Summary: Entre o martes e o xoves, as facultades de Xornalismo, Filoloxía e Económicas acollerán mesas redondas e conferencias que procuran "na democracia e na consciencia" o impulso para transformar a sociedade. Fermín Bouza, María do Cebreiro, Xaquín Leiceaga, Raúl Asegurado ou os actores Evaristo Calvo e Patricia de Lorenzo participarán nas xornadas, que tamén debaterán a situación da CRTVG ou do audiovisual galego.

Economía, comunicación, lingua e cultura son os catro eixos ao redor dos cales xirarán este ano a cuarta edición das Xornadas do Campus Norte, organizadas pola Liga Estudantil Galega e que baixo o título Alternativas á crise: democracia e consciencia? terán lugar nas Facultades de Filoloxía, Ciencias Económicas e Empresariais e Ciencias da Comunicación entre o 24 e o 26 de abril. Para a Liga, a organización de xornadas de debate e divulgación, supón "un primeiro chanzo na recuperación dos espazos de reflexión na Universidade, actualmente minorizados e abandonados pola institución". Para a Liga, a organización de xornadas de debate e divulgación, supón "un primeiro chanzo na recuperación dos espazos de reflexión na Universidade, actualmente minorizados e abandonados pola institución" As actividades do martes 24 terán lugar na Facultade de Filoloxía e estarán centradas na literatura e o teatro, coa participación de María do Cebreiro (profesora da USC), Damián Villalaín (profesor da Escola Superior de Arte Dramática de Vigo) e do escritor Luís Paradelo. Así mesmo, en Xornalismo Fermín Bouza ofreerá unha palestra sobre A industria da conciencia, medios de comunicación e democracia. O mércores os debates centraranse na economía, que comezará cun debate sobre a desaparición das caixas galegas O mércores os debates centraranse na economía, que comezará cun debate sobre a desaparición das caixas galegas, no que intervirán Raúl Asegurado (Fiare) e un representante do BNG. A seguir, Xaquín Fernández Leiceaga falará sobre As transformacións da economía galega. Finalmente, María do Carmo García Negro e Fernando del Río debaterán sobre as nacionalizacións e o caso YPF. O xoves será a quenda da comunicación e o audiovisual O xoves será a quenda da comunicación e o audiovisual, comezando cunha mesa redonda sobre Xornalismo en positivo: alternativas á crise da profesión, no se que afondará na viabilidade do xornalismo individual (freelance) e dos proxectos independentes como vías de supervivencia e/ou contribución á refundación do modelo xornalístico actual. A seguir, debaterase sobre os medios públicos, coa participación de representantes do Comité de Empresa da CRTVG e da Plataforma de apoio aos medios públicos. Pola tarde falarase de teatro e de audiovisual, cun debate sobre Teatro de resistencia fronte ao desleixo institucional no que intervirán Evaristo Calvo e Patricia de Lorenzo. E, xa na Casa das Crechas, outra mesa redonda sobre Matalobos: un modelo de éxito en tempos de crise, coa participación de Ricardo de Barreiro, Camila Bossa e Mónica Caamaño. Programa das xornadas


Summary: O "acto de desagravio" convocado pola Igrexa tras a polémica creada co pregón do Entroido remata cun chamamento a "recuperar a centralidade da dimensión relixiosa na vida que é o que fai progresar integramente o home" O Entroido volve tornar en campo de batalla pola liberdade de expresión, agora en Santiago

O Entroido volve tornar en campo de batalla pola liberdade de expresión, agora en Santiago A Catedral de Santiago acolleu na tarde deste sábado un "acto de desagravio" convocado pola Igrexa tras a polémica creada co pregón do Entroido. Nel, o arcebispo de Santiago, Julián Barrio, realizou unha intervención duns nove minutos centrada en exclusiva en criticar as supostas ofensas pronunciadas unha semana antes contra o Apóstolo Santiago e a Virxe do Pilar das que un diario local non deu conta ata tres días despois citando a persoas presentes no acto. O "acto de desagravio" convocado pola Igrexa tras a polémica creada co pregón do Entroido remata cun chamamento a "recuperar a centralidade da dimensión relixiosa na vida que é o que fai progresar integramente o home" Na súa intervención, Barrio admitiu que "é verdade que estas ofensas non aminoran un ápice a gloria e a felicidade que os santos xa viven en Deus noso pai, pero nós [...] debemos sentirnos próximos e desagravialos". O arcebispo dixo que nin o contexto do Entroido nin a liberdade de expresión podían xustificar unhas ofensas que non concretou e engadiu que as "correntes laicistas xeran cristianofobia". "Quero chamar a recuperar a centralidade da dimensión relixiosa na vida que é o que fai progresar integramente o home", engadiu Barrio, para rematar cunha cita dicindo que "Xesús desde a cruz diría 'pai, perdóaos, porque non saben o que fan, ou talvez si, pero equivocados'". O acto contou coa presenza de numerosas cámaras así como do portavoz municipal do PP, Agustín Hernández, e Paula Prado, membro da cúpula dos populares galegos No "acto de desagravio" estivo presente, de pé xunto ás primeiras filas de bancos da nave central da Catedral, o portavoz municipal do PP, Agustín Hernández. Tamén se puido ver no templo á viceportavoz do grupo popular no Parlamento de Galicia, a tamén santiaguesa Paula Prado, membro do comité de dirección do PP galego.


Summary: O escritor e poeta vigués, colaborador de Nós Diario, gañou o Premio de Poesía de Carral. Desde a organización anuncian que a Editorial Espiral Maior publicará unha antoloxía de todas as autoras e os autores da historia do certame.

O poeta vigués Carlos Penela atende Nós Diario desde Viena (Austria), cidade onde reside, para conversar sobre a súa nova obra, Trono e caléndula, pola que vén de recibir o Premio Poesía Concello de Carral. Penela adianta algúns dos segredos desta obra que non será editada até o ano que vén. O texto realizouno a lume lento "ao longo dos últimos tres anos, coincidindo co tempo groso de pandemia e confinamento", recoñece. O contexto, sinala, "influíu, aínda que non é un libro que trate de falar do confinamento". De Trono e caléndula, Penela salienta, por diante de todo, a estrutura. Carlos Penela gaña por segunda vez o Lorenzo Baleirón de poesía "Presenteino co lema de 'Libro de horas' ao ser unha especie de almanaque no que eu vou debullando unha serie de temas dentro da estrutura das estacións do ano, nese sentido moi simple", apunta. A obra conta con catro partes que se corresponden coas estacións do ano. Por cada estación van varios poemas, "moi simétricos na estrutura, no contido e na extensión tamén", di o autor. Penela revela que nesa estrutura conta temas como o exilio, a emigración ou a superación da dor, recorrentes, por outro lado, na súa obra. A importancia do ritmo Marcado polo ritmo das estacións e polo devir do tempo, a obra gañadora respira tamén a idea da natureza como algo externo. "Aí si que se nota que se concibiu desde certa reclusión, o libro ten vontade de saír fóra. Está concibido desde interiores e fala moito do exterior. Cada unha das partes do libro vén marcada por iso e polo vocabulario da natureza, as cores, as estacións", descobre Penela. Sobre o ritmo, unha das peculiaridades que salienta o xurado do Premio na súa acta, o autor coincide en que o seu texto "ten moita musicalidade". Sobre esta circunstancia comenta que esta característica "é algo que creo que se abandonou un pouco en certa poesía actual galega, mais a min interésame". Convocado o premio de Poesía do Concello de Carral Como ramo da obra, Penela recolle as citas de autoras e autores que lle influíron. "Está John Berguer e Mark Strand, neste último, se cadra, está o sentido do libro de buscar saír da sombra de un mesmo". Celebración pola 25º edición do Premio O acto de entrega do premio terá lugar o 10 de xuño na Casa da Cultura, nun evento especial para conmemorar os 25 anos do certame. Inaugurarase unha exposición no Campo da Feira, as luces públicas de Carral levarán lonas dedicadas a cada autor e autora que obtivo este galardón e presentarase o libro gañador en 2021, Os puntos do impacto, de Ález Mene. Ademais, contarase co espectáculo O idioma da tinta, de Yolanda Castaño e Isaac Garabatos. Desde o Concello de Carral, Carlos Lorenzo, técnico de cultura, adianta a Nós Diario que, a maiores, en outubro, a Editorial Espiral Maior sacará do prelo unha antoloxía de todas as edicións que "contará con versos novos en exclusiva que lle pedimos a cada autora e autor, ademais dos que gañaron no seu momento o Premio". O día antes, 9 de xuño, a Deputación da Coruña realizará unha xornada dedicada á historia deste Premio de Poesía.


Summary: O director xeral de Ordenación e Produción forestal explica a vaga de lumes en base a dúas circunstancias: ventos do sur xeralizados en toda Galiza e aumento da actividade incendiaria. Desde a oposición critican que non admita responsabilidades nas políticas forestais e para o rural desenvolvidas nestes anos, así como que non asuma que esta tipoloxía de lumes veu para ficar se non se cambia o modelo de monte.

Dúas visións enfrontadas, antagónicas, sobre os incendios e a política forestal volveron a evidenciarse esta sexta feira no Parlamento, na reunión da Comisión de agricultura. Dunha banda, a do goberno galego. Doutra, a da oposición, nomeadamente En Marea e BNG, que acumularon as súas preguntas sobre estes aspectos. O lume destes días, que arrasou 35.000 hectáreas e matou 4 persoas, evidencia que as cousas non se están a facer ben, explicaron tanto o deputado nacionalista Xosé L. Rivas 'Mini' como a parlamentar de En Marea Paula Quinteiro. Nin en políticas para o rural nin en prevención ou política forestal nin en ordenación do monte. E, tamén coincidiron, non se pode botar toda a culpa a un "terrorismo incendiario" co que "tentan desviar o tema" (Quinteiro) e que só serve para "alarmar a xente" (Mini). Fernández Couto: "O servizo funcionou adecuadamente ata o 13 de outubro e a pesar da seca" O BNG instaba a Xunta a asumir tamén que estamos perante unha nova tipoloxía de incendios, os de cuarta xeración, máis devastadores e perigosos e para os que cómpre reflexionar se estamos preparados para lles facer fronte. En Marea pedía unha comisión de investigación e lamentaba que a Xunta non asumise erros nin responsabilidades. Fernández Couto, director xeral de Ordenación Forestal, defendeu que até o 13 de outubro, e embora a seca, o servizo contra o lume "funcionou adecuadamente". Que o acontecido na fin de semana debeuse a dous factores principais, como os ventos do sur xeralizados en toda Galiza ("en 30 anos eu nunca vira tal") e na forte actividade incendiaria. Asegurou que fronte a ese escenario de pouco valía que houbese máis ou menos brigadas operativas. Desbotou os que sinalan eucaliptos ("arderon carballeiras e arderon eucaliptais) e abandono do monte (" fóra de Galiza hai millóns de hectáreas que acumulan biomasa e non arden"). Paula Quinteiro: "Falan de tramas e terrorismo incendiario para desviar o tema das súas responsabilidades" Lumes e concellos O director xeral tamén apuntou a importancia do lume que entrou desde Portugal e apuntou aos concellos, dicindo que eles eran os que desde 2007 tiñan a responsabilidade de facer cumprir as franxas de seguridade. Nin BNG nin En Marea ficaron convencidos coas respostas do representante da Consellería. "Nin unha palabra do abandono do rural, de política forestal", reprochoulle Paula Quinteiro, que advertiu que a solución non pode ser un novo Pladiga "calcado dos anteriores". Xosé L. Rivas 'Mini': Este tipo de incendios, devastadores, vanse repetir como sigamos a ter o monte como o temos" De por parte, Xosé L. Rivas advertiu ao director xeral que ese tipo de vagas de lume poden volver repetirse. Porque cada vez hai máis masa forestal abandonada, porque cada vez está máis perto de núcleos habitados,polo aumento de temperaturas... Por iso hai que ir cara a outro tipo de monte, dixo o nacionalista. "Hai que ter un monte sostíbel e socialmente considerado", vivo, non centrado en multicultivo de eucaliptos. Nesta liña. Rivas lembrou que nas mobilizacións da pasada segunda feira había moita xente nova, "preocupada polo futuro". Porque, asegurou, de se manter a inercia actual, o futuro para o monte galego é "lume e depredación".


