Summary: Maxim Marchenko comandou o batallón Aydar, acusado por Amnistía Internacional de cometer crimes de guerra no Donbás.

O presidente da Ucraína, Volodimir Zelenski, anunciou na cuarta feira o nomeamento de Maxim Marchenko como gobernador territorial de Odessa, en substitución de Sergei Grinevetski, segundo recolle un decreto publicado polo propio Zelenski. A guerra en Ucraína, en directo Marchenko é un recoñecido militar con implicacións na revolución e posterior golpe de Estado en Ucraína durante 2013. Comandou o batallón ultradereitista Aydar, involucrado de xeito activo nos bombardeos na zona de Luhansk. Xa en 2014, Amnistía Internacional denunciou os "crimes de guerra" que o grupo paramilitar levou a cabo contra soldados e poboación pro rusa afincada no Donbás, onde en oito anos cálculase que foron asasinados 14.000 civís, segundo fontes rusas. No decreto asinado por Zelenski, tamén se acorda o nomeamento de Igor Taburts como gobernador de Cherkasy, após a destitución de Alexander Skichko. Taburts tamén é militar, e conta con grao de oficial. Situación na fronte Por outra banda, o ministro de Defensa ucraíno, Oleksiy Reznikov, afirmou que "os invasores rusos" estarían a rendirse. En declaracións á axencia Ukrinform, detallou a "rendición de grupos de soldados rusos con oficiais, así como negativas a continuar a ofensiva". "Os invasores rusos están a tratar de manter dalgunha maneira a capacidade de combate das súas unidades", apuntou Reznikov, quen cre que o transcurso da contenda bélica "está a cambiar". En canto á decisión da Unión Europea (UE) de enviar armamento a Ucraína, o ministro de Defensa subliñou que a institución está a "suplir as necesidades críticas en materia de defensa", e di que a UE estase a converter "na retaguarda".


Summary: A antiga prisión do partido xudicial, inaugurada en 1887 e que pechou as súas portas en 1981, inaugura este xoves as súas instalacións tras unha completa rehabilitación. Unha exposición sobre os centos de presos e presas políticas que por alí pasaron abre a súa programación.

De espazo de barbarie a espazo de cultura. O vello cárcere do partido xudicial de Lugo, inaugurado en 1887 e que pechou as súas portas en 1981, reabre a súas portas este xoves convertido nun centro cultural, rehabilitadas as súas instalacións. Concertos, danza e unha mostra abrirán a programación dun espazo con biblioteca, ludoteca, salas de exposicións, un centro de investigación arqueolóxico e un pequeno auditorio, situado ademais nun lugar privilexiado, a escasos metros da muralla. O edificio do cárcere ten un grande valor arquitectónico, recuperado nunhas obras iniciadas en 2012 e que contaron cun orzamento total de 5,5 millóns de euros, cofinanciados por fondos europeos, Deputación e Concello de Lugo. As actuacións incluíron a humanización da rúa Soto Freire, pegada ao inmoble, facéndoa máis accesible. A prisión, deseñada polo arquitecto Nemesio Cobreros, custou 282.000 pesetas, sufragadas polos concellos de Lugo, Castro de Rei, Castroverde, O Corgo, Friol, Guntín, Outeiro de Rei e Pol. Substituíu o cárcere anterior, situado na rúa Bispo Armañá, que databa de 1750, e permaneceu aberta ata a inauguración de Bonxe. A súa posta en funcionamento levou á apertura, un ano despois, da nova porta na Muralla, a do Hospital, para facilitar o cambio de garda e o acceso ao xulgado. A prisión representou un gran avance no seu momento. Como explica Cristina Fiaño no monográfico O Vello Cárcere de Lugo, editado por Unión Libre, a concepción do cárcere débese á reforma penitenciaria posterior á revolución liberal de 1868, rachando "co modelo de cárcere dezaoitesco, baseado nun sistema de aglomeración que clasificaba os presos en grandes espazos comúns, pasando a outro modelo no que primaba a individualización conseguida grazas á disposición celular, máis desexada na época por traer consigo melloras de habitabilidade e hixiene". O cárcere lucense, un dos máis modernos de España nese momento, seguía o modelo penitenciario do Panóptico, ideado a finais do século XVIII polo filósofo Jeremy Bentham. Este modelo caracterizábase por ser unha construción circular (o de Lugo é semicircular), onde estarían as celas individuais, e unha torre central, onde se situaría o posto de vixilancia. Cada cela debía ter unha ventá de cara ao corredor e outra cara ao exterior, de maneira que o efecto de contraluz ao atravesar a cela permitise ao vixiante percibir todos os movementos dos presos. Os anos máis escuros da prisión chegaron a partir de 1936. En boa medida a exposición que se inaugurará este xoves no espazo, Un cárcere, unha porta e un xardín, realizada coa colaboración da Asociación para a Recuperación da Memoria Histórica e a Universidade de Santiago, recolle a memoria dese tempo, a través das vivencias dos centos de presos e presas políticas que por alí pasaron nos anos seguintes. Carmen García Rodeja explica que a colaboración da ARMH co Concello de Lugo manterase coa organización de máis exposicións e actividades. Na inauguración, prevista para as 20 horas, participarán familiares dalgúns dos moitos presos políticos que pasaron pola prisión durante a ditadura franquista. Entre eles estará o sobriño de Juan Martínez Fernández, barquilleiro de Ribadeo que pasou dous anos na cadea. Ou o neto de Antonio Reboiro Rodriguez, alcalde de Pobra de Brollón fusilado en 1938. Ou o sobriño e a irmá do médico Rafael de Vega Barrera, fusilado en 1936. A represión en Lugo foi moi dura, como en todo o país. O 24 de xullo ingresaron no cárcere 42 persoas, boa parte delas importantes personalidades políticas e sindicais como Ramón García Núñez (Gobernador Civil de Lugo), Francisco Lamas (alcalde gobernativo), Roberto Ouro Vázquez (deputado a Cortes), Rafael de Vega Barrera, Luis Peña Novo (secretario do concello), Avelino López Otero (un dos fundadores da Organización Republicana Lucense), José Valín Figueroa (directivo da Sociedade de Peóns) ou José Rey Rey (dirixente da CNT). Ramón García Núñez e Rafael de Vega, xunto con outros (o practicante e secretario do alcalde Perfecto Abelairas Castro, o mestre e dirixente do POUM José Ramos López e o industrial e concelleiro de IR Ángel Pérez López) foron fusilados o 21 de outubro. Especialmente lembrada é a execución de Rafael de Vega, "médico coñecido pola súa xenerosidade cos humildes", destaca Claudio Rodríguez Fer, que subliña a "horrenda inxustiza daquel crime, provocado máis pola envexa doutros médicos e pola intención de descabezar e meter o medo á poboación que por nada que tivese feito tan moderado cidadán e respectado benfeitor". En 1937 chegaron a amorearse na cadea case un milleiro de persoas, nunha prisión prevista para 140 A obra de Cristina Fiaño analiza con detalle as condicións de vida dos reclusos e reclusas durante a ditadura, un momento no que podían amorearse en cada cela "doce, trece e aínda catorce persoas", sumando en 1937 case un milleiro de presos e presas nunha cadea prevista para 140, consecuencia da caída da fronte do Norte. En 1939 prodúcese un novo pico, por mor da chegada de 490 presos doutros lugares peninsulares, sobre todo procedentes da zona Norte e Madrid. En 1942 comeza a haber datos oficiais sobre a poboación reclusa nas prisións galegas, sumando nese momento máis de sete mil persoas, 490 en Lugo. Debido ao amoreamento que se produciu na prisión provincial de Lugo, pouco despois do alzamento militar empregáronse os baixos da Casa Radio como cárcere temporal. Xa no 1939 habilitouse o Balneario como cárcere filial da Provincial. Alí eran trasladados os presos sometidos ao sistema de redención de penas polo traballo, que ao réxime lle servía ao mesmo tempo para reducir as penas dos presos e reducir o seu amoreamento e para conseguir cartos para sufragar os gastos que xeraban os propios reclusos. Os presos do cárcere lucense realizaron obras na Praza de Abastos, o Goberno Militar, o Concello, o Parque Rosalía, o Campo do Polvorín ou o Parque de Automovilismo de Lugo. E o Xeneral Tella mesmo empregou a man de obra dos presos para a construción do seu pazo privado en Adai, parroquia próxima á cidade. Outro dos traballos grazas ao que algúns reclusos conseguían unha redución das súas condenas era a edición do xornal Redención, único permitido no interior das prisións, e que funcionaba como instrumento de propaganda patriótica e vía de adoutrinamento para presos e familiares. Fiaño explica, así mesmo, que foron moitas as mulleres presas por motivos políticos, 14 en 1936, que se elevaron a 203 en 1940, produto en moitos casos para búsqueda de fuxidos. En 1938 ingresou na prisión de Lugo Consuelo Alonso González, A comunista, "a única muller executada oficialmente na provincia de Lugo entre os anos 1936 e 1940" e a quen Claudio Rodríguez Fer lle dedicou un fermoso poema ("Por quitar quitáronlle/ ata os cabelos da testa/ e chámanlle A Comunista/ Só está afiliada/ ao partido da fame/ e chámanlle A Comunista"). Fiaño sinala que "aínda que foron moitas as mulleres asasinadas en Galicia durante a guerra civil e a posguerra, moi poucas foron fusiladas tras ser xulgadas en consello de guerra, pois as restantes pereceron abatidas sen ningunha clase de xuízo, xeralmente tras ser secuestradas e paseadas". A autora escribe que pasaron tamén polo cárcere de Lugo mulleres libertarias, como a veciña de Cervantes Consuelo Alba Digón e as súas fillas Florinda, de 19 anos, e Domitila Gutiérrez Alba de tan só 14. Tamén amestra guerrilleira Enriqueta Otero, detida en 1946. En 1938 ingresou na prisión Consuelo Alonso González, "a única muller executada oficialmente na provincia de Lugo entre os anos 1936 e 1940" A concelleira Ana Prieto destaca como o traballo de rehabilitación do edificio conseguiu manter "a súa estrutura e a súa memoria": todas as celas, as celosías que separaban a homes e mulleres, as reixas das celas "e mesmo as inscricións feitas en paredes e portas" por algúns e algunhas dos reclusos e reclusas. Pero, ao tempo, permitíndolle "ter unha nova vida, cunha función cultural e didáctica", completamente afastada dos seus usos orixinais e da dor e o sufrimento que acolleu. Son varios os autores e autoras que lle dedicaron algúns versos a esta prisión e aos seus e ás súas ocupantes. En O prisioneiro Luz Pozo Garza escribe "Tódalas noites todas/ o arrepío da chuvia nos ferros/ sentir o corazón chantado no valeiro/ a razón de ser home/ a sinrazón de selo". E de Claudio Rodríguez Fer é o texto "En Lugo/ tras o cárcere infinito/ só puideches ver a luz/ de coller puntos ás medias/ por estreitísimas carreiras/ diminutas/ antes de morrer/ punto/ por/ punto". O Vello Cárcere de Lugo (Cristina Fiaño) en Unión Libre (.pdf)


Summary: O Culturgal, a feira das industrias culturais galegas, xa ten datas e novo coordinador. Será en Pontevedra os días 29 e 30 de novembro e 1 de decembro e a súa fronte estará Xosé Manuel Aldea, vicepresidente da Asociación Galega de Empresas Musicais.

O responsábel do selo Ouvirmos e vicepresidente da Asociación Galega de Empresas Musicais, Xosé Manuel Aldea, é o novo director de Culturgal, a feira das industrias culturais despois de que hai dous meses Sergio Lago se despedise do posto que asumira na edición de 2011. Canda o nome do novo responsábel da feira, desde a organización de Culturgal avanzan as datas da que será a nova edición con sede en Pontevedra. Os días 29 e 30 de novembro e 1 de decembro o Pazo da Cultura abrirá as súas portas ao escaparate das industrias culturais que, desta volta e nun escenario de crise para o sector, apela á "corresponsabilidade compartida entre os axentes culturais: institucións, empresas, creadores, xestores e públicos". A organización de Culturgal, presidida por Xulio Amigo, anima a participar aos distintos axentes do mundo cultural no programa dun encontro no que se quere destacar o valor social e económico da acción cultural


Summary: A Xunta asegura que as achegas serán para "100% das familias que cumpran os requisitos".

