Summary: Tanxugueiras acaba de se converter na Palabra do Ano 2021, tras se facer coa maioría dos votos das persoas que participaron na elección popular promovida polo Portal das Palabras

O topónimo Tanxugueira popularizado pola banda musical designa unhas terras da parroquia de Fumaces, no concello de Riós, situadas nun alto e abeiradas. No territorio galego hai outro lugares co mesmo nome nos concellos de Catoira, Dodro e en Viana do Bolo, como se pode comprobar na aplicación Galiza Nomeada, a plataforma para a recolleita colaborativa da microtoponimia creada pola Real Academia Galega e a Xunta de Galicia. O vocábulo é unha alteración da forma etimolóxica Teixugueira, un zootopónimo común no país que sinala os sitios onde hai presenza ou abundancia de teixugos ou porco teixos, un tipo de mamífero de vida nocturna que se alimenta de bichocas, landras e plantas coma a do millo, polo que nalgúns lugares de Galicia se tocaba o corno polas noites para espantalo. Esta voz popular remite probablemente ao latín taxo, taxonis, o nome latino que recibía o 'teixugo', aínda que podería vir tamén dunha suposta forma xermánica *thahsus ou do gótico *thahsuks. A covid-19 si que deixa pegada no segundo, no terceiro e no cuarto posto da votación, que son para resiliencia, vacinódromo e gromo. Aínda que resiliencia, na acepción da capacidade dos seres humanos para se adaptaren positivamente ás situacións adversas, é unha virtude útil en calquera momento, non hai dúbida de que o impacto na vida cotiá da pandemia fixo que se escoitase máis ca nunca nos últimos tempos este cultismo que bebe do latín resiliens, forma que remite ao verbo resilire 'saltar cara a atrás'. A loita contra o coronavirus non só elevou ás primeiras planas palabras xa coñecidas que non adoitaban ser noticia, tamén promoveu a creación de novas voces coma vacinódromo, sen dúbida un dos neoloxismos do ano. Este vocábulo de xeración popular dá nome ao lugar ao que acudimos en peregrinación a nos vacinar contra a covid-19, e fórmase a partir do substantivo vacina e do sufixo -dromo. Este último, nun primeiro momento indicaba o sitio onde se desenvolvía unha carreira, aínda que na actualidade fai referencia a un lugar amplo destinado a unha actividade concreta, como pode ser un aeródromo. Por iso non sorprende que a fala xerase a voz vacinódromo para referirse ao lugar onde se efectúa a vacinación masiva da poboación. Os votos dos usuarios e usuarias do Portal das Palabras deixaron en cuarto lugar a palabra gromo, que coa pandemia de coronavirus incorporou na súa entrada no Dicionario da Real Academia Galega o significado de "aparición súbita dunha enfermidade epidémica entre a poboación dun determinado lugar, así como o de primeira manifestación ou aparición de algo". En canto a coada, na acepción referida ao manto de lava en estado líquido emitida por un volcán durante as súas erupcións, quedou en quinto e último lugar despois de moito repetirse nos medios de comunicación e na rúa debido á actividade volcánica que abriu tantos telexornais dende o mes de setembro. A Real Academia Galega e a Fundación Barrié promoven dende 2014 a elección da Palabra do Ano a través do Portal das Palabras, o proxecto que comparten para a modernización do traballo lexicográfico e a divulgación da lingua galega. Cada semana ofrece xogos, vídeos nos que os membros da Academia resolven dúbidas frecuentes e outros contidos divulgativos que conectan o léxico galego coa realidade cotiá e a actualidade dun xeito ameno. A palabra do día é outra das seccións deste espazo aberto ao diálogo coas persoas usuarias. Nas edicións anteriores foron elixidas Palabra do Ano nós (2020), sentidiño (2019) deseucaliptización (2018), afouteza (2017), irmandade (2016) —coincidindo co centenario das Irmandades da Fala—, refuxiado, -a (2015) e corrupción (2014).


Summary: A portavoz nacional do Bloque, Ana Pontón, anuncia unha "ofensiva institucional e social" a favor do resgate da AP9 e censura o silencio "do habitualmente locuaz" Feijóo perante o veto interposto polo Goberno estatal á tramitación da proposición de lei do Parlamento galego no Congreso.

Coa Ponte de Rande de fondo, a portavoz nacional do BNG e cargos institucionais da fronte nacionalista realizaron un acto simbólico para visibilizar a demanda da transferencia da AP-9 a Galiza, após o veto interposto polo goberno estatal á tramitación no Congreso da proposición de lei do Parlamento da Galiza. No acto estiveron presentes a viceportavoz do grupo parlamentar, Olalla Rodil, o deputado Luís Bará, o alcalde de Pontevedra, Miguel Anxo Fernández Lores; a alcaldesa de Moaña, Leticia Santos; o alcalde das Neves, Xosé Manuel Rodríguez Méndez; os portavoces municipais da Coruña, Avia Veira, e Santiago, Rubén Cela, ben como responsábeis municipais dos concellos situados no Eixo Atlántico. Para Ana Pontón, o veto de Madrid á tramitación dunha proposición de lei aprobada polo conxunto da cámara galega -a iniciativa partiu do grupo parlamentar do BNG- obedece á "irrelevancia política" do noso país no Estado, produto da "submisión de Feijóo a Madrid". "Non nos teñen ningún tipo de respeito", denunciou Pontón, ao tempo que anunciaba unha "ofensiva institucional e social" porque "a cidadanía deste país ten dereito a acabar cunhas peaxes que son unha estafa e temos dereito tamén a xestionar a AP9 desde Galiza".


O idioma propio deste país é o galego, así figura no noso Estatuto de Autonomía, ademáis de que o castelán sexa tamén oficial. Dende hai séculos, antes de que existise o castelán, o galego xa era o único idioma deste territorio, incluso estaba estendido e abarcaba grandes áreas fóra do actual territorio galego e aínda hoxe se usa nas comarcas próximas a Galicia de Asturias, León e Zamora. Tamén o idioma galego foi a orixe do portugués, que hoxe está en moitas partes do mundo. O galego ao longo da historia sempre sufriu persecución da inmensa maioría da nobreza, a igrexa, o exército, a xudicatura, etc, non obstante, resistiu ben porque a xente do pobo seguiu usándoo, principalmente de modo oral. Na ditadura esta persecución aumentou e chegou a prohibirse o seu uso con leis e con violencia, desapareceu do ensino, non se lle podía poñer nomes galegos os recén nacidos, castelanizáronse os nomes dos pobos e das rúas das vilas e cidades, eliminouse dos medios de comunicación, dos escritos públicos, etc, etc. Cando este xenocidio da nosa lingua tíñase consumado, en gran medida, chegou a fin da ditadura, e aínda que os poderes públicos se democratizaron e permitiron o seu uso, os poderes económicos: empresas e bancos, medios de comunicación, poder xudicial, igrexa, exército, e por riba de todo as modernas redes de comunicación, fixeron e fan todo o posible, agás algunha excepción, por eliminar o noso idioma. A isto hai que engadir a nefasta actuación dalgúns personaxes como Paco Vázquez, a presidenta de Galicia Bilingüe, Caballero, etc e algúns alcaldes que fixeron e fan todo o posible por excluír o galego da vida normal e incluso se permiten dar leccións de liberdade no uso dos idiomas, cando un ten tódalas vantaxes e apoios institucionais e o outro sufriu un exterminio que case o fai desaparecer. É como se a un negro lle falamos de liberdade e non eliminamos as leis e as causas que permiten o escravismo. É certo que os partidos e sindicatos nacionalistas, algúns persoeiros destacados, asociacións como a Mesa de N. L., a Asociación de funcionarios para a N. L., a Asociación de escritores en Lingua Galega, etc, fan un traballo destacado na defensa da nosa lingua, sentindo non poder dicir exactamente o mesmo da Real Academia Galega, que aínda tendo no 1º punto dos seus estatutos, como función: a defensa e promoción do idioma galego, fai un traballo nese aspecto bastante desapercibido. E xa non digamos a actitude da actual Xunta, que rompendo un pequeniño consenso que viña dende a época do Sr. Fraga, permitiuse aprobar un decreto do plurilingüismo, no que se pretende equiparar no ensino o galego co inglés, reducindo a un 33% o seu uso, e non permitindo dar clases de matemáticas e ciencias en galego, ademáis de non fomentalo na educación infantil, o que permite que en moitas destas escolas, que son o primeiro contacto dos nenos co ensino, o noso idioma non exista. Incluso na Xunta do Sr. Fraga, -que non era nada proclive ó galego-, había axudas para as empresas que puxeran os seus rótulos, impresos e máis documentación en galego ou axudábanlle ós medios de comunicación a que o utilizasen. Os inimigos do galego incluso chegan a mentir descaradamente, cando din que apoiar o galego en tódolos eidos, é unha imposición Os inimigos do galego incluso chegan a mentir descaradamente, cando din que apoiar o galego en tódolos eidos, é unha imposición. Imposición é o que se fixo e se fai co castelán, exemplos: non existe ningún xornal escrito en galego, para unha Radio e TV que se fai na nosa fala, existen centos en castelán, en internet e na telefonía practicamente o galego non existe, etc, incluso nalgunhas empresas se impide ou discrimina ós que o usan. De todas as maneiras temos que ser optimistas, aínda que para amañar esta desfeita só cabe repoñer o galego en todos os lugares onde foi desprazado, e isto pódese facer con leis, con medidas de persuasión e axudas de todo tipo, como cando se trata de restaurar un monumento do noso patrimonio, e a nosa lingua é o mais importante de Galicia, e hai que facelo sen animadversión contra o castelán, nin calquera outro idioma. E non é tan difícil, o hebreo era xa unha lingua morta hai poucos anos, e entre todos fixeron que sexa a lingua oficial de Israel e que a falen e usen, hoxe, o 95 % do país. Iso si, faría falla principalmente, un goberno que de verdade, lle tivera amor a este país. Para empezar, que teñamos un bo Día das Letras Galegas!


Summary: Entre as medidas fiscais defendidas pola emenda de AGE está o incremento impositivo nos tramos máis altos da tarifa autonómica do IRPF ou ben un imposto sobre as grandes superficies comerciais, entre outras.

Alternativa Galega de Esquerdas avogou no debate parlamentar por uns orzamentos "menos lesivos para as maiorías sociais", en palabras da vice-portavoz Yolanda Díaz, propondo un incremento no teito de gasto non financeiro de 250 millóns de euros –amparado na flexibilidade legal- e máis unha relación de medidas fiscais para recadalos, "o que suporía unha importante suavización nos recortes e nos gastos non financeiros en sanidade, educación, servizos sociais e emprego". Entre as medidas fiscais defendidas pola emenda de AGE está, entre outras, un incremento impositivo nos tramos máis altos da tarifa autonómica do IRPF; o mantemento do imposto de patrimonio con carácter permanente; un imposto sobre as grandes superficies comerciais ou sobre os pisos baleiros; ou un plan de loita contra a fraude fiscal. Yolanda Díaz, denunciou no debate a "estratexia económica" do Partido Popular que resume "nun transvase das rendas salariais e do traballo á rendas do capital para engordar aínda máis os ricos". Como exemplo deste proceder, Díaz dixo: "Vostedes baixan un imposto directo, o IRPF, e soben un imposto indirecto regresivo, como é o denominado céntimo sanitario, polo que ademais a Xunta pode ser condenada por Europa".


Summary: A menos de 24 horas para a realización do pleno de constitución da Deputación de Lugo, o BNG e o PSdeG chegaron a un acordo para un goberno de coalición na institución provincial, cuxa presidencia recaerá en José Tomé, alcalde do PSdeG en Monforte, e estabelecerase unha vicepresidencia única que levará Maite Ferreiro, concelleira do Bloque Nacionalista Galego en Lugo.

