Summary: Montse Dopico entrevista Xesús Rábade Paredes, que no seu último poemario, Sobre ruínas (Alvarellos), nos achega versos atravesados pola protesta, pola denuncia, e tamén pola esperanza

Ruína é estafa. Devastación. Abandono. Explotación. Desmemoria. Narcotización colectiva. Submisión. Pantomima democrática. E contra todas elas érguese Xesús Rábade Paredes no seu último poemario, Sobre ruínas (Alvarellos). Versos atravesados pola protesta, pola denuncia, e tamén pola esperanza. O libro recolle poemas escritos entre o 2007 e a actualidade. Dalgunha maneira, é como Lugar do canto, unha escolma de poemas (aínda que non houbese publicación de libros polo medio). Era a idea? Como os seleccionaches? Trátase dun libro de elaboración pausada, como teño por oficio. Todo o material de Ruínas, que entra, moi parcialmente, a integrarse xa en Lugar do Canto (autoescolma polifónica da miña traxectoria), viña pulsando en min desde a publicación de Os anos da memoria (2006) e vaise decantando nun proceso demorado ata fins de 2013. Dun proxecto inicial de 200 poemas, vai quedando a metade aproximada na versión definitiva. "Aínda que concibido na incubación da crise, é certo que resultou premonitorio porque as claves sociais que o motivan veñen estando latentes no país desde hai ben anos e, se me apuras, séculos" Xa o título, Sobre ruínas, anuncia o contido. A dimensión cívica, política,... está acentuada neste poemario respecto dos anteriores.Todo ficou destruído, polo que non queda máis que reaccionar, máis que nunca. É esa a sensación de partida? Que ten que ver coa actual crise e as súas consecuencias nos dereitos da cidadanía? Aínda que concibido na incubación da crise, é certo que resultou premonitorio porque as claves sociais que o motivan veñen estando latentes no país desde hai ben anos e, se me apuras, séculos. En todo caso, e en consonancia coa veta civil que preside parte da miña estética, foi una obra para min necesaria, radicalmente necesaria, e considero que tamén de utilidade para estes negros tempos de estafa e de ruína: ruína é deterioro por falta de coidado; ruína é abandono, decrepitude e morte; ruína é explotación, escravitude de quen sucumbe ante o poder dos amos, tal o noso país, axeonllado ante igrexas e gobernos que lle zugan o sangue e mais a alma, que lle prometen ceo e lle rouban o pan, porque o desprezan. Perante isto, o papel do creador é organizar con verdade e convicción a realidade caótica, encuberta e fragmentada. É denunciar, protestar e rebelarse, pactar cos que padecen contra o poder omnímodo e procurar saídas de esperanza. "Para que a mensaxe poética teña eficacia ética, nunca debemos descoidar a estética" Se houbo xa, na túa obra anterior, unha tendencia cara a unha maior economía expresiva, neste libro atopamos pouca retórica e moita denuncia. Ao mesmo tempo, hai bastante variedade na forma. Como concibiches forma e estilo e por que? Para que a mensaxe poética teña eficacia ética, nunca debemos descoidar a estética, que é selección de formas expresivas, rigor e axuste da palabra precisa, de ritmos e contidos e imaxes polisémicas. Ruínas, en efecto, está moi lonxe da expresión retórica, tentación de políticos falsarios que adulteran a vida e adulteran as cousas. E este axuste expresivo custa o seu, contra toda aparencia, pois forma parte da tensión do discurso permanentemente buscada neste libro. A primeira parte, Poética(s), apela ao oficio da palabra como xeito de transgresión, de rebelión, fronte ao engano. A voz poética declárase "cada vez máis ácrata", pero proclama a súa confianza na palabra. Cales son os límites desa confianza? Como falar, na actualidade, da función transgresora do poeta? Quizais certa cultura ou certo entendemento da cultura ten moitísimo que ver co que nos pasa. A cultura da palabra, a cultura da imaxe e a cultura das innovacións tecnolóxicas só servirán para someternos se non as controlamos. Hoxe instalan no mundo doadamente a mentira. O tema está na educación e formación na crítica, e na conciencia crítica, que é ferramenta, claro está, de clase. Quizais a esquerda, en Galicia e no mundo, pretendeu liberarnos coas armas do inimigo, e así nos loce o pelo. Debemos restaurar as palabras, sometelas a una alta dose de descontaminación e desenmascarar o discurso dos amos, xa tan vello. "Debemos restaurar as palabras, sometelas a una alta dose de descontaminación e desenmascarar o discurso dos amos, xa tan vello" O primeiro poder a bater, no poemario, é o da Igrexa. Despois, máis adiante, tamén o dos "ministros disfrazados/ de lacaios da banca" ou "chourizos das finanzas" urdidores "da estafa criminal". En que medida as mudanzas na configuración do poder (a "reconquista" social da Igrexa a través da lei do aborto, por exemplo), se reflicte neste poemario? As alianzas de tronos e de altares, segundo o meu criterio, constituíron os peores males e os peores atrancos na evolución humana. Sobra dicir que aquí continúan triunfantes e prolongan en casos as sombras sinistras da pasada ditadura. Os efectos para min máis perniciosos do vello contubernio é a pasividade civil, a letal desmemoria, a paralización dos mecanismos de defensa e de ofensa, o adormecemento e sopor das conciencias. É un tema este moi presente en Ruínas, e non podía ser doutra maneira. Un país que considera prioritario investir os diñeiros limitados en lustrar propiedades eclesiásticas ou socorrer o santuario de Muxía, mentres deixa perder o maior patrimonio que creamos (o da lingua) e desatende a urxencia de vellos e meniños, é un país opiado ou gravemente enfermo. "As alianzas de tronos e de altares, segundo o meu criterio, constituíron os peores males e os peores atrancos na evolución humana" Soñar no exilio comeza xa, precisamente, coa reivindicación do idioma, que é outra das constantes da túa literatura. Hai, neste libro, como nos anteriores, homenaxe á palabra. Por un lado, como temática. Por outro, polo coidado do léxico. Algo, se cadra, máis necesario ca nunca? Como deixo anotado, o maior monumento que os galegos ofrecemos ao mundo, elaborado desde hai máis de dous milenios, é o da lingua propia, principal testemuña da nosa identidade. A que máis nos define. O galego vertebra toda a miña creación, como debera vertebrar toda a vida de Galicia. Por iso me preocupa gravemente o seu futuro: o futuro desta e o futuro daquel, que é un mesmo futuro liberado ou cegado. Depende dos galegos, de todos os galegos. A pasividade e a tendencia autodestrutiva dun importante sector da nosa xente e a ineficacia dos poderes públicos e dos medios na promoción e consolidación do idioma poñen a este en situación moi crítica. Por outra parte, a homenaxe á palabra que mencionas é perceptible en toda a miña obra, pois nunca é outro o papel dun escritor: tratar de preservar como algo moi valioso o que coidaron e nos doaron os maiores para pasárllelo sen moito deterioro aos herdeiros que veñan. "Se tivera que definirme, diríache que son inconformista e así definiría boa parte na miña creación. Tal actitude, coa da rebeldía, é a que mellor lle cómpre a estes tempos" Se a crítica do conformismo, da narcotización colectiva é unha constante nos teus libros, neste a chamada a espertar é, se cadra, aínda máis urxente. O libro rebélase contra a rendición, a negación, a mansedume, a domesticación social baixo o discurso da "democracia". É unha cuestión de adurmiñamento ou máis ben de medo inoculado? Se tivera que definirme, diríache que son inconformista e así definiría boa parte na miña creación. Tal actitude, coa da rebeldía, é a que mellor lle cómpre a estes tempos, negadores como poucos da dignidade humana. E quen teña por oficio o traballo coa palabra (creativa, informativa ou crítica) non debe colaborar con poderes destrutores e ilexítimos. O medo, certamente, paraliza, como saben moi ben os desalmados, e enténdese que a xente sinta medo. O que xa non se entende é que tantas bocas e plumas que deberan ser conscientes calen tanto ante a vileza de quen manda ou baixen a caluga para renderlle preito. Saen tamén o tema do exilio e da emigración. No dobre sentido da expulsión e da procura da fuxida, dun lugar mellor, fartos de todo. Hai un nexo, aquí, entre os emigrantes galegos e os parias do mundo: os palestinos, por exemplo. A expulsión non é, ademais, económica, senón tamén cultural. É iso o que quixeches subliñar? Márcanse, se queres, dous exilios no libro: un exilio interior, particular, de quen se desacouga ante o propio país, e un éxodo masivo dos parias, dos sen patria, expulsados ao mundo desde hai moito por una terra que lles nega o pan. Hai una unión entrañable no emblema ou signo Galicia-Palestina. Tamén unha advertencia: non faltan emigrantes galegos retornados de Europa que hoxe desprezan a inmigrantes doutras terras que demandan na nosa o seu sustento. Son os que interiorizaron e proceden coa moral dos seus amos. "Os galegos xa non somos donos nin do propio país. Tampouco, se me apuras, de nós mesmos. Esa cadea é histórica e moi longa, pero hoxe faise moito máis evidente. Hai que reler a Marx" "Soño que a miña terra desprendeu as amarras/ do cepo da Península"..., é unha das enunciacións do conflito nacional galego máis claras da túa poesía. (Como, se cadra, Devastación). Aparecía en Onde o meu nome habita. Pasaron os anos, pero segue igual de vixente. Cales son as amarras que teriamos que soltar, agora, en primeiro lugar? Os galegos xa non somos donos nin do propio país. Tampouco, se me apuras, de nós mesmos. Esa cadea é histórica e moi longa, pero hoxe faise moito máis evidente. Hai que reler a Marx. Pero o máis negativo é que non se reacciona. E vida só hai una e había que coidala. Recadeiros de luces e sombras ten moito de diálogo con outros creadores -que é tamén algo común na túa obra-. Contrapenélope alude a Díaz Castro, Courel pola seara a Novoneyra... Están tamén Rilke, Rosalía, Avilés de Taramancos, Cernuda, Cunqueiro... Creo que as referencias van máis aló da homenaxe e do recoñecemento da ensinanza debida, é así? Hai un diálogo consciente cos poetas galegos –e algúns extragalegos--, camaradas de oficio, luciñas encendidas no medio da cegueira, seres que saben rebuscar entre as sombras. Como dicía G. Mahler, a tradición non consiste en venerar as cinzas, senón en conservar o seu rémol que nos quente a existencia. "A esperanza, en efecto, é o resorte da escritura deste libro. Choven chuzos, é certo, pero o vello refrán hanos servir de guía, porque nunca choveu que á fin non escampase" Aparece tamén, nesta parte, a memoria histórica. -Outro tema do que tes falado bastante anteriormente-. O fascismo, o terror, a tiranía, o intento de tapalo todo baixo o silencio. Que teñen que ver estes poemas (que non varios), coa volta atrás na recuperación da memoria histórica co goberno do PP? A dereita abomina da memoria, quizais porque lle doe, e neste caso son perfectos herdeiros do tirano. Por iso non queren recoñecer o mal. Nin reparar o mal. Nada fixo tampouco durante tantos anos a mal chamada esquerda. As cousas como son. Pantomima democrática. A última parte, que lle dá título ao libro, é como un resumo de todo o anterior. Volve o terror, (os tiranos), a desmemoria, a submisión... Pero hai espazo para a esperanza: en Xuramento por exemplo. Hai saída, malia todo? Será posible unha Galicia levantisca, como quere a Fisterra a voz poética? Hai una esperanza sulagada que percorre Ruínas. A esperanza, en efecto, é o resorte da escritura deste libro. Choven chuzos, é certo, pero o vello refrán hanos servir de guía, porque nunca choveu que á fin non escampase.


Summary: O Regulamento do Congreso dos Deputados impide a formación de grupos "separados" con deputados que "pertenzan a un mesmo partido" ou "a formacións que non se enfrontaron ante o electorado".

