Summary: A Deputación da Coruña, o Concello de Santiago ou o Concello de Pontevedra levan anos traballando a violencia machista nos centros de ensino a través de programas específicos. Falamos con María Muíño, deputada de Igualdade da Deputación da Coruña.

A prevención e a educación (formal e non formal) son fundamentais na loita contra a violencia machista, sobre todo nas xeracións máis novas. O propio Convenio de Istambul aposta por "incluír nos programas de estudos oficiais en todos os niveis temas como a igualdade entre mulleres e homes, os papeis non estereotipados dos xéneros, o respecto mutuo, a solución non violenta de conflitos nas relacións interpersoais, a violencia contra a muller por razóns de xénero". E, igualmente, recomenda incorporar estes contidos nas "estruturas educativas informais" e nas "estruturas deportivas, culturais e de ocio, e nos medios de comunicación".É por iso que a quinta edición de 'En negro contra as violencias machistas' pon este ano o foco na educación, facendo énfase na importancia fundamental da afondar nestas cuestións entre a mocidade "para erradicar as condutas machistas". A Deputación da Coruña, o Concello de Santiago ou o Concello de Pontevedra levan anos traballando este tema nos centros de ensino a través de programas específicosInstitucións como a Deputación da Coruña, o Concello de Santiago ou o Concello de Pontevedra levan anos traballando este tema nos centros de ensino a través de programas específicos. No ano 2017 a Deputación da Coruña botou a andar Suprime o Control, un programa socioeducativo de prevención e eliminación da violencia de xénero nos centros de ensino. Dende entón centos de mozos e mozas de 3º e 4º de ESO participaron nas súas actividades: obradoiros, concursos, sesións educativas..., que se suman a unha asesoria a través de Whatsapp para detectar e combater estes comportamentos.A Deputación da Coruña leva a cabo, a través da súa área de Igualdade, un amplo abano de actividades centradas na formación e na prevención para loitar contra as violencias machistas. Este luns 25 de novembro son numerosos os concellos da provincia que acollen accións con carácter informativo, formativo e de sensibilización, comezando por unha serie de obradoiros. Estas actividades están centradas na saúde (a atención nas consultas médicas, a violencia obstétrica, a patoloxización e medicalización dos corpos das mulleres), na pornografía (cunha achega crítica ao modelo relacional que transmite), na linguaxe ou na reivindicación do papel das mulleres devanceiras.Ademais, este luns estrearase nas Pontes a curtametraxe "Nunca Máis", realizada a partir do texto gañador do Concurso de Guións contra a Violencia Machista da Deputación da Coruña que na pasada edición gañou o IES Moncho Valcarce da localidade e para o que está aberta a nova convocatoria até o vindeiro 19 de decembro arredor, nesta ocasión, da violencia económica. Despois da estrea, a curtametraxe difundirase nos centros de ensino e porase a libre disposición na páxina da Deputación da Coruña na que xa están publicadas as curtas de edicións anteriores. Falamos con María Muíño, deputada de Igualdade da Deputación da Coruña."A parte máis visible e con consecuencias máis tráxicas é a parta de violencia física e dos asasinatos, pero a violencia é moito máis ampla"Entre as liñas de traballo que desenvolvedes na Deputación contra a violencia de xénero, que papel xoga a formación?Eu defendo que a educación e a prevención son esa panca que nos vai axudar a mover o mundo, tamén contra a violencia de xénero. Por iso, dentro das actividades que levamos a cabo na Deputación, destaco sobre todo esa parte de obradoiros de sensibilización e formación dirixidos á mocidade e á poboación en xeral. E, despois, destaco os recursos e programas orientados de xeito específicos a axudar as mulleres que xa están recoñecidas como vítimas de violencia de xénero.A programación de actividades centradas na loita contra a violencia machista é moi variada. Supoño que este é un problema que se debe atender e atacar dende todas as vertentes, de forma integral, non si?Efectivamente, a violencia de xénero é unha cuestión que abrangue moi distintas dimensións. Polo tanto, para abordala, para sensibilizar, para facela visible e educar e formar hai que chegar a toda a poboación e tocala dende ámbitos moi distintos. A parte máis visible e con consecuencias máis tráxicas é a parta de violencia física e dos asasinatos, pero a violencia é moito máis ampla."Estas situacións están moi presentes no día a día das mulleres e resultan limitantes para desenvolver a nosa vida en liberdade e condicionan o exercicio dos nosos dereitos"Hai que facer énfase na prevención, para atacar todo aquilo que precede ás agresións físicas e o que está na base do machismo?Ao falarmos de violencia o importante é facer visibles todas as situacións, para que todos tomemos conciencia da amplitude do problema e mover a unha reflexión. Estas situacións están moi presentes no día a día das mulleres e resultan limitantes para desenvolver a nosa vida en liberdade e condicionan o exercicio dos nosos dereitos. Hai moitos factores culturais, sociais e económicos que son quizais os máis difíciles de mudar se non se traballa directamente con eles, porque seguramente son os que están máis invisibilizados. Pero a realidade é que condicionan a vida e en moitos casos levan a situacións de alta vulnerabilidade que non sempre son visibles.Hai xa tres anos que naceu o programa de 'Suprime o Control' en institutos de toda a provincia. Que destacas do traballo realizado ata agora? Que conclusións se poden tirar?O que máis destacamos é a participación de mozos e mozas e o traballo de reflexión que levaron a cabo sobre diversos temas que, como dicía antes, están na raíz da permanencia de certos estereotipos e condutas que fan que continúe a violencia machista nas novas xeracións e na sociedade. Falamos de ideas erróneas en relación a roles de xénero, do tipo de relacións que se vinculan ás situacións de parella, chegando a normalizar as situacións de control. Falamos tamén dos micromachismos, aspectos que pasan moi desapercibidos e que mesmo chegamos a normalizar... Suprime o control deixa, ademais, un manual que agora está a disposición de todo o mundo para poder continuar traballando estes aspectos."No caso da mocidade isto é aínda máis importante, porque están nunhas etapas vitais nas que están nun momento de construírse e de construír os seus modelos de relación"No comezo deste programa a finada Ánxela Franco destacaba que moitos e moitas adolescentes non identificaban como 'violencia' aquilo que non era unha violencia física. Supoño que iso é algo que segue a suceder, e non só entre a mocidade, senón no conxunto da sociedade, non si?Si, iso vémolo no día a día, nas conversas informais, en calquera discusión que xorde ao redor da lexitimidade do movemento feminista. Decote aparece ese descoñecemento ou esas dificultades para identificar eses tipos de violencia que están presentes a diario. No caso da mocidade isto é aínda máis importante, porque están nunhas etapas vitais nas que están nun momento de construírse e de construír os seus modelos de relación. Por iso son tan importantes este tipo de programas que axudan a identificar estas realidades e que lles achegan ferramentas para mudalas."A pornografía está moi a man e fai que a información que obtemos sobre o que deben ser as relacións sexuais caia en estereotipos que perpetúan situacións de violencia e que desinforman"Percibides un cambio nestas actitudes nos últimos anos, sobre todo a raíz das mobilizacións feministas?É moi importante a presenza de voces que reclaman cambios a nivel social e é moi importante tamén lexitimar esa presenza. Ninguén mellor que as mulleres sabe -porque o viviu en carne propia- de que xeito todos os tipos de violencia nos limitan e nos condiciona as nosas vidas. Si que creo que as mobilizacións masivas e a presenza na rúa das mulleres -e tamén de moitos homes que son feministas- son importantísimas para que se teña en conta isto e se introduzan cambios sociais de importancia. As cousas nunca van pasar por si soas.Un dos obradoiros que promove a Deputación está centrado na pornografía, que é onde a maior parte dos homes realiza hoxe en día a súa 'educación' sexual. É moi importante afondar neste aspecto, sobre todo entre a mocidade, non si?Hai que educar acorde cos tempos nos que vivimos. Non podemos obviar que o principal acceso que a mocidade ten a día de hoxe é Internet. A pornografía é algo que está moi a man e fai que a información que obtemos sobre o que deben ser as relacións sexuais caia en estereotipos que perpetúan situacións de violencia e que desinforman. Por iso é importante crear foros nos que se poida falar disto con naturalidade e que permitan desmontar esas crenzas.


Summary: Na fase 3, en caso de rebrote dependería da Xunta volver atrás e se todo segue indo ben, tamén estaría nas mans do Goberno galego o levantamento das restricións. Tras a conferencia con Sánchez e o resto de autonomías, Feijóo dixo ignorar ata onde chegarán as competencias da Xunta na fase 3 e reiterou a petición de mobilidade interprovincial, que aplicará se pasa a ser potestade autonómica

O presidente do Goberno de España, Pedro Sánchez, confirmou este domingo ao remate da duodécima videoconferencia coas presidencias das comunidades autónomas que a "última e definitiva" prórroga do estado de alarma polo coronavirus, a sexta, terá un carácter "moi distinto, moito máis livián". E tamén moito máis descentralizado.Na fase 3, en caso de rebrote dependería da Xunta volver atrás e se todo segue indo ben, tamén estaría nas mans do Goberno galego o levantamento das restriciónsCando comece esa sexta prórroga, o 8 de xuño, Sánchez prevé que boa parte do Estado estea xa en fase 3. Previsiblemente, ese será o caso de Galicia, dada a baixada da incidencia de novos casos da covid-19 reportada polo Ministerio de Sanidade -o Servizo Galego de Saúde non fai público ese dato-. Nesa terceira fase cara ao que o titular do Executivo central denomina "nova normalidade", a "máxima responsabilidade trasládase definitivamente ás comunidades autónomas", confirmou.Na liña do acordado co PNV e ERC, a "autoridade para o desconfinamento será o presidente" de cada autonomía. Deste xeito, no caso galego será a Xunta "quen decidirá como xestionar os ritmos, as modalidades de volta á nova normalidade" e mesmo "o paso de fase e a súa duración". Isto é, en caso de rebrote dependería da Xunta volver atrás e se todo segue indo ben, tamén estaría nas mans do Goberno galego o levantamento das restricións."O único que quedará" nas mans do Goberno central ata o remate da última prórroga deste estado de alarma será "a regulación da mobilidade". Non obstante, Sánchez tamén prevé que, "se non hai desviacións na evolución da epidemia, o 1 de xuño todo o territorio recupere a mobilidade".Tras a conferencia con Sánchez e o resto de autonomías, Feijóo dixo ignorar ata onde chegarán as competencias da Xunta na fase 3 e reiterou a petición de mobilidade interprovincial, que aplicará se pasa a ser potestade autonómicaÁ espera de coñecer a redacción concreta da prórroga, que será aprobada polo Consello de Ministros o vindeiro martes, o que xa queda claro é que a mobilidade entre comunidades autónomas seguirá nas mans do Goberno central, pero non o está tanto no referido á mobilidade interior entre as "unidades" do desconfinamento, que no caso galego son as provincias. Neste escenario, nunha comparecencia celebrada ao mesmo tempo que a de Sánchez, Alberto Núñez Feijóo evidenciou que a cuestión da mobilidade seguirá sendo elemento de fricción do seu gabinete co central. Tras a conferencia, Feijóo di ignorar "en que consisten" as competencias autonómicas en materia de mobilidade e se quedará ou non nas súas mans a potestade de permitir circular entre todas as provincias galegas se, como todo apunta, entrarán ao mesmo tempo na fase 3. "Se a Xunta asume o mando no estado de alarma", avanzou, "miraremos cales son as nosas competencias e actuaremos". Dende o inicio do desconfinamento, Feijóo dixo ser partidario da mobilidade interprovincial alegando a baixa incidencia da covid-19 na maioría dos concellos galegos, dato que a Xunta non fai público.


Summary: O PSdeG-PSOE presentou onte o sitio web de campaña, centrado na figura do candidato, Pachi Vázquez.

