Summary: O presidente do Goberno central asegura, nunha entrevista co xornal económico británico, estar "feliz e fachendoso de ser galego" e rexeita o "vello clixé de que Rajoy nunca toma decisións"

"Din que aos galegos lles gusta agardar ver e din o mesmo de min, pero neste ano de goberno reducín o déficit público estando en recesión, puxen en marcha reformas estruturais e a reforma do sector bancario". O presidente do Goberno central, Mariano Rajoy, vén de concederlle unha entrevista ao Financial Times e tenta, na conversa co influínte xornal británico, mostrarse como un político resolutivo e mesmo ligar as súas decisións políticas á súa orixe en Galicia. "Cantos non galegos tomarían estas decisións?", pregúntase retoricamente. Os autores da entrevista, Tobias Buck e Lionel Barber, explican no seu texto que "os españois adoitan describir o seu primeiro ministro como o típico galego", a saber, "reservado, reticente a dar unha resposta clara, mesmo interesado en deixar as súas opcións abertas". Non en van, tiran de tópico para explicar que "a sabedoría popular" asegura que "cando atopar un galego nunha escaleira, nunca sabes se sobe ou baixa". Pero Rajoy "retruca que el está orgulloso e feliz de ser de Galicia", un país que para o Financial Times é a "fortaleza do conservador Partido Popular". Neste contexto, os xornalistas do rotativo británico consideran "evidente" a ligazón "coa súa rexión natal" ao observaren os xornais que están enriba da súa mesa en La Moncla. "ABC, o diario conservador, está por riba, seguido de La Voz de Galicia, o principal xornal rexional; El Mundo e El País, os meirandes diarios españois, están na parte inferior da pila". Tamén ligan o seu xeito de actuar en política ao "aire de rectitude de pequena cidade" que desprende, o cal dá lugar a un "forte contraste" cos seus "máis rechamantes predecesores", o "franco José María Aznar" ou "Felipe González, o carismático socialista". Pero "onde os seus críticos detectan indecisión e dilación, Rajoy ve calma e prudencia". "El é, despois de todo, o home que perdeu dúas eleccións dende que liderou o PP ata a súa esmagadora vitoria de 2011". "Din que aos galegos lles gusta agardar e ver e din o mesmo de min, pero neste ano de goberno reducín o déficit estando en recesión", gábase Rajoy Pero, "malia á súa cautela", Rajoy amósase "impresionantemente firme" cando asegura que "a tendencia económica en España comezou, finalmente a se inverter". Así, explícalles aos xornalistas do Financial Times que as exportacións medran e caen os xuros da débeda. Tamén se gaba da súa reforma laboral, que lles deu "competitividade ás empresas españolas". Por todo isto, asegura pensar que "na segunda metade de 2013 será cando comecemos a ver a recuperación", que será "moi clara en 2014". "Non todo mundo comparte o seu optimismo", constatan os autores da entrevista. "Os seus críticos argumentan que a incipiente recuperación está sendo dirixida pola posibilidade de intervención do Banco Central Europeo, máis que polo espírito reformista do Goberno de Rajoy. Entrevista a Rajoy no Financial Times


Summary: Fernández Leiceaga considera que a decisión é contraria á liña política que se aprobou no congreso socialista mentres que a dirección provincial apoia a moción.

O PSdeG móstrase dividido a respecto da moción de censura impulsada en Coristanco polo seu único concelleiro na localidade, Abaraham Gerpe, que se non hai sorpresas converterase co apoio do PP no próximo alcalde, desbancando o actual rexedor, de Terra Galega, Amancio Lavandeira. "O interese que motiva esta moción é económico", di Lavandeira. A dirección provincial do PSdeG apoia a decisión do concelleiro socialista. "A situación en Coristanco é excepcional e temos que tomar algunha medida. Non podemos ser corresponsábeis de que iso non funcione". Distinta visión ten Fernández Leiceaga, portavoz do PSdeG no Parlamento e un dos tres candidatos nas primarias socialistas para elixir secretario xeral do PSdeG. "No último Congreso Federal establecimos como liña política moi clara que o noso adversario tiña que ser o Partido Popular. A moción de censura propiciada en Coristanco non corresponde a esa liña política. Cremos que é un erro".


Summary: Ethel Vázquez tomou posesión este mércores como nova conselleira de Medio Ambiente, Territorio e Infraestruturas, en substitución de Hernández, cuxo traballo na protección da natureza foi moi criticado polas forzas da oposición e a entidades ecoloxistas. Falamos con Fins Eirexas, de ADEGA.

"Hernández entrou na Consellaría como un técnico, xusto o mesmo que din da nova conselleira, e saíu como un político", destaca Fins Eirexa (ADEGA), á hora de valorar o traballo realizado polo novo alcalde de Santiago de Compostela na carteira de Medio Ambiente, Territorio e Infraestruturas. Unha valoración, que tanto por parte das entidades ecoloxistas coma polas forzas políticas da oposición, é moi negativa, sobre todo no que atinxe á protección da natureza. Na súa toma de posesión, este mércores pola mañá, Ethel Vázquez Mourelle, que xa viña colaborando con Hernández no departamento, anunciou unha xestión "continuísta", na que a aprobación da nova Lei do Solo será fundamental e na que buscará "compatibilizar" a "posta en valor dos nosos recursos coa conservación do medio" "Xa o dixemos no seu momento: estando xuntos os tixolos e o cemento co medio ambiente, o que leva as de perder é a natureza" Fins Eirexas é moi crítico co traballo realizad por Agustín Hernández: "Hernández dedicouse a xestionar a deconstrución da protección ambiental, do medio ambiente galego, e a facer que determinados proxectos agresivos: mineiros, de infraestruturas, etcétera, tiveran as menores dificultades ambientais posíbeis". "Entrou para xestionar unha consellaría complicada, con múltiples competencias, na que o medio ambiente era a última das prioridades. Xa o dixemos no seu momento: estando xuntos os tixolos e o cemento co medio ambiente, o que leva as de perder é a natureza", engade. Plano do Litoral, Plano Director da Rede Natura, o urbanismo, os residuos. Moitos puntos negros nunha xestión de tres anos, que Eirexas define como "un mandato de xestos para a galería que no fondo estaban carentes de significación e de contido". Refírese a algúns proxectos "aos que se lles deu moito bombo, coma o Plano do Litoral, ou do Plano Director da Rede Natura", e que -di- "resultaron ser outro cúmulo de discrecionalidades e do ti vai facendo pasados polo 5.0 da modernidade, absolutamente permisivo". "Foi o xestor da deconstrución do medio ambiente galego, pero foi hábil para dar unha imaxe de que se facía algo, a través dunha serie de normas comprometidas e novidosas en aparencia, pero que tras o seu verniz mediático non tiñan nada, e que mesmo eran regresivas", conclúe. Rede Natura A aprobación do Plano Director da Rede Natura, en marzo, recibiu fortes críticas dos grupos ecoloxistas. Un documento que en principio debería incrementar a protección destes espazos, en realidade "fai regra do que debería ser unha excepción, considera como permitido o que debera ser autorizábel e como autorizábel o que debera estar prohibido, co obxectivo de baleirar de contido as proteccións ambientais", sinalaba daquela ADEGA. Na práctica, redúcese case á metade a superficie que goza dunha protección especial: na proposta de 2008 as zonas de uso restrinxido e uso moderado sumaban o 67,6% do territorio da Rede Natura Galega. No Plan Director aprobado esta semana a área de conservación só abrangue o 26,4%. Minas, canteiras ou parques eólicos xa existentes en zonas da Rede Natura poderán estender a súa superficie e impacto, legalizando mesmo os que neste momento non contan con autorización Minas, canteiras ou parques eólicos xa existentes en zonas da Rede Natura poderán estender a súa superficie e impacto, legalizando mesmo os que neste momento non contan con autorización. Tamén se permitirán en toda a Rede Natura as instalacións de producción acuícola. Mesmo a minaría a ceo aberto, en teoría prohibida, será posible en espazos da Rede Natura, xa que fican excluídas da prohibición non só ás explotacións xa outorgadas senón tamén ás solicitadas. "O Plan Director abre a porta a todo o tipo de actividades e actuacións incompatibles co espírito da norma e coa directiva europea de Hábitats. Hernández soubo pasar por riba da directiva para que actividades mineiras ou acuícolas poidan prevalecer sobre a protección ambiental", salienta Fins Eirexas. As entidades ambientalistas tamén sinalan que Galicia é a comunidade autónoma cunha menor superficie integrada na Rede Natura, cun 15% do espazo total. A media do Estado español sitúase por riba do 28%, con todas as autonomías (agás Galicia) por riba do vinte por cento. Agustín Hernández e Alberto Núñez Feijoo comprometéranse a ampliar, aínda que fose minimamente, a superficie que abrangue a Rede Natura, unha promesa que tamén figuraba no seu programa electoral. Porén Hernández dixo recentemente que "non tocaba" nesta lexislatura, despois de que o proxecto xa superara unha longa tramitación, de máis de tres anos, e de que só restara levalo ao Consello da Xunta. "O Plan Director abre a porta a todo o tipo de actividades e actuacións incompatibles co espírito da norma. Hernández soubo pasar por riba da directiva para que actividades mineiras ou acuícolas poidan prevalecer sobre a protección ambiental" Outro aspecto moi críticado é o Plano do Litoral, que para Eirexas deixa o camiño "expedito para que se Pescanova resucita, ou cando os fondos europeos de pesca, como parece que será, volvan dedicar grandes sumas de diñeiro á acuicultura industrial, estas industrias se poidan instalar nas nosas costas sen ningún tipo de límite". ADEGA tamén criticou o Plano Director de Acuicultura, no que a Xunta "persiste en apoiar o sistema Pescanova, un modelo fracasado baseado na especulación, o produtivismo e a desregulación ambiental, cunha ínfima creación de postos de traballo". Urbanismo e Lei do Solo Na súa toma de posesión, este mércores, a nova conselleira Ethel Vázquez fixou a aprobación da nova Lei do Solo como o seu principal obxectivo no que queda de lexislatura. "A deconstrución lexislativa vai concluír coa nova Lei do Solo", opina tamén Fins Eirexas, que define o proxecto como "o asalto último ao solo rústico, crear as situacións favorábeis para unha nova burbulla". A proposta caracterízase polo seu carácter liberalizador e descentralizador, reducindo a protección dos solos rústicos, facilitando a realización de actividades económicas en solo protexido, dotando os concellos de maior competencia no eido urbanístico, e reducindo de seis a tres anos o prazo para a tramitación dos plans urbanísticos. Ademais, serán legalizadas, sen sanción ningunha todas aquelas canteiras, minas, aserradeiros e fábricas que até o de agora viñan funcionando sen licenza en solo rústico protexido. A única condición é que a súa actividade fose anterior ao 1 de xaneiro de 2003. ADEGA liga o proxecto da nova Lei do Solo, ao "fracaso" do Goberno galego no intento "de legalizar pola vía dos proxectos sectoriais supramunicipais as barbaridades de Barreiros" ADEGA liga o proxecto da nova Lei do Solo, ao "fracaso" do Goberno galego no intento "de legalizar pola vía dos proxectos sectoriais supramunicipais as barbaridades de Barreiros". En xuño do pasado ano o TSXG anulou o plan que avalaba a dotación de servizos como saneamento e rede viaria ás vivendas, moitas delas declaradas ilegais, un proxecto dotado con 14 millóns de euros dos que o 40% saían das arcas da Xunta, o 10% da Deputación de Lugo e o resto, do Goberno central e dos promotores, e que tivo a forma de plan de incidencia supramunicipal. Segundo o Tribunal, non só non existía tal supramunicipalidade senón que ademais a Xunta incorrera nun suposto de "desviación de poder". "Saíulle mal porque dende ADEGA fomos ao TSXG e este convenio entre Concello, Deputación e Xunta non foi posible, porque era ilegal", engade Eirexas, que insta a Xunta a "abandonar o modelo Sanxenxo e o modelo Barreiros". "Non o quixeron facer e así lles foi. Como lles saíu mal o de Barreiros, cambian de baralla e pretenden aprobar unha nova lei do solo", di. "Veremos cal é a súa actitude con respecto a todo o conflito de Sogama, se hai unha reorientación de todo ese modelo fracasado, caduco e caro" Esta xestión do urbanismo será unha das "liñas vermellas" que ADEGA considera que non se deben superar dende a Consellaría de Medio Ambiente. "Ímonos reunir con ela despois de que tome posesión e ímoslle pedir que tome en serio o feito de ser a conselleira de Medio Ambiente", afirma Fins Eirexas. Ademais da política urbanística, Eirexas cre que "a cuestión ambiental debe mudar de arriba a abaixo". "A Rede Natura debe estar á altura dos valores ambientais que temos, somos a comunidade autónoma con menor superficie en porcentaxe e a ampliación é moi urxente. E é urxente tamén o desenvolvemento dos programas de xestión para cada espazo protexido", indica. Ademais, sinala como clave no tempo que resta de lexislatura a cuestión dos residuos: "Veremos cal é a súa actitude con respecto a todo o conflito de Sogama, se hai unha reorientación de todo ese modelo fracasado, caduco e caro, e do que agora os concellos se están arrepentindo, porque lles chega a factura e as consecuencias de tantos anos de incineración e de entreguismo a Gas Natural-Fenosa". Máis valoracións críticas A Asociación Para a Defensa da Ría denunciou a "connivencia" e mesmo a "dependencia" do Goberno galego con respecto á industria pasteira Coñecido o relevo á fronte da Consellaría, varias entidades e plataformas que traballan na defensa do medio ambiente realizaron unha valoración da xestión de Agustín Hernández, moi negativa na maioría dos casos. A Asociación Para a Defensa da Ría denunciou a "connivencia" e mesmo a "dependencia" do Goberno galego con respecto á industria pasteira, como explicación para as políticas que favorecen o mantemento de ENCE no interior da Ría de Pontevedra. De igual xeito, a Plataforma en Defensa do Sector Marítim Pesquero de Galicia cualificou de "moi grave e totalmente deficiente" a xestión de Hernández, que "deixou un mal sabor de boca e destrución da protección do Medio Ambiente en Galicia, xestións que nunca negociou co sector". Así mesmo, a deputada do BNG, Ana Pontón destacou este mércores o "perfil privatizador" de Ethel Vázquez e lamentou que o seu nomeamento "non represente un cambio radical nas políticas de Medio Ambiente". Pontón cre que Vázquez aplicará "as directrices políticas do seu antecesor privilexiando o ladrillo e o lobby da construción" ademais de reducir a "algo residual" as políticas de medioambiente.


