Summary: Guerra comercial e guerra xeoestratéxica. Donald Trump ordenou esta sexta feira o seu secretario de Estado, Mike Pompeo, que cancelase a súa prevista viaxe a Pyongyang. O argumento, que Corea do Norte non estaría a avanzar o suficiente no cumprimento da axenda da súa desnuclearización. Trump incrementa a tensión ao responsabilizar da situación o goberno chinés.

A acusación de Trump non parece ter moito sentido, sendo que China tiraría evidentes beneficios de que se relaxe a tensión na península coreana. Unha carreira armentista —secuela inevitábel de as hostilidades entre as dúas Coreas se reabriren— non é precisamente o que máis lle convén a Beijing, quen foca todos os seus esforzos en formular unha sorte de globalización alternativa —baseada no comercio, non nos exércitos— á hexemonizada polos EUA. Mais o mísil dialéctico de Trump foi enviado igual, aínda que atente contra a lóxica. Beijing é a responsábel. E as negociacións de Washington con Pyongyang —froito da histórica cimeira entre o presidente dos EUA e o líder nor-coreano— non se reatarán até que China mude de postura, afirma o inquilino da Casa Branca. Para Trump, Beijing está a utilizar a carta norcoreana como unha baza na súa guerra comercial cos EUA: mentres Washington non acceda ás súas pretensións —a reducir os aranceis que gravan os produtos chineses—, o Goberno de Xi Jinping non persuadiará o seu aliado histórico para que cumpra o seu compromiso cos norteamericanos. Mais esta lóxica non resiste moito a análise dos expertos. Así o evidencia, por exemplo, o painel dos consultados por The New York Times. Beijing estaría máis interesado en exportar a Corea do Norte o seu modelo de desenvolvimento —aberto aos investimentos estranxeiros e a existencia dun significativo sector privado na economía— do que en apadriñar o seu poderío militar.


Summary: O comité de empresa europeo de Alcoa defende que se se atopa un comprador para a planta de San Cibrao, en Cervo, manter en funcionamento as cubas nun prazo de 30 a 40 semanas, "sería máis barato que fechalas temporalmente". "Hai unha sólida razón económica", argumenta.

Nun comunicado dirixido aos comités de empresa locais e aos sindicatos con representación en Alcoa, o comité europeo cita un estudo de Syndex que lle leva a concluír que "os custos de parar temporalmente as cubas poderían ser máis altos que mantelas en funcionamento". Por iso, considera que hai "unha sólida razón económica" para pedir que non deixen de estar activas. O comité indica que a súa opinión sobre a decisión de Alcoa de pechar a planta de aluminio primario de San Cibrao é "negativa" e considéraa unha "decisión estratéxica a nivel corporativo" que "non ten suficientemente en conta o potencial do sitio" nin "as graves consecuencias sociais e económicas para toda unha rexión". É tamén, agrega, "un paso máis no enfraquecemento da base industrial de Europa", o que supón sucumbir "ao xogo de poder doutros actores globais como China". Ademais, traslada a preocupación dos traballadores doutras plantas de Alcoa en Hungría, Holanda e Madrid pola posibilidade de que tamén se vexan afectadas. O comité de empresa europeo di non estar "convencido" de que haxa garantías da dirección de que estas instalacións non sufrirán tamén axustes. No escrito critica tamén a actitude da empresa nestes últimos dous meses, desde que se anunciou a intención de fechar a planta da comarca da Mariña, onde hai outras instalacións dedicadas á alúmina. "Tivemos serias disputas coa xerencia que podían evitarse se a xerencia involucrase aos empregados nunha etapa máis temperá do proceso", sinala. Ademais, traslada o seu apoio aos traballadores de San Cibrao e considera que "o tema principal no futuro próximo" é saber se Alcoa está disposta a "cooperar na procura dun comprador ou investidor" e se pode haber un acordo para manter as cubas funcionando. O comité de empresa de Alcoa en San Cibrao enfróntase a días decisivos, posto que mañá, día 4, remata o prazo de consultas do expediente de regulación de emprego (ERE) para máis de 500 empregados e este luns, día 3, reúnese con representantes da empresa que mostrou o seu interese en comprar as instalacións, o grupo británico Liberty House.


Summary: A oposición di que supón "unha volta ao nomeamento a dedo", mentres que a coalición de PP e Democracia Ourensana argumenta que a vía do sorteo "non resultaba operativa nin áxil".

O presidente da Deputación de Ourense, Xosé Manuel Baltar, volverá designar directamente aos membros dos tribunais de selección de persoal funcionario interino e laboral temporal ao servizo da institución. A modificación da ordenanza foi aprobada esta sexta feira no pleno correspondente ao mes de maio, cos votos en contra dos grupos da oposición que auguraron "unha volta ao sistema de nomeamento a dedo" e criticaron con dureza "a falla de transparencia nas políticas de emprego do ente provincial". Pola súa banda, o Executivo en coalición de Partido Popular e Democracia Ourensana argumentou que a vía do sorteo para nomear aos membros dos tribunais de selección "non resultaba operativa nin áxil" debido á "dificultade de atopar membros para a composición dos mesmos" e incidiron en que esta modificación da ordenanza "entra dentro do marco legal". A oposición, en contra Ante esta situación, a deputada provincial de Cs, Montserrat Lama, emprazou ao Goberno provincial a "buscar alternativas" e "cuestionarse por que rexeitan os empregados participar nestes procesos selectivos". Ademais, o PSOE mostrou a súa sorpresa por que "non se admitise ningunha das propostas formuladas polas organizacións sindicais no proceso de negociación colectiva previa". Na mesma liña foron as críticas do portavoz do BNG, Bernardo Varela, que lles lembrou que "os sindicatos se desmarcaron porque se fixo caso omiso á súa proposta na que se pedía que as listas se fixesen por acordo da parte sindical e patronal, e que puidesen acceder a elas persoal doutras Administracións públicas interesados en participar".


Summary: As temperaturas achegaranse o sábado aos 40 graos, en condicións semellantes ás que levaron a decretar a alerta máxima até a sexta feira, polo que o Goberno galego non desbota cancelar o evento se o clima así "o aconsella".

A Xunta da Galiza organiza este sábado, 16 de xullo, no Carballiño a 42ª edición da 'Xuntanza de Maiores', unha cita na que se prevé unha grande afluencia de asistentes, mais que está pendente da situación meteorolóxica, por se as elevadas temperaturas aconsellan aprazar a data. Así o explicou o director xeral de Maiores, Antón Acevedo, na presentación deste tradicional evento na delegación da Xunta en Ourense. Aliás, trasladou que se estima unha participación de entre 1.500 e 2.000 persoas procedentes de todo o país para unha festa que "pretende pór en valor o envellecemento activo e impulsar a oferta de lecer das persoas de máis idade". A reunión terá lugar no Parque Municipal do concello, onde os asistentes gozarán dunha xornada gratuíta de convivencia e festa que comezará ás 10.30 horas coa chegada dos participantes, para pasar unha mañá de "xogos, coreografía, música e entrega de agasallos tanto a centros como asociacións de referencia". Vaga de calor: seis consellos prácticos e sinxelos para combater as altas temperaturas que axexan o país Ao mediodía desenvolverase o tradicional xantar que estará amenizado cunha actuación musical e despois da comida regresarán as actividades e o tempo de lecer que terminará con concertos a cargo da Orquestra Principal e de Pili Pampín. O evento, que se retoma despois de dous anos sen celebrarse debido á pandemia, porá o punto final ás 19.30 horas. Pendente da vaga de calor Esa é a previsión da Xunta de Galicia, pero, con todo, Acevedo avanzou que a Administración está pendente da evolución da situación meteorolóxica para decidir se finalmente poderá celebrarse a edición este sábado, ou se pola contra as elevadas temperaturas aconsellan o adiamento para outra data. As previsións da Aemet estiman esta terza feira que o sábado os termómetros alcanzarán os 38 graos centígrados no Carballiño, nunha xornada na que apenas haberá correntes de vento. "O máis importante é a saúde e a seguridade das persoas que desexan participar neste encontro, polo que de continuar coas ondas de calor destes días será máis prudente pospolo", indicou o director xeral. A alerta máxima pola vaga de calor esténdese ao conxunto da Galiza até a sexta feira Así pois, no caso de que as altas temperaturas e as recomendacións sanitarias motiven finalmente o adiamento do festexo, a Xunta comprométese a avisar "con suficiente antelación" ás persoas que xa están anotadas e a facer, ademais, un comunicado público.


Summary: Ducias de persoas concentráronse perante a sede do Centro Galego de Artes da Imaxe (CGAI) contra os despedimentos de persoal.

Ducias de persoas responderon á convocatoria feita por colectivos do sector audiovisual para se concentrar perante o CGAI e denunciar o "desmantelamento" do centro. As persoas participantes na mobilización argumentan que o despedimento de traballadores fai difícil que o Centro galego das artes da imaxe poida facer o seu traballo e atender as súas obrigas e responsabilidades en eidos como arquico, documentación ou difusión da historia audiovisual de Galiza. O acto estaba convocado por colectivos como a Academia Galega do Audiovisual (AGA), a Asociación Galega de Produtores Independentes (AGAPI), a Asociación Galega de Guionistas ou a Asociación de Actores e Intérpretes e a de directores e realizadores. Os sindicatos apoiaban a mobilización. O CGAI é o único organismo galego adscrito á Federación Internacional de Arquivos Fílmicos e, logo de 25 anos de vida, converteuse nun centro de referencia non só no ámbito estatal senón tamén europeo. A súa desaparición ou confinamento a un mero organismo decorativo constitúe unha grave amenaza para a memoria histórica de Galiza, como denuncia a CIG. O sindicato mantén que a proposta de RPT formulada pola Xunta implica a desaparición de 3 postos de traballo e o despedimento do traballador que ocupa una das dúas prazas de proxeccionista. É, como denuncian os concentrados, o desmantelamento do CGAI (50% de despidos na área de proxección e 40% menos das plazas coas que contaba o centro).


Summary: O Segas rebaixa o dato a 36%. O 19 de xuño hai convocada unha greve a nivel galego.

As dúas xornadas de folga en Atención Primaria na área de Vigo tiveron un amplo seguimento, por riba de 90%, segundo o comité convocante. En pediatras chegou a ser de 97%. Porén, desde o Sergas minimizan o impacto destes paros e afirman que o seguimento foi de 36%. As reivindicacións son a que este sector leva facendo desde hai meses, demandando a fin da precarización, máis persoal e medios e solucións á problemática dun servizo saturado e onde as facultativos e facultativos apenas dispoñen de tempo para atender as pacientes. Unha sobrecarga asistencial que prexudica non só os propios facultativos mais tamén as persoas usuarias deste servizo. O lema Pola dignidade da atención primaria resume esas demandas. As e os médicos de atención primaria propoñen unha folga en todas as áreas sanitarias da Galiza o vindeiro 19 de xuño. Un paro, indican, "con puntos reivindicativos comúns e logo específicos de cada área". Será, pois, unha folga "de toda Galiza de licenciados sanitarios pero co respaldo de cada área".


Summary: O PP presenta unha moción ao pleno pedindo que "se recoñezan as raíces cristiáns e católicas" da vila por representar esa relixión "os valores democráticos". O alcalde, Rafael Cuíña, lamenta un discurso "rancio" e que non ten cabida na constitución.

Esta quinta feira Lalín acollerá un pleno no que se debaterá unha moción do Partido Popular que está a levantar unha boa poeira. Oito meses despois de que o Concello aprobase a moción de aconfesionalidade, os populares piden que "se recoñezan as raíces cristiás e católicas do pobo de Lalín". Por que? Pois porque, argumentan os populares, estas raíces "representan os valores democráticos de xustiza, igualdade, liberdade e respecto que lamentabelmente non están presentes noutras confesións". O PP, afondando nesta liña, chega a afirmar no texto da súa moción que "foi o cristianismo" o que "introduciu na historia, como novidade absoluta" a independencia da relixión a respecto do poder político "e viceversa". O quer non acontece "no Islam", engaden. O alcalde de Lalín, en declaracións a Sermos Galiza, lamenta que o PP aposte nun "discurso reaccionario" e en "avivar" prexuízos a respecto doutras confesións. "Xa anunciaran hai dous meses que ían presentar esta moción e agardaron a Nadal porque deben pensar que ía ser máis efectiva", considera Rafa Cuíña. Lembra que nestes oito meses transcorridos desde a aprobación da moción de aconfesionalidade ("o único que fixemos foi cumprir o que di a constitución") non houbo ningún problema nin queixa na localidade. E que a porposta que fixo o PP o único que conseguiu foi "deixalos en ridículo" pola repercusión da nova, mesmo a nivel estatal. A maiores, Cuíña entende que se a oposición do PP centra a súa crítica nestes temas "é o mellor sinal de que no goberno de Lalín estamos a facelo ben, pois non atopan nada que criticar".


