Summary: Máis unha vez o soberanismo (BNG, EH Bildu, CUP, ERC, Junts, PDeCAt) pide que a Cámara investigue estes feitos. A petición está apoiada tamén por Compromís, Más País e Nueva Canarias.

Unha nova petición, e van 14, para que o Congreso investigue fortuna e negocios do rei emérito español, Juan Carlos I. Rexistouse esta terza feira e desta vez ten como marco a investigación de 'Público' na que sinala a venda de armas como un dos negocios que fraguou millóns de euros para o Borbón. "O BNG rexistrou, xunto con outras forzas soberanistas, unha solicitude de Comisión de Investigación sobre os negocios turbios do Borbón fugado, agora en relación co tráfico de armas con ditaduras 'amigas'. O mar de lama parece non ter fin!", escribía nas redes sociais Néstor Rego, deputado do nacionalismo galego no Congreso español. Juan Carlos I fraguaría a súa fortuna a través do tráfico de armas en países árabes, segundo adiantou este domingo en exclusiva o diario Público nunha información asinada por Carlos Enrique Bayo. A suposta fraude sería realizada canda o que foi o seu administrador privado, Manuel Prado y Colón de Carvajal. A Mesa do Congreso, cos votos de PSOE, PP e Vox, veu rexeitando a tramitación de todas as iniciativas destinadas a investigar as actividades do pai de Felipe VI O medio remóntase ata 1977, cando o rei emérito nomeou o seu amigo Colón de Carvajal senador por designación real, "así como administrador solidario ao 50% –como pantalla da súa propia participación– de todos os seus negocios, empezando polo máis rendíbel que hai: a venda de armas". Nese momento, e sempre segundo este medio, nunha visita a Riad –capital e principal centro de negocios de Arabia Saudita–, Juan Carlos I iniciou as negociacións para a fundación da empresa que canalizaría "o comercio entre ambos os dous países": Alkantara Iberian Exports. O príncipe Fahd –"naquel momento home forte do réxime do rei Jaled, sucesor de Faisal"– nomeou delegado saudita da empresa ao traficante de armas Adnan Khashoggi, mentres que Juan Carlos I designou Manuel Prado como presidente da compañía. A Mesa do Congreso, cos votos de PSOE, PP e Vox, veu rexeitando a tramitación de todas as iniciativas destinadas a investigar as actividades do pai de Felipe VI, alegando que a Cámara non pode exercer o control sobre o xefe do Estado e que a súa figura é "inviolábel", segundo a constitución española.


Summary: É un 4 % máis que en 2013. A conselleira e Medio Rural defende o convenio porque é "importantisimo" para Galiza.

Nos montes galegos xa hai despregadas 25 patrullas terrestres do Exército español, ás que hai que sumar os denominados 'equipos de mantemento móbil', coa misión de "disuadir posíbeis incendiarios" e facer tarfas de "prevención de incendios". Esta cifra pode aumentar até 75 patrullas (e dous helicópteros) se a situación o requer, indican desde a Xunta. Este despregamento é custeado pola Xunta de Galiza, que só neste 2014 pagará 575.000 euros ao exército español, un 4 por cento máis que no ano pasado. A conselleira Rosa Quintana defendeu este convenio co exército por ser "importantísimo" e resaltou que "funciona extraordinariamente ben". O director xeral de Política de Defensa , o almirante Francisco Martínez, dixo estar "moi satisfeito" de colaborar con Galiza, territorio que, engadiu, "sofre moito cos incendios".


Summary: Nun novo episodio da particular campaña de vacinación na Comunidade de Madrid, que chegou a ter un millón de vacinas gardadas na neveira, transcende que no primeiro día de vacinación a Comunidade preocupouse de garantir que ducias de congregacións relixiosas foran inoculadas.

A Comunidade de Madrid inaugurou a campaña de inoculación o pasado 27 de decembro vacinando decenas de congregacións relixiosas cristiás, nun intre no que a prioridade eran as residencias e o persoal sanitario na primeira liña, denunciou a Asociación Madrileña de Enfermaría. Por medio dun contrato pola vía de urxencia coa Cruz Vermella, criticado polos sindicatos, o Goberno rexional dirixido por Isabel Díaz Ayuso (Partido Popular) encargou que se administraran máis de 1.500 vacinas a congregacións como as Carmelitas Descalzas, Misioneiras Eucarísticas de Nazaret ou as Fillas da Caridade. Nesta última entidade, recibiron 188 doses neses días, cun proceso de vacinación que se freou en seco apenas catro días despois, segundo informa a Cadena Ser, que obtivo acceso ao contrato. A presidenta madrileña respondeu na mañá desta segunda feira polas redes sociais recoñecendo os feitos, xustificándose en que non se lles deu prioridade e en que "tamén se vacinaron [as congregacións] noutras zonas do Estado", sen mencionar cales. "Estas persoas fan un labor impagábel e sempre, noutras crises, tamén as coidaremos", considera Ayuso, que argüíu que moitas delas "son moi maiores". Só na primeira onda de Covid-19, até setembro de 2020, 5.954 persoas faleceron dentro das residencias na Comunidade de Madrid. Case 20.000 en todo o Estado español. O 27 de decembro, cando comezou a vacinación na Unión Europea, o protocolo vixente especificaba os tres grupos prioritarios para recibir a vacina, daquela con moi poucas doses dispoñíbeis. O primeiro, as persoas maiores internadas en residencias e o persoal destes centros. Logo mencionábase o persoal sanitario, así como o persoal sanitario e sociosanitario. Malia as probas, a Comunidade nega ter comezado a inxectar as congregacións católicas até marzo, co 90,2% dos residentes de residencias de maiores xa vacinados. Grandes dependentes sen inocular até marzo e picadas no Corte Inglés A campaña de vacinación organizada polo Goberno rexional madrileño recibiu fortes críticas desde o comezo. As picadas para as persoas con máis de 80 anos que non se atopaban en residencias non comezaron até finais de febreiro. Situación similar viviron os grandes dependentes, "que non foron vacinados até marzo porque a Comunidade non tiña un protocolo específico para vacinar a domicilio", incidiu a medios estatais Víctor Jiménez, presidente da Asociación Madrileña de Enfermaría. Nesa data volveron as vacinas ás congregacións para rematar o proceso. Á creación dun centro médico de campaña na Institución Feiral de Madrid (Ifema), ou o impulso do hospital Isabel Zendal súmase o acordo co Corte Inglés, Acciona e o grupo Santander para que se encargasen de vacinar a poboación nos seus locais.


Summary: O tribunal considera culpábeis os dous ex presidentes andaluces.

Após nove anos de investigación, xa hai a primeira sentenza da macrocausa de ERE fraudulentos en Andalucía. Trátase da peza política, unha das 146 pezas que ten o sumario e que supón un forte revés da Audiencia de Sevilla ao PSOE en plenas negociacións para conformar un goberno de coalición. Estaban imputados ata 21 altos cargos da Junta de Andalucía, incluídos os ex presidentes Manuel Chaves e José Antonio Griñán. Ambos os dous foron condenados. O ex presidente José Antonio Griñán foi condenado por prevaricación e malversación a unha pena de seis anos e dous días de prisión e unha inhabilitación absoluta de 15 anos e dous días. Pola súa banda, o tamén ex presidente Manuel Chaves foi condenado só por prevaricación a unha inhabilitación especial de nove anos. Os ex conselleiros Antonio Fernández, Francisco Vallejo, José Antonio Viera, Carmen Martínez Aguayo, Agustín Barberá e o ex-viceconselleiro Jesús María Rodríguez foron condenados a seis a oito anos de prisión. Os tamén antigos conselleiros Gaspar Zarrías e Magdalena Álvarez foron condenados a nove anos de inhabilitación especial. A sentenza non é firme porque se pode presentar recurso ante o Tribunal Supremo, algo que as defensas xa anunciaron que farían. Polo tanto, polo de agora non entrarán en prisión. Dous dos acusados foron absoltos.. Non se lucraron persoalmente mais os maxistrados consideran que os dous ex presidentes coñecían a trama. Por unha banda, que Chaves coñeceu e permitiu este irregular sistema de subvencións. Pola súa banda, Griñán está acusado de non facer nada para detelo aínda que coñeceu os informes de alerta da Intervención Xeral da Junta de Andalucía. "O acusado era plenamente consciente da evidente ilegalidade dos actos nos que participou, relatados nos feitos probados", di a Audiencia de Sevilla en ambos os casos.


Summary: A sentenza do Xulgado do Social nº 1 de Santiago de Compostela declara nula a sanción que lle foi imposta a Carlos Jiménez, e considerando lesionados por parte da empresa os seus dereitos á tutela xudicial efectiva e á liberdade de expresión.

Un xulgado condena a CRTVG por sancionar un traballador como represalia por participar nos 'venres negros', segundo informa o sindicato CUT. No ano 2019 as profesionais da CRTVG Tati Moyano e Carlos Jiménez recibían en nome do colectivo Defende a Galega o XV Premio José Couso á Liberdade de Prensa, ao seren ambos significados participantes da iniciativa Venres Negros "e represaliados por este feito por unha empresa pública da comunicación". Se o expediente disciplinario contra Tati Moyano rematou por se arquivar, a CRTVG quixo frear a iniciativa contra a manipulación usando a Carlos Jiménez como exemplo, que acabou por ser sancionado con 9 días de emprego e soldo. CUT mantén que o expediente disciplinario dirixido contra Carlos Jiménez artellouse despois de que se convertera nun dos máis activos participantes dos Venres Negros, "ben caracterizados pola resolución xudicial como unha mobilización que tña por obxecto a denuncia por parte de diversos traballadores da entidade demandada do despregamento por parte da Dirección da mesma de políticas de manipulación informativa". Este expediente contra o traballador desencadeou reaccións solidarias masivas dentro e fóra do centro de traballo: denuncias ante os medios de comunicacións, protestas da CUT e do Comité de Empresa no seu conxunto, adhesión e solidariedade dos Colexios Profesionais, entrega de sinaturas que se significaron ante a Dirección da CRTVG pedindo a inmediata retirada do expediente, e mesmo o sometemento desta represalia á Comisión de Control da CRTVG. "Malia todo, a CRTVG xa tiña decidido utilizar o medo e o efecto disuasorio desta sanción como elemento de contracción do exercicio do dereito á liberdade de expresión das traballadoras e traballadores do medio". Con todo, hoxe, o Xulgado do Social nº 1 de Santiago de Compostela, vén de ditar sentenza que "estimando íntegramente a demanda […] Debo declarar e declaro nula a sanción imposta ao demandante […] e, en consecuencia, déixase sen efecto algún dita resolución" e "Debo condenar e condeno á entidade demandada a abonarllle ao demandante os salarios que deixaron de abonárselle en execución da sanción anteriormente referida, así como a cantidade de 6.251 euros en concepto de indemnización de danos e prexuízospor vulneración de dereios fundamentais […]". Para Raquel Lema, voceira da CUT na CRTVG, este pronunciamento é "absolutamente reparador, e con todo o tarde que opera a xustiza, un poder como o xudicial declara, por vez primeira, algo que as traballadoras do medio levamos anos entendendo, sufrindo e denunciando e que resulta especialmente grave dentro dun medio de comunicación público como a CRTVG: que non existe liberdade de expresión e que existen represalias por esixir imparcialidade informativa e pluralidade. Se un Xulgado vén de condenar á CRTVG por un feito tan grave no ámbito xornalístico, onde a liberdade de expresión é unha ferramenta de traballo esencial, o natural é que nos próximos días se produzan ceses e se depuren responsabilidades. Isto daría conta dos estándares democráticos da empresa pública á que servimos. Que pasará?"