O PSdeG presentou onte o sitio web do seu candidato á Presidencia da Xunta. A secretaria de Política institucional e participación d@s socialistas, Laura Seara, presentou o web www.pachivazquez.com como unha "ferramenta de participación para que @s galeg@s se convertan en mensaxeir@s do cambio". Segundo explicou Seara, pretenden que o web, concibido como un "medio de interacción social" sirva de plataforma para a participación desde a que a cidadanía poida achegar propostas e ideas. O web, centrado na figura do candidato socialista e con reminiscencias á campaña de corte presidencialista de Touriño en 2009, presenta un deseño e estrutura sinxelos e recolle diferentes tipos de contidos --vídeos, textos, mensaxes nas redes sociais--, aínda que polo momento escasos. Tamén hai espazo para algunha curiosidade, como a explicación de por que Manuel Vázquez é apodado "Pachi" ou unha selección de citas súas –nunha sección titulada "Palabra de Pachi--.


Summary: Quinta medalla para Galiza, a falta de saber a cor da sexta e definitiva, que chegará da man de Iván Villar na final de fútbol.

Nova fazaña das deportistas galegas nos Xogos Olímpicos de Toquio. O porteiro Rodrigo Corrales, integrante do combinado Estatal de balonmán, vén de facerse coa medalla de bronce, após superar Exipto no derradeiro e decisivo partido do torneo olímpico por (33-31). Nun encontro moi sólido no que foron de menos a máis, conseguiron fechar a medalla cun gran Entrerríos, que se retira aos seus 40 anos. Con este bronce, a delegación galega xa conta con cinco metais: dúas pratas (Teresa Portela e Arévalo/Germade) e tres bronces (o propio Corrales, Nico Rodríguez e Ana Peleteiro). Ademais, a sexta e última está garantida, pois a partir das 13 horas de hoxe Iván Villar disputará a final de fútbol ante o Brasil, co obxectivo de volver a casa cunha medalla de ouro colgada no pescozo.


Summary: "Estaba asustada e choraba". Así lembrou no xuízo a vítima da coñecida como Manada de Manresa a violación en grupo que sufriu cando tiña 14 anos. A rapaza, hoxe con 17, asegurou no xulgado que se sentiu intimidada por unha pistola que se pasaban tres dos acusados.

A rapaza que sufriu unha violación múltiple en outubro de 2016 en Manresa declarou perante o tribunal na mañá desta segunda feira que tiña medo e que se sentía intimidada antes da agresión porque tres dos sete acusados compartían unha pistola e facían ademán de cargala. "Estaba asustada e choraba", declarou a rapaza, que no momento da violación tiña 14 anos. A vítima sinalou que sospeita que foi drogada porque apenas lembraba os acontecementos daquela madrugada de outubro de 2016, nunha fábrica abandonada de Manresa onde tiña lugar unha festa. Segundo relatou a menor, nunha declaración clave para que a Fiscalía decida se mantén a acusación de abusos ou se a eleva a agresión sexual, a súa amiga contoulle que os seis acusados a violaron, mentres ela estaba no chan chorando. A vítima sinalou que só lembra fugazmente tres situacións. Principal testemuño Segundo a principal testemuña, un dos acusados –co que a vítima mantivera relacións sexuais consentidas días antes–, levou a agredida a unha caseta próxima á fábrica. Esta amiga da vítima asegurou no xuízo que, após forzala sexualmente, os acusados querían tirar a rapaza "a un río". Corroborou, ademais, a violación por quendas e en grupo á menor e puxo de manifesto, entre choros, que após a agresión tivo que convencer os acusados de que a deixasen ir. A testemuña salientou que cando acudiu á caseta viu "claramente" a súa amiga no chan, mentres a violaban e dicían "15 minutos cada un", e relatou que un dos acusados lle puxo unha pistola na boca para que non contase nada do que acontecera. Tamén puxo en coñecemento do tribunal que ese acusado lle dixo que sabía o camiño que percorrían as súas irmás pequenas para ir á escola. A pasada sexta feira declararon catro das 13 testemuñas previstas. O resto trasladará o seu testemuño a próxima sexta, día 12. Esta tarde están convocadas en Catalunya concentracións de apoio á vítima. Tamén se organizaron concentracións en vilas galegas baixo o lema "Se tocan a unha, respondemos".


Summary: PSA anticipa un recorte da produción ante a previsíbel caída da demanda de vehículos

mente unha subida do imposto de matriculación, o que condicionará as vendas de vehículos novos. Este aumento débese ao fin da prórroga estabelecida polo Goberno español e que minimizaba en 2020 o impacto das novas probas de emisións, denominadas WTLP, máis exixentes que as anteriormente vixentes. As novas probas fan que un mesmo vehículo presente valores contaminantes até 30% superiores, o que levará a elevar o seu prezo 5%, chegando nalgúns casos até 10%. O cambio da normativa levará a que a metade dos modelos que se comercializan na actualidade teña que pagar polo menos un dos tramos do imposto de matriculación, do que están exentos os vehículos menos contaminantes. Esta decisión preocupa especialmente os fabricantes, no caso da Galiza a PSA, que mesmo xa baralla un recorte de produción de 1.500 vehículos para o próximo ano á vista da modificación. Desde o grupo francés, que conta cunha planta de produción en Vigo, mesmo se puxeron en contacto co Executivo estatal para pedirlle que o impacto do novo regulamento fose progresivo, xa que ven en perigo as súas vendas no mercado español, posto que 75% das máis de 100.000 unidades que producen ao ano estarían afectadas. Como explica a Nós Diario María Xosé García, responsábel de CIG Automoción, "coa crise da Covid e cuns salarios cada vez máis precarios, se as persoas traballadoras non dispomos dun soldo que nos dea para vivir, comprar un coche vai ser inviábel". Este é un dos motivos que leva a xente a apostar no mercado de segunda man. García sinala que en Vigo tamén se producen vehículos eléctricos, pero que o seu alto prezo e a escasa infraestrutura de recarga son dúas fortes barreiras de entrada para as persoas que sopesan cambiar de coche. Nese sentido, cre que a Xunta debería "pórse as pilas" para adiantarse a esta nova realidade e evitar que o sector "vaia á deriva". "Tal e como está o país non se pode ter un coche eléctrico. Se vou de Vigo a Santiago non teño nin onde cargalo. É unha desestrutura total", lamenta. Ao igual que PSA, a responsábel da CIG cualifica de "insuficientes" as axudas para a compra de vehículos das diferentes administracións. "De nada serven as axudas se logo cambian as condicións", por iso pide unha saída que non teña que pagar a clase traballadora.


Summary: O Goberno galego presentou este luns un plan para achegar un máximo de 200 euros ás familias con ingresos inferiores a 532 euros e así facer fronte ao pagamento dun recibo de luz. A súa anterior acción neste senso (o ticket enerxético) foi anunciada dous días antes dos comicios europeos. NÓS pon Muras como exemplo dos beneficios dunha tarifa eléctrica galega

NÓS pon Muras como exemplo dos beneficios dunha tarifa eléctrica galega 22 de maio de 2014, derradeiro día da campaña electoral das eleccións europeas: O Goberno galego anuncia -despois de rexeitalo durante meses- un "tícket enerxético" para achegar entre 90 e 120 euros ás familias con menores ao seu cargo e con ingresos inferiores aos 532 euros para pagar os recibos de luz. 12 de febreiro de 2015, coa precampaña dos comicios municipais de maio xa lanzada, a Xunta volver facer outro anuncio neste senso: promete ampliar o ticket, tanto na súa contía coma nos seus posibles beneficiarios. E onte, 14 de decembro de 2015, o Goberno galego repetiu a estratexia, concretando a promesa realizada en febreiro, e presentando un programa -que se poderá solicitar en xaneiro- a través do cal as persoas con ingresos inferiores a eses mesmos 532 euros (con ou sen fillos ao cargo) poderán demandar esta axuda para pagar dúas mensualidades (un recibo) do subministro eléctrico cun tope máximo de 200 euros. Semella que os momentos previos á celebración de eleccións son propicios para que o Goberno galego anuncie ou aprobe medidas de loita contra a pobreza enerxética Semella que os momentos previos á celebración de eleccións son propicios para que o Goberno galego anuncie ou aprobe medidas de loita contra a pobreza enerxética, un problema que afecta a cando menos 65 mil fogares galegos, que non poder facer fronte ao pagamento das facturas de luz, gas e calefacción. Unha cifra conservadora que crece noutras estimacións. O Partido Popular foi reacio durante moito tempo a aprobar medidas contra esta pobreza enerxética e mesmo vetou no Parlamento propostas para evitar os cortes de subministro. O pasado ano puxo en práctica esa primeira acción (o ticket) da que -segundo os cálculos de Núñez Feijoo nese momento- "se poderían beneficiar desta axuda preto de 14.000 familias". Este luns, o conselleiro de Economía, Emprego e Industria, Francisco Conde, recoñeceu que a cifra final foi moi inferior: "preto de 3.000 familias galegas". É dicir, menos do 5% dos fogares que non se poden permitir pagar a luz. O pasado ano Núñez Feijoo afirmou que "preto de 14.000 familias" se poderían beneficiar do ticket. Este luns, o conselleiro de Economía recoñeceu que a cifra final foi moi inferior: 3.000 familias, menos do 5% dos fogares que non se poden permitir pagar a luz O novo programa pode ampliar un chisco a cifra total de beneficiarios. A Xunta farase cargo "do pago de dúas mensualidades cun tope máximo de 200 euros" e a axuda poderá solicitarse "a partir do mes de xaneiro de 2016 de cara a cubrir os meses de novembro e decembro deste ano". Terán acceso a ela "aqueles titulares dun subministro eléctrico con ingresos anuais que non superen o IPREM", é dicir, 532.51 euros mensuais. Isto significa que o número total de posibles beneficiarios desta axuda de 200 euros para pagar un recibo se sitúa nos 76 mil familias (segundo os datos da Enquisa Estrutural a Fogares do IGE) Segundo o IGE, ademais, en 2013 un total de 244.868 familias galegas afirmaban non poder "permitirse manter a vivenda cunha temperatura adecuada", practicamente unha de cada catro (o 23,08%), unha cifra que crecera notablemente dende o 18,56% de 2011. No primeiro trimestre de 2015, así mesmo, o 6,65% das familias galegas (unhas 70 mil) recoñeceron que tiveran algún "atraso" no pagamento do aluguer, hipoteca, luz, gas ou auga. Acordo coas comercializadoras eléctricas A Xunta asinou coas principais comercializadoras eléctricas que operan en Galicia un convenio que ten por obxectivo "evitar o corte da luz por impago" Este luns, ademais, a Xunta asinou coas principais comercializadoras eléctricas que operan en Galicia un convenio que ten por obxectivo "evitar o corte da luz por impago ás familias con menos recursos". No acto, que estivo presidido por Alberto Núñez Feijóo e Francisco Conde, participaron os representantes das empresas asinantes (Gas Natural Fenosa, EDP, Viesgo, Iberdrola, Endesa e CIDE, en representación das pequenas comercializadoras). Conde asegurou que se trataba dun "programa pioneiro en España" que aspira a que "ningún fogar galego quede sen electricidade por falta de recursos económicos para o pago da factura". O "pioneiro" programa da Xunta foi aprobado anteriormente por outros gobernos autonómicos, coma a Comunidade Valenciana, Madrid ou Castela-León, e tamén por concellos grandes e pequenos, dende A Coruña ata Muras, que mesmo foron máis alá. O "pioneiro" programa da Xunta foi aprobado anteriormente por outros gobernos autonómicos, coma a Comunidade Valenciana, Madrid ou Castela-León, e tamén por concellos grandes e pequenos, dende A Coruña ata Muras O funcionamento do protocolo asinado este luns é o seguinte: cando algunha familia estea en risco de sufrir un corte de subministración eléctrica como consecuencia dun impago ou un atraso na factura recibirá unha notificación da comercializadora na que lle informará da posibilidade de acceder á axuda do Goberno galego se os seus ingresos anuais son inferiores ao IPREM. No momento en que a persoa en risco de quedar sen luz ou calefacción presente, por vía telemática, a solicitude ante a Consellería de Economía, esta indicaralle á compañía que paralice o corte do subministro durante o prazo dun mes, tempo necesario para proceder á resolución da axuda. E, se a axuda é finalmente concedida, procederase ao pagamento á compañía eléctrica.


Summary: O PP non cede no seu empeño: o Sergas xa ordenou o reinicio do traslado para a próxima semana. Hai presa: a concesionaria quere comezar a cobrar o canon pactado. Hai moito diñeiro polo medio.

