Summary: O líder de Anova revela que mantivo unha conversa con Pablo Iglesias nos últimos días e coida que "se están a dar pasos" que poden desemboar nunha candidatura unitaria que non debe ser "apéndice de nada nin subordinada".

Xosé Manuel Beiras axita o taboleiro. Dúas semanas despois de pronunciarse por primeira vez a respecto da posibilidade de fiar unha candidatura galega unitaria para as eleccións xerais e instar as mareas municipais a impulsala, o portavoz nacional de Anova amósase disposto a participar directamente nesa eventual lista, mesmo encabezándoa, "se se dan as condicións" para que o seu "perfil" encaixe nela e así llo solicitan. Para que esa hipótese tornase en real, advirte, as "características" esenciais do proxecto son dous: que se trate dun "suxeito político galego" e situado "en clave de esquerda". Nunha entrevista na Radio Galega o histórico líder nacionalista foi cuestionado polo seu papel nos múltiples contactos entre formacións políticas e revelou un deles. No marco das "conversas de Anova" co resto de forzas "o outro día estivemos falando por teléfono Pablo Iglesias e mais eu" e el, subliña, "formuloume directamente a cuestión de que dea un paso adiante". Como xa expresara, Beiras advirte de que o seu "ciclo político está rematado" e apenas lle resta "o epílogo", e por iso xa tiña decidido "non presentarme máis a ningunhas eleccións ao Parlamento galego nin ás Cortes". Pero isto pode mudar "en determinadas condicións". "Eu -admite- podo facer unha achega marxinal coa miña participación activa e persoal, non o rexeito de entrada, reconsideraríao". Pero "só podo facer iso -explica- se a alternativa encaixa co meu perfil", isto é, o dunha persoa "cada vez máis de esquerdas", pero tamén "nacionalista, sen ambaxes", o que non impide "que entenda que hai que facer cousas alén do nacionalismo". "Se non se dan esas características, a miña participación sería contraproducente", asegura. Se "unha candidatura artella o pobo galego como suxeito político en clave de esquerda e se considera que eu debo achegar coa miña presenza do xeito qeu sexa, eu non me nego a consideralo", resalta. O líder de Anova revela unha conversa con Pablo Iglesias nos últimos días Este paso adiante de Xosé Manuel Beiras dáse nun contexto no que non desbota a posibilidade de que poida artellarse unha única candidatura unitaria. "Estanse a dar paso que poden desembocar diso", se ben aprecia como "principais problemas" que "o BNG foi dando pasos, pero non dá os suficientes" e "Podemos tampouco dá os pasos suficientes". Ao seu xuízo, mentres os de Pablo Iglesias "sigan insistindo nunha visión centralizada" e en ser "protagonistas" de candidaturas que actúen como "sucursais", "vai ser imposible unha candidatura unitaria". Se Podemos recoñece a plurinacionalidade do Estado debera "ser congruente" e aceptar que a posible candidatura galega non pode ser "un apéndice de nada, nin subordinada". Beiras coida que "se están a dar pasos" que poden desembocar nunha candidatura unitaria que non debe ser "apéndice de nada nin subordinada" Dende o punto de vista de Beiras o resultado das eleccións catalás do vindeiro 27 de setembro poden ser "decisivas para a posición de Podemos" neste eido. Mentres, indica, cómpre continuar o traballo ara ese "irrenunciable suxeito político galego" no que un grupo propio "non sería máis que a expresión dese suxeito político". O grupo galego, resalta, non debe ser un fin en si mesmo, porque mesmo acadándose cunha candidatura esencialmente nacionalista, "o que podería facer é protestar, porque non tería potencia suficiente para derrotar as forzas do réxime e abrir un proceso de cambio de réxime". Entrevista íntegra a Xosé Manuel Beiras na Radio Galega


Summary: A petroleira mexicana afirma que non hai nin datas nin acordos concretos para o sector naval galego

Feijóo voltou de México, onde formou parte do séquito de Rajoy, coa boa nova de que en contactos de "alto nivel" xa se tiña chegado a un principio de acordo coa potente Pemex (Petróleos Mexicanos), cuxas vendas superan os 100.000 millóns de dólares anuais, para que buques da súa flota menor se construísen en asteleiros da Galiza. Desde aquela, foise acrecentando a ilusión sobre a posíbel solución á falta de carga de traballo das factorías navais de Vigo e Ferrol. As sereas dos asteleiros volverían bruar con forza chamando ao traballo. A noticia de que Pemex ía abrir no verán un concurso público para a construción de 21 buques de apoio á actividade petrolífera semellaba confirmar que as pezas do puzzle estaban a cadrar en beneficio dos asteleiros galegos. Mais os necesarios protagonistas da "salvación Feijoniana", que mantiveron un prudente silencio ao longo destes días, falaron esta semana a través dun alto cargo en declaracións a diversos medios. Pemex recoñece que, certamente, mantiveron contactos coa Xunta mais que non se concretou ningún acordo nin tampouco se manexaron datas ou prazos para que algún dos buques que pretenden construír se faga na Galiza. O que en termos diplomáticos se coñece como unha mera "declaración de intencións". A empresa sinala que o procedemento normal para a construción deste tipo de buques é un concurso ao que se presenten ofertas de asteleiros de diferentes puntos do planeta. Alén diso, o cargo de Pemex apuntou que de existir algún compromiso desta empresa cun sector naval, sería co mexicano, que está en pleno proceso de reconfiguración e relanzamento. Xa que logo, todas estas "aclaracións" desde Pemex supoñen a outra cara da moeda da visión que defende a Xunta. Onde o goberno galego publicita un principio de acordo como primeiro chanzo de cara á unha aposta definida de Pemex por construír buques na Galiza, a propia petroleira mexicana reduce o acontecido a conversas e contactos que non callaron en compromisos maiores. Cómpre lembrar que o anuncio feito no seu momento por Feijóo ao voltar de México foi acollido polo sindicalismo, nomadamente a CIG, con desconfianza. A propia central nacionalista lembroulle ao presidente da Xunta que o naval non pode acceder a contratos en México até que non conte cun novo sistema de bonificación fiscal. E que o propio comisario europeo da Competencia recoñeceu, a preguntas do BNG, que aínda non existe unha proposta de "tax lease" por parte do Estado español. Por iso, a CIG-Metal solicítoulle aos responsábeis autonómicos "que deixen de mentir e enmarcando este tipo de declaracións nun intento por desmobilizar ao sector".


Summary: Os populares (7 edís) contaron co apoio de Somos Fene (2) e a abstención do PSOE (3 concelleiros) para acabar co mandato de Juventino Trigo (BNG, 4 edís), que gobernaba en coligazón con EU (1).

Gumersindo Galego é desde a mañá desta sexta feira novo alcalde de Fene ao prosperar a moción de censura contra Juventino Trigo (BNG) impulsada polo PP e apoiada por Somos Fene e coa abstención do PSOE. BNG e Esquerda Unida - formacións que integraban o goberno local- votaron en contra. Sandra Permuy, portavoz nacionalista no pleno, afirmou que "esta moción non ten base nin xeito" nun salón de actos ateigado de público que, na súa gran maioría, criticou a moción e deu mostras de apoio ao alcalde agora saínte. A concelleira de EU, Maricarmen Martínez, tamén denunciou esta moción: "Os concelleiros que non pisaron este Concello agora queren ocupar o Goberno", dixo. Unha vez triunfante a moción, o novo alcalde, Gumersindo Galego, interveu no pleno entre apupos e asubíos do público e berros de "Fóra, Fóra!". O rexedor do PP afirmou que "non van defraudar" á veciñanza de Fene, que "xa me coñece". Unha resolución do xulgado contencioso número 1 de Ferrol obrigou a realizar a moción de censura contra Juventino Trigo esta sexta feira -suspendida no seu día por unha decisión da Mesa de Idade do concello perante as sospeitas de transfuguismo dos edís de Somos Fene-. Trigo valorou esta semana que o auto xudicial "non se axusta a dereito pola súa escasa consistencia legal". A moción, porén, decorreu na mañá desta sexta feira. Votos en contra da moción, 5 (4 do BNG e 1 de EU); a favor 9 (7 PP e 2 Somos Fene) e abstencións, 3 (PSOE). Fene pasa así a alargar o número de concellos que o PP pasou a gobernar a través de mocións de censura após as eleccións de maio de 2015, como Boimorto, Pontecesures, Santa Comba, Oia ou Noia, entre outros.


Summary: O TSXG desestimou a demanda interposta pola CUT contra a CRTVG por suposta vulneración do seu dereito á liberdade sindical, ao reducir o crédito horario en vigor desde 2015 coa finalidade, segundo este sindicato, de o represaliar e silenciar a súa acción sindical "especialmente combativa".

O Tribunal Superior de Xustiza da Galiza (TSXG) desestimou a demanda interposta pola CUT contra a Corporación da Radio Televisión da Galiza (CRTVG) por suposta vulneración do seu dereito á liberdade sindical, ao reducir o crédito horario en vigor desde 2015 coa finalidade, segundo este sindicato, de o represaliar e silenciar a súa acción sindical "especialmente combativa". Xunto coa dirección da CRTVG, a CUT demandou aos sindicatos con representación na canle pública insinuando un acordo coa empresa para "os premiar e sobre representar". Esta última retirouna na fase de conclusións do xuízo por estar, segundo o fundamento xurídico, ante unha "práctica da empresa". Sobre os feitos da demanda, desde un dos sindicatos, a CIG, negan a veracidade dos mesmos. En relación ao sistema de crédito horario de xuño de 2015, que a CUT pedía que estivera en vigor, a central nacionalista desmentiu o seu carácter proporcional, xa que "era un sistema que premiaba as maiorías e beneficiaba desproporcionadamente á CUT". A consecuencia foi, segundo a CIG, que "a CUT estaba bonificada cun crédito adicional do 88,61% sobre o legal, mentres que o de CCOO representaba o 66,67% e o da CIG non chegaba ao 46%". Non se acredita especial combatividade Sobre a conflitividade na empresa argumentado na demanda, o TSXG conclúe que "non se acredita, nin sequera indiciariamente, unha especial combatividade da CUT que moleste á empresa, estamos ante cinco sindicatos de clase que teñen as súas propias estratexias sindicais pero que coinciden en moitas das accións colectivas".


Summary: O presidente da Xunta de Galiza afirmou esta cuarta feira que o PP é "un partido de lealdades" cara ao seu líder. Feijóo posiciónase así, a favor de Mariano Rajoy na polémica polas críticas de Aznar

Núñez Feijóo respondeu así ás preguntas d@s xornalistas após ser inquirido polas declaracións do ex-presidente español, José María Aznar. O líder do executivo galego amosou a súa lealdade ao mandatario español e rexeitou que Aznar fose retornar á primeira liña política. Nun acto de inauguración dun encoro Núñez Feijóo dixo non estar certo de que das afirmacións do presidente de honra do PP se deduza "esa actitude" nin "esa proposta" de voltar á vida política. No entanto, José María Aznar non negou que estivese a valorar esa posibilidade durante a entrevista concedida a Antena 3 Televisión e mesmo afirmou que a decisión que finalmente adopte cumprirá coa súa conciencia, co seu partido e o seu país. Para o presidente da Xunta, malia todo, as afirmacións de Aznar "non significa[n] para nada ningunha volta cara ao pasado".


Summary: Galiza porá en marcha 25.000 autocitas para que mozas e mozos de entre 16 e 22 anos soliciten a vacina da Covid-19. Aliás, ante as longas colas de agarda rexistradas na vacinación en Vigo, o Sergas culpa a mocidade por acudir antes da hora que fora citada. Por outra banda, a OMS pide priorizar as vacinas para persoas de alto risco e traballadores sanitarios no mundo sobre as e os adolescentes.

