Summary: Toda a información actualizada minuto a minuto sobre a guerra en Ucraína.

🔴 [EN DIRECTO] 20.33 | Serbia non permitirá o transporte de armas a Ucraína polo seu territorio O presidente de Serbia, Aleksandr Vucic, anunciou que o seu país non permitirá o transporte de armas a Ucraína a través do seu territorio, nin tampouco enviará armamento. Serbia, que é candidata a entrar na Unión Europea (UE), mantén tamén boas relacións cos Gobernos ruso e chinés. 19.59 | O corresponsal español Alberto Sicilia notifica unha "explosión moi forte" no interior de Kiev O corresponsal español para medios escritos, de radio e de televisión, Alberto Sicilia, notificou unha "explosión moi forte" no interior de Kiev durante unha conexión en directo para unha canle estatal. 19.33 | Rusia e Ucraína reuniranse finalmente na quinta feira para proseguir coas negociacións A pesar de que nun primeiro momento as informacións dun e outro bando apuntaban a que o segundo encontro tería lugar na noite da cuarta feira, finalmente será na mañá da quinta cando ambas delegacións se volvan reunir en Bielorrusia, previsibelmente no bosque de Bialowieza, segundo apuntan fontes oficiais rusas. 18.49 | O ministro de Exteriores de Luxemburgo chama a "eliminar fisicamente" Putin Cando xa pasan sete días desde que o exército ruso comezase a bombardear diferentes cidades de Ucraína, a postura dos países membros da Unión Europea foise volvendo cada vez máis belixerante, chegando incluso a pór enriba da mesa a opción de "eliminar fisicamente" o presidente de Rusia, Vladimir Putin. Nestes termos expresouse o ministro de Exteriores de Luxemburgo, Jean Asselborn, quen afirmou que mentres Putin siga a dirixir Rusia "non haberá solución" para a situación en Ucraína, e asegurou que "oxalá poidérase eliminar fisicamente para detelo. Seméllame a única opción". "Eliminar fisicamente" Putin? Isto di o ministro de Exteriores de Luxemburgo 17.58 | O Goberno ruso afirma que perdeu 498 soldados desde o comezo da ofensiva en solo ucraíno, mentres que Ucraína eleva a cifra até 5.000 O Goberno ruso fixo público o primeiro balance de baixas militares desde que a pasada semana o presidente Vladimir Putin anunciase unha "operación militar especial" na Ucraína. En total, contabiliza 498 soldados falecidos. Unha cifra moi diferente a das autoridades ucraínas, que elevan eses falecementos até os 5.000. Polo de agora, ningunha das dúas cifras puido ser verificada polos medios de comunicación alí desprazados. 17.23 | Fontes ucraínas aseguran que foi desarticulado un comando coa misión de asasinar o presidente de Ucraína O xefe do Consello de Seguridade Nacional e Defensa de Ucraína, Oleksiy Danilov informou do desbaratamento dunha operación especial dun comando pro rusos que tiña por obxectivo o asasinato do presidente da Ucraína, Volodimir Zelensky. Volodomir Zelenski: "Son o obxectivo número un do inimigo" 16.51 | Continúan os avances para que Ucraína entre na Unión Europea O presidente ucraíno, Volodimir Zelenski, afirmou nas súas redes sociais que está "en constante contacto " co presidente do Consello Europeo, Charles Michel, para analizar o transcurso do conflito bélico e os "esforzos diplomáticos". "Agardamos sinais positivos sobre a entrada de Ucraína na Unión Europea (UE)", engadiu Zelenski. 16.17 | Zelenski nomea gobernador de Odessa un militar que comandou os bombardeos de Luhansk O presidente da Ucraína, Volodimir Zelenski, anunciou na cuarta feira o nomeamento de Maxim Marchenko como gobernador territorial de Odessa, en substitución de Sergei Grinevetski, segundo recolle un decreto publicado polo propio Zelenski. Marchenko é un recoñecido militar con implicacións na revolución e posterior golpe de Estado en Ucraína durante 2013. Comandou o batallón nacionalista ultradereitista Aydar, involucrado de xeito activo nos bombardeos na zona de Luhansk. Zelenski nomea gobernador de Odessa un militar que comandou os bombardeos de Luhansk 15.25 | O Executivo ucraíno confirma a segunda quenda de negociacións entre Rusia e Ucraína O asesor do xefe da Oficina do Presidente de Ucraína, Oleksey Arestovich, afirmou que no transcurso desta noite decorrerá a segunda quenda de negociacións entre as delegacións de Rusia e Ucraína. Nas últimas horas, o presidente ucraíno, Volodimir Zelenski, asegurou que se non cesaban os bombardeos, non se retomaría o proceso de negociación. Rusia e Ucraína comezan a negociar mentres a UE aumenta a aposta polo militarismo 15.17 | O Goberno ruso afirma que a súa economía está a sufrir unha "gran presión" O voceiro do Goberno ruso no Kremlin, Dmitri Peskov, deu conta das repercusións das sancións impostas pola comunidade internacional á economía de Rusia. Peskov afirmou que o tecido económico do país está a ser sometido a unha "gran presión", pero matizou que este "manterase en pé". En que consisten as sancións impostas a Rusia? 14.50 | CRÓNICA | Amagoia Mujika, enviada especial a Dorohusk (Polonia): "Os ucraínos, ao abrigo dos polacos" Hai moito movemento estes días en Dorohusk, na fronteira entre Ucraína e Polonia; uns veñen fuxindo da guerra; outros, veñen axudalos. A noticia está nese tránsito de refuxiados que foxen da guerra para dar conta dela. Amagoia Mujika, enviada especial do xornal Berria, relata o que se está a vivir neste lugar. Os ucraínos, ao abrigo dos polacos 14.30 | Yolanda Díaz desmárcase de Belarra e apoia o envío de armas "O presidente do Goberno conta con todo o noso apoio", dixo Yolanda Díaz, pese a que Ione Belarra e Pablo Echenique criticaran a decisión de Pedro Sánchez de enviar armamento a Ucraína. Yolanda Díaz desmárcase de Belarra e apoia a decisión de Sánchez de enviar armas a Ucraína 12.30 | O BNG súmase ás críticas polo envío de armas a Ucraína O deputado e portavoz do BNG no Congreso, Néstor Rego, cuestionou esta cuarta feira o anuncio do presidente do Goberno estatal, Pedro Sánchez, de enviar "material militar ofensivo" á "resistencia ucraína". "O envío de armamento a Ucraína obvia a prohibición de facilitar armas a países en conflito. É irresponsábel e irónico utilizar 450 millóns de euros do Fondo Europeo para a Paz para alimentar a guerra. É unha vergoña que se aplique a censura e recorte a liberdade de información", apuntou o nacionalista. Outras formacións como Unidas Podemos ou ERC tamén se manifestaron en contra do envío de armamento militar. O BNG pide a Rusia que retire as tropas e ao Goberno estatal que non envíe armamento 12.20 | 836.000 persoas desprazadas pola guerra Segundo vén de informar a ONU, desde o inicio da invasión rusa a pasada quinta feira deixaron os seus fogares arredor de 836.000 persoas, das que boa parte intentan cruzar á Unión Europea a través de Polonia. 12.00 | O alcalde de Agolada matiza: "Falamos de combater de forma humanitaria, que pintamos aí con fusís?" O alcalde de Agolada, Luís Calvo (Partido Anticorrupción e Xustiza), foi esta terza feira noticia en todo o país polo seu "ofrecemento" por escrito a "combater" contra o Exército ruso en Ucraína. Porén, esta cuarta feira Calvo matizou as súas palabras nos micrófonos de Galicia por Diante (Radio Galega): "Pódese interpretar de moitas maneiras, pero hai moitas formas de combater. Uns fanno con armas, outros con sancións económicas, outros fechan o espazo aéreo, etc. E nós imos combater o invasor axudando aos refuxiados, dándolles aloxamento e comida", afirmou. Aliás, dous veciños de Castroverde veñen de emprender unha viaxe en coche a Polonia para recoller persoas refuxiadas na fronteira. Para Héctor Pérez, un deles, "calquera persoa que tivese catro días faría o mesmo". "Son 800-900 euros cada un, non estamos tan lonxe". O alcalde de Agolada matiza: "Falamos de combater pero de forma humanitaria, que pintamos aí con fusís?" 11.00 | Reportan unha decena de mortes en ataques ao Donbás O Goberno autoproclamado da República Popular de Donetsk vén de informar dunha "decena de mortes nas últimas 24 horas" en bombardeos levados a cabo na rexión polo Exército ucraíno. "Grupos armados de Ucraína dispararon un total de 434 proxectís, lanzaron ataques deliberados contra 33 obras de infraestrutura civil e causaron danos a 125 vivendas", expuxeron, nun comunicado do que se fan eco Russia Today e Europa Press. 10.20 | 'Russia Today', vetada tamén por Facebook A multinacional tecnolóxica Google anunciou esta terza feira o bloqueo das canles audiovisuais dos medios de comunicación rusos Russia Today (RT) e Sputnik en YouTube en toda Europa, así como a exclusión da súa aplicación Play Store. Aliás, desde agora tampouco se poden consultar os contidos de RT en Facebook e Instagram, quedando só abertas as canles deste medio en Odysee, Twitter, VK e Telegram. Capturas de pantalla dos perfís, xa inactivos, de RT en Instagram (esquerda) e Facebook (dereita). 09.50 | O Estado español enviará armas a Ucraína O presidente do Goberno estatal, Pedro Sánchez, anunciou esta cuarta feira no Congreso que entregará "material militar ofensivo" á "resistencia ucraína", dando así marcha atrás á posición inicial do Executivo. "Fronte a unha ameaza europea debemos dar unha resposta europea, coordinada e unida", dixo. O Goberno español rectifica e enviará "material militar ofensivo" a Ucraína 09.15 | Rusia recoñece que atacou a torre de televisión de Kiev O Ministerio de Defensa de Rusia recoñeceu esta cuarta feira, a través do seu parte diario da guerra, que o seu Exército lanzou unha ofensiva "con armas de alta precisión" contra as "instalacións tecnolóxicas do Servizo de Seguridade de Ucraína e do centro principal de operacións de información e psicoloxía número 72 en Kiev". Rusia xustifica este ataque contra unha torre de televisión da capital como unha manobra "para evitar ataques de información contra Rusia". 09.00 | Paracaidistas sobre Kharkiv As autoridades de Ucraína informan de que o Exército ruso enviou paracaidistas á cidade de Kharkiv, a segunda máis poboada do país. "Os ocupantes atacaron a Clínica Médica Militar da Rexión Norte e estoupou unha batalla entre os invasores e os defensores ucraínos", dixo o Exército ucraíno a través de Facebook. Aliás, o Ministerio do Interior deste país informou de que os bombardeos terían alcanzado un edificio da Universidade de Karmazin, nesta mesma cidade. 08.15 | As tropas rusas toman Jérson Segundo vén de reportar a axencia rusa Sputnik, o Ministerio de Defensa de Rusia vén de confirmar a "toma de control" na cidade de Jérson, na que viven perto de 280.000 persoas. Esta información tamén a confirma o xornal ucraíno The Kiev Independent, que concreta que as tropas rusas tomaron o porto fluvial e a estación de ferrocarril. A Galiza berra o 'non á guerra': "Parece que non aprendemos nada do século XX" 08.00 | Máis de cen feridos nos bombardeos en Mariupol A axencia de noticias ucraína Unian apunta que nas últimas horas os bombardeos rusos sobre a cidade de Mariupol, no sureste de Ucraína, provocaron máis de 120 persoas feridas, unha información confirmada polo alcalde, Vadim Boychenko. Pola súa parte, sinala Russia Today que o representante da Milicia Popular da República de Donetsk, Eduard Basurin, notificou que Mariupol está "bloqueada" e que debe facerse "todo o posíbel para evitar vítimas entre a poboación civil". As milicias agardan que os civís comecen hoxe a abandonar os seus fogares "a través dos corredores humanitarios" antes de que tomen a cidade.


