Summary: O Goberno galego demanda toda a información sobre as necesidades do estaleiro para decidir se colabora nunha solución a unha nova crise dunha empresa que se agarra a The Ritz Carlton para sobrevivir

A Xunta valora agora intervir no rescate de Barreras media década despois de dalo por salvado grazas a Pemex. Naquel 2013, tras facerse a petroleira mexicana coa maioría do accionariado do estaleiro vigués, Feijóo presumiu dun movemento que era positivo "para os traballadores, para o sector e para toda Galicia". O presidente da Xunta destacaba un investimento nunha empresa que levaba case dous anos sen un contrato e que saía dun concurso de acredores. Agora, a firma estatal azteca prepara a súa marcha, Barreras pide axuda e The Ritz Carlton aparece como solución co apoio do Goberno galego tras unha xestión nos últimos anos máis que discutida. Polo momento, o estaleiro xa ten novo presidente, imposto por Pemex, logo de que a pasada semana cesara toda a cúpula directiva do estaleiro vigués. Víctor Navarro converteuse no novo máximo dirixente, en substitución de García Costas, aínda que pode que dure pouco no seu posto. Moi pouco. A discutida xestión dos últimos anos agudizou a crise de Barreras, da que quere saír Pemex e que busca un rescato para o que se agarra a Ritz-CarltonBarreras afronta unha importante crise e devece por unha operación de rescate que non descarta a Xunta pero que planea The Ritz-Carlton, que ten un cruceiro de luxo a construírse en Vigo e varios pedidos máis pendentes. O sobrecusto xerado pola construción deste barco para a división navieira da empresa hoteleira deixa Barreras preto do preconcurso. O desfase, sobre os 240 millóns do contrato, supera os 100 millóns; a débeda no pagamento a provedores e equipos sitúase nos 20. Polo momento, a compañía de cruceiros xa informou de que a estrea do barco que constrúe Barreras adíase ata xuño cando a previsión inicial era que comezase a navegar a principios de febreiro. Ademais, tampouco nega a súa intención de quedar en Barreras e recoñece que está a "traballar de manera cooperativa" co estaleiro "cara a unha solución de longo prazo". A cuestión agora é saber cal será esa solución para un estaleiro participado ao 51% por Pemex e ao 49% por Albacora e o grupo de García Costas a partes iguais. Co obxectivo de asegurar a construción do cruceiro ou mesmo doutros proxectos encargados, o prezo pola que poidan vender Pemex e o resto de socios a The Ritz-Carlton non semella un problema. A pasada semana, García Costas ofreceu o seu 25% á hoteleira por 1 euro, mentres que Pemex parece tamén disposto a desfacerse axiña do negocio ao que chegou en Galicia da man daquel acordo apadriñado por Feijóo entre a Xunta e a petroleira estatal mexicana, que entrou en Barreras hai máis de seis anos, tal e como adiantara Praza.gal. Pemex decidiu hai xa meses abandonar Barreras e Galicia logo de moreas de proxectos anunciados por Feijóo pero incumpridosXa a principios deste 2019, a petroleira advertira da súa intención de abandonar e soltar lastre. Daquela "alianza estratéxica" quedaron os traballos para a construción de dous únicos floteis e a compra do estaleiro vigués. Nada máis se soubo das moreas de proxectos e contratos anunciados pero incumpridos. Quedaron no limbo numerosos anuncios de Feijóo: tres buques tanque, un atuneiro, un barco de apoio a plataformas petrolíferas, a renovación de parte da frota, dous quimiqueiros e os remolcadores. Tampouco chegou a terminal no porto exterior da Coruña, á que renunciou finalmente Pemex. Agora, a Xunta recoñece "preocupación". O vicepresidente, Alfonso Rueda, considera a Barreras un activo "moi importante", tanto polo tamaño como pola "carga de traballo vixente" e os centos de empregos directos, indirectos e na industria auxiliar. Na actualidade, o estaleiro ten unha carteira de pedidos duns 900 millóns. A Xunta demanda coñecer as necesidades reais de Barreras para procurar unha solución "integral" para a empresa e as auxiliaresRueda asegura que o Executivo galego podería "axudar" para atopar unha "solución que sexa viable e garanta o futuro". No entanto, a implicación da Xunta dependerá da información que obteña sobre as necesidades de Barreras para así procurar unha solución "integral", tanto para o estaleiro como para as auxiliares. Esa foi a información que reclamou o Igape na xuntanza que mantivo en Madrid con representantes de Pymar e de Ritz-Carlton, e que non será a única nos vindeiros días. Feijóo non descartou tampoco a intervención da Administración, asegurando que se Barreras "é viable e ten músculo, a Xunta vai seguir ao carón do sector naval". Así, o presidente galego supeditou calquera apoio á "necesidade" da súa viabilidade e á situación que diagnostique xunto á empresa. O conselleiro de Economía, Francisco Conde, pola súa banda, insistiu na mensaxe e advertiu tamén da xestión "aparentemente deficiente" dos últimos anos como unha das claves da situación actual do estaleiro.


Summary: A revista oral do Museo Provincial de Lugo, "O pazo das musas" pecha o día 27 o ano co número 31 dedicado a Leiras Pulpeiro e Celso Emilio Ferreiro, no fin dun 2012 no que se conmemorou o centenario da morte do primeiro e do nacemento do segundo.

O 2012 uniu a Manuel Leiras Pulpeiro e Celso Emilio Ferreiro na conmemoración dos seus centenarios. Cen anos da morte do mindoniense e do nacemento do celanovés. Desta volta, a revista oral "O Pazo das Musas" xúntaos nunha homenaxe que centra o seu número 31, o derradeiro do ano 2012. O crítico Armando Requeixo, os xornalistas de Radio Lugo, Paco Nieto e Tania Lombao que falarán de "O son da fala" ou Pilocha, que musicará poemas dos dous autores, son algunhas das persoas participantes da homenaxe. A revista contará tamén coa participación de alumnos e alumnas do IES Leiras Pulpeiro que lerán poemas do autor que lle pon nome ao centro. Vídeos elaborados por centros escolares máis recitado popular recóllense tamén no índice da revista, nunha lectura que quedará rexistrada no novo proxecto "Banco de Voces de Radio Lugo" que comeza a andar nesta mesma xornada.


Summary: O audiovisual, dirixido por Beatriz Pereira, debulla as súas múltiplas faces

Comezan a chegar os primeiros entre os múltiplos materiais que verán a luz neste 2021 arredor da figura de Xela Arias, malia a precipitación coa que a súa escolla a finais de decembro, deixando moi pouco tempo para a preparación de materiais. Neste caso trátase dun documental que xa fora realizado con anterioridade, mais cuxa estrea, prevista por volta de abril, cobra á luz das Letras Galegas unha nova dimensión. Xela Arias, poeta nas marxes xorde como un traballo de fin de grao, dirixido por Beatriz Pereira, quen tamén produce e coguioniza xuto a Daniel Chapela. Dialan Rob, Anxo Xesteira, Carmen María Pastoriza e María Arias completan o equipo. O proxecto, de media hora de duración, procura achegarse ás diversas faces de Arias máis alá da autora. "Non só escribía, tiña, por exemplo, unha faceta rockeira, escribiu letras para os Desertores", comenta Pereira. Na curtametraxe interveñen voces expertas como a de María Xesús Nogueira, Manuel Bragado e Xosé María Álvarez Cáccamo. Hai tamén unha conversa, moderada por Chapela, con persoas que a coñeceron ben: Marga do Val, Susana Trigo e Humberto Heredia (Desertores). Pereira observa con ollada crítica a baixa porcentaxe de autoras que figuran entre as persoas homenaxeadas pola Real Academia Galega, que desde 1963 só conta con cinco escritoras entre as escollidas, Arias incluída. Desta desigualdade procedía a intención de reivindicar a poeta con este traballo, consciente de que rematarían por dedicarlle o Día da Letras, algo polo que a directora se mostra "contenta". "Queremos que chegue ao maior número de xente posíbel", asegura, sinalando institutos e colexios como punto fundamental para conseguilo.


Summary: O BNG designou Ana Pontón candidata da formación frontista ás eleccións galegas na reunión do Consello Nacional que tivo lugar na mañá do sábado. A tamén portavoz nacional erixiu o BNG como alternativa aos Gobernos "sen razón e corazón do PP".

O Consello Nacional, reunido este sábado en Compostela, ratificou Ana Pontón como candidata do Bloque, após as votacións que tiveron lugar na última semana nas asembleas comarcais realizadas ao longo do país. Precisamente, diante do órgano de dirección da formación, Pontón salientou que asume o reto de ser candidata á Xunta de Galiza "con confianza no proxecto nacionalista e "coa firme convicción de que o BNG representa a alternativa de presente e de futuro ante o desastre de Gobernos sen razón e sen corazón do PP". A prioridade: o regate social de Galiza Nesa liña, a candidata nacionalista á presidencia da Xunta salientou que para ser alternativa é imprescindíbel "ter corazón e sentir como propios os problemas da xente". "O BNG existe para darlle esperanza a todas as persoas que acreditan que este sistema está caduco e que hai que situar como prioridade o resgate social de Galiza", engadiu. Os obxectivos da candidatura Para acadar a prioridade do resgate social, a candidata do BNG marcouse tres obxectivos fundamentais: un novo estatus que lle permita a Galiza capacidade real para dar solucións, a blindaxe dos dereitos sociais, educación, sanidade e loita contra a exclusión e a aposta nos sectores produtivos para a creación de emprego de calidade. A do BNG será unha candidatura que aposte "nun cambio real das políticas desde a nosa propia realidade" A candidata do BNG salientou a necesidade de "construír unha axenda co pobo", convencida de que o resgate nacional e social "son as dúas caras da mesma moeda". Apelou, así, a defender Galiza, a igualdade e a dignidade. En definitiva, dixo, a nacionalista "será unha candidatura que aposte nun cambio real das políticas desde a nosa propia realidade". Para iso, advertiu de que o Bloque xa traballa na elaboración do programa electoral para os comicios galegos desde a experiencia dos 30 anos de loita da organización polo país. As eleccións xerais, unha oportunidade A respeito das eleccións xerais, Ana Pontón sinalou que o BNG "vai converter en oportunidade para Galiza o fracaso das forzas estatais, vellas e novas". Engadiu que a repetición das xerais representa unha ocasión para que Galiza recupere voz propia en Madrid. Así, a candidata do Bloque dixo estar convencida de que o pobo galego "tomou nota" de que "Galiza quedou desaparecida nestes catro meses de paripé, teatro, roldas de prensa, xestos cara a galería, nos que os problemas do país non preocuparon, nin ocuparon a ningunha forza política do novo bipartidismo a catro". O BNG, salientou, está preparado para ofrecer ao electorado unha candidatura de unidade, "pero de todos e todas as que pensamos que Galiza ten que ter voz propia no Congreso, sen recibir instrucións das direccións dos partidos en Madrid". "O BNG non comparte a idea de que Galiza non pode soa, ou que precisa alianzas de primos de zumosol" Fixo unha bricandeira cando subliñou que o Bloque "non comparte a idea de que Galiza non pode soa, ou que precisa alianzas de primos de zumosol". "Honestamente, o que precisamos é un proxecto político ca cabeza e co corazón aquí, que non teña que pedir permiso a ninguén de cando e como pode defender os nosos intereses, como sempre fixo o BNG tamén no Congreso", concluíu. Agradecemento nas redes sociais Ao pouco de ser ratificada candidata polo Consello do BNG, Ana Pontón publicaba unha entrada nas redes sociais para dar "mil grazas ás mulleres e homes do BNG pola vosa confianza e apoio para ser candidata do Bloque á Presidencia da Xunta. Un reto que asumo con humildade, mais con toda convicción e optimismo na alternativa nacionalista". "Unha candidatura para unir a galeg@s nunha alternativa de futuro e coller da man a todas as persoas que perderon a esperanza. Precisamos alternativas de verdade, con propostas e corazón. Aquí estamos para dar a cara e defender soños e utopías!", salientaba a portavoz nacional da formación frontista.


Summary: Mikis Theodorakis faleceu esta quinta feira en Atenas, deixando Grecia sen un dos seus heroes populares.

