Summary: Temos xa en marcha un proxecto de base cidadán, IxU, no que xa botaron a andar comisións de traballo abertas, no que se inscribiron xa milleiros de persoas de todo tipo. Se outros buscan un proceso aberto, participativo e inclusivo, que poidan partillar estes obxectivos, aí teñen a súa casa.

Moita xente de ben demanda unidade; algúns levamos moito tempo adicando gran parte das nosas enerxías a facela posíbel. A unidade, unha estratexia unitaria, require aceptar necesariamente a diversidade, a discrepancia e mesmo certas contradicións. O que non mata engorda, di o vello refrán popular. Hai contradicións nos obxectivos a longo prazo que non teñen porque impedir unidade de acción no curto prazo. Do mesmo xeito que pode haber coincidencias estratéxicas pero que uns e outros pretenden camiñar cara elas con tácticas diferentes. Cómpre ceder algo para encontrar o que une para que sexa mutuamente beneficioso. A conciencia e a urxencia da unidade asáltanos cando todos somos conscientes que só con ela podemos dar pasos adiante, que nos reforzan, que permiten acadar obxectivos imposíbeis desde a división. Unha parte significativa da sociedade galega quere unha mudanza profunda das políticas que destrúen as conquistas sociais históricas, destrúe o futuro de toda unha xeneración, botándoa á emigración, e destrúen asi o futuro do país. Unha parte moi significativa da sociedade entende que hai que acabar coas políticas de recortes, coas políticas neoliberais que poñen todos os nosos recursos ao servizo da banca e as grandes corporacións do centro hexemónico. Unha parte moi significativa da nosa sociedade entende que non é de Madrid ou Bruxelas de onde van vir as decisións para erguer o noso país senón que teñen que saír de nós, nun exercicio de empoderamento soberano. Cada quén pode xerarquizar de xeito relativamente diferente eses tres eixos e priorizar tacticamente un ou outro en maior ou menor medida. Agora ben, @s que partillamos esencialmente esas preocupacións estamos obrigados a sumar os esforzos para acadar a masa crítica que permita resultados prácticos para toda esa parte da sociedade. Sociedade que non pode ilusionarse coa perspectiva da irrelevancia política. Esa sociedade que non se resigna quere ferramentas que poidan convertir os desexos, as necesidades urxentes e dramáticas, en accións de transformación. Quere derrotar aos que destrozan as conquistas e o país. Para iso ten que albiscar unha alternativa transformadora con visos reais de incidir sobre os acontecementos inmediatos. E iso require sumar forzas, hoxe moi dispersas. Claro que non é posíbel sumar forzas contradictorias, forzas que non comparten a mesma xeografía, forzas que non compartan o suxeito político a representar. Pero todas aquelas que compartan aqueles obxectivos e que teñan como obxectivo representar o pobo galego como tal, como suxeito político propio, é dicir, como nación, estamos obrigados a xuntármonos neste momento. Poñendo de lado as lexítimas diferenzas e tamén as lexítimas estratexias grupais ou partidarias. Pero desde logo, poñendo de lado as, hoxe por hoxe, superfluas vaidades ou estratexias persoais. Sen estragar tantos esforzos e enerxías nese continuo ir e vir cruzando a meseta e poñéndoos ao servizo do dialogo de verdade dentro do país. Con esas premisas moita xente deste país pode ver máis perto a posibilidade real de mudar a "ruda adversidade urxente" pondalián. A nación e o proxecto nacionalista e transformador reforzarase. Gran a gran, o que non mata engorda. A todos pero desde logo ao País. Nin esa sociedade que non pode agardar nin nós mesmos podemos permitirnos non facer todo o necesario para que esa unidade necesaria sexa posíbel. Algúns e algunhas estamos dispostos a poñer todo na grella para que Galiza, nas vindeiras eleccións xerais, acade grupo parlamentar propio e soberano. Estamos convencid@s de que é posíbel e que é un paso importante para conseguir os nosos obxectivos, que Galiza teña voz potente para defender os nosos intereses e que poidamos impulsar mudanzas estratéxicas nas políticas e na capacidade de decidir. Tamén para afrontarmos con fortaleza e ilusión os seguintes envites, a empezar o ano que vén. Para derrotar o derrotismo e ilusionar a ilusión. Temos xa en marcha un proxecto de base cidadán, IxU, no que xa botaron a andar comisións de traballo abertas, no que se inscribiron xa milleiros de persoas de todo tipo, sen filtro nin pedirlles carné a ninguén, para participar nas eleccións primarias da candidatura. Traballo xeneroso feito sobre un mínimos programáticos moi claros pero valedeiros para acoller a ampla pluralidade. Un proceso que sigue aberto a todo o mundo e suxeito a ser perfeizoado, sen máis condición que partillar eses mínimos de candidatura galega para un grupo propio soberano. Se outros buscan un proceso aberto, participativo e inclusivo, que poidan partillar estes obxectivos, aí teñen a súa casa. Un gran solar en terra firme, xa explanado e cos cimentos postos, para construír unha gran casa –ou unha gran comuna- entre tod@s. É vosa, é de tod@s, sodes benvid@s.


Summary: O veto do PP en tempos do Goberno Raxoi abocou as forzas con representación no Pazo do Hórreo a renunciar á hipótese do rescate da infraestrutura, con vistas a que a formación conservadora acabase aceptando o debate da iniciativa no Congreso. Nen así funcionou. Agora o PSOE levanta o veto, mais non contemplaría en principio o escenario da xestión directa por parte do sector público, previa revocación da concesión, en mans do grupo Itínere.

A posición do PSdeG-PSOE neste momento sobre a transferencia da AP9 é favorábel ao traspaso, mais non tanto ao rescate da concesión. Por tanto, o partido no goberno do Estado optaría por que o debate no Congreso se faga sobre o texto pactado polas forzas políticas galegas en 2017 e 2018, cando aquelas, para tentar sortear o veto do PP, desistiron sobre o seu propósito inicial de ir á xestión directa da infraestrutura (para o cal habería que indemnizar o actual concesionario). Formalmente, o PSdeG tampouco se opón de xeito frontal a falar do rescate: o que defende é que o debate a este respeito non se dea na tramitación da proposición de lei no Congreso —en orixe, unha iniciativa do BNG—, senón no seo da Comisión Mixta de Transferencias Xunta-Estado. En posicións moi similares sitúase o PPdeG, en coherencia coa postura mantida durante os gobernos Raxoi. O argumento economicista —os custos do rescate serían "inasumíbeis" para as arcas públicas— foi invocado tamén esta segunda feira polo portavoz do grupo parlamentar do PSdeG, Xoaquín Fernández Leiceaga. En Marea e BNG pensan, en troca, que ao ter desaparecido o veto do PP o lóxico seria submeter a debate a proposición de lei para a transferencia da AP9 nos termos en que inicialmente fora aprobada no Pazo do Hórreo, en 2016. Presión do PP O curioso do asunto é ver agora o PP a premer sobre o PSOE para acelerar os prazos do debate. Pedro Puy sumouse esta segunda feira a unha petición realizada a pasada semana pola portavoz nacionalista do BNG, Ana Pontón, no sentido de levar a iniciativa xa á Comisión Mixta de Transferencias. Puy restoulle importancia ao contido concreto da proposición de lei —en alusión a se figura ou non o rescate da concesión— porque en todo caso na tramitación no Congreso podería vir a ser alterada vía emendas. O debate en novembro Pontón tamén demandou que non se dilatase a tramitación e que esta iniciativa do Parlamento de Galiza —aprobada nos seus termos orixinarios xa á altura de 2016— se puidese materializar no presente período de sesións do Congreso, que conclúe en decembro. Segundo as fontes parlamentares consultadas por Europa Press, o debate en pleno podería acabar tendo lugar en novembro.


Summary: Apenas medio mes despois de que o Tribunal Supremo rexeitara suspender a aplicación da Lei Sinde, o control e censura de contidos comeza aplicarse con toda a forza que lle dá a nova norma. Oito páxinas webs teñen 48 horas para eliminar as ligazóns consideradas ilícitas.

As páxinas webs terán dous días para retirar de forma voluntaria os contidos acusados de vulneración de dereitos de autor ou, no seu defento, aproveitar ese brevísimo lapso de tempo as alegacións e probas que consideren oportunas para a súa defensa. De non facelo, aplicaránselles os mecanismos administrativos previstos, entre eles, a retirada dos contidos ilícitos ou mesmo o peche da páxina, previa autorización do Xulgado Central Contencioso Administrativo. A Comisión de Propiedade Intelectual puxo a funcionar a engrenaxe administrativa cando lle deu o visto bo ás solicitudes presentadas contra ditas páxinas webs. Até o momento, segundo os datos que vén de proporcionar, desestimou 243 solicitudes e tomou en consideración outras 326, que se atopan agora en fase preliminar, polo que, en breve, poderían ser moitas máis as páxinas que tiveran que retirar contidos. "Moitas webs de enlaces terán que pechar", asegurou David Bravo, especialista en propiedade intelectual. Bravo é o avogado de bajui.com, a primeira páxina de ligazóns en ser advertida pola Comisión da obrigada retirada de contidos. Malia a que a Comisión dirixiu o procedemento contra a empresa de almacenamento, upload. to., domicilada en Suíza, e a quen considera responsábel, porén tamén está a tomar cartas contra bajui como empresa intermediaria. De non facelo, arriscaríase a ser multada cunha cantidade comprendida entre os 150.000 e os 600.000 euros. bajui.com, a primeira en ser advertidaDase o caso de que Juan José Manuel Coronel, administrador de Bajui, xa fora no seu momento levado aos xulgados penais e civís, mais de ambos os dous procedementos saíu indemne. Mesmo na vía civil, foi a propia SGAE a multada, e por mala fe procesal. Mais, o que non se conseguíu nin polo civil nin polo penal, poderá acadarse agora pola administrativa, coas novas ferramentas que a Lei Sinde proporciona. A estratexia, segundo informa Bravo, é a que segue. Cando a Administración resolva que o contido denunciado -o disco "Un Ramo de Rosas, de Luz Casal- foi subido a upload sen autorización da denunciante, ordenaralle a bajui.com a retirada das ligazóns oportunas. Como o procedemento se dirixe a upload.to, e bajui.com non forma parte do mesmo, non poderá dispor de fase de alegacións e deberá proceder á retirada das ligazóns no prazo que se lle indique.


Summary: Os padexeiros, acompañados de Saúl Craviotto e Marcus Walz, finalizan segundos no K4 500.

Os padexeiros galegos Carlos Arévalo e Rodrigo Germade, acompañados do catalán Saúl Craviotto e o balear Marcus Walz, fixeron bos os prognósticos e lograron unha meritoria medalla de prata na categoría K4 500. Baixo unhas condicións climatolóxicas moi negativas, e após rachar na rolda previa co vixente récord olímpico, o cuarteto afrontou a final conscientes de que sería unha batalla man a man co combinado alemán que acabaría inclinándose do lado teutón por moi pouca distancia: 1m 22,219 por 1m 22,445 segundos, apenas 226 milésimas de diferenza. Con esta prata, a representación galega en Toquio suma catro metais (dúas pratas e dous bronces), un premio que aumentará até cinco logo de que Iván Villar dispute a final olímpica en fútbol e podería chegar até seis dependendo de se Rodrigo Corrales é quen de imporse no partido polo bronce ante Exipto no balonmán. Volvendo ao piragüismo, o bronce foi a parar a mans dos eslovacos Samuel Baláz, Adam Botek, Denis Mysák e Erik Vicek a un mundo de distancia dos dous primeiros equipos, entrando cun tempo de 1:23.534. Con este resultado, ademais, Saúl Craviotto empata co galego David Cal como o deportista nado no Estado español con máis medallas olímpicas, cinco en total. Despois do seu éxito, Arévalo manifestou a súa satisfacción por "dominar a carreira" e por "dalo todo", aínda que laiouse por non finalizar coa medalla de ouro indicando que "ás veces un gaña, e ás veces un perde, porque así é o deporte". Germade tamén expresou a súa "alegría" por sumar un novo metal no seu segundo ciclo olímpico.


Summary: A Hostalaría Federada Galega (Hosfega) argumenta que "é imposíbel" solicitar certificados oficiais de vacinación ou probas PCR a toda a súa clientela e exíxelle ao Goberno galego que poña os medios para facelo. O sector augura "situacións problemáticas" para esta fin de semana nos estabelecementos.

