Summary: Este venres conmemórase o Día da Infancia mentres a poboación infantil galega non deixa de caer. Nas últimas catro décadas o número de nenas e nenos residentes en Galicia reduciuse á metade.

Ademais da morte do ditador Francisco Franco, o 20 de novembro conmemórase tamén internacionalmente o Día da Infancia, unha xornada centrada nos dereitos e liberdades de nenas e nenos que entidades e institucións galegas celebran con diversos actos, como o desenvolvemento de plenos infantís en varios concellos. Nestas conmemoracións reivindícanse os dereitos da infancia e, polo tanto, no caso galego ponse o acento sobre un sector da poboación cada vez máis minoritario, ata o punto de que os nacementos e chegadas a Galicia de nenos e nenas xa non só non contribúen a incrementar a poboación, senón que tampouco garanten os relevos xeracionais. Tal e como vén relatando este diario, o país acumula tres décadas con máis mortes que nacementos e a poboación mingua e, simultaneamente, envellece, toda vez que a esperanza de vida segue a aumentar. Así, o país presenta o peor saldo vexetativo -diferenza entre nacementos e mortes- do Estado e un dos peores de Europa mentres polas vilas e cidades cada vez se ven menos nenos e nenas agás en concellos que son contadas excepcións, caso por exemplo de Ames, Arteixo, Vigo, Culleredo ou Pontevedra. A poboación infantil galega reduciuse á metade nas últimas catro décadas Nunha xornada propicia para a memoria, unha ollada panorámica aos datos de poboación dende 1975 indica que naquela altura vivían en Galicia unhas 670.000 persoas de entre 0 e 14 anos e na actualidade a cifra é menos da metade, apenas 327.000. O número de nenos e nenas non deixou de caer dende comezos dos 80 e ata mediados da pasada década, cando nos anos de maior crecemento económico o lixeiro incremento de nacementos -impulsado, sobre todo, pola chegada de poboación migrante- deu lugar a unha cativa alza da poboación infantil. As tímidas alzas no número de nacementos rexistradas entre 2000 e 2008 invertíronse nos anos seguintes. Esta factor, unido á fin da chegada e mesmo á partida da emigración, augura que nos vindeiros anos o día da infancia seguirá a perder protagonistas en Galicia. Isto sucede mentres o número anual de falecementos se atopa máis ou menos estable nuns 29.000, arredor de 10.000 máis que os nacementos. Este panorama é o que se propón paliar o Plan de Dinamización Demográfica, posto en marcha pola Xunta tras tras un trámite parlamentario de apenas catro horas e entre dúbidas sobre a súa efectividade.


A Plataforma Stop Eólicos Xurés Celanova presentou onte o seu modelo de alegacións ao proxecto empresarial comandado pola enerxética alemá Bay Wa para construír unha centra eólica en "os lugares primitivos da fundación de Celanova, sen catalogar" e próxima a aldeas de Verea. A 24 horas de finalizar o prazo de alegacións "nin a Consellería de Economía nin a Secretaría de Política Lingüística da Xunta de Galiza responderon aínda á denuncia da plataforma de que se están vulnerando dereitos fundamentais e impedindo o proceso de participación pública", dado que a empresa presentou parte da documentación en inglés, unha lingua non oficial na Galiza. Segundo explican nun comunicado, o modelo de alegacións presentado pode descargarse directamente dunha web para o seu rexistro telemático ou presencial, e está elaborado en base ás alegacións achegadas por Petón do Lobo e por Adega, e coa participación de membros da plataforma. A plataforma enumera tamén no comunicado os 10 motivos para que os veciños de Celanova e Verea se opoñan ao proxecto de Bay Wa de empezar as obras da central que, segundo destacan, en Baviera, onde ten a súa sede a empresa, "non se podería construír". Así, aseguran que se están producindo unha fragmentación "artificiosa" para "menoscabar as garantías inherentes aos procedementos de avaliación", impedindo a avaliación ambiental do conxunto dos proxectos; que falta unha avaliación ambiental estratéxica da planificación eólica na Galiza; e que se "engana" a través da complexidade técnico-xurídica dos documentos, que dificulta a participación nos procedementos. Denuncian tamén o carácter "estritamente mercantil e a ausencia de utilidade pública do proxecto"; a afección "severa" e prexuízos "irreparábeis" para a paisaxe e o patrimonio cultural, así como para a vexetación, os hábitats naturais, a flora e a avifauna. Por último, alertan do impacto do ruído ambiental causado por aeroxeradores nos procesos cognitivos, cunhas distancias ás poboacións prohibidas en Alemaña; e do freo á consolidación e futura ampliación dos espazos protexidos, "con dinámicas de deterioración do territorio e perda de poboación".


Summary: O maior hospital privado do Estaco, cun plantel de 1.400 traballadores e traballadoras, achaca ao 'deficitario' convenio co Sergas a situación. O persoal teme un ERE e considera que a dieección do hospital tenta forzar unha mellora do convenio.

Preocupación e incertidume. Os 1.400 traballadores e traballadoras de Povisa e as case 140.000 persoas que teñen este centro como hospital de referencia coñeceron esta sexta feira que o principal hospital privado de Galiza e do Estado español pedira o preconcurso de acredores. "Víase vir", comentan desde o comité de empresa, onde se sospeitaba de dificultades económicas. A dirección da empresa achaca a situación ás perdas acumuladas, que cifran en 42 millóns de euros, por un convenio co Sergas lesivo para os seus intereses. Este concerto, asinado en 2014, tradúcese nun pagamento fixo por paciente de 540 euros anuais. O Sergas nega que se lle poida imputar ao convenio a situación económica do hospital. O persoal ten garantido cobrar a nómina de setembro mais a incertidume paira sobre os seguintes meses. Povisa ten agora tres meses para negociar as débedas cos acredores antes de ir a un concurso.


Summary: O Concello abre un servizo de asesoramento catastral con cita previa

Esta semana comezarán as obras do proxecto de mellora da rede de abastecemento de auga potable na parte alta das parroquias de Golmar e de Vilaño, no Concello da Laracha. A actuación consiste na ampliación da rede coa instalacións duns 1.500 metros de novas tubaxes que recibirán subministro directo por bombeo desde a estación potabilizadora (ETAP) de Gabenlle. Deste xeito reforzarase o caudal no ramal que abastece aos núcleos de poboación da Viña, As Brañas da Viña, Marfulo, O Igrexario de Golmar e O Ramallal. O proxecto de saneamento, que será financiado integramente con fondos municipais, suporá un investimento de 45.000 euros. Así mesmo, tamén arrinca estes días a campaña de roza e desbroce de cunetas nas estradas de titularidade municipal comezará a próxima semana nas parroquias de Montemaior, Soandres, Vilaño, Soutullo, Golmar, Lendo, Lemaio, Erboedo e Coiro despois de que o Concello completase recentemente o procedemento de contratación do servizo. Nestas nove parroquias prevese actuar nunha lonxitude lineal duns 242 quilómetros.Trátase da segunda fase da campaña anual que o Concello desenvolve cada desde finais da primevera e ata o outono para adecuar a vexetación herbácea das marxes de todas as estradas, vías, pistas asfaltadas e camiños forestais de titularidade municipal.O Concello destinará máis de 90.000 euros procedentes integramente de fondos municipais á campaña de desbroce deste ano. Información Catastral Paralelamente, o Concello ofrece un novo servizo de asesoramento Catastral no edificio de usos administrativos da Laracha (Avenida Fisterra, 60) o segundo e o cuarto mércores de cada mes. O seu primeiro día de atención ao público será o mércores da próxima semana, día 8 de xullo. Do mesmo xeito que sucede con calquera trámite que se desexe realizar presencialmente no edificio administrativo e na Casa do Concello, os usuarios do servizo de asesoramento catastral deben solicitar cita previa chamando ao 981612811.


Summary: O Goberno de Rusia critícao, mentres que o de Francia apoia o seu aliado Marrocos e a proposta autonomista deste para o Sáhara Occidental.

Rusia considerou esta sexta feira que o recoñecemento por parte dos EUA da soberanía de Marrocos sobre o Sáhara Occidental, anunciado a véspera polo presidente estadounidense, Donald Trump, constitúe "unha violación do dereito internacional". Sinalouno en declaracións á prensa o viceministro de Exteriores ruso, Mikhail Bogdanov, que considera que o Goberno dos EUA tomou "unha decisión unilateral que excede os límites do dereito internacional e a resolución do Consello de Seguridade da ONU votada polos propios estadounidenses". Aínda que saudou a normalización das relacións dos países árabes e Israel, despois de Marrocos seguir os pasos dos Emiratos Árabes Unidos, Bahrain e o Sudán, Bogdanov sostivo que "non se deben sacrificar os intereses do pobo palestino" e pediu non esquecer que o problema de Palestina continúa sen se resolver, informou a axencia Sputnik. Desde os EUA, o senador republicano Jim Inhofe criticou a decisión do líder do seu partido, que cualificou de "decepcionante", segundo informou Al Jazeera. "O presidente estivo moi mal aconsellado polo seu equipo, dixo, e engadiu que "podía ter feito o acordo sen comerciar cos dereitos dun pobo sen voz", en referencia ao pobo saharauí. A Fronte Polisario, nun comunicado, dixo que "constitúe unha flagrante violación dun dos dereitos máis sagrados: o dereito dos pobos á autodeterminación", e considerou que "obstrúe os esforzos da comunidade internacional para encontrar unha solución ao conflito". Plan autonomista Da outra banda do taboleiro, o Goberno de Francia, aliado de Marrocos, que sinalou que o conflito no Sáhara Occidental implica "un risco permanente de tensións" e defendeu ─como Trump─ o plan de autonomía marroquí como "unha base de discusión seria e críbel", e máis viábel que a autodeterminación.


Summary: A 'Coordinadora A Incineradora No Irixo NON' declárase "contenta" pola marcha atrás da Xunta respecto da incineradora prevista na comarca ourensá, pero "preocupada" por unha política de residuos da Xunta coa que non están de acordo. "O que se fai en Galicia é unha barbaridade", aseguran.

A Xunta botouse atrás. Malia que hai menos dun ano aseguraba de xeito rotundo que o concello do Irixo acollería a incineradora que trataría os residuos das localidades do sur de Galicia, este martes o conselleiro de Medio Ambiente, Agustín Hernández, confirmou que o Executivo iniciará "de forma inmediata" os pasos necesarios para ampliar o complexo de Sogama en Cerceda. Todo isto despois de que nun comunicado anunciara a apertura dun expediente a Estela Eólica, empresa que tiña previsto construír a polémica infraestrutura nunha comarca ourensá que respira aliviada. A plataforma do Irixo declárase "contenta" pola marcha atrás da Xunta pero "preocupada" pola política de residuos da Xunta Aliviada e contenta, pero non de todo, como explica Alberto González, voceiro da Coordinadora A Incineradora No Irixo NON, que liderou o masivo movemento veciñal contra a planta de tratamento de residuos na zona. "A verdade é que estamos ledos porque a decisión énos satisfactoria, pero seguimos preocupados por unha política de residuos coa que non estamos de acordo", resume o portavoz, que recoñece aínda así a súa alegría pola marcha atrás do Goberno galego e o feito de que a temida infraestrutura non acabe nunha comarca que protestou unida contra a decisión da Xunta. "A eliminación das primas, a dificultade para conseguir financiación e o movemento veciñal foron claves" Alberto González non se atreve "a dar porcentaxes" sobre os motivos que levaron o Goberno galego a botarse atrás, pero ten ben claro que "o factor económico foi moi importante". "A eliminación das primas no sector eólico e a dificultade para atopar financiamente foi algo clave; é moi difícil conseguir os cartos e moito máis para unha empresa como Estela Eólica, á que non coñecía ninguén", asegura. Pero "por suposto", o voceiro da Coordinadora sabe que "a oposición veciñal" foi "clave" na decisión última da Xunta. Máis aínda en tempos electorais. Para a Coordinadora, os momento electoral marcou os tempos da decisión da Xunta Para a Coordinadora A Incineradora No Irixo NON, o anuncio do Goberno galego non é casual. "Todos estes anuncios fanse en campaña ou en precampaña, pero neste caso o que anunciaron foi a parálise dun proxecto, o que demostra que o movemento veciñal tamén empurra o Executivo a tomar determinadas decisións", explica, logo de advertir de que a Xunta "puido ter comunicado isto hai tres meses ou dentro de dúas semanas", pero que "están aproveitando o momento electoral". Malia todo, Alberto González aclara que a decisión da Xunta "non é a solución". "Trasladar o problema dun sitio a outro non é solución ningunha", insiste o voceiro da Coordinadora. "Se son intelixentes na Xunta, daranse de conta de que a incineración en Galicia empeza a estar mal vista en moitos sitios; tamén habería un rexeitamento claro en Cerceda se alí non estivese instalada xa Sogama", conclúe o portavoz, que engade que "o problema dos residuos pódese solucionar sen incinerar tanto". "O que se fai en Galicia é unha barbaridade", remata, tras insistir nunha nova política de residuos que reduza ou elimina a incineración e se basee na redución, reutilización e na reciclaxe.