Tras fixar as necesidades de doses da vacina contra o coronavirus para "as repescas", Galiza abrirá "de inmediato" até 25.000 autocitas máis para mozas e mozos de entre 16 e 22 anos, grupo de idade en que se rexistra na Galiza "un incremento moi importante" de contaxios da Covid-19 no marco da pandemia. Así o anunciou esta cuarta feira, 4 de agosto, o presidente da Xunta, Alberto Núñez Feixoo. Trasladouno en declaracións aos medios en Ribeira, onde tamén ratificou que nos próximos días comezarase a vacinar de forma xeral a poboación de 22 e 23 anos. "E nos próximos días imos abrir un número de até 25.000 autocitas a mozos de entre 16 e 22 anos. Abrirémolo nos próximos días e anunciarémolo con antelación para seguir incorporando os mozos con incidencia máis alta. Espero que estas 25.000 citas as poidamos implementar a finais desta semana para poder empezar a próxima coa vacinación de entre 22, 21 e 20 anos", dixo o presidente galego. Aínda que inicialmente concretou que esas autocitas poderían beneficiar especialmente mozas e mozos "con maior necesidade", que teñan que realizar viaxes de estudos ou saídas da Galiza, precisou que poderán acceder a elas o conxunto da poboación de entre 16 e 22 anos. En paralelo, citación "forzada" En canto a quen non consiga cita por esta vía, precisou que se continuará coa chamada "forzada" desde o Servizo Galego de Saúde (Sergas) por orde cronolóxica de idade. Previamente, onte, 3 de agosto, o conselleiro de Sanidade, Julio García Comesaña, avanzou nunha comparecencia parlamentaria que na Galiza serían citadas esta semana 135.000 persoas para vacinarse entre o 2 e o 8 de agosto, deles 5.900 serían "repescas" para maiores de 40 anos que non recibisen a pauta até a data. "Sensación falsa de seguridade" Ademais, no caso da mocidade, tras incidir no "incremento moi importante" de novos contaxios no grupo de 16 a 22 anos, ligou esta situación a unha "certa sensación falsa de seguridade" neste colectivo, sobre todo porque teñen aos familiares de maior idade (pais, avós ou irmáns, citou) xa inmunizados. Neste punto, volveu a alertar do impacto do variante delta -na que basta "un contacto de segundos" para contaxiarse- e engadiu, ademais, que os expertos auguran que, dado que o virus segue mutando, haberá novas variantes que poden ser aínda "máis agresivas". O Sergas defende a organización da vacinación no Ifevi de Vigo ante as longas colas e as críticas pola falla de persoal O Sergas saíu este 4 de agosto ao paso das críticas polas longas colas de mozas e mozos no proceso de vacinación contra a Covid-19 no Instituto Feiral de Vigo (Ifevi) nas últimas horas. Sanidade atribuíu as aglomeracións á cantidade de persoas que acudiron fóra da hora á que foran citadas, e defendeu o dispositivo e o número de persoal. O rexedor vigués Abel Caballero lamentou que, na xornada de onte, terza feira 3 de agosto, moitas persoas mozas tiveron que facer "colas de hora e media", e vinculou esa situación á "falta de persoal". "Exíxolle á Xunta que poña a máis xente vacinando", proclamou. Ante estas críticas, o Sergas fixo público un comunicado no que lamentou que o alcalde de Vigo tente utilizar a Covid-19 "para facer política" e negou "rotundamente" que o dispositivo do Ifevi funcione mal. De feito, subliñou que o dispositivo recibe a diario "felicitacións por parte de miles cidadáns" que acoden a recibir a vacina. Segundo engadiron as mesmas fontes, se se produciron colas na terza feira foi porque "moitas persoas que estaban citadas á primeira hora da mañá acudiron máis tarde, acumulándose desa forma máis citados dos previstos en determinados momentos". En todo caso, negaron as esperas de hora e media denunciadas polo alcalde. A OMS pide priorizar a vacinación en persoas de risco Por outra banda, o director executivo de Emerxencias Sanitarias da Organización Mundial da Saúde (OMS), Bruce Aylward, insistiu este 4 de agosto na importancia de priorizar outros grupos de alto risco antes que as e os adolescentes para chegar a 10% da poboación vacinada a finais de setembro e saír así da fase máis grave da pandemia. "Se queremos chegar a 10% en todos os países a finais de setembro, fariamos moito para protexer a traballadores de todos os países e a partir de aí poderase baixar a idade cara a poboacións máis novas", explicou, lembrando que o obxectivo é salvar "o maior número de vidas posíbeis e evitar cadros máis graves". "Claro que os adolescentes corren risco de infectarse pola Covid-19, pero as enfermidades serán menos graves e non corren risco de ser hospitalizados", asegurou, para reiterar que "hai que considerar isto desde unha perspectiva global e protexer ás persoas que teñen máis risco ata finais de setembro". Nesta liña, a directora das campañas de inmunización da OMS, Katherine Ou' Brien, lembrou que hai que centrarse en "previr enfermidades graves, hospitalización e morte, porque isto é o que crea presión sobre o sistema sanitario, coas consecuencias que ten isto sobre a economía e as familias". A cuestión, proseguiu, é "se os adolescentes contribúen a este espectro de consecuencias graves da pandemia, e a resposta é que non", sentenciou. "Os mozos non tenden a presentar consecuencias graves da enfermidade, e este elemento é fundamental para garantir a prioridade máis alta en materia de vacinación ás persoas e aos grupos que teñen máis risco", insistiu. "Finalmente ampliarase a vacinación a estas poboacións, pero hai que focalizarse agora noutras prioridades antes de poder baixar a idade ou considerar outros grupos que poderían beneficiarse mais que aínda non son os que corren un risco máis alto", concluíu.


Summary: Pola sospeita de que se pagasen comisións ilegais.

A xustiza española abriu unha investigación ao rei emérito Juan Carlos para comprobar o seu papel na adxudicación do contrato para unha liña de alta velocidade en Arabia Saudita. A Fiscalía do Tribunal Supremo asumiu a investigación derivada das dilixencias abertas en decembro de 2108 por Anticorrupción para aclarar o destino de 80 millóns de euros que segundo a empresaria Corinna Larsen teríanse repartido entre outros o rei emérito pola adxudicación do AVE á Meca ás empresas españolas en 2011. Nunha nota enviada esta segunda feira, a Fiscalía Xeral do Estado explica que esta investigación está centrada precisamente en delimitar ou desbotar a relevancia criminal dos feitos ocorridos despois de xuño de 2014, momento no que o rei emérito xa non estaba protexido pola inviolabilidade que o artigo 56.3 da constitución española recoñece ao xefe de Estado. "É polo tanto necesario realizar novas dilixencias que afecten directamente ao rei emérito, que, como é sabido, está aforado ante a Sala Segunda do Tribunal Supremo", engade a nota. O 5 de xuño, a fiscal xeral do Estado, Dolores Delgado ditou un decreto polo que se designaba para esta causa o fiscal do Tribunal Supremo da especialidade de delitos económicos, Juan Ignacio Campos Campos.


Summary: Agás en casos como os da Coruña, Santiago ou Vigo, o espazo anteriormente nucleado ao redor das mareas municipais presentarase fragmentado ás eleccións de maio. Haberá un mosaico de mareas que, tras non conseguir acordos, competirán entre elas nas urnas.

As anteriores eleccións municipais deron varias alcaldías e representación en distintos puntos do país ao denominado espazo de unidade das mareas municipalistas, que baixo distintos nomes, concorreu ás urnas con acordos previos entre Esquerda Unida e Anova e cun Podemos que, a pesar de non presentarse, apoiara expresamente esas listas. Desta volta as mareas municipalistas concorrerán fragmentadas e competindo entre elas en distintas localidades. O BOP publicado na cuarta feira recolle listas nadas do antigo espazo das mareas. A ausencia de acordos amosa que moitos concellos de Galiza contan con opcións electorais deste espazo enfrontadas entre elas, froito das discrepancias entre o sector nucleado ao redor de Luís Villares, portavoz do partido, e o conformado ao redor de Podemos-Anova-Esquerda Unida. Rivalidade até en catro cidades Agás na Coruña, Compostela e Vigo, o resto das cidades terá dúas e mesmo tres candidaturas rivais nadas da antiga confluencia. En Ferrol naceron tres formacións: a que continúa co alcalde Jorge Suárez optando á reelección por Ferrol en Común-Son en Común, a da Marea de Ferrol (co apoio de Villares) e Actúa (formada por persoas que se escindiron de Podemos). En Lugo, Ourense, Ferrol e Pontevedra haberá dúas e mesmo tres candidaturas rivais nadas da antiga confluencia. En Ourense preséntanse tres candidaturas deste espazo: a de Podemos, a de Ourense en Común (impulsada por David Bruzos, próximo a Podemos e candidato á portavocía de En Marea nas eleccións primarias) e a candidatura Ourense Mellor (apoiada polo sector oficialista de Marea). En Lugo competirán Alternativa Cidadá de Esquerdas (Esquerda Unida-Equo), Podemos en solitario e Lugo Novo (co respaldo do grupo de Luís Villares). Ningunha delas conta con implicación de Anova, segundo informan a Sermos Galiza fontes desta organización política. A cidade do Lérez conta coa Marea de Pontevedra (afín a Villares) e coa lista Podemos-Esquerda Unida-Son En Común (sen Anova). Son En Común presenta 35 candidaturas A alianza de EU, Podemos e Anova leva por nome ás municipais Son En Común, e aínda que cada candidatura ten unha denominación diferente, a maioría fan referencia a este termo. Así, hai 35 listas que van baixo ese "paraugas instrumental", segundo informaron a Sermos Galiza fontes dos tres partidos que as promoven. Estes concellos son: Vigo (Marea de Vigo-Son en Común), Ferrol (Ferrol en Común-Son en Común), Pontevedra (Podemos-EU-Son en Común), Boborás, Cospeito, Coristanco, Vilalba, Narón, Cambre (EU-Son en Común), Baiona (UP-Son en Común), As Pontes, Caldas, Lobios, Barbadás, Redondela, Ponteareas, Bergondo, Val do Dubra, Mos, Bembrive, Nigrán, Carballiño, Abegondo, Ares, Ponteceso, Viveiro, Mugardos, Oroso, Carballo, Beariz, Cangas, Porriño, Gondomar, Sarria, Sanxenxo e Arteixo. Podemos preséntase en solitario en Lugo, Betanzos, Marín, Ourense e Ames A maiores, Podemos preséntase en solitario en Lugo, Betanzos, Marín, Ourense e Ames. Pola súa banda, Esquerda Unida tamén vai soa en Fene e O Grove. En Lugo vai con Equo (co nome de Alternativa Cidadá de Esquerdas-EU-Equo) en competencia con Podemos e Lugo Novo. Anova non se presenta en solitario en ningún concello. Fontes de En Marea sinalan que o espazo político liderado por Villares avala case un cento de candidaturas que concorrerán baixo o paraugas de Mareas Locais, como os casos de Somos Cambados-Mareas Locais, fórmula que se repite en Ribadumia, Sanxenxo, Vilanova, A Cañiza ou Ponteareas. Existen candidaturas que "por falla de tempo para ser rexistradas como forzas políticas no Ministerio de Interior" van coa denominación En Marea, como ocorre con En Marea Tui, En Marea A Guarda ou En Marea Cambre, informan a Sermos Galiza fontes próximas a Villares. Tamén contabilizan desde En Marea como candidaturas afíns as presentadas nas comarcas de Terra de Lemos, Chantada e Quiroga coa denominación Por un Interior Galego Vivo e aí están Esperta Monforte, Agroma Sober, Courel Vivo e Por Chantada-CUP. Na comarca do Val Miñor as candidaturas de Baiona, Nigrán e Gondomar agrúpanse baixo a denominación común de Manifesto Miñor, co apoio tamén de En Marea. Desde a formación de Villares contan nese case cento de candidaturas listaxes como a de Compostela Aberta, Marea Atlántica, Marea de Vigo, Cangas (Avante Cangas, anteriormente ASPUN e en competencia coa de Son En Común), Gañemos Vilanova, Betanzos Novo, Somos Cambados ou Ames Novo. Troque de alianzas en Vilagarcía En Vilagarcía cambian as alianzas, pois Podemos e Anova conflúen en Marea da Vila, fronte á organización de Villares e Esquerda Unida, que van baixo a denominación Vilagarcía en Común.


