Summary: O Pazo da Cultura de Pontevedra acolle, un ano máis, a Feira das Industrias Culturais da Galiza (Culturgal), que se desenvolverá entre os días 29 de novembro e 1 de decembro. Nesta edición, a organización quixo demostrar que se trata dun certame "sen estereotipos" elaborando unha programación marcada pola diversidade.

A Feira das Industrias Culturais da Galiza (Culturgal) alcanza a súa 12ª edición realizando un chamamento a público, entidades, patrocinadores, empresas, profesionais e artistas plasmado no lema Dálle unha volta á feira!, co que pretenden reflectir a "diversidade" que caracteriza o evento, que se desenvolverá entre o 29 de novembro e o 1 de decembro no Pazo da Cultura de Pontevedra. Os visitantes terán a oportunidade de coñecer autoras, autores, artistas, xornalistas, músicos e xentes do teatro, do cinema e da televisión, así como de informarse sobre as novidades e o que virá na cultura na Galiza. "E, como non, tamén a ocasión de atopármonos a xente Culturgal, da que non hai estereotipo, porque a feira ten a capacidade de atraer a diversidade en idades, intereses e gustos. E iso é o que significa Culturgal", subliña o seu director, Xosé Aldea. Así o sinalou durante a presentación do programa completo, que tivo lugar no Pazo da Cultura de Pontevedra, e que contou coa participación de Jacobo Sutil, director da Agadic da Xunta; Carmela Silva, presidenta da Deputación de Pontevedra; e Carme Fouces, concelleira de Cultura en Pontevedra. Culturgal para todos os gustos Con 85 stands no recinto e 18 no Espazo Arte Contemporánea, o percorrido pola feira ofrecerá unha completa panorámica da actividade cultural, con galerías, editoriais, librarías, axencias culturais, artesáns, compañías, etc. Miguelanxo Prado, Ledicia Costas, Oliver Laxe, Marful, Chévere, Quico Cadaval, Sabela Ramil, Mabel Rivera, El Hematocrítico, Dios Ke Te Crew, Berta Dávila, Tanxugueiras e Xurxo Souto son tan só algúns dos moitos nomes e encontros que se darán cita nesta 12ª edición do Culturgal. A feira distribuirá as súas liñas de programación en diferentes escenarios, denominados Infantil, con contacontos, baile, ou obradoiros; Foro, un espazo recollido de presentacións e encontros profesionais; Carpa, que acollerá espectáculos cun aforo máximo de 400 persoas; Libro, o espazo de referencia para o encontro entre autoras e autores e o público; e Cinema, unha sala na que atoparse coa colleita audiovisual do ano e adiantarse ao que virá. Diversidade e rapazada como bandeira Culturgal está considerada como "a festa da cultura feita no país, pensando en todas as idades, en todo o potencial do territorio e en todo o que queda por facer na diversidade e accesibilidade". Xa que logo, a feira tamén recolle as preocupacións, ferramentas, accións e proxectos de axentes e públicos arredor dunha cultura "verdadeiramente inclusiva". "Nesta edición da Culturgal haberá moitas propostas e colaboracións con entidades e profesionais especialmente centrados na accesibilidade e na diversidade: co Centro de Recursos da ONCE de Pontevedra, potenciando a formación dos profesionais da cultura; con Entresignos, empresa de lingua de signos; coas sesións de contos inclusivos de ContAZ; ou coa sesión DJ do sábado a mediodía na que poderemos probar novas ferramentas para a comunidade xorda ou con problemas auditivos ao tempo que bailamos", comenta o director, Xosé Aldea. Asemade, tamén haberá espazo para a rapazada, tendo lugar unha programación especialmente dirixida ao público infantil, na que destacan María Fumaça, Mama Cabra ou Xoán Curiel, e que desde a organización consideran un dos puntos fortes da feira: "Somos conscientes do que empurran a feira os grupos familiares, as cativas e cativos. Para eles prepárase unha programación específica para que, desde o momento no que entran pola porta, teñan moito onde enredar. Tanto é así que as veces a oferta supéranos, por iso recomendamos ás familias que vexan o programa, as idades recomendadas e aquelas actividades que precisan inscrición para que gocen e aproveiten máis o Culturgal". Arte contemporánea O Espazo Arte Contemporánea do Culturgal volverá a contar co Museo de Pontevedra, o CGAC e a Bienal de Cerveira, tres institucións que traen a súa mellor imaxe á feira. O espazo tamén acollerá dúas exposicións: unha de fotografía, co premio Luis Ksado da Deputación da Coruña; e O Camiño de Santiago Debuxado, con Joaquín González Dorado, unha proposta que trae á feira o Xacobeo. No caso do cinema, cunha programacion coordinada pola Asociación Galega de Produtoras Independentes (Agapi) o Culturgal acolle a preestrea de Eroski Paraiso, a película de Jorge Coira e Xesús Ron a partir da peza teatral de Chévere do mesmo título, e recibe a Oliver Laxe que presentará o pase de O que arde ao publico da feira. A carpa Culturgal para música ao vivo acolle 15 concertos en formato showcase: baile, tradicional, electrónica, rock e pop durante os tres días da feira con, entre outros, os novos lanzamentos de Dios Ke Te Crew e Tanxugueiras.


Summary: A empresa naval pública terá que aboar 128.000 euros a Rafael Pillado.

O Xulgado do Social número 2 de Ferrol admitiu de maneira parcial a reclamación presentada polo ex traballador da antiga Bazán -na actualidade Navantia-, Rafael Pillado, afectado por un cancro de pulmón como consecuencia da súa exposición ao amianto durante a súa etapa como empregado nos estaleiros. Visto para sentenza o xuízo de Rafel Pillado contra Navantia pola exposición de traballadores a amianto Desta forma, o xulgado condena a empresa naval pública a indemnizar este xubilado por 127.909,22 euros, unha cantidade afastada dos máis de 379.000 euros que se reclamaban na demanda. De todas as maneiras, o seu avogado, Suso Porta, confirmou esta cuarta feira que esta sentenza será recorrida a unha instancia superior, ao Tribunal Superior de Xustiza da Galiza (TSXG), ao estimar que a indemnización non se corresponde co dano causado. Navantia vulnera os dereitos dos traballadores de novo ingreso ao non pagarlles plus de distancia Pillado, que foi un dos fundadores de CCOO na Galiza e membro destacado do Partido Comunista Español (PCE), ademais de edil no Concello de Ferrol; sofre na actualidade un mesotelioma polo que está a recibir tratamento oncolóxico. Po en suspensión A sentenza sobre o xuízo decorrido o pasado 20 de setembro recolle que Pillado debía permanecer con frecuencia nas cámaras de máquinas dos buques, tanto de nova construción como de reparación, "nas que existía po de amianto en suspensión". Neste sentido, o tribunal recoñece que a empresa "non realizaba medicións para coñecer a concentración de amianto no ambiente, nin proporcionaba aos traballadores elementos de protección específicos". As vítimas do amianto na Galiza urxen a creación do fondo estatal de compensación Así, determina que a enfermidade que padece na actualidade o histórico sindicalista está vinculada ao seu traballo nos estaleiros, como así testemuñan varios informes médicos. Por tanto, fixa unha indemnización de 57.905,22 euros, aos que hai que sumar os danos derivados "da perda de calidade de vida", como consecuencia do cancro que padece, que cifra nunha contía doutros 70.000 euros.


Summary: Xosé Manuel Fernández Abraldes solicita á Garda Civil que o Seprona comprobe "se houbo algún tipo de infracción medioambiental" derivada da presunta desinfección organizada polo grupo municipal do Partido Popular.

O alcalde de Barro, Xosé Manuel Fernández Abraldes (BNG), denunciou esta segunda feira perante a Garda Civil a "presunta desinfección" levada a cabo "sen ningún tipo de autorización" por parte dun concelleiro do Partido Popular. Abraldes manifesta na denuncia, á que tivo acceso Nós Diario, que na mañá do pasado sábado, 25 de abril, este concelleiro do PP levou a cabo "presuntamente labores de desinfección por varias vías públicas do término municipal de Barro sen ter comunicado nin solicitado autorización municipal, nin ter tampouco autorización de calquera outra Administración competente". Así, explica que a "desinfección" foi organizada "ao parecer" por todos os concelleiros do grupo municipal do Partido Popular de Barro. Un extremo que se confirma na páxina de Facebook Populares de Barro, na que o pasado sábado publicaron que tiñan despregado "outro gran operativo especial de desinfección de contenedores e valdeo de varios espazos públicos e aldeas do noso concello mediante un camión motobomba con cisterna de 30.000 litros de capacidade". Na denuncia consta que para esta presunta "desinfección" da vila empregaron "un camión cisterna de gran tonelaxe" dunha empresa de Meis da que se descoñece se "dispón de autorización para o tratamento de produtos tóxicos de desinfección". Por este motivo, o alcalde solicita que a Garda Civil traslade estos feitos ao Seprona (Servizo de Protección da Natureza) de Caldas de Reis por "se houbo algún tipo de infracción medioambiental". O PP argumenta no seu Facebook que empregaron "120.000 litros de auga coa correspondente dose de lexía" para repartir desde o camión cisterna. Danos medioambientais "Ante esta actuación totalmente irregular e sen control, que pode acarrear danos medioambientais tanto a persoas como a bens, o alcalde presentou denuncia ante a Garda Civil, o SEPRONA e a Consellería de Medio Ambiente para que se investiguen os feitos e se depuren as responsabilidades ás que puideran dar lugar", informan desde o concello nun comunicado. Ademais, Xosé Manuel Fernández Abraldes manifesta na denuncia que tivo coñecemento "doutros labores similares a fin de semana anterior" como demostran as fotografías publicadas o día 19 de abril no Facebook Populares de Barro sobre un "operativo especial para levar a cabo a desinfección de varios espazos públicos e aldeas do noso concello". Un "operativo especial" realizado, segundo a mesma publicación do PP, coas "aportacións económicas feitas polos propios concelleiros do Grupo Municipal do Partido Popular corespondentes as súas retribucións por asistencias a plenos e comisións". Protocolo da autoridade sanitaria Desde o Concello de Barro aseguran que cumpren o "protocolo estabelecido polas autoridades sanitarias" e que o consistorio "leva facendo a desinfección dos lugares máis sensíbeis" desde "a primeira semana da declaración do estado de alarma". "Para iso conta con dous equipos de operarios municipais e vehículos oficiais, co apoio de voluntarios de protección civil. Ademais, persoal da Consellaría de Medio Rural tamén desinfecta as inmediacións do centro de saúde, como reforzo das actuacións municipais", explican. Nas súas redes sociais, as populares critican (en referencia aos feitos denunciados) que "o alcalde se adicara a chamar á Garda Civil para ameazar os veciños e empresas que interviñeron no mesmo, intentando suspender estas labores sanitarias aínda que finalmente non o chegase a conseguir". Porén, o Goberno local critica que "os membros do PP anden polas casas da xente unicamente buscando facer propaganda política con actuacións tan esperpénticas".


Summary: VÍDEO E FOTOS | A raza galega xa conta con exemplares en Noruega, México ou Brasil, onde se empregan en explotacións de vacún

Creado a comezos da década pasada, o Club da Raza Can de Palleiro comezou o seu traballo de rexistro e recuperación desta raza autóctona de Galicia con só nove exemplares rexistrados. A comezos de decembro o club celebrou en Padrón a súa asemblea anual e certificou que xa conta con 1.275 inscritos no seu libro xenealóxico. Porén, a pesar dos progresos, a raza "aínda se considera e perigo de extinción". O club define o can de palleiro galego como un "can pastor e de garda, polivalente, pois tanto vai coas vacas, arreándoas e gardándoas, como tamén coida da casa. Gardián de proverbial intelixencia, presenta un carácter forte e reservado cos estraños, sendo, ademais, valente e trabador, características que o fan un gran colaborador na condución e garda do gando. Amosa unha gran fidelidade ao seu amo, coa xente da casa tórnase doce e tranquilo". A asociación salienta "a estabilidade psíquica e equilibrada deste animal, propio dun can pastor, polo que esta característica débese coidar en extremo, fomentando a selección de exemplares equilibrados e suficientemente socializados". A raza galega xa conta con exemplares en Noruega, México ou Brasil, onde se empregan en explotacións de vacún Á reunión anual da asociación en Padrón asistiu a directora xeral de Gandaría, Belén do Campo, quen salientou que xa hai exemplares de Can de Palleiro en Noruega, México ou Brasil, onde se está a empregar en distintas explotacións de vacún como condutor do rabaño. O club vén desenvolvendo actuacións como a procura de animais co patrón racial, a realización de estudos de caracterización poboacional da raza, a organización de exposicións, concursos morfolóxicos e escolas de xuíces ou a difusión dos seus valores en feiras, charlas, conferencias, xornadas ou a través dos medios de comunicación. Club de Raza Can de Palleiro


Summary: O voceiro de Galicia en Común-Anova Mareas, Antón Gómez-Reino, pide á Xunta que estenda o bono de aluguer a 100% para familias sen recursos ou que viran mermados os seus ingresos en 75%.

