Summary: As mulheres que amavam os videojogos (Através), de Antia Seoane e Maite Sanmartin é um ensaio que reflete sobre este jeito da lecer sob uma perspectiva feminista não só criticando o preconceito patriarcal que domina o mercado, senão propondo alternativas e oferecendo conselhos para fazer melhores escolhas

'As mulheres que amavam os videojogos' (Através), de Antia Seoane e Maite Sanmartin é um ensaio que reflete sobre este jeito da lecer sob uma perspectiva feministaUma maneira de fazer realidade uma alternativa aos videojogos violentos poderia ser "introduzir histórias que falassem de cuidados, de cooperação, do relacionamento entre as pessoas; elementos fulcrais na cultura feminista que parecen invisíveis para os videojogos porque foram subvalorizados pelo patriarcado e o capitalismo. Estamos a pedir videojogos que considerem aspetos fundamentais para a vida; sem cuidados, sem cooperação e sem relacionamentos sólidos entre as pessoas, o mundo iria a pique". É assim que Antia Seoane e Maite Sanmartin falam em 'As mulheres que amavam os videojogos' (Através), um ensaio que reflete sobre este jeito da lecer sob uma perspectiva feminista não só criticando o preconceito patriarcal dos videojogos que dominam o mercado, senão propondo alternativas e oferecendo conselhos para fazer melhores escolhas. "A indústria acha que os consumidores do produto são homens, especialmente adolescentes. Por causa de estereótipos de longa data, as meninas recebem como presente bonecas e os rapazes consolas"As autoras, politóloga -Seoane- e mestra -Sanmartin- analisam o tema a partir da perspetiva das ciências sociais e, acima de tudo, o pensamento feminista -o ciberfeminismo, por exemplo - mas também a partir da sua experiência como jogadoras. "Porque é que os videojogos são deles", preguntam. "Muito simples, porque a indústria acha que os consumidores do produto são homens, especialmente adolescentes. Por causa de estereótipos de longa data, as meninas recebem como presente bonecas e os rapazes consolas". Motivo pelo qual, ademais, as mulheres têm que se justificar, freqüentemente, para jogar, já que a sua presença no mundo nos videogames é considerada muitas vezes, de alguma forma, ilegítima. "Seremos videojogadoras, porque os nossos namorados jogam ou porque queremos chamar a atenção com algum tipo de intenção oculta, nunca porque gostamos de verdade", explicam. "Os videojogos representem as mulheres como seres indefesos, damas em apuros, seres hipersexualizados ou prémios para os hérois"Mesmo quando uma rapariga conseguir entrar no clube "será considerada como "a menina especial", uma tipa "fixe". Porque "as mulheres neste clube masculino existem como decoração ou como qualquer coisa para idolatrar". O problema, apontam depois, "está em que toda a nossa cultura indica que só há uma maneira correta de ser mulher ou homem, como se não houvesse um espectro. Os videojogos fazem parte dessa cultura e vêm a reforça-la, daí que se tenha falado muito de que representem as mulheres como seres indefesos, damas em apuros, seres hipersexualizados ou prémios para os hérois. Igualmente, apresentam uma forma de ser homem monolítica e estereotipada", a saber, heterossexual, "de meia-idade, aspeto rude e ligeiramente descuidado, que não hesita em usar a violência para resolver qualquer conflito e cuja resposta perante qualquer situação se limita a um comentário sarcástico", com "força, coragem, temeridade", segundo o "clássico arquétipo viril, ligeiramente adaptado às convenções vigentes hoje". "Ser vulnerável e precisar de ajuda parece uma coisa má: como se as protagonistas sempre tivessem que ser mulheres fortes e independentes"Ás vezes, no entanto, "até ousamos propor uma alternativa: que ela seja a personagem forte e independente que resgata o príncipe. Ou que se resgate a si própria -visto que parece importante sempre resgatar algo ou alguém. O assunto dá para analisarmos muitos pormenores porque, ao assumirmos essa resposta como única, indiretamente estamos a sugerir que ser vulnerável e precisar de ajuda parece uma coisa má: como se as protagonistas sempre tivessem que ser mulheres fortes e independentes", escrevem as autoras. E a seguir preguntam: "Isto é quanto têm a dizer os feminismos sobre os videojogos? Esta questão não é um menosprezo ao trabalho de muitas feministas que lutam por normalizar a perspetiva de género neste campo porque, embora se tenha repetido o mesmo uma e outra vez, não significa que por mencionar o problema, este fique resolvido. Ainda temos muito por fazer". "A maior parte das vezes, forte e empoderada acaba por significar que as personagens femininas adotem o arquétipo viril"Na opinião destas autoras, não se trata, portanto, "que as personagens femininas devam ser mulheres fortes e empoderadas: a maior parte das vezes, forte e empoderada acaba por significar que as personagens femininas adotem o arquétipo viril, que sejam TIPAS duras, que não expressem os seus sentimentos, que saibam recorrer à violência, que emitam um comentârio sarcástico de vez em quando; em definitiva, que se comportem como homens. Porém, o feminismo vai para além disso". É dizer, "precisamos de personagens complexas, multidimensionais. Precisamos de histórias que ilustrem os múltiplos conflitos e realidades que as pessoas vivem". Como jogadoras -adicionam- "queremos enfrentar questões difíceis: que se fale de pessoas estigmatizadas, de violência de género, do abuso sexual e muito mais. Queremos ser desafiadas por decisões que façam com que duvidemos, que nos obriguem a reformular o nosso eu e até que nos magoem a alma".A perspetiva teórica em que se colocam as autoras é a do pós-feminismo e do ciberfeminismo. O primeiro, compreendido como "um conjunto de posicionamentos teóricos, conceitos e autorias, que assumem uma postura crítica perante os movimentos feministas anteriores, ao mesmo tempo que reivindicam a diversidade de identidades, bem como a liberdade de as escolher, além da heterossexualidade e do binarismo sexo-género". Por exemplo, Judith Butler, que defende que "o género é desempenho", isto é, que "os individuos adotam un papel, que atuam", que "as pessoas agem de maneira a consolidarem a impressão de ser homem ou ser mulher. O construto da identidade baseia-se num modelo de deconstrução que utiliza a performance como ferramenta para quebrar o binómio sexo/género", propondo uma identidade "aberta e flexível"."A partir do ciberfeminismo estuda-se o relacionamento entre as minorias as tecnologias digitais, em particular, o modo em que essas minorias criam redes e conquistam áreas como o ciberespaço"De maneira complementar -indicam- "vai-se desenvolver o ciberfeminismo, para o qual as TICs implicam a possibilidade de subverter as identidades hegemónicas e de envolver uma multiplicidade de subjetividades novas, onde as tecnologias são um meio para transformar a sociedade e os papéis de género", desde que "as teorías ciberfeministas encontram nas TICs uma maneira de desafiar as relações de poder hierárquicas e heteropatriarcais. A partir do ciberfeminismo estuda-se o relacionamento entre as minorias as tecnologias digitais, em particular, o modo em que essas minorias criam redes e conquistam áreas como o ciberespaço através de novos mecanismos para participarem dele. Internet e as redes sociais oferecem uma oportunidade para incorporarmos o discurso feminista". "O cibersexismo nega o falso dualismo entre on-line e real. O ódio às mulheres nos espaços públicos está a atingir níveis altíssimos e epidémicos"Um exemplo disto último é o trabalho de Laurie Penny, "dedicado a destruir a ideia de que a degradação das mulheres nos meios de comunicação em rede deva ser tolerada ou normalizada. O cibersexismo nega o falso dualismo entre on-line e real. O ódio às mulheres nos espaços públicos está a atingir níveis altíssimos e epidémicos". A equipa Feminist Frequency -lembram as autoras de 'As mulheres que amavam os videojogos'-, de Anita Sarkeesian, fez em 2012 uma campanha de vídeos que analisava símbolos e figuras que transmitiam valores patriarcais, numa perspetiva ampla e sistémica, na cultura popular, incluidos os videojogos. Isto valeu-lhe "tal nivel de assédio e ameaças que teria de abandonar a sua casa", num dos episódios do chamado Gamergate.Seoane e Sanmartín analisan, em outro capítulo deste mesmo livro, vários "videojogos despatriarcalizados", jogos "indie", alternativos aos fornecidos pela grande indústria. Como Undertale, em que "se quisermos completar o jogo sem matar, temos de fazê-lo perdoando @s inimig@s. Em vez de bater, corresponderá dialogar com os monstros, na forma de uma aventura conversacional. A dificultade está em que, realmente, não temos sinais claros do que devemos fazer, do que precisa cada monstro para ser convencido". É mais, "em Undertale não há personagens planas. Não repetem esquemas e as personalidades evoluem constantemente para não estancar". Outro exemplo citado pelas autoras é a saga Lisa, très histórias de dor e opressão, relacionadas com o assédio sexual à infância, que definem como "um ciclo de dor e amor, de personagens que tentam amar e terminam por se prejudicar no processo, de pessoas que se tornaram péssimas porque nunca tinham sido amadas, nunca aprenderam a amar e não sabem como fazer". As autoras destacam também The Cat Lady ou This war of mine, entre outros jogos, e recomendam iniciativas como FemDevs -associação para a participação das mulheres no âmbito dos videojogos-, TodasGamers -site sobre videojogos com análise com perspetiva de género-, Women in Games -associação com o propósito de apoiar as mulheres no mundo dos videojogos- e Terebi Magazine -revista on-line sobre videojogos, também com perspetiva feminina-. E propoem como dicas para a escolha de jogos: personagens diversas; que a violência não seja a motivação principal -que não tenhamos que a ejercer para jogar-; elementos e discursos que não caiam no sexismo ou outras formas de discriminação; objetivos que não sejan sempre ganhar e competir e neutralidade, ou bem incorporação de temas sociais de forma explícita.Analisam Call of Duty, Fifa 19, God of war, League of Legends, Pokémon ou Red Dead redemption 2'As mulheres que amavam os videojogos' oferece, por último, uma análise de algúns dos jogos mais populares. De Fortnite comentam que apresenta "personagens femininas e masculinas em termos de igualdade", mas sendo o fundamental o uso da violência, o domínio e a destruição. De Mario Kart Deluxe 8 analisam os estereótipos clássicos, en relação com o clichê da dama em apuros: "a Princesa Peach, sempre sequestrada e resgatada pelo protagonista, ou a princesa Daisy. Ambas aparecem no Mario Kart como condutoras dos seus próprios veículos, vestindo fato de macaco, mas sem abandonar as suas cores habituais em rosa ou amarelo, as coroas, as alfaias e, em geral, a aperência estereotipadamente feminina". Também analisam Call of Duty, Fifa 19, God of war, League of Legends, Pokémon ou Red Dead redemption 2.


Summary: Pablo Echenique nega que Podemos estea a derrubarse "como un castelo de naipes".

Inscritos de Podemos en Ferrol en Común solicitan a demisión de Carmen Santos, secretaria xeral de Podemos Galiza, por considerala responsábel de "erros estratéxicos" no proceso de confluencia con En Marea. Neste sentido, Carlos del Río, voceiro deste colectivo, acusou a Santos de "incapacidade negociadora" e de "incumprimento do programa político organizativo". Pon, como exemplos, que En Marea tomase a dianteira nas negociacións. "Todas estas incongruencias", afirma Del Río, levaron o partido de Pablo Iglesias en Galiza a unha "situación gravísima de descomposición e de loitas internas" que levarán a Podemos a un "desastre" en Galiza. "Se non dá un xiro 180 graos, Podemos está abocado a desaparecer, ao fracaso absoluto," resolveu. Porén, este colectivo afirma que é "partidario da unidade" porque, segundo destacou Carlos del Río, "precísanse todas as forzas para vencer o Partido Popular". Unha vitoria, sen embargo, que augurou "difícil" porque "se perdeu moito tempo e houbo moita lea". Echenique Pablo Echenique, secretario de Organización de Podemos, nega que o partido esté a se derrubar "como un castelo de naipes" e que Pablo Iglesias estea a perder forza após a negociación con En Marea. En declaracións a Tele 5 recollidas por Europa Press, o dirixente podemita recoñeceu que Podemos tivo que ceder no proceso, alegando que si o fixo foi "por poñer en primeiro lugar io interese dos galegos".


