Summary: A pandemia declarada pola OMS o 30 de xaneiro de 2020 e a chegada de recursos europeos en forma de fondos Next Generation como resposta anticíclica á crise supuxeron, de inicio, un cambio na dirección das políticas da UE. E dise de inicio, xa que non coñecemos as posíbeis contrapartidas.

Sabemos con certeza cal é o motivo da creación do programa Next Generation EU. Este programa foi creado como plan de recuperación e modernización da economía. Con este obxecto a Unión Europea (UE) puxo a disposición dos Estados membros un financiamento por valor de 750.000 millóns de euros,140.000 para o conxunto do Estado español, destinado á realización de proxectos que comporten unha mudanza estrutural e teñan un impacto económico e social duradeiro tanto na resiliencia, como na sustentabilidade e na competitividade do territorio. Mais para abordar a nivel galego un reto de magnitude tal como o proposto pola Comisión Europea, cómpre que o punto de partida estratéxico estea sustentado en sólidos alicerces. E é precisamente nese punto de partida estratéxico onde é posíbel detectar unha mellora que suporía un salto cualitativo para o deseño dos programas e convocatorias autonómicas. A estratexia galega O documento no que se recolle a Estratexia para a Transformación da Galiza, que supón a base para aplicación dos recursos Next Generation, a solución estratéxica do Executivo galego consistiu nunha aliñación das cadeas de valor de cinco áreas seleccionadas. A economía circular e transición enerxética, a mobilidade sostíbel, os hubs de innovación, industria 4.0 e TIC, as cadeas Mar Industria e Agro Industria e crecemento cohesionado e a sanidade e modos de vida saudábel, nova economía dos coidados cos Obxectivos de Desenvolvemento Sostíbel (ODS) definidos a nivel global pola Organización das Nacións Unidas (ONU). Se ben acollerse aos ODS definidos pola ONU non é un punto de partida totalmente incorrecto, esta proposta non deixa de resultar unha solución subóptima. En efecto, na estratexia galega non se observa a existencia de misións tecnolóxicas definidas en clave galega. Pero, por que sería importante contar con misións específicas para a modernización tecnolóxica da Galiza? A economista Mariana Mazzucato, académica experta en innovación recoñecida a nivel global, sinala que a idea de misión precisa partir dun desafío ou problema que se quere resolver para logo formulalo de maneira que implique a diferentes sectores e incentive novas colaboracións entre eles. Un exemplo que se adoita empregar nos foros especializados para explicar a importancia e as implicacións da fixación de misións propias no emprego de recursos públicos é a chegada do home por primeira vez á Lúa, que deu orixe ao emprego do termo "salto á lúa". Un novo 'salto á lúa' Os desenvolvementos tecnolóxicos logrados a través desta misión estadounidense permitiron non só pór un pé no satélite luar no ano 1969, senón que a realización desta misión implicou tamén que parte dos avances tecnolóxicos acadados fosen empregados durante décadas en mercados como a navegación aérea, as telecomunicacións ou a alimentación. As innovacións desenvolvidas permitiron aos milleiros de empresas participantes nesta misión contar con novas solucións adaptábeis para o consumo. Como consecuencia da implicación destas empresas, estas acabaron mellorando a súa posición competitiva global, logrando á súa vez o seu particular "salto á lúa". Unha proposta baseada en misións tecnolóxicas en clave galega, aliñadas cos ODS internacionais, suporía un salto cualitativo na planificación estratéxica da modernización económica. Nesta liña, poderíanse formular misións para a Galiza como, por exemplo, promover unha industrialización inclusiva e sostíbel que fomente a innovación no sector biotecnolóxico, conservar e empregar de forma sostíbel as rías e os seus recursos mariños e lograr que os asentamentos humanos sexan inclusivos e sostíbeis para o rural a través da promoción da produción enerxética e a economía circular na xestión de refugallos do sector primario. Unha misión como a proposta de exemplo para o emprego sostíbel das rías galegas, os resultados da mesma implicarían non só a limpeza das augas e dos fondos mariños, senón a recuperación dos ecosistemas danados, posíbeis melloras tecnolóxicas na sustentabilidade da frota mariña, a creación de empregos de calidade ligados ao sector medioambiental ou mudanzas normativas e de control para o tráfico mariño. Unha misión deste tipo podería implicar a realización de decenas de proxectos coa participación de numerosos axentes de moi diversos ámbitos e sectores, como empresas, centros tecnolóxicos e de investigación, administracións, ONG ou asociacións comarcais. As misións de modernización tecnolóxica na Galiza Para o éxito dunha misión tecnolóxica galega no sentido proposto por Mazzucato sería preciso que, para alén dunha clara definición da mesma, esta fose axustada á realidade do territorio para o que se dirixe. Ademais, debería existir arredor desta misión unha masa crítica suficiente de axentes involucrados. E máis aló, pero non menos importante, estas misións deberían ser coñecidas e interiorizadas por parte dos axentes involucrados, facendo partícipe das mesmas a sociedade en xeral. Por suposto, sería preciso tamén que os propios xestores públicos e planificadores acreditasen no papel tractor e xerador de novos mercados que as administracións públicas poden xogar como impulsoras iniciais das misións seleccionadas. Á vista do anterior, no actual escenario sería conveniente, sen dúbida, efectuar un esforzo para definir cales serán as misións de modernización tecnolóxica na Galiza para a aplicación de recursos Next Generation EU.


Summary: Brais Morán, ex líder de Loretta Martin, vén de publicar esta semana o seu primeiro disco en solitario, 'Cruzando o eclipse', no que afronta a idade adulta con rock, letras máis persoais e un punto máis combativo.

Trátase dun disco "máis persoal, con letras máis directas, con máis rabia", segundo Morán, compositor dos trece temas do disco. Logo do seu paso por Loretta Martin, con quen gravou dous traballos, 'Cruzando o eclipse' supón a súa entrada no mundo dos adultos. "É un traballo que me fai madurar, cae a miña xuventude e comeza a etapa da madurez. É un antes e un despois. Este parece o ano dos eclipses, así que decidín usalo como símbolo do cambio para comezar a miña carreira en solitario", explica. "É un traballo que me fai madurar, cae a miña xuventude e comeza a etapa da madurez". "Falo en primeira persoa, hai máis loita, falo do día a día na mundo da música", debulla un Brais que se apunta á loita constante, sen abandonar "a esperanza e o positivismo". "Os que cantamos en galego queremos demostrar que podemos chegar tan lonxe como queiramos. Con Loretta Martin xa o demostramos, e tamén comprobamos que ás veces mesmo te reciben mellor fóra que dentro". O single co que se abre o disco é unha "coprodución" con Fran Pérez 'Narf' na que Morán usa o retrouso da canción 'Destino' do cantautor compostelá e engádelle outras estrofas. "Coincidimos xuntos nun proxecto en Portugal e cantei con el este tema e gustoume moito", explica Morán. "É a única colaboración do disco, ademais dos coros de Belén Tajes -Voodoo ou Sisters in the House- e Claudia Morán". A vida en directo de 'Cruzando o eclipse', cuxa produción foi financiada a través de crowdfunding, comeza coa súa presentación o vindeiro día 11 de decembro no Garufa Club da Coruña. Desde esta semana xa podemos atopalo tanto nas principais plataformas dixitais como nas tendas de discos, publicado por Borderline Music e distribuído por Discmedi.


Summary: A xuíz ve indicios para xulgalos por una operación inmobiliaria en Madrid con perdas de case 42 millóns de euros.

A maxistrada da udiencia Nacional Carmen Lamela considera que hai indicios para xulgar seis directivos da antiga Caixanova –entre eles o que fora o seu presidente, Julio F. Gayoso- por operacións inmobiliarias en Rivas-Vaciamadrid e que supuxeron un prexuízo para a entidade financeira (hoxe en Abanca) por case 42 millóns de euros. No auto de transformación das dilixencias en procedemento abreviado, a maxistrada entende que os feitos, unha vez finalizada la instrución, son constitutivos dun delito societario continuado na súa modalidade de administración desleal, segundo desvela El Economista. O procedemento diríxese contra o presidente de Caixanova, Julio Fernández Gayoso; o director xeral, José Luis Pego; o director da División Inmobiliaria, Gregorio Gorriarán Laza; o director da División de Planificación Financeira e Control, Domingo González Mera; director do Comité de Inversión Irregular, José González Rodríguez, e o da Unidade de Reestruturación, Isaac Alberto Miguel Lourido. Lamela conclúe, segundo El Economista, que se provocaron prexuízos patrimoniais á financeira inmobiliaria Proinova e a Caixanova a favor do grupo Copasa


Summary: En 1924 subiu e, 24 anos despois, unha ditadura, unha república, un Estatuto, unha Guerra Civil e un exilio polo medio, regresou a el simbolicamente cando escribía Alba de Goria en Bos Aires. Era o Pico Sacro (Boqueixón). O vindeiro 20 de xullo varias asociacións culturais convocan unha lectura do célebre discurso de Castelao no alto do monte.

As asociacións culturais O Galo de Compostela e Vagalumes da Estrada e mais a Federación Galiza Cultura trazaron un programa para a xornada, que entenden como previa ao Día da Patria Galega, que comezará ás doce da mañá "onde estaba a fonte do Pico Sacro". Alí, membros da asociación de veciños Agra do Orzán da Coruña recitarán poemas. Vinte minutos despois, a poeta Marta Dacosta dará a benvida aos actos. Unha camiñada levará os asistentes ao alto do Pico Sacro, onde arredor da unha do mediodía se izará a bandeira galega e socios do Galo, de Vagalumes e mais da Alexandre Bóveda da Coruña lerán o Alba de Groria. Na baixada, a poeta Iolanda Aldrei guiará unha visita polas covas da raíña Lupa. Para asistir ao xantar en San Miguel de Castro cómpre anotarse antes do 16 de xullo en comunicación@ogalo.gal. Na sobremesa tocará o grupo Maraxe e ás cinco, de novo baixo a guía de Iolanda Aldrei, haberá visita ao mosteiro de Camanzo e o poboado mineiro de Fontao.


Summary: Organizacións políticas galegas e do ámbito internacional rexeitan o operativo do Ministerio de Interior no que se arrestou 9 militantes de Causa Galiza. @s detidos xa están na Audiencia Nacional. Varias concentracións en Galiza pediron a súa liberdade.

Organizacións políticas de Euskal Herria, Catalunya, Castela e, nomeadamente, Galiza emitiron posicionamentos de rexeitamento ao operativo ordenado pola Audiencia Nacional contra o que o Ministerio de Interior cualificou de "entorno de Resistencia Galega" e que culminou coa detención de 9 militantes da organización política Causa Galiza. Quer a través das redes sociais, quer a través de comunicados, a mensaxe a trasladar foi a de que esta operación supuña unha "criminalización das ideas" e non un operastivo 'anti-terrorista". Así, o BNG sinala que "as detencións perseguen ideas, non presuntos terroristas" e sumábase a un "non á criminalización das ideas". Desde Anova-Irmandade Nacionalista falan de "campaña do medo" do Estado español e reiteran que "o independentismo non é un delito". Nesa mesma liña se manifestou o Movemento Galego ao Socialismo, incidindo en que "facer política non é delito" e expresando a súa solidariedade para cos detidos. Tamén a FPG denuncia o que entende que este operativo é: "Criminalización do independentismo" e advirte da "deriva totalitaria do Estado español". Agora Galiza fala "dumha clara finalidade política e mediática." no operativo e exixe a liberdade dos detidos. Desde a CIG saliéntase que "o operativo non ten xustificación" e advírtese de que a actuación "obedece a intereses políticos e ten como obxectivo criminalizar e amedrentar o independentismo". Tamén o sindicato CUT e organizacións como Galiza Nova, Primeira Linha, Isca, Briga, Xeira ou Agir emitiron declaracións a respeito das detencións desta sexta feira. CUP, Sortu e o Movemento Continental Bolivariano No eido internacional, desde Catalunya, Endavant ou a Candidatura d'Unitat popular (CUP) demandaban a liberdade dos arrestados no operativo, ao igual que Ernai e Sortu desde Euskal Herria, que ligaban a defensa da "liberdade de expresión e actividade política" para contrarestar as detencións. Tamén desde Castela Yesca amosou o seu rexeitamento ao operativo. O Movemento Continental Bolivariano (MCB) exixía a través da súa dirección a liberdade dos detidos. Audiencia Nacional Oito das nove persoas detidas xa foron trasladas a Audiencia Nacional, desde onde comunicaron cos familiares, aos que transmitiron que estaban ben e que o trato, dentro do que cabe neste tipo de operativos, fora correcto. Salva G. non foi trasladado a Madrid polo seu delicado estado de saúde, pois está convalecente dunha operación. A única acusación contra os detidos é o de "enaltecemento do terrorismo" por orgabnizar un acto público en Vigo o pasado 11 de outubro con motivo do Día da Galiza Combatente. Xornada que a esquerda independentista leva comemorando desde o 2002. Na tarde desta sexta feira decorreron concentracións de solidariedade para coas persoas detidas en diferentes cidades e vilas de Galiza. Compostela, Boiro, Coruña, Ferrol ou Burela foron algunhas das localidades.