O portavoz de Galicia en Común-Anova Mareas, Antón Gómez-Reino, propuxo este sábado 18 de abril pór en marcha unha liña de axudas destinadas ao pagamento de alugueres de pisos e residencias universitarias destinadas a estudantes cuxas familias non teñan recursos ou "estean a ver minguados os seus ingresos" en 75% durante a crise do coronavirus. Nunha rolda de prensa telemática, Reino presentou propostas da coalición en materia de vivenda, que debe ser "un dereito garantido", especialmente na situación actual de confinamento, dixo. Após saudar as medidas tomadas polo Goberno do Estado español, que cualificou de "históricas", instou ao presidente da Xunta da Galiza, Alberto Núñez Feixoo, a que "exercer as súas competencias" e "que non se esconda detrás da Televisión galega nin doutras Administracións". "O Goberno galego non pode quedar de brazos cruzados e debe desenvolver, como fixeron tamén o Goberno do Estado e os Gobernos doutras comunidades autónomas, medidas que eviten que as galegas e galegos perdan a súa vivenda", manifestou o portavoz de Galicia en Común-Anova Mareas. Alén das axudas a estudantes, Reino solicitou a Feixoo que "exonere" do pagamento do aluguer até o mes de xuño aquelas familias inquilinas de vivendas públicas do Instituto Galego de Vivenda e Solo (IGVS). Ademais, Gómez-Reino propuxo estender o 'bono de aluguer social' da Xunta á totalidade dos gastos das vivendas, incluída a factura da comunidade, para todas as persoas que visen diminuídos os seus ingresos nun 75%. Tamén demandou ao Goberno galego que aplique "con celeridade e coa máxima dilixencia" o decreto do Plan Estatal de Vivenda 2018/2020 no que se inclúen medidas para vítimas de violencia machista, para persoas afectadas por desafiuzamentos e para outros colectivos en situación de vulnerabilidade. Para eles, a coalición reclamou "solucións habitacionais". "O Ministerio fixo o seu traballo e mobilizou unha inxente cantidade de recursos que deben desenvolver as Comunidades Autónomas", explicou Gómez-Reino. Finalmente, o portavoz de Galicia en Común- Anova Mareas valorou que da crise do coronavirus "non se pode saír como se fixo da do 2008", na que "se empobreceu aínda máis aos que menos teñen". "Desta non se pode deixar a ninguén atrás", resumiu.


Summary: Esta sexta feira, 28 de xullo, hai greve en Renfe e Adif convocada en solitario pola Confederación Xeral do Traballo, CGT. Un paro de 23 horas convocado contra a destrución do emprego e a privatización do sector ferroviario. Falamos con Ángel Valladares, responsábel deste sector na CGT galega.

- Que é o que está a pasar no sector ferroviario, en Renfe e Adif para que CGT decida convocar unha greve? - Pasa o que xa vén pasando desde hai tempo, que en ambas as dúas empresas públicas estanse a externalizar funcións que antes eran propias e iso leva a que o traballo se faga a través de contratas e en peores condicións laborais, en condicións moi precarias. Isto que xa viña pasando desde hai tempo, acelerouse. Ademais, nos últimos tempos, non se produciu ningún avance en determinadas cuestións dos convenios colectivos. Como sindicato intentamos negociar estas cuestións, fixemos un chamamento ás outras centrais para que as mobilizacións fosen conxuntas mais elas optaron por outra estratexia. - Na convocatoria deste paro de 23 horas tamén facedes fincapé na situación de privatización que se está a dar nun servizo público como o ferroviario... - Estase a levar a cabo desde hai un tempo un desmantelamento progresivo deste servizo público. Vaise aos poucos deixando de facer as funcións para externalizar estas e darllas a empresas privadas. E cando non, baixa a calidade do servizo, temos exemplos claros aquí, como a liña do norte de Galiza, a que vai de Ferrol a Ribadeo, onde vimos que non había trens, non había persoal para o mantemento dos trens e da vía, houbo anulacións de viaxe... Son algunhas das consecuencias de precarizar un servizo público que se debe á sociedade. Todo este proceso levou a un deterioro do servizo, cuns EREs en Renfe e Adif que levaron a cadros de persoal cada vez máis pequenos. Parte da actividade propia pasa a ser desenvolvida por contratas que contratan traballadores para facer o mesmo traballo en peores condicións. - Cualificades de "abusivos" os servizos mínimos establecidos para esta sexta feira... - Cando se convocan este tipo de mobilizacións a resposta polo Ministerio adoita ser a mesma: establecer uns servizos mínimos que case chegan 90%, o que na práctica é coartar o dereito á greve. - Que compromisos concretos queredes obter das empresas? - Que se desbloqueen as negociacións do convenio, que se fagan os procesos de mobilidade e que se aumenten os cadros de persoal, todo iso no marco de garantir o ferroviario como un servizo público. - Que análise facedes desde CGT da situación do ferrocarril en Galiza e dos proxectos, nomeadamente no AVE, que centran a concepción para o mapa dos camiños de ferro galegos... - Hai pouco publicamos un documento no que analizabamos estas cuestións. Entendemos que ese desmantelamento que hai do sector, ese recorte en traballadores e funcións que se dá no Estado dáse con máis intensidade en Galiza. Ademais, aquí todo o investimento público para o ferrocarril foi para o AVE, co cal as liñas de ferrocarril convencional, que nós entendemos que son máis importantes, que son servizo público, están abandonados. Todo vai para o AVE, que é un modelo de ferrocarril cuxo negocio radica na súa construción, de aí que as grandes construtoras estean a facer o seu negocio. Este modelo de ferrocarril o que vai facer é unir grandes poboacións cun alto custo. Iso é contrario a un modelo de ferrocarril que dea resposta á mobilidade de poboación dentro do territorio, en traxectos máis curtos. A onde imos? Que por exemplo na Coruña vaiamos estar mellor comunicados con Madrid que con Lugo. E todos os días vexo [traballa na estación de tren coruñesa] que vai moita máis xente a Lugo que a Madrid mais o investimento vai para comunicar con Madrid e nada para facelo con Lugo. Ou sexa, que eses investimentos e ese modelo non vai para o que a xente precisa. Como o diñeiro público non sae do chan, hai que priorizar, pois habería que apostar naquela mobilidade que a xente precisa máis para a súa mobilidade, e non é o AVE. - Coa actual dinámica, cal é o futuro para o sector ferroviario a curto e medio prazo? - Pois que o sector do transporte de mercancías sexa todo el manexado por empresas privadas, sector privado despois entrarán en cercanías. A Alta Velocidade xa se está preparando para a entrada de empresas privadas, para ser xestionado por capital privado e en beneficio desas empresas.


Summary: Non é a primeira vez que o Executivo galego incumpre a normativa lingüística no uso de topónimos.

Nas últimas horas, varias persoas criticaron a deturpación do topónimo Coirós nunha publicación do Goberno galego no Diario Oficial da Galiza (DOG). En concreto, este caso deuse na publicación na que se informa da inauguración do taller de emprego de Oza-Cesuras, Coirós e Medías. No DOG podía lerse o topónimo "Cueros" no canto do oficial e normativo Coirós. A Xunta patrocina un programa de Jiménez Losantos a pesar de deturpar topónimos A pesar de que a Xunta xa corrixiu o erro ante as críticas recibidas por parte da veciñanza, esta deturpación demostra, unha vez máis, o desleixo cara á toponimia oficial na Galiza, incumprindo a lexislación no referido á normalización lingüística. Así a Lei 3/1983, de 15 de xuño, que fixa o uso do galego en diferentes ámbitos, estabelece que os topónimos do país terán como única forma oficial a galega. Non é a primeira vez que a Xunta é criticada por deturpar a toponimia galega. O pasado mes de agosto, o programa 'Muller Dixital', impulsado pola Consellaría de Emprego e Igualdade para a "formación para mulleres en habilidades dixitais", foi duramente criticado por varias usuarias que, ao querer inscribirse, descubriron que deturpaba varios topónimos. "Noya", "Jallas", "Mellid"... A Xunta deturpa topónimos galegos en cursos de formación dixital En concreto, na pantalla deseñada para pedir máis información, á hora de abrir o despregábel para escoller a nosa comarca, pode lerse "Finisterre" no canto de Fisterra; "Noya" no canto de Noia; e "Mellid" no canto de Melide, entre outros topónimos deturpados. Deturpación da Toxa Esta mesma semana, a Mesa pola Normalización Lingüística mobilizouse na illa da Toxa "para reivindicar o único nome válido e oficial desta illa", asegurou o presidente da entidade Marcos Maceira. A Mesa mobilízase contra a deturpación do nome da Toxa Estas protestas leváronse a cabo no marco da celebración do 'Foro La Toja', no que participan altos representantes políticos e económicos, e "destina diñeiro público"; unha situación que Maceira describe como "despropósito". Por todo isto, desde a Mesa sostene que "a toponimia é unha evidencia de que existimos, por iso hai tanto interese en eliminala".


Summary: O xurado valorou o poemario polo traballo léxico, que canaliza as historias persoais coa colectiva, e que dignifica o local

Marcos Abalde Covelo resultou gañador do XXIII Premio Johán Carballeira de Poesía convocado polo Concello de Bueu co poemario titulado Alcatrán. O xurado, conformado por Arancha Nogueira, poeta e gañadora da pasada edición, Mercedes Queixas, escritora e mestra de lingua galega, e Lara Dopazo, poeta marinense, salientou que se trata dun poemario "cun gran traballo léxico, que canaliza as historias persoais coa colectiva, e que dignifica o local". Así mesmo, salienta que os versos destacan pola súa concisión, e por unha unión perfecta entre fondo e forma. Na acta, o xurado quixo mencionar tamén outra obra, Invernía, que chegou ata o final e que consideran tamén de gran calidade. O poemario erixiuse gañador de entre os preto de sesenta traballos presentados ao certame nesta modalidade, polo que o autor farase cun premio de 1.500 euros e a publicación da man da editorial Xerais.


Summary: Xabier P. DoCampo, un dos escritores máis recoñecidos e queridos da nosa literatura, estará o domingo en Compostela para participar na manifestación de Queremos Galego.