Duascentas mil persoas manifestáronse nas rúas de Vigo a primeiros de setembro para expresar, nun berro colectivo, que o Hospital Álvaro Cunqueiro (HAC) - recentemente inaugurado e entregado a mans privadas para a súa explotación- non dá resposta ás necesidades da poboación da comarca. A privatización da xestión, as irregularidades e demoras na construción, as numerosas deficiencias do edificio, o abusivo cobro polo aparcadoiro e por outros servizos do hospital: todos estes factores levan a un descontento xeral da poboación. A morte dunha muller ingresada, xusto o día anterior á manifestación (infectada polo fungo Aspergillus que, segundo os expertos, debe ter unha presenza nula nun centro hospitalario) provocou, ademais, unha severa alarma social e profesional que as autoridades sanitarias non son quen de atallar. A privatización da xestión, as irregularidades e demoras na construción, as numerosas deficiencias do edificio, o abusivo cobro polo aparcadoiro e por outros servizos do hospital: todos estes factores levan a un descontento xeral da poboación A conselleira Mosquera compareceu no Parlamento galego e o día 15 de setembro; coa displicencia habitual negou calquera deficiencia ou irregularidade e afirmou que "este é un dos centros máis modernos de Europa, na vangarda tecnolóxica". Afirma garantir a seguridade do hospital e considera a manifestación como "irresponsable". O portavoz de sanidade do PP, Miguel Santalices (un dinosauro que vive no Parlamento desde os seus inicios), sinala ao Concello de Vigo como causante das deficiencias; o grupo parlamentar do PP utiliza a súa maioría absoluta para vetar unha investigación sobre o HAC e, no colmo dos despropósitos, Núñez Feijoo utiliza o dedo acusador para sinalar ao goberno bipartito como o responsable da participación privada no novo hospital de Vigo. A xente xa non está disposta a tragar máis rodas de muíño. A realidade é tan evidente que non pode ser agochada Negan a realidade (a privatización, as demoras, as deficiencias, a presenza de xermes nas análises) e sinalan outras instancias como causantes dos problemas. Este é o relato que pretenden impoñer desde o goberno de Núñez Feijoo, que é, sen dúbida, o principal responsable deste desastre. Pero a xente xa non está disposta a tragar máis rodas de muíño. A realidade é tan evidente que non pode ser agochada. Porque o certo é que o goberno progresista tiña, -no ano 2009- aprobada e presupostada a construción dun hospital 100% público (que custaría 400 millóns de euros, fronte aos 1300 do actual, e que estaría finalizado en 2013), que quedaría baixo dominio da propia Administración sanitaria e sen hipoteca (o canon anual que terá que pagar a Xunta á empresa adxudicataria durante 20 anos). A sanidade pública queda secuestrada por estas dúas empresas, prevalece o afán de negocio por enriba das necesidades de saúde da xente Houbo numerosas irregularidades durante a construción do edificio e as deficiencias coñecidas son múltiples e inaceptables. Os recortes introducidos no proxecto son máis que notables: un 32% nas camas de hospitalización e nos quirófanos, máis do 50% no Servizo de Urxencias, e anularon o Laboratorio Central (o que favorece a Unilabs, empresa que xestiona o Laboratorio Central de Galicia –e tamén o de Madrid-). As consecuencias de todo isto son moi graves: a ostensible diminución da oferta hospitalaria fai que o HAC non será capaz de dar resposta ás necesidades sanitarias da comarca, a sanidade pública queda gravada cunha tremenda hipoteca e, ademais, a Administración perde, por completo, o control da sanidade nesa área, que pasa a ser dominada pola empresa concesionaria do HAC e por Povisa (de onde procede a Conselleira), que permanece como hospital de referencia para unha parte importante da poboación. A sanidade pública queda secuestrada por estas dúas empresas, prevalece o afán de negocio por enriba das necesidades de saúde da xente. Hai presa: a concesionaria quere comezar a cobrar o canon pactado. Hai moito diñeiro polo medio Como dixo o doutor González Moreira, membro da Xunta de Persoal da área sanitaria, "nun país normal xa estarían cesados os responsábeis do desastre do novo Hospital de Vigo". Porque neste proceso hai responsabilidades políticas evidentes. Serán os cidadáns os que esixan respostas. Pero tamén deberá actuar a xustiza. O sindicato médico CESM presentou unha demanda na Fiscalía de Vigo contra o Sergas pola presunta responsabilidade na morte da paciente ingresada no HAC. Ademais a a Asociación Galega para a Defensa da Sanidade Pública (AGDSP) presentou unha denuncia ante a Comisión Europea por entender que existen irregularidades na tramitación e execución do proxecto (vulneración de directivas europeas, da disciplina orzamentaria imposta polo Plan de Estabilidade, das normas de contratación estabelecidas para os proxectos financiados polo BEI e por actuacións distorsionadoras da competencia). A AGDSP considera que hai un claro incumprimento do contrato e reclama,-igual que a totalidade da oposición política- o rescate da concesión para dominio publico. Mais o PP non cede no seu empeño: o Sergas xa ordenou o reinicio do traslado para a próxima semana. Hai presa: a concesionaria quere comezar a cobrar o canon pactado. Hai moito diñeiro polo medio.


Summary: Malia o incremento pactado a última hora co Goberno galego, a dotación conxunta de Estado e Xunta baixou en case 600.000 euros nos últimos dous exercicios.

"Conseguimos que por primeira vez a Real Academia Galega (RAG) estea Orzamentos Xerais do Estado, que teña os mesmos fondos que a academia vasca e a catalá, así como homoxeneizar o tratamento ás tres linguas das nacionalidades históricas; ademais, onte (polo mércores) conseguimos repoñer unha contía idéntica á de 2012, onde ademais se inclúen algunhas achegas de 2011". Con esta declaración presumiu o presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijóo, da achega económica do Goberno autonómico á principal institución cultural do país. "Os fondos son superiores aos que recibía en época de bonanza económica, polo que fixemos o esforzo de blindar a Academia da crise e de manter as achegas nunha banda similar ás que tiña cando non estabamos en crise", reiterou Feijóo ao ser preguntado tras o Consello da Xunta polo acordo ao que chegou coa RAG para incrementar en algo máis de 200.000 euros a dotación da Xunta á institución, e logo das reiteradas peticións de apoio por parte do seu presidente, Xosé Luís Méndez Ferrín, que advertiu incluso do risco de desaparición do organismo. As achegas públicas á RAG pasaron do case millón e medio de 2011 aos 861.000 deste ano Non lle falta razón se reparamos no descenso de dotacións públicas recibidas pola Academia nestas últimas épocas. Nos últimos dous anos, a achega económica das administracións reduciuse en maís dun 40%, ao pasar do 1,45 millóns de euros de 2011 aos 861.000 que resultan da suma dos fondos da Xunta e do Estado para 2013, case 600.000 euros menos. Todo, malia o incremento a última hora pactado co Goberno galego. Ferrín apela á mobilización da sociedade civil para garantir o futuro da Academia Pero mentres Feijóo presume da "blindaxe" da RAG, Ferrín insiste en que a achega segue a ser "insuficiente", malia "agradecela". Por iso, non dubida en apelar á mobilización da sociedade civil, ben a través da constitución dunha asociación de amigos da RAG ou ben a través de contribucións persoais, para garantir o futuro dunha institución que conta con algún apoio de fundacións como a Barrié ou de empresas galegas. O feito é que a RAG contará neste ano coa achega da Xunta de 520.000 euros -a proposta inicial era de 287.265 euros- e coa doutros 341.000 procedentes de fondos do Estado, co que en total disporá de 861.000 euros. Queda aínda un chisco lonxe do millón de euros no que os seus dirixentes cifraron a cantidade necesaria para o normal funcionamento da entidade. Con este presuposto defintivo, queda descartada polo momento a posibilidade de prescindir dalgún traballador na RAG e asegúrase o mantemento da actividade propia da Academia, tales como os seminarios, as investigacións e as súas actividades fundamentais. Aínda así, non se poderán recuperar algunhas actividades ou publicacións que xa se deixaran de realizar hai tempo por mor da caída de ingresos. O descenso na dotación do Estado foi do 70% en dous anos Porque esta diminución de achegas vén sendo continua e considerable nos últimos anos. A rebaixa na dotación económica do Estado foi dun 70% en dous anos, malia as protestas e continuas reivindicacións de varios deputados galegos no Congreso que conseguiron incrementar as partidas que eran incluso menores. Por parte da Xunta, pasouse de dos 450.000 euros totais en 2011 aos 280.688 en 2012 que agora ascenden a 520.000 tras a última chamada de auxilio da RAG. A dotación do Estado, tras unha intención inicial de recortarlle notablemente os fondos -incorrendo nun significativo agravio comparativo a respecto de Euskadi e Catalunya-, e logo do trámite parlamentario, fora finalmente duns 700.000 euros en 2012, cando un ano antes recibira un millón de euros. Para este 2013, a achega será finalmente de tan só 341.000 euros. O caso é que, ademais da escasa achega económica que recibe, a RAG leva anos queixándose tamén da "discriminación" que sofre en comparación co resto de academias de linguas cooficiais do Estado, non só en canto á asignación que chega do Goberno central, senón sobre todo tendo en conta o que as súas homólogas reciben dos seus gobernos autonómicos. Segundo os datos que manexa a propia RAG, e tendo en conta os orzamentos autonómicos, a Generalitat de Cataluña concedeu en 2012 ao Institut d'Estudis Catalans máis de 5,5 millóns de euros, mentres que o Goberno vasco asignou á Euskaltzandia máis de 1,3 millóns, fronte aos 370.000 euros que a Xunta achegou á insititución galega, e que en 2013 quedarán finalmente en 520.000.


Summary: O grupo dixo através da rede social Facebook que foi cortada a última frase da canción San Marino.

"Adeus, cabronazos, voume a un paraíso fiscal como fan os do PP". Eis a frase que foi cortada do vídeo de Ataque Escampe no programa Musigalité da TVG onde foron entrevistados (26'12"). Casualmente, elimina ese verso, e só ese verso No concreto, a frase foi retirada da canción San Marino que foi gravada na rúa expresamente para o programa. "Hai un sutil corte entre o verso anterior e a parte instrumental final que, casualmente, elimina ese verso, e só ese verso, da canción", denuncian através da súa conta oficial na rede social Facebook. "Pensabamos que a censura hoxe en día consistía en decidir non emitir o que non interesa, pero non: comprobamos con enorme tristeza e noxo que Musigalité e a TVG non dubidaron en meter a tesoira de toda la vida de dios como se estivésemos en 1946", acrecentan. "Non queremos aparecer como víctimas de nada, pero cremos que hai motivos serios para preocuparse como cidadáns e cidadás", conclúen.


Summary: Os entes instrumentais da Xunta moveron 14% do orzamento galego en 2020. A contía investida mediante estes entes foi de 1.737 millóns. O informe de fiscalización do Consello de Contas cuestiona varios aspectos da súa xestión económica.

