Summary: Participa este sábado na inciativa As Letras na rede, organizada pola Vicepresidencia da Deputación de Lugo, cunha actuación que poderá verse a través da canle de Youtube da institución.

A Davide Salvado o confinamento colleuno nun bo momento, en plenos arranxos na casa, tocáballe plantar a horta e este traballo permitiulle non ter unha sensación de encerro. "Afectoume moi positivamente. Estou encantado sen ter esa necesidade imperiosa de saír aos sitios, porque basicamente non se pode, e entón non teño esa necesidade de comprar, comprar e comprar", explica. "Para min foi fantástico. Para min. A pena é que fora tan desagradábel para tanta xente, sobre todo para as doentes", di, consciente de que mantén unha actitude positiva a pesar de que se atopa sen traballo pola crise do coronavirus. As actuacións que xa tiña fechadas canceláronse ou adiáronse para 2021, mais outras xa nin apareceron. "Funcióname moito que me contraten para festas pequenas, que te avisan unha semana antes ou así, e diso xa non saíu nada", sinala. "Profesionalmente falando é verdade que estou sen traballo. Aínda que tampouco me preocupa tanto. Vou intentar centrarme no próximo disco e na miña casa", salienta, pois non quere centrarse no negativo: "Xa hai moita xente que o fai e non vou ser eu quen o faga". Ademais, pronto sairá á luz un proxecto no que volve traballar con Abe Rábade. Salvado prefire enfrontar esta situación excepcional "como algo moi bo para o Planeta, para o consumo, para cambiar bastantes mentalidades, e para ver que as cousas poden cambiar dun día para o outro e hai que estar atento e desfrutar". Volver a un escenario Nos últimos días tivo a oportunidade de subirse de novo a un escenario para participar na iniciativa As Letras na rede, impulsada pola área de cultura da Deputación de Lugo, cunha actuación que poderá verse este sábado. "O concerto foi moi bonito e a xente do equipo moi profesional", salienta. Conta que foi "inquietante" estar no Auditorio Gustavo Freire de Lugo e "cantar para un público que non está". "Estar nun Gustavo Freire totalmente en negro foi raro, pero a min gustoume porque o vivín como se fora unha especie de performance ou como se estivera gravando un videoclip". Celebra que existan propostas como esta e que haxa un apoio manifesto por parte das Administracións públicas cara á cultura. Porén, Davide Salvado incide en que "é algo que é importante agora, pero tamén o era antes". "Non é nada novo que o colectivo de artistas estemos nun lugar como máis apartado que o resto porque sempre foi así. Polo menos na Galiza, e en España, non estamos valorados como deberiamos. A función dun creador, dun artista, dun actor, dun cantante, de calquera que se dedique á arte e a facer rir, sorrir e emocionarse á xente tiña que estar moito máis valorada do que o está a nivel administrativo e político", reflexiona. "Que imos pedir? Que agora de repente nos recoñezan o noso labor e que nos apoien cando nunca o fixeron? Paréceme un pouco unha quimera, sinceramente. Eu non espero nada, a verdade. Gustaríame e encantaríame que cambiaran as cousas, pero non me parece que vaia pasar", agrega. Vencello co público Neste tempo non se esqueceu do seu público, el foi un dos que decidiu aportar o seu gran de area para animar á xente neste confinamento nunha sorte de concertos en directo que tamén serviron para tecer rede co seu público. "Sabía que estaban nas casas confinados sen poder saír e quería estar un pouco cerca deles", relata, "a verdade é que foi un éxito, non sabía que ían ser tan vistos, incluso a xente colaborou economicamente". "Foi emocionante para min porque non me esperaba esa resposta do público", confesa, pois nesas actuacións virtuais a través de Facebook logrou chegar tamén a xente que non o coñecía como artista. "Foron concertos moi cercanos, estás na túa casa, vestido como estás na casa, amosando a túa intimidade dalgunha maneira. Case todos os fixen coa miña parella ademais, que estaba comigo como cando estamos na casa facendo música con amigos. Iso crea unha enerxía e un vínculo emocional máis forte aínda que sexa a través dunha pantalla". Esa cercanía que tanta xente lle agradeceu nestes dous meses, nos que cada domingo á noitiña se conectou desde a súa residencia no rural para levar a súa música até outras casas. "Foron concertos moi honestos, eu cantaba o que me parecía e falaba un montón do que está a pasar, dos meus animales, da miña relación, da poesía, do xardín... e foi bonito, a verdade".


Summary: Nais e pais do rural ponteareán concentráronse fronte ás dependencias da Xunta en San Caetano para esixir a permanencia do centro San Mateo de Oliveira

Na mañá desta segunda feira, parte da comunidade educativa de Ponteareas mobilizouse fronte ás dependencias centrais da Xunta. A Administración galega deu nos últimos meses un ultimato á escola unitaria de San Mateo de Oliveira, que pechará no vindeiro curso se non chega a unha cifra mínima de alumnado. No interior das instalacións, o alcalde do Concello, Xosé Represas Giráldez, e a concelleira de Educación, Cristina Fernández, reuníanse co secretario xeral técnico de Educación, Jesús Oitavén, para tratar de garantir a continuidade do servizo. No encontro tamén estaban presentes dúas persoas representantes das nais e pais do CRA A Picaraña. "Néganse a facer calquera tipo de negociación. Se hai menos de seis nenos, pechan a escola, asegurando que se era así tampouco abriría para o vindeiro ano. Non aceptan ampliar a alumnado de primaria nin nada", explicaba Cristina Fernández á saída da reunión. A edil de educación do concello ponteareán –que desde 2015 destinou 17.352,42 euros en mantemento, conservación e dotacións para as unitarias– ve nesta posición do Executivo un intento claro pechar este tipo de centros. "O propio secretario díxolle ao alcalde cando marchabamos 'ti propón e creamos un CEIP novo cando queiras'", conta. Recentralizar o alumnado fóra do rural Actualmente, o Colexio Rural Agrupado A Picaraña de Ponteareas conta con 7 escolas unitarias adscritas. Neles, crianzas de 6 parroquias teñen a oportunidade de recibir un ensino público no seu entorno máis próximo. Mesmo nais e pais residentes no centro urbano optan por matricularen as fillas nos centros unitarios pola boa calidade asistencial. Non obstante, nas últimas décadas a consellaría de Educación foi suprimindo os servizos atendendo a criterios numéricos até chegar á cifra actual. O seguinte centro en ver perigar a súa supervivencia é o devandito San Mateo de Oliveira. Se fecha, obrigará o seu alumnado actual –de entre 3 e 5 anos– a se desprazar arredor de 4 quilómetros cada día para acudir á escola máis próxima. Alén do CRA A Picaraña, no rural de Ponteareas só figuran o CEIP Feliciano Barrera e o CEIP Santiago de Oliveira, onde –utilizando os mesmos criterios de cifras de alumnado– tamén será suprimida unha aula de infantil. O Feliciano Barrera, localizado na parroquia de Guláns, tamén estivera ameazada de peche perante a escaseza de alumnado. "Conseguiron mantela aberta e agora aumentaron matrículas, por iso se no momento perdes alumnos sempre podes recuperalos, mais se pecha logo non abre de novo", comenta a concelleira de Cultura, Hortensia Bautista, quen tamén critica os recortes nos servizos públicos mentres a Xunta "amplía prazas dos centros subvencionados" da localidade, cuxo centro urbano conta con tres escolas públicas e dúas concertadas. Desde o Concello tamén chaman a atención sobre como a Administración galega promociona o medio rural mentres que non dota dos servizos básicos as persoas que alí viven. "Os pais están moi implicados e non queren desfacerse da escola, vena como un servizo máis para a parroquia, uns servizos que neste momento escasean porque non só se carece de recursos educativos, senón tamén de transportes públicos, suficientes médicos nos centros de saúde –en Ponteareas viven 5.000 menores e non existe un servizo de urxencia pediátrica–… e todo isto suma ao sistema que temos agora, onde tende a desaparecer o rural, por moito que a Xunta o promocione en medios e redes sociais", critica Fernández.


Summary: A empresa mexicana e o Goberno galego acordan a construción de "catorce remolcadores, sete en estaleiros galegos e outros sete en colaboración con estaleiros mexicanos".

A Xunta de Galicia e a empresa mexicana Pemex veñen de chegar a un acordo para constuír catorce remolcadores. Sete destas embarcacións faranse en estaleiros galegos e outros sete en colaboración con estaleiros aztecas. Así o acaba de anunciar o xefe do Executivo galego, Núñez Feijóo, no Consello. O acordo permite respirar o naval galego e asinarase esta tarde ás oito. Segundo Feijóo, o trato supón "unha enorme oportunidade e un impulso importantísimo para o sector naval e para o futuro portuario de Galicia", xa que entre o que se negociará tamén se inclúe un acordo para converter o porto exterior da Coruña nunha base loxística. "Hai interese en iniciar contactos coa Autoridade Portuaria da Coruña para analizar as posibilidades de que punta Langosteira poida ser a base das operacións loxísticas de Pemex en Europa", aclarou. Punta Langosteira podería converterse na base de operacións loxísticas de Pemex en Europa Ademais, as continuas xuntanzas entre a compañía e o Executivo galego inclúen "negociacións para que Pemex adquira un barco flotel actualmente en construción en Galicia". Segundo Feijóo, a unión entre México e Galicia supón "unha alianza estratéxica" que pretende máis acordos no futuro. Esta boa noticia para o naval chega xusto despois de que a Xunta anunciase que o Goberno español xa ten enviado unha nova proposta a Bruxelas para establecer un novo sistema de bonificacións fiscais que favoreza o sector e que substitúa o tax-lease, un sistema vetado pola UE e cuxa prohibición ten afogado os estaleiros galegos. De feito, os presidentes do Consello Galego da Competencia e da Comisión Nacional da Competencia, Francisco Hernández e Joaquín García Bernaldo de Quirós, respectivamente, confían en que Bruxelas acepte a proposta do Executivo central. Respecto a esta situación, Feijóo asegura que agora a Comisión Europea podería considerar que a proposta de España "atenta contra os dereitos da competencia", pero insiste en que "se non notifica nada, significa que é plenamente legal". "Entendemos que a proposición é perfectamente compatible co tratado da UE; sorprenderíanos moitísimo que se vetase esta decisión do Goberno español", confiou o presidente da Xunta, que confía en que os contratos se poidan asinar agora "con cautelas, pero con menos cautelas" "A carga de traballo básica quedará en Galicia" En canto ás condicións do acordo con Pemex, Feijóo aclarou que "os estaleiros que presenten as mellores ofertas, teñen que ser galegos". "Nas próximas semanas notificarase por parte de Pemex a solicitude de contrato e a petición de ofertas económicas", dixo, tras insistir en que "os estaleiros privados e o estaleiro público terán que concretar no seu caso as propostas económicas e Pemex decidirá cales son os que levan o pedido". "Dos catorce buques, sete como mínimo faranse ao 100% en Galicia e os outros sete entre estaleiros galegos e mexicanos; a fórmula concreta, se van montados total ou parcialmente dende Galicia, é unha cuestión que lle corresponden á empresa", explicou o presidente da Xunta, que cre que "o importante é que a carga de traballo básica quedará residenciada na comunidade autónoma". O acordo chega tras as negociacións da Xunta con Pemex, propiedade do Goberno mexicano. Todo comezou o pasado 16 de abril, cando o Goberno galego anunciaba por sorpresa que o presidente, Alberto Núñez Feijóo, ía viaxar a México. Esa mesma noite incorporábase á comitiva do titular do Executivo central, Mariano Rajoy para un desprazamento do que apenas se ofrecían detalles, nin da axenda nin dos obxectivos. Apenas se explicaba que ía traballar a prol da "internacionalización" das empresas galegas. Dous días despois, un discurso de Rajoy dende o país mexicano desvelaba que era o que tiña que ver a viaxe con Galicia. A petroleira Pemex podería estar interesada en construír barcos nalgún estaleiro galego. O pasado martes, na feira Navalia de Vigo, responsables da compañía azteca aseguraban que os presuntos acordos coa Xunta estaban "en estudo", pero as xuntanzas nos últimos días semellan ter chegado a bo porto. O secretario xeral do PSdeG, Pachi Vázquez, xa asegurou que o de hoxe "é un día positivo para o naval" e pide aos gobernos de Feijóo e Rajoy que sigan esforzándose a prol dun sector estratéxico para o país. Pemex é a cuarta petroleira do mundo, con máis de 150.000 empregados e cunha cifra de 40.000 millóns de vendas en 2010. Por outra banda, e en canto ao novo sistema de bonificación fiscal, o director xeral de Vulcano, José Domínguez, destacou que a proposta feita polo Goberno central para implantar unha alternativa ao tax-lease permite que os estaleiros poidan, unha vez coñecida a ferramenta e as contías que supón, empezar xa a negociar contratos. HABERÁ AMPLIACIÓN