Summary: Polonia, Romanía e Rusia son os países que máis persoas acolleron, segundo a ONU.

O Alto Comisionado da ONU para os Refuxiados (Acnur) informou esta sexta feira de que, desde o inicio da invasión rusa de Ucraína o pasado 24 de febreiro, abandonaron o país máis de 5,7 millóns de persoas. A cifra de persoas refuxiadas continúa a aumentar en varios milleiros por día. Así, xa cruzaron a fronteira a Polonia máis de 3,1 millóns de persoas, mentres perto de 857.000 desprazáronse a Romanía; 551.000, a Hungría; 452.000, a Moldova; 391.000, a Eslovaquia, e 26.000, a Belarús. Aliás, Acnur ten constancia de perto de 728.000 refuxiados e refuxiadas que viaxaron a Rusia, se ben o Kremlin afirma que os rexistros superan o millón de persoas. O Papa Francisco: "Quizais os ladridos da OTAN ás portas de Rusia levaron Putin a desencadear o conflito" En total, a ONU cre que abandonarán o país até 8,3 millóns de ucraínos e ucraínas. Por outra parte, estima en arredor de 7,7 millóns as persoas desprazadas de forma interna en Ucraína. Bachelet: "A situación semella non ter fin" A Alta Comisionada da ONU para os Dereitos Humanos, Michelle Bachelet, afirmou esta sexta feira que "non semella haber un fin á vista" na guerra de Ucraína, xa que a situación "segue a deteriorarse". "O meu persoal enterouse de casos de mulleres que foran violadas polas Forzas Armadas rusas en áreas que estaban baixo o seu control, así como outras denuncias de violencia sexual reportadas por ambas as partes", lamentou. Aliás, Bachelet engadiu: "Están a xurdir sombrías probas de torturas, malos tratos e execucións sumarias de prisioneiros de guerra cometidos por ambas as partes no conflito. A miña oficina está a recompilar tales probas, que se incluirán nun informe futuro".


Summary: Finalmente e a pesar do intento de veto do Partido Popular, a Comisión Paralela de Sanidade tivo lugar a mañá desta segunda feira 17 de decembro na sala de reunións de En Marea no Parlamento de Galiza.

Abriu as intervencións Manuel Pereira, portavoz da familia da persoa falecida no PAC da Estrada. Despois de agradecer aos grupos da oposición - BNG, En Marea e PSdG- os seus esforzos para a creación dunha Comisión de Investigación do suceso, "para entender que é o que está pasando realmente coa sanidade galega" e mostrar o seu máximo respecto polos profesionais, manifestou o seu profundo desagrado pola "incomprensión, falta de empatía e humanidade coa que a familia foi tratada polos representantes do Partido Popular, que non foron quen de ter unha soa palabra de apoio ou mostra de condolencia pola morte de Xosé Manuel". Visíbelmente emocionado, procedeu logo a ler unha carta da filla do falecido, quen expresou a "incertidume" na que viven por non saber que tería pasado se o seu pai tivese recibido a atención médica axeitada. "Non hai dereito a que ningunha persoa pase por estes duros momentos debido a mala xestión dos recursos sanitarios. Pedimos que se cumpran as normas e disposicións establecidas para o funcionamento destes centros, do contrario casos como o do meu pai poderían repetirse". Tras el, Eduardo Díaz, médico de familia, traballador de diferentes PACs da provincia de Pontevedra e representante da plataforma "PACs en pé de Guerra", quen denunciou a "produtividade mal entendida" dos PACS. Así, explicou a extrema importancia de que o persoal deste tipo de centros se atope dispoñíbel todo o tempo a fin de poder atender as urxencias coa maior axilidade posíbel. O que sucede en realidade, pola contra, é que case a totalidade das consultas que reciben neste tipo de centros son orixinadas pola "precariedade" dos Centros de Atención Primaria. Denunciou pois, que a a inmensa maioría de pacientes dos PAC acoden debido a que non son quen de obter unha cita no seu médico de Atención Primaria. Por baixa, vacacións ou listaxes de agarda interminábeis. A situación xerada por estes casos di "non nos permite estar prestos e operativos para asistir as urxencias". Engadiu ademais, que en verán se producen unhas ausencias de até o 50% sumado ao aumento da poboación de ate 100.000 persoas nalgunhas localidades. É por isto que o persoal médico debe facer prolongacións e gardas a maiores para atender a sobrecarga de pacientes. "Podo acreditar un pico de 127 pacientes nunha garda de 24 horas e 109 pacientes citados nunha soa consulta de mañá nun centro de saúde de Pontevedra. E non falo de ningunha catástrofe como o tren de Angrois ou a explosión de Tui, falo dun día corrente do verán", concluíu. Foi logo a quenda de Pilar Rodríguez, enfermeira do PAC de A Guarda. Reforzando as palabras do seu compañeiro, explicou á sala que o traballo dos PACS non consiste só en atender as demandas que van chegando ao centro senón que tamén asisten as urxencias na vía pública, domicilios ou mesmo catástrofes, requiridos a través da central de coordinación do 061. Este tipo de servizos deixan aos centros completamente "desatendidos, con só un único sanitario, que de se atopar cun doente grave non pode realizar tarefas que precisan de atención en equipo pola súa simultaneidade". De contar con só un médico e enfermeira que se teñan que desprazar ao lugar dos feitos, o centro queda só cun celador para atender a calquera urxencia que apareza, sexa cal sexa a súa gravidade. Podo acreditar un pico de 127 pacientes nunha garda de 24 horas e 109 pacientes citados nunha soa consulta de mañá nun centro de saúde de Pontevedra Contou tamén de primeira man situacións de extrema precariedade, como que unha paciente cun ictus e unha cun shock anafiláctico tiveran que compartir ambulancia porque "esperar por unha segunda serían polo menos 30 minutos", esenciais para a supervivencia da paciente. Ou como tivo que acudir a rescates co vehículo dun veciño ou en taxi debido á ausencia das ambulancias. Nas súas palabras, a falta de recursos "acaba expulsando aos profesionais do sistema, marchan á privada ou outros servizos" polo que concluíu que " a fórmula para que volvan é xerar emprego estábel". Intervención dos grupos da oposición Finalizada a intervención dos tres convidados, procederon a declarar os tres grupos da oposición e organizadores da Comisión. Polo BNG, Ana Pontón, portavoz nacional, denunciou que " problema non é que non haxa persoal sanitario. Hai unha bolsa importante de persoal médico e sanitario en paro, debido aos recortes. Investimos nas súa formación e agora están traballando fóra das nosas fronteiras". Engadiu que a familia do falecido está a dar "unha lección de dignidade" e que lles gustaría que comparecencia se puidera celebrar na Comisión de Investigación pola morte no PAC da Estrada. Comisión á que calificou de "fraudulenta" por non estaren presentes as voces de quen sofre os recortes: pacientes e persoal sanitario. Polo PSdG, o deputado Julio Torrado valorou a situación xeral da sanidade galega nun "déficit existencial provocado por un déficit de recursos materiais e humanos". Esta falta de recursos humanos di, "hoxe en día semella que para a Xunta e a Consellería é máis unha escusa que un problema". Segundo contou, moitos profesionais teñen marchado a outros sistemas sanitarios ou a empresas privadas debido a precariedade os recortes. "Foron as condicións do sistema, o propio sistema, quen os botou fora. O orzamento de 2019 prevé que o número de persoal sexa 58 menos que o ano pasado e 300 menos con respecto ao 2017", dixo. O traballo dos PACS non consiste só en atender as demandas que van chegando ao centro senón que tamén asisten as urxencias na vía pública, domicilios ou mesmo catástrofes Por En Marea, a deputada Eva Solla e o portavoz Luís Villares compartiron quenda de palabra. Para Villares, " existe unha necesidade de contarlle á cidadanía que está pasando co sistema sanitario. O coñecemento da verdade era algo que se tería que producir de forma oficial nesta casa." Eva Solla incidiu na necesidade de planificar as ausencias xustificadas de persoal sanitario por motivos como enfermidade, vacacións ou falecemento dun familiar para non " deixar á cidadanía sen a atención de calidade á que ten dereito".


Summary: Multinacionais mineiras reforzan o interese nos xacementos do país.

Os proxectos para extraer ouro en territorio galego multiplicáronse nos últimos anos, ante a demanda crecente internacional deste mineral escaso e polas facilidades administrativas outorgadas polas institucións galegas. A "febre do ouro" ameaza de novo o territorio galego da man de firmas estranxeiras Galiza esconde ouro -entre outras riquezas minerais– nas súas entrañas. O metal máis cobizado da historia, orixe de guerras e imperios, convive hoxe entre nós presente en computadoras e teléfonos móbiles, en xoias e próteses dentais. A súa explotación no país está documentada desde lonxe: os romanos arrancaron centos de toneladas e, até ben entrado o pasado século, foi extraído con intensidade por empresas británicas. Por iso, cada día é máis escaso e difícil de atopar. A "febre do ouro" ameaza de novo o territorio galego da man de firmas estranxeiras; proxectos de megaminaría a ceo aberto, de alta toxicidade e impacto ambiental que levantaron unha sonora contestación popular. A íntegra desta reportaxe aparece no número 193 de Sermos Galiza, desde esta quinta feira 28 de abril nos pontos de venda habituais e tamén na nosa loxa.


Summary: Veciñanza de Nogueira de Ramuín constitúese en plataforma para tentar frear o trazado da A-76, que impacta de cheo nas paraxes naturais que optan a ser Patrimonio da Humanidade.

Case por casualidade. A finais do pasado marzo a propietaria dunha casa rural de Nogueira de Ramuín dirixiuse ao seu Concello para tramitar un permiso de reparación dunha lareira. Nas conversas sobre a obra, que o aparellador municipal non puido autorizar, a veciña deu en saber que a futura autovía entre Ourense e Ponferrada, a A-76, impacta de cheo na Ribeira Sacra e, máis concretamente, que atravesa a localidade de Penalba e afecta de xeito importante núcleos como Pereira ou Fereirrúa, entre outros. Irada pola falta de información, a veciñanza comezou a recompilar datos e en poucos días xa estaba constituída en plataforma para tentar "parar este desastre ambiental". En plena campaña pola declaración da Ribeira Sacra como patrimonio da humanidade a plataforma alerta de que "a construción da A-76", cuxa declaración de impacto ambiental foi aprobada polo Goberno central no verán de 2013 tras moitos anos de trámites, "pon en perigo unha zona de especial fraxilidade paisaxística" e "atenta contra a cohesión do tecido social dos núcleos de poboación afectados". Afecta a esta paisaxe privilexiada, pero tamén a "equipamentos socioculturais, lugares de reunión e de lecer infantil" e "agrede a contorna da Capela da Costria", "ben cultura protexido que xa tivo que sufrir un desmantelamento cando se construíu a N-120. Agora, alertan, o pequeno templo, xa "arrodeado pola N-120 e a C-546", estaŕia afectado por "dous carrís e un túnel". "Algunhas das paisaxes máis fermosas sobre o río Miño van sucumbir baixo o asfalto e os viadutos" "Preto da capela atopamos tamén un muíño, una desas lembranzas do noso pasado que fala da vida dos nosos avós, do percorrido que facía o millo dende os campos ata as mesas", ilustran dende a plataforma. "Pois ben, os arredores do noso muíño converteranse nunha vía de servizo" e "algunhas das paisaxes máis fermosas sobre o río Miño" van "sucumbir baixo o asfalto e os viadutos da autovía", obviando que "hai outras alternativas, máis económicas máis ecolóxicas e máis sensatas", aseguran. Mapa do trazado eleaborado polo Goberno de España -coa toponimia corrixida- Conversas coas institucións para tentar mudar o trazado Ademais das protestas públicas, que motivaron que moitos veciños e veciñas da zona se decatasen da autovía que se lles vén enriba, a plataforma está a contactar co maior número posible de responsables públicos para tentar frear o trazado pola Ribeira Sacra. Así, explican, obtiveron xa "o compromiso formal" do presidente da Deputación de Ourense, Manuel Baltar, que admitiu a "indefensión sufrida polos veciños afectados" e recoñeceu "o impacto na Ribeira Sacra dunha variante que nunca se debateu publicamente", ademais da "afectación sobre a candidatura" a Patrimonio da Humanidade, din. Ademais, aseguran, a institución provincial "comprometeuse a interpoñer unha queixa ante o Ministerio de Fomento. A plataforma advirte do risco para a declaración da Ribeira Sacra como Patrimonio da Humanidade A "velocidade de vertixe" á que se está a mover a plataforma levounos tamén a acudir ao Concello de Nogueira de Ramuín para tentar tramitar un recurso ao trazado, aínda que os prazos xa están esgotados. Trátase, din, de "esgotar todas as vías para deter o desastre". Paralelamente, o BNG presentou xa unha proposición non de lei ao respecto no Congreso dos Deputados e a veciñanza segue a recabar apoios a través das redes sociais. Segundo Fomento, o trazado xa foi modificado durante o proceso de información pública e ambiental, tendo en conta achegas da Xunta e do goberno castelán-leonés para obter "un trazado funcional como autovía, economicamente eficiente, integrado co territorio e viable en termos ambientais". Web da plataforma veciñal


