Summary: As obras dos dous creadores poderán verse no marco da sección Xerme, que o certame recupera o domingo para facer xustiza ao legado audiovisual galego máis experimental.

O (S8) Mostra de Cinema Periférico inclúe na súa programación deste domingo, ás 19 horas no Fórum da Coruña, unha sección moi singular que, segundo di a organización, levaban xa tempo querendo recuperar. Trátase de Xerme, un apartado para as e os artistas seminais do cinema experimental galego que desenvolve un labor de recuperación -ou mesmo de xustiza- á hora de recoñecer o raizame creativo das novas xeracións. Xerme revive coa obra de Antonio Segade e Antón Reixa, comisariada polo crítico, escritor e director do Centre de Cultura Contemporània de Barcelona, Jordi Costa. Esta sesión recolle unha serie de obras en proxección monocanal (nunha sesión que inclúe fotografías das videoinstalacións), envoltas entre as parénteses de dúas videoperformances en directo dos artistas. Todas estas obras, heteroxéneas en xénero, función e sensibilidade teñen en común o traballo coincidente de Antonio Segade e Antón Reixa Durante 36 anos, ambos os dous creadores traballaron na videocreación máis ortodoxa, a vídeoinstalación, en disco-DVD, libros-DVD, televisión comercial, cinema, publicidade... A proposta trata de observar e confrontar que elementos hai en común nesta singular colaboración. Co paso dos anos, a casualidade de que o nome de Reixa fose máis difundido polo seu traballo na música pop e a literatura opacou esta simbiose na que o nome de Antonio Segade aparecía secundarizado. A este aspecto, di a organización, tamén contribuíu a "natural discreción de Segade". De aí a vontade de (S8) de pór en conxunto fragmentos deste inventario audiovisual tan promiscuo. "Unha palabra vale máis ca 1.000 imaxe" Os autores, por si mesmos, acóllense ao epígrafe de "Falar por non calar", dado que o seu ámbito máis xenuíno e frecuentado é a vídeopoesía, sempre partiron do principio da secundariedade da palabra poética respecto á imaxe. Esta ilustra os versos porque, segundo cren os autores, cómpre darlle a volta á máxima e "unha palabra vale máis ca 1000 imaxes". Unicamente nos seu traballos últimos (Michigan e Melancoholemia) a relación é máis simbólica que de ilustración puntual. Para iso traballaron con clásicos da pintura universal como Goya e O Bosco. Será certa esa afirmación vehemente, contra o dito popular, de que unha verba pode superar 1.000 imaxes?


Summary: Entre 1920 e 1936, a de Camilo Díaz Baliño foi unha presenza fundamental na cidade de Santiago de Compostela. Escenógrafo, pintor, deseñador gráfico, o seu traballo nos anos composteláns forma parte principal da modernidade artística galega. Eses 16 anos foron tamén o tempo que compartiu co seu fillo Isaac Díaz Pardo. Porque en 1936 foi asasinado. Unha mostra, que se inaugura a terza feira 9 de outubro, repasa esta historia.

A exposición chámase Camilo Díaz Baliño e Isaac Díaz Pardo en Compostela. Con Galiza sempre no horizonte. Comisariada por Xosé Ramón Fandiño -estreito colaborador de Díaz Pardo no Instituto Galego de Información- e Gloria López López, válese de valiosa información documental e gráfica. Escenografía, deseño editorial, os famosos cartaces a prol do Estatuto de Autonomía, son algúns dos materiais que se poderán ver no Colexio de Fonseca en Santiago de Compostela ate o vindeiro 30 de novembro. Na década dos 30, o pai era un significado militante do Partido Galeguista. O fillo, comunista. Este compromiso pasoulles unha altísima factura. Entre os elementos máis rechamantes da mostra atópanse os debuxos que Díaz Baliño, preso na Falcona compostelá despois do golpe de Estado fascista do 36, fixo a compañeiros de presidio. A segunda parte de Con Galiza sempre no horizonte céntrase na actividade artística, industrial e cultural de Isaac Díaz Pardo, un dos grandes intelectuais galegos do século XX. Este abandonou a súa cidade natal e viviu en Madrid, na Arxentina ou no Castro (Sada). Mais nunca esqueceu as rúas e os lugares compostelanos. De feito, a Galería Sargadelos da Rúa Nova ou o propio Instituto Galego de Información en San Marcos son "iconas compostelás", a dicir dos comisarios da exposición. A exposición é unha iniciatiava do Ateneo de Santiago de Compostela e da Universidade, e conta coa colaboración do Concello e mais da Deputación da Coruña. Nota: fotografía de Isaac Díaz Pardo e Camilo Díaz Baliño en 1925.


Summary: A campaña está dirixida contra marcas como Nestlé, Buitoni, Garnier, L'Oréal, Sephora, McDonald's, H&M, Motorola ou Coca Cola.

Isca! vén de iniciar unha campaña de accións en áreas comerciais contra empresas e marcas "complices do sionismo", a través da colocación de carteis e adhesivos nos lugares nos que os seus produtos se expoñen ao público. Entre as compañías sinaladas, destacan Nestlé, Buitoni, Garnier, L'Oréal, Sephora, McDonald's, H&M, Motorola ou Coca Cola, entre outras. Unha das primeiras actuacións tivo lugar nun supermercado e un centro comercial da cidade de Vigo e complétase cun vídeo, que está a ter unha gran distribución a través das redes sociais. As accións enmárcanse na campaña BDS contra Israel (Boicot, Desinvestimentos e Sancións), nacida en 2005 dun chamamento do pobo palestino que pretende rematar "coas brutais políticas do rexime sionista desde 1948: ocupación, colonización e apartheid". A campaña non se dirixe contra o pobo xudeu, senón contra institucións e empresas "que sosteñen o réxime opresor" e inspírase no boicot internacional contra o apartheid na África do Sur que foi decisivo para rematar con estoutro rexime racista. Isca! destaca que Israel é "un dos estados do mundo que máis imcumpre os dereitos humanos, que contravén tratados internacionais e acordos como a Convención de Xenebra" e lembra que "o seu réxime xurídico mantén e institucionaliza a ocupación ilegal do territorio palestino, a discriminación dos palestinas que habitan en territorio colonizado, nega o dereito ao retorno das palestinas exiliadas e legalizar a tortura e o bombardeo indiscriminado de civís"


Summary: O primeiro semestre do 2018 rexistrou a cifra máis baixa de nacementos dende que hai datos. Exactamente 8.312, 500 menos que no mesmo período do pasado ano e, por exemplo, tres mil menos que hai unha década.

Continúa a sangría demográfica en Galicia. O primeiro semestre do ano rexistrou a cifra máis baixa de nacementos dende que hai datos, segundo as cifras publicadas este martes polo INE. Exactamente 8.312, cincocentos menos que no mesmo período do pasado ano e, por exemplo, tres mil menos que hai unha década. O 2017 foi o ano con menos nacementos da historia de Galicia e o 2018 vai camiño de empeorar eses datos.O primeiro semestre do ano rexistrou a cifra máis baixa de nacementos dende que hai datosNo primeiro semestre houbo, ademais, 17.447 falecementos, case mil máis que un ano antes. Isto deixou o saldo vexetativo en -9.135, a perda máis importante das últimas decadas. A finais de 2015 e nos primeiros meses de 2016 o Goberno galego puxo en marcha un conxunto de medidas que buscaban fomentar a natalidade (cheque-bebé e tarxeta-benvida). Porén, esas accións semellan non ter producido efecto ningún. De feito, dende entón o número de nacementos caeu un 12%, dende os 9.513 que houbo no primeiro semestre de 2015.O grupo de idade no que é máis habitual que as mulleres teñan fillos é xa o que se sitúa entre 35 e 39 anosO INE publicou tamén os datos definitivos correspondentes a 2017, semellantes aos xa anticipados hai meses nas cifras provisionais. Neles pódese observar algunhas características sobre os nacementos que se rexistran en Galicia, onde os nacementos de nai estranxeira supoñen o 8% do total, unha proporción moi superior á porcentaxe de habitantes doutros países.Ademais, confírmase a tendencia que se vén dando nos últimos anos, cun incremento progresivo da idade media da maternidade. De feito, o grupo de idade no que é máis habitual que as mulleres teñan fillos é xa o que se sitúa entre 35 e 39 anos. Os nacementos de nai menor de 30 anos representan só o 19% do totalA maior parte de nacementos prodúcense na Galicia urbana. As sete cidades galegas concentraron o 40% dos nacementos en 2017 e as vilas entre 20.000 e 50.000 suman xa o 18%. Pola contra, os nenos e nenas nacidas nos 258 concellos de menos de 10.000 habitantes representan apenas o 24% do total.


Summary: A orde de subvencións para as microempresas, as autónomas e o sector hostaleiro publicouse esta sexta feira no Diario Oficial da Galiza (DOG).

O Diario Oficial da Galiza publicou hoxe a orde de axudas para microempresas, autónomos a cargo e hostalaría que faltaba por activar, que forma parte do plan global de rescate de 84 millóns de euros para estes colectivos, e que poderán solicitarse desde mañá e até o vindeiro 28 de decembro. Esta liña vense sumar á dirixida a persoas autónomas con ou sen empregados, aprobada a semana pasada e con axudas de entre 1.200 e 2.000 euros, para a que xa se presentaron máis de 17.000 solicitudes. Ambas as dúas son compatíbeis. As contías desta nova axuda, segundo a Xunta, irán desde os 4.000 aos 5.000 euros e para acceder a elas hai que ter un ERTE autorizado pola Covid-19 desde a declaración do estado de alarma e achegar perdas de polo menos 45% como consecuencia da pandemia. A cambio, as persoas titulares dos negocios deberán comprometerse a manter o emprego seis meses. A liña contén un capítulo específico para os estabelecementos hostaleiros fechados desde a implantación das medidas sanitarias do pasado mes de outubro da que se beneficiarán as persoas traballadoras autónomas ─con ou sen persoal a cargo─, microempresas e pemes inactivas durante un mínimo de 15 días nos últimos meses. Ademais dos negocios de comidas e bebidas, estes apoios ábrense aos hoteis, hostais, casas rurais e outros aloxamentos situados nos concellos afectos polos feches perimetrais. No caso dos hostaleiros, as axudas concederanse por establecemento e serán de 1.500 euros por mes de paralización da actividade, desde outubro. Se teñen dez ou máis traballadores, percibirán 2.000 euros por feche, ou a parte proporcional en ambos os casos se a actividade permaneceu parada por un período menor, nunca inferior aos 15 días. Estas medidas, que deixan fóra os estabelecementos que serven cafés ou comidas para levar, non convencen o colectivo, que as cualifica de "insuficientes". Desde a Asociación de Empresarios de Hostalería de Lugo, o seu presidente, Cheché Real, insistiu en que "nós non somos os causantes dos contaxios senón máis ben todo o contrario, porque nos nosos locais hai un control absoluto das pautas e protocolos a seguir e non nese tipo de reunións que se suceden cando a hostalaría está fechada", denunciou.


Summary: Convoca asembleas e concentracións cara a unha mobilización para "forzar o goberno" a que cumpra con esa medida.

A demanda expresada no Primeiro de Maio e os resultados das últimas citas electorais confirman para a CIG a "inaprazábel e urxente necesidade" de que se derroguen as reformas laborais. A central nacionalista convoca asembleas e concentracións nas diferentes comarcas do país para este 6 de xuño co fin de visibilizar esa demanda. No decurso das concentracións farase entrega dun escrito dirixido ao presidente do Goberno e á ministra de Traballo, Migración e Seguridade Social. "O próximo Goberno do Estado [...] non ten razóns nin xustificacións para non anulalas", afirman desde a CIG. O sindicato indica que son anos os que se leva mobilizando pola recuperación dos dereitos "arrebatados" na crise a traballadoras e traballadores, nunha situación "que se prolongou no tempo consolidando a precariedade e a pobreza laboral". A central defende a mobilización como a ferramenta para recuperar eses dereitos e para "forzar o goberno" a que derrogue as reformas laborais. O modelo de relacións laborais nacido das reformas de 2010 e 2012, afirma, "supuxeron un golpe de estado aos dereitos laborais, sociais, da negociación colectiva e do sistema público das pensións". Mobilizacións 6 de xuño Lugo: Subdelegación do Goberno 12:30h Pontevedra: Subdelegación do Goberno 12h Vilagarcía: Diante do INEM 12h Compostela: Praza de Galiza 12h Vigo: Manifestación desde Os Capuchinos, (rúa Vázquez Varela) 12h A Coruña: Delegación do Goberno 12:30h Ferrol: Edificio Xunta (Praza Amada García) 12h Ourense: Subdelegación do Goberno 11:30h


Summary: A XXXIV Semana Galega de Filosofía porá sobre a mesa a problemática silenciada existente nos ámbitos da saúde psicolóxica, biolóxica e social. Profesionais da saúde, catedráticos, filósofos e xornaliastas impartirán os 15 relatorios que terán lugar entre o 17 e o 21 de abril no Teatro Principal de Pontevedra.