Summary: Os nomes tradicionais son os máis escollidos polas familias do país, onde Manuel e María del Carmen seguen a ser as denominacións máis comúns do conxunto da poboación. En 2010, Hugo e Sara foron os nomes máis elixidos para os cativos.

Manuel e María del Carmen son os nomes máis común entre os galegos e galegas. Segundo os últimos datos do INE, actualizados a 1 de xaneiro de 2011, no país hai 85.157 homes chamados Manuel e 68.702 que levan o nome de José, mentres que nas mulleres, 64.338 chámanse María del Carmen e 48.315, María a secas. Aínda hoxe en día seguen sendo as denominacións máis tradicionais e castelás as elixidas maioritariamente na comunidade, malia que a tendencia vai cambiando. En 2010, Noa, Uxía ou Brais situáronse entre os dez nomes máis elixidos polas familias galegas, pero Hugo, Mateo, Sara e Lucía son os favoritos. Os datos refírense aos nomes máis frecuentes entre todos os residentes na comunidade autónoma, onde predominan os máis tradicionais, vinculados sobre todo á poboación máis adulta. Xa que logo, e entre os homes, os José e Manuel ou o combinado José Manuel foi o nome máis elixido desde a década dos anos 30 e até os 80, momento no que cambia a tendencia e David, xunto con Iván, pasa a ser a denominación máis usual para os cativos. En canto ás mulleres, María e Carmen son os nomes máis repetidos para as rapazas nadas entre as décadas dos 30 e dos 50, momento a partir do cal o nome composto con ambos, María del Carmen, colle vantaxe, acompañado de María a secas, ademais de María José. Sucede así até a década dos 80, época na que Cristina tamén é moi habitual. A partir dos 90, nomes máis modernos aparecen en Galicia, como Andrea, Alba ou Laura, que son os máis cotiás en tres das provincias. María, Carmen e María del Carmen son os nomes máis elixidos para as rapazas desde os anos 30 até os 80 A partir de 2000, e durante esa década, Lucía, Laura, María, Paula e Sara convértense nas denominacións máis usadas entre as cativas nadas no país. No entanto, na última década, os nomes elixidos polas familias galegas, malia todo, son bastante comúns no conxunto do Estado e habitualmente casteláns ou idénticos á súa versión en español, o que contrasta co ocorrido noutras comunidades autónomas con lingua propia, como Euskadi, Catalunya ou as Illes Balears. Así, na última década, en Catalunya os nomes máis habituais para os seus rapaces son Marc, Pau ou Alex, mentres que en Euskadi decántanse por Iker, Unai ou Jon. No caso das pequenas, na comunidade catalá as denominacions máis elixidas son Julia, Maria, Paula ou Laia, en tanto que no País Vasco, son maioritarias as Uxue, Ane, Irati ou Leia. En Catalunya ou Euskadi, os nomes na lingua propia son maioritarios En canto aos últimos datos rexistrados, os dos nacidos en 2010, Galicia conta con algúns dos nomes máis orixinais no conxunto do Estado, especialmente entre as mulleres, ao decantárense as familias por Sara, Lucía, Noa, Daniela, Paula, Carla, Alba, Laura, Sofía e Uxía como os dez máis elixidos. En canto aos rapaces, Hugo foi o máis escollido, seguido de Mateo, Pablo, Martín, Daniel, Diego, Adrián, Brais, Lucas e Alejandro. A porcentaxe de nomes en lingua propia comparado con outras comunidades con idioma de seu segue a ser baixa. No País Vasco, 19 dos vinte nomes máis escollidos polas familias en 2010 son en euskera (Markel, Iker, Jon, Unai, Oier, Ander, Iker, Aimar, Unax e Eneko en canto aos homes, e Ane, June, Irati, Uxue, Nahia, Nora, Izaro, Naia, Maialen e Lucía polas rapazas). En Catalunya, a situación é semellante. Marc, Alex, Pol ou Pau son os preferidos para os cativos, mentres que Martina, Julia, Paula ou Laia son os escollidos para as nenas.


Summary: Recortes, improvisación, falta de material... O sindicato maioritario no sector do ensino, a CIG, denuncia o contexto no que deu comezo o curso escolar, nomeadamente o número de prazas docentes vacantes, que cifra en 747. Un número "alarmante".

A primeira hora da mañá desta quinta feira, 8 de setembro, día en que encetou o curso escolar, a páxina web da Consellaría de Educación reflectía un total de 747 prazas docentes pendentes de cubrir en toda a Galiza. Unha cifra que, a ollos da CIG-Ensino, sindicato maioritario no sector, "demostra os enormes problemas de xestión por parte da Consellaría para botar a andar o curso lectivo" e que "provoca malestar nos centros afectados pola falta deste profesorado, xa que non comezarán as clases con normalidade". Parte desas vacantes corresponden a substitucións de longa duración e outras son interinidades de media xornada para todo o curso escolar. "Nalgunhas prazas figura que a redución da xornada a cubrir é dun terzo malia que a contratación parcial mínima é dun medio da xornada", denuncia a CIG. O sindicato dirixiuse á Consellaría para que "tome as medidas oportunas" para que todas as reducións de xornadas que se cubran sexan co mínimo da media xornada. O curso iniciará con mobilizacións nos centros de ensino ante a redución de docentes Á mesma hora en que abrían as súas portas ao público os centros educativos esta era a situación debuxada polo portal web da Consellaría: Prazas pendentes para Infantil, Primaria e EE: 224 Prazas pendentes para a ESO, Bacharelato e FP: 405 (274 de PES e 131 de PTFP) Prazas pendentes para conservatorios de música e outras ensinanzas artísticas: 60 (20 de cátedras e 40 de profesorado) Prazas pendentes para escolas de arte e deseño: 9 A estas prazas, advirte o sindicato, hai que engadir 38 para substitución de profesorado de Relixión (das que 30 son en Educación Primaria), que "ao non estar nos centros as persoas titulares tamén provocan que o profesorado teña que desatender as súas funcións para cubrir esas prazas". A CIG-Ensino lembra que xa advertira desta posíbel situación cando demandou da Consellaría o pasado 1 de setembro que os chamamentos comezasen o día 2 de setembro, "algo que a Consellaría non fixo, agardando á tarde da segunda feira 5 para comezar a chamar". O sindicato demanda "un reforzo do funcionariado dos servizos centrais que teñen que facer os chamamentos xa que somos conscientes da insuficiencia da dotación actual" e denuncia que "todos os cursos nos atopamos cos mesmo problemas, aínda que neste é aínda máis grave que nos anteriores". Falta de profesorado Tamén esta quinta feira, a portavoz de Educación do PSdeG, Noelia Otero, presentou unha batería de iniciativas parlamentarias para reclamarlle á Xunta que rectifique na súa decisión de suprimir 96 docentes en Educación Infantil e Primaria no curso que comeza hoxe. Otero reclamoulle ademais ao Goberno galego que "asuma o custe de libros de texto e material e recupere o modelo de gratuidade universal nos próximos orzamentos". O PSOE censou a a supresión de perto dun cento de docentes, logo de que a Xunta "eliminase este curso 32 unidades de Educación Infantil e outras 35 en Primaria". Case 800 docentes menos: o BNG critica o "tesoirazo" da Xunta en Educación Previamente, o BNG, a través do seu responsábel de Educación e viceportavoz no Parlamento, Manuel Lourenzo, denunciara o "tesoirazo" de entre 700 e 800 docentes na Galiza e pedía á Xunta que rectificase e convoque oposicións de reposición este ano.


Summary: Falamos con Rubén Cela, que ten aberto un expediente administrativo e paralelamente unha vía penal a raíz da mobilización popular en Compostela contra a visita de Merkel en agosto. "Entre o que pasou ese día na manifestación e o que se conta nos partes policiais hai un abismo".

- Como lembras aquel 26 de agosto, día que segundo a versión policial semella que Compostela foi escenario dunha perigosa manifestación e de graves feitos... - Merkel visita oficialmente Galiza acompañada por Mariano Rajoy, visita que se produce nun contexto en que o pobo galego está a sofrer as consecuencias das políticas austericidas impostas pola Troika e comandadas pola propia Merkel, sendo aplicadas no Estado por Rajoy e en Galiza por Feijóo. Perante isto, un grupo de cidadáns decidiron de xeito pacífico amosar o seu rexeitamento a ese modelo, a esas políticas (...). - O secretario de Organización Bieito Lobeira afirmaba, a respecto deste caso, que con estas denuncias e medidas "ao BNG non lle van calar a boca" - Totalmente de acordo. Ao BNG non lle van calar a boca, seguiremos a ser a voz dos máis desfavorecidos e defendendo este país. Desde logo non nos van amedrentar e imos seguir a dar a cara na rúa. Nin multas, nin porrazos nin procedementos administrativos ou penais van calar ou frear o BNG, non imos recuar nin dar un paso atrás, nunca o fixemos no nacionalismo. Temos moi claro que hoxe é máis necesario ca nunca mobilizarse. - É esa Lei de Seguridade Cidadá o marco no que se debe interpretar estas sancións? - Queren intimidar, mandar aviso a navegantes mediante castigos exemplarizantes. Desde o poder queren seguir a lexislar contra a maioría social como están lexislando...mais coa xente caladiña e na casa. E iso non o podemos permitir, hai que defender a democracia e a liberdade de expresión. Entrevista completa no Sermos Galiza n128, desde esta quinta feira nos quioscos e na nosa loxa.


Summary: A reivindicación do cese de todas as violencias machistas inaugura a lista de desexos da Asociación de profesionais dos Centros de Información á Muller da Galiza (Asocim) para o ano 2020.

Eivadas pola falta de investimento e de recursos para afrontar unha demanda crecente de información e asistencia psicolóxica, social, xurídica e laboral especializada a mulleres vítimas da violencia de xénero, as profesionais dos Centros de Información á Muller (CIM) exixen a fin de todas as violencias: psicolóxica, física, sexual e económica; obxectivo para o que considera imprescindíbel unha mellor repartición dos fondos do Pacto de Estado contra a violencia de xénero. Reclaman a optimización dos servizos que traballan coas vítimas e o aumento das axudas destinadas ás mulleres que están a sufrir violencia machista. "As prestacións que reciben, cuxa contía e duración deben obedecer á situación real de vulnerabilidade que atravesan, deben permitirlles atender as súas necesidades e situalas nun eido seguro desde o cal recuperar a súa liberdade e independencia", sinala a asociación nun comunicado difundido a través das súas redes sociais. Asocim pide reforzar os CIM con persoal e recursos que faciliten unha atención competente ás usuarias. Ademais, considera imprescindíbel "a expansión dos centros para poder atender en tempo e forma as mulleres das zonas rurais, en particular, as do interior, marcado pola dispersión da poboación". Pide unha formación continuada, especializada e de calidade para todas as profesionais, persoal experto en colectivos de menores e LGTBIQ+, mellorar o funcionamento dos Puntos de Encontro Familiar para evitar situacións conflitivas, e a supresión do Servizo de Apoio Familiar (SAFIM) promovido pola Asociación Galega de Nais e Pais Divorciados; por tratarse "dun recurso de mediación e coordinación parental que podería poñer en risco o benestar dos menores ao influír no transcurso do proceso xudicial e carecer de imparcialidade". A información íntegra pode consultala na edición en papel de Nós Diario ou na súa lectura na nube.


Summary: Comprometeuse a unha "doazón substancial" á ONG da demandante.