Summary: Danse a coñecer as dez cancións galegas e as dez portugueses nomeadas para os premios aRi[t]mar e ábrese o prazo para as votacións.

O certame aRi[t]mar da Escola Oficial de Idiomas de Santiago de Compostela abre o proceso de votación despois do xurado ter seleccionado as dez músicas portuguesas e galegas nomeadas. As músicas finalistas desta edición son as galegas: O que pode un corpo (Ataque Escampe), Fisterra (Baiuca), Aire (Davide Salvado), O espello (García Mc & Nación Quilombo), Balada de Verán (Guadi Galego), Mariluz (MJ Pérez), Taboada (Najla Shami), Decide (Narci Rodríguez dA Trío), Despedida (Sabela) e Muinheira da Costa (Terbutalina) e as portuguesas: O Erro Mais Bonito (Ana Bacalhau), Catavento Da Sé (António Zambujo), Antes Dela Dizer Que Sim (Bárbara Tinoco), Viver (Claudia Pascoal), Eu Gosto de Ti (ELAS), Uma Frase Não Faz A Canção (Isaura), Talvez se eu Dançasse (Miguel Araújo), Trégua (Tiago Bettencourt), Sol De Inverno (Tiago Nacarato e Paulinho Moska) e Às vezes (Xutos & Pontapés).Todas as persoas que quixeren participar poden votar a través da web do aRi[t]mar e tamén desde as app do certame para Android e iOS e desde as 19:00 h da terza feira 18 de febreiro até ás 23:59 h do día 17 de marzo, e participarán posteriormente nun sorteo dun lote de libros. aRi[t]mar é um proxecto didáctico e cultural da Escola Oficial de Idiomas de Santiago de Compostela, pertencente à Consellería de Educación, Universidade e Formación Profesional da Xunta de Galiza, e que ten por obxectivo divulgar a música e a poesía galego-portuguesa actuais e achegar a cultura e a lingua dos dous países, no marco da Lei Valentín Paz-Andrade para o aproveitamento do ensino do portugués e vínculos coa lusofonía.


Summary: Conversamos coa escritora, profesora e colaboradora de Sermos Rosa Enríquez sobre o proxecto de lanzamento de O Diario Galego.

Optimista. Valente. Interesante. Moi necesario. Así ve Rosa Enríquez O Diario Galego, o proxecto de xornal en papel que Sermos prepara para 2019. É valente, esclareceu, "porque as persoas que asumen o compromiso [do seu lanzamento] aceitan que existen uns riscos, mais non teñen medo e e deciden intentalo". É "moi necesario", mesmo "urxente. E explica por que: O Diario Galego achegaría un ollar distinto. "Moitas de nós temos a impresión, cando lemos a imprensa ou vemos algún telexornal, que en todos os meios se nos conta a mesma historia, con algúns matices distintos, que neste momento non responden a cuestións ideolóxicas -porque isto, do meu ponto de vista, apenas existe-, senón a intereses puramente pecuniarios. Os grupos de comunicación son empresas e transmiten de acordo cos seus intereses económicos". Fronte á uniformidade dos meios mainstream, O Diario Galego será, pensa Rosa Enríquez, un "espazo de resistencia desde o que poder oferecer unha visión distinta". Un ollar que, opina, debe ser "plural", partir dunha "liña feminista" e que debe recoller, "visualizar", os problemas "da clase traballadora galega".


Summary: Alejo e Sebas foron os pichichis das Ligas costeiras

Xa temos feito o reconto dos porteiros menos batidos das Ligas de 2ª e 3ª Galegas do Fútbol da Costa. Uns galardóns que sempre nos serven de homenaxe ao eterno sorriso do porteiro cabanés, entregaremos na VI Gala do Fútbol da Costa - QPC, da que pronto teredes novidades. As nosas contas fixéronnos mirar 4 dos equipos menos goleados da temporada: Mazaricos, Muxía, Cerqueda e Ponteceso. Por Ponteceso, Damián e Brais compartiron titularidades e non sumaron os partidos suficientes para entrar na baralla polo premio. Así o Premio Pombo de 2ª Galega 2018/2019 é para Miguel, porteiro do Mazaricos, que xa vencera hai dous anos, con 17 goles encaixados en 25 partidos (0.68 goles de media).Por detrás quedan Hugo, porteiro do Muxía con 19 goles en 25 partidos (0'76 goles por partido); e Diego Dourado, do Cerqueda, con 31 goles encaixados en 30 partidos xogados (1.03). Na 3ª non houbo que sacar a calculadora, e Diego Mallo, o porteiro do equipo campión e invicto, o Coristanco, é o indiscutible Premio Pombo á 3ª 2018/2019 ao recibir tan só 15 goles en 24 partidos (0.62). Alejo e Sebas, os Pichichis En canto aos pichichis, xa estaba visto con tempo que o cormelán Alejo ía alzarse co título da 2ª, con 39 goles (7 de penalti) en 28 partidos (1,39 de media). Por detrás situouse o punta do Volantes, Pesco, con 28 goles (4 de penalti) en 30 partidos (0.93).Boas cifras tamén marcaron Pablo Muíño (Baíñas, 22 goles), Brais Cancela (San Lorenzo, 21), Piki (Mazaricos, 21), ou Alberto (Volantes, 20). Na 3ª, xa rematada o pasado mes, foi Sebas do recén ascendido Castriz, o pichichi da liga regular, con 35 goles (1.69 de media). Iván Mato (Cabana) con 31 goles (1.40), Djibril (Camariñas) con 25 (1.08) e Samuel (Coristanco) con 20 (1.11) marcaron igualmente unha cifras envexables.


Summary: O alcalde definiu este tempo como "unha carreira de 1.500 metros" e asegurou encontrarse na última volta.

O rexedor municipal de Ourense, Gonzalo Pérez Xácome aproveitou a celebración dos tres anos á fronte da Alcaldía da cidade para cualificar de "histórico" o seu mandato. "Nunca houbo na vida un mandato en que se fixesen tantas obras", sostivo. O alcalde definiu este tempo como "unha carreira de 1.500 metros" e asegurou atoparse na última volta. "É a que define case todo", sinalou para destacar que, até o momento, se puxo en marcha a maquinaria porque "non se pode ser un bo condutor se o coche está estragado". Anulada xudicialmente unha modificación de crédito aprobada en 2021 polo Concello de Ourense "E o Concello de Ourense era un automóbil totalmente estragado", manifestou para lembrar que mentres que nos últimos oito anos se construíra "un parque e pouco máis", o seu traballo está a ser "histórico". "Nin sequera na época do boom inmobiliario, onde todo era alegría se fixo máis en Ourense", asegurou. Tras destacar as propostas actuais do Concello, asegurou que destes tres anos de mandato destaca "sacar proxectos de tremenda complexidade" como os elementos verticais, comparándose co rexedor municipal da cidade de Vigo, Abel Caballero, do que dixo que "nos primeiros catro anos non fixo ningunha obra relevante" mentres que a verticalidade en Ourense "ten moitísimo mérito". As próximas eleccións municipais O alcalde da terceira cidade da Galiza realizou o balance do seu mandato até o momento ante os medios de comunicación, que aproveitaron para preguntarlle polas estratexias da súa formación, Democracia Ourensá, para as próximas eleccións. O PP confirma que non pedirá a dimisión de Xácome e cualifica a súa agresión como "erro" O rexedor municipal, que xa nunha rolda de prensa anterior apostaba por presentarse á reelección, foi claro ao asegurar que o obxectivo do partido será "loitar pola maioría absoluta e senón obviamente unha maioría simple", un obxectivo que ve "totalmente factíbel" e polo que "vai loitar, despois o resto xa se verá, de momento temos que ir e gañar as eleccións".


Summary: Até as doce en punto da noite do 25 de decembro podes votar pola túa preferida.

Afouteza, eucaliptización, independencia, sapoconcho, teimudo, vaga de lumes, velutina e violencia de xénero. Son as oito finalistas para a Palabra do Ano 2017 que convoca o Portal das Palabras. Son as propostas escollidas entre un bo feixe de palabras diversas que chegaron na primeira fase. Agora estamos na segunda fase da escolla: até as doce en punto da noite do día de Nadal, luns 25, podes votar pola túa preferida entre as oito candidatas Só nas primeiras 24 horas chegaron perto de 900 propostas. En total, desde o 4 de decembro ata o domingo 17, houbo máis de 6.700 achegas, o que supuxo superar os 890 termos diferentes recollidos. As oito palabras finais cumpren todas elas os seguintes criterios: están á cabeza das máis repetidas entre todas as que chegaron; son palabras contundentes, con forza informativa, que centraron por diversos motivos os temas de maior presenza nos medios e máis impacto social do ano; e teñen, as máis delas, un valor engadido desde o punto de vista estritamente lingüístico, ben por seren terminoloxía de nova creación, por exemplificaren usos singulares ou por seren colocacións léxicas de plena actualidade. Para escolleres a túa Palabra do Ano 2017, entra na páxina das votacións. A gañadora, que o será por maioría estrita, é dicir, a máis votada de todas, darémola a coñecer na mañá do mércores 27 de decembro.


CONFAPA-GALICIA considera que a gravísima situación actual demanda unha resposta contundente do alumnado e as súas familias. Estamos ante un ataque sen precedentes aos dereitos do alumnado e das familias, con salvaxes recortes na educación pública que, no contexto actual, vense agravados pola coincidencia con outras medidas igualmente inaceptables. A gravísima situación actual demanda unha resposta contundente do alumnado e as súas familias. Estamos ante un ataque sen precedentes aos dereitos do alumnado e das familias, con salvaxes recortes na educación pública Iniciamos un curso escolar que supera con creces os peores pronósticos; pensamos que chegou o momento de que o alumnado e as familias, ademáis de seguir a realizar mobilizacións conxuntas co resto da Comunidade Educativa, eleven a súa voz para dicirlle ao Goberno Central e ao goberno de Feijoo que está a seguir o seu camiño, que temos chegado a un punto de non retorno, que non estamos dispostos a tolerar nin unha soa medida máis. Alumnos e pais estamos soportando recortes en todas as partidas, que non fan outra cousa que castigar as xa maltreitas economías familiares, abocando ao abandono educativo a moitos rapaces e rapazas por cuestións económicas Alumnos e pais estamos soportando recortes en todas as partidas, que non fan outra cousa que castigar as xa maltreitas economías familiares, abocando ao abandono educativo a moitos rapaces e rapazas por cuestións económicas. É intolerable e debemos cambiar radicalmente as medidas que se están a tomar. Sobran os motivos, mais queremos subliñar especialmente que o alumnado e as familias mobilizarémonos conxuntamente porque: Non aceptamos un novo cambio de Lei educativa. A sociedade está xa cansa de que cada novo Goberno se empecine en modificar a lexislación educativa, máxime se, como está a ocorrer agora, faise sen contar cos diferentes sectores buscando cambiar o actual modelo social e satisfacer consignas ideolóxicas. Non aceptamos mentiras para xustificar unha reforma do sistema educativo, terxiversando datos e facendo xuízos de valor que non están baseados en datos contrastados. Non aceptamos o desmantelamento da educación pública para beneficio exclusivo da iniciativa privada, desviando os fondos públicos para financiar empresas privadas da educación, moitas de dubidosa legalidade que, incluso, atrévense a vulnerar a Constitución coa connivencia de quen deberían cumprir e facer cumprir o marco legal vixente. Non aceptamos que se eliminen todo tipo de axudas ao alumnado e ás familias, se incrementen as cotas e as taxas -aínda máis, creándoas onde non existían- , incumplindo o mandato constitucional da gratuidade do ensino e o dereito de acceso en igualdade de condicións. Non aceptamos que que os irresponsables políticos que nos gobernan sigan a insultar ao profesorado que ensina aos nosos fillos e fillas, profesorado que goza do respaldo das familias e do alumnado co que conviven a cotío, nun ataque sen precedentes contra a figura do funcionario público e dos interinos, aos que se trata en ámbolos dous casos como se fosen bonecos de feira, co único obxectivo de poñer a educación en mans da empresa privada e, con iso, de precarizar a profesión docente. Rexeitamos o proceso de desmantelamento da escola rural, a través de peche de escolas, disminución de unidades e a eliminación e restricción do transporte escolar e comedores. En definitiva, alumnos e familias dicimos: ATA AQUÍ CHEGAMOS e esiximos, O cese fulminante do Ministro Wert e de todo o seu equipo A retirada inmediata do inaceptable anteproxecto de reforma da LOE A paralización inmediata de todas as medidas de recorte e desmantelamento do ensino público A apertura, cun novo equipo ministerial, dun proceso real de diálogo cos diferentes sectores da Comunidade Educativa para buscar entre todos o consenso preciso para mellorar, de verdade, o ensino público. Facemos un chamamento ás familias para que realicen o día 18 de outubro unha folga de nais e pais, consistente en deixar baleiros todos os centros educativos para defender os dereitos dos nosos nenos e as nosas nenas. FACEMOS UN CHAMAMENTO ÁS FAMILIAS para que realicen o día 18 de outubro unha folga de nais e pais, consistente en deixar baleiros todos os centros educativos para defender os dereitos dos nosos nenos e as nosas nenas. Chegou o momento de dar unha mensaxe clara sobre que as cousas teñen chegado a un punto onde nunca tiveron que facelo. Non estamos dispostos a que sigan por ese camiño.


