Summary: O presidente da Deputación da Coruña, Valentín González Formoso, nega que sexa o contrapunto ao alcalde de Vigo, Abel Caballero, pois di que "coincido con el na maioría das cuestións, somos compañeiros de ideoloxía". Porén, admite que non están de acordo na maneira de xestionar "algunhas cuestións".

"Tampouco coincido ao cento por cento coa miña muller". Así se despachaba Valentín González Formoso nunha entrevista concedida á Radio Galicia-Cadena Ser cando se lle preguntaba polas diferenzas que ten con Abel Caballero, unhas diferenzas ás que tratou de restarlle importancia. Así, González Formoso negou que sexa o contrapunto a Abel Caballero, "coincido con el na meirande parte das cuestións, somos compañeiros de ideoloxía". Recoñeceu non estar de acordo na maneira de xestionar "algunhas cuestións". A respeito da situación orgánica do PSdeG, o presidente da Deputación negou que a formación socialdemócrata estea a esperar Gómez Besteiro, do que asegura, "é un militante máis, un amigo no meu caso". "El está integrado na vida laboral, resolvendo a súa situación xurídica", afirmou. De aí que considerara "absolutamente impensábel" esperar por el a día de hoxe. A diferenza da súa homóloga na Deputación de Pontevedra, Carmela Silva, González Formoso desbotou postularse como líder do PSdeG e sinalou que até o congreso hai tempo para "xerar alternativas interesantes". Namentres non teña lugar ese conclave, apostou en enriquecer a xestora, "neste momento convulso non hai que botar leña ao lume, non achega nada cambiar unha xestora por outra, si pode achegar enriquecer esa xestora con ganas e capacidade de traballo". Preguntado polo labor de Xaquín Fernández Leiceaga no Parlamento de Galiza, o presidente da Deputación da Coruña respondeu que lle pon de nota "un notábel alto".


Summary: Unha das demandas históricas da Real Academia Galega, a do seu financiamento, protagonizou a visita do delegado do Goberno español á institución esta terza feira, 25 de xuño. "Comprométome a dar todo o soporte á Academia ante os ministerios para que teña o financiamento axeitado", expuxo Javier Losada ao rematar o acto.

Máis en concreto, a restauración do edificio, a antiga casa de Pardo Bazán localizado na rúa Tabernas da Coruña, ocupou o encontro. "A actuación conta desde hai anos co compromiso do Ministerio de Fomento", afirmou a propia Academia nun comunicado, "que a comezos de 2018 resolveu o concurso do proxecto arquitectónico. Confiamos en que conte co financiamento preciso nos vindeiros Orzamentos do Estado". Non foi o único elemento tratado na xuntanza entre Losada e o presidente da RAG, Víctor Freixanes. A importancia de apoiar as linguas do Estado foi tamén obxecto da preocupación de ambos os dous. "Tivemos a oportunidade de conversar sobre a posibilidade de que o Estado entenda a significación dun patrimonio común que non é só dos galegos, senón do conxunto dos españois", sinalou Freixanes. O propio delegado do Goberno español expresouse en termos análogos: "Quero trasladarlle ao presidente da Academia e a todos os seus membros, pero sobre todo a todos os galegos, a importancia de facer da nosa lingua un elemento de identidade, solidariedade, cooperación e de facer Galiza, de facer país".


Summary: Isabel Vilalba, secretaria xeral do SLG, denuncia de cara ao Día Internacional da Muller a discriminación que sofren as labregas no agro e nun sistema neoliberal "que ataca frontalmente as súas condicións de vida".

Isabel Vilalba é secretaria xeral do Sindicato Labrego Galego (SLG) e muller labrega. Coñece como poucas as desigualdades que elas sofren, tamén -e ás veces de maneira máis acentuada- no agro, onde segue sen desenvolverse a lei de cotitularidade. Desde 2011, as labregas poden figurar como cotitulares, xunto á súa parella, do negocio familiar de explotación agraria, polo que os seus rendementos económicos e subvencións repartiríanse ao 50%. Na práctica, e por falta do desenvolvemento desta lexislación, a maioría das mulleres seguen traballando no agro sen ningún recoñecemento legal do seu emprego, unha problemática máis para o xénero feminino nun mundo rural onde o desmantelamento dos servizos públicos e o empeoramento das condicións de vida fan máis difícil un futuro tan alentador como pouco favorecido. É unha máis das reivindicacións que se escoitarán neste 8 de marzo. Hai un ano, e con motivo do 8 de marzo, vostede e o SLG reivindicaban o desenvolvemento dunha lei de cotitularidade que non estaba a ser efectiva. Cambiou algo doce meses despois? Un ano despois, constatamos unha clara falta de interese por esta lei. A lexislación está, pero na súa posta en marcha non se fixo nada para fixar os criterios para a implantación. Cando nos diriximos a facer os trámites ás administracións, o que nos transmiten a metade das veces é que non coñecen ben a lexislación e que os criterios non están claros. En definitiva, que non houbo interese por desenvolver esta lei. Hai casos nos que nos din que fagamos os trámites como se constituísemos unha sociedade civil, cando sabemos que esta é unha figura totalmente diferente. "Non houbo interese ningún por desenvolver a lei de cotitularidade" As dúbidas botan para atrás as mulleres que tiñan pensado acollerse a esta lei? Esta incertidume provoca que moitas mulleres non dean o paso para a súa tramitación. É unha lexislación pola que non apostou a administración galega, que non a quixo desenvolver. Temos unha morea de expedientes presentados que están por desenvolver e sen rematar. Falta máis información ou máis vontade política? A lei da titularidade compartida habilita un proceso novo e diferente dos anteriores, que se baseaban en persoas físicas propietarias ou en sociedades. As axencias rurais ou Facenda traballan con estes referentes, pero a titularidade compartida consiste en que a dúas persoas se lles recoñeza a titularidade en igualdade. A realidade é que só é un recoñecemento legal do existente, de que detrás das explotacións non hai unha persoa, senón dúas que teñen dereitos. Ao ser novo, non hai directrices desde as administracións para desenvolvela e todo son dificultades. Aquí o problema é que non cren en que exista problema e tampouco que esta figura sexa necesaria. Eu preguntaríalles que é o que segue pasando coa cantidade de mulleres que traballan nun lugar, pero que non teñen nada ao seu nome, que non teñen ingresos propios ou que acaban loitando nos tribunais por calquera atranco. Para nós, a necesidade está clara, pero desde o ámbito competencial correspondente teñen que desenvolver os trámites. Non pode ser que nos digan que non saben como funciona. "As administracións non cren que a lei de cotitularidade sexa necesaria porque tampouco cren que exista un problema" E todo se ten que facer co permiso do home e coa sinatura... Esa é outra parte. Sen a sinatura do home non vai haber recoñecemento da titularidade compartida. É unha grande anomalía porque en ningún lugar se debería pedir o permiso doutra persoa para un dereito que tes adquirido e que demostras. Que che teña que dar permiso un home para reclamar isto segue a ser unha demostración clara da discriminación que sofren as mulleres neste ámbito. En definitiva, a lei non arranxou problema ningún. Temos expedientes solicitados e non temos ningún rematado. As administracións non están preparadas para esta figura nova e tampouco amosan interese por estalo. As persoas volven para a casa cheas de dúbidas e non é culpa de cada delegación, senón de quen non fixo o traballo de desenvolver este proceso. "Estamos vivindo un retroceso en canto á cotización e ás pensións futuras para as mulleres do agro; a situación é aínda peor que antes" Os datos indican que tan só un 5% das mulleres labregas se xubilarán coa pensión completa, fronte a un 80% dos seus compañeiros. Mellorou algo esta situación? No tema de figurar fóra da titularidade, a problemática segue a ser igual que hai vinte anos porque, malia existir un marco legal, non houbo desenvolvemento ningún. En canto ás pensións no agro, creo que estamos mesmo vivindo un retroceso. Nestes últimos tempos, incrementáronse moito os custos de cotización na Seguridade Social o que, unido á crise, aos impagos e aos prezos baixos que sofren as explotacións, provoca que acotío nos chamen ao sindicato mulleres advertindo de que deixan de cotizar porque non teñen recursos. E a falta de recursos acaba por afectar fundamentalmente a muller... Afecta sobre todo as mulleres porque hai unha situación de desigualdade histórica e en moitas explotacións, cando un dos membros ten que deixar de cotizar, o primeiro que o fai é a muller. Nós intentamos que se aplicase un modelo de cotización en relación cos ingresos percibidos e que se recoñecese esta realidade, pero tampouco hai sensibilidade ningunha con esta situación. De feito, incluso houbo casos nos que a propia Seguridade Social acusa de fraude a algunhas altas porque hai poucos ingresos. Efectivamente, se cadra pouco máis se gaña que para pagar o seguro, pero iso non é unha fraude, é un problema social ao que hai que poñerlle solución. En canto á cotización e ás pensións futuras, creo que estamos a vivir un gran retroceso que se agrava porque hai un sistema que cada vez pide máis cotizacion. É peor a situación das mulleres no agro ou nas cidades? Non sabería dicir. As persoas do agro estamos a vivir un grande empobrecemento pola diminución de recursos e porque temos menos servizos e máis custos, pero tamén é certo que en moitos lugares do agro, a posibilidade de xerar ingresos e ter moitas das necesidades alimentarias cubertas supón unha importante ferramenta en tempos de crise. É certo que nas cidades se cadra tampouco hai tantas posibilidades de facer a vida máis asequible ou de xerar ingresos propios, aínda que sexan reducidos, unha vez que perdes o traballo. Hai fortalezas e debilidades, pero é certo que vivimos nun medio no que hai unha aposta clara por desmantelar os servizos públicos. "Hai un desmantelamento dos servizos e un empeoramento das condicións de vida no rural que afecta especialmente as mulleres" Como cales? Un exemplo claro é o modelo de sanidade do Goberno galego, onde se diminúen os recursos e os medios para toda a poboación, pero onde hai un ataque aínda máis virulento en canto ás dotacións que existían para o medio rural. Os hospitais comarcais están a sufrir un desmantelamento enorme e estanse recentralizando medios que antes estaban máis perto da cidadanía. É o que está a ocorrer coas áreas sanitarias de Valdeorras, Monforte ou A Mariña. Hai un empeoramento moito máis profundo das condicións de vida no medio rural e isto afecta especialmente as mulleres. A crise está a provocar que moitas familias aposten polo agro en lugar de buscar o futuro noutras zonas? Si é certo que hai moitas persoas que levan tempo en paro que ven no rural unha posibilidade de autoemprego e que incluso retornan ao agro. Había unha dinámica de perda de poboación importante que semella que está a diminuír un pouco. Creo que o agro ten moitas posibilidades de futuro, pero tampouco hai políticas axeitadas para favorecer o seu desenvolvemento. É o agro unha opción tamén para as mulleres? Moitas das mulleres, historicamente, tiveron este tipo de actividade e si que é certo que moitas ven nesta economía de transformación alimentaria unha posibilidade. Na crise actual, o rural podería estar achegando moitas máis saídas das que achega ás mulleres e a todo o mundo. Galicia ten recoñecida a calidade dos seus alimentos e traballando para darlles valor engadido poderíanse xerar moitos empregos, pero estase apostando polo contrario. Ademais, a nivel de calidade de vida, as persoas poden atopar no campo valores moi positivos. No entanto, precisamos un marco xurídico apropiado para vivir con dignidade e con dereitos, unha aposta polas actividades que se poden acometer neste terreo e tamén que as infraestruturas sexan axeitadas e que non nos demantelen o rural, as escolas, a sanidade, os servizos sociais... "O sistema económico actual pon o beneficio do capital por riba das persoas e isto afecta as mulleres cada día" E máis igualdade. Este plantexamento debe facerse en igualdade. Vemos tamén como se desmantelan os exiguos recursos que tiñamos para loitar contra a violencia que afecta as mulleres, para promover programas de igualdade... Hai que apostar, pero revertir totalmente o que se está facendo até o de agora. O sistema económico actual segue a incidir na discriminación das mulleres? O neoliberalismo ataca frontalmente as mulleres e as súas condicións de vida por todo o que levamos relatando nesta entrevista. Baséase en que parte do mantemento da sociedade se faga coas mulleres, pero non con condicións axeitadas para elas. Ao final, actividades importantes que poderían xerar riqueza para moitas persoas, o que buscan son beneficios para o capital, para dúas ou tres firmas. En xeral, este sistema pon o beneficio do do capital por riba das persoas e isto vemos como afecta as mulleres cada día.


