Summary: Desde o Grupo Sargadelos xustifícano alegando que, se ben nos últimos tempos non valoran "excesivamente as monarquías", a monarca inglesa tornou nunha "icona da cultura popular". A bágoa que ten na meixela dereita representa un tempo "no que as realezas eran respectadas e admiradas polos súbditos".

A raíña Isabel II do Reino Unido, finada o pasado 8 de setembro aos 96 anos de idade, xa ten unha réplica propia feita de porcelana da man do grupo galego Sargadelos. A peza foi presentada este domingo a modo de homenaxe a unha monarca caracterizada, segundo apuntaron desde Sargadelos, caracterizada polo "boato, a intemporalidade e a imperturbabilidade". Trátase dunha escultura de 13,8 centímetros de longo por 13,5 cm de largo e 20,5 cm de alto na que a raíña aparece representada cunha bágoa na súa meixela dereita "como alegoría dos monarcas duns tempos que xa non volverán, e nos que as realezas eran respectadas e admiradas polos seus súbditos". Cal é o futuro da Commonwealth após o falecemento de Isabel II? "En Sargadelos, nos últimos anos, non valoramos excesivamente as monarquías. Pero no caso desta muller, Isabel II, a súa lonxeva presenza na vida pública converteuna nunha icona da cultura popular", xustificaron desde a compañía. Esta peculiar peza non tardou en suscitar o debate nas redes sociais. Diferentes usuarios e usuarias lembraron as orixes da actual factoría, impulsada por referentes da cultura galega como Isaac Díaz Pardo e Luís Seoane e lamentaron que os responsábeis actuais teñan "renunciado" aos valores daquel proxecto empresarial. "Camilo Díaz Baliño [pai de Díaz Pardo], asasinado nunha cuneta. Isaac Díaz Pardo, represaliado. Luís Seoane, exiliado. E Sargadelos facendo apoloxía das monarquías", criticaba unha persoa a través de Twitter. "Sargadelos monárquico inglés poñéndolle unha bagoíña á raíña defunta por todo o que foron perdendo as monarquías. Se non fose todo tan horrible podía pasar por unha viñeta de humor negro", dicía outra usuaria. Perdemos a dignidade e abur. Levo dicindo isto toda a tarde, cada vez con máis razón. Sargadelos monárquico inglés poñéndolle unha bagoíña á raíña defunta por todo o que foron perdendo as monarquías. Se non fose todo tan horrible podía pasar por unha viñeta de humor negro. https://t.co/Pt33KVkqBr— 🛰Helena Villar Janeir (@villarjaneiro) September 18, 2022 E moitos de nós tivemos que ver este proceso dexenerativo con moita dor xa que tiñamos en Sargadelos un referente da nosa cultura.— Opeta (@o_petapouco) September 18, 2022 Isaac Díaz Valiño asasinado nunha cuneta.Isaac Díaz Pardo, represaliado.Luis Seoane exiliado.E #Sargadelos facendo apoloxía das monarquías.Que vergonha!! pic.twitter.com/Zmxv3ph6NZ— Manuel Germade (@ManuelGermade) September 18, 2022


Summary: Unha inmensa primeira metade asenta a vitoria celtista sobre os culés (4-3), a terceira que infrinxiu ao Barça de Luis Enrique.

O Celta bateu o Barça nun partido espectacular, intenso, emocionante e que elevou o ritmo cardíaco en Balaídos a niveis que facía tempo que non se vivían. Os celestes derrotaron os culés grazas a unha primeira metade intensa e maxistral e na que reinou sobre o campo Iago Aspas, o rapaz de Moaña que nunha tarde de xuño de 2009 saíu do banquiño para se merendar o Alavés e evitar o descenso do Celta a Segunda B. Moito ten percorrido o Celta desde aquel tempo de ter o pé no abismo até este domingo no que lle endosou 4 o que posibelmente sexa a mellor equipa do mundo. O Barça saíu e, como manda liñaxe e trono, tomou a iniciativa. Mais o Celta tiña as tarefas feitas e sabía ao que se enfrontaba e como facelo. Berizzo tiña claro que a batalla decisiva ía ser no medio campo e aproveitou que Luis Enrique optou por non aliñar de saída a Iniesta. Mais o protagonista foi Iago Aspas, xigante, asistindo a Sisto no primeiro gol e marcando el o seguinte. Media hora de encontro e os celestes gañaban dous a cero, unha vantaxe que se ampliaría a 3 ao final do primeiro tempo. Con Iniesta no campo a segunda metade cambiou. O Barça variou dun 4-4-2 co que comezara o partido a un 4-3-3 e dispúxose a combater. O Celta armouse de coraxe e decidiu non deixar escapar o encontro. Piqué e Neymar (de penalti) achegaban os culés no marcador. O partido poñíase intenso, de infarto. Un erro de Ter Stegen permitiu ao 'Tucu' marcar o cuarto gol para o Celta e transformar Balaídos nun volcán. As pulsacións baixaron unha miguiña, mais axiña volveron subir co gol de, de novo, Piqué, a falta de catro minutos para o final. As meigas non botaron ningún malfado ou mal de ollo, estaban animando o Celta, e o partido acabou así, cun 4-3. Unha nova vitoria, máis unha, do Celta sobre o Barça de Luis Enrique. Ficha Celta (4): Sergio, Hugo Mallo, Cabral, Sergi Gómez, Roncaglia, Radoja, Wass (Jonny, 83'), Pablo Hernández, Bongonda (Marcelo Díaz, 62'), Sisto, Iago Aspas. Barça (3): Ter Stegen, Piqué, Busquets (Denis Suárez, 75'), Arda Turan, Luis Suárez, Neymar, Rafinha (Iniesta, 45'), Jordi Alba (Alcácer, 81'), Sergi Roberto, André Gomes, Mathieu. Goles: Sisto, 22' (1-0); Iago Aspas, 31' (2-0); Mathieu, propia puerta, 33' (3-0); Piqué, 57' (3-1); Neymar, de penalti, 64' (3-2); Pablo Hernández, 76' (4-2); Piqué, 86' (4-3). Árbitro: Vicandi Garrido, do comité vasco. Amonestou Busquets (Barça); Hugo Mallo (Celta). Campo: Balaídos (20.901 espectadores).


Summary: Jorge Suárez, alcalde de Ferrol, considera que Xosé Manuel Beiras non debería ser o candidato da Marea á Xunta nas eleccións galegas, "non quero que o tome como menosprezo, pero debe xogar outro tipo de papel máis alá da candidatura".

Nunha entrevista concedida a Radio Coruña-Cadena Ser, Jorge Suárez apostou en resolver, de "forma inmediata", a incógnita do candidato da Marea á presidencia da Xunta. Avogou en que a candidata ou candidato "non sexa sometido a ningún proceso de primarias", pois quere que sexa "de consenso". Para o alcalde de Ferrol o ideal sería unha candidata, muller, de consenso, de esquerdas, unha cara nova, "un rostro amábel pero decidido". Porén, non quixo dar nomes. Preguntado pola xornalista sobre se aludía a Yolanda Díaz, Suárez negouno. Dixo ao respeito que Díaz "vai facer un papel moi importante no Congreso. Creo que o seu lugar está aí e creo que non vai ser candidata". Preguntado sobre se ve a Beiras como candidato, Jorge Súarez, que apuntou que "Beiras e eu temos unha magnífica relación" e que "nos queremos moito", admitiu que non o ve como candidato á presidencia da Xunta."Non quero que o tome como un menosprezo, pero debe xogar outro tipo de papel máis alá da candidatura". Concluíu advertindo de que "non son quen de poñer vetos a ningunha situación". "Quedan matices que interesan a un núcleo reducido de persoas de manter estatus ou siglas" En relación ao debate sobre a fórmula de concorrencia da Marea ás eleccións galegas, Jorge Suárez apuntou que dá por feito que "acordo hai" pero recoñeceu que "quedan matices que interesan a un núcleo reducido de persoas de manter estatus ou siglas". O alcalde de Ferrol comparou a situación que viven as forzas que conforman a Marea coa película A vida de Brian, "cando un conglomerado de partidos trata de buscar un punto en común acontece como na Vida de Brian. Non sabemos como imos acabar, pero para min é secundario [o debate sobre a fórmula de concorrencia ás galegas] e o importante é o programa".


Summary: Villares, Leiceaga e Pontón volverán comparecer conxuntamente para lanzar unha última oferta de pacto e reclamar ao PP comparecencias como a dun familiar do falecido no PAC da Estrada; en caso de negativa, manexan a posibilidade de organizar sesións alternativas á comisión HEMEROTECA | A oposición activa a investigación dos recortes sanitarios: "Unímonos na defensa da saúde da xente"

HEMEROTECA | A oposición activa a investigación dos recortes sanitarios: "Unímonos na defensa da saúde da xente" En Marea, PSdeG e BNG volverán facer visible a súa unidade en torno á investigación dos recortes sanitarios. Tras activaren o mecanismo regulamentario que dende 2015 permite crear unha comisión de investigación por lexislatura sen apoio da maioría absoluta da Cámara e despois de que, unha vez creada, o PP fixese valer esa maioría para vetar todas as propostas de comparecencia formuladas pola oposición agás 20 nomes -pactaran uns 80 dunha lista inicial duns 200-, os voceiros dos grupos da esquerda volverán presentarse xuntos ante a opinión pública. Farano para ofrecer aos conservadores unha última proposta de acordo. Este venres Luís Villares (En Marea), Xoaquín Fernández Leiceaga (PSdeG) e Ana Pontón (BNG) comparecerán ante a prensa para explicar o seu ofrecemento ao PP. Seguirán na comisión de investigación se os de Alberto Núñez Feijóo acceden a ir alén do seu propio plan de traballo. Entre as incorporacións que reclaman figura, por exemplo, a comparecencia dun familiar de José Manuel Brey, o home falecido o pasado agosto no Punto de Atención Continuada (PAC) da Estrada sen atención médica. Villares, Leiceaga e Pontón volverán comparecer conxuntamente para lanzar unha última oferta de pacto e reclamar ao PP comparecencias como a dun familiar do falecido no PAC da Estrada; en caso de negativa, manexan a posibilidade de organizar sesións alternativas á comisión Tamén desexan que poidan acudir ao Parlamento representantes do persoal que protesta dende hai meses pola precariedade de medios en servizos sanitarios como os propios PAC. Asemade, cren necesario poder convocar para lles pedir explicacións aos cargos investigados pola Xustiza polo atraso da medicación da Hepatite C, entre outros nomes. Fontes parlamentarias consultadas por Praza.gal confirman que ese ofrecemento virá acompañado dunha advertencia. Se o PP non flexibiliza a súa negativa, anticiparán, os grupos da oposición parlamentaria manexan a posibilidade de escoitaren por outra vía as persoas afectadas polos recortes sanitarios durante os anos da crise. Entre as vías valoradas polos grupos figura a organización dunha ou varias sesións nas que, ao xeito das xornadas parlamentarias que adoitan celebrar por separado sobre asuntos sectoriais -caso dos incendios, a igualdade ou a industria, entre outras-, fosen escoitadas algunhas das persoas cuxas comparecencias foron vetadas na comisión por parte do PP. Escanos do PP na sesión da comisión de investigación sobre os recortes sanitarios que abordou o plan de traballo / EM No seo dos grupos da esquerda, pola súa banda, existe a sensación xeral de que entre candansúas bases o pacto para pescudar nos recortes sanitarios e os seus efectos foi ben recibido Diante da posibilidade de que este acordo chegase a concretarse o voceiro do PP, Pedro Puy, xa evidenciara no inicio da semana que esas comparecencias á marxe da comisión non terían rango de investigación oficial, ademais de reiterar que o seu grupo actuou con "xenerosidade" ao seleccionar vinte nomes de entre todos os propostos pola oposición. Os conservadores poñen ademais o acento en que no seu plan de traballo figuran, como representantes políticos, o propio Feijóo e mais o conselleiro de Sanidade. No seo dos grupos da esquerda, pola súa banda, existe a sensación xeral de que entre candansúas bases o pacto para pescudar nos recortes sanitarios e os seus efectos foi ben recibido. De aí a aposta polo mantemento da unidade con xestos practicamente inéditos nos case dez anos que xa transcorreron dende que o PP regresou á Xunta. Organizar comparecencias de persoas atinxidas malia ao "boicot" do PP poderá ser formulado como unha caste de 'xuízo político' ás restricións padecidas polo Servizo Galego de Saúde durante os anos da crise, explican as mesmas fontes, que non obstante preferirían poder reconducir a comisión. A flexibilidade ou non dos populares comprobarana este mesmo venres, toda vez que a comparecencia conxunta de Villares, Leiceaga e Pontón se celebrará apenas dúas horas de que se reúna a Mesa da propia comisión -órgano reitor- para abordar a execución do plan de traballo.


