Summary: Comezou a campaña de recollida da oliva, que durará até decembro. No municipio de Quiroga xa levan días traballando a colleita nunha das empresas máis importantes que mantén as variedades propias do país.

A conservación e recuperación do aceite galego ten unha zona como referente que xira ao redor do municipio de Quiroga. Da mesma maneira que en moitas casa galegas facían viño, nesta zona oriental do país mantíñase a tradición de ter "aceite da casa" e proba diso é a cantidade de muíños para producilo que se conservaron. En 2014, un grupo de persoas tiveron a iniciativa de trasladar esa produción caseira ao mercado, ademais de investigar as variedades propias e recuperalas para que se difundisen. Naceu así Ouro de Quiroga da man de Manuel Maseda, Suso Bao e Julio Quiroga. Na actualidade venden 2.000 litros e agardan aumentar a produción un 20%. Adiantar a colleita para mellorar a calidade Cando se iniciou o proxecto xa existían no municipio outras dúas empresas, Adega Mondelo e Val de Quiroga mais a súa aposta dirixiuse cara ás variedades autóctonas e mudando, en parte, o sistema, ao facer a recollida antes para mellorar a calidade. "Tradicionalmente facíase máis tarde, cando estaba máis madura, por ser máis doado o proceso e obter máis rendemento; facéndoo antes, comezamos a campaña cara a mediados de outubro rematando en decembro", explica Julio Quiroga a Nós Diario. Esta fórmula é diferente á que empregan noutros territorios do Estado español que buscan a oliva moi madura para vender o aceite con peor calidade e rematar por facer os aceites máis comúns. Recuperar as variedades autóctonas galegas "As variedades da zona eran a Brava e a Mansa, mais co tempo introducíronse outras foráneas nun proceso moi semellante ao que lle aconteceu ao viño", relata Quiroga. Por este motivo comezaron a aparecer as Arbequina ou Epicual. A aposta foi separalas e mirar "que se recoñecera o aceite propio máis alá do que vén de fóra" coa idea, tamén "de diferenciarse dos demais e buscar un oco propio no mercado". Foi un traballo conxunto que realizaron co Consello Superior de Investigacións Científicas (CSIC) e a Fundación Juana de Vega. Agora xa conseguiron identificar e catalogar até 13 tipoloxías autóctonas diferentes que haberá que seguir estudando. Dificultades para aumentar a produción Unha das maiores dificultades en todo este proceso para ampliar o mercado do aceite tradicional é a falta de oliveiras coidadas. "A maior parte está a monte, abandonada", sinala Quiroga. A diferenza doutros sectores, a solución non está só na plantación e apóstase por recuperar a masa de volume que había. "Unha oliveira comeza a producir ao cabo de cinco ou seis anos mais até os quince anos non comeza a ser rendíbel, é un investimento a medio prazo", resume este produtor. No seu caso recuperaron fincas e formalizaron acordos con propietarias e propietarios a través de alugueiros ou a cambio de poder ceder parte da produción. "Non estamos mercando terreos e as novas plantacións realízanse nas propiedades que xa teñen as socias e os socios", conta, "en todo caso hai aínda unha grande cantidade de oliveiras por recuperar", sentencia. O maior muíño de aceite da Galiza que traballa as 24 horas A aposta do proxecto Ouro de Quiroga foi pola modernización sen mudar a tradición. Por ese motivo adquiriron unha das almazaras que está considerada das máis innovadoras do noroeste do Estado español. Traballa as 24 horas do día ao aceptar encargos doutras zonas do país, a maior parte membros da Asociación de Produtores de Aceite e Aceituna da Galiza (APAG). A listaxe de municipios danos un mapa do aceite galego, ao abranguer desde O Bolo, Trives, Valdeorras, Xinzo e Verín até A Estrada, pasando polo Saviñao, Taboada ou Chantada. Os residuos da moenda destínanse para abono e tamén entran en varios proxectos de investigación como o que procura o seu aproveitamento para consumo animal, caso dos porcos, aos que lles resulta moi nutritivo.


Summary: O derradeiro encontro perante o Bizakaia Gernika, actual líder da liga estatal de rugby, insuflou folgos ao Blusens Universidade de Vigo, que cunha clara vitoria (34-15) conseguiu librarse da má racha de resultados que os acompañaba dende os inicios da temporada.

Nun partido de dominio cuase absoluto da equipa local, o de máis nivel disputado no estadio de As Lagoas no seu cuarto de século de traxectoria, o Universidade fixo vibrar os seareiros vigueses cun xogo inmellorábel para a celebración do 25 aniversario de vida do clube. O encontro eríxese para o cuadro nado en Lalín, Aleixandre Branco, alias Monti, coma "un punto de inflexión" na traxectoria da equipa que, tras desilusións reiteradas durante os cinco primeiros meses da liga, está a presenciar "a consolidación da estratexia de xogo" e "a recompensa aos múltiples esforzos quer dos xogadores quer da directiva do clube". "O partido permitiu avaliarnos como equipa e logramos que o contrario se sentise impotente por non ter posibilidade de reacción ante o noso dominio", afirma Monti en declaracións a Sermos Galiza. A permanencia na máxima categoría do rugby estatal é case unha obriga Neste senso, o capitán dos vigueses, Vicente Prieto, engade que o trunfo demostrou que "no momento que estamos e co xogo que temos, podemos gañar a calquera equipa de calquera categoría". Asemade, reflexiona que o feito de ser o primeiro conxunto galego que compite na máxima categoría estatal leva aparellada coma "principal obriga" a de representaren o País e "ser o principal referente do rugby xogado en Galiza". O maior soño para a temporada debúxase, para ambos xogadores, en acadar os play-offs nos que as seis primeiras equipas clasificadas competirán para acadar a mellor distinción. Con todo, de non lograren este obxectivo nos sete encontros que restan de temporada, Monti manifesta que "a permanencia na categoría de honra, é case unha obriga".


Summary: O PP rexeita que o presidente compareza na Cámara para explicar a súa defensa do barón ourensán, pero si o terá que facer na sesión de control.

A sesión de control do pasado día 11 deixou unha fonda preocupación no presidente da Xunta e no seu equipo. A resposta deseñada para retrucarlle á oposición a respecto do caso Baltar, desdeñando o presunto ofrecemento de emprego por sexo, primeiro, e defendendo despois o barón ourensán ante a denuncia e as gravacións, nas que se gaba de poder modificar o resultado de procesos selectivos da Deputación, provocou unha enorme vaga expansiva. A oposición abandonou o pleno entre berros de "machista" e o xefe do Goberno ficou como valedor de Baltar no seu peor momento. O vindeiro mércores, dúas semanas despois dese episodio, o presidente terá que volver defender o líder do PP de Ourense a respecto da mesma cuestión. O BNG non puido participar naquela quenda de preguntas -as novas normas parlamentarias exclúeno de dúas sesións de control ao ano- e por iso volverá sobre o tema na da semana que vén. Así, os nacionalistas veñen de introducir na orde do día unha pregunta para cuestionar a Feijóo "polo seu apoio a José Manuel Baltar" a quen, indica a súa vicevoceira, Ana Pontón, se lle atribúe uns feitos que poderían ser considerados como "acoso sexual". A última sesión de control provocou unha fonda preocupación na contorna do presidente "O señor Baltar -di a parlamentaria- non debe seguir á fronte da Deputación despois das graves acusacións e gravacións que certifican que se produciron" uns feitos ante os que Feijóo, lamenta, "ampara" o dirixente ourensán dun xeito "lamentable". Alén de que o acontecido poida ser "penado" nos tribunais, advirte, a denuncia e as gravacións "inhabilitan esta persoa para continuar á fronte da Deputación de Ourense". Baltar, resalta, "tiña que ter dimitido hai días", no canto de xerar unha "situación bochornosa" na que Feijóo actúa como "cómplice". Comparecencia vetada A introdución esta pregunta na sesión de control aboca a Feijóo a abordar o caso Baltar malia ao veto do Grupo Popular, que tombou cos seus votos na Xunta de Portavoces a solicitude de comparecencia que, sobre o mesmo asunto, tramitaran conxuntamente AGE e o propio Bloque. A intención, indica a vicevoceira de Alternativa, Yolanda Díaz, era que o presidente explicase "urxentemente" se "teñen previsto seguir violentando os dereitos das mulleres con declaracións como as do pasado mércores", nas que ademais de relativizar o propio caso, acusou a oposición de "utilizar as mulleres" por preguntar ao respecto. Baltar, lamenta Díaz, segue contando co "abeiro" do presidente da Xunta. Os populares evitaron que o presidente teña que comparecer monograficamente sobre a denuncia contra o barón ourensán Feijóo non comparecerá sobre o caso Baltar e tampouco o fará o vicepresidente, Alfonso Rueda. O PSdeG pediulle que, "en ausencia do seu xefe de filas, ofreza el unha explicación cabal do que está ocorrendo co presidente da Deputación de Ourense" pero, como era previsible, a petición foi rexeitada. Estas peticións de comparecencia non tiveron éxito e tampouco outra sobre a que, segundo afirmou Feijóo nesa controvertida sesión, é "o principal problema de Galicia", polo que a oposición debera preguntar: o paro. Dado que o xefe do Executivo manifestou esa "excepcional preocupación" polo mercado laboral cando foi preguntado polo barón ourensán, o PSdeG solicitou que comparecese para falar monograficamente do tema e o PP tamén o impediu. O Goberno, ironiza o socialista José Luis Méndez Romeu, vai "pasar por alto" a "preocupación" presidencial que, se cadra, "non responde á realidade".


Summary: Denuncia que o posto da presentadora do 'Galicia Noticias' en folga foi ocupado por un compañeiro home.

O comité de empresa da CRTVG acusa a dirección da compañía de "rebentar" a folga feminista deste xoves ao estar chamando e convocando traballadores dispoñibles "para substituír as mulleres que están exercendo o seu dereito" ao paro na televisión pública. O caso máis chamativo, e que impediu unha maior visibilización da xornada reivindicativa, foi o da presentadora do informativo Galicia Noticias, que decidiu facer folga e non acudiu ao traballo. Malia que, segundo a lexislación, o posto dunha folguista non pode ser ocupado por outra persoa, un compañeiro foi requirido e acabou presentando o programa. O posto da presentadora do 'Galicia Noticias' en folga foi ocupado por un compañeiro home "Os postos de traballo das folguistas non poden ser ocupados", lembran desde o comité, que advirte de que noutras seccións como na de grafismo "se están a mover os homes que viñeron traballar para que ocupen os postos das mulleres que faltan". Ademais, amosan a súa "indignación" pola postura da dirección da CRTVG por "facer moi difícil visibilizar o paro nuns medios públicos onde os servizos mínimos xa son abusivos". "Están repoñendo programas e empregando emisións gravadas, rebentando as posibilidades de folga", insisten. Algunhas das persoas chamadas para realizar esta substitución foron dispensadas de seguir traballando tras coñecerse a denuncia do comité Así, desde o comité aseguran que denunciarán a situación ante a actitude dunha dirección que, segundo lles manifesta, entende que a lexislación "é interpretable" nestes casos e que están no seu dereito de substituír os postos que non son ocupados. Ademais, lamentan que mentres en televisións privadas "están a caer emisións" pola incidencia da folga, a TVG mantena "emitindo programas gravados e informativos con novas que nin tan sequera cumpren o papel de esenciais ou de seren incluídas entre os servizos mínimos". Apenas dúas horas despois de que transcendese a denuncia pública do comité, algunhas das persoas chamadas para realizar esta substitución foron dispensadas de seguir traballando, segundo afirman fontes da compañía consultadas por Praza.gal


Summary: É unha expresión da oposición galega a política centralizadora do Goberno do Estado. Exemplifica a vinculación histórica entre a cuestión nacional e social evidente ao longo de todo o século XIX e tamén do XX. Significa, tamén, como aquelas posicións máis avanzadas no social teñen o seu correlato nunha alternativa de vangarda no nacional. Estamos, á fin, diante dunha das múltiples manifestacións da rebeldía galega coa reivindicación nacional como bandeira.

