. Pídelle ao deputado nacionalista que "rectifique os seus valores" Feijóo sobe ao estrado para pechar o debate A comarecencia deixa claro a Puy que Feijóo "non ten nada que ocultar" e que non se deixará amedrentar "por moito que o amezan". Transládalle a confianza da formación conservadora e "a dos galegos e galegas de boa fe" Di que el, ao igual que o movemento de loita contra a droga, cren que estas fotos reflicten un pasado en que a sociedade galega "foi capaz de reaccionar" para que os capos do narcotráfico non se inflitrasen na sociedade" Pedro Puy arrinca a segunda quenda do PPdG sinalando que o seu xefe de filas "estivo especialmente ben" na súa comparecencia Antes de concluír, lémbralle a Feijóo as súas propias verbas a respeito da publicación das imaxes de Quintana: "o que ande con amizades perigrosas ten que presentar a súa demisión" "O PP non veu aquí pedir perdón, senón exculparse" Tamén se refire a Manuel Cruz, o "amigo común" ao que Feijóo se refire sempre para explicar a súa relación co narco. Di Vázquez que nos '90 Cruz mercaba empresas e púñaas a nome de Dorado Pachi Vázquez empraza o presidente a dicir "quen o amedrenta" e dille que o seu dilema é "ser ou non ser", após 15 anos agochando os motivos polos que se relaciona con Dorado Segunda quenda para o PSOE O voceiro de AGE acusa o PP de "corruptos" e presenta unha declaración pola demisión de Feijóo asinada pol@s veciñ@s da Arousa "Igual que os seus ancestros mataban xente no 36 agora farían o que fora por se manteren no poder" Beiras di entender que a cidadanía diga cada día máis "non me representan" e apela á democracia directa como "necesidade urxente" "Vostede demostrou hoxe que a súa indecencia non ten límites" e acusa aos deputados do PP de ter aplaudido cousas "que a min me daría vergoña" Di que Nuñez o convenceu e que non merecen ser deputad@s. Ironiza: "a obra de Deus e a obra de Deus e a verdade revelada. Quen a teña ficará fóra de toda interpretación. Estamos en Trento" Quenda de AGE. Volta Beiras "Está a converter esta comparecencia nun ataque ao mensaxeiro" coas insinuacións verquidas arredor dos fotografos ou das persoas que poderían estar detrás da filtración, repróchalle o nacionalista "Nunca o tomei por tonto. Vostede non sospeitaba de Marcial Dorado? Un cargo público ten a obriga de estar informado, a ignorancia non pode ser un pretexto", espétalle Jorquera Jorquera di que este debate é sobre os ppios éticos que debe rexer a política: "estamos a falar da súa relación cun capo da mafia, cun narco" Así remata a segunda quendade Feijóo. Inicia a oposición co BNG "O único delito que cometin foi nacer nunha aldea de Ourense" e bate contra Beiras: "nin toco o piano nin estudei na Sorbonne" Após varios minutos, continúa Feijóo. Quéixase de que foi o primeiro presidente que non foi saudado pola oposición despois de tomar posesión, mais que non espera nada des@s deputad@s: "eu débome aos galegos" Moito rebumbio na sala de plenos e desde a oposición óuvense apupos a Feijóo. A presidenta da Cámara ameaza con suspender a sesión se os ánimos non se tranquilizan "A oposición non me xulga. Xa me condenou cando gañei as eleccións de 2009" Agora quere saber se o BNG coñecía as relacións co terrorismo de Batasuna cando a convidaban ao Día da Patria galega e pregunta "se lle doen tanto as vítimas do narcotráfico como as do terrorismo" Di que "todo se saberá, todo" e pregúntalle a Pachi Vázquez se lle pode dicir á Cámara cando van saír máis fotos e cantas van saír "A quen beneficiaba esta publicación?", pregúntase Feijóo, que acusa á oposición de acompañar as imaxes "coa insinuación" para que estas tivesen resultados. Sinala a Pachi Vázquez por "ter insinuado" relacións co narcotráfico e pregúntalle se está tranquilo co seu pasado e presente Le unha frase de Touriño: "un dos maiores erros foi meter a Pachi Vázquez no goberno" e segue a repartir acusacións entre as filas da oposición namentres Pilar Rojo reparte chamadas á orde tamén para a oposición Di ter máis respecto por Quintana e Touriño que polo PSdeG e BNG de agora. E sinala que ten información dos fotógrafos que fixeron aquelas fotos. Tamén informa de que tivo "unha audiencia" con Quintana após a rolda de imprensa da segunda feira pasada, o que demostra, ao seu entender, que ambos teñen "unha relación cordial" Acusa ao bipartito de aprobar un concurso "que rozaba a prevaricación", en referencia ao eólico. Feijóo está a empregar a segunda quenda de intervención para bater contra os grupos da oposición falando da época do bipartito e sen se referir a Marcial Dorado nin ás instantáneas, o motivo da súa comparecencia perante a Cámara Di que a oposición deu máis axudas ás empresas de dorado cando estiveron no goberno das que lle deu el. Recoñece entón que lle deu axudas Remata a quenda do PPdG. Volve Feijóo Desde as bancadas de AGE o deputado David Fernández berra a Feijóo: "Es un indecente!". Yolanda Díaz, vicevoceira da formación, quítao do pleno. Levaba xa dúas chamadas á orde. Tamén Ana Pontón (BNG) foi chamada á orde por Pilar Rojo durante a comparecencia de Pedro Puy Ataca o PSdG co caso Campeón "Vostedes viven permanentemente na infamia" di Puy e pregúntase "a onde van?". Respóndese a si propio: "como dixo o presidente, aí aí", sinalando ás bancadas da oposición Acusa a oposición de incorrer en infamia practis e di "isto é pre-democrático. De seguido coloca que "vostedes están a lle facer o xogo a estes señores que queren estourar o sistema" Máis unha vez, as fotos de Quintana no iate do construtor Jacinto Rey, tomadas dous anos antes de seren publicadas. Puy considera que "non é razoábel" pedir a demisión dunha persoa que "non estaba na Xunta" cando sacou a foto en troca do caso Quintana en que "si estaba na Xunta". Apela ao Dereito romano por un "delito de infamia", igual que fixera Feijóo, e asegura que quen a cometía era xulgad@ e apartad@ das súas responsabilidades políticas Presenta o presidente da Xunta como unha vítima ao sinalar que foi "utilizado" polos narcos para obter "recoñecemento público". Feijóo tiña 34 anos cando se tomaron as fotos na embarcación de Marcial Dorado Repite o que xa dixo Feijóo: a culpa de que se filtrasen as instantáneas é da oposición Asegura que daquela Feijóo era un mero "xestor do Sergas" que non tiña "ningún cargo" no Partido Popular". Era o nº2 da consellaría de Sanidade que dirixía Romay Becaría e era tamén o máximo responsábel do xa desaparecido Insalud Remata Pachi Vázquez. Quenda do PPdG para Pedro Puy "Agora ten que tomar unha decisión" pois vai ter "que levar ás costas" o resto da súa vida "esta relación". Pachi pídelle que demita como pediu a outras persoas Pregúntalle se segue mantendo que rachou as relacións no 98 cando "existen conversas gravadas do 2001" e recoméndalle que "se o están amedrentando vaia á policía" porque non quere un presidente "ameazado e chantaxeado" "Sr Feijóo, vostede é unha mentira", dille ao presidente da Xunta, a quen reprocha estar preocupado "só pola súa carreira" Di que no 98 rachou a relación con Dorado cando o propio xuíz Taín recoñece que esa relación se prolonga no tempo a través de contactos telefónicos descupertos cos pinchazos telefónicos ao narco. "Eu paso o meu nadal coa miña familia non con alguén que non coñezo de nada" espeta Vázquez a respeito da viaxe a Cascais de Feijóo e Dorado "Sabe que pasou no 93? 