Summary: O Bloque habilita un espazo na súa web para que quen o desexe poida realizar achegas ao primeiro "documento aberto" da súa reflexión interna, elaborado a partir dos debates nas asembleas comarcais

Construíndo futuro. Documento aberto para o debate sobre o futuro do nacionalismo e a revitalización do BNG. É o título dos primeiros textos xurdidos da reflexión interna iniciada no BNG tras a derrota electoral do 21 de outubro. Tras unha primeira rolda de asembleas comarcais, nas que a militancia do Bloque realizou as achegas que considerou adecuadas para encarreirar o futuro da organización, os nacionalistas veñen de abrir este mesmo debate a internet. Concrétano a través dun espazo na súa web na que, baixo o título #propónconnosco, convidan a quen o desexe a realizar a súa suxestión ou reflexión coa garantía, explican dende a formación, de que a mensaxe "chegará" á dirección nacionalista e que, ademais, "terá resposta". As mensaxes "chegarán" á dirección nacionalista e, ademais, "terán resposta", garanten dende o BNG Co obxectivo de "servir de motor para o debate" aberto no seo do Bloque "nesta grave encrucillada histórica", o documento amosa un ton autocrítico e de procura de novos camiños. "A nosa organización non sempre soubo atinar á hora de trasladar as demandas e sentimentos daquela parte de sociedade á que pretendemos representar", explica o texto elaborado a partir das achegas dos e das militantes. No proceso encetado tras o 21-O "o obxectivo é manter vivo o vencello político e afectivo coa ampla base social do nacionalismo e da esquerda", tamén tras un correctivo nas urnas que, analizan, foi "debido á propia campaña electoral, a certas limitacións para trasladar con forza as nosas propostas, a unha forma de comunicar que puido quedar algo acartonada (...) e mesmo á composición das nosas candidaturas". O BNG, di o documento que dende este martes está aberto a achegas da cidadanía a través da rede, está tamén afectado pola "profunda crise política xeral", ata o punto de que, malia ser "unha voz radicalmente crítica cos grandes partidos sistémicos, acabou sendo percibido por unha parte da cidadanía, e especialmente da mocidade, como un partido máis desa paisaxe". Entre "os aspectos que se valoran en xeral como críticos á hora de entender o noso devalo", apuntan, figuran "certas mudanzas erráticas de discursos e liderados" que "crearon desconcerto nunha parte da nosa base social". Tamén inclúen neste punto as "experiencias de goberno" en concellos e na Xunta, en coalicións co PSdeG "que non sempre deron os resultados agardados" por esa mesma base social. "Non soubemos ou non tivemos capacidade para valorizar as conquistas das que fomos artífices", di o documento Así e todo, e malia considerar que as "alianzas co PSOE" puideron acabar "volvéndose moi negativas para a valoración do BNG" por viraren os socialistas en "cómplices de políticas antisociais", a militancia do Bloque coida tamén que "os acertos" da etapa do Goberno bipartito "ficaron escurecidos polos erros, habelenciosamente manexados e magnificados polos nosos adversarios". Así, din, "non soubemos ou non tivemos capacidade para valorizar suficientemente aquelas conquistas das que fomos artífices", como "o eólico, o banco de terras, contratos homologados, galescolas, dependencia ou I+D". Movementos sociais, organización e comunicación O segundo gran apartado deste primeiro documento de debate interno que agora tamén é externo céntrase na organización do Bloque e na súa proxección social. Así, por exemplo, as reflexións abranguen dende a necesidade de "realizar unha ampla e sincera autocrítica" no que atinxe á relación cos movementos sociais, os xa existentes e outros novos, "caso do 15-M", ata a aposta de "moitos compañeiros e compañeiras" por que "o BNG tome a iniciativa de cara a articular canto antes unha coalición de organizacións soberanistas e de esquerda das nacións sen estado para concorrer ás eleccións europeas". Do mesmo xeito, o debate xira tamén sobre a conveniencia ou non de "reformular, reforzar" ou mesmo "disolver" a organización xuvenil do Bloque, Galiza Nova, ou de repensar a estrutura interna en xeral, poñendo o acento no "asemblearismo" e facendo a organización "permeable" aos simpatizantes. "Moitos e moitas vemos a necesidade de reflexionar sobre a calidade comunicativa dos nosos discursos" No ámbito da comunicación as achegas recibidas ata o momento refírense tamén á necesidade de "reflexionar sobre as nosas relacións cos medios de comunicación" e cos seus profesionais, partindo da base de que "non son o mesmo os medios e os individuos que neles traballan, normalmente en condicións de forte presión". "O certo é que non sempre somos capaces de ponderar esas contradicións", admiten, nun contexto no que "moitos e moitas vemos tamén a necesidade de reflexionar tamén sobre a calidade comunicativa dos nosos propios discursos e das persoas encargadas de transmitilos". Espazo da web do BNG para presentar achegas Documento de debate


Summary: A espera cirúrxica quedou en 59,8 días de media segundo o Sergas; na área da Coruña supera os 60 e na de Vigo, os 80 HEMEROTECA | Así desapareceron da estatística do Sergas os peores datos de listas de espera de cada ano

HEMEROTECA | Así desapareceron da estatística do Sergas os peores datos de listas de espera de cada ano A lei de garantías de prestacións sanitarias, en vigor dende principios de 2014, fixou entre outros preceptos un límite legal máximo de espera para acceder a unha operación: 60 días. Dende a entrada en vigor da lei ningún dos datos de espera cirúrxica ofrecidos polo Servizo Galego de Saúde atravesara ese limiar cara a abaixo. Catro anos despois si foi quen de facelo, segundo os datos divulgados este venres pola Consellería de Sanidade e datados en xuño de 2018. A espera media situouse nunha estreitísima marxe por baixo do límite legal: 59,8 días. A espera cirúrxica quedou en 59,8 días de media segundo o Sergas; na área da Coruña supera os 60 e na de Vigo, os 80 Este dato de espera, o máis baixo dende comezos de 2009, é un rexistro medio que xorde de resultados moi dispares entre as diferentes áreas sanitarias de Galicia. Así, por exemplo, mentres que a área de Pontevedra-Salnés queda en 34,6 días de agarda media, os tres principais complexos hospitalarios de Galicia seguen amplamente por riba dos 60 días de límite legal: a área sanitaria de Santiago queda en 57 días, a da Coruña en 60,6 e a de Vigo dispárase ata os 84,5. No caso vigués o gran lastre do sistema segue a ser o hospital privado-concertado Povisa, cuxa espera media é de 80,5 días. Atendendo á información divulgada por Sanidade a finais de xuño estaban a agardar por unha operación na sanidade pública un total de 36.361 persoas, unhas 1.800 menos que un ano antes. Son, segundo estes datos, 226 máis que a finais de 2017. O seguinte dato de espera que divulgará o Sergas é o de finais de ano porque dende 2015 evita publicar o que reflectía o incremento da demora nos meses do verán Dende o Sergas o seu xerente, Antonio Fernández-Campa, chama a poñer o foco, sobre todo, no tempo medio de espera dos pacientes con doenzas máis graves, os de "prioridade 1", que neste caso baixa ata os 14,9 días na media do país. "Polo tanto -subliña- o Sergas rebaixou o obxectivo fixado á metade de tempo, garantindo o compromiso de atender estas patoloxías máis graves en menos de 30 días. Fernández-Campa resalta ademais que dende a entrada en vigor do decreto de tempos máximos, que desenvolve a lei de garantías, "21.792 persoas beneficiáronse desta garantía" e "todos os casos obtiveron resposta dentro da rede pública", asegura. Unha media de 59,1 días de espera para probas diagnósticas e 37,3 para consultas externas completan un balance que será o dato máis recente das esperas na sanidade pública galega ata finais de ano. En virtude da mesma lei de garantías a Xunta pasou en 2015 de informar trimestralmente das listas de espera sanitarias a facelo semestralmente, ofrecendo só a información de finais de xuño e do remate do ano. Evita deste xeito divulgar o que sempre foi o dato máis alto do ano dende que comezou a publicarse en 2005, o do terceiro trimestre, que reflectía o impacto da menor actividade e do peche de camas de cada verán.


Summary: Alfonso Campos (PP) foi detido no marco da operación Qatedra que investiga irregularidades en cursos de formación.

Esta sexta feira (27 de novembro) foi detido Alfonso Campos, alcalde de Dozón polo Partido Popular. Campos foi apresado xunto con outras 15 persoas no marco dun proceso de investigación arredor de presuntas irregularidades en cursos de formación, de acordo coa información difundida por Europa Press. A operación, instruída polo xulgado nº 1 de Lalín, pescuda o cobro de subvencións que supostamente non foron destinadas aos cursos aos que se dirixían porque estes non se terían levado a cabo. Entre as persoas detidas tamén se atopa o ex-rexedor de Santa Comba, Manuel Landeira, xunto con xerentes de diversas empresas.


Summary: Desde a súa creación como grupo de traballo autónomo para a investigación e a divulgación dos mamíferos mariños, Cemma acumula miles de horas de navegación, observación e recuperación de exemplares ameazados. "Agora podemos dicir que empezamos a saber algo da fauna mariña ameazada na Galiza".

A Coordinadora para o Estudo dos Mamíferos Mariños, Cemma, vén de facer 30 anos. Tres décadas de estudo e divulgación dos mamíferos e das tartarugas mariñas da Galiza que deron comezo no inicio da década dos 90 do século pasado arredor dun esqueleto de balea azul na Universidade de Santiago. O proxecto comezou a desenvolverse no ámbito do Museo de Historia Natural Luís Iglesias da USC, mais acabou por consolidarse dous anos despois, en 1992, como unha asociación autónoma, independente de calquera outra institución. Estudo e divulgación Desde 1999 Cemma é a entidade responsábel da asistencia a todos os exemplares varados na costa galega, da xestión do banco de mostras destas especies, da recuperación dos animais feridos e do seu estudo poboacional. Participa, ademais, na redacción dos plans de conservación das especies máis ameazadas para a administración galega e estatal. A canda outras institucións da Galiza e de fóra, Cemma impulsa e participa en numerosos proxectos de investigación e divulgación que nestes días gozan, ademais, dun carácter conmemorativo. Así, até finais de xuño pódese visitar no Centro de Interpretación Ambiental da Siradella, no Grove, unha exposición na que se exhibe material óseo de animais varados nos últimos anos; unha mostra que lembra a primeira inaugurada nese mesmo espazo no ano 1994. Só o 10% dos animais varados nas costas galegas chegan con vida En tres décadas, Cemma asistiu 7.416 exemplares mariños encallados nos areais galegos. "É unha das vivencias que máis impacto e repercusión social ten. Son especies pouco frecuentes e chaman a atención. Atendelas e devolvelas ao seu medio require da participación cidadá e do sector do mar", apunta a Nós Diario o biólogo da Cemma Alfredo López, quen salienta o aproveitamento que fan destas experiencias para facer educación ambiental. Medio millar de animais varados foron rescatados con vida, a metade, liberados no momento. A maioría, cetáceos, mais tamén lobos mariños e tartarugas, ingresados, rehabilitados e devoltos ao mar en 70% das ocasións. Conservación En 30 anos, a Cemma sucou perto de 80.000 km de mar en máis de 10.000 horas de navegación en distintas campañas marítimas, de monitorización costeira e de fotoidentificación de arroaces. Algúns dos 500 exemplares identificados durante estas travesías gozaron dun seguimento estreito durante máis de 20 anos. En total, Cemma suma máis de 6.500 avistamentos no mar, "moitos deles oportunistas": arroaces, golfiños comúns, toniñas, caldeiróns, balea común, balea alibranca e candorcas. Denuncian "malas prácticas" con cetáceos por parte de bañistas e navegantes na costa galega "Partimos dun descoñecemento alto do noso medio mariño. Hoxe contamos con información importante sobre o número de especies e exemplares, sobre o impacto da pesca e da actividade humana. Non todo o que descubrimos é de bo gusto mais todo é imprescindíbel para poder abordar no futuro a convivencia e conservación de especies como a toniña, en perigo de extinción", conclúe López.


Summary: Os treinadores xa anunciaron os vinte xogadores de cadansúa equipa. Resino asegura que estarán "metidos no partido" e Vázquez pensa que gañar sería "unha bomba de osíxeno" para a equipa.