A hostalaría galega reaccionou con indignación diante das medidas anunciadas polo presidente da Xunta, Alberto Núñez Feixoo, para atallar o aumento de casos nesta quinta onda da pandemia provocada pola Covid-19. Esta quinta feira mesmo a súa entidade máis importante, a Hostalaría Federada Galega (Hosfega), entregou no rexistro central dos Edificios Administrativos de San Caetano, en Compostela, un escrito solicitando que se modifiquen, e non descartan emprender outras medidas nos vindeiros días. O documento representa máis de 4.000 estabelecementos, 14 asociacións e o redor de 30 colectivos. A presidenta desta entidade e voceira da Asociación de Hostaleiros Empresarios de Pontevedra (Hoempo), Helena Vitoria, considera que algúns dos apartados que contén "son ilegais", en concreto o da obrigatoriedade de solicitar á clientela un certificado de vacinación ou un documento que acredite ter pasado a enfermidade ou a realización dun test de antíxenos ou dunha PCR negativa realizada 72 horas antes. "Levamos tempo facendo de policías co control de capacidade, de distancias, de se levan máscara... somos hostaleiras e hostaleiros e non temos coñecemento desa documentación tan complexa", asegura Vitoria, "os controis teñen que facelos as autoridades competentes na materia", engade. Auguran situacións problemáticas Sergio Fernández, vicepresidente de Hosfega, admite que hai un gran cansazo por parte do sector. "Levamos máis de un ano e medio de restricións con motivo da pandemia e séguense incrementando as medidas semanalmente, polo que para nós é un caos", asegura. Desde o sector non entenden que se muden as normas tan seguido, ás veces sen tempo para poder preparalas. "Moitos estabelecementos, sobre todo no lecer nocturno, xa non abren e outros que estaban abertos agora fechan", admite Fernández. Desde Hosfega seguen defendendo que a hostalaría galega "nunca foi a responsábel de gromos, ao contrario, é o sector máis seguro". Fernández sinala que algunhas medidas que se aplicaron desde o inicio, como a obrigatoriedade da máscara ou a distancia social "si foron eficaces" mais "con estas outras solaparíanse". A tensión que vive o sector podería chegar ao límite este mesmo sábado cando se activen as medidas do Goberno galego. A responsábel de Hosfega avisa de que están "ao límite da nosa resistencia" e "é moi posíbel que esta mesma fin de semana comecemos a ver situacións problemáticas e dantescas nos nosos locais" como a circulación de "falsificacións ou xente que non queira entregala". Indican que a propia clientela está a pensar que todo o que se fai "é un ataque persoal e non unha medida hixiénico-sanitaria" con casos como o de "resistencia a empregalas ou marchar dos locais". Por este motivo asegura que terá que ser "a Policía quen solicite ao cliente esa documentación, nós non". Argumenta que é "imposíbel facelo" por ter que traballar "coa metade do persoal pola imposibilidade de sacalo dos expedientes de regulación temporal de emprego (ERTE)". Por este motivo non entenderían que a Xunta lles impuxera sancións económicas ou doutro tipo por non acatar estas medidas "que non son realistas". En relación coa posibilidade de que o Goberno galego impida a apertura da hostalaría nalgunhas zonas con alta incidencia, afirman que en realidade "xa vivimos un fechamento encuberto". Alén diso, desde Hosfega lembran que unha boa parte do persoal que traballa na hostalaría galega é mocidade que aínda non foi vacinada, polo que, segundo estas medidas, debería realizarse unha proba PCR ou de antíxenos cada tres días para poder estar no interior dos locais, algo inviábel economicamente para o sector. "Non se poden pensar medidas deste tipo sen deseñar con antelación un protocolo para que se fagan efectivas", cre Vitoria, "e polo de agora non contaron con nós", engade. Hosfega descarta tomar medidas legais contra as novas normas aprobadas esta semana pola Xunta e mesmo volver ás mobilizacións se o Goberno galego non rectifica. O Goberno Español non pode controlar os 'botellóns' Para a hostalaría galega o maior problema desta pandemia en relación aos contaxios sempre foron as reunións privadas e os denominados 'botellóns'. Hosfega mantivo hai dúas semanas unha reunión na Delegación do Goberno español na Galiza co seu responsábel, José Miñones, para tratar sobre este tema. Nela, segundo explica Helena Vitoria, transmitiulles a "incapacidade por falta de efectivos policiais para poder loitar contra os 'botellóns' nos espazos públicos" do país. Por este motivo a esta entidade sectorial non lle estraña que "coas medidas que está a tomar a Xunta da Galiza a xente duplique as súas reunións e os encontros". Para Vitoria a situación actual é "unha guerra e se están sen efectivos que os busquen, seguimos pagando nós as consecuencias".


Summary: A Consellería de Infraestruturas comunica que reformulará o proxecto de reforma da Avenida de Celanova, despois de que o Concello lle trasladase o desexo de manter as árbores ameazadas. Nas últimas semanas a vila viviu unha crecente mobilización social, que finalmente conseguiu evitar a tala.

As árbores da Avenida de Celanova, en Xinzo de Limia, están a salvo. Nos últimos meses coñeceuse o proxecto de reforma desta rúa, unha das vías de entrada á vila limiá (a través da OU-531), unhas obras de ampliación da calzada que pasaban pola corta de 54 árbores centenarias (plátanos) nas súas marxes. De inmediato iniciouse un movemento cidadán, liderado pola plataforma Amigos das Arbores da Limia, que despois de semanas de mobilización, na propia comarca e en toda Galicia, semella ter acadado o seu obxectivo. A Consellería de Infraestruturas e Vivenda comunicou a reformulación do proxecto de reforma da vía, despois de que o Concello de Xinzo de Limia lle expresase o seu desexo de que as obras non afectasen ás árbores, atendendo así ás demandas dos veciños e veciñas. O Goberno galego trasladará a titularidade desta vía ao propio Concello que procederá á súa transformación de acorde á súa condición de vía urbana, respectando a integridade das árbores e contando sempre co financiamento autonómico previsto inicialmente. En paralelo, acondicionaranse as vías municipais que deberán funcionar como circunvalación para canalizar o tráfico de entrada e saída á vila. A plataforma Amigos das Arbores da Limia manifestou xa a súa satisfacción pola decisión: "Estamos moi satisfeitos co traballo realizado para concienciar e mobilizar aos limiaos e limiás contra a desfeita que ían acometer. Acabamos de conseguir unha rúa arborada para a cidadanía e non unha estrada para o tráfico, principalmente de grande tonelaxe, como pretendían". Nas mobilizacións das últimas semanas participaron varias entidades sociais e ambientalistas, como Amigos da Terra, a Plataforma Ríos Limpos, a Asociación para a Defensa do Patrimonio Natural Galego e a Sociedade Galega de Historia Natural. E tamén se posicionaron abertamente polo mantemento das árbores os grupos da oposición municipal, PSOE, BNG e Xinzo Adiante. "Non se pode entender a Avenida de Celanova sen as árbores que os nosos devanceiros plantaron algún día, con vontade de perdurar no tempo. Aquelas persoas -das que descendemos- que planificaron esta vía fixérono para ben das que agora as gozamos, non o fixeron para cortalas. Tivo que pasar un enorme tempo para que as árbores e as ilusións daqueles cidadáns se fixeran realidade", destacaba o manifesto inicial da plataforma. Este domingo a entidade conclúe que "as árbores seguirán vivas, dándonos sombra e osíxeno. Este importante logro acadado pola plataforma confirma que cando as veciñas e veciños traballan xuntos as realidades poden mudarse en prol do ben común. Son necesarios gobernos abertos á participación veciñal, iso reclamamos".


Summary: Os amantes do Viking Folk están de noraboa xa que viu a luz o novo traballo dos holandeses Heidevolk. 11 temas de puro Viking Folk e Pagan Metal. A banda continúa pola senda da mitoloxía e a tradición da súa terra, cun estilo moito claramente recoñecébel.

Vuur van Verzet (Lume de resistencia en neerlandés) foi o título elixido para un álbum que retrotrae á época en que o imperio romano comeza a caer e as tribos xermánicas álzanse para recuperar o seu poder e territorios. Neste contexto, Heidevolk cantan as tradicións, os deuses e á natureza. Todo isto envolto polo característico estilo da banda: os riffs volven a ser poderosos e rápidos e as voces,claras, firmes e salvaxes. Cabe destacar o poderío vocal desta banda, que conta con dous vocalistas: Jacco (que sustitúe a o anterior cantante, Mark) e Lars, e que xuntos son capaces de empastar os temas levándoos a un nivel superior do que calquera outra banda do seu estilo pode facer. Sen esta dualidade vocal, estaríamos ante outra banda máis de Pagan Folk de calidade, pero sen destaque. O primeiro sinxelo que adiantaron deste disco é Ontwaakt, canción coa que abre o cd, e que xa nos amosaba un continuísmo dos traballos anteriores pero sen moita novidade. Mais con A Wolf in My Heart, segundo corte do plástico, volven recuperar con forza o estilo e a calidade que lles deu a merecida fama nos seus primeiros traballos, volvendo brillar tanto o son como o espírito viquingo. Este espírito é o que se agarda da banda e é o que, segundo avanza o disco, máis impregna todo dun xeito imparable até chegar á peza mestra deste disco que é Yngwaz Zonen, só polo cal xa merecería a pena ter este plástico. Mais por sorte o que prosegue non queda atrás. Cabe tamén destacar tamén The Alliance, outro tema grandioso que aproveita a súa duración para xogar cos distintos matices e as variacións que a banda tanto lle gusta ao mesmo que fan en Gungir. Con este traballo, Heidevolk volven reconciliarse con parte dos seus seguidores que pensaban que após os dous últimos traballos a banda estaba en declive e é que se ben é certo que unha banda non pode facer sempre obras mestras, a súa obriga é cando menos manter o nivel de calidade. Vuur van Verzet é ese disco que agardábamos de Heidenvolk en que a banda mostra o sólida e compenetrada que está, malia os cambios de guitarrista e vocalista, ademais de demostrar que Valhalla Wacht no foi froito da casualidade, senón da calidade. Heidevolk nas redes: Web: http://www.heidevolk.com/ Facebook: https://www.facebook.com/heidevolkofficial/ Twitter: @Heidevolk Lista 1.- Ontwaakt2.- A Wolf In My Heart3.- Onverzetbaar4.- Yngwaz Zonen5.- Britannia6.- The Alliance7.- Tiwaz8.- Het Oneindige Woud9.- Gungnir10.- Woedend11.- Het Juk der Tijd


Summary: O presidente da Xunta reclama ao Goberno central que "se implique na achega" de cartos para acometer as obras no histórico parque de Betanzos malia que a Xunta aínda espera pola declaración de BIC e tras o compromiso orzamentario de Deputación da Coruña e Concello

