Summary: A Plataforma Galega en Defensa do Ensino Público cifra en máis do 80% o absentismo nas polémicas probas impulsadas pola Lomce e ás que estaban convocados este martes máis de 20.000 alumnos e alumnas de 3º de Primaria.

O boicot ás reválidas volveu triunfar en Galicia nesta primeira xornada destas polémicas probas impulsadas pola Lei Orgánica para a Mellora da Calidade Educativa (Lomce). A Plataforma Galega en Defensa do Ensino Público (Pgdep), un dos colectivos que chamou á insubmisión a estas avaliacións, cifra en "máis dun 80%" o absentismo nos centros públicos, cifras semellantes ou "mesmo superiores" ás que se deron nas protestas que noutros cursos se deron contra as devanditas probas. A Plataforma Galega en Defensa do Ensino Público (Pgdep) cifra en "máis dun 80%" o absentismo nos centros públicos Foron a Pgdep, a Confederación de Anpas de Centros Públicos de Galicia (Confapa), Anpas Galegas e sindicatos os que chamaron a boicotear estas probas, que entre este mércores e xoves desenvólvense en todas as aulas de 3º de Primaria en Galicia e que os días 29 e 30 chegarán a Primaria e á ESO, neste caso en forma de avaliacións finais mostrais e que afectan só a un determinado número de centros. Son máis de 20.000 os alumnos e alumnas galegas de 3º de Primaria convocados a estas probas de avaliación instauradas tras a entrada en vigor da Lomce. Desde que se puxeran en marcha, Galicia liderou a insubmisión a estas probas, alcanzando tamén daquela o 80% de absentismo, segundo a Pgdep, e até o 40% nas cifras recoñecidas pola Xunta no curso pasado. O apoio ao boicot e o rexeitamento a estas probas no país foi a maior no conxunto de Estado. Desde que se puxeran en marcha, Galicia liderou a insubmisión a estas probas no Estado Desta vez, Suso Bermello, de CIG-Ensino e portavoz da Pgdep, destaca que o seguimento do boicot, segundo os datos de profesorado e tirados dos formularios distribuídos, "é masivo e semellante en todas as comarcas" e destaca o compromiso de alumnos e alumnas e, sobre todo, "das familias". "Calquera que teña fillos sabe do difícil que é un problema dispoñer de dous días", explica quen destaca o mérito da protesta "nun curso no que houbo menos mobilización porque houbo quen priorizou o debate político". Pola súa banda, a Xunta recoñece unha participación semellante á de anos anteriores e reduce o absentismo ao 38% ao incluír no cálculo os centros concertados, onde o apoio á protesta redúcese moito, como advirte a Pgdep que considera, ademais, que o amplo seguimento do boicot contra as reválidas "repetirase ou será mesmo maior" nas probas previstas na vindeira semana na ESO e en Primaria. Con todo, a Consellería de Educación recoñece que case 4 de cada dez alumnos non acode ás probas de avaliación no conxunto de colexios galegos, incluídos os privados. Para a Pgdep --que se mobilizou ante o Parlamento na mañá deste martes--, estas reválidas "responden aos intereses de organizacións como a OCDE, de grandes empresas privadas educativas e dos principais lobbys editoriais". E lembra que "non teñen ningún valor académico" pero "supoñen un elemento de tensión innecesaria para o estudantado, xerarquizan as materias e os contidos en base a criterios puramente economicistas e supoñen un desprezo ao labor docente, á súa autonomía e liberdade de cátedra, así como ao valor que ten a avaliación continua dentro do proceso de ensino-aprendizaxe". Sindicatos, oposición e anpas censuran a "presión" que supoñen as probas e o "desprezo ao labor docente e á avaliación continua" Desde Confapa Galicia lembran que estas probas de avaliación "pódense ter en conta para repetir curso", avalían "só as competencias de lingua e matemáticas" e "clasifican o alumnado desde idades temperás". Ademais, destaca que "fomentan a competencia entre os centros e a súa estigmatización sen tomar en conta circunstancias locais compensatorias da avaliación" e "desautorizan o profesorado e o sistema de avaliación continua", ademais de xa ter amosado "o seu nulo valor nos anos que leva en vigor". Confapa animaba a "opoñerse activamente" ás reválidas, mentres que a Pgdep fixo un chamamento ao boicot e a "manter este rexeitamente para conseguir derrogar definitivamente esta lei" que, lembran, "semella estar en punto morto pero está plenamente vixente". "O Goberno do PP está aplicar a falta dunha oposición política contundente que o obrigue a paralizala por completo", din.


Summary: A información respecto ao atentado en Cataluña pasa ser unha arma, nunha guerra mediática contra o proceso independentista en Cataluña. E nunha guerra "a primeira vítima sempre é a verdade".

Parafraseando a William Shakespeare en Hamlet "algo ule a podre no xornalismo español", xa que o que puidemos observar co gallo do atentando sufrido en Barcelona nesta última semana pasará aos anais da infamia. Nos últimos días temos visto especialmente en xornais supostamente "serios", radios e televisións, discursos e editoriais que supoñen pura propaganda contra o proceso do referendo catalán. Neste caso non vamos a falar da rumoroloxía convertida en información, do "sensacionalismo" ou do morbo de certos medios ao difundir imaxes das vítimas mortais e feridos, que carecen de contido informativo; algo xa vivido con outros atentados. Pero si da utilización das vítimas dun atentado para atacar ao procés, e especialmente ao goberno da Generalitat ou mesmo ao goberno da cidade de Barcelona. Un dos casos máis rechamantes foi a liña editorial e as viñetas do humorista e debuxante Peridis no xornal El País. O sábado pasado dous días despois da traxedia e baseándose nunha manipulación dunhas declaracións do presidente da Generalitat que non tiveron lugar, este debuxante ideou unha viñeta onde mestura o atentando e o "procés". Na devandita viñeta aparecía un individuo cunha urna de votación coas cores da senyera que dicía "nosotros seguimos con la hoja de ruta" mentres outras personaxes vestidas de negro contestaban "nosotros nos quedamos con nuestra hija de luto". Pretende Peridis amosar os "independentistas" como seres capaces de pasar por enriba das vidas humanas ou dun suceso tan dramático como un atentado? Non foi diferente a liña editorial deste xornal, tribuna dende a que instaban ao goberno catalán a suspender o referendo por mor dos atentados. Algo que non parece coherente coas respostas que soen ser empregadas nestes casos "a nosa resposta é a democracia", "non temos medo" "temos que seguir con normalidade a nosa vida", "os terroristas non poden gañar". Están tentando empregar un feito coma atentado para tentar evitar o referendo do 1-O? Por que tería que ser suspendido o referendo por mor do atentado? Outro que merece un nomeamento especial é o columnista Arcadi Espada que nun artigo publicado no xornal El Mundo, titulado "Sangre para los coquetos" expón unha catalanofobia abafante, pero o máis grave é facer das vítimas unha ferramenta para atacar ao indepedentismo. As frases como "a mí los que me importan son los incalificables burgueses de Barcelona que llevan años supurando una grotesca fábula sobre la libertad. A mí me importan esos tipos y tipas de pueblo, toscos como sus mandíbulas, incultos como sus campos cuya pasión nacionalista e xenofoba", "toda esa gentecilla, entrevenada, lleva años coqueteando con la violencia por activo o por pasiva, con la violencia: desobedencio, destacando o chuleando la paz que es la ley..." ou "quiero compartir los 13 muertos y 80 heridos con todos y cada uno de ellos con esos intolerables coquetos por si hay modo de que la sangre rinda a otro fin que la torva gloria de dios". Falamos dunha falacia, dunha falta de ética brutal. Todos lembramos a Arcadi Espada e compañía aplaudindo coas orellas na invasión de Iraq logo desa foto da infamia das Azores, que foi o comezo do terror que percorre agora Europa e o mundo árabe especialmente Liba e Siria. Para poñer a guinda ao pastel esta mesma semana medios de comunicación como La Sexta Noticias difunden de xeito repetido que o autor material do atentado nas Ramblas "foi voluntario no referendo e repartiu propaganda a favor do SÍ". Chegamos xa ao nivel máis grotesco no relato xornalísticas destas últimas semanas. Como dicíamos no título, a información respecto ao atentado en Cataluña pasa ser unha arma, nunha guerra mediática contra o proceso independentista en Cataluña. E nunha guerra "a primeira vítima sempre é a verdade". "Unha mentira non tería sentido, se a verdade non fora percibida coma perigosa" (Alfred Adler)


Summary: A deputada nacionalista, Olaia Fernández Davila, reclama a derrogación da norma logo dos últimos datos de desemprego que cualifica de "alarmantemente nefastos".Davilia cualifiou afirmou que a reforma laboral "é unha norma nula que destrúe postos de traballo".

Ao abrigo dos datos da última Enquisa de poboación activa, a deputada do BNG no Congreso d@s deputad@s, Olaia Fernández Davila, reclamou a derrogación da reforma laboral "da que tanto presume Rajoy", ao considerar que, lonxe do obxectivo de crear emprego "é unha norma nula que destrúe postos de traballo". As cifras constatan as palabras de Davila. No terceiro trimestre do ano 85 mil persoas máis quedaron no desemprego. E isto a pesares de cadrar coa temporada estival, en que sempre se producen altas laborais. Os números son "alarmantemente nefastos", segundo valorou a nacionalista, pois a nivel estatal a porcentaxe da poboación activa que fai parte das listas do paro é xa do 25,02%: até 1.737.900 fogares teñen tod@s @s persoas desempregadas.O panorama non é mellor na Galiza. Segundo a EPA e facendo unha comparación interanual, nos últimos doce meses son case 38 mil @s traballador@s sen emprego, cunha taxa de paro que sobe ao 20,13% --en 2011 estaba no 18,3%--. Porén, cómpre sinalar tamén que, de posuír un traballo remunerado, este estará marcado pola temporalidade e, en consecuencia, pola precariedade. En relación a este punto, o sindicato CIG informa de que en setembro asináronse no país 60.957 contratos, dos cales o 92,2% foron eventuais e tan só un 7,8% indefinidos."As cifras demostran que a reforma laboral non vale para crear emprego", remarcou Fernández Davila, quen tildou á ministra de Traballo de "ineficaz e incompetente" e reclamoulle que botase embaixo unha norma que non cumpre co seu obxectivo principal. "Cun paro galopante e con números récord non se pode afirmar que a reforma funciona". Acrecentou a nacionalista que continuar polo vieiro trazado pola dereita española "é un engano que ninguén cre".


Summary: A compañía mexicana anunciara a construción de 21 buques nos estaleiros galegos. En case tres anos, só foron adxudicados dous floteis que serán postos á venda agora pola petroleira.

O naval galego segue varado á espera da prometida carga de traballo anunciada polo goberno de Alberto Núñez Feijóo. Dende que en 2012 abrira a porta de entrada á compañía petroleira Pemex, os incumprimentos non deixaron de sucederse. E os únicos encargos, un flotel para Barreras -propiedade da empresa mexicana- e outro para Navantia, serán postos á venda. Pemex anunciou "un plan de axuste" para 2015 pola caída dos prezos do petróleo. A petroleira recortará en 3.600 millóns de euros as súas inversións e comezará a venda de activos, entre os que están os encargos para os estaleiros galegos. A compañía mexicana resta importancia á operación, cualificada como habitual no sector, porén destinará os beneficios a negocios "máis rendibles". A execución dos buques recae en estaleiros mexicanos, o que evidencia a estratexia de Pemex -que esta nunca ocultou- cando decidiu invertir no naval galego: a transferencia de coñecemento e tecnoloxía. En que posición deixa este "axuste" o naval galego? Altos cargos do 'xigante' dos hidrocarburos insisten en que a participación no estaleiro vigués Barreras –onde posúe máis da metade do accionariado- non periga. Mais o certo é que ningún dos encargos prometidos durante os últimos anos, que solucionarían segundo o goberno galego a falta de carga de traballo no sector, están na mesa. Dos 21 barcos comprometidos por Pemex, a maioría están a ser construídos finalmente en México. A empresa petroleira encargou só os deseños da súa flota menor ao estaleiro vigués Freire e á filial da empresa asturiana Armón. Mentres que a execución dos buques recae en armadores do país azteca, o que evidencia a estratexia de Pemex -que esta nunca ocultou- cando decidiu invertir no naval galego: a transferencia de coñecemento e tecnoloxía. Nin carga nin postos de traballo Tampouco hai noticia dos encargos 'extra' para Barreras, anunciados por dirixentes da empresa paraestatal e logo ratificados por dirixentes do PP após a compra do centenario estaleiro vigués. Tampouco do segundo flotel para Navantia. Ningún dos contratos foron licitados e, á vista dos recortes orzamentarios da petroleira, nada apunta a que vexan a luz. Aliás, a promesa de miles de empregos para o sector confronta cos escasos centos de operarios que traballan na actualidade nos floteis en Vigo e Ferrol. A construción vai en "tempo e forma", coa metade do proceso avanzado, para a botadura prevista para xullo de 2016, segundo informaron fontes da empresa mexicana. Despois desa data, a incerteza volve roldar sobre o naval galego, coa ameaza de máis despedimentos e peches, nun sector moi castigado xa pola crise e as sancións europeas. Malia esta situación, o goberno de Núñez Feijóo reitera que "non existe dúbida algunha" sobre os compromisos con Pemex. A entrada da empresa mexicana foi unha aposta do presidente galego, na que tamén participou o presidente do estado español, Mariano Rajoy. Unha realidade que a propia Pemex desmentiu con cada paso dende o seu desembarco en Galiza.