15.000 persoas manifestábanse en Vilagarcía "contra os narcotraficantes" namentres "vostede percorría as rías no iate do narcotraficante O PSdeG entrega un dossier con recortes de imprensa en que aparecen todas as novas que relacionan desde 1990 a Dorado co narcotráfico. "Un resume de medios pouco sospeitosos", di Vázquez en referencia a ABC e El Mundo Remata Beiras. Quenda do PSOE. Fala Pachi Vázquez Saca a relucir tamén as operacións contra o narcotráfico en que aparece inmerso Marcial Dorado cando a partir dos 80 comeza "a traxedia da xeración perdida" por sida e hepatite B. "Se vostede non coñecía quen era Dorado como pode gobernar este país", asegura Beiras, apelando ao descoñecemento da historia de Galiza amosado polo presidente Beiras diríxese á bancada de convidad@s onde se atopan representantes das asociacións de nais contra a droga:"Vostede violou e está a violar os principios da ética política", dille a Feijóo, lembrándolle as orixes políticas "vinculadas ao fascismo" Asegura que noutros países europeos demiten "por unha multiña de tráfico" Recomenda o libro Un lugar tranquilo, onde se investiga en profundidade esta situación. Acrecenta que "é o colmo" que Feijóo "prexulgue a toda a oposición" cando era el o que estaba a se relacionar cos narcos Acusa a Feijóo de inserirse nun "ambiente fascistoide" e coloca riba da mesa as relacións "co narcotráfico e o contrabandismo" de Alianza Popular, o partido que fundou Fraga Considera Beiras que o presidente da Xunta quere exercer o "poder executivo, lexislativo e xudicial" Di sentir "unha indignación dificilmente recreábel" Comeza confesando que cando viña para o Parlamento sentía noxo de ter que tratar un tema coma este "de moralidade e de conciencia" nunha Cámara de representantes e "máis aínda" após o pasamento "do meu sempre vello mestre e amigo José Luis Sampedro" Rematou a comparecencia de Jorquera. Quenda de AGE. Fala o seu voceiro, Xosé Manuel Beiras "Non é digno de ser presidente da Xunta unha persoa que se relacionou durante anos cun capo da mafia", un presidente "instalado na mentira". Asegura que "vostede xa sabía da existencia destas fotos" cando exixiu a demisión de Anxo Quintana "e agora di que as súas son irrelevantes". "Váiase, señor Feijóo", conclúe o nacionalista Segue Jorquera: "Dorado procuraba recoñecemento social cando se relacionaba con vostede mentres as nais loitaban contra a droga, un problema de saúde públcia de primeira magnitude en Galiza" "Vostede ocupaba xa un alto cargo. Vostede non comparece aquí por ter fumado un canuto nos seus tempos de mocidade, senón por ter relacións cun narco cando exercia responsabilidad Jorquera dille a Feijóo: "se vostede deixa a política non se convirta en detective privado". Ironiza polo "descoñecemento" amosado por Feijóo a respeito das actividades do capo ABC (1990) 'O circuito da coca. Quen é quen' fala do procesamento de Dorado na maior operación contra o narcotráfico e considérase dirixente dunha rede internacional de branqueo procedente da droga na Peseta conection. "E vostede até 1997 non se enterou?", espétalle a Feijóo o nacionalista Jorquera dille a Feijóo que na ditadura un cidadán contou a un xornalista que nas súas viaxes vía moitas cousas que non se sabían no réxime e que o xornalista recomendoulle: "lea máis os xornais e viaxe menos" "Vostede non coñecía as actividades de Dorado como a infanta Cristina non sabía dos negocios do seu marido" Pregúntalle por que presentou a demisión en 2003 a Fraga e agora di que todo é "unha infamia". Jorquera unha imaxe da 'xeración perdida' de Vilanova "Pretende que nos quedemos mirando o dedo cando alguén apunta á lúa" "Vostede acusa a esta sesión arrastrado polas orellas por parte da oposición" Quenda de intervencións da oposición. Arrinca o BNG. Fala Francisco Jorquera Asegura ter conciencia tranquila se todo o que poden dicir del é que se sacou unhas fotos hai 20 anos. Aplauden desde as bancadas do PP "Poñía Felipe González a man por Pablo Escobar?" Pablo Escobar era un narcotraficante colombiano a quen González convidou a vir a Madrid. Di se BNG pon a man no lume por Batasuna, Bildu e Amaiur "cren que poden dar exemplo de ética cando aplauden o discurso de Otegi no cárcere, non hai 20 anos, agora" "Xamais contratei nin adxudiquei nada a esta persoa que non estaba acusada de nada", malia que a operación Nécora na que estivo imputado Dorado data desa mesma época, dos '90 E insiste na "infamia". Volve bater na oposición, que dixo non estar detrás das fotos malia recoñeceren que sabían da súa existencia antes das eleccións. Pregúntase por que as precisaban para exixir explicacións a respeito dos contratos no Sergar/Insalud. "Precisaban as fotos para insinuar, porque a verdade se frustra coa infamia" Di que deixou de ver a Dorado hai 14 anos e que o único que fixo foi felicitarlle o aninovo e o aniversario aínda que recoñece "é difícil recordalo" Volve arremeter contra a oposición asegurando que "quedou retratada" após amosar que "o seu xeito de facer política é coa infamia" "Vostedes insinúan porque a verdade frustra a infamia da cal pretendían esconderse", apunta, e sinala que á oposición lle molesta que o xuíz Antonio Vázquez Taín lembrara o que fixo daquela como maxistrado. Sinala que tres ex-presidentes do PSOE lle trasladaron a súa "vergoña" pola actitude "dos seus actuais líderes" "Señorías eu dou a talla, vostedes non teñen dado a talla" e asegura que a única novidade a respeito das fotos foi "que se publicaran" pois todos sabían que existían Continúa co discurso do medo mais di que "coa tranquilidade que dá a verdade" deixou que as publicaran porque "cre na liberdade de imprensa" "Hai dúas décadas equivoqueime" e pide desculpas por iso Nega máis unha vez a súa relación co narco e bate contra Pachi Vázquez e contra o PSOE por filtrar as fotos. Tamén culpa á oposición de lle ter pedido explicacións. Volve, máis unha vez, repetir o discurso da chantaxe malia que na súa primeira comparecencia, no local do grupo parlamentar do PPdG, non soubo dicir quen era o responsábel de tales feitos Feijóo inicia a súa comparecencia no Parlamento galego para dar explicacións das imaxes co narco Marcial Dorado. Por elas pediu a súa demisión primeiro o BNG e despois AGE e PSOE