"Que o Goberno central se implique na achega de fondos para que o único parque deseñado con fins didácticos en España estea nas mellores condicións", dixo Feijóo, que engadiu que quería "comprometerse" desde a Xunta tamén para achegar eses fondos e "poñer en valor" ese pacto entre administracións do que di sentirse especialmente orgulloso. Fíxoo o presidente na Xunta no peche da súa intervención durante o acto, este pasado mércores, da conmemoración do 800º aniversario da cidade de Betanzos. Feijóo pide ao Goberno central "que se implique na achega de fondos" para a rehabilitación en conservación do parque do Pasatempo Aproveitou o evento para pedir a implicación do Estado na rehabilitación e conservación do parque do Pasatempo logo de que hai algo menos dun ano o Goberno galego publicase o inicio do procedemento para a súa declaración como Ben de Interese Cultural (BIC) coa categoría de xardín histórico. Case un ano máis ten de tempo a Xunta para rematar o expediente, momento no que certificará esa achega de fondos que agora compromete Feijóo pero que a Consellería de Cultura xa prometera ao Concello de Betanzos. A histórica reclamación de maiores figuras de protección e de traballos de recuperación do parque do Pasatempo colleu un novo pulo en 2017, cando as choivas provocaron novos desperfectos nun recinto cun desigual estado de conservación. Daquela a Deputación da Coruña ofreceu contribuír cun 45% dos fondos necesarios para restaurar o recinto, estimados en algo máis de 1 millón de euros, se a Xunta contribuía con outro tanto e o Concello de Betanzos co 10% restante. Porén, o Goberno galego evitou comprometer cartos argumentando que o primeiro paso debía ser a súa protección como BIC. Porén, o proceso para acadar esa declaración iniciouno hai once meses, sen saber aínda cando se rematará e, polo tanto, de cando poderá iniciarse a súa rehabilitación. A Deputación da Coruña comprometeu 600.000 euros e o Concello, 150.000; a Xunta non concreta cifra ata que remate a súa declaración como BICPolo momento, a Deputación da Coruña comprometeu xa achegar 600.000 euros, mentres que o Concello de Betanzos xa advertiu de que porá 150.000. Son 750.000 acordados xa para para as obras de recuperación desta zona histórica betanceira. A Xunta fala tamén de poñer a súa parte, ademais de achegar apoio técnico, pero agora pide a implicación do Estado tamén. Feijóo fixo este chamamento para salvar o Pasatempo logo de anos de desleixo por parte das administracións, tamén da galega, que acumula atraso tras atraso na declaración BIC do parque. E tamén tras anos sen que o Executivo central, antes de Mariano Rajoy, fose aludido nin se implicase no proxecto. Malia a súa petición e o seu compromiso, o Goberno galego non especifica axuda concreta para a mellora deste peculiar parque histórico e educativo, pero si anunciou 3,7 millóns de euros en varias parroquias betanceiras para poñer en valor o Camiño de Santiago, a gran aposta cultural da Xunta nos próximos anos. Todo despois de que a finais do pasado ano Betanzos reclamase á Xunta que actuase e de que o Parlamento esixise a declaración como BIC e fondos para a rehabilitación do espazo. Nada se avanzou, tampouco en partidas orzamentarias, malia que derrubamentos polas chuvias e a súa continua degradación continúa e é alertada a cada pouco pola veciñanza e colectivos en defensa desa zona. O Pasatempo, erguido sobre unha superficie total dunhas 9 hectáreas, foi construído inicialmente en 1893 e rematado en 1914, a instancias do benfeitor e emigrante na Arxentina Juan García Naveira. Falecido o impulsor antes da Guerra Civil, o Parque foise deteriorando e foi mesmo utilizado como campo de concentración para prisioneiros republicanos. Sufriu roubos, a construción dunha estrada polo medio e numerosos danos que estragaron varias pezas. En 1986, o Concello mercouno e levou a cabo obras de rehabilitacións durante anos. Malia os parches que supuxeron varias obras, a necesidade de importantes fondos e dun programa a longo prazo e efectivo de rehabilitación faise cada vez máis necesario.


Summary: Na entrega da semana pasada deixamos Ambrosio Morales en Compostela, da que prometía dicir todo por enteiro. Hoxe ímolo seguir até O Cebreiro.

Morales, desde a ideoloxía que o guía e o declarado obxectivo de servizo ao rei Filipe, cóntanos, unhas veces polo miúdo e outras con evidente desinterese, a situación dunha parte do patrimonio eclesiástico, quer material quer inmaterial. Mais, pola maneira de contar, dá a impresión de que o redactado final do seu informe o fixo xa lonxe da Galiza. Así sucede cando fala da situación do altar maior da catedral e di que non está arrimado á parede, senón algo desviado, "como estaban antiguamente todos los de aquella tierra". Santiago, moitas reliquias e poucos libros Enumera Morales todos os corpos de santos, reliquias e demais obxectos de culto presentes na catedral, desde un brazo de S. Cristovo traído de Alemaña a varias cabezas procedentes das once mil virxes. E por suposto fala por extenso das reliquias de Santiago. Mais na catedral dúas cousas chaman a súa atención: Unha virxe preñada que está "de vulto en pie, con alguna muestra de preñez, en un poste a las espaldas del coro, y en otro poste que le corresponde frontero, está el arcangel S. Gabriel, vueltas las espaldas a nuestra Señora, como que ya se va". Enumera Morales todos os corpos de santos, reliquias e demais obxectos de culto presentes na catedral Outra cousa que lle chama a atención é o pesebre en que, segundo contan, deu de comer o rei Almanzor ao seu cabalo cando chegou a Santiago. Agora é pía de auga benta e, sospeita Morales, xa daquela debía ser, pois, segundo contan os canónicos, "en llegando el caballo a comer allí, reventó luego". Pouca valoración lle merece a biblioteca, e menos o interese dos clérigos polos libros: " De libros tienen tan poco cuidado que habiendoseles dejado poco ha una gran librería en un testamento, la vendieron". De modo que, segundo o cronista só hai dous libros e estes son "tales como aquí con harta lástima diré". Un deles é vello, fáltanlle moitas follas, outras están rotas. Non vale para nada. É a Historia Compostelana. O outro é un libro que está completo, aínda que "fuera harto mejor que no lo estuviera" pois, for quen for o autor, "puso allí cosas tan deshonestas y feas que valiera harto mas no haberlo escrito". Este é o Códice Calixtino, cuxo "aviso para peregrinos" molesta moito a Morales, de modo que advertiu o bispo para que o retirasen. Confesa que tivo pouco éxito na súa encomenda. De crermos Morales serían estes os dous únicos libros existentes en Santiago: nin San Martiño Pinario, nin San Paio, nin Santa Clara, onde finalmente atopa a cabeza de San Lourenzo, terían ningún libro. Padrón e a providencia divina Desde Santiago Morales baixa a Padrón. Mamente se explica como habendo desde Xerusalén tantas magníficas cidades, portos, ríos e rexións, o corpo do apóstolo acabou por "meterse por la boca de la Ulla, y por ella subir en el rio Sar hasta la ciudad de Iria". E só encontra unha explicación:" Fue la secreta providencia de Dios" que quixo pagar o moito que aquí predicou Santiago. Para afirmar a importancia de Padrón no culto xacobeo cita Morales, un refrán " Quen va a Santiago e non va al Padron, o faz Romería, o non". Mamente se explica como habendo desde Xerusalén tantas magníficas cidades, portos, ríos e rexións, o corpo do apóstolo acabou por "meterse por la boca de la Ulla" Fala tamén Morales, referido a Padrón, das múltiples pedras que relacionadas co culto ao Apóstolo hai na localidade, e mesmo se aventura nunha hipótese sobre a orixe do topónimo, recoñecendo, indirectamente, a unidade lingüística de Galiza e Portugal: " En Galicia y Portugal a qualquiera piedra de estas, que se levanta en el campo por señal, o por memoria, la llaman Padron, y por haber sido esta piedra tan insigne, y tan significado Padrón, la ciudad de Iria perdio su nombre, y tomó el que agora tiene de esta bendita piedra" As Cíes das grandes cóbregas En Armenteira non hai nada; nin en Poio. Nin no pequeno mosteiro de San Salvador de Lérez, un sitio tan fermoso e tan fresco que "no hay mas Naranjos ni arraihanes en Cordoba". Seguen os mosteiros de Tenorio, Pontevedra, Redondela, San Simón, descrito como un lugar de "soledad y contemplación" cun mosteiro tan pequeniño que "solo mirarlo pone devoción". Non pode ficar indiferente Morales perante a beleza das Cíes, ou Cizas, como el escribe, metidas máis dunha legua no mar, con grandes serras, e onde houbo un pequeno mosteiro de monxes descalzos saqueado polos ingleses. Xa na altura están deshabitadas e crían alí moitas aves, razón pola que hai "muchas y grandes culebras que se mantiene de los huevos y de los pollitos". Por Oia non pasou mais, por segunda vez, acode Morales á etimoloxía popular para explicar, neste caso, o nome de Baiona "trayendo la Villa una Nao y un Buey por armas, dicen que de ambos vocablos, Buey y Nao, se junto el nombre de Bayona". Descríbense amplamente as reliquias de Tui e, como en casos anteriores, insiste o autor en certificar a inexistencia de libros Descríbense amplamente as reliquias de Tui e, como en casos anteriores, insiste o autor en certificar a inexistencia de libros. Con todo, e recoñecendo que non é asunto da súa comisión, informa de que en Tui, nesa altura, aínda se sacaba ouro do Miño e que el mesmo viu que o Bispo tiña "un grano del tamaño de un garbanzo" que se sacara habería uns dous anos e na actualidade (daquela) "como lentejas se sacan hartos" e que o propio Conde de Monterrey ten arrendado por 24 ducados cada ano, isto é 24 mil maravedis, un sitio na ribeira "para solo sacar oro". Os galegos, amigos de coplas e consoantes Melón, San Clodio, Oseira, son os seguintes destinos de Morales. Como sempre, nada a salientar. A Ourense atribúelle Morales fundación grega, como a Tui. Ourense é un sitio moi fértil de viñas e froitas, e presenta unha montaña chea de laranxeiras. E dinos que é a primeira cidade de Galiza entrando desde Castela polo camiño francés. En Ourense reliquias, moitas, e de moita "devoción" pero Morales non só está atento ás reliquias e acaba facendo unha perfecta descrición das Burgas e dos seus usos. Son tan boas que "parece particular providencia de Dios el haber dado estos Caños en esta Ciudad". Celanova é tratada amplamente e chama a atención de Morales o texto en galego dun par de lápidas, unha do ano 1324 que di: Aquí jaz Feijoo Escudeiro Bon fidalgo e verdadeiro Gran Cazador e Monteiro E outra máis, sen datar, que di: Aquí jaz Vasco Fernandez de Temez, pequenno de corpo e gran- de de esforzo. Boo de rogar e mao de forzar. Do cal deduce o cronista que "debian ser los gallegos de aquel tiempo amigos de tales coplas y consonantes". No medio desta viaxe por Ourense, e por ter sido fundado por San Rudesindo, igual que Celanova, fálanos Morales de Caaveiro, se ben non foi alí porque a peste "me cerro el camino para alla". Segundo lle contaron é Caaveiro un lugar "fragosisimo", dificilmente se chega a pé e a cabalo é imposíbel. Alí conservaríanse cáliz, casula e demais ornamentos con que S. Rudesindo dicía a misa, elementos todos que tería pertencido aos Apóstolos segundo acredita "o vulgo" Un pelexo de píntega nun relicario San Pedro de Rocas, Santa Mariña de Augas Santas, Santa Clara de Allariz constitúen as seguintes etapas. En Allariz dá nota de abundantes reliquias e milagres e chama moito a atención o feito de que entre tantas e honrosas reliquias haxa unha pel de píntega: "En este relicario es cosa harto donosa, o llorosa, que en medio, y como en un lugar mas principal este un pedazo de pellejo de Salamandra con letras en la plana que dicen: De pilis Salamandrie quie igne nutritur". En Allariz dá nota de abundantes reliquias e milagres e chama moito a atención o feito de que entre tantas e honrosas reliquias haxa unha pel de píntega Chegamos a Xunqueira de Ambia, que tivo moitos libros antigos mais que se perderon. De novo aquí abandona a súa misión Morales para nos falar dos saudábeis baños de Baños de Molgas e de outro lugar que o conde de Monte-Rei, como en Tui, arrenda para extraer ouro. Xunqueira de Espadañedo, Monte de Ramo, Santo Estevo de Riba de Sil, cos corpos de nove bispos tidos por santos e que xa se queimara dúas veces, desaparecendo reliquias, libros e escrituras. San Vicente de Monforte, Samos, cuxo nome agora está algo corrompido, "pues el verdadero fue antiguamente Samanos". O licenciado Molina sitúa en Samos a cabeza de San Eufrasio e ao querer vela Morales, despois de os monxes se vestir con toda solemnidade, abren unha arca de marfil, desenvolveron uns panos e "no parecio dentro mas que unos pocos huesos, ninguno mayor que una uña muy pequeñita", co que Morales cre que o enganan e que a verdadeira cabeza está noutro sitio. Nada se percibe do misterio do Cebreiro No Cebreiro, que xa non é abadía mais priorato con hospital anexo a Valladolid, finaliza a viaxe de Morales a Galiza. Cóntanos que nesa igrexa está "el misterio del Santísimo Sacramento", aínda que el non o viu, percibiu, coa evidencia que se conta: El misterio está en dos ampollitas muy pequeñas de cristal, gurnecidas de plata. En la una dicen está la carne y en la otra la sangre, en un trapito: yo me remito en esto al haberlo visto V.M que cierto yo no percibi aquello con la evidencia que en la bula se narra, y allá no hay mas mencion que de la sangre" Morales non lle leva a contraria ao rei, non vaia ser. É o seu servidor. Felipe II tería estado no Cebreiro (por onde tamén pasaron en 1486 e en 1520 os Reis Católicos e Carlos I) en maio de 1554. Se o rei acredita no misterio non hai discusión. Con estas notas finaliza Morales a viaxe a Galiza. Continúa aínda cara a León. A lectura que temos que facer da viaxe é a de alguén ao servizo completo da Monarquía, na mesma liña en que outros funcionarios rexios solicitan informes aos Condes de Altamira ou de Lemos. Un funcionario ao servizo dunha monarquía na que nunca se poñía o sol. Aínda que para algúns súbditos fose sempre noite.