Na véspera do pleno de constitución da Deputación de Lugo PSdeG e BNG asinaron un documento de acordo para un goberno de coalición entre ambas as dúas forzas. A presidencia recaerá en José Tomé, alcalde do PSdeG en Monforte e estabelécese unha vicepresidencia única, que levará o BNG coa concelleira nacionalista en Lugo Maite Ferreiro. Este acordo, segundo declaran desde o BNG a Sermos Galiza, enmárcase na liña dos pactos levados a cabo para a consecución dos gobernos das deputacións da Coruña e Pontevedra e que se basearon nos principios de adelgazamento destas institucións para outorgar maior poder real aos concellos e en impulsar un proxecto de transformación social. O acordo enmárcase na liña dos pactos levados a cabo para a consecución dos gobernos das deputacións da Coruña e Pontevedra e que se basearon nos principios de adelgazamento destas institucións Así mesmo, entre as medidas transversais que inclúe este acordo está afianzar o principio de cooperación institucional, garantir os principios de ética e transparencia na gobernación pública da institución, aplicar a normativa do uso da lingua galega e mellorar os recursos existentes para "desenvolver unha verdadeira política de normalización lingüística", ou garantir o uso da linguaxe inclusiva e da perspectiva de xénero. O PSdeG encargarase das áreas de promoción económica e social, innovación e TIC, participación cidadá e transparencia, xestión territorial e parque móbil, goberno interior, asuntos xerais e formación, economía, recadación, facenda, promoción do territorio e turismo, cooperación e asistencia aos concellos e medio ambiente. Pola súa banda, o BNG xestionará deportes, cultura, patrimonio histórico e artístico, artesanía e deseño, normalización lingüística, medio rural, mar e mocidade. O acordo de goberno de coalición tamén inclúe a creación dunha comisión integrada por representantes de PSdeG e BNG A Xunta de Goberno estará composta por nove membros. Sete serán do PSdeG e dous do BNG e reuniranse cada sexta feira ás 11,00 horas. As comisións estarán compostas por oito membros e haberá tres presidencias para o PP, outras tres para o PSdeG e unha para o BNG. O acordo de goberno de coalición tamén inclúe a creación dunha comisión integrada por representantes de PSdeG e BNG para o seguimento dos acordos e a toma de decisións con carácter xeral, que manterá encontros semanais. O pleno de investidura será esta quita feira ás 12,00 horas.


Summary: É unha das medidas acordadas na Mesa Sectorial desta cuarta feira.

A Consellería de Sanidade e os sindicatos CIG, CCOO, CSIF, Satse e UXT acaban de subscribir un acordo que inclúe unha decena de medidas, entre elas un complemento de 12.000 euros anuais para médicos e médicas de familia con prestación adicional de catro horas e media á semana cunhas 300 cartillas extra ao ter no seu centro algunha praza vacante. A CIG levará ao Parlamento galego a recuperación dos salarios no Sergas Así o confirmaron a Europa Press fontes sindicais tras a reunión da Mesa Sectorial na que, ademais, acordouse o incremento do prezo da intersubstitución, o incremento do prezo da prolongación da xornada, subida retributiva en prazas de difícil cobertura, así como o aumento de centros coa consideración de difícil cobertura. O acordo inclúe, así mesmo, o incremento do valor da hora de xornada complementaria en Punto de Atención Continuada (PAC) a partir de 160 horas ao mes, así como o do valor hora do persoal médico de familia de atención ordinaria que realice gardas en PAC a partir de 550 horas anuais. As horas extras non remuneradas na Galiza equivalen á creación de 5.400 novos empregos Para os sindicatos, que están "relativamente satisfeitos", estas medidas acordadas supoñen "un paso intermedio e necesario", pero "non solucionan o problema da Atención Primaria". Medidas do acordo En concreto, segundo recolle o documento do acordo da Mesa Sectorial sobre medias retributivas e de mellora no marco do plan de recursos humanos de Atención Primaria, ao que tivo acceso Europa Press, cando por indispoñibilidade de persoal médico de familia non sexa posíbel a cobertura dunha praza vacante con nomeamento interino, poderanse distribuír as cartillas asignadas a esa praza entre o persoal que acepte un incremento de cota. Para a atención dese incremento, cun máximo de 300 cartillas, estabelecerase unha prestación adicional de xornada de catro horas e media á semana e unha retribución anual de 12.000 euros ao ano ou parte proporcional. Dous médicos de oito para máis de 20.000 persoas: a Atención Primaria contra o traballo a "custo cero" No primeiro punto estabelécese o incremento do prezo da intersubstitución para as categorías de médico de familia, pediatra de primaria, odontólogo, fisioterapeuta e enfermeira, que na actualidade repártense 70% das retribucións fixas do ausente ao que substitúen, pasarán a percibir 100%. No segundo punto inclúense as matronas por primeira vez na intersubstitución e percibirán 100% das retribucións fixas do profesional ausente ao que substitúan. Unha médica para 6.000 habitantes no Rosal, exemplo da "situación extrema" da sanidade no Baixo Miño En canto á prolongación de xornada, cuarto punto do acordo subscrito, por enriba do horario ordinario realizarase por médicos de familia, pediatras de Atención Primaria e enfermeiros. As melloras consisten nun incremento de 10% do premio hora e na redución do tempo da axenda de catro horas e media a catro horas. Cambios nos salarios Con esta porcentaxe, os médicos de familia e pediatras de Atención Primaria, que na actualidade perciben 187,78 euros (46,95 euros/hora) pasarán a cobrar 206,56 euros (51,64 euros/hora) para unha axenda de catro horas. CIG-Saúde exixe o Sergas aboar os salarios 'roubados' E no caso de enfermaría, que na actualidade reciben 122,91 euros (30,73 euros/hora) pasarían a cobrar 135,80 euros (33,80 euros/hora) para unha axenda de catro horas.


Summary: Este domingo 8 de maio terá lugar ás 12.30 horas en Esteiro (Muros) a presentación do caderno 'A illa da Creba. Un baldío comunal', editado pola fundación Galiza Sempre. O acto, que levará por título 'Pola recuperación da illa da Creba', decorrerá no local social da Esteirana. Nós Diario fai un repaso sobre a historia desta illa, que fica en mans privadas.

O prólogo do caderno 'A illa da Creba. Un baldío comunal' deixa clara a súa intención xa desde as primeiras frases do prólogo, esta non é outra que contribuír ao "camiño que leve á devolución da illa da Creba ao seu único e lexítimo dono: o pobo galego". En concordancia con esta afirmación, a presentación do caderno que terá lugar este domingo ás 12.30 horas, terá por título 'Pola recuperación da illa da Creba'. Baroña: o castro que bica o mar O acto, organizado pola Fundación Galiza Sempre, que tamén edita a publicación, contará coa presenza da responsábel do BNG na comarca de Muros e Noia, Soledad Agra; do membro da Fundación Galiza Sempre, Bieito Lobeira; do autor do caderno, Francisco Abeijón 'Pacucho', e do membro da asociación cultural O Xeito, Rodrigo Molinos 'Bolato'. Bolato, que tamén foi portavoz do histórico Comité en Defensa da illa da Creba, en conversa con Nós Diario, explica a loita desenvolvida pola veciñanza de Esteiro, propietaria dos terreos comunais da illa, a partir de que se inscribira parte da mesma como ben privado no Rexistro de Outes en 1922. Tamén relata como esta inscrición é aproveitada para a "construción dunha vivenda en 1981" e de "espigóns, rampla e recheos en 1989 ocupando 5.140 m2 de dominio público marítimo terrestre". Un millón de metros cúbicos de augas residuais ameazan a Ría de Muros-Noia A partir de 1990, "é cando comezamos a traballar máis duro coa presentación de máis de 600 alegacións contra a construción dun peirao". "O pleno de Muros (concello ao que pertence a illa segundo o deslinde xeográfico) acordou non recoñecer a propiedade", mais "a resposta era moi fácil", pois "a propiedade estaba inscrita en Outes". A toma da illa da Creba O conflito da usurpación da illa sobordaba os límites municipais, e foi un problema que preocupou a todos os Concellos e Confrarías da contorna. O propio alcalde de Noia naquel tempo, Pastor Alonso, do BNG, tomou parte e cabeceira no acto reivindicativo popular de "okupación" da illa entre o 31 de abril e o 1 de maio de 1990. O BNG salienta o "compromiso político" de Avilés de Taramancos no 30º cabodano do poeta Segundo relata a Nós Diario o membro do equipo de Goberno de Alonso e posterior alcalde de Noia, Bieito González, tamén do BNG, "tratouse dun acto reivindicativo sobre a recuperación da illa consistente nunha toma simbólica da mesma para pasar alí a noite e despregar unha gran bandeira da patria". Unha illa en aluguer Unha resolución de Costas do Estado en 1999 "denega a ocupación de 2.870 m2 onde se pretendía desenvolver a legalización do peirao", relata Bolato. No 2000 nace o Comité veciñal, que loita pola "cualificación da illa como zona libre". No 2002 hai unha resolución da Audiencia do Estado español, que desestima o recurso administrativo dos titulares privados da illa, que son obrigados a "restaurar a situación previa". Porén, "despois de moito traballo non se lle volveu a tocar á illa da Creba". E agora, "construíron unha piscina e a illa está en aluguer en portais turísticos para a celebración de eventos", así que volvemos á loita. "O BNG e a veciñanza levamos tempo traballando neste tema", e diante desta nova situación "imos a redobrar os esforzos para retomar este territorio para toda a veciñanza de Esteiro". "Imos intentar retomar a loita do Comité a través dunha nova plataforma que inclúa ás confrarías da ría de Muros e Noia", anuncia Bolato. "O peirao cambiou as correntes na illa, e a praia antano produtiva para a extracción de ameixa, da que se aproveitaban os pósitos, hoxe xa non cumpre esta función". Outras illas privatizadas Pequenos arquipélagos como as illas Sisargas, na costa de Malpica, son propiedade de particulares. Na Galiza existen illas cun amplo historial de preitos, polo que o da Creba non é un caso illado. A illa de Ons é hoxe de propiedade pública pero durante séculos foi propiedade privada, primeiro pertenceu á igrexa e posteriormente a nobres e burgueses, que crearon nela a finais do século XIX unha fábrica de salgadura de peixe, coñecida como O Almacén, que atraeu poboación á illa. Ons mostra que é posíbel reverter a privatización.


Summary: O ex tesoureiro asegura ante o xuíz que os cartos en 'B' comezaron a fluír nos tempos de Alianza Popular, que Aznar e Rajoy sabíano e que a práctica chegaba a todas as sedes do partido.

O diñeiro negro fluía no PP até o último dos recunchos de España. Este é a mensaxe que deixou este xoves na Audiencia Nacional Luis Bárcenas, quen ante o xuíz Pablo Ruz asegurou: "O PP levaba unha caixa en todas as provincias para as eleccións". Na mesma liña, segundo fontes presentes na declaración, o ex tesoureiro asegurou que os ofrecementos para realizar doazóns irregulares multiplicábanse cando se achegaban as datas electorais. Así as cousas, os últimos informes policiais e as declaracións de Bárcenas apuntan a tres conclusións: a caixa B do PP é anterior mesmo ao partido -comezou en tempos de Alianza Popular-, era "coñecida" polos presidentes do partido -José María Aznar e Mariano Rajoy- e os secretarios xerais supervisábana, e era un mecanismo practicado na sede central de Génova e até o último recuncho de España onde teñen presenza os 'populares'. En canto aos secretarios xerais, Bárcenas responsabilizou a Francisco Álvarez Cascos do encargo que recibiu de asumir a custodia e xestión da caixa B cando foi detido Rosendo Naseiro, en 1990. Bárcenas explicou que coñeceu a existencia da caixa B en 1989. "Ao deter a Naseiro danme a chave da caixa e alí había 8 millóns de pesetas", asegurou ante Ruz. Da responsabilidade de entregarlle a el o manexo da caixa, Bárcenas responsabilizou a Álvarez Cascos. De Ángel Acebes dixo hoxe que lle encargou a compra con diñeiro negro de accións de Libertad Digital en 2004, por valor de 149.000 euros, pouco despois de que os socialistas gañasen as eleccións. A emisora foi un estandarte da oposición máis descarnada contra o Goberno de José Luis Rodríguez Zapatero. Bárcenas reiterou que entregou 25.000 euros a Rajoy e outros tantos a De Cospedal antes de deixar a tesouraría. Nin o presidente se librou. Bárcenas reiterou que entregou 25.000 euros a Rajoy e outros tantos a De Cospedal antes de deixar a tesouraría. Ademais, ao presidente renovóuselle o vestiario" para unha campaña por valor de 10.000 euros, todos eles procedentes da caixa B. A Cospedal volveu desmentila ao asegurar que el mantivo os poderes outorgados como tesoureiro no Congreso de 2008 até marzo de 2010 -e non outubro de 2009, como di a secretaria xeral-. Diso ten probas documentais, aínda que segundo declarou, no presente non as ten "clasificadas". Ruz mostroulle o tres coincidencias entre cantidades ingresadas polo PP -segundo os papeis de Bárcenas, por valor de 180.000 euros- e os ingresos en contas de Bárcenas en Suíza. O ex tesoureiro atribuíuno a "meras coincidencias". Insistiu en que todas as doazóns irregulares eran xestionadas por Álvaro Lapuerta en reunións que mantiña el só ou en compañía do hoxe interrogado. E esa dirección da maquinaria por parte de Lapuerta foi esgrimida por Bárcenas para defender que nunca colleu diñeiro da caixa B do partido. Sinxelamente, non podería facelo sen que Lapuerta o descubrise. Para sorpresa das acusacións, Bárcenas dixo que podía asegurar que Lapuerta non ten contas en Suíza. "Sinto que o señor Lapuerta perdese a memoria, pero estaba ao tanto de todo", remarcou Bárcenas nun momento da conversa. Máis información en Eldiario.es