-E se lle preguntara a cantas manifestacións pola lingua leva asistido? Son incontábeis porque sempre que alguén se manifesta a favor da lingua, así sexa o mesmo demo, pode contar con que alí estarei. Niso son totalmente evanxélico. Aínda que se reúnan catro, alí estarei e estarei mentres sinta que a miña lingua non acada sequera o estatus de oficialidade que ten recoñecido, que é o mínimo. "Estamos a ver a lingua atacada de fronte, sen ningún tipo de rubor e eu creo que o cen por cen dos galegos e galegas non consenten iso no seu corazón". -A do domingo en Compostela ten especial relevancia? A forza que precisamos ten que quedar á vista. Agora mesmo estamos a ver a lingua atacada de fronte, sen ningún tipo de rubor e eu creo que o cen por cen dos galegos e galegas non consenten iso no seu corazón. Os negacionistas son moi poucos e, polo tanto, é necesario que todos estes que non negan a lingua -úsena ou non- se decaten da situación grave na que a están a poñer desde o goberno galego, do feito inaudito de que exista un goberno que traballa arreo contra a propia lingua. -Por que se atreve o goberno se, como vostede di, ten toda esa vontade en contra? Atrévese porque confía en que, mesmo que haxa oposición, o tempo fai que todas as falcatruadas queden, que perduren, e por iso actúa con esa aleivosía. O que acontece é que unha persoa que fala galego e desenvolve a súa vida na nosa lingua non é consciente dese perigo. Cómpre unha atención máis continuada e intensa para se decatar e reaccionar. Pouco a pouco a xente darase conta da gravidade da situación. -Como profesor que foi e pola súa continua relación pola literatura coas xeracións máis nova, coincide no diagnóstico da situación crítica da lingua? A situación de hoxe é peor que a de antonte e a de onte pola tarde. Cada día vai a peor desde que este goberno está no poder. O máis grave que fixeron non foi só lexislar en contra, senón desvalorizar o galego. Coas súas accións levan a que a xente pense: se eles son os encargados polo Estatuto e a Constitución de preservar a lingua, que vou facer eu se eles din que o galego non vale? A situación de hoxe é mellor que a de mañá con este goberno. Agora continúo indo aos centros de ensino e atópome con situacións que crin que xa non se darían, consideraba que estaba conseguido ter unha escola co galego como lingua vehicular de maneira que os nenos saísen competentes e preparados para escoller a lingua na que falaban e vexo que iso non só non é certo, senón que foi a peor. Con aleivosía crean situacións contra a lingua que son difíciles de reverter, mais eu son optimista e penso que todo ten remedio. Precisamos poñer mans no asunto. "A situación de hoxe é peor que a de antonte e a de onte pola tarde. Cada día vai a peor desde que este goberno está no poder. O máis grave que fixeron non foi só lexislar en contra, senón desvalorizar o galego". -Que significa poñer man no asunto? Simplemente con que se cumpra a lexislación actual, a Lei de Normalización Lingüística e o Plan de Normalización comezamos a reverter a situación. O que acontece é que eles non din que deixan o asunto. Cando a Real Academia Galega aproba a súa declaración institucional, o que di o goberno é que está de acordo e o está a facer Con esta resposta fan de menos á propia Academia. -O lema da manifestación é "Polas fillas dos nosos fillos". Está aí o perigo, na perda da transmisión ás xeracións máis novas? Cando vou polos colexios e institutos encóntrome por vez primeira na miña vida con nenos e nenas que non saben a nosa lingua. Xa non é sequera cuestión de querer ou non. De toda a vida o cen por cen entendía o galego e sabía falalo, mais agora iso xa non se dá. Xa hai quen non coñece a nosa lingua na nosa terra. O lema está ben, como todos os das manifestacións, mais o que importa é todos os que imos detrás da faixa de saída. Temos que ir e non só polas fillas dos nosos fillos, senón tamén porque debemos coidar e preservar os moitos falantes infantís e mozos da lingua que quedan, temos que valoralos e facer que se mesturen con outros para que se contaxien. -De todas maneiras, vostede que é persoa optimista, tamén cre que poderemos saír desta situación? Está nas nosas mans. A xente nova ten que tomar conciencia. A situación é reversíbel e todos sabemos na man de quen está. O tema é se imos seguir tendo gobernando o futuro da nosa lingua a negacionistas lingüícidas. -Se a manifestación é multitudinaria, que tería que pasar o día despois? Non sei se podemos confiar en que pase nada con respecto a quen tivo o cinismo de ir polo peor camiño para a lingua. O que si teremos é a sensación de vernos reforzados no que estamos facendo. Por iso tamén son necesarias as manifestacións. Estamos, repito, no camiño de reverter a situación e para iso é preciso implicarse.


Neste 2021 O Bierzo celebra o 200 aniversario da creación da provincia de Vilafranca. Institución provincial que estivo integrada por varias bisbarras, entre elas Valdeorras, Laciana, A Cabreira e O Bierzo. Cremos que é unha oportunidade histórica para reforzar os vincallos históricos e territoriais entre zonas veciñas. Neste 2021 O Bierzo celebra o 200 aniversario da creación da provincia de Vilafranca. Institución provincial que estivo integrada por varias bisbarras, entre elas Valdeorras, Laciana, A Cabreira e O BierzoAntes de continuar convén recuperar un chisco da historia desa provincia de Vilafranca. Durante o chamado Trienio liberal (1821-1823) continuaron las reformas liberais principiadas coa Constitución de 1812. Tratábase de derrubar o sistema absolutista do chamado Antigo Réxime. Velaí as reformas institucionais como a supresión dos reinos, señoríos, reximentos locais, etc. Para la execución das novas políticas liberais foi fundamental a reordenación territorial. Tratábase de organizar o territorio peninsular con criterios uniformistas e centralistas. Os antigos reinos quedaron divididos en novas provincias baixo o control das capitais urbanas. Cada provincia estaba gobernada por una diputación (cun número fixo de deputados) e un xefe político, ámbolos dous quedaban sometidos aos gobernos centrais madrileños.Desde 1486, e ao longo de toda a Idade Moderna, O Bierzo tivo certo recoñecemento territorial e institucional mediante a súa propia provinciaDesde 1486, e ao longo de toda a Idade Moderna, O Bierzo tivo certo recoñecemento territorial e institucional mediante a súa propia provincia. Co dito Trienio liberal, tras complexos debates políticos, creouse a nova provincia liberal de Vilafranca. Como resultaba de pequeña estensión territorial, foron anexionadas a ela as bisbarras de Valdeorras e Laciana. Incluso o deputado Antonio Valcarce propuxo a integración doutras zonas galegas, casos Quiroga, Trives e O Bolo. Pequenas vilas formaron parte de esta provincia: O Barco, Bembibre, Villablino, Toreno, Ponferrada e Vilafranca.Mais o certo foi que non todos os concellos de Valdeorras apoiaron a dita segregación territorial de Galiza. Por iso se alegaron as difíciles comunicaciois co Bierzo polas montañas e ribeiras fluviais en inverno. Tamén rexeitaron a lonxanía da Chancillería de Valladolid fronte a proximidade da Audiencia da Coruña. Ademais preocupaba a escasa presenza das localidades de Galiza na provincia berciana a nivel de representación territorial e política. Como dato curioso, o deputado galego, Xosé Moscoso, espetou as diferenzas entre Galiza e O Bierzo, pois o que principalmente distingue as provincias é o dialecto que se fala en cada unha delas (octubre de 1821).O dito 200 aniversario da provincia de Vilafranca debería ser aproveitado para estreitar os vincallos históricos, territoriais e culturais entre Galiza e O BierzoEn fin, o dito 200 aniversario da provincia de Vilafranca debería ser aproveitado para estreitar os vincallos históricos, territoriais e culturais entre Galiza e O Bierzo. Neste senso, queremos facer algunas propostas de colaboración interterritorial. Primeiro, fixar irmanamentos locais entre as vilas da Rúa, O Barco e Vilafranca. A celebración das respectivas festas patronais podería aproveitarse para realizar eses actos institucionais de irmanamento. Pola outra banda, o Consello comarcal do Bierzo representa os intereses políticos e institucionais dos bercianos e das bercianas. Ademais, este ente territorial é continuador da traxectoria institucional da provincia de Vilafranca. Logo debería comandar un achegamento ao Parlamento galego como representante político da Galiza. Non hai mellor razón que aproveitar este provincialismo histórico para fixar una nova cooperación interinstitucional. Por exemplo, a Xunta de Galicia, o Parlamento de Galicia e o Consello comarcal ben poden asinar un protocolo de colaboración en materia cultural e lingüística. Non resulta lóxico que Valdeorras non se poida aproveitar máis dos servizos sanitarios de Ponferrada por unha obriga legal de acudir ao lonxano OurenseNo século XXI O Bierzo debe rachar con esta raia que nos afasta territorial e políticamente de Galiza. Porque ser rexión berciana, periférica de Castela e León, non é una vantaxe, logo compensemos o illamento con un achegamento a Galiza. Ademais, tanto Valdeorras coma O Bierzo temos que loitar xuntos contra esas dinámicas políticas que nos deixan fóra das mellores comunicaciois (estradas, ferrocarril, internet…). Non resulta lóxico que Valdeorras non se poida aproveitar máis dos servizos sanitarios de Ponferrada por unha obriga legal de acudir ao lonxano Ourense. A rexión montañosa do Sileste merece outra ordenación territorial para a prestación de servizos públicos axeitados. No fondo só pedimos que nos deixen vivir dignamente na nosa lonxana terra e que desboten tanto atranco político dos que mandan.


Summary: Reclama a participación de concellos, empresarios, sindicatos e universidades no plan para Galiza e Norte de Portugal no que está implicada a Xunta.

A comisión executiva do Eixo Atlántico acordou esta sexta feira solicitar "con carácter de urxencia" ao presidente da Xunta, na súa condición de presidente da Comunidade de Traballo Galiza - Norte de Portugal, a convocatoria dun plenario do devandito órgano para discutir o plan de investimentos transfronteirizo que acordou elaborar coa Comissão de Coordenação e Desenvolvimento Regional do Norte (CCDR-N). O Eixo Atlántico reclama a participación de todos os sectores implicados na cooperación (concellos, empresarios, sindicatos e universidades) na preparación deste plan abordado entre Alberto Núñez Feixoo e o presidente da CCDR-N, Fernando Freire de Sousa. Así mesmo, a comisión executiva acordou dirixirse aos primeiros ministros de España e de Portugal para instarlles a que os fondos que se reciban de Europa sexan maioritariamente investimento produtivo e non exclusivamente subsidios, que aínda que son necesarios neste momento para as situacións de emerxencia social, non deben xerar unha sociedade subsidiada senón unha sociedade que poida ser produtiva. Neste sentido, reclaman a participación dos concellos na programación e distribución dos devanditos fondos. Con especial atención aos "sectores produtivos do territorio", a "prioridades como as redes dixitais, cuxa importancia se está visualizando durante a pandemia e moi especialmente no medio rural"; e "ás infraestruturas para o desenvolvemento máis necesarias que nunca no ámbito das comunicacións marítimas e ferroviarias". Na reunión da comisión executiva participaron, entre outras, as alcadesas de Compostela, Lugo e Pontevedra, Xosé Sánchez Bugallo, Lara Méndez e Miguel Anxo Fernández Lores; así como o secretario xeral do Eixo Atlántico, Xoán Vázquez Mao.


Summary: A candidatura, con 408.370 apoios, compite de igual a igual co PP na Galicia urbana e as comarcas máis poboadas. Gaña en Vigo, Redondela, Moaña, Cangas, O Grove, Narón, Ames, Arteixo, Cambre, Culleredo, As Pontes, Fene, Mugardos e Corcubión