A Aula Castelao de Filosofía presentou esta mañá, sexta feira, o cartel e a programación completa da que será a XXXIV edición da Semana Galega de Filosofía, 'Filosofía e Saúde'. Ana Regueira, da Aula Castelao, explicou a escolla da temática porque "chegamos a un momento no que o problema da sociedade occidental xa non se pode restrinxir a un só ámbito senón que é un problema de saúde en todas as ordes: saúde psicolóxica, saúde biolóxica e saúde social. Dentro dos 3 sentimentos morais dos que falan alguna escolas de filosofía – irritación, indignación e vergoña. Escollemos a temática da saúde porque cremos que as cousas xa chegaron a un nivel de vergoña". E continuou: "Partimos da idea de que a día de hoxe o verdadeiro poder consiste en lograr que non se fale do que non interesa ao que ten o poder. Estanse a silenciar problemas como a privatización da sanidade, a psiquiatrización dos problemas sociais, e que creemos que é importante falar deles e empezar a facelo en termos de necesidade de recuperación da saúde en xeral". Entre os relatores e relatoras que poderemos escoitar, entre outros, están José Luis Pardo, catedrático da Complutense; Wolfgang Fritz Haug da Universidade Libre de Berlín ou Frigga Haug da Universidade de Hamburgo, socióloga e filósofa alemana que abordará o tema a partir da súa propia experiencia como paciente de cancro de mama. Desde a perspectiva dunha supervivinte, falará tamén da situación das mulleres, das súas alienacións de xénero e as desigualdades con relación ao home nestes casos. O prazo de matrícula, de balde, está aberto até o 16 de abril.


Summary: A deputada do BNG foi recoñecida onte como "Parlamentaria máis activa" na xuntanza anual que a Asociación de Periodistas Parlamentarios celebran en Madrid.

Como parlamentaria "máis activa" do hemiciclo foi premiada a deputada nacionalista galega Olaia Fernández Davila na xuntanza anual que onte á noite celebraron en Madrid a Asociación de Periodistas Parlamentares que valoraron o número de iniciativas e a participación na actividade da cámara. . Olaia Fernández Davila é deputada do BNG no Congreso dos Deputados desde o ano 2004. Desde abril deste ano é portavoz de Grupo Mixto.


Summary: Histórico triunfo dos do Morrazo no torneo do KO.

Épico, fantástico, histórico, soberbio, inenarrábel... non hai cualificativos abondo para definir o triunfo do Cangas Frigoríficos do Morrazo (33-32) sobre Ademar de León nos cuartos de final da Copa do Rei de Balonmán. O guión do partido parecía de película de Hollywood, pero desas que rebentaban os índices de recadación nos anos 80 e 90 pola súa tensión, emoción e intriga. Comezaba o cadro leonés moi activo, sempre por diante no marcador da man dun excelente Leandro Semedo e do debutante Aidenas Malasinkas, chegando ao intermedio cunha renta favorábel de dous goles (15-17). 🤯 ¡QUÉ LOCURA! ¡Así ha conseguido @balonmancangas el pase a semifinales de la Copa! 💙🔥#CopaRey2022 #Balonmano pic.twitter.com/WW94JTMrg8— RFEBalonmano (@RFEBalonmano) March 25, 2022 Despois da reanudación, Martín Gayo botou o equipo ás súas costas, o que combinado coas paradas de Javi Díaz e o gol nos últimos segundos de Monteiro meteron o Cangas nas semifinais por primeira vez na súa historia. Oportunidade de ouro para Guardés e O Porriño Cambiando a Copa do Rei masculina pola Liga Guerreiras feminina, Atlético Guardés e Balonmán O Porriño teñen nos seus compromisos deste sábado unha oportunidade de ouro para sumar senllas vitorias ante rivais da zona baixa da táboa. As primeiras en entrar en acción serán as xogadoras do conxunto porriñés, pois ás 19 horas da Galiza saltará á pista do Pavillón Municipal do Barrio da Saúde, en Tenerife. Alí agarda obter o seu segundo triunfo consecutivo a costa do antepenúltimo clasificado na táboa. O seu técnico, Ismael Martínez, recoñeceu que os seus principais inimigos serán "o cansazo" e "o traballo defensivo" do Tenerife. Pouco despois, ás 19.30, será a quenda do Atlético Guardés, que pretende mellorar as súas prestacións a domicilio a costa do Morvedre balonmán de Sagunto. Como no caso do Porriño, o esforzo de percorrer 1.000 quilómetros ameaza o rendemento das galegas.


Summary: A precariedade laboral, o desemprego, a perda de poder adquisitivo e o retroceso en dereitos sociolaborais son problemáticas que afectan de maneira crucial a maioría social galega no seu día a día. Falamos sobre a importancia das eleccións para a clase traballadora galega cos secretarios xerais dos tres principais sindicatos na Galiza: CIG, CCOO e UXT.

Seguindo a loita "contra a precariedade, a pobreza, a perda de poder adquisitivo, o feche de empresas e as deslocalizacións", Paulo Carril anima a "vermos as eleccións como unha oportunidade", e engade "con forzas políticas propias nacionalistas e de esquerdas é a única maneira de que Galiza exista no Congreso". Carril, secretario xeral da CIG, sinala que "tanto o PSOE como a maioría coa que se conformaron os orzamentos do Estado foron lesivos para Galiza". "Tanto o PSOE como a maioría coa que se conformaron os orzamentos do Estado foron lesivos para Galiza", sinala Carril Ramón Sarmiento, secretario xeral de CCOO na Galiza, considera que non estamos ante unhas eleccións ao uso, pois "hai un bloque das tres dereitas que quere retroceder en dereitos sociais e laborais, e outro bloque da esperanza que pula para pór a clase traballadora no eixo das políticas estatais". "Hai un bloque das tres dereitas que quere retroceder en dereitos sociais e laborais", afirma Sarmiento José Antonio Gómez, secretario xeral de UXT, agarda desta campaña que as formacións políticas centren os debates "nas persoas, nos seus dereitos, na igualdade e na cohesión da sociedade". Gómez valora que esta convocatoria vai resultar "transcendente" para conseguir que a próxima lexislatura sexa "na que se devolvan os dereitos e liberdades". Para o secretario xeral de UXT, Galiza xógase "o modelo de país e, polo tanto, tamén o modelo de mercado laboral para os vindeiros anos" e anuncia que desde o sindicato demandarán ao novo goberno "políticas destinadas a garantir un novo sistema produtivo sostíbel e emprego de calidade", para o cal urxe derrogar as reformas laborais "impostas" e acabar coa precariedade. Galiza xógase "o modelo de país e, polo tanto, tamén o modelo de mercado laboral para os vindeiros anos", sinala Gómez Os tres secretarios xerais chaman a clase traballadora a mobilizarse co voto. Carril anima a combater tamén nas urnas as políticas neoliberais e fascistas optando por forzas políticas propias. Desde UXT chaman as traballadoras e traballadores a votar, porque "o obxectivo debe ser conformar unha maioría política e social que permita recuperar dereitos e liberdades". Sarmiento desexa após as eleccións unha coalición de partidos que incorpore a loita contra a desigualdade.


Summary: A taxa de desemprego en Galicia supera o seu teito histórico e alcanza xa o 20% segundo os últimos datos da EPA, o que supón un total de 265.600 parados. O conxunto do Estado alcanza un novo récord ao acumular 5.639.500 desempregados, un 24,44% da poboación activa.

Drama polo paro en Galicia. Un de cada cinco galegos en idade de traballar está parado. A taxa de desemprego supera xa o seu teito histórico e alcanza ao 20% da poboación activa (20,18%), o que supón que xa hai 265.600 parados no país, segundo os últimos datos da Enquisa de Poboación Activa (EPA) facilitados polo INE. A arrepiante cifra supón 25.000 desempregados máis que no último trimestre de 2011, unha suba do 10,48%, e 39.000 máis con respecto ao mesmo período do ano pasado. A taxa do 20,18% racha coas previsións da Xunta, que nos Orzamentos de 2012 prevía unha porcentaxe de desempregados do 16,4% para todo este ano. Os datos son teimudos para un Goberno galego que chegou ao poder baixo a promesa de acabar co paro "en 45 días". No conxunto do Estado, o número de parados aumentou en 365.900 neste primeiro trimestre de 2012 até alcanzar os 5.639.500 e unha taxa de desemprego do 24,44%, catro puntos superior á media galega, logo de aumentar en 1,59 puntos. Esta suba é a maior desde o terceiro trimestre de 2009 e a taxa global sitúase a tan só unha décima do récord absoluto en España. Xa que logo, a ocupación descendeu en 374.300 persoas e o número de ocupados alcanza os case 17,5 millóns, mentres que a taxa de actividade permanece en case o 60%. O drama, xa de por si duro, auméntase se reparamos no número de fogares na que todos os seus membros están parados. En total, 1.728.400, 153.400 máis que no tirmestre anterior. Pola contra, hai 252.300 fogares menos nos que todos os seus integrantes están ocupados, sumando uns 8,6 millóns. En Galicia, son 82.800 os fogares que teñen a todos os seus membros sen traballo. En Galicia hai 82.800 fogares nos que ningunha persoa ten traballo O desemprego por provincias en Galicia En canto aos datos por provincias, a taxa de paro dispárase en Pontevedra até alcanzar o 25,08% da poboación activa, o que supón un aumento de máis de dous puntos respecto ao último trimestre e de máis de sete respecto ao mesmo período do ano anterior. En total, suma 114.900 parados, 93.700 máis que hai un ano. A segunda peor taxa corresponde a Ourense, cun 20,10% e 27.200 parados, 700 máis que na última enquisa e 2.300 máis que hai un ano (19,08 % na anterior EPA; 17,9 % na do primeiro trimestre de 2011). Na provincia de Pontevedra hai 93.700 parados máis que hai un ano Por outra banda, en Lugo a taxa de desemprego descende até o 15,57%, sendo o dato máis positivo de Galicia, aínda que a porcentaxe aumentou en 3,5 puntos fronte ao último trimestre e un 2% máis que hai un ano, con 23.900 parados. Na Coruña o número de parados ascende a 99.500 persoas, cunha taxa do 17,5%, un punto e medio superior á do último trimestre. Cos últimos datos, Galicia sitúase como a sétima comunidade na que máis creceu o desemprego en termos relativos no primeiro trimestre, en relación ao anterior, aínda que é a quinta en termos absolutos. En canto á taxa de paro, hai nove comunidades cunha porcentaxe máis elevada que a galega e están por baixo Asturias, Cantabria, Castela e León, Madrid, Navarra, País Vasco e A Rioxa. Entre xaneiro e marzo destruíronse no país 22.400 empregos, de modo que os traballadores ocupados descenderon un 2,09% respecto ao último trimestre de 2011 e situáronse nun total de 1.050.500. Se se compara co primeiro trimestre do ano pasado, o número de postos destruídos é de 30.200 e a caída na ocupación do 2,79%. A taxa de actividade galega sitúase, deste xeito, no 55,51%. Ranking da taxa de paro por comunidades autónomas Autonomía Taxa de paro Ceuta 35,5% Andalucía 33,17% Canarias 32,28% Extremadura 32,05% Illas Baleares 28,01% Comunidade Valenciana 27,32% Castela-A Mancha 27,19% Rexión de Murcia 26,96% Melilla 24,91% MEDIA ESTATAL 24,44% Cataluña 22,16% Asturias 20,39% GALICIA 20,18% A Rioxa 20,06% Castela e León 19,30% Madrid 18,65% Cantabria 18,59% Aragón 18,38% Navarra 16,34% País Vasco 13,55% En canto ás comparacións con Europa, España volve saír mal parada. Moi mal parada. Malia a mala situación de toda a Unión, as comparacións son odiosas. En Francia, por exemplo, o desemprego subiu no último mes un 0,6% e un 7,2% nun ano, pero a taxa global está preto do 10%. En Italia, cun 9% de desemprego, o gran problema é o paro xuvenil, que é, aínda así, 17 puntos por baixo do nivel en España (35% fronte ao 52%). No país veciño, Portugal, a crise aperta con forza, pero a súa taxa de desemprego non chega ao 16%, mentres que no Reino Unido, a preocupación é máxima cunha porcentaxe de parados dun 8,3%.


