Estranxeira dáme o teu movemento para dubidar da miña estabilidade. Milleiros de persoas andan polos camiños cos seus fardos de parias. Camiñan como unha marea de fame, un clamor de necesidade, unha ansia de paz. - Levamos as lembranzas penduradas do pescozo. - Mellor iso ca un nó corredizo. - As lembranzas tamén afogan. - Penso ceibalas todas polo camiño. Milleiros de persoas camiño do desarraigo. Ramifícanse por rutas que se abren a diversas fronteiras. Milleiros de parias escapando da guerra, do terror, da miseria. -Só sabemos do que fuximos. -Levamos a morte no fardo e pesa. -Ben pensado, pesar, pesa a fame. Co fardo cargamos toda a vida. -Booom! Vou tolear. Tanto tempo escoitando bombas, que xa as levo na cabeza. -Canta violencia! Canto odio e destrución nos tocou vivir! -Tiña dous fillos. Esmagadiños! Alí quedaron. Miña nai! Canto medo pasei! -Os das fronteiras tamén me asustan. - Os que deixo atrás son crueis. - Os de diante, non sei, non sabemos. Ollade como veñen, fuxindo. Son corpos que se desprazan cos fardos as costas, coas crianzas no colo. Sempre houbo parias facendo camiño, eternos exiliados. Olládeos! Son corpos desligados. Desatracados da terra. Náufragos do pensamento, marxinais. -Temos que atravesar esa fronteira! -Se pasamos a fronteira bórranos a sustancia -De que sustancia falas? A miña sustancia é pan. É leite. - Non todo é comer… - Nótase que fuches ben mantido. Eu teño fame de anos. Necesito cruzar a fronteira -A fronteira somos nós. Comprendes? Temos a existencia fronteiriza. -Partidos, nin dun lado nin doutro, queres dicir? -Deixamos o noso alá -O noso? A destrución, a miseria, a morte, iso? Non, iso non é o meu. Como poden amar o que deixan ao mesmo tempo que o detestan? Son silveiras de contradición como as que lles riscan os brazos cando se arrastran. - Eu son o que son -Eu son o que quero ser. Cargo coa ansia de liberdade. -Eu coas ansias de vivir. -De vivir libres! -A liberdade non está agardando por nós á volta do camiño. Cando pensas que a atrapas, voa, voa alto como un cóndor inalcanzable. -E hai que seguir tras dela querendo alcanzala. - É o avión que sempre perdes. -Non sempre. Un día cóllelo. -A liberdade é máis utopía que realidade. - O gran poder da utopía é que pode deixar de selo. -E desaparece como un soño. - Non. Se a persegues con tesón detense e cambia o panorama, amplía a realidade. Sen utopía a vida sería redonda, pechada en si mesma. - E con utopía? -Enxergamos outra vida e movémonos para facela posible. Querer é poder. -Non deixarás de ser estranxeira. - Non o serei se me integro no país onde me acollan. Ao final, as persoas parecémonos máis do que pensamos. Veñen polos campos, polos sendeiros, polas estradas con esperanza. Ao final do itinerario estamos nós. Agardan sorrisos como portas abertas.


Summary: Desde o Concello de Riós, en Ourense, Sara foi unha das máis de 25 mil persoas que encheron a Quintana en defensa da lingua galega.

Sara chegou a Compostela desde Riós, en Ourense. Desprazouse xunto coa súa familia para facer parte da manifestación de Queremos Galego cun obxectivo. Defender a lingua na que a educaron "para que os meus fillos a poidan falar", asegurou en conversa con Sermos Galiza mentres camiñaba polas rúas da capital galega. Porque estás hoxe en Compostela?Bon. Creo que debemos estar aquí. Son nova e entre a xente da miña idade vexo o declive no que se atopa o galego. Entre a mocidade. Quero loitar para poder educar os meus fillos na lingua que me educaron a min meus avós e meus pais. Para que poidan falala. Como ves a situación da lingua?Moi mal. Na sociedade en xeral véxoa en pleno declive. Por iso estou aquí, para que perviva a miña lingua. Como valoras a política lingüística da Xunta?[Ri] Se estamos aquí, ben non a vou valorar... "Quero loitar para poder educar os meus fillos na lingua que me educaron a min" Dicías que queres educar as túas crianzas en galego, como ves a realidade lingüística no ensino?Non está ben. Polo que vexo entre as persoas da miña idade, a mocidade, non o fala. Hai a quen lle custa máis que falar en castelán. Como mudar esta realidade?Entre todos deberiamos darlle forza e normalidade para que teña presenza en todos os ámbitos da sociedade. E os medios de comunicación?Tamén deberían facer o seu labor empregando o galego. Coidas que haberá máis manifestacións coma esta nos vindeiros anos?Coido que si e, ademais, entendo que debe habelas. Cando menos eu, aquí estarei cando iso aconteza.


Summary: A contrarreforma do Código penal que prepara Gallardón abre a porta á mediación para evitar o xuízo, cualificará as inxurias como faltas, permitirá substituír por multas as penas de cárcere e non considerará agravante que as mulleres sexan agredidas en presenza d@s fill@s

Contra os 29 asasinatos de mulleres que a asociación Ve-la Luz leva contabilizados no Estado español no que vai de ano mobilizáronse este domingo na Coruña ducias de persoas. Rexeitaron, máis unha vez, a violencia machista enfatizando que "cada vez que matan unha muller morremos todas". O silencio como cómplice dos malos tratos, a falta de implicación da sociedade en xeral e dos poderes políticos en particular e que interpoñer unha denuncia non é a panacea para resolver este problema político foron algunhas das cuestións que se reivindicaron no acto. Así as cousas, a presidenta de Ve-la Luz, Gloria Vázquez, puxo como exemplo desta última cuestión última muller asasinada, a sexta feira en Cantabria. Denunciara o seu compañeiro en decembro de 2011 e el foi condenado a setenta días de traballos en beneficio da comunidade e a prohibición de se achegar a menos de 300 metros por ter mallado nela durante unha discusión. Porén, a Audiencia provincial absolveuno un ano despois dos feitos, após presentar el un recurso. Entón ela interpuxo unha demanda de divorcio e, perante o xuízo datado para o 20 de marzo, cinco días antes o matrimonio, de común acordo, aceptou un proceso de mediación e retirou a demanda de divorcio. Dous meses máis tarde matouna. A "trampa mortal" que as mulleres atopan nos xulgados cando deciden denunciar unha situación de violencia machista, onde lles "incrustan" a mensaxe de que "denunciar malos tratos é igual a perder a custodia dos fillos", foi outra das cuestións de que se queixou Ve-la Luz, facendo fincapé en que a Lei integral de violencia de xénero non se cumpre e que moitas veces "é cualificada como innecesaria en nome dunha falsa igualdade que pretende silenciar esta forma de terrorismo". Aliás, rexeitáronse as medidas emprendidas desde os gobernos galego e español, ambos os dous en mans do PP, tendentes a recortar máis aínda nos dereitos das mulleres, nomeadamente a dentallada do 25% que a Xunta lle meteu ao salario da liberdade. Código penal: elimina o termo 'violencia de xénero' e introduce a mediación Se a Lei integral contra a violencia machista aprobada en 2004 non se está a cumprir, a contrarreforma do Código penal que prepara o ministerio de Xustiza é un ataque directo aos seus piares fundamentais e á protección das mulleres en situación de malos tratos. Así, para alén de se eliminar calquera referencia ao terrorismo machista, as inxurias serán cualificadas como falta e desaparece a agravante de que o delito se cometa en presenza das crianzas. Aliás, presentar un parte de lesións non servirá para nada se non existe unha denuncia previa, as penas de cárcere poderán ser substituídas por multas nalgúns casos e ábrese a porta á mediación para evitar o xuízo.


Summary: A viguesa Pilar Mier foi noticia a finais de abril por padecer o primeiro caso confirmado de trombose derivada da vacina de AstraZeneca. 'Nós Diario' conversa con ela após recibir a alta médica, e, unha vez "pasado o susto", convida a poboación a se inmunizar "para que todo isto remate".

O pasado 7 de abril a viguesa Pilar Mier, con 63 anos acabados de facer, recibiu a chamada do Servizo Galego de Saúde (Sergas) para inocularlle a primeira dose da vacina. Debido á franxa de idade na que se atopa (de 60 a 65 anos), tocáballe a de AstraZeneca. "Daquela xa estaban a falar moito dos posíbeis trombos e sentín un pouco de medo, mais cando cheguei ao Instituto Feiral de Vigo (Ifevi) e vin tanta xente tranquiliceime", explica en conversa con Nós Diario. Segundo o Ministerio de Sanidade, a posibilidade de desenvolver un evento trombótico como consecuencia da vacina de AstraZeneca é de 0,0001%, é dicir, que é máis probábel sufrir unha trombose derivada da Covid-19, morrer nun accidente de tráfico ou gañar o "Gordo" da lotaría do Nadal. Pilar Mier, que non tiña patoloxías previas, gozaba de boa saúde e nunca padecera enfermidades graves, foi unha desas poucas persoas ás que lles tocou unha "lotaría mala", como ela mesma di. "O día despois de vacinarme doíame o brazo e tiña unhas décimas de febre, mais non lle din importancia. Cando pasou unha semana comecei a atoparme moi mal e sufría unha dor persistente no abdome, polo que decidín ir a Urxencias", afirma. Unha vez alí, mencionou que recentemente recibira a vacina e foi sometida a diversas analíticas das que se concluíu que tiña as plaquetas e os linfocitos moi baixos. Porén, déronlle cita para unha semana despois co médico de cabeceira e enviárona á súa casa "con ibuprofeno e paracetamol". Mais a dor non remitía e ao día seguinte volveu ao hospital. De novo, dixéronlle que non requiría ingreso e marchou. "Apenas unha hora despois tireime ao chan porque non aguantaba, pensaba que ía morrer, e o meu marido chamou ao 061", relata. No Hospital Álvaro Cunqueiro atendérona de urxencia e foi aí cando lle detectaron un hematoma nas glándulas suprarrenais. O persoal sanitario non tardou en confirmar o que ela temía: tratábase do primeiro caso de trombose como efecto secundario dos viais de AstraZeneca na Galiza. Mier pasou 15 días ingresada en planta con "cólicos" e "moita dor". Agradece o labor das e dos profesionais da Sanidade pública e o "apoio permanente" da súa familia, especialmente do seu marido, mais dese período só lembra a incerteza sobre o que estaba a acontecer: "Non estaba ben, fixéronme moitas análises e a dor tardou moito en remitir pese a que me deron altas doses de cortisona para paliar a trombose". Naqueles días converteuse no díxomedíxome de toda Galiza: "Falaban de min nas noticias, todo o mundo estaba pendente da miña evolución. Chegaron a dicir [o conselleiro de Sanidade, Julio García Comesaña, nunha rolda de prensa do Comité Clínico] que recibira a alta unha semana antes de que ma desen, mais eu o único que sabía era que a dor non cesaba e que non sabía cando podería volver á miña casa", di. "Por responsabilidade, debemos vacinarnos" Pilar Mier recibiu a alta médica na pasada sexta feira, 30 de abril. Desde entón garda repouso no seu domicilio e segue un tratamento de anticoagulantes para evitar que se poida reproducir un novo evento trombótico. "Agora véxoo con perspectiva e todo está ben, porque afortunadamente quedou nun susto e puiden contalo", asegura. Así as cousas, a viguesa é consciente da gravidade da pandemia e convida a cidadanía galega a acudir á chamada do Sergas: "Por responsabilidade, polo ben de todas e todos, temos que ir vacinarnos. Eu inevitabelmente metín o medo no corpo porque tiven a mala sorte de que me tocase, mais non serei quen de dicir á xente que non se inmunice", matiza, e salienta que o seu irmán foi vacinado esta mesma semana. "Agora só quero que todo isto remate e poder ver a toda a familia de novo reunida, porque iso é o máis importante", conclúe.


Summary: CIG, CCOO e UGT convocan concentracións en seis cidades este xoves 22 para exixir que as catro persoas condenadas a tres anos de prisión por participar nun piquete non entren na cadea e para denunciar as "penas inxustas e abusivas" e a "represión dos gobernos do PP".