Summary: Logo de sucesivas conferencias europeas fica claro que Europa pretende dotarse dun mecanismo permanente de rescate de Estados con problemas de solvencia. Esta estratexia implica riscos. Riscos que me preocupan. E que non auguran nada bo para o futuro europeo. A miña preocupación céntrase na posibilidade de que estas directrices centrais limiten excesivamente a concorrencia fiscal entre os socios. Bloqueándose así a selección concorrencial das mellores políticas públicas.

Logo de sucesivas conferencias europeas fica claro que Europa pretende dotarse dun mecanismo permanente de rescate de Estados con problemas de solvencia. Esta estratexia implica riscos. Riscos que me preocupan. E que non auguran nada bo para o futuro europeo. Como os gobernantes dun país saben que chegado o momento van ser rescatados polos seus socios entón carecen de incentivos Compartir as débedas –iso é o mecanismo de rescate en definitiva- xera un problema de risco moral. Como os gobernantes dun país saben que chegado o momento van ser rescatados polos seus socios entón carecen de incentivos a implementar políticas que non xeren déficit ou reduzan a magnitude da débeda. É dicir, van ter escasos incentivos a poupar e moitos ao dispendio. Un xeito de solucionar o problema do risco moral é atar de pés e mans os gobernantes. É dicir, decidir centralizadamente certas condicións de gobernanza dos socios. Esta solución no marco da Unión Europea presenta en primeiro lugar un problema de lexitimidade democrática debido ao escaso control democrático das institucións europeas. Mais, sen compracerme, non é isto o que mais me preocupa. A miña preocupación céntrase na posibilidade de que estas directrices centrais limiten excesivamente a concorrencia fiscal entre os socios. Bloqueándose así a selección concorrencial das mellores políticas públicas. A miña preocupación céntrase na posibilidade de que estas directrices centrais limiten excesivamente a concorrencia fiscal entre os socios. Bloqueándose así a selección concorrencial das mellores políticas públicas O exemplo mais obvio de tales condicións é a de manter un déficit estrutural nulo. Mais as condicións non teñen porque ficar aquí, este tipo de condicións son susceptíbeis de estenderse a todas as políticas que repercutan directa ou indirectamente nos gastos e ingresos dos Estados e, por tanto, podan xerar déficits orzamentarios públicos. É dicir, a practicamente todas as políticas públicas. Por exemplo, as condicións poderían traducirse na imposibilidade de reducir impostos por parte dun país baixo o pretexto de que tal diminución incrementaría excesivamente o déficit público e, consecuentemente, cuestionaría a súa solvencia financeira. Como desconfío sistematicamente do poder e, por tanto, dos seus representantes na terra, os políticos, sexan estes alemáns ou españois, acredito en que a evolución histórica de tales condicionamentos conducirá implacabelmente á redución da concorrencia fiscal entre Estados. A colusión entre os gobernantes ha evitar a concorrencia entre eles e así sairán todos beneficiados. Poderán soster políticas ineficientes que lles beneficien –a eles ou aos lobbies que representen- ante a ausencia de competidores que co seu bo facer revelen as deficiencias das súas políticas. Eventualmente, innovadoras e eficientes políticas públicas poderán ser bloqueadas argumentando razóns de estabilidade orzamentaria. Poderán soster políticas ineficientes que lles beneficien –a eles ou aos lobbies que representen- ante a ausencia de competidores que co seu bo facer revelen as deficiencias das súas políticas Nos Estados Unidos, como relatan Edward Prescott, Nóbel de Economía, e Stephen Parente no seu libro Barriers to Riches, existe unha cláusula de comercio interestatal que concede ao goberno federal o dereito de regular o comercio interestatal. Durante a segunda metade do século XIX e a primeira parte do XX, esta cláusula foi interpretada no sentido de que os Estados non podían interferir no comercio interestatal. Todo foi como a seda. O libre comercio impelía a concorrencia entre as producións dos diversos Estados e o ritmo de crecemento económico dos Estados Unidos foi espectacular. A experiencia norteamericana ilustra como a limitación da concorrencia entre os Estados membros dunha unión comercial e monetaria pode ter consecuencias nefastas para o crecemento económico. O mesmo pode pasar en Europa Porén, non podía durar. Os gobernantes non gustan de leis que limitan o seu poder e, a partires de mediados do século XX, a interpretación da cláusula mudou no sentido de que se ben os gobernos estatais non podían interferir no comercio interestatal, o goberno federal si podía regular os negocios. As regulación federais foron usadas para protexer sectores produtivos de diversos Estados e regular o sector do transporte. A concorrencia entre as producións dos diferentes Estados diminuíu. O crecemento estadounidense ralentizouse a partires de entón. A experiencia norteamericana ilustra como a limitación da concorrencia entre os Estados membros dunha unión comercial e monetaria pode ter consecuencias nefastas para o crecemento económico. O mesmo pode pasar en Europa. Mais tamén podemos aprender dos estadounidenses e non rescatar os Estados. Eles non o fan. Se o Estado de California ten problemas financeiros tense que valer por si só, non vai ser rescatado polo goberno federal. Non o foi no 2009 cando suspendeu pagamentos. E co dólar non aconteceu nada.


Summary: O vindeiro día 23, Quique Peón estreará Endaterra, un musical que percorre as diferentes manifestacións das tradicións a que rodean os Camiños Inglés e o de Muxía. Con máis de 80 persoas en escena, é probabelmente un dos máis grandes retos que enfronta nunha traxectoria ateigada deles.

Podería anunciarse como algunha daquelas grandes películas de Hollywood dos anos 60 que enumeraban o esforzo volcado na produción: máis de 80 artistas en escena, 30 pezas musicais, 15 parellas de baile, 15 vestiarios diferentes... Pero é moito máis. Quique Peón estreará Endaterra o vindeiro 23 de xullo, no Pavillón de Santa Comba, un musical que pretende mostrar o riquísimo patrimonio inmaterial que existe na Galiza a través da viaxe, cara ao ano 1900, dunha aristócrata londiniense de orixe escocesa polo Camiño Inglés, coa consabida coda até Muxía. "É unha animalada, pero ao mesmo tempo é algo marabilloso", di entre risas Quique Peón nunha conversa con Nós Diario. "Pór 80 persoas sobre un escenario é un reto moi complicado, pero a potencia do noso folclore é tan grande que paga a pena o esforzo". Este é o segundo espectáculo que Peón constrúe arredor do Camiño de Santiago -despois de Camiño do Sul- e tamén, quizais, o máis ambicioso da súa carreira. "Eu fixen o camiño e foi unha experiencia que me deixou moi tocado e que merecía un impulso especial. Centrámonos no camiño inglés porque é un territorio cuxa tradición coñecemos moi ben. Despois de corenta anos de recollida, temos moitísimo material co que fomos confeccionando todo". O principal e a base de todo son o baile e a música tradicionais, mais tamén hai un traballo moi coidado na banda sonora O espectáculo estrutúrase como un musical clásico cuxo fío argumental vén dado pola peregrinación da aristócrata británica e a súa doncela galega, interpretadas polas actrices Lucía Veiga e Marita Martínez. Polo camiño, van atopando tradicións, músicas, vestiarios e bailes do país que as van engaiolando e animando a continuar a peregrinación até Muxía. "É un espectáculo que mestura varias artes. O principal e a base de todo son o baile e a música tradicionais, mais tamén hai un traballo moi coidado na banda sonora, que vai cambiando segundo as emocións que queremos transmitir en cada momento, e un traballo de imaxe de Antón Cabaleiro que documenta o camiño desde diversas perspectivas, o medio natural, a arquitectura popular, a paisaxe... Son 80 persoas en escena pero por atrás hai un traballo aínda maior", subliña. Un exemplo da ambición de Endaterra é o tratamento que recibe a música: "Está pensada desde o coral", explica Peón, "e vai percorrendo diferentes facetas da nosa tradición: as pandeireteiras, os grupos de gaitas, os pequenos grupos de metal que van aparecendo a comezos do século XX e mesmo os cantos de taberna que se acompañaban dun sinxelo acordeón. E todo resulta moi críbel: en escena conviven persoas de 16 e de 80 anos. É como unha expresión do espírito popular". Unha tradición única Ese espírito popular que evoca Peón maniféstase en escenas que reconstrúen, por exemplo, unha saída de misa. E a súa forza é tan potente que apenas precisa da man do artista para resultar nun espectáculo de grande atractivo estético. "Nós facemos recollidas de bailes de aldea e, pondo un exemplo, unha das características máis interesantes do baile tradicional galego non reside exclusivamente nos movementos —que son moi elaborados— senón en que xa existe unha coreografía de conxunto, en que todos os bailaríns que participaban na danza se desprazaban sincronizados. Esta é unha característica nosa que non se dá en ningún outro lugar da península Ibérica. E quere dicir que non precisamos dun coreógrafo que mova o corpo de baile, que simplemente pegándonos á tradición xa temos unha coreografía completa". Esta reivindicación e revalorización da tradición popular será trasladada á escena polo Grupo de Música e Baile Tradicional Xacarandaina —os colaboradores habituais de Peón— coa axuda de Os do Fondo da Barra, formación especializada nos cantos de taberna. Quique Peón estrea un musical sobre a Revolución Irmandiña Riqueza e variedade Ás dificultades propias dun espectáculo desta envergadura, houbo que sumarlle as derivadas da pandemia. "Comezamos a elaborar Endaterra xusto antes de que aparecese a Covid, e todo o proceso de ensaios complicouse moitísimo, aínda que, finalmente, demos aquelado e creo que quedou unha obra moi interesante", relata. Endaterra preséntase, ademais, como un espectáculo que acaba por darlle unidade aos dous camiños polos que transita, o Camiño Inglés e o Camiño a Fisterra-Muxía, mostrando, a partir do recollido nos dezaoito concellos polos que pasan estas rutas, a riqueza e variedade do patrimonio galego. "Penso que é necesario poñer en valor este inmenso tesouro que temos entre mans. Precisamos crer máis no que temos", sentenza Peón. "Na meirande parte dos casos, obvio as estrofas que están en castelán"