Coñecidas popularmente como "a administración paralela", as entidades instrumentais do Goberno galego xestionaron 1.737 millóns de euros procedentes do orzamento público en 2020, último ano no que as súas contas foron sometidas a fiscalización. Neste sentido, o volume de fondos públicos manexados a través destes entes achegouse a 14% do total do orzamento da Xunta, o que representou un importante incremento en relación con anualidades pasadas. As achegas dos orzamentos da Xunta da Galiza ás entidades instrumentais non deixaron de medrar desde 2016. Así, nesa anualidade, o Goberno galego transferiu a estes organismos 1.616 millóns de euros, representando en 2020 7% máis. Neste período, incrementou de xeito exponencial o diñeiro dedicado ás axencias, que sumaron no último exercicio fiscalizado 875,9 millóns de euros. As dúbidas pairan sobre as entidades instrumentais. A este respecto, o Consello de Contas sinala no seu recente informe -referido a datos de 2020- que o Goberno galego "non puxo en marcha o rexistro de entidades dependentes previsto nesta norma e no que se deberían inscribir, preceptivamente, a constitución de entidades e demais actos que se determinen regulamentariamente", o que converte "Galiza nunha excepción dentro das comunidades autónomas, dificulta a delimitación das entidades que segundo a nosa normativa deben ter a consideración de sector público autonómico e introduce un risco potencial derivado da falla de aplicación das obrigas propias das entidades integrantes do sector público". O Consello de Contas require "transparencia financeira" á Xunta da Galiza O ente fiscalizador galego cuestiona a xestión dos entes autónomos. Nesta liña, afirma que "a diferenza do acontecido na Administración do Estado e noutras comunidades, a Xunta da Galiza optou por empregar o modelo de axencias para xestionar de xeito descentralizado importantes áreas de gasto". Así, en relación con estas, asevera que "respecto ás axencias, a revisión da información dispoñíbel non acredita que se estean a aplicar os mecanismos de xestión transparente por obxectivos como son o contrato plurianual de xestión e o plan de acción anual". Asemade, lembra que a Lei 16/2010, de 17 de decembro, de organización e funcionamento da Administración xeral e do sector público autonómico da Galiza "estabelece o prazo para a aprobación do contrato plurianual de xestión, previsión que non se está a cumprir nalgúns dos casos analizados". A política de contratación e persoal destes instrumentos tamén é sinalada polo Consello de Contas. Nesta liña, indica que "as entidades están obrigadas a ofrecer información sobre a contratación administrativa do exercicio, pero algunhas entidades non ofrecen esta información", destacando que "as fundacións e sociedades mercantís non ofrecen ningunha información sobre esta cuestión". Ao tempo, significa que a información achegada non "contén a distribución e retribucións por categorías, a distribución por tipo de contrato e nivel profesional e unha explicación sobre a variación da masa salarial e do número de efectivos no exercicio". Sen control A ausencia de mecanismos de control efectivos por parte da Xunta é outra eiva . Nesta dirección, o Consello de Contas destaca que "non se realizaron nas entidades instrumentais controis de eficacia ou auditorías operativas que traten de verificar o cumprimento de obxectivos, a boa aplicación dos fondos recibidos e a subsistencia". Na mesma orientación, advirte que "o control exercido baséase no sistema de fiscalización previa de legalidade sen que se realicen auditorías sobre as contas anuais destas entidades". O Tribunal de Contas detecta salarios en especie a directivos do sector público alleos ao seu contrato 18 entidades non presentaron informe de auditoría en 2020 e 44 deles foron informados desfavorabelmente. Así, non achegaron información entes, como, a Escola Galega Administración Pública (EGAP), o Instituto Galego Vivenda e Solo (IGVS), o Instituto Galego Estatística (IGE) ou aAxencia Galega Desenvolvemento Rural (AGADER). Máis fondos O Partido Popular retornou ao Goberno galego en 2009 comprometéndose a reducir a "administración paralela", tecida, fundamentalmente, nos 16 de anos de Manuel Fraga na Presidencia da Xunta. Porén, máis dunha década despois as transferencias de diñeiro público aos entes autónomos non deixou de incrementarse.


Summary: Carla Álvarez, Xiana Rei Martiz e Luiza Velizarova fanse co premio a Mellor proxecto de serie web en galego con Mentres non chova, un thriller contado a través da pantalla dun teléfono móbil que se estreará na próxima edición do Festival de Contidos Dixitais.

A 9ª edición do Festival de Contidos Dixitais Carballo Interplay, que se celebrou dende o mércores en Carballo e na rede, a través do streaming, pechou o telón esta noite coa gala de entrega de premios ás mellores series para web na que triunfaron a animación máis sorpredente de proxectos como Querida Conchi ou Lordson and Jesus, o humor político de The communist's daughter e o intimismo de Dhanasri, Julies e as pantasmas. O xurado composto por Marta Salicrú, Betu Martínez, Víctor Sala, Lucía Estévez e Ángela Andrada outorgoulle a Querida Conchi o premio a Mellor serie estatal, dotado con 800 euros e trofeo, e a Lordson and Jesus o de Mellor guión, dotado con 200 euros e trofeo. O de Mellor serie en versión orixinal en galego, dotado con 800 euros e trofeo, foi para Amnesia 3.0, serie nacida no propio Carballo Interplay a través do concurso de proxectos. O premio para Mellor dirección, dotado con 200 euros e trofeo, para a canadiense The Communist's daughter, unha comedia política ambientada durante o mandato de Ronald Reagan . Amnesia 3.0, unha ruta dixital nunha sociedade futura sen rastro de pasado As asistentes ao Carballo Interplay tamén tiveron a oportunidade de escoller a súa webserie favorita e finalmente decidiron que a gañadora ao premio do público, dotado de 400 euros, sexa a francesa Resistance. Pola súa parte, o xurado novo, composto por Malva, Nee Barros e Berto Mira decidiu outorgar o seu premio, dotado con 400 euros e trofeo, a Dhanasri, Julies e as pantasmas, un retrato poético que explora a complecidade das relacións entre as mulleres. Premio ao mellor proxecto de webserie en galego Reunido en Carballo o xurado composto por María Yañez, Nati Juncal e Xulio Abonjo decidiu outorgar o Premio ao mellor proxecto de webserie en galego, dotado con 3000 euros para a produción dos tres primeiros capítulos, a Mentres non chova, de Carla Álvarez, Xiana Rei Martiz e Luiza Velizarova, un thriller contado a través da pantalla dun teléfono móbil que esconde unha gran reflexión sobre o cambio climático. A serie estrearase na próxima edición do Carballo Interplay. Palmarés Mellor serie, dotado con 800 euros e trofeo: Querida Conchi, de Rafael Esteban Trujillo Mellor serie versión orixinal en galego, dotado con 800 euros e trofeo: Amnesia 3.0, de Irene Pin Premio do xurado novo, dotado con 400 euros e trofeo: Dhanasri, Julies e as pantasmas, de Pablo Pinasco Premio do público, dotado con 400 euros e trofeo: Resistance, de Maxime Chefdeville Premio a mellor guión, dotado con 200 euros e trofeo: Lordson and Jesus, de Luciano Lagares Premio a mellor dirección, dotado con 200 euros e trofeo: The Communist's daughter, de Leah Cameron Premio a proxecto de serie web en galego, dotado con 3.000 euros e trofeo: Mentres non chova, de Carla Álvarez, Xiana Rei Martiz e Luiza Velizarova A televisión máis alá da televisión


Summary: La Caixa presentou o seu Fondo Ético Garantido, un fondo que garante o 100% do capital e cuxos rendementos se vinculan á evolución das cotizacións dalgunhas empresas. O listado de empresas supostamente exemplares inclúe a Allianz, Deutsche Post, Bayer, Inditex, KPN… Pero o currículo destas compañías dista bastante de ser unha mostra de responsabilidade social e ambiental.

La Caixa presentou o seu Fondo Ético Garantido, un fondo que garante o 100% do capital e cuxos rendementos se vinculan á evolución das cotizacións dalgunhas empresas. A novidade está en que estas empresas cumpren cos estándares da RSC establecidos polo índice FTSE4 Good Europe, e por elo son consideradas empresas socialmente responsables. Os criterios da RSC e a capacidade de avaliar baixo estes criterios por algunhas auditoras veñen sendo fortemente cuestionados dende que estas apareceran, debido a que se trata de Empresas Transnacionais (ETN) cunha gran rede de filiais, e cuxo control resulta complicado incluso para a propia matriz. Na portada da web anuncian que "investir segundo criterios sostibles non implica renunciar á rendibilidade dos investimentos", pero a que se refire Caixa Bank cando fala de sustentabilidade? É sostible unha empresa polo feito de ser avaliada en base ó índice FTSE44 Good Europe? O listado de empresas supostamente exemplares inclúe a Allianz, Deutsche Post, Bayer, Inditex, KPN… Pero o currículo destas compañías dista bastante de ser unha mostra de responsabilidade social e ambiental. Bayer e a súa responsabilidade social Bayer é membro fundador da iniciativa Global-Compact da ONU, coopera tamén co Programa de Nacións Unidas para o medio ambiente (PNUMA). Podemos ler nas páxinas web da empresa as seguintes afirmacións, que xustifican a sustentabilidade social e ambiental da empresa: "as empresas químico-farmacéuticas non se deben limitar a producir medicamentos, senón que o seu labor debe promover a calidade de vida da sociedade a través da prevención e o diagnóstico precoz. Centramos o noso interese nas áreas de formación e investigación, medio ambiente e natureza, asuntos sociais e saúde, así coma deporte e cultura". Pero a realidade choca coas declaracións de boas intencións. Segundo a organización Coalition Agaisnt BAYER Dangers, que segue a pista da empresa alemá dende 1983 e que ten denunciado multitude de impactos sociais e ambientais dende a súa fundación ata a actualidade, Bayer lucrouse considerablemente a través das súas colaboracións con ditaduras como a de Pinochet ou a do réxime nazi. Bayer comezou a súa gran expansión co nacemento, no ano 1934, do complexo químico IG Farben. IG Farben foi declarada culpable polo Tribunal Internacional de Crimes de Guerra de Nuremberg, cuxo xuízo se celebrou durante o 1947, pola súa responsabilidade na guerra e na represión da ditadura nacionalsocialista. Un dos inventos deste complexo foi o gas Zyklon.B, utilizado nas cámaras de gas durante o xenocidio. En pleno holocausto nazi. IG Farben dispuxo, por orden do xefe das S.S. Heinrich Himmler, dunha fábrica de produtos químicos ó lado do campo de exterminio de Auschwitz. Nos anos 80 Bayer continuou a vender en Asia e Latinoamérica un medicamento anticoagulante para hemofílicos, cos que gañou millóns de dólares, que xa non podía vender en Europa e nos Estados Unidos Aínda que a relación entre a transnacional e o nazismo sexa cousa do pasado, sempre que se presenta a ocasión Bayer segue a demostrar que o lucro pasa por diante dos Dereitos Humanos cada vez que se lle presenta a oportunidade. Nos anos 80 Bayer continuou a vender en Asia e Latinoamérica un medicamento anticoagulante para hemofílicos, cos que gañou millóns de dólares, que xa non podía vender en Europa e nos Estados Unidos. O medicamento tiña un alto risco de contaxiar o VIH ós enfermos, e a empresa decidiu desfacerse do seu stock en mercados cun menor control. En outubro de 1999, na Comunidade Tauccamarca, Perú, 44 nenos e nenas foran intoxicados por consumir un almorzo contaminado por un plaguicida altamente tóxico, Parathión etílico, prohibido dende 1998. Morreran 24 deles e os demais arrastran secuelas neurológicas. A revista Multinational Monitor, que vixía o comportamento das corporacións transnacionais, elixiu a Bayer durante os anos 2001, 2002 e 2003 como unha das dez peores empresas do mundo. Rusell Mokhiber e Robert Weissman, editores da publicación, acusan a Bayer de chantaxear ó Goberno estadounidense e ós cidadáns co prezo do seu medicamento contra o ántrax, Ciprobay. Bayer mantivo o monopolio deste antídoto en plena crise dos atentados do 11-S. A compañía foi encausada nas tres edicións do Tribunal Permanente dos Pobos por violar máis de 20 instrumentos internacionais de dereitos humanos mediante o fomento da confianza na venta e o uso de pesticidas perigosos A compañía foi encausada nas tres edicións do Tribunal Permanente dos Pobos (Viena 2006, Lima 2008 e Madrid 2010) por violar máis de 20 instrumentos internacionais de dereitos humanos mediante o fomento da confianza na venta e o uso de pesticidas perigosos e inseguros coma o endosulfán, paraquat e os neonicotinoides. A empresa obtén boa parte dos seus beneficios (que ascenderon a 166 millóns no 2011) das desastrosas condicións da gandería industrial, onde xorden novas enfermidades constantemente polo abuso de produtos como Baytril que favorecen a aparición de cepas resistentes ós antibióticos, que se traspasan ás persoas que consuman a carne de dito animal. Un estudo realizado pola European Food Safety Authority (EFSA) o pasado outono chegou á conclusión de que o uso de antibióticos na cría de animais aumenta o risco da súa ineficiencia nos seres humanos. A Organización Mundial da Saúde (OMS) leva esixindo durante anos a prohibición da utilización a gran escala de antibióticos na cría de animais, pero Bayer segue a publicitar os seus produtos como se de grandes solucións para a gandería se tratasen. O 28 de decembro de 2011 Bayer realizou unha petición para cultivar en España algodón xeneticamente modificado GHB614 tolerante ó glifosato, o principio activo do herbicida total Roundup. O cultivo de OGM xerou tamén a crise dos apicultores españois, que viron desaparecer rapidamente as poboacións de abellas debido á contaminación con polen OGM. Fondos de investimento "éticos"? Mesturar a ética co que o mundo dos negocios denomina "responsabilidade social empresarial" é, cando menos, pretencioso Mesturar a ética co que o mundo dos negocios denomina "responsabilidade social empresarial" é, cando menos, pretencioso. Polo momento, as empresas que máis intensamente se dan a coñecer coma pioneiras da responsabilidade social, son as que máis impactos sociais e ambientais negativos se ven obrigadas a xestionar polo seu voraz ánimo de lucro e como resposta á presión de campañas internacionais e das comunidades afectadas polas súas prácticas sucias. De maneira que, señores de Caixa Bank, se queren ser éticos, en vez de investir en Empresas Transncionais de dubidosa responsabilidade e cuxas actividades non controlan, poderían comezar por dar unha resposta ó caso das participacións preferentes, no que estafaron a 300.000 persoas os aforros de toda a súa vida. Este banco aplicou o famoso "corralito" sobre os seus propios clientes ós que enganou. Iso está nas súas mans e é un primeiro paso para que a sociedade catalá e o resto do Estado recuperen a confianza que perderon nun banco que se reivindica coma un exemplo de inversión "ética". Inés Marco (Observatori del Deute en la Globalització) e Albert Sales (Campaña Ropa Limpia). Publicado no Periódico Diagonal a 23 de maio de 2012. (Traducido ao galego por Fernando Fernández Méndez do Observatori del Deute en la Globalització).