Summary: A Liga anunciou este domingo que non se xogará o partido aprazado entre o Deportivo da Coruña e o Fuenlabrada.

A Liga anunciou este domingo que se suspende de forma definitiva o partido aprazado entre Deportivo da Coruña e Fuenlabrada, polos casos de coronavirus detectados entre os madrileños. Será pois o Elxe, sexto na táboa, e non o Fuenlabrada, o que xogue o playoff de ascenso da Liga. "Conscientes da imposibilidade de fixar unha data sequera probábel para a disputa do encontro, a Liga trasladou ao Comité de Competición o seu acordo coa suspensión definitiva do partido por causa excepcional e/ou de forza maior", apunta o organismo deportivo nun comunicado. A Liga tamén manifestou o seu "absoluto agradecemento" ante a "xenerosidade deportiva" demostrada polo Fuenlabrada coa disposición a acollerse ao principio "procompetitione" e acatar esta decisión entre as dúas propostas: agardar para disputar o encontro á recuperación dos xogadores ou suspender o partido definitivamente. Porén, este agradecemento non impide a que Liga manteña o expediente disciplinario aberto para esclarecer os feitos. O Fuenlabrada non renuncia ao playoff O Fuenlabrada reaccionou a esta comunicación asegurando que non se considera "fóra" do playoff de ascenso da Liga. "Queremos aclarar que o Fuenlabrada non 'renuncia' a xogar o partido ante RC Deportivo. Mostra a súa disposición a xogar no caso de que sexa viábel cando os seus xogadores estivesen aptos", sinalou o equipo. Apuntan neste senso que, se ben se comprometeron a acatar a decisión, a Liga non é o "órgano competente único" para determinar a suspensión do partido e dar a praza ao Elxe. "A decisión tamén está en mans do Comité de Competición da RFEF [Real Federación Española de Fútbol] e, no seu caso, do CSD [Consello Superior de Deportes]", esgrimiu o club madrileño. Nunha comunicación anterior, o equipo madrileño insistiu en que, ante a situación creada polo brote de coronavirus, "en ningún caso" sente "responsábel" do "problema" suscitado na xornada final da Liga, co Depor descendido sen xogar e a praza de playoff de ascenso no aire.


Summary: Desde o inicio do novo goberno na Deputación da Coruña, Ánxela Franco, concelleira do BNG en Porto do Son, dirixe as áreas de Benestar Social, Educación e Políticas de Igualdade de Xénero. A loita contra a violencia de xénero e a igualdade son obxectivos prioritarios dunha acción de goberno que nos explica nesta entrevista.

Que destacaría destes dous anos que leva presidindo a área de igualdade da Deputación da Coruña? Ben, foi un traballo intenso en que por un lado continuamos con programas que xa se iniciaran nas dúas anteriores etapas de goberno do BNG na institución, liñas de traballo con mozas e mozos que tiñan un percorrido, e por outro, puxemos en marcha novos programas, como Suprime o Control, en que o obxectivo é ofrecerlle ao alumnado de 3º e 4º da ESO, ás súas familias, e ao profesorado ferramentas coas que traballar pola construción de identidades igualitarias, facendo unha especial crítica ás violencias machistas na adolescencia e á súa reprodución por medio das redes sociais, os produtos audiovisuais, etc, ou Quen dixo medo?, que comezará a andar nas vindeiras semanas e que pretende achegar unha campaña con multitude de actividades de sensibilización contra a violencia de xénero a toda a poboación dos concellos de menos de 20.000 habitantes. Moitas das súas accións diríxense á poboación escolar. Como valora a implicación da comunidade educativa? Tremendamente positiva. É impresionante ver a calidade dos traballos que presentan por exemplo a premios como o Concepción Arenal de proxectos educativos en igualdade titorizados por profesorado ou ao concurso de guións. O profesorado, a pesares de todos o recortes e da precarización do sistema dos gobernos do PP, desenvolve un labor fundamental e importantísimo na loita contra a violencia e na procura da igualdade. O noso obxectivo é seguir dotando de recursos e de ferramentas para que poidan seguir desenvolvendo este traballo. Nestes días botaron a andar a elaboración dunha diagnose e un plan de acción pola igualdade e contra a violencia machista, cales son os obxectivos destes estudos? Vimos que tiñamos os datos totalmente desactualizados, que se descoñecía o que están facendo os concellos e cales son os seus recursos, que hai descoordinación e iso inflúe no impacto de todas as accións que se poidan poñer en marcha. O estudo detectará necesidades e rexistrará recursos para traballar de maneira máis eficaz para eliminar a desigualdade e a violencia. Con esta diagnose conseguiremos ter un coñecemento real da situación e fortalecer as nosas políticas de igualdade, axustando ás necesidades que existen nos concellos. O importante deste traballo que durará 18 meses é que vai ser participativo e vai implicar todo o tecido e todos os concellos. Como ve a situación actual no que respecta ás políticas de igualdade e de loita contra a violencia? Pois francamente non penso que te- ñamos que estar contentas. Déronse pasos moi importantes en Galiza cando o BNG estivo na Xunta: integrouse a dimensión da igualdade no ámbito competencial do goberno en materia de emprego e relacións laborais, aprobouse a lei do traballo en igualdade, a lei galega de prevención e o tratamento da violencia de xénero, visibilizaron e axudaron sectores feminizados, creáronse puntos de información en case todos os concellos etc.. todo isto en colaboración con asociacións de mulleres, coa súa participación. O que veu despois diso coa chegada de Feijóo foron recortes, un desmantelamento progresivo destas políticas, descoordinación, de partamentos que deixaron de estar vinculados a outros e iso significou que a transversalidade nas actuacións deixase de existir. Os recortes incrementaron de novo a desigualdade, traballo máis precario, economía somerxida, as mulleres de novo como coidadoras... Vostedes mantiveron o nivel de investimento en políticas de igualdade? Por suposto. E non só iso, senón que o nivel de investimento en programas propios aumentou e cada día achegamos máis actuacións a todos os concellos, até este mes de maio levamos comprometidos máis de 308.000 euros e posibelmente dupliquemos esta cantidade cando remate o ano. É dicir, xa superamos todo o investimento en cinco meses que se fixera en igualdade en todo o 2014. Por outro lado démoslles tamén aos concellos a capacidade de ter un maior financiamento para investimentos, para obras e para o pago da débeda co POS+, polo que poden destinar máis recursos propios a programas de igualdade e de loita contra a violencia. Algo importante que vaian pór en marcha proximamente? Si, está xa moi avanzado o texto para un Regulamento para a incorporación da Transversalidade de Xénero na Deputación da Coruña, que en breve lle imos pasar ao resto de grupos e que agardamos aprobar antes do mes de agosto. Está dirixido a todos os departamentos da Deputación e será unha ferramenta para facilitar a aplicación do principio de igualdade na xestión, contribuíndo deste xeito a eliminar situacións de discriminación tanto sobre a muller como sobre as diversidades existentes. [Esta entrevista foi publicada no A FONDO que acompaña o Sermos Galiza 251, á venda na loxa]


Summary: O BNG reuniu a súa Executiva Nacional para dar especial realce ao comezo do novo curso político. A palabra de orde é a superación do "actual marco estatutario", segundo se tira da comparecencia perante a imprensa da portavoz nacional da organización soberanista, Ana Pontón. O BNG vai propor a constitución no Pazo do Hórreo dunha ponencia para deixar atrás "o actual marco creado polo Estatuto e a Constitución".

Galiza é unha nación e debe ser recoñecida expresamente como tal, con todos os direitos políticos que lle corresponden. Iso implica superar os marcos delimitados pola Constitución de 1978 e o Estatuto de Autonomía de 1981. Esa é a ideia forza que anima o BNG no comezo do novo curso político. A formación soberanista reuniu a súa Executiva Nacional e deu luz verde á apresentación dunha iniciativa no Parlamento galego nese sentido, a constitución dunha ponencia que vise a consecución dun poder político digno de tal nome para o país. "Queremos un debate parlamentar, mais tamén social", enfatizou Ana Pontón na súa comparencia perante a imprensa, coa vista posta na "superación" do actual marco político. O BNG ten claro que "estamos perante un fin de ciclo" e que cómpre irmos a "un novo horizonte como país". Galiza ten que poder contar "con instrumentos para intervir na economia, ter unha fiscalidade xusta, defender os direitos sociais que nos están roubando, blindar os nosos servizos públicos e normalizar a nosa lingua e cultura", dixo a líder soberanista. Galiza non ten saída no modelo da dependencia. "Hai 3.500 millóns de euros que pagamos -dixo Pontón en alusión ao déficit fiscal do país co Estado- e que non reverten na nosa sanidade, educación e servizos públicos", denunciou. Nese sentido, a portavoz nacional da formación frentista xulgou como "decepcionante" a posición de Feijóo en relación ao financiamento. Non precisamos dun comité de expertos que acabe por facer un cántico ao centralismo e por desbotar calquera avanzo significativo na autonomía fiscal, veu dicer a líder nacionalista, quen reiterou a aposta do Bloque no concerto económico [que Galiza recade todos os impostos e pague a Madrid só polos servizos que o Estado empresta]. A situación do mercado laboral mereceu tamén un comento por parte de Pontón. Na súa opinión, a propaganda gubernamental reborda triunfalismo cando a precariedade do traballo na Galiza é "un grave problema" e "cada día 61 persoas teñen que facer a maleta e emigrar".


Summary: A formación nacionalista galega participou canda as delegacións de EH Bildu Esquerra Republicana de Catalunya, Compromís e Més per Mallorca noseu segundo congreso do Més per Menorca, no que o partido escolleu Damià Moll novo coordinador xeral.

Més per Menorca aprobou onte na illa balear un novo relatorio estratéxico que define as liñas ideolóxicas que marcarán o traballo da formación ao longo dos próximos anos. No seu segundo congreso, o partido menorquino sinalou o ecoloxismo como principal "ferramenta de transformación social e económica". Neste sentido, Més per Menorca considera que é necesario dar unha "resposta local á crecente insostibilidade social, ambiental, económica e política do sistema global". A formación escolleu, ademais, unha nova executiva, liderada por Damià Moll quen asegurou que "non haberá prosperidade económica sen protección do territorio, de mesma forma que non haberá progreso económico se non somos capaces de asegurar a sostibilidade ambiental". Moll avogou por un cambio do modelo de produción, "transformador e plenamente social", que non esqueza a clase traballadora nin os países empobrecidos. Na clausura do seu congreso, Més per Menorca contou co apoio de delegacións de EH Bildu Esquerra Republicana de Catalunya, Compromís, Més per Mallorca e do BNG, representado por Rubén Cela. Segundo manifestou nas súas redes sociais, a presenza do BNG na xornada Pensa Menorca en verd, serviu para "tecer complicidades e a partillar análises con outras forzas políticas que comparten con nós unha visión plurinacional do Estado español e a defensa dos seus pobos a decidir o seu futuro".


Summary: A manifestación reclamou á Xunta compromiso e solucións para paliar os danos causados no sector.

Após Ribadavia e Verín, Ourense foi a praza elixida polos viticultores para manifestarse nesta terza feira, 23 de maio, e exixir á Xunta que abra unha liña de axudas directas para os produtores afectados polas xeadas que a finais do pasado mes de abril estragaron boa parte das colleitas na provincia ourensá. A mobilización estaba convocada pola Fruga, SLG, Asociación galega de Viticultores e UU.AA e reunía a máis de mil produtores, segundo cálculos da Policía Local. Os manifestantes lembraron que "o viño é o noso pan" e a importancia da viticultura en toa esta área sur de Galiza, onde é un alicerce económico fundamental. As xeadas de hai un mes provocaron perdas millonarias e deixaron nunha situación preocupante a máis de 2.000 familias. Os produtores piden á administración galega que habilite unha liña de axudas directas, como fixo en anteriores ocasións co sector da Ribeira Sacra ou ben co sector lácteo. "En defensa do agro. Axudas directas pola xeada" era o lema que abría a manifestación que, partindo do pavillón dos Remedios finalizou perante a Delegación da Xunta. Na marcha, os tambores de Viana marcaron o ritmo ao tempo que as demandas de solucións.


Summary: BNG e En Marea instárono a explicar que vai facer o goberno galego perante a adquisición do Popular-Pastor polo Santander, unha compra que sitúan no proceso de "luquidación" do sistema financeira galego.