"Un grupo parlamentario catalán e un grupo parlamentario galego con deputados de Podemos e doutros espazos". Esta foi unha das principais propostas lanzadas polo secretario xeral de Podemos, Pablo Iglesias, durante a súa visita a Galicia, na que explorou a posibilidade de chegar acordos para as xerais coas mareas municipais e as forzas políticas que as apoian, como Anova ou Esquerda Unida. Esa posibilidade sería tecnicamente incompatible con outra das liñas trazadas por Iglesias: que a fórmula para concorrer aos comicios, no caso galego, sexa "engadir outro nome ao de Podemos" nas papeletas, o que formalmente significaría a inclusión de membros doutras formacións nas listas do seu partido. A inviabilidade legal desta fórmula é tal por mor das normas incluídas no Regulamento do Congreso dos Deputados no que atinxe á conformación de grupos parlamentarios. No seu artigo 23 a norma que rexe a Cámara Baixa indica que para constituír un grupo parlamentario cómpre ter "un número non inferior a quince" escanos ou ter cando menos cinco escanos e o 15% dos votos "nas circunscricións nas que presentasen candidatura" ou o 5% no conxunto do Estado. Cumprir estas condicións é necesario, pero non suficiente. O líder de Podemos propuxo "un grupo parlamentario catalán e un grupo galego con deputados de Podemos e doutros espazos" O segundo punto deste artigo é o que batería coa proposta de Podemos. "En ningún caso -di- poden constituír grupo parlamentario separado deputados que pertenzan a un mesmo partido" e "tampouco poderán formar grupo parlamentario separado os deputados que, ao tempo das eleccións, pertencesen a formacións políticas que non se enfrontasen ante o electorado". Así as cousas, se Anova, EU e membros das mareas se presentan formalmente ás xerais nas candidaturas de Podemos non poderían constituír un grupo separado do liderado por Iglesias ao chegar ao Congreso, con independencia de que a efectos comunicativos se presentasen de maneira diferenciada. O seu estatus sería semellante, por exemplo, ao que actualmente ten Iniciativa per Catalunya, que concorreu ás últimas xerais con IU. "En ningún caso poden constituír grupo parlamentario separado deputados que pertenzan a un mesmo partido" ou a "formacións políticas que non se enfrontasen nas eleccións", di o Regulamento do Congreso O Regulamento impide esa separación pero non pon impedimento, pola contra, a integracións posteriores ás eleccións. Sempre que se cumpran os devanditos requisitos de número de escanos e porcentaxe de votos un grupo parlamentario pode estar formado polos representantes de "unha ou varias formacións políticas" no caso de que se presentasen por separado ás eleccións. Os deputados e deputadas cuxas forzas non constitúen grupo propio forman parte do Grupo Parlamentario Mixto, onde se ubica actualmente o BNG xunto a membros de forzas como Amaiur, ERC, Compromís, Coalición Canaria ou Geroa Bai. Ese, atendendo ao Regulamento, tería que ser o destino dos membros dunha eventual candidatura conxunta con Podemos no caso de que os seus membros non quixesen formar parte do grupo de Iglesias. A constitución dun grupo parlamentario propio en Galicia é un dos debates que está sobre a mesa dende o inicio dos contactos entre forzas para o lanzamento dunha eventual Marea Galega. No entanto, nas xuntanzas mantidas por Pablo Iglesias este argumento foi defendido basicamente por Podemos. Segundo as fontes consultadas por este diario formacións como Anova ou as propias mareas puxeron o acento na necesidade de impulsar un "proceso participativo" para conformar unhas candidaturas que, dende o inicio, terían unha entidade diferenciada. Ese proceso, indican as mesmas fontes, sería incompatible coa mera integración en "ocos" das listas electorais que designe Podemos.


Summary: Medio cento de representantes de entidades galegas defensoras do territorio e do medio intervirán este mércores e xoves na cámara, convidadas por Lidia Senra (AGEe), para poñer de relevo as ameazas da megaminaría, as grandes infraestruturas, centros comerciais ou a explotación enerxética

Ao redor de 55 representantes de entidades galegas defensoras do territorio e do medio natural intervirán este mércores e xoves no Parlamento europeo, convidadas por Lidia Senra (AGEe), para poñer de relevo as ameazas da megaminaría, as grandes infraestruturas, centros comerciais ou a explotación enerxética, entre outras, ligadas todas ao concepto de acaparamento de terras (land grabbing). Intervirán neste seminario, entre outras, a Associação Socio-Cultural O Iríbio, a Comisión de Asociacións en contra das minas da Terra Chá, a Plataforma pola defensa de Corcoesto e Bergantiños ou a Plataforma Veciñal Corno do Monte e SOS Courel. Canda elas, exporán os eixos principais das súas loitas organizacións como o Sindicato Labrego Galego (SLG), a Organización Galega de Montes Veciñais en Man Común (OGMVMC), Salvemos A Fracha, Plataforma Contra a Autovía de Redondela ou a Coordinadora para a defensa da autovía Santiago-Lugo preto de Melide. O termo acaparamento de terras fai alusión á adquisición de terreo agrícola con fins comerciais, tales como la produción de alimentos a escala agroindustrial, agrocarburantes, infraestructuras enerxéticas ou grandes estruturas. Inicialmente, tivo o seu impacto máis forte nos territorios latinoamericano e africano, instaurándose como dinámica de asoballamento comercial ao abeiro da crise alimentaria global do ano 2008. Segundo o propio Banco Mundial, máis do 30% da terra fértil do planeta está nestes momentos baixo negociación. En Europa este fenómeno está fortemente instigado polas industrias extractivas (mineiras), a expansión urbana e intereses inmobiliarios e turístico, a instalación de parques eólicos, superficies comerciais e grandes infraestruturas (estradas, trens de alta velocidade, etc). Senra pretende "dar a coñecer as loitas que en diferentes puntos do noso país están a se levar adiante para impedir a apropiación das terras e dos montes por empresas ou para grandes infraestruturas" A través desta iniciativa, Lidia Senra pretende "traer a Bruxelas as diferentes formas de acaparamento da terra en Galiza" e "dar a coñecer as loitas que en diferentes puntos do noso país están a se levar adiante para impedir a apropiación das terras e dos montes por empresas de todo tipo ou para grandes infraestruturas pensadas en función dos intereses capitalistas". Ademais, sinala, na problemática do acaparamento de terras as políticas institucionais europeas "teñen tamén unha forte responsabilidade". "As propias normas do reparto de fondos públicos no marco da Política Agrícola Común (PAC), baseadas no tamaño da extensión de terras e non na produtividade, promoveron claramente esta concentración de terras e riqueza", engade, poñendo como exemplo que no Estado español "o 75% dos subsidios repartidos no ano 2009 foron acaparados polo 16% dos produtores, nomeadamente por grandes terratenentes coma a Casa de Alba". Outra especto desta estratexia é o denominado "acaparamento de terras virtuais", no que o obxectivo final non é de carácter produtivo senón especulador, ou a instrumentalización para apropiarse de subsidios, obter préstamos bancarios empregando as terras como aval ou especular sobre futuros incrementos do valor das terras.


Summary: A resistencia palestina e Israel aceptan o cesamento de cinco horas nas hostilidades, proposto polas Nacións Unidas, para permitir que a poboación gazatí reciba víveres e recursos.

A tregua durará desde as 10.00 a.m até as 15 p.m (hora galega) e ten por obxecto permitir a evacuación das persoas feridas (máis de 22.000 segundo a ONU nos nove días de ofensiva israelí) ao tempo que obter provisións a poboación civil. "As faccións da resistencia acordaron aceptar a oferta das Nacións Unidas dunha tregua de cinco horas por razóns humanitarias", sinalou nun comunicado de imprensa emitido de madrugada Sami Abu Zukhri, voceiro de Hamas. O cesamento das hostilidades durará cinco horas A poucas horas de se iniciar o cesamento das hostilidades --que Israel tamén aceptou-- foron asasinadas 5 persoas na Faixa de Gaza, 3 delas en Rafah a poucos minutos do comezo da tregua, segundo informa o xornalista corresponsal de El País en Gaza, Juan Gómez, através da súa conta de Twitter. Mohammad Mahmud al Qadim, de 22 anos de idade; Mohammad Abdul Rahman Hassuna, de 67; Zeinab Mohammad Said al Abadla, de 71; Ahmad Rihan, de 23; e Salem Salé Fayyad, de 25, segundo informou o Centro Internacional de Medios de Oriente Próximo ás axencias de noticias. No que vai de operación militar o exército sionista causou a morte a 227 persoas, o 80% delas civís --segundo os organismos internacionais. Así mesmo 1.550 palestin@s resultaron ferid@s.


Summary: O acordo para a redución de armas estratéxicas caducaba esta sexta feira, 5 de febreiro.

Os Gobernos de Rusia e dos EUA anunciaron esta cuarta feira, 3 de febreiro, a entrada en vigor da prórroga de cinco anos do Tratado de Redución de Armas Estratéxicas (START), dous días antes de expirar a data límite. O Ministerio de Exteriores ruso indicou nun comunicado que Moscova e Washington intercambiaran notas diplomáticas sobre a finalización dos "procedementos internos necesarios para a entrada en vigor" da prórroga. "Desta forma, o tratado será efectivo exactamente como foi asinado, sen emendas ou engadidos, até 5 de febreiro de 2026", resaltou, manifestando que a conversa de 26 de xaneiro entre os presidentes dos EUA e Rusia, Joe Biden e Vladimir Putin, respectivamente, "foi chave". Neste sentido, defendeu que o tratado "se preserva e garante de forma estritamente recíproca". "Esperamos que este entendemento alcanzado con Washington sobre o futuro do Novo START sexa un piar da seguridade internacional que permita deixar atrás a tendencia cara ao desmantelamento do control de armas e os mecanismos de non proliferación, dominantes durante os últimos anos polas destrutivas políticas dos EUA", engadiu. China, na mira dos EUA Pola súa banda, o secretario de Estado estadounidense, Antony Blinken, destacou que "Biden prometeu manter o pobo estadounidense seguro ante as ameazas nucleares e restaurar o liderado no control e a non proliferación de armas". "EUA deu o primeiro paso para cumprir ese compromiso ao estender o Tratado START con Rusia durante cinco anos", agregou. Ao respecto, dixo que "se utilizará o tempo que dá esta extensión de cinco anos para manter con Rusia, en consulta co Congreso e cos aliados e socios dos EUA, un control de armas que aborde todas as armas nucleares". "Buscaremos ademais un control de armas que reduza os perigos do moderno e crecente arsenal nuclear da China", engadiu.


Summary: En conferencia de imprensa, o voceiro nacional da organización nacionalista, Guillerme Vázquez, asegurou que os datos de desemprego feitos públicos na Galiza a pasada segunda feira, son reflexo das consecuencias que carrexa a política económica da troika e asegurou que segue sendo necesario un cambio de rumbo.

O voceiro nacional do BNG, anunciou esta terza en conferencia de imprensa que a fronte nacionalista secundaría a xornada de loita convocada polos sindicatos para o vindeiro 14 de novembro, pois dixo "existen razóns suficientes para unha folga xeral". Vázquez asegurou que os datos de desemprego publicados a pasada segunda feira, dan conta "da situación actual" e do resultado que está a dar "a política económica guiada pola troika" e implementada polos gobernos do Partido Popular. Aliás, o voceiro nacional do BNG salientou que as taxas de emigración --que seguen a aumentar entre as faixas de idade máis novas-- "disimulan as cifras de paro". "Hai razóns máis que suficientes para ir á Folga xeral" Así mesmo, Guillerme Vázquez, aseverou que a política da Xunta de Galiza está a pór os sectores produtivos galegos nunha situación "límite" como é a do sector lácteo galego, "que esmorece pola indolencia do Partido Popular". Vázquez referenciou os prezos do leite en Galiza --os máis baixos do Estado español e a UE-- e asegurou que son o resultado "da desidia do señor Feijóo". Neste sentido, o voceiro do BNG asegurou que a organización frontista "segue crendo na necesidade dun cambio de rumbo nas políticas" e fixo un chamamento a secundar a xornada de loita convocada polas centrais sindicais para o vindeiro 14-N poque "existen razóns máis que suficientes". Un proceso de debate "sen límites e de abaixo a arriba" Aliás, Guillerme Vázquez reiterou a decisión adoptada polo Consello Nacional en que se aprobou unha "folla de ruta" que sirva de guieiro no proceso de debate iniciado após os comicios do 21-O. "Un proceso sen límites, calmado e de abaixo a arriba", que vén de encetar xa nas asembleas comarcais, asegurou o voceiro nacional da organización frontista. Porén, negou calquera dimisión en bloque da executiva e a posibilidade de que unha xestora asumise a dirección da fronte entrementres non remate o debate. Vázquez asegurou que malia que non será demorado sine die "o debate tampouco será demasiado rápido" e evitou fixar unha data para a asemblea nacional extraordinaria que, no entanto, se desenvolverá "antes do verán", asegurou.


