Summary: Os traballadores recuperan as concentracións dos martes ás portas da fábrica ata que a Xunta non se posicione.

Xa anunciaron que volven ás mobilizacións, a pesar da lea interna que teñen no seu do Comité. E con esta situación, este pasado mércores unha delegación de TPG-Ithaka, a nova propietaria de Ferroatlántica, trasladouse até Cee para facer a presentación formal. A nova máis importante para a maioría do comité (CIG e independentes) é a confirmación de que non retirará os recursos legais contra a resolución de Augas de Galicia (que desautorizaba a segregación de actividades en 2017) nin o ERTE. Así mesmo a nova dirección asegurou que non teñen obriga de presentar ningunha solicitude ou documentación na Xunta para facer efectiva a operación. Pola súa banda, a parte do Comité recordou a necesidade de presentar o Plan de Viabilidade ante a Xunta para garantir a continuidade da produción de ferroaliaxes, o mantemento dos postos de traballo e que se respecta a cláusula esencial de vinculación da actividade das fábricas e da produción de enerxía. "Por parte dos membros do consello de administracións de Ithaka díxose descoñecer a existencia deste plan e non amosaron ningún interese por abordar a súa negociación", lamentan os traballadores. O que si confirmaron é a existencia dun "plan de continuidade da política empresarial seguida até agora por FerroGlobe". Apelación da Xunta e volta ás mobilizacións Volven así a apelar á Xunta os traballadores, para que se cumpra a legalidade e os dereitos concesionais, ao tempo que anuncian que volverán as concentracións semanais a partir do martes 10 de setembro (19:30), "ata que se teña resposta da Xunta á demanda do plan de viabilidade", tal e como acordaron onte os traballadores. Novas do co conflito #Ferroatlántica


Summary: A Consellaría de Sanidade foi a que máis asuntos concentrou, superando 41%.

O segundo ano da pandemia pola Covid-19 mantivo á alza a actividade da Valedora do Pobo, institución que preside Dores Fernández Galiño. O informe de actividade de 2021 recolle un aumento "considerábel" de 34% no número de asuntos, que pasaron de 2.912 a 3.936, mentres que se multiplicaron por dous os expedientes, pasando de 5.387 en 2020 a 10.736 en 2021. A valedora do Pobo chama a atención sobre a afectación da pandemia ás persoas LGTBI Aliás, as actuacións, que inclúen as queixas colectivas, a atención presencial e telefónica, ascenderon a 19.544 fronte ás 12.913 de 2020, un dato que, en palabras de Fernández Galiño, é "especialmente relevante" porque no exercicio anterior xa subiran. A actividade tamén se viu incrementada na cifra de actuacións de oficio, que pasaron a 103 no informe de 2021 (+16%). En canto ás consellarías, a de Sanidade foi a que concentrou o maior número de asuntos, con 41,97%. Neste sentido, a pandemia seguiu marcando as queixas e consultas realizadas, sobre todo, vinculadas ao proceso de vacinación. Valedora do Pobo admite a trámite unha queixa pola falla de medios contra a COVID-19 Durante eses meses, como explicou a valedora na rolda de prensa de presentación do informe, houbo diversas queixas e consultas acerca da administración das vacinas, vinculadas con grupos vulnerábeis ou cidadáns que tiñan unha situación especial, como os estudantes cunha bolsa Erasmus. Posíbel redución da actividade en 2022 Preguntada por unha posíbel redución de queixas no balance de 2022 pola "normalización" da pandemia, Dores Fernández Galiño sostivo que é previsíbel e, como proba diso, apuntou que hai unhas 800 menos con respecto ao ano anterior nas mesmas datas, o que se reflectiría tamén no ámbito sanitario. Por outra parte, a Valedora do Pobo deu conta das actuacións de oficio: inclusión social acaparou 32; a vivenda e os desafiuzamentos, un total de 31; a garantía de dereitos dixitais, 15; e medio ambiente, 10. Por debaixo da decena, situáronse sanidade (5), igualdade de xénero (5), industria e comercio (2), e corporacións locais, discriminación por orientación sexual e dereitos lingüísticos (unha en cada un dos casos). Máis de 10.000 sinaturas ante a Valedora do Pobo pola blindaxe das pensións na constitución Dos 10.373 expedientes, admitíronse a trámite 10.047 e concluíronse 7.342, mentres que 2.699 seguen en trámitación. Ademais, máis de 364 remitíronse a outras institucións. Das 10.791 cuestións expostas á defensoría galega, 9.436 tiñan que ver coa Administración autonómica e 1.149 con concellos. Ademais, as deputacións provinciais aglutinaron 49 e outras corporacións públicas, 128; mentres que as universidades sumaron 28 (a que máis, a de Santiago de Compostela, con 19). A Valedora do Pobo exixe á Xunta que traduza os documentos dun proxecto eólico redactados en inglés Na rolda de prensa, a valedora do Pobo tamén destacou o compromiso da institución coa defensa dos dereitos lingüísticos, área na que houbo 261 queixas. Delas 234 foron promovidas pola Mesa pola Normalización Lingüística e o Observatorio de Dereitos Lingüísticos e, do total, 36 foron remitidas ao Defensor do Pobo español.


Summary: O paro, convocado con carácter indefinido, para exixir o cumprimento dos acordos salariais de 2001 paralizou a actividade nos dous estaleiros da empresa pública en Fene e Ferrol.

Seguimento total e masivo da greve convocada nas auxiliares de Navantia pola CIG para exixir o cumprimento dos acordos salariais de 2001. O paro afectou tamén os estaleiros da empresa pública, en Ferrol e Fene, que ficaron paralizados.. Desde as 5.00 da mañá desta quinta feira, centros de traballadores se concentraron ás portas das factorías, establecendo piquetes. A greve é indefinida. A súa finialidade é lograr que todas as empresas cumpran os acordos salariais asinados en 2001 "e que os traballadores non teñan que negociar o seu soldo cada vez que entran nunha subcontrata". Non pode ser que que os traballadores non teñan que negociar o seu soldo cada vez que entran nunha subcontrata "Detectamos moito ánimo e vontade de levar adiante esta folga", subliñaba Ramón Alfonzo, da CIG-Industria de Ferrol. "A pesares dos intentos de CCOO e UGT de boicotear a convocatoria, chamando os seus delegados co argumento de que hai empresas que están cumprindo os acordos e non vai con eles". "A xente sabe que esta é a súa batalla" A patronal do metal botou dous anos e oito meses dicindo que non a incluír os acordos das auxiliares de Navantia no convenio, lembran desde a CIG. E iso que houbo 7 días de greve nos que o estaleiro estivo practicamente paralizado. "UGT e CCOO din que agora, con máis tempo e sen folgas, a patronal vai aceptar incluír os acordos no convenio. Pero, porque había a patronal provincial aceptar agora o que non aceptou nunca antes. "A xente das auxiliares sabe que esta é a súa batalla. Máis que ningunha outra. Por iso secundaron as folgas do convenio e por iso votaron unanimemente a favor desta convocatoria de folga. Logo da devaluación salarial brutal que fixeron as empresas nos últimos anos, este é o momento de recuperar o perdido", indican desde a central nacionalista.


Summary: ANÁLISE Os socialistas votan no Congreso, como fixeran no pleno municipal, en contra de reclamar a condonación da débeda da Autoridade Portuaria co Estado e logo de facelo a favor no Parlamento e na Deputación. Os populares únense á postura de Marea e BNG tras anos rexeitando as súas propostas.

Na derradeira semana de agosto, o Goberno central anunciou a condonación dunha débeda de 350 millóns nos peiraos de Valencia. Unha negociación entre o Executivo de Pedro Sánchez e o Govern de Ximo Puig, ambos socialistas, conseguiu condonar a débeda que o consorcio valenciano mantiña por un proxecto impulsado polos populares Rita Barberá e Francisco Camps para a organización da Copa do Mundo de vela e da Fórmula 1. Desde entón, o Concello da Coruña reclamou o mesmo trato para a cidade, solicitando que se perdonen os 200 millóns que a Autoridade Portuaria debe a Puertos del Estado pola construción do porto exterior de punta Lagosteira, o que evitaría a venda da zona portuaria urbana de San Diego. Desde que o Estado condonou a débeda do Porto de Valencia, o Concello da Coruña reclama un trato equivalente cos seus peiraos A Marea Atlántica --e En Marea a nivel galego e estatal-- impulsaron diferentes mocións nas diferentes cámaras de representación reclamando un trato igualitario, atopándose co apoio dun PP que mudou de súpeto a postura que mantivera durante todos os anos que Mariano Rajoy permaneceu na Moncloa. O PSOE, ao tempo, votaba a favor de cancelar a débeda no Parlamento de Galicia e na Deputación, mentres facía o contrario no pleno municipal e no Congreso. O PSOE votou a favor de condonar a débeda no Parlamento e na Deputación pero votou en contra no pleno municipal e no Congreso A última das reviravoltas socialista foi este xoves na Comisión de Fomento do Congreso dos Deputados. A Cámara Baixa votou a favor dunha proposición non de lei para reclamar ao Executivo central que condene a débeda do porto e financiar o tren a punta Lagosteira. O texto da iniciativa é idéntico ao que se aprobou por unanimidade no Parlamento galego e vai na liña do que tamén saíu adiante no pleno da Deputación da Coruña, en ambos casos co voto favorable do PSOE. Desta vez, os socialistas votaron non, ao igual que fixeran no Concello da Coruña. E ante propostas practicamente idénticas. A moción que saíu adiante foi a mesma proposta por En Marea e transaccionada por PP e PSOE na Cámara galega. Pide que o trato á Coruña sexa igual ao dado a Valencia, que se condene a débeda ou se artelle unha solución equivalente, que se revisen os convenios de 2004 pra revisalos, que se asegure o financiamento do tren a punta Lagosteira e que se cree un consorcio público que garanta a titularidade pública dos terreos que sexan desafectados. Pero os socialistas dixeron non. O PSOE defende que non se pode solicitar unha axuda de Estado para unha infraestrutura financiada pola UE Tamén votou en contra o PNV, mentres que Ciudadanos nin tan sequera votou. O deputado coruñés do PSOE, Ricardo García Mira, tirou do argumento do seu partido na Coruña: que se está a solicitar unha axuda de Estado sobre infraestruturas que foron financiadas por axudas da UE e que non serái legal. En definitiva, que os casos non son "comparables". Manifestantes a prol da devolución dos terreos portuarios da Coruña / © Marea Atlántica Desde o PP, pola súa banda, confirmaron a súa reviravolta completa dos últimos meses. Aínda no pasado mes de maio, defendeu o protocolo asinado por Feijóo de costas ao Concello co Porto e con Fomento que reafirmaba a vixencia dos convenios de 2004, incluídos os usos previstos para os peiraos, subliñando explicitamente a imposibilidade das administracións públicas de frear o proceso de desafectación dos terreos. O PP, que hai catro meses defendía o protocolo que reafirmaba a vixencia dos convenios de 2004, avoga agora por revisalos A unidade de criterio era antes entre Marea Atlántica, PSdeG-PSOE e BNG, que reclamaban unha revisión dos convenios de 2004 para evitar a privatización dos terreos portuarios, postura precisamente defendida polo PP para facer fronte ás débedas da Autoridade Portuaria e que agora xa non lle parece axeitada. Os populares acusan a Pedro Sánchez de mudar as regras de xogo e identifican a condonación da débeda en Valencia ao "pagamento dunha das mochilas que arrastra o Goberno socialista". Sitúanse do lado de En Marea e da Marea Atlántica logo de anos en contra de calquera das propostas, tamén das do BNG, que insiste en que o Estado asuma a construción do porto exterior de Arteixo e na devolución dos terreos portuarios á Coruña. O PSOE, depende. De se vota na Coruña ou no Congreso. Ou se o fai no Parlamento galego ou na Deputación. A chegada de Pedro Sánchez á Moncloa obrígao a curiosos equilibrios.