Núñez Feijóo "volvería facer o mesmo" respecto da reestruturación bancaria, un proceso que en Galiza se traduciu, lembroulle BNG e En Marea na sesión de control parlamentar, na "liquidación do sistema financeiro galego". Non o ve así o presidente da Xunta, que se mostrou "orgulloso" do papel do goberno nestes anos. BNG e En Marea preguntaron a Feijóo sobre a compra por un euro do Popular-Pastor polo Santander. "Gaña a banca e perde Galiza", resumiu a portavoz nacionalista, Ana Pontón, lembrándolle a Núñez Feijóo que cando el chegou á Xunta existían varias entidades galegas. Caixa galicia, Caixanova, Banco Gallego e Banco Pastor. "A liquidación do sistema financeiro galego non sería posíbel sen a súa complicidade", espetoulle Pontón a Feijóo. Preguntou ao presidente sobre se ía facer algo para garantir a permanencia do Pastor, os empregos e defender os miles de pequenos accionistas "estafados". De por parte, Luis Villares indicou que coa operación de compra do Popular-Pastor mingua a diversidade financeira en Galiza e "desaparece" un sistema financeiro galego. Acusou Feijóo de non facer nada ao respecto e emprazouno a adoptar compromisos para defender emprego e pequenos accionistas. O presidente empregou a baza xa habitual nas sesións de control no Parlamento, acusar a oposición de ser responsábel dos problemas polos que se lle pregunta. Así, acusou BNG e PSOE de ser os responsábeis de que as caixas tiveran que ser resgatadas. Amosouse, iso si, partidario de investigar o que aconteceu nas últimas semanas do Popular antes da súa compra. Mais a oposición desconfía pola experiencia vivida na comisión das caixas. "Fala dunha investigación, mais apoiaría unha investigación de verdade? Sen censuras?", preguntou Pontón.


Summary: AUDIO Integrantes das forzas da oposición municipal de Baralla, PSdeG e BNG, describen un "ambiente hostil" inzado de "presións" que medran "en canto se achega o ano electoral". O alcalde reduce as críticas a "frases sacadas de contexto" e "mentiras" porque a esquerda "non asume" a maioría absoluta do PP

En Baralla a maioría do PP é absolutísima. En 2015, cando sufriron un notable devalo electoral en numerosos concellos, nesta vila de 2.630 habitantes da comarca dos Ancares os populares caeron apenas tres puntos. Só lograron o 62,66% dos votos e 8 dos 11 edís da corporación que dende 1987 preside Manuel González Capón, quen durante o mandato anterior ocupara titulares por afirmar durante un pleno que as persoas asasinadas polos franquistas "merecíano" e despois, polo estourido dun artefacto explosivo ás portas da casa consistorial que causou danos materiais e cuxo autor foi condenado a sete anos de cadea. En Baralla só gobernaron en dúas ocasións partidos que non fosen o PP ou as formacións que compuñan a vella Alianza Popular. UCD, entre 1979 e 1983, e o PSdeG, de 1983 a 1987. Dende aquela, o monocultivo do partido fundado por Manuel Fraga foi absoluto e na ocasión en que a esquerda estivo máis preto de se facer co poder, en 2007, o PP logrou 6 edís e case o 55% dos votos. Segundo as forzas que conforman a actual oposición municipal, PSdeG (2 edís) e BNG (1), o dominio de González Capón -tamén deputado provincial polo PP- e os seus afíns é tal que a conformación de candidaturas locais diferentes da do alcalde son toda unha odisea. A razón é "o ambiente hostil, as presións en canto se vai achegando o ano electoral", as "ameazas" de "problemas no traballo" ou de "levar un susto", din integrantes destas formacións que prefiren que non transcenda o seu nome. O dominio de Capón e os seus afíns é tal que a conformación de candidaturas diferentes do PP torna en odisea Estas "presións ", afirman nas filas socialistas e nacionalistas, trasládase tamén aos plenos municipais. Así, por exemplo, o voceiro do grupo municipal do PSdeG, Jaime González, denunciou reiteradamente que as actas das sesións plenarias non daban conta fidedigna das súas intervencións nin das do Bloque. Foi por iso, explica en conversa con Praza.gal, que o seu grupo solicitou o pasado ano que o contido dos plenos fose gravado polo propio Concello. González Capón negouse a facelo, relata, e resolveu a situación cun "haga usted lo que quiera". Así foi como o PSdeG local deu en rexistrar as sesións, gravacións de audio que reflicten comentarios e advertencias do alcalde que antes non saían da casa consistorial. "Aos xitanos dálles igual ter seis que sete [fillos], se puidesen, cada tres meses nacía un" Nesas gravacións, ás que tivo acceso Praza.gal, o desdén cara á oposición ou parte da veciñanza convive con rechamantes consideracións políticas. Foi o caso da lanzada o 21 de decembro de 2017 durante o pleno que discutía os orzamentos para 2018. Nunha das súas emendas o voceiro do BNG, Xosé Manuel Becerra, propuxo destinar 15.000 euros das contas municipais a sufragar unha axuda de 1.000 euros por nacemento ou adopción de habitantes do municipio, que en 2017 rexistrou 12 nacementos. Alén de considerar que unha medida coma esta precisaría de "baremos" axeitados para que non se beneficiasen dela as rendas máis altas, González Capón agregou a súa valoración sobre o que sucede con estas achegas en familias de menores recursos. Integrantes das forzas da oposición municipal, PSdeG e BNG, describen un "ambiente hostil" inzado de "presións" que medran "en canto se achega o ano electoral" Tras evocar o cheque bebé da etapa de José Luis Rodríguez Zapatero, o alcalde de Baralla afirma que "as capas sociais máis baixas son as que teñen os fillos" aos que despois "non coidan". Á súa reflexión inicial González Capón agrega un exemplo: "Aos xitanos, sen desprezalos, dálles igual ter seis que sete" e "se puidesen, cada tres meses nacía un". Acto seguido, zanxou o debate indicando que "probablemente" adoptar esta medida non sería "malo", se ben se trataría "dunha axuda" que non axudaría en exceso a impulsar a natalidade. A acta oficial dese pleno reflicte que o alcalde "pensa que ditas axudas nin van nin veñen" e "aínda que calquera axuda é boa, a xente non se vai arranxar con iso, debería regularse cuns baremos estritos para evitar situacións discriminatorias e sangrantes", remata. O alcalde reduce as críticas a "frases sacadas de contexto" e "mentiras" porque a oposición "non ten asumida" a maioría absoluta do PP Mentres que para o socialista Jaime González estas verbas son impropias dun debate político, o rexedor réstalles importancia. En declaracións ao xornal El Progreso reduciunas a "frases sacadas de contexto" pola oposición, que "non ten asumido" que o PP conta con "maioría absoluta" e por iso "quere polemizar con mentiras". Os plenos de Baralla, agrega, son "dos máis democráticos que existen". Para os grupos da oposición esta non é máis ca unha mostra do día a día político no concello para calquera membro dunha formación que non sexa o PP. Na vila seguen a circular, polo baixo, historias de coches raiados e rodas picadas en vésperas da conformación de candidaturas electorais ou de tramos de pistas sen asfaltar para non beneficiar un veciño afín ao PSdeG ou ao BNG. Unha persoa afectada por un destes sucesos amósase impotente e, ao tempo, láiase da imposibilidade de "demostrar" de onde proceden estas condutas. "Eu non digo que sexa o alcalde", agrega unha das fontes consultadas por Praza.gal, porque "tamén hai moitos hooligans" do líder do PP local. Cando, en 2013, as declaracións de González Capón sobre o franquismo traspasaron os límites do Concello e deron lugar a un pleno no que a oposición esixiu a súa dimisión e o alcalde resolveu o sucedido coa lectura dun comunicado de desculpas. Tras a sesión, o alcalde foi aclamado polos seus afíns, que tamén increparon a representantes de PSdeG, BNG e colectivos a prol da memoria histórica que se manifestaban no exterior da casa consistorial. "Fóra, comunistas!", escoitárase aquela mañá en Baralla.


Summary: Borxa Colmenero (1984, Vilar de Santos) é doutor em Direito e autor de, entre outras obras, o ensaio 'Vidas culpábeis'. O controlo neoliberal do crime (Laiovento, 2017). Porém, nesta ocasião fala com 'Nós Diario' no nome do Clara Corbelhe, uma iniciativa ambiciosa que combina uma multitude de nomes de pessoas vinculadas aos estudos académicos e o ativismo social desde distintos campos. Clara Corbelhe é un projeto de carácter coletivo e multiforme (na rede: claracorbelhe.gal).

—Em que consiste Clara Corbelhe?Nasce como um espaço de produção e crítica do pensamento galego, fundamentalmente para abordar as transformações sociais, económicas e políticas do pais que pensamos que não foram tratadas de forma suficientemente profunda desde a esquerda hegemônica ou desde o nacionalismo. Não nos centramos totalmente numa óptica marxista e bebemos muito dos estudos pós-coloniais, que entendemos que dão uma imagem do tecido social mais completa. A ideia última seria abrir a possibilidade de criar uma espécie de estudos emancipatórios galegos. Configuramo-nos juridicamente, em primeiro lugar, como um espaço social, tomando a ideia das escolas de pensamento. Porém, não nos limitamos à questão académica: tratamos de posicionar-nos entre a militância intelectual e o intelectualismo militante, com a vista sempre no ativismo social. —E quais são as atividades que realizam?Organizamo-nos a traves de várias atividades. Por uma parte podemos falar da revista, que é um monográfico anual, do que estamos a preparar já o segundo volume. Aparecerá a finais de ano e vamos abordar os blocos ideológicos, as instituições culturais e a intelectualidade na Galiza. Algo que queremos fazer é trabalhar como pequenos projetos de investigação, não só no plano teórico, senão também produzindo entrevistas, estudo de fontes… mas criando pequenas investigações originais. Por outra parte, também temos um blogue num formato mais acessível e menos denso que tratamos de atualizar cada quinze dias sem renunciar por isso a um contido rigoroso. Podemos adiantar também que a partir de setembro abriremos uma Área de Estudos, nessa data teremos a I Jornada de Estudo Clara Corbelhe no Paço da Cultura de Ponte Vedra. Queremos tratar a questão do progresso, da Galiza na era pós-global e também pensarmos a colonialidade no marco das novas subjetividades neoliberais. Este verão também continuamos apresentando a revista e estaremos em citas como o Festigal com os nossos materiais. ANÁLISE de Borxa Colmenero | Do conflito sem política para a política sem conflito —Como é o pensamento crítico na Galiza? Notavam a falta de algo?Pensamos que na Galiza há pensamento crítico de qualidade, mas muitas vezes circunscrito ao ámbito universitário e muito limitado por esse contexto. Também o há no ámbito militante, mas nesse caso a través de publicações informais, de blogues… Uma das nossas intenções é sistematizar o que há, fazer uma recolha e dar-lhe um marco comum a estas duas realidades que às vezes non chegam a conectar. Por isso reparamos tanto no aspecto formal: por exemplo, a nossa revista está reconhecida e tem isbn electrónico, ao igual que registramos outros aspectos da associação, tal e como figura na nossa web. Foi uma surpresa a acolhida inicial que tivemos de muitas pessoas que estavam a pensar o mesmo desde espaços e linhas muito heterodoxas. Em pouco tempo tínhamos um cronograma para quase o primeiro ano de publicações. Sentimos que pulsáramos uma tecla. —Quem era realmente Clara Corbelhe?Era alguém que fazia parte do coletivo de caseteiras (camareiras ou jornaleiras, segundo a zona): eram mulheres que foram expulsas da coletividade, muitas vezes depois de sofrer violência. Porém, eram encarregadas também de trabalhos que eram necessários para a própria comunidade e viviam em grupos autónomos com muita relação com os bens e os espaços comunais. Clara Corbelhe em concreto é uma caseteira que aparece no trabalho do antropólogo José María Cardesín: quedou grávida e atreveu-se a demandar ao homem que o fizera para que lhe reconhecesse a criança. Perdeu o juízo mas deixou o rastro do seu nome. Para nós é uma metáfora do valor que, ganhemos ou não, devemos ter para a questionar a normalidade.