Summary: A Resistencia, o que queda dela, debe facer fronte aos envites da Primeira Orde. Namentres Rey adestra nos camiños da Forza, Kylo Ren dá co paradoiro dun poderoso aliado que lle pode proporcionar a vitoria definitiva.

Remata o conto. Fin. The End. Au revoir. Youwww! (en wookie)... Tres triloxías: a orixinal (1977-1983), a precuela (1999-2005) e máis a secuela (2015-2019). Cada quen coas súas predilectas, un pouco en función da xeración na que nacesen. Os da miña, por exemplo, non aturamos moito as precuelas. De feito, adoitamos facer coma que non existen. Claro que... "outros virán que bo me farán". Explícome. Os episodios VII-VIII-IX son practicamente un calco dos episodios IV-V-VI variando elementos, mudando personaxes e remexendo a fórmula... Pero, en esencia, son a mesma cousa: o camiño do heroe da Eneida de Virxilio, iso si, ambientada nunha galaxia moi moi lonxana... Os episodios I-II-III tamén o eran, pero George Lucas quixo facer algo diferente, máis político. Mágoa que os efectos especiais cantaran tanto. A tecnoloxía non estaba preparada aínda para o que Lucas tiña en mente... Vistas xa as nove pelis, aquela aposta por facer algo distinto valórase moito máis. Nas secuelas, J.J.Abrams e compañía limitáronse a facer o que pedía a gritos, durante anos, toda a miña xeración: recuperar a esencia da triloxía orixinal. E fixérono moi pero que moi ben. Iso si, a costa de plaxiar situacións, tirar de lugares comúns e de impregnalo todo con toneladas de nostalxia. Pero é que Star Wars é máis que unha saga, é case unha relixión para milleiros de adoradores de tres xeracións diferentes. E Disney, actual propietaria da franquía, sabe ben que pouco importa que vexamos "o mesmo" unha e outra vez aínda que contado "doutra maneira". A min desde logo deume o mesmo. Paseino pipa... O título en si, O ascenso de Skywalker, leva a facer mil e unha conxecturas. Ata o clímax final non imos saber o porqué do título cousa que, obviamente, non vou desvelar, pero si direi que non está mal fiado de todo. Podía estar mellor, si... De feito ocórrenseme unha ducia de finais mellores, pero é o de sempre e que xa pasou coa desenlace de Xogo de tronos: todo o mundo pode opinar, laiarse e exercer de hater nas redes sociais... pero iso non vai cambiar nada. Aquí o final está ben, queda correctamente xustificado e, ademais, pecha o círculo coa triloxía orixinal coa emotividade a flor de pel. E é que debe ser emotiva á forza. Trátase da despedida dunha das sagas máis queridas da historia do cinema e aínda está latente nos pensamentos o recente falecemento de Carrie Fisher (Leia). Así que van aparecer vellos coñecidos, visitarán vellos lugares e aparecerán vellas naves... unha sorte de retorno ás orixes pasado pola maquinaria de acción trepidante, e acelerada, dun J.J. Abrams desatado que non lle treme o pulso e, incluso, ten a ousadía de meter uns cantos lens flares dos que tanto gusta. O bo é que faino só nun par de secuencias, en plan: "aí queda iso", como se simplemente quixese deixar constancia da súa particular, e tan odiada, "marca da casa" para a posteridade. Novena vez que compón a banda sonora o gran John Williams. O único, xunto co actor Anthony Daniels (C3PO), que participou en todas as películas de Star Wars. Unha marabilla escoitar as súas notas. Tanto as melodías míticas como as que compuxo para O ascenso de Skywalker. Obrigatorio quedar até o final dos títulos de crédito para gozar do mestre Williams. Aínda non entendo moi ben como hai xente que marcha sen máis mentres aínda se escoitan as súas composicións... Que falta de respecto! Ollo tamén a Adam Driver (Kylo Ren). Vai calar moitas bocas que sacaban a lingua a pastar en O espertar da Forza dicindo que "non daba o perfil", que "era un mal malo", "un miñaxoia" ou "unha fatal elección"... Pois se en Os últimos Jedi xa deixaba patente que era unha excelente elección, en O ascenso de Skywalker eríxese como un dos personaxes mellor construídos de toda a saga; dos nove filmes, vamos. Si, certo que contén liñas de diálogo malísimas, unha morea de buracos de guión e a montaxe das escenas de acción é, por momentos, híper-acelerada. Hai, de feito, un aviso antes de entrar nas salas que advirte que: "contén varias secuencias con imaxes e luces intermitentes sostidas que poden afectar a persoas con epilepsia". Mais antóllanse pecados veniais para un filme que dá todo o que se espera, e algo máis, a esa lexión de fans que acudirá en masa a vela e que seguirá(seguiremos) mantendo unha atracción irracional por todo o que leve o logotipo de Star Wars, até o fin dos seus(nosos) días... E é que Disney non vai parar de explotar a galiña dos ovos de ouro. Ou realmente pensabades que remataba aquí o conto? Star Wars: The Rise of Skywalker (EUA 2019, 141 min.) Director: J.J. Abrams Guión: J.J. Abrams e Chris Terrio Fotografía: Daniel Mindel Música: John Williams Elenco: Adam Driver, Daisy Ridley, John Boyega, Óscar Isaac, Domhnall Gleeson, Billie Lourd, Keri Russell, Lupita Nyong'o, Richard E. Grant, Billy Dee Williams, Carrie Fisher, Kelly Marie Tran, Naomi Ackie, Anthony Daniels, Joonas Suotamo, Jimmy Vee, Dominic Monaghan, Mark Hammill, Ian McDiarmid,


Summary: Contradicións no seo do goberno sobre o contrato dos floteis. Mentres Feijóo daba a entender nunha entrevista cun medio coruñés que problemas na constitución dun aval poderían deixar fóra do concurso a Barreras, o conselleiro de Economía afirmaba á Radio Galega que os floteis se farán como estaba previsto, un no esteleiro vigués e outro en Navantia Ferrol. Foi alén diso e afirmou que a construción das embarcacións é "cuestión de días".

O conselleiro de Economía e Industria declarou á Radio Galega que o inicio da construción dos buques "é cuestión de días" e mesmo confirmou que unha delegación de Pemex viaxará a Galiza para se reunir con representantes dos estaleiros a fin de ir "detallando a licitación e a execución dos 25 buques que farán parte da renovación da flota menor de Pemex". Francisco Conde amosouse convencido de o proceso previo ao inicio da construción dos floteis non se ir " demorar moito". Verbo da negativa de Navantia a construír o dique flotante en Ferrol -ao que se comprometeran en campaña eleitoral quer Feijóo quer Rajoy- o conselleiro de Economía restoulle importancia. Argumentou que en realidade o goberno galego tiña como obxectivo "ou conseguir o dique ou conseguir a carga de traballo", mas non as dúas cousas á vez. Conde fixou como prioridade da Xunta o aumento "da competitividade de Navantia no eido das reparacións". O sector do naval -gravemente afectado por unha crise que se ten traducido na falta de carga de traballo e na destrución de milleiros de postos de traballo- ten convocada unha mobilización nacional en Compostela para esta cuarta feira.


Summary: Soraya Sáenz de Santamaría acusa a Generalitat de substituír un proceso "anti-democrático" por outro "aínda máis anti-democrático".

O goberno español parece disposto a que en Catalunya non haxa ningún tipo de consulta á cidadanía sobre o seu futuro. Nin consulta formal, nin referendo alternativo nin calqueira mínimo paso para poñer as urnas e que as e os cataláns voten. Deixouno claro esta sexta feira Soraya Sáenz, vice-presidente española, que anunciou que o novo 9N estaba en mans da Avogacía de Estado. O propio Mariano Rajoy afirmou desde Bruxelas que ese referendo alternativo "non se vai realizar". Para a vice-presidenta Artur Mas está a manobrar para trasladar a responsabilidade da consulta á cidadanía. Soraya considera que se o primeiro 9N era "anti-democrático" (e por iso foi recorrido perante o Tribunal Constitucional), o novo 9N é "aínda máis anti-democrático". O Pacte Nacional pel Dret a Decidir comprometeuse a unha gran mobilización para o 9 de novembro, Este foi o principal acordo atinxido na reunión entre os e as integrantes da plataforma.


Summary: Persoal dos centros Concepción Arenal e de Intervención Educativa en Medio Aberto (CIEMA), xestionados pola Fundación Camiña Social, manifestáronse esta quinta feira en protesta polo "inmobilismo" desta organización após descubrir que nas súas contas tiñan "grandes cantidades de diñeiro".

Traballadoras e traballadores do centro Concepción Arenal e o CIEMA, xestionados pola Fundación Camiña Social, concentráronse esta quinta feira diante das súas instalacións na Coruña para demandar a recuperación do poder adquisitivo dos salarios, a defensa do convenio colectivo propio e a mellora do servizo que se presta ás persoa que atenden. A convocatoria partiu, de maneira unitaria, das organizacións sindicais CIG-Ensino, UXT-Servizos e CCOO-Ensino. O persoal critica que teñen os seus soldos "conxelados" desde o ano 2014, data na que asinaron o seu último convenio colectivo. Denuncian que agora, tras unha media ducia de xuntanzas sen avances neste 2021, a Fundación pretende deixar o convenio propio para pasar ao convenio estatal (de peores condicións laborais e sociais) a cambio dunha "miserenta oferta económica", que para algunhas categorías suporía un 0% de suba salarial, dado que aínda están por enriba do convenio estatal logo de ter este 3 renovacións na última década. Perdas cun superávit de 5,5 millóns de euros A delegada da CIG no centro, Elena López, explica a Nós Diario que en todos estes anos "a empresa sempre lles dixo que tiña perdas" polo que o persoal "foi comprensivo todo este tempo até que descubrimos que os seus números vermellos eran moi inferiores aos remanentes de anos atrás". Estudadas as contas por parte dos economistas das tres centrais sindicais, descubriron que a Fundación Camiña Social, sen ánimo de lucro, tiñan 200.000 euros de perdas nos últimos tres anos mais gardaban 5,5 millóns de euros de anos anteriores. Primeira dunha serie de mobilizacións O centro Concepción Arenal conta con 35 prazas que a Fundación xestiona cobrando 195 euros/ día por cada unha delas. Con anterioridade á crise de 2008 o custe era superior superando, segundo algunhas fontes, os 210 euros /día por cada praza. A instalación creouse en 2002 e nun principio estaba dirixida pola Fundación Diagrama que abandonaron a súa xestión poucos anos despois. O delegado de CCOO no centro, Henrique Segade, relata a Nós Diario que coa aparición da nova entidade "sobrou diñeiro que se foi acumulando", en concreto apunta que "algún ano chegaron a ser de 900.000 euros, outro 500.000" até chegar "a acumular 5,5 millóns de euros". Malia estas cantidades, segundo Segade, "os salarios eran os mesmos, mesmo traballando noites e domingos". Diante do que consideran un "ataque" ao persoal, acordaron realizar esta primeira mobilización nas instalacións de Palavea para reclamarlle á dirección que "abandone a súa postura inmobilista, que respecte os dereitos adquiridos mantendo o convenio propio e que aborde unha negociación real que permita ao persoal, cando menos, recuperar o poder adquisitivo perdido nestes anos e dignificar os seus salarios na liña de garantir o IPC nas súas táboas salariais actuais e futuras".