Summary: Xavier Vence reitera a dispoñibilidade a falar "con todas as forzas galegas" para unha lista que "defenda os intereses de Galiza" e advoguen por unha representación "propia e soberana" no Congreso.

Xavier Vence considera que a resolución de Anova na liña dunha candidatura que non sexa un "apéndice" de forzas estatais como IU ou Podemos é "compatíbel" coa proposta do BNG dunha "candidatura nacional galega non só para forzas nacionalistas ou integradas por nacionalistas", segundo recolle EP. "Creo que o proposto é un enunciado compatíbel coa proposta do BNG", dixo durante unha rolda de imprensa, onde reiterou que a aposta do BNG é "unha candidatura nacional galega" que non estea "supeditada a forzas estatais" e que se dirixa "a atinxir un grupo parlamentar propio non supeditado a outros". Para Vence, se as declaracións de Xosé Manuel Beiras van nese sentido, "entendo que camiñan na liña da proposta dunha candidatura de unidade". E "se non é así", proseguiu, terán que explicar "cales son os matices e as diferenzas". A candidatura que defende o BNG, aclarou Vence, procura "defender os intereses de Galiza como nación" no Congreso e nela poden tomar parte todos os que aposten nunha representación "propia e soberana". O nacionalismo sería unha "parte fundamental e motor" desa candidatura mais non os únicos, pois caberían todas as forzas galegas que partillen e asuman eses puntos. Falar O BNG está a disposto a falar "con todas as forzas galegas" para articular esa "gran candidatura" galega, unha listaxe que pode "ilusionar" a cidadanía para lograr ter grupo no Congreso. Dixo que o Bloque aspiraba a lograr que as diferentes forzas e colectivos do país partillen esa idea de que haxa un grupo propio no Congreso español. "Sabendo o que representa cada quen, mais iso non é impedimento para que poidamos aspirar a falar con todos os que partillan a idea de formar unha candidatura nacional galega", sostivo Vence. Deputación Xavier Vence afirmou durante a súa comparecencia que o BNG admite non presidir a Deputación da Coruña, unha vez que Marea Atlántica e Compostela Aberta, non deron "un apoio expreso" ao Bloque. "Crimos e cremos que a mellor opción é un presidente do BNG, mais para iso precisamos o apoio das mareas e semella que non é así", afirmou.


Summary: Con motivo do Día Internacional para a eliminación da violencia contra as mulleres o concello organiza un calendario de actividades.

San Sadurniño inicia esta fin de semana un ciclo de actividades co gallo do 25 de Novembro, Día Internacional para a eliminación da violencia contra as mulleres. Desde a área de Igualdade, a equipa municipal desenvolverá diversos actos e encontros que buscan "concienciar" perante un dos "grandes" problemas sociais que atinxen o noso tempo. Neste senso, as actividades que propón o Concello de San Sadurniño visan implicar o conxunto da veciñanza, maiores e crianzas, mais tamén proporcionar ferramentar para "combater" a violencia e promover unha sociedade sen discriminación. A programación enceta este sábado (15 de novembro) co III Encontro de auto-protección perante a violencia de xénero. Un obradoiro organizado co fin de fornecer as participantes de "ferramentas psicolóxicas" que "permitan adiantarse a unha situación potencialmente violenta, pero tamén ferramentas físicas que axuden a defenderse no caso de que esa situación se produza". A actividade será impartida pola Asociación pola Igualdade e a Coeducación (APICO) e que vai xa pola súa terceira edición. Profesionais especializad@s en psicoloxía e defensa persoal amosaran estratexias e métodos para loitar contra a violencia machista mais "non se trata de combater violencia con máis violencia, senón de ir sempre un paso por diante para asegurar que sexa a muller quen manteña o control en todo momento, confiando nas súas capacidades e deixando o medo a un lado", explican desde o concello. Para facer parte do obradoiro desde San Sadurniño animan a se incrivir através do telefone 981 490 027 (15 prazas). Concurso literario Asemade, como complemento, nesta edición a equipa municipal propón unha actividade de conciliación para crianzas entre 6 e 14 anos. A actividade visa traballar sobre aspectos relacionados coa igualdade de xénero, a corresponsabilidade e a coeducación. Doutra banda, a programación complétase coa convocatoria do III Concurso de relatos 25 de novembro. Unha actividade dirixida á comunidade educativa do concello e impulsada polo departamento de Educación e Igualdade xunto coa equipa de dinamización lingüística. Finalmente, o propio 25 de novembro desenvolverase unha ofrenda floral en lembranza das mulleres asasinadas nos parterres da Casa do Concello.


Summary: A incidencia acumulada a 14 días supera os 380 no país, onde a media de diagnósticos é de máis de 800 casos na última semana tras confirmarse 1.343 novos na última xornada.

A expansión da COVID continúa batendo récords nesta terceira vaga da pandemia, mantendo os malos datos e sen albiscar aínda o pico dunha curva que segue disparada en varios indicadores. O Sergas incorpora este sábado, 16 de xaneiro, 1.343 casos confirmados do coronavirus, rexistrados das seis da tarde do xoves á mesma hora do venres, 1.135 deles por PCR. A detección masiva de contaxios tras o Nadal non fai máis que subir a curva da incidencia e alcanzar valores ata o de agora inéditos en GaliciaA cifra supón bater unha nova marca negativa e, tendo en conta días naturais, supón tamén que xa van tres xornadas seguidas con máis de mil casos novos (martes 12, 1.477; mércores 13, 1.484; xoves 14; 1.492). A detección masiva de contaxios tras o Nadal non fai máis que subir a curva da incidencia e alcanzar valores ata o de agora inéditos en Galicia, cunha incidencia acumulada a 14 días de 380 casos ou unha media de diagnósticos de máis de 800 na última semana. A media diaria de diagnósticos a sete días sitúase xa nos 823, cando en decembro non superaba os 300Porque a media diaria de diagnósticos a sete días sitúase xa nos 823, outra nova marca dunha curva que non para de subir. Este indicador estaba a finais de decembro por baixo dos 300 está situado agora por riba da vaga do outono, onde non e chegaron a alcanzar os 700 casos de media diaria a sete días.Ademais, e tras os 14 novos falecementos notificados polo Sergas o venres (oito deles en residencias), o total roza xa as 1.500 (1.499) mortes oficialmente ligadas á pandemia en Galicia.En canto á taxa de positividade media a sete días, supón tamén un récord cos dous períodos comparables, verán e outono, ao roldar o 10% (9,87%), que sitúa Galicia moi por riba do 5% de limiar que marca a OMS para dar por controlada a pandemia, case o dobre. O dato é aínda máis preocupante de ter en conta o elevado número de PCR que se están a realizar nos últimos días (máis de 10.000 nas últimas 24 horas) e a taxa é especialmente elevada na área de Ferrol ou na da Coruña. O dato preocupa tamén porque, ao contrario que o pasado outono, o alto número de probas PCR procesadas -moitas delas, ligadas aos cribados masivos tras o Nadal- non propicia unha baixada das taxas de positividade, isto é, da porcentaxe de test que dan positivo. Todo o contrario. A incidencia acumulada a 14 días supera en Galicia os 380 casos por cada 100.000 habitantes, outra nova marcaNa superación continua de récords sobre o coronavirus destes últimos días, este sábado chega outro, ao situarse o número de positivos activos en 11.666. Ademais, a incidencia acumulada a 14 días en casos por cada 100.000 habitantes continúa tamén a subir, superando en Galicia os 380 casos e os 430 nas áreas de Ourense, Ferrol, A Coruña e Santiago. Máis alá das cidades e do conxunto das áreas sanitarias, hai numerosos concellos que superan a incidencia acumulada do conxunto de Galicia, nun incremento de casos que parece claramente vinculado aos desprazamentos das pasadas festas do Nadal. A situación é máis grave na provincia da Coruña, na área do Baixo Miño, A Limia ou Verín e no norte do país, entre o Ortegal e a Mariña Occidental.Nesta altura, só quedan 38 concellos que non tiveron casos novos de coronavirus nas últimas dúas semanas, unha cifra que antes do Nadal elevábase a máis de 80 e qie a prinicpios de decembro superaba o cento.Só quedan 38 concellos que non tiveron casos novos de coronavirus nas últimas dúas semanasSó dá algo de tregua este sábado a presión hospitalaria, aínda que a preocupación segue no máis alto. O total de persoas ingresadas con test positivo da COVID-19 chega xa ás 597, só dúas máis que o pasado venres, pero achégase ás 611 do pico do pasado outono aínda que está lonxe do récordo de 1.107 do pasado 6 de abril. Do total de pacientes ingresados por coronavirus en Galicia, 91 están na UCI --unha máis que na xornada anterior-- e 506 en planta. A ocupación de camas de coidados intensivos. A pequena desaceleración nas hospitalizacións obedece ao descenso de ingresados na área da Coruña-Cee, con oito menos, e na de Vigo, con nove altas. No resto de áreas incrementa a presión hospitalaria. Ademais, na comunidade educativa galega sumáronse outros 157 positivos en coronavirus que elevan o total de casos a 1.692, o que supón un novo máximo por cuarto día consecutivo no peche da primeira semana de clases despois das vacacións do Nadal.Ademais, outro centro de educación infantil tivo que pechar as súas portas logo de detectarse casos de coronavirus no país, co que xa son tres os centros clausurados nesta altura.En canto ás residencias galegas, hai 349 usuarios afectados pola COVID, catro máis que os comunicados no día anterior.


Summary: A carga de traballo da xurisdición laboral ou de cuestións como as cláusulas solo xustifican as prioridades do Tribunal Superior de Xustiza da Galiza á hora de solicitar novos xulgados. Para este ano non pedirá que se amplíen os de violencia de xénero, se ben saúda que o Goberno poida crealos.

A Sala de Goberno do Tribunal Superior de Xustiza da Galiza comunicou na xornada de onte a súa proposta de creación de xulgados para este ano, que trasladará ao Ministerio de Xustiza unha vez sexa analizada e acordada coa Xunta. Nela inclúese a ampliación dos óganos galegos coa solicitude de cinco novas prazas de maxistrada nas catro Audiencias e oito novos xulgados –tres na Coruña, dous en Lugo, un en Sarria, un en Ourense e un en Vigo–. Trátase, na maior parte dos casos, de xulgados da orde social –con competencia en materia laboral, de primeira instancia –civil, e que atenden asuntos bancarios, como as reclamacións polas cláusulas solo– ou mercantil, mais non se recolle ningunha petición para a creación de novos xulgados de violencia sobre a muller, a maiores dos dous que operan na actualidade, na Coruña e en Vigo. Desde o Tribunal Superior de Xustiza indican que esa petición ten outra canle de solicitude e que a súa proposta está baseada, principalmente, na entrada de asuntos que se rexistran nestes órganos, é dicir, na carga de traballo numérica, se ben saúdan a creación de máis unidades. A creación de tres xulgados especializados, en Ourense, Lugo e Compostela, estaba recollida no acordo entre o BNG e o PSOE para a investidura de Pedro Sánchez. "Esperamos que se cumpra e imos traballar para iso, porque nos parecen absolutamente necesarios", sinala o deputado Néstor Rego, para advertir que "a sociedade vai en moitos casos moi por diante do Poder Xudicial, tanto en sensibilización ante problemas existentes como na necesidade de poñer medidas para resolvelos". "Este é un caso paradigmático", considera. O presidente do alto tribunal galego, José María Gómez e Díaz-Castroverde, xa anticipou o sentido da proposta, durante a rolda de visitas que realizou aos xulgados das cidades galegas o pasado mes de xaneiro para recoller as necesidades. Segundo considerou naqueles encontros, a creación de novos xulgados exclusivos de violencia sobre a muller é "innecesaria" desde o punto de vista organizativo e do "módulo" de entrada de asuntos, a non ser que se contemple "xerar contornos de comarcalización" para a prestación deste servizo. Como apuntou, "os números de por si non son suficientes" para xustificar estas novas unidades nas cidades, onde, de adquirir especialización estrita algún xulgado xa existente, precisaríanse a creación urxente doutros de instrución. A ollos do representante do BNG no Congreso, a "necesaria" modificación da lexislación –tamén recollida no acordo co PSOE– para recoñecer como violencia machista os delitos sexuais fará incrementar a carga dos xulgados exclusivos. "Hai que adaptar os sistemas ás necesidades, é cuestión de dereitos humanos, non de números", observa.