Summary: Galicia suma 5.747 casos activos de coronavirus, cun incremento de 116 dende onte. As boas novas chegan polo aumento no número de altas, que supera as mil por primeira vez (1.082, 85 máis ca onte) e polo descenso no número de hospitalizacións. Porén, tamén aumentan as mortes, co aumento máis importante en 24 horas.

As boas novas chegan polo aumento no número de altas, que supera as mil por primeira vez e polo descenso no número de hospitalizaciónsGalicia suma 5.747 casos activos de coronavirus, cun incremento de 116 (+2%) nas últimas 24 horas. Porén, rexistráronse 29 novos falecementos, unha das cifras máis altas nun só día.As boas novas chegan polo aumento no número de altas, que supera as mil por primeira vez (1.082, 85 máis ca onte) e polo descenso no número de hospitalizacións. Ademais, o número reprodutivo básico, que informa da capacidade do virus para estenderse (representa o número de persoas ás que contaxia un caso positivo), segue descendendo, situándose xa no 0,68. Cando este indicador baixa de 1, iso significa que a infección está remitindo, e na medida en que se achegue a 0 revelará que a doenza pasará a estar controlada.As 29 novas mortes que se engaden ao rexistro elevan a 347 o número total dende o inicio da crise. Trátase do aumento máis importante nun só díaAs 29 novas mortes que se engaden ao rexistro elevan a 347 o número total dende o inicio da crise. Trátase do aumento máis importante nun só día, agás o que se produciu este xoves (+70), momento en que a Xunta sumou a cifra de persoas falecidas nas residencias de maiores.No que atinxe precisamente ás residencias, os últimos datos sitúan a cifra de casos activos en 1.124, aos que hai que sumar os 161 positivos dos centros de atención á discapacidade. Isto parece indicar que a situación da epidemia nas residencias de maiores estaría máis estabilizada no que respecta ás persoas internas (+4 no últimos día) pero non tanto no caso do persoal (+29). Tamén están a aumentar moito os casos nos CAPD, con 20 novos positivos nas últimas 24 horas.A cifra de persoas infectadas pola Covid-19 que atopan nas UCI redúcese por sétimo día consecutivo e fica en 143, fronte ás 177 de hai unha semanaA cifra de persoas infectadas pola Covid-19 que atopan nas UCI redúcese por sétimo día consecutivo e fica en 143, fronte ás 177 de hai unha semana. Cae tamén a cantidade de enfermos e enfermas de coronavirus noutras unidades hospitalarias (716, 50 menos ca onte). O número total de persoas ingresadas nos hospitais galegos por mor desta doenza é de 859, lonxe xa das 1.107 de hai uns días.Neste senso, este sábado o conselleiro de Sanidade, Jesús Vázquez Almuiña, afirmou en entrevista concedida á Radio Galega que o descenso de pacientes hospitalizados polo coronavirus podería evitar ter que recorrer finalmente aos hospitais de campaña que se estaban a a preparar en varias cidades galegas. Vázquez Almuiña destacou que nestes momentos o 50% das camas hospitalarias están baleiras, e que mesmo nas UCI hai unha marxe de máis de 125 camas baleiras. Con todo, o conselleiro salientou que non se debe "baixar a garda".Dos 5.747 casos activos de coronavirus en Galicia, 4.888 están nas súas casas, máis do 85%Segue a aumentar o número de probas realizadas, chegando xa a 42.122 dende o inicio da crise. O ritmo de probas diarias foi aumentando, acadando as 2.690 este último día, a cifra diaria máis elevada ata agora. A maior parte dos resultados son negativos e, dos positivos, a maior parte dos casos presentan síntomas leves, permanecendo nos seus domicilios. Dos 5.747 casos activos de coronavirus en Galicia, 4.888 están nas súas casas, máis do 85%. A proporción que representan estes casos leves sobre o total non deixou de aumentar nas últimas dúas semanas, nas que pasou do 68% ao 85%. Pola contra, a porcentaxe de casos na UCI baixou do 4,7% ao 2,5% e a cantidade total de casos hospitalizados caeu do 32% ao 15%.Áreas sanitariasPor áreas sanitarias, 1.169 casos son da área da Coruña, 592 da de Lugo, 1.129 da de Ourense, 483 da de Pontevedra, 1.085 da área de Vigo, 963 da de Santiago, e 326 da de Ferrol. No último día, ao igual que vén sucedendo dende hai unha semana, Ourense foi a área que máis incrementou a súa cifra de positivos, superando xa a Vigo e achegándose aos números da Coruña, a pesar de ter moita menos poboación. De feito, a incidencia do coronavirus na provincia de Ourense é con moita diferenza a máis elevada de Galicia, con 370 casos activos por cada 100.000 habitantes, fronte a cifras que superan por pouco os 200 casos (en Vigo e na Coruña) e que baixan desa cantidade no resto.


Summary: Realizaron unha concentración en Arteixo, na que tamén participaron traballadores de auxiliares en ERTE.

As protestas contra a mudanza unilateral de horarios e quendas por parte de Inditex ás traballadoras das tendas do grupo continúan. Desta vez cunha concentración nacional diante da sede da empresa e da Fundación Amancio Ortega, no Polígono de Sabón (Arteixo). Na protesta tamén participaron traballadores e traballadoras de auxiliares de Inditex afectadas por ERTE, como Vero Juncal Mantemento, onde está convocada unha xornada de folga para a segunda feira. Estes cambios nos horarios e quendas, que foron denunciados pola CIG diante da Inspección de Traballo, afectan tamén as traballadoras con concreción horaria para o coidado de crianzas, o que para o sindicato supón "limitar a o seu dereito á conciliación da vida laboral e familiar". Ademais, a central incide en que as modificacións de horarios se "impuxeron" sen negociación nin comunicación previa, sen que Inditex especificara a súa duración "e coidándose moito de non deixar constancia por escrito para dificultar que as afectadas poidan reclamar". A secretaria nacional da CIG-Servizos, Transi Fernández, explica que a dirección se nega a dar marcha atrás nunha decisión que, segundo di a CIG que adiantaron dende a propia compañía, podería estar vixente durante todo o que resta de ano. "O único que a empresa aceptou manter son as vacacións de verán, que quedarán como até o de agora".


"A realidade ten por norma conservar unha distancia de cortesía coa imaxinación, mais desta volta invadiu o mundo do imaxinario, non hai lugar para a ficción neste tempo urxido". Cando a marea negra asolou as costas galegas, hai agora vinte anos, Suso de Toro, escritor de profesión, ficou case orfo de inspiración creativa. El, que xa levaba unha boa colleita de novelas ás súas costas, quedou asolado por tanta ignominia, rabia e carraxe, que o único vehículo que atopou para canalizala foi escribir artigos xornalísticos. Precisamente, estes artigos, que se recollen no libro Nunca máis Galiza á intemperie, posúen unha virtude premonitoria, pois De Toro, que é un avezado analista, foi quen de prever o que viría e de denunciar o que acontecía xa dende o comezo mesmo da catástrofe, cando aínda as supostas autoridades dicían que se trataba duns "hilillos". Nunca máis Galiza á intemperie / Suso de Toro / Xerais / 2002 / 107 páxs. / 16, 50 euros Nunca máis Galiza á intemperie é un libro de crónicas sobre ese primeiro mes do Prestige, publicadas en xornais como El País e La Vanguardia, e nel o autor comparte con nós as súas inquedanzas e tenta reconstruír o que pasou baseándose en causas e consecuencias, que é o que se reclama dun xornalismo responsable e que apele ao cambio social. E é que aquí, o autor santiagués aproveita a ocasión para denunciar moitos temas e asuntos que, aínda a día de hoxe, seguen de plena e candente actualidade. Tal é o caso da manipulación dos medios de comunicación públicos, concretamente da TVG, que naqueles meses ateigaba os telexornais de publicidade dos políticos en actos na capital madrileña, cando o que realmente deberían ter feito sería estar nos lugares da costa que sufrían este desastre. Ou tamén cando denuncia a ineptitude deses mesmos políticos que non entenden a dimensión do que sucede. O que sorprende desta lectura a posteriori é que abre moitos debates que deberían seguir preocupándonos, como o das competencias das comunidades autónomas, ou a da xestión dos recursos e o coidado do medio que habitamos. Tantos anos despois, ler a Suso de Toro abre moitas feridas, quizais porque estas aínda non cicatrizaron. Mais esta lectura supón un exercicio claro de xustiza, de lembranza, de non esquecer, de seguir reivindicando. E tamén de recuperación da voz, porque Suso de Toro segue escribindo hoxe de forma habitual na prensa para reclamar moitas das cousas que reclamaba hai vinte anos. E porque aínda queda case todo por acadar como país. Oxalá, como di o autor, algún día vexamos "nacer unha nación dun cataclismo chegado do océano".


Summary: Unha concentración, convocada pola Mesa pola Normalización, apoiou no xulgado de Compostela a demanda contra o SERGAS por discriminación lingüística. O xuízo, finalmente, foi adiado ao non se poder desenvolver no noso idioma.

O Servizo Galego de Saúde adiou a súa operación máis de 16 meses polo feito de solicitar asinar o consentimento informado na nosa lingua e el fai que o xuizo pola súa demanda tamén se adie pola defensa da lingua. Esta terza feira ía a xuízo despois de presentar unha demanda contra o SERGAS pola dilación inxustificada da intervención mais o xuízo tampouco se desenvolveu dada a imposibilidade de se desenvolver na nosa lingua. O xuíz anunciou que o avogado da aseguradora se ía expresar en español e preguntou se había algún inconvinte ao que o demandante, que estaba alí pola defensa dos seus dereitos lingüísticos, mostrou a súa oposición o que obrigou a adiar a vista até que se volva a desenvolver, xa con tradución para o avogado, o único na sala que anunciou que falaría en español. Malia os poucos minutos que durou o acto, a sala encheuse das persoas que, na porta protagonizaran a concentración convocada pola Mesa pola Normalización, baixo o lema "Polo dereito a vivirmos en galego". A concentración estaba convocada ás 9.30 horas diante das portas do Xulgado para apoiar ao paciente que denunciara o retraso na intervención cirúrxica por exixir os seus dereitos lingüísticos.