Summary: Teresa Gómez critica a actuación do executivo en temas como a inmigración ou o aborto. Deixará o escano a final da lexislatura. Esta parlamentar defendeu, contra o criterio do PP, a creación dunha comisión de investigación sobre o sinistro ferroviario.

Teresa Gómez Limón di estar cansa e defraudada da xestión do Partido Popular, o partido polo que ten un escano no Congreso español. Por iso anuncia que marchará a final desta lexislatura. Os motivos do desacordo co executivo de Rajoy non son poucos, segundo ela propia relata a Europa Press: contrarreforma do aborto, actuación en Ceuta contra @s inmigrantes, o "dedazo divino" na designación de candidatos do PP,...e o veto a que se estabeleza unha comisión de investigación sobre o accidente ferroviario de Angrois. Este último punto é de destacar pois Teresa Gómez viaxaba no Alvia sinistrado, resultando ferida no accidente. Esixiu o cese dos presidentes de Renfe e Adif e criticou os intentos de procurar no maquinista un 'cabeza de turco' que pagase polo sinistro. Mesmo criticou publicamente a voceiros do PP por non defenderen unha investigación ampla dos feitos. Teresa Gómez provén do Centro Democrático e Social (CDS) de Adolfo Suárez, partido que se integrou en 2006 nas fileira do PP.


Summary: Este sábado 4 de xuño AGE Europa organiza unhas xornadas sobre a problemática da contaminación do medio mariño nas pescas e o marisqueo da UE no Centro Cultural Carvalho Calero de Ferrol.

Através de distintas mesas de debate o sector do mar abordará situación medioambiental actual através dunha radiografía xeral para a continuación ir debruzándose sobre distintos ámbitos como a contaminación das rías galegas, a Economía Azul ou distintas experiencias traídas doutros territorios do Estado español como o Proxecto EcoPortos ou a campaña contra as prospeccións de hidrocarburos no País Valenciá. "Todas as rías foron evolucionando a mellor menos a de Pontevedra" Nas xornadas, organizadas pola europarlamentar de AGEe, Lidia Senra, en colaboración co grupo Esquerda Unitaria Europea-Esquerda Verde Nórdica, participará como introdutora e moderadora dunha das mesas Marina Buceta, vice-patroa da Confraría de Mariscadoras a pé de San Telmo que desenvolven a súa actividade na ría de Pontevedra. En conversa con Sermos Galiza Buceta sinala que se ben "todas as rías foron evolucionando a mellor" nos últimos dez anos "a nosa foi a peor". En boa medida, subliña, porque "non hai saneamento" por mor dunha depuradora "feita hai moitos anos" e pensada para unha poboación con menos habitantes dos que ten a día de hoxe o Concello de Poio "onde temos as nosas praias", di. Esta infraestrutura fica pequena na actualidade "cando se enche bota a canón libre" as augas fecais "directamente na ría". Por esta razón, "0 60%" da área de Placeres, onde traballan, foi catalogada en 2006 como Zona C pola Consellaría do Mar, unha catalogación que impide o marisqueo nestas áreas de produción, un total de 12 en toda Galiza. "A ría acabásenos" "A ría acábasenos", lamenta Marina Buceta que urxe a actuación das administracións públicas, desde o concello até a Xunta. "Queremos solucións" porque "isto morre". Neste senso, asegura que "xornadas coma esta son moi úteis" porque "aprendes moito" e serven, subliña, para "xerar conciencia" sobre a realidade dun sector económico estratéxico para Galiza que emprega, directamente, perto de 20 mil persoas. Podes consultar o programa completo das xornadas premendo nesta ligazón.


Summary: A Oficina Europea de Loita contra a Fraude abriulle un expediente ao ente provincial pola súa xestión dos fondos estructurais

O Comisario europeo de Fiscalidade, Auditoría e Loita contra a Fraude, Algirdas Semeta, confirmou esta mañá, en responsta a unha pregunta da eurodeputada nacionalista Ana Miranda, que o expediente de investigación aberto á Deputación de Ourense pola Oficina Europea de Loita contra a Fraude (OLAF) obedece a que existen "sospeitas suficientemente fundadas de que se teñen cometido actos de fraude, corrupción ou outros actos ilegais que afectan aos intereses financeiros da Unión Europea". En concreto a OLAF estaría investigando determinados proxectos europeos que destinaron varios millóns de euros á provincia ourensá. En concreto o denominado Plan Daredo 2002-2004, de implementación de sistemas de tratamento de augas residuais, e o Proxecto denominado Estacións vivas, espazos vivos, de remodelación de estacións ferroviarias, dos que xa informou Praza hai uns meses. Unha das adxudicacións baixo sospeita enmárcase no Programa Deputrans, ao igual que un proxecto xémeo encetado pola Deputación de Pontevedra, que tamén podería estar sendo investigado. A investigación afondará na xestión realizada polo ente provincial dos fondos estructurais, desmentindo, como salienta Miranda, a explicación dada por José Luís Baltar en febreiro, cando afirmou que se trataba "dunha visita rutinaria" por parte da Unión Europea A investigación afondará na xestión realizada polo ente provincial dos fondos estructurais, desmentindo, como salienta Miranda, a explicación dada por Baltar, cando afirmou que se trataba "dunha visita rutinaria" por parte da Unión Europea. O Executivo comunitario non achega información adicional "dado que o caso está en curso". Segundo Miranda a OLAF non fai auditorías rutinarias, senón que só intervén "cando hai indicios claros e é un asunto de importancia". A deputada nacionalista rexistrou unha iniciativa parlamentar ante a Comisión Europea na que interpela ao Executivo Comunitario polas causas que motivaron a apertura dunha investigación á institución pública ourensana, e se esta investigación foi aberta de oficio ou se o inicio da mesma veu motivada por algunha denuncia previa. Miranda tamén preguntaba á Comisión polo uso que a Deputación de Ourense ten levado a cabo dos fondos comunitarios nos dous programas específicos. A Deputación de Ourense afirma que desde a visita realizada por técnicos europeos da OLAF o pasado mes de febreiro, a institución provincial "non recibiu ningunha nova comunicación nin notificación" Porén, a Deputación de Ourense fixo público un comunicado no que afirma que "non lle consta ningunha novidade en relación aos proxectos europeos Daredo e Deputrans" e que desde a visita realizada por técnicos europeos da OLAF o pasado mes de febreiro, a institución provincial "non recibiu ningunha nova comunicación nin notificación". Sinalan que "ninguén da Oficina Europea de Loita contra a Fraude (OLAF), nin de ningún organismo da Unión Europea púxose en contacto nin remitiu ningún documento á Deputación de Ourense comunicando ningunha información como a que fixo pública hoxe o BNG". Dous dos proxectos europeos investigados A idea de Baltar de recuperar as vellas estacións de tren e os apeadeiros para convertelos en museos concretouse nun orzamento global de 6,2 millons de euros. As estacións remodeladas son Os Peares, Santa Cruz de Arrabaldo, Baños de Molgas, Vilar de Barrio, Campobecerros e Vilavella. Na actualidade, as obras nalgún caso rematáronse, noutros quedaron a medias e o resto dos museos están pechados. Outras das iniciativas sufragadas con cartos comunitarios foron as depuradoras de auga. En total 107 máquinas repartidas en 62 concellos cun custe de 13,5 millóns de euros Outras das iniciativas sufragadas con cartos comunitarios foron as depuradoras de auga. En total 107 máquinas repartidas en 62 concellos cun custe de 13,5 millóns de euros. Destinadas a pequenas poboacións como Beade, estaban pensadas na súa orixe para a instalación en barcos de guerra da mariña norueguesa e na actualidade permanecen sen funcionar debido ao alto custe que supoñen para as arcas públicas, 8.000 euros ao mes só en electricidade. A Sociedade Galega de Historia Natural denunció este domingo que Xinzo se construíron dúas depuradoras con fondos europeos, e unha delas nunca entrou en funcionamiento. Aseguran que a obra puido ser pagada pola UE en dúas ocasións, polo que veñen de informar ao Tribunal de Contas da UE.


Summary: A convocatoria da manifestación nacional incide este ano no traballo "invisible" dos coidados, realizado maioritariamente por mulleres, sen remuneración económica e moitas veces sen recoñecemento social. "Sen coidados non hai vida" será o seu lema. O 8 de marzo haberá marchas en todas as cidades e vilas do país.

Este domingo 1 de marzo o feminismo galego ten unha cita en Verín, que acollerá a manifestación nacional previa ao 8M. A escolla da localidade ourensá, anunciada hai unhas semanas, non é casual: durante os últimos meses a veciñanza mobilizouse contra o peche da sala de partos do hospital da vila e a súa loita (e o seu triunfo) converteuse en toda Galicia nun símbolo da defensa da sanidade pública e dos dereitos das mulleres.A veciñanza de Verín mobilizouse contra o peche da sala de partos e a súa loita (e o seu triunfo) converteuse nun símbolo da defensa da sanidade pública e dos dereitos das mulleresA plataforma unitaria Galegas 8M, que convoca a manifestación, destaca neste senso que "o compromiso e a loita de colectivos feministas, persoal sanitario, asociacións de mulleres, organizacións sindicais e a morea de veciñas que participaron das mobilizacións e peches denunciando a violencia obstétrica foi e é exemplar". "Para poñer a vida no centro, imos a Verín a celebrar, mais tamén a alertar que debemos estar vixiantes ante a violencia institucional", salienta a plataforma.A marcha partirá ás 12 horas do IES Xesús Taboada Chivite e rematará na Praza Maior, onde se lerá un manifesto A marcha partirá ás 12 horas do IES Xesús Taboada Chivite (nº 116 da Avenida de Portugal) e rematará na Praza Maior, onde se lerá o manifesto, elaborado colectivamente entre todas as mulleres integrantes de Galegas8m. A súa lectura corresponderá a Cristina Huete (xornalista), Susana Bueriberi May (verinesa dedicada aos coidados e que participou activamente na defensa do paritorio), Daniela Ferrández (activista trans e feminista) e Rosana Méndez (enfermeira do Hospital de Verín). Ademais, haberá actuacións musicais, un xantar colectivo e unha foliada. Están a organizarse autobuses dende distintas cidades e vilas galegas para achegarse ata Verín. Pode atoparse toda a información na páxina de Galegas 8M.A manifestación terá como lema 'Sen coidados non hai vida. Mudando o sistema, derrubando o patriarcado'A manifestación terá como lema 'Sen coidados non hai vida. Mudando o sistema, derrubando o patriarcado'. A convocatoria deste ano fai fincapé no traballo "invisible" dos coidados, realizados de forma maioritaria por mulleres e que resulta imprescindible no sostemento da vida e da economía pero que as máis das veces non está retribuído e nin sequera ten un recoñecemento social. Galegas 8M quere "sacar á rúa o que fica oculto nas nosas casas, esixindo responsabilidade social e colectiva no coidado do territorio e do medio ambiente, esixindo tamén que se recoñezan os coidados como un ben social non valorado"."A meirande parte do traballo dos coidados realízase sen remuneración ningunha, pese a que a gratuidade do seu labor aforra custes de saúde, coidado de crianzas, do fogar, das persoas con dependencia, da labranza das terras", destaca a Asemblea, que engade que "cando estes traballos son remunerados, realízanse en condicións de precariedade e son infravalorados tanto social como economicamente". A marcha de Verín servirá como previa ás mobilizacións que se se están convocando en todas as cidades e vilas galegas para 8 de marzoA manifestación de Verín servirá como previa ás mobilizacións que se se están convocando en todas as cidades e vilas galegas para 8 de marzo. A coincidencia este ano do Día da Muller en domingo fixo que o movemento feminista galego optase por non convocar folga laboral e estudantil nesta ocasión e facer unha aposta "polo debate e mobilización social". Con todo, algúns sindicatos, como a CUT, o SLG ou a CNT si rexistraron a convocatoria de folga laboral, incidindo nas mulleres que teñen traballan en domingo, que en moitos casos se inscriben nos colectivos máis precarizados.