Summary: A Organización Internacional para as Migracións (OIM) sitúa en 3.132 a cifra de persoas mortas no que vai de ano tentando chegar a territorio comunitario por mar e en 3.701 as reasentadas polas intitucións da UE.

A chegada de embarcacións através do Mediterráneo ás costas gregas ou italianas, cargadas con ducias ou mesmo centos de persoas que fuxen da guerra, a fame ou como vítimas, mesmo da trata de seres humanos con fins de explotación sexual, deixou de ser nova de abertura nos telexornais e a imprensa. Porén, a cifra de migrantes e solicitantes de asilo que tentar chegar á UE por vías marítimas, e tamén terrestres, non deixa de medrar. No que vai de ano (até o 4 de agosto) arrivaron á Unión Europea 273.603 persoas, o 26% das totais de 2015, 1.046.599 persoas. O principal destino continúa a ser Grecia, con 162.335 de acordo cos dados publicados pola Organización Internacional para as Migracións (OIM). Así as cousas, Italia sitúase de novo como un dos puntos de entrada á UE malia que a ruta marítima --que transita a Canle de Sicilia desde Libia-- é unha das máis perigosas e mortíferas. No que vai de 2016 faleceron ou desapareceron tentando cruzar o Mediterráneo 3.132 persoas Neste senso, no que vai de 2016 faleceron ou desapareceron tentando cruzar o Mediterráneo 3.132 persoas, unha cifra próxima á do número de reubicacións levadas a cabo polas institucións comunitarias desde setembro de 2015, isto é, 3.701 persoas procedentes de campos gregos (2.749) e italianos (952). Fechar fronteiras Malia o acordo asinado entre a UE e Turquía no mes de marzo e o fechamento da denominada ruta dos Balcáns, a chegada de migrantes e solicitantes de asilo non cesa. Así é que nas illas gregas --baleiradas após o acordo con Ankara-- permanecen 9.724 persoas dun total de 57.058 diseminadas en toda Grecia entre os distintos campamentos de persoas refuxiadas. Aliás, entre o 21 de xullo e o 4 de agosto, Bulgaria rexistrou 602 chegadas; Hungría 92 e Serbia 46. Doutra banda, nos principais puntos de partida, como Libia ou Nixeria, cóntanse por centos de milleiros as persoas migrantes que agardan cruzar o Mediterráneo. Segundo a OIM en Libia hai 264,014 migrantes en 316 localizacións, o 3% delas en campos de detención. En Nixeria 210,624.


Summary: Hai cen anos falecía en Madrid a escritora Emilia Pardo Bazán. Unha efeméride que comezou a conmemorarse xa a finais de 2020 e que quedou ligada á recuperación do Pazo de Meirás para o Estado español, após décadas de ocupación por parte da familia do ditador Franco. O debate sobre os usos que deben dárselle ao pazo está aberto, mais tamén sobre o papel da autora coruñesa no panorama cultural e literario.

No centenario do pasamento da escritora Emilia Pardo Bazán (A Coruña, 1851-Madrid, 1921), a Real Academia Galega (RAG), cuxa sede se sitúa na vivenda da rúa Tabernas propiedade da autora, e que custodia boa parte dos fondos da biblioteca, conmemora a data cunha lectura colectiva da súa obra, mais ningún dos seus traballos literarios foron escritos en lingua galega. En conversa coas profesoras María Pilar García Negro, Olivia Rodríguez e Xosé A. Fraga, Nós Diario procura unha perspectiva crítica sobre a relevancia que se lle está a dar á figura de Emilia Pardo Bazán no contexto galego, á elección idiomática "política e consciente" da escritora e tamén o espazo que se lle debe dar ou non á autora no Pazo de Meirás. Neste último caso foi precisamente a Xunta a primeira en reivindicar alí o lugar da escritora, competindo así a figura propietaria do pazo antes da ocupación dos Franco co uso do edificio para honrar a memoria histórica, como reclama o movemento da memoria. O Goberno galego solicitou o espazo para facer entrega o 8-M das Medallas Pardo Bazán, mais este foille denegado polo Goberno do Estado. Pazo, autora e memoria "A Xunta puxo esta señora" por diante en Meirás "como para tapar unha hemorraxia, para tapar a Franco e facer como se iso nunca existise", afirma a profesora Olivia Rodríguez sobre o acontecido arredor da entrega das Medallas Pardo Bazán o pasado 8-M. Rodríguez, que se declara rotunda defensora de que o pazo se dedique á memoria histórica, advirte en primeiro lugar de que "Meirás e o que alí hai debe pórse a salvo da rapina" e indica en segundo lugar que na propiedade "hai espazo para que sexa a casa da escritora e tamén da memoria histórica". Unha visión que comparte Xosé A. Fraga que, alén de respectar o espazo da literata, non obvia o carácter "autoritarista e non democrático que tamén tiña ideoloxicamente a autora, que estaría feliz na ditadura de Primo de Rivera", resume. Obviar para branquear Precisamente ao falar da ideoloxía da autora de La tribuna, o profesor Fraga rescata o traballo do ex presidente da RAG, Xosé Ramón Barreiro Fernández, autor do "texto fundamental sobre ese tema, que estivo desaparecido, ninguén fala del", conta. "Non se trata de estar de acordo ou non, mais un le Movendo os marcos do patriarcado ou os artigos de Darío Villanueva e ese texto directamente non figura", enfatiza o doutor en Bioloxía ao denunciar que "faltan moitas voces, voces disonantes", en referencia non só ás publicacións, senón tamén aos eventos que se están a organizar no centenario. "Estamos a asistir a un proceso de glorificación da súa persoa e da súa obra", advirte María Pilar García Negro "En aras da extraordinaria modernidade e complexidade de Emilia Pardo Bazán trasládase unha censura, hai un lavado de imaxe dela e unha ausencia de voces discrepantes", insiste, para aclarar que se traslada un perfil "dulcificado" da autora co que ela mesma, "seguramente non estaría de acordo". Tamén o percibe así a profesora da UDC María Pilar García Negro, que expresa con contundencia que "estamos a asistir a un proceso de glorificación da súa persoa e da súa obra baseado en supostos falsos ou absolutamente parciais que non se corresponden en absoluto cunha grande avantaxe desta escritora, a súa elocuencia máxima, ela foi explícita sempre, tanto desde o punto de vista persoal, como tamén do ideolóxico, tanto no que ten a ver coa súa visión sobre a Galiza como no que ten a ver co feminismo", apunta. García Negro explica que "ela é dona dun feminismo declarativo que despois aparece contradito no tratamento da súa obra literaria, porque sendo unha escritora descomunal, da maioría social feminina, ás traballadoras infrahumanízaas e incluso as animaliza". O papel da Academia "Se se cumprisen os prognósticos de dona Emilia Pardo Bazán a literatura galega non existiría como tal e, polo tanto, non tería sentido unha institución como a Real Academia Galega", apunta rotunda a profesora García Negro. Unha cuestión na que coincide Xosé A. Fraga, que lembra que a autora "dixo repetidas veces que o galego estaba ben para o folclore e para o pobo, e se iso non é limitar as opcións do noso idioma a ver que é". E partindo da cuestión idiomática, da escolla "consciente", di Rodríguez, de integrar a literatura española, García Negro ve "realmente rechamante que o programa do congreso no que participa a RAG como parte fundamental" e que vai decorrer no mes de outubro, "non hai, en todo o programa, unha soa intervención en galego e non hai unha soa intervención dedicada a algo evidente como é a condición de galega de nacemento de dona Emilia e a súa visión sobre Galiza". "De aí deduzo que o galego non é unha lingua de cultura", explica García Negro para resaltar a contradición da Academia, "en pleno século XXI temos que asistir ao maior dos retrocesos posíbeis". "Semellante entreguismo" causa na profesora "decepción a respecto do que a propia institución di que é: a salvagarda da lingua e da literatura galega". "Dona Emilia enfrontouse á nosa condición idiomática e revisalo é unha responsabilidade", denuncia o doutor Xosé A. Fraga Un paradoxo que non comparte Olivia Rodríguez, ao aclarar que "a Academia está a ocupar a casa da escritora, por iso ten un papel institucional nestes eventos. Hai unha confluencia histórica, e recibimos todo ese pasado". "A Casa-Museo de Emilia Pardo Bazán tamén está na rúa Tabernas, está dirixida pola Academia e todo o que se está a facer está nesta última", puntualiza a tamén escritora Olivia Rodríguez. Sobre este aspecto, Xosé A. Fraga coincide con María Pilar García Negro, cuxa presenza no citado congreso bota en falta. "Dona Emilia enfrontouse á nosa condición idiomática e revisalo é unha responsabilidade", reivindica Fraga, "parece que non abonda con reclamar o seu valor na literatura española e estana a comparar con Rosalía mais non podemos dubidar do compromiso lingüístico da primeira", denuncia Fraga.


Summary: A eurodeputada nacionalista Ana Miranda reclama diversas actuacións en beneficio da flota artesanal, a máis importante en embarcacións e emprego da Galiza.

O BNG, a través da eurodeputada Ana Miranda, presentou 90 emendas á proposta de Regulamento Marco da Reforma da Política Pesqueira (PPC), que establecerá as regras de xogo para o sector pesqueiro para o período 2014-2020 e cuxo prazo de presentación na Comisión de Pesca da Eurocámara vén de finalizar. Entre as emendas máis significativas presentadas polo BNG figura unha nova proposta de definición de frota artesanal que pasa a considerar como tal ás embarcacións que teñan ata 15 metros de eslora ou que realicen mareas que non excedan as 36 horas de duración, definición na que terían cabida a práctica totalidade das 4.380 embarcacións que integran a frota artesanal galega, a diferencia da proposta presentada pola Comisión Europea que unicamente incluía como frota artesanal os barcos cunha eslora inferior a 12 metros, "o que deixaba fora a unha parte significativa do sector galego". O BNG completa o seu apoio á pesca artesanal na futura PPC, con emendas que solicitan un plan específico para este segmento da frota e a reserva dunha porcentaxe do futuro Fondo Marítimo Europeo e de Pesca (FEMP), cunha dotación inicial de 6.500 millóns de euros. O BNG demanda un plan específico para a flota artesanal e unha procentaxe dos fondos europeos Principio de estabilidade De cara á futura PPC, a formación nacionalista tamén demanda a supresión do «principio de estabilidade relativa», -que establece un reparto de dereitos de pesca por Estados desde 1983, antes do ingreso do Estado español na UE-. A emenda do BNG pide a eliminación deste principio porque «ten provocado unha discrepancia notable entre as cotas asignadas aos Estados membros e as necesidades e usos reais das súas frotas, sen garantir que os dereitos de pe Cotas Pesca Transferible Outro dos aspectos emendados polo Bloque é o relativo ás cotas de pesca transferibles (CPT), cunha oposición clara a esta posibilidade. En calquera caso, se finalmente os Estados deciden adoptar un sistema de intercambio de CPT, debería ser «voluntario» e a frota artesanal debe «quedar explicitamente excluída», salienta Miranda, tendo como referencia a definición que defenden o BNG en contraposición á da Comisión Europea. Miranda tamén presentou emendas en relación ao rendemento máximo sostible (RMS) e aos descartes, en ambos casos con alternativas «máis flexibles» que as aportadas polo Departamento que dirixe a comisaria María Damanaki. No primeiro caso, indicando que a data de 2015 é «inviable» e propoñendo o horizonte de 2020 como a referencia temporal para establecer ese RMS por pesquería. Neste sentido, a eurodeputada, tamén presentou emendas que promoven a obtención de datos científicos, pois a día de hoxe «descoñecemos a situación real de máis do 60% das pesquerías, en termos da súa situación de preservación biolóxica». En relación aos descartes, o BNG solicita unha aplicación flexible na que se teña en conta a especificidade das pesquerías multiespecies.