Outubro de 2012: AGE dá a sorpresa nas eleccións ao Parlamento galego, obtendo 200.828 votos (o 13,90%). Maio de 2014: nas eleccións europeas as candidaturas de AGEe e de Podemos reciben en Galicia conxuntamente 190.405 apoios (o 18,86%), nun comicios cunha participación habitualmente moi inferior á doutras convocatorias (45%). Maio de 2015: As mareas fanse coas alcaldías da Coruña, Compostela e Ferrol e obteñen representación nas sete cidades. Decembro de 2015: en Marea convértese na segunda forza en Galicia, con 408.370 votos e o 25,04% do total. Nos últimos tres anos foise conformando un espazo electoral, alimentado por Anova e Esquerda Unida (e tamén Espazo e Equo) primeiro e por Podemos dende o ano pasado, que malia a debilidade das súas estruturas e á transformación das fórmulas escollidas para concorrer a cada un dos comicios, non deixou de medrar. Un espazo que naceu dos partidos pero que dende o período previo ás eleccións municipais comezou tamén a construírse a través de procesos cidadáns, que deron pé ás mareas municipais e que nutriron despois a En Marea. Unha candidatura de En Marea que este domingo duplicou os votos obtidos por AGE no 2012 e superou en máis de seis puntos o resultado de AGE e Podemos nas eleccións europeas do pasado ano. Os seus 408.370 apoios melloran en máis de 100 mil o máximo acadado polo BNG nunhas eleccións xerais (os 306.268 votos do ano 2000). En Marea é especialmente forte nas provincias atlánticas (26,35% na Coruña e 27,95% en Pontevedra), nas que supera ao PSOE, obtendo o 19,26% en Lugo e o 17,84% en Ourense. E, sobre todo, destacan os seus resultados nas sete cidades, nas áreas metropolitanas destas e nas comarcas máis poboadas (O Morrazo, Barbanza, mesmo na Mariña lucense), nas que compite de igual a igual co PP. De feito, na suma das sete grandes cidades galegas En Marea (176.616) queda a pouco máis de dez mil votos do PP (187.417) e supera o PSOE en máis de cincuenta mil (122.721) Galegas 12 Europeas 14 (i) Municipais 15 (ii) Xerais 15 A Coruña 25.010 (20,62%) 22.223 (24,32%) 36.842 (30,89%) 45.759 (31%) Compostela 11.151 (21,8%) 8.586 (24,41%) 16.327 (34,58%) 16.295 (28,32%) Ferrol 7.013 (20,18%) 6.584 (25,09%) 7.851 (26,93%) 12.423 (30,62%) Lugo 7.336 (15,21%) 6.902 (19,94%) 7.755 (16,39%) 13.963 (24,67%) Ourense 6.732 (12,11%) 7.035 (18,20%) 5.478 (10,37%) 15.273 (24,22%) Pontevedra 5.440 (13,15%) 6.396 (20,74%) 3.222 (8,14%) 13.213 (26,66%) Vigo 28.445 (19,48%) 28.304 (25,86%) 16.227 (11,5%) 59.690 (33,94%) (i) No dato das europeas están sumados os votos de AGEe e Podemos. (ii) En Ferrol están sumandos os votos de FeC e Marea Ártabra e en Lugo os de LugoNovo e ACE-EU En Marea gaña en 14 concellos En Marea obtén os seus mellores resultados nas cidades: gaña en Vigo e é a segunda forza máis votada nas outras seis, situándose moi preto do PP en Ferrol e A Coruña. Pero a candidatura acadou resultados igualmente bos nas áreas metropolitanas destas urbes. De feito, dos 14 concellos nos que obtivo a vitoria, case todos corresponden a localidades próximas a grandes cidades. Ademais de gañar en Vigo, fíxoo en Cangas Moaña ou Redondela Por exemplo, ademais de gañar en Vigo, fíxoo en Cangas (40,18% dos votos, o seu mellor resultado en toda Galicia), Moaña (33,84%) e Redondela (33,37%). Ademais, obtivo importantes porcentaxes de voto no Porriño (31,69%), Mos (28,9%), Ponteareas (30,84%), Nigrán (26,28% ou Gondomar (27,4%). Quedou moi preto de ser a primeira forza na Coruña, pero si se impuxo en varias localidades da súa área metropolitana, como Cambre (31,88%), Arteixo (31,15%) e Culleredo (30,84%), e achegouse ao trinta por cento en Oleiros (29,13%) e Sada (26,23%). Quedou moi preto de ser a primeira forza na Coruña, pero si se impuxo en Cambre, Arteixo e Culleredo Así mesmo, en Ferrolterra impúxose en Narón (32,39%), Fene (32,51%), Mugardos (31,33%) ou As Pontes (30,51%) e ao igual que fixo en Ferrol, quedou cerca de gañar en Pontedeume (30,69%), Ares (26,13%) ou Cedeira (26,72%). Na área de Compostela, obtivo o triunfo en Ames (31,11%) e, ao igual que en Santiago, foi a segunda forza en Teo (28,32%). Ademais das localidades xa mencionadas, En Marea foi a primeira forza en Corcubión (26,8%) e O Grove (35,5%, o seu segundo mellor resultado en todo o país). Fóra das áreas urbanas, En Marea acada os seus mellores resultados nas comarcas máis poboadas, coma o xa referido caso do Morrazo ou, por exemplo, Barbanza, onde quedou moi preto do PP na Pobra (30,58%), Rianxo (27,1%) ou Boiro (25,23%). Tamén no Baixo Miño (Na Guarda: 26,99%), no Salnés (en Vilagarcía: 27,99%) ou en vilas como Catoira (27,56%). En Ferrolterra impúxose en Narón, Fene, Mugardos ou As Pontes As provincias de Lugo e Ourense aínda se lle resisten un chisco a En Marea, que non conseguiu desprazar o PSOE como segunda forza, agás nas cidades e nalgún outro caso illado. En Marea si acadou grandes resultados na Mariña, sendo a segunda forza en Burela (24,73%), Cervo (30,85%), Ribadeo (22,33%) e Xove (20,02%) e supera tamén o vinte por cento en Monforte (22,57%). En Ourense, destacan os datos da comarca de Valdeorras: Petín (22,91%), A Rúa (23,7%) ou O Barco (17,53%), e tamén os dalgunhas vilas de tamaño medio, como Ribadavia (21,74%), Verín (16,5%), Xinzo (17,51%). De igual xeito, En Marea obtivo bos rexistros en Allariz (22,64%), Manzaneda (20,56%), San Cibrao das Viñas (16,27%), Coles (17%) ou Toén (16,29%).


Summary: O candidato do BNG á Xunta visitou esta terza a cidade departamental, onde se comprometeu a revitalizar o naval, un sector "totalmente paralizado" por culpa de Feijóo e de Rajoy. De gobernar, o nacionalista fará cumprir a Lei do sector naval de Galiza e levantará o veto á construción civil na vella Astano

"Unha comarca como a de Ferrolterra sabe ben que son as demolicións Feijóo", proclamou esta terza feira o candidato do BNG á Xunta, Francisco Jorquera, remitindo ao spot electoral da formación frontista, en que un carro rotulado co logotipo da empresa Demolicións Feijóo conduce polo vieiro de Madrid e cara ao abismo. No mitin de campaña pronunciado na cidade departamental, o nacionalista recordou que o sector naval, "un dos principais motores económicos da zona", está "totalmente paralizado" como consecuencia das políticas desenvolvidas polo PP tanto na Xunta como no estado e en Bruxelas. "Temos un proxecto de país", dixo Jorquera. Deseguido aproveitou que o mitin central da campaña do PP foi tamén en Ferrol e, facendo un xogo de palabras, ironizou sobre os tres anos de mentiras que emanaron da Xunta para sinalar que "entrementres nós facemos un mitin, Feijóo fai un mentín". Unha lei do naval e carga de traballo na vella Astano O nacionalista afirmou que o BNG fará cumprir a Lei do sector naval de Galiza, impulsada por Iniciativa Lexislativa Popular mais que o PP nunca desenvolveu, traballará para levantar o veto á construción civil en Navantia-Fene e teimará para a construcción do dique flotante."Porque Feijóo vai facer o que adoita facer cando se achega un período electoral: prometervos o dique flotante e carga de traballo para Navantia". Mais, cadrando coa xornada en que arrinca o xuízo pola marea negra do Prestige, Jorquera subliñou "o valor" que ten a palabra de Feijóo e dos altos cargos da dereita española. "Galiza é un país rico, gobernemos nós os nosos recursos para podermos decidir en Bruxelas", enfatizou o candidato do BNG. Recordando máis unha vez o que lle contaban de pequeno, que Galiza era a despensa de España, defendeu que o abano de posibilidades de cara ao 21-O "está totalmente aberto". Cos datos do Instituto español de estatística aínda frescos, onde se sinala que cada mes marchan do país 2 mil moz@s de entre 20 e 34 anos, falou Jorquera para a xente moza e animouna a "votar rebelde" para mudar o goberno da Xunta.


Summary: O panel sobre valoración dos líderes de Rusia e Ucraína, elaborado por Electomanía conclúe que Putin está moi mal visto no conxunto do Estado español, ao contrario que Zelenski.

A enquisa elaborada por electomanía tras o inicio da guerra en Ucraína e publicada o pasado 15 de marzo revela que o líder ruso, Vladomir Putin, está moi mal visto entre o conxunto da cidadanía española consultada, cunha puntuación de 0,96 sobre 10. Pola contra, o presidente de ucraíno, Volodimir Zelenski, goza de mellor consideración cun 7,14 sobre 10. #ElectoPanel (15M): La valoración de Zelenski 🇺🇦 es muy distinta. Suspende entre los votantes de 🧀 BNG, 🍃 EH Bildu y 🍍 CUP. El resto le otorga una buena valoración, especialmente votantes de 💧 PP, 🍊 Cs y 🍇 PNV.https://t.co/90cZKANLuR pic.twitter.com/Nzu64o8HPk— EM - electomania.es (@electo_mania) March 15, 2022 Os votantes de ningún partido aproban Putin, que obten unha nota máis destacada entre o electorado de Pacma (3), EH Bildu (1,9) e Junts (1,8). Iso si, lonxe do aprobado. Pode ser Volodimir Zelenski o vindeiro premio Nobel da Paz? A valoración de Zelenski é moi distinta. Suspende entre os votantes de BNG (3,3), EH Bildu (3,5) e as CUP (4,6). O electorado do resto das formacións outórganlle unha boa valoración, especialmente votantes de PP (8,8), Cs (8,6) e PNV (8,5).


Summary: A entidade presidida por Mariano Gómez-Ulla presenta concurso de acredores pero segue a funcionar con normalidade.

De momento nada vai mudar. O Clube Financeiro Atlántico da Coruña, que esta segunda feira vén de anunciar a solicitude do concurso voluntario de acredores ante o Xulgado do Mercantil da Coruña, ten previsto manter a súa programación nas vindeiras semanas. A organización, á que pertencen máis de 300 empresarios, vai seguir funcionando con normalidade, segundo confirmaron fontes do propio Clube. A decisión de instar o concurso débese, segundo traslada a institución nun comunicado, a que "as circunstancias que foron concorrendo ao longo das últimas semanas obrigaron a adoitar tal decisión de acudir ao concurso de acredores, en cumprimento da normativa vixente e no interese dos intereses da entidade, socios, traballadores e terceiros". Tamén indican que, unha vez iniciado o procedemento concursal, que dirixe o bufete coruñés Caruncho, Tomé & Judel, e á medida que avance a súa tramitación, o Clube Financeiro Atlántico proporcionará máis información sobre os detalles e a evolución do mesmo.


Summary: A empresa di estar disposta a escoitar propostas no caso de constituírse a mesa de negociación do ERE e incorporarse o comité da Coruña ás xuntanzas. A multinacional ofrece ampliar os plazos para chegar a un acordo.

Alcoa abre a porta agora a escoitar ofertas de investidores para as plantas da Coruña e de Avilés, ambas ameazadas co peche e co despedimento duns 700 traballadores. A multinacional propón tamén ampliar o período de consultas, que remata o 30 de novembro, sempre que os comités de empresa acepten constituír a mesa de negociación do ERE e o da Coruña se incorpore ás negociacións tras non acudir ás xuntanzas por considerar o expediente ilegal. Alcoa, disposta a escoitar ofertas de constituírse a mesa de negociación do ERE e incorporarse o comité da Coruña ás xuntanzas Esta nova postura de Alcoa, segundo adiantaron na tarde deste martes varios medios asturianos, chegou na reunión que mantiveron representantes da compañía e do comité de empresa de Avilés. Non estaban presentes representantes da planta da Coruña, que se negaron a acudir ás xuntanzas deste período de consultas do ERE, que podería ser executado a partir do 1 de decembro de non ampliarse o devandito período. Alcoa esixe agora que os representantes dos traballadores da fábrica coruñesa acudan ás xuntanzas para comezar a negociación e ofrecen ampliar no tempo o período de consultas para así acceder a escoitar ofertas, aínda que tamén aclara que ten que ser unha proposta sólida e viable, algo que polo momento non teñen recibido. Todo iso no caso de que os representantes da fábrica da Agrela se incorporen ás reunións. A empresa acepta ampliar o plazo de negociación sempre que o comité da Coruña non insista no seu veto Ademais, a compañía tería previsto acudir á vindeira poxa de ininterrompibilidade, do 10 ao 14 de decembro, con todas as súas plantas no Estado (as da Coruña, Avilés e San Cibrao). A vindeira xuntanza entre comités e Alcoa está prevista para o próximo xoves. Agora queda por saber se os representantes do persoal da Coruña aceptan a oferta da empresa e se incorporan ás negociacións ou se manteñen o seu veto por considerar irregular o ERE. Mentres, traballadores da planta de Alcoa na Coruña trasladaron este martes as súas mobilizacións ao interior do centro comercial Marineda City, a tan só uns metros da factoría. Ademais, convocaron outra mobilización que se celebrará o próximo sábado ao mediodía na praza de María Pita, fronte á sede do Concello. Este mércores, haberá unha camiñada desde as 17.30 horas entre a fábrica e o Banco de Alimentos Rías Altas de Meicende.


Summary: Álex Charlón, quen forza voz do grupo desde os inicios até 2015, regresa cunha formación anovada e que trae novo traballo baixo o brazo.

Ataque Escampe volve, após ano e medio de descanso, e faino con novidades: formación renovada, regreso do que fora o seu primeiro cantante (Álex Charlón) e un EP que se publicará en breve e que foi producido por Hevi (Malandrómeda, Fluzo). A nova formación está composta por tres dos membros habituais (o baixista Lois G. Carlín e os guitarristas Miguel Mosqueira e Samuel Solleiro), aos que se suman agora Cibrán Tenreiro (Monstruo, Esposa, Zara) na batería, Julio Vilariño Cabezas (produtor de Primeiros bicos, 2017) nos sintetizadores e Álex Charlón na voz. Charlón fora o vocalista principal de Ataque Escampe desde os seus inicios até 2015 e abandonara a banda despois da xira de presentación do LP O disco vermello (2014). O novo traballo, A alma, supón, así, o seu regreso ao estudio e aos escenarios. A alma O novo traballo, titulado A alma, estará dispoñible online o 13 de decembro e algúns días máis tarde sairá unha edición limitada en vinilo. Gravado entre maio e outubro de 2019 no Laboratorio Soyuz e producido por Hevi (Malandrómeda, Fluzo), A alma é a segunda ocasión en que Ataque Escampe traballa co formato EP. Eles propios falan dun traballo "atmosférico e contemplativo que visita e homenaxea desde o pop outros xéneros coma o soul minimalista, o ambient, o progresivo alemán ou o mesmísimo rock de estadio". A presentación oficial do disco en directo será no concerto Adeus aos anos dez, o 28 de decembro, con ocasión do Guateque de Inverno da Gentalha do Pichel en Compostela Suns Europe Previamente a esa data, o 30 de novembro, Ataque Escampe serán os representantes da música en galego na quinta edición de Suns Europe, o festival europeo das artes en linguas minorizadas organizado cada ano na rexión italiana de Friûl-Venecia Xulia.