Summary: Desde clubs de lecturas a conta-contos, desde sentadas lectoras a cumprelibros, desde noites na bibliotecas a magostos literarios. Espazo Lectura fai esta semana cinco anos desde que se constituíu coa única idea de animar a ler.

Toda a actividade da asociación de Gondomar Espazo Lectura xira arredor dos libros e a súa posta en común. Cunha programación estábel para todas as idades, a asociación é un modelo para a animación á lectura, impulsada desde as propias lectoras e lectores. A iniciativa xurdiu a partir dun grupo de nais que, por volta de febreiro de 2006, decidiu botar a andar unha iniciativa para, de maneira conxunta, transmitir a lectura á nova xeración. "A idea era organizar unha serie de actividades estábeis, como maneira sólida de crear o hábito lector. Primeiro naceu o club de lectura de familia e, co tempo, fomos diversificando a programación. Como asociación constituímonos dous anos despois, isto é, primeiro foi andar e logo a formalización", explica Concha Costas, presidenta de Espazo Lectura, arredor dun abano de actividades que queda á vista na súa páxina web, onde se pode ver o deseño desta singular asociación, única no noso territorio e modelo para outras iniciativas.Desde o inicio, Espazo Lectura só fixo sumar. Sumou actividade dirixida a todos os tramos de idade, sumou diversificación na programación, sumou colaboracións e sumou persoas asociadas. Nos novos engadidos, sobresaen dúas propostas, unha chamada "Comando Le", destinada á adolescencia dos 12 aos 15 anos, e "Contos en cueiros" para pre-lectura para bebés de 0 a 3. "As persoas que participan teñen a sensación de pertencer a un colectivo, de compartir", sinala Concha Costas "Os libros son a base de toda a programación e de aí se abre ás vivencias, ás sensacións compartidas e a diversas aprendizaxes, facendo comunidade lectora. As persoas que participan teñen a sensación de pertencer a un colectivo, de compartir", sinala Concha Costas. O xermolo está en Contomar, o programa de conta-contos de 3 a 9 anos que iniciou a andaina, que se celebra cada segunda feira na biblioteca pública de Gondomar. No ano 2009 a asociación abriu un espazo de seu no ámbito rural, a "Casa da Lectura" en que se converteu, despois de rehabilitada coas súas propias mans, unha antiga escola e que agora acolle unha actividade lectora cada terza. Unha casa con 130 habitantes Trinta persoas participan no desenvolvemento da programación, que ten como obxectivo implicar, na medida do posíbel, as persoas asociadas na actividades de Espazo Lectura. Desde o seu nacemento, arredor de 70 autor@s responderon o convite para presentar na asociación os seus libros, presentacións que se suman a outros vinte pequenos espectáculos promovidos arredor da literatura. Cada ano contabilizan unhas 110 actividades lectoras. Contan con 130 persoas asociadas, alén doce editoriais que son socias protectoras xunto con algún organismo e entidade. Doce centros de ensino da comarca espallan a programación en 2500 mochilas do alumnado. Son as cifras de Espazo Lectura, a dinámica iniciativa que ten, entre outras liñas de traballo, tres clubs de lectura na súa programación: "Club de lectura compartida Lendo contigo" de 7 a 11 anos, Club de Lectura Sete Vidas e Club de Lecturas Debuxadas. "A noite na biblioteca, os cumprecontos, a sentada lectora na Alameda ou a fogueira dos versos polo San Xoán, son algunhas das iniciativas difíciles de esquecer" A imaxinación e a festa son as protagonistas en boa parte das actividades, creadas para convidar a ler a cativada. A nada que pense, Concha Costas comeza a debullar propostas de grande éxito que a xente miúda acolleu con entusiasmo. A noite na biblioteca, os cumprecontos, a sentada lectora na Alameda ou a fogueira dos versos polo San Xoán, son algunhas das iniciativas difíciles de esquecer por parte das persoas participantes. No cumprecontos, pomos por caso, a crianza protagonista escolle o seu relato preferido, que a persoa encargada de ler transmite ao grupo. No fin, recibe un pequeno libro como agasallo acaído para a conmemoración. Coa "Fogueira dos Versos" ponse fin á programación cunha selección de poemas adubados con lume ou mesmo con chourizos. A "Noite da biblioteca" foi toda unha descuberta, cando se iniciou no 2008, para despedir a comezos de xuño as actividades infantís do curso. Agora hai lista de agarda e só entra nela quen participa da actividade do curso, para durmir a carón dos libros, con lecturas antes de pechar os ollos e sorpresas cando os abren. Para partillar de todo este universo, o mesmo convite: "Únete á rebelión lectora".


Summary: O colectivos que impulsan a proposta entregarán este luns ante a Xunta Electoral de Galicia os 32.821 apoios recollidos. Defenden que mellora a atención aos nenos e nenas, pero tamén a súa educación sanitaria e a conciliación de pais e nais.

Os colectivos que impulsan a Proposición Non de Lei para o Recoñecemento e Regulación da Figura da Enfermería Escolar entregarán este luns no Parlamento 32.821 sinaturas ante a Xunta Electoral de Galicia. O obxectivo da iniciativa é que as escolas teñan no seu cadro de persoal titulados en Enfermería que se encarguen de xeito específico de atender os nenos e nenas con algunha enfermidade crónica, caso da Diabetes Mellitus tipo 1, epilepsia, asma, autismo ou hiperactividade, ou aqueles que se incorporan á escola tras afrontar un recente proceso oncolóxico.Os enfermeiros e enfermeiras escolares realizan tamén labores de Educación Sanitaria, promovendo hábitos saudables na alimentación, actividade física e educación sexualComo destacaba nesta entrevista a doutora Maite Peña, portavoz da iniciativa, "a presenza de enfermeiros e enfermeiras nas escolas permitiría unha mellor integración dos alumnos e alumnas con enfermidades crónicas, facilitando tamén a conciliación para as familias". Salientan, igualmente, que na última década se diagnosticaron 559 novos casos de Diabetes tipo 1 en menores de 15 anos, dos cales 330 eran menores de 10 anos.A campaña subliña, ademais, que as tarefas a desenvolver por un enfermeiro/a escolar non son só unicamente asistenciais ante as alteracións da saúde agudas ou crónicas, senón que tamén realiza labores de Educación Sanitaria, promovendo hábitos saudables na alimentación, actividade física e educación sexual. Lembran neste senso que a obesidade infantil se sitúa preto do 40% en España, sendo un coñecido factor de risco da saúde cardiovascular."É beneficioso en termos de produtividade laboral para os profesores e para os pais e mellora a conciliación familiar"As entidades promotoras engaden que "as experiencias da implantación do enfermeiro/a escolar demostran que a relación custo-efectividade é beneficioso en termos de produtividade laboral para os profesores e para os pais", ademais de contribuír "a reducir o absentismo escolar e mellorar a conciliación familiar".Rematan sinalando que Madrid, Valencia, Estremadura, e Murcia xa contan con enfermeiros nas súas escolas; e que outras comunidades, como Andalucía, Canarias e Castela e León recoñecen esta figura e están traballando no seu desenvolvemento.


Summary: O Xabarín Club, o espazo infantil da TVG máis lembrado e popular, fai 25 anos. A canle pública celébrao cun programa dobre de concertos estes 12 e 13 de marzo na Sala Capitol de Compostela.

É probábel que non poucos dos músicos e músicas das bandas participantes no aniversario entrasen en contacto co pop galego a través do Xabarín. Porque se nalgo foi pioneiro o personaxe ideado por Suso Iglesias e polo debuxante Miguelanxo Prado foi en poñer a cantar en galego ducias e ducias de grupos e dar enorme visibilidade a outroo que xa o facían de por si. Non todo é o que parece amigo, Alexandre de Fisterra, Churras, churras, churras, Estou na lavadora, Carmiña Vacaloura... Os éxitos musicais difundidos polo Xabarín sobre todo na súa primeira etapa marcaron máis dunha xeración de preadolescentes, adolescentes e post adolescentes. A TVG conmemora esta aventura a partir das cinco da tarde desta segunda feira, na Capitol. Na primeira das sesións previstas actuarán Ataque Escampe, Som do Galpom, Broken Peach, Triángulo de Amor Bizarro e The Lákazans. É dicir, unha escolla de amplo espectro sonoro, do pop global a noise rock, de soul funk a variacións rap. Na segunda, que será a terza feira, tamén a partir das cinco da tarde e tamén na Capitol, será a quenda de Escuchando Elefantes, Fondo Norte, Dakidarría e Monoulious DOP. Os dous concertos de 25 aniversario do Xabarín Club serán gravados polas cámaras da Televisión Galega e emitidos en Inimitables. Na actualidade é a segunda canle da TVG a que se encarga de acoller o Xabarín Club. Mais o seu formato dista do orixinal e, sobre todo, xa non involucra a escena musical do mesmo e singular xeito en que o facía.


Summary: O deputado do BNG, Néstor Rego, reiterou esta mañá no Congreso a necesidade de illar os principais focos de contaxio de coronavirus e, neste sentido, chamou a "pechar Madrid" para evitar "centrifugar o contaxio" polo territorio estatal, así como a "blindar" o territorio galego.

"Na Galiza é un clamor", sinalou o deputado, durante o primeiro pleno que se realiza desde o decreto do estado de alarma, o pasado sábado, e no que referendou a disposición do BNG de "colaborar" co Goberno central nesta crise, aínda cando as medidas adoptadas se consideren "insuficientes". Segundo indicou o nacionalista, "14 dos 15" primeiros casos positivos de coronavirus detectados en Vigo "estaban relacionados con Madrid". "Unha ve pechada a fronteira sur —con Portugal—, corresponde facelo coa fronteira leste", observou, dentro das propostas que o BNG trasladou ao Goberno do Estado, e na liña de medidas como as adoptadas nas Baleares. Apoiado sobre criterios "expertos", Rego lembrou que "cortar a mobilidade é a mellor maneira de cortar a cadea de transmisión" da doenza, e sinalou que os traslados "non poden deixarse á decisión individual", senón que teñen que seguir razóns de "funcionalidade" e "eficacia". "Eu mesmo decidín permanecer aquí en Madrid, e así vou continuar, pero podería ter collido un avión a Compostela", censurou. Na súa intervención, Rego censurou tamén a "centralización" que representa o estado de alarma e chamou á "cooperación" interterritorial. "Non se mellora subtraendo competencias a quen ten mellor coñecemento da súa propia realidade", considerou, e subliñou a "confianza" das e dos galegos nos seus equipos profesionais sanitarios. Así mesmo, exixiu que as probas da enfermidade se fagan "masivamente" e chamou á paralización "de toda a actividade económica que non sexa imprescindíbel", antes de reclamar do Goberno medidas para garantir "o mantemento do emprego e dos dereitos laborais, no canto de promover os ERTE". Neste sentido, cualificou de "insuficientes" as medidas adoptadas no tocante á protección dos sectores máis desfavorecidos, autónomos e traballadoras, e lanzou unha serie de propostas, a comezar pola condonación do pago das hipotecas un mínimo de catro meses "con cargo ao rescate bancario non recuperado. "É tempo de que reverta en beneficio público", demandou. Tamén solicitou apoio ao traballo autónomo e ao pago do alugueiro, así como no custo de servizos básicos como auga e electricidade. "Hai que implementar medidas para garantir que esta crise non a paguemos, unha vez máis, as mesamas", concluíu.


Summary: O incendio no campamento de refuxiados de Moria, no sur de Europa, en territorio comunitario, iluminou a política migratoria da UE e as carencias desta. Os Gobernos dos Estados membros piden unha acción coordinada por Bruxelas, mais escúsanse na falla dela para seguir sen actuar nesta crise.