Summary: O semanario que acompaña Nós Diario cada sábado achégase a un dos entroidos de valdeorras, o 'entrudio' da Veiga. Mais non deixa atrás a historia do nacionalismo galego, cen anos despois da IV asemblea de Monforte, nin as ensinanzas da mestra María Vázquez Suarez, feminista represaliada e asasinada no 36.

Na fin de semana grande do Entroido galego, o semanario Sermos Galiza achégase á comarca de Valdeorras para dar conta do 'entrudio' esquecido da Veiga. Faino da man da antropóloga Fátima Braña nunha entrevista na que repasa a historia, os nomes e as máscaras propias dunha festa que sobreviviu a ditadura e a emigración forzada da veciñanza. Foi a xente do lugar quen deu pé a un primeiro traballo de campo sobre o 'entrudio' que permitiu recuperar máscaras de vello como o Boi, o Charrelo ou as Señoritas. Após viría un estudo completo desta celebración, encabezada por Braña a canda o investigador social Carlos Ares, o historiador Víctor Rodríguez e o estudoso do Entroido Lois Pardo. Todos os detalles das figuras e dos folións da Veiga, das máscaras e dos traxes, están no Sermos Galiza desta semana nunha peza asinada por Antón Escuredo. 'A mestra na memoria' Na mesma edición, Héctor Pena descobre a figura de María Vázquez Suárez, "segundo as crónicas da época, a primeira muller en falar en público en Miño". Mestra e feminista, foi unha persoa comprometida politicamente coa II República e as ideas socialistas, moderna nas aulas e ambiciosa no ámbito da pedagoxía, silenciada, vítima da represión e asasinada en 1936. Xosé Barros rememora a IV Asemblea Nacionalista de Monforte. Baixo o título "Cen anos de odisea galeguista", reconstrúe os tres días en que os referentes do galeguismo se reuniron para debater e conformar a constitución dun movemento político, cultural e social "que aínda hoxe encadra e vertebra o discurso do nacionalismo". Unha nova entrega do Colectivo Xea, convida o público lector a 'Andar e ver' Padrón, na comarca de Compostela, "De Santiaguiño do Monte a Iria Flavia" no trito final á beira do río Sar. Libros, cinema e escena Mario Regueira repara en Silencio, de Agustín Agra, editado por Galaxia, ao tempo que Susana Sánchez Aríns se entretén con Era uma vez (e muitas outras serão), de Johanna Schaibble, traduciudo po Isabel Minhós e Mariana Vale, en Palneta Tangerina. O eco das ondas de César Morán devólvenos a música de Tanxugeiras. Belém Tajes incorpora os sons de Mounqup, Cuarteto caramuxo e Arrythmia. Na páxina de cinema, Andrés Castro achégase á fita de Paco Plaza A avoa, ademais de ampliar a lista de recomendacións con varias estreas e resestreas. Unha axenda que completa Manuel Xestoso coa última proposta de Sarabela, a montaxe Morgana en Esmelle. Unha obra que nace do texto de Begoña Caamaño baixo a dirección de Ánxeles Cuña. O Sermos Galiza venderase conxuntamente con Nós Diario este sábado 26 de febreiro, ao prezo de sempre do semanario —64 páxinas por tres euros—. Nos quiosques e puntos de venda habituais e na loxa. Se non es subscritora ou subscritor, non dubides en adherirte.


Summary: A positividade das PCR ascende a 6,3% despois de seis días por baixo do 5% que marca a OMS.

Galiza volve sufrir unha repunta nos positivos por Covid-19 detectados nun día e na súa presión hospitalaria. En concreto, rexistráronse 367 novos casos, 10 máis, nunha xornada na que se practicaron 2.000 PCR menos. Ademais, o número de hospitalizados rachou a tendencia descendente dos últimos dous días e a cifra repuntou até se situar en 364. Así, aumentaron en sete as persoas ingresadas en unidades convencionais de centros hospitalarios galegos, que suman 309, e en cinco as que permanecen en coidados críticos, que ascenden a 55. O número de hospitalizados ascenderon en todas as áreas agás a de Lugo-A Mariña-Monforte, onde non se observan cambios, e A Coruña e Cee, na que minduaron pese manterse como a que rexistra un maior número. En canto ao balance na detección de casos, as áreas sanitarias de Vigo e Santiago-Barbanza volven ser as que máis infeccións reportan, aínda que sexan menos que hai un día. En concreto, a zona da cidade olívica suma 90 casos -dous menos- e a da capital galega engade 84 -sete menos-. A taxa de positividade das PCR sitúase no 6,3%, dúas décimas máis que o día previo, polo que Galiza volve estar por riba do limiar que establece a Organización Mundial da Saúde (OMS) para dar por controlada a pandemia. Cos datos desta sexta feira, Galiza racha a cadea de seis días consecutivos por baixo desta cifra. Por áreas sanitarias, tan só a de Lugo-A Mariña-Monforte se mantén por baixo, con tan só un 0,2% de positivos nas probas. No que respecta a os casos activos - a cifra total de persoas que están diagnosticadas de covid-19-, hoxe volveron a repuntar a 5.641 -23 máis nun día-. Con todo, unha xornada máis as vítimas mortais da pandemia na Galiza subiron e son xa 1.332 tras a morte de cinco persoas nas últimas horas. Dous delas estaban vinculadas a residencias de maiores.


Summary: Fomento e Xunta autorizaron restricións da circulación que non estaban previstas inicialmente Fomento di agora que seguirá habendo "afeccións" ao tráfico en Rande máis alá do 31 de maio pero que serán "mínimas"

Fomento di agora que seguirá habendo "afeccións" ao tráfico en Rande máis alá do 31 de maio pero que serán "mínimas" A ponte de Rande da AP-9 ampliouse a tres carrís por sentido para axilizar o tráfico e evitar os atascos que de xeito recorrente se producían nela por accidentes que colapsaban os seus anteriores dous carrís por sentido ou pola elevada afluencia de tráfico procedente de Vigo cara ao Morrazo en días non laborables e especialmente cando hai bo tempo. Esa ampliación inaugurouse por todo o alto o 30 de decembro coa presenza do propio presidente do Goberno central, Mariano Rajoy. Pero cinco meses despois a ponte segue a rexistrar atascos por accidentes e elevada afluencia de tráfico. Porque as obras aínda non están rematadas malia a decisión política de inaugurar a ampliación en decembro. Pero esa non foi a única decisión política, ou mudanza dunha planificación política previa, que explica os atascos. Inauguración anticipada Malia a inauguración anticipada da ampliación sen rematarse as obras na ponte, o acordo con Audasa di que a suba de peaxes se aplicará "simultaneamente coas revisións ordinarias de tarifas", algo que se produce en xaneiro A ampliación da ponte de Rande corre por conta da concesionaria da autoestrada, Audasa, que segundo o acordo que asinou co Ministerio de Fomento podería comezar a recuperar o investimento a través dunha suba das peaxes en toda a autoestrada "a partir do 1 de xaneiro do ano seguinte a aquel en que finalicen as obras de ampliación". Para garantirse cobrar canto antes, Audasa acelerou as obras da ampliación en si mesma, dos carrís exteriores que se engadiron á ponte orixinal, rematados coa inauguración oficial de decembro, pero deixou pendentes outras actuacións no seu taboleiro principal que son as que se veñen realizando nos últimos cinco meses e que motivaron o corte dos carrís centrais do viaduto e o aumento dos atascos. Porén, Fomento aínda non autorizou a Audasa a suba de peaxes. De feito, o acordo coa concesionaria contempla que ese incremento "aplicarase simultaneamente coas revisión ordinarias de tarifas", algo que se produce en xaneiro, polo que a suba non se debera aplicar ata o próximo ano. Obras pendentes en horario diurno O ministro prometera en decembro que os traballos pendentes se realizarían "en período nocturno", pero en febreiro Fomento autorizou cortes de carrís permanentes, tamén durante o día Cando o ministro de Fomento, Íñigo de la Serna, avanzou o pasado 20 de decembro en Santiago que, malia a inauguración que se produciría dez días despois, as obras continuarían na ponte de Rande, dixo que eses traballos pendentes se realizarían "en período nocturno". Pero non foi así e o 12 de febreiro, mes e medio despois da inauguración, Fomento anunciou que as obras pendentes implicarían cortes de carrís durante varios meses, ata o verán, e que estes serían permanentes e non só en horario nocturno, como anunciara o ministro. Ampliación mal planificada Chapela O risco non previsto inicialmente que a ampliación supón para un colexio en Chapela levou a Fomento a restrinxir a circulación por un dos novos carrís da AP-9 As obras na plataforma central da ponte de Rande non eran as únicas que quedaron pendentes tras a inauguración. A autoestrada ampliouse tamén ao longo de varios quilómetros de acceso a Vigo, ao seu paso polo barrio de Chapela, en Redondela, onde o novo carril de circulación se aproximou tanto a un colexio que obrigou a Fomento a admitir que non planificara ben a obra e a engadir un muro de contención que protexese o centro escolar do posible choque dun vehículo pesado. A medida non foi suficiente e a presión das familias obrigou ao ministerio a unha segunda rectificación dos seus plans iniciais e a trasladar o centro educativo a outro emprazamento. Pero mentres non se constrúe o novo colexio, Fomento decidiu restrinxir o tráfico do carril a maiores ampliado nas proximidades do centro escolar, onde ademais hai restricións de velocidade. Outro obstáculo que engadir para dificultar a suposta maior fluidez do tráfico que ía lograr a ampliación da AP-9. Fomento culpa ás obras da Xunta na Autovía do Morrazo Fomento di que "a principal restrición nestes últimos meses foi a que xeraba o corte de tráfico no Corredor do Morrazo para a súa conversión en autovía", obra que a Xunta se comprometera a realizar mantendo a circulación De xeito simultáneo ás obras de ampliación da ponte de Rande, a Xunta estivo a realizar as obras de conversión do Corredor do Morrazo en autovía. Unhas obras que, para facilitar os traballos das construtoras e malia a promesa inicial do Goberno galego de que se mantería a circulación, supuxeron o corte ao tráfico do Corredor durante varios meses e o desvío pola vella estrada convencional. A raíz dos atascos producidos nas últimas semanas, o Ministerio de Fomento aproveitou, en declaracións divulgadas pola axencia Europa Press na súa web, para cargar contra a Xunta e dicir que "a principal restrición nestes últimos meses foi a que xeraba o corte de tráfico no corredor do Morrazo para a súa conversión en autovía". O ministerio evidenciaba así de xeito implícito que o Goberno galego non cumprira co seu compromiso de manter aberto ao tráfico o Corredor mentres se desdobraba en autovía, o que evitaría ese terceiro funil consecutivo, tras o de Chapela e o dos carrís cortados na propia ponte, que están por tras dos atascos dos últimos meses. A apertura da Autovía do Morrazo a pasada semana debera contribuír a mellorar ese punto. Malia que estes elementos que condicionan a circulación pola AP-9 son coñecidos por Fomento desde hai meses e mesmo anos, non é ata este mércores que o ministerio pon sobre a mesa de Audasa a posibilidade de non cobrar peaxe cando se produzan atascos motivados polas obras aínda en marcha. Faino ao tempo que a Valedora do Pobo vén de iniciar unha nova queixa por esa cuestión ante Fomento e Audasa. E faino tamén cando as obras, agora si, segundo as súas últimas previsións antes do verán, están xa a piques de rematar despois de máis de tres anos.