Os tres principais sindicatos de Galicia, CIG, CCOO e UGT, convocan para este xoves 22 concentracións en seis cidades do país en solidariedade cos catro galegos condenados a tres anos de cadea pola participación en piquetes durante unha xornada de folga. As tres centrais chaman á cidadanía a mobilizarse para exixir o indulto para Tamara e Ana e mais para Carlos e Serafín, condenados a tres anos de cadea, "penas desproporcionadas, inxustas e abusivas coas que pretenden amedrentarnos e debilitar a nosa capacidade de resposta como clase". Seis concentracións pedirán o indulto para Carlos, Serafína, Ana e Tamara e denunciarán as penas "inxustas e abusivas" que sofren Defender os dereitos da clase traballadora non é delito! Ese será o lema das manifestacións que se desenvolverán en todas as cidades galegas agás Vigo -onde xa se celebraron tamén numerosas manifestacións pedindo o indulto- e onde CCOO, CIG UGT lembrarán que as penas de prisión supoñen "un castigo" para Tamara, Ana, Carlos e Serafín, persoas "que se significaron na defensa dos dereitos dos seus compañeiros e compañeiras", pero sempre "dentro da máis estrita legalidade". Para os tres sindicatos, estes castigos enmárcanse na "represión" contra a clase traballadora "que caracteriza os gobernos do PP". "Desta maneira, ademais dos recortes económicos, laborais e sociais que xa houbo cómpre sumar as pretensións de acabar con dereitos fundamentais como os de folga e manifestación, para o que se prevé reformar o Código Penal e aprobar a chamada Lei de seguridade cidadá", advirten os sindicatos nun comunicado, que destacan que os tribunais que ditaron as devanditas sentenzas "converteron nun delito a defensa dos seus dereitos, a loita por condicións de vida e de traballo dignas". CIG, CCOO e UGT denuncian conxuntament a "reiterada criminalización da resposta social, especialmente a sindical" Nas concentracións que se levarán a cabo sobre o mediodía lerase un manifesto conxunto na que os tres sindicatos denuncian a "reiterada criminalización da resposta social, especialmente a de carácter sindical" e "contra todas aquelas persoas e movementos sociais que, no libre exercicio de dereitos fundamentais, se opoñen ás políticas antisociais do Goberno". CIG, CCOO e UGT lembran que no transcurso das folgas convocadas nos últimos anos para a mellora das condicións laborais sucedéronse numerosas denuncias que participaron nestas mobilizacións. En 2008, durante a negociación do convenio provincial de transporte de mercadorías da provincia de Pontevedra; no 2010, nas negociacións do convenio galego de instalacións deportivas; e no 2012, no transcurso da folga xeral do 14 de novembro. Os catro galegos foron denunciadas e condenadas a tres anos de cadea por participar en folgas durante negociacións de convenios colectivos Como consecuencia destas denuncias, varias persoas foron sometidas a xuízo e condenadas a tres anos de cadea. Foi o caso de Serafín e Carlos, traballadores do transporte de mercadorías, ou de Ana e Tamara, traballadoras do sector de instalacións deportivas. Os sindicatos recordan tamén que os recursos presentados contras estas sentenzas "foron rexeitados, así como a primeira solicitude de indulto de Serafín e Carlos". Nestes momentos está solicitado o indulto para Ana e Tamara e un segundo indulto para os outros dous sindicalistas. Tal e como lembra o manifesto, os casos de Ana, Tamara, Serafín e Carlos non son os únicos. "No noso país xa se teñen dado máis, pero tamén no resto do Estado: na actualidade hai preto de 40 casos similares". Os sindicatos censuran que as condenas que solicitan as fiscalías son "penas desproporcionadas, inxustas e abusivas". "Os tribunais colaboran na máis brutal represión contra a clase traballadora, convertendo nun delito a defensa dos seus dereitos, a loita por condicións de vida e de traballo dignas", din. "Os tribunais colaboran na máis brutal represión contra a clase traballadora", denuncian os sindicatos "Mentres o poder actúa con esta dureza contra a clase traballadora, a Fiscalía e os tribunais manteñen unha actitude de total pasividade diante dos empresarios e empresarias que ameazan, coaccionan e vulneran todos os días os dereitos dos seus empregados e empregadas. Déixase de manifesto, unha vez máis, a que intereses responden o Código penal e o aparato xudicial responsable de aplicalo", insisten CCOO, UGT e CIG, que acusan "clara e directamente" o PP pola súa política "elitista, represiva, de confrontación co movemento obreiro e de recorte das liberdades públicas". "Retrotráenos en moitos aspectos ao franquismo porque nin tan seqeura nos últimos anos da ditadura se pedían penas de prisión tan elevadas por defender a clase traballadora", insisten. Por todo isto, os sindicatos chaman "a toda a clase traballadora e o pobo galego a responder contra esta inxustiza e a rexeitar a persecución penal da liberdade sindical" e insta o Goberno do Estado a "anular calquera orde de ingreso en prisión para Tamara, Ana, Serafín e Carlos; que lles conceda o indulto, petición que facemos extensible a calquera compañeiro ou compañeira que se poida atopar na mesma situación". HORARIOS E LUGARES DAS CONCENTRACIÓNS A Coruña: 12:00 h, diante da delegación do Goberno (participarán os tres secretarios xerais) Ferrol: 12:00 h, diante do edificio da Xunta Compostela: 11:30 h, diante da sede da Xunta en San Caetano Lugo: 12:00 h, diante da Subdelegación do Goberno Ourense: 12:00 h, diante da Subdelegación do Goberno Pontevedra: 11:00 h, diante da Audiencia Provincial


Summary: O proxecto Global Forest Watch permite observar a deforestación en todo o mundo en tempo real. Dende o ano 2000 desapareceron en Galicia unhas 205.000 hectáreas de masa forestal, segundo esta ferramenta.

Entre 1976 e 2012 ardeu, literalmente, máis de medio país. Nese período o lume levou por diante 1,6 millóns de hectáreas en Galicia, o que equivale ao 53% do territorio. Isto acontece, segundo datos oficiais do Goberno central e da Xunta, en máis de 235.000 incendios que impactaron de cheo na superficie forestal galega. En máis dunha ocasión a marea de datos numéricos que chega tras cada vaga de lumes impide que as persoas que non son expertas neste ámbito sexan conscientes das repercusións reais das lapas, isto é, da parte da superficie forestal que fica amputada tras cada incendio. Amosar isto con máis claridade é unha das principiais apostas de Global Forest Watch, un proxecto do americano World Resources Institute que vén de ver a luz en forma de web. Sobre os mapas de Google, con datos de organizacións gobernamentais e medioambientais e a tecnoloxía da empresa Vizzuality, Global Forest é unha enorme capa de datos que permite observar, nun golpe de vista, as masas forestais que desapareceron entre 2000 e 2013, se estas foron compensadas ou non e de que xeito se realizou o repoboamento. Dende o primeiro achegamento o mapa amosa xa unha gran mancha no cadrante noroeste da Península Ibérica, que en territorio galego equivale a unhas 205.000 hectáreas perdidas en apenas unha década. Neste tempo o país "ganou", segundo a ferramenta, unhas 160.000 hectáreas verdes, polo que o saldo negativo é dunhas 45.000 hectáreas. Nun contexto no que en apenas unha década case 500 incendios superaron as 100 hectáreas en Galicia, con case 180.000 hectáreas arrasadas e unhas perdas económicas estimadas en máis de 300 millóns de euros -datos de España en llamas-, o proxecto Global Forest Watch permite descender ao detalle e observar as consecuencias dalgúns dos incendios máis rechamantes dos últimos anos, así como o estado dalgunhas das zonas do país que máis frecuentemente están afectadas por estes sucesos. É o caso, por exemplo, das Fragas do Eume, do monte Pindo ou do Macizo Central ourensán. Masa forestal perdida nas Fragas do Eume entre 2000 e 2013 No Macizo Central perdéronse máis de 4.000 hectáreas dende o ano 2000 No caso do parque natural das Fragas do Eume, que sufriu un importante incendio a finais de marzo de 2012, esta ferramenta informática amosa que a súa masa forestal descendeu nunhas 600 hectáreas. Tamén é perfectamente visible a diferenza no mapa do Pindo e a súa contorna antes e despois do incendio de setembro de 2013, cuxas consecuencias aínda ecoan neste inverno tras perder arredor de 200 hectáreas de árbores. No Macizo central ourensán, escenario reiterado de durísimos incendios, o monte perdido supera as 4.000 hectáreas, segundo os datos contidos nestes mapas. Masa forestal perdida no Macizo Central entre 2000 e 2013 Estes elocuentes mapas, explica Carlos Matallín, un dos desenvolvedores que pintou as capas de datos, responden á intención de "contar historias, e os mapas son un medio para isto", informa Analía Plaza para El Diario. "Temos datos moi ricos, importantes e validados, pero que non podes tirar en cru porque non se tira nada en claro. Podes dicir 'si, hai deforestación". Para Matallín "a parte bonita, interesante e complexa é como lle amoso estes datos a calquera persoas de forma amigable e intuitiva" e chegar a poder "contar, por exemplo, a deforestación dunha área protexida e como a través das alertas se pode parar".


Summary: As bicis están a se tornar, para alén dun medio de transporte, nun elemento de presión a prol de modelos de mobilidade urbana que poñan no centro as persoas e tiren os automóbiles da centralidade do urbanismo.

"Pensar desde outra óptica as cidades e as propias vidas", así resume Jose Manuel Brea, utente de bicicleta e integrante da Masa Crítica de Lugo, a vontade dos colectivos que pulan polo fomento deste medio de transporte. Movementos que viron incrementar paseniño nos últimos anos o número de apoios a prol de modelos urbanos "para as persoas". Unha "transformación social", di Brea, que torne as cidades en espazos "máis amábeis" nos que os coches deixen paso á "intermobilidade" ou o que é o mesmo, a "cambiar" e "combinar" distintos medios de transporte. Nunha palabra, di, "desautoxicarxe". Podes ler a reportaxe completa no número 169 do semanario en papel, disponíbel xa nos pontos de venda habituais e na nosa loxa.


Summary: Nace Tradi na Rede, unha nova escola virtual coa que poderás iniciarte na música e o baile tradicionais da man de Noa Migal (pandeireta), Miguel Vázquez (gaita) mais Antonio Prado (baile), con quen conversamos para saber máis desta nova plataforma. De maio até agosto, Tradi na Rede propón un conxunto de cursos continuos, obradoiros e outros contidos para comezar ou, tamén, seguir aprendendo tradi.

Que os impulsou a crear a plataforma Tradi na Rede? Esta idea é algo que xa roldaba na cabeza dos tres que a formamos, mais que, con esta crise, precipitouse. Tradi na Rede érguese como unha ferramenta en liña para que todas aquelas persoas que teñan interese no noso folclore, mais que non teñan preto unha escola, ben sexa porque viven fóra da Galiza ou porque os horarios non lles coinciden, dispoñan dunha plataforma na que introducirse ao tradi. Queremos aclarar que non é unha clase tal e como a podemos ofertar nunha asociación ou nunha escola, mais é unha maneira de poder iniciarse, de ver se gusta, e así tamén poder continuar noutro tipo de cursos. De momento contan con cursos de iniciación ao baile, á gaita e á pandeireta. Si, estes son os tres primeiros que fixemos, coa intención tamén de poder sacalos adiante mentres estamos confinadas, para que a xente os aproveite. Os tres son de iniciación, á gaita, ao baile e á pandeireta. Para poder participar non é practicamente necesario dispor de material: no baile só precisamos un pouquiño de espazo; no de gaita, amañamos cunha frauta doce; e en pandeireta podemos comezar incluso cun libro. Pensamos que as persoas que xa teñen coñecementos previos poden seguir traballando estas semanas desde a casa, mais notamos que faltaban eses recursos para a xente que si quere iniciarse e que non ten eses coñecementos base. É interesante que non se precisen eses instrumentos para iniciarse. Que duración teñen os cursos e cando comezan? De feito, na maioría das escolas, comézase coa frauta doce para iniciarse na gaita, e podes aprender moitísimo igualmente. Polo tanto, cunha frauta doce, quen teña interese, pode comezar sen ningún tipo de dúbidas. Ás veces tamén está o factor do gasto, daquela, neste curso, que dura catro meses, podes ver se che gusta e, a partir de aí, decidir. A xente vai poder inscribirse en calquera momento, imos comezar o 1 de maio coas clases e, a partir de aí, recibirán cada semana unha clase virtual, unha gravación, xa que non é unha clase en directo, mais si poderán consultarnos calquera dúbida. Aínda así, poderás incribirte máis tarde e acceder aos materiais anteriores, non haberá problema para poder seguir o curso. Decidimos que durase catro meses, primeiro pola situación actual, pois agora mesmo non sabemos que vai pasar de cara ao curso que vén, mais se en setembro continuamos confinadas, valoraremos o contexto que temos. Lanzaron a plataforma a semana pasada. Como está sendo a acollida? A verdade é que xa temos xente inscrita e moitas persoas que nos preguntan dúbidas. Imos intentar que a xente, co que teña na casa, poida aproveitar estes cursos. Somos tres persoas que nos dedicamos profesionalmente á docencia da música e do baile tradicionais. Temos unha incerteza de como será o mundo e a vida despois da pandemia, de como se van retomar as actividades nas escolas, nos centros cívicos... Por iso pensamos que o virtual pode ser un bo camiño, xa non só para quen coñece o folclore, mais tamén para quen desexe iniciarse. Notan o boom do tradi a nivel educativo? Nós somos da contorna da Coruña e nos últimos cinco anos hai un interese grandísimo por aprender, por poder desfrutar do folclore desde a base, algo que me parece super importante, un boom de xente que queira tocar e bailar... Agora, aquelas persoas que estean dubidosas, con estes cursos, xa poden animarse. Noutros países contan con plataformas que funcionan desde hai anos, e pode ser un punto de partida. Hai unha escola irlandesa que é referencia, a Online Academy of Irish Music... Nós tomámolo como uns tutoriais onde poder comezar. Igual é interesante ver isto de cara ao futuro, como unha escola máis global da música tradicional galega.