Summary: O quimiqueiro deberá agardar até a noite deste sábado para o domingo para un segundo intento.

As manobras de rescate do quimiqueiro 'Blue Star' realizadas o mediodía deste sábado non tiveron éxito e o buque deberá agardar até a noite do sábado para o domingo para que realicen un segundo intento. Tal e como estaba previsto varios remolcadores e un helicóptero participaron nas tarefas de traslado do buque a zona segura mais as estachas que o amarraban racharon e non acadaron o seu obxectivo. Logo deste primeiro intento a operación suspendeuse e segundo Salvamento Marítimo volveran a tentar mover o quimiqueiro cara as 2 horas da madrugada deste domingo. Aínda así estímase que a altura que alcanzará o mar será a mesma que a do mediodía deste sábado, segundo algunhas fontes consultadas por Europa Press. Para as vindeiras xornadas agárdanse mareas máis cheas que facilitarían a mobilidade do buque para o seu traslado desde a zona onde embarrancou. A tripulación continúa no interior para colaborar cos traballos de rescate.


O Instituto de Estudos Miñoráns (IEM) vén de facer pública a programación dos seus Faladoiros 2018 que durante os próximos venres, sempre ás 20.30 horas, acollerá a súa sede en Gondomar, pola que pasarán portavoces de PP, En Marea, PSdeG e BNG para achegar as súas visións sobre o presente e os futuros posibles do territorio. Os faladoiros serán conducidos por David Reinero, xornalista de Praza Pública. Portavoces de PP, En Marea, PSdeG e BNG exporán en Gondomar ao longo dos próximos venres as súas visións sobre as leis de montes e de fomento da implantación de iniciativas empresariais Se nos faladoiros do ano pasado os catro grupos con presenza no Parlamento de Galicia ofreceron unha visión xeral sobre o "presente e futuros posibles" da política galega para esta lexislatura, este ano o IEM, cunha longa traxectoria de iniciativas de protección e recuperación dos montes e do patrimonio que neles hai, centrarase en cuestións relacionadas co territorio, en particular nas novidades que introducen as leis de montes e de fomento da implantación das iniciativas empresariais. O primeiro faladoiro será o venres día 16 de febreiro e correrá a cargo da portavoz do BNG, Ana Pontón. O segundo celebrarase o venres día 2 de marzo e nel intervirá o portavoz de En Marea, Luís Villares. O terceiro faladoiro terá como protagonista ao portavoz parlamentario en materia de Agricultura, Gandaría e Montes do PP, José González Vázquez, e será o venres día 9 de marzo. O cuarto e último faladoiro será o do portavoz parlamentario do PSdeG, Xoaquín Fernández Leiceaga, e celebrarase o venres día 16 de marzo. Todos os faladoiros serán ás 20.30 horas na sede do IEM na Aula de Cultura Ponte de Rosas, Avenida da Feira, 10, Gondomar. Ao longo da semana seguinte a cada faladoiro, Praza Pública recollerá un resumo do máis significativo de cada intervención.


Summary: Rajoy non fala inglés, Trump tampouco español, así que os 15 minutos de conversa telefónica -cinco menos dos pactados- non foron netos: houbo tradutores polo medio. A Moncloa informou de que o presidente español se ofereceu a Trump como interlocutor. Cero críticas ao magnate.

Reforzar a alianza con Washington. Ese é o obxectivo de Rajoy na súa relación coa nova Administración nortemericana. E para servir ese propósito o presidente do goberno español ofereceuse a Trump, no seu primeiro contacto, en formato telefónico, como "interlocutor en Europa, América Latina y también en el Norte de África y Oriente Medio", segundo o comunicado emitido pola Moncloa. Nada indica que Rajoy lle fixese a Trump o mínimo reproche polo seu recente veto á entrada no país de nacionais de sete países de maioría musulmá (orde executiva paralisada pola xustiza estadounidense) nen pola súa política agresiva contra México. O que si destaca A Moncloa é que Rajoy tentou transmitir a Trump a idea de que o "proceso de integración europea" [polo cal o presidente dos EUA non sente a menor simpatía] non se vai resentir polo Brexit. A alianza que máis interesa a ambas partes é a militar, nomeadamente a Trump. O presidente dos EUA trasladou a Rajoy a súa tese de que os seus socios na OTAN, o Estado español entre eles, deben contribuír máis aos gastos de defensa, até os colocar nunha media de 2 por cento dos seus respeitivos PIB. O Estado español inviste neste momento 1,2 por cento do PIB. Chegar a 2 por cento significaría pór sobre a mesa por volta de 8 mil millóns de euros máis. A seguir a conversa con Rajoy, Trump ligou para o telefone do presidente de Turquía, Recep Tayyip Erdogan.


Summary: A poucos meses dunhas eleccións e en medio dunha complicada situación económica, o Goberno galego consegue a imaxe de pacto social coa participación da patronal e os dous sindicatos estatais con máis representación na Galiza, CCOO e UXT.

Xunta, patronal, CCOO e UXT asinaron esta terza feira 10 de decembro un novo acordo no marco do Diálogo Social do que se desmarcou ao inicio da negociación CIG. O documento contén cinco apartados que tratan sobre a igualdade de oportunidades, cláusulas sociais na contratación pública, o impulso para a transformación tecnolóxica da industria galega, políticas activas de emprego e a modernización das relacións laborais. O presidente da Xunta, Alberto Núñez Feixoo, asegurou no acto de conformidade deste acordo que chega "nun momento no que é preciso máis responsabilidade" e "exixe que nos acheguemos para conter xuntos as posíbeis dificultades que van vir". Na sinatura participaron o Conselleiro de Economía, Emprego e Industria, Francisco Conde; o representante do empresariado, Antonio Fontenla; e os representantes sindicais, José Antonio Gómez (UXT) e Ramón Sarmiento (CCOO). Da igualdade a novas relacións laborais O texto aprobado comeza cun primeiro apartado no que se recollen algunhas medidas para reducir a fenda salarial como a revisión dos protocolos de recoñecemento de igualdade nas empresas ou uns contidos mínimos en formación para a igualdade. Os procesos de licitación do emprego que xera a Xunta da Galiza e outras administracións protagoniza o segundo dos apartados. Segundo CCOO o documento garante neste punto a aplicación efectiva da Lei de contratación do sector público a través dos propios pregos de condicións. Estes incluirán o orzamento suficiente para asegurar a aplicación dos convenios sectoriais e as súas actualizacións. No marco dos acordos, recóllese que os pregos de licitación cumpran a normativa de seguridade e saúde laboral, a inclusión do plan de igualdade e incorporar, como mínimo, dúas cláusulas sociais. A negociación púxose en marcha a partir do 18 de febreiro No terceiro dos apartados chégase a acordos sobre a Axenda Industria 4.0 de Galiza e sobre a transición enerxética xusta. "Acordamos facer unha diagnose sobre a transformación tecnolóxica e o emprego", sinala Antonio Fontenla, "deseñar estratexias específicas neste senso e xerar un ecosistema de axentes tecnolóxicos que acompañen ás empresas", engade. As políticas activas de emprego, o cuarto apartado, sinala como primordiais a compensación a traballadoras e traballadores que tiveran expedientes de regulación temporais, así como a redución salarial que sofren durante o desemprego. Tamén inciden na incorporación das mozas e mozos ao mercado de traballo impulsando mediante incentivos a figura da xubilación parcial con contrato de remuda. O último dos apartados xa se asinara no Consello de Relacións Laborais e trata do novo acordo interprofesional galego sobre procedementos extraxudiciais de solucións de conflitos de traballo. Negociación difícil A negociación púxose en marcha a partir do 18 de febreiro a través de cinco mesas, unha por cada unha das temáticas a tratar. Dez meses de traballo que non foron doadas como explica a Nós Diario o secretario xeral de CCOO na Galiza, Ramón Sarmiento. "Tivo momentos moi críticos ao inicio, mesmo a negociación chegou a romper pola nosa insistencia en ter unhas mesas reivindicativas en cada apartado", relata. Sarmiento apunta que o resultado "non recolle o 100% das nosas demandas mais é un bo acordo".


Summary: Narón mellora os seus datos e pasa ao nivel laranxa, mentres a incidencia da pandemia empeora na cidade de Vigo.

Santiago de Compostela e Arteixo atópanse xa entre o dez municipios de toda Galiza no nivel máximo de alerta, o 3, pola situación da pandemia do coronavirus no últimos sete días. Á súa vez, Narón saíu da lista e pasou ao nivel laranxa, o 2, tras caer a incidencia da COVID-19 no seu territorio. Segundo consta no mapa que fai público a Consellería de Sanidade na páxina web de información do coronavirus, están en alerta vermella por detectar máis de 21 casos activos na última semana Ames, O Carballiño, O Barco de Valdeorras, Barbadás, O Pereiro de Aguiar, Monterrei e Verín. Ademais destes, tamén Ourense e Santiago están no nivel 3, as únicas dúas cidades en alerta máxima. Con todo, ao ser concellos de máis de 50.000 habitantes, os valores para determinar a súa alerta vermella non son de máis de 21 casos, senón maiores. Por isto mesmo, o mapa de Sanidade recolle que en Ourense se detectaron máis de 120 positivos en sete días e en Santiago, que antes estaba en nivel laranxa, máis de 112 casos. Cabe destacar que, dos 10 concellos en alerta vermella, sete deles están na área sanitaria ourensá. Precisamente, a capital provincial e Barbadás están confinadas perimetralmente desde a sexta feira. Situación 2 En situación 2, é dicir, en cor laranxa do 'semáforo' do mapa, hai 15 concellos -o domingo eran 12-: A Coruña, Culleredo, A Laracha, Narón, Oleiros, Porto do Son, Santiago, Lugo, Xinzo de Limia, Ribadavia, Celanova, Tomiño, Pontevedra, Marín, Vilagarcía e Vigo. Todos eles, fóra das cidades (Vigo, Pontevedra, Lugo e A Coruña), contabilizaron entre 14 e 21 casos novos de coronavirus no últimos sete días. No caso da urbe olívica, entrar no nivel laranxa significa que se rexistraron entre 166 e 332 casos; na Coruña, entre 138 e 276; en Lugo, entre 56 e 112; e en Pontevedra, de 48 a 96 PCR positivas nunha semana. Na listaxe do nivel 2 entraron esta segunda feira Oleiros, A Laracha, Porto do Son, Vigo e Celanova por empeorar a incidencia. Á marxe da cor vermella e laranxa, están en amarelo (nivel 1) un total de 35 municipios -fronte aos 32 do domingo-. Do nivel amarelo saíron Sada, Boiro e A Rúa, por mellorar os seus datos e xa non ter risco, xa que no mapa aparecen en cor verde. Con todo, empeoraron os positivos en sete días Oleiros, Porto do Son, Vigo e Celanova, que pasaron do verde ao amarelo.


Summary: A peripecia vital de Manuel González é sintomática da maneira en que o século XX, as súas contradicións e os seus horrores, as súas esperanzas e as súas posibilidades, cruzaron Galiza. Mestre de Soutolongo (Lalín), republicano, galeguista, pedagogo, depurado en 1936 e exiliado interior, a súa figura marcou "varias xeracións de mozos da parroquia", segundo o historiador Manuel Igrexas.