Summary: O presidente da entidade, José María Castellano, insiste en que quen mercou o produto financeiro fíxoo conscientemente, e elevou até "o 50% da entidade" a porcentaxe do cadro de persoal que posúe algunha participación

Após afirmar hai uns días que a maioría das persoas afectadas polo caso das participacións preferentes de Novagalicia Banco mercaran o produto financeiro sendo conscientes "de onde se estaban a meter", e após coñecermos a sentenza dun xulgado de Cambados que condena á entidade a devolver 7.560€ a un veciño de Meaño, José María Castellano, presidente de NGB, afirmou esta segunda feira que o cadro de persoal da entidade "confiaba tanto nas preferentes que son posuidores e colocáronllelas aos seus familiares". Elevou ao "50% da entidade" o número de traballador@s que actuaron deste xeito. Convencido da viabiliade en solitario da entidade, explicou nunha entrevista na radio que a campaña mediática do Antes de nada, perdón respondía ao desexo de transladar a idea de que tanto el como o conselleiro delegado, César González-Bueno, queren "facer outro banco". Após confirmaren que Novagalicia Banco fai parte das entidades que se beneficiarán "dos 100.000 millóns de euros que recibirá a banca española", colocaron a publicidade que anuncia a "nova etapa" na entidade. "E o primeiro de todo era pedir perdón". Castellano cobrará este ano 300.000 euros "como máximo". Dixo compartir a "alarma social" xerada ao se coñeceren as indemnizacións que cobrará a antiga equipa directiva do banco --con xubilacións de 16 millóns como a de José Luis Méndez--, e polo caso das preferentes, así mesmo asegurou non ter intención de recorrer a sentenza do xulgado de Cambados. E recoñeceu que @s afectad@s merecen recuperar os seus cartos, e apuntou a que na entidade "non temos un problema de liquidez", mais ten que autorizar a operación a Comisión Europea.


Summary: O líder socialista asegura que as normas contables do Goberno galego impediron facer pagamentos en todo o último trimestre de 2011. Feijóo négao e esíxelle "respecto".

É solvencia todo o que reloce na xestión económica da Xunta? É o interrogante que o secretario xeral do PSdeG, Pachi Vázquez, deixou este mércores no hemiciclo do Parlamento tras a sesión de control ao presidente da Xunta. Despois de que a pasada semana a o Goberno galego se autoafirmase como "o máis solvente" do Estado ao pechar 2011 cun déficit do 1,61% o líder socialista puxo en dúbida, durante a sesión de control ao presidente da Xunta, que esa solvencia sexa tal. "Mentres percorre España presumindo de déficit e de xestión" o presidente, acusa, "igual que Esperanza Aguirre, pechou 2011 con milleiros de facturas no caixón". Vázquez sustenta a súa afirmación nas instrucións para o peche do exercicio económico ditadas o 29 setembro dese mesmo ano. Dende a súa publicación do Diario Oficial de Galicia un día despois "pechouse a recepción de facturas con carácter inmediato", "impedindo que se certificase nin unha soa no último trimestre do ano", asegura." Vázquez: "pechouse a recepción de facturas o 29 de setembro, impedindo que se certificase ningunha no último trimestre do ano" Segundo Feijóo, Pachi Vázquez simplemente falta á verdade. "Alármame a falta de realismo da súa pregunta", retrucou, para despois engadir que "dicir publicamente que se falsean as contas públicas" é "a maior irresponsabilidade que pode facer unha persoa que aspira a ser candidato". "O 28% do orzamento executouse no último trimestre", asegura Feijóo, que lle esixe "un pouco de respecto" ao socialista. "Anote o dato", emprazou: o pagamento de facturas prodúcese "en menos de 40 días no primeiro trimestre de 2011 e en menos de 50 días dende que chegamos á Xunta". "Vostede di tranquilamente que a Xunta mente, xa estou acostumado", asegura Feijóo, quen lle reprocha a Vázquez que "dixese que os médicos daban altas por 30 euros" ou que "imos cobrar por ir aos hospitais. "Xa sei que non respecta o presidente da Xunta, pero respecte a Galicia", di. Feijóo: "Dicir que se falsean as contas públicas é a maior irresponsabilidade dunha persoa que aspira a ser candidato" "Eu entendo que estea irritado porque lle diga estas verdades", sentenciou Pachi Vázquez, que ve en Feijóo "un especialista en trampear os datos do Goberno galego" non só no pagamento de facturas, senón tamén noutros ámbitos. "Cando non lle gustan as cifras do paro, inventa unha clave que só ten Galicia e desaparecen datos das listas, cando non lle gustan as listas de espera, crea un modelo de contar por prioridades que só teñen vostedes e xa lle saen as contas", exemplifica. E o mesmo, mantén, acontece co déficit. A Xunta, reitera, deixou de pagar facturas "a partir do 29 de setembro", algo que "sempre se fixo o 15 de decembro" e por iso "lle encaixan as contas n un déficit que non é real". "Dígalle a esta Cámara se pagou algunha certificación entre o 30 de xullo e o 30 de decembro; non o fai, porque nas empresas xa é un clamor" e "vostede está facendo prioridade o control do déficit sobre a realidade", acusa. Vázquez lánzalle tamén ao presidente unha nova proposta de pacto, polo "crecemento" e a "blindaxe" dos servizos públicos, pero Feijóo desdéñao. "Interésanme as propostas realistas" porque "Galicia non vive de eslogans, nin de contradicións nin de frivolidades". "Se non é capaz de felicitar os galegos que levamos moito tempo facendo unha política económica rigorosa, como vai ser capaz de ser candidato do seu partido a algún posto de responsabilidade?", espetoulle. Segundo o presidente, Vázquez "xa lle fixo bastante dano a Galicia no Goberno bipartito". "Recoméndolle que, por Galicia, teña un pouco menos de vaidade e busque acordos cos partidos que queren axudalo a sacar adiante este país, evitando mentiras e dicindo a verdade", aconsellou o socialista.


Summary: A aparición de novas variantes do SARS-CoV-2 ameaza o descenso da transmisión comunitaria do virus na Galiza. Os datos apuntan que se contaxian máis pero non confirman que sexan máis letais. 'Nós Diario' conversa co catedrático en Microbioloxía da Universidade de Santiago de Compostela.

Que máis sabemos do coronavirus e que comportamento debemos esperar? O que sabemos é que temos unha transmisión comunitaria moi elevada e que as medidas acordadas para frear os contaxios están funcionando de forma máis lenta do que nos gustaría. Ademais, todo apunta a un avance da variante británica, que se transmite máis facilmente pero aínda non hai datos científicos que permitan asegurar que é máis letal. Polo tanto, o que cabe esperar, se se transmite máis, é que haxa máis persoas contaxiadas que acabarán elevando a presión sobre o sistema sanitario. Débennos sorprender as mutación do virus que se están detectando? Non. A mutación é parte da natureza dos virus e máis dos que teñen como material xenético ARN. Neste caso, fálase moito da aparición de mutacións pero o certo é que o coronavirus muta menos ca outros virus porque no seu ciclo de replicacións teñen certa actividade correctora de posíbeis fallos nas copias dos xenomas. Aínda así, hai que ter en conta que cando un virus invade unha célula prodúcense miles de novas partículas víricas. Entón, malia que a taxa de mutación do coronavirus non sexa tan elevada sempre se van producir alteracións na secuencia do xenoma. Moitas non van ter ningunha transcendencia pero outras si. É o caso destas novas variantes. Debemos chamarlles variantes e non cepas? De momento debemos chamarlles variantes. Unha nova cepa implica unha diferenza nalgunha característica fenotípica que permita distinguir unhas doutras. Que os antíxenos fronte a unha variante non sexan activos fronte a outra, que aumente a letalidade. Pero nada disto está comprobado aínda. Por que se fala tanto das variantes británicas, surafricana e brasileira mentres comezan a agromar outras? Porque teñen unha maior eficiencia na entrada da célula. Se tomamos o exemplo dunha chave e unha fechadura, están mellor adaptadas. A variante goza duns 'dentes' máis acaídos para entrar na 'fechadura' da célula, polo que van acceder máis facilmente. Se hai dúas variantes pelexan por entrar nunha célula e unha está mellor adaptada sempre vai gozar de vantaxe. A transmisión seguirá favorecendo a mutación á espera de que avance a vacinación? Os datos publicados parecen indicar que as vacinas que se están a empregar funcionan tamén fronte as variantes, malia que están deseñadas para seren efectivas fronte a variante dominante durante a primeira vaga. Mentres funcionen non hai por que cambialas, pero non significa que non vaian xurdir variantes para as que a vacina sexa menos eficaz. Hai que vixiar se durante o período de vacinación se seleccionen variantes para as que a vacina é menos efectiva. E para iso cómpre estar atento á evolución da pandemia, facer estudos epidemiolóxicos para saber que variantes son predominantes en cada caso e cambiar a formulación das vacinas para axustar a súa eficacia. Pode chegar a aparecer unha variante que faga inútil a vacina? Vai depender moito de que se vacine rápido. Canto máis tempo lle deamos ao virus máis posibilidades haberá de que aparezan novas variantes. Se se estabelece un plan de vacinación áxil para combater as variantes actuais, non debera haber problema. Se se demora moito no tempo, a presión selectiva pode favorecer a aparición de novas variantes máis resistentes. Estratexia ZeroCovid ou como eliminar a circulación do virus Cos niveis de transmisión comunitaria actuais, Jesús López Romalde descarta o enfoquee ZeroCovid. "Igual se podía ter feito no final da primeira vaga, cando os niveis de transmisión eran moi baixos". Segundo explica, esta estratexia exixe unha capacidade de rastrexo moi alta e actuar tan pronto se detecta un caso, con medidas de restrición máis severas, similares ás do inicio da pandemia. "Serían máis duras pero tamén máis curtas, e funcionarían mellor nun escenario de baixa transmisión". O catedrático de Microbioloxía e Parasitoloxía da USC pon o foco na vacinación e nunha planificación coordinada da campaña "mellor a nivel mundial" que implique a todo o mundo, xa que unha pandemia non se pode combater desde o local. A chave está na combinación de vacina, vixilancia epidemiolóxica e medidas de prevención sostidas.


Summary: Así o recolle o documento entregado esta tarde á portavoz do BNG en Bruxelas, Ana Miranda, e representantes da Plataforma de vítimas e familiares.