Summary: A dirección autonómica da formación preséntase coa intención de servir de "ferramenta" para toda a cidadanía que "loita para mudar a situación e construír unha sociedade máis xusta e igualitaria" e márcase como obxectivo inmediato "implantar o partido" no país.

A recentemente elixida dirección de Podemos en Galicia fixo este luns a súa presentación pública insistindo unha e outra vez na súa intención de "abrirse á sociedade" a través das "plataformas e movementos sociais que levan anos traballando en alternativas" e servir de "ferramenta" para todos aqueles que, coma a formación, "loita para mudar a situación e construír unha sociedade máis xusta e igualitaria". Así o manifestou Breogán Riobóo, novo secretario xeral de Podemos-Galicia tras vencer no proceso electoral interno que se pechou a pasada semana, e que estivo acompañado por boa parte dos membros do Consello Cidadán Autonómico, o órgano de dirección do partido no país, e que está integrado polos integrantes da lista Claro que Podemos que lideraba o propio Riobóo. Podemos Galicia insiste en "abrirse á sociedade" e apela ás "plataformas e movementos sociais que levan tempo traballando en políticas alternativas" Ata en tres ocasións insistiu Riobóo no propósito de "abrir portas e fiestras" en Podemos para que "a sociedade participe nesta ferramenta" que suporía a formación "para mudar a realidade galega e estatal". E fíxoo apelando a toda esa "xente que leva tempo traballando en políticas alternativas" desde diferentes plataformas e asociacións, tras asegurar que foron xa varios os colectivos que se achegaron ao partido. "Queremos que se sigan achegando e que se achegue a sociedade en xeral", dixo. "Podemos dá a ferramenta para participar non só cada catro anos", manifestou Riobóo nunha rolda de prensa na que anunciou "traballo arreo e moi duro" a partir de agora para a formación, que cre que é "o momento acaído" para virar "cara a unha sociedade máis xusta" ao atoparse a cidadanía "nunha situación dramática provocada polos poderes políticos e económicos alleos á sociedade". Riobóo prevé "traballo arreo e duro" pero cre que é "o momento acaído" para virar "cara a unha sociedade máis xusta" En canto á participación no proceso interno da formación en Galicia -que quedou nun 20% aínda que nun número case idéntico ao proceso local-, Riobóo cre que e unha cifra "lóxica" ao ser unhas eleccións "internas" e non "abertas a toda a cidadanía". Ademais, asegurou que "Podemos segue crecendo", ao pasar duns 15.000 inscritos de hai uns meses aos case 19.000 da actualidade. "Non creo que se estea a desinflar nada e as enquisas só marcan unha tendencia", insistiu ao ser preguntado sobre os últimos inquéritos. Ao tempo, e sobre "as miras" de Podemos no futuro inmediato, Riobóo asegura que estas "non están nas eleccións", senon en "implantar a formación e abrir as fiestras á sociedade" e lembrou que, de cara ás municipais, serán os inscritos en cada vila ou cidade os que decidan se apostan polas mareas impulsadas en varias urbes, aínda que a aposta por elas parece clara. Ademais, e en canto ao seu futuro persoal, o secretario xeral do partido en Galicia advertiu que seguirá "traballando e compaxinando" o seu novo labor e que "xa se verá" o que ocorre no futuro con respecto á loita electoral autonómica.


Summary: Reprocha a Medio Rural que non sexa quen de dar "seguridade" ao sector.

Para a Federación Rural Galega (Fruga), que Galiza lidere no Estado o número de solicitudes de explotacións de axudas para reducir a produción de leite é unha nova mostra do "fracaso" da Xunta no que atinxe á cuestión láctea. "Galiza sitúase á cabeza tanto no que se refire ao número de solicitudes como no que ten a ver coa cantidade pola que se solicita a axuda", recolle a Fruga, que lamenta que do total de granxas que solicitaron esta subvención "o 50% corresponden a explotacións galegas". A Xunta non é quen de ofrecer confianza e seguridade ao sector productor de leite da Galiza, afirma a organización agraria. "De seguir así Galiza corre o risco de deixar de liderar o sector leitero español, e este si é un liderado de prestixio, xa que de momento seguimos a estar entre as 10 rexións europeas mais produtoras da UE". A Fruga lembra que en Galiza é onde se cobra o prezo do leite máis baixo de todo o Estado, de ser o territorio onde máis granxas pechan ao ano, "e agora por ser a zona que mais reduce a súa produción".


Summary: O aspirante de En Marea sinalou que a súa prioridade en caso de ser elixido presidente da Xunta será aprobar "un decreto de garantías sociais mínimas".

Blindar a vivenda, os alimentos e a enerxía. Estas tres cuestións serán as prioridades da candidatura de En Marea. O aspirante á Presidencia Da Xunta, Luís Villares, sinalou esta cuarta feira que a súa primeira medida, en caso de converterse no titular do Executivo, sería aprobar "un decreto de garantías sociais mínimas" que permita aos galegos e galegas "vivir con dignidade". "Unha das cousas que me trouxeron aquí foi, non só ver que había leis inxustas, tamén que había políticas que utilizaban as institucións de forma inxusta", apuntou o candidato da confluencia durante un almorzo informativo celebrado na Coruña, segundo declaracións recollidas por Europa Press. Villares comprometeuse a tomar medidas para axudas ás persoas que "están en situacións de extrema pobreza e emerxencia social". "Estou aquí non só porque hai leis inxustas, tamén porque hai políticas que utilizan as institucións de forma inxusta", di Villares. Nesa liña, apostou por frear os 39 despexos que se producen cada mes no país, así como garantir que nos fogares galegos non haxa cortes de luz. Unha vez cumpridos abordados estes tres compromisos, o candidato de En Marea abordaría outras medidas no eido educativo e sanitario. O aspirante de En Marea dixo que a prioridade serán "as necesidades básicas da poboación" e que a súa formación preséntase os comicios "para facer efectivos os dereitos fundamentais". Por outro lado, fixo referencia á sentencia confirmada polo Tribunal Supremo, embora considerala "exigua", sobre as indemnización dos directivos das extintas caixas galegas. "Trátase mellor os delitos de guante branco que os delitos cometidos polo común dos mortais", salientou o ex maxistrado. Preguntado polos xornalistas, Villares falou tamén da súa elección como candidato e negou que fora imposto pola cúpula da formación. "Esa é a opinión do PP. A min elixiume case o 90% dos e das integrantes da Marea", asegurou, e defendeu que se presentou o proceso "en igualdade de condicións" co resto de aspirantes.


Summary: O programa conducido por Ana Romaní era todo un referente na información cultural. Desaparece co formato actual.

O Diario Cultural tal e como se coñece desde hai 28 anos -cando se comezou a emitir- desaparece. Deixa de existir. Esta é a denuncia que fai Concha de la Fuente, produtora do programa, a raíz da xuntanza do Comité Intercentros en que a CRTVG presentou a nova programación da Radio Galega. Esta comezará o 10 de setembro. O informativo cultural emblemático dos medios públicos ten pois data de caducidade. Recoñéceo De la Fuente en conversa con Sermos Galiza: "Din que agora van facer algo transversal, en todas as franxas horarias, con bloques informativos de cultura", indica, mais, asegura, o certo é que o Diario Cultural como se coñece desde hai case tres décadas, morre, Ficará a marca, mais non o contido nin o espírito. "Tíñanlle gañas", india unha fonte da propia compañía en referencia a que desde a dirección non se apostaba no formato actual. Diario Cultural levaba case tres décadas tomando o pulso á realidade cultural galega. Conducido por Ana Romaní -poeta e académica numeraria da RAG-, o programa é todo un referente no espazo cultural do país.


Summary: Hondarribia impúxose na regata inaugural de Sevilla, proba na que o barco 'Mar de Con' finalizou sétimo, 2 segundos por diante da embarcación cabocrucense.

A tempada 2016 da Liga ACT ou San Miguel comezou tal e como finalizou a do 2015, cunha vitoria de Hondarribia, a traiñeira que está a marcar o ritmo nos últimos tempos, impóndose na puga que mantén estes anos co resto de barcos que compoñen a 'fab four': Urdaibai, Orio e Kaiku. Na regata inaugural, que por cuestións de promoción decorreu en Sevilla, Hondarribia venceu e Urdaibai foi segunda, clasificándose Astillero como terceira. A representante cántabra semella que quer volver situarse no alto da táboa, como nos seus mellores anos. Será quen? Esta foi unha pre-tempada de reforzos que apontan a que as 19 probas da Liga ACT van ser do máis competitivas. As representantes galegas, Tirán e Cabo de Cruz, finalizaron nesta regata inaugural, que decorreu en Sevilla, sétima e oitava, respectivamente e con apenas 2 segundos de diferenza entre as dúas. Moañeses e barbazáns manterán un ano máis o seu particular duelo no seo da ACT, competindo por ser a mellor traiñeira galega. O inicio de tempada sempre é un tanteo para as embarcacións galegas, que así coñecen o estado e potencialidades das súas rivais (9 traiñeiras vascas e 1 cántabra). Após a regata do domingo en Sevilla, a ACT entra nun descanso até xullo, cando comezará o groso da tempada. Cabo de Cruz e Tirán aspiran a meter palada na parte noble da táboa. O obxectivo desexado, mellorar os resultados de tempadas pasadas. Mais o primeiro,como reiteran os clubs, é asegurar a permanencia. E unha vez garantida, apontar cara arriba. Porque manterse na Liga ACT non é cousa doada, como ben saben os de Samertolameu de Meira, a terceira representante galega na competición e que descendeu.


Summary: Unha coalición de esquerdas liderada polo Sinn Féin semella cada vez máis lonxe. O acordo entre Fianna Fáil e Fine Gael ou unhas segundas eleccións están sobre a mesa.