Summary: Os datos do organismo regulador son moito peores que os vaticinados polo goberno español, que falaba dunha queda do 0,5% no PIB e dunha taxa de desemprego do 24%

O escenario para o Estado español neste 2013 vai ser duro. Moi duro. O paro continuará a aumentar, o investimento produtivo privado continuará a caer, o aforro nas familias case que inexistente e o consumo, polo chan. O Banco de España publicou o seu boletín económico, en que están as previsións para 2013 e 2014. O organismo regulador pinta un panorama moito máis negro do que o agardado polo propio goberno español. Así, para o Banco de España o desemprego chegará neste ano o 27,1% (tres puntos máis que as previsións de Rajoy) e o PIB caerá nun 1,5% (o Estado español prognosticaba 0,5%). A creación neta de postos de traballo non comezará até 2014, de acordo co Banco de España. Rajoy non quixo esclarecer onte se o Goberno, que xa anunciou días atrás que ía modificar á baixa as súas propias previsións económicas para 2013, partilla estes prognósticos do Banco de España. Fontes próximas ao PP indicaron que o Executivo é algo máis optimista que o BdeE, embora recoñecesen que o Estado non sairá da recesión até ben entrado 2014 (faríao, alén do máis, con crecimentos do PIB tan pequenos que apenas poderían resultar na criación de postos de traballo netos). Austeridade versus emprego Cómpre lembrar que a finais de 2012, desde a Organización Internacional do Traballo (OIT) asegurábase que as políticas de recortes e austeridade aplicadas polo executivo español non ían servir para saír da crise no curto prazo. Máis ben, apuntaba este organismo, provocan a imposibilidade de xerar emprego, polo menos até 2017. Así o manifestou un representante da OIT, Raymond Torres, que analisou o escenario laboral do Estado español, apuntando que o mercado laboral non vai crear emprego neto até "máis alá de 2017".


Summary: O presidente galego asume que o verán vai ser "complicado" para a sanidade galega, algo do que levan tempo alertando profesionais e sindicatos. Alfonso Rueda recoñece que as medidas propostas esta semana pola Xunta, como o complemento salarial, non son a "solución definitiva" para os problemas que acumula o sistema sanitario galego.

O verán non colle o sistema sanitario público galego nos seus mellores momentos. O que os sindicatos, profesionais sanitarias ou asociacións de usuarios advertían desde hai tempo recoñéceo agora o propio presidente da Xunta. O verán vai ser "complicado", apunta. Citou Alfonso Rueda que son meses nos que o persoal goza das vacacións e que hai unha grande afluencia de poboación en determinadas zonas da Galiza. E iso pode facer renxer un sistema que nestes meses —sen ser verán— xa deu mostras de estar "colapsado" e "esgotado", segundo os profesionais. 228 pediatras en activo superan os 64 anos A preguntas dos xornalistas, o mandatario recoñeceu que as propostas que esta mesma semana o Sergas puxo sobre a mesa para intentar reverter esa situación na sanidade —complementos salariais— non son a "solución definitiva". Esta solución viría, e aí volveu Alfonso Rueda ao discurso que a Xunta promove nestas semanas, non de inxectar máis cartos senón de que o Goberno español facilite que poida haber máis persoal. Rueda realizou estas declaracións na súa comparecencia semanal após o Consello da Xunta, na que tamén informou de que se amplía a 1.300 as prazas da convocatoria do proceso selectivo para o acceso á categoría de enfermaría. Residencias e financiamento Preguntado por este xornal sobre os 100 millóns anuais que a Xunta destina a residencias privadas, cando nestas faleceron durante a pandemia da Covid 90% das usuarias de residencias; o presidente incidiu en que a Administración "exixe" as mesmas "garantías e condicións" nas privadas e nas públicas, ao tempo que sinalaba que "non coñezo o dato" da cifra que o Goberno galego destina ás residencias privadas. Medidas económicas O Consello da Xunta declarou onte como Iniciativa Empresarial Prioritaria (IEP) o proxecto de Valogreene Recinor para impulsar no polígono das Somozas, comarca de Ferrol, unha planta de reutilización de residuos. Neste sentido, o proxecto, que conta cun investimento de máis de 22 millóns de euros, prevé o tratamento de 40.000 toneladas anuais de residuos do proceso, que serán convertidos nunha serie de subprodutos, como aceites pirolíticos e 'biochar', similar ao carbón vexetal. Xa son 15 as IEP aprobadas pola Xunta. Pontón e Formoso lamentan a falta de compromiso de Rueda Na reunión do Goberno de onte tamén se aprobou a Axenda Financeira 2022 —135 millóns de euros para axudas a empresas— e a autorización da sinatura do convenio co Executivo estatal que permitirá empezar a executar o Plan para o acceso á vivenda 2022-2025, dotado cun orzamento plurianual de 106 millóns de euros. Non a unha policía propia Durante a súa comparecencia, Rueda tamén desbotou que a Galiza conte cunha policía propia como en Catalunya e Euskadi, e apostou por mellorara a unidade da policía nacional española adscrita á Xunta, a 'Policía autonómica'. Unha policía integral, dixo, supón "moito investimento" e non está "acreditado" que sexa "máis eficaz".


Summary: A gala de entrega de premios será o sábado 9 de maio, cando o xurado fará públicas as súas escollas de entre as 54 nominacións

Artistas emerxentes e consagrados ocupan as 54 nominacións aos V Premios Martín Códax da Música. O anuncio foi feito público na Festa de Nomeados, celebrada na noite desta cuarta feira nas Bodegas Martín Códax, en Cambados. A partir de agora, un xurado secreto integrado por músicos e profesionais do sector será o encargado de escoller os proxectos galardoados nas 18 categorías que optan a recoller un premio na gala do 9 de maio. A Asociación de Músicos ao Vivo, entidade organizadora canda a propia bodega, partillou a listaxe de nominacións a través das súas voceiras, Sonia Lebedynski e Ramón Bermejo. No acto, amenizado por O Modulador de Ondas, estiveron tamén presentes o director da AGADIC, Jacobo Sutil; a concelleira de Cultura do Concello de Pontevedra, Carme Fouces; a alcaldesa de Cambados, Fátima Abal; o concelleiro de Enoturismo, José Ramón Aba, e de Cultura, Víctor Manuel Caamaño; canda o director das Bodegas Martín Códax, Xoán Allegue. Allegue aproveitou a apertura do acto para pór en relevo a importancia destes premios, que "son referencia do sector musical en Galiza e que amosan o potencial existente, con perto de 450 inscritos nas 15 categorías e os tres premios Organistrum". Alén disto, tamén destacou a "oportunidade" que estes premios supoñen para o sector, que ve visibilizado e recoñecido o seu traballo". Os proxectos finalistas foron escollidos polas socias e socios de Músicos ao Vivo mediante votación online entre un total de 449 proxectos inscritos: 397 grupos, 14 salas, 22 festivais e 16 espazos de comunicación musical. De entre todos os nominados destacan músicos de proxección estatal e internacional como Xacobe Martínez, Uxía, Caxade, Músculo!, DeVacas ou Nastasia Zürcher. Porén, de entre as dezaoito categorías -que inclúen grupos de pop e indie até espazos de comunicación musical e salas, pasando por artistas de música electrónica, música infantil, metal ou folk– tamén hai novidades no panorama musical como o proxecto Músicas Galegas Ilustradas. Os gañadores coñeceranse o 9 de maio no transcurso da Gala de Entrega de Premios dos V Premios Martín Códax da Música. que terá lugar un ano máis no Pazo da Cultura de Pontevedra. Durante o acto, os premiados recibirán cadanseu "melómanx", as estatuíñas rematadas no obradoiro do escultor e músico, Víctor Lorenzo. Por último, o evento tamén servirá para facer entrega do Premio Honorífico Músicos Ao Vivo, que este ano será dobre. As persoas que queiran seguir a gala poderán facelo en streaming a través da páxina de Facebook dos premios.


Summary: A nova Primeira RFEF, categoría herdeira da desaparecida Segunda División B, arranca nesta sexta feira con 62 equipos menos dos que a tempada pasada conformaron a terceira categoría (de 102 a 40) e con tres conxuntos galegos, Dépor, Rácing e Celta B, que comparten o común obxectivo da loita polo ascenso.

Dúas semanas máis tarde que a Primeira e a Segunda División arranca a terceira categoría do fútbol Estatal, que perde a denominación que viña recibindo desde o ano 1977 -Segunda División B- e pasa a ser coñecida como Primeira RFEF. A principal novidade da competición con respecto á pasada campaña é a completa reestruturación no seu formato, deixando atrás o caos dos 102 equipos integrados en innumerábeis grupos e subgrupos para dividir unicamente 40 conxuntos en dúas ligas de 20. Configuradas segundo criterios xeográficos noroeste/sudeste -razón pola que os únicos territorios con representantes en ambos os grupos son Madrid e Castela A Mancha-, na fase regular cada equipo disputará 38 partidos co obxectivo de facerse co liderado da liga, que outorga directamente unha praza na Segunda División. As escuadras que finalicen entre a segunda e a quinta posición de cada grupo terán unha nova oportunidade de facerse cun posto na categoría de prata, grazas a un play-off conxunto no que estarán en xogo dous ascensos á Segunda División. No outro extremo, descenderán directamente cinco equipos en cada un dos dous grupos que conforman a categoría, unha cifra inédita até o momento. Tamén cambia con respecto á tempada pasada o tratamento dos casos de Covid-19 que se detecten nos diferentes equipos, flexibilizando a normativa até o punto de que xa non serán sinónimos do adiamento dos partidos. Por outra banda, e na procura dunha progresiva profesionalización, a Federación Española de Fútbol abre a man a que se disputen partidos nas sextas feiras -tanto é así que hoxe mesmo, ás 19.30 horas, Cultural Leonesa e Raio Maxadahonda inauguran o torneo e a xornada- e esixe que cada recinto conte cunha potencia de iluminación de 600lux, demanda que palidece en comparación coas que reclamará nos vindeiros exercicios, que inclúen céspede natural ou unha capacidade mínima para 4.000 espectadores, inasumíbeis para boa parte do tecido do fútbol modesto a nivel Estatal, aínda que si para os numerosos filiais de equipos grandes que ocupan até oito das 40 prazas da categoría. Dépor, Celta B e Rácing, os representantes galegos Galiza contará con tres representantes nesta edición inaugural da Primeira RFEF, todos eles integrados no Grupo 1. Ademais, e sobre o papel, tanto Real Club Deportivo da Coruña como Real Club Celta de Vigo B e Rácing Club de Ferrol deberían rematar a competición na zona nobre e, por que non, ocupando un ou mesmo os dous postos de ascenso que están en xogo. O conxunto branquiazul, por orzamento, historia e afección é o máximo favorito, pero como aprendeu polas malas a pasada tempada, co teórico favoritismo non é abondo. Por iso, e cun novo técnico no banco -Borja Jiménez, de apenas 36 anos- logo da polémica marcha de De la Barrera, e co fillo pródigo Ian Mackay como fichaxe estrela, o Dépor agarda pór fin a un pesadelo que xa se estende por demasiado tempo. Con respecto aos filiais, estes sempre son unha incógnita, e desenvolver unha boa actuación nunha tempada non significa que esta se vaia repetir na seguinte. Non obstante, e a pesar de cambiar máis da metade do seu cadro de xogadores, incluídas pezas chave como Carreira -o mellor lateral da categoría- o Celta B continúa mantendo o técnico -Onésimo-, estrelas como Lautaro e Holsgrove, a ilusión e esa fame de éxito que só dá na xuventude. No estremo oposto está o Rácing de Ferrol, un conxunto que aposta pola veteranía e unha continuidade que, da man de Diego Rivas, Joselu, David Rodríguez ou Álex López quere traducir nun regreso á categoría de prata 14 anos despois.