Foi sobre todo músico, mais foi tamén escritor, político e, sobre todo, un espírito independente que soubo estar do lado das loitas populares ao longo dos seus 96 anos de vida. Mikis Theodorakis faleceu onte en Atenas, deixando Grecia sen un dos seus heroes populares. A súa era unha voz que o pobo recoñecía como propia. Theodorakis pertenceu á resistencia antifascista durante a II Guerra Mundial, foi internado e torturado nun campo de concentración e alzouse contra a "ditadura dos coroneis" que sufriu o seu país de 1967 a 1974. Tras o golpe de Estado, foi detido, encarcerado e desterrado nunha illa, mais a presión internacional logrou que lle permitisen saír do país e estabelecerse en Francia. A súa era unha voz que o pobo recoñecía como propia. A fama mundial veulle da banda sonora de Zorba o grego, que acabou converténdose nun sinal de identidade do país. Mais compuxo centos de pezas: sinfonías, ballets, óperas, pezas populares,bandas sonoras... Entendeu a música como unha arma en favor das causas sociais, e púxoa ao servizo de diversas loitas de emancipación en todo o mundo. Colaborou con Pablo Neruda para musicar o Canto general deste último (en 1971, durante o seu exilio, fóra invitado a Chile por Allende e o propio Neruda) e foi na xira emprendida para mostrar ese traballo, en 1983, cando visitou a Galiza: máis de cen persoas, entre músicos e cantantes, ocuparon o escenario do Pavillón das Travesas en Vigo nun concerto que aínda se lembra hoxe. Como declarou a presidenta grega, "escribiu música que se entrelazou cos eventos históricos e sociais de Grecia nos anos da posguerra, música que brindou alento, consolo, protesta e apoio nos períodos máis escuros da nosa historia recente".


Summary: Incorpora, entre outros integrantes, o escritor e ensaísta David Rodríguez, Breixo Lousada responsábel de movementos sociais do BNG, Montse Prado deputada no Parlamento Galego e responsábel de formación ou Inácio Pavón representante da FGAMT-CIG

Galiza Sempre, a fundación do Bloque Nacionalista Galego reuniuse esta terza feira 28 en Santiago de Compostela para facer efectiva a renovación dos membros do padroado após a asemblea do BNG tal e como indican os estatutos da propia entidade. Rubén Cela e Ana Miranda repiten como presidente e vicepresidenta respectivamente da Fundación Galiza Sempre, onde continúan como vogais o deputado do Parlamento Galego Luís Bará e Tania Ameneiro, profesora de intervención sociocomunitaria en FP. A maiores incorpóranse oito nomes máis nos que se atopan Lois P. Castrillo responsábel de finanzas na executiva do BNG e novo tesoureiro da entidade, Breixo Lousada responsábel de movementos sociais do BNG, Lucía López da área de organización do BNG, Montse Prado deputada no Parlamento Galego e responsábel de formación, Inácio Pavón representante da FGAMT-CIG, David Rodríguez escritor e deseñador gráfico e Lucía Veciño, traballadora da FGS. Esta última foi designada como a nova secretaria da Fundación quen pasa a substituír a Bieito Lobeira que até o momento desempeñaba desta función. Como membros consultivos do padroado continúan Xavier Campos, membro da área de comunicación do BNG e a economísta Maica Añón. A composición do padroado fica aberta a posíbeis incorporacións que poidan facerse ao longo deste período. O padroado constitúe a equipa de traballo e o grupo de persoas que vai dirixir a entidade nos vindeiros dous anos co "obxectivo fundamental de servir como ferramenta de análise da realidade socioeconómica, política e cultural desde unha perspectiva nacionalista, difundindo a historia deste país e promovendo un espazo de intercambio de ideas". Na xuntanza mantida na tarde desta terza feira o padroado fixo unha valoración das actividades realizadas ao longo do ano, na que se valorou de forma moi positiva actividades como o ciclo de conferencias Diálogos desde a Periferia, a colección de cadernos de análise Ideas Impresas ou as publicacións das grandes efemérides do nacionalismo galego. Plan para 2022 Na mesma xuntanza aprobouse un ambicioso plan de traballo para o 2022 no que se marca a curto prazo o obxectivo de ser unha ferramenta de formación á disposición da propia militancia do BNG, poñendo en marcha unha escola de formación continua en colaboración coa organización política. Do mesmo modo aprobáronse dúas liñas de actuación prioritarias: Unha, dirixida á promoción do pensamento socioeconómico, político e cultural de Galiza, e outra adicada á preservación e difusión da memoria histórica da galiza e especificamente do nacionalismo galego. Ademais, a Fundacion quere seguir ampliando as relacións internacionais con entidades homólogas á FGS no estado, en Europa, no ámbito da lusofonía e en América Latina, así como seguir participando activamente en espazos conxuntos como son o Forum Soberanista e a Fundación Coppieters.


Summary: Na capa deste Sermos 153 hai unha palabra que me suxire inmediatamente outra. Trátase da palabra horizonte que aponta cara ao concepto da utopía. Utopía na acepción de Galeano mais tamén na de Thomas More, ou na de Manuel María.

Eis o número 153 de Sermos Galiza. Unha capa en que salientan tres temas, abordados en 6 páxinas. Na parte alta temos a entrada para unha radiografía da pobreza e a exclusión social na Galiza. Unha pobreza crónica, -tamén unha crónica da pobreza-, que afecta a cada vez máis persoas. No fondo Manuel María, as Letras Galegas e as Irmandades. E no centro, titular, topamos con Grecia no horizonte. Será o mesmo horizonte en que viaxa a utopía? Si, a que dicía Galeano: "A utopía está no horizonte. Camiño dous pasos e ela afástase outros dous. O horizonte vai dez pasos máis alá. Daquela, para que serve a utopía? Para iso, serve para camiñar." Si, é a quimera, o soño, o ideal dificil de realizar, mais non imposíbel, o que podemos deducir da capa do Sermos, mais tamén é a utopía no sentido en que a ideou Thomas More no seu Libro do estado ideal dunha república na nova illa da Utopía (O libro, escrito entre 1515 e 1516, ten pois 500 anos, está dividido en dúas partes e parece inspirado nas narracións fantásticas que Américo Vespucio realizou do "Novo Mundo" ) "É a quimera, o soño, o ideal dificil de realizar, mais non imposíbel, o que podemos deducir da capa do Sermos, mais tamén é a utopía no sentido en que a ideou Thomas More" É ese viaxar cara o horizonte da soberanía que arranca nas Irmandades, que recolle Manuel María, que se afasta por veces; mais tamén é a illa da Utopía de More que defende a liberdade relixiosa, a tolerancia, o dereito á soberanía alimentar e a igualdade social. "Así, cando ollo esas repúblicas que hoxe florecen por toda a parte, non vexo nelas -Deus me perdoe! máis do que a conxura dos ricos para se procurar as súas propias comodidades en nome da República. Imaxinan e inventan toda sorte de artificios para conservar, sen medo a perdelas, todas as cousas de que se apropiaron con artimañas, e tamén para abusar dos pobres pagándolles polo seu traballo tan pouco diñeiro como poden. E cando os ricos decretaron que tal invento se leve a efecto en beneficio da comunidade, isto é, tamén dos pobres, axiña se converten en leis" Mais ese horizonte que centra a capa de Sermos tamén pode ser o que visualiza Manuel María no seu poema Arcadia, recollido no libro Oráculos para cabaliños do demo (1986) DURANTE toda a miña vida andeia soñar, longa e fondamente,coa Arcadia marabillosa, lonxanae lexendaria. Viaxei á Greciae, con ollos atentos e avarentos,contemplei a Arcadia: é unhapaisaxe de oliveiras e penedos,gris e brava, onde hai un pobo,pequeno e miserento, chamadoParadisus: nada menos. Todoera árido, pobre e desolado.Entón fechei os ollos cara aforae abrinos cara a dentro.E puidenollar a Arcadia feliz e verdadeira Pois iso, que o Sermos nos abra os ollos tamén cara a dentro. Non deixen de ler o número 153.


No discurso político quotidiano ouvem-se expressons prenhadas do etnocentrismo mais racista: quando querem criticar a nocividade de certas políticas dim que "som próprias de Uganda"; quando os conflitos sociais se incrementam, falam pejorativamente de "arabizaçom" ou "helenizaçom"; e ao criticarem um Estado corrupto dim que parece umha democracia "tropical". Mesmo a esquerda espanhola, querendo atacar esta imagem de Espanha, alicerça-a ao transformá-la en "Espanhistám". Neste interclassista sentimento de superioridade, cumpre recordarmos que o aparato jurídico que mantém independentistas galegos en prisom ocupa o posto nº 66 do ranking mundial de tribunais, en funçom da sua independência política, justinho entre Egipto e Irám. A classificaçom nom a elaborou Aministia Internacional ou Ceivar, senom a OCDE. Mas Montesquieu nom jogava futebol, e aí os espanhois sim que som os primeiros do mundo, o que lhe dá pé a organizar jogos amigáveis com un país históricamente aliado: Arábia Saudita, campeom mundial da vulneraçom dos direitos humanos. Jogo amigável disputado com a colaboraçom de um alcaide nacionalista galego. A começos de novembro, o Secretário Español de Estado de Relaçons com as Cortes apresentava o rascunho de um informe de seguimento dos próprios planos do Estado Espanhol en matéria de direitos humanos. Nele, o Governo assume que nos últimos quatro anos, de 172 medidas apenas aplicou a metade. Entre as pendentes destacam quatro que afectárom os presos políticos galegos após estarem detidos en regime de incomunicaçom: proibiçom de aplicaçom de tal regime a menores, gravaçom en vídeo de todo o tempo de permanência en dependências policiais, direito a ser reconhecido por um médico de confiança além do forense e criaçom de um protocolo que regule a assitência médica durante a incomunicaçom. Com todo direito poderá o povo uzbeco dizer, quando se degradam os seus direitos, que se estám a tornar Uzbequispanha. Carlos Calvo Varela. Centro Penitenciario de Topas. 14 novembro 2012.


Summary: A Xunta dá a resposta por calada ao plan de negocio da factoría de Outeiro de Rei, o que mantén á empresa en nin arre nin xo: Nin reanudar a actividade nin concurso de acredores

"Preguntamos ao Partido Popular e aos responsábeis da Xunta de Galiza se realmente están a traballar en algo? Que garantías poden ter os traballadores dunha solución positiva ou esperanzadora da administración galega?". Estas son as preguntas que, a través de Christian López Carmona, da CIG, están ase facer desde hai semanas os eas traballadoras de Alimentos Lácteos. "Silencio absoluto" e "a resposta á calada" únicas respostas que teñen por parte da administraciónás preguntas sobre unha solución para a factoría de Outeiro de Rei. De aí que o cadro de persoal manteña as mobilizacións e protestas. O que demandan os e as operarias é que a administración pública galega "determine e garanta un plan de viabilidade para Alimentos Lácteos coa concreción económica que sexa oportuna e sempre dentro do prazo legal para a entrada en situación de concurso de acredores".


Summary: A ponte de Cans, na parroquia de Nebra, Porto do Son, rememora as mulleres e homes asasinados pola Garda Civil en 1916 durante unha protesta contra uns impostos que a veciñanza consideraba inxustos.

Campesiñado e obreirismo fronte á institucionalidade caciquil. Rebeldía e represión. A ponte de Cans, na parroquia de Nebra, Porto do Son, rememorou neste 12 de outubro as mulleres e homes que en 1916 enfrontaron a Garda Civil que escoltaba o axente executivo do cobro dos arbritios, as taxas pola prestación de servizos públicos contra as que a veciñanza levaba meses mobilizándose. Na resposta policial a aquel acto de resistencia morreron catro mulleres e un home, a quen se lembra hoxe como as mártires de Nebra, e máis dunha trintena recibiron no corpo a violencia dun episodio que forma parte da historia da loita labrega galega polos dereitos civís. Os nomes de Francisca Carou e Antonio Sobrado Luaces, finados aquela mañá na ponte de Cans a causa das máuser da forza actuante, máis tamén os de Generosa Vidal Cadórniga, Ramona Suárez Pouso e Rosa Maneiro Cadorniga, falecidas en días posteriores consecuencia, lembráronse no acto organizado polo BNG, da man do veciño Santi Suárez, do portavoz nacionalista no Concello, Balbino González, e da deputada Rosana Pérez, para quen o exemplo da veciñanza de Nebra na súa loita "contra o caciquismo e o centralismo" ten paralelismos co do nacionalismo "nos seus moitos actos de rebeldía e resistencia" –coa vitoria cívica na propiedade do pazo de Meirás como un dos seus exemplos– e debe seguirse, desde a rúa, neste "momento decisivo" marcado pola pandemia e as crises económicas. Un sistema en crise Porque, como interpretaba Francisco Rodríguez nunha publicación polo centenario da traxedia en Terra e Tempo, se ben aquela protesta, que promovera hai 104 anos a Liga Agraria de Nebra en colaboración con La Protección Obrera, tiña como base o movemento antifiscal contra un sistema de recadación cuxo reparto "non se facía con criterios obxectivos" e, polo tanto, discriminatorios, o capítulo non pode entenderse sen ter en conta o "clima de axitación favorecido pola crise política do réxime da Restauración, considerado caciquil e corrupto, a mobilización contra o foro por parte das sociedades agrarias e un certo nivel de autoorganización campesiña". As manifestacións contra a administración municipal e o reparto de consumos víñanse repetindo en Porto do Son no último lustro, movidas pola a indignación ante as cantidades que a poboación tiña que pagar e polo descontento contra xestión do diñeiro recadado. Nos meses previos a aquel capítulo de represión armada, houbo en Porto do Son mobilizacións contra o alcalde, visitas ao gobernador civil e mesmo detencións. Aquela mañá, segundo lembrou en Sermos Galiza o historiador Eliseo Fernández, a chegada do recadador escoltado por trinta números da Garda Civil para facer o embargo dun animal a un veciño moroso foi respondida pola veciñanza ao berro de "Non se paga o defis!". Á orde de disolver a concentración, as mulleres adiantáronse aos homes na ponte de Cans. Foron moitas as que recibiron as balas. Dos axentes, só dous tiveron que ser atendidos por contusións nas pernas.