A quen están dirixidas as axudas? Canto diñeiro me poden dar para os libros? Educación Primaria Educación Especial Canto recibo para material escolar? Como funciona o Fondo Solidario de Libros? Como podo presentar a solicitude? Cando abre o prazo? A Xunta da Galiza abre o prazo para que as familias soliciten as axudas para a compra de libros e material escolar, ou ben para o acceso ao Fondo Solidario de Libros de Texto, destinados ao alumnado matriculado en Educación Primaria, ESO e Educación Especial de centros públicos para o curso 2022-23. A Consellaría de Educación asegurou a dotación gratuíta de libros e material "para 100% das familias que cumpran os requisitos estabelecidos". A Xunta habilitou unha contía de 25,6 millóns de euros. A maior parte destes fondos, explicaron desde o Goberno galego, destinarase á reposición dos manuais do Fondo Solidario de Libros pola entrada en vigor, en setembro, da nova lei educativa, a Lomloe. A Xunta prorroga a vixencia dos libros de texto un ano A quen están dirixidas as axudas? As axudas da Xunta para a compra de libros están dirixidas ao alumnado matriculado en 1º e 2º de Educación Primaria, así como ao alumnado matriculado en Educación Especial e ao alumnado cunha discapacidade igual ou superior a 65%. Canto diñeiro me poden dar para os libros? Educación Primaria O alumnado dos dous primeiros cursos de Primaria recibirá 210 euros, no caso dunha renda per cápita familiar igual ou inferior a 6.000 euros, e de 140 euros para as rendas de entre 6.000 e 10.000 euros. Aliás, o alumnado de 1º e 2 de Primaria que se atope en situación de garda ou tutela da Xunta recibirá a axuda máxima —210 euros—, e non terá que acreditar os datos da unidade familiar nin o nivel de renda. No que respecta ás axudas ao material escolar poderán optar a elas o alumnado matriculado en Educación Primaria e en ESO cunha renda per cápita familiar igual ou inferior a 6.000 euros, e a contía da axuda é de 50 euros/alumno. Educación Especial No caso do alumnado matriculado en Educación Especial, en centros específicos ou en unidades de Educación Especial en centros comúns, así como o que presente unha discapacidade igual ou superior a 65%, recibirá un importe de 275 euros, con independencia da renda per cápita familiar. Canto recibo para material escolar? No que respecta ás axudas ao material escolar poderán optar a elas o alumnado matriculado en Educación Primaria e en ESO cunha renda per cápita familiar igual ou inferior a 6.000 euros, e a contía da axuda é de 50 euros por alumno ou alumna. O alumnado en situación de garda ou tutela da Xunta, o alumnado de Educación Especial ou cunha discapacidade igual ou superior a 65% será beneficiario desta axuda con independencia da renda. Como funciona o Fondo Solidario de Libros? Por último, ao Fondo Solidario de Libros pode participar o alumnado en 3º, 4º, 5º e 6º de Primaria, e en 1º, 2º, 3º e 4º de ESO. A asignación de libros de texto farase por orde inversa á renda per cápita da unidade familiar. En calquera caso, terá preferencia o alumnado en situación de espera ou tutela da Xunta ou cunha discapacidade igual ou superior a 65%, con independencia da súa renda familiar. Así, o alumnado con renda per cápita igual ou inferior a 6.000 euros, ou que estea en situación de espera ou tutela da Xunta ou cunha discapacidade igual ou superior a 65% —nestes dous últimos casos con independencia da renda— ten acceso garantido a seis libros. As familias con treitos de renda per cápita entre 6.000 e 10.000 euros terán acceso a catro manuais. Será requisito fundamental para acceder ao Fondo ou para recibir as axudas devolver os libros dos cursos anteriores. Como podo presentar a solicitude? As solicitudes poderán presentarse por vía electrónica —preferentemente— mediante a aplicación informática fondolibros a través da sede electrónica da Xunta, ou ben presencialmente nos propios centros docentes, así como en calquera dos lugares e rexistros estabelecidos na normativa reguladora do procedemento administrativo. Cando abre o prazo? O prazo para as solicitudes, tal e como recolle o Diario Oficial da Galiza (DOG), ficará aberto desde esta quinta feira, 19 de maio, até o próximo 22 de xuño.


Summary: O CEO de Galopín PlayGrounds recoñece que, polo momento, se manteñen os parques infantís que xa existían. Porén, a empresa non deixa de innovar. Até sacou un parque que se desinfecta só cando non detecta presenza de ninguén no entorno

Cada vez apostan por uns parques máis punteiros...Cremos que un parque que se localiza no espazo público ten que achegarlle dignidade e calidade, á marxe da seguridade. Un pequeno incremento de valor no espazo público aumenta o valor do contorno. En que se fixan á hora de deseñar os seus produtos?Hai que incluír moitísimos aspectos como o coñecemento da socioloxía, da pedagoxía... Porque un pode facer o mellor parque do mundo cos mellores materiais do mundo e certificado, pero se non coñecen as regras da pedagoxía pode ser incluso contraproducente para o desenvolvemento dos nenos. Nós facemos un esforzo importante nesas cuestións que están apreciando en sitios como Rusia, Emiratos Árabes, Latinoamérica, Asia... Mercados moi esixentes. Por que traballan neses mercados?Son aos que nós queremos optar porque o investimento nun parque de calidade aforra en mantemento e é moi rendíbel. Xa están exportando a algúns países?Si, por exemplo, estamos a facer parques singulares nas cidades máis importantes do mundo: Moscú, Viena, México... Facemos tamén moitos parques tematizados. Non venden na Galiza?Ás veces hai que facer o camiño de volta. Na Galiza todos temos o complexo de inferioridade: parécenos que o noso non é o mellor, por desgraza. Pero fixemos o parque da Coruña mellor valorado pola veciñanza, o de Elviña, e agora rematamos un parque monumental en Vigo. Pero os parques máis espectaculares están en grandes cidades, con moitos habitantes, ou en centros comerciais. Foi preciso readaptar os parques pola Covid-19?Nós temos un proxecto, BioSpace, que é un parque que se desinfecta automáticamente cun sistema de bombas de alta presión, pero mentres tanto os parques son os que temos e hai que utilizar sistemas de desinfección convencional. A problemática é que as crianzas teñen que socializar, que non ten tanto que ver cos deseños dos parques. O parque ten unhas bombas de alta presión e cando non hai afluencia de xente el só provoca, por nebulización unhas micropartículas que fan a desinfección. Xa está na nosa fábrica.


Summary: A Axencia Tributaria inclúe novidades na campaña da Renda ao enviar noticiacións a colectivos específicos sobre a necesidade de incluír na declaración as rendas procedentes doutros países, xusto o que non fixera nunca. "A información recibida era toda a contraria".

A campaña da Renda deste ano, que comezou neste mes, inclúe algunha novidade. Unha delas ten que ver co aviso que van recibir aqueles cidadáns que teñan rendas procedentes doutros países. Aqueles perceptores de pensións do estranxeiro (e tamén con rendementos de contas no exterior) serán informados a través dunha comunicación da necesidade de incorporar estes datos á declaración. Será unha comunicación a colectivos específicos, con suficiente antelación e previsión, xusto a información que nunca se fixo ao colectivo emigrante e que provocou que milleiros deles en Galicia leven meses recibindo cartas nas que se lles reclaman multas, xuros de demora e a contía das declaracións que exixidas polas pagas que desde 2008 perciben dos diferentes Estados nos que traballaron, malia que nunca foran advertidos da obrigatoriedade de declarar esas cantidade ou cando mesmo foran informados de que non eran obrigatorias. Facenda inclúe na campaña da Renda comunicacións a colectivos específicos para que declaren as súas pensións do estranxeiro A Axencia Tributaria recoñece implicitamente o seu erro e a denuncia que levan tempo facendo as diferentes plataformas de emigrantes retornados: que nunca foron correctamente informados e que nunca se lles advertiu que tiveran que declarar por unhas pensións que sempre lles dixeran que quedaban exentas. A propia delegada da Facenda en Galicia, Imelda Capote, anunciou a pasada semana en rolda de prensa que serían enviados estes novos avisos. Non obstante, non son as únicas notificacións que seguen chegando. Tamén máis multas, como confirma a Coordinadora Nacional Galega de Emigrantes Retornados. "Todos os días chegan novas sancións e recibimos chamadas de todos puntos de Galicia advertíndonos delas", asegura Xosé Lois Leirós, un dos voceiros do colectivo, que se queixa tamén do "silencio" da Axencia Tributaria, que nin recibe aos afectados nin lles informa sobre os resultados das súas reclamacións. "Non temos noticias ningunha da Facenda, nin desde Madrid nin desde a delegación de Galicia; o mínimo que podían facer era recibirnos, tal e como lles pedimos, pero nada fan", insiste. A campaña sancionadora continúa mentres a Facenda recoñece o seu erro ao informar do que antes non informara nunca Leirós entende que a decisión da Axencia Tributaria de advertir oficialmente nesta campaña da Renda da necesidade de declarar as pensións é unha maneira de "recoñecer que antes non o fixeran". "E non só non o fixeran, senón que a información que recibiamos era totalmente contraria", lembra. "Se teñen algún documento co que poidan demostrar que avisaron aos emigrantes de que tiñan que declarar eses cartos, que o presenten; pero non teñen nada porque non o facían, nin en 2009, nin en 2010 nin nunca", insiste o voceiro da Coordinadora Galega, que insiste en que o obxectivo do Goberno do PP non é máis que "recadatorio" e a través dunha "campaña sancionadora contra os máis débiles". A Coordinadora, que leva meses manifestándose, pide "a anulación de todos os expedientes sancionadores instruídos pola Axencia Tributaria e que lle notificaron nos últimos meses a persoas beneficiarias de pensións no estranxeiro por non tributaren por estas cantidades nos exercicios 2008-2012", ademais da anulación do cobro de intereses de demora e a modificación da lei para "garantir a igualdade de trato para os emigrantes retornados". Tamén reclama que se "anulen os requerimentos relativos aos exercicios compendidos entre os anos 2008 e 2012", así como que se revisen os convenios marco con outros países e que se modifique a normativa para que se fixe "un mesmo réxime do IRPF, con independencia de se estas proceden dun Estado ou de varios Estados". Por último, solicitaron unha campaña informativa sobre as obrigas fiscais futuras, a mesma que agora pon en marcha a Facenda. A mesma que nunca existira antes. As sancións poden afectar uns 200.000 emigrantes galegos A campaña sancionadora que afecta xa uns 20.000 emigrantes retornados galegos, seguirase ampliando até outros 30.000 e podería afectar finalmente uns 200.000 cidadáns galegos que traballaron durante anos no estranxeiro. Polo momento, a Axencia Tributaria recadou máis de 4 millóns de euros en Galicia a través destas reclamacións.