"O sufrimento e a violencia provocados polas políticas migratorias europeas e gregas son os verdadeiros culpábeis do incendio". Dicíao Aurelie Ponthieu, a experta en desprazamentos de Médicos Sen Fronteiras logo de o lume arrasar na madrugada da cuarta feira o campamento de refuxiados de Moria, na illa grega de Lesbos. "Agardamos que das cinzas non renaza o mesmo sistema inhumano de contención vixente até agora", reclamou. Mais o lume, lonxe de se apagar, ameaza con se estender pola UE, até Bruxelas, atravesando varios Estados membros. Máis de 12.000 persoas viven en Lesbos, en territorio comunitario europeo, sen teito e sen acceso ás necesidades básicas. Máis de 12.000 persoas que até o incendio desta semana, tal e como levan advertindo as organizacións humanitarias desde hai anos, vivían en Lesbos, en territorio comunitario europeo, amoreados en tendas e en condicións de insalubridade. Nun xesto humanitario aínda que simbólico, a chanceler de Alemaña, Angela Merkel, e o presidente de Francia, Emmanuel Macron, confirmaron que traballan na recolocación dos menores que habitaban o campamento. Trataría dos 406 non acompañados dentro do total de 4.000 nenas, nenos e adolescentes de Moria. "Alemaña, Francia e agardo que outros países asumiremos a nosa responsabilidade propoñendo acoller menores non acompañados, en particular", indicou Macron na conferencia de prensa da VII cimeira dos países do sur da UE (MED7). Fíxoo tras se reunir alí co primeiro ministro grego, Kyriakos Mitsotakis, informou AFP. Presión en aumento "Sabemos desde hai moito tempo ─dixo desde Alemaña Merkel─ que a xente vive alí en condicións inhumanas". O incendio "mostrou, como se for unha lupa, cal era o problema [...] Non pode permanecer así", engadiu. Porén, advertiu: "Alemaña cumpre coa súa responsabilidade, mais non podemos estar satisfeitos coa política migratoria europea. Neste momento, realmente non existe". O semanario alemán Die Zeit fíxose eco das críticas que está a recibir o Goberno alemán neste sentido. Representantes de partidos políticos e organizacións da sociedade civil están a presionar o ministro federal do Interior, Horst Seehofer (da CSU, Unión Social Cristiá, aliada en Baviera da CDU, a Unión Demócrata Cristiá de Angela Merkel), para que permita a admisión urxente dos inmigrantes de Moria. Varios länder, como Berlín, Turinxia, Renania do Norte-Westfalia e Baviera, declararon a súa vontade de aceptar un maior número de refuxiados, explica Die Spiegel. Porén, esta decisión require do consentimento do Goberno federal, nomeadamente do ministerio que dirixe Seehofer. Este négase, insistindo no argumento de que a solución debe ser a nivel de toda a UE. O director xerente da organización de axuda aos refuxiados Pro Asyl, Günter Burkhardt, cualificou esta postura como unha "manobra de distracción". "Calquera que fale dunha solución europea aquí está xogando a gañar tempo e buscando unha coartada para a inacción", dixo. Para Katja Kipping, líder do partido da esquerda Die Linke, "Seehofer abraza a extrema dereita nas súas propias filas e na AfD [Alternativa para Alemaña, partido da ultradereita] cando se nega a permitir que os Gobernos estatais e os municipios acepten refuxiados de Moria". Tamén no seo da propia coalición de Goberno a tensión vai en aumento. Saskia Esken, líder do SPD (Partido Socialdemócrata) pediu á CSU que permita a inmediata acollida de refuxiados, e a tamén membro do SPD, a ministra de Familia, Franziska Giffey, dixo que "non podemos agardar até que todos os Estados membros europeos cheguen a un acordo. Iso levará semanas e meses". Mesmo dentro da CSU tamén hai voces críticas coa actitude de Seehofer. Na quinta feira, 16 membros do grupo CDU/CSU no Bundestag, o Parlamento federal alemán, enviaron unha carta exixindo a admisión de 5.000 refuxiados, "de ser posíbel canda outros Estados da Unión Europea, mais se é necesario tamén sós". Un dos asinantes é Norbert Röttgen, que se postula para a presidencia da CDU. E o propio ministro de Desenvolvemento, Gerd Müller, tamén da CSU, pediu a admisión de 2.000 refuxiados. Nunha entrevista na canle de TV ARD sinalou: "Moria non é un campo de refuxiados; é unha prisión. Os refuxiados están amoreados como criminais". "Un incendio que dá billete aos Países Baixos" Tamén o Goberno de coalición en Austria entre o conservador Partido Popular (ÖVP) e Os Verdes está en tensión como consecuencia do incendio en Moria. Desde que se compuxo no mes de xaneiro, a política migratoria é lugar común de conflito entre socios. "Se despexamos o campo de Moria, volverá estar cheo", dixo na cuarta feira o ministro de Exteriores, Alexander Schallenberg, designado polo ÖVP, asegurando que non se acollerá nin un refuxiado máis. Un día despois, a portavoz de Exteriores dos Verdes, Ewa Ernst-Dziedzic, asegurou que estaban a exercer toda a presión para mudar esta postura. E os Países Baixos anunciou que acollerá cincuenta menores de 14 anos non acompañados e cincuenta persoas, con fillos menores, en situación vulnerábel. O Goberno, nunha carta ao Parlamento, dixo preferir non obstante que fose a UE a que coordinase a acollida. A maioría parlamentaria apoia a acción pola "excepcionalidade" do drama en Moria. Non a ultradereita. "A partir de agora, incendiar campos de refuxiados será recompensado cun billete aos Países Baixos. Dáme moito noxo", afirmou o líder do Partido pola Liberdade (PVV), Geert Wilders.


Summary: Sermos Galiza edita un novo libro co que agasallará subscritoras e subscritores do semanario e que estará á venda nas librarías. Coordinada por Alberte Blanco, director xeral de Montes na Consellaría do Medio Rural entre 2005 e 2009, a obra é unha radiografía do monte galego, con perspectivas de futuro e propostas para mudar unha situación que as autoras e autores ven "caótica". O monte galego. Caos ou aproveitamento multifuncional? sairá á rúa o 26 de abril, en coincidencia co V aniversario do Sermos dixital.

Defendedes no libro que a situación do medio rural na Galiza non é produto da fatalidade histórica. Cal é o estado do monte a día de hoxe? O monte hoxe é froito de toda unha planificación. Desde o momento en que Ence, a finais dos sesenta, decide que o eucalipto vai ser a materia prima exclusiva da súa fábrica na ría de Pontevedra, hai unha potenciación desa especie que se reparte practicamente por todo o litoral. Mentres que nas primeiras décadas do século XX, había unha planificación estrutural do monte, na década dos sesenta e setenta plantouse eucalipto dunha forma absolutamente descontrolada e caótica. O que se produciu foi xa unha situación endémica, cun deterioro e unha degradación moi importante dos ecosistemas forestais. Vemos unha gran parte de eucaliptais nun estado lamentábel, non como un elemento de silvicultura normal, senón como unha colonización caótica dunha especie que está arruinando moitísimas terras que poderían ser explotadas dunha maneira moito máis rendíbel e dunha forma moito máis organizada. Hoxe o monte é o resultado dunha planificación caótica a partir da década dos sesenta, onde o deterioro desta especie levou ao contexto actual e os incendios están relacionados con toda esta situación. Que balanzo fas da política forestal implantada nos últimos anos? O PP sempre facilitou o tipo de política forestal baseada practicamente no monocultivo, e outro tipo de variantes, como o de favorecer a biodiversidade, é máis unha pose mediática que unha posición estratéxica de fondo. Por tanto, nos últimos anos o monte galego non variou esencialmente en relación coa situación anterior. O que se produce é o avanzo do eucalipto por unha cuestión puramente biolóxica, é unha planta moi difícil de eliminar e de carácter invasivo e endémico e avanza en detrimento, por exemplo, do piñeiro. O eucalipto está deteriorando unha gran cantidade de bosques mixtos. Esta é unha situación froito non tanto dunha política dos últimos anos, senón dun continuísmo negativo ao non ter cambiado esas tendencias prexudiciais que se ven no noso bosque. Cando estabamos na Consellaría do Medio Rural, intentamos mudar o paradigma forestal no sentido de volver á biodiversidade, potenciar as especies que teñen un valor produtivo, pero dentro dunha planificación racional e que for concordante cos biosistemas que existen no monte galego. Esa tarefa necesita de moitos anos e o PP non está por ese labor. Cales son as necesidades do monte? Neste momento, hai que formularse unha planificación dos recursos e para iso habería que resolver un problema previo, o minifundismo forestal, que impide unha explotación racional do noso monte. Nós creamos as UXFOR, aquelas unidades de xestión forestal que derrogou o PP, que creou esta figura estrañísima que non ten percorrido nin futuro que son as SOFOR e que carecen de soporte económico e de divulgación. Calquera tipo de actuación que queira cambiar a estrutura forestal do país require non só recursos económicos, senón tamén humanos, por parte da propia administración, que divulguen, informen e formen todos os axentes para levar adiante o proxecto. E debe contar coa súa complicidade, debe ser un proxecto que naza da necesidade do medio rural e non unha ocorrencia que non conta con ningunha complicidade. No libro revelamos que había unhas cen UXFOR poucos meses antes da convocatoria de eleccións, e practicamente levabamos sete ou oito meses traballando nelas, porque houbo que preparar as leis pertinentes para darlles soporte xurídico-legal. En cambio, a Xunta ten agora menos de media ducia de SOFOR aparentemente en funcionamento. As UXFOR eran unha necesidade que nacía da xente vinculada ao sector forestal e delas podían saír proxectos de novas plantacións, unha estrutura forestal diferente apoiada na morfoloxía do medio rural onde a dispersión poboacional é tan importante. Se non tes en conta a morfoloxía, corres o risco de converter o monte nun auténtico polvorín. "Apostamos na multifuncionalidade, non só nun monte dedicado á extracción da madeira, senón onde poidan convivir outras actividades económicas rendíbeis" No libro salientades a viabilidade dun monte sustentábel. O monte sustentábel é obxecto da política que levabamos a cabo na Xunta. O monte sustentábel é aquel que permite producir, ter unha economía forestal que satisfaga os habitantes do medio rural e garantir que quen veña despois poida seguir gozando dun monte que siga producindo e que á vez sexa respectuoso co medio ambiente, garantindo que o que se fai no presente non vai producir unha degradación no futuro. Para min iso é un monte sustentábel e é perfectamente viábel, pero hai que cambiar as tendencias e os vectores, que van na dirección de converter o monte nun monte caótico. Nós apostamos na multifuncionalidade, non só nun monte dedicado á extracción da madeira, senón onde poidan convivir outras actividades económicas rendíbeis. Cales son as potencialidades do monte? A cuestión madeireira é un tema fundamental, hai que ter en conta que a madeira é unha necesidade para o país, non podemos pensar que no monte pode haber de todo menos madeira. Pero a madeira ten que ser aquela que provén de árbores que garantan a sustentabilidade, que non deterioren edafoloxicamente o solo do monte e que sirvan para crear riqueza e para a continuidade da cadea monte-industria,de acordo coas características de industria racional. Os cogomelos por exemplo son unha fonte potencial de riqueza nun país como o noso; a castaña, tamén, dependendo das zonas do país; as plantas aromáticas poderían selo, ao igual que o valor paisaxístico. E poderíamos falar da gandaría extensiva e do pastoreo como actividades complementarias ligadas ao monte. Dedicádeslle un capítulo do libro ao Banco de Terras, unha aposta fundamental cando dirixiades a Consellaría do Medio Rural. No noso país había un déficit de terras dedicas á explotación agrícola e tamén terras abandonadas. Entón o Banco de Terras é un instrumento avanzado e moi interesante para que aqueles propietarios aos que lles interesa a explotación dunha parcela forestal ou agrícola poidan incluíla nese banco e mesmo sacar un beneficio por un canon razoábel de carácter anual. Para que esa filosofía funcione, é necesario que a Administración se involucre e que non só manteña a lei vixente. O fundamental é a vontade política de querer usar o instrumento e o PP non promove o seu uso. Ao PP non lle interesa este tipo de medidas que teñen a ver co desenvolvemento do país, con marcar un futuro diferente para que o país poida usar todas as súas potencialidades e para conseguir que o medio rural sexa un lugar gratificante para facer unha actividade económica. Se as cousas non cambian, a tendencia no medio rural é negativa e pesimista. Todos os dados apuntan ao deterioro desde o punto de vista demográfico e económico. A situación é crítica e precísase dun cambio radical. "Moita xente pode buscar o futuro no rural" Ves posíbel que a emigración campo-cidade mude por unha emigración cidade-campo? Se hai vontade política, pódese facer. Primeiro hai que ter un plan de desenvolvemento rural, unha campaña de promoción do medio rural con proxectos concretos que hai que apoiar economicamente desde o Goberno galego. Se se fai ese plan con suficiente intensidade nun tempo sostido, é evidente que se pode conseguir, porque hai xente nas grandes cidades que non ten futuro pola contracción industrial importante e polo paro. É necesario que o Goberno lle dea alternativas a esa xente e poña en marcha unha serie de recursos para desenvolver proxectos no rural, tanto a nivel forestal como agrícola e gandeiro. Evidentemente, así, moita xente empezaría a buscar o futuro por esa banda. Nós experimentámolo na Consellaría, o medio rural é moi receptivo a proxectos razoábeis e realistas. Se hai vontade política e un plan autocentrado, é evidente que vai haber futuro, pero nada se resolve en dous días. Mesmo na formulación autonómica presente hai moitas capacidades aínda que esgotar e que poderían dar moito de si para traballar de cara ao futuro.