Summary: O portavoz da Iniciativa Galega pola Memoria, Matías Rodríguez da Torre, reuniuse esta sexta feira co Grupo Común da Esquerda, o BNG e o Grupo Mixto no Parlamento da Galiza e apelou ao "consenso" entre forzas políticas para que a Xunta "execute" políticas acordes as súas reivindicacións.

Así o expresou Matías Rodríguez da Torre en declaracións aos medios de comunicación após manter un encontro no Pazo do Hórreo coas deputadas Ánxeles Cuña (Grupo Común da Esquerda), Xosé Luís Rivas 'Mini' (BNG) e Paula Vázquez Verao (Mixto). Segundo as palabras do seu impulsor, a Iniciativa Galega pola Memoria agrupa a "medio centenar de colectivos" da Galiza que desde hai máis dunha década busca que "se fagan políticas de memoria, unha condena explícita do franquismo e se loite contra a impunidade que supuxo a lei de Amnistía de 1977". Neste contexto, Matías Fernández da Torre cargou particularmente contra a Xunta, porque nesta Administración "non se fan esas políticas públicas" de memoria "e mesmo hai lugares simbólicos", como a Illa de San Simón, na ría de Vigo, "nos que se está furtando esa memoria, ese coñecemento da verdade". Por iso, desde este colectivo exixen que San Simón sexa un lugar "que teña como usos prioritarios o recoñecemento e difusión da homenaxe ás vítimas da represión" franquista para que "se coñeza realmente o que ocorreu alí". En definitiva, Iniciativa Galega pola Memoria fixo fincapé na necesidade de que "haxa un consenso" en canto a estas políticas entre os grupos da Cámara galega "para que logo o Goberno galego as execute".