Summary: Un día antes de que o Goberno de Pedro Sánchez decretara o estado de alarma, Portugal impulsaba xa medidas para conter o coronavirus, só 11 días despois de confirmar os primeiros casos, que no territorio español comezaron a coñecerse o 31 de xaneiro.

Unha incidencia máis próxima á da Galiza que á de España e un mes de distancia respecto desta última na confirmación dos primeiros casos, Portugal enfronta con maior anticipación a expansión do coronavirus, que alí causou os primeiros positivos o pasado día 2 e que até o momento custou a vida a 33 persoas. Apenas dúas semanas máis tarde dos primeiros diagnósticos, o presidente da República, Marcelo Rebelo de Sousa, decretaba a pasada quinta feira (día 19) no país luso o estado de emerxencia, que endurecía as restricións anunciadas sete días antes mediante a declaración do estado de alerta, polo que xa se pecharan escolas, discotecas e bares, se restrinxía a chegada de cruceiristas e se suspenderan competicións deportivas. A decisión, adoptada o día 13, practicamente coincidiu no tempo coa emerxencia sanitaria fixada pola Xunta na Galiza e, un día despois, co estado de alarma decretado polo Goberno central. Porén, as medidas que se aplican hoxe nun e noutro territorio teñen distinto alcance, cunha certa permisividade de mobilidade para a poboación portuguesa, nun momento no que as cifras de incidencia da pandemia están aínda moi lonxe das españolas, con 2.362 casos confirmados (dato de onte). A diferenza do confinamento xeneralizado –con excepcións– fixado polo Goberno de Pedro Sánchez e proposto, en principio, até o 12 de abril, as decisións acordadas polo Goberno portugués para concretar o estado de emerxencia non implican o isolamento obrigatorio da poboación, senón unicamente de doentes e persoas baixo observación sanitaria por sospeita de infección, ben no propio fogar ou nun centro sanitario. A poboación maior de 70 anos, con enfermidades crónicas ou inmunodeprimida ten un deber de "especial protección", que acouta as súas saídas da casa a unha serie de supostos como é a adquisición de "bens e servizos", asistencia sanitaria, actividade física –por espazos breves de tempo e en soidade–, necesidade de servizos financeiros, de banca ou seguros e paseo, tamén breve, de mascotas. Para o resto da poboación, o estado de emerxencia –que ten unha vixencia inicial até o 2 de abril– amplía as posibilidades de saída a outras actividades ademais das obrigas laborais, que van do coidado de familiares ou unha breve actividade física (non colectiva), voluntariado social e visitas, se ben pauta o "recollemento" no domicilio. O decreto polo que o Goberno do primeiro ministro António Costa desenvolve a execución do estado de emerxencia queda lonxe das posibilidades que contemplaba aquela declaración, que habilitaba o Goberno a poder recurrir ao exército para asumir a seguridade, restrinxir o dereito de folga ou intervir prezos de produtos básicos e mesmo recrutar traballadoras e traballadores para a fabricación de produtos "estratéxicos". Abertos os servizos de primeira necesidade Como no Estado español, as medidas de control da pandemia supoñen o peche de recintos sociais, culturais, deportivos e de ocio, así como dos estabelecementos abertos ao público do comercio minorista que non presten servizos considerados de primeira necesidade, como son tendas de alimentación, hixiene, farmacias, ópticas, ortopedias, servizos veterinarios e tamén estacións de servizo, tinturarías, negocios de mantemento e reparación de vehículos, electrodomésticos ou dispositivos tecnolóxicos ou entidades financeiras. Porén, no caso de Portugal, o decreto para a execución do estado de emerxencia fixa unhas limitacións fronte aos efectos sobre o arrendamento de locais comerciais, ao advertir que o peche de instalacións e estabelecementos derivados das medidas de control do coronavirus non poderá usarse como base para a resolución ou extinción de contratos "non relacionados coa vivenda" nin como base para a obriga de desocupar instalacións. Teletraballo "obrigatorio" A diferenza do decreto do Goberno español, o portugués si estabelece como "obrigatoria" a adopción do réxime de teletraballo, "independentemente do vínculo laboral", sempre que sexa posíbel. Desta maneira, o Goberno dá un paso máis ao que se pautou na declaración do estado de alerta, que deixaba a criterio da empresa ou do persoal a adopción ou non desta modalidade laboral. No tocante á mobilidade, que en España queda acoutada ás posibilidades de circulación por traballo, alimentación ou servizos de primeira necesidade, asistencia sanitaria ou atención a maiores, menores e persoas vulnerábeis, e supostos de "causa maior", a regulación lusa semella máis permisiva, malia advertir que os dereitos de circulación son, coas liberdades económicas, os máis afectados polas medidas de urxencia. O decreto admite, ademais dos motivos laborais, sanitarios ou de coidados, o movemento para posibilitar "o mantemento de funcionamento da sociedade". Desta maneira, non existe prohibición á hora de realizar viaxes dentro do país, coa salvidade do municipio de Ovar, no distrito de Aveiro, onde está declarado o estado de "calamidade" ante a especial incidencia do coronavirus, e hai declarada unha corentena con "cerco sanitario" até o vindeiro 2 de abril. O feche de escolas "muito além" da "Páscoa" O primeiro ministro de Portugal, António Costa, admitiu onte, no Parlamento, que o feche das escolas poderá "ir muito além" das vacacións da Semana Santa -a Páscoa- debido á pandemia da COVID-19. En resposta a Catarina Martins, do Bloco de Esquerda, e de Jerónimo de Sousa, do PCP, Costa admitiu que "provavelmente" o Goberno portugués decidirá "prolongar" o fecho das escolas "muito além" das citadas férias. Os líderes do PCP e do BE preguntaran a Costa se o Goberno prolongaría ou non para as vacacións a axuda creada para as nais e pais que teñen que ficar na casa para coidar as crianzas menores de 12 anos. Costa desbotou prolongar a medida, posto que o período non lectivo xa estaba previsto no calendario escolar. A situación de España e Portugal non é, a día de hoxe, comparábel, se ben o Goberno luso mira con preocupación o impacto da enfermidade na súa veciña e prepárase para un forte incremento das persoas afectadas para as datas vindeiras. Os últimos datos fixan alí a incidencia do coronavirus en 2.362 casos confirmados e outros 13.674 sospeitosos. Até o momento producíronse 33 falecementos e 22 recuperacións. A data de onte, o Ministerio de Sanidade español elevaba o número de contaxios até os 39.673 casos –con 2.636 persoas ingresadas nas UCI–, o que supón 6.582 casos máis que o día anterior, un incremento de 20%. Desde o inicio da crise do coronavirus, que se remonta en España ao 31 de xaneiro –data en que se confirmaron os primeiros positivos– faleceron 2.696 persoas. Neste tempo, outras 3.794 persoas lograron superar a enfermidade.


Summary: As asociacións piden que o Concello de Redondela apoie as súas reivindicacións e non se poña a carón da empresa.

Varias asociacións veciñais e a Plataforma en Defensa da Enseada de San Simón insisten en que non pararán até acadar a "paralización da actividade" de Aucosa en Redondela, despois de que un xulgado de Vigo paralizase unha licenza de ampliación das instalacións, aprobada polo Concello de Redondela e co visto favorábel. O presidente da asociación veciñal do barrio de Chapela, Marcial Pérez, asegurou a Europa Press que a veciñanza leva "30 anos de loita" contra a actividade da compañía, dedicada á elaboración de fariñas e aceites a partir de peixes. O pasado 10 de febreiro, o xulgado do Contencioso Administrativa número 2 de Vigo anulou tanto a licencia de ampliación das instalacións como a modificación da mesma, xa que entende que as obras non se axustan á legalidade urbanística e agravarían a situación de incompatibilidade co planeamento que xa ten actualmente Aucosa. Na sentenza, o maxistrado tamén sinala a "sorpresa" de que a Xunta, a través da dirección xeral de Ordenamento do Territorio e Urbanismo, aprobase as obras. O tribunal recoñece que o Goberno galego adoita aprobar a demolición "de calquera caseto aínda que invada parcialmente este espazo. Porén, no presente caso, minimízase a actuación licenciada e resólvese en sentido contrario". Postura do Concello Polo de agora, as asociacións e colectivos xa lle trasladaron á alcaldesa de Redondela, Digna Rivas, o desexo de que "se posicione a carón da veciñanza, e non dunha empresa", e de que o Concello non recorra a sentenza. "Se se deron as licenzas en base a informes técnicos, que agora o xuíz desacreditou, non recorrer a sentenza é xa unha cuestión de vontade política", afirmou Marcial Pérez. Neste sentido, tamén pretenden promover un debate plenario para que todos os grupos da corporación mostren a súa postura e apoien a defensa da contorna da illa de San Simón. O presidente da asociación veciñal de Chapela concluíu que a sentenza, sendo un "triunfo", é "só o principio".


Summary: Joana Mortágua, deputada do Bloco de Esquerdas portugués, participou nun acto organizado polo BNG en recordo do 25 de Abril, "unha revolución que a forza do imperialismo e a dependencia externa da burguesía converteu nunha transición". "Volvemos ter que emigrar, o que deixa claro que están derrotando aquelas conquistas de hai corenta anos", denuncia.

Filla daqueles combatentes contra as ditaduras ibéricas que chamaron a atención do mundo co secuestro do rebautizado como Santa Liberdade, a deputada do Bloco de Esquerdas portugués Joana Mortágua pasou en Galiza unha data tan importante como a do 25 de Abril, na que participou nunha charla na Coruña ante máis dun cento de persoas organizada polo BNG. O acto serviu para conmemorar o 40 aniversario da Revolución do Cravos, ademais de converterse nunha dura crítica á actual situación política de Portugal -e por extensión de Galiza- intervida polos poderes da UE e atravesando unha grave crise económica. "Na actualidade non temos poder político para defender as conquistas do 25 de Abril", sinalou. "Todo o poder popular daquel proceso foi entregado á Troika e aos mercados, o que lle resta credibilidade a esta democracia, onde a política está subxugada aos intereses financeiros. Agora, corenta anos despois, estamos tendo que volver a emigrar, sinal que proba que están a derrotar un Abril que na miña xeración aínda non vimos", engadiu a deputada, de 29 anos, que pula "pola unidade para acabar co réxime". Mortágua lembrou que entre @s protagonistas daquel rebelión "as ideas socialistas eran maioritarias pero a forza do imperialismo e a dependencia externa da burguesía converteu a revolución nunha transición". Lamentou neste punto o papel da socialdemocracia, participou dun suposto consenso para instaurar un pacto de réxime apoiado pola OTAN e o que agora é a Unión Europea, proceso no que dixo ver bastantes semellanzas co ocorrido no Estado español. "A burguesía portuguesa nunca tivo un proxecto nacional, sempre estivo e mans do capital alleo e así foron capaces de mutilar as conquistas de Abril, mesmo a pesar de que se conseguiu unha democracia formal bastante avanzada. Nin sequera perdoaron iso nunca. O que sufrimos agora en Portugal é tamén unha vinganza contra a Revolución de hai corenta anos". A deputada do Bloco rematou a súa intervención esixindo que "a troika devolva o roubado" e asegurou que "o 25 de Abril e a Galiza Ceibe teñen en común unha característica: o Poder Popular". No acto tamén participaron Xosé Manuel Carril, voceiro local na Coruña e candidato ás Europeas do BNG, e o portavoz nacional da formación nacionalista, Xavier Vence, que denunciou que "malia non existir xa ditaduras militares, agora sufrimos a dos mercados".