Summary: É o 34 por cento máis que en 2015. Europa consolídase como a maior fortaleza do planeta. En 2016, das 7.495 mortes de migrantes en todo mundo, na súa fuxida da guerra ou da pobreza, 5.079 producíronse nas augas do Mediterráneo, unha xigantesca foxa común. Os dados foron recopilados pola OIM (Organización Internacional para as Migracións).

Os dados que pon sobre a mesa a OIM son estarrecedores e espellan un drama humano dunhas dimensións sen precedentes. 14 mortos por día. 5.079 migrantes que perderon a vida en 2016 tentando cruzar o Mar Mediterráeo para chegaren ao continente europeu. Foxen ou de conflitos bélicos -en boa parte provocados polas potencias europeas- ou da miseria -identicamente enxendrada polo colonialismo occidental. As persoas migrantes que tentaron atravesar o Mediterráneo partiron ou ben do Norte de África ou ben de Oriente Medio. O número de vítimas non fai máis que medrar, nunha espiral infernal que non parece ter límites. O aumento de mortes en 2016 a respeito de 2015 foi de 34 por cento: 5.079 face 3.777. En 2014 rexistáronse 3.279 falecimentos. En 2016 consolidouse a tendencia que estabelece a rota do Mediterráneo como a máis letal para as persoas migrantes e refuxiadas. O corredor do Saara e o Norte de África cara á costa norte do continente -precisamente para apañar alí fráxeis embarcacións rumo a Europa- é o segundo que máis vidas se cobra no planeta, cun total de 1.124. O terceiro ponto de negro das matanzas en masas de migrantes é a fronteira entre México e Estados Unidos -precisamente onde Trump quer colocar un muro-, con 432 mortos. Cantos migrantes conseguiron cruzar o Mediterráneo con vida? Segundo os dados da OIM, en 2016 foron un total de 363.348. A maior parte deles -en concreto 181.436- chegaron ás costas de Italia provenientes da Libia e do Exipto. O segundo continxente máis numeroso -por volta de 173.561- tiñan como orixe Siria, Afganistán, Iraque, Paquistán e Irán, partiron de Turquía e alcanzaron a costa de Grecia.


Summary: A Policía Nacional procedeu ao arresto de tres veciños da cidade de entre 20 e 25 anos como autores materiais do crime, de posíbel motivación homófoba.

Axentes da Policía Nacional veñen de proceder á detención de tres veciños (unha muller e dous homes) da Coruña de entre 20 e 25 anos como presuntos autores do asasinato do mozo de 24 anos Samuel Luiz a pasada fin de semana.O corpo de seguridade deu conta deste novo paso na investigación do crime, de posíbel motivación homófoba, na súa conta da rede Twitter. No entanto, tamén indica que os traballos continúan "até o total esclarecemento dos feitos" acaecidos na zona do Orzán na madrugada do pasado sábado. En consecuencia, "non se descartan máis detencións nas próximas horas". Até o de agora sabíase que había 15 persoas vinculadas dalgún xeito a este crime. Todas foron interrogadas nas dependencias de Lonzas en relación á súa posíbel participación na malleira mortal a Samuel Luiz que, segundo as súas amizades, tivo un agravante LGTBifóbico, pois segundo as testemuñas os agresores agresores repetían, unha e outra vez, "maricón, imos matarte", "maricón de merda, ímoste matar". A cidadanía, xa sexa da Galiza ou doutros territorios, está unida exixindo xustiza para Samuel como así o demostraron nas multitudinarias concentracións de repulsa polo asasinato que decorreron na tarde da segunda feira. Todas as hipóteses abertas A delegación do Goberno español na Galiza concretou que a investigación está baixo segredo de sumario por mandato do xulgado. No entanto, tamén aclarou que agora a Policía centra os seus esforzos en aclarar o acontecido coas testemuñas e o visionado de imaxes captadas quer por teléfonos móbiles, quer por cámaras instaladas na zona pola Policía Local e entidades privadas. O delegado, José Miñones, pediu responsabilidade e prudencia para que as e os expertos traballen e aclaren o antes posíbel as circunstancias do crime. De feito, subliñou que é unha débeda coa sociedade e, sobre todo, coa familia de Samuel. Pola súa banda, preguntado ao respecto, o ministro do Interior, Fernando Grande-Marlaska, afirmou que continúan "abertas todas as hipóteses" sobre o motivo polo que varias persoas mataron ao mozo Samuel Luiz, un traballador da residencia de maiores de Padre Rubinos de 24 anos. Desta forma, non descartou o móbil vinculado á súa orientación sexual do que falan as amizades da vítima. Tampouco hai unha confirmación de que ese fora o motivo final da brutal malleira que levou o mozo á morte. Faltará saber as conclusións das autoridades se ben unha amiga de Samuel insiste en que o malentendido e a pelexa comezou por un teléfono móbil e unha suposta gravación, mais acabou entre expresións homófobas. Outras dúas testemuñas, Marco e Pablo Barrón, aludiron hoxe a unhas 12 persoas que participaron activamente no crime.


Summary: A veciñanza alerta da afectación do proxecto presentado polo RC Celta aos acuíferos en terreos da Comunidade de Montes de Tameiga, no Concello de Mos.

O presidente do Real Club Celta de Vigo (RC Celta), Carlos Mouriño, presentou na cuarta feira en rolda de prensa o proxecto denominado 'Galiza Sports 360, a Factoría do Deporte Galego'. O novo proxecto consiste na construción dunhas instalacións para a formación deportiva que afectarán os terreos da Comunidade de Montes de Tameiga e os acuíferos de cinco comunidades de augas da localidade de Mos. O proxecto prevé, segundo o máximo representante do equipo de fútbol, o "investimento de 70 millóns de euros aproximadamente" e a "creación de máis de 200 postos de traballo". Porén, as infraestruturas que o RC Celta pretende levar a cabo non están exentas de polémica, pois anteriores proxectos para a construción de instalacións deportivas -que contaron coa licenza por parte do Concello de Mos gobernado por Nidia Arévalo (PP)- foron paralizados pola Xustiza. Concretamente, o xulgado do Contencioso Administrativo número 3 de Pontevedra estimou un recurso interposto pola Comunidade de Montes de Tameiga e ordenoulle ao Concello de Mos revisar de oficio a licenza outorgada en 2018 ao RC Celta para construír os campos de adestramento na parroquia de Pereiras, á vez que declarou nula a licenza concedida en 2019 para a construción duns vestiarios e outras instalacións auxiliares nese complexo. A nova aposta do club deportivo para poder desenvolver os seus plans e evitar a normativa urbanística que impediu culminar os proxectos anteriores, tal e como explicou Mouriño nun correo electrónico enviado aos abonados do RC Celta ao que puido acceder Nós Diario, é solicitar "á Xunta da Galiza a declaración de Interese Autonómico" do novo proxecto desenvolto polo club. A Comunidade de Montes de Tameiga recibiu unha comunicación do RC Celta, na que se lles emprazaba a manter unha reunión coa dirección do equipo de fútbol co gallo de presentarlles o novo proxecto de cidade deportiva, segundo fixo saber o vogal da Xunta Directiva da comunidade de montes de Tameiga, Antonio Cajide, en declaracións exclusivas a Nós Diario. Cajide explicou que, con motivo desta comunicación, a comunidade de montes vén de convocar unha reunión na que decidirán sobre os seguintes pasos a tomar con respecto á cuestión e sobre a conveniencia de acudir á citación do RC Celta. O representante da comunidade de montes expresou a súa "sorpresa" polo feito de que o equipo deportivo "volva a comezar a casa polo tellado" ao "anunciar publicamente o que van facer e os permisos cos que contan" con carácter previo a explicar "o que queren facer" á comunidade propietaria de terreos sobre os que se prevé construír. Con respecto á afectación dos plans de instalación da cidade deportiva nos terreos forestais, o vogal da comunidade aseverou que "na última Asemblea Xeral na que estaban 256 familias representadas" aprobouse expresamente que "Tameiga non ía aceptar montar alí as instalacións deportivas" da entidade viguesa. Cajide denunciou que a previsión da ocupación "de 30 hectáreas de terreos rústicos de especial protección forestal" afectaría aos acuíferos dos que se nutren "cinco acometidas de augas comunitarias que caen por gravidade sen necesidade de bombeo con 1.500 tomas de auga que están provendo de auga potábel a máis de 5.000 familias" do Concello de Mos.


Summary: Red Eléctrica proxecta unha infraestrutura de máis de 30 quilómetros entre Abegondo e A Coruña que cruzaría catro concellos máis. Veciños e colectivos agrúpanse e advirten dos riscos medioambientais e paisaxísticos do trazado e da falta de información e dúbidas sobre as intencións finais.