Summary: A histórica entidade da emigración galega na Arxentina celebra novos comicios na busca de solucións á fonda crise que conduce case irremediablemente á venda do edificio para manter a institución, a asistencia sanitaria aos socios e o seu importante patrimonio cultural ENTREVISTA | "Nin España nin Galicia defenderon nunca o patrimonio cultural do Centro Gallego de Bos Aires"

ENTREVISTA | "Nin España nin Galicia defenderon nunca o patrimonio cultural do Centro Gallego de Bos Aires" Desde a mañá deste luns na Arxentina --desde as 14 horas en Galicia-- o Centro Gallego de Bos Aires (CGBA) celebra eleccións nunha nova busca de solucións para a fonda crise que sofre desde hai anos. A histórica entidade da emigración, con máis de 111 anos de vida, acumula unha débeda de máis de 50 millóns de euros mentres permanece intervido polo Estado arxentino. O hospital que viu nacer e atender milleiros de galegos e descendentes e que conta cun importante patrimonio cultural mantén varias áreas pechadas e non é quen de dar a intención requirida aos 4.000 socios que quedan dunha institución que superou os 100.000 nas súas épocas máis gloriosas. O cadro de persoal acumula meses de impagamentos e sobrevive cunha cuarta parte do soldo. Dous anos despois, os asociados volven estar chamados a uns comicios impulsados polo interventor xudicial Martín Moyano. O Centro Gallego renovará a directiva e máis da metade dos representantes de socios que forman parte da asemblea Que se elixe nas eleccións do Centro Gallego? Coas eleccións renovarase a directiva da institución: 15 directivos titulares mais os oito suplentes serán elixidos. Tamén se prevé a renovación da metade dos 90 representantes de socios que forman a asemblea. Neste caso, e debido a renuncias e falecementos, serán en total 60 os novos membros deste corpo que sairán electos dos comicios deste luns. A importancia da asemblea de representantes é fundamental: é a única entidade non intervida do CGBA e a venda do edificio só podería ser aprobada se consegue o apoio de polo menos dous terzos destes representantes. As agrupacións Celta, Breogán, Unión Gallega, Salud y Cultura y Galicia presentan unha candidatura conxunta á elección de representantes; A Terra é a única que presenta tamén á directiva Quen se presenta aos comicios? O CGBA conta con diferentes agrupacións políticas que representan desde hai décadas as diferentes tendencias dos asociados. Cinco delas (Celta, Breogán, Unión Gallega, Salud y Cultura y Galicia) presentan unha lista unitaria pero unicamente para a elección de representantes de socios. Decidiron non presentar candidatura á directiva ao esixir que antes a intervención presentase un informe en detalle sobre o estado financeiro da entidade. A outra candidatura é a da agrupación A Terra, que acode aos comicios para elixir representantes de socios pero tamén aos dos cargos directivos. Está encabezada polo xornalista Ramón Suárez, o Muxo, que será novo presidente se, como dixo, a súa lista é avalada, como mínimo, polo 50% dos votos que se emitan este luns. O único candidato á presidencia, Ramón Suárez, aposta pola venda "urxente e necesaria" do edificio do hospital para salvar o Centro Gallego Que propoñen as dúas candidaturas? As seis agrupacións políticas do Centro Gallego acordaron o pasado 18 de decembro iniciar as negociacións para a venda do edificio do hospital co grupo Ribera Salud, que en asociación coa Fundación Favaloro arxentina está interesado na compra do edificio. Logo de varias asembleas e requirimentos de documentación e propostas claras, no último cónclave do pasado 8 de maio as agrupacións autorizaron ao interventor a solicitar o concurso de acredores. Aí comezan as diferenzas: desde a agrupación A Terra apóstase por activar xa e de vez as negociacións para a venda "urxente e sen dilacións" do edificio do hospital do Centro Gallego, o que ven como única solución para salvar a entidade, pagar as débedas e poder seguir mantendo o importante patrimonio cultural e histórico da entidade, incluíndo o panteón do cemiterio da Chacarita. A entrada da institución en concurso de acredores sería, segundo advirten, o paso previo á creba. Desde as outras cinco agrupacións tamén se ve a venda como única solución pero a esixencia de maiores garantías e as abertas diferenzas co interventor Martín Moyano separan a súa proposta da da outra candidatura. Fachada do Centro Gallego de Bos Aires / © CGBA Hai alternativas? Outro grupo de socios, arredor da agrupación Castelao, non recoñecida a tal hora como colectivo político con representación no CGBA, promoven a impugnación dos comicios deste luns e non descartan acudir á Xustiza arxentina. Consideran, entre outras cousas, que non se cumpre co estatuto do Centro ao non realizarse as eleccións en agosto nin en domingo. Ademais, esta mesma agrupación asegura estar en contacto cun grupo que está disposto a facerse cargo da xestión do hospital pero sen necesidade de vender. As condicións serían a petición da creba co continuidade do funcionamento da mutual Centro Gallego e a entrada en concurso de acredores para establecer o valor real da débeda e fixar responsabilidades mentres continúa a funcionar a mutual CGBA. Que hai en xogo? Principalmente, a supervivencia dunha institución histórica e emblemática da emigración galega, fundada hai máis de 111 anos e que foi non só o hospital no que naceron milleiros de emigrantes, senón a sede cultural, espiritual e social da Galicia de Bos Aires durante décadas e pola que pasaron ilustres galeguistas, exiliados e persoeiros do país. Ademais, e por riba de todo, a asistencia sanitaria dos arredor de 4.000 socios que aínda quedan no CGBA e que non están a recibir nin teñen garantida os coidados necesarios. Tamén os postos de traballos do cadro de persoal, que acumula impagos e problemas desde hai moitos anos. A asistencia sanitaria dos aínda 4.000 socios do Centro, a supervivencia dunha entidade histórica, o importante patrimonio cultural e os postos de traballo do persoal están en xogo nos futuros meses Alén disto, o obxectivo da diáspora galega, no caso de que a venda do histórico edificio sexa un feito, é manter e xestionar o seu patrimonio cultural, que inclúe un histórico panteón no cemiterio da Chacarita. O CGBA é moito máis que os seus 34.000 metros cadrados, as seis plantas e os dous sotos. Como testemuña do que supuxo, medio cento de esculturas e estatuas, máis dun cento de pinturas de Castelao, Seoane, Colmeiro ou Maside, unha biblioteca de 20.000 volumes centrados en Galicia, un teatro histórico de case 400 butacas, un enorme arquivo fotográfico ou unha fonoteca con discursos de Otero Pedrayo, Cunqueiro ou Blanco Amor.


Summary: Denuncian que o PP "prohíbe temas sobre os que falar" e advirten que "o debate sobre a autodeterminación estará presente, gústelles ou non".

@s voceir@s dos grupos promotores da proposición de lei a prol da autodeterminación anunciaron esta cuarta feira que recorrerán a decisión adoptada pola Mesa do Parlamento. En comparecencia de imprensa, representantes de BNG, ERC e Amaiur denunciaron o "talante antidemocrático" do Partido Popular e censuraron que este tivese empregado @s cinco membros que posúe no órgano para que a súa proposta non puidese nin sequera ser tramitada. Pola contra, PSOE (3) e CiU (1) apoiaron a súa elevación ao Pleno da Cámara. "O PP aduce razóns absurdas porque no fondo o único que quer é evitar un debate", aseverou a portavoz do BNG no Congreso, Olaia Fernández Davila, a respecto das cuestións que o PP argüiu para impedir a tramitación da proposta presentada polos grupos soberanistas. Neste senso, @s populares aseguraron que ao envolver unha reforma constitucional a lei non podía ser debatida, cuestión que o deputado de ERC, Alfred Bosch tildou de "artimaña técnica" e de "censura" por parte do partido maioritario. Pola súa banda, Mikel Errekondo (Amaiur) advertiu ao Partido Popular que traeran "o debate sobre a autodeterminación ao Congreso", para o que presentarán un recurso contra a decisión da Mesa. Até o momento aínda non definiron que modalidade empregarán pois "o primeiro paso será informarse do ditame", que aínda non lles foi entregado. Porén, recorrerán en primeira instancia á Mesa do Parlamento, de acordo co procedemento habitual. De non prosperar, estudarían outras vías. Os grupos promotores aseguran que non recuarán na súa proposición no que entenden é un dereito para as nacións sen Estado que debe ser submetido a debate nas Cortes españolas.


Summary: O núcleo duro dos 45 bancos acredores de Pescanova volven reunirse esta terza feira. Mentres, un novo accionista, Iberfomento, revírase ao presidente da multinacional.

O comité de dirección, steering committe, de bancos acredores de Pescanova volve se reunir esta terza feira para renegociar a débeda. Os cálculos de acredores e técnicos sitúan a débeda de Pescanova entre os 2.500 e 2.700 millóns de euros. CaixaBank, Sabadell, Novagalicia Banco e Popular terían empréstimos concedidos a Pescanova de máis de 150 millóns de euros. Entre 125 e 150 millones estarían Bankia e Deutsche Bank. Entre 100 y 125 millones, BBVA y Caixa Geral. Entre 75 e os 100 millóns, RBS, Commerzbank e Ceiss. Mais nas últimas horas a noticia foi que un novo accionista, Iberfomento (que ten o 3,39% das accións da multinacional) quitaba as cores a Fernández de Sousa, presidente de Pescanova. Iberfomento, ao igual que fixeran hai uns días Damm e Luxempart, negou que no consello de administración se aprobase a reestruturación da débeda, tal e como afirmara o presidente. Entre estes tres accionistas que desmenten o dito por Fernández de Sousa suman o 15,37% das accións de Pescanova. O presidente posúe 14,4 por cento.


Summary: A primeira rolda de votacións xa está aberta a un censo de votantes conformado por máis de 450 profesionais do sector escénico.

Un total de 38 espectáculos e máis de 300 profesionais concorren aos XXV Premios de Teatro María Casares, galardóns organizados de forma anual pola Asociación de Actores e Actrices de Galiza (AAAG). O proceso de inscrición, realizado integramente a través da web da AAAG, finalizou o pasado 14 de maio. Participans 38 montaxes que se postulan nas catorce categorías nas que se dividen os premios: maquillaxe, vestiario, iluminación, escenografía, música orixinal, texto orixinal, adaptación-tradución, actor secundario, actriz secundaria, actor protagonista, actriz protagonista, dirección, espectáculo e espectáculo infantil. Após a fase de inscrición, a AAAG inicia esta cuarta feira a primeira rolda de votacións, aberta xa a un censo formado por máis de 450 profesionais do sector das artes escénicas. Dese modo, ademais do colectivo de membros da AAAG, poderán votar responsábeis da xestión e programación cultural, xornalistas, críticos e as persoas finalistas en edicións anteriores. Os Premios de Teatro María Casares entregáronse por vez primeira en 1997 e dende aquela son o gran escaparate do teatro galego Das súas votacións, sairán os espectáculos e profesionais finalistas en cada unha das catorce categorías, que se darán a coñecer a finais do mes de xuño Os Premios de Teatro María Casares entregáronse por vez primeira en 1997 e dende aquela son o gran escaparate do teatro galego. O Manifesto Galego no Día Mundial do Teatro en 2020 redactou o actor Evaristo Calvo. Pode consultar as obras que concorrern a estes premios aquí