Summary: Nace Rise, unha alianza de partidos, movementos sociais e sindicatos; que pula por unha Escocia "ceibe e vermella".

Un novo actor político fai aparición en Escocia, nado da confluencia de diversos proxectos e iniciativas que se alicerzan en torno ás variabeis do independentismo e da esquerda alternativa e rupturista. Denomínase Rise (en inglés, erguédevos; mais tamén o acrónimo de Respecto, Independencia, Socialismo e Ecoloxismo) e ten no punto de mira as eleccións escocesas de 2016, ás que se prepara para concorrer disposto a obter representación. Rise xorde, informa Nationalia, como un proxecto que aposta na "democracia directa e participativa", na propiedade pública democrática, e na "independencia completa do Estado británico e do seu monarca". Desputará o espazo electoral ao SNP e ao Partido Laborista, pulando polo voto do sector máis esquerdista dos primeiros e dos decepcionados coas 'claudicacións' laboristas nos eidos social, económico e nacional escocés. No nacemento de Rise tomaron parte o Partido Socialista Escocés (SSP) -que na lexislatura 2003-2007 tivo representación no Parlamento de Escocia- ou o Proxecto de Esquerda Escocesa (SLP), nada en 2014 para impulsar unha candidatura anti-capitalista e independentista. Entre as persoas que apoian este novo proxecto está a deputada independente Jean Urquhart, eleita en 2011 nas listas do SNP e que marchou en 2012 após que o Partido Nacionalista Escocés mudase o seu tradicional posicionamento sobre a OTAN e aceptase que unha Escocia independente fixese parte da Alianza Atlántica.


Summary: A iniciativa, presentada por En Marea e BNG, contou co voto favorábel destas dúas formacións, a abstención do PP e a oposición do PSdeG

O Parlamento de Galiza investigará o accidente do Marisquiño, sinistro no que o pasado 12 de agosto resultaron feridas máis de 450 persoas ao derrubarse parte do paseo de adeira do porto de Vigo. A moción presentada por En marea e BNG pedindo a creación dunha investigación sobre o sinistro saíu adiante cos votos dos propoñentes e grazas á abstención do PP. O PSdeG votou en contra. Luis Villares (En Marea) e Ana Pontón (BNG), coincidiron en salientar a necesidade desta comisión, tanto para aclarar e "dar resposta" ao sucedido aquel 12 de agosto como para evitar que feitos deste tipo popidan volver repetirse. Desde o PP, a deputada Teresa Ejerique, defendeu a postura bstencionista do seu partido en que "queremos transparencia e non queremos un circo", ao tempo que cargaba contra Abel Caballero, acusando o alcalde vigués de opacidade. Cómpre lembrar que a maioría socialista impedíu no Concello de Vigo que se abrise unha comisión de investigación sobre O Marisquiño. Caballero xustificou a decisión afirmando que debe ser "a xustiza" quen dirima "responsabilidades" polo sucedido. Desde o socialismo vigués advertírase ao PP a inicios desta semana que estaban dispostos a crear dúas comisións no Concello de Vigo, unha sobre as relacións de Feixóo "con Marcial Dorado" e outra sobre a "discriminación" da cidade por parte do goberno galego.


Summary: O Plenario do Consello da Cultura Galega (CCG) reelixiu na quinta feira a Rosario Álvarez Blanco (Pontevedra, 1952) como presidenta. A candidatura desta catedrática da área de Filoloxías Galega e Portuguesa foi a única presentada nesta ocasión e afronta agora o que será o seu segundo e último mandato.

—Como define a etapa que fecha? Foi unha etapa de moito traballo. Ademais dos retos que nós asumiamos estaba o problema creado pola pandemia. Ao mesmo tempo foi moi gratificante pola resposta espléndida de todo o sector cultural no que nos apoiamos mutuamente. —Como valora o financiamento da Xunta para o Consello?Nós estamos dentro do financiamento da Comunidade Autónoma e aínda están lonxe de alcanzar o nivel que nós tiñamos antes de que se iniciase a crise de 2008. En todas as comparescencias que teño no Parlamento galego fago notar iso. O Barómetro do Consello da Cultura Galega informa do "inicio" da recuperación do sector Nós acomodámonos ao orzamento que temos mais obviamente a nosa acción podía ser moito máis rica e máis eficaz, tanto na actividade que ten que ver coa que desenvolvemos dentro da Galiza como na nosa acción exterior, se tiveramos uns recursos que, como mínimo, recuperaran o que tiñamos antes da crise económica. E desde logo que sexan acordes tamén coas sucesivas liñas de actuación que imos asumindo. Polo tanto, escaso. En época de crise podíase comprender o recorte de maneira xeral mais cando xa parece que todos os anuncios que se fan cada ano din que esa etapa está superada, o Consello aínda non o recuperou debidamente. —Vendo o futuro. Que retos ten o CCG por diante?Un dos retos importantes é todo o que ten que ver coa internacionalización da cultura galega. Nós temos que pensar que xa o Consello alcanza unha etapa de madurez, cumprimos 40 anos para o ano que vén. Todo o que se foi consolidando de traballo durante todos estes anos, aínda que estivemos atentos á proxección exterior da cultura galega, estivo máis centrada no propio territorio. As medallas de honra do Consello da Cultura Galega entréganse o 25 de febreiro Aínda que queda moita tarefa que facer aquí cremos que é importante dar o salto á internacionalización da cultura. Non me refiro só xa, naturalmente, a esa Galiza exterior que está representada en tantos países do mundo e que sempre atendemos e seguimos atendendo, como a proxectar a cultura galega como unha cultura moderna, apreciábel por outros públicos noutros países nos que non ten porque haber unha vinculación de herdanza coa cultura da Galiza. —Debería o CCG ser a institución que promocione a cultura galega no exterior, tal e como fan outras en Catalunya ou Euskadi? Si e non. Dependería moito de como se deseñase esa institución. Nós temos asumidas as competencias en materia de acción exterior en cultura que nós dá a propia Lei de creación do Consello e a propia Lei de acción exterior que estabelece que un dos axentes é o Consello. Xa o asumimos mais sempre dentro dos cometidos asumidos por lei como competencias e misións. Estamos dispostos a asumir unha liña moito máis intensa, rica e plural. Mais non formamos parte do Goberno galego, a Lei concédenos unha autonomía. Calquera goberno debería aspirar a ter as súas propias liñas de acción exterior Calquera goberno debería aspirar a ter as súas propias liñas de acción exterior en distinto tipos de materias. Se asumir esa promoción exterior da lingua e a cultura galega fai que o CCG deixe de ter esa autonomía quizais non sexa o órgano adecuado, podería colisionar coa propia acción de goberno. —Formulará o Consello a ampliación da súa direccion para acoller entidades e asociacionismo cultural alén de persoas a título individual?A Lei de creación do Consello especifica que hai dous grupos de participantes. Por un lado hai un grupo cun listado de institucións, quince en total, cada unha co seu representante e nós non temos neste momento a capacidade de alterar a lei de creación. Habería que cambiar a lei e esa acción compete ao Parlamento. Nós movémonos dentro do articulado que temos. Polo outro, a título persoal só hai dez persoas, unha minoría dentro do Plenario.


Summary: Un grupo de cidadáns e cidadás inicia unha campaña para esixirlle ao alcalde que permita o uso dos locais sociais, de titularidade municipal, para a realización de xuntanzas veciñais abertas.

Hai unhas semanas comezou a funcionar en Paderne, un pequeno concello da comarca de Betanzos, unha asemblea cidadá que, como sinala un dos seus integrantes, non busca ser unha iniciativa electoral municipalista senón que naceu "co ánimo de facer que as cousas cambien tamén no rural e democratizar dalgún xeito, que falta fai, a política clientelista do noso alcalde". Paderne está gobernado dende 1999 por César Longo Queijo, do PSdeG-PSOE. Asrguran que a Asemblea non busca ser unha iniciativa electoral municipalista, senón que naceu "co ánimo de facer que as cousas cambien tamén no rural e democratizar dalgún xeito, que falta fai, a política clientelista do noso alcalde" A Asemblea Cidadá Aberta do Concello de Paderne convocou unha primeira asemblea para o pasado 12 de setembro cun único punto na orde do día: "Ideas para democratizar o Concello". O lugar elixido foi o Local Social de Quintas, de uso público e titularidade municipal. Porén, dende o Concello prohibiuse a utilización do espazo, alegando que se trataba dun "encontro político" e que os únicos usos permitidos eran os sociais ou deportivos. Nesa primeira xuntanza, que finalmente se tivo que realizar ao aire libre, tratáronse distintos temas de interese para a veciñanza de Paderne: "atención á terceira idade, saneamentos e auga, participación cidadá, democracia directa e temas medioambientais relacionados coa ausencia de depuradoras que provocan a contaminación da ría de Betanzos". Convocouse unha segunda asemblea para o 17 de outubro noutro dos locais sociais do Concello. E, de novo, a súa cesión foi denegada, co mesmo argumento de que se trataba dun acto "electoral". A Asemblea Aberta de Paderne iniciou en consecuencia unha campaña pública de recollida de sinaturas (que inclúe unha petición online) denunciando que "o Concello de Paderne hai anos que se ven denegando o uso dos locais sociais, recursos pagados cos impostos de veciños e veciñas, a certas persoas ou colectivos, poñendo en evidencia o carácter antidemocrático dos nosos gobernantes municipais". Os integrantes da Asemblea sinalan que "esta actitude do alcalde constitúe unha clara discriminación cara uns veciños e veciñas por supostas razóns ideolóxicas" e que "coa súa actuación demostra unha vez máis que goberna o Concello a modo de cacique clásico". Afirman que o rexedor "probablemente non queira que se xunte a veciñanza para falar dos problemas habituais (mal estado dos camiños, deficiencias no subministro de auga e nos saneamentos, contaminación da ría de Betanzos, atención deficiente aos maiores, falta de dereitos civís...) e poñer en evidencia a súa xestión". "Coa súa actuación demostra unha vez máis que goberna o Concello a modo de cacique clásico" Aseguran, ademais, que "a Asemblea non deixará de solicitar permiso para reunirse nos locais do concello, nos locais dos veciños e veciñas, porque os locais son nosos, porque nós somos o Concello, e porque entendemos que os que nos gobernan, aos que tamén lles pagamos, están para traballar para nós e non para poñernos as cousas difíciles".


Summary: A moza de 24 anos está en paradoiro descoñecido, segundo denuncia a ONG HRANA, após participar nas mobilizacións cidadás pola morte de Masha Amini.

