Summary: Pouco ou nada se sabe do avanzo nas negociacións entre EUA e a Unión Europea en relación ao Tratado de Libre Comercio que prevén aprobar este mesmo ano. Un acordo que suporía graves prexuízos sociais, medioambientais, laborais e democráticos.

A primeira vez que se falou publicamente dunha negociación entre os EUA e as institucións europeas en relación ao comercio foi en febreiro de 2013. Naquela altura o presidente estadounidense, Barack Obama, pronunciaba no seu discurso de investidura unhas verbas que presaxiaban que algo estaba a acontecer. "O comercio libre e xusto dun e doutro lado do Atlántico sustentará millóns de empregos estadounidenses". Obama anunciaba así o que poucas persoas entre as dúas bandas do océano sabían. Representantes da súa administración e da Comisión europea negociaban en segredo a sinatura dun acordo bilateral encamiñado a liberalizar o comercio entre ambos os dous bloques económicos. Unha negociación suxeita ao máis estrito segredismo e cun grao de confidencialidade que excede mesmo a lexislación europea. O encargado de representar a UE, Ignacio García Bercero, afirmou mesmo que as conversas arredor do TTIP --nas súas siglas en inglés-- suporían unha "excepción á regra" e que algúns dos documentos relacionados con el ficarían en segredo alomenos por tres décadas. O comisario europeo nas negociacións asegurou que algúns dos documentos sobre o Tratado de Libre Comercio non se farían públicos en 30 anos Neste ambiente escurantista e desde xuño de 2013 os Estados Unidos e a Unión debaten --xunto coas grandes corporacións transnacionais-- as condicións dun acordo comercial bilateral que dará unha volta de porca ao proceso de liberalización e privatización comercial entre os dous lados do Atlántico. Do seu contido pouco ou nada se sabe, agás por algúns documentos --na súa maioría borradores-- que foron filtrados, mais dos que se desprende o cerne do que os gobernos estadounidense e comunitario están a artellar. Un golpe á soberanía popular para beneficio das grandes corporacións O acordo, que podería ser aprobado este mesmo ano logo de se constituír o Parlamento europeo (o 1 de xullo), atinxe a práctica totalidade dos sectores económicos (agricultura, enerxía...) e suporá consecuencias directas en relación ás condicións de traballo, dereitos medioambientais e servizos como a sanidade. O que está riba da mesa entre Bruxelas e Washington é a flexibilización das barreiras arancelarias entre os dos bloques. Mais que no concreto suporá facilitar en termos administrativos o intercambio de bens e servizos. Para iso reduciranse estándares medioambientais, sociais e laborais ao tempo que aumentan os privilexios das grandes empresas transnacionais e o seu poder face os Estados. Niso consiste calquera Tratado de Libre Comercio --unha ferramenta que os EUA coñecen ben e que asinaron xa, por exemplo, con Canadá e México no TLCAN. O acordo visa facilitar o intercambio de bens e servizos entre EUA e a UE para o que se reducirán estándares medioambientais, sociais e laborais O punto máis quente do TLC que prevén asinar os EUA e a Unión europea sitúase no mecanismo que negocian en relación á resolución de controversias entre investidor e Estado. De acordo cos documentos coñecidos até o momento as entidades ficarían á marxe da xustiza ordinaria e poderían acudir de maneira directa a tribunais internacionais de arbitraxe, organismos constituídos en non poucos casos por avogad@s das propias empresas. No concreto isto suporá reforzar a posición das grandes empresas cando se querelen contra un Estado por razóns lexislativas. Algo semellante ao que aconteceu con Australia e a tabaqueira Phillip Morris a quen as administracións tiveron que indemnizar após endureceren a lexislación anti-tabaco. A decisión non é casual se ollamos a algún dos interlocutores no proceso de negociación. O estadounidense Michael Froman, foi cargo en compañías de investimento financeiro e mesmo director xeral do Citigroup en Estados Unidos. O texto que se está a negociar constitúe un dos documentos máis importantes para a ideoloxía neoliberal O texto que se está a negociar constitúe un dos documentos máis importantes para a ideoloxía neoliberal desde que se asinou o consenso de Washington alá polo 1988 e sacia, en boa medida, a fame dos grandes oligopolios ianquis que ven no chamado estado de benestar europeo unha importante fonte de gaños. Ao tempo, que fará fraquear algúns aspectos restritivos da normativa europea como o principio de precaución medioambiental que rexe a lexislación comunitaria. A carne de vacún estadounidense, hormonada, ten até o momento fechadas as portas da UE perante os riscos que supón para a saúde das persoas. A aprobación do TLC podería pór fin a isto. Após remataren a rolda de negociacións, será o novo Parlamento europeo --aínda con maioría liberal e socialdemócrata-- de quen dependa a ratificación dun texto ao que nen sequer terá acceso até a hora de votar. Un documento que malia representar un perigo para a sociedade, esta nen sequer ten constancia diso.


Summary: A poeta Xela Arias será a autora honrada nas Letras Galegas do ano que vén. A decisión da Real Academia Galega converte a autora na quinta homenaxeada en 58 anos de celebración. Un feito acollido con ledicia no eido da docencia, do feminismo e da cultura pero tamén con certa polémica, por chegar este nomeamento seis meses despois do habitual. Percorremos a vida e a obra desta autora, lembramos as voces que desde 2014 a propoñen como homenaxeada e aquelas, como A Sega, que xa a festexaron en 2019, no Día das Galegas nas Letras.

O pasado 22 de decembro, a Real Academia Galega (RAG) facía o anuncio de quen sería a persoa homenaxeada no Día das Letras de 2021, tratábase da poeta Xela Arias, a voz dunha xeración "renovadora da poética galega", feminina e feminista, reivindicada polas autoras do seu e do noso tempo. Na súa comunicación a Academia describía o facer de Xela Arias explicando que "concibía a poesía como un xeito de indagar e cuestionar a orde das cousas, de describir o que se aprende a ocultar". E valoraba da autora "a pescuda do eu fonda e reflexiva, a afirmación do corpo feminino, a perspectiva de xénero e a procura de novos espazos para a poesía mediante a recitación ou o diálogo coa fotografía, coa música e coa pintura". Tanto os medios como as redes sociais foron reflexo, xa nestes últimos días, do valorada que é a creación literaria desta autora e o que supuxo para as nosas letras, mais tamén sacou á luz a necesidade de reivindicación do feminino nunha celebración con 58 anos de historia e que ten como día chave a publicación de Cantares gallegos, un 17 de maio de 1863, obra da muller de referencia da literatura galega, Rosalía de Castro. Desde que se lle dedicara a ela o Día das Letras, en 1963, só catro mulleres forman parte desa listaxe: Francisca Herrera, homenaxeada en 1987; María Mariño, en 2007; María Víctoria Moreno en 2018; e, agora, Xela Arias Castaño. "Dáme rabia ter que dicir que son feminista. Pásame igual que co nacionalismo. Deixarei de ser unha cousa e outra cando as nacións soxulgadas non o sexan e as mulleres discriminadas non o estean", dicía Xela Arias nunha entrevista realizada en 1990 polo escritor Manuel Rivas e agora recuperada. A plataforma A Sega reivindicou a poeta "transgresora e transcendente" O feminismo e a modernidade de Xela Arias multiplícanse e multiplicaranse nas redes sociais e na prensa tamén en 2021. Entre as persoas que xa manifestaron a súa alegría polo nomeamento, tamén se atopa Francisco Castro, director de Editorial Galaxia, que explicaba que se trata "dunha poeta absolutamente moderna, incluso a día de hoxe" e felicita a Academia pola elección que, consideraba "conectará coa xente nova". Unha conexión que pasará pola divulgación da súa obra no mundo docente, coas ferramentas e tecnoloxías que o Ano Carvalho se viu na obriga de exercitar por mor da Covid-19. E, precisamente na educación é onde Xela Arias pasou os últimos anos da súa vida, nos institutos de Chapela (Redondela), Vigo, A Sagriña (A Guarda) e Terra de Xallas (Santa Comba), Paralaia (Moaña), Valle-Inclán (Pontevedra) e Xelmírez II (Compostela). Antes diso, a poeta xa fora traballadora de Edicións Xerais e tradutora. Un terreo no que a filóloga María Xesús Nogueira, estudosa da obra da poeta, salientaba tamén a súa importancia. "Creo que Xela Arias foi unha das primeiras tradutoras profesionais ao galego e, tanto unha persoa que fai tradución como a dedicada á edición traballa coa lingua, co discurso e, sen dúbida, tivo que influír tamén ese labor que supón unha lectura doutra literatura nos seus referentes literarios", explicaba en conversa con Nós Diario. Unha reivindicación que comezou no xa no ano 2014 Diferentes organismos culturais, xente do mundo da crítica literaria, da tradución... Comezaron a propor a Xela Arias como homenaxeada polo Día das Letras xa en 2014, cando se cumprían os dez anos do seu pasamento. Naquela altura, defenderon o seu nome Ramón Lorenzo, Antón Santamarina e Xosé Fernández Ferreiro. Os outros candidatos ao Días das Letras Galegas de 2015 foron Ricardo Carvalho Calero, Celestino Fernández de la Vega, Manuel María e Xosé Filgueira Valverde, que resultou ser elixido. Se queres saber máis atoparás o contido completo no Nós Diario que agarda no quiosque ou na tenda online. Para futuros despistes, é mellor que te subscribas xa!


Summary: @s nacionalistas consideran que os dados ofrecidos polo Ministerio de Facenda (Galiza recibe do Estado 3.000 millóns máis dos que achega) son unha "estafa intelectual". O estudo económico realizado polo BNG dá un resultado ben diferente: déficit para Galiza de 1.300 millóns, resultante de que achega 7.213 millóns de euros ao Estado e recibe 5.891 millóns.

Galiza recibe do Estado español 3.240 millóns de euros máis dos que achega. Así se recolle no informe de balabnzas fiscais que esta mesma semana presentou o Ministerio de Facenda, e que sitúa o noso país, xunto con Canarias e Castela, como o máis beneficiado pola 'solidariedade' vía cartos do Estado español. Mais esa cifra é "falsa", unha "estafa intelectural" para o economista e portavoz nacional do BNG Xavier Vence. "É unha estafa intelectual que fai ver ao final que estamos vivindo á costa de Madrid. É un insulto á intelixencia" "É un documento político baixo un disfraz técnico, un puro artificio de contabilidade para servir de propaganda ao centralismo, un instrumento que trata de xustificar a concesión aínda de máis agasallos fiscais a Madrid. Desde o punto de vista técnico, é unha estafa intelectual que fai ver ao final que estamos vivindo á costa de Madrid. É un insulto á intelixencia", manifestou o portavoz da fronte nacionalista. Por iso o BNG presentou esta quinta feira o seu propio informe, que da como resultado un déficitpara Galiza de 1.322 millóns de euros en 2011, tendo en conta que aporta 7.213 millóns de euros ao Estado e recibe 5.891 millóns de euros. Cuestión de método Que haxa unha diferenza tan grande entre o que di o goberno español e o informe do BNG débese, sinalou Vence, a dúas cuestións: o método de calculo e a imputación tanto da seguridade social contributiva como dos xuros da débeda estatal. O Estado aposta por usar para calcular as balanzas o método da carga-beneficio, co que "Montoro imputa o que o Estado gasta ou inviste en función de a quen beneficia, sen ter en conta o territorio no que efectivamente se leva a cabo ese gasto/investimento". Un exemplo é o do Museo do Prado, cuxo gasto se computa por igual a todo o Estado español e non a Madrid, malia ser alí onde está e os seus habitantes os principais beneficiarios. O BNG considera que o criterio que hai que aplicar para o cálculo das balanzas fiscais é o de fluxo monetario, que computa o gasto ou investimento do Estado no territorio no que realmente se executa. A segunda parte que explican as cifras do Goberno central está na inclusión da Seguridade Social contributiva, un "dislate", segundo Vence, xa que non é resultado dun gasto do Estado, senón que se sufraga cas achegas d@s traballador@s e das empresas. "En todo caso, só deberían terse en conta as pensións non contributivas, que no caso de Galiza supoñen 87 millóns de euros". Que a Xunta dea o paso Vence insta o presidente da Xunta a pronunciarse sobre os datos difundidos onte polo Goberno central, epregúntoulle como pensa defender os intereses de Galiza "á hora de renegociar o sistema de financiamento autonómico en 2015 se acepta "compracido" o informe de Montoro". O portavoz nacional pide a Feijóo que a Xunta elabore as súas propias balanzas e ofrécelle o estudo elaborado polo Bloque, "porque teríamos moitos argumentos para poñer enriba da mesa á hora de pedir un cambio do sistema de financiamento tan prexudicial para o noso país". "Temos que construír un discurso propio baseado nas cifras reais e non asumir a milonga da Galiza subsidiada por un Madrid sacrificado", subliñou.