Summary: BNG. AGE e PSdeG emprazan o presidente a asumir responsabilidades e lémbranlle que é a propia Fiscalía, non as organizacións políticas, quen relaciona a morte de sete doentes con razóns orzamentarias, non sanitarias. "Non son cifras, son persoas e teñen nome", dixo Francisco Jorquera.

Non foi unha sesión de control cómoda para Feijóo a desta cuarta feira, coa oposición unida en pedir explicacións pola morte de seis doentes afectados pola Hepatite C polo retraso en recibir o tratamento. O presidente da Xunta tivo que responder ás preguntas de BNG, AGE e PsdeG un día antes de que comparezan os dous cargos imputados por negar os fármacos. O xuíz abriu dilixencias por prevaricación mentres a Fiscalía ve indicios tamén de homicidio por imprudencia profesional. "Non somos nós, é a propia Fiscalía, señor Feijóo, a que relaciona estas mortes cos recortes". Francisco Jorquera (BNG) Non pediu desculpas nin ve motivos para asumir responsabildiade algunha, como lle instou a oposición. Feijóo mantivo o seu relato: os casos denunciados son minoritarios dentro dos centos deles atendidos, non se pode relacionar eses falecimentos coas súas políticas de austeridade, actuouse estritamente con criterios profesionais. Ao que engadiu a acusación contra a oposición por "facer política" coa dor das familias dos doentes falecidos. É máis, o presidente mesmo asegurou que estaban a someter a un "xuízo sumarísimo" a sanidade pública galega. "Están vostedes sós, e defendendo o indefendíbel". Antón Sánchez (AGE) Cifras De pouco valeu que BNG, AGE e PSOE lle lembrasen que as persoas falecidas non eran cifras e que citasen o seu nome. "Non son números, teñen nome e son persoas", dixo Francisco Jorquera (BNG). Antón Sánchez (AGE), acusouno de "non saber poñerse na pel dos que sofren", o que tamén lle espetou Méndez-Romeu (PsdeG): "Vostede non ten empatía ningunha co sofremento". Feijóo respondeu con cifras: de cartos investidos e dos centos de casos tramitados pola subcomisión de expertos. "Non se poden tramitar solicitudes como se fosen licencias de obra", retrucoulle Jorquera. "Doentes sen tratamento, é algo propio dun país terceiromundista". Méndez Romeu (PSdeG) O mandatario centrouse en que non se relacionase o acontecido con eses 6 doentes coa política sanitaria do seu goberno. Insistiu en que todo se fixo con criterios sanitarios e profesionais. Insistiu con ese argumento mesmo cando a oposición lle sacou as denuncias e informes de médicos e colexios profesionais alertando das graves consecuencias dos seus recortes neste campo. Tentou Feijóo enlamar o campo acusando á oposición de demagóxica por ver unha relación entre a austeridade e esas mortes ("é un disparate e un insulto") cando é a propia Fiscalía a que na denuncia fixa ese nexo entre as mortes e "razóns orzamentarias". "É indigno que vostedes comencen a campaña empregando a Sanidade". Núñez Feijóo. BNG, AGE e PSdeG lembraron que o PP rexeitou no Parlamento as propostas e mocións presentadas, mesmo pola Plataforma de afectados, pedindo que se suministrase o tratamento aos doentes, sen a peneira da subcomisión de expertos. Feijóo mantívose nas súas trece. El non tiña por que pedir desculpas.


Summary: PP e PSdeG pactan a última hora incluír nos Orzamentos unha partida de cinco millóns para a infraestrutura, que tería un custo duns 165 millóns. A Xunta rectifica un comunicado no que se atribuía en exclusiva o mérito da achega económica.

No último minuto ou case no tempo engadido. Os grupos parlamentarios de PP e PSdeG pactaron a inclusión nos Orzamentos da Xunta dunha partida de cinco millóns de euros para a construción do dique flotante nos estaleiros da ría de Ferrol, un proxecto estimado en 165 millóns de euros. No último día do debate dos Presupuostos, e logo de negociacións ao límite, os populares aceptaron este acordo tras unha emenda socialista aos fondos do Igape a partir da cal a dereita negociou. Méndez Romeu e Beatriz Sestayo, polo PSdeG, e Pedro Puy e Miguel Tellado, polo PP, levaron o peso dunhas conversas nas que tamén estiveron o BNG e AGE, que finalmente non se sumaron ao acordo e optaron pola abstención. Ambas as dúas formacións consideran escasa a achega e temen que só sirva para xustificar a inacción do PP respecto do sector naval, pero evitan votar en contra dunha partida que, aínda que mínima, vai destinada a unha infraestrutura que os traballadores e a comarca levan anos reclamando. Os cinco millóns de euros suporían un 3% dos 165 total que se calcula que costaría o proxecto. "Están a enganar á cidadanía; é unha farsa e unha cantidade ridícula", asegurou Alternativa. O pacto non foi nada sinxelo e só ao final o PP accedeu a que a partida fose de cinco millóns e unicamente para o dique O parto do pacto non foi nada sinxelo, xa que estivo a piques de caer nos últimos momentos. Os populares querían facer unha reserva de tres millóns de euros "para o dique flotante e outras infraestruturas navais", pero os socialistas lograron que a partida estivese cinguida unicamente ao dique e incluso incrementala aos cinco millóns. A propia Sestayo asegurou logoque espera que Feijóo chame inmediatamente a Mariano Rajoy para "acordar o financiamento conxunto e inmediato do dique flotante, unha necesidade prioritaria, urxente e básica para o presente e futuro da comarca". E o acordo chegou, malia que o voceiro dos conservadores, Pedro Puy, asegurara o pasado luns que o seu grupo rexeitería "todas" as propostas da oposición e logo de que o conselleiro de Economía e Industria, Francisco Conde, se negase este martes a facer alusión ningunha ao naval malia a masiva manifestación do pasado domingo en Ferrol. A polémica chegou cando a Xunta publicou unha nota na que atribuía o mérito ao Goberno galego e non ao Parlamento Á marxe do propio pacto, a controversia chegou a un pleno que xa viña crispado dende primeiras horas da mañá cando o voceiro do BNG, Francisco Jorquera, revelou que a Consellería de Industria viña de remitirlles aos medios e de publicitar a través da web da Xunta un comunicado no que anunciaba que o Goberno galego ía destinar nos seus orzamentos a devandita partida de cinco millóns de euros "para colaborar na construción do dique flotante" ou "outras infraestrutura necesarias para garantir a viabilidade de Navantia na área de reparacións". A nota, publicada mentres a sesión parlamentaria aínda continuaba, non garantía, a xuízo da oposición, nin sequera que eses fondos fosen para o dique. Para Jorquera, este comunicado non é máis ca un "exemplo do respecto" que os conservadores teñen polo Parlamento, máis aínda tendo en conta que "non foi a Xunta" quen decidiu darlles ese destino aos cartos, senón o propio lexislativo "a través dunha emenda" socialista "que o resto dos grupos admitimos". Pero para admitilo "esiximos que onde vostedes querían que puxese dique flotante ou outras infraestruturas, puxese só dique flotante". Tamén o voceiro de AGE, Xosé Manuel Beiras, censurou o xeito de proxecer do Goberno, se ben considera que responde á súa actitude "sistemática". O propio Pedro Puy admitiu que o comunicado da Xunta "non responde á verdade" tras as críticas da oposición Pola banda socialista, Abel Losada asegurou sentirse novamente "estafado" polos populares, se ben razoa que a "un partido que non condenou a ditadura franquista" lle "custa traballo distinguir o executivo do lexislativo". Neste contexto e nun clima de tensión crecente o propio voceiro do PP, Pedro Puy, admitiu que a nota enviada pola Xunta "non responde á verdade". Finalmente, o Executivo remitiu un novo comunicado, facendo referencia só ao dique flotante pero obviando, non obstante, que o investimento ten a súa orixe no Parlamento. O PP vota en contra dunha proposta do BNG para un plan específico para o naval no Congreso Mentres, o BNG pediu no Congreso un plan específico para o naval que contemple a construcción do dique flotante nos estaleiros públicos de Navantia, o levantamento do veto sobre Navantia Fene, a presenza do sector na axenda exterior do Goberno para lograr contratos de buques, o desbloqueo das cuestións pendentes para poder aplicar o tax lease e a clarificación dos contratos con Pemex. O PP, incluído os deputados galegos, votou en contra. Un mínimo pacto tras unha masiva manifestación Algo puido ter que ver, tanto no acordo mínimo entre PSdeG e PP como na lea posterior a raíz da nota de prensa, a masiva manifestación celebrada o pasado domingo en Ferrol, onde se agardan dende hai meses respostas sobre o dique flotante ou os floteis de Pemex. Pero os meses pasan e os encargos non chegan. Unha situación dramática para toda unha cidade e unha comarca, pois do sector naval aínda dependen ao redor de 17 mil persoas. Segundo Ignacio Naveiras, voceiro do comité de empresa, nestes momentos a única actividade do estaleiro é o remate dun segundo buque para Australia. En setembro todo o cadro de persoal estará sen actividade e a industria auxiliar desaparecerá por completo. No último ano e medio a industria auxiliar de Navantia perdeu case dous mil traballadores e a situación semella que vai continuar. A comarca de Ferrolterra ten unha taxa de paro próxima ao 30%. A construción dun dique flotante permitiría facer obras en buques de última xeración e só a súa fabricación daría emprego a unhas 900 persoas durante dous anos. O PP asegurou que o proxecto iría adiante, pero nas últimas semanas SEPI e Navantia deixaron clara a súa negativa, escudándose no rexeitamento da UE. Segundo a empresa estatal, construír esta infraestrutura iría contra as normas comunitarias, xa que as axudas estatais para o financiamento público necesario serían consideradas como ilegais pola UE. Outra promesa electoral popular son os floteis de Pémex, aínda no aire.


Summary: Non había profesionais. Na Galiza, como en gran parte da Europa, o deseño era novo

A finais do século XIX e primeiros do XX todo era sorprendentemente novo. Xurdían os medios: o cartel, a revista ilustrada. Nacía tamén a publicidade e as marcas abrollaban timidamente sen saber ben que facer. Na Galiza os profesionais improvisábanse botando man dos pintores. Algún, como Camilo Díaz, mergullouse na profesión, outros emigraron e fixeron carreira, a Xeración triunfante. Os máis tiveron co deseño unha relación ocasional. Non había moita demanda. Temos visto nesta sección algúns deles. Pero cómpre non esquecer a Francisco Lloréns, que cara a 1909 crea unha serie de carteis para o R.C. Deportivo, aínda que hoxe vexamos aquí un folleto turístico: que prodixio de luz, que sensación de verán! Sobran os textos! Curioso que xa en 1925 os eucaliptos substitúan os piñeiros neste encadre canónico da "costa verdecente". Ollade agora o centro da páxina. O pintor Juan Luis desbota aí o seu prerrafaelismo e arma unha Compostela en cubismo sintético. Que ben dá co urbanismo barroco da cidade! Juan Luis voltara xa de París, alí "enchera o día con velocidade", como observaba Augusto Assía no Café La Rotonde, onde tiñan con Masside un faladoiro. Mágoa que o cartel non se imprimise, foi unha pintura para o Pavillón da Galiza en Sevilla, na Exposición Iberoamericana de 1929. Ben se podería facer hoxe. Augas e conserva, eran naquela altura as industrias do país. Mondariz producía en 1877 un millón de garrafas ao ano e a empresa buscou deseño en Madrid. En 1889 implanta xa un símbolo de identidade corporativa, pero non tivo sorte, o ilustrador José Arija elabora un círculo caligráfico arredor dunha garrafa, con moito engado todo, pero inintelixíbel. Pasados 20 anos, Maga, unha axencia de Madrid, implanta o elegante aristócrata apertando unha garrafa e aínda segue. A conserva é outra historia, porque estivo presa até a I Guerra Mundial. Francia mercaba aos galegos, con marcas e deseño francés, e logo revendía a todo o mundo. Pero coa Grande Guerra xorden as marcas galegas importantes. Miau é unha delas, mesmo unha das máis coñecidas. Un prodixio de nome, que non describe, evoca. E ademais Miau escríbese e pronúnciase de forma moi semellante en moitas linguas europeas (Miau en galego, en español, portugués, polaco e alemán; Miaou en francés, Meow en inglés, Miáu en húngaro, Miao en italiano, Myau en ruso, Mjau en sueco...). Pero pese a ser unha marca brillante, que moito vendeu, non logrou un deseño á altura da excelencia do seu nome.