Summary: Tariku Novales naceu en Etiopía en 1998 mais desde os seis anos vive en Ames, onde tomou contacto co atletismo. Comezou no Club Atletismo Noia, co que vén de gañar o título de campión a nivel estatal na proba de 3.000 metros e co que chegou no posto duodécimo no Campionato do Mundo de xuvenís que vén de ter lugar en Cali (Colombia).

Como chegou ao atletismo? En Etiopía e Kenia, o atletismo é un deporte moi valorado e moi seguido pola xente. De feito, o atletismo puxo no centro do mundo estes países durante moitos anos. Eu, de pequeno, xa tiña coñecemento de atletas do meu país, mais tomei contacto real co atletismo ao pouco de chegar a Galiza. Foi grazas a un compañeiro de traballo de miña nai, que a informou sobre o Club Atletismo Noia e animoume a participal del. Foi moi boa decisión, xa que pasei os mellores momentos da miña vida no atletismo e no Club Atletismo Noia. Que supón para vostede ser o número 12 a nivel mundial? Partía no posto 21 entre todos os atletas que participan no mundial e o meu obxectivo primordial era tratar de pasar á final. Coas marcas que había, sabía que podía optar á final, mais non era doado. O feito de correr unha semifinal e de clasificarme o primeiro por tempos deume moi boa expectativa de cara á final. Ter pasado á final xa foi un obxectivo cumprido. Porén, na final non me sentín nada ben porque corrín moi canso. Podía ter optado a quedar máis adiante, mellorando a marca, pero estaba moi nervioso e canso. A nivel global, tirei boas conclusións da temporada. O seu esforzo deu froitos… Si, estou vendo que o esforzo diario dá a súa recompensa, aínda que ás veces non é así. As experiencias internacionais foron marabillosas, veste competir cos mellores do mundo e ti estás entre eles. Eu só penso en facelo mellor para o ano que vén, en poder estar no mundial junior. Nada é imposíbel. Non gañei carreiras por non correr ben de cabeza e por non saber xestionar os nervios Falaba dos nervios da final do mundial disputado en Cali. Como xestiona a presión que sente? É un tema bastante complicado porque no fondo hai que ter moita cabeza, saber xestionar ben os nervios e as capacidades. Até hai ben pouco custábame controlalo e por culpa dos nervios e da presión non teño gañado carreiras por non correr ben de cabeza. Ultimamente, xestiono ben as probas. Por exemplo, no campionato de España tiven que manexarme e fun que de non saír correndo demasiado rápido, de maneira que non tiven que pagalo na parte final. Cando corres, tes que estar moi concentrado e ver os movementos dos rivais, para responder a eles antes de que sexa demasiado tarde. Sobre todo, hai que saber cando é movemento idóneo para realizar un ataque. Foi así como puiden acadar o título de campión de España. Como se sentía nos últimos metros do campionato estatal sabendo que se estaba xogando o título? No campionato de España a proba decidiuse no sprint final, nos últimos 200 metros. Foi unha carreira moi táctica e lenta. Estábamos todos moi agrupados até o último quilómetro. Chegamos aos últimos 100 metros tan só tres persoas e aí foi onde nos xogamos as medallas. Cando comecei o sprint estaba indo ao límite da velocidade e cando me vin gañador foi un momento moi especial, pois acabada de bater un gran rival internacional, Miguel González. Sentinme pleno neses últimos metros e disfruteinos moitísimo malia estar moi caso e malia as condicións duras, xa que corremos ás 19h en Ciudad Real a 40 graos. Ao principio da temporada non nos podíamos imaxinar que chegásemos á final do mundial E na última parte da proba de Cali? Ao principio da temporada non nos podíamos imaxinar que chegásemos á final, mais na propia carreira acabei un pouco decepcionado. Non podía dalo todo. Corrín a mil metros de altitude, cunha humidade e unhas temperaturas moi altas e cheguei apenas dous días antes da proba, sen tempo para afacerme ás condicións. Que sente e que pensa ao agacharse segundos antes do disparo de saída en cada proba? Aí é cando realmente empezan a tensión e os nervios. Podo estar nervioso antes de correr, pero o momento do disparo e o mais álxido dos nervios. Hai que estar moi centrado. Nese intre estou moi ansioso por que empece a proba e por que saia o mellor posíbel. É dura a vida dun atleta na adolescencia? Para min, non o é. De feito, até hai par de anos, o atletismo era para min unha diversión, aínda que sempre me gustou competir e gañar e me sentía frustrado cando non o conseguía. Eu non o vexo duro, mais penso que depende tamén da actitude de cadaquén. Adestro á semana entre 4 e 5 días e entre 1h e 2.30h, dependendo do momento da temporada. Realizo adestramentos diferentes ao do resto dos atletas. Fronte aos que buscan meter moita caña nos adestramentos, nós buscamos meter o mínimo posíbel desa caña e metela xusto nos últimos momentos antes dunha competición para afinar. Buscamos máis rodaxe, controlar as pulsacións do corazón… non son adestramentos tan esixentes. O atletismo é máis que as carreiras de fondo Que lectura fai da eclosión das carreiras populares? O deporte popular é unha maneira sobre todo de achegar a carreiras de fondo, pero o atletismo é máis que iso. Agora hai moitísima xente afeccionada ao running e que sae correr por calquera punto de Galiza, mesmo participan en probas populares e en maratóns. É unha maneira de achegarse ao atletismo, mais non ao de pista. As carreiras populares están moi ben porque animan moita xente a correr, mais a meirande parte da xente que participa nelas non ten moita idea do resto do atletismo. Cales son as súas expectativas de competición a medio e longo prazo? A medio prazo sería clasificarme para o mundial junior. Este é o grande obxectivo da temporada que vén. A máis longo prazo, quero seguir competindo ben a nivel estatal e internacional para poder chegar á elite do atletismo europeo e mundial entre os cinco ou os dez primeiros.


Summary: A perda de poder autonómico do PP é tan extraordinaria como a desaparición de Mariano Rajoy na noite electoral. O mapa autonómico dá un xiro e o azul desaparece de boa parte do territorio estatal

O PP dependerá de C´s para gobernar en catro comunidades autónomas e perde seis nas que contaba coa presidencia no maior golpe electoral desde que tomou as rendas un Mariano Rajoy que na noite electoral estivo ausente. Por moito que desde a sede da madrileña rúa Génova insistisen en seren o partido máis votado, os datos poñen á vista unha espectacular perda de poder. Das dez comunidades que o PP gobernaba das 13 que tiñan este 24M eleccións autonómicas ademais das municipais, o partido de Rajoy perde a posibilidade de se facer coa presidencia da Comunitat Valenciana, Aragón, Extremadura, Cantabria, Castilla-La Mancha e Illes Balears se prosperan acordos entre o PSOE e Podemos. Están en disposición de gobernar na Comunidade de Madrid, Castilla-León, La Rioja e Murcia se Ciudadanos permite a investidura de presidencias do PP. PSOE primeira forza en Extremadura e Coalición Canaria en Canarias Nalgunha das comunidades gobernada na pasada lexislatura polo PP, chega a producirse o volco electoral deixando mesmo de ser primeira forza como no caso de Extremadura, comunidade na que Guillermo Fernández Vara consigue para situar ao PSOE como partido máis votado e con opción a goberno de lograr o apoio de Podemos. O mesmo panorama vivirase en Asturias, comunidade na que o PSOE con Javier Fernández á cabeza recunca como forza máis votada e presumibelmente gobernará de chegar a acordo con Podemos. Espectacular é a diminución de escanos do PP en Canarias cun descenso de 21 a 12 deixando a Coalición Canaria como a forza máis votada co PSOE como segunda forza. Á mengua de control autonómico súmase á perda doutros feudos municipais como Madrid e Valencia no que Esperanza Aguirre e Rita Barberá quedan fóra das alcaldías.


A comisaria de Transportes da UE, a eslovena Violeta Bulc, pechou este luns en Madrid as portas a que o seu departamento lidere unha investigación técnica independente sobre o accidente de tren de Santiago que o 24 de xullo de 2013 provocou 80 mortos e 144 feridos. Esa investigación pediulla o Parlamento Europeo, amparándose nun ditame da Axencia Ferroviaria Europea que constatou que a análise do sinistro realizada polo Ministerio de Fomento non foi independente e centrouse en responsabilizar en exclusiva ao maquinista do tren Alvia. Bulc obviou a petición da Eurocámara e asegurou que esa non é unha competencia da Comisión Europea senón de España, que se vén negando con diversos argumentos. "Hai cousas que teñen que facerse en cada nivel, e non podemos ir máis alá", dixo a comisaria. Violeta Bulc obvia a petición da Eurocámara de que lidere outra análise técnica do sinistro e déixaa en mans do Goberno, que a segue rexeitando A comisaria Bulc reuniuse este luns pola mañá en Madrid co ministro de Fomento, Íñigo de la Serna, e pola tarde os dous participaron nun coloquio sobre transportes aberto á cidadanía no Círculo de Bellas Artes da capital. Vítimas do accidente da curva de Angrois, co presidente da súa Plataforma, Jesús Domínguez, á cabeza, asistiron ao coloquio e formularon varias preguntas sobre a investigación do sinistro tanto a Bulc como a De la Serna. Bulc argumentou que a competencia da Comisión Europea é advertir das deficiencias das investigacións dos estados membros, pero que é competencia deles realizar esas investigacións. Esa argumentación deu pé ao ministro de Fomento, Íñigo de la Serna, para reiterar a súa argumentación de que a Comisión de Investigación de Accidentes Ferroviarios (CIAF) de Fomento agora xa é independente e que polo tanto o Goberno non pode ordenarlle que reabra a investigación. A Plataforma de Vítimas de Angrois viña reclamando hai días a Bulc que atendese a petición do Parlamento Europeo de que lidere unha nova investigación técnica do accidente. O pasado xullo a Axencia Ferroviaria Europea ratificou que a investigación do sinistro realizada pola CIAF, na que se atribuíu toda a responsabilidade ao maquinista, non fora independente. Amparándose nese ditame da axencia europea, a Comisión de Peticións do Parlamento Europeo reclamoulle á comisaria Bulc "unha investigación exhaustiva e independente do accidente". Fomento argumenta que a Comisión de Investigación de Accidentes Ferroviarios (CIAF) agora xa é independente e que o Goberno non pode ordenarlle que volva analizar o sinistro Desde Fomento, tanto coa anterior titular, Ana Pastor, como co actual, Íñigo de la Serna, arguméntase que agora a CIAF xa é independente e que polo tanto o ministerio non ten capacidade de ordenarlle que realice unha nova investigación. Porén, De la Serna reclamou formalmente esa investigación sendo alcalde de Santander cando Fomento xa fixera público ese suposto atranco legal, o que indigna ás vítimas. Esa investigación técnica sobre Angrois realizada no seu momento pola CIAF, que tamén a Audiencia Provincial da Coruña considera "non independente", serviu sen embargo de base ao actual xuíz instrutor da causa penal para tentar pechala co maquinista como único imputado. Porén, en maio do ano pasado a Audiencia ordenoulle reabrir a causa e investigar mellor se Adif tratou como debía os riscos que provocaban na liña de AVE Ourense-Santiago as diversas eivas de seguridade detectadas nela. A causa xudicial debe dirimir se Adif estaba obrigado ou non a analizar o risco que existía na curva de Angrois Nas últimas semanas un perito independente vén de ratificar que Adif non analizou eses riscos como estaba obrigado pola normativa ferroviaria, mentres que outro perito xudicial designado pola Xunta asegurou que nada obrigaba á empresa pública a analizar eses riscos. O empate das súas peritaxes contrapostas deixa agora nas mans do xuíz o seguinte paso na instrución. Vítimas de Angrois protestan ante o ministro e a comisaria europea


Summary: Arteixo, Noia, Mondoñedo, O Carballiño, Marín e Tomiño servirán de proba piloto este sábado para o regreso das orquestras.