O príncipe Andrés do Reino Unido subscribiu un acordo extraxudicial coa muller que o acusou nos Estados Unidos de abusar dela cando aínda era menor de idade, segundo consta en documentos xudiciais coñecidos onte. A demandante, Virginia Giuffre, identificaba o terceiro dos fillos de Isabel II como un dos homes que se aproveitou dela tras a intermediación do magnate Jeffrey Epstein, que se quitou a vida en prisión despois de ser detido en 2019. O príncipe Andrés sempre defendeu a súa inocencia e tratou en balde de tumbar a denuncia civil presentada por Giuffre. O principal argumento da defensa viraba arredor dun pacto extraxudicial subscrito pola demandante e por Einstein en 2009 e segundo o cal a vítima acordaría non emprender ningunha acción legal contra outras persoas. A mediados de xaneiro, con todo, un xuíz de Nova York rexeitou o arquivo por consideralo prematuro ─esperaba examinar os detalles exactos do acordo en futuros procedementos─ e mantivo aberto o caso. Nunha carta dirixida ao xuíz Lewis Kaplan, os avogados de Giuffre comunican agora que o príncipe Andrés fará unha "doazón substancial" á organización de Giuffre en favor das vítimas de abusos. O texto, recollido pola cadea CNN, non desvela a cantidade. "Valentía" de Giuffre O fillo de Isabel II alega que nunca quixo difamar a demandante e asume que a muller sufriu por partida dobre, como "vítima de abusos" e "como resultado dos inxustos ataques públicos". No texto, o príncipe "lamenta" a súa vinculación con Epstein, sinalándoo abertamente como responsábel da trata de "incontábeis" mulleres. Aplaude a "valentía" de Giuffre e doutras "supervivintes" que deron a cara nestes últimos anos e comprométese a continuar loitando no futuro contra a trata de persoas con fins sexuais. O príncipe Andrés renunciou en novembro de 2019 ás súas funcións públicas como membro da familia real británica, despois dunha polémica entrevista na BBC onde tentou marcar distancias coa trama de Epstein. En xaneiro, logo de saber que a denuncia seguía en pé, a raíña Isabel II desposuíuno de todos os seus títulos militares.


Summary: Dous chíos, un en castelán e outro en galego, na conta oficial de Twitter da histórica empresa Sargadelos amosan a mudanza de sensibilidade na dirección da compañía. Neles, a ex líder de UPyD Rosa Díez posa en Castro Urdiales (Cantabria) co "icónico Bolso Voluta de Sargadelos". A resposta nas redes a este uso de Díez por parte dunha marca con tanta bagaxe cultural, galeguista, abala entre o abraio e a indignación.

Rosa Díez caracterízase polo seu recalcitrante españolismo e o seu desprezo por toda identidade que non sexa a española. Nos últimos anos mesmo atacou en diferentes ocasións ás galegas e os galegos polo mero feito de selo. Os seus posicionamentos políticos, cadora máis reaccionarios, contrastan coa traxectoria de Sargadelos, polo menos ate que o seu refundador Isaac Díaz Pardo foi apartado en 2008. A moderna Sargadelos configurouse nos debates e nos acordos de Díaz Pardo e o pintor e intelectual exiliado Luís Seoane. Coa Bauhaus alemá como modelo, a empresa foi moito máis ca unha fábrica de cerámica. O Laboratorio de Formas a ela asociado forneceuna de deseños inspirados na historia do territorio galego. Ediciós do Castro acolleu un dos máis importantes, e pioneiros, catálogos de libros de exiliados. Cunha rede de galerías libraría espalladas por Galiza, o Estado e máis alá, serviu de refuxio a disidentes e opositores ao franquismo. Despois dun agre conflito de accionistas, a nova dirección optou por liquidar toda herdanza cultural da marca. Díaz Pardo e os seus fillos quedaron á marxe das decisións dunha compañía que, como amosa ao escoller de modelo publicitario a Rosa Díez, parece esquecer unha parte fundamental da súa traxectoria.


Summary: O alumnado de 2º de Bacharelato respira máis tranquilo unha vez comunicada a dinámica das probas de selectividade que terán lugar no mes de xullo. A publicación, critican, foi tardía. O modelo, con máis opcións, busca minimizar o impacto da fenda social entre as familias tras a suspensión das clases presenciais.

Barbara Guillén e Aarón Vilariño estudan 2º de Bacharelato, ela en Sada, el en Compostela. A publicación dos modelos das probas da selectividade, as probas ABAU, que a Comisión Interuniversitaria de Galiza (CIUG) publicou esta semana, supuxo un "alivio" para ambas e mais as súas compañeiras de curso. A convocatoria, na súa modalidade ordinaria, decorrerá entre o 8 e o 10 de xullo. "Sacáronse tarde, mais agora que coñecemos os tipos de exame estamos máis tranquilos", conta por teléfono o compostelán Aarón Vilariño, partillando o sentir dos seus compañeiros e compañeiras. "Penso que deixan moita flexibilidade e que se están a adaptar bastante ben", engade Barbara Guillén en conversa telemática desde Sada. Denís Iglesias, docente de Lingua Castelá e Literatura nun instituto de Moaña, expón que as materias técnicas preocupan especialmente ao alumnado. "Aquelas como Matemáticas, Química ou Física que requiren de máis explicacións do profesorado para resolver os exercicios", abunda. "En 2º de Bacharelato temos a problemática de que a media da avaliación afecta moito á entrada na universidade", apunta Iglesias, matizando que no seu caso optou por mesturar videoconferencias individualizadas, test de lectura e traballos para que o alumnado coa materia suspensa puidese recuperala e permitir que o resto sumase puntos á súa nota media. "Para o profesorado é moitísimo traballo", salienta. Empatizar co alumnado As condicións materiais do alumnado difiren, salienta este docente, de aí que o profesorado traballe "empatizando" coa situación de cada quen nesta circunstancia extraordinaria. "Temos a sorte de ter unha equipa directiva moi boa que repartiu ordenadores entre o alumnado e xunto co Concello facilitou tarxetas módem para que se conecten á rede", conta. Precisamente a flexibilización que caracterizará as ABAU en 2020 naceu para mitigar o impacto desa fenda social entre o estudantado. "Eu podo conectarme sen problema, mais falei co director do meu centro e explicoume que a Xunta non achegara os ordenadores suficientes para quen os precisaba, o instituto tivo que poñer cartos", comparte Aarón Vilariño. En marzo, a Xunta da Galiza calculou que arredor de 40.000 alumnas e alumnos seguían as aulas en liña, a metade do total. En abril, unha enquisa realizada pola Confederación Galega de ANPA entre 6.200 familias determinou que un terzo carecía da conexión axeitada para a formación virtual. Ás dificultades da conexión súmase a diversidade de adaptacións do profesorado a un ensino virtual. "No meu instituto, houbo unha profesora que empezou a dar clases a semana seguinte de que se fechasen os centros, mentres que outros non o fixeron até despois de Semana Santa", conta Bárbara Guillén. "Como sempre, hai profesorado que se adapta e é accesíbel e outro que non", resume Aarón Vilariño. Unha vez superada a incerteza do modelo de exame e dos criterios de avaliación deste curso, fica por determinar o posíbel regreso aos centros baixo determinadas condicións previsto no plan de desescalada. "Até hai uns días o calendario sobre o 20 de maio para ter 15 días de repaso para as probas, agora sabemos que se estenden as clases dez días máis para a avaliación e continuaremos con actividades de reforzo", explica Denís Iglesias. A Xunta non substitúe as baixas docentes Ademais das dificultades de adaptar o ensino a unha contorna virtual, esta semana a Central Unitaria de Traballadoras (CUT) engadiu que a Consellaría de Educación deixou de cubrir as baixas do profesorado desde Semana Santa. Estas, apunta a central sindical, limítanse ás vacantes consideradas "esenciais". O sindicato denuncia a "sobrecarga laboral" para as compañeiras das docentes de baixa. Así, reclamou a cobertura "total" de todas as vacantes.


Summary: "Estamos abertos a todo", afirma Albert Rivera, que empraza o presidente en funcións a que fixe "hora e data" da sesión de investidura

Ciudadanos pasou do non a Mariano Rajoy á abstención e agora, nun paso máis, pon sobre a mesa seis condicións ao PP para se sentar a negociar o si á investidura como presidente do líder popular. Propostas que Albert Rivera debulllou nunha comparecencia de impresa no Congreso e na que instou tanto a Rajoy como Ana Pastor, presidenta da Cámara baixa, a fixar "hora e data" para a sesión de investidura. Entre as 6 medidas que exixe Ciudadanos está a creación dunha comisión de investigación parlamentar sobre o 'Caso Bárcenas' e o presunto financiamento ilegal do PP, a fin dos indultos para políticos condenados por corrupción e a desaparición das candidaturas e cargos públicos de persoas imputadas por corupción. Rivera tamén quer que se modifique a lei electoral e que se limite a dous, como máximo, os dun presidente do goberno. "Levamos 274 días desde que se convocaron eleccións en decembro. Nesta nova lexislatura, España si ou si debe ter goberno, diálogo e cambio", afirmou o líder de Cidadanos. Criticou que PP e PSOE desmontaran o "Plan A", que pasaba por un goberno de "ampla maioría". O "Plan B, o do goberno en minorñia, é agora a única solución se non queremos levar España á crise institucional".


Summary: Seguen a medrar os casos de coronavirus nos centros de ensino da Galiza nunha situación na que as familias teñen unha única certeza: "Se fechan as escolas, o alumnado volverá perder moitas xornadas lectivas". Os colexios e institutos do país, aseguran, "non están preparados para impartir unha docencia telemática".

A permisividade do Goberno galego durante as festas do Nadal está a causar estragos tamén nos centros de ensino do país, que esta sexta feira alcanzaron os 3.639 casos activos da Covid, máis do triple que os rexistrados cando se retomaron as aulas a comezos de xaneiro. As aulas fechadas, pola súa banda, ascenden a 160, ao tempo que oito escolas fican co cadeado posto. "As aulas son un lugar de risco, mais en menor medida que outros espazos, e por outra banda houbo un aumento xeralizado de positivos na sociedade", di Fernando Lacaci, presidente da Confederación de Anpas Galegas, en declaracións a Nós Diario. Malia que a Xunta aínda non contempla esta opción, o aumento exponencial de casos podería provocar o feche das escolas, unha situación que deixaría o alumnado galego sen "alternativa" para continuar os estudos. "Non se avanzou absolutamente nada estes dez meses para preparar ao profesorado e o alumnado para a docencia telemática", critica Lacaci, quen salienta que a meirande parte das estudantes que deben ficar na casa estes días "non recibiron ningunha docencia, só recolleron no campus virtual as tarefas e os deberes". Rogelio Carballo, presidente da Confederación Galega de Anpas de Centros Públicos (Confapa), coincide nesta cuestión: "O ensino dixital precisa dunha planificación, non consiste en enviar un PDF e sentar diante da cámara", expón. Para el, parte da culpa recae "nalgúns docentes, por suposto non todos, que non están dispostos" a adaptarse ás circunstancias. "Temos que ser exixentes co persoal docente, cuxo labor é fundamental para a sociedade", argumenta. Carballo di que as familias galegas son hoxe "prisioneiras dun dilema, saúde ou docencia", unha escolla "inxusta" na que o alumnado "sae perdendo en calquera caso". O presidente de Confapa lamenta que empresas privadas como a editorial Anaya, que puxo ao dispor de alumnas e docentes "recursos didácticos online de balde", asuman unha dixitalización "que corresponde ao sector público". As infraestruturas precisan de investimentos pola súa "obsolescencia" Unha das principais medidas de protección fronte aos contaxios é a ventilación das aulas, cuxas xanelas deben permanecer abertas, cando menos, quince minutos ao inicio e remate da xornada e 5 entre clase e clase. En pleno inverno, é preciso manter a calefacción acesa para combater o frío: "Os edificios da rede de centros públicos non teñen calidade ningunha de fechamento e non se conserva a calor, son infraestruturas moi antigas que están obsoletas e non se reformaron para se adaptaren á situación", lamenta Rogelio Carballo, quen lembra que o regulamento exixe nas aulas unha temperatura de 22ºC, 55% de humidade e 5 renovacións de aire por hora. "É preciso investir en sistemas de climatización que, malia seren caros, redundarán nunha maior eficiencia e unha redución de gastos a medio prazo", engade.


Summary: Foi candidato de Izquierda Unida á Presidencia do Goberno español, levando a coalición a obter os seus mellores resultados electorais nas xerais de 1993 e 1996.