O 6 de agosto de 1873 un grupo de voluntarios francos coñecidos como os "Galaicos", que combatían as partidas carlistas nas terras de Trives, O Bolo, Valdeorras e Quiroga, revólvense contra o Estado ao berro de "Morra o goberno" e "Viva a república social e federal" para demandar unha nova estruturación territorial do Estado español e opoñerse á involución reaccionaria do goberno da I República tras o nomeamento de Salmerón como primeiro ministro. O levantamento, caracterizado como cantonalista por parte da prensa da época, conecta co programa doutras tentativas revolucionarias xurdidas na altura no país, cualifica a Madrid "como a besta que rouba e oprime a Galiza" e reivindica a constitución do "Estado galego". Ao tempo, denuncian o xiro do goberno tras a caída do executivo de Pi Margall, critican os republicanos unitarios por abrirlles as portas do poder á reacción e aos monárquicos e esixen un avance nas políticas sociais cunhas propostas moi próximas ás formuladas polos internacionalistas. A revolta dos "Galaicos" é doada de seguir pola grande atención que lle prestou a prensa galega e estatal do momento. O movemento, de dirección e composición republicana federal pero cun pouso importante das teses da I Internacional, arrancou na Pobra de Trives "ás catro da mañá do día 6 co saqueo de varias casas, entre estas as de D. Xoán Domínguez, D. Xoán Casanova, D. Clemente Álvarado e D. Cándido Rodríguez", continuando, "apropiáronse dos fundos públicos, arrestaron e desarmaron os individuos do posto da Garda Civil e incluso o capitán señor Luaces, queimando a correspondencia que conducía o correo de Castela a carón da ponte de Bibei". Os perto de catrocentos combatentes avanzaron camiño do Barco de Valdeorras, onde "se lle incorporaron os individuos destacados neste último punto ao mando do comandante don Francisco Roca Arderol", séndolle imposíbel tomar esta vila pola acción da Garda Civil e das unidades do exército deslocadas na mesma. A rápida resposta gobernativa que enviou ás zonas do conflito reforzos, o importante despregue militar existente na zona derivado da contenda carlista e a imposibilidade de apoio por parte das importantes agrupacións republicanas federais existentes na zona condenaron a revolta ao fracaso desde os primeiros momentos. O mesmo 7 de agosto "Os Galaicos" vense obrigados a iniciaren unha fuxida cara a Portugal, cruzando por Xinzo, chegando á Gudiña e pasando a fronteira portuguesa pola freguesía de Carballas o 10 de agosto, onde o grupo de arredor de 300 persoas é desarmado e conducido ao Forte de San Xulián, situado no concello de Oeiras, perto de Lisboa, onde permaneceran confinados durante practicamente un mes. Finalmente, o 10 de setembro, 208 "Galaicos" exiliados en Portugal embarcan en Lisboa no vapor Jhon Elder con destino ao Brasil, contratados para traballar na obra do ferrocarril de Río de Xaneiro a Campos. A revolta dos "Galaicos" non é unha excepción na dialéctica política da Galiza do sexenio, onde a poderosa organización republicana federal, nalgúns casos en parcería cos cadros internacionalistas, protagonizaran importantes revoltas con grande apoio popular. Sen ir máis lonxe, na propia área de actuación dos voluntarios francos, concretamente no concello de Viana do Bolo, o 8 de decembro de 1873 revólvense catrocentos veciños que, cunha bandeira vermella á cabeza, deciden tomar a casa consistorial "queimando a documentación" e obrigando a fuxir o alcalde e os concelleiros. Máis unha vez, como recolle o xornal madrileño La Iberia, "o telégrafo comunicounos a triste nova da sublevación de 400 homes ao berro de viva a república federal social".


Summary: O Forum Metropolitano da Coruña acolleu a entrega de premios do xa tradicional certame organizado pola Asociación Socio-Pedagóxica Galega (AS-PG) nun acto que contou coa presenza de Xurxo Couto, deputado de Cultura da Deputación da Coruña e Xoán Costa, presidente da entidade organizadora dos premios.

A Asociación Socio-Pedagóxica Galega (AS-PG) celebrou na tarde desta segunda feira no Forum Metropolitano da Coruña a gala de entrega de premios da novena edición do xa tradicional Certame de Curtas da asociación. O acto, conducido pola actriz Isabel Risco, contou coa presenza de numeroso público, entre o que se atopaban Xurxo Couto, deputado de Cultura da Deputación da Coruña, ou Xoán Costa, presidente da entidade organizadora dos premios. Nunha pequena intervención, Xoán Costa insistiu na traxectoria da AS-PG no mundo do audiovisual, "tanto no que son creacións propias", que levan facendo desde hai máis de 30 anos con temáticas como a historia e a arte; e afondou na intención de "seguir promovendo as capacidades creativas dos máis novos". Nesta ocasión, o xurado do IX Certame de Curtas da AS-PG estivo integrado por Xosé Antón Moure, realizador e guionista; a propia Isabel Risco e Eduardo Álvarez, coordinador de medios audiovisuais e especialista en Lingua e Literatura. O escultor Pepe Galán faise co primeiro premio Abertos á creación audiovisual de calquera tipo e co único requisito de non exceder os 30 minutos de duración e "xiraren ao redor da literatura, interpretando ou explorando calquera texto de calquera época da literatura Galega", os premios do IX Certame de Curtas da AS-PG divídense en dúas categoráis: xeral e de Centros de Ensino. Na primeira, o galardón recaeu sobre o escultor Pepe Galán, polo seu traballo Mulleres Muro, unha cinta "conmovedora, angustiosa e violenta ao mesmo tempo", "marcada pola plasticidade e o simbolismo" que, en palabras do xurado, "transmite como ningunha a intensidade do horror fascista". Con respecto á categoría de Centros de Ensino, Cristina de La Torre, do IES Macías o Namorado, de Padrón, fíxose co primeiro pola súa curtametraxe Rosalía, quilómetro cero, "unha artística, moi completa e acaída proposta, altamente dinámica e interesante para todos os públicos".


Summary: Traballadoras e traballadores de Ferroatlántica reiteraron que a venda de hidroeléctricas das centrais de Cee e Dumbría non garante o futuro da Costa da Morte e solicitaron á Xunta que "asuma o seu compromiso" e que se poña do lado do persoal. O comité de empresa, conformado maioritariamente por CIG e Independentes, adiantou que valoran a convocatoria de mobilizacións nos vindeiros días en defensa do emprego así como emprender accións legais.

O persoal de Ferroatlántica esixe que calquera operación de venda das centrais hidroeléctricas de Cee e Dumbría teña as máximas garantías e que conte cun plan de viabilidade que asegure o futuro das fábricas e da comarca. Sobre estas reclamacións informaron empregadas e empregados representados pola CIG e Independentes este sábado 24 de agosto nun comunicado en que manifestaron que "calquera operación de venda debe ter as máximas garantías" e contar cun "plan de viabilidade" que "asegure o futuro das fábricas e da comarca", da mesma maneira que "debe respectar a vinculación e a non segregación das centrais hidroeléctricas". As traballadoras e traballadores explicaron ademais que o pasado 7 de agosto Ferroatlántica reiterou que mantería os recursos legais contra a resolución de Augas de Galiza de denegar a autorización para a segregación das centrais e que tampouco retirará o ERTE. O comité de empresa anunciou que valorará un calendario de mobilizacións Por este motivo o comité de empresa anunciou que valorará un calendario de mobilizacións e tomará "todas as accións legais" que considere oportunas para velar polos postos de traballo e o futuro industrial da comarca. Ademais, o persoal especificou que o pasado 14 de agosto a Consellaría de Industria informou o comité da autorización para a cancelación do leasing sobre as centrais e, respecto diso, o conxunto de traballadores e traballadoras reiteraron que non se lle trasladaron os documentos apresentados pola empresa nin se lle informou das reunións que mantivo a Xunta coas entidades compradora e vendedora. Unha operación "fraudulenta" A CIG leva denunciando desde o inicio do proceso esta venda como unha "operación fraudulenta" a través da que o Grupo Villar Mir pretende levar adiante unha segregación encuberta das centrais coa que esquivar as cláusulas concesionais, e facer caixa cos recursos naturais.


Summary: Mediático, prolífico, adicto ao traballo... Jorge Mira é probabelmente a cara máis coñecida da ciencia na Galiza, e aínda que a súa actividade máis visíbel sexa a de divulgador, reivindícase como investigador. Entrevistámolo no número 228 do semanario Sermos Galiza, xa á venda nos quiosques e na loxa. Eis un extracto da conversa.

Vés de ser elixido académico correspondente da RAG por ter creado un modelo que reproduce a evolución histórica do número de falantes de galego. Isto non é exactamente física, non? É, é, isto é unha liña de investigación que puxen en marcha no ano 2003. Na física existe unha subárea que versa sobre a busca de patróns no comportamento colectivo de sistemas sociais. Cada ser humano é unha persoa dotada de libre albedrío, pero colectivamente se un considera Galiza coma un gas de 2,8 millóns de átomos, cada un coa súa propia especificidade, pero nese ente colectivo, cando o miras desde a distancia, agroman propiedades que son debidas ao feito de estarmos nun colectivo. Hai unha serie de regras que nos manexan, e isto afecta tamén á escolla do idioma. Partindo dunhas hipóteses básicas, que consisten en saber como é a presión que cada individuo sofre para cambiar de idioma, unha percepción do status que cada persoa lle atribúe a cada lingua, e tamén un parámetro que mide a distancia entre as dúas linguas, saquei un sistema de ecuacións diferenciais que dun xeito bastante espectacular reproduciron a evolución histórica, as porcentaxes de galego e castelán bilingües ao longo do último século, dun xeito extraordinariamente preciso. Este modelo ten éxito e, polo tanto, se funcionou para definir o pasado, cabe pensar que tamén vai poder definir o futuro. As predicións que fai este modelo chegan á mesma conclusión que os sociolingüistas? Non sei exactamente como son de exactas as precisións sociolingüísticas, porque a sociolingüística habitual baséase en certas estatísticas e en liñalizacións moi suaves, non hai unha contundencia cuantitativa, que é a miña achega esencial. Con este método o que saco son parámetros que definen o sistema de dous entes, galego e castelán, que compiten. Así, un pode estabelecer un mapa de estabilidade que di que, a medio prazo, o grupo de galegos monolingües vai quedar nunha franxa residual, vai quedar un grupo bilingüe, non se vai extinguir, pero vai quedar bastante baixo. Aínda que se realmente cambiasen os parámetros e se o prestixio do galego caese un pouco máis, entraría nunha zona na que xa non habería estabilidade para el. Está aí nunha fronteira. [Podes ler a entrevista no Sermos 228, á venda nos quiosques e na loxa]


Summary: O libro Bailar nas nubes, de Vanina Starkoff, sérvelle á contadora Soledad Felloza de base do seu novo espectáculo de narración oral, titulado do mesmo xeito. Ofrecerao este sábado, 13 de abril, na Casa Museo Manuel María de Outeiro de Rei, a partir das seis da tarde.

Bailar nas nubes "trata dunha nena que soña con bailar nas nubes, mais a súa casa está pegadiña á terra e moi lonxe do ceo. Só a axuda de novos veciños fará que o soño sexa unha realidade". Kalandraka publicou a versión galega da obra de Starkoff, natural de Bos Aires (Arxentina). Dirixida a crianzas de entre 5 e 10 anos "e ás súas familias", o Bailar nas nubes de Soledad Felloza ten entrada de 2 euros e poden reservarse no enderezo electrónico contacto@casamuseomanuelmaria.gal.


Summary: A Eira de Xoana (Ramil-Agolada) acolle unhas xornadas que nacen coa idea de ser un ponto de partida para criar un foro permanente de debate e encontro dos novos proxectos que xurden no rural galego.