Summary: "Sorprendeunos o interese da xente por parir en Verín", afirma Feijóo, que só admite erros de "comunicación" no conflito do paridoiro. O actual presidente e aspirante á reelección polo PP teima en que o 5A non é "candidato dun partido"

O gran rexeitamento xerado pola decisión da Xunta de pechar o paridoiro do hospital comarcal de Verín, tanto entre persoal e veciñanza da propia vila como no seo do PP ourensán -moi especialmente despois de que unha concelleira popular da Gudiña dese a luz na sala de partos clausurada- levou o Goberno galego a recuar apenas dous meses despois. O Executivo deixou de lado as diversas versións ofrecidas, da suposta falta de pericia do persoal polo baixo número de nacementos ás sinaturas de 44 médicos, e só admitiu problemas de comunicación sobre a carencia de pediatras."Sorprendeunos o interese da xente por parir en Verín", afirma Feijóo, que só admite erros de "comunicación" no conflito do paridoiroO conflito de Verín tivo un impacto directo no panorama preelectoral galego mesmo antes da convocatoria das eleccións do 5 de abril. Mostra disto foi, por exemplo, a multitudinaria manifestación de SOS Sanidade Pública que, o pasado día 9, tivo na loita verinesa un dos seus emblemas. Neste contexto, o actual presidente da Xunta e candidato do PP á reelección, Alberto Núñez Feijóo, foi cuestionado ao respecto nunha das súas primeiras entrevistas da precampaña, este luns no xornal La Voz de Galicia. A súa resposta foi regresar á tese dos erros de comunicación, á que engadiu outra: a sorpresa pola protesta veciñal."Trabucámonos claramente na comunicación aos cidadáns, na prioridade do problema, que é que non había pediatras en Verín" e "pensamos que a xente o sabía", dixo sobre unha carencia de persoal de atención pediátrica que o hospital comarcal én padecendo dende hai anos. "Non demos a información suficiente" e "sorprendeunos o interese da xente por parir en Verín". Así e todo, o cabeza de cartel do PP "resume" a cuestión en que "suspendemos 60 días os partos en Verín mentres non había pediatras" -realmente, houbo catro nacementos nese período- e inscribe as protestas nun "lamento" por que se "faga demagoxia coa sanidade pública".Non ser "candidato dun partido", primeiro argumento da precampañaO aspirante á reelección identifica o PP con Galicia e co seu GobernoNoutra entrevista concedida este luns, neste caso á Radio Galega, Feijóo teimou no primero gran argumento da súa precampaña, que pasa por afastarse das siglas do PP. Así, como xa fixera no propio mitin de proclamación da súa candidatura, o pasado sábado en Vigo, o aspirante á reelección negou ser "candidato dun partido político" identificando a súa formación, o PP, con Galicia e co Goberno galego.Neste sentido e en referencia á posibilidade de que Galicia teña un Goberno apoiado por varias forzas políticas ds esquerda, Feijóo sinala que o país precisa "un Goberno que non dependa de ninguén", senón "de si mesmo" e que sexa "libre para levantar a man" ante o Goberno central ou, de ser o caso, "pactar" con el. Esta é a razón, segundo o xefe de filas do PPdeG, para rexeitar tamén unha coalición con Ciudadanos, a cuxos membros, non obstante, segue abrindo as portas das listas electorais do seu partido para o 5A.


Summary: Augas da Galiza deu autorización á filial de Sacyr para poñer en marcha unha planta piloto no recinto mineiro de Lousame.

A Rede contra a minaría destrutiva na Galiza, ContraminAcción, vén de denunciar que a Xunta da Galiza permite á empresa Tunsgten San Finx S.L. , filial de Sacyr, levar a cabo unha serie de "medidas cautelares" na mina de San Finx, no municipio de Lousame. O permiso inclúe a instalación dunha "planta piloto de tratamento", na que se procesarán de forma experimental 2.000 litros de augas por hora. O colectivo considera que se trata dun permiso camuflado para verter residuos. Hai catro anos Tungsten San Finx S.L. fíxose coa concesión da antiga mina de estano e volframio do municipio de Lousame. En 2017 paralizou a súa actividade, pendente dunha autorización de Augas da Galiza para poder baleirar a auga que inunda parte das galerías do complexo. Distintos colectivos ambientais denunciaron daquela irregularidades no proceso de posta en marcha da mina e nas verteduras levadas a cabo pola empresa e a propia Augas da Galiza constatou a contaminación por metais na zona. No mes de novembro a Fiscalía de Medio Ambiente abriu dilixencias contra a empresa e iniciou unha investigación sobre posíbei delitos ambientais A todos estes feitos remítese ContraminAcción mentres censura o permiso concedido polo organismo da Administración pública á filial de Sacyr recentemente. E por isto, avanzan, levarán a cabo accións legais contra as autoridades e persoal de Augas da Galiza. "A mineira leva anos vertendo de xeito ilegal sen que se incoase un só procedemento sancionador", denuncia o colectivo nun comunicado público. "Mala fe da empresa" ContraminAcción tamén recorda que Augas da Galiza contradiciu a información presentada pola empresa concesionaria e por técnicos da Dirección Xeral de Minas perante organismos da ONU e da Unión Europea. Nesta documentación facíase referencia a unhas presas de uso mineiro, que tanto os órganos da Xunta como a compañía trataron de facer pasar por instalacións de uso hidráulico. "O proxecto de 'planta piloto¡, que aparentemente pretende validar resultados experimentais de laboratorio, forma parte da estratexia de fraude permanente", aseguran facendo referencia á autorización de Augas.


Summary: Un informe deste organismo internacional mostra o estado das crianzas en países do noso continente. Os resultados presentáronse aos partidos políticos para o teren en conta e consideraren contar nos seus programas electorais con ferramentas para mellorar esta situación.

Ao redor de 13 millóns de nenos padecen pobreza relativa ou privacións nos países de Europa, segundo revelou un informe do Fondo de Nacións Unidas para a Infancia (Unicef). O estudo titulado "Crianzas pobres en países ricos" abranxe os 27 membros da Unión Europea, mais Islandia, Noruega, Suíza, Canadá, Estados Unidos, Xapón, Australia e Nova Zelandia.A situación máis grave no denominado vello continente vívese en Romanía, Bulgaria e Hungría e a mellor corresponde a Islandia, Suecia e Noruega, sinala o documento. O estudo analiza dúas grandes variábeis, unha delas a chamada pobreza relativa, a cal corresponde @s infantes de fogares onde o ingreso é equivalente á metade da media nacional. A outra é a situación de privación, que acontece cando un menor carece de dous ou máis dos 14 elementos considerados indispensábeis, como a alimentación, condicións para estudar, libros axeitados ao seu nivel de coñecementos e outros. A situación máis grave no denominado vello continente vívese en Romanía, Bulgaria e Hungría Canto á participación estatal para combater estes flaxelos, Francia ocupa o primeiro lugar europeo cun gasto de 3,7 por cento do Produto Interno Bruto mais, a pesar diso, aínda o 10,1 por cento de crianzas sofren carencias e 8,8 están en pobreza relativa.Segundo Fabienne Quiriau, presidenta da Comisión Infancia da delegación francesa de Unicef, outras fontes indican que no país galo hai cando menos 600 mil menores mal aloxados e 20 mil sen domicilio fixo.Se ben as autoridades lograron reducir a taxa bruta de pobreza relativa infantil do 19,4 ao 8,8, outros países con menos gastos alcanzaron resultados máis favorábeis, sinala o informe.Quiriau afirmou que para mellorar os efectos do investimento estatal nesta materia fai falta crear un observatorio nacional da infancia e a xuventude, así como un mecanismo de compensación da pobreza para acompañar os menores e as súas familias.Os resultados confirman un diagnóstico elaborado por Unicef Francia e presentado aos partidos políticos para ser tomado en conta durante as eleccións presidenciais e lexislativas deste ano, informou Quiriau.lac/ami


Summary: Políticos experimentaron as dificultades do día a día da xente con problemas de mobilidade.

Percorrer o pequeno treito que vai desde a estación de tren de Compostela até a entrada do Parlamento de Galiza (apenas 200 metros) é cuestión de escaso minuto a pé. Mais as cousas cambian se ese percorrido o fai alguén con problemas de mobilidade, que teña que usar unha cadeira de rodas. Entón o tempo alárgase e cómpren varios minutos para realizar o 'paseo', superando dificultades imperceptíbeis para os que van a pé. Esta terza feira varios representantes políticos de diferentes organización (PP, En Marea, PSdeG, BNG) coñeceron eses atrancos ao realizar ese percorrido en cadeira de rodas. O acto estaba organizado por Cogami, Confederación Galega de Personas con Discapacidade, na campaña 'Ponte no meu lugar'. A acción decorre no marco da Semana da Mobilidade e é unha acción xa habitual nesta cita na capital de Galiza. Procúrase así concienciar sobre as barereiras e atrancos que dificultan a circulaión daquelas persoas que teñen problemas de mobilidade e a necesidade de ir eliminando esas dificultades. Entre elas, as rebaixas das beirarúas, que poden supoñer verdadeiros 'muros' para estas persoas.


Summary: Máis un semanario en papel Sermos Galiza no prelo. Con este sumamos 360 números. Xa dispoñíbel na loxa e a partir da quinta feira nos quiosques.

Un novo número do semanario en papel Sermos Galiza está a piques de saír á rúa. A edición 360 en papel abre cunha reportaxe sobre a economía circular e as súas implicacións nos concellos. Pontevedra adiántase á estratexia marcada pola Xunta de Galiza ao respeito. Descubrimos o porqué. En Opinión publicamos máis un número de A ollo nu, que cada semana asina Xoán Costa, e os artigos de opinión de David Otero e Marga do Val. Sociedade dedicámolo ao resgate dos feitos que levaron á reconstrución do PSOE na Galiza após 1939 e a facer un balanzo da aplicación da Lei de Benestar Animal. En Economía, falamos con Manuel Lago para coñecer de primeira man os dados do informe do Foro Económico da Galiza sobre o mercado de traballo e a precariedade. Unha radiografía que fai fincapé na mocidade e nas mulleres. As obras no edificio de San Caetano ocupan a reportaxe principal da sección política, en que tamén recollemos unha información sobre financiamento. En Internacional, analizamos a situación política após as eleccións primarias que puxeron na corda bamba a Macri. Cultura abre cunha información do arqueólogo e museólogo Felipe-Senén sobre as mulleres do monte e o xornalista Xosé Antonio Gurriarán. Publicamos, ademais, o sexto relato de "Un verán en Galeusca", a sección partillada por Sermos Galiza, Berria e Vilaweb. As críticas de Mario Regueira e Andrés Castro completan unha sección que fecha cun novo capítulo da sección sobre os campos de concentración. Dedicámolo esta semana ao de Lavacolla, en Compostela. Acompaña o número 360 do semanario en papel un especial de verán sobre Carballo, centrado na arte urbana e no surf. [Podes adquirir o semanario Sermos Galiza na loxa a partir da noite da cuarta feira ou a partir da quinta feira nos quiosques]


Summary: Despois dunhas negociacións embarrancadas no apartado referente ao papel do Consello pola República liderado por Carles Puigdemont, ERC traballa para fechar canto antes a investidura de Pere Aragonès cun Goberno en solitario. Para apoiar esta opción, Junts exixe agora un acordo con En Comú Podem.