Summary: O banco, que tivo 3.752 millóns de euros de beneficios en 2018, formula un expediente de regulación de emprego para 3.713 postos en 2019

A primeira reunión formal para falar do ERE do Banco Santander avanzou xa as previsións da ponte do mando deste banco para Galiza: fechar 135 sucursais e despedir 271 traballadores e traballadoras (14% das atinxidas polo expediente de regulación de emprego a nivel estatal). Son, en todo caso, unha primeira proposta, que desde a parte sindical confían en reducir. O Santander, iso si, di que está disposto a recolocar a todo o persoal que o pida. A CIG alertou estes días que a existencia de tres redes a nivel galego, a do Santander, Pastor e Popular "fará que a reestruturación sexa especialmente dura" na Galiza. O Santander impulsa un ERE que afecta 3.713 empregos no conxunto do Estado e pechará 1.150 oficinas. O banco tivo 3.752 millóns de euros de beneficios en 2018. Das 131 oficinas bancarias que se fecharán, a maioría estará na provincia da Coruña (64) e de Pontevedra (37), mentres que en Lugo afectará 19 e en Ourense, 15. Estes despedimentos e feche de sucursais na Galiza é chover sobre mollado. Entre 2008 e 2018 na Galiza desapareceron máis de mil sucursais bancarias, proceso que se deu da man do proceso de centralización e concentración bancaria así como do impacto das novas tecnoloxías e a banca e dos trámites por internet. Nunha década desapareceu 40% da rede bancaria na Galiza, segundo os dados recentemente publicados polo Banco de España. Entre 2008 e 2016, o número de persoas en situación de exclusión financeira aumentou na Galiza en 49%, 15 puntos por riba da media española, que é de 34%


Summary: O presidente aproveita a sesión de control para cargar contra o programa de Anova na mañá en que o PP designou como candidato ás europeas o ministro de Agricultura, que tamén ocupaba o cargo durante as crises do Prestige e das vacas tolas.

"Afortunadamente, a rápida intervención das autoridades españolas afastando o barco das costas fai que non temamos unha catástrofe ecolóxica, como sucedeu noutras ocasións, nin prevemos grandes problemas nas augas españolas nin para os recursos pesqueiros". Nos primeiros compases da catástrofe do Prestige o daquela ministro de Agricultura e Pesca do Goberno de José María Aznar realizaba este vaticinio a respecto do que acontecería co petroleiro. Miguel Arias Cañete foi tamén o ministro ao que lle tocou xestionar a crise das vacas tolas, o mesmo que negociou o acordo pesqueiro con Mauritania, a contestadísima lei da cadea alimentaria ou, máis recentemente, a Política Agraria Común contra a que protesta o agro galego. E agora é tamén o candidato para o que o PP galego, con Alberto Núñez Feijóo á cabeza, terá que pedir o voto na campaña das eleccións europeas. Á espera de coñecer se a candidatura dos conservadores incluirá algún representante galego -en últimas datas todo apuntaba a que recuncaría Francisco Millán Mon, eurodeputado de escasa actividade na lexislatura que agora remata- o presidente da Xunta semellou lanzarse xa este mércores á precampaña para os comicios comunitarios. Fíxoo, concretamente, na sesión de control no Parlamento e cando lle respondía á vicevoceira de AGE, coalición que no 25-M está representada, precisamente, por unha candidata que é labrega de profesión, Lidia Senra, de Anova. Cañete foi ministro durante as crises do Prestige e das vacas tolas Dúas semanas despois de que o presidente desdeñase os datos de Cáritas sobre pobreza infantil Yolanda Díaz cuestionábao de novo ao respecto e instábao a explicitar as súas medidas para atallala. Feijóo aproveitou este contexto para, dúas horas antes de que Dolores de Cospedal anunciase a candidatura de Cañete, sacar a navalla electoral e defender que "con vostedes non teríamos a cota de benestar que temos, unha das mellores da Unión Europea". Esta afirmación, di, tíraa tras ler "as propostas para Europa" incluídas no programa electoral de Anova. Feijóo aproveitou a sesión de control para cargar contra o programa de Anova "Supresión do tratado da UE por responder á doutrina do capitalismo salvaxe", destaca o presidente. "Como galego lle digo qeu dende Europa recibimos 19.000 millóns de euros", engadiu. "Non pagar a débeda pública". Isto, asegura, implica "non pagar a Risga [Renda de Inserción Social de Galicia]". Outra proposta criticable para o conservador é a de "pechar Reganosa", porque significa "mandar en Ferrol maís xente ao paro". "Entre vostedes e nós hai unha gran diferenza, unha política social que se mantén cunha política económica", proclama, nun contexto no que, promete, a ría ferrolá terá encargos de buques tanto civís como militares. Eloxios a Cáritas tras o desdén Feijóo aproveitou tamén a súa resposta a Díaz para, dalgún xeito, recuar a respecto das devanditas críticas a Cáritas. O que a finais de marzo era materia prima para a "mentira" e o "insulto" agora é "falar dun gran labor social e de moitísima xente que, ao abeiro da Igrexa católica, plantexa subtituír a sociedade civil e as Administracións públicas". Malia tratarse da sesión de control ao presidente Feijóo optou neste punto, como adoito, por inverter o sentido das preguntas e instar a Díaz a "explicarlle á Cámara por que suprimiu todas as axudas a Cáritas" cando "era gobernanta en Ferrol", en referencia á súa etapa como concelleira. Díaz: "O modelo do PP é o da pobreza" "Agradézolle que rectifique -repuxo Díaz-, porque foi vergoñento que un presidente se dirixa así cara a unha ONG que traballa polo que vostede non atende". O "modelo" do PP, di, é "o da pobreza" e por iso pon o acento no incremento de orzamento da Risga. Neste punto, a tamén líder de EU en Galicia contrasta a actual política da Xunta non só coas propostas de AGE senón tamén coa política social do bipartito, que, di, financiaba prestacións para persoas en desemprego por importe de 32 millóns" e agora quedou en 4, censura. Arias Cañete en sete frases


Summary: A xornada viviu un ambiente festivo e optimista e serviu de reencontro de moitas personalidades que levaban tempo sen verse

Como acontecía hai 20 anos, a sociedade civil volveu saír en defensa dos Penedos de Traba e Pasarela. Desta volta o inimigo mudou de canteira a viraventos, pero a defensa do territorio, da paisaxe, deste singular espazo natural, segue a demostrar o compromiso dos colectivos sociais e culturais da Costa da Morte. A recén constituída Plataforma en Defensa dos Penedos organizaba este sábado un recital-roteiro para loitar contra os 30 aerexeneradores que forman parte dos 2 parques eólicos proxectos por EDP e amparados pola Xunta nesta zona catalogada Paisaxe Protexida. Unha estrutura industrial que racha co necesario coidado do noso patrimonio natural e xeolóxico, punto chave do noso meirande motor económico, o turismo. Unha estrutura que rompe co proxecto de posta en valor posto en marcha polos Concellos de Vimianzo e Laxe, ao que se sumou a Xunta inextremis rescatando do caixón o Plan de Conservación agochado durante 12 anos. Foto: @alcolitos_e_eolicos Trala quedada, amenizada polas gaitas da Trubisquiña, na Escola Unitaria de Pasarela, as máis de 100 persoas comezaron rumbo á pedra multiforme. As caras eran de ledicia, fomentando un ambiente de "alegría e optimismo", como nos explica o propio Xan Fdez. Carrera, voceiro da Plataforma. "Serviu como lugar de reencontro despois de moito tempo sen vernos", sinalou Xan en referencia á cantidade de poetas e xentes do mundo cultural que levaban tempo sen coincidir. "Foi un verdadeiro día de convivencia, e seguro que vai quedar na memoria de moitos". A zona da pedra multiforme serviu de fantástico auditorio para o recital poético. As xentes sentaban nas laxes, mentres o mellor comunicador da provincia, Xurxo Souto, arrincaba o acto lembrando o sentir de rexeitamento aos viraventos impostos polo "capitalismo salvaxe e subvencionado". Lembrou a Roberto Mouzo, un dos grandes dignificadores deste espazo, fixo berrar aos presentes aquelo de "Medre Os Penedos" e fixo soar a súa bugina para darlle paso á música de César Morán. Vidal Romaní fuxo unha intervención pequena a nivel xeolóxico e Xan, como representante da Plataforma, falou en clave de agradecemento á xente que viu de toda a Costa da Morte, e mesmo da Coruña, Santiago… Pouco a pouco foron pasando poetas de todo o país: Fernán Vello, Mercedes Queixas, Rosalía Fernández Rial, Arancha Nogueira, Estevo Creus, Helena Salgueiro, Modesto Fraga, Miguel Anxo Fernán-Vello, Xulio López Valcárcel, Miro Villar… demostrando que a poesía e o compromiso son irmáns. Despois arrincou a ruta guiada por Vidal Romaní, que resultou un redescubrimento para moitos, agora que está perfectamente limpa e sinalizada. Durante o acto a Plataforma repartiron estes folletos informativos. Novas sobre Os Penedos de Traba e Pasarela Maio 21: Civismo e cultura únense para salvar os Penedos da invasión eólica. Abril 21: "Esta paisaxe xera máis riqueza que os parques eólicos". 30-04-2021: Laxe e Vimianzo tiran dos Penedos de Traba e Pasarela . 27-03-2021: O pleno de Laxe esquece os Penedos de Traba e Pasarela. "Esta paisaxe xera máis riqueza que os parques eólicos". Recunchos da Costa: Os Penedos de Traba e Pasarela. Febreiro 21: Constitúen a Plataforma Salvemos os Penedos. ANOVA: "A Xunta paraliza a ampliación da Rede Natura para favorecer a ubicación irregular de eólicos como os de Monte Chan". O BNG oponse ao PE Monte Chan, "unha ferida de morte na paisaxe dos Penedos". O SEMESCOM presentou alegacións contra os dous proxectos dos parques eólicos que ameazan os Penedos. 22-02-2021: O BNG de Laxe presenta unha moción para que o pleno rexeite os Parques Eólicos de Monte Chan e Pena dos Mouros. Xan Fdez. Carrera: Novo ataque á Costa da Morte. 18-02-2021: Os Concellos de Laxe e Vimianzo plántanse ante o parque eólico Monte Chan pola súa afectación aos Penedos. PE Monte Chan: Adiante Vimianzo e BNG presentan alegacións ao PE Monte Chan por afectar á Paisaxe Protexida dos Penedos. PE Monte Chan e Pena dos Mouros: A veciñanza de Laxe denuncia dous proxecto eólicos sobre Laxe, Camelle e Vimianzo. Xaneiro 2020: Vimianzo e Laxe únense de novo para esixir que a Xunta comece o Plan Estratéxico dos Penedos. Novembro 19: Os Concellos de Laxe e Vimianzo retoman, en serio, o proxecto dos Penedos de Traba e Pasarela. Decembro 2018: Os Penedos xa ten imaxe para o seu póster. Novembro 2018: 10 anos despois a Xunta comeza a traballar no Plan dos Penedos. Setembro 2018: Os penedos cobran vida. 2018: Laxe e Vimianzo únense para reivindicar os Penedos como #moitomáisquepedras. 2018: Augusto Pérez-Alberti: "É lamentable que a Xunta non fixera nada dez despois da declaración dos Penedos de Traba e Pasarela como Paisaxe Protexida". 2018: Unindo forzas entre Concellos para salvar os Penedos 2016: O SEMESCOM presenta dous calendarios para o 2016 con imaxes dos Penedos de Pasarela e Traba. 2014: Vimianzo esixe o Plan de Conservación dos Penedos de Traba e Pasarela. Os vídeos da Semescom: Os penedos de Traba e Pasarela. 2009: Os Penedos de Traba e Pasarela son oficialmente Paisaxe Protexida Novas sobre eólicos Maio 21: "Quen vai querer mercar unha casa ou unha finca que estea dentro da poligonal dun parque eólico?". Maio 21: As entidades medioambientais denuncian "a fragmentación territorial e paisaxística sen precedentes" dos novos proxectos eólicos. INFORME: O novo impulso eólico propón 39 novos proxectos na Costa da Morte.