Summary: Como resultado do éxito da sublevación militar na Galiza e da posterior derrota dos republicanos na Guerra Civil, as liberdades adquiridas polos galegos durante a Segunda República substituíronse polo fascismo. Non obstante, na posguerra, o silencio que impuxo a ditadura foi rachado pola loita do Exército Guerrilleiro da Galiza. Esta organización armada antifascista creouse a partir da estruturación dos grupos de fuxidos que se agocharan no monte despois do golpe de Estado para evitar ser asasinados polos falanxistas.

No caso concreto da comarca de Ordes, a represión franquista que se produciu como resultado da sublevación militar de 1936 adquiriu unha notábel magnitude: 73 veciños resultaron procesados nas causas militares, dos que 13 foron fusilados. Por outra banda, cando menos 10 veciños foron "paseados", é dicir, asasinados sen que mediara proceso xudicial ningún. A isto teríamos que sumar outras formas de represión habituais como encarceramentos, detencións, sancións económicas, depuracións, malleiras, ameazas e humillacións públicas. Numerosos veciños da bisbarra ordense víronse forzados a esconderse para sobrevivir, conscientes das represalias ás que se terían que enfrontar de saír da clandestinidade. Algúns deles participaran na defensa do Goberno republicano, formaran parte dos gobernos locais da Fronte Popular, de organizacións políticas, sindicalistas e agraristas etc. Inicialmente, estes "fuxidos" tan só tiñan como propósito agardar a que a situación se normalizase para despois poder volver á casa unha vez finalizase a guerra. Servíronse da axuda dos seus familiares e veciños, que lles proporcionaron alimentos e agocho, converténdose eles tamén nun obxectivo da represión. Para evitar a aniquilación dos seus apoios e ante unhas condicións de vida cada vez máis duras, os homes do monte comezaron a realizar os primeiros golpes económicos, dirixidos contra os partidarios do fascismo. O nacemento do Exército Guerrilleiro da Galiza Coa finalización da guerra, a asfixiante presión da Garda Civil incrementouse notabelmente. Os grupos de fuxidos creceron en número nutríndose de persoas que escaparan da prisión ou foran postas en liberdade. Desta maneira configurouse unha guerrilla cada vez máis organizada, iniciando a loita armada contra o réxime coa creación das primeiras partidas guerrilleiras. Nace o Exército Guerrilleiro da Galiza, que se distribúe en cinco agrupacións. En abril de 1946, José Gómez Gayoso e Antonio Seoane Sánchez son enviados a Galiza para facerse cargo do Comité Rexional do PCE. Os dirixentes comunistas introducen na guerrilla toda unha serie de pautas de actuación e comportamentos acordes a uns obxectivos políticos, así como unha xerarquización interna. O Exército Guerrilleiro da Galiza creouse a partir da estruturación dos grupos de fuxidos que se agocharan no monte despois do golpe de Estado para evitar ser asasinados O elemento máis visíbel desta militarización atopámolo na adopción do uniforme guerrilleiro: un mono gris ou caqui cunha insignia no peito que incorpora as bandeiras republicana e galega xunto coa estrela vermella. Ademais, elaborouse e repartiuse o periódico El Guerrillero, órgano do Exército Guerrilleiro da Galiza. Ordes e Mesía encontrábanse dentro da zona de operacións da IV Agrupación do Exército Guerrilleiro, a máis activa e lonxeva das catro agrupacións nas que se dividiu o territorio galego. Inicialmente compúxose de cinco destacamentos. O comunista asturiano Manuel Rodríguez Fernández 'Marrofer' exercía como xefe da Agrupación. A guerrilla antifascista, mellor organizada e cuns obxectivos claros, comezou a realizar accións de maior índole a partir da chegada de Gayoso e Seoane a Galiza: atracos, golpes propagandísticos, sabotaxes, execucións de falanxistas ou enfrontamentos armados coa Garda Civil. O 26 de xuño de 1946, cando unha partida guerrilleira descansaba no monte de Castenda da Torre (Tordoia), unha delación provocou que se produciuse un tiroteo coa Garda Civil no monte no que morreu o guerrilleiro ordense Antonio Recouso Boquete. O mesmo día, froito dun chivatazo, caerán nun enfrontamento armado os combatentes 'Marrofer', José Doldán e Lisardo Freijo en Aranga (Betanzos). Ponte Pedreira xefe da IV Agrupación A morte de 'Marrofer' levou a unha forzosa reestruturación da organización, sendo nomeado o veciño de Frades Manuel Ponte Pedreira xefe da IV Agrupación do Exército Guerrilleiro da Galiza. Até o momento Manuel Ponte exercera como líder do Destacamento Manuel del Río Botana. Na súa etapa como xefe a resistencia armada alcanzará as súas máximas cotas. Varios municipios da Provincia da Coruña serán declarados zonas de guerra, incluíndo Ordes e Mesía. Como contrapeso, a Garda Civil perfeccionou as súas operacións coa creación de contrapartidas: gardas civís que se disfrazan de guerrilleiros para así desprestixialos, destruír as súas bases e desarticular os seus enlaces. O 21 de abril de 1947, Manuel Ponte Pedreira, Manuel Díaz Pan e Manuel Rodríguez Gundín caen en Frades tras un enfrontamento armado cos gardas civís de Ordes A progresiva aceptación do Goberno de Franco polas potencias occidentais permitiulle ao ditador centrar todos os seus esforzos en reprimir os movementos antifascistas. Aprobáronse novas leis represivas e aplicouse de maneira indiscriminada a Lei de fugas. O esvaecemento das posibilidades dunha intervención militar por parte dalgún país democrático en España, xunto coas duras condicións da vida no monte e o incremento da represión provocaba o desánimo nas filas guerrilleiras. Neste contexto, Manuel Ponte fíxolle chegar unha carta ao diplomático británico Ivo Mallet, que visitou Galiza o 6 de outubro de 1946. Na misiva, Ponte mostra a súa indignación ante a pasividade mostrada polo Goberno británico perante os crimes do réxime franquista: "O feito de que Franco engada unhas decenas máis de cadáveres ao millón de vítimas da súa traizón, iso non inflúe para nada nas cotizacións da city. A misión dun embaixador da Súa Maxestade é máis elevada. España no seu conxunto, as súas riquezas, a súa posición estratéxica son algo máis fundamental.". Ao mesmo tempo expón o patriotismo que guía as accións da resistencia antifascista: "Non son máis que un guerrilleiro, un home que se tirou ao monte porque as palabras 'rendición' e 'capitulación ante o fascismo' non collían na miña cabeza." O axustizamento dos verdugos Non obstante, malia a caída de importantes cadros nas súas filas, a IV Agrupación do Exército Guerrilleiro da Galiza continuará realizando un gran número de accións. A loita armada comezou o ano 1947 cun ritmo frenético, sucedéndose os axustizamentos de homes afectos ao réxime fascista. O 6 de xaneiro membros do Destacamento Dourado Xaneiro executan en Mesía os falanxistas Antonio Mosquera Aller e Manuel Sánchez Quindimil. Outros destacamentos realizarán accións semellantes en Cambre, Mabegondo e Curtis, acabando coa vida de simpatizantes de Franco e de gardas civís. A continuación, como represalia ante os asasinatos de dous comunistas en Madrid, acordouse responder executando catro falanxistas no prazo de dúas semanas, entre eles, José Liñares Rama 'O 28', xefe da Falanxe de Ordes, que foi tiroteado por membros do Destacamento Dourado Xaneiro. O alcume deste home debíase a que alardeaba pola vila de matar 28 persoas. A Garda Civil, ante a dificultade de dar caza aos guerrilleiros, procedeu asestándolle un golpe anímico ao seu líder, Manuel Ponte. A muller de Ponte, María Rivas, foi deportada a Olmedo (Valladolid), por outra banda, Ramón Ponte, irmán do xefe da IV agrupación, foi desterrado en Villalón de Campos (Valladolid). Desta forma impedíase que as súas vivendas puidesen funcionar como un punto de soporte, á vez que se amedrentaba os veciños que apoiasen os guerrilleiros. Non obstante, poucos meses despois os esforzos por esmagar a resistencia antifascista darán os seus froitos. O final da guerrilla C o tempo, froito das delacións e do labor das contrapartidas, caeron en combate destacados guerrilleiros. O 22 de maio nun monte de Val do Dubra prodúcese un enfrontamento armado coa Garda Civil no que morreu Avelino Rivas Pombo. O 4 de marzo falecerá Antonio Nouche Costa nun tiroteo que se produce ao ser descuberto pola Garda Civil na casa de Cesuras na que se agochaba. No día seguinte son abatidos catro guerrilleiros en Val do Dubra, entre eles Manuel Pena Camino (Mesía). Con todo, a caída máis dura para a guerrilla será a de Gómez Gayoso e Antonio Seoane. Os dous dirixentes máis relevantes do PCE na Galiza foron detidos os días 10 e 11 de xullo de 1948. Ambos serán torturados e executados a garrote vil o 6 de novembro de 1948. A guerrilla responderá a estas detencións desenvolvendo unha ofensiva coa queima das casas consistoriais de Abegondo e Moeche, así como con execucións de varios falanxistas locais. A partir deste momento as caídas de guerrilleiros sucédense con cada vez maior frecuencia, provocando como resultado a perda da maioría dos enlaces e puntos de apoio que lle quedaban aos guerrilleiros. Por outra banda, conforme a guerrilla se atopa cada vez con máis dificultades para seguir operando, o PCE decide disolver as organizacións armadas, substituíndoas pola táctica de introducirse nas organizacións de masas do réxime franquista. A maioría dos guerrilleiros decidiron continuar sobrevivindo no monte, pero outros como Francisco Rey Balbís, o xefe da IV Agrupación, aceptaron a proposta do partido e exiliáronse no estranxeiro. Francisco Martínez Leira 'Pancho' relevou a Francisco Rey Balbís como xefe até a súa caída en combate o 31 de decembro de 1954. A súa morte suporá o final definitivo da IV Agrupación. Entre os guerrilleiros ordenses que continuaron loitando destaca Benigno Andrade García 'Foucellas', natural de Mesía. Este home gozou dun gran renome entre os campesiños galegos pola súa valentía e carisma. Debido á súa fama, os guerrilleiros serán popularmente coñecidos en boa parte da Galiza como 'Os Foucellas'. A Garda Civil, consciente da súa popularidade, fixou como obxectivo detelo vivo para así poder enterrar definitivamente o mito creado arredor súa. Tan só era unha cuestión de tempo, pois o 9 de marzo de 1952 'O Foucellas' foi detido pola Garda Civil en Oza dos Ríos. Tras ser xulgado e condenado a pena de morte, foi executado a garrote vil no cárcere da Coruña o 7 de agosto de 1952. Durante o tempo que permaneceu detido, caen os últimos combatentes antifascistas que continuaban activos na bisbarra de Ordes. O ciclo da loita guerrilleira antifranquista chegaba ao seu final. O 21 de abril de 1947, Manuel Ponte Pedreira, Manuel Díaz Pan e Manuel Rodríguez Gundín caen en Frades tras un enfrontamento armado cos gardas civís de Ordes. En represalia pola caída de Manuel Ponte, os guerrilleiros responderán coa execución de catro destacados falanxistas en distintos lugares da súa zona de actuación. Como substituto, Francisco Rey Balbís 'Moncho', até o momento líder do Destacamento Enrique Líster, será designado xefe da IV agrupación do Exército Guerrilleiro da Galiza.