En outubro de 2015, o Consello de Ministros aprobou o plan polo que Red Eléctrica de España (REE) comezou co proxecto para a construción dunha liña de alta tensión que cruzará boa parte da comarca das Mariñas. Pasará por Cerceda, Carral, Culleredo e Arteixo ata chegar á Coruña; e sairá de Abegondo, onde na parroquia de Folgoso prevese unha subestación de entre 4 e 8 hectáreas que podería ser ampliada no futuro. Aínda en estudo e sen o visto e prace definitivo, veciños das localidades afectadas e de toda a área organízanse contra unha iniciativa na que ven unha ameaza e para a que, segundo avisan, xa houbo contactos con xente da zona para lles mercar os terreos para a súa base. A liña cruzaría boa parte das Mariñas e cinco concellos ata chegar á Coruña Ven na liña prevista un perigo do que empezaron a alertar en novembro do pasado ano, co proxecto pechando xa a súa fase de consultas previas. Nesa fase primixénea de avaliación ambiental, municipios e institucións emitiron os seus informes, todo previo ao posterior estudo de impacto ambiental, aínda sen elaborar. Os concellos afectados coincidiron en advertir da falta de información, ademais de censurar uns trazados que afectarían o Monte Xalo, camiños históricos, castros ou petroglifos. Na fase de avaliación ambiental, os concellos afectados reclamaron máis información e censuraron boa parte dos trazados previstos Aínda que hai tres posibles vías por onde pasaría a liña, hai unha que semella a preferida para REE. Tería uns 32 quilómetros de lonxitude e con piares cada 500 metros. Como calquera destas características, o cableado require dunha distancia de afección de entre catro e seis metros de ancho a cada lado, mentres que as obras para postes e instalacións esixirán a actuación de maquinaria pesada e o tronzado de árbores. Un tendido eléctrico aéreo ata pouco antes de entrar na Coruña, onde pasaría a ser subterráneo. A plataforma As Mariñas sen Alta Tensión celebrou o pasado sábado unha xuntanza na que expertos e veciños compartiron inquedanzas e información sobre o proxecto de REE. Formado, segundo din, pola ausencia de información pública sobre os impactos reais da liña, o colectivo leva a cabo a súa primeira iniciativa de oposición ao proxecto: unha campaña de alegacións ás novas directrices de ordenación da paisaxe da Xunta, cuxo borrador está en fase de exposición pública ata o vindeiro 2 de marzo. A plataforma contra a liña anima a alegar ás novas directrices de ordenación do paisaxe para que as zonas protexidas eviten o paso da alta tensión A idea é que a liña de alta tensión atravese moitas zonas rurais que se poderían ver prexudicadas, así como terreos dun elevado valor paisaxístico e ambiental, hábitats protexidos e áreas incluídas na reserva da biosfera Mariñas Coruñesas e Terras do Mandeo. Na reunión do sábado, Ana Varela, xurista e secretaria da Asociación Petón do Lobo, pediu aos veciños que "soliciten a protección da paisaxe desa reserva da biosfera afectada polo plan de REE". "É unha arma poderosa porque as directrices están por riba de calquera outro plan", advirte a plataforma, que cre "ilegal" pretender pasar o tendido pola zona protexida e que lembra a vitoria dos veciños de Catasós, en Lalín, na súa loita contra Fenosa por outro proxecto para pasar unha liña por unha fraga con especial protección. A plataforma insiste en advertir dos "efectos medioambientais, para a saúde e tamén paisaxísticos" da liña prevista por REE e cuestiona tanto a necesidade de que se leve adiante o proxecto como o trazado. Desde As Mariñas sen Alta Tensión advírtese que, tal e como aclara Red Eléctrica, o obxectivo da infraestrutura tamén é a demanda enerxética da industria da Coruña "e non ao consumo doméstico, como se está vendendo". Así o asegura Xoán Doldán, profesor de Economía Aplicada da USC e vicepresidente da asociación Véspera de Nada. Doldán suxire que a subestación da REE en Abegondo está relacionado con modificacións na xa existente en Mesón do Vento. Terían que ver con que as redes "fanse para traer a enerxía ás casas, pero tamén para levala fóra, así que parte destas infraestruturas estarían pensadas non para as necesidades propias de Galicia". Ademais, desde a plataforma advírtese que na memoria económica asegúrase que o investimento previsto realizar en Abegondo amortizaríase "en só dous anos". 'As Mariñas sen Alta Tensión' cuestiona o beneficiario final da liña e advirte dun proxecto para exportar enerxía e favorecer grandes industrias "Hai suficientes indicios que indican que aquí non se pretende unha mellora de subministro ao pobo, senón intereses mercantís", di Marta Galán, portavoz dun colectivo que cuestiona dous aspectos fundamentais desta enorme infraestrutura: se é realmente destinada para o beneficio do consumidor medio e non das grandes industrias e para a exportación de enerxía e, sobre todo, "se é xustificable un trazado que pasa por riba de tanta zona rural pagando uns prezos irrisorios e sen que estas zonas vexan rendibilidade ningunha". Doldán vai máis aló ao advertir que a infraestrutura de Abegondo se insire nun plan máis amplo. "A clave podería estar na actuación proxectada entre Dumbría-Mesón do Vento para dar saída a produción de Ferroatlántica e evacuar máis electricidade". Segundo o experto, a subestación de Abegondo podería ser destinada a aliviar a carga da estación de Mesón, que podería ter que soportar a saída cara a Portugal, xunto a outras actuacións que se están planificando no sur de Galicia. Sexa como for, a organización de cidadanía e colectivos medioambientais procura información moito máis detallada e oficial do proxecto, polo que As Mariñas sen Alta Tensión solicitará unha xuntanza con Red Eléctrica. "Quen quere vivir preto destas liñas? Mesmo os técnicos de REE confesáronnos que non", asgurou Marta Galán na reunión do sábado dun colectivo que ten un lema claro en relación coa subministración de electricidade: "Nós usámola. Nós pagámola. Nós decidimos".


Summary: O servizo de mapas da Xunta incorpora a medición do radio de distancia dende un punto determinado e a Deputación de Lugo lanza a aplicación 'Mide a túa saída', baseada en Google Maps

Nos últimos días, diversas empresas e institucións puxeron en marcha ou lembraron a existencia de aplicacións e ferramentas informáticas para calcular con facilidade o radio dun quilómetro dende un lugar determinado, para así facilitar o cumprimento das instrucións dos paseos permitidos na nova fase do confinamento. Este foi o caso, por exemplo, de Geomático ou do servizo de mapas do IGN, dependente do Ministerio de Transportes.O servizo de mapas da Xunta incorpora a medición do radio de distancia dende un punto determinadoEn Galicia tamén están dispoñibles cando menos outras dúas ferramentas fornecidas por institucións públicas. Unha é o servizo de mapas do Instituto de Estudos do Territorio, actualmente dependente da Consellería de Medio Ambiente. Como lembra este sábado o IET, o xeito de calcular o radio dun quilómetro neste servizo é sinxelo: abonda con seleccionar a icona "radio de influencia" -na parte superior esquerda do mapa- e picar no punto dende o que se desexe calcular a distancia.A Deputación de Lugo lanzou unha aplicación baseada en Google MapsHoras antes do inicio da nova fase do confinamento, a Deputación de Lugo lanzaba tamén unha ferramenta de seu, baseada en Google Maps. Con Mide a túa saída, abonda con autorizar a aplicación a coñecer a túa posición e, automaticamente, indícache un radio dun quilómetro ou, se o prefires, un radio de 5. A Deputación lucense subliña que os datos de posición fornecidos son tratados de xeito "anónimo".A estas dúas ferramentas públicas engadiuse este sábado unha terceira, fornecida polo Concello de Santiago e baseada en OpenStreetMap. A súa denominación é Distancias COVID e nela colaboraron os Bombeiros da capital galega. A este mesmo sistema incorporáronse outros municipios galegos como Salceda de Caselas, Gondomar ou San Cristovo de Cea.


Summary: A Asociación de Escritoras e Escritores en Lingua Galega súmase á Conferencia estatal para reivindicar os seus dereitos ante a vindeira transposición da Directiva de Dereitos de Autor no Mercado Único Dixital.

A Asociación de Escritoras e Escritores en Lingua Galega (AELG) presentou esta semana, xunto con outras entidades asociativas do seu campo, un manifesto que solicita ao Ministerio de Cultura o recoñecemento da xestión colectiva dos dereitos de autoría, ante a próxima transposición da Directiva de Dereitos de Autor no Mercado Único Dixital. A AELG está integrada na Conferencia de Asociacións de Escritores e Escritoras do Estado Español, que representa máis de 6.000 autores e autoras. No manifesto que lle remitiron ao ministerio, piden o recoñecemento da "xestión colectiva obrigatoria e a irrenunciabilidade do dereito de autoría" recoñecido no artigo 15 da directiva mencionada. Un epígrafe no que se fala dun dereito conexo a favor das editoras e dos editores de prensa, coa participación de autoras e autores, polos usos dixitais que fan dos seus contidos determinados servizos de información como poden ser agregadores ou buscadores. Neste sentido, as asociacións que integran a Conferencia de Asociacións de Escritoras e Escritores lembran nun comunicado feito público onte que "a directiva europea recoñece aos xornalistas e ás xornalistas, ás escritoras e aos escritores e ás persoas de titulares de dereitos sobre obras e outras prestacións vencelladas ás publicacións de prensa unha parte axeitada dos ingresos percibidos pola editora en concepto deste dereito". O texto remitido, que se titula Manifesto pro dereitos de autoría para escritoras e escritores, xornalistas e outros autores e autoras reclama do Goberno do Estado "transparencia" no seu tratamento. Para iso, solicitan o "recoñecemento da xestión colectiva obrigatoria para este dereito unido á consideración de irrenunciabilidade" como única forma de facelo efectivo.


Summary: Os mellores momentos do debate na TVG entre Carme Adán, por Nós Candidatura Galega; Antón Gómez-Reino, por En Marea; Pilar Cancela, por PSdeG-PSOE, e Xosé Manuel Barreiro, por PP.

[View the story "O #DebateGalego ao vivo" on Storify]


Summary: A Amazonia leva moitos anos no punto de mira dos grandes poderes económicos internacionais. Os incendios forestais que asolaron a zona ao longo de todo o mes de agosto e a resposta da comunidade internacional evidenciaron os intereses en xogo. Achegamos a primeira parte da análise do ensaísta boliviano Rafael Bautista, un dos máis destacados representantes da Escola decolonial. Eis un extracto da análise, publicada no semanario en papel Sermos Galiza.

A expansión acelerada da mancha térmica do incendio da Amazonia está provocando outro incendio semellante na opinión pública. Mais este lume, e a bruma que xera, ten a particularidade –como é habitual na lóxica militar– de distraer a atención mentres se poñen en marcha outras actuacións que, ao non ser declaradas, logran unha vantaxe definitiva no desenlace final do asunto. Por iso, cando as inculpacións e as condenas animan aínda máis un conflito latente, hai que preguntarse: a quen lle interesa inflamar a rexión nun período pre electoral? Que intereses encubertos ten o poder para provocar unha desestabilización rexional, incluso baixo bandeiras tan loábeis como a "defensa do pulmón do planeta"? Apliquemos un procedemento inverso para entender a situación; das consecuencias na opinión pública vaiamos clarificar os beneficiados do caos que poida producirse. Mudar a dirección das preguntas axudaríanos a superar o maniqueísmo fácil que só conduce á destrución mutua porque, en tal caso, todos contribuirán, sen pretendelo, a xerar outro incendio que remataría nun inferno, que é, por exemplo, o que desataron as potencias occidentais no Iraq, Siria ou Libia, ao abeiro tamén de "nobres causas" e coa complicidade da opinión pública que acreditou inxenuamente en tales ficcións. Onde nos leva unha situación de desestabilización rexional ás portas dun proceso electoral no cono sur? Esta é unha boa pregunta ante unha situación tan propicia como un desastre ambiental que podería orixinar unha declaración de "emerxencia mundial" que xa vén defendendo un anacrónico G7. Nisto hai que ser claros: nunca unha axuda procedente dos países ricos foi xenerosa, senón parte dunha política intervencionista. Se isto é así, a hipótese da deliberada diseminación dos focos do incendio cobra outros matices. Non se pode esquecer que nos atopamos diante dunha crise estrutural e que as actuais guerras frías non declaradas expresan políticas de supervivencia que o sistema capitalista asume como o último recurso para restaurar a súa hexemonía. Entremos no contexto. O neoliberalismo non foi a expresión do trunfo do capitalismo, senón a resposta do poder financeiro ante o fracaso do sistema económico, pois desde os anos 70 o crecemento global foi mediocre e non responde ás expectativas de ganancia do capital. Se o medre de beneficios que se logrou co efémero auxe do neoliberalismo provocou a crise financeira de 2008, ao apoiarse exclusivamente en burbullas, e a globalización non logra controlar o mundo, senón provocar un relevo nos centros de poder que vira a economía cara a oriente en detrimento do propio occidente, resulta que o sistema‑mundo moderno, baseado na hexemonía do dólar, desintégrase e destrúese nunha sorte de demencia sistémica que aposta mesmamente contra a súa propia supervivencia. Trump e Bolsonaro son a personificación diso; evanxélicos ambos, declaran fidelidade a un milenarismo que recruta cruzados para desatar unha nova guerra "do ben contra o mal"; o encarnizamento de ambos contra inmigrantes e indíxenas é unha boa mostra da teoloxía da conquista. A lóxica do capital é suicida, pero o grave é que, nesa lóxica, arrastra todo o sistema económico a asumir apostas irracionais, crendo que son as máis lóxicas. Nese sentido, o que sucede na Amazonia non ten a ver directamente cos efectos do cambio climático senón cunha aposta incomprensíbel dos poderes reais do mundo, mesmo poñendo en risco a propia base da existencia da humanidade. A queima da Amazonia semella premeditada e ten propósitos xeopolíticos. [Eis un extracto da análise publicada no número 362 do semanario en papel Sermos Galiza, á venda na loxa e nos quiosques]


Summary: A plataforma Non á mina de Touro denuncia "a cuestionábel tramitación" oficial do proxecto. Máis de dous anos en marcha e a Xunta "non dubida en conceder continuas prórrogas á empresa para achegar ou actualizar documentación". Ao tempo, engade, o Goberno "trata con outra vara de medir veciñanza e concellos, aos que lles esixe estrito cumprimento dos prazos".