Summary: A empresa australiana que explota a mina de Varilongo, en Santa Comba, e de San Finx, en Lousame, fixo públicos os resultados dun estudo que demostran o "enorme potencial económico" do proxecto de volframio que quere explotar.

A compañía, vinculada a paraísos fiscais, deu a coñecer no día de onte os resultados da análise sobre o volframio e o estaño en Santa Comba. O informe encargado pola propia empresa, que asegura que está realizado por "consultores independentes", defende a explotación integrada en Varilongo da mina subterránea, coa autorización vixente, e en superficie, pendente de realizar a tramitación correspondente. Rafaella Resources explota as minas galegas operando desde paraísos fiscais O estudo, informa Rafaella Resources, propietaria dos dereitos de explotacións da mina de San Finx, "apoia o importante investimento de capital requirido e a creación de significativos postos de traballo a longo prazo na zona". De feito, o seu director xeral, Steven Turner, chamou a atención sobre a necesidade de obter "todos os permisos necesarios" para chegar a ser "líderes na produción de estaño e volframio durante moitos anos". Colectivos ecoloxistas critican as presións da empresa que xestiona a mina de San Finx A inicios deste ano, a compañía australiana, a través da súa filial Biscay Minerals, informara do acordo con Valoriza Minaría -á súa vez filial de Sacyr- para a compra do 100% da propiedade da mina de San Finx, en Lousame. Ecoloxistas chegaran a advertir de que Rafaella Resources, e Biscay Minerals, están controladas por Starboard Global Ltd., unha compañía con sede nas Illas Virxes Británicas e con oficinas en Hong Kong, "en ambos os casos paraísos fiscais con lexislación mercantil que impide a transparencia". O movemento ecoloxista leva meses advertindo do impacto da mina sobre a ría de Muros e Noia.


Summary: A Alianza Social Galega maniféstase en varias localidades contra unha lei que pretende "tapar a boca" ao sindicalismo e á cidadanía e criminalizar a protesta contra as politicas do Partido Popular.

Convocadas pola Alianza Social Galega, milleiros de persoas saíron hoxe ás rúas nas cidades galegas e en varias vilas contra a Lei de Seguridade Cidadá que, segundo denuncian os convocantes, "é un paso máis nos dereitos máis básicos, criminaliza a protesta social, as liberdades úblicas e as vías de participación democrática, retrotaéndonos ao franquismo". As sete urbes do país e algunha outra localidade -como Monforte, Cangas ou Vilagarcía- acolleron estas marchas baixo unha chuvia que non impediu que se berrase contra a denominada lei mordaza, que aínda non foi aprobada definitivamente. As sete urbes e algunha outra vila acolleron as manifestacións da Alianza Social Galega contra a 'lei mordaza' "Non pode ser, o pobo encadeado e os corruptos no poder", berrouse en varias das localidades onde se levaron a cabo unhas manifestacións apoiadas polos principais sindicatos e os partidos da oposición. Suso Seixo, secretario xeral da CIG, asegurou en Compostela que coa reforma da Lei de Seguridade Cidadá "non hai presunción de inocencia", xa que é a propia Administración a que "sanciona" a partir de informes policiais que teñen "presunción de veracidade". CCOO e UGT coincidiron en denunciar as intencións dun PP que desde o Goberno pretende "tapar a boca" a sindicalistas e a cidadanía e atacar "as manifestacións e o dereito á folga". O voceiro nacional do BNG, Xavier Vence, participou na convocatoria de Santiago e criticou o empeño de PP de "criminalizar e reprimir" calquera tipo de protesta social contra as súas "políticas de recortes de servizos e de dereitos e liberdades individuais". "A lexítima contestación social da cidadanía contra as políticas do PP que os empobrece non se pode responder con represión policial, como están padecendo centos de persoas por protestar pacífica e democraticamente na rúa", alegou. Xavier Vence censura as intencións do PP de "criminalizar e reprimir" calquera tipo de protesta social contra as súas politicas O dirixente nacionalista citou a modo de exemplo de colectivos represariados os estafados polas preferentes, aos que loitan contra os desafiuzamentos, contra os recortes de servizos públicos ou mesmo por portar simboloxía galega en eventos deportivos, "centos de galegos e galegas que sofren a estratexia represiva, sistemática e insidiosa do PP e dos seus órganos gobernativos e policiais". A Alianza Social Galega, pola súa banda, que une varios colectivos e entre eles UGT, CCOO e CIG, cre que a lei mordaza "é un paso atrás nos dereitos máis básicos" e considera que "o PP e o Goberno de Rajoy actúan con dureza contra os movementos sociais, a clase traballadora e a realidade plurinacional do Estado, pero mantén una actitude de moita permisividade respecto aos delitos económicos que cometen os seus amigos e o capital financeiro". Para a Alianza Social do que se trata, con esta reforma, é de "reprimir a contestación social fronte ás actuacións inxustas do goberno do PP, entre as que salienta as reformas laborais e sociais, as súas políticas económicas, os constantes recortes de dereitos e unha crecente precariedade das condicións de traballo alén da privatización e redución dos servizos e prestacións públicas e a imposición dunha fiscalidade regresiva". Os convocantes lembran que pasarán a tipificarse como delitos accións sociais "que até o de agora non tiñan esa consideración" Os diversos colectivos que forman parte desta plataforma lembran de que con esta Lei de Seguridade Cidadá pasan a tipificarse como delitos toda unha serie de acción sociais "que até o de agora non tiñan esa consideración atacando frontalmente dereitos fundamentais como o de reunión, manifestación e folga". Ademais, a reforma recorta o dereito á tutela xudicial ao que só se poderá acudir una vez se teña imposto a sanción, gravándose ao ter que afrontar os gastos de ir ao xulgado. Substitúese a infracción penal pola administrativa, á marxe das garantías xurisdicionais, eliminando a da presunción de inocencia e permítese a discrecionalidade e arbitrariedade dándolle presunción de veracidade á actuación policial. Tamén aumentan as infraccións, pasando de 30 a 57, e as contías das sancións, que se fixarán sen considerar o patrimonio das persoas afectadas, desde 1.000 euros polas leves até os 600.000 polas moi graves, pasando polos 30.000 das consideradas graves. Sancións que serán inmediatamente executivas, advirten os que tamén denuncian a "censura informativa previa" contraria á Constitución, limitándose a captación, difusión de sons e imaxes dos axentes da policía nas súas actuacións públicas, socavando o dereito a recibir una información veraz e plural co que se "imposibilita e amedrenta o traballo xornalístico, promove a impunidade no abuso policial ao impedir posíbeis probas gráficas de intervención desproporcionada das forzas de seguridade".


"Para nós ser galegos é a mellor maneira de ser universais" (Chano Piñeiro) En 1979 Chano Piñeiro e a súa dona abriron unha botica na rúa Torrecedeira de Vigo. Nesa cidade pasou toda a súa vida, truncada precozmente en 1995 (aos corenta anos) por causa dunha doenza crónica A Irmandade da Sanidade Galega (ISAGA), organización profesional que pretende promover o uso do galego nos servizos sanitarios, vai celebrar o vindeiro día 24 de novembro a súa 8ª Asemblea anual en Vigo. Lembrará nesta ocasión a figura de Chano Piñeiro, auténtico pioneiro do cinema galego, comprometido con Galicia e coa súa lingua, e que tamén exerceu a súa profesión de boticario. O cine foi a súa paixón, desde que a súa dona Mariluz Montes lle regalou a primeira cámara de super-8, pero a profesión dos dous foi a de boticario/-a, despois de estudar Farmacia na Universidade de Santiago. En 1979 Chano Piñeiro e a súa dona abriron unha botica na rúa Torrecedeira de Vigo. Nesa cidade pasou toda a súa vida, truncada precozmente en 1995 (aos corenta anos) por causa dunha doenza crónica; hoxe é unha personalidade moi recoñecida e o seu traballo cinematográfico forma parte esencial da historia do noso cinema (o curto Mamasunción e a longametraxe Sempre Xonxa son dous fitos esenciais da cultura galega). Chano Piñeiro tivo a mala fortuna de convivir desde mozo cunha doenza que o condicionou de forma notable e que provocou a súa morte prematura. Mais tivo, tamén, a sorte de posuir un entusiasmo contaxioso, de ser unha desas persoas afortunadas que veñen ao mundo destinadas a cumprir unha misión. El soubo moi pronto que a súa vida estaría dedicada a facer cine galego e en galego. A cinematografía non existía en Galicia naqueles tempos iniciáticos (anos 70-80), e tivo que superar numerosas dificultades (sobre todo económicas) para sacar adiante os seus proxectos. Empregou todas as súas forzas neste empeño e agora a súa figura e a súa obra son un referente da nosa cultura. Hoxe existe unha activa industria cinematográfica galega e un plantel de profesionais (actores, directores, guionistas...) de gran nivel, que lle deben moito á perseverancia e ao traballo incesante de Chano Piñeiro naqueles primeiros anos da Transición. Para honrar a súa figura a ISAGA vai descubrir unha placa na rúa Menéndez Pelayo de Vigo, na casa onde viviu en compañía da súa dona Mariluz Para honrar a súa figura a ISAGA vai descubrir unha placa na rúa Menéndez Pelayo de Vigo, na casa onde viviu en compañía da súa dona Mariluz; o acto será o vindeiro venres, día 23, ás cinco da tarde. Ao día seguinte, sábado, ás 12.30 horas, celebrarase a Asemblea anual da Irmandade (na sede do Colexio de Médicos de Vigo -rúa Ecuador, 84-) coa incorporación dunha ducia de novos irmandiños. No acto recordarase novamente a figura do cineasta coa proxección dun documental e a intervención do seu biógrafo, Francisco Rozados. A entrada a este acto será libre. Publicidade


Summary: O número de contaxios diarios por Covid repuntou lixeiramente nas últimas horas na Galiza, con 112 casos novos rexistrados (37 máis que na xornada anterior), aínda que seguen descendendo o número de pacientes coa infección hospitalizados (de 149 a 134) e o número total de persoas coa enfermidade (de 3.249 a 3.010).

Así se reflicte nos datos feitos públicos polo Sergas esta cuarta feira (que recollen información até as 18 horas do día anterior), nos que se mostra que os novos contaxios subiron en todas as áreas sanitarias, excepto na de Pontevedra. Na área sanitaria da Coruña rexistráronse nas últimas 24 horas 32 novos casos (9 máis que na xornada anterior), na área de Vigo son 23 os contaxios novos (3 máis), na área de Lugo hai 20 persoas contaxiadas novas (10 máis), na área de Ourense rexistráronse 17 casos novos (9 máis), na área de Santiago son 15 novos contaxios (6 máis), na área de Ferrol hai 2 casos novos (na xornada anterior non se rexistrou ningún) e na área de Pontevedra notificáronse 3 novos contaxios (3 menos que un día antes). Con respecto ao número total de persoas enfermas de Covid, notificouse que son 239 menos que a xornada anterior, situándose a cifra en 3.010 casos activos, e o número baixou en todas as zonas sanitarias. Por áreas, o maior número de casos de Covid segue na área da Coruña, con 823 persoas coa enfermidade (56 menos), seguida da área de Lugo, con 572 casos (57 menos). Na área de Santiago hai 504 casos (56 menos), na área de Vigo son 464 os enfermos (16 menos), na área de Ourense hai 323 casos activos (28 menos), en Pontevedra hai 204 casos (10 menos) e na área de Ferrol hai 120 casos activos de Covid (16 menos). Segundo Sanidade, a taxa de positividade das probas PCR (o número de infeccións detectadas cada 100 test) situouse nas últimas horas no 3,23%, por baixo do 5% que a OMS determina como limiar para dar por controlada a pandemia. Presión hospitalaria Con respecto á presión hospitalaria, en cifras globais reduciuse o número de pacientes ingresados, tanto en UCI como en unidades convencionais de hospitalización. Así, pasouse de 37 a 35 pacientes en coidados críticos, e de 112 a 99 enfermos ingresados en planta. A área da Coruña ten o maior número de enfermos graves, 12 persoas; na área sanitaria de Vigo son 7 os pacientes en UCI, na área de Ourense segue habendo 6 persoas en UCI, na área de Pontevedra hai 3 (unha menos), na área de Lugo hai outros 3 enfermos de Covid en coidados críticos, na área de Santiago seguen 2 pacientes en UCI e na área de Ferrol hai outros 2 (un menos que hai un día). Desde o inicio da pandemia faleceron coa enfermidade 2.610 persoas. Os últimos decesos comunicados por Sanidade son os de dous homes, ambos de 82 anos de idade, e que estaban ingresados no hospital Povisa de Vigo e no Complexo Hospitalario Universitario da Coruña, respectivamente. Vacinación Mentres, segue avanzando o proceso de vacinación e, segundo os datos publicados polo Sergas, nas últimas horas (nas que se seguiu vacinando nos campus universitarios) recibiron doses da vacina contra a Covid outras 21.166 persoas, das que 19.709 completaron a súa pauta de vacinación (dobre dose). Administráronse un total 4.281.262 doses da vacina e xa hai 2.197.577 persoas coa pauta completa. Isto supón que está inmunizado o 89,5% da poboación albo (maiores de 12 anos) e o 81,4% da poboación total da Galiza.