Summary: Máis de trinta olladas sobre a vida e a obra de Carlos Casares (Ourense, 1941-Vigo, 2002) recolle o último número do Boletín da Real Academia Galega. A partir desta cuarta feira, 20 de xuño, tamén se pode consultar na páxina web da institución.

O contido do Boletín 378 é, sobre todo, produto do simposio organizado pola Academia en novembro do pasado ano, das xornadas da Fundación Casares en Ourense e Vigo e do ciclo do Consello da Cultura Galega sobre o autor de Vento ferido. A maiores, o número 378 tamén recolle as alocucións dos académicos e académicas na sesión de honra do 17 de maio de 2017, cando Casares protagonizou o Día das Letras Galegas, celebrada en Xinzo de Limia. Outras actividades académicas desenvolvidas ao longo do pasado ano tamén aparecen reflectidas no Boletín, que desde xa é consultábel na sección de publicacións periódicas do web da insitución da rúa Tabernas.


Summary: Toda a gente me fala disto. Há a mãe que vai acender velas na igreja para pedir a Deus que proteja os seus filhos, há o marido que abraça a mulher mesmo que seja só para ir ao supermercado e voltar dali a pouco, há adolescentes que adiam beijos porque vivendo na mesma cidade não se atrevem a encontrar-se na rua. É uma vida adiada que já acontecia desde 2014 e que agora parece não ter fim. Há crianças que nunca souberam o que é viver em paz, há adultos que acham que isto vai ser assim a vida toda. Não têm qualquer esperança no Ocidente, apenas raiva.

De forma inesperada, as autoridades das duas repúblicas em Lugansk e em Donetsk, na região do Donbass, assim como das regiões de Kherson e Zaporozhye, anunciaram a realização de referendos para a adesão destes territórios à Federação Russa de 23 a 27 de Setembro. Durante vários meses, esta opção esteve em cima da mesa mas as datas foram sendo sucessivamente adiadas e esperava-se que estas consultas fossem realizadas depois do controlo militar destes territórios, chegando a falar-se de 4 de Novembro, Dia da Unidade na Rússia. De repente tudo se precipitou. A tão somente três dias do referendo, oficializou-se a pretensão de consultar as populações sobre uma eventual adesão à vizinha Rússia, uma decisão rejeitada por parte dos países ocidentais. O anúncio apressado parece denotar que ninguém está demasiado preocupado com o reconhecimento internacional desta ida às urnas. Eram muitas as vozes que apontavam que a razão para este momento e esta forma se prendiam sobretudo em possíveis mudanças no plano militar. Ou seja, de fazer destes territórios parte da Rússia para do ponto de vista político poder justificar uma maior mobilização de soldados e, simultaneamente, integrar as milícias do Donbass no corpo regular do exército russo. População civil ontem en Mariupol, cidade portuária de Donetsk, um dos territórios onde está convocado o referendo de união à Russia. (Foto: Bruno Amaral de Carvalho) A declaração de Vladimir Putin, presidente da Federação Russa, esta quarta-feira, veio confirmar essa hipótese. O anúncio de uma mobilização parcial para todos os que têm experiência militar tem carácter imediato. Segundo o ministro russo da Defesa, Shoigu, serão 300 mil reservistas que vão receber treino, dos quais estão excluídos os estudantes. Comentando o número de baixas, a Ucrânia terá perdido metade do seu exército. Cerca de 61 mil mortos e 49 mil feridos, algo que Kiev contesta. O Kremlin antecipa assim uma nova fase da guerra com um pedido à indústria militar para que acelere a produção de armas. Entre os inúmeros argumentos apresentados, Vladimir Putin referiu os permanentes ataques ucranianos contra civis e as armas sofisticadas entregues pela NATO. Falou dos estrangeiros a combater na Ucrânia e dos instrutores do Ocidente. E deixou um alerta: a Rússia tem armas mais modernas que a aliança atlântica. Sensação de abandono O histórico eleitoral desde 1991 mostra que estas regiões, sobretudo Donetsk e Lugansk, votaram praticamente em opções pró-russas. A população do Donbass sente-se abandonada pelo Ocidente desde que começou a guerra em 2014 e depois do agravamento dos bombardeamentos da artilharia ucraniana sobre a cidade de Donetsk, entre outras, são muitos os que exigem um maior empenho militar da Rússia. Depois do banho de sangue de 19 de Setembro, em que 13 civis morreram num único ataque da Ucrânia, cresce em Donetsk um certo sentimento de impotência. Para muita gente, este referendo pode ser uma janela para a resolução do conflito. Serão 300.000 os reservistas que vão receber treino, segundo o ministério russo No princípio desta intervenção militar, em Fevereiro, havia quem gozasse com o conceito de operação especial como se fosse uma forma de a Rússia evitar a palavra guerra ou invasão. Mas parece cada vez mais claro que é mesmo assim que Moscovo olha para o que está a fazer na Ucrânia. Pelo número de tropas e pelo tipo de armamento usado, a Rússia está longe de usar toda a sua força. Aqui há quem questione porque é que Moscovo não destruiu as linhas férreas que continuam a distribuir soldados ucranianos e estrangeiros e armas por todo o território ou porque é que até há bem pouco tempo continuava a vender gás à própria Ucrânia ou a distribuir electricidade, de forma intermitente, através da central nuclear de Energodar. Em muitas zonas da linha da frente, as forças ucranianas estão em maior número, mais bem equipadas e com melhores armas. A supremacia russa no ar é evidente e isso faz toda a diferença mas não chega para inverter a capacidade ucraniana, com o apoio da NATO, de prolongar esta guerra no tempo. Em cidades profundamente pró-russas como Donetsk, Gorlovka e Lugansk, a Rússia é a esperança mas a esperança como o fogo precisa de oxigénio. Veremos o que traz a tempestade que se aproxima.


O máximo responsable forestal nas dúas últimas décadas, Tomás Fernández-Couto, encargou o servizo en 2012 a Inaer "sen contrato" pero o instrutor di que a excepcionalidade dos incendios daquel ano impide o delito de prevaricación que vía a FiscalíaA decisión do director xeral de Ordenación Forestal da Xunta, Tomás Fernández-Couto, "de encomendar a Inaer o mantemento do servizo de extinción durante o ano 2012, pese á ausencia de título contractual, non pode reputarse constitutiva dun delito de prevaricación" porque non foi "caprichosa" ao producirse nunha situación "excepcional" de incendios forestais. Con esa argumentación, o xuíz instrutor, Andrés Lago Louro, vén de arquivar a causa, aberta por unha denuncia da Fiscalía, pola que estaban imputados tanto Fernández-Couto como quen foran secretario xeral da Consellería de Medio Rural, Francisco José Vidal Pardo, e subdirector xeral de prevención e defensa contra os incendios, José Carlos Costas. O xuíz constata que se produciu unha ilegalidade pero que esta non se corresponde co delito de prevaricación.Nun auto emitido este mércores día 10 de xaneiro de 2018, o xuíz instrutor decreta o arquivo provisional da causa, decisión contra a que a Fiscalía, que foi criticada pola Xunta, e as demais partes aínda poden recorrer. No escrito, o xuíz, como xa fixera o Consello de Contas, constata que Fernández-Couto en persoa encargou de xeito ilegal sen contrato o servizo de extinción de incendios de 2012 á empresa de helicópteros Inaer, hoxe integrada na multinacional Babcock e que tamén xestiona outros servizos aéreos da Xunta como o salvamento marítimo ou as emerxencias sanitarias. Porén, o maxistrado xustifica na súa resolución que non hai delito de prevaricación."Existe un feito obxectivo e incontrovertible consistente en que dita adxudicación carece da cobertura contractual que, en situación de normalidade, debera existir e adecuarse aos parámetros de contratación ordinaria", di o xuíz. Pero engade que "para conformar o delito de prevaricación non é suficiente con constatar unha mera ilegalidade senón que é preciso demostrar ademais, polo menos indiciariamente, que tal infracción normativa foi consciente, deliberada e buscada de propósito coa fin de antepor a propia vontade e o interese particular de quen decide ao interese xeral subxacente nas previsións normativas". "Só así poderemos distinguir a prevaricación penalmente relevante da mera ilegalidade administrativa cuxo control e consecuencias han de ser revisadas prioritariamente pola xurisdición contenciosa", sentenza.A Xunta criticou a denuncia que formulara a Fiscalía e obviou as críticas que xa lanzara o Consello de ContasSegundo a argumentación do xuíz, a decisión de Fernandez-Couto de encargar a Inaer o servizo sen contrato "non pode considerarse caprichosa ou arbitraria" porque era a empresa que xa o viña prestando en anos anteriores e seguiu a facelo nos seguintes exercicios en que se volveu convocar un concurso, anos anteriores e posteriores nos que o Consello de Contas tamén detectou irregularidades neses e noutros contratos da Xunta con Inaer nas que esta instrución non se meteu. Esa decisión, segundo o xuíz, tampouco foi caprichosa porque ese ano se produciu unha situación excepcional de incendios forestais.O instrutor di, amparándose en informes do Seprona, que a campaña de incendios de 2011 se prolongou no tempo e que a de 2012 adiantouse. E xustifica nesa excepcionalidade que a Xunta fose incapaz de prever convocar a tempo un concurso público para prestar o servizo de 2012 que finalmente Fernández-Couto encargou sen contrato a Inaer. Segundo a explicación do xuíz, a prolongación da campaña de 2011 foi pagada pola Xunta con cargo aos orzamentos do ano seguinte, que á súa vez tiveron que ser modificados de xeito que o Goberno galego non soubo ata maio dese ano de cantos cartos disporía para ese novo concurso. A esas alturas do ano, di o xuíz, o concurso non estaría resolto ata setembro, superado xa o período de máximo risco. Esa imprevisión do Goberno galego xa criticada tamén polo Consello de Contas, e que se produciu ao tempo que as consellerías de Medio Rural e Mar eran fusionadas nunha soa a comezos de 2012, é para o xuíz unha xustificación para entregar o servizo sen contrato a Inaer sen que iso supoña unha prevaricación.O auto centra en Fernández-Couto a responsabilidade da ilegalidade e di que os outros dous imputados só o asesoraban ou tramitaban o procedementoPor outra banda, o auto de arquivo tamén centra en Fernández-Couto, máximo responsable da política forestal da Xunta durante as dúas últimas décadas, a responsabilidade da ilegalidade cometida malia non ser un delito de prevaricación. Segundo di, os outros dous imputados non tiñan "a capacidade de decidir adxudicar o servizo a Inaer" senón que esta residiu "en exclusiva" en Fernández Couto. Vidal-Pardo e Costas López limitábanse a asesoralo ou tramitar o procedemento administrativo.A decisión de arquivo da causa por parte do xuíz Lago Louro prodúcese máis de cinco anos despois de que a CIG puxese en coñecemento da Fiscalía as irregularidades existentes na contratación dos helicópteros. A Fiscalía formulou unha denuncia e o caso recaeu no xulgado de instrución número 3 de Santiago, o mesmo encargado de casos como o accidente de Angrois e outros de proxección pública malia ter un funcionamento interno considerado como "conflitivo" e que vén provocando importantes demoras e erros nas súas instrucións. No caso dos helicópteros, varias fontes sinalan que a fase inicial da instrución, cando esta aínda non era pública, viuse condicionada pola falta de recursos para obter máis probas que as que finalmente tivo o xuíz sobre a súa mesa para valorar e decidir o actual arquivo da causa.


Summary: Os Xardíns de Méndez Núñez, na Coruña, foron o escenario do mitin central de En Marea, ao que asistiron membros destacados de Unidos Podemos, como Íñigo Errejón e Alberto Garzón, amais da dirixente de Compromís Mónica Oltra. Chamou a atención a ausencia de Xosé Manuel Beiras.