Summary: Os correos electrónicos achegados por Diego Torres ao xuíz desmontarían a versión oficial da Casa Real. Segundo portavoces da Xefatura do Estado español, en 2006 o Rei teríalle pedido a Urdangarín que rachase con Torres. Os email mostran, en troca, que en 2007 Juan Carlos I fixo xestións para favorecer os negocios de Nóos.

Estreítase o cerco sobre o chefe do Estado. As últimas revelacións de Diego Torres mostran que en 2007 Juan Carlos I fixo persoalmente xestións para colaborar cun dos proxectos de Urdangarín, o vinculado aos patrocinios deportivos da Copa América. Unha operación que resultou na evasión fiscal, na expatriación, de máis de medio millón de euros. 12 de Outubro de 2007. Na súa caixa de correo electrónico, Torres recebe a seguinte mensaxe de Urdangarín: ""Diego, a ver se mañá falamos un minuto, que é importante. SM comentoume un posíbel patrocinador importante e ao irme o domingo quero deixalo nas túas mans ben atado". Torres díxolle que SM son as iniciais de Súa Maxestade. 1 de Setembro de 2007. Un novo correo, tamén moi revelador. "Te´ño unha mensaxe de parte do Rey e é que lle comentou a Cristina para que mo diga que lle chamará Camps a Pedro". Cristina é a filla do monarca. Camps, o daquela presidente da Comunidade Valenciá. E Pedro, Pedro Perelló, o impulsor do Proxecto Ayre, vinculado á organización da Copa América. Sábese que Perelló se chegou a entrevistar con Juan Carlos I.


Summary: As 32 páxinas do semanario traen este sábado ás lectoras e lectores de Nós Diario unha conversa a fondo con Antón Reixa, unha reportaxe sobre ese patrimonio descoñecido que é o ceo galego e dámos unha ollada panorámica polas casas-museo da Galiza.