Summary: O Bloque agarda que Feijóo cumpra a súa promesa de buscar "buratos legais" para que o Sergas poida prestar atención aos 'sen papeis' en contra da reforma lexislativa do Executivo central. "Demostraría que a insubmisión non só é posible, senón que é necesaria", din os nacionalistas.

O BNG confía en que Feijóo cumpra de todo coa súa intención de buscar un "burato legal" que lle permita que en Galicia se atenda aos inmigrantes, tal e como adiantou o pasado domingo nunha entrevista a Europa Press. A vicevoceira do grupo parlamentario do Bloque, e responsable da área de sanidade, Ana Luisa Bouza, confiou en que o presidente da Xunta confirme que no Sergas se atenderá a sen papeis. "Se o fai, será un goberno mereciente de tal nome e demostrará que a insubmisión non só é posible, senón que é necesaria", sinalou a parlamentaria nacionalista. En concreto, o presidente da Xunta declarouse "non partidario de diminuír a asistencia sanitaria" ao colectivo de inmigrantes sen permiso de residencia, pero esperará a "ver ben" o texto definitivo da orde do Ministerio de Sanidade sobre o cobro aos sen papeis por ser atendidos para analizar con "que burato legal" conta o Executivo galego para poder asistilos. Ana Luisa Bouza apelou a que así "o faga", porque para atender os crónicos -que o Goberno central anunciou que incluirá para este colectivo-, estas persoas primeiro teñen que entrar no sistema de atención primaria. "Entendemos que a atención debe ser completa", remarcou Ana Luisa Bouza, quen lembrou que o baixo índice de inmigración no país provoca que a súa atención integral non sexa"rémora ningunha".


Summary: O concello lucense lanza xunto á asociación de hostalaría e a Federación de Comercio da cidade o proxecto 'Cos de sempre', un sitio web no que a veciñanza que o desexe poderá adquirir produtos ou servizos de pequenos comercios e locais hostaleiros para consumilos cando poidan reabrir tras a pandemia do coronavirus

Entre as múltiples incógnitas que comercios e locais de hostalaría teñen ante si pola crise do coronavirus está a situación que atoparán "ao erguer a persiana" tras a pandemia. "O que nos dá medo é ter que volver empezar", comentan responsables de pequenos negocios mentres reclaman apoios públicos en forma de axudas directas e liquidez para pasar este transo, pero tamén promoción para o día despois.A estas inquietudes pretende contribuír a responder a campaña Cos de sempre que se dispón a comezar o Concello de Lugo da man da Federación de Comercio da Cidade e mais da Asociación Provincial de Empresarios de Hostelería, cuxos responsables pediran publicamente nas últimas semanas combinar medidas públicas co fomento da "conciencia" cidadá para apoiar os pequenos negocios. En breve, a veciñanza que o desexe poderá adquirir e pagar por internet produtos ou servizos en comercios e locais de hostalaría da cidade e obter un bono co que consumilos tras a emerxencia sanitaria.A veciñanza que o desexe poderá adquirir produtos ou servizos de pequenos comercios e locais hostaleiros participantes na campaña 'Cos de sempre' para consumilos cando poidan reabrir tras a pandemia do coronavirusNunha presentación por videoconferencia para a prensa, a alcaldesa lucense e o edil de Desenvolvemento Local da cidade, Mauricio Repetto, presentaron xunto aos representantes de comercio e hostalaría un proxecto que, avanza Lara Méndez, terá "funcionamento sinxelo". O consistorio, avanza, activará o sitio Abrindo Lugo, "ao que se poden adherir xa comerciantes e hostaleiros interesados", e a web amosará "un listado de establecementos" para que a veciñanza elixa "un bono para consumir neles" o abone "sen comisión" a través dunha pasarela de pagamento seguro.O proxecto pretende "implicar a veciñanza nos negocios que sustentan o tecido económico da cidade""Imos pagar agora, na época de confinamento", produtos e servizos para "consumilos unha vez se restableza a normalidade" e os negocios poidan abrir, resume a rexedora, que encadra o proxecto na vontade de "implicar a veciñanza" no apoio "aos negocios que sustentan o tecido económico da nosa cidade" e "darlles liquidez" mentres non poden volver abrir. A iniciativa, subliña, é "complementaria" coas axudas directas do Concello que as pequenas empresas poden solicitar dende este 15 de abril."As administracións teñen que tomar nota, agora é cando a sociedade civil precisa apoio"Tanto a APEHL como a Federación de Comercio ven con bos ollos a iniciativa. "É magnífico, vai dar liquidez aos nosos negocios agora, que é cando precisamos o apoio", sinala o presidente da asociación hostaleira lucense, José Francisco Cheché Real, dende cuxo punto de vista "en circunstancias coma esta é onde se ve aos dirixentes políticos e empresariais". "Todas as administracións teñen que tomar nota, agora é cando a sociedade civil precisa apoio", agrega.Nun sentido semellante, o tamén presidente da Federación Galega de Comercio, José María Seijas, di ser "optimista" cun proxecto "novidoso" que chega cando os negociso "xa levamos un mes coas portas pechadas, pero os pagos corren todos os días e os ingresos son cero". Por iso, di, "precisamos toda a axuda" e "a mellor axuda que podemos ter é que toda a cidadanía se conciencia" de que "haberá negocios aos que lles vai ser moi custoso erguer a persiana" e de aí, que sexa importante que a veciñanza que poida adquirir xa produtos e servizos, teña unha vía para facelo dende a casa.


Summary: Entre a proclamación da II República e o golpe de Estado de 1936, pasaron 2.467 concelleiros polas corporacións municipais da provincia da Coruña. Unha vez o fascismo tomou o control de Galiza, 334 sufriron a represión. Oitenta e oito foron asasinados. A Deputación da Coruña presentou esta sexta feira o libro que rescata a memoria desta "xeración perdida" para a democracia.

Coordinado polo profesor Emilio Grandío, Xeración perdida. Coruña 1936 subtítulase Representatividade institucional e represión. "O obxectivo deste libro é desvendar a represión que padeceron as persoas que participaron nas últimas corporacións democráticas dos concellos coruñeses na Iin República", afirma na introdución. Para cumprir co encargo do actual goberno da Deputación -presidido por Valentín González Formoso (PSdeG) e vicepresidido por Goretti Sanmartín (BNG), Grandío convocou catro investigadoras adscritas ao grupo de investigación Hispona da Universidade de Santiago de Compostela. El mesmo asina o capítulo Poder local e II República ata as eleccións de 1936. Manuel Pérez Lorenzo escribe Un novo escenario: os concellos da Fronte Popular. Das Corporacións republicanas na resistencia ao golpe militar ocúpase Eliseo Fernández. E Alfonso Iglesias e Rosalía Regueiro, dos Números da represión. "A circunscrición da Coruña non era unha provincia calquera", lembra Emilio Grandío, "o seu simbolismo político era rotundo para os protagonistas daqueles anos. O núcleo de onde sairía a estruturación dunha Galiza republicana". Na década de 30, o movemento obreiro organizado -sobre todo no anarcosindicalismo- do triángulo A Coruña, Ferrol, Betanzos era fundamental. O casarismo -"representación do reformismo republicano"- tiña un nodo central na cidade natal do coruñés Santiago Casares Quiroga. "Non era unha provincia calquera", insiste Grandío. A subversión fascista sabíao. Tampouco a represión foi calquera. Daqueles 334 persoas represaliadas -mortos, encarcerados, exiliados, fuxidos, sancionados e procesados-, 266 pertencían á Fronte Popular, a coalición de partidos republicanos e de esquerda que gobernaba en 1936 e na que se integrou o Partido Galeguista. "A sublevación ten difícil unidade de acción, mais se ten algunha é botar abaixo o rumbo que está levando a administración republicana, neste intre baixo o Goberno da Fronte Popular", explican Iglesias e Regueiro, autores do capítulo Os números da represión. A base de datos que sustentan as investigacións de Xeración perdida. Coruña 36 -e o libro inclúe en estado puro como anexos- proceden de diversas fontes. Enuméraas Grandío na Introdución: bibliografía, achegas de historiadores locais, materiais hemerográficos e arquivos. "O descubrimento do pasado nunca é pechado, sempre é un proceso en construción", conclúe, antes de facer un chamado "á cidadanía" para que contribúa "con información que reteña". Homenaxe en 2016 A orixe da obra remóntase ao 28 de xullo de 2016. Ese día -así o recorda Goretti Sanmartín no Saúda do traballo- a Deputación da Coruña "rendía unha merecida homenaxe ás corporacións democráticas represaliadas despois do golpe militar de 1936". Unha listaxe de alcaldes asasinados mentres estaban no cargo, 15, serviu de base ao traballo. Ese día de 2016, José López Bouza e Ánxel Casal -presidente e vicepresidente da Deputación en 1936- volveron presidir o salón de plenos da corporación provincial. Ambos os dous foran asasinados antes de rematar aquel ano. "Con este amplo traballo de investigación histórica bótase luz sobre un dos episodios máis tristes e escuros do noso pasado recente", considera Valentín González Formoso. Nota: cuberta de Xeración perdida. Coruña 36.


Summary: A actualidade no xornalismo sempre manda, e hoxe historias que criamos superadas e só presentes nos libros, recuncan para ocupar primeiras planas e pór en xaque a xefatura do Estado do Reino de España. Non é a primeira vez que isto acontece.