Summary: O secretario xeral do PSdeG, Gonzalo Caballero, defendeu o "compromiso federalista" da súa formación nun acto con motivo do 40º aniversario do Estatuto de Autonomía de Galiza, en que tamén participaron o ex ministro do Goberno español Francisco Caamaño e o catedrático da USC Ramón Maiz.

O secretario xeral do PSdeG, Gonzalo Caballero, defendeu o "compromiso federalista" da súa formación e volveu apostar por unha reforma do Estatuto de Autonomía que evite deixar Galiza "atrasada" con respecto ás desenvolvidas noutros territorios do Estado, e que permita adaptar a esta norma institucional básica aos retos do século XXI. Así se pronunciou nun acto organizado este sábado, 17 de abril, con motivo do 40º aniversario do Estatuto de Autonomía de Galiza e que contou coa participación do ex ministro de Xustiza no Goberno español, o galego Francisco Caamaño, e o catedrático de Ciencia Política da Universidade de Santiago de Compostela (USC), Ramón Maiz. Gonzalo Caballero reivindicou o federalismo en España como o "mecanismo" que permite "unha asignación máis eficiente de recursos" e un modo de "protexer dereitos e liberdades". Nesta liña, salientou que este modelo federalista facilita que as políticas se poidan adaptar ás "diversas" demandas dun territorio, así como favorecer a participación nos asuntos públicos e "o sentimento de comunidade democrática". Contribúe a que a cidadanía "poida entender que os problemas que lles preocupan están máis perto deles" e que "deciden" a respecto diso. Estatuto Tamén reivindicou o "compromiso claro" do PSdeG coa autonomía e co autogoberno. Así, puxo en valor o Estatuto de Autonomía de Galiza, que segundo el evitou que o país se convertese nunha comunidade autónoma española "de segunda". Dada a pandemia e as consecuencias económicas derivadas da mesma, o secretario xeral dos socialistas galegos incidiu na importancia de que "non queden supeditadas outras cuestións", entre as que salientou a adaptación do Estatuto de Autonomía á sociedade actual. Ante unha sociedade que "mudou radicalmente", desbotou que sexa posíbel "crer que en Galiza os tempos non importan". Lembrou neste sentido que "outras comunidades renovaron os seus estatutos", polo que advertiu de que Galiza "non pode quedar atrasada". Seguindo con esta liña argumental, Caballero volveu apostar por abordar a reforma do Estatuto tras a pandemia, algo que non se pode realizar "mirando os problemas do século XX", un período en que "ninguén escoitara falar" do teletraballo, da intelixencia artificial ou da urxencia ambiental derivada do cambio climático. Máis autogoberno Para o líder do PSdeG cómpre "un debate novo" e "repensar" o Estatuto "sen quitarlle valor e importancia", mais "entendendo que se pode adaptar" á sociedade actual. É momento de "avanzar na federalización da autonomía desde unha nova óptica" e alcanzar "unha Galiza con máis autogoberno". Caballero reafirmou o "compromiso federalista" do PSdeG e avogou por un "novo marco estatutario" que combine a historia e a situación actual do país para "dar as mellores solucións aos galegos". O seu partido ─dixo─ debe xoga "un papel de vangarda" de cara a alcanzar unha Galiza que "impulse o dinamismo no eixo Atlántico" e "o desenvolvemento no interior", en tanto que afronta retos como o demográfico e concibe a memoria histórica como un "símbolo de tolerancia". Fronte ao "inmobilismo" do PPdeG que "non alcanzou unha soa transferencia en 12 anos (de Goberno á fronte da Xunta)", defendeu a actuación da súa formación ─terceira en número de representantes por detrás dos populares e do BNG─, que presenta iniciativas parlamentarias para conseguir unha trintena, sostivo. Froito da mobilización nacional Pola súa banda, o ex ministro Caamaño puxo en valor a figura do Estatuto de Autonomía como "expresión da dignidade" e augurou que a nova etapa política de Galiza deberá pasar por unha mellora das institucións e unha maior conciencia do autogoberno, mais tamén "dun valor que poucos pobos teñen". Tras realizar un percorrido polo desenvolvemento do Estatuto de Autonomía, o ex ministro de Xustiza chamou a "non deixarse levar polo aparello fácil da uniformidade" e salientou a importancia de "crer" na norma autonómica. E o catedrático Ramón Maiz lembrou que o Estatuto naceu "como resultado dunha mobilización nacional" que buscou evitar que Galiza se convertese nunha "autonomía de segunda". Ademais, defendeu o federalismo como "unha forma de entender a política como acordo entre iguais" e "un modo de chegar a acordos" mediante a discusión pública. A este respecto, explicou que este modelo organizativo "achega unha visión de goberno multinivel" e artéllase en base ao municipalismo.


Summary: O malestar na afección vai en aumento nas últimas semanas perante o que consideran que son escesos.

O día do derbi Celta-Dépor en Balaídos a seguridade do estadio celtista requisou unha manta a unha nai, manta coa que quería tapar da viruxe a súa filla de 7 anos, socia do equipo celeste. O motivo que se argumentou desde a Seguridade foi que a manta levaba estampadas caveiras. Eran as caveiras símbolo das 'Montser High', serie de debuxos animados que causa furor nas crianzas. Foi esta unha pinga máis a caer no mar de cabreo que hai na afección do Celta perante o que consideran que son uns controis e actitudes excesivas en Balaídos para coa afección local. Expulsión de abonados por levar unha bufanda de Celtarras, requisas de material, sancións... Un malestar que ducias de peñas celtistas deixaron claro hai unhas semanas nun manifesto. O club tentou calmar os ánimos e convocou unha xuntanza con Policía e peñas para tratar esta cuestión, mais a reunión foi aprazada. Segundo sinalan medios como 'Atlántico Diario', fontes das forzas de seguridade indican que cando se produza a cita explicarán que os controis están influídos por dous factores. Un, as medidas impulsadas pola LFP baixo o mando de Javier Tebas, e outra, a alerta anti-terrorista.


Summary: Os servizos de Intelixencia de Ucraína afirman que houbo unha tentativa, non exitosa, de 'liquidar' o presidente ruso. Tamén Zelenski afirmou ser vítima de intentos de asasinato.

O presidente da Federación Rusa, Vladimir Putin, tería sobrevivido hai escasos dous meses, cando principiou a invasión de Ucraína, a un intento de asasinato. Así o vén de asegurar, en declaracións ao diario Ukrainska Pravda, o xefe da Intelixencia ucraína, Kyrylo Budanov. "Houbo un intento de asasinar Putin. Mesmo chegou a ser atacado por representantes do Cáucaso, hai pouco tempo, uns dous meses", dixo, en alusión á rexión caucásica que conforman Armenia, Acerbaixán, Xeorxia e algúns territorios rusos como Chechenia. A OTAN xa ameazara con matar o presidente ruso Malia que a tentativa "non tivo éxito ningún" e que se trata dunha información que non transcendeu á esfera pública até o de agora —e que aínda non puido ser corroborada—, o xefe da Intelixencia ucraína insiste en que "si se levou a cabo". Cómpre lembrar que o pasado mes de marzo o coronel da OTAN Richard Kemp propuxo "liquidar" Putin: "A Alianza debería considerar todas as opcións para sacalo do poder. Iso incluiría matalo, aínda que non é probábel que sexa algo viábel ou desexábel". Ucraína confiscará os bens das persoas que "apoien" a Rusia Tres intentos de asasinar Zelenski Mais as tentativas de homicidio tamén terían chegado na dirección oposta. En marzo as autoridades ucraínas aseguraron que o seu presidente, Volodimir Zelenski, sobrevivira na segunda semana da guerra a "tres intentos de asasinato en Kíiv". Encontro bilateral Por outra parte, esta mesma terza feira o 'número dous' de Rusia ante a ONU, Dmitri Polianski, acusou Zelenski de procurar un "esforzo de relacións públicas" após propor un cara a cara con Putin para abordar a guerra. "A xente que non está no 'mundillo' non entende que os cumios deben ser preparados a fondo e que a axenda debe ser pactada por ambas as partes, alén do traballo de campo de expertos, xa que, se non, non hai necesidade de falar", dixo o diplomático ruso. Aliás, Polianski insistiu en que non foi o seu país o que "conxelou" as negociacións de paz: "Hai algúns contactos e agardamos respostas dos ucraínos a propostas que se presentaron xa hai tempo". Rusia abrirá doce bases militares ante a solicitude de adhesión á OTAN de Finlandia e Suecia


Summary: CIG fala de prolongacións indebidas da xornada, non se pagan as horas de nocturnidade, as horas de espera, as dietas, non se respectan os descansos e a empresa acumula "ducias de sancións" de Inspección de Traballo e sentenzas xudiciais condenatorias.

A CIG presentou denuncia penal no Xulgado de Instrución de Ribeira contra a empresa de autobuses Grupo Ferrín (formado polas empresas Agustín Sarasquete e Hijos, Hermanos Ferrín, Manuel Ferrín, e Manuel Ferrín Suaréz) e os seus administradores, por "delitos continuados contra os dereitos dos traballadores e das traballadoras e por delito de desobediencia ás autoridades", nomeadamente por incumprir de maneira reiterada as sentenzas xudiciais e os requirimentos da Inspección de Traballo. O sindicato anuncia unha campaña co obxectivo de restaurar as relacións laborais e que nesta empresa se respecte a liberdade sindical e os dereitos do persoal. Xan García, secretario da Unión Local das Rías da CIG, define como "inaudito" o que pasa nesta empresa. Desde a folga de 2015 convocada para pedir o cumprimento do convenio colectivo e a fin da represión sindical "intensificouse" a persecución. Paulo Carril, secretario xeral da CIG, incidiu en que malia as múltiples actas de sanción da Inspección de Traballo e as ducias de resolucións xudiciais desfavorábeis que acumula a empresa, o acoso non fixo máis que ir en aumento."Decidímonos a presentar esta denuncia penal pola fartura que xera que nin a autoridade laboral, nin a xudicial, nin a Xunta tomen medidas ante unha situación tan grave e un incumprimento tan reiterado dos dereitos laborais". Para o secretario xeral, o que acontece no Grupo Ferrín constitúe un exemplo "da desprotección na que nos atopamos a clase traballadora cando queremos defender os nosos dereitos" José Lijó é un traballador que foi despedido até en dúas ocasións por reivindicar os seus dereitos e que, malia a xustiza declarar nulo o cese en ambos casos, segue á espera de ser reincorporado porque a empresa non atende ao mandato xudicial. Lijó referiu que dos nove anos que estivo no Grupo Ferrín, nos dous últimos anos "pasaba 10 horas ao volante todos os días, até que, entre outros dereitos, nos decidimos a reclamar o descanso que nos corresponde. A partir de aí, comezou todo". Rosa Ana Pérez, delegada da CIG, subliñou que as prolongacións indebidas da xornada son práctica habitual, pero ademais nin sequera se pagan as horas de nocturnidade, as horas de espera, as dietas, non se respectan os descansos, e incluso o servizo non se presta coa calidade adecuada, "pero non lles importa nada, porque saben que van cobrar igual.