Summary: O filme de Dani de la Torre obtivo o galardón á mellor longametraxe e mellor dirección. E Trote, de Xacio Baño, fíxose con 5, entre eles o de mellor guión. A gran noite do audiovisual galego homenaxeou a traxectoria de Mela Casal

A gala de entrega dos XVII Premios Mestre Mateo pechouse cun claro gañador, o filme A sombra da lei, dirixido por Dani de la Torre, que se fixo con 10 galardóns. Sen esquecer os 5 premios obtidos por Trote, a primeira longametraxe de Xacio Baño. A gran noite do audiovisual galego foi unha festa de comezo a fin, nunha cerimonia que se puido seguir en directo na TVG e en twitter a través da etiqueta #MestreMateo19. Podes consultar aquí o palmarés completo.A sombra da lei fíxose cos premios á mellor longametraxe e mellor dirección. E Trote levou o de mellor guión e tres dos catro nas categorías interpretativasO espectáculo, dirixido por Sonia Méndez, estivo conducido por Camila Bossa, David Amor, Xúlio Abonjo, Fernando Epelde e Carolina Iglesias -Percebes y Grelos-, que cunha estética futurista guiaron o público a través dunha viaxe temporal polo audiovisual galego. Ademais dos galardóns competitivos, a Academia Galega do Audiovisual entregou o Premio de Honra "Fernando Rey" e o Premio Especial "José Sellier" á actriz Mela Casal e á Federación de Cineclubes de Galicia (FECIGA). "Non deixemos ningunha ponte sen cruzar por moito que nolas queiran derribar", dixo Mela Casal ao recoller o seu galardón, que recoñeceu toda unha vida dedicada ao audiovisual galego. FECIGA, pola súa banda, viu salientado o feito de que "os cineclubes son un dos principais promotores da cultura cinematográfica entre a sociedade". A sombra da lei (de Vaca Films Studio, Atresmedia Cine, La Ley del Plomo AIE e Playtime Production Sarl) obtivo o premio á mellor longametraxe e á mellor dirección, para Dani de la Torre. Ademais, levou o de dirección de arte (Juan Pedro de Gaspar), dirección de produción (María Liaño), interpretación protagonista (Luis Tosar), maquillaxe e perruquería (Raquel Fidalgo e Noé Montes), montaxe (Jorge Coira), música orixinal (Manu Riveiro e Xavi Font), son (David Machado, James Muñoz e José Antonio Manovel) e vestiario (Clara Bilbao)."Non deixemos ningunha ponte sen cruzar por moito que nolas queiran derribar", dixo Mela Casal ao recoller o seu galardónPola súa banda, Trote fíxose con 5, entre eles o de mellor guión para Xacio Baño e Diego Ameixeiras e mellor dirección de fotografía (Lucía C. Pan). E conseguiu tres dos catro galardóns interpretativos, con Melania Cruz como mellor interpretación feminina de reparto, Federico Pérez como mellor interpretación masculina de reparto e María Vázquez como mellor interpretación feminina protagonista.Polo demais, Idénticas, dirixido por Luis Avilés, gañou o premio ao mellor documental. Dinosaurio, de Carballo Interplay Producións, fíxose co premio á mellor serie web. A nena azul, de Sandra Sánchez, acadou o de mellor curtametraxe de imaxe real e Soy una tumba o de mellor curtametraxe de animación. Ti conquistou o de mellor anuncio e Ahora o nunca (Pegatina feat Macaco) de Manu Viqueira, o de mellor videoclip. O sabor das margaridas acadou o premio á mellor serie de TV, mentres que Buscadores de naufraxios gañou o de mellor programa de TV e Rodrigo Vázquez o de mellor comunicador polo seu traballo no Ti verás!Na gala houbo ademais varias mencións á situación que se vive na CRTVG, en apoio das súas traballadoras e traballadores e demandando "unha televisión pública e de calidade", como fixo Manu Viqueira ao recoller o premio ao mellor videoclip ("defende a Galega e defende o galego", dixo), ou Federico Pérez ao gañar o Mestre Mateo ao mellor actor de reparto.


Summary: Iniciouse sobre as catro da tarde perto do Polvorín e provoca unha gran columna de fume visíbel desde diferentes puntos da comarca.

Catro helicópteros e dous hidroavións combaten desde o aire un incendio en Culleredo, que se orixinou pasadas as catro da tarde. Unha gran columna de fume é visíbel desde diferentes puntos da comarca coruñesa. A proximidade do lume a núcleos de vivendas é o principal motivo de preocupación. No aeroporto de Alvedro están pendentes tamén da evolución do incendio pola posibilidade de que afecte ao tráfico aéreo. A falla de dados oficiais, a sperficie afectada por este lume rondaría as 15 hectáreas ás 20:00 horas. As lapas chegan até A Zapateria, na Coruña, e non se desbota que haxa que cotar o tráfico na Trceira Ronda se a situación así o exixe. #lume no Concello de Culleredo. pic.twitter.com/AkT9c0pe8G— Roi Carballido (@RoiCarballido1) September 8, 2019


Summary: O Museo de Pontevedra reactiva a entrega a Polonia do díptico da Dolorosa e o Ecce Homo espoliados polo réxime nazi á familia Czartoryski.

O díptico da Dolorosa e o Ecce Homo espoliados polo réxime nazi que agora están no Museo de Pontevedra voltarán a Polonia. Anunciouno esta cuarta feira o vicepresidente da Deputación de Pontevedra, César Mosqueira, que explicou que nos últimos meses a institución provincial estivo recompilando informes para ter garantía xurídica de que a entrega se realizará a quen corresponde conforme a lei ante a reclamación das pezas non só por parte do Goberno polaco senón tamén pola familia da princesa Czartoryski, que se considera propietaria lexítima. As mulleres artistas e a Galiza, protagonistas dos obradoiros de verán do Museo de Pontevedra Entrega polos tratados internacionais Segundo apuntou Mosqueira os tratados internacionais estabelecen que é preciso entregar as pezas ao Estado do que foron espoliadas e despois, dentro do Estado polaco, as partes interesadas deben discutir internamente a quen lle corresponden. "O tema estivo parado porque non o estaba nada claro que a pesar da nosa boa disposición viñera un pleito ou unha reclamación pola devolución. Queriamos cubrir as espaldas e agora sabemos que estamos cubertos", asegurou o vicepresidente. Por este motivo solicitáronse informes que resolveron a cuestión legal e a Deputación decidiu reactivar o procedemento de devolución. O Museo de Pontevedra organiza un curso sobre mulleres creadoras A noticia da identificación do díptico como ben espoliado xurdiu durante o confinamento pola pandemia cando o Departamento de Patrimonio Cultural do Ministerio de Cultura e Patrimonio Nacional de Polonia contactou co Museo de Pontevedra. As dúas pezas pertencían á Colección Czartoryski e saíron de Varsovia en 1944 e reapareceron no comercio de arte de Madrid en 1973. Despois, ingresaron no Museo como depósito do coleccionista José Fernández López e, desde 1994, son propiedade do Museo.


Summary: O concerto da artista catalá Rosalía, que decorreu o 29 de xullo na cidade da Coruña, segue a dar que falar. Só en contratos de patrocinio, a Axencia de Turismo da Galiza gastou máis de 200.000 euros. Unha cantidade á que se lle suman os 100.000 do Consorcio de Turismo da Galiza.

Unha das actuacións musicais máis agardadas do verán foi a da cantante catalá Rosalía no Coliseum da Coruña. Un concerto que congregou máis de 8.500 persoas o pasado 29 de xullo. A Axencia de Turismo da Galiza pagou, nun contrato de patrocinio publicitario para a promoción turística neste concerto e no do cantante británico James Blunt, 272.250 euros. Realizouse a través dun contrato privado con negociación, sen publicidade, coa empresa radicada en Vigo Sweet Nocturna S.L.N.E. Rueda 'rega' con 1,44 millóns de euros do Xacobeo a prensa de fóra da Galiza A estes máis de 272.000 euros, con IVE incluído, súmanse os 100.000 euros, con IVE, do contrato do patrocinio "coa presenza e imaxe" do Consorcio de Turismo e o Concello da Coruña no concerto de Rosalía. As entradas especiais ascendían a 297 euros O recital da afamada cantante contaba coa opción dos chamados pases VIP -con asento premium-, a un prezo de 297 euros. En pista, o prezo das entradas eran de 81,50 euros e no anfiteatro oscilaban entre os 59 e os 93 euros. A Xunta adxudica un contrato privado de 300.000 euros a 'La Razón' e 'Antena 3' para promocionar o Xacobeo O concerto de Rosalía recalou na Coruña no marco da xira Motomami World Tour, que arrancou en Almería o 6 de xullo, e estivo patrocinado polo Concello coruñés, a través do Consorcio de Turismo, e da Xunta, a través da Axencia de Turismo, co Xacobeo. A da Coruña foi a única parada da artista na Coruña e enmarcouse na aposta do Concello de situar a urbe no circuíto das "mellores xiras internacionais" e no "compromiso de recuperar a celebración de grandes eventos culturais na cidade".


Summary: A Unidade Central de Delincuencia Económica e Fiscal pide á Audiencia Nacional investigar 23 contratos de cinco ministerios, Adif, Renfe e outros organismos asinados durante o mandato de José María Aznar. Sospéitase que esas adxudicacións, por valor de 570 millóns, poden ter relación con donativos dun construtor ao PP.

A Unidade Central de Delincuencia Económica e Fiscal (UDEF) da Policía Nacional enviou un informe ao xuíz da Audiencia Nacional que instrúe a causa da 'Caixa B' do Partido Popular (PP), José de la Mata, pedindo a investigación de máis dunha vintena de contratos por valor de aproximadamente 570 millóns de euros asinados por varios ministerios do Goberno de José María Aznar cun dos doantes do PP entre 2002 e 2004, o empresario Alfonso García Pozuelo. O informe policial, que ten data de 24 de novembro, propón en concreto a investigación de 23 contratos. Alude a operacións de até cinco ministerios e doutros organismos para "achegar elementos indiciarios sobre o obxecto" da investigación. Para iso solicitan requirir á Secretaría Xeral Técnica ou ao seu equivalente o contido íntegro do expediente administrativo de contratación de cada unha das licitacións que o informe enumera e que corresponden aos ministerios de Fomento, Interior, Defensa, Educación e Medio Ambiente. Estes departamentos entre outros organismos como a Confederación Hidrográfica do Tello ou do río Guadalquivir, Renfe, Turespaña, a Axencia estatal de administración tributaria (Aeat), a Entidade pública empresarial de solo (Sepes), a Sociedade estatal de infraestruturas e equipamentos penais (Siep), Aena ou Adif. A unidade policial sinala no informe que a orixe para pedir estas novas dilixencias está no contido das declaracións prestadas durante as sesións do xuízo oral da coñecida como Época I da Gürtel polo empresario Alfonso García Pozuelo e o xefe da trama, Francisco Correa. Unha vez máis trátase de comprobar se as anotacións rexistradas na conta de ingresos por doazóns do PP e a súa aplicación en concepto de gastos do partido, cuxo cómputo levaban o ex tesoureiro do partido, Álvaro Lapuerta, e o ex xerente e tamén antigo tesoureiro, Luis Bárcenas, "corresponden a contraprestacións aboadas a cambio da realización de actuacións ante o órgano adxudicador para conseguir que as empresas dos pagadores obtivesen adxudicacións de obra pública".