A asociación veciñal A Nosa Escola de Soutolongo recupera agora a memoria do coñecido como Escolante. Fíxoo o pasado domingo 16 de xuño cunha homenaxe a un home que, a dicir de Igrexas, "era moito máis ca un mestre, era un amigo e un conselleiro para toda a veciñanza". González, o Escolante de Soutolongo -así asinaba as súas habituais colaboracións na prensa- nacera en 1903 en Botos, outra parroquia de Lalín. Alumno da Escola Normal de Pontevedra, inciouse na profesión docente na escola laica de Porreiros (Gresande, Lalín), financiada pola sociedade de emigrantes en Bos Aires Unión do Partido de Lalín. Alí entrou en contacto cos "principios pedagóxicos máis modernos". Na chegada da II República, González aprobou oposicións. Destinado nunha parroquia da Estrada, foi cando o seu labor político resultou máis activo. Fixo propaganda polo Estatuto e chegou a propoñer, lembra Igrexas nun artigo biográfico no blog Historias do Deza, a construción dun monumento a Pardo de Cela. En 1933 chegou a Soutolongo, o seu destino laboral definitivo. Conferencias galeguistas á saída de misa, actos en conmemoración do 14 de abril, día de proclamación da República e "un intenso e innovador labor renovador na escola, con clases de agricultura ou excursións culturais" facían parte do seu traballo. Colaborador do Seminario de Estudos Galegos, asistiu á IV Asemblea do Partido Galeguista en 1935 e foi un dos oradores do mitin das Arengas no Día da Patria dese ano. En 1936 enrolouse na campaña electoral da Frente Popular en que se integrara o seu partido. Mais o 18 de xullo todo mudou. Depurado como mestre, aínda que non sancionado "grazas ás relacións familiares da súa muller", obrigaron a que se afiliase a Falange e a que redactase artigos laudatorios sobre fazañas imperiais españolas. "Os anos da ditadura foron para Manuel de exilio interior, aínda que mantivo algunha correspondencia cos galeguistas exiliados en América e a piques estivo de participar na monumental Historia de Galiza de Otero Pedrayo", remata Manuel Igrexas a súa aproximación ao Escolante de Soutolongo. Que, xubilado en 1964, morreu unha década máis tarde. Nota: imaxe de Manuel González, o Escolante de Soutolongo. foto: Historias do Deza.


Summary: Desde Escocia chega a segunda das "cartas caledonias" do noso colaborador Xoán Antón Pérez Lema mentras transcorre a xornada electoral.

A campaña do YES SCOTLAND, que promove o voto a prol da independencia, gañou indubidabelmente na rúa. Onte nos Meadows, a carón da Universidade de Edinburgh, xuntaron varios milleiros en poucas horas de xeito espontáneo, a medio das redes sociais. Desta volta quixeron amosar o apoio doutros países á decisión escocesa e falaron representantes de Galicia, Euskadi, Catalunya, Gales, Bretaña, Quebec, Nova Guiné-Papúa, Francia, Polonia, Alemania e Cachemira. Partillou xente de toda caste, con elevada participación de mozos, mulleres e residentes de orixe non escocesa. A festa espontánea rematou en Holyrood, diante do Parlamento escocés, coa rúa principal da cidade vella (a Royal Mile) totalmente ateigada de xente e grande ambiente de festa. "A campaña do YES SCOTLAND, que promove o voto a prol da independencia, gañou indubidabelmente na rúa". Poderíase dicir que o first minister Salmond e a viceprimeira ministra Nicola Stugeon xa gañaron, pois que foron quen de chegar a hoxe con este grao de incerteza e porque obtiveron xa unha substancial ampliación do autogoberno escocés mesmo no suposto do voto negativo, como xa ofreceron Miliband, Cameron e Nick Clegg no nome dos tres principais partidos británicos. Mais quizais as cousas non sexan tan doadas. Esta ampliación da devolution non lle permitiría a Escocia administrar o petróleo do Mar do Norte (e os xacementos inexplorados da costa oeste, verdadeira chave do futuro da economía escocesa). Por outra banda, é sabido que na política non existen as derrotas doces. Unha derrota pola mínima do YES adiaría doce ou quince anos a convocatoria doutro referéndum e podería xerar certa frustración na cidadanía. De calquera xeito, a popularidade de Salmond e Stugeon non semella discutíbel, malia certas prevencións a respecto do primeiro por parte das bases laboristas. "A chave desta consulta son os tradicionais votantes do Labour Party, fondamente decepcionados coa terceira vía dos antigos prime ministers Tony Blair e o escocés Gordon Brown" Porque, precisamente, a chave desta consulta son os tradicionais votantes do Labour Party, fondamente decepcionados coa terceira vía dos antigos prime ministers Tony Blair e o escocés Gordon Brown, voceiro da campaña unionista Better Together. Máis dunha terceira parte recoñecen que votarán afirmativamente e fontes oficiosas do SNP recoñecen que se esta porcentaxe acadara o 40% o YES podería gañar. Moitos destes milleiros de escoceses laboristas ollan con certa desconfianza para Salmond e o SNP, por non partillar a visión nacionalista nin, ao cento por cento, as súas fórmulas económicas de centroesquerda (moi alicerzadas nas políticas sociais, mais tamén na promoción da empresa privada). Mais acreditan que a independencia daralle oportunidade aos socialistas escoceses de refacer un espazo laborista que sexa quén de lle disputar, a medio prazo, a hexemonía política aos nacionalistas. De calquera xeito, miñas donas e meus señores, a resposta terémola mañá, venres, ben cediño. Mentres, unha longa noite de escrutinio, xa que todos os votos do país contaranse nun único Centro, condado a condado, rematando polas áreas máis poboadas.


Summary: A candidata do PP á alcaldía de Vigo, Elena Muñoz, abandona a primeira liña política e comunica ao partido que non tomará posesión como concelleira. Demite tamén como presidenta local do PP. Nestas eleccións baixou 3 actas, quedando tan só con 4 dun total de 27.

A líder do PP en Vigo, Elena Muñoz, comunica a súa retirada da primeira liña política e traslada ao partido a decisión de non tomar acta como concelleira. Demite tamén como presidenta local do seu partido, após uns resultados que deixan o PP en mínimos históricos, baixando da xa cativa representación acadada no 2015 (7 actas) a quedar o pasado domingo electoral con tan só 4 edís nun consistorio que conta cun total de 27. Muñoz non recollerá a súa acta de concelleira, tomando nota dos 20.460 votos recibidos en Vigo Muñoz non recollerá por tanto a súa acta de concelleira, tomando nota dos 20.460 votos recibidos en Vigo fronte os 101.058 colleitados por Abel Caballero e a súa nova maioría absoluta. Elena Muñoz era conselleira de Facenda da Xunta de Alberto Núñez Feixoo e un dos novos valores que despuntaba no seu equipo. Porén, o presidente designouna en 2015 candidata á alcaldía de Vigo e xa neses comicios experimentou un insólito chan electoral para o Partido Popular. Desde entón, a ampla maioría de Caballero, que foi quen de conciliar apoios no votante de dereitas, acurralou a Muñoz e o seu equipo non foi capaz de erguer cabeza nestes catro anos. A popular baseou a súa decisión "desde a coherencia e a asunción dos malos resultados" Na rolda de prensa ofrecida por Muñoz, a popular baseou a súa decisión "desde a coherencia e a asunción dos malos resultados", e informou que viña de comunicar á xunta local do seu partido, ao presidente provincial e o galego que non tomará posesión e que apresentará a súa demisión como presidenta local. "Antes de entrar en política sempre valorei necesario saber chegar e sobre todo saber marchar, así como tomar decisións e non dilatalas" afirmou Muñoz en rolda de prensa, e asegurou que agora "é o momento en que me teño que facer a un lado". Así mesmo, anunciou o seu compromiso en seguir colaborando co PP. Xulio Ferreiro, alcalde da Coruña pola Marea Atlántica, tamén anunciou que non tomaría acta É a segunda vítima de calado após a suba do PSdeG e a caída do PP e das mareas locais nas eleccións municipais do domingo 26 de maio. Esta semana, Xulio Ferreiro, alcalde da Coruña pola Marea Atlántica, tamén anunciou que non tomaría acta como edil no novo consistorio debido aos malos resultados da súa candidatura.


Summary: O proxecto foi seleccionado no marco da convocatoria de 2021 do programa b-Solutions, que xestiona a Asociación de Rexións Fronteirizas Europeas (ARFE).

A Comisión Europea seleccionou un proxecto para facilitar o emprego transfronteirizo na Eurorrexión Galiza-Norte de Portugal no marco da convocatoria de 2021 do programa b-Solutions, que xestiona a Asociación de Rexións Fronteirizas Europeas (ARFE). A iniciativa seleccionada, presentada pola Agrupación Europea de Cooperación Territorial Galiza-Norte de Portugal (AECT), busca identificar mecanismos para eliminar obstáculos ou simplificar a posibilidade de compaxinar o emprego en ambas as marxes do río Miño, así como a contratación de persoas doutro país en modalidade de teletraballo. Nun comunicado, a Vicepresidencia Primeira da Xunta lembrou que a fronteira entre Galiza e o Norte de Portugal é a que concentra unha maior poboación das de España e o país veciño e rexistra máis da metade do fluxo de persoas e vehículos, así como que representa a área cunha maior actividade económica e máis traballadores transfronteirizos. Con todo, puxo o foco en que moitos trámites en materia de emprego supoñen un problema burocrático ao cruzar a fronteira, polo que o proxecto presentado pola AECT busca eliminar obstáculos ou simplificar procedementos problemáticos para persoal traballador e empresariado. Adaptación de procesos Neste sentido, sinalou que o aumento da interconexión socioeconómica na fronteira galego-portuguesa e a aceleración da irrupción do teletraballo causada pola pandemia implican que sexa preciso adaptar e simplificar os procesos de contratación dos estados español e luso. Ante as consecuencias derivadas da pandemia e o fechamento de varios pasos na 'raia', resaltou a importancia de aumentar a cohesión territorial da Eurorrexión e incentivar procesos de modernización da relación das administracións coa cidadanía para garantir unha resposta adecuada ás súas necesidades e impulsar a recuperación socioeconómica, especialmente en zonas fronteirizas. Estes obxectivos alíñanse cos marcados pola Unión Europea para o período 2021-2027 e atópanse reflectidos no Plan de investimentos conxuntos da eurorrexión Galiza-Norte de Portugal 2021-2027. Así, mediante a AECT, aspírase a mellorar a conexión e a dixitalización desta zona fronteiriza e facilitar o traballo das administracións para mellorar a calidade de vida nestas áreas.


Summary: O Plan de Estabilidade para 2014-2017 prevé recortar 3.136 millóns de euros no gasto farmacéutico e a prestación de servizos. Asemade, o Goberno español insta a recadar 3.082 millóns máis en impostos e valora a re-centralización fiscal, din, en aras dunha "maior racionalización" tributaria.

O Consello de Ministr@s decorrido a pasada cuarta feira (29 de abril) aprobou o novo Plan de Estabilidade para o período 2014-2017. No documento, que foi xa remitido á Comisión europea, o executivo de Mariano Rajoy exixe novos recortes ás comunidades autónomas até reduciren o gasto en 3.136 millóns de euros. Neste senso, o plan deseñado por Madrid marca como prioridades a redución do gasto farmacéutico onde di, "o potencial de aforro aínda é elevado" e a "prestación de servizos e suministros en materia de concertos, subvencións e transferencias". Redución do gasto nos planteis de traballadores públicos No entanto, desde o goberno do estado apuntan que a maior redución pode vir dos "gastos correntes" através dunha outra "planificación" dos planteis de persoal público e a redución das axudas concedidas polas administracións autónomas. Madrid podería centralizar os impostos e ceder a xestión dunha parte ás comunidades autónomas Aliás, Madrid insta os executivos autonómicos a recadar 3.082 millóns de euros máis en impostos indirectos e medioambientais, principalmente. Tamén así, no Plan de Estabilidade o goberno central amósase favorábel á recomendación do comité de expertos que recomendaba a centralización fiscal na procura, din, dunha "maior racionalización" impositiva. Isto é, suprimir os tributos autonómicos e que os distintos territorios pasen a xestionar unha parte dos mesmos a partir dos parámetros estabelecidos desde Madrid. Esta mudanza podería acordarse co novo modelo de financiamento que negociarán este ano os gobernos autonómicos e o español.