Abel Resino, treinador da primeira equipa do Celta, convocou a 20 xogadores para o derbi. Do Celta B subirá Levy Madinda e son baixa por lesión Álex López, Samuel, Hugo Mallo e Natxo Insa. Viaxarán á Coruña Sergio Álvarez, Roberto Lago, Borja Oubiña, Andrés Túñez, Jonathan Vila, Mario Bermejo, Iago Aspas, Danijel Pranjic, Gustavo Cabral, Javi Varas, Vadim Demidov, Carlos Bellvís, J.Y.Park, Fabián Orellana, Toni Rodríguez, Quique de Lucas, Michael Krohn-Dehli, Augusto Fernández, Jonny Castro e Levy Madinda. Para o treinador do Celta este é "un partido moi importante, non só porque sexa o Depor, que é o teu rival histórico, senón porque fóra de casa tampouco demos un nivel importante e temos que dalo, porque para conseguir o obxectivo final necesitamos fóra de casa". Resino vai a agardar ver "que perfil de Dépor nos atopamos, se van a buscar o partido desde o primeiro momento ou se vai a ser máis conservador". En todo caso asegurou que os de Vigo "tentaremos estar o máis metidos para reaccionar no inicio de partido". Vázquez asegurou que "é un partido importante mais non é a última esperanza" Fernando Vázquez tamén anunciou os xogadores cos que contará para o partido de Riazor. A listaxe de convocados feita pública compóñena Aranzubia, Lux, Riki, Nelson, Camuñas, Salomão, Juan Domínguez, Alex, Ayoze, Insua, Manuel Pablo, Aythami, Silvio, Marchena, Assunção, Abel Aguilar, Bruno Gama, Valerón e Pizzi. As dúbidas de última hora foron as de Salomão, que treinou con normalidade, e Marchena que se retirou cunha lumbalxia. Diante dos medios de comunicación, na conferencia de imprensa de Abegondo, Vázquez asegurou que "é un partido importante mais non é a última esperanza". Para o treinador deportivista "as marxes redúcense, as posibilidades son cada vez máis escasas e polo tanto son importantes os tres puntos". Gañar sería, segundo Vázquez, "unha bomba de osíxeno para a equipa, para a cidade, ... hai que gañar por riba de todo". Lembrou as declaracións de hai uns días nas que afirmaba que dos once partidos que quedan "hai que gañar sete". Foto: Canal Deportivo.


Summary: En lugar das tradicionais datas de marzo.

A asemblea da Asociación Cultural Arela, entidade organizadora do Festival de Cans, decidiu que a XVIII edición desta cita se adíe, como ocorreu o ano pasado, até a primeira semana do mes de setembro, en lugar de regresar ás tradicionais datas en marzo. En concreto, decidiuse que a cita se celebre entre o 1 e o 4 de setembro para "actuar con prudencia" e ter en conta a evolución da pandemia mentres avanza o proceso de vacinación. O pasado ano, ao redor de 3.000 persoas pasaron por Cans no mes de setembro, para participar en todas as actividades do festival, realizado con estritas medidas de seguridade e de máxima hixiene sanitaria, seguindo todas as normas de distanciamento. O festival optou tamén por vías seguras e alternativas á presenza física, como a retransmisión en streaming das principais actividades. Ademais, incidiuse en medidas como trazar un "escudo protector" sobre as persoas maiores da aldea e diminuír tamén o número de 'jalpóns', xunto cunha redución da capacidade. Mesmo nestas circunstancias excepcionais, o festival discorreu "con total normalidade", apuntan os organizadores.


Summary: Está convocada en todo o Estado, en todos os niveis de ensino e está chamada toda a comunidade educativa. Nesta información contámosche os motivos para baleirar as aulas

O catedrático de Didáctica e Ordenación escolar da Universidade da Coruña, Jurjo Torres, dixo dela que é "a lei educativa que gostaría de ter aprobado Thatcher". Contra ela rebélase até o irmán do ministro Wert, dando aulas na rúa e reivindicando o papel social da educación. Malia a oposición de toda a comunidade educativa, o Consello de ministr@s desta sexta feira aprobará o anteproxecto da LOMCE, a contrarreforma educativa que leva ás aulas a ideoloxía do PP e que iniciará, se non hai sorpresas de última hora, a súa tramitación parlamentaria. O día antes, 9 de Maio, é xornada de greve: as cadeiras patas arriba nas aulas, baleiras, deixarán claro o rexeitamento a esta norma que será extensivo a todos os niveis de ensino e que se desenvolverá en todo o Estado. Quedamos na Galiza, onde os protestos foron convocados por separado polas dúas plataformas que case partillan nome: Plataforma galega en defensa do ensino público (CIG-Ensino, Comités, Liga Estudantil, AS-PG, Sindicato de Estudantes, Galiza Nova, BNG e as federacións de ANPAS da Costa da Morte, de Ferrolterra, de Compostela e de Lugo provincia) e a Plataforma en defensa do ensino público (UGT, CC OO-Ensino, STEG, Sindicato de Estudantes, Iesga, Escola Viva e Confapa). "Centralizadora, sexista, elitista, clasista" "Imos á folga para amosar o seu total rexeitamento a unha lei reaccionaria, españolizadora, privatizadora, clasista, antipedagóxica, antidemocrática e confesional, que liquida a igualdade de oportunidades e expulsa do ensino os sectores sociais máis desfavorecidos da sociedade". Así o sinalan desde a Plataforma galega, que acusa a Wert de promover un anteproxecto "que afonda nas diferenzas sociais" e que obriga os territorios a pagar con fondos públicos centros privados para escolarizar en castelán as crianzas e non nas linguas propias. É unha norma "centralizadora e sexista", que blinda os concertos con colexios que segregan por sexos malia existiren sentenzas contrarias a esta práctica. A relixión afortala a súa importancia e aparece unha materia alternativa en Primaria e na ESO que computa no expediente académico, facendo as veces de efecto chamada para que o alumnado se matricule en relixión. No Bacharelato considérase 'materia específica' polo que o estudantado recibirá un máximo de tres horas semanais e un mínimo de dúas, namentres son os centros os que deciden canto tempo destinarán a aulas de galego. Tamén é unha lei "elitista e clasista" que impón as reválidas como probas para seleccionar que alumnado vai cursar estudos superiores e creará categorías de centros para finanzar con máis fondos aqueles que mellores resultados obtiveren, previa selección do estudantado. En definitiva, un anteproxecto de lei "ao servizo da patronal do ensino privado concertado e da mercantilización da educación". As mobilizacións da Plataforma galega serán ás 11.30h nos seguintes lugares: Ourense (Xefatura territorial); Vigo (Praza dos Cabalos); Ferrol (Praza de España/Praza de Armas); Vilagarcía (Praza de Galiza); Pontevedra (Praza da Ferrería); A Coruña (Praza de Vigo); Lugo (Praza da Horta do Seminario); Burela (Praza da Mariña); e Compostela (Praza do Toural) Os cualificativos para describir a lei son os mesmos que emprega a Plataforma en defensa do ensino público, quen chama á comunidade educativa a manifestar nas rúas un rexeitamento "rotundo" ao que cualifican de "contrarreforma en toda regra". As mobilizacións convócanas en horario de tarde, ás 19.30h, e serán nos seguintes puntos: A Coruña (Praza da Palloza); Lugo (Ronda da Muralla); Ourense (Subdelegación do Goberno); Ferrol (Praza de España); e Vigo (Vía Norte) Máis apoios: Mesa galega de educación no rural, Queremos Galego, CUT e CNT A Mesa Galega de Educación no Rural (CIG-Ensino, CCOO-Ensino, STEG, FETE-UGT, AS-PG, Nova Escola Galega e Preescolar na Casa) apoia a greve convocada contra unha lei "que privatiza, desgaleguiza e atenta gravemente contra a calidade do ensino público". Entende este colectivo que a norma de Wert "é un atentado contra os dereitos e a dignidade de todas e todos porque atenta contra a igualdade de oportunidades e contra a cohesión social" froito dun proceso "antidemocrático" onde o Goberno español e o ministerio de Educación deron o visto e prace a unha lei "redactada ao ditado da OCDE e da Conferencia Episcopal" sen contar coa comunidade educativa. Tamén a plataforma cidadá Queremos Galego acordou no seu último plenario apoiar a xornada de paro no ensino público ao considerar que o anteproxecto da LOMCE "recolle o peor da política centralista e españolizadora que o PP está a levar a cabo desde Madrid e tamén aquí na Galiza", relegando a nosa lingua "a un plano de maior inferioridade" con respecto ao castelán. Así as cousas, acrecentan que a lei española "afonda no camiño xa iniciado polo goberno de Feijóo e o conselleiro Vázquez, que poñen todo o seu empeño en intentar conseguir a desaparición da nosa lingua do ensino, e da vida cotiá en xeral". Por derradeiro, a greve ten tamén o apoio dos sindicatos CUT e CNT. En senllos comunicados de imprensa arremeten contra a norma nos mesmos termos en que o fixeron todas as organizacións citadas até o de agora. O anteproxecto de Wert é para CUT-Ensino un texto "que se vertebra ideoloxicamente no nacionalcatolicismo que se ocupou da educación por moitos e escuros anos" e que "cambia os dereitos civís polo adoutrinamento relixioso, a autonomía dos centros polo poder vertical das direccións e a inspección educativa". A CNT, pola súa banda, secundará a xornada de greve contra unha norma "que prexudica claramente o ensino público para favorecer a privada, reducindo ou eliminando as conquistas obtidas neste ámbito pola clase traballadora". Sinala esta central sindical que a crise foi "a escusa para acelerar un proceso que xa se estaba dando" e culpa os sucesivos gobernos de fomentar o ensino privado tanto de maneira aberta, con subvencións, como de maneira encuberta, co desleixo respecto das escolas públicas.


Summary: Os socialistas pontevedreses serán os primeiros en renovar os seus organismos de dirección interna. O 15 e 16 de novembro celebran un congreso para escoller o comité do partido.

A dirección do PSdeG de Pontevedra fixo pública a súa intención de convocar congreso provincial para os días 15 e 16 de xaneiro. O congreso celébrase no marco do proceso de renovación aberto tras os conclave estatal e galego. O secretario do partido na circunscrición, David Regades deu a coñecer esta nova nos órganos internos da formación, convertendo así ao PSdeG Pontevedra no primeiro en fixar a data para o proceso de renovación sinalado nos estatutos. Regades non confirmou a súa continuidade no cargo. A este respecto, sinalou que "agora é o tempo da convocatoria do congreso provincial, xa levará o tempo das candidaturas". Porén, as fontes consultadas por Nós Diario non descartan esa posibilidade e ven a Regades con apoio para manterse na responsabilidade. Pontevedra optou nas recentes primarias socialistas por Gonzalo Caballero. O candidato derrotado recibiu na circunscrición o 62,1% dos votos, debido fundamentalmente aos resultados de Vigo onde acadou o 79,66% dos apoios. Primarias Vilagarcía, Lalín, Gondomar, Tui ou Cuntis foron algunhas das localidades onde se alzou como vencedor Valentín González Formoso, quen conseguiu na cidade de Pontevedra o 45% dos sufraxios. En todo caso, no se agarda este congreso na mesma chave que o celebrado a nivel galego. Formoso ten por diante para as vindeiras semanas un traballo de integración con sectores do partido en Pontevedra e moi particularmente en Vigo, onde o sector aglutinado arredor de Abel Caballero apostou maioritariamente polo sobriño do alcalde. As valoración da presidenta da Deputación de Pontevedra, Carmela Silva do congreso galego adiantan a súa vontade de pasar páxina e por traballar pola unidade do partido. Silva é unha das persoas de máxima confianza do alcalde vigués, Abel Caballero.


Summary: A segunda volta electoral decorrerá o próximo 30 de outubro. Para facerse coa vitoria diante de Bolsonaro Lula precisa aumentar en menos de dous puntos porcentuais os seus resultados.