Summary: As persoas residentes trasladadas ao HULA teñen úlceras, hematomas e chagas. As autoridades agardan trasladalos a outras residencias.

Material fotográfico e de vídeo dunha persoa anónima permitiu destapar o caso de malos tratos ás persoas maiores residentes nas vivendas comunitarias Burón I e II da Fonsagrada. Estas probas serviron para que este centro privado fose clausurado pola Consellaría de Política Social. A denuncia chegou en primeira instancia aos servizos sociais do municipio que procedeu a elevar o caso á Xunta e ás propias autoridades. Segundo o alcalde da localidade, Carlos López, a primeira denuncia formulouse no mes de marzo por parte dunha residente dun centro público e que estivera previamente na citada residencia privada. A Xunta non actuou, segundo o rexedor, por non contar con documentación e probas suficientes que demostrasen os feitos. A nova denuncia anónima foi a que facilitou os elementos suficientes para iniciar unha investigación sobre o centro, e a inspección por parte da administración galega. Residentes con feridas As instalacións contaban con espazo para 23 residentes e nela atopáronse un total de 29. Segundo algunhas fontes, as persoas trasladadas ao Hospital Universitario Lucus Augusti (HULA) presentaban úlceras, chagas ou hematomas. Política Social asegurou que están a ser atendidas do seu estado e que cando a situación se normalice serán trasladados a outros centros, en función do que decidan os seus familiares. As irregularidades detectadas pola Xunta nas condicións do centro e na atención aos residentes puxéronse en coñecemento da Garda Civil e remitiuse informe á Fiscalía ante a posibilidade de que o caso sexa constitutivo de "delito penal".


Summary: Nos últimos días realizaron traballos para verificar se se estaba a cumprir o protocolo acordado.

Integrantes do comité de Navantia Ferrol colocáronse desde a madrugada desta cuarta feira, 20 de maio, ante as dúas portas do estaleiro e impediron o acceso dos operarios para informar de que non se segue o protocolo de seguridade. En concreto, con esta medida pretenden advertir á dirección de que non se está a cumprir o protocolo de seguridade acordado pola crise do coronavirus COVID-19 entre a dirección e os sindicatos no comité de emerxencia . Pola parte social, aseguraron que nos últimos días realizaron labores para verificar o cumprimento das normas de seguridade no interior da fábrica, que ambas partes prometeron aplicar, e elaboraron un documento no que convocaron a dirección para resolver o incidente, pero que non se realizaron as peticións Ante isto, decidiron este mércores impedir o acceso ás instalacións dos operadores, tanto da compañía principal como das empresas auxiliares.


Summary: Desde a Xerencia da área de Pontevedra-O Salnés negan un colapso nas Urxencias, onde, afirman, "as patoloxías son atendidas en tempo e forma en función da súa gravidade".

A xerencia da área sanitaria de Pontevedra-O Salnés, departamento que dirixe José Ramón Gómez, afirmou esta segunda feira, en relación ás denuncias de "colapso" e "caos" no Hospital de Montecelo (Pontevedra) por parte dos sindicatos, que se adoptan decisións en función das "necesidades e circunstancias variábeis" que se dan nos centros sanitarios para "garantir a continuidade asistencial global". Dixo, aliás, que durante o verán está garantida unha dispoñibilidade de "100% das camas" e que as situacións de "presión" como as vistas nas últimas datas en Montecelo son consecuencia de "procesos que requiren dunha posterior hospitalización" e "non se dan tanto nas Urxencias, onde se atenden as patoloxías en tempo e forma axeitadas, en función da súa gravidade". As Urxencias do Hospital de Montecelo colapsan e desde a dirección piden "non acudir por cadros leves" Unhas circunstancias, porén, que na segunda feira negaba a Confederación Estatal de Sindicatos Médicos (CESM) na Galiza, que afirmaba que durante a última semana chegaron a contabilizarse 200 pacientes diarios e, sumado isto á falta de profesionais, provocou esperas de "até 24 horas" para que se asignase unha cama a unhas 40 persoas. Esta terza feira CESM emitiu un novo comunicado e lamentou as "incongruencias" da Xerencia nas súas declaracións, que "a definen por si mesma", afirman. O 'parte' desta mañá deixa 26 doentes ingresados sen cama asignada, mentres dous deles, positivos en Covid-19, "seguen agardando nas Urxencias". "Se o señor Gómez [o xerente da área] non considera necesario abrir as camas non operativas (fechadas) nunha situación como a vivida con estes 26 pacientes con orde de ingreso e por tanto en situación de precisaren coidados de hospitalización, que debe ocorrer para que se produza esta circunstancia", lamentan. O Sergas fecha consultas en centros de saúde de Poio e Marín por falta de persoal após non cubrir as baixas Esas persoas, indican no escrito, ficaron "en padiolas situadas nos corredores e zonas de paso, sen acceso a baño privado, comidas e ao máis mínimo respecto e consideración que precisa un ser humano nestas circunstancias". "Quizais habería que preguntar a Alfonso Rueda, que é de Pontevedra e supomos que coñece perfectamente os espazos do servizo de Urxencias de Montecelo, se el ou algunha persoa próxima a el estivesen nesas mesmas circunstancias comparte a opinión do xerente que el considerou axeitado para mantelo no cargo", conclúen.


Summary: Coa chegada da corentena as familias non tiveron máis remedio que reinventar o seu tempo e acomodar novas rutinas. Así se vive agora o traballo, o estudo, os xogos e os coidados.

Na casa de María Roca, a declaración do estado de alarma e a obriga de gardar corentena polo coronavirus cambioulles a vida. A súa parella pode traballar desde a casa e faino desde o primeiro día. Ela viuse sometida a un ERTE e agora asume boa parte do tempo coas crianzas, especialmente pola mañá. Teñen un neno de tres anos, que celebrou o seu aniversario o primeiro día de confinamento, e unha nena de seis. "Desde que anunciaron os primeiros 15 días de encerro todo facía indicar que ían ser algúns máis así que tiñamos moi claro que era necesario marcar unhas rutinas para ter sempre algo que facer. Para que non nos dea moito tempo a pensar e e sobre todo porque saber que vai pasar despois é algo que funciona moi ben coas peques". Un baile para comezar o día Érguense e almorzan xuntas, en pixama. "Despois vestímonos. Eu vou facendo as camas coas crianzas mentres a miña parella se encarga de lavar a louza, e cando temos iso listo, empezamos a mañá cunha canción e un baile, para animarnos". "Estamos pendentes de que habiliten a aula virtual, mais nestes días xa colgaron algunha actividade para ir facendo" Ao mesmo tempo que o pai comeza a traballar, os irmán inicia o tempo de estudo. O máis pequenonon ten o hábito de ningunha escola infantil, afeito a compartir as mañás con súa nai, pero súmase aos xogos e a algunha das tarefas que a escola estabeleceu para súa irmá a través da web do centro. "Estamos pendentes de que habiliten a aula virtual, mais nestes días xa colgaron algunha actividade para ir facendo tanto de inglés, como de música ou de educación física, e aquí,o peque non ten ningún problema para participar", explica María Roca a Nós Diario. Música e xogo A música e os xogos son dúas constantes ao longo da xornada. "A música axúdanos a descansar o ánimo e o xogo, ademais de distraernos, tamén serve para aprender". Mentres o fillo menor pinta ou fai un crebacabezas, a maior dedícalle un anaco á lectura "ou aproveita para escribir o que máis lle gustou do día anterior, aproveitamos a chegada da primavera facer uns versos. Intentamos variar cada día". E todo isto mentres atenten as cousas da casa. Hai que ocuparse da roupa e facer a comida. "Uns días participan máis e outros menos, pero colaboran moito máis ca antes". Tamén xogan ao seu antollo. E despois do xantar, compartido, teñen uns minutos para ver a tele. Educación ao aire libre A tarde xa é dos catro, aproveitan para facer exercicio xuntos, "que nos ven moi ben a todos". "Non temos terraza nin zona verde, mais si un recuncho de balcón na que, se non nos movemos moito, cabemos os catro. Así que saímos merendar, mentres miramos ao lonxe, xogamos ao vexo vexo ou contamos coches". "A música axúdanos a descansar o ánimo e o xogo, ademias de distraernos, tamén serve para aprender". Con dúas crianzas afeitas a pasar moitas horas na rúa, ao aire libre, en contacto con outras nenas, a falta de contacto social é a carencia máis grande. "As tarefas do cole lévaas ben, gústanlle as propostas e está motivada. O que bota en falta son as amizades, que tratamos de suplir con algunha chamada, e o contacto coa natureza. Unha eiva que estende ao propio ensino. "Cremos moito na educación ao aire libre, cremos que debe estar máis conectada coa natureza e co mundo real, e non o está. Redúcese, como nós agora, a un peche entre catro paredes", critica. Na recta final do día non faltan os xogos de mesa e o baño. "Até que a auga arrefría. Desfrutan e gastan enerxía". As rutinas de última hora non mudan. Cea e un conto para ir para cama. Estudo e máis estudo As rutinas son máis monótonas cando na casa viven estudantes de ESO e de Bacharelato. "Intentan traballar polas mañás, para seguir o horario escolar, mais dependendo do material que lles envían desde o instituto, ás veces tamén teñen que dedicarlle tempo polas tardes", comenta Marisa García, nai de Alba e Hugo. "Cremos moito na educación ao aire libre, cremos que debe estar máis conectada coa natureza e co mundo real". Alba cursa terceiro de ESO. "De momento atrasáronnos todos os exames e estamos pendentes de facelos á volta, cousa que nos angustia moito. Ademais, mándanos tarefas de absolutamente todas as materias a través de diferentes plataformas. Non damos abasto e xa non sabemos cando hai cousas novas pendentes de facer ou de enviar". As sensacións agrávanse no caso de seu irmán, alumno de segundo de Bacharelato e, polo tanto, pendente da selectividade. "Para nós é unha situación delicada. Estamos vendo como se nos está acortando o curso e non sabemos ben, aínda, que vai decidir o profesorado nin os seus superiores. De momento, de cada materia imos recibindo encargas para tratar de avanzar como podemos, ás veces un pouco perdidos". Un ensino incompatíbel coa crianza E así pasan os días, pendentes do desenlace e das dificultades para organizarse e cumprir un horario. "As familias estanse queixando do tipo de deberes e da cantidade que lles mandan aos seus fillos e fillas", reflexiona María Roca, educadora social e pedagoga, agora suspendida temporalmente como monitora de tempo libre. "Eu creo que é un reflexo do estado da educación actual, que ten moito que mellorar. O sistema é insostíbel, con horarios incompatíbeis coa crianza, baseado no consumo". O coidado, observa, non ocupa o lugar que debería ter. "E o máis triste é ver como moitas crianzas, a pesar de non poder saír das súas casas, están contentas polo simple feito de verse acompañadas polos seus proxenitores. Oxalá nos sirva para reflexionar e se produzan cambios".


Summary: A Galiza produciu 1.298.670 megawatts á hora de electricidade de orixe hidráulica durante o primeiro trimestre. A produción xerou uns ingresos moi importantes para as compañías titulares dos encoros. Iberdrola, Endesa e Naturgy son propietarias de 81,6% da potencia hidroeléctrica instalada no territorio.