O turismo astronómico forma parte da oferta cultural da Galiza. A pesar da súa baixa explotación en contraste co resto do Estado, a curiosidade na ollada ao firmamento provoca o interese de asociacións e particulares, amantes da observación dos ceos, que procuran destinos específicos no campo e no interior para contemplar estrelas, galaxias e nebulosas na noite máis fechada. Os seus principais freos, o descoñecemento e a contaminación luminosa, elementos que poden botar a perder un potencial motor de lecer sustentábel e respectuoso co medio ambiente. Cuestións que abordamos en 'Atopar estrelas. O patrimonio a defender do ceo galego'. Antón Reixa (Vigo, 1957) rexeitaría con firmeza o adxectivo "polifacético", mais é a primeira palabra que vén á mente cando tratamos de resumir unha carreira que inclúe poesía, cine, televisión, radio, música, videoarte, performance e tantas outras cousas. O teatro non é a rama creativa pola que máis se lle recoñece, mais tamén na escena deixou a súa pegada –desde os recitais performativos de Rompente até o musical 'Galicia Caníbal', pasando polas colaboracións con Artello, Teatro do Morcego ou Lino Braxe. Agora, presenta 'Melancoholemia', unha obra que estreará o 25 de xullo na Mostra de Ribadavia e que vén de ser editada por Kalandraka. "Nunca houbo tanta distancia entre a gran floración de talento na Galiza e a mediocridade da recepción, tanto das institucións como do mercado cultural", confesa Reixa nesta entrevista con Manuel Xestoso. 'As habitacións propias da historia. Unha ollada panorámica ás casas-museo galegas'. Son lugares onde protagonistas das artes, da política e das letras habitaron, escribiron e contribuíron co fío dos acontecementos. Cuartos propios transformados en novos espazos para visitantes e turistas na procura dun achegamento ás semblanzas de épocas senlleiras da historia da Galiza. Realizamos un percorrido por unha selección das casas-museo galegas, as que están e as que están por vir, para non deixar de visitar ningunha este verán. Costa de Galiza, concello a concello Coincidindo co solsticio de verán rematamos en Fisterra da man do Colectivo Xea o noso percorrido polo litoral dos 75 concellos galegos que teñen fronte ao mar. Máis de 2.000 km entre percorridos lineais, desvíos e idas e voltas, do Eo a Fisterra e do Miño a Fisterra. "Aínda que xa coñeciamos moitos puntos e tiñamos camiñado por varios tramos, hai un tempo formulámonos o reto de facer este percorrido de forma sistemática, concello a concello, estando en cada praia, cantil, punta, marisma ou enseada, para coñecer e gozar, para ter información de primeira man e, como non, tamén para facer exercicio físico". E non remata aquí este número do semanario. Oito páxinas centradas na literatura, música, cinema e cociña achégannos novidades, debullan propostas, informan, propoñen e convidan da man de Mario Regueira, Inma Otero Varela, Mauro Borrazás, Andrés Díaz, Andrés Castro, Mercedes Espiño e Vide Vide.


Summary: Vía Galega denuncia o que considera un "recorte en liberdades" e anuncia que muda a data e formato da comemoración. A Xunta Electoral non autoriza o acto, afirma, "perante o risco de que se produzan actos de campaña electoral que poidan incidir no exercicio do dereito de voto".

A Plataforma Vía Galega informa que recibiu unha comunicación da Xunta Electoral Provincial que lle denega a realización do acto programado para o 27 de abril para dar a coñecer e conmemorar os feitos da Revolución Galega de 1846 e en lembranza dos Mártires de Carral. A Xunta Electoral Provincial alega como motivo para non autorizar este acto, explica Vía Galega, a coincidencia da data coa xornada de reflexión e "perante o risco de que na mobilización se produzan actos de campaña electoral que poidan incidir no exercicio do dereito de voto". Vía Galega denuncia publicamente a prohibición destes actos por parte da Xunta Electoral Provincial, "por coartar o dereito de liberdade de expresión ao alegar motivos electorais, cando é unha iniciativa cívica, plural, apartidaria, que non participa na campaña electoral nin fixo pronunciamento público ningún alusivo ao tema ou ás forzas políticas que se presentan". O acto estaba previsto para o vindeiro sábado onde se ía representar a peza teatral "Abril de Lume e Ferro", escrita por Manuel María, seguido dunha intervención de carácter histórico por parte dun portavoz de Vía Galega e dunha ofrenda floral diante do monumento que lembra os mártires. "Deste xeito, ante este recorte de liberdades para dar a coñecer un feito tan relevante na historia de Galiza, Vía Galega opta por mudar o formato do acto e a data, co que se limita a realizar unha ofrenda floral, o venres 26 de abril, ás 12:00 horas, ao pé do Monumento aos Mártires da Liberdade, en Carral". O obxectivo da organización con este acto é dar a coñecer á sociedade galega os acontecementos de 1846, nos que unha sublevación popular e militar deu lugar á Xunta Revolucionaria do Goberno de Galiza, "fronte á política centralista española e reaccionaria capitaneada polo xeneral Narváez. Durante un mes, aquel 'movemento insurrecto', como foi cualificado na prensa da época, protagonizou, en clave nacional galega e progresista, combates contra as tropas enviadas polo Goberno español absolutista".