Irlanda mantense cun Goberno en funcións case tres semanas despois dos comicios xerais, onde o Sinn Féin foi a primeira opción para a maioría de votantes. A súa líder, Mary Lou McDonald ─que estes días está a dar unha serie de charlas por varias localidades de Irlanda do Norte─, asegura que os dous históricos partidos, Fine Gael e Fianna Fáil, están a facer todo o posíbel por evitar que a súa formación entre no Executivo. Porén, o FF podería acabar sendo o socio do Sinn Féin, aínda que hai medios ─en contra do que publicamente manifesta o FG─ que apuntan negociacións entre eles. Unhas segundas eleccións mantéñense como posibilidade no horizonte. Keith Payne, tradutor e poeta dublinés afincado en Vigo desde hai varios anos, acaba de aterrar na Galiza procedente de Irlanda. Profundo coñecedor da política do seu país, explica que o principal erro do Sinn Féin foi non presentar suficientes candidaturas, "xa que non esperaban obter un éxito tan grande". A información íntegra pode ser consultada na edición en papel de Nós Diario, á venda nos quioscos, ou na súa lectura na nube.


Summary: O crecemento é cinco puntos inferior ao que experimenta o conxunto do Estado español neste sector.

A cifra de negocios da industria subiu 14,9% en xullo na Galiza a respecto do mesmo mes de 2021, algo menos que no conxunto do Estado español, e de media no que vai de ano rexistra unha alza de 16,6% no país, segundo os datos que publica esta quinta feira o Instituto Nacional de Estatística (INE). A nivel estatal, a cifra de negocios da industria medrou 19,9% en xullo en comparanza co mesmo mes de 2021, debido, principalmente, ao impulso das vendas procedentes do sector enerxético. Co avance interanual de xullo, 11,7 puntos inferior ao rexistrado en xuño, a facturación da industria suma 17 meses consecutivos de ascensos após encadear anteriormente un ano de taxas interanuais negativas pola crise da Covid-19. A luz encareceu 90% para a industria electrointensiva durante o último ano Por sectores, a enerxía disparou as súas vendas en 110,1% interanual, mentres que os bens intermedios facturaron un 13,3% máis. A estes avances séguenos os dos bens de consumo non duradeiros (+11,5%), os bens de equipo (+11,3%) e os bens de consumo duradeiros (+9%). Corrixido o efecto calendario e a estacionalidade, a cifra de negocios da industria subiu 24,8% interanual no sétimo mes do ano, unha taxa 8,2 puntos inferior á do mes anterior. En termos mensuais —xullo sobre xuño— e en datos corrixidos de estacionalidade e calendario, a industria reduciu as súas vendas en 4,2%, taxa 6,4 puntos menor que a de xuño, o que supón unha nova caída após sumar tres meses de crecemento mensual consecutivo. O alto custo da enerxía dispara os prezos industriais até 43% Todos os sectores recortaron as súas vendas en xullo a respecto de xuño, especialmente os bens de consumo non duradeiro (-7%), seguidos dos bens de consumo duradeiros (-2,1%), os bens intermedios (-1,8%), a enerxía (-0,4%) e os bens de equipo (-0,1%).


A presidenta da Comisión Europea, Ursula von der Leyen, advertiu a Hungría de que haberá unha resposta legal ante as novas restricións do Goberno do primeiro ministro Viktor Orbán se atacan innecesariamente liberdades fundamentais. Von der Leyen asegurou que está "disposta a actuar se as restricións van máis aló do permitido", segundo declaracións publicadas o domingo, 13 de abril, polo xornal alemán Bild am Sonntag. O Parlamento húngaro outorgou ao Goberno competencias extraordinarias e sen límite temporal que permiten a Orbán gobernar por decreto e sen control parlamentario. En Hungría hai 1.410 casos positivos por coronavirus e 99 falecidos. Von der Leyen defendeu a necesidade de instaurar medidas excepcionais para combater o coronavirus, "mais as medidas deben ser proporcionadas, dentro dun límite de tempo e con control democrático".


Summary: O nacionalismo é para a presidenta da Comunidade de Madrid "o maior dos cancros".

A presidenta da Comunidade de Madrid, Isabel Díaz Ayuso (PP), participou en Bruxelas nunha palestra, desde onde chamou a "combater" os movementos soberanistas no seo da Unión Europea. Ayuso cualificou deste modo os movementos políticos que defenden a autodeterminación durante a súa intervención no Comité Europeo das Rexións, e alarmou no Parlamento europeo do que cualificou como "problema da fragmentación" no seo da Unión. A presidenta madrileña aseverou ademais que a UE "é o mellor proxecto político que obtiveron as e os cidadáns do continente nas últimas décadas" e avogou por "modernizalo" e abrir a política comunitaria á veciñanza. Após afirmar que "na UE hai que combater o maior dos cancros que é o nacionalismo, que provocou as peores divisións do século XX e as peores guerras" quixo pór o acento en que estes movementos se están a facer "máis fortes" en varios países, incluído o Estado español. A popular Isabel Ayuso cre que é un deber das potencias europeas "frear sen ningunha dúbida" o nacionalismo e recalcou así mesmo que o Goberno da Comunidade de Madrid que ela xestiona fará de enorme "contrapeso" a esta ideoloxía facendo moito máis "patriotismo".


Summary: Os bombardeos das últimas semanas non só teñen causado milleiros de falecid@s e ferid@s, senó tamén estragos que resultan case imposíbeis de arranxar a curto prazo.

A campaña de bombardeos indiscriminados que chamou 'Marxe Protectora' o Exército israelí e que se dirixou de forma salvaxe contra a poboación palestina de Gaza causou xa máis de 2.100 mortes e a maior destrución vista no territorio aínda palestino nos últimos vinte anos. Tanto que se esperae que a reconstrución da Franxa podería durar outros tantos (dúas décadas) a un custo de entre 3.000 e 4.500 millóns de euros, segundo as primeiras estimacións de ONG's. Oxfam e Shelter Cluster aseguran que estas estimacións inclúen o custo da reconstrución de 200 escolas, 15 hospitais e 17.000 vivendas e da única planta enerxética da pequena zona, destruídas durante os bombardeos israelís, así como doutras infraestructuras, como estradas. ONU A esta cantidade súmanse os case 300 millóns de euros solicitados por Nacións Unidas para alimentos, auga potábel, novas escolas e, sobre todo, aloxamento para as máis de 100.000 persoas que agora mesmo se atopan sen fogar en Gaza


Summary: Os socialistas salientan que o senador e o deputado cobran máis de oito mil euros todos os meses.

O PSdeG-PSOE acusou este xoves o Partido Popular de "dobre moral" pois, din, "mentres se prodigan como os grandes valedores da austeridade e do aforro, teñen á fronte das súas filas en Lugo a José Manuel Barreiro e José Manuel Balseiro, os dous políticos máis caros de Galicia". Os socialistas salientan que segundo datos oficiais e públicos que se poden consultar nas páxinas web do Senado e do Parlamento, cada un deles cobra ao ano case 120.000 euros, 14 veces máis que o salario mínimo interprofesional. Os socialistas salientan que segundo datos oficiais e públicos que se poden consultar nas páxinas web do Senado e do Parlamento, cada un deles cobra ao ano case 120.000 euros, 14 veces máis que o salario mínimo interprofesional Os socialistas afirman que Rajoy premiou a Barreiro, "nomeándoo Presidente dos populares no Senado para rematar coa súa pugna con Feijóo, facendo que reciba un soldo mensual de 8.400 euros". E din, igualmente, que Feijóo premiou a Balseiro, "nomeándoo Secretario da Mesa do Parlamento Galego, cun soldo mensual de 8.000 euros. Nos vindeiros días, como novo premio de Feijóo, Balseiro embolsará outros 16.000 euros que o Presidente da Xunta decidiu manterlle como indenmización pola disolución da Cámara autonómica", conclúen. O PSdeG-PSOE di defender "que quen exerza unha labor política responsable e eficaz ten o dereito de recibir unha remuneración". Pero, afirman, "cando non hai xestión e na conta de resultados sae a cero, os políticos saen moi caros ós cidadáns".


Summary: Son 58% dos fogares, segundo a Enquisa conxuntural do IGE, 12 puntos máis que hai un ano.

En case 6 de cada 10 fogares na Galiza chegar a fin de mes conséguese con "dificultade" ou "con moita dificultade". Segundo a Enquisa conxuntural á familias do cuarto trimestre de 2020 que hoxe mesmo publica o IGE, 57,9% dos fogares recoñecen que acabar o mes fáiselles costa arriba. Esta porcentaxe son 12 puntos máis que os que hai só un ano (IV trimestre de 2019) afirmaban estar nesa situación: 45,6%. Aumentaron tanto os que din chegar "con dificultade" (son agora 47,9% dos fogares, 7 puntos máis que a finais de 2019) como os que o fan con moita dificultade" (eran 4,7% ao fechar 2019 e case 10 ao despedir 2020). En paralelo, aquelas familias que afirman que acaban o mes con facilidade ou moita facilidade son 42,5% cando hai doce meses era 54,2. O 41,72% dos fogares galegos non se permitiu ningún extra nos tres últimos meses Con respecto ao trimestre anterior (III trimestre de 2020), prodúcese unha diminución de 5,64 puntos na porcentaxe de fogares que chega con facilidade ou moita facilidade a fin de mes. Aumentan, pola contra, a porcentaxe de fogares que chega con dificultade a fin de mes (2,67 puntos) e a porcentaxe de fogares que chega con moita dificultade a fin de mes (2,97 puntos). A crise da Covid é unha das causas de peso desta situación, do empeoramento da situación económica en miles de fogares na Galiza. A pandemia tamén obrigou a tomar medidas en canto a consumo. O 41,72% dos fogares galegos non se permitiu ningún extra nos tres últimos meses. Considéranse como extra os gastos destinados non só a vacacións ou viaxes, senón a facer fronte a imprevistos ou grandes compras, extras de alimentación, roupa ou calzado, saír a cear, ir ao cine, etc. Tamén se inclúe nesta categoría poder aforrar e traballar menos horas ou que algún membro do fogar se permitira deixar de traballar. O 12,4% dos fogares galegos diminuíu outros gastos comúns, como roupa, calzado, transporte, etc, agás alimentación, no cuarto trimestre de 2020.. Ademais, o 12,3% dos fogares galegos cambiou os seus hábitos de compra, mercando marcas brancas, produtos en oferta, etc.