Écoñecida a historia do primeiro rei da dinastía francesa dos Borbóns, o Felipe V que chega acompañado duns degoiros centralizadores que levan por diante o que restaba de autogoberno no reino de Aragón. Na loita contra do outro pretendente, o teutón Carlos, un Felipe e un Carlos, coma hoxe, por facerse co Reino de España, nos primeiros anos do XVIII, Galiza non sae de todo ben parada, porque alén das manifestacións de apoio ao aspirante francés, non faltaron algúns que deron azos ao do recuncho xermano e isto sentou mal no bando gañador. Como demostrou A. Eiras, a cuestión da fidelidade nas elites galegas xogouse en termos de "patriotismo de peto" e das posíbeis ganancias que ofrecía cada alternativa. A inicial aposta pro francesa logo vira en dúbidas, porque a saída de tropas galegas fóra do país déixao desprotexido diante dos ataques do Portugal austracista e iso xera inquedanza, e porque as guerras son caras e hai que financialas con empréstitos as máis das veces forzosos, cousa que non fixo graza ningunha a uns podentes, leigos e relixiosos, obrigados a rascaren nas súas faldriqueiras, por suposto coa perspectiva de recuperar con xuros o achegado. Quizais fose só para facer presión e diminuír as esixencias, mais as verbas do arcebispo Monroy a Felipe V non deixarían de xerar ardentía: o pobo hoxe está co francés, mais xa se sabe que "tan facilmente como segue, deixa". Algúns berros en Compostela a prol do arquiduque Carlos e manifestos que insinúan a posibilidade de que un maltrato felipista cara a Galiza leve a esta a unirse a Portugal, ("E se Galiza se casa con Portugal [...] non sería en tal caso Rei poderoso de España, e o de Castela tan cativo...?"), farían tremer a estrutura de alianzas do francés, e levarían a situar a Galiza no lugar dos territorios de fidelidade sospeitosa (Suárez e Lago, "Conflictos y lealtades en el Reino de Galicia, 1700-1714", 2011). Fernando VII Do, hoxe, pouco lembrado primeiro Borbón, cómpre pasar ao que quizais representa como poucos, na memoria histórica, o prototipo de rei "felón", como o bautizou a historiografía liberal após 1833, Fernando VII (La Parra, Fernando VII. Un rey deseado y detestado, 2018). No medio queda outro de mellor memoria, Carlos III, alcumado "mellor alcalde de Madrid" por aquilo de que tentou converter a cidade nunha verdadeira capital europea, e que deixase de ser unha poboación con máis pretensións que realizacións efectivas. Fernando tivo unha infancia difícil que marcou o seu carácter, desconfiado e intrigante, nunha Corte na que o favorito Godoy, que o era tanto de Carlos IV como da súa muller e curmá, María Luísa de Parma, facía e desfacía, unha figura maltratada pola historia mais hoxe valorada como un tardo ilustrado obrigado a navegar nas augas revoltas dunha monarquía que esmorece. Fernando, sábese ben, goza dun exilio dourado entre 1808 e 1814, uns anos nos que milleiros dos seus súbditos pelexan contra das tropas napoleónicas mentres que o "Desexado" faille aloumiños ao Emperador nun intento por emparentar coa súa familia, e lle desexa a vitoria contra dos "díscolos" españois que se escornan por facerse matar no seu nome. O de felón, entre outros motivos, vén de aquí. Con todo, a propaganda logo de 1814, a construción da figura do rei da que fala La Parra, fai que a imaxe fernandina entre o pobo sexa positiva, cando menos até 1827 coa revolta do Agraviats, sempre os cataláns Malcontents, manda truco, entre outras razóns porque é considerado un monarca franco, "campechano", espontáneo, aberto, de gustos populares, dado aos xuramentos e que goza da comida, da bebida e da compaña feminina, sexan ou non coas súas esposas. A imaxe resúltanos familiar, porque non faltarán apoloxistas do "juancarlismo" contemporáneo que a repliquen logo de 1975 case coas mesmas palabras. E razóns non lles faltaban, até o punto de que agora o rei emérito tamén semella vai gozar do seu particular exilio. Un monarca 'campechano' Se a Fernando houbo que inventarlle unha imaxe que o fixese querido, cun papel destacado dos grandes gurús da comunicación do intre, os milleiros de cregos adestrados nestes traballos, non moi diferente foi o proceder desde a Transición até hai catro días co seu descendente, o sucesor a título de rei nomeado polo ditador ao que unha Constitución plebiscitada lavou a cara e o seu pecado orixinal. Unha prensa de ollos fechados e bocas agradecidas e caladas nin vía nin escoitaba nin investigaba ao invocar unha sempre superior razón de Estado..., até que comezou a facelo e a representación derrubouse. Non se trata de facer unha lectura na que de aquelas orixes derivan estes espazos lamaguentos, mais si de reflexionar sobre a madureza dunha democracia alicerzada nunha monarquía por ninguén votada e nunca sometida ao escrutinio público. Ignoro se nalgunha outra Casa Real hai, a día de hoxe, un rei emérito autoexiliado baixo investigación xudicial por presunta fraude fiscal e un "xenrisimo" na cadea, mais poida que nisto España si sexa líder mundial. Rematar co absolutismo fernandino foi imposíbel. Como outros tantos que merecían unha morte ben diferente, o rei finou na cama rodeado do seu equipo médico habitual. A que queda á fronte dos destinos do Reino é súa viúva e sobriña, a italiana María Cristina. Estes casoiros entre parentes, dito entre paréntese, axudan a explicar algúns disparos nos pés, e enchen de razón a Felipe VI na escolla da súa parella, porque só o sangue da plebe é quen de osixenar o duns Borbóns contaminados con séculos de endogamia. María Cristina de Borbón A María Cristina tamén lle construíron unha imaxe ad hoc que até pasou por presentala como liberal, do que non tiña ren (Cifuentes, María Cristina, 2020). Cristina era "isabelina", defendía os dereitos á sucesión da súa filla, a continuidade da súa liñaxe coroada, como todos, tamén don Juan e o seu fillo o Emérito, e non lle quedou outra que buscar aliados nos liberais para loitar contra das pretensións de don Carlos, o seu tío. Dela falouse como "nai dos españois" por permitir o retorno dos milleiros aos que o seu marido obrigara a exiliarse, e fíxose unha apoloxía na prensa do seu talante conciliador e patriótico. Pasaba ademais por ser boa moza e gozar dos praceres da vida, e isto foi o que a perdeu, porque apenas enviuvar casa en segredo con Fernando Muñoz, un sangue vermella que colorea o azul cristino, co que vai ter un bo feixe de fillos e fillas. María Cristina, como lle ocorrera ao seu marido en 1808, tamén marcha ao exilio en 1840, logo de que un golpe dos progresistas a convenza de que é mellor pór quilómetros de distancia con España. Retornará en 1844, para entón con Isabel xa entronizada, e dedicarase co seu home á súa paixón favorita: amorear cartos participando en canto negocio lucrativo máis ou menos lícito aparece na España do intre. É ben certo que todo se pega, e que as amizades perigosas co mundo empresarial e dos negocios vai nos xenes dalgúns aos que non abonda o soldo como xefes de Estado: "a avaricia seca a alma". Isabel II O reinado da primeira soberana Borbón, Isabel II, foi complexo e, no fondo, tristeiro, como xa dixo Pérez Galdós. I. Burdiel (Isabel II. Una biografía, 2010) analizouno e demostrou que a raíña moveuse entre políticos e eclesiásticos interesados en controlala e poñela do seu carón. A súa aireada e movida vida sentimental, logo de verse obrigada a casar co seu curmán homosexual Francisco de Asís, xogoulle unha mala pasada, no fundamental, por ser muller, porque de ter sido varón todo se tivese agochado commeilfaut. Entre Narváez, O'Donnell e sor Patrocinio lévana por mal camiño até que desde 1866 bótase nas mans duns moderados de tintura autoritaria que ameazan con estragar os avances liberais. Unha inédita coalición de republicanos, demócratas, progresistas e "centristas" conxúrase entón e promove un levantamento que derruba a monarquía borbónica, cunha Isabel II que foxe cara a Francia. É 1868, a "Revolución Gloriosa", que abre unha xeira na que as Cortes elixirán un rei -Amadeo- e logo proclamarán a I República. É posíbel que no actual Reino de España outra coalición someta a referendo esa institución que nunca pasou por semellante proba do algodón?


Summary: Esta curda foi a primeira muller deputada no Parlamento turco, onde por pronunciar un discurso na lingua do seu pobo foi inhabilitada e presa durante unha década. 25 anos despois, Leyla, eleita parlamentar por HDP, volveuno facer: falar curdo na Cámara.

Leyla Zana é un símbolo no movemento curdo de Turquía. Nada en 1961, con apenas 30 anos foi eleita a primeira muller deputada da República de Turquía. Tres anos despois daquela elección, a Zana retirábaselle a inmunidade parlamentar por pronunciar parte dun discurso en curdo. Aliás, levaba as tres cores nacionais curdas (vermello, verde e amarelo), facendo así unha cominación prohibida en Turquía. E, por riba, o seu discurso falaba da necesidade de acadar a irmandade entre os pobos curdo e turco. Para Ankara non existe ningún pobo curdo pois en Turquía todo é pobo turco. Leyla Zana foi perseguida política e xudicialmente e acabou en prisión, onde permaneceu durante 10 anos. Nas eleccións do pasado 1 de novembro Zana foi electa deputada nas listas do HDP, o Partido Democrático do Pobo, a formación de esquerdas e pro-curda vista por Ankara como todo un perigo político. Esta terza feira Zana tiña que xurar o cargo. E volveuno facer, parcialmente, en lingua curda, e para se referir "aos pobos" que hai en Turquía e non "á gran nación Turca", como é imperativo na toma de posesión. As autoridades non aceptaron o seu xuramento e pedíronlle que volvese repetir o procedemento. A deputada curda negouse e a Cámara estuda agora se desposuíla do escano que logrou democráticamente nas eleccións. HDP obtivo máis de 5 millóns de votos e 59 escanos nunhas eleccións nas que observadores internacionais denunciaron numerosas irregularidades para favorecer o gobernante e confesional AKP. Información tirada de 'Kuriscat'


Summary: Primeiro foi a expulsión do parlamentario Ömer Faruk Gergerlioğlu e horas despois a petición da fiscalía de ilegalizar o seu partido, o HDP, terceira formación na Asemblea de Turquía, por supostos vínculos co PKK. A actuación non só concitou as críticas da esquerda europea, tamén de Bruxelas e de Washington.

Formacións de esquerda en Turquía e na UE criticaron onte con dureza as últimas actuacións político-xudiciais en Turquía contra o pro-kurdo Partido Democrático dos Pobos (HDP, nas siglas en turco polas que é coñecido). Na cuarta feira, a Asemblea turca retirou a súa condición de parlamentario a Omer Faruk Gergerlioglu, logo de o Tribunal de Apelacións manter unha sentenza contra el de dous anos e medio de prisión por "facer propaganda terrorista". Gergerlioglu, avogado e membro da comisión de dereitos humanos turca, fora condenado por facerse eco no Twitter, en 2016, dunha noticia do dixital turco T24 sobre o conflito kurdo e o colapso do proceso de paz. Porén, tal e como salienta a ONG HRW, "ninguén do sitio web de noticias que publicou o artigo foi procesado, e o artigo de noticias en si, coa fotografía [de combatentes do Partido dos Traballadores do Kurdistán, PKK], aínda está dispoñíbel en liña e nunca foi obxecto de ningunha orde xudicial que o bloquee ou requira a súa eliminación". O PKK está considerado organización terrorista por Turquía e polos seus aliados, incluídos os EUA e a UE. A resposta dos compañeiros parlamentarios de Gergerlioglu, membro electo da Cámara desde 2018, foi realizar unha sentada durante a sesión do día. Horas despois, o fiscal xefe da Corte de Apelacións turca, Bekir Sahin, presentaba unha petición de ilegalización do HDP por ter "como obxectivo romper e eliminar a unidade indivisíbel do Estado a través das súas declaracións e accións", segundo recolleu o xornal conservador turco Hurriyet. Ademais, tamén solicita a inhabilitación de 600 membros do HDP, o que dificultaría a refundación do partido con outro nome. Golpe de efecto político O partido de Goberno en Turquía é o conservador AKP (Partido da Xustiza e o Desenvolvemento), que conta co apoio do ultradereitista MHP (Partido de Acción Nacionalista). Nos últimos tempos están a perder apoio electoral, máis coa crise económica consecuencia da pandemia. Con todo, o desgaste xa vén de antes: nas municipais de 2019, o AKP perdeu as alcaldías de Istambul, a principal cidade do país, e da capital Ankara en favor dos candidatos do Partido Republicano do Pobo (CHP, socialdemócrata). As vindeiras eleccións xerais serán en 2023. Devlet Bahceli, líder do MHP, celebrou a decisión da fiscalía da Corte de Apelacións: "O HDP é unha organización criminal disfrazada cun manto político. É un deber histórico e moral que sexa disolto e que nunca sexa reconstituído baixo outro nome". Ao respecto, o HDP emitiu onte un comunicado onde repasa a "historia de acoso e ilegalización" á que se viu sometido no pasado o partido e as formacións das que é herdeiro. "A opresión do Goberno sobre o HDP e outras formacións democráticas intensificarase con certeza nos vindeiros meses; e tamén o fará a nosa loita", salientaron, convidando "unha vez máis" á comunidade democrática internacional a solidarizarse e actuar contra o Goberno turco. Solidariedade da esquerda "Se defendemos a democracia, temos que abandonar o proceso de ilegalizar e disolver partidos políticos", sinalou tamén onte Kemal Kılıçdaroğlu, líder do CHP, principal partido da oposición. Incidiu en que a Constitución di que "os partidos políticos son elementos indispensábeis da democracia". Turquía ten un longo historial de disolución de partidos políticos, incluídos os pro-kurdos. E nunha conversa conxunta recollida pola axencia Bianet, os líderes de catro partidos turcos da esquerda extraparlamentaria coincidiron onte en sinalar que "de se ilegalizar o HDP, as tensións políticas aumentarán". Os representantes do Partido Revolucionario (DP), do Partido da Esquerda (SOL Parti), do Partido do Traballo (EMEP) e do Partido da Refundación Socialista (SYKP) cren que "se non nos poñemos en pé, pagaremos un alto prezo", salientando a disolución do HDP é un problema que afectará "non só aos kurdos". Desde a UE tamén houbo unha reacción inmediata aos últimos acontecementos. O Grupo de Amizade Kurda no Parlamento Europeo emitiu un comunicado condenando "enerxicamente" o proceso de ilegalización do HDP en Turquía: "Tras a escandalosa destitución de alcaldes kurdos, Erdogan agora quere ilegalizar un partido democrático polo que millóns de persoas votaron". O HDP foi o terceiro máis votado nas xerais de 2018, con 5,9 millóns de sufraxios. En 2019, tras as municipais, o Ministerio do Interior do Goberno que preside Recep Tayyip Erdoğan ─tamén xefe de Estado turco─ destituíu varios alcaldes electos do HDP, por supostos delitos de terrorismo. A nova manobra-político xudicial é "ademais de ilegal e antidemocrática, unha violación dos dereitos civís e políticos. Suporía o último paso cara á ditadura e a fin da democracia turca", sinala o comunicado que asinan os copresidentes do Grupo de Amizade Kurda: o austríaco Andreas Schieder, do Grupo da Alianza Progresista de Socialistas e Demócratas (S&D); o corso François Alfonsi, dos Verdes/Alianza Libre Europea (ALE); e o danés Nikolaj Villumsen, do Grupo da Esquerda Unitaria Europea/Esquerda Verde Nórdica (A Esquerda). UE e EUA As críticas chegaron tamén a nivel institucional. Nacho Sanchez Amor, relator do Parlamento Europeo sobre Turquía ─vello candidato a entrar na UE─, afirmou que "camiñando cara a fin do pluralismo sen remorsos, que reacción espera Turquía da UE? Unha axenda positiva?". E a Casa Branca manifestou que a ilegalización do HDP "subvertería en gran maneira a vontade dos votantes turcos, socavaría máis a democracia en Turquía e negaría a millóns de cidadáns turcos a súa representación electa".