Summary: Greve de 24 horas cunha convocatoria legal dirixida exclusivamente para as mulleres, informa o sindicato.

A Central Unitaria de Traballadoras e Traballadores (CUT) convocará folga de mulleres este 8 de marzo e así o puxo en coecemento do movemento feminista agrupado en 'Galegas 8M'. O sindicao anuncia que a convocatoria será a dunha greve de 24 horas cunha convocatoria legal "dirixida exclusivamente para as mulleres". Desde a Secretaría das Mulleres da CUT inciden na necesidade de "fortalecer e pular polo feminismo de clase do país", visibilizando "a loita das traballadoras do sector produtivo e reprodutivo, as asalariadas e as que non". Por último, a central sindical anuncia que a partir da segunda quincena de xaneiro comezarán a socializarse os traballos que o sindicato está a realizar para este 8M.


Summary: A traiñeira de Bermeo venceu no primeiro asalto da Kontxa, por diante de Hondarribia, Orio e Kaiku, a gran favorita. Na categoría feminina, a representante galega, Mecos, acabou cuarta. No plantel de vogadores de Kaiku hai cinco galegos

Donosti acolleu este domingo a primeira xornada da Regata da Kontxa, unha competición que o vindeiro fin de semana terá o seu cumio coa segunda quenda. Unha quenda que se presume do máis interesante á vista dos resultados deste domingo, onde Urdaibai meteu a vitoria no peto por diante de Kaiku, que chegaba co arrecendo a favorita. A representante galega, Tirán, acabou sétima, só por diante da Donostiarra, a anfitrioa. No plantel da traiñeira gañadora, Urbaibai (de Bermeo) hai cinco galegos: 2 do Grove, 1 de Bueu, 1 de Moaña e 1 de Vilaboa Todas as miradas estaban postas na embarcación de Kaiku. Gañadora virtual da ACT, do Campionato de España, do de Euskadi, da Kontxa 2012... a embarcación de Sestao chegaba á Kontxa como a favorita. Mais non foi quen de gañar na súa quenda, onde ficou segundo por detrás de Hondarribia. Houbo tramos onde se vogou a 45 paladas por minuto Así pois, os catro primeiros postos foron para Urdaibai, Hondarribia, Orio e Kaiku. A tripulación de Tirán non tivo o seu mellor día, mais simplemente estar entre as 8 participantes xa é todo un recoñecemento. Mecos Na categoría feminina, Mecos finalizou última nesta primeira xornada da Kontxa, onde o triunfo foi para Zumaia. Mais iso, no remo, non significa nada, pos queda a segunda xornada. Xa na edición de 2012 a traiñeira feminina galega acabara última e despois atinxiu a vitoria na segunda, levando a bandeira para Galiza.


Summary: O alumno que falte máis dun mes seguido ao centro ou seisi ou máis días continuos ao mes durante medio ano recibirá aulas na casa. A Xunta responde ás demandas das Anpas Galegas e da familia do neno de Malpica, pero non fixa un mínimo de horas para calquera rapaz

A loita de Hadrián, a súa familia e a Confederación de Anpas Galegas fixo reacciónar á Xunta. A Consellería de Cultura, Educaicón e Ordenación Universitaria vén de activar o Protocolo de Atención Educativa Domiciliaria e que permitirá impartir aulas nas súas casas aos alumnos que falten máis dun mes ao colexio por unha longa enfermidade. Nin é todo o esixido nin se cumpre a reclamación última da nai de Hadrián, que reivindica un mínimo de 12,5 horas semanais -a metade do que recibe un rapaz no seu centro- para os nenos con doenzas graves. Pero a súa loita fixo reaccionar a unha Consellería cuxo titular, malia as peticións de Nieves Villar, segue sen recibila naquela prometida reunión. A loita de Hadrián e a súa nai provocan que a Xunta active un protocolo que a familia do rapaz aínda ve insuficiente O protocolo establece un máximo de dez días desde que a familia do alumno fai a solicitude e ata que a xefatura territorial a resolva. Manuel Corredoira, director xeral de Educación, foi quen anunciou a posta en marcha deste protocolo este venres e aclarou que as clases a domicilio serán impartidas por docentes destinados nos centros de educación para adultos. Hadrián é a imaxe visible dunha loita que afecta moitos máis nenos. De tan só once anos, sofre leucemia -un dos tipos máis graves- e atura as difíciles consecuencias da súa grave enfermidade. Sometido a sesións de quimioterapia, o cativo de Malpica recibe clases na súa casa a través de atención domiciliaria, pero pouco máis de seis horas semanais. O alumno que falte máis dun mes seguido ao centro ou seisi ou máis días continuos ao mes durante medio ano recibirá aulas na casa "Queremos que a atención sexa máis áxil, que o programa educativo sexa máis adaptado á súa situación e que se lle presten os recuross, telemáticos tamén, de apoio a través das tecnoloxías da información e comunicación que poidan necesitar", aclarou Corredoira, que explicou que a atención domiciliaria prestarase en canto o alumno falte máis dun mes seguido a clases ou cando a súa doenza crónica provocque ausencias ao centro de seis ou máis días continuos ao mes durantete un período mínimo de seis meses. Ademais, e atentendo a varias reivindicacións das Anpas Galegas, a familia será quen presente a solicitude no centro acompañada do informe médico. Logo, será o profesorado titor quen eleabore outro informe que acompañará á documentación que será enviada á xefatura territorial de Educaicón, que será quen resolva e indicará a asignación horaria e a duración da atención. A familia, os médicos e os profesores darán a súa opinión nos informes que terá que avaliar a Xunta para decidir a atención O profesorado destinado a esta atención domiciliaria elaborará un programa individualizado para cada alumno, aínda que en Primaria o currículo farase de forma global, mentres que en Secundaria agruparanse as materias en áreas de sociedade, científico-tecnolóxica e comunicación. Nieves Villar, a nai de Hadrián, considera insuficiente a medida porque non se establecen un mínimo de horas para todos os nenos e porque considera que a atención para cada neno dependerá do criterio final da Consellería e da loita e pelexa que poidan levar a cabo, en maior ou menor medida, os pais.


Summary: Os celestes perden tres puntos perante un rival directo pola sétima praza.

Caer na casa e perante un rival directo pola sétima praza como é o Eibar non é prato de gusto para o celtismo. Mais peor foi atopar un equipo irrecoñecíbel no xogo, pois a aliñación presentaba non poucas novidades pola aposta de Berizzo nas rotacións, consciente de que a vindeira quinta feira é a cita europea chave co Genk. Agardábase máis dos xogadores que este domingo tiveron oportunidade de reivindicarse. O Eibar defendeu a vitoria (0-2) que logrou cos goles de Kike García e Pedro León. O Celta estivo falto de ideas, cunha defensa máis frouxa do habitual e cunha esca conexión entre as súas liñas. A maiores, Rosi tivo que deixar o campo á media hora de encontro por unha lesión no xeonllo. Foi coa entrada de Radoja e nomeadamente Iago Aspas cando o Celta foi o Celta, recuperando filosofía e aposta no balón e xogando ao ataque, logrando por momentos acurralar o Eibar. Os postes tamén tiveron o seu protagonismo. Jozabed primeiro e Aspas na recta final do partido estrelaron o balón contra o traveseiro. Mais a reacción xa era tarde, os vascos gañaban por dous goles e eran conscientes da importancia dos tres puntos que xa tiñan no peto. Beauvue tivo unha excelente oportunidade a cinco minutos do final, mais marrou. E co erro, as (pequenas posibilidades) dunha remontada para un empate. Ficha técnica Celta (0): Sergio, Roncaglia, Sergi Gómez, Fontàs, Planas, Pape, Jozabed, Pablo Hdez. (Radoja, min.56), Señé (Iago Aspas, min.66), Sisto, Rossi (Beauvue, min.36). Eibar (2): Yoel, Capa, Gálvez, Ramis, Luna, Pedro León (Rubén Peña, min.71), Rivera, Dani García, Bebé (Adrián, min.75), Enrich e Kike García (Juncá, min.85). Goles: Kike, min.13, 0-1; Pedro León, min.50, 0-2. Árbitro: Munuera Montero, do comité andaluz. Amoestou Jozabed (Celta); Sergi Enrich, Ramis (Eibar). Campo: Balaídos (15.741 espectadores).


Summary: A vitoria do SNP ao bordo da maioría absoluta reforza o liderato de Sturgeon e garante un novo referendo pola independencia.

A líder do Partido Nacional Escocés (SNP), Nicola Sturgeon, proclama a súa vitoria nas eleccións parlamentarias que se levaron a cabo na pasada quinta feira. O SNP vence por cuarta vez consecutiva e a súa candidata asegura que traballara para darlle ao electorado a posibilidade de "decidir o seu futuro". O SNP e os Verdes volven así formar unha clara maioría independentista no Parlamento escocés logo de acadar, en conxunto, 72 dos 129 escanos dos que dispón a Cámara. A formación de Nicola Sturgeon roza, polo tanto, a maioría absoluta cos 64 asentos da súa formación, a un da maioría absoluta. Os Verdes contribúen aos bos resultados e conseguen oito escanos, até agora tiña seis, mentres que o unionismo acumula 57 representantes (conservadores 31, laboristas 22 e liberal-demócratas 4). "O pobo de Escocia debe decidir o seu futuro cando a Covid-19 pase", asegurou Nicola Sturgeon no serán do sábado ao coñecer os resultados das votacións. "As únicas persoas que poden decidir o futuro da Escocia son os escoceses e as escocesas, os políticos de Westminster non poden nin deben interporse nese camiño", afirmou Sturgeon. A líder do SNP recalcaba na xornada electoral que "se hai unha maioría simple e democrática no Parlamento escocés para un referendo de indenpendencia, non habería xustificación antidemocrática, electoral ou moral para que Boris Johnson (primeiro ministro do Reino Unido) impedise a consulta nas urnas". "Se isto acontecese na maioría das democracias do mundo, sería unha discusión absurda", apuntou. Sturgeon non ten dúbidas de que estes resultados son "históricos e extraordinarios" nunhas eleccións con 64% de participación. Aínda así o primeiro que fará o novo goberno escocés, di, será traballar pola recuperación do país logo da crise provocada pola Covid-19. Boris Johnson repetiu na sexta feira ao Daily Telegraph que considera a realización dun referendo neste momento "imprudente e irresponsábel". "Non creo que este sexa o momento para ter unha disputa constitucional, para dividir o país, cando o que as persoas queren é recuperar a nosa economía e camiñar xuntos", afirmou. Mais unha vez coñecidos os excelentes resultados do SNP, o primeiro ministro británico convidou a Nicola Sturgeon e ao ministro principal de Gales, o laborista Mark Drakeford, e aos líderes de Irlanda do Norte a participar nun "cumio de recuperación da Covid-19". Unha oferta que se recibiu con escepticismo por parte de Sturgeon e Drakeford polo desdén mostrado por Johnson cara ás "outras nacións", alén de Inglaterra, durante a negociación do Brexit. "Creo con paixón que os intereses do Reino Unido, e en particular do pobo de Escocia están mellor servidos cando traballamos xuntos, como vimos no despregue da campaña de vacinación", escribiu Johnson nunha carta. Parlamento en feminino Nunca o Parlamento escocés foi tan inclusivo, con 58 mulleres electas. A última vez que houbo tanta representación feminina foi en 1999, cando 48 deputadas entraron na Cámara. Tamén foron elixidas as primeiras deputadas pertencentes a minorías, incluíndo a primeira muller negra e musulmá, así como a primeira deputada en cadeira de rodas. Salmond queda fóra O candidato Alex Salmond, Alba Party, non conseguiu sumar escanos para a "supermaioría" que reclamaba, ao non conseguir a súa entrada no Parlamento de Holyrood. Tras pedir o voto para o SNP, presentou candidatos ás listas rexionais pero os seus apoios non chegaron a 3% necesario. Durante a campaña Salmond e os seus compañeiros de formación denunciaron o "boicot" dos grandes medios, mais o certo é que a súa popularidade entre o electorado xa era moi baixa, segundo indicaban as enquisas, un feito derivado das acusacións de acoso sexual dirixidas a Salmond e mais do enfrontamento que protagoniza con Nicola Sturgeon.