Summary: O evento, que nunca ata agora se realizou no concello, tería lugar o 23 de xullo. O pagamento podería ser aprobado polo pleno do vindeiro xoves, coa rotunda oposición de PSdeG-PSOE e BNG. Este domingo Valga acollerá a súa propia capea, que leva semanas espertando críticas

O vindeiro 23 de xullo Moraña podería acoller unha capea taurina que, ademais, estaría parcialmente subvencionada polo Concello. A nova foi coñecida esta semana polos concelleiros dos grupos da oposición (PSdeG-PSOE e BNG) nunha comisión informativa de Cultura. Aínda que o pagamento, duns 1.463 euros, aínda ten que ser aprobado polo pleno municipal que se celebrará o vindeiro xoves, o PP pode facer valer a súa maioría absoluta para sacala adiante. A subvención foi solicitada pola Asociación Cabalar de Santa Xusta na convocatoria de axudas para promoción cultural e promoción do deporte en Moraña (que reparte un total de 14 mil euros). "PSdeG e BNG rexeitamos por completo que se conceda unha subvención para este tipo de acto. Queremos que o PP recapacite e elimine esta axuda e que finalmente non se realice a capea" O BNG explica que a capea, para a que se propón unha axuda de 1.463 euros, acadou unha das puntuacións máis alta nas baremacións, á altura de actividades como o Serán Magosteiro (cunha proposta de axuda de 841 euros) ou os Bailes no Cuartel da ANPA da Escola Municipal de Música (con 569 euros de subvención). "PSdeG e BNG rexeitamos por completo que se conceda unha subvención para este tipo de acto. Queremos que o PP recapacite e elimine esta axuda e que finalmente non se realice a capea", sinala a edil socialista Diana Pereira en conversa con Praza, e aclara que non teñen nada en contra desa entidade que, de feito, presenta outra solicitude para a organización dunha ruta e unha feira cabalar -que se vén facendo dende hai anos- e que si contará co seu voto positivo. Pola súa banda, o BNG denuncia que "unha actividade deste tipo non cumpre coas bases" ao non poder ser considerada unha actividade cultural e sinala que "se están restando recursos a actividades que si supoñen promoción da cultura e defensa do noso patrimonio, da nosa música ou fomento de actividade cultural". "Parécenos unha burla unha subvención para unha capea que na memoria da actividades se xustifica en que 'é unha das tradicións máis ancestrais de Moraña' mentres, por exemplo, actividades todo un día co alumnado da Escola Municipal de Música teñen que realizarse con 500 euros", sinala a formación nacionalista A organización da capea tamén é denunciada pola Asociación Animalista Libera, que iniciou unha recollida de sinaturas online que supera xa os 25 mil apoios. A entidade cualifica de "surrealista" a iniciativa da Asociación Cabalar de Santa Xusta e critica que -de realizarse finalmente- se leve a cabo nunha parcela municipal, onde se instalaría a praza portátil. Os animais "son atormentados, ridiculizados e forzados nun acto alleo ao seu comportamento natural, e finalmente son enviados a un matadoiro" Libera lembra que os animais empregados "son forzados a un transporte en duras condicións, tendo en conta as cada vez máis altas temperaturas do verán que aínda comeza" e que unha vez na praza portátil "son atormentados, ridiculizados e forzados nun acto alleo ao seu comportamento natural, e finalmente son enviados a un matadoiro, polo que o feito de que non existan terzos de sangue non exime de crueldade". A entidade insta o Concello de Moraña a non facilitar medios nin fondos para actividades de malos tratos animais e afirma que "a única intención desta capea sinalada para o 23 de xullo é fomentar unhas prácticas alleas á comarca", convertendo Moraña ou Valga en "illas de crueldade cara aos animais". O novo proxecto de Lei de Benestar Animal, nestes momentos en proceso de debate no Parlamento galego, mantén un catálogo de exclusións no comezo do texto normativo, para manter os espectáculos taurinos dentro da legalidade. Este domingo, capea en Valga Este domingo celebrarase en Valga unha capea taurina -xa realizada nos últimos anos- no marco da denominada "Festa da Xuventude". Tito de Victoriano, Pepiño de Barcia e Pardaliño serán os tres toureiros participantes e "Palmeña" e "Zapateadora" as reses que sufrirán o espectáculo, procedentes da gandaría Brazuelas (Valladolid). Nesta ocasión as críticas mesmo chegaron por parte da Xunta, aínda que non por temas relacionados co maltrato animal, senón co carácter machista do cartel da celebración O evento leva semanas espertando críticas en toda Galicia, ao igual que en anos anteriores. Nesta ocasión as críticas mesmo chegaron por parte da Xunta, aínda que non por temas relacionados co maltrato animal, senón co carácter machista do cartel da celebración. Nel, pódese ler que un dos mozos participantes é "Pepiño, que o ano pasado máis ben foi Pepiña" (en referencia, supostamente, á súa falta de valentía á hora de enfrontarse ao animal). A Secretaría Xeral de Igualdade sinalou que se está "difundindo unha mensaxe con estereotipos sexistas, por canto se asocia o masculino con valentía ou habilidade para enfrontarse ao reto e, en cambio, asóciase a mala actuación do lidador na anterior edición con afeminamento".


Summary: O fechamento dos estabelecementos unha segunda vez, neste caso nas zonas confinadas perimetralmente, complica moito a supervivencia dos negocios.

A hostalaría e o comercio de Ferrol saíron esta quinta feira á rúa seguindo as protestas que se están a suceder por toda a xeografía galega pola situación límite na que están os negocios debido ás medidas derivadas da pandemia e á baixada do consumo pola inestabilidade laboral. Neste contexto de manifestación na praza de Armas, o presidente da hostalaría de toda a comarca advertiu de que a situación non é unha broma pois xa hai "xente que pasa fame". Malia que nesta última volta de medidas restritivas a Xunta optou por obrigar ao fechamento dos bares e restaurantes -que xa estiveron nesta situación no confinamento de marzo e reabriron con algunhas limitacións-, o sector avisa de que non poderá aguantar moito máis. Nas rúas de Ferrol, pero tamén nas de moitas outras cidades, empezan a aparecer locais abandonados por negocios que afundiron ante os fechamentos e a caída total da caixa. Ante estas novas semanas de parada da actividade, o presidente dos Empresarios de Hostalaría de Ferrol e Comarcas, Emilio Vázquez, advirte de que "xa se está a ver que hai fame en moitas familias que dependen dos estabelecementos de hostalaría". As distintas entidades representativas falaban de situacións moi límite, pero foi hoxe cando Vázquez puxo esta situación enriba da mesa do debate. Ao falar desa necesidade, aludiu tanto ás e aos propietarios como ao cadro de persoal. Coa voz duns 800 negocios de toda Ferrolterra, Eume e Ortegal, o responsábel incidiu en que o problema é "moi serio" tanto na zona como no resto da Galiza. Sobre todo porque mesmo hai xente que continúa con "atrasos á hora de cobrar os ERTE". Unha crise que vén de lonxe "Ferrol xa ven dunha crise constante á que se uniu esta pandemia", reflexionou nunha praza na que se xuntaron (con distancia de seguridade) unhas 200 persoas. "Vemos como se vai apagando, imos perdendo poboación, sen recuperar actividade e vai motivar que moitos negocios xa non van volver abrir", resumiu, solicitando algún tipo de apoio das administracións públicas. O comercio tampouco está moi animado, nin tan sequera pola futura campaña de nadal, pois dubida de que se alcancen cifras que salven os resultados das empresas.


Summary: O xa ex vicepresidente dio Goberno español considera que a política galega "pode levar a Unidas Podemos máis lonxe de onde o levei eu".

Nunha entrevista na Cadena Ser, Pablo Iglesias considera que coa súa marcha da vicepresidencia e co ascenso de Yolanda Díaz Unidas Podemos conta cun liderado máis coral e menos personalista."Creo que Yolanda pode ser a próxima presidenta", dixo, e que "pode levar a Unidas Podemos máis lonxe de onde o levei eu". Sobre a súa decisión de deixar o Goberno español para concorrer como candidato ás eleccións madrileñas do 4 de maio, sinalou que asume que sempre o van a criticar, "faga o que faga". Segundo Iglesias, "parecía que a dereita xa o tiña feito e xa non o ten feito". "A dereita sempre sae a votar e non fica ninguén na casa. Hai que pelexar para que a dereita non volva saír. Conseguilo sería un éxito", dixo. Preguntado polo candidato do PSOE, Ángel Gabilondo, Iglesias sostivo tamén que non pensa criticar os candidatos do resto de forzas progresistas porque iso é "o que a dereita quere" e xera " cansanzo" entre os votantes da esquerda. Iglesias asegurou que concorrerá nas eleccións madrileñas para gañar, resistíndose a contemplar outras hipóteses, pero finalmente recoñeceu que tamén está disposto en manterse como deputado na oposición: "Se teño que estar a facer oposición na Asemblea, estarei, mais nós saímos a gañar. Estarei onde os compañeiros me digan que teño que estar".


Summary: A profesora e ex-deputada do BNG apoia a manifestación de Queremos Galego e critica a política lingüística da Xunta, que considera que está a crear retrocesos a todos os niveis, "mesmo tamén na súa utilización coloquial, e unha lingua só é lingua se se usa".

Pilar García Negro é unha das voces máis autorizadas na defensa do galego, que vivirá unha xornada especial o próximo domingo ante a manifestación convocada pola plataforma Queremos Galego en Compostela. Ademais, foi ponente polo Bloque durante a redacción do Plan Xeral de Normalización Lingüística, cuxo incumprimento ao longo dos anos é unha das razóns da marcha. -Coñece ben aquel Plano Xeral, que a Xunta insiste en que cumpre, como acaba de facer diante das críticas da Real Academia. -A política lingüística da Xunta é a antítese dos obxectivos e as actuacións que impulsaba o Plan Xeral de Normalización, que se aprobou en 2004, o que significa que acumula dez anos de letra morta, de papel mollado. Aquel Plano naceu despois das iniciativas do BNG en defensa do uso social e público da lingua propia, tal e como é definida polo Estatuto de Autonomía, unha necesidade que o goberno autonómico non só non atende senón que acompaña dunha reimposición do español. O Plan está inspirado pola Carta Europa de Linguas Rexionais e Minoritarias, que foi asinada polo Estado co máximo rango en 2001 pese o cal non está a ser respectada. Buscábase que cada euro que gastara a Xunta fora acompañado dun uso público do galego e da súa visibilidade, porén, nada disto se cumpriu e os gobernos galegos viviron de costas á norma e á propia Lei de Normalización. "O consenso co que se aprobou o Plan Xeral de Normalización en realidade significou silencio" -Un Plano que apoiaron todas as forzas políticas. -Si, pero é ben lembrar que o consenso co que se asinou o Plan Xeral en realidade significou silencio, buscaba que o conflito lingüístico non se aireara. Así chegamos até hoxe en día, onde datos como a enquisa do IGE sinalan que a falta de protección oficial mesmo provoca que se resinta o uso coloquial ou espontáneo da nosa lingua. -A Xunta afirma o contrario, pero semella complicado defender que o Decreto do Plurilingüismo respecte o propio Plan de Normalización. -Ese decreto formou parte dunha planificación programática destinada a reducir ou eliminar o galego, buscar o seu retroceso para facilitar o imperio sobreprotexido do español. Con ese decreto mesmo chegaron a darlle afirmar que o galego supón unha barreira no ensino ou prohibiron a súa utilización en determinadas materias. Resulta significativo que as institucións nunca fagan públicas as cifras reais de uso de galego no ensino infantil, ou noutros treitos. "O nacionalismo xa advertiu hai moitos anos dos perigos que para o galego tiña a 'asignaturización" -O Goberno autonómico teima en facer lecturas positivas dos datos do IGE, que apuntan a un descenso alarmante de galegofalantes. Porén, fan énfase en termos como "coñecemento" para retirar o foco desa evidencia. -Todos os galegos e as galegas saben máis galego mesmo do que son conscientes. O problema non está aí senón en vencer todas as reticencias e pre-conceptos que existen respecto do galego, e que responden a un proceso histórico que intenta converter o noso nun idioma inferior na súa propia terra. E non debemos esquecer que lingua é uso da lingua, non outra cousa, non existe outra variábel para medir a súa saúde. E, nesa liña, tamén quería lembrar que xa hai décadas que desde o nacionalismo advertimos dos perigos que a "asignaturización" podería crearlle á lingua. -Queremos galego chama a manifestarse. -O domingo 8 imos saír á rúa para demostrar que se o galego é unha lingua, algo que ninguén pon en dúbida, precisa dos atributos que avalen o seu uso con normalidade, en calquera ámbito, non reducido a unhas determinados límites de utilización. Que iso exista é o que chamamos normalización e supón unha responsabilidade institucional, non das familias. Non existe ningún pobo libre que renuncie á súa propia lingua.