A moza coruñesa de 24 anos Ana Baneira fica retida no Irán após ser detida e encarcerada polas forzas policiais no marco da crecente tensión no país e as protestas que veñen sucedéndose pola morte da activista kurda Masha Amini, de 22 anos. Así o confirmou esta cuarta feira a Axencia de Noticias do Activismo polos Dereitos Humanos (HRANA, polas súas siglas en inglés). Canda ela foi detido o madrileño Santiago Sánchez Cogedor, que se dirixía a Qatar para seguir o Mundial de fútbol após visitar a tumba de Amini. As protestas no Irán deixan polo menos 40 crianzas mortas A Embaixada do Estado español no Irán confirmou nas últimas horas ambas as detencións e asegurou que está a seguir os dous casos "de perto", ao tempo que mantén as súas familias "puntualmente informadas" do decurso dos acontecementos. No caso de Santiago Sánchez, un medio iraniano desvelou que a súa detención tivo lugar tras visitar a tumba de Amini en Saqez, no Kurdistán iraniano, mentres no caso de Ana Baneira HRANA só indicou que o seu arresto foi hai poucos días e que se descoñece o seu paradoiro actual. Reaccións políticas A noticia provocou múltiples reaccións da sociedade galega, que demanda a súa liberación. A corporación municipal do Concello da Coruña aprobou, por unanimidade, unha moción urxente na que insta o Ministerio de Exteriores a realizar "todas as xestións oportunas" para conseguir a súa liberación e trasladar o seu "apoio" a familiares e amizades. Máis de 700 persoas detidas en novas protestas en Irán pola morte de Mahsa Amini Tamén a Universidade da Coruña (UDC) e mais o Consello Social exixiron esta quinta feira a liberación de Ana Baneira, así como forzas políticas como BNG, PP e PSdeG.


Summary: PP e Vox compiten por ser a principal forza da dereita.

O BNG sobe até o 0,7% en estimación de voto nunhas eleccións estatais, dúas décimas superior ao 0,5% rexistrado polo Barómetro do Centro de Investigacións Sociolóxicas (CIS) correspondente do mes anterior. En relación ao barómetro de xaneiro, a formación nacionalista tamén rexistra un incremento no apartado de intención directa do voto, que pasa do 0,5% ao 0,6% do total estatal. Nas eleccións xerais de 2019, o BNG superou a barreira e logrou un 0,5 por cento de votos, de forma que obtivo representación no Congreso cun deputado ao sumar máis de 120.000 votos. No conxunto estatal, o CIS mantén na cabeza ao PSOE cunha estimación de voto do 30,7% ( nas eleccións novembro de 2019 tivo 28%) e ampliando a case doce puntos a súa vantaxe sobre o PP, que queda no 18,8% após baixar case dous puntos nun mes. Nos comicios de 2019 tivera case 21% A enquisa, realizada coincidindo coa campaña das eleccións catalás, sitúa de novo en terceiro lugar a Vox, cun 13,6%, medio punto máis que no mes anterior pero por baixo dos seus resultados do 10-N (15%), seguido de Unidas Podemos co 11,2% (tivera 12,9% dos votos en 2019). Ciudadanos repite na quinta posición co 9,3%, a mesma porcentaxe que en xaneiro. ERC móvese nos niveis de apoio que tivo nas eleccións do 10-N, 3,5%; ao igual que Junts ou o PNV. Eh Bildu e CUP obterían 0,8 e 0,9%dos votos respectivamente.


Summary: Carlos Penedo, membro da Plataforma pola defensa do monte As Salgueiras e da Rede galega por un Rural Vivo, volve realizar unha nova homenaxe en letras á nosa castigada comarca.

Ese é un poeta : É escravo das ideas,esquiva todo honor, toda homenaxe, e loita por romper súas cadeas, coma un falcón intrépido e salvaxe Eduardo Pondal Que valor ten ter responsabilidades políticas para decidir en contra das túas riquezas naturais e medio ambientais? A caso o patrimonio de todas as galegas e e gelegos non ten infinitamente máis valor que unha indenización, chámase Fondo de Compensación Ambiental ou canon eólico? A paisaxe foi sempre un gran valor natural da nosa identidade? Pois agora políticos que gobernan na Xunta e nos concellos din que todo isto é bo para todas e todos,nunca entendin que a destrucción dun territorio fora un beneficio. Grazas aos parques eólicos o rural nunca estivo tan ben, di a patronal eólica, estamos actuando atendendo a normativa medio ambiental, di o goberno da Xunta. Non podemos dar mais voltas, a cousa está clara, a imposición eólica en Galiza é un negocio. Si un negocio que leva ao oligopolio eléctrico obter unha cuantiosa rendavilidade económica e a veciñanza queda cos impactos e destrozos. Que exemplarizante é a democracia, da gusto ver aos políticos loitar por esta inxustiza. A comarca máis castigada de Galiza na instalación de parques eólicos, é a Costa da Morte. Actualmente hai 24 parques eólicos cunha potencia que supera os 200 MW, ao tempo que se estan a tramitar na Costa da Morte outros 25 proxectos (posiblemente a día de hoxe sexan máis parques os tramitados) que triplican a potencia instalada, estamos ante unha avalancha eólica sen precedentes. Parques eólicos que ubícanse en lugares de alto valor ambiental e paisaxístico, como os que se proxectan no monte As Salgueiras Ponteceso) ou na contorna dos penedos de Pasarela e Trabe de Laxe, súmase á lista o parques eólico Sembra, entre Fisterra e Cee, afectado o Camiño de Santiago e 25 mámoas (elementos megalíticos). A Rede Galega por un Rural Vivo, colectivo integrado por un amplo conjunto de entidades e plataformas de máis de 16 concellos, esixen á Xunta de Galiza a paralización inmediata das tramitacións na Costa da Morte e solicitan ao Parque do Megalitismo da Costa da morte a paralización dos novos proxectos eólicos debido á ameaza que supón para todos os elementos arqueolóxicos e megaliticos tamén, a imposición de tan elevado número de parques eólicos en toda a Costa da Morte. En Galiza , no mapa pódese observar o volumen de parques aprobados o tramitados. Nacen movimentos de resistencia, formados pola veciñanza afectada polo abuso dos parques eólicos o pasado 15 de xuño máis de 130 colectivos de toda Galiza reclaman, na manifestación de Santiago de Compostela, a paralización dos proxectos eólicos e denuncian que convirten o medio rural en un territorio de sacrificio. Tamén sobre Galiza, O manifesto Aldeas con Horizonte fai a seguinte observación : "Desde finais de 2019 ,o goberno galego e español tramitan en conxunto uns 75 megaparques eólicos, que se sumamos 180 xa en explotación, e que serán aprobados pola vía da urxencia e sen couto , coa idea de acadar os 5000MW de potencia instalada no 2.020. Porén a cobiza do lobby enrxético en Galiza non ten límite e pretende ata 2030 duplicar a potencia instalada, ampliando as áreas de expasión eólica a vales , zonas húmedas, agras, primeira liña de costa e, incluso preto dos núcleos de poboación, a carón das nosas casas." Somos moitos e moitas que loitamos por romper nosas cadeas e enfrentarnos con esta inxustiza, como o poeta, coma un falcón intrépido e salvaxe. Carlos Penedo, membro da Plataforma pola defensa do monte As Salgueiras e da Rede galega por un Rural Vivo.


Summary: En poucas semanas chega unha nova edición do Resurrection Fest, que se converteu nun dos mellores festivais a nivel europeo de rock, metal e punk. A cita deste ano voltará a encher Viveiro de metalheads chegados de todos os puntos de Europa, para desfrutar de catro días nos que pasaran 100 bandas distribuídas polos catro escenarios cos que este ano contará o festival. Con tal cantidade de bandas, agás na warm up party, é imposíbel non ter que elixir entre ver unhas e outras, así que, se tes algunha dúbida, estes son para min os imprescindíbeis que non deberías perderte.

A sexta 7 de xullo é para moitos o día grande do festival. A presenza de Rammstein, que darán en Viveiro o seu único concerto en toda a península, é un dos máis grandes atractivos deste ano. A banda xermana trae o espectáculo completo e unha montaxe que require un escenario maior do que o que precisou Iron Maiden na edición do 2016. Ademais do lume de Rammstein que invadirá Viveiro, e que xa só por eles mesmos xa habería escusa para ir, no cartaz deste día, sen ter tantos nomes propios como os outros días, atopamos bandas que sen ser tan coñecidas non deberías perderte. VIDEO – RAMMSTEIN – SONNE https://youtu.be/IjGNTqAW58E Annihilator é unha desas bandas que esculpiu o seu nome nas rochas da historia do trash e do speed metal xa co seu primeiro álbum Alice in Hell, que editaran alá polo 1989. Dende entón estes canadianos sufriron varios cambios de formación, e só queda Jeff Waters como membro orixinal, mais continuaron levando o seu metal agresivo por todo o mundo. En xaneiro deste ano editaronTriple Threat, un traballo que inclúe unha revisión en acústico dos clásicos da banda e mais un concerto gravado en directo no festival Bang Your Head! no pasado ano. Architects é unha banda británica de metalcore que teño especial interese en ver. O seu último disco até a data, All Our Gods Have Abandoned Us, sorprendeume pola súa escuridade, forza e calidade. Podería dicir que xunto co Hollow Crow, é o mellor traballo da banda. Ademáis, como atractivo engadido, trean como guitarra solista a Sean Dealander, a quen xa puidemos ver o ano pasado coa súa banda Thy Art Ist Murder. Napalm Death non precisa de presentación algunha. Estes británicos son os reis indiscutíbeis do Grindcore e Barney, unha das voces cos graves máis poderosos. Se ben o ano pasado se editou uns grandes éxitos da banda, o seu último traballo é Apex Predator – Easy Meat¸ do 2015, que tivo moi boa acollida, Warbringer editou o pasado mes de marzo o seu novo traballo Woe to the Vanquished e que conta coa volta do seu guitarrista Adam Carrol. Se ben este traballo non é o mellor da banda, a súa proposta de trash metal clásico oitenteiro convértenos nuns dos imprescindíbeis a falta de Exodus ou Testament no festival. Os portugueses Holocausto Caníbal son a banda lusa máis importante de metal extremo. Cunha clara influencia de Carcass, móvense entre o Goregrind e o Grindcore e cantando en portugués, foron quen facerse un nome a nivel internacional. O seu último traballo até o momento é do 2014 e foi lanzado baixo o nome de Larvas. O punk desta xornada estará protagonizada por Terror, que sacaron en abril deste ano The Walls Will Fall, un EP que contiña 5 trallazos de puro hardcore, co que ademais estreaban discográfica. Tamén en abril editaron novo traballo Deez Nuts, unha banda australiana de rapcore. Bing and Purgatory, nome do seu último traballo, segue na liña dos 4 anteriores álbumes, nos que a banda mestura o rapcore co hardcore. Unha proposta que mantén os eleméntos clásicos do xénero cun directo moi intenso. O máis grato descubrimento é o de Crim, unha banda de punk rock de Tarragona que descoñecía até o momento e que me lembrou moito Cock Sparrer. O seu último traballo Balu Sang, Vermell Cel, editado o ano pasado enganchoume totalmente. Veremos que tal o defenden en directo. Wisdom in Chains é unha desas bandas que nunca crin que podiera ver en directo e que foi unha moi grata nova cando os vin na listaxe de bandas. O seu hardcore melódico con toques de punk rock e Oi! convértenos nunha das bandas máis apetecíbeis do xénero. The God Rhythm, o seu último traballo até a data de hoxe xunto con Die Young, é o mellor traballo da banda. Animals as Leaders é probabelmente a última banda que agardaría atopar no festival. Se ben Reflux, a banda anterior de Tosin, líder e guitarrista da banda, tiña un estilo máis metalcore. Mais a súa banda actual tira máis cara a un eclecticismo progresivo con aires jazz fusión e ao rock instrumental. Iso si, unha banda cunha calidade excelente e que será un sopro de aire novo para este día. Este segundo día conta co prato forte de Rammstein mais, lonxe do que se pode pensar, a cousa non remata aquí e o día 8 estará cheo de grandes bandas, das que falaremos a sexta feira que vén. RESURRECTION FEST NAS REDES WEB: http://www.resurrectionfest.es/ FACEBOOK: https://www.facebook.com/resurrectionfest/ TWITTER: @ResurrectionESP


Summary: O 21 de febreiro de 1870 a Garda Civil abriu lume contra centos de veciños de Quiroga que tentaban impedir o cobro do imposto persoal, deixando mortos tres deles.