Vários fôrom os temas tratados no "VI Congreso de Escritores/as Galegos/as: Para que(n) escribimos o futuro?", celebrado em Ponte Vedra em 26 de setembro de 2015, todos eles propostos polas interessadas e participantes no evento. Como três eram as mesas de trabalho a que uma pessoa podia acudir, falarei das três em que me coubo participar. A mesa de trabalho de "Dereitos de Autoría e Profesionalización", comandada por Francisco Castro, tinha começado por interessantes considerações suas e por uma pormenorizada síntese das nefastas experiências com editoriais de Xavier Queipo, que valorizou a situação que habitualmente o escritor sofre a respeito da sua falta de proteção no sistema literário e particularmente face aos interesses editoriais. Mas se estes fôrom os conteúdos de partida, logo no encontro propiciado polo Congresso outras questões fôrom trazidas à mesa. Maria Xosé Queizán, perante a precária situação das escritoras perguntava onde era o muro das lamentações, ao que Francisco Castro replicava que se quadrar lamentar-se não servia. Elena Gallego solicitava referências atualizadas sobre honorários e contratos e arguia a necessidade de formar um critério próprio à hora da estratégia. Eladio Medel recomendava acordos não superiores a 5 anos para os contratos; pedia cuidado nos adiantamentos a conta; rejeitava os contratos em exclusiva; mostrava a necessidade de conhecermos a diferença entre reedição e reimpressão... Avertiu-se que os direitos habituais são até 10%, enquanto em Espanha são 7-8 %. María Xosé Queizán considerava estas cifras um roubo e algo estranho no sistema capitalista. Avertiu-se que os direitos habituais são até 10%, enquanto em Espanha são 7-8 %. María Xosé Queizán considerava estas cifras um roubo e algo estranho no sistema capitalista. Anxo Farinha opinava que não se pode permitir que o único que não cobre seja o escritor. O profissionalismo dá-se ao cobrar. Para ele é necessário cobrar adiantamentos. Eduardo Estévez estimava que há que prescindir das perspetivas dos editores, porque a maioria abusam ou não cumprem; e que não temos um sistema literário a apoiar-nos. Dixo-se que as tarifas não são realistas se se baseiam nas dos catalães. E que a Associação, embora exista uma grande necessidade, não pode assumir lavores de agente literário. Susana Sánchez estima que não há mercado, e que por isso temos é criá-lo. Muito polo contrário, Francisco Castro opina que há mercado, e valoriza positivamente que conste no contrato o fato de se tratar de um original galego traduzido. O caso dava para argumentar que só um trabalho em equipa, solidário e de carácter sindical podia fazer com que se forçasse os meios a pagar uns mínimos estipulados, mas a diversidade de critérios e interesses semelha fazer difícil a AELG se comportar como ou se converter num sindicato Perante os discursos dos colegas da sala que começavam reconhecendo-se como profissionais de diversa índole, Gustavo Pernas afirmou ser dramaturgo, não advogado, ilustrador, informático, etc, como os companheiros que tinham intervido com antecedência, e que na discussão que nos ocupava havia um problema de referências; que os do teatro sempre defendêrom um caché e fôrom às vezes substituídos por recitais poéticos em que os recitadores não cobravam… Era, evidentemente, referência a uma espécie de "concorrência desleal" entre colegas, e isto trouxo-me à memória casos deste tipo acontecidos mesmo entre poetas ou leitoras de pregão festeiro. O caso dava para argumentar que só um trabalho em equipa, solidário e de carácter sindical podia fazer com que se forçasse os meios a pagar uns mínimos estipulados, mas a diversidade de critérios e interesses semelha fazer difícil a AELG se comportar como ou se converter num sindicato. Sabela González estimou que as autoras devem sair ao mercado exterior como puderem. E Xosé Antonio Perozo lembrou que os agentes passárom de cobrar o 10% a cobrarem o 15%. Finalmente, valorizou-se a saída a outros mercados com a ajuda de uma hipotética agência literária, ou ao menos de um serviço de orientação para autor@s oferecido pola própria AELG. No grupo de trabalho intitulado "Novas formas de edición", comandado por Rosalia Fernández Rial, começamos mostrando interesse polas grandes mudanças que estão sofrer mesmo os gêneros literários, com o caso paradigmático dos romances que, sendo o gênero que sempre sustentou os outros, está a ver a sua própria crise. Considerou-se que a chegada do audiovisual, e nomeadamente das narrativas de ficção inseridas nos videojogos estão a deslocar a criatividade literária fora do quadro do produto de papel. Neste sentido, ressaltou-se a oportunidade que isto supõe para os criadores que se acharem em contextos propícios para a indústria audiovisual. A seguir, comentárom-se os rec"entes dados que falavam em quedas de vendas de livro digital perante os ascensos das mesmas no âmbito do papel. Se bem semelhavam uma inversão da tendência dos últimos anos, descobrimos que os dados estavam, se calhar, manipulados: as vendas constatadas só tinham a ver com os livros registados no ISBN; sendo como é cada vez maior o número de livros digitais editados sem ISBN (a causa dos custos que recentemente produziu a privatização do serviço), a conclusão foi clara em favor da progressão ininterrupta do mercado do livro digital, porém ainda sem consolidar. Considerárom-se os formatos impressos e digitais como complementares, e as autoras e autores como creador@s de conteúdos que podem empregar diversos meios para as suas manifestações literárias Em síntese final, considerárom-se os formatos impressos e digitais como complementares, e as autoras e autores como creador@s de conteúdos que podem empregar diversos meios para as suas manifestações literárias. Por último, na mesa "Lusofonia como renovada oportunidade", comandada por Carlos Quiroga, valorizou-se a aproximação aos referentes lusófonos para não ver-nos permanentemente acossados por uma espanholidade abafante ou usurpadora. A história recente das decisões institucionais em termos de normativa ortográfica fôrom rijamente criticadas, à luz dos preocupantes dados no uso atual da língua galega assim como da sua presença no ensino, nos meios e na administração. Decidiu-se solicitar à AELG que promova publicamente a tolerância gráfica que a caracteriza e que visibilize oportunamente a obra e as autoras lusógrafas que a integram. Conscientes a maioria de que novos tempos são chegados, estimou-se positiva a lei nascida da ILP Paz Andrade e as obrigas institucionais ainda não cumpridas sobre a receção dos meios de comunicação portugueses na Galiza, e por enquanto estimou-se conveniente a promoção de uma estratégia conducente a uma tolerância gráfica necessária, por vezes existente mas quase sempre invisível ou desvalorizada. Neste sentido, ressaltou-se a falta de censura gráfica no seio da AELG, nos poucos prémios literários que apoiam a liberdade normativa, assim como nalgumas editoras e noutros escassos âmbitos de liberdade gráfica no quadro do nosso incipiente sistema literário. Na mesma linha, decidiu-se solicitar à AELG que promova publicamente a tolerância gráfica que a caracteriza e que visibilize oportunamente a obra e as autoras lusógrafas que a integram. Tudo isto aconteceu numa jornada, e muito mais que eu não pudem presenciar, num ambiente de camaradagem e vontade de refletirmos sobre os assuntos que mais preocupam os autores e autoras de hoje. Nunca deixarei de agradecer a iniciativa à AELG, porque sem dúvida nesta época de mudanças e incertezas é mais necessário do que nunca questionar o sistema e procurar alternativas para todo aquilo que, com certeza, ou nunca funcionou bem ou definitivamente não está a funcionar. E não estamos já para carregar com o que não funciona.


Summary: A Facultade de Filoloxía da UDC acolleu este martes un debate ao redor das Visións Alternativas do 17 de maio, no que participaron Ánxela Lema (A Sega), Moncho do Orzán (Ora Galega), Marcos Maceira (A Mesa) e Nel Vidal (CTNL), moderado por Suso de Toro.

A Facultade de Filoloxía da Universidade da Coruña acolleu este martes un debate ao redor do Día das Letras, centrado en reflexionar sobre as visións alternativas existentes ou posibles ao fío desta celebración. Se habitualmente ao 17 de maio -ou aos actos organizados por certas entidades- se lle critica unha certa ritualización, a polémica que este ano espertou a designación de Filgueira Valverde coma homenaxeado por parte da Real Academia semella ter estimulado o debate sobre a forma en que debe ser conmemorado este día e sobre se o contido proposto pola RAG debe seguir mantendo un papel protagonista ou debe coexistir con outras homenaxes e formas de celebración. A necesidade de dotar de maior contido social ou cívico ao 17 de maio tamén centrou boa parte das intervencións neste encontro, organizado pola A Comisión de Normalización Lingüística, moderado por Suso de Toro, e no que participaron Ánxela Lema (Plataforma de crítica literaria A Sega), Moncho do Orzán (Ora Galega, comité pro centenario das Irmandades da Fala), Marcos Maceira (Mesa pola Normalización Lingüística) e Nel Vidal (Coordinadora de Traballadores/as de Normalización da Lingua). De Toro sinalou o paradoxo de que Galicia conte cun "ecosistema cultural fecundo" pero que as celebracións do 17 de maio resulten "ermas" Na súa presentación, Suso de Toro aludiu a un texto publicado por el mesmo en La Voz de Galicia hai ao redor de 25 anos, titulado "Día das Letras zombies" no que reflexionaba sobre a inutilidade dunha conmemoración centrada na "beatificación" dun autor se esta non tiña un forte "apoio social" e se transformaba nun "acto cívico potente", como pode suceder en Catalunya co Sant Jordi. O escritor ligou a mesma interpretación que AP fixo da autonomía en Galicia coa "utilidade política" que este mesmo poder fixo da celebración do Día das Letras a partir dos anos 80. De Toro sinalou o paradoxo de que Galicia conte cun "ecosistema cultural fecundo" pero que as celebracións do 17 de maio resulten "ermas". E instou a traballar na construción "dun motivo" que sirva de aglutinador de todas esas iniciativas, un "motivo seguramente non creado dende a RAG, senón dende os creadores: escritoras, cineastas, músicos...". Lema lembrou que nas 52 edicións das Letras Galegas tan só tres mulleres foron escollidas pola Real Academia Galega. "Non cremos en nada que non crea en nós", destacou. Ánxela Lema, da Plataforma de crítica literaria A Sega, destacou o exemplo de celebración alternativa que o colectivo comezou a realizar o pasado ano, centrando as súas homenaxes nunha autora (Dorothè Schubarth o pasado ano e María Victoria Moreno nesta ocasión), difundindo e visibilizando a súa obra e figura, e celebrándoa a través dunha festa popular, "un traballo que non fai a RAG". Lema lembrou que nas 52 edicións das Letras Galegas tan só tres mulleres foron escollidas pola Real Academia Galega. "Non cremos en nada que non crea en nós", destacou, ao tempo que se preguntou se Luísa Villalta ou Xela Arias "non fixeran abondo" pola cultura galega. Ánxela Lema apostou por seguir afondando nestas "prácticas alternativas" das Letras Galegas, que axuden a "fomentar a reflexión" e se realicen de forma "popular", como unha "festa da cultura". E, de igual xeito que no propio manifesto da Sega se destaca que "hai quen senta e observa mentres outros tentan dicirnos quen son dignos e quen non son dignas de entrar no concepto que temos de literatura e de país", Lema aposta por "facer": "Se non se fai, facémolo nós", destacou. De igual xeito, Moncho do Orzán, representante de Ora Galega e do Comité pro centenario das Irmandades da Fala, detallou o traballo que están levando a cabo para, ao longo de 2016, se conmemore o centenario da creación das Irmandades da Fala. Un exemplo de celebración cívica, social, que terá a súa mostra máis inmediata o vindeiro 31 de maio en Vigo coa organización dunha andaina e carreira popular. Moncho do Orzán apostou por lembrar o labor desenvolvido polas propias Irmandades da Fala de "dignificación" e "prestixiación" da cultura galega e aplicalo na actualidade, sinalando que "se hai cen anos tiñamos un analfabetismo, hoxe temos outro, que é ter en moitos casos unicamente referentes alleos e non coñecer os próximos". Moncho do Orzán apostou por reforzar ese labor realizado dende a cultura de base: "Levamos moitos anos nos que con moi pouco facemos moito" Moncho do Orzán apostou por reforzar ese labor realizado dende a cultura de base: "Levamos moitos anos nos que con moi pouco facemos moito". E, ao tempo que apostou por impulsar en Galicia unha entidade semellante ao Òmnium Cultural catalán, "axustado á nosa realidade", alertou de que "o galego pasou de relacionarse coa aldea a relacionarse co nacionalismo". "E temos que loitar contra esa identificación que fomenta o propio presidente da Xunta nas súas declaracións", dixo. "As portadas están en galego pero non o contido interior, todo aparencia e todo liturxia que non se corresponde con nada do que se fai o resto do ano", sinalou Marcos Maceira Marcos Maceira, presidente da Mesa pola Normalización Lingüística, lembrou que a entidade rexeitou dende o inicio a escolla de Filgueira Valverde como homenaxeado, porque as "convicións democráticas teñen que estar reflectidas". Alén desta designación Maceira amosouse crítico coa forma en que habitualmente se celebra o 17 de maio "dende a oficialidade", sinalando que a tradicional práctica da maior parte dos xornais impresos de presentar ese día as súas portadas en galego, é "unha perfecta representación de como se conmemora esta data". "As portadas están en galego pero non o contido interior, todo aparencia e todo liturxia que non se corresponde con nada do que se fai o resto do ano", sinalou. Maceira estendeu esta consideración de "liturxia" á distribución de bolsas da compra nos supermercados coa imaxe do homenaxeado, á impresión desta en bricks de leite ou á publicación da publicidade institucional da Xunta. "Fronte á oficialidade hai unha sociedade civil organizada que si celebra o Día das Letras" Porén, sinalou, "fronte á oficialidade hai unha sociedade civil organizada que si celebra o Día das Letras, hai un Día das Letras vivo porque hai unha sociedade organizada e activa detrás". E destacou, por exemplo, o labor que en moitas cidades e vilas realizan ducias de librarías que ese día sacan os libros en galego ás rúas, "esa xa é unha celebración alternativa, é unha rede de apoio á cultura que existe todo o ano. Iso é positivo e debemos fomentalo", salientou. Pola súa banda, Nel Vidal, presidente da Coordinadora de Traballadores/as de Normalización da Lingua, puxo como exemplo de celebración das Letras a campaña Que se vexa!, que leva a cabo a entidade, que aposta por "visibilizar a lingua en todos os ámbitos e a dar unha imaxe máis moderna e atractiva do noso idioma". Vidal considera positivo e necesario que exista un día oficial dedicado á cultura e lingua galegas, que ademais permite que na conmemoración participen centos de entidades, entre administracións públicas e actores privados, pero animou a sacar a celebración do seu actual "ritualismo" e de lembrar que "lingua son tamén as letras das cancións, os textos dos videoxogos ou os rótulos das pizzarías". Apostou por unha celebración do 17 de maio máis centrada "na lingua"e ofrecendo unha visión do idioma "moderno, con cor e con vida". Nel Vidal apostou por unha celebración do 17 de maio máis centrada "na lingua"e ofrecendo unha visión do idioma "moderno, con cor e con vida" O debate tivo tamén achegas dende o público, como unha intervención que recomendou establecer "un pacto de non agresión" entre as entidades culturais galegas, sinalando que "non deberíamos opoñernos a unha celebración existente". Tamén apostou por aproveitar os referentes sociais que en cada momento existan e que permitan promocionar o galego, como cando Fernando Vázquez era adestrador do Deportivo, e por "aproveitar complicidades empresariais ou doutro tipo para chegar a novos eidos sociais". Tamén participou a profesora Pilar García Negro, que instou a tomar unha decisión sobre "que é o que queremos como colectivo", optando entre "manter o recoñecemento a institucións que sosteñen celebracións rituais" ou "autoorganizarnos e apoiar a quen se autoorganiza" para levar adiante outro tipo de actos ao redor das Letras galegas e outra visión desta conmemoración.