Summary: A Covid-19 obriga aos concellos a buscar alternativas para non deixar as crianzas galegas sen desfiles de Reis. As carrozas estáticas ou as recepcións con inscripción previa son as alternativas máis utilizadas.

As cabalgatas dos Reis Magos substitúense por recepcións oficiais na maior parte das grandes cidades galegas. Os desfiles percorrerán os barrios da Coruña e Pontevedra con diferentes horarios para "evitar aglomeracións e facilitar o cumprimento das medidas de seguridade, polo que non se repartirán doces e o retransmitiremos polas redes sociais", indica a alcaldesa da cidade herculina, Inés Rey. O concello de Vigo habilitou unha plataforma 'online' para que as familias pidan cita previa de acceso as oito carrozas estáticas que estarán na avenida de Castelao a partir do mediodía. Ao igual que na Coruña, emitirase en directo o evento, neste caso dende as 19.30 ata as 20.00. As crianzas de Lugo poderán desfrutar da cabalgata, tamén estática, na praza Horta do Seminario, en horario de mañá, e, en horario de tarde, na praza de Augas Férreas. Pola súa banda, no concello de Santiago de Compostela, as cativas poderán entregar as súas cartas aos Reis persoalmente na recepción oficial que terá lugar na igrexa de San Domingos de Bonaval. Na cidade ourensá, as crianzas tamén terán que realizar unha inscrición previa para poder visitar no auditorio municipal aos Reis Magos e, os menores de 12 anos censados no municipio, recibirán doces nas súas casas entregadas polos paxes reais. No concello de Ferrol os máis cativos comezaron o sábado a poder visitar as súas 'maxestades' de Oriente e poderán facelo ata as 21.00 de hoxe previa inscrición 'online'. Ademais, os Reis farán unha aparición 'streaming' para todos aqueles que os queiran ven a través das pantallas. Nos restantes municipios galegos tamén se optaron polas mesmas estratexias, quer desfiles en diferentes horarios, como en Carballo ou A Cañiza; quer cabalgatas estáticas como en Verín; as crianzas do País non se perderán esta tarde a aparición dos Reis Magos.


Summary: A tourada está prevista para o vindeiro 10 de xuño e está organizada por un empresario que xa impulsou este tipo de actividades noutros concellos de Lugo como o de Sarria.

O vindeiro 10 de xuño, Feira da Primavera, O Páramo acollerá unha tourada, un evento que se realizará nunha praza móbil a instalar perto do actual Campo da Feira. Xa se está mesmo pechando nomes para o cartaz dese día, como o 'diestro' Canales Rivera ou 'novilleras' como Cristina Hernández. Será a primeira vez na historia que no Páramo teña lugar unha tourada, un espectáculo sen ningunha tradición nin apoio nin neste concello, nin na comarca nin en Galiza. Enquisas e sondaxes realizados nestes anos salientan que perto do 90% dos galegos rexeitan este tipo de espectáculos de brutalidade cos animais. Porén, e alleo a esta realidade, o empresario Juan Santos teima en organizar a tourada, en colaboración desta volta coa asociación Amigos do Campo da Feira. Mantense así a teima de facer da comarca de Sarria unha especie de zona de touradas en Galiza, após as 'corridas' de touros impulsadas en Sarria e Triacastela. Até o momento, a 'tourada' no Páramo xa recibiu o claro rexeitamento de diferentes colectivos, como o de Galiza mellor sen touradas, así como dos grupos da oposición municipal, BNG, PSdeG e CxG. Estas forzas critican que o concello, en mans do PP, que ten maioría absoluta, destine os cartos a este tipo de espectáculos de sufrimento animal e sen ningún tipo nin de tradición nin de demanda entre a veciñanza. Os nacionalistas anunciaron que presentarán unha moción contra a 'tourada'.


Summary: ENTREVISTA | Falamos con Edita de Lorenzo, directora xeral da Asociación Puntogal, para que valore a traxectoria do dominio galego e os seus retos inmediatos HEMEROTECA | Puntogal: 8 anos de traballo silandeiro

O 25 de xullo de 2014 comezaron a funcionar os primeiros dominios .gal a través de 93 webs pioneiras, entre elas praza.gal. Algo menos de tres anos despois, e menos de dous anos e medio despois do inicio da Fase Aberta (na que calquera persoa pode rexistrar un dominio), o .gal superou xa os catro mil rexistros (4.042 este mesmo xoves), unha cifra que segundo destacan os responsables da Asociación Puntogal, permitirá "a paulatina rebaixa dos custes dos dominios" para facilitar a súa expansión entre os particulares, asociacións, empresas e institucións do país. Ata agora o prezo da adquisición dos dominios .gal era bastante superior ao que pode ter, por exemplo, un .com ou un .es, pois os custes de base son independentes do tamaño de cada dominio, cuns gastos fixos equiparables que deben ser soportados polo conxunto da comunidade. Deses 4000, ao redor do 70% están activos. A administración autonómica suma ao redor de 700 e os concellos outros 150; os dominios de empresas representan un 30% do total. Como referencia, o dominio vasco (.eus), que naceu ao mesmo tempo que o .gal, conta con 6667 webs. O dominio catalán (.cat), que botou a andar en 2006, suma xa 113 mil referencias. A Asociación Puntogal amósase igualmente satisfeita de que as porcentaxes de renovación dos dominios sigan sendo moi altas. Falamos con Edita de Lorenzo, directora xeral da entidade, para que valore a traxectoria do dominio galego e os seus retos inmediatos. "Acabamos de chegar aos catro mil e, sinceramente, poderían ser moitos máis. Pero nos últimos tempos confórtanos moito o feito de que empezan a verse máis, porque unha cousa é que haxa un número determinado de rexistros e outra cousa é que se empreguen" Tres anos despois dos primeiros dominios, dous anos e medio dende o inicio da Fase Aberta. Superar agora os 4.000 dominios era máis ou menos o esperado? Imos acomodando os pensamentos e as expectativas á realidade; non sei se pensabamos que iría algo máis rápido ou queríamos que fose máis rápido. Acabamos de chegar aos catro mil e, sinceramente, poderían ser moitos máis. Pero nos últimos tempos confórtanos moito o feito de que comezan a verse cada vez máis, porque unha cousa é que haxa un número determinado de rexistros e outra cousa é que se empreguen e que se visibilicen. Esta maior visibilidade vai ter unha repercusión importante e vai chamar máis a novos rexistros que calquera acción de promoción que poidamos facer nós. Neste senso, hai dous anos salientabas a importancia que tería o feito de que o dominio se comezasen a usar non só en webs, senón en enderezos de correo electrónico... Si, a importancia de que sexa algo habitual, de que non nos estrañe. O feito de que as institucións ou as grandes marcas usen o dominio, tanto nas súas webs coma nos mails, o que fai é conferirlle o valor do cotián, evítase esa sensación de rareza. Aínda hoxe atopamos xente que non sabe que o dominio está xa activo, e iso comeza a cambiar. O tema dos mails é moi importante, pero ese será aínda un segundo paso, porque para unha grande empresa ou administración é complexo e custoso facer a muda. A nós gustaríanos que as cousas fosen máis rápido, pero todos os procesos levan un tempo. Van indo. "Estamos contendo os gastos ao mínimo, cun persoal moi reducido, precisamente para conter os prezos ao máximo. Nós non queremos gañar cartos, pero isto hai que sostelo" Moitas pequenas empresas e entidades, así coma particulares, optan polo .gal polos seus valores de identificación; para outros a diferenza de prezo cos .es ou .com segue a ser importante. O incremento no número de rexistros permitirá baixar de forma definitiva os prezos? Chegar aos 4.000 rexistros permítenos baixar os prezos. Seguramente menos do que nos gustaría, pero é un comezo, que nos permitirá chegar a máis xente. Somos unha asociación sen ánimo de lucro. Estamos contendo os gastos ao mínimo, cun persoal moi reducido, precisamente para conter os prezos ao máximo. Nós non queremos gañar cartos, pero isto hai que sostelo. Levabamos un tempo querendo baixar os prezos e fixémolo en abril un 25% [de 50 a 36-38 euros, aproximadamente]. É certo que non todos os rexistradores recolleron este descenso, por iso nós sempre animamos á xente a que compare os prezos en todos eles. "As institucións públicas autonómicas suman case 700 dominios, case o 17% do total. Ademais, contamos con ao redor de 150 dominios de concellos" Tedes datos sobre as características deses 4.000 dominios? Cantos están activos? Cantos son institucionais, cantos de empresas privadas, de entidades sociais ou de particulares? Un dato que é importante é o dos dominios que non están en funcionamento, que son ao redor do 30% dos rexistros, unha cifra que nos gustaría que fose inferior. Despois, hai un certo número de páxinas -non che podo dar o dato exacto- que si están activas, pero que redireccionan a outro dominio, que é o principal. As institucións públicas autonómicas suman case 700 dominios, case o 17% do total. Ademais, contamos con ao redor de 150 dominios de concellos. Cómpre sinalar que os nomes dos concellos son os únicos que temos aínda reservados. Outro 16 ou 17% corresponde a empresas. Entidades de educación e cultura, onde entran editoriais, produtoras e demais representan un 14%, o que aumentaría a porcentaxe de dominios de empresas. Asociacións, fundacións, colexios profesionais e entidades deste tipo suman outro 8%. E en canto á súa distribución territorial? En canto á distribución territorial temos datos, pero que están en parte desvirtuados por algúns factores. O primeiro, que todos os dominios da administración autonómica están asignados a Santiago, e polo tanto á provincia da Coruña. E o mesmo pasa con Dinahosting, radicada en Compostela, que xestiona unha parte importante dos rexistros; se a persoa que o contratou esixiu privacidade para o seu whois, o rexistro aparecerá ligado tamén á Coruña. Cando tiñamos case 3.000 dominios, algo máis de 1.900 estaban na Coruña, 193 en Lugo, 258 en Ourense e 554 en Pontevedra. "Para crecer entre os particulares e pequenas entidades, creo que o tema do prezo é importante. E por iso consideramos tan importantes as promocións e buscamos abaratarllo o máximo posible se eles se comprometen a usalo" Esta radiografía obriga a que agora os esforzos de crecemento se centren nas empresas privadas e nos particulares, entendendo que a parte institucional está xa cuberta? Para crecer entre os particulares e pequenas entidades, creo que o tema do prezo é importante. E por iso consideramos tan importantes as promocións e buscamos abaratarllo o máximo posible se eles se comprometen a usalo. En canto ás empresas, sobre todo ás grandes, vemos que algunhas comezan a usar o .gal, pero unha grande parte aínda non. Parece que non se decatan dos beneficios que teñen para elas amosarse na rede como galegas. Vemos como moitas empresas de fóra si que adoptan de forma natural o puntogal para operar en Galicia, porque senten que é un plus para elas. E, en cambio, moitas compañías galegas isto non o ven. Non son conscientes do valor de proximidade que achega e da importancia da identificación nun espazo tan grande como é a rede... Si, ademais redúceche o número de búsquedas e facilita que que aflore a túa marca ou o teu nome. Aínda hai palabras xenéricas ou case xenéricas que aínda están sen coller, polo que ti como empresa podes usar unha marca que te identifica claramente. Por exemplo, esta mesma semana colleron o dominio marisco.gal, que ten moitas posibilidades. "Aínda hai palabras xenéricas sen coller, polo que como empresa podes usar unha marca que te identifica claramente. Por exemplo, esta mesma semana colleron o dominio marisco.gal, que ten moitas posibilidades" Recentemente vides de presentar tamén o servizo de intercambio de arquivos velaqui.gal, que forma parte dese obxectivo de "desenvolver novos servizos de valor engadido para os usuarios da internet galega" que está na base de puntogal. Tedes outros proxectos en marcha? Estamos traballando noutros proxectos. E un deles, tamén proposto por Dinahosting, darase a coñecer nunhas poucas semanas. Proxectos como Velaquí recollen ese espírito que temos de xerar servizos útiles para os usuarios galegos da rede. E, ademais, dános visibilidade. Ese é o obxectivo, pero imos aos poucos, porque temos os medios que temos.