Segundo recollían nos días seguintes diversos medios de comunicación do estado, os asasinatos producíronse após varias semanas de conflito, sinalando que na xornada do día 21, a seguir varias horas de enfrontamento, na que resultaron feridos o recadador de impostos e dous números das forzas da orde, produciuse a masacre. El Puente de Alcolea, un dos máis coñecidos voceiros do republicanismo federal, non dubidada en afirmar o 23 de febreiro "semella que en Quiroga, na provincia de Lugo, houbo antonte unha revolta, dando como resultado a morte de tres paisanos. A todo isto dá lugar a premeditación con que o Sr. Figuerola tenta poñer en marcha novos impostos, debéndose proceder neste aspecto con maior prudencia e xustiza. Pois estase a producir o escándalo, de que mentres nos pobos esíxese polo modo de apremo a contribución persoal, nas poboacións grandes non se fixo até agora nin tan sequera o reparto". A faísca que prendeu o lume en Quiroga foi o cobro do imposto persoal, porén as razóns do descontento e da revolta son máis de fondo. A reforma fiscal de Figuerola, primeiro ministro de facenda do sexenio, non fixo máis que avanzar nas liñas trazadas na lei tributaria de 1845, dirixidas a unificar o mercado estatal, asentar unha especialización económica no marco peninsular, onde Galiza xogaba un papel subalterno, fortalecer o poder da clase social emerxente e favorecer a penetración do capital europeo. Así, o imposto persoal, criado para substituír os odiados consumos, non só resolve os problemas que estes viñan xerando, senón que aumenta a carga fiscal de Galiza, aumenta as arbitrariades no cobro, significándose no caso de Quiroga as recargas que se tiñan producido no período 1868/1869, onde a contribución territorial tiña subido 14%, o subsidio 17% e os consumos 32%. Non debe estrañarnos entón, que a revolta, iniciada por volta do quince de febreiro, coincidindo coa proclamación dun novo alcalde, neste caso apoiado polo fiscal e o promotor fiscal de Quiroga, continúe despois do masacre, até o punto de que a comezos de abril de 1870 a prensa galega e española volven a chamar a atención sobre novas protestas na localidade. O 21-F de 1870 son asasinados pola garda civil tres veciños de Quiroga que participaban nunha protesta contra o imposto persoal, alongándose as mobilizacións até o mes de abril A revolta de Quiroga non se pode desligar da frustración provocada pola actuación gobernativa dos executivos do sexenio nos sectores populares e da axitación do republicanismo federal nos ámbitos rurais. As expectativas abertas co derrocamento de Isabel II, no marco dunha acción combinada entre unha parte do estamento militar e dos sectores civís agrupados arredor das xuntas revolucionarias, fecháronse en seco coas primeiras medidas do gabinete de Sérrano e Prim, coherentes coa axenda liberal de mercado, lei e orde. As protestas promovidas desde os núcleos republicanos contra a nova Constitución chegan a San Martiño de Quiroga en Maio de 1969, onde o avogado Camilo Pérez de Castro denuncia os incumprimentos do goberno, chama a non acatar a Constitución e defende unha república social, que poña remate aos consumos e as quintas. A conciencia social do protagonismo republicano nos sucesos de Quiroga alongarase no tempo, até o punto de reivindicar a súa memoria o Comité anti forista de Becerreá, nun comunicado de valoración dos resultados electorais de 1909, afirmando que "os nosos representantes son republicanos, como republicanos eran os mártires de Quiroga". Por volta de 1870, no marco dun clima explosivo en Galiza, foron reprimidas pola exército e a garda civil numerosas revoltas no país, provocando vítimas mortais en Monforte de Lemos, Maceda, Palas de Rei, A Estrada, Sarria, Trives ou San Amaro. Non foi un feito illado, explícase, pola contra, no ciclo de protestas sociais, seguidos moitas veces de masacres, que se sucederon na Galiza do sexenio. Só en 1870, reparando exclusivamente naquelas mobilizacións de máis repercusión ou que remataron en matanzas a mans do exército ou da garda civil , debemos facer mención, cando menos, ás revoltas de Monforte de Lemos, Maceda, Palas de Rei, A Estrada, Sarria, Trives ou San Amaro. Unha visión de conxunto das mesmas dános conta das resistencias e do carácter conflitivo da inserción de Galiza no Estado español, construción, nos seus aspectos fulcrais, dos liberais do século XIX, da situación de emerxencia da nosa sociedade e das dificultades abertas no proceso de articulación do modelo unitario e tamén da vitalidade e do carácter combativo do pobo galego. Ao tempo, sucesos como os referidos infórmannos da incidencia das posicións de avanzada social no rural galego, maiormente desde posicións do republicanismo federal pero tamén vinculadas á Internacional, significándose no caso dos primeiros, o rexeitamento ao modelo centralista e uniformizador en marcha. Por volta de 1870, no marco dun clima explosivo en Galiza, foron reprimidas pola exército e a garda civil numerosas revoltas no país, provocando vítimas mortais en Monforte de Lemos, Maceda, Palas de Rei, A Estrada, Sarria, Trives ou San Amaro.


Summary: A Confederación Intersindical Galega cualifica como "moi grave" a exclusión da reunión e afirma que tivo coñecemento da xuntanza "a través dos medios de comunicación".

A CIG considera "moi grave" que a Xunta "ignore" a primeira central sindical na Galiza da convocatoria das reunións que esta cuarta feira teñen lugar para tratar a situación laboral, económica e social do país en pleno proceso de 'desconfinamento' e das que a CIG afirma que tivo coñecemento a través dos medios de comunicación. "Constitúe un exercicio de sectarismo que vulnera o dereito á representación dos miles de traballadores e traballadoras galegas que teñen apostado pola CIG", afirma o sindicato nacionalista a través dun comunicado. O secretario xeral, Paulo Carril, critica que a Xunta desprece as propostas socioeconómicas e laborais" que a central nacionalista ten elaboradas para "o proceso de retorno á actividade e as problemáticas existentes na crise derivada da emerxencia sanitaria". "Non son tempos de que o Goberno galego aplique a política do apartheid á CIG, como a leva practicando estes anos, nos que por sistema rexeitou as múltiples propostas e ILP que presentamos e que estiveron masivamente respaldadas" Considera que a actitude do Goberno galego "demostra a nula vontade de afrontar esta grave situación tentando construír todos os entendementos e consensos posíbeis". "Non son tempos de que o Goberno galego aplique a política do apartheid á CIG, como a leva practicando estes anos, nos que por sistema rexeitou as múltiples propostas e ILP que presentamos e que estiveron masivamente apoiadas", di Carril. A CIG afirma tamén que Goberno de Feixoo amosou "un absoluto desprezo polas institucións públicas galegas acordando a creación dun "comité de expertos" para deseñar unha saída á crise. A central indica que xa existen organismos como o Consello Económico e Social (CES) e o Consello Galego de Relacións Laborais (CGRL), con atribucións propias, e no que participan axentes socioeconómicos, organizacións sindicais e entidades da sociedade civil de acordo a súa representatividade".


Non sei se o 2016 será un ano de "nieves", o que si resulta evidente é que vai ser, desde o punto de vista literario, un excelente ano de "bienes". Os amantes das letras teremos a oportunidade de contemplar a conxunción de catro astros literarios. Nada máis e nada menos que van alienarse neste ano: Miguel de Cervantes, William Shakespeare, Manuel María e Camilo José Cela. Os dous primeiros por celebrarnos os 400 anos dos seus pasamentos, Manuel María pola acertada decisión de concederlle o día das Letras Galegas, e o último por cumprirse o centenario do seu nacemento. Non debemos esquecernos que a nivel literario-Galego outros persoeiros tamén van gozar -iso agardamos- dalgunha mención. Por suposto que o centenario do voceiro A Nosa Terra Máis non debemos esquecernos que a nivel literario-Galego outros persoeiros tamén van gozar -iso agardamos- dalgunha mención. Por suposto que o centenario do voceiro A Nosa Terra, voceiro nado baixo a tutela da organización Galeguista As Irmandades da Fala -que tamén foi creada naquel 1916-, van ter asegurada esta lembranza e os seus merecidos actos conmemorativos. Non sei se correrán coa mesma e merecida sorte estes outros escritores e escritoras galegos: Miguel González Garcés, Raimundo García Domínguez -coñecido como Borobó-, Xesús Lorenzo Varela Vázquez -letras galegas 2005- e María Alvajar, escritores e escritora nados fai 100 anos. Se non fora así, vaia por diante os meus recoñecementos ao seu traballo en prol da cultura Galega, pois gabar o traballo de todos estes/as persoeiros/as é de inevitable obriga. Agora que o Galego xa está totalmente asociado ao Castelán e afastado do Portugués no que se refire a grafía, non interesa recuperar a vella pantasma Quixera centrarme agora -unha vez arrefriaron as primeiras opinións sobre a decisión de outorgar o día das letras 2016- no motivo real deste artigo, que non é outro que a non concesión do día das Letras Galegas a Ricardo Carbalho Calero, o cal estivo na recta final de meta xunto a Xela Arias. Por suposto que eu fico enormemente ledo coa determinación da academia de outorgarlle a Manuel María tal nomeamento, decisión que eu repetiría ano tras ano. Máis o que nos debe levar a reflexionar e a debater é o porqué da histórica negativa a concederlle este día a Carbalho Calero. O motivo é innegable. Concederlle este galardón significa ter que abrir un debate que está xa adormecido, esmorecido, -case me atrevo a dicir que fulminado- e é o debate do lusismo e do reintegracionismo. Agora mesmo os poderes políticos e aqueles outros que os rodean, non teñen -nin tiveron, nin terán- ningunha intención de abrir esta particular caixa de Pandora. Agora que o Galego xa está totalmente asociado ao Castelán e afastado do Portugués no que se refire a grafía, non interesa recuperar a vella pantasma. Só esta é a razón, pois as e os que temos un minúsculo interese e sensibilidade pola lingua sabemos que Ricardo Carbalho Calero fixo méritos dabondo para obter dita concesión non no 2016, senón incluso en vida. Así pois, sen pretender converterme nunha experta pitonisa, podo xa adiantar aquí, que Carbalho Calero, a pesares dos seus moitos méritos endexamais será homenaxeado, nin honrado, con tal recoñecemento. Carbalho Calero, a pesares dos seus moitos méritos endexamais será homenaxeado, nin honrado, con tal recoñecemento Quixera rematar o artigo cun desexo e cun consello sobre a figura de Manuel María, asemade que cun pequeno verso do mesmo autor. O desexo é ben doado de conceder pois do que gostaría é tan só que chegue ás librarías a totalidade da súa obra, pois estando esta xa editada, non se espalla polas mesmas, nin sendo públicas nin privadas. O consello é que non dubiden en visitar a fundación Manuel María en Outeiro de Rei. E o verso, pertencente á obra "Escolma de poetas de Outeiro de Rei", é o seguinte: Quen nos diga que temos que ter paciencia e calar, ¡ou é que xa manda en nós ou é que pensa en mandar!