Summary: A candidatura que aglutina o BNG e outras forzas soberanistas reivindícase como "netos e netas de Castelao" ante o Panteón de Galegos Ilustres. En Marea nace con "vocación de continuidade" alén das xerais

En Marea nace con "vocación de continuidade" alén das xerais Igual que hai queixo ou pan do país, tamén hai unha candidatura do país. É a metáfora que o cabeza de lista de Nós-Candidatura Galega pola Coruña, Carlos Callón, empregou este luns para, ante o Panteón de Galegos Ilustres, onde repousan os restos de persoeiros como Rosalía de Castro ou Castelao, reivindicar a coalición fiada en torno a Iniciativa pola Unión e integrada polo BNG e outras formacións soberanistas como única opción nas xerais "sen límites" para defender o país e a única, asemade, que será "continuadora" do traballo do nacionalismo galego nas Cortes, tanto nas da II República como nas actuais. A actual voceira do Bloque no Congreso, Olaia Fernández Davila, foi a encargada de presentar un acto na que as candidatas e candidato de Nós apelaron en múltiples ocasións ao "legado" que pretenden continuar. "Somos netas e netos de Castelao", di a candidata por Pontevedra, Carme Adán, para quen o "movemento" no que se sustenta esta candidatura "recolle un legado" cara ao que cómpre ser "agradecidos". Faino, di, para "rachar coa resignación" ata "conseguir un futuro para o noso pobo". Castelao estivo presente nas intervencións e tamén o estiveron as persoas que representaron o Bloque no Congreso e no Senado dende finais dos 90. Francisco Jorquera, Guillerme Vázquez, Carlos Aymerich, Francisco Rodríguez ou Anxo Quintana foron reivindicados por Callón como mostra da presenza dos "problemas de Galiza" na "axenda do Estado". "Somos continuadores do que representou o nacionalismo galego nas cortes a través do BNG e agora, con máis motores, defenderemos o país e as maiorías sociais con moita máis forza", asegura. Adán: "Somos netas e netos de Castelao" "Ningún grupo estatal nos vai dicir que non podemos defender o noso naval ou as nosas autoestradas", ilustra Callón, quen evoca un discurso de Castelao na súa etapa como deputado do Partido Galeguista para afirmar que a representación de Nós "non vai defender os intereses dun partido", senón que "imos representar a Galiza". Na mesma liña, a cabeza de lista por Ourense, Noa Presas, amósase convencida de que só as "forzas sen obediencia estatal son quen de defender os nsos intereses", caso por exemplo, di a candidata por Lugo, Olalla Rodil, de promover medidas para atallar a crise demográfica das "esquecidas provincias" do interior. Callón: "Continuamos o que representou o nacionalismo galego nas cortes co BNG, agora con máis motores" Unha vez presentadas as candidaturas ante a Xunta Electoral, Nós-Candidatura Galega lánzase a unha precampaña que terá como principal cita un "encontro nacional aberto", o vindeiro domingo no Palacio de Congresos de Galicia, en Santiago. "Galiza vai deixar de ser a última carta da baralla", afirman.


Summary: A Xunta volverá a aplicar nas xornadas vindeiras as medidas sanitarias que estabeleceu para Noiteboa e Nadal e permitirá durante tres xornadas, até o 1 de xaneiro, a libre mobilidade por todo o territorio galego para xuntanzas familiares. Así se decidiu á vista dos últimos datos epidemiolóxicos, que apuntan a unha situación xeral de estabilidade na que aínda non se pode percibir a influencia dos festivos da semana pasada.

Cunha situación epidemiolóxica similar á de hai unha semana, e sen datos aínda do impacto das primeiras reunións do Nadal na evolución da pandemia, a Xunta aposta de cara ás celebracións de fin de ano e Aninovo por replicar o modelo de limitacións que aplicou hai unha semana para controlar os contactos festivos durante a Noiteboa e o día 25. O conselleiro de Sanidade, Julio García Comesaña, deu a coñecer hoxe as indicacións de cara aos días vindeiros, nas que se volve insistir en limitar os contactos, no posíbel, a persoas conviventes, pero nos que se volverá permitir de forma temporal a mobilidade entre concellos fechados para posibilitar as visitas familiares. Desta maneira, desde mañá e até as 23 horas do día 1 poderase entrar e saír naqueles 62 concellos nos que o acceso está restrinxido –agás polas causas taxadas sanitarias, educativas, laborais ou de coidados– como consecuencia das medidas para frear a pandemia, incluídas cinco das sete cidades: A Coruña, Compostela, Ferrol, Pontevedra e Vigo. Fóra quedan Ourense, Lugo –onde se vén de levantar o fechamento perimetral– e os outros 249 municipios onde, pola baixa incidencia epidemiolóxica, están implantadas as limitacións de nivel "básico", que permiten a mobilidade e un maior aproveitamento dos negocios de hostalaría e restauración. Novos horarios Das escasas modificacións anunciadas onte, tras a reunión do comité clínico que asesora a Xunta na xestión da crise do coronavirus, cóntase a ampliación até as 18 horas para a actividade hostaleira naqueles concellos con nivel de restrición medio alto (39) e alto (16), que até a data só podían facelo até as 17 horas, en grupos máximos de catro persoas. Sobre a decisión de modificar, na metade das festas, estas limitacións horarias pronunciouse o presidente do Goberno galego, Alberto Núñez Feixoo, para cualificar o cambio de "razoábel", tendo en conta que se trata de lugares "onde ás 18 horas ten que fechar todo", e para defender que "non se trata dunha hora de especial risco" por non afectar o horario da comida. Segundo apuntou, o comité sanitario e o Goberno galego levan "semanas" avaliando esta opción, que non se "atreveran" a implantar pola proximidade das festividades do Nadal. Outra modificación, esta puntual, estabelecida pola Xunta para as festas vindeiras afecta á apertura dos negocios de hostalaría, que non poderán abrir na xornada do día 1 até as 11 horas, e non a primeira hora. Ademais, o conselleiro confirmou que, como xa ocorreu na noite previa a Nadal, na do 31 o horario nocturno ampliarase de forma excepcional até as 01.30 horas, "para dar tempo á xente que tivo unha celebración a regresar ás súas casas". No resto de xornadas mantense a obriga de recoller ás 23 horas, en espera do que poida decidirse na vindeira xuntanza do comité clínico co Goberno galego, prevista para o 4 de xaneiro. Capacidade asistencial A decisión de estender o plan do Nadal nesta semana chega, en palabras de García Comesaña, "vistos os datos [epidemiolóxicos], a estabilidade, contida, e os datos asistenciais, tamén contidos se ben con preocupación" polo aumento de ocupación UCI das áreas sanitarias de Pontevedra e A Coruña. É alí onde a presión asistencial medra, segundo a información que trasladou o xerente do Sergas, José Flores, quen advertiu dun aumento de ocupación en UCI de 20% no caso da Coruña e de 25% en Pontevedra respecto a hai unha semana. É, segundo manifestou, o dato negativo do balance dos últimos sete días, onde a situación asistencial se mantivo "sen variacións" e "en meseta" malia o aumento de 11% da ocupación para coidados intensivos, que se sitúa a nivel global, en 56 persoas. No entanto, os ingresos hospitalarios –con 291 persoas en planta– experimentaron un leve descenso de 4%, e a Atención Primaria e as Urxencias hospitalarias mantéñense, sinalou, sen variacións de relevo. Esa mesma "estabilidade" reflíctese nas cifras de incidencia acumulada a nivel galego, segundo a valoración da directora xeral de Saúde Pública, Carmen Durán, quen salientou que este indicador segue en cifras similares ás de hai unha semana, cunha media a 14 días de 183 casos novos por cada cen mil habitantes (estaba en 177 na anterior comparecencia). Outros, como o número reprodutivo básico instantáneo, que calcula a capacidade de transmisión da enfermidade, situado algo por debaixo de 1, ou a positividade de probas diagnósticas, fixada en 4,47%, por debaixo de 5% que a OMS marca como límite para interpretar que existe control sanitario na pandemia, apuntan –segundo a responsábel do Sergas– a unha certa mellora. Este é un estrato do tema que publicamos hoxe. Se queres saber máis atoparás o contido completo no Nós Diario que agarda no quiosque ou na tenda online. Para futuros despistes, é mellor que te subscribas xa!


Summary: Non é novembro en Compostela sen Cineuropa. E abre a vindeira sexta feira co filme 'Le Nouveau', comedia francesa que se fixo co premio Novos Realizadores en San Sebastián.

A XXIX edición do festival celébrase do 6 ao 29 de novembro en cinco salas da cidade (Teatro Principal, Salón Teatro, CGAC, Sede Afundación e Auditorio de Galiza) nas que se poderán ver 158 películas na sección máis oficial ás que hai que sumar 143 que se enmarcan no que denominamos como OFF-Cineuropa., en total 301 filmes. Cineuropa premia este ano ao director mexicano Arturo Ripstein, que conta con máis de medio século de traxectoria internacional e ao portugués Miguel Gomes, un dos máis recoñecidos valores de vangarda do cinema portugués e europeo. En total serán 101 filmes organizados en Sección Oficial, Panorama Internacional, Maiores con Reparos, Docs-Cineuropa, Fantastique Compostela, Arturo Ripstein: Tributo e Retrospectiva, Retrospectiva Artur Brauner, Especial Dominik Graf, Lembranzas, Panorama Audiovisual Galego, Disidencias, Proxeccións Especiais e o Maratón. E a isto engádenselle 145 filmes máis no apartado OFF-Cineuropa, dentro do cal se inclúen as seccións Roxos e Marcianos: a caza de Bruxas en Hollywood, Maratón Roxos e Marcianos, Arthur Miller Centenario, Ciclo Amos Kollek, Filmadas en 1965, Cineuropa recomenda-Cine de culto e Docs Music. Cineuropa brindará esta edición tres lembranzas: as dúas primeiras serán aos premios Cineuropa falecidos este ano, Manuel de Oliveira e Vicente Aranda e a terceira aos multifacéticos creadores galegos Chichi Campos e Toñito Blanco. Ademais, este ano haberá dúas maratóns, un centrado no cinema norteamericano de ciencia ficción de serie B, onde os marcianos eran alter ego dos comunistas; e o xa tradicional maratón transgresor da última fin de semana, de perto de 12 horas. Premio do público Trinta e cinco filmes europeos competirán polo Premio do Público que decidirán os espectadores coas súas votacións, nunha edición na que o Panorama Internacional está dominado polo emerxente cinema latinoamericano e polos grandes mestres do cinema oriental. Poderemos ver aos filmes da temporada de entre as que cómpre destacar do festival de Cannes 'Son of Saul', 'A lagosta', 'Mustang', 'Mia Madre', 'The assasin' ou 'Chronic'; do festival de Venecia o León de Ouro 'Desde alá' ademais de 'Francofonía', 'Rabin, the last day' ou 'La calle de la Amargura' do premiado deste ano, Arturo Ripstein. O Oso de Ouro de Berlín, 'Taxi Teheran', tamén está na programación que deste festival trae así mesmo '45 years', 'El botón de Nácar', 'Victoria', 'Ixcanul', 'El Club' e 'Eiseinstein en Guanajuato'. Poderase ver tamén o Leopardo de Ouro de Locarno, 'Right Now, Wrong Them', así como 'Cosmos' e 'La academia de las musas' que tamén estiveron neste festival. Despois de pasar polo festival de Sitges chegan 'The Invitation', 'The Final Girls', 'Demon' e 'The Gift' e de San Sebastián estará a gañadora da Concha de Ouro 'Sparrows' ademais de 'Sunset Songs'. Nomes propios Entre os directores europeos cuxa obra se verá este ano destacan Alexandr Sokurov, Nanni Moretti, Terence Davies, Arnaud Desplechin, Robert Guediguian, Matteo Garrone, Peter Greenaway, Joao Nicolau ou Andrezi Zulawski. Do cinema asiático poderemos ver o novo de Naomi Kawase, Hou-Hsiao-Hsien, Jia-Zhang-Ke, Apichapong Wheerasetakull, Kore-Eda ou Hong-Sang-Soo. E a puxanza latinoamericana, ademais da estrea do último de Ripstein e a súa presenza na cidade, estará exposta nas películas de Patricio Guzmán, Pablo Larrain, Michel Franco, Santiago Mitre, Jayro Bustamante e Lorenzo Vigas. Únense a isto estreas absolutas no Estado de filmes chegados de México, Corea do Sur, Irán, Panamá, Portugal ou Estados Unidos. E teremos tamén cineastas que nos acompañarán presentando as súas películas como José Luis Guerín (premio Cineuropa 2007) e Fernando Colomo que presentarán os seus filmes 'La academia de las musas' e 'Isla Bonita'. Filmes galegos Tamén terá unha presenza potente o audiovisual galego, como sucede cada ano. A liña de programación do festival, tan unida ao Novo Cinema Galego desde o seu nacemento reflíctese nesta edición nos novos traballos de Lois Patiño ('Estratos de la imagen'), Xacio Baño, Xurxo Chirro ('Gran hotel'), Jaione Camborda ou Diana Toucedo ('En todas as mans'). Ademais, estrearase o documentario 'Frankenstein-04155' sobre o accidente do Alvia ou 'Os días afogados' sobre unha aldea galega asulagada por un encoro. Outras fitas que poderemos ver son as curtas 'O espantallo amigo', un filme de David Seijo sobre Neira Vilas; 'Contrafaces' (Alfonso Vázquez); 'Diario de un corto' (Flavia de la Fuente); 'A liña política' (Santos Díaz), ou 'Unitarias' (Jorge Algora).