Summary: Dous centos de persoas concentráronse diante da Reitoría da UDC na Coruña para protestar pola visita de Filipe VI na inauguración do curso académico. Amplo despregue policial e de medios informativos para dar cobertura ao rei.

"A monarquía é unha institución que nega o dereito elemental dun pobo, como é o dereito á autodeterminación, o dereito a decidir. Pero ademais trátase dunha institución totalmente anacrónica e antidemocrática", dixo Anxo Louzao, portavoz de Vía Galega, a plataforma que convocou a protesta, minutos antes da chegada do monarca, que accedeu ao recinto do Paraninfo pola porta oposta á que se encontraban os manifestantes. Un policía cada cen metros desde os Xardíns de Méndez Núñez até O Parrote, e despois do hospital Abente e Lago, unhas cantas ducias máis deles. Autoridades, con ampla presenza de políticos socialistas, e xornalistas e reporteiros gráficos agardaban a chegada de Filipe VI na porta sur do Paraninfo da UDC. Diante da outra porta, a do norte, xunto ás murallas da Cidade Vella, dous centos de persoas a berro de "Galiza non ten rei!" sostiñan faixas reclamando unha República galega e lucían bandeiras da patria e bandeiras da II República española. Á convocatoria de Vía Galega, que reúne unhas cincuenta asociacións de diversa índole que teiman no dereito a decidir, sumáronse outras entidades da cidade, como Galiza pola República, activistas sociais, representantes do movemento veciñal e colectivos da esquerda desde o nacionalismo até o republicanismo e o anarquismo. Así, entre os manifestantes, estaban entre outros o secretario de Organización do BNG, Bieito Lobeira, o líder coruñés do BNG, Francisco Jorquera, o responsábel comarcal da CIG, Xabier Filgueira, xunto a membros de Anova ou Esquerda Unida e asociacións republicanas e veciñais. "Inaugúrase o curso académico nunha universidade como a UDC que está a sufrir un proceso de españolización galopante e a monarquía vén aquí para dar carta de normalidade a unha situación que non deixa de ser anormal", rematou Louzao en declaracións a Sermos Galiza.


Summary: Unha gran manifestación clama por unha "transición xusta" e a recuperación da actividade na central, que afronta o final inevitable da queima do carbón polo seu grave impacto medioambiental, especialmente grave no seu caso

O pasado luns, medio milleiro de persoas desprazáronse á Coruña para protestar polos cinco meses de inactividade que acumula a central térmica das Pontes e reclamar unha "descarbonización ordenada e regulada" e unha "transición xusta" que dea "garantías de emprego" aos centos de postos de traballo, entre directos e indirectos, que dependen da instalación de Endesa. Neste xoves, o 100% do persoal, segundo os sindicatos, secundou a folga de 24 horas convocada polas auxiliares, e unha masiva manifestación ateigou as rúas da vila. Uns 5.000 cidadáns que desbordaron as previsións nunha localidade que sabe canto depende dunha empresa que non abre a boca pero cuxa posibilidade de peche é real. Unha gran mobilización reclamou nas Pontes unha "transición xusta" e a "implicación" da Xunta e do Estado na procura de alternativas ao carbónFoi a maior mobilización e unha máis nas últimas semanas, pedindo "implicación" á Xunta e ao Estado e logo de que o pasado 11 de setembro o Parlamento galego aprobase unha iniciativa a prol de axudas ou exencións fiscais para incentivar a continuidade dunha planta que é a principal emisora de gases efecto invernadoiro de Galicia. Valentín García Formoso, alcalde socialista das Pontes e presidente da Deputación, volveu pedir que os gobernos central e autonómico senten coa compañía na procura de "alternativas de combustible que encaixen", máis sustentables, menos contaminantes.A proposición non de lei aprobada pola Cámara insta a Xunta a dirixirse ao Goberno central para "a supresión do céntimo verde para o carbón", adoptar un mecanismo de compensación pola capacidade de cubrir a demanda eléctrica, medidas de exención fiscal por estar en proceso de adaptación á Directiva de Emisións Industriais (DEI) e unha "retribución específica" no caso de apostar pola biomasa forestal na central. Ademais, reclaman que se implique na defensa do emprego "apostando por unha transición enerxética xusta e ordenada". PP, PSdeG e BNG apoiaron no Parlamento unha proposición que pide exencións fiscais ou a supresión do céntimo verde para incentivar a continuidade da centralMalia asumir que a fin da queima de carbón (importado, neste caso) é próxima e inevitable --tanto polas normas comunitarias como pola evolución lóxica cara á desaparición-- e que a diversificación e alternativas enerxéticas son o seu único futuro, traballadores e numerosos cargos públicos apostan pola continuidade da central "máis aló de 2025" e que complete os investimentos de máis de 200 millóns para adaptarse ás esixencias da UE. Pero hai dúbidas e desconfianza de que a multinacional Enel aposte por alternativas máis verdes. PP, PSdeG e BNG votaron a favor do acordo parlamentario; Común da Esquerda e Grupo Mixto abstivéronse. O portavoz dos Comúns, Antón Sánchez, advirte sempre de que o peche non debería ser unha mala nova. "O que hai que facer é defender os traballadores e non a empresa, buscando solucións que non os deixen na estacada, como na estacada quedaron en Cerceda cando Naturgy botou contas e decidiu anunciar o peche dun día para outro. E sen un plan económico alternativo para o futuro", expresou hai pouco, denunciando que se siga "apoiando que nada mude". No Bloque, malia diferenzas na estratexia futura, o balance histórico de Endesa nas Pontes coincide cos Comúns. "É un exemplo de libro de saqueo no que unha empresa saca diñeiro a esgalla de Galiza durante 40 anos e que agora colle os cartos e bota a correr deixando tirados os traballadores", asegura a deputada Montse Prado. A plataforma Galiza, un futuro sen carbón lamenta o "apoio teimudo" das institucións galegas á instalación que, lembra, "é unha das 20 maiores fábricas europeas de crise climática". En 2017, as centrais térmicas de carbón de Meirama e das Pontes foron responsábeis conxuntamente do 35% das emisións totais de Galicia de gases de efecto invernadoiro, ademais de producir outros moitos contaminantes tóxicos. Galiza, un futuro sen carbón' lamenta o "apoio teimudo" das institucións á central que, lembra, "é unha das 20 maiores fábricas europeas de crise climática"O que parece claro é que aquelas pretensións iniciais de alongar a vida da central até 2045 xa non está enriba da mesa, nin tan sequera semella probable que chegue a 2030. Francia prevé fechar as súas térmicas de carbón en 2022, Irlanda e Italia en 2025 e Portugal adiantou a 2022 o peche da súa única instalación."En lugar de insistir en defender o indefendíbel, o intelixente e responsábel é planificar adecuadamente o peche dunha industria que deixa xa unha enorme herdanza de destrución ambiental dentro e fóra de Galicia acumulada nos seus 40 anos de vida", di Galiza, un futuro sen carbón. A plataforma propón que Endesa, Estado, Xunta e sindicatos acorden o peche "planificado e pactado da central" nos vindeiros anos, "a máis tardar en 2025". E que este plan se acompañe con "medidas de transición xusta para os traballadores e traballadoras e de xeración de alternativas económicas ecoloxicamente sustentábeis nas Pontes e a súa contorna, no marco dun Convenio de Transición Xusta, figura prevista xa no Marco Estratéxico de Enerxía e Clima do Goberno estatal". "Os anos da térmica están contados, pero cada ano importa moitísimo en tempos de emerxencia climática, dado o descomunal impacto climático desta central""Os anos da térmica de carbón das Pontes están contados, pero cada ano importa moitísimo en tempos de emerxencia climática, dado o descomunal impacto climático desta central" que é, lembra a plataforma "equivalente ao de países enteiros como o Uruguai", e que, ademais, non mitigará á adaptación á DEI. A Directiva de Emisións Industriais non afecta as emisións de CO2 causantes de cambio climático, senón ao dióxido de xofre e aos óxidos de nitróxeno. Os últimos investimentos de Endesa céntranse en adaptarse á DEI que será aplicable no vindeiro verán. "Pero mesmo despois da adaptación seguirá a ser un foco importante de contaminación tóxica, sobre todo na medida en que manteña unha produción similar ou superior á dos últimos anos", insisten.


Summary: O pasado mes de xullo foi absolto pola Audiencia Nacional. O caso chegou ao TS ao recorrer a Fiscalía. Din que os chíos alimentan "o discurso do odio" e "lexitiman o terrorismo".

O Tribunal Supremo condena a un ano de prisión e a seis de inhabilitación ao cantante de Def Con Dos, César Strawberry, polos 6 tuits nos que ironizaba coa volta de ETA e os GRAPO ou o atentado contra Carreto Blanco. Para o Supremo, Strawberry é culpábel dos delitos de enaltecemento do terrorismo e humillación das vítimas. Para A Sala do penal os chíos deste músico "alimentan o discurso do odio" e "lexitiman o terrorismo como fórmula de solución de conflitos sociais". O pasado mes de xullo a Audiencia Nacional absolvera César Strawberry. O que non gostou á Fiscalía, que recorreu o arquivo, chegando ao Tribunal Supremo, que agora vén de condenar o cantante. O cantante de Def Con Dos foi unha das 19 persoas detidas en maio de 2015 na operación policial contra o ''enaltecemento do terrorismo'' nas redes sociais que decorreu en diveras partes do Estado. "En todo momento considerei que esta actividade atopábase amparada pola liberdade de expresión, mais é obvio que era unha ilusión", afirmara o cantante após aqueles feitos. "O Gran Irmao tirou a careta. ¿Orwell tiña razón? A policía do pensamento veu buscarme e podo ser xulgado por un delito, Pretenden encarcerar todo pensamento satírico?"


Summary: A pergunta total de Lolo Gantes resoou no Parlamento galego pronunciada polo portavoz do BNG, Francisco Jorquera. O nacionalista interpelou o presidente da Xunta de Galiza e exixiulle asumir responsabilidades perante os numerosos casos de corrupción que afectan o seu partido en Galiza. Porén, Alberto Núñez Feijóo eludiu máis unha vez responder esta e outras preguntas formuladas polos grupos da oposición. Cando se cumpren 100 días da segunda vitoria electoral de Feijóo, Jorquera lembroulle que non comparece en pleno desde Xullo de 2010.

O mítico xornalista coruñés Lolo Gantes, que infelizmente faleceu nun accidente de tránsito, inquiría hai ben anos a Arsenio Iglesias cunha das preguntas máis memorábeis da historia que esta cuarta feira volveu ser pronunciada na Cámara galega. "Señor Feijóo, que?", ironizaba o portavoz nacionalista, Francisco Jorquera perante a actitude do presidente da Xunta de Galiza que, máis unha vez, eludía responder ás preguntas da oposición e enzoufaba o debate cunha morea de cifras coas que procuraba xustificar a súa xestión económica e política. Feijóo: "Como presidente e como galego avergóñame que pacten con Bildu" A corrupción, o desemprego xuvenil e a parálise política de Galiza centraron as preguntas orais ao presidente de Galiza. Como acostuma, Alberto Núñez Feijóo fuxiu de dar resposta ás portavocías de BNG, AGE e PSdG enleándose nos dados comparados e nas acusacións ás demais forzas políticas. "Desconcértame a súa pregunta por vir de vostede", "debería ler vostede" ou "deixen gobernar aos que gañan". Así respondeu o líder do executivo galego ás cuestións achegadas polos grupos da oposición que denunciaron a actitude do presidente galego e as súas ansias en se "promocionar como sucesor" de Mariano Rajoy en Madrid. A viaxe de Feijóo á capital española para se reunir co líder popular ocupou un espazo relevante nas interpelacións de PSdeG e BNG. Pachi Vázquez mesmo lle lembrou as palabras do seu vice-presidente, Alfonso Rueda. cando aseguraba que "para voltar cos petos baleiros é mellor quedar na casa". Porén, foron os vínculos entre a contabilidade en B do PP e a trama Gürtel --que pasan polo PPdeG-- os que enrubiaron a un Núñez Feijóo que non desmentiu os informes policiais e optou polo silencio como resposta.


Summary: Con case 40 millóns de habitantes, 8,5% da poboación da UE, Polonia elixirá en segunda volta o presidente do país entre Rafał Trzaskowski, da Plataforma Cívica –afiliado co Partido Popular Europeo–, e o actual mandatario, Andrzej Duda, aliado do partido conservador populista no Goberno desde 2015, Lei e Xustiza.