Summary: Martín Pacheco Murillo, aos seus 70 anos, ten moita memoria que contar da Revolución bolivariana, mais o seu ollar prefire proxectarse cara ao futuro, cara ás decisivas eleccións presidenciais venezuelanas deste próximo 20 de maio. "O pobo venezuelano teno moi claro e a paz vai vencer a violencia", agoira. Primeiro xefe de imprensa de Hugo Chávez, quer como candidato quer como presidente da República, é o cónsul xeral de Venezuela na Galiza. Avogado, diplomático, xornalista, Martín Pacheco fala tamén nesta entrevista da intervención de Banesco por parte das autoridades do seu país.

Como xornalista, Martín Pacheco ten un currículo imponente -45 anos de exercicio nos principais meios audiovisuais do seu país- ; como diplomático, a súa folla de servizos rexista destinos relevantes para Caracas, nas Antillas -en Curação-, nos EUA -en Boston- e agora na Galiza. Home da máis absoluta confianza do líder histórico da Revolución bolivariana, Hugo Chávez Frías ("boteime con el á estrada cando se puxo a percorrer o país a primeira vez que se apresentou como candidato"), aténdeme por telefone desde a sede do Consulado, en Vigo. No horizonte, as eleccións á presidencia da República do próximo domingo. Un novo test para a Revolución bolivariana, en plena axitación contra-revolucionaria por parte da oligarquía. Trátase dun confronto durísimo e sen concesións, cunha parte da dereita a conspirar abertamente con Washington para derrocar o goberno socialista de Nicolás Maduro. A diferenza do Occidente máis desenvolvido, a campaña non se libra só nas redes, nos platós de televisión ou nos auditorios dos mítins. Líbrase tamén no terreno da economía, coa oligarquía a especular contra a moeda nacional e a provocar deliberadamente desabastecimentos nos mercados de produtos de primeira necesidade, para alimentar o malestar social e criar así o caldo de cultivo que leve á caída de Maduro. Iso non vai suceder, considera o cónsul. "O pobo venezuelano non vai entregar as conquistas da Revolución", afirma. E engade: "Os EUA están no desespero porque ven que non están a conseguir os seus obxectivos de desestabilización". Ao longo da conversa, o cónsul remarca unha e outra vez que o pobo venezuelano debe votar masivamente este 20M e que o proceso eleitoral ten todas as condicións para ser absolutamente limpo. "De feito, o presidente Chávez incorporou ao Consello Eleitoral Nacional todas e cada unha das garantías que estaban para ser asinadas no diálogo que mantivo coa oposición na República Dominicana", afirma. -Que pon en xogo Venezuela nas eleccións deste 20 de maio? -Pois o futuro do país. Iso é o que pomos en xogo. E facémolo dunha forma democrática, plural, con plenas garantías e desde o total respeito á nosa constitución e ás nosas leis. Este 20M o que veremos será o pleno exercicio da soberanía por parte dos venezuelanos. Serán eles os que decidirán democraticamente o seu futuro. Farano, iso si, nun contexto moi difícil, marcado pola guerra brutal -económica, financeira, mediática- que se está a librar contra o país desde distintos ángulos, desde a oligarquía venezuelana até o imperialismo norteamericano pasando pola Unión Europea e algúns países latino-americanos que se puxeron ás ordes de Washington. Esa guerra brutal haina que enfrentar porque é inxerencista, viola todos os dereitos humanos, os principios fundamentais do dereito internacional, a Carta da OEA, a das Nacións Unidas... Nesa loita o pobo venezuelano teno moi claro: debemos impor a paz, a razón, a sindéresis [a capacidade para xulgar as cousas con acerto], por cima daqueles que queren impor a violencia. -Sectores relevantes da oposición, os máis conectados co exterior do país, cuestionan abertamente a lexitimidade das eleccións. Falan de fraude, falan de ditadura... -Por iso é importante que nós esclarezamos ben este asunto. A inmensa maioría dos meios de comunicación social desvirtúan o que está a acontecer en Venezuela, confabulados para trasladar a imaxe de que as eleccións son ilexítimas. Pois non hai nada máis falso. As eleccións responden a un mandato da Constitución que estabelece eleccións á presidencia da República cada seis anos. Ese é o lapso fixado, que vencía este próximo mes de decembro. Que fixo o goberno? Pois adiantar os comicios para, en cumprimento con outras leis, realizarmos tamén as eleccións aos consellos municipais e as consellos lexislativos dos estados. A oposición alega que se está a violar a Constitución, mais o que fixo o Goberno foi cumprila escrupulosamente. O artigo 347 [da Carta Magna] estabelece que o pobo venezuelano é o depositario do poder constituínte, isto é, que está por cima dos poderes estabelecidos. E será o pobo venezuelano quen decida que quer facer este 20M. -A oposición -co apoio da imprensa internacional que orbita arredor do imperio- alega que Henrique Capriles e Leopoldo López [líderes da dereita pro-Washington]- son presos políticos. -En Venezuela non hai presos políticos. En Venezuela hai algúns políticos que están detidos por cometeren delitos. Delitos penais inclusive. Por exemplo, Leopoldo López. Está acusado de ser o autor intelectual do chamamento á célebre La Salida [mobilizacións contra o goberno de Maduro en 2014 que se saldaron coa morte de 43 persoas]. Que foi a Salida? Foi botar a xente á rúa, destrozar equipamentos e edificios públicos, atentar contra as persoas, violentar a actividade normal. Alén do máis, el fíxose responsábel publicamente, a través dos meios de comunicación social, dese chamamento. Foi investigado e xulgado por instigación a delinquir, por asociación a delinquir e por chamar a rebelión, que é un delito en calquera país [López foi condenado finalmente a 13 anos e 9 meses de prisión]. Pois ben, esa é unha cousa e outra moi distinta é que el fose dirixente dun partido político. Non está detido por iso, está detido por ter cometido delitos. -Ben, hai moitos meios de comunicación españois que din que en España non hai presos políticos, mais que si os hai en Venezuela. É curioso, non? -Son curiosas esas apreciacións, mais eu como cónsul non me podo meter na política interna de aquí. Eu son moi respeitoso con iso. Mais noutros países cando se queima un vehículo público, cando se queima as persoas, cando se destrúen propiedades do estado ou se prende lume ao tribunal supremo de xustiza, cando se atenta con armas contra cuarteis e funcionarios da garda nacional, cando se fai todo iso... E que iso non son delitos? Sono en calquera parte do mundo. Aquí, en democracia, ou nunha ditadura, ou nun goberno socialista, ou nun goberno comunista, eses non son delitos políticos, son comúns. Delitos políticos sería que a vosté lle estivesen impedindo o seu dereito a participar na constitución dun partido ou saír á rúa a pedir o voto. Mais iso non ocorreu con ningún partido en ningunha época en Venezuela. -Dicía antes que a situación do país é moi complexa, cunha guerra económica lanzada pola oligarquía contra o goberno de Maduro que está a afectar seriamente a calidade de vida do pobo. Que propostas ten a candidatura do presidente da República para gañar esa guerra? -O presidente Maduro está a facer un grande esforzo por superar esta situación. Creou, para comezar, unha Caixa de Alimentos para asegurar o acceso da populación aos bens de primeira necesidade. A oposición di que Venezuela sofre unha emerxencia alimentaria, mais despois prohíbeselle ao país [reférese ás sancións impostas por Washington a Caracas] mobilizar máis de 2.500 millóns de dólares -os bancos impídeno- cando é diñeiro para comprar medicinas e alimentos. Esa guerra económica tivo a súa base central no ataque á moeda. Todo o diñeiro venezuelano, através dos bancos privados, marchou a Colombia co fin de atentar contra o bolívar. En Venezuela é difícil ter diñeiro en efectivo porque os bancos non dan as cantidades necesarias, porque as mafias se apoderan do efectivo para o levar a Colombia ou outros países, por suposto coa connivencia dos gobernos deses países. En todo caso, o pobo venezuelano está firmemente comprometido coa democracia, coa Revolución bolivariana, coa defensa da soberanía. Para nós trátase de non lle facer caso á anarquía, á arrogancia, ao desespero do exterior. O importante para nós é garantir que os venezuelanos vaian masivamente o 20M a votar. Estou certo de que un novo triunfo lle vai garantir ao presidente estar en condicións de pór en andamento políticas e medidas preparadas polas equipas técnicas que o asesoran, tamén co apoio dos nosos países amigos, potencias aliadas como China, Irán ou Rusia. Esas políticas, que o presidente xa ten en mente, e reforzadas polo apoio popular que seguro han ter o 20M, permitirán ao país comezar a superar esta crítica situación. -Na frente internacional, Venezuela, con efeito, ten aliados, mais tamén adversarios moi poderosos, a comezar polos EUA -que esta semana pediu mesmo a suspensión da presenza de Caracas na OEA- e a seguir por Arxentina e infelizmente polo Brasil... -Si, en todo caso os Estados Unidos están nun certo desespero porque non lles están a funcionar as medidas que adoptaron contra o país. Porque a populación, embora estar nunha situación complicada, está a lle dar respaldo á Revolución. A xente sabe que a Revolución non se vai entregar porque custou moito chegar até aquí, custou moito alcanzar as conquistas sociais que deron dignidade a sectores populares que estiveron historicamente invisibilizados no país e que teñen o aval dunha Constitución que garante todos os dereitos aos venezuelanos e estabelece unha democracia participativa e protagónica do pobo. O desespero dos nosos adversarios ten como orixe que Venezuela non se ten posto de xeonllos. Porque se se puxese, encheríanse todos os anaqueis, todas as estanterías [das tendas e dos mercados], e todas as institucións internacionais se poñerían ás nosas ordes, pero o que non queremos é entregar a Revolución, non nos imos render, os seus planos de invasión fracasarán. Eles falan dunha nova política monetaria, mais esa nova política monetaría sería para ocupar o país, para apoderarse das inmensas riquezas que ten Venezuela. -Un triunfo de Maduro resultaría nunha profundización da Revolución? -A resposta a esa pergunta está en mans do presidente e dos altos dirixentes do partido e dos partidos que apoian o Consello Revolucionario. O fundamental agora é irmos a unhas eleccións libres, democráticas, e aquí quero enfatizar que existen garantías plenas para todos os partidos que participan... Hai algo moi importante que quero resaltar: hai 19 partidos políticos nacionais legalmente inscritos perante o Consello Eleitoral Nacional. Deses 19 partidos só 4 non van ás eleccións. Van 15! E hai 5 candidatos presidenciais. De maneira que cando se fala da "oposición" non se está a ser preciso, é só unha parte da oposición a que cre que hai que impor a política através da violencia, através da guarimba, através de derrocar o presidente Maduro. Ese sector da oposición só ten un programa que lle presentar ao país: que se vaia Maduro. Mais non ten unha alternativa económica, unha alternativa política, non teñen un programa de goberno críbel. Están divididos e subdivididos. Só os une o odio a Chávez primeiro e a Maduro agora. Como a MUD [Mesa da Unidade Democrática] desapareceu praticamente, polas súas divisións internas, agora van cada un polo seu lado, e iso en certo modo beneficia o Grande Polo Patriótico, a grande frente que lidera o presidente. Mais o realmente importante é ir votar para superar todas estas situacións e para ter a lexitimidade que nos dan a Constitución e as leis. -O 20M, que participación agarda da comunidade venezuelana que vive na Galiza? -É importante subliñar que o Consulado actúa aquí como unha especie de delegación do Consello Eleitoral Nacional. En Venezuela teñen dereito a voto 20,5 millóns de persoas. No exterior están habilitados para votar 108.623 venezuelanos. En Galiza e o Principado de Asturias -que é a xurisdición deste Consulado- o censo é de 2.131 eleitores que poderán depositar o seu sufraxio en catro mesas que instalaremos aquí na nosa sede de Vigo. A xornada eleitoral comezará ás 6 da mañá e decorrerá até as 18 h da tarde. E desde logo facemos un chamamento á participación masiva de todos os venezuelanos, tanto no país como no exterior. -Última cuestión, xa fóra da axenda eleitoral. Como lle explicaría ás leitoras e leitores de Sermos o asunto da intervención de Banesco por parte das autoridades públicas venezuelanas? -A intervención de Banesco é produto dunha decisión do Executivo porque, de acordo coas informacións que manexaban os distintos organismos de seguridade do país, en Banesco cometéronse presuntamente irregularidades. E digo presuntamente porque a investigación xudicial aínda está aberta e non foi resolvida. En todo caso, o que se puxo en marcha foi unha intervención [da entidade] por 90 días, non se trata dunha intervención definitiva. Esta foi unha investigación de todos os organismos de seguridade encabezados polo fiscal xeral da República. E as irregularidades, presuntamente, apuntan a delitos tipificados nas leis bancarias e tamén ao non cumprimento das normas legais previstas para evitar a lexitimación [branqueamento] de capitais. Estaríamos tamén, sempre aparentemente, perante un atentado contra a moeda venezuelana, porque eles teñen que garantir o fluxo do diñeiro. Pois pretensamente eles [os directivos de Banesco] recibían o diñeiro en moeda venezuelana, embalábano e enviábano a Colombia. -Como cónsul mantivo algún contacto con Juan Carlos Escotet [presidente de Banesco e Abanca] ou el dirixiuse directamente ás autoridades venezuelanas? -El nunca se puxo en contacto co Consulado, no mínimo desde que eu estou á fronte. Escuso dicer que se el precisa facer calquera dilixencia, con moito gosto nós estamos á orde para o atender como venezuelano. É o noso deber. As portas do consulado desde logo están abertas. Nota: Nunha das fotografías -todas cedidas polo Consulado- Martín Pacheco aparece co alcalde de Vigo, Abel Caballero.