A Eira de Xoana acollerá a finais deste mes unhas xornadas organizadas por Adega e FRUGA que procuren por facer visíbel "a existencia de xente moza no noso agro e a súa necesaria consideración para un rural galego con futuro". O encontro desenvolverase os días 22 e 23 de febreiro. Perante a perda de poboación, as políticas lesivas para sectores coma o agro e a gandeiría, o constante pingo de recorte de servizos... o rural semella concenado a unha lenta agonía. Mais non. Os propios organizadores enfatizan que cada vez máis xente nova "chega ao noso rural. Uns/ empéñanse en quitar adiante as explotacións familiares, con novas ideas e novos proxectos. Outros acheganse por primeira vez ao campo desenvolvendo novas actividades ou recuperando vellos oficios con novos folgos e moita imaxinación. Distintos proxectos, distintas visións, mais unha reflexión coincidente: o noso agro ten futuro". Adega e Fruga indican o motivo destas xornadas na Eira de Xoana: "coñecernos, partillar as nosas experiencias". Un compromiso a construñir, desde a "multifuncionalidade, a ecoloxia, o respeito polo medio e co ollar posto na nosa soberania alimentar. Cremos que o noso rural ten futuro, mais teremos que escribilo entre todos e todas nós, e non deixar, outra vez, que sexan outros quen o fagan".


"Se hai algunha cousa, o que a fixera terá que aclarala", di despois de que o secretario xeral de Emigración propuxese tapar con fondos dunha fundación pública un buraco de 300.000 euros detectado polo Tribunal de Cuentas na embaixada de España"Nin sei do que me fala nin me preocupa en absoluto ningunha información ao respecto, se hai algunha cousa, o que a fixera terá que aclarala". Así se pronunciou este venres o presidente Feijóo ao ser preguntado pola información revelada por eldiario.es de que a embaixada española en Venezuela empregou dólares do mercado negro para pagar favores electorais ao PP e, unha vez detectado o buraco polo Tribunal de Cuentas, o secretario xeral de Emigración da Xunta, Antonio Rodríguez Miranda, propuxese tapalo con fondos dunha fundación pública. Unha operación que non está confirmado que se chegase a producir e que permitiría evitar que un cargo do PP canario e da embaixada teña que devolver os cartos.Segundo o Tribunal de Cuentas, uns 300.000 euros que debían ir destinados a axudas de emerxencia social para os españois residentes en Venezuela foron cambiados no mercado negro de xeito que o importe correspondente ao cambio oficial si foi destinado a ese fin pero o diferencial obtido ao recorrer ao mercado paralelo acabou sendo empregado en reparacións de sedes sociais de irmandades ou fogares rexionais durante os anos electorais de 2015 e 2016."Que un dirixente socialista lle pida explicacións ao PP sobre Venezuela non deixa de ser unha cousa moi exótica", di Feijóo, para quen "a campaña non podía empezar cun humor tan potente"Este venres os grupos da oposición en Galicia coincidiron en reclamar explicacións a Feijóo pola actuación de Rodríguez Miranda, que chegou a ser número 3 do PP galego. Preguntado por esas peticións, entre elas do líder do PSdeG, Gonzalo Caballero, Feijóo considerou "que un dirixente socialista lle pida explicacións ao PP sobre Venezuela non deixa de ser unha cousa moi exótica". "A campaña non podía empezar cun humor tan potente", engadiu.Feijóo dixo non coñecer a información, pero matizou que "se hai algunha cousa, o que a fixera terá que aclarala". "Nós imos seguir defendendo a liberdade en Venezuela, gústelle a quen lle guste, e aos 40.000 galegos que viven en Venezuela, o que queira desviar a atención é o seu problema", sentenciou.


Summary: En xaneiro constituíronse 378 sociedades, a metade delas nesas tres ramas da actividade.

Os nichos onde se crean empresas en Galiza mantéñense inalterábeis desde hai anos: comercio, construción e hostalaría son os sectores que tiran do carro na constitución de sociedades, por riba doutras actividades, como industria, transportes ou servizos empresariais. Unha de cada dúas empresas que naceron en Galiza en xaneiro fíxoo nalgún deses sectores, segundo se desprende do Informe elaborado pola consultora D&B: do total de 378, constituíronse 81 no comercio, 71 na construción e actividades inmobiliarias, e 43 en hostalaría. A distancia figuran outros, como as ramas de Industria, sanitaria... Por provincias, na Coruña son Construción e Comercio, por esta orde, as ramas onde máis sociedades se crean; ao igual que en Ourense. Nas provincias de Lugo e Pontevedra cambian as tornas e son Comercio primeiro e Construción despois as que lideran a constitución de sociedades. Supervivencia A taxa de supervivencia das empresas galegas é das máis baixas da OCDE. Apenas a metade das sociedades creadas en Galiza pasa dos 4 anos de vida, 51,4%. O primeiro ano de existencia das sociedades só sobreviven 74% destas: neses doce meses fican polo camiño 1 de cada 4. No Estado español sobreviven a ese primeiro ano de vida 77% (3 puntos máis que en Galiza) e nos países da OCDE é habitual superar 80%. En estados como Suecia, Holanda ou Reino Unido está en 95%.


Summary: A memoria da represión franquista a través do cotián

O avogado Luís Bouza Brey militaba no Partido Galeguista en Vilagarcía de Arousa. Aos poucos días do 18 de xullo de 1936 foi detido e internado no campo de concentración da Illa de San Simón. Logo de dous xuízos en que os fascistas o acusaron paradoxalmente de "auxilio á rebelión", conseguiu sobrevivir. A fotografía da súa saída do antigo lazareto, acompañado polo seu irmán Fermín e mais a súa cuñada Emilia Ávarez, é un dos obxectos máis sorprendentes de entre os que abeira a exposición As pequenas cousas, que mañá abre as portas no Museo do Pobo Galego de Santiago de Compostela. "Ás veces os franquistas notificaban ás familias que as persoas presas ían saír e logo fusilábannos. Era retorcido. Por iso algunhas familias levaban un fotógrafo, para testemuñar o intre", explica a Nós Diario Ana Estévez, coordinadora técnica dunha mostra que tamén recolle unha carta da nai dos Bouza Brey, Orencia Brey, ao seu fillo encarcerado en San Simón. O obxectivo d'As pequenas cousas é identificar as vías ocultas polas que discorreu a memoria da represión e a violencia. Impugnar a "máquina de esquecemento" que supuxo o franquismo. "Memoria enrugada" O proxecto nace dun grupo de investigación da UNED formado por historiadores e antropólogos. Durante 10 anos pescudaron sobre desaparecidos no Estado español a partir da análise de arquivos oficiais e de "diálogos coas familias". "Nos traballos de campo atopamos, ademais de relatos, pequenos tesouros que funcionaban como condensadores de memoria dos ausentes", expón a este xornal Jorge Moreno, antropólogo e comisario da iniciativa, "os familiares relacionábanse través destes obxectos cos seus desparecidos". Fotos, cartas de despedida, un anaco de tea, unha pedra manchada de sangue ou unha prenda sintetizaban esa "memoria enrugada, cosida, murmurada" das represaliadas. Logo de se presentar en Madrid, a exposición viaxa a Galiza dentro da programación paralela da 15ª Mostra Interncaional de Cinema Etnográfico do Museo do Pobo, cuxo tema central nesta edición é a memoria. Mais As pequenas cousas é mutante. "En cada lugar facemos un chamado a que os obxectos saian do armario", sinala Moreno. Nese punto entrou a emblemática institución compostelá. A información íntegra pode ser consultada na edición en papel de Nós Diario, á venda nos quioscos, ou na súa lectura na nube


Summary: A Assembleia da Mocidade Independentista considera que xa non é unha "ferramenta adecuada ás condicións e necesidades actuais". Salientan que a decisión "non é un abandono" mais un cambio de ciclo.

A Assembleia da Mocidade Independentista (AMI) disólvese após case 20 anos de vida. Nun comunicado remitido a este medio afirman que poñen fin a unha ferramenta que nacera formalmente en Bueu en 1996, se ben comezara a actividade no 1993. A decisión chega, afirma a AMI, tras un "profundo proceso de reflexión e debate interno". E entenden que a organización xa non é unha ferramenta "adecuada ás condicións e necesidades actuais". "O contexto de hoje pouco tem a ver com o de finais dos noventa ou mesmo com o primeiro lustro de 2000; e a referencialidade de AMI também se resitua num panorama no que várias organizaçons independentistas concorrem por um lugar relativamente similar nos seus posicionamentos", sinalan no comunicado. "O nosso trabalho pretende sair da lógica política da representaçom e concorrência, entendemos que isso nom serve para contruir umha organizaçom revolucionária, e muito menos para um país livre". "Nom é apenas um final, mas un principio" Mais, apontan, poñer fin a este ciclo non quer dicir que non comece un novo. "Seguimos a considerar a autoorganizaçom da mocidade um primeiro passo imprescindível para a revoluçom, queremos investigar mais fórmulas, diferentes modelos. Consideramos que o atual estava a ser nos últimos tempos umha ferramenta com esclerose, que nos atava a um agir continuísta e cuja responsabilidade de "manter a linha, o discurso ou o método" nos limitava demasiado". No comunicado apuntan que "o que queremos deixar claro é que isto nom é um abandono, mas um novo chimpo cara adiante", "um nom apegar-se às siglas e saber soltar lastre quando a ferramenta já deu todo o que puido dar de sim. Que foi muito"."Este novo ciclo nom é apenas final, mas princípio".


Summary: O Deportivo venceu a domicilio ao Las Palmas cun gol do canteirán Insúa mentres que o Lugo empatou na casa sen encaixar tantos ante o Numancia.

Comezou a tempada da Segunda división do fútbol estatal masculino e ese arrinque non puido ser mellor para o Deportivo, que a pesar de non ter completado aínda o plantel e contar con moitos xogadores sen apenas adestramentos tirou de orde e canteira e obtivo tres puntos do campo do Las Palmas, un dos teóricos aspirantes ao ascenso e onde apenas luciu o ex deportivista Valerón. Nun once no que aparecían xogadores da base como Insúa e Luís e que tivo na seguridade defensiva de Kaká, do central galego e de Álex Bergantiños a principal baza destacou tamén a intelixencia de Juan Domínguez e a capacidade ofensiva de Arizmendi, Bruno Gama -que xogou o seu último encontro como branquiazul, e Culio. Precisamente, outro centro medido do arxentino iniciou a xogada que Pablo Insúa cabeceou poñendo o 0-1 no marcador, que sería definitivo. Nos minutos finais debutou Rudy, que deixou boas sensacións, e a gran promesa do fútbol coruñés, Bicho, con tan só 17 anos. Após o partido, Fernando Vázquez dedicou a vitoria á afección, co desexo de sumar até 30.000 soci@s. Non comezou tan ben o Lugo, que empatou 0-0 no Anxo Carro ante un clásico da categoría como o Numancia. Moi sólido no seu sistema, xa interiorizado após tres anos con Quique Setién á fronte do conxunto, o Lugo tivo o control do partido pero non acabou de atopar o gol, principal preocupación neste inicio de campaña. Ante un Numancia que só creou perigo a balón parado, Pablo Álvarez e Pablo Sánchez foron os futbolistas máis activos dun Lugo que mantén a súa longa tradición de non perder nunca o primeiro partido da Liga, que vai xa para vinte anos


Summary: O Concello de Vila de Cruces decretou dous días de loito en recordo de Xosé Neira Vilas. E todo o país, máis aló do sector cultural, lamentou o seu pasamento. Mesmo foi Trending Topic en Twitter a nivel estatal.