Summary: O feminismo galego convoca este domingo máis de 30 mobilizacións en todas as cidades e vilas, incidindo no traballo de coidados. Ademais, haberá xantares colectivos, foliadas e mesmo unha cadea humana de mulleres en Carnota ou a performance de 'Un violador no teu camiño' en Vigo. Consulta aquí a axenda de actos

Haberá manifestacións e concentracións ao mediodía e á tardiña, ademais doutras actividades, dende xantares colectivos e foliadas, ata unha cadea humana en Carnota ou a performance de 'Un violador no teu camiño'Despois do éxito da manifestación celebrada o pasado domingo 1 de marzo, o feminismo galego ultima os preparativos da mobilizacións convocadas para o 8 de marzo en todas as cidades e vilas galegas. Haberá manifestacións ao mediodía e á tardiña, concentracións e ruadas, ademais de diversas actividades locais. Así, están a organizarse xantares colectivos (Allariz, Foz, Padrón, Vilagarcía, Compostela, Vilalba, Chantada...), a performance de 'Un violador no teu camiño' (Vigo, o domingo 8 ás 12 horas na Farola de Urzaiz), foliadas feministas (Chantada, Vigo, Foz, A Gudiña). E mesmo unha cadea humana de mulleres na Praia de Carnota (o sábado 7 ás 12 horas). En Compostela, catro ruadas partirán de Salgueiriños, As Cancelas, Conxo e o Castiñeiriño para confluír no centro.As manifestacións convocadas para o domingo (Marín, o venres, é a única localidade que se adianta) terán como lema 'Sen coidados non hai vida. Mudando o sistema, derrubando o patriarcado', ao igual que a marcha que percorreu Verín o pasado 1 de marzo, incidindo nese traballo invisible realizando maioritariamente polas mulleres. "Chegamos ao 2020 coa necesidade de pór o foco de atención no invisíbel. O que na maioría das casas revolucionou, criou conflito e incluso, en moitos casos, impediu facer folga"No manifesto lido en Verín destacouse que "tras dous anos de greve laboral, estudantil, de consumo e de coidados, chegamos ao 2020 coa necesidade de pór o foco de atención no invisíbel. O que na maioría das casas revolucionou, criou conflito e incluso, en moitos casos, impediu facer folga". É por iso que as convocatorias queren poñer o foco nese machismo invisible e na invisible división sexual do traballo, pero tamén nos fíos invisibles que unen as mulleres, que sempre teceron redes de solidariedade e apoio entre elas. O texto subliñaba que "o patriarcado é un instrumento fundamental para o sistema capitalista", pois "asigna ás mulleres as tarefas de coidado e xerando un mundo público masculino desvinculado dos tempos biolóxicos e ecolóxicos, onde os horarios laborais non importan porque estamos nós na casa para ocupármonos dos coidados da terra e da familia".No manifesto reivindícanse xornadas laborais con horarios racionalizados, permisos de nacemento máis extensos ou políticas públicas de coidados con cobertura universalO manifesto pechábase reivindicando xornadas laborais con horarios racionalizados, permisos de nacemento máis extensos, unha retribución xusta do traballo de coidados ou políticas públicas de coidados con cobertura universal, cun incremento do número de prazas en centros públicos. Tamén se pedía que os homes se corresponsabilicen destes coidados, sinalando que "aínda resulta estraño ver homes que pasen noites para coidar familiares en hospitais, que cambien cueiros a persoas maiores, que se ocupen e preocupen por coidados cotiáns nos fogares".Así mesmo, fíxose unha defensa das mulleres labregas, reivindicando a soberanía alimentaria e o consumo de proximidade. E denunciouse que as mulleres das zonas rurais sofren "unha tripla discriminación", con "traballos desvalorizados que non atopan saída nun mercado cheo de produtos" procedentes de longas distancias e cun país envellecido, que leva ás mulleres do rural "a asumir cada vez máis responsabilidades en todos os coidados, pola falta de servizos públicos axeitados á realidade galega", unha realidade denunciada por María do Mar Pérez Fra e que leva a que moitas mozas abandonen as zonas rurais.Tamén se aposta pola soberanía alimentaria e o consumo de proximidadeAdemais, dende as organizacións feministas incídese noutras cuestións que tamén afectan ás mulleres. Así, a Marcha Mundial das Mulleres está a difundir "20 razóns para marchar o 8M", chamando a loitar "Contra o poder das empresas transnacionais", "Contra a violencia das guerras, as fronteiras e os muros construídos polo capitalismo patriarcal e racista", "Por máis democracia" ou "Por un aborto legal e seguro".Convocatorias do 8 de marzoMarín. (venres 6 de marzo) 20:30. Praza 8 de marzoA Coruña. 12:00. Dende o Obelisco ata a Praza das CigarreirasLugo. 12:00. Saída dende o Multiusos da Xunta.Ferrol. 12:00. Saída dende o InferniñoVigo. 12:00. Concentración no MARCO.Compostela. 12:00. Ruada feminista. Dende o Castiñeiriño, Conxo, As Cancelas e Salgueiriños ata o centroOurense. 12:00. Concentración na Praza Maior.Allariz. 12:00. Manifestación dende o Campo da Barreira.Foz. 12:00. Manifestación dende a Praia da Rapadoira.Chantada. 12:00. Concentración na Praza do CantónSarria. 12:00. Dende a Praza do Concello ata a Praza da VilaBetanzos. 12:00. Concentración no Palco da MúsicaCee. 12:00. Praza 8 de marzoA Estrada. 12:00. Concentración na Praza do Mercado.Lalín. 12:00. Saída dende o Km.0Cambados. 12:00. Dende o Concello ata a Praza A Naiciña.Val Miñor. 12.30. Concentración na Ramallosa das tres marchas que sairán ás 11.30 de Baiona, Nigrán e GondomarVilagarcía. 12:30. Saída dende a Praza de EspañaAs Pontes. 12:30. Dende o Concello ata a Rúa 8 de marzoPontevedra. 13:00. Concentración na Praza da FerreríaMonforte. 13:00. Concentración na Praza da CompañíaVilalba. 13:00. Saída dende a Praza da ConstituciónPadrón. 13:00. Dende a Praza das Macías.Ribeira. 13:30. Concentración na Praza de España.Vilaboa. 15:00. Marcha a pé dende o local social de Figueirido ata o Hospital Provincial de PontevedraA Gudiña. 17:00. Concentración na Praza MaiorVigo. 18:00. Manifestación dende o cruce de Vía NorteSada. 18:00. Concentración na Praza Irmáns Suárez PicalloBoiro. 18:00. Saída dende a Praza do Concello.Carballo. 19:00. Dende os Xulgados ata o ConcelloOurense. 20:00. Manifestación dende a Subdelegación do Goberno.Pontevedra. 20:00. Dende o Hospital Provincial ata a AlamedaCompostela. 20:30. Manifestación dende a Praza 8 de marzo ata a Alameda. Podes consultar todas as convocatorias no mapa interactivo realizado por Galegas 8M, que se irá actualizando.


Summary: Sermos Galiza entrevista a Alfred Bosch, deputado de ERC no Parlamento español, co gallo da súa presenza na Galiza para presentar a Proposición Non de Lei que Esquerra, Amaiur e o BNG defenderán nas Cortes a prol da autodeterminación dos pobos .

Conversamos con Alfred Bosch após aterrar na Galiza para presentar a Proposición Non de Lei que ERC, Amaiur e o BNG defenderán nas Cortes españolas a prol da autodeterminación dos pobos. SG: Reino Unido apoiou a convocatoria dun referendo de autodeterminación en Escocia. Cren que o España seguirá ignorando o avanzo soberanista? AB: Non sei. En todo caso, que fagan o que queiran que nós tamén faremos o que queiramos de acordo co mandato que nos dea o pobo de Catalunya. A autodeterminación non é o dereito dos outros a decidir sobre o teu futuro ou a impedir que sexas libre, ese dereito non existe. Para nós o caso británico é unha referencia que axuda. Por que iso que é posíbel no Reino Unido non o é no Reino de España? David Cameron dixo "farei campaña en contra da independencia de Escocia mais non me negarei a que a xente vote". Nós gostariamos que Rajoy ou quen fose fixese o papel do David Cameron español. Polo de agora non é así. O que estamos a facer é empurrar o proceso como se o España fose o Reino Unido até que nos demostren repetidamente que non é así. Entón actuaremos doutra maneira. A entrevista completa, no número 51 do Sermos Galiza, esta sexta xa no teu quiosques


Summary: Debate de política xeral no Congreso. Non foi sen tempo. Após un ano e tres meses da súa investidura como presidente do executivo español, Mariano Rajoy submeterase hoxe e mañá ao escrutinio da oposición.

Coa corrupción que asolaga as filas do Partido Popular como pano de fundo, o líder d@s populares terá de responder ás demais forzas políticas. A poucas horas de comezar o debate (faino esta mañá, apartir das 12 h, coa intervención de Rajoy), Sermos Galiza fala con Olaia Fernández Davila, voceira do BNG no Congreso español. A quenda da portavoz nacionalista chegará esta quinta feira, apartir das 9 horas. Un ano e tres meses de Goberno até que se convoca o primeiro debate destas características, como valora a decisión do Partido Popular de adiar a convocatoria?A estas alturas iso xa non é unha novidade. Xa se lle ten reclamado o debate noutras ocasións. Neste senso, as actuais circunstancias agravan a nosa valoración da respecto das accións de goberno tan nefastas desenvolvidas polo PP durante este tempo e ás que agora se lle suman os escándalos de corrupción que atinxen non só o PP e o Goberno senón tamén a Coroa. Estamos nun momento onde se ve que todas as características propias dun sistema neoliberal despótico se manifestan de maneira máis clara. "Os escándalos de corrupción non atinxen só o PP e o Goberno, senón tamén a Coroa" A vice-presidenta xustifica a decisión e mesmo asegura que non é a primeira vez que acontece. Porén, a situación política, económica e social non ten precedentes... Tenas habido nas anteriores lexislaturas, aínda que o habitual é que un debate destas características se produza en xuño. Botan man desa escusa para xustificar a súa decisión. Non se atreveron a facer o debate antes dada a gravidade da situación económica e dadas as dúbidas que existían a respecto do rescate á economía española. Neste senso, decidiron deixalo para un momento en que esas incertidumes estiveran despexadas ou, cando menos, en que se deixase de se falar desa posibilidade. Ora, se ben se libraron desa espada de Damocles que viña a ser o rescate, agora complicaron o debate cos escándalos de corrupción en que se están a ver inmers@s importantes figuras do Partido Popular. "No pouco tempo que temos non imos permitir que a corrupción solape a realidade socieconómica á que nos abocou o Goberno de Rajoy" O Goberno de Rajoy ten múltiples frontes abertas: os índices de desemprego, a reforma laboral, o repagamento sanitario, a LOMCE, as taxas xudiciais, o rescate á banca... Cre que a corrupción no seo do PP solapará a crise social?Preocúpanos, por suposto, que o debate da corrupción solape a realidade socieconómica á que nos abocou o Goberno español. Mais, pola nosa banda no pouco tempo que temos non imos permitir que iso aconteza. Porén, trataremos na medida en que poidamos ese tema, pois afecta a membros do Goberno e salfire directamente o presidente do executivo. Cales serán os temas que centrarán a súa intervención?Imos facer unha crítica desde o punto de vista político-ideolóxico ao goberno, tamén centradas naquelas cuestións socioeconómicas que están negando dereitos á cidadanía ou deteriorando e eliminando servizos públicos fundamentias. Do mesmo xeito, defenderemos cuestións relacionadas con Galiza que son claros incumprimentos do programa electoral co que se presentaron ás eleccións e que nós xa advertiamos que non se ían levar a cabo. Falaremos do sector naval, do pesqueiro ou da parálise de infraestruturas, entre outras cuestións. A nosa intervención centrarase na reivindicación de maior soberanía económica para Galiza á fin de posuírmos a nosa propia Axencia Tributaria e garantir así o financiamento de servizos como sanidade e educación. Trataremos, en fin, os temas que son fulcrais para mellorar a situación da Galiza.