Summary: O máximo órgano de dirección de EU ratificou o expediente sancionador aberto a Carmen Iglesias. Aliás, acordou aceptar á de Ourense no grupo parlamentar de AGE mais, como "unha persoa independente" e "allea". No medio da crise aberta na coligación, o Consello Político de EU reafirmou a súa vontade de afortalar AGE.

O Consello Político de Esquerda Unida quixo dar por concluída esta quinta feira (18 de decemebro) a crise iniciada no seo do grupo parlamentar após a demisión de David Fernández Calviño. Neste senso, ratificou o expediente sancionador aberto a Carmen Iglesias a quen expulsará da organización por incumprimento dos acordos alcanzados con Anova e os propios Estatutos. No entanto, a xa deputada por Ourense entrará como parlamentar no grupo político que AGE ten na Cámara após decidir o seu portavoz, Xosé Manuel Beiras, que apoiaría a súa incorporación se así o solicitar. Neste senso, o Consello Político de EU amosou a súa "disconformidade" coa decisión "manifestada no seu momento polo voceiro do grupo", un malestar que, din, "non é exclusiva de EU". Porén, o máximo órgano político asegurou que "non fará un elemento de ruptura" do proxecto político que representa AGE e reafirma a súa vontade por continuar a afortalar a coligación, mesmo, sinalan, con "actos públicos" para o "afianzar" na sociedade. Esta declaración prodúcese no medio da crise aberta en Anova que tería xerado unha fenda entre a propia militancia a respeito da súa relación co coligación. Dunha banda, aquel@s que pulan por re-editar a experiencia de AGE en vindeiros procesos electorais ou mesmo dar un maior contido ao mesmo; e doutra, aquela militancia que aposta por manter a imaxe propia de Anova e determinar en cada circunstancias se convén ou non recuncar na súa alianza coa esquerda española.


Summary: As gandeiras e gandeiros galegos están a vender o leite a perdas. Segundo os datos ofrecidos polo Ministerio de Agricultura, Pesca e Alimentación, no mes de outubro as industrias compraron o litro de leite na Galiza a 0,34 céntimos cando os custos de produción se situaron en 0,40. O malestar no sector é evidente.

A Galiza continúa a ser unha gran potencia láctea. Os últimos datos ofrecidos polo Ministerio de Agricultura, Pesca e Alimentación sinalan que produciu no mes de outubro 247.546 toneladas de leite, o que representa máis de 41% do total da produción do Estado español. A continuación, pero xa moi lonxe, situáronse Castela e León con 76.813 toneladas, seguida de Catalunya con 58.223 toneladas e Asturias con 46.185 toneladas. A este respecto, o economista da Universidade de Santiago de Compostela Bernardo Valdês destaca que "esta tendencia vénse manifestando, cando menos, nos últimos 20 anos". Un total de 6443 explotacións lácteas mantéñense activas na Galiza, o que significa 56,06% do conxunto estatal. Malia que o país contaba á volta de 1995 con arredor de 70.000 granxas, practicamente 91% máis que na actualidade, a produción de leite galego supera as cifras de hai 30 anos, coa actividade concentrada e centralizada en zonas altamente especializadas na produción láctea. Neste sentido, 20 concellos agrupan 80% das vacas de leite da Galiza, atendendo, en opinión de Bernardo Valdês, "a especialización produtiva das comarcas ás características físicas de determinados terreos, que favorece, por exemplo, a produción láctea nas zonas de chaira". O prezo do leite atópase na Galiza á cola do Estado. Segundo as cifras ofrecidas polo Ministerio de Agricultura, Pesca e Alimentación, no mes de outubro a industria pagou de media o litro de leite na Galiza a 0,342 céntimos, por baixo de 0,345 céntimos por litro das Illes Balears e de 0,351 céntimos por litro de Aragón. Os mellores prezos rexistrounos Euskadi con 0,374 céntimos por litro, Andalucía con 0,373 e Asturias con 0,372 céntimos por libro. Precisamente, as mellores remuneracións para as gandeiras e gandeiros correspóndense con aqueles territorios onde existe un movemento de base cooperativo con peso no sector da transformación e da comercialización, do que é un exemplo claro a Central Leiteira Asturiana. Vender a perdas As galegas e galegos levan meses vendendo a perdas. Así, Elías Somoza, responsábel do sector vacún da Federación Rural Galega (Fruga), afirma, en declaracións a Nós Diario, que "gandeiros están vendendo por debaixo dos custos de produción. O propio Ministerio de Agricultura recoñecía hai un ano que producir un litro de leite custaba aproximadamente 0,36 céntimos, unha contía que quedou atrás pola suba dos prezos". Nesta liña, destaca "o impacto da suba do gasóleo en máis de 40%, do prezo da luz, que practicamente se duplicou, ou dos pensos, arredor de 20%" e advirte que "xa se está falando dunha alza dos abonos minerais de máis de 100% para o ano que vén". A secretaria xeral do Sindicato Labrego Galego (SLG), Isabel Vilalba, explica a Nós Diario que "a industria ten moito interese en manter sempre os prezos do leite baixos na Galiza polo peso desta actividade no país e o seu impacto no conxunto estatal". Nesa dirección, denuncia que "o marco lexislativo é favorábel aos intereses da grande industria" e critica que "as empresas están obrigando a asinar contratos os labregos onde se recolle que estes cobren os custos de produción da explotación". Nunha perspectiva estrutural, indica que "contar cun sector lácteo forte para o futuro obriga a ter granxas cada vez máis autónomas e con máis base produtiva". Bernardo Valdês cre que "as chaves son as de sempre e están asociadas á desigualdade á hora de negociar entre os produtores e a industria pero tamén ao poder oligopólico da distribución alimentaria". Na mesma liña, advirte da "incapacidade da Lei da cadea alimentaria para facerse cumprir".


Summary: Miles de persoas participaron da 'marcha laranxa' para esixir a fin das "políticas de excepción" do Estado español. Tres dos condenados, en busca e captura, estiveron presentes na protesta "ocultos e protexidos" pola marea cidadá.

Unha 'marcha laranxa' percorreu este domingo as rúas de Gasteiz contra os sete condenados na Audiencia Nacional pola súa pertenza á organización xuvenil Segi. Miles de persoas –entre 8.000 e 10.000 segundo o diario Naiz- berraron contra as "políticas de excepción" do Estado español. Unha mostra multitudinaria de solidariedade entre a que se encontraban tres dos condenados, Aiala Zaldibar, Igarki Robles e Ibon Esteban, en busca e captura. Acudiron ocultos entre unha marea cidadá vestida con camisolas laranxas, perrucas e caretas para dificultar a súa identificación. Un gran dispositivo policial custodiou a protesta, apunta o xornal vasco. No discurso final denunciaron que a sentenza que condena das e dos sete militantes abertzales está baseada en autoinculpacións obtidas mediante torturas. "Nós somos vós e facemos noso o voso suposto delito", sinalaron os organizadores. Un acto de desobediencia civil pasiva e pacífica "para defender a tres cidadáns que son vítimas de leis inxustas". Condenados pola súa militancia Un dos condenados, Igarki Robles, tomou a palabra "oculto e protexido" polo muro popular na praza da Virxe Branca de Gasteiz para agradecer o apoio. A súa nai pediu que non se permita ningunha outra condena. A Audiencia Nacional condenounos a seis anos de prisión, "exclusivamente pola súa militancia política nunha organización xuvenil", manifestaron. Durante os últimos días sucedéronse as mostras de solidariedade coas militantes condenadas, que confluíron na 'marcha laranxa'. Un día antes, dúas persoas descolgaron unha pancarta de apoio nunha igrexa de Gasteiz, mentres que nas redes sociais tivo unha intensa presenza coas etiquetas #resistgasteiz y #7aklibre.


O BNG denuncia que o Goberno municipal aprobou gastar 420.000 euros para mercar os terreos nos que construir un cuarto campo de fútbol para un Concello de 5.000 habitantes. O portavoz do BNG no concello de Ribadumia, Xoan Allegue, criticou este gasto "nun momento no que a crise está a levar as familias ao borde da emerxencia social". Xoan Allegue sinala que "o club de fútbol de Ribadumia dispón dun terreo de xogo de herba natural e o Concello conta con outro de herba artificial e outro de terra, polo que a decisión do goberno local do PP de construír un cuarto campo de fútbol resulta un claro exemplo de estragar o diñeiro de todos os veciños e veciñas de Ribadumia, cando eses 420.000 deben ir destinados a atender a problemática das familias golpeadas pola crise". A eses cartos hai que engadir os costes da propia construción destas instalacións. Esta obra non é unha excepción na provincia de Pontevedra. O gasto realizado pola Deputación de Pontevedra presidida por Rafael Louzán na construción de campos de fútbol de herba natural e artificial en moitos concellos ten sido moi criticado polos partidos da oposición.


Estas datas, ao remate do verán, son boas ocasións para camiñar polas beiras dos ríos, en moitos sitios hai tramos acondicionados, aínda que as máis das veces non teñamos camiños se non carreiros que agora se atopan abertos e tripados polo paso recente dos pescadores no seu interese por podérense achegar aos pozos e as revoltas nas que se agochan os peixes; carreiros que adoitan ser pouco doados de camiñar, de piso irregular e cada pouco atravesados por pedras ou raíces, espazos nos que é moi recomendábel levar calzado axeitado e materiais de apoio (bastóns ou algo similar) dos que botar man nos sitios difíciles para crear puntos de apoio que nos sosteñan ou nos axuden a manter a posición vertical. Son boas datas para percorrelas porque a vexetación xa non medra, o que conserva os pasos marcados; os ríos atópanse na época do ano na que teñen o caudal no seu nivel máis baixo, co que ofrecen numerosos puntos nos que é posíbel achegarse á beira da auga; algunhas árbores das beiras comezan a mudar os matices das follas e outras plantas locen os froitos, de cores vivas e brillantes para atraer a atención dos paxaros, o que lle da ás beiras un novo ser. Xa hai poucas flores, case non se ven bolboretas nin libeliñas, pero hai espellos nos que se reflicten duplicadas as formas e as cores de canto se mira na tona da auga das zonas calmas, e movemento, sons, e chiscadelas do sol, nos saltos e nas correntes; a maiores camiñar polas beiras dos ríos ofrécenos perspectivas diferentes, novas, achegadas á auga; espazos cambiantes; e, ao movernos fóra de zonas transitadas, a oportunidade de ser sorprendidos coa presenza de elementos da fauna e da flora propios das contornas acuáticas e pouco comúns noutros ambientes; a ocasión de descubrir, ou intencionadamente ir ver, diferentes elementos patrimoniais, tradicionais, históricos ou actuais, construídos para superar o obstáculo que o río supuña (pasos, pasais, pontellas, pontes, portos... e barcas); para aproveitar a enerxía da auga como forza de traballo (muíños, batáns, mazos, encoros e centrais -e no caso dos encoros a baixada do nivel das augas pon ao descuberto a desfeita natural e social que provocaron nas contornas nas que se atopan); para aproveitar a propia auga como fonte de vida para os cultivos (atrancos, tostas, caneiros... nos que se desviaba unha parte do caudal que era conducido por canles e levadas para regar prados e leiras); para aproveitar os peixes que viven ou pasan por esa parte do río (pescos, pesqueiras)... e gozar de áreas de lecer, acondicionadas ou non, nas que a auga fresca e a sombra son sempre valores seguros. ParaxeRíos do país ConcellosCalquera DificultadeVariable


Summary: Publicamos unha nova entrega da crítica de rock e outras lerias que nos achega Isidro Rajo Parga. Nesta ocasión escribe sobre o último disco de Anthrax.