Summary: A número 1 do BNG a Bruxelas votou xa no seu colexio eleitoral, en Vigo. Animou ás galegas e aos galegos a non ficaren na casa e a iren votar "para que non gañen os de sempre e para que ninguén decida por njós".

Miranda votou ás 11 da mañá no barrio vigués de Bouzas. En declaracións aos meios, dixo que este é un día "moi importante" para Galiza porque o noso país se xoga "ter unha voz galega que defenda o noso país no Parlamento europeu". A candidata nacionalista acudiu ao colexio na compaña da portavoz do BNG no Congreso, a tamén viguesa Olaia Fernández Davila. "Hoxe é o día da liberdade de expresión, como cidadáns e como pobo. É un día importante para a liberdade de expresión e un día importante para Galiza, porque poderemos ter unha voz galega que defenda os intereses de Galiza no Parlamento Europeo", dixo á imprensa, para a seguir engadir: "Eu pediríalle á xente que vote pensando no seu futuro, porque as galegas e galegos xogámonos moito nestas eleccións, xogámonos poder traballar e vivir na nosa terra", afirmou. O que ten previsto Ana Miranda hoxe é dedicar parte do día a visitar distintas mesas eleitorais en Vigo, para saudar a militantes e simpatizantes do BNG que están a realizar funcións de apoderad@s e interventoras. Xa á tarde, hase de trasladar a Santiago, para, desde a sede nacional e na compaña d@s integrantes da dirección do BNG, acompañar a recontaxe e os resultados eleitorais.


Summary: Este 12 de xullo de 2020 2.7 millóns de galeg@s escolleron a nova composición do Parlamento Galego nunhas novas Eleccións Autonómicas.

Moi singulares os resultados en Malpica, concello gobernado por un tripartito con PSOE e BNG no poder. O PP arrasa co 51%, o BNG (27,4%) supera ao PSOE (15,6%) como segunda forza. Resultados das #ElecciónsGalegas2020: O PP gaña en 18 dos 19 concellos da Costa da Morte As promesas do 2020 As promesas do #12X (III): O BNG reparte promisións. As promesas do #12X (II): O PP confía na súa supremacía na Costa da Morte. 06-07-2020: As promesas electorais (I): Xustiza democrática. Outras accións da campaña 19-06-2020: O BNG tamén abriu a campaña dende unha granxa de Mazaricos. 17-06-2020: O PP abríu a campaña do #12X visitando á industria agroalimentaria da Laracha. 15-06-2020: Gonzalo Caballero abre a campaña costeira do #12X.


Summary: O Ministerio Público resalta que os colapsos foron "sostidos" nos últimos meses e abre a porta a que as persoas usuarias podan reclamar o pagado nas peaxes Catro explicacións políticas por tras dos atascos de Rande alén do tráfico e os accidentes

Catro explicacións políticas por tras dos atascos de Rande alén do tráfico e os accidentes O pasado 30 de decembro Mariano Rajoy e Alberto Núñez Feijóo encabezaron o acto solemne de inauguración das obras de ampliación da autoestrada AP-9 ao seu paso pola ponte de Rande, proxecto que contemplaba o alargamento a tres carrís por sentido para evitar os frecuentes engarrafamentos provocados por accidentes ou pola elevada afluencia de vehículos no verán. A posta en servizo da ampliación antes do 1 de xaneiro era condición indispensable para que Audasa, concesionaria da autoestrada, puidese aplicar unha primeira suba de peaxes para compensar as obras. No entanto, na estrutura orixinal da ponte quedaban obras pendentes que nos últimos meses xeraron frecuentes colapsos nos que agora vai indagar a Fiscalía. As "informacións recibidas" directamente polo Ministerio Público, as novas dos medios de comunicación e unha queixa formulada a través da Valedora do Pobo levou a Fiscalía Provincial de Pontevedra a abrir dilixencias civís polo "deficiente funcionamento" da AP-9 en Rande, toda vez que se trata de colapsos "sostidos nos últimos meses" e non puntuais. Con independencia dos resultados destas pescudas a Fiscalía xa liga directamente os atascos reiterados ás propias "obras de ampliación de capacidade" concibidas, precisamente, para alixeirar a circulación. A Fiscalía resalta que os colapsos foron "sostidos" nos últimos meses e abre a porta a que as persoas usuarias podan reclamar o pagado nas peaxes O que tentará de aclarar a Fiscalía con estas "dilixencias preprocesuais" é se foron lesionados os dereitos das persoas usuarias da autoestrada e, se considera que isto sucedeu, iniciará o coñecido como Acción Colectiva de Cesamento. Como resultado deste procedemento, caso de iniciarse, Audasa podería ser obrigada a non cobrar polas portaxes neste tramo mentres non ofreza o servizo nas condicións correctas e, aclara a Fiscalía, "podería ser ademais solicitada a indemnización ou restitución aos usuarios afectados como consecuencia do tránsito por este treito, das cantidades devengadas no período de referencia". Isto é, quen pagasen peaxe e quedasen atascados poderían recuperar o abonado. Neste sentido, a Fiscalía lanza unha advertencia ás persoas usuarias. No caso de que esta acción colectiva de defensa dos dereitos dos consumidores chegue a "prosperar", sería necesaria a "conservación da documentación que acredita o uso da autoestrada no período de duración da obra", como poden ser xustificantes de pagamento en cabinas manuais ou automáticas ou, no caso dos dispositivos de telepeaxe, da documentación equivalente de uso do treito nestes meses. Traballos durante o día e as obras do colexio de Redondela Como informou Praza.gal, a explicación aos colapsos de Rande tras a inauguración oficial da ampliación non se atopa unicamente na gran afluencia ás praias da zona nas primeiras fins de semana de bo tempo ou en accidentes puntuais e imprevisibles. Así, aínda que o ministro de Fomento, Íñigo de la Serna, anunciou que os traballos pendentes se ían realizar durante as noites, a mediados de febreiro o seu propio Ministerio admitía que as obras ían obrigar a cortar carrís de xeito permanente e non só durante determinadas horas de cada xornada. A mala planificación da ampliación ao seu paso pola beira dun colexio e as obras no corredor do Morrazo contribuíron a incrementar as restricións e os atascos A esta circunstancia engadíronse, cando menos, outras dúas. A mala planificación da ampliación da autoestrada ao seu paso por Chapela (Redondela), forzou o Ministerio a rectificar por dúas veces o proxecto, toda vez que a autoestrada quedaba demasiado preto dun colexio. Tras unha engádega dun muro de contención, as autoridades deron en admitir entre protestas das familias a necesidade de construír un novo centro escolar; pero mentres isto non sucede, o tráfico na contorna está restrinxido. A estas restricións sumáronse, ao tempo, as derivadas das obras de conversión do Corredor do Morrazo en autovía. competencia da Xunta. A ausencia de competencias do Goberno galego sobre a AP-9 provoca que a Consellería de Infraestruturas non poida actuar directamente sobre nada do que sucede na ponte de Rande. As negociacións e posibles sancións están nas mans do Ministerio de Fomento, que xa advertiu de que só contempla como excepción para casos urxentes e puntuais a posibilidade de obrigar a Audasa a erguer as barreiras de peaxe a causa dos colapsos.


Summary: A Sociedade Galega de Historia Natural publica os datos de análises realizadas nos últimos cinco anos nos sistemas de abastecemento da chaira da Limia. Algúns dos puntos exceden o "límite legal" de nitratos.

"O deterioro do recurso auga (en calidade e cantidade) na Limia xa non só é un problema ambiental, tamén o é de saúde pública", afirma nun comunicado a Sociedade Galega de Historia Natural (SGHN). O colectivo vén de publicar esta semana datos procedentes das análises dos últimos cinco anos dos sistemas municipais de abastecemento da chaira da Limia. Os datos publicados onte, e entregados á SGHN pola Dirección Xeral de Saúde Pública após unha consulta pública, revelan un "incremento sostido da concentración media de nitratos no conxunto dos 24 puntos analizados" entre 2017 e 2019. A sociedade alerta de que nove dos valores consultados "exceden o límite legal nitratos nas augas de consumo humano". Son os procedentes dos puntos de análise de Cardeita, Piñeira de Arcos, Sandiás e Vilariño das Poldras, no municipio de Sandiás, e o de Cortegada, no concello de Sarreaus. En 2019, veciñanza da comarca da Limia uniuse na plataforma Auga Limpa Xa, para denunciar o mal estado dos seus recursos hídricos por mor da actividade gandeira. As súas mobilizacións forzaron a Xunta da Galiza a crear a Mesa da Limia no mes de abril para abordar esta problemática. Nela sentan a propia Administración galega, a empresa Coren, os sindicatos agrarios, ecoloxistas e veciñanza. A información íntegra pode ser consultada na edición en papel de Nós Diario ou na súa lectura na nube.


Summary: Villares, Leiceaga e Pontón pecharon nunha xuntanza os detalles da comisión de investigación, que anunciarán este venres. As tres forzas da oposición aproveitarán a norma que permite crear unha comisión por lexislatura sen maioría absoluta para indagar no falecemento do paciente da Estrada sen atencion médica e "nos efectos da política de recortes do PP na sanidade" ANÁLISE | A oposición galega afaise a camiñar xunta HEMEROTECA | A familia do falecido no PAC da Estrada sen atención médica: "Esta é unha consecuencia palpable dos recortes"

ANÁLISE | A oposición galega afaise a camiñar xunta HEMEROTECA | A familia do falecido no PAC da Estrada sen atención médica: "Esta é unha consecuencia palpable dos recortes" O Parlamento de Galicia vai investigar os efectos dos recortes na sanidade pública galega aínda que o PP se opoña a facelo. En Marea, PSdeG e BNG anunciarán este venres o seu pacto para activar unha comisión de investigación que, tras o falecemento dun paciente no Punto de Atención Continuada da Estrada sen atención médica, pescude nas circunstancias que arrodearon este suceso e, a partir del, analice a repercusión das restricións orzamentarias e de persoal aplicadas ao Servizo Galego de Saúde. Segundo puido confirmar Praza.gal de fontes parlamentarias, o acordo foi pechado este xove polos voceiros dos grupos da oposición. Luís Villares (En Marea), Xoaquín Fernández Leiceaga (PSdeG) e Ana Pontón (BNG) mantiveron unha xuntanza para concretar os detalles dunha iniciativa que as tres formacións xa reclamaran por separado nos últimos días e que o presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijóo, xa rexeitou visiblemente molesto na primeira sesión de control do curso parlamentario, acusando as forzas da esquerda de "deteriorar" a sanidade pública galega. Villares, Leiceaga e Pontón pecharon nunha xuntanza os detalles da comisión de investigación, que anunciarán este venres O acordo acadado por Villares, Leiceaga e Pontón pasa por activar o precepto introducido no Regulamento na súa reforma do ano 2015. Daquela as normas de funcionamento da Cámara incorporaron unha engádega ás regras para crear comisións de investigación, órganos parlamentarios que poden indagar en "calquera asunto de interese público". Segundo esta mudanza, é posible crear "de xeito automático" unha destas comisións por lexislatura sen apoio da maioría absoluta se así o solicitan "un terzo dos deputados e deputadas da Cámara" -25 escanos- se pertencen a un mesmo grupo parlamentario ou "as dúas quintas partes partes" dos membros do lexislativo -30-. Neste segundo suposto é no que se atopa a actual oposición, toda vez que os 14 membros de En Marea, os 14 do PSdeG e os 6 do BNG suman 34 votos, catro máis dos precisos. O Regulamento do Parlamento permite crear unha comisión de investigación por lexislatura sen apoio da maioría absoluta da Cámara Atendendo ás fontes consultadas por este diario, a intención da comisión de investigación que comezará a ser tramitada este martes é a de ir alén do caso da Estrada. Así, explican, os tres grupos apostarán por deitar luz sobre o sucedido no centro estradense o pasado 4 de agosto, cando o paciente falecido acudiu ao se sentir indisposto e non puido recibir atención de inmediato porque o único equipo médico dispoñible nesa xornada no PAC tivera que saír atender outra emerxencia. Procurarán, detallan, analizar as repercursións dos recortes sanitarios dende o ano 2009. Aínda que na actualidade os orzamentos do Sergas xa son maiores que os de hai unha década, o recorte acumulado no orzamento sanitario galego nese período roldou os 1.000 millóns de euros. As tres forzas da oposición avanzan a súa aposta por investigar o falecemento do paciente da Estrada sen atencion médica e "os efectos da política de recortes do PP na sanidade" En Marea, PSdeG e BNG debullarán este venres nunha comparecencia conxunta as razóns que os levan a activar este recurso parlamentario, algunhas das cales xa avanzaron. Así, este mesmo xoves e ante o propio PAC da Estrada Villares advertiu de que as "escusas" ofrecidas por Feijóo e polo conselleiro Vázquez Almuiña a respecto do falecemento do paciente son "de mal pagador". "É inaceptable que acontecese esta morte e que nin Feijóo nin o conselleiro reaccionasen" e, daquela, cómpre "unha comisión de investigación para que estas cousas non volvan ocorrer". Nun sentido semellante o secretario xeral do PSdeG, Gonzalo Caballero, advertiu este xoves en rolda de prensa da necesidade de "investigar e aclarar os efectos da política de recortes do PP de Feijóo sobre a calidade asistencial, a carteira de servizos e a atención á cidadanía", a comezar "especificamente, polo caso do falecemento dun home no PAC da Estrada sen asistencia médica". Esta comisión, bosquexou, debera servir para "asignar responsabilidades pola política de deterioro da sanidade pública da Xunta". Dende o BNG a súa portavoz nacional, Ana Pontón, xa avanzara durante a última sesión de control a reclamación da investigación que agora activará toda a oposición conxuntamente. Trátase, sinalou a nacionalista, de "esclarecer o sucedido" na Estrada e de "analizar as consecuencias dos recortes na sanidade pública" como "primeiro paso dun cambio de rumbo na política sanitaria no que a saúde das persoas sexa o primeiro".