Summary: O Tribunal Superior de Xustiza de Galiza (TSXG) declara a nulidade dos servizos mínimos fixados para ese día após estimar de forma parcial un recurso presentado pola CIG. En concreto, o auto apoia a versión da central sindical "na impugnación dos centros dependentes de Política Social, transporte de residuos, centros educativos (persoal coidador, de limpeza e comedores), MeteoGalicia, Axencia Tributaria da Galiza, Servizo de Epidemioloxía e de Doenzas Transmisíbeis e CRTVG".

O Tribunal Superior de Xustiza de Galiza (TSXG) xa ten sentencia ao recurso presentado pola CIG contra os servizos mínimos que decretou a Xunta coincidindo coa folga de mulleres convocada e decorrida o pasado 8 de marzo. Segundo o sindicato, na súa conclusión o tribunal galego "considera que ese decreto vulnera o dereito fundamental á folga ao impedir, cos abusivos servizos mínimos fixados, a participación nos paros de moitas mulleres". En concreto, o TSXG dá a razón a CIG na impugnación dos centros dependentes de Política Social, transporte de residuos, centros educativos (persoal coidador, de limpeza e comedores), MeteoGalicia, Axencia Tributaria da Galiza, Servizo de Epidemioloxía e de Doenzas Transmisíbeis e CRTVG. Após coñecerse esta estimación parcial do escrito sindical, a secretaria confederal das Mulleres no sindicato galego, Nicolasa Castro, lamentou que "ano tras ano" se dean as mesmas situacións. "Convocatoria tras convocatoria desde o Goberno do PP na Xunta decrétanse servizos mínimos abusivos que acaban sendo anulados polos tribunais", incidiu Castro esta sexta feira. Para a representante laboral, é unha "teima da administración" pois, asegura, a CIG lembra en todas as xuntanzas que non se poden estipular uns servizos mínimos "exaxerados". Intento de "boicotear" a defensa dos dereitos A pesar de "seren posteriormente anulados, cópianse literalmente no decreto seguinte sen argumentar nin xustificar a súa necesidade", critica. De feito, afirma que este mesmo punto de vista aparece recollido no documento feito público polo TSXG. A secretaria das Mulleres considera "gravísimo" que a propia administración pública "vulnere unha e outra vez un dereito fundamental como o de folga". Así, acusa a Xunta de "intentar boicotear calquera intento de defensa dos dereitos das mulleres traballadoras, neste caso, ou de calquera persoa traballadora, en caso precedentes tamén anulados polos tribunais".


Summary: A Fundación Rosalía de Castro achega o disco Rosalía cantada, un primeiro volume interpretado polo barítano Eliseu Mera e o pianista Cándido Cabaleiro, con 12 poemas rosalianos musicados.

Desde esta fin de semana xa está dispoñibel, tanto na tenda física como na virtual da Fundación Rosalía de Castro o disco Rosalía cantada (vol. 1 Música clásica). Trátase dun traballo discográfico gravado ao abeiro do Fondo de Proxectos Culturais Xacobeo 21, que está á venda en plataformas dixitais como Spotify ou iTunes, entre outras, e que se integra dentro das actividades da Casa-Museo. Rosalía cantada está interpretado polo barítono Eliseu Mera e o pianista Cándido Cabaleiro, que interpretan 12 poemas da escritora musicados por compositores clásicos e contemporáneos como Xoán Montes, Xosé Baldomir, Antón García Abril, Juan Durán, Octavio Vázquez e Fernando Buide. "Moitas das creacións", comentan desde a Fundación, "como a 'Negra sombra' de Montes ou o 'Maio longo' de Baldomir, chegaron ao público por versións de intérpretes pop ou folk, o cal contribuíu inmenso á súa difusión, mais ocultou a súa natureza orixinaria". Os poemas escollidos foron agora musicados en forma de lieds ou cancións cultas, "forma musical moi popular desde o século XIX e na que se procura a unión entre a voz e o piano para interpretar a poesía e a música". Segundo apunta a Fundación Rosalía, promotora da iniciativa "a maior parte destas pezas rosalianas non están gravadas ou aparecen rexistradas de maneira dispersa", de modo que con este novo traballo permítese a súa agrupación e posta e valor. Rosalía cantada gravouse ao vivo o pasado mes de novembro no Auditorio de Galiza de Compostela, baixo a dirección técnica de Pablo Barreiro e interpretouse na Casa-Museo de Rosalía no serán da pasada sexta feira para un público reducido previa reserva, 30% da capacidade do lugar, como mandan as normas sanitarias fronte á Covid-19.


Summary: A semana pasada, o Partido Comunista da China celebrou o seu centenario, finalizando os eventos cun gran acto na praza de Tian'anmen. 'Nós Diario' fala con Yao Fei, Ministro Conselleiro da embaixada chinesa no Estado español, sobre as implicacións deste aniversario para o país asiático.

-Que supón para o PCCh e o Goberno chinés este centenario? Trátase dun período histórico de importancia moi especial, non só para o PCCH senón tamén para toda a China e o mundo. Durante estes 100 anos sucederon asuntos sumamente importantes, o PCCh, dirixindo a todo o pobo chinés, atinxiu grandes éxitos na liberación e emancipación do seu pobo, na fundación da República Popular de China, no desenvolvemento e a construción do sistema socialista con peculiaridades chinesas, na gran causa da reforma e apertura e tamén na súa participación e importante contribución no mantemento da orde internacional, na práctica do multilateralismo e no mantemento da paz mundial e o fomento do progreso da humanidade. Grazas o liderado do PCCh, o pobo chinés púxose de pé e puxemos punto final á era na que a China era humillada polas invasións estranxeiras, polas presións e humillacións das potencias estranxeiras, trátase dun gran sentimento nacional de conseguir a liberación, emancipación e a independencia do país e do seu pobo. Asemade, baixo o liderado do PCCh o pobo chinés conseguiu unha vida modestamente acomodada. A meta que tiñamos para o primeiro centenario do noso partido era culminar a construción dunha sociedade modestamente acomodada e sacar a toda a poboación sumida na pobreza extrema, e logramos esta meta. A China está a converterse nunha das potencias máis importantes, máis influentes no escenario internacional. Agora somos un dos cinco países membros permanentes do Consello de seguridade da Organización das Nacións Unidas, e ao mesmo tempo convertémonos na segunda economía máis grande e máis importante do mundo. -Que retos se marca o PCCh para o futuro? De acordo co noso líder, o señor Xi Jinping, secretario xeral do PCCh, tanto a China como o noso partido temos á fronte algúns riscos e desafíos nunca antes vistos. Agora o pobo ten unha demanda cada día máis exixente dunha mellor vida, subsistindo aínda un desenvolvemento insuficiente e desequilibrado, ademais desta demanda dunha mellor vida material a xente tamén reclama un nivel máis alto de democracia, de goberno, e unha mellor xustiza e equidade social ao tempo que un mellor medio ambiente. Segundo Xi Jinping, o maior risco que corremos é unha dexeneración do noso propio partido. Iso quere dicir que temos que loitar aínda con firmeza contra o problema da corrupción, manténdonos firmes no noso principio de servir de todo corazón ao pobo, de apoiarnos no noso pobo e nunca afastarnos del. Procurar a felicidade para o pobo chinés e procurar a revitalización da nación chinesa sempre é a aspiración e a misión do PCCh. Temos moita confianza en que baixo a dirección do PCCh poderemos superar todas as dificultades e retos, alcanzando éxitos aínda máis brillantes na causa do desenvolvemento da nación e do pobo chinés. -Cales foron as claves do desenvolvemento de China despois de 70 anos de Goberno comunista? A chave dos éxitos alcanzados polo PCCH pódese resumir en cinco puntos. Primeiro este partido persistiu en aplicar o marxismo sempre, como a teoría e o pensamento directriz do desenvolvemento do traballo. E aínda máis importante, soubemos combinar moi ben as teorías básicas do marxismo coas realidades da China, este é un punto sumamente importante, o PCCh sempre se adheriu o principio de buscar a realidade no medio dos feitos. En segundo lugar, sempre persistimos na nosa meta, construír o comunismo e o socialismo, e para alcanzar esta meta os membros militantes do PCCh destacáronse polo seu espírito de sacrificio. Na época da revolución 3.700.000 militantes do PCCh sacrificaron a súa vida por esta causa. O exemplo máis recente o temos durante a loita contra a pandemia de Covid-19, máis de 39 millóns de militantes comunistas participaron na primeira liña da loita contra a Covid-19, e perto de 400 membros do noso partido ofreceron a súa vida nesta loita. O terceiro punto é o principio de servir de todo corazón ao pobo; facemos todo polo pobo, e facemos todo apoiándonos no pobo. O cuarto aspecto é que nunca deixamos de consolidar a construción e a administración do noso partido. E en último lugar, o PCCh ten unha visión mundial. -Cal é a mensaxe do PCCh aos pobos do mundo? Primeiro quero sinalar que o desenvolvemento de China nunca significa unha ameaza e un desafío para o mundo e para ningún outro país. A paz, a harmonía, son cousas xenéticas que a nación chinesa tivo ao longo da súa historia até hoxe en día. Non temos xenes de invadir outros países, e tampouco de practicar a hexemonía no mundo. China sempre foi o construtor da paz mundial, o contribuidor ao desenvolvemento global e a defensa da orde internacional. Segundo, quero dicirlle que a China sempre trata de ser socio de cooperación de confianza co resto do mundo. E non queremos ser, nunca fomos e nunca seremos un rival sistémico que busca a confrontación con outros países. A China persistirá neste camiño de socialismo con peculiaridades chinesas e ao mesmo tempo respectamos totalmente a selección doutros países do seu propio sistema. Nunca exportaremos o noso sistema. En terceiro lugar, desexamos traballar xunto co resto do mundo para practicar e defender o multilateralismo, defender a orde internacional que ten como o seu núcleo as Nacións Unidas. Por último, China desexa manter e desenvolver unha cooperación a todos os niveis co resto do mundo, baseándose no principio de respecto mutuo e beneficio compartido. Polo momento, a tarefa máis urxente para a humanidade é consolidar a nosa colaboración na loita contra a pandemia e contra a politización das vacinas. Tamén temos que mellorar a coordinación da nosa política macroeconómica para propoñer unha economía verde e dixital, así como mellorar o sistema de goberno global para alcanzar un desenvolvemento máis verde, máis sostíbel e máis xusto para toda a humanidade.


Summary: O informe prevé que se cumpran as restricións pero sen descartar protestas "por motivacións políticas ou de corte separatista" durante as fases do desconfinamento propostas polo Goberno español. Ademais, chama a "observar" a "actividade nas redes sociais" polo posíbel aumento de "movementos de conflitividade social".