Summary: Os lumes en Carballeda de Valdeorras e Vilariño de Conso permanecen controlado e estabilizado, respectivamente.

O macroincendio forestal que afecta desde hai máis de dez días os concellos da Pobra do Brollón e Folgoso do Courel, e que arrasou xa 11.100 hectáreas, segue no momento de escribir esta información sen controlar, segundo informou a Consellaría de Medio Rural. A superficie afectada polos incendios chega ás 32.000 hectáreas queimadas Porén, o lume, que tivo a súa orixe en catro focos distintos que remataron por unirse, xa se dá por estabilizado. Todos os incendios da vaga que asola a Galiza desde o pasado 15 de xullo están a esta hora controlados ou estabilizados, após calcinar unhas 33.000 hectáreas segundo os datos provisionais. Óscar Carrete, voluntario nos labores de extinción: "Moito posto de mando avanzado e isto é un caos, importámoslles un 'nabo' ás Administracións" Precisamente, o último en ser extinguido, na noite da segunda feira, foi o que afectaba a parroquia de Rabal, no municipio de Oímbra, e que queimou unhas 2.100 hectáreas. Incendios controlados O incendio rexistrado na parroquia de Outeiro, en Quiroga, permanece agora mesmo controlado, cun balance de 250 hectáreas afectadas. Estabilizado o incendio de Carballeda de Valdeorras mentres segue a arder o parque natural do Invernadoiro O outro grande incendio que afectou o país, en Carballeda de Valdeorras, xa está controlado, segundo detallou a Xunta da Galiza nos seus últimos reportes, após queimar 10.500 hectáreas de terreo forestal e núcleos rurais de poboación. En canto ao concello de Vilariño de Conso, os efectivos de prevención e extinción conseguiron estabilizar unhas lapas que calcinaron 6.500 hectáreas e que provocaron danos especialmente importantes no Parque Natural do Invernadoiro. Apicultores galegos doen a perda de miles de colmeas "improdutivas durante anos" A maiores, nos últimos días conseguiron extinguirse os seguintes incendios: Cualedro (31 hectáreas), Baiona (46 hectáreas), Melón (98 hectáreas), Quiroga (98 hectáreas), Ribadavia (67 hectáreas), Covelo (37 hectáreas), Cervantes, (322 hectáreas), Rodeiro (110 hectáreas), Palas de Rei (375 hectáreas), Antas de Ulla (54,1 hectáreas), e Oímbra (1.281 hectáreas).


Summary: GALERÍA | O fotógrafo Robert Willemse percorreu durante oito anos centos de terreos de xogo por todo o país, unha experiencia que plasma agora nun libro editado pola Federación Galega e cuxos beneficios irán destinados a dúas asociacións a prol de pequenos con problemas.

"Decidín hai uns oito anos coller a cámara e percorer Galicia as fins de semana para vivir este fútbol. Visitei campos con espectaculares vistas ao mar, campos agochados en bosques e campos onde os balóns foron -ás veces- lanzados ao cemiterio do lado". Robert Willemse, fotógrafo de orixe holandesa, explica así as razóns dunha obra --Fútbol da Terra. Unha mirada ao fútbol afeccionado en Galicia-- na que reune centos de fotografías de terreos de xogo, maioritariamente, e de curiosos momentos do fútbol modesto do país. O fotógrafo Robert Willemse percorreu durante oito anos os campos do fútbol modesto de Galicia O libro, de máis de 220 páxinas, foi editado pola Federación Galega de Fútbol e porase á venda axiña a través de internet e en librarías galegas. Os beneficios acadados irán destinados a dúas entidades: a Esperanza Salnés, de axuda a nenos e mozos con minusvalías, e Asanog, Asociación de Axuda a nenos con Cancro. "Moi lonxe da Champions League e as súas grandes estrelas existe outro fútbol: un fútbol de campos de terra e lama", explica no prólogo o autor dunhas fotografías que revelan a beleza de moitos dos milleiros de campos que se espallan por calquera recuncho de Galicia, algúns deles a pé de costa, con impresionantes paisaxes por tras; outros ao pé dun cemiterio ou de leiras de millo ou patacas. Difícil non pensar que o país acolle algúns dos terreos de xogo máis bonitos do mundo. "Moi lonxe da Champions League e as súas grandes estrelas existe outro fútbol: un fútbol de campos de terra e lama" A publicación, como explica a FGF, está "composta por unha amplísima selección de imaxes de campos de fútbol repartidos polas catro provincias". Son imaxes feitas por Robert Willemse desde o 2009, momento no que decidiu percorrer o fútbol modesto do país cada fin de semana. "Permite ao lector viaxar na memoria e recordar un fútbol cargado de paixón e sentimentos. Un fútbol doutro tempo, aínda que non tan afastado. Cada imaxe representa miles de historias, as de cada xogador, adestrador, directivo, árbitro ou afeccionado que por un ou outro motivo se viu ligado a ese campo", destaca a Federación, en cuxas sedes se pode adquirir tamén o libro a un prezo de 20 euros e cunha primeira edición de 2.000 exemplares. "Campos de terra, enlamados, con herba máis alta que os nocellos e unha morea de detalles curiosos que nos sacan un sorrido mentres imos pasando as páxinas", insiste a Federación Galega.


Summary: A Fundación Civio lanza un decálogo de propostas concretas para loitar contra a opacidade na toma de decisións. Pídese un organismo de control da contratación pública, ou a difusión das axendas de todos os deputados e altos cargos e do reparto de toda a publicidade institucional

A Fundación Civio vén de lanzar un decálogo de propostas concretas, dirixidas aos partidos, para mellorar a transparencia na política e loitar contra a opacidade na toma de decisións, a mala xestión do público e a corrupción. De cara ás eleccións do 20 de decembro, entidade vaise reunir coas distintas formacións para instalas a que inclúan estes compromisos nos seus programas. Civio destaca que aínda que estas medidas "non son a solución definitiva", si traerían "avances significativos". Advirte ademais de que, unha vez conseguido que figuren nos programas electorais, exercerá un labor de vixilancia sobre o seu cumprimento. De cara ás eleccións do 20 de decembro, entidade vaise reunir coas distintas formacións para instalas a que inclúan estes compromisos nos seus programas Creación dun organismo de control da contratación pública. Civio subliña que "os casos máis graves de corrupción destapados nos últimos anos están vinculados á contratación pública" e lembra que a CNMC alerta de que a ausencia dun organismo de control e o uso de procedementos pechados nas adxudicacións públicas pode orixinar desviacións medias, á alza, do 35% do orzamento da contratación. Civio pide tamén a creación dunha figura de control cidadán nas mesas de adxudicación. Subliña que "os casos máis graves de corrupción destapados nos últimos anos están vinculados á contratación pública" Publicación de axendas de todos os altos cargos e deputados, deputadas, senadores e senadoras; e creación dun rexistro de lobbys. Civio salienta a importancia de coñecer con quen se reúnen os representantes públicos e a que acordos chegan. A Lei de Transparencia de 2013 non incluíu a regulación dos lobbys, que si se vén de poñer en marcha -de forma limitada- en Cataluña. Publicación do reparto por cabeceiras da publicidade institucional. A falta de control dos cartos que as administracións entregan aos medios de comunicación foi criticada mesmo polo Tribunal de Contas. Faltan leis de publicidade institucional e, en ocasións, mesmo onde existen "simplemente non se cumpren", alerta Civio, que pide a creación dun mecanismo de control parlamentario. Civio salienta a importancia de coñecer con quen se reúnen os representantes públicos e a que acordos chegan Publicación da execución orzamentaria ao mesmo nivel de desglose que os PGE. Civio explica que a aprobación dos orzamentos "ocupa moitísimos titulares", pero en cambio "o que de verdade se gasta -a execución orzamentaria- pasa case desapercibida". "Se non coñecemos o detalle dos posibles desvíos e o custe final, non podemos controlar o gasto do diñeiro público de forma efectiva", destaca. Civio ocúpase desta cuestión en Dónde van mis impuestos. Publicación aberta e completa do rexistro mercantil. Para Civio, a transparencia no rexistro mercantil é "imprescindible para previr delitos de branqueo e exención fiscal" e permitiríalle á cidadanía "esixir rendición de contas ante posibles conflitos de intereses". Pide unha reforma do BORME para permitir un acceso web a moita máis información, seguindo o modelo do Reino Unido. Explica que a aprobación dos orzamentos "ocupa moitísimos titulares", pero en cambio "o que de verdade se gasta -a execución orzamentaria- pasa case desapercibida" Publicidade detallada dos acordos entre a administración e as farmacéuticas sobre prezos. Civio, que lembra o sucedido nos últimos meses coa compra dos novos tratamentos para a Hepatite C, pide que o Ministerio de Sanidade habilite unha fonte pública de información que detalle os medicamentos adquiridos, os provedores, os prezos, a duración dos contratos e os acordos de distribución ou compra coas comunidades autónomas. Publicación das motivacións e denegacións de indultos de forma argumentada, en cumprimento dunha sentenza do Tribunal Supremo. Na actualidade o Indultómetro de Civio rexistra todas as medidas de gracia concedidas (10 mil dende 1996), pero a cidadanía non pode coñecer as razóns polas que o Goberno toma estas decisións nin tampouco o número de peticións denegadas. A transparencia no rexistro mercantil é "imprescindible para previr delitos de branqueo e exención fiscal" e permitiríalle á cidadanía "esixir rendición de contas ante posibles conflitos de intereses" Publicación da pegada lexislativa completa. A Lei de Transparencia exclúe os documentos de traballo e borradores das novas leis, o que fai imposible facer un seguimento do proceso de aprobación dunha lei e saber que actores e documentos participaron no trámite. Reforma da Lei de Transparencia que decrete o dereito de acceso como un dereito fundamental e elimine as barreiras actuais, baseadas en "excepcións vagas e pouco xustificadas, como 'os intereses económicos e comerciais'". Publicación das denegacións de compatibilidade dos altos cargos e as razóns do si ou o non. Pide maior transparencia para coñecer os posible conflitos de intereses e loitar contra as portas xiratorias e a desconfianza que xeran na poboación. Publicación desglosada dos orzamentos e gastos de prevención e extinción de incendios. Finalmente, partindo do traballo realizando en España en Llamas, pide máis transparencia para valorar a importancia dos recortes en extinción e prevención Decálogo de propostas de Civio


Summary: Para Moscova, a ruptura da Ucrânia tem como origem "a política actual dos EUA", defendeu a delegação russa que participa no Fórum de Cooperação em matéria de Segurança.