As eléctricas obtiveron dos encoros galegos ingresos por 296 millóns de euros entre xaneiro e marzo de 2022. Segundo os últimos datos achegados por Rede Eléctrica Española (REE), referidos ao primeiro trimestre deste ano, a produción total de electricidade mediante a tecnoloxía hidráulica situouse na Galiza en 1.298.670 megawatts á hora. Ao tempo, o prezo medio da electricidade no mercado grosista nese período colocouse en 228,3 euros megawatt/hora, tras marcar 201,7 euros megawatt/hora no mes de xaneiro, 200,2 euros megawatt/hora en febreiro e 283 euros o megawatt/hora en marzo. Suba de prezos e caída de produción Os resultados logrados polas enerxéticas producíronse nun contexto de suba de prezos e de baixa da produción e do consumo. Así, o prezo da electricidade incrementouse en 411,36% en relación ao primeiro trimestre de 2021, cando rexistrou no mercado grosista un prezo medio de 44,7 euros o megawatt/hora. Asemade, a produción de orixe hidráulica entre xaneiro e marzo de 2022 caeu fronte ao mesmo período do ano pasado en 68,5%, marcando naquel momento 4.002.637 megawatts. Fernando Branco Parga, integrante do colectivo de debate enerxético Bidán, destaca a Nós Diario que "con respecto ao mesmo trimestre de 2021, a baixada na xeración renovábel é de 46%, fundamentalmente por unha caída moi grande na xeración hidráulica, e tamén pola baixada, en menor medida, da eólica", mais "a xeración eléctrica só con tecnoloxías renovábeis supera o consumo galego, representando a xeración renovábel 70% e a xeración non renovábel 30%". Parga significa a "gran baixada do consumo eléctrico, con referencia ao mesmo trimestre de 2021, nunha porcentaxe de 21,1%", e sinala que, "ademais da redución no consumo doméstico e industrial polos altos prezos, unha caída tan significativa do consumo débese á paralización das cubas de Alcoa na Mariña". Iberdrola volve ao banco de acusados: a Audiencia Nacional enxuíza a eléctrica por manipular o prezo da luz A Galiza é chave na conta de resultados das empresas enerxéticas. Así, en 2021, ingresaron dos encoros galegos 856 millóns de euros, tras rexistrase unha produción pola orixe hidráulica de 7.689.622 de megawatts á hora, cuxo prezo medio anual no mercado grosista situouse en 111,4 euros megawatt/hora. Neste sentido, as propias compañías cualificaron os resultados de históricos, pola alta xeración de electricidade en relación con outros exercicios e polo incremento dos prezos da enerxía, cuxa alza se inicia nesa anualidade. A facturación das compañías eléctricas nos ríos galegos entre 2011 e 2020 estivo por enriba de 4.000 millóns de euros. Segundo un traballo elaborado polo colectivo Bidán, tomando como referencia o prezo medio do megawatt en cada unha das anualidades e a produción eléctrica de orixe hidráulica certificada para a Galiza por Rede Eléctrica Española (REE), "as centrais hidroeléctricas instaladas nas concas galegas xeraron ás empresas eléctricas entre 2011 e 2020 unhas ganancias de aproximadamente 4.049 millóns de euros". O país é unha gran potencia hidroeléctrica. Actualmente dispón de 166 centrais, 45 de grande hidráulica e 121 de pequena hidráulica, cunha potencia instalada de 3.738 megawatts, que representa aproximadamente 24% da electricidade desta orixe xerada no Estado e 18% da potencia total en funcionamento. A maioría dos encoros de grande hidráulica están xestionados pola Confederación Hidrográfica Miño-Sil (dependente do Estado), mentres que o groso das minicentrais fan parte da demarcación hidrográfica Galiza-Costa (dependente da Xunta). Empresas madrileñas O negocio hidráulico está na súa práctica totalidade en mans de Iberdrola, Naturgy e Endesa, que controlan 81,68% da potencia hidroeléctrica instalada na Galiza. 4.165 empresas con actividade na Galiza pagan os impostos en Madrid A primeira, con sede social en Bilbo e sede fiscal en Madrid, conta cunha capacidade de xeración de 1.558 megawatts e 13 encoros. A segunda, herdeira da vella Fenosa, dispón de 1.120 megawatts e 12 encoros, pagando, tamén, os seus impostos en Madrid. A terceira, propiedade da empresa pública italiana Enel e con enderezo fiscal en Madrid, explota 375 megawatts e seis encoros. Un negocio 'redondo' A hidráulica é unha das formas de produción eléctrica que máis beneficios xera. Se nos últimos anos pasaba por ser unha das tecnoloxías enerxéticas que máis dividendos achegaba, cunhas ganancias situadas entre 500% e 1.000%, a alza do prezo da luz anuncia beneficios históricos para este ano.


Non cabe dúbida que o entroido forma parte do noso patrimonio cultural, existindo múltiples manifestacións que así o testemuñan por toda a xeografía galega a través de moi diversos ritos e mascaradas. É certo que boa parte destas manifestacións comparten orixes alleas á nosa cultura, situándoas en festas celebradas polos antigos imperios exipcio, grego e romano e doutras culturas europeas da antigüidade que tiñan que ver, en grande medida, coa despedida do inverno ou, debido á influencia do cristianismo, coa antesala da coresma. Non é menos certo que existen outras manifestacións cuxa orixe difire da que, por dicilo dalgún xeito, se considera como a versión oficialista ou académica e que, ás veces, nos presentan como a única válida. Esta segunda ten que ver máis con cuestións e necesidades locais e propias da nosa cultura. Para min, aínda que na actualidade todo está sometido á contaminación e influencia de factores alleos, o entroido de Salcedo ten máis que ver con este último prantexamento. Neste senso, quero defender o carácter popular do noso entroido. Quero destacar tamén o valor de rebeldía e autoprotección que lle confería a unha sociedade con grandes carencias de soberanía e liberdade, e revelar por riba doutras connotacións o interese engadido de outorgarlles a posibilidade de sentirse protagonistas e beneficiarios desta actividade. Derivado do anteriormente dito, é importante transmitir o interese social que exercía sobre esta poboación, ao liberalos de ataduras, complexos e sufrimento acumulado ao longo de todo o ano para, deste xeito, proporcionarlles ledicia, ilusión e esperanza, aínda que só fora por uns poucos días. Sen dúbida, o entroido de Salcedo está cheo de tradición e de elementos representativos da nosa cultura rural e, a pesar das diferentes restricións históricas, permaneceu vivo e activo de maneira ininterrompida e dende tempo inmemorial. Isto foi posible grazas a que a colectividade de Salcedo tivo sempre moi asumido o seu papel participativo e a que sinten todos estes elementos como parte de si mesmos. O entroido de Salcedo está cheo de tradición e de elementos representativos da nosa cultura rural A variedade de mascaradas e actividades carnavalescas enriquecen notablemente o entroido salcedao, podendo dicir que ningunha é máis importante que calquera das outras, a pesares de que o máis emblemático e ancestral sexa o oso. Neste entroido, comparten espazo representacións de carácter moi diverso; dende a personaxe ritual do oso encargado de protexer o pobo e que, coa axuda dos criados, ven recoller o seu tributo a cambio de proporcionarlle, polo ano adiante, cousas necesarias para a súa subsistencia (boas colleitas, fertilidade para as mulleres, saúde, etc); pasando polas madamas e os danzantes, responsables de tomar, a través da mascarada, a identidade do señorío e poder así ridiculizar a quen os tiñan sometidos o resto do ano; ou tamén os disfraces de campo, encargados de parodiar, a través de pequenas interpretacións mímicas escenificadas ao aire libre, calquera situación ocorrida no pobo ou representativa da vida no rural; finalmente, e grazas a estes disfraces de campo que foron o seu precursor, incorporouse máis recentemente (concretamente no ano 1957) o Teatro de Salcedo no que, xa nun espazo especialmente configurado para este fin e nun escenario tradicional, se representan obras teatrais de autores maiormente locais, representadas por actores non profesionais, tamén de Salcedo e do contorno, que escenifican de igual maneira e sempre en clave cómica, situacións e vivencias ocorridas ou previsibles, coas que nos identificamos. Quixera rematar dicindo que estes entroidos están sometidos a diversos riscos que, se non atopamos solucións eficaces, poden rematar coa súa existencia. Estes riscos teñen diferente natureza; por unha parte está a influencia doutras manifestacións ou connotacións que poden afastar os caracteres culturais, que son a súa razón de ser; por outra parte está a masificación de xente asistente que, en moitos casos, contribúe a desvirtuar ese carácter; e finalmente está o maior dos males que afectan a estes entroidos, localizados normalmente en pequenas parroquias ou lugares que, por desgraza, esmorecen produto do envellecemento da súa poboación e do escaso arraigamento por motivos demográficos e produtivos. Neste senso, Salcedo non é unha excepción e, malia os esforzos dun oso probablemente cansado e desmotivado para conservar e protexer este lugar, sofre os males da globalización e da paulatina desaparición da nosa xente, mulleres e homes responsables dos logros e da existencia das estruturas sociais, territoriais e culturais que conforman esta parroquia. Non deixemos nunca de rebelarnos. [Esta peza creouse para o A FONDO especial sobre o entroido publicado xunto ao Sermos Galiza 283, á venda na loxa e nos quiosques habituais]


Summary: Fíxoo ao incluír as 12 persoas que botara á rúa no continxente que na cuarta feira recolleu os lixo nas zonas declaradas de risco.

A empresa concesionaria do servizo de recollida de lixo en Lugo, Urbaser, readmitiu na xornada de onte (18 de xuño) as 10 persoas que foran despedidas no primeiro día de folga. E fíxoo após as incluír no continxente de recollida das 40 zonas declaradas por Sanidade como de risco para a saúde pública. A decisión de Urbaser veu motivada por iniciativa do propio plantel de traballadoras e traballadores que se ofreceu voluntario para se desfaceren dos desperdicios acumulados en diversos puntos da cidade logo de 8 xornadas de paro. No entanto, a folga indefinida mantense en aras de exixir a Urbaser a actualización salarial correspondentes pois @s empregad@s contan cun soldo conxelado desde 2011. O plantel rexeitou recoller o lixo se non eran readmitidas as 10 persoas despedidas Foi en asemblea onde o plantel de recollida do lixo lugués decidiu ofrecer ao Concello e a empresa levar a cabo as tarefas indicadas desde Sanidade. Porén, non sen atrancos, pois Urbaser mantivo paralizado o continxente durante horas ao se negar a readmitir @s despedid@s. Con firmeza a asemblea de traballador@s e o comité de folga rexeitaron saír á rúa se non era a totalidade d@s empregad@s. Por volta das 20.00 horas a concensionaria accedeu. Esta quinta feira (19 de xuño) unha manifestación convocada para as oito da tarde volverá reclamar a Urbaser melloras salariais nunha folga que xa vai pola súa oitava xornada.


Summary: Onde o Miño e o Sil se unen nun só río.