Summary: CIG-Ensino denuncia a "vulneración dos principios de igualdade, mérito, capacidade e liberdade ideolóxica" que supón o requirimento.

O Centro de educación primaria e secundaria Salvador Moreno de Pontevedra publicou un prego de condicións para a cobertura dunha praza de persoal laboral temporal, titulado/a medio de actividades específicas, grupo 2, mestre/a de educación primaria, na que se exixe "estar en posesión da Declaración Eclesiástica de Competencia Académica (DECA)". Un documento expedido polas autoridades católicas do Estado español, através da Comisión Episcopal de Ensino, que acredita a capacidade para impartir aulas "de ensino relixioso". O centro Salvador Moreno constitúe un espazo educativo titularidade do Ministerio de Defensa español que antigamente estivo xerido por monxas mais que agora pertence "directamente á armada", explica Anxo Louzao, secretario nacional da CIG-Ensino. Desde a central sindical nacionalista denunciaron publicamente o feito de que esta exixiencia --recollida no anexo 2 da convocatoria-- constitúe unha "vulneración dos principios de igualdade, mérito, capacidade e liberdade ideolóxica" e visa "outorgar á xerarquía eclesiástica a posibilidade de subvencionar o profesorado" que conta cunha determinada "adscrición ideolóxica", explica Louzao. A CIG-Ensino reclama a transferencia do colexio á rede de centros públicos da Consellaría A CIG lembra que o "principio de igualdade" no acceso á función pública está presente "en toda a lexislación". Desde a Constitución española até o ordenamento xurídico europeo. Neste senso, o proceso de selección de persoal convocado desde a administración --embora tratarse de Defensa-- está suxeito ao cumprimento da legalidade. Un feito que, entenden, non se dá nesta convocatoria. Así pois, solicitaron á Subdelegación do Goberno español "a anulación" do proceso e a "revogación das bases" polas que se require a DECA. Aliás, perante a "gravidade" do acontecido, din, tamén remitiron un escrito á Consellaría de Educación solicitando a súa intervención impedindo "a continuación deste proceso ilegal e contrario aos dereitos fundamentais". Ao tempo que requiren o inicio dos "trámites necesarios" co obxectivo de que o centro sexa "transferido" á rede pública galega, "como xa ten acontecido noutros casos".


A Federación REDE, (composta por asociacións de usuarios e familiares de residencias e dependencia ), realizaron na xornada de onte unha marcha con vehículos por Cangas que, tras recorrer o centro da vila, rematou ás portas da residencia de Aldán onde se colocaron 38 velas e 38 flores en recordó das 38 persoas falecidas na mesma. REDE denuncia que, a día de hoxe, aínda non saben "oficialmente, nin sequera, a cifra de mortos na residencia de Aldan nin de ningunha outra". "Denunciamos que a xunta da Galiza ten tanta presa por pasar paxina que están deixando fóra do sistema novamente aos dependentes, xa que nin se lle están valorando as secuelas tanto da COVID como do illamento nin facendo nada por curarllas si estan fora das residencias", din. Ademais, demandan que a Xustiza "faga unha investigación seria na Galiza que explique porque das 619 persoas que morreron 274 (44%) delas morreron nas residencias, cando meses centros só viven 3,1 % dos anciáns". Non rematan ai as súas reivindicacións, pois tamén esixen unha comisión parlamentaria de investigación, así como unha "nova" Lei de Dependencia. e a Demisión da responsábel de Política Social.


En esencia, Galiza arde porque o os galegos o permitimos, niso todos somos cómplices. E aquí xa podería rematar o meu artigo, pero como os acontecementos das últimas horas me impediron o meu merecido descanso, agora vou seguir. Arde Galiza e a ningún de nós nos custa imaxinar teorías que, de repetidas e extraoficiais, acaban por darse por verdadeiras, e outras que, de oficiais e estrambóticas, rematan por converterse en fábulas absurdas. E todas se manteñen en equilibrio sobre a delgada liña vermella que divide a realidade da conspiración paranoica: arde pola especulación industrial, pola urbanística, porque somos un país de excursionistas fumadores e despistados, un país de pirómanos chalados, de veciños vingativos... Galiza arde porque aquí non pasa nada Pero a única verdade é que Galiza arde porque aquí non pasa nada. O único que hai despois do lume é auga, e máis nada. Non hai compensación da catástrofe, non hai responsabilidades nin a quen esixirllas, non hai a quen xulgar nin para a xustiza nin para a sociedade nin para a política, non hai ningunha obriga adquirida coa humanidade. O monte queima e queimou, éche así na terra das meigas: todo ocorre por arte de maxia e tan tranquilos. Somos o país da mala sorte, lamentan tranquilamente os nosos políticos, eses que mentres se indignan no telexornal do mediodía, consólanse pensando que para a semana xa non veremos as fotos Arde Galiza, e que facer máis que apagala e lamentar? O lume enténdese aquí coma unha catástrofe natural. Tamén o mar afunde barcos todas as semanas. Ás veces temos a mala sorte de que o mar afunde petroleiros, ou barcos cheos de materiais tóxicos, pero que podemos facer nós, simples mortais, contra os elementos? Somos o país da mala sorte, lamentan tranquilamente os nosos políticos, eses que mentres se indignan no telexornal do mediodía, consólanse pensando que para a semana xa non veremos as fotos. Manda carallo. Séculos de vida xa non serán máis ca cinza nunha foto distante, pero nós nunca viviremos abondo para comprender o alcance dun século coa nosa mísera intelixencia material. E falando do material, que realmente importa a todos os importantes: cal é a magnitude da perda, a económica, vaia? O monte non é negocio -en que bolsa cotiza o monte?- non é negocio máis que chamuscado O monte un bonito pano de fondo que está aí para os domingos e festivos, pero podería haber outra cousa, que sei eu, unha igrexa románica, unha marquesiña de deseño, un centro de interpretación das especies autóctonas, ou unha empresa boa, que dese traballo aos mozos da vila, aínda que afease un pouco a estampa... perdoaríamoslle o mal que nos faría polo ben que nos viña. Iso si que facía falla e non o monte, porque o monte non é negocio -en que bolsa cotiza o monte?- non é negocio máis que chamuscado. Retranca á parte, Galiza arde porque estamos agardando a que prenda, pero non facemos nada para evitalo. Esa é ademais a especialidade dos nosos gobernos e tamén a nosa coma cidadáns: agardar a que. Coma se todas as putadas que acaban con este país, con esta terra de miserias, fosen un sino inevitable escrito nas estrelas. Ás veces teño a sensación de que estou vivindo nas páxinas de Sófocles e que Feijoo é o mesmísimo Edipo Rei, por quen debemos sentir conmiseración e mágoa. O noso sino escríbese moito máis preto ca nas estrelas, escríbese aquí entre nós, cada catro anos preparan unha edición nova, pero somos nós os que temos que escribilo día a día, ás veces na rúa Pero non nos enganemos nin nos consolemos co pranto, non é así. A realidade é ben distinta. O noso sino escríbese moito máis preto ca nas estrelas, escríbese aquí entre nós, cada catro anos preparan unha edición nova, pero somos nós os que temos que escribilo día a día, ás veces na rúa. E nestes tempos crueis, se temos que escribilo con lume que sexa prendendo a nosa furia para que das súas cinzas abrolle unha terra nova. Porque esta xa non sei se terá amaño.


Summary: O comité de expertos do Consello de Europa reúnese este luns en Compostela con varias entidades para avaliar o cumprimento da Carta Europea das Linguas pero non convoca nin a Coordinadora de Traballadores de Normalización nin os equipos de normalización do ensino.

O comité de expertos sobre linguas rexionais e minoritarias, organismo dependente do Consello de Europa, reúnese este luns en Compostela con diversas entidades do país para examinar o grao de cumprimento da Carta Europea das Linguas Minoritarias con respecto ao galego entre 2010 e 2013. E farao con eivas e "sen ter en conta o coñecemento, a visión nin a opinión dos técnicos que traballan no día a día do proceso de normalización en Galicia". Tal e como denuncia a Coordinadora de Traballadores de Normalización da Lingua (CTNL), o comité de expertos -que conta co galego Fernando Ramallo- non convocou desta vez os representantes destes técnicos, ao contrario que noutras avaliacións anteriores, malia que si solicitou xuntanza e pediu información con varias entidades públicas e colectivos sociais que velan pola defensa e promoción da lingua. Tampouco se contou desta vez coa Coordinadora de Equipos de Normalización de Dinamización Lingüística (CGENDL), que agrupa os equipos de máis de 450 centros escolares de toda Galicia, e que fixo xestións para estar na avaliación, tal e como conseguira noutros anos. "Desta vez non fomos chamados", confirma un dos seus voceiros. O comité de expertos non convocaron nin os traballadores de normalización nin os centros de normalización dos centros escolares Será "unha análise parcial", asegura Nel Vidal, presidente da CTNL, que cre "preocupante", que non fosen convocados uns profesionais que son "persoas expertas que coñecen moi ben a situación sociolingüística do día a día e de primeira man desde un punto de vista técnico". "É un erro que empobrece o informe do comité de expertos, pois ao ser a Coordinadora unha entidade que reúne as persoas que no día a día traballan en normalización lingüística desde diversas entidades, ámbitos e zonas, poderiamos achegar datos, información e opinións valiosas para que ese informe fose o máis completo e obxectivo posible". "O informe será incompleto e partirá dunha análise parcial", quéixase a CTNL "Os motivos non os sei, pero si sei as consecuencias: vai faltar información e o informe pode ser moito máis incompleto ao faltar a visión dunha das partes importantes", engade a Praza Nel Vidal, que aclara que "a visión dos técnicos complementa a información, visión e opinión desas outras entidades convocadas". "Somos quen xestionamos o proceso de normalización no día a día en entidades como concellos ou universidades, en ámbitos como a administración ou empresas, e xestionando accións de formación, de dinamización ou de asesoramento e que, polo tanto, coñecemos moi ben a situación, os problemas concretos ou as cousas que hai que mellorar nas diversas zonas do país e nos diversos sectores e ámbitos sociais", asegura tras unha decisión que é difícil de entender tendo en conta o amplo coñecemento que da situación sociolingüística do país ten a CTNL ou a CGENDL no caso específico do ensino. "Supoño que non queren saber a nosa versión, que é a da xente que está a pé de obra, no día a día da situación do galego", engade Miguel Louzao, da CGENDL, que entende que o comité de expertos sabe que a súa visión "non coincide para nada coa que se dá desde a Administración". "Somos quen xestionamos o proceso de normalización no día a día e coñecemos moi ben a situación" Ademais, a CTNL tamén se queixa da "parcialidade" do apartado sobre o galego do informe previo que elaborou o Estado sobre a situación lingüística de Galicia, onde "o goberno non recoñece practicamente ningún problema e pinta unha situación case ideal, moi afastada da realidade". "Xusto por ese motivo sería aínda máis importante que o comité contase co coñecemento real da situación que pode achegar a Coordinadora", insiste Nel, que lembra que o informe derivado non é vinculante, pero si a Carta Europea, "que é ten rango de lei e se ten que cumprir". "Di, por pór un exemplo, que todos os nenos e nenas teñen o dereito a recibir o ensino no seu idioma pero os informes ano tras ano louvan a política lingüística de Cataluña e Euskadi nese ámbito e danlle toques á Xunta; aquí, en lugar de avanar, retrocedemos", explica. de cata e eusk e danlle toques á Xunta, que en vez de avanzar, aínda drecúa. Hai moitos exemplos máis. "A situación desde o último e crítico infome aínda foi a peor, pois a acción da Xunta con respecto ao galego é de desleixo e desprotección total, polo que os incumprimentos da Carta Europea das Linguas Rexionais ou Minoritarias non deixan de incrementar no ensino, na administración, na xustiza...", remata.