Os populares din que o ex-subdelegado do Goberno Roberto Castro ten "o mesmo dereito a expresar as súas opinións e ideas" tras publicar en Facebook un comentario sobre Marlaska, "ese da voz aflautada""Está claro quen se ten que ir... Ese da voz aflautada que parece unha cupletista, que dirixe (o de dirixir é un dicir) o Ministerio do Interior... Agora, a culpa a ten a Garda Civil!!! Coma sempre, covardes en todo!!!... Vaia panda de ineptos!!!" Ese foi o comentario que publicou no seu perfil de Facebook e despois borrou o ex-subdelegado do Goberno en Ourense Roberto Castro, histórico popular ligado ao baltarismo.As críticas que provocou a publicación no PSdeG de Ourense, que ve nela "un evidente tufo homófobo" pola homosexualidade recoñecida polo propio Marlaska, e en particular no número 2 do PSdeG na provincia, Rafael Rodríguez Villarino, levou o PP provincial a emitir un comunicado de defensa de Castro. Os populares deron voz tamén ao seu número 2 na provincia por tras do seu presidente José Manuel Baltar, o secretario xeral, Rosendo Fernández, nun comunicado público no que defende que "un cidadán que non ocupa cargo político algún", en referencia a Roberto Castro, "ten o mesmo dereito a expresar as súas opinións e ideas como calquera outro".Castro foi subdelegado do Goberno en Ourense durante o Goberno de Mariano Rajoy tras ser previamente director xeral de Relacións Institucionais na Xunta de Feijóo e antes deputado no Parlamento de Galicia desde 1989, sempre ligado ao baltarismo. O propio Castro borrou a publicación do seu perfil de Facebook e, segundo publica Europa Press na súa web, desculpouse e considerouna "un erro".O PP de Ourense, pola contra, defendeu a actuación de Castro e acusou ao número 2 do PSdeG en Ourense de intentar prohibir "a liberdade de expresión e a crítica política a afiliados populares" ao tempo que, asegura, "obriga" a militantes socialistas a difundir os contidos das súas redes sociais.


Summary: Liturxia de festa cos repetidos discursos de que todo é mellor grazas á carta magna, poucas novidades sobre a posibilidade dunha cambio constitucional e vagas declaracións sen dereito a preguntas por parte de Rajoy e Rubalcaba. Tras os discursos, Rajoy achegouse aos xornalistas para non dicir nada.

Liturxia de festa para conmemorar o aniversario da Constitución coas habituais ausencias dos grupos nacionalistas e cos repetidos discursos de que todo é mellor grazas á carta magna. A partir de aí poucas novidades sobre a posibilidade dunha cambio constitucional e vagas declaracións sen dereito a preguntas por parte de Rajoy e Rubalcaba. Durante o seu discurso ás autoridades, o presidente do Congreso, Jesús Posada, quixo deixar claro que "non é o momento de aventuras revisionistas de dubidoso resultado". Nesta ocasión o seu homólogo no Senado, Pío García Escudero, tivo tamén a palabra. É o modo en que lle agradeceron prestar o edificio para a festa ante o temor de novas manifestacións no Congreso. Tras os discursos, Rajoy achegouse aos xornalistas para non dicir nada Tras os discursos, Rajoy achegouse aos xornalistas para non dicir nada. Nos habituais círculos, no Salón dos Pasos Perdidos, e cun aforamento rebordado Rajoy non confirmou se é favorable a unha reforma constitucional para permitir o acceso dunha muller á coroa. Non compartiu a súa opinión sobre se España cumprirá o seu compromiso de déficit para resumir as súas opinións nun ambiguo "estamos ultraendebedados" e hai que reducir a débeda. Avanzada esa conversa informal con xornalistas, o presidente do goberno sentenciou que "hoxe non é o día para falar" e a continuación anunciou que o próximo día 28 de decembro dará unha rolda de prensa con preguntas, unha absoluta novidade fixada xa na axenda dos presentes para o próximo día dos inocentes. Do mesmo xeito que Rajoy, o ministro de Economía, Luis de Guindos non quixo aclarar se España cumprirá o obxectivo de déficit Do mesmo xeito que Rajoy, o ministro de Economía, Luis de Guindos non quixo aclarar se España cumprirá o obxectivo de déficit. Durante longo anaco de tempo de Guindos explicoulle á prensa que iso non é o importante "porque Europa sabe que España fixo o que tiña que facer". De Guindos amosouse preocupado co próximo Consello Europeo ao advertir que está moi difícil conseguir a unión bancaria porque Alemaña situouse en contra. Alfredo Pérez Rubalcaba liquidaba cun "non me preocupa" as preguntas sobre as intencións de Joan Mesquida de optar á secretaría xeral do partido. "Comunicoumo e paréceme ben que o faga", resumiu o líder socialista A uns metros de Rajoy e o seu ministro de Economía, o líder da oposición, Alfredo Pérez Rubalcaba liquidaba cun "non me preocupa" as preguntas sobre as intencións de Joan Mesquida de optar á secretaría xeral do partido. "Comunicoumo e paréceme ben que o faga", resumiu o líder socialista que rapidamente levou a auga ao seu rego constitucional para insistir en que o obxectivo debe ser o federalismo e unha Constitución adaptada aos tempos, pero co mesmo consenso que suscitou en 1978. Outro dos círculos do top 10, o do ministro Wert, moi solicitado pola prensa catalá e a quen lle preguntaron se sabía a lea que se ía montar coa súa proposta educativa. "Claro que si", respondía o titular de Educación de Cultura para aclarar que se leva moi ben coa conselleira catalá e que un día destes a ía chamar. Xa en epílogo desta festa e camiño da porta Wert confesaba: "fixéronme un quinto grao".


Summary: Deputación da Coruña e Concello de Santiago presentan senllas pezas audiovisual co gallo do 25N. A primeiro é resultado dun concurso e a segunda amosa o seguimento da campaña Compostela en Negro, á que se sumaron 278 establecementos da cidade. Consulta a axenda de actos da xornada. AXENDA: Actos convocados en Galicia este 25 de novembro

AXENDA: Actos convocados en Galicia este 25 de novembro Deputación da Coruña e Concello de Santiago presentan senllas pezas audiovisual co gallo do 25N. A primeira é resultado dun concurso e a segunda amosa o seguimento da campaña 'Compostela en Negro', á que se sumaron 278 establecementos comerciais da cidade. Trátase dun vídeo elaborado pola propia Uqui Permui que recolle a grande acollida e participación dos comercios adheridos á campaña, entre os que se atopan ademais axentes sociais coma o equipo compostelán Santiago Futsal. A concelleira de Igualdade de Compostela, Marta Lois, destacou "a corresponsabilidade de toda a cidade nesta campaña, tanto das persoas propietarias como das traballadoras, que se involucraron desde o primeiro momento con Compostela en Negro. Mentres, a curtametraxe "Convidados de Pedra", obra gañadora do I Concurso de Guións contra a violencia de xénero organizado polo ente provincial, será remitida a todos os centros escolares, ademais de poder verse na rede e emitirse ao longo deste 25N na pantalla exterior do Teatro Colón da Coruña. A curta será un dos elementos centrais do acto institucional organizado pola Deputación; de feito, parte do alumnado que elaborou a curta e a profesora Manuela Campos, do IES Poeta Añón de Outes, participarán no acto, no que intervirán a vicepresidenta da Deputación Goretti Sanmartín mais a deputada responsábel da área de Benestar Social, Educación e Políticas de Igualdade de Xénero, Ánxela Franco. Convidados de pedra Compostela en negro


Summary: Ricardo Martínez, a súa compañeira e crianza deslocaranse a unha vivenda social nos "vindeiros días".

Unha das familias de Vigo desafiuzadas que manteñen unha greve de fame desde a segunda feira diante da Casa do Concello será realoxada nunha vivenda social propiedade da Xunta de Galiza en Salvaterra de Miño. Así o comunicou a administración quen indicou que tamén será beneficiaria do Bono de Aluguer Social promovido polo executivo galego. A vivenda sitúase a 40 quilómetros da cidade de Vigo onde residen actualmente Ricardo Martínez e a súa familia, na que se inclúe unha crianza menor de idade, aceptaron o inmóbel porque "está adaptadoás súas necesidades", indicou a Consellaría de Infraestruturas e Vivenda após visitar o lugar situado aproximadamente a 40 km. da cidade olívica. Xunto a esta familia tamén se atopan outras dúas que serán desafiuzadas sen alternativa habitacional. O goberno galego non conta con pisos de aluguer social en Vigo e o concello, que posúe 15 vivendas na Avenida República Arxentina, non disponibilizou estes inmóbeis, actualmente en venda. O Concello de Vigo ten en venda 15 vivendas públicas de luxo que rexeita mobilizar para aluguer social En conversa con Sermos Galiza, unha das veciñas, Merchi Fernández criticou con dureza a actitude do goberno municipal por se negar a mobilizar os pisos de Rosalía de Castro para aluguer social. "Son vivendas de luxo", subliñou en referencia ás declaracións do alcalde vigués, Abel Caballero. "Podemos adaptarnos moi ben a eses pisos, non sei se eles poderían vivir con 500 euros e non poder pagar os recibos", dixo Merchi. "Tiñan que vivir esta situación", subliña, porque "nos están a abocar á rúa ou a ocupar unha vivenda". E é que "en Vigo hai moitísimas vivendas vacías". Esta sexta feira (6 de maio) está fixado o xuízo para determinar a data de lanzamento da actual vivenda da familia de Ricardo e tamén a de Isabel, outra das mulleres en greve.


Summary: O mellor foi, ou debería ser, que alguén co prestixio, traxectoria, coñecimento, predicamento, historia, significado e potencia da cantante yanke Joan Baez no momento de dicirlle ao mundo algo tan básico e elemental, tan primario e sinxelo como un "adeus" o faga empregando o poema de Rosalía.

Feliz parella. Con independencia da opinión que a cadaquén lle mereza cadaquén, o certo e verdade é que no derradeiro concerto da súa derradeira xira, logo de 6 décadas de carreira artística, a señora Joan Baez interpretou o Adeus ríos, adeus fontes de Rosalía.Interpretouno, ou perpetrouno, na compaña e amizade do autor da música, Amancio Prada (reitero: con independencia da opinión que a cadaquén lle mereza cadaquén). Como digo, o de menos foi a calidade artística do lance. A maiores da emotividade e iso que chamamos "calor humano", o mellor foi, ou debería ser, que alguén co prestixio, traxectoria, coñecimento, predicamento, historia, significado e potencia da cantante yanke Joan Baez no momento de dicirlle ao mundo algo tan básico e elemental, tan primario e sinxelo como un "adeus" o faga empregando o poema de Rosalía.Para min a señora Joan Baez non é plenamente un referente ideolóxico ou filosófico (para eso meu rei, temos a Lenin, Sartre ou Fidel), ao contrario, vai máis alá, moito máis alá. Obxetivamente Joan Baez é a maior representante da canción social no século XX. Por casual que poida parecer non é azaroso que esta novaiorquina de Richmond repare na grande poeta social do século XIX, Rosalía. Biografías con paralelismos sorprendentes incluso na asunción de roles maritais nos parámetros do patriarcado: Murguia e Dylan.Hai case 20 anos, cando o Dépor gañou a Liga, Galiza incorporouse con pleno dereito ao álbume sonoro co que o We are the champions de Queen beizoa os grandes sucesos deportivos. Os pianistas que aderezan funerais civís estilo teleserie americana están aburridos de tocar as notas do My way de Sinatra cando meten a caixa no forno. E cando os traballadores de medio mundo, antes do habitual pacto co goberniño e a patronal de turno, enchen o peito en manifestacións e barricadas... nas súas diferentes transmutacións lingüísticas atrona o We Shall Overcome popularizado xustamente, en grande medida, por Joan Baez.Non falo xa do Amics per sempre, means you'll always be my friend, friends for live, amigos para siempreeee… pois a oda lolailo á amizade atemporal de Barcelona 92 vive en tempos da represión ao procés horas baixas, e aínda asi, aí está. Case seguro que Félix Jorquera nesa sublime gominola radiofónica chamada A música da túa vida de Radio Voz lle ten adicado algunha edición a temas que dín adeus. Ou non, tanto ten. Pero que fermoso sería que ademáis de hits de Rafaella Carrá e Demis Roussos (máximo respeto!), o adeus rosaliano servira para que media humanidade poidese expresar un ataloguiño. E para eso simplemente, quizáis non máis, abondaba con querernos un pouquiño, con valorarnos algo, por vencer complexos e autoodios, simplemente. E simplemente perdamos (case) toda esperanza.Ninguén, dentro do inmenso e plural colectivo de xente colonizada a mantenta, orgullosamente provinciana e case no mellor dos casos inconscientemente diglósica, que lle dá en boa medida forma á sociedade na que vivimos e convivimos vai actuar en Woodstock, visitar Hanoi en metade da guerra do Viet Nam, ou camiñar da man de Martin Luther King. Ninguén que vexas pola rúa vai adicarlle concertos aos presos políticos cataláns, liderar manifestacións antinucleares, pasar de Bob Dylan ou beneficiarse a un imberbe Steve Jobs. Ninguén, e aínda asi, no apalanque da tontería do Dux e o My by Dux ou na aberración estética de Toralla, sentiranse, na súa pailanada mental de sete estalos, moi por riba da señora Joan Baez, que escolleu a Rosalía para dicir adeus.