Summary: A crítica de arte Elena Pérez-Ardá achéganos ao filme Costa da Morte de Lois Patiño do punto de vista da imaxe audiovisual.

"Costa da Morte" de Lois PatiñoAudiovisual.Longametraxe documental experimentalHD / 16:9 / color / 83´ / 2013PREMIO: Mellor Director "Cineastas do presente" Festival de Locarno, Suíza.Mestre Mateo: Premio mellor documental. 2014 Mais pareceume axeitado falar doutra produción audiovisual, xa que houbo moita festa estes días (e con razón) debido ao filme estreado. Bon, non é a miña materia o cinema, máis si a imaxe audiovisual. E dende as novas vangardas, o vídeo foi usado como ruptura coa arte tradicional, así hoxe atopamos moitísimas gravacións nos museos que están a cabalo entre un filme e a "relativamente" nova videocreación. Un dos nosos máximos expoñentes deste xénero é o vigués Lois Patiño. Este rapaz basea case toda a súa obra nestas pezas que a maoría da xente dubida en categorizar. Estes vídeos propios do museo teñen unha duración non moi longa, non moi curta e quedan aí, normalmente en loop, así como queda a nosa mente ás veces… entendín algo? Hai xa tempo que Lois Patiño presentou nas salas galegas a súa "Costa da Morte", vídeo que quero comentar hoxe. Unha longametraxe que foi recoñecida en numerosos festivais prestixiosos internacionais. Estreouse en catro cines aquí en Setembro 2014 : Vigo, A Coruña, Ferrol e Cee. Incríbel, mais verídico. Dun punto técnico, a estética deste vídeo vai máis alá de mastigar a historia. De a entender. A beleza que contén a paisaxe autóctona compono todo. Semella que os seres humanos estivemos destinados á contemplación do sublime dende antes dos Románticos (Lois sabíao) e utilizouno de maneira perfecta. Ollar o inabarcábel ante nós remove a conciencia das preguntas máis filosóficas e fainos sentir insignificantes ante o mundo natural. Así a grandiosidade do medio, a paisaxe como maior protagonista fai que Costa da Morte sexa un momento de contemplación estética máximo. O recurso máis utilizado na videocreación de Patiño é o da cámara inmóbil, deixando falar a paisaxe. Semella que non acontece nada nalgunha escena, din algúns, pero temos que esperar (cousa que non estamos acostumados a facer, en xeral, e menos ante unha pantalla) e desfrutar de ver as cores cambiar e os tempos desfacerse. Lois resume nunha liña: "Nun entrar do home na paisaxe e da paisaxe no home creouse a vida eterna de Galiza". (Castelao) Convídanos a entrar na historia, escoitando o relato oral, experimentando como se fósemos novos outra vez, a onda que bate forte na rocha, a néboa, e a lenda dun lugar único e máxico, que temos ao carón. Mesmo o produtor, recomenda o filme, non polo argumento ou cantidade de premios que acadou, se non polo ollar renovado de Lois e o marabilloso exercicio artístico que é. Agora, buscar onde velo é por conta propia…


Summary: Miguel de Lira recibirá o 7 de agosto o premio honorífico das Xociviga do Carballiño. Con este galardón recoñécese a traxectoria dun actor que vén de rematar a rodaxe da película Somos gente honrada e que xa traballa na próxima montaxe teatral de Chévere

"Encantábame Pepe, o Inglés". Entre as mesas do Borrazás da Coruña, Miguel de Lira afánase nun autógrafo. Non emprega o seu nome, asina co de Evaristo Currás e mais co de Pepe, o Inglés, as personaxes coas que se gañou o público televisivo. O admirador -quen lle pedira os garabatos do entrañable percebeiro e do agudo mecánico- marcha satisfeito e Miguel de Lira traza o mesmo sorriso que loce no seu rostro cando lle preguntan polo premio honorífico que recibirá o próximo 7 de agosto no marco das Xociviga do Carballiño. "Sábeme moi ben", admite o actor ante un galardón que chega para recoñecer a súa longa traxectoria audiovisual. Unha traxectoria cuxa próxima parada é Somos gente honrada, película dirixida por Alejandro Marzoa. Típica pregunta de libro ante un galardón: Que sente ao recibir a insignia de honra do Cineclube do Carballiño? Pois mira, é un premio que me concede unha xente que leva traballando tempo no cine, que organiza estas xornadas dende hai tempo. A verdade, sábeme moi ben. Benvido sexa, faime sentir moi ben. Cando anunciaron a concesión do premio, andaba vostede en plena rodaxe de Somos gente honrada. Pois si. Esta é unha película na que hai unha aposta previa, xa que levo varios anos facendo curtametraxes co director, Alejandro Marzoa, quen estudou audiovisual en Vigo e logo marchou para Barcelona. No tempo que estivo alí, fixemos tres curtas. Eu fun un dos seus actores de reparto, cos que sempre contaba -e eu contaba con el- para esa fase de curtametraxes, que é a verdadeira canteira do audiovisual. E nese proceso, fómonos coñecendo. A fita ten un guión a medias con Miguel Ángel Blanca e a súa vez teñen un grupo musical que se chama Manos de Topo. Na produción entraron El Terrat e Vaca Films. É unha ópera prima cun reparto mo interesante, na que comparto protagonismo con Paco Tous. Tamén hai moito actor galego: Luís Iglesia, Morris, Ricardo de Barreiro... Na sinopse hai unha frase que di: "Sen traballo e sen diñeiro". Esa frase escóitase moito ultimamente, sobre todo de xente honrada, non? Tal e como están as cousas, coas cúpulas que nos dirixen, sexan empresarias, políticas ou financeiras... Parece que nos queren regalar unha coartada! Chegamos a un punto en que podemos pensar: "Se eles rouban, eu tamén ". As personaxes da película atópanse nunha desestruturación sociolaboral na que o único que lles vai quedando é a amizade. Ante eles aparece un vulto sospeitoso, a metáfora do diñeiro fácil, un paquete sorpresa. Un paquete que entra polo nariz. Si, pero sobre todo entra polos ollos. É un fardo de coca, pero esta non é unha película de narcotráfico. O paquete representa o diñeiro fácil. Que farías ti se atopas ese diñeiro fácil? Que mecanismo desenvolves? Que fas? É unha pregunta que nos facemos na película. "Os tempos, máis que correr, están parados. E se corren, van cara atrás" A fita é unha coprodución, algo moi necesario tal e como está o audiovisual nos tempos que corren. Os tempos, máis que correr, están parados. E se corren, van cara atrás. [Ri] Mira, a última sachada do IVE é criminal. O sector cultural está ferido de morte. Na cultura, pasar dun 8 ao 21%... Sobe na cultura, pero non no fútbol nin nos touros. É curioso ese matiz, son modos de gobernar... E hai xente que di: "É que todos son iguais!" Mire, pois non, hainos que son moi parecidos, pero nestas pequenas diferencias hai grandes repercusións. Na práctica, se exerces unha actividade de produción cultural, hai moitos traballos feitos e moitas facturas e un IVE que tes que pagar... Pero cando che pagan a ti? Os concellos e a Consellería de Cultura, que xa nin existe, pagan a un ano vista. Na Agadic hai un aprazamento constante de débeda cara adiante... Así, claro que a Xunta ten as contas saneadas! Como non as vai ter? "A Consellería de Cultura, que xa nin existe, paga a un ano vista. Así, claro que a Xunta ten as contas saneadas! Como non as vai ter?" No teatro, por exemplo, hai compañías que xa pecharon como é o caso de Lagarta Lagarta. Lévase tempo avisando de que as compañías están afogando... A min todo isto lémbrame un pouco ao dos magos. No mundo do teatro, a crise e a precariedade están moi presentes dende sempre. É como cando o mago rompe unha corda: Sen saber moi ben como fai, acaba por unila de novo. Ao romper a corda, ese núcleo de creación que é unha compañía tende a subdividirse e créase máis minifundio. As compañías son importantes como núcleos de produción. Os grupos son coma puños: Pechados teñen forza. Iso non quere dicir que os dedos por separados non funcionen, pero nunca terán a enerxía do puño. E non fago apoloxía nin de Currás nin de comunismo [Ri]. Sen eses puños, a profesionalidade do sector cae? Cae todo. No sector da cultura e en calquera. Todo o sistema laboral, os avances que houbo en dereitos, que foron moi difíciles de conseguir, perdémolos rapidamente. Xa non teñen importancia. Con esta precariedade tan grande, o propio individuo xa nin respecta iso. Xa non digamos os empresarios ou as institucións! Hai unha mingua da dignidade profesional enorme. Porque estamos nun momento de subsistencia. Totalmente. Non hai un mercado de competitividade agora mesmo. O que hai é un mercado disxuntivo: Ou colles isto, sexa o que sexa, ou quedas sen nada. Nin imaxinamos o nivel de baixeza no que podemos caer! "Agora xa non existe estabilidade para ninguén, nin sequera para os funcionarios. Estamos sobre areas movedizas" Podemos caer en non ser xente honrada... Ou en case pagar por traballar, porque a sombra da inactividade... Buff! Ninguén quere iso. Hai unha gran inestabilidade e iso, pese a todo, pode ter un lado bo. Antes buscábase a estabilidade que agora non podes ter. Sempre che dicían aquilo de "busca un traballo estable e xa no teu tempo libre fas o que queiras". E metémonos nese minifundismo mental na procura do estable... Agora xa non existe estabilidade para ninguén, nin sequera para os funcionarios. Estamos sobre areas movedizas e iso obrígate a moverte. Só dende esa perspectiva podes aceptar que hai que moverse para comezar a mudar o sistema e a estrutura social . Penso que aínda imos caer en máis inestabilidade porque, como dicía Caneda, temos que "renacer das nosas cinzas como o gato Félix". Cando sexamos cinza, renaceremos.


Summary: Todas as respostas possíveis levam ao machismo: no dito 'país do futebol', a mídia comercial ainda acredita que lugar de mulher é fora do campo.