"A promotora do proxecto mineiro que ameaza os nosos concellos, Cobre San Rafael, parece comodamente instalada na roda da burocracia e do papeleo inútil", critica a plataforma, "coa conivencia da Administración, dilata os prazos de entrega de documentos chave para a avaliación do proxecto". A veciñanza da zona instala cada sábado en Santiago de Compostela, desde o pasado 21 de setembro, mesas informativas sobre o que está a acontecer. Tamén sinalan como os promotores da mina presentan documentación "extensísima e farragosa que fai perder o fío da exposición" ou solicita "actualizacións" que maquillan a realidade mais non muda o fondo: "Xogos de prestidixitador aplicados á redacción de proxectos mineiros". Veciñanza, técnicos, entidades ecoloxistas e diferentes asociacións levan anos a denunciar "as eivas e os impactos" da mina. "A empresa non foi quen de responder con xeito", di, "a dúbidas e demandas". Segundo Non á mina de Touro, a compañía "non ten intención de de acehagr luz, só de marear a perdiz". E fai memoria para rescatar unhas palabras do conselleiro de Economía, quen dixo que o proxecto "tal e como está é inviábel". "Pois segue a ser esencialmente o meso", engade a plataforma. A asociación asegura que a sensación de que "o proxecto é inviábel". "Está en risco a nosa forma de vida e a nosa dignidade", afirma e avisa de que continuarán as mobilizacións e protestas e reclama o dereito da cidadanía a "unha Administración eficaz e imparcial" e a denegación da autorización ambiental ao proxecto.


Summary: A empresa promete investir 28 millóns de euros nas plantas galegas até 2024.

A compañía Xallas Electricidade e Aliaxes (Xeal, a antiga Ferroatlántica) vén de anunciar a reactivación "de forma temporal" dun forno de silicomanganeso, co que recupera a produción nos centros de Cee e Dumbría á vez que saca a 20 empregados do Expediente de Regulación Temporal de Emprego (ERTE) que afectaba o cadro de persoal. Deste modo, a compañía restabelece parte do ritmo de produción coa apertura do forno, parado pola baixa demanda do mercado debido á pandemia, segundo argumentan desde a propia empresa, que explica que a apertura do forno 14 débese a un pico de demanda que se prevé que se alongue durante dous meses, novembro e decembro, explica nun comunicado. "Desexamos que a demanda de ferroaleaxes se recupere canto antes, pero lamentabelmente a situación do mercado é moi complicada a nivel xeral e non prevemos unha recuperación sostida a curto prazo", sostén a directora corporativa de Xeal, María Couto "Imos producir cando haxa demanda, e mentres non a haxa continuaremos co noso plan de investimentos; é a mellor estratexia posíbel para ser competitivos e sostíbeis", remarca Couto. Protestas polo ERTE A nova da posta en marcha do forno 14 prodúcese após varias semanas nas que os traballadores das plantas de Cee, Dumbría e das centrais hidroeléctricas mobilizáronse para denunciar que o ERTE "é unha fraude", e acusar a empresa de querer "aproveitarse da crise sanitaria para aforrar diñeiro e avanzar no plan de recorte da produción". Os traballadores temen que esta medida remate nun ERE e na "segregación encuberta" das actividades de ferroaleaxes e produción eléctrica, o que deixaría en evidencia que a venda a TPG-Ithaka "é fraudulenta", xa que, como apuntan desde o comité de empresa, a nova propietaria "está interesada no negocio da enerxía e non na produción de ferroaleaxes". A compañía, pola súa banda, aproveitou o comunicado de onte para lembrar que desde a chegada dos novos accionistas o pasado ano executáronse ou finalizáronse investimentos por valor de seis millóns de euros e insistiron en que o compromiso da dirección de Xeal é lograr un investimento total nas factorías de 28 millóns de euros no horizonte de 2024.


Summary: A coalición propón que se funda a peza para, co metal resultante, erguer un monumento conmemorativo dedicado ás vítimas da ditadura.

O 4 de xullo de 2002 era retirada, pola noite, procurando que o feito pasase case que desapercibido, a estatua ecuestre do ditador Francisco Franco que nos corenta anos anteriores (25 deles en democracia) presidira a Praza de España de Ferrol. Resistira a pequenas bombas, pintura rosa e ás continuas mostras de desprezo da poboación. Pero foi retirada, gobernando na cidade Xaime Bello (BNG), aproveitando as obras que se ían acometer na praza (e aínda non concluídas, por certo). A estatua foi colocada polo ministro de Defensa Federico Trillo no Patio de Poniente de Herrerías do Arsenal, onde se acabou convertendo nun atractivo turístico de nostálxicos e curiosos. Esquerda Unida pasou anos esixindo que fose retirada dese lugar, e finalmente en 2010 a estatua ecuestre foi retirada e gardada baixo teito. O grupo municipal de Esquerda Unida Ferrol considera que é "tempo abondo" para chegar a "unha solución definitiva con ela" Porén, o grupo municipal de Esquerda Unida Ferrol considera que é "tempo abondo" para chegar a "unha solución definitiva con ela". Unha solución que para a coalición de esquerdas "non pasa por tapala con panos ou agochala da vista da cidadanía, e si en fundir a peza para co metal resultante erguer un monumento conmemorativo dedicado ás vítimas da ditadura e as persoas que loitaron nesa longa noite de pedra para recuperar as liberdades e os dereitos propios dunha cidadanía libre e crítica". Esquerda Unida denuncia así mesmo que "aínda son demasiados os vestixios franquistas que restan no termo municipal e que faltan as normas de convivencia dunha sociedade que se quer democrática" Esquerda Unida denuncia así mesmo que "aínda son demasiados os vestixios franquistas que restan no termo municipal e que faltan as normas de convivencia dunha sociedade que se quer democrática". Pon como exemplos o rueiro do Arsenal militar ate o escudo que coroa o vello edificio das aduanas, pasando por bustos de represores e criminais da ditadura como Camilo Alonso Vega que resta nos xardíns do centro hospitalario Juan Cardona, "son varias as formas que honran a ignominia da ditadura e da guerra civil feita ao pobo que se dera como forma de goberno á República democrática de traballadores de toda clase, segundo proclamou a Constitución republicana", di. Por este motivo a formación insta á alcaldía da cidade a "dirixir e alentar o proceso que conclúa a retirada de todas e cada unha das placas, estatuas e demáis honras adicadas a aqueles que mantiveron a España e ao noso país cautivos dun réxime criminal".


Entramos no verán e vense tatuaxes a milleiros. Cando hai vinte anos lía a Kathy Acker, a admirada autora punk americana de Escrito no corpo, as tatuaxes eran fabas contadas, extravagancias de reduto marxinal. Agora son moda e quen non as leva case ten que dar explicacións, coma quen non ve determinada serie ou non posúe determinado aparello electrónico. Hoxe mesmo vin unha tatuaxe no pescozo dunha moza loira, fermosa, alta, bronceada e cun vestido de minisaia negro, moi sexi. A tatuaxe era un texto simple, hai quen escrebe parágrafos enteiros no brazo, a perna ou a omoplata, versos ou poemas completos, letras de cancións páxinas da Biblia. A da miña loira era mínima, apenas tres palabras: Pain is love. A dor é amor. Unha idea que ela gravara na pel e á vista como unha proclama revolucionaria, cando en realidade non pasa de lugar común. Pain is love. A dor é amor. Unha idea que ela gravara na pel e á vista como unha proclama revolucionaria, cando en realidade non pasa de lugar común. Pensade no superéxito de 50 sombras de Grey e o seu sadomaso de Corte Inglés. Pensade nos centos de cancións, especialmente americanas, tanto do norte coma do sur, nas que o dano físico se vive como agarimo e que enchen coma se nada as canles musicais e as pistas de baile. Lembrade a película O club da loita ou a novela de Chuck Palahniuk na que se baseou, unha asociación clandestina na que o pracer reside en ser golpeado brutalmente e o que golpea faino como sinal de aceptación e amizade. Pensade o que acontece na realidade, onde os membros das maras centroamericanas, tamén tatuados ata os dentes, son mallados, couceados ou feridos con navallas polos seus propios compañeiros de grupo como proba do vencello sentimental co grupo. Pensade na visión das dores do parto como plenitude vital. Pensade na violencia de xénero: a maioría das agresións non se denuncian por medo e indefensión, tamén porque a moitas mulleres lles gravaron na mente o que a nosa loira lucía en formato tinta sobre a epiderme: Pain is love. A dor é amor verdadeiro e eterno. Os maltratadores violentos comparten arañeira coas vítimas, pero a eles tócalles basicamente o papel de araña, velaí o matiz. E a mosca morta que se rebele convértese en viúva negra. Pensade nas invasións militares, cos seus bombardeos e as súas torturas, orquestradas para liberar o pobo da tiranía, por humanidade e amor. Pensade na dor dos desafiuzamentos, a expulsión do traballo, a privación da asistencia sanitaria, a fame dos fillos e fillas... Faise por amor á xente, polo noso ben e o noso futuro. Pensade nos milleiros de persoas afogadas no Mediterráneo, o seu abandono enmárcase na loita contra as mafias que trafican con eles. Exemplos de que a dor é amor hainos para aburrir, pura propaganda pero propaganda triunfante e asumida como natural, isto é... ideoloxía. Raros somos quen nos complicamos a vida poñéndolle peros e non a compartimos sen máis. A idea está tan estendida que os dicionarios, en teoría meros notarios dos usos lingüísticos dos falantes, non poden ignorala e igual acaban plantexándose incluír unha nova acepción de "dor": figuradamente, amor. Ou algo polo estilo. E está tan estendida grazas ás relixións, que teñen como pedra fundadora o siloxismo de que o sufrimento é amor, unha bendición encarnada nos mártires cristiáns ou os terroristas suicidas, desde a cruz, a fogueira e o cilicio ao cinto de explosivos que abre as portas do paraíso. Isto xa é vello, diredes, mesmo coas connotacións sexuais e todo. O propio Marqués de Sade... Non exactamente. Os personaxes masculinos de Sade gozaban inflixindo dor, pero nin eles nin as vítimas confundían esa violencia co amor. Sade é nese sentido máis moderno que 50 sombras de Grey. ISIS manexa un dicionario de peto, intúo, no que cada termo ten un só valor (o contrario implicaría unha imperfección de Deus), e alí a dor é dor O venres ISIS matou 40 persoas na praia en Tunisia, outras tantas nunha mesquita en Kuwait, sementando a dor sen pretensión de vendela coma apertas gratis. Estes atentados parecen imitación de Al Qaeda. ISIS é máis do que o mesmo día cometeron en Francia: decapitar un home e pendurar a cabeza nun valo de arame rodeada de bandeiras negras "con inscricións en árabe": a letra con sangue entra. Seguramente nesas bandeiras non se dicía que A dor é amor. En ISIS non son de remexer moito no dicionario. Se un remexe nun termo con moitas acepcións, como "dor", acaba atopando equivalencias que parecen fora de lugar, usos locais ou figurados. ISIS manexa un dicionario de peto, intúo, no que cada termo ten un só valor (o contrario implicaría unha imperfección de Deus), e alí a dor é dor. A tatuaxe da moza de Vigo daríalles a risa, coma se un preso ou un escravo se marcasen co ferro candente eles mesmos. ISIS é a verdade absoluta que noutro tempo representaron os Cruzados, os colonizadores ou a Inquisición, ou hoxe o terrorismo financeiro... A verdade que o pensamento occidental se afanou por desenmascarar desde a Ilustración ISIS é a verdade absoluta que noutro tempo representaron os Cruzados, os colonizadores ou a Inquisición, ou hoxe o terrorismo financeiro... A verdade que o pensamento occidental se afanou por desenmascarar desde a Ilustración, séculos de batalla constante que cansan ao máis valente. Non debe estrañar que, como estratexia de supervivencia, haxa persoas ou grupos que malinterpreten a violencia e a disfracen de experiencia radical, mesmo opción persoal, para refuxiarse nela como fantasía. A realidade, ese magma borroso alén dos soños e as películas, non hai quen a ature.