Cando a finais de abril e comezos de maio os equipos negociadores de Esquerra Republicana de Catalunya (ERC) e Junts se xuntaron na prisión de Lledoners (Barcelona), onde se atopan os presos políticos Jordi Sànchez (secretario xeral de Junts) e Oriol Junqueras (president de ERC), semellaba o último paso para un acordo de Goberno. Porén, co estancamento nas últimas semanas, ERC decidiu rachar as negociacións de modo case definitivo para centrarse na opción de gobernar en solitario, despois de dar un prazo a Junts, que non chegou a cumprirse diante da falta de avances arredor do encaixe do Consello pola República, dirixido por Carles Puigdemont desde o exilio, durante a lexislatura. Malia que Junts se abrira ao longo das negociacións a investir Pere Aragonès, nos últimos días advertiu que precisarían dun acordo que se estendera a En Comú Podem (ECP) co fin de "deixarlles" os catro votos que precisarían para converter o candidato de ERC no vindeiro president da Generalitat. Exixencias de En Comú Podem Para a formación dirixida no Parlament por Jéssica Albiach, que ERC abandone a posibilidade inmediata dun acordo con Junts é unha boa nova, mais xa anunciou que solicitará entrar no Goberno catalán a cambio do seu apoio, indicou Albiach nesta segunda feira en sede parlamentar. Junts criticou o paso dado por ERC por medio de Sànchez, que advertiu en Catalunya Radio dunha decisión que, ao seu xuízo, os pon "aos pés dun abismo que nos pode levar a un accidente autoprovocado e a unhas novas eleccións", ademais de apuntar que os seus votos para investir Aragonès non serán de balde. Desde ERC a resposta chegou do mesmo Aragonès, que se amosou confiado en obter o apoio das 32 deputadas e deputados de Junts para acceder á Presidencia e desembarrancar a situación antes do 26 de maio, cando de modo automático serán convocadas novas eleccións, para mediados de xullo, no caso de que non se producise a investidura. Multiplícanse as posibilidades dun Executivo en solitario Arrincar coa lexislatura en solitario por haber puntos da negociación con Junts nos que se afasta a posibilidade dun acordo, "e a partir de aquí despois vemos como se poden ir resolvendo e, se alguén se quere incorporar ao Govern, falámolo", defendeu Pere Aragonès, candidato de Esquerra, hoxe en TV3. O tamén vicepresidente en funcións da Generalitat quixo lembrar que ao longo do procés ERC non foi a primeira forza do bloque independentista, posición que atinxiu nas eleccións de febreiro, e daquela non puxo estas trabas á formación dun Executivo para evitar unha repetición electoral, "non fai falta que se produza esta opción se todos os independentistas facemos o que fixemos en lexislaturas anteriores, que é apoiar o candidato independentista con máis votos", destacou Aragonès.


Summary: O sindicato afirma que vulnera o estatuto dos traballadores e invalida os convenios colectivos inexistentes.

A CIG presenta recurso contra a 'Guía Técnica 4/2017, de 27 de xuño, para a avaliación dos coñecementos e competencias do persoal que informa e asesora' da Comisón Nacional do Mercado de Valores (CNMV). O sindicato entende que o documento desprotexe a clientela, dá atribucións ás entidades financeiras para invalidar titulacións públicas, vulnera o Estatuto dos Traballadores e invalida os convenios colectivos vixentes. "Facilita ás entidades financeiras unhas atribucións inéditas", denuncia. A Federación de Banca da CIG lembra que a UE aprobou unha directiva, coñecida MIFID II, ten como obxectivo a protección da clientela das entidades financeiras. "Porén, malia os sucesivos escándalos acontecidos neste sector, o Goberno español, que debería ter adaptado esa lexislación de 2014, aínda non o fixo". Isto é, afirma a central, "unha mostra do desleixo pola protección da clientela por parte do Goberno do Partido Popular".


Summary: O 25 de Maio dúzias de pessoas celebraram em Compostela o batizado como Dia do orgulho reintegrata ou Dia da Toalha. A leitura de um manifesto escrito por Teresa Moure, uma manifestação e um escracho ao Instituto da Língua Galega (ILG) foram o prólogo de uma festa que reivindicou o caráter internacional da nossa língua

Supormos que é natural a língua que posso gravar num trabalho de campo apanhando palavras aldeia por aldeia, ainda que esses fragmentos de discurso estejam abafados de espanholismos, e que, no entanto, é artificial adotar um ç, seria como dizer que só está vivo quem puder fotografar a sua casa natal Não nos move a utilidade. Move-nos o amor. A nossa faca serve para rendermos tributo à história, para defendermos a visão particular do mundo que se deu elaborado desde o galego, para ameaçarmos a tranquilidade do poder Num movimento tão masculinizado como o reintegracionista, não posso por menos de lembrar que [...] quando acreditarmos em algo, isso tem valor, mesmo se nos pode colocar numa situação pior da que tínhamos ao começo E retratou-se, tal como se sentia: despida diante da cultura oficial [...] Ela sente o barulho da multidão de gentes insubmissas chegadas de toda a parte e berra: 'Toalhas em alto!!' E assim, com as toalhas em alto para reivindicarem o seu orgulho reintegrata, o orgulho de terem saído do armario para tomar postura em defesa de uma norma ortográfica alheia à 'oficial', e seguindo o desejo de Teresa Moure proclamado no manifesto que escreveu para a ocasião, dúzias de pessoas celebraram este fim de semana em Compostela o DdoOLeR ou o que é o mesmo, o Dia do Orgulho Lusista e Reintegrata ou Dia da Toalha. Mas... que raio é isso? Segundo nos explica o seu impulsor, Suso Sanmartín, a comemoração deste dia remonta-se ao 25 de Maio do ano 2007 como homenagem a Douglas Adams, autor da Guia do Mochileiro das Galaxias. Morreu o 11 de Maio maio de 2001, mas @s fãs juntam-se duas semanas depois, o 25. Levavam toalhas. Dizia Adams que "a toalha é um dos objetos mas úteis para um mochileiro interestelar devindo a seu valor prático" mas também e sobretudo, pelo "imenso valor psicológico" que tem este anaco de tecido pois "quando um estrito (isto é, um não-mochileiro) descobre que um mochileiro tem uma toalha, ele automaticamente conclui que ele tem também escova de dentes, esponja, sabonete, lata de biscoitos, garrafinha de aguardente, bússola, mapa, barbante, repelente, camada de chuva, traje espacial". Dar ao reintegracionismo um tom festivo "Quando descobri este fenômeno propus aproveitá-lo, pela projeção e a visibilidade internacional que tem", acrecenta Sanmartín. Na Galiza, o Dia da Toalha foi batizado como Dia do Orgulho Lusista e Reintegrata "para lhe dar ao lusismo, com uma fasquía séria e dramática, um tom mais festivo" e parodiando o Dia do orgulho LGBT "porque também nós saímos do armario". Cada ano a celebração está 'amadriñada'. O primeiro foi Carlos Quiroga. A última, Teresa Moure. "Propusemos-lho porque a sua saída do armario é muito recente e porque, ao vir ela de outras lutas minoritárias, achega pontos de vista muito originais por volta do reintegracionismo". Moure escreveu um manifesto literário por volta de quatro imagens. Leu-no o sábado, primeiro na praça da Imaculada (Azivecharia) e depois na Gentalha do Pichel, onde continuou a festa após a tradicional manifestação e um escracho perante o edifício do Instituto da Língua Galega (ILG) De cada um deles escolhemos um bocadiño, que colocámos ao início desta informação. Ninguém melhor que a madriña do evento para explicar por que, após seis anos de celebração, o 25 de Maio siga a ser um dia de orgulho para @s reintegratas.


Summary: Prescindir do uso obrigatorio require baixa incidencia e alta inmunidade.

O uso xeneralizado da máscara durante a pandemia da Covid-19 constituíu unha barreira eficaz contra a propagación do coronavirus SARS-CoV-2. As dúbidas sobre as principais vías de transmisión do virus acompañaron en todo momento o debate sobe a obrigatoriedade da máscara que se consolidou cando a comunidade experta confirmou a importancia dos aerosois, partículas diminutas que flotan no aire durante unhas poucas horas con capacidade para infectar a quen entra en contacto con elas. A transmisión por aerosois puxo o foco nos lugares interiores, ateigados e mal ventilados aos que as autoridades sanitarias seguen vinculando o uso indispensábel da máscara. Porén, ao igual que xa ocorreu noutros territorios onde combinaron máis axiña unha situación epidemiolóxica favorábel cunha alta porcentaxe de poboación vacinada, na Galiza e noutros territorios do Estado comeza a albiscarse a posibilidade de prescindir deste elemento de protección en espazos abertos, cando se dean as condicións adecuadas". O presidente da Xunta avanzou que "o lóxico é que a máscara vaia caendo a partir do mes de xullo ou agosto" sempre que se dean unhas circunstancias favorábeis "ao aire libre". Na mesma liña expresouse o director do Centro de Coordinación de Alertas e Emerxencias Sanitarias, Fernando Simón, quen afirmou que "en non moitos días" se poida reducir o uso da máscara, conforme mellore a evolución epidemiolóxica e creza a poboación inmunizada. Decisiva fronte á pandemia Para o profesor emérito de Medicina Preventiva e Saúde Pública da USC, Juan Gestal, se a evolución epidemiolóxica actual da Galiza se mantén, é posíbel que chegado o verán deixemos de usar a máscara "nas praias e nas rúas onde non haxa concentracións importantes de persoas". Para poder prescindir da máscara, aclara, deben darse dúas circunstancias: "que a incidencia da enfermidade sexa baixa e estea diminuíndo con certa velocidade e que as coberturas de vacinación sexan xa importantes e estean medrando a bo ritmo". Neste sentido, Juan Gestal asegura que non hai estabelecidas unhas cifras que animen esa recomendación, mais "cunha incidencia acumulada a 14 días por baixo de 100 e cunha clara e rápida tendencia descendente mais cunhas coberturas de vacinación de 50-60% da poboación con polo menos unha dose e 30-40% coa pauta completa", podería empezar a planificarse un abandono paulatino no uso da máscara en determinados ambientes. O experto en Saúde Pública apunta varios escenarios nas que se pode empezar a pensar na retirada da máscara: "en ambientes exteriores e en ambientes interiores ben ventilados para colectivos específicos" como o das persoas completamente vacinadas cando se reúnan con outras tamén inmunizadas "ou con non vacinados membros dunha mesma burbulla, sempre e cando os vacinados non sexan persoas cun risco grande de sufrir unha Covid-19 grave no caso de se infectar". O uso da máscara foi decisivo fronte á pandemia mais tamén para evitar outros problemas de saúde da poboación que nestes meses deixaron de ser habituais, como a gripe ou as bronquiolites, "máis non é a solución definitiva por si mesma". "O uso da máscara reduciu o número de reprodución básico" "A máscara reten as pingas e, se está ben axustada, as exhalacións, dificultando que eliminemos o virus ao ambiente e contaxiemos aos demais. Mais tamén protexe as nosas mucosas nasais e bucais do contacto coas pingas que outros eliminen evitando que nos infectemos", explica Juan Gestal. "O uso colectivo da máscara reduciu o número básico de reprodución", mais debe acompañarse de distancia, hixiene, ventilación e límites de capacidade.


Summary: O Parlamento galego terá o mínimo de deputad@s fixado por lei, coas consecuencias na proporcionalidade e na representación que iso implica. A Cámara aprobou cos votos en solitario do PP inicar o trámite da proposta dos consrvadores. A 'contraproposta' do BNG só tivo o apoio dos nacionalistas. A oposición coincidiu, iso si, en cualificar a reforma do PP como un ataque contra a democracia representativa e o autogoberno.