"A mestura das augas", é como deron en chamar as compañeiras de Lugo de Adega (Asociación pola Defensa Ecolóxica da Galiza) á ruta que traemos hoxe. O percorrido vai desde A Peroxa até Os Peares, onde se xuntan o río Miño, que leva a fama, e o Sil que leva a auga. Alén dos Roteirríos que se organizan dende o Proxecto Ríos, e dos que xa se falou nalgunha ocasión, tamén desde unha delegación de Adega, Adega-Lugo organiza roteiros pola Galiza. Máis de vinte anos realizando saídas para coñecer os recunchos do país, o máis fermoso e mellor conservado e aqueles outros lugares que están baixo a ameaza do mal chamado desenvolvemento. Os Roteiros de Adega-Lugo son andainas pola natureza que se organizan co obxectivo principal de achegar ás persoas os valores naturais, patrimoniais e culturais que enriquecen e identifican o noso territorio. Organízanse por cursos e cada campaña dedícase a unha temática particular de carácter ambiental ou cultural. O seu programa de saídas desenvólvese desde o mes de setembro até o mes de xuño, nos que se realizan oito ou nove saídas, sempre en domingo, en xornada completa de mañá e tarde. A xeira do curso 2020-2021, que leva o título de "Augas Vivas, As bacías do Miño e do Sil", ten programadas nove saídas e que queren pór o foco sobre as augas interiores. A primeira foi polo río Miño no Pedregal de Irimia e a última, tamén neste río que cruza Galiza, será onde o Miño chega ao mar. Outras rutas programas farán parada en Monforte de Lemos, Sarria ou Begonte. Na seguinte ligazón pódese acceder á información dos Roteiros de Adega- Lugo, as datas de cada un e a maneira de apuntarse. A ruta do río Miño A saída desta andaina vai desde A Peroxa até Os Peares e coñéceselle alí como a Ruta do Río Miño. Un sendeiro homologado baixo a epígrafe PR-G 179, cunha dificultade media, duns 11 quilómetros, lineal e fundamentalmente de baixada. Existe a opción de facelo circular cuns 16 quilómetros. A ruta comeza na Peroxa e no inicio da mesma atopamos un panel con información e un mapa antes de iniciar a andaina que vai a carón do río da Barra. Debido ao desnivel da zona neste primeiro treito do camiño o río vai collendo forza, bravura que contén un bosque de ribeira bastante ben conservado. A primeira parada que propomos será no Castelo da Peroxa. Situado nun outeiro, ofrece unha boa panorámica da contorna e dá unha idea do camiño que imos facer e tamén do que hai que baixar. O Castelo da Peroxa está, como outras moitas edificacións, levantado sobre un asentamento castrexo. No século VIII, a familia Temes ordena a construción dun castelo para defender as súas terras das incursións musulmáns. O castelo foi un dos poucos que se salvou da revolta irmandiña. Despois da desamortización do século XIX, acolleu as dependencias municipais até que no ano 1920 mercouno un particular, que vendeu a pedra da torre da homenaxe para a construción da igrexa da Peroxa. Desde 1949 está protexido por Patrimonio. Poderemos observar no fondo exemplares do noso tritón máis grande, o pintafontes verde O camiño continúa costa abaixo con fortes pendentes, entre carreiros con valados de pedra e varias pontes de madeira até chegar á aldea de Pousada, na que paga a pena facer unha parada na fonte para coller auga, repor forzas e gozar da fermosa poza. A poza está cuberta na súa totalidade por lentella de auga (Lemma minor), porén, se as apartamos e nos fixamos con detemento, poderemos observar no fondo exemplares do noso tritón máis grande, o pintafontes verde (Triturus marmoratus). Os machos desta especie teñen unha crista que semella a dun pequeno dinosauro e as femias contan pola contra cunha liña laranxa polo lombo, son claramente diferenciábeis, teñen dimorfismo sexual que diría unha herpetóloga. Iso si, se imos á súa procura, o tempo de observación será limitado, xa que a "cortina" sobre a auga formada pola lentella de auga, fecharase rapidamente impedindo a visión do fondo. Seguimos coa baixada e comprobamos como algunhas zonas de bosque teñen socalcos, o que ven indicar que houbo vides na zona. Achegan semellante información varias manchas de mimosa (Acacia dealbata) que imos cruzar e que hoxe en día son unha praga en moitos lugares do país. As varas rectas, longas e resistentes desta especie invasora, empregábanse no cultivo das vides e co abandono do rural e con elas dos cultivos, as mimosas sen xestión nin control comezaron expandirse e a inzar o monte. Chegamos á aldea de Gulfaríz, e pasada esta xa imos ver o río Miño. Muda a paisaxe, e alén dos socalcos e as vides, comezamos a observar nas beiras do camiño unha flora de ambientes máis cálidos como poden ser as sobreiras e tamén o trobisco (Daphne gnidium). Chegados aos Peares teremos a oportunidade de gozar da unión dos ríos máis importantes do país, o Sil e o Miño Logo de pasar por debaixo da vía do tren, desde o que cantou Andrés do Barro, chegamos ao río Miño. Temos seis quilómetros dende aquí até o noso destino, Os Peares. Certamente o camiño é máis sinxelo, xa que vai paralelo á beira do Miño pero tamén a paisaxe é máis monótona e está máis degradada. Por momentos camiñamos por unha senda dominada por dúas especies invasoras, a mimosa (Acacia dealbata) e a herba da fortuna (Tradescantia flumminensis), que poden levar a engano, aínda que certamente dan unha cor verde á ruta impiden que medre nada máis, reducindo a biodiversidade. Aínda así, se prestamos atención, sairán ao noso paso bolboretas, lesmas e aves que, no escaso bosque de ribeira ou no río, saen adiante. Lavanco e garza real serán dúas especies que poderemos observar. Na chegada aos Peares teremos a oportunidade de gozar dun espectáculo extraordinario, a unión dos ríos máis importantes do país, o Sil e o Miño. Paga a pena aquí descansar do camiñado e admirar este espectáculo da natureza.


Summary: A Consellería deixa agora nas mans das direccións dos centros que o profesorado acuda ou non durante o peche polo coronavirus

Pouco máis de doce horas despois de facerse oficial o paquete de medidas da Xunta para frear o coronavirus que incluíu a suspensión xeral das clases en todos os niveis educativos a partir do vindeiro luns, a Consellería de Educación vén de verse obrigada a rectificar. Concretamente, a recuar no punto das instrucións que obrigaba o persoal docente a acudir a colexios e institutos malia non haber alumnado neles e aínda que boa parte do labor a desenvolver puidese realizarse mediante o teletraballo.A Consellería deixa agora nas mans das direccións dos centros que o profesorado acuda ou non durante a suspensión da actividade lectivaDespois de que todos os sindicatos que representan o persoal docente se opuxesen abertamente a esta medida e mesmo acudisen á sede da Consellería para tentar -sen éxito e con ameaza de desaloxo- negociar a súa retirada, o departamento que dirixe Carmen Pomar vén de ditar unha nova instrución. Nela, retira a obriga xeral de que o profesorado permaneza nos centros e substitúea por unha indicación ás direccións para que sexan elas as que decidan en cada caso. Así o reclamaran tamén directores de varios centros.Así, a nova instrución especifica que nos centros de infantil e primaria de menos de seis unidades, "a titorización e a atención ao alumnado" será en todo caso por vía "telemática, telefónica ou doutra índole". Nos demais, tamén será prioritaria esa vía e "a presenza do persoal docente" dependerá do que "determine o equipo directivo" e sempre no caso de que non teñan síntomas de contaxio por coronavirus.No caso das demais ensinanzas, a instrución é a mesma: traballo telemático agás nas presenzas que "determine o equipo directivo". Tampouco terán obriga de acudiren a colexios e institutos as persoas encadradas en tarefas de reforzo educativo ou outro persoal como os auxiliares de conversa.A nova instrución matiza as indicacións para os permisos de coidado de familiares, nos que ten preferencia o persoal con menores ou dependentes ao cargoA nova instrución tamén matiza as indicacións para os permisos para coidado de familiares menores ou maiores con dependencia. O persoal de Educación nesta situación terá "preferencia para obter permisos de conciliación". En calquera caso, indica a Consellería, estas instrucións poden volver variar en función "da evolución da pandemia".O sindicato maioritario no sector da educación, CIG-Ensino, atribúe esta mudanza á "presión" exercida tras coñeceren a primeira versión das instrucións. Así e todo, lamentan que a Xunta non sexa máis "contundente" e opte por "decretar o peche total dos centros de ensino durante a corentena, que se prevé que sexa dun mínimo de 14 días", se ben as "previsións sobre o pico da enfermidade" fan agardar que vaia "ata despois da Semana Santa".


Summary: Ana Pontón mostrouse moi crítica coa reforma laboral aprobada na quinta feira, e lamentou que PSOE e UP rexeitaran a posibilidade parlamentaria de que "non haxa barra libre no despido ou que non sexa tan barato, recuperar a autorización administrativa dos EREs ou mellorar as condicións laborais a través de convenios galegos".

A voceira nacional do Bloque Nacionalista Galego (BNG), Ana Pontón, afirmou que a formación "está a falar con outras forzas políticas" con representación no Congreso co obxectivo de impulsar un proxecto de lei que permita derrogar a reforma laboral do Partido Popular (PP) en 2012. Pontón lamentou a "oportunidade perdida" para derrogar de xeito íntegro esta reforma, aprobada durante o primeiro mandato de Mariano Raxoi. Defende que a distribución de escanos na cámara baixa permitía "presentar un proxecto de lei que permita recuperar os 45 días de indemnización por despido, os salarios de tramitación ou a autorización administrativa dos EREs e, en definitiva, cumprir co prometido poñendo fin a reforma do PP". Para a voceira nacional do BNG, nin o Partido Socialista (PSOE) nin Unidas Podemos (UP) quixeron derrogar o "núcleo duro" da reforma laboral do PP, "cando había unha maioría para cambialo". Tamén salientou que os apoios recibidos da proposta da ministra de Traballo, Yolanda Díaz, por parte de Ciudadanos, da propia ex ministra de Traballo popular Fátima Baños ou da expresada pola gran banca a través de Ana Patricia Botín demostran que non houbo o cambio que o Goberno de coalición defendeu nas últimas semanas. A nacionalista asegurou que este é o momento no que as forzas progresistas lle deben demostrar á cidadanía que teñen un programa "transformador" en contraposición ás políticas do PP."A cidadanía votou a favor dun cambio e non estamos no momento de baixar o listón senón de subilo, porque hai miles de galegos e galegas en precariedade aos que hoxe é igual de barato despedir", concluíu. Mesma liña que no Congreso As palabras de Ana Pontón chegan despois de que na quinta feira o Congreso sacase adiante a reforma laboral de PSOE e UP, con 175 votos a favor e 174 en contra. Durante a sesión, o deputado do Bloque na cámara baixa, Néstor Rego, mantivo a liña exposta no día de hoxe pola voceira nacional da formación política. Na súa intervención, Rego inculpou o Goberno estatal de non cumprir cos acordos de investidura e de presentar unha reforma laboral na que "non tocan as facilidades e o abaratamento dos despedimentos, a prevalencia dos convenios estatais, a facultade das empresas para cambiar as condicións de traballo ou a distribución irregular da xornada até o 10%". O deputado galego asegurou á ministra de Traballo que "terá que explicar porque tendo maioría parlamentar non quixeron recuperar a indemnización de 45 días por ano nos despedimentos improcedentes". Rego afirmou que tanto o Partido Socialista como Unidas apoiáronse na "dereita ultra liberal", en referencia a Ciudadanos, para "seguir os ditados da Unión Europea e dos empresarios" da CEOE.


Varias ducias de voos están a verse afectados, con cancelacións e desvíos a SantiagoAena, ente xestor dos aeroportos, traballa co obxectivo de que "a partir do luns" se poidan retomar os voos na terminal de Peinador, en Vigo, inactiva desde o venres por unha fochanca na pista de aterraxe. Así o avanzou este sábado a Delegación do Goberno de España en Galicia, mentres que a propia Aena agradeceu á empresa que executará a reperación que puxese en marcha as súas plantas de asfalto en plenas festas de fin de ano para tentar rematar a obra o antes posible.O venres constatouse que o problema na pista, xa detectado previamente, fora a máis e decidiuse pechar o aeroporto. Desde ese momento están a verse afectados ducias de voos e milleiros de pasaxeiros, con enlaces cancelados ou desviados a Santiago. Aena pide a pasaxeiros e pasaxeiras que contacten coa aeroliña responsable de cada voo para coñecer a súa situación.A primeira hora da tarde deste domingo día 2 Aena informou de que xa se estaban "ultimando" os traballos de reparación da pista.