Summary: A cuarta muller á que a Real Academia Galega dedica o Día das Letras Galegas naceu na Extremadura española, optou politicamente polo galego e fixo da docencia e a escrita para a infancia os eixos dunha vida a prol dunha cultura en liberdade. Un feixe de libros repasan a súa obra e biografía. Eis un extracto da reportaxe publicada no Sermos Galiza 296.

As figuras que van engordando o palmarés do Día das Letras adoitan situarse entre as máis analizadas da literatura galega. Tamén está a suceder con María Victoria Moreno (Valencia de Alcántara, Cáceres, 1939-Pontevedra, 2005), obxecto dun curioso paradoxo: a súa obra e existencia son máis atendidas este 2018 que durante a maior parte dos 40 anos en que produciu literatura e practicou a docencia, as dúas facetas principais da súa actividade literaria. Montse Pena Presas, crítica especialista en libros dirixidos á infancia e a mocidade, abriu fogo con A voz insurrecta. María Victoria Moreno, entre a literatura e a vida (Galaxia, 2018), das primeiras achegas biobibliográficas á autora. Interpretativa e partisana, afirma: "Moreno non entra no canon dos persoeiros homenaxeados tradicionalmente por ser muller, por escribir literatura infantil e xuvenil e por adiantada ao seu tempo". Da man do seu amigo de anos Xavier Senín e da tradutora Isabel Soto saíu María Victoria Moreno. Sementadora de futuro (Xerais, 2018). "Quizais o obxectivo principal deste volume", escriben no limiar, "sexa divulgar e animar cara á lectura da obra dunha autora de textos esencialmente breves, mais fundamentais para entender as orixes e o primeiro desenvolvemento da literatura infantil e xuvenil galega". Senín mantivo unha estreita amizade coa autora e ao seu labor débense non poucas das iniciativas que sostiveron o seu legado despois de falecida, de edicións póstumas a traducións. Ás lectoras e lectores máis novas, as mesmas para quen tanto escribiu Moreno, dirixen as académicas Marilar Aleixandre e Fina Casalderrey a súa obra María Victoria Moreno. A muller que durmía pouco e soñaba moito (Xerais, 2018). "Este libro é un acto de cariño en que as autoras ofrecen un fermoso retrato de Moreno", indican desde a editorial. Outra visión para a infancia deuna Eli Ríos na serie Mulleres Bravas da editorial Urco. A súa María Victoria Moreno (2016) foi un estudo pioneiro, que se adiantou á vaga investigadora das Letras Galegas. [Podes ler a reportaxe íntegra no número 296 de Sermos Galiza, á venda na loxa e nos quiosques]


Summary: A Xunta apurou as derradeiras 48 horas antes do parón do verán anunciar a incorporación de profesorado "de apoio" de cara ao vindeiro curso escolar e publicar as novas pautas educativas que terán que asumir os centros de ensino. Chove sobre mollado. Á acumulación de tarefas que recae sobre os equipos directivos e docentes (curriculares, organizativas, burocráticas e sanitarias) únese a falta de tempo, xa que todas as medidas deberán implementarse contrarreloxo na primeira metade de setembro, antes da chegada do alumnado o día 10.

A conselleira en funcións de Educación, Carmen Pomar, chamou onte á colaboración de "todas as Administracións e organizacións" educativas para o inicio dun curso escolar "complexo e diferente", para o que reivindica, salvo necesidades sanitarias, a presencialidade como mecanismo corrector de "diferenzas que poden vir por causas sociais ou económicas" entre o alumnado. O chamado chega despois da aprobación unilateral por parte da Xunta do protocolo para a adaptación da volta ás aulas ao novo contexto sanitario, remitido aos centros hai unha semana, e da publicación, esta quinta feira, da instrución coas medidas educativas para o novo curso académico, tamén sen interlocución previa co conxunto da comunidade educativa e feita pública sobre a campá, a poucas horas do parón de agosto. "Todo está preparado", salientaba onte a responsábel de Educación, o mesmo día no que a Xunta facía pública a convocatoria dos contratos-programa cos que, a través de diferentes modalidades, prevé aumentar os cadros docentes neste curso con 543 profesionais de apoio –221 para Primaria e 322 para ESO–, facendo uso dun recurso concibido inicialmente para reforzar competencias fóra do horario lectivo, e que agora se modula "en resposta ás necesidades de reforzo derivadas da suspensión das clases presenciais nos últimos meses do curso que vén de rematar". A resposta dos colectivos docentes, disconformes coas formas, co fondo e cos tempos da planificación da Consellaría, reafirma a argumentación que nas últimas semanas levou os catro sindicatos presentes na mesa sectorial de ensino –CIG, CCOO, ANPE e UXT– a convocar protestas contra o protocolo da Xunta, que secundaron, xunto co profesorado, asociacións de nais e pais e outras plataformas vinculadas á educación, en reclamación de contratacións estruturais que permitan reducir o número de estudantes por aula e ampliar desta maneira o distanciamento social. Para o profesorado, as directrices que chegan desde a Consellaría seguen a cargar os equipos directivos e o profesorado con novas tarefas burocráticas e organizativas que, aínda sendo necesarias, competen á Xunta, que chegan ademais sen dotación económica para implementalas e sen deixar tempo ao persoal dos centros de ensino, que hoxe comezan as súas vacacións, a poñelas en marcha. Como fai notar o colectivo docente Profesorado en pé, a instrución víñase publicando en anos anteriores un mes antes, "o que semella algo deliberado e que, tendo en conta que agosto non é lectivo, implicará unha considerábel redución do tempo dispoñíbel para planificar e organizar un curso xa de por si complexo, ademais dunha disposición arbitraria do tempo e dos medios do persoal docente para poder cumprir coas normas". "É imposíbel aplicar con rigor o protocolo para previr o contaxio da Covid-19 nas aulas, cumprir con toda a burocracia que impoñen as instrucións e garantir unha educación de calidade", resume a plataforma. Planificación sen garantías Da mesma opinión son os sindicatos. "Aos traballos incluídos no protocolo que se lle encomendan ás equipas directivas, que xa por si son inasumíbeis se se queren facer con rigor e o tempo necesario, agora as instrucións inclúen aínda máis cometidos para un inicio de curso deseñado por cargos políticos que demostran vivir de costas á realidade da xestión dos centros", advirte a CIG, que ve nas últimas medidas unha nova "evasión de responsabilidades da Administración educativa". O sindicato nacionalista alude, a modo de exemplo, ás adaptacións didácticas que se recollen na instrución para os posíbeis escenarios de presencialidade, semipresencialidade ou educación a distancia, sen que ningún dos documentos emitidos desde a Xunta recolla "ningún compromiso para que tanto profesorado como alumnado teñan garantido o acceso á teledocencia –medios proporcionados pola Consellaría, garantías de conectividade...–". "O que se lle pide ao profesorado é que faga unha adaptación das programacións didácticas sen saber se van poder levarse á práctica", critica a organización. Esta adaptación non é, como pon de relevo a secretaria xeral de CCOO-Ensino, Luz López, a única encomenda que pasa a engrosar a xa "sobrecargada" lista de tarefas dos equipos docentes á súa volta en setembro. "En tan só sete días, antes da incorporación do alumnado, o equipo directivo deberá preparar o programa de acollida –incluído na instrución–, os accesos do alumnado ao centro, os espazos, a sinalización, a dotación de material hixiénico e sanitario, a supervisión da limpeza… No mesmo período, o profesorado ten que realizar as programacións didácticas a partir da avaliación inicial, tendo en conta as aprendizaxes non adquiridas no pasado curso e contemplando os posíbeis escenarios en función da situación sanitaria, todo sen o apoio da Administración educativa e sen ningunha medida que garanta o acceso á teledocencia", advirte, facendo unha crítica compartida sobre a extemporaneidade da instrución e a delegación de competencias da Consellaría. Suspensión cautelar Na mesma liña pronúnciase ANPE, que ve as últimas disposicións "irrealizábeis, inoperativas e antixurídicas", entendendo que o documento vulnera os dereitos laborais dos e das docentes e a normativa sanitaria en relación coa Covid-19. Nesa convicción, o sindicato está a estudar a viabilidade legal de pedir a suspensión cautelar da instrución e impugnala tamén na vía xudicial. "A actuación da Consellaría, ademais de vulnerar os dereitos fundamentais de docentes e de alumnado, é contraria a calquera vontade de diálogo, xa que as instrucións foron adoptadas sen pasar previamente pola mesa sectorial de negociación", recrimina a organización, que denuncia que o novo documento incorre nos mesmos erros que o protocolo de adaptación do inicio do curso ao contexto do coronavirus: incumprimento das normativas sanitarias no que ten a ver coas distancias na aula, falta de investimento e traslado das responsabilidades aos equipos docentes e direccións, "a quen se impón a vixilancia do cumprimento de normas sanitarias e administrativas", ademais das curriculares. [Podes ler a reportaxe íntegra no Nós Diario en papel, á venda a partir da terza feira, día 28, nos quiosques ou na nube]


Summary: A escritora María Reimóndez considera que a base dos problemas que padece o continente radica "en como nos vemos e interactuamos as unhas coas outras" desde unha identitade rancia europea. Chama ademais a votar nas eleccións do 26M para que Galiza teña voz propia nesa UE de estados centralizados que tanto nos prexudica.