Summary: Na súa junta de constituição o passado 24N em Braga, a Rede definiu os seus objetivos específicos, bem coma a sua organização interna.

Um dos seus principais objetivos é impulsionar a inclusão de conteúdos curriculares em todos os sistemas educativos da lusofonia que tornem evidente a história, língua e cultura comúns entre o galego e o português. Tencionam também recuperar, difundir e promover o património cultural comum, bem como promover circuitos estáveis de artistas quer em Portugal quer na Galiza. Canto à sua estrutura interna, foram criadas cinco comissões e estabelecidas as suas áreas de trabalho: comissão de gestão, de difusão, de subsídios, de publicações e de comunicação. "Nestes momentos", diz a Sermos Galiza Gonzalo Constenla, representante de aRi[t]mar Galiza e Portugal e da Escola Oficial de Idiomas de Santiago na Rede, "vamos fazer consultas com o Ministério do Interior quer na Galiza quer em Lisboa visando darmos-lhe à Rede um formato de associação internacional ou, se não for possível, criarmos duas entidades distintas, uma em Portugal, a outra na Galiza, mas com o mesmo nome, estatutos e objetivos. Faremos aquilo que seja mais operativo". A Rede acordou ainda ter a sua próxima reunião em Cedeira, durante a realização do festival Traz outro amigo também.


Summary: A actuación no xacemento da Cabeciña en Oia enmárcase nestre proxecto de dinamización social e turística e de divulgación impulsado por catro comunidades de montes do Baixo Miño xunto co Concello de Oia.

Este luns 3 de agosto comezarán os traballos arqueolóxicos no xacemento da Cabeciña en Oia, ao abeiro do proxecto Costa dos Castros, unha proposta de dinamización social e turística a través do patrimonio impulsada por catro comunidades de montes do Baixo Miño xunto co Concello de Oia. O obxectivo é investigar este castro e os petróglifos circundantes, nunha acción que tamén ten unha intención divulgativa: o público está convidado a visitar A Cabeciña e ver a arqueoloxía en acción; haberá tamén visitas guiadas gratuítas diarias e un ciclo de "barferencias" en locais da zona. "É un proxecto de posta en valor; queremos preparar a área para a súa restauración o ano que vén. Por iso prestaremos especial atención á correcta evacuación da auga na sondaxe" A escavación está impulsada pola Comunidade de Montes de Mougás e conta co apoio do Incipit-CSIC. Os traballos centraranse en ampliar a sondaxe 3, aberta a principios deste ano por arqueólogos da Deputación de Pontevedra. O traballo da Deputación revelou varias estruturas superpostas que parecen suxerir tres fases de ocupación do castro, entre a I Idade do Ferro (século VIII-VII a.C) e a época final da cultura castrexa (século I d.C). Durante este mes de agosto quérese seguir escavando a sondaxe para datar as estruturas con maior precisión, confirmar as fases de ocupación e tamén descubrir as funcións dos distintos edificios. Paralelamente elaborarase unha serie de rexistros en 3D do recinto arqueolóxico. "É un proxecto de posta en valor; queremos preparar a área para a súa restauración o ano que vén. Por iso prestaremos especial atención á correcta evacuación da auga na sondaxe" explica Carlos Otero Vilariño, director arqueolóxico. Como asesora de conservación estará Yolanda Porto. Tamén forman parte do equipo técnico o arqueólogo Israel Alcón e os arqueólogos ingleses John Etté e Sarah Buckingham. O equipo estará asistido por un grupo de voluntarios vidos de diferentes puntos de España, Portugal, Inglaterra e Canadá O equipo estará asistido por un grupo de voluntarios vidos de diferentes puntos de España, Portugal, Inglaterra e Canadá. "Eu xa estiven en Mougás o ano pasado e namorei do xacemento. Estou moi ilusionada por empezar a escavar e ver que descubrimos" conta Alba, voluntaria e estudante de arqueoloxía na Universidade de Barcelona. A participación de voluntarios e o carácter comunitario da escavación serán estudados pola antropóloga do Incipit-CSIC Guadalupe Jiménez, como exemplo de novas formas de facer arqueoloxía. Por iso estará en campo durante todo o mes de agosto observando a iniciativa no marco do proxecto europeo NEARCH. A institución de investigación Incipit-CSIC tamén colabora co proxecto dispoñendo de ferramentas e tecnoloxía para a escavación. O público está sempre benvido a visitar a escavación e ver os traballos arqueolóxicos in situ. Durante todo agosto haberá visitas guiadas gratuítas ás 12:00 de martes a domingo, máis unha sesión ás 19:00 os sábados e domingos O público está sempre benvido a visitar a escavación e ver os traballos arqueolóxicos in situ. Durante todo agosto haberá visitas guiadas gratuítas ás 12:00 de martes a domingo, máis unha sesión ás 19:00 os sábados e domingos. Outras actividades paralelas á escavación e abertas ao público inclúen un ciclo de "barferencias" divulgativas nos que participan Carlos Otero e os investigadores do CSIC Cristina Sánchez, César González e Guadalupe Jiménez. Ademais todo o mundo poderá seguir o desenvolvemento da escavación a través das páxinas web e redes sociais de Proxecto Mougás e Costa dos Castros. "A nosa idea é facer que a arqueoloxía sexa accesible a todos e á vez fomentar as visitas á zona" explica Xosé Gago, coordinador de Costa dos Castros. A escavación do castro da Cabeciña enmárcase neste proxecto de dinamización turística da costa sur de Galicia. Outras actuacións previstas para este ano dentro de Costa dos Castros son a limpeza da estación de arte rupestre Auga dos Cebros en Pedornes, un levantamento topográfico do castro de Cano dos Mouros en Viladesuso e unhas sondaxes valorativas no castro de Chavella en Oia. Actualmente hai en marcha unha campaña de micromecenado para financiar estas actuacións que axudarán a comprender mellor a paisaxe e a historia deste tramo de costa ao sur de Galicia. Pódese colaborar a través da páxina web de Costa dos Castros.


Summary: Os senadores republicanos e republicanas fecharon filas en torno ao presidente e só Mitt Romney, de Utah, se desmarcou do seu partido para apoiar a destitución do presidente.

O Senado de Estados Unidos decidiu rexeitar a recomendación do Congreso de destituír Donald Trump, acusado de abuso de poder e obstrución á Cámara Baixa polas súas manobras en Ucraína "para influír no seu favor nas elección". O republicanismo fechou filas e Trump resultou absolto. As e os senadores rexeitaron por 52 votos a favor e 48 en contra no primeiro cargo (o relacionado con Ucraína) e por 53 a 47 no segundo (obstaculizar a investigación deses feitos). Trump, pois, foi declarado "non culpábel". Tan só o senador de Utah Mitt Romney votou a favor do 'impeachment' nas filas republicanas. Mormón, Romney xustificou o seu voto en que a súa "conciencia" e a súa "fe" obríganlle a respectar o xuramento de imparcialidade que fixo ao principio do xuízo. Este veredicto é unha vitoria de Trump, que sae reforzado do que el cualifica como "a farsa do impeachment".


Summary: Nun comunicado de imprensa, a empresa canadense asegura que seguirá adiante coa explotación que Feijóo deu por cancelada durante o debate do estado da Nación. Quéixanse de que a Xunta mudara en xullo as regras e requirira unha achega de 30 millóns para manter a catalogación de 'proxecto industrial estratéxico' e aseguran que xuntarán os cartos nas vindeiras semanas.

"Totalmente comprometidos" cun proxecto que definen como "un motor económico significativamente positivo" que empregará "centos" de persoas e que beneficiará a poboación do lugar "para as vindeiras xeracións". Así se manifesta Edgewater nun comunicado a respeito da decisión da Xunta de cancelar a explotación mineira que primeiro venderon como o seu proxecto estrela. A empresa canadense responde aos argumentos da consellaría de Economía e Industria sinalando que nas vindeiras semanas xuntarán o 25% do diñeiro en que está orzamentado o proxecto e que supoñen por volta de 30 millóns de euros. Satisfarían así a exixencia da Xunta, que unicamente tomou en consideración a "falta de solvencia económica e financeira" para rexeitar a mina a ceo aberto, sen valorar os informes que alertan do impacto que o uso do cianuro terá para o meio e para a saúde. Após conceder a DIA --declaración de impacto ambiental-- e de defender "a solvencia medioambiental" dun plan que a secretaría xeral de Enerxía e Minas cualificou de "estratéxico", o departamento que dirixe Francisco Conde rexeitou a explotación porque Edgewater non logrou xuntar ese 25% de capital propio. A cancelación anularía a DIA, mais a concesión outorgada a esta empresa en 1974 foi para 90 anos, polo que podería volver presentar o mesmo proxecto cun custe menor, achegar un plan distinto operando baixo outra filial ou vender a concesión. Edgewater leva investidos 20 millóns de euros en sondaxes. No comunicado recalcan a súa intención de "seguir adiante" e afirman que darán a última palabra cando a resolución da consellaría lles chegue de maneira oficial, pois até o de agora só se fixo verbalmente. Di a empresa que está a pechar negociacións e que cumprirá cos requisitos que a Xunta pide para vender o monte cabanés.


Summary: Este venres preséntase en Compostela o filme Carga de Dignidade, de Xosé Bocixa, que rexistrou esta acción artística reivindicativa do sector naval ferrolán. Falamos con el e con Pepe Barro, un dos propotores da iniciativa.

"A crise é a escusa perfecta. A construción naval sábeo ben, foi a primeira asoballada. Pero agora veñen contra todos, sector por sector, empresa a empresa, veñen casa por casa. A crise económica é a gran burla negra contra toda a cidadanía. E en Ferrol hai ben tempo que se sabe, que se sufre, que se engule a negra sombra. Abonda!". Deste xeito comeza o manifesto de Radio Buguina, que o 2 de xuño do pasado ano presidiu a acción artística reivindicativa do sector naval ferrolán Carga de Dignidade, que naceu co obxectivo de "facer unha achega de dignidade, unha carga de dignidade seguindo a reclamación principal dese sector: a carga de traballo". Todo o que ese día sucedeu na cidade, fronte ás instalacións da antiga Bazán, hoxe Navantia, foi rexistrado por Xosé Bocixa nun documental que dende hai semanas está sendo presentado en toda Galicia, cun grande éxito de público, primeiro en Ferrol, coincidindo coa vixilia convocada polos sindicatos de Navantia, despois na Coruña e, este venres, na Casa das Crechas de Compostela, nun espectáculo que comezará ás oito da tarde. Espectáculo, porque o filme estará acompañado por unha presentación a cargo de Suso de Toro, Xurxo Souto, o escultor Pepe Galán, o profesor Anxo Varela e o deseñador Pepe Barro, que a xeito de programa de radio en directo, explicarán as razóns e o proceso desta acción, acompañado de música en directo e ao son dunha buguina. "O acto convocouse contra a crise, contra o engano. O naval foi unha das primeiras vítimas, pero agora veñen empresa por empresa, casa por casa, veñen case un por un, por toda a cidadanía" Aquel 2 de xuño a cidadanía de Ferrol respondeu ao chamamento para pendurar pezas de roupa da reixa de Navantia, a antiga Bazán, dende a Porta de Bazán en Esteiro até a Porta do Arsenal, na Madalena, un quilómetro de "batas da sanidade, batas da limpeza, batas de laboratorio ou batas de casa, xerseis, pantalóns, togas, camisolas, fundas, buzos, saias, vestidos, camisas, blusas, uniformes, chaquetas, cazadoras, traxes, mesmo a roupa das nosas crianzas", como se le no manifesto. Unha forma de dicir que a loita do naval son todas as loitas. "O acto convocouse contra a crise, contra o engano. O naval foi unha das primeiras vítimas, pero agora veñen empresa por empresa, casa por casa, veñen case un por un, por toda a cidadanía", destaca Pepe Barro, un dos principais impulsores da iniciativa. Barro destaca o obxectivo de "ampliar o repertorio mobilizador", de buscar formas novas para as reivindicacións: "trátase de incitar á participación popular, con iniciativas que renoven as formas das nosas mobilizacións. Son tantos os motivos de protesta, de reivindicación, que as formas quedan obsoletas para tanta indignación". "Parece que Ferrol se vai esvaendo pouco a pouco, como nas películas nas que un personaxe desaparece das fotos" Barro salienta, igualmente, que a acción foi exitosa e deixou unha forte pegada en Ferrol, pero sinala que non conseguiu o obxectivo de chamar a atención da crise que vive a comarca no resto de Galicia: "Parece que Ferrol se vai esvaendo pouco a pouco, como nas películas nas que un personaxe desaparece das fotos. Foi isto o que nos animou nun comezo a pensar en facer esta acción. Tamén nos atraía esa imaxe visual dos monos pendurados, como animais esfolados, era unha imaxe moi potente. Pero ademais queríamos construír un evento, unha acción, que acadase repercusión fóra de alí. Creo que iso non o conseguimos". E engade que "desgraciadamente todo o que ocorre en Ferrol é moi difícil que teña repercusión fóra, nos medios de comunicación". Pola súa banda, Xosé Bocixa, autor do documental, destaca que estas accións e as imaxes reflicten "a idea de non resignación, de que sempre paga a pena pelexar polas cousas que cres, a filosofía do inconformismo" e sinala, ao igual que Barro, que a pesar de ser "un traballo moi local, simboliza todo o que está pasando". Bocixa sinala que ten ganas de regresar ao mesmo lugar para rexistrar o efecto do paso do tempo sobre as roupas e farrapos que aínda decoran a reixa. Ese era tamén o obxectivo desta acción artística, unha obra de arte popular, colectiva e efémera, como destacaba en maio Pepe Barro, "esas roupas irán rompendo, perdendo a súa cor, mudando, dando lugar a unha obra nova". "Aínda non acabaron con nós, aínda non acabaron cos ferroláns. E supoño que os traballadores do naval, con esa experiencia de loita que teñen, non se van render" O presente de Ferrolterra é difícil, como será o seu futuro? Para o ferrolán Pepe Barro (emigrado noutras cidades, como tantos outros), "a resignación vai chegando, a todos e a todos lados, e supoño que en Ferrol chega máis. Ademais, son como fichas de dominó: cae unha empresa, cae outra, cae o comercio". Pero de igual xeito, destaca que "aínda que a xente non vai a Ferrol, os que van, sorpréndense. É unha cidade viva, hai xente pola rúa, pódese tomar un viño e ás veces alguén canta nas tabernas". E conclúe: "aínda non acabaron con nós, aínda non acabaron cos ferroláns. E supoño que os traballadores do naval, con esa experiencia de loita que teñen, non se van render".