O mundo da política e da cultura ateigou o Panteón de Galegos Ilustres na tarde da sexta-feira, onde o seu corpo foi velado por centos de persoas. Asistiron membros do Goberno galego, do Concello de Santiago, ademais de múltiples caras coñecidas da cultura galega, como Víctor Freixanes, Cándido Pazó ou Henrique Monteagudo. As redes sociais tamén se acugularon con mensaxes de despedida que elevaron o nome de Neira Vilas a Trending Topic durante varias horas da mañá no Twitter. Igualmente, institucións de todo país enviaron comunicados de condolencias sinalándoo como "un bo e xeneroso". Galaxia, a editorial na que publicou boa parte dos seus libros, salientou que foi autor do libro mái"s universal na historia da literatura galega, Memorias dun neno labrego, publicado por primeira vez en xaneiro de 1961. Con máis de 600.000 exemplares vendidos en galego, español, inglés, francés,alemán, chino, ruso, búlgaro, checo, esperanto e mesmo en braille, Memorias dun neno labrego foi, durante moitos anos, case que o único texto de iniciación á lectura en galego, antes de que a lingua estivese recoñecida nos programas de estudo e nos currículos escolares". Do mesmo xeito, a Real Academia Galega, da que era membro de número, destacou que Neira "deixa un importante legado ás nosas letras, do que forma parte Memorias dun neno labrego, a novela galega máis lida e traducida". "Foi unha escola de concienciación idiomática e un encontro solidario coas clases subalternas da aldea galega", afirmou o presidente da Academia, Xesús Alonso Montero. "Miles de lectores namorámonos de Eladia e outros miles percibiron que Balbino tiña razón cando dicía que no mundo non debía haber pobres. Memorias dun neno labrego é a novela dunha xente que devece por comer pantrigo". Figura literaria O escritor Suso de Toro definiuno como unha "figura literaria e unha referencia humana que nos deu orgullo de sermos galegos". Mentres, o académico da RAG Manuel González sinalou que Neira supuxo "un fito fundamental na historia cultural e literaria de Galiza. Foi quen mellor soubo plasmar os xeitos de vida do rural galego". A escritora e cineasta Margarita Ledo tamén tivo palabras para el, remarcando "a grande produción de todo tipo que nos deixa. Era un grande divulgador e deixa un legado profundo e profuso". "É unha perda irreparable para a nosa cultura", declarou Henrique Monteagudo, secretario da RAG, que abondou: "foi unha testemuña vivinte das grandes letras do século XX e do que significou a emigración galega". Tamén Freixanes, director de Galaxia, quixo destacar que "deixa unha obra enorme, de gran significación" e que traballou até o último momento.


Summary: A Cámara galega acollerá esta semana un pleno da Deputación Permanente no que se adoptarán "precaucións" seguindo as medidas sanitarias marcadas polas autoridades.

O Parlamento da Galiza planea medidas de seguridade para a comparecencia, previsibelmente a finais desta semana (xoves ou venres), do presidente da Xunta, Alberto Núñez Feixoo, diante da crise sanitaria polo coronavirus. Precisamente, esta segunda feira, o Boletín Oficial do Parlamento publicou a petición da Dirección Xeral de Relacións Institucionais e Parlamentarias na que solicita a comparecencia do presidente galego para informar "sobre a evolución da pandemia da COVID-19 e as medidas adoptadas respecto diso" por parte da Xunta. Fontes da Cámara galega confirmaron a Europa Press que se están preparando "medidas de seguridade" para adoptar todas as "precaucións" e a "separación" necesaria entre as persoas que participen de forma presencial, como de momento está previsto, no pleno da Deputación Permanente no que comparecerá Feixoo. Unha das opcións, aínda que non está pechada, é facer uso do hemiciclo para manterse o máis afastados posíbel. Tamén se estuda a posibilidade de que a gran maioría das deputadas deleguen o seu voto, aínda que a respecto diso fontes parlamentares indicaron a Europa Press que non están acordadas as opcións. En todo caso, si estará dispoñíbel, como é habitual xa pero agora de forma reforzada, a sesión retransmitida pola páxina web do propio Parlamento. Situación anormal na Cámara galega A situación actual da Cámara é anormal, posto que o pasado 11 de febreiro disolveuse para convocar eleccións o 5 de abril e empezou a funcionar a Deputación Permanente, o órgano que substitúe ao pleno en períodos non hábiles ou que permanece de garda en períodos non lexislativos. Por acordo das principais forzas políticas que presentaron candidatura ao 5-A, e tras ser validado pola Xunta Electoral, o presidente da Xunta ordenou un novo decreto polo que quedaron anulados os comicios, pola imposibilidade de desenvolver unha campaña electoral en condicións de seguridade xurídica e igualdade, á vez que para evitar poñer en risco sanitario á cidadanía o propio día dos comicios. Pero o que non se pode reverter é a disolución do Parlamento, polo que a Cámara galega quedouse con 42 deputadas, entre as 21 titulares e as suplentes que conforman a Deputación Permanente. Mensaxe de "unidade" A preguntas dos xornalistas esta segunda feira, a portavoz nacional e parlamentar do BNG, Ana Pontón, confirmou que falou co presidente da Cámara, Miguel Santalices, e contrastou a "disposición" de todos para que se celebre o pleno da Deputación esta semana. Ademais, considerou que será unha boa ocasión para lanzar unha mensaxe das forzas políticas "unidas", aínda que cada unha poña as súas "medidas" encima da mesa para contrastar. As nacionalistas compartiron que "se deben extremar as medidas de seguridade" e de "contención", tanto no número de persoas que teñen que estar nese pleno, como as traballadoras que desde o punto de vista técnico e organizativo teñen que participar para o desenvolvemento da sesión. A respecto diso, o portavoz do Grupo Común da Esquerda, Antón Sánchez, manifestou que "é necesario que funcione" a Deputación Permanente, non só a nivel de comparecencias, senón tamén con debates para poder chegar a acordos.


Summary: Os conservadores recollen nas súas propostas de resolución do debate de política xeral o groso do discurso de Feijóo. Socialistas e nacionalistas coinciden en reclamar unha fiscalidade "máis progresiva", vetar as privatizacións na sanidade e investigar o acontecido nas antigas caixas.

Despois dos discursos, as propostas. Tras a primeira sesión do debate de política xeral, centrada nos discursos do presidente da Xunta e dos voceiros da oposición, a segunda e última xornada do pleno centrarase no debate das propostas de resolución, as iniciativas concretas que PP, PSdeG e BNG apostan por que fiquen como resultado da discusión parlamentaria. Como adoita acontecer os os grupos da oposición presentaron un amplo volume de propostas, 301 os socialistas e 100 os nacionalistas, a maioría das cales, con toda probabilidade, baterán coa maioría absoluta do PP. Pola súa banda, os conservadores rexistraron 48 iniciativas que, esencialmente, recollen as propostas lanzadas por Alberto Núñez Feijóo, se ben introducen algunhas novidades. Nomeadamente, a súa primeira proposta de resolución presenta evidentes ligazóns con medidas xa postas en marcha noutras comunidades autónomas gobernadas polos conservadores e xa suxeridas polo Goberno central. Atendendo ao texto, o resultado podería ser que fique a porta aberta ao copagamento na Xustiza. Gallardón e Aguirre teñen coincidido en apostar por que a asistencia xurídica gratuíta deixe de ser universal Concretamente, a proposta que o PP sacará adiante dará lugar a que a Xinta inste o Goberno central a "analizar", xunto coas autonomías, "os aspectos nos que debe basearse a reforma" da lei de asistencia xurídica gratuíta. Trátase, aseguran, de que "se eliminen as disfuncións que se dan coa actual lexislación e se mellore a xestión, garantindo a prestación a aquelas persoas que carecen de recursos para litigar". A preguntas de Praza Pública a vicevoceiera popular, Marta Rodríguez, evita falar de copagamento e reitera que o seu único "obxectivo" é "garantir ás persoas que non teñen cartos que poidan acudir nas mesmas condicións daquelas persoas que si poden afrontar o pagamento dun avogado". Non obstante, o ministro de Xustiza, Alberto Ruiz-Gallardón, e dirixentes como a madrileña Esperanza Aguirre xa teñen falado abertamente que, a partir de certos umbrais de renda, deixe de existir o dereito a solicitar a avogacía de oficio. Á marxe da cuestión xudicial os populares aprobarán daranlle tamén sustento aos que Feijóo tratou de situar como grandes titulares do debate: as fusións municipais e a supresión dalgúns organismos consultivos. Horas despois de que os alcaldes de Oza dos Ríos e Cesuras confirmasen que a súa unidade aínda é só unha "intención", o PP reclamará o apoio da Cámara para "manifestar" o "apoio" a "todas aquelas iniciativas tendentes a acadar a fusión voluntaria entre concellos". Do mesmo xeito, aprobarán finiquitar os vicevaledores do Valedor do Pobo, o Consello Galego da Competencia e o Consello Económico e Social. Non obstante, mentres que o presidente formulou que estes organismos fosen diluídos respectivamente no Instituto Galego de Consumo e no Consello Galego de Relacións Laborais, o PP matiza agora que se trata de realizar unha "integración". Á marxe destes asuntos todo semella indicar que tamén suscitará debate coa oposición a proposta que os populares centran na política lingüística. Entre outros preceptos, esta iniciativa sinala que "para axudar á transmisión da lingua ás xeracións futuras de galegas e galegos, as políticas lingüísticas apoiaranse nas novas tecnoloxías e prestarán especial atención aos segmentos de idade correspondente á infancia e á xuventude". Mentres, tanto socialistas como nacionalistas coinciden en reclamar a aplicación do Plan Xeral de Normalización da Lingua Galega, aprobado por unanimidade en 2004, e os nacionalistas abondan ademais na necesidade de derrogar o denominado decreto do plurilingüismo.


Summary: Analizamos os viños Sampayolo garnacha tintureira 2019 e Prómine Singular 2019

Tintureira: que tingue Sampayolo garnacha tintureira 2019 / DO Valdeorras / Javier García / 9 euros As uvas tintas teñen a pel escura, mais por dentro a polpa é branca. Todas? Non. As variedades tintureiras son a excepción. Tamén teñen cor onde gardan a auga e déixanche as mans tinguidas cando as colles. A garnacha tintureira ou alicante, achega viños de cor intensa, tintos escuros, distintivos polo carácter potente e fresco. De boca chea e lembranzas a froitos negros. Javier García cultívaa en viñas pequenas das ladeiras de Valdeorras. E sen usar herbicidas. Próbao cos teus pratos de culler, carnes e mesmo sobremesas de inverno. Saúde e terra. Premiado como Mellor Tinto de Galiza Prómine Singular 2019 / DO Ribeira Sacra / Adega Petrón / 15 euros A última edición oficial da Cata dos Viños da Galiza converteuno no Mellor Tinto de entre os presentados a concurso. Non estamos diante dun viño con crianza. A singularidade está na selección das uvas: as cepas máis vellas das viñas con maior maduración á beira do Sil, onde a Ribeira Sacra colle prestado o nome á parroquia de Amandi. Só mencía, desconcertante e contraditoria. Certamente singular. Próbao unha vez e xulga ti mesma. Podes conseguilo este mes no club de viños de www.videvide.net, cun 10% de desconto e xunto con outro tinto premiado.


Summary: En 2013 morreron en Galicia 10.701 persoas máis das que naceron, o peor saldo vexetativo do Estado. A Xunta aposta por atallar a situación co seu Plan de Dinamización Demográfica mentres mantén que o paro ou a falta de cartos non inflúen na decisión de ter descendencia.