Elos e canelas, o blog de ciclismo de Praza Pública, comeza a súa cobertura sobre o Tour de Francia, que se iniciou esta fin de semana. Tras os 6km de prólogo polas rúas da cidade de Liexa, hai unha única cousa que queda clara: Cancellara está de volta. Meter un segundo por quilómetro a todo o pelotón é algo ao alcance de moi poucos corredores, e deixa ben claro que trala caída que sufriu no Tour de Flandes foi quen de recuperarse completamente e chegar ao Tour nun estado de forma pletórico. Non hai demasiadas sorpresas na clasificación, pero tal vez o máis salientable sexa o grande prólogo que realizou Denis Menchov: parece en boa forma, non se albisca ningún escalador claramente mellor que el e pode estar ante a súa última grande oportunidade de gañar o Tour. Ollo co ruso. Non hai demasiadas sorpresas na clasificación, pero tal vez o máis salientable sexa o grande prólogo que realizou Denis Menchov: parece en boa forma, non se albisca ningún escalador claramente mellor que el No lado das decepcións están os rexistros de Valverde e Samuel Sánchez… ninguén esperaba que estiveran loitando pola vitoria de etapa, pero ser os peor clasificados entre os favoritos e ceder medio minuto en tan só 6km é un resultado que non entraba nos seus plans. Pero claro, tan só levamos 10 minutos de Tour así que aínda non se pode descartar a ningúen. Quedan 20 días de competición (podedes botarlle unha ollada nunha vistosa infografía do Guardian) que en Elos e Canelas intentaremos seguir moi de preto.


Summary: ENTREVISTA | Xurxo Mariño, profesor da UDC especializado no funcionamento do cerebro, vén de publicar Terra. Ciencia, aventuras e sorpresas dunha viaxe arredor do mundo (Xerais), unha obra que mestura a divulgación científica co relato da volta ao mundo que realizou hai tres anos

Entre 2013 e 2014 Xurxo Mariño, profesor da UDC especializado no funcionamento do cerebro, viaxou durante 11 meses ao redor do mundo, unha experiencia da que falamos con el naquel momento. De Cabo Verde a Namibia, da Patagonia a Alaska, de Nova Zelandia e Australia ata China e Mongolia, un cúmulo de experiencias que agora relata no libro Terra. Ciencia, aventuras e sorpresas dunha viaxe arredor do mundo (Xerais), unha das obras que inaugura a nova colección Básicos Ciencia, que a editorial presentou este martes. Básicos Ciencia arrinca, ademais, con Historia do ADN, 40 anos de revolución biotecnolóxica (Daniel Soutullo) e O universo matemático. Das ideas e das técnicas (Antón Labranha). Mariño leva anos traballando na divulgación científica, a través de artigos e libros (Os dados do reloxeiro, Po de estrelas, Neurociencia para Julia...) e tamén de charlas e conferencias, coma as que practicamente todas as semanas ofrece en centros de ensino de toda Galicia, hoxe mesmo en Mazaricos. É por isto que este relato da súa viaxe é algo máis que iso, introducindo a cada momento explicacións científicas para distintos fenómenos físicos, xeolóxicos, astronómicos ou biolóxicos. Falamos con el sobre o libro, sobre aquela volta ao mundo e sobre a propio estado da divulgación científica en Galicia. Estamos ante un libro de viaxes ou un libro de divulgación científica? Realmente é as dúas cousas, unidas. Utilizo a narración da viaxe como fío para ir introducindo comentarios das cousas que imos vendo e que se poden explicar dende o punto de vista da ciencia. Por exemplo, cando chegamos ás illas de Cabo Verde, explico como se formaron. Cando chegamos ao ecuador, en Sao Tomé e Príncipe, falo de distintos fenómenos que ocorren na zona ecuatorial. No deserto do Namib, en Namibia, explico como se forman os desertos. Ademais, ao comezo de cada país introduzo algunhas pinceladas históricas e antropolóxicas dos sitios que visitamos. E, así mesmo, inclúo algunhas anécdotas da viaxe, detalles que fan máis amena a lectura. "Utilizo a narración da viaxe como fío para ir introducindo comentarios das cousas que imos vendo e que se poden explicar dende o punto de vista da ciencia" O coñecemento que tes de determinados fenómenos ou do contexto histórico modifica, polo tanto, a experiencia da viaxe e, en xeral, a forma de ver o mundo? Dende logo, eu vou relatando esta viaxe mediante a interpretación que eu fago a partir da ciencia. Agora fago unha reflexión, que non está tan presente no libro pero que si realizo nas charlas que estou facendo cada semana en institutos, que é que todas as viaxes comezan sempre por coñecer o que tes preto da túa casa, porque se non, non tes capacidade de establecer relacións. Os seres humanos non temos capacidade de coñecemento absoluto, é un coñecemento por comparación, é un coñecemento relativo. Cando eu son capaz de gozar coas rochas de Namibia ou coas estrelas que hai no Hemisferio Sur é porque coñezo as rochas de Galicia e as estrelas que podemos ver dende Galicia. Para facer unha viaxe así, tes que comezar por comprender ben o que tes preto da casa, porque doutro xeito non vas ter capacidade de asombro. "Todas as viaxes comezan sempre por coñecer o que tes preto da túa casa, porque se non, non tes capacidade de establecer relacións" Esa capacidade de asombro e esa curiosidade que son intrínsecas ao ser humano son a base da ciencia e debemos tentar non perdelas? Si, por suposto. Ás veces cando nos imos facendo maiores, parece que imos pechando o foco e reducindo as inquedanzas mentais. Unha cousa que vexo clarisimamente nos centros de ensino onde me atopo cos rapaces e rapazas máis pequenos. As súas cabezas son un fervedoiro, teñen moitas ideas e preguntas que despois non atopas en alumnos e alumnas da universidade. Por natureza todos somos moi curiosos, hai xente que perde un pouco esa curiosidade, mentres que outras persoas a manteñen. Eu penso que sigo sendo tan curioso como cando tiña 10 anos Supoño que toda viaxe e toda experiencia nos cambia un chisco, achega algo novo á nosa forma de ver o mundo. Notaches que esta gran viaxe mudou algo dentro de ti ou na túa visión do planeta? Dentro de min non notei que cambiase nada de forma especial, pero si que cambiou a miña visión do mundo, por suposto. Cando fas unha viaxe así, continuada, permíteche establecer relacións que doutro xeito non establecerías. Sorprendeume, por exemplo, que despois de Hawaii fomos a unhas illas na Polinesia Francesa que está a catro mil quilómetros de distancia, e cando chegamos alí era todo idéntico: a paisaxe, as vexetación, a poboación... A explicación é que os polinesios cando foron colonizando estas illas nas súas viaxes levaban sempre un kit de supervivencia: coco, cana de azucre, cans, porcos... Cando chegaban a unha illa nova, montaban o seu escenario, o escenario do que proviñan, o que derivou na conformación idéntica da paisaxe que temos asociada a esa rexión do mundo. Resultoume moi interesante tamén ver o distinto efecto que tivo a colonización -sobre todo europea- nos distintos países. Ti cando chegas a Arxentina, ves un país europeo, o mesmo que Chile, porque cando os europeos chegaron alí practicamente exterminaron a todos os aborixes. E en cambio, móveste un pouco, chegas a Perú, e atopas que case a metade da poboación é indíxena. E cruzas a Brasil, e atopas un país completamente distinto, pola introdución de millóns de escravos negros. E este tipo de cambios tan bruscos tamén o atopas entre Nova Zelandia, onde mesmo os brancos senten un grande orgullo do carácter aborixe do país, e Australia, onde os aborixes seguen completamente discriminados. E viaxes un pouco ao norte e ves que en Vietnam, a pesar de que por aí pasaron españois, portugueses, franceses e norteamericanos, case non atopas restos europeos. "Resultoume moi interesante ver o distinto efecto que tivo a colonización -sobre todo europea- nos distintos países" Ti levas anos embarcado nunha tarefa de divulgar ciencia, a través de distintas vías e soportes. Percibes avances? Como está a situación? A situación é moi saudable grazas sobre todo ás novas tecnoloxías, hai moitas facilidades para transmitir cousas. Agora todos podemos gravar un vídeo de algo que te chama a atención e contalo; e todos podemos montar un blog; ou a xente pode ver en youtube unha charla que deches nalgún sitio. Hai 20 anos o único que podías facer era escribir libros e dar conferencias, o mesmo que xa facía Thomas Henry Huxley no século XIX. Huxley, que foi coetáneo de Darwin, fíxose moi famoso pola súa capacidade de transmitir coñecementos con charlas. Por outra banda, é curioso que hai unha serie de crenzas non científicas, dende o reiki á homeopatía, que seguen tendo moito seguimento. A comunicación da ciencia é moi importante por moitos motivos, pero un deles é para axudarlle á xente a que saiba diferenciar o que é ciencia e o que non o é. A xente non é culpable de que a estafen con cousas coma a homeopatía, que mesmo se vende nalgunhas farmacias. Hai que explicar nese sentido como funciona a ciencia e cales son os seus efectos, que a maior parte de nós estamos vivos porque estamos vacinados e é grazas a iso que chegamos a vellos. "A xente non é culpable de que a estafen con cousas coma a homeopatía, que mesmo se vende nalgunhas farmacias. Hai que explicar nese sentido como funciona a ciencia e cales son os seus efectos" Neste sentido, nos últimos tempos percíbese en moitas persoas un rexeitamento a aceptar mesmo as probas empíricas ou os datos, nunha actitude que podemos ligar a ese popular concepto de postverdade. Notas isto tamén? Os seres humanos temos a marabillosa capacidade de ser moi complexos. E está ben que sexamos un pouco remisos a pensar que o mundo se rexe só por unha visión puramente materialista. Aínda que eu si me considero materialista, a pesar de que podo explicarlle a alguén en que consiste unha poesía. Pero é certo que hai nalgunhas persoas un certa rexeitamento a aceptar as probas, e iso debe ser consecuencia do postmodernismo filosófico de finais do século XX e desta idea que teñen algunhas persoas de que a ciencia non é a única maneira de achegarse ao coñecemento e de que é importante o que nos poden achegar algunhas visións máxicas. Pero eu creo que si podes ter unha visión puramente materialista do mundo e aínda así aceptar aquelas cousas que non comprendemos, a capacidade que temos os seres humanos de gozar cunha paisaxe ou coa poesía. "Este tipo de libros son fundamentais para o alumnado dos colexios e institutos, que vai ver como o galego se pode empregar con naturalidade para calquera cousa e por suposto tamén para falar de ciencia" Volvendo ao tema da divulgación científica, esta nova colección de Xerais incide ademais na necesidade de facelo en galego. É importante para normalizar a idea de que se pode facer e comunicar ciencia na nosa lingua? Absolutamente, e máis despois das desfeitas que se teñen cometido dende a Xunta, cousas como impedirlles aos mestres de Matemáticas dar as clases en galego. É importante comunicar ciencia en galego tamén para normalizar esta cuestión, e para introducir na fala cotiá unha serie de termos científicos que en ocasións nin sabemos como temos que dicir en galego. Este tipo de libros son fundamentais para todas a idades e ámbitos, pero máis aínda para o alumnado dos colexios e institutos, que vai ver como o galego se pode empregar con naturalidade para calquera cousa e por suposto tamén para falar de ciencia. Das seis mil linguas que hai no planeta, todas teñen a capacidade de explicar o mundo.


