Summary: O director finés participa "por sorpresa" na preapertura de NUMAX, o cinema cooperativo e independente que está a piques de abrir para o público xeral en Santiago

"Programando este filme tan malo, con certeza esta iniciativa non é comercial". "Están pola cultura, e eu tamén". Que fala é o director de cine Aki Kaurismäki, que o pasado venres apareceu "por sorpresa" en Compostela. E, para que? O autor foi o inesperado e máis celebrado convidado da preapertura de NUMAX, o cinema independente cooperativo que, apenas seis meses despois de lanzarse á procura de avais económicos, está a piques de botar a andar na capital galega. As persoas impulsoras desta cooperativa de traballo asociado sen ánimo de lucro quixeron agradecer o apoio de quen as avalaron programando unha proxección dunha copia restaurada do filme Nubes pasaxeiras e o director "apareceu por sorpresa" na sala. "Termos a Aki Kaurismäki no acto de preapertura, entre os cascallos da obra en marcha, é máis do que eramos capaces de imaxinar e desexar", sinalan dende NUMAX. "O comezo da nosa andaina acompañados" por "unha grande parte" das persoas que "fixeron isto posible non puido ser máis feliz", aseguran. Tras a preapertura, reservada ás persoas avalistas, NUMAX anunciará nos vindeiros días a data de apertura para o público xeral Esa felicidade semella que irá a máis nos próximos días cando, nunha data aínda por confirmar, NUMAX abra as súas portas para o público en xeral. A presenza das persoas avalistas e do propio Kaurismäki tornou a velada en "algo moi especial", recollen dende a revista de crítica cinematográfica A cuarta parede. Na súa curta estancia en Santiago Kaurismäki tamén deixou outro "gran titular", destacan: "O mal non existe sen ideas tan burras como esta sociedade". Cando NUMAX bote a andar será a única sala independente do país con filmes en versión orixinal que serán proxectados nunha sala de 70 butacas "equipada coa última tecnoloxía de proxección dispoñíbel para o cinema dixital". A súa programación incluirá "entre 6 e 8 filmes diferentes por mes, con proxeccións diarias de martes a domingo" e combinará "as últimas estreas" coa "reposición de filmes clásicos en copias cabadas de dixitalizar", así como co "descubrimento de novas e novos cineastas". Ademais do cinema, nos case 200 metros cadrados da cooperativa inclúense "unha libraría de literatura, arte e pensamento e un estudo de deseño gráfico, comunicación e produción audiovisual".


Summary: A pasada campaña, xogando no Crailsheim Merlins, foi elixido mellor atacante da Bundesliga con 22 puntos por partido.

O Breogán chegou a un acordo co base canadense Trae Bell-Haynes para que vista a camiseta celeste no regreso do equipo lucense á ACB. O novo xogador formouse na Universidade de Vermont, onde promediou 11,7 puntos, 3 rebotes e 4 asistencias por partido en catro tempadas. Durante esta etapa universitaria, foi habitual nos quintetos destacados da súa conferencia, sendo xogador do ano nas dúas últimas campañas. Porén, este base anotador, nacido en Toronto en 1995 e de 1,88 metros de altura, non foi elixido no draft da NBA do ano 2018. Consecuentemente, decidiu dar o salto a Europa. No Vello Continente xogou no Skyliners Frankfurt alemán e no Helsinki Seagulls finlandés, con aparicións esporádicas na liga canadense co Niagara Rivers; e explotou a pasada campaña no Crailsheim Merlins, sendo elixido mellor atacante da Bundesliga con 22 puntos por partido. Trae Bell caracterízase por ser un xogador moi rápido. Ademais da súa capacidade anotadora é un bo pasador: a pasada tempada promediou 7,3 asistencias. Renovación no Obradoiro Por outra banda, o Obradoiro comunicou a renovación de Kassius Robertson. Este escolta de 1,90 metros e 27 anos chegou ao equipo compostelán o pasado verán e promediou 15,2 puntos (41,2% en tiros de dous, 41,6% en tiros de tres e 73,3% en tiros libres), ademais de 2,7 asistencias en 27 minutos por partido. O xogador obradoirista confesou estar "moi feliz e emocionado por poder volver xogar por segundo ano no Obradoiro. A tempada pasada foi moi dura e fíxose máis difícil sen sentir