Summary: VIDEO | Unha representante da Anpa do CEIP de Calo realizou unha contundente e emocionante intervención no pleno municipal de Teo para denunciar a supresión dunha profesora no ciclo de Infantil. "Prímase o aforro, non a calidade do ensino", sinalou na defensa dunha moción finalmente aprobada

A situación que está a vivir neste final de curso o CEIP de Calo (Teo) é común a outros centros de todo o país que viron como -a última hora e sen comunicación previa- a Consellería de Educación anunciaba un recorte de servizos para o vindeiro ano. Neste caso, o colexio perde unha praza de profesora de Infantil (trasladada a outro centro) e queda sen unha clase de 4º curso dese ciclo. Ademais, a comunidade educativa manifesta a súa preocupación pola posible perda doutra praza o vindeiro ano, cando se xubilará unha das mestras. A Anpa A Rabadela comezou de inmediato a mobilizarse, con concentracións ante o colexio, a participación este xoves na manifestación convocada ante a Consellería de Educación e a presentación dunha moción no pleno municipal de Teo, aprobada co voto favorable de Son de Teo, PSdeG-PSOE e BNG e a abstención do PP. A moción, defendida por unha das nais afectadas polo recorte, converteuse nun alegato en favor dun ensino público de calidade, e de denuncia da redución de mestres e o incremento do número de alumnos por aula. "Estamos aquí para pedirvos axuda. Para que nos apoiedes na nosa petición de que non eliminen unha praza de profesora de infantil", comezou dicindo a representante da Anpa. "A fórmula desta lei é máis alumnos por clase e menos profesores. Así o están facendo dende hai anos e así o corroboro eu como nai e como mestra", dixo. "Con estas ratios non se pode ter un ensino de calidade. Por moito que teñamos boas profesionais, non se pode", engadiu. "A lei permite ata 27 alumnos de infantil na mesma clase. Nós non queremos un cole para aparcar os nosos fillos, queremos un ensino de calidade" "A lei permite ata 27 alumnos de infantil na mesma clase. Non sei se podedes imaxinar unha aula con 27 nenos e nenas de 3 ou 4 anos. Alí van estar, pero nós non queremos un cole para aparcar os nosos fillos, queremos un ensino de calidade", dixo, engadindo que "a lei fíxose para cadrar os cartos, non para manter a calidade do ensino". A representante da Anpa reclamou unha dotación suficiente de profesorado con praza definitiva "co que o alumnado poida establecer un vínculo emocional", sinalando que "o profesorado temporal non pode achegar a mesma calidade". Persoal que sexa quen de atender o alumnado con necesidades educativas específicas. "Esas familias están loitando todos os días e merecen que o ensino público atendo os seus fillos como eles necesitan", dixo. "A que centro mandan os seus fillos os que escribiron esta lei? Mándanos á publica? Non creo. Mándanos seguramente á privada, porque saben que os cartos si importan na calidade do ensino" "A que centro mandan os seus fillos os que escribiron esta lei? Mándanos á publica? Non creo. Mándanos seguramente á privada, porque saben que os cartos si importan na calidade do ensino. É moi fácil rexistrar unha lei para os fillos de outros. Non sei se algunha vez vistes as instalacións dun colexio como Peleteiro; danche ganas de chorar", denunciou. "Sabemos que a mellor herdanza que lles podemos deixar aos nosos fillos é a educación. Pola educación e polo futuro dos nosos fillos estamos dispostos a deixarnos a pel", concluíu, demandando o apoio dos concelleiros de todos os grupos: "Queremos que os nosos fillos e fillas teñan as mesmas posibilidades que os que van á privada".


Summary: Na cuestión da represión, o franquismo nunca fixo de menos ás mulleres. Igualados pola morte, seis homes -Germán López, Juan José Teixeiro, José María Montero, Ángel Roldos, Antonio Eitor Caniça, Ramón Rodríguez, Jaime González- e unha muller situábanse coas costas sobre un dos muros do castelo de San Filipe tal día como o de onte en 1938. Un pelotón de fusilamento remataba sen piedade coas vidas de todas. Agora, Ferrol homenaxea á "vítima máis simbólica da represión contra as mulleres"

O castelo de San Filipe de Ferrol acolleu durante a xornada de onte unha homenaxe a Amada García, no mesmo lugar no que foi asasinada polos fascistas coincidindo co 82 aniversario da súa morte. Á fronte da organización do acto estivo o departamento de Protocolo do Concello de Ferrol, tal e como vén sucedendo desde a institucionalización do mesmo, no ano 2016, como o día para lembrar as vítimas do franquismo. Veciñas, amigas, representantes políticas e sindicais e membros da Asociación Memoria Histórica Democrática de Ferrol -a anterior entidade organizadora- protagonizaron unha ofrenda floral que logo se repetiría no cemiterio de Serantes, onde están soterradas tanto a propia Amada García como o seu fillo Gabriel Toimil, quen viu como a súa nai recibía morte tan só 88 días despois de dar a luz. Morta por revolucionaria Na cuestión da represión, o franquismo nunca fixo de menos ás mulleres. Igualados pola morte, seis homes -Germán López, Juan José Teixeiro, José María Montero, Ángel Roldos, Antonio Eitor Caniça, Ramón Rodríguez, Jaime González- e unha muller situábanse coas costas sobre un dos muros do castelo de San Filipe tal día como o de onte en 1938. Un pelotón de fusilamento remataba sen piedade coas vidas de todas. A única muller asasinada aquela tarde levaba o nome de Amada García, e o seu delito era ser militante do Partido Comunista. Após un arresto domiciliario en Mugardos ao pouco da insurrección dos fascistas -no que se lle corta o pelo ao cero, unha estratexia clásica de tortura- é sometida a traballos forzosos até que, xa no mes de abril de 1937, entra na cadea estando embarazada. Nese período dá a luz ao seu fillo, Gabriel, e sométena a un consello de guerra no que é castigada coa pena máxima: a morte ante o pelotón de fusilamento. O único claro a partir dese momento é que, como sinala no seu libro Amada García e os seus arredores o historiador mugardés Bernardo Máiz, logo do seu fusilamento torna "na vítima máis simbólica da represión contra as mulleres", pasando a ser nese intre unha "pobre muller" para uns e unha "heroína" para outras, debido ás diferentes versións que se transmitiron do suceso. Así, nalgunhas era unha "vítima das circunstancias que durante o fusilamento empezou a chorar desesperadamente" e noutras "unha heroína que incluso chegou a arengar os soldados coas verbas 'rapaces, non vos preocupedes que a culpa non é vosa'". Mais o historiador desmitifica en certo modo a figura de Amada García, pois considera que foi "unha vítima máis, que chega á categoría de mito polo especial dramatismo das circunstancias: unha nai que deixa dous orfos". Non obstante, resalta que ten unha traxectoria social e política "valiosísima", na que chega a compartir mitins con Dolores Ibárruri, a Pasionaria. A información íntegra pode ser consultada na edición en papel de Nós Diario ou na súa lectura na nube


Summary: O presidente minimiza os acordos de PP e Vox criticando ao PSdeG que "gobernan con independentistas" e atribúa o crecemento dalgunhas industrias galegas ás súas políticas e a crise doutras ao Goberno central

"Haberá unha nova ambulancia no Deza situada en Lalín", di Feijóo dez días despois de que morrese un home tras tardar 46 minutos en ser atendido por estar ocupados todos os vehículosA comarca do Deza leva anos reclamando un mellor servizo de ambulancias do 061, que carecía ata agora de vehículo medicalizado e no que os outros existentes na zona eran considerados insuficientes por emprazamento ou horario. Hai dez días un home faleceu en Dozón despois de que a ambulancia que solicitaron para el tardase 46 minutos en chegar porque os outros vehículos da zona estaban ocupados atendendo outros pacientes. Este mércores, dez días despois do falecemento e ao tempo que o PPdeG lanzaba unha campaña nas redes sociais co lema "a sanidade funciona", o propio Feijóo admitiu de xeito implícito que o servizo do 061 na comarca era insuficiente e anunciou que "haberá unha nova ambulancia no Deza situada en Lalín". Na sesión de control á Xunta deste mércores no Parlamento de Galicia tanto a portavoz do BNG, Ana Pontón, que preguntou expresamente pola cuestión e invitou á tribuna da Cámara a familiares do falecido, como o do PSdeG, Gonzalo Caballero, afearon a Feijóo as carencias da sanidade. "En dous anos morreron dúas persoas agardando por un servizo de urxencias, teñen nome, José Manuel Brey e Jesús Pérez García [falecido no PAC da Estrada hai un ano]", dixo Pontón, quen preguntou "por que en 1.700 quilómetros cadrados só había dúas ambulancias e ningunha medicalizada". "Está a dicir aos galegos que se non hai ambulancia é porque está ocupada, e vostede non ten solución", criticou Caballero.A portavoz do BNG lembrou que no Deza "reclaman hai anos ambulancia con soporte vital e vostede fai un concurso sen ela, en referencia ao proceso de adxudicación rematado hai un mes do novo servizo de ambulancias do 061 en toda Galicia. Malia esa recente adxudicación, que seguía sen contemplar inicialmente a ambulancia a maiores reclamada hai anos na comarca, este mércores Feijóo anunciou que a Xunta pedirá á concesionaria encargada desa zona que poña en servizo unha ambulancia máis, pero sen aclarar se será ou non medicalizada como se viña reclamando.Este mesmo mércores o PPdeG lanzou unha campaña co lema "a sanidade funciona" e vídeos centrados nos investimentos materiais que está a realizar a Xunta en diversos lugaresA rectificación da Xunta un mes despois de adxudicar o contrato de ambulancias e dez días despois de que se revelase insuficiente coa morte dun home chegou ao tempo que o PPdeG lanzou nas redes sociais unha campaña co lema "a sanidade funciona" e vídeos centrados nos investimentos materiais que está a realizar a Xunta en diversos lugares. Porén, Feijóo acusou aos partidos da oposición de empregar a sanidade con intereses partidistas e mesmo acusou ao BNG de supostamente querer que os servizos do 061 funcionasen mal "na noite luctuosa de Angrois e na noite disparatada do marisquiño". Pontón tentou protestar sen éxito contra esa acusación.Feijóo atribúe o crecemento dalgunhas industrias galegas ás súas políticas e a crise doutras ao Goberno centralO debate deste mércores no Parlamento tamén xirou arredor da política industrial galega e do escoramento á dereita do PP. Sobre a primeira cuestión, formulada polo portavoz do grupo Común da Esquerda, Antón Sánchez, Feijóo atribuíu o crecemento dalgunhas industrias galegas ás súas políticas mentres que culpou da crise doutras empresas ao Goberno central. Sánchez afeou a Feijóo que traballe "para os poderosos, para as empresas que os financiaron e os colocaron nos consellos de administración" e preguntoulle se "pensa gobernar algún día para a maioría dos galegos e das galegas". A resposta de Feijóo foi repreguntar a Sánchez se "vai seguir de socio do PSOE ou de socio dos traballadores? Nós, cos traballadores", sentenciou.O presidente minimiza os acordos de PP e Vox criticando ao PSdeG que "gobernan con independentistas"Pola súa banda, o socialista Caballero ademais de afear a xestión da Sanidade polo falecemento de Dozón preguntou tamén pola "perda da centralidade" do PP e o seu escoramento cara á dereita. A resposta de Feijóo foi minimizar os acordos do seu partido con Vox criticando ao PSdeG que "gobernan con independentistas" tanto en Catalunya como en Galicia. O presidente afeou que o PSC chegase a acordos con independentistas en varios concellos e na Deputación de Barcelona. Pero tamén censurou que o PSdeG goberne "co BNG e Anova" cando estes partidos piden que se corrixa a sentenza do Tribunal Supremo. "Din que hai presos políticos nos cárceres españois e que hai que aprobar unha amnistía e seguen gobernando con eles", criticou Feijóo, quen chegou a dicirlle a Caballero que "parece un altavoz con bluetooth da rúa Ferraz".


Summary: Máis un número na nosa loxa. Adentrámonos nos negocios e intereses de Villar Mir na Galiza, debatemos sobre viabilidade de pensións con Antolín Alcántara e Miguel Bastos, entrevistamos Marta Dacosta, lembramos a nosa festa de V Aniversario ou contamos o regreso do tesouro de Martín Codax. Todo isto, e máis, xa neste semanario, xa na nosa loxa.