Summary: Só Sanidade e Educación absorben máis recursos económicos que o pagamento do endebedamento público, cuxos xuros subiron un 97% dende 2009

O pasado luns producíase un curioso episodio na Comisión de Orzamentos do Parlamento. Debatíanse as contas da Consellería de Sanidade para o ano 2013 e a voceira de AGE, Eva Solla, censuraba os recursos públicos dedicados ao endebedamento mentres se producen recortes sociais. Na súa opinión esas achegas son criticables porque, en boa medida, esa débeda é "odiosa". Dende as bancadas populares véuselle dicir que para eles tamén era "odiosa", no sentido de ser pouco querida, e Solla aclaroulles que se estaba a referir a un concepto económico, referido á débeda pública que se utiliza contra os intereses dos cidadáns. Odiosa ou non o certo é que a débeda pública da Xunta non deixou de incrementar nos últimos anos. Cun montante total de 7.622 millóns de euros acumulados ao final do terceiro trimestre de 2012, segundo datos do Banco de España, a cantidade que chucha en 2013 convértea nunha caste de terceira consellería. Tomando como referencia o proxecto de Orzamentos Xerais para 2013 só as dúas consellerías, Sanidade e Educación, teñen unha dotación orzamentaria de gastos maior que a que vai parar á débeda. Así, o departamento sanitario está dotado con 3.200 millóns de euros e o educativo, con algo máis de 2.100 millóns. A continuación sitúase xa a débeda, á que este ano o Goberno galego prevé dedicarlle 1.110 millóns de euros. Isto implica que o endebedamento está xa por diante dun departamento netamente social, como é Traballo e Benestar, ao que lle corresponden 740 millóns. Tamén recibe menos Medio Rural, con 624 millóns e Medio Ambiente, Territorio e Infraestruturas, que conta con 404 millóns. Do mesmo xeito, queda por baixo a Presidencia da Xunta (265 millóns), a Vicepresidencia e Consellería de Presidencia (201 millóns) e Facenda, con algo menos de 54 millóns de orzamento de gastos. Só Sanidade e Educación teñen máis dotación orzamentaria que a débeda pública, cuxos xuros aumentaron un 97% dende 2009 Esta escalada da débeda pública ata ser o terceiro departamento gobernamental percíbese tamén con claridade ao analizar a súa evolución nos orzamentos de anos pasados. Así, nas derradeiras contas elaboradas polo bipartito, as de 2009, estaban reservados para a débeda 393,04 millóns de euros, o que implica que o incremento da súa dotación orzamentaria ata 2013 foi do 182%. Os primeiros orzamentos do gabinete dirixido por Alberto Núñez Feijóo xa experimentaban un notable incremento no servizo á débeda, chegando aos 672,5 millóns. Tras unha leve baixada en 2011, cando quedou en pouco máis de 605 millóns, o incremento regresou en 2012, cando chegou aos 830,6 millóns e culmina polo momento en 2013, cos devanditos 1.110,9 millóns. Ademais da dotación orzamentaria, o significativo incremento da débeda pública nestes últimos anos trouxo consigo tamén unha suba do 97% na cantidade anual de xuros a pagar pola mesma. Segundo consta nos sucesivos orzamentos que é posible atopar na base de datos de Facenda, en 2009 os xuros ascendían a 145,8 millóns, en 2010 eran 154 e en 2011, 192,9. Xa en 2012 houbo que facer fronte a uns gastos de 286,8 millóns de euros de xuros e, neste 2013, Facenda prevé pagar catro millóns máis que no ano anterior, chegando a 290,9 millóns de euros. Estas cantidades que son superiores, por exemplo, aos cartos que perden as consellerías sociais, son legalmente prioritarios á hora de realizar pagamentos por parte do Goberno. En virtude da reforma constitucional de 2011, a amortización de débeda e o pagamento de xuros son prioridade "absoluta" antes que calquera outro destino do investimento público.


Summary: Pablo Carpintero, doutor en Ciencias, é un dos musicólogos máis recoñecidos da Galiza e vén de datar no século XV o punteiro de gaita máis antigo que se coñece: o de Xan Tilve, o gaiteiro de Campañó en Pontevedra. Nós Diario conversou con Carpintero momentos antes de presentar nesta cuarta feira o seu estudo no Museo do Pobo Galego.

Que representa este descubrimento? É moi importante para a historia da música, non só para a Galiza. Foi o primeiro instrumento medieval usado desde a Idade Media descuberto. Este punteiro informa de como eran as escalas musicais nesa época, algo descoñecido até o de agora e que conservamos fosilizadas neses punteiros. De que maneira tivo lugar? Ocorréuseme que o desgaste dos dedos no punteiro debía ser proporcional ao tempo de uso. Con esta idea desenvolvín un método matemático para poder conducir a unha datación e deu resultados moi sorprendentes. Descubrimos que había gaitas no sur da Galiza e en Portugal con máis de 400 e 500 anos de uso. A historia da gaita en 35 gravados Como o modelo daba estes datos decidimos coller algún deses punteiros que sinalaban como máis antigos e datalos co método do Carbono 14 para comprobar se o modelo funcionaba ou era só algo teórico. Datamos algúns punteiros e resultou que o modelo funcionaba moi ben e os datos eran correctos. Aquí, na Galiza, e en Portugal, hai gaitas que levan en uso continuado desde a Idade Media, unha cousa única no mundo. Como se chega a conservar un punteiro de gaita tanto tempo? Pablo Carpintero. (Foto Arxina) É moi sinxelo. A razón é que o sistema musical que usou o pobo desde a Idade Media até o século XIX non cambiou. Por este motivo estas gaitas seguían sendo instrumentos cos que se podía tocar e as gaitas que eran boas pasaban de man en man, de gaiteiro en gaiteiro. É sorprendente pola duración mais o proceso de conservación non sorprende. Un martelo nunca perde a súa función. Mentres dure... pode estar séculos martelando. O mesmo acontece con estes punteiros. Na transmisión importa que o punteiro non sufra ningún accidente polo camiño. Tamén axudou que non se destruíran no século XIX ao quedar moitas gaitas inadaptadas ao sistema musical polo que acabaron no lume, desprestixiadas. Salváronse as que estaban en familias que lle tiñan aprecio por ser a do avó ou a do bisavó, nada máis. Consérvanse moitas máis gaitas antigas? Si. Por exemplo hai outra en Mogor (Marín) que é do século XVII e outras dúas en Portugal que son dos séculos XVI e XVII. Tamén en Portugal hai dúas máis que non nos deixaron datar polo Carbono 14 e que o noso modelo di que son tan antigas como a de Xan de Campañó. E hai máis. En todo caso non nos preocupa ao estar probado o noso modelo e as probas de Carbono 14 ser moi caras. Maruxa Miguéns, unha pioneira entre os gaiteiros Existe algún rexistro oficial destas gaitas? Eu teño un rexistro de onde están e quen son os donos. Onde mellor están as gaitas é nas familias que as valoran. Ademais elas mesmas deixan que as toquemos. Son xente moi comprometida e gústalle que as gaitas sigan en uso. Se acabasen nun museo iso non sería posíbel. Outra cousa é que as Administracións se impliquen neste tema. Non creo que o fagan. As Administracións deberían apoiar este tipo de investigacións desde hai moitos anos. Noutros países a xente que investiga sobre instrumentos musicais, desde as universidades ou a nivel particular, están apoiadas polo Goberno. Aquí non. Nin se apoia as universidades nin aos particulares que as desenvolvemos. Neste país non se apoia ningún tipo de investigación, sexa tamén de física, química ou bioloxía. Este país é un desastre para isto. E falamos dun instrumento que se considera un símbolo na Galiza. É un instrumento referente para o país mais desde a Xunta da Galiza o modelo de gaita que se apoiou economicamente foi o de Foxo, cun instrumento inspirado na súa morfoloxía en modelos escoceses, con bandas de gaitas e tambores de Escocia. Pola contra, non apoiaron o modelo do noso país.


Summary: Segundo unha enquisa de Electomanía.

O debate aberto a raíz da demanda dunha parte da sociedade leonesa para se constituír en autonomía propia á marxe de Castela, volveu situar en primeiro plano a reivindicación do Bierzo, comarca cun forte sentimento de seu e que ten sido denominada popularmente durante décadas como 'a quinta provincia galega'. Un traballo realizado por Electomanía en base a 4.500 respostas, recompiladas entre 18 e 22 de maio, indica que 75% das habitantes do Bierzo desexan que esta comarca se constitúa como unha provincia propia. A opción máis apoiada é que esa provincia pase a integrarse na Galiza (26,2%), por diante dos que optan por unha provincia do Bierzo dentro de Castela-León e o 23,7% que opta por un Bierzo nun León constituído en comunidade autónoma á marxe de Castela. Esta enquisa súmase así aos traballos e sondaxes que nos últimos meses afondan na existencia no Bierzo dunha opinión favorábel en parte da sociedade a integrarse na Galiza. Un recente traballo de Huaris, recollido por Infobierzo, recollía que á pregunta de que configuración territorial é a que prefiren as e os bercianos, 38% pronúncianse a favor de que esta comarca pase a se integrar na Galiza. Son 16 puntos máis que a segunda opción máis votada, a dunha autonomía leonesa integrada por León, Zamora e Salamanca (22% dos votos). A escolla desa autonomía de León integrando tamén O Bierzo como provincia é a preferida por 21% das persoas enquisadas. O Non Sabe / non contesta é a opción riscada por 19%.