Julio Anguita, histórico dirixente de IU, faleceu neste sábado, 16 de maio, con 78 anos de idade despois de que ser ingresado hai unha semana en estado crítico tras sufrir unha parada cardíaca. Fontes sanitarias informaron de que o pasamento de Anguita produciuse pasadas as 11 horas na UCI do Hospital Raíña Sofía de Córdoba, onde permaneceu ingresado durante a última semana. Anguita sufrira previamente varios ataques ao corazón que o levaron a ser intervido cirurxicamente en dúas ocasións. O primeiro infarto sufriuno en 1993 tras o que publicou o libro Corazón rojo. La vida después de un infarto'. Aún no me lo puedo creer. Sigo llorando y no sé cuándo dejaré de hacerlo. Hemos perdido al más grande. Nuestro amigo, nuestro camarada. Te echaremos tanto de menos. Has sido y serás la inspiración de muchos. Gracias por tu ejemplo. Seguimos tu lucha. Descansa en paz. pic.twitter.com/oz6O6KydXy— Alberto Garzón🔻 (@agarzon) May 16, 2020 Anguita era licenciado en Historia Moderna e Contemporánea pola Universidade de Barcelona e exerceu a docencia tanto na educación primaria como na secundaria. Ingresou en 1972 no Partido Comunista de España (PCE), do que sería secretario xeral, e en 1977 accedeu ao Comité Central do partido en Andalucía (PCA). Nas eleccións municipais de 1979 foi o candidato do PCE á Alcaldía de Córdoba, cargo que alcanzou e ostentaría até 1986. Deputado no Parlamento andaluz durante as dúas primeiras lexislaturas, foi candidato á Presidencia da Junta de Andalucía en 1986 á fronte da coalición Izquierda Unida, que se estreou como marca electoral neses comicios autonómicos logrando 19 escanos. En febreiro de 1989 foi elixido secretario xeral do PCE e un ano despois converteuse en coordinador xeral de IU, con quen foi candidato á Presidencia do Goberno español, levando a coalición a obter os seus mellores resultados electorais nas xerais de 1993 e 1996, ano en que alcanzou 10% dos votos e 21 deputados no Congreso.


Summary: O dato aparece recollido nun informe que elaborou a Asociación Estatal de Directors e Xerentes de Servizos Sociais. A entidade contou con estatísticas fornecidas polo Ministerio de Dereitos Sociais e Axenda 2030.

A Asociación Estatal de Directores e Xerentes de Servizos Sociais informou esta cuarta feira de que no que vai de ano, na Galiza, faleceron 448 persoas nas listas de agarda da dependencia. Após elaborar un informe con cifras do Ministerio de Dereitos Sociais e Axenda 2030, o colectivo explicou que 375 persoas desta listaxe do país xa viran recoñecido o seu dereito a recibir unha prestación. No entanto, aínda non viran efectuados os primeiros pagos das axudas. Outras 73 galegas e galegos dos que faleceron tiñan pendente a resolución do seu grao de dependencia, para saber se as administracións públicas lles concedían o dereito. Bater coa burocracia A finais do mes de novembro, había perto de 4.300 cidadáns á espera. Porén, estes datos non son os peores do Estado español. Segundo o estudo, o país estaría dos últimos en decesos cun 6,2% das e dos solicitantes. A media estatal está no 14,53%. Así, as peores taxas danse en Catalunya ou Canarias. Moi por debaixo estarían Nafarroa (co 4%) e Castela e León (0,15%). En total houbo 43.381 pasamentos. Segundo a Asociación Estatal de Directores e Xerentes de Servizos Sociais, "a burocracia nos procedementos e estas comunidades non van permitir que o Goberno cumpra co obxectivo de redución da lista de espera en 60.000 persoas comprometidas no plan de choque".


Summary: A participación galega nos Mundiais de Atletismo que se están a celebrar en Londres, puxo punto e final a pasada terza feira após deixar moi boas sensacións. Solange Pereira rematou décima na terceira serie dos 1.500 metros, a triplo saltadora Ana Peleteiro logrou a sétima posición na clasificación mundial, e Belén Toimil quedou por diante da súa principal rival. Todo un orgullo para o país!

A atleta canguesa, Solange Pereira, foi a primeira das galegas en competir e participar nun estadio impoñente que se presentou acolledor e a rozar o cheo. A pasada sexta feira, Solange chegaba a Londres após de realizar segundo as súas propias verbas "a mellor tempada da súa vida". É a raíña dos 1.500 metros este curso, logo de obter o Campionato de Galiza, o Campionato Estatal e proclamarse Campioa Estatal de Milla en Ruta, no tramo final da tempada disputou a Diamond League de Rabat e conseguiu a marca mínima 4:06:39 que lle deu pé a participar no Campionato do Mundo por primeira vez no que leva de carreira profesional. E como colofón a extraordinaria tempada, correu na terceira serie dos 1.500 metros e após finalizar en décima posición cun tempo de 4:06:63 puxo punto e final ao seu debut nun Campionato Mundial. A fin de semana foi a quenda de Ana Peleteiro na disciplina de triplo salto. Após unhas duras tempadas, Peleteiro chagaba ós Mundiais de Londres nun fantástico estado de forma e mental. Este ano logrou reencontrarse cun salto superior ós 14 metros, proclamouse Campioa Estatal Promesa e Subcampioa de Europa Sub-23. A riberense plantouse na final coa décimo segunda marca no triplo salto, 14.07 metros obtida na cualificación do Mundial. Sen presión e cunha enorme ambición de seguir a progresar esta tempada voltaba a ser aquela rapaza que saltou á elite mundial no ano 2012 ó proclamarse Campioa do Mundo Junior en Barcelona. A pupila de Iván Pedroso comezou a final cun salto de 13.92 metros colocándose en 8ª posición, ao realizar un segundo salto nulo que a ía desprazar ó undécimo posto. Foi no terceiro intento cando a atleta logrou pasar a barreira dos 14 metros, deixando a súa pegada nos 14.23 metros, mellor marca persoal, e batendo o seu propio Récord Galego Absoluto e Récord Estatal Promesa. Con 14.23 metros deixaba os postos da cola para meterse 7ª por diante de Patricia Mamona, mais no cuarto intento Ana desequilibrouse facendo un salto nulo e mancouse finalizando a súa brillante participación no Mundial e sendo a atleta de triplo salto estatal mellor cualificada e clasificada nun Campionato do Mundo. Un peche de tempada fabuloso para a de Ribeira, que está "á espera de realizar probas médicas para determinar o alcance da lesión", pensando que sexa de pouca gravidade. A murgardesa Belén Toimil puxo a terza feira punto e final a unha tempada de récords, após finalizar a súa participación no Campionato do Mundo, cunha serie de lanzamentos de 16.20 – 16.38 – X. A atleta do Playas de Castellón pecha a tempada cunha marca de 16.38 metros, quedando tan só a un metro do seu Récord Absoluto Galego de 17.38 metros e acadando a 26ª posición no Campionato do Mundo, por diante da española Úrsula Ruiz (28ª), actual Campioa Estatal e rival a bater por Toimil.


Summary: O Instituto de Educación Superior Intercontinental da Empresa (IESIDE) terá presenza en Vigo, Pontevedra, A Coruña, Lugo Ourense e Ferrol e é propiedade de Abanca.

Até o momento Galiza non contaba practicamente con presenza de universidades privadas no ensino superior. Apenas o Centro de Estudos Superiores Universitarios de Galiza (CESUGA), adscrito á Universidade San Jorge, impartía algunhas titulacións no Campus da Coruña. Porén, Abanca vén de fundar o Instituto de Educación Superior Intercontinental da Empresa (IESIDE), un espazo con presenza en Vigo, Pontevedra, A Coruña, Lugo Ourense e Ferrol. que impartirá no vindeiro curso (2016-2017) o grao de ADE, o MBA, seis títulos duais de Bachelor in Business Administration/ADE coa Dublin Business School e 26 titulacións propias de mestrado, especialista e experto. Para alén diso, incluirá a Escola de Negocios de Abanca, con novas liñas de estudo, e porá en andamento a Escola Interdisciplinar da Empresa, o Centro Interuniversitario da Empresa, o Centro de Investigación Abanca e o Centro de Innovación e Tecnoloxía Abanca, segundo explicou o presidente da entidade financeira, Juan Carlos Escotet. Galiza era un dos catro terrotorios do Estado español que non contaban con universidades privadas A entidade financeira asegura que quere "completar" con este proxecto a "oferta universitaria" existente na Galiza, "máis que competir", ao tempo que "reter talento e atraelo". Porén, o custe que deberá asumir o estudantado, se ben non foi concretado na comparecencia de imprensa na que foi presentado o IESIDE, será superior ao da universidade pública pois "queremos que sexa competitivo en calidade", din desde Abanca en declaracións recollidas pola axencia de noticias Europa Press. Aliás, só contará con bolsa o 25% do mesmo tendo "priridade", din, "aqueles que teñan necesidade". Ora ben, acrecentan, "non queremos bolsas de contemplación", dixo Escotet. "A ninguén se lle debe agasallar nada". A formación combinará modelos presenciais con titulacións online orientadas ás empresas que contarán mesmo con cursos corporativos. Fe de grallas. Por erro inicialmente sinalouse que esta era a primeira universidade privada no país. Porén, o CESUGA imparte titulacións privadas na Coruña como xa se corrixiu na información.


Summary: Beiras e Noriega insisten na necesidade dunha "fronte popular" contra a dereita, defenden a creación de candidaturas cidadás "sen acordos por arriba e nas que sexa o pobo quen máis ordene" e saudan iniciativas como a Marea Atlántica da Coruña.

Anova aposta forte por candidaturas de "base cidadá" de cara ás vindeiras eleccións municipais. A formación nacionalista defendeu unha política de alianzas para eses comicios na que "cada forza política" non pretende "manter fixos os marcos da súa leira". Así o manifestou o seu voceiro nacional, Xosé Manuel Beiras, no acto celebrado na praza 8 de marzo de Compostela ante medio milleiro de persoas. O portavoz cre que estas listas non deben partir de "acordos por arriba, senón que deben ser candidaturas de base cidadá, de unidade popular, nas que sexa o pobo quen máis ordene". Beiras ve a cidadanía "máis preparado" cás forzas políticas para "cambiar o réxime actual" Para Beiras, é a cidadánia quen está "máis preparada", incluso que as forzas políticas, para "cambiar o réxime actual en descomposición". E na procura desta "quebra democrática", segundo Anova, as organizacións políticas "deben funcionar como ferramentas da maioría social agredida para orientala e apoiala, pero sen controlala". Así, Beiras fixo incluso referencia a movementos como a Marea Atlántica da Coruña, ao que saudou "con fraternidade" e puxo como exemplo. Segundo dixo, as municipais precisan que se inicie "un proceso de impulso e apoio a todos os focos activos da cidadanía; candidaturas de cidadáns de base, na que nos incluímos sen pretensións de pór por diante cabeceiras de lista", dixo. Ante a situación actual, Beiras lamentou tamén que as organizacións da esquerda rupturista e nacionalista galegas non logren "poñerse de acordo en reivindicacións comúns" e lamentou o "minifundismo" que leva a "preocuparse por que non se movan os marcos ou manter o tabú de fronteiras que nós xa rompemos hai dous anos con AGE e volvemos romper nas europeas". Por iso fixo fincapé na necesida de que Galicia acade máis soberanía, pero tendendo a man a outros sectores populares que, sen ser propiamente galegos, defenden un espazo propio para Galicia, en clara referencia a EU ou incluso a Podemos. "Para ser fortes hoxe en día como nacionalistas temos que combater no espazo español, que é o que nos fode, e por iso hai que facer alianzas entre iguais", insistiu un Beiras que no seu discurso obviou as diferenzas internas nunha organización entre os que apostan por fortalecer AGE e ampliar as alianzas e os que prefiren centrarse na cooperación co soberanismo. Noriega aposta por unha "fronte popular" e "candidaturas populares" nos concellos para parar a dereita No mesmo sentido falou Martiño Noriega, coordinador nacional de Anova, que apostou por unha "fronte popular" contra as políticas da dereita. "Desde Anova fixemos un chamamento a configurar candidaturas populares nos concellos de Galicia, baixo un programa de mínimos e cunha metodoloxía aberta e participativa por definir. Porque nos entendemos parte da loita, e non a totalidade", proclamou. No acto de Anova tomaron a palabra representantes de varios colectivos como da Plataforma Gaelga polo Dereito ao Aborto, PAH Vigo ou Plataforma pola Auditoría da Débeda. Ademais das palabras destes, Beiras tamén tivo tempo para criticar a presenza dos resi de España en Compostela e o forte despregamento policia que provocou a súa visita á capital galega.