Se hai un ano que marcou a miña vida persoal dentro do rock foi, sen dúbida, 1986. Poucos anos hai que se dea unha conxunción tan boa, pois nese ano Europe editou o seu mítico "The final countdown", Bon Jovi pegaba forte con "Slippery when wet", Iron Maiden editaba "Somewhere in Time", Metallica facía o propio con "Master of Puppets" e eu escoitei por primeira a vez os Anthrax, exactamente o tema "Madhouse", do seu álbum "Spreading de desease", que era o segundo traballo da banda e o primeiro como vocalista de Joey Belladonna, decatándome deseguida de que esa banda ía escribir o seu nome con letras de ouro na historia do Thrash Metal. Pasaron trinta anos dende aquel 1986 e Anthrax edita o seu undécimo álbum de estudio: "For All Kings". Acostumado á evolución estilística da banda que incluso chegou a gravar o mítico "Bring the noise", cos rapeiros Public Enemy e cos estraño sabor de boca que me deixara o seu anterior traballo, "Workship Music" corrixido para ben no set list da xira, podo asegurar que levo case dous meses escoitando este disco antes de atreverme a escribir sobre o que escoitaba, pois non o tiña nada claro. Estamos ante un disco que, xulgado como disco de Anthrax, é un disco moi frouxo, lento e falto de caña, agás en "Evil Twin", "You Gotta Believe" e "Zero Tolerance". Agora ben, escoitando como un disco de Heavy Metal, sen dicir o nome da banda, estamos ante un disco simplemente espectacular e a proba disto é que foi o disco co que conquistaron os postos máis altos das listas de ventas. É un disco no que se despoxaron de toda a súa esencia thrasher para apoiarse máis nas melodías e as harmonías, nos retrousos pegadizos e nos medios tempos. A produción tampouco é que axude moito co toque salvaxe que se agardaba, xa que é demasiado amábel. Bótanse en falta ese duplo bombo que golpea o peito de xeito salvaxe. Bótase en falta esa furia que era sinal da banda. O disco funcionaría ben dentro da esencia do thrash se traballasen ben os descartes das cancións decidindo que estilo queren seguir, se prescindisen de temas tan excesivamente longos como "You Gotta Believe" ou "Blood eagle eyes", que case chegan aos 8 minutos e que lle poden funcionar ben a outras bandas pero non a un dos Big Four. Semella que a banda está a pasar pola mesma fase que xa pasaran Metallica cando editaran "Load" e "Reload", mais a diferenza do que fixeran estes, Anthrax segue a manter a súa esencia en directo. Atopámonos ante un mal disco para os amantes do thrash metal, mais un gran disco de heavy metal. O meu consello é escoitalo como sen pensar que é un disco de Anthrax e logo xulgar, convencido de que gustará moito máis do que desgustará. Iso si, hai que ter en conta que o que se escoita no plástico non é o que nos agarda en directo, onde si que atoparemos toda a esencia brutal da banda. Anthrax na rede Web: www.anthrax.com Facebook: www.facebook.com/anthrax Twitter: @anthrax Listaxe de temas Impaled You Gotta Believe Monster At The End For All Kings Breathing Lightning Breathing Out Suzerain Evil Twin Blood Eagle Wings Defend/Avenge All Of Them Thieves This Battle Chose Us Zero Tolerance


Summary: Sindicatos como a CIG denuncian que supón máis "precariedade laboral" e colectivos como Enfermeiras eventuais en loita din que o contrato que Feixoo anuncia como "un oasis no medio do deserto cando na realidade é un simple espellismo".

Núñez Feixoo avanzou esta quinta feira na rolda de prensa após o Consello da Xunta a aplicación do 'contrato de continuidade ou de estabilidade' ao persoal de enfermaría do Servizo Galego de Saúde, cun mínimo dun ano de duración e tres de máximo, e co obxectivo de garantir unha maior estabilidade. Porén, o anuncio do presidente galego non convence as destinatarias. Sindicatos como a CIG e plataformas como 'Enfermeiras eventuais en loita' amosan o seu especticismo ao respecto, cando non unha crítica directa. Ambas as dúas entidades lembran, aliás, que este contrato que o goberno empezou dirixindo ao persoal médico xa foi criticado e rexeitado por este. CIG-Saúde di que "consolida a precariedade laboral" e que non fai senón "incrementar a dispoñibilidade horaria e de mobilidade xeográfica das enfermeiras". Non respecta as libranzas, afirma, e incide en que "o problema da precariedade non é asinar 20 contratos nun mes". O sindicato nacionalista exixe a convocatoria urxente dunha Mesa Sectorial para abordar a precariedade laboral no SERGAS e que se adopten as medidas necesarias para rematar coa mesma creando prazas estábeis. Ademais demanda, para poder incrementar o número de prazas, que se remate coa taxa de reposición. "Espellismo" "Este contrato de continuidade é anunciado pola Xunta coma un oasis no medio do deserto cando na realidade é un simple espellismo". Esa é a opinión de Enfermeiras eventuais en loita. "Este mesmo tipo de contrato foi ofertado previamente aos médicos de familia e pediatría sen obter aceptación". "A Administración leva moito tempo recorrendo a formas alegais para cubrir ausencias do persoal fixo: non se cobren moitas das incapacidades temporais dos traballadores fixos, refórzanse os persoais das plantas con contratos de acúmulos de tarefas tamén usados para cubrir "ocos" estructurais, impedindo e alongando a súa conversión a vacante".


Summary: Os expertos defenden distintas orixes dos vilancicos no país.

A interpretación de vilancicos de Nadal, como reflexo da celebración da Natividade de Xesucristo ou da Adoración dos Reis Meigos, é unha tradición que, no caso das composicións en galego, ten data de nacemento, segundo os expertos. Aínda que é certo que todo o mundo asocia os vilancicos ou as 'panxoliñas' á música do Nadal, tamén o é que nin os primeiros foron pensados exclusivamente para as celebracións de Nadal, nin as segundas teñen o seu nome desde hai moito tempo. Iso é o que defende o doutor en Historia da Arte e da Música e profesor, Juan Pérez Berná. Para el, os vilancicos naceron como unha composición lírica, de ton elevado, "ao modo das Cantatas de Bach, que nada tiñan que ver co Nadal", e que trataban temas profanos. A partir dos séculos XV e XVI estendéronse e "evolucionaron dentro da Igrexa" como parte da liturxia, e interpretábanse durante as celebracións solemnes de Pascua, de Nadal ou en calquera outra ocasión "especial" dentro do calendario relixioso. Estas interpretacións nos templos, con varias voces e músicos profesionais, tiveron un gran éxito, especialmente os vilancicos da época do Nadal, e tanto foi así que acabaron por seren prohibidos, ao considerar as autoridades eclesiásticas e políticas que as igrexas "se acabaran convertendo case en teatros". O musicólogo e profesor emérito da USC, Carlos Villanueva, explica que os vilancicos litúrxicos escritos en galego aparecen regularmente a comezos do século XVII. Con todo, non apareceron na Galiza, senón na Corte, en Madrid. Trátase, como sostén Villanueva, de composicións ligadas á Capela Real e aos seus "conventos satélite", como o da Encarnación (o seu 'abade perpetuo' era o Cardeal de Santiago). Felipe Senén remóntase até a Idade Media Dunha idea diferente é o antropólogo Felipe Senén, quen, logo de afirmar que Galiza "ten unha riqueza simbólica e mitolóxica que non a ten ninguén", sinala que "tirando do fío, antes das panxoliñas como tal xa hai unhas cantigas de escarnio e de maldicir, unhas cantigas de amigo, un mundo de autos sacramentais onde se presenta a vida e a morte de Cristo, en moitas ocasións representada teatralmente cantando". Cando os vilancicos do Nadal se converteron en panxoliñas Nas últimas décadas, na Galiza estendeuse o uso da palabra panxoliña para facer referencia a esas cancións do Nadal que aluden ao nacemento de Xesús ou á visita dos Magos. Trátase dun termo relativamente recente, que algúns estudosos, como Xesús Alonso Montero, sitúan nos anos 50 e 60 do século XX. "A palabra 'panxoliña' (do latín Pange Lingua) é unha acomodación recente das cancións populares que antes se chamaban Cantos de Reis, Aninovos, chanzonetas ou simplemente vilancicos, e que acabou tendo éxito, pero non é correcto chamar panxoliñas ás composicións de Pacheco ou Melchor López", precisou Carlos Villanueva. O Nadal na música popular galega Paralelamente á interpretación de vilancicos en ámbitos solemnes relixiosos, este tipo de cancións tamén evolucionaron no ámbito popular, e son precisamente agora esas panxoliñas de creación popular as máis estendidas. Nas aldeas galegas, os veciños "sacaban da igrexa" os vilancicos litúrxicos para interpretalos polas casas e pedir así o aguinaldo. Dáse a circunstancia, tal e como di o músico, profesor e investigador de música tradicional, Chisco Feijóo, de que en moitas ocasións as letras desas cancións eran 'deformadas' até o punto de que se pronunciaban frases sen sentido. "Simplemente porque cantaban de ouvidas, o que aprenderan na igrexa, e non sempre o entendían", sinalou, e puxo o exemplo dunha panxoliña popular que el mesmo recolleu dunha "informante" que cantaba "producial de viño ao velo", cando a letra orixinal dicía "producto divino del Verbo". Segundo sinalou Feijóo, a tradición das panxoliñas cantadas nas aldeas da Galiza seguía un "protocolo". "Primeiro pedíase licenza, porque nas casas podía haber unha enfermidade ou un loito. Se daban permiso cantábanse unhas estrofas dos vilancicos (aprendidos na igrexa), e a festa continuaba coa interpretación doutras músicas e danzas tradicionais xa pagás, nas que se eloxiaba á casa e aos seus moradores para recibir así máis aguinaldo", relatou. Estas manifestacións culturais e lúdicas, no entanto, non eran exclusivas do Nadal ou Noiteboa, tamén era costume "cantar os Aninovos, os Cantos de Reis, ou cantar as xaneiras ou Manueles", precisou, e engadiu que, nas parroquias onde estas celebracións do Nadal coincidían cos santos patróns, engadíanse as danzas, que tamén eran unha boa escusa para acudir casa por casa a 'reclamar' o aguinaldo.


Summary: Os sindicatos critican a medida e reclaman ampliar a rede pública.

O Consello da Xunta da Galiza habilitou onte mecanismos para que, desde o 1 de abril, as prazas das escolas infantís de 0 a 3 anos sexan gratuítas para as segundas e sucesivas crianzas. O Goberno tamén aprobou unha partida de 6,5 millóns de euros, ampliábel en caso de que sexa necesario, para estender esta medida aos preto de 200 centros privados do país. Segundo informou a Xunta, bonificarase o 100% do prezo da mensualidade nos centros privados cun custe de até 260 euros por unha praza de xornada completa. A maiores, tamén se cubrirán os gastos da matrícula sempre e cando non superen os 200 euros. O Goberno adiantou que "para facilitar o funcionamento económico das escolas se vai conceder un anticipo de 90% da cantidade que lles corresponda". Son os propios centros privados que cumpran os requisitos os que poderán solicitar a correspondente bonificación, que poderán requerir ao longo do mes que suceda a súa publicación no Diario Oficial da Galiza (DOG) o 1 de abril. Críticas dos sindicatos "Parécenos impresentábel que esas prazas en centros privados vaian ser gratuítas", resume o representante de CIG-Ensino, Suso Bermello, en conversa con Nós Diario. José María Fuente, de CCOO, salienta que a decisión do Goberno galego "non nos parece razoábel". "Entendemos medidas como os cheques de axudas para que as familias cuxas crianzas non poidan asistir a unha escola da rede pública teñan unha praza na privada, pero desaprobamos totalmente esta medida", engade Paula Carreiro en declaracións a este medio. As tres representantes sindicais coinciden na necesidade de ampliar e mellorar a rede pública de escolas infantís. "Esta xa era escasa na etapa previa ao bipartito, e aínda que a creación do Consorcio de Igualdade e Benestar e a apertura de novos centros supuxo un salto cualitativo, está claro que fan falla máis", asegura Bermello. "Cómpre facer unha análise pausada da situación actual dos centros de 0 a 3 anos, engadindo aulas onde sexa preciso ou creando escolas novas se fai falta", apunta Carreiro. A mesma medida foi aprobada pola Xunta da Galiza para os centros de titularidade autonómica ou xestionados por entidades sociais. A maiores, o Goberno galego anunciou que a estenderá tamén aos centros de titularidade municipal.


Summary: O PP rexeitou modificar a lei para garantir o acceso a esta axuda durante todo o ano e sen interrupcións, como demandaba o BNG.