A política atual dos EUA levou a uma "ruptura" da Ucrânia e ao agravamento dramático da situação político-militar na Europa, lê-se num comunicado da delegação russa nas conversações em Viena sobre a segurança militar e o controle de armas, divulgado na sessão plenária do Fórum de Cooperação em matéria de Segurança. "O 'jogo geopolítico' desencadeado pelos EUA na Ucrânia está sendo realizado não só contra a Rússia e os seus legítimos interesses de segurança, mas também contra a Europa. Os resultados diretos da política atual de Washington se manifestam numa 'ruptura' prática da Ucrânia, a qual ficou submersa na guerra civil, na deterioração das relações entre a Rússia e a UE e a Otan, as quais obedeceram às pressões dos EUA, e num agravamento acentuado da situação político-militar na Europa", reza o documento publicado no site do Ministério das Relações Exteriores da Rússia. A Rússia manifesta a esperança de que o "ponto de não retorno" ainda não tenha sido ultrapassado nos assuntos europeus A diplomacia russa enfatiza que "tudo isso se repercute do modo mais negativo nas atividades da OSCE em geral e na sua dimensão político-militar, em particular". Ao mesmo tempo, a Rússia manifesta a esperança de que o "ponto de não retorno" ainda não tenha sido ultrapassado nos assuntos europeus e que "venhamos a superar o período atual, cujas lições serão aprendidas pelos parceiros, de forma a reaver uma nova base, em pé de verdadeira igualdade, para as nossas relações". "A parte russa está pronta para trabalhar em conjunto em uma tal base", destaca o documento. Informação tirada do portal Vermelho.Org.Br


Summary: Traballadoras e traballadores urxen un encontro coa Xunta, a empresa dona do grupo e mais os administradores concursais para abordar o futuro dos 125 postos de emprego. "Non podemos permitir que se siga traballando ao 100% e que eles non sexan capaces de dicir se se presenta un plan de viabilidade", censura a representante sindical da CIG, Rosa Abuín.

O persoal da conserveira Thenaisie Provote, que entrou en concurso de acredores o pasado mes de maio pola súa situación de insolvencia, vén de convocar unha folga de tres días á semana a partir do mes de setembro. O obxectivo é reclamar solucións para os 125 empregos que suman as dúas plantas da compañía no Grove, onde se sitúa a fábrica de produción, e a de Mos, para cuestións loxísticas. Segundo informa a sindicalista da CIG Rosa Abuín na xornada de onte o cadro de persoal aprobou por "unanimidade" en asemblea un calendario de mobilizacións que inclúen esta folga. A decisión chega despois de que o grupo Scandia Food, dono da empresa, presentase un plan "inviábel" para os vindeiros cinco anos que foi rexeitado pola Xunta da Galiza. Abuín lamenta que a situación do persoal é "peor que ao comezo", agravada pola retirada da "oferta de Alfonso Caneiro", o armador galego que amosou o seu interese por facerse con Thenaisie mais que se retirou ante a falta de avances. Por ese motivo, o persoal reclama unha reunión na vindeira semana coa Xunta na que tamén participe Scandia, os avogados de Garrigues que representan á compañía e mais os administradores concursais, coa fin de abordar o futuro das plantas de Thenaisie. Advirten a Scandia que non pode "burlarse nin tomar o pelo a sindicatos, Xunta nin ao pobo galego", e que "alguén terá que obrigala a vender se non quere seguir cun plan de negocio viábel". Traballadores e traballadoras urxen ese encontro ante o temor ao avance do concurso de acredores, que implicaría a liquidación "sen garantías" para o emprego. "Non podemos permitir que se siga traballando ao 100% e que eles non sexan capaces de dicir se se presenta un plan de viabilidade", censura Abuín.


Summary: Carolina Darias fixo o anuncio onte na Comisión de Saúde Pública

A Comisión de Saúde Pública, en que están representados o Ministerio de Sanidade e as comunidades autónomas, anunciou onte que "nos próximos días" aprobarase a guía de actuación común de todo o Sistema de Saúde perante a chegada de cidadáns procedentes de Ucraína. A ministra de Sanidade, Carolina Darias, anunciou que na reunión da comisión se abordou "un protocolo coordinado" para dar un "tratamento homoxéneo en todo o territorio estatal" aos refuxiados chegados de Ucraína, que disporán de protección e tarxeta sanitaria de forma "case inmediata". Deste modo, Darias explicou que o obxectivo é que as persoas que cheguen ao Estado español poidan recibir a vacina contra a Covid-19 e tamén outras doenzas, cun "calendario acelerado" de vacinación. Por outro lado, a comisión, reunida onte, aprobou a lista de recoñecemento para a análise da equidade en Estratexias, Programas e Actividades (EPAs) de Saúde, unha actualización da guía para a avaliación da equidade e determinantes sociais. 47 persoas refuxiadas chegan a Compostela Após percorrer por estrada máis de 3.300 quilómetros, onte chegaron a Compostela case medio centenar de refuxiados procedentes dunha "zona altamente castigada" de Ucraína, un grupo que trouxo até Galiza unha expedición liderada polo Equipo de Investigacións Políticas da USC. "Hai que pensar que eles tiñan unha vida totalmente normal, como a que podemos ter nós, e que, literalmente, dixéronme que se levantaron un día cunha guerra", contou Pomba Castro, unha das investigadoras. "A medio e longo prazo, confían en voltar ao seu país. "Eles necesitan, queren voltar, para eles isto é temporal e o que queren é ir a Ucraína, canto antes mellor. Eles están confiados en que haxa pronto unha resolución, salientou Érica Jarai, outra das investigadoras. Envío de axuda humanitaria desde Coles Onte tamén saíu da localidade de Coles o primeiro convoi de axuda humanitaria froito da campaña iniciada hai unhas semanas por familias ucraínas asentadas na Galiza, en colaboración con UXT."Son momentos moi complicados e achegamos o que podemos", dixeron tanto desde UXT na Galiza como desde o Concello de Coles, antes de pedir que "pare este masacre" e solicitar ás administracións "que colaboren entre todas para que isto acabe xa".


Summary: A xuntanza do luns entre sindicatos, Xunta, industria e distribución permitiu avances, pero non evitou un paro que comezou ás doce desta noite e que está a ser "unánime", segundo as centrais. "Ningún camión recolleu leite", aseguran.

Está en marcha a folga de entrega de leite. Desde as doce desta noite, o paro convocado polos tres sindicatos maioritarios do sector (UUAA, XXAA e SLG) lévase a cabo nas explotacións galegas logo de que rematase sen acordo a reunión, con Xunta, industria e distribución presentes, na que se intentou atopar unha solución de última hora que a evitase. Nas primeiras horas o paro, segundo as centrais sindicais, está a ter un seguimento "unánime", xa que "ningún camión recolleu leite" nas 11.000 explotacións galegas, e transcorre "con normalidade", logo de que se baleirase algunha cisterna durante a noite e que se levasen a cabo accións de protesta, nas que tamén estaba presente a Fruga, como as que tiveron lugar diante do Parlamento galego ou no pleno da Deputación de Lugo. Os portavoces das centrais -Roberto García, Francisco Bello e Xabier Gómez Santiso, respectivamente- subliñaron, en rolda de prensa, que esperan que esta medida de presión poida terminar "canto antes", entre este martes e o mércores, pois "cada día" supón, segundo recalcaron, "un suicidio económico" para os gandeiros. A pesar diso, advertiron de que, de non haber "un principio de acordo" nas próximas horas, o parón de entregas continuará de maneira indefinida. "De non haber un principio de acordo nas próximas horas, o paro de entregas continuará de xeito indefinido" Así, esixiron unha solución "política" e valoraron as palabras do presidente da Xunta en funcións, Alberto Núñez Feijóo, no seu discurso na sesión de investidura, pero incidiron en que só lles vale un compromiso da industria e a distribución para poder vender o leite "en igualdade de condicións" co resto do Estado e, desta forma, cubrir os custos de produción. Para iso, urxiron, por unha banda, acabar "co cártel" que, "de maneira artificial, abarata o prezo do leite en Galicia comprando máis caro que fóra"; e, por outro, prohibir a "venda a perdas" nos lineais coa utilización do leite como "produto reclamo". Xa son 3 millóns de litros os que se deixaron entregar; os sindicatos estudan con ONG fórmulas para doar o leite Segundo as cifras das organizacións sindicais, xa son 3 millóns de litros de leite os que se deixaron de entregar ás industrias. Os outros 3 millóns que configuran a produción total galega (cuxo valor ascende a 2 millóns de euros, aproximadamente) serán almacenados na tarde do martes, pois as instalacións das granxas teñen "capacidade" polo momento para non ter que tirar o produto. No entanto, o secretario xeral de UUAA, Roberto García, avisou de que xa estudan con ONG e outras colectivos "fórmulas e mecanismos" para poder doar o leite se a paralización de entregas se prolonga, por exemplo, a través de máquinas expendedoras ou recibindo aos cidadáns nos tanques de frío. Iso, xa que a doazón directa está prohibida por un real decreto debido a razóns sanitarias e de hixiene, explicou. No entanto, a Asociación de Empresarios de Ganadería produtora de leite galego criticou os sindicatos, aos que pediu que "deran exemplo" e que abandonasen "unha manobra que non resolve nada". Ademais, o voceiro deste colectivo, Xaquín López, nega que haxa unha paralización do sector e asegura que as industrias recolleron produto desde as 00.00 horas até as 4 e di que o volverán facer a partir das once da noite. A reunión, que durou máis de catro horas, non puido evitar que se convocase a folga de entregas Logo da da xuntanza deste luns, que durou máis de catro horas, os líderes das organizacións sindicais recoñeceron, en declaracións aos medios, que existe "vontade" por parte da distribución para acabar cunha situación que é "dramática" para unhas 12.000 explotacións de leite en Galicia. Pero unha vez máis, acusaron a industria de "falta de compromisos concretos", polo que decidiron comezar unha folga que asumen que é "un suicidio económico" para as súas granxas, pero que é inevitable ante a situación desesperada do sector. O paro pode supor que se deixen de vender unhas 6.000 toneladas de leite diarias e perdas por cada explotación duns 250 euros de media Segundo os cálculos dos sindicatos, o paro pode supor que se deixen de vender unhas 6.000 toneladas de leite diarias e perdas por cada explotación duns 250 euros de media, aínda que a duración da folga irase determinando co paso do tempo, xa que agardan que "nas próximas horas" se produzan novos contactos e citas entre as partes para que se dean "pasos" que eviten que esta medida de presión se estenda "ás 48 ou 72 horas". Os sindicatos recoñeceron que se aproximaron posturas coa conselleira Rosa Quintana, o director xeral de Montes, Tomás Fernández-Couto e o de Produción Agropecuaria, José Álvarez Robledo, como intermediarios. De feito, avanzada a reunión, Álvarez Robledo abandonou a sala xunto aos responsables da distribución e, nunha dependencia próxima, debateron acerca das medidas e compromisos que ofrecer aos produtores lácteos. Estes, a través dos secretarios xerais de UUAA, XXAA e SLG, agradeceron "a clara vontade de compromiso e colaboración" dos distribuidores, a disposición para "construír un escenario diferente" ao actual e a posibilidade de fixar un prezo nos lineais que permita, na cadea de valor, cubrir os custos de produción ás explotacións. As grandes cadeas de distribución volveron prometer deixar de utilizar o leite como 'produto reclamo' Aínda que non se deron cifras concretas, as grandes cadeas de distribución con presenza na autonomía galega si se comprometeron a deixar de utilizar o leite como produto reclamo, aínda que non é a primeira vez que ese compromiso é rachado aos poucos días, tal e como se pode comprobar en calquera gran supermercado. Fronte a isto, Roberto García, Francisco Bello e Isabel Vilalba coincidiron nas críticas á industria, que non presenta "nada concreto" para pór remedio a un panorama no que os gandeiros cobran polo leite os valores máis baixos do Estado. "Só pedimos un prezo semellante ao que hai noutros lados, e existe a oportunidade para poder plasmalo nas próximas horas", destacou García. Pola súa banda, Bello valorou o desenvolvemento dunha mesa de negociación "moi construtiva" -a deste luns sucede á celebrada hai cinco meses baixo a presidencia do titular da Xunta en funcións, Alberto Núñez Feijóo-. Con todo, subliñou que "debe haber pasos" por parte dos responsables das industrias "nas próximas horas" para "evitar" así "males maiores". "A pelota está agora no tellado da industria", advirte os sindicatos Por último, Villalba fixo fincapé en que "a pelota está agora no tellado da industria" e, aínda que admitiu que a folga de entrega é unha "medida moi dura" para os donos das granxas, resaltou que estes non poden asumir que se lles pague o produto por cantidades inferiores aos 34 ou 37 céntimos. Expulsan do Parlamento a gandeiros que protestaron pola crise do sector Durante as primeiras horas da folga, unha ducia de gandeiros foron expulsados do Parlamento, durante o discurso de investidura de Núñez Feijóo, logo de protestar pola grave crise pola que pasa o sector. O sindicalista Óscar Pose, de Unións Agrarias, foi identificado. "Feijóo escoita, o sector está en loita", berraron os gandeiros, que se queixaron tamén de ter que "tirar o leite" que producen "65.000 familias". "E temos que morrer así", queixáronse. Ademais, luciron carteis que foron retirados pola seguridade, ao tempo que os gandeiros eran aplaudidos pola oposición no momento do seu desaloxo.