O Parlamento galego retomou esta terza feira a actividade plenaria tras mes e medio de parón. E fíxoo para debater dúas proposición sobre modificación da lei electoral, unha do PP e outra do BNG. E aí, en que eran proposicións non de lei de modificación da lei electoral, acababan todas as semellanzas. A 'popular' tiña como cerne recortar o número de deputados do Parlamento, de 75 a 61 co argumento da 'austeridade'. A nacionalista apuntaba a "mellorar a representatividade" da Cámara galega. A primeira intervención correspondeu ao portavoz do BNG, Francisco Jorquera, que quixo desmontar os argumentos dados polo PP sobre a necesidade de recortar deputados. Se os populares xustifican a tesoirada en aforro de cartos, Jorquera lembraba que se aforraría moito máis recortando en "propaganda" (25 millóns de euros gastados pola Xunta en 2013) ou suprimindo as Deputacións (460 millóns). Jorquera: ""Queren un parlamento anano porque queren un autogoberno anano" "O PP tivo o 45% dos votos emitidos e o 25% do censo. Pero queren usar a maioría como nun rolo para facer este 'pucheirazo electoral", indicou o voceiro parlamentar do BNG. "Queren un parlamento anano porque queren un autogoberno anano",engadíu. Para o BNG, coa proposta "o PP quere reter unha maioría absoluta que saben que teñen perdida na sociedade". Fronte iso, Jorquera defendeu a proposición do BNG que "defende algo tan simple como que o parlamento sexa o reflexo da vontade expresada pola sociedade nas urnas" Puy e a economía familiar O voceiro popular, Pedro Puy, foi o seguinte en subir o estrado. Citou e recitou estudos e autores de ciencia política e dereito para defender a proposta do PP e negou que se fose a recortar en democracia. "A nosa proposta non mingua a democracia, promove a estabilidade e a representatividade", afirmou, á vez que defendía que era unha reforma que garantía estabilidade e posibilidade de maiorías, alicerces do sistema, confesou. Pedro Puy: "Máis deputados non equivalen a máis democracia. No Soviet supremo había 1.000 e non había democracia" Puy, que chegou a cualificar a oposición de 'sopa de letras' e dixo que coa nova lei a oposición podería seguir a escindirse, defendeu que a medida non visa recortar, senón que aposta pola austeridade "o mesmo que familias e empresas". Beiras anuncia a retirada de AGE do debate Xosé Manuel Beiras fixo unha intervención na que denunciou a proposta popular como un intento de cambiar as regras de xogo, un "atraco ao electorado" e "un asalto á institución parlamentar". Criticou que o PP argumente que presenta esa medida por coherencia co seu programa electoral, "vostedes que incumpren todo o que prometeron!", e insistiu en que a reforma "é retrógrada e empeora a democracia representativa". XM Beiras: "Non podemos contribuír a cavar a foxa desta cámara, non imos seguir neste debate" O voceiro de AGE anunciou que a súa formación non ía seguir "nesta farsa de debate" e aseverou: "Non podemos contribuír a cavar a foxa desta cámara, fusílenos se queren". Méndez Romeu e a falta de consenso Méndez Romeu acusou a Núñez de Feijóo de estar máis interesado en "reducir deputados que en reducir parados", unha prioridade, engadiu, que deixa ben ás claras os intereses do presidente da Xunta e do Partido Popular. Lembrou que "nunca" se reformara a lei electoral española "sen consenso" e lamentou que no caso de Galiza non vai ser así. Mendez Romeu:"Feijóo está máios interesado en reducir deputados que en reducir parados" O portavoz do PSdeG, que anunciou a abstención do seu partido na proposición do BNG, acusou á "dereita" de non permitir a extensión de avances e igualdades a toda a sociedade, unha postura que tamén traen agora ao terreo electoral.


Summary: "O Sinal" é a proposta de sexta feira do noso crítico de cinema. Un filme que do fantástico á ciencia ficción con doses de terror psicolóxico.

Título orixinal: The Signal Ano: 2014 Duración: 96 min. Nacionalidade: estadounidense Director: William Eubank Guión: William Eubank, Carlyle Eubank e David Frigerio Fotografía: David Lanzenberg Música: Nima Fakhrara Elenco: Brenton Thwaites, Olivia Cooke, Laurence Fishburne, Beau Knapp, Lin Shaye, Robert Longstreet SINOPSE Nic, Haley e Jonah son tres amigos en ruta polas estradas do suroeste norteamericano. Tras recibir un sinal dun hacker deciden cambiar de plans e ir tras a súa procura para ver quen se está a colar nos seus ordenadores. A pista lévaos ate unha casa abandonada cando de súpeto algo os ataca. Nic esperta desorientado nun complexo gobernamental rodeado de médicos en traxe anti-contaxio. CRÍTICA "Unha interesante alternativa para @s amantes do xénero fantástico e de ciencia ficción que busquen rarezas á marxe da industria". Avalada polo premio aos Mellores Efectos Especiais no pasado Festival de Cinema Fantástico de Sitges, O Sinal antollábase unha excelente alternativa ao borreguismo da multitudinaria estrea de Cincuenta Sombras de Grey: unha sala en toda Galiza fronte as 50 salas que lle reservaron ao señor Gris. Patético. Pero a pela é a pela... Pois ben, seguindo o instinto cinéfilo alá fun a por esa obra pequeniña e independente de ciencia ficción lo-fi que é O Sinal. A cousa vai de tres mozos que percorren en carro o país antes da incipiente separación de cada un polo seu lado por mor das inquietudes de estudos universitarios. Nic e Jonah son dous xenios da informática mentres que Haley, a noiva do primeiro, está máis preocupada por outros mesteres. Cando un pirata informático se cola nos seus ordenadores, deciden cambiar a ruta e ir ver quén é. É aquí onde a historia da o primeiro xiro. Fundido a negro. Nic esperta nunha camiña de hospital cun código escrito no pulso: 2.3.5.41. Un número de preso? Un código? Unha dirección IP? O complexo está rodeado por médicos con escafandro anti-ébola, ou algunha outra enfermidade extremadamente contaxiosa. Mais todo apunta a que os tres amigos foron froito dun contacto cunha entidade biolóxica extraterrestre e van ser obxecto de estudo gobernamental. A trama discorre por sendeiros que van do fantástico á ciencia ficción con doses de terror psicolóxico. O Sinal transmite desacougo tal e como se estivéramos nun mal soño. Quen non soñou algunha vez que se está nun lugar descoñecido e que todo o mundo parece conspirar contra un? Pois a cousa vai diso. A medida que avanza a trama o protagonista detecta que as cousas non encaixan. Intúese unha estraña conspiración. Nada é o que parece. Continuos xiros de guión sorprendentes ate un clímax que acaba por explicar todo o que pasa. A película atrapa. É un pouco tramposa, pero atrapa. Nótase que está feita con bastante mimo por William Eubank, un artesán multidisciplinar (fotografo, guionista, editor, decorador, produtor...) que presenta o seu segundo filme e que apunta maneiras no campo da ciencia ficción. Factura independente con actores descoñecidos (salvo Laurence Fishburne), efectos especiais moi conseguidos e bastante orixinalidade en canto a resolución de conflitos. Pódeselle achacar un falido intento de tratar de sorprender mediante continuos xiros de guión, pero a sorpresa remata cara a metade do filme. Xa intuímos o que pasa aínda que o director se empeñe en seguir sacando ases da manga ate o final como se fóramos parvos... Un final, por certo, que non direi a qué se parece para non estragar o filme... "si?" Con todo, os momentos de desasosego e tensión están moi logrados. Unha interesante alternativa para @s amantes do xénero fantástico e de ciencia ficción que busquen rarezas á marxe da industria.


Summary: A recoñecida artista prepara, xunto a Culturactiva, unha peza para reivindicar ás mulleres do país. Ademais, ten previsto seguir actuando con outros proxectos como Nabiza Girl ou Os nenos da varíola

Forma parte dun sector especialmente danado pola crise sanitaria, mais está tendo actuacións...É un verán anómalo e o sector cultural é un dos principais ámbitos nos que está a repercutir. Non entendemos moi ben por que se toman medidas de restricións de espectáculos porque é onde máis garantida está a seguridade. Creo que hai unha especie de criminalización dos eventos culturais e do ocio nocturno. O masivo claro que supón un risco pero tamén incluíron bares ou locais pequenos que programaban actuacións. A miña tempada non arrancou até xa entrado o verán pero tiven algo de sorte coa axenda, aínda que non é o mesmo volume que outros anos. Estamos a entrar en concellos máis pequeniños. É positivo ese acceso a outras vilas?Estamos a notar unha cousa que é de reivindicar: esta situación fixo que se programen contidos máis culturais e de pequeno formato, fuxindo un pouco da festa tan masiva na que todo está arredor das orquestras. Se quedase ese pouso aí e se esta dinámica de programar se fose incorporando sería estupendo. Moitas bandas din que é o verán do recoñecemento na casa. Coincide?Creo que esta é a oportunidade de tomar conciencia e potenciar a parte positiva. Estamos facendo cousas interesantísimas; sen desestimar o que hai fóra, que tamén vale, pero tendo en conta que nós tamén valemos. Verémola pronto na serie 'Mataría'. Colaborei nun dos capítulos e é un formato moi agradábel. Hai xente nova que está agardando para poder facer cousas no eido do audiovisual ou da música e, igual, non se lle está a dar o recoñecemento que merece. En que outros traballos audiovisual anda?No último ano ou ano e pico non teño moito traballo no audiovisual pero é certo que está moi afectado. Somos unha potencia que non se está a aproveitar e non ten só que ver coa situación na que vivimos, senón que arrastramos unha crise máis ou menos provocada. Que proxectos ten?Á parte de seguir cos bolos con Nabiza Girl e Papar sen cancelas, recuperamos algún de Os nenos da varíola. Con Culturactiva imos reivindicar as mulleres do país.


Foi o PSOE o que máis contrapuxo a sensibilidade local contra o sentido global de Galicia como país. A cidade-estado vazquista da Coruña constituíu o seu exemplo máis notábel. Exemplo seguido nos nosos tempos en Vigo pola vella política do seu alcalde, Abel Caballero. Mais, en conxunto, a caduca idea do localismo na sociedade está xa ultrapasada. Porque hoxendía os problemas das cidades galegas son semellantes. Arrincarmos a corrupción. Abrirmos os concellos á participación cidadá, mesmo na determinación dos obxectivos do Orzamento local. Unha xestión transparente. Garantirmos uns servizos públicos de calidade. Pór a nosa lingua e a nosa cultura no lugar que lles compre. Reactivarmos a economía local, xerando emprego de calidade. Mirar polo comercio de proximidade para revitalizar as mallas urbanas. Entendermos os problemas urbanos de xeito supramunicipal. Semella, pois, posíbel un municipalismo galego compatíbel, cando non intimamente vencellado, a unha idea de Galicia como país. Un municipalismo que entenda cooperativa e participativamente as Administracións locais, tentando interesar á cidadanía na súa gobernanza. Semella, pois, posíbel un municipalismo galego compatíbel, cando non intimamente vencellado, a unha idea de Galicia como país Agora ben, no nivel global galego compre garantirmos certos mínimos. É urxente rematar co absurdo das Deputacións e das provincias. É preciso restaurar a autonomía local que a Lei de modernización local de Montoro reduciu substancialmente. Hai que colaborar no eido aeroportuario, porque non abonda aeroporto ningún, o que compre é especializalos. E, sobre todo, garantirmos a mobilidade de cadanseu aeroporto con cadansúa área urbana e co resto do país. Volver a nosa atención ao local lexitima a política e fai máis transparente e eficiente a gobernanza. Mais sen perdermos a común pertenza a unha galeguidade que transcende as nosas diferenzas Nun tempo de reinvencións son precisos novos xeitos de facermos a política. Volver a nosa atención ao local lexitima a política e fai máis transparente e eficiente a gobernanza. Mais sen perdermos a común pertenza a unha galeguidade que transcende ás nosas diferenzas. Dez anos de mandato de Carlos Varela como fiscal superior Carlos Varela cesará como fiscal superior de Galicia despois de dez anos de mandato. Varela vinculou Galicia e Ministerio Fiscal na súa loita contra a corrupción política e os incendios forestais, a comercialización de preferentes e subordinadas e pola normalización da nosa lingua na xustiza, deixando un baleiro moi difícil de encher. Mesmo para un grande profesional como o seu sucesor, Fernando Suances.


Summary: O economista e escritor Marcelino Fernández Mallo analiza para 'Nós Diario' a evolución do euro e o dólar nas últimas datas.