Que se xoga Galiza nas eleccións europeas? Xogámonos todo, porque a maioría das políticas que nos afectan parten de Bruxelas. Como a UE é unha estrutura de esencia pouco democrática, é importante empregarmos todas aquelas ferramentas que poidamos para tentar que sexa unha Unión Europea da cidadanía e non das empresas e dos poderes económicos. É fundamental participarmos e ter voz como nación Polas cuestións relativas ao medio, ao respecto dos dereitos lingüísticos, á organización dos recursos e o traballo, é fundamental participarmos e ter voz como nación. A posición de Galiza dentro de Europa permite estabelecer moitas alianzas, como amosa o traballo da eurodeputada Ana Miranda. Sen a nosa voz no parlamento habería moitas cousas que non se terían tratado e posto enriba da mesa. Por iso considero importante votar nas eleccións europeas, sobre todo ante o auxe da extrema dereita. Que balance fai destes anos de Galiza na UE? Como todo ten as súas cousas positivas e negativas. Por exemplo en cuestión como a pesca e os sectores produtivos primarios a UE está centrada nunha visión empresarial que prexudica a Galiza. Hai que ter en conta que a UE é dos estados, e dado que a situación de Galiza dentro do Estado español xa non é boa, é moi importante que contemos con voz propia no Parlamento Europeo como pobo independente dos intereses do Estado español porque este xoga sempre en contra nosa. Considero importante votar nas eleccións europeas, sobre todo ante o auxe da extrema dereita Temos a parte positiva da UE que é a que debemos rescatar como os intercambios culturais e a defensa dos dereitos por riba dos estados. Europa é un lugar ao que podemos recorrer cando o Estado nos agravia. Que emerxencias sociais ten Europa? Hai un problema grave que ten que ver coa definición do que é ser europeas e europeos desde unha óptica de superioridade cara ao resto do mundo. Esa Europa que cremos como berce das liberdades e dereitos é unha falacia colonial para seguir explotando a outros países. Esa Europa que cremos como berce das liberdades e dereitos é unha falacia colonial para seguir explotando a outros países Agora ten unha repercusión engadida coa xenofobia cara a persoas que chegan aquí a consecuencias das nosas políticas militares e económicas. Mentres non poñamos en dúbida esa visión da identidade europea como unha identidade superior imos seguir tendo moitos problemas a nivel interno e externo, pois a base de todos os problemas que temos radica en como nos vemos as unhas ás outras e en como interactuamos desde esa identidade rancia europea, con alta superioridade cara á outras.


Summary: Un informe do Consello de Contas apunta que a Xunta desprazou irregularmente 411 millóns en facturas de 2010 a 2011 para rexistrar así menos déficit. O BNG pide explicacións a Núñez Feijóo, a quen acusa de "facer trampa" e o popular escúsase: "É imposíbel facer iso"

Un ex-conselleiro de Economía de Fraga, José Antonio Orza, vén de se sumars ao ronsel de amarguras de campaña que sofre Feijóo. Orza é responsábel do informe do Consello de Contas de Galiza en que se desvela que a Xunta trasladou irregularmente facturas por valor de 411 millóns de euros do exercicio 2010 a 2011. Grazas a esta 'camuflaxe' descuberta agora pola auditoría do Consello, a Xunta presentou en 2010 un déficit do 2,37%. O teito fixado polo goberno central para as comunidades autónomas era do 2,4. Esta desviación irregular de máis de 400 millóns permitiu a Feijóo cumprir co limite imposto desde Madrid para alén de ser empregada por Feijóo, presumir de cumpridor. No BNG, o seu voceiro nacional, Guillerme Vázquez, considera que os resultados da auditoría do Consello son máis que preocupantes. Dunha banda, mostran que Núñez Feijóo "vive na mentira permanente" tanto á hora de cadrar as contas "como en temas como o eólico ou Pemex". Doutra, prosigue Guillerme Vázquez, "temos que preguntarnos canto máis hai que seguir derivando para cadrar o déficit e esa famosa solvencia". "Trampa" Para o voceiro nacionalista, Feijóo non ten escusa, pois a auditoría foi feita polo Consello de Contas, organismo oficial "que non é sospeitoso de parcialidade", para alén de que o responsábel do informe fose un ex-conselleiro de Manuel Fraga. Exixen que mostre as contas e as facturas pendentes Pola súa banda, Ana Pontón acusou a Feijóo de gobernar con "mentira tras mentira, manipulación tras manipulación" e puxo como exemplos as falsedades sobre "o concurso eólico, o suposto contrato de PEMEX que segue a negarse a ensinar, o dique flotante de Ferrol..." A nacionalista, que participou nun mitin nas Pontes canda Guillerme Vázquez, exixiulle a Feijóo que "faga públicas todas as contas e as facturas pendentes de pago" deste exercicio. Feijóo e as contas dos estudantes O presidente da Xunta e candidato do PP, Núñez Feijóo, defendeu que "é imposíbel" trasladar 400 millóns de euros do exercicio 2010 a 2011 e pechar este último cun déficit do 1,6%. Feijóo mesmo ironizou con que iso sería "unha milagre". O candidato do PP insistiu en que non se podería cadrar o déficit de 2011 dándose ese trasvase de millóns. Esa conta sábea facer calquera estudante de económicas ou de empresariais. Eu diría mesmo que de letras".


Un xulgado condena ao Goberno galego a devolver ao seu propietario os 15.000 metros cadrados no estado en que se atopaban, o que custará uns dous millóns de euros, e indemnizalo con 47.000 euros por cortar as súas árboresO Xulgado do Contencioso-Administrativo número 1 de Pontevedra vén de condenar á Xunta, nunha sentenza do pasado 7 de febreiro feita pública este mércores polo propio poder xudicial, a devolver ao seu lexítimo propietario un terreo de 15.376 metros cadrados do que se apropiou durante as obras de construción da Autovía do Morrazo, repoñer o seu estado orixinario, o que custará uns dous millóns de euros, e indemnizalo con 47.391,40 euros por cortar as árbores que alí había. A sentenza sinala que a Xunta non expropiara legalmente o terreo e que se "apropiou" del durante as obras para acabar converténdoo nun vertedoiro non por ningunha modificación do proxecto da autovía senón por "a conveniencia de liberar á empresa construtora da custosa carga de transportar ata un lugar autorizado as terras e entullos sobrantes da obra", procedemento co que o Goberno galego cometeu desviación de poder. Ese treito da Autovía foi adxudicado a unha unión das empresas Covsa e Taboada y Ramos, esta última dun empresario afín ao PPSegundo a sentenza, a Xunta apropiouse por "vía de feito" do terreo de máis de 15.000 metros cadrados situado no lugar do Reibón, en Meira, Moaña, ao executar as obras de desdobramento do corredor do Morrazo para a súa conversión na Autovía do Morrazo, inaugurada en xuño de 2019, oito anos despois da primeira licitación. A construción dese último treito da autovía no que está situado o terreo do que se apropiou a Xunta foi adxudicada a unha unión temporal de empresas (UTE) formada polas construtoras Covsa e Taboada y Ramos, esta última dun empresario afín ao PP.Segundo a sentenza, o Goberno galego incorreu nunha "omisión total e absoluta do procedemento establecido"Segundo a sentenza, o Goberno galego incorreu nunha "omisión total e absoluta do procedemento establecido". "No marco dunha expropiación urxente, a apropiación pola Administración dunha superficie de solo non recollida na acta previa á ocupación e pola que non se aboou o preceptivo depósito previo, nin se expediu sequera acta de ocupación, constitúe, sen dúbida, unha vía de feito, unha actuación material sen título xurídico", sinala a sentenza. Ademais, o xuíz recalca que nas expropiacións urxentes "os trámites de acta previa, depósito previo e acta de ocupación son esenciais", pois sen eles "non se pode ocupar o terreo que se pretende expropiar".Durante o proceso xudicial emprendido polo propietario, a Xunta nin intentou defenderse, segundo reflicte agora a sentenza"Para a adquisición e ocupación material de solo pola Administración mediante título de expropiación forzosa debe tramitarse previamente un procedemento administrativo", destaca o xuíz, á vez que subliña que nese documento "deben cumprirse os presupostos formais para a declaración de utilidade pública e necesidade de ocupación dos bens afectados". Neste caso, segundo a sentenza, "non se expuxo ao público a nova relación de bens afectados, nin o interesado foi notificado cun trámite de audiencia", entre outros varios procedementos administrativos non realizados pola Xunta como debera.Nin durante o proceso xudicial emprendido polo propietario nin durante o xuízo a Xunta intentou defenderse, segundo reflicte agora a sentenza. Nela, o xulgado condena a Xunta a devolverlle o terreo ao propietario, eliminando os recheos e entullos depositados nel. O perito xudicial valorou o custo desa reposición en case dous millóns de euros. Ademais, a Administración deberá indemnizar o demandante con 47.391 polas árbores que foron cortadas. Durante a construción dos primeiros treitos da mesma Autovía do Morrazo, a Xunta xa decidira modificar as súas previsións iniciais de que as obras se puidesen compaxinar coa circulación de vehículos polo corredor orixinario para así axilizar e facilitar os traballos das construtoras. Esa decisión de cortar o tráfico para facilitar os traballos fora criticada uns anos antes polo PP cando a tomou o anterior goberno bipartito durante a execución da Autovía do Salnés asegurando que supuña facerlle un favor ás construtoras.


Summary: As análises de expertos da saúde pública que asesoraron á Xunta na escolla da data das eleccións prevén un repunte dos contaxios coa chegada do turismo. "Multiplícase a poboación, pero os sanitarios son os mesmos e os centros son os mesmos", advirten as centrais sindicais.

Nun escenario incerto e curto a medio prazo, os profesionais da sanidade pública que analizaron a evolución da pandemia na Galiza de cara á convocatoria electoral prevén un posíbel rebrote da COVID-19 a partir de mediados de xullo. Coa previsíbel chegada de turistas doutras áreas do Estado nese mes, sindicatos e agrupacións sanitarias salientan a importancia da detección de novos casos para evitar un novo pico da enfermidade. Cuestionados pola capacidade do sistema sanitario galego de absorber a demanda asistencial das visitantes, as representantes das traballadoras neste eido achegan valoracións diferentes. Algunhas amósanse positivas a raíz da experiencia adquirida polo persoal e da capacidade da sanidade pública. Outras temen unha nova sobrecarga para as traballadoras e alertan das dificultades de que se respecten as medidas de seguridade nas aglomeracións de xente. Entendemos que non haberá suficientes profesionais para atender esa demanda engadida, afirma María Xosé Abuín (CIG) A voceira de CIG-Sanidade, María Xosé Abuín, apunta a que a chegada do turismo coincide co calendario de vacacións do persoal durante a aplicación dos protocolos de atención á COVID-19. "Prorrogaron o contrato dos médicos internos residentes (MIR), mais entendemos que non haberá suficientes profesionais para atender esa demanda engadida", analiza. Javier Martínez, de UXT, tamén alerta das dificultades que pode atopar o sistema sanitario para facer fronte a un rebrote. "No verán multiplícase a poboación, pero os sanitarios son os mesmos e os centros son os mesmos", expón, engadindo que moitos deles non están estruturalmente preparados para atender doentes con sospeita da COVID-19 e pacientes con outras consultas. Multiplícase a poboación, pero os sanitarios son os mesmos, advirte Javier Martínez (UXT) A súa homóloga en CCOO, Emilia Lamas, amósase máis optimista. "É certo que esta situación xerou conflitos, a raíz da improvisación á hora de traballar, mais agora a experiencia das profesionais é maior", expón, matizando que a chave radicará na rápida detección e contención de novos contaxios pola COVID-19 e a sobrecarga asistencial podería producirse "nas áreas con maior afluencia, como a Mariña ou o Salnés". Agora a experiencia das profesionais é maior, valora Emilia Lamas (CCOO) "Sempre falamos de previsións, e é difícil supor o volume de casos que se poden desenvolver", advirte Jesús Sueiro, voceiro da Asociación Galega de Medicina Familiar e Comunitaria (Agamfec). Sueiro debulla dous horizontes: "Se a poboación actúa de maneira responsábel e detectamos rapidamente os contaxios penso que se poderán asumir os casos, se non somos quen de identificalos, illalos e se volve espallar a enfermidade a situación pode ser tremenda". Se hai responsabilidade e detectamos rapidamente os contaxios, penso que se poderán asumir os casos, analiza Jesús Sueiro (Agamfec) Atención Primaria A sobrecarga nos meses estivais é, segundo María Xosé Abuín, habitual. Tanto ela como Javier Martínez reclaman un reforzo do persoal, facendo fincapé no eido da Atención Primaria e, especialmente, no persoal de enfermaría. Martínez tamén engade a necesidade de levar a cabo inspeccións laborais nos servizos de limpeza, privatizados, así como instalos a contratar a máis profesionais. En tanto, Emilia Lamas apunta á necesidade específica das áreas máis turísticas. "Sempre pedimos reforzos, agora máis, pero penso que outras áreas están máis capacitadas", engade. Para Jesús Sueiro resulta fundamental o reforzo das profesionais encargadas dos rastrexos. "Tal vez non é tanto o aumento de recursos sanitarios senón da procura de contactos", valora o doutor.