Summary: O director venezolano reivindicou na súa chegada a Galiza a arte e a música como ferramentas para o necesario cambio social. "Eu soño cun mundo onde os nenos teñan a música e a arte como parte do seu desenvolvemento humano", defendeu Dudamel, que ofrecerá un concerto coa 9ª de Beethoven na Praza do Obradoiro esta sexta feira.

Gustavo Dudamel dirixirá na sexta feira -7 de xullo- á Orquestra Sinfónica de Galicia na Praza do Obradoiro xunto co Orfeón Donostiarra, a soprano Marta Matheu, a mezzo-soprano Lidia Vinyes Curtis, o tenor Marc Sala e o barítono Joan Martín-Royo. Este concerto forma parte do programa "Palabras para Galicia" de Abanca, co que ademais quere celebrar os 300 anos do Banco Etchevarria. A obra elixida é a 9ª Sinfonía de Beethoven, que segundo o tamén compositor "é a mellor obra para un encontro coma este nunha cidade emblemática e milenaria, pero á vez chea de futuro e de mocidade". Afirmou ademais que este é un "reto fermosísimo": "Non hai mellores elementos que ter unha 9ª Sinfonía cunha grande orquestra, un gran coro, uns solistas marabillosos e un espazo emblemático…" Dudamel: "Eu sinto que a 9ª Sinfonía non é unha obra de todo musical, é unha mensaxe moi profunda de humanidade e é por iso que foi escollida para celebrar todo iso" Dudamel recoñeceu que tivo a tentación de traer repertorio latinoamericano, pero "eu tamén creo que Beethoven deixou de ser alemán e convertiuse nun compositor universal. O da 9ª sinfonía é moi especial polo que significa. Eu sinto que a 9ª Sinfonía non é unha obra de todo musical, é unha mensaxe moi profunda de humanidade e é por iso que foi escollida para celebrar todo iso. Nos momentos que vivimos traer este himno, esta oda á alegría, á paz, á unión, a levarnos como irmáns, é perfecto para este momento e para esta celebración. Por iso ademais debo dicir que nestes últimos anos eu estiven traballando moitísimo neste repertorio con varias orquestras e varios proxectos, e Beethoven sempre estivo aí. A mesma partitura que recibín na miña vida foi a 5ª Sinfonía cando tiña 9 anos, así que sinto que Beethoven é moi venezolano e tamén bastante galego", dixo entre risos. O director amosouse feliz de tocar coa Sinfónica e de estar en Galiza que, segundo el, "está conectada con Venezuela absolutamente. Eu dalgunha maneira síntome galego porque a comunidade galega en Venezuela é xigantesca. Lembro de neno visitar o centro galego en Barquisimeto e hai unha conexión xa non só cultural senón sanguínea, xa forma parte das nosas estruturas xenéticas. E iso é algo fermosísimo, é unha ponte inquebrantable". "Tiven a sorte de medrar co proxecto de Sistema de Orquestras Infantís e Xuvenís de Venezuela, é un orgullo patrio que está a ser replicado en moitos lugares do mundo " Reivindicación da arte O venezolano reivindicou tamén que a música debe ser accesible a todos, "debe ser un dereito humano. Todos os nenos deben ter acceso á arte como ferramenta fundamental para o seu desenvolvemento no futuro". E queixouse de que ás veces "a cultura está moi apartada". "Vemos como a educación e a ciencia son importantes, ou o deporte, pero a cultura está sempre nun rincón afastadísimo, cando está probado que o feito de que un neno toque nunha orquestra ou nun coro supón unha aprendizaxe exemplar no desenvolvemento dun cidadán. Eu soño cun mundo onde os nenos teñan a música e a arte como parte do seu desenvolvemento humano" . Venezuela como modelo "No meu caso medrei rodeado dela", recoñeceu, "tiven a sorte de medrar co proxecto de Sistema de Orquestras Infantís e Xuvenís de Venezuela, é un orgullo patrio que está a ser replicado en moitos lugares do mundo e significou unha nova visión da música como elemento de transformación social. En Venezuela a orquestra sinfónica é algo cotiá, é moi normal que na túa comunidade se escoite unha sinfonía". "Creo que en momentos coma este as ideoloxías, os egos e os intereses persoais hai que poñelos a un lado, porque estamos a falar dun país marabilloso que o ten todo para ser potencia" O director lembrou que nos anos 70, cando o mestre Abreu creou este programa, o 90% dos músicos que había nas dúas únicas orquestras do país "eran estranxeiros". E todo isto comezou cunha ducia de persoas e rematou con máis de 700.000 rapaces, lembrou. "E hai pouco creamos a Nova Orquestra nacional Xuvenil de Venezuela e presentáronse ás audicións 7.000 nenos e mozos para unha orquestra de 140". "Estamos vendo que de verdade hai algo, a cultura, a música está movendo un país, especialmente nun momento tan complexo como está vivindo Venezuela, de tanto conflicto, de tanto desencontro, que haxa uns nenos que están soñando con construír un mellor futuro. É un proxecto de esperanza e de futuro". Creo que estamos nun burato e xa tocamos fondo, pero creo que na fortaleza dun país que quere saír adiante A situación de Venezuela O director e compositor, que foi preguntado pola situación política de Venezuela, non se posicionou en ningún dos bandos: "Non se pode imaxinar como me doe o meu país. Creo que neste momento hai moito ruído, musicalmente falando existe unha xigantesca cacofonía e non se está a crear unha harmonía para o futuro. A situación política é moi complexa. E creo que en momentos coma este as ideoloxías, os egos e os intereses persoais hai que poñelos a un lado, porque estamos a falar dun país marabilloso que o ten todo para ser potencia, e creo que o máis importante neste momento é encontrar os puntos de encontro para que Venezuela poida entrar de novo nun vieiro de productividade, de paz, a pesar de que é un termo que hoxe non ten moito sentido". Rematou preguntándose "Que valores lle podemos dar aos nenos se na rúa ou na televisión atopan un conflicto perenne? Creo que estamos nun burato e xa tocamos fondo, pero creo que na fortaleza dun país que quere saír adiante. O Goberno ten que escoitar á xente, hai que buscar un punto de encontro. Temos que buscar unha saída que sexa positiva para todos os cidadáns, non para un lado nin para o outro. Porque o meu país está a vivir na división e no radicalismo que non nos favoreceu en nada".


Summary: Logrou 66 delegadas e delegados, 9 máis que os logrados en 2015. A segunda forza, CCOO, obtivo 39 e a terceira, CSIF, 37. Nestas eleccións sindicais podían votar 38.000 traballadoras e traballadores da sanidade pública galega.

Sanidade e ensino público son os sectores na Galiza onde máis traballadores e traballadoras poden votar. En ambos os dous, o sindicalismo nacionalistaé a forza máis votada. Nos comicios sindicais do Sergas, que se realizaron esta quinta feira, día 23, e nas que podían votar 38.000 traballadores e traballadoras a CIG volveu ser, como en 2015, o sindicato con máis apoios. Obtén 66 delegados e delegadas, 9 máis que en 2015. Como segunda forza ficou CCOO, con 39 representantes; seguido de CSIF con 37. Satse (33 delegados e delegadas), UXT (32), Omega (22), USAE (19), CESM (17) e Progasap (16). Na Mesa Sectorial CIG logra 5 das 15 representantes, por 3 de CCOO, 3 CSIF, 2 Satse e 2 UXT. Das 11 zonas sanitarias, a CIG foi primeira en delegados e delegadas en 6 delas (A Coruña, Burela, Monforte, O Barco de Valdeorras, Ourense, O Salnés), en dúas partillou ese posto con CCOO (Ferrol e Compostela), nunha con UXT (Pontevedra). En Vigo foi segunda, con 7 representantes, por detrás de CCOO (8). A secretaria nacional de CIG-Saúde, María Xosé Abuín, valora moi positivamente os resultados que considera consecuencia do traballo desenvolvido durante estes anos; "da defensa inquebrantábel da sanidade pública; do combate constante contra as políticas do Partido Popular, que recortou os orzamentos provocando un grave deterioro non só das condicións laborais, senón tamén do propio servizo e impuxo unhas taxas de reposición que derivaron nunha grave falta de persoal".


Summary: Manifestouno nun tenso pleno que @s edís do BNG abandonaron após os "desprezos reiterados" cara á lingua galega. Pedían a comparecencia do responsábel da tradución ao castelán dunha peza da banda de música: o concelleiro de Normalización Lingüística

O concelleiro de Tráfico de Vilagarcía, Ángel Benito Dorgambide, falará galego cando lle saia "de los puntos suspensivos". Espetouno no pleno realizado esta segunda feira, aproveitando unha comparecencia súa para falar do pagamento en zona azul e foi a pinga que fixo rebordar o vaso d@s tres edís do BNG. Explicou María Villaronga que "levabamos toda a tarde soportando unha actitude chulesca de mofa cara á nosa lingua por parte do alcalde", Tomás Fole (PP), que goberna en coalición con IVIL, cuxo único reprensentante é, precisamente, Dorgambide. Desde o grupo municipal nacionalista pediron a comparecencia do concelleiro de Cultura, Francisco González, que ten tamén as competencias en Normalización Lingüística e é o responsábel último da tradución ao castelán dunha peza ao castelán por parte da banda municipal de música "para que se entendese mellor". Alén disto, exixiron tamén unha desculpa por parte do grupo de goberno por empregar "reiteradamente" o español tanto nos plenos como na cartelería. "Hoxe mesmo había un cartaz colocado na porta que explicaba por onde acceder ao pleno en perfecto castelán", subliñou Villaronga. Con todo, a resposta do rexedor foi insistir "na actitude prepotente e vergoñenta" adoptada desde o inicio do pleno, para aclarar que para o Goberno local "que se traducise a obra non é un feito nada relevante". Tal e como narrou a edil nacionalista, "xogaron coa nosa indignación para se mofaren da lingua galega". Respecto da intervención de Dorgambide manifestando que "hablo castellano porque quiero y hablaré gallego cuando me salga de los puntos suspensivos", María Villaronga remarcou que "non viña a nada, pois ía falar da zona azul, e é unha mostra de desprezo intolerábel". Por isto, @s tres edís nacionalistas abandonaron a sesión plenaria dunha corporación composta, aliás, por 10 representantes do PP, un de IVIL, 5 do PSOE e 2 de Esquerda Unida. Malia os feitos denunciados, tod@s ficaron dentro.


Summary: Persoal eventual do sistema público de saúde denuncia a posición "ditatorial" da Xunta en materia de recursos humanos. Piden corrixir un modelo de xestión da contratación que perpetúa a precariedade e a inestabilidade das profesionais.