O euro finalizou 2002 cambiándose a 1,05 dólares. Desde entón, a moeda europea leva cotizando por enriba do dólar. En 2008 acadou un cambio de 1,6 dólares e a partir da crise financeira daquel ano, empezou o seu continuo devalo ata que o pasado 12 de xullo, cada euro se cambiou por 1,0036 dólares. Aínda que nos últimos días a divisa da Unión Europea se recuperou lixeiramente, pódese dicir que un dólar equivale practicamente a un euro. Ou o que é a mesma cousa: cun dólar pódense adquirir os mesmos bens e servizos que cun euro. Podemos dicilo incluso doutro modo: os ianquis enriquecéronse en termos relativos fronte aos europeos (ou os europeos empobrecémonos fronte aos ianquis). Causas desta evolución Por que ocorrería algo así? Basicamente, unha divisa sobe ou baixa por tres motivos: —Primeiro, a oferta monetaria en curso. Se un Banco Central emite grandes cantidades de activos monetarios denominados na súa moeda, o valor desta divisa diminúe polo mero xogo da oferta e a demanda. —Un segundo motivo, na miña opinión máis relevante, é o estado dunha economía. Un país (ou bloque de países) estable con boas expectativas económicas dará confianza á súa moeda polo que a demanda desta aumentará e con iso o seu valor. Ao contrario ocorrerá coas economías débiles. —E a terceira razón son as expectativas de tipos de xuro. Se se prevé que os tipos aplicables a unha moeda aumenten, a demanda desta divisa crecerá tamén e desta maneira, novamente, subirá a súa cotización. Seica os tres factores están a xogar a favor do dólar. O BCE inxectou cantidades inxentes de liquidez, a economía USA comportouse notablemente mellor que a europea dende 2008 e as previsións de tipos son de maiores aumentos no dólar que no euro. En consecuencia, temos hoxe un dólar cambiándose en paridade co euro desde aquel pico de 1,6 dólares de 2008. As solucións han de pasar necesariamente por avanzar con paso decidido a prol da autonomía enerxética e alimentaria Consecuencias previsibles Como avanzaba ao principio do artigo, unha primeira consecuencia afecta á riqueza relativa: aqueles que ingresamos en euros somos relativamente máis pobres que os que ingresan en dólares, quen agora poden adquirir máis bens e servizos coa súa moeda. Outro efecto inmediato é o abaratamento das exportacións para quen vende en euros, a condición de que teñan clientes con dólares. Sucede que a maior parte do comercio exterior dos países europeos ten lugar entre países europeos e estas transaccións realízanse en euros. Con ser relevante, o efecto beneficioso para as exportacións quizais non resulte decisivo salvo para aqueles sectores cunha posición sólida en mercados operantes en dólares como o norteamericano ou o asiático. Polo lado das desvantaxes, a perda de valor do euro implica dúas consecuencias negativas de longo alcance. A primeira é o aumento do prezo das importacións. Na conxuntura actual, este efecto resulta especialmente alarmante tendo en conta a dependencia dunhas fontes de enerxía sometidas a unha presión pouco menos que insostible, e a unha menor dispoñibilidade de alimentos e outras materias primas debido á inestabilidade política que vive o planeta. Derivado do punto anterior, non debemos esquecer unha inflación en valores nunca antes vistos neste século. A presión sobre enerxía e alimentos colocou os índices de prezos por encima do 10%. A caída do tipo de cambio do euro está a provocar que o efecto sobre a inflación sexa incluso peor, co cal a súa ameaza aínda se volve máis desacougante. Ante panorama tan desolador, quedaría falar verbo das posibles solucións, solucións que han de pasar necesariamente por avanzar con paso decidido a prol da autonomía enerxética e alimentaria. Tratamos a cuestión alimentaria nunha colaboración anterior e volveremos insistir en vindeiros traballos. A autonomía enerxética, que hoxe en día semella se cadra unha quimera, sería posible a partir dun modelo distribuído ou descentralizado oposto ao que promoven os Gobernos español e galego hoxe en día. Tamén falaremos disto en próximos artigos.


Summary: A placa honraba José Antonio Primo de Rivera, fundador da Falanxe, e aos 'caídos' do bando franquista na Guerra Civil.

Membros da brigada muncipal de obras procederon esta quinta feira a retirar da parede externa da igrexa de Lalín unha placa que honraba o fundador da Falange Española, Primo de Rivera, e os mortos do bando franquista na Guerra Vivil. No acto estiveron presentes o concelleiro de Obras, Francisco Vilariño, e o párroco, Marcos Torres, que foi quen propuxo esta acción na que o Concello colaborou dende o primeiro momento. "Non facemos outra cousa que cumprir a lei dándolle absoluta normalidade a algo que non tiña que ter sucedido a través dun exercicio", indicou Vilariño (BNG), quen explicou que con este acto simbólico "rachouse con moitos anos do que supoñía un insulto para as vítimas do franquismo e para as súas familias". O membro do goberno local agradeceu "profundamente" ao párroco, Marcos Torres, a súa iniciativa para que a placa de exaltación falanxista deixe de verse na igrexa de Lalín.


Summary: As asociacións e colectivos que agrupan estes traballadores amósanse moi críticos coa xestión de Mariano Rajoy e auguran un futuro negro para estes profesionais e pequenos negocios. Nos primeiros seis meses do ano o número de altas de autónomos en Galicia foi de case vinte mil persoas, moitos deles desempregados que buscaron emprender unha iniciativa laboral pola súa conta.

Na crise económica sofren case todos os grupos sociais e colectivos. Os traballadores autónomos son uns deles, e de feito cóntanse entre os máis afectados pola recente suba do IVE, que teñen que repercutir directamente nas súas facturas. Só nos seis primeiros meses do ano os autónomos adiantáronlle a Facenda 392 millóns de euros no primeiro en concepto de IVE facturado, pero non cobrado. As asociacións e colectivos que agrupan estes traballadores amósanse moi críticos coa xestión de Mariano Rajoy e auguran un futuro negro para estes profesionais e pequenos negocios. Nos primeiros seis meses do ano o número de autónomos en Galicia creceu en case vinte mil persoas (18.629), un 5,4% máis que o pasado ano, moitos deles desempregados que buscaron emprender unha iniciativa laboral pola súa conta. Tamén crecen as baixas nun 3,1%, até unha cifra total semellante (19.278). As razóns hai que buscalas no feito de que cada vez son máis as persoas que ao longo do ano se van dando de alta e de baixa en función de que teñan ou non nese momento unha actividade laboral, e para evitar pagar a cota de autónomos nos tempos de inactividade. Rafael Granados, presidente de ATA en Galicia, reclamoulle ao Goberno a necesidade de "articular medidas que creen un entorno favorable para que poidan realizar a súa actividad" e non só de "apoiar a quen emprende". Estas asociacións, que en moitos casos, saudaron favorablemente a chegada do PP ao Goberno, entre outras cousas pola campaña realizada polo populares contra a suba do IVE decidida polo PSOE, ven agora como o executivo de Rajoy decretou un novo ascenso, e ademais aínda non presentou medidas reais de mellora ou impulso para os traballadores autónomos. A nova suba do IVE, segundo ATA suporá un custe de 1.100 euros máis ao ano para os traballadores por conta propia Agora, a nova suba do IVE, segundo ATA suporá un custe de 1.100 euros máis ao ano para os traballadores por conta propia. Ao incremento do IVE súmanse outras medidas, que tamén entraron en vigor este 1 de setembro, coma o aumento do recargo de equivalencias, maiores retencións a profesionais e unha suba do recargo polo atraso no pago de cotizacións. Ademais, os autónomos e empresas que foran contratados pola administración pública antes da suba do IVE e non acabaran aínda as súas obras terán que liquidar con Facenda a suba do imposto.


Summary: Aglomeracións, escapadas e caos no aeropuerto de Kabul para abandonar Afganistán despois de que os talibán irrumpesen este domingo na capital. Medios internacionais apuntan disparos e os primeiros falecidos entre carreiras por fuxir do país.

O aeroporto internacional de Kabul suspendeu todos os voos comerciais ante a situación de caos que se viviu nas últimas horas na capital afgá, que derivou nunha presenza masiva de cidadáns que buscan unha vía de escape ante o avance talibán, a caída da capital e a saída do presidente del país, Ashraf Ghani. #Kabul airport this morning … 😣video via @sudhirchaudhary pic.twitter.com/UbU6XHn5Zh— حسن سجواني 🇦🇪 Hassan Sajwani (@HSajwanization) August 16, 2021 Despois de horas de confusión, autoridades de aviación civil confirmaron que non sairá ningún voo comercial polo momento do Aeroporto Internacional Hamid Karzai ao tempo que instaron á cidadanía a evitar xerar multitudes. A OTAN informou este domingo de traballos para garantir a seguridade do aeroporto, punto chave de evacuación para as delegacións e cidadáns estranxeiros que tentan abandonar o país. Saída segura e ordenada Forzas dos Estados Unidos (EUA) tamén se despregaron nas instalacións, no marco dun operativo no que participan 6.000 efectivos "para asegurar" o aeropuerto e "permitir a saída segura do personal estadounidense e aliado en Afganistán". Máis de 60 países, entre estes, España, Estados Unidos e Reino Unido, así como o Alto Representante da Unión Europea para Asuntos Exteriores e Política de Seguridade, Josep Borrell, pediron esta segunda feira a todas as partes "que respecten e faciliten a saída segura e ordenada dos cidadáns estranxeiros e afgáns que desexen saír do país", após o progreso talibán. As imaxes difundidas polos medios mostran por centos de persoas no aeródromo, de onde chegan informacións que apuntan posíbeis disparos e mesmo o falecemento de tres persoas na loita por saír do país, segundo The wall Street Journal, cinco, segundo Reuters. #Breaking: At least three people have been killed by gunfire at Kabul airport. Heavy gunfight going on. pic.twitter.com/yxfVnwbMFn— Ahmer Khan (@ahmermkhan) August 16, 2021 A situación precipitouse tras a conquista de Kabul polos talibán, que supuxo a caída 'de facto' do actual Goberno e a fuxida do país do presidente, Ashraf Ghani. Os insurxentes fixéronse co control da maioría do territorio en menos de dúas semanas. Dous avións a Dubai O Goberno do Estado anunciou o envío dous avións a Dubai para repatriar cidadáns no país mais tradutores afgáns, algo que tamén fixeron outros países como Alemaña, que completou esta segunda feira a fase inicial da evacuación coa chegada dos primeiros cidadáns a Doha, segundo fontes citadas pola axencia DPA. A ministra de Defensa de Francia, Florence Parly, informou igualmente do inicio dunha gran campaña de traslados, en vista de que hai varias "rotacións" entre Afganistán e Emiratos Árabes Unidos para axilizar a evacuación dos cidadáns galos.


Summary: A icónica obra de Castelao foi descolgada e embalada este martes en Bos Aires por técnicos especialistas do Centro Galicia para ser trasladada a Santiago, onde formará parte dunha exposición na Cidade da Cultura. ENTREVISTA | "O cadro de Castelao volverá á Arxentina; a Galicia universal é moito máis que a territorial"