Summary: O 23 de abril ten un protagonista e chámase Manuel María, cuxa obra será lida publicamente en todas as cidades e boa parte das vilas do país. Alén disto, a cultura galega está presente en moitos puntos fóra do seu territorio.

No país a iniciativa protagonista deste Día Internacional do Libro é "Manuel María na túa voz", posta en marcha pola Fundación que leva o seu nome en colaboración con concellos e asociacións de todo o territorio. Fragmentos da súa obra serán lidos en actos públicos en localidades como A Coruña, Vigo, Compostela, Ferrol, Pontevedra, Lugo, Carral, Carballo, Cedeira, Betanzos, a Pobra do Caramiñal, Rodeiro, Lalín, A Laracha, Xermade, Vilalba, San Sadurniño, Ribeira, Redondela, Arteixo, Cambre, Oleiros, Outeiro de Rei, Bueu, Boiro ou Redondela. Nesta web da Fundación Manuel María pódense consultar lugares e horarios de todas lecturas públicas. Sant Jordi Artistas galegos tamén estarán presentes no Sant Jordi catalán. É o caso de Diego Ameixeiras, que estará asinando exemplares nas Ramblas barcelonesas e continuará varios días na cidade en varios actos académicos. O sábado tamén se presenta no centro Galego de Barcelona o primeiro disco de Gelria, 'Cantos de poeta', unha formación galego-catalana que vén de publicar un disco que fai un percorrido musicado pola historia da poesía galega. Bos Aires e Ann Arbor A capital da cultura galega estes días é Bos Aires. Alí a quinta feira comezou a Feira do Libro na que Santiago de Compostela é cidade convidada e no 23 de abril haberá múltiples actividades: desde un encontro con Domingo Villar, até un festival de poesía con Cesáreo Sánchez, Yolanda Castaño ou Luís G. Tosar; ou presentacións de libros de Ledicia Costas ou Fina Casalderrey, entre outras moitas opcións. Outro dos epicentros culturais é Ann Arbor, unha cidade do estado de Michigan (Estados Unidos), que acolle o II Simposio Norteamericano de Estudos Galegos, que remata o 23 de abril con relatorios de galicianistas de todo o país, ademais da presenza de persoeiros da cultura galega, como os escritores Miguel Anxo Murado, María Reimóndez e Suso de Toro; os xornalistas Pemón Bouzas e Xosé Manuel Pereiro; o produtor audiovisual Felipe Lage; os cineastas Eloy Enciso e Lois Patiño; o fotógrafo Manuel Sendón, ou o líder de Luar na Lubre, Bieito Romero.


Summary: A sentencia dunha xuíza de Marbella, que denegou a custodia dunha crianza á súa nai por vivir "na Galiza profunda", supostamente illada dos servizos e na imposibilidade de fornecer un crecemento feliz ao seu bebé, vén de xerar unha gran aldraxe a boa parte do pobo galego. Así, cancelos como #profundamentegalega triunfan nas últimas horas en Twitter como reivindicación da terra fonte aos estereotipos que se poidan ter fóra.

A Galiza principiaba esta semana cunha nova capaz de unificar os pareceres de boa parte da poboación. Unha xuíza de Marbella retiroulle a custodia do seu fillo dun ano a unha muller por considerar que reside "na Galiza profunda", nunha localidade entre Muros e Noia. Segundo o criterio da maxistrada, no país non existen "múltiplas posibilidades para o adecuado desenvolvemento da personalidade dun neno e para que medre nun ambiente feliz". Mais este auto sorprendente non fixo máis que dar pé a un movemento de defensa da terra fronte aos estereotipos que poidan existir entre a xente de fóra. Sen ir máis lonxe, o BNG liderou unha desas campañas de rexeitamento contra as consideracións da xuíza. E mentres a defensa da muller prepara a súa resposta, a sociedade galega xa está a trasladar a súa quer nas conversas de rúa, quer nas reivindicacións colectivas. Tamén a través das redes sociais. Proba do malestar e do sentimento de pertenza que espertou a sentencia é que #profundamentegalega e #profundamentegalego son uns dos cancelos do momento en Twitter entre usuarias da terra. #profundamenteGalega en #Sandiás na #Limia pic.twitter.com/MoxiU6YBfE— Laura Quintas (@LauraQuintasL) October 26, 2021 Ducias de persoas están a presumir das súas localidades de orixe ou simplemente de todo o territorio a través de pequenas mensaxes que, nalgúns casos, van acompañadas de imaxes da Galiza. "Galiza... só coñezo unha: a que nos latexa nas veas, a que nos nace das entrañas. Galiza só pode ser profunda", deixa escrito @naviarivasgz. "Non podemos seguir consentindo esta xustiza que se aplica en base a prexuízos, galegófoba e clasista! Moi orgullosa de ser galega, crieime nunha aldea do concello de Sada, onde fun sempre moi feliz. Síntome #ProfundamenteGalega", engade @Cris_LopezS. Fronte a galegofobia, ao supremacismo españolista e ao seu clasismo e elitismo que despreza o rural, hoxe e sempre reivindico con orgullo ser #profundamentegalego pic.twitter.com/ev8RtrJFLX— Xabier P. Igrexas #EnBloquePorVigo (@contradiscurso) October 26, 2021 Aliás, sucédese o cancelo #Galizaprofunda -ou #Galiciaprofunda- e as fotografías e debuxos amosando o amor á terra. Praias, paisaxes verdes, aldeas... están tomando Twitter ao berro dixital de "#profundamentegalega".


O presidente acusa ao grupo Común da Esquerda e o BNG de ser "socios do PSOE" que non defenden Galicia e Antón Sánchez e Ana Pontón bótanlle en cara unha política industrial en función dos intereses do PPEndesa, Alcoa, Barreras, R, Isowat, Ferroatlántica, Reganosa, Ence... Todas esas e outras varias industrias máis, con problemas de moi diverso tipo e responsabilidade pairando sobre o seu futuro, foron empregadas este mércores no Parlamento de Galicia por todos os grupos como arma para intentar debilitar o adversario nun debate que por veces subiu de ton. Ao tempo que PSdeG, o grupo Común da Esquerda e BNG botaron en cara a Feijóo que a Xunta carece de política industrial e actúa en función dos intereses do PP, este acusou aos demais de non defender os intereses de Galicia como di facer el.Nun debate que polo seu propio formato, con intervencións de tres minutos, impide afondar nas múltiples causas das crises de industrias moi variadas, o presidente Feijóo experimentou como o líder do PSdeG, Gonzalo Caballero, empregou contra el unha das súas estratexias oratorias máis habituais. O titular da Xunta adoita menosprezar os coñecementos dos seus contendentes neste tipo de debates acusándoos de non saber dos temas ou de estar mal asesorados, pero desta volta foi Caballero, doutor e profesor de Económicas, o que subiu o ton: "Colla un manual e aprenda algo de economía", díxolle. A resposta de Feijóo, visiblemente molesto, non quedou atrás: "Galicia quédalle grande", dixo primeiro, para pedir despois ao socialista que "non lle tome o pelo ao país"."Agora que hai un grave problema nun estaleiro resulta que a culpa é do goberno que salvou ese estaleiro?", dixo Feijóo sobre o resultado da operación de Pemex en Barreras que el auspiciouPara o presidente da Xunta, el e o PP son os únicos que están a defender os intereses industriais de Galicia fronte á desidia na xestión que atribuíu ao Goberno central do PSOE. Pero tamén tivo críticas para BNG e o grupo Común da Esquerda, aos que acusou de ser "socios" dos socialistas na súa suposta estratexia contra Galicia. "A esquerda que non defende a Galicia", definiunos.A esas dúas formacións botoulles en cara as súas posturas contrarias a Ence ou Reganosa, preguntándose: "aqueles que piden pechar as industrias galegas pretenden facer responsable ao Goberno de Galicia?" Fronte a esa actuación, Feijóo presentouse como o salvador no seu momento de Barreras co desembarco nel de Pemex. "E agora que hai un grave problema nun estaleiro resulta que a culpa é do goberno que salvou ese estaleiro?", dixo ao respecto. Feijóo chegou a atribuírse o incremento da produción da automoción en Galicia.Para Caballero o presidente "minte cun discurso de encefalograma plano que ningún alumno de primaria lle pode comprar"Pola contra, tanto o portavoz do grupo Común da Esquerda, Antón Sánchez, como a do BNG, Ana Pontón, criticaron que a actuación da Xunta no caso de Barreras ou outros como o de Ferroatlántica debeuse ao supostos intereses particulares do PP e de directivos desas industrias afíns a ese partido, como José García Costas no primeiro caso ou Villar Mir no segundo. E en materia de modelo enerxético, Sánchez puxo sobre a mesa que "a pregunta non é se vai haber transición, é se a pilota o público ou as empresas".Pero desta volta o máis duro con Feijóo foi Caballero, quen dixo que o presidente "minte cun discurso de encefalograma plano que ningún alumno de primeiro de economía lle pode comprar". O socialista botoulle en cara que aplauda posturas do PP como as que discrepan do traslado dos restos de Franco do Val dos Caídos, ao que Feijóo respondeu criticando que Caballero falase de cuestións alleas a Galicia e preguntándose se quería dicir "o Val dos Caídos é Alcoa" e os seus traballadores. Sobre esa cuestión, Feijóo volveu insistir, como fixo este martes nunha visita á factoría en San Cibrao coa ministra de Industria, Reyes Maroto, na necesidade de que o Goberno informe canto antes sobre o estatuto das empresas electrointensivas. E se Caballero lle reprochou que tras unha década no goberno o PP perdeu a centralidade política en Galicia e lle pediu que "baixe do coche oficial", Feijóo respondeu, como adoita, sinalando que durante o bipartito de PSdeG e BNG que rematou en 2009 "o paro subía, e agora baixa".


Summary: A voceira do PPdeG cre que o Bloque "pide aos galegos que lexitimen máis de 50 anos de terrorismo" coa súa alianza con Bildu, que foi presentada este venres en Bilbao. As dúas formacións buscarán "o apoio" á súa candidatura "noutras nacións e pobos do Estado".