Summary: O PSdeG pide un novo Plan Forestal, En Marea frear a eucaliptización e o BNG envía unha carta a Feijóo para "sentar a dialogar de xeito urxente". Varios colectivos reclaman "a deseucaliptización urxente de Galicia". A Xunta xeolocaliza os medios contra o lume tras a condena por descoordinación na morte de dous brigadistas

A Xunta xeolocaliza os medios contra o lume tras a condena por descoordinación na morte de dous brigadistas O PSdeG pide un novo Plan Forestal, En Marea frear a eucaliptización e o BNG envía unha carta a Feijóo para "sentar a dialogar de xeito urxente" Tras a presentación este venres aos medios de comunicación das que a Xunta considera as novidades máis significativas do seu plan de extinción de incendios para este ano, e á espera de que o documento íntegro sexa desvelado o próximo xoves, catro días antes do inicio do período de máximo risco, os partidos da oposición responderon co lanzamento de diversas iniciativas incidindo na prevención e valorización do monte. Tamén diversos colectivos veñen de emitir un comunicado reclamando "a deseucaliptización urxente de Galicia". Este sábado, o portavoz parlamentario de En Marea, Luís Villares, visitou en Adai, no Corgo, a feira anual organizada pola asociación de criadores de rubia galega. Alí incidiu na necesidade de que a Xunta apoie a gandería de calidade como medio para "frear o proceso de eucaliptización actual e rebaixar polo tanto o risco de incendios". "A día de hoxe grazas as políticas da Xunta temos un rural que é pasto dos eucaliptos e polo tanto do lume", dixo Villares. O propio venres, o portavoz do PSdeG, Xoaquín Fernández Leiceaga, no marco dunha xornada de traballo sobre o sector forestal con diversos colectivos organizada pola súa formación no Parlamento de Galicia, reclamou a elaboración dun novo plan Forestal "transparente e consensuado". O actual está a ser incumprido de xeito reiterado polos sucesivos gobernos galegos. Segundo Leiceaga, a prevención resulta "vital" para "se non impedir que se produzan, cando menos evitar a propagación dos lumes para evitar situacións como a que se viviu en Portugal esta pasada semana". Desde o BNG, este sábado a formación informou de que a súa portavoz, Ana Pontón, vén de remitir unha carta ao presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijóo, pedíndolle "sentarse a dialogar" de xeito "urxente" para mellorar a situación forestal de Galicia. Na misiva, salientan os nacionalistas "fai fincapé nas similitudes de Galiza co país veciño, cun medio rural abandonado e o descontrol das plantacións de eucalipto e piñeiro". Varios colectivos reclaman "a deseucaliptización urxente de Galicia" Por outra parte, as asociacións ecoloxistas ERVA, Luita Verde e A Ría Non se Vende, e o colectivo en defensa do patrimonio A Rula, emitiron un comunicado no que salientan que "a deseucaliptización de Galicia é unha tarefa urxente". Entre outras cuestións, reclaman a " reversión dos plantíos de eucalipto efectuados nos últimos cinco anos en terras agrarias e sustitución por frondosas autóctonas con fins produtivos" e o "establecemento dun mínimo dun espazo natural protexido e libre de eucaliptos e espécies invasoras en cada parroquia galega, que funcione como reserva de bosque nativo, de xeito que se acade un mínimo dun 10% de superficie total protexida".


Summary: A taxa europea que grava un 0,1% as transaccións financeiras está moi lonxe da idea de James Tobin. Non se implantaría ata dentro de dous anos e existe o risco de que non a acaben pagando os bancos, senón aforradores e investidores.

As campás soaron ao grande o 22 de xaneiro cando o Ecofin deu luz verde á proposta da Comisión Europea de implantar unha taxa ás transaccións financeiras en Europa. A famosa Taxa Tobin parecía abandonar por fin o terreo das utopías para se converter nunha realidade, gravar cun 0,1% as transaccións financeiras en xeral e cun 0,01% as realizadas nos mercados de derivados. Pero o certo é que a pesar dos bombos e os pratos que acompañaron a esta noticia, a verdadeira implantación e os obxectivos que nos anos 70 do século XX enunciou o coñecido economista británico están lonxe de ver a luz. Os obxectivos qeu Tobin enunciou Tobin están lonxe de ver a luz malia esta proposta da Comisión Europea En plena crise do petróleo dos anos 70 e cunha impresionante guerra de divisas xogándose nos mercados internacionais, Tobin propuxo crear unha taxa aplicable ás transaccións financeiras e dedicar a súa recadación á axuda aos máis necesitados. Aquela proposta bautizouse como Taxa Tobin e desde entón foi reivindicada por inxentes colectivos co obxectivo de frear a especulación financeira. É o caso da ONG Intermon Oxfam, que tras anos de loita celebra con optimismo a decisión do Ecofin. "É un paso moi importante. Até hai nada parecía que falabamos dunha utopía. Agora, xa é unha posibilidade real que esperamos estea implantada antes de que acabe o ano", explica a portavoz de asuntos fiscais da organización, Emilia Sánchez Pantoja. Pero o seu gozo, como o de todos os que reclaman un freo á especulación e unha maior solidariedade cos máis castigados pola crise, pode quedar nun pozo se escudriñamos a letra pequena do proxecto presentado pola Comisión Europea. A súa implantación pode durar máis de dous anos A primeira decepción pode chegar nos prazos. Aínda que a directiva presentada contempla que o gravame podería estar operativo a principios de 2014, fontes da Comisión Europea xa o descartaban de pleno o día da súa aprobación en declaracións para eldiario.es: "No escenario máis optimista poderiamos falar dun ano e medio. Pero sería moito máis realista falar de dous anos ou dous e medio", aseguraban. A maior ou menor celeridade na implantación da taxa dependerá moito do modelo xurídico que finalmente tome a proposta. Se é un regulamento, os estados asinantes estarán obrigados a implantala en canto se aprobe. Pero se continúa no modo de directiva, como até o de agora, cada Estado terá un prazo (por definir) para implantala. Doutra banda, os obxectivos teóricos da Taxa Tobin orixinal (frear a especulación e favorecer a loita contra a pobreza) tamén distan moito do que agora mesmo hai sobre a mesa. "O principal obxectivo é que a banca, principal culpable desta crise, pague parte da súa culpa. E tamén compensar o trato de favor que, fiscalmente, ten o sector financeiro en Europa xa que as súas operacións están exentas de IVE (motivo polo que o sector aforra 18.000 millóns de euros ao ano)", explican na Comisión Europea. Até aquí, nada que criticar. Efectivamente, é hora de que alguén máis que os cidadáns asuma a carga dos pratos rotos causados pola crise. Pero, que hai do destino dos posibles fondos recadados? (37.000 millóns de euros, dos cales 5.000 irían parar a España, segundo as estimacións do Deutsches Institut für Wirtschaftsforschung (DIW), un dos maiores institutos de estudos económicos de Alemaña). Segundo as previsións oficiais, o destino final dos cartos recadados non sería a loita contra a pobreza Sobre os papeis oficiais, nin rastro dun obxectivo finalista e por suposto nada de destinalo á loita contra a pobreza. "Unha parte irá ao orzamento comunitario, e o resto ao dos países recadadores", aseguran na Comisión. O argumento convence a Intermon Oxfam. "Mellor iso que destinalo a un fondo para previr futuras crises como se dixo ao principio. Polo menos así poderemos loitar para que unha parte vaia a frear a pobreza; non xa no Terceiro Mundo, senón a que xerou a crise ao noso ao redor", recoñece Emilia Sánchez. Por suposto, algo sempre é mellor que nada. Pero as dúbidas sobre a efectividade recadatoria do imposto tamén aumentan. "Se todo fose tan fácil, non cre que Francia xa estaría a alardear dos ingresos obtidos? Non dixeron absolutamente nada desde que implantaron a taxa o pasado mes de agosto", lembra Miguel Ángel Bernal, analista do Instituto de Estudios Bolsistas. O sector estima que a recadación en Francia non chega nin ao 20% do esperado Sen datos oficiais, o sector estima que a recadación en Francia non chega nin ao 20% do esperado. Tamén ten dúbidas da súa efectividade Santiago Carbó, economista asesor da Reserva Federal de EEUU e catedrático de Economía e Finanzas da Bangor Business School de Reino Unido. "Esta é unha taxa que se expón como unha forma de centrar culpabilidades sobre a crise no sector financeiro. Arguméntase que existen beneficios potenciais como menor especulación e maior eficiencia de mercado, pero iso non está, para nada, claro nin demostrado. En canto á recadación, a experiencia da City demostra que tampouco por ese lado é efectiva", advirte. Éxito de Londres vs. fracaso en Suecia Na City de Londres, en pleno corazón das finanzas europeas, onde tanto se criticou e vetado a implantación da Taxa Tobin, levan anos gravando as transaccións financeiras a través dun imposto denominado stamp duty. Esta experiencia tira polo chan o argumento de que unha taxa sobre os movementos financeiros provoca a fuxida de capitais, pero tamén a de que supón unha alta recadación. Para esquivar a stamp duty, o 50% das operacións con accións da Bolsa de Londres fanse, segundo un estudo realizado por KMPG, a través duns complexos produtos financeiros denominados CFDs (apostas pola subida ou baixada dun valor sen compralo) e que cada día son máis demandados por grandes e pequenos investidores. Os grandes operadores, ademais, xogan coa vantaxe de operar en mercados ocultos, co que ao non haber operacións rexistradas tampouco hai taxa algunha. Claro que non todos tiveron tanta sorte como Londres. A experiencia de impor unha Taxa Tobin que realizou Suecia en 1983 non foi tan positiva. O volume negociado na Bolsa sueca caeu un 60% e o dos bonos do Estado esborrallouse un 98%, tanto pola deslocalización (as operacións trasladáronse a Londres) como pola invención de novos produtos financeiros non afectados pola taxa. Por iso, a propia Comisión recoñece descoñecer que consecuencias podería ter a implantación da Taxa Tobin, máxime se países como Reino Unido, Luxemburgo ou Malta quedan fóra da medida, como anunciaron o luns pasado. Pagarán os de sempre Cunhas ou outras consecuencias, o que parece fóra de dúbidas é que se hai Taxa Tobin os bancos acabarán atopando a mellor fenda para esquivala. "Que ninguén se engane, isto non o pagarán os bancos senón os aforradores e investidores", advirte Jonathan Tepper, director da firma británica de análise Varian Perception. E insiste: "A Taxa Tobin non é máis que unha distracción. A verdadeira solución pasa por esixir aos bancos uns cocientes de capital máis duros e unha mellor regulación financeira". Se hai Taxa Tobin, os bancos acabarán atopando a mellor fenda para esquivala Non é un brinde ao sol o deste analista. A proposta da Comisión recoñece que "resulta materialmente imposible impedir a súa translación económica ao cliente vía maiores custos de capital, menores retribucións e máis comisións". Isto implicaría, segundo os seus cálculos oficiais unha "repercusión negativa sobre o PIB do 0,28% a nivel europeo. Mentres, un estudo sobre a medida en España elaborado por KPMG calcula que para o caso exclusivamente español o impacto podería chegar ao 0,53%.