A iniciativa lexislativa presentada polo BNG esta terza feira (24 de febreiro) tiña por obxecto o desenvolvemento dunha lei parella á aprobada en 2007 mediante a que se modifican os criterios do coñecido como 'salario da liberdade'. No concreto, a iniciativa visa definir esta prestación como "directa" fronte á configuración actual que deixa na vontade do goberno a súa convocatoria e dotación. Así mesmo, equipararía esta axuda con outras como a Risga permitindo que poida ser solicitada durante todo o ano e sen interrupcións. Actualmente o período de convocatoria comprende os meses de marzo a outubro sendo imposíbel, na práctica, solicitar o 'salario da liberdade' durante o resto do ano. Así o denunciou a voceira de Igualdade do BNG na súa intervención recollendo as críticas expostas polos colectivos e asociacións que traballan con mulleres en situación de violencia en comisión parlamentar. Adán subliñou o carácter "pioneiro" de Galiza na altura de 2007 cando se puxo en andamento esta medida, unha iniciativa que "foi boa idea" mais "non perfecta" polo que solicitou a súa modificación en aras de garantir o acceso a ela de todas as mulleres, sen interrupcións. Actualmente o período de convocatoria comprende os meses de marzo a outubro sendo imposíbel, na práctica, solicitar o 'salario da liberdade' durante o resto do ano Porén, embora contar co apoio das forzas da oposición, o Partido Popular votou en contra botando embaixo a proposta argüíndo que leva "9 anos" funcionando nas condicións actuais e aducindo argumentos burocráticos para considerar pouco acaída a proposición lexislativa achegada polo grupo parlamentar do BNG. Coa irrupción do presidente da Xunta no salón de plenos --con motivo da votación-- Adán afanouse en tentar facer mudar de opinión as bancadas populares. "Decátanse de que votan en contra de acceder ao salario da liberdade durante todo o ano?", preguntou. "Se existen axudas como a Risga todo o ano por que esta non?". Rosa Oubiña negou, aliás, durante a súa intervención as "dificultadas" no acceso a esta axuda que foron denunciadas polas forzas da oposición. Nomeadamente, explicou Carmen Acuña polo PSOE, ao se lles descontaren os meses en que perciben a RAE --por volta de 400 euros-- durante o proceso de tramitación do 'salario da liberdade' (por volta dos 600). "O goberno aforra 200 euros por mes", criticou.


Summary: O Sergas desmente "categoricamente" que a doente se contaxiase no Álvaro Cunqueiro e garante a seguridade e calidade do aire nas áreas operativas do centro de Beade

A morte dunha doente cunha grave patoloxía hepática cuxas análises deron un resultado positivo para asperxilo está a avivar aínda máis a polémica arredor do novo hospital de Vigo. A muller de 65 anos morreu debido a un fallo multiorgánico pero non parece que o fungo fose a causa do seu falecemento, algo que asegura o Sergas, que nega "categoricamente" que paciente ningún morrese "infectado" por un asperxilo adquirido no Álvaro Cunqueiro. Ademais, pide tranquilidade, garante a seguridade medioambiental en todas as áreas en activo do centro de Beade e ordenou non ingresar máis xente na UCI, cuxa única ocupante era a devandita persoa. A muller, falecida tras un grave problema hepático, deu positivo por asperxilo O ruxe-ruxe xurdiu na tarde deste pasado mércores, cando fontes do novo hospital aseguraban que as análises á falecida deran positivo por asperxilo, mentres outras non podían confirmalo e reclamaban cautela e prudencia para evitar a alarma social, sobre todo entre os 250 pacientes ingresados e as súas familias. A muller falecida sufría unha grave doenza hepática, pero o pasado luns detectóuselle un problema nos pulmóns, polo que se solicitaron probas nas que se comprobaron infiltrados alveolares. Efectuóuselle un aspirado traqueal e o resultado deu positivo en asperxilo. Falta unha segunda proba en sangue que determinará se era a proba a que estaba contaminada ou e mesmo se a muller desenvolvera a enfermidade -asperxilose-, que puidera ser a causa da súa morte, algo sobre o que fontes sanitarias so moi cautas e sobre o que advirten tamén que pode que nunca se saiba xa que non se lle vai realizar a autopsia. Saber se o asperxilo foi adquirido no novo hospital, algo que nega rotundamente o Sergas, é complicado Coñecer agora se o asperxilo foi adquirido no novo hospital de Vigo é complicado e hai que ter en conta que o fungo é habitual en moitas persoas, aínda que só afecta os enfermos inmunodeficientes. O xerente da área sanitaria, Félix Rubial, descartou na Cadena SER que a doente fose contaixada no Álvaro Cunqueira e antes xa advertira que esta afirmación é "infundada, inadmisible e obedece só a interese por cerar a alarma". Máis aló da polémica e a posible alarma social, o caso chega en medio do caos que está a supoñer a xestión do novo hospital de Beade e o traslado de pacientes, paralizado o pasado venres ao non se poder garantir ao 100% a calidade do aire nas áreas sen abrir. As sospeitas de asperxilo, dadas por feito por GCiencia, aumentaron a preocupación, uníndose ao "escurantismo" do Sergas que critica a xunta de persoal do centro. As análises detectan case un centenar de unidades de colonias de asperxilo por metro cúbico en quirófanos e UCI, onde deben ser cero, segundo 'GCiencia' Precisamente, segundo GCiencia, cultivos realizados detectaron múltiples fungos, entre eles o Aspergillus fumigatus, o que maior número de infeccións causa. Malia que o único valor de bioseguridade admisible nun quirófano desta clase de fungo é cero ufc (unidades formadoras de colonias), as análises revelan cantidades superiores a 40 ufc e nalgún caso próximo a 100. O PSdeG pide a Sanidade que proceda á "evacuación inmediata" de todos os pacientes inmunodeprimidos Malia todo, o PSdeG xa pediu á Consellería de Sanidade que proceda á "evacuación inmediata" de todos os pacientes inmunodeprimidos do novo hospital, aqueles que poden ser afectados polo asperxilo, algo que non levará a cabo a Xunta. Asegura o partido que o único que fai é trasladar unha petición dos profesionais do complexo, que esixen esta medida "por precaución" e para "evitar un mal maior". Ademais, reclaman que sexa Feijóo quen "se poña agora mesmo á fronte deste problema" e volve reclamar a súa comparecencia. Os socialistas, xunto con BNG e AGE, volveron reclamar tamén a marhca de Rocío Mosquera. A alarma polo asperxilo pode ser entendible, máis en Vigo. En 1998, no hospital do Meixoeiro, o fungo provocou a morte de seis persoas logo dunha infección producida nun quirófano da unidade de cirurxía cardíaca, que estaba xestionada polo Instituto Galego de Medicina Técnica (Medtec). Aquela crise vinculouse a unhas obras xunto a este quirófano, aídna que a súa orixe segue a ser descoñecida tras acabar o caso nos tribunais. Ademais, a nova problemática chega a poucas horas da manifestación que este xoves a partir das 20 horas percorrerá as rúas de Vigo en defensa dun hospital "100% público" e con todos os medios, ademais de para denunciar a caótica situación que se deu co traslado e coas deficiencias que denuncian traballadores e usuarios. Prevese unha marcha histórica e xa hai oito autocares confirmados que chegarán de diferentes localidades da área sanitaria. Ademais, plataformas de SOS Sanidade Pública doutros municipios, como da Coruña, Ourense e Compostela, xa apoiaron a mobilización.


Summary: SOS Sanidade considera a medida un "parche" que non resolve o problema.

A Xunta acumula protestas e mobilizacións veciñais e sociais ao longo destes meses contra a política sanitaria do Goberno galego. A falla de persoal sanitario centra boa parte desas protestas, como a denuncia recollida esta semana por Nós Diario de pediatras do CHOU —Complexo Hospitalario Universitario de Ourense— ante a Valedora do Pobo de "vulneración dos dereitos asistenciais de menores" derivados dos recortes en persoal. Preguntado nesta quinta feira por Nós Diario sobre esta situación, o presidente da Xunta, Alfonso Rueda, limitouse a responder cun breve "non sei as circunstancias concretas" do caso. Porén, Rueda si que expuxera minutos antes a proposta da Xunta para intentar responder a ese malestar, unha lei aprobada no Consello da Xunta desta quinta feira e que terá unha vixencia de tres anos. A idea é que, ao longo deses tres anos, haxa convocatorias para prazas de difícil cobertura do Sergas —pediatría, internistas, radioloxía...— que vaia a través de concurso de méritos sen exame. Retómase así a iniciativa que a Xunta desenvolveu este verán, ao convocar prazas para médicos de familia baixo esta modalidade de concurso sen exame. O Servizo Galego de Saúde (Sergas) prevé sacar por concurso de méritos en 2023 outras 130 prazas, para médicos de familia e outras especialidades de "difícil cobertura". SOS Sanidade Pública: "A solución é outra" Porén, a medida aprobada na reunión semanal do Goberno galego non convence a entidades como SOS Sanidade Pública, un de cuxos portavoces, Manuel Martín, cualificou en conversa con Nós Diario a iniciativa de "populista". Para Martín, este tipo de actuacións "non son a solución", pois non atallan a problemática de fondo que xera o problema. "O problema é que as condicións laborais son malas e que os profesionais non teñen estabilidade, por iso os profesionais marchan da Galiza", indica Martín. 37 semanas de mobilizacións en Moaña para recuperar as urxencias sanitarias Lembra así que no Grove, comarca do Salnés, de sete médicos hai actualmente un e en Baltar, de tres, tamén fica só un. "Iso non se vai resolver con convocatorias como as que aprobou agora a Xunta", apunta", senón cunha política de "mellora e dignificación das condicións laborais do colectivo e da súa estabilidade". Execución de fondos A reunión semanal do Goberno galego aprobou un informe da Consellaría de Facenda a respecto do nivel de execución dos fondos europeos recibidos por Galiza. Un grao alto de execución, afirmou Rueda, de 80 % dos 1.300 millóns de euros de fondos estruturais para o período 2014-2020. Un "cumprimento" que confrontou coa actitude do Goberno español, indicando que nos fondos Next Generation este fica con boa parte dos mesmos para a súa execución, sen transferilos ás comunidades —"só recibimos 30% do total"—. Noutra orde de cousas, o presidente informou da aprobación dunha liña de 24 millóns de euros dirixida á integración laboral de persoas con discapacidade. Estas axudas irán para 122 centros que traballan con este colectivo e beneficiará un total de 3.700 persoas. Cinco cuestións polas que perigan os Next Generation para a Galiza A planta de hidróxeno verde de Reganosa, "estratéxica" O Consello da Xunta aprobou nesta quinta feira o primeiro proxecto industrial estratéxico da Galiza, o da planta de hidróxeno verde de Reganosa e EDP Renovables para As Pontes, que espera que abra "un camiño que seguirán outras empresas". Luz verde á iniciativa do PP que favorece as centrais de bombeo Esta declaración supón o recorte nos prazos de tramitación "á metade", entre outras "moitas vantaxes" para proxectos que teñen que ser "dun grande impacto", segundo destacou o presidente da Xunta, Alfonso Rueda, na comparecencia posterior á reunión semanal do seu Goberno. Respecto diso, lembrou que a iniciativa H2Pole conta cun investimento de 156 millóns de euros e a creación duns 60 empregos directos e "varios centos" indirectos. Cunha capacidade nominal prevista de até 100MW, o obxectivo é que a primeira fase estea a operar en 2025.


Summary: O Consello de Ministras e Ministros aprobou a concesións dos indultos ás nove presas e presos políticos cataláns por "razóns de utilidade pública" en busca da concordia, defendeu Pedro Sánchez. A medida, parcial, permitirá a saída inmediata da prisión, e non afectará as penas de inhabilitación.