A Garda Civil alerta nun documento interno da posibilidade de que se desenvolvan "de maneira puntual" protestas, disturbios ou sabotaxes tras iniciarse a fase de desconfinamento cara á nova normalidade dentro do estado de alarma pola pandemia do coronavirus. Ademais, avisa de episodios de desinformación a través de bulos que contribúan á "apoloxía do quebrantamento das normas". Na orde de servizo adiantada por El Periódico e á que tivo acceso Europa Press, considérase como "probábel" que a poboación manteña a aceptación das restricións para garantir a saúde pública, aínda que se mencionan posíbeis protestas "por motivacións políticas ou de corte separatista", así como "contra infraestruturas críticas ou edificios vinculados cos diferentes partidos políticos". "Existirá unha alta posibilidade de movementos de conflitividade social, polo que se fai necesaria a observación da actividade de redes sociais, foros, etc. E haberá que ter en conta o emprego de internet para a xeración de episodios de desinformación (bulos), así como de apoloxía do quebrantamento das normas", recolle o documento. A Garda Civil apunta a que "de maneira puntual" poden aparecer "algunhas protestas ou disturbios que alteren a tranquilidade social ou mesmo actos de sabotaxe". Tamén se fala de protestas en zonas máis deprimidas economicamente, de afectadas por ERTE ou despedimentos, dos que senten "marxinados" polas medidas asimétricas d desconfinamento, así como a ocupación de vivendas de maneira ilegal. Outras posibilidades de "alteracións da orde pública" derívanse de "prohibicións de festas patronais ou relacionadas con fins de semana, festivos ou período estival". Aceptación das normas O documento de carácter confidencial titúlase Orde de Servizo 21/2020 DELTA-PAPA sobre "actuación da Garda Civil no marco do Plan de Transición cara a unha nova normalidade". O Instituto Armado lembra a necesidade de manter as medidas de protección sanitaria perante un proceso que "se pode alongar varios meses" e que "mesmo podería enlazar cunha nova situación de crise sanitaria diante dun novo brote da enfermidade coa chegada do inverno". Fontes oficiais da Garda Civil subliñaron que este tipo de ordes de servizo son habituais para abordar diferentes escenarios de evolución, ao obxecto de reorganizar os dispositivos de seguridade, se é necesario. Un portavoz do Ministerio do Interior engadiu que é un documento interno que non foi remitido ao departamento que dirixe Fernando Grande-Marlaska. "Até este momento", sinala a orde de servizo, "constatouse na poboación un comportamento xeneralizado de aceptación das restricións impostas, sendo probábel que esta sexa a tónica que se siga ao longo de todo o proceso cara á nova normalidade". Con todo, engade que non se pode descartar que se incremente a delincuencia por roubos en vivenda ou instalacións agrícolas, así como os delitos cara a colectivos vulnerábeis como maiores, menores ou as vítimas de violencia de xénero. Feche de fronteiras e terrorismo A Garda Civil menciona o feche de fronteiras pola crise sanitaria e atende a ameazas como o terrorismo ("aínda que até o momento non se coñece ningunha ameaza concreta") ou a ciberdelincuencia, polos "niveis altos de estafas e tipos delituosos vinculados a temas relacionados coa COVID-19". No apartado sobre a "misión" dos gardas civís apúntase que deben "estar ao dispor para dar resposta aos posíbeis conflitos de orde pública que puidesen xerarse", xa que "coa progresiva volta á nova normalidade, é posíbel que tamén se incremente a actividade de organizacións criminais e doutras potenciais ameazas para a seguridade". Nese sentido, ordenan "potenciar os dispositivos de control dos desprazamentos nas vías interurbanas e interprovinciais", seguindo o estipulado polo decreto do estado de alarma, así como a comunicación interna con outros corpos policiais.


Summary: Na segunda votación, o candidato soberanista Roger Torrent obtivo 65 votos face os 56 de Espejo Saavedra, proposto por Cs e respaldado por PP e PSC. Catalunya en Comú Podem non propuxo candidatura e optou polo voto en branco. A Mesa fica constituída con 5 parlamentares soberanistas (incluído o president) e 3 (2 de Cs e 1 de PSC) unionistas.

Actualizar 13:34 Conclúe a sesión constitutiva do Parlament co canto por parte dos parlamentares do himno nacional de Catalunya, Els Segadors. Non o cantan nen os parlamentares de Cs nen os do PP, que tampouco aplauden. 13:18 "Teño que defender os direitos de todos, dos que estamos aquí e sobre todo dos que non poden estar", afirma Roger Torrent no seu primeiro discurso como presidente do Parlament. "Hai que poñer fin inmediamente á intervención das nosas institucións", engade. 13:08 Nomeados xa como integrantes da Mesa Eusebi Campdepadrós (JxCat), primeiro secretario; David Pérez (PSC), segundo secretario; Joan García (Cs), terceiro secretario; Alba Vergés (ERC), cuarta secretaria. Por unha cuestión de orde toma a palabra Elisenda Alamany (Catalunya en Comú), quen denuncia o facto de só haber unha muller no orgao de goberno da cámara eleito nesta sesión constitutiva. Pide que esta cuestión se teña en conta á hora dunha eventual reforma do regulamento. 12:46 Comeza agora a votación das catro secretarías da Mesa. 12:45 Eleitos xa os vicepresidentes do Parlament: vicepresidente primeiro, Josep Costa (JxCat); vicepresidente segundo, José María Espejo Saavedra. 12:43 Fontes da Moncloa din a TV3 que non recorrerán a delegación de voto de Junqueras, Forn e Sànchez e que xa teñen preparado un recurso ao TC por se eventualmente as forzas soberanistas manteñen a proposta de Puigdemont para unha investidura a distancia. 12:32 Estanse a votar neste momento as vicepresidencias da cámara. 12:24 Roger Torrent, proclamado presidente do Parlament após obter 65 votos face os 56 de Espejo Saavedra e os 9 en branco. 12:15 Recóntanse xa as papeletas na segunda votación. Torrent será presidente se ten máis votos que Espejo Saavedra. 11:57 Conclúe o reconto da primeira votación. Roger Torrent obtén 65 votos, en tanto que Espejo Saavedra consegue 56. Hai 9 brancos. Ao non se obter a maioría absoluta vaise ter que proceder a unha segunda votación. PSC e PP respaldaron Espejo Saavedra, en tanto que os comúns optaron polo voto en branco. Torrent foi votado polas tres formacións soberanistas (JxCat, ERC e CUP). 11:51 Comeza o reconto da votación. Son candidatos Roger Torrent (ERC) e José María Espejo Saavedra (Cs). 11:47 Jordi Turrul vota por delegación de Jordi Sànchez. Intensos aplausos da bancada independentista cada vez que se pronuncian os nomes das e dos parlamentares exiliados/encarcerados. 11:38 En marcha a votación da presidencia do Parlament. O regulamento exixe maioría absoluta en primeira votación (68 escanos). Non será alcanzada polo candidato de ERC Roger Torrent, ao renunciar á delegación de voto Puigdemont e os consellers elixiados en Bruxelas. Terá de ir, pois, a unha segunda votación. Nela obterá máis votos a favor do que en contra. 11:30. Inés Arrimada, por unha cuestión de orde, toma a palabra e pide ao presidente da Mesa de Idade que reconsidere a decisión deste órgao de permitir a delegación de voto de Junqueras, Forn e Sànchez. A cesión do sufraxio a outra persoa ten o aval do xuíz Pablo Llarena do Supremo. PP manifesta o seu desacordo coa delegación, que si, en troca, dispón do respaldo do PSC. 11:28 O soberanismo coloca lazos amarelos nos escanos das e dos presos políticos ausentes da sesión 11:11 "Aquí deberían estar os que non están", di Maragall no seu discurso, en alusión a Junqueras, Puigdemont e o resto de candidatos exiliados ou encarcerados. "O Estado español non sabe gañar, sabe derrotar". "O voto do 21D é a confirmación do voto do 1 de outubro", afirma Maragall, quen lembrou o veto de Madrid ao Estatut de Autonomía aprobado polo Parlament durante a época do seu irmao como president da Generalitat, Pasqual Maragall. 11:07 Constitúese a Mesa de Idade, formada polo parlamentar de máis idade (Ernest Maragall), a máis moza (Rut Ribas) e o máis mozo (Gerard Gómez del Moral). Curiosamente son os tres de ERC. 11:03 Comeza xa a sesión constitutiva do Parlament 10:56 PSC e PP optan por non recorrer a delegación de voto de Junqueras, Forn e Sànchez. Arrimadas anuncia que Cs si o fará. 10:17 Centos de independentistas concéntranse no exterior do Parlament, no Parc de la Ciutadella, e enfeitan con lazos amarelos as reixas do recinto. Foto de ElNacional.Cat 10:08 Carles Puigdemont e os consellers exiliados en Bruxelas non exercerán a delegación de voto para a escolla da Mesa e do president do Parlament na sesión constitutiva da cámara, que vai ter lugar a partir das 11 horas. Evitará así o soberanismo que o Goberno español leve o asunto ao Tribunal Constitucional, o que podería resultar nunha nova crise institucional ao bloquear o funcionamento do Parlament e adiar sine die a sesión de investidura. Si irán delegar o voto Oriol Junqueras -vaino facer no seu nome Marta Rovira-, Joaquim Forn e Jordi Sànchez, presos en Estremera. Neste caso teñen o aval do xuíz Pablo Llarena, co cal estarían blindados perante un eventual recurso da Moncloa.


Summary: A decisão do governo espanhol de reduzir em 200 milhões de euros os subsídios para a produção de carvão desataram o pior conflito sindical no setor no último meio século. A consígnia 'Se nossos filhos passarem o fome, os de vocês verterão sangue' dá uma mostra da radicalização do conflito

A decisão do governo espanhol de reduzir em 200 milhões de euros os subsídios para a produção de carvão desataram o pior conflito sindical no setor no último meio século. A extração deste mineral é deficitária há anos e era subsidiada pelo governo para evitar que fosse interrompida a produção da única fonte local de energia não renovável. A profunda crise econômica e os virulentos cortes de impostos pelo governo conservador para tentar reduzir o déficit terminaram afetando um setor que, nas últimas semanas, mostrou toda a virulência do protesto social protagonizando marchas gigantescas e violentas enfrentamentos de rua com as forças de segurança. A consígnia 'Se nossos filhos passarem o fome, os de vocês verterão sangue' dá uma mostra da radicalização do conflito e do profundo clima de mal estar que reina na sociedade espanhola, esgotada após quatro anos de crise e constantes cortes que não fazem mais do que piorar a situação econômica. O setor do carvão é relativamente pequeno na economia do Estado espanhol. De fato, só há sete regiões de mineração situadas em Astúrias e Galícia, onde estourou o protesto. Das 45 mil pessoas que trabalhavam no setor em 1990, restaram cerca de 4 mil. Desde 1986, o setor recebeu ajudas da União Europeia em troca da redução e da diminuição do tamanho das empresas, já que o carvão espanhol é de baixa produção calórica e de qualidade inferior ao que se produz em outras partes do mundo. Segundo os planos originais, os subsídios seriam suspensos definitivamente em 2002, concluindo com o fechamento de todos os estabelecimentos, mas o fracasso de planos alternativos de emprego e o grande impacto econômico que a atividade gera fez com que os subsídios fossem prorrogados até pelo menos 2018. O estouro da crise econômica em 2008 mudou os planos e no início deste ano o governo de Mariano Rajoy considerou que havia chegado a hora de acabar com os incentivos. Mas as contas não são o forte dos economistas ortodoxos que assessoram o governo conservador empenhado em fazer cortes a todo custo. Segundo um estudo realizado pela Faculdade de Economia de Castilla y León, outra região carbonífera, para cada euro que o governo dá ao setor de mineração recebe três em impostos, coberturas sociais, compras de bens, serviços e rendas. Por isso, ao cortar os 200 milhões de euros de subsídios o Estado deixa de receber 600 milhões. Estas contas, que não são admitidas pela ortodoxia econômica, demonstram a espiral perversa das políticas neoliberais que estão levando ao abismo uma das economias mais importantes do continente. O conflito mineiro começou há três semanas e inclui corte de estradas, ferrovias e mobilizações massivas. Mas nos últimos dias ele se radicalizou, desde que apareceram em cena jovens armados com lança-foguetes e rostos cobertos por capuzes que dispararam contra as forças de segurança, deixando um saldo de quatro policiais e três jornalistas feridos. Esta semana, o protesto se estendeu para a entrada das grandes centrais termoelétricas que utilizam carvão importado para produzir eletricidade e uma manifestação tentou ocupar a sede do Partido Popular em Oviedo, Astúrias, mas foi rechaçada pela polícia. Como parte do protesto, os manifestantes jogaram suas calças nas ruas para assinalar que o governo está deixando-os pelados. O grau de tensão foi aumentando até forçar o sindicato majoritário, Comissões Operárias, a advertir as forças de segurança para "que não contribuíssem para aumentar" o conflito, ao mesmo tempo que condenou os atos "descontrolados" que podem produzir danos às pessoas. Dias atrás, o secretário geral do Partido Socialista, Alfredo Pérez Rubalcaba advertiu ao governo do PP sobre o aumento do descontentamento nas ruas. O ponto crítico do conflito mineiro se dá em um contexto de extrema gravidade econômica. A Espanha teve que ser resgatada na semana passada com cerca de 100 bilhões de euros destinados a tapar o buraco dos bancos e nesta sexta-feira viu que o resgate não foi suficiente para acalmar os mercados. A taxa de risco segue disparando enquanto o Fundo Monetário Internacional (FMI) insiste com suas receitas recessivas, pedindo o aumento do Imposto sobre Valor Agregado (IVA) e uma redução do salário dos funcionários públicos, medida que só pode aumentar os conflitos sociais e a crise econômica. Enquanto isso, os analistas esperam com ansiedade o resultado das eleições gregas que poderão abrir pela primeira vez uma fenda no consenso neoliberal que resiste na maior parte dos ministérios de economia da zona do euro. NOTA: Informa Oscar Guisoni para Carta Maior. Tradução: Marco Aurélio Weissheimer