Summary: O sábado asistín na Casa das Crechas de Santiago de Compostela á presentación da Revista de poesía Ligeia. Alí aconteceu o incidente que quero referir a continuación e que procuro narrar tal e como o presenciei para evitar inexactitudes ou imprecisións que acerca do sucedido teño lido nas últimas horas

O sábado asistín ás 13:30 na Casa das Crechas de Santiago de Compostela á presentación da Revista de poesía Ligeia, un acto organizado pola Libraría Chan da Pólvora no seu ciclo Vermut en Verso. O evento tivo lugar na terraza. Tomaron a palabra os poetas e coordinadores da revista Tamara Andrés e Marcus Daniel Cabada e o tamén poeta e xornalista Lois Alcayde Dans. Foi precisamente cando tomou a palabra este último, que aconteceu o incidente que quero referir a continuación e que procuro narrar tal e como o presenciei para evitar inexactitudes ou imprecisións que acerca do sucedido teño lido nas últimas horas. Foi precisamente cando tomou a palabra este último, que aconteceu o incidente que quero referir a continuación e que procuro narrar tal e como o presenciei para evitar inexactitudes ou imprecisións que acerca do sucedido teño lido nas últimas horas Ao coller o micrófono, Lois Alcayde Dans fixo, non recordo a conto de que, unha acendida glosa das urnas, algo así (falo de memoria) como que votar nunha urna é o acto máis revolucionario que existe, que debería haber monumentos ás urnas nas prazas principais das vilas e cidades do país e que resultaba cando menos curioso ver de que xeito algo aparentemente inocente como unha urna parecía alterar os ánimos de certas persoas nos últimos tempos... Nese momento, precisamente, foi interrompido por unha persoa na mesa do lado. Esta mesa estaba ocupada por dúas parellas con aspecto de turistas e con dous cans aos seus pés, un deles amarrado por unha corrente coas cores da bandeira de España. Esta persoa, volvo ao rego do relato, reprochoulle a Lois Alcayde que dera a chapa con ese discurso político, que el só estaba a tomar unha cervexa nunha terraza e non tiña por que escoitar discursos políticos (insisitiu no termo) semellantes. Tras uns segundos de perplexidade, Lois respondeu que estaba no seu dereito a dicir o que lle viñese en gana, a fin de contas estaba nun acto público e nun estado dereito en que supostamente pode ser expresada calquera opinión ou idea. Houbo uns aplausos que pretenderon poñerlle fin á impertinencia do señor, pero este inda retrucou co coñecido retrouso: "yo te he hablado en castellano, creo que por educación deberías contestarme en castellano". A tal frase produciu unha vaga de indignación entre os asistentes. Varios deles achegámonos ao señor e lle explicamos que non tiña dereito a interromper un acto público para decidir os temas dos que se podían falar ou non e moito menos o idioma en que había que facelo. Convidámolo a marchar se estaba a desgusto, pois de ningunha maneira se ía cancelar un acto público previamente programado porque a el lle amargara a cervexa escoitar falar de urnas ou do que fose. O home, un chisco acurralado pola indignación ao seu redor, intentou defenderse con frases do tipo: "Deberíais hablar castellano, a fin de cuentas el Patrón de España está enterrado a dos calles de aquí", ou "Qué vergüenza, ya parecéis catalanes". En ningún caso malia a impertinencia manifesta da súa actitude e a agresión implícita no feito de alterar un acto cultural do xeito antes referido, o home se comportou con violencia ou proferiu ameazas En ningún caso, porén, malia a impertinencia manifesta da súa actitude e a agresión implícita no feito de alterar un acto cultural do xeito antes referido, o home se comportou con violencia ou proferiu ameazas. Do mesmo xeito, constato que os seus acompañantes observaron a escena cun xesto de resignación que desvelaba dalgún xeito, certo fastío pola incontinencia do personaxe. Tras uns minutos de discusión, o grupo marchou e a presentación puido rematar normalmente. Publicidade