Summary: A sondaxe publicada por The Times tamén suxire que o Partido Nacional Escocéscamiña cara a unha maioría sen precedentes no Parlamento escocés.

A maioría da cidadanía de Escocia apoia a independencia do Reino Unido, segundo a última enquisa de YouGov para o xornal The Times, onde se reflicte que a mellor xestión da pandemia fronte a Londres impulsou a suba con respecto a anteriores sondaxes. O inquérito, elaborado entre o 6 e o 10 de agosto, sinala que 53% das 1.142 persoas consultadas votarían a prol da independencia nun hipotético segundo referendo, dous puntos máis que en xaneiro, atinxindo desta maneira a maior porcentaxe rexistrada nunca polas enquisas de YouGov. O partido de Goberno en Escocia, o Partido Nacional Escocés (SNP, nas siglas en inglés), defende que ten o dereito a convocar unha nova consulta, a popularmente coñecida como indyref2. Na primeira, organizada en 2014, o 'Non' á independencia impuxérase por dez puntos (55%-45%). O primeiro ministro británico, Boris Johnson, considera que ese resultado foi decisivo e debe ser respectado. A sondaxe para The Times tamén suxire que o SNP camiña cara a unha maioría sen precedentes no Parlamento escocés. As eleccións lexislativas están previstas para o 6 de maio do ano que vén. Unha vitoria indiscutida da formación nacionalista levaría á intensificación da confrontación con Londres. O incremento no apoio á independencia ten relación tamén co diferente criterio seguido polos Gobernos escocés e británico á hora de xestionar a pandemia: 72% das persoas consultadas consideran que a primeira ministra escocesa, Nicola Sturgeon, o está a facer ben ou moi ben, por tan só 20% no caso de Johnson. Escocia ten as competencias sanitarias e desde o inicio da pandemia o Executivo de Sturgeon mantivo unha actitude máis precavida que o de Johnson. Desde mediados de xullo non se rexistraron mortes pola Covid-19 en territorio escocés, en tanto que a nivel estatal a cifra roza as 1.400.


Summary: O guía de turismo Guido Álvarez, colaborador de Nós Diario, partillou algunhas das mensaxes contra o galego que recibe a través das redes sociais nas que emprega sempre este idioma. En pouco tempo recibiu múltiples mostras de apoio e ánimo polo seu traballo de difusión nun sector tan importante como o seu.

"El gallego es un idioma aislado del mundo", "Tenían que ilegalizar idioma gallego, y sacarlo de las escuelas" ou "Sales de Galicia y ese idioma absurdo se queda ahí", son algunhas das mensaxes que recibiu nos últimos días Guido Álvarez, guía oficial de turismo e colaborador de Nós Diario. Esta semana decidiu partillalas nas redes sociais coa intención de dar unha situación moito máis común do que parece. "Non é algo diario, mais especialmente nestes dous anos como autónomo si recibín bastantes mensaxes e algunhas delas igual de desagradábeis que as da semana pasada", explica Guido Álvarez a Nós Diario. Amante das viaxes, Álvarez acreditouse como guía oficial de turismo con cinco idiomas (francés, italiano, inglés, castelán e galego) no ano 2015. No 2019 comezou o seu proxecto Guido Guía como autónomo e, "fiel ás miñas conviccións, desde o inicio apostei por guiar e comunicar en galego". A iniciativa está a ter moito éxito "incluso superáronse as expectativas", asegura. "Nestes dous anos e pico non só non tiven ningún problema, senón que son moitísimas as persoas que me dan as grazas por achegalas ao galego". Pon como exemplo a cantidade de estudantes Erasmus e de inmigrantes que buscan facer inmersión lingüística. "Por non falar da aproximación e integración cultural, emotiva e sentimental que supón para todos eles", lembra. Redes e anonimato A parte negativa veu desde que comezou a ter éxito nas redes sociais. "Todos os comentarios negativos que recibín foi a través das redes onde, por desgraza, impera o anonimato e ás veces mostra a peor cara da xente", intúe. Sobre as mensaxes recibidas, conta que "algunhas veces son mensaxes de persoas non galegas que piden que cambie de idioma, mais o peor de todo é que algunhas son de persoas galegas ás que lles molesta (nunca entenderei porqué) que promocione Galiza en galego". Álvarez sinala que "moitas veces dinme que se traballo para turistas non podo facelo en galego, sen darse conta de que é ao contrario, para maior parte da xente é un plus". Por este motivo asegura que continuará difundindo nas redes sociais e no seu traballo o galego co que coñeceu "xente inqueda culturalmente, aberta, que ven con claridade que o idioma é se non a máis grande, unha das maiores riquezas da Galiza".


Summary: O daquela responsábel nacional de organización dos Comités Abertos de Facultade (CAF) estudaba na Coruña cando afundiu o Prestige, Fran Rei participou do movemento Nunca Máis e ten, dez anos despois, a imaxe da protesta na memoria. Férvelle o sangue cando pensa que os que considera culpábeis da catástrofe teñen hoxe postos de responsabilidade no Goberno español.

Lembra o día do afundimento do Prestige? Perfectamente. Eu estaba na Coruña e había un temporal tremendo. Lembro que estaba na facultade como todos os días. Cando soubemos que se afundía o petroleiro na miña clase tivemos unha reacción instintiva, antes de que apareceran as bandeiras de Nunca Máis, de sacar as bolsas de plástico negras das papeleiras do lixo e poñelas nas ventás. Foi un acordo de toda a clase en sinal de protesta polo que se sospeitaba sería unha catástrofe medio ambiental. E os seguintes días? Despois viñeron máis accións. Lembro que a nivel de Campus fomos buscar chapapote ás praias. Un compañeiro de Económicas, Alberte Sánchez fora a unha praia de Arteixo para pintar con letras en chapapote un cartaz da Xunta que había á entrada do campus de Elviña. Contactáramos con Reuters que logo non puideron vir. Daquela improvisamos a protesta. Algo había que facer. "Este tipo de "xuízo-farsa" é unha cousa de cara á galería" Despois chegou a indignación... Era unha barbaridade. Lembro por xente da Costa da Morte que se sabía que o fuel chegaba ao mesmo Pase Marítimo de Muxía e na televisión seguíase dicindo que non pasaba nada. Non se podía tolerar. Houbo unha reacción instintiva da xente, de protesta porque pensaban que eramos estúpidas e estúpidos? Que lembra como máis significativo daquel movemento de protesta? Lembro moitas cousas. A nivel de universidade estiven moi implicado no movemento Nunca Máis. No meu Campus fixemos moitas actividades e co tempo pensas... como foi posíbel realizar tantas cousas. Se tivera que escoller sería a primeira manifestación de Nunca Máis no Obradoiro, a dos paraugas. Eu non era consciente de que había tanta xente até chegar de novo á Coruña. Logo estivo a imaxe da cantidades de autocarros que saíron da Coruña para ir a Madrid,... foi o nunca visto. Ese día había partido do Depor e os autocarros saían de Catro Camiños e a xente viña despedir aos que marchaban e outra xente a tentar apuntarse para viaxar e non había prazas. Que opina do xuízo que se está a celebrar na Coruña polo Prestige? Provócame moita tristeza e indignación. Este tipo de "xuízo-farsa" é unha cousa de cara á galería. Chega tarde e mal. O feito de que teñan que estar responsabilizadas traballador@s, que o fixeron mellor ou peor, mais que o único que facían era o seu traballo e os verdadeiros responsábeis estean, non de rosiñas senón mesmo en postos directos de responsabilidade política... Como Arsenio Fernández de Mesa ou o propio Mariano Rajoy ocupen postos de responsabilidade no Estado, Arias Cañete outra vez no goberno,... que non senten no banco dos acusados di moito da verdadeira natureza deste xuízo e sobre todo do que vai valer. Teño a sensación que vai acabar e imos quedar como estabamos. A costa igual de desprotexida e ningunha garantía real de que isto non vaia volver acontecer.


Summary: Greenalia presentou 3 proxectos de parques eólicos nunha mesma área xeográfica arredor do Monte Castelo e a lagoa de Alcaián, nos concellos de Coristanco, Santa Comba, Carballo e Tordoia. Adega alerta do seu impacto.

Adega ten claro que os tres proxectos de parques eólicos presentados por Greenalia nunha mesma área xeográfica arredor do Monte Castelo e a lagoa de Alcaián, nos concellos de Coristanco, Santa Comba, Carballo e Tordoia; son una ameaza para especies tan sensíbeis como a Centaure ultreiae Silva Pando. "Esta planta é un endemismo galego cuxa poboación mundial total está composta por 6.821 individuos distribuídos en dúas cuadrículas de 10x10 km arredor do Monte Castelo e a lagos de Alcaián". A Centaurea ultreiae está considerada como "en perigo crítico de extinción" no Atlas y Libro Rojo de la Flora Vascular Amenazada de España, e catalogada tamén como "en perigo de extinción" no Catálogo galego de especies ameazadas. Precisamente nesta área, explica o colectivo ambientalista, sobre un raro substrato ultrabásico plagado de endemismos e especies pouco frecuentes, é sobre a que se pretenden desenvolver estes aproveitamentos eólicos. A Lagoa de Alcaián foi proposta para formar parte da Rede Natura 2000 polos seus excepcionais valores ecolóxicos e a rareza das especies presentes, entre as que tamén se atopan outras especies endémicas en perigo de extinción e/ou vulnerábeis como a Lycopediella inundata, a Euphorbia uliginosa, a Centaurea ultreiae ou a Spiranthes aestivalis, que xa sufriron importantes danos nas súas poboacións en novembro do 2016, logo da apertura dun camiño por parte da Consellaría de Medio Rural. "Tramitación fraudulenta " Os tres parques que teñen o mesmo promotor, coinciden nunha mesma área xeográfica e mesmo partillan infraestruturas: liñas de evacuación e estación transformadora. Son portanto, afirma Adega, "un mesmo parque eólico despezado en tres, que ao non superar individualmente os 50MW de potencia, serán tramitados pola Xunta". O Consello da Xunta, através da Dirección Xeral de Enerxía e Minas, concedeulles en maio pasado aos tres e no mesmo acto administrativo, a declaración "de interese especial". Esta categoría, recollida na Lei 5/2017 de fomento da implantación de iniciativas empresariais implica a tramitación prioritaria e a redución á metade dos prazos de instrución, alén de que automaticamente considérase prevalente a utilidade pública das instalacións sobre calquera outra.


Summary: Un 10,6% defende un goberno de socialistas, Podemos con apoio de "nacionalistas independentistas", porcentaxe superior ás partidarias dun executivo coas tres forzas de dereitas: PP, Cs e Vox.