Na madrugada do 6 de maio de 2019, a coñecida activista polos dereitos civís Elżbieta Podleśna era detida no seu domicilio en Varsovia. A Policía confiscoulle o ordenador, o móbil e discos duros portátiles. Tamén varios cartaces da Virxe María, que a representaban cun halo coas cores da bandeira gay. Foi acusada de ofender os sentimentos relixiosos, un crime castigado con até dous anos de cárcere. A advocación mariana da ilustración era a da Virxe Negra de Częstochowa, patroa de Polonia e simbólica "raíña" do país desde o século XVII. Podleśna, que se declara crente, colocou estes cartaces polas rúas da cidade de Płock, a cen quilómetros de Varsovia, para protestar pola campaña da Igrexa Católica durante esa Semana Santa cualificando a homosexualidade e o transxénero como "pecados". Ademais, pegou en papeleiras imaxes de bispos que supostamente protexeran sacerdotes acusados de abusos sexuais. Podleśna xustificou o acto de protesta dicindo que "ninguén debería ser excluído da sociedade". "A orientación sexual nin é un pecado nin é un crime e a Santa Nai protexería esas persoas da Igrexa e dos sacerdotes que pensan que é correcto condenar outras persoas", afirmou. O caso de Podleśna estivo moi presente o pasado domingo, Día do Orgullo Gay e xornada electoral en Polonia. Nestes comicios presidenciais, que a pandemia impediu realizar o 10 de maio, impúxose o actual mandatario, Andrzej Duda. Porén, non alcanzou a maioría necesaria para evitar unha segunda volta, o 12 de xullo. A reelección de Duda, aliado do actual Goberno, é crucial para que o partido conservador populista no Goberno, Lei e Xustiza (PiS, pola siglas en polaco), poida continuar desenvolvendo a súa axenda, que inclúe o compromiso de protexer a familia tradicional e loitar contra o que chama a "ideoloxía LGTB". Onte, coñecidos os resultados, Duda manifestou que será un gardián dos valores conservadores e que as parellas homosexuais nunca poderán adoptar crianzas. As súas palabras ían directamente dirixidas ao case 7% de votantes (cuarta opción electoral) que apoiaron a Krzysztof Bosak, o candidato do partido de extrema dereita Confederación Liberdade e Independencia, e que poden ser decisivos o 12 de xullo. "Temos moitos valores en común con Krzysztof Bosak", sinalou Duda. Duda obtivo 43,67% dos votos, con 99,78% do total de distritos electorais escrutados. Na segunda volta terá en fronte a Rafal Trzaskowski, que se presenta polo maior partido da oposición, a formación da dereita liberal Plataforma Cívica, e que se fixo con 30,34% do sufraxio. Fóra da carreira quedou o independente Szymon Hołownia, personalidade televisiva que logrou 13,85% do apoio (terceiro) e que é crítico co discurso homófobo do Goberno. Fondos da COVID-19 Poderíase facer cos seus votos Trzaskowski, que ademais se declara europeísta nun momento en que as relacións entre o Goberno polaco e Bruxelas están cada vez máis deterioradas. As reformas que ameazan a independencia xudicial e as políticas contra os dereitos civís, nomeadamente contra a comunidade LGTB, causan malestar no seo da UE. De feito, segundo informan medios internacionais, estase a presionar desde diferentes ámbitos para que Polonia, quinto Estado membro por poboación, sexa 'castigado' con menos diñeiro do fondo de recuperación da COVID-19. Como alcalde de Varsovia, Trzaskowski asinou o ano pasado unha declaración de apoio á comunidade LGTB e en contra da discriminación. Foi a primeira deste tipo aprobada nunha Polonia onde unha terceira parte dos municipios do país foron declarados "zonas libres de ideoloxía LGTB". Iniciativa de carácter simbólico que contou co apoio do PiS. "Peor que o comunismo" O PiS oponse, desde a súa fundación en 2001 polos xemelgos Lech e Jarosław Kaczyński, aos dereitos da comunidade LGTB. Despois da detención de Elżbieta Podleśna, o daquela ministro do Interior, Joachim Brudziński, escribiu na súa conta do Twitter: "Todas esas parvadas sobre liberdade e 'tolerancia' non dan a ninguén o dereito a insultar os sentimentos dos crentes". Nestes comicios, Duda declarou nun acto electoral que a xeración de seus pais non loitara "durante 40 anos para expulsar a ideoloxía comunista das escolas" para que agora se acepte "que veña outra ideoloxía, aínda máis destrutiva para o ser humano". Polo seu lado, o candidato da coalición de esquerdas, Robert Biedroń, abertamente homosexual e o único progresista de toda a lista de contendentes, acabou en sexto lugar, con só 2,21 % dos votos, por detrás do líder do Partido Campesiño Polaco. Nunha recente entrevista, Biedroń afirmou: "En Polonia vivimos na Idade Media".


Summary: A Alta Comisionada da ONU para os Dereitos Humanos, Michelle Bachelet, alerta no seu informe sobre Sri Lanka que as políticas e os cargos públicos que deron pé á guerra civil finalizada hai 12 anos "están a ser reforzados". O independentismo tamil foi reprimido fortemente durante e tras o conflito bélico na illa do Índico.

A guerrilla tamil do LTTE (Tigres para a Liberación da Patria Tamil) e o Goberno de Sri Lanka alcanzaron en 2009 un acordo de paz tras 26 anos dun sanguento conflito que, segundo unha comisión da ONU, causou a morte de arredor de 100.000 persoas. Destas, 40.000 foron civís tamil asasinados polo Exército na arremetida final da guerra, unha acusación que o Goberno nega. Os tamil son predominantemente hindús e proceden da India. Desde o seu nacemento, o LTTE loitou por lograr un Estado independente, o Tamil Eelan, nas rexións do leste e do norte desta illa do Índico, onde a súa etnia é maioritaria. A dos cingaleses ─que son budistas─ domina o resto do territorio insular. En xaneiro de 2008, o Goberno de Sri Lanka rompeu unilateralmente o acordo de cesamento do fogo subscrito en 2002 e devolveu o país ao estado de guerra. Así e todo, os combates entre o Exército ─que bombardeou aldeas tamil ─ e o LTTE ─que realizou ataques con bomba en localidades do sur─ eran xa constantes. A ofensiva final do Exército de Sri Lanka en 2009 contou a maiores co apoio da presión diplomática exercida polos EUA, a UE, o Xapón e Noruega, que instaron o LTTE a rematar coas hostilidades e negociar para evitar máis mortes na zona independentista. Militarización e vixilancia Despois de 12 anos de finalizar a guerra, o traballo para asegurar xustiza ás vítimas foi "baldío", asegura o informe que acaba de presentar a Alta Comisionada de Nacións Unidas para os Dereitos Humanos, a ex presidenta de Chile Michelle Bachelet. Fíxoo durante a sesión do Consello de Dereitos Humanos que deu comezo esta semana e que se estenderá até o vindeiro 23 de marzo. "Malia os compromisos realizados en 2015, o actual Goberno, como o seu predecesor, fracasou á hora de levar a cabo procesos xenuínos de procura da verdade ou de rendición de contas", afirma, e engade que "o impacto en miles de superviventes, de todas as comunidades, é devastador". "Máis aínda: sistemas, estruturas, políticas e cargos públicos que provocaron o xurdimento desas graves violacións no pasado permanecen ─e recentemente foron reforzados─", salienta. Os informes da ONU durante as décadas de conflito sinalan o Exército de Sri Lanka como culpábel de lanzar ataques contra hospitais e realizar bombardeos aéreos indiscriminados. Tamén de executar líderes da guerrilla e da desaparición de miles de persoas da etnia tamil. "A independencia da xustiza, a Comisión de Dereitos Humanos de Sri Lanka, a Comisión da Policía Nacional e outros organismos chave foron fondamente erosionados tras a adopción da recentemente aprobada 20ª emenda constitucional", declara Bachelet no seu informe. Esta modificación, aprobada en outubro de 2020, reverte a introducida en 2015, a 19ª, que outorgaba maiores competencias ao Lexislativo. A agora vixente, segundo criticou a oposición no debate parlamentario, leva o país polo camiño do autoritarismo, dando ao presidente poderes case absolutos. Promesa presidencial Este é Gotabaya Rajapaksa, que se impuxo nas eleccións de 2019 cun discurso ultrapatriótico e prometendo que os militares involucrados na guerra contra o LTTE non serían xulgados. Rajapaksa era o oficial de maior rango durante a ofensiva finalizada en maio de 2009. Naquela altura o irmán del Mahinda era presidente e agora é o primeiro ministro. O informe da Alta Comisionada critica a "crecente militarización de funcións civís chave", ademais de que se continúe a manter no cargo oficiais da Policía e do Exército "implicados en supostos crimes e violacións graves". Neste sentido alertou de que había "sinais claros advertindo de que patróns pasados de violacións se podían repetir". O exposto por Bachelet vai na liña do informe adiantado pola oficina de dereitos humanos da ONU o mes pasado, pondo de manifesto os retrocesos durante o Goberno de Rajapaksa. Nel apuntábase que a vixilancia de disidentes e de activistas polos dereitos humanos se incrementara e que emerxera un clima de autocensura en todo o país. O informe foi cualificado polo Goberno de "manobra política" e parte dunha "campaña de propaganda sen precedentes" contra Sri Lanka. Sri Lanka autorizará o enterro de falecidos por Covid-19 tras as queixas de musulmáns En Sri Lanka a poboación budista representa 70,2%, en tanto que cristiáns son 7,4%, hindús 12,6% e musulmáns 9,7%. Os enfrontamentos entre a maioría budista e esta última comunidade foron recorrentes na última década, con numerosos incidentes violentos contra musulmáns, que levaron á creación dos "comités de reconciliación". En 2018 o Goberno chegou a declarar o estado de urxencia. Unha das últimas polémicas chegou polo decreto de marzo de 2020 que impedía enterrar os corpos dos falecidos por Covid e obrigaba á súa incineración, medida criticada por musulmáns e por organizacións polos dereitos humanos. Bachelet tamén censura no seu informe esta "política de cremacións forzadas" pola dor que causa. Hoxe, finalmente, o Goberno derrogou a orde.


Summary: O sector estima que, das 200 orquestras que operan na Galiza, pouco máis de 20 poderán traballar no que queda de ano.

Centos de representantes do sector das orquestras e verbenas da Galiza tomaron este sábado as rúas de Santiago de Compostela para esixir, tanto á Xunta como ao Goberno estatal, que desenvolvan "uns protocolos que se axusten á realidade" das festas populares e que non o discrimine con respecto aos sectores hostaleiro e comercial. Así o manifestou minutos antes da protesta o presidente da Asociación de Músicos e Profesionais do Espectáculo da Galiza (Amproega), Diego Grande, quen explicou que o sector leva "máis de medio ano agonizando". O representante do sector criticou que desde as administracións non se dean solucións "efectivas" para evitar que o sector desapareza. "As orquestras non confían na reactivación da que falan os políticos", recoñeceu Grande. O portavoz contrapuxo a maior laxitud en medidas e protocolos aplicados a locais de hostalaría e centros comerciais con "os férreos requisitos que se lles pide ás comisións de festas". O presidente de Amproega condensou a mensaxe do sector aos organismos públicos coa proclama "Queremos recuperar as nosas vidas!", lema da manifestación que a súa asociación levou a cabo na mañá deste sábado en Compostela, xunto á Asociación de Servizos dá Festa Galega (Serfega) e a Asociación Galega de Orquestras (AGO). "Forzadas a desaparecer" "Moitas das orquestras que traballaban na Galiza víronse forzadas a desaparecer", afirmou Grande, "e das que quedan, moitas desaparecerán ao non poder traballar cunhas condicións mínimas". Estima que das 200 orquestras existentes actualmente no territorio galego, só 20 poderán operar no que queda de ano. Para o sector, é inviábel que "se aplique o mesmo modelo de restricións que, por exemplo na hostalaría". "As orquestras e verbenas moven tal cantidade de material e recursos que fai imposíbel traballar dun día para outro", sinalou o portavoz de Amproega. Tamén salientou no feito de que, debido ás esixencias "desmedidas" da Administración, moitas comisións de festas optan por non organizar ningún tipo de festexo. Cuestionado sobre a proba piloto que o Goberno galego desenvolveu durante o mes de xuño en seis municipios galegos, Grande considerou que o resultado obtido "non foi real", xa que "se aplicaron unhas medidas que xa non tiñan cabida nos novos protocolos aplicados pola Xunta". Na súa opinión, "só serviron para desmotivar as pequenas comisións de festas". Tampouco tivo dúbidas en sinalar os executivos galego e o estatal como causantes da situación precaria das e dos traballadores do sector. "Comezaron a pagar axudas que supostamente corresponden ao período do ano pasado, e non temos constancia de que se vaia facer algo máis", engadiu. Necesidade de medidas Entre os asistentes á manifestación púidose ver a integrantes das principais orquestras da Galiza. A marcha desenvolveuse baixo un ambiente festivo, coa interpretación de cancións típicas das festas populares, aínda que sen embazar as peticións dos colectivos, recollidas en diferentes pancartas. O seu percorrido levounos até a Praza de Praterías, onde o tres asociacións organizadoras fixeron lectura dun manifesto no que esixen á Administración "que tome medidas dunha vez para non deixar morrer o sector". Orquestras como Panorama e Olympus xa anunciaron que non volverán traballar no que resta de ano. Outras buscan adaptar o seu formato á nova situación, con pequenas actuacións nas que só participan os cantantes. Mais para o sector non é suficiente. "Se as grandes orquestras están a sufrir para non desaparecer, que dicir das empresas máis pequenas", finalizou o presidente de Amproega.