Estamos a vivir un momento da historia que, non hai moito tempo, víase como un futuro distópico. Pero a realidade é que temos unha parte da sociedade mundial confinada nas casas, con restricións de mobilidade, o mercado internacional case parado e as fronteiras pechadas. Todo isto era imposible de imaxinar que fose posible, e menos nun período de tempo tan curto. A todo isto hai que engadir que a pandemia está a asomar as eivas dos sistemas de protección social e os riscos de unha globalización económica á que lle preocupa pouco avanzar na dirección de transformala nunha globalización social —algo absolutamente necesario á vista desta crise.É preciso que, cando pase a situación de emerxencia, a sociedade reaccione reivindicando unha aposta clara polo estado de benestar e desbote as políticas neoliberais que fomentan o individualismoComo consecuencia da crise financeira e das políticas de recortes que se aplicaron nos últimos anos no noso país, esta crise sanitaria ten maior dimensión da que debera. Ao final, quen está a aguantar e a tirar do sistema son as mesmas persoas que tiveron que sufrir as peores consecuencias da crise anterior. Refírome á sanidade pública, onde se minguou a súa capacidade, apostando en moitos casos pola xestión privada. Aínda así, as persoas que prestan os servizos na nosa sanidade están a deixar o listón moi alto, cun grande esforzo e sacrificio persoal.Tamopuco podemos esquecer sectores precarios cuxas condicións laborais eran moi mellorables. Temporalidade, parcialidade, salarios en moitos casos de miseria, imposibilidade de desfrute de certos dereitos —a custa do despedimento se se reivindican—, déficits na prevención de riscos, contratacións inadecuadas coma falsos autónomos ou cooperativistas... Sectores, a maioría, moi feminizados, e que hoxe se revelan esenciais para garantir a vida e manter o estado de benestar. Por poñer algún exemplo, falo de persoas que traballan en supermercados, centros de chamadas, axuda a domicilio, residencias da terceira idade ou o transporte, entre moitos outros.Desta desgraciada experiencia temos que aprender e reaccionar se queremos manter un estado de benestarA sociedade está a ter unha resposta exemplar, non coma os que propoñen políticas a posteriori e que non creo que o fixesen mellor se estiesen gobernando: xa que temos a experiencia da xestión da anterior crise, que conculcou as capacidades de resposta —sobre todo no ámbito sanitario— e que debilitou o estado de benestar e as condicións laborais e de vida da clase traballadora para enfrontarse a un problema da envergadura que ten esta pandemia global, provocada por un virus que percorre o mundo causando estragos —sobre todo nas persoas máis vulnerables.Desta desgraciada experiencia temos que aprender e reaccionar se queremos manter un estado de benestar. Pensando nas vindeiras xeracións, é evidente que agora o que toca é loitar contra o virus, e seguro que imos gañar a batalla. Pero a loita da clase traballadora non pode rematar aí. É preciso que, cando pase a situación de emerxencia, a sociedade reaccione reivindicando unha aposta clara polo estado de benestar e desbote as políticas neoliberais que fomentan o individualismo, favorecen a quen máis ten e relegan a un segundo plano as persoas que máis o necesitan.


Summary: O futuro do Rácing de Ferrol decidirase na casa o vindeiro domingo, 29 de maio, após empatar a ceros co Cádiz no Carranza.

O Rácing de Ferrol déixao todo no aire até o encontro de casa após o partido sen goles disputado na tarde do sábado no Carranza. Nin Rácing nin Cádiz dispuxeron de ocasións claras para marcar e deixaron a eliminatoria aberta para o partido de volta, que terá lugar o próximo domingo, 29 de maio, ás 17h na Malata. Os ferroláns, que acusaron a falta de Joselu, controlaron o partido durante os 90 minutos e só sufriron nas perdas do balóns e coas accións individuais de Dani Güiza. A afección racinguista pediu até dous penaltis –un deles claro por unha acción sen balón- e catro expulsións, dúas delas por agresións, que o árbitro non pitou.


Summary: O presidente da Xunta asegura que a confirmación de que medio goberno compostelán será xulgado non muda a situación e non promove a destitución dos edís para non "traizoar" a súa "conciencia". O alcalde, Ángel Currás, defende a continuidade e cre "inxusto" que se produza o xuízo.