Summary: A escritora María Reimóndez vén de gañar o I Premio Xohana Torres grazas ao ensaio "Corpos exorbitantes. Rosalía de Castro, tradutora feminista en diálogo con Erín Moure".

María Reimóndez foi a gañadora da primeira edición do Premio Xohana Torres de ensaio e creación audiovisual que convoca o Concello de Santiago de Compostela. E mentres o apartado audiovisual quedaba deserto, a escritora luguesa acadaba o galardón grazas a un ensaio no que analiza "a práctica tradutora de Rosalía de Castro e de Erín Moure, en oposición ao discurso patriarcal e colonial", segundo as súas propias palabras. No ensaio gañador analiza "a práctica tradutora de Rosalía de Castro e de Erín Moure, en oposición ao discurso patriarcal e colonial" O premio, que está dotado con 2.500 euros e a publicación da obra polo Servizo de Publicacións da Universidade de Santiago de Compostela, recuperouse este ano con motivo do Día Internacional das Mulleres grazas a un convenio coa USC, mantendo a esencia pola que se creou e orientándoo á recuperación da memoria histórica das mulleres de Santiago de Compostela. O ensaio gañador impúxose sobre outros tres traballos máis presentados na categoría de ensaio: 'As irmáns Fandiño ricart, a locura como mecanismo de resistencia'; 'Eles libres e iguais, elas obedientes pola graza de Deus'; e 'Mulleres que romperon co seu destino: pioneiras compostelás nas ciencias experimentais'.


Summary: O Goberno do Canadá comprometeuse a reaunudar o operativo de busca "cando as condicións meteorolóxicas o permitan".

O Ministerio español de Agricultura, Pesca e Alimentación vén de informar que tres barcos pesqueiros galegos que se atopan actualmente nas proximidades da zona na que afundiu o 'Vila de Pitanxo "reforzarán a vixilancia" na procura dos 12 mariñeiros desaparecidos á espera de que as autoridades canadenses reactiven o dispositivo de salvamento. Os tres barcos, dous de Cangas e un de Vigo, foron contactados polo ministerio para que "maximicen a capacidade de detección e ver se efectivamente aínda fose posíbel atopar algún corpo nesas circunstancias", referíndose ás condicións meteorolóxicas adversas do mar de Terranova. O titular da carteira de Pesca, Luis Planas, agradeceu a colaboración dos barcos pesqueiros, que continuarán con esta "vixilancia" mentres seguen a faenar na proximidade do Canadá. Por outra parte, a secretaría xeral de Pesca "tamén se comprometeu a intentar mobilizar o maior número de medios posíbeis pesqueiros", segundo afirmou o delegado do Goberno español na Galiza, José Miñóns, durante un acto en Ourense. Compromiso do Goberno do Canadá Mentres, o ministro de Asuntos Exteriores, UE e Cooperación, José Manuel Albares, indicou esta sexta feira que o Goberno canadense manifestou a súa "vontade" de retomar a procura dos mariñeiros desaparecidos tras o naufraxio do 'Vila de Pitantxo' fronte ás costas de Terranova. Albares falou na noite da quinta feira coa súa homóloga canadense, Melanie Joly, e recibiu outras dúas mensaxes súas nas últimas horas. Segundo contou nunha entrevista en Onda Cero, a diplomática trasladoulle a "vontade, en canto as condicións meteorolóxicas o permitan", de continuar "cos esforzos na medida do posíbel". O ministro subliñou que a busca tivo que suspenderse polas condicións meteorolóxicas adversas, "con ondas de máis de oito metros, visibilidade moi curta e temperaturas de tres graos baixo cero (-3ºC) que fan practicamente imposíbel continuar os labores de procura e que mesmo poñen en risco a vida dos equipos de rescate".


Desde hai un mes varios xornais anglosaxóns cuestionan as redes sociais con dureza, pola deshonestidade dos propietarios. Tamén se publican análises que describen Twiter e Facebook como lugares de ignorancia, reducionistas e máis que vulgares embrutecedores. Parece que se afirma a tendencia. Algúns individuos poderosos cerraron as súas contas e o líder verde alemán renunciou antonte a usalas na próxima campaña electoral, elixindo el, por tanto, os espazos por onde comunica e considerando, de facto, as redes como lixo.Quen o probou sábeo. Aquel que procure obter certa calidade na oferta particularizada que Facebook lle fai, entrará nunha loita sen cuartel contra a estulticia, perdida de antemán. O purificador gastará a súa enerxía deixando de seguir, bloqueando descerebrados, eliminando intimidades, estados de ánimo, lemas para orientarse na vida, enfermidades, escatoloxías e análises paiolos que aborrece. Até o infinito.Deste xeito o buscador dese grial convértese no outro imbécil, non menos imbécil, aínda que no seu narcisismo se considere moi singular cando pulsa nos trebellos pretendendo a súa perfección espiritual, a mellora da nación e a harmonía da humanidade.A cousa aínda dexenera co guasap, cando se acepta como panca para redimir o mundo. Porque entre as mesmas bobadas liberadoras e simpaticonas, que de todo hai, van predominando as análises máis emburrecidas e viles; ou só falsas. De momento axudaron moito a converter un bárbaro en presidente do Brasil. E outro no dos EEUU.


Summary: A Confederación Intersindical Galega (CIG) convoca para esta sexta concentracións nas comarcas do país en rexeitamento dos orzamentos presentados polo executivo español.

Após seren presentados os Orzamentos Xerais do Estado para o vindeiro ano 2013, xunto co paquete de reformas que o goberno español implementará o próximo semestre, a CIG convoca concentracións nas sete comarcas galegas como mostra de rexeitamento ao anteproxecto de lei achegado esta quinta polo executivo liderado por Mariano Rajoy. Os recortes e a política de falsa austeridade promovida máis unha vez polo goberno español suporán, segundo a central sindical, "un novo retallamento no gasto e investimento público, afectando aos servizos e prestacións e, polo tanto, afondando no recorte de dereitos e deterioro das condicións laborais e de vida da maioría social". Aliás, o programa de reformas que acompañará os novos orzamentos implicará, entre outras medidas, "a liberalización" de sectores públicos e a privatización de empresas como Renfe", aseveran desde o sindicato nacionalista. Horarios e emprazamento das concentracións: A Coruña: ás 12:00 horas diante da Delegación do Goberno. Vigo: ás 11.00 horas na farola de Urzáiz. Ourense: ás 11.00 horas na Subdelegación do Goberno. Compostela: ás 12:00 horas na Praza da Paz (diante da Xunta). Ferrol: ás 12:00 horas diante do Concello. Lugo: ás 12:00 horas, diante do edificio multiusos da Xunta.


Summary: O líder dos socialistas galegos téndelle a man ao novo Goberno de Rueda e anímao a tomar nova etapa "con impulso e con ansias de cambio de ritmo".

O secretario xeral do PSdeG, Valentín González Formoso, considera que non será fácil que a Galiza colla "impulso" cunha Xunta na que "se cambian tan poucas caras", en alusión á nova composición do Goberno galego. Con todo, asegura que os socialistas lle darán "unha marxe de confianza" e tenderanlle a man ao novo Executivo, liderado por Alfonso Rueda. Pontón chama a Rueda a non perder "nin un minuto" en tomar medidas fronte á crise "Por encima de todo tenderémoslle a man, porque entendemos que por encima de intereses partidistas están os intereses da Galiza", destacou o socialista en Ponteceso tras facerse público o novo equipo da Xunta da Galiza. O novo presidente, Alfonso Rueda, nomeou este sábado o seu primeiro Gabinete, no que ascende a Francisco Conde, que manterá as áreas económicas, a vicepresidente primeiro. Ademais, Diego Calvo entra como vicepresidente segundo e herda as funcións que tiña o máximo mandatario autonómico até a marcha de Alberto Núñez Feixoo. O resto das consellarías permanecen sen cambios, quitando algunha nova denominación ou o traslado das competencias de Turismo, que pasan a depender directamente da Presidencia. Diego Calvo entra no Executivo de Alfonso Rueda como vicepresidente segundo González Formoso pediulle a Rueda que colla a nova etapa "con impulso e con ansias de cambio de ritmo", e ao novo Goberno "compromiso" coa Galiza e que estea "á altura" dos galegos e dos retos actuais que deberá afrontar, nun contexto socieconómico "moi difícil", recoñeceu.


Summary: O persoal reclama unhas mellores condicións laborais e continuarán a folga varios días máis deste mes.

A primeira das seis xornadas de folga previstas na compañía ourensá do sector aeronáutico Coasa para reclamar unhas condicións laborais dignas tivo un seguimento masivo, segundo fontes da CIG. O paro de 24 horas desta terza feira secundouno 95% do persoal de produción e 75% do de oficinas. O presidente do comité, Rubén Ramos, explica que a decisión de levar a cabo as xornadas de folga foi adoptada en asemblea pola maioría do cadro de persoal ante o "estancamento" das negociacións da plataforma anexa ao convenio de Químicas que actualmente rexe algúns aspectos salariais e de permisos das traballadoras e traballadores. A folga continuará esta cuarta e quinta feiras e todas as terzas e quintas feiras de marzo.


Summary: As principais cidades de Galicia acollen marchas unitarias en contra dos duros axustes do Goberno contra os empregados públicos. "Hai que recortar o Partido Popular", berraron.