Summary: As axudas convocadas pola Secretaría Xeral de Igualdade obrigan a cumprir cuns requerimentos que exclúen concellos como o de San Sadurniño.

Nas bases publicadas pola Xunta para as subvencións en materia de igualdade destinadas ás administracións locais, quer de maneira individual, quer de maneira mancomunada entre distintas entidades, exíxese que para acceder a axudas con vistas a financiar Programas de prevención e tratamento integral da violencia machista, nos concellos deberá haber cun mínimo de "dez mulleres" que acrediten estar en situación de violencia machista. Isto é, que tivesen presentado unha denuncia perante as instancias policiais ou xudiciais. Ergo, que se lles teña recoñecida a súa condición e feito o seguimento correspondente através dos servizos sociais locais. Un feito que, como ben recoñecen as administracións públicas, non acontece sempre que as mulleres se atopan en situación de violencia machista, nen sequera de maneira habitual. Desde o Concello de San Sadurniño, a responsábel de Igualdade, Ana B. Gudín (BNG), explica que o municipio ficou "descartado" por non cumprir con este requerimento. "É unha boa nova", sinala en relación ao feito de non contaren --oficialmente-- con dez mulleres en situación de violencia machista. Mais lamenta que por esa razón non poidan contar coa axuda do goberno galego para financiar os programas de igualdade e actividades que organizan desde o executivo local. Concellos que conten cun CIM deberán contar con entre 20 e 100 vítimas oficiais, dependendo da poboación, para obteren axudas á prevención No caso daqueles concellos que conten cun Centro de Información a Mulleres (CIM) "o número de usuarias con atención individualizada terá que ser como mínimo de 100 mulleres en situación de vulnerabilidade, das que cando menos 15 deberán ter unha atención continuada e de seguimento cun mínimo de tres intervencións", recolle o DOG publicado o 9 de outubro de 2015. Ou de "como mínimo 40 mulleres" das que non menos de 6 terán atención continuada de se tratar de municipios entre 5.001 e 15.000 habitantes. Vinte no caso dos de menos de 5 mil. San Sadurniño ten 3 mil habitantes, na procura de cumprir coas obrigas exixidas pola Xunta tentou presentar a solicitude de maneira conxunta co Concello de Moeche. "Tampouco chegábamos", explica Ana B. Gudín. No caso das actividades complementares que non sexan axuda directa ás vítimas de violencia machista ou trata de persoas o custe non poderá ser "superior ao 7%" do salario do persoal Aliás, os programas subvencionábeis, indica a resolución, só "poderán incluír actividades complementares de prevención e concienciación" --para alén das dirixidas ás vítimas ou á loita contra a trata de persoas-- que non posúen un "custe superior ao 7% do custe de persoal directo subvencionábel". Desta maneira, San Sadurniño ten que financiar unicamente con fondos do concello as actividades que desenvolven en materia de prevención da violencia machista. Entre eles, "obradoiros de igualdade" entre o alumnado do colexio que abrangue crianzas desde Infantil até 6º de Primaria; "obradoiros de auprotección", obras de teatro ou palestras sobre linguaxe inclusiva e tratamento informativo da violencia contra as mulleres. Ana B. Gudín asegura que na "educación" e a "prevención" está a chave para combater o machismo. "É fundamental", afirma, ao tempo que recoñece, após anos desenvolvendo os obradoiros escolares, que o persoal que os imparte "di que os nenos están bastante concienciados" a respeito do que acontece noutros lugares.


Summary: As traballadoras do servizo de Urxencias do Hospital de Compostela entran na súa décimo terceira semana consecutiva de folga. Fano un día antes de votar a última proposta formulada pola xerencia do centro. Se a rexietan, prometen unha "intensificación" das protestas.

A dirección do hospital inclúe na súa oferta o incremento do cadro de persoal en 11 enfermeiras, 11 auxiliares e dous médicos. Para Camilo Agulleiro, presidente do comité de folga, a reacción da xerencia é un éxito da mobilización. "É un logro porque, desde que comezou a folga, non querían dar nada. Houbo que chegar á folga e non por gusto. Cando os traballadores insisten e mobilízanse, poder acadar logros", afirma Agulleiro. Os folguistas esixen maior dotación de medios humanos e técnicos e denuncian a situación de saturación do servizo. Esta terza feira, o persoal de Urxencias decidirá en urna se continúa ou non a folga e as concentracións de protesta de cada luns. O sindicato médico O'Mega, porén, xa anunciou que seguriá co paro de doutores aínda que a proposta sexa asumida. O conflito das Urxencias de Santiago é unha das múltiples frontes abertas na sanidade pública. Ao Goberno de Núñez Feixoo estálanlle dez anos de recortes, austeridade e reconfiguración neoliberal da materia. A dimisión en bloque dos xefes de servizo da Atención Primaria en Vigo o pasado decembro foi detonante de manifestacións multitudinarias e deitou luz sobre outras problemáticas do sistema, como a dos PAC -no verán morrera un home no da Estrada por non recibir atención a tempo- ou a do transporte. SOS Sanidade Pública convocou o vindeiro domingo 10 de febreiro unha manifestación nacional en Santiago de Compostela co lema Para defender a nosa sanidade pública.


Summary: Compromiso por Galicia ultima os relatorios para a súa asemblea constituínte do día 16, nos que a formación aposta por unha "revolución tranquila" no ámbito socioeconómico e un modelo confederal para o Estado español

Compromiso por Galicia (CxG) define o seu futuro. Tras unhas eleccións nas que "non foi quen de facerse sitio debido tanto ao descoñecemento das nosas siglas e dos nosos referesntes como pola falta de recursos (...) e, sobre todo, por verse eclipsada polo papel de AGE durante a campaña", a formación que lidera Xoán Bascuas prepara a asemblea na que se constituirá como partido e na que fixará os seus principios ideolóxicos. Faino baseándose nuns relatorios nos que xa a traballa a súa militancia e nos que xa bosquexan esa definición política: botarán a andar como un partido "galeguista, ou, o que é o mesmo, nacionalista cívico" e "socialdemócrata". No referido á cuestión nacional CxG opta pola devandita definición "porque sostemos que Galicia é unha nación cunha identidade, unha cultura e unha lingua propias, pero tamén cuns intereses económicos e políticos específicos", explican os seus textos. Así, coidan que as "raíces" do novo partido están "no galeguismo democrático e universalista que durante a II República impulsou a autonomía, defendeuna fronte ao fascismo e resistiu fronte á ditadura". No plano social e económico CxG é "socialdemócrata e progresista", explican, "porque se sente parte e continuador das correntes que, con orixes e inspiracións diversas favoreceron o progreso económico en Europa e no mundo con altas cotas de igualdade e inclusión social". O novo partido aspira a unha "revolución tranquila" que se "oriente a unha efectiva transformación das condicións económicas e sociais" Neste contexto, e ante a "crise na que viven boa parte dos partidos europeos chamados socialdemócratas", CxG argumenta que a súa aposta é "propugnar unha revolución tranquila, fundada en propostas, iniciativas e experiencias construtivas capaces de sustentar ascensos sociais maioritarios e que se orienten a unha efectiva transformación, gradual e progresiva, das condicións económicas, sociais e culturais", tanto en Galicia como "no conxunto do Estado español, de Europa e da humanidade", din. Sobre esta base, os relatorios que serán debatidos no congreso propoñen como "piares estratéxicos" da acción política de Compromiso a "defensa e extensión do estado de benestar", a "afirmación e robustecemento do autogoberno de Galicia" ou a "rexeneración democrática", que se concretarían en propostas como a "intervención nos mercados financeiros, establecendo controis non só con fins de recadar, senón tamén disuasorios" ante a especulación" ou "recoñecemento do dereito do pobo galego a decidir libremente a relación que quere ter co Estado Español". Panorama partidario e electoral CxG celebrará a súa primeira asemblea nun contexto no que, ao seu xuízo, os resultados das eleccións do 21-O "foron, máis ca unha vitoria do PP, unha derrota dos partidos da oposición", que "demostraron sobradamente a súa incapacidade de visualizar ante a cidadanía galega a incompetencia do Goberno", pois, afirman, "estiveron máis preocupados de solucionar os seus problemas internos". Esa "inexistencia dunha alternativa de goberno sólida e fiable explica non só o incremento de escanos do PP, senón tamen a eclosión de AGE como terceira forza política, unha coalición formada unhas semanas antes das eleccións e con evidentes carencias programáticas e de proxecto, aínda que cun liderado coñecido e recoñecido electoralmente como idóneo para realizar unha oposición dura na lexislatura que agora comeza". CxG coida que unha parte do electorado vai quedar "orfa" pola "radicalización da mensaxe" das "forzas nacionalistas con representación no Parlamento" Con este campo de xogo, CxG coida que "o escenario que se abre agora na política galega deixa un espazo claro para unha forza política co centro de decisión no país e cun proxecto progresista e cos pés na terra, dirixido ás maiorías sociais". "As forzas políticas nacionalistas con representación no Parlamento", analizan, van optar por unha "radicalización da mensaxe, na súa forma e no seu contido" e, mentres, din, "milleiros de galegos e galegas que apostan por alternativas situadas en coordenadas políticas máis moderadas" van quedar "orfos de representación". Ese é, polo tanto, o espazo electoral ao que aspira CxG, especialmente cara ás municipais de 2015. "Os resultados obtidos, aínda cun electorado actuando en clave galega, foron significativos e abren a porta ao optimismo" neses comicios, aseguran. Por iso, din os relatorios, o novo partido vai "definir con exactitude a presenza institucional nos concellos, clarificando a situación de cada caso e os graos de implicación no curto e medio prazo". Entre outras accións, propóñense que "a marca Compromiso sexa a utilizada polos distintos concelleiros/as e grupos municipais", no canto de "non adscritos".


Summary: Un acto solemne no Grande Palacio do Pobo. Unha efixie xigante de Marx a presidir o cenario, xusto onde habitualmente se pendura a fouce e o martelo. A China de Xi Jinping -o líder que aspira a se colocar á altura histórica de Mao Zedong e Deng Xiaoping- reafirmou esta fin de semana a súa aposta no marxismo como guieiro ideolóxico.

Ningún dirixente desde Mao -nen Deng nen Jiang Zemin nen Hu Jintao- rendeu tanto culto a Marx como Xi Jinping. Faino, alén do máis, nun momento delicado para o país, con cifras de crecimento inferiores aos dous díxitos -por debaixo por tanto do promedio dos anos dez deste século- e cun confronto comercial aberto cos EUA de Donald Trump. Non poucos analistas ven na procura do referente marxista un intento de Xi Jinping de repolitizar o partido -o maior do mundo, con 80 millóns de militantes- e de manter o apoio da populación, nomeadamente entre os sectores populares, os máis sensíbeis ás proclamas socialistas con arrecendo maoísta. En todo caso, non é nada irrelevante que o líder da segunda economía do planeta por tamaño de PIB -se falamos en termos de renda nacional per cápita, China continúa a ser un país en vías desenvolvimento- dedique un discurso de hora e media a gabar a figura do autor de Das Kapital. "China continuará a esgrimir o estandarte do marxismo (...) Marx é o mestre da revolución para o proletariado e a clase traballadoras de todo o mundo (...) o explorador do comunismo internacional e o pensador máis brillante dos tempos modernos", dixo na súa alocución o líder chinés. O actual núcleo de dirección do PCCH voltou a pór en circulación as obras de Marx e Xi Jinping non perde ocasión de recomendar aos cadros do partido e do estado que lean as obras do fundador do chamado socialismo científico. A respeito das contradicións que existen entre o culto ao marxismo como aparato científico e a evidencia de que na China hai neste momento relacións sociais de produción capitalistas -embora as socialistas continúan a ser hexemónicas, co estado a controlar os sectores estratéxicos da economía-, o discurso oficial de Beijing é que no vello imperio do centro se está aínda na fase inicial de construción do socialismo e que nese período non sempre é doado que a teoría se corresponda coa práctica. Sexa como for, o retorno simbólico de Marx a China é xa un feito indiscutíbel e indica a vontade da dirixencia comunista de pasar a páxina do pragmatismo denguiano ("gato branco, gato negro, tanto ten, o importante é que cace ratos") e de reformular un certo retorno ás orixes dun partido que fará o seu centenario en 2021.