Summary: A fronte nacionalista vén de activar a web para as eleccións do 25 de maio coa participación como unha das súas trabes. #Ideasparanosdefender: "Un espazo de información en continua actualización e, sobre todo, un espazo aberto á participación directa da cidadanía", afirman

Activar un espazo na rede de confluencia, de debate, de información, de achegas... O BNG vén de lanzar con eses, e máis, obxectivos a web para as eleccións europeas do 25 de maio. @s nacionalistas apostan por facer desta ferramenta algo máis que "un espazo de información en continua actualización" para non só abrilo á participación cidadá, senón implicar @s galeg@s e facel@s parte da dinámica do proceso. Nesta liña, un dos aspectos máis salientábeis para a organización nacionalista é o proceso que denominan #ideasparanosdefender, un ágora aberta para que aquelas persoas interesadas poidan achegar ideas, propostas, iniciativas... para ser incorporadas ao programa electoral que o BNG leva a estes comicios. É un proceso que complementa, afirman desde a fronte nacionalista, a rolda de contactos e xuntanzas con colectivos e movementos sociais. Entre tod@s O BNG salienta a receptividade que #ideasparanosdefender está a ter malia activarse hai poucas horas. Así, afirman que xa se recibiron achegas sobre as pensións contributivas para as amas de casa, supresión das axudas europea aos espectáculos taurinos e medidas para mellorar a eficiencia enerxética e promover o uso de enerxías renovables, participación directa de Galiza nas negociacións en Bruxelas de temas que lle afecten, defensa da lingua na Eurocámara.. Ademais da formulación de ideas e propostas, pódese votar cada unha delas como forma de expresión de adhesión ou preferencia. A páxina web tamén ofrece un resumo do traballo realizado pola candidata Ana Miranda como eurodeputada nesta lexislatura e facilita información sobre a candidatura, o Manifesto Os Pobos Deciden e, as liñas básicas da alternativa do BNG ás europeas mentres se ultima o programa electoral co que a formación nacionalista concorre aos comicios do 25 de Maio.


Summary: A poeta "arrasou os marcos" e "desbotou as imaxes para quedar coas palabras". "A treboada apoiada no permanente espello". Transgresora e transcendete. Así é a poeta Xela Arias para a plataforma de crítica literaria feminista A Sega, que a honrará este ano coa distinción Galega nas Letras.

De Arias (Sarria, 1962-Vigo, 2004) perderase a pista literaria debido á descatalogación dos seus catro libros de poemas. A finais de 2018, a profesora María Xesús Nogueira coidou da edición da súa Poesía reunida (1982-2004) (Xerais, 2018) e o legado literario dunha das voces máis insulares da poesía galega dos 80 e 90 volveu estar dispoñíbel para lectoras e lectores. A Sega, con todo, viña reivindicando a figura da autora de Intempériome (2004) dende había tempo. Ao dedicarlle a sexta edición do Día das Galegas nas Letras -antes protagonizárono Dorothe Schubart, María Victoria Moreno, María Xosé Queizán, Patricia A. Janeiro e Marica Campo- converten esa reivindicación en central. O Día das Galegas nas Letras naceu "para celebrar a figura dunha muller que contribuñise de forma sobranceira á cultura en xeral e á literatura en particular". Os actos centrais da homenaxe son o 15 de agosto. Para a sexta edición, dedicada a Xela Arias, A Sega redactou o manifesto Escachar a palabra. Velaquí: Escachar a palabra Apoiada no espello, unha treboada. Ninguén é capaz de contela, nin sequera o texto. O universo enteiro ábrese no seu puño contido. Desafíanos e desacóuganos porque sabe que as imaxes que nos contaron non son certas. Ela, a treboada apoiada no permanente espello, pariu o fillo do que ninguén nos falara. Fíxose corpo. Deunos voz. Perseguiunos coa súa forza, intemperiadas, ata un infinito que chegou demasiado axiña. Arrasou os marcos, desbotou as imaxes para quedar coas palabras. E a palabra permanece. Permanecen os seus anacos que non buscan recompoñernos, senón escacharnos por dentro. Transgredir e transcender. Cada palabra escrita co sangue da vida. Na poesía, na tradución, na edición. Abrindo dun lado e doutro un cento de espellos nunha imaxe súa que quixeron presentarnos solitaria, mais que agora é nosa para multiplicala, porque nela nos recoñecemos. Non é tempo de pararse a mirar. Nun mundo do que sempre se sentiu parte activa, dende o coidado e a ollada atenta, sensible á imaxe que fixeron dela, rebelde contra a estampa sexualizada do gusto de señores que dan títulos de poeta nova, ela fendeu o espello, desbotou as estampas, construíu a diario. Retorceu as palabras, escachounas. E no seu xesto inconmensurable aliméntanos cos anacos para converternos nós tamén en escachadoras, para espallar a súa rebeldía e talento incomparable, como espallamos a partir de hoxe o seu nome que tamén é noso: Xela Arias.


Técnicos do Ministerio de Fomento de España e do Ministerio do Planeamento e das Infraestruturas de Portugal manterán reunións de traballo cunha periodicidade inferior aos tres meses para supervisar as obras de mellora da liña ferroviaria Vigo-Porto en ambos os lados da fronteira. Así o acordaron este luns os titulares dos dous ministerios, Íñigo de la Serna e Pedro Marques, nunha reunión mantida en Madrid. O ministro luso salienta a importancia da "moito esperada" electrificación, que sitúa en 2019 Unha vez adiado indefinidamente o proxecto dunha liña de AVE entre Vigo e Porto, os gobernos dos dous estados decidiron realizar melloras na liña convencional, fundamentalmente a través da súa electrificación, para tentar que os tempos de viaxe dos trens de pasaxeiros se aproximen aos da estrada e incrementar os tráficos de mercadorías. Un proxecto que na beira portuguesa do Miño non acabou de arrancar ata a chegada ao goberno do socialista António Costa, mentres que na beira galega aínda non principiou pola moita menor distancia na que hai que actuar, pouco máis de cinco quilómetros entre Guillarei e a ponte internacional. Porén, á marxe da electrificación da liña xa existente, o Eixo Atlántico de cidades de Galicia e o Norte de Portugal aposta por continuar co proxecto de construír unha saída sur subterránea da cidade de Vigo que axilice as comunicacións con Portugal, evite o paso de trens polo centro do Porriño e permita unha conexión directa Lisboa-A Coruña. Á marxe das reunións técnicas, o impulso político deberá agardar á Cimeira Ibérica prevista para maio, dous anos despois da anterior Este luns o ministro luso de Infraestruturas ratificou a aposta inmediata de Portugal pola mellora da liña convencional. Marques, segundo recollen varios medios portugueses, salientou a importancia da electrificación xa en marcha cualificándoa como "hai moito esperada". Para coordinar os traballos en Portugal e en España, nesa e noutras conexións ferroviarias, é para o que os ministros acordaron a celebración de reunións técnicas con periodicidade "inferior aos tres meses". Xunto con esas reunións de carácter técnico, e á vista da nula publicidade que o Ministerio de Fomento lle deu á reunión deste luns, o impulso político bilateral deberá agardar á próxima Cimeira Ibérica entre o presidente Mariano Rajoy e o primeiro ministro António Costa, prevista para o mes de maio. Será dous anos despois da anterior, celebrada en Baiona en 2015 aínda co anterior goberno conservador portugués, na que a única medida concreta acordada en materia de infraestruturas foi o adiamento da electrificación entre Vigo e Porto ata o 2019 previsto actualmente.


Summary: Estamos diante dun proceso electoral diferente onde calquera resultado é posíbel. A 54 días dos comicios, as diversas forzas políticas poñen en marcha os seus motores para iniciar unha campaña máis decisiva que nunca, na que Galiza decide como facer fronte á crise sanitaria e económica provocada polo coronavirus.

Todos os escenarios electorais están abertos. Mentres o Partido Popular bota man da súa recorrente táctica de presentarse como gañador indiscutíbel dos comicios, co obxectivo de motivar a súa base militante e desmobilizar o corpo electoral das forzas da oposición, as expertas en estudos de opinión recoñecen as dificultades de aproximar un resultado polas circunstancias extraordinarias do proceso. Se os resultados finais das últimas convocatorias electorais puxeron en cuestión a fiabilidade das sondaxes, ás veces máis preocupadas en orientar o sufraxio que en testar a opinión da cidadanía, neste caso as marxes de erro son aínda máis elevadas. As responsábeis das consultoras sociolóxicas recoñecen as dificultades das enquisas nunha situación coma a actual. A este respecto, consideran que a porcentaxe de voto declarado a esta altura do proceso é moi pouco significativa para extraer conclusións definitivas. Ao tempo sinalan que cada día son máis as cidadás que agardan á última semana de campaña para decidir o sentido do seu voto, tal e como vén acontecendo na totalidade dos procesos electorais dos últimos anos. Por último, indican que a fiabilidade das enquisas depende da capacidade para determinar a porcentaxe da participación, cuestión moi complicada nesta convocatoria, onde non é posíbel facer unha proxección en relación cos datos históricos. A abstención pode marcar o devir dos comicios A preocupación pola abstención está na axenda da totalidade das forzas que concorren aos comicios. Todas dan por descontado unha baixada na participación, derivada da situación de emerxencia sanitaria que vai retraer de acudir ás urnas a unha porcentaxe da poboación, aínda que fica por determinar o alcance da mesma e que fraccións do electorado van optar por permanecer na casa. Malia que tradicionalmente a abstención prexudica na Galiza as organizacións nacionalistas e da esquerda, nesta ocasión pode ser diferente, centrándose naqueles colectivos de risco e máis concretamente nas persoas da terceira idade. Neste sentido, o Partido Popular xa ten remitido indicacións ás súas agrupacións locais para traballar o voto por correo. Así, as oficinas de Correos xa recibiron as primeiras peticións de cidadáns para poder votar por por correo nas eleccións galegas. Hai de prazo até o 2 de xullo para realizar a solicitude, mentres que o 8 dese mes conclúe o tempo para exercer o dereito ao voto a través desta modalidade. As residencias, no foco O equipo de campaña de Núñez Feixoo amósase moi preocupado polo comportamento electoral da terceira idade. A situación vivida nas residencias durante a crise do coronavirus interpela directamente a xestión do Goberno galego, evidencia o contexto de abandono ao que están sometidos unha parte importante do colectivo de maiores e abre novas perspectivas. Se tradicionalmente o PP acudía aos comicios como o gran valedor da terceira idade e como a formación que mellor defendía os seus intereses, desta vez concorre coa pesada lousa da deficiente xestión nos xeriátricos. O PP agarda o tradicional apoio da patronal das residencias para reter unha parte do voto neste sector, porén nesta ocasión a manobra ten máis riscos xa que os ollos da cidadanía están postos nas xerencias dos centros de maiores. A sociedade galega decide nas vindeiras eleccións a súa resposta á crise do coronavirus. A actual pandemia deixou ao descuberto a falla de medios materiais e humanos do sistema sanitario galego, como consecuencia da política de recortes aplicada polo Goberno galego na última década. Ao tempo, a resposta económica da Xunta da Galiza centrouse no apoio aos grandes conglomerados empresariais, deixando de lado pemes, autónomas e traballadoras. Unha saída socialmente xusta e onde se prime a saúde das persoas require duns servizos públicos reforzados e dunha ampla cobertura social para os sectores máis desfavorecidos.