A verbena galega examínase, "ilusionada", este sábado, 19 de xuño: seis orquestras participarán na proba piloto organizada pola Xunta en seis concellos do país: Arteixo, Noia, Mondoñedo, O Carballiño, Marín e Tomiño. "É un paso adiante moi importante", recoñeceu o secretario da Asociación de Empresarios da Música da Verbena Galega (Asevega), Pablo Franco, que se mostrou "moi ilusionado" cun ensaio que lles permitirá "detectar problemas que se poidan dar durante o verán e buscarlles solución". "Podemos comezar a soñar con volver traballar", comentou Franco, unha ilusión á que tamén se referiu o presidente da Asociación Galega de Orquestras (AGO), Manuel Fraga, que indicou que a proba piloto serve ademais para "comprobar que a demanda en canto a verbenas continúa a existir, por parte dos concellos e da xente". En Arteixo, a orquestra Os Satélites actuará no aparcadoiro do Campo de Fútbol Ponte dos Brozos; en Noia farao Costa Dorada. A agrupación La Principal será a encargada da verbena de Mondoñedo; e Cinema fará o propio no Carballiño. No municipio de Marín, Marbella actuará no aparcadoiro da Praza de España. E por último La Oca Band amenizará a verbena que terá lugar en Tomiño, no campo da festa do Alivio. Capacidade limitada A elección das formacións non é casual. "Hai que ter en conta que as grandes orquestras galegas arrastran moita xente, o que tampouco convén nunha proba cunha capacidade limitada e na que se pretenden evitar aglomeracións", explicou Franco, que apuntou ademais que estas grandes formacións "teñen aínda un caché que non é fácil de costear". A proba piloto contará ─igual que o ensaio do lecer nocturno deste mesmo sábado─ con indicacións específicas, aínda que con base nas últimas medidas publicadas na quinta feira pola Consellaría de Sanidade. As verbenas terán unha capacidade máxima de 1.000 persoas, previa adquisición de convites.


Summary: O Foro Económico da Galiza constata un forte crecemento da economía galega no segundo trimeste, mais tamén un incremento da temporalidade na contratación.

O Foro Económico da Galiza presentou esta terza feira o seu terceiro informe de conxuntura económica de 2021, no que constatou unha "notábel" recuperación da economía galega após os meses máis duros da pandemia, mais a costa de aumentar as desigualdades e a precariedade laboral. O documento, que analiza o segundo trimestre do ano, foi presentado onte polo catedrático Santiago Lago, quen advertiu que a estratexia de "desactivación e activación" da economía fronte á pandemia da Covid funcionou "moi ben" pero non foi perfecta, debido a que xerou "desaxustes transitorios que están a pasar factura". Respecto diso, o ex presidente da Xunta e economista Fernando González Laxe, coordinador do informe, incidiu en que a Galiza está ante unha recuperación "notábel, relevante, pero algo incompleta", debido á volatilidade da economía mundial, moi condicionada pola aparición de novos brotes e pola intensidade das medidas de contención. Pola súa banda, o economista José Francisco Armesto, responsábel do comentario sobre o mercado laboral, resaltou que este tamén reflicte as "desigualdades" salariais e sociais, que son "moi notábeis", en especial no caso das pensións que, como apuntou, "20% están por baixo do limiar da pobreza severa". No lado positivo, Armesto destacou o "bo comportamento" do mercado laboral en canto ao número de activos e ocupados, agora ben, "desde o punto de vista agregado", xa que "se se profunda na análise hai elementos críticos". Así as cousas, preguntouse "que pasará" coas persoas que aínda seguen acollidas a expedientes de regulación de emprego temporal (ERTE) e deu a voz de alarma sobre o feito de que o emprego créase fundamentalmente entre persoas con estudos superiores e maiores de 45 anos, mentres que o traballo a tempo parcial "suple" o do tempo completo e repunta a temporalidade. Ligado a isto, sinala o "aumento da desigualdade entre homes e mulleres", debido a que, entre outras cuestións, oito de cada 10 persoas con traballo a tempo parcial son mulleres. Estes datos contrastan coas declaracións da conselleira de Emprego, María Jesús Lorenzana, que, preguntada polas cifras deste informe, destacou a "boa" situación do emprego na Galiza.


Summary: O Movemento Galego da Saúde Mental e a Federación de Asociacións de Familiares e Persoas con Enfermidade Mental (FEAFES) reivindican a "plena atención sanitaria e social ás persoas afectadas". Falamos co presidente de FEAFES, Xosé Ramón Girón.

Ao redor de 75.000 galegos e galegas sofren un Trastorno Mental Grave, que lles produce unha grave situación asistencial, social e laboral. Deles e delas, algo máis de 41 mil teñen recoñecida esta condición. Coincidindo co Día Mundial da Saúde Mental, a Federación de Asociacións de Familiares e Persoas con Enfermidade Mental de Galicia (FEAFES) reivindica unha atención integral e individualizada para as persoas con enfermidade mental, así coma a dotación de recursos e soportes para evitar a exclusión social deste colectivo, e o apoio aos e ás familiares que asumen a tarefa de coidadores. Unha reivindicación na que coincide co Movemento Galego da Saúde Mental, que pide "plena atención sanitaria e social ás persoas afectadas". Xosé Ramón Girón, presidente de Feafes-Galicia, subliña que pouco a pouco se vai corrixindo a visión de que "a saúde mental é unicamente un tema sanitario". "Os médicos e os medicamentos non son suficientes", destaca, incidindo noutras cuestións, coma o apoio ás familias ou a integración laboral destas persoas. "Tendo en conta que a falta dunha atención axeitada á saúde mental leva inequivocamente á exclusión social de quen padece a enfermidade", FEAFES-Galicia reclama "a dotación de apoios e soportes que permitan facer fronte á plena realidade destas persoas". Inciden na necesidade de axustar a medicación á dose mínima que lles permita desenvolver unha vida o máis normalizada posible cos menores efectos secundarios A integración laboral é fundamental. Feafes-Galicia calcula que máis do 90% das persoas con transtornos mentais está sen emprego. Xosé Ramón Girón destaca que o pasado ano pasaron polos servizos de inserción laboral da entidade ao redor de dúas mil persoas, e delas máis de 200 atoparon un traballo. "Pode non parecer moito, pero hai moito esforzo detrás: temos que garantirlle ás empresas que estas persoas sempre van ter colaboración detrás, que van recibir apoio, asesoramento...", sinala. "No tema de emprego queremos botar o resto: o que mellor pode garantir unha boa evolución a longo prazo dunha persoa con transtorno mental é ter un traballo. Como para calquera outra persoa, dende logo, pero moito máis nestes casos", engade. "O que mellor pode garantir unha boa evolución a longo prazo dunha persoa con transtorno mental é ter un traballo" A federación, que conta con case cinco mil socios e socias en toda Galicia, lembra tamén que as enfermidades mentais "xeran unha importante carga familiar", xa que a atención dun paciente psiquiátrico "trae asociada toda unha serie de alteracións na vida do coidador". FEAFES manexa estudos que indican que o 88% dos coidados son realizados por coidadores informais, un traballo "na maioría dos casos soportado pola nai do paciente". É neste senso que FEAFES reclama unha "abordaxe integral da enfermidade mental", que atinxa o entorno máis próximo que decote "precisa de apoios específicos como programas de axuda mutua e intervención familiar". "Non esquezamos que os amigos e familiares son un elemento esencial na recuperación das persoas con enfermidade mental, sendo ademais os segundos, hoxe en día, o único axente transformador da realidade deste colectivo", sinalan FEAFES manexa estudos que indican que o 88% dos coidados son realizados por coidadores informais, un traballo "na maioría dos casos soportado pola nai do paciente" FEAFES tamén incide na necesidade de axustar a medicación á dose mínima que lles permita desenvolver unha vida o máis normalizada posible cos menores efectos secundarios. Explican que hoxe en día a medicación é a única vía que teñen estas persoas para estabilizar a súa enfermidade, mais en moitos casos produce "unas secuelas devastadoras sobre os pacientes e non sempre se realiza un traballo o suficientemente preciso para acadar a dose ideal, que é distinta en cada individuo". Esta reivindicación parte dos propios usuario dos servizos de saúde mental e constitúe o primeiro acto que este colectivo realiza dentro de Feafes-Galicia. Xosé Ramón Girón destaca que dende a Federación levaban tempo tentando implicar os pacientes "de xeito que a entidade fose o que di ser no seu nome de familiares e persoas con enfermidade mental". Feafes-Galicia converteuse así, destaca, na primeira asociación deste tipo na que un comité de usuarios se integra como tal na dirección da federación. Xosé Ramón Girón conclúe destacando que "é posible acabar co estigma asociado ás doenzas mentais" Xosé Ramón Girón conclúe destacando que "é posible acabar co estigma asociado ás doenzas mentais". Asume que é "difícil" pero que con "esforzo, apoio institucional, un compromiso político e un financiamento potente" si se pode facer, "e tamén unha maior visibilización". Pon como exemplo o caso da SIDA, que nos anos 80 tamén arrastraba este "estigma", que pesaba sobre os afectados e afectadas, e que unha década despois se puido deixar atrás. "Plena atención sanitaria e social ás persoas afectadas" O MGSM fai un chamamento a toda a sociedade para reivindicar "a plena atención sanitaria e social ás persoas afectadas" De igual xeito, o Movemento Galego da Saúde Mental (MGSM) fai un chamamento a toda a sociedade para reivindicar "a plena atención sanitaria e social ás persoas afectadas" con motivo do Día Mundial da Saúde Mental este 10 de outubro. O Movemento quere lembrarlle á Administración e á sociedade no seu conxunto as súas "obrigas" de proporcionarlles ás persoas con Transtorno Mental Grave "os medios asistenciais, sociais e laborais precisos para poder vivir con normalidade e dignidade". O MGSM é un movemento cívico que pretende a protección da saúde mental en Galicia e a defensa da súa atención pública, ante o grave deterioramento que está a sufrir e o dano que se está a causar nos dereitos das persoas. Está formado por máis de trescentos profesionais da saúde mental pública de Galicia, profesionais da Administración de Xustiza, cidadáns, organizacións sindicais e organizacións de familiares e usuarios dos servizos de saúde mental. Ao longo de toda a semana o Movemento está a realizar distintos actos, que incluirán a publicación dunha declaración con motivo do Día Mundial da Saúde Mental. Antes, xa este mércores o MGSM organiza dúas mesas redondas. En Santiago de Compostela (na Galería Sargadelos, ás 17 horas) baixo o título de Vivir con Trastorno Mental Grave e moderada por Iria Veiga, participarán Irene Martínez (psicóloga da Unidade de Saúde Mental de Noia - CHUS), Mª Mar Piñeiro Sobrido (presidenta da Asociación "Fonte da Virxe"), Begoña Portela (psiquiatra do Servizo de Psiquiatría do CHUS) e Cristina Riobó (Comité de Persoas con Enfermidade Mental). Ao longo de toda a semana o Movemento está a realizar distintos actos Na Coruña (ás 17 horas na Aula Magna da Facultade de CC. da Saúde) baixo o título de Día Mundial da Saúde Mental: contra o estigma e moderada por Marisol Filgueira, participarán César Salgado (voluntario no programa de TMG de Oza), Paula Tomé (Radio Prometea), Mª Carmen García Pinto (terapeuta ocupacional), Paula Suárez (enfermeira), Mª Luisa Ortega (traballadora social), Carmen Mª Guitian (auxiliar de enfermería) e Cristina Rivas (orientadora laboral), ademais das usuarias e familiares Fátima Barbeito, Noelia Menéndez, Manuel Fernández e Mª Ángeles Rodríguez. Finalmente, o xoves en Pontevedra (ás 19.30 horas na Galería Sargadelos), baixo o título 10 de outubro, Día Mundial da Saúde Mental. Convivindo coa esquizofrenia, intervirán María del Carmen Martínez (ex-presidenta da asociación "Alba"), Asunción Flórez de Losada (Tesoureira da Asociación "Alba"), Montserrat García (psicóloga do CRPL "Alba") e Víctor Pedreira (psiquiatra, MGSM). Ademais, haberá outros actos o dia 10 en Lugo e Monforte.