Summary: As e os profesionais convocantes da folga da Atención Primaria valoran como un éxito o seu seguimento e consideran que o paro acadou unha "repercusión masiva" ficando os centros de saúde baleiros nas áreas máis poboadas da Galiza. Desde a Asemblea de Áreas Sanitarias, convocante dos paros, resaltan tamén a grande participación da manifestación celebrada en Compostela.

A folga de Atención Primaria na Galiza e a manifestación de profesionais deste sector foi un "éxito" segundo as valoracións emitidas desde a Asemblea de Áreas Sanitarias (AAS), convocantes dos paros desta cuarta feira 19 de xuño. Sitúan ademais desde AAS o apoio nalgunhas áreas sanitarias como a de Vigo e Ferrol nun 90% de seguimento e un 70% en Pontevedra, mentres que en zonas como Lugo e Ourense acadouse o 50%. Resaltan ademais a importante incidencia que a folga obtivo nos centros de saúde pequenos, pois ficaron practicamente baleiros. As cifras da Consellaría de Sanidade supoñen unha grande rebaixa respecto ás das e dos convocantes Pola contra, as cifras da Consellaría de Sanidade supoñen unha grande rebaixa respecto ás das e dos convocantes, calculando o seguimento por estruturas organizativas e asegurando que este foi do 11,4% na EOXI de Ourense; do 12,3% na EOXI de Lugo; 16,9% na Coruña; 20,1 na de Santiago; 29,5% na de Ferrol; 30% na de Pontevedra e 34,8% en Vigo. A capital da Galiza acolleu ás 12 do mediodía unha grande manifestación do sector. Un dos portavoces da AAS, Ramón Veras, declaraba a Semos Galiza que se houbese que sintetizar nunha frase o motivo da folga sería "Queremos tempo para atender as e os nosos pacientes, para facer o noso traballo correctamente". Desde AAS quixeron agradecer a xente que acudiu aos centros de saúde e transmitiron que entendían e apoiaban a reivindicación As e os convocantes sinalaron a "perfecta" cobertura dos servizos mínimo permitindo atender as urxencias, e pediron a comprensión ás e os pacientes xa que a súa loita é en beneficio da saúde de todas e todos. Nese sentido, desde AAS quixeron agradecer a xente que acudiu aos centros de saúde e transmitiron que entendían e apoiaban a reivindicación. Os motivos da folga Os paros responden á denuncia continuada das e dos traballadores da sanidade pública perante o deterioro que nestes anos sufriu a Atención Primaria, cunha grande perda das condicións de traballo asistencia, tal e como denuncian as e os convocantes, debido aos recortes e á "mala xestión", a carencia de recursos e falla de persoal; que xunto a "nula intención da Consellaría de Sanidade de atender as necesidades da asistencia ás aos pacientes" volven a situación insostíbel. Os paros responden á denuncia continuada das e dos traballadores da sanidade pública perante o deterioro que nestes anos sufriu a Atención Primaria O persoal profesional da Atención Primaria anunciou que continuará cos protestos mentres non haxa por parte da Consellaría unha solución real, xa que implica a vida profesional para as e os traballadores e a mellora de atención para as e os pacientes.


Summary: Ucraína confirma perto de 40 falecementos, incluídos dez civís, pola ofensiva militar do exército ruso.

As Autoridades de Ucraína confirmaron hoxe a morte de perto de 40 persoas, entre elas dez civís, como consecuencia da ofensiva militar lanzada por Rusia contra o país, incluídos preto de 20 mortos por mor dun bombardeo contra un posto militar en Odesa. O asesor da Presidencia ucraníno Oleksiy Arestovich indicou que a grande maioría das vítimas son membros da Garda Fronteiriza, aínda que recoñeceu que hai "polo menos dez" civís mortos nos enfrontamentos. Vladimir Putin anuncia unha "operación militar especial" na Ucraína e comezan os bombardeos O Ministerio de Infraestrutura ucraíno resaltou que até o momento foron evacuados máis de 3.000 cidadáns na rexión de Donbass. O Ministerio sinalou na súa páxina web que un total de 3.100 persoas "foron evacuadas de Donetsk e Lugansk". Por outra parte, apuntou que "o movemento de trens a Jarkov fica suspendido temporalmente". "Ademais, por motivos de seguridade, detívose o tráfico no tramo entre Volnovaja e Pivdennodonbaska e evacuouse o persoal", concluiu no comunicado. Putin insiste na operación militar O presidente ruso, Vladímir Putin, anunciou hoxe ás 4 horas a súa decisión de realizar "unha operación militar especial" para defender Donbass. "Tomei a decisión de levar a cabo unha operación militar especial", declarou o mandatario durante unha mensaxe especial á cidadanía rusa, detallando que o obxectivo do operativo é "protexer as persoas que foron obxecto de abusos e xenocidio por parte do réxime de Kiev durante oito anos". En resposta, Ucraína anunciou que rompe as relacións diplomáticas con Moscova. O secretario xeral da OTAN, Jens Stoltenberg, informou tamén hoxe que os membros da alianza militar activaron os plans de defensa colectiva e afirmou que Moscova "fechou a porta" para alcanzar unha solución ao conflito pola vía diplomática. Solidariedade desde a Galiza co pobo ucraíno após a escalada do conflito A UE prepara "sancións masivas" A Comisión Europea, a través da súa presidenta, Ursula Von der Leyen, acompañada do Alto Representante da Unión Europea para Asuntos Exteriores, Josep Borrell, condenou a "agresión sen precedentes", ameazando coa imposición de "sancións masivas". "Conxelaremos os activos rusos na UE e deteremos o acceso dos bancos rusos ao noso mercado financeiro", agregou Von der Leyen. Esta acción, segundo a comisaria, ten como obxectivo "cobrar un alto prezo na capacidade do Kremlin para financiar a guerra".


Summary: VÍDEO | A ONG Igaxes3 lanza unha campaña para loitar contra o "estigma" que sofre a mocidade que vive en centros de menores. Case a metade, destacan, ten que "saltar" á vida adulta "en situación precaria"

África e Mikel teñen 18 anos. Viven en Santiago e fan cousas moi semellantes ás doutros mozos e mozas da súa idade. Ela vén de rematar o primeiro curso de Bacharelato e el finalizou un ciclo de formación profesional en artes gráficas. Igual que moita mocidade pasean coas amizades, deixan currículos á procura dun emprego, realizan actividades de lecer... "Se me ves pola rúa sen coñecerme pensarás que son unha rapaza normal", sinala África. "Pero se che contan que vivo nun centro de menores, quizais terías outra opinión", agrega Mikel. Ambos son os protagonistas da campaña Non nos xulgues, que vén de lanzar a ONG Igaxes3, especializada no traballo con infancia e mocidade en risco de exclusión, co propósito de "acabar co estigma" que padecen as mozas e mozos tutelados que viven en centros de menores. África, Mikel e tantos outros "son rapaces coma os demais" e o "único que os distingue do resto" é esa tutela e o feito de pasaren boa parte dos primeiros anos das súas vidas a residir nalgúns destes centros, onde agora se "preparan para a vida independente". "Cando eran nenos -explican dende Igaxes- viviron situacións de desamparo e precisaron dun clima de convivencia máis seguro que lles permitise medrar e desenvolverse adecuadamente". "Necesitamos aprender a ser adultos, estudar e atopar un traballo" porque "o día que deixemos de vivir aquí teremos que ser independentes", agregan eles mesmos. "Non tivemos unha vida fácil, pero somos coma ti", apelan dende o vídeo da campaña. Igaxes destaca que case a metade da mocidade tutelada ten que "saltar" á vida adulta "en situación precaria" Con esta acción, explica a organización, trátase de eliminar "prexuízos" e procurar así reverter a actual situación, na cal case a metade das mozas e mozos que "saltan á vida adulta" dende un centro de menores "teñen que facelo en situación precaria". "Cando fan 18 anos teñen que dar un salto sen rede" e isto implica "madurar moito antes ca o resto da xente da súa idade". Por iso non se corresponde ceoa realidade o "prexuízo" segundo o cal "se están nun centro é porque algo malo farían". "Se están nun centro é porque precisaban protección" e agora cómprelles compresión. "Moitos non teñen apoio familiar nin axuda doutros adultos, por iso é tan inxusto que outras persoas os xulguen como conflitivos ou problemáticos". "Este estigma é unha carga moi pesada á que deben enfrontarse" e por iso Igaxes pide axuda para lle "poñer fin" divulgando esta campaña nas redes sociais e outros soportes.


Summary: Alberto Varela Paz, actual alcalde de Vilagarcía de Arousa, aspira a recuncar no posto para avanzar nas medidas postas en marcha no último mandato. Avogado de profesión, afirma que unha das grandes necesidades da vila é un novo centro de saúde.

Que valoración fai do seu mandato? Creo que temos mudado o sentido en que camiñaba Vilagarcía. Hai catro anos vivíase un permanente conflito e Vilagarcía estaba paralizada. Non podíamos seguir así, e presentámonos para cambialo. Nestes catro anos viuse unha Vilagarcía máis humanizada, con 30.000 metros cadrados humanizados para dar prioridade ás persoas e recuperar espazos públicos para uso e desfrute, complementados cunha aposta polo transporte sostíbel como bici e bus e creando, ademais,1.250 novas prazas de aparcadoiro. Apostamos na recuperación do noso patrimonio cultural e histórico. Recuperamos boa parte da nosa conexión coa ría, coa mellora dos paseos marítimos e os novos proxectos para amplialo. Fixémolo sen deixar de apostar fortemente nunha Vilagarcía máis social. Aumentamos en 90% o orzamento de servizos sociais, dedicando máis de 80.000 euros a becas para estudantes e recuperando para uso público e social inmóbeis como a casa Jaureguízar, que antes era propiedade dun narcotraficante. De todas as medidas que impulsou, cal salientaría e por que? Creo que o plan de humanizacións definiu claramente a nosa vila, pero ademais a construción da nova Escola Infantil de Vilaxoán foi un grande avance en políticas de conciliación e de benestar. E fixémola sen ningún investimento da Xunta de Galiza, que ten abandonada Vilagarcía. Cremos na necesidade de contribuír unha Vilagarcía na que se viva mellor, e con estas medidas intentamos camiñar nesa liña. Que dificultades enfrontou estes catro anos o seu concello? A verdade é que, tristemente, o principal problema estivo na oposición da Xunta e a desatención. Creamos unha liña de conexión co Hospital do Salnés, que era unha competencia autonómica pero que non conta para a Xunta. Necesitamos imperiosamente un novo centro de saúde (a Consellaría de Sanidade négase a falar e descarta os intentos de sentarnos a dialogar e resolver). Hai un solar, onde está o case baleiro o edificio da antiga Comandancia da Mariña, que podería ser reutilizado para construír un novo centro, como teñen todas as poboacións semellantes. Non estamos nos plans das estacións intermodais, cando somos a cabeceira dunha comarca fundamental para o conxunto de Galiza, con gran potencial económico e turístico. E temos parada a posibilidade de dotar de maior solo industrial a Vilagarcía pola parálise autonómica. O abandono da Xunta é absoluto. Como valora o papel da oposición? Como en calquera situación vital, hai de todo. Quero destacar que somos un goberno en minoría que non perdeu ningunha votación no pleno municipal até que chegou a campaña. Coa proximidade das eleccións todo cambiou, como era de esperar en certa maneira. Pero mentres tivemos a oportunidade de dialogar, conseguimos sacar adiante os nosos proxecto e os orzamentos municipais. Creo que, especialmente, foi de valorar a posición do BNG, que arrincou moitas accións que defendeu e que se levaron a cabo pola súa capacidade negociadora, moi responsábel. Non podemos dicir o mesmo da oposición que fixeron outros grupos que, dicindo defender posicións de esquerdas, pasaron catro anos votando xunto ao PP. Mesmo foi noticia que os medios de comunicación desvelaron e fotografaron as súas xuntanzas previas ao pleno para prepararen as estratexias conxuntas. Cal é a principal necesidade do seu concello? Apuntaría dúas cuestións: Vilagarcía ten unha relevante calidade de vida, que agora mesmo pon o seu foco na necesidade dun novo centro de saúde. Agardamos que a Xunta se abra a negociar e non dea máis as costas. Por outro lado, temos a oportunidade de continuar potenciando a organización de eventos e actividades que atraen moitos visitantes que activan a nosa economía local. Para continuar nesa liña, creo que debemos apostar nunha maior e mellor conexión, demandando o inicio da estación intermodal, que nos permita tamén ter unha rede de transporte comarcal máis eficiente. E nesa liña precisamos o desdobramento do viario a Pontevedra. En relación a iso, cal será a primeira medida que impulsará no novo mandato? É difícil sinalar unha, porque a actividade municipal é moi rápida e moi chea de traballo. Pero creo que, simbolicamente, a primeira medida que impulsaremos será axilizar os proxectos que están en marcha, como o plan de humanizacións de espazos en todo o territorio ou a ampliación da piscina municipal. Debido ás eleccións, non quixemos facer grandes anuncios para evitar as malas interpretacións.