A derradeira leición do mestre comeza o seu traslado a Galicia. A icónica obra de Castelao foi este martes descolgada e embalada por técnicos especialistas no Centro Galicia de Bos Aires, desde onde viaxará a Galicia para ser exhibida por primeira vez no país. Será na Cidade da Cultura --do 5 de outubro de 2018 ao 3 de marzo de 2019-- no marco da exposición Castelao maxistral, que homenaxeará o papel na construción do ensino públicois dos mestres e mestras das tres primeiras décadas do século pasado (1900-1936). 'A derradeira leición do mestre' foi descolgada e embalada este martes en Bos Aires por técnicos especialistas do Centro Galicia Así o anunciou a Xunta, que destacou que o proceso levouse a cabo "coas maiores condicións de seguridade e baixo os estándares profesionais máis elevados, tendo en conta que se trata dunha obra simbólica tanto na traxectoria artística de Castelao como para Galicia, a territorial e a da diáspora". Tal e como lembra o Goberno, o artista e político rianxeiro pintou a obra --considerada o Guernica galego-- na capital arxentina en 1945, baseándose na estampa número 6 do seu libro Galicia mártir e para render homenaxe ao seu amigo e intelectual Alexandre Bóveda, fusilado o 17 de agosto de 1936 polo fascismo. "O feito de contemplar o cadro xa é unha toma de conciencia sobre a achega da emigraicón e o exilio ao patrimonio cultural", di o presidente do centro onde está a obra O óleo de máis de 2 metros de altura nunca saíra nunca antes do Centro Galicia de Bos Aires, polo que será a primeira vez que se poida contemplar en Galicia. En declaracións a Praza.gal cando transcenderon as conversas para a cesión temporal do cadro, o presidente do Centro Galicia aclarara que a institución que encabeza "é custodio" da obra, pero que esta "pertence a toda a emigración, a todos os galegos da Terra e do mundo". "É moi importante --resaltaba José María Vila Alén logo tras a sinatura do acordo coa Xunta-- que os galegos da Terra comprendan o que fixo e o que fai a emigración e que esa emigración forma parte da Galicia universal". Neste sentido, resaltou, "o feito de contemplar" o cadro no que Castelao retrata a represión franquista "xa é unha toma de conciencia", tamén sobre a achega da emigración e do exilio ao patrimonio cultural galego. "A derradeira leición do mestre non é un cadro, é moito máis que iso, un símbolo, unha bandeira... Non ten prezo porque está fóra de calquera valor de mercado", dicía en Praza.gal Vila Alén. Traslado d'A derradeira leición do mestre' no Centro Galicia de Bos Aires / © Xunta A mostra Castelao maxistral procura, segundo a Xunta, ser un "recoñecemento ao labor da Galicia emigrante, na salvagarda do legado patrimonial galego, e deses galegos e galegas que continuaron a actividade cultural durante boa parte do século XX ata a actualidade". A mostra onde se exporá a obra permitirá contemplar todos os debuxos que Castelao realizou sobre o ensino obrigatorio en Galicia A derradeira leición do mestre forma parte dun relato expositivo no que se quere "contrapor a situación do ensino en Galicia de principios do século pasado --con precariedade de medios, antipedagóxica e exclusivamente en castelán-- coa reforma e modernización que iniciaron os mestres e mestras da República cara unha ensinanza universal e máis profesional --con novos materiais pedagóxicos, algúns deles en galego--, e que se viu truncada co estoupido da Guerra Civil". A mostra, comisariada polo historiador galego e vicepresidente da Fundación Castelao, Miguel Anxo Seixas Seoane, contará con 92 pezas --cedidas por 32 institucións públicas e privadas-- reconstruirá unha escola da época e permitirá tamén poder contemplar reunidos por vez primeira nunha exposición todos os debuxos (40) que realizou o artista de Rianxo sobre o ensino obrigatorio en Galicia, que na época era ata os 9 anos.


Summary: A conselleira de Medio Ambiente, Ángeles Vázquez, comparece para informar das estatexias do seu departamento en vivenda tras avivar o medo á ocupación.

O conselleiro de Cultura, Educación e Universidade, Román Rodríguez, anunciou a súa comparecencia no pleno do Parlamento do vindeiro 6 de outubro para informar do inicio do curso escolar. O grupo do Bloque Nacionalista Galego demandara a súa asistencia para "explicar o caos que se está a producir" nas primeiras semanas de aulas "e que cada día denuncian máis axentes da comunidade educativa". O inicio das aulas tamén centrará outras interpelacións e preguntas ao Goberno galego. A maiores, Ángeles Vázquez, conselleira de Medio Ambiente, Territorio e Vivenda, comparecerá para informar sobre liñas estratéxicas do seu departamento en materia de vivenda. Faino nun contexto no que o Partido Popular participou do alarmismo sobre a ocupación, e despois de ligar nunha entrevista na Radio Galega os numerosos edificios baleiros ao temor dos donos "a perder ese fogar nun futuro". Crise local en Ourense A "grave situación" de Alcoa centra unha das preguntas ao presidente do Executivo galego, o popular Alberto Núñez Feixoo. O BNG requírelle explicar as actuacións previstas polo seu Goberno para paliar a crise industrial que está a vivir Galiza, nomeadamente ante a situación de Alcoa. O persoal da factoría de San Cibrao anunciou esta terza feira a convocatoria dunha folga indefinida a partir do 4 de outubro tras o fracaso das negociacións. A política local ourensá tamén entrará no pleno parlamentario da man dunha pregunta a Núñez Feixoo do PSdeG, a quen reclama unha valoración. Chega despois de que o presidente da Deputación ourensá, o popular Xosé Luís Baltar, destituíse o vicepresidente afín ao alcalde do Concello, Gonzalo Pérez Jácome. O seu substitut é Miguel Caride, tamén deputado de Democracia Ourensá, a formación de Pérez Jácome que apuntalou Baltar na presidencia. No consistorio ourensán, o rexedor négase a dimitir e resiste xunto a dous edís. Na Cámara do Hórreo sucederanse outras preguntas de fiscalización ao Goberno en relación aos incendios deste verán, á situación das residencias de maiores privadas ou á reactivación cultural. A maiores, o Parlamento acollerá o debate final sobre o informe anual da Valedora do Pobo, María Dolores Fernández Galiño, correspondente ao ano 2019.


Summary: A USC, a UVigo e a Universidade de Aveiro, promotoras do proxecto, que foi probado con éxito predicindo a evolución da pandemia na Galiza.

Investigadoras e investigadores da Universidade de Santiago de Compostela (USC), a Universidade de Vigo (UVigo) e a Universidade de Aveiro (UA) presentaron hoxe un novo modelo matemático "fraccionario e compartimental" para estimar a evolución da Covid-19 tendo en conta as súas mutacións. Trátase dun modelo que xa foi aplicado con éxito na análise dos casos da Galiza, Portugal, o Estado español e Europa. A chave desta nova metodoloxía, a diferenza das empregadas anteriormente, é que "permite incorporar a historia de todo o proceso, o denominado efecto memoria", segundo expuxo Juan José Nieto, catedrático de Análise Matemática da USC. Nieto é un dos asinantes do artigo científico que esta terza feira foi publicado na revista Chaos, Solitons & Fractals para explicar en detalle o proceso. Xunto a el participaron Iván Area e Faïçal Ndaïrou, por parte da UVigo, e Delfim F.M. Torres e Cristiana J. Silva, da UA. Previsións "pésimas" Esta fórmula permitiu predicir o pasado 27 de decembro a tendencia no ritmo de contaxios por mor do impacto da cepa británica do virus. "Co 56% máis de infectividade a curva subía moitísimo máis e moitísimo máis rápido, e xa nos permitiu anticipar que habería problemas nos hospitais", sinalaron os autores, que remitiron inmediatamente esta información á Comisión Europea. As súas previsións de cara ao futuro son "realmente pésimas", debido á alta infectividade e letalidade das novas mutacións do virus. "Os estados foron desconfinando con menor ou maior amplitude sen ter en conta que non era posíbel facelo aínda, e temos as consecuencias que continúan a día de hoxe", argumentaron.


Summary: AI vén de editar un informe: 'Gatillo fácil: o excesivo uso da forza por parte de Israel en Cisxorndania'. Non conta nada novo. O habitual do día a día en Palestina: asasinatos, ocupación, miseria, torturas, aldraxes.... Por iso, contámolo de novo.

Santiago Alba Rico deu no alvo. O intelectual e escritor español, comprometido como poucos coa causa palestina, reflexionaba: Mal asunto se Palestina copaba páxinas e titulares da prensa, pois iso supuña que Israel protagonizaba unha nova barbaridade-ataque-invasión-operación de castigo. E mal asunto se non, pois iso supuña que Israel masacraba igual mais había outros temas máis relevantes a nivel internacional a xuízo dos medios. Como que, por exemplo, en Dubai se erguía un portento de rañaceos ou en Arxentina atoparan un gaucho que levaba 6 días sen beber. En 2013 as forzas de seguridade de Israel mataron só en Cisxordania a 14 palestinos por participar en manifestacións, dos cales 4 eran menores 'Gatillo fácil: o excesivo uso da forza por parte de Israel en Cisxordania' é o último informe de Amnistía Internacional. Un documento que recolle e apunta como desde o exército de Israel se cometeron asasinatos a mancheas en Palestina. Mesmo de crianzas. Sen que estas supuxeran nunca unha ameaza para soldados ou axentes. Matáronas. Así, sen máis. "Hai probas de asasinatos que equivalerían a crimes de guerra" afirma AI. E Tel-Aviv indígnase e acusa a Aministía Internacional de anti-xudía e simpatizante de terroristas. Amnistía Internacional insiste: "Hai unha terríbel constante de homicidios ilexítimos e lesións inxustificadas causadas polas forzas de Israel a civís palestinos". Presumir de matar palestinos As forzas de seguridade de Israel fan gala dunha cruel falta de consideración para a vida humana ao matar con total impunidade a ducias de civís palestinos, menores incluídos, nestes tres anos. Non vai entre aspas mais é a afirmación literal feita por Amnistía Internacional. O ano pasado houbo máis de 8.000 palestinos feridos po,lo uso de material como pelotas de goma polas forzas israelís Durante 2013 AI documentou a morte de 22 civís palestinos, 14 por disparos das forzas de seguridade ou exército durante manifestacións. Catro dos falecidos eran menores de idade. A isto hai que engadir que 261 palestinos resultaron con feridas moi graves (67 menores de idade) polo uso de munición real por parte de forzas israelís. Suma e sigue do terror En canto a palestinos que resultaron feridos por mor do uso de pelotas de goma e gases lacrimóxenos, foron 8.000 durante o 2013, dos cales 1.500 eran menores de idade. "É impresionante o número de feridos, é unha elocuente lembranza do que se vive no día a día dos palestinos", afirmou Luther, representante de AI. Para Amnistía Internaciona, soldados e policías de Israel optan por disparar, mesmo polas costas, a calquera palestino que guinde pedras Esta ONG destaca que cada vez é máis habitual por parte de soldados e policías israelitas o disparar a matar contra calquera pelestino que guinde pedras contra institucións, persoas ou bens israelitas.


Summary: A sua trajetória é invejável: trinta e dous álbuns de estúdio, seis álbuns ao vivo e treze recopilatórios, sem contar os singles e os EPs dos inícios

Estamos à espera. A última vez que o vimos no Coliseum agradecia a todos a presença, e ao cirurgião que o salvara apenas um mês antes. Sempre natural, comunicativo e próximo. Para muitos de nós é uma contínua referência. –Que quererias ser de maior? –Se nacesse de novo, quereria ser como Serrat. Difícil não idealizar, já que nada é perfeito, mas a sua trajetória é invejável: trinta e dous álbuns de estúdio, seis álbuns ao vivo e treze recopilatórios, sem contar os singles e os EPs dos inícios. Aqueles inícios nos anos sessenta da Nova Cançó, fazendo parte de Els Setze Jutges com Pi de la Serra, Guillermina Motta, Maria del Mar Bonet ou Lluís Llach, deram passo a uma fulgurante carreira individual como músico cantautor, onde nunca deixou de evoluir nem de ser fiel ao seu próprio critério. Humilde e natural, mostrou sempre uma forte personalidade, quer quando na Espanha franquista anunciou que queria cantar em catalão na Eurovisão –com o conseguinte veto na TVE e a sostida campanha na sua contra–, quer quando achou válido cantar em castelhano assumindo as críticas Ao talento poético e criativo une-se a capacidade para musicar poemas diversos com total mestria, desde Joan Salvat Papasseit a Mario Benedetti, de Alberti a León Felipe e a Miguel Hernández. Nos mais de cinquenta anos sobre os palcos, é um exemplo de bom fazer, em interação constante com o público de quem agora se está a despedir nesta gira intercontinental que ele mesmo concebeu como derradeira. E em tal interação, o agir profissional não lhe impediu deter o início de um concerto quando a imprensa dificultava a visão dos espectadores. Humilde e natural, mostrou sempre uma forte personalidade, quer quando na Espanha franquista anunciou que queria cantar em catalão na Eurovisão –com o conseguinte veto na TVE e a sostida campanha na sua contra–, quer quando achou válido cantar em castelhano assumindo as críticas. Porém, este difícil passo não foi cousa light, pois primeiro com Alberti e sobretodo com Machado, Serrat arriscou ao reivindicar a obra de um dos poetas mais destacados da geração dos "perdedores" da guerra civil, faro do republicanismo. Mas na Espanha franquista o álbum situou-se no primeiro posto das listas de vendas e conseguiu reviver a poesia de Antonio Machado no Estado Espanhol e em toda Latinoamérica. Seja como fôr, duas cousas admiro fondamente em Joan Manuel: a empatia poética com a realidade do contorno e a capacidade artística de evoluír como músico. O seu mundo poético reflete a intimidade dos velhos amantes e os debutantes, a alma das classes trabalhadoras que sentiu arredor, desde o drapaire do Poble Sec à intensíssima dor de Curro el Palmo, a crítica social e a amizade. Uma arte onde o social desborda a cobertura do político. Mas para além disso, a sua música progressa desde Brassens até o jazz, conseguindo o melhor espectáculo com músicos de primeira linha como Ricard Miralles, Jordi Clua, Francesc Rabassa ou Josep Mas "Kitflus". O seu esmero nas harmonias e na mise en scène é tão difinitório como o sempiterno taburete de veludo. Émulo de Jacques Brel, achega os Beatles a Chico Buarque, pois tanto Eleanor Rigby como quem vai voar no Samba de Orly são personagens solitárias.