Summary: Iniciativa pola Unión fixo público o logotipo de Nós. Candidatura Galega nunha rolda de prensa na que participaron as candidatas ás eleccións primarias abertas.

Por vez primeira após coñecermos os seus nomes, xuntábanse publicamente como candidatas as persoas que decidiron concorrer ás eleccións primarias convocadas por Iniciativa pola Unión para encabezar as listas das catro circunscricións: Carlos Callón e Tereixa Novo pola Coruña; Olalla Rodil por Lugo; Noa Presas, por Ourense e Carme Adán, por Pontevedra. Fixérono para presentar o logo co que concorrerá Nós. Candidatura Galega ás eleccións xerais. Trátase dun deseño no que destaca a palabra "Nós" e as cores azul, branca e a vermella da estrela. "Lembra a xeración máis vizosa, forte e intelixente que deu este país, a Xeración Nós", salientou Xosé Luís Rivas "Mini", en representación da coordinadora de Iniciativa pola Unión. "Entre nós, canda nós, con nós... con esta palabra queremos achegarnos á familiaridade de país, co obxectivo de que, desde nós e para nós, poidamos saír desta desfeita e penuria nas que nos meteu no Partido Popular", apuntou "Mini". Bermello: "Estas primarias son as máis grandes e con maior participación que se teñen realizado nunca neste país" Tamén en representación da coordinadora, Suso Bermello, deu conta do proceso de eleccións primarias, que "foi máis axustado en prazos do que nos gustaría polo traballo que fixemos por unha confluencia que non foi posíbel". En total, foron 5.823 as persoas inscritas no censo, das cales poderán votar 5.796, debido a datos incorrectos ou sen datos de identificación. Bermello subliñou a "participación altísima", o que converte estas eleccións nas primarias "máis grandes e con maior participación que se teñen realizado nunca neste país". Reparto das mesas En total, o domingo haberá por todo o país 144 mesas: 61 na provincia da Coruña, 26 na de Lugo, 19 na de Ourense e 38 na de Pontevedra. No que respecta ao censo, están inscritas para votar na provincia da Coruña un total de 2.414 persoas; 758 en Lugo, 524 en Ourense e 1.870 na de Pontevedra. Ademais, anotáronse 170 persoas para votar a través da rede. Segundo informou a Coordinadora, as mesas, situadas nun amplo abano de espazos públicos (asociacións culturais, veciñais, estabelecementos hostaleiros...) abrirán de 11h a 15h e serán "os propios voluntarios e voluntarias quen acheguen as impresións do censo e mesmo as urnas", indicou Bermello, quen enxalzou "a participación dun pobo que quere estar ao redor da palabra nós". "O obxectivo pasa por lograr o grupo parlamentar propio" En declaracións aos medios sobre a previsión dos resultados nas eleccións do 20 de decembro, as candidatas puxeron de manifesto que non se autolimitan, "o obxectivo está aberto e pasa por conseguir un grupo parlamentar galego". As dúas persoas que se presentan ás primarias pola Coruña, Carlos Callón e Tereixa Novo, anunciaron diante dos medios o intercambio de votos, "eu votarei Tereixa e Tereixa votarame a min", afirmou Callón, quen chamou a parar o "tándem Rajoy-Rivera"


Summary: A Reserva da Biosfera Mariñas Coruñesas e Terras do Mandeo estreou, coa distinción a nove estabelecementos, unha marca de calidade para aloxamentos da zona. Trátase dunha iniciativa que busca impulsar o ecoturismo dando protagonismo sustentábel ás empresas locais. Entre as súas características principais contan co uso de materias primas do territorio, unha xestión ambiental adecuada e unha mellora continuada ou un catálogo de instalacións e servizos. Mar Carrillo é a xerente dun deles, as Cabanas de Canide en Oleiros.

Como naceron estas cabanas situadas en Oleiros? O meu home é de Mera (Oleiros) e sempre nos gustou esta zona para montar algún día un negocio, mais non viñamos do mundo da hostalaría. El é empresario e eu traballei durante 15 anos por conta allea, mais non tiña ningunha relación con este mundo. Coincidiunos cun cambio de vida que tivemos hai seis anos e no que decidimos vir a este lugar. A idea tomou corpo hai dous anos e medio, cando comezamos a funcionar, e o proxecto xa levaba con nós catro anos. Sempre tivemos a ilusión de contar cun negocio destas características. Quixemos afastarnos do concepto de hotel tradicional e montar algo distinto, que creo que a xente demanda máis. Son casiñas independentes onde cada visitante ten a súa intimidade. Se cadra contamos con menos servizos que nun hotel normal, mais con exclusividade. O estilo nórdico das cabanas xurdiu dalgunhas viaxes que fixemos. Pareceunos que sería máis cálido de cara ao inverno. Que motivos influíron para conseguir esta marca de calidade? Sempre tivemos claro que estabamos situados nunha zona residencial protexida como é a Reserva da Biosfera Mariñas Coruñesas e Terras do Mandeo polo que estudamos desde un principio a realización dun proxecto que non tivese un grande impacto no territorio e que sempre respectase a tranquilidade da veciñanza. Por este motivo fixemos todas as nosas construcións en madeira, cos seus certificados de sustentabilidade correspondentes á implementación de boas prácticas medio ambientais, como dispositivos de auga en todas as Cabanas, uso de lámpadas LED nas instalacións, separación de residuos e calefacción mediante aerotermia. Non é o único proxecto hostaleiro que emprega cabanas na Galiza. Cal é a razón do seu auxe? Non sabería dicir. Creo que dunha forma consciente ou inconsciente creouse na Galiza un concepto semellante de aloxamentos, aínda que cada un coa súa particularidade. Coinciden en que son unidades independentes en madeira, algunhas situadas nas árbores e outras na terra. No noso caso tiramos cara ao estilo máis nórdico. Sen querelo, supoño que a través dunha inercia, creamos un sinal de identidade dentro da Galiza que me parece interesante. Coido que está ben e calquera que nos visita relaciónanos con ese tipo de estabelecementos. Mesmo é posíbel facer unha ruta por toda a Galiza aloxándose neles. Pensa que este modelo sairá reforzado unha vez remate a actual pandemia que temos a causa da Covid-19? Estamos nunha situación moito máis favorábel que outro tipo de complexos, onde hai moitos servizos con zonas comúns. Con esta situación todo o mundo tenta evitar as masificacións de xente. Os aloxamentos máis pequenos, onde hai zonas exclusivas, estamos nunha posición de vantaxe dentro do sector. Malia ter fechamentos perimetrais e, polo tanto, menos público, a xente que se move busca máis este concepto de turismo. En realidade, non sei como será no futuro inmediato. É certo, iso si, que cada tipo de estabelecemento ten o seu propio público e haberá quen busque os hoteis por ter, por exemplo, unha recepción as 24 horas ou contar cun restaurante, mais outras persoas buscarán algo máis pequeno. En todo caso, creo que o están a pasar moito peor os grandes hoteis que os estabelecementos máis pequenos precisamente por estas mesmas características.


Summary: Veciñas do barrio coruñes da Agra do Orzán, un dos que acumula a maior densidade de poboación do Estado e de Europa, explican o día a día do seu desconfinamento. "Xa era difícil camiñar normalmente", asegura unha delas.

O barrio coruñés da Agra do Orzán caracterízase pola súa multiculturalidade e mais pola alta densidade da súa poboación. Neste espazo de menos de medio quilómetro cadrado conviven case 30.000 veciñas e veciños. O barrio alberga máis habitantes que os municipios de Culleredo ou Sada e case tantos como o de Oleiros. Xa era difícil camiñar normalmente, asegura Marisol Mirás Cunhas rúas estreitas e beirarrúas cativas, as medidas de distancia física recomendadas durante o desconfinamento semellan "ciencia ficción" na Agra do Orzán. Así as cualifica Marisol Mirás, secretaria da asociación veciñal: "Xa era difícil camiñar normalmente, quen leva carriño de bebé ou de ir mercar ten que pedir o ceda o paso". Da parede ao edificio A Agra do Orzán é filla do urbanismo dos anos 60 e 70. "Como a maior parte dos barrios que foron medrando nesa época, a Agra conta con carencias moi graves en canto á calidade urbana", conta Daniel Grandío, técnico superior en proxectos urbanísticos e operacións topográficas e veciño da Coruña. Eivas agravadas polo tránsito de vehículos que suman as chamadas roldas de Nelle e do Outeiro. A primeira onda de veciñas chegou do rural e máis recentemente poboación emigrante desembarcou atraída polo baixo prezo da vivenda. "Ao termos as rendas máis baixas, con moitos traballos non cualificados, os horarios tamén son peculiares, sempre hai xente pola rúa", explica Raquel, veciña do barrio. Os horarios son pecualiares, sempre hai xente pola rúa no barrio, conta Raquel Orfas de espazos verdes e, para desviar a vista do ladrillo, as veciñas descenden até o paseo marítimo, até o parque de Santa Margarida ou até o paseo das Pontes. Quen non pode desprazarse, for por idade for por problemas de mobilidade, fica na rúa Barcelona, a única peonil, ou na praza das Conchiñas. Ambas contan con bancos para descansar, mais foron orientadas ao consumo en tendas e bares. "A quen máis necesidade ten de pasear, doentes ou maiores, resúltalle difícil chegar a un sitio no que estar tranquilo. Hai que andar con catro ollos porque cruzas con outras persoas a unha distancia moi pequena", reflexiona Marisol Mirás. Desde hai anos, a veciñanza exixe o acondicionamento dun parque nos terreos do observatorio meteorolóxico. Axuda entre veciñas A falta de opcións para camiñar devagar na Agra do Orzán non se limita ao público e compartido. "Moitos edificios son vellos, cunha distribución moi mala, sen luz solar", explica Raquel, veciña do barrio. Porén, non todo son desvantaxes. "Hai moito comercio local, algúns de moita calidade, que non envexan as grandes superficies comerciais", conta Xosé Manuel Sánchez. Tamén vida, moita vida e un forte tecido entre as veciñas. Hai moito comercio local, algúns de moita calidade, que non envexan as grandes superficies comerciais, di Xosé Manuel Sánchez Raquel é unha das voluntarias dos Grupos de Apoio Mutuo xestados na cidade para axudar as persoas en situación vulnerábel a raíz da emerxencia sanitaria do coronavirus. O grupo de voluntarias da Agra, o barrio coas rendas máis baixas do concello da Coruña, foi o que máis peticións atendeu. Cuns servizos sociais locais desbordados pola crecente demanda asistencial, o GAM foca os seus esforzos en cubrir as peticións máis urxentes e inaprazábeis. "Recibimos doazóns económicas de veciños e despois achegámolas a quen as precise", engade esta veciña e voluntaria.


