Summary: O coordinador de Xuíces para a Democracia en Galicia, Luís Villares, alerta sobre a "vulneración de dereitos fundamentais" que supón a imposición de barreiras económicas para acceder aos tribunais e amósase convencido de que o proxecto de Ruíz-Gallardón "vai ser declarado inconstitucional"

O xuíz Luís Villares vén de retornar ao posto de coordinador territorial de Xuíces para a Democracia en Galicia. Faino nun momento no que este colectivo, ubicado no sector máis progresista da xudicatura, xunta forzas co resto de asociacións profesionais para facer fronte común contra a lei de taxas xudiciais. O proxecto abandeirado polo ministro Alberto Ruíz-Gallardón é para Villares un ataque aos "dereitos fundamentais" que trae consigo un retorno "ao século XIX" ao condicionar o acceso á Xustiza en función dos recursos económicos de cadaquén. A reforma de Ruiz-Gallardón establece unha "xustiza para ricos" e outra "para pobres"? Para nós é absolutamente evidente dende o comezo e agora que se consolida como texto legal, máis aínda. A xustiza xa non era gratuíta, xa tiña unha serie de custos, porque hai que acudir ao avogado e ao procurador, moitos procedementos requiren informes periciais... A imposición dunhas taxas supón unha difucultade engadida que, dende o punto de vista dos dereitos fundamentais, supón vulnerar o dereito constitucional á tutela xudicial efectiva, a que todo o mundo poida ver ante un tribunal os asuntos nos que considera que se ventila algún dos seus intereses. Isto é un dereito fundamental e o sistema de taxas que se nos vén enriba o que fai é condicionalo absolutamente e limitalo. Ten sentido xurídico tentar "disuadir" a cidadanía de acudir á xustiza pola vía económica? "Tememos que as taxas incrementen a conflitividade social e a fraude" As taxas teñen un carácter disuasorio e é algo absolutamente inaceptable, porque buscan que a xente non exercite os seus dereitos. Nin sequera é un copagamento, é un repagamento porque a Xustiza se financia a partir dos impostos. Ademais, a desproporción que hai entre determinadas taxas e dereitos fai que, na práctica, determinados dereitos non se vaian exercer nunca máis. Esta o caso real de que recorrer unha multa de 100 euros custe 200, pero hai máis: o dereito a que unha sentenza sexa revisada por un xulgado de apelación supón 800 euros, é unha barbaridade. Xa só isto xustificaría a derrogación da lei. Nós ademais temos outro temor: que este sistema aumente a conflitividade social, no sentido de que moitos asuntos que ata agora ían aos tribunais van producir un enconamento nas posicións de conflito entre partes que acaben resolvéndoos por medios menos razoables. Falo de que a xente tome a xustiza pola man. En lugar de contribuír a modernizar, vai causar máis problemas e tamén máis fraudes. Haberá quen pretenda levar asuntos pola vía penal para evitar taxas. Estamos falando por exemplo de accidentes imprudentes de tráfico, que ata agora se levaban como procedementos civís e agora se poden pretender levar como faltas. Cal é a vía contra a saturación de traballo? A maneira de solucionar isto é establecer medios alternativos de resolución de conflitos: as arbitraxes, as conciliacións, as mediacións... teñen que funcionar. Na vía contenciosa [procedementos contra a decisión dunha Administración], por exemplo, teoricamente é admisible a mediación pero non hai unha soa administración que apodere os seus representantes xurídicos para levar actividades de mediación. Estes servizos de mediación tampouco están desenvolvidos no ámbito penal, no que só funcionan nalgúns casos. Isto é o o que esquecen cando nos comparan con Europa, porque noutros países teñen un sistema alternativo moito máis desnvolvido. En Francia, por exemplo, a conciliación a mediación e a arbitraxe están moi desenvolvidas. Rexeitan as taxas xudiciais en todo caso ou este sistema en concreto? Podería haber unhas taxas acaídas? "A Xustiza é un servizo público e un poder do Estado, non pode aspirar a autofinanciarse" Nós defendemos que a imposición de taxas, pola incapacidade económica do suxeito litigante, non é algo desexable. Nun momento impuxéronse para as persoas xurídicas en función súa importanica económica. Nós non fomos partidarios e imos seguir sen selo, tampouco se as taxas son proporcionais á capacidade económica de quen litiga. Aínda que un teña capacidade económica ten un dereito fundamental e non hai por que limitarllo. Estamos falando dun servizo público, non pode aspirar a autofinanciarse porque é un poder do Estado que, ademais, controla os outros dous poderes. Di o ministro de Xustiza que os xuíces, como os avogados, están a defender "intereses corporativos"... "Somos profesionais preocupados pola defensa dos dereitos fundamentais, aínda que para nós implique máis traballo" Iso, evidentemente, é que non ten ningún argumento. Hai tempo que se lle acabaron os argumentos e anda con infundios. A proba clarísima de que falta á verdade é que, por exemplo, a xuíces e maxistrados teoricamente beneficiaríannos as taxas, porque reducen o número de procedementos e a carga de traballo. Pero somos profesionais preocupados pola defensa dos dereitos fundamentais, aínda que para nós sexa máis traballo. Como poder do Estado, nos causa un problema sobre a concepción do poder xudicial volver á Xustiza do século XIX. Ademais, neste caso non é unha cuestión dunha opción ideolóxica, porque todos estamos dacordo. Por todo isto, cre que prosperaría un recurso de inconstitucionalidade contra esta lei de taxas? Nós cuestionamos abertamente a constitucionalidade desta lei e o Goberno, na propia exposición de motivos, xa fala disto. Cando fala disto sen que ninguén lle pregunte xa deixa en evidencia cales son os seus puntos febles. Eles saben perfectamente que vai ser declarado inconstitucional porque está comprometido o dereito de tutela xudicial efectiva. Só está por ver o que di o Tribunal Constitucional, que xa ten advertido que impoñer garantías ou trabas excesivas para accder ao procedemento ou aos recursos xudiciais vulnera a Constitución.


Summary: Em encontro com governadores e prefeitos após onda de protestos que toma conta do país, a presidenta Dilma Rousseff disse que vai propor a convocação de um plebiscito que autorize uma Constituinte para fazer a reforma política. "O Brasil está maduro para avançar e já deixou claro que não quer ficar parado onde está", afirmou. Artigo tirado de Carta Maior

Na abertura da reunião com governadores e prefeitos, a presidenta Dilma Rousseff disse que vai propor a convocação de um plebiscito que autorize uma Constituinte para fazer a reforma política. "O Brasil está maduro para avançar e já deixou claro que não quer ficar parado onde está", disse a presidenta. Dilma Rousseff propôs ainda uma nova legislação que considere a "corrupção dolosa [quando há intenção] como crime hediondo", com penas mais severas. A presidenta pediu ainda agilização na implantação da Lei de Acesso à Informação. A presidenta defendeu ainda pacto de responsabilidade fiscal, com o objetivo de manter a estabilidade da economia e o controle da inflação. "O Brasil está maduro para avançar e já deixou claro que não quer ficar parado onde está", disse a presidenta. A presidenta Dilma Rousseff anunciou o 24 de Junho que o governo vai disponibilizar mais R$50 bilhões para investimentos em obras de mobilidade urbana. O anúncio é uma resposta à onda de manifestações que ocorrem no país há mais de uma semana e que teve origem na reivindicação do Movimento Passe Livre pela redução da tarifa de ônibus em São Paulo. Dilma também se reuniu com representantes do MPL e anunciou mais R$ 50 bilhões para obras de mobilidade urbana. "Tenho certeza de que nos últimos anos, o Brasil tem tido grande investimento na área de transporte coletivo urbano. Nosso pacto precisa assegurar também uma grande participação da sociedade na discussão política do transporte, com maior transparência no cálculo das tarifas", disse. A presidenta também anunciou a criação de um Conselho Nacional de Transporte Público, com a participação da sociedade e que deverá ter versões municipais. Além das iniciativas para mobilidade urbana e transporte, Dilma reiterou medidas anunciadas em pronunciamento à nação na última sexta-feira (21), quando disse que faria um pacto nacional com estados e municípios para melhoria dos serviços públicos.


Summary: O conselleiro de Saúde de Murcia, Manuel Villegas, que se vacinou xunto a 400 membros do seu departamento sen pertenceren aos grupos prioritarios, presentou a súa renuncia. Horas antes afirmara que non tiña pensado abandonar o Goberno.

O conselleiro de Saúde de Murcia, Manuel Villegas, presentou a súa renuncia esta cuarta feira, 20 de xaneiro, após a polémica suscitada pola súa vacinación contra a Covid-19, saltando os protocolos ao non pertencer ao primeiro grupo de vacinación. O anunciou fíxoo o presidente do Goberno rexional, o popular Fernando López Miras, nunha declaración institucional que leu acompañado por Villegas de quen dixo que "foi exemplar e a súa actuación foi intachábel". Villegas, pola súa banda, deu grazas ao presidente polo seu "apoio incondicional" e confesou que tería gostado de quedar no cargo até o remate da pandemia pero "con tanto ruído" é imposíbel, dixo. O certo é que as críticas non deixaron de medrar desde que, unhas horas antes da renuncia, Villegas dera unha rolda de prensa na que negara que fose dimitir. O conselleiro aproveitou a rolda para dar explicacións sobre o feito de que el e 400 membros da súa Consellaría se vacinasen, asegurando que seguiron o protocolo estatal, e pediu desculpas a quen se puider sentir ofendido. Neste sentido, manifestou que se convidou a vacinar o persoal da Consellaría de Saúde porque "entendemos que o seu labor é necesario na pandemia e entraba dentro do que marcaba o Ministerio". O PSOE abre expedientes Esta cuarta feira sumaban oito as e os alcaldes vacinados sen permiso -cinco do PSOE, un do PP, outro de JxCat e outro independente- xunto a dous concelleiros un deputado provincial do PP. Algúns deles vacináronse xunto ás súas parellas. O PSOE xa abriu expediente aos edís que saltaron o protocolo. Ademais, dous altos cargos do Servizo Vasco de Saúde -xerentes de hospitais- e ex concelleiros do PNV en Bilbo abandonaron o seu cargo por ser vacinados sen formar parte dos grupos prioritarios.


Summary: O número de persoas contaxiadas elévase a 229, que son 80 máis que na hai apenas 24 horas.

Xa son seis as persoas mortas polo Covid-2019 en Italia. A maioría eran persoas de avanzada idade (entre 77 e 88 anos) e non foi o virus quen causou directamente a morte mais agravou as patoloxías que padecían. Os últimos balances oficiais desta segunda feira falan de máis de 229 casos diagnosticados por Covid-19 en Italia, a maioría deles (máis de 150) en Lombardía, mais tamén hai casos no Véneto e algúns en Piamonte, dezaseis en Emilia- Romagna e un no Lacio. "O número de infectados está a aumentar. Somos 150 na rexión e esperamos que as medidas que adoptamos axudan a frear o contaxio", dixo o gobernador de Lombardía, Attilio Fontana. Italia xa é o terceiro país do mundo, por detrás da China e Corea do Sur, en número de infectados. 50.000 persoas illadas O goberno italiano emitiou un decreto lei para prohibir a entrada e saída da chamada 'zona vermella', as dez vilas da provincia lombarda de Lodi máis próximas a Codogno, o epicentro do brote e en Vo' Euganeo, o pequeno municipio do Véneto, onde se rexistraron os primeiros mortos italianos, un home de 78 anos que nunca estivo na China. Hai máis de 50.000 persoas completamente illadas. Precisamente é a falta de pezas clave na cadea de transmisión que máis preocupa aos expertos. Aínda que nun principio se pensou que o primeiro paciente ingresado en Codogno, Mattia, un home de 38 anos, fora infectado por un amigo seu que estivo en China días antes e non tiña síntomas, as análises definitivas desbotárono. Por iso, Italia segue buscando o chamado paciente cero.


Summary: Falta menos dun mes para o inicio da edición 2014 do Womex, que se celebrará en Compostela do 22 ao 26 de outubro. Falamos con Vítor Belho, de Nordesía, socio organizador local do evento.

O Womex é o maior evento global relacionado coa música, e nomeadamente coas músicas de raíz. A súa dimensión pódese comprobar nalgunhas das cifras que entre o 22 e o 26 de outubro converterán Santiago de Compostela nunha das capitais mundiais desta industria: 2.500 delegados e delegadas, 1.260 empresas de máis de 90 países, 800 programadores, máis de 500 selos discográficos, máis de 300 xornalistas ou 130 emisoras de radio. Compostela acollerá a edición número vinte dunha feira que xa pasou Berlín, Bruxelas, Estocolmo, Rotterdam, Sevilla, Copenhague, Tesalónica ou Cardiff. Os abonos para os tres días, a 55 euros, xa están á venda Pero Womex non só esperta interese en artistas e profesionais. Ademais da feira profesional no recinto do Museo Centro Gaiás, o festival espallarase pola cidade, ofrecendo 45 concertos durante tres noites (xoves, venres e sábado), en diferentes espazos: Praza da Quintana, Teatro Principal, Salón Teatro, Auditorio Abanca e Sala Capitol. Os abonos para os tres días, a 55 euros, xa están á venda. Vítor Belho, director de estratexia e produción creativa en Nordesía, socio organizador local do evento, recoñece que a menos dun mes do inicio do Womex, o equipo organizador, ocupado nos derradeiros detalles, vive cunha "certa impaciencia, agardando que empece xa, despois de tres anos de traballo". "É un evento moi relevante para a música galega en varios niveis" -explica- "Por unha banda, sitúa en Galicia o foco de atención de toda a escena profesional. A música galega vai ter unha presenza moi importante nos contidos e na programación, tanto do propio Womex coma dunha acción previa que vai levar a cabo Agadic. En consecuencia, a partir deste coñecemento e dos encontros que se produzan entre os músicos galegos e os profesionais, xurdirá un impacto e unhas consecuencias que se verán de forma progresiva". Iso si, sinala que "os beneficios non só son para os músicos, para internacionalizar a súa creación, senón tamén para as empresas, produtoras e profesionais galegos que se moven neste ámbito, e que tamén promocionan o seu traballo, e teñen a posibilidade de captar talento internacional". Belho destaca que "este tipo de iniciativas poden afortalar un sector profesional que ten moito futuro, e que ten capacidade para traballar co talento que se pode xerar en calquera parte do mundo". "Por que un profesional galego non pode ser o axente dun artista brasileiro, arxentino ou de Marrocos?", pregúntase. "O Womex non é un fin en si mesmo. É importante concibilo como parte dunha estratexia que debe axudar a normalizar e a visibilizar a forma en que nos relacionamos con ese mundo co que queremos estar presente" "O Womex non é un fin en si mesmo", conclúe. "É importante concibilo como parte dunha estratexia que debe axudar a normalizar e a visibilizar a forma en que nos relacionamos con ese mundo co que queremos estar presente. É fundamental o intercambio, o coñecemento, unha nova dinámica de traballo no sector profesional, para deseñar novas estratexias e ferramentas para a internacionalización, unha estratexia da que Galicia carece neste momento", explica. "En Galicia detectamos un excesivo intervencionismo, ou unha excesiva deixade, polo contrario. Os que coñecemos este escenario da música, que está en constante cambio, vemos que hai aí unha grande oportunidade, á que debemos engancharnos. Será importante para os profesionais, para os artistas, e para o conxunto do país", di. Os concertos "Este é un lugar para o espectador ou espectadora que lle gusta a música, que é curiosa, que non ten prexuízos, que se deixa levar pola diversidade, pola riqueza que ten o planeta en canto formas musicais" Vítor Belho rexeita facer recomendacións entre o medio cento de concertos que se poderán ver no Womex: "Como organizadores non podemos recomendar uns concertos e non outros, e ademais a programación non a xestionamos nós, polo que aínda que si coñecemos unha boa parte dos artistas que actuarán en Compostela, outros moitos son tamén descoñecidos para nós". Iso si, fai un chamamento a que a xente se "aventure" por unha programación dunha calidade e orixinalidade fóra de toda dúbida: "este é un lugar para o espectador ou espectadora que lle gusta a música, que é curiosa, que non ten prexuízos, que se deixa levar pola diversidade, pola riqueza que ten o planeta en canto formas musicais. E, seguramente, non o é para aquel que veña buscando contidos moi específicos, ou sonoridades máis populares ou mainstream". "Trátase dunha oportunidade única para nun só evento, en tres días, ver ducias de artistas que veñen de todos os continentes do planeta, e que case en todos os casos é a primeira vez que actúan en Galicia. Moitos non son coñecidos aquí, pero atesouran unha longa e exitosa traxectoria nos seus países e continentes" -di -"É posible, ademais, que algúns deles regresen dentro dalgúns ano, pero xa convertidos en estrelas mundiais. Lembro, por exemplo, os casos de Cesaria Évora, Mariza ou Buenavista Social Club, que grazas ao seu paso por Womex se converteron en referencias internacionais". Entre as bandas e artistas que se poderán ver en Compostela están, o xoves, Ajinai (China), Cesária Évora Orchestra (Cabo Verde), Ed Motta (Brasil), El Gusto Orchestra (Alxeria/Francia), Guayo Cedeño & Coco Bar (Honduras), Mayito Rivera & The Sons of Cuba (Cuba), Otava Yo (Rusia), Raúl Rodríguez - Razón de Son (España), Spiro (Reino Unido). O venres, Baloji (República Democrática do Congo/Bélxica), Batida (Angola/Portugal), Džambo Aguševi Orchestra (Macedonia), Ethiocolor (Etiopía), Kuenta i Tambu (Curação/Países Baixos), Maru Tarang (India/Australia), Noreum Machi (Corea do Sur), Oum (Marrocos/Francia), Sékouba Bambino (Guinea-Conakry/Francia). E o sábado, serán os concertos dos mexicanos Bostich + Fussible from Nortec Collective, o galego Davide Salvado, Ester Rada (Israel), Kareyce Fotso (Camerún), Lula Pena (Portugal), Orkesta Mendoza (EUA), Söndörgo (Hungría), Tribu Baharú (Colombia) e Troker (México).


36 goles en 6 partidos. Esta foi a xornada de tolos da 3ª Galicia cun claro protagonista: o Cabana. O partidazo da xornada disputábase en San Pedro, e non defraudou. Vencía por un sorprendente resultado ao Castriz, e arrebátalle a 2ª posición deixándoo a 2 puntos do ascenso directo. Por diante segue o implacable Coristanco, que sufríu algo máis do habitual para manterse como o único equipo invicto do Fútbol da Costa tras 19 xornadas. Camariñas era o o outro foco de atención, con dous derbis. O de arriba deixaba a cousa máis apretada, con Camariñas e Porteño ben posicionados para meterse na promoción. O cadro azul recurtáballe 3 puntos aos rosas. Na zona baixa, o Camelle daba conta das Baleas, nun choque disputado no Hermanas Patiño polo mal estado aínda do Rodeiro. Noutro choque de tolos, o Corcubión sorprendía vencendo (a súa primeira vitoria do curso) a un Outes que aínda mantén a última praza de promoción, pois nin Castrelo (vai costa abaixo tras ceder outro empate ante o Laxe) nin Nantón parecen auparse á pelexa. Outes FC 3 – 4 UD Corcubión Outes FC: Antón, Joel, Simón, Paulo, Sergio, Martín, Chía, Babu, Martín, Santi, e Eloi. Tamén: Alvarito, Sergio, Jura, Fabio e Veleiro. UD Corcubión: Marcos, Eva, Mario, Pablo, Oca, Chiru, Lema, Álex, Rodri, Lagoa e Álex Agulleiro. Tamén Tito, Roi e Diego. Goles : 0-1, m.10: Álex Agulleiro; 1-1, m.12: Eloi; 1-2, m.15: Eloi; 1-3, m.30: Babu; 2-3, m.50: Lema dende lonxe; 3-3, m.51: Lema de gol olímpico; 3-4, m.75: Lema de penalti sobre Lagoa. Partido de tolos que comezaba co cadro local apretando, e mesmo gozando de varias ocasións. Pero era o Corcubión o que se metía por diante no marcador cunha falta colgada por Chiru que remata Álex Agulleiro. O gol despertou ó Outes, que en menos de 5 minutos deulle a volta ó marcador e que faría o terceiro antes do descanso. Tralo paso por vestiarios o equipo local baixou o ritmo e o aproveitou o Corcubión, que cun zapatazo desde longa distancia de Lema que entrou tras pegar no longueiro. Un minuto despois, cun córner que entra prácticamente olímpico, empatou o partido. O partido empezou a ser de ida e volta e nunha contra un penalti sobre Lagoa o transformaría Lema para dar a vitoria ó equipo de Corcubión. O Outes volcouse sen sorte, e protestou a actuación arbitral. Camariñas FC 2 – 0 CF Porteño Camariñas FC: Pablo, Rodri, Raúl, Brais, Moriño, Nico, Miki, Adrián, Joseba, Óliver, Djibil. CF Porteño: Josiño, Oli, Toxo, Manoliño, Vicente, Porto, Ángel, Jorgito, Javi Antelo, Roi, Nazo. Tamén: Mario, Jimmy, Luñis, Pejo e Cachi. Goles: 1-0, m.60: Djibril; 2-0, m.70: Djibril. Típico derbi que levou o Camariñas por merecimento, ante un Porteño que nunca se atopou. A primeira parte con excesivo control por parte dos dous equipos, sen apenas ocasións, só unha Djibril, xa "Givi" para os compañeiros, que desviou Josiño cunha gran parada. A segunda metade cambiou o perfil do encontro, pois o Camariñas foi decidido pola vitoria, buscando sempre a Givi, que foi un verdadeiro quebradeiro de cabeza para a defensa rosa. Con dúas xogadas tras sendos balóns longos sentenciaba practicamente o choque. Durante o último cuarto de hora, o Porteño empuxou pero a base de colgar balóns que o Camariñas soubo defender. CF Castrelo 2 – 2 SD Laxe CF Castrelo: Carreira, Steven, Estebo, Mario, Luis (Chavico m.69), Dani Picallo, Iván (Félix m.60), Maikol, Cacu (Rubén Blanco m.80), Darío e Quintelo. SD Laxe: Eloy, Iván, Borja, Felipe, Andrés, Adrián Lema, Dani Pose (Zúrich m.68), Ruso, Elías Santiago (Adrián Pasantes m.68), Djamel, Bieito (Manuel m.87). Goles: 0-1 m.9: Adrián Lema; 0-2 m.39: Dani Pose; 1-2 m.44: Carreira; 2-2 m.65: Cacu. O Laxe comezaría moi ben o encontro e a consecuencia diso, adiantaríase no luminoso grazas a un gol de Adrián Lema. Co marcador ao seu favor, o Laxe levaría a voz cantante e aumentaría a súa vantaxe cun gol de Dani Pose a falta de seis minutos para o tempo do lecer, algo que poñía as cousas moi ben para os homes de Órdoñez. Pero ao fío do descanso, aparecería o gardameta local Carreira para meter aos seus no encontro cunha falta dende o seu propio campo, facendo así un chamado gol psicolóxico. O segundo tempo foi de ida e volta no que tanto puido sentenciar o Laxe como empatar o Castrelo, e isto último sería o que sucedeu mediada esta segunda parte, momento no que Cacu facía o 2-2 que resultaría definitivo nun partido que parecía controlado polos laxenses pero no que reaccionarían os vimianceses para sacar un punto. SD Castriz 4 – 8 Cabana SD SD Castriz: Alvarito, Carlos, Rompe, Adrián, Bruno, Steven, Iván, Martín Gemelo, Álex, Robi, Sebas. Cabana SD: Darío (Víctor), Raúl, Duda (Isma), Pipa, Dani, Manolo (Fernando), Iván Mato, Aarón, Manuel (Pablo Senande), Cacha (Pablo), Santi. Goles: 1-0, m.2: Martín; 1-1, m.4: Manuel; 1-2, m.20: Manuel; 1-3, m.22: Iván Mato; 2-3, m.26: Martín; 2-4, m.44: Aarón; 2-5, m.62: Pablo; 2-6, m.65: Manuel; 2-7, m.68: Iván Mato; 3-7, m.80: Sebas; 3-8, m.83: Iván Mato; 4-8, m.89: Cristian. Tremendo partido en San Pedro, no que se xogaban máis de tres puntos. De feito notábase no ambiente, tenso dende o comezo, cun xogo moi forte pero limpo, como demostra que o colexiado só sacou un cartón. Nada máis comezar o Castriz, que saía apretando arriba, adiantábase. Pero sen tempo a dixerilo, o xuvenil Manuel facía o empate. O cadro local segúa facendo dano con balóns ás costas da defensa cabanesa, e entrando con velocidade polas bandas, pero a defensa visitante estaba moi firme por arriba. O Cabana íase facendo algo máis co balón e no ecuador do primeiro tempo, de novo Manuel e Iván Mato facían dous goles consecutivos que abrían unha fenda no marcador. Non decaía o cadro xalleiro e pronto recurtaba de novo Martín, aproveitando momentos de nervos na zaga visitante. E co empate a piques de chegar, Aarón marcaba de novo para volver abrir marxe antes do descanso. Saía en tromba o Castriz na segunda ante un Cabana que perdía a Cacha e Duda por lesión. Pero apareceu a figura de darío cando máis o necesitaba, parando un penalti e facendo tres intervencións espectaculares. Na banda contraria, cada chegada dos "neurazzurri" era gol, e cos dous goles de Pablo e Manuel o Castriz desmoronábase, rematando o partido moi tolo. Camelle SD 4 – 2 As Baleas FS Camelle SD: Roi, Rubén, Snacky, Rodri, Cristian, Carlos de Dido, Barreiro, Adrián Vieites, Varu (David Vázquez m.74), Miguel Riveiro, David Camariñas (Carlos Suárez m.57). As Baleas FS: Carlos, Brais, Brian (Isma m.66), Marcos (José m.73), Juan, Nico (Juan Lado m.57), Chapu (Casachoa m.36), Diego, Nené, Carlos González e Jesús. Goles: 0-1 m.27: Nené; 1-1 m.34: Carlos de Dido; 2-1 m.37: Miguel Riveiro; 3-1 m.44: Barreiro; 3-2 m.55: Nené; 4-2 m.87: Adrián Vieites. Partido no que prevaleceu o xogo directo e ao que o Camelle non entrou demasiado enchufado, consecuencia que fixo que As Baleas se adiantasen no marcador por medio de Nené. Este gol fixo espabilar aos camelláns e Carlos de Dido avisaría das súas intencións cun remate á madeira, pero na seguinte non perdoaría e poñería o 1-1. E case sen tempo para respirar, Miguel Riveiro non controlaría ben un balón longo pero aproveitando a saída do gardameta, o xogador do Camelle faría un remate maxistral á reviravolta para mandar o balón ao fondo da rede, a pesar do intento dos defensas por evitalo. Ao fío do descanso, Barreiro aproveitaría un novo balón longo para plantarse ante Carlos e superalo no man a man. E co 3-1 no marcador, chegaríase ao tempo de lecer. Na segunda metade, o Camelle tivo numerosas ocasións para sentenciar o encontro, pero serían As Baleas quenes recortarían diferenzas no marcador por medio de Nené. A partir disto, os homes de Vicentiño buscaron o empate e tomarían moitos riscos en defensa que os camelláns non souberon aproveitar. E non sería ata o minuto 87, cando Adrián Vieites mataría definitivamente ao partido para darlle a vitoria ao Camelle logo dunha boa xogada individual que supuxo o 4-2. SD Coristanco 2 – 1 CD Nantón SD Coristanco: Diego Mallo, Sergio, Mato, Torres, Lagoa, Pazos, Samuel, Rubio, Corral, Cebey, Álex. Tamén; Dani Castiñeiras, Dani Vázquez e Erre. CD Nantón: Guille, Efe, Costiña, Martín, David Cigarini, Santi (Fabio), Pablo Fuentes, Juanciño, Pastor (Iván), Redondo, Christian. Goles: 1-0, m.3: Lagoa de penalti cometido sobre Corral; 1-1, m.52: Christian; 2-1, m.67: Corral. Parece, pero non son fáciles os partidos que segue vencendo o Coristanco. Onte o Nantón púxolle as cousas moi complicadas de principio a fin, con pelexa e moito ritmo ata o pitido final. O choque comezaba co Coristanco adiantándose dende os 11 metros. Neses primeiros compases puido caer algún máis pero o Nantón reaccionaría. Xa na segunda metade conseguía empatar por medio de Cristian, o máis listo da clase aproveitando unha indecisión entre a defensa e a curta saída de Diego Mallo, e mandando o balón o fondo da rede de cabeza. O partido volveuse tolo, de área a área, pero só Corral, nunha xogada ata a liña de fondo, o que movería o marcador para os locais. Marcaría corral dunha xogada en profundidad que el mismo rematou no pao corto. Aínda tivo que poñer o mono de traballo o equipo de Eloy, para defender con unllls e dentes o resultado ante as embestidas dos de Carlos Margarida.


Summary: ENTREVISTA Estela Ordóñez é a nai de Andrea, a nena de 12 anos ingresada no Clínico de Santiago cuxa familia reclama aos médicos que deixen de prolongar a súa vida artificialmente e lle concedan unha morte digna.

Estela Ordóñez e o seu marido, Antonio, conviven coa doenza da súa filla Andrea dende que tiña oito meses. A nena padece unha enfermidade das consideradas raras, dexenerativa e irreversible, pero ata hai aproximadamente un ano foi quen de levar unha vida "confortable" grazas aos coidados familiares e médicos. Pero no outono de 2014 a situación de Andrea complicouse cunha trombopenia que desencadeou un "deterioro drástico" da saúde da menor, ata chegar a unha situación na que a familia coida que a mellor solución é "deixala marchar en paz", non prolongar artificialmente a súa vida mentres sofre fortes dores e concederlle unha morte digna. Os 27 membros do Comité de Ética Asistencial da área sanitaria de Santiago concordan en atender a petición familiar, cun informe que avala a retirada do soporte vital e a administración de coidados paliativos. Pero o informe non é vinculante e o Servizo de Pediatría do Hospital Clínico de Santiago négase a acatalo, mentres o hospital reitera que se están axustando á legalidade e aos criterios bioéticos. Tras ser recibida polos responsables do CHUS Estela amósase disposta a dar a batalla nos tribunais. "Andrea meréceo", resume. Como se atopan? Estamos un pouco máis tranquilos, porque non nos mandan a nena para a casa. A nena vai seguir aquí [no hospital], pero co tratamento que está levando, que non é efectivo e que a fai seguir sufrindo. Pero o que non cambia é o ditame deles, así que o que imos facer é seguir loitando, seguiremos adiante. Se temos que chegar a unha orde xudicial para que vaian adiante co tema, chegaremos. Cal é o argumento dos médicos para negárense a acceder á súa petición de non prolongar o soporte vital? Que non é posible sedala e quitarlle o que a está mantendo artificialmente, que no seu aval clínico non chegou a ese punto. Nós estamos disconformes, porque despois de doce anos coidando a miña filla consiero que xa non pode chegar a máis cando toma a comida a través dunha sonda. O estómago xa non lle dá máis, o sufrimento é insoportable. Pero eles din que non están nas súas mans e que simplemente nos poden dar apoio noutro sentido. Da xuntanza saímos como entramos e por iso seguiremos pelexando pola nosa filla. Porque este é un proceso moi longo, levan moitos anos loitando contra a enfermidade de Andrea. Doce anos. Andrea naceu cunha enfermidade neurodexenerativa e levou vida confortable durante a maioría dos anos porque se estancou. Pero en setembro de 2014 empezou un deterioro que foi drástico. Ingresou no hospital case morta, cunha hemorraxia gastrointestinal a partir da que se lle descobre que lle estaban fallando moitas máis cousas. Aí empezaron con tratamentos agresivos: analísticas diarias, tratamentos moi invasivos... E decidimos se isto non é para curala, que por favor poñan fin ao seu sufrimento. "Ingresou no hospital case morta e empezaron con tratamentos agresivos; se isto non é para curala, que poñan fin ao tratamento" Nalgún momento formúlanlles unha posibilidade de curación ou mellora? Para nada. isto é irreversible, sempre vai ir a peor e o único que se espera é o seu falecemento. Nós non queremos ver que siga sufrindo, que a deixen marchar dignamente, como ela mesma foi toda súa vida. Consideramos que non merece este final. Percibe temor nos médicos a non estaren protexidos pola lei no caso de aceptaren? Eu penso que deberían estar tranquilos. Isto foi avalado polo comité de bioética e este, polo xulgado. Pedimos que se lle retirase a comida artificial e a sedasen para que non sinta fame. Como calquera persoa maior de idade con demencia, cando chega o momento de sedala. Ou unha persoa con cancro con moita metástase. Pois o mesmo para a miña filla, que despois de catro meses ingresada non mellorou nada. "Nunca falou, pero aínda consegue facernos saber que sente dor. Está esgotada, o seu corpo non dá para máis" Malia ao seu estado, seguen podéndose comunicar con Andrea? Ela nunca falou, pero sempre tivemos comunicación xestual. Intelectualmente está mal, pero aínda consegue facernos saber que sente dor. Está esgotada fisicamente, o seu corpo non dá para máis, non dá para máis. Se se fose apagando pero non tivese sufrimento estaríamos os meses que fixese falta e para nada pelexaríamos. Levamos doce anos facéndoo, que máis nos daría? Pero o seu seu final está traendo consigo un sufrimento diario. Iso é o que vos leva a vervos abocados aos tribunais? Exacto, é o máis seguro. Se vemos que a proxección mediática non lles fai facer outra valoración ou cambiar, facernos caso, acudiremos xudicialmente. Credes que comprenden a dureza da vosa decisión? Eles dan a entender que entenden que a nosa decisión é moi difícil, a dureza ver falecer un fillo. Pero non axudan a poñer fin ea este sufrimento. É unha contradición.


Summary: [ACTUALIZADA ÁS 22.57H] Na súa intervención no pleno de investidura, Carles Puigdemont, afirmou que "abrimos un período de post autonomía e pre independencia".

Carles Puigdemont salientou no seu discurso de investidura a importancia que representa o acordo entre Junts pel Si e a CUP porque supón "abrir un período de post autonomía e pre independencia". Aproveitou para pedirlles perdón aos cataláns e catalás por chegar ao acordo cando apenas ficaban horas para esgotar o prazo. Desde o hemiciclo, Puigdemont dedicoulle unhas palabras de agradecemento a Artur Mas, que ao renunciar á Presidencia, facilitou o acordo entre Junts pel Si e a CUP. Sinalou, ao respecto, que Mas "tiña todo o dereito a presidir este país nun momento excepcional. Débolle un agradecemento fondo ao 129 president da Generalitat. Por moitas cousas". Respecto da decisión adoptada por Mas, Puigdemont apuntou que "hai que pensar primeiro no país e nas persoas e non nos partidos". Engadiu que "salvar a investidura, mais non salvar a lexislatura non tería servido". Camiñar á luz da declaración do 9N No seu discurso, Puigdemont apostou en "camiñar á luz do que o Parlament aprobou na declaración do 9 de novembro" e que se basea en iniciar o proces para construír o estado independente, en que as decisións do Parlament son soberanas, en abrir un proceso constituínte e en ofrecer vontade de diálogo permanente co Estado español, a UE e a comunidade internacional. Neste sentido, comprometeuse a traballar por unha constitución propia, por unha facenda propia, un banco central e unha seguridade social de Catalunya. Entre as prioridades do seu goberno citou como principal que Catalunya sexa un país máis xusto, máis equitativo e máis saudábel. En segundo lugar, defendeu que Catalunya ofreza máis traballo, sexa máis creativa e máis aberta. E, finalmente, marcouse como prioridade que o país sexa máis transparente e exemplo de boas prácticas. Sobre o programa de goberno, advertiu de que é "o mesmo" que o presentado por Mas durante o debate de investidura do mes de decembro, "o candidato non é o mesmo pero o programa si". Sinalou que deixa a Alcaldía de Girona con tristeza. As reaccións das forzas políticas no Parlament Inés Arrimadas (C's) xustificou o voto en contra da súa formación "non só por discrepancia política, senón porque non se pode estar de acordo cos que queren saltarse as leis, a democracia e a xustiza". Comprometeuse a traballar respectando as leis, as resolucións xudiciais e todos os cataláns, incluídos os que non pensan como Ciudadanos. Miquel Iceta, líder do PSC, avisou os independentistas de que as decisións do Parlament son lexítimas e democráticas sempre que se amparen na legalidade vixente. Expresou que espera que o novo Govern non basee a súa praxe en dividir Catalunya entre bos e malos patriotas e que a actuación parlamentar do bloque soberanista non marxine o resto dos partidos. Lluís Rabell, portavoz de Catalunya Si que Es Pot, insistiu no seu discurso que a ruptura co resto do Estado "non é lexítima nin legal". "O plebiscito non se gañou. Obtiveron un mandato para formar goberno pero non para facer unha secesión unilateral. Non haberá ningunha desconexión, porque non hai lexitimidade para o facer", engadiu. Xavier García Albiol, portavoz do PP no Parlament, dirixiuse a Puigdemont para lle dicir que "nin vostede nin ninguén iniciará ningún tipo de proceso de ruptura de Catalunya co resto do Estado. Téñao moi claro". Anna Gabriel, deputada da CUP, avanzou os votos dos parlamentares desta formación política: oito deles votarán a favor e haberá dúas abstencións para manifestar as diferentes sensibilidades da CUP. Explicou que decidiron apoiar a investidura porque estamos diante dunha lexislatura "de marcado carácter excepcional". Expresou o desexo de que esta sexa a lexislatura "da ruptura, dos cambios, das transformacións e dos retos". Rajoy: "Ao Estado non lle faltará firmeza para defender a unidade" O presidente do Goberno en funcións, Mariano Rajoy, xa lle advertiu ao novo Govern que "o Estado funciona sempre" e alertou de que non deixará pasar nin unha soa actuación que vaia contra a lei. "Non lle faltará firmeza para defender a Constitución, a unidade e a soberanía nacional", dixo respecto do Estado. Nunha comparecencia desde a Moncloa, Rajoy criticou que Puigdemont baseara o seu discurso de investidura na "ilegalidade xa constatada" polo Tribunal Constitucional, en alusión ao proces soberanista. Resultado da investidura Finalmente, Carles Puigdemont foi investido president da Generalitat número 130 cos votos a favor dos 62 deputados e deputadas de Junts pel Si e oito da CUP -os outros dous parlamentares, Gabriela Serra e Josep Manel Busqueta, abstivéronse-. Votaron en contra C's, PSC, PP e tamén Catalunya Si que es Pot. Após a presidenta do Parlament, Carme Forcadell, anunciara o resultado da votación, Puigdemont recibiu unha sonora ovación da parte esquerda do hemiciclo, ocupada polos parlamentares de Junts pel Si e da CUP. A parte dereita, onde se sitúan C's, PSC, PP e Catalunya Si que es Pot, gardaron silencio. A primeira reacción de Puigdemont foi abrazar Mas e estreitarlle a man a Anna Gabriel, Jordi Turull, Oriol Junqueras, Marta Rovira, Raul Romeva e Eduardo Reyes. "Visca Catalunya Lliure" foron as palabras que elixiu Puigdemont para fechar o pleno que o investiu president. Forcadell xa lle solicitou audiencia ao rei para que nomee Puigdemont president da Generalitat. Na segunda feira, Puigdemont, que deberá tomar posesión do seu novo cargo nun máximo de cinco días, deixará a Alcaldía de Girona.


Summary: A Dirección Nacional da organización independentista considera que "os diferentes ritmos e prioridades políticas, que respectamos, impediron esa convocatoria unitaria nesta ocasión". Entenden que a "unidade de acción" é a ecuación" para facer fronte á "multicrise do Estado español"

Nós-Unidade Popular entende que os diferentes "ritmos e prioridades" dos diversos axentes soberanistas están na raíz de que este 25 de xullo, Día da Patria, non haxa unha convocatoria unitaria. A Dirección Nacional da organización independentista afirma, nun comunicado, "lamentar" que non se concretizase unha aposta de unidade para esa data. "Como ben saben o BNG, Causa Galiza, a CIG e o conxunto de entidades sociais sectoriais do campo da esquerda patriótica, NÓS-UP ten un firme e sincero compromiso de contribuír para facilitar a creación dun amplo, transversal, plural e supra-partidario movemento social soberanista a partir de postulados feministas e anti-capitalistas", afirman no comunicado. Nesa liña, engaden, "apoiaremos aquelas iniciativas de unidade de acción en prol da liberdade da Galiza e da emancipación do noso povo, como podería ter sido un 25 de xullo unitario". Apelo á unidade de acción Nós-UP sinala, aliás, que "a única ecuación que defendemos e seguimos considerando necesaria [...] é a unidade de acción da esquerda independentista e do nacionalismo soberanista".


Summary: A familia Franco incorporou á causa xudicial pola titularidade do pazo de Meirás, en Sada, unha serie de documentación que inclúe as declaracións da renda do ditador Francisco Franco Bahamonde do ano 1960 sobre o exercicio 1959 e do ano 1958, na que se inclúe este ben inmóbel como propiedade.

Os documentos presentáronse de cara ao xuízo que comezará o 6 de xullo na Coruña, após a vista preliminar celebrada hai unha semana se pechase sen acordo entre as partes. No día de onte, o avogado que representa a familia Franco, Luis Felipe Utrera Molina, remarcou que toda a documentación achegada, que non foi impugnada polas partes demandantes, trata de "facer valer" que o pazo era considerado "unha propiedade privada". A demanda pola titularidade deste conxunto de bens inmóbeis foi impulsada pola Avogacía do Estado e a ela adhiríronse os concellos de Sada e da Coruña e a Xunta, que reclaman a incorporación ao Patrimonio Nacional do pazo. Nas declaracións incorporadas á causa tamén se inclúen os rendementos agrícolas por leiras destinadas a cultivos. Na documentación achegada atópanse ademais dúas pólizas de seguros en caso de incendios, para protexer os bens incluídos no pazo. Segundo a información que foi adiantada pola Cadena Ser, unha delas, de entre 1959 e 1969, aseguraba un capital de 2,5 millóns de pesetas, cun custo da prima de 3.790,10 pesetas, no valor da metade do século XX. Outra das pólizas remitidas é do 27 de abril de 1940 e tamén por duración de dez anos. Dela, 1.250.000 pesetas aseguraban, segundo o documento, a casa señorial, mentres que un millón de pesetas protexía o mobiliario. As 250.000 pesetas restantes cubrían o valor de xoias, encaixes, tapices, biblioteca, piano e outros obxectos de arte. Tamén se remitiu ao xulgado un informe da Avogacía do Estado de abril de 2018, co Goberno de Mariano Raxoi, no que se examinaba a reclamación da Deputación da Coruña sobre o pazo de Meirás. Nel, a institución conclúe que "aínda que foi unha das dúas residencias oficiais estivais do xefe de Estado (...) desde 1941 a 1975, ao non ser nunca propiedade do Estado, nin puido nin pode integrarse en Patrimonio Nacional". "E iso por aplicación das leis de 7 de marzo de 1940 e de 16 de xuño de 1982. Na súa virtude, o Consello de Administración da entidade non está lexitimado para a súa reivindicación", conclúe o escrito.


Summary: Marilar Aleixandre recollía a terza feira o Premio Blanco Amor pola súa novela 'As malas mulleres'. A autora repasa con 'Nós Diario', xornal co que colabora, as chaves desta obra "contra a desmemoria" que se centra nas presas no cárcere da Galera (A Coruña), mesturando personaxes de ficción con figuras históricas como Concepción Arenal e Juana de Vega.

A obra que lle deu o Premio Blanco Amor a Marilar Aleixandre xurdiu durante o confinamento. "Nunca escribín unha novela tan seguido, pero nunca estiven tanto tempo na casa fechada, sen poder andar polo monte", comenta a autora. O encerro levouna precisamente a pensar nesas "malas mulleres" do cárcere da Galera (A Coruña) que lle dan título. "Querido Eduardo, fuches dobremente excluído, por seres homosexual e por seres fiel ao Goberno constitucional", manifestou a pasada terza feira ao recoller o galardón. Segundo denunciaba a través das súas redes, estas palabras foron substituídas por algúns eufemismos nalgúns medios. Que denota isto? "Fiel ao Goberno constitucional e non aos golpistas", foi a frase completa. Era unha nota de prensa que se deu desde a Deputación de Ourense. Creo que denota que aínda en 2021 hai persoas ás que lles resulta imposíbel pronunciar a palabra homosexual. "Houbo quen saíu xa do armario, pero a palabra [homosexual] parece que non" Houbo quen saíu xa do armario, pero a palabra parece que non. E o mesmo a respecto de golpistas e Goberno constitucional. Blanco Amor foi iso que se chamaba un roxo e a súa obra sufriu censura e exclusión por eses dous motivos. A miña novela é un exercicio contra a desmemoria, aínda que do século XIX, non ten que ver coa República. Porén, precisamente nun acto coma este debería recollerse o que comento sobre a memoria de Blanco Amor. E, sobre todo, non se pode pór entre aspas unha declaración distinta do que digo. É moi importante chamar ás cousas polo seu nome, hoxe en día xa non hai que falar de amor escuro. É a desmemoria unha doenza que afecta con forza a sociedade actual? Hai moitos problemas dos que non se pode dicir afectan á sociedade porque parece que así fosen un andazo bíblico. É como o machismo, a exclusión das mulleres non é un fenómeno meteorolóxico. A desmemoria tampouco, houbo intención de que se esquecesen determinadas cousas e non se falase delas. Como aparece esa desmemoria en As malas mulleres? Hai unha máis consciente e outra que ten a ver con diferentes urxencias da sociedade en cada momento. O exercicio de memoria da novela ten varios planos, un deles o das mulleres anónimas que estaban no cárcere da Galera. Ademais do das barcas nas que os penados remaban, ese foi o nome que se deu aos cárceres de mulleres, desde comezos do século XVII. "Considero un exercicio importante recuperar esas mulleres anónimas, que segundo un documento de Arenal eran 300" Concepción Arenal foi visitadora de prisións, que non é un cargo en plural: cando foi destituída -no século XIX os Gobernos cambiaban moi rápido de signo- desapareceu. E foi visitadora na Galera. Sorprendeume que persoas con moito interese e atención pola historia da Coruña non coñecesen a existencia dese cárcere que logo deu nome á rúa. Considero un exercicio importante recuperar esas mulleres anónimas, que segundo un documento de Arenal eran 300. Hai algunhas notas de prensa en xornais, pero pouco máis. Preguntando, unha persoa díxome: "as cousas que son duras procuran borrarse". Se queres saber máis desta obra non tes máis que mercar o Nós Diario de mañá nos quiosques ou na nosa loxa para a súa lectura na nube. Tamén podes facer a subscrición xa mesmo: atoparás unha opción que se adapte a ti!


Summary: O alcalde da Coruña, Xulio Ferreiro, participa este martes en Berlín na estrea de DiEM25, plataforma promovida polo ex ministro grego que pretende unir forzas críticas e a cidadanía na UE para plantar cara á austeridade e lograr "maior transparencia, democracia e xustiza social".

O Movemento pola Democracia en Europa 2025 (DiEM25), impulsado polo ex ministro grego Ianis Varoufakis, arrinca este martes en Berlín. O ecnomista reaparece tras o seu fugaz paso polo Executivo heleno cunha iniciativa que pretende unir forzas no continente para plantar cara á austeridade e ás autoridades europeas e co propósito de lograr a unión cidadá e panaeuropea para un cambio que achegue "maior transparencia, democracia e xustiza social". O lanzamento desta gran plataforma será precisamente na capital de Alemaña, sobre cuxa posición na UE recaen boa parte das críticas, e contará con presenza galega, a do alcalde da Coruña, Xulio Ferreiro, que participará en varios dos debates. Varoufakis lanza, xunto a outras voces críticas europeas, o Movemento pola Democracia en Europa Símbolo en Grecia tras renunciar ao cargo pola que entendía era unha rendición do seu Goberno aos ditados da troika e por riba do mandato democrático do pobo, Varoufakis aposta por un movemento democratizador. E o lema do DiEM25 déixao claro: A Unión Europea será democratizada. Ou desintegrarase! No acto deste martes, o actual alcalde da Coruña -en representación da Marea Atlántica- intervirá nunha serie de debates canda outras voces críticas da política ou o activismo, como o filósofo italiano Toni Negri ou o primeiro tenente de alcalde de Barcelona por BCN En Comú, Gerardo Pisarello. Será unha xornada na que no teatro Volksbühne se debaterá para asentar as bases dun movemeto que xa conta co seu manifesto fundacional e que procura, desde as diferentes achegas e a cooperación, mellorar as condicións da sociedade. Xulio Ferreiro participará en varios debates e "achegará a perspectiva do novo municipalismo na ruptura democrática" Xulio Ferreiro, segundo anuncia a Marea Atlántica, participará nunha mesa redonda sobre marco político e economía na que "achegará a perspectiva do novo municipalismo de ruptura democrática". DiEM25 insiste en facer máis democrática a UE, aplicar a total transparencia na toma de decisións, acceso libre ás negociacións financeiras ou unha reorganización urente das institucións europeas para poñer en marcha políticas que "fagan fronte ás crises de débedas nacionais, ás presións do sistema bancario, ao incremento da desigualdade e á pobreza e ao muro que se levanta fronte a refuxiadas e migrantes". No seu manifesto, DiEM25 define o seu obxectivo en catro frases para acabar, antes de 2025, conseguindo "unha Europa funcional e plenamente democrática". Así, a curto prazo, aposta pola "transparencia absoluta na toma de decisións na UE" e, no prazo dun ano, abordar a crise económica en curso "utilizando" polo momento "as institucións existentes e no marco dos Tratados en vigor da UE". DiEM25 pretende convocar a súa asemblea constituínte en dous anos e lograr, antes de dez, "unha Europa funcional e plenamente democrática" Ademais, en dous anos, pretende convocar unha asemblea constituínte do movemento formada por "representantes elixidos en listas transnacionais" e cunhas eleccións que requirirán listas con candidatos de "polo menos quince países europeos". Esta asemblea constitucional resultante sería a que tería o poder de decidir sobre esa desexada constitución democráctia "que substituirá todos os Tratados existentes". Unha verdadeira democracia continental, unha meta utópica pero que marcan como obxectivo un goberno para o pobo. O DiEM25 nace do chamamento a un Plan B para Europa, documento que foi asinado por numerosos colectivos políticos e sociais europeos e que tamén apoiaron a Marea Atlántica como colectivo e, a título persoal, Xulio Ferreiro, que levará tamén unha voz galega ao movemento á que se unirá Antón Gómez-Reino, deputado de En Marea que tamén participará nos actos. O lanzamento oficial de DiEM25 producirase, coas conclusións desta primeira xornada de traballo en Berlín, ás 20.30 horas. Será na praza Rosa Luxemburgo e poderase seguir por streaming.


Summary: A plataforma soberanista subliña que non foi "capaz de contrarrestar unha intensa campaña televisiva que centrou as expectativas en catro forzas estatais".

"Son malos, sen paliativos, moi lonxe das nosas expectativas; e son malos non só para a coalición electoral senón, sobre todo, para este país e para a xente deste país". A cabeza de lista de NÓS-Candidatura Galega por Ourense, Noa Presas resume deste xeito o resultado da formación que, con pouco máis de 70.000 votos, ficou sen a representación parlamentaria que o BNG viña obtendo ininterrompidamente no Congreso dende mediados dos 90. "David non sempre vence a Goliat e menos, a 4", di o candidato pola Coruña, Carlos Callón. Para a plataforma soberanista tanto os membros da súa candidatura como a súa contorna fixeron "todo o posíbel, todo o que estaba nas nosas mans" para "construír unha candidatura en tempo récord" e "ao servizo do país". "Pero non fomos quen de superar o contexto de bipartidismo a catro". A xuízo da candidata lucense, Olalla Rodil, resulta "evidente" que "non fomos capaces de contrarrestar unha intensa campaña televisiva que centrou as expectativas electorais en catro forzas estatais", contexto que tornou en "obstáculo que NÓS non puido superar". "Non fomos capaces de contrarrestar unha intensa campaña televisiva que centrou as expectativas en catro forzas estatais" Este resultado, advirte Rodil, non implica que o BNG e o resto de formación que compoñen NÓS perdan o convencemento de que "este país precisa unha alternativa nacionalista". "O nacionalismo galego reafirma o seu compromiso para dar o mellor de nós e seguir traballando pola maioría social deste país". "Sentímonos orgullosas do traballo realizado", sintetiza. Na mesma liña, a candidata por Pontevedra, Carme Adán, indica que o mal resultado chega despois dun traballo "da unidade por Galiza, unha experiencia de suma que deberá ter proxección de futuro", e tras unha campaña "chea de creatividade, de orgullo e propostas" e tamén de "sorrisos". "Dende mañá mesmo imos construír o proxecto nacionalista que este país necesita" O "proxecto que este 20D representou NÓS-Candidatura Galega", engade Callón, está "cargado de futuro". "Dicímolo con convencemento, cun sorriso na boca", porque "foron moitas as persoas que nestas semanas recuperaron a ilusión, o orgullo e a vontade de dar o mellor de si en favor dun país libre no que podermos vivir e traballar con dignidade". Por elas, conclúen dende NÓS, "imos comezar, dende mañá mesmo, o proxecto nacionalista que este país necesita".


Summary: "Non son do BNG nin galega pero grazas Ana Miranda, é unha política responsábel, á que hai que votar", afirma nun vídeo nas redes sociais Teresa Gómez Limón, que fora deputada autonómica do Partido Popular na Comunidade de Madrid.

Teresa Gómez Limón foi deputada do PP na Comunidade de Madrid. Foi tamén vítima do sinistro do Alvia do 24 de xullo de 2013 no que morreron 80 persoas. Gómez Limón vén de publicar nas redes sociais un vídeo no que pide o voto para Ana Miranda (BNG) nestas eleccións europeas do 26 de maio. A nacionalista difundiu o vídeo no seu twitter. "Non son do BNG, nin tampouco galega, pero quería dicirvos que grazas a Ana Miranda as vítimas sentímonos acompañadas", afirma no vídeo. "Ana Miranda", prosegue, "a diferenza doutros políticos é unha política responsábel, á que hai que votar". Aliás, engade, "son unha republicana convencida, por iso quero que votedes, é o xusto, Agora Repúblicas [a coalición onde vai o BNG]". Impresionada co apoio que acaba de chegar de @tgomezlimon, victima accidente tren Alvia en #Angrois e ex deputada do PP en Madrid. pic.twitter.com/6Yr1I4whMy— Ana Miranda (@anamirandapaz) 21 de maio de 2019


Summary: O poeta e profesor universitario granadino Luís García Montero ofreceu un recital no encontro literario Coruña Mayúscula, organizado na cidade herculina co gallo do Día Mundial da Poesía. Audio no interior.

Poeta, profesor de Literatura na Universidade de Granada (pediu a súa excedencia como catedrático despois da polémica xerada co profesor José Antonio Fortes hai tres anos), militante destacado de Izquierda Unida dende hai anos Luís García Montero fala con elegancia e decisión sobre a poesía e a política, e coa palabra salva a fenda que ás veces parece establecerse entre a creación literaria e o compromiso social. Un compromiso que exerce a diario, chegando a integrar listas de IU nas eleccións ao Parlamento Europeo ou neste momento, participando nos debates internos de formación coa cración da corrente, liderada por Gaspar Llamazares, de Izquierda Abierta. Como autor foi Premio Nacional de Poesía, por Habitaciones separadas (1995) e Premio Nacional da Crítica, por La intimidad de la serpiente (2003) e recentemente presentou Un invierno propio (Visor) e Ropa de calle (Cátedra), ademais dunha novela, Mañana no será lo que Dios quiera, sobre a vida do poeta Ángel González, falecido en 2008. Participou este martes nun recital poético, presentado por Lino Braxe, no marco do evento literario Coruña Mayúscula, que continuará até o xoves, e no que participan Angel Zapata ou Ana Rosetti, que coordinan obradoiros de contos e poesía, e no que intervirán destacados autores como Chantal Maillard, Luz Pozo Garza ou Manuel Vilas. A páxina do encontro, organizado polo Concello da Coruña, non conta con versión en galego. A xornada deste mércores 21 de marzo, Día Internacional da Poesía, pecharase co recital 11x6, no que intervirán Sofía Castañón, Antón Castro, Estevo Creus, Gonzalo Escarpa, Estíbaliz Espinosa, Eduardo Estévez, Gracia Iglesias, Elena Medel, Antía Otero, Ángel Petisme e Estelle Talavera Baudet Cal é a función da palabra e da poesía en tempos de crise? Creo que precisamente en momentos de crise debemos reivindicar a poesía. Falamos demasiado de economía, de intereses bancarios, de mecanismos financeiros. E esquecemos as persoas e os valores do ser humano. A sociedade debe tomar en serio unha economía ao servizo das persoas e non ao servizo dos bancos. E a poesía é un dos espazos culturais que máis reivindican o ser humano e as características que definen a dignidade do ser humano: a súa capacidade de amor, a súa xenerosidade, o seu sentimento de soidade e medo e os amparos que nos podemos dar os uns aos outros. Por iso creo que a poesía ten un valor simbólico moi importante para todas aquelas persoas que queiran organizar a súa reflexión, non ao servizo dos mercados, senón ao servizo do ser humano. "A poesía cambia porque os tempos cambian e o amor ou a humillación ou a ilusión son distintas en cada momento" Reivindicas, en Lorca e noutros autores, a poesía pegada ao pobo, fronte a outras visións que sitúan o poeta como francotirador, como figura illada... Creo que sempre foi así. A poesía non é un xogo, nin é un exercicio raro de xente que busca palabras estrañas. O que nos ensinaron os poetas: Jorge Marique, Garcilaso, Espronceda, e despois os contemporáneos, como Machado ou Juan Ramón Jiménez, é que a poesía é unha reflexión sobre o ser humano e sobre o seu tempo histórico. A poesía cambia porque os tempos cambian e o amor ou a humillación ou a ilusión son distintas en cada momento. A poesía, cando se converte nun mero exercicio de retórica, perde o máis importante. Os poetas que escriben para poetas e esquecen a xente trabúcanse. A min gústame a poesía que fala na lingua da xente. Tamén reinvidicas a figura de Ángel González, falecido hai poucos anos. Cres que segue sendo un poeta infravalorado? A figura e a poesía de Ángel González está chamada a crecer. El coñeceu o éxito, o éxito importante, que é o recoñecemento dos lectores, tivo o privilexio de formar parte da educación sentimental de moita xente. Ángel González é un dos grandes poetas contemporáneos, e é o meu mestre, xunto con Gil de Biedma. Representa unha tradición de poesía civil, e non é estraño que dedicase moitos estudos a Antonio Machado, porque coma el é un poeta que non se considera un ser caído do ceo, senón que é unha persoa máis, que medita na súa intimidade, e que está convencido de que a mellor maneira de achegarse ás ideas é a través das persoas. Para el a poesía era unha forma de coñecer a vida da xente. "A creación é inseparable da conciencia crítica, se falta esa conciencia, falta a conexión coa realidade, e a propia creación acaba tendo os pés de barro" Nos últimos anos participaches activamente en distintas iniciativas sociais, e tamén políticas, chegando a integrarte en listas electorais de Izquierda Unida. Segue véndose como un pecado o compromiso partidario dunha figura pública? Reúnense varios motivos para que se faga esa interpretación. A política está moi desprestixiada, cando se escoita falar de política pénsase en sectarismo, en corrupción, en intereses egoístas. E iso é moi perigoso, porque a política é un dos exercicios máis nobres que inventou o ser humano para organizar a súa convivencia e para construír sociedades libres. A política debe ser unha dimensión de calquera cidadán que viva e que forme parte do contrato social, e dende logo debe ser parte da vida dun creador. A creación é inseparable da conciencia crítica, se falta esa conciencia, falta a conexión coa realidade, e a propia creación acaba tendo os pés de barro. O que hai que distinguir é entre un panfleto e un exercicio de creación. O compromiso non pode limitarse a transmitir as ideas dun partido determinado, senón que ten que ser a vocación de interpretar a realidade. Na obra de Dante, de Quevedo, de Lorca ou de Espronceda están claros os vínculos coa súa ideoloxía política. Por iso, ese tema do desprestixio do compromiso do intelectual é unha parte máis do descrédito da política, e creo que forma parte dunha manobra interesada dalgunha xente que quere impoñer as súas ideas e os seus intereses egoístas. Reivindicar a política é reivindicar a autoridade do ser humano na sociedade, é reivindicar a soberanía cívica fronte a outros poderes. "En vez de defender os nosos dereitos a través da política, dos sindicatos ou da cultura, estamos enfrontados os uns aos outros" Esta crise, unha crise do sistema capitalista, derivou nunha crise política da esquerda, tanto da socialdemocracia como, polo de agora, doutras alternativas. Como o explicas? O que lle sucedeu á esquerda non foi unha derrota electoral, senón unha derrota cultural, porque a cultura dominante ten pouco que ver coa solidariedade e ten moito que ver cos resultados bancarios. Na orixe da crise está a desregulamentación da economía, que derivou na substitución da economía produtiva pola economía especulativa, que agora é 47 veces máis importante que a primeira, que é a xera riqueza. Como consecuencia da crise, os bancos necesitaron dos cartos públicos para non quebrar e agora están utilizando eses cartos para especular. E isto é posible porque un sector da política traballa ao servizo dos bancos e non ao servizo das persoas. E tamén porque hai unha cultura dominante da lei do máis forte, e están en entredito todos os espazos colectivos de defensa da comunidade. En vez de defender os nosos dereitos a través da política, dos sindicatos ou da cultura, estamos enfrontados os uns aos outros, ensináronos a pensar mal de nós mesmos. Por iso digo que sufrimos unha crise cultural. Que pode facer a cidadanía? A cidadanía debe tomar en serio o seu propio poder, porque o desprestixio da política é en realidade un desprestixio do poder da cidadanía. Estase asumindo a situación con fatalidade, en lugar de rebelarse. Prima o medo e o rancor, o medo a perder o traballo, a que a situación empeore, é coma o medo dos escravos; e o rancor, non se fan análises das causas da crise e das políticas, e chámase a actuar por odio. A xente votou a Rajoy por rancor a Zapatero e mañá farán o contrario, en lugar de votar por valores e por rebeldía. "As reformas laborais que se foron aprobando nos últimos anos deixaron os traballadores nunha situación de gran debilidade, e agora para un traballador ir á folga significa sinalarse" Terá éxito a folga xeral do 29M? Está moi difícil a cousa. As reformas laborais que se foron aprobando nos últimos anos deixaron os traballadores nunha situación de gran debilidade, e agora para un traballador ir á folga significa sinalarse. O peso da economía española está na pequena e mediana empresa, que se está arruinando pola falta de crédito dos bancos, e estes traballadores poden perder o seu traballo e non queren arriscarse, ou nalgúns casos non poden permitirse perder un día de salario. Os sindicatos téñeno moi difícil, porque ademais van ter todos os medios de comunicación en contra. Coruña Mayúscula


Summary: Quero contribuír á difusión doutra Marca España con algúns datos, que non son moi difundidos polos medios de comunicación porque non encaixan no discurso da Transición modélica da ditadura á democracia, é dicir, o discurso oficial consensuado, fundamentalmente, polo PSOE e PP.

O goberno do PP está moi preocupado na promoción da imaxe internacional de España e desde 2012 difunden o que chaman Marca España: empresas líderes, avances económicos, infraestruturas, deportistas, artistas etc. Despois da presentación este pasado luns da Marca España no Gaiás en Composetla, coa presenza do presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijóo, e o ministro de Asuntos Exteriores, José Manuel García- Margallo, quero contribuír á difusión doutra Marca España con algúns datos, que non son moi difundidos polos medios de comunicación porque non encaixan no discurso da Transición modélica da ditadura á democracia, é dicir, o discurso oficial consensuado, fundamentalmente, polo PSOE e PP. Quero contribuír á difusión doutra Marca España con algúns datos, que non son moi difundidos polos medios de comunicación porque non encaixan no discurso da Transición modélica da ditadura á democracia España é hoxe un refuxio de criminais e non estou a falar das mafias rusas ou sicilianas, que desde hai anos toman tranquilamente o sol nas nosas costas. Trátase de persoas perfectamente identificadas, con nomes e apelidos, que xogaron un destacado papel na represión do pobo durante a ditadura franquista. O Goberno de España ten hoxe unha primeira relación de ministros de Franco, de policías torturadores etc, que son reclamados pola xustiza arxentina por crimes contra a humanidade, que non prescriben, cometidos entre 1936 e 1977. A xuíza arxentina María Servini solicitou a súa extradición, en virtude da xustiza universal (a mesma que permitiu á Audiencia Nacional dar autorización ao xuíz Garzón para a extradición de Pinochet desde Londres a Chile), pero o goberno de España négase porque interpreta a Lei de Amnistía de 1977 como unha lei de punto final e porque, argumentan, están prescritos. España despreza e non atende as resolucións de sucesivas delegacións da ONU sobre dereitos humanos España despreza e non atende as resolucións de sucesivas delegacións da ONU sobre dereitos humanos, que visitaron España nos últimos anos e que recomendaron ao Goberno de España a derrogación da Lei de Amnistía e a súa colaboración coa xustiza Arxentina, en aplicación da xustiza universal, para que poidan xulgarse os crimes do franquismo no marco da chamada Querela Arxentina. Tamén recomendaron a identificación das persoas desaparecidas pola represión franquista. Os Xefes de Estado de España –tanto agora Felipe VI, como antes o rei Juan Carlos– néganse a condenar a ditadura franquista, un réxime criminal, equiparado pola ONU en 1946 coa Alemaña nazi de Hitler e o fascismo da Italia de Mussolini. O Xefe de Estado, o rei Felipe VI, recibe dous días despois da súa coroación ás asociacións de vítimas do terrorismo, que representan a 800 familias, pero aínda non recibiu ás vítimas do peor dos terrorismos, o terrorismo de Estado, que padecemos durante corenta anos de ditadura franquista. Centos de asociacións que reivindican verdade, xustiza e reparación por parte do Estado, e a memoria de centos de miles de vítimas dunha ditadura criminal, non merecen a máis mínima consideración. O Xefe de Estado, o rei Felipe VI, aínda non recibiu ás vítimas do peor dos terrorismos, o terrorismo de Estado, que padecemos durante corenta anos de ditadura franquista España concede honores e distincións a golpistas, servidores da ditadura e ministros de Franco, a través de títulos nobiliarios, monumentos, placas e rúas. Seis días despois da morte do ditador a súa familia é recompensada e o rei Juan Carlos concede á filla o título de Ducado de Franco e o Señorío de Meirás á esposa (hoxe é ostentado polo neto Francisco Franco Martínez Bordiu). O dirixente golpista xeneral Mola, que daba instrucións moi precisas: "Hay que sembrar el terror (...) hay que dejar la sensación de dominio, eliminando sin escrúpulos ni vacilación a todos los que no piensen como nosotros", recibe o Ducado de Mola. Marquesado de Queipo de Llano para o xeneral que arengaba os lexionarios para que violasen ás mulleres. Marqués de San Leonardo de Yagüe, concedido ao xeneral Juan Yagüe, coñecido como o Carnicero de Badajoz polo asasinato de 4.000 persoas, que estaban prisioneiras na praza de touros desa cidade. Marquesado de Arias-Navarro, concedido polo rei Juan Carlos a Carlos Arias Navarro ao día seguinte de presentar a súa dimisión como Presidente do Goberno. Este servidor do franquismo era coñecido popularmente como Carnicero de Málaga polo seu papel como fiscal na represión da poboación de Málaga, cando en febreiro de 1937 cae en poder dos fascistas. Na fosa do cemiterio desta cidade hai 4.471 persoas asasinadas (349 son nenas e nenos) e xa foron exhumadas 2.840. España mantén sen identificar en máis de 2.400 fosas comúns, e despois de case corenta anos da celebración das primeiras eleccións democráticas, a 150.000 persoas asasinadas durante a ditadura, e miles de nenas e nenos roubados polo franquismo. O goberno de España nin sequera cumpre a chamada Lei da Memoria Histórica e miles de concellos manteñen os honores e distincións a golpistas e fascistas O goberno de España nin sequera cumpre a chamada Lei da Memoria Histórica e miles de concellos manteñen os honores e distincións a golpistas e fascistas. Así, A Coruña, sete anos despois da aprobación da citada Lei e cinco anos despois da aprobación polo pleno municipal dun acordo para retirar 52 símbolos franquistas, o goberno municipal do PP non cumpre ese acordo, mantén a simboloxía franquista e a entrada principal do palacio municipal de María Pita está presidida por un escudo franquista, que é ilegal desde 1981. Despois do asasinato de máis de 600 persoas (entre elas as primeiras autoridades civís e militares e dirixentes políticos sindicais e sociais da comarca) A Coruña é a capital da simboloxía franquista e continúan as rúas xeneral Mola, xeneral Sanjurjo, xeneral Gómez Zamalloa, División Azul, Los Caídos, Juan Canalejo (fundador da Falanxe coruñesa) etc. Estamos ante un escándalo internacional e unha auténtica vergoña para un Estado que se presenta como democrático, pero que esquece ás vítimas da represión e négase a xulgar os crimes do franquismo Estamos ante un escándalo internacional e unha auténtica vergoña para un Estado que se presenta como democrático, pero que esquece ás vítimas da represión e négase a xulgar os crimes do franquismo. Como dicía Juan Gelman, poeta arxentino e Premio Cervantes 2007: "Después de los dictadores vienen los organizadores del olvido".


Summary: Os Comités solicitaron no Consello de Goberno da Universidade da Coruña que se lle retire a distinción ao ex director xeral de Caixa Galicia pola súa responsabilidade no "esfarelamento do sector financeiro galego"

A organización estudantil Comités vén de solicitar no Consello de Goberno da Universidade da Coruña que se lle retire a Jose Luís Méndez López, ex director xeral de Caixa Galicia, o título de Doutor Honoris Causa que ten outorgado desde 2002 pola UdC. Desde os Comités lembran que xa se opuxeran ao seu nomeamento naquela "Dez anos despois deste recoñecemento a José Luís Méndez e a vista do acontecido no ámbito financeiro fica claro que esta persoa representa absolutamente o contrario do que supón este recoñecemento" explica Ana Barxa. A Responsábel de Campus dos Comités na Coruña, acrecenta que o doutorado dade que honoris causa "é un recoñecemento da universidade a aquelas persoas que destacan polas súas acehgas ao desenvolvemento científico, cultural, económico e social do noso país", condicións que en opinión da organización estudantil non se cumpren no caso de José Luís Méndez. "Xubilacións millonarias para el, emprego das caixas en beneficio persoal e familiar e, pola contra, a Universidade da Coruña aínda mantén a súa distinción de Doutor Honoris Causa" denunciou Barxa quen exixiu a retirada da distinción "por xustiza e dignidade". A Universidade da Coruña accedeu a analizar a solicitude formulada polos Comités.


Summary: O autor de La tía julia y el escribidor defende que a cultura "implica selección e unha elite". No topo desa cimeira non ve sitio para alguén como Bob Dylan, ao que cualifica, si, de "gran cantor".

A alta cultura só pode ser practicada por unha elite, dada a "grande complexidade que entraña", afirma o escritor peruano nacionalizado español. Estamos, xulga, en tempos "marcados polo espectáculo en todas as actividades, tamén na cultura e na política". Tempos de "frivolización e banalización", como exemplificaría a concesión do Nobel ao cantor norteamericano Bob Dylan (Duluth, Minnesota, 1941). Vargas Llosa gañou o Nobel de Literatura en 2010 e está claro que non gosta da inclusión do autor de Like a Rolling Stone en clube tan selecto. "A quen llo darán o próximo ano? A un futbolista?", perguntouse Vargas Llosa, a dar así por suposto que a literatura é planta tan delicada que non pode medrar nos pentagramas. Mais, realmente Dylan quer franquear as portas de salón tan aristocrático? Non parece claro. Durante unhas horas, o seu web si que tomou nota da concesión do premio. Fíxoo de forma tanxencial, ilustrando co título "gañador do Premio Nobel de LIteratura" unha noticia en que se dá conta do aparecimento de Lyrics 1961-2012, un volume no que se recollen as letras do músico. Foi unha presenza efémera, bastou que o asunto rulase pola rede para alguén -Dylan? o seu community manager?- dar a orde de retirar a alusión da páxina. Dylan continúa a alimentar o suspense. Emulará Jean Paul Sartre e renunciará ao premio?


Summary: O presidente da Xunta pide evitar "que goberne Podemos ou como 'coño' se chame en cada sitio" ao tempo que advirte dos "nacionalistas que se agochan detrás das mareas". "Son o mesmo", di tras lamentar que a normativa permita que os concelleiros elixan o alcalde.

Feijóo cargou contra a actual lei electoral e lanzouse contra Podemos e o nacionalismo pedindo "maiorías amplas" e "unidade" de cara ás vindeiras eleccións locais. Nun acto ante máis de 4.000 persoas na Coruña -uns 90 autocares procedentes de todas as comarcas da provincia rodearon o complexo deportivo de Riazor-, o presidente da Xunta volveu censurar os pactos e lanzar a idea de que goberne a lista máis votada para evitar que a perda das maiorías absolutas evite o goberno do PP. Feijóo pon en dúbida a lei electoral e di que "calquera alternativa á maioría ampla" é "contraria a un sistema democrático sólido" "Se a lei dixese que o alcalde o elixen os veciños, o rexedor sería Negreira [en referencia ao candidato na Coruña], pero resulta que a lei di que o elixen os concelleiros", chegou a dicir Feijóo, que ao tempo que poñía en dúbida a normativa, censurou a aqueles que "poñen en cuestión" o réxime do 78 e a transición e aos "consideran que a democracia consiste en gobernar perdendo". "Calquera alternativa á maioría ampla é depender da minoría, que é contrario a un sistema democrático sólido", insistiu o xefe do Executivo galego, que apoiou os 93 aspirantes dos concellos da provincia da Coruña. As alusións a "maiorías amplas", á "unidade" e á "estabilidade" foron as máis repetidas do seu discurso -ao igual que no de Negreira ou no do presidente da Deputación, Diego Calvo-, xunto ao "voto útil" que suporía elixir o PP. "A minoría só defende os intereses minoritarios", asegurou tras criticar "os bipartitos", tanto o da Xunta como os que se deron en moitas Por iso, chamou a evitar que goberne "Podemos ou como coño se chame en cada sitio", ao tempo que identificaba as mareas co nacionalismo e acusaba a ambos de intentar permitir "que goberne o PSOE". Feijóo pide evitar que goberne "Podemos ou como 'coño' se chame en cada sitio" ao tempo que identificaba as mareas co nacionalismo "Serían os partidos nacionalistas os que decidirían o que hai que facer para todos, porque tamén son nacionalistas os que se agochan detrás das mareas. Que quede claro que son o mesmo", asegurou, tras advertir da "ameaza" de que volvan os socialistas e o "mal pasado do bipartito" e logo de presumir do "avance dos últimos catro anos co PP" tanto nas vilas e cidades como en Galicia. Ademais, Diego Calvo, presidente da Deputación, ao igual que fixo Feijóo, pediu "non volver atrás" e reclamou "estabilidade" non votando a aqueles "que non queren pagar a débeda ou cambian de nome para enganar os veciños". Carlos Negreira, alcalde da Coruña e aspirante a recuncar no cargo, solicitou tamén o voto para evitar "xaulas de grilos" e advertiu dos "mareantes que queren volver a 1931". Negreira, xunto co resto dos 93 candidatos populares, foi presentado ante un auditorio ateigado e entregado e de elevada media de idade. Chegaron de todas as comarcas da provincia nuns 90 autocares para un acto breve que rematou sobre a unha do mediodía. "Boa hora para tomar o polbo", sentenciou unha das asistentes mentres buscaba a saída.


Summary: Itínere ingresou durante 2016 case 270 millóns de euros, máis da metade procedente das súas filiais galegas. Rematou o exercicio en beneficios, igual que Audasa, pero láiase da "situación de inestabilidade política" por "limitar nalgunha medida a recuperación" Feijóo aposta por "rebater" os argumentos "falaces" de Fomento sobre a transferencia da AP-9 HEMEROTECA | A AP-9 logra os maiores beneficios en cinco anos e esixe unha suba das peaxes

Feijóo aposta por "rebater" os argumentos "falaces" de Fomento sobre a transferencia da AP-9 HEMEROTECA | A AP-9 logra os maiores beneficios en cinco anos e esixe unha suba das peaxes A vida continúa con pracidez no grupo empresarial propietario da Autoestrada do Atlántico, o mesmo que controla a concesionaria dos viais entre A Coruña e Carballo (AG-55) e de Puxeiros ao Val Miñor (AG-57). O grupo Itínere vén de aprobar en xunta de accionistas as súas contas de 2016 e nelas acredita que a base do seu negocio son as concesións galegas e, moi especialmente, a AP-9, cuxos números avanzan alleos á controversia política polo reiterado veto do Goberno de España a transferir as competencias sobre ela á Xunta, tal e como reclama o Parlamento galego por unanimidade. Non en van, practicamente seis de cada dez euros ingresados por Itínere durante o pasado exercicio procederon de Galicia e máis da metade da súa cifra de negocio ten a súa orixe nas portaxes da AP-9. O Grupo Itínere está confrmado na actualidade por ata sete sociedades distintas que xestionan cinco autoestradas; as tres galegas, a AP-66 entre Asturias e León e mais a AP-1, de Burgos ao sur de Araba. Este conglomerado empresarial ingresou durante o pasado ano 268,7 millóns de euros, un 3,4% máis que en 2015, dos que 138,6 proceden das portaxes da AP-9 e outros 13,3 de Autoestradas de Galicia, isto é, da compañía do grupo que xestiona os devanditos viais dependentes do Goberno galego. Na AG-55 e mais na AG-57 a cifra de negocio dos últimos anos permeceu estable e mesmo minguou un chisco, pero na AP-9 o crecemento é sostido. As compensacións que ingresará das Administracións polos descontos en portaxes da AP-9 durante o pasado ano superan os 13 millóns de euros O groso do negocio de Itínere vén do cobramento de peaxes directamente ás persoas usuarias, pero as contas reflicten tamén os ingresos que chegan directamente dende as arcas públicas mediante a compensación por descontos en peaxes de traxectos como os de Pontevedra a Vigo, O Morrazo ou Vilaboa e mais a portaxe da Barcala. Eses acordos coas Administracións supoñen que Itínere conte con ingresar 6,6 millóns de euros do Ministerio de Fomento e outro tanto da Xunta -Alberto Núñez Feijóo vén asegurando que nun futuro o Goberno de España asumirá a cota de Galicia-. No caso das autoestradas de titularidade autonómica, as compensacións por descontos de 2016 ascenden a 437.000 euros. Adicionamente, Itínere explica aos seus accionistas que prevé cobrar 28.000 euros máis "derivados do convenio asinado en xuño de 2016 co Ministerio de Fomento para a posta en servizo do acceso ao porto exterior da Coruña e a súa conexión coa AG-55". Como xa fixera Audasa na presentación dos seus propios resultados, Itínere inclúe tamén nas súas contas anuais as operacións que, en virtude dos acordos co Goberno central, prevé realizar para ser "resarcida" polo custo das obras de ampliación en Santiago e Vigo. Eses pactos "contemplan, con carácter extraordinario, un incremento moderado das tarifasque se manterá en vigor ata a total compensación do sinvestimentos polas obras de ampliación, os gastos de conservación e demais derivados destas". Do mesmo xeito, lembra que xa levou o Ministerio de Fomento aos tribunais para esixir que as subas de prezos poidan ser aplicadas de inmediato. En beneficios Itínere, que como Audasa rematou o ano con avultados beneficios, láiase na súa memoria anual da "situación de inestabilidade política" Estas son as principais cifras dun exercicio económico no que Itínere volveu anotar beneficios. Foron, concretamente, algo máis de 29 millóns de euros que se agregan aos obtidos pola propia Audasa, que o ano pasado chegaron aos 45 millóns de euros despois de impostos. "Despois dun longo período de crise económica", di a memoria das contas, "o exercicio de 2016 continúa a senda de mellora" que "tamén se reflicte na evolución do sector das autoestradas". Así e todo, o grupo empresarial coida que se este crecemento económico non foi maior debeuse á "situación de inestabilidade política" a cal, diagnostica, "limitou nalgunha medida a recuperación". Os comentarios de Itínere sobre a situación política e económica xeral non se refiren, en ningún punto do documento, a un eventual cambio de mans das competencias sobre a AP-9. Si achega, non obstante, unha cifra que contrasta moi notablemente coa valoración que o Ministerio de Fomento incluíu da propia autoestrada como parte da súa negativa a traspasar a titularidade a Galicia. O valor neto da concesión da Autoestrada do Atlántico é, segundo a propia compañía, de 1.953,4 millóns de euros. No entanto, o importe que manexa o Goberno de España dispárase por riba dos 4.000 millóns de euros, resultado de multiplicar a media de recadación de portaxes polo número de anos que restan ata 2048, no que remata a concesión. Ese método de cálculo non se corresponde co fixado na lei de contratos do sector público.


Summary: Esta quinta feira, nunha nova entrega, podes seguir descubrindo a visión internacional da heráldica galega que Héitor Picallo traza nas páxinas de Nós Diario. O coleccionábel está dispoñíbel de terzas a sextas feiras, botando luz sobre o escudo do Reino da Galiza. Podes conseguir capítulos que perderas a través da nosa loxa online.

Os brasóns do Reino da Galiza tamén se constatan en copias impresas sobre papel, feitas con tacos de madeira tallada (xilografías) ou en láminas de cobre ou bronce (augafortes) polas que discorre a punta do buril. Este foi outro dos xeitos nos que a Galiza deu conta da súa existencia. O seu escudo, como outros tantos, acompaña a efixie de familias imperiais ou a figura daquel soberano que, na época dos Austrias, relucía alén do continente europeo. Os gravados de Hans Weiditz Con independencia daquelas xilografías que elaborara Albrecht Dürer, outros gravadores foron quen de grafar o emblema da nosa terra nas súas obras. Un deles é Hans Weiditz der Jüngere ("O Mozo"), un excelente artista nado en Friburgo de Brisgovia tres anos despois do descubrimento de América. Falece prematuramente en Berna (Suíza) en 1537, non sen antes deixar unha fértil produción iconográfica. A ilustración da obra De remediis utriusque fortunae de Petrarca, e a reprodución de vexetais para o Herbarum vivae eicones (1530-1536) de Otto Brunfels son bo testemuño da súa calidade. Alén diso, interesa traer até aquí aquela xilografía do rei Carlos V ("Karolus Rex Hispanie") que seica elabora por 1518 e cuxo parecido con outra na que aparece o anagrama de Durero (datada en 1519) é máis que visíbel. Certo que ambos artistas deberon colaborar entre si para crear tal estampa, da que –curiosamente– existen varias versións. Cada unha delas é diferente, pois haberá partes que non se acheguen nas seguintes reproducións e incluso se engadan novos motivos. De todas as versións interésanos aquela na que aparecen non só os emblemas imperiais do monarca, localizados enriba dunha especie de pórtico termado por dúas columnas, senón o que posúe, asemade, seis escudos na parte inferior da estrutura. Os tres da dereita son de fácil identificación: Sevilla, Galiza e os dominios insulares. Esta xilografía, que parece estar elaborada por volta de 1519, ten un escudo galego ben simple: un cáliz con tapa e sen remate crucífero timbrado por unha coroa real aberta. Carlos V, nesta imaxe, é un home bastante mozo, engalanado cunha rica indumentaria sobre a que repousa o colar da Orde do Toisón de Ouro. Se querer continuar gozando da reportaxe íntegra vai ao quiosque polo Nós Diario que sae mañá, 24 de setembro, ou merca a edición na nosa loja a partir desta madrugada. Non hai razóns para dar por finalizada esta lectura tan interesante que fornece Héitor Picallo. Todo son facilidades!


Summary: O Goberno estatal estima un aforro de entre 700 e 1.900 para as persoas usuarias durante os catro meses que durará a medida. O tren Avant que percorre a liña A Coruña-Ourense é finalmente sufragado a 100%.

Máis de 28.000 galegos e galegas retiraron xa o seu abono para viaxar nos trens de Renfe co plan de descontos do Goberno estatal, que estima uns aforros que oscilan entre os 700 e 1.900 euros durante os catro meses da iniciativa para as persoas usuarias das liñas bonificadas. O dato foi achegado polo delegado do Goberno na Galiza, José Miñóns, que realizou na mañá desta cuarta feira unha viaxe no tren Avant entre Santiago e Ourense, última liña en sumarse ao programa de bonificacións de 100% após a súa aprobación no Consello de Ministros da terza. En declaracións aos medios antes de partir desde a estación da capital galega cara á cidade das Burgas, Miñóns indicou que se mantén un ritmo de 2.000 abonos retirados cada día desde o arranque do proceso de venda o pasado 1 de setembro. Primeiro día para adquirir o abono gratuíto de Renfe, entre o aplauso e o temor a quedar sen prazas O representante do Executivo estatal no país destacou que a medida ten "un impacto elevado" que busca favorecer o aforro das familias, alén de fomentar "a eficiencia enerxética" e combater o cambio fomentando o uso do transporte público en detrimento do vehículo privado. Neste sentido, Miñóns asegurou que os usuarios e usuarias da liña entre A Coruña e Ourense poderán aforrar "case 1.900 euros" durante os catro meses que durará o programa de viaxes bonificadas. Os viaxeiros do eixo Atlántico, "como o estudantado, persoas traballadoras e empresarias" que se moven entre A Coruña, Santiago e Vigo, poderían deixar de gastar entre 700 e 1.400 euros, dixo. "O aforro é importantísimo e está a supor un importante alivio económico para miles de familias", apuntou, ao tempo que destacou o reforzo de 14.000 prazas semanais ante a "alta demanda" xerada pola iniciativa. Eis a guía para poder solicitar os abonos gratuítos de Renfe Transporte por estrada De forma paralela, o delegado resaltou as axudas do Goberno español á compra de billetes en autobús, tanto nos urbanos como nos interurbanos, que cobren 30% do custo da viaxe, contía que pode ser complementada polas administracións titulares dos servizos. Neste punto, Miñóns demandou á Xunta —e, en concreto, ao seu presidente, Alfonso Rueda— que actúe con "lealdade institucional" e ofreza "información veraz" á cidadanía. "O 30% pono o Estado, a Xunta complementa", subliñou. Por último, o delegado convidou os concellos a aproveitar a ampliación de prazo aprobada esta semana polo Goberno para solicitar adherirse ao programa de cobertura de 30% dos billetes.


Summary: Mentres fican persoas sen seren citadas para recibir a segunda dose do fármaco, o Sergas bota ao lixo as doses sobrantes cada día.

Continúan os problemas coa administración de vacinas no Servizo Galego de Saúde (Sergas). Mark Zlick, coruñés que realiza frecuentes viaxes por todo o continente por mor do seu traballo, recibiu a primeira dose do fármaco de Pfizer o pasado 5 de xuño. "O único que me din, cando non están as liñas saturadas, é que agarde a que me chegue o SMS coa cita" En medio dun deses desprazamentos cadroulle a cita para completar a pauta, e, malia que nun primeiro intre lle aseguraron que sería chamado de novo "en dez días", hoxe aínda non ten unha data asignada. Cómpre salientar que o intervalo estabelecido pola propia farmacéutica entre ambas as picadas é de 21 días; segundo a Organización Mundial da Saúde (OMS), podería demorarse até seis semanas. Mais xa pasaron máis de dous meses. "O único que me din, cando non están as liñas saturadas, é que agarde a que me chegue o SMS coa cita, mais temo que volva cadrarme fóra e perdela de novo. O sistema de repesca funciona máis rápido coas primeiras que coas segundas doses, e tampouco teño a opción de pedir unha autocita", lamenta, en conversa con Nós Diario. Hai pouco visitou o centro de vacinación de Expocoruña e preguntou que se facía coas doses sobrantes. "Botámolas ao lixo", respondéronlle, negando toda posibilidade de que puidese completar a inmunización. "Podería solicitar a segunda dose en Italia, mais o certificado que expedirían, malia denominarse 'europeo', non me valería para a Galiza", explica. Galiza recibirá menos vacinas aínda Segundo informou o presidente da Xunta da Galiza, Alberto Núñez Feixoo, esta sexta feira, 6 de agosto, a Galiza recibirá a próxima semana 125.000 vacinas contra a Covid-19. "Son a metade das que tiñamos nas semanas do mes de xuño", lamentou para reclamar "máis para poder inmunizar o conxunto da poboación".


Summary: Datos do Instituto Galego de Estatística (IGE) sinalan que o PIB galego medra 1,8% cando en 2019 creceu 2,1%.

O Produto Interior Bruto (PIB) da Galiza medrou 1,8% en 2019 en comparación como período do ano anterior, segundo os datos que publicou esta pasada quinta feira o Instituto Galego de Estatística (IGE). Este incremento coincide coa estimación da Autoridade Independente de Responsabilidade Fiscal (AIReF) realizada a principios do mes de febreiro, na que figuraba que a economía estatal medraba ao mesmo ritmo que a galega (1,8%). Este aumento de 1,8% da economía galega confirma a súa desaceleración en 2019, se temos en conta que en 2018 o seu medre fora de 2,1%. Segundo o mesmo organismo, o avance do PIB da Galiza por baixo de 2% non ocorría desde 2014 (+1,7%). Nos últimos catro exercicios consecutivos sempre estivo por enriba de 2%: 2015 (3,4%), 2016 (2,8%), 2017 (2,2%) e 2018 (2,1%). Aínda así, a nivel intertrimestral existe unha alza de 0,5% no último trimestre do ano pasado, unha décima máis fronte 0,4% dos tres trimestres anteriores. En relación ao emprego, hai un aumento de 0,9% en 2019 na Galiza, cun aumento liderado polas actividades inmobiliarias (+2,7%). Hai un avance en todos os sectores salvo en actividades financeiras e de seguros (-3%), así como en agricultura, gandaría e pesca (-1,2%).


Summary: Piratas de Galicia e o colectivo Graba tu pleno diríxense aos principais concellos galegos para que emitan as súas sesións plenarias por Internet e colguen das súas webs as gravacións. A proposta non ten "custo" e xa funciona en Lugo, lembran.

As sesións plenarias dos concellos son, polo xeral, de carácter público. Á marxe de certas normas de acceso en momentos puntuais, non hai ningún impedimento para que a cidadanía poida presenciar os debates e resolucións dos seus representantes nos municipios. Do mesmo xeito, non hai lei ningunha que vete a gravación e difusión do que se aborda nas sesións plenarias. Malia todo isto, a maior parte dos concellos aínda non grava ou, cando menos, non difunde os seus plenos e, nalgúns casos, os grupos de goberno mesmo impiden que alguén realice este labor. Neste contexto é no que o partido Piratas de Galicia, en colaboración co colectivo Graba tu pleno, se dirixen aos gobernos locais galegos para garantir a difusión pública das súas sesións. Concellos como Santiago, Vigo, A Coruña, Ourense ou Arteixo xa recibiron formalmente a proposta destes grupos, consistente en que os plenos sexan retransmitidos en streaming por internet e, posteriormente, a gravación fique dispoñible para quen a queira consultar. Trátase, explican, de "reducir a distancia social" entre mandatarios e cidadanía, "facilitando o acceso á actividade consistorial" e mellorando "a transparencia institucional nun momento clave, no que cada vez aparecen mías casos de corrupción. "O feito de que os plenos sexan accesibles para calquera e de que quede un rexistro claro do que dixo e votou cadaquén fará que a toma de decisións sexa menos opaca e, polo tanto, que haxa menos corrupción". O proxecto é "perfectamente viable", como demostra o feito de que xa estea en marcha en Lugo, explican Neste contexto, e co obxectivo adicional de "axudar os profesionais dos medios de comunicación" a dispoñeren dunha "videoteca da actividade municipal", os grupos impulsores do proxecto coidan que non hai "ningún problema" para proxecto en marcha, nin técnico nin económico. "Os requisitos son practicamente nulos", sinalan; "non hai ningún custo" de programas informáticos, "xa que existen moitas versións totalmente de balde", e as actuais tecnoloxías permiten realizar a conexión "cun simple teléfono móbil". Ademais, "por se quedase algún reparo, os expertos de Piratas de Galicia ofrécense a proporcionar os coñecementos técnicos que fagan falta e a instalar e ensinar a utilizar os programas nas localidades interesadas". "O proxecto non é só necesario, senón perfectamente viable", subliñan, algo que, din, demostra que "este tipo de innovación" xa está en marcha en Lugo, cidade que foi "pioneira" en retransmitir os seus plenos e en ter dispoñibles os vídeos a través da rede. Se a iniciativa se extende, afirman, Galicia avanzará cara á "vangarda dos sistemas de goberno aberto" e como "exemplo e referente no uso das novas tecnoloxías para que a Administración se achegue á cidadanía", conclúen. Plataforma Graba tu pleno Videoteca de plenos na web do Concello de Lugo


Summary: A lista veciñal preséntase este venres, día 12 de abril no Bar "Os Barreiros" ás 21 horas, na parroquia de Cundíns.

Leva meses activo denunciando numerosas carencias e desmáns no Concello de Cabana. Agora xa sabemos que o blog Un futuro para Cabana. Cidadanía en movemento pertence a unha nova candidatura. Formarán parte da lista varios dos membros da Plataforma veciñal que veñen protestando polos abusos de poder en materia urbanística do alcalde. Será José Díaz Rodríguez o candidato á alcadía pola nova Agrupación "Ciudadanos Independientes de Cabana". Un partido político que se presenta como "alternativa do cambio con un grupo de persoas boas, honradas, responsables e moi traballadoras", sabendo que Cabana necesita un "cambio drástico" despois de 16 anos, si, 16 anos, de goberno do popular José Muíño. Un concello no que a oposición leva paralizada, alomenos, estes 4 anos, cun BNG (que ten un concelleiro) que aínda non presentou candidato, e un PSOE (conta con 3 edís) que aínda tampouco fixo público o relevo que vai deixar Enrique Díaz Varela.


Summary: Xa en 2018 o grupo municipal do PSdeG-PSOE pedira á Marea Atlántica que non contratase os servizos de Incatis, compañía propiedade do empresario Josep Maria Matamala, unha persoa moi próxima a Carles Puigdemont.

Fòrum Gastronòmic, a entidade que organiza as feiras de Barcelona, Girona e A Coruña, acaba de rachar a súa relación con Incatis, firma propiedade de Josep Maria Matamala, avanzou o dixital Crónica Global, información confirmada pola filla do empresario en twitter. Incatis participou directamente como unha das tres empresas organizadoras da feira gastronómica da Coruña, se ben en 2018 portavoces de Fòrum Gastronòmic, perante as críticas formuladas polo PSdeG-PSOE, rebaixaron a condición da firma de Matalama ao rol de empresa fornecedora, De acordo coas fontes consultadas por Crónica Global, Fòrum Gastronòmic prescinde de Incatis polo dano de imaxe que lle estaría a producir a colaboración cunha empresa dunha persoa vinculada a Puigdemont. No seu momento a prensa belga publicara que Matamala tramitou o aluguer da mansión en que vive Puigdemont en Waterloo, morada pola que o president no exilio pagaría un aluguer superior aos 4 mil euros.


Summary: A moción de rexeitamento presentada polos socialistas recibiu 123 votos a favor e 107 votos en contra. PS, BE e CDU asinaron un pacto para gobernar Portugal os vindeiros catro anos. Depende do Presidente da República, Cavaco Silva, o nomeamento dun novo primeiro ministro.

O efémero goberno de Pedro Passos Coelho (PSD) caeu este martes, como estaba previsto, despois de que a Assembleia da República aprobase por 123 votos fronte a 107 unha moción de rexeitamento presentada polo PS. A decisión do Presidente da República, Aníbal Cavaco Silva, hai tres semanas, de designar ao líder conservador como primeiro ministro malia non contar cunha maioría suficiente na cámara, provocou que Portugal continúe sen goberno, case un mes da celebración das eleccións. Agora depende novamente de Cavaco Silva o permitir a constitución dun executivo de esquerdas, apoiado por PS, BE e CDU, e presidido con toda seguridade polo socialista António Costa. As tres formacións pecharon nos últimos días un acordo de Goberno para os vindeiros catro anos. De feito, na intervención de Costa na cámara, este martes, o líder dos socialistas imprimiu un marcado carácter esquerdista ao seu discurso, acusando a Passos Coelho de manter unha "postura sumisa" ante a UE, acusándoo de non "loitar polos intereses nacionais" de Portugal e criticando o seu "afán privatizador", que levou nos últimos catro anos, dixo, ao "empobrecemento e á destrución de dereitos". Costa destacou, así mesmo, "a fin do dereito natural da dereita a gobernar" e celebrou a "ruptura dun tabú", en referencia ao inédito pacto do PS cos partidos situados á súa esquerda. Con todo, si que fixo referencia a que espera que "o CDS e mesmo o PSD assumam as suas responsabilidades em matéria de compromissos internacionais". Pola contra, Passos Coelho e outros representantes das formacións conservadoras, criticaron o acordo acadado polas forzas de esquerdas, cualificando o pacto de "maioría negativa" e alertando de que unha modificación nas políticas económicas seguidas ata agora poría en risco o cumprimento das esixencias das autoridades comunitarias. Passos Coelho lembrou así mesmo as reservas expresadas polo Presidente da República a un goberno apoiado por forzas "contrarias á UE e á OTAN". Cavaco Silva non anunciou ningunha intervención pública para hoxe. Previamente a calquera decisión sobre quen podería liderar o novo Goberno, o probable é que o Presidente da República volva reunirse cos representantes das distintas formacións con representación parlamentaria. Preguntado sobre a posición que pode adoptar Cavaco, António Costa limitouse a dicir que a "aguarda serenamente".