O empresario madrileño Villar Mir, entre as principais fortunas do mundo e dono do maior grupo empresarial do Estado español, ten no noso país numerosos intereses económicos, que van desde o sector das infraestruturas públicas até o campo mineiro ou o enerxético. O intento de venda das centrais hidroeléctricas dos ríos Xallas e Grande, que porían en perigo centos de postos de traballo, incrementou as sospeitas de conivencia entre Villar Mir e o PP, que ten desde o goberno galego a última palabra para autorizar a operación. 'Os negocios de Villar Mir en Galiza'. Sermos Galiza fai cinco anos neste 2017. Un V aniversario que a comunidade Sermos celebrou co compromiso de alargar o espazo galego de comunicación. Co regreso das reválidas ás aulas do país durante as vindeiras semanas, Anxo Louzao, secretario nacional da CIG-Ensino, o sindicato maioritario no sector, analiza a intencionalidade destas probas, que contan cun amplo rexeitamento entre a comunidade educativa. 'Sobran as reválidas, faltan os recursos'. 'Sánchez suma apoios após o bronco debate'. Un debate a tumba aberta puxo ao nú como está o PSOE: absolutamente fracturado en dúas alas que no plano táctico son incompatíbeis: a facción socioliberal de Susana Díaz e a corrente neosocialdemócratade Pedro Sánchez. A da AP9 é unha batalla económica, quen debe xerir unha infraestrutura fulcral na Galiza, mais tamén política. O aparato monclovita non está moi polo labor de reforzar o rol de Feijóo. O ministro de Fomento xa deixou ver que o PP se oporá no Congreso á transferencia. AP9: o goberno "amigo" complícalle a vida a Feijóo Nun contexto marcado pola ameaza de retrocesos en América Latina, pola vía de reverter os avanzos atinxidos polos gobernos de esquerda, profundamos na análise do chamado 'ciclo progresista' que marcou un punto de inflexión na historia continental. O 'ciclo progresista' en América Latina. `Catalunya: Referendo ou independencia'. Cada día que nos achega até o límite de 18 meses, que marcaron Junts pel Si e as CUP no seu acordo de goberno para celebrar un referendo de independencia en Catalunya, estiran un chisco máis as costuras dun goberno central que xa non sabe como aplacar o anhelo de independencia e ao mesmo tempo afastar o foco mediático da corrupción. O esgotamento do coñecido como peto das pensións leva a situar a lente sobre o sistema público de pensións para se preguntar sobre a súa orixe, presente e futuro. A nova entrega da sección 5x2, que Sermos Galiza impulsa para conmemorar o seu V Aniversario, reúne Antolín Alcántara, secretario nacional de negociación colectiva da CIG, e Miguel Anxo Bastos, profesor de Ciencias Políticas e Socioloxía na USC, para debullar esta cuestión. 'A viabilidade do sistema público de pensións'. En análise tratamos o modelo enerxético actual e a súa insostibilidade. Non falta o Fóra de Serie, coas ideas, achegas e recoendacións. No selfie entrevista falamos con Carlos Álvarez, de Desoños. Na sección de Memoria falamos de Antonio Nouche Costa, naceu no ano 1924 en Bouzalonga, parroquia de Deixebre, no concello coruñés de Oroso. Desertou do exército mentres realizaba o servizo militar e uniuse á guerrilla antifranquista no verán de 1947. 'O desterro da familia do guerrilleiro Antonio Nouche Costa'. Marta Dacosta (Vigo,1966) é profesora, poeta e sindicalista. Chancea, "as sindicalistas tamén somos tipas duras", mais no seu rostro, sempre e cando non a atopemos nun protesto, sempre se debuxa o sorriso e a tranquilidade. "Son optimista", revélenos. Nesta entrevista conversamos con ela desa literatura á que lle pon a mesma paixón que lle pon á vida. Aténdenos cando se atopa en pleno proceso de presentación da súa última obra Na casa da avoa (Galaxia), onde podemos atopar poemas que reivindican o papel da muller, aquela de carne e óso, mais tamén da muller da mitoloxía clásica. "Estamos en pé de igualdade a nivel creativo con calquera lugar do mundo". A maior xoia bibliográfica galega, o pergameo Vindel, volve á Ría de Vigo que inspirou o poeta Martín Códax. Será este outubro cando poidamos disfrutalo no Museo do Mar, onde ficará varios meses para logo regresar á Morgan Library de Nova York, de onde será a primeira vez que sae. 'Regresa o tesouro de Martín Codax'. E neste número, as colaboracións e achegas de Xoán Costa, Luz Darriba, Tokio, Nachortas, Cheikh Fayé, Mercedes Espiño, Pepe Barro, Mario Regueira, Andrés Castro, Olga Brañas e Manuel Xestoso.


A rexedora reclama do resto de administracións que poñan fin ás "escusas que se utilizan de xeito constante para frear o desenvolvemento da Galicia interior"En plena celebración do Arde Lucus, a festa de lembranza do pasado romano da cidade, a socialista Lara Méndez apelou este sábado, na súa segunda investidura como alcaldesa, a "que o Lugo que construímos entre todos e todas sexa moito máis rico e orgulloso do seu". A candidata do PSdeG repite no cargo co apoio do BNG pero co compromiso de manter "pontes tendidas" ao resto da Corporación. Méndez, concelleira en Lugo desde 2003, chegou á alcaldía da cidade en 2015, cando ía como número 2 na lista do PsdeG e despois de que o candidato e alcalde desde 1999, José López Orozco, se apartase obrigado polo resto de partidos de esquerda pola súa imputación no caso Pokemon. O pasado mandato afrontouno cunha feble minoría de só 8 dos 25 edís da Corporación, pero desta volta farao cun acordo do mesmo número de edís que reeditou o 26M cos 5 concelleiros aos que subiu o BNG. A rexedora apela a "unha cidade máis orgullosa do seu" que se propón transformar en clave sostible e sen deixar atrás a ninguénNo seu primeiro discurso tras a investidura Méndez apelou a unha cidade social que non deixe a ninguén atrás ao tempo que reclamou do resto de administracións que poñan fin ás "escusas que se utilizan de xeito constante para frear o desenvolvemento da Galicia interior".Previamente Méndez apelara en campaña a unha "segunda transformación" da cidade, tras a primeira que atribúe a Orozco, que pasaría por un crecemento sostible, que aposte pola industria agroforestal, que integre o Miño na urbe e potencie a humanización de espazos, e que aposte por medidas sociais axilizando a administración. O acordo PSdeG-BNGO acordo asinado por socialistas e nacionalistas en Lugo implica que o voceiro do Bloque, Rubén Arroxo, ostente a tenencia da alcaldía no goberno encabezado pola socialista Lara Méndez, que terá trece concellerías, tantas como edís suman ambas forzas. O PSdeG xestionará ás áreas de Economía, Desenvolvemento Local, Persoal, Urbanismo, Medio Ambiente, Deportes, Medio Rural e Mocidade e ao Bloque corresponderanlle Infraestruturas, Mobilidade, Cultura, Turismo e Promoción da Lingua e Educación e Cidadanía.A Ronda da Muralla é un dos focos de intervención para as novas peonalizacións, segundo o acordo de gobernoO documento de "liñas de acción do goberno" inclúe premisas como "avanzar" nas políticas de "benestar" ou desenvolver novos proxectos de mobilidade e peonalizacións coa Ronda da Muralla como un dos focos de intervención. No ámbito urbanístico, no que o acordo reserva liberdade de voto ao Bloque, o texto contempla "artellar o procedemento necesario para derrubar o Garañón" e que haxa no seu lugar unha "zona verde". Esixir á Xunta infraestruturas pendentes en barrios como os da Residencia e do Sagrado Corazón, implantar a Administración electrónica ou colaborar coa industria forestal do municipio figuran tamén no pacto de goberno.


Summary: Na manifestación estivo presente o secretario xeral de UGT, Pepe Álvarez.

Unha manifestación convocada pola UGT expresou esta sexta feira en Cervo a súa solidariedade coa súa delegada en Sargadelos, Rogelia Mariña, ao tempo que demandou a readmisión dos traballadores e das traballadoras despedidas nesa factoría. O sindicato denunciou a situación na que está Sargadelos, "hoxe está en mans dun empresario que impón dubidosas prácticas laborais e actúa baixo criterios e con actitudes afastadas de calquera sociedade democrática". Na manifestación, na que participaron centos de persoas, tomou parte o secretario xeral de UGT, Pepe Álvarez. Rogelia Mariña leva 44 anos na fábrica e 30 sendo a cara visíbel de UXT en Sargadelos. "Coa entrada do actual administrador único do diálogo e negociación pasouse ao menosprezo, á obstrución da labor sindical e á persecución sindical", indica o sindicato. Basta xa de persecución sindical en Sargadelos #UGTRugeXSargadelos pic.twitter.com/isYFCY1Dil— UGT Galicia (@UGT_Galicia) 23 de novembro de 2018


Summary: O "anjo das pernas tortas", como era coñecido Garrincha, dá agora nome á primeira novela da escritora Beatriz Maceda.

Chamábanlle o "Anjo das pernas tortas" ou "alegria do povo" e os dous nomes acaíanlle ben a Manuel Franco dos Santos, Mané, coñecido para a historia do fútbol mundial como Garrincha (1933-1983). Un dos nomes míticos do fútbol mundial forma parte do título da primeira novela de Beatriz Maceda, O album de Garrincha (Galaxia) que a autora presenta, canda Donato, o ex-futbolista do Deportivo, nesta cuarta feria na Feira do Libro da Coruña. Considerado o mellor dianteiro da historia, grande regateador, o Mané fora desbotado para o xogo na súa infancia. Garrincha tiña a perna dereita 6 centímetros máis curta que a esquerda, os pes virados oitenta graos e a columna vertebral torta, problemas que foron a máis polos efectos da polio. Con ese historial, nada facía presaxiar o que logo pasou. Garrincha foi elixido en 1962 como mellor futbolista do mundo, ano no que foi por segunda vez campión mundial coa selección brasileira, coa que xa gañara o título en 1958. A "alegria do povo" coas pernas tortas O afán de superación do mozo saído das clases populares brasileiras en Garrincha convertíase con rapidez en mito, no ídolo seguido e admirado que contaxiaba entusiasmo co seu xogo alegre e veloz. Agora, máis de trinta anos despois da súa morte, o futbolista dá nome a primeira novela de Beatriz Maceda Abeleira, autora dun dos poucos libros que se adentra no mundo do fútbol, destinado, de maneira especial, para público infantil. A novela de Beatriz Maceda evoca a historia do futbolista brasileiro en O álbum de Garrincha, unha novela que fala de fútbol mais tamén de integración, de superación das dificultades e de solidariedade. "Son mestra e desde hai anos temos aulas multiculturais e dinme conta de que chegan coa morriña nos ollos, cunha tristura inmensa, sen ser referente de nada e vin que o fútbol é un deporte democrático co que a integración pode ser rápida", explica a escritora da orixe da súa novela que quixo dar outra imaxe do fútbol, alonxada do mundo dos cartos que rodea aos deportistas de elite. Unha das sortes foi dar co Garrincha, un personaxe que a fascinou e que, sen ser protagonista, evócase no libro. "O meu home e meu fillo faláronme del e pareceume unha figura extraordinaria e un compañeiro perfecto para Jõao, era un exemplo de superación, o modelo que precisaba", sinala Beatriz Maceda. "Interesábame transmitir a idea de que si queres facer algo e tes ilusión tes que loitar para conseguilo, non deixalo no primeiro atranco", defende e, para iso, a figura de Garrincha non podía ser máis acaída. A "singular" autora, con Donato Se poucos son os libros escritos arredor do fútbol, menos aínda os que teñen unha muller como autora. O de Beatriz Maceda pódese gabar de ser o primeiro na nosa literatura. "É un mundo masculino, é, e nunca pensei niso á hora de escribilo mais tamén é hora de mudar iso e cada vez son máis nenas as que xogan tamén no patio ao fútbol", apunta a autora, feliz tamén de que sexa Donato, o ex-xogador do Deportivo, quen participará canda ela no acto de presentación na Feira do Libro da Coruña que terá lugar esta cuarta feira día 5 ás 19.45 horas.. "É unha grande persoa e como futbolista, un bo compañeiro. Viu xogar ao Garrincha a quen, segundo lembra, chamaban a alegría do pobo", engade, mentres convida a buscar na rede imaxes do futbolista a xogar, unha marabilla que semella case sobrenatural.


Summary: A policía ignoraba que os ultras branquiazuis viaxaban a Madrid, considerou o partido de "baixo risco" e nega que a pelexa fose pactada entre os dous grupos radicais. Ningún dos máis de vinte detidos é autor da malleira ao seareiro falecido.