Summary: O rexeitamento social segue a sumar apoios. "Mercantilización", "criminalización" e "persecución" poderían resumir a norma segundo a lectura do Foro Galego de Inmigración. Desde a Agrupación Cultural O Galo, que leva 50 anos traballando en Compostela, o texto do PP vai dificultar que a cultura "chegue libremente a toda a cidadanía" e supón "un menoscabo de dereitos disfrazado de medida burocrática"

O BNG de Compostela presentou achegas ao borrador da ordenanza de ocupación da vía pública que prepara o goberno local, encabezado polo conservador Ángel Currás. Nunha rolda de prensa na véspera de que a norma, previsíbelmente, saia aprobada, o concelleiro nacionalista Rafael Vilar adiantou que o seu voto será en contra "porque introduce limitacións a dereitos fundamentais que cercean liberdades públicas". Vilar explicou que como puntos novos sobre a anterior ordenanza de 1998, figuran a recadación das máquinas expendedoras, os caixeiros e as mesas informativas. Das modificacións propostas pola formación frontista "a maioría non foron incorporadas", recoñeceu o concelleiro, xa que o executivo compostelán só atendeu aquelas de carácter formal, como a linguaxe non sexista "e modificacións menores". As discrepancias do BNG con esta ordenanza refírense aos múltiplos requisitos de carácter económico e burocrático, "en moitos casos arbitrarios", que se estabelecen na norma, como fianzas, garantías e taxas. O texto que preparou o goberno de Currás non atende "a especificidade de moitos colectivos sen ánimo de lucro" que desenvolven as súas actividades na rúa. A formación frontista, igual que xa o fixeron antes unha manchea de colectivos sociais de Compostela, cuestiona o afán recadatorio da ordenanza e as "elevadas" sancións que poden ser de aplicación no caso de incumprimento. Rafael Vilar situou a normativa "na mesma liña" que a modificación do Código Penal: a de diminuír as protestas sociais. O Galo e o FGI: máis folgos contra a ordenanza do PPDesde o tecido social non deixan de agromar voces en contra desta normativa. Os dous últimos colectivos en se sumaren foron o Foro Galego de Inmigración e a Agrupación Cultural O Galo. Desde esta última, o seu presidente, Nestor Rego, manifestou que unha ordenanza municipal que prevé cobrar taxas ou solicitar unha fianza para a realización de actividades culturais na vía pública "vai dificultar que a cultura chegue libremente a toda a cidadanía, e suporá unha traba para a libre actividade do asociacionismo". Para alén desta cuestión, desde O Galo --asociación que leva 50 anos asentada en Compostela-- subliñan que "a maior parte" das entidades que levan a súa programación ás rúas non procuran o lucro, polo que a norma do concello compostelán pretende "un menoscabo dos dereitos de liberdade de expresión, reunión e información disfrazado de medidas económicas e burocráticas". Por tanto, a postura desde colectivo é "totalmente contraria" ao texto achegado polo Goberno local. Coa mesma rotundidade manifestou o seu "enérxico rexeitamento" o Foro Galego de Inmigración a unha norma que o concello estaba a aplicar mesmo antes da súa aprobación en pleno. En cinco puntos tomba este colectivo os artigos 108 a 112, que afectan á actividade das organizacións socio-culturais. Na lectura que fai o FGI, a ordenanza prevé a suspensión "de maneira caprichosa" de actos convocados, a "mercantilización" das rúas da cidade, a "criminalización e persecución de persoas que empregan as rúas como espazo de supervivencia" --en referenza ás persoas que traballan na venda ambulante--; e que contribuirá á "escalada represiva e de control da poboación, asentada no medo". Por todo o apuntado, o Foro manifesta o seu apoio á iniciativa cidadá xurdida nos últimos días, que ten convocadas para esta quinta feira varias actividades cun único obxectivo: facer recuar o Goberno de Compostela. Ás doce do mediodía entregaranse queixas no rexistro das dependencias municipais e ás cinco do serán unha cazolada percorrerá o traxecto que une as prazas do Toural e do Obradoiro para berrar ás portas do concello que A rúa é nosa!.


Summary: Adela Leiro, mestra xubilada, ecoloxista, viaxeira incansábel, fotógrafa, especialista en expresión plástica, e e grande coñecedora da flora e da fauna galegas. É a voz que se une esta quinta feira ao coro de VeñanMáis5.

-Como avalías o estado actual do ecoloxismo galego? -Podemos considerar dous enfoques. Por unha banda a conciencia ecoloxista xeral da cidadanía, que medra moi lentamente, e ás veces semella que vai para atrás, como se ve na oposición a proxectos de conservación, na falla de hábitos respectuosos co medio ambiente ou de compromiso con enfoque do desenvolvemento biocentrado, sen poñer sempre por diante os intereses economicos a curto prazo de persoas particulares ou empresas que arrasan os nosos recursos, e todo isto nun país que ten centrada moita da súa economía no aproveitamento dos recursos naturais. Por outra banda, vexo que o movemento ecoloxista organizado está consolidado e activo realizando unha constante labor de educación, intervención, concienciación e denuncia. Semella que son os únicos interesados no cumprimento das normativas ambientais. -Que evolución agardas do ecoloxismo a cinco anos vista? -É dificil de prognosticar. A educación ambiental está lonxe dos grandes medios de comunicación e, coa cantidade de atrancos que se pon a un ensino de calidade e flexible, tamén do ensino regrado. Teño a esperanza de que entre todas e todos as que estamos a traballar neste campo consigamos que a situación mellore. -Que esperas de Sermos nos próximos cinco anos e en que cres que debemos e/ou podemos mellorar? Que siga saíndo á rúa e mantendo a súa liña de defensa dos valores do país. É importante dalos a coñecer, ensinar a valoralos e visualizar experiencias positivas en todos os campos relacionados co desenvolvemento sostible: agricultura/silvicultura racional e ecolóxica, marisqueo e pesca sostible, industrias respectuosas co medio, un lecer en contacto coa natureza... sen esquecer o labor pedagóxico (afondar no coñecemento aumenta o respecto) e de denuncia e control.


Summary: Unha forte presenza policial impediu que os manifestantes se achegasen aos dirixentes populares, pero os seus berros reclamando a devolución dos seus cartos e responsabilizando o Goberno central e galego do sucedido interromperon os discursos dos políticos.

Os colectivos de afectados pola estafa da preferentes xa anunciaran que se ía facer ver e oír nos actos políticos do Partido Popular até as eleccións do 21 de outubro. E comezaron a facelo dende o primeiro día. O PP inauguraba o curso político este mediodía en Soutomaior, nun mitin no que Rajoy pretendía arroupar a Alberto Núñez Feijoo no seu intento de revalidar a maioría absoluta. Dende primeiras hora da mañá ao redor de 200 persoas agardaban pola chegada dos dirixentes populares, con faixas que reclamaban a devolución dos seus cartos e responsabilizando o Goberno central e galego do sucedido. Feijoo afirmou que os afectados polas preferentes se manifestan nos actos do PP "porque saben que é o PP o que pode solucionar a súa situación" Unha forte presenza policial impediu que os manifestantes se achegasen ao acto e mesmo se chegaron a vivir momentos de tensión, con dúas cargas dos antidisturbios contra os concentrados. A pesar do cordón policial, que os separou do mitin en moitos metros, os seus berros interromperon os discursos dos políticos en varias ocasións. Uns berros que foron contestados polos militantes populares, apoiando o seu candidato. No acto, Feijoo afirmou que o adianto electoral ten como obxectivo "saír da crise antes que ninguén" e en relación ás protestas que se escoitaban no exterior durante a súa intervención, salientou que os afectados polas preferentes se manifestan nos actos do PP "porque saben que é o PP o que pode solucionar a súa situación". O candidato popular afirmou que "non descansaremos até atopar unha solución para as persoas que foron enganadas". Pola súa banda, Rajoy salientou que Feijoo "marcou o camiño" nos últimos tempos, facendo "reformas que outros seguiron "varios anos despois". E afirmou, despois de gabar a "sensatez" do líder popular, que "os galegos poden sacar peito do seu Goberno".


Summary: Danse a coñecer as 20 propostas aprobadas en múltiples formatos. Entre elas figura a iniciativa de Sermos Galiza S.A., editora de Nós Diario, do coleccionábel 'Os reis e as raíñas da Galiza. 1.000 anos dun reino de seu', que constará de 34 fascículos.

Propostas musicais, escénicas, de edición e literatura, proxectos animación en 3D e até un estudo sobre tipografía medieval son algúns dos 20 proxectos que a área de Cultura da Deputación da Coruña seleccionou dentro do 'Fondo de proxectos culturais Reino de Galiza 2021-22'. "A avalancha de solicitudes recibidas e a alta calidade indícanos que existe un tecido cultural moi interesado en crear contidos e produtos relativos ao período medieval galego", aseguraba o responsábel provincial de Cultura, Xurxo Couto tras a xuntanza de valoración. O reino da Galiza volverá florecer da man da Deputación da Coruña A institución recibiu 127 solicitudes que foron avaliadas por unha comisión composta por Uxío Novo, María do Carme Galego e Ramón Vicente, e presidida por Xurxo Couto. As propostas, explicou onte Couto, debían "contribuír á socialización do coñecemento e do interese pola historia, as figuras, os lugares e os momentos do Reino medieval da Galiza". O orzamento total ascendeu a 250.000 euros, cunha cuantía máxima de 12.500 euros por cada proxecto. Sermos Galiza, seleccionado En publicacións, aprobouse a iniciativa de Sermos Galiza S.A., editora de Nós Diario, do coleccionábel Os reis e as raíñas da Galiza. 1.000 anos dun reino de seu, que constará de 34 fascículos centrados na difusión dos reis e raíñas do Reino da Galiza, 34 podcast para o público xuvenil, un Banco de Datos sobre o Reino da Galiza dispoñíbel na edición dixital do xornal, e a elaboración e deseño de oito roteiros culturais. O xornal infantil O Papagaio, polo seu lado, fará un número especial a temática. As redes sociais son as protagonistas de iniciativas como O Reino de Galicia. Coñecer o pasado para construír o futuro e o proxecto de 15 podscast co nome de Bailando con Reis e Raíñas. Aberto o prazo para optar ao 'Fondo de proxectos culturais Reino da Galiza' Dous dos proxectos seleccionados crearán portais web para difundir contidos, un sobre Fortalezas do Reino da Galiza (Forega) e outro para espallar fontes bibliográficas. Un terceiro reinterpretará, nas voces de Alba Cid e Estevo Creus, o rei mítico galego. No eido audiovisual, escolléronse desde vídeos abordando preguntas sobre ese período até documentais, como a proposta sobre a Raíña Urraca do xornalista Aser Álvarez. Completan as iniciativas aprobadas o teaser dunha serie de animación en 3D, unha webserie orixinal, unha obra de teatro, actuacións de música antiga, unha banda deseñada, recuperación de fontes tipograficas, un libro-CD, láminas ilustradas e a difusión dunha nova cartografía medieval.