Noite de terça-feira (9), Montreal, Canadá. Abertura da Copa do Mundo de Futebol Feminino. A seleção brasileira estreia com vitória de 2 x 0 sobre a Coreia do Sul. Mais do que isso, registra dois feitos históricos. No início do 2º tempo, Marta, cinco vezes eleita a melhor jogadora do mundo, balança a rede em cobrança de pênalti, atinge a marca 15 gols em mundiais e se torna a maior artilheira da história campeonato. Antes disso, ainda no 1º tempo, Formiga, 37 anos, 20 de seleção brasileira, abre o placar e se transforma na jogadora mais velha a marcar gol em mundiais. Pouquíssimos brasileiros, porém, comemoraram a tripla conquista da noite de estreia. Os feitos nem chegaram a ser assunto nas rodas de conversas da semana. A maioria das pessoas sequer ficou sabendo. As marcas das maiores jogadoras do dito "país do futebol" obtiveram pouco espaço na imprensa comercial, inclusive na especializada. Por que Ronaldo, o fenômeno, que também ostenta a marca de 15 gols em mundiais, tem muito mais visibilidade? Por que o menino Neymar, qualitativamente distante de marcas como estas, é quem frequenta as primeiras páginas dos jornais? Professora do Bacharelado em Estudos de Gênero e Diversidade da Universidade Federal da Bahia (UFBA), Maíra Kubik afirma que a mídia tende a reproduzir estereótipos e, por isso, nela, a mulher ocupa apenas seus papeis mais tradicionais, como o de dona de casa ou de mãe. "Pesquisas demonstram que, por exemplo, em matérias de economia, a mulher é entrevistada no supermercado para falar sobre o aumento dos preços, enquanto os homens são os economistas, que comentam tecnicamente", exemplifica. No caso específico do futebol, ela aponta que a mulher é tratada muito mais como "musa" do que como "atleta". "No Brasil do machismo, o lugar da mulher não é no futebol, que ainda tido como um nicho masculino. E, por isso, mesmo conquistas valorosas como a de Marta e Formiga não ganham visibilidade", esclarece. Estudos críticos da imagem demonstram que o machismo na cobertura esportiva é tão grande que, mesmo quando as mulheres conseguem algum espaço, são retratadas em ângulos que visam destacar partes especificadas dos seus corpos. A professora destaca que estudos críticos da imagem demonstram que o machismo na cobertura esportiva é tão grande que, mesmo quando as mulheres conseguem algum espaço, são retratadas em ângulos que visam destacar partes especificadas dos seus corpos, de forma a retratá-las muito mais como objeto sexual do que elas como atletas. Machismo à espreita A militante feminista Isa Penna acrescenta que, independente do aspecto que você analisar a cobertura da mídia esportiva brasileira, irá encontrar o machismo à espreita. De acordo com ela, até mesmo no jornalismo esportivo o papel da mulher é diferente. Os homens são os comentaristas. Elas, as apresentadoras. "As mulheres funcionam quase como enfeites. Quem dá a linha editorial da cobertura são os homens", denuncia. Isa observa que o machismo também está estampado nos salários pagos. Enquanto os jogadores chegam a negociar cifras milionárias, as mulheres ganham entre R$ 320 e R$ 2 mil. Há apenas dois anos, em 2013, os salários delas, embora baixos, variavam de R$ 800 a R$ 5 mil. "Isso mostra que, neste momento de crise econômica, os patrocínios para o futebol feminino são os primeiros a serem cortados", afirma. Ela acrescenta que, atualmente, há 800 times de futebol masculino inscritos nos campeonatos regionais. Já os femininos são apenas 175. "Em São Paulo, os principais clubes não tem seleções femininas. O Santos, que tinha, fechou recentemente, com a velha desculpa de que falta patrocínio", relata. O jornalista esportivo José Roberto Torero avalia que o futebol feminino ainda é muito desconsiderado não só no Brasil, mas em vários outros países com tradição no esporte. De acordo com o jornalista, o futebol feminino só se destaca mesmo nos países em que o masculino não é forte, como na Suécia, na Noruega e nos Estados Unidos. "Parece que as mulheres ainda não têm licença para jogar futebol", afirma. Dentre os fatores, ele também cita o machismo, que faz com que o público encare os esportes mais brutos, de maior contato, como genuinamente masculinos. "Vôlei, que não tem contato, mulher pode jogar. Basquete, fica o meio termo. Mas futebol, não", esclarece. O jornalista esportivo lembra também que as mulheres vêm conquistando espaço em práticas como a natação e o atletismo, mas, mesmo no país do futebol, não rompe a barreira dos espaços exclusivos dos homens. Torero afirma que, mesmo na cobertura do jornalismo esportivo, o papel da mulher ainda é escasso. "Jogadoras como a Marta e a Formiga teriam muito a contribuir como comentaristas, mas não são sequer convidadas para falarem sobre partidas masculinas. O máximo de espaço que as mulheres ocupam é para comentar partidas das próprias mulheres", observa ele.


Summary: Empregou a cita política máis importante do Parlamento de Galiza para defender a liña dura contra o proceso catalán. Pediu un acordo da Cámara para censurar o "golpista" goberno catalá e situou a orixe dos problemas no nacionalismo. A maiores, o presidente fixo un longo relatorio no que debuxou unha Galiza no país das marabillas. E non faltaron as promesas: rebaixas de impostos e unha oferta pública de emprego de 14.000 novos postos até 2010.

Non deixou pasar a pelota Núñez Feijóo. Non por acaso colocou o PP o debate do estado da nación na semana posterior ao 1-O. Catalunya protagonizou a primeira media hora do discurso do presidente galego no debate do estado da Nación, a cita máis importante do curso político no Parlamento de Galiza. Un discurso, por outra banda, que en non poucos momentos collía xeitos de diatriba para ser escoitada con gosto alén do Padornelo, en Madrid. As redes sociais dos parlamentares expresaban en poucos caracteres que colleran a medida da estratexia de Feijóo. "25 minutos leva Feijóo falando de Catalunya e non de Galiza no debate de política xeral", escribía Eva Solla (En Marea, vicepresidenta do parlamento). Xulio Torrado (PSdeG) recollía: "Van 27 minutos de debate e todos utilizados por Feijóo para falar de Catalunya. Está presentando a súa candidatura a algo?". E Noa Presas (BNG), escribía que "nin 1 minuto de debate e Feijóo xa está falando de Catalunya. Balóns fóra para evitar falar do seu". Tamén do BNG, Olalla Rodil, expresaba nas redes sociais "Insurrección", "rebelión", "supremacismo", "instigación". As palabras de Feijóo sobre Catalunya. A linguaxe constrúe realidades, lembremos". Defendemos a nosa sociedade sen poñela entre a espada e a parede dun debate identitario "Dóeme Catalunya" "Dóeme Catalunya", afirmaba Feijóo para reiterar que "Galiza é España e Catalunya tamén é España". Cualificou de "golpistas" os líderes cataláns e púxose como baluarte e garantía de que "aquí, en Galiza, non se van cometer os disparates que vemos eses días". Lembrou que é o único presidente autonómico que goberna con maioría absoluta do seu partido e, chiscadela crítica a Rajoy, que xa ten aprobados os orzamentos, algo que, indicou, aínda non se fixo no Estado. Foi media hora na que o mandatario repetiu a respecto de catalunya os lugares comúns polos que transita o discurso máis radical do PP. Galiza só aparecía no alegato como exemplo de fidelidade a Madrid. O ataque á Constitución por parte do independentismo é un ataque directo á democracia galega Financiamento Esa mesma visión, na que se minusvalora o autogoberno galego, transitou por outras partes do discurso. "Non poñemos Galiza entre a espada e a parede co debate identitario", pedía, mentres apelaba constantemente a España. Un posicionamento que tamén empregou cando falou do financiamento autonómico, onde anunciou unha cimeira con Madrid e Castela-León para defender posturas comúns. Alertou de quen quere "esnaquizar a irmandade dos pobos de España" e cargou contra as posturas que "imitan o que piden outros", nun ataque a posicións como a do concerto económico para Galiza. Para Núñez Feijóo, o financiamento debe preservar a "solidariedade" de España para con unha Galiza que non é quen por si propia, dependente do reparto que faga o Estado. Promesas Outro dos eixos da intervención de Núñez Feijóo foi o de Galiza no país das marabillas. Fixo un percorrido polos diferentes sectores económicos (leite, naval, industrial...) oferendo unha enxurrada de datos que, mantiña, amosan que o país avanza e mellora convenientemente. Percentaxes, estatísticas e cifras para asegurar que Galiza sae da crise con máis forza e pulo que o resto do estado. Algo posíbel, encarregouse de enmarcar, grazas á "estabilidade" e "garantía de gobernabilidade" que propicia o seu executivo. Non faltou, claro, o AVE, unha aposta segura nos discursos que dá o presidente. "Nesta lexislatura vaise completar o AVE a Galiza", prometeu. Dóeme Cataluña. Porque Galiza é España. E porque Cataluña é España Compareceron tamén no debate de estado da Nación os anuncios e promesas destinadas a se fixar nas primeiras planas. A convocatoria de 14.000 novas prazas de oferta público de emprego até 2020, a rebaixa de impostos e exención de taxas ou que a finais de 2018 haberá 60.000 persoas dependentes atendidas; foron algunhas desas propostas lanzadas polo de Monte Pío. Non as únicas, pois prometeu desde aumento do permiso de maternidade para empregados públicos (a 22 semanas) até equipamentos punteiros para hospitais. Tivo tempo inclusive a se referir á "turismofobia", da que dixo que se sentía abochornado, contrapoñéndolle a "gran oportunidade" que para Galiza representaba o Xacobeo 2021. "O Ano Santo do 2021 chega no mellor momento. Aquí si son ben recibidos os turistas"


Summary: O secretario xeral do PSdeG inicia en Barcelona unha "rolda de contactos" cos novos líderes socialistas de Catalunya e Euskadi e enmarca a defensa da reforma constitucional na "aposta polo valor do galeguismo e de Galicia como comunidade histórica"

Reforma constitucional. En plena escalada de tensión tras o veto do Goberno de España á consulta sobre a autodeterminación de Catalunya o secretario xeral do PSdeG, José Ramón Gómez Besteiro, iniciou este venres en Barcelona a súa rolda de contactos cos novos líderes socialistas nas autonomías definicidas como nacionalidades históricas na Constitución Española do 78. E fíxoo, precisamente, apostando por unha modificación do texto constitucional para un novo encaixe destas autonomías no Estado español, a comezar por Catalunya. Tras o seu encontro con Miquel Iceta o líder do PSdeG explica que tanto o primeiro secretario do PSC coma el mesmo están a prol "do dereito do pobo catalán a elixir" pero "dentro da lexitimidade demorática e con plenas garantías constitucionais" e isto, sinala, só é posible logralo cunha reforma da Carta Magna. Na liña do que vén defendendo o novo secretario xeral do PSOE, Pedro Sánchez, Besteiro coida que a reforma é a única "solución" viable á "crise política" de Catalunya, pero tamén para o avance de Galicia no marco estatal. Besteiro enmarca a defensa da reforma constitucional na "aposta polo valor do galeguismo e de Galicia como comunidade histórica" "Aposto polo valor do galeguismo e de Galicia como comunidade histórica", afirma Besteiro tras a xuntanza. Cómpre, afirma, "defender e sacar adiante" esa "idea" para conformar unha nova estrutura do Estado "dende o respecto á importancia que ten ser unha comunidade histórica". Esta formulación, explica, contraponse á "maior crise institucional nos case 40 anos que levamos de democracia", a cal agora se está a vivir en Catalunya "pola incapacidade e incompetencia dos partidos da dereita", en referencia ao PP e CiU. A solución, agrega Iceta, "virá da man do diálogo, a negociación e o pacto". O acordo a respecto do xeito de desbloquear a situación creada en Catalunya é, para Besteiro e Iceta, unha mostra de que "Galicia e Catalunya teñen que afrontar desafíos comúns" tales como "crear emprego, acabar coa desigualdade e fomentar a cohesión social" e, todo isto, no "marco federal que caracteriza os socialistas". O PSdeG e o PSC, sinalan, continuarán "avanzando nesta senda". Estas mesmas propostas, informan os socialistas galegos, están a ser trasladadas por Besteiro en "diferentes encontros coa comunidade galega que reside en Catalunya".


Summary: A formación galeguista fará unha ofrenda no Panteón de Galeg@s Ilustres e actos en Belvís no Día da Patria, durante o que realizarán un chamamento a que se recoñeza "a plurinacionalidade do Estado.