Summary: A división oncolóxica toma o mando do grupo matriz e pasa ter a sede do grupo en Madrid.

Pharmamar estreouse na Bolsa cunha queda nas accións do 2,35%. A até hai pouco división oncolóxica do grupo Zeltia irrumpiu no parket cun descenso, unha vez completada a fusión inversa entre Zeltia e Pharrmamar. Unha fusión que implicou que a dede do grupo se concentre en Madrid, se ben as declaracións da dirección insisten en que a ligazón con Galiza non romperá. Pharmamar ten as súas espectativas no mercado de EEUU. E nos seus plans están cotizar na bolsa estadounidense en 2016. Xa ten a autorización da Axencia de alimentos e medicamentos de EEUU para comercializar produtos como o anti-tumoral Yondelis.


Summary: Con sete anos xa formaba parte de Concorde Atenea, agrupación familiar que lideraba o seu pai. En 2000 sacou o primeiro disco e en decembro ten previsto publicar un novo traballo no que comezou a investigar xa daquela, Lendas no camiño, e do que ofrecerá un avance, no Teatro Colón da Coruña, no próximo mes de decembro.

—Este outono puidemos velo actuando con Cándido Pazó no Liceo ourensán. Como nace ese Cantigas e Romances? Este espectáculo foi creado pola necesidade dos dous, de Cándido e miña, de facer algo diferente. Xa colaboraramos, aínda que por separado, nalgunha historia e en outubro puidemos facer esta presentación no Liceo, porque quen propiciou o encontro foi, precisamente, o seu xerente, Xosé Luís Troitiña, que nos coñece a ambos os dous. O espectáculo é unha conxunción entre o cantautor que acompaña o que relata Cándido, un formato sinxelo que ten para os dous a motivación de facer algo diferente, sacar algo novo da xuntanza do monólogo coa música e, de certo, casan moi ben. A xente que asistiu gozou e iso nótase cando é así, é algo sinxelo e fresco. Debido aos protocolos sanitarios, fíxose ao vivo e tamén en liña. Esta situación das restricións e da Covid provoca, como positivo, que colaboremos un pouquiño máis entre nós. —Cal é, en xeral, a sensación do directo con estas restricións? Como está a vivir todo isto? Cando foi o confinamento, fechados sen saber moi ben que sería das nosas vidas, seguín a traballar como sempre fago, pero si que é certo que a sensación era de desacougo, porque ves o raro que é todo, aínda que tentes facer o que fas sempre. Realmente, cando dei o primeiro concerto, que foi para unha canle de televisión onde toquei dúas cancións en directo, custoume coller o ritmo, aínda que non levaba moito tempo sen facer directo. Pero tiña unha sensación rara. A partir de aí empezaron a saír máis concertos, que fixen coa mesma motivación de sempre, pero tamén cunha certa sensación de estrañeza. —Neste 2020 tamén publicou coa Editorial Galaxia Novelovento. Cóntenos en que consiste ese libro-disco. Esta baseado en 14 poemas do libro Herba aquí e acolá de Álvaro Cunqueiro, unha obra cunha poesía extensa e densa pero que ten un ritmo musical moi potente. A idea deuma Ánxela Gracián, con quen fixen outro libro-disco hai un par de anos, Memoria iluminada. O que recollo en Novelovento son os últimos versos de Cunqueiro e o que resultou tivo críticas favorecedoras, cousa que me agrada, porque aínda que é unha obra sinxela, foi complicada de facer. —Que o levou a escoller a forma de libro-disco? O feito de escoller este formato responde a que penso que é vendíbel e porque, tamén, ter un libro nas mans é necesario. Para a poesía é un formato que casa moi ben, e ademais da música, os poemas de Cunqueiro están acompañados de ilustracións. —Non é a primeira vez que bota man da lírica para facer a súa música, por que esa íntima relación da súa canción coa poesía? É certo que sempre me gustou botar man da poesía para facer cancións. En Interior, aló polo 2014, xa incluíra un poema de Manuel Rivas, titulado "Cantiga de amiga", do que resultou un tema cun sentimento de moita potencia. Arredor dun par de anos máis tarde gravei Cantares, onde incluía poesía clásica e tamén outra máis actual, con composicións de Rivas, outra volta, de Xosé Carlos Caneiro, de Rosalía, de Cunqueiro, de Celso Emilio... E con Caneiro saquei tamén un libro-disco, Despois de ti, a chuvia, no ano 2013. O certo é que me gusta moito a poesía e gústame darlle unha volta e buscar como facer dela unha canción. Os autores e as autoras líricas móstrannos o seu universo íntimo e gústame buscar por aí, mergullarme nese outro universo, do poema ou do poemario ou do autor. "A cultura debería ser un ben blindado" As restricións derivadas da situación sanitaria pola Covid-19, o feche das salas de concertos, a reducida capacidade dos locais de espectáculos e, diante disto, as políticas culturais, levan a Emilio Rúa á reflexión de que "todo está sempre vinculado á política e, ao mellor, a cultura non debera estar tan vinculada", di. A razón de non querer ese vencello xustifícase porque debera "ser un ben máis prezado, igual que debera selo a sanidade, porque son importantes para o ser humano", por iso, di Rúa, "deberan estar blindados de por si". Así e todo o músico valora que "por parte dos gobernos estanse a incentivar concertos, pero hai outras cuestións que creo que van alén deles, a cuestión de se os locais de música en directo deben estar abertos porque as restricións actuais fan que sexa moi difícil, pero é unha cuestión de saúde e temos que tentar aguantar", afirma.


Summary: Cando o Goberno do Canadá anunciou a suspensión definitiva do operativo de busca "xa non había opcións" de atopar ningún mariñeiro, con vida ou falecido. Esa é a conclusión que tira o portavoz do JRCC de Halifax, Brian Owens, en conversa con 'Nós Diario'. O do 'Vila de Pitanxo', afirma, é "o maior" rescate que tivo que coordinar en toda a súa traxectoria.

Todo aconteceu demasiado rápido. Cumpridas as 5 horas da madrugada [hora da Galiza], o pesqueiro 'Vila de Pitanxo' tiña as redes de arrastre despregadas, pois a tripulación, a pesar das condicións meteorolóxicas adversas, habituais nesta zona do Gran Banco de Terranova, estaba recollendo peixe. Durante a manobra de viraxe do aparello rexistrouse unha parada do motor principal que deixou o barco a expensas do vento e as fortes ondadas, de até dez metros de altura. As batidas do mar, segundo vén de confirmar a armadora [Grupo Nores], escoraron e afundiron a embarcación en escasos minutos por mor da entrada de auga nos compartimentos, sen dar opción ningunha aos 24 mariñeiros de evitar o naufraxio. Contra as 5.24 horas —00.24 hora do Canadá— o Centro de Coordinación de Rescate (JRCC, en inglés) de Halifax recibiu un sinal de radiobaliza do buque, que se atopaba a unhas 250 millas náuticas ao leste de Saint John de Terranova. Nese momento perdeuse a comunicación co barco sinistrado e activouse o operativo de emerxencia. "A primeira embarcación que chegou ao lugar, o 'Praia Menduíña Dous', localizou a balsa salvavidas e rescatou os tres sobreviventes. Foron rescatados entre as 5:30 e as 8 horas —hora local—", apunta, en conversa con Nós Diario, o tenente coronel do Exército canadense e portavoz do JRCC de Halifax, Brian Owens. Este militar, cunha dilatada traxectoria nos servizos de salvamento —os tres últimos anos como responsábel do JRCC de Halifax—, afirma que "esta é a maior SAR [alerta de rescate]" que viviu nesta zona do Atlántico. No momento do rescate, sinala, "os refachos de vento sopraban desde o Oeste a 25 nós [46,3 quilómetros por hora], as ondas do mar eran de catro metros e a temperatura da auga non superaba os 3ºC". Aliás, fai fincapé na reducida visibilidade, de entre 3 e 4 nanómetros (nm) e de 1/4 entre a néboa, uns valores moi baixos. "Non había apenas opcións de supervivencia" Após 36 horas de intensa busca, as autoridades canadenses ordenaron suspender o operativo, ao entender que xa nada se podía facer por salvar a vida dos mariñeiros desaparecidos; nin tan sequera era posíbel atopar os cadáveres, segundo informaron as fontes oficiais. Naquel momento acháranse tres das catro balsas salvavidas do pesqueiro —dúas delas baleiras—, coa incerteza pairando sobre o cuarto bote en cuestión. Preguntado polas posibilidades de atopar parte da tripulación con vida naquelas primeiras horas, Owens explica: "É imposíbel dar unha cifra concreta, xa que hai varios factores que interveñen na súa determinación, como o estado do mar, a temperatura, a fatiga, a composición corporal, o estado físico, o que levaba esa persoa, etc. Porén, a nosa busca superou todos os cálculos de supervivencia antes de que se determinase pór fin á busca". As condicións adversas nas que estaban traballando os mariñeiros no momento do naufraxio son, con todo, o pan de cada día neste punto das augas de Terranova. "Como en calquera zona do Atlántico Norte, as condicións meteorolóxicas varían entre 1-2 metros e máis de 14 metros. Nos meses de inverno é habitual que se dean estas condicións, calquera mariñeiro profesional pode dar fe diso. Eu mesmo estiven no mar nestas condicións ao longo da miña carreira", salienta Owens, quen, por outra parte, desbota "facer especulacións" sobre se retomar a busca permitirá atopar os corpos. Un "extenso" operativo de rescate formado por medios aéreos e marítimos O operativo de busca estivo conformado por tres avións, tres helicópteros, dous barcos de bandeira galega —alén do citado anteriormente, o 'Río Caxil'—, tres portugueses —'Novo Virgem da Barca', 'Franca Morte' e 'Lutador'— e dous canadenses—o cargueiro 'Nexus' e máis o buque gardacostas 'Cygnus'—. Owens salienta a "extensa" despregadura de medios nunha operación de rescate que finalmente foi suspendida para non pór en risco ás persoas que participaban da mesma.


Summary: A Asociación Galega de Afectados polos Produtos Financeiros pedirá que as participacións comercializadas a minoristas sexan consideradas "nulas" e aclara que poden adherirse incluso aqueles que solicitaron a arbitraxe e non lles foi asignada.

A Asociación Galega de Afectados polos Produtos Financeiros (Agaprofi) presentará unha demanda colectiva contra Novagalicia Banco na que solicitará a declaración de nulidade das comercializacións das participacións preferentes a compradores comerciantes minoristas e á que poderán adherirse os afectados que non entraron na arbitraxe. Así o aseguraron o presidente da asociación, Manuel Pérez Arias, e o representante legal, Xoán Antón Pérez Lema, durante unha rolda de prensa na que explicaron que esta demanda, que define os afectados como "colectivo facilmente determinable", pretende "servir de paraugas para todos os afectados" para o que xa foi presentada a práctica de dilixencias preliminares. Agaprofi aclara que os afectados minoristas polas preferentes compartían unhas características claras Pérez Lema aclarou que, logo de analizar casos de afectados, comprobaron que "hai unha auténtica aproximación" nos casos, "no sentido en que masivamente Caixa Galicia e Caixanova comercializaron entre 2003 e 2009 as preferentes entre clientes comerciantes minoristas en base a unha serie de comportamentos repetidos". "Eran clientes previos, aforradores, xente de confianza do persoal e cunha información incompleta" Así, detalla que entre os "caracteres comúns" que marcan "millóns de casos" en Galicia están a venda destes produtos a persoas que eran "clientes previos" das entidades, "aforradores", "persoas que tiñan confianza" co persoal da oficina, así como "unha información incompleta" xa que os compradores "descoñecían totalmente como quedaría o produto en caso dunha liquidación da caixa". "É evidente que as participacións preferentes foron admitidas pola comisión do Mercado de Valores, pero sempre pensando en clientes almacenistas", explicou o asesor. "Todo o que non sexan administracións públicas, fondos de investimentos, fondos de pensións, entidades financeiras, ou empresas nas que se dean como mínimo dous destes requisitos" son "compradores comerciantes minoristas que poden ser amparados por esta demanda" como "autónomos ou propietarios de pequenas e medianas empresas", sinalou. Para Agaprofi, todos os contratos son "nulos" potencialmente ao existir "defectos na súa comercialización" Ademais, engadiu que "potencialmente" todos os contratos son "nulos" ao existir "unha serie de defectos na súa comercialización". Así, sinalou que "o que buscaban as entidades coa emisión das preferentes" era fortalecer "o seu cociente de capital, non captar depósitos" fronte ao que se venderon a clientes comerciantes minoristas sen información nin coñecemento dos produtos". Segundo indicou Pérez Lema, Agaprofi xa presentou as dilixencias preliminares nas que lle pide ao xuíz que requira a Novagalicia Banco para que achegue información sobre os afectados minoristas que se poden adherir a esta demanda". "Haberá tempo suficiente e información para que todos os interesados en sumarse a esta demanda colectiva o poidan facer", apuntou. Precisamente, sobre esta cuestión, o asesor xurídico detallou que "todos aqueles afectados que solicitasen a arbitraxe pero non o teñan asignado poden sumarse á demanda". "O único que é incompatible é ter xa asignado a arbitraxe e interpor unha demanda tanto individual como colectiva", puntualizou. Por último, Pérez Lema informou de que a demanda será presentada nun período de "entre seis semanas e tres meses" unha vez que "Novagalicia Banco cumpra o requirimento" de información.