Summary: Tareixa Paz, deputada do BNG, ofreceu unha rolda de prensa en Monfero acompañada de Ana González, voceira nacionalista no concello, un dos máis afectados polo incendio das Fragas. Paz anunciou que pedirá a comparecencia de Rosa Quintana no Parlamento o 10 de abril e que solicitará que se depuren responsabilidades políticas por unha prevención insuficiente, a falta de información e a falta de medios na extinción, segundo denunciou. Audios no interior

Tareixa Paz, deputada do BNG, ofreceu unha rolda de prensa en Monfero acompañada de Ana González, voceira nacionalista no concello, un dos máis afectados polo incendio das Fragas. Paz anunciou que pedirá a comparecencia de Rosa Quintana no Parlamento o 10 de abril e que solicitará que se depuren responsabilidades políticas por unha prevención insuficiente, a falta de información e a falta de medios na extinción, segundo denunciou. Paz centrou a súa intervención na "ausencia dunha política específica de prevención e xestión dos lumes" e sinalou que "os 22 millóns que se recortaron do orzamento de prevención dos lumes non saen gratis para os cidadáns". Ademais, criticou que nos últimos meses se reduciu tamén o traballo coas comunidades de montes así como os traballos preventivos, e tamén se reduciu a prención cos medios propios da Xunta. A este respecto, Paz denunciou que "os brigadistas non teñen cartos para material, nin gasóleo para as motoserras" e que a Xunta eliminou as subvencións aos concellos para que fagan as limpezas perimetrais, "o que supón un incumprimento da lei de prevención dos lumes". "As brigadas están incompletas e en lugar de ter os sete persoas que deberían ter, contan con dúas ou tres, porque a Xunta non contrata nin cobre as baixas" A responsable de medio rural do BNG no Parlamento galego criticou tamén que "os sete millóns de euros que a Xunta reduciu dos dispositivos de extinción" fixeron que os equipos de extinción foran menores que outros anos: "as brigadas están incompletas e en lugar de ter os sete persoas que deberían ter, contan con dúas ou tres, porque a Xunta non contrata nin cobre as baixas". Tareixa Paz concluíu que "a Xunta pretende reducir o problema do lume a unha cuestión de orde pública, eludindo a súa responsabilidade na redución orzamentaria". Para Paz, "o peor dun goberno non é que cometa erros, senón a súa persistencia no erro. Estas cuestións xa se puxeron riba da mesa en outono cando se queimaron fora de tempada máis de 30 mil hectáreas en Ourense". Paz criticou a Lei de Montes, en proceso de trámite no Parlamento, que "o que fai é eliminar toda a política de prevención e protección" A deputada do BNG foi máis aló da catástrofe que se está a vivir na Fragas do Eume estes días e criticou a Lei de Montes que se atopa en proceso de trámite no Parlamento que "o que fai é eliminar toda a política de prevención e protección: redúcense as distancias mínimas entre plantacións forestais e núcleos rurais e entre eses núcleos e as especies pirófitas e altamente combustibles". Para Paz, "volvemos á política do abandono, do caos e da desorde". Ana González criticou ter recibido por parte da Xunta "mentiras constantes" Pola súa banda, Ana González, voceira do BNG en Monfero, comezou a súa intervenvión recoñecendo sentir "tristura, rabia, impotencia" e afirmando que "estamos fartas de tanta incompetencia". Criticou ter recibido por parte da Xunta "mentiras constantes, tiñamos que recorrer aos propios técnicos da Xunta para saber cal era a situación" e denunciou que "acaba de arder a reserva integral do parque natural, o cañón do parque, a zona de máis valor ecolóxico está practicamente destruída". Ana González: "Os responsables deben dimitir" González reclamou que se aprobe un "plan de recuperación urxente e específico para o parque, que non é un espazo calquera, senón que era o bosque atlántico máis importante de Europa" e demandou igualmente responsabilidades políticas: "Quen quere aforrar cartos para protexer a terra ten responsabilidade, quen oculta información ten responsabilidade, quen non vixía ten responsabilidade. Os responsables deben dimitir". A este respecto, Tareixa Paz pechou a rolda de prensa anunciando que no Pleno do Parlamento Galego que se celebrará os días 10 e 11 o BNG pedirá a comparecencia de Rosa Quintana, conselleira de Medio Rural, e que esixira que se depuren esas responsabilidades políticas.


Summary: O novo e excepcional formato de competición na Segunda B implica que a liga regular de 18 xornadas remate no mes de marzo. A seguir, virán os playoffs.

Xa se coñece o calendario da Segunda B para esta tempada. Unha competición que conta cun novo formato, onde cada un dos cinco grupos se divide en dous subgrupos. No caso do grupo I, onde están encadrados os equipos galegos, o subgrupo A contará con 10 equipos ao igual que o subgrupo B. Ambos os dous subgrupos contarán deste modo con 18 xornadas, que arrancarán o 18 outubro deste ano e finalizarán o 21 de marzo de 2021. A primeira xornada comeza cun derbi nacional, o que disputarán o Rácing de Ferrol e o Pontevedra no Estadio da Malata. O Celta B inaugurará a tempada viaxando a Guijuelo, mentres que o Coruxo recibe o Zamora, e o Deportivo comeza en Riazor contra o Salamanca CF. Ademais o Compostela, estréase na Segunda B tras lograr o ascenso xogando contra o Unionistas, tamén da cidade salmantina. A segunda xornada da competición deixará outros dous derbis, o Celta B-Rácing de Ferrol, e un duelo entre dous equipos históricos, que foron equipos de Primeira no pasado e que se volverán ver as caras agora na categoría de bronce: o Compostela recibe no Estadio Verónica Boquete ao Deportivo da Coruña. "Vai volver ser un momento histórico; oxalá esteamos co maior número posíbel de afeccionados no campo", manifestou en declaracións aos medios de comunicación, Antonio Quinteiro, presidente do Compostela. Non obstante, serán as autoridades sanitarias ─ao igual que no resto de campos do país─ as que decidan o número final. Liga regular e playoffs Este novo e excepcional formato de competición na Segunda B implica que a liga regular de 18 xornadas remate no mes de marzo. Os seis primeiros equipos clasificados xogarán entón outra liguiña contra os seis mellores do subgrupo astur-leonés. Deses enfrontamentos sairán tres equipos que xogarán o playoff para ascender á Segunda. O 13 de decembro tamén está previsto outro choque clásico entre dous clubes rivais históricos, cando o Deportivo reciba o Celta B. A volta desde encontro, en Vigo, será o 14 de marzo.


Summary: A obra de Euloxio Ruibal, que en 1989 gañou o premio Cunqueiro, representarase 23 anos despois. Para Ruibal, o daquela director do CDG, Manuel Guede, "decatouse de que Azos de esguello ía molestar a Consellería e a Xunta. E por iso non quixo que a obra se representase"