Milleiros de persoas volveron saír á rúa en Galicia contra os recortes do Goberno do PP aos servizos públicos. Neste caso, as manifestacións nas principais cidades de Galicia serviron para manifestar o apoio e a defensa do emprego público, ante as duras medidas de recorte que están a sufrir os traballadores das administracións nos últimos meses. Todos os sindicatos secundaron unidos unhas mobilizacións que continuarán nos vindeiros meses Os tres principais sindicatos galegos, CIG, CCOO e UGT, secundaron as mobilizacións e volveron apostar pola unidade de acción nunhas protestas apoiadas tamén por outras centrais e sindicatos sectoriais como CSI·F; STEG; ANPE; CESM; OMEGA; SATSE; USAE; STAJ; CEP; SUP; UFP; AUGC; UniónGC; CGT; USO ou USTG, así como polos colectivos feministas, que se manifestaron contra as últimas manifestacións do ministro de Xustiza, Alberto Ruiz Gallardón, sobre o aborto. Houbo bandeiras e pancartas de todo tipo mesturadas, tamén as de sindicatos policiais. "Hai que recortar o Partido Popular", foi un dos lemas que máis se berrou nunhas marchas baixo o lema Na defensa dos servizos públicos, non aos recortes dos nosos dereitos e nas que moitos dos seus asistentes foron empregados públicos, que anunciaron un final de verán e un outono quente ante os recortes que levan sufrindo nos últimos meses. O último deles, a supresión da paga extra de Nadal. Nalgunhas das protestas lanzáronse ovos, lixo e pintura contra sedes do PP, como en Ourense. "Non faltan cartos, sobran ladróns", gritouse tamén. "Restan recursos aos servizos públicos que recibe a cidadanía en favor dos beneficios empresariais duns poucos Á finalización das manifestacións, leuse un comunicado apoiado por todos os sindicatos que secundaron as protestas. Nel, denunciouse que as "actuais políticas privatizadoras" aplicadas polo Executivo "restan recursos aos servizos públicos que recibe a cidadanía en favor dos beneficios empresariais duns poucos , xunto cos recortes orzamentarios experimentados nos últimos tres anos e o ataque frontal ás empregadas e empregados públicos, debilitaron os servizos públicos poñendo en risco o mantemento e a continuidade dos servizos esenciais que ata agora definiran o Estado do benestar". Así, denunciouse que a crise sexa "a escusa perfecta" de Xunta e Goberno central "para subtraer recursos dos servizos esenciais", xusto no momento no que a protección social é máis necesaria. "Privatizan o público, lanzan a cidadanía aos brazos das empresas especuladoras en servizos sociais, educativos e sanitarios, medios de comunicación e transporte, e arremeten sen contemplacións contra o persoal do sector público", aseguraron os líderes sindicais. "Traballamos para que se garantan os dereitos os cidadáns e cidadás e por eles temos que loitar" "As empregadas e empregados públicos traballamos para que se garantan os dereitos os cidadáns e cidadás e por eles temos que loitar. Por eles e pola nosa dignidade", aseguraron, tras anunciar máis protestas. Os traballadores da Administración lembraron que xa lles "furtaron o 45% do salario nos 15 últimos anos" e que lles restaron dereitos laborais e sociais. A parte das conxelacións salariais e devaluación dos salarios, no ano 2010 tiveron unha baixada salarial media dun 5% , acadando nos grupos superiores ata o 10%, e este ano 2012 dun 7,1%, supresión de días de libre disposición, penalización económica por enfermidade... "A reivindicación polo mantemento dos servizos públicos de calidade, e universais, non é só dos empregados públicos. Debe ser un berro único en defensa dos dereitos básicos", reclamaron. "Debemos expresar o noso rexeitamento con contundencia porque, de non o facer, sentiranse lexitimados para continuar gobernando de costas aos nosos dereitos como empregados públicos e como cidadáns, ás costas do noso pobo e contra os seus intereses", concluíron. Máis mobilizacións Por outra banda, as organizacións sindicais da Área Pública acordaron, na xuntanza celebrada este luns, continuar coas mobilizacións contra os recortes e agresións impostos polos gobernos do PP contra os empregados públicos. CIG, CCOO e UGT teñen convocadas xa mobilizacións coincidindo coa celebración dos Consellos de Ministros no mes de agosto, pero a estas mobilizacións sumaranse todas aquelas organizacións sindicais da área pública que así o estimaren. Ademais diso, en setembro retomaranse as concentracións, manifestacións e demais actos que xa se viñan celebrando todos os xoves diante dos centros de traballo. A primeira destas concentracións terá lugar o xoves día 6 setembro, entre as 11 e as 12 horas da mañá.


Summary: O interrogatorio ao xefe de máquinas do petroleiro asegurou que "todo funcionaba" cando chegaron as autoridades e que era posíbel o transvase. Nunca Máis protestou co lema "Na Galiza Impunidade Nunca Máis" impreso nas súas camisolas.

A xornada de hoxe no xuízo pola catástrofe do Prestige prometía. O interrogatorio do xefe de máquinas do petroleiro, Nikolaos Argyropoulos, rematou a media mañá e tocáballe a quenda ao exdirector xeral da Mariña Mercante, José Luis López Sors. Membros da Plataforma Nunca Máis asistiron en previsión desta circunstancia para amosar a súa crítica diante do único acusado con implicacións políticas do xuízo. A suspensión deste segundo interrogatorio até mañá por parte do xuíz deixou a fotografía da protesta no interior da sala e na entrada á sala habilitada para o proceso en Expocoruña. "Todo funcionaba ben" O interrogatorio ao xefe de máquinas continuou na liña de onte. Argyropoulos asegurou que "todo funcionaba ben" o 13 de novembro de 2002 e que a actuación da tripulación do Prestige foi a correcta. Sobre as causas que levaron ao petroleiro a ter o sinistro defendeu a tese da "grande onda" que comentara tamén Mangouras no seu interrogatorio. Nunca Máis protestou co lema "Na Galiza Impunidade Nunca Máis" impreso nas súas camisolas. Argyropoulos reiterou que o Prestige podía salvarse daquela se as autoridades españolas optaran polo traslado do buque a un porto de abrigo. Segundo afirmou, o transvase de fuel desde un petroleiro das características do Prestige podería realizarse a razón "de tres mil toneladas por hora". O xuízo retomarase mañá co interrogatorio ao exdirector xeral da Mariña Mercante, José Luis López Sors.


Summary: Delegados de Navantia e empresas auxiliares concentráronse en Compostela para exixiren unha reunión con Feijóo e o conselleiro de Industria para abordar a grave crise do sector en Ferrolterra. Feijóo estaba desaparecido, e o conselleiro emprazounos a manter mañá mércores unha reunión

Un cento de delegados de Navantia e empresas auxiliares viaxaron esta terza feira de Ferrol a Compostela para demandar unha xuntanza urxente co presidente da Xunta e o conselleiro de Industria. Cando ían de camiño, chegoulles unha notificación de que o conselleiro lles recibiría mañá, malia saber que os representantes dos operarios ían estar hoxe en Compostela. Unha reunión na que tamén estaría o alcalde de Ferrol. Desde os sindicatos considérase esa actitude "un cachondeo" e unha "tomadura de pelo", en palabras de Manuel Grandal, de CIG en Ferrolterra. Entenden que non hai verdadeiro interese en recibir aos delegados nin en abordar a grave crise do sector naval. Os delegados concentráronse igualmente perante o edificio da Xunta, co apoio de representantes do PSdeG, AGE e BNG, aliás de alcaldes da comarca. "Após a coitelada do dique flotante, nin sequer teñen a decencia de atendernos. E a situación é insostíbel", apuntan desde o comité de empresa de Navantia. O naval de Ferrol mantén o calendario de mobilizacións, que terá unha nova cita o vindeiro 13 de febreiro, cunha manifestación en Compostela. E a finais de mes,unha protesta a nivel comarcal. "Compromiso cero co naval" O secretario nacional da federación de Metal do sindicato nacionalista, Xoán Xosé Bouzas, Tupi, denunciou que "o compromiso da Xunta de Galiza co sector naval é cero". Lembra que xa se constatou co tax lease e cos problemas de financiamento que tiña o sector na ría de Vigo e que se repite agora "incumprindo os compromisos que tiña tanto coa construción do dique flotante como dos floteis de Pemex". O naval de Ferrol lembra que se destruiron pola vola de 2.000 empregos vencellados ao sector na comarca nos últimos meses. Aliás, indican que o futuro é do máis negro, pois á nova de que non se vai facer o dique flotante engádese a incertidume sobre os floteis de Pemex


Summary: A Federación Rural Galega (Fruga) pecha en Lugo a súa terceira asemblea cunha homenaxe aos fundadores das Comisións Labregas e o reto de seguir loitanto "por un cambio que defenda os intereses do rural galego".

A Federación Rural Galega (Fruga) levou ao Pazo de feiras e Congresos de Lugo a conmemoración do seu décimo aniversario. Baixo o lema Dez anos na defensa do rural galego, o sindicato agrario abordou o presente e o futuro da organización no transcurso da súa terceira asemblea, após abordar tamén a traxectoria do colectivo. A Fruga debateu e aprobou os catro relatorios previstos na orde do día, referidos á loita agraria da organización ao longo da última década, á actualización do seu programa de traballo, ás expectativas de futuro e á renovación dos seus estatutos, unha modificación formal obrigada tamén polo paso dos anos. A asemblea renovou a xunta directiva da Fruga coa incorporación de 14 caras novas ao órgano principal de goberno. Con todo, Xurxo Álvarez permanece como presidente; Manuel Dacal, como coordinador; Elías Somoza, como coordinador de gandaría; Roberto Rivas, do sector vitivinícola; Gabriel López, de ecoloxía e horta; ademais da incorporación de Iván Bello Ferreiro como adxunto á secretaría. Cambio polo rural galego Son os nomes de referencia para abordar o traballo máis inmediato e coordinar a loita agraria dos próximos anos. Unha encomenda complexa a teor da situación que atravesa o rural galego, agravada polas políticas de abandono dos últimos anos, explica Manuel Dacal a Nós Diario, pouco antes de clausurar a xornada. "Seguiremos traballando na defensa do sector co obxectivo de mudar as políticas de abandono impostas polo Goberno do Partido Popular". "O noso primeiro empeño será conseguir que a Administración galega nos recoñeza como interlocutores válidos a todos os niveis para abordar os problemas e as melloras do rural galego", incide. "Pasaron 18 anos desde as últimas eleccións nas cámaras agrarias, e a realidade das organizacións, do rural, e dos homes e mulleres que agora mesmo se dedican ao agro e á produción gandeira mudou moito". Porén, insite o coordinador da Fruga, "seguiremos traballando na defensa do sector co obxectivo de mudar as políticas de abandono impostas polo Goberno do Partido Popular desde que retomou o poder e de reverter o impacto destrutivo que teñen no rural". Neste sentido, Dacal avoga por "propiciar un cambio" que favoreza unha nova consideración do rural e da vida agraria, capaz de favorece os intereses. Homenaxe O xantar e a sobremesa, após a asemblea, estiveron dedicadas á memoria das persoas precursoras do movemento agrario contemporáneo galego, nomeadamente á figura de Emilio López Pérez, Milucho, un dos fundadores de Comisións Labregas, que tamén foi deputado autonómico co BNG e delegado de Medio Rural en Lugo durante o bipartito. O recoñecemento aos pionerios do agrarismo nacionalista do século XX, contou con palabras de agradecemento e agasallos dedicados, elaborados para a ocasión: un poema de Lois Diéguez, un deseño histórico a cargo de Xosé Lois González, O Carrabouxo, que representa un dragón de dúas cabezas -a cota empresarial e a cota do leite- contra o que loita Milucho cunha fouce e un cesto nas mans, e unha insignica artesanal, en madeira, co anagrama das Comisións Labregas orixinais.


Summary: A portavoz do Bloque en Europa, Ana Miranda, trasladou esta semana unha pregunta á Comisión Europea sobre a situación da lingua galega que se reflicte no quinto informe do Comité de persoas expertas da Carta Europea de Linguas Rexionais e Minoritarias publicado polo Consello de Europa. Nela, insta a garantir os dereitos lingüístico da Galiza.

No seu escrito, Ana Miranda pregunta á Comisión se ten coñecemento dos incumprimentos por parte do Goberno galego, pero tamén sobre como vai garantir o apoio á lingua galega mediante os novos programas orzamentarios. "Non queremos que a Carta Europea das Linguas Rexionais ou Minoritarias sexa papel mollado", salienta. O documento, dirixido ao Estado español, chama a atención sobre a necesidade de eliminar as limitacións do ensino do galego en todos os niveis de educación. A portavoz do BNG en Europa defende o cumprimento da Carta Europea das Linguas Rexionais ou Minoritarias, que foi ratificada polo Estado español en 2001, e cuxo obxectivo consiste en garantir a normalidade das linguas minorizadas. Segundo a Carta, cada estado ten que garantir o uso pleno do galego nos territorios onde é oficial ou está protexido polo estatuto en ámbitos como a sanidade, a educación, a xustiza, a administración, as relación sociais e económicas, a cultura e as relacións transfronteirizas. "O menosprezo de Feixoo a este informe e ás institucións europeas é un claro exemplo do pouco que lle importa ao Goberno galego a nosa lingua", critica a portavoz do Bloque en Europa, quen lembra que a perda de falantes de galego é unha das denuncias constantes da plataforma Queremos Galego, convocante das sucesivas mobilizacións en defensa da lingua nas diferentes vilas e cidades de Galiza.


Summary: A entidade que impulsa a candidatura para que A Coruña sexa Capital Europea da Xuventude 2016 está composta por 32 asociacións cunha actividade escasa ou nula e moitas delas vinculadas ao Partido Popular. Estes colectivos, ademais, foron moi beneficiados no reparto de subvencións nos últimos anos.