A convocatoria das eleccións estatais para o 28-A confirma o fracaso de Pedro Sánchez na construción dun discurso democrático, social e territorial alternativos ao da dereita nacionalista española (hoxe tripartita), chata na que partilla a culpa coa dirección estatal de Unidos Podemos. Porque, ao longo das dúas lexislaturas de maioría progresista, non foron quen a derrogar ou modificar substancialmente leis contra as liberdades democráticas e os intereses das maiorías sociais como a chamada "ley mordaza" ou as recentralizadoras e privatizadoras leis estatais de educación e de modernización dos gobernos locais. Tampouco Sánchez nestes oito meses foi quen de lle propór á cidadanía catalá unha alternativa política á independencia. Mesmo nin voltar ao Estatut de 2006 que aprobara en referéndum a cidadanía catalá.A proposta orzamentaria de Sánchez era inadmisíbel para Galicia, como se lle fixo saber dende a dirección de En Marea. Xa que logo, a decisión de catro dos cinco deputados mareantes aprobando un texto lesivo para os intereses de Galicia vulnera os propios acordos da coalición estatal, que por proposta de Beiras acordou en xullo de 2016 someterse ás decisións da dirección do partido galego En Marea. Entre o proxecto galego que representa a actual dirección de Luis Villares (encarnada no Congreso pola deputada Alexandra Fernàndez, única que votou en contra do Orzamento) e a liña pablista-yolandista de Podemos e EU é moi difícil que poidan converxer nunha coalición para as estatais.Semella, tamén, difícil que as forzas de soberanía galega (En Marea, BNG e CXG) poidan converxer cara os comicios do 28-A. É complexo que líderes locais que van competir o 26-M nas municipais colaboren catro semanas antes noutro proceso electoral, mentres que para moitas persoas as feridas do Congreso do BNG de Amio aínda doen. Ademáis, cada partido representa un proxecto político de seu, bo para a mellor e máis completa vertebración do galeguismo político, tendo en conta que, ás veces, as coalicións non sempre suman.Porén, os partidos de soberanía galega haberían entender a excepcionalidade do momento. Se lle sumamos os dez anos de goberno Feijóo á expectativa dun tripartito da dereita extremista, Galicia precisa garantir unha voz de noso en Madrid, tanto no eido das liberdades democráticas, como no social e no nacional. Unha coalición baseada nas forzas políticas soberanas galegas, mais tamén na sociedade civil: entidades e persoas independentes. Porque só unha oferta desta caste pode desincentivar no noso país o voto cara ao PSOE que quere Sánchez (que nunca soubo ser PSdeG), como único muro diante da dereita española e máis xerar multiplicativamente votos novos alén dos marcos ideolóxico-sociais das forzas que se unan.A política ha percurar solucións acaídas ao momento histórico. Os reptos fan aos políticos e aos pobos. Galicia ten dereitos e intereses e precisa que gañen os que a defenden.


Summary: A "falta de tempo" é o principal motivo que alega a cidadanía galega para non visitar máis museos, exposicións ou galerías de arte, pero tamén para non ler máis. Canda estas razóns, tamén xustifica na "falta de interese" o motivo para non acudir con máis frecuencia ás bibliotecas ou teatros.

O Observatorio da Cultura Galega, un servizo dependente do Consello da Cultura Galega (CCG) que mide hábitos e prácticas culturais na Galiza, vén de facer públicos os datos do seu último Documento de Traballo (DT-OCG), que está baseado nos indicadores proporcionados por unha enquisa realizada polo Ministerio de Cultura e Deporte do Goberno español. Este documento de traballo analiza as prácticas culturais das galegas, é dicir, a súa "asistencia a espectáculos e eventos culturais, consumo de medios de comunicación, lectura de libros e convivencia e hábitos no ámbito familiar". Segundo a enquisa, o que máis lle interesa á poboación é, nunha escala de 0 a 10, a música (7,6), os contidos audiovisuais (6,5), a lectura (6,4), o cine (6), os museos (4,6) e as visitas a xacementos arqueolóxicos e exposicións (4,4). Suscitan menor interese as galerías de arte (3,5), o circo (3,5), o ballet (3,2) e a visita a monumentos (5,7). Cunha puntuación inferior a 5 atópanse o teatro e ópera (2,9) e as bibliotecas (2,5). A "falta de tempo" e de "interese" son as principais causas que alega a cidadanía galega para explicar algúns dos seus hábitos culturais. Así, 30,8% non vai nunca a un museo, unha cifra máis baixa ca no conxunto do Estado; e os que asisten fan unha media de 2,5 visitas cada trimestre. Os que non len explícano sinalando que non teñen tempo (52%) e que non lles gusta (19,2%). Ademais, o Observatorio da Cultura Galega estabelece unha correlación familiar ao constatar que as cifras son máis positivas na infancia e mocidade cuxos pais teñen hábitos culturais frecuentes. Así, dous terzos da poboación galega que le tiña nais e pais lectores. O mesmo sucede con aproximadamente a metade dos que van ao cine, asisten a espectáculos escénicos e musicais e visitan museos.


Summary: Coas intervencións de María Pilar García Negro e Cosme Pombo, Vía Galega rende homenaxe á I Asemblea Nacionalista no 103 aniversario do acontecemento.

A rúa da Raíña de Lugo acolleu máis de 200 persoas ao mediodía do sábado, diante do hotel onde se produciu a I Asemblea Nacionalista hai 103 anos, para conmemorar ese acontecemento impulsado polas Irmandades da Fala, nun acto organizado por Vía Galega. Amais de efectuar unha ofrenda floral, interveu a escritora e profesora da Universidade da Coruña, María Pilar García Negro, así como o coordinador da entidade en Lugo, Cosme Pombo, nun acto amenizado polo grupo musical Airiños do Fiouco. Existencia da nación galega Ademais do programa político que xurdiu desa xuntanza, García Negro salientou na súa intervención como, "as 63 persoas asinantes do manifesto diríxense ao pobo galego, non como mención ritual, senón por recoñeceren a existencia dunha nación galega", e polo tanto, dun pobo galego consciente dos seus dereitos e deberes, o que os obriga a declararse nacionalistas. Tamén destaca a defensa da igualdade de dereitos entre os xéneros dos participantes na Asemblea, que lanzaron "medidas económicas moi vencelladas á existencia de labregas e labregos como clase económica, control dunha banca pública galega, Policía galega, intervención no réxime bancario ou investimento nos camiños de ferro e portos francos", apunta García Negro. Todo isto nun intre moi significativo, poucos días despois de asinarse o armisticio que rematou coa I Guerra Mundial, nunha intervención na que lembrou o falecido escritor Darío Xohán Cabana. O coordinador de Vía Galega en Lugo, Cosme Pombo, agradeceu ás participantes no acto a honra de facer un discurso nese lugar e a carón da estatua de Castelao que o Concello instalou hai un ano. Combo fixo fincapé no "primeiro programa político nacionalista", e na loita que impulsaron para que a Galiza se goberne a si mesma para beneficio das galegas e galegos. Manter a chama prendida O tenente de alcalde da cidade de Lugo, Rubén Arroxo (Bloque Nacionalista Galego), fixo unha valoración moi positiva do evento, e fixo un chamamento a "Vía Galega a manter esta chama prendida porque este tipo de acontecementos debe ser coñecido por toda a sociedade". Incluso na propia urbe, "a xente non é consciente de que aquí naceu o nacionalismo galego moderno", resolveu.


Summary: O goberno local ten ata mediados de maio para decidir se admite a proposta para convocar unha consulta cidadá sobre as touradas. Tres de cada catro coruñeses están en contra das subvencións públicas á feira taurina, inviable sen soporte da administración e con escasa afluencia.

No medio do intenso debate sobre a petición da Generalitat para levar a cabo un referendo en Cataluña sobre a independencia, A Coruña agarda tamén pola súa consulta. O goberno municipal ten até mediados do vindeiro mes de maio para responder á petición feita pola Asociación Animalista Libera, a plataforma Galicia Mellor Sen Touradas (GMST) e o seu colectivo xuvenil, Mocidade pola Abolición, que rexistraron a finais do mes de marzo unha iniciativa na que instan o Concello a tomar partido sobre a posible convocatoria dunha consulta popular sobre "a implicación da administración local na organización e realización de festexos taurinos". O goberno local ten ata mediados de maio para decidir se admite a iniciativa para realizar unha consulta sobre as touradas na Coruña Coa asistencia técnica da Fondation Franz Weber, organización consultiva da ONU, os tres colectivos rexistraron o pasado 24 de marzo esta iniciativa amparada en dúas normativas: a Lei Orgánica 4/2001, reguladora do Dereito de Petición para os cidadáns, asi como no Regulamento Órganico de Participación Cidadá de 2004, promovido polo Concello da Coruña en 2004, que regula as fórmulas que os habitantes da urbe teñen á súa disposición para facer efectiva a participación do electorado. Este regulamento contempla, entre outras iniciativas, a posibilidade de convocatoria dun referendo para decidir sobre aspectos municipais ou que afecten ao consistorio. Unha norma que é "papel mollado porque non se emprega", como lembra Rubén Pérez, voceiro de GMST, pero que si ofrece posibilidades de levar a cabo este referendo, apoiado por boa parte da sociedade e pola oposición. A proposta de referendo baséase en dúas normativas, unha delas local, que dan potestade ao Concello para convocalo "Estamos á espera", engade Pérez, que é consciente de que o máis probable é que o goberno local do PP, presidido polo alcalde Carlos Negreira, non admita a proposta. Para dicir non ten un prazo de 45 días, que se cumpren a mediados de maio. Nese caso, tería que motivar a inadmisión a trámite da proposta. "O problema é como vai xustificar o Concello que non acepta unha consulta sobre a que ten competencia; se di que non, terá que aclarar que é por que lle peta e será difícil argumentalo porque a maioría do goberno municipal non gusta das touradas e non acode a elas", explica o voceiro de GMST, que advirte xa que as asociacións impulsoras acudirón ao Valedor do Pobo se a administración local non dá resposta á súa iniciativa. Se a Xunta de Goberno Local admite a trámite a petición, con independencia do resultado final, o prazo para respostar á mesma aumenta en 45 días máis. Segundo a Lei Orgánica 4/2001, se a petición se estima fundada, "a autoridade ou órgano competente para coñecer dela, virá obrigado a atendela e a adopatar as medidas que estime oportunas co fin de lograr a súa plena efectividade, incluíndo, no seu caso, o impulso dos procedementos necesarios para adoptar unha disposición de carácter xeral". A consulta, ao non ser a prohibición total e efectiva das touradas unha competencia local senón autónomica, sería sobre o impedimento a dedicar diñeiro público ou instalacións municipais ás corridas. Sería a prohibición de facto deste espectáculo. "Nos últimos anos, con menos soporte público, xa quedou claro que aos organizadores non lles cadran as contas. Se non hai subvencións, as touradas son inviables porque non hai demanda real nin suficiente, foi algo impostado desde os anos 90 por unha ocorrencia dun alcalde", explica Rubén Pérez en referencia a Francisco Vázquez e ao inicio en 1991 dunha feira taurina na que se levan gastados uns 1,5 millóns de euros desde o Concello. Na última feira taurina só se vendeu o 20% das entradas e a empresa organizadora xa decidiu non renovar a concesión De feito, na feira de 2013, O Concello incrementou nun 5% a subvención e achegou 95.000 euros ás touradas, pero tan só se venderon o 20% das entradas. Máis de 2.000 espectadores accederon a través de convites gratuítos. Ademais, o Concello xa está a estudar a situación creada pola decisión da empresa organizadora das touradas de non renovar a concesión ante o ruinoso do negocio. Os impulsores do referendo levan a cabo unha campaña pola Rede (RumboReferendo.info) e xa recolleron máis de 66.000 sinaturas contra os festexos taurinos. Ademais, puxéronse xa en contacto cunha empresa experta en referendos e consultas populares que traballa para diferentes gobernos e que sitúa entre 20.000 e 40.000 euros o orzamento necesario para organizar a votación na Coruña. Podería realizarse a través de Internet, cun contrasinal específico para cada cidadán empadroado e coa posibilidade de realizar máis consultas sobre outros temas importantes para a localidade. "É probable, é factible e é posible; os resultados serían case inmediatos e podería haber institucións que supervisasen o proceso", insiste Rubén Pérez, que coincide co lema de GMST, que cre que "políticos e peñas taurinas non queren unha consulta cidadá porque lles dá medo o poder social". "Votar é normal". Tres de cada catro coruñeses son contrarios a que os cartos públicos sosteñan as touradas, segundo unha enquisa recente O caso é que tres de cada catro coruñeses (o 75,5%) amósanse contrarios a que os cartos públicos sosteñan artificialmente este espectáculo, segundo a última enquisa realizada por Obradoiro de Socioloxía, unha cifra que se achega ao 100% entre os menores de 44 anos. De feito, só entre os maiores de 60 anos hai unha maioría de persoas que defenden as subvencións públicas para este espectáculo. GMST lembra desde hai anos esta falta de apoio cidadán e reclama unha vez máis a retirada de toda achega económica, o que de facto levaria á non organización da feira. Agora, será o goberno local da Coruña o que decida se dá voz ao pobo para decidir sobre un espectáculo subvencionado, con cada vez menos público e cun apoio minoritario e residual na cidade. A resposta, en tan só unhas semanas.