Un asasinado, 21 detidos e preto de 100 identificados. Ese foi o tráxico resultado da liorta acontecida este domingo tres horas antes do inicio do partido de fútbol entre o Atlético e o Deportivo en Madrid. Unhas duascentas persoas enfrontadas a plena luz do día nun partido que foi declarado "de baixo risco", o que provocou que o dispositivo policial non fose o doutras moitas ocasións en espectáculos deportivos. As primeiras versións dos feitos falaban dunha quedada, unha pelexa pactada con data e hora. Non obstante, o atestado policial ao que tiveron acceso varios medios non confirma para nada esta teoría. Si se fala de incitacións entre membros de Riazor Blues e do Frente Atlético, pero non dun acordo pactado para se bater, algo que ambos os dous grupos si fixeron noutras ocasións en pelexas con outras agrupacións ultras. O atestado policial non fala dunha pelexa pactada entre os dous grupos ultras, tal e como se dixera nun principio Fontes do grupo ultra do Deportivo insisten en que non houbo quedada ningunha e falta por ver se esas supostas incitacións e desafíos a través de mensaxes telefónicas ou redes sociais eran coñecidas por todos os que viaxaron desde A Coruña durante a noite. Desde a agrupación radical coruñesa insístese na teoría da emboscada e fálase de que foron sorprendidos con obxectos contundentes e armas brancas que portaban os ultras do Atlético de Madrid. Unha testemuña dos feitos declarou á TVG que "aos cinco minutos de baixar apareceron 200". "Non foi unha liorta, foi unha emboscada", "eses asasinos case nos matan", sinalou a través de mensaxes -a Policía impediulle, nese momento, falar por teléfono-, nas que tamén afirmou que os membros do Frente Atlético, de tendencia neonazi, levaban "puñais", "barras de ferro" ou "coitelos". "A Policía tardou moito e os que caían polo camiño, pateábanos". "Se non corremos, matan a máis dun", lamenta, ademais de testemuñar que "ao que está grave, aínda por riba, tirárono ao río". A policía sabía de que ultras neonazis do Atlético quedaran para almorzar, pero non lle deron importancia Pero hai preguntas difíciles de contestar e situacións complicadas de entender. A policía sabía que os radicais neonazis do Atlético quedaran para almorzar moi cedo, algo ao que non se lle deu importancia. Por que non houbo un seguimento destes ultras? Como puideron xuntarse e preparar a liorta sen que ninguén fixese nada? Ademais, entre os máis de vinte detidos non hai ningún dos autores materiais da malleira que recibiu o asasinado, segundo lle confirmaron fontes policiais á Cadena Ser. Entre eses 21, 12 pertencen aos Riazor Blues, seis ao Frente Atlético, dous aos Bukaneros do Rayo e outro, afeccionado do Alcorcón, segundo di o Goberno central. Tamén hai cuestións sen resolver no lado dos Riazor Blues. A delegada do Goberno en Madrid, Cristina Cifuentes, asegura que a policía ignoraba que viaxarían ata a capital de España e argumentan que alugaron os buses en Lugo, non na Coruña, e que incluso empregaron un coche lanzadeira á chegada á cidade para comprobar que non había control ningún por parte das forzas de seguridade. Tino Fernández, presidente do Deportivo, asegurou pola contra que avisara ás forzas de seguridade do desprazamento dun autocar de ultras coruñeses, algo que corroborou o delegado do Goberno en Galicia, Santiago Villanueva, que di que se deu "a información pertinente" á policía sobre o desprazamento. Segundo os axentes, entre os detidos hai un ultra do Alcorcón e outros dous dos Bukaneros, grupo do Rayo Vallecano, que nega ter participado nos feitos. O caso é saber se si houbo membros que a título persoal decidiron acudir xunto aos deportivistas ao estadio Vicente Calderón. Pero para que? Era só un acompañamento ou agardaban algún incidente? O Goberno di que a policía non sabía que os Blues viaxaban a Madrid, polo que entraron na cidade sen escolta policial O feito de que o partido fose declarado "de baixo risco" reduciu, e moito, o despregamento policial e impediu que os buses dos ultras deportivistas foran escoltados desde varios quilómetros antes da chegada ao destino, como acontece en tantos partidos, como por exemplo nos derbis galegos entre Deportivo e Celta. De entre 1.000 e 1.500 axentes que hai nun encontro de alto risco aos 200 que había este domingo nas inmediacións do Vicente Calderón e que nin tan sequera estaban presentes no momento da brutal liorta. "Non existían elementos de indicio de risco. Non había antecedentes de enfrontamentos entre estes clubs nos últimos seis anos, tampouco políticos; non había elementos indicativos de risco nin en redes sociais nin nada", dixo na mañá deste luns Francisco Martínez, secretario de Estado de Seguridade, que compareceu xunto a Miguel Cardenal, secretario de Estado de Deporte, logo dunha reunión da Comisión Antiviolencia. Ademais, advertiu que se vén de abrir "unha liña de investigación sobre unhas entradas que se distribuíron por unha canle descoñecida". Segundo algúns medios, houbo cen entradas que o Atlético cedeu á Coruña e que acabaron na Federación de Peñas do Deportivo, que llas fixo chegar a un dos ultras que está detido e que sería o que as tería repartido, aínda que nada diso foi confirmado, nin moito menos, pola entidade branquiazul nin polo colectivo de peñas. A investigación policial segue aberta e xa houbo orde xudicial que permitiu comprobar as conversas mantidas por whatssap por estes ultras. Non se descartan novas detencións e este mesmo luns agárdase coñecer os resultados da autopsia do seguidor asasinado por radicais neonazis do Frente Atlético. Trátase de Francisco Javier Romero Taboada, Jimmy, de 43 anos, pai de dous fillos e integrante da sección Los Suaves dos Riazor Blues, unha das máis radicais e vinculada a anteriores episodios violentos, como os acontecidos en San Lázaro hai once anos que acabaron coa morte do afeccionados branquiazul Manuel Ríos. Francisco Javier Romero faleceu, segundo a autopsia, logo de sufrir un "traumatismo cranioencefálico con hemorraxia interna e estalido de bazo producido posiblemente con barra de ferro de 2,5 centímetros aproximadamente". Os Riazor Blues participaron en varias pelexas nos últimos anos con outros grupos ultras do Estado Liortas nos últimos anos O de onte foi unha liorta máis das varias que ultimamente protagonizaron varios grupos ultras en todo o Estado, tamén os Riazor Blues, que non hai moito enfrontáronse a radicais do Valencia, tamén pola mañá cedo, en pleno paseo marítimo da Coruña. Na tempada pasada, e tamén a primeiras horas da mañá, a liorta foi con ultras radicais do Sporting de Gijón e hai tempo cos do Zaragoza e cos do Racing de Santander. Na maioría das ocasións, e exceptuando as pelexas mantidas cos Celtarras, os disturbios adoitan ter lugar con grupos de ideoloxía política claramente contraria. Os ultras deportivistas defínense como antifascistas e manteñen desde hai tempo altercados con grupos neonazis ou de ultradereita, motivo polo cal manteñen amizade con agrupacións de esquerdas do Rayo Vallecano, do Sevilla ou do Osasuna. A mesma agrupación ultra que non hai moito organizou e colaborou cunha recollida de produtos para o banco de alimentos ou que participa agora nunha campaña para conseguir xoguetes para as familias máis desfavorecidas mantén no seu interior un grupo de seareiros violentos implicados en numerosas liortas ou altercados. Desta vez, sorprendidos segundo eles polo Frente Atlético, bateron cun grupo radical neonazi, que hai 16 anos asasinou o afeccionado vasco da Real Sociedad, Aitor Zabaleta, e que adoita celebrar cos seus cánticos ese asasinato. As queixas que chegan desde os ultras deportivistas, moitos deles conscientes da deriva violenta dalgúns dos seus membros, é que todas as versións dos feitos xiren arredor das súas verdadeiras intencións e do que aconteceu coa súa agrupación e non con todas as circunstancias que arrodean o grupo que acabou coa vida de Francisco Javier Romero. BNG e Anova critican a actuación "tibia" da policía neste caso e contrástano con "amplos operativos" noutros casos O BNG da Coruña condenou o "lamentábel asasinato do afeccionado do Deportivo" e criticou que non fose suspendido o partido. Tamén denunciou que o encontro non fose declarado de alto risco, "malia ser a inchada ultra do Atlético moi violenta" e cuestionou as actuacións das forzas de seguridade da policía nacional, á que acusan de "moi tibia para evitar enfrontamentos como os que tiveron lugar en Madrid". Anova, pola súa banda, tamén condenou o asasinato e pediu "responsabilidades políticas". O deputado Antón Sánchez rexistrou unha iniciativa parlamentaria na que denuncia como "os amplos operativos policiais para executar desafiuzamentos ou controlar as Marchas da Dignidade contrastan coa inoperancia cometida neste caso". Ademais, o PSOE solicitou no Congreso dos Deputados as comparecencias do ministro do Interior e do director da policía para que expliquen o acontecido. "Foi a crónica dun enfrontamento anunciado", din os socialistas.


Summary: O candidato de Compromiso por Galicia ás eleccións europeas, Paulo Carlos López, defende que "o problema non é Europa, senón quen a goberna" e asegura que o seu partido é a mellor garantía de que o país teña "voz en Europa sen depender de Madrid".