Os hospitalizados pola Covid-19 na Galiza descenden a 669, 47 menos que a xornada anterior, mentres que os casos activos aumentan lixeiramente a 11.627. En canto á taxa de positividade, aumenta a 28%. Segundo os datos actualizados esta quinta feira pola Consellaría de Sanidade, con rexistros até as 18 horas da cuarta, recollidos por Europa Press, aumentan a 27 as persoas hospitalizadas en UCI pola Covid-19 (cinco máis) e descenden a 642 as ingresadas en unidades convencionais (52 menos), mentres que 10.958 pacientes permanecen en seguimento no seu domicilio. O certificado Covid seguirá a ser obrigatorio en hospitais e residencias até o 21 de maio Por áreas sanitarias, a presión hospitalaria descende nas sete. Especialmente na de Ourense, que segue con dous pacientes Covid en UCI, mentres descenden a 97 os ingresados noutras unidades (13 menos). No caso da de Pontevedra e O Salnés, seguen dous pacientes Covid en UCI e rexistra 76 noutras unidades (11 menos); mentres que na de Ferrol seguen tres en críticos e baixan a 53 os doutras unidades (catro menos). Coronavirus Galiza: os casos activos volven subir até os 12.124 Na área da Coruña e Cee aumentan a 12 os pacientes hospitalizados en UCI pola Covid (catro máis) e descenden a 151 os doutras unidades (11 menos); mentres que na de Vigo aumentan a seis os críticos (un máis) e baixan a 95 os doutras unidades (catro menos). Na área de Santiago e Barbanza permanecen dous ingresados en UCI e descenden a 108 os hospitalizados noutras unidades (tres menos); mentres que a de Lugo mantense como a única das sete galegas sen críticos e rexistra 62 noutras unidades (seis menos). Lixeiro aumento dos casos activos Os casos activos de Covid-19 rompen a tendencia descendente e increméntanse lixeiramente a 11.627, 169 máis que a xornada anterior. En concreto, os casos activos aumentan en cinco das sete áreas, coa de Lugo á cabeza (+53), seguida da de Ourense (+52), Vigo (+50), Santiago e Barbanza (+45) e A Coruña e Cee (+36); mentres que descenden nas de Ferrol (-42) e Pontevedra e O Salnés (-24). Coronavirus Galiza: Seguen en descenso os casos activos, xa en 11.458 Por tanto, con máis infeccións activas mantense a área da Coruña e Cee, con 2.449; seguida da de Vigo, con 2.139; Santiago e Barbanza, con 1.832; Ourense, con 1.611; Lugo, con 1.447; Pontevedra e O Salnés, con 1.254 e á cola segue a de Ferrol, a única por baixo do milleiro, con 881. Segundo o último informe actualizado polo Ministerio de Sanidade esta pasada segunda feira, 17 de maio, adaptado ao novo sistema de vixilancia da Covid-19 centrado en poboación vulnerábel, a incidencia acumulada a 14 días na Galiza en maiores de 60 anos baixou a 1.160,06 casos por 100.000 habitantes, mentres que a media estatal descendeu a 846,55. En concreto, a incidencia no grupo de idade de 60 a 69 anos descendeu a 14 días a 1.004,98 casos por 100.000 habitantes; no de 70 a 79 anos a 1.141,79; e no de maiores de 80 anos reduciuse a 1.413,88. Aumento dos contaxios Os contaxios de Covid-19 aumentan a 1.025. Co novo protocolo xa non se contabilizan os autotest positivos e non se fan probas de diagnóstico á poboación en xeral, salvo á vulnerábel. Por tanto, os contaxiados aumentan a 607.717, dos cales 137.605 corresponden á área de Vigo; 125.812 á da Coruña e Cee; 96.352, á de Santiago e Barbanza; 73.871 á de Ourense; 69.439, á de Pontevedra e O Salnés; 66.793 á de Lugo; e 36.970, á de Ferrol. Esta cuarta feira levaron a cabo 1.940 PCR na Galiza, que elevan a 3.885.993 as probas deste tipo feitas desde o inicio da pandemia, e 2.656 test de antíxenos, 1.742.422 en total. Falecidos e curados Os falecidos pola pandemia da Covid-19 na Galiza ascenden a 3.458, tras notificar a Consellaría de Sanidade outras nove vítimas. Por outra parte, 592.696 persoas curáronse da Covid-19 desde o inicio da crise sanitaria, despois de recibir o alta outras 848 con respecto á xornada anterior.


Summary: O vindeiro sábado, 23 de xullo, ás 12 horas, a Federación Galiza Cultura, da man das Asociacións Culturais O Galo de Santiago e Vagalumes da Estrada-Tabeirós Terra de Montes, organizará, como cada ano, a tradicional lectura do Alba de Gloria, de Afonso Daniel Rodríguez Castelao, no cumio do Pico Sagro.

"Con esta lectura lembramos a subida a este monte que en xullo de 1924 fixo Castelao cun grupo de amigos, algúns deles integrantes das Irmandades da Fala", explica nun comunicado remitido aos medios de comunicación a Asociación O Galo de Santiago. Marcos Maceira: "Empregamos o Pico Sacro como espazo para reivindicarnos como nación e como pobo" Tal e como detalla o comunicado, o Alba de Gloria está considerado "un dos máis fermosos textos da literatura galega e do noso grande político e artista, téndoo escrito no seu exilio de Bos Aires", onde residiu desde 1940 até o seu falecemento, con pequenos períodos en cidades como París. Ademais da lectura do célebre discurso de Castelao, O Galo e Vagalumes levarán a cabo un programa de actos ao remate da mesma. Actividades A xornada comezará ás 12 horas co acto de benvida a todas as persoas asistentes. Un recibimento que, nesta ocasión, correrá a cargo da escritora Adela Figueroa, diante da capela de San Sebastián. Posteriormente, ás 12.45 horas comezará a subida do último treito do Pico Sagro. A Asociación O Galo especifica que se trata dunha camiñada "doada de facer". O ascenso ao Pico Sagro resgata o espírito de Castelao Unha vez no cumio, procederase coa lectura do Alba de Gloria de Castelao, izarase a bandeira galega e interpretarase o Himno Nacional. Durante o descenso, as persoas participantes poderán coñecer as lendas ao redor da cova da Raíña Lupa. Xa ás 14.30 horas, a carballeira do val do Ulla acollerá un xantar colectivo. Finalmente, ás 17.30 horas as persoas organizadoras desenvolverán unha visita guiada polo "patrimonio natural e construído" do concello de Silleda. Esta visita terá unha duración aproximada de dúas horas, segundo detalla O Galo de Santiago no comunicado. 11 anos de reivindicación O ascenso ao Pico Sagro desenvólvese desde 2011 -ano en que se conmemorou o 125 aniversario de Castelao- o sábado previo ao Día da Patria Galega para reivindicar o carácter nacional da Galiza. O Pico Sacro, natureza e lendas Desta maneira, O Galo e Vagalumes reproducen o percorrido de Castelao até o cumio en 1924 e ao que simbolicamente volveu, anos despois, cando escribía Alba de Gloria.


Summary: O movemento supera xa o número de sinaturas mínimo que se marcara como obxectivo cinco días antes de que rematase o prazo e continúa reforzado o seu proceso para conformar unha candidatura de confluencia cidadá de cara ás eleccións municipais de 2015.

Cinco días antes do prazo marcado, a Marea Atlántica acadou as 2.500 sinaturas de apoio ao seu manifesto, condición que se marcara este proceso cidadán para continuar adiante co seu proceso de confluencia de cara a conformar unha candidatura unitaria para as eleccións municipais de 2015. A iniciativa, a pioneira en Galicia dunha serie de procesos que continúan por outras vilas e cidades, consegue así o aval que se impuxo para validar un movemento que agora confirma o seu camiño para se converter nunha alternativa da esquerda de base cidadá nos vindeiros comicios locais. Foi o pasado 15 de xullo cando se publicou o manifesto da Marea Atlántica, onde se expresaba o desexo de "acabar coas políticas ditadas polas elites contra a maioría social e rescatar a democracia na Coruña construíndo un proceso de confluencia liderado pola cidadanía". A condición era que estes principios e propósitos fosen apoiados, compartidos e defendidos publicamente por un mínimo de 2.500 persoas -polo simbolismo de representar o 1% da cidadanía coruñesa- para que a Marea fose tal. E xa é. Menos de dous meses e medio despois, o proceso xa foi validado e continúa adiante con máis forza. "É o primeiro paso cara a María Pita", di nun comunicado o movemento. As máis de 2.500 sinaturas validan un proceso que afronta agora a conformación dunha candidatura cidadá unitaria para as municipais Polo camiño, a Marea Atlántica levou a cabo xa varias mareas sectoriais ou de barrio -como as de cultura ou urbanismo ou as das áreas da Agra do Orzán, a Cidade Vella ou a Falperra-Os Mallos- para recoller as inquedanzas e propostas da cidadanía e que culminarán este outono coa celebración dun Foro Social ou Marea Viva onde se artellará a iniciativa, se avaliarán todas as propostas e alternativas recollidas e onde se estudará a metodoloxía para crear un "espazo de confluencia" e un programa común de cara ás eleccións municipais. Unha medida de 200 persoas participaron en cada unha das diferentes asembleas abertas por barrios ou sectoriais e xa hai preto de 180 cidadáns inscritos para participar nos grupos de traballo. EU, Anova, Equo ou ecosocialista amosaron xa a súa intención de diluírse na Marea mentres BNG ou Podemos manteñen as portas abertas á confluencia Ao tempo, representantes da Marea levaron a cabo xuntanzas con formacións políticas que non fixeron máis que reforzar as expectativas ante a boa disponibilidade manifestada por todas elas. Aínda que con matices, a análise que fai o movemento e a necesidade de confluencia "é compartida" por todas elas, a maioría dispostas xa a apoiar esa candidatura unitaria e, xa que logo, a diluírse como cidadáns nunha plataforma e non presentar lista alternativa ningunha ao Concello. É o caso de EU, Anova, Equo, Espazo Ecosocialista ou Compromiso por Galicia. No caso do BNG, a Marea tamén é vista con bos ollos, aínda que a concreción programática e o resultado do propio proceso asembleario que vén de lanzar a formación nacionalista marcarán o futuro dunha decisión que será consultada polas bases pero que para nada descarta a confluencia final. Os promotores de Podemos apostan por apoiar procesos como a Marea Atlántica ou Guanyem nas municipais Por outra banda, a decisión de Podemos dependerá do seu cónclave en outono, aínda que as súas bases na Coruña parecen dispostas claramente á confluencia, do mesmo xeito que o núcleo duro da formación, que aposta por non se presentar ás eleccións municipais e apoiar procesos como a Marea Atlántica, Guanyem en Barcelona ou Ganemos en Madrid. Ademais, o movemento que agora segue adiante na Coruña busca xa un encontro formal co resto das diferentes mareas e procesos abertos noutras cidades para os vindeiros días. Marea Atlántica foi o primeiro en Galicia, pero para nada é o único. Marea Ártabra en Ferrol, Ourense en Común, a Marea de Vigo ou procesos semellantes en Pontevedra ou Compostela buscan tamén unha confluencia de base cidadá á esquerda do PSOE:


Summary: A granxa conta con 8.369 femias reprodutoras e 43.617 crías desleitadas.

A Xunta procederá ao sacrificio de todos os visóns dunha granxa de Carral na que se detectou un foco de gripe aviaria. Así o veñen de confirmar a Europa Press fontes da Consellaría do Medio Rural, que apuntaron tamén que, polo de agora, non se detectaron máis casos. En relación a este gromo, sinalaron que se trata dun subtipo de virus que se está a dar nos casos rexistrados no Estado español no último ano, tanto en aves domésticas como en aves silvestres. O caso detectouse tras a aparición na granxa de animais enfermos con sintomatoloxía respiratoria, así como un incremento anormal da mortalidade nela, polo que se tomaron mostras para a diagnose de varias enfermidades, entre elas a provocada polo virus SARS-CoV-2, así como a gripe aviaria. Como resultado destas análises, o persoal veterinario achou dous casos positivos en influenza A (H5N1), que foron comunicados ás autoridades de Saúde Pública. WWF denuncia a gravidade dos contaxios de Covid nas granxas de visón americano Logo de recibir os resultados, a granxa, que conta con 8.369 femias reprodutoras e 43.617 crías desleitadas, foi inmobilizada polos servizos veterinarios da Consellaría, determinando a prohibición de entrada e saída de animais e doutros materiais que puidesen vehicular o virus e o censado dos animais presentes. Tamén se restrinxiu a entrada e saída de vehículos externos e de persoas alleas á explotación, alén de levar a cabo un reforzo de todas as medidas de bioseguridade e de limpeza e desinfección, así como a adopción doutras para minimizar o contacto do persoal da granxa cos visóns. Ao tratarse dun caso de saúde pública, a valoración de risco realizada coordinadamente entre as consellarías de Sanidade e de Medio Rural levou a que a Xunta optase polo sacrificio dos animais, que se executará nos próximos días, así como a eliminación dos posíbeis materiais da explotación que puidesen constituír unha fonte de contaxio e máis a correspondente limpeza.


Summary: "Se o presidente cala diante do ataque da CNC e se o PP non tenta modificar o texto da lei, estará desperdiciando a oportunidade histórica de solucionar un dos principais problemas dos labregos do país", di o sindicato.