O ex mandatario brasileiro Lula da Silva, candidato do Partido dos Trabalhadores (PT) á Presidencia do país, ten como obxectivo na segunda volta electoral do 30 de outubro aumentar os seus apoios nos Estados do sueste do Brasil, tras quedar o domingo a pouco menos de dous millóns de votos da maioría absoluta na primeira volta das eleccións xerais (48,43% e 57 millóns de votos). Esta zona, onde se atopan cidades moi poboadas como Rio de Janeiro ou São Paulo, apoiou maioritariamente o seu rival, o mandatario actual, Jair Bolsonaro, de extrema dereita, que se presentou ás eleccións polo Partido Liberal (PL) e que ficou con 43,2% e 51 millóns de sufraxios. As chaves da segunda volta Amais de Lula e Bolsonaro apenas dous candidaturas máis á Presidencia superaron o 1% dos votos, a de Simone Tebet (Movimento Democrático Brasileiro) e Ciro Gomes (Partido Democrático Trabalhista), que obtiveron 4% e 3% respectivamente. Tebet deixou claro ao coñecerse os resultados que "a miña decisión xa está tomada", e deu 48 horas para que a formación e os aliados fixen unha posición antes de facer pública a súa escolla. A Presidencia do Brasil decidirase o día 30 entre Lula e Bolsonaro Porén, o Partido da Social Democracia Brasileira, coaligado con Tebet, abriu a porta a dar liberdade de elección á súa militancia, após unha campaña na que os seus parlamentarios apostaron por Bolsonaro e a "vella garda" por Lula, indica Jornal do Brasil. Pola súa parte, Gomes proclamouse "profundamente preocupado polo país", e adiantou que debaterá coa súa organización cal é a mellor opción. Hai catro anos, perante unha segunda volta entre Bolsonaro e o candidato do PT, Fernando Haddad, Gomes resolveu que votaría "contra o fascismo". O apoio dunha ou outra candidatura pode ser determinante tendo en conta que foi a primeira volta máis axustada desde o fin da ditadura militar en 1985, e cunha participación do 79%. Asemade, estes resultados afastan a posibilidade do golpe de Estado co que o presidente vixente estaba a ameazar no caso dun revés electoral, e que introducía un elemento de inestabilidade nunhas eleccións xa de por si polarizadas, que provocaron 40 mortes só no primeiro semestre do ano, principalmente de partidarios de Lula. "Agora é confianza total [no sistema electoral]", ratificou un Bolsonaro que non conta co apoio do Exército, comprometido a respectar o resultado electoral, sostén o Correio do Brasil. Unha campaña centrada no sueste brasileiro Até o 30 de outubro, a campaña desenvolverase principalmente no sueste brasileiro, sinala a Meia Hora Nara Pavão, do Departamento de Ciencia Política da Universidade de Pernambuco, que a cualifica de "rexión estratéxica" para as presidenciais, nunha "campaña de acusacións para tentar atraer o voto estratéxico do elector que rexeita un ou outro candidato", apunta Graziella Testa, doutora en Ciencia Política da Universidade de São Paulo. Outro dos elementos a ter en conta, sostén James Green, profesor de historia latinoamericana da Universidade de Brown (Estados Unidos), é o voto oculto a favor do mandatario, "non foi só un error da enquisa, é unha falta de comprensión de que hai dentro da sociedade un voto avergoñado para a dereita". O PL de Bolsonaro será a primeira forza no lexislativo No que respecta á Cámara de Deputados, mantense a correlación de forzas do pasado período, favorábel á dereita, pois aínda que tanto o PL e o PT (en coalición co Partido Comunista e o Partido Verde) aumentaron a súa representación, chegando a 99 e 80 escanos dos 513 en xogo, a caída de asentos dos aliados destes bloques compensouno, marcadamente de Progresistas no bando de Bolsonaro e do Partido Socialista Brasileiro no de Lula.


Summary: Toda a oposición apoia a iniciativa da Asociación de Medios en Galego para regular por lei a asignación de fondos públicos á prensa e "promover a lingua galega" na comunicación. Paula Proclama que "ningunha campaña da Xunta" está "destinada a destacar logros" do Goberno.

"Non serve nin para emendar". O pasado setembro a Asociación de Medios en Galego -da que forma parte este diario-, presentaba no Parlamento, co apoio dos grupos de AGE e BNG, unha proposta de lei de publicidade institucional con dous obxectivos principais: "cultivar, difundir e socializar o idioma galego" e que as axudas da Xunta ao sector "se repartan en convocatorias públicas e obxectivas ás que todos os medios poidan concorrer en igualdade de condicións". Este martes a proposta chegou ao pleno da Cámara a través do grupo do Bloque e obtivo o apoio de toda a oposición para a súa toma en consideración -primeiro paso da tramitación, tras a que os grupos poden presentar achegas- pero bateu non só co bloqueo, senón tamén co desdén e o menosprezo do grupo que sustenta o Goberno. Galicia, argumentou Montse Prado no nome do BNG, "precisa unha normativa nesta materia" para garantir que as axudas e o reparto publicitario non está condicionado polos "intereses partidistas de cada momento". A formación, di, asume as reclamacións da AMEGA e avoga por condicionar as actuacións da Xunta neste ámbito ao "principio de respecto dos valores democráticos" e mais da "lingua e da cultura galega". A asociación, pero tamén outros colectivos como o Colexio Profesional de Xornalistas ou o Sindicato de Xornalistas veñen pedindo dende hai anos "criterios obxectivos" nas axudas, condicionalas ao uso do galego e á creación de emprego "estable e de calidade" e, en definitiva, á "defensa activa do ámbito informativo galego con medios non sometidos aos ámbitos políticos e económicos. A iniciativa da AMEGA foi presentada polo BNG e apoiada por toda a oposición A iniciativa obtivo o aval tanto do PSdeG e de AGE como do Grupo Mixto, quen lembran que o Goberno de Feijóo leva presentando a lei de publicidade institucional como unha norma de "inminente" aprobación e chaman a "ilegalizar o autobombo do goberno de quenda" e a "liberar os medios do secuestro partidista". Pero o PP, representado por Paula Prado, oponse que a norma nin sequera comece a tramitarse nunha irada intervención na que combinou as dúbidas sobre os medios impulsores da proposta e as críticas ao "desbalde" en publicidade institucional nos anos do Goberno de coalición de PSdeG e BNG. O desdén do PP Segundo Prado esta lei non permitiría un "reparto equilibrado", xa que garante unha achega mínima da publicidade institucional a un "grupo de medios -os da asociación- que non achegan datos de audiencia", afirma, obviando fontes de información como Google Analytics, entre outras. "Os medios que empregan exclusivamente o galego deben cumprir cos mesmos requisitos que lles esixen ao resto", evidencia, ao tempo que acusa a oposición de pretender "darlles cartos aos medios que difunden en galego sen ter en conta o número de lectores". "Iso -acusa- si que é discrecionalidade". Paula Prado: "Non atoparán ningunha campaña da Xunta destinada a destacar logros de xestión do Goberno" Aínda que asegura que aínda hai tempo para que o Goberno impulse unha lei de seu, toda vez que "queda a metade da lexislatura", Prado vén afirmar que parte da regulamentación que esixe a AMEGA xa está vixente na lei estatal e, no caso concreto de Galicia, "o reparto de diñeiro público non o deciden os políticos, quen o decide é a sociedade", que "decide a través de que medios quere" informarse. O PP, afirma, é "máis de feitos que de discursos" e por iso, na actualidade, "non atoparán ningunha campaña" da Xunta destinada a "destacar logros de xestión do Goberno galego". "Nunca -proclama- houbo tanta obxectividade como co actual Goberno" á hora de repartir axudas e publicidade institucional á prensa. "Non ten vergoña", retrucoulle Montse Prado. O contido da lei Pero, alén das críticas, que era o que dicía a lei desbotada? Entre outros aspectos, sinalaba que a adxudicación de fondos públicos aos medios debería estar presidido polos principios de "publicidade, concorrencia e non discriminación" e que a Xunta, anualmente, debería elabora run "plan de publicidade e comunicación" que incluíse "todas as campañas de publicidade que prevea realizar", agás imprevistos, co seu custe e características básicas. Para "promover a lingua galega" a lei propuña contratar a publiciade "por separado entre os medios (...) que só empreguen a lingua galega" e os demais, "debendo garantirse que ningún dos dous grupos recibirá máis do 60% do orzamento". Asemade, engadía, "non se destinará con carácter xeral máis do 10% do total do orzamento" de cada campaña "a un mesmo medio". A proposta incluía "promover a lingua galega" e condicionar as axudas á xeración de emprego estable Estes criterios, e outros como a "estabilidade laboral debidamente acreditada, con datos de creación e permanencia de emprego estable e de calidade" ou a prohibición da compra de espazos na prensa para o "tratamento informativo de logros ou accións de goberno" estarían controlados por unha Comisión de Publicidade Institucional presidida pola Xunta e na que sentarían representantes do Parlamento, do Colexio de Xornalistas e da propia AMEGA. Ademais, cada ano a Xunta tería que informar por escrito ao Parlamento da súa xestión neste ámbito. Tanto o bipartito como Feijóo prometeron aprobar unha lei de publicidade institucional Pero, cando menos polo momento, nada disto acontecerá. Deste xeito, Galicia continuará sen lei de publicidade institucional malia ser unha promesa reiterada por, cando menos, os últimos tres Gobernos. A ocasión en que máis preto estivo de ser aprobada foi en tempos do bipartito, que chegou a iniciar un trámite parlamentario que ficou truncado co adianto electoral de 2009. Feijóo, pola súa banda, levou a promesa no programa co que accedeu á Xunta e considerou "urxente" aprobar a norma de inmediato. O propio presidente anunciouna en diversas ocasións -a última, hai un ano- sen que houbese movemento ningún ao respecto. Esas promesas reiteradas foron, precisamente, as que lembrou a AMEGA despois de que o PP "rexeitase a posibilidade de debater o asunto". O PP, di a Asociación de Medios en Galego, "votou en contra da transparencia nas axudas aos medios de comunicación" e faino aínda que o propio presdiente prometeu "nove veces nos último seis anos a inmediata presentación da lei de publicidade institucional" sen que "en ningunha das ocasións cumprise a súa promesa". Asociación de Medios en Galego


Summary: A produción industrial creceu 4,2% en novembro, pero acumula unha caída anual de 4,5%.

A produción industrial rematou novembro en positivo. Subiu 4,2% en comparación co mesmo mes de 2018, segundo os datos que publica este venres o Instituto Nacional de Estatística (INE). Con este alza, Galiza pon fin a tres meses consecutivos de caídas interanuais. Aínda que se trata do terceiro maior crecemento no mes de novembro, só superado por Navarra (+24,9%) e Estremadura (+10,4%), os datos non son como para botar foguetes. E é que, pese a mudar de tendencia en novembro, a produción industrial galega acumula unha baixada de 4,5% nos 11 primeiros meses de 2019. É o segundo descenso máis acusado entre os territorios do Estado español, só superado por Baleares (-6,9%), un dato que contrasta coa media, que crece nese mesmo período 0,5%. Por sectores, a produción de bens de equipo, que aumentou 14,6%, xustifica en boa medida o aumento do Índice Xeral de Produción Industrial (IPI) de novembro, un mes no que todos os tipos de bens incrementáronse, mentres só a enerxía acadou cifras negativas (-4,5%) como consecuencia do descenso de actividade nas centrais térmicas de carbón do país. Tendencia inversa No conxunto do Estado español, o índice baixou en novembro 0,5% en relación ao mesmo mes de 2018, taxa 1,4 puntos inferior á de outubro e que, ao contrario do que acontece na Galiza, retorna a taxas negativas após os aumentos de setembro e outubro. Todos os sectores industriais recortaron a produción, salvo os bens de equipo, que a elevaron 3,2% interanual. Os bens de consumo duradeiro lideraron os descensos (4,9%), seguidos dos bens intermedios (2%) e os bens de consumo non duradeiro e a enerxía (1,2%). No entanto, corrixida de efectos estacionais e de calendario, a produción industrial no Estado español entrou en positivo ao incrementarse un 2,1% interanual.


Summary: A residencia de maiores de Salvaterra de Miño, da que se veñen de denunciar as condicións das usuarias e usuarios, é un dos negocios da familia Ibáñez Carrera, sobre as que pesan algunhas sospeitas.