Summary: A Xunta inicia o proceso de licitación da xestión do vial que une Dozón e Ourense. A privatización da autovía carrexará uns custes de mantemento de 1.552 millóns de euros públicos, dez veces máis do que o sistema actual.

O Partido Popular rexeitou esta quinta feira –e por segunda vez-- paralizar o proceso de privatización da autovía AG-53 que une o Alto de Santo Domingo (Dozón) con Ourense. O deputado, Alejandro Gómez Alonso, asegurou na Comisión de Ordenación Territorial que o partido maioritario na Cámara ten "as cousas moi claras" a este respeito e rexeita manter a xestión pública do único vial libre de peaxe da AP-53. En troca, as forzas da oposición denuncian o "grande timo" que suporá a licitación desta infraestrutura –sinalou a deputada do Bloque, Ana Pontón. Unha vía, acrecentou, que cumpre unha "función vertebral" para o interior do país. A voceira nacionalista comparou a decisión do goberno galego en relación á AG-53 co sonado caso da Autoestrada do Atlántico (AP-9) pois a súa privatización suporá alongar os custes para as arcas públicas até 2057, embora "o vencemento das débedas" cun sistema de mantemento público remataría en 2025. Privatizar a privatización, máis de 2 millóns de euros públicosPara o BNG o proceso iniciado pola Xunta supón unha "grande estafa colectiva", opinión que partillaron os representantes de AGE e PsdeG-PSOE pois cargará os custes sobre "as xeracións futuras", indicou, de acordo co informe elaborado polo propio Consello de Contas de Galiza. E é que a súa privatización multiplicará por 10 o custo actual ao situar a factura a pagar pola administración en 1.552 millóns de euros. Un "xugoso negocio", ironizaba a finais do pasado ano a propia Ana Pontón, que dista moito do aforro ao que apela o Partido Popular para continuar adiante coa medida. A Xunta pagará 2 millóns de euros en concepto de "comisión de éxito" á empresa encargada de xestionar o proceso de licitación "Non cremos na retórica dos seus números", afirmou o deputado do PsdeG-PSOE. Unhas contas que non cadran para as forzas da oposición. En grande medida porque mesmo o proceso de licitación da xestión será desenvolvido de maneira privada. "nen os funcionarios da consellaría farán o proceso de adxudicación", de acordo co estipulado polo prego da Xunta, denunciou Antón Sánchez de AGE. Desta maneira, a factura aumenta e aos 1.552 millóns de euros que percibirá a concesionaria, engádenselle unha "comisión de éxito" da empresa encargada do proceso de adxudicación que percibirá 2 millóns de euros. Para alén, acrecentou Ana Pontón dos "71 mil euros en asesores" para levar adiante a iniciativa e "200 mil euros máis" para a empresa encarcargada do proxecto. A Consellaría pagou 71 mil euros en asesores para deseñar o proxecto de privatización O exemplo dos radiais de Madrid: 6 mil millóns públicos Aínda así desde o Partido Popular defenden que "esa licitación será beneficiaria para as arcas da Xunta de Galiza". Mais, que hai de casos semellantes implementados por outras administracións do PP? Desde o Bloque lembráronlle ao grupo popular o caso dos "radiais de Madrid" cuxa privatización rematou por custar @s contribuístes 6. 000 millóns de euros máis logo de asumir a administración da Comunidade a débeda adquirida polas concesionarias cuxos principais acredores eran as construtoras e a grande banca que tempo despois remataron no punto de mira do proceso xudicial polos cobros en B do PP. Agora, salientou Ana Pontón polo BNG, agardan que "non veña a fiscalía investigar se hai intereses espúreos" no proceso de privatización do último vial libre de peaxe da AP-53.


Summary: Traballadores do sector do metal secundaron a segunda xornada de folga convocada pola CIG, CCOO e UXT, para reclamar un convenio para as 16.000 persoas que dependen deste sector nas comarcas coruñesas.

A Confederación Intersindical Galega (CIG) denunciou nas súas redes sociais a actuación policial "desproporcionada, brutal e inxustificada" durante a segunda xornada de folga do sector do metal na Coruña. Rexeitamos a actuación policial totalmente desproporcionada, brutal e inxustificada ao remate da manifestación dos traballadores/as do metal na Coruña e a detención dun compañeiro. Somos traballadores/as, non delicuentes!!O metal en loita por un convenio digno!! pic.twitter.com/1Dx4rC5dND— CIG (@galizaCIG) May 12, 2022 Nun vídeo difundido polo sindicato, pode verse como varios axentes da Policía Nacional española agreden un dos traballadores que acababan de manifestarse. A fiscalía pide 5 anos de prisión para 2 sindicalistas da CIG. Nas imaxes vese como até cinco policías reducen o traballador no chan, mentres outros axentes evitan que o resto de manifestantes se acheguen. Un dos policías presiona o pescozo do traballador, que mostra síntomas de asfixia, mentres o resto de traballadores do metal berran "quítalle a man do pescozo". CIG cualifica a condena a prisión de 2 sindicalistas de criminalización do movemento obreiro "Somos traballadores/as, non delicuentes! O metal en loita por un convenio digno", proclama o principal sindicato galego. Segunda xornada de folga Traballadores do sector do metal secundaron a segunda xornada de folga convocada pola CIG, Comisións Obreiras (CCOO) e Unión Xeral de Traballadores (UXT), para reclamar un convenio para as 16.000 persoas que dependen deste sector nas comarcas coruñesas. Operarios de Ferrol rexeitan a proposta de Navantia de ir traballar a Cádiz no marco da folga do metal Entre as peticións dos representantes sindicais está garantir o poder adquisitivo dos salarios e adquirir novas melloras laborais e sociais. Segundo precisaron os sindicatos, o seguimento da folga acadou unha cota entre 80% e 90% dependendo da empresa.


Summary: Presentou a demanda perante a Fiscalía ao considerar que o traslado de doentes ao Álvaro Cunqueiro foi precipitado.

O sindicato médico CESM demandou esta segunda feira o Sergas perante a Fiscalía por un presunto "homicidio imprudente" e "outros delitos" após o falecemento dunha doente no novo hospital de Vigo. Segundo o sindicato poderían existir responsabilidades penais derivadas da morte dunha muller atinxida por unha forte doenza hepática á que se lle detectaron altas doses de aspergillus, un fungo. O CESM coida que o traslado de pacientes ao Álvaro Cunqueiro foi precipitado ao non existiren garantías suficientes de que as instalacións reúnan as condicións exixíbeis de seguridade, algo que foi recoñecido desde a Consellaría de Sanidade ao anunciar a paralización do traslado de pacientes. En declaracións á imprensa no momento de presentaren a denuncia, desde o sindicato lembraron que o edificio do novo hospital está aínda "en obras" e atribúen a "precipitación" na mudanza de doentes á "urxencia da concesionaria por comezar a cobrar o canon e os servizos extra-hospitalarios". Neste senso, subliñaron a "responsabilidade" de Sanidade por ter autorizado a abertura do complexo malia os "riscos" existentes para a saúde das persoas.


Summary: Jorquera advertiu desde Ourense que "votar a Feijóo é votar a Rajoy" e aposta nunha "Galiza soberana" para romper coa política de recortes. Tereixa Paz defendeu a necesidade dun novo modelo de financiamento para "evitarmos seguir a emigrar".

Exercer o autogoberno, no vieiro de conquistar a plena soberanía, para facer fronte á política de recortes do Partido Popular. Esa é a aposta do Bloque Nacionalista Galego. Así o expresou o seu candidato nun acto que decorreu onte en Ourense en que se presentaron as liñas programáticas do BNG de cara aos vindeiros comicios autonómicos. Jorquera afirmou querer lograr "unha Galiza soberana" con capacidade de decisión para romper coas políticas antisociais da dereita. Para @s nacionalistas o 21-O redúcese a que o pobo escolla entre "que Galiza recupere as súas competencias e poder exercer o autogoberno ou seguir coas políticas de Feijóo e Rajoy con máis recortes". Votar Feijóo é votar Rajoy Francisco Jorquera advertiu que "votar a Feijóo é votar a Rajoy en Galiza" malia que eviten fotografarse xuntos, en alusión á ausencia de Feijóo no acto do PP en Ourense onde estivo o Presidente do Goberno español. "Se Feijóo gañar as eleccións galegas, o PP sentirase lexitimado para seguir na súa ofensiva de recortes brutais" o que para o candidato do Bloque agudizará a crise e profundará no empobrecemento das clases populares. Unha mudanza radical O BNG defende a necesidade dunha mudanza radical nas políticas económicas. O obxectivo é orientalas fixando como prioridade a creación de emprego, para o que propoñen a activación das "grandes capacidades produtivas do país" a través de políticas públicas. A reforma fiscal, a necesidade dun banco público galego ou a demanda dun novo modelo de financiamento foron outras das propostas nacionalistas. A respecto do modelo de financiamento, a cabeza de lista por Ourense, Tereixa Paz, propuxo rachar co actual sistema, que cualificou de "ideolóxico". "O goberno central persegue perpetuar a falsa crenza de que Galiza é pobre" denunciou Paz, fronte ao que apostou en "exercer a soberanía para evitarmos seguir a emigrar".


Summary: O Galychanka ucraíno será o próximo rival das galegas

O Atlético Guardés sufriu de novo, como xa sucedeu na primeira volta, para superar o Zubileta Evolution-Bm.Zuazo (25-23, 12-12 ao descanso). Grazas a unha brillante defensa na segunda metade, sumada a intervencións en momentos chave de Carratú, e á insistencia de Sarah Valero, as de Prades conseguiron adxudicarse a vitoria ante o seu próximo rival copeiro nun partido correspondente á undécima xornada da Liga Guerreiras Iberdrola, que se viu adiantado a causa do inminente compromiso europeo das galegas. Quizais por iso o Atlético Guardés entrou frío ao duelo ante un Zuazo que tivo recentemente varios casos de Covid-19, polos que tivo que gardar corentena. Con todo, as biscaíñas adiantáronse con dous goles en apenas 90 segundos, logo dunha penetración de Magdalena Fernández-Agustí e dunha contra ben executada pola súa irmá Isa. Ás locais custáballes atopar espazos, pero Arcos -de penetración- e Santiago -de lanzamento exterior- conseguiron empatar (2-2). No seguinte parcial os erros trabaron un partido de ritmo lento. Valero foi excluída, pero o Zuazo só puido marcar a porta baleira a través de Loidi tras unha perda local, empatando Arcos pouco máis tarde. Con todo, os erros no lanzamento e as perdas eran xeneralizadas en ambas as áreas. Tanto Prades como Joseba Rodríguez apostaron por un 6-0 defensivo cun único cambio: Santiago substituía en ataque a Descalzo nas locais e Hernández a Puigbó nas visitantes. Logo destes trocos, o Zuazo, cun gol de Barros -que substituíu unha desacertada Erauskin- á contra, de Loidi -de lanzamento exterior- e con Hernández no pivote, mantívose por diante, aínda que pola mínima. A pesar da presión das suas rivais, as xogadoras galegas mantivéronse fortes e conseguiron dar a volta ao partido, adiantándose por vez primeira, pero unha penetración de Bengoetxea e as exclusións de Rajnohova e Prades -por protestar- permitiron que as vascas empataran antes de chegar ao descanso (12-12) nun pavillón da Sangriña novamente sen público nas súas bancadas. A intensidade foi chave Na continuación, o Atlético Guardés quixo dar máis ritmo ao partido. Buforn e Lima, de grandes lanzamentos exteriores, superaban a Aallà e, ademais, foron quen de enlazar con Valero nos seis metros. A pivote fallou os seus dous primeiros lanzamentos ante a porteira vasca, pero lonxe de desanimarse veuse arriba e rematou este segundo tempo con seis goles. O Zuazo, pola súa banda, atopaba a Magdalena Fernández-Agustí como opción máis clara, o que lle permitiu continuar enganchado a unha escuadra galega que chegou a ter unha vantaxe de tres goles no minuto 37 (17-14). A partir dese momento iniciouse un toma e daca constante que elevou o resultado até 21-19 a prol do Guardés. A falta de 11 minutos, Prades parou o partido e optou por introducir África Sempere como acompañante de Valero, desguarnecendo a portaría, é dicir, pondo sete xogadoras de campo. Saíulle ben ao técnico pola astucia de Valero e os goles de Buforn, de penalti e de lanzamento exterior. Carratú, pola súa banda, detivo dúas penas máximas, certificando así o definitivo triunfo do conxunto da Guarda, que está xa totalmente centrado no inminente choque da EHF European Cup en Ucraína.