Summary: O asasinato da moza de Barro reactiva o debate legal sobre o feminicidio.

"Basta de feminicidios. O machismo mata". A proclama do feminismo galego volveuse escoitar esta terza feira en máis dunha vintena de vilas e cidades galegas. Centos de persoas concentráronse en repulsa do asasinato de Jéssica Méndez, a moza de Barro de 29 anos que faleceu tras un accidente de tráfico baixo investigación xudicial. Pediron xustiza e o recoñecemento de todas as formas de violencia sobre as mulleres como violencia machista, que a lei española reduce ao ámbito da parella ou a ex parella. A demanda non é nova, nun informe do mes de xaneiro o Consello Xeral do Poder Xudicial considera "urxente" unha reforma da lei contra a violencia de xénero para perseguir de forma "efectiva, exhaustiva e profunda" todas as formas de violencia contra as mulleres. Pide ampliar "canto antes" a loita contra as violencias machistas máis aló do ámbito dunha relación afectiva ou sexual, presente ou pasada e adecuar a norma ao Convenio de Istambul. "O actual concepto de violencia sobre a muller é insuficiente para estudar e combater con efectividade este fenómeno criminal no sentido amplo que prevé o citado convenio do Consello de Europa, asinado en Istambul en 2011", defendeu o Observatorio contra a Violencia de Xénero do CXPX. As primeiras pescudas sobre o accidente mortal dunha moza en Barro apuntan a un crime machista Esta reforma sería chave para poder tipificar o feminicidio, unha figura que abunda no discurso social e feminista, mais non nos textos legais. E sería chave, tamén, para poder investigar a morte de Jessica Méndez desde unha perspectiva de xénero malia non existir un vínculo afectivosexual co único investigado. Violencia machista O Xulgado de Instrución número 1 de Caldas de Reis decretou na segunda feira o ingreso en prisión provisional, comunicada e sen fianza para José Eirín, o home detido por bater o seu coche contra o da vítima a pasada quinta feira. A investigación policial apunta unha acción deliberada por parte do único investigado por un delito de homicidio ou asasinato, unha cualificación que se concretará a medida que avance a instrución. A investigación determinará "se hai algo máis" tras este accidente de tráfico, avanzou o delegado do Goberno estatal na Galiza, José Miñóns. "Agora mesmo, o que temos é un accidente de tráfico, que se está investigando como homicidio doloso", precisou antes de lembrar que corresponde ao Ministerio de Igualdade "decidir" se se trata dun caso de "violencia machista" como defende o movemento feminista galego e o propio contorno da vítima. Falan de "feminicidio", e piden, como reclaman tamén desde o Concello de Pontevedra, que se investigue como violencia de xénero. "Malia o que diga a lexislación estatal, isto é violencia machista. É un feminicidio", declarou a portavoz municipal Anabel Gulías. A pasada segunda feira, na primeira concentración pública en repulsa polo asasinato da muller de Barro ante o Consistorio municipal, unha amiga e compañeira de traballo de Jéssica Méndez revelou durante a lectura do manifesto a situación de acoso sufrido pola vítima nos últimos anos por parte do único investigado. Segundo dixo, alcanzou niveis tan elevados que tivo que pór cámaras de vixilancia e optar por cambiar de casa, ademais de impulsar a familia a interpor unha denuncia por acoso. Investigan unha presunta agresión sexual na Estrada Tres mozos da Estrada acusados de agredir sexualmente unha menor de idade que vive no mesmo concello quedaron en liberdade a disposición da Fiscalía de Menores após prestar declaración a pasada segunda feira ante a Garda Civil. Axentes abriron dilixencias para dilucidar o sucedido tras a denuncia dos proxenitores da presunta vítima o pasado 17 de marzo. En liberdade tres adolescentes da Estrada acusados de agredir sexualmente unha menor de idade Os delitos contra a liberdade e a intimidade sexual aumentaron na Galiza 22,63% durante o ano 2021, segundo revelou a conselleira de Emprego e Igualdade, María Jesús Lourenzá, a pasada segunda feira. Os últimos datos sobre acoso sexual e acoso por razón de sexo do Ministerio de Igualdade apuntan que máis de 40% de mulleres maiores de 16 anos sufriron acoso nalgún momento, e 1 de cada 5, no ámbito laboral.


Summary: O escándalo das tarxetas negras de Caja Madrid e a mala xestión da crise do ébola estaban na primeira liña informativa cando se realizou a sondaxe, polo que todo indica que se incrementará a caída da formación gobernante.

Dirixentes do PP estatal expresaron a súa preocupación ante a fotografía electoral que poida ofrecer o Barómetro de Opinión do Centro de Investigacións Sociolóxicas (CIS) do mes de outubro, o próximo estudo que inclúe intención de voto, pois as entrevistas para a enquisa realizáronse en pleno escándalo das tarxetas negras de Caja Madrid e nos primeiros días da crise do ébola que afectou a un enfermeira galega. O CIS tamén valorará a saúde do PSOE, o posíbel crecemento de Podemos ou a forza do soberanismo, de xeito especial o de ERC Esta enquisa, cuxos resultados se coñecerán a principios de novembro, baséase en preto de 2.500 entrevistas persoais realizadas nas dúas últimas semanas, nun contexto político adverso para o PP, segundo admitiron fontes populares á axencia Europa Press. E é que, ao ocorrido a finais de setembro -a dimisión do ministro Alberto Ruiz Gallardón tras frustrarse a reforma do aborto e a convocatoria da consulta soberanista catalá-, únese a aparición do escándalo das tarxetas opacas, que vén copando os informativos desde o día 3 e que salpicou aos grandes partidos e a figuras tan destacadas do PP como o seu ex-vicepresidente Rodrigo Rato, que aínda é militante da organización. Así mesmo, o inquérito do CIS valorará a marcha de Pedro Sánchez no deprimido PSOE, a irrupción de Podemos ou a forza do soberanismo, especialmente en Catalunya da man de ERC.


Summary: As principais cidades galegas acollen concentracións e manifestacións para esixir que a cidadanía poida "decidir" directamente o futuro político de Galicia e do Estado tras a abdicación do rei. Galería de imaxes no interior

"Queremos elixir". Foi unha das frases máis repetidas nas mobilizacións que, na tarde e no serán deste sábado, se desenvolveron polo centro das sete grandes cidades do país e tamén noutras localidades como Ribeira ou Ponteareas para esixir que se lle dea a voz á cidadanía para decidir a forma do Estado e tamén o futuro político de Galicia tras a abdicación do rei Juan Carlos I. A heteroxeneidade foi a nota dominante destas marchas, nas que se alternaron as bandeiras da II República Española coas enseñas galegas con estrela, os escudos da serea de Castelao ou cartaces a prol do referendo e da república. "República do pobo para cambialo todo", reiterouse nalgunhas das concentracións, que non lograron ser multitudinarias e nas que tamén houbo apelacións a un "proceso constituínte" ou, en clave irónica, se animou "aos Borbóns" a acudir "ás eleccións". No caso de Compostela a manifestación, que culminou na Praza do Obradoiro, derivou nunha asemblea na que algúns dos convocantes debateron accións a desenvolver nos próximos días. Entre as opcións que están sobre a mesa está a posibilidade de convocar unha consulta cidadá con dúas preguntas. Unha delas estaría vinculada á forma de goberno do Estado español, monarquía ou república, e a outra ao futuro dos distintos territorios do Estado con, por exemplo, un encaixe federal, confederal ou independente. En Compostela formulouse a posibilidade de convocar unha consulta cidadá sobre o futuro político do Estado e de Galicia Nas marchas convocadas polo país participaron tamén representantes de diversas forzas políticas. Na capital secundaron a convocatoria o portavoz nacional de Anova, Xosé Manuel Beiras, xunto ao seu coordinador nacional, Martiño Noriega, e a eurodeputada Lidia Senra. Tamén participaron cunha comitiva propia dirixentes do BNG encabezados polo seu portavoz nacional, Xavier Vence. En Ferrol achegouse tamén á convocatoria un grupo de militantes e dirixentes locais do PSdeG entre os que se atopaba a deputada Beatriz Sestayo. Nesta mesma manifestación participou a líder de Esquerda Unida e vicevoceira de AGE, Yolanda Díaz. As manifestacións noutros puntos do Estado, en El Diario


Summary: Antonio Veiga critica a supresión de prazas de facultativos nunha ducia de concellos de Lugo e afirma que "o Sergas pretende eliminar a rede de atención primaria e encher os hospitais de pacientes para despois privatizalos, coma no modelo americano"

O vicepresidente da Deputación de Lugo, Antonio Veiga (BNG), denunciou este venres que a eliminación de médicos nunha ducia de concellos da provincia responde a unha "estratexia premeditada" do Partido Popular en toda España e en Galicia para "privatizar a sanidade pública". "Son moitos os concellos que están sufrindo estes recortes neste momento e tamén son moitos os que xa os sufriron nestes últimos anos e de todas as cores políticas", afirmou. "Son moitos os concellos que están sufrindo estes recortes neste momento e tamén son moitos os que xa os sufriron nestes últimos anos e de todas as cores políticas", afirmou A situación afecta a Riotorto (só ten un médico, despois de que o Sergas veña de eliminar unha praza), Mondoñedo (só tén dous dos catro médicos asignados e non conta con pediatra), A Pobra do Brollón (este verán tivo un só médico e listas de espera de máis dunha semana, despois de que no 2011 lle eliminaran un médico dos tres que tiña e non cubriran a baixa doutro dos facultativos), Escairón (elimináronlle un médico no 2011), Cervo (xubilouse un médico e non se reemprazou), Xove (xubilouse un médico e non se reemprazou), Castroverde (eliminouse un médico do PAC), Navia de Suarna (ten un médico só, despois de que non se cubrira unha praza), A Fonsagrada (un médico menos), Pedrafita (xubilouse un médico e non se cubríu a súa praza), Sarria (tamén se produciron reduccións no número de facultativos), Vilalba (ten só un médico no PAC pola tarde, o outro médico está de baixa desde hai meses e non se cubriu). "É unha situación que se dá a diario por toda a provincia, porque o Sergas, ademais de pretender agora eliminar premeditadamente médicos nos concellos de menos de 2.000 habitantes, hai tempo que non cubre as baixas e as vacacións dos facultativos dos centros de saúde da provincia. A isto engádese a reducción de especialistas, como por exemplo pediatras, polo que a calidade asistencial non é a axeitada", aseguroi Veiga. O vicepresidente da Deputación salientoi que "a sanidade é un servizo básico e fundamental en calquera sociedade, e máis nunha provincia como a de Lugo, cun alto índice de avellentamento e de dispersión xeográfica". "Os números non valen cando estamos a falar de persoas, de enfermos e de vidas humanas, porque se nun centro de saúde coma o de Riotorto hai un só médico que ten ao seu cargo 1.200 veciños e este médico enferma ou ten que sair a cubrir unha urxencia, como aconteceu hai poucos días, o centro de saúde queda sen médico para atender á poboación e os pacientes teñen que facer quilómetros até o PAC ou hospital máis próximo", explicou Veiga, que defendeu que "a atención primaria nos centros de saúde é básica para desconxestionar as urxencias dos hospitais e para poder implantar unha medicina preventiva con seguemento persoalizado dos pacientes que reduza a factura sanitaria e mellore a atención da poboación". A estratexia pasaría, segundo o vicepresidente da Deputación de Lugo, por "desmantelar a rede de centros de saúde para derivar aos usuarios aos hospitais, facéndoos así rendibles e apetecibles para a súa privatización" Todo isto responde, a xuízo de Antonio Veiga, a unha "estratexia premeditada" do Goberno da Xunta para "desmantelar a sanidade pública". A estratexia pasaría, segundo o vicepresidente da Deputación de Lugo, por "desmantelar a rede de centros de saúde para derivar aos usuarios aos hospitais, facéndoos así rendibles e apetecibles para a súa privatización". Veiga dixo que os recortes sanitarios están a darse de maneira xeralizada na provincia de Lugo, en concellos de todas as cores políticas, "pero os alcaldes do Partido Popular calan a boca".