Summary: Hai ano e medio a asociación de que xestiona a emisora recibiu a ameaza de sanción do Goberno galego. O TSXG, primeiro, e agora o Tribunal Supremo déronlle a razón nunha batalla xudicial que recoñeceu o seu dereito a emitir en FM e que lembrou o incumprimento da Lei Xeral de Comunicación Audiovisual

No ano 2010 a aprobación da Lei Xeral da Comunicación Audiovisual (Lei 7/2010) espertou a esperanza nas radios e televisións comunitarias, isto é, as impulsadas por entidades da sociedade civil, nin públicas nin privadas, e sen ánimo de lucro. O Artigo 32 e a Disposición Transitoria 14ª da norma recoñecían por primeira vez a súa existencia e o seu papel social e prevían que aqueles medios comunitarios que estiveran en funcionamento antes do ano 2009 poderían recibir unha licenza de emisión, obrigando ás administracións a garantir un espazo para estas emisoras e canles. Semellaba a recompensa a anos de traballo nunha situación de alegalidade. Porén, esta lei nunca foi desenvolvida polo Estado. De nada serviron as recomendacións de entidades internacionais ou o Defensor del Pueblo e tampouco a Proposición Non de Lei aprobada polo Congreso en 2016 instando o Goberno a facer efectiva a norma. As radios e televisións comunitarias seguiron nunha especie de limbo, amparadas por unha lei non aplicada, pero sen as licenzas que debían protexer e garantir as súas emisións. En 2015 mesmo houbo intentos por parte do Goberno para "eliminar" da lexislación a categoría de servizos de comunicación audiovisual comunitarios sen ánimo de lucro. Cuac presentou a súa oferta ao concurso de licenzas de FM lanzado pola Xunta no ano 2012Algúns destes medios comunitarios non ficaron de brazos cruzados durante este tempo. CUAC FM, unha radio coruñesa nacida en 1996, e que suma 500 programas e más de 1.200 colaboradores ao longo da súa traxectoria, presentou a súa oferta ao concurso de licenzas de FM lanzado pola Xunta no ano 2012. No seu intento, avalado por anos de emisión e unha profunda implantación na vida de toda a comarca, implicou a movementos sociais e outros axentes da cidade, denunciando de paso as dinámicas habituais na radiofonía local, con diais inzados de emisoras comerciais sen licenza ou de emisoras legais que emiten en cadea, reservando apenas unhas poucas horas ao día para os contidos propios. O concurso, que expresamente excluía os medios sen ánimo de lucro, concedeu as súas licenzas ás grandes cadeas e Cuac FM seguiu emitindo como sempre fixera, con todo o entusiasmo do mundo e tamén toda a incerteza, consciente de que a súa existencia, aínda que avalada pola lei, podía ser posta en risco, ben porque outra emisora ocupase o seu lugar no dial, ben porque o Goberno de turno decidise que chegara o momento de rematar con esta experiencia. Ese momento chegou en setembro de 2017. A asociación que xestiona a emisora recibiu unha notificación de sanción por parte da Xunta, ameazando con multar a entidade con entre 100 mil e 200 mil euros por emitir "sen dispor da correspondente licenza". A asemblea que xestiona a radio decidiu abandonar temporalmente a emisión en FM, mantendo a súa actividade en Internet. E preparouse para a batalla xurídica, de novo apelando á mobilización dos movementos sociais e a sociedade civil da Coruña, e de toda a rede de medios comunitarios de España. CUAC FM era unha máis, pero non unha calquera. Tratábase dunha das emisoras cunha traxectoria máis longa e máis asentada, cunha base social ampla e cunha completa programación. Se esta caía, calquera podía ser derrubada. "Sabemos que vai ser unha loita de longo percorrido, pero sabemos que temos a razón e que a cidadanía á que nos debemos está con nós e nos ampara", dicía naquel momento Isabel LemaDende CUAC FM manifestábanse sorprendidos pola ameaza de sanción, que de feito partía dun expediente aberto polo Ministerio de Industria no ano 2015 que a Xunta fora adiando dende entón, decidindo aplicalo (outras comunidades autónomas non o fixeron) xusto no momento en que estaba a piques de caducar. "Nestes 21 anos de servizo á comunidade Cuac FM nunca recibiu ningún comunicado, queixa ou notificación de ningún tipo respecto da súa actividade, e nunca interferiu nin prexudicou a emisión de ningunha outra estación de radio", sinalaban, lembrando ademais que "a Xunta ten constancia da existencia de Cuac FM dende antes de comezar as súas emisións, o 27 de marzo de 1996" e que "as relacións desta emisora coa Secretaría Xeral foron numerosas". Lembraban así mesmo que a emisora tentara en varias ocasións legalizar a súa situación e poñían de novo sobre a mesa a demanda de que a Xunta e o Goberno central cumprisen a Lei Xeral de Comunicación Audiovisual de 2010. CUAC podía gañar ou perder esta batalla, pero non ían pechar sen dar a pelexa. "Sabemos que vai ser unha loita de longo percorrido, que non se vai resolver en 15 días, pero sabemos que temos a razón e que a cidadanía á que nos debemos está con nós e nos ampara", dicía naquel momento Isabel Lema, coordinadora de CUAC FM. Na súa primeira resposta ao recurso presentado por CUAC FM, a Xunta recuou. Renunciou a sancionar a emisora e recoñeceu expresamente que a Lei do Audiovisual se está a incumprir e que a radio comunitaria coruñesa levaba 20 anos emitindo sen ánimo de lucro, sen prexudicar a terceiros e sen ánimo de ocultación. Porén, o Goberno galego advertía de que esta resolución rachaba "calquera expectativa de Cuac FM para volver a emitir na FM" e ameazaba con novos expedientes sancionadores en caso de que a radio volvese emitir por ondas. En outubro do pasado ano a asemblea de CUAC aprobou o regreso da emisora ás ondas hertzianas, que se viviu como un día de festa, unha vitoria de David contra Goliat que aínda debería superar un derradeiro roundCuac FM preparouse para o segundo round. Mantivo a súa emisión exclusivamente en Internet e recorreu a resolución ante o Tribunal Superior de Xustiza de Galicia (TSXG). En outubro de 2018 o TSXG estimou favorablemente o recurso presentado pola Asociación Colectivo de Universitarios Activos (Cuac) e recoñeceulle á emisora unha garantía temporal de emisión en FM. A sentenza subliñaba que a falta do necesario desenvolvemento normativo por parte da Xunta impedíralle a CUAC FM contar cunha licenza de emisión, un permiso que a radio "non pode obter dada a inactividade da Administración". O ditame tamén deixaba claro, de maneira contundente, que a Secretaría Xeral de Medios infrinxira "os dereitos fundamentais da persoa" ao vulnerar o artigo 20 da Constitución, que recoñece o dereito da cidadanía á liberdade de expresión e a recibir e a comunicar libremente información. En termos semellantes expresárase unhas semanas antes a Fiscalía, que tamén acusara á Xunta de vulnerar os dereitos fundamentais. A asemblea de CUAC aprobou o regreso da emisora ás ondas hertzianas, un retorno que se viviu como un día de festa, unha vitoria de David contra Goliat que aínda debería superar un derradeiro round. En febreiro de 2019 a Xunta anunciou que non acataría a sentenza do TSXG e que recorrería a sentenza ante o Tribunal Supremo. Este martes catro de xuño o Tribunal Supremo confirmou a derrota xudicial da Secretaría Xeral de Medios do Goberno galego, inadmitindo o recurso presentado, convertendo en firme a sentenza ditada polo TSXG e impoñéndolle á Xunta o pago de costas procesuais ata un máximo de 1.000 euros. CUAC, que destacou o "malgasto de recursos públicos na persecución dunha iniciativa de comunicación cidadá", fixo fincapé na importancia desta vitoria xurídica, nun proceso levado polo avogado Pablo No Couto, para dar pasos adiante no dereito á emisión dos medios comunitarios, constatando que o longo camiño que tivo que atravesar a emisora para contar con esta garantía legal é apenas unha batalla nunha guerra que están a librar radios e televisión sen ánimo de lucro de todo o Estado. "Hai unha concentración da propiedade dos medios de comunicación en moi poucas mans. E a estes poderes económicos non lles interesa que haxa pluralidade de voces e de información""Hai unha concentración da propiedade dos medios de comunicación en moi poucas mans. E a estas mans, a estes poderes económicos, non lles interesa que haxa esta pluralidade de voces e de información. É inconstitucional que o Goberno non vele pola pluralidade mediática e así o establecen varias sentenzas. Non o está facendo", destaca neste senso Isabel Lema, que hai uns anos levou a voz das radios comunitarias ao Parlamento Europeo, reivindicando a fin dos obstáculos a estes medios de comunicación. "Sempre nos chama a atención que a administración nunca actúe contra as emisoras privadas piratas, que están ocupando ilegalmente unha frecuencia no dial, moitas veces mesmo recibindo diñeiro público", afirmaba a sevillana María Navarro Limón no medio do conflito que viviu CUAC, durante a asemblea anual da Rede de Medios Comunitarios (ReMC), que se celebrou o pasado ano na Coruña. "A Xunta tivo que arquivar o expediente pola capacidade de mobilización que tivo Cuac, por ser un medio vinculado a unha comunidade física""En cambio a administración si que vai contra un medio comunitario como Cuac, asentado socialmente, que vén realizando dende hai anos un traballo moi importante de alfabetización mediática, de acceso, con moito apoio", criticaba, e facía fincapé na importancia do movemento comunitario ao redor da radio coruñesa. "Seguramente a Xunta tivo que arquivar o expediente precisamente pola capacidade de mobilización que tivo Cuac, por ser un medio vinculado a unha comunidade física, algo moi importante e que se está perdendo nos últimos tempos", remataba.


Summary: As mazás podres que pululan en pseudo elites da nosa terra, non son máis que froitos indesexables, caídos de árbores fortes e consistentes a modo de democracia. A caste política que representa á Galicia dos bos e xenerosos, é na súa inmensísima maioría xente decente e eticamente irreprochable. O propio CIS reflite que para a cidadanía a caste política é un dos seus principais problemas, probablemente acentuado ante unha crise que provoca que situacións que antes pasaban ao limbo da indiferenza, agora sexan lanzas ardendo nas conciencias do pobo abatido por unha situación social no limiar do insostible.