A enfermidade é evidente e o diagnóstico non fai máis que agravarse ano tras ano. Galicia mingua e dende o inicio da crise faino máis aceleradamente. O último parte médico vén de chegar dende o Instituto Nacional de Estadística (INE) en forma de datos adiantados de movemento natural da poboación para 2013 e di que o pasado ano morreron no país 10.701 persoas máis das que naceron. Trátase do peor saldo vexetativo de todo o Estado e afonda nunha tendencia ante a cal os remedios ofertados dende as Administracións públicas semellan, á luz dos feitos, seguir sen funcionar. Ningunha das cifras publicadas polo organismo estatal convidan á esperanza. Os 19.726 nacementos do pasado ano, un 6,5% menos que en 2012, sitúan a Galicia coa terceira peor taxa bruta de natalidade, 7,2 nacementos por cada 1.000 habitantes que só están por riba dos 7,1 de Castilla y León e os 6,3 de Asturias. Son resultados que deixan a demografía galega a anos luz dos territorios máis dinámicos do Estado neste eido, caso por exemplo de Ceuta e Melilla, Murcia, Madrid, Andalucía ou Catalunya. O retrato complétao a segunda maior taxa bruta de mortalidade do Estado, un 11,1 próximo ao 12 que acada Asturias e moi afastado, tamén neste caso, dos postos de cabeza. Aínda que a preponderancia dos falecementos fronte aos nacementos se agudizou coa crise económica esta é unha tendencia que se remonta a tres décadas atrás. Así, unha ollada en perspectiva aos datos oficiais indica que 1984 foi o último ano cunha diferenza evidente a favor da natalidade: máis de 30.000 nacementos fronte a pouco máis de 25.000 mortes. En 1985 a diferenza entre ambos indicadores foi de apenas 2.000 persoas e, tras unha levísima mellora en 1987, o panorama foi mudando cada vez con maior intensidade. No último cuarto de século as defuncións foron incrementando levemente pero manténdose na contorna das 30.000. Mentres, os nacementos desdenderon durante toda a década dos 90 e foron incrementando durante a do ano 2000, cun pico de 23.175 nacementos en 2008 que non serviu, non obstante, para paliar o déficit acumulado. As medidas da Xunta Neste escenario, o evidente problema demográfico de Galicia é abordado dende a Xunta co denominado Plan de Dinamización Demográfica, un documento que naceu sen consenso ao ser despachado polo Goberno nun trámite parlamentario de menos de catro horas. Este plan, aínda en desenvolvemento, inclúe medidas de apoio ás familias en ámbitos como a atención aos menores, os descontos por familia numerosa ou certas accións en materia de conciliación, pero tamén accións controvertidas como considerar cidadanía de pleno dereito aos, en verbas do Executivo, "concibidos e non nados" ou destinar cartos públicos a organizacións antiabortistas e a campañas de propaganda que animan a ter fillos e fillas. Segundo a Xunta o paro ou a falta de cartos non inflúen na decisión de ter descendencia Nun contexto de recortes orzamentarios estas campañas veñen sendo obxecto de múltiples críticas polo seu impacto no erario. Como informou Praza Pública a primeira destas campañas foi contratada no outono do pasado ano pola Consellería de Benestar por 614.840 euros, que se traduciron en anuncios que amosaban unha nena chamada Mariña cuxos pais "farán feliz a toda Galicia" por decidir tela. "Converterse en pai ou nai é unha das mellores experiencias da vida", proclama a Xunta, nunha acción publicitaria cuxa segunda edición custou 331.656 euros. A idea, segundo a Consellería, é transmitirlle á poboación a "necesaria responsabilidade compartida por toda a sociedade para atallar un dos maiores problemas aos que se enfronta Galicia". Segundo o mesmo departamento o paro ou os problemas de cartos non inflúen na decisión de ter descendencia.


Summary: A lóxica da corrupción no funcionamento do sistema

"Por exemplo, cando na Comisión de Saúde Pública (reunión de todos os directores de saúde pública de España) se trataba un asunto de vacinas, as empresas concernidas sabían de inmediato o resultado da reunión e as intervencións de cada director xeral a favor ou en contra dunha determinada decisión. É máis, deuse o caso que chamaron a algún director para reprocharlle a súa postura […]". Ildefonso Hernández Aguado, 2017. El buen gobierno de la sanidad: las influencias debidas e indebidas en la formulación de políticas de salud. Tese, Universidade Complutense, páxinas 103-104. Falabamos aí atrás do conflito irresolúbel e permanente entre dúas formas de poder: a rede política democrática e a rede empresarial capitalista. Este conflito debería resolverse mediante dinámicas de interconstrución e equilibrio de poderes. A corrupción xeneralizada é na realidade unha técnica para subordinar os poderes democráticos, os Estados nación e a función pública Non obstante, as transformacións destes últimos 30 anos déixannos mal sabor: a pesar de moitos avances no eido da participación cidadá, emerxeron protestas masivas respecto de como se están a tomar as decisións públicas. Apareceron os movementos do 1% fronte ao 99%, os lemas do 15-M "non nos representades". O transfundo consiste na consciencia clara de as Administración públicas funcionaren cada vez máis por presións de intereses económicos concentrados. Como exercen estas presións indebidas? A cita que encabeza este solto mostra que as empresas farmacéuticas teñen un "control e un seguimento dos órganos de decisión pública", e mesmo influencian indebidamente os funcionarios para evitar decisións rectas que lle prexudican os negocios. A 'gabinetización da política' A "gabinetización da política" é unha forma máis daniña aínda de conseguir subordinar a política aos intereses do ápice do poder empresarial. Consiste en conseguir que as decisións se tomen seguindo a axenda que lle marcan os medios de comunicación e o gabinete do ministro "en detrimento das unidades técnicas", as Direccións Xerais etc. Con esta práctica vaise conseguindo descualificar a Administración pública, de modo que queda crecentemente presa dos poderes económicos. Se xuntamos á descualificación técnica a terxiversación pola prensa de Madrid dos asuntos sensíbeis, temos unha potente forma de influencia indebida. O cotarelo chegou cando o Goberno de Mariano Rajoy asinou Los Acuerdos, os pactos negociados entre a prensa, os oligarcas e os políticos do réxime para ocultar, manipular e protexer da opinión pública as malas prácticas do poder económico e político. Por estes "acuerdos" os próceres do Ibex pagarían xenerosamente á calamitosa prensa de Madrid información a prol deles: a través desta "captura do contorno informativo" conseguen estabelecer a axenda (máis as axendas ocultas) e definir os problemas. Non colle aquí enumerar as formas de presións indebidas, desde ofrecer un pagamento diferido tipo porta xiratoria até subornos directos. A pregunta que nos facemos é: canto de grave é isto? De acordo con Etkin, a corrupción hai que xulgala pola gravidade do dano feito e mais polo grao de indefensión das vítimas. As instancias das presións indebidas Interésame aquí chamar a atención sobre tres tipos de instancias que exercen a maior parte das presións indebidas: o poder económico global (das multinacionais e das finanzas globalizadas), o poder económico da oligarquía ibérica e os poderes empresariais máis locais, fraccionados e difusos.Empresarios de cuarta liña, tipo Marjaliza, compinchados co conselleiro de plantón son unha fonte de corrupción máis doada de corrixir. As andanzas da oligarquía española conseguindo ampliar o campo de acción dos seus conglomerados para expandirse a toda canta actividade se presente a tiro por diversa que sexa, é un poder bastante máis potente, consegue subordinar a prensa, interferirse no Estado profundo, involucrar a coroa, obter o benévolo prace do xuíz da fakelaw, conseguir sibilinos cambios nas leis, ofrecer portas xiratorias e financiar os partidos políticos que se organizan para rexer o poder do Estado. Pero sempre temos a un certo alcance combater realmente os monopolios que estruturan a economía española e reclamar unha lexislación defensora da competencia empresarial. O sistema denso de presións indebidas No que concirne ao sistema denso de presións indebidas estratexicamente deseñado pola cúpula do poder económico global, temos que aceptar que a corrupción xeneralizada é na realidade unha técnica para subordinar os poderes democráticos, os Estados nación e a función pública aos seus intereses e ao seu deseño estratéxico. Vivimos nun tempo no que a Administración pública está inzada de presións indebidas, moitas delas dunha potencia impresionante. Necesitamos conseguir que as presións indebidas sexan tipificadas no dereito penal como un dos máis graves delitos, con más pesadas penas, e que as persoas sorprendidas nestas prácticas sexan inhabilitadas durante períodos prolongados tanto para o exercicio da función pública canto para o exercicio dunha maioría de responsabilidades no ámbito privado.


Summary: A Xunta desenténdese da praga das vespas velutinas. Así o expresou esta segunda feira a conselleira de Medio Rural Ángeles Vázquez, quen asegurou que a declaración de "praga non é competencia da consellaría nin do Goberno galego". Vázquez apuntouse a unha táctica clásica nos executivos de Núñez Feixóo e afirmou que a resonsabilidade é da Moncloa.

"Hai un plan habilitado de carácter nacional [sic] e estase a traballar nese ámbito", estendeuse a titular de Medio Rural. A conselleira engadiu, a maiores, que en realidade "esta especie veu para quedar e polo tanto hai que convivir con ela". Por unha banda, di carecer de competencias. Pola outra, considera que "se alguén di que vai rematar coa velutina está enganando". A acción do Goberno galego ao respecto céntrase "nunha comisión de seguimento coa Fegamp". Vázquez aproveitou, nun novo xiro habitual dos coonservadores, para sementar dúbidas sobre o labor dos concellos. "Hai concellos colaboradores e outros non e hai unha media guerra, entre aspas, coa que temos que convivir", indicou. "Sen resposta política á altura" Para o BNG, porén, a Xunta "evade as súas responsabilidades na praga da velutina". Expúxoo o deputado Xosé Luís Rivas despois de se reunir co presidente da Asociación Galega de Apicultura, Xesús Asorey. "O Goberno galego segue a botar balóns fóra e non admite que estamos ante unha praga de grandes dimensións e que a velutina é un problema moi grave", opinou Rivas. O parlamentario nacionalista lembrou que as vespas velutinas afectan as abellas, a falta de polinización dos cultivos, a saúde das persoas. "Agora estanse utilizando medios caseiros que non son máis que tiros ao aire", declarou, "e non hai unha aposta política clara á altura do probelma". Xesús Asorey lembrou que "a praga está descontrolada e os apicultores indefensos".


Summary: O ministro de Agricultura, Pesca e Alimentación comprometeuse a recibir as confrarías a semana que vén, mais a data da reunión está aínda por determinar.

A suba do prezo dos carburantes levou a flotas como a de Celeiro, en Viveiro, a amarrar a pasada semana. Son paros parciais que despois secundaron outras confrarías que serviron, entre outras cousas, para denunciar a delicada situación pola que atravesa o sector. Esta terza feira, representantes da Federación Nacional de Confrarías de Pescadores (FNCP) e da Confederación Española da Pesca (Cepesca) mantiveron un encontro en Madrid coa secretaria xeral de Pesca, Alicia Villauriz, quen lles trasladou, entre outras cuestións, que a semana que vén serían recibidos polo ministro de Agricultura, Pesca e Alimentación, Luis Planas. En declaracións a Nós Diario, o presidente da FNCP e patrón maior de Burela, Basilio Otero, indicou que o sector está nunha "situación límite" que fai que non sexa rendíbel saír a faenar. Porén, o anuncio de reunión, que era unha das súas exixencias para evitar un paro total da flota a partir do día 21 de marzo, fai que agora se manteñan "expectantes" até a celebración do encontro, despois do cal "resolveremos o que imos facer". Consello da Unión Sobre a xuntanza desta terza feira con Villauriz, Otero sinalou que as propostas tratadas "ían na mesma liña", polo que confía en que na cita con Planas poida haber un achegamento de posturas sobre as medidas a adoptar para que a actividade sexa viábel. Precisamente, o ministro pronunciouse tamén esta terza nun almorzo informativo sobre a situación do sector, do que destacou que 23% dos seus insumos están vinculados ao gasóleo "polo que é moi sensíbel ao incremento do prezo dos mesmos", explicou durante a súa intervención. Como é que a Galiza ten un dos carburantes máis caros do Estado? Planas avanzou que xa solicitou que este asunto se inclúa na orde do día do Consello de Ministros de Agricultura e Pesca da Unión Europea que se celebrará o próximo día 21. "Pedín que no próximo consello se discuta este tema. Se a Política Pesqueira Común é un elemento comunitario onde se discute cotas e TAC (totais admisíbeis de capturas), é lóxico que tamén os custos empresariais se discutan alí e vexamos que respostas se poden dar", sen prexuízo do que poida facer a nivel estatal, recalcou. Sobre os paros da flota, o titular de Pesca dixo entender que algúns barcos non saian faenar se non poden cubrir os seus limiares de rendibilidade. "Faremos canto estea na nosa man para darlles unha resposta", asegurou o ministro. As peticións da frota O sector da pesca afirma que, cos actuais prezos do combustíbel, teñen que pór diñeiro para saír faenar. Por iso reclaman unha serie de medidas que mitiguen o impacto da suba dos combustíbeis, entre as que figuran a exoneración dos pagamentos á Seguridade Social e das taxas portuarias, xa que a situación, lembran, non só golpea nos barcos, senón tamén nas lonxas. O prezo da gasolina subiu 40% nun ano Tamén inclúen nas súas peticións unhas axudas "de mínimos", que non terían que ser comunicadas a Bruxelas, para garantir o mantemento da actividade de buques, tripulacións e empresas. Á marxe destas cuestións, desde o sector tamén destacan a súa preocupación polo impacto que poidan ter os paros no transporte, xa que obstaculiza a súa operatividade e fai que o peixe non estea a chegar aos mercados e lineais.