Summary: O Goberno galego reduce as partidas para promoción do emprego.

O emprego, canda a crise, segue a ser a principal preocupación dos galegos e galegas, como testemuñan enquisas e informes, quer de organismos públicos (IPC) quer de privados (Funcas). A taxa de paro situouse no segundo trimestre do ano en 11,2%, case 140.000 persoas, 36% máis que todos os habitantes da terceira cidade da Galiza, Ourense, que conta con 105.000. O proxecto de Orzamentos da Xunta para 2023 indica un recorte nas partidas destinadas a diversos sectores produtivos (comercio, pesca) a respecto de contas anteriores, como a de 2009 —a última elaborada até agora por un Goberno diferente ao PP—, e mesmo unha caída considerábel en partidas como a de promoción do emprego respecto a eses orzamentos de 2009 ao actualizar o aumento do custo da vida desde aquela até hoxe. Promoción de emprego, contando con esta suba do Índice de Prezos ao Consumo (IPC) —28,7% de 2009 a 2022— vai ter en 2023 por volta de 60 millóns de euros menos (-16%). Nos orzamentos de entre 2010 e 2022 esa partida sempre estivo por baixo da destinada en 2009, mesmo sen aplicar a suba do IPC, e durante exercicios como 2013, 2014, 2015 ou 2016 foi menos da metade. E iso nun contexto no que, desde 2009 até principios de 2022, houbo máis de 33.500 empregos destruídos só no sector da industria. O que supón que se perderon durante eses anos un de cada cinco empregos industriais no país. Ademais, entre 2009 e 2022, o valor xerado polas manufacturas galegas reduciuse case 8%, mentres, por exemplo, o sector manufactureiro alemán incrementou o seu valor engadido bruto en 29%. 23.213 autónomos menos Durante estes anos, ademais, a Galiza perdeu 1.031 empresas que superaban os nove traballadores; para alén de que en 2021 marcharon da Galiza para domiciliarse noutros territorios do Estado 113 sociedades. Un paso que entre 2013 e 2019 deron aproximadamente 830 empresas que facturaban en conxunto por volta de mil millóns de euros. Tamén en comercio houbo unha baixada dos fondos destinados. O proxecto de contas para 2023 asígnalle 25,5 millóns de euros, o que supón case 10 millóns menos que o que recibía no exercicio 2009. Unha parte importante do tecido do comercio susténtase no traballo autónomo, outro sector que ao longo destes anos perdeu efectivos. Entre 2009 e 2022 a Galiza perdeu 23.213 traballadores e traballadoras autónomas. Pesca e agro Outras partidas que caen desde 2009 son as de dinamización económica do medio rural (-1,5%) . A Galiza é o territorio do Estado español que máis emprego perde no campo ao longo do ano 2021. O sector do agro viu destruídos 4.800 postos de traballo no ano pasado e o número de persoas empregadas caeu até as 65.900. No que atinxe á pesca, o recorte orzamentario foi de 15%, mentres a frota galega leva anos nunha dinámica de perda de barcos: 25% de embarcacións menos desde 2004, de 5.565 barcos daquela aos 4.237 de agora. 724 millóns de euros máis recadados en impostos indirectos O sistema de financiamento autonómico achega 9.402 millóns de euros ao Orzamento da Xunta para 2023, o que representa 17,6% máis que este ano. Este incremento débese, nomeadamente, a unha maior recadación no IVE e o IRPF. Os ingresos para o próximo ano a partir do obtido en impostos directos e indirectos aumentarán, segundo os cálculos de Facenda e malia a redución por mor de medidas como a bonificación no imposto de Patrimonio. As previsións da Xunta son que para o ano se recade por impostos indirectos 724 millóns de euros máis. Ingresos a maiores que veñen do aumento da inflación en produtos básicos (cesto da compra, combustíbeis), que tamén repercute no IVE, que é o mesmo para toda a cidadanía, independentemente das súas retribucións.


Summary: Ao acto de inauguración acudiu a súa viúva, Amalia Álvarez, e outros familiares do histórico galeguista fusilado.

A figura de Alexandre Bóveda, hoxe en día recoñecida na Galiza como símbolo da represión franquista, foi silenciada durante anos polo réxime ditatorial imposto no Estado español. Coa morte de Francisco Franco, comezou un proceso de lenta apertura democrática que levou a que se volvera a falar de moitos dos persoeiros galeguistas que foran asasinados durante a Guerra Civil española, ademais de renderlles homenaxe. Multitude de actos lembran as persoas represaliadas polo Día da Galiza Mártir Neste sentido, o concello de Soutomaior foi pioneiro á hora de recoñecer o labor político de Bóveda, ao converterse no primeiro municipio en dedicarlle unha rúa e organizar un acto de homenaxe. Tivo lugar durante o primeiro mandato como alcalde de Fernando Pereira Caamaño, en 1979. A iniciativa foi impulsada pola Asociación Amigos do País, fundada polo propio Pereira, que estivera emigrado en Uruguai entre 1956 e 1977, onde desenvolveu diferentes actividades para o galeguismo no exilio, no seo do Padroado da Cultura Galega de Montevideo. Concorrida homenaxe a Bóveda, un mártir asasinado polas súas ideas "de progreso" e o seu "amor á Galiza" Ao acto de homenaxe acudiu Amalia Álvarez, a viúva de Bóveda, así como a súa filla e demais familiares do galeguista fusilado. Pereira seguiu organizando actos de homenaxe anuais a Bóveda, nos que a súa familia participaba activamente. En 1986, con motivo do cincuenta aniversario do seu asasinato, Amalia Álvarez pronunciou un discurso, no que detallou que, "o pobo, esa memoria que alguén nos arrebata, está bebendo a grolos no monte da Caeira o lume da lembranza". Homenaxe a Castelao Soutomaior e Fernando Pereira tamén foron pioneiros á hora de homenaxear Alfonso Daniel Rodríguez Castelao, un dos pais do nacionalismo galego. O concello foi o primeiro da Galiza en dedicarlle unha rúa. Só Montevideo, en Uruguai, lle dedicara unha rúa a Castelao antes, tamén a iniciativa de Pereira. Camilo Nogueira: "Castelao é unha figura moi definitoria da Galiza" O propio rexedor rendera a súa particular homenaxe a Castelao antes de chegar ao cargo. Cando volveu de Uruguai en 1977, Pereira inaugurou unha libraría en Vigo, á que nomeou precisamente co apelido do galeguista: libraría Castelao. Baixo o seu mandato, que se estendeu até 1995, Soutomaior converteuse no primeiro concello en declarar o galego como lingua oficial. Ademais de Bóveda e Castelao, súa tamén foi a iniciativa de homenaxear Rosalía de Castro ou Luis Seoane. Anxo Baranga: "Castelao, Florencio, Rosalía ou Celso Emilio sabían que a súa obra partía da base: o pobo" Falecido en 2000, a editorial Ir Indo publicou en 2010 unha biografía sobre a súa figura, na que participaron, entre outros, Xosé Luis Méndez Ferrín, Xesús Alonso Montero, Xesús Ferro, Avelino Pousa Antelo, Camilo Nogueira, Xosé Manuel Beiras e Xosé Neira Vilas.


Summary: O líder de IU non se presentará ás primarias que terán lugar o 8 de febreiro, o que coloca a Alberto Garzón como principal favorito para encabezar a lista da formación.

O coordinador federal de Izquierda Unida (IU), Cayo Lara, anunciou que non se presentará ás eleccións primarias da formación, que se celebrarán o 8 de febreiro, o que sitúa ao deputado Alberto Garzón como principal favorito para ser o candidato da formación nas xerais de dentro dun ano. "Quero comunicarvos a miña vontade de non presentarme como candidato ás primarias para a Presidencia do Goberno. É unha decisión que tomei hai tempo. Non é cousa dun día, quero a esta organización e creo no esforzo e traballo. Non creo nos líderes, senón no liderado colectivo", explicou Lara durante a reunión do Consello Político Federal que se celebra en Madrid. A renuncia de Cayo Lara prodúcese nun contexto en que as enquisas anuncian un claro retroceso de IU a respeito dos seus resultados de 2011 A apertura do proceso de primarias será o 14 de decembro, a campaña do 23 de xaneiro ao 7 de febreiro, a votación d@ secretari@ xeral producirase o 8 de febreiro e ratificarase o día 14. A renuncia de Cayo Lara prodúcese nun contexto en que as enquisas anuncian un claro retroceso de IU a respeito dos seus resultados de 2011. O factor básico na queda de intención de voto é a emerxencia de Podemos. Cumpre lembrar que antes da aparición da formación liderada por Pablo Iglesias as perspectivas eleitorais de IU eran óptimas.


Summary: Con tres positivos máis no día de onte, a Mariña achégase á cita electoral do domingo marcada polas consecuencias do brote que mantén fechados 14 concellos do distrito sanitario e polas dúbidas de parte da comarca sobre os datos epidemiolóxicos que facilita o Sergas, ao que varios alcaldes acusan de falta de transparencia.

A actualización que o Sergas fai a diario do alcance do foco de coronavirus na comarca da Mariña levantou onte críticas dunha parte dos concellos afectados polas restricións impostas esta semana pola Xunta para controlar o rebrote, pola "maquillaxe" e os "cambios de criterio" á hora de facilitar os datos epidemiolóxicos. Foron, na información trasladada pola mañá aos alcaldes e alcaldesas dos 14 concellos fechados até a vindeira sexta feira, 131 os casos detectados, 10 deles xa curados, o que sitúa o avance en tres casos novos, dous máis que na xornada previa, unhas cifras baixas, se se comparan coa progresión nas xornadas previas. Na última semana, o número de persoas afectadas na zona da Mariña vén experimentando unha suba sostida, desde as 35 que se notificaban o pasado día 1 até os 121 casos activos de onte, cun incremento diario dunha ducia de casos nas xornadas do 2 e o 3, que se elevou até os 26 novos casos o sábado 4, aos que se sumaron outros 22 o domingo 5 e outros tantos o pasado día 6, e que se viu freado onte, após a primeira xornada con restricións de mobilidade en Alfoz, Barreiros, Burela, Cervo, Foz, Lourenzá, Mondoñedo, Ourol, Ribadeo, Trabada, O Valadouro, O Vicedo, Viveiro e Xove. "Están a maquillar os datos para transmitir sensación de control", censurou a alcaldesa de Barreiros, a nacionalista Ana Hermida, tras a xuntanza con responsábeis do Sergas para o seguimento do rebrote, e quen vincula esa falta de transparencia coa cita electoral do domingo. "É imperdoábel non dicir á veciñanza o que hai", criticou a rexedora, quen salienta que o balance do Concello non coincide co da Xunta, que unicamente notifica no municipio un caso positivo. "Cada día dan os datos dunha maneira, é intolerábel", concorda Fernando Suárez, rexedor de Ribadeo, tamén do BNG, quen considera "unha temeridade" manter os comicios galegos co brote da Mariña activo. Tamén desde alcaldías do PSOE pídese o adiamento da xornada electoral até que se dean "todas as garantías". Así o demandou o mandatario de Burela, Alfredo Llano, o concello que, co de Foz e en menor medida Xove, concentra 90% das persoas infectadas, segundo indica o presidente da Xunta, Alberto Núñez Feixoo. Na mesma liña pronunciábase horas antes a rexedora de Viveiro, María Loureiro, que tamén lle afea á Xunta que non especifique o número de persoas confinadas. Socialistas e nacionalistas reclaman que os datos da evolución sexan trasladados aos concellos por escrito, mentres que os rexedores populares como o de Xove –José Demetrio Salgueiro–, Cervo –Alfonso Villares– ou O Vicedo –José Jesús Novo– resaltaron onte a evolución "positiva" dos casos nas últimas horas. Evolución "exponencial" As cifras da Covid-19 na Mariña teñen impacto na evolución que experimenta a área sanitaria de Lugo –que inclúe esta comarca e a de Monforte–, que acumula xa máis da metade dos casos activos notificados pola Xunta para Galiza, 151 do total de 256, cun aumento de 99 na última semana. Seis das sete persoas que permanecen a día de hoxe hospitalizadas estano no hospital da Mariña (Burela), catro relacionadas directamente co brote e dous máis cuxa vinculación está, segundo o Sergas, "en fase de investigación". Con esta información, a plataforma en defensa da sanidade da Mariña Salvemos o Hospital da Costa advirte dun crecemento "exponencial" e a unha velocidade "demasiado elevada" dos casos con varios focos, polo que empraza a Administración sanitaria a dar explicacións da relación e causas dos positivos en distintas localizacións. "De non ser posíbel teríamos que falar dunha transmisión comunitaria e non dun brote, como nos queren facer crer desde o Sergas", alerta. Para o colectivo, a Xunta actuou tarde ao adiar o fechamento da Mariña até esta semana e segue a "improvisar", a falta dun protocolo específico para a situación que atravesa a comarca, unha actitude que vincula coa xornada electoral do 12-X. "Exiximos aos responsábeis sanitarios que atendan a poboación como merece, pois hai persoas confinadas nas súas casas que son positivas, que comezan a ter síntomas, que teñen medo a un agravamento e que se senten abandonadas", indica a coordinadora da plataforma. Tras un encontro co comité clínico experto, Feixoo asegurou onte que "95% dos pacientes están no seu domicilio" e cualificou como "un bo dato" que os 80 PCR realizadas na xornada só destapasen tres positivos, do que tirou unha tendencia "favorábel" na evolución do brote. Déficit de profesionais sanitarios A plataforma pola sanidade da Mariña reclama, "ante un rebrote tan virulento", un reforzo do persoal sanitario, tendo en conta ademais que a poboación "se multiplica por tres" durante os meses de verán. Nese sentido, denuncia que o Sergas non estea a substituír o persoal de atención primaria durante as vacacións tampouco nesta área xeográfica e advirte que Cervo e Xove están sen pediatra por esta situación. Na mesma liña, o colectivo rexeita o "bloqueo informático de camas" no hospital da Mariña, que sinala como un "feche encuberto". Satse calcula que na Galiza reduciranse 400 camas este verán.