Cando un colectivo é estigmatizado na sociedade, pola acción individual dos eséxetas da vergoña, a nube cobre un horizonte que en xustiza debera estar practicamente despexado. Asistía nun faladoiro televisivo, ao fondo lamento do alcalde de Lugo, López Orozco, ante a imaxe distorsionada que dende os medios de comunicación se está a proxectar estes días, sobre a cidade da muralla. Unha queixa que levaba consigo unha amargura no tenor das súas verbas, ante as consecuencias colaterais das presuntas condutas delituosas nos chamados casos "muralla", "campión" e "carioca". Tramas todas elas que reflicten unha radiografía dunha parte da caste política e empresarial, impresentable nas formas e condenable nos feitos. O que non é de recibo e extrapolar as miserias de uns poucos a imaxe dunha cidade na que os seus habitantes poden ir coa cara ben levantada con orgullo, como é Lugo. O que non é de recibo e extrapolar as miserias de uns poucos a imaxe dunha cidade na que os seus habitantes poden ir coa cara ben levantada con orgullo, como é Lugo As mazás podres que pululan en pseudo elites da nosa terra, non son máis que froitos indesexables, caídos de árbores fortes e consistentes a modo de democracia. A caste política que representa á Galicia dos bos e xenerosos, é na súa inmensísima maioría xente decente e eticamente irreprochable; outra cousa sería que estivésemos a falar da súa competencia… O propio Centro de Investigacións Sociolóxicas reflite que para a cidadanía a caste política é un dos seus principais problemas, probablemente acentuado ante unha crise que provoca que situacións que antes pasaban ao limbo da indiferenza, agora sexan lanzas ardendo nas conciencias do pobo abatido por unha situación social no limiar do insostible. Con políticos imputados de todos os partidos con representación parlamentaria en Galicia, por puntuais que sexan eses casos, o que se está a transmitir á sociedade é que "todo vale" cando un crese por riba do ben e do mal Tramas como a dos ERE andaluces, o caso "Gúrtel" ou o propio "Palma Arena" que afecta a estratos antes intocables, son execrables, máis non son reflexo dunha situación xeneralizada, aínda que parecer o parezan. Probablemente se a nosa incompetente caste política estivese disposta definitivamente a acabar co quede xeito equivocado semella estar na súa esencia, o que hoxe é decepción e fastío, poida trocar algún día en sentimentos correspondidos entre representantes e representados. Con políticos imputados de todos os partidos con representación parlamentaria en Galicia, por puntuais que sexan eses casos, o que se está a transmitir á sociedade é que "todo vale" cando un crese por riba do ben e do mal, e pensa que o pobo ao que representa non é máis que a corte de Luis XVI, ao que por certo a revolución francesa rematou condenando a morrer na guillotina, despois de ser xulgado por traizón ao pobo… Ou non?


O prezo medio da electricidade coa tarifa regulada sitúase esta segunda feira nos 280,7 euros o megawatt/hora (euros/MWh) —incluíndo os custos de comercialización, peaxes e outros cargos, isto é, o prezo real sobre a factura—, segundo os datos publicados no día de hoxe por Rede Eléctrica de España. Por treitos horarios, o prezo máximo da luz para esta segunda feira darase entre as 21 e as 22 horas, con 368,86 euros/MWh, mentres que o mínimo, de 237,66 euros/MWh, rexistrarase entre as 16 e as 17 horas. Esta segunda feira o prezo medio do 'pool' —prezo base que negocian as compañías produtoras e comercializadoras de enerxía— é de 143,27 euros/MWh. Deste modo, sobe 21.44% a respecto dos 117,94 euros/MWh de media deste domingo, segundo datos publicados polo Operador do Mercado Ibérico de Enerxía (OMIE). 2021 fechou como o ano máis caro da serie histórica, cun prezo medio de 111,93 euros/MWh debido á espiral alcista rexistrada no 'pool' no segundo semestre. Por outra parte, o prezo medio do mes de maio foi de 187,12 euros/MWh, catro euros menos que o prezo de abril, que foi de 191,52 euros/MWh, e case 100 euros por baixo de marzo, que deixou o rexistro máis elevado da historia (283,3 euros/MWh).


Summary: O número 306 do semanario —xa na nosa loxa, esta quinta feira 26X nos puntos de venda habituais— ofrece os distintos ángulos desde o que se pode ver o Día da Patria Galega.

Novo mergullamento do Sermos nas diferentes visións que teñen as distintas forzas políticas da grande mobilización de enerxías sociais co que o país se expresa cada 25 de xullo na defensa dos seus dereitos nacionais. Ese é o tema de primeira co que abrimos máis un número do semanario. Alén do Día da Patria Galega, Sermos continúa a indagar na memoria e desta volta resgatamos a revolta contra o encoro de Vilagudín, loita social que nos retrotrae a 1979. En política o semanario pon o foco neste número 306 na paisaxe despois da batalla vivida no PPdeG e damos conta de que a vitoria de Pablo Casado traslada as hostilidades á pelexa polas listas que o partido formulará nas próximas eleccións municipais. Completamos sección cun relato sobre o fin do curso no Parlamento de Galiza, coa aprobación dos orzamentos para 2019 no horizonte. Canto á información internacional, e da man da análise de Xabier Pérez Igrexas, afondamos no que hai detrás das guerras comerciais que libra a administración de Donald Trump, e o que achamos é basicamente o confronto entre Washington e Beijing por ser a primeira superpotencia económica do planeta. O ollo ao mundo bótallo tamén Ana Miranda, eurodeputada do BNG, cunha diagnose sobre o Foro de São Paulo. Canto á economía, Margarida Corral móstranos como a desigualdade no mundo do traballo continúa inalterada, a pesar do grande suceso das mobilizacións feministas do 8M. E non hai Sermos sen Fóra de Serie. Alén das seccións habituais, o caderno de cultura do semanario contén unha conversa de Daniel Salgado coa escritora Marica Campo —"Sempre se pon máis en dúbida o que facemos as mulleres"— e unha reportaxe sobre as voces emerxentes do novo ensaio crítico galego, con nomes como David Rodríguez, Rebeca Baceiredo, Roberto Abuín e Xosé Constenla.


Summary: O segundo patrón do pesqueiro 'Novo Confurco', Pablo Villar, denuncia que a súa tripulación tivo que permanecer en corentena durante máis dun día a bordo con persoas contaxiadas da Covid-19, nun "espazo moi reducido" no que resultaba "imposíbel" cumprir as medidas sanitarias de prevención.

O pesqueiro Novo Confurco atracou en Vigo o pasado 12 de agosto. Porén, a súa tripulación xa puxera sobre aviso tres días antes o Centro Radiomédico do Estado do posíbel xurdimento dun gromo da Covid-19 a bordo. Decidiron voltar á Galiza e rematar a súa travesía polo Gran Sol —no Atlántico Norte— cando un mariñeiro comezou a padecer síntomas graves, como febre elevada e malestar xeral, seguindo o consello das autoridades sanitarias. Ao arribaren, esta persoa foi trasladada ao Hospital Álvaro Cunqueiro cun principio de pneumonía, mais os seus compañeiros —todos xa vacinados excepto un— debían ficar na embarcación á espera de recibir novas ordes. "A nosa sorpresa ao chegarmos a Vigo foi a falta de seriedade e de seguridade, porque todo o que fixo o Servizo Galego de Saúde (Sergas) careceu de sentido desde o primeiro minuto", explica a Nós Diario o segundo patrón do Novo Confurco, Pablo Villar. O mariñeiro lamenta a "falta dun protocolo concreto" para actuar nestes casos, xa que, afirma, tanto el como o resto da tripulación afrontou unha "situación surrealista" aquela semana. "Despois de tres días de navegación con posíbeis contaxios a bordo, o lóxico sería que nos recibise no porto o persoal sanitario para facernos as probas PCR e indicarnos como proceder. Mais só estaba aí o presidente da Autoridade Portuaria [o ex conselleiro de Sanidade Jesús Vázquez Almuíña] para tomar a fotografía de rigor e marchar", indica. O buque atracou ás 12 horas do mediodía, mais o cribado non se realizou até as 14 horas e os resultados non chegaron até pasadas as 21.30. Nese momento souberon que tres tripulantes máis —alén do que xa fora hospitalizado— deran positivo; os sete restantes, negativo. O anuncio trasladóullelo o armador do barco, "que fixo de intermediario todo o tempo ante a ausencia do Sergas". Unha corentena "sen garantías sanitarias" Así as cousas, malia que nun primeiro intre dixéranlles que poderían abandonar o Novo Confurco após confirmaren o resultado negativo da PCR, o protocolo mudou: deberían permanecer a bordo até se coñecer a variante do coronavirus que provocara as infeccións. "Mais a día de hoxe, dúas semanas despois e xa na casa, aínda non nolo comunicaron", comenta. Durante as 30 horas seguintes —até que se lles permitiu saír do buque—, os sete tripulantes sans tiveron que compartir as instalacións dunha pequena embarcación con tres positivos confirmados da Covid-19, polo que resultou "imposíbel" manter o distanciamento social de 1,5 metros nos corredores. "Ninguén nos dixo canto tempo iamos ficar en corentena, só que non podiamos saír do barco. Aí dentro compartimos os camarotes, temos un baño común... Non se daban unhas mínimas garantías de seguridade nin recibíramos información ningunha por parte do Sergas, foi un auténtico caos", censura Villar. De feito, os propios mariñeiros tiveron que exercer de sanitarios no tempo que durou o illamento e vixiar a temperatura e as constantes vitais dos contaxiados neste buque pesqueiro. O patrón pregúntase "como é posíbel que logo dun ano e medio de pandemia poidan confinar un barco nestas circunstancias", e urxe o Sergas a "elaborar un protocolo" para situacións como a que vén de padecer a súa tripulación. "Á xente do mar dásenos un trato diferente, e non o comprendemos. Deberían ternos enviado ás nosas casas a cumprir a corentena, e habilitar un hotel para os tripulantes que non teñen aquí vivenda porque non son residentes, como fai o Sergas cos contactos estreitos doutras persoas positivas da Covid-19, que se desprazan para facer a PCR e logo volven aos seus domicilios. Non te podes confinar nun lugar que non é seguro", salienta. Mais o do Novo Confurco non foi un caso illado. Apenas unha semana antes, o pesqueiro Manuel Lara arribou ao porto de Vigo con nove dos doce tripulantes infectados, e a actuación por parte do Sergas foi idéntica. "Tiveron que pasar a noite no barco, e tampouco se dirixiu a eles en ningún momento o persoal do Sergas. É algo totalmente ilóxico", insiste o patrón, que insta a Consellaría de Sanidade a "crear un protocolo axeitado" para situacións como as vividas nas últimas semanas en Vigo. Irlanda libera o buque 'Punta Vixía', retido por unha suposta infracción Noutra orde, o barco de arrastre vigués Punta Vixía, de bandeira francesa, foi liberado nesta cuarta feira polas autoridades irlandesas, previo pago dunha fianza superior aos 100.000 euros. A embarcación fora detida na pasada fin de semana, a 110 millas ao sur do cabo Mizen —no sur de Irlanda— por unha suposta infracción da normativa pesqueira. Posteriormente foi trasladada ao porto de Castletownbere e posto a disposición das autoridades policiais do país. Segundo explicou a empresa armadora, na terza feira decorreu a vista do xuízo e abonouse a contía requirida, polo que o buque, con doce tripulantes a bordo, puido retomar nesta cuarta feira a súa travesía cara ao caladoiro do Gran Sol para seguir faenando, mais aínda se atopa á espera da decisión da Xustiza irlandesa sobre a presunta infracción.


Summary: Os rexedores de San Sadurniño e Mugardos critican o "plantón" que Feijóo deu esta terza feira ao sector naval e consideran que a xuntanza convocada para o mércores polo conselleiro de Industria é un "intento de engano" á comarca. "Non temos vontade de monaguillos nas exequias do naval", afirman

Os rexedores de San Sadurniño e de Mugardos, ambos os dous do BNG, veñen de subscribir un comunicado conxunto no cal lamentan e denuncian o "plantón" dado este martes por Feijóo aos representantes do sector naval de Ferrolterra. Para estes alcaldes, "estamos nun momento de emerxencia para o conxunto da sociedade comarcal: imposición do veto ao naval civil e desmantelamento progresivo do sector, alarmante aumento do desemprego e perda de poboación....; cuestións que constitúen en realidade a evidencia do que estivemos a afirmar como nacionalistas e como representantes da cidadanìa dos nosos concellos: que a raíz da situación do naval vén de decisións políticas da UE e do estado, e que só haberá solucións reais cando se tomen decisións políticas que defendan o noso dereito a producir". "Solicitámoslles publicamente aos representantes do PP que se absteñan de utilizar o tema do sector naval en beneficio propio" Fernández Barcia e Sacundino García e afirman que "acudimos hoxe a Compostela por un compromiso coa causa do naval e en cumprimento dos acordos adoptados polas nosas corporacións e das demandas da comarca". "Non temos vontade de monaguillos nas exequias do naval" O comunicado, afirman que, "a diferenza doutros, nós non temos vontade de marchar de monaguillos nas exequias do naval nin ser figurantes en pantomimas montadas como cortina de fume". Por iso xustamente, anuncian, "non acudiremos mañán á xuntanza-trampa que pretende perpetrar o PP, violando as regras de xogo e tentando enganar á comarca unha vez máis. Nin somos todos somos da mesma condición, nin defendemos o mesmo. Desde a humildade da nosa representación e desde a responsabilidade que a situación actual require, solicitámoslles publicamente aos representantes do PP que se absteñan de utilizar o tema do sector naval en beneficio propio mentres non sexan capaces de lle dar cumprimento ás demandas da comarca".