Summary: A investigación de EUA conclúe que a morte de civís non violou a lei da guerra, xa que a operación tentaba atacar o Estado Islámico

O ataque dun avión non tripulado estadounidense en Kabul en agosto, no que morreron 10 civís afgáns, foi un tráxico erro, mais non violou ningunha lei, dixo un inspector xeral do Pentágono tras unha investigación. Tres adultos, entre eles un home que traballaba para un grupo de axuda estadounidense, e sete nenos morreron na operación do 29 de agosto, cuxo obxectivo era unha casa e un vehículo ocupados por militantes do Estado Islámico. "A investigación non atopou ningunha violación da lei, incluído o dereito da guerra. Os erros de execución combinados co rumbo de confirmación e os fallos de comunicación provocaron lamentábeis baixas civís", dixo nun informe o tenente xeral Sami Said, inspector xeral da Forza Aérea de Estados Unidos. "Foi un erro honesto", dixo Said aos xornalistas no Pentágono. "Pero non se trata dunha conduta criminal, senón dunha neglixencia", engadiu. Said dixo que as persoas directamente implicadas no ataque, que tivo lugar durante a evacuación liderada por Estados Unidos miles de afgáns despois de que os talibán se fixesen co control do país, crían realmente "que estaban a apuntar a un ataque inminente." "O obxectivo do ataque, o vehículo, o seu contido e o seu ocupante, foron avaliados xenuinamente nese momento como unha ameaza inminente para as forzas e a misión de EUA no aeroporto internacional ", di o informe. Con todo, a interpretación dos datos de intelixencia e as observacións dun coche que era o obxectivo e os seus ocupantes durante oito horas foron "lamentabelmente inexactas", segundo o informe. Said explicou que non houbo unha persoa á que culpar do "erro". Tamén dixo que non era a súa responsabilidade decidir se alguén debía ser castigado polo "erro".


Summary: PSdeG, Común da Esquerda, BNG e grupo mixto solicitan conxuntamente a convocatoria urxente da deputación permanente para que o presidente da Xunta explique "as relacións do seu goberno con cargos de Pemex imputados por presunta corrupción".

A oposición ao completo pide explicacións a Feijóo pola súa relación co ex-director xeral de Pemex, Emilio Lozoya, detido e encarcerado pola súa suposta relación con varios casos de corrupción e investigado polos negocios que impulsou da man da Xunta en Galicia. Os grupos do PSdeG, Común da Esquerda, BNG e mixto uníronse para solicitar a convocatoria urxente da deputación permanente para que o presidente da Xunta aclare os vínculos co ex-directivo da petroleira, apreixado o pasado 13 de febreiro en Málaga. PSdeG, Común da Esquerda, BNG e grupo mixto piden que Feijóo explique "as relacións do seu goberno con cargos de Pemex imputados por presunta corrupción"Nun escrito rexistrado este mércores, os voceiros da oposición piden que se reúna o órgano que vela polo funcionamento do Parlamento entre lexislaturas para que así Feijóo explique "as relacións do seu goberno con cargos de Pemex imputados por presunta corrupción". O presidente da Xunta insiste en desligar a Lozoya dos negocios de Pemex en Galicia que, non obstante, segundo indicou o propio Executivo galego en 2013 e 2014, Feijóo en persoa tratou directamente con el. A prensa mexicana sinala o candidato á reelección polo PP como clave nos negocios que o agora detido impulsou en España; e no país latinoamericano a compra de Barreras por parte da petroleira está sendo investigada pola Fiscalía, o Tribunal de Contas, o Goberno e a propia empresa. O propio fiscal xeral sinalou a Lozoya como "símbolo" da corrupción da etapa de Peña Nieto á fronte do Executivo azteca. O PSdeG pide a Feijóo que aclare "por que nunca chegaron os 20 buques" anunciados e Común da Esquerda lembra que as promesas quedaron "en nada"Nun comunicado, o deputado do PSdeG, Luís Álvarez, insta a Feijóo a "explicar" as súas relacións cun "prófugo da xustiza" agora detido e tamén que aclare "por que nunca chegaron os 20 buques" que anunciou que se construirían en Galicia "durante unha campaña electoral" e dos que "non se soubo nada". "O que si puidemos ver foron as fotos de Feijóo xunto a un directivo agora detido, acusado de suborno e branqueo de capitais", engadiu. Desde Común da Esquerda, o vicevoceiro Antón Sánchez advertiu de que "a gran solución que presentaba Feijóo para o futuro de Barreras, o acordo con Pemex, podería ser parte dun tramado corrupto". Por iso, considera "urxente" que o presidente da Xunta "dea explicacións". Sánchez lembrou que aquela "alianza estratéxica" que promocionou Feijóo e que "suporía a creación de 2.500 empregos, un grande aumento da carga de traballo con 20 barcos ou a base loxística do Porto Exterior da Coruña quedou en nada: só dous floteis e todos os contratos prometidos sen materializar". O BNG cre que Feijóo "debe dar a cara" e lembra que a compra de Barreras por parte de Pemex "ten máis sombras que luces"No BNG, a súa deputada Olalla Rodil cre que Feijóo "debe dar a cara e explicar os seus vínculos con Emilio Lozoya, pero tamén con Carlos Roa ou José Manuel Carrera Panizzo, os outros directivos que negociaron os acordos co Goberno galego". Segundo Rodil, se Feijóo rexeita comparecer ante a comisión permanente "demostrará que ten algo que ocultar" como, advirte, din as informacións da prensa mexicana que "sinalan directamente o presidente da Xunta e a destacados membros do seu goberno". Ademais, destaca que a operación de venda a capital mexicano do estaleiro vigués Barreras "ten máis sombras que luces". O xulgado aproba o acordo para refinanciar BarrerasPor outra banda, o Xulgado do Mercantil número 3 de Pontevedra, con sede en Vigo, homologou o acordo de refinanciamento extraxudicial de pagos subscrito polo estaleiro Hijos de J. Barreras o pasado 2 de febreiro. O órgano xudicial declarou que o plan de reestruturación non pode ser rescindido, do mesmo xeito que todos os negocios, actos e pagos realizados ao seu abeiro, nin as garantías constituídas en execución do acordo. "As entidades financeiras acredoras, afectadas pola homologación, manterán os seus dereitos fronte aos obrigados solidariamente co debedor e fronte aos seus fiadores e avalistas, os cales non poderán invocar nin a aprobación do acordo de refinanciamento nin os efectos da homologación en prexuízo daqueles", di o xulgado.


"Talvez porque eu pense demais ou sonhe demais, o certo é que não distingo entre a realidade que existe e o sonho, que é a realidade que não existe". (O livro do desassossego, Fernando Pessoa). Ao mellor, necesitamos atopar o chapeu axeitado, un chapeu de pedra pómez que nos limpe e púe as ideas, que nos torne o sol de maio disposto a derreternos os miolos Tiña toda a razón Xavier Vence cando, no fervor da campaña, lle recordaba ao flamante alcalde de Santiago, Martiño Noriega, que a cabeza debería valer para máis cosas ca para levar o chapeu. O que acontece é que todos, sen excepción, deberían aplicarse –ou deberiamos aplicarnos- o conto, e nomeadamente os que lles toca liderar unha organización nacionalista ou galeguista. E por suposto, tamén deberían facer o mesmo aqueloutros que, pola súa significación no País, pola súa condición de referentes sociais, ou por ter sentido de pertenza, dispoñen de vagar para a autocrítica, previa e necesaria para atopar a maneira de facernos respectar como galegos nos novos tempos que se aveciñan. Ao mellor, necesitamos atopar o chapeu axeitado, un chapeu de pedra pómez que nos limpe e púe as ideas, que nos torne o sol de maio disposto a derreternos os miolos, ata que perdamos a ansia de pensar con sentidiño. Ao mellor, o maldito chapeu de pedra porosa pode ser un excelente antídoto para evitar que se nos quenten os cascos e mesmo desprazar a calor cara o corazón. Ao mellor, necesitamos leucocitos novos e limpos, para tratar de que nos chegue aos ventrículos sangue fresco e osixenado para defender o País de axentes patóxenos, de dentro e de fóra, dispostos a fumigarnos a pouca existencia que nos queda. Agora que o divorcio xa tivo tempo de amolecer, xa vai sendo hora de que os nacionalistas –ou galeguistas- deixemos de mirar cara o embigo e nos poñamos a cavilar, coa cabeza fría e co corazón quente, no mellor xeito de conformar o futuro dos nosos fillos antes de que o País desapareza irremediablemente. En fin, levármonos ben e pensar que, para traballar polo que nos une, non é preciso que durmamos xuntos, nin é imprescindible que uns venzan e capitulen outros. Só temos que chegar ao acordo de non repartir a miseria que posuímos, só temos que saber cal é a parte que debe conformar a bolsa dos gananciais. Xa vai sendo hora de que os nacionalistas –ou galeguistas- deixemos de mirar cara o embigo e nos poñamos a cavilar, coa cabeza fría e co corazón quente, no mellor xeito de conformar o futuro dos nosos fillos antes de que o País desapareza irremediablemente Se nos puxeramos máns á obra e nos atreveramos a impulsar unha pequena empresa cos pés na Terra, cun accionariado galego cen por cento; se foramos capaces de pór no mercado o avituallamento necesario para chegar ás Cortes do Estado nas vindeiras eleccións, cunha mensaxe nítida de defender a existencia de Galicia, estariamos listos para evidenciar o noso sentido de pertenza. E senón, apaga e vámonos! Ah! O teimudo do meu tío Lisardo pensa que a cousa aínda pode ter remedio. Se deixamos de comportarnos coma auténticos pánfilos, agardando que nos salven os alpabardas incapaces de atopar o mínimo común denominador que nos permita amancebarnos, sen máis trámites, talvez cheguemos onde temos que chegar. Malia será que non o consigamos!