O teatro galego non se librou, na transición nin tras o comezo da democracia, da sombra da censura doutros tempos. As sospeitas sobre intervencións do poder para evitar a proxección pública de certas obras chegaron ata a actualidade, ás veces en forma de intrincadas lendas. O caso máis famoso é o de As actas escuras de Roberto Vidal Bolaño. Aquel texto, que remexía na inventio sobre o achádego dos restos do Apóstolo, gañou no 1992 o certame Camiño de Santiago de Teatro Profesional. Pero a S.A. de Xestión do Plan Xacobeo nunca o editou, incumprindo así as súas propias bases. A peza foi finalmente publicada por A Nosa Terra e o Concello de Santiago, e chegou ao escenario do Centro Dramático Galego (CDG) 18 anos despois da súa escrita, tras un anuncio de adiamento por parte de Agadic que ergueu moitas suspicacias e unha forte protesta do sector. A mesma compañía que levou entón a escena Limpeza de sangue, Espello Cóncavo, será a encargada de reparar o que o seu director, Arturo López, cualifica de "inxustiza histórica" Tamén Limpeza de sangue semellaba ter pasado ao cartafol de obras malditas. O seu autor, Rubén Ruibal, acudiu aos tribunais para reclamar que saíse a concurso a súa montaxe, tal como establecían naquela altura as bases do Premio Álvaro Cunqueiro, que gañara no 2005. O Tribunal Superior de Xustiza de Galicia deulle a razón no 2010. E a mesma compañía que levou entón a escena Limpeza de sangue, Espello Cóncavo, será a encargada de reparar o que o seu director, Arturo López, cualifica de "inxustiza histórica": a negativa, por parte do CDG, a representar Azos de esguello, a gañadora no 1989 dese mesmo galardón, o Cunqueiro. Será, deste xeito, Espello Cóncavo a primeira compañía profesional que estreará, máis de vinte anos despois, esta obra, o vindeiro mes de febreiro. Euloxio Ruibal si cre que as presións políticas estiveron detrás da decisión de marxinar Azos de esguello Tanto Limpeza de sangue como Azos de esguello botan unha ollada á corrupción relacionada con negocios urbanísticos ilegais e compra-venda de favores. Rubén Ruibal non cre, porén, ter sido vítima dunha censura por motivos ideolóxicos, senón dun intento por parte dos responsables da Consellería de Cultura de demostrar o seu poder fronte ás súas protestas. Mais Euloxio Ruibal si cre que as presións políticas estiveron detrás da decisión de marxinar Azos de esguello. "O que fixen foi unha sátira de certa clase política dos comezos da preautonomía. Aquelas corruptelas que se foron engrosando ata volverse, na actualidade, de proporcións xigantescas. O daquela director do CDG, Manuel Guede, decatouse de que Azos de esguello ía molestar a Consellería e a Xunta. E por iso non quixo que a obra se representase, malia que xa existía un compromiso por parte do anterior director, Blanco Gil. Mesmo había unha compañía formada xa, de palabra", asegura. "O daquela director do CDG, Manuel Guede, decatouse de que Azos de esguello ía molestar a Consellería e a Xunta. E por iso non quixo que a obra se representase" A versión de Guede é ben distinta. "Sempre tiven unha liberdade absoluta para decidir sobre a programación. O motivo polo que Azos de esguello non se representou é que non me interesaba, desde o punto de vista estético. Cando comecei na dirección do CDG, no 1991, escollín montar Un soño de verán de Shakespeare e A lagarada de Otero Pedrayo. E cando o deixei, no 2005, xa estaban programadas A soldadeira de Luis Seoane e O merlo branco de Cándido Pazó. A nova directora do CDG, Ánxeles Cuña, decidiu programar outra cousa, e ninguén dixo nada sobre ningunha censura. Ademais, pasaron máis de 20 anos desde Azos de esguello e ningunha compañía a programou. Nin se fixo cando estaba o bipartito. Entón, que sentido ten dicir que a censurou o PP?", sinala. Guede: "Pasaron máis de 20 anos desde Azos de esguello e ningunha compañía a programou. Nin se fixo cando estaba o bipartito. Entón, que sentido ten dicir que a censurou o PP?" En realidade, Azos de esguello si foi antes levada a escena, pero por compañías non profesionais. Unha delas foi Teatro do Vilar, no marco da Mostra de Ribadavia. O propio Arturo López dirixiu o grupo Valacar noutra daquelas montaxes amadoras. "Sempre admirei moito o teatro de Euloxio Ruibal, e penso que non hai correspondencia entre a súa calidade e o pouco que se representa. Por iso decidimos celebrar o 20 aniversario da nosa compañía con Azos de esguello. Eu penso que o CDG non a representou porque naquel tempo o personaxe de Galisindo se identificou con políticos das altas esferas", explica. Esta mesma tese tamén a comparte Laura Tato na edición de Azos de esguello que Toxosoutos tirou do prelo no 2011. Para ela, foi un caso de "censura sen paliativos á sátira máis virulenta que até o momento fora escrita contra a novísima democracia galega e, máis e concreto, contra a súa clase política". O personaxe en cuestión, que Laura Tato relacionou co O porco de pé de Risco ou Viaxe ao país dos ananos de Celso Emilio Ferreiro, é unha caricatura do indiano que volve a Galicia e se mestura en negocios turbios. Galisindo compra xornalistas para que agochen as súas infraccións urbanísticas, presiona o alcalde para que lle deixe facer, e consegue que o nomeen gobernador a cambio da xenerosa doazón económica que, no seu día, lle concedera ao partido que acaba de conquistar o poder. "Galisindo é un estereotipo, que non creei pensando nun político concreto. O problema é que eran os inicios da preautonomía, e seguían no poder, en gran parte, os mesmos. O franquismo sociolóxico estaba moi presente, e aínda hoxe pervive", reflexiona Euloxio Ruibal. "O franquismo sociolóxico estaba moi presente, e aínda hoxe pervive" "O problema é que eran os inicios da preautonomía, e seguían no poder, en gran parte, os mesmos" O autor de Azos de esguello chegara á etapa preautonómica sendo un dramaturgo xa coñecido pola censura franquista. Pois a crítica ao poder é un dos alicerces das súas obras. É máis: a violencia da guerra civil e da ditadura asoman de fondo en Zardigot e en O Cabodano, as pezas coas que gañou o premio Abrente no 1973 e no 1975, respectivamente. "O Cabodano foi, no tardofranquismo, directamente prohibida. Zardigot salvou porque, como fala de liberais e conservadores, a compañía presentouna como unha metáfora das guerras carlistas. Cando escribín o texto, comecei falando de nacionais e republicanos, pero decateime de que tiña que abstraer máis, universalizala para darlle máis forza", subliña Ruibal. Do 1975 é tamén a farsa A sonada e proveitosa enchenta do Marqués Ruchestinto, na que leva ao esperpento non só a extrema crueldade do último franquismo, senón "a submisión ao poder. Porque sen súbditos non hai reis absolutistas", lembra. A loita contra a ditadura fora, de feito, posicionamento común nos membros da Xeración ou, -segundo a terminoloxía preferida por Manuel F. Vieites-, grupo Abrente, da que Ruibal é un dos principais representantes, xunto con Manuel Lourenzo, Roberto Vidal Bolaño ou, segundo a clasificación de Pedro Pablo Riobó, o propio Manuel Guede. "Eramos unha xeración sen mestres, debido á fractura que supuxera a guerra civil. Pero interesábanos moito o teatro de preguerra: Castelao, Otero Pedrayo, Blanco Amor... Eu comezara en Ditea, e a maioría das compañías tiñamos claro que a loita contra o franquismo era fundamental. Pero non queriamos facer consignas, senón un traballo de calidade estética, conectado co teatro europeo. Falabamos moito de Brecht, de Stanislavski..., iamos fóra, e desde Teatro Obradoiro mesmo trouxemos moi bos grupos de teatro independente á Caixa de Aforros, ata que nos botaron por roxos, porque preferían un teatro para un público burgués, como agora", asegura. "A finais dos 70 e nos 80 a sociedade estaba cambiando, e nós tiñamos certa desorientación sobre que tipo de teatro facer. Ata que nos decatamos de que a mediocridade, a arrogancia, a corrupción e o tráfico de influencias eran os mesmos de sempre" Azos de esguello foi, ademais, xunto con Unha macana de dote, unha das obras que marcaron a segunda etapa da obra de Ruibal, segundo a análise de Damián Villalaín. Tras máis de dez anos sen publicar, o autor de Zardigot reapareceu no 1988 con Teatro infantil. Só un ano despois gañou o Cunqueiro con Azos de esguello, peza á que lle deu continuidade con Unha macana de dote, na que volve aparecer Galisindo coa súa filla, Polita. Villalaín salientou, precisamente, como un dos valores de Azos, a axeitada construción dos personaxes, xunto coa eficacia do diálogo, a síntese narrativa e un ollar crítico máis sereno, menos desasosegado e angustiado que o das primeiras obras. "O que en A enchente era unha crítica máis surrealizante, virulenta, en Azos está tratada con máis madurez, humor e ironía, é certo. É unha farsa-comedia máis madura, si, mais eu seguía sendo un rebelde, como ata hoxe. Estivera varios anos sen publicar porque abrín unha galería de arte que me absorbía moito, e porque o teatro fora evolucionando, de xeito que parecía que xa non tiñamos cabida. O público dos 60-70 estaba moi politizado. Era moi entregado, e estaba famento de cultura. Pero a finais dos 70 e nos 80 a sociedade estaba cambiando, e nós tiñamos certa desorientación sobre que tipo de teatro facer, de que falar, con que estética. Ata que nos decatamos de que a mediocridade, a arrogancia, a corrupción e o tráfico de influencias eran os mesmos de sempre", subliñou Euloxio. Tanto Teatro infantil como Brinquemos ó teatro, o seu libro "máis querido", permitíronlle ao autor explorar o seu lado "tenro, lúdico, alegre". Pero con Azos de esguello volveu tratar a corrupción das clases dirixentes, ou a aculturación da sociedade galega -tal como sinalou Dolores Vilavedra-, como despois fará en Maremia, coa súa denuncia das políticas ambientais. Mais a súa crítica vai máis alá das circunstancias socio-políticas de cada tempo, para alcanzar unha visión nada optimista do ser humano, como demostra nas pezas de Teatro mínimo ou Minimalia. "Creo que temos que reformularnos as relacións humanas. O abuso de poder está non só nos partidos políticos, senón nas relacións interpersoais, veciñais, cívicas, de parella, de familia... A incomunicación, a soidade, a hipocrisía que amosa por exemplo a clase burguesa cuxo comportamento público non ten que ver co privado, reflicten ben como é a nosa sociedade", salienta. "Tódalas conquistas sociais, moitas delas conseguidas polo PC, están desaparecendo" Azos de esguello supón, ademais, o inicio dunha crítica á progresiva deriva do capitalismo que desenvolve, máis tarde, noutras obras como Namberguán, sátira sobre un mundo de falsidade, sen ética, no que todo se torna mercadoría baixo a ideoloxía neoliberal e neoconservadora. Nunha das súas últimas pezas, Labirinto da memoria, apunta tamén ao rexurdir, neste contexto, do fascismo social e do autoritarismo que reprime as protestas populares. "Aínda hai xente que segue a esperar un líder redentor, un salvador, no medio desta seudodemocracia que temos, herdeira do franquismo. Tódalas conquistas sociais, moitas delas conseguidas polo PC, están desaparecendo. Volvemos para atrás, aos tempos do franquismo, en dereitos laborais por exemplo. Por iso eu me alegro do ascenso de forzas que van loitar contra iso, como a AGE de Beiras e EU", comentou. "O problema é que a crítica molesta. Non interesa o que non sirva de lucimento aos gobernos, senón só o que só entretén" E, neste contexto, non son casualidade, na súa opinión, os recortes que está a sufrir o teatro galego. "Partiamos dunha certa abundancia, en comparación coa época que vivimos nós, na que non tiñamos medios nin nos importaba. O problema é que a crítica molesta. Non interesa o que non sirva de lucimento aos gobernos, senón só o que só entretén. Pasa co teatro e coa cultura en xeral. Agora, por exemplo, na Real Academia Galega tamén o imos ter difícil", lembra.