Summary: A portavoz nacional recupera a actividade política cunha concentración ante unah gasolineira de Santiago de Compostela.

A portavoz nacional do Bloque Nacionalista Galego (BNG), Ana Pontón, retomará nesta cuarta feira a súa axenda como líder da oposición no Parlamento galego, após dar positivo en Covid-19 hai xusto unha semana. Ana Pontón suspende a súa axenda após dar positivo na Covid-19 A portavoz nacionalista volverá cunha comparecencia ante unha gasolineira de Santiago de Compostela, para denunciar a "espiral inflacionista" dos prezos e o impacto nalgúns dos sectores produtivos máis importantes da Galiza. Pontón tivo que cancelar toda a súa axenda despois de dar positivo nunha proba PCR que realizou antes de viaxar a Chile, onde ía acudir á investidura do novo presidente electo do país, Gabriel Boric. O BNG súmase á petición de retirada das tropas rusas A voceira comunicou na súa conta de Twitter que suspenderá a súa axenda como portavoz nacional do BNG e líder da oposición "durante os próximos días", debido a que a proba diagnóstica necesaria para poder viaxar internacionalmente resultara positiva.


Summary: As asociacións culturais fincadas en Compostela e Pontevedra adiantan ao sábado o Día das Letras e festexan, máis un ano, o idioma do País

A asociación cultural Gentalha do Pichel celebra este sábado en Compostela unha nova edición da súa Festa do Dezassete que se fai o 12 co obxectivo de reivindicar máis unha vez "o dereito a vivirmos en galego". Cun programa completo que vai desde unha visita guiada polo asociacionismo cultural na Galiza entre 1961 e 1975 --nunha exposición-- até unha palestra sobre o agromar dos medios de comunicación na nosa lingua, pasando polos xogos populares para as crianzas, a música --cos concertos de As avoas filólogas e Sacha na Horta--, o teatro d@ oprimid@ e un xantar popular. Haberá tamén contacontos e un curso para aprender reintegrado nunha hora. Do que se trata é de homenaxear unha lingua como símbolo de identidade e de reivindicación política "que non está fosilizada nin morta, como se empeñan as institucións oficiais" e de repasar nunha xornada "o traballo de 365 días". Sen contar co apoio de ningún Goberno, a festa --que vai xa polo sétimo ano-- volve organizarse de maneira autoxestionada. En Pontevedra, a asociación cultural Revira realiza tamén este sábado unha homenaxe á lingua. Haberá contacontos, regueifa, libros viaxeiros, xogos populares, o I aberto de billarda e unha palestra sobre as linguas galega e bretoa impartida polo profesor Robert Neal Baxter.


Summary: Entrevistamos Mercedes Oliveira, catedrática de Filosofía, sobre a violencia machista, debullamos as chaves dun modelo fiscal acaído ás necesidades de Galiza, descobremos o país a través das obras literarias... todo isto e máis, á venda xa na nosa loxa.

As balanzas fiscais que cada ano publica o Ministerio de Facenda agochan aspectos cruciais para variar o resultado final. Imputacións absurdas como a Seguridade Social e medias verdades como o cálculo por partes de determinados impostos como o IRPF e o IVE decantan o saldo a prol do Estado, aínda que a realidade é que Galiza recada 4.300 millóns máis que o orzamento da Xunta para 2015. En 'Un modelo fiscal como o vasco?' debullamos esta cuestión polo miúdo. Mercedes Oliveira Malvar é catedrática de Filosofía no Instituto Alexandre Bóveda de Vigo. A súa tese doutoral intitulouse A educación afectivo-sexual na adolescencia. Epistemoloxía e didáctica dunha proposta (1997) e leva anos a traballar na prevención da violencia machista entre a mocidade e na coeducación. Con motivo dos últimos dados feitos públicos pola Xunta, conversamos con ela. "A violencia machista só se pode resolver se a ves", dinos. A roupa á venda na feira e nas prazas foi tradicionalmente un sustento para as familias. A oferta de prendas a prezos moito máis baixos que nas tendas aliviaba as economías domésticas sen acusar a falta de calidade en certos produtos. Este modelo é repetido por grandes portais de venda online, que convencen unha elevada cifra de consumidores. 'A nova feira'. O BNG chamou este 17 de agosto, Día da Galiza Mártir, a recuperar a memoria histórica do país. Un apelo que realizou ao tempo que lembraba que este 25S se abre unha porta para que haxa "un cambio de verdade", en palabras da portavoz nacional, Ana Pontón. En 'O BNG fai memoria'. "É todo o pobo colombiano quen ten que conquistar a paz" Publicamos entrevista co Comandante Ricardo Téllez, que fai parte do Secretariado do Estado Maior Central da Forza Armada Revolucionaria de Colombia- Exército do Pobo (FARC-EP) e participou da súa delegación de paz nos diálogos de La Habana que se veñen de saldar cun acordo definitivo para poñer fin a máis de cinco décadas de insurxencia armada. O 21 de setembro a base do Partido Laborista terá que escoller entre ratificar Jeremy Corbyn ou designar Owen Smith como novo líder. A elección está marcada polas resistencias á ruptura coa deriva neoliberal que supuxo a elección de Corbyn hai menos dun ano. 'Marcha atrás no xiro á esquerda do laborismo?'. Un informe do Banco Central Europeo advirte do elevado grao de oligopolio bancario que se está a fraguar no Estado español, proceso que contou coa complicidade e apoio directo do poder político e organismos encargados de velar pola competencia. Tan só cinco bancos controlan o 60% dos activos, porcentaxe moi superior á do resto de Estados europeos. 'Concentrar e centralizar'. En 'A Galiza imaxinada' achegamos unha guía onde se recollen lugares vinculados a fragmentos literarios. Unha proposta diferente para facer turismo na nosa terra. Desde o mar até a montaña. Desde Manuel María até Mendinho. Unha escusa para gozar coas nosas letras e para partillar recunchos emblemáticos da nosa xeografía. Atréveste a viaxar? Neste SG 209 publicamos a primeira parte. En ' Arredor de e Caín' o escritor Paco Souto debulla o contido do seu último libro. E en 'A pedra, o cal e as tradicións da cor aculturadas' Felipe Senén lembra como "o cal, amais da súa necesidade, significaba rango, poder, mentres que as cachoupas humildes, os cortellos, mantíñanse en perpiaño visto". No selfie-entrevista falamos co músico Brais Morán e en A Contracorrente detémonos na metalurxia prehistórica a carón dos petróglifos. Mais isto non é todo. Non falta a cita con Pilar García Negro, que nos fala de 'Como se escrebe a historia' e con Xavier Queipo, que opina en 'Memoria, identidade e psicoloxía electoral'. Alberte Ansede pon en valor 'O Manuel María anti-imperialista' e Mario Regueira fálanos de 'Galería de Saldos', de Diego Giráldez. Andrés Castro cóntanos de 'O lobo de Wall Street' (The Wolf of Wall Street). Pepe Barro tráenos 'O chafarís das ninfas'.


Summary: O número 1.000 de Luar sorprendeu coa intervención das poetas Lucía Aldao e Maria Lado, o dúo Aldaolado. Cunha particular tradución do "Lingua proletaria do meu pobo" de Celso Emilio, as poetas fixeron mofa de Galicia Bilingüe no programa máis antigo da TVG. VÍDEO NO INTERIOR.

"A algho cheghamos porque xa estamos no Luar", dixo a poeta María Lado no inicio dos oito minutos de parodia televisiva na que o dúo Aldaolado congregou máis público que en ningún dos múltiples espectáculos que consolidou a súa traxectoria coa poesía e humor como protagonistas. Para a singular ocasión, María Lado e Lucía Aldao escolleron un dos seus números máis aplaudidos, a tradución simultánea galego-español do poema "Lingua proletaria do meu pobo", de Celso Emilio Ferreiro, en honor de todas aquelas persoas "que o entenden e non o falan" e, moi especialmente, para brincadeira dos argumentos empregados por Galicia Bilingüe sobre a imposición do idioma. Aldao e Lado lembraron os tempos do bipartito nos que, facendo brincadeira do que dicía a asociación contra a normalización do galego, a presión era tal que "ás catro da mañá chamaban os funcionarios para ver se falabas galego", A intervención de Lado e Aldao foi seguida pola rede con sorpresa, pola singularidade que supón que un espectáculo como o seu entre no programa presentado por Gayoso.


Summary: O proxecto representará a España no concurso internacional. O xurado destacou "o protagonismo dos usuarios e a mestura de formatos", nunha iniciativa que non só axuda a coñecer o pasado e presente da localidade, senón que achega a cidadanía ás TIC

A iniciativa Fálame de San Sadurniño foi elixida entre un total de 12 propostas para representar a España no concurso internacional do proxecto europeo ACTing, cuxa final terá lugar en Xenebra (Suíza) os días 23 e 24 de setembro. Trátase dunha iniciativa colaborativa, na que participaron unhas 200 persoas, na súa maioría maiores, que emprega un blog, unha canle en YouTube e as redes sociais para dar a coñecer o pasado e presente deste concello galego a través dos seus veciños. Ao mesmo tempo, é unha ferramenta que busca con éxito favorecer o achegamento da cidadanía ás TIC e a inclusión do tecido empresarial e sociocultural de San Sadurniño na Sociedade da Información. O xurado, formado por Joaquim Torrents, presidente da Asociación Nacional de Redes de Telecentros; Isabel Herranz, subdirectora de Planificación, Ordenación e Avaliación do IMSERSO; e Ismael Pena, director de Innovación Aberta da Fundación Bofill, considerou que é un proxecto sinxelo, único e orixinal construído ao redor de catro eixos centrais: que as fotos falen, que o pasado e o presente fusiónense, o protagonismo dos usuarios e a mestura de formatos, debullando o concepto de continuidade histórica das comunidades rurais no transcurso do tempo. Ademais de Fálame de San Sadurniño, seleccionouse como finalista a iniciativa SpeakSpeare!-Falamos con William, da Universidade Senior da Coruña, e outorgouse unha mención especial a Compartim Poble-sec, de Barcelona. O proxecto naceu a partir dunha actividade desenvolvida na Aula CeMIT do Concello de San Sadurniño para conmemorar o 17 de maio do 2013, día das Letras Galegas e tamén día de Internet. A actividade consiste na realización de obradoiros colaborativos no que @s participantes aprenden a dixitalizar e xeolocalizar fotografías; posteriormente gravan un audio explicativo de cada imaxe, para subir logo o resultado final á web, un espazo na rede no que simples fotos faladas cargan de sentido colectivo a pequenas vivencias individuais que, so en aparencia, semellan desconectadas. Mais o proxecto non só pretende reflectir os tempos pasados de San Sadurniño, senón tamén o seu presente a través de imaxes, sons, vídeos ou documentos que nos "falen de SanSa" na actualidade, para convertérense nun espazo vivo e integral da memoria que sostén o devalar cotián das xentes, empresas, asociacións ou creadores e creadoras das terras de San Sadurniño. O proxecto seguiu medrando a través de cursos sucesivos que se impartiron polas sete parroquias do Concello, estando ademais aberto a todas as persoas, sexan ou non de San Sadurniño, sempre que teñan algo que "falar" sobre o concello. Por iso, fora das actividades formativas da aula, calquera persoa pode colaborar achegando as súas fotos e a súa fala, ou a través de documentos, sons ou vídeos da súa creación.