A Coruña acolleu o mitin central de En Marea na Coruña, un acto público ao que asistiron líderes de Unidos Podemos como Íñigo Errejón e Alberto Garzón, así como Mónica Oltra. Tamén tomaron parte Antón Gómez-Reino (Podemos), número 1 pola Coruña; Yolanda Díaz (EU), número 2 pola Coruña; Xulio Ferreiro, alcalde da Coruña; Carmen Santos, secretaria de Podemos en Galiza; e Antón Sánchez (Anova), coportavoz de AGE no Parlamento. Chamou a atención a ausencia neste mitin central de Xosé Manuel Beiras, que preferiu asistir ao acto público que En Marea convocara en Salceda de Caselas. Íñigo Errejón, pola súa banda, chamou a fuxir das indefinicións, "non entramos nas mentiras de Ciudadanos, xa que despois do 26 de xuño van ser irrelevantes". E a respeito do PSOE apuntou: "Dicímoslle que haberá que facer un goberno e que escoite a xente, se vai estar co pasado ou futuro, e para iso non se pode botar unha moeda ao aire". Alberto Garzón destacou que "non pode gobernar unha organización que só serve para delinquir legal e ilegalmente" e anunciou que "de gañarmos as eleccións, entre todas as medidas que temos que poñer en marcha poderíamos entender que a primeira fose paralizar os desafiuzamentos de primeira vivenda". Gómez Reino asegurou na súa intervención que o 26 de xuño "imos conseguir por fin o goberno do cambio de transformación. O tempo da austeridade e do medo rematou, do plasma de Rajoy, do narcopresidente Feijóo". A coordinadora nacional de EU apuntou que para estas eleccións "só hai dúas posibilidades". Enfrontou así "o goberno da corrupción" cos que "queremos defender a xente e queremos derrogar as dúas reformas laborais, ao do PP e tamén PSOE". O alcalde da Coruña, Xulio Ferreiro, salientou o traballo que xa están a desenvolver as candidaturas municipalistas nos Concellos, mentres que Mónica Oltra incidiu en que "logramos sacar de Valencia Rita Barberá, Cotino, Fabra… Dicían que non poderiamos pero mandámolos para a casa e agora para a cadea, un a un. Fixemos un pequeno milagre. O 26 de xuño temos que rematar a faena". A secretaria xeral de Podemos Galicia, Carmen Santos, amosouse convencida de "gañar no Estado e na Xunta". "Porque a xente de Galiza é loitadora, progresista e libre e por iso votarán polo cambio". O coordinador nacional de Anova e viceportavoz de AGE, Antón Sánchez, abriu o acto poñendo En Marea no centro do seu discurso como "ferramenta transformadora en Galiza", unha ferramenta que "debe de ser o que decidan os galegos e galegas".


Summary: O Executivo nórdico reitera a súa negativa a pagar as pensións que reclaman milleiros de ex mariños e abre a pelexa xudicial de Long Hope, que presentará o vindeiro martes a súa demanda contra o Estado noruegués e que pode acabar en Estrasburgo.

Era unha pequena esperanza que se pechou, polo que tan só queda a vía xudicial, na que tamén están esperanzados. Os ex mariñeiros galegos en Noruega que pelexan polo cobro das súas pensións recibiron de novo un non por parte do Estado noruegués, que volveu denegar o dereito a recibir a súa pensión de xubilación tras anos de traballo naquel país. Long Hope presentará a demanda contra Noruega o vindeiro martes logo de que o Goberno nórdico volvese negar o pagamento das súasu pensións Os cambios no Goberno noruegués provocaron que este novo Executivo se amosase disposto a revisar o caso que antes daban por liquidado, malia que fora tratado en varias instancias como o Defensor do Pobo. A sociedade nórdica é xa consciente dunha problemática que antes ficaba agochada e o gabinete da primeira minstra, Erna Solberg, dixo estar disposto a reconsideralo. Pero volveu dicir non malia as advertencias da Comisión Europea. Rexeita calquera acordo bilateral con España ou achegar os 500 millóns de euros que non pagou aos mariñeiros argumentando que non eran residentes por ter traballado no mar. Xa que logo, Long Hope -colectivo que xunta centos de mariñeiros que reclaman os seus dereitos- cumprirá o prometido e dará a batalla xudicial desde este vindeiro martes cando presente a súa demanda xudicial contra Noruega. Farao o avogado noruegués da asociación, Øivind Østberg, que en declaracións a Praza mostrárase moi confiado. "O noso caso é moi sólido xuridicamente e manteño o optimismo", dixera quen acudirá ao trinbual de primeira instancia do país nórdico para presentar unha demanda colectiva de máis de 200 persoas. "Non esperabamos moito da resolución de Noruega; despois de 50 anos así, era díficil pensar que agora ía baixar as orellas", di Alberto Paz, voceiro de Long Hope, colectivo que este venres volveu manifestarse en Compostela e que continuará "a loita na rúa". O letrado do colectivo argumentará na demanda que os mariñeiros galegos e españois que traballaron en buques noruegueses deben ser tratados igual que os noruegueses, o que implica "que se recalculen as pensións e se demanden as cantidades que se lles adebedan a todas estas persoas afectadas". Considera a medida discriminatoria e contraria á Constitución de Noruega, pero tamén ao Convenio de Dereitos Humanos da Unión Europea. Por iso, esta batalla xudicial -que implica alongar o conflito no tempo- é probable que remate no Tribunal de Estrasburgo, en canto se esgote a vía no país nórdico. Podería ser antes, no caso de que fose o Estado español quen demandase ao noruegués, pero Madrid desbota esa posibilidade. A batalla xudicial empezará en Noruega pero é probable que acabe no Tribunal de Dereitos Humanos de Estrasburgo "A actuación do Goberno español é impresentable porque non defenden como deberían os seus cidadáns", quéixase Alberto Paz, que cre que "canto antes marche este Executivo, moito mellor". Ademais, o pasado 4 de febreiro presentáronse as conclusións da vista celebrada en Estrasburgo pola negativa de Holanda a conceder pensión a traballadores de Austria que cotizaran naquel país. De ser o caso favorable aos austriacos, o Goberno español -personado como parte- xa prometera empregar esta resolución para exixir a Noruega que resolva o caso dos mariñeiros galegos e devolva os impostos cobrados. Pero non foi así. A lectura do avogado xeral non foi favorable malia recoñecer a discriminacion dos traballadores. Non é nada vinculante, polo que haberá que esperar ao ditame final. "A actuación do Goberno español é impresentable porque non defenden como deberían os seus cidadáns" Long Hope pelexa pola que consideran inxusta situación que sofren arredor de 10.000 mariñeiros galegos e as súas familias. Son ex traballadores da mariña mercante que pasaron longas tempadas traballando en barcos de Noruega e que pagaron elevados impostos a Oslo, pero que agora, despois de retirados, ven como non perciben nada en forma de pensión de xubilación malia estar empregados con contratos legais e logo de pagar elevadas cotizacións sociais de ata o 45% do soldo, uns 520 millóns de euros en impostos. O Goberno noruegués rexeita o pagamento destas pensións argumentando que os mariñeiros non eran emigrantes ao non estar traballando fisicamente en terra, malia que si pagaban impostos e as súas empresas tiñan a sede no país nórdico. O problema afecta a todos aqueles mariños mercantes que traballaron para compañías de Noruega entre 1952 e 1994, ano no que o Estado se incorporou ao espazo económico da UE e regularizou unha situación da que quedaron fóra milleiros de españois. Segundo Long Hope, serían 12.000 os mariñeiros con dereito a estas pensións en toda España e deles, máis do 80% galegos.


Estamos a vivir un verán que probablemente será traxicamente lembrado por acadar un número horripilante de mortes por violencia de xénero. Raro é o dia que non espertamos coa nova dun novo asasinato, cando non de mais dun. Qué está a suceder?. Eu, como muller, como vítima que fun nun momento da miña vida, sinto dor, moita dor, e non podo por menos que constatar, por muito que me custe recoñecelo, que as cousas non soamente non melloraron, senón que van a peor. Cada vez que os medios de comunicación se fan eco dun novo asasinato (porque esas mulleres non morreron....foron asasinadas), a nova ven acompañada de "aclaracións" como "non constaban denuncias previas", "nada facía presaxiar que isto pasaría", "era un home moi cordial" ou "parecian unha parella normal". Mesmo hai unhas poucas semanas se dicía dun destes verdugos, no colmo xa do despropósito: "Era un home de misa cada domingo". Ante estes comentarios eu non podo por menos que preguntame se están a rir de nós. Acaso creen que o potencial asasino transita pola vida con cara de poucos amigos e unha pancarta na que anuncie as suas macabras intencións?. Cando imos ser quen de prestarlle atención a eses avisos que ás veces non sabemos ou non queremos interpretar? Esa amiga que perdeu o sorriso dende que está coa sua parella. Esa irmá á que apenas podemos xa ver porque o seu "amor" acapara todo o seu tempo e está a illala do todo o seu entorno. Esa compañeira de traballo que está constantemente colgada do teléfono porque o seu mozo quere saber que fai a cada momento. Ou esa veciña que malia escoitala chorar mentras o seu home berra case cada noite sae pola mañá da súa man sen atreverse apenas a saudarnos... En moitas ocasións si "se pode presaxiar" o que vai ocorrer, pero é moito máis sinxelo mirar a outro lado e seguir o noso camiño, non vaia ser que se tratamos de intervir nos vaiamos meter en problemas!. En moitas ocasións si "se pode presaxiar" o que vai ocorrer, pero é moito máis sinxelo mirar a outro lado Por outra banda, atopámonos coas institucións competentes nestes temas. Moitas mulleres non denuncian, é certo, pero outra moitas si o fan e cando, facendo acopio dun gran valor, toman a decisión, danse de bruces coa crúa realidade e escoitan respostas como : "Eso son cousas de parella", "eso faino porque está moi namorado de ti" ou "bueno muller, o único que pasa e que é un pouco ciumento". Credes que esaxero? Podo asegurarvos que non. Como tamén vos podo asegurar que moitas de elas, agardando por esas axudas que por mor dos recortes nunca chegan, acaban por resignarse a permaecer de por vida nun cárcere de terror porque non teñen outro xeito de darlles de comer aos seus fillos, e xa só lles queda pregar por que un golpe mal dado non sexa o derradeiro, o definitivo, e remate dunha vez coa súa vida. Os nosos dirixentes políticos condenan, rexeitan o crime e volven aos seus despachos Os nosos dirixentes políticos, cada vez que a violencia machista se cobra unha nova vítima condean, rexeitan o crime, manifestan repulsa.... E despois volven aos seus despachos, ás súas confortables e correctas rutinas nas que non se coñece o que é convivir co terror, co pánico máis absoluto, sen ofrecer solucións de verdade, efectivas, para rematar con esta barbarie... E así non se salvan vidas .


Summary: Os e as traballadoras do Centro de atención a persoas con discapacidade (CAPD) da Coruña denuncian que desde a dirección queren separar o alumnado e que os coidadores atendan homes e as coidadoras atendan mulleres. Aliás, quéixanse de que en cada unidade hai 26 persoas, cinco veces máis das que debera.

A aposta na segregación por sexos que a Xunta defende en nome da "liberdade de escolla" para xustificar o financiamento con diñeiro público a centros relixiosos que implementan esta práctica sexista chegou aos centros que dependen da consellaría de Benestar. Desde o Centro de atención a persoas con discapacidade (CAPD) da Coruña, o comité de empresa denuncia que a dirección pretende impoñer esta división entre as mozas e mozos sen ningunha xustificación que vaia máis aló de "criterios puramente ideolóxicos". Segundo explicou o presidente do Comité, Xosé Manuel López Viqueira, en declaracións a Sermos Galiza, "os homes síntense discriminados" e rexeitan que se poña en dúbida a súa profesionalidade. E é que a intención da dirección do centro vai máis aló e pasa por que os coidadores só se fagan cargo de homes e as coidadoras de mulleres. Di Viqueira que até o de agora non se fixo nunca ningún tipo de diferenciación na atención que reciben @s moz@s en función do seu sexo e que non houbo tampouco ningún conflito. "E de o haber sería puntual, vinculado a quen o cause e non ao conxunto dos traballadores, e a Xunta dispón de mecanismos para o solucionar", subliñou o portavoz d@s traballador@s. "Grandes aparcadoiros" sen atención á diversidade Aliás, o Comité de empresa queixouse tamén de que as unidades están "saturadas". Traballadoras e traballadores atenden unha media de 26 persoas, cinco veces máis das que deberan, pois segundo razoou Viqueira "dependendo do grao de minusvalía" o acaído serían cinco ou seis moz@s por unidade. Este modelo "está a se transladar tamén aos centros de terceira idade" nunha tentativa de aforrar en persoal mais que se traduce en facer dos centros "grandes aparcadoiros onde cadaquen resolve como pode". Por todo isto, as queixas de sexismo e asistencialismo serán as que coloquen riba da mesa @s traballador@s do centro da Coruña nunha xuntanza que manterán coa dirección esta cuarta feira, 13 de novembro. Nela exixirán, dunha banda, que se motive a razón pola cal se fará a separación por sexos e, doutra banda, analizarase "caso por caso" a "saturación" das unidades para identificar os supostos en que esta non é viábel antes de lle transladar a queixa á consellaría.


Summary: Wikileaks filtrou documentos de negociación do Trade in Services Agreement (TiSA) que prevé a liberalización de servizos entre 50 países.