A residencia de Salvaterra de Miño é outro dos negocios da familia Ibáñez Carrera. Os pais do actual propietario deste centro de maiores intervido desde o pasado 27 de outubro iniciáronse profesionalmente no sector da venda retallista de peixe, pasando posteriormente á distribución e iniciando a partir de aquí unha diversificación empresarial que os levou ao negocio da hostalaría, como propietarios dun coñecido estabelecemento de Ponteareas. Segundo sinalan a Nós Diario profesionais da dependencia coñecedores das orixes do centro de maiores de Salvaterra de Miño, "nun primeiro momento estaba pensado como un hotel e en función diso construíuse, o que explica os problemas da edificación para prestar servizos como residencia da terceira idade". "A propia forma das habitacións, os espazos comúns ou os corredores son unha evidencia de que o seu destino era outro e complican moito ofrecer unha calidade asistencial correcta", afirman as mesmas fontes. Precisamente, a propia disposición dos espazos foi un dos aspectos criticados polos traballadores do Sergas desprazados a Salvaterra. A propiedade da residencia correspondeu até 2010 aos fillos dos fundadores, Juan Jesús e Manuel Ibañez Carrera, que cesou ese ano dos seus cargos como administrador solidario da sociedade xestora do centro de maiores. O 11 de xuño de 2013, Faro de Vigo deu conta da detención en Lisboa de Manuel Ibáñez Carrera como máximo responsábel en Europa dunha rede de narcotráfico liderada polo narcotraficante colombiano Alejandro Pareja, que introduce cocaína agochada en peixe desde Brasil a Portugal. Interpol Manuel Ibáñez Carrera apareceu durante varios anos como un dos galegos reclamados pola Interpol, solicitando o Goberno brasileiro a súa extradición ao Executivo portugués o 19 de outubro de 2018. A comezos de 2020, Manuel Ibáñez atopábase detido no cárcere Milton Dias Moreira do Estado de Río de Xaneiro, onde denunciou repetidamente a través dos seus avogados o trato recibido. A xestión de Juan Jesús Ibañez Carrera como máximo responsábel do centro de maiores de Salvaterra de Miño é obxecto de repetidas críticas desde diferentes ámbitos. A este respecto, persoal da Xunta da Galiza destinada á mesma, no marco da intervención temporal para atallar a pandemia, considera "imposíbel traballar nesta dotación pola resistencia da dirección, pola falla de medios humanos, até o punto de que a dirección vén de sacar unha oferta para contratar oito limpadoras". "Incúmprense as normas de protocolo de circuítos limpos/sucios para traballar. Malia as chamadas de atención aos coordinadores e directivos, para solucionar este aspecto, os intentos para delimitar e diferenciar correcta e claramente as zonas sucias, intermedias e limpas non foron totalmente efectivos", afirman traballadores do Sergas destinados á residencia, quen destacan a "imposibilidade para atender correctamente os residentes, debido unha vez máis á falla de organización dos responsábeis". As queixas dos traballadores da residencia de Salvaterra de Miño diríxense, tamén, á Xunta. Así, en declaracións Nós Diario significan que "a toma do control do centro por parte da Xunta da Galiza non está implicando un cambio na calidade asistencial nin unha mellora na capacidade de resposta" e solicitan que o Goberno galego "tome dunha vez en serio a situación dos maiores deste xeriátrico, a maioría dos cales son dependentes". Ves de ler un extracto da nova sobre o que rodea á residencia de Salvaterra do Miño. Se queres continuar coa lectura, podes atopar o texto no Nós Diario que atoparás esta quinta feira no quiosque ou na loxa para a súa lectura na nube. Evita dar voltas e subscríbete xa!


Summary: A Federación Rural Galega denuncia as incoherencias da Consellaría de Medio Rural. Reafírmase no seu apoio ao sector mentres ten paralizada a Mesa do Leite e do Observatorio do Sector Lácteo.

Entre o dito e o feito hai un treito non pequeno. E iso é o que denuncia a Federación Rural Galega (FRUGA) sobre o proclamado apoio da Consellaría do Medio Rural ao sector lácteo galego. A semana pasada parte dos axentes do sector reuníronse coa conselleira, Rosa Quintana, co obxectivo de facer unha posta en común. Fronte a esta escenificación de diálogo, a FRUGA denuncia a paralización da Mesa do Leite, do Observatorio do Sector Lácteo e da comisión de seguimento dos contratos homologados. Só coa reactivación destas ferramentas, sinala, se conseguiría chegar a acordos en materia de oscilacións dos prezos, transparencia nas facturas e garantía de rendas dignas para as e os gandeiros.Mais non son estas as únicas incoherencias nas que incorre a administración. Dende a Federación subliñan ás contradicións do propio Núñez Feijóo cando, por unha parte declara avogar polo incremento da base territorial das explotacións e por outra ten conxelado o Banco de Terras e potencia a forestación de terras agrícolas no proxecto da nova Lei de Montes que está a ser debatida no Parlamento galego a instancias do PP.A participación da Xunta na empresa Alimentos Lácteos, que oferta leite á distribución por baixo dos prezos do mercado, é posto pola FRUGA como exemplo do desinterese da Xunta polo sector lácteo. A Federación demanda que a Xunta "deixe de facer propaganda e que traballe para finalmente constituír o que o sector lácteo precisa: unha interprofesional láctea galega"."A esta Xunta de Galiza non lle queda ningunha credibilidade cando di que vai facer propias as reivindicacións do sector", afirman dende a FRUGA. A Federación apunta ao fracaso da reunión da pasada semana co sector dado o anuncio hai uns días de novas baixadas de prezos por parte da industria.


Summary: O número de casos activos nestes centros caeu na última xornada. Porén, a Consellaría de Política Social explicou que isto debeuse ao falecemento de dous residentes no Incio e na DomusVi de Outeiro de Rei e outro nos Gozos, en Pereiro de Aguiar. Na residencia de atención á discapacidade Ricardo Baro de Aspronaga disparáronse os contaxios até afectar a 26 usuarias e 5 empregadas.

A cantidade de persoas contaxiadas nas residencias do país continúa a baixar e este luns a Consellaría de Política Social fala de 319 doentes (233 usuarias e usuarios e o resto xente dos cadros de persoal). Malia esta nova a atención non pode baixar nestes centros porque o último descenso é froito de tres mortes e porque os casos activos aínda representan case o 7,5% do total galego. De 4.264 positivos que seguen a presentar síntomas e a poder expandir o contaxio, máis de 300 viven nos xeriátricos. E ademais haberá outras afectadas maiores que estén ingresadas ou permanezan nas súas casas baixo o control dos equipos sanitarios. De feito, fontes de Política Social explicaron esta segunda feira que a caída puntual destas últimas 24 horas non se debe á curación senón ao pasamento de tres usuarios, dous deles nos centros intervidos pola Xunta. É dicir, no Incio e na DomusVi Lugo, situada en Outeiro de Rei. Así mesmo, non puido superar o virus un residente da instalación de Os Gozos, pertencente ao concello de Pereiro de Aguiar. Segundo a información que manexa o Executivo galego, a residencia DomusVi de Outeiro de Rei mantense como o principal foco de coronavirus, con 141 usuarias contaxiadas; seguida pola residencia do Incio (59 maiores afectados); e a de Orpea en Culleredo (26 usuarios aínda padecen Covid-19). A todas estas súmanse 5 casos entre os usuarios de DomusVi de Lalín, un caso en Castro Ribeiras do Lea, e outro na residencia de Arteixo. Afecta a máis traballadoras No que se refire ás e aos empregados destas infraestruturas, engadiuse un novo positivo ao cómputo global: o dun operario que ten o seu posto na DomusVi de Outeiro de Rei, de maneira que o persoal afectado chegou ás 86 persoas. O cadro con maior número de afectados é o do Incio (36), seguido polo de de Outeiro de Rei (23 ). En Orpea Culleredo e DomusVi Lalín hai catro traballadoras enfermas, respectivamente, e dous compañeiros da residencia Doral de Mos. Así mesmo, detectouse un caso entre as operarias e operarios de cada un dos seguintes centros xeriátricos: Oleiros, DomusVi A Coruña, DomusVi Noia, Volta do Castro (Santiago), residencia Victoria (Teo), Os Tercios en Touro, DomusVi Monforte, San Bartolomeu (Xove), Nosa Señora do Socorro (Arnoia), A Saleta (Cea), DomusVi Barra dá Miño, Santiago Apóstolo (Vilamarín), Fogar Residencial Vilar de Barrio, residencia de Campolongo, Saraiva Sénior (Pontevedra), CRAPD II de Vigo e Alvi-Beade de Vigo. Centros de atención a persoas con capacidades diferentes No caso dos centros de atención á discapacidade, cuxos datos tamén facilita a Consellaría de Política Social, as e os afectados pasaron de 17 a 31, sumando os positivos de usuarias e traballadoras. O maior número de doentes continúa a estar na residencia Ricardo Baro de Aspronaga, en Oleiros, onde se detectaron outros 14 pacientes. Con respecto ao cadro de persoal destes centros, o número de casos mantense en 5: dous na residencia Ricardo Baró, un traballador de Aspace (A Coruña), outro da residencia Juan Vidán Torres (Santiago) e outro da Residencia A Braña (A Estrada).


Summary: Este luns botou a andar unha nova edición da iniciativa '21 días co galego', que nesta ocasión se estende dende A Pobra do Caramiñal a institutos de Monforte, Tomiño, Compostela e Ourense, da man de Política Lingüística. Falamos coa súa creadora e coordinadora, Pilar Ponte

No ano 2013 botou a andar a iniciativa 21 días co galego., grazas ao impulso da profesora Pilar Ponte. A proposta era tan sinxela como ambiciosa: que durante tres semanas os alumnos e alumnas do IES da Pobra do Caramiñal empregasen a lingua galega todo o tempo, dentro e fóra da aulas. Un ano despois a iniciativa estendeuse a todo o centro e aos comercios da vila. Tratábase de que os rapaces e rapazas (sobre todo aqueles e aquelas con menos hábito de facelo) se lanzasen a falar, convencéndose de que podían facelo. A iniciativa foi un éxito inmediato e repetiu nos cursos seguintes."O paso entre non ser galegofalante e selo é unha cuestión de actitude, non de coñecemento"Tanto gustou que neste ano 2019 o proxecto se estende por catro centros máis de toda Galicia, da man da Secretaría Xeral de Política Lingüística e coordinado pola propia Pilar Ponte. Ademais do IES da Pobra do Caramiñal, este ano tamén participan o IES Pontepedriña de Santiago, o IES Daviña Rei de Monforte de Lemos, o IES Otero Pedrayo de Ourense e o IES Antón Alonso Ríos, de Tomiño, cuxo alumnado tamén falará en galego nestes 21 días, as 24 horas do día. "Iso implica as casas, os patios, as redes sociais. Do que se trata é de sacar o galego das aulas, de levalo aos patios e á vida cotiá. Saír dese ritualismo que moitas veces existe", explica Pilar Ponte, que comenta que "en moitos casos, o que teñen os rapaces é unha falta de práctica, motivado porque no seu contexto familiar tampouco se fala galego". "O paso entre non ser galegofalante e selo é unha cuestión de actitude, non de coñecemento", resume."Se ti pos entusiasmo e acompañas a lingua de temas que lles interesan aos e ás adolescentes, eles e elas responden"A iniciativa acompáñase de distintas actividades, proxectadas en cada centro, que buscan que os rapaces e rapazas "descubran que hai conexión entre os seus intereses e a lingua", di Pilar Ponte. "Aproveitamos esta actividade para facer visibles aspectos da cultura galega que para eles son totalmente alleos. Non falo da cultura tradicional, senón da actual: música, persoeiros..., xerando un entorno atractivo para a lingua. É importante introducir temas que lles interesen e non soen 'a vello'. Porque se fas algo que os aburre, o resultado é contraproducente e só consegues un rexeitamento", explica. "A lingua ten que ir acompañada de entusiasmo. Se ti pos entusiasmo e acompañas a lingua de temas que lles interesan aos e ás adolescentes, eles e elas responden", conclúe."Esta xeración non ten xa eses prexuízos que si existían noutras épocas, de que se é un idioma de paletos e demais. Agora pesan máis cuestión de hábito, de utilidade"E como reaccionan os rapaces e rapazas á experiencia de falar 21 días seguidos en galego? "Hai casos de todo tipo, porque agora comeza a haber moitos fogares nos que non hai relación ningunha co galego, tamén hai máis poboación inmigrante, que antes non había", comenta a mestra. Destaca, así mesmo, que "hai casas nas que son os adultos os que teñen prexuízos contra o galego, pero non os rapaces, aínda que non o falen". "Esta xeración non ten xa eses prexuízos que si existían noutras épocas, de que se é un idioma de paletos e demais. Agora pesan máis cuestión de hábito, de utilidade...", engade.Un blog irá dando conta das actividades desenvolvidas en cada centro, que tamén se compartirán en Facebook, Twitter e, sobre todo, en Instagram. O proxecto pecharase de forma lúdica, cun encontro na Cidade da Cultura, o derradeiro venres de maio, ao que asistirán 50 alumnos e alumnas de cada centro. Con todo, Ponte lembra que este ano a iniciativa chámase '21 días co galego e máis' pois "o obxectivo non é ficar nos 21 días, senón que os 21 días sexan un convite e unha plataforma para abrirlle as portas da túa vida ao galego".