Summary: O conselleiro de Política Social asegurar "querer arranxar a situación" e insta o ente provincial a inscribir a súa Sociedade Urbanística como entidade prestadora de servizos sociais

Novo capítulo no conflito entre Xunta e Deputación de Lugo a conta das cinco residencias de maiores promovidas pola entidade provincial lucense durante a última década na Fonsagrada, Castroverde, Trabada, Pol e Pedrafita do Cebreiro. A deputada lucense do PSdeG Concepción Burgo vén de formular no Parlamento unha pregunta parlamentaria ao conselleiro de Política Social para cuestionalo a respecto da súa "vontade política" para concertar prazas nestes centros "públicos", isto é, "facer o mesmo que xa fai con empresas privadas". José Manuel Rey Varela asegurou estar disposto a colaborar cando a Deputación cumpra coa normativa vixente e a resposta indignou os responsables do goberno provincial que seguían o debate dende a tribuna de convidados. Rey Varela "mente", afirma o vicepresidente, Álvaro Santos. "Queremos arranxar a situación, pero observando sempre a normativa, como non podía ser doutro xeito", retrucou Rey Varela, quen "explica" que para que as residencias da Deputación lucense poidan comezar a funcionar deben contar cos permisos de iniciación de actividade (PIA) "de creación e de actividade". Estes permisos, admite, son concedidos pola propia Xunta "cando estes equipamentos cumpran con todos os requisitos esixidos" e isto non sucederá ata que a Sociedade Urbanística Provincial, que construíu os centros, "esta inscrita no rexistro de entidades prestadoras de servizos sociais". Rey Varela asegura que a Xunta colaborará "cando as residencias cumpran con todos os requisitos" Mentres o conselleiro esgrime unha recente sentenza xudicial en que se "rexeita impugnación á modificación dos estatutos de Suplusa para que poida prestar servizos sociais" -a decisión promoveuna o PP lucense e recorreuna o ente provincial-, dende a Deputación interprétase a resposta como a confirmación definitiva de que a Xunta non vai colaborar. "Saio do Parlamento co convencemento de que a Deputación vai ter que ofrecer prazas públicas en solitario", porque "é inútil entenderse cun conselleiro mentireiro e cruel no manexo dos datos", que mesmo "enganou" o presidente da Deputación, Darío Campos, na xuntanza que mantivo con el. Álvaro Santos "é inútil entenderse cun conselleiro mentireiro" "No ano 2010 a Xunta dixo que Suplusa non se podía inscribir como prestadora de servizos sociais e 7 anos despois vén este conselleiro a dicirnos que temos que inscribir a Suplusa", censura Santos, quen argumenta que a propia Deputación "leva anos inscrita" no rexistro de entidades prestadoras de serivzos sociais, polo que abondaría que a Xunta asinase "convenios" para concertar prazas nestas residencias. Se a operación se realiza a través da sociedade urbanística, indica, "a xestión dos centros sería privada", xa que esta é unha entidade "que se rexe polo dereito mercantil". Ademais, agrega, "non se garantiría que a veciñanza de Lugo ocupase as prazas nas residencias da Deputación", cando o proxecto naceu "para ofrecer a prestación á veciñanza nos seus propios concellos". Neste contexto, e dende a lembranza de que a construción das residencias foi apoiada en 2010 "por todas as forzas políticas" do pleno provincial, Santos lembra que a provincia de Lugo ten un 30% da súa poboación por riba dos 65 anos e, dentro desta, conta cunhas 20.000 persoas maiores de 84. Se a Xunta ocncede os PIA pendentes, asegura, "a Deputación podería abrir este ano cinco residencias e centros de día públicos", cun mínimo de "250 prazas", 150 delas residenciais.


Summary: A Asociación de Deseñadores Galegos, publica un duro comunicado contra as convocatorias que "baixo o disfrace de oportunidade profesional, en realidade agochan un dano continuado á nosa profesión"

#nontraballogratis é unha reivindicación que nos últimos tempos se ven facendo máis frecuente en moitas profesións, sobre todo as relacionadas dun ou doutro xeito coa comunicación e/ou a comunicación, e sobre todo aquelas nas que as novas tecnoloxías adquiriron un papel máis importante. Xornalistas, deseñadores, fotógrafas, programadores, tradutoras..., que traballan como freelances ou autónomas atópanse decote con que moitos empregadores e clientes lles ofrecen a posibilidade de "publicar" con eles, de gañar "visibilidade" e "prestixio". "Non se comprende a proliferación de convocatorias que, en último termo, provocan que moitas horas de traballo de moitos profesionais do deseño sexan totalmente improdutivas e teñan como único fin rematar esquecidas nun caixón" No caso concreto dos deseñadores e deseñadoras, un dos grandes problemas da profesión é que en moitas ocasións cando unha administración ou empresa necesita realizar un encargo concreto de deseño (un cartel dunhas festas ou de calquera evento) o que fai é convocar un concurso aberto. Estes certames están remunerados na maior parte dos casos; porén, esta práctica fomenta a precariedade na profesión, así coma o intrusismo e o traballo especulativo. A Asociación Galega de Deseñadores (DAG) vén de facer público un comunicado no que denuncia que "nun país como o noso, tan necesitado de bo deseño en tantos eidos, non se comprende a proliferación de convocatorias que, en último termo, provocan que moitas horas de traballo de moitos profesionais do deseño sexan totalmente improdutivas e teñan como único fin rematar esquecidas nun caixón". A DAG rexeita estas prácticas mesmo naqueles casos nos que se pode pensar que a remuneración para os gañadores e gañadoras é xusta: "temos o firme convencemento de que o beneficio dunha soa persoa non pode xustificar nunca o prexuízo a toda unha comunidade", din A entidade lembra que dende a súa fundación, no ano 2006, vén mantendo "unha postura de claro rexeitamento deste tipo de prácticas que, baixo o disfrace de oportunidade profesional, en realidade agochan un dano continuado á nosa profesión". Así mesmo, recomándalles aos seus asociados e asociadas que non participen. A DAG tamén responde ao recorrente argumento da "visibilidade" como "recompensa", e salienta que "a visibilidade e a repercusión non están recoñecidas como moeda en curso polo sistema bancario" Tamén sinalan que "a día de hoxe, cun tecido de deseñadoras e deseñadores galegos organizado e con capacidade profesional máis que avaliada, cunha rede de centros de formación que imparten graos e másters de deseño nas catro provincias do país, resulta de todo incomprensible que os concursos de deseño se continúen formulando con carácter aberto e sen demandar ningún tipo de experiencia previa ou capacitación profesional". A DAG tamén responde ao recorrente argumento da "visibilidade" como "recompensa", e salienta que "a visibilidade e a repercusión non están recoñecidas como moeda en curso polo sistema bancario". Sinala que "os concursos de prestación de servizos profesionais de deseño non son concursos de talento, como poden ser os concursos literarios ou de pintura, onde si é posible imaxinar que un escritor ou un pintor participe co interese de difundir a súa obra, ademais de polo premio asociado". Engaden o exemplo de que "se a ese mesmo escritor lle encargan que redacte un texto específico para satisfacer unha demanda concreta —un servizo profesional— loxicamente esixirá ser remunerado polo seu traballo e por todo o tempo dedicado". Piden que todas as propostas remitidas polos profesionais previamente seleccionados sexan remuneradas e equiparar a valoración económica dos premios a unha remuneración estándar de mercado Finalmente, a asociación realiza sete demandas concretas á administracións e empresas que convocan concursos para contratar servizos de deseño. Entre elas destaca a petición de "eliminar o carácter aberto dos concursos, permitindo só a participación de profesionais do deseño e, se fose o caso, da ilustración e da publicidade", que todas as propostas remitidas polos profesionais previamente seleccionados sexan remuneradas, "equiparar a valoración económica dos premios a unha remuneración estándar de mercado" e "que os deseñadores manteñan sempre a propiedade intelectual do seu traballo".


Summary: O grupo estadounidense farase co control do estaleiro vigués e asumirá os sobrecustos do primeiro dos cruceiros encargados.

O consorcio estadounidense Ritz-Carlton chegou a un principio de acordo con Pemex e Albacora, dous dos accionistas de Barreras, para facerse co control do estaleiro vigués. O grupo norteamericano farase co 75% dos dereitos de voto que posúen estas dúas empresas --a mexicana un 51%-- logo de semanas de negociación e ao límite para que a empresa non caia no concurso. Ritz-Carlton, a cambio, asumirá os sobrecustos do primeiro cruceiro de luxo que encargou a Barreras, que acumula meses de atraso e cuxos problemas derivaron noutra crise nun estaleiro que non dá levantado. Ritz-Carlton farase co 75% dos dereitos de voto que posúen Pemex e Albacora e asumirá os sobrecustos dun dos cruceiros que ten encargados no estaleiroO sobrecusto xerado pola construción deste barco para a división navieira da empresa hoteleira deixou Barreras preto do preconcurso. O desfase, sobre os 240 millóns do contrato, podería roldar os 100 millóns; a débeda no pagamento a provedores e equipos sitúase nos 20. Queda saber o que ocorrerá co parte que posúe o ex-presidente de Barreras, José García-Costas, que foi cesado, e que ten preto do 25% do capital. As empresas auxiliares acredoras e agrupadas en Uninaval podería entrar tamén na operación que prepara un rescate máis para o estaleiro. Así, tal e como adiantara, Pemex desfíxose axiña do negocio ao que chegou en Galicia da man daquel acordo apadriñado por Feijóo entre a Xunta e a petroleira estatal mexicana, que entrou en Barreras hai máis de seis anos, tal e como adiantara Praza.gal. Pemex decidiu hai xa meses abandonar Barreras e Galicia logo de moreas de proxectos anunciados por Feijóo pero incumpridosXa a principios deste 2019, a petroleira advertira da súa intención de abandonar e soltar lastre. Daquela "alianza estratéxica" quedaron os traballos para a construción de dous únicos floteis e a compra do estaleiro vigués. Nada máis se soubo das moreas de proxectos e contratos anunciados pero incumpridos. Quedaron no limbo numerosos anuncios de Feijóo: tres buques tanque, un atuneiro, un barco de apoio a plataformas petrolíferas, a renovación de parte da frota, dous quimiqueiros e os remolcadores. Tampouco chegou a terminal no porto exterior da Coruña, á que renunciou finalmente Pemex. Ritz-Carlton cumpre así co seu obxectivo de situarse á fronte do estaleiro e poder rematar así os dous cruceiros que ten encargados, un deles xa case rematado. A idea é que o faga da man das auxiliares, que logo de constituír a sociedade Uninaval entrarían no capital de Barreras capitalizando a débeda.


Summary: A xestión de Alberto Núñez Feixoo á fronte do Goberno galego estase a converter nun dos puntos débiles na traxectoria do xefe da oposición no Estado. Neste sentido, os membros do Executivo español, comezando por Pedro Sánchez, non dubidan en reprocharlle as cifras dos seus 13 anos na Xunta. O mito de bo xestor do líder dos populares comeza a facer augas alén do Padornelo.