Unha de cada cinco persoas preguntadas polo CIS (20%) para a súa enquisa postelectoral preferiría un goberno do PSOE en solitario con apoios puntuais doutras formacións. Unha opción que ten menos apoio que a dun goberno de PSOE e Podemos, elixida por unha de cada catro persoas consultadas (26%). Un 16% optan pola vía dunha coalición de PSOE e Ciudadanos. O Centro de Investigacións Sociolóxicas divide en dous as que apoian ese goberno coaligado entre Pedro Sánchez e Pablo Iglesias. Un 15,8% escollen esa coalición mais limitando o apoio a partidos nacionalistas "non independentistas" coas "abstencións necesarias". Por outra banda, 10,6% escollen un goberno de PSOE, Unidas Podemos e "partidos nacionalistas independentistas". Porcentaxe superior a ese q10,1% que queren un executivo coa alianza das tres forzas da dereita: PP; Cs e Vox. O traballo desenvolveusea mediados do pasado mes de maio e para o mesmo foron entrevistadas seis mil persoas.


Summary: Case 1.500 persoas fixeron achegas económicas para que a Plataforma de afectad@s poida ofrecer a súa visión do ocorrido antes das eleccións estatais previstas para novembro deste ano.

A Plataforma Vítimas Alvia 04155 -formada por afectad@s polo accidente de tren en Angrois onde morreron 79 persoas ante a falta de medidas de seguridade semellantes ás que tiñan outros comboios- anunciou que conseguiu a través do 'crowdfunding' ou financiamento colectivo máis dos 50.000 euros que precisaba para rodar o documental en ton de denuncia sobre o polémico sinistro, grazas ás achegas de case 1.500 persoas. Nun comunicado, a asociación explicou que, para conseguir o financiamento, estivo presente durante "case 40 días" nas redes sociais, así como, aproximadamente, unha "decena" de persoas repartiron folletos por diferentes lugares de Galiza e outros puntos. Sobre o proxecto, a plataforma avanza que está previsto que a rodaxe dure oito meses e teñen a intención de mostrar un adianto o próximo 24 de xullo, dous anos despois do accidente. Así mesmo, pretenden que a estrea teña lugar en setembro, xa que pretenden levalo a festivais antes das eleccións no Estado, previstas para novembro.


Summary: Vigo, Compostela e A Coruña acollerán os principais actos de colada da carteis que dá inicio oficial a unhas municipais nas que conflúen varios escenarios.

Ás 00:00 desta sexta feira @s candidat@s das diferentes formacións e partidos que concorren ás municipais do 24 de maio nos 314 concellos galegos colarán os cartaces e darán así inicio oficial a 15 días de campaña dunha cita coas urnas con importants novidades e interrogantes respecto a hai catro anos. BNG-AA O BNG-Asembleas Abertas realizará o acto central de apertura de campaña na Coruña, coa presenza do portavoz nacional, Xavier Vence e o candidato nacionalista nesta cidade, Xosé M. Carril. Será na sede do Reitorado da UDC, soportais do patio exterior. Rúa da Maestranza. O acto de peche de campaña terás lugaren Vigo. O BNG-AA aposta nunha campaña "diferente" e "imaxinativa" afastada de grandes fastos e centrada no contacto directo e interlocución coa veciñanza. Neste sentido, as achegas de redes como #formigueirogz vai ser chave. @s nacionalistas destacan que o 95% da poboación galega poderá escoller a papeleta do BNG-Asembleas Abertas e que nas súas candidaturas hai unha importante renovación, así como presenza de xente nova e persoas involucradas en movementos veciñais, sociais e de base. Marés, Anova, EU En por volta de 90 concellos haberá candidaturas denominadas 'municipalistas' ou 'cidadanistas'. Unha boa parte delas integradas por Anova (formará parte de case 70 desas listas, según recoñeceu Xosé Manuel Beiras) e Esquerda Unida. Compostela Aberta terá o seu acto de apertura de campaña na Praza de Mazarelos (23:30 horas), mentres que a Marea Atlántica farao no seu propio local, situado na coruñesa Rúa Pontejos, por cas 2 candidaturas 'municipalistas' ás que enquisas e sondaxes dan mellores resultados. O vindeiro 12 de maio estará na Coruña Pablo Iglesias, secretario xeral de Podemos, para apoiar a candidatura de Marea Atlántica, que encabeza Xulio Ferreiro CxG Compromiso por Galicia terá en Compostela o seu acto central de inicio de campaña, na Praza 8 de Marzo, coa presenza do secretario xeral da formación galeguista, Xoán Bascuas, acompañando ao candidato santiagués Xosé López. Vigo é a cidade elixida por esta formación para acoller o último acto de campaña de CxG. PP O Partido Popular opta por Vigo para iniciar a campaña destas municipais, e farao nun acto que contará coa presenza de Núñez Feijóo. O presidente da Xunta realizará 17 actos electoral entre esta quinta feira e o domingo. O 15 de maio Mariano Rajoy estará en Galiza para participar en senllos actos electorais do PP en Vigo e Pontevedra, sen descartar máis 'desembarcos' no noso país na recta final de campaña. PSdeG No que atinxe ao PSdeG, os actos centrais de apertura e peche de campaña decorrerán en Compostela e Lugo, respectivamente. En ambos os dous estará presente José Ramón Gómez Besteiro. @s socialistas contan coa presenza do secretario xeral do PSOE, Pedro Sánchez, en Vigo nesta fin de semana, para alén de que virán a Galiza outros 'líderes' estatais do partido ou o ex-presidente Zapatero, que estará na Coruña o día 19. Cs e UPyD Ciudadanos non ten un acto central de inicio de campaña. A formación concorre en 13 concellos galegos. UpyD fará a súa pegada de carteis en Vigo.


Summary: A chave dos orzamentos do Estado para 2017 está neste momento nos 5 escanos do PNV, sendo que a ponte de mando do PP dá por feito que o PSOE apresentará unha emenda á totalidade.

A análise de Génova é que en condicións internas normais o acordo orzamental co PSOE sería posíbel, mais Ferraz está lonxe de viver na normalidade, cunha xestora claramente escorada a prol de Susana Díaz e a hipótese dun eventual retorno de Pedro Sánchez ao primeiro plano. Nesas condicións, o aparato ao mando do PSOE non se pode permitir o luxo de viabilizar os orzamentos dun Rajoy ao que xa lle deron, vía abstención, o pasaporte para continuar na Moncloa. Un acordo do susanismo coa Moncloa sobre as contas sería un regalo en bandexa de prata para Sánchez na carreira congresual que máis cedo que tarde terá que se abrir no PSOE. Así as cousas, todos os focos están postos en Sabin Etxea, a sede do PNV. O ponto de partida é que Rajoy prefire o acordo a unha situación de desgoberno por falta de orzamentos que o levase a ter de convocar eleccións na primavera. Hai certos sinais de desaceleración económica -o PIB terá un crecimento menor en 2017 do que en 2016- e demasiados factores de instabilidade -con eleccións en Europa en Franza, Alemaña e os Países Baixos- que desaconsellan a Génova unha nova comparecencia perante as urnas. Non se fían das enquisas, embora os rivais pola esquerda estean a atravesar crises internas non pequenas. E non se fían porque o PP continúa a ter dous problemas eleitorais básicos: a falta de atractivo do seu candidato e o imprevisíbel factor Ciudadanos. O partido laranxa estase a revelar como un socio moi pouco confiábel para o PP (como ten demostrado ao se aliar con PSOE e Podemos na Mesa do Congreso) e mantén un perfil deliberadamente baixo, que afasta e blinda Rivera do desgaste que si están a sofrer os demais actores do taboleiro. A historia alimenta unha hipótese de acordo entre PP e PNV. En 1996, cunha situación parlamentar tamén moi precaria, Aznar chegou a unha entente con Arzalluz que anos atrás tería sido dada por virtualmente imposíbel. Vinte anos depois, todo indica que a confluencia é verosímil. Os 5 escanos do PNV permitirían que as contas de Rajoy alcanzasen os 175 votos. Non sería a maioría absoluta, mais o regulamento da cámara indica que de persistir o empate na votación das contas -en concreto de se alcanzar unha terceira votación- as emendas á totalidade decaerían automaticamente. Así, o debate xa non sería sobre os orzamentos no seu conxunto, senón sobre aspectos parciais. E aí, entenden desde a Moncloa, o PSOE xa se aviría a negociar partida a partida. Que vai pór o PNV sobre a mesa? Na axenda de negociación con Sabin Etxea, hai dous asuntos estrela: a renegociación do cupo -Ajuria Enea pensa que paga de máis polo concerto económico ao Estado- e o empurrón final á alta velocidade ferroviaria de conexión da meseta. Hai unha cuestión máis, que o Estado aceite que as comunidades autónomas dispoñan de liberdade para fixaren a xornada laboral do seu corpo funcionarial, despois de o Estado apresentar un recurso contra a lei vasca que estabelecía as 35 horas para as súas funcionarias e funcionarios. Son asuntos de envergadura, mais de negociación non insalvábel. O pragmatismo de Urkullu, ao deixar fóra da axenda o direito a decidir, imponse polo lado vasco, como tamén o fai o de Rajoy polo lado español: a día de hoxe, a Moncloa prefire un acordo co PNV, embora sexa precario, á incerteza de novas eleccións.


Summary: Á preocupación polas condicións en que se desenvolverá o curso por mor da Covid-19, moitas familias suman un desacougo extra derivado da falta de profesionais suficientes que atendan as necesidades específicas de apoio educativo do alumnado. A partir do 10 de setembro contan volver ás aulas e aspiran a facelo en condicións de igualdade.

A diversidade, nas escolas mais na lexislación, deixou de ser unha excepción para se converter en norma e tamén en mostra do que é o alumnado: crianzas heteroxéneas con ritmos, estilos de aprendizaxe, intereses e situacións sociais, económicas e culturais distintas. No inicio dun curso atípico, familias con fillos e fillas con Necesidades Específicas de Apoio Educativo (NEAE) láianse da falta de información e de transparencia por parte da Administración á hora de comunicar a dotación de recursos técnicos e humanos que asignarán a cada centro escolar en función das súas necesidades de atención á diversidade, o que lles impide ben buscar o centro máis adecuado para os intereses educativos das súas crianzas ben reclamar con tempo a asignación dos recursos precisos para unha atención de calidade. Recortes de persoal É o caso dunha familia de Carnota que denuncia o recorte do persoal de apoio no centro onde escolarizou o seu fillo o ano pasado. "Polo que sei, o curso comezará coa única presenza dunha Auxiliar Técnica Educativa (ATE). O ano pasado contou co apoio puntual doutras dúas coidadoras que repartían o seu tempo entre tres centros. Ao CEIP Plurilingüe de Carnota viñan dúas horas e media cada unha, mais este curso parece que eliminan ese reforzo, polo que quedará unha única persoa de apoio para atender catro alumnos de distintas idades e con diferentes necesidades educativas", expón Araceli Figueira, nai dun neno de catro anos con Trastorno de Espectro Autista (TEA) non verbal. "O inicio da escolarización xa foi deficiente. O primeiro trimestre tan só o admitiron a media xornada porque non podían atendelo a tempo completo. Despois do Nadal comezou a facer o mesmo horario que o resto do alumnado e desde o primeiro momento estiven en contacto coa dirección e co equipo de orientación do centro para determinar cales son as necesidades específicas do meu fillo e poder reclamar os recursos suficientes para atendelas". Recursos estructurais Araceli Figueira conta con informes médicos e de profesionais do centro que avalan as necesidades do seu fillo e as demandas que a dirección da escola xa coñece e que tamén lle trasladou por escrito a inspección educativa de zona. "Necesita unha persoa con el todo o tempo, que adapte as actividades que desenvolven ás súas características. Agora non o están, abúrrese e marcha". Ademais, pide un horario regular tanto coa especialista en Audición e Linguaxe como en Pedagoxía Terapéutica, hoxe variábel. A carencia de recursos é practicamente absoluta e moitas veces é a escolarización quen detecta as dificultades. Figueira censura a falta de información e resposta por parte da Xunta ás súas solicitudes de información, unha eiva que tamén poñen sobre a mesa desde a Confederación de Anpas Galegas. "A carencia de recursos é practicamente absoluta. Moitas veces é a escolarización quen detecta as dificultades. A súa valoración é moi lenta e moitas veces a Administración non valida os informes que presentan as familias". Os recursos, destacan, non están á súa disposición nos centros, senón que chegan en función das necesidades do alumnado. "E chegan tarde. A atención á diversidade debe ser estrutural, parte ordinaria dos servizos educativos".