Cando hai unhas semanas o Concello da Coruña anunciou que a cidade era candidata a se converter en Capital Europea da Xuventude 2016, unha distinción que concede a Unión Europea a través do Youth Forum, foron moitas as voces críticas, sobre todo entre os colectivos xuvenís, molestos por non ter sido consultados e estrañados, ademais, polo destacado papel xogado por Fexuga (Federación de asociacións xuvenís e prestadoras de servizos á xuventude de Galicia), que promove a iniciativa. Fexuga non é unha entidade moi coñecida e os 32 colectivos e asociacións que a compoñen non teñen unha actividade moi destacada. Algunhas destas asociacións son Acción Social, O Vinculeiro, Arrecó, Dagda, Dumbria Xoven, Observatorio do Tambre, Raiña Lupa, A Crega, Axuma, Cruce de Camiños, Dobre Espacio, Xoecer, A Sombriza, As Minas, O Castelo, AMA Galicia, Sementeira, Terra Celta, A Eira, Eiravella, San Carallás, Apoio ou Amigos do Camiño de Santiago da Peroxa. Varias delas nin sequera teñen unha páxina web e mesmo na propia páxina de Fexuga non se poden atopar os seus datos de contacto, os seus responsables ou a actividade que realizan. Moitas das entidades que compoñen Fexuga están vinculadas dun ou doutro xeito co Partido Popular Porén, entre as que si ofrecen información atópanse algunhas coincidencias. Moitas delas están vinculadas dun ou doutro xeito co Partido Popular. Esta relación é evidente no caso do máximo responsable de Fexuga, Francisco González Mariño, concelleiro de Xuventude do Partido Popular en Vilagarcía de Arousa e ademais presidente da asociación Dobre Espacio. Pero tamén en varias das asociacións: a presidenta da Asociación Cultural O Vinculeiro C.D.SAR é Elena Romero Fabeiro, concelleira popular en Padrón; a presidenta de Dagda é María González Gómez, concelleira do PP en Ames (agora no grupo mixto); o presidente de Dumbría Xoven é Manuel Louro Díaz, número 2 do PP en Dumbria; o presidente de Observatorio do Tambre é Alexander Doval responsable de Novas Xeracións en Oroso; o presidente de Raiña Lupa é Pascual Villaverde, da Novas Xeracións de Boqueixón; o presidente de Axuma é Pablo Novas Caballero, concelleiro do PP en Marin; a máxima responsable de Cruce de Camiños é Rocío Blanco Mosquera, presidenta de NNXX na Estrada. E o mesmo tipo de coincidencias atopámolas en Xoecer (Lalín), As Minas (A Pontenova), O Castelo (Alfoz), Ama Galicia ou Cultura e Deporte (Ourense). Estas asociacións poden non ter en xeral unha actividade moi importante pero si que nos últimos anos veñen recibindo importantes axudas da Xunta para o financiamento das súas actividades Estas asociacións poden non ter en xeral unha actividade moi importante pero si que nos últimos anos veñen recibindo importantes axudas da Xunta para o financiamento das súas actividades. Na resolución de 7 de octubre de 2011 da Consellería de Traballo e Benestar pola que se procede á publicación das subvencións concedidas a entidades xuvenís de ámbito autonómico e cun orzamento total de 175.000 euros podemos ver como Fexuga recibe 4.360 euros, unha cifra semellante á concedida a Novas Xeracións (4.122 euros), Xuventudes Socialistas (3.967 euros) ou Galiza Nova (3.889 euros). Pero ademais varios dos colectivos que a compoñen recibiron en conxunto máis de 50 mil euros desta partida da Xunta. E o mesmo podemos atopar na resolución do ano seguinte, cun orzamento total de 138.760 euros. De novo Novas Xeracións ou Galiza Nova recibiron catro mil euros cada unha, mentres que as entidades que compoñen Fexuga sumaron case 30 mil euros.


Summary: A alcaldesa de Mondoñedo, Elena Candia, critica a ausencia dos rexedores de Santiago e A Coruña na cerimonia relixiosa realizada en Lugo. Xulio Ferreiro optou por participar na homenaxe á matemática coruñesa, no primeiro cabodano do seu falecemento

Debe unha institución pública -un concello- participar nun acto relixioso, tendo en conta sobre todo que vivimos nun Estado aconfesional e con separación entre a Igrexa e o propio Estado? Onde debe estar un alcalde? Cal é a súa función? Nos últimos días falouse moito da negativa dos novos rexedores da Coruña e Compostela, Xulio Ferreiro e Martiño Noriega, a asistir á Ofrenda ao Santísimo Sacramento do Antigo Reino de Galicia, que este domingo se celebrou en Lugo. Un acto católico no que se leva a cabo unha procesión baixo palio e unha ofrenda que "resultan contrarias" ao seu principio de "neutralidade relixiosa", como salientaron Marea Atlántica e Compostela Aberta. Na ofrenda, a alcaldesa de Mondoñedo, Elena Candia (PP), fixo varias referencias críticas á ausencia de Ferreiro e Noriega, e apelou á necesidade de manter as "tradicións". "Un pobo que fuxe das súas tradicións e da súa conciencia renuncia á súa identidade e á súa alma", dixo. "Estamos aquí rendendo homenaxe ao Santísimo Señor Sacramentado, pero tamén a nós mesmos como pobo, e iso é algo que non debemos esquecer ou confundir", engadiu. Candia pediulle ao Santísimo Señor Sacramentado "ser fortes e inflexibles con aqueles que seguen facendo unha política corrupta" Candia concluíu a súa intervención expresándolle ao Santísimo Señor Sacramentado a "gratitude e recoñecemento pola protección que nos brindaches dende a orixe dos tempos, e como constatación da devoción e do profundo respecto que vos profesamos". Así mesmo, pediulle "ser fortes e inflexibles con aqueles que seguen facendo unha política corrupta" e tamén axuda para "ser constantes no empeño de recuperar unha acción política que lles permita aos más desfavorecidos sumarse ao benestar económico, social e persoal". No acto tamén participaron os rexedores de Lugo, Lara Méndez (PSdeG-PSOE); Ourense, Jesús Vázquez (PP); Tui, Enrique Cabaleiro (PSdeG-PSOE); e Betanzos, Ramón García Vázquez (PSdeG-PSOE). Julián Barrio criticou "a indiferenza relixiosa, o esquecemento de Deus, a lixeireza coa que se cuestiona a súa existencia" Nun ambiente alcanforado, propio doutros tempos e ante a presenza de autoridades civís e militares, o arcebispo de Santiago, Julián Barrio, criticou "a indiferenza relixiosa, o esquecemento de Deus, a lixeireza coa que se cuestiona a súa existencia" e sinalou que "o convite a esta celebración" é "universal", aínda que "non todos a aceptan". Barrio, xunto cos bispos de Lugo, Tui-Vigo e Ourense, asinou esta semana un artigo no que defendía que a propia "laicidade" do Estado obriga aos representantes públicos a asistir a este tipo de cerimonias relixiosas, acusando de forma indirecta aos rexedores ausentes de impoñer o seu "ateísmo". Mentres, na Coruña... Mentres todo isto sucedía en Lugo, na Coruña tiña lugar un acto ben distinto, dúas maneiras de facer política e de entender a función pública e o mandato democrático. No seu primeiro acto público como alcalde, Xulio Ferreiro participou na homenaxe que se lle realizou no Paseo da Ciencia do Parque de Santa Margarita á matemática coruñesa nacida en Oleiros María Wonenburger, no primeiro cabodano do seu falecemento. No acto, no que estivo acompañado polo concelleiro de Cultura, Deportes e Coñecemento, José Manuel Sande, participaron tamén os científicos Tino Fraga e Ana Tarrío. Ferreiro afirmou que "o alcalde está hoxe onde ten que estar, nunha homenaxe á ciencia, ao coñecemento e a unha das coruñesas máis ilustres" Ferreiro afirmou que "o alcalde está hoxe onde ten que estar, nunha homenaxe á ciencia, ao coñecemento e a unha das coruñesas máis ilustres". O rexedor falou, ao igual que Elena Candia, de tradición e memoria, pero dunha memoria e tradición moi distintas: "Hai un día chegamos ao goberno local unha nova xeración; pero novidade non significa que non teñamos memoria. E a nosa memoria ten moito que ver con figuras como a de María Wonenburger, que nos demostra que antes que nós houbo moitos coruñesas e coruñeses que loitaron por un mundo máis xusto", destacou Ferreiro, que tamén lembrou a faceta "rebelde" da homenaxeada, especialmente pola súa condición de muller, xa que "as mulleres no seu tempo pero tamén agora seguen a ser consideradas intrusas nalgúns ámbitos, sufrindo teitos de cristal que impiden alcanzar as cotas de igualdade que debería haber na sociedade". Primeira bolseira Fullbright en España, doutora por Yale, profesora durante varias décadas na universidade estadounidense de Indiana, catedrática dende os anos 70, María Wonenburger foi unha das referencias internacionais no mundo da álxebra, pero a pesar disto e de ter regresado a Galicia xa en 1983, tivo que agardar ata os últimos anos da súa vida para recibir recoñecementos e homenaxes públicas. Noriega: "Non lle corresponde a un alcalde pedirlle ao Apóstolo que remate co desemprego e coa corrupción. O que lle toca, é ser quen de impulsar políticas de transparencia e de fomento do emprego" Se Ferreiro estivo "onde tiña que estar", tampouco o novo alcalde de Santiago, Martiño Noriega, acudiu á cerimonia relixiosa. Xa a pasada semana Noriega lembrara nun artigo a aposta por "unha institución laica para Santiago, posición xustificada na separación Igrexa-Estado e na necesidade de que todos os actos institucionais onde participe o Concello teñan unha natureza civil". Así mesmo, salientaba que "non lle corresponde a un alcalde pedirlle ao Apóstolo que remate co desemprego e coa corrupción. O que lle toca, é ser quen de impulsar políticas de transparencia e de fomento do emprego".


Summary: En 2010 Ramón Espinar, portavoz de Podemos no Senado, mercou unha vivenda protexida por 146.224 euros. Un ano despois, e sen tela ocupado, vendeuna por 176.000. Obtivo unha plusvalía de 30 mil euros.

Esta operación inmobiliaria -desvelada pola SER, non ten problemas de legalidade, mais si tal vez confronta cos estándares éticos de Podemos. En realidade, Espinar solicitou vender a morada ás poucas semanas de a ter mercado. Se renunciase a ela, podería ter permitido que calquer solicitante de vivenda protexida accedese á morada a un prezo por debaixo do mercado. Non o fixo e grazas a iso embolsou unha plusvalía de 30 mil euros. Espinar mercou a casa cunha entrada de 52.000 euros e unha hipoteca de 90 mil. Nese momento era estudante universitario e non tiña ingresos. O político de Podemos declinou precisar como obtivo o diñeiro que lle permitiu financiar a casa. O que é evidente é que nunca tivo interese en ocupar a vivenda, pois, ás poucas semanas de a mercar, solicitou á comunidade autónoma de Madrid permiso para a vender. Resta agora por ver que influencia pode ter este asunto na campaña interna que enfrenta Espinar, representante de Pablo Iglesias, na loita co sector errejonista polo control da organización madrileña.


Summary: O Movemento Galego ao Socialismo (MGS) volveu escoller Dodro como lugar para homenaxear a Moncho Reboiras. A formación lembrou que "a súa loita está viva nos militantes que seguen os ideais que inspiraron a súa vida".

Na súa intervención no acto convocado polo Movemento Galego ao Socialismo en Dodro, Noa Presas, en nome da Mesa Nacional do MGS, puxo de manifesto que "a pesar da intensidade deste último ano político, non ocorreron mudanzas significativas" e que, polo tanto, "as supostas forzas do cambio non serven para realizar modificacións a fondo que transformen a realidade galega na liña da liberación". Presas animou a militancia a perseverar no traballo político en todos os campos, incluído o eleitoral, onde o BNG "afronta un importante repto neste outono". Noa Presas: "As supostas forzas do cambio non serven para realizar modificacións a fondo que transformen a realidade galega na liña da liberación" O acto do MGS encetou coa intervención de Xoán Bautista Mariño, concelleiro do BNG de Dodro, quen apelou a "continuarmos loitando polos obxectivos de Reboiras, tamén desde o labor que desenvolven os e as concelleiras nacionalistas ao longo do país". A seguir, tomou a palabra en Dani Barral, de Isca, quen recordou como Reboiras encarnou o "compromiso nacional-popular na súa loita contra a ditadura franquista", e que hoxe a mocidade galega aínda "no horizonte incerto que nos brindan a opresión capitalista, a precariedade, o aumento da represión policial ou a brutal recentralización españolizadora" non renuncia á alegría e o vigor da xuventude revolucionaria. Aliás, o acto contou coa actuación musical do cantautor galego Tino Baz e coa intervención de Lois Ríos, unha das persoas que acompañaba a Reboiras o 12 de Agosto de 1975.