Alberto Núñez Feixoo é esencialmente unha construción mediática. A mesma articulouse arredor da imaxe transmitida por unha boa parte dos medios galegos, moi particularmente aqueles de titularidade pública, e dos estatais, fundamentalmente aqueles asentados en Madrid. Neste operativo, resultou decisiva a achega dunha serie de grupos de comunicación madrileños non aliñados, mecanicamente, coa dereita e o PP, que puxeron en valor a súa acción de goberno como vía para debilitar outros liderados dentro do partido. A xestión económica de Feixoo foi situada durante anos como exemplar pola case totalidade do espectro mediático. Porén, o líder dos populares incrementou a débeda galega en 7.360 millóns de euros, após coller o país a comezos de 2009 cunha débeda de 3.954 millóns de euros e deixalo en marzo de 2022 con 11.324 millóns de débeda -equivalente a 3.680 euros por habitante-. Asemade, os seus anos á fronte da Xunta coincidiron cunha importante desaparición de postos de traballo nos diversos sectores de actividade. Os datos de destrución de emprego non deixan en boa situación o anterior presidente galego. Sen ir máis lonxe, a Galiza perdeu desde marzo de 2009 até febreiro de 2022, 23.213 traballadores autónomos, pasando en 13 anos de 231.158 a 207.945. Outro tanto aconteceu no complexo industrial, destruíndose ao longo do seu mandato 33.555 empregos e caendo nese período o Índice de Produción Industrial (IPI) en 35 puntos. Os datos referidos ao sector agrario non resultaron mellores, fechando desde 2010 até a súa marcha a Madrid en marzo deste ano 15.986 explotacións gandeiras de bovino. O gasto sanitario Os servizos públicos resentíronse durante os anos de Feixoo na Xunta. Así, o investimento en Atención Primaria caeu neses 13 anos en máis de 350 millóns de euros, pasando de 1.437 millóns en 2009 -que coa suba do Índice de Prezos ao Consumo (IPC) equivalerían hoxe a 1.800 millóns-, a 1.389 millóns de euros en 2021. A este respecto, a última enquisa de gasto sanitario público, elaborada polo Ministerio de Sanidade neste ano, pon Galiza á cola do Estado -tras Madrid- en gasto en Atención Primaria, con só 11,6% do orzamento. O sistema educativo presenta unha situación análoga. Neste sentido, o investimento en educación caeu 4% entre os cursos 2009/2010 e 2021/2022, fechando durante o período 146 centros educativos públicos e incrementándose os concertos educativos en 140. Asemade, neses 13 anos reduciuse en 19,6 millóns de euros a contía destinada a bolsas educativas para estudantado con menos recursos. Unha parte destes víronse obrigados a abandonar Galiza, tendo emigrado de 2009 a 2019 un total de 73.512 mozas e mozos entre 16 e 29 anos.


Summary: Os casos activos de coronavirus manteñen a tendencia descendente, cunha redución de 18 nas últimas 24 horas. As persoas curadas ascenden a 10.242

As cifras actualizadas da Consellaría de Sanidade para este domingo sinalan que 22 persoas permanecen en unidades de hospitalización convencional e unha na UCI como consecuencia da enfermidade, catro menos que na xornada precedente. Tamén baixan a 501 as persoas atendidas no seu domicilio, fronte as 515 do sábado. Dos 524 casos activos na Galiza, 194 corresponden á área sanitaria de Vigo, 119 á da Coruña, 107 á de Compostela, 44 á de Ourense , 30 á de Lugo, 14 á de Ferrol e 16 á de Pontevedra. Sanidade indica que desde o comezo do brote e até hoxe se produciron 618 falecementos de pacientes con COVID-19 no territorio galego, mentres que 10.242 persoas superaron a enfermidade, 21 máis das que se contabilizaban a pasada sexta feira.


Summary: ENTREVISTA Volve Cineuropa o 6 de novembro. E faino con 300 filmes. Mais o importante non é a cantidade. Senón a oportunidade, outra vez, de ver durante un mes os filmes máis recoñecidos nos mellores festivais de cinema independente. Falamos co director do festival, José Luis Losa.

Achegar ao público galego durante un mes eses filmes que, o resto do ano, parecen como un privilexio reservado para a elite da industria cinematográfica. Iso é, en esencia, o que, tras 29 anos, conseguiu Cineuropa, segundo o seu director, José Luís Losa. A XXIX edición desta mostra, que se desenvolverá do 6 ao 29 de novembro no Teatro Principal, Salón Teatro, CGAC, Sede Afundación e Auditorio de Galicia, proxectará este ano 301 filmes. Falamos con Losa. Son moitas películas mais, non é cuestión de cantidade, non si? Non, non se trata de cantidade. Este ano, ademais , fixemos como unha separación entre a programación poderiamos dicir clásica de Cineuropa e o OFF-Cineuropa, no que se inclúen 143 filmes. No OFF-Cineuropa temos as seccións Roxos e Marcianos: a caza de Bruxas en Hollywood, Maratón Roxos e Marcianos, Arthur Miller Centenario, Ciclo Amos Kollek, Filmadas en 1965, Cineuropa recomenda-Cine de culto e Docs Music. Sempre me interesou moito o tema do mccarthismo, que é eixe de OFF-Cineuropa. Cando en traballaba en La Voz de Galicia unha vez caeu nas miñas mans unhas listas negras do goberno de Fraga, de xente que traballaba na televisión e na radio. Eran listas con anotacións como "peligroso nacionalista". Así que o fenómeno do mccarthismo non nos queda tan lonxe… Pois temos desde filmes gravados cando a URSS e EE.UU. eran aliados e entón Moscú, por exemplo, era moi bonito, ata películas anticomunistas da guerra fría. Tamén filmes de serie B de marcianos que naquel tempo se interpretaban con ese dobre sentido: o planeta vermello… De feito este ano temos dous maratóns, un deles dedicado a este tipo de películas de marcianos de serie B. En OFF-Cineuropa vai tamén Arthur Miller porque el foi perseguido polo mccarthismo, e ademais é un dos poucos que non falou por moito que o presionaron. Proxectaremos películas como 'Morte dun viaxante', cuxa versión de 1951 había como 40 anos que non se vía en España, e a versión do 1966, que eu creo que nunca se vira en España. Ou 'Ninguén sen pecado', sobre a relación de Miller con Elia Kazan. O outro maratón será e xa tradicional maratón transgresor da última fin de semana. "Este ano temos dous maratóns, un deles dedicado a este tipo de películas de marcianos de serie B" De propostas novas deste ano, podemos falar tamén de 'Maiores con reparos', que é unha das clasificacións que utilizaba a Igrexa católica para catalogar películas. Aí temos por exemplo 'Im Keller', de Ulrich Seidl, sobre o que agochan os austriacos nos sótanos, que pode ser sexo, racismo…, ou 'Me quedo contigo', unha película moi extrema na que as mulleres exercen unha brutal violencia. Na sección de documentais temos películas como 'Caudillo', 'Une jeunesse allemande', 'Yes, we fuck!', -sobre diversidade funcional- ou 'Frankenstein-04155', un moi bo documental sobre o accidente do Alvia. Se temos que escoller tres filmes da Sección Oficial e tres de Panorama Internacional, cales poden ser? Da Sección Oficial poden ser por exemplo dous filmes que estiveron en Cannes, 'Son of Saul' de László Nemes, que é como unha cámara que se introduce en Auschwitz. Dixera o director de 'Shoah', Claude Lanzmann, que non era posible facer unha película que mostrase o que aquilo foi realmente. Pois Nemes, que é un director debutante, conségueo, e sen pornografía visual. É como se estiveras alí. Outra película é 'The lobster', de Yorgos Lanthimos. Unha distopía na que homes e mulleres viven recluídos, e se non atopan parella nun tempo convértenos en animais. Ou 'Tres recordos da miña xuventude', de Arnaud Desplechin, que é moi Truffaut. Ou 'Demon', que descubrín en Sitges pero que realmente non é fantástica. É unha historia moi racional. Só que o director morreu pouco antes de estreala. Ten conexións con Poltergeist… Na Sección Oficial temos as películas europeas, con propostas de Alexandr Sokurov, Nanni Moretti, Terence Davies, Arnaud Desplechin, Robert Guediguian, Matteo Garrone, Peter Greenaway, Joao Nicolau ou Andrezi Zulawski, entre outros. No Panorama Internacional temos as non europeas, nas que este ano hai dous fíos principais: o cinema asiático e o latinoamericano. Do cinema asiático poderemos ver o novo de Naomi Kawase, Hou-Hsiao-Hsien, Jia-Zhang-Ke, Apichapong Wheerasetakull, Kore-Eda ou Hong-Sang-Soo. E da puxanza latinoamericana, ademais da estrea do último de Ripstein, películas de Patricio Guzmán, Pablo Larrain, Michel Franco, Santiago Mitre, Jayro Bustamante e Lorenzo Vigas. Cineuropa sempre tivo moi en conta o cine asiático, o que pasa é que este ano cadra que case todos os directores asiáticos potentes teñen películas novas. Do cinema latinoamericano, 'El botón de Nácar', de Guzmán, foi premiada en Berlín. Temos dous filmes sobre violencia de xénero, 'Paulina (La patota)' e 'El incendio', ou 'Desde allá', que foi León de Ouro en Venecia. Ou 'Rabin, the last day', que vincula a morte de Isaac Rabin con Netanyahu. En Fantastique Compostela, por outra banda, poderemos ver 'The boy and the best' ou 'The final girls'. "Este ano cadra que case todos os directores asiáticos potentes teñen películas novas" Outro dos clásicos de Cineuropa son as lembranzas, as retrospectivas. E este ano hai varias… Cineuropa terá este ano tres lembranzas: as dúas primeiras aos premios Cineuropa, falecidos este ano, Manuel de Oliveira e Vicente Aranda, e a terceira aos creadores galegos Chichi Campos e Toñito Blanco, tan unidos á movida e a Compostela. Chichi era unha persoa moi polifacética: guionista, debuxante… unha persoa de moito talento que morreu moi nova. Toñito foi o director de 'La matanza caníbal de los garrulos lisérgicos'. Estamos organizando ademais un debate con amigos dos dous. As retrospectivas son para Artur Brauner, un dos produtores máis hiperactivos da historia do cine, do que facemos unha pequena escolma das súas producións, e para Arturo Ripstein. Ripstein vai estar aquí, como Miguel Gomes. Si, porque Cineuropa premia este ano a Ripstein e a Miguel Gomes. Que veña Ripstein é para nós como que veña o noso pai espiritual, -profano, claro-. O seu traballo estivo presente en Cineuropa desde a primeira edición. Como forma parte da historia do festival, ata ás veces nos parece que é maior, pero ten 72 anos e leva medio século de traxectoria internacional. Virá coa súa compañeira e guionista Paz Alicia Garciadiego, que marcou a segunda etapa da produción de Ripstein. Hai un antes e un despois dela no traballo do cineasta. Vai presentar aquí 'La Calle de la Amargura', estreada no festival de Venecia, ademais dunha retrospectiva deseñada especialmente para Cineuropa por el mesmo. Na cerimonia vai estar Marisa Paredes, actriz de 'Profundo carmesí'. Miguel Gomes é doutra xeración, claro, pero é un dos nomes da vangarda do cinema portugués, ao que Cineuropa ten ollado anteriormente cos seus premios a Manoel de Oliveira, ao director Pedro Costa, á actriz María de Medeiros e ao produtor Paulo Branco. Proxectaremos o tríptico 'As Mil e Uma Noites', estreado na Quincena dos Autores do Festival de Cannes, que está cheo de forza. Son tres películas nas que mostra o Portugal irredento que se resiste á ditadura das regras económicas. Un Portugal costumista tratado dunha forma moi poética. Outra cousa para destacar desta edición é a proxección o día 11 do filme 'Mediterranea', que se fará ao mesmo tempo en París, Bruxelas, Sevilla, Bucarest, Bratislava, Lisboa e Cork, ademais de en Compostela dentro dos Premios LUX do Parlamento Europeo. En Panorama Galicia este ano non temos longametraxes, pero hai cousas moi interesante, e varios work-in-progress. Se cadra se empeza a esgotar aquilo que nacera vinculado ás axudas de talento, non sei. Poderemos ver nesta sección nos novos traballos de Lois Patiño, Xacio Baño, Xurxo Chirro, Jaione Camborda ou Diana Toucedo. "Que veña Ripstein é para nós como que veña o noso pai espiritual, -profano-, claro" E Disidencias? Antes de pasar ao OFF. Disidencias é o marco para o cinema máis arriscado e vangardista. Desde as correspondencias fílmicas entre Xurxo Chirro e Flavia de la Fuente ata 'Aquí e noutro tempo' do asturiano Ramón Lluís Bande, por exemplo. Outra cousa para destacar é que vai vir José Luis Guerín, premio Cineuropa 2007, e Fernando Colomo, que presentarán os seus filmes 'La academia de las musas' e 'Isla Bonita'. Colomo, tan coñecido pola comedia, dá unha viraxe de timón con esta película, na que se adiviña a súa situación persoal. Quédanos o OFF, entón. Que podemos salientar del? Celebramos o centenario do nacemento de Arthur Miller, por unha banda. Como dicía antes, proxectaremos filmes como 'All my sons', que é unha das pezas de teatro máis importantes del, ou 'Vidas rebeldes', escrita para Marilyn Monroe, ou 'El crisol', coñecida aquí como 'Las brujas de Salem', que é unha alegoría da caza de bruxas. Dentro de OFF está tamén o ciclo Amos Kollek, autor moi coñecido por 'Fast Food' e 'Sue', e que levaba anos como desaparecido. Filmadas en 1965 son dez películas das que se cumpren 50 anos e Cine de culto son recomendacións de Cineuropa. Dez películas cunha carga cinéfila importante. Que non se viran, non se estrearan ben, que había anos que non se podían ver… Docs Music está este ano dedicado ao soul. Temos desde a Aretha Franklin nun concerto de 1968 ata 'Standing on the shadows of Motown', a produtora que lanzou a tantos artistas importantes. Este ano, por outra banda, a película inaugural de Cineuropa, 'Le nouveau', é unha comedia pero moi intelixente, cun humor moi sarcástico. "Docs Music está este ano dedicado ao soul. Temos desde a Aretha Franklin nun concerto de 1968" Moitas das películas pasaron polos mellores festivais. Do festival de Cannes 'Son of Saul', 'A lagosta', 'Mustang', 'Mia Madre', 'The assasin' ou 'Chronic'; do festival de Venecia o León de Ouro 'Desde alá', ademais de 'Francofonía', 'Rabin, the last day' ou 'La calle de la Amargura'. O Oso de Ouro de Berlín, 'Taxi Teheran', tamén está. Poderase ver o Leopardo de Ouro de Locarno, 'Right Now, Wrong Them', así como 'Cosmos' e 'La academia de las musas' que tamén estiveron neste festival. E despois de pasar por Sitges chegan a Compostela 'The Invitation', 'The Final Girls', 'Demon' e 'The Gift' e de San Sebastián a gañadora da Concha de Ouro 'Sparrows', ademais de 'Sunset Songs'. Que conseguiu Cineuropa nestes 29 anos que leva? Eu creo que algo moi importante que tamén é un éxito do público. Cineuropa conseguiu, tras 29 anos, ser un espazo de democratización do cinema. E non o digo por demagoxia. Películas das que ouvimos falar, que estiveron en Cannes por exemplo, que parece que están destinadas só aos críticos e ás elites da industria, veñen a Santiago durante un mes. Entón os composteláns e os galegos en xeral teñen a oportunidade de estar tan ben ou mellor informados sobre cinema que en calquera grande metrópole. Como ademais como non somos un festival competitivo, podemos traer o que nos parece o mellor cine, sen máis. E isto vai creando unha cultura cinéfila. Con prezos tamén económicos, e fixemos un esforzo para mantelos así. As entradas mantéñense a un prezo de 4 euros que quedan en 3 se se merca o abono que custa 30 euros e é válido para 10 películas. "Como non somos un festival competitivo, podemos traer o que nos parece o mellor cine, sen máis" Todos aprendemos moito en Cineuropa, iso é verdade. E está moi ben cando o di xente coma Luís Tosar. É que antes na cidade a oferta era cercana a cero. Tivemos os cines Yago, os Compostela… Agora temos Numax. Si. Numax é unha oportunidade estupenda. Pero teriamos que ter moitos Numax, con moitas salas como teñen os multicines, nos que non hai nada que ver… Programa íntegro, na web do festival