Comecei o ano tomando as uvas cos sinos do carillón do Instituto Santa Irene, na praza de América en Travesas, e bailando cunha multitude multietnica alí concentrada: negra, china, peruana, coreana, romaní, galega, sudamericana varia, divertíndose e sororizando e confraternizando, con brincos, risos, beixos globalizados. Non puiden celebrar mellor a saída dun ano marcado polo drama da milleiros de refuxiados, seres fuxindo do terror que chegan ao descoñecido. A Festa que vivín simbolizaba o acollemento, e Vigo era un crisol da humanidade. O Concello organiza o tinglado musical e regala as 12 uvas. A asistencia, ademais de xente do barrio, é apropiada para persoas desprazadas, sen familias, nin amizades firmes, sen recursos económicos, que, como moito compran unha botella de cava e, mesmo sen cava, reciben o ano co ritmo que lle dá a negritude ou o xeito de muiñeira mutilando o mambo. Unha festa de aninovo combinada, cousa que non son quen de facer os partidos "susoditos" de esquerda para conseguir o Cambio tan cacareado. Tantas reformas predicadas, o cambio laboral, as melloras en educación, os apoios á cultura, a sociedade laica… Agora todo se reduce a España e a Cataluña. Unha que se rompe, outra que quere saírse de madre. A España Unha e a Cataluña con uñas e dentes agarrando os petos, e os líderes metidos na corrupción até os miolos. Estaban contra o bipartidismo e agora é o binacionalismo o que lles impide pactar, establecer un programa conxunto progresista e acabar co goberno conservador. A esquerda, de ser esquerda, sabe ben con quen está, e non anda con veleidades liberais. Neste país, de romperse, só se rompen a alma a xente que traballa arreo e gaña unha miseria. O resto andan cos cartos virtuais, os sobres virtuais, a patria virtual, o latrocinio virtual, a merda virtual. Todo sen romperse nin mancharse. Non serei eu quen me decepcione. Sempre dixen que volvería gobernar a dereita, que sempre quere gobernar, como María Cristina, porque a esquerda ula?, non a miraba por ningures, que unha cousa é andar de procesión, emocionarse coas consignas e votar a man alzada, sentíndose partícipe dun todo democrático, e outra é ter un proxecto racional de goberno e os medios para levalo a cabo. Pero haberá moita xuventude decepcionada, esa que se ilusionou coa utopía, que botou os folgos dun lado para outro, convocando, transmitindo, wasapeando, condoéndose coa pobreza, pensando que iso é facer política. Paciencia. Eu levo agardando, en Galiza, desde que morreu o ditador. Todo chegará. Elaborar un bo proxecto político é lento e require tanta ciencia e meditación como calquera outro proxecto, xa sexa unha ponte que non caia, como un rañaceos que non arda, ou un xantar substancioso. Na política a cousa complícase, porque ademais de ciencia precísase conciencia e honradez. Pero tanto unha cousa como a outra irá mellorando. E ese será labor común. Como común é desexar feliz aninovo.


Summary: A Mesa reclámalle ao alcalde de Ourense que "cumpra co seu deber de defensa e promoción do galego.

A Mesa pola Normalización Lingüística denunciou os continuos ataques á lingua galega realizados polo alcalde de Ourense, Gonzalo Pérez Jácome, desde a súa toma de posesión o pasado mes de xuño. Para A Mesa, declaracións como as realizadas con motivo do pregón das festas de San Francisco, tales como "vamos a hablar en español, que se entiende mejor que el gallego", son absolutamente vergoñentas e impropias do máximo representante da terceira cidade galega. "O rexeitamento da lingua galega como sinal máis característico de Ourense, unha das principais capitais galegas", afirma o responsábel da Mesa en Ourense, Manuel Carniceiro, "é unha mensaxe de autoodio, un exemplo de desprezo polo propio da principal referencia institucional da cidade". "Se actúa así nalgo tan básico e elemental como a lingua", pregúntase Carniceiro, "como será no resto de cuestións que afectan á cidadanía?". "É unha mensaxe de autoodio, un exemplo de desprezo polo propio da principal referencia institucional da cidade", afirma Carniceiro A denuncia desta mostra de "odio á lingua galega" está a ser tramitada a través do servizo A Liña do galego que, xunto á Valedora e a Secretaría Xeral de Política Lingüística, se dirixirá directamente á propia alcaldía para que a rectificación teña consecuencias prácticas a través do cumprimento das obrigas de promoción e defensa da lingua galega á que están obrigados todos os poderes públicos de Galiza. A este respecto, o responsábel da Mesa na cidade de Ourense recoméndalle ao alcalde "como bo tratamento para deixar atrás o autoodio" que lea e aplique a Guía para o uso do galego na Administración local (2019-2023), editada pola entidade e enviada a todas as concelleiras e concelleiros eleitas no pasado mes de maio, incluído o propio Xácome.


Summary: 18 aeroxeradores ameazan a paisaxe protexida dos penedos de Pasarela e Traba, en Laxe, a través de tres parques eólicos promovidos por EDP. A compañía lusa oferta neste concello bolsas para estudantes, algo que o alcalde ve "normal" e que os colectivos ecoloxistas consideran un posíbel delito de corrupción.

A compañía enerxética portuguesa EDP Renováveis oferta desde 2010 as bolsas de estudo Green Education, destinadas a escolares ou estudantes universitarios con boas cualificacións académicas e con baixos recursos económicos naqueles concellos onde ten parques eólicos en funcionamento. Ou, como acontece en Laxe, cando estes proxectos aínda están en fase de tramitación. Trátase dos proxectos Monte Chan —nove aeroxeradores e unha potencia instalada de 46,2 megawatts (MW)—, Pena dos Mouros —sete turbinas e 35 MW— e Soesto —dous muíños e 12 MW—. Malia tramitárense por separado —a través da Xunta da Galiza—, compartirían varios quilómetros do tendido eléctrico e parte das infraestruturas de evacuación, o que as entidades ecoloxistas denuncian como un posíbel caso de "fragmentación artificiosa" dun "macrocomplexo eólico na Costa da Morte", cunha vintena de parques en trámite a maiores cuxo impacto ambiental cumpriría "avaliar no seu conxunto". O alcalde, a favor das bolsas e os parques eólicos En declaracións a Nós Diario, o alcalde de Laxe, José Luis Pérez Añón (PP), nega que as bolsas escolares de EDP poidan influír no posicionamento do Goberno local a respecto dos parques: "Levan máis de dez anos dando estas bolsas noutros concellos, e o noso só é un máis. O Concello non intervén na concesión destas axudas, é unha iniciativa da empresa". Aliás, engade: "Se unha empresa quere construír aquí un parque eólico, ten todo en regra e a Xunta o aproba, nós non podemos facer nada. Non penso que dar unha bolsa a un par de rapaces vaia influír nalgún modo no noso Goberno". Pérez Añón tense posicionado nos últimos meses a favor dos proxectos de EDP no seu municipio. De feito, en marzo o seu grupo tombou unha moción do BNG —apoiada polo PSOE— que instaba a rexeitar calquera parque eólico que afectase os penedos de Pasarela e Traba. Dous meses máis tarde, o PP volveu votar en contra no Parlamento da Galiza. Forte impacto paisaxístico Os tres parques que promove EDP en Laxe causarían un "dano irreparábel" e unha "afección paisaxística severa" nas inmediacións da Zona de Especial Conservación (ZEC) e a Zona de Especial Protección para as Aves (ZEPA) da Costa da Morte, así como na paisaxe protexida dos penedos de Pasarela e Traba, que forman parte da ruta pondaliana. Dado que a lexislación galega non delimita o radio de influencia dunha paisaxe protexida, é posíbel instalar aeroxeradores nestes espazos. De feito, os penedos atópanse incluídos por completo na área de desenvolvemento eólico Pena Forcada, polo que é un dos emprazamentos dispostos no Plan sectorial eólico de 1997 para construír estas infraestruturas. Malia todo, EDP anunciou en xullo que modificará o emprazamento de catro muíños que afectaban de forma máis crítica esta paisaxe protexida, mais aínda se descoñece o seu novo emprazamento. A Fiscalía investiga se hai indicios de corrupción As entidades ambientalistas Petón do Lobo, Cova Crea e O Ouriol do Anllóns veñen de presentar ante a Fiscalía Xeral do Estado unha solicitude de investigación sobre a posíbel comisión dos delitos de corrupción e tráfico de influencias no caso das bolsas escolares de Laxe, unha iniciativa "loábel en condicións normais", mais nas circunstancias actuais, aseguran, "provoca dúbidas razoábeis ante o feito de que o Concello de Laxe ten que informar en varios trámites administrativos" sobre os parques en cuestión. "A incidencia [dos muíños] nas paisaxes e no turismo local é espectacular, polo que os informes favorábeis de Laxe facilitarían moito a tramitación", advirten. Outros colectivos como a Rede Galega por un Rural Vivo ou a Asociación en Defensa da Costa da Morte (Adecom) cuestionan o "silencio" e a "actitude tibia cos eólicos" de Pérez Añón, na actualidade presidente tamén do Parque do Megalitismo da Costa da Morte, que se vería "gravemente afectado" polos parques eólicos. "É moi curioso que o alcalde e presidente do parque estea sempre a favor dos parques, cando polo seu cargo debería defender os valores do espazo natural", apuntan a Nós Diario desde Adecom, que ve as bolsas escolares de EDP como "unha maneira de que a empresa quede ben en Laxe, teña máis facilidades e cale as voces contrarias". A Eurocámara estuda posíbeis vulneracións da lei comunitaria no eólico das Salgueiras Noutra orde, a portavoz do BNG en Bruxelas, Ana Miranda, celebrou nesta quinta feira que o Parlamento europeo deixe aberta a petición da formación frontista de rexeitar o parque eólico que a compañía Norvento está a tramitar no Monte das Salgueiras —Cabana de Bergantiños, Malpica e Ponteceso—. Miranda apuntou que este proxecto "vulnera varias directivas comunitarias como a de Hábitats e a de Participación Pública", ao situarse nun espazo natural protexido —o esteiro do río Anllóns— moi próximo á Rede Natura 2000. "Non pode ser que o desleixo do Goberno galego na ampliación da Rede Natura [pendente desde 2011] sirva de escusa para instalar parques eólicos sen control que non cumpren as directrices comunitarias", salientou a eurodeputada.


Summary: Competencia pon a lupa nos préstamos ICO após recibir denuncias de bancos que obrigan a contratar os seus produtos.

A banca volveu facer uso das súas malas artes aproveitando a crise do coronavirus e a delicada situación pola que están a pasar as familias galegas. Segundo denunciou a Comisión Nacional dos Mercados e da Competencia (CNMC), que xa está a investigar estas prácticas abusivas, algunhas entidades bancarias están a colocar produtos propios, fundamentalmente seguros de vida, ás clientas que solicitan un dos préstamos do Instituto de Crédito Oficial (ICO) que contan co aval do Estado español. O organismo supervisor está a investigar se esta exixencia de garantías adicionais constitúe unha conduta desleal que, por falsear a libre competencia, afecta ao interese público nun contexto de crise derivada da pandemia de COVID-19, segundo explica a CNMC nun comunicado. Dita investigación iniciouse a partir das denuncias recibidas na caixa do correo para consultas sobre condutas anticompetitivas habilitada polo regulador co gallo do coronavirus. As entidades bancarias son as que canalizan estes préstamos, pero están a demostrar que, ao igual que aconteceu na anterior crise, priman os seus beneficios por riba do interese da poboación. De aí que sexan moitas as voces que reclaman a creación dunha verdadeira banca pública, coa que evitar este tipo de prácticas abusivas e garantir o acceso a financiamento dun xeito moito máis eficaz. De feito, entre as denuncias tamén figuran advertencias neste sentido, nas que acusan as entidades de incumprir as condicións recollidas no Decreto aprobado polo Goberno español para a concesión dos préstamos, como a que impide empregar estas liñas de axuda para financiar créditos xa existentes.


Summary: A Coruña tamén reneu tributo a Alexandre Bóveda esta quinta feira.