Summary: Os populares concentraron unha parte importante dos votos de VOX, o que lles permitiu facerse cun escano máis por Pontevedra e afianzar o seu triunfo na Coruña

Nas eleccións do 28 de abril PP e PSdeG obtiveron 8 senadores e senadoras cada un nas catro circunscricións galegas. As vitorias dos socialistas na Coruña e Pontevedra foron compensadas polas dos populares en Lugo e Ourense. Nesta ocasión, o PSdeG-PSOE foi quen de facerse con dous senadores en Pontevedra e un en cada unha das outras tres provincias. Os populares acadaron os restantes once postos.No conxunto do Estado o PSOE segue a ser a primeira forza no Senado, con 94 escanos fronte aos 81 do PP (máis os 3 de Navarra Suma). Porén, perde a maioría absoluta coa que contaba nesta cámara.En Pontevedra o PSdeG-PSOE non se puido facer co terceiro posto, ao concentrar o PP parte dos votos que no Congreso foron para VOX e CiudadanosPontevedra foi a provincia con máis igualdade nos resultados. Modesto Pose foi o candidato máis votado, por diante da tamén socialista María Adrio. Porén, o PSdeG-PSOE non se puido facer co terceiro posto, ao concentrar o PP parte dos votos que no Congreso foron para VOX e Ciudadanos. As candidatos de Unidas Podemos foron as seguintes.Na Coruña, a pesar de que o triunfo do PP no Congreso foi moi axustado (30,52% a 30,03%), a súa vantaxe no Senado foi maior, grazas aos votos procedentes de VOX, que só presentaba unha candidatura a esta cámara. As candidatas de BNG e Unidas Podemos obtiveron aquí un resultado moi semellante, coa nacionalista Tereixa Novo como a opción con máis votos despois de populares e socialistas.En Lugo e Ourense, en cambio, o triunfo dos tres candidatos do PP foi moi claro, cun mínimo de seis ou sete puntos de diferenza sobre a primeira opción dos socialistas.


Summary: As formacións políticas xa presentaron as súas emendas parciais aos Orzamentos do Estado, entre elas a do PSOE e UP para conxelar os soldos do Goberno ou a do BNG, que entre as súas 233 emendas pide 200 millóns para nacionalizar Alcoa e salvar os postos de traballo.

A presidenta do Congreso, Meritxell Batet, anunciou aos grupos parlamentarios esta terza feira, 17 de novembro, a súa intención de realizar o pleno de votación do Orzamentos Xerais do Estado o 29 de decembro. Desta maneira, o Goberno español non tería que seguir prorrogando o ano que vén unhas contas que derivan aínda da etapa de Mariano Raxoi na Moncloa. De feito, a portavoz do Goberno e ministra de Facenda, María Jesús Montero, subliñou após o Consello Ministerial que o Executivo ten a "vocación" de que se aproben os Orzamentos de 2021 antes de final de ano, para materializar a súa entrada en vigor en xaneiro. A ministra amosouse confiada en chegar a un acordo con "gran parte" das formacións políticas a través da aceptación dalgunhas emendas parciais, cuxo prazo de presentación finalizou precisamente esta terza feira. Unha das emendas rexistradas foi da man do PSOE e Unidas Podemos, coa que as forzas que compoñen o Goberno queren autocorrixir o seu propio proxecto de contas públicas. A emenda propón 'conxelar' o soldo do presidente do Goberno, Pedro Sánchez, e de todas as súas ministras e ministros. O proxecto de orzamentos do Executivo, que chegou ao Congreso o pasado 28 de outubro, contempla que a suba salarial de 0,9% para o funcionariado se aplique tamén a todos os altos cargos da Administración, incluíndo os integrantes do Goberno. De a emenda saír adiante, o presidente cobrará durante 2021 un total de 84.845,16 euros en doce mensualidades sen pagas extra, 763,5 euros menos que o que inicialmente orzaran co incremento de 0,9%. Igualmente, as catro Vicepresidencias quedarán cos seus actuais 79.746,24 euros anuais, e 74.858,1 brutos ao ano recibirán as e os ministros. Pola súa banda, o Partido Popular rexistrou no Congreso máis 1.500 emendas parciais aos orzamentos, recollendo así o espírito da emenda á totalidade que presentaron a semana pasada. Ciudadanos tamén presentou emendas dirixidas, entre outras cuestión, a rebaixar a 4% o IVE aos servizos turísticos, prorrogar até 30 de xuño os ERTE ou crear un fondo de axudas directas para empresas de turismo e hostalaría de até 20.000 millóns até 2023. Esquerra Republicana de Catalunya, coas súas emendas, quere deixar sen orzamento para 2021 a Casa Real, o Tribunal Constitucional, o Tribunal de Contas e o Ministerio de Defensa, así como cancelar os créditos previstos para o uso de gastos reservados, xa que entende que a Coroa é "corrupta", que os tribunais son "órganos represores" e que non debe destinarse diñeiro a "tanques e balas" ou a "espiar" a disidencia política. Junts per Catalunya rexistrou máis de 350 emendas priorizando as axudas económicas e sociais, entre as que pide crear un fondo Covid-19 e outro específico para poboacións de menos de 20.000 habitantes, partidas para autónomos, pemes e de impulso do emprego xuvenil e crear un gasóleo profesional agrícola, gandeiro e forestal con IVE de 10% e axudas fiscais a agricultores. Unidas Podemos rexistrou unha emenda xunto a Esquerra e Bildu para frear todo desafiuzamento sen alternativa habitacional até o 31 de decembro de 2022, así como todo corte de subministración básica, como electricidade, gas natural ou auga. O BNG demanda 200 millóns para nacionalizar Alcoa O Bloque Nacionalista Galego rexistrou 233 emendas aos Orzamentos Xerais do Estado exixindo incrementar o investimento para a Galiza en 1.300 millóns de euros, compensar o déficit en infraestruturas do país e en axuda á dependencia e pular polo saneamento das rías. As emendas do BNG, entre outras cuestións, demandan eliminar a taxa de reposición no emprego público, reducir o IVE na cultura a 4% e incluír nos orzamentos unha partida de 200 millóns de euros para asegurar a intervención pública da planta de Alcoa en San Cibrao (Cervo) para garantir a continuidade da actividade e o mantemento dos máis de 1.000 postos de traballo afectados polo fechamento da fábrica. Néstor Rego, deputado do BNG no Congreso, propón priorizar estas necesidades en lugar de dedicar recursos á Casa Real e a gastos militares.


Summary: Nunha carta aos responsábeis do ministerio de Cultura, o músico catalán Jordi Savall renuncia ao Premio Nacional da Música por desacordo coa política cultural do goberno español.

O músico Jordi Savall renuncia ao Premio Nacional de Música 2014 que onte foi anunciado polo ministerio de Cultura. As razóns son o rexeitamento da política cultural do goberno español. Savall comunicoulle o seu rexeitamento ao secretario de estado de Cultura, José María Lassalle e tamén por medio dunha carta ao ministerio de Cultura, segundo informa o xornal Ara. Na carta, o músico afirma que non pode aceptar unha distinción que vén "da man da principal institución do estado español responsábel do dramático desinterese e da grave incompetencia na defensa e promoción da arte e dos seus creadores". Jordi Savall fora recoñecido hai tan só dúas semanas coa Medalla de Ouro do Parlamento de Catalunya. O premio está dotado con 30.000 euros e o músico fora recoñecido na modalidade de interpretación.


Summary: Jorge Fernández Díaz defendeu a interferencia da relixión no espazo público e queixouse da pouca importancia que se lle concede no ensino a esta materia. Fíxoo namentres sentaba a carón de Antonio Cañizares, o cardeal que dixo que abortar era peor que abusar de nen@s

O ministro de Interior, Jorge Fernández Díaz, manifestou este domingo o seu rexeitamento ás unións entre persoas do mesmo sexo e dixo ter "argumentos racionais" para facelo. Tales motivacións apuntarían a que estas relacións "non merecen a mesma protección por parte dos poderes públicos que o matrimonio natural" porque "a pervivencia da especie non estaría garantida". Con estas declaracións, realizadas desde Roma e que avocan as mulleres a un rol reprodutor defendido polos sectores máis conservadores e pola Igrexa, o cargo público do PP dixo estar a reflexionar sobre a presenza da relixión no espazo público con datos "que sirvan tamén para quen non cre". Na mesma mesa que o cura que comparou pederastia e abortoSentado a carón de Antonio Cañizares, o cardenal que esqueceu que a pederastia é un delito e colocou á mesma altura o dereito a decidir sobre a maternidade cos abusos sexuais a crianzas sinalando que "non é comparábel o que acontecese nuns cantos colexios cos millóns de vidas destruídas polo aborto", o ministro español enmarcou a presencia da relixión no eido público dentro dos dereitos "recoñecidos pola Declaración universal dos dereitos humanos e da ONU". Queixouse de que "as vixentes leis educativas non respectan os acordos Igrexa-Estado" no referente á relixión, materia da cal dixo "non debe ser considerada unha 'maría' senón ter o mesmo rango que outras materias fundamentais". Xustamente o que vén de facer o homólogo de Fernández en Educación, José Ignacio Wert, coa imposición da LOMCE é elevar a categoría da relixión até outorgarlle máis importancia que as linguas propias das nacións que integran o Estado español, Galiza entre elas. As críticas a Jorge Fernández chegaron até desde as filas do PP. Varias reaccións na rede social Twitter atribuían as declaracións homófobas do ministro a unha opinión "persoal" que "en nada vincula o PP".


Summary: O evento desenvolveu a primeira edición en Mondoñedo e este ano trae a Uxía, Naír e Noemi e a Coral Polifónica de Ribadeo.

Co obxectivo de promocionar a creación artística das mulleres galegas, tanto daquelas que se achegan ás diferentes artes dunha forma amateur, de desenvolvemento persoal, como daqueloutras que forman parte de proxectos artísticos profesionais, naceu hai un ano o Concerto Música e Letras en feminino. Organizado polo Observatorio da Mariña pola Igualdade, na primeira edición, o ano pasado en Mondoñedo, contou coa actuación de Ugia Pedreira e Fred Martins e do grupo de pandereteiras Alesancia. Para este ano a organización escolleu a Uxía, acompañada do músico brasileiro Sérgio Tannus, e Naír e Noemi, dúas das compoñentes do grupo de Meira Irimia Cantareiras e a Coral Polifónica de Ribadeo. Aliás, entre as actuacións musicais, rapazas do IES Dionisio Gamallo Fierros e do IES Porta da Auga de Ribadeo lerán diferentes textos poéticos de autoras vinculadas á Mariña, como Luz Pozo, Olalla Cociña, Marica Campo, Luísa Castro, Carmen Blanco ou Ugia Pedreira. O concerto terá lugar a sexta, 1 de xuño, ás 21:30h no Cine Teatro de Ribadeo. O prezo xeral da entrada será de 3 euros, 1 euro para o estudantado.


Summary: Nos cinco primeiros días de aplicación da Fase 1, a mobilidade en Galicia aumentou un 20% con respecto á semana anterior e un 25% con respecto a dúas semanas atrás, segundo os datos do Ministerio de Transportes. A autorización para dar paseos e facer deporte xa supuxera un incremento.