O Servizo Galego de Saúde busca aprobar nas vindeiras datas o plan de continxencia en materia de recursos humanos que deu a coñecer ás organizacións sindicais o pasado 6 de novembro. Unha proposta que a mesa sectorial volverá discutir esta cuarta feira no transcurso dunha nova xuntanza da comisión central de contratacións na que representantes das traballadoras do Sergas aspiran a consolidar algunhas das demandas do colectivo. 35% do persoal temporal asinou 10 ou máis contratos en oito meses e menos de 2% recibiron aviso da contratación con máis de cinco días de antelación. O plan do Goberno galego contempla a contempla 750 nomeamentos de emerxencia sanitaria de profesionais da enfermaría cunha duración mínima de catro meses, doc cales, especifica, máis dun cento poden converterse en contratos de até un ano de duración. Na mesma liña, o Sergas prevé realizar nomeamentos de emerxencia sanitaria noutras categorías, tanto de Atención Primaria como hospitalaria, tamén cunha duración mínima de catros meses a determinar en función das necesidades asistencias. Son dous dos anuncios máis destacados por parte da Administración galega que ademais, contempla medidas específicas para a xestión das listas de contratación, como a de premiar cunha puntuación extra a dispoñibilidade das persoas aspirantes a un emprego temporal. Achegas que os colectivos de traballadoras eventuais, organizadas contra a precariedade e a inestabilidade laboral, axiña saíron a desmontar. As cifras da eventualidade "Este plan son máis obrigas para as traballadoras e máis liberdade para a Administración", asegura a Nós Diario Nuria González, integrante de Enfermeiras Eventuais en Loita. Segundo di, a proposta do Sergas é máis unha cortina de fume para "continuar manexando ao seu antollo o persoal eventual" que unha invitación a mudar a xestión e a oferta dos contratos, co obxectivo de atender ás necesidades reais da sanidade mais tamén de poñer fin "á precariedade laboral que acusamos, tamén durante a pandemia". As cifras da eventualidade tras a aparición da Covid-19 reflicten que 35% do persoal temporal asinou 10 ou máis contratos en oito meses. Menos de 2% recibiron aviso da contratación con máis de cinco días de antelación. E 55% pasaron por cinco servizos distintos ou máis. Non hai transparencia, non hai rexistros nin de chamamentos nin de enfermeiras activas. "Desde a Xunta alegan falta de persoal. Pero, dunha banda, non hai transparencia, non hai rexistros nin de chamamentos nin de enfermeiras activas; e doutra, o trato que recibimos non é acorde con esa necesidade que din ter de nós", explica Nuria González. "E a proba está en que moita xente optou pola suspensión de chamamentos durante a Covid-19, para fuxir dunha escravitude que agora a Administración se dispón a premiar". A Xunta ofrece 1,5 puntos adicionais a quen aceptou contratos desde o inicio da pandemia. "Unha medida que rexeitamos porque exclúe a quen estivo en suspensión de forma legal, a quen estivo de baixa por coidados ou enfermidade e a quen estivo cun contrato de formación malia estar traballando seguido. Mais tamén porque perpetúa unha contratación precaria, e afianza profesionais queimadas. O que están dicindo é: se queres esta puntuación extra vas ter que aceptar toda a inestabilidade laboral que che ofrezamos. E non queremos iso", recalca González. Formación digna O colectivo de Enfermeiras Eventuais en Loita desvela que os contratos dun ano que ofrece a Xunta agochan os detalles que os definen. "Por exemplo, a carteleira vana comunicar mes a mes, e só un 80%. O resto será para incidencias que vaian xurdindo". Un manexo que asenta a precariedade, asociada tamén á formación. "Queremos que sexa digna, que non implique deixar de puntuar, de cobrar e de cotizar como vén sendo habitual".


Summary: O primeiro ministro británico, Boris Johnson, e a súa homóloga en Escocia, Nicola Sturgeon, mantiveron un intercambio de chíos no Twitter este últimos días co gallo da organización dun segundo referendo de independencia.

"Unha posición insostíbel e contraproducente". Así cualificou na súa conta do Twitter a primeira ministra de Escocia, Nicola Sturgeon, a actitude negativa do Goberno do Reino Unido ao respecto da convocatoria dun segundo referendo de independencia, o coñecido como indyref2. O primeiro ministro británico, Boris Johnson, desbotou formalmente esta semana a petición realizada por Sturgeon o pasado 19 de decembro na que solicitaba a transferencia de competencias ao Parlamento escocés para realizar convocatorias de referendos. "Non podo aceptar ningunha petición de transferencia de competencias que leve a novos referendos de independencia", escribiu na súa carta de resposta Johnson, publicada no Twitter "Os Tories están aterrados con que Escocia teña dereito a elixir o seu futuro. Saben que, dado o caso, hai unha enorme posibilidade de que a xente opte pola opción afirmativa para a independencia", lese na misiva de resposta ─publicada tamén no Twitter─ de Nicola Sturgeon. A información íntegra pode ser consultada na edición en papel de Nós Diario ou na súa lectura na nube.


Summary: A Comisión decidiu por consenso esta cuarta feira considerar "ilegais" as axudas do 'tax-lease', polo que hai que devolvelas. Será o goberno español o que ten que decidir quen devolve estas axudas e a contía a reingresar. A decisión de Bruxelas sitúa na corda bamba máis de 15.000 empregos na Galiza

A Comisión de comisarios da UE decideu finalmente o que máis temía o sector naval: A devolución das axudas do 'tax-lease'. Non desde 2005, senón desde 2007, mais iso non amortece o duro golpe ao sector, un golpe letal, segundo sindicatos e patronal. A decisión tomada en Bruxelas foi por consenso, votando a prol da mesma os comisarios do grupo popular europeo, maioritarios no organismo. Se ben o comisario de Industria, o italiano Antonio Tajani, avogaba porque esa devolución fose desde 2009, finalmente cedeu á vontade maioritaria da comisión. O goberno español sinalou, unha vez coñecida a decisión, que se reserva o dereito a recurrila perante o Tribunal Europeo de Xustiza Polo de agora descoñécese a contía total que deberá ser devolta. Hai voces que falan de máis de dous mil millóns de euros, boa parte dos cales corresponderían pagar ao naval galego. As centrais sindicais advirten que a decisión anunciada pola Comisión supón "o golpe de morte" a un sector estratéxico no noso país, e do que dependen por volta de 15.000 empregos. Almunia: "O goberno español é quen decide" En comparecencia de imprensa, o comisario de Competencia, Joaquín Almunia, defendeu a devolución das axudas do 'tax-lease'. Sinalou que estas axudas eran 'ilegais' e que nin estaleiros nin armadores se verán afectados pola devolución. "O futuro dos estaleiros dependerá do seu potencial innovador e capacidade de atrear clientes. Confío en que o naval español supere en pouco tempo as actuais dificultades", manifestou o comisario. Almunia dí que é o goberno español a quen lle corresponde decidir quen ten que devolver e canto, así como o xeito en que ha de devolvelo. Pon a pelota, pois, no tellado do executivo español. O comisario da UE mesmo afirmou que é o goberno central quen terá que determinar a contía a devolver por cada un deles. Sindicatos: "Non fomos defendidos como deberamos" César Rodríguez, da CIG; considera que a decisión da Comisión impliuca "un dano case que irreparábel" para o naval galego e lamenta que o sector non foi defendido como debera polo goberno español perante as autoridades comunitarias. Nesta liña, Rodríguez considera que o executivo central "foi quen contemplou este sistema (de axudas, o `tax-lease`), polo que debe de ser o goberno quen asuma este custo". Desde a patronal do metal de Pontevedra, pola súa banda, considérase a decisión da Comisión como unha "discriminación sen parangón" en Europa. O presidente da Xunta "lamenta que Almunia confirme" unha decisión apoiada polo PP europeo Núñez Feijóo di que lle solicitou a Soria "recorrer a decisión" do tax-leas no Tribunal de Luxemburgo e que, aliás, o recurso pule pola suspensión dos efectos económicos derivados da decisión europea. Feijóo di que Madrid, a Xunta e outros territorios do Estado procurarán a "solución menos mala" para o naval Segundo o presidente da Xunta, o executivo español, o goberno galego e outros territorios do Estado "seguirán concretando" unha "folla de ruta" na procura da "solución menos mala" para o futuro do naval galego. Porén, o exectivo galego non insta a Madrid a suspender o cobro aprobado pola UE que deberá ser aplicado polo Estado español. Núñez Feijóo bateu de novo contra o comisario do PSOE, Joaquín Almunia, a quen acusou de empregar argumentos que non "eran sólidos" na comparecencia de imprensa após a xuntanza da Comisión. No entanto, o órgano comunitario atópase conformado por 27 comisari@s, a maior parte d@s cales pertencen ao Partido Popular Europeo (PPE).


Summary: O xuízo por acoso laboral tivo lugar nos xulgados de Fontiñas en Compostela. No mesmo o encargado da empresa autoinculpouse de dar a asinar un documento contra a traballadora.

O xuízo contra o propietario de Hedegada (coñecida por Autobuses Calo), Ramón Sanjuán, e a súa filla, Marina Sanjuán, denunciados pola traballadora Nélida Pisco por acoso laboral, quedou visto para sentenza após celebrarse a vista nos xulgados de Fontiñas en Compostela. "Agardamos que se demostre penalmente o que xa se ten demostrado na vía do social, que existe acoso laboral sistemático e reiterado sobre a traballadora Nélida Pisco", asegura a Nós Diario Inácio Pavón, responsábel da CIG Transportes da CIG Santiago. Pola sala do penal pasaron traballadoras e traballadores da empresa, técnicos peritos así como, a petición da defensa, unha psicóloga e un psiquiatra. Autoinculpación do encargado da empresa Na vista varias das testemuñas, traballadoras na empresa aseguraron non ter mala relación con Nélida Pisco e contradín o documento asinado polo cadro de persoal que algúns aseguraron "asinar sen ler" ou "por estar asinado por outros". Neste sentido un dos traballadores chegou a afirmar que non lle deixaron ler o documento e outro asegurou que se sentiu presionado para poñer a súa sinatura. Un dos momentos máis tensos do xuízo foi cando o encargado da empresa afirmou ser o responsábel do documento que criticaba a Nélida Pisco. Asegurou que mandou realizar o texto a un sindicalista da UXT para logo entregalo a asinar ao cadro de persoal de Autobuses Calo. "Non entendemos que nas dilixencias previas a empresa e o encargado, facéndose responsábel, non estea sentado no banco dos acusados", afirma Inácio Pavón, "escúdanse nos subalternos que logo executaban as ordes contra a traballadora cando é impensábel que o empresario non se entere en dez anos do que está acontecendo na súa empresa sen tomar cartas no asunto", engade. A defensa do propietario de Autobuses Calo e a súa filla tentou levar o xuízo ao terreo médico a través da presenza dunha psicóloga e un psiquiatra que elaboraron informes sobre Nélida Pisco. O fiscal elevou a súa protesta por considerar que a parte acusada era Ramón Sanjuán, e a súa filla, Marina Sanjuán, e non a propia traballadora denunciante. Polo seu lado o avogado da acusación salientou que ningunha destas últimas testemuñas estudou a traballadora en persoa e os seus informes realizáronse a través doutros informes previos. Petición de 100.000 euros e dous anos de prisión O caso de acoso contra Nélida Pisco iniciouse en 2006 após solicitar unha redución de xornada para atender a súa filla, que nacera prematura e precisaba coidados especiais. "A empresa non aceptou a redución de xornada", explica Pavón, "logo viñeron varios xuízos no social que foi gañando", engade. Nesas sentenzas quedaba acreditado sempre o acoso laboral. En decembro de 2018 Autobuses Calo solicitou á Dirección Xeral de Tráfico (DXT) que a inhabilitara. Pisco gañou a sentenza contra o despedido e a empresa perdeu todos os recursos posíbeis que presentou até hoxe. Malia todo a traballadora aínda non puido reincorporarse ao seu traballo. O propietario de Autobuses Calo e a súa filla afrontan unha petición de dous anos de prisión e o pagamento dunha indemnización de 100.000 euros á traballadora por danos morais e vulneración de dereitos.