Summary: Os barcos dos mariñeiros galegos foron expulsos dos caladoiros do país africano e fican amarrados desde finais de xuño. Reclaman que os gobernos galego e español medien coa UE para renegociar un novo acordo pesqueiro "que nos deixe traballar"

Os armadores e mariñeiros da flota cefalopodeira que faenaban en Mauritania veñen de colleitar un importante apoio na manifestación que realizaron esta sexta feira en Marín. Máis de 1.500 persoas percorreron as rúas da localidade queixándose de que "nin na terra nin no mar, non nos deixan traballar". E é que segundo informou o responsábel de CIG-Mar e voceiro dos traballadores, Xavier Aboi, recentemente tivo lugar unha reunión secreta en Bruxelas na cal o país africano rexeitou que os barcos galegos voltasen faenar nas súas augas. A chave para os barcos galegos que andan ao polbo está na xuntanza que na cuarta feira, día 29, manterá no Parlamento europeo a comisión de pesca. O obxectivo é que se rexeite o protocolo vixente como condición previa para que Mauritania acepte negociar. Malia non poder asegurar que sexa este o decorrer dos acontecementos, Aboi si que agradeceu "que os nosos eurodeputados non nos fallen", e citou a Ana Miranda (BNG), Gabriel Mato (PPdG) e Antolín Sánchez Presedo (PSdG), a quen pediu que "convenzan" ao resto da Eurocámara da necesidade de defender "a nosa flota, as nosas empresas e os nosos postos de traballo". Así mesmo, Aboi voltou pedir a colaboración do PP, á fronte dos gobernos galego e español, para interceder entre a Unión Europea e Mauritania de cara a pechar un acordo que permita o regreso ao caladoiro africano. Na liña, Ainhoa Castro, filla dun mariñeiro no desemprego, leu un enérxico manifesto en que relataba como lle cambiara a vida "porque a meu pai non o deixan traballar". Alén dos mariñeiros e da representación sindical houbo tamén notábel representación política: canda @s eurodeputad@s Miranda e Sánchez Presedo camiñaron tamén a deputada nacionalista no Congreso Olaia Fernández Davila, o secretario de organización do BNG Bieito Lobeira ou @s deputad@s no Parlamento galego Francisco Jorquera e Daniel Rodas (BNG), Carmen Gallego (PSdG) e Juan Fajardo (AGE). Aliás, tamén se mobilizaron @s rexedor@s de Marín, Bueu, Cangas, Moaña e Pontevedra.


Summary: O Goberno galego enviou o director da Casa de Galicia en Madrid á xuntanza do organismo co que Wert pretende impulsar a tauromaquia e que non se reunía dende o primeiro Goberno de Aznar

O pasado 25 de febreiro celebrouse en Madrid dun organismo que durmía o sono dos xustos dende 1998, isto é, dende a metade da primeira lexislatura con José María Aznar na presidencia do Goberno de España. Baixo a presidencia do ministro de Educación e Cultura, José Ignacio Wert, sentaron á mesma mesa representantes de diversas administracións públicas e de colectivos que poucas persoas recoñecerán en Galicia, tales como a Unión de Toreros, a Unión de Banderilleros, asociacións de "cirurxiáns taurinos" ou a Federación Internacional de Escolas de Tauromaquia. Xunto a todos eles estivo tamén un representante da Xunta. En senllas respostas parlamentarias escritas, redactadas a instancias do PSdeG e do BNG, a Vicepresidencia da Xunta recoñece que enviou representación oficial a ese encontro presidido por Wert, ao que acudiron toureiros como El Juli. O encargado desta misión foi o director da Casa de Galicia en Madrid, José Ramón Ónega, se ben a web oficial desta delegación galega na capital de España non ofreceu no seu momento ningunha referencia ao respecto. E, por que foi? Porque "a Xunta asume como práctica habitual acudir a aqueles foros sectoriais ou consultivos formalmente constituídos para articular e vertebrar as relacións entre a Administración Xeral do Estado e as comunidades autónomas e entes locais". Tamén porque "considera que o diálogo institucional sempre é positivo, en todos os ámbitos da xestión pública". O Goberno galego enviou á xuntanza, na que tamén participaron toureiros, ao director da Casa de Galicia en Madrid Nunha destas respostas, a ofrecida ao Bloque, o Goberno galego fai constar que "non colabora economicamente na organización dos espectácuilos taurinos celebrados en Galicia", se ben non ofrece xustificación adicional ningunha do porqué da súa asistencia á xuntanza, á que acudiron un total de catorce autonomías, segundo o Goberno central -que non especifica cales foron as que non asistiron-. Atendendo á información que deu sobre esa xuntanza o Ministerio de Educación, Wert xustificou a reactivación da Comisión pola "nova consideración legal da tauromaquia como disciplina artística, actividade cultural e industria cultural" e o "obxectivo de deseño e aprobación do futuro Plan Nacional de Fomento e Protección da Tauromaquia". Neste contexto, cabe deducir que a Xunta participa no deseño dese plan, que di a Unión de Toreros citando un "informe" do Ministerio, vai implicar "a definición legal das escolas taurinas como centros docentes", a declaración das touradas con Ben de Interese Cultural en todo o Estado ou a "redución dos custos administrativos" para a organización deste tipo de espectáculos. En Galicia a presenza das touradas é residual, toda vez que nos últimos cinco anos se celebraron pouco máis de 60 eventos, que foron acollidos no 4,1% dos concellos do país.


Esta fin de semana estaremos, as xentes da cultura galega, concentrados e traballando, no Culturgal, a Feira das Industrias Culturais posta en pé grazas ao esforzo brutal e entregado das empresas que forman o tecido cultural deste país. E botado a andar, por certo, con moito menos apoio do que se esperaría dunhas administracións que parecen ignorar o moito que, aínda que só sexa en termos económicos, significa en cartos e postos de traballo a cultura nosa. O que quero é preguntarme, e preguntarvos, cara onde é que vai o país, ou por que é que o país ignora as súas propias manifestacións culturais, ou por que boa parte do país vive de costas á parte do país que crea, ficciona, inventa mundo, fabrica, en definitiva, cultura para o país Mais non é disto do que quero falar aquí pois non teño ganas de iniciar agora unha reflexión que nos vai levar a falar de ideoloxía e, moi probablemente da idea que uns e outros temos do país, da lingua e, en definitiva, do papel que a propia cultura debe desenvolver e o servizo que debe dar a Galicia. En realidade, o que quero é preguntarme, e preguntarvos, cara onde é que vai o país, ou por que é que o país ignora as súas propias manifestacións culturais, ou por que boa parte do país vive de costas á parte do país que crea, ficciona, inventa mundo, fabrica, en definitiva, cultura para o país. Ou como se pode entender que teñamos unha produción cultural de todo tipo e tan variada, tan vizosa e moderna, e ao tempo, un apoio tan escaso, ás veces incluso residual, por parte da cidadanía do propio país (e xa perdín a conta de cantas veces dixen "país"; Galicia é un país con problemas. Galicia é un problema de país). Porque o que está moi claro é que o resultado da nosa creatividade (en galego) é polo xeral bo e máis que digno, non mellor que o que se fai por aí, pero dende logo non peor. A industria cultural galega nada ten que lle envexar a ningunha outra da nosa contorna. O que se fai por aí facémolo nós. Non somos menos, dende logo, e non temos motivos para nos sentir acomplexados, nin esperamos que os clientes pasen por caixa por militancia ou patriotismo, senón porque o que lles ofrecemos é en verdade de alta calidade e xustifica que gasten os seus euriños. Hai unha desproporción brutal entre o esforzo que acometen as empresas culturais e a resposta en termos de mercado que ofrece como retorno unha sociedade que poderá esgrimir o argumento que queira pero non, dende logo, o da pouca calidade do que lle ofrecemos Sobre isto, non teño dúbidas e, en termos xerais, podemos afirmar con radical claridade que as nosas creacións culturais son o suficientemente boas como para que os resultados, en termos de vendas de discos ou libros, en cantidade de público que se anime a ir ao teatro ou ao cine en galego (que existe) fose mellor do que é. Sen embargo e a pesar da calidade obxectiva e contrastada da nosa produción cultural (en galego) os datos son os que son e aínda a pasada semana un informe do Consello da Cultura Galega no que se analizaba a evolución do consumo cultural en Galicia amosaba sen ningún xénero de dúbidas que hai unha desproporción brutal entre o esforzo que acometen as empresas culturais e a resposta en termos de mercado que ofrece como retorno unha sociedade que poderá esgrimir o argumento que queira pero non, dende logo, o da pouca calidade do que lle ofrecemos. Iso si que non. Pasade polo Culturgal. Ides ver alí que hai de todo e de gran calidade. Dende aplicacións para iPad e iPhone (en galego), a cine (en galego), música infantil (en galego), páxinas web de contos interactivos (en galego)...en definitiva, un mollo inacabable de cousas que colocan o noso tecido cultural no cumio da modernidade, capaz de pelexar en pé de igualdade con quen sexa e no territorio que sexa. Nembargantes, o país non nos consume. E consumímonos. E as administracións, que teñen a obriga de nos facilitar un chisco as cousas, non reparan en nós. Somos invisibles. E malia todo isto, seguimos creando. E estes días de Culturgal servirán para facernos sentir grandes, cargar as pilas e, a pesar de todo isto, seguirmos adiante. Nembargantes, o país non nos consume. E consumímonos. E as administracións, que teñen a obriga de nos facilitar un chisco as cousas, non reparan en nós. Somos invisibles Precisamente en galego. E precisamente por este país


Summary: Vulcano fará fronte en setembro a un ERE extintivo que afectará a 69 empregos e Navantia asiste ao bloqueo dos proxectos do Estaleiro 4.0 e do encargo do buque de apoio loxístico da armada. Barreras, con encargos, enfronta dificultades polo abandono do capital mexicano, que completa un ronsel de decepcións

O sector galego da construción naval volve atravesar un período de incerteza, con dificultades en estaleiros da importancia de Barreras e Vulcano, en Vigo, ou Navantia, en Ferrol. As promesas incumpridas e as espectativas defraudadas volven escurecer o futuro dun ámbito laboral que nas últimas décadas viviu fases mellores e peores, pero que nunca recuperou a actividade que chegou a ter.O abandono de Pemex deixa Barreras con dificultades, a pesar de contar con encargos para os vindeiros mesesHai uns meses confirmouse o fracaso da operación de Pemex, amplamente publicitada polo Goberno galego, pero que ao cabo deixou apenas a construción de dous floteis. As promesas de construción de catorce remolcadores (coa xeración de 2.500 postos de traballo) e dunha terminal de hidrocarburos no porto exterior da Coruña (cun investimento de case 60 millóns) ficaron en nada e o pasado mes de marzo a compañía mexicana anunciou a súa intención de desfacerse da súa participación no estaleiro vigués de Barreras.Esta semana Barreras celebrou un consello de administración para aprobar as contas de 2018, coas dúbidas sobre o a construción de dous cruceros para Havila. En calquera caso, semella que o adeus de Pemex é irrevogable, deixando tras de si un ronsel de promesas incumpridas e, ademais, a sombra da corrupción na persoa dalgúns dos empresarios mexicanos artífices da operación. Paradoxalmente, Barreras si conta nestes momentos con varios encargos en carteira para o vindeiro ano (comezando pola construción de varios buques para Ritz-Carlton), pero o abandono do capital mexicano e os problemas xerados co encargo para Havila están a xerar unha grande incerteza entre os persoalEn calquera caso, máis preocupante é a situación de Vulcano, o outro grande estaleiro vigués, que este ano celebrou o seu centenario, e cuxos traballadores farán fronte en setembro a un ERE extintivo que afectará a 69 empregos. Con gran dificultade, a compañía entregou en xuño o seu derradeiro encargo, que saíu adiante grazas ao esforzo económico das empresas auxiliares, que asumiron parte dos impagos. Vulcano fará fronte en setembro a un ERE extintivo que afectará a 69 empregosEste mércores o comité de empresa de Vulcano pediu a Inspección de Traballo un adiamento na execución do ERE de extinción presentado polo administrador concursal, procurando gañar tempo mentres se busca un investidor. Mentres, o Porto de Vigo baralla adquirir parte dos terreos que na actualidade ocupa Vulcano.PSdeG-PSOE, Galicia En Común e BNG demandan da Xunta que se implique neste proceso, co obxectivo de buscar unha solución que permita manter a actividade e os postos de traballo. "O Goberno galego e toda a Administración autonómica deberán dar unha resposta ante esta situación, impedindo que finalizase a relación contractual cos traballadores e apostando pola aparición dun posible inversor", sinalou a socialista Patricia Vilán. En Común estendeu esa demanda ao Goberno central en funcións, esixindo a intervención do Ministerio de Industria na procura de grupos investidores.A incerteza esténdese aos estaleiros do norte do país, os da Ría de Ferrol, onde as boas novas da aprobación do contrato de construción das fragatas que o PP paralizara veñen de se rebaixadas coa frustración xerada polo bloqueo do proxecto do Estaleiro 4.0. Esta mesma semana o Ministerio de Fomento descartou que vaia asumir a reforma de Navantia Ferrol. A prometida reforma incluiría a construción dun dique cuberto e, sobre todo, unha renovación tecnolóxica de todos os procesos que lle permitiría competir mellor cos estaleiros do resto do continente.Crece a incerteza en Ferrol ante o bloqueo do Estaleiro 4.0 e do encargo do buque de apoio loxísticoO Ministerio de Defensa tamén desbotou a súa participación neste proxecto, o que espertou as críticas dos sindicatos e de formacións políticas como Galicia En Común, que cualifica o Estaleiro 4.0 de "cuestión clave para o futuro do sector naval galego e a modernización da comarca de Ferrolterra". O PP uniuse a estas demandas, esixindo do Goberno central en funcións un maior compromiso con Navantia Ferrol. En Común e PP reclaman tamén que se faga efectivo o encargo para a construción dun buque de apoio loxístico (AOR) no estaleiro ferrolán. "Instamos o Goberno a que a súa primeira medida sexa a firma dun AOR, necesidade manifesta pola Armada, que non require deseño de enxeñaría e que suporía evitar unha crise estrutural nun sector, o da industria auxiliar, xa suficientemente precarizado e atacado", afirmou no Congreso a deputada Yolanda Díaz.Unha desas compañías auxiliares con dificultades é Elinco, cuxo persoal leva semanas con mobilizacións para esixir o pagamento dos salarios pendentes. Elinco Construciones Eléctricas vén arrastrando problemas no pago das nóminas dende hai meses, malia ser unha das contratistas coas que Navantia sempre conta e de feito conseguiu parte do servizo de electrónica dos AORs, "polo que este contrato debería garantir a viabilidade da empresa cando menos até a súa finalización, máis aínda cando Elinco ten presenza tamén noutros sectores", subliña Ramón Fernández Alfonzo, da CIG-Industria de Ferrol.