Compromiso por Galicia vén de anunciar baixo o lema "Coa forza do Compromiso. Autogoberno e democracia", os actos que programou para o vindeiro 25 de xullo, "Dia Nacional de Galicia", que terán lugar en Santiago de Compostela. Ás 12 horas celebrarán unha ofrenda floral no Panteón de Galeg@s Ilustres, coa intervención do seu Secretario Xeral, Xoán Bascuas. Posteriormente, @s galeguistas desprazaranse ata o Parque de Belvís, onde terá lugar o resto de actividades políticas e lúdicas. "Somos unha nación europea aberta ao mundo", afirma a organización galeguista O líder da organización, Xoán Bascuas, quixo animar á afiliación e a cidadanía a participar dos actos con motivo do Día da Patria -terminoloxía que non utilizan- "para reivindicar que somos unha nación europea, aberta ao mundo, coa súa lingua, coa súa cultura, que quere aportar o seu grao de area para a construción dunha sociedade máis plural e xusta". Bascuas opina que "cómpre unha reforma constitucional que serva para modernizar as institucións políticas do Estado e que recoñeza o seu carácter plurinacional, e que na mesma sexa recoñecida Galiza ao mesmo nivel que Cataluña e Euskadi".


Summary: A Consellaría de Emprego e Igualdade, liderada por María Xesús Lorenzana, presentou esta sexta feira en Compostela a macroenquisa sobre a percepción que a cidadanía galega ten da violencia de xénero, botando á luz que case 90% das persoas preguntadas consideran que o alcol, as drogas e os problemas mentais teñen que ver na actitude do agresor.

A macroenquisa de percepción sobre violencia de xénero presentada na mañá de hoxe pola conselleira de Emprego e Igualdade, María Xesús Lorenzana, desprende que 88,7% das persoas galegas consultadas vincula este tipo de agresións a problemas psicolóxicos ou mentais por parte do maltratador, e 86,9% atribúeas ao abuso de drogas ou de alcol, fronte a 87,1% que a relaciona directamente co machismo. Xunto á conselleira compareceu a secretaria xeral de Igualdade, Susana López Abella, que lamentou que exista esta percepción que vencella tanto a violencia de xénero como a violencia sexual con "problemas de alcol e mentais", pero advertiu que, no caso da violencia sexual, a poboación moza "si cre que é o machismo" o que está detrás. Na súa intervención, a conselleira reivindicou que a concienciación experimentou un aumento, pero tamén quixo apostar por "traballar" para combater "estereotipos" como os que estabelecen eses vencellos entre violencia machista e problemas mentais. De feito, os tres factores mencionados (problemas psicolóxicos, drogadicción e machismo) son os mesmos que aparecían como máis importantes nas enquisas realizadas en 2005 e en 2012. O que se cre leve ou grave Esta macroenquisa, que foi realizada a partir de preguntas a 3.874 persoas (55,7% de mulleres e 44,3% de homes), saca á luz a maneira na que se matizan ou se consideran un tipo de accións leves ou graves. Deste modo, segundo os datos recollidos, 20% das persoas que participaron no estudo ve "leve" revisar o móbil da parella, pedirlle que mude de vestimenta ou pór obstáculos ao goce do tempo coas súas amizades. Noutro senso, 99,2% das persoas preguntadas considera grave danar as crianzas para prexudicar a súa nai, 97,2% obrigar a parella a ter sexo aínda que non queira e 94,3% amosar vídeos ou fotos comprometidas sen o seu consentimento. Con todo, de acordo coa macroenquisa, as mulleres consideran que os actos son graves "en maior medida" que os homes preguntados. Sobre o tratamento dos medios de comunicación, arredor de 56% da mostra considera que estes "non lle dan toda a importancia que deberan" á violencia de xénero e "a miúdo o tratamento que fan é pouco respectuoso para as vítimas". Violencia e confinamento O confinamento, consecuencia do decreto do estado de alarma no mes de marzo e provocado pola pandemia da Covid-19, tamén ten o seu reflexo na macroenquisa da Consellaría de Igualdade. Desta maneira, 65,5% das persoas que participaron no estudo consideran que a violencia de xénero aumentou durante ese período e 87% cre que o feito de convivir durante 24 horas continuas supuxo "maior risco" de agresión. Máis ao fío das medidas restritivas posteriores ao confinamento, 76% das persoas preguntadas entende que o illamento derivado delas para controlar a expansión da Covid-19 "pode dificultar a petición de axuda" en caso de sufrir violencia machista. "As mulleres que padecen este tipo de violencia na Galiza deben saber que non están soas, que existen recursos públicos e unha rede de profesionais que poden axudalas a atopar unha saída", destacou durante a presentación da enquisa a conselleira Lorenzana. A intervención da titular de Emprego finalizou tratando o que afecta a ese epígrafe máis directamente. "Hai que loitar pola inserción laboral das vítimas da violencia de xénero", dixo Lorenzana, para engadir que "unha parte da poboación entende que a causa da violencia reside en que as vítimas non poden abandonar a contorna onde se atopan por falta de recursos económicos". Nesta dirección, a conselleira dixo que "debemos apostar pola inserción laboral e pola formación para o emprego".


Summary: As exportacións de produtos téxtiles volveron a cifras positivas e, xunto coa automoción, tiraron do crecemento rexistrado en decembro, aínda que os datos só representan 92,9% do que se movía antes da crise da Covid-19.

As exportacións galegas remataron 2020 marcando a senda da recuperación, mais, como apunta o Barómetro Exportador da Galiza (Baexga), elaborado polo Foro Económico, o volume exportado aínda está lonxe de alcanzar os niveis previos á crise da Covid-19. En decembro, as exportacións rexistraron un incremento de 6,8% respecto do mesmo período de 2019, un dato que constata a recuperación das vendas de mercadorías ao estranxeiro. Segundo o Foro Económico, este crecemento permitiu reducir as diferenzas coas cifras de febreiro de 2020, mes previo á declaración da pandemia da Covid-19. Na actualidade, o volume exportado representa 92,9% dos datos que se manexaban entón. Aínda que lonxe, case oito puntos a evolución é mellor que no caso das exportacións no conxunto do Estado español. En decembro, o aumento interanual deste indicador foi de tan só 0,9% e a diferenza cos datos previos á pandemia leva xa tres meses estancada, cun volume que supón 89,5% da cifra de exportacións de febreiro de 2020. O téxtil recupera o brío Un dos datos máis salientábeis recollidos no Barómetro Exportador da Galiza é a recuperación das vendas ao estranxeiro de produtos da industria téxtil. En decembro, após varios meses de caídas de dous díxitos, o indicador volveu a cifras positivas, apuntándose un crecemento de 9,5%. Dado o seu peso, a súa foi a segunda maior contribución ao aumento das exportacións no último mes do ano. Xunto coa automoción representaron 52,2% do total, pero o volume de vendas non chega a representar 75% do que movía antes da pandemia (está en 74,1%). Non acontece o mesmo coa automoción, que un mes máis volve presentar a maior contribución positiva ao crecemento das exportacións. Faino ademais cunha alza de 28,5% en termos interanuais e é, xunto co sector agroalimentario (+0,8%), o único que presenta cifras positivas desde o inicio da pandemia (+27,5%), o que o sitúa sen dúbida ningunha como o verdadeiro tractor das exportacións galegas. En decembro, o sector agroalimentario presentou unha taxa de crecemento interanual de 3%, o que leva que se manteña en niveis lixeiramente superiores aos previos á pandemia. Ademais, a metalurxia consolidou os avances rexistrados nos últimos meses e alcanza unha suba interanual de 8,2%, o que a coloca como o terceiro sector máis próximo aos niveis anteriores á crise sanitaria (92,4%). Pola súa banda, a madeira e os derivados amosan taxas positivas por segundo mes consecutivo, ao alcanzar unha subida de 13,4%. Esta variación achácase ás vendas de madeira e manufacturas, que semellan impulsar a recuperación do conxunto do sector. Por último, o sector dos combustíbeis e o de bens de equipo presentan caídas interanuais de 48,4% e 10,3%, respectivamente. Así, o descenso en comparación aos niveis anteriores á pandemia roza o 50% no caso do sector dos combustíbeis (en gran medida pola caída da actividade e polas restricións á mobilidade en todo o mundo) e alcanza 25% nos bens de equipo, en parte tamén pola retracción do consumo.


Summary: Convocada pola CIG, que critica o estudo da Autoridade de Responsabilidade Fiscal que cuestiona a "viabilidade" do sistema público.

"A sustentabilidade do sistema público de pensións non é un problema económico, senón político" afirma Susana Méndez, secretaria de Organización da CIG, sindicato que convoca para este 26 de xaneiro unha manifestación nacional en Compostela en defesna dunhas pensións "públicas" e "dignas". Méndez sae así ao paso de informes como o recentemente publicado pola Autoridade Independente de Responsabilidade Fiscal (AIReF), "organismo imposto pola troika para controlar a estabilidade orzamentaria do Estado español", di a sindicalista. Un documento no que se cuestiona a viabilidade do sistema público, incídese en que non hai cartos e en que hai que tomar medidas como a de retrasar a idade de xubilación, reducir contías das prestacións ou ter en conta toda a vida laboral. Para a secretaria de Organización, a AIRef centra a sustentabilidade do sistema público de pensións (e, polo tanto, as solucións propostas) no gasto, esquecendo que, como esta entidade mesma recoñece, "o actual déficit da Seguridade Social ten orixe no desplome das cotizacións". Por iso, desde a CIG . hai que traballar mesa liña, na da creación de emprego estábel, en condicións dignas, con salarios xustos, que permitan cotizacións que garantan as pensións. Para iso Susana Méndez afirma que "o primeiro que cómpre é derrogar as reformas impostas durante a crise", nomeadamente as reformas laborais, as reformas da negociación colectiva e as reformas do sistema de pensións, nas que, "precisamente, as propostas da Airef queren afondar, para continuar co desmantelamento do sistema público de pensións e seguir a favorecer a entrada do capital privado", denuncia.


Summary: A Iniciativa Galega pola Gratuidade da Sanidade estima en máis de cinco mil as persoas que participaron nas once concentracións diante de centros hospitalarios que se desenvolveron na sexta feira. Convoca á cidadanía a partillar da manifestación nacional do próximo día 17 de novembro e reclámalle ao PP que atenda a demanda cidadá.

Arredor de cinco mil persoas mobilizáronse a pasada sexta feira nas once concentracións convocadas por todo o país segundo estima a Iniciativa Galega pola Gratuidade da Sanidade Pública. Concentracións en A Coruña, Ferrol, Santiago, Cosa da Morte, Ribeira, Lugo, Monforte, Burela, Ourense, Vigo, Pontevedra e Vilagarcía mostraron a oposición ao repagamento de medicamentos e reclamaron unha sanidade pública, gratuíta e de calidade. "Agardamos que o PP tome nota da resposta masiva a estas mobilizacións, pois vai ser a capacidade de presión que sexamos quen de facer, a fortaleza que demostre a reposta popular a determine se os doentes de cancro van ter que seguir a pagar polas súas medicacións", sinalou o voceiro da Iniciativa Galega pola Gratuidade da Sanidade Pública, o alcalde de Riotorto, Federico Gutiérrez Estoa. Coa convocatoria de mobilización nacional do 17 de novembro en Compostela co lema "O copago mata. Pola defensa da gratuidade da sanidade en Galiza" no horizonte, Estoa asegurou que as protestas non terán remate até que se derogue o decreto ou a Xunta adopte a posición de gobernos que non van aplicar o repagamento de medicamentos. Tanto Asturias como Castela León -con xestión do PP- anunciaron xa que ían asumir parte do custo da medicación para evitar o repagamento a pacientes. A Iniciativa nace, segundo o Alcalde de Riotorto, "como unha proposta da sociedade organizada mais tamén daqueles Concellos que aspiran a operar como auténticas trincheiras contra a ofensiva do capital que pretende levar por diante os dereitos sociais básicos". Sinalou desta maneira que quere ser unha canle para que a sociedade galega poida loitar "por conseguir e garantir un dereito básico como é a universalidade da sanidade" e, en concreto, a derrogación do Real Decreto 16/2012 que está na orixe do repagamento de medicamentos. O primeiro alcalde do Estado que se mostrou insubmiso ao copagamento de fármacos que se dispensan nos centros hospitalarios incidiu en que, con esta medida, o goberno do PP atravesa todas "as liñas vermellas de sanidade" ao estipular o pago de medicamentos como Afinitor ou Tyverb usados en cancros de mama ou Votrient ou Temodal empregados para cancro de ril ou tumores cerebrais.


Summary: O dato galego é tres puntos superior ao do conxunto do Estado español e vén condicionado polo incremento xeral dos prezos.