O informe elaborado pola Axencia de Seguridade Ferroviaria da UE sinala que a Comisión creada polo Ministerio de Fomento español céntrase unicamente no "erro humano" como causa do accidente mais non afonda nos "elementos chave" que derivaron na catástrofe e que define como "causas fundamentais e subxacentes" do sinistro como por exemplo as características do propio tren ou da vía. Ana Miranda exixe a demisión da ministra de Fomento e das persoas responsábeis de seguridade ferroviaria perante un informe que tilda de "demoledor" Desde o BNG, a portavoz da organización frontista en Bruxelas, Ana Miranda, asegurou que as conclusións da investigación comunitaria exixen a "demisión da ministra de Fomento, Ana Pastor". "Debe demitir e con ela todos os responsábeis de seguridade ferroviaria no Estado español", apuntou após a xuntanza. E é que o informe europeo, de 12 folios sinala catro conclusións "moi claras", explicou Miranda. As conclusións 1. Que a composición da Comisión de Investigación de Accidentes Ferroviarios (CIAF) non aseguraba a necesaria independencia. 2. Que a investigación estivo centrada só na causa directa do sinisto, un erro humano, obviando outras causas. Neste senso, poderían existir máis responsábeis alén da única persoa imputada na instrución xudicial, o maquinista. 3. A Axencia de Seguridade Ferroviaria subliña a falta de colaboración de Renfe, Adif, Ideco e mesmo de persoal da función pública do Ministerio de Fomento ao negárense a contestar a preguntas relacionadas coa investigación. 4. O incumprimento da Directiva europea de Seguridade Ferroviaria nos seus artigos 19 e 21 a respeito da independencia que debe ser garantida nas comisións de investigación. Neste senso, a Axencia europea reafirma o ditame da Audiencia Provincial da Coruña. Cumpre lembrar que no seu último auto exixía a reabertura do proceso de investigación ao entender que ficaban por aclarar "extremos expostos" como o risco de accidente na curva da Grandeira, onde se produciu o sinisto o 24 de xullo de 2013. O Informe O Bloque Nacionalista Galego (BNG) conseguiu finalmente que as autoridades europeas difundan as conclusións do informe elaborado arredor do accidente ferroviario de Angrois no que faleceron 81 persoas e máis dun cento resultaron feridas. Malia a negativa inicial de facer públicos os resultados --segundo a portavoz do Bloque en Bruxelas, Ana Miranda, polas presións do goberno español-- o responsábel de Seguridade Ferroviaria, Herald Ruijters, e o de director executivo da Axencia de Seguridade Europea (ERA), Josef Doppelbauer, reuniuse esta quinta feira (7 de xullo) ás 16h. coa propia Miranda e con representantes das vítimas do sinistro para coñecer de primeira man o contido da documentación comunitaria. Demoras na publicación Neste senso, desde a organización frontista lembran que a elaboración do documento foi o resultado da viaxe de representantes da Plataforma de vítimas a Bruxelas en novembro de 2015 auspiciada polo BNG. O traballo incorpora dados adicionais aos manexados até o momento. Razón pola que contén grande interese. Así as cousas, malia que o compromiso europeo situaba en maio de 2016 a publicación do informe esta foi retrasada até hoxe. A presión política, mais tamén social e mediática desenvolvida pola propia Plataforma através da recollida de sinaturas


Summary: "Durme ben, durme, meu rolo/ que n´hai berce coma o colo/ durme, meu rolo". Non hai berce coma o colo (Kalandraka) recolle quince cantos de berce, de arrolos ou anainas que a tradición nos transmite.

Son cantos tenros, doces, que buscan traer o sono das criaturas recén nacidas e se cantan paseniño, a media voz, ao pé do bebé que se arrola no colo. Fronte aos métodos bruscos para durmir os bebés que se resumen en deixalos no berce até que o cansazo venza, modelo que se impuxo nos últimos anos, Non hai berce coma o colo reivindica a maneira oposta de achegarse ao sono. Con agarimo, con música doce e o contacto físico da nai ou o pai nun colo gustoso no que os ollos se van pechando de vagar, con suavidade, ao son das poéticas letras e as agarimosas melodías. "O propio título é unha declaración de intencións. Vivimos nun tempo no que todo se fai a correr, a educación e a crianza dos rapaces tamén. Somos o único animal mamífero que deixamos sós aos nenos no berce para que durman. Topar cunha copla popular que che di que non, que reivindica o colo é unha marabilla", comenta Paulo Nogueira, un dos autores do proxecto canda Magoia Bodega, membros tamén do seu equipo musical. "O propio título é unha declaración de intencións. Vivimos nun tempo no que todo se fai a correr, a educación e a crianza dos rapaces tamén", di Paulo Nogueira A idea naceu hai tempo, cando dirixiron e produciron dous traballos arredor da tradición musical para as crianzas. O Quiquiriqui e Pelo Gato 24 ofrecían cun amplo grupo de músicos e músicas cantigas destinadas á cativada tomadas da tradición. Naquelas recollidas ían aparecendo anainas que Magoia e Paulo apartaban, agardando o momento de dar a luz un produto como este Non hai berce coma un colo no que se recollen quince deliciosas cantares de arrolo recollidos en Ribeira de Piquín ou Cuñas, en Bande, Verín ou Domaio. "Cando aparecían eses cantos descubriamos que eran xoias melódicas, un material carismático que transmite dozura", explica Paulo Nogueira, dunhas cancións que están nos principais cancioneiros galegos, algúns recollidos hai ben máis de cen anos. "Melodicamente son uns cantares con moita variedade e, ao tempo, non teñen patrón fixo, son moi especiais, cunha lírica que comunica agarimos. Trátase das primeiras palabras, os primeiros versos e xoias melódicas", comenta ao tempo que aproveita para gabar a "riqueza musical do país que queda a proba nesta colección de cantos". Sonia Lebedynski, Mini Rivas e Merchi Rodríguez (de Leilía) póñenlle voz aos cantos de berce. A maioría das quince anainas están inéditas e, na idea, é recuperalas para o uso diario, para que nas casas se volva a arrolar co canto das avoas, paseniño e con agarimo. Estes cantos de berce, noutrora abondosos e hoxe case inexistentes, transmitían as palabras primeiras. Palabras que completaban o universo sonoro co amor vertido sobre a criatura", afirma Mini, unha das voces do traballo, no prólogo de Non hai berce coma o colo no que se pregunta: "Podemos aínda recuperar o calor da pel contra a pel? E a garganta amiga que transmite tranquilidade e sosego?". Sonia Lebedynski, Mini Rivas e Merchi Rodríguez (de Leilía) póñenlle voz aos cantos de berce. A Interpretación musical vén da man de Pancho Álvarez, Navia Rivas, César Longa, Begoña Riobó, Segundo Grandío e tamén de Magoia Bodega e Paulo Nogueira, que asumen a dirección do proxecto. "Buscabamos a esencia, melodías moi núas, sen moito arranxo, ás veces, mesmo interpretadas a capela por iso as voces son fundamentais, tímbricas amantes, con moita dozura", comenta Paulo Nogueira, feliz do resultado do proxecto musical que se completa coas ilustracións de Mariona Cabassa que poñen imaxe aos arrolos, eses primeiros cantos que perduran e se transmiten.


Summary: Dous de cada tres galegos seguen a percibir salarios baixos, segundo un estudo de Eurofound.

Desde o ano 2002 até 2017 o número de empregos ben remunerados ascendeu na Galiza en cinco puntos, ao pasar de representar 26,7% do total a 31,7%, o que lle sitúa xunto con Nafarroa, A Rioxa e Euskadi entre os territorios que máis reduciron esta desigualdade no conxunto do Estado español. O estudo realizado pola Fundación europea para a mellora das condicións de vida e laborais (Eurofound) analiza a evolución do emprego en 130 rexións dos nove maiores países comunitarios entre 2002 e 2017, con especial interese no peso que adquiren os empregos mellor remunerados. No caso do Estado español, agás Madrid, o resto de territorios teñen máis postos de traballo mal remunerado que traballos ben pagados. Na Galiza, un de cada dous traballadores seguen a percibir menos cartos dos que lles corresponderían polo seu labor A industria perde peso O informe de Eurofound tamén constata a terciarización da economía galega. No período analizado, a industria pasou de representar preto de 20% (19,4%) a situarse por debaixo de 15% (14.9%). Pola contra, o sector servizos experimentou un notable crecemento ao pasar de 54.2% a 70,7%. No sector público, a porcentaxe tamén experimentou subas, neste caso de máis de sete puntos porcentuais (de 15,5% a 22,9%). En total, entre 2002 e 2017 creáronse na Galiza preto de 30.000 postos de traballo dos que 43% eran cualificados ao final do período, fronte 25% de 2002.


Summary: No día da Internet e no día das Letras, Sermos Galiza inicia a edición de textos literarios exclusivamente en formato electrónico, para lectura en dispositivos móbiles. Comezamos con autores e autoras clásicos para irmos, pouco a pouco, ofrecendo obras de agora mesmo.

O primeiro texto é o conto de Rosalía, Contos da miña terra. A edición toma como base a aparecida en Almanaque gallego, por Manuel Castro y López, Buenos Aires, Ortega y Radaelli, 1903. Pódese baixar da nosa loxa a 0.50 €. A segunda das publicacións é a novela de Antonio López Ferreiro, O niño de pombas. Esta obra, publicada en 1905, está agora a disposición dos lectores e das lectoras de Sermos Galiza grazas á iniciativa da Biblioteca virtual Sermos Galiza, que vai pór na rede, en formato .epub, todas as obras da literatura galega que están xa libres de dereitos de explotación. O niño de pombas ofrécese por 0.90 €. Así mesmo, Sermos Galiza vai iniciar negociacións con autores e autoras actuais para poder publicar, neste formato, tanto obras xa publicadas como outras aínda inéditas, co único obxectivo de presentar ao público un catálogo completo da nosa produción literaria.


Summary: O matrimonio contratara unha hipoteca de 67 mil euros para un piso que despois foi taxado en 34 mil. O colectivo cidadán traballa en varios casos semellantes na cidade nos que espera un resultado igualmente positivo.

Unha vitoria entre tantas derrotas. Unha parella de Lugo vén de acadar a dación en pagamento e, con ela, a anulación da débeda que tiña contraída con Unión de Créditos Inmobiliarios (propiedade do Banco Santander), por mor da contratación hai anos dun préstamo hipotecario. Fíxoo a través das xestións de Stop Desafiuzamentos Lugo, que destaca que é a primeira vez que isto se consigue na cidade. A parella, que chegou a Lugo dende Arxentina no ano 2002, mercou o piso no ano 2004 grazas a un crédito de 67 mil euros, que foron pagando até que o home tivo un accidente e non puido seguir traballando. Quixeron vender o piso, pero a taxación inicial de 67 mil euros pasara a ser de 34 mil. Quedaron sen a súa vivenda, que foi vendida pola financeira a un prezo superior á da súa taxación, segundo denuncian os activistas de Stop Desafiuzamentos Lugo, pero mantiñan unha débeda coa Unión de Créditos Inmobiliarios (UCI) de 60 mil euros. Despois de cinco meses de negociacións e presións ante o Santander, este aceptou finalmente anulala. Stop Desafiuzamentos traballa en varios casos semellantes na cidade nos que espera un resultado igualmente positivo, casos nos que vivendas foron taxadas moi por riba do seu valor polas mesmas entidades bancarias que despois se encargaban de ofrecer créditos para a súa compra. Os voluntarios e voluntarias de Stop Desafiuzamentos Lugo contan cun número (668893615) e mail (stopdesafiuzamentoslugo@gmail.com) de contacto e celebran xuntanzas os xoves pola tarde na Cova da Terra. A Unión de Créditos Inmobiliarios A PAH denuncia que "nos anos de éxtase inmobiliaria, o Grupo Santander derivaba a esta entidade aqueles préstamos de alto risco, aplicando unhas condicións na concesión do préstamo moi por riba das do mercado" A Unión de Créditos Inmobiliarios (UCI) é unha financeira pertencente ao Grupo Santander. Foi denunciada en moitas ocasións pola PAH e outros colectivos polas súas prácticas, definidas como hipotecas-lixo. A PAH denunciou que "nos anos de éxtase inmobiliaria, o Grupo Santander derivaba a esta entidade aqueles préstamos de alto risco, ben pola precariedade dos hipotecantes, ben polo escaso valor do ben hipotecado, aplicando unhas condicións na concesión do préstamo moi por riba das do mercado (diferenciais superiores á media, prazos máis prolongados, taxacións claramente infladas, etc.)". A UCI era coñecida "a Unión de Créditos Imposibles", aludindo a que cando un préstamo, refinanciamento ou reunificación de préstamos era inviable para a maioría das entidades, UCI aprobaba a operación". A PAH criticou o "escurantismo" das prácticas desta filial do Santander, e que o banco se adherira ao "código de boas prácticas" para os seus produtos oficiais, mentres a través de UCI seguía incorrendo nestas irregularidades. Sinalaba, igualmente, que UCI se valía da súa relación co Santander para destacar a súa "fiabilidade", pero que en realidade actuaba con prácticas "mafiosas". Tamén denunciaba que "as oficinas físicas que UCI tiña en gran parte do Estado desapareceron, remitindo ao seus aínda clientes con problemas a servizos de atención ao cliente que non son operativos e non resolven os problemas de cada un dos afectados".