Summary: ADEGA e SGHN presentaron xa as súas alegacións e amósanse decepcionados co documento presentado pola Xunta, á que acusan de evitar a participación pública na súa elaboración

O pasado mes de xaneiro a Consellaría de Medio Ambiente presentou o Plano Reitor de Uso e Xestión das Fragas do Eume, 19 anos despois da declaración do Parque Natural. O documento recibiu duras críticas, tanto dos propietarios e propietarias coma dos grupos ecoloxistas. ADEGA, por exemplo, cualifícao coma "o parto dos montes: tanto tempo agardando por un PRUX que nace morto, sen medidas concretas e sen orzamentos". Ademais, ao igual que fixeron outras entidades, critica a falta de participación pública e debate para a elaboración do texto. ADEGA cualifícao coma "o parto dos montes: tanto tempo agardando por un PRUX que nace morto, sen medidas concretas e sen orzamentos" De feito, hai unhas semanas a Sociedade Galega de Historia Natural (SGHN) salientaba que "cando os retrasos se miden en anos, lustros ou mesmo decenios, como no PRUX do PN das Fragas do Eume, resulta inaudito que o prazo dado para que veciños e entidades interesadas presentasen alegacións ao PRUX fose de tan só 15 días, afortunadamente prorrogados in extremis por outros 15 máis". E recomendaba que a Consellería de Medio Ambiente debería "esforzarse en fomentar a participación pública, o diálogo e o consenso" respecto non só do PRUX das Fragas do Eume "senón en todos os espazos naturais protexidos". ADEGA vén de facer públicas as alegacións que presentou e que acompaña dunha petición de retirada do actual documento e dunha proposta de apertura "dun novo proceso, baseado na participación pública e na incorporación da máis actual e mellor información científico-técnica". Pide tamén "un programa económico-financeiro realista que asegure a conservación da xeodiversidade e biodiversidade e que apoie ás comunidades locais que viven e traballan no ámbito do Parque Natural". Algunhas das críticas, máis alá da ausencia de medidas ou de financiamento, son de forma, para un texto moi xenérico e que semella ter sido copiado doutras normativas e de planos reitores correspondentes a outros espazo Algunhas das súas críticas, máis alá desa sinalada ausencia de medidas ou de financiamento, son de forma, para un texto moi xenérico e que semella ter sido copiado doutras normativas e de planos reitores correspondentes a outros espazos: "Un PRUX debería ser redactado por un equipo de técnicos e profesionais de distintas disciplinas, e neste caso atopámonos cun documento de autoría anónima. Algúns dos seus capítulos inclúen datos de máis de 7 anos de antigüidade mentres que noutros non existe ningunha referencia temporal, como acontece nos apartados socio-económicos, feito que invalida a información achegada". ADEGA tamén critica que "a información relativa á biodiversidade está anticuada, xa que non se inclúen datos obtidos a partir de traballos publicados nos últimos cinco anos" e salienta que no documento non se inclúe "ningunha referencia ao último grande incendio que devastou unha importante superficie das Fragas do Eume, e aos efectos que a acción do lume causou sobre os ecosistemas, os hábitats e as especies protexidas". Ademais, engade, "a relación de obxectivos formulouse dun xeito demasiado xeral, máis propio dunha lei estatal ou dunha directiva que dun documento de planificación con implicacións territoriais concretas e definidas". A SGHN denuncia a ausencia de medidas para "a recuperación dun réxime ecolóxico de caudais circulantes augas abaixo do encoro do Eume" Nas alegacións presentadas hai unhas semanas pola SGHN sinalábanse moitas das eivas deste plano, sinaladas tamén por ADEGA. A SGHN denunciaba a ausencia de medidas para "a recuperación dun réxime ecolóxico de caudais circulantes augas abaixo do encoro do Eume e a instalación de escalas para peixes nos encoros". E esixía a "total e sen excepcións" prohibición das cortas nos corredores fluviais e bosques húmidos "por afectar de xeito innecesario e inadmisible a un hábitat prioritario". O documento presentado pola Xunta tamén atopou unha dura oposición nos propietarios e propietarias e tamén nos gobernos municipais dos cinco concellos afectados De igual xeito, Mónica Arto (Verdegaia) sinalaba sobre o documento preliminar (moi semellante ao finalmente presentado) que o texto "é moi xenérico, non hai nada concreto e tampouco é unha proposta práctica para o día a día", e subliñaba que só revelaba preocupación pola "perspectiva de parque natural dedicada a un interese turístico" pero que esquecía outros aspectos, coma "temas de conservación, de protección de especies ameazadas ou o obxectivo de avanzar nos acordos con propietarios para a boa xestión do parque". "O primeiro que ten que facer o parque, ademais de cumprir a súa función ecosistémica e de protección de especies, é mellorar a calidade de vida dos que viven alí, dos que viven próximos ao parque e dos que son propietarios", engadía. E é que o documento presentado pola Xunta tamén atopou unha dura oposición nos propietarios e propietarias e tamén nos gobernos municipais dos cinco concellos afectados: A Capela, As Pontes, Monfero, Cabanas e Pontedeume, que presentaron centos de alegacións ao plano reitor proposto. Os propietarios e propietarias, ao redor de dúas mil persoas, están agrupadas en dúas grandes asociacións, Asociación Parque Natural del Eume, Naturaleza y Desarrollo e Unión de Propietarios para la Defensa de las Fragas do Eume, que critican sobre todo a ausencia de compensacións económicas. Plano Reitor presentado pola Consellaría de Medio Ambiente (.pdf) Borrador do plano reitor de 2011 (.pdf) Alegacións presentadas pola SGHN (.pdf)


Summary: O período de graza rematou. John Wick quedou excomulgado. Desde ese momento ninguén pode prestarlle axuda. Milleiros de asasinos de todo o mundo tratarán de darlle caza e facerse coa recompensa de 14 millóns de dólares que pesan sobre a súa cabeza. Pero John conserva un as baixo a manga...

"Chuck Norris mira cada noite baixo a cama por se está John Wick". Brincadeiras coma esta hainas a patadas en internet ao tempo que nos indican ata que punto chegou o fenómeno John Wick. Todo comezou cun roubo e un asasinato. A John Wick, o asasino máis perigoso do mundo (tamén coñecido coma "O home do saco"), róubanlle o coche e... mátanlle o can. Suficiente para enleala pardo. Iso aconteceu no primeiro capítulo. No segundo, que se presentou baixo o título Pacto de sangue (ver Sermos Galiza nº262), dábase a coñecer máis a fondo o funcionamento da estrutura piramidal da particular organización mundial de asasinos á que pertence John Wick. Tras volver enleala pardo, remata cun período de graza para que Wick teña tempo de escapar antes que caia sobre el todo o peso da organización. De feito un servidor comezou por este capítulo (o mellor até a data) e, como se fose Xogo de tronos, non puido evitar engancharse definitivamente... Parabellum comeza xusto onde remata Pacto de sangue. Wick fuxe contra o reloxo da inminente excomunión que suporá que todos os asasinos do mundo vaian tras del. Non hai tempo para medias tintas. John Wick a pleno rendemento desde o minuto un. Todo aquel que se lle poña diante vai dado, e calquera cousa que teña a man lle serve para facer o que mellor sabe: matar. A palabriña do título fai referencia á locución latina: Si vis pacem, para bellum ("se queres paz, prepárate para a guerra"). Toda unha declaración de intencións. Nótase que os guionistas esforzáronse ao máximo para que John Wick non se repetira demasiado na maneira de cargarse á xente. Os vinte primeiros minutos son unha completa orxía de violencia gratuíta e adrenalina. Puro goce para o cerebro reptiliano... A medida que asistimos á progresión xeométrica dos expeditivos métodos de John Wick, a cada cal máis exaxerado, o esmendrelle comeza aflorar. Sorte que a cousa está ben dosificada durante a metraxe porque senón comezaríamos a sentir certa indixestión... Volve dirixir Chad Stahelski que, lembremos, até fai ben pouco dedicábase a ese mundo tan necesario, pero oculto, dos especialistas ou dobres de acción. De feito Stahelski foi o dobre de Keanu Reeves nas escenas de acción de Matrix (e secuelas). Unha relación que se repetiu en Constantine e O poder do Tai Chi, debut na dirección de Reeves, e un dos motivos polos que a saga funciona tan ben: actor e director en plena sintonía, unha personaxe carismática que acae como unha luva a Keanu e unhas escenas de acción coidadas ata o máis mínimo detalle nas que os dobres de acción teñen un papel esencial. Tamén destila un mimo e coidado inusitado por dar aos personaxes secundarios certa entidade e carisma. Repiten Ian McShane (American Gods), Laurence Fishburne (Morfeo en Matrix) e Lance Reddick (American Horror Story) aos que se lles unen Marc Dacascos (Crying Freeman), Jerome Flynn (Bronn en Xogo de tronos), Anjelica Huston (Dublineses) e Halle Berry (Monster's Ball), entre outros e outras. Lonxe de interpretar meros estereotipos desenrolan uns roles cheos de matices e arestas. Algo impropio deste tipo de filmes. Todos e cada un interpretando personaxes cunha personalidade ben diferenciada e unha poderosa historia ás costas que ben merecería ter o seu propio spin-off. Probablemente para o cine sería algo excesivo pero para algunha plataforma streaming sería ideal. Aí o deixo... Máis intensa e non defrauda, pero menos redonda que a anterior achega. Por momentos John Wick está no límite de ser unha parodia de si mesmo, case un debuxo de Tex Avery ao que non hai maneira de matalo. Aínda así mola moito as tribulacións deste personaxe neo-noir que vai camiño de ser unha lenda no xénero de acción. Agradécense tamén as chiscadelas veladas a Blade Runner, Casablanca, O bo o feo e o malo e, como non, a Matrix. Haberá cuarta entrega de John Wick (anunciada para o 2021). E visto como remata esta... promete. John Wick: Chapter 3 - Parabellum (EUA 2019, 131 min.) Dirección: Chad Stahelski Guión: Derek Kolstad, Shay Hatten, Chris Collins e Marc Abrams Fotografía: Dan Laustsen Música: Tylar Bates e Joel J. Richard Elenco: Keanu Reeves, Halle Berry, Ian McShane, Laurence Fishburne, Mark Dacascos, Asia Kate Dillon, Lance Reddick, Anjelica Huston, Saïd Taghmaoui, Jerome Flynn, Randall Duk Kim, Tiger Hu Chen


Summary: O programa "Malas Linguas" busca contribuír a activar falantes e revitalizar as linguas ameazadas. Trátase agora da terceira edición do evento que, para adaptarse á actual situación de emerxencia sanitaria, se vai desenvolver integramente en liña.

O principal obxectivo de "Malas Linguas" é renovar o argumentario para as políticas públicas de normalización lingüística, con base en tres eixos: manter espazos de reflexión, dar ideas prácticas e fomentar o traballo en rede, mediante a realización de actividades abertas e gratuítas. No xornada do 10 de novembro o encontro acollerá a mesa "Boas prácticas para as linguas minorizadas do Estado" composta por Paula Kasares, Isaac Lourido e Xián Naia, mentres que o día 12 será a quenda de "Revitalización lingüística en linguas ameazadas", da man de Mónica Barrieras e Itziar Idiázabal. Ao remate desta segunda xornada desenvolverase un debate aberto. A responsábel da área de Normalización Lingüística da Coruña e promotora do "Malas Linguas", María Muíño, quixo destacar na presentación do programa a importancia deste espazo de reflexión e debate para "atender e analizar a situación lingüística do país e os dereitos das falantes en galego" para así poder "intervir de modo eficaz na conservación da riqueza que supón o idioma propio". Por outra banda, Andrea Rico, coordinadora do proxecto, quixo destacar a capacidade de "adaptar esta proposta, que xa decorreu en 2018 e en 2019, á actual situación sanitaria, para que os proxectos culturais e sociais non fiquen paralizados". Así mesmo, tamén puxo o foco nas persoas relatoras: "Estamos moi orgullosas de contar con algunhas das investigadoras máis recoñecidas traballando hoxe en sociolingüística a nivel estatal", destacou Andrea Rico.