Nunha comparecencia sen preguntas e de apenas cinco minutos, o presidente do Goberno español, Pedro Sánchez, comunicou despois do Consello de Ministras e Ministros de hoxe a aprobación do indulto parcial ás nove presas e presos políticos cataláns que permanecen na cadea. O acordo adoptado no seo do Executivo estatal permitirá a súa saída inmediata das prisións e estará condicionado a non volver cometer un delito grave, segundo indicou Sánchez. Con posterioridade, precisouse que a duración desta cláusula alargarase seis anos. Tamén incidiu en que o indulto non afectará a inhabilitación das persoas condenadas despois de impulsar un referendo de autodeterminación en Catalunya o 1 de outubro de 2017, polo que se manterá a prohibición de que se presenten a calquera proceso electoral ou de que obteñan cargos ou empregos dentro do sector público. A inhabilitación vai vencellada á sentenza, polo que no caso do ex vicepresidente de Catalunya e presidente de Esquerra Republicana de Catalunya, Oriol Junqueras, que recibiu a pena máis alta, estenderase até o 5 de xullo de 2031. Utilidade pública Sánchez argumentou que o motivo dos indultos atende a razóns de utilidade pública, apuntando que é "a mellor decisión tanto para España como para Catalunya" antes de salientar que "Catalunya sen España non sería europea". Despois do informe aprobado na segunda feira polo Consello de Europa que critica a actuación xudicial contra o independentismo e reclama que sexan abandonadas as solicitudes de extradición contra as persoas exiliadas, Sánchez sinalou que o Estado "non exixe que as persoas cambien as súas ideas" e argüíu que se teñen que pór en practica "no marco da legalidade". Unha vez confirmada a concesión da medida de graza, Bingen Zupiria, voceiro do Goberno de Euskadi, defendeu o seu "absoluto respecto e apoio" aos indultos e a calquera medida "positiva" que permita avanzar na "resolución do conflito". Vox denunciará o Consello de Ministros e o PP arremete contra os empresarios O xa previsto anuncio da concesión dos indultos ás presas e presos políticos cataláns tras a xuntanza do Consello de Ministros desta terza feira levou a Vox, que xa anunciara un recurso pola vía do contencioso-administrativo para anular a decisión, a comunicar que aínda que o Tribunal Supremo suspenda a resolución tomada polo Executivo estatal denunciará todas as persoas que forman parte del, cualificándoa como unha medida "en contra" do Supremo. Pola súa banda, o PP lanzouse a criticar os empresarios por mor do apoio da patronal á medida de graza, salientando o seu líder, Pablo Casado, que "non representan a ninguén", nin eles nin a sociedade civil como a que acompañou Pedro Sánchez a pasada segunda feira en Barcelona. Ademais, avanzou que pedirá a lexitimidade para poder recorrer os indultos no Supremo.


Summary: O Museo de Pontevedra organiza un curso sobre mulleres creadoras do século XX que repasa a traxectoria de artistas tan diferentes como Maruxa Mallo, Coco Chanel, Tamara de Lempicka, Dora Maar,

O Museo de Pontevedra organiza un curso sobre mulleres creadoras do século XX que deixaron pegada na moda, pintura, escultura e fotografía. Baixo o título "Avantaxado feminino", o programa pretende facer un percorrido polos camiños artísticos do século vinte da man de autoras que deixaron unha pegada significativa no seu campo de traballo: Ruth Matilda Anderson, Coco Chanel, Tamara de Lempicka, Maruxa Mallo, Elsa Schiaparelli, Dora Maar, Hanna Höch, Louise Bourgeois, Lee Krasner. Pintura e Jil Sander. O curso, que se desenvolverá entre o 16 de febreiro e o 20 de abril en dez sesións de hora e media (de 19 a 20.30 horas), recompila as biografías das artistas para afondar tanto no plano creativo como no plano vital no que desenvolveron as súas traxectorias, "o que posibilita situar claros referentes femininos no contexto social e cultural das dispares décadas do convulso, tamén fascinante, século vinte", segundo explica a profesora Carolina Munáiz. Tamén se porá sobre a mesa que naquel entón viaxaba Ruth Matilda Anderson, cámara en man, por terras galegas a encargo do director da Hispanic Society de Nova York Baixo ese marco biográfico e do contexto histórico coñeceranse os avatares creativos de autoras que dirixiron o seu talento ao ámbito da fotografía, a escultura, a pintura ou a moda. Por exemplo, falarase da modernidade pragmática de Gabrielle Chanel, á que se debe, hai agora un século, o cambio radical da vestimenta feminina, coetánea do seu imprescindíbel rival, o modisto Paul Poiret, e do novo gusto burgués polo plano, fecundado polos cubistas. Tamén se porá sobre a mesa que naquel entón viaxaba Ruth Matilda Anderson, cámara en man, por terras galegas a encargo do director da Hispanic Society de Nova York, institución promotora, así mesmo, dos murais ibéricos encomendados a Joaquín Sorolla. Falarase de que a Gran Guerra modificara o panorama vital e, polo menos no ámbito urbano, os estereotipos sociais afrouxáronse. Achandarase o terreo para novas maneiras de proceder: a garçonne e a flapper serán a resposta ao incremento da presenza feminina no espazo público, legatarias do movemento sufraxista. O grupo Dadá en Berlín plasmará a súa arte aceda mediante fotomontaxes, entre estes pioneiros figurará con nome propio Hanna Höch. O movemento surrealista tópase cunha gran aliada en moda: Elsa Schiaparelli. A deseñadora levará as colaboracións con Cocteau e Dalí á alta costura, ademais de trasladar un insólito imaxinario á vestimenta da súa época. Para inscribirse é preciso enviar un correo electrónico co nome completo e o número de teléfono a reservas.museo@depo.gal. Finalmente entregarase un certificado de asistencia.


"Corría o ano 2009 da nosa era..." Así comezaba o inmenso César Vidal o seu programa La Linterna na COPE. Foi a época dourada da cadea radiofónica, flaxelo de socialistas, nacionalistas e marianistas: Jiménez Losantos disparaba pola mañá cedo e xa no solpor, César ía rematando os feridos aínda vivos. En España reinaba o pérfido Zapatero, e na Galiza un tal Feijóo recuperaba o trono de don Manuel, usurpado durante catro anos polas hordas nacionalsocialistas, e iniciaba así para o seu partido a reconquista do sentido común para o resto do territorio estatal. Un dos primeiros problemas cos que se atopou Feijóo foi o das dúas grandes caixas galegas. Caixa Galicia e Caixa Nova libraban unha loita pola supervivencia e, desbotado un futuro en solitario pola súa precariedade patrimonial, barallaban fusión quentes e frías antes de ser papadas por algún peso pesado das finanzas. Corría o ano 2009..., aí por Novembro, cando o intelectual orgánico Xosé Carlos Caneiro escribía en La Voz (non confundir co programa concurso de TV): "...Por eso afirmo que Feijoo ha cumplido el papel que todos esperamos de él: liderar un proceso que debe conducir a la fusión de las cajas para que además de solvente la nueva entidad siga siendo, enfatizo con vehemencia, una caja nuestra..." E mandou un recado: " ...(Feijóo) ha mostrado y demostrado que ahora es presidente de la Xunta, ese lugar donde hace pocos meses convivían dos presidentes y dos modos de gobernar. Quizá todo haya sido una fascinante prestidigitación de un mago de la política, una temporal ilusión. La ciudadanía quiere creer que no. Desea un presidente que aliente el futuro de la mayoría y que tenga el bien común por bandera." (Feijóo entre financieros, 27-11-2009) Por suposto, e como non podía ser doutro xeito (expresión que se puxo de moda en política), Feijóo tomou nota e apostou pola fusión das dúas caixas galegas. Ademais do ditame favorable de Caneiro, encargou a KPGM unha auditoría que concluíra a procedencia da fusión, previo pagamento dun millón de euros, IVE engadido. Corría o ano 2010..., aí por Xaneiro, cando o presidente Feijóo declarou que a aposta pola fusión de ámbalas dúas caixas non era un capricho nin unha mera opinión, senón que unha auditoría externa avalaba a súa viabilidade, que Galiza estaba ante a oportunidade histórica de constituír unha caixa única, a cal sería a quinta de España en 2012 por volume de activos. "El Gobierno ha hecho un trabajo serio y con rigor. Si aprovechamos la oportunidad, el pueblo lo agrederá; si no, lo reclamará", declarou o Presidente, todo cheo el de razón e transcendencia. (La Opinión, 21-01-2010) E como queira que o patrón de Caixa Nova, o señor Gayoso, quería quedar por riba do de Caixa Galicia, o intelectual orgánico volveu mandar recados: "...Gayoso actúa contra toda lógica. La lógica de la ponderación y de la naturaleza. Sus exigencias de prevalencia, con setenta y ocho años, son injustas. Quien lo apoye está dinamitando el porvenir de los gallegos y, por permisibles que sean las estrategias políticas de desgaste del contrario, está actuando de modo artero contra el interés general. El presidente Feijoo, a quien supongo sentido común, debe exigir que se imponga la cordura. Exigir, reitero." (La fusión y la cordura, 03-05-2010). Corre xa o ano 2017..., aínda por Xaneiro. A fusión consumouse, a entidade resultante foi nacionalizada cun burato de nove mil millóns de euros, e logo vendida a prezo de saldo a un banqueiro da Venezuela chavista; Marta F. Currás, a conselleira de Facenda, foi premiada cunha Secretaría de Estado no primeiro goberno Rajoy; Caneiro foi nomeado pola Xunta membro do padroado da Fundación de ABANCA, e Feijóo saíu reelixido hai nada presidente de Galiza. Aquí paz e despois gloria! Todos somos moi listos despois de que pasen as cousas, poderame retrucar O Equilibrista. Certo, leva moita razón, pero un sempre vai ser escravo das súa palabras. Ou debería. Isto escribía eu no mítico Vieiros, no 2009: " Se non hai buratos negros, Caixa Galicia e Caixanova poden seguir a súa andaina cada unha cos seus propios pés. E se hai buratos, as fusións correrán un tupido veo sobre deles e os causantes salvarán o pelexo sen o correspondente castigo. Por eso non me gustan as fusións amañadas dende arriba. E o que si non me quita o sono é a perda da galeguidade das nosas caixas. Hai xa tempo que os cartos voan ceibes por riba das nosas cabezas sen importar que ventos os traen nin que ventos os levan." (A mosca xaxá e mailo gobernador, 21-11-2009) Nestes días soubemos da entrada na cadea de cinco prebostes da entidade fusionada, entre eles o vello prepotente de Caixanova. Porén, o lambido José Luís Méndez, máximo responsable da desfeita de Caixa Galicia, está a gastar os 18 millóns de indemnización polo bo traballo feito.


Summary: O organismo considera que infrinxiron a Lei Electoral no relativo á celebración de actos institucionais durante a campaña, despois dunha denuncia do PSdeG de Ribadavia. O secretario xeral do PPdeG, Miguel Tellado, o presidente do Parlamento galego, Miguel Santalices, ou a cabeza de lista dos populares en Ourense, Marisol Díaz, entre os expedientados.

A Xunta Electoral de Ribadavia vén de iniciar expedientes de sanción contra unha ducia de cargos do Partido Popular galego por realizar actos institucionais prohibidos pola Lei Electoral durante a presente campaña. Entre os expedientados están o candidato á reelección, Alberto Núñez Feijóo, o secretario xeral dos populares galegos, Miguel Tellado, o presidente da Deputación de Ourense, José Manuel Baltar, e o presidente do Parlamento, Miguel Santalices, segundo confirmaron fontes socialistas a Sermos Galiza. O organismo considera que infrinxiron o artigo 50.2 da Lei Electoral en varios actos celebrados na provincia de Ourense, polo que abriu cinco expedientes contra os representantes populares, que poderán presentar alegacións no prazo máximo de quince días fronte as multas que van dos 300 aos 3.000 euros. A investigación iniciouse despois dunha denuncia do PSdeG de Ribadavia. No caso de Núñez Feijóo, a denuncia refírese a un acto celebrado co alcalde de Beade, Senén Pousa, tamén expedientado; xunto a eles o director xeral de Desenvolvemento Rural, Miguel Pérez Dubois; a secretaria xeral de Igualdade do PPdeG, Susana López; a cabeza de lista dos populares por Ourense, Marisol Díaz; o número tres, José González Vázquez, os rexedores de Leiro, Francisco José Fernández Pérez, e de Cenlle, Grabiel Alén Castro; e o deputado, César Fernández Gil. Fontes socialistas consultadas apuntan que nos próximos días podería aumentar o número de expedientes sancionadores contra o PP. Fontes socialistas consultadas apuntan que as denuncias recollen unha pequena mostra dos incumprimentos do PP e que nos próximos días podería aumentar o número de expedientes sancionadores. O artigo da Lei Electoral que terían incumprido os populares estabelece que "sesde a convocatoria das eleccións e até a celebracións das mesmas queda prohibido calquera acto organizado ou financiado, directa ou indirectamente, polos poderes públicos que conteña alusións ás realizacións ou os logros obtidos, ou que utilice imaxes ou expresións conicidentes ou similares ás utilizadas nas súas propias campañas por algunha das entidades políticas concorrentes aos comicios". Nota de Sermos: Esta información foi actualizada ás 21.15 horas.