Summary: A vila bergantiñá será, xunto a Madrid, a única localidade do Estado que celebrará este tipo de certame. Será entre o 24 e o 27 de abril e repartirá 5.000 euros en premios.

Carballo pretende sitaurse entre as vilas vangarda do audiovisual. E farao ca primeira edición do Festival de Webseries Carballo Interplay (CIP), un certame que repartirá 5.000 euros na súa aposta "por un xénero en plena eclosión". Converterase así a localidade bergantiñá nun dos primeiros lugares do Estado, xunto a Madrid, onde se celebre un festival deste tipo. Carballo será, xunto a Madrid, un dos lugares do Estado onde se celebren festivais de webseries Con este CIP, Carballo pretende seguir así o ronsel do éxito de webseries galegas como Angelica e Roberta ou outras feitas na propia localidade como Un sitio distinto. Como o xénero non contaba cun festival propio, máis aló de sección nalgún certame, o Concello decidiuse a organizar un festival que, segundo aclara o goberno local, pretende "apostar pola creatividade, a cultura e o desenvolvemento das industrias culturais" e para dar a coñecer a zona apoiándose "no caldo creativo que ferve na rede". O festival de Carballo Interplay proxectará as webseries e celebrará obradoiros, charlas, master class, mesas redondas e concertos Será entre o 24 e o 27 de abril deste ano cando se celebre un CIP que proxectará as webseries que entren en concurso, pero que celebrará tamén obradoiros, charlas, master class, mesas redondas e mesmo concertos. Con anterioridade ao festival, organizarase un obradoiro de webseries con mozos e mozas de Carballo, cuxo resultado proxectarase tamén no festival. No certame poden participar todas aquelas webseries producidas entre os anos 2012 e 2014 en calquera punto do Estado que teñan ao menos tres capítulos emitidos no momento de presentarse ao festival, de calquera duración, temática ou xénero, tanto de imaxe real como de animación. As bases poden consultarse na páxina web do CIP e haberá diversos premios. Haberá premios económicos á mellor webserie de imaxe real, a mellor de animación e a mellor galega O festival premiará a mellor webserie de imaxe real con 1.500 euros, a mellor webserie de animación con outros 1.500 e a mellor webserie galega con 1.000 euros. Haberá tamén un Premio do Público dotado con 1.000 euros e dous galardóns sen dotación económica para a mellor actriz e o mellor actor. O Concello de Carballo aclara que este festival promociona o poder de internet, "un escaparate en momentos complexos para o audiovisual polas axudas e o recorte de axudas" e que "permite poder chegar de modo rápido e eficaz á audiencia e sen necesidade dunha televisión que aposte polo teu produto para emitilo". "Os creadores, as creadoras, poden controlar así o proceso de difusión, abarátanse os custos e dáselle entrada, ademais, a novos modos de produción, como o crowdfunding, o financiamento en función das achegas particulares de todas aquelas persoas que queiran apoiar o proxecto", aclara o goberno local.


Summary: O senador Ángel Mato (Ferrol, 1971) é o candidato do PSOE á Alcaldía de Ferrol após un proceso de eleccións primarias no seo da forza política que representa. As súas prioridades pasan por lograr un acordo para dispor dun orzamento que permita normalizar os contratos para o axeitado mantemento de parques e xardíns, rozas, recollida de lixo ou iluminación. Responde este cuestionario vía correo electrónico.

Que supuxeron estes catro anos para Ferrol? Estes últimos catro anos Ferrol, non tivo a estabilidade política suficiente para poder desenvolver as políticas necesarias para sacar adiante proxectos importantes para a cidade que fosen panca de cambio para o asentamento de poboación, xeración de emprego ou mellora dos servicios públicos esenciais. Proxectos como a sinatura do Convenio de Defensa, a ampliación do campus universitario ou a área sanitaria das comarcas sufriron grandes atrancos para saíren adiante, ou mesmo quedaron parados. Asemade, servicios básicos municipais como a recollida de lixo, o mantemento de parques e xardíns ou a iluminación viaria carecen a data de hoxe dos contratos, o cal redundou nun peor servicio que, en maior ou menor medida, sufriron os veciños e veciñas da nosa cidade. As diferenzas políticas e as discrepancias entre partidos provocaron unha parálise administrativa que padeceu a cidadanía As diferenzas políticas e as discrepancias entre partidos provocaron unha parálise administrativa que padeceu a cidadanía. Desde o meu punto de vista, a política fracasou. Como valora o traballo desenvolvido pola alcaldía?O alcalde é o máximo representante da corporación e da cidade. É quen ten que promover o acordo político entre os grupos. A única ferramenta que ten a política é o diálogo e o único obxectivo ten que ser acadar os acordos para poder gobernar. PP bloqueou calquera iniciativa positiva para a cidade Non obstante, tamén é moi importante o traballo da oposición e desde o meu punto de vista, unha forza política como o PP bloqueou calquera iniciativa positiva para a cidade e fixo política de ariete contra o goberno local na faciana dos veciños e veciñas de Ferrol. PP bloqueou calquera iniciativa positiva para a cidade E o traballo realizado polo seu partido? Xa o dixen en máis de unha ocasión. Apresenteime a un proceso interno de eleccións primarias porque considero que o meu partido podería ter feito máis para darlle estabilidade a un goberno que no primeiro ano foi compartido, no que o PSOE tivo amplas responsabilidades de goberno e capacidade para poder facer moito máis por Ferrol. Represento un proxecto diferente, por iso quixen comezar por poñer riba da mesa dez proxectos de cidade que todas as forzas políticas poidamos compartir. Creo que o benestar dos ferroláns e ferrolás está moi por riba dos intereses de partido. Ninguén vai vir de fóra resolver os problemas da nosa cidade, témolo que facer nós. Os piares da miña aposta política son Ferrol é o primeiro, temos que empezar por falar do que compartimos, é preciso ter un goberno sen prexuízos, que goberne para todas e todos e que asuma o papel institucional que lle toca, falando co resto das administracións públicas (Deputación, Goberno Central ou Xunta de Galicia) goberne quen goberne en cada unha delas. Cal é a principal necesidade do seu concello?Os principais problemas do noso concello son o desemprego e a despoboación paulatina. É evidente que desde o Concello sos non imos ser quen de resolver estas dúas cuestións, pero tamén é moi certo que a administración local é o principal impulsor das demandas e necesidades da veciñanza. Creo que temos que aproveitar o recente pulo á economía que supón o contrato asinado para a construción das fragatas F110 nos estaleiros de Ferrol Se somos quen de reclamar xuntos a necesidade da conexión ferroviaria co Eixo Atlántico e Coruña, o impulso ao Campus Industrial da UDC, os fondos para rehabilitar os cascos históricos Ferrol Vello ou Magdalena ou reclamar uns servicios públicos de sanidade ou benestar social mellor dotados de persoal como cabeceira de comarca que somos; seguramente estaremos acertando na nosa forma de facer política e seremos respeitados e referendados pola veciñanza. Creo que temos que aproveitar o recente pulo á economía que supón o contrato asinado para a construción das fragatas F110 nos estaleiros de Ferrol para avanzar e diversificar a actividade económica, mellorando a oferta turística, promovendo un turismo sostíbel no nosos 12 quilómetros de litoral, aproveitando os valores patrimoniais dos cascos históricos e arsenais e dinamizando o pequeno comercio ou a oferta gastronómica de calidade para promover o mellor que ten Ferrol, a calidade de vida que se pode desfrutar nunha cidade que o ten todo. Todas esas propostas son a medio e longo prazo, agora toca facer funcionar mellor os servizos básicos municipais que son os que máis afectan no cotián. En relación a iso, cal será a primeira medida que impulsará no novo mandato se está no goberno?Acadar un acordo para dispor dun orzamento que permita normalizar os contratos para o axeitado mantemento de parques e xardíns, rozas , recollida de lixo ou iluminación e tamén desexaría rematar o Convenio con Defensa despois de case vinte anos de negociacións.


Summary: O Frente Farabundo Martí de Liberación Nacional venceu en 13 dos 14 departamentos salvadoreños e coloca á ex-guerrilla na mellor posición para recuncar da man de Salvador Sánchez Cerén, actual vice-presidente, de cara á segunda volta.

O FMLN gañou en 13 dos 14 departamentos de El Salvador, obtendo o 49% dos votos (11 puntos por riba do seu máis directo rival, a dereitista Arena, impulsora e protectora nos 80 dos escuadróns da morte). Xa que logo, a fronte esquerdista sitúase nunha condición inmellorábel de cara á segunda volta e de situar a Salvador Sánchez Cerén como novo presidente. Collerá o relevo de Mauricio Funes, tamén do FMLN, que dirixía o país após gañar coa fronte as eleccións en 2009. O FMLN gañou as eleccións de 2009 poñendo fin a máis de 2 décadas da dereita dura de Arena. Quere recuncar, e co 49% dos votos está en boa posición, para "construír ante, con, desde, para, por, o pobo" Nestes 5 anos a antiga guerrilla marcou como obxectivos a redución da gran desigualdade existente en El Salvador, aplicar un programa real de dereitos humanos, reducir os niveis de criminalidade e sentar os alicerces dun desenvolvemento económico non dependente. Do 'conciencia y fusil' a 'Primero, la gente' O FMLN foi nos 80 a guerrilla que combateu o terror do Estado. Era a época de 'Conciencia y Fusil'. Anos nos que os escadróns da morte adestrados pola CIA probaban en El Salvador un manual de contra-insurxencia para combater o comunismo que implicaba desde asasinatos en masa a violacións, torturas ou desaparicións. Accións que se desenvolvían principalmente nas áreas camponesas por ser estas, a entender do goberno salvadoreño (en mans de Arena) o caldo de cultivo da guerrilla. As violacións de dereitos humanos afectaban especialmente ás comunidades indíxenas. Nun país de menos de catro millóns de habitantes houbo 80.000 mortos en dez anos, 550.000 desprazad@s intern@s e perto de 60.000 persoas fuxiron o estranxeiro En 1990 comezaron as negociacións de paz da man da ONU. Nas primeiras eleccións após a guerra o FML concorreu coa lenda de 'Primero, la gente'. Aí sentaron as bases para a progresión electoral que acabaría por lles levar á vitoria.


Summary: Neste nº percorremos o monte sagrado dos Celtas 12 meses despois do incendio que o arrasou, conversamos con Xurxo Souto e falamos dos 'enchufes' de Carlos Negreira. Iso, e moito máis, neste semanario. Xa á venda na nosa loxa.