Summary: O ferrocarril tamén foi obxecto da vaga de 'austeridade' que tomou forma en recortes e máis recortes en eidos como o da seguridade ou o persoal. Desde a CGT, sindicato con importante implantación entre @s traballador@s ferroviari@s, denuncian a situación

Os e as traballadoras do servizo de ferrocarril levan meses de mobilizacións e folgas contra o que entenden que é un proceso de privatización e degradación dun servizo público. Alberto Díaz, da CGT na Coruña, lembra que "os recortes en seguridade ou en cadro de persoal...nunca son de balde". Sobre as causas do sinistro de Angrois, móstrase cauto: "Hai que agardar aos resultados da investigacións. Despois, xa veremos...". Iso si, Díaz, e niso coincide co secretario xeral do sindicato de maquinistas, considera que un accidente desas dimensións "non resposta só a unha causa". Nesta liña, e sempre incidindo en que son hipóteses e que hai que agardar ao resultado das investigacións, indica que o exceso de velocidade puido ir acompañado doutras circunstancias, "fallos de material ou circunstancias da vía...". "Descarrilou polo medio" Díaz indica que vendo as imaxes do vídeo de seguridade de ADIF que recolle o momento do descarrilamento extráñalle que só por un execso de velocidade o tren "semella que descarrilou polo medio do comboio", e non pola cabeza tractora. CGT considera que as medidas de recortes e privatizacións, con impacto en aspectos como os da seguridade, nunca son de balde, e teñen consecuencias.


Summary: O 1 de agosto de 1989 saltaba a faísca. O río Arnoia aparecía cuberto de troitas mortas. A indignación levou ás veciñas e aos veciños se fecharen no concello. A historia de Allariz estaba a piques de mudar.

Cúmprense 25 anos da coñecida como a Revolta de Allariz. Tras tres meses de peche no concello, tras seren detidos e metidos no carcere varios veciños, o alcalde popular naquel momento no Concello demitía xunto coa súa corporación. O nacionalismo entraba no goberno e alí ficaría ate o momento actual, con sucesivas maiorías absolutas. A verdadeira revolta, porén, non foron eses tres meses de peche e loita, que tamén, senón a transformación vivida con posterioridade, e que foi merecente de diversos premios e recoñecementos no eido internacional como o Premio Europeo de Urbanismo en 1994 pola recuperación do seu conxunto histórico artístico ou, na esfera ambiental, a declaración por parte da UNESCO en 2005 como Reserva da Biosfera. Analizámolo no A Fondo que o semanario Sermos Galiza prepara para esta quinta feira. "Allariz foi un dos sitios onde o nacionalismo empezou a demostrar que o seu era un proxecto político de goberno" (Anxo Quintana) Diversos expertos e persoas vinculadas de maneira estreita sobre ese proceso de cambio baseados en valores como a participación, o respecto ao medio ambiente e a natureza, escriben sobre o mesmo. Tal é o caso do urbanista Daniel Pino, protagonista en primeira liña do proceso de planificación urbana; do xeógrafo Rubén Lois, que escribe sobre o potencial turístico da vila, baseado na sostibilidade; do secretario do Consello de Xestores da Rede Española de Reservas da Biosfera; do historiador Xosé Carlos Sierra, ou do actual alcalde, que fai lembranza daquel verán de 1989. O A Fondo desta semana inclúe tamén unha entrevista con Anxo Quintana, alcalde de Allariz dende 1989 até 2000. Quintana rememora o Allariz daquel verán de 1989 e analiza por que, nesta vila ourensá, e non noutras afectadas por similares problemas de caciquismo, a revolta foi posíbel. "Allariz foi un dos sitios onde o nacionalismo empezou a demostrar que o seu era un proxecto político de goberno", afirma, subliñando que a clave do éxito do nacionalismo naquel momento foi a práctica dunha política de proximidade, achegada á cidadanía, e baseada na participación.


Summary: Denuncian ser sobrecargadas con funcións que non lles corresponden Un novo conflito laboral no Álvaro Cunqueiro amosa as carencias de persoal do hospital

Un novo conflito laboral no Álvaro Cunqueiro amosa as carencias de persoal do hospital Ao redor dun cento de auxiliares de enfermaría (TCAE) do hospital Álvaro Cunqueiro de Vigo iniciaron este xoves unha serie de protestas ante a situación de sobrecarga de traballo que sofren, coa imposición por parte da dirección do centro de funcións que -denuncian- non lles corresponden, coma o traslado de bolsas de roupa de sucia ata determinados puntos de recollida. Lembrar que o seu labor é asistencial e que con estas novas tarefas impostas, son os e as pacientes quen quedan desatendidos e desatendidas. As traballadoras mobilizadas tiñan prevista a realización dun peche, pero tralas ameazas da Xerencia do hospital decidiron trasladar a súa protesta ao exterior. "Dende que recibimos a nova orde estamos a ser coaccionadas, manipuladas e acosadas", denuncian O conflito iniciouse cando a Xerencia publicou unha orde na que lles asignaba esta función, que non consta nos seus estatutos. As traballadoras portestaron e a dirección do centro reaccionou coa apertura de máis dun cento de expedientes. "Dende que recibimos a nova orde estamos a ser coaccionadas, manipuladas e acosadas dunha forma incomprensible. Vixíannos e acósannos as 24 horas, a Subdireccion de enfermeria fixo quendas para vixiar e tomar nota do que faciamos, creando un estrés e unha tension que complicaban o noso labor asistencial, que en todo momento a pesar do dificil da situación tentamos que non minguase", denunciaron este xoves na asemblea convocada no hospital. "Esta decisión ten como único obxectivo novos aforros para a empresa privada a custa do persoal do SERGAS que debe dedicar tempo e diñeiro a esta actividade", di a AGDSP "Eu non sei quen ten que facer este traballo, pero dende logo non é a nosa función. Somos persoal de enfermería, a nosa función é asistencial. Se nos obrigan a levar as bolsas dun lado ao outro estaremos precisamente desatendendo os pacientes. É a Xerencia a que está primando o aforro sobre a atención ao paciente", dicía Miriam Costas, voceira das traballadoras en conversa con Praza. "Cal é o fondo do problema? Que a concesionaria non quere contratar máis persoal e polo tanto opta por cargarnos a nós cun traballo que non nos corresponde", denunciaba. Subliñan que "o Álvaro Cunqueiro é un hospital que como todos sabemos está baixo unha xestión mixta, como lle chaman, en vez de dicir una privatización encuberta, a pesar que se segue definindo como un hospital público. Esta situación leva á externalización de determinados servizos e isto é a base do conflito no que nos atopamos". A protesta contou co apoio de En Marea, BNG e da Asociación Galega para a Defensa da Sanidade Pública, que nun comunicado indicou que "resulta inaceptable que a empresa concesionaria obrigue a persoal do SERGAS a realizar unha actividade que debería realizar cos seus propios recursos" e que "esta decisión ten como único obxectivo novos aforros para a empresa privada a custa do persoal do SERGAS que debe dedicar tempo e diñeiro a esta actividade". "Desde a nosa Asociación anunciamos que a xestión público privada xeraría conflitos e enfrontamentos entre a Concesionaria e a Sanidade Pública dado que a primeira vea unicamente polos seus intereses empresariais e a outra por prestar asistencia sanitaria", lembran a AGDSP. "Queremos que a ciudadania sexa consciente que a nosa loita se debe a que non estamos dispostas a que mingüe a calidade asistencial para que a Xerencia ou a concesionaria aforren para os seus petos", sinalan as traballadoras A Comisión de Centro recibiu unha carta asinada polo Xerente do hospital, Félix Rubial, na que as acusa de "perturbar a tranquilidade dun centro sanitario". "Queremos que a ciudadania sexa consciente que a nosa loita se debe a que non estamos dispostas a que mingüe a calidade asistencial para que a Xerencia ou a concesionaria aforren para os seus petos", sinalan as traballadoras, que para sentar a falar coa Xerencia esixen que sexan retirados todos os expedientes abertos e os que están en proceso de saída.


Summary: Ana Pontón acusa a Xunta de "bordear" a Lei galega de universidades que impide duplicar titulacións e pide que o proxecto sexa retirado.

A portavoz nacional do BNG, Ana Pontón, quixo lanzar unha mensaxe de rotundo apoio á universidade pública no encontro que mantivo esta segunda feira cos reitores dos campus galegos, Antonio López (USC), Julio Abalde (UdC) e Manuel Reigosa (UVI), no que tamén participou a portavoz parlamentaria de Educación, Olalla Rodil. Unha xuntanza que se realiza após o acanzo do proxecto para implantar na Galiza unha universidade privada. A portavoz afirmou que "Galiza non precisa unha universidade ao servizo da banca senón máis apoio e recursos á universidade pública". Nesta liña, propón un incremento dos fondos de financiamento da universidade pública en 2020 e critica que a lei de acompañamento de orzamentos non avance nun novo plan de financiamento para o SUG e que, por contra, mesmo adiante novos recortes. O sistema universitario galego, lembrou, leva soportado recortes ao longo da última década, de tal xeito que, a día de hoxe, dispón de 438 millóns de euros menos. A proposta do Bloque é, explicou Pontón, acabar cos recortes da última década co obxectivo de "situarnos no 1,5% do PIB e colocarnos na media do noso entorno o que significaría unha mellora importante en canto a recursos, dotación para a docencia e a investigación", explicou. Pontón considera que se está incumprindo a Lei galega de universidades, "que a Xunta está aplicando de maneira moi laxa bordeando a legalidade, porque non atende ao que establece o actual marco que impide que a creación dunha universidade privada signifique duplicar titulacións do sistema público".


Summary: Así o aseguran fontes diplomáticas da UE no diario francés 'Les Echos'. A suba da Bolsa e o descenso da prima de risco son indicios que achegan a petición de axuda, que se podería concretar tras a celebración do cumio europeo.

O rescate está ao caer, pero pedirase, con case total seguridade, logo das eleccións galegas e vascas do vindeiro domingo. Así o aseguraron e aseguran agora diversos diarios citando fontes diplomáticas europeas nunha predición que coincide cos movementos nos mercados, a caída da prima de risco por baixo dos 400 puntos e a suba da Bolsa, indicios todos eles que semellan indicar que a petición de axuda por parte do Gobeno é inminente. Será axiña, pero se cadra non tanto como para que se anuncie antes dos comicios. Fontes diplomáticas europeas aseguran que o rescate chegará a semana que vén, tras o cumio europeo de xoves e venres O pasado sábado era a axencia Reuters quen aseguraba que a petición formal de rescate chegaría no vindeiro mes de novembro. Nesta ocasión é o prestixioso diario francés Les Echos o que, citando declaracións de diplomáticos europeos a AFP, apunta a que esta petición chegaría xa a semana que vén. Antes, no cumio europeo do xoves e venres, aclararíanse as condicións que se lle esixirán a España a cambio da axuda. As fontes diplomáticas citadas por Les Echos lembran que esta axuda permitirá activar as compras de débeda do BCE e aclaran tamén os tempos que manexa o Executivo do PP para a petición de rescate. "Non penso que a solicitude se vaia formalizar no cumio europeo, pero nesta cita si se aclararán as condicións que se lle esixirán a España a cambio da axuda", asegura. Os tempos coincidirían co temor da oposición ao PP, que leva meses advertindo dunha petición de axuda que se aprazaría até despois das eleccións por temor a un golpe electoral dos populares. A suba da bolsa e a baixada na prima de risco achegan a petición de rescate por parte de España "As cousas evolucionan", di o diplomático europeo, mentres as informacións sobre esta petición fixeron repuntar as bolsas europeas. Esta mesma fonte aclara que España podería apelar ao novo dispositivo, que combina intervencións sobre os mercados da débeda dos fondos de rescate da zona euro, o mecanismo europeo de estabilidade, e do BCE. Con isto, o Estado buscaría facer baixar as taxas de interesa da débeda pública. Malia que a idea destas fontes é que o rescate será solicitado xusto despois das eleccións autonómicas en Galicia, tampouco descartan que a petición se active xusto despois de rematar o cumio, o que coincidiría coa xornada de reflexión previa aos comicios. Mentres, a prima de risco española baixaba este mércores dos 400 puntos básicos por primeira vez en seis meses, desde o pasado 4 de abril, ante a posibilidade da petición de rescate por parte do Estado á UE. Así, o interese do bono español a dez anos chegou a caer ao 5,52%, ao tempo que o alemán subía ao 1,6%, un dato máis que fai pensar na chegada inminente da axuda, pero tamén das graves consecuencias que podería ter para a sociedade española.