Summary: CULTURA STARTUP Rubén Ferreiro naceu en Compostela hai 37 anos. Fillo de pai e nai funcionarios, fundou a súa empresa en Vigo no 2000, durante a febre das puntocom, como único empregado. Hoxe lidera os designios de Viko, grupo de empresas adicadas ao marketing en e-commerce, con máis de 140 empregados e oficinas en Madrid, Barcelona, Londres, México DF, Miami e Vigo.

Rubén Ferreiro naceu en Compostela hai 37 anos. Fillo de pai e nai funcionarios, fundou a súa empresa en Vigo no 2000, durante a febre das puntocom, como único empregado. Hoxe lidera os designios de Viko, grupo de empresas adicadas ao marketing en e-commerce, con máis de 140 empregados e oficinas en Madrid, Barcelona, Londres, México DF, Miami e Vigo. Quedamos para facer unha videoconferencia por Skype, pero a conexión do seu hotel non alcanza e falamos por teléfono. Rubén Ferreiro está de viaxe. "O CEO [director xeral, nas súas siglas en inglés] é o primeiro comercial da empresa", cóntame dende unha habitación de hotel en Londres, pouco antes de voar a México DF. Rubén móstrase sorprendido pola situación de pactos nalgunhas das vilas galegas. "O BNG está aberto a entrar en gobernos de coalicións, a pesar dos resultados electorais tralas experiencias anteriores?". Aínda recorda os malos resultados do BNG tralo bipartito co PSOE, en Vigo, onde vivía e a onde volve con frecuencia. Pola familia, polos amigos e pola súa oficina na cidade. Un local de 400 metros cadrados no centro, a carón da Alameda, cunha decoración moderna, similar a que imaxinamos dun Google ou Facebook, con espazo para comer, un futbolín… Fan do Barça, vive dende hai anos en Barcelona, onde está o cuartel xeral de Viko, o grupo de empresas do que é director xeral. Contemplou en directo a histórica victoria do Celta no Camp Nou -0-1, gol de Larrivey-, trala cal o equipo celeste encadeou 10 partidos sen gañar. Nas fotos subidas ao Facebook tralo partido, aparece coa camisola do Celta nun Camp Nou xa baleiro, e coa sentimento de que debían que gañar tamén no Bernabeu, para devolverlle os 3 puntos ao Barça. "Son de Vigo. Nacín en Santiago por teima da miña nai. Estando embarazada, cando ía dar a luz, colleu o coche e marchou para Santiago…" Os seus pais querían que fose funcionario, coma eles. Un traballo seguro é para toda a vida. A vida ideal dun fillo para calquera nai galega. "Non sei que quería ser de pequeno, pero sei que son o contrario ao que querían que fose", dime quen recorda ser un adolescente rebelde, facendo o xusto no instituto para aprobar os cursos en xuño, e superar por pouco o 5 na Selectividade. Sendo un estudante do montón e sen unha vocación profesional, o que a Rubén lle cambiou a vida un máster de comercio electrónico na Universidade de Santiago (USC). "Foi a primeira e única edición". Ao finalizar, no ano 2000, fundou a empresa Galicia Banner, como socio e único empregado, primeiro co apoio financiero de media ducia de business angels, e anos despois cun investimento de Unirisco, empresa de capital risco con fondos das 3 universidades galegas. De camiño e antes da fundación de Galicia Banner, Rubén completou Económicas en Santiago. "Tamén a había en Vigo. Elixín Santiago porque quería vivir a vida universitaria, pero os meus pais non se fiaban, pensaban que ía estar todos os días de festa". Convenceunos tras unha negociación complicada, apelando ás emocións e o amor da nai por Santiago. Os pais deixáronllo claro: "Se suspendes, volves". E coa presión e un obxectivo, pasou de facer o xusto no instituto a sacar boas notas na universidade. Cousas dun rebelde con causa. Porén, aínda non sabía que se convertería nun emprendedor. "Económicas era un caixón de sastre válido para ter unha saída profesional", coméntame Rubén antes de engadir que tamén adicou un tempo a preparar unha oposición para inspector de facenda, mentres traballaba peritando o valor financeiro de débedas impagadas. "Aquel traballo estaba ben remunerado, con respecto ás horas traballadas. en certa medida era interesante, pero non me gustaba". Galicia Banner foi a súa forma de vivir a burbulla puntocom dende dentro, respostando á chamada vital de facer algo diferente, xa cunha vocación pola innovación no mundo de internet e o comercio electrónico. Dada a súa orixe e o camiño percorrido, Rubén catalógase a si mesmo coma "emprendedor por accidente". Galicia Banner foi a súa forma de vivir a burbulla puntocom dende dentro, respostando á chamada vital de facer algo diferente, xa cunha vocación pola innovación no mundo de internet e o comercio electrónico. Dada a súa orixe e o camiño percorrido, Rubén catalógase a si mesmo coma "emprendedor por accidente". O aparente paradoxo do modelo de negocio de Galicia Banner era que o éxito acababa co modelo. "Facíamos o outsourcing comercial do espacio dixital dos medios, ata que alcanzaban o suficiente volume para facelo por eles mesmos" Forzada pola propia natureza do negocio, a empresa evolucionou e converteuse nunha axencia de medios, ofrecendo a planificación on-line completa aos mesmos clientes. "Era un modelo de negocio moi rendible, copiado de empresas americanas. Un banner que hoxe valería 1 €, naqueles tempos se pagaba a 30 €". Seguir lendo en Cultura Startup, o blog de Praza Pública sobre iniciativas galegas de emprendemento tecnolóxico Cultura Startup, blog de Praza Pública sobre iniciativas galegas de emprendemento tecnolóxico


Summary: Víctor Freixanes, presidente da institución, lamentou dende Brasil a escasa implantación do portugués nos colexios e institutos galegos, malia a aprobación por unanimidade en 2014 da Lei Paz Andrade. Destacou que o galego "non é unha lingua local"

Víctor F. Freixanes, presidente da Real Academia Galega, interveu este mércores no "I Seminário Internacional para Estudos Lingüísticos. Galego e Português: o passado presente", que se celebra estes días na Universidade Federal Fluminense (Niterói). Neste marco, Freixanes subliñou que o galego "non é unha lingua local" e defendeu "a irmandade co portugués para gañar proxección exterior". A axenda da visita da RAG ao Brasil continúa este xoves cun encontro na Academia Brasileira de Letras."Temos que reivindicar o portugués nas escolas como lingua irmá. Non para substituír o galego, senón para apoiarnos nel cara á proxección exterior"Freixanes reclamou unha "estratexia ambiciosa" por parte dos responsables da realidade política, cultural e institucional e fixo especial fincapé no mundo do ensino. "Temos que reivindicar o portugués nas escolas como lingua irmá. Non para substituír o galego, senón para apoiarnos nel cara á proxección exterior", salientou, e lamentou a escasa implantación do portugués nas escolas e institutos, malia a aprobación por unanimidade no Parlamento de Galicia, en 2014, da denominada Lei Paz Andrade.O presidente da RAG subliñou que o galego "non é unha lingua local", como xa destacara hai uns meses durante a sinatura dun acordo entre a Academia Galega coa Academia Brasileira. O galego é "unha marca de modernidade que nos sitúa no mundo e nos dá algo fundamental: identidade de noso". Pero a esta utilidade interior súmaselle en plena globalización a "utilidade na dimensión exterior, na capacidade de relacionarse con outros espazos e culturas", dixo."A cultura galega, cun mercado interior pequeno, non debe apoiar a súa estratexia no cuantitativo, senón na excelencia" e na "creatividade e a capacidade de comunicación" para incrementar a súa proxección exterior, di a RAG, que engade que neste reto "conta co apoio da proximidade do galego ao portugués, que debe ser aproveitada". "A lingua dános un sitio no mundo. Dende a lingua galega, con ben pouco esforzo, eses rapaces e rapazas do novo século, os novos creadores, póñense en comunicación con centos de millóns de persoas en diversos continentes da man da gran familia galego-portuguesa. Neste punto é onde temos a obriga de profundar para non perder as oportunidades, mesmo facendo pedagoxía social entre nós, porque non todos os galegos e galegas son conscientes desta riqueza", expresou Freixanes na súa intervención."Dende a lingua galega, con ben pouco esforzo, eses rapaces e rapazas do novo século, os novos creadores, póñense en comunicación con centos de millóns de persoas en diversos continentes"O presidente da RAG defendeu igualmente a necesidade de desenvolver "maiores e mellores comunicacións de todo tipo" cos territorios de fala portuguesa, desde Portugal ou Angola ata o Brasil. A axenda de actos dos membros da Academia arrincou o martes cun coloquio sobre a lingua e a cultura galegas na Universidade Federal do Rio de Janeiro. Víctor F. Freixanes, Rosario Álvarez e Henrique Monteagudo foron presentados polo presidente da Academia Brasileira de Letras (ABL), Marco Lucchesi, quen os recibirá no tradicional "chá dos académicos" que esta institución celebra todos os xoves. A xuntanza terá lugar cinco meses despois de que a RAG e a ABL asinasen na Coruña un acordo de amizade e colaboración para estreitaren a relación entre a área cultural e lingüística galega e a brasileira.


Summary: O comité de empresa de Alcoa en Cervo reuniuse co deputado Néstor Rego, que anunciou que pedirá a comparecencia da ministra no Congreso para que explique a situación da planta.

Após a protesta multitudinaria deste domingo en Lugo, na que estiveron acompañados polos traballadores de Vestas, o persoal de Alcoa en San Cibrao (Cervo) xa pensa nos seguintes actos de protesta. Entre esas próximas paradas podería figurar o Congreso das Deputadas en Madrid, aínda que o presidente do comité, José Antonio Zan, puntualizou que se están "barallando varios temas", polo que van "aos poucos". "Para ir a Madrid hai que ter moita xente e que sexa un éxito, e iso non se fai dun día para outro", subliñou. En calquera caso, deixou aberta esa posibilidade: "A estas alturas non descartamos nada". Polo de pronto, o primeiro paso após a mobilización deste domingo, da que Zan se amosou "moi satisfeito" pola resposta da xente, será a manifestación que xa hai convocada para o domingo 17 en Viveiro. "É unha manifestación convocada polos sindicatos, polo que queremos convidar a toda A Mariña a que veña a apoiarnos, porque necesitamos agora máis que nunca o apoio, porque se a SEPI entra nesa operación ao día seguinte poderiamos ter o comezo da venda", explicou. De momento Zan recoñece que seguen "sen noticias do Goberno, nin de Alcoa, e coa necesidade dun vez por todas de que dean ese paso de valentía de meter a SEPI na operación". Iniciativas do BNG Na mesma liña, o portavoz do BNG no Congreso, Néstor Rego, após reunirse co comité, anunciou novas iniciativas na Cámara Baixa para reclamar o Goberno español, entre outras cuestións, que cumpra a resolución da comisión de Industria que apostaba pola intervención pública como vía para garantir a continuidade dos postos de traballo na Mariña. Así, o BNG solicitará a comparecencia da ministra de Industria, Comercio e Turismo, Reyes Maroto, para que explique as actuacións do Goberno con respecto á planta de Alcoa. Rego, que insistiu na intervención pública, aínda que sexa temporal, trasladou o apoio da formación nacionalista aos traballadores e traballadoras de Alcoa na súa loita por "manter a actividade e salvagardar a totalidade dos postos". "O BNG ten claro que a solución de Alcoa pasa pola intervención pública, mesmo aínda que sexa temporal", insistiu o deputado nacionalista no Congreso.