Summary: Psiconautas, dirixida polo galego Alberto Vázquez e por Pedro Rivero, vén de ampliar o seu palmarés ao recoller en Madrid o Premio Platino á mellor película de animación. Atende Sermos Galiza ao pouco de coñecer que a súa multipremiada fita era recoñecida cun novo galardón.

O Premio Platino á mellor película de animación nos Premios de Cinema Iberoamericano, cuxa gala se desenvolveu na noite do sábado en Madrid, viaxa para Galiza. E faino da man do cineasta Alberto Vázquez, quen dirixiu a multipremiada Psiconautas con Pedro Rivero. A película galega, que xa gañara o Goya na presente edición, impúxose á Meigallos (Brasil-Galiza), a La leyenda del chupacabras (México-España), a Teresa y Tim (España) e a Ozzy (España). En declaracións a Sermos Galiza, o coruñés Alberto Vázquez afirma que "sempre está moi ben recibir premios, porque son un recoñecemento ao traballo feito". Nesta ocasión, son uns galardóns "que están comezando –suman catro edicións- e engloban toda América Latina, Portugal e o Estado español". "Para nós América Latina é un mercado descoñecido e por iso vemos este premio positivo de cara a nos visibilizar", engade. Asegura que os premios "serven para facer novos proxectos, que é o que me interesa". Ademais, salienta que representan "unha especie de proba de que as túas películas, dalgún xeito, funcionan". "A animación é un xénero completamente sólido para poder contar historias de todo tipo" Nas súas palabras, Psiconautas "está baseado nun cómic que fixen hai dez anos e vén ser unha historia política e social nunha contorna de fantasía: uns adolescentes tratan de escapar dunha illa contaminada e na que non hai traballo". Trátase, di, dunha "fábula sobre a adolescencia" en que os protagonistas son "animais antropomorfos". Psiconautas, de Zircozine, Basque Films, Abrakam Estudio e La Competencia Producciones, é un filme para persoas adultas. Alberto Vázquez defende a animación como un "xénero completamente sólido para poder contar historias de todo tipo". O director explicaba, nunha entrevista concedida ao semanario Sermos Galiza, o proceso de produción e rodaxe dun filme creado para facer reflexionar.


Summary: O "copagamento mata" é o lema que encabezará a manifestación convocada pola Iniciativa Galega pola Gratuidade da Sanidade este domingo ás 12.00h na Alamenda de Compostela.

A manifestación visa enviar unha mensaxe clara ao presidente da Xunta de Galiza e é que as máis de cen organizacións e colectivos que conforman a Iniciativa galega pola gratuidade da sanidade reclaman ao presidente da Xunta que non aplique en Galiza o repagamento farmacolóxico para doentes crónic@s. Aliás, exixen a derrogación do decreto 210/2012 polo que se instaura o repagamento no transporte sanitario non urxente e produtos ortoprotésicos. Encabezad@s polo alcalde de Riotorto, o nacionalista Federico Gutiérrez Estoa, o pobo galego está chamado a secundar esta acción de protesta que, din, tenciona ser "unha xornada de loita" que "abra a porta á seguinte" no que constitúe "unha batalla" que abranguerá "diversas frontes" mais "que terá na rúa o seu eixo fundamental", explicou o rexedor riotortense. Perante a inacción do presidente da Xunta de Galiza, quen se nega a recibir @s representantes da Iniciativa; os concellos e organizacións que impulsaron a insubmisión local ao repagamento chaman a encher as rúas da capital galega a prol "dunha sanidade gratuíta" e "universal" fronte aqueles, denuncian, "que lles dá igual que un compatriota morra" por non ter acceso ao seu tratamento.


Summary: Trece asociacións de hostalería impulsan a organización, que xorde do desexo de contar "cunha representación máis plural" nas relacións coa Administración galega.

Trece asociacións de distintos ámbitos do sector da hostalería galega uníronse para constituír Hostalería Federada Galega ( Hosfega), unha nova federación coa que buscan "cubrir o oco" que, din, existe nas relacións entre a Xunta e o mundo da hostalería galega ao exercerse con entidades que "non representan" á globalidade do sector. Representantes das entidades fundadoras de Hosfega acudiron ao edificio administrativo de San Caetano, en Santiago, para formalizar o rexistro da federación, conformada por 13 asociacións con "máis de 4.000 negocios detrás". Ás portas da sede da Xunta, a directiva da nova entidade ofreceu declaracións aos medios para explicar a fundación desta federación, que xorde do desexo de contar "cunha representación máis plural" nas relacións coa Administración galega. Así o explicou a presidenta de Hosfega, Elena Vitoria, que apuntou que a pandemia evidenciou que o sector da hostalería, o "máis afectado" pola crise sanitaria, "está fragmentado" e os seus órganos de interlocución coas autoridades "non son plurais nin suficientes". A presidenta de Hosfega subliñou que "a comunicación" coa Xunta "non é boa" e que os promotores do colectivo séntense "un pouco abandonados" e "afastados" das mesas de interlocución Por iso, estas 13 asociacións uníronse para crear Hosfega, que desligan de intereses políticos máis aló de defender os intereses do sector. "Necesitamos cohesión. É a parcela que entendemos que estaba descuberta e vimos facelo", reivindicou Vitoria. A presidenta de Hosfega subliñou que "a comunicación" coa Xunta "non é boa" e que os promotores do colectivo séntense "un pouco abandonados" e "afastados" das mesas de interlocución, unha situación á que, din, queren poñer fin "porque a supervivencia de moitas familias depende diso". Como exemplo desta falta de comunicación co conxunto do sector, Vitoria apuntou ás relacións entre Xunta e o lecer nocturno, que cren que se cingue aos negocios e salas "máis grandes" mentres quedan fóra os "pequenos" pubs e bares presentes en toda Galiza e que, ao seu xuízo, fican fóra das medidas que deseña a Xunta, pois "non son rendíbeis ou adaptábeis" para estes negocios. O primeiro paso da recentemente creada federación é solicitar unha reunión co presidente da Xunta. "Necesitamos alzar a voz. Dicir que estamos aquí, que chegamos e que o importante é que se nos escoite", apostilou. Cuestionada sobre a existencia doutra federación de hostalería a nivel galego, a presidenta de Hosfega cuestionou a súa vida "real" máis aló de que poida "existir a nivel administrativo ou legal". "Eu teño nun caixón uns calcetíns brancos con corazóns vermellos que non me poño nunca e non existen, porque ninguén os ve. É o mesmo que pasa con esta federación. Non existe. Onde está?, que traballo fai?, a quen representa?", aseverou Vitoria.


Summary: Un xornalista da CRTVG foi retido a pasada semana no aeroporto de Caracas durante cinco horas. Regresaba de Venezuela e as autoridades daquel país detectaron que "non cumprira cos requisitos legais para desenvolver esta actividade profesional en moitos países do mundo". Para o comité de empresa, que denuncia esta situación nun comunicado, trátase "dunha irresponsabilidade dos xestores da CRTVG".

"Constitúe unha grave irregularidade que a canle pública envíe un xornalista cubrir o conflito venezolano sen cumprir previamente a solicitude de visado de traballo nos consulados deste país", considera a representación dos traballadores, que entende que o traballador -Luis Ramos- estivo en Venezuela sen que a empresa "garantise a súa seguridade persoal". O comité de empresa solicitou esta quinta feira explicacións á compañía sobre o ocorrido e esixiu a depuración de responsabilidades. A empresa confirmou, indican fontes do comité, que enviaran o redactor a Venezuela sen visado de traballo e comprometeuse a entregar á representación dos traballadores todos os detalles por escrito do sucedido. "A directora de Informativos non pode ocultar esta grave irresponsabilidade do departamento de Produción", conclúe o comité de empresa do ente público de comunicación, "informando só parcialmente das circunstancias que motivaron a retención do xornalista. É intolerábel que se tersiverxe este feito con intencionalidade política para informar de xeito interesado sobre a situación que atravesa Venezuela".


Summary: Ten 19 anos (16 de Maio de 1994), é chileno e esta temporada apenas dispuxo de minutos no Sevilla.

Non ten gol, no mínimo iso é o que din as súas estatísticas, mais en teoría Bryan Rabello é un veloz futbolista de banda capaz de pór balóns na area, de centrar, con xeito. Xusto aquilo do que carece a equipa. "É un rapaz cunha proxección extraordinaria", dixo esta sexta feira en conferencia de imprensa Fernando Vázquez, o treinador do Deportivo. Rabello é a terceira incorporación do Deportivo no mercado de inverno, após a marcha de Culio liberar recursos para fichaxes por valor de arredor de medio millón de euros. Canda el, a equipa coruñesa fíxose con Salomão, que xa foi convocado para o choque deste sábado en Córdoba (18.15 horas, La Sexta), e Toche, o 9 que aínda non está en condicións físicas (apenas fixo a pretempada) para ser da partida. Rabello provén do Colo Colo chileno e no seu primeiro curso en Sevilla foi aliñado basicamente na equipa B. Dispuña ofertas de clubes españois de Primeira División, e de Alemaña. Priorizou o Deportivo por entender que na Coruña si terá minutos para ensinar todo o que sabe.


Summary: A formación nacionalista repite cabeza de lista en Pontevedra, A Coruña e Santiago e renova o cartel en Vigo, Ferrol, Ourense e Lugo.

O Consello Nacional do BNG aprobou por unanimidade o primeiro tramo as candidaturas que presentará ás municipais nas sete cidades de Galiza e noutros 14 concellos do país, que o portavoz nacional, Xavier Vence, definiu como "solventes, sólidas e cribles para ofrecer unha alternativa á cidadanía fronte ao desgoberno corrupto do PP". Segundo a formación nacionalista, as listaxes son "resultado do proceso de participación en asembleas abertas a toda a cidadanía e combinan renovación con experiencia de goberno". "Queremos trasladar a todos os concellos o modelo que poñemos en práctica alí onde gobernamos, o modelo de Pontevedra, Carballo, Allariz ou Ribadeo, de todos aqueles municipios nos que estamos gobernando a día de hoxe", salientou Vence, que tamén fixo fincapé na "incorporación de xente nova, independentes, persoas de diversos colectivos sociais, activas nos movementos veciñais, feministas, de loita contra os estafados pola banca, desafiuzamentos e de defensa dos servizos públicos". Como cabezas de cartel, polo Bloque repiten Miguel Anxo Fernández Lores en Pontevedra, Xosé Manuel Carril na Coruña e Rubén Cela en Santiago, namentres son novidade Iván Rivas en Ferrol, Rubén Arroxo en Lugo, o sindicalista da CIG Serafín Otero en Vigo e Susana García en Ourense.


Summary: A industria, ao igual que a distribución, tamén rexistra marxes positivos de beneficios. O único elo da cadea láctea que perde é o produtor.

Un informe da Interprofesional láctea, que agrupa produtores, cooperativas e industrias, sobre a cadea de valor do leite conclúe que os gandeiros perden 2,3 céntimos por cada litro producido, mentres distribución e industria rexistran beneficios. O documento, remitido ao Ministerio de Agricultura e ao que tivo acceso a axencia Europa Press, aponta que o único elo da cadea con perdas en valores mínimos de ingresos e custos de produción son os gandeiros. A industria ten unha marxe positiva de 0,4 céntimos e a distribución de 3 céntimos por litro. O estudo que se fai sobre os valores mínimos de ingresos e custos -que é o máis acaído ao galego, pois no país están os prezos máis baixos do Estado- os gandeiros fan fronte a uns custos de produción de 33,8 céntimos por litro. Os ingresos sitúanse nod 31,5 céntimos: 27 de venda do leite e resto de axudas da PAC ou vendas de gando. Cómpre lembrar que recentemente o sindicato Fruga cifraba nunhas 80 granxas as que cada mes teñen que botar o fecho en Galiza como consecuencia dos baixos prezos do leite. A Federación rural galega (Fruga) advertía da difícil situación que atravesan as explotacións leiteiras no país e que se traduce, afirmaba Elías Somoza (responsábel da organización agraria) en que cada díase ven obrigadas a fechar unha media de dúas granxas en Galiza. "É un dado indicativo da situación que se vive. E as que aínda fican poden pasar por unha situación difícil", manifestou.