O Sindicato Labrego Galego (SLG) insta a Feijóo a que se poña "do lado dos labregos de Galiza" e a que exprese publicamente "o seu rexeitamento ao informe da Comisión Nacional da Competencia (CNC) sobre o borrador da Lei da Cadea Alimentaria", no que se rexeita con rotundidade fixar un prezo mínimo para o leite e evitar así o abuso da industria e a distribución, tal e como se comprometera o presidetne da Xunta o pasado mes de decembro cos gandeiros. "Se o PP non alega o texto, entenderemos que os gobernos da Xunta e do Estado se poñen do lado das industrias e das distribuidoras", di o SLG O SLG cre que Feijóo debería facer que o PP de Galicia "alegase o texto da lei pedindo que se introducise a prohibición de vender por baixo dos custos no articulado da lei", tal e como fixeron as outras forzas políticas do arco parlamentario galego. "Se o presidente non se opón ao informe da CNC e non fai que o seu propio partido alegue a lei para que se redacte en función dos intereses dos labregos e das labregas, dende o SLG entenderemos que, unha vez máis, os gobernos da Xunta e do Estado se poñen do lado das industrias e das distribuidoras para dar continuidade á extorsión legal ás explotacións agrogandeiras con prezos en orixe que nin sequera cobren o custo da actividade, e con condicións contractuais e comerciais leoninas que atentan contra as normas máis elementais do comercio", advirte o sindicato. "Non esquezamos que este tipo de prácticas de compravenda están detrás do peche de milleiros de explotacións en todos os sectores agrogandeiros, especialmente no lácteo, que levou, co paso dos anos, ao desmantelamento e desertización do noso medio rural, ao ficar en amplas zonas sen o seu principal motor económico", asegura o SLG nun comunicado. Para a organización agraria, se Feijóo "cala diante do ataque dun ente descaradamente parcial e servil coas industrias e as distribuidoras como a CNC" e se o seu partido non tenta modificar o texto da lei para que se prohíban as vendas a perdas, "estará desperdiciando a oportunidade histórica de apostar por solucionar un dos principais problemas dos labregos e labregas da Galiza e estará a dar as costas ao noso medio rural" "Precisamente por este problema, polos prezos agrarios de miseria, o noso campo leva anos esmorecendo e sufrindo unha desintegración que corre perigo de facerse irreversible sen un decidido impulso da agricultura e da gandería como única garantía de manter un medio rural vivo e con futuro", remata o SLG.


Summary: As augas de Rianxo consolidan o seu dominio

A Liga Galega de Traiñeiras 'A' e a Liga Feminina desprazáronse a Rianxo para disputar unha nova xornada do Trofeo Xunta da Galiza. Cun mar picado e un vento elevado, as remeiras da Liga Feminina foron as primeiras en saír a competir. Fixérono con dificultades debido á climatoloxía pero finalmente, sen estacha, puideron facelo. A quenda non tivo moita intriga, porque Rianxo, ante o seu público, marcou un ritmo que as rivais non puideron aguantar. Ribeira intentouno, pero sen éxito, ao igual que Mugardos, que chegou a estar a menos de 10 segundos das de Ribeira, pero que finalmente acabou bastante lonxe. Fechou Pobra, e aínda que as condicións dificultaron moito a regata para a embarcación debutante, as remeiras loitaron até o último momento. A segunda quenda estivo moito máis igualada, cunhas condicións climatolóxicas máis favorábeis. Comezou con Chapela liderando por diante de Cabo e con Salgado-Perillo e Tirán Pereira seguindo moi de cerca. Na segunda referencia, Chapela seguía na cabeza, Tirán poñíase á altura de Cabo e fechaba Perillo, pero na última virada foi Cabo de Cruz a que chegou por diante, con Tirán á par de Chapela e Perillo, aguantando. Finalmente, Cabo asegurou a súa vitoria e aumenta o seu liderado na Liga, xa que as rapazas de Tirán Pereira conseguiron superar a Chapela. Noveno triunfo para Samertolameu Oversea Tras as mulleres, chegou o momento da Liga 'A', con dúas quendas lanzadas. Na primeira Cesantes liderou por diante de Muros e Salgado Perillo, mentres que na segunda Pobra fixo o propio sobre Mera e Rianxo. Os cambios e a emoción estiveron na segunda manga. No ecuador da proba, Mera colleu a dianteira por diante de Pobra e de Rianxo, pero no último longo Pobra devolveulle a moeda a Mera, gañándolle por apenas un segundo. Tras as quendas lanzadas saíron a competir as favoritas. Comezou liderando Samertolameu Oversea, apenas un segundo por diante de Bueu Teccarsa, catro de Cabo e seis de Mecos. Pero a igualdade inicial foise diluíndo co paso das viradas. Ao terceiro xiro, o líder consolidouse para lograr a súa novena vitoria da tempada, superando Bueu Teccarsa (terceiro) e Cabo (segundo).


Summary: A Fundación que leva o nome do ilustre galeguista xunto con outras entidades sociais, culturais e políticas, renderanlle máis un ano homenaxe o 17 de agosto

Coma cada ano este 17 de agosto desenvolveranse en distintos puntos do país actos na honra de Alexandre Bóveda con motivo do Día da Galiza Mártir. Pontevedra, Poio, A Coruña ou Vilagarcía acollerán actos políticos, civís e institucionais para homenaxearen ao pai do Estatuto do 36 e insigne membro do Partido Galeguista. Após 77 anos do seu fusilamento na Caeira (Poio) a mans do fascismo golpista español, Galiza renderá honras a unha das figuras centrais do nacionalismo galego. Alexandre Bóveda volverá ser lembrado máis un ano o vindeiro sábado 17 de agosto. Poio e Pontevedra Coa colaboración dos concellos de Poio e Pontevedra a Fundación Alexandre Bóveda desenvolverá o tradicional acto institucional (13.00h) fronte o monumento que lembra o seu asasinato. Coa participación do vicepresidente da Fundación, Xosé Luís Bóveda (neto do galeguista) e a da súa filla, Amalia Bóveda, a corporación municipal do Concello de Poio --representada polo seu alcalde, o nacionalista Luciano Sobral e a concelleira de Cultura-- lembrarán a figura do ilustre político executado polos falanxistas cunha ofrenda floral. Após o xantar --ao que a Fundación convida a se anotar-- onde se entregará o VIII Premio da Galiza Mártir pola súa contribución á recuperación da memoria ao proxecto Nomes e Voces. a Fundación Alexandre Bóveda organiza un acto cívico no cemiterio de San Amaro (19.00h) e un acto político en Pontevedra (20.00h) que contará coa participación do rexedor da cidade, Miguel Anxo Fernández Lores. A Coruña e Oleiros Tamén así a cidade da Coruña lembrará máis un ano ao galeguista. Desta volta o acto organizado pola Agrupación Cultural Alexandre Bóveda terá lugar ás 20.00h no Paseo que leva o seu nome (zona de Catro Camiños) a véspera do Día da Galiza Mártir. A sexta feira 16 de agosto. Aliás, o domingo 18 de agosto o BNG de Oleiros e a Asociación Cultural Vieiros conmemorarán o fusilamento de Bóveda ás 20.00h na Praza da liberdade de San Pedro de Nós. Vilagarcía Desde o Bloque Nacionalista Galego organizan unha ofrenda floral en recordo ao político fusilado perante o monumento situado na vila de Ogrobe. O acto terá lugar o 16 de agosto ás 20.30h.


Summary: Pódense consultar online as referencias de 32.628 elementos vinculados á historia de Galicia desde o século XI ata a actualidade e descargar copias dixitais de 3.750 deles.

O Arquivo da Real Academia Galega vén de estrear unha nova fiestra na rede para facilitar o acceso público á totalidade do seu catálogo, composto por 32.628 documentos vinculados á historia de Galicia desde o século XI ata a actualidade. Este servizo en liña ofrece ademais copias dixitais de case 3.750 destes documentos. Todos estes materiais están dispoñibles na web do Arquivo Dixital de Galicia, un portal que dá acceso aos fondos de máis de trinta arquivos de distintas institucións galegas, entre eles os da Fundación Penzol, o Arquivo do Reino de Galicia, arquivos históricos diocesanos e un bo número de arquivos municipais (entre eles os da Coruña, Ferrol e Vigo). Entre os fondos dixitalizados por completo figuran os dos irmáns da Iglesia, que inclúen documentación relativa ao cerco da Coruña polos ingleses no ano 1589 ou os textos orixinais dos Xogos Florais celebrados na mesma cidade no ano 1861; o fondo de Xohán Vicente Viqueira e a colección fotográfica de Pablo Beade, con imaxes de 1932 a 1987 de actos e actividades da Federación de Sociedades Galegas de Arxentina. O Arquivo prevé incorporar proximamente a esta plataforma a colección de pergameos, con documentos de 1088 a 1756 de compravendas, foros, sentenzas xudiciais ou bulas. Están xa dispoñibles en copia dixital, así mesmo, manuscritos como o do poema "Os pinos" (letra do Himno galego) de Eduardo Pondal, da obra teatral O Mariscal de Ramón Cabanillas e Antón Villar Ponte e de textos de Curros Enríquez, Fermín Bouza-Brey ou o padre Sarmiento; fotografías de Rosalía de Castro, Eduardo Pondal, Curros Enríquez e Marcial del Adalid; ou o tumbo de Caión (1582-1787). Tamén se poden ver e descargar imaxes e documentos procedentes dos arquivos da familia Pardo Bazán, de Manuel Casás, de Manuel Murguia, de Xosé Neira Vilas, de Gala Murguía, de Sofía Casanova ou de Manuel Curros Enríquez. No Arquivo online atopamos documentación e imaxes da diáspora, nomeadamente de actos das sociedades galegas en Arxentina. Tamén relacionados coa Guerra de Marrocos. E un bo número de imaxes da cidade da Coruña, procedentes de diferentes épocas. "O cambio facilita a consulta do Arquivo da RAG á comunidade investigadora e a calquera persoa interesada na historia e a cultura galegas, e con el a institución avanza no seu compromiso coa divulgación do legado que preserva", destaca a Academia. "Desde esta nova plataforma, os usuarios poden xa acceder á copias dixital do 13 % dos documentos que custodia o Arquivo, que seguirá traballando para ofrecer cada día máis cun simple clic", engaden.


Summary: A Coruña acolle un encontro entre a Irmandiña e o Viaxes Amarelle para homenaxear a un dos principais artífices dos éxitos do fútbol sala feminino en Galicia