Nos oitenta, os patios de luces babeaban brillantina. Culto, ben parecido e coa columna vertebral tensada, a aquela fina estampa era inasumible calzarlle un traxe a raias. Porén, nos vermús dominicais da Corredera de Tui, ao banqueiro de moda saíanlle decenas de amigos que presumían de prestarlle a bicicleta na infancia. Logo aconteceu aquilo, ese pasado do exbanqueiro no que Feijóo incide nas entrevistas, ese que "Galicia ten na memoria", e aqueles que dicían ser tan amigos de Mario Conde comezaron a xurar por San Telmo que, cando neno, collía as bicicletas sen permiso. E Conde, con esa pinta de prosa de Vizcaíno Casas, imita o acento galego como querendo entrar nas tabernas para xogar a partida Contos aparte, o galán cae aquí e presenta a súa arroutada con atrezzo de revista de Lina Morgan. E Conde, con esa pinta de prosa de Vizcaíno Casas, imita o acento galego como querendo entrar nas tabernas para xogar a partida. Mentres, Feijóo e os seus, co equipo asesor afinado e por se acaso, dedícanse a lanzar consignas que lembren a etapa penal do de Tui, do mesmo xeito que os seus presidentes de deputación sementan puntos de luz para controlar que os seus votantes vaian ás urnas ben iluminados. Outra cousa non, pero o PPdG sempre que escoita o pistoletazo de saída das eleccións usa a zancada opresora de Usain Bolt. Ata todo en curto por se queda algún voto debaixo daquelas pedras das que Fraga sacaba maiorías. As novidades descolocan, e Mario Conde é unha. E as quimeras –agora non suxeridas por un señor que vive en palacio subvencionado- poden facer dano se se menosprezan en exceso. Do xesto de Feijóo albiscamos que si teme a Mario Conde Do xesto de Feijóo albiscamos que si teme a Mario Conde. É natural. Hai moito votante do PP descontento que pode derivar o seu voto á outra dereita e hai unha maioría absoluta que revalidar e que, agora mesmo, está no aire. O máis normal é que Conde abduza ese voto popular máis rancio e superficial, de bótox colectivo; ese target de "chaletito en propiedad" que tamén tira de gomina e castellanos. Porque o simpatizante normal, máis subido no novo IVE e cos recortes preventivos no conxelador, apostará pola abstención ou –aquí entra a importancia da eficacia da campaña- seguirá con Feijóo. Conde para eles, aínda que "parvo non é…", tampouco é de fiar. É un tipo que para aquí de vacacións e punto. "A que vén agora?", dirán. Aquí deixamos repousar as cousas que se comen, non asumimos proxectos sen dixerilos nas sobremesas, non somos amigos dos que veñen ás presas Porque a realidade é que Conde déixase caer no panorama político galego coma un paracaidista cun proxecto político aburatado, cun paracaídas que non se abre porque perde aire e desconectado dun territorio que aínda o mira por riba do ombro. Ese é o seu punto feble de partida. Aquí deixamos repousar as cousas que se comen, non asumimos proxectos sen dixerilos nas sobremesas, non somos amigos dos que veñen ás presas. Galicia non é "una veredita alegre con luz de luna o de sol tendida como una cinta con sus lados de arrebol" por moito que te presentes ao carón de Gloria Lago. Será que todos os engominados están destinados a ter a súa Olivia Newton-John, pero como cocktail –ao que se lle engade Cochón como froita exótica- non ten forza. A Conde nótaselle que pasa de ter a lección aprendida; a suma de soflamas e catro datos é inxenua e espontánea. Vén tentar convencer da súa ocorrencia, da súa idea naíf, como querendo dicir que é un tipo coma nós. El e nós, en fin. O asunto é que para ser galego, á marxe do feito tan circunstancial de nacer aquí, ten que apetecer selo O asunto é que para ser galego, á marxe do feito tan circunstancial de nacer aquí, ten que apetecer selo e a Conde, que é candidato á Xunta en calidade de tertuliano de Intereconomía, non ten pinta de apetecerlle moito. Mais restar, restará.


Summary: Directora de campaña do BNG-Nós Candidatura Galega nas xerais, Goretti Sanmartín fala para o Sermos198 nunha entrevista a dupla páxina da que oferecemos aquí un avanzo.

E sen adiantarnos ningún formato concreto, para non facer ningún spoiler e arruinar o efecto surpresa, a campaña vai ser unha réplica do 20D ou vai haber algunha novidade? Non, a campaña vai ser novidosa, unha campaña distinta. Imos intentar conxugar ese elemento mediático de facer cuestións que nos permitan estar nuns meios que sempre nos poñen moitos problemas, mais ao mesmo tempo queremos facer unha campaña aínda moito máis de rúa, aínda moito máis de proximidade, moito máis de saír ao exterior, moito máis que nos vexan e de falar con todas as persoas para facelas sabedoras desa cuestión para nós principal, que é a importancia do nacionalismo, a súa utilidade, a necesidade de trasladar unha idea que para nós é central, que o nacionalismo ten que conseguir que os referentes políticos que ten este país sexan referentes galegos, e nese sentido nós imos facer que participen todas aquelas persoas vinculadas ao BNG que son referentes públicos, e conseguir que teñan unha presenza moitísimo máis forte na campaña, e que a xente poida, pois, facer algo que da nosa perspectiva é complicado nestes momentos, polos poderes mediáticos, e pola centralización do Estado e da comunicación que vivemos, e é facer que a campaña teña que ver e que resida nos intereses das galegas e dos galegos, que Galiza sexa o centro. Non temedes que haxa sectores que razoen que, dado que Nós non tivo representación o 20D, non sexa útil votar BNG o 26X. Non temedes que certa inercia do chamado voto útil leve apoios tradicionais do BNG a outras forzas? Nós pensamos que o que ficou demostrado xustamente nestes últimos meses é que a inutilidade foron outras cousas, non? O BNG sempre demostrou a capacidade de diálogo, de chegar a acordos, vontade de crear proxectos para transformar este país, e, portanto, o voto ao BNG é desde a nosa perspectiva dúas veces útil, é útil para transformar o Estado, é útil para transformar en dirección de políticas de esquerdas, e ao mesmo tempo é útil para ter voz propia, para sermos capaces de ser referentes. Entón nese sentido nós cremos que hai moita xente desencantada e desenganada do que foi o proceso até o de agora [reférese á mini-lexislatura abortada ao non se conseguir ningunha investidura]. A utilidade do BNG vese nos sitios onde gobernamos, en ser capaces de dialogar, de consensuar, de chegar a acordos. Ese é un valor que está no noso ADN e o que temos que facer nós é transmitilo. Pensamos que nestes momentos é máis fácil de ver para a inmensa maioría da poboación que o Bloque é unha forza útil para o país. A íntegra da entrevista, a dupla páxina, tela ao teu dispor no Sermos198, nos pontos de venda habituais e tamén na nosa loxa.


Summary: As estatística do INE desmenten a recuperación, cando menos entre as familias en Galicia. Máis da metade delas non poden permtirse marchar de vacacións nin tan sequera unhah semana ao ano. O 16% non manteñen a vivenda a unha temperatura axeitada.

Mentres os discursos da recuperación por parte das administracións do PP inundan os informativos, os galegos seguen a sufrir os rigores da crise. Os últimos datos feitos públicos polo INE sobre a Enquisa da Condicións de Vida -e o seu complemento sobre a carencia material das familias- indican que a situación dos fogares do país non só non melloraron, senón que empeoraron en moitos casos. Máis da metade das familias galegas non poden permitirse marchar de vacacións unha semana Así, e segundo os datos do Instituto Nacional de Estadística, bastante máis da metade dos fogares galegos non poden permitirse ir de vacacións nin tan sequera unha semana ao ano. En concreto, o 55,1%, perto das 600.000 familias que no país non poden permitirse desconectar sete días. Son case tres puntos máis que a porcentaxe de 2009 (52,2%), co principio dos peores anos da crise, un chisco menos que o en 2013 pero máis de sete máis que en 2011. Ademais, a cifra é cinco puntos superior á do conxunto do Estado, onde son o 55% dos fogares os que si poden permitirse eses días de descanso. Fogares con carencia material Non poden ir de vacacións Non manteñen a vivenda a unha temperatura axeitada Non poden afrontar gastos imprevistos Tiveron atrasos no pagamento da vivenda GALICIA 55,1% 16% 38,6% 7,6% ESPAÑA 45% 11,1% 42,4% 10,2% Segundo estes últimos datos, que fan referencia ao ano 2014, case catro de cada dez fogares galegos non teñen capacidade para afrontar gasto imprevisto ningún. Concretamente, son o 38,6% das familias de Galicia, unha porcentaxe superior ás dos tres anos anteriores e oito puntos superior á de 2011. En 2009, nos primeiros tempos da grave crise, a cifra era aínda menor. Case catro de cada dez fogares galegos non poden afrontar gasto imprevisto ningún En canto á pobreza enerxética, a situación tampouco é moito mellor. O 16% dos fogares de Galicia non poden permitirse manter a casa a unha temperatura axeitada. É tamén unha porcentaxe superior á media estatal (11,1%) e case dez puntos superior á de 2011 (6,4%) e tres puntos superior á de hai un ano. Si mellorou, non obstante, o número de familias que non poden permitirse unha comida de carne, polo ou peixe cando menos cada dous días. Neste caso son o 1,8% dos fogares fronte ao 5,7% de 2013, pero unha porcentaxe semellante á que se daba xa en 20010 e 2009. Por outra banda, o 7,6% das familias galegas tiveron atrasos no pagamento de gastos relacionados coa vivenda principal nos últimos doce meses, xa fose en relación coa hipoteca, o aluguer, os recibos de gas ou a comunidade, entre outros. O número de Ademais, o 8,6% e o 4,2% dos fogares galegos non poden permitirse dispoñer dun ordenador persoal ou dun automobil, respectivamente, unhas cifras que superan ás do anterior exercicio e que evidencian tamén a permanencia das dificultades económicas no país.


Summary: Entrevistamos 'Todopirolos' e Manuel Monge, falamos do independentismo en tempos de mudanza, Grecia, unha Galiza sen medios contra os incendios... todo isto e máis, neste número. Xa á venda na nosa loxa.

Máis un número do Sermos Galiza na nosa loxa e nos quioscos. O tema da semana é 'Sen medios contra os incendios: denuncias dos axentes forestais', unha reportaxe na que debullamos cal é a situación real en plena tempada alta de incendios no país. Os pasos e conversas de cara a un Día da Patria unitario e apartidista é outro dos temas que analizamos neste número. Un 25 de xullo conxunto que está a centrar unha gran expectación nas bases do nacionalismo. En 'O independentismo en tempos de mudanza': Época convulsa, de cambios, retos e interrogantes abertas. Tamén na esquerda independentista, que veu como en apenas ano e medio se disolvían tres organizacións. Voces do independentismo opinan sobre o escenario actual e futuro. Grecia baixo a ollada dos economistas Analizamos a crise grega con economistas, cos que falamos destas últimas semanas, da proposta das institucións, o referendo grego... de como se chegou a esta situación e que posíbeis solucións hai. En 'O berro da dignidade' tratamos a viaxe da Flotilla da liberdade a Gaza e a detención da tripulación polas autoridades israelitas, incluída Ana Miranda, da Executiva do BNG. Monge: "Os meus libros son material de combate" Na sección de Adianto Editorial entrevistamos Manuel Monge, que vén de publicar 'Indecencias e corruptelas' en Edicións Corsarias, un ensaio no que o escritor coruñés analiza a actualidade dos casos de corrupción. Tamén entrevistamos 'Todopirolos' a dupla páxina. Conversamos coas impulsoras desta acción ciberfeminista que está a evidenciar, através das redes sociais (Facebook e Twitter), a exclusión das mulleres dos espazos públicos. "O falocentrismo é moi real". En Viaxes na Miña Terra damos un paseo da man do colectivo Xea polas Terras do Miño. E no Okapi aproveitamos que o verán é unha época para viaxar para facer unha viaxe no tempo, 4.000 anos atrás, á Idade de Bonce, en Campolameiro. Na contra-capa, "Unha porta do Rial", un proxecto expositivo de Ehlaba e Riobó Prada que até o 16 de agosto pode contemplarse en Ourense no Centro Cultural Marcos Valcarcel da Deputación.


Summary: A Xunta abre un expediente á propietaria dos terreos da antiga mina de Touro, segundo informa o colectivo Aldea Viva. A dona das fincas é socia de Cobre San Rafael, promotora do proxecto de reapertura da mina.