Summary: Falamos con Santiago Veloso, presidente de Ponte nas Ondas!, que este martes recollerá en Barcelona o Premio Ondas á mellor cobertura informativa, un novo impulso á campaña que persegue que o patrimonio inmaterial galego-portugués sexa recoñecido pola UNESCO

Este martes 25 de novembro será unha data especial para o proxecto de Ponte...nas ondas!. En Vigo celebrará unha nova edición, a duodécima, da Mostra de Oralidade Galego-Portuguesa, un evento que todos os anos reúne un gran número de rapaces e rapazas de centros de ensino de Galicia e do Norte de Portugal para amosarlles significativos exemplos de voces do patrimonio inmaterial galego-portugués. Pero este ano, ademais, nesta mesma data os impulsores desta iniciativa pedagóxica e cultural recollerán en Barcelona o Premio Ondas á mellor cobertura informativa, un dos meirandes recoñecementos recibidos até agora polo proxecto. "Foi unha feliz coincidencia", destaca dende a propia cidade condal Santiago Veloso, máximo responsable desta iniciativa de recuperación e difusión da cultura común a ambas as dúas beiras do Miño. "Foi toda unha sorpresa para nós, sobre todo tando en conta que non somos unha experiencia profesional de comunicación", subliña. O acto de entrega terá lugar ás 19 horas Teatro Liceu de Barcelona, presentado polos xornalistas Jesús Gallego (Carrusel deportivo) e Macarena Berlín (Hablar por hablar) e poderase seguir en directo a través da canle Divinity. "Ás veces en Galicia hai unha falta de perspectiva, de ver o que hai aquí, e unha falta de apoio a unha iniciativa da que podemos presumir" Veloso destaca que xa no pasado algúns dos primeiros recoñecementos ao labor de Ponte nas Ondas viñeran dende Cataluña, en concreto a través do programa de Julia Otero La radio de Julia, daquela líder da radio en España. "Nós levabamos xa tres edicións de Ponte nas Ondas, cun grande éxito de participación das escolas, pero ninguén nos coñecía, ninguén nos apoiaba, ninguén nos facía caso", lembra Veloso. A difusión que a conexión en directo que a xornalista nacida en Monforte realizou co estudio escolar instalado na Casa da Cultura de Salvaterra incrementou o interese de medios de comunicación de Galicia e de todo o Estado por esta iniciativa. "Ás veces en Galicia hai unha falta de perspectiva, de ver o que hai aquí, e unha falta de apoio a unha iniciativa da que podemos presumir", láiase Veloso. "Máis que a cuestión do recoñecemento, que non é o que buscamos, detectamos ás veces unha certa incomprensión. Non sei se é que no noso traballo fallou a comunicación. Pero si que houbo e hai falta de coñecemento dunha experiencia singular e útil. E única, porque non existía en ningún outro lugar unha experiencia que unise a educación, o patrimonio, as novas tecnoloxías, os medios de comunicación e o traballo activo coa radio", explica. Obxectivo: 25 de novembro de 2015 O Premio Ondas chega ademais nun momento inmellorable para esta iniciativa, embarcada nun novo intento para que o patrimonio inmaterial galego-portugués sexa recoñecido pola Unesco, despois de que hai dez anos a proposta non fose aceptada, en parte polo limitado apoio do Goberno portugués á proposta. Porén, Santiago Veloso confía en que desta volta a cultura galego-portuguesa si acade esta distinción: "Dez anos despois de presentar aquela candidatura mudaron moitas cousas. Entre outras, que entrou en vigor a convención para a salvagarda do patrimonio inmaterial. E con esa convención cambiou tamén o procedemento para o proceso de inscrición na lista representativa. O procedemento é máis áxil, máis transparente, sobre todo pensando nunha proposta coma a nosa, que é transnacional", destaca Veloso. Santiago Veloso confía en que desta volta a cultura galego-portuguesa si acade esta distinción: "Dez anos despois de presentar aquela candidatura mudaron moitas cousas" Explica que "a propia Unesco valora e incentiva este carácter transnacional. Fixeron unha autocrítica no senso de que no pasado potenciaran moito as inscricións nacionais, pero iso fixo que cada país fose ao seu, tentando inscribir as súas manifestacións, quedando relegadas as propostas multinacionais por falta de apoio. Para corrixir iso, mesmo na súa web destacan unha aplicación online para fomentar a presentación de propostas compartidas entre varios países". "Esta é unha candidatura que ten sobrados argumentos para ser considerada patrimonio da humanidade. Sempre llelo digo aos meus alumnos: o patrimonio inmaterial galego portugués é patrimonio da humanidade e xa o era na Idade Media, a través da lírica que produciu. E agora é evidente que ese patrimonio oral aínda está vivo e aínda é común ás dúas beiras", salienta. "Outro dos valores desta candidatura é que parte da sociedade civil e sobre todo dos centros educativos. Non hai outra candidatura que estea promovida por centros educativos de dous países", engade. A campaña, que foi presentada o mes pasado no Consello da Cultura Galega, buscará nos vindeiros meses ir sumando apoios sociais e institucionais. A campaña traballará até o 25 de novembro de 2015 nunha mobilización de apoios para acadar o obxectivo ante a UNESCO. No marco desta campaña comezará a funcionar un novo portal web (patrimonio.org), que recollerá a riqueza do patrimomio inmaterial galego-portugués. Na presentación Santiago Veloso fixo un chamamento especial á participación "das escolas, que foron dende o inicio o motor desta locomotora que non parou" pero tamén "ás persoas, que son as portadoras deste patrimonio" e "ás institucións en todos os seus niveis, para que fagan parte da historia da eurorrexión". "Cremos que é importante e é posible implicar á sociedade da Galicia e de Portugal neste proxecto, e tamén noutros países nos que este patrimonio tamén está presente. Refírome a todos os países da lusofonía" A campaña, destaca, terá un importante compoñente "viral", para implicar a capas máis amplas da sociedade. "No ano 2004 aínda non existían as redes sociais, o peso de Internet non era tan importante", sinala Veloso. "Cremos que é importante e é posible implicar a sociedade da Galicia e de Portugal neste proxecto, e tamén noutros países nos que este patrimonio tamén está presente. Refírome a todos os países da lusofonía, comezando por Brasil", engade. "Hai argumentos de sobra para pensar que é factible e cremos que podemos estar cerca", conclúe. Antes, terá que superar as barreiras e obstáculos aínda existentes, algúns ideolóxicos e sociais, pero tamén legais e burocráticos. A fronteira entre Galicia e Portugal é apenas unha liña nos mapas, pero segue tendo implicacións que se sofren na práctica. Santiago Veloso exemplifícao cunha anécdota: "Para que as escolas que van vir dende o norte de Portugal (de Caminha, Melgaço, Cerveira, Valença e Monçao) á Mostra de Oralidade Galego-Portuguesa puidesen estar en Vigo este martes, tiveron que superar uns atrancos burocráticos tremendos. Este tipo de actividades séguense considerando unha saída ao estranxeiro, teñen que pedila a Lisboa cun mes antelación, coma se fosen a Berlín ou a Moscova". "A pesar de toda a retórica que hai sobre a eurorrexión, de tantos anos de enchérsenos a boca, na práctica seguimos igual. Nós somos máis de facer que de falar e de especular sobre a eurorrexión" "A pesar de toda a retórica que hai sobre a eurorrexión, de tantos anos de enchérsenos a boca, na práctica seguimos igual. Nós somos máis de facer que de falar e de especular sobre a eurorrexión", destaca. "Hai que facer: xuntar as escolas, que os nosos rapaces vaian alá, que os de alá veñan aquí. A Mostra de Oralidade é un evento único onde os rapaces galegos van escoitar falar en portugués, e os portugueses van escoitar falar en galego e vanse decatar de que entenden todo perfectamente". "Cando nos proxectos só hai cartos e non hai nada detrás, a cousa acaba como acaba. Este tipo de accións tan simples, simples no sentido de que non requiren grandes investimentos, son as máis efectivas e son as que hai que promover", conclúe. XII Mostra de Oralidade Galego-Portuguesa "Este tipo de accións tan simples, simples no sentido de que non requiren grandes investimentos, son as máis efectivas e son as que hai que promover" O Auditorio Afundación de Vigo acollerá este martes a partir das 11.30 horas a XII Mostra de Oralidade Galego-Portuguesa, unha actividade á que asistirán centros educativos de Caminha, Vilanova de Cerveira, Valença do Minho, Monçao, Melgaço, Salvaterra de Miño, Nigrán e Vigo. O evento está dirixido aos máis novos e novas "para que teñan a oportunidade de escoltar baixo diferentes voces as palabras do seu patrimonio común". Artistas e agrupacións galegas e do norte de Portugal amosarán exemplos de naarración oral, cantos, danzas, música, xogos de lingua e teatro popular. O compositor e intérprete Xoán Curiel será o encargado de realizar un percorrido pola voces da lusofonía e achegará contos e cancións de diferentes países que comparten este patrimonio común. O músico e actor galego Paco Nogueiras centrará a súa intervención nas celebracións anuais (Entroido, San Xoán, Romarías, Samaín, Nadal) e nos xogos populares, interpretando cancións cunha ampla variedade de ritmos. A Associaçao Cultural Fértil, de Povoa de Varzim, realizará unha teatralización de diversas historias e contos tradicionais portugueses. O grupo Migallas, un dos veteranos na expresión oral en galego, interpretarán temas con xogos de lingua e contarán relatos e adiviñas da cultura tradicional común. A actividade desenvólvese dentro da campaña pola inscrición na Lista Representativa da UNESCO do Patrimonio Inmaterial Galego-Portugués A actividade desenvólvese dentro da campaña pola inscrición na Lista Representativa da UNESCO do Patrimonio Inmaterial Galego-Portugués. Nos seus doce anos de historia este evento pasou por Vigo, Paredes de Coura, Pontevedra, Melgaço, O Porriño ou A Guarda, e nel participaron artistas de Portugal, Brasil, Angola, Mozambique e Galicia, como Amélia Muge, Vozes da Rádio, Cantares do Minho, Augusto Canário, Socorro Lira, Alberto Mbundi, Timbila Muzimba, Xistra, Uxía, Mini e Mero ou Mercedes Peón.


Summary: Só quería despedirme de ti por agora, porque a vida é o tempo que transcorre mentres agardas a morte, pero como non sabemos canto imos ter que agardar, procuraremos vivir felices, como ti nos ensinaches a facer. Prometo lembrarte sempre cun sorriso, prometo ser feliz e prometo ter as mismas ganas de vivir ca ti. Grazas por todo Guadalupe, Quérote moito!