Este sábado 9 de xuño no pazo dos Deportes de Riazor, un grupo de ex xogadoras e ex colaboradores do Sal-Lence organiza a I Xornada de Fútbol Sala Feminino Víctor Sieiro. A cita mestura base e veteranía. Inclúe un campus para nenas entre 7 e 13 anos, charlas, unha exposición, un partido das veteranas do club dos Castros, e outro que enfrontará á selección galega feminina de fútbol sala co Viaxes Amarelle FSF. Forxado literalmente como un sono infantil, o Club Sal-Lence de fútbol sala feminino naceu no patio do colexio dos Castros que lle deu nome, conseguindo chegar co paso dos anos ás máis altas cotas deportivas. Estamos ante o conxunto máis laureado en Galicia nesta modalidade, e un dos que atesoura mellor palmarés do Estado. O seu precursor, Víctor Sieiro, finaba o pasado ano, non obstante o seu legado perdura. Esta fin de semana verá a luz a primeira edición da Xornada de Fútbol Sala Feminino Víctor Sieiro, unha cita do cinco contra cinco que nace con vocación de continuidade e que no seu debut desexa render tributo ao maior dos seus mentores en Galicia. O Sal-Lence é un dos conxuntos máis laureados de Galicia no fútbol sala Esta I Xornada presta especial atención ao deporte base dado que a principal carga horaria lévaa un interesante campus para nenas entre 7 e 13 anos no que xa están inscritos medio centode aspirantes a futbolistas. Da man de adestradores e monitores (con formación específica), as pequenas aprenderán a acariñar a redonda, a pisala, a golpeala con toda a forza que agachen as súas botas, a colocala alí onde o rival non poida chegar, pero tamén aprenderán a practicar deporte en equipo. Campus de base O campus dará comezo ás 9.30 e prolongarase ata as 19 horas contando con actividades, comida, charlas e un pequeno torneo que xogarán as máis pequenas. O público poderá entrar no Pazo dos Deportes de Riazor de xeito gratuíto dende as 18 horas, podendo así ver os partidos que disputarán as nenas do campus. A curiosidade chega da man do partido que fará gozar aos que teñan mellor memoria. Dende as 19-15 horas vais disputar un cruce que enfrontará a unha formación de antigas xogadoras do Sal-Lence contra un combinado de ex xogadoras españolas principalmente da época dos 90. Sobre a pista haberá campionas de Liga, Copa de La Reina e Copa Ibérica, entre outros logros. Poderase comprobar se a que tivo retivo ou se pola contra os anos e os fillos non pasaron de balde, para estas mulleres que fixeron historia no deporte coruñés, galego e estatal. Polo Sal-Lence de veteranas están convocadas: Carmela, Paula, Sonia, Rosa, Pili, Susana, María Bardanca, Montse, Berta, Ana Silva, Ana Sieiro e María Sieiro. Dirixirán este escuadra Fernando e Pardo, ex xogador do RC Deportivo que adestrou no seu día ao Sal-Lence. Na selección de veteranas estatal, que dirixirá o técnico Juan Riveiro, contarase con: Estrela (Alicante), Verónica (Meirás), Queru (Meirás), Lis (Meirás), Teresa (Meirás), Susana (SAFA), María Covadonga (Ferrallas Trillo), Sonia Rivas (Ferrallas Trillo), María José (Ferrallas Trillo e Tere (Trocadero). Tras a disputa do choque das veteranas e antes de pasar a testemuña ás xogadoras actuais, que tamén terán o seu momento, desenvolverase unha entrega de recordos ás participantes, así como unha emotiva homenaxe á figura de Víctor Sieiro. Sieiro foi o artífice de que as ganas de xogar ao fútbol que tiña unha nena rematasen por fraguar un club que, aínda hoxe, é histórico. Lograr que aquela pequena e outras como ela puidesen golpear o balón en igualdade de condicións que os seus compañeiros de clase parecía algo simple, pero resultou tan complicado que rematou por ser todo un reto vital que marcou a vida de Sieiro e daquelas estudantes. Paga a pena coñecer a historia do Club Sal-Lence e a achega de Víctor Sieiro ao fútbol sala coruñés, galego e estatal. O acto contará coa participación da familia do finado incluídas a súa nai, esposa e fillos. Será conducido polo xornalista Alfonso Hermida, agora na CRTVG e narrador xornalístico no seu día dos éxitos do Sal-Lence. Arredor das 20:15 dará comezo o último choque da tarde, que pechará a xornada. Enfrontaranse o Viaxes Amarelle FSF que será adestrado por Beni, e a Selección Galega de fútbol sala que dirixirá Castillo, un técnico que tamén adestrou ao Sal-Lence e que integra o grupo de organizadores desta I Xornada de Fútbol Sala Feminino Víctor Sieiro. Na selección galega están convocadas: Polo Leis de Pontevedra Silvia, Begoña, Tamara e Natalia; dende o Valdetires de Ferrol xogarán Erika, Iria e Lucía; polo conxunto ourensán do Cidade dás Burgas estarán Lucía, Iria, Sonia e Figo; mentres que o Combarro contará coa representación de Kiko. A disputa este fin de semana da Copa de España de fútbol sala feminino en Valladolid impide que acudan xogadoras de clubs tan destacados como o Burela FS Pescados Rubén ou o Ponte Ourense. Ademais, boa parte dos recordos que a traxectoria do Sal-Lence e de Víctor Sieiro no terreo do fútbol salga, poderanse observar nunha exposición que permitirá ver fotografías de diversas etapas do club, camisetas e unha longa lista de trofeos gañados durante anos de éxitos sobre a cancha.


Summary: Foi un duelo moi táctico, un choque de treinadores (0-0). Na primeira metade con cor branca azul. Na segunda, con claro dominio branco vermello. O Deportivo fixo de Deportivo e o Lugo, de Lugo. Dous estilos contrapostos. Dúas apostas por tirar o maior proveito posíbel dos recursos respectivos.

O Deportivo estivo máis eléctrico e xerou mais chegadas nos primeiros 45 minutos, cun Luisinho hiperactivo por banda dereita, nas antípodas dun Arizmendi que sinxelamente se borrou do partido. O Lugo tivo a bola, como estaba cantado no guión. Todos interpretaron o seu papel á perfección, sen sorpresas. Fernando sabe ao que xoga, a que non lle marquen, e Setién, tamén, a que non lle rouben a pelota. Así, anuláronse. E asinaron case as táboas por antecipado, só pendentes de que algunha acción aillada puidese desequilibrar a balanza para un lado ou para outro. Puido ser nun fungueirazo de Seoane que bourou no pau dereito de Lux, xa vencido, na primeira metade. Ou puido ser na segunda, nunha acción de Luís Fernández, moi franca, perante a baliza de José Juan, incomprensibelmente desbaldida polo dianteiro de Burela: un tiriño frouxo, ao centro do marco, máis unha cesión ao porteiro do que un disparo. Na segunda parte, o Deportivo xogou máis especulativo, sen a sobre-excitación que exhibiu no primeiro acto, tal vez debedora de que este era un derbi, un deses partidos que sempre teñen unha temperatura emocional, distinta, a que transmitían as ateigadas bancadas de Riazor, 30.000 almas, unha entrada que poucos estadios de Primeira División exhibirán durante o campionato, almas que berraron ou aplaudiron perfeitamente sincronizadas, no minuto 10, o Nunca Máis, un grito de dignidade. O Lugo non ten equipa para acantonarse atrás e o Dépor non ten equipa para se lanzar a tumba aberta ao ataque O exercicio axedrecístico de Setién é admirábel. Non ten equipa para acantonarse atrás e agardar a defender, así que pon as liñas máis adiante e entrega o coiro a futbolistas con capacidade para a distribución, comandados por Carlos Pita. Toma a mellor das opcións para a súa equipa. Outro tanto fai Fernando Vázquez. Non ten equipa para se lanzar a tumba aberta ao ataque, non hai coitelos finos sobre o relvado, así que organiza as liñas con extraordinaria eficacia, engruña os espazos para o rival, apenas concede ocasións, e agarda que Culio reprima a tendencia carretadora e invente algo en ataque, cun Luisinho cada vez máis determinante e un JuanDo infelizmente declinante nos últimos xogos. Asinaron táboas e ficaron tan contentes. As equipas galegas continúan arriba. Sería inxusto pedirlles máis. Foto do derbi, coa diagonal da bandeira galega sobreimpresionada (tirada do twitter do Deportivo)


Summary: Os restaurantes gañan posibilidades. As persoas que previamente encarguen comida nun destes locais poderanse achegar á porta do estabelecemento para recoller a encomenda respectando todas as medidas de seguridade. A Xunta informa de novos prazos e de menos restricións no acceso ás hortas de autoconsumo e nos períodos de queimas.

A Central de Coordinación Operativa (Cecop) da Galiza acordou este sábado permitir o desprazamento de cidadáns até os restaurantes para recoller comida que encargasen previamente. Esta nova concesión deberá facerse "con todas as garantías sanitarias" e observando a "distancia de seguridade" para evitar contaxios. Así o explicou o vicepresidente da Xunta, Alfonso Rueda, tras a reunión do órgano que coordina a emerxencia da COVID-19 no territorio, no que tamén participan o presidente da Federación Galega de Municipios (Fegamp), Alberto Varela, e a Delegación do Goberno. Os restaurantes, que até o de agora podían repartir a domicilio, amplían as súas posibilidades. A clientela poderá achegarse á porta dos locais recoller a súa encarga, unha medida que, ademais de facilitarlle as cousas a "quen non pode ir á compra nin facer a comida na súa casa", supón unha "medida de viabilidade económica" para os propios restaurantes, explicou Rueda. Turismo En canto ao turismo, na reunión deste sábado aprobouse o inicio da elaboración dun plan de seguridade hixiénico-sanitaria para "reforzar a confianza" no sector. A proposta incluirá "certificacións de calidade", unha vez finalicen as restricións da pandemia, tal e como explica a Xunta a través dun comunicado. Leiras de autoconsumo O Cecop tamén acordou eliminar a distancia máxima de 500 metros permitida para que os particulares poidan acudir ás súas leiras de autoconsumo para efectuar labores de mantemento. Deste xeito, non haberá distancia máxima no caso de que o terreo estea no mesmo municipio e permitirase percorrer até cinco quilómetros no caso de que estea noutro concello. A partir do momento no que a Consellería do Medio Rural emita unha orde neste sentido, relaxarase o tope destes desprazamentos mais deberán restrinxirse ao mínimo e imprescindible que requira o cultuvo. En todo caso, informa a Xunta, as cidadás deberán achegar unha declaración responsable. Queimas Doutra banda, o Comité de Coordinación Operativa da Galiza aprobou que se realicen queimas de restos agrícolas amontoados en explotacións profesionais "para evitar problemas fitosanitarios", asegura o Goberno Galego. Para obter a correspondente autorización, as interesadas deben dirixirse aos servizos de Prevención de Incendios por correo electrónico e incluír unha declaración responsábel de titular da explotación que xustifique a queima. Limpeza de franxas secundarias Ademais, co mesmo obxectivo de "prevención dos incendios forestais", levantarase a suspensión dos prazos legais para executar a limpeza de biomasa nas franxas de 50 metros que rodean ás vivendas. Así, ao prazo habitual do 31 de maio engadiránselle os días transcorridos durante o estado de alarma, de modo que as limpezas deberán efectuarse antes do 31 de xullo. Batidas de xabaril Na mesma reunión, o Cecop acordou a autorización das batidas de xabarís en grupo "con todas as garantías sanitarias". En palabras do vicepresidente da Xunta, o obxectivo é "garantir a actividade agraria" e "reducir os accidentes de circulación" que produce a fauna salvaxe.


Summary: Chega o ecuador da segunda e decisiva fase da Primeira RFEF, onde as cinco escuadras galegas contan con obxectivos ben diferentes pero permanecen unidas mediante o nexo común da necesidade de superar os seus compromisos con vitorias, en especial as máis necesitadas Amarelle e As Burgas.

Un nexo común entre gran parte dos deportes colectivos nesta tempada 2020/21 é o aumento da dificultade nos sistemas de competición a causa dos cambios aos que obrigaron as consecuencias das suspensións e anulacións de ligas e torneos a causa da irrupción da pandemia en marzo do ano pasado. Que llo pregunten se non ao Deportivo da Coruña, que lonxe do previsíbel e fugaz paseo triunfal por unha categoría de bronce da que xa é complicado saír en condicións normais, viuse inmerso nunha Segunda B convertida en rateira con outros 101 equipos na que permanecerá, polo menos -e iso se logra non baixar á cuarta categoría, rebautizada como Segunda RFEF- durante outro ano máis. Outra competición organizada pola Federación de Fútbol que se viu modificada tanto no seu regulamento como no número de equipos que a conforman foi a Primeira División do fútbol sala feminino, que pasou de 16 a 18 conxuntos e adoptou un rebuscado modelo de grupos e subgrupos dividido en dúas fases -mais un play-off polo título e outro por non baixar- no que cada partido é practicamente unha final. Así, esta semana alcanzarase o ecuador da segunda e decisiva rolda con todo en xogo para os cinco conxuntos galegos que integran a máxima categoría do fútbol sala estatal: Burela Pescados Rubén, Poio Pescamar, Ourense CF, Viaxes Amarelle e Cidade das Burgas. Os seus bos resultados na fase inicial determinaron que os tres primeiros loiten por entrar no play-off no que se loitará polo título ligueiro, mais só Burela e Poio teñen opcións reais de conseguir disputalo. A escuadra da Mariña ocupa a posición de líder destacado da categoría, e no sábado (18.30 horas) protagonizará no Pavillón Vista Alegre de Burela un duelo no cume co único rival que é quen de seguirlle o ritmo na táboa, as madrileñas do Futsi Atlético Navalcarnero, ás que só avantaxan nun punto e que contan coa grande ameaza que representa Ariane Silva, máxima goleadora da competición con 28 tantos. Pola súa banda, o Poio Pescamar acode á casa dun dos seus principais competidores (sábado, 19 horas) por un dos dous postos de play-off que quedarán libres, a Agrupación Deportiva Alcorcón. De conseguir a vitoria descolgaría case definitivamente a escuadra do sur de Madrid dunha zona de privilexio coa que xa non conta con reengancharse un Ourense CF que de gañar o seu partido do sábdo ás 18 horas ante Torreblanca Melilla Sport Capital o único que lograría sería facerlle un gran favor ao conxunto pontevedrés. E xa no grupo por eludir o descenso, tanto Viaxes Amarelle da Coruña como Cidade das Burgas necesitan gañar si ou si a Maxadahonda e Xaloc Alacant, respectivamente, se queren finalizar nunha das prazas que garanten a salvación sen disputar a fase da permanencia. Ambos os choques terán lugar no sábado, e mentres as ourensás saltarán á pista ás 17 horas, as herculinas farán o propio unha hora máis tarde, ás 18.