Despois da denuncia presentada pola asociación Aldea Viva a causa do rebordamento da balsa mineira sobre o Río Brandelos e os centos de alegacións veciñais recibidas, o Director Xeral de Minas, Bernardo Tahoces, anunciaba en sesión parlamentaria a decisión de abrir un expediente á propietaria das fincas e principal socia do proxecto. Así o informa Aldea Viva a través dun comunicado. Ese mesmo día, o director do Proxecto Mina de Touro, Alberto Lavandeira, organizaba un acto de presentación do novo trazado cos medios de comunicación. Desde Aldea Viva lamentan que Lavandeira "utilizase o acto para insultar a xente, veciños e comunidade científica", aos que tildou de "iluminados" e acusou de manteren posicionamentos "ideolóxicos" por pronunciarse públicamente contra o proxecto. O director do proxecto mineiro evitou, prosegue Aldea Viva, pronunciarse sobre o estudo económico e os riscos ambientais dunha balsa de lodos de máis de 80 m e 3 km de longo situado ao lado dun núcleo de poboación, e que tal como se recolle no propio proxecto, ten un risco alto de falla. A empresa Cobre San Rafael ten a concesión de explotación do xacemento até o ano 2068.


Summary: Desde 2007, e segundo sinala Economía Digital, o patrimonio do fundador de Inditex aumentou en máis de 25.000 millóns.

Ao fundador do imperio Inditex a crise veulle de popa, empurrando a súa fortuna para arriba mentres indicadores e índices económicos de familias, pequenas e medianas empresas naufrgaban. Segundo informa o medio Economía Digital, a fortuna de Amancio Ortega incrementouse nun 137,5% desde que comezou a recesión económica, en 2007, segundo datos extraídos da famosa revista Forbes. Así, este magazine calculaba hai seis anos que a fortuna de Ortega andaría por volta dos 18.000 millóns de euros. Máis ou menos o duplo dos orzamentos da Xunta de Galiza para 2014. Era daquela Amancio o oitavo home máis rico do planeta e o único español no Top Ten mundial dos multimillonarios. Se damos un salto até 2013, Forbes atribúe a Ortega un patrimonio que se disparou ata os 5742.055 millóns de euros. O que é o mesmo, lembran desde ED, desde que comezou a crise, o dono de Zara duplicou a súa conta corrente. Como sinala Economía Digital, "un dos segredos do incremento patrimonial do empresario radica na saída a bolsa de Inditex. O empresario posúe o 59% das súas accións. A textil comezou a cotizar o 23 de maio de 2001 a un prezo de 14,7 euros por título. Este luns pechaba a sesión a 119,9 euros".


Summary: No porto de Palmeira interviron as persoas que encabezan as listaxes ao Congreso e Senado.

A coligazón electoral En Marea presentou esta terza feira (7 de xuño) a súa candidatura de cara ás eleccións do 26 de xullo. Fíxoo no Porto de Palmeira, no Concello de Ribeira. "O noso ADN ten o sinal de identidade da plurinacionalidade" David Bruzos (Ourense), Alexandra Fernández (Pontevedra), Ángela Rodríguez (nº por Pontevedra), Yolanda Díaz (nº por A Coruña), Antón Gómez-Reino (A Coruña) e Miguel Anxo Fernán Vello (Lugo) encabezan as candidaturas ao Congreso. Nas súas intevencións puxeron en valor a diversidade da coligazón electoral e tamén a súa "galeguidade", en verbas da candidata e ex-deputada no Pazo do Hórreo, Yolanda Díaz. "O noso ADN ten o sinal de identidade da plurinacionalidade, que é un espazo de construción de convivencia. Sabemos que o novo tempo político é plurilingüe", asegurou a tamén coordenadora nacional de Esquerda Unida. Así as cousas, dixo o candidato por Ourense, David Bruzos, "Toda a xente que estamos aquí poñémoslle cara a un movemento moito máis amplo e diverso que bebe das mareas municipalistas e de moitos máis proxectos de activismo nos que participamos as persoas que estamos en En Marea". "Por nós este país sería xa diferente, xa sería un país para o 99 por cento" De cara aos comicios que terán lugar o vindeiro 26 de xullo, a candidata por Pontevedra, Alexandra Fernández, asegurou que supoñen unha "segunda oportunidade" para "redobrar esforzos e demostrar que o cambio vai vir da man" da coligazón electoral. "Só pode haber un cambio político se as forzas de cambio somos maioría superando o tampón do PSOE", acrecentou. Neste senso, a candidatura pón en mans da Mesa da Cámara, máis unha vez, a posibilidade de se constituíren como grupo parlamentar de seu no Congreso. Un obxectivo, din, que só poderán conseguir "se En Marea conta coa forza da xente". Tamén Antón Gómez-Reino, cabeza de lista pola Coruña apresentou "as Mareas" como "as protagonistas" dunha mudanza política que "non hai quen pare". Após os resultados colleitados en decembro, onde conseguiron 6 parlamentares e 2 representantes no Senado, En Marea proponse incrementar a súa presenza nas Cortes españolas e ser "a voz da nosa xente", dixo Alexandra Fernández para "levar a cabo a defensa inquebrantable de Galicia, da súa cultura e do seu idioma", apuntou Miguel Anxo Fernán Vello, pois "por nós este país sería xa diferente, xa sería un país para o 99 por cento", subliñou Ángela Rodríguez, nº2 por Pontevedra.


Summary: A análise das algas é unha técnica empregada para medir o impacto de certos contaminantes no medio acuático. A bióloga Rita García Seoane, do Instituto Cretus da Universidade de Santiago de Compostela, afonda na súa tese, que vén de presentar, na mellora e definición de novos métodos para a aplicabilidade dun protocolo estandarizado.

Como nos ensinan as algas a contaminación? As algas son biomonitores, é dicir, organismos que reflicten segundo a concentración no seu organismo os niveis dun contaminante que existen no ambiente. Son capaces de reter esas substancias non a través da dieta, como acontece cos bivalvos, pero si por absorción e adsorción nos seus tecidos. Así, reflicten as concentracións de metais pesados que se atopan no ambiente, quer na auga quer nos sedimentos mariños. Tamén poden ter microplásticos ou contaminantes orgánicos como dioxinas ou hidrocarburos, ou mesmo elementos radioactivos. Pero o meu traballo estivo centrado nos metais pesados e metaloides, fundamentalmente atopamos cadmio, cobre, níquel, mercurio, cinc, aluminio... Que resultados se obtiveron? O traballo foi un compendio de sete estudos, dous deles revisións bibliográficas e o resto investigacións cun obxectivo diferente. O que se buscaba era estandarizar determinados aspectos da técnica, por exemplo, cal é a cantidade de mostras de auga que hai que recoller nun sitio para que sexa representativa da concentración que existe. Outro versaba sobre se existía variabilidade estacional das concentracións de contaminantes, é dicir, se a alga non acumula exactamente o mesmo en verán ou en inverno. Así acontece coa maior parte dos metais pesados. Iso afecta se queremos obter un bo reflexo da concentración que existe. Tamén vimos que existía variabilidade ao longo do talo da alga, polo que non é o mesmo analizar a parte pical da alga, a basal ou toda ela. O experimento levouse a cabo ao longo de catro anos, recollendo mostras en tres sitios distintos da costa: na ría de Ferrol, na de Muros e Noia e na Pontevedra. Queriamos ter un amplo espectro en canto aos niveis de concentración, por iso escollemos estes puntos. Ao longo do tempo, as concentracións nos tres lugares tenderon a decrecer. O traballo naceu pola falta de protocolos. Contribúen os resultados a desenvolver unha metodoloxía? O departamento de Ecotoxicoloxía da Universidade de Santiago está especializado desde hai anos na mellora de protocolos para monitorización, empregando sobre todo musgo terrestre e acuático. Eu continuei esa liña en algas porque é un campo bastante inexplorado. Úsase metodoloxía moi diversa desde hai máis de 50 anos, mais ao non existir un método estandarizado cada investigador aplica o que considera oportuno. Isto dificulta ou impide que se comparen resultados. Por iso é importante conseguir unha estandarización, eu centreime só en certos aspectos da técnica.


Summary: Laxes con motivos naturalistas e xeométricos, labirintos, covas, círculos e outros máis complexos, que eran descoñecidos na comarca de Compostela, como escenas de caza e equitación forman parte do repertorio iconográfico da Idade do Bronce que vén de inventariar a Dirección Xeral de Patrimonio Cultural da Xunta. Os concellos de Santiago, Ames, Teo e Brión procuran financiamento para crear un centro de interpretación comarcal da arte rupestre.

Medio cento destas novas estacións rupestres concentradas en Santiago, Ames, Brión e Teo contan xa con inventario, catalogación e delimitación planimétrica. Esta intervención foi dirixida polo arqueólogo Mario César Vila e contou coa colaboración da Asociación Cultural Colectivo A Rula. O orzamento deste traballo financiado pola Consellaría de Cultura, Educación e Ordenación Universitaria foi de 9.225 euros. O groso dos traballos centrouse nas tarefas de prospección, revisión e documentación sobre 85 estacións con gravados rupestres. No concello de Santiago catalogáronse un total de 43 estacións rupestres inéditas, en Ames documentáronse 7, en Teo 13 e en Brión 2, alén de se adoptaren medidas correctoras urxentes sobre un petróglifo catalogado. Con anterioridade, no mes de maio do 2016, Patrimonio Cultural realizara traballos de limpeza e documentación para a posta en valor dun petróglifo de Monte Castelo e do control da retirada da vexetación na contorna do gravado da Peneda Negra, no concello de Ames. Con estes traballos, que contaron cun orzamento de 5.178 euros, facilítase a futura conservación e visita dos gravados, ben como unha proposta de criterios básicos en materia de seguridade visando a previsión de riscos nas visitas, que teñen difícil acceso. Máis protección Nun dos conxuntos rupestres de Villestro, en Santiago de Compostela, producíronse recentemente estragos no transcurso de labores de roza e limpeza da contorna, do mesmo xeito que unha escavadora deixou marcas no lugar onde se atopa o petróglifo de Agra do Campo. O PP levou ao último Pleno de Santiago de Compostela unha iniciativa para que o Concello emprenda accións "para protexer e dar a coñecemento xeral estes xacementos artísticos". Reclamaba tamén a completa sinalización sobre o terreo con información dos propios gravados. O PP compostelán cuestionou "as dificultades para atopar as estacións e apreciar os gravados, sen ningún tipo de referencia, rodeados pola maleza e mesmo por lixo" e puxo de exemplo un lugar emblemático como a Devesa da Rula, na parroquia de Villestro. "A pesar da aparente dureza do seu soporte, estes gravados resultan moi fráxiles, posto que se ven ameazados polos perigos dos incendios forestais e tamén pola acción humana, case sempre vítimas do descoñecemento e da falta de información", sostén o grupo popular. "É por iso polo que precisan dunha especial protección que garanta a súa conservación e a súa posta en valor", engadiu o portavoz Agustín Hernández. Pola súa parte, o concelleiro de Compostela Aberta Jorge Duarte destacou no Pleno que o Concello de Santiago se comunicou coas persoas propietarias dos terreos onde se encontran estes novos petróglifos inventariados pola Xunta e tamén da coroa de 6 metros de perímetro de protección. "Houbo unha notificación a máis de 60 propietarios, varios deles a través do Boletín Oficial da Provincia porque algúns eran descoñecidos, para lles pedir autorización para limpar eses petróglifos", explicou. A proposta agora é, segundo anunciou, procurar financiamento para facer un centro de interpretación comarcal da arte rupestre de Compostela. Fotos interiores: (1). Lixo a carón do petróglifo de Devesa da Rula, en Villestro e (2). Maleza e marcas de escavadora sobre un gravo en Villestro. Ambas facilitadas polo PP.


Summary: Errejón defende que o futuro político de Catalunya debe pasar por "un pacto común" de carácter plurinacional.

Xunto a Juan Carlos Monedero e Pablo Iglesias como cara máis visíbel, Íñigo Errejón foi a terceira persoa que máis poder decisorio amosou dentro da dirección que levou a Podemos a un importante éxito electoral nas pasadas eleccións europeas, cuxa potencialidade non parou de medrar desde entón, segundo as enquisas. Porén, a primeira asemblea da formación, que comezou a pasada fin de semana e remata esta con votacións dixitais, deixou ver fendas, que tamén se traducen nos discursos ideolóxicos, como por exemplo os referentes ás cuestións nacionais dentro do Estado. Nese apartado é onde Errejón recolleu críticas, ao asumir un discurso moi na liña sistémica sobre a soberanía de Catalunya, que considera cuestión de "todos os españois". O dirixente achegado a Pablo Iglesias cre que con outra Constitución o sentimento independentista será moi reducido "Se [sobre o referendo e a independencia de Catalunya] hai diferenzas moi grandes entre o que din os círculos en Catalunya e o que di a dirección estatal, podemos submeter isto á decisión de todos os españois inscritos en Podemos. En principio, pensamos que a decisión sobre a cuestión catalá non é só catalá, é tamén española. E non é porque non recoñezamos o dereito a decidir: o que pase terán que decidilo os cataláns, como o decidiron os escoceses. Dixemos que queremos construír un país plurinacional, porque España é un país plurinacional, e querémolo construír con todos, pero o pegamento ten que ser a sedución, o pacto común", afirma Errejón. O dirixente de Podemos tamén considera que cunha nova constitución española, o sentimento independentista de Catalunha baixará moitos puntos e será minoritario a respecto do unionista.


Summary: CIG, CCOO, UGT e CSIF presentan ante o TSXG unha demanda por conflito colectivo pola aplicación da Lei de Medidas para o Emprego Público e confían en que se suspenda mentres non se aclare se é constitucional ou non

Que o Tribunal Constitucional anule a Lei de medidas temporais para o emprego público aprobada en febreiro pola Xunta por supor "a vulneración unilateral do convenio colectivo". Esta é a intención de CIG, UGT, CCOO e CSIF, que presentaron xa o pasado venres un conflito colectivo ante o Tribunal Superior de Xustiza de Galicia (TSXG) contra unha norma que pretenden que se suspenda mentres non se aclare se é constitucional ou non. Os sindicatos demandan a suspensión da Lei mentres non se aclare se é constitucional ou non Tamén é esa a esperanza de todas as centrais sindicais. Que o TSXG "suscite unha cuestión de constitucionalidade" sobre a Lei de Medidas para o Emprego Público, que afecta a un total de 11.000 traballadores laborais da Xunta e que segundo as organizacións demandantes "invade as competencias exclusivas do Estado en materia de lexislación laboral". Entre os numerosos motivos que argumentan os sindicatos para rexeitar a Lei atópanse tamén o feito de que a redución de xornada do persoal interino que promove a norma é contraria á normativa da UE por "unha discriminación entre traballadores". Pero hai moitos. As centrais cren que a norma "invade as competencias exclusivas do Estado en lexislación laboral" Por todos eles, e ante a imposibilidade de impugnar a lei no seu conxunto, CIG, UGT, CCOO e CSIF optaron pola vía do conflito colectivo e centrarse así nos artigos que afectan ao convenio. O obxectivo é tamén que se suspendan as medidas de aforro no gasto de persoal até que se resolva o conflito colectivo, ademais de pedir á Xunta que devolva as medidas adoptadas en materia laboral "á mesa de negociación, de onde non deberon saír nunca". A Lei, tal e como levan denunciando durante meses os sindicatos, precariza os dereitos dos traballadores, así como dos usuarios, que "non teñen unha atención digna" por ser reducido o número de traballdores. De feito, os empregados que dependen da Consellería de traballo e Benestar xa están a ser "os máis afectados", como denuncian as centrais, pola aplicación dunha lei que leva só meses pero que se estenderá dous anos. A desaparición de postos interinos e substitucións, as longas e elevadas quendas de traballo ou a aplicación discrecional das medidas por cada departamento son outros dos efectos negativos que segundo os sindicatos está provocando a aplicación da norma. "Esta precariedade está afectando á prestación de servizos e a atención que se lle presta ás persoas que dependen delas", conclúen.


Iván Prado actuará para as 50.000 persoas que encherán o Foro Sol do Wirikuta Fest, en México DF, en solidariedade co pobo Huichol e en contra das minas a ceo descuberto que o goberno mexicano quere abrir no Deserto de Wirikuta. A ameaza da expansión da industria mineira na zona pon en grave risco a subsistencia dos pobos indíxenas e do importante ecosistema da localidade (con flora e fauna endémicas). No Festival, artistas de México, Colombia, Italia, Francia e do Estado Español (entre eles Calle 13, Julieta Venegas ou Enrique Bunbury) actuarán altruistamente para defender os dereitos históricos das comunidades Wixárikas (coñecidas en castelán como Huicholes), famosos no mundo enteiro por atesourar un patrimonio cultural-ambiental e unha espiritualidade prehispánica única. Segundo Iván Prado, "os Wixárikas son para a defensa ambiental e a riqueza cultural mexicana o que os zapatistas son para a loita pola democracia e a xustiza en México". Segundo Iván Prado, "os Wixárikas son para a defensa ambiental e a riqueza cultural mexicana o que os zapatistas son para a loita pola democracia e a xustiza en México" Esta primeira actuación será o pistoletazo de saída do Festiclown Wirikuta, festival de circo solidario organizado por Pallasos en Rebeldía, que se desenvolverá do 26 de Maio ao 10 de Xuño en México. Pallasos en Rebeldía realizará actuacións en colexios e cárceres da cidade de México, Galas de Circo Solidarias en cidades mineiras e poboacións do Deserto de Wirikuta e pasarrúas reivindicativos en manifestacións no Zócalo do DF nunha intensa xira rebelde a favor dos pobos indíxenas e do seu patrimonio cultural. Esta primeira actuación será o pistoletazo de saída do Festiclown Wirikuta, festival de circo solidario organizado por Pallasos en Rebeldía, que se desenvolverá do 26 de Maio ao 10 de Xuño en México Cabe destacar a actuación que Pallasos en Rebeldía realizará no Tribunal Permanente dos Pobos, a súa participación na Semana Internacional do Detido Desaparecido no DF así como a súa actuación en Atenco xunto á fronte de Pobos en Defensa da Terra sen esquecer a gala internacional que levará a cabo na Karpa Demente de DF e que contará coa participación de numerosos artistas locais.


Summary: Un triplete de Rossi dá a vitoria aos celestes fronte As Palmas (3-1).

Un triplete de Rossi certificou a vitoria do Celta en Balaídos perante As Palmas (3-1), un importante triunfo contra un rival directo e que aúpa os celestes ao décimo posto, cun partido menos. O Celta labrou a súa vitoria nunha primeira media hora na que foi moi superior ao conxunto canario e na que Rossi marcou dous goles. Tamén houbo escuros, como as ocasións perdoadas após o primeiro tanto do italiano mentres os de Quico Setién espertaban: marcaron un gol que lles foi anulado por dubidoso fóra de xogo. Na segunda metade o Celta saíu con intensidade. Na memoria dos celestes estaba aquela remontada das Palmas en primeira volta ao 0-3 do Celta. Ao final, empate a tres. O terceiro gol de Rossi daba máis marxe e tranquilidade aos celestes, conscientes da importancia destes tres puntos. Os canarios marcaron a dez minutos do final e apertaron, confiando unha nova remontada. Mais non foi desta e os 3 goles de Rossi déronlle os tres puntos ao Celta, que mantén os postos europeos no seu punto de mira. Ficha Celta (3): Sergio, Roncaglia, Cabral, Fontàs, Jonny, Radoja, Jozabed (Pape, min.89), Wass, Iago Aspas (Beauvue, min.79), Sisto, Rossi (Pablo Hdez., min.66). As Palmas (1): Lizoain, Bigas, D. Simón (Macedo, min.66), D. García, Boateng (Livaja, min.66), Tana, R. Mesa, V. Gómez (Halilovic, min.73), Castellano, Viera, Jesé. Goles: Rossi, 1-0, min.12; Rossi, 2-0, min.35; Rossi, 3-0, min.56; Bigas, 3-1, min.80. Árbitro: Clos Gómez, do comité aragonés. Amoestou Roncaglia, Jonny, Pape (Celta); Bigas, Jesé, Viera (Las Palmas). Campo: Balaídos, 14.212 espectadores.


Summary: Unha enfermeira do Centro de Saúde do Ventorrillo, na Coruña, denuncia a excesiva "carga de traballo", a "ausencia de EPI" e que ao persoal sanitario non se lle practican test a pesar de estar "expostos" ao coronavirus.

"Ignorados", "abusados", explotados"… non hai palabras abondo para que Susana Guizán exprese toda a súa indignación, toda a carraxe que leva dentro. Esta enfermeira do Centro de Saúde do Ventorrillo, na Coruña, non teme dar o seu nome porque sabe que o que pide é "o xusto", que a Atención Primaria "deixe de ser a parente pobre" do sistema sanitario. "Está desatendida, devastada, os profesionais mal considerados, é unha cousa escandalosa e patética o que pasa coa atención primaria, resulta deprimente", engade. Os problemas e a carga de traballo acumúlanse no día a día do centro de saúde máis grande da cidade, e o que dá servizo a unha poboación máis marcada pola migración e as persoas en situación de marxinalidade e risco de exclusión social desde o inicio da pandemia, "e agora Feixoo, a Xunta e o Sergas pretenden que se leve a cabo o estudo de seroprevalencia a 555 dos nosos doentes a costa do noso esforzo, pois somos as enfermeiras quen os facemos", explica Guizán. "Falta de seguridade" Mais a profesional sanitaria aclara que o problema non responde exclusivamente ao traballo extra que representa para un colectivo absolutamente saturado polo devastadores efectos da pandemia, senón á "falta de seguridade" coa que o Sergas pretende que o leven a cabo: "Temos que facer fronte a esta demanda sen reforzo de persoal e sen medios materiais, porque non nos mandan EPI, e aínda por riba pretenden que vaiamos á casa do doente a facerlle o test se el ou ela non poden vir. E como? E con que seguridade para ela e para nós?". As súas queixas susténtanse en que os EPI dos que dispoñen "non son EPI". "EPI son os que levaban as profesionais cando foi o do ébola. A unha batiña transparente que non é nin impermeábel e que ás veces racha mentres a estas poñendo non se lle pode chamar EPI", revela Susana Guizán, que apostila que nos centros de saúde non teñen "EPI, nin mascarillas, nin pantallas protectoras... nada. Vivimos de esmolas que nos dá xente que ten impresoras 3D, por exemplo, pero quen nos ten que protexer, que é o Sergas, non fai nada por nós". "De feito, hai 15 días tiveron o descaro de facernos chegar unhas mascarillas FFP2 especificando que eran para reutilizar, e unha por cabeza, pero non fai falta ser epidemiólogo para saber que as EPI son de usar e tirar", critica. Se das negativo, a traballar A enfermeira Susana Guizán móstrase especialmente doída polo feito de que non se practiquen test da COVID-19 de forma masiva ao persoal sanitario: "Non nos fan test. Aquí –no Centro de Saúde do Ventorrillo- só lle fixeron a proba a tres médicos, e porque tiveron contacto constatado cun caso de coronavirus positivo, e en canto saíron os resultados e viron que era negativo, nin corentena nin nada, a traballar". Guizán está convencida de que o Sergas "conscientemente" non testea aos profesionais da sanidade porque "70% daríamos positivo, pois estivemos traballando sen protección". Xa que logo, "se 70% temos que ir para a casa 14 días, porque é o protocolo, quen traballaría? Terían que fechar o centro de saúde máis grande da cidade", laiase esta loitadora contra a COVID-19, que desvela que no seu lugar de traballo libráronse "de pura chiripa" de empregar o material defectuoso do fabricante Garry Galaxy, que na última semana provocou a infección de máis de medio cento de sanitarios galegos esparexidos por todo o territorio do país.


Summary: Esta cuarta feira, 16 de maio, convocadas pola CIG.

A CIG convoca para esta cuarta feira, 16 de maio, concentracións en varias cidades e vilas contra os recortes nas prestacións asistenciais e por desemprego. O sindicato critica que o goberno español pretenda unificar as axudas de carácter asistencial (PAE, RAI e PREPARA) cando a xestión destas prestacións é competencia dos diferentes territorios, e así foi reoñecido polo Tribunal Constitucional. "O Goberno no seu afán centralizador pretende aplicar o artigo 155 ás persoas desempregados galegas e non fai efectiva a sentenza, unificándoas e integrándoas na seguridade social. Todo isto para que as comunidades autónomas onde o PP non goberna non teñan capacidade de aumentar a taxa de cobertura do paro tanto en número de traballadores/as que a perciben como na súa contía", explican desde a CIG. Entre as propostas da central nacionalista están, entre outras, que a contía do SMI debe ser a que o fixa a Carta Social Europea como asumiu o Estado español e debe corresponderse polo tanto con 60% do salario medio galego, o cal debería de ser de 857 euros en 14 pagas. Ou derrogar as reformas das prestacións por desemprego realizada polo goberno do PP recuperando os termos anteriores á reforma laboral de 2012. Concentracións previstas - A Coruña, 12:00 h Edificio da Xunta en Monelos - Pontevedra, 12:00 h Sede INEM - Vilagarcía, 12:00 h Sede INEM - A Estrada, 12:00 h Sede INEM - Santiago, 12:00 h Xunta de Galiza - Vigo, 11.00 h diante do edificio administrativo da Xunta.


Summary: Vinte e tres filmes rodados en San Sadurniño conforman a sesión continua que, o vindeiro sábado, 9 de febreiro, se proxectarán na Casa da Cultura da localidade. Trátase das obras producidas no último Chanfaina Lab durante a primeira fin de semana de setembro do pasado ano.

Entre as cineastas figuran nomes de relevo do último cinema galego, por caso Adrián Canoura -con Rexistros (xeografía de San Sadurniño)-, Andrés Goteira -con Nena-Dina- ou Helena Girón e Samuel Delgado -con Irmandade. Cada unha das autoras presentará o seu traballo e recibirá unha Lola da Cascarilla, "algo así como os Oscar ou os Mestre Mateo locais", segundo a organización. "As olladas dos realizadores e realizadoras son sempre sorprendentes e engaden a curiosidade do público local", indican os promotores, o propio Concello de San Sadurniño, "ao lle propoñer retratos do lugar trazados desde fóra pero tamén desde dentro". No quinto Chanfaina Lab, do que agora se estrean as pezas, "o 60% das participantes son cineastas locais". E cuxas ideas van dos 13 aos sesenta anos. Nos 23 filmes a proxectar conviven todo tipo de estratexias. Do documental á ficción, do experimental ao xénero. A única condición, de feito, é que se graven en espazos de San Sadurniño "con historias que reflictan algún vencello co territorio ou no que este se poña ao servizo do argumento como simple escenario". Despois da gala do sábado, as obras estarán dispoñíbeis na Rede na canle Fálame de San Sadurniño. Filmes a estrear: Cabeceira – Roberto Bouza A rapaza que borboriñaba aos cabalos – Catalina Rodríguez Rexistros (xeografía de San Sadurniño) – Adrián Canoura Sen orde nin ficción – Natalia Fernández A vista de cabalo do demo – Bieito Beceiro Síntese – Ángela Arnosa Xente bonita #1 – Cibrán Tenreiro The Sansa Stomp – Iago Lourido Breixo – Javier Seoane e Kevin Lorenzo Dereito a sermos vellas – Irene Beceiro A chamada – Simone Saibene Insomnio – Sebastián Rodríguez Non teño dono – The Sungirls Electra – Carmen Bouza, Carmen Couce, Consuelo Picos e Cruz Piñón E fíxose a luz – Fran Bermúdez O silencio dos eólicos – Aser Álvarez Arrolo – Lucía Estévez Unha casa de aldea – Abel Vega Nena-Dina -Andrés Goteira Conectado – Pablo Martínez Irmandade – Helena Girón e Samuel Delgado Nimbo – Mar Catarina e Rubén Domínguez Soñadores – Gabriel Tizón


Summary: BNG e AGE exixiron en Comisión parlamentar a retirada do decreto polo que se fixa o re-pagamento dos medicamentos de prescrición hospitalaria para doentes crónic@s. Aseguran que o PP "prefire sacrificar as persoas ás decisións da Troika". O Bloque da Mariña féchase no Hospital da Costa contra o decreto.

"Toman as decisións sabendo o que fan. Non é inocente", o Partido Popular, denunciou a deputada do BNG Montse Prado, "sabe que a medida aprobada é lesiva para as persoas e que castiga á maioría da poboación". O grupo parlamentar do Bloque exixiu esta quinta feira (10 de outubro) a retirada do decreto polo que se instaura o re-pagamento dos fármacos de prescrición hospitalaria. A medida, que entrou en vigor o pasado 1 de outubro aínda non está a ser aplicada en boa medida pola falta de información @s responsábeis farmacéutic@s. Neste senso, BNG e AGE instaron ao goberno da Xunta de Galiza a se dirixir ao executivo español para demandar a retirada do decreto ao tempo que emprazaron a Alberto Núñez Feijóo a non aplicalo. Unha medida "inhumana" e "un disparate" "É unha medida inxusta", "noxenta" e "inhumana" denunciaron en comisión parlamentar as deputadas Montse Prado (BNG) e Eva Solla (AGE). A través de senllas iniciativas non lexislativas ambas as dúas forzas políticas lembraron ao Partido Popular que o decreto aprobado abocará a moit@s enferm@s crónic@s a abandonar os seus tratamentos "por non poder pagalos", sinalou Prado. "Hai que ter en conta que moitos están polimedicados", acrecentou a nacionalista, e deberán facer fronte ao custo de máis medicamentos por mor do re-pagamento aprobado con anterioridade. Aliás, indicou, "os salarios son cada vez máis baixos". Montse Prado (BNG): "O decreto pon en risco a saúde das persoas" Neste senso, desde o BNG, insisten en que o re-pagamento "é un disparate". Trátase, subliñou Monste Prado, dunha medida lesiva "desde o punto de vista humano, sanitario e administrativo" pois, dixo, amais de "pór en risco a saúde das persoas", os argumentos que emprega o goberno "non teñen sentido" pois, "non ten un carácter disuasorio nin recaudatorio" senón que, en troca, responde "a intereses ideolóxicos". Eva Solla (AGE): "Converten un dereito básico nun negocio" "A señora Marto e o Partido Popular teñen pensado deixar morrer á xente", sinalou Eva Solla quen asegurou, o decreto é "unha barbaridade" que converte, insistiu, "un dereito social básico nun negocio e nun privilexio". Procuran, engadiu Prado, "facer da saúde un problema individual" que poida resolver "que teña cartos". Un goberno submisoDesde o BNG criticaron con dureza a actitude do goberno da Xunta de Galiza do que din "non actúa como tal" e prefire, din, "ser o alumno avantaxado de Madrid" a defender os intereses d@s galeg@s. Fronte ás críticas manifestadas polos executivos doutros territorios que, coma o basco, anunciaron que recorrerán o decreto por invasión competencial, Núñez Feijóo e Rocío Mosquera "non din absolutamente nada" e empregan "as excusas de sempre" para xustificar a súa aplicación na Galiza. @s nacionalistas amosaron o seu "total rexeitamento" e continúan a desenvolver accións para denunciar que "o PP prefire sacrificar ás persoas" para "salvar á banca e aos especuladores". O BNG féchase no Hospital da Costa contra o re-pagamentoAsí, esta quinta feira unha delegación do BNG encabezada polo alcalde de Riotorto, Federico Gutiérrez Estoa, e o vice-presidente da Deputación, Antón Veiga, fechouse no Hospital da Costa en Burela para denunciar as consecuencias do re-pagamento entre @s doentes e exixir "ao Goberno a derrogación do decreto". Neste senso, asegurou o rexedor riotortense, "o xerente do hospital" informou á delegación nacionalista de que o executivo de Mariano Rajoy estaría a debater "aplicar ou non o re-pagamento". Unha posibilidade, din, que daría marxe de manobra para a masiva resposta social revertese a medida. Aliás, Gutiérrez Estoa --o primeiro alcalde insubmiso ao decreto-- alertou "das consecuencias terroríficas que tería o feito de entrar en vigor este pago". O alcalde do BNG denunciou asemade as declaracións do vice-presidente da Xunta, Alfonso Rueda quen asegurou que o goberno galego "non vai dar marcha atrás" na decisión de cumprir un decreto que di, "é de obrigado cumprimento". Algo que o rexedor riotortense considerou reflicte que o PP "non ten corazón", unha calidade que di, ao estar "á esquerda, só o temos a xente de esquerdas".


Summary: En Marea rexistrouse oficialmente esta cuarta feira como partido instrumental.

Luís Villares é ""o único candidato, o candidato de consenso, do que estamos todos e todas orgullosos", Así definiu o alcalde de Ferrol, Jorge Suárez, a persoa que pugnará pola presidencia da Xunta por En Marea. A coordinadora da formación presentouno en Compostela como a persoa que será ratificada nas primarias de En Marea a vindeira semana. O candidato xunto coas persoas que configurán as listas de En Marea nas distintas provincias sairá das votacións que terán lugar os vindeiros 16 e 17 de agosto. Por provincias, en Lugo presentáronse 3 listas, en Ourense outras 3, pola Coruña 5 e 7 pola provincia de Pontevedra. Algunhas das persoas que presentaron candidatura son Eva Solla (Esquerda Unida, ex-deputada AGE) por Pontevedra, David Rodríguez, alcalde de Manzaneda, por Ourense; ou Lola Caramés (Marea de Noia) por A Coruña. "Unhas listas que concurrirán ás primarias en termos de cooperación, plurais e solventes" como destacou Jorge Suárez quen fixo un chamamento á participación á cidadanía para entre todos e todas elexir aos que formarán parte do "vindeiro goberno da Xunta de Galiza". Suárez confirmou que a inscrición oficial de En Marea tivo lugar na cuarta feira, "un partido instrumental no que todos e todas cabemos e que ten as portas abertas a todas as persoas que queran sumar". Luis Villares agradeceu o apoio de todas as persoas que avalaron a súa candidatura e asegurou que será "o candidato de toda a confluencia, os que están xa e os que ainda non están integrados pero que se sumarán". "Son simplemente a portavocía, a voz humilde que represente a cidadanía galega en clave solidaria, comprometido coa democracia e a xustiza social" afirmou Villares.


Summary: Dous anos despois do pasamento do artista, inaugúrase unha páxina web que propón un amplo percorrido pola súa vida e a súa obra a través de 200 imaxes. Criouse entre Galicia e Uruguai, onde se conservan numerosas creacións del, ao igual que en Francia.

Hai dous anos finou o pintor e escultor Leopoldo Nóvoa, un dos artistas galegos máis internacionais, que o vindeiro mes de decembro faría 95 anos. A súa viúva, Susana Carlson, vén de lanzar unha web que lle rende homenaxe a este prolífico pintor e escultor prolífico, a través dun percorrido pola súa vida e obra. Para o desenvolvemento desta web, que pretende ser o espazo de referencia para achegarse a Leopoldo Nóvoa, a tamén artista Susana Carlson logrou recopilar preto de 200 imaxes de varias procedencias, entre elas do fotógrafo galego Xurxo Lobato, a través das que non só se pode rememorar a vida do pintor, senón que permiten coñecer o espazo creativo de Nóvoa e a súa obra. A web estrutúrase en torno a oito áreas: a súa biografía; as súas exposicións, unha selección de textos de escritores e críticos sobre a obra do artista pontevedrés; unha bibliografía que recolle os catálogos sobre Nóvoa e as obras literarias que inclúen ilustracións de seu; unha sección de vídeos nos que se pode ver o pintor explicando a súa arte; un apartado destinado a exhibir a colección de pezas pictóricas e escultóricas, así como a creacións en papel e os maris; unha área de fotografías, dividida en tres seccións para amosar imaxes históricas, retratos do artista e o espazo de traballo que Nóvoa tiña na localidade pontevedresa de Armenteira; e unha última parte destinada a recoller novas relacionadas co autor. Leopoldo Nóvoa criouse entre Galicia e Uruguai, país ao que regresou durante a Guerra Civil para iniciar un período intelectualmente moi intenso, coa súa participación en publicacións artísticas, o seu debut como escritor e as súas relacións con creadores como Onetti ou Luis Seoane. Trala súa primeira faceta de narrador, decántase polo xornalismo, o debuxo e finalmente pola arte mural. O seu Mural do Cerro de Montevideo ábrelle numerosas portas e determina o seu traslado a París, onde desenvolve a maior parte da súa ampla traxectoria artística, que abarca dende a pintura á escultura ou os tapices. A súa obra está presente en numerosos países, pero pode apreciarse especialmente en Francia e en Galicia, onde pasou longas tempadas na sua última etapa vital traballando no seu estudio de Armenteira.