Summary: Ganhador do Prémio José Saramago, o escritor português João Tordo (Lisboa, 1975) ministrou a semana pasada um ateliê de escrita criativa em Leiro (Rianxo).

João Tordo (Lisboa, 1975) é, junto com José Luis Peixoto, Valter Hugo Mãe ou Gonçalo M. Tavares, um dos seletos galardoados com o Prémio Literário José Saramago, que obteve em 2009 pelo seu terceiro romance: As três vidas. O último saiu do prelo este mesmo ano com o título O ano sabático. Mais o autor não descansa: desfruta com o seu trabalho na residência literária da editora Axóuxere em Leiro (Rianxo). O Concelho de Rianxo cofinanciou o ateliê de escrita criativa que ministrou a semana passada. "Para mim um galego é um português com acento" São as dez da manhã, a hora acordada, quando chego à velha casa aldeã de Brión onde Axóuxere tem a sua base de operações; o campo de batalha é o mundo. Tomo o pequeno almoço com os editores Xosé Manuel Tubío, Rafa Janeiro (hoje falta o meu amigo Roberto Abuín) e o romancista João Tordo. Falamos um bocadinho sobre café e sonhos proibidos antes de ocuparmo-nos dos nossos assuntos quotidianos. João e eu vamos ao salão. Envolvidos por livros insuspeitos e o cheiro a pachulí, encetamos esta conversação. O jornalista Mariano José Larra dizia em 1836: "Escribir en Madrid es llorar". Qué é escrever hoje em Lisboa? Houve um tempo em que escrever era chorar. Assim era na época pré democrática, quer em Portugal quer em Espanha; os escritores eram mais conscientes de uma realidade política e tinham uma missão quase obrigatória de escrever o que sucedia em seus países. No caso da nova geração portuguesa, acho que já não choramos tanto e visamos reabilitar a nossa literatura. Salvando o caso de Saramago, Lobo Antunes ou Cardoso Pires, não houve um grande fulgor nos anos oitenta e noventa. Na transição ao novo século e o novo milénio surgiu uma nova geração menos saudosista e que procura outras formas de expressão. "Houve um tempo em que escrever era chorar. Assim era na época pré democrática" Falamos de autores mais viageiros, cosmopolitas e desarraigados? As fronteiras já se abriram. A literatura portuguesa também perdeu a geografia. Eu escrevo histórias que decorrem em todos os lugares do mundo em que esteve. Meu último romance (O ano sabático) ambienta-se em Lisboa e também em Canadá. Perdemos a geografia, mas ganhámos uma maior consciência do mundo, a hipótese de publicar os nossos livros em qualquer país sem perder o seu sentido. Como guionista que é da curta-metragem Crónica de uma revolução anunciada (2011), considera-se você uma das vozes criativas da "Geração à Rasca"? Tenho a sensação de em Portugal termos estado sempre à rasca. A ilusão de riqueza dos noventa sumiu rapidamente porque as políticas europeias o determinam tudo. A curta-metragem inscreve-se em um projeto televisivo chamado "Portugal Hoje", que tencionava retratar um momento de grande agitação social após a intervenção da troika. Os nossos políticos desconhecem a realidade do dia a dia. Há uma falta de humanismo enorme na questão económica. Como foi a sua passagem do jornalismo à literatura? Quando morava em Londres trabalhava para o jornal português O Independente. Uma vez escrevi uma reportagem. O editor telefonou para me dizer que era um bom texto, mais que era ficção. Ultrapassara os factos. Aí enxerguei que tinha de voltar ao que sempre fosse o meu desejo: escrever ficção. As suas tramas misteriosas cativam emocionalmente o leitor... Não escrevo livros de mistério. Quando era neno li os clássicos do mistério e da novela policial, mas também li Kafka, Melville, Dostoievski, Poe… Os meus romances têm muito de autobiográfico. Em ocasiões as minhas próprias vivências e as pessoas que vou encontrando ao longo da vida servem para alimentar a minha ficção, que se acha em uma fronteira entre o real e o irreal. É, antes que qualquer outra coisa, uma ficção existencial. É por isso que acostuma narrar em primeira pessoa? Sinto-me cómodo escrevendo assim porque sei que desse modo há coisas que não pode saber. A primeira pessoa nunca pode ser omnisciente. Para o tipo de livros que escrevo é o mais apropriado. O seu romance O bom inverno surge trás o bloqueio literário que lhe supôs o prémio. Como alguém com bloqueios pode ensinar a escrever em ateliês? Era a primeira vez que não sabia se ia estar à altura da expectativas. O bom inverno é mais diferente de quantos livros escrevi. Liberei-me completamente para esta história. A partir de ele não tenho bloqueios criativos. Nos ateliês literários é fundamental ensinar a importância de conseguir criar uma rotina literária. Nos quinze dias que levo em Rianxo escrevi mais do que nos últimos seis meses. -Que é então escrever em Rianxo? -É ótimo. Escrevo umas seis horas ao dia. Esta é uma casa bonita, cheia de livros e de coisas antigas... Tenho calma contínua e poucas distrações. -Você tem tido residências literárias em Nova York ou Montreal, por quê elegeu agora Galiza? -Eu já estivera algumas vezes na Galiza. Parte do meu novo romance, cuxo protagonista é um galego, estará ambientado em Pontevedra, Santiago de Compostela e Brión (Rianxo). -Por quê um galego? -Porque para mim um galego é um português com acento. E porque Galiza me tem inspirado


Summary: A empresa pretendía trasladar á capital do Estado a sección de comercio electrónico, que opera dende San Cibrao e que rexistra importantes beneficios económicos. A sentenza do Xulgado do Social cre que a medida non está xustificada e impedirá a súa realización.

Unha empresa non sempre ten carta branca para deslocalizar seccións ou postos de traballo, ou para trasladalos a outra cidade buscando unha centralización da xestión. Unha sentenza do Xulgado do Social de Ourense vén de botar abaixo os plans de Adolfo Domínguez de levar a Madrid a súa sección de comercio electrónico (e os seus seis postos de traballo), que opera dende o polígono de San Cibrao das Viñas e que rexistra importantes beneficios económicos. O xuíz cre que a medida non está xustificada e impedirá a súa realización. O pasado 27 de xuño a empresa remitíralles aos traballadores afectados unha sinxela comunicación informándoos do traslado a Madrid e dándolles apenas un mes de prazo. A sentenza sinala que "a conveniencia organizativa empresarial non é causa suficiente para non respectar un contrato celebrado para prestar servizos nun lugar distinto" A sentenza cre que a medida non estaba xustificada e sinala que "a conveniencia organizativa empresarial non é causa suficiente para non respectar un contrato celebrado para prestar servizos nun lugar distinto, senón que haberá de indicarse, cando menos, por que o contrato inicialmente celebrado resulta antieconómico ou non operativo, e iso xustifica a súa alteración substancial". Neste caso non se producía esa motivación económica. A empresa argumentaba que o obxectivo era crear unha "unidade produtiva autónoma". Porén, o xuíz non atendeu esta xustificación, ao entender que os traballadores simplemente realizarían o mesmo lugar nunha oficina distinta, e que o seu centro de traballo orixinal tamén seguiría en funcionamento. O fallo conclúe que "do que se trata é dunha deslocalización, dentro da mesma empresa, dunha parte da actividade, pero cuxo funcionamento non parece que poida considerarse autónomo".


Summary: Entre o 2 e o 3 de agosto, a presidenta da Cámara de Representantes de EEUU, Nancy Pelosi, facendo oídos xordos á forte crítica e á seria advertencia da China, realizou unha visita sen anunciar á illa de Taiwán da China, feito que provocou reaccións enérxicas dese país e chamou unha ampla atención no mundo.

O Ministerio de Relacións Exteriores da China, a Oficina de Asuntos de Taiwán do Comité Central do Partido Comunista da China e o Comité de Asuntos Exteriores da Conferencia Consultiva Política Nacional da China fixeron declaracións respecto diso. O chanceler chinés, Wang Yi, e os voceiros do Comité Permanente da Asemblea Popular Nacional e do Ministerio de Defensa Nacional da China deron a coñecer os seus comentarios sobre a visita. Todos manifestaron a súa enérxica protesta contra a visita de Pelosi a Taiwán, e sinalaron que o que fixo Pelosi violara abertamente o compromiso estabelecido pola autoridade norteamericana en canto a observar a política dunha soa China e non estabelecer ningún contacto de carácter oficial con Taiwán, e que constituíu unha provocación política importante á China. A China utiliza munición real a menos de 20 km de Taiwán A parte chinesa reiterou que o principio dunha soa China é un consenso xeral da comunidade internacional e unha das normas fundamentais que guían a relación interestatal, e reafirmou a determinación, a vontade e a capacidade da China na defensa da soberanía nacional e a integridade territorial, e no cumprimento do obxectivo de reunificar o país. As autoridades chinesas advertiron a Taiwán que deixase de promover a chamada Independencia Progresiva. Tamén advertiron aos Estados Unidos que non tentase aplicar a política de conter China con Taiwán nin apoiar as actividades separatistas da illa. Ademais, o Ministerio de Relacións Exteriores da China convocou urxentemente o embaixador norteamericano e presentou protesta nun ton furioso pouco escoitado anteriormente. As fortes reaccións da China non se limitan a ser verbais, senón que se reflicten rapidamente en accións. Neste contexto, o Exército de Liberación Popular da China realizou unha serie de manobras militares con lume real no mar e aire ao redor da illa de Taiwán entre o 4 e o 7 de agosto. Sen dúbida é unha nova advertencia tanto ás forzas secesionistas taiwanesas como aos Estados Unidos. Violación da soberanía nacional Por que a China non tolera a visita de Nancy Pelosi a Taiwán? Hai tres explicacións. Primeiro, Pelosi violou seriamente a soberanía nacional e a integridade territorial da China. Taiwán, desde tempo moi afastado, forma parte do territorio chinés. No século XVII, a Dinastía Qing da China xa comezou a exercer a administración sobre Taiwán. A illa permaneceu baixo a colonización xaponesa durante medio século, concretamente entre 1895 e 1945. Ao termo da Segunda Guerra Mundial, de acordo co estipulado na Declaración do Cairo e a Declaración de Postdam, a China recuperou a súa soberanía en Taiwán. A quenda de Taiwán? Cando o goberno da República Popular da China substituíu o da República da China en outubro de 1949, sendo o único goberno lexítimo da China, loxicamente empezou a exercer a soberanía en toda a China incluíndo Taiwán. Esta vez, sen ter o permiso do goberno chinés e até co seu firme rexeitamento, Nancy Pelosi insistiu en visitar Taiwán, o cal foi en contra das normas básicas da relación interestatal e considérase unha ofensa seria á soberanía nacional da China. Ameaza á paz e á estabilidade Segundo, Pelosi enviou un sinal erróneo ás forzas separatistas de Taiwán e aumentou a ameaza á paz e á estabilidade no Estreito de Taiwán. A líder taiwanesa Tsai Ing-wen mantén obcecadamente a posición independentista, non recoñece o Consenso de 1992 cuxa esencia é Unha Soa China, pregoa abertamente a tese de Dúas Chinas, ataca sen escrúpulos o principio dun País, Dous Sistemas, practica a desinización na illa, manipula a Independencia recorrendo aos supostos recursos xurídicos, provoca intencionadamente o enfrontamento entre ambos os lados do Estreito de Taiwán e practica as actividades secesionistas no ámbito internacional en conspiración coas forzas foráneas antichinesas. A visita de Pelosi podería deixar á autoridade taiwanesa unha ilusión do apoio norteamericano á Independencia de Taiwán, que serve para estimular as actividades separatistas en maior grao e, en consecuencia, producir uns incidentes de xogar con lume que porán en ameaza a paz e a estabilidade da rexión. Violación do principio dunha Soa China Terceiro, Pelosi violou seriamente o principio dunha Soa China e os compromisos estabelecidos nas tres Declaracións Conxuntas entre a China e os Estados Unidos. Hai unha soa China no mundo. Taiwán forma parte inalienábel do territorio chinés. O da República Popular China é o único goberno lexítimo de toda China. Estes feitos quedan reconfirmados na Resolución número 2.758 da Asemblea Xeral da ONU aprobada en 1971. A visita de Pelosi a Taiwan aviva o conflito con Beijing: "A reunificación da China é inevitábel" A autoridade norteamericana fixou un compromiso ben claro no Comunicado sobre o Estabelecemento de Relación Diplomática con China: Os Estados Unidos Americanos recoñece o goberno da República Popular da China como o único goberno lexítimo da China. Neste marco, o pobo americano manterá vínculos non oficiais en ámbito cultural, comercial e outros co pobo taiwanés. O Congreso de representantes, sendo unha parte da autoridade norteamericana, debe adherirse cabalmente a ese compromiso e non debe manter ningún contacto de carácter oficial con Taiwán. O cargo que desempeña Pelosi pintou con marcada cor oficial a súa visita á illa, que violou desenfreadamente o compromiso do seu goberno, significa un desafío brutal ao principio dunha Soa China e causou novas e importantes molestias á relación sino-americana. A parte chinesa descargou a súa ira contra a provocación de Pelosi. Suponse que a protesta e a advertencia da China non son palabras baleiras e converteranse en accións concretas. Pelosi e as forzas separatistas de Taiwán pagarán o debido prezo polos seus actos ridículos. *Yao Fei é o Ministro Conselleiro da Embaixada da China no Estado español


Summary: "A xustiza considera que non existe causa obxectiva dos despedimentos e que o único fin do Grupo Hotusa era eliminar o persoal sindicado e máis activo", indica a CIG.