Era unha tarde de mediados de outubro. O sol apenas se atrevía a amosarse entre as nubes, o día era gris, triste, escuro… apenas conseguía entrar un chisco de luz polas vidrieiras de cores da igrexa. No centro do templo, unha urna branca e azul presenciaba o momento, os fillos e o home no primeiro banco, os traxes, os abrigos e o resto de prendas, apenas conseguían tornar o frío, porque non era un frío que ven de fóra, era un frío que sae do máis profundo do corazón, ninguén atinaba a pronunciar unha verba, o acto comezaba… Era o día para despedirse dunha amiga, dunha desas persoas xenerosas, agarimosas, sinxelas, dun espírito tan nobre, que é imposible non querer, dende o primeiro momento que ves o incrible ser humano que se agocha nesas paredes de carne e óso. Ás veces un reflexiona sobre os avatares da existencia e semella que os corpos máis fráxiles conteñen as almas máis puras e os espíritos máis cheos de bondade, e crédeme, que esa é ela. Guadalupe comezou sendo una clienta que unha tarde calquera entrou pola porta do meu traballo, coma calquera outra persoa, ao principio non reparei en exceso nela, pero máis cedo que tarde comezamos a falar, das nosas vidas, dos medos que nos asexaban, das cousas que nos facían felices e calesquera outra banalidade se trocaba nunha conversa sen fin, porque Guada gostaba moito de falar, de falar e de rir. As persoas que somos máis introvertidas sempre gostamos moito de compartir unha conversa con xente tan extrovertida como Guada, sempre admirei esa capacidade dialéctica, esas ganas de compartir, de amosar, de vivir… Con ela calquera brincadeira basta para rir, sempre cun sorriso na faciana. É una desas persoas que fan que cada minuto ao seu carón pague a pena e se convirta nunha experiencia do máis gratificante, dese tipo de xente que te contaxia de ledicia, de vitalidade, que che da ganas de vivir. Ese tipo de seres humanos ao que é imposible non querer. As semanas trocáronse en meses, os meses en anos, choveu, nevou, fixo sol, cambiáron mil veces o tratamento, houbo desilusións, houbo espranzas anovadas e a pesares de todo, podería xurar que Guada non fallou nunca coa súa cita semanal. Falamos cada luns dos fillos, dos pais, das nosas parellas, das nosas viaxes, do traballo, do pasado, do presente e do futuro…En fin, de todo canto poden falar dous grandes amigos, porque si… Co paso do tempo e sen decatarnos, convertémonos en dous amigos de verdade, ata collemos a costume de agasallarnos con imáns de cada recuncho do mundo ao que viaxábamos, porque se algo lle facía especial ilusión a Guada, era coñecer mundo. Unha costume que, por suposto penso manter, porque mentres se Manteña viva a lembranza abonda para que unha persoa non deixe de existir. E ti miña amiga, nunca deixarás de existir, porque gardarei coma un tesouro o teu recordo. Non te vou botar en falta, porque sei que dalgún xeito segues aquí, con todos nós. E cada vez que vaia a calquer lugar do mundo lembrareime da nosa vella costume, pasarei por diante dun posto de "souvenirs", verei un imán co nome da vila e sorrirei, porque sei que ahí estarás ti, pra devolverme o sorriso. Non esquecerei xamáis ese teu sorriso, as túas verbas e todo o agarimo que me deches, e a pesares de que nunca che dixen o moito que te apreciaba, creo que ti o sabías ben. Esas cousas nótanse, e cando hai afecto entre dúas persoas, sobran as verbas, por iso non me pesa nada. Sei que me apreciaches igual que eu a ti, do mesmo xeito que sei que se de algo estabas especialmente orgullosa nesta vida era da túa prole (como eu che dicia). E si, podes estar ben fachendosa, ir ca fronte alta onde estés, porque son unhas persoas extraordinarias, das que paga a pena manter preto. Guada, aínda que eles non o crean, son o teu vivo retrato, e podo seguir vendo neles, tódalas túas virtudes como persoa, que son moitas. Nunca me expliquei como o fixeches, pero como nai triunfaches sobradamente, á vista está. E sei que sempre levarán o teu apelido e o da túa familia con dignidade e humildade, Non se pode pedir máis de un fillo. Que faga digna á súa nai, e ti Guada eres unha desas escasas persoas que fai digna a condición humana. Non digo máis, só quería despedirme de ti por agora, porque a vida é o tempo que transcorre mentres agardas a morte, pero como non sabemos canto imos ter que agardar, procuraremos vivir felices, como ti nos ensinaches a facer. Prometo lembrarte sempre cun sorriso, prometo ser feliz e prometo ter as mismas ganas de vivir ca ti. Grazas por todo Guadalupe, Quérote moito! Publicidade


Summary: "En materia de Xustiza, a pandemia está superada", afirmou o presidente do Tribunal Superior Xustiza da Galiza, Gómez y Díaz-Castroverde, na presentación da memoria xudicial de 2020. En conxunto, o ano de pandemia supuxo un descenso das denuncias, un aumento dos procedementos en trámite e tamén dos casos resoltos. Porén, a administración da Xustiza proseguiu e comeza a recuperar o tempo perdido, con máis actuacións telemáticas e coa previsión dun incremento de casos nos xulgados do social tras a finalización dos ERTE.

O presidente do Tribunal Superior de Xustiza da Galiza, José María Gómez y Díaz-Castroverde, presentou no último día de maio a memoria da actividade xudicial do ano 2020, o ano da pandemia da Covid-19 que levou os tribunais e xulgados da Galiza á suspensión das actuacións xudiciais programadas mais dos prazos procesuais desde o 14 de marzo até o 4 de xuño, de acordo co que aconteceu no resto dos territorios estatais. Así, afirma o presidente do TSXG no arranque do informe xudicial de 2020, "o balance da actividade xudicial do ano 2020 non é só o balance da pandemia. É o balance da nosa adaptación ás circunstancias". Neste sentido, aclara que o resultado non é de todo malo" malia aumentar 7% o número de asuntos en trámite nos xulgados galegos. "Unha cifra que non nos satisfai, pero que asumiríamos como aceptábel cando comezou esta crise". O ano xudicial en cifras Gómez y Díaz-Castroverde asegurou durante a presentación da memoria xudicial que os órganos xudiciais galegos "resistiron ben o gran reto" da Covid-19 xa que as medidas postas en marcha no marco da crise sanitario "evitaron contaxios, non xeraron unha bolsa de asuntos sen resolver e avanzouse no uso das tecnoloxías". Os xulgados e tribunais galegos recibiron o ano pasado 293.692 asuntos, un 11,4% menos que en 2019. Tanto a entrada como a resolución de casos descendeu en todas as xurisdicións. Como consecuencia do confinamento e da suspensión da actividade xudicial non esencial, os órganos xudiciais deixaron 167.450 asuntos en trámite, un 7,4% máis que a finais de 2019, cando estaban pendentes 155.822 procedementos. Esta porcentaxe sitúase por baixo da media estatal, que foi dun 11%.No caso de cidades como Vigo ou A Coruña, situouse no 4 e o 3,4%, respectivamente. Doutra banda, o ano pasado resolvéronse na Galiza 278.961 asuntos, o que supuxo un descenso interanual de 14,3%. Efectos da crise económica En 2020 as demandas de execucións hipotecarias presentadas na Galiza mantivéronse sen variacións. Iniciáronse 772 procedementos, un 1,8% máis que en 2019, cando se rexistraron 758, a cifra máis baixa dos últimos doce anos. Ademais, os xulgados galegos practicaron o ano pasado 1.398 lanzamentos, dos que 1.150, 82,2%, foron consecuencia de procedementos derivados da Lei de arrendamentos urbanos, por falta de pagamento do aluguer. En comparación co mesmo período do ano pasado, o número de lanzamentos caeu un 38,4%, ao pasaren de 2.271 a 1.398. Os xulgados galegos recibiron 94 demandas por ocupación ilegal de vivendas en casos en que os propietarios son persoas físicas, entidades sen ánimo de lucro ou entidades públicas posuidoras de vivenda social. En 2019 rexistraron 145, o que supón un descenso interanual de 35,2%. Avalancha tras os ERTE A memoria xudicial de 2020 tamén recolle o número de Expedientes de Regulación de Emprego. Contabilizáronse 45, un 21,6% máis que en 2019, cando se rexistraron 37. Nos xulgados do social interpuxéronse 5.461 demandas por despedimento, o que representa unha caída d2 3% interanual. O presidente do TSXG admitiu que está previsto unha "avalancha de casos cando os ERTE deixen de estar en vigor", unha circunstancia para a que están a elaborar un plan de actuación específico e para a que piden manter os reforzos necesarios. Gómez y Díaz-Castroverde destacou que neste contexto de pandemia, o labor do colectivo xudicial pasa, tamén, por garantir "os dereitos fundamentais", así como as actuacións para minimizar a repercusión da crise sanitaria. Violencia sobre a muller Os xulgados galegos recibiron o ano pasado 6.097 denuncias por violencia de xénero, o que supón un 7 % menos que o ano anterior, cando se presentaron 6.551. Esta diminución, detalla a memoria, é consecuencia da incidencia da pandemia da Covid-19, sobre todo durante os meses de confinamento, malia permaneceren abertos os xulgados especializados. Na Galiza rexistráronse 6.063 mulleres vítimas de violencia de xénero nas denuncias recibidas en 2020, lixeiramente por riba do exercicio anterior, cando se contabilizaron 5.997. Así, os datos evidencian que as vítimas se mantiveron, pero denunciaron menos. Do total, 672 acolléronse á posibilidade de non declarar como testemuñas, un 83,6% máis que no exercicio anterior. Ademais, nos xulgados de violencia sobre a muller solicitáronse 2.009 ordes de protección e seguridade das vítimas, das cales se adoptaron 1.291. Os xulgados de menores axuizaron o ano pasado a nove persoas por violencia de xénero, fronte ás once de 2019. Pola súa banda, os xulgados de violencia sobre a muller axuizaron 748 persoas, das cales 634 foron condenadas, 84,76 %. Con 43,3 vítimas por cada 10.000 mulleres, Galiza sitúase como a cuarta comunidade coa taxa de violencia de xénero máis baixa do Estado, por detrás de Castela e León (39), Aragón (40,2) e Estremadura (41,4). Actividade telemática A paralización da actividade non esencial motivou a posta en marcha de servizos a distancia, fundamentais para a administración da Xustiza e tamén comisións, charlas e deliberacións en liña. As oficinas de atención á vítima e á cidadanía seguiron funcionando vía telefónica e correo electrónico, e agora, tamén, con cita previa telemática. No ámbito da actuación xudicial, a pandemia acelerou a implantación de novas tecnoloxías que en ningún caso "poderán supoñer unha mingua dos dereitos das partes nin das garantías procesuais". Entre outras ferramentas, destaca a memoria, a Covid-19 impulsou a implantación da sinatura dixital, o visor do expediente xudicial electrónico ou as salas virtuais. Segundo informou a Xunta no mes de abril Galiza dispón de 66 salas dixitais, 34% do total. Situación actual Nun primeiro avance de 2021, o presidente do TSXG sinalou que os asuntos en trámite nos xulgados e tribunais galegos a finais de marzo aumentaron un 4% con respecto ás mesmas datas do ano pasado. José María Gómez y Díaz-Castroverde explicou que, segundo os últimos datos dispoñíbeis, aínda provisionais, no primeiro trimestre deste ano diminuíron os asuntos pendentes. A finais de marzo había en trámite 4% máis de casos que o ano pasado, un dato, dixo, que non é o ideal. A maiores, destacou que os procedementos resoltos no primeiro trimestre de 2021 con respecto ao pasado incrementáronse un 18,5%, mentres que a entrada de asuntos subiu un 12%.


Summary: A empresa avalía despedir case á metade do seu cadro de persoal no complexo de San Cibrao e fechar a planta de aluminio. O presidente da multinacional no Estado español, Álvaro Dorado, reúnese hoxe co comité de empresa.

Alcoa vai despedir 500 traballadores e traballadoras da súa planta de San Cibrao, case a metade do seu cadro de persoal neste complexo industrial. É a noticia que a última hora desta cuarta feira avanzou a Cadena Ser e que segundo este medio a dirección notificará hoxe ao comité de empresa. Hai fixada unha reunión para as 12:30 horas. A decisión é un golpe mortal para a factoría de aluminio - que se vería abocada ao feche da planta de aluminio pendente do futuro da outra parte do persoal - e para a economía da comarca, onde supón un motor económico innegábel. Estamos a falar de 1.100 postos de traballo directos e outros tantos indirectos e xera unha terza parte do PIB da provincia de Lugo. A medida non afectaría en principio á planta de alúmina (300 empregos). O elevado prezo da enerxía (que supón máis de 40% dos custos de produción da factoría) e a sobreprodución mundial de alumninio nun mercado paralizado polo coronavirus serían os motivos que a empresa argumenta para adoptar estas medidas. A decisión é "a morte desta comarca", afirma o alcalde de Cervo, Alfonso Villares A decisión era o que se temían desde hai tempo na Mariña. A xuntanza prodúcese tan só unhas semanas despois de que a multinacional anunciase que non ía reparar as cubas da fundición unha vez que estas chegaran á fin da súa vida útil, unha decisión que tivo un impacto inmediato na industria auxiliar da comarca. Ao longo destas semanas, os traballadores amosáronse preocupados polo futuro da factoría e pola incidencia que esas medidas que está a barallar a empresa poidan ter no emprego e na actividade da planta. Tamén lembraban que seguen "sen resposta" do Ministerio de Industria ás solicitudes que lle trasladaron para convocar a mesa multifuncional de Alcoa San Cibrao. Alcoa comprou á Sociedade estatal de participacións industriais (Sepi) en 1998 varias plantas, entre elas as 2 galegas, pagando menos de 400 millóns de euros. Hai máis de 20 anos. Desde 1998 a 2011 a compañía gañou perto de 1.500 millóns de euros. E recibiu nunha década máis de 1.000 millóns de euros en axudas públicas. Tarifa xusta Durante estes meses sindicatos como a CIG protaonizaron unha campaña na que demandaban un marco tarifario estábel para un sector electrointensivo "en crise" en Galiza