Summary: O autor do cadriño da portada censurada por El Jueves sobre a abdicación do rei non entende por que se tomou a decisións e atribúea ás relacións políticas da empresa editora. "Xa tiven dous premios Príncipe de Asturias, expresa en relación ao secuestro dunha edición da publicación en 2007". O autor abandona a revista porque "baixar os pantalóns con isto paréceme unha falta de respecto con quen me apoiaron e co que dixen polo secuestro da outra portada".

O debuxante Manel Fontdevila deixou El Jueves despois de que a dirección censurase a portada cunha das súas viñetas sobre a abdicación do rei e destruíse 60.000 exemplares que xa foran impresos. Xunto a el, polo menos oito colaboradores tomaron a mesma decisión, o que deixa ao próximo número con 15 páxinas sen cubrir. "Foi todo complicadísimo", comenta. Non cre que El Jueves vaia a rectificar e non atribúe o cambio a unha censura externa, senón á decisión da empresa que define "como se vai a rexer agora a relación laboral". Como se decatou de que a portada que debuxara non ía aparecer nos quioscos? Tiven unha semana complicada porque estiven en Bilbao nunhas charlas sobre fútbol e literatura. O martes vin que a portada fora retirada da web pero pensei que era algún problema técnico ou un fallo de programación. Non lle dei máis importancia. O mércores chamoume Albert Monteys e díxome o que había. Caéuseme o mundo ao chan e pensei "que facemos agora?". Conforme coñecemos a historia durante a semana, fomos tomando decisións sobre a marcha. Foi todo complicadísimo. A que cre que responde a decisión dEl Jueves? A que agora mesmo o dono é RBA e, por tanto, se o dono decide isto, non hai que facer moitas máis preguntas: retírase e andando, para iso son os donos. Non sei se é tanto un caso de censura como que o dono define como se vai a rexer agora a relación laboral coa empresa. Isto ou o aceptas e quedas, ou non o aceptas e marchas Pediu vostede algún tipo de explicación á dirección da revista ou a RBA? "Cando os accionistas venden a revista, un dos tratos era que se respectase a independencia" Nunca falei con RBA, pero coñézoos. A relación íase deteriorando e non me interesaba tampouco. Marcho porque sinceramente penso que, tal e como RBA estaba a planear El Jueves, o futuro era descorazonador. Eu non digo que pechase pronto pero estaba entrometéndose moito na idea da revista. Cando os accionistas venden a revista, un dos tratos era que se respectase a independencia e, desde o punto en que non se respecta -digamos que El Jueves é un equilibrio moi delicado entre o que dis, o lector e o que ti cres no que non entran criterios comerciais nin criterios de mercadotecnia- estábaseme facendo moi costa arriba. Até agora era asumible, pero chegamos até o punto de dicir isto xa non. RBA deu algunha orde de non facer chistes sobre a monarquía? Non. Se é que, ademais, non entendo a decisión. No interior da revista din que poñamos o que queiramos, é simplemente na portada. Silencian a foto no quiosco, aínda que por dentro digas as barbaridades que queiras. É máis incomprensible aínda. Ademais, non se que gana ou que perde. Fíxolle moitísimo dano á revista, aínda que igual é ese o obxectivo. Casa Real nega realizar chamada algunha, nin presión de ningún tipo. Créoo. Por que tería que facelo? Que gana e que perde a Casa Real? Se, ao cabo, é un chiste. Velos pola tele e dáste conta de que están blindados ante os xuíces e ante todo. Como non van estar blindados ante un chiste? É absurdo. RBA entrou no accionariado da empresa que edita El Jueves en 2006. Un ano despois, a Casa Real premeu para que a Xustiza secuestrase unha edición da revista na que os príncipes aparecían na portada. Apoiounos daquela RBA? A outra portada apoiárona completamente. Ademais, gañaron moitísimo diñeiro e dixéronnos que se queriamos facer una cada semana, que adiante, pero entón era outra a relación. Que cambiou desde entón? "A relación de RBA coa política entón era outra. Eu creo que hai algo que saberemos algún día" RBA non tiña ese edificio de 17 plantas no Fórum de Barcelona e non daba charlas con todos os políticos de Barcelona pasando polo soto. A relación de RBA coa política entón era outra. Eu creo que hai algo que saberemos algún día. Estou divagando porque eu levo dous días pensando nisto: que gañan facendo isto? E non o sei. Estou seguro de que non teñen ningunha intención de rectificar. É máis, interésalles un pito. Veremos que pasa. Coa portada de 2007, recibimos miles de teorías e non sabemos de onde partiu todo, que interese había... E con isto probablemente pase o mesmo, pero é unha decisión de empresa e o que podemos facer é non participar desta empresa e é o que fixemos. Hai oito persoas que anunciaron a súa decisión de abandonar a revista. Estamos ante o final de El Jueves tal e como o coñecemos? Tal e como o coñecemos, seguro, porque oito debuxantes distintos dunha semana a outra non pasara nunca. Pero quen sabe. A xente que coñezo de El Jueves é xente á que quero e farán unha boa revista no interior. Que mensaxe dirixe aos compañeiros que decidiron quedar? "Eu teño un problema: en 2007 secuestraron a revista e eu recibín un gran apoio. Agora baixar os pantalóns con isto paréceme unha falta de respecto" Ningún. Forza e a traballar o mellor que se poida. E que comprarei a revista tamén. Eu teño un problema: en 2007 secuestraron a revista e eu recibín un gran apoio. Agora baixar os pantalóns con isto paréceme unha falta de respecto con quen me apoiaron entón e co que eu dixen entón que pensaba do que foi o secuestro desa portada. O que o editor fixo é o mesmo: retirar a portada e secuestrala. Eticamente creo que non podo estar aí e rirlle a graza. Tanto agora como no seu cadriño de despedida fai vostede dúas referencias ao editor de El Jueves como responsable do que está a suceder. É que é o responsable. Nunha empresa a xente fai o que poida. O meu foi pura inconsciencia dicir "déixoo!". É unha cousa que fas no momento e que creo que hai que facer, pero tampouco creas que teño 100% claro que me vai a saír ben. Igual me poño a vender seguros dentro dun intre. Veremos por onde sae o asunto. Á xente que queda, enténdoa. Temos que vivir de algo todos. Ademais, limita unha cousa que igual é asumible para moitas persoas: nas portadas pomos o que sexa e dentro seguimos como sempre. Pero eu que xa tiven unha experiencia coa portada non podo agora facelo doutra forma. Cal cre que debería ser a decisión do editor? "Que non me veña con que un chiste 'La Vanguardia' pódeo publicar e 'El Jueves', non" O normal sería non dicir nada. É que, ademais, estamos a falar dunha portada que fixemos rapidamente e saíu un chiste parecido en El Periódico, outro en La Vanguardia e outro do estilo no Time. Que non me veña con que un chiste La Vanguardia pódeo publicar e El Jueves, non. Estamos tolos ou que? Paréceme unha barbaridade. Cre que Felipe VI ten peor sentido do humor que o seu pai? Non coñezo a ningún dos dous. Non parecen o tipo de persoas de rirse. Tradicionalmente dise que o rei é unha persoa campechana, pero nas fotos non o aparenta. Co príncipe Felipe xa tiven un tropezón e empezou antes de ser rei. Xa tiven dous premios Príncipe de Asturias. Entón non teño moita confianza no futuro. E, aínda que estou seguro de que non ten nada que ver o tipo con isto, non o fai mellor en absoluto. Penso que a monarquía é unha institución a abolir. Ten pinta de que el está moi ben e no fondo sáelle mellor ignorarnos.