Un ano despois da traxedia que o arrasou o Monte Pindo ten que facer fronte a perigos como a eucaliptización e o desleixo institucional. Falamos con membros de Monte Pindo Parque Natural e co xornalista Manuel Gago sobre este espazo único no país. Neste número tamén falamos do novo pau na roda do pequeno comercio galego, a extinción dos alugueres de renda antiga. E de como a Xunta deixou de presumir de exportacións e por que. Entrevistamos a Antom Fente (Liviao do Marrao), que afirma que o bravú "convida a expresarnos sen medo e sen medo a que nos capen". E non se pode citar a palabra Bravú sen acabar falando de Xurxo Souto. Conversamos con el a raíz do seu último libro, 'Contos do Mar de Irlanda". "Irlanda é central na cultura galega, case unha obsesión, mais ninguén lle preguntara aos mariñeiros, que eran os que de verdade a coñecían". O Recuncho de Sechu Sende e a Asociación Viguesa pola Memoria Histórica Da man do escritor Sechu Sende imos coñecer a Volta Grande do Courel. E con Viaxes na Miña Terra descubrimos a charca de Alligal, en Codesido, na Terra Cha. E imos até Escocia, que está a escribir a súa propia historia como pobo e como está a abrir camiños para Gales, Cornualles e mesmo Irlanda. Analizamos o día despois da Diada máis reivindicativa en Catalunya. E publicamos un artigo de Gerry Adams, lider do Sin Feinn. E moito máis: Pontenube, a cidade cun festival cunha guerra de almofadas, falamos con Telmo Comesaña, da Asociación Viguesa pola Memoria Histórica: "Se Caballero quere recorrer que recorra, pero está pleiteando cos cartos da cidadanía viguesa"


Summary: Medio Ambiente publicará o luns a Declaración de Impacto Ambiental da controvertida explotación mineira e asegura que os ocos que xerará no terreo ficarán integrados na paisaxe da zona afectada

"Ambientalmente viable". É a consideración que ten o controvertido proxecto dunha mina de ouro en Corcoesto (Cabana de Bergantiños) para a Xunta e, máis concretamente, para a Consellería de Medio Ambiente. O departamento que dirixe Agustín Hernández publicará o vindeiro luns a Declaración de Impacto Ambiental (DIA) da explotación impulsada pola empresa canadense Edgewater a través da marca Grupo Mineiro Corcoesto e nela sinalará que está "garantido" o "estrito cumprimento das medidas" de respecto ao medio natural. Segundo a Xunta nesta DIA xa van establecidas "as cautelas ambientais que permiten facer compatible a extracción do mineral coa protección dos valores naturais a conservar". Así "entre as medidas que garanten a viabilidade ambiental" Medio Ambiente cita "as dirixidas a garantir a integridade do espazo natural protexido Río Allóns" e a "salvagardar os seus valores naturais". "Para isto", afirma, abondará con que a extracción de ouro se produza "a unha distancia de 140 metros do espazo protexido". A Xunta defende que os valores naturais da zona fican salvagardados se a extracción de ouro se produce "a 140 metros do espazo protexido" A Consellería describe que a empresa prevé extraer "1.095.000 onzas de ouro" a través da denominada "minaría de transferencia", nuns traballos que producirán ocos no terreo pero que, asegura, serán enchidos "con estériles prodecentes das cortas en explotación", polo que "o enchido dos ocos e da entulleira dará lugar a dúas elevacións integradas coa paisaxe". Ademais, defende, "unha vez rematada a extracción do mineral e o proceso de transferencia de estériles quedará un oco final obxecto de restauración a modo de lagoa, xerando unha lámina de auga libre dunhas dezaoito hectáreas". Ademais dos argumentos ambientais este departamento do Goberno galego basea o seu apoio á polémica mina en que "os labores mineiros nesetas concesións teñen carácter histórico, remontándose os seus inicios á época romana". Ademais, lembra, a mina "se atopa en tramitación para ser declarado proxecto industrial estratéxico" por parte da Consellería de Economía e Industra "pola súa capacidade dinamizadora da economía". Segundo Medio Ambiente esta planta dará lugar "á creación de 270 postos de traballo directos cunh estimación de máis de 1.000 indirectos" na comarca. Argumentos contrarios aos da Xunta A defensa da mina realizada pola Xunta dende o punto de vista ambiental contrasta coas cautelas expresadas pola plataforma veciñal oposta á mina que, como vén informando Praza Pública, ve reflectido "o escaso compromiso co medio ambiente" por parte de Edgewater xa non só no seu proxecto mineiro, senón tamén "nos vertido sde aceites e combustibles ao monte sen ningún tipo de coidado" que están xa a realizar, din. "Corcoesto deu traballo toda a vida a través de explotacións madeireiras ou gandeiras e de agricultura" pero, "se abre esta mina todo isto desaparecerá" porque a explotación "afecta a dez quilómetros á redonda", explican. Isto sucederá, segundo os expertos que colaboran coa plataforma, porque os datos que manexa a propia empresa promotora reflicten "un contido de arsénico nos residuos que se prevén xerar que sobrepasan en moitas veces o límite permitido na lexislación vixente", uns datos que pretenden ocultar "poñendo por diante unha media dos resultados obtidos só nalgúns pozos".


Summary: O ministro Luis Planas confirmou que o Executivo estatal non ten previsto estabelecer axudas temporais.

O ministro de Agricultura, Pesca e Alimentación, Luis Planas, anunciou esta quinta feira en Vigo que Bruxelas accedeu a excluír do veto á pesca de fondo 41 dos 87 caladoiros afectados polo novo regulamento da Comisión Europea. O Executivo español anuncia un recurso contra o veto á pesca mentres aparece unha nova ameaza para a frota galega Estes caladoiros contan cunha profundidade de entre 0 e 400 metros, inferior á que estabelece a norma, que restrinxe os fondos mariños de entre 400 e 800 metros de fondo. Así o sinalou Planas durante a súa visita á Feira Internacional de Produtos do Mar conxelados (Conxemar), onde explicou que desta maneira o veto só afectará 46 caladoiros do Océano Atlántico no canto dos 87 inicialmente previstos. A CIG prepara unha ofensiva "xudicial e institucional" contra o veto á pesca de fondo Segundo o titular de Pesca, isto é un "avance" e unha "primeira vitoria", xa que permitirá á frota comunitaria seguir faenando nestes espazos, aínda que asegurou que o Executivo estatal presentará de igual maneira o recurso ao regulamento de Bruxelas. Sen petición de suspensión cautelar Con todo, o ministro recoñeceu que o Goberno español non pedirá unha suspensión cautelar da entrada en vigor do veto, prevista para este domingo, aludindo razóns xurídicas para non facelo. O sector pesqueiro galego manifestarase o 8 de outubro en Ribeira contra o veto á pesca de fondo Preguntado pola posibilidade de estabelecer axudas temporais ao sector, debido a que moitos barcos terán que parar a súa actividade por esta decisión, Planas indicou que o Goberno de Pedro Sánchez "non está aí". Unhas axudas que na cuarta feira foran demandadas polo deputado do BNG no Congreso, Néstor Rego.


Summary: O Ministerio de Transición Ecolóxica atribuirá a capacidade de evacuación que deixen as centrais térmicas aos proxectos que xeren máis postos de traballo

O feche das centrais térmicas das Pontes e Cerceda presenta un futuro incerto para as persoas traballadoras destes concellos. As empresas Naturgy e Endesa, que foron as que tomaron a decisión de fechar atendendo a motivos económicos de viabilidade das mesmas, tampouco teñen o futuro asegurado. O Ministerio de Transición Enerxética que dirixe en funcións Teresa Ribera acaba de sentar un precedente que deixa no aire a súa participación nos futuros proxectos que se leven a cabo na zona. Até o de agora, a capacidade de evacuación das centrais térmicas –o dereito a verter na rede e comercializar coa enerxía producida—quedaba nas mans "da primeira empresa que chegaba". No caso da central térmica de Endesa en Teruel, a propia compañía eléctrica. Pero durante a súa visita a Zaragoza, a ministra anunciou que o Goberno vai realizar unha regra especial para que esta capacidade pase a mans da empresa que presente o proxecto que xere máis emprego. "Esa regra especial que queremos activar para os proxectos que ofreza a mellor opción en emprego e enerxía na zona, supón a reflexión sobre un exercicio parecido a liberar unha concesión dun volume de auga empregado para a refrixeración da centrar, que pode ser empregado para outras cousas", apuntou Ribera. Fondos para a transición xusta Durante a súa intervención, a titular en funcións de Transición Ecolóxica, indicou que desde o Goberno español permanecerán "abertos e atentos" a outras posibilidades "para poder activar en dirección parecida". Neste senso, lembrou que o Executivo contempla 600 millóns de euros para os acordos que se firmen a nivel estatal en materia de transición enerxética xusta para as zonas afectadas polos peches da minaría do carbón e as centrais térmicas que apostan por esta materia prima.


Summary: Fala Ceibe remite un escrito ás administracións galega e castelán, así como á CRTVG demandando poder volver ver a canle pública galega.

O colectivo Fala Ceibe do Bierzo denuncia que a TVG non pode verse nesta comarca desde "hai semanas". "Temos recibido numerosas queixas de televidentes de diferentes localidades en relación á falta de percepción do sinal da televisión pública veciña", indican desde o colectivo Fala Ceibe. Fala Ceibe informa que se puco en contacto coas administración públicas de Castela e León e Galiza, Cortes de Castela e León, Parlamento de Galiza, Procurador do Común e Valedor do Pobo para que interveñan na resolución desta "problemática visual e lingüística". Explican que apoder acceder a este medio de comunicación serve para "normalizar a presenza do idioma galego na rexión berciana". O galego é falado por miles de persoas nesta zona. Aliás, o colectivo lembra á Xunta que o seu ordenamento xurídico "recoñoce o apoio lingüístico aos territorios exteriores", aquelas zonas nas que se fala galego mais non pertecen administrativamente a Galiza Por último, esta asociación, indica que "agardamos que a Xunta tome a iniciativa política para garantir que os bercianos poidamos ver de novo a TVG. Neste sentido, aproveitamos esta ocasión para demandar de novo a sinatura dun convenio de colaboración entre a Junta de Castela e León e maila Xunta da Galiza para facilitar a recepción das canles das televisiois e das radios galegas na rexión do Bierzo, cos medios económicos e técnicos axeitados e suficientes".


Summary: Unha enquisa realizada a nivel europeo dá ás galegas 48% de opcións de gañar en Benidorm; porén, as casas de apostas sitúanas terceiras. Aliás, unha campaña de apoio á súa candidatura leva xa perto de 10.000 sinaturas recollidas nun só día.

A poucos máis de 24 horas de actuaren na final do Festival de Benidorm, as enquisas seguen a situar as Tanxugueiras entre as grandes favoritas. O portal especializado no certame Eurovision World vén de publicar unha sondaxe, na que participaron máis de 26.000 persoas de todo o continente europeo, que eleva as galegas á primeira posición con 48% dos votos, cunha ampla vantaxe sobre a seguinte mellor valorada, Rigoberta Bandini, con 17%, e Chanel, con 11%. Porén, as casas de apostas de Europa, quizais vaticinando xa o resultado da final deste sábado, teñen unha visión distinta: dan 37% de posibilidades de gañar a Rigoberta Bandini, en comparanza con 27% de Chanel e 14% para Tanxugueiras. Antes de que decorrese a primeira semifinal do certame, na que competiron as Tanxugueiras e recibiron a segunda menor puntuación por parte do xurado profesional, as casas de apostas deixábanas no segundo posto con 26% de opcións, fronte a 31% de Rigoberta Bandini. Cómpre salientar, aliás, que unha petición aberta hai un día na plataforma Change.org leva xa recadadas case 10.000 sinaturas para reclamar que as Tanxugueiras sexan as representantes do Estado español en Benidorm. Apoio desde Asturies Por outra parte, o director xeral de Política Llingüística do Gobierno asturiano, Antón García, afirmou esta sexta feira que desde la Consellaría de Cultura confían en que Tanxugueiras obteña o "mellor resultado" con 'Terra'. A canción inclúe unha referencia á lingua asturiana coa frase "nun hai fronteres", que repiten tamén en galego, català e euskera.Por iso, en declaraciones a Europa Press, García explicou que en decembro trasladou por carta ás compoñentes do grupo o "agradecemento" do seu departamento polo "xesto" de integrar o seu idioma no tema. "Hai que recoñecer o seu compromiso lingüístico e cultural, logrando singularizarse nun mundo como o da música, cada vez máis globalizado, sen teren que renunciar á súa identidad", sostivo, ao tempo que confiou en que gañen en Benidorm "coa súa composición, exemplo da pluralidade lingüística do Estado, e de respecto á tradición e irmandade entre culturas".