Summary: Guillermo Botero é un defensor dos preceptos do ex presidente Álvaro Uribe en materia de seguridade. Os decesos producíronse durante un ataque en agosto contra a unha facción das FARC que retomou as armas hai uns meses.

O ministro de Defensa de Colombia, Guillermo Botero, presentou esta cuarta feira, 7 de novembro, a súa dimisión dimitir por ocultar a morte de oito menores de idade durante un bombardeo contra a unha facción das FARC que retomou as armas hai uns meses. A dimisión chegou co fin de evitar que o Senado votase unha moción de censura na súa contra, dentro dunha dinámica de popularidade decrecente do actual presidente do país, Iván Duque. E precipitouse logo de Botero comparecer para defender ese bombardeo, levado a cabo o pasado mes de agosto. Guillermo Botero, o ministro máis afín ao presidente entre 2002 e 2010 Álvaro Uribe, asumiu os preceptos do ex dirixente en materia de seguridade. Isto é, man dura.


Summary: A Santa, a controvertida escultura do cambadés Francisco Asorey, volta a Galiza para a exposición Galiza, un relato no mundo. Poderá verse na Cidade da Cultura de 14 de novembro a 12 de abril de 2020. A obra, para alén do seu enorme valor estético, foi obxecto de polémica por rachar cos códigos estéticos da representación feminina do momento histórico.

A Santa, tallada en madeira policromada, supón unha das obras máis destacadas do escultor Francisco Asorey, polo "potente e provocador simbolismo co que representou a muller labrega", destacan desde a organización. A peza volve a Galiza após case 70 anos de ser trasladada a Uruguai, grazas a un acordo coa Casa de Galiza de Montevideo que vén de pechar a Xunta. Será un dos reclamos máis importantes da exposición Galiza, un relato no mundo que se inaugura no Gaiás o vindeiro 14 de novembro e poderá verse até o 12 de abril de 2020. Supón unha das obras máis destacadas do escultor Francisco Asorey, polo "potente e provocador simbolismo co que representou a muller labrega", destacan desde a organización Polémica A escultura retrata unha labrega co corpo espido, marcado polos duros labores do agro, nunha representación que se afasta a pasos de xigante do estándar da figura feminina idealizada que predominaba na arte de principios do século XX. Porta, ademais, un xugo de vacas, que potencia a mensaxe de traballo e sometemento. A figura foi presentada en 1926 na Exposición Nacional de Bellas Artes en Madrid. "Dun realismo cru, brutal"; "dunha orixinalidade, atrevemento e beleza que só un artista de excepcionais facultades pode concibir e executar"; "a obra máis orixinal, máis dotada de virtualidade estética e de resistente valía que hai na Exposición Nacional". Así describía a Santa prensa da época. Porén, non a todos agradaba a atrevida proposta estética do cambadés. Cualificada de "grotesta" por Valle-Inclán, xerou gran debate non só pola maneira de formular o corpo feminino, senón pola súa lectura política como símbolo da situación da Galiza na época. A Santa xerou gran debate non só pola maneira de formular o corpo feminino, senón pola súa lectura política como símbolo da situación da Galiza na época Francisco Asorey (1889-1961) estudou co mestre Parellada en Barcelona. Asentouse de novo na Galiza ao gañar a praza de escultor anatómico da Facultade de Medicina da Universidade de Santiago de Compostela, cidade onde fundou o seu obradoiro, xunto ao convento de San Domingos de Bonaval. Del saíu a Santa, así como outras recoñecidas obras en madeira policromada como Picariña, Naiciña ou O Tesouro. Asorey é autor dalgúns dos monumentos máis representativos esparexidos por Galiza adiante: o Monumento a San Francisco (Santiago de Compostela), o Monumento a Curros Enríquez (Xardín Méndez Núñez da Coruña) etc. Outras pezas Manuel Gago é o comisario da exposición Galicia, un relato no mundo, que contará con máis de 300 pezas custodiadas en diversas institucións de todo o mundo, como o Trinity College de Dublín, a Biblioteca Apostólica Vaticana ou a Cambridge University-Parker Library, moitas das cales viaxarán por primeira vez a Galiza. Outras dúas pezas moi vencelladas ao nacemento das comunidades galegas en América conforman a escolma: a bandeira sinxela do Terzo de Galegos de Buenos Aires e a talla do Santiago Matamouros da Sociedad de Beneficencia de Naturales de Galiza, da Habana. O retrato ecuestre de Pedro Antonio Fernández de Castro, o Libro das Invasións, o Mapa de Sawley, o Codex Aretinus de Arezzo, o Cancioneiro da Vaticana ou dous Liber Sancti Iacobi serán algunhas das pezas que se poderán contemplar na mostra que organiza a Consellaría de Cultura e Turismo coa colaboración do Consello da Cultura Galega e da Secretaría Xeral da Emigración. Será, segundo anuncian, a primeira exposición internacional do Xacobeo 21.


Summary: Dragaxes e obras portuarias afectan ás correntes mariñas, provocando importantes perdas de area na zona da praia coñecida como Os Castelos, para se acumular no outro extremo, O Cembedo.

Centos de persoas, unhas 2.000 segundo a organización, tomaron parte este domingo na xigantesca cadea humana que percorreu Covas para reivindicar a protección desta praia de Viveiro, que leva anos sofrendo importantes perdades de area, nomeadamente na zona coñecida como Os Castelos. A iniciativa estaba convocada por 'Salvemos a praia da Covas', un colectivo que está a realizar diferentes accións e propostas para dar a coñecer a situación do areal e demandar solucións. Na cadea humana participaron centos de veciños de Viveiro mais tamén de localidades cercanas. As obras de dragaxe e protuarias que se levaron a cabo estes anos alteraron as correntes mariñas da zona, sosteñen desde a organización, o que está a provocar entre outros efectos a perda de cantidades importantes de area na praia urbana da cidade do Landro. Perdas que se dan na zona de Os Castelos para se acumular no seu outro extremo, O Cembedo. A praia mide por volta duns dous quilómetros. Na mobilización popular estiveron presentantes representantes do Concello e das organizacións políticas, sociais e sindicais da comarca, así como de diferentes entidades e asociacións. Todos coinciden en reclamar de Xunta e Estado que analicen a situación e tomen decisións.


Summary: A organización internacional despregarase co obxectivo de "frear" os fluxos marítimos de persoas refuxiadas e valora sumarse á operación despregada polas forzas estadounidenses na Siria "como un membro en si propio" malia anunciar EUA e Rusia un cesamento ao fogo a vindeira semana.

Após reunírense en Bruxelas os ministros de Defensa dos estados integrantes da OTAN, a organización internacional acordou despregar a súa segunda frota permanente –actualmente localizada no Mediterráneo-- en augas do Exeo. O obxectivo, sinalou o seu secretario xeral, Jens Stoltenberg, será "participar dos esforzos internacionais para frear o tráfico ilegal e a inmigración ilegal no Exeo". No concreto, mobilizarán tres buques da agrupación naval que estarán baixo mando alemán que comezarán a desenvolver "inmediatamente" e "sen dilación" labores de recoñecemento e intelixencia "en cooperación coas autoridades relevantes", dixo. Isto é, con Frontex e a garda costeira turca. O continxente da OTAN no Exeo podería aumentar con posterioridade após anunciar diversos estados membros a súa disponibilidade para achegar máis efectivos Porén, o continxente será aumentado con posterioridade, aclarou Jens Stoltenberg, após anunciar diversos estados a súa disponibilidade para reforzar a operación. A OTAN podería sumarse ás operacións na Siria Doutra banda, na xuntanza decorrida a OTAN avanzou, através do secretario de defensa estadounidense, Ashton Carter, que estuda a posibilidade de se sumar "como un membro en si propio" ás forzas que actualmente teñen despregadas operacións militares na Siria e Iraq, nomeadamente os EUA. Con esta decisión Carter asegurou que queren "acelerar a campaña" desenvolvida polo que algunhas das forzas militares desprazadas, como a holandesa, intensificarán os bombardeos e faranos extensíbeis a Siria. Cuestión que tamén levará a cabo Arabia Saudí, segundo explicou o responsábel militar estadounidense. Holanda e Arabia Sauidí anunciaron que intensificarán os bombardeos na Siria EUA quere "resultados tanxíbeis" no prazo dun mes e coa OTAN como axente sobre o terreo poderían mesmo valorar a posibilidade de que se desenvolvan operacións terrestres. A OTAN, dixo, aportaría "capacidades únicas" achegando "experiencia en impulsar a capacidade dos seus socios, formar forzas terrestres e dar apoio para a estabilización". Os obxectivos, dixo, "son derrotar primeiro o tumor do Daesh (ISIS) en Iraq e Siria", "combater as súas metástases" e "protexer as nosas nacións". Porén, o anuncio coincide coa decisión adoptada polo grupo de negociación para a resolución do conflito na Siria, do que fan parte EUA, Rusia e as Nacións Unidas, entre outros. Axuda humanitaria e cesamento ao fogo na Siria Simultaneamente ao anuncio da OTAN, o secretario de Relacións Exteriores estadounidense, John Kerry e o seu homólogo ruso, Sergei Lavrov, anunciaron que desenvolverán un plan de entrega de axuda humanitaria nas cidades sirias que se atopan sitiadas, ao tempo que acordaron un cesamento ao fogo "nunha semana" como "confirmación da resolución das Nacións Unidas sobre Siria". Este feito podería facilitar o re-inicio das conversas de paz nas que deseñar un proxecto de "transición política" no país. Porén, entre outras cuestións, Rusia exixe que se incorporen ás conversas representantes das organizacións políticas curdas, entre elas o PKK, algo que os EUA rexeitan pola presión de Turquía.


Summary: Lugo inaugura a súa vixésimo primeira mostra de Teatro Clásico na vindeira quinta feira, 4 de marzo. Teatro clásico para público adulto e familiar que se realizará no Auditorio Gustavo Freire, desde o 4 até o domingo 21 de marzo, todas as quintas feiras ás 20 horas, e sábados e domingos ás 18.30 horas.