Summary: O coñecido como mapa de Cotton ou anglo normando é unha cartografía datada entre 950 e 1050, recollida nun manuscrito elaborado por Robert Cotton en 1598 e actualmente depositada na Biblioteca Británica.

A súa denominación procede da presenza no volume de Cotton, como ilustración da refundición poética da Periegesis de Dionisio escrita polo gramático Prisciano a comezos do século VI. Época: Comezos do s. XII / Autoría: Anónima / Conservación do orixinal: Biblioteca Británica / Características: Un exemplo da cartografía do monacato irlandés Ao tempo, é referido como carta angla normanda polo lugar da súa elaboración no Reino de Normandía nas décadas anteriores á conquista das Illas Británicas por Guillerme O Bastardo. Os estudos realizados nos últimos anos resolveron algunhas das dúbidas formuladas sobre a autoría da cartografía. Malia que o nome do seu autor é descoñecido, a maioría das investigacións consideran que corresponde a algún monxe erudito irlandés, formado naquela igrexa céltica que conforma na altura a elite cultural da área británica. A referida tese susténtase no uso no mapa do nome de Armagh , un topónimo só presente na cartografía irlandesa, así como nas coincidencias entre o deseño do mapa e as rutas seguidas polos irlandesas nas súas peregrinacións a Roma ou Xerusalén. O mapa de Cotton está considerado como unha peza de culto da cartografía medieval europea. A este respecto, os especialistas sinalan a ausencia de semellanzas coa tradición dos beatos ou da futura escola británica das centurias posteriores e vincúlano con traballos anteriores como un manual de xeografía do século VI de Prisciano e fundamentalmente coa Historia do galego Paulo Orosio, até o punto de que 146 lendas aparecidas na carta de Cotton, 75 coinciden coas recollidas por Orosio. Neste senso, Brigantia, A Coruña, un dos emprazamentos recollidos no mapa, tamén, aparece referido de feito significado na cartografía elaborada por Orosio no século V. A presenza de Brigantia na carta de Cotton dá conta da importancia da Galiza nas grandes liñas comerciais medievais, da súa relevancia política na xeoestratexia europea do momento e da súa ligazón cos pobos atlánticos. As rutas marítimas apuntadas nesta cartografía correspóndense con aquelas xa empregadas con anterioridade á conquista romana, seguidas con posterioridade ao longo de toda a Idade Antiga e continuadas nas centurias posteriores, tamén, para as grandes peregrinacións marítimas a Santiago de Compostela desde as Illas Británicas. O mapa de Cotton ou anglo normando é outra mostra da intensa relación naquela altura histórica entre as casas reais galegas e normandas. Unha cuestión sinalada en fontes contemporáneas de cada un dos reinos, como as grandes crónicas de Guillerme de Malmesbury , Orderico Vital ou Guillerme de Potiers ou a Historia Compostelá e testada na propia batalla de Hastings, onde un continxente galego vai loitar a carón de Guillerme O Bastardo. El mesmo é o que vai solicitar á nobreza galega restaurar no trono á García no marco do conflito dinástico co seu irmán Afonso VI.


Summary: Delegacións de ambas as dúas formacións, lideradas por Vence e Bascuas, reuníronse este luns para explorar a posibilidade de confluír nunha lista galega unitaria de cara ás xerais que permita un grupo parlamentario "sen dependencias externas, para falar con voz propia e para defender o país".

Delegacións de Compromiso por Galicia (CxG) e BNG, encabezadas polos seus máximos dirixentes Xoán Bascuas e Xavier Vence, reuníronse este luns en Compostela, dentro da liña de diálogo de cara á creación dunha futura candidatura galega de confluencia para as vindeiras eleccións xerais. Ambas as dúas formacións emitiron un comunicado conxunto no que "coinciden na necesidade dunha candidatura galega, ampla, plural, con importante protagonismo da cidadanía para garantir unha representación potente de Galiza como nación nas cortes do Estado". BNG e CxG coinciden na "necesidade dunha candidatura galega, ampla e plural, con importante protagonismo da cidadanía" A xuntanza chega logo de que Anova e Podemos-Galicia se reunisen tamén a pasada semana tamén na busca de colaboracións. O deste luns é o "primeiro contacto formal" entre CxG e Bloque "co obxectivo de pór en común as posicións de cada organización en relación coas próximas eleccións xerais". Tanto BNG como CxG entenden que, "precisamente nun momento en que é posíbel que se abra o debate sobre mudanzas políticas na estrutura do Estado", é necesario "que Galicia conte cun Grupo Parlamentario galego, sen dependencias externas, para falar con voz propia e para defender os intereses do noso País". As dúas forzas concordan tamén na necesidade de que esa hipotética candidatura galega "sexa construída aquí, sobre a base dun amplo proceso social inclusivo e participativo que, para alén das forzas políticas, sexa capaz de integrar a multiplicidade de persoas e colectivos que están por unha profunda mudanza política democrática que supoña o recoñecemento dos dereitos nacionais de Galicia". Bloque e Compromiso aposta por unha candidatura "construída aquí" e cun "amplo proceso social inclusivo e participativo" En todo o caso, CxG e BNG, din ser "conscientes" de que se está "aínda no inicio dun proceso de debate en que participan diversos actores políticos e, por tanto, inevitablemente complexo", polo que acordan "manter abertas de forma permanente as canles de comunicación para continuar o diálogo e procurar os elementos en común que faciliten chegar ao obxectivo dunha candidatura de País nas próximas xerais".


Summary: O conxunto da oposición --BNG, PSdG-PSOE e independentes-- decidiu por maioría un recorte salarial para o rexedor e o de dúas dedicacións exclusivas das tres que tiñan asignadas @s edís conservador@s. Consideran que a medida suporá un aforro de 60.000€ anuais ás arcas municipais.

O conxunto da oposición no Concello de Celanova --tres edís do BNG, tres do PSdG-PSOE e unha non adscrita-- aprobaron en pleno e por maioría un recorte salarial para o alcalde, Luís Ferro (PP), e a supresión de dúas dedicacións exclusivas das tres que tiñan asignadas @s concelleir@s conservador@s. Malia ser o pleno un organismo soberano para decidir este tipo de medidas, Ferro presentou unha denuncia no xulgado do contencioso-administrativo nº2 de Ourense contra o Goberno local que el propio encabeza. Unha situación que cualifica de "insólita" o portavoz do Bloque celanovés, Leopoldo Rodríguez, recordando que @s denunciad@s serían tod@s @s edís da oposición e @s do PP (2) que non asinaron o recurso xudicial. O acordo plenario fora tomado xa a finais de 2012. Porén, nunca foi executado. A oposición en bloque reclamou un pleno extraordinario en agosto e debateuse de novo a medida, que foi ratificada máis unha vez por maioría. Agora chega a denuncia interposta polo alcalde e tres concelleir@s. Consideran que a decisión non ten validez por estar apoiada por unha concelleira "tránsfuga" e aprobada "a mala fe, sabendo que o que propoñen non é legal". O nacionalista Rodríguez responde: "cada paso que se deu tivo asesoría legal continua e o único que fixo a oposición, que ten a maioría en Celanova, foi aplicar o mesmo que o PP aplica no resto do País: recortes". Coa particularidade de que neste caso as tesoiras foron ao peto do propio alcalde.


Summary: Cumpre as expectativas Pedro Sánchez e lanza o seu desafío a Susana Díaz, a líder que manexa o aparato, mais que aínda non anunciou formalmente a súa candidatura.

Sánchez deuse un baño de masas en Dos Hermanas, en Andalucía, e enfatizou que facía o anuncio da súa candidatura á secretaría xeral do PSOE "no corazón do socialismo español". O home que non puido reinar (en abril, após o acordo con Cs, non conseguiu os votos no Congreso para ser presidente pola oposición combinada de PP e Podemos, e máis tarde acabou por demitir tras ser derrotado polos susanistas no Comité Federal) aspira a retornar á ponte de mando do partido nunha carreira que agora ten dous candidatos, el e o seu ex home de confianza, o ex presidente do Congreso e ex lehendakari Patxi López. Sánchez adiántase a Susana Díaz, ninguén dubida no aparato do PSOE que líder andaluza dará tamén o paso, e lanza a súa candidatura na confianza de que ten o apoio das bases. O aspirante ao retorno á secretaría xeral formula o debate precongresual entre dúas opcións, a que el representa, "un partido coherente e críbel onde decide a militancia", e a que encarnaría Susana Díaz, "un partido que se abstén para que goberne o PP". O problema para Sánchez é Patxi López, e viceversa. En teoría ambos dividen o voto contrario a Díaz


Summary: A superficie e o número de camas e cuartos non son os únicos datos que se ven mermados no proxecto de execución do Hospital de Vigo. Desaparecen tamén 8 quirófanos e 3 paritorios. No centro de dia baixan 94,12% o número de camas mentres se incrementan os sillóns 56,10%. En diálise a diminución sería dun 41,67%. Un 18, 79% das consultas desaparecen, é dicir, un total de 53 espazos destinados a servizos ambulatorios.

Con respecto ao proxecto inicial o novo Hospital de Vigo terá 68981m2 menos construídos alén da redución dun 40 a un 10% de habitacións individuais ou a merma de número de quirófanos e paritorios. A Xunta mantén, pola contra, o canon a pagar durante vinte anos á concesionaria que está a executar a construción do edificio. Desde a Plataforma en Defensa da Sanidade Pública están a denunciar o desequilibrio existente entre o proxecto inicial de Hospital co que a empresa concesionaria gañou o concurso e o de execución que agora se coñece, que conta co visto bo da Consellaría de Sanidade. Sobre o proxecto de execución detectan "graves alteracións" que se manifestan en cifras que dan medida da denuncia. En canto a superficie construída, na área ambulatoria redúcense 7500 m2 por andar o que fai no total dos tres previstos uns 22500 m2 menos. Polo que toca ao bloque cirúrxico, desaparecen 2700 m2 por andar do proxecto inicial e, dado que esta parte da edificación ten catro alturas, pérdense 7100 m. Sumando estas cifras á desaparición de 23381 dos edificios anexos e 16.000 do aparcamento, en total o proxecto de execución contempla a construción de 68981m2menos do recollido no proxecto inicial. A Plataforma pro Sanidade pública estima que o custe medio é de 1000 €/m2o que daría un recorte na execución de 70 millóns de €. malia non haber modificacións no canon que lle corresponde á Xunta de Galiza. En canto ás camas previstas, a comparanza pon á vista tamén a diminución da calidade hospitalaria xa que no proxecto inicial se estipulaba un 40% de habitacións individuais cun número de 224 cando no de execución o número redúcese a 56, o que supón un 10% do total. Segundo as indicacións dos organismos de saúde internacionais, na construción dun novo centro hospitalario compre prever as hipóteses máis perigosas, é dicir, no que a este aspecto respecta, trataríase da posibilidade dunha pandemia. Co 10% incúmprense as recomendacións e quédase nun límite inferior que reduce a calidade da asistencia sanitaria e mesmo o trato digno ás persoas hospitalizadas que precisan, en situacións especiais, unha habitación individualizada. Segundo o concurso, a empresa concesionaria, participada, entre outros, por Caixanova, Bankia e Caja de Ahorros del Mediterráneo, faría melloras ao respecto do proxecto inicial no que se establecían os mínimos marcados pola Xunta. Cos datos cos que agora se contan correspondentes ao proxecto visado polos técnicos da Consellaría de Sanidade e presentado pola súa titular no Parlamento, a execución suporá non só non mellorar o proxecto inicial senón unha clara diminución ao respecto do que se presentara á cidadanía de Vigo e ao seu propio Concello. Que a empresa concesionaria reduza de xeito drástico o proxecto inicial co visto e prace da Xunta de Galiza leva a que a Plataforma denuncie un trato de favor en detrimento da calidade asistencial da cidadanía de Vigo.