Summary: O Espazo Ecosocialista, que forma parte de Compromiso por Galicia, cre que "a esquerda e o nacionalismo son plurais e non poden convivir no mesmo proxecto, pero si poden chegar a acordos preelectorais ou poselectorais".

Búscanse alianzas en boa parte do nacionalismo e da esquerda galega de cara ás eleccións autonómicas. Xosé Manuel Beiras, líder de Anova, insistiu varias veces na necesidade de crear "unha fronte común de esquerdas"; logo, Yolanda Díaz, coordinadora xeral de Esquerda Unida (EU), teimaba na necesidade dunha "Syriza galega", mentres Compromiso por Galicia ía engadindo ao seu proxecto novas formacións do centro galeguista. Precisamente, dentro de Compromiso por Galicia insírese o Espazo Ecosocialista, unha das formacións ás que, por exemplo, aludiu EU de cara a futuras conversas para intentar de conformar unha fronte "anticapitalista" de cara aos vindeiros comicios autonómicos. Preguntado pola necesidade de alianzas progresistas no futuro inmediato, Xoán Hermida, voceiro dos ecogaleguistas, cre "necesaria a unidade", pero sempre que sexa "con renovación". "Senón é así, será melancolía e pura frustración", asegura a Praza, tras engadir que a súa formación aposta "por construír redes e alianzas amplas", pero "non cun discurso antisistémico". "Por suposto que hai que cuestionar o sistema, pero a día de hoxe a lectura non debe ser esa", di. "A unidade é necesaria, pero sempre que sexa con renovación e non cun discurso antisistémico" "A xente o que demanda é unidade fronte a este desmantelamento social, pero tamén algo novo. Se alguén é capaz de ofrecer algo novo e non a suma de elementos vellos, o pobo vaino aceptar e esa forza ten entrada no Parlamento galego", insiste Xoán Hermida, que cre que quen está apostando de verdade por esa fórmula "é Compromiso por Galicia, que vén de anunciar unhas primaras abertas a toda a sociedade". Para Hermida, debe ser "ese polo renovador o que consiga arrastrar a xente". O proxecto renovador debe, segundo o coordinador dos ecogaleguistas, "tamén precisa debater unhas políticas de alianza, pero moi ampla e integradora". "A fronte nacionalista de esquerdas xa existe, e é o BNG. Ademais, creo que non estamos en condicións de cambiar o ssitema senón de frealo", asegura. "Quen faga unha lectura en clave frentista antisistémica estase equivocando; o que fai falta é unha unidade ampla en defensa de Galiza e do Bencomún e esa non se esgota nin na esquerda nin no nacionalismo", insiste. "O que fai falta é unha unidade ampla en defensa de Galiza e do Bencomún e esa non se esgota nin na esquerda nin no nacionalismo" "As comparacións adoitan ser equivocadas. Non estamos nun periodo guerracivilista, nin estamos en Grecia polo de agora. En todo caso, hai que consturír proxectos propios", di en clara referencia ás propostas de conformar unha Fronte Popular ou unha alianza ao estilo da Syriza grega. "Se algún quere verse nese espello, deberá ter en conta que na Fronte Popular da época da República xuntábanse o centro galeguista, a esquerda ou sectores centristas católicos", engade. Xoán Hermida vai máis aló e, aínda que cre que "a partir de onde se pode facer esa unión é CxG", cre tamén que si debe haber unha política de alianzas "preelectorais ou postelectorais" nas que "deberían estar Anova, EU, o BNG...". "Ninguén fala do Bloque nin do PSdeG e coido que son tanto ou máis importantes, non?", pregúntase. "Precisamos unidades de diferentes. A esquerda e o nacionalismo son plurais e non poden convivir no mesmo proxecto, pero si chegar a acordos preelectorais" "Precisamos unidades de diferentes. A esquerda e o nacionalismo son plurais e non poden convivir no mesmo proxecto político, pero iso non signifca que non poida haber acordos preelectorais que haxa acordos preelectorais", asegura, tras rematar aclarando que "estamos noutro século", polo que "non se precisan modelos do século pasado". "O que necesitamos son alianzas amplas para botar o PP", conclúe. Ademais, Praza púxose tamén en contacto con Anova de cara a coñecer a súa opinión sobre futuras alianzas ou colaboracións políticas, pero preferiron non referirse aínda a esa posibilidade.


Summary: O sindicato advertiu á empresa que "non vai permitir" recortes de persoal en San Cibrao.

A CIG advertiu ao presidente de Alcoa España, Álvaro Dorado, que non vai "consentir ningunha medida de axuste da produción ou do emprego na fábrica de San Cibrao". Así llo expuxo o secretario xeral da CIG, Paulo Carril, quen esta mañá participou, canda delegados e delegadas da central, na reunión convocada pola dirección de Alcoa co comité de empresa para informar do plan de despedir até 534 traballadores e traballadoras. Carril demandou a retirada "inmediata" da proposta en tanto non se leve adiante toda a axenda que se acordou na mesa multilateral creada o pasado 23 de xaneiro para abordar a problemática do complexo de San Cibrao. A CIG discrepa das cifras e números achegados pola empresa sobre a situación do complexo de San Cibrao e instou Alcoa a, "nun momento tan crítico como o actual", a manter o emprego e as condicións laborais. Incompetencia Paulo Carril denunciou o "plan de desmantelamento progresivo da factoría de San Cibrao", que se veu propiciado, asegura, "pola incompetencia e o incumprimento reiterado por parte do Goberno español para dar solución ao marco enerxético". Nesta liña, apunta ademais "a inacción da Xunta, que durante todo este tempo estivo máis preocupado por botar responsabilidades fóra que por exercer as competencias que ten en materia de industria e encabezar unha fronte común na defensa da nosa industria". CIG reitera á necesidade "da intervención pública e o retorno ao ámbito público do sector do aluminio e lembrou o informe da UDC que avalaba este paso. "O que non pode ser é que un sector estratéxico para Galiza como o do aluminio e do que dependen milleiros de empregos, estea en permanente ameaza polas decisións que se toman en centros de poder moi afastados da nosa terra", conclúe.


Summary: Que a figura do Pai Natal xa é inseparábel da factoria Coca-Cola é algo innegábel. Agora a Galicola contraataca e pola rede rula un anuncio no que apoia ao Apalpador para facer trunfar ao carboeiro do Courel fronte ao vello de barba branca e vestimenta vermella e branca.

Coca Cola é a responsábel da imaxe que ate este século XXI chegou do Pai Natal, o vello de pantalón e casaca vermella e branca que comparte cores coa bebida refrescante de cola. Igual que o refresco se extendeu case por todo o mundo sendo símbolo da cultura americana, o Pai Natal prendeu case por toda parte, desbancando tradicións e costumes alá por onde chegaba. A Galicola é o refresco de Cola feito na Galiza, xoga este ano por facer brincadeira nun spot publicitario e botar do noso universo ao Pai Natal con saco de bandeira americana apoiando ao Apalpador, o vello carboeiro que reparte presadas de castañas. O anuncio, de debuxos de animación, contrapón os dous modelos, tanto de produción de bebidas como das figuras que nestas datas reparten agasallos, a nosa tradición que busca ser recuperada fronte a unha figura comercial imposta desde o imperio americano.


Summary: María Lado e Lucía Aldao co espectáculo poético-musical "Con dez poemas por barba" e o alumnado do Conservatorio abrirán o día 14 a 31 edición da Feira do Libro de Lugo. Un completo programa cultural Ate o domingo 19, un completo programa encherá de cultura a Praza Maior na semana das letras.

Para todos os públicos e en todos os xéneros. Os libros protagonizan a programación da Feira que abre as súas portas na Praza Maior mais, ao seu redor, artéllase unha completa e variada proposta cultural que reforzará a actividade da semana das letras en Lugo. Como en todos os encontros organizados pola Federación de Librarías, tamén en Lugo preparouse unha especial programación para crianzas con maxia, contacontos ou obradoiros ao longo de todas as xornadas da feira. Maxia con Toño, contacontos con Avoa Youja, teatro con Ana Carreira que presenta Touporroutou, baseado na obra infantil de Roberto Vidal Bolaño e Babaluva con Babacontos son algúns dos espectáculos aos que estarán convidadas as crianzas de Lugo. Con especial atención á programación do Día das Letras, Urdime Teatro representará Vida e obra de Roberto Vidal Bolaño, unha charla posta en escena entre Laura Ponte e Roi Vidal o seu fillo con Roberto Vidal Bolaño. Como en todas as citas, as presentacións de libros teñen unha especial presenza nas actividades da Feira do Libro e, nesta ocasión, Feminismos de María Reimóndez e Olga Castro, De roda en roda. Música e danzas do mundo de Suso Cancela, Pilar Sampil e Javier Jurado, As lambetadas dos Larpeiros de Merche Rodal, O aprendiz de home de Saco,de Antonio Reigosa ou Onde o mundo se chama Celso Emilio Ferreiro de Ramón Nicolás son algúns dos títulos que integrarán o programa. Dúas singulares sesións teñen especial identidade no programa, o encontro de literatura fantástica con Contos Estraños e Urco Edito ras e a presentación das obras O mundo secreto de Basilius Hoffman de Fernando M. Cimadevila, Galiza mutante: Poder Nuclear, de Tomás González Ahola e As crónicas de Bran. A revolta dos mestres, de Xosé Duncan ademais doutra sesión dedicada aos mundos de Barriga Verde, con Comba Campoy, Anxo García e a presentación do DVD-libro Morreu o demo, acabouse a peseta, publicados pola Asociación Cultural Morreu o Demo. Os horarios da feira será de 11.30 a 14.00 -feriados e fins de semana até 14.30- horas e de 17.30 a 21.00. A de Lugo é a terceira das Feiras organizadas pola Federación de Librarías. Pontevedra, Ourense, Vigo, A Coruña, Viveiro, Foz, Monforte de Lemos e Rianxo pecharán a xeira de programacións para achegar os libros ao público lector da que a organización está, polo momento, facendo un balance positivo despois de térense celebrado Santiago e Ferrol.


Summary: O escritor e profesor Bernardo García Cendán, ligado aos movementos de crentes de base que pularon pola galeguización da Igrexa, finou este 12 de xuño en Lugo. Será enterrado en Vilalba esta quinta, ás 18h

Sociólogo, crego, escritor, compositor..., din de Bernardo García Cendán que chegaba a todas partes pero que era sinxelo perdoarlle pola súa cordialidade. Formou parte dos movementos de base da Igrexa que levan pulando dende hai décadas pola súa galeguización, con moito esforzo mais con escaso eco da súa mensaxe entre as xerarquías da institución. Crego e sociólogo, Cendán alentou do espírito renovador impulsado polo Concilio Vaticano II e logo castrado polo papa Wojtyla. Foi fundador da asociación Irimia e da revista Encrucillada, de cuxo consello de redacción formaba parte. García Cendán naceu en Vilalba en 1941. Imaxe recorrente da súa infancia é a barbería do seu pai, espazo de encontro e coloquio cordial entre xentes de pareceres diversos. Cursou estudos eclesiásticos en Mondoñedo e licenciouse en Filosofía pola Universidade Católica de París e a Pontificia de Salamanca. Na capital francesa tivo a oportunidade de coñecer de primeira man o maio do 68 e de contactar con emigrantes galeguistas e republicanos.Foi profesor do Seminario de Mondoñedo e párroco en Ferrol dende o ano 73 até 87. Viviu de modo intenso a vida sociocultural da cidade, do que dá mostra a súa colaboración na fundación do Ateneo Ferrolán e a escrita do capítulo "Ferrol, estructura e identidade" no terceiro volume de O Feito diferencial galego, editado polo Museo do Pobo Galego en 1991.Cendán foi tamén profesor da Escola de Teoloxía de Mondoñedo, profesor de Filosofía no Colexio Peleteiro de Santiago e, a partir de 1987, docente do departamento de Socioloxía da Universidade de Santiago de Compostela. É coautor dos libros Meudon, une approche pastorale (1970), Catolicismo en España (1985) e Receptividade do galego na liturxia. Foi colaborador, entre outras, das revistas Encrucillada, Lucensia, Guía dos Libros Novos, Tempos Novos e Irimia.Ademais de escritor, García Cendán tamén foi compositor. Creou varios poemas e cantos para as liturxias das Romaxes de Crentes Galegos, e para outras celebracións litúrxicas, moitas delas recollidas no libro A Terra que canta. Compuxo ademais, para grupos folk como Fuxan os Ventos ou Saraibas.