A vindeira quinta feira, 4 de marzo, comeza en Lugo a XXI edición da Mostra de Teatro Clásico, que estará integrada por nove pezas teatrais que se desenvolverán no Auditorio Gustavo Freire da cidade. "Por segundo ano consecutivo, apostamos por concentrar a mostra no mes de marzo para facer máis doada a afluencia do público e a difusión da Mostra", explicou durante a presentación da mostra a concelleira de Cultura, Maite Ferreiro. "Case 50% das obras son de compañías de traxectorias contrastadas como Chévere, Producións Teatrais Excéntricas ou Elefante Elegante", explicou Maite Ferreiro, que engadiu "incluiremos tamén a estrea absoluta de Quixote, de Pedras de Cartón, destinada ao público familiar que se achega á Mostra de Teatro Clásico". A área de Cultura pon á disposición do público un bono para oito representacións cun prezo de 35 euros. As entradas soltas terán un custo de 8 e 6 euros, agás as de Quixote cun prezo único de 5 euros; e aplicaranse descontos para as persoas desempregadas, xubiladas ou menores de 30 anos. A programación Inagura esta edición da Mostra Estrela do día de Excéntricas, o 4 de marzo ás 20 horas. O sábado 6 ás 18.30 horas chega Castelvines & Monteses de Barco Pirata e CNTC. E o domingo á mesma hora Quixote. O día 11 é a quenda de Bojiganga, de Teatro del Cuervo, ás 20 horas; e ás 18.30 do sábado e do domingo, Dreaming Julliet, de Elefante Elegante e Celestina, la tragiclownmedia de La Escalera de Tijera, respectivamente. As fillas bravas. O mito de Casandra chegan con Chévere o día 18 ás 20 horas. E fechan a Mostra o 20 ás 18.30, Hamlet de Teatro do Chapitó e o 21 á mesma hora, Andanzas e entremeses de Juan Rana, de Ron Ralá.


Summary: Esta fin de semana o Consello nacional ratificará as candidaturas, paritarias en xénero e marcadas pola forte presenza municipal, de movementos sociais e o sindicalismo.

O proceso de designación das candidaturas do Bloque Nacionalista Galego aos comicios do vindeiro 21 de outubro está a piques de finalizar. Concluirá coa ratificación do Consello nacional que terá lugar previsibelmente esta fin de semana, despois da celebración de asembleas comarcais onde se someteu a votación de toda a militancia a proposta de candidaturas, que a Executiva nacional elaborou recollendo os nomes achegados previamente polas mesmas asembleas. A respecto das candidaturas provinciais, alén de que a da Coruña será encabezada por Francisco Jorquera Caselas, en tanto que candidato á Presidencia da Xunta, xa se coñecen os nomes das restantes cabezas. @s xa deputad@s Carlos Aymerich e Tereixa Paz serán os números un da candidatura nacionalista por Pontevedra e Ourense, respectivamente. Cosme Pombo seráo por Lugo. A elaboración das candidaturas decorreu sen sobresaltos e nun ton marcado por amplos consensos. Así mesmo, estas reflicten a pluralidade da fronte nacionalista, síntoma claro da actual cohesión interna da fronte. Forte presenza municipal, dos movementos sociais e sindicalismo A presenza de representantes municipais é moi significativa, sendo elevado o número de portavoces municipais e concelleir@s --as alcaldías son incompatíbeis-- que integran as candidaturas. Doutra banda é destacábel a forte presenza de persoas ligadas aos movementos sociais e ao sindicalismo nacionalista. Deste xeito incorpóranse na candidatura referencias aos principais procesos mobilizadores (servizos públicos, normalización lingüística, transporte ou ambientalismo) e a loita sindical, en coherencia coa actuación desenvolvida polo BNG de clara implicación nestes. Paridade de xénero Na proposta de candidaturas, elaboradas en base ao formato cremalleira (con que se garante que ambos os dous xéneros vaian intercalados), respectouse o principio de paridade de xénero. En todas as provincia hai máis dun 45% de candidatas, agás en Ourense --a candidatura máis reducida-- cun 43%. No caso de Pontevedra a paridade é completa habendo igual número de candidatas e candidatos. Exceptuando o candidato á presidencia da Xunta, cabeza por Coruña, hai tantas mulleres como homes nos postos de cabeza. Con todo, a fronte nacionalista garantiu unha maior presenza de candidatas nos tramos de saída cuxo número un recaeu nun home. Así os segundos e terceiros postos da Coruña, Pontevedra e Lugo serán ocupados por mulleres. Referentes de peso pechando as candidaturas O BNG apostou por referencias de peso para os peches das súas candidaturas, unha posición de gran simbolismo. Así, os últimos postos da candidatura da Coruña estarán ocupados pola xornalista Tereixa Navaza e o histórico dirixente nacionalista, Camilo Nogueira. Bieito Lobeira, un dos deputados máis activos e valorados, e o máis veterano (desde 1995), do actual grupo parlamentar, pechará a candidatura de Pontevedra, dado que xa cumpriu o período máximo que se permite no BNG (tres lexislaturas, desde que se aprobara a restrición). Alfredo Suárez Canal fará o propio por Ourense, poñendo fin a unha dilatada bagaxe parlamentar, que enceta en 1993 --logo de ser concelleiro en Allariz-- e apenas interrompida na etapa en que foi conselleiro de Medio Rural no goberno bipartito. Suárez Canal abandona a primeira liña da política institucional galega por vontade propia, convertido pola súa traxectoria nunha referencia do nacionalismo galego en que milita desde moi novo. O tenente de alcalde de Lugo, Antón Bao, será o encargado de pechar a candidatura da súa provincia. Asemade, xunto a Lobeira e Suárez Canal, tampouco optarán a revalidar escano Carme da Silva (Pontevedra), Manuel Parga (Lugo) e Henrique Vieitez (Vigo). A Coruña Os dez primeiros postos da candidatura por Coruña complétana a actual portavoz do grupo parlamentar, Ana Pontón, a viceportavoz, Ana Luísa Bouza, o deputado Fernando Branco, Belén Lendoiro (concelleira en Carballo), Dores Torrado (concelleira en Boiro), Xoán Xesús Carril (responsábel local de Arzúa), Ánxela Franco (portavoz municipal en Porto do Son e responsábel comarcal de Muros-Noia), Manuel Polo (concelleiro en Fene), Modesto Fraga (responsábel comarcal da Costa da Morte e portavoz municipal en Fisterra). Pontevedra A deputada Carme Adán (Vigo) e a Secretaria de Organización do BNG, Montse Prado, acompañarán a Aymerich na candidatura por Pontevedra no segundo e terceiro posto. Xunto a elas, Luís Bará (concelleiro en Pontevedra), Daniel Rodas (concelleiro en Moaña), Marta Dacosta (sindicalista, Gondomar), Pedro Pereira (responsábel comarcal do Condado), Mar Vila (portavoz municipal en Dozón e integrante da plataforma contra a incineradora do Irixo), Xosé Manuel Méndez (responsábel comarcal do Baixo Miño) e a morracense Iria Aboi, actual Secretaria xeral de Galiza Nova, organización xuvenil do Bloque. Ourense O profesor universitario Xosé Manuel Cid e a responsábel comarcal Allariz-A Limia, irá tras Tereixa Paz. Por Ourense integran tamén a candidatura nacionalista Xosé Rodríguez (Cartelle, membro do Consello comarcal), Iolanda Rodríguez (O Ribeiro, mestra), Secundino Fernández (portavoz municipal de Viana do Bolo), Xaquín Pérez (portavoz municipal na Rúa), Belén Martínez (sindicalista de Ourense), Ramiro Rodríguez (portavoz municipal en Xinzo da Limia) e Xosé Dobarro (O Carballiño, médico). Lugo Por Lugo continuará a deputada Isabel Sánchez (Monforte) no segundo posto na listaxe. O número tres recaerá en Ana Ermida, portavoz municipal en Barreiros e militante de Galiza Nova, seguida dos sindicalistas Antonio Niño (Lugo) e Xosé Paleo (Foz), Inés Novo (concelleira en Vilalba), Francisco Villanueva (Lugo), Cristina Ferreiro (integrante da Plataforma SOS Sanidade Pública), Xabier Campos (concelleiro en Ribadeo) e Mar Pérez (profesora da USC).


Misoxinia, do grego: odio á muller. Significa denigración, discriminación, cousificación sexual, violencia… Nas relixións, na filosofía, no pensamento e na práctica actual. Defendida nas igrexas, na publicidade, nos medios de comunicación… Iconas, imaxes ofensivas que conducen ao desprezo difúndense impunemente. David Gilmore, afirma que a misoxinia é unha enfermidade masculina mundial, estendida por todas as sociedades humanas, desde as selvas de Nova Guinea, aos modernos centros comerciais das cidades do primeiro mundo. Tanto, que un negro puido ser presidente dos EEUU pero unha muller, non. A misoxinia é causa de milleiros de asasinatos diarios. En España é alarmante o número de asasinadas no que vai de ano. O Goberno afirma a súa preocupación por esa lacra. Falso!! Vexan o que sucede. O Ministerio do Interior vén de publicar os Delitos de Odio en España. Son por racismo, xenofobia, discapacidade e orientación sexual. A misoxinia non existe neste país!! Indignante! É moi superior ao resto dos odios, e non existe! Dicir: Sudaca de merda é un delito de odio. Puta, zorra, é un piropo, comparado con todas as ofensas e desprezos que reciben as mulleres, maiormente nas casas, acompañadas de tortas, golpes, preludio de ataques mortais. Xa sabemos. Cansas estamos de oílo e escribilo. Pois, xa ven, o Ministerio do Interior ignora a misoxinia! Xa nos queda claro cando lemos que a vítima do delito de odio é un varón de entre 18 e 40 anos. E que a maioría das infraccións ocorren na rúa, xusto o contrario que os grandes delitos de misoxinia, que suceden na esfera privada, e, daquela non existen para o Ministerio do Interior. Outro aspecto que demostra a escasísima importancia que se lle concede a esa lacra é que cada asasinato merece un minuto de silencio diante do Concello, un comentario ao final do Telexornal ou unha pequena referencia nun lugar agachado do xornal. Non acostuma haber nomes, nin referencias persoais, nin da vítima, nin do asasino, pero si comentarios positivos do agresor por parte da veciñanza e colegas do traballo. Valoración nula da muller asasinada. Unha máis. Como poden dicir que están preocupados pola lacra? Está claro que non é así. Unha impostura. Non queren perder o poder masculino, nin a organización patrilineal, nin a esfera privada. As mulleres non importamos. Até un burro pode velo.


Summary: Alfonso Rueda salienta que "afortunadamente non hai vítimas mortais" e espera que o festival se celebre se hai garantías. "Sería unha magnífica noticia", dixo. Un dos operarios caeu desde unha altura elevada e aos outros caeulles enriba o escenario.

O presidente da Xunta da Galiza, Alfonso Rueda, apuntou este sábado que, aínda que "se están a investigar as causas e non hai nin 24 horas" do accidente, un "refacho de vento" puido ser a causa do derrubamento do escenario principal do festival O Son do Camiño, durante as tarefas de montaxe esta sexta feira no compostelán Monte do Gozo. Rueda destacou que "afortunadamente non hai vítimas mortais" e que os feridos graves están a recuperarse, polo que espera que "nos poucos días que faltan" se intente que o festival se leve a cabo. Rueda espera que se celebre o festival: "Sería unha magnífica noticia" "O festival leva dous anos esperando, con motivo da pandemia, con todas as entradas vendidas. Será un enorme acontecemento e esperamos que se poida celebrar, con todas as condicións de seguridade, pero que non haxa que suspendelo", afirmou. Nesta mesma liña, defendeu que "se se garanten as condicións de seguridade" e se se instala "un escenario axeitado" para substituír o que se derrubou, "sería unha magnífica noticia" para as "case 50.000 persoas" que teñen entrada para cada día do festival. Derrube no palco do Son do Camiño: Catro traballadores dados de alta e dous en prognóstico reservado Tres operarios ingresados, un deles na UCI Tres operarios permanecen ingresados, un deles na UCI, segundo confirmou o director xeral de Emerxencias e Interior, Santiago Villanueva. A evolución do traballador que se atopa na unidade de coidados intensivos é "favorábel". Ademais, os outros tres feridos xa foron dados de alta. Caída desde unha elevada altura Villanueva sinalou que o traballador que se atopa en estado grave "aparentemente caeu desde arriba", mentres que os outros tiveron lesións após caerlles encima o escenario. A respecto das causas do accidente laboral, o director xeral pediu esperar aos informes de Inspección de Traballo e do Instituto Galego de Seguridade e Saúde Laboral (Issga), así como o informe da Policía Nacional, que xa foron trasladados ao xuíz.