As primeiras semanas do confinamento obrigado pola pandemia de coronavirus levaron a un descenso sen precedentes dos desprazamentos fóra do fogar. Así o revelou o estudo levado a cabo polo Ministerio de Transportes e o INE a partir dos datos de posicionamento dos teléfonos móbiles da maior parte da poboación. Os datos de mobilidade que día a día publican o Ministerio de Transportes e o INE comezan a recoller xa os efectos do proceso de desconfinamentoNas primeiras semanas de aplicación do estado de alarma, os desprazamentos de máis de 500 metros dende a vivenda habitual baixaron un 63% en Galicia, unha redución que foi aínda maior durante as dúas semanas de 'confinamento estendido', nas que só se mantiveron as actividades económicas esenciais. O regreso de parte da actividade económica non esencial, a partir do 13 de abril, significou un aumento importante da mobilidade en Galicia, mesmo por riba da primeira semana de confinamento.Os datos de mobilidade que día a día publican o Ministerio de Transportes e o INE comezan a recoller xa os efectos do proceso de desescalada, advertíndose un importante incremento da mobilidade no noso país, lonxe aínda, iso si, dos niveis habituais.Nos cinco primeiros días de aplicación da Fase 1, a mobilidade aumentou un 20% con respecto á semana anterior e un 25% con respecto a dúas semanas atrásGalicia entrou na Fase 1 o pasado luns 11 de maio. Nos cinco primeiros días de aplicación das novas normas (que permiten, por exemplo, viaxes a calquera concello da mesma provincia) os desprazamentos fóra do fogar incrementáronse ao redor do 20% con respecto á semana anterior e de máis dun 25% con respecto a dúas semanas atrás.A mobilidade é aínda case un 40% inferior á que se rexistraba nunha semana normal do mes de febreiro, pero os desprazamentos aumentan semana a semana dende comezos de abril.A mobilidade é aínda case un 40% inferior á que se rexistraba nunha semana normal do mes de febreiroA evolución é aínda máis clara se só temos en conta a mobilidade "interna", é dicir, aquela que ten lugar dentro de Galicia, excluíndo os desprazamentos cara a outras comunidades autónomas (só permitidos para viaxes xustificadas e o transporte de mercadorías). Neste caso, o pasado luns 11 de maio a mobilidade en Galicia foi só un 25% inferior á dun luns normal previo á epidemia (unha porcentaxe que no resto da semana se moveu entre o 30% e o 34%).En cambio, na semana anterior a mobilidade de luns a venres fora entre un 39% e un 44% inferior a febreiro e dúas semanas antes estivera entre un 45% e un 46% por debaixo.Na primeira semana de aplicación da Fase 1, máis da metade da poboación galega (1,6 millóns de persoas) realizou dous os máis desprazamentos diarios fóra do seu fogar (cun mínimo de 500 metros de distancia). Pola contra, 950.000 persoas non saíron deste perímetro. A comparación dos datos das semanas anteriores deixa clara a evolución da mobilidade: nun día calquera destas semanas só 1,3 millóns de persoas facían dúas viaxes ou máis e unha cantidade semellante non facía desprazamento ningún.O permiso para que nenos e nenas menores de 14 anos puidesen saír á rúa (a partir do domingo 26) non supuxo ningunha alteración nas cifras de mobilidade.Os datos das últimas semanas permiten comprobar como o permiso para que nenos e nenas menores de 14 anos puidesen saír á rúa (a partir do domingo 26) non supuxo ningunha alteración nas cifras de mobilidade. En cambio, a autorización para que o conxunto da poboación puidese dar paseos ou facer deporte nunhas franxas horarias determinadas si levou a un incremento da mobilidade e ao redor de 5 puntos. O gran cambio produciuse a partir da entrada en vigor da Fase 1.Na súa páxina o INE tamén publica diariamente datos da evolución da mobilidade por área de residencia. Neste caso a referencia é o concello de residencia (ou o distrito postal no caso das cidades). Os datos por distrito ou concello publícanse con bastante atraso con respecto á súa medición e, por exemplo, ata agora só está dispoñible o indicador correspondente ao 28 de abril. En cambio, para o conxunto do Estado Español xa se pode consultar as cifras do luns 11 de maio, primeiro día de aplicación da Fase 1 para máis da metade da poboación.O gráfico amosa un lento pero continuado incremento da mobilidade no conxunto de España, que se fará máis evidente cos restantes datos da semana do 11 de maio.


Summary: Con motivo do acto conmemorativo da AELG polo Día de Rosalía de Castro, o presidente da entidade, Cesáreo Sánchez, volveu reivindicar un Panteón dos Galegos Ilustres de titularidade pública e de libre acceso, pois a día de hoxe segue a ser propiedade da Igrexa.

No acto que celebrou a Asociación de Escritores e Escritoras en Lingua Galega (AELG) polo Día de Rosalía –que terá lugar esta cuarta feira (día 24)--, Cesáreo Sánchez pediu acabar coa ocultación e o secuestro ao que están sometidos os galegos ilustres, entre os que se atopa a propia Rosalía. "Aínda que poida ser desolador estar nun lugar onde os nosos símbolos nacionais están materialmente ocultados e que só é accesíbel co permiso eclesiástico, trátase dun exercicio de inmersión na realidade máis cruel que temos que transformar", apunta Cesáreo Sánchez en declaracións a Sermos Galiza, "máis cedo que tarde, Rosalía ten que ser rescatada do secuestro, os galegos e galegas non podemos tolerar esta situación ferinte". O presidente da AELG lembra que "no seu día o corpo de Rosalía foi traído aquí nun acto de voluntaria transcendencia cultural e política para o galeguismo de entón. Seguían a estrela que Rosalía levaba na fronte e que Curros cantou". "Otero dixo: nesta hora estará a nacer algún recanto da nosa terra, o home ou a idea que transformará en pobo profundo o ritmo da nosa historia. Esa muller foi Rosalía de Castro", engade o presidente da AELG. De Toro: "Rosalía era unha persoa verdadeira e libre" Na conmemoración das escritoras e escritores galegos tamén interveu Suso de Toro, quen apelou a Rosalía como un crisol onde a cerna do pobo tomou forma e tivo alma e como a poeta das desposuídas que foi quen de construír un relato e de fundar todo un pobo. De Toro, que leu o manifesto da AELG, describiu Rosalía como unha persoa "verdadeira e libre". "Debido ás circunstancias sociais da época, tivo que pagar esa liberdade, pechada na súa casa cos seus poemas", apuntou o escritor, quen tamén lembrou a "xustiza social" que Rosalía pedía para os desherdados. No acto da AELG, María Xesús Astrai, Afonso Becerra, Rosalía Fernández, Margarita Ledo, Celia Parra, Mercedes Queixas, Eli Ríos, Isabel Risco, Alba María e Francisco Susadila recitaron poemas da autora. Tamén participou a Coral da Asociación Solfa, que lle puxo voz a poemas da propia Rosalía, de Cabanillas e de Manuel María. [No Sermos desta semana publicamos unha ampla reportaxe sobre o secuestro dos Galegos Ilustres. Xa dispoñíbel na loxa]


Summary: Florentino Pérez é o presidente da nova competición, que xa ten confirmadas 12 equipas.

Se xa pasa a nivel social e económico, por que non ía pasar no fútbol? Os ricos cos ricos e os pobres cos pobres, cunha fenda en medio que cada vez se alarga máis e é menos fenda e máis muro infranqueábel. Golpe na mesa dos clubs máis poderosos de Europa. Doce equipas participan no proxecto da 'Superliga' europea de fútbol. Real Madrid, Barça, Atlético de Madrid, Liverpool, Manchester City, Manchester United, Chelsea, Tottenham, Arsenal, Milán, Inter de Milán e a Juventus. Florentino Pérez, todopodersos mandatario do Real Madrid, é o presidente desta competición. Os 12 clubs fundadores recibirían un pagamento de 3.500 millóns de euros por "plans de investimento en infraestruturas e compensar o impacto da pandemia Covid-19". O presidente do Real Madrid di que "o fútbol é o único deporte mundial no mundo con máis de 4.000 millóns de afeccionados e a nosa responsabilidade como grandes clubs é responder aos desexos dos afeccionados". A competición prevé contar con 20 equipos: aos doce mencionados sumaríanse tres convidados e cinco que gañarán o posto cos seus resultados durante a tempada. Iso si, os clubs fundadores permanecerían sempre na Superliga, independentemente dos seus resultados, nunca sairían dela. Un seguro a todo risco contra posíbeis 'malas rachas'. Formaríanse dous grupos de 10 equipos que se enfrontarían entre si dúas veces. Os tres primeiros clasificados pasarían a cuartos de final, mentres que o cuarto e o quinto xogarían unha repesca. As eliminatorias serían a dobre partido, cun final de partido único, como a Champions. O anuncio xa desatou un enfrontamento de superclubs e UEFA. Ademais, as federacións e ligas inglesas, españolas e italianas amosaron o seu rexeitamento e ameazaron aos clubs con deixalos fóra das súas competicións. O propio Goberno francés e o primeiro ministro británico xa mostraron o seu rexeitamento a esta 'Superliga', igual que a Comisión europea. Equipas que cotizan en bolsa como Liverpool ou Juventus xa viron como nos parqués se aprobaba a súa aposta pola Superliga. Na Bolsa de Milán os títulos da Juventus de Turín revalorizábanse máis dun 7% nos primeiros minutos de negociación, á espera de coñecer a evolución das accións do Manchester United, que cotizan na Bolsa de Nova York. En canto a clubs que poderían estar entre os invitados a este selecto grupo, os títulos do Ajax de Amsterdam subían un 1,9% na apertura, mentres que os do Borussia Dortmund revalorizábanse un 2,8%.


Summary: Máis un semanario saído do prelo. Debullamos por que na Galiza pagamos o combustíbel máis caro, entrevistamos o xeógrafo Xosé Constenla, a zoqueira Elena Ferro e David Minoves, presidente do Centre Internacional Escarréper les Minories Ètniques i Nacionals (CIEMEN), preguntamos a analistas como fica o PP na Galiza após Raxoi, falamos do impacto dos recortes de verán na sanidade galega… Todo isto e máis xa na nosa loxa.

Retrasos na expedición de citas, demoras excesivas nas salas de espera dos centros de saúde, profesionais saturadas e saturados… Estas son algunhas das consecuencias da política de substitucións do Sergas nos meses de verán e que son cuestionadas pola maioría de axentes que interveñen na atención primaria. 'Un verán calquera na sanidade galega'. Entrevistamos o xeógrafo Xosé Constenla (Santiago de Compostela, 1980), que publicou 'O colapso territorial en Galiza' (Galaxia, 2018). Explica que cómpre analizar o espazo en que sucede a vida e relata como as lóxicas do capital desartellaron a paisaxe galega e, polo tanto, a vida que nela sucedía. "Moitas veces o nacionalismo e a esquerda idealizan a vida na aldea". Comezan a ser frecuentes as noticias que informan da observación de cetáceos nas augas galegas. Mais a presenza de mamíferos mariños é natural na Galiza. Tamén a das crías de quenlla. Alfredo López, biólogo da CEMMA, explícanos como actuarmos e a que se debe tanto avistamento. 'Non máis quenllas, pero si máis cámaras'. 'As nacións sen Estado rexeitan a monarquía'. 55,4% da poboación galega aposta na república como forma de gobernó. A monarquía xa non é a forma de goberno preferida polas galegas e galegos. Malia que a coroa segue a gozar do apoio maioritario da cidadanía do conxunto do Estado, o groso da sociedade galega e do resto das nacións sen Estado do espazo ibérico declárase republicano. 'O PP na Galiza despois de Mariano Raxoi'. Analistas e colaboradores de Sermos Galiza debrúzanse sobre o novo escenario: María Pilar García negro, Antón Losada, María Xosé Porteiro, Antón Baamonde e Miguel Anxo Bastos. 'Colombia, a difícil conxuntura para quen aposta na paz'. A efectivización, ou non, dos acordos de paz marcará o futuro próximo. 'Os Brics apostan nun novo sistema de relacións internacionais'. As cinco potencias emerxentes defenden o multilateralismo e opóñense á guerra comercial. "Non había plan claro para despois do 1-O". Falamos con David Minoves, presidente do Centre Internacional Escarréper les Minories Ètniques i Nacionals (CIEMEN) e fai parte do Secretariado Nacional da Assemblea Nacional Catalana (ANC). Nesta conversa, e desde unha perspectiva (auto) crítica, analiza o referendo de autodeterminación catalán do 1-O e o que viu despois. Co verán chega tamén a suba estacional dos prezos do combustíbel, que na Galiza xa son de por si uns dos máis altos do Estado español. O sector está en proceso de transformación coa implantación de estacións de servizo desatendidas, unha medida que a Xunta cre que permitirá o abaratamento dos carburantes; as gasolineiras tradicionais dubidan de que esa sexa a medida que precisa o sector e para a persoa consumidora. 'A guerra das gasolineiras'. 'Mulleres rexas no Porriño do 36'. O terror fascista foi especialmente cruento con tres familias do Porriño relacionadas entre si: os Francés, os Valverde e os Fernández Miniño. A barbarie matou sete dos seus membros e condenou á rapa, ao cárcere e á soidade as mulleres. A pesar diso, elas foron quen de deixar fondas leccións de dignidade e solidariedade. "A xente non quería saber máis de zocos nin de pan de millo". A Elena Ferro (Merza, Vila de Cruces, 1975) débeselle a recuperación e dignificación dos zocos. Do seu obradoiro saíron milleiros de pares de zocos nos últimos cen anos. Mamou desde pequena o oficio, "os meus xoguetes eran as ferramentas que usaban meu pai e miña tía", e ese amor polo que fai levouna a investigar e apostar na reinvención dun calzado que sufriu o golpe do autoodio a finais dos anos setenta. Sempre, desde o respecto ao zoco tradicional, que é a base do seu traballo, e en galego. Falamos con ela neste número. 'Como Portugal salvou o cinema'. A 26ª edición de Curtas de Vila do Conde (Portugal) cumpriu cun dos seus principais obxectivos: a divulgación do cinema que non é visto noutro lugar. O crítico Martin Pawley ofrécelle a Sermos Galiza a ollada dun festival que contou cunha programación ecléctica. Eis a súa visión sobre as obras destacadas. E non faltan as achegas e colaboracións de Xoán Costa, Luisa Couceiro, Latuff e Tokio, Guillerme Vázquez, Mario Regueira, Andrés Castro.