Summary: Os depósitos nos bancos caeron en 500 millóns de euros en Galicia no terceiro trimestre de 2015 mentres o crédito mantén a tendencia descendente iniciada hai media década.

Diversos indicadores veñen amosando o estancamento da economía galega nos últimos tempos en ámbitos como a evolución do PIB, os salarios ou o emprego, circunstancia que puxo fin á senda da converxencia do país con Europa en termos de renda e que agudizou situacións como as situacións de risco de pobreza ou exclusión social aínda que estas sigan tendo menor impacto que noutros puntos do Estado. Fronte a todos estes indicadores houbo un que veu avanzando en positivo durante toda a crise, o do aforro bancario, con sucesivos récords históricos mentres o crédito non deixaba de caer. No entanto, semella que o estancamento chegou tamén ás contas da poboación galega nas entidades financeiras. Poboación e institucións galega teñen depositados nos bancos uns 57.000 millóns de euros Os datos máis recentes do Banco de España, correspondentes ao terceiro trimestre de 2015, indican que familias, empresas e administracións tiñan depositados nesta altura nos bancos 57.248 millóns de euros. Esta cifra supón un descenso de 501 millóns a respecto do dato de xuño e de algo menos de 100 millóns con relación a setembro de 2014. Observado en perspectiva cabe concluír que o aforro galego leva dende hai máis dun ano estancado na contorna deses 57.000 millóns, á que chegou pola senda alcista iniciada a finais de 2012, cando o aforro comezou a recuperarse tras dous anos de descensos. Circunstancias como o paro, o descenso nos salarios ou os cambios no sector bancario poden contribuír a explicar un panorama no que, tal e como amosa a gráfica que acompaña estas liñas, o crédito que os banco sofrecen en Galicia continúa en caída libre. Segundo o Banco de España en setembro do pasado ano os fondos que as entidades prestaban en Galicia roldaban os 43.300 millóns, uns fondos semellantes aos de hai dez anos, cando os depósitos da poboación nas entidades supuñan 23.000 millóns de euros menos que na actualidade. A fenda entre depósitos e créditos bate un novo récord e achégase xa aos 14.000 millóns de euros Esta disparidade de ambos indicadores provoca que a fenda entre depósitos e créditos tampouco experimente estancamento ningún. Ben ao contrario, acada un novo récord. Así, a diferenza achégase xa aos 14.000 millóns de euros que continúan convertendo a Galicia en fornecedora neta de crédito para outros territorios do Estado. Como informou este diario, mentres os aforros aumentaron e os créditos seguiron caendo, os bancos reduciron tamén notablemente o emprego que xeran no país e a súa presenza no territorio. A información máis recente do regulador e do Instituto Galego de Estatística acredita que, dende o inicio da crise, as entidades pecharon un terzo das súas sucursais en Galicia.


Summary: Os bares poderían ter horas diferenciadas para consumidores con e sen pasaporte de vacinación, mentres que para acudir aos outros estabelecementos sería indispensábel en todo momento. A medida depende da decisión do Tribunal Superior de Xustiza da Galiza (TSXG) ao respecto.

A Xunta e os hostaleiros mantiveron esta segunda feira unha reunión de traballo arredor da situación epidemiolóxica pola Covid-19 na que coincidiron en incorporar a exhibición do Certificado Covid para os clientes dos estabelecementos, un requisito que xa está implantado nos locais de lecer nocturno e que, en todo caso, deberá ser ratificado polo Tribunal Superior de Xustiza de Galicia (TSXG). Concretamente, se ten o aval xudicial, os restaurantes pasarán a incorporar a exixencia deste certificado durante todo o día, mentres que bares e cafeterías deberán reclamalo a consumidoras e consumidores a partir das 21horas. É dicir, estes últimos poderían atender clientela con e sen vacinar -ou sen ter superado a enfermidade ou sen contar cunha proba negativa para o coronavirus- durante toda a xornada até chegar as 21 horas, cando si sería preciso probar calquera destes tres supostos para poder acceder ao interior do local. Ademais, dada a situación actual da pandemia, reduciranse as mesas en interiores, de dez a oito comensais, mentres que en exteriores pasarán de 20 a 15 como máximo. Ao tempo, mantéñense os mesmos horarios actuais e as capacidades. A esixencia desta acreditación -sexa de vacinación, recuperación da enfermidade ou proba negativa- xa a incorporou o Goberno galego durante o verán, pero a sala de vacacións do TSXG tombou a medida, a cal, finalmente, o Tribunal Supremo avalou en parte. En consecuencia, o vicepresidente primeiro da Xunta, Alfonso Rueda, confía en que agora non supoña un problema que poida ser referendada. Enviarase a petición de autorización esta mesma semana para que as medidas poidan empezar "canto antes". Contexto e representación Após a sentenza do Supremo, no país incorporouse a solicitude dese documento no lecer nocturno, con aval do alto tribunal galego, así como nos albergues e, desde o pasado sábado, en hospitais para os acompañantes ou visitas a pacientes ingresados. No encontro desta segunda feira participaron, por parte da Xunta, o vicepresidente primeiro, Alfonso Rueda; o conselleiro de Sanidade, Julio García Comesaña; a directora xeral de Saúde Pública, Carmen Durán; e o director xeral de Emerxencias, Santiago Villanueva. Por parte do empresariado, entre outros e con presenza de toda Galiza, acudiron de forma presencial o presidente dos hostaleiros de Lugo e da Asociación Hostalería de Galicia, Cheché Real, e o presidente das e dos hostaleiros de Pontevedra, César Ballesteros. Actualmente, as capacidades no sector están ao 100%, quer en terrazas quer en interiores, e existe un nivel de seguridade que reduciría ao 30% o espazo para dar o servizo en interior e ao 50% en exteriores.


Summary: O TSXG emitirá nos vindeiros meses a sentenza sobre o polémico decreto do plurilingüismo, recorrido ante a Xustiza pola RAG, A Mesa e os sindicatos. O Consello de Europa fará público tamén o seu informe sobre a lingua galega, que xa fora crítico co bipartito por unha protección insuficiente do idioma propio.

Hai tres anos e medio, acabado de chegar á Xunta, Núñez Feijóo enfrontouse á primeira gran polémica do seu mandato. Apreixado polos compromisos cos sectores máis reaccionarios da dereita e abrazado a teorías inverosímiles sobre a lingua, prometeu (e consumou) a ruptura do consenso lingüístico que desde había anos imperaba en Galicia. Con máis ou menos diferenzas, pero sen conflitividade relevante. Anulou a normativa sobre o idioma na educación que instaurara o Executivo de coalición entre PSdeG e BNG e aprobou sen consenso o contestado decreto do plurilingüismo que provocou importantes manifestacións en contra ou a insubmisión de milleiros de docentes. A lingua pode atragoárselle a Feijóo neste novo inicio de lexislatura cun novo informe do Consello de Europa e a sentenza do TSXG sobre o polémico decreto Agora, renovado o mandato, o comezo da nova lexislatura pode atragoárselle tamén a Núñez Feijóo por motivos lingüísticos. Esquecida a polémica por mor dunha crise económica que traga con todo, as sentenzas xudiciais e os informes de expertos van camiño de espertar unha polémica que semellaba durmida. Porque o Tribunal Superior de Xustiza de Galicia (TSXG) emitirá nos vindeiros meses a súa sentenza sobre o decreto do plurilingüismo, recorrido ante a Xustiza por diversos colectivos e asociacións como A Mesa pola Normalización Lingüística, os sindicatos STEG e CIG e incluso a Real Academia Galega. Todos eles denunciaron que a nova normativa restou presenza ao galego nas aulas -ao pasar dun mínimo do 50% á equiparación co castelán-, vetou o uso da lingua propia nas materias técnicas ou imposibilitou que os nenos de Educación Infantil puidesen comezar a súa andaina escolar en galego. En definitiva, censuraron "a desprotección do idioma máis débil". O TSXG emitirá a súa sentenza sobre os recursos presentados por varias asociacións, incluída a RAG, contra o decreto O TSXG admitiu a trámite todos os recursos en contra do decreto case un ano despois da súa aplicación, aínda que rexeitou paralizalo cautelarmente, tal e como lle pedía A Mesa, unha decisión que a Xunta interpretou como apoio ás súas teses lingüísticas. Nin moito menos. Se o atraso non se incrementa máis do que xa o fixo, o Tribunal debería facer pública as súas sentenzas nos vindeiros meses, tal e como recorda Carlos Callón, presidente d'A Mesa e voceiro da plataforma Queremos Galego, protagonista das manifestacións máis grandes a prol da lingua que se lembran na historia de Galicia. "A sentenza xa se atrasou máis do debido, polo que o normal é que se emita axiña", recorda. Pero hai máis. Antes de fin de ano, se nada estraño ocorre, o Consello de Europa emitirá o seu informe sobre a situación das linguas minoritarias no Estado, que terá un amplo apartado dedicado á situación do idioma galego. Estaba previsto para hai meses, pero leva tempo paralizado. O que se agarda non son máis que duras críticas cara á política lingüística da Xunta por parte deste organismo que serve de asesor para a UE. O Consello de Europa emitirá o seu informe sobre a situación do galego, que xa foi crítico co bipartito por unha política insuficiente na protección do idioma propio Xa hai catro anos, o mesmo informe censurara con dureza a política lingüística do Goberno bipartito por considerar as súas medidas a prol do galego boas pero insuficientes, ademais de destacar a febleza na que se atopaba o idioma propio daquela. Incluso a rede de galescolas -eliminada por Feijóo- fora destacada como un aspecto positivo, pero considerada aínda débil. Tamén hai catro anos, a European Bureau for Lesser Used Languages, entidade consultiva da ONU e do propio Consello de Europa, pedía á Xunta que "puxese fin ás inciativas tomadas contra o galego en diferentes ámbitos" tras censurar que o Goberno de Feijóo adoptase medidas que "supoñen unha vuelnarción de tratados internacios sobre dereitos lingüísticos subscritos por España", nomeadamente a Carta Europea de Linguas Rexionais ou Minoritarias. "Desde a chegada ao poder do PP, desmanteláronse algúns dos proxectos máis aplaudidos polo Consello de Europa", destacaba unha axencia, que cualificaba de "especialmente grave" que a Xunta non tivese en conta as recomendacións internacionais. Apagado pola crise económica, o conflito lingüístico pode volver cruzarse no camiño de Feijóo neste inicio de lexislatura. Das sentenzas xudiciais e do informe do Consello de Europa dependerá tamén se a Xunta continúa coa súa política lingüística carente de consenso e contestada por todos os ámbitos implicados ou se recúa nun tema capital para o país.


Summary: O Boletín Oficial do Estado publica hoxe a reforma da Lei do Tribunal Constitucional, unha modificación impulsada ad hoc contra Artur Mas, president da Generalitat de Catalunya, para o sancionar se se considera que desobece algunha orde do alto tribunal en relación ao 'procés' soberanista.

Despois da súa aprobación pola vía de urxencia, a reforma da Lei do Tribunal Constitucional entra hoxe en vigor coa súa publicación no BOE. A modificación foi impulsada polo Partido Popular ad hoc contra o president da Generalitat, Artur Mas, co fin de pórlle couto ao 'procés' soberanista. Esta lei permítelle ao Constitucional sancionar –con multas de 3.000 a 30.000 euros- e mesmo suspender das súas funcións as autoridades que incumpran as súas sentenzas. Deste xeito, permitiría aplicarlle a Mas sancións e apartalo das súas funcións se desobedece algunha orde do alto tribunal en relación á independencia de Catalunya. A modificación desta lei foi aprobada en tan só 13 días no Congreso e esta semana rematou o seu periplo no Senado, onde se aprobou cos votos do PP e de UPN, coa abstención de Ciudadanos e co voto en contra do PSOE, Entesa, Ciu, PNV e do resto do grupo mixto. Rexeitáronse ademais os sete vetos presentados e todas as emendas. O PP apurou a aprobación desta lei con vistas postas nas eleccións catalás do pasado 27 de setembro, con medo a unha posíbel declaración unilateral de independencia por parte do bloque soberanista.