Cando a xuíza Ana López Suevos decidiu imputar a todos os membros da Xunta de Goberno Local de Santiago que decidiron pagar con fondos públicos do seu compañeiro de gabinete imputado no caso Pokémon apreciou "indicios de criminalidade" no seu xeito de proceder. Acto seguido a Fiscalía asumiu os argumentos da maxistrada e ratificou a apertura de xuízo oral contra estes sete edís, a metade mais un do equipo de goberno de Compostela. No último recurso que lles quedaba os concelleiros recorreron ante a Audiencia Provincial da Coruña, que este mércores ditaminaba que deben sentar no banco dos acusados porque o seu acordo "pode ser considerado unha resolución inxusta nos termos do artigo 404 do Código Penal". Ningún destes argumentos é válido para o presidente da Xunta. Como vén acontecendo cada vez que unha novidade xudicial sacode o atribulado Concello compostelán a sesión de preguntas da prensa posterior ao Consello da Xunta estivo este xoves protagonizada, case de xeito monográfico, polo gabinete de Ángel Currás. E, unha vez máis, Alberto Núñez Feijóo asumiu a defensa dos seus concelleiros, mesmo abandonando a tradicional liña de mero acatamento das decisións xudiciais para rebater a cerna da argumentación dos maxistrados e do Ministerio Público. Os edís, asegura, non tomaron "ningunha decisión a sabendas inxusta". A Audiencia considera que o acordo de pagar o avogado "pode ser considerado unha resolución inxusta" Aínda que o auto da Audiencia se basee no "teor literal" do acordo polo que decidiron pagarlle o avogado a Adrián Varela para considerar que é "probable" que non atendesen "as esixencias que derivan da lei e da xurisprudencia" Feijóo teima en quitarlle ferro ao asunto, que reduce a unha situación que "non é cómoda". Aínda que a Xustiza reitere que o feito de que o pagamento non se chegase a realizar -Varela renunciou a el cando transcendeu á prensa- é irrelevante para ditaminar se o acordo foi legal ou non, o presidente insiste en que, como non hai "ningunha tacha de apropiación indebida" nin de "causar ningún prexuízo á facenda pública" non se produciu ilegalidade ningunha e, polo tanto, non hai motivo para convidalos a abandonar os seus cargos antes do día 19, cando sentarán no banco dos acusados. Ningunha decisión ata a sentenza Neste contexto, a mensaxe do xefe de filas do partido da dereita ante a opinión pública é que non hai nada novo baixo o sol. Estamos "na mesma fase que no momento anterior" e agora o que toca é "que se produza ese xuízo, e ese xuízo evidentemente se producirá. O que non se contempla é, en ningún caso, que as responsabilidades políticas vaian por diante das xudiciais, se as houber. Por que? Remover os concelleiros do seu cargo, ademais de esgotar a lista do PP compostelán, suporía "traizoar a conciencia" e "os principios básicos", e "o presidente da Xunta ten que actuar conforme á súa conciencia". Promover a destitución dos edís non é "conforme á conciencia" do presidente" Así as cousas, alén da presión mediática e da inminencia do xuízo o único que muda na situación dos edís é que o expediente informativo que tiñan aberto no partido torna agora en expediente disciplinario. Só "despois da sentenza, no suposto de que sexa condenatoria", será cando Feijóo "propoña unha decisión". "Cuestión distinta -puntualiza- é que se me faga caso ou non". O que non vai acontecer, matiza, é que vaia "trasladar as miñas responsabilidades á militancia", nunha indisimulada referencia ao secretario xeral do PSdeG, José Ramón Gómez Besteiro, quen sinalou que serían as bases do partido quen, mediante primarias, decidirían se persoas imputadas formarían ou non parte das listas electorais. Currás ve "inxusto" que haxa xuízo Mentres, dende o atril da Presidencia da Xunta, Feijóo asumía a defensa dos concelleiros no Pazo de Raxoi o alcalde compostelán, Ángel Currás, accedía a facer declaracións ante a prensa para adoptar unha actitude a medio camiño entre esa defensa e o cuestionamento da decisión xudial. Para o substituto de Gerardo Conde Roa o mero feito de que se vaia celebrar o xuízo xa é "inxusto", pero reafirma que non está sobre a mesa a posibilidade de dimisións ou destitucións. "Transfórmase de expediente informativo a disciplinario e nada máis ata que haxa sentenza", resume, tras confirmar que mantivo unha conversa ao respecto con Feijóo. O alcalde asegura que "a imaxe da cidade non é a do xulgado" que "quere trasladar a oposición" Mentres a oposición local -PSdeG e BNG- pide dimisións o rexedor "lamenta e sente" que máis da metade do seu goberno teña que "acudir ao xulgado o día 19", se ben advirte de que "a imaxe da cidade" non é "a dos xulgados". Esa, asegura, é a "que quere trasladar a oposición". Dende o seu punto de vista o foco non ten que estar nos avatares legais do consistorio, senón, por exemplo, en "ter aquí un primeiro ministro do Xapón a semana pasada, ter unha delegación xaponesa de case 40 persoas" ou de "aprobar hoxe en Xunta de Goberno investimento por case 2 millóns de euros". Cuestións coma esta acreditan un "traballo serio e rigoroso de todo un grupo de goberno por Compostela".