Malia que aínda non ten candidato e a pesar de que a precampaña aínda non comezou, o PP ten clara xa a que será a súa estratexia de cara ás eleccións europeas, polo menos no territorio galego. Menos dun día despois de que o BNG confirmase a súa alianza con Bildu para acudir aos comicios do vindeiro 25 de maio, os populares galegos xa vinculan o Bloque coa violencia e acusan a formación de "pedir aos galegos que co seu voto lexitimen máis de 50 anos de terrorismo". O PPdeG cre que o Bloque "está a pedir aos galegos que co seu voto lexitimen máis de 50 anos de terrorismo" Así o fixo a voceira do PPdeG, Paula Prado, que nunha declaración feita pública polo propio partido dixo "entender agora as dificultades do Bloque para condenar accións que a Audiencia Nacional considera terroristas, como as de Resistencia Galega". "Galicia ten prioridades moi diferentes ás de Bildu e os galegos reflectirán a súa disconformidade con esta coalición nas urnas", manifestou. Pouco antes, Novas Xeracións, a través da súa conta de Twitter, tamén aseguraba que os acordos "entre partidos que non condenan a violencia" non os representaban. "A alianza con Bildu demostra que o BNG segue en caída libre". As primeiras declaracións do PPdeG sobre o acordo político ao que chegou a esquerda abertzale e o Bloque chegan xusto no día no que ambas as dúas formacións presentaron o seu acordo en Bilbao. Niko Moreno, responsable de Relacións Internacionais de Bildu, non tardou en responder, tamén a través das redes sociais, ás declaracións de Paula Prado. "BNG, EH Bildu e máis faremos que un soberanismo nacional, de esquerda e antiTroika teña voz propia. E iso a algúns dóelles", dixo. @prazapublica BNG,EHBildu y más,haremos que un soberanismo nacional,de izquierda y antiTroika tenga voz propia. Y eso a algunos les duele. — Niko Moreno Lamas (@NikoMorenoLamas) March 14, 2014 "BNG, EH Bildu e máis faremos que un soberanismo nacional, de esquerda e antiTroika teña voz propia. E iso a algúns dóelles", responde a esquerda abertzale Que a alianza do Bloque con Bildu vai servir de munición ao PP de cara á campaña das eleccións europeas en Galicia era máis que probable. Os argumentos, tamén. Á marxe dos comentarios que xa xurdiron, as súas formacións asinaron este venres o seu acordo, que terá como eixos "a defensa do dereito a decidir e a denuncia do modelo da UE". "Euskal Herria e Galiza aspiran a determinar de forma democrática e sen inxerencias o seu futuro", aseguraron Hasier Arraiz, parlamentario de Bildu, e o secretario de organización do Bloque, Bieito Lobeira, que foi o encargado de ler o documento acordado. "Temos a firme convicción de que o impulso decidido á soberanía das nosas nacións é o modo máis seguro para avanzar cara a un modelod e país e de sociedade máis aberta, xusta e igualitaria", insistiron nunha comparecencia pública sen preguntas e na que ambos os dous partidos aseguraron que buscarán "fórmulas de participación e apoio" á súa candidatura "noutras nacións e pobos do Estado", tras insistir no seu apio ao referendo en Escocia e á consulta prevista en Cataluña. Bildu e o Bloque buscarán "fórmulas de participación e apoio" á súa candidatura "noutras nacións e pobos do Estado" Bieto Lobeira asegurou que as dúas formacións "comparten a vocación de converter a súa presencia nos comicios nun escenario de loita para combater os plans da Troika". "Proclamamos o noso compromiso de impulsar a nosa acción política e o noso apoio activo á mobilización popular, unha confrontación contra o modelo que provoca o recorte xeralizado de dereitos, castiga os sectores máis vulnerables e hipoteca o futuro dos mozos", denunciaron, logo de reclamar a necesidade de "poñer os alicerces dun novo modelo de Europa" que se basee na cooperación entre pobos. Bildu e BNG reclamarán "de maneira expresa" o dereito das nacións a decidir o seu futuro e a necesidade dunha rexeneración democrática. "Cremos indispensable adoptar medidas como a instauración dunha renda básica europea e rescatar os pobos da hipotca que pesa sobre o seu futuro", manifestaron, tras apostar por "unha auditoría da débeda, tanto pública como privada" e a necesidade de "non pagar a débeda ilexítima e establecer sistemas efectivos e contol sobre os organismos financeiros".


Summary: Empata con coraxe ante un Barcelona que foi moi superior durante boa parte do partido (2-2). Estivo matematicamente descendido durante 76 minutos. A Coruña celebrouno por todo o alto en Catro Caminos [Vídeo no interior]

O Deportivo acada unha salvación épica. Cando o conxunto coruñés miraba moi de preto a Segunda División, dous goles de Lucas Pérez (minuto 67) e Salomão (minuto 76) obraron o milagre. A derrota do Almería contra o Valencia e o golaverage favorable con Eibar e Granada deu por bo o sufrido punto no Camp Nou. Decenas de persoas celebrárono nas rúas da Coruña, onde a festa se estendeu até a madrugada. Os seareiros e seareiras do club herculino esperaron á chegada do equipo, que aterrou pasada a media noite en Alvedro. A fonte de Catro Caminos volveu encherse para recibir aos xogadores, que agradeceron o apoio da bancada branquiazul nesta convulsa temporada. El #Depor a su paso por la fuente de Cuatro Caminos pic.twitter.com/djD25ipdib— Eloy TP (@Eloytp) 23 maio 2015 Dez minutos que cambiaron todo Empatou con coraxe o Dépor un encontro que se presentara negro desde o minuto 5. Messi adiantou aos blaugranas, mentres Eibar e Almería marcaban aos poucos minutos de partido. A estrela arxentina aumentou a vantaxe no minuto 59, nunha acción protestada polos coruñeses. O Barcelona controlou desde o principio a posesión e non pasou excesivos apuros en defensa. Estivo o conxunto herculino descendido durante 76 minutos. Pero en dez minutos todo cambiou. Primeiro apareceu Lucas Pérez cun disparo que entrou pola escuadra da portería do equipo barcelonés. Volveu a soñar o Dépor e volveu a facelo realidade. Salomão recolleu un balón solto tras unha falta de Medunjanin e puxo as táboas no marcador, certificando a salvación provisional. Sufriu o equipo coruñés até o final, pechado atrás e loitando cada balón, que valía por un ano máis na máxima categoría. Nós algún día poderemos baixar. Pero vós, #ANosaForza, NUNCA! FOSTES, SODES, e SEREDES de #PrimeiraParaSempre! pic.twitter.com/BjQeSSLqm7— R.C.Deportivo (@RCDeportivo) 23 maio 2015 As matemáticas estiveron co Dépor As matemáticas tamén se puxeron de cara para o Deportivo. Pouco despois do empate, o Almería encaixaba o terceiro gol e deixaba a permanencia case aseguraba. Tampouco lle valía ao Eibar a súa vitoria contra o Córdoba. O golaverage particular favorecía o Deportivo, igual que ante o Granada, o outro salvado da xornada cun empate sen goles fronte ao Atlético de Madrid. "É a recompensa ao traballo realizado" O adestrador do Deportivo, Víctor Sánchez del Amo, eloxiou en rolda de prensa, vestido coa camiseta de Manuel Pablo, a "fortaleza mental dos seus xogadores" para conseguir o empate. "A nosa bancada ten un cántico que di que este equipo nunca se rende e así foi. Tivemos capacidade de reacción e foi a recompensa ao traballo realizado", destacou. Sánchez del Amo asegurou que a súa "vinculación emocional con este equipo estaba por riba de todo tipo de contratos". Así festexaban #OsNosos e agradecían o alento #ANosaForza de #PrimeiraParaSempre desde o verde do Camp Nou https://t.co/HCvEWHuXaj— R.C.Deportivo (@RCDeportivo) 23 maio 2015


Summary: O Movimento Internacional Lusófono (MIL) defende a incorporação da Galiza à Comunidade Países de Língua Portuguesa pois, disse seu presidente, Renato Epifânio, a pertença do nosso país á comunidade lusófona "é uma evidência histórica".

A aprovação da Lei para a utilização da língua portuguesa no Parlamento ressoou na imprensa de Portugal onde não poucas pessoas, organizações e grupos defendem a inclusão de nosso país para a comunidade lusófona. Entre eles, o Movimento Internacional Lusófono (MIL) tem sido um dos mais ativos na defesa da Galiza como parte da lusofonia. Seu presidente, Renato Epifânio, mesmo publicou um artigo de opinião no jornal Publico.pt em que defendeu a pertença da Galiza à Comunidade de Países de Língua Portuguesa (CPLP). Um facto que não ocorreu até agora, disse em conversa com Sermos Galiza, por duas razões: as "regras em vigor" que regem a CPLP mas também, por questões políticas, entre as quais se encontra a rejeição de Portugal a gerar um conflito político-diplomático com o Estado espanhol . "Denunciamos, de resto, em divido o tempo, o facto de Portugal ter sido o único país em não apoiar a concessão da categoria de Observador Consultivo à Fundação Academia Galega da Língua Portuguesa, entidade que, como se sabe, tem já um histórico muito apreciável", explica Renato Epifânio . "Como português, senti-me envergonhado por essa decisão", acrescenta. "Como português senti-me avergonhado pelo facto de Portugal ter sido o único país em não apoiar a concessão da categoria de Observador Consultivo à Fundação Academia Galega da Língua Portuguesa" Os povos lusófonos É que "a questão galega" -como definem desde o MIL a integração da Galiza na comunidade lusófona- "sofre do fantasma político -sobretudo numa altura em que o todo espanhol ameaça com desagregar-se", disse Epifânio. Porém, acrescenta, "por muitos cuidados que se tenham, a verdade é que existe uma singularidade linguístico-cultural na Galiza que, por direito próprio, integra essa realidade plural e polifónica que é a Lusofonia" . É o que defendem desde o Movimento Internacional Lusófono por "uma evidência histórica". Neste sentido, estão cert@s de que a CPLP "só estará completa quando abranger e abraçar, não apenas os países de língua portuguesa, como todas as regiões com fortes ligacões histórico-culturais a esta Comunidade Lusófona". Territórios que abrangem para além da Galiza "também Goa, Macau e Malaca" . Mas para a adesão dessas formações sociais à CPLP seria preciso mudanças nas "regras em vigor" que regem esta organização internacional , pois, aponta Renato Epifânio, "como se deduz pelo próprio nome, Comunidade dos Países de Língua Portuguesa, só acolhe países". Assim, a desde o MIL defendem a alteração do significado do 'P' e, em troca de " países", introduzir "povos". "Poderíamos até manter o acrónimo, ficando assim, CPLP:" Comunidade dos Povos de Língua Portuguesa", ressalta. "A questão galega sofre do fantasma político, sobretudo numa altura em que o todo espanhol ameaça com desgregar-se" Para Epifânio "nas palavras de Agostinho da Silva, um dos nossos maiores inspiradores, ainda "não realizado que actualmente habita Portugal, a Guiné, Cabo Verde, São Tomé e Príncipe, o Brasil, Angola, Moçambique, Macau, Timor, e vive, como emigrante ou exilado, da Rússia ao Chile, do Canadá à Austrália". E que inclui igualmente a Galiza – como o próprio Agostinho da Silva reiteradamente defendeu". Galiza na lusofonia "sem ingerências externas" Mas em Portugal, as organizações, grupos e pessoas que defendem a incorporação da Galiza à CPLP estão cert@s de que "a iniciativa deve vir sempre da Galiza. São os galegos que devem sempre expressar a sua vontade, porém sem ingerência externas". Neste sentido , mostram sua alegria pela aprovação da Lei para o aproveitamento da língua portuguesa. Um facto que, dizem, esperam serja um primeiro passo para a adesão do nosso país à comunidade lusófona. "O MIL respeita a autonomia de cada país e Região , procurando depois defender e difundir o conceito de "cidadania lusófona "", destaca ao mesmo tempo que salienta o reconhecimento que receberá o 16 de Abril em Lisboa Ângelo Cristóvão . Este licenciado em Psicologia nascido em Padrón, será premiado no II Congresso de Cidadania Lusófona como Personalidade Lusófona " em reconhecimento de todo o seu incansável Trabalho em prol do reforcem os laços entre a Galiza ea Lusofonia", disse Epifânio .


Summary: O ministro de Transporte confirma a conclusión das obras do AVE entre Galiza e Madrid para finais de 2021.