Os prezos industriais subiron na Galiza 1,7% o pasado mes de xuño en relación ao mes anterior, e deste modo volveron dispararse até 46,5% na taxa interanual, marcados polo aumento do prezo da enerxía. Así, na Galiza esta taxa incrementouse en tres décimas a respecto da rexistrada o pasado mes de maio, cando se situaba en 1,4%, segundo informou esta terza feira o Instituto Nacional de Estatística (INE). Os prezos disparáronse no país marcados polo incremento de 121% da enerxía. Séguea o incremento dos bens intermedios (+24,8%), o rexistrado nos nens de consumo non duradeiro, (+11%), e o de bens de consumo, (+10,8%). A Galiza encabeza o afundimento da produción industrial, cunha caída de 8% Segundo destacou o INE, os prezos industriais sen contar a enerxía subirían 15,3% na Galiza, isto é, 30 puntos menos que a taxa interanual actual. Datos estatais No conxunto do Estado, os prezos industriais subiron 1,9% en xuño en comparanza con maio, e medraron 43,2% en taxa interanual, tres puntos menos que a media galega. Con todo, esta taxa moderouse catro décimas a respecto da rexistrada en maio. Coa repunta interanual de xuño, os prezos industriais encadean 18 meses consecutivos de taxas positivas. A taxa interanual, porén moderouse a respecto da do mes anterior. As taxas anuais máis elevadas déronse en Asturias (+66,3%), Balears (+68,3%) e Canarias (+64,7%), mentres que as máis moderadas corresponderon á Rioxa (+21,1%), Nafarroa (+25,7%) e Catalunya (+28,8%).


Summary: Cento vinte páxinas estruturadas en 13 apartados conforman o documento co que Podemos quere retomar as negociacións para formar goberno co PSOE. E quere facelo no punto en que racharon despois da investidura falida do pasado xullo. As tituladas Propostas para retomar o diálogo. Por un acordo integral de goberno de coalición non inclúen mencións explícitas a Galiza.

"É un documento amplo e flexíbel e moi importante tamén para o noso país", argumenta porén o deputado no Congreso de En Común Unidas Podemos, Antón Gómez-Reino, en declaracións a Sermos, "en asuntos como a loita contra a precariedade laboral, as pensións [pretende a derrogación da reforma do PP], en medidas concretas contra a despoboación ou para o sector lácteo [estabelecemento do prezo mínimo] e agrogandeiro". A portavoz da coalición en Galiza, Yolanda Díaz, fará parte do equipo negociador. Só unha das actuais comunidades autónomas do Estado español aparece no texto: Catalunya. O punto 24 da sección dedicada a "anticorrupción, transparencia, democracia, diálogo e garantía dos dereitos e liberdades da cidadanía" refírese á constitución dunha "Mesa de Diálogo multilateral sobre Cataluña". Máis alá do conflito catalán, o modelo territorial fica á marxe das proposicións de Podemos. A derrogación da reforma laboral de 2012, a "situación de emerxencia habitacional" relacionada co acceso á vivenda, un amplo programa de medidas fiscais ou a idea de Green New Deal [Novo Acordo Verde] para limitar a "emerxencia climática" e promover a transición ecolóxica son algunhas das seccións dunhas páxinas que rematan con Propostas de estrutura de goberno. Xusto neste asunto as tensións cos socialistas acabaron por desbaratar as fugaces conversas de xullo. "Irresponsabilidade de Sánchez""Calquera militante de calquera partido progresista, calquera cidadán, sabe que existe unha demanda maioritaria para que se forme goberno e evitar eleccións", afirma Gómez-Reino, "sería unha irresponsabilidade por parte de Pedro Sánchez e o Partido Socialista que nos levasen de novo a eleccións". Podemos envía ao PSOE catro escenarios de reparto de áreas, malia algunhas voces relevantes do Goberno en funcións advertir nas últimas semanas que a coalición xa non é unha opción. Así, a formación de esquerdas quere a Vicepresidencia de Dereitos Sociais e Igualdade, o Ministerio de Traballo, Migracións e Seguridade Social, o de Sanidade e Consumo, e o de Vivenda e Economía Social. Ou a vicepresidencia, o Ministerio de Transición Ecolóxica, o de Ciencia, Innovación e Universidades e o de Vivenda e Economía Social. Ou a vicepresidencia, o Ministerio de Transición Ecolóxica, o de Ciencia, e o de Agricultura, Pesca e España Baleirada. Ou a vicepresidencia, o Ministerio de Cultura, o de Ciencia e o de Traballo. "Non hai escusa por parte do PSOE", entende o parlamentario galego, quen ve "con estupor" o silencio de Sánchez nas comunicacións cos seus teóricos socios durante as últimas semanas. Tamén lle preocupan certas mensaxes na órbita dos socialistas galegos que piden a abstención da dereita no Congreso para que Pedro Sánchez siga gobernando. "Entendo que un acordo de coalición en Madrid sería o mellor exemplo de cara ás próximas eleccións galegas", di, e coloca Galiza como exemplo de que os pactos entre forzas de esquerdas e progresistas "sempre existiron á hora de formar gobernos de progreso". Podemos remitiu ao Partido Socialista as Propostas para retomar o diálogo esta terza feira, quen xa avanzou que o ve "inviábel". Mentres, o Goberno anunciou que o "estudará".


Summary: "Alberto Núñez Feixoo será presidente de España. Por iso teñen tanto medo", asegura o presidente da Xunta.

O presidente do PPdeG, Alfonso Rueda, asegurou este domingo que o PP "seguirá baixando impostos" porque é "o que quere a xente" e é "o que serve" para "darlle diñeiro ás empresas e ás familias" fronte a un Goberno central "empeñado en subir impostos". Na súa intervención na XVI Xuntanza dos populares de Mos (Pontevedra), Rueda asegurou que nestes momentos cóntase "coa maior cantidade para gastar" que se tivo "nunca", polo que sinalou que hai que ter "'sentidiño'" para pensar "a quen lle fai máis falta" e "onde é necesario facer unha especial incidencia". Pontón esixe a Rueda a retirada da baixada do imposto de patrimonio, "un pelotazo fiscal aos millonarios" Ademais, manifestou que fará "todo o posíbel" para merecer a confianza da xente e "para gañala todos os días". Así, explicou que actos como o encontro deste domingo en Mos son "unha demostración da unidade e da fortaleza" do partido. Así mesmo, segundo destacou o partido nunha nota de prensa, dirixiuse aos ministros de Pedro Sánchez "que veñen a Galiza todas as semanas a criticar ao presidente do Partido Popular con mentiras": "Alberto Núñez Feixoo será presidente de España. Por iso teñen tanto medo". A oposición manifestouse en contra desta rebaixa: Ana Pontón, portavoz do BNG, declarou que "esta reforma fiscal suporía agasallar 37 millóns de euros aos máis ricos mentres o mesmo goberno "acaba de suprimir a tarxeta básica de axuda á compra de alimentos e medicinas ás familias con máis dificultades". Na mesma liña pronuniciouse o secretario xeral do PSdeG, Valentín González Formoso, que cualificou a proposta de "decepción" e acusou Rueda de mostrar "escasa sensibilidade co pobo galego". A oposición critica o anuncio de Rueda de aumentar a bonificación ao Imposto de Patrimonio: "É unha burla"


Summary: O acto contará coa presenza da candidata nacionalista galega, Ana Miranda, de Josu Juaristi, por EH-Bildu e de Diana Riba por ERC. A marca xeral barallada é a de Agora Repúblicas, se ben cada formación terá o seu propio perfil nos seus países.

Santiago de Compostela acollerá na semana que entra a presentación da candidatura conxunta alcanzada entre forzas soberanistas de esquerdas de Galiza. Euskal Herria e Catalunya para presentarse ás eleccións europeas do 26 de maio. Será o primeiro acto oficial desta coalición, pra a que se baralla o nome de Agora Repúblicas, á que despois seguirán outros no País Vasco e en Catalunya. A dirección nacionalista incide en que, "tendo en conta a circunscrición electoral estatal", esta candidatura conxunta representa "unha garantía real de defensa dos intereses dos galegos e das galegas na Eurocámara". O acto formal de presentación terá lugar na capital galega e contará coa presenza de candidata do BNG, Ana Miranda, de Josu Juaristi, por EH-Bildu e de Diana Riba por ERC. Ademais, tamén contará coa intervención da portavoz nacional, Ana Pontón, en nome da forza política que actúa como anfitrioa. 'Agora Repúblicas' perfílase como denominación da marxa xeral se ben cada formación mantén o seu propio perfil nos seus respectivos países Esta candidatura -avalada por máis de 90% da militancia do Bloque-, é unha "aposta estratéxica para o nacionalismo galego que vai moito máis aló da conxuntura electoral e recolle como bases políticas a defensa de Galiza como nación, do dereito de pobo galego a decidir libremente o seu futuro e da súa soberanía política, defensa dos intereses do país, da súa capacidade produtiva, de xeración de riqueza e emprego digno na terra", indica o BNG nun comunicado. Igualmente, informan, "combate o modelo ultraliberal da Unión Europea e defende os principios democráticos, da paz, dos dereitos humanos e dereitos fundamentais, da igualdade, da xustiza".


Summary: O desaloxo destes edificios e máis dos xulgados de Santiago foi unha medida preventiva xa que non se detectou artefacto explosivo ningún.

Un amplo dispositivo de axentes da Policía Nacional, Autonómica e Bombeiros, xunto con especialistas do Tedax, despregouse esta sexta feira en Santiago de Compostela para comprobar a veracidade dunha chamada telefónica, efectuada a unha institución en Madrid, que advertía dunha presenza de explosivos nos xulgados da capital galega. Ante a chamada telefónica, que se está a investigar por parte da Policía, iniciouse un protocolo de desaloxo dos edificios xudiciais situados en Fontiñas —inicialmente o principal da rúa Viena—, mais tamén de todo o complexo da Cidade da Cultura, onde esta semana arrincou o macro xuízo polo accidente do Alvia ocorrido en 2013. Fontes consultadas pola axencia Europa Press confirmaron que, após revisar a fondo a Cidade da Cultura, arredor das 17.30 horas púidose retomar a actividade nos distintos edificios. Dáse a circunstancia de que, precisamente esta sexta feira, tamén arrincou a vacinación da segunda dose de reforzo —a cuarta dose— para as persoas maiores de 80 anos que, nesta ocasión, foron citadas nos coñecidos como 'vacinódromos'. A actividade de vacinación púidose reiniciar xa e seguiranse inxectando as doses aos maiores que acudan. Maiores de 80 anos protestan polos 'vacinódromos': "Temos que desprazarnos varios quilómetros" Alerta contra as 15.30 horas A alerta deuse sobre as 15.30 horas desta sexta, cando foi desaloxado o edificio dos xulgados do barrio de Fontiñas situado na rúa Viena. Á hora dos feitos, boa parte dos funcionarios xa abandonaran o edificio, mais aínda quedaba xente no interior en varias dependencias. A zona foi acordoada e tamén se desaloxaron os demais edificios que pertencen ao ámbito xudicial, e optouse por actuar, tamén, na Cidade da Cultura, posto que parte do complexo é agora sede xudicial polo sinistro ferroviario de Angrois. Traballadores, persoal do dispositivo de vacinación e pacientes que acudiran á súa cita coa vacina tiveron que abandonar as instalacións e situarse no aparcadoiro máis afastado do complexo do Gaiás, xa que parte dos aparcamentos máis próximos aos edificios tamén foron acordoados. Con todo, apenas algo máis dunha hora despois de ter que abandonar o edificio, os equipos de emerxencias deron por concluída a revisión sen atopar indicios de explosivos, polo que puido reiniciar a actividade antes das 18 horas. Pola súa parte, fontes do Tribunal Superior de Xustiza de Galicia (TSXG) explicaron que a Policía Nacional avisou ao xuíz decano de Santiago de Compostela da existencia dunha chamada cunha ameaza de bomba, polo que o decano "decidiu o desaloxo" dos inmobles.


Summary: As tres son mulleres e encabezan iniciativas que procuran revitalizar o campo do noso país. Porén, o desleixo das administracións non lles pon as cousas doadas. Sen axudas nin servizos, concordan en apuntar que, malia as posibilidades do noso agro, non hai vontade política para garantir o seu futuro.