O betanceiro Paulo Carlos López fai 29 anos a finais deste ano. Antes de que iso aconteza xa levará na súa bagaxe unha campaña electoral como aspirante de Compromiso por Galicia ao Parlamento Europeo, uns comicios aos que a formación galeguista concorre en coalición con PNV, CiU e CC. Nun panorama de escasa "tensión electoral" que, ao seu xuízo, lles interesa a PP e PSOE, compatibiliza o proceso de asentamento de CxG no territorio coa explicación de propostas entre un electorado ao que ve "farto" das actitudes políticas "dos grandes partidos". É vostede o candidato máis novo do partido máis novo. Iso é valor ou un obstáculo? Creo que é un elemento positivo. Dicían dende a Geração à rasca, os primeiros indignados de Europa occidental, que non temos que estar parados nin paradas agardando que os problemas se resolvan, senón dar un paso adiante para sermos parte da solución. Os compañeiros nas eleccións primarias entenderon que isto é un elemento positivo e eu creo que para nada é un obstáculo. Xa é hora de que no galeguismo e na política en xeral haxa novas caras e novas formas de entender a acción política e a democracia. O seu partido estase lanzando ao electorado e ao tempo, nacendo con procesos como esas eleccións primarias. Como se compaxina o asentamento infraestrutural do partido cos procesos electorais? Estamos facéndoo con moito traballo. É un proceso simbiótico; o proceso de constitución de agrupacións tamén implica dar unha mensaxe clara que se pode entender como electoral. Ao constituír unha agrupación o primeiro que facemos é unha xuntanza aberta á veciñanza e tamén fixemos as primarias abertas á cidadanía. Imbricar a cuestión organizativa e o traballo electoral non deixa de ser un continuo no proxecto de Compromiso por Galicia, centrado na xente e co corazón no país. Hai quen di que as primarias minoran o papel da militancia... "A cidadanía ten que dar un paso adiante e os aparellos dos partidos, un paso atrás" Nós acreditamos en que hai que tentar que a cidadanía recupere a confianza na política, democratizar a democracia e desparasitala. Para iso a cidadanía ten que dar un paso adiante e os aparellos, un paso atrás. Cremos que as organizacións non son patrimonio da militancia, nin sequera dos simpatizantes. Nós queremos que as organizacións sexan transparentes, con paredes de vidro para que se poida ver dende fóra, pero tamén para participar dende dentro. É o que demanda a cidadanía, un xeito de controlar e fiscalizar a actividade partidarias. Senón, depois atopámonos con casos de corrupción e con partidos que, no canto de solucionar problemas, cŕeanos. As organizacións do século XXI teñen que ser moito máis líquidas e permeables. E iso hai que facelo aínda a risco de que integrantes doutras organizacións inflúan nas súas decisións? Cando se fan primairas abertas hai que ter unhas mínimas garantías democráticas. Nas nosas primarias as persoas que participaron asumiron un manifesto asumindo os principios básicos de CxG e outro documento que incidía en que non se militase noutra organización política. Pode ser que haxa casos de distorsión da vontade militante e cidadá por parte doutras organizacións, pero non creo que se dea o caso. No que vai de campaña que está sendo máis importante, chamar ao voto para CxG ou chamar a que se vote, en xeral? Nós vimos dicindo que o PP e o PSOE, pero sobre todo o PP, critican as coalicións do resto de organizacións cando eles van en coalición entre eles, en coalición con Pokémon, Pikachu e Campeón e tamén coa abstención. Viuse co PP ralentizando a elección do candidato para ter unha campaña moi acoutada, obsérvase na ausencia de cartelaría nos espazos públicos... O principal é dicirlle á cidadanía que hai que ir votar, porque aínda que Bruxelas e Estrasburgo quedan lonxe, as súas políticas tócannos moi de preto. Canta máis participación haxa, máis posibilidades haberá de mudar as cousas. Nós a mensaxe que estamos dando é clara: a utilidade do voto a CxG é clara e temos tantas ou máis posibilidades de termos eurodeputado que AGE ou o BNG. "O escano pode rotar e temos un acordo co PNV para poder introducir demandas sen ningún tipo de veto" Pero as enquisas din que vostede non terá escano. Como planifica ese escenario? Temos un acordo electoral e cabe a posibilidade de que o terceiro ou cuarto escano roten e, dependendo do peso que teñamos nas urnas, poidamos estar no Europarlamento. No caso de non poder optar a ese escano, temos un acordo bilateral co PNV para que nós poidamos introducir demandas sen ningún tipo de veto. Por iso a cuestión fundamental é que Galicia vai ter, dun xeito ou doutro, voz a través de Compromiso por Galicia sen depender de Madrid. E iso non o poden dicir outros, porque hai inquéritos que din que Os pobos deciden non vai ter representación e mesmo que periga o escano para Lidia Senra. Dende que formalizaron a coalición chegáronlles críticas por teren eses compañeiros de viaxe. Séntese cómodos na coalición ou é unha cuestión utilitarista? As normas das eleccións europeas márcanas os grandes partidos, coa circunscrición estatal. Noutros Estados non acontece isto, que obriga a buscar acordos con outras formacións políticas de ámbito non estatal e neste caso participamos na candidatura que propiciara o PNV, á que despois se sumaron CiU e CC por diversas circunstancias. Sentímonos cómodos, porque sendo forzas políticas diferentes temos un programa marco con tres enlementos fundamentais: a defensa dos nosos respectivos territorios, a participación directa nos órganos institucionais da UE nos que se deciden asuntos que nos afecten, a aposta polo incentivo económico e o abandono da austeridade e a defensa da democracia. Neste marco movémonos e sentímonos agusto, o que non significa que ratifiquemos todas as políticas duns e doutros nos seus respectivos territorios. Chegaron a crer posible unha candidatura galega? A candidatura galega non era o mellor para Compromiso por Galicia, íanos invisibilizar na campaña. Pero era o mellor para o país e por iso non puxemos condicións. Se apostamos por ela foi porque pensamos que era posible, pero non puido ser e non vou imputar responsabilidades a ninguén. Agora toca defender proxectos políticos diferentes, agardo que todos co corazón no país. Nos últimos tempos a UE é fonte de boa parte das preocupacións cotiás da cidadanía por mor dos recortes, dos plans de axuste... Que Europa queren vostedes? "O problema non é Europa, senón quen a goberna, que dende 1999 é a dereita europea" Nós somos europeístas pero non acreditamos nas miserias que existen en moitas políticas públicas da UE. A Europa que queremos é diferente á que queren PP e PSOE e tampouco quere ser a anti Europa que queren AGE e BNG. Non queremos a europa dos Estados e da austeridade que queren PP e PSOE, que implica que non haxa ningunha mudanza substancial entre as prácticas políticas das dúas familias políticas, pero tampouco cremos que Europa sexa o problema e a fonte de todos os males. Hai que distinguir; o problema non é Europa, senón quen a goberna. É un espazo mellorable e con moitas contradicións, pero o problema é que dende 1999 goberna a dereita europea e é o que hai que cambiar. A introdución de Galicia na UE foi negativa non tanto por decisións da UE senón por decisións políticas do Estado español e dos seus sucesivos partidos, que nos utilizaron como moeda de cambio. A Europa que queremos é a da cidadanía, onde a política estea por riba da economía e onde se aposte por unha actividade económica con incentivos e non pola austeridade. É posible facer isto aínda coa socialdemocracia en crise? A socialdemocracia non está en crise. É o que se tende a dicir. O que están en crise son os tradicionais partidos socialdemócratas, que asumiron o dogma do pensamento único, neoconservador e neoliberal. Pero existen outras organización como CxG, que dende punto de vista do galeguismo recollemos esa herdanza da socialdemocracia, que é a ideoloxía que máis benestar trouxo para o conxunto da humanidade ao longo da historia. Non imos aplicar criterios da socialdemocracia dos 40 ou dos 50, senón que cómpre renovala. E nin o PSdeG nin o PSOE o van facer. Di o PP que as formacións pequenas, ademais de minoritarias, son "irrelevantes" e por iso cómpre votarlles a eles ou, en todo caso, aos grandes partidos... "O irrelevante é a talla política de Feijóo e non hai nada máis inútil que votarlles aos inútiles de sempre" Como dixo Xoán Bascuas, o irrelevante é a talla política de Feijóo e non hai nada máis inútil que seguirlles votando aos mesmos inútiles que estiveron facendo o inútil durante tanto tempo. Hai que apostar por novas organizacións como CxG, porque os grandes partidos nos están levando a unha situación de pobreza na que non avanza a política senón os grandes lobbies de presión. Vostedes poñen o acento na loita contra a corrupción e nas denominadas listas brancas. Por que non debe haber persoas imputadas nas listas electorais? O fiscal superior de Galicia, Carlos Varela, vén apelando á necesidade de diferenciar a inocencia penal da inocencia política. A inocencia penal tense que guiar pola presunción de inocencia e seguir os procedementos xudiciais, pero a inocencia política ten que ter en conta outros elementos. Unha persoa que está representando os cidadáns pero pasa máis tempo no xulgado que na institución que debe gobernar ten que dimitir. Non estamos condenando ou prexulgando, senón diferenciando a cuestión penal da política. Para a cidadanía o segundo problema son os partidos e os políticos; como a xente non vai estar cansa se, por exemplo, no Concello de Santiago, a capital deste país, hai máis persoas acusadas que mobles? Ou co PSOE, no que 13 dos 14 primeiros membros da lista foron acusados dalgún xeito a respecto do seu comportamento na xestión dos recursos públicos? A nosa principal mensaxe de campaña é que a Europa anti corrupción tamén se constrúe con medidas pequenas, como as listas brancas.


Summary: "Preocúpanos ver que ante a maior crise de prezos desde hai 38 anos, a resposta do PP sexa permitir o empobrecemento e acompañalo dun recorte de dereitos e de servizo públicos", lamentou Noa Presas.

A portavoz de Economía do grupo parlamentario do BNG, Noa Presas, culpou esta sexta feira o Goberno do Partido Popular de permitir o "empobrecemento masivo" da sociedade galega ante a suba "histórica" da inflación. Estas declaracións producíronse esta sexta feira logo de que o INE fixese públicos os datos do IPC, que sinalan en xullo unha suba deste indicador na Galiza de 11,5% en comparanza co mesmo mes de 2021. Así, o país anotou a súa maior inflación desde setembro de 1984. Os prezos de vivenda e alimentos lideran unha inflación desbocada Ante esta situación, Presas apuntou que desde a formación nacionalista están "preocupados" pola resposta dos populares. "Preocúpanos ver que ante a maior crise de prezos desde hai 38 anos, a resposta do PP sexa permitir o empobrecemento e acompañalo dun recorte de dereitos e de servizos públicos", asegurou. "O Goberno do PP aproveitou este escenario para meter a tesoira en sanidade e ensino público", afirmou a deputada do Bloque, que tamén resaltou a "multiplicación" das queixas de sanitarios e usuarios do servizo e as "dimisións en masa" producidas no eido educativo. A preguntas dos medios de comunicación sobre a alternativa que defendería o BNG, Presas contestou que o "necesario" na Galiza é unha reforma fiscal: "O Goberno vai na dirección contraria; hai que gravar máis impostos ás rendas máis altas e alixeirar ás máis baixas". A Galiza perdeu 3.994 millóns en 2020 co actual sistema de financiamento Incendios Por outra parte, Presas puxo o foco sobre a vaga de incendios que está a arrasar o país, con máis de 41.000 hectáreas queimadas até o momento segundo os últimos datos facilitados pola Xunta, sumados aos de xullo. Neste senso, a parlamentaria denunciou o "absentismo" do Goberno galego. "O PP descansa a súa política de prevención e extinción no tempo en confiar en que chova", aseverou. Por iso, instou o presidente do Executivo galego, Alfonso Rueda, a convocar un "gabinete de urxencia" para activar máis medidas de prevención, vixilancia e extinción. Francisco Díaz-Fierros: "As políticas curtopracistas non serven para o monte"


Summary: A decisión foi aprobada co 70% dos votos no Consello Político Federal. A formación di que ningún dos e das 5.000 militantes serán dados de baixa.

Todo apuntaba a pasada semana a unha ruptura definitiva entre a dirección de Izquierda Unida e a súa federación madrileña. Este domingo, o Consello Político Federal, órgano principal entre asembleas, decidiu romper "a todos os efectos, legais, xurídicos e políticos" con IUCM. A decisión contou co 70% dos votos, entre elas, a do coordinador federal, Cayo Lara. IU creará "unha estrutura sen personalidade xurídica" –a federación madrileña estaba rexistrada como organización independente- que acollerá as e os 5.000 militantes da federación, segundo informou a formación. Parte da militancia de IUCM, contraria a decisión, denunciou que se trata dunha "expulsión", en reaccións recollidas pola axencia EFE. A dirección de IU entende que será a federación quen afronte os case dous millóns de euros de débeda. Tamén reclama as siglas do partido, un conflito que podería rematar nos tribunais como ocorrera en 2011 durante a ruptura coa federación de Euskal Herria.


Summary: A Federación Galega de Comercio cre que Galiza debería recuperar as competencias para determinar os períodos de rebaixas e regular tamén as promocións e descontos no sector.

O Congreso das Deputadas debateu onte a proposta do Parlamento de Baleares para instar o Goberno español a transferir aos distintos territorios a capacidade de regulación dos períodos de rebaixas no comercio. A iniciativa pretende devolverlles a súa capacidade para estabelecer períodos de rebaixas, dentro dos límites contemplados na regulación do comercio polo miúdo aprobada en 1996, que fixaba dúas tempadas anuais de rebaixas, unha no principio do ano e outra en torno ao período estival de vacacións, cunha duración mínima dunha semana e máxima de dous meses. Deste modo, pretenden devolver o control a cada territorio e acabar coa liberalización aprobada polo Goberno de Mariano Raxoi en xullo de 2012, que, como explica a Nós Diario o presidente da Federación Galega de Comercio, José María Seijas, "xera tal descontrol que na práctica agora as rebaixas comezan o 1 de xaneiro e rematan o 31 de decembro. Cada comerciante pode facer as rebaixas cando queira e sen ningún control". Neste senso, o presidente dos comerciantes galegos vai máis alá e reclama que se regulen "non só as rebaixas, pois hai que regular tamén promocións e descontos para que todo isto estea controlado. De nada vale controlar a palabra rebaixas se o resto do ano podemos facer promocións, descontos, a semana dunha cousa, o Black Friday, o Cyber Monday...", denunciou. Na súa opinión, a decisión do Goberno do PP de liberalizar estes períodos "foi desfavorábel para todos, porque as rebaixas están desvirtualizadas. Antes había colas en xaneiro e agora as únicas colas que se viron son as da pandemia pola regulación da capacidade", lamentou antes de apuntar que estas rebaixas "foron as peores en moitos anos". Estudo previo José Antonio Seijas cre que, no caso de que a Galiza recupere a competencia, a determinación dos períodos de rebaixas e a regulación das promocións "debe ser froito dun estudo" no que se teñan en conta as particularidades de cada territorio. Neste senso, lembra que as rebaixas afectan sobre todo ao téxtil e ao calzado, nos que inflúen tanto o clima como a afluencia da clientela, polo que as datas que hai estipuladas actualmente "non serían as idóneas". O que si ten claro é que se trata dun asunto ─fala de "rebaixas encubertas"─ que debe ser tratado "dunha forma máis ampla e fóra da potestade do Goberno estatal". Os efectos da pandemia Desta cuestión depende en parte a subsistencia dun sector que, como sinala, atravesa "unha situación moi mala". "Ten que haber axudas directas e carencia para créditos, prorrogar os ERTE... Buscar accións rápidas e eficaces, porque senón moitos comercios van desaparecer". Segundo os datos que manexa a Federación, Galiza perdeu 20% dos seus comercios pola pandemia, mais "o problema vai comezar agora", alerta Seijas, quen anuncia que están a traballar coa Xunta para sacar un programa de bonos para incentivar o consumo "e poder botar unha man ao sector". Con todo, di que "as trazas non son boas" e, a pesar de todo, "vai haber un feche de comercios importante".