O ministro de Transportes, José Luis Ábalos, recolleu o envite lanzado esta fin de semana polo deputado do BNG no Congreso, Néstor Rego, quen lembrou ao Executivo español que o seu apoio aos Orzamentos de 2021 viría condicionado polo cumprimento do acordo de investidura, que entre outras cuestións incluía a transferencia da AP-9 e supresión e bonificación das peaxes, que foron as que máis aumentaron o seu prezo no presente exercicio de todo o Estado español. Durante a rolda de prensa ofrecida en Zamora após percorrer un novo treito do trazado da alta velocidade entre Madrid e a Galiza, o ministro anunciou "un impulso investidor" no corredor atlántico equiparábel ao ideado para o Leste peninsular. "Este Goberno non está por crear máis focos de conflito entre territorios e por iso decidimos apoiar ambos os corredores co mesmo peso orzamentario", indicou Ábalos. Nesta liña, defendeu que o Executivo quere "atender as necesidades reais dos territorios", e por iso decidiu "priorizar este eixo atlántico do mesmo xeito que se fará co mediterráneo". Tamén anunciou unha mellora das conexións ferroviarias e por estrada en diferentes cidades do tres territorios que abrangue o corredor atlántico (Galiza, Asturias e Castela e León), así como a "eliminación do agravio que moitos galegos sofren coas peaxes da AP-9". AVE a Madrid Por outra banda, o ministro aproveitou para destacar que coa entrada en servizo hoxe do novo treito entre Pedralba de la Pradería e Zamora "todas as cidades da Galiza vanse beneficiar dun aforro de tempo, e Lugo e Pontevedra, especialmente" aseverou Ábalos, quen incidiu en que o servizo ferroviario experimentará un "cambio substancial a mellor" que continuará "neste camiño coas melloras adicionais" nas que se está traballando. Refírese, por exemplo, á entrada en funcionamento do sistema de seguridade ERTMS nivel 2 entre as localidades de Olmedo (Valladolid) e Zamora, que suporá un aforro próximo aos trinta minutos para a conexión entre Madrid e Zamora, aínda que iso aínda non se reflicte nos itinerarios de Renfe. Respecto á chegada da alta velocidade a Galiza, o ministro mantén a data de finais de 2021 para a conclusión da liña.


Summary: Os gandeiros concéntranse ás portas das grandes áreas comerciais esta semana e anuncian tractoradas e futuros bloqueos ante o "incumprimento" do pacto e a inacción dos gobernos. Os produtores da Muralla de Lugo volverán tamén sacar os tractores o día 10

Nos primeiros días do pasado mes de setembro, o sector lácteo ateigaba de tractores Lugo e Compostela, endurecía as mobilizacións nas áreas comerciais, bloqueaba industrias e os gandeiros eran apoiados por unha multitude nunha importante manifestación que reclamaba prezos dignos e a fin do "saqueo" das explotacións. Tres meses despois, o sector volve á rúa. A Plataforma na Defensa do Sector Lácteo concentrándose ante as áreas comerciais, preparando tractoradas e advertindo de bloqueos nos supermercados. E Agro Muralla, os mesmos gandeiros que colapsaran a capital lucense á marxe dos sindicatos durante dez días, anunciando que os tractores volverán rodear o monumento, como mínimo, o vindeiro día 10. Os gandeiros, tanto os da Plataforma como os que colapsaran a Muralla, volven á rúa tres meses despois ante a falta de avances Todos denuncian o "fracaso" dun acordo "chamado histórico" asinado entre boa parte do sector pero do que xa renegaran as dúas principais organizacións agrarias galegas, Unións Agrarias (UUAA) e o Sindicato Labrego Galego (SLG). "Todas as partes que asinaron están incumprindo, desde o Goberno ata as industrias e as cadeas de distribución", advertiu a Plataforma ao presentar as mobilizacións que se levarán a cabo esta semana. Xunto ao alcalde de Compostela, Martiño Noriega, o colectivo -que xunta organizacións de produtores, os sindicatos UUAA, SLG e Fruga ou asociacións de cooperativas como Agaca- anunciaron que comezan a "marcar as cadeas de distribución que intentan aproveitarse da desgraza do sector". Este luns diante do Carrefour de Santiago, o martes ante o Alcampo na Coruña, o mércores ante As Termas en Lugo... E así en todas as cidades galegas agás Ourense ata o sábado. O obxectivo: "explicar á cidadanía o que oculta a distribución detrás da suba do prezo do leite". "Todas as partes que asinaron o acordo lácteo están incumprindo", denuncia a Plataforma na Defensa do Sector Lácteo "Coas cadeas de distribución dáse o paradoxo de que subiron o prezo nos lineais, pero queremos saber onde van parar eses cartos porque ao produtor non chegaron", explica Óscar Pose, de UUAA. Porque as subas de entre 3 e 5 céntimos no litro de leite só o notan os consumidores. O importe que se lles paga aos produtores mantéñense igual e a Administración "segue sen achegar solucións ao incumprimento do acordo". Tal e como xa denunciaran os dous grandes sindicatos galegos, a ausencia dun marco regulador que obrigue ao cumprimento do pacto fai inviables os avances: "Cando hai cartos polo medio, saltarse un acordo de boas vontades é moi fácil". Os incrementos de prezos ao consumidor -de entre 3 e 5 céntimos- non repercuten nos gandeiros como se prometera Ademais, cadeas como DIA, segundo denuncian, venden a través da súa marca branca leite líquido importado de Francia nalgúns puntos do Estado, ademais de empregar subastas electrónicas á baixa para acadar produto. Nas súas accións "pedagóxicas" cos consumidores, os gandeiros reparten folletos nos que lembran que a suba nos prezos non repercute neles: "Que non nos enganen, a ti subíronche o leite pero a nós, non. Non colabores neste roubo". Ademais, lémbranlle á cidadanía que "é falso que se estean a dar moitas e novas axudas ao sector, porque as subvencións da PAC non son de agora e ademais non solucionan un problema tan grave". Por todo iso, denuncian "o pouco interese que teñen mostrado Goberno, industria e distribución para cumprir o acordo" e advirte de que levará a cabo presión sobre todos aqueles actores que incumpren os compromisos "intentando parar o consumo do leite que venden e distribuén". A Plataforma mobilizará tractores en Compostela e A Coruña, pero ameaza con tractorada masivas e bloqueos a industrias e áreas comeciais Tamén mobilizarán tractores para rodear San Caetano e a Delegación do Goberno en Coruña e desde a Plataforma ameazan con tractoradas masivas como as de agosto e setembro "ou o que faga falta para obter resposta a un problema que está eliminando moitas explotacións non só do mapa galego, senón do conxunto do Estado". Este martes, o colectivo será recibido polo alcalde da Coruña, Xulio Ferreiro, e o xoves será o de Pontevedra, Miguel Anxo Fernández Lores, quen tamén lles dea o seu apoio. Ao tempo, Agro Muralla -que agrupa máis de 250 produtores lácteos que se uniron á mobilización allea á Plataforma de Lugo hai tres meses- xa pediu solicitude á Subdelegación do Goberno en Lugo para concentrarse na Ronda da Muralla durante o vindeiro xoves día 10, así como fronte á delegación da Xunta na cidade. En principio, a protesta duraría só un día, pero a falta de boas novas na situación dos gandeiros fai que non se descarte que as mobilizacións se manteñan. Porque, tres meses despois, os gandeiros volven á rúa, seguen a cobrar prezos nada dignos mentres agardan que o acordo dea algún resultado.


Summary: Dez días despois de que o incendio arrasara o Pindo e varias aldeas de Carnota, diversas entidades de produción agrícola e de xestión comunal do monte esixen á Xunta que actúe con urxencia para paliar o desastre. A Cooperativa de Agricultura Rainha Lupa continúa sen teléfono, as comunidades de montes reclaman actuacións de contado e Adega a declaración de zona catastrófica.

A Cooperativa de Agricultura Raínha Lupa de Quilmas continúa sen internet nin teléfono e reclama resposta da Administración nunha situación crítica para o seu futuro. Ademais da destrución da produción agrícola de horta e árbores froiteiras, a cooperativa perdeu 52 das 60 alvarizas e víronse na obriga de trasladar as 8 que quedaron vivas ao monte de Lira na busca de flores para que puideran subsistir. Máis de unha semana despois de que se iniciara o incendio, descoñecen tamén se a administración contribuirá ao pago dos 20.000 litros de auga que gastaron para sufocar o lume, segundo denuncian no xornal dixital Que pasa na Costa. Desde as Comunidades de Montes de Caldebarcos e San Cibrán reclaman actuacións urxentes a un monte que quedou ermo, exposto sen protección algunha á erosión que o vento ou a chuvia poden producir. "Lamentamos profundamente que os nosos esforzos por manter un monte vivo se vexan truncados de xeito tan drástico e inconsciente" denuncian nun comunicado. "Esiximos responsabilidades políticas pola falta de prevención, produto dunha desidia inxustificable" "Todos os nosos proxectos foron atacados na súa raíz: Manter as rutas para poder visitar a maior parte do noso monte, a recuperación dos muíños, a traída de auga e, por suposto, as alvarizas" lamentan desde as Comunidades de Montes, que fan fincapé tamén na destrución de terras labradas e no difícil futuro que lle queda ás abellas que sobreviviron, nun campo no que xa non hai flores. A situación é grave tamén, segundo recoñecen, para empresas produtoras e particulares que cultivan os seus terreos. "Esiximos responsabilidades políticas pola falta de prevención, produto dunha desidia inxustificable" manifestan na súa nota, na que se suman tamén ao comunicado da Asociación Monte Pindo. En Raínha Lupa de Quilmas viron como o lume arrasaba as súas árbores froiteiras, as colmeas e os invernadoiros. "O lume do Pindo queimou toda a superficie agraria de Quilmas e doutras aldeas da contorna" afirman ao tempo que denuncian a falta de axudas da Xunta para atallar os graves danos producidos polo incendio. "Se o goberno da Xunta de Galicia non fai unha verdadeira política de prevención de lumes forestais e apoia aos labregos e labregas, o que sería moito menos custoso para a administración que os centos de millóns destinados ás empresas de extinción, estas traxedias volverán repetirse ciclicamente" manifestan para concluír que a política do goberno de Feijóo conduce a que labregos e labregas "sexan unha especie en vías de extinción". Actuar de contado Diante da grave situación que se está a vivir en Carnota, Adega esixe a declaración de zona catastrófica para lugares e parroquias afectadas polo incendio co fin de "compensar con rapidez as perdas e recuperar o pulso social e económico". A asociación ecoloxista entende que é importante actuar con rapidez para conter os efectos da erosión e o arrastre de diversos materiais sobre a superficie ardida. "A construción de barreiras anti-escorrentía e outras medidas para a fixación do chan, como a sementeira de herbáceas de crecemento rápido, urxen denantes de que as primeiras choivas causen unha nova catástrofe polas avenidas, contaminen as augas e causen a morte dos bancos marisqueiros" alertan.


"Ni los momentos más duros pueden arrebatarnos el orgullo por esa Galicia que construimos los gallegos de hoy para los gallegos del mañana. A los que acabáis de llegar, a los que estáis y a los que ya se fueron. A esa gran familia que es Galicia, Feliz Navidad y próspero año 2022". Así, en perfecto español, felicita o presidente de Galiza o Nadal aos galegos a través das súas redes sociais. Unha mensaxe, ademais, que acompaña dun vídeo de máis de 2 minutos, tamén en castelán. Iso si, lexendado en galego. Desde A Mesa xa saíron ao paso desta escolla do presidente galego: "Ímosllo lembrar máis unha vez SR, Feixoo: o galego non é un virus, é a nosa lingua, a que nos identifica como galegas e galegos e nos sitúa no mundo. Usalo é a súa obriga legal e moral. Despreza o galego porque despreza Galiza". Ni los momentos más duros pueden arrebatarnos el orgullo por esa Galicia que construimos los gallegos de hoy para los gallegos del mañana. A los que acabáis de llegar, a los que estáis y a los que ya se fueron. A esa gran familia que es Galicia, Feliz Navidad y próspero año 2022 pic.twitter.com/Ap8xK9ADDa— Alberto Núñez Feijóo (@FeijooGalicia) December 21, 2021 O vídeo, estrando esta terza feira, chefa poucos días despois do "lapsus" do presidente galego, "Eu reivindico a Galiza cordial, o bilingüismo cordial, a Galiza onde falamos español e castelán e onde o que nos interesa é aspirar a falar inglés", dixo nun acto do Partido Popular decorrido na sexta feira, 17 de decembro, en Abegondo e diante do líder estatal da formación, Pablo Casado.