Summary: A Asociación Pola Defensa da Ría vén de presentar unha denuncia pola mestura, recoñecida pola empresa, de augas limpas procedentes da captación da empresa no Río Lérez coas augas residuais contaminadas procedentes da depuradora da empresa antes do seu vertido.

A Asociación Pola Defensa da Ría (APDR) vén de presentar ante a Secretaría Xeral de Calidade e Avaliación Ambiental unha denuncia contra ENCE polo incumprimento da Lei de Augas de Galicia. A APDR sinala que nunha das inspeccións realizadas por Augas de Galicia os representantes da empresa recoñeceron que "habitualmente proceden a mesturar augas limpas procedentes da captación da empresa no Río Lérez (almacenadas nas denominadas agora balsas de emerxencias) coas augas residuais contaminadas procedentes da depuradora da empresa antes do seu vertido". A asociación lembra que esta práctica está "expresamente prohibida pola Lei de Augas de Galicia", pero "está sendo permitida pola administración, que está a mirar para outro lado mentres ENCE incumpre a lei". Salienta que "ENCE engana con esta práctica ilegal á Adminsitración e á cidadanía, á que pretende facer crer que a contaminación é menor da real" e engade que ademais malgasta a auga limpa, "un recurso valioso na nosa bisbarra que se estraga de forma inxustificada". A APDR esixe a apertura dun expediente sancionador e a adopción de medidas que impidan esta práctica, fundamentalmente "o bloqueo de calquera posibilidade de transvase de auga limpa áo canle polo que discorren as augas contaminadas de ENCE antes da súa entrada ao emisario submarino e a intensificación da vixilancia para evitar esta dilución ilegal que falsea os resultados das analíticas que se realizan". Contaminación diluída Esta mestura ilegal de augas limpas e contaminadas realizaríase, segundo ENCE, para rebaixar a temperatura do vertido cando esta é moi elevada, unha xustificación que para a asociación resulta "sorprendente" xa que a Autorización Ambiental Integrada da empresa non establece ningún límite para a temperatura do vertido. Para a APDR, "coñecendo o desprezo que ENCE ten polo cumprimento da lexislación, que a leva a non facer ningún esforzo por rebaixar a concentración dos contaminantes realmente daniños, resulta absolutamente absurdo e incríbel este afán por controlar a temperatura dos vertidos". Para a APDR sempre resultaron "sorprendentes" algúns dos resultados aportados por ENCE á Xunta para algún dos parámetros que miden a calidade de vertido, "uns valores que aínda estando por riba do permitido pola lexislación para as augas residuais, resultan contraditorios cos obtidos por augas de Galicia, que refire sempre concentracións mais elevadas para estes parámetros". A asociación entende que "co recoñecemento expreso dos responsábeis da empresa da manipulación dos caudais, manipulación constatada polos inspectores de augas de Galicia, explícase definitivamente esta contradición: ENCE rebaixa mediante dilución os valores da carga contaminante dos seus vertidos".


Summary: O presidente da Xunta avoga por unha "transisción rápida" na Galiza.

Alberto Núñez Feixoo reafirmou hoxe a súa decisión de non compaxinar. "É firme", dixo, pero apelou a fechar o seu período de "reflexión" para unha que encadrou en "semanas". As chaves da sucesión de Feixoo, após o Congreso do PP "Non vou tomar o tempo que vostede tivo", respondeu a Ana Pontón durante primeira sesión de control no Parlamento galego como novo líder nacional do Partido Popular, en alusión ao proceso de reflexión que abriu a nacionalista sobre o seu liderado entre agosto e outubro do pasado ano. Sesión de control Na súa intervención no Parlamento galego Núñez Feixoo repeleu as reclamacións dos grupos da oposición para que aclare cando se producirá a súa saída da Presidencia da Xunta. Quen son os galegos na dirección do PP español? "Non vou roubar un minuto á Galiza", aseverou. O debate xirou arredor do futuro na Presidencia da Xunta, incógnita que os portavoces de BNG, Ana Pontón, e PSdeG, Luís Álvarez, reclamaron que se despexe porque "a Galiza non pode ter un goberno en suspenso" na "peor crise de prezos dos últimos 40 anos". Todo iso nunha sesión na que Núñez Feijóo retomou as súas críticas á política impositiva do goberno de Pedro Sánchez, ao que situou entre os peores da Unión Europea en política económica e ao que volveu a pedir que cumpra coa baixada de impostos acordada na Conferencia de Presidentes celebrada na Palma. Senado Nunha entrevista en Onda Cero, o aínda presidente da Xunta asegurou que dimitirá do seu cargo "nas próximas semanas" e que se producirá unha "transición moi rápida" na Galiza. Feixoo subliñou que aínda que se pode ser presidente do PP e da Xunta, neste momento hai unha "enorme tensión política e crispación" nun momento de "enorme dificultade" económica e institucional que lle leva a crer que "todas as capacidades deben estar orientadas a presidir o PP", sen compaxinalo coa Xunta. A elección do sucesor de Feixoo divide o PP galego Tras lembrar que hai só 48 horas que é líder do PP, sinalou que a partir deste intre se inicia "unha etapa de transición moi breve" que vai ser "cuestión de semanas", pero que non depende exclusivamente del porque hai que cumprir os prazos e o regulamento da Cámara galega.


Summary: San Cristóbal (A Coruña) vence na Supercopa galega de chave e Andrés Garrido faino na modalidade de billarda. Aliás, os vigueses Keltoi resultaron campiones da Copa Asociación de Fútbol Gaélico.

Fin de semana frenética para o deporte galego. O sábado o Noia Portus Apostoli materializou o seu ascenso á máxima categoría do fútbol sala tras vencer por tres goles a un o Leganés, mentres o Balonmán Cangas caía de forma heroica fronte ao Barça nas semifinais da Copa do Rei (36-28). E este domingo todas as olladas están postas no fútbol, cun decisivo derbi en Balaídos (ás 12 horas) entre o Celta B e o Deportivo na Primeira División RFEF. Porén, este sábado o foco mediático tornou tamén cara aos deportes tradicionais. Por vez primeira, a TVG2 retransmitiu en directo a Supercopa da Galiza de chave e billarda, dúas competicións nas que se enfrontaron os respectivos campións e campioas das divisións territoriais. Billarda: gran debut dos Musicais de Ribadeo O encontro decorreu no Campo Víctor Fernández Alonso da Coruña e tivo unha notábel afluencia de público. A Supercopa de chave enfrontou San Cristóbal (A Coruña) e Rústico Rañobre de Arteixo, campión de Liga e subcampión de Copa respectivamente, xa que San Cristóbal venceu en ambas as competicións a pasada tempada. O título, novamente, foi para o equipo coruñés. Por outra parte, na billarda competiron doce xogadores e xogadoras —dez homes e dúas mulleres— que clasificaran á Supercopa tras superaren unha fase previa. Pertencen a oito equipos de billarda da Laracha, Ribadeo, Cerceda, Sanxenxo, Bueu, Pontevedra e Vigo. Este foi o desenlace da Supercopa Galega de billarda que vivimos na G2👇 Triunfo de Andrés Garrido🏆 pic.twitter.com/gX2UNcLl0n— En Xogo tvG2 (@EnXogo_tvG2) March 26, 2022 A vitoria nesta modalidade deportiva foi para 'Che' (Rinoceronte de Pontevedra), que tras o encontro celebrou o seu trunfo particular e o do propio deporte no que compite en xeral. O segundo posto foi para Xan Rodiño (Lúa de Forza de Sanxenxo), e o terceiro, para Ricar (Corredoiras de Bueu). Os deportes autóctonos da Galiza probaron este sábado un escenario mediático no que queren ficar. Xan Rodiño: "Estamos nun momento histórico de mudanzas, como ten acontecido no pasado" Keltoi vence no fútbol gaélico Noutra orde, os campos de fútbol da Picota e Pino de Val, en Mazaricos, foron a sede este sábado da I Copa Asociación de Fútbol Gaélico, coa presenza de Fillos de Breogán, Lume de Beltane, Auriense, Estrela Vermelha, Cambados, Keltoi, Mazaricos e Herdeiros de Dhais. Os vigueses Keltoi obtiveron a vitoria. Keltoi, gañadores da Copa Asociación de Fútbol Gaélico. Foto: Concello de Mazaricos


Summary: Físico é unha das obras maiores da poesía inglesa recente. Publicada en 2015 e obra de Andrew McMillan (South Yorkshire, 1988), ve agora a luz en galego. O seu tradutor é Isaac Xubín e a súa editorial, Chan da Pólvora.

"Cun estilo que funde de xeito maxistral a distancia e a súa calidez emocional", explica a editora, "estes poemas adentran as lectoras e os lectores nun ámbito do desexo que fala o idioma da felicidade, da desolación pero tamén o dos códigos secretos do corpo". Físico, primeiro libro de McMillan, foi amplamente celebrado por crítica e lectores: "É unha poesía de sintaxe complexa e imaxes turbadoras". Debedor, di Chan da Pólvora, de autores do confesionalismo extremo como Sharon Olds ou Tom Gunn, resultou premio ao mellor libro debut do xornal The Guardian. Foi a primeira vez que se lle outurgaba a unha obra de poesía. "Poucos poetas como McMillan souberon abordar o desexo masculino e as súas expresións a miúdo frustradas", engade. "O meu sobriño pregúntame se podo levantalo como se fose unha pesa / o novo amante de súa nai pode e levántao moitas veces // o meu sobriño que unha vez lle dixo ao meu mozo que era ilegal / o meu sobriño coa mandíbula e a voz do seu papá // o meu sobriño que di que eu quixen / tocarlle o paquete nunha ocasión", escribe no poema O tipo duro, traducido polo poeta Gonzalo Hermo para o seu blog Escola do Resentimento. Precisamente con Hermo estivo Andrew McMillan o pasado 17 de marzo, dentro do ciclo do Concello da Coruña dirixido por Yolanda Castaño Poetas Di(n)versos. O seu segundo e último libro é playtime (2018). Físico (Chan da Pólvora, 2019) abre a colección O río, centrada na tradución de poesía, e que conta coa colaboración da Secretaría Xeral de Política Lingüística. Sacará dous títulos ao ano e o vindeiro será unha escolma da estadounindense Emily Dickinson (1830-1886).


Summary: Após a reunión multilateral que rematou sen acordos esta terza feira tivo lugar un novo encontro entre a empresa e representantes do persoal da factoría.

O presidente do comité de Alcoa en San Cibrao, José Antonio Zan, lamenta que a multinacional "non vexa viábel" e "non dea credibilidade ningunha" ao investidor interesado na compra da factoría que anunciou o Goberno español. "O problema é que o primeiro que quere (Alcoa) é executar o ERE e parar as cubas e despois vender", critica Zan. Tras un novo encontro en Lugo entre comité e a dirección da multinacional norteamericana no proceso formal de consultas do ERE, Zan asegurou que agardan que se dean os contactos co investidor interesado "canto antes" porque "queda unha semana" para que se execute o despido colectivo. Alén diso afirma que a Xunta da Galiza pode denunciar o ERE, dicir que "está mal fundamentado" e "pedir á empresa que o paralice canto antes".