Summary: Feijóo anunciou por primeira vez estas sete residencias en febreiro de 2017 cun investimento de 47,7 millóns por parte da Xunta; segundo o acordo asinado agora custarán 90 millóns. O convenio coa entidade do fundador de Inditex chega despois duns anos nos que foron diversas as alertas polas carencias na asistencia ás persoas maiores en residencias dependentes da Xunta

Tras a reunión do Consello da Xunta do 23 de febreiro de 2017 o presidente, Alberto Núñez Feijóo, explicou que o seu Goberno viña de examinar un informe sobre o futuro plan Como na casa, un proxecto para construír unha nova residencia "para persoas maiores dependentes" en cada unha das sete principais cidades galegas. O plan da Consellería de Política Social, daquela dirixida por José Manuel Rey Varela, ía ter un custo de 47,7 millóns de euros e tornaba na "gran aposta da Xunta en materia de dependencia no horizonte 2020".En 2020, realmente, será cando se comecen a construír esas residencias. Quen o fará non será a Xunta, senón a Fundación Amancio Ortega, que a través dun convenio asinado este venres co Goberno galego asumiu a "construción" e "equipamento completo dos sete inmobles" e a súa posterior entrega ao Executivo. Segundo a previsión lanzada no acto solemne de sinatura, no salón nobre do Pazo de Raxoi, a previsión é que os traballos comecen na primeira metade de 2020 e, segundo a Xunta, ten un "investimento inicialmente estimado en 90 millóns de euros".Feijóo anunciou por primeira vez estas sete residencias en febreiro de 2017 cun investimento de 47,7 millóns por parte da Xunta; segundo o acordo asinado agora custarán 90 millóns achegados pola Fundación Amancio OrtegaSe ese calendario se cumpre as residencias iniciarán a súa construción tres anos despois daquel primeiro anuncio dun proxecto publicitado en numerosas ocasións neste tempo tanto polo presidente Feijóo como pola agora conselleira de Política Social, Fabiola García. Así, por exemplo, no debate de política xeral de 2018 en outubro do pasado ano, Feijóo afirmaba que o seu Goberno ía "cumprir o compromiso de construír nesta lexislatura" -isto é, antes de setembro de 2020 agás adianto electoral- as devanditas sete residencias. "No primeiro trimestre do ano que vén estarán licitadas", dixo situando a contratación das obras por parte da Xunta no horizonte de marzo deste 2019.Os Orzamentos da Xunta de 2019 estimaban o custo total do proxecto das sete residencias en 66 millóns e Feijóo aseguraba prever "construílas nesta lexislatura"Menos específica cos prazos foi a conselleira o pasado xuño, cando xa se superara ese primeiro fito fixado polo presidente. Na presentación do proxecto arquitectónico de Elsa Urquijo Arquitectos gañador no concurso de ideas para o deseño das residencias, financiado con 200.000 euros por Abanca e a súa fundación, Fabiola García indicou que o "investimento total" do plan sería de 66 millóns de euros. Eran case 20 máis do iniciado inicialmente para erguer as sete residencias con 900 prazas en total, o que implicaría a creación "duns 500 empregos".Ante os responsables da fundación o presidente da Xunta proclamou que as residencias serán "as mellores de Europa" e dá por "desmentido" o "falso mito dun sector privado inhumano"Naquel acto García tamén especificara que os Orzamentos da Xunta para 2019 traerían xa consigo a "primeira partida" para as sete residencias. Efectivamente, as contas de Política Social incluíron neste ano 3,7 millóns de euros para o plan Como na casa e prevían un investimento de 30,9 millóns en 2020 e outros tantos en 2021, ata sumar os devanditos 66 millóns. No acto deste venres xunto aos responsables da Fundación Amancio Ortega o número de prazas das residencias mantívose en 900, pero o cálculo de empregos ascendeu a 800 e o orzamento, a 90 millóns.Segundo Feijóo, os fondos que a Xunta ía destinar ás residencias "poderán reorientarse a outros fins" dentro do "ámbito social". A doazón, proclama, "desmente" a "absoluta minoría que preferiría que as empresas non se implicasen" para "poder seguir no falso mito dun sector privado inhumano". Entre eloxios a esa ligazón entre os sectores público e privado o presidente asegurou que "unha vez que nolas entreguen, serán as sete residencias mellores de Europa" e por iso "este é un bo día malia ser venres e 13".A sinatura deste acordo chega despois duns anos nos que foron diversas as alertas polas carencias na asistencia ás persoas maiores en residencias dependentes da XuntaA sinatura deste acordo chega despois duns anos nos que foron diversas as alertas polas carencias na asistencia ás persoas maiores en residencias dependentes da Xunta. Así, por exemplo, en xullo de 2018 o Consello de Contas evidenciaba que a Xunta aforrou en persoal de residencias de maiores non cubrindo ausencias por baixas e vacacións e no mesmo ano o Consello de Bioética de Galicia lanzaba un duro informe inzado de casos reais que evidenciaban o fracaso dos coidados públicos ás persoas anciás vulnerables e a Fiscalía de Galicia alertaba do aumento de peticións para incapacitar maiores. Ao tempo, Política Social anunciaba que paliaría a lista de agarda para lograr prazas en residencias de maiores redobrando a aposta polos centros privados.Esta non é a primeira vez que a Fundación Amancio Ortega acaba financiando investimentos sociais que a Xunta xa anunciara e despois demorara no tempo. Así, por exemplo, no ano 2013 o Goberno galego iniciou a contratación de varios equipamentos sanitarios para o diagnóstico e tratamento do cancro. No entanto, o anuncio non se concretou ata 2015, cando a entidade do fundador de Inditex achegou 17 millóns de euros para unha parte substancial do contrato, o que implicaba a compra de 16 mamógrafos e 10 aceleradores liñais.


Summary: Continúan aumentar casos activos e presión hospitalaria. A incidencia a 14 días abeira os 500 casos.

Son días de pagar as facturas da suspensión de medidas e restricións que facilitaron a mobilidade e as reunións nas datas de Nadal. Daqueles feitos, estas consecuencias. Galiza fai unha semana por riba do milleiro de novos contaxios cada día. Os datos da Consellería de Sanidade a respecto da última xornada indican que houbo 1.183 casos novos, 970 deles detectados por PCR. Non é o único sinal de que a situación continúa a ser preocupante: Os casos activos sitúanse en 14.075, o que supón 823 máis en 24 horas. Na última semana a Covid matou 74 persoas A isto hai que engadir que a presión hospitalaria non para de ir a máis e xa hai 778 persoas hospitalizadas por este virus: 664 en planta (29 máis ca onte) e en coidados intensivos, 114 (+10). A ocupación das camas de UCI supera xa o 40% ao estar en 41,6%. A taxa de positividade sitúase por riba do 12% e non debemos esquecer que o limiar que a OMS sitúa para poder dicir que a pandemia está en vías de control é de 5%. A incidencia a 14 días é de 496 casos por cada 100.000 habitantes (con A Coruña, Compostela e Ourense superando ese limiar entre as cidades) e o número de persoas falecidas é xa de 1.536. Na última semana a Covid matou 74 persoas.


Summary: Son os textos base da ultima montaxe do Centro Dramático Galego. Obra de Esther F. Carrodeguas e Roi Vidal Ponte, agrupados como Neorretranca e posmorriña, propoñen unha lectura humorista e aguda desde rexistros diferentes da "Galiza máis alá dos tópicos". Así o explica quen dirixiu a montaxe, Gena Baamonde, no limiar ao libro das pezas publcado por Positivas e a Xunta.

"Posmorriña no horizonte, imaxinación dunha Galiza posíbel que aínda non coñecemos e que, así e todo, non deixamos de estrañar", escribe Baamonde, "saudades dun territorio aberto e por explorar". E para o que Roi Vidal Ponte (Santiago de Compostela, 1982) e Esther F. Carrodeguas (Rianxo, 1979) dispoñen diferentes ferramentas dramatúrxicas. O primeiro é autor de Boisaca ou a divina desgraza, composición formalmente máis clásica, con personaxes e diálogos, "humor negro en cemiterio turístico nun tour completo polos límites da vida". A segunda, de Fantasía nº5 en sol ou non, materiais posdramáticos, próximos á poesía, "sinfonía aberta ao xogo escénico, catálogo-secuencia de múltiples imaxes dunha terra por facer" tituladas como emblemas da literatura galega: De catro a catro, Longa noite de pedra, A esmorga, Poesía última de amor e enfermidade. Xuntas nunha montaxe, estreada o pasado abril en Compostela, enfróntanse, explica Gena Baamonde, á "identidade galega como concepto inaprensible, como acción non rematada, como busca incesante". Neorretranca e posmorriña é o resultado do programa DramatUrxente de "apoio á dramaturxia galega contemporánea", iniciado en 2015 no Centro Dramático Galego baixo a dirección e Fefa Noia. Os dous traballos que inclúe foron redactados no seu grupo de traballo de dramaturgos e dramaturgas coordinado por Manuel Lourenzo. O elenco da obra formárono as actrices Ánxela Blanco, Artea Bolado, Olga Cameselle, Mercedes Castro, Raquel Espada, Anabell Gago, Atenea García, Andrea Quintana, María Roja e Laura Villaverde. Da escenografía encargouse Marta Pazos, da iluminación Wilma Moutinho e do vestiario Saturna. As vindeiras funcións serán en Tui (10 de maio, Teatro Principal), Pontevedra (17 de maio, AFundación), A Coruña (24 e 25 de maior, teatro Rosalía de Cstro), O Barco de Valdeorras (31 de maio, teatro Lauro Olmo), Rianxo (14 de xuño, Auditorio Municipal).


Summary: Persoal das plantas de Alcoa, Ferroatlántica e Celsa Atlantic piden ao Goberno central que aprobe xa o prometido estatuto para o sector, á Xunta que se "implique" e aos partidos que demanden na UE unha tarifa eléctrica "unificada".

Arredor de medio milleiro de traballadores das empresas da industria electrointensiva manifestáronse este luns en Compostela reclamando unha "solución" de vez para un sector ameazado por peches e fuxida de firmas ante o elevado e pouco competitivo prezo da enerxía no Estado. Persoal de Alcoa, Ferroatlántica e Celsa Atlantic reclaman a aprobación xa dun estatuto para a industria electrointensiva que fixe uns prezos "competitivos" da enerxíaPersoal de Alcoa, Ferroatlántica e Celsa Atlantic, liderado por cadanseus comités de empresa, marchou polas rúas de Santiago reclamando a aprobación do desexado estatuto que fixe uns prezos "competitivos" para a enerxía e logo de que o Goberno central, malia as promesas, non o dese aprobado"Enerxía solución" ou "goberne quen goberne a industria deféndese" foron algúns dos lemas berrados nunha marcha que uniu San Lázaro coa sede da Xunta e na que participaron representantes de diferentes formacións políticas como Yolanda Díaz (En Común), Xosé Luís Rivas (BNG), Luís Villares (En Marea) ou Gonzalo Trenor e Rosa Gallego PP). Ás portas de San Caetano, e antes de que os comités fosen recibidos polo conselleiro de Economía, Francisco Conde, leuse un manifesto onde o persoal reclamou a "implicación" de Xunta e Goberno central na procura dunha solución para a industria electrointensiva e no que pediron aos partidos que reclamen en Bruxelas unha tarifa eléctrica "unificada" na UE que poña fin ao "oligopolio" das compañías eléctricas. O presidente do comité de empresa da planta de Alcoa na Coruña, Juan Carlos López Corbacho, lembroulle ao Executivo central que "ten os deberes sen facer" en canto ao estatuto que, dixo, ten qeu "sacar" porque "non pode esperar máis". "Demasiado tempo se perdeu xa por este escenario electoral", dixo, mentres que o seu homólogo na planta de San Cibrao, Xosé Paleo, advertiu do "problema político" que ten unha industria electrointensiva en situación "crítica". Os comités de empresa iden a "implicación" da Xunta e do Estado e piden aos partidos que reclamen en Bruxelas unha tarifa eléctrica "unificada" na UE"Isto é un problema de Estado e queremos que os políticos solucionen este problema", engadiu Alberto Freire, da planta de Ferroatlántica en Sabón, que lembrou que a industria de España compite con países como Francia e Suráfrica cun prezo do megawatio 20 euros máis barato que no mercado español. Ademais, Agustín Méndez, membro do comité de Celsa Atlantic, advertiu de que non todo o mundo "pode vivir do sector servizos" e de que a industria "é un sector fundamental en calquera país". Ademais, pediu un "marco enerxético que permita competir co resto de plantas de Europa e o mundo". No manifesto, os traballadores denuncian a falta de implicación da Xunta e do Goberno central e insisten en que se aprobe pola vía de urxencia un real decreto do estatuto do electrointensivo que permita ás plantas galegas "competir en igualdade de condicións" no mercado global. Respecto aos políticos, mentres a portavoz do PP no Concello da Coruña, Rosa Gallego, pedía solucións a Pedro Sánchez e ao PSOE, que non contou con represetantes na marcha, Luís Villares, de En Marea, propuxo que se eliminen das poxas diarias "toda a enerxía que procede da nuclear e a hidroeléctrica" como vía para "facer viable a industria e baixar a factura da luz a todas as casas". A deputada electa no Congreso por En Común Unidas Podemos Yolanda Díaz acusou o PSOE de "seguir" as "mesmas políticas" que o PP no sector enerxético, mentres que o deputado do BNG no Parlamento galego Xosé Luís Rivas reclamou "sensatez" aos gobernos autonómico e estatal, aos que pide "unha intervención" na que "se defendan os postos de traballo e unhas industrias fundamentais e con futuro.