Summary: A futbolista galega lanza unha campaña en internet na que solicita á multinacional EA Sports que inclúa xogadoras e equipos femininos no prestixioso videoxogo FIFA.

"Levo aturando comentarios machistas desde que era pequena, xa estou curtida", aseguraba Verónica Boquete hai xa meses nunha entrevista con Praza. A futbolista galega, considerada unha das mellores do mundo, leva tempo sufrindo a desigualdade nun deporte claramente machista e leva anos tamén denunciando a discriminación que as mozas sofren nun balompé no que os equipos femininos non gozan nin moito menos do recoñecemento e a repercusión que merecerían. Na súa loita contra a desigualdade, Verónica Boquete toma a iniciativa. É ela mesma quen vén de lanzar unha campaña a través de Internet na que recolle sinaturas para que a empresa EA Sports inclúa xogadoras e conxuntos femininos nun dos seus videoxogos máis vendidos, o FIFA. Polo de agora, e nun só día, son xa case 21.000 as firmas acadadas e tan só faltan 4.000 mil máis para acadar o obxectivo de 25.000. Verónica Boquete leva apañadas case 21.000 sinaturas en tan só un día "Varias xeracións creceron xogando a este videoxogo, pero non inclúe ningún equipo feminino nin xogadora de fútbol. Por que non se representa tamén ao fútbol feminino no xogo máis famoso de fútbol?", pregúntase Boquete na iniciativa lanzada a través da plataforma Change.org. "Son Verónica Boquete, muller e futbolista. De pequena adestraba cos meus compañeiros, pero nos partidos deixábanme no banco por ser nena. Nestes anos vin como a moitas lles frearon soños e ilusións ao non ter oportunidade de xogar. Simplemente por ser moza", lembra Boquete, que loitou durante anos por que as institucións deportivas lle permitisen de cativa disputar partidos xunto aos seus amigos. "Creo que é un problema de base, de educación, e que podemos facer moito para avanzar en igualdade por medio do deporte. Eu quero contribuír con esta petición", explícase a futbolista estrela da selección española e campioa da prestixiosa Liga sueca co Tyresö. "Incluír xogadoras no xogo animaría as mozas que, coma min, amamos o fútbol, a desenvolver a súa paixón" "Por iso, pídolle a EA Sports que contribúa coa igualdade no deporte e inclúa a mulleres xogadoras no seu videoxogo FIFA", engade a futbolista compostelá, que aclara que aínda que a súa situación "pareza unha bobada, non o é". "Incluír xogadoras no xogo animaría as mozas que, coma min, amamos o fútbol, a desenvolver a súa paixón, a competir para conseguir a súa ilusión e normalizar a relación entre a muller e o deporte. Porque os rapaces que hoxe xogan serán a sociedade adulta de mañá", remata, antes de solicitar aos posibles asinantes que lle axuden "a que o fútbol axude a romper barreiras".


Summary: Estes seis concellos galegos, ao igual que outros moitos en toda España, abonaranlles complementos de produtividade aos seus traballadores. O Goberno xa anunciou que presentará un recurso contra a decisión do Concello de Pontevedra.

A Delegación do Goberno xa anunciou que nos vindeiros dias presentará un recurso contra a decisión do Concello de Pontevedra e de igual xeito xa lle solicitou ao de Poio a documentación precisa para levalo a cabo Pontevedra, Bueu, Poio e Riotorto, gobernados polo BNG, e A Illa e Caldas de Reis, con alcalde socialista, seguen adiante coa súa decisión de respetarlles aos traballadores e traballadoras das súas administracións locais a paga de extraordinaria de Nadal. Optarán pola achega dun complemento de produtividade para superar a prohibición explícita do Goberno central de suprimir a extra de Nadal aos empregados públicos. De feito, o Executivo de Mariano Rajoy xa anunciou que non tolerará excepcións a esta medida e que presentará recursos contencioso-administrativos contra as institucións que busquen abonar estes cartos. De momento a Delegación do Goberno xa anunciou que nos vindeiros dias o fará contra a decisión do Concello de Pontevedra e de igual xeito xa lle solicitou ao de Poio a documentación precisa para levar a cabo o recurso. O pago a través do complemento de produtividade ten o problema de que a normativa marca que non debe ser superior ao 5% do total da retribución complementaria. Alén do plus de produtividade, algunhas administracións optaron por outras fórmulas, como pode ser o adianto da paga extra de xuño para xaneiro. Neste caso o pago pode facerse sen limitación legal, pero debe ser solicitado individualmente por cada traballador. Concellos coma Allariz, Ourense, Mondoñedo, Mugardos, San Sadurniño ou Tomiño seguen buscando fórmulas Concellos coma Allariz, Ourense, Mondoñedo, Mugardos, San Sadurniño ou Tomiño seguen buscando fórmulas para non deixar as súas traballadoras e traballadores sen paga de Nadal. Mentres, outros xa desbotaron a idea, ben por considerare que non hai alternativa legal para facelo ou por non dispoñer de fondos. Pobra de Brollón, Zas, Narón, Lugo, Ribadavia, Piñor, Castrelo de Miño, Amoeiro ou Parada tiveron en mente nalgún momento esta posibilidade.


Summary: Centos de traballadores do sector tomaron parte na mobilización que decorreu na Coruña.

Centos de traballadores - maís de 2.000 segundo a Policía - tomaron parte esta quinta feira, 27 de xullo, na Coruña manifestación do sector do metal provincial na defensa dun convenio xusto e digno. Era a sétima xornada de greve do sector e os folgos non decaeron nin o máis mínimo. A combatividade seguía alta, como demostraba o novo seguemento masivo dos paros e a asistencia na mobilización. Os sindicatos convocantes desta greve (CIG, CCOO e UXT) que atinte perto de 18.000 traballadores advertiron da posibilidade de novas mobilizacións perante a actitude de parálise da patronal. A greve ten a súa orixe na actitude de paralización da patronal no convenio colectivo, que leva negociándose máis de dous anos e medio. Entre as reivindicacións, a de activar a cláusula de revisión do IPC, paralizala no momento de comezar a crise, pero co compromiso de volver activala en canto acabase o convenio. A patronal aceptaría agora este punto. Porén fica avanzar en cuestións como a subrogación a subcontratas que traballan para Fenosa e Telefónica, ou ben os longos contratos a través de ETT, coa precariedade que iso xera. As "altas indebidas" por parte das mutuas é outro dos campos de batalla.


Summary: O Goberno español fai oídos xordos aos pronunciamentos da comunidade internacional que recomendan emprender o diálogo coa organización, pasa por alto o cesamento definitivo da loita armada e insiste en que "mentres non se disolvan, seguen a ser terroristas"

Aínda non pasou unha semana desde o pronunciamento da Comisión Internacional de Verificación en que lle fixeron ver ao Goberno español que ETA estaba disposta a emprender un diálogo na procura dunha solución definitiva, e Mariano Rajoy xa deixou claro en Bilbo que non contempla facer "nada" se non se producir previamente a disolución da organización armada. Con ese obxectivo no punto de mira, o líder da dereita española dixo que seguía a lle outorgar valor á decisión tomada por ETA o 20 de outubro, mais reiterou a súa mensaxe de inmobilismo. Perante as e os asistentes, Rajoy insistiu en que cando coñeceu o cesamento definitivo da loita armada "dixen que me parecía ben, non foi unha mala noticia", pese a que moitos sectores políticos e medios de comunicación próximos ao PP restáronlle valor a aquela decisión, obviando a súa repercusión histórica. Porén, o presidente do goberno central repetiu o que xa dixera en outubro, que "isto non rematará até o anuncio da disolución definitiva e incondicional", e engadiu agora que non ten intención de dar ningún paso para facilitar ese horizonte. "Este Goberno non se vai mover porque non ten ningún compromiso con ninguén, porque nunca negociou con ninguén", argumentou o presidente do PP pese aos chamamentos da comunidade internacional que coinciden na necesidade de iniciar un diálogo coa organización armada. O máis recente foi o lanzado polos verificadores coordinados por Ram Manikkalingam o día 4, cando indicaron na súa visita a Euskal Herria que fai falta flexibilidade e contactos para superar o debate sobre a disolución. Mais Rajoy fixo oídos xordos e insistiu: "Mentres non se produza a disolución, ETA é unha organización terrorista".


Summary: Máis dun millar de persoas participaron da manifestación que cada ano reclama a abolición da tauromaquia

"Touradas fóra de Pontevedra". Máis un ano a mesma consigna. Máis un ano no mesmo lugar. A cidade de Pontevedra volveu ser este sábado o epicentro do movemento social contra as touradas. A manifestación deste ano, que contou co apoio de cento dezanove organizacións sociais, políticas, sindicais e ambientais, --entre elas o BNG, que goberna na cidade, e a súa organización xuvenil, Galiza Nova-- logrou convocar a máis dun millar de persoas na cidade de Lerez, coincidindo coa celebración da única feira taurina que inda se realiza no noso País. Demandan que todas as administracións públicas deixen de axudar "directa ou indirectamente" ao empresariado taurino A xornalista Diana López Varela puxo voz ao manifesto co que concluía unha mobilización encabezada por unha faixa sob o lema "a tortura non é arte nin é cultura". O texto volveu demandar a abolición dos espectáculos taurinos, reclamando unha lei de protección nacional que as prohiba definitivamente. Para alén de denunciaren que a tauromaquia supón a práctica da tortura contra un animal, sinalaron que as touradas non teñen arraigo en Galiza e carecen de afección, o que ten provocado que sexan un negocio "ruinoso" que unicamente sobrevive grazas ao diñeiro público. Neste sentido, acusan á Xunta e mais ao Partido Popular de "manter artificialmente" un negocio que só beneficia uns poucos empresarios "próximos ao poder". Aliás, reivindicaron que todas as administracións públicas deixen de axudar "directa ou indirectamente" ao empresariado taurino, como xeito de axilizar a desaparición das touradas. O colectivo "Touradas fóra de Pontevedra" demanda a fin do convenio que o Concello de Pontevedra --que non subvenciona nin colabora coas touradas--, asina cos propietarios da praza de touros para o uso das súas instalacións para actividades públicas de carácter cultural, como o torneo medieval da Feira Franca.


Summary: José María Castellano anunciou que Price Waterhouse será a que analice todos os casos para determinar quen comprou participacións "sen saber onde se estaba a meter"

Pouco durou o acto de contrición dos responsábeis de Novagalicia Banco. Se a mediados desta semana presidente e conselleiro delegado da entidade financeira comparecían para pedir perdón polo calote das participacións preferentes (e tras unha intensa, e pagada, campaña de publicidade en boa parte dos medios de comunicación), as augas volven ao seu rego. Así, o presidente de NGB, José María Castellano, afirmou nunha entrevista na Radio Galega que a maioría da xente que adquiriu estes produtos sabía o que facía. Iso si, apresurouse a engadir que tamén había un colectivo de persoas "moi importante" non era consciente. Entre as persoas afectadas pola estafa das preferentes "hai de todo", entende Castellano, que anunciou que Price Waterhouse Cooper vai ser a firma que estude todos os casos para determinar quen mercou preferentes con consciencia do que facía e quen non.