Desde as finanzas até o transporte aéreo e marítimo pasando polo comercio electrónico, as telecomunicacións, servizos postais e mesmo o movemento de persoas físicais. Eis algunhas das áreas que abranguen as negociacións do TiSa, un outro Tratado que negocian os EUA e a Comisión europea e que prevé a liberalización e desregulación en materia de servizos. Segundo os documentos filtrados por WikiLeaks e recollidos, en exclusiva, por diversos medios colaboradores, entre eles o diario dixital español Público, as conversas desenvólvense entre 50 países: Australia, Canada, Chile, Colombia, Corea do Sur, Costa Rica, Estados Unidos, Hong Kong, Islandia, Israel, Xapón, Liechtenstein, México, Nova Zelandia, Noruega, Pakistán, Panamá, Paraguai, Perú, Suiza, Taiwán, Turquía e a Comisión Europea que representa os 28 Estados membros da UE. Cunha simple ollada fica en evidencia que se trata de países aliados dos EUA-UE, entre eles paraísos fiscais, e que da listaxe fican excluídos os denomimados BRICS (Brasil, Rusia, India, China e Suráfrica), economías emerxentes que poderían verse prexudicadas pola sinatura deste acordo internacional. Desaparición dos obstáculos ao comercio transnacional de servizos O obxectivo das negociacións é eliminar os controis e obstáculos que limitan o comercio de servizos, nomeadamente financeiros, reducindo ao máximo a capacidade dos estados para lexislar. Segundo a información difundida por Wikileaks a desregulación atinxirá todos os niveis da administración (comunitario, estatal, territorial e local) en virtude dun maior acomodo para os intereses das empresas transnacionais. De se aprobar o TiSA ningún estado asinante poderá restrinxir a comercialización de produtos financeiros tóxicos como os activos derivados que causaron o crack de 2008 Entre os asuntos obxecto de negociación salienta a comercialización de produtos financeiros, nomeadamente após o crack de 2008. O tratado prevé a liberalización salvaxe deste tipo de figuras, entre elas os coñecidos como produtos derivados causantes da quebra bursátil que xerou a crise económica actual. Trátase de produtos cuxo valor se basea na proxección do prezo doutro activo nun futuro. O seu carácter é fortemente especulativo. De se aprobar o TiSA ningún dos estados asinantes poderá impor barreiras ou limitacións a produtos derivados e, aliás, deberá informar ás demais partes (incluídas as transnacionais) se algunha mudanza na súa lexislación puider afectarlles. Isto permitirá que as empresas actúen con celeridade e exerzan presión sobre os gobernos en defensa dos seus intereses. Neste senso, o proceder é semellante ao do TTIP e mesmo inclúe a posibilidade de se crearen tribunais de arbitraxe internacional para a resolución de hipotéticos conflitos entre estados. Porén, a magnitude real das negociacións --ergo as súas consecuencias-- descoñécese ao non se ter desclasificado nen sequera o mandato negociador e fixarse un período de 5 anos desde a súa entrada en vigor até a súa desclasificación.


Summary: A Galiza supera os seis millóns de vacinas administradas desde o inicio da campaña.

A Galiza continúa co proceso de vacinación e alcanza os 6.133.206 vacinas administradas desde que se iniciou a campaña, 12.092 nas últimas horas, das que 1.605 se destinaron a completar pautas. A xornada deste sábado pechou a primeira fase da vacinación infantil despois de que esta segunda feira chegase a última remesa de doses pediátricas Así, segundo os datos actualizados pola Consellaría de Sanidade este domingo e con datos de até as 18 horas deste sábado, son xa 2.372.129 os galegos coa pauta completa contra a Covid-19, o 87,85% da poboación. No que respecta á poboación pediátrica, segundo os datos da Consellería, 82.627 nenos de entre cinco e nove anos recibiron unha dose da vacina, así como 114.757 de entre 10 e 14 anos, o que supón un total de 197.384 vacinados entre os dous grupos. A xornada deste sábado pechou a primeira fase da vacinación infantil despois de que esta segunda feira chegase a última remesa de doses pediátricas; pero a Galiza xa cumpriu, tres semanas antes, o obxectivo marcado polo Ministerio de Sanidade de lograr o 70 por cento de cobertura nesta poboación, segundo datos do propio departamento. Outros datos Por grupos de poboación, por vulnerabilidade, hai 17.562 cidadáns de alto risco coa pauta completa; 16.325 dependentes non institucionalizados e 27.602 institucionalizados. Pola súa banda, 2.188.423 terminaron o proceso chamados pola súa idade. Por probabilidade de exposición, 76.226 profesionais do ámbito sanitario teñen pauta completa, 28.722 do sociosanitario e 16.575 traballadores de actividades consideradas esenciais tamén a recibiron.


Summary: É unha das principais figuras da economía crítica. Costas Lapavitsas é máis que iso: desde as eleccións de xaneiro 2015, ten un escano no Parlamento europeu, no grupo parlamentar de Syriza. Esta segunda feira publicou un artigo en The Guardian. El non se move das súas posicións de esquerda radical: para rachar coa austeridade, Grecia debe saír do euro.

Lapavitsas fai unha valoración moi crítica do acordo selado a segunda terza 24 de febreiro entre o Eurogrupo -os ministros de Finanzas da Eurozona- e o novo goberno grego, en función do cal o segundo resgate do país heleno -pactado no seu momento pola direita de Nova Democracia- se prorroga durante 4 meses, até finais de Xuño. "O acordo asinado entre Grecia e a UE após tres semanas de vivas negociacións é un compromiso obtido baixo unha coacción económica", comeza por afirmar Lapavitsas -profesor de Economía da Escola de Estudos Asiáticos e Africanos da Universidade de Londres- nunha columna de opinión publicada esta segunda feira 2 de Marzo en The Guardian, baixo o esclarecedor título de "Para derrotar a austeridade, Grecia debe liberarse do euro". Trouxo algo de bon para Grecia o seu acordo co Eurogrupo? A xuízo de Lapavitsas -referente do sector crítico de Syriza-, o único que conseguiu Atenas foi "manterse vivo e pronto para pelexar outro día". Outro día que está moi próximo no tempo. Só comprou tempo a dupla Varaoufakis/Tsipras, vénnos dicer o autor de Profiting Without Producing: How Finance Exploits Us All. Tempo que se esgotará en 4 meses...e outravolta a negociar baixo a presión dos mercados e de Bruxelas/Berlín. Só comprou tempo a dupla Varaoufakis/Tsipras, vénnos dicer o autor de Profiting Without Producing: How Finance Exploits Us All Enfatiza Lapavitsas que Syriza aceita na práctica a supervisión do resgate por parte das agora chamadas "institucións", isto é, a antiga Troika, a trepia composta pola Comisión Europea, o Banco Central Europeu e o Fundo Monetario Internacional. "O país [Grecia] foi forzado a declarar que respeitará todas as súas obrigas cos seus credores e que o fará integra e puntualmente". O acordo Eurogrupo-Atenas visaría a consecución de "apropriados" superávits primarios [a diferenza entre ingresos e gastos por parte do Estado grego sen ter en conta o pagamento dos xuros]. Isto provocaría necesariamente o abandono por parte de Syriza de "accións uniltarais" que puidesen ter impacto negativo nos "obxectivos fiscais". Ou sexa, a coligazón da esquerda radical tería que manter no conxelador compromisos eleitorais -aqueles que a levaron a gañar as eleccións- como a redución dos impostos para as clases populares, a elevación do salario mínimo, a reversión das privatizacións e o alivio da crise humanitaria. Tudo isto leva ao economista a proclamar que "o goberno de Syriza ten pago un alto prezo para se manter vivo". "As cousas vanse pór aínda peor dado o lamentábel estado da economía grega", argumenta Lapavitsas, quen relaciona a seguir os trazos básicos da situación: "O crecemento en 2014 foi un raquítico 0,7%, e aínda por cima o PIB rexistou unha queda no último cuarto do ano. A produción industrial caíu o 3,8% en decembro, e até o fixeron tamén as vendas minoristas, un 3,7%, mesmo tendo en conta que estabamos en decembro". E aínda hai máis: en xaneiro, os prezos viñéronse abaixo e caíron un 2,8%. A economía está nun virtual estado de colapso e deflación. Todo iso a consecuencia da austeridade, do resgate, resgate que agora Atenas se viu forzado a prorrogar por espazo de 4 meses. "A estratexia de agardar por cambios radicais dentro do marco institucional da moeda común ten chegado ao seu final" Lapavitsas entende que os próximos 4 meses serán de "constante loita" por parte de Syriza para tentar achar algunha marxe que lle permita pór en marcha parte do seu programa. Mais, engade, "hai pouca dúbida de que o goberno enfrentará dificuldades aínda maiores á hora de aprobar a revisión de abril por parte das institucións[o acordo co Eurogrupo está condicionado á luz verde da antiga Troika]". Esta é a situación. Grecia atrapada na trampa da austeridade e sen apenas espazo para saír dela, así que Lapavitsas se pergunta: "Como Syriza, que deberíamos facer e que podería facer a esquerda europea para nos axudar?". A resposta que dá o economista é asumir que "a estratexia de agardar por cambios radicais dentro do marco institucional da moeda común ten chegado ao seu final". Esa estratexia foi exitosa ante as urnas -"deunos un suceso eleitoral ao prometermos liberar o pobo grego da austeridade sen termos que soportar unha queda maior dentro da eurozona"-, mais os últimos acontecimentos teñen mostrado "alén de calquer dúbida" que isto é "imposíbel e que é tempo de recoñecermos a realidade". "A eurozona non pode ser reformada e non se vai converter nunha amigábel unión monetaria que poda dar soporte á clase traballadora" Para Lapavitsas, o goberno grego debe mudar de actitude e "para evitar o colapso ou a rendición total" debe ser "verdadeiramente radical". E o radicalismo pasa por asumir que "a eurozona non pode ser reformada e non se vai converter nunha amigábel unión monetaria que poda dar soporte á clase traballadora". O que reclama o economista ao seu propio partido é que aplique o programa con que se apresentou ás eleccións -prohibir os despexos, introducir quitas á débeda, reconectar as familias coa rede eléctrica, elevar o salario mínimo, frear as privatizacións e enfrentar a negociación de xuño cunha mentalidade moi distinta á de febreiro. E para concluír, fai tamén un chamado á "esquerda europea", á que lle demanda que comece a "propor políticas sensíbeis que permitan de vez liberar a Europa do absurdo en que se ten convertido a moeda común".


Summary: O certame continental será do 14 ao 19 de xullo.

A Asociación Galega de Fútbol Gaélico (AGFG) comunicou a disputa na Galiza do Campionato Europeo de Seleccións de Fútbol Gaélico, retomando así a organización dun torneo que tiña previsto disputarse no ano 2020 e que tivo que ser cancelado no seu momento a causa da irrupción da pandemia da Covid-19. Desde o organismo responsábel deste deporte no país tamén informan que o Europeo terá "unha dupla sede", en Poio e en Pontevedra, e que se levará a cabo entre os días 14 e 19 de xullo. O adiamento do certame continental trouxo consigo unha nova positiva, pois actualmente xa está recoñecido como un evento oficial da Gaelic Games Europe (GGE) e da Gaelic Athletic Association (GAA), o que implica un crecemento exponencial tanto na súa magnitude como na súa relevancia. Historia inacabada do deporte galego: "Fútbol gaélico, o deporte no que a Galiza compite oficialmente" Desde a Asociación Galega de Fútbol Gaélico apuntaron a Nós Diario que seleccións nacionais do nivel de Alemaña, Italia, Francia, Bretaña ou Catalunya estarán presentes no Campionato Europeo, mais "aínda quedan equipos por confirmar, porque as inscricións non rematan até finais de abril". Con respecto ao formato da proba, esta -explican desde a AGFG- estará dividida en dúas categorías, "Championship, que será a máis competitiva, a de máis nivel, e outra chamada Development, na que se retarán as novas seleccións que foron aparecendo e que son máis amateur, nun sistema de dous velocidades para fomentar que os combinados que están arrancando se animen a participar e que non haxa moita diferenza de nivel". Un regreso moi agardado tras dous anos moi duros Este campionato será o primeiro gran evento dentro do fútbol gaélico europeo trala pandemia, pois o último foi o Mundial de Irlanda no ano 2019. Para a Asociación Galega de Fútbol Gaélico a súa organización supón "un reto maiúsculo que afianzará a posición da Galiza como unha das potencias europeas". Alba Rodríguez: "O fútbol gaélico engancha. É dinámico, divertido e fácil de xogar" "Albergando esta edición do Campionato Europeo, a nosa Asociación pretende continuar a senda da expansión do fútbol gaélico na nosa terra", engaden, pois lonxe de pensar en resultados deportivos sobre o terreo de xogo queren centrarse en "contribuír a deixar atrás estes dous anos tan duros para o noso deporte".