Summary: O Consello de Ministros reserva 1.000 millóns do fondo de imprevistos para atender "gastos extraordinarios" polo virus e advirte de que, se é preciso, fixará "prezos máximos" para medicamentos e material sanitario. "Trátase de coidarse para coidar aos demais, especialmente ás persoas máis vulnerables", subliña Pedro Sánchez sobre a necesidade de frear os contaxios

O Consello de Ministros aprobou este xoves en sesión extraordinaria -e condicionada pola corentena de dous dos seus membros, Irene Montero e Pablo Iglesias, e a realización de probas a todos os demais- un novo paquete de medidas para facer fronte ao coronavirus, fundamentalmente no que atinxe ao seus efectos nos servizos sanitarios. Tamén na súa derivada económica nunha xornada na que o Ibex-35 finalizou cunha caída superior ao 14%, a maior da súa historia. Todo, no medio dunha reiterada chamada á "responsabilidade" e á "disciplina social" da cidadanía para frear os contaxios.O Consello reserva 1.000 millóns do fondo de imprevistos para atender "gastos extraordinarios" polo virus e advirte de que, se é preciso, fixará "prezos máximos" para medicamentos e material sanitarioEn comparecencia de prensa sen xornalistas na sala -formularon as preguntas a través dos seus teléfonos móbiles-, Pedro Sánchez avanzou que o novo paquete de medidas inclúe adiantar o ingreso ás comunidades autónomas dun montante total de 2.800 millóns de euros do sistema de financiamento autonómico para "reforzar a capacidade de resposta" de cadanseus sistemas de saúde. Trátase, abonda, de que servizos como o Sergas poidan "facer fronte a necesidades inmediatas" derivadas da atención ao coronavirus. Estes fondos terían que chegar durante o resto do ano 2020 e adiántase o seu ingreso, non son os que estaban pendentes de 2017, que as autonomías xa orzamentaron en 2019.Adicionalmente e directamente dende o Estado, o Goberno de España destina 1.000 millóns de euros do fondo de continxencia -partida orzamentaria para imprevistos- do Ministerio de Sanidade para atender os "gastos extraordinarios que se xeren" por mor desta crise. Ao tempo, o Executivo central dotouse a si mesmo de competencias para "garantir o subministro de medicamentos e material sanitario a prezos asequibles", polo que "poderá regular os prezos" destes subministros e "se é necesario", especifica Sánchez, "fixar prezos máximos".Neste sentido e mentres Sánchez comparecía, a Comisión Nacional dos Mercados e da Competencia (CNMC) divulgou un comunicado no que, como informa eldiario.es, advertiu de que "extrema a vixilancia ante posibles abusos ou prácticas que puidesen entorpecer o fornecemento ou producir encarecemento dos produtos necesarios para a protección da saúde ante esta emerxencia sanitaria". Realiza, ademais, un "chamamento á poboación para que colabore na detección de prácticas anticompetitivas"Medidas económicas e sociaisXunto ás medidas en materia económica, como o fraccionamento e adiamento por seis meses das débedas tributarias coa Admininistración para persoas autónomas e pequenas empresas ou unha liña de crédito de 400 millóns de euros para compañías do sector turístico, o propio Consello aumentou tamén a dotación de partidas sociais. Concretamente, especificou Sánchez, para reforzar a "atención social ás familias" que se vexan afectadas polas medidas para conter a epidemia.Pedro Sánchez: "Trátase de coidarse para coidar aos demais, especialmente ás persoas máis vulnerables"Nesta liña Sánchez confirma a aprobación dunha dotación extraordinaria de 25 millóns de euros destinada a "reforzar os servizos sociais" das comunidades autónomas para "loitar contra a pobreza infantil", informa Marta Borraz. O obxectivo é, entre outras cousas, "flexibilizar a obtención das bolsas de comedor" para que aquelas familias que xa as tivesen concedidas, poidan cobralas mesmo cos centros educativos pechados. Ese cesamento da actividade académica, xa decidido en Galicia, é recomendado para o conxunto do Estado.Alén das medidas concretas, Pedro Sánchez reiterou en varios puntos da súa intervención o chamamento á "responsabilidade e á disciplina social", no marco de medidas xa recomendadas como limitar os desprazamentos ao mínimo imprescindible. "Trátase de coidarse para coidar os demais" e de evitar, mediante as restricións de contactos sociais mentres dure a crise, os contaxios "especialmente ás persoas máis vulnerables", como poboación de avanzada idade ou con doenzas que poden verse agravadas polo virus.


Summary: Os secretarios xerais das tres centrais sindicais farán entrega formal da convocatoria no rexistro xeral da Xunta.

Esta cuarta feira, 31, os secretarios xerais da CIG, UGT e CCOO farán entrega no rexistro xeral da Xunta de Galiza da convocatoria formal de folga xeral para o vindeiro 14 de novembro. Será a segunda xornada de folga xeral neste ano, a cuarta desde que encetase a crise. Con esta nova xornada de paro laboral, que terá lugar 48h antes de que o Parlamento galego se constitúa despois das eleccións do 21-O en que o PP renovou a súa maioría absoluta, as centrais sindicais pretenden dar resposta ás medidas "antisociais" que xa foron aprobadas polo goberno español, mais tamén amosar o rexeitamento social aos recortes que prevén serán máis duros en 2013, sobre todo se finalmente se solicita un segundo "rescate". Os sindicatos convocantes xa teñen activada toda a súa estrutura organizativa e durante as próximas dúas semanas realizarán asembleas nos centros de traballo e outras accións de propaganda na procura de que o 14-N se salde cun éxito equiparábel á folga do pasado 29 de marzo.


Summary: Tamén foron atacados varios caixeiros automáticos en Compostela

A Policía investiga o lanzamento a pasada madrugada dun artefacto incendiario de fabricación caseira contra a residencia oficial de Núñez Feijóo, Monte Pío, en Santiago de Compostela. O Concello de Compostela condenou este feito e informou que tamén foron atacados varios caixeiros automáticos no Ensanche da capital galega, un en Frei Rosendo Salvado e outro na confluencia rúas Santiago de Chile e A Rosa. Fontes policiais informaron Europa Press de que a investigación está aberta se ben polo de agora non hai ninguén detido. Fontes municipais apontan a que todos os ataques poderían ser realizados por unha mesma persoa. O artefacto podería ser un cóctel molotov. Impactou contra o muro na zona de acceso de vehículos e non causou danos.


Summary: A emigración non dá tregua á Galiza. O pasado ano, 28.853 galegos e galegas abandonaron o país, repetindo a tendencia das dúas últimas décadas. O Estado español e o resto das nacións europeas son os destinos de referencia desta nova vaga emigratoria que incide de maneira decisiva no despoboamento. Texto Xacobe Ferreiro

O número de emigrantes en 2019 correspóndese coa tendencia dos últimos anos. Segundo os datos achegados polo Instituto Galego de Estatística (IGE) o pasado 31 de xullo, 28.853 persoas marcharon da Galiza con destino a outras áreas do Estado español. Así, 4.185 desprazáronse a Madrid, 2.452 a Catalunya, 2.140 a Canarias e 1.884 a Andalucía, até sumar 19.778 na totalidade dos territorios do espazo estatal. Por outra banda, outros 9.075 galegos e galegas puxeron rumbo a outras partes do mundo, estabelecéndose a maioría destes nos destinos tradicionais da emigración galega en Europa. Un total de 326.824 persoas abandonaron Galiza na última década. Os datos recollidos no histórico do Instituto Galego de Estatística certifican 213.511 persoas que marcharon entre 2009 e 2019 ao Estado español e 113.313 aos países do continente europeo, afectando especialmente esta importante saída de poboación aos grupos de idade máis novos, até o punto de que neste período emigraron máis de 80.000 persoas situadas entre os 16 e os 29 anos. A maiores, este éxodo presenta unha nova fenomenoloxía, ao producirse a expulsión de residentes, mesmo nos momentos de crise do ciclo económico internacional, momentos tradicionalmente de retorno e que explican as alzas de poboación nos anos trinta, após o crack do 29, ou nos primeiros oitenta, tras o estoupido de 1973. Unha nova emigración As particularidades desta última emigración son obxecto de estudos por diversos expertos na materia. Así, o profesor da Universidade de Santiago de Compostela (USC) Isidro Dubert destaca que "a diferenza dos que partiron en 1950-1975 ou en 1886-1930, xa non son labregos que só saben ler e escribir, pois cando menos un de cada dous, ten estudos medios ou superiores". Ao tempo, Dubert sinala que "a súa marcha constitúe unha notábel perda demográfica para un país no que as actuais xeracións de xente nova son moi pequenas a causa do impacto combinado das emigracións pasadas, do remate da transición demográfica e da modernización social acaecida tras 1975. Unha marcha, polo demais, non compensada pola inmigración de retorno, composta na súa meirande parte por xubilados, que pouco poden achegar no plano produtivo ou demográfico". "Esta nova vaga migratoria de mozos e mozas, cuxa partida asume formas acordes cos novos tempos, tamén constitúe unha importante e inestimábel perda de capital humano, vista a súa franca cualificación e preparación laboral, que, sen dúbida, lastrará as posibilidades de desenvolvemento económico e social da Galiza", continúa Dubert, quen significa que "a sociedade galega se estea a reproducir socialmente hoxe a través da sistemática expulsión dunha parte da súa poboación e, sobre todo, que nesta ocasión esa parte estea composta por individuos que constitúen a xeración mellor formada do país".O éxodo dos últimos anos explica o devalo demográfico da Galiza. Así, Dubert considera que "as implicacións da emigración son moito máis graves que as do avellentamento", unha liña de análise que tamén partilla o catedrático da Universidade de Santiago de Compostela Rubén Lois, quen sitúa a causa do problema demográfico actual nas "emigracións masivas das décadas dos sesenta e setenta, que non teñen efectos inmediatos" e "no afundimento do vello complexo agrario". Nesa mesma dirección, Xosé Constenla e Xosé Antonio Vázquez sinalan como na década de 1960, cando Galiza tiña 30.000 habitantes máis que agora, "se produce o grande cambio demográfico", sucedéndose desde aquela "episodios de estancamento, redución e leves recuperacións, que se tornaron xa nun descenso" a partir de 2011. [Podes ler a reportaxe íntegra no Nós Diario do 15 de setembro de 2020, á venda nos quiosques e na loxa. Se aínda non es subscritora ou subscritor, podes facelo nesta ligazón]