"O MAIOR PROBLEMA FOI CONSEGUIR TERRAS" Ermitas Rodríguez é enxeñeira agrónoma. Os seus pais "marcharon de novos" emigrados para A Coruña procedentes do interior da provincia de Lugo. Ela e a súa familia decidiron retornar e actualmente xestiona unha granxa de cabras ecolóxica. "É un sistema novo, están fóra todo o día", apunta. Ermitas recoñece que o seu caso "non é o normal" pois "comezabamos de cero" sen terreo e sen experiencia. Malia contar "cunha pequena axuda" europea, a subvención "non é suficiente" para afrontar os custos dunha explotación gandeira. "Tes que adiantar cartos", salienta, polo que se viron abocad@s a "pedir un crédito" destinado "a mercar os animais". Porén, afirma con rotundidade que "o máis difícil é conseguir terras". Esta luguesa foi unha das beneficiarias do BanteGal. A través do banco de terras posto a andar polo BNG desde Medio Rural, Ermitas accedeu ao campo preciso para desenvolver unha agricultura extensiva que exixe terreos ben largacíos. Iso si, "tivemos que facer moito para adaptalas" porque "estaban abandonadas", recoñece. Neste senso Ermitas lamenta que, embora termos "as mellores condicións para producir" e "múltiples posibilidades" , as institucións, di, "non facilitan moito as cousas" a aquelas persoas que "queremos vivir no rural". O desmantelamento de servizosO desmantelamento de servizos públicos básicos, atinxen de maneira máis notábel o rural do país. O peche de escolas e a reconfiguración dos centros de atención primaria abocan á poboación do rural a se desprazaren ducias de quilómetros ou, polo xeral, obrigan @s nov@s morador@s a se concentraren nos núcleos urbanos. "Temos pediatra só tres veces á semana e cando está de baixa derívannos a Vilalba, non a cobren" Ermitas vive en Meira. A máis de 15 km da súa explotación situada no Concello de Pol, na provincia de Lugo. A escaseza de servizos públicos e o desmantelamento dos existentes por mor dos recortes fan que "vivir no rural" sexa "toda unha aventura", salienta. "Temos pediatra só tres veces á semana e cando está de baixa derívannos a Vilalba, non a cobren"; aliás pon en destaque que acceder ao transporte escolar ou a unha gardaría pública "é complexísimo". Mesmo conseguir "luz e auga" para a explotación faise difícil "e non facilita nada que a xente fique no rural". "NON HAI AXUDAS PARA AS MOZAS" Ten 27 anos. Estudou Socioloxía en Santiago de Compostela, mais é natural da Laracha (A Coruña). Iria Zas é Seitura, un proxecto agrícola dedicado á produción de verduras e hortalizas ecolóxicas, porén aspira a ofrecer un servizo máis amplo que permita @s consumidor@s visitar a horta e os produtos que levarán á mesa. "Vendemos en feiras e pequenas tendas", tecendo redes de proximidade, mais o seu obxectivo vai para alén diso e proponse "revalorizar o rural" ofrecéndolle "ás persoas que queiran que se acheguen" a visitar Seitura. A idea de volver á aldea "roldábame a cabeza" xa na Universidade, mais o estourido da crise económica deulle o último empurrón. Cunha taxa de desemprego xuvenil que perto está de se situar no 50%, Iria recoñece que "a falta de traballo" foi a que a levou "a botar a andar esta idea". A diferenza de Ermitas, Iria xa contaba coas terras da súa familia e outras "cedéronmas", afirma, pois "estaban abandonadas". "O desartellamento dos servizos fai difícil volver", apunta, porén subliña que "é unha forma de vida moi diferente" que xa coñecía polo que "non supuxo un problema". "Financiamento? Non hai axudas""Comecei un pouco pola miña conta", di, "axudas públicas non teño" e, como "non quería pedir un crédito", Iria acudiu ao Peto, unha asociación sen ánimo de lucro que pula por "unha economía ao servizo das persoas", baseada na autoxestión e que, aliás, lle facilita a devolución do préstamo sen xuros. "O agro é un sector tremendamente abandonado, o seu desmantelamento está planificado e visa acabar coa cultura e as formas de vida baseadas na autoxestión" Entre risos esta moza recoñece a complexidade para mercar "os materiais" e as sementes. Cuestión que se dificulta aínda máis para a produción ecolóxica. "Algunhas sementes mércoas"; no entanto, salienta as dificultades para acceder a aquelas que manteñen unha produción natural e non transxénica. "Outras consígoas entre as persoas maiores que aínda plantan" produtos do país "como as cabazas". O agro, di, "é un sector tremendamente abandonado" mais o seu desmantelamento, salienta, "está planificado" e atende a un interese concreto: "acabar cunha cultura e coas formas de vida baseadas na autoxestión"."Si hai futuro" no rural, enfatiza, mais "deberíase pular por el". "ASOCIARSE FACILITA MOITO AS COUSAS" Tania é da Coruña. Ao contrario do que Iria e Ermitas, non tiña vínculos familiares co rural, "nin estudara nada que tivese a ver con isto". Da cidade herculina marchou para Melide (A Coruña) xunto co seu compañeiro e a crianza de amb@s. En grande medida a decisión de se mudaren até esta vila coruñesa, situada a varios quilómetros da explotación, veu condicionada pola necesidade de levaren o meniño "á gardaría", un servizo que no rural se centraliza nas cabeceiras de comarca. A 15 minutos da súa morada xestionan unha granxa de coellos. "É como o día e a noite", remarca cando compara a vida urbana coa rural. Aos seus 24 anos salienta non arrepentirse de cambiar a súa vida, mais é sincera ao recoñecer que "foi unha experiencia moi má" e que mesmo dubida "se volvería facelo". Solucións cooperativas "Non había traballo e houbo que arrimarse ao que había", acrecenta. Actualmente están de aluguer nunhas instalacións alleas e tentan botar a andar un proxecto que, após máis dun ano, continúa a lles dar problemas "pola falta de recursos e axudas". Porén, Tania ten claro que "asociarse" ou tomar parte dunha cooperativa "facilita moito as cousas". Neste senso, xunto con outras 8 granxas conforman unha asociación de produtores e produtoras que procuran mellorar o prezo da produción exercendo presión conxunta sobre as distribuidoras. "Non había traballo e houbo que arrimarse ao que había" Traballan cunha empresa catalá que mellora notabelmente a remuneración da Galiza. O control exercido polos intermediarios no valor da produción agraria deixa a gandeir@s e agricultor@s nunha situación de inferioridade e con escasa capacidade de negociación de maneira individual polo que as cooperativas e asociacións agrarias continúan a ser unha fortaleza en tempos de crise. Aliás, o traballo cooperativo permítelles mercar a uns prezos máis competitivos os insumos e afrontar as dificultades de maneira máis exitosa ao representaren máis de 20 mil toneladas de carne, unha cantidade importante para calquera distribuidora.


Summary: A implantación da lingua portuguesa no sistema educativo galego avanza timidamente tras cinco anos da Lei Paz Andrade. No curso actual hai 2.391 persoas que a estudan ben como primeira, ben como segunda lingua estranxeira na ESO e Bacharelato. Detrás desa cifra agóchase a realidade de que só 59 a escollen como primeira lingua estranxeira

Para que serve estudar portugués? A implantación da lingua portuguesa no sistema educativo galego avanza timidamente e no curso actual hai un total de 2.391 persoas que a estudan ben como primeira, ben como segunda lingua estranxeira na ESO e Bacharelato. Pero detrás desa cifra, que supón un incremento de 260 estudantes respecto ao curso anterior, agóchase a realidade de que tan só 59 rapaces e rapazas escolleron o portugués como primeira lingua, é dicir un 2,5%.Estamos a falar do que podería ser unha cifra anecdótica, que realmente denota un estado de opinión da cidadanía e sobre todo unha falta de accións políticas reais para a promoción do ensino da lingua portuguesa.Segundo os datos facilitados pola Consellería de Educación, a meirande parte do alumnado que ten portugués como primeira lingua estuda no IES A Sangriña, no concello pontevedrés fronteirizo da Guarda, onde si que ven a utilidade dunha formación oficial no idioma veciño. Un total de 33 alumnos priorizaron recibir máis horas de portugués en detrimento do inglés ou francés neste centro. Tamén no Politénico de Vigo matricularon 17 persoas con portugués como primeira lingua este ano. Completan esta breve listaxe o IES Antón Alonso Ríos de Tomiño (5 alumnos) e o IES de Melide (4).Cómpre destacar, tal e como amosa inferior, o Instituto IES San Clemente de Santiago, onde un total de 143 estudantes elixiron portugués como segunda lingua estranxeira, seguido do IES do Barral en Ponteareas (137) e o Dionisio Gamallo de Ribadeo (134). Sen dúbida son cifras positivas, aínda que ningún alumno elixise a lingua lusa como preferente.Cinco anos da Lei Paz AndradeEn Galicia existe unha lei en vigor desde 2014, coñecida como Lei Paz Andrade "para o aproveitamento da lingua portuguesa e vínculos coa lusofonía" que na súa exposición de motivos di cousas como que o portugués é idioma de traballo de vinte organizacións internacionais, incluída a Unión Europea, así como lingua oficial de nove países e do territorio de Macau, na China. Entre eles figuran potencias económicas como o Brasil e outras economías emerxentes. É a lingua máis falada no conxunto do Hemisferio Sur. É preciso fomentar o ensino e a aprendizaxe do portugués, co obxectivo, entre outros, de que empresas e institucións aproveiten a nosa vantaxe lingüística...En Estremadura hai 20.000 estudantes con portugués na Secundaria ou BacharelatoEsa vantaxe lingüística é evidente, tal e como sinalaba nunha recente entrevista a Praza.gal a Coordinadora do Ensino do Portugués en España, Filipa Soares. Porén, a pesar de que a Xunta asegura "que podemos constatar un bo estado da implantación da Lei Valentín Paz-Andrade no ensino" os avances son poucos e as cifras seguen a ser pobres para unha comunidade fronteiriza con Portugal sobre todo se nos comparamos con outros veciños como é o caso de Estremadura, onde hai 20.000 alumnos de secundaria ou Bacharelato estudando portugués.O datos do ensino do portugués en GaliciaEn Galicia hai un total de 2.391 persoas estudando portugués como primeira ou segunda lingua neste curso, en 63 institutos. Son 263 alumnos máis que o ano pasado e un 38% máis que no curso 2016/2017, cando o número de centros que o ofertaban era de 62. Así mesmo, o portugués é a lingua na que se imparten algunhas seccións bilingües. Neste curso 2018/19 un total de 9 seccións, cun total de 135 alumnos, parte deles en ESO e outra parte en ciclos de Formación Profesional.A Xunta infoma de que a esta cifra súmanse os 1.108 alumnos e alumnas que estudan a Lingua Portuguesa nas Escolas Oficiais de Idiomas. Ademais, hai alumnado que cursa materias de libre configuración relacionadas coa lingua e cultura portuguesa, un total de 362 alumnas e alumnos en 12 centros educativos de toda Galicia.Para o Goberno galego, "con estes datos, case 4.000 persoas estudando portugués, podemos constatar un bo estado da implantación da Lei Valentín Paz-Andrade no ensino. De acordo co compromiso de seguir avanzando no desenvolvemento da Lei Valentín Paz-Andrade", que destaca que este ano como novidade a Consellería inclúe na oferta pública de emprego 4 prazas para profesores de ensino secundario na especialidade de portugués.


Summary: O consello de ministros acordou conceder o indulto parcial a David Reboredo, extoxicómano e rehabilitado, que estaba condenado a 7 anos de cárcere. A familia valora o paso como "importante" mais insuficiente pois "David seguirá na cadea"

O goberno español concedeu o indulto parcial a David Reboredo, polo que substitúe unha das dúas penas de tres anos e medio de prisión dictadas pola Audiencia Provincial contra este vigués por unha multa. O indulto fóralle denegado en dúas ocasións anteriores (setembro e outubro do ano pasado). Aliás, en decembro, o propio goberno español dicía que cun 'historial delictivo' como o que tiña este vigués de 43 anos, o indulto non podía vir así por así. Mais a presión e mobilización constante de familiares, colectivos sociais e mesmo institucións (o propio Parlamento de Galiza pideu por unanimidade o indulto) levaron a que o executivo central aprobase esta medida. Este vigués é extoxicómano, está rehabilitado e colabora coa unidade de apoio a drogodependentes do Concello de Vigo.,Etaba sentenciado a sete años de cadea por vender 0,2 gramos de heroína Familia Marco Reboredo, irmán de David, considera que o indulto parcial é "un paso importante" mais non definitivo porque "en principio, ese indulto non conleva excarcelación".