Summary: O 96,6% d@s crime@s que tomaron parte na consulta deste domingo escolleron a cédula de votación da adhesión a Rusia. Un resultado contundente que avala unha alta participación (82,7%). EUA e UE reiteraron que non recoñecen os resultados e que imporán sacións. O goberno crimeo pedirá esta segunda a adhesión á Federación rusa.

O 96,6% d@s crime@s votaron a prol de volver formar parte de Rusia, de quen @s afastara hai 60 anos (1954) unha decisión arbitraria de Krushev. Esta mesma segunda feira o goberno de Crimea vai pedir a adhesión á Federación Rusa. Ao se coñecer os resultados, as celebracións estendéronse por boa parte de Crimea, con epicentro na súa capital, Simferopol, na Praza Lenine. Máis do 82% dos habitantes de Crimea con dereito a votar na consulta sobre o futuro desta península exerceron ese dereito. Unha porcentaxe superior mesmo ás previsións manexadas pola organización (falaban dun 70%). SMijaíl Malyshev, presidente da Comisión organizadora, destacou a normalidade e tranquilidade con que decorreru a xornada.. A Praza Leline, en Simferopol, foi o epicentro das celebracións cidadás do resultado Enquisas a pé de urna citadas por Russia Today falaban dun 93% de apoio á escolla pro-rusa. Outros medios, máis cautos, rebaixaban esa porcentaxe, mais recoñecen que a vitoria pro-rusa ía ser incontestábel e rotunda. Os resultados definitivos superaron os dados: 96,6% a prol de retornar a Rusia. Crimea déitase ucraína e acorda rusa. Occidente non recoñece a consulta Malia un millón de persoas participar nesta consulta, nin EUA nin a UE recoñecen o referendo, ao que teiman en cualificar de ilegal. Un posicionamento que quixeron que saíase adiante no Consello de Seguridade da ONU e que non foi posíbel polo veto de Rusia. Desde as seta da mañá e até as sete do serán estiveron abertos os 1.205 colexios electorais. O primeiro ministro crimeo, Serguéi Aksiónov, foi dos primeiros en votar. Medios, analistas internacionais, chancelarías occidentais.. daban por feito que o resultado vai ser favorábel a que Crimea volva a Rusia. O último censo elaborado (de 2001) sinala que nesta península o 59% dos habitantes son rus@s, por un 24% de ucraín@s e un 12% de tártar@s. Representantes destes últimos, a minoría tártara, chamaron a non votar e boicotar a consulta. Ampla cobertura Máis de 600 xornalistas de 170 medios de comunicación estaban acreditados para cubrir esta consulta. Para verificar que a mesma decorrese con normalidade houbo 135 observadores de 23 países.


Summary: O rexedor, o nacionalista Rafael Pérez Vázquez, seguirá á fronte do municipio após un informe dos servizos xurídicos da Deputación de Ourense impedir o debate e a votación porque a moción estaba avalada por un tránsfuga do PSdG-PSOE que fixera parte do grupo de goberno.

A moción de censura presentada por catro edís independentes e un do PSdG-PSOE contra o alcalde da Mezquita, Rafael Pérez Vázquez (BNG) non saíu adiante. Un informe dos servizos xurídicos da Deputación de Ourense estabelece que non se dan as condicións necesarias para que prospere nen a votación nen o debate ao chegar a moción avalada por un tránsfuga. As cinco persoas que asinan a moción foron expulsas do PP. Así as cousas, o candidato proposto para ocupar o cargo de rexedor, Francisco José Montesinos (Mezquitenses Agrupados) non podería saír escollido porque o artigo 197 da Lei Orgánica do Réxime Eleitoral Xeral sinala que cando quen promove a moción pertence ao órgano de goberno ou ao mesmo grupo político que o alcalde "só poderá prosperar se logra un voto máis que o da maioría simple". Tal situación non se daría na Mezquita. A corporación conta con nove escanos e a moción de censura fica avalada por cinco, mais un deles, José Antonio Pérez Carballal, foi número tres do PSdG-PSOE e pertencía ao grupo de goberno. Ao incorrer en trasfuguismo, cumpriríalles un voto máis para botar da alcaldía o BNG.


Summary: A fin das térmicas non debería de ser un drama para Galiza, senón unha boa nova. O drama son as políticas do goberno do Partido Popular que non ten política industrial nin económica para favorecer a creación e consolidación de iniciativas que xeren emprego

Ante o peche anunciado por Naturgy da central térmica de Meirama débense esixir medidas alternativas para dar unha saída económica ás familias dos traballadores e traballadoras que poden quedar na rúa pola decisión da empresa e polo desleixo da Xunta de Galicia e do goberno do Estado que, nos últimos anos sabendo que isto era unha posibilidade máis que probable, non elaboraron un plan alternativo. As Administracións non poden, en ningún caso, deixar na estacada aos traballadores e traballadoras.É a mellor nova ambiental desde hai moitos anos. Co peche de Meirama deixaranse de emitir entre 2 e 3 millóns de toneladas de CO2 á atmosfera Pero isto tamén é a mellor nova ambiental desde hai moitos anos. Co peche de Meirama deixaranse de emitir entre 2 e 3 millóns de toneladas de CO2 á atmosfera o que representa a metade dos GEI producidos polo sector do transporte en toda Galiza. Meirama e As Pontes emitiron nos últimos anos entre o 30 e o 40% dos gases de efecto invernadoiro de toda Galiza, o que nos dá unha idea da magnitude do seu impacto ambiental negativo ao que hai que sumar ademais as emisións de partículas de SO2 e NO2.As térmicas foron, e son, parte do modelo do espolio do país, esquilmando os seus recursos -neste caso esgotando os lignitos en Cerceda e As Pontes en 30 anos-, xerando graves impactos ambientais de gran persistencia, ao tempo que crean pouco emprego e riqueza.As térmicas foron, e son, parte do modelo do espolio do país,Só a externalización case total dos pasivos ambientais fixo posible que durante décadas este proceder industrial e enerxético fose un rentabilísimo negocio para empresas que sempre gozaron do favor dos gobernos e, lamentablemente, dunha permisiva tolerancia por parte de amplos sectores da esquerda política.A resposta do Goberno galego non por esperada deixa de ser decepcionante. É a resposta dun non goberno. Feijóo prefire non afrontar a situación, elude responsabilidades e moi cinicamente culpa ao goberno socialista en vez de traballar en alternativas. Porque a fin das térmicas non debería de ser un drama para Galiza, senón unha boa nova. O drama son as políticas do goberno do Partido Popular que non ten política industrial nin económica para favorecer a creación e consolidación de iniciativas que xeren emprego. Os gobernos deben mudar de estratexia para facer fronte á transición enerxética e procurar novas alternativas laborais e un novo modelo de produción e consumo enerxético.Débense esixir medidas alternativas para dar unha saída económica ás familias dos traballadores e traballadorasMeirama pechará. Endesa, nas Pontes, pechará máis cedo que tarde. É unha mágoa que o peche se produza por unha decisión empresarial e non como consecuencia do empuxe da nosa sociedade civil e de decisións políticas comprometidas na loita contra o cambio climático. Hai moito tempo que se debeu investir noutro futuro, nun futuro ambiental que ha de ser renovable e, o que é tan importante, democrático. As alternativas enerxéticas deben ser renovables e ten que impoñerse un control democrático da produción da enerxía para poñela ao servizo da maioría social e non dos beneficios das grandes corporacións da economía do espolio.Son decisións lucrativas de empresas que recibiron miles de millóns de euros de diñeiro público e que deixan no desemprego a centos de persoasA perda de soberanía que supuxo entregarlle, a prezo de saldo, o sector enerxético ás grandes corporacións representa unha das maiores agresións ao noso dereito a unha vida digna. Unha perda de soberanía que se manifesta con toda crueza cando decisións de poderosas empresas con centros de decisión afastados, tanto no xeográfico coma no social, determinan peches de empresas como Meirama e Alcoa atendendo a súa conta de resultados con absoluto desprezo das dramáticas consecuencias coas que terán que apandar os seus traballadores e familias. Son decisións lucrativas de empresas que recibiron miles de millóns de euros de diñeiro público e que deixan no desemprego a centos de persoas ante o silencio cómplice de Gobernos e Administracións que, agora, se declaran impotentes ou se resisten a facerse cargo do deserto laboral e dos danos ambientais que deitan as empresas de depredación enerxética en Galiza.Chegamos tarde, pero a inevitable fin das térmicas en Galiza obriga a construír futuros laborais e enerxéticos máis sostibles e democráticos e isto só será posible cunha política comprometida coa defensa dos bens comúns e a erradicación das empresas de depredación da cerna da economía galega.


Summary: A Asociación de Escritoras e Escritores en Lingua Galega (AELG) congregou na mañá do sábado as súas socias e socios na Asemblea Xeral, en que aprobou recoñecer como Mestra e Mestre da Memoria Luz Fandiño e Manuel Pazos, así como ratificar Isabel-Clara Simó como Escritora Galega Universal e Xosé Ignacio Taibo como Escritor na súa Terra Letra-E. Entre as novidades, a AELG acordou celebrar un Parlamento de Escritoras e Escritores no outono.

O Museo do Pobo Galego acolleu na mañá do sábado a Asemblea Xeral da AELG, en que se acordou a creación do proxecto Parlamento de Escritoras e Escritores, que se celebrará en outono na cidade de Pontevedra. A iniciativa parte da idea de que a escritora ou o escritor, alén de atender a súa actividade creativa, "ten que analizar e ser altofalante da situación actual de falta de garantías democráticas no exercicio dos dereitos civís". Neste contexto, a AELG xulga necesario "convocar as escritoras e os escritores para falar da situación dos medios de comunicación e o poder, da violencia estrutural, da violencia contra das mulleres, da destrución do noso patrimonio cultural e o noso medio natural, ademais de analizar o efecto das dinámicas lexislativas regresivas no Estado Español, que comportan novas e diversas formas de censura". Cesáreo Sánchez: "Ante este novo tempo de diversas formas de censura, as escritoras e escritores teñen que dar un paso á fronte En declaracións a Sermos Galiza, o presidente da AELG, Cesáreo Sánchez, pon de manifesto que a entidade "constatou que é necesario tomar consciencia e conciencia de que o escritor ten que participar en defender a cultura e en ser parte moi activa da defensa da cultura no sentido máis amplo do noso patrimonio natural e cultural". "Ten que pronunciarse nun momento en que autores de letras de cancións e mesmo actores e diversos creadores están a ser imputados para ser xulgados, atacando a liberdade de expresión", engadiu, "ante este novo tempo de diversas formas de censura teñen que dar un paso á fronte". Un lugar para facer fronte ao ataque aos dereitos civís e nacionais Cesáreo Sánchez explica que o Parlamento xorde da necesidade de "crear un lugar onde poder defender e denunciar ataques aos dereitos civís e nacionais". "Pensamos que hai momentos na historia en que hai moitas cousas en perigo e que o escritor ten que ser unha das partes máis activas da sociedade, non só coa súa obra, senón como portavoz das necesidades públicas e sociais". A Presidencia da AELG, encabezada polo propio Cesáreo Sánchez, tamén expuxo á Asemblea a necesidade de defender o libro en galego coa creación dunha ampla plataforma así como a instar o Goberno galego a que cumpra as súas responsabilidades estatutarias, entre as que está o desenvolvemento efectivo da lei do libro e da lectura. Cesáreo Sánchez: "A través da nosa axenda cultural, detectamos que nos últimos dous anos houbo un decenso dun 10% da actividade" A este respeito, Cesáreo Sánchez, afirma en declaracións a este medio que "se non hai libros, non se pode concretar a escrita" e emprega unha metáfora coa xente do mar e as cotas pesqueiras, "os mariñeiros e armadores reivindican cotas no Gran Sol, se non, non hai barcos". Salienta, ademais, que "sen libros, non hai país" e sinala que a AELG ten constatado un empobrecemento no ámbito cultural, "a través da nosa axenda cultural, detectamos que nos últimos dous anos houbo un decenso dun 10% da actividade". Estas, di, "son alertas que indican que hai menos actividade social porque hai menos libros e menos fondos de apoio á cultura". Recoñecementos Ademais, a Asemblea Xeral da AELG acordou recoñecer como Mestra e Mestre da Memoria 2018 Luz Fandiño e Manuel Pazos, a proposta da Comisión de Literatura e Tradición Oral da AELG, previa deliberación do grupo de traballo formado por Ana Acuña, Félix Castro Vicente, Carme Pernas Bermúdez, Calros Solla, Xurxo Souto, X. Manuel Varela, Lois Pérez e Antonio Reigosa. A AELG entregará estas distincións na III Gala dos Premios Mestras e Mestres da Memoria, que terá lugar en Lugo no outono. A entidade tamén ratificou Isabel-Clara Simó como Escritora Galega Universal 2018, "desde o profundo respeito e afecto á súa persoa e á valoración da altísima calidade literaria da súa obra, así como por ter defendido e defender a lingua, a cultura e a dignidade nacional dos Països Catalans". O galardón entregaráselle o 19 de maio de 2018 na III Gala do Libro Galego, que decorrerá no Teatro Principal de Santiago de Compostela. A escritora de Alacant súmase, deste xeito, aos nomes de Mahmud Darwix, Pepetela, Nancy Morejón, Elena Poniatowska, Juan Gelman, Antonio Gamoneda, José Luis Sampedro, Lídia Jorge, Bernardo Atxaga, Luiz Ruffato, Pere Gimferrer e Hélia Correia, que anteriormente recolleron o premio da man da AELG. A Asemblea Xeral aprobou nomear Xoán-Ignacio Taibo "Escritor na súa Terra-Letra E". A homenaxe, que chega este ano á súa vixésimo cuarta edición, terá lugar en xuño no Concello de Oleiros. Cesáreo Sánchez: "Somos unha cultura cunha potencia creadora contrastada e só necesitamos instrumentos de desenvolvemento dese potencial creador que existe na cultura" A este respeito, Cesáreo Sánchez salienta que "celebramos poder agasallar co recoñecemento esas persoas que nomeamos". "Somos unha cultura cunha potencia creadora contrastada e só necesitamos apoio, infraestruturas, e instrumentos de desenvolvemento da nosa cultura, dese potencial creador que existe na cultura", agrega. Como mostra, alude ás novas creadoras, "toda unha eclosión de creatividade. Actividades Entre outras cuestións, a AELG acordou incorporar Lois Pérez ao Consello Directivo e aprobou o programa de actividades para o ano, enceta coa inminente celebración do vindeiro Día de Rosalía de Castro. Entre os actos que formarán parte da programación da AELG para 2018 destacan os paseos literarios e os obradoiros da Escola de Escritoras e Escritores da AELG, así como as xornadas de formación dirixidas ao estudo das diferentes formas de crear literatura contemporánea, as polafías e a Xornada de Literatura de Tradición Oral. A visibilidade da escritora e do escritor a través da web volverá ser un eixo central da actuación da AELG co enriquecemento do espazo común e mais de cada páxina individual con que cada socia e socio conta no Centro de Documentación da web.


Summary: A piques de se fechar o 2015, Galiza atópase entre os territorios nos que tiveron lugar máis feminicidios, un total de seis. Sitúase após Andalucía, con 12 e da Comunitat Valenciana e comparte o mesmo número de asasinatos que Catalunya.

O balanzo de feminicidios fica lonxe de experimentar mellora ningunha. A 26 de decembro rexistráronse en 2015 o mesmo número de mulleres asasinadas por violencia machista que no día 31 de 2014. A última das vítimas foi asasinada o 23 de decembro en Villena, Alacant. Segundo os dados oficiais do Ministerio de Sanidade, Servizos Sociais e Igualdade, por territorios, onde máis casos de feminicidios se produciron foi en Andalucía, con 12 casos, seguida da Comunitat Valenciana, con nove, e de Galiza e Catalunya, con seis cada unha. As mulleres que morreron no país asasinadas polas súas parellas ou ex parellas foron, de acordo coas cifras oficiais, Isabel Fuentes (Ourense), Beatriz Rodríguez (Arbo), Divina (Vigo), Silvina (Vigo), Conchi Reguera (Pontesampaio-Pontevedra) e María José R.F. (Vigo). Após Galiza e Catalunya, sitúanse Madrid, con catro feminicidios e Euskadi e as Canarias, con tres cada unha. E completan a listaxe Asturias e Castilla-León, con dous casos cada unha, Illes Balears, Cantabria, Castilla La Mancha, Aragón, Extremadura, Murcia e Alacant, cun caso. Amais, segundo o Ministerio, investíganse outros tres casos: dous en Málaga e un en Asturias. Deste xeito, só en Nafarroa, en La Rioja e en Ceuta e Melilla non se rexistrou ningún feminicidio. Ademais, Sanidade, Servizos Sociais e Igualdade apunta que en total ficaron orfos de nai 49 crianzas. Tres menores foron asasinados a mans dos seus pais ou das parellas ou ex parellas das asasinadas. Dez casos atópanse a día de hoxe en investigación, entre eles, o das rapazas de Moraña asasinadas polo seu pai. Protestos no xulgado de Vigo O xulgado de violencia sobre a muller do partido xudicial de Vigo acolleu nas últimas semanas protestos pola falta de recursos. O propio xulgado e mais a Rede veciñal contra os malos de Vigo tratos insisten en denunciar a falta de vontade política fronte ao terrorismo machista. O número 171 de Sermos Galiza recolle nunha ampla reportaxe as declaracións da xuíza Paz Filgueira, responsábel do Xulgado de violencia sobre a muller de Vigo, quen apunta que recibiu 6.000 mulleres en só catro anos. Precisamente, a Xunta de Galiza anunciou que Vigo contará desde xaneiro cun terceiro xulgado de Familia para "desconxestionar". Porén, a Consellaría de Alfonso Rueda renunciou a reforzar o xulgado de violencia de xénero, unha das grandes demandas do persoal que traballa nos edificios xudiciais da rúa Lalín.


Summary: Máis unha entrega de "A Galiza ignorada", a sección creada para divulgar a nosa historia á marxe de visións estereotipadas e interesadas. Nesta ocasión, afondamos na etapa do rei García, cuxo reinado durou só seis anos, de 1065 a 1071, e que é vítima dunha construción historiográfica empeñada en presentalo como un monarca abúlico e sen capacidade. Eis un extracto do publicado no Sermos Galiza 285.

Non foi o primeiro nin o último rei galego. Arredor de vinte e cinco precedérono no trono e outros oito sucedérono en diferentes etapas até finais do século XIV, sendo o único con este nome no país (o outro García foi rei privativo de León ao tempo que entre nos rexía Ordoño II). Educouse na Galiza, no seu caso baixo a preceptoría ao arcebispo Cresconio, igual que fixera antes a súa nai dona Sancha, o seu irmán Afonso VI, e posteriormente o seu sobriño neto Afonso VII, o emperador formado canda Pedro Froilaz. Gobernou só durante seis anos, no breve intervalo de 1065 a 1071, non acadando polo tanto a súa xestión unha grande significación, nun tempo caracterizado por unha grande inestabilidade política no sur do reino. Será e é mal lembrado, vítima dunha construción historiográfica empeñada en presentalo como un monarca abúlico, sen capacidade, falto de decisión, até facer del unha caricatura que non se corresponde cos dados achegados polas fontes contemporáneas ou pola propia dignidade ao morrer, solicitando ser enterrado cos grillóns que o acompañaron ao longo do seu presidio. O 22 de marzo de 1090 morría García no castelo de Luna, situado na montaña leonesa de Babia, recibindo sepultura no panteón rexio da catedral de León, estampándose na súa tumba a lenda "Aquí xace o rei García de Portugal e Galiza, fillo do grande rei Fernando que foi capturado polo seu irmán con engano. Morreu preso o 22 de Marzo de 1090". Atrás ficaba un exilio en Sevilla. Após ser derrotado polas forzas castelás do seu irmán Sancho en 1071, é retido en Burgos, refuxiándose na taifa andaluza, un dos centros culturais máis importantes da península a cuxa fronte se atopaba o rei poeta Al Mutadid. A escolla deste emprazamento emparella coa relación de Sevilla co Reino de Galiza, do que a taifa era tributaria e o seu monarca, amigo de García, manténdose a mesma até practicamente o século XIV, onde o territorio é asociado ao dominios do monarca galego Xoán I. A fins de 1072 ou comezos de 1073 será apresado polo seu irmán Afonso VI, permanecendo encarcerado por perto de dezaoito anos, até o punto de ser representado na tapa do seu sepulcro como un monarca encadeado. [Podes ler a peza íntegra no Sermos Galiza 285 á venda na loxa e nos quiosques habituais]


Summary: O Comité clínico propón un endurecemento das medidas perante unha pandemia que vén "dura", que inclúen tamén o feche total da hostelaría.

Galiza fecha todos os seus municipios, suspende actividades non esenciais e limita a conviventes as reunións. Esta é a proposta saída da xuntanza do Comité sanitario desta segunda feira, 25 de xaneiro. As medidas adoptadas até agora non foron suficientes. Núñez Feixoo recoñeceuno esta segunda feira tras a xuntanza do Comité clínico. Por iso decidiuse que pasa toda Galiza a nivel de restrición máxima, que todos os concellos pasan ao feche perimetral e que as xuntanzas limítanse a conviventes. O toque de recoller mantense ás 22:00 horas, se ben Feixoo lamentou que o Goberno español non permita adiantalo. As medidas anunciadas hoxe por Núñez Feixoo abranguen diferentes sectores: Educación: as universidades non retomarán as súas aulas até o 8 de febreiro e a primeira semana as aulas serán on line. A partir do 17 de febreiro tentarase retomar a educación presencial. O ensino Infantil, Primario, Secundario e Bacharelato continuará como até o de agora. Deporte: Feche de ximnasios. Só será permitido o deporte ao aire libre e sempre con máscara. Traballo: O presidente solicitou "colaboración para que se aposte polo teletraballo". Neste sentido, indicou que o Goberno galego fomentará o teletraballo na administración públuica da súa competencia. Comercio: O non esencial fechará ás 18:00 horas. Os centros comerciais pecharán as fins de semana. O peche da hostalería será total. Só haberá servizo a domicilio, comida para levar e comedores de empresas. Xuntanzas: estarán limitadas exclusivamente a conviventes, agás excepcións como persoas maiores que vivan soas. As novas medidas durarán 3 semanas, como mínimo. Do 27 de xaneiro até o 17 de febreiro. O presidente agradeceu o "enorme esforzo" dos galegos e galegas fronte á "crise inédita que nos está a tocar vivir". "As previsións das próximas semanas apuntan a que irán aumentando [as cifras de hospitalizacións]". Recoñeceu que a incidencia acumulada a 14 días (690 casos por cada 100.000 habitantes) era peor que a media do Estado (por baixo dos 600 casos). E depositou as súas esperanzas nun "procesod e vacinación", se ben dixo que as vacinas que recibe Galiza "son moi poucas". Cifras máximas Coa pandemia en cifras máximas en contaxios e casos activos e en camiño de superar o teito de hospitalizados ao que se chegou na primavera, a Xunta viña anunciando ao longo da semana pasada novas restricións para tratar de atallar o avanzo dunha terceira onda da que a Consellería de Sanidade aínda non divisa no horizonte que chegase ao seu pico. O pasado día 19 a Consellaría de Sanidade anunciou que os concellos de Viveiro, Arteixo e Xinzo van estar sometidos a un nivel máis grande de restricións que o resto: feche total da hostalaría e a suspensión de toda actividade non esencial. Unha medida, explicou entón o García Comesaña, motivada polo feito de que nestas tres localidades de máis de 10.000 habitantes a incidencia acumulada a 14 días supera os 1.000 casos, moi por riba dos 250 que se fixou para adoptar restricións.


Summary: Laura Rodríguez Herrera (Hércules Edicións) substituirá a Manuel Bragado á fronte da Asociación Galega de Editores (AGE). Bragado asumiu recentemente a presidencia de Culturgal.

Unha asemblea extraordinaria da Asociación Galega de Editores acordou este 16 de xuño a remuda na súa presidencia e decidiu por unanimidade elixir como presidenta a Laura Rodríguez Herrera, de Hércules de Edicións, até agora secretaria da asociación. Na executiva estarán tamén Xosé Aldea Meizoso, de Ouvirmos, como Vicepresidente; Gemma Sesar Ignacio, de Editorial El Patito, como Secretaria; e María Jesús. G. Sanjurjo, de Rodeira-Edebé, como Tesoureira. Entran como vocais Xulio Amigo Estrada, de Editorial Galaxia; Antón Lado Lago, de 2.0 Editora; Benigno Paz Ramos, de Kns Ediciones; Manuel Bragado Rodríguez, de Edicións Xerais) e Franciso Sánchez, de La Voz de Galicia. Laura Rodríguez é a segunda muller que preside a entidade nos seus 30 anos. Con anterioridade, Fabiola Sotelo estivera xa á fronte da AGE. Bragado, que foi nomeado recentemente presidente de Culturgal, manifestou o seu apoio á nova executiva ao tempo que a nova presidenta fixo valer o seu compromiso coa entidade e prometeu aportar a súa "visión para encetar un tempo novo necesitado de constante renovación".


Summary: En Marcha di que é un intento de "desestabilizar" as eleccións francesas como, engade "xa aconteceu en Estados Unidos".

En Marcha, o movemento fundado polo candidato á presidencia francesa Emmanuel Macron, denunciou ser albo dun "pirateo masivo e coordinado" que afecta a documentación e información interna da organización, que foi difundida en movementos sociais. A través dun comunicado, En Marcha explica que arquivos internos foron pirateados nestas semanas a través do 'hackeo' de enderezos de correos persoais e profesionais de dirixentes desta organización. Para En Marcha, a intención dos responsábeis deste ataque é o de "desestabilizar as eleccións presidenciais francesas", no camiño d que "xa se veu en Estados Unidos na última campaña". Desde o entorno de En Marcha apúntase as 'hackers' rusos como responsábeis do pirateo, abondando así na idea de situar Rusia como un actor que está a interferir en procesos electorais doutros estados.


Summary: Acontece cada quince días na cidade da Coruña e por iniciativa dun importante número de mulleres que teimaron en levar ás rúas as conversas sobre as distintas formas de violencia, tamén aquela que se exerce ao recortar nos seus dereitos sexuais e reprodutivos. Conversamos con elas.

Cada quince días, por volta de vinte mulleres entran pola porta dun mercado da Coruña. Horas despois, cando saen, o debate fica servido. Na peixaria, na chacinaria, no posto das verduras, onde venden o queixo... consumidor@s e vendedor@s dedican ao aborto e aos dereitos sexuais e reprodutivos o que noutrora eran conversas sobre o tempo ou o estado de saúde da familia. "Esa era a idea, levar o debate ás rúas, á xente que non se achega a nós porque ouvir 'feminismo' bota para atrás, ora por prexuízos ora por ignorancia", explica Marta Casal, unha das activistas que están a percorrer os mercados e as prazas da cidade herculina para coñeceren o que é que o pobo sabe a respeito dunha contra-reforma que o ministro Gallardón filtrou á imprensa mais non puxo aínda por escrito. As primeiras sospeitas a respeito deste retroceso anunciado nos dereitos sexuais e reprodutivos --o PP chegou ao Goberno español o 20 de Novembro de 2011-- xa levara en 2012 as feministas da Coruña a tirar proveito dos días de sol de agosto para sentaren beira mar e conversar non só sobre o aborto, senón tamén sobre as distintas formas de violencia que sofren as mulleres e sobre a Lei de Familia, redactada pola Red Madre --literalmente, a través dunha ILP-- e aprobada pola maioría do PP no Parlamento galego. "Descoloca moito porque somos un grupo de mulleres sen dependencia nen afiliación a nengún partido político" "Descoloca moito porque somos un grupo de mulleres sen dependencia nen afiliación a nengún partido político, que é o primeiro que queren saber de nós; a xente pensa que unha feminista é unha vangardista, unha cousa moi rara, mais despois de falaren connosco ven que non hai nada diso, que as nosas preocupacións son as mesmas que as delas --fala d@s usuari@s dun mercado de abastos-- e que podemos ter unha conversa agradábel". Di Casal que a participación da cidadanía "é extraordinaria, mesmo de persoas que xa de entrada se declaran conservadoras e antiabortistas" e que os argumentos que a respeito do aborto manexa a xente nas rúas "vai máis aló do suposto de malformación" e, nomeadamente as mulleres, teñen claro que "estamos a ser usadas para non falar doutras cousas". O máis importante desta maneira de facer activismo é "recibir feedback", retroalimentación que recollen e que servirá para unha segunda tarefa: debates máis concretos centrados nas temáticas que van saíndo nestas conversas nos mercados e nas prazas. Conversas serias que decorren entre a raiba e a festa "Falamos con mulleres moi maiores que nos contan historias tremendas de como abortaron elas, ou unha familiar ou unha amiga", conta Marta Casal, afeita xa a ouvir testemuños duros que non son patrimonio da memoria dunha soa muller, senón de moitas, e que, malia os anos transcorridos, posúen plena vixencia nos nosos días. Así as cousas, este 8 de Marzo na Coruña será unha xornada de festa rachada. Unha comparsa de antroido escenificará a briga verbal entre beatas e heroicas feministas na Praza de Lugo, terceira experiencia após o Mercado das Conchiñas (8 de febreiro) e Praza de San Agustín (22 de febreiro). Tanto ten quen gañe a briga. As feministas da Coruña teñen claro que o único importante é "estarmos nas rúas".


Summary: Néstor Rego anunciou que o BNG, en defensa da democracia e do pluralismo, posicionarase en contra da moción de censura que presenta a ultradereita de Vox. Rego pediu respecto para as posicións que defende o BNG e o dereito á autodeterminación das nacións dentro do Estado, como é o caso da Galiza.

O portavoz do BNG no Congreso, Néstor Rego, anunciou o 'non' da súa formación á moción de censura que esta cuarta feira, 21 de outubro, presentará Vox na Cámara Baixa. "O voto do BNG hai que interpretalo como un voto de afirmación democrática", dixo Rego, advertindo que "a finalidade da moción é puramente partidista co obxectivo de lanzar un opa hostil ao PP" e alertou de que a ultradereita pretende, a través desa iniciativa, divulgar e dar unha maior difusión a unha ideoloxía de odio e excluínte. O deputado lembrou que hai un mes Vox presentou unha proposición para ilegalizar o BNG e demais forzas soberanistas. Vox, enfatizou Rego, son favorábeis á supresión das autonomías e dos seus parlamentos, así como da Televisión da Galiza. Aliás, o deputado reclamou respecto para a posición que defende o BNG e o dereito á autodeterminación da Galiza.


Summary: Pese a que a situación epidemiolóxica que deixa o Nadal no Estado español preocupa moito no Ministerio de Sanidade, o seu titular, Salvador Illa, descartou hoxe a necesidade de aprobar un confinamento total. O ministro tamén anunciou a chegada na vindeira semana das primeiras doses da vacina da compañía Moderna.

O ministro español de Sanidade, Salvador Illa, descartou esta quinta feira, 7 de xaneiro, a necesidade de aprobar un confinamento total da poboación, pese a considerar que a evolución do coronavirus no Estado está a xerar unha situación de "moitísima preocupación". As medidas que están a adoptar as comunidades autónomas son, en opinión do ministro, "proporcionadas" ao estado epidemiolóxico de cada territorio e contan co apoio do Goberno estatal, xa que se están tomando con base no plan de actuacións de resposta coordinada para o control da transmisión de Covid-19, engadiu Illa. Con todo, o ministro insistiu en que existe unha "preocupación moi alta" pola evolución da pandemia. "Onte acabaron as festas de Nadal e volvemos a un proceso de normalidade e, aínda que pode haber un atraso na notificación de casos pola particularidade destas festas, a valoración que facemos é de moitísima preocupación", sentenciou. A pesar das súas palabras, asegurou que o Goberno do Estado non contempla un confinamento total. "Pensamos que coas actuacións de resposta que marcamos en outubro hai suficiente campo de actuación para poder dobregar estes incrementos de casos", insistiu, advertindo que veñen "semanas moi complicadas" e que hai que seguir "ao pé da letra" as recomendacións das autoridades sanitarias. A finais da semana que vén chegarán a España as primeiras doses da vacina de Moderna contra a Covid-19 e espérase que nunhas seis semanas se reciban unhas 600.000 doses, segundo informou o ministro. Este anuncio prodúcese despois de que o 5 de xaneiro a Comisión Europea autorizase o uso da vacina de Moderna na Unión Europea, polo que será a segunda que se administre na UE (a de Pfizer e BioNTech foron aprobadas o pasado 21 de decembro). Durante a rolda de prensa, Illa insistiu en que a previsión que manexa o Goberno é que nos meses de maio ou xuño xa haxa 15 ou 20 millóns de cidadás e cidadáns no Estado vacinados e que no verán até 70% cento da poboación estará inmunizada. 60% da poboación tería apostado por medidas máis estritas ante o virus Seis de cada dez persoas no Estado pensan que os Gobernos español e autonómicos deberían ter tomado medidas máis estritas para frear a pandemia, segundo desvela o estudo do Centro de Investigacións Sociolóxicas (CIS) publicado este 7 de xaneiro e realizado entre os días 11 e 16 de decembro. 25,8% opina que as restricións adoptadas eran "e son" as "adecuadas", e só 2,1% cre que non había "nin hai" que tomar medidas que limiten liberdades. O traballo tamén revela que 27% da poboación sufriu a perda por coronavirus dalgunha persoa coñecida, 8,6% perdeu unha amizade e 7,3 algún familiar. Aliás, 99% das persoas enquisadas asegura usar máscara habitualmente, delas 6,3% emprega unha non desbotábel -e adoita ser a mesma- e 19,9% usa máis de 9 máscaras á semana. Levando a contraria ás indicacións sanitarias, 6,4% usa a mesma máscara desbotábel todos os días.