Tal e como vén acontecendo todos os anos, o Bloque Nacionalista Galego (BNG) de Santiago de Compostela realizou esta sexta feira a súa tradicional homenaxe ao que fora alcalde da cidade, o nacionalista Ánxel Casal, fusilado en 1936 após o golpe militar. O acto tivo lugar na praza do Toural, alí a concelleira do BNG Navia Rivas, o deputado no Parlamento da Galiza, Luís Bará e a portavoz municipal da formación, Goretti Sanmartín, renderon homenaxe a Casal. O monumento a Ánxel Casal, acordado polo Concello compostelán, segue sen ver a luz 85 anos após o seu asasinato Goretti Sanmartín fechou o acto público lendo unha emotiva carta dirixida ao propio Casal na cal explicou que o alcalde asasinado tiña moitas ideas na cabeza para transformar Santiago: "Converter o actual Hostal dos Reis Católicos na sede do Museo Nacional Galego, en plena Praza do Obradoiro, para que as persoas que fixesen o Camiño rematasen coñecéndonos de verdade". Ademais, Sanmartín aproveitou para criticar o rexedor da cidade, Sánchez Bugallo, por "non querer homenaxear institucionalmente a Ánxel Casal". Homenaxe a Bóveda Pola súa parte, a Agrupación Cultural Alexandre Bóveda tamén rendeu homenaxe esta sexta feira á persoa que lle dá nome á propia agrupación, Alexandre Bóveda. Foi na cidade da Coruña, na zona dos Catro Camiños ante o monumento ao propio Bóveda, alí a asociación conmemorou a súa figura que foi "chave para o nacionalismo galego, fundador e despois secretario de organización do Partido Galeguista, vítima da barbarie fascista vilmente asasinado na Caeira (Poio)". No acto contouse coa presenza de Carlos Babío, historiador, investigador e coautor do libro Meirás, un pazo, un caudillo, un espolio e co dúo BellónMaceiras, integrado por Daniel Bellón e Diego Maceiras que foi o encargado de pór o toque musical ao acto. Este foi o primeiro concello que lle dedicou unha rúa a Bóveda, a cuxa inauguración asistiu a súa viúva "Reunímonos aquí na Coruña para homenaxear, para lembrar, mais, sobre todo, para reivindicar o ideario político dunhas persoas, de toda unha xeración, que pagaron uns coa vida, outras co exilio e outras coa represión, o seu enfrontamento ao fascismo e a súa defensa dos valores cívicos da democracia", salientaron desde a Agrupación Cultural Alexandre Bóveda. "Utilizamos neste acto a palabra e a música para lembrar a todos os mártires do fascismo", acrecentaron.


Summary: A entidade, que representa a un milleiro de médicos de familia, amosa a súa "solidariedade" aos dimisionarios "que co seu xesto valente foron quen de facer visible o fastío dos profesionais de atención primaria na situación actual"

A Xunta Directiva da Agamfec (Asociación Galega de Medicina Familiar e Comunitaria) fixo público este xoves un comunicado de apoio aos xefes de servizo da área sanitaria de Vigo que o pasado luns dimitiron dos seus postos. A entidade, que representa a ao redor dun milleiro de médicos de familia de toda Galicia, amosa a súa "solidariedade e apoio" aos dimisionarios "que co seu xesto valente e decidido foron quen de facer visible o fastío dos profesionais de atención primaria na situación actual".Critican "a falta de respeto a profesionais de larga traxectoria na medicina e acreditada valía""Levamos tempo denunciando a precariedade e abandono do primeiro nivel e tratando de colaborar coa administración na procura de solucións. A pesares das interminables reunións, discusións e tempo perdido, nunca sentimos o apoio dos nosos xestores", sinala o comunicado, que critica o xerente da EOXI viguesa, Félix Ruibal, "que trata de mentireiros os nosos compañeiros"."Temos sospeitado en moitas ocasións que os directivos, calados sobre estes temas, non tiñan coñecemento da atención primaria, agora que falan xa nolo amosan con rotundidade", di a AGAMFEC, engadindo que "a falta de respeto a profesionais de larga traxectoria na medicina e acreditada valía, non casa ben ca sempiterna cantinela de que o mais valioso do sistema sanitario son os seus recursos humanos". "Cómpre unha aposta decidida pola Atención Primaria e non buscar arranxos cosméticos para saír do paso"O texto que se une ao posicionamento feito público polos colexios médicos, péchase sinalando que "os problemas non teñen solucións a custo cero". "Cómpre unha aposta decidida pola Atención Primaria e non buscar arranxos cosméticos para saír do paso".


Summary: O estancamento da economía galega reprodúcese tamén nos salarios, cun medre do 0,6% no primeiro trimestre do ano, menos da metade da media estatal.

O estancamento da economía galega e a súa diverxencia a respecto da contorna, ratificada por un indicador máis. O INE vén de facer públicos os datos de custos laborais correspondentes ao primeiro trimestre do ano e Galicia, como noutros datos económicos, está no grupo do crecemento, pero á a que menos medra. Non en van, ao debullar os datos e observar os custos salariais, isto é, o que recibe cada persoa polo seu traballo -sen contabilizar cotizacións sociais, por exemplo-, os soldos galegos son os que menos medran de todo o Estado e a súa evolución non chega á metade da media estatal. Segundo o organismo estatístico estatal o custo salarial galego nos primeiros tres meses do exercicio situouse nunha media de 1.582 euros por persoa e mes. Son apenas 10 euros máis que hai un ano, un incremento do 0,6% interanual que deixa a suba galega só por diante das tres autonomías nas que os custos salariais se reduciron neste período -Castilla-La Mancha, Asturias e Cantabria- e xusto por diante de Euskadi, na que a variación foi practicamente nula. O escaso dinamismo da evolución salarial galega deixa o aumento por tras da media estatal, que se situou no 1,44%. A distancia é aínda maior coas comunidades nas que os soldos subiron máis durante este ano. As maiores subas foron as de La Rioja e Aragón, seguidos polas turísticas Balears e Canarias, todas elas por riba do 2,5% de incremento. Este datos fan, así e todo, que os custos salariais galegos estean un chisco máis arriba que hai un ano en relación ao resto de autonomías. No primeiro trimestre de 2014 os soldos que recibían as traballadoras e traballadores galegos eran os terceiros máis baixos do Estado, só por diante de Canarias e Extremadura. Desta volta o mal comportamento dos salarios en Castilla-La Mancha fai que Galicia ascenda un posto, ata o cuarto comezando polo final. O comportamento dos soldos galegos fai que aumente a fenda coa media salarial do Estado Este panorama provoca que, no marco da suposta saída da crise, a fenda salarial entre Galicia e a media estatal tenda á diverxencia. Se hai un ano a diferenza entre os salarios galegos e os do conxunto do Estado era duns 230 euros agora achégase xa aos 260. As persoas que traballan en Galicia reciben cada mes, como media, uns 600 euros menos que se o fixesen en Euskadi ou Madrid, onde as rendas son tamén máis altas. O devandito comportamento dos salarios prodúcese mentres as horas efectivas traballadas en Galicia aumentan máis que no Estado. Segundo o INE a media de horas traballadas en Galicia durante o primeiro trimestre do ano foi de 137, un 1,6% máis que hai un ano. Mentres, a media estatal de horas traballadas ao mes é de 134,90, un aumento do 0,7% a respecto de hai doce meses.


Summary: A xuíza de Ourense inhibiuse argüíndo falta de competencia polo que será o tribunal español quen determine se existe delito.

O caso do mozo ourensán identificado pola policía española no Entroido por levar un cartaz no que se podía ler 'Gora Alka-ETA' será remitido á Audiencia Nacional española após apartarse do caso a responsábel do Xulgado de Instrución nº3 de Ourense por falta de competencias, segundo recolle esta terza feira Faro de Vigo. A xuíza de instrución inhibiuse por falta de competencias derivando o caso a Madrid M.S.R. foi identificado na madrugada do 5 de febreiro mentres facía parte das destas de Entroido da cidade de Ourense. Ía disfrazado de titereteiro con motivo da detención de dous artistas madrileños aos que se lles atribuía un delito de 'enaltecemento do terrirismo'. Finalmente foron postos en liberdade con cargos, despois de cinco días en prisión. Durante a identificación os axentes aseguráronlle que o disfraz "era apoloxía do terrorismo" En conversa con Sermos Galiza o mozo ourensán explicou como "7 ou 8 policías nacionais (CNP). Colléronme e dixéronme que tiña que ir con eles. [...] Dixeron que o que estaba a facer estaba a molestar a xente e que recibiran varias chamadas por mor do meu disfraz e do cartaz. [...] Os axentes preguntáronme como ía así vestido co que estaba a pasar, que era apoloxía do terrorismo e que levaban os meus dados ao xuíz para que decidise se cumpría dar parte á Audiencia Nacional". Agora será o tribunal español o que determine se, a partir do atestado policial, inicia un proceso xudicial ou non contra el. "Como é posíbel que me entere pola imprensa?" En conversa con Sermos Galiza M.S.R. amosouse sorprendido pola decisión da xuíza de instrución que coñeceu através dos medios de comunicación. "Preocúpame", asegura, "como funciona a xustiza" e "ver a nova nos xornais" sen ter recibido "ningunha notificación de nada". "Preocúpame como funciona a xustiza" "Non recibín notificación absolutamente de nada" no que describe como unha "situación Inquisitora" que "non entendo moi ben", afirma. Agora resta agardar a que a Audiencia Nacional española adopte unha decisión a respeito do seu caso do que, sinala, descoñece mesmo o contido do atestado que presentou a policía. Porén, amósase "tranquilo", ora ben, "preocupado pola miña familia", asegura.


A comarca da Mariña volverá saír á rúa o vindeiro xoves "pola sanidade pública". "Aquí, agora e sempre", complétase o lema dunha marcha que protestará contra a deterioración do sistema sanitario nunha zona fortemente afectada polos recortes e a falta de profesionais. A marcha sairá do Hospital de Burela o día 28 de marzo ás 19.30 horas e está convocada pola Plataforma na Defensa da Sanidade Pública da Mariña. A mobilización protestará, entre outras cousas, contra o "desmantelamento da Atención Primaria e a falta de recusos humanos e materiais", ademais de para denunciar tamén a falta de dotación axeitada nos PACs, que provoca que varios deses centros queden baleiros e sen persoal en moitas ocasións. A marcha sairá do Hospital da Costa, en Burela, o día 28 de marzo ás 19.30 horasA plataforma convocante tamén denuncia o "abandono" de menores e adultos ao quedar sen logopedia na comarca ou o feito de que o Sergas rachase o convenio coa privada e obrigase así a "deixar sen servizo de fisioterapia a centos de mariñaos e mariñás". Ademais, insistirase en que a ampliación do hospital sexa acompañada tamén de maís e mellores servizos e de persoal e censúrase a "privatización" de servizos. Por outra banda, e un día antes, a plataforma convoca tamén a acudir a partir das 11 horas ao centro de saúde de Ribadeo para facer "reclamacións colectivas" demandando que se substitúan médicos de familia ante as continuas ausencias. Segundo denuncian, a semana pasada "faltaban a metade dos médicos de familia e non foron substituídos, así como tampouco dúas das seis enfermeiras". "A pediatra, que faltará até o día 28, só é substituída un día durante catro horas", denuncian.


Summary: Un chamado polas redes despois dun veto gobernamental convértese na maior concentración contra os ataques á Franxa de Gaza realizada en Tel Aviv, dous días despois dunha de signo contrario.

Máis de 10.000 israelís protestaron este sábado pola noite na praza Rabin de Tel Aviv, capital de Israel, contra as accións violentas que deixaron xa case 2.000 palestin@s mort@s nas últimas semanas, entre eles multitude de mulleres e nen@s. A actividade desenvolveuse baixo o lema 'Cambiade a dirección: buscar a paz, afastarse da guerra' e @s manifestantes saíron ás rúas por un chamado en redes sociais, logo de que unha protesta semellante fora prohibida polas autoridades. Movementos pacifistas e de esquerda en solidariedade co pobo palestino, así como figuras do mundo da política e a cultura israelí como o escritor David Grossman ou a cantante Noa, estiveron participando na mobilización. A protesta desenvolveuse dous días despois de que milleiros de simpatizantes de dereita e dos movementos ultranacionalistas e pro-colonos celebraran unha manifestación tamén en Tel Aviv para apoiar a intervención militar en Gaza. Os medios locais informaron de que esta é a maior manifestación contra a guerra desde o último ataque de Israel á Franxa de Gaza.