O Xulgado do Social nº3 de Lugo vén de condenar a H24 Reservation Services e Agate Hotels SL (do Grupo Hotusa) a readmitir de inmediato dous traballadores "aos que despediu en represalia pola súa filiación sindical e pola súa proximidade coas do persoal", segundo informa a CIG a través dun comunicado. A xustiza considera, indica o sindicato, que non existe causa obxectiva dos despedimentos e que o único fin do Grupo Hotusa era eliminar o persoal sindicado e máis activo, xa que ademais destes dous traballadores a empresa tamén despediu a varios delegados e outras persoas afíns á CIG. Para xustificar a extinción do contrato, a filial de Hotusa acusa os traballadores de baixo rendemento voluntario para aplicarlles así un despedimento disciplinario. Porén, nas dúas sentenzas sublíñase que "fronte ao indicio de vulneración do dereito de liberdade sindical non existe xustificación obxectiva e razoábel da decisión adoptada pola empresa". Aínda máis, nunha das resolucións xudiciais insístese no feito de que estes dous traballadores foron os únicos que se atreveron a sentar na mesa dos representantes sindicais durante a cea de Nadal e que ambos os dous foron despedidos. Para o secretario comarcal da CIG de Lugo-A Mariña, Antonio Niño, fica claro que a decisión de despedir estes traballadores "forma parte da estratexia de persecución sindical iniciada pola compañía contra da CIG tras gañar as eleccións sindicais celebradas o pasado ano no centro de traballo de Chantada". Non hai que esquecer que, prosegue, "pouco antes de declararse o estado de alarma en marzo, a empresa aplicou despedimentos moi selectivos, xa que na meirande parte afectaron a persoas que a empresa vincula coa CIG, pero que pretendeu camuflar baixo a escusa da baixada das reservas e as cancelacións provocadas pola Covid19".


Summary: A muller, á que o presidente da Deputación de Ourense tería ofirecido traballo a cambio de sexo,asegura que cargos da institución provincial eran coñecedores do acontecido desde 2012.

A denuncia feita contra José Manuel Baltar por ter ofrecido, supostamente, un posto de traballo a unha veciña de Ourense a cambio de manter relacións sexuais, materializouse xa nos xulgados. Segundo avanza o xornal La Voz de Galicia, a muller presentou unha demanda xudicial por acoso sexual e advirte que outras persoas pertencentes á institución provincial tiñan coñecemento do acontecido desde 2012. Así o relata na exposición dos feitos na que asegura ter decidido en 2013 denunciar mais que unha doenza grave llo impediu. Após recuperarse, di, recuperou o caso. Uns feitos que comezan coa súa participación como militante do Partido Popular na cimeira en que José Manuel Baltar foi eleito como sucesor do seu pai derrotando, así, o candidato oficialista de Feijóo. A partir de entón o actual presidente da Deputación de Ourense comezou a desenvolver con ela un tratamento que describe como persoal e próximo. Mesmo póndose en contacto telefónico cando esta non lle proporcionara aínda o seu número de móbil. A denunciante asegura que iniciou as gravacións cando Baltar comezou a negar algunhas das conversas que mantiveran Após o encontro nun luxoso hotel ourensán, do que a Fiscalía xa ten constancia, a denunciante non accedeu a citas posteriores e José Manuel Baltar comezou a distanciarse, embora manter a promesa de que lle concedería un posto de traballo. Nesa altura, asegura na denuncia, algún outro cargo do Partido Popular teríase insinuado e cando José Manuel Baltar comezou a negar conversas a denunciante optou por iniciar as gravacións. Algo que chegaría a ouvidos do propio presidente da Deputación de Ourense en 2012. Na denuncia, a muller achega dous teléfonos móbiles coas mensaxes de texto supostamente enviadas por Baltar e unha memoria USB coas conversas gravadas, das que xa dispón tamén a Fiscalía. Insta a xustiza a que a chame para declarar e mesmo a que se produza un careo entre as partes.


Summary: O portavoz nacional do BNG considera que as fotografías de Feijóo co narco Manuel Dorado só deixan unha opción ao presidente da Xunta, demitir.

Xavier Vence, aliás, entende que non se pode falar de "mera coincidencia" e lembra que Feijóo tivo máis "amizades perigosas", citando a Pablo Crespo e a Manuel Cruz. Afirmacións que o portavoz realizou após a súa comparecencia para denunciar o "espolio" a Galiza que supón a quita de preferentes e subordinadas O portavoz nacional do BNG, Xavier Vence, considera que as fotografías de Feijóo con Manuel Dorado constitúen un "problema político e de ética pública que afecta a gobernanza do país". Así o manifestou a preguntas dos xornalistas após a súa primeira rolda de imprensa como portavoz nacional. Unha comparecencia na que denunciou o "espolio do aforro, o salario e os impostos dos galegos para salvar a banca" e na que fixo un chamemento a todas as forzas políticas nacionalistas e de esquerda, sindicatos e movementos sociais a uniren forzas e facer unha fronte común contra dito "espolio". "As fotografías reflicten moito máis que unha mera coincidencia de dúas persoas nun iate", sinalou Vence, que lembrou que Manuel Dorado non era a única "amizade perigosa" do actual presidente da Xunta. Neste sentido, apuntou Manuel Cruz, chófer de consellerías e testaferro do narco, a persoa que os presentou. Un dos cerebros da Gürtel E nesta relación de "amizades perigosas" que Vence lle lembrou esta cuarta feira a Feijóo tamén está Pablo Crespo, "que estaba en Portos de Galiza cando Feijóo estaba na Consellería de Transportes e de Obras Públicas". Crespo chegou a ser secretario de organización do PPdeG ao tempo que, como empresario, xestionou entre 1996 e 1999 numerosos actos políticos do Partido Popular en Galiza. Foi propietario e administrador de varias empresas que foron investigadas xudicialmente. As pesquisas remataron coa súa detención en 2009. Daquela foi cando o Partido Popular comunicou a súa expulsión do partido. A trama Gürtel, pola que se investigou a Crespo, relacionouse co caso Bárcenas pola presunta financiación irregular do PP. O 1% do PIB de Galiza (eses 600 millónsda quita aos preferentistas galegos) vai ir de Galiza para o FROB "e para o sistema financeiro español" Para o portavoz do BNG as xa mundialmente coñecidas fotos de Feijóo e Dorado non deixan ao presidente máis que unha saída: "Debe despexar o terreo para ter un goberno centrado nos problemas do país, que non son os seus". Vence lamenta que "Galiza "saia en xornais de todo o mundo por unha foto do seu presidente cun narco", un escenario que, reiterou, "o noso país non pode soportar". Por iso, concluíu, "Feijóo debe demitir, canto antes". Vázquez Taín e a obriga dos xuíces de non tomaren parte Tamén a preguntas dos xornalistas sobre as declaracións en medios de comunicación do xuíz Vázquez Taín nas que alén de sinalar que non había indicios delictivos nas fotografías, quitáballe ferro ás mesmas; Vence lembrou que os maxistrados "falan a través de sentenzas" e que non é propio que fagan declaracións "de parte". Neste sentido, lembrou que en 2005, sendo Feijóo vicepresidente da Xunta, nomeouse Vázquez Taín director da Axencia Galega de Seguridade. Polo que, para evitar 'malentendidos' o xuíz debería absterse de facer declaracións dese tipo. A quita e o roubo Na rolda de imprensa, Xavier Vence alertou de que se está a producir un "espolio dos aforros, dos salarios e dos impostos dos galegos" para salvar a banca, un espolio no que o que acontece cos milleiros de persoas estafadas polas preferentes e subordinadas é un dos exemplos máis claros. "Hai un problema social que o PP quer converter nun problema de orde pública" Neste sentido, o portavoz do BNG lembrou que a quita que se aplica aos preferentistas galegos supón 600 millóns de euros, "alén da cantidade posterior que se lle vaia quitar no canxe das accións por cartos". Para Vence, só este dato xa indica que o equivalente ao 1% do PIB de Galiza (eses 600 millóns) vai ir de Galiza para o FROB "e para o sistema financeiro español". Un roubo con responsabilidades políticas nos gobernos de Galiza e do Estado, apuntou. Reaxir O espolio que se está a producir coa cidadanía galega ("reforma laboral, recortes salariais,...") constitúe un "problema social que o PP quer converter nun problema de orde pública". Na sociedade de Galiza hai, apunta "sensación de desgoberno" nun momento no que se está a dar "un combate radical do sector financeiro contra os nosos aforros e salarios". Vence avoga porque as "forzas políticas nacionalistas e de esquerda, sindicatos,movementos sociais e cidadáns,..." fagan fronte común a esta grave situación E chegados a este punto, que facer? Vence avoga por un chamamento a "forzas políticas nacionalistas e de esquerda, sindicatos,movementos sociais e cidadáns,..." para facer fronte a esta situación. Unha aposta por variar a actual situación e "poñer os recursos do país a funcionar".


Summary: No centro residencial onde se produciu o caso están levando a cabo as correspondentes medidas de "vixilancia, control e illamento" que require o protocolo polo coronavirus.

Un usuario do asilo de Caldas de Reis está infectado polo coronavirus, no centro adoptáronse todas as medidas de prevención e illamento que exixe o caso. Esta residencia de maiores está xestionada pola orde católica das Hermanitas dos Anciáns Desamparados. O consistorio de Caldas emitiu un comunicado no que fai un chamamento á calma despois deste positivo e apela a seguir coas medidas de autoprotección como medio "máis efectivo" para afrontar a COVID-19. A comisión municipal de seguimento do coronavirus, que dirixe o alcalde, ofreceu en días pasados toda a colaboración ao centro residencial onde se produciu o caso e onde se están levando a cabo as correspondentes medidas de "vixilancia, control e illamento". Así mesmo, trasladou que permanece en contacto permanente coa responsábel do centro, mentres traballa "man a man" e "en constante comunicación" coa Subdelegación do Goberno estatal na Galiza. Operativo para desinfectar a contorna O alcalde, Juan Manuel Rey, falou esta quinta feira coa subdelegada, Maica Larriba, segundo traslada o concello; así como coas autoridades sanitarias, cos corpos de seguridade e con Protección Civil para avaliar os protocolos correspondentes e ofrecer "a mellor resposta" ante esta situación. Nesta liña, o alcalde de Caldas ordenou un operativo especial de desinfección por parte de Protección Civil na contorna da residencia de maiores e do centro de saúde próximo, co fin de minimizar o impacto que poida ter o coronavirus na vía pública.