Summary: Os populares estaban dispostos a apoiar a retirada, como reclamaban En Marea e PSdeG, pero incorporando "límites á difusión" de "todo o material de contido ideolóxico"

Dende finais de decembro o colectivo de ultradereita Hazte Oír remite a centros educativos de todo o Estado un panfleto contra a introdución de contidos no ensino sobre igualdade de xénero, diversidade sexual ou respecto ás leis como a vixente en Galicia dende 2014 a prol dos dereitos das persoas LGTBI. No momento en que esta organización advertiu destes envíos diversos colectivos galegos dirixíronse á Consellería de Educación e máis á Valedora do Pobo para instalos a retiraren dos colexios unha publicación que "incita o odio", ademais de presentar como feitos falsidades como que as autoridades "premian a conversión dos individuos á homosexualidade". Esa petición chegou este xoves á comisión de Educación do Parlamento mediante senllas iniciativas de En Marea e PSdeG que o PP tombou malia considerar "lixo" esta publicación. Os conservadores estaban dispostos a dar o seu voto favorable a que a Cámara instase a Xunta a retirar os panfletos, pero sempre e cando a petición fose modificada para reclamar "limitar" todo tipo de mensaxes nas aulas que teñan, din, un contido "ideolóxico". Pola banda de En Marea a deputada Luca Chao considerou "inadmisible" a difusión nos centros educativos dunha publicación que "pon en cuestión dereitos fundamentais" mediante o espallamento dunha campaña "homófoba e violenta". "As escolas do país deben ser espazos libres de imposicións ideolóxicas e relixiosas" para formaren "persoas libres" e alí, subliña, debe cumprirse tamén a lei de igualdade de trato e non discriminación das persoas LGTBI vixente en Galicia. Os populares estaban dispostos a apoiar a retirada, pero incorporando "límites á difusión" de "todo o material de contido ideolóxico" Nun sentido semellante o socialista Luis Álvarez reclamou que a Xunta free o reparto deste "libelo homófobo sen precedentes" por "atacar duramente á educación no respecto á diversidade sexual e de xénero". Esta propaganda, sinala o deputado do PSdeG, é "contraria aos valores do noso ordenamento xurídico de tolerancia e respecto á diversidade" e enfróntase ao "traballo do profesorado para desenvolver unha educación en valores en defensa destes principios", tamén na loita contra o acoso escolar do alumnado LGTBI. En Marea e PSdeG reclamaban que a Xunta impida a difusión nos colexios do "libelo homófobo" do grupo ultra 'Hazte Oir' As peticións de ambos grupos da banda esquerda foron respondidas no nome do PP polo deputado César Fernández, disposto a apoiar a retirada pero previa emenda. Segundo o PP o que cómpre "limitar" é a "difusión" nos centros educativos "de calquera publicación sen contido pedagóxico incluído nos currículos e, nomeadamente, daqueles que supoñan un cuestionamento das políticas de igualdade, liberdade, respecto e non discriminación". No mesmo paquete a proposta do grupo que sustenta o Executivo defendía "limitar a difusión" de "todo aquel material de contido ideolóxico, publicitario ou comercial que non teña relación coas programacións educativas", coa única excepción "dos contidos relativos ás condicións de traballo no marco da lei orgánica de liberdade sindical". Ante o que, na práctica, supuña resucitar unha controversia alimentada polo PP dende tempos de Fraga -cando apostara, por exemplo, por prohibir nos centros educativos materiais e simboloxía ligados á plataforma Nunca Máis-, os grupos rexeitaron a emenda popular. "As miñas condolencias polo papelón que tivo que xogar", ironizou o voceiro socialista ante a postura conservadora. Finalmente o PP fixo valer a súa maioría absoluta e tanto a iniciativa de En Marea como a do PSdeG foron rexeitadas.


Summary: CON VÍDEO Xa está instalado para ser exposto no Gaiás o emblemático cadro no que dous meniños choran polo asasinato do seu mestre. A faciana do profesor masacrado non é anónima. É a de Alexandre Bóveda, a quen os golpistas fusilaran e para cuxa homenaxe Castelao pintou o cadro baseado nunha das súas estampas da 'Galicia mártir' Feijóo obvia o asasinato de Bóveda ao recibir 'A derradeira leición do mestre' e volve reinterpretar a Castelao

Pouco despois das doce e media do mediodía deste 3 de outubro de 2018 a embalaxe que contivo A derradeira leición do mestre durante o seu transporte dende Bos Aires foi aberta nas instalacións do museo da Cidade da Cultura. Alí, ante unha comitiva de autoridades e representantes públicos, foron realizadas as primeiras comprobacións técnicas sobre este óleo de 2 metros de alto pintado por Alfonso Daniel Rodríguez Castelao en 1945. O espello da barbarie franquista no país pintado polo político e artista de Rianxo vía por primeira vez a luz en Galicia.No cadro de Castelao, baseado na estampa número 6 do seu Galicia Mártir, dous meniños choran ante o cadáver do seu mestre, asasinado polos golpistas. A faciana do profesor masacrado non é anónima. É a de Alexandre Bóveda, a quen os sublevados mataran o 17 de agosto de 1936 tras un simulacro de xuízo como vinganza pola súa activa participación política e social. Bóveda fora peza clave no Partido Galeguista e un dos intelectuais de referencia en procesos políticos como a elaboración e plebiscito do primeiro Estatuto galego. No cadro personifica as persoas perseguidas, reprimidas e asasinadas naqueles anos polo seu compromiso político e social. Entre eles, moitos docentes.A faciana do profesor masacrado non é anónima. É a de Alexandre Bóveda, a quen os golpistas asasinaran e para cuxa homenaxe Castelao pintou o cadro baseado nunha das súas estampas da súa 'Galicia mártir'A propia elaboración do cadro estivo intimamente ligada á homenaxe a Bóveda e á repulsa cara ao seu assinato. Non en van, foi pintado por Castelao apenas media década antes da súa propia morte especialmente para a conmemoración do noveno aniversario do seu fusilamento. Quen organizaba aquela homenaxe era o Centro Orensano de Buenos Aires, que tras fusionarse coa asociación que agrupaba os centros coruñés e pontevedrés e mais co Centro Lucense deu lugar ao Centro Galicia. Foi así como o cadro quedou baixo a custodia desta institución, que neste 2018 chegou a un acordo coa Xunta para a súa exposición en Galicia dentro da mostra Castelao maxistral, comisariada por Miguel Anxo Seixas, estudoso e biógrafo de Castelao e vicepresidente da fundación que vela polo seu legado.Do valor e significado da obra de Castelao da fe o actual presidente do Centro Galicia, José María Vila, quen tamén acredita a importancia que o histórico óleo ten aínda para a emigración galega na Arxentina. "Somos custodios deste símbolo e precisamente por iso queremos que se coñeza na Galicia territorial, tamén porque servirá para que os galegos que viven en Galicia tomen conciencia do valor que ten a emigración, do que ten achegado... Ademais de todos os valores que a propia obra representa", declarou Vila a Praza.gal o pasado xaneiro.O cadro de Castelao foi cedido polo Centro Galicia de Bos Aires para exposición comisariada por Miguel Anxo Seixas, que estará aberta no Gaiás do 5 de outubro ao 3 de marzoPara o presidente do Centro Galicia A derradeira leición do mestre "non é un cadro", porque "é moito máis que iso, un símbolo, unha bandeira...". E como tal, vén lembrando nos últimos meses, debe ser exposta en Galicia para despois regresar ao centro ao que Castelao o legou. "É un cadro feito pola emigración e para a emigración", trátase dunha "construción da diáspora galega" dentro da devandita "homenaxe a Alexandre Bóveda". Alí ten que regresar e con esa condición, subliñou, foi cedida para ser exposta no Gaiás.Tras os actos oficiais deste mércores a exposición Castelao maxistral abrirá as súas portas na Cidade da Cultura do 5 de outubro ao 3 de marzo. Ao chegar ao complexo persoal técnico comprobou o seu "perfecto" estado de conservación, contrastando o seu estado tras a viaxe cos informes técnicos da Arxentina e os detalles da súa restauración, no ano 2008. Ademais, d'A derradeira leición do mestre, centro da mostra, a exposición estará composta por 92 pezas de máis dunha trintena de institucións, entre eles 40 debuxos do propio Castelao, que "contrapoñen a situación do ensino en Galicia de principios do século pasado" e o seu carácter "precario, antipedagóxico e exclusivamente en castelán" coa "reforma e modernización que iniciaron os mestres e mestras da República". Os mestres que, como a persoa representada por Bóveda no cadro, foron asasinados polo seu compromiso político e cidadán.


Summary: Sorte dispar para os equipos galegos nesta xornada de liga, namentres o Lugo e o Deportivo gañaron os seus encontros, o Celta cedeu na casa perante o Málaga.

Celta 0-2 Málaga 8 minutos, dos goles de Camacho para o Málaga. Este é o resumo dun dos peores partidos disputados polo conxunto celeste nesta tempada. Luis Enrique volve a demostrar, outra vez, que non dá coa tecla para que o seu equipo sexa regular. O equipo, que variou de sistema e tivo novidades no once, foi un conxunto plano, sen ideas, vencido xa de antemán e sen intensidade. Non podemos destacar nada porque non houbo nada positivo, en aspecto negativo tamén hai que comentar a recaída de Rafinha da súa lesión nas costas. As boas sensacións colleitadas en Levante voaron dun plumazo , o Celta debe poñerse as pilas e, sobre todo, ser máis regular se quere manter a praza na primeira división con tranquilidade. Celta: Yoel; Hugo Mallo, David Costas, Fontàs, Jonny; Oubiña (Rafinha, min.46), Augusto (Mina, min.78), Krohn-Dehli; Orellana (Madinda, min.64), Nolito e Charles. Málaga: Caballero; Angeleri, Sergio Sánchez, Flavio, Eliseu; Camacho, Darder (Weligton, min.86), Samuel (Juanmi, min.64); Duda, Amrabat (Portillo, min.93) e Santa Cruz. Goles: 0-1, min.24, Camacho. 0-2, min.32, Camacho. Árbitro: Gil Manzano (C.extremeño). Amoestou a Angeleri (min.37), Duda (min.40), Camacho (min.48), Sergio Sánchez (min.62) e Darder (min.69) no Málaga; e a Krohn-Dehli (min.87) no Celta. Expulsou a Duda (min.66) nos visitantes. Lugo 2-0 Recreativo O conxunto adestrado por Setién voltou a saborear o triunfo despois de levar unha racha moi negativa, estes 3 puntos danlle osíxeno para manterse con comodidade na metade da táboa. O Lugo venceu e convenceu, ante un dos equipos da parte alta da clasificación, dominou o partido dende principio a fin mais, non conseguiu reflectir ese dominio no marcador até o tramo final do encontro. Finalmente en dous minutos máxicos Rennella e Victor Díaz resolveron o encontro aprol do conxunto lucense. CD Lugo: José Juan; Víctor Díaz, Pavón, Víctor Marco, Manu; Seoane, Pita; Pablo Sánchez (Iván Pérez, min.78), Sergio Rodríguez (Álvaro Peña, min.72), Iago Díaz; e Juanjo (Rennella, min.68). Recreativo de Huelva: Cabrero; Cifuentes, Menosse, Morcillo, Toño; Zamora, Dimas (Jesús Vázquez, min.53); Joselu, Montoro (Valle, min.75), Álvaro Antón; e Nong (Linares, min.46). Goles: 1-0, min.84: Rennella. 2-0, min.86: Iago Díaz. Árbitro: Sagües Oscoz, do colexio vasco. Mostrou cartón amarelo a Dimas (min.20), Toño (min.26), Zamora (min.38) e Joselu (min.76), por parte do Recreativo; e a Juanjo (min.28), Pita (min.34) e Seoane (min.74), por parte do Lugo. Zaragoza 0-1 Deportivo O Deportivo non viaxa no AVE de hai duas tempadas, pero si o fai nun TALGO, lento, seguro e, sobre todo, regular. Iso permítelle ter un colchón de 4 puntos sobre o terceiro clasificado. O partido do Dépor na Romareda seguiu o guión previsto e ideal para o conxunto branquiazul: dominio, gol, asegurar o resultado. Nesta ocasión, o gol marcouno Laure con axuda de Leo Franco nunha grande xogada individual. Tamén cabe destacar a confirmación, dende o inicio, das boas sensacións que continúa a transmitir Sissoko, ademáis do debut de Ifran coa camiseta herculina. Zaragoza: Leo Franco; Cortés, Álvaro, Laguardia, Rico; Javi Alamo (Barkero, min.46), César Arzo (Antón, min.86), Paglialunga, Montañés; Luis García e Roger (Diego Suárez, min.46). Deportivo: Lux; Laure, Lopo, Insúa, Seoane; Juan Domínguez, Alex Bergantiños; Juan Carlos (Wilk, min.57), Sissoko (Núñez, min.77), Rabello; e Luis (Ifrán, min.70). Goles: 0-1. min.30. Laure. Arbitro: Arias López, do C. Cántabro. Amoestou con cartón amarelo aos locais César Arzo, Laguardia e Cortés e aos visitantes Sissoko e Wilk.


Summary: A exposición consta de documentación gardada na Casa Galega da Cultura sobre aspectos biográficos, políticos, o seu exilio mexicano e a súa presenza en publicacións.

A Casa Galega da Cultura, en Vigo, acollerá do 21 de abril ao 3 de xuño unha mostra sobre Florencio Delgado Gurriarán realizada cunha selección de fondos bibliográficos e documentais que posúe a Fundación Penzol sobre o escritor valdeorrés protagonista das Letras Galegas este ano. A exposición estará formada por varias mesas con diferente material seleccionado polas padroeiras da Fundación Penzol Malós Cabrera e Malores Villanueva, que contaron coa colaboración do persoal técnico da Casa Galega da Cultura, así como de Editorial Galaxia na preparación dalgúns dos materiais gráficos. Miro Villar: "A Delgado Gurriarán xa lle preocupaba algo tan actual como a transmisión do idioma" Catro mesas temáticas A exposición consta de catro mesas. Na primeira, dedicada aos aspectos biográficos e á súa obra poética, presenta as primeiras edicións dos seus libros -dos anos 1934, 1963, 1981 e 1986-, material gráfico familiar, correspondencia e orixinais. A segunda dedícase á súa personalidade política, como republicano e galeguista, presentando documentación gráfica e correspondencia, así como a primeira edición do Cancioneiro da loita galega. A terceira trata do seu labor como tradutor e as súas colaboracións en dúas iniciativas da cultura galega no exilio mexicano: as revistas Saudade e Vieiros, ademais dos seus textos en prosa e algún exemplo de súa poesía mexicana. A Academia estrea unha serie sobre Gurriarán A cuarta mesa estará dedicada ao exilio galego en México, coa presenza de publicacións, material gráfico e correspondencia de relevantes personalidades dese exilio, e unha peaña adicional presentará a edición facsimilar da revista Vieiros. Alén diso, o día da inauguración poderá obterse o número 25/2 do boletín Novas Penzol, que recolle as referencias relacionadas co homenaxeado.


Summary: A Comisión pola Recuperación da Memoria Histórica apela á implicación cidadá.

Un total de 16 organizacións e colectivos apoian a reclamación da Comisión pola Recuperación da Memoria Histórica da Coruña (CRMH) para que se retire a simboloxía franquista que fica na cidade da Coruña. O presidente da CRMH, Fernando Souto, apelou a "presión social" como mellor ferramenta para ter "éxito" nesta demanda. Organizacións como BNG, Anova, EU, Marea Atlántica, PSOE ou Podemos apoiaron esta petición e comprometéronse a presentar iniciativas dirixidas a que se retire toda aquela simboloxía franquista que aínda hai na cidade herculina. "O importante á a mobilización popular", afirmou Souto, que entende que ten que ser a cidadanía quen sexa a protagonista "da retirada" dese tipo de simboloxía. Nicanor Acosta De por parte, a Asemblea Xeral da CRMH acordou nomear Nicanor AcostaAlonso como 'Republicano de honra 2015' As razóns que levaron a darlle esta distinción radica, afirma a Comisi´kin, "na natureza do seu carácter militante en contra de toda inxustiza que o mesmo Nicanor ve na sociedade".


Summary: Do 24 ao 27 de agosto terá lugar en Lalín unha nova edición de Titirideza, que farán da comarca capital do teatro de monicreques e da súa maxia.

Fiel á súa cita anual, chega o Titirideza. Do 24 ao 27, Lalín acollerá espectáculos de compañías que utilizan exclusivamente os monicreques como elemento dramático: La mar de marionetas; Periferia teatro de títeres; Títeres Babaluva e A Xanela do maxín, amais de Catro pés e Rojo telón. Segundo explica a organización, os espectáculos que veremos "teñen en común que son producidos e dirixidos por compañías de mulleres", algo que representa as "miradas diversas sobre o feminino". Atoparemos a voz de personaxes dos contos clásicos, e outras que reflexionan sobre a liberdade, as emocións ou a solidariedade. A esta festa do teatro de monicreques súmase o Museo Galego da Marioneta cunha pequena retrospectiva do traballo de Fernanda Cabrera Varela, fundadora de Marionetas Trécola e persoa fundamental na historia do teatro de marionetas do noso país; que xa se pode ver no Pazo de Liñares desde o 18 de agosto.


Summary: Unha ambulancia do 061 tardou máis de tres cuartos de hora en asistir un home que acabaría falecendo en Dozón. O PP vetou a comparecencia do conselleiro solicitada pola oposición, que insiste na escaseza de medios

Unha ambulancia do 061 tardou "46 minutos" en dar asistencia a un home que faleceu na madrugada do pasado domingo no campo da festa da parroquia do Sisto, en Dozón (Pontevedra). Así o admite o servizo de Urxencias Médicas de Galicia logo de que Europa Press citase fontes do mesmo 061 o pasado luns. Unha ambulancia do 061 tardou máis de tres cuartos de hora en dar asistencia a un home que acabaría falecendo nunha parroquia de DozónÉ a segunda morte dun paciente sen asistencia médica ou por atraso na súa asistencia en menos de dous anos, o que volve poñer o foco na falta de recursos na sanidade galega que denuncian colectivos sanitarios, sindicatos e oposición. En agosto de 2018, un paciente que acudira ao PAC da Estrada para ser atendido dunha indisposición morreu sen recibir atención médica porque o único equipo médico dispoñible ese día nese centro de saúde tivera que saír para atender outra emerxencia. O propio Sergas admitiu os feitos que logo corroborou o propio Feijóo. Desta vez, segundo o relato, a central de coordinación do servizo de urxencias recibiu unha chamada ás 3:19 horas do pasado domingo advertindo dunha persoa mareada e con "posible intoxicación etílica". Logo de se coordinar a resposta por un médico do 061, un cuarto de hora despois recibiuse outro aviso que alertaba de que a persoa estaba xa "inconsciente". A ambulancia chegou ao lugar 46 minutos despois da primeira chamada debido, segundo estas fontes, a que os outros dous vehículos de asistencia sanitaria dispoñibles na zona estan nese momento atendendo outras emerxencias. A ambulancia con base en Lalín trasladaba unha persoa ao hospital de Santiago por unha cardiopatía, mentres que a de Silleda atendía unha emerxencia no PAC da localidade. En ambos casos eran emerxencias con perigo de morte para os doentes. A ambulancia chegou 46 minutos tarde desde a primeira chamada porque as outras dúas dispoñibles na zona estaban a atender outras emerxenciasFinalmente, a ambulancia con base en Silleda, medicalizada co equipo sanitario do PAC de Lalín, acudiu á parroquia de Dozón. O persoal sanitario practicou manobras de reanimación cardiopulmonar ao paciente pero só se puido confirmar o seu falecemento.Preguntados por este diario, nin o Sergas nin a Fundación Pública Urxencias Sanitarias de Galicia responderon aínda ás cuestións sobre o acontecido. Os grupos da oposición esixiron a comparecencia urxente do conselleiro de Sanidade, Jesús Vázquez Almuiña, para que dese explicacións sobre o ocorrido. Lembran que o caso pode ser outro de "consecuencias fatais por insuficiencia de recursos". O BNG recordou que na zona afectada hai "tres ambulancias para cubrir 1.700 quilómetros cadrados de superficie e unha poboación moi dispersa". Pero o PP vetou a comparecencia ao considerar que "é precipitado" por ser un suceso rexitrado hai só catro días. "A Xunta analizará as circunstancias e cando teña a información trasladaraa á Cámara", dixo tras as críticas da oposición por non darse "explicacións" sobre un suceso "gravísimo" que atribúen á "falta de recursos do Sergas". "A Xunta tería que ser a primeira interesada en tratar estes asuntos doutra maneira", asegurou o portavoz socialista, Xoaquín Fernández Leiceaga, que pediu "máxima transparencia" ante casos que, cre, "son evitables". O PP vetou a comparecencia do conselleiro de Sanidade solicitada pola oposición, que cualifica de "indigno" o Goberno galego e critica a "falta de recursos"Manuel Lago, de Común da Esquerda, cualificou de "indigno" e "covarde" ao Goberno galego, ao tempo que Olalla Rodil aseguraba que o caso de Dozón era o reflexo das "consecuencias dramáticas e dolorosas" que provoca a "falta de recursos" na sanidade publica. "Por que tardan 46 minutos en atender unha emerxencia? Porque hai unha grave merma de dotación de recursos", insistiu a deputada nacionalista. Desde o Grupo Mixto, Luís Villares, que pediu "claridade" sobre as "causas" e que se "extraian concusións". O popular Pedro Puy, pola contra, criticou a oposición por usar "desgraciados acontecementos" para "facer política".Os sindicatos, pola súa banda, advirten tamén da "falta de recursos e medios" como causa de que a ambulancia tardase máis de tres cuartos de hora en chegar a esa parroquia de Dozón. Tanto CIG como CSIF e UGT insisten na escaseza de vehículos de asistencia sanitaria en áreas tan grandes e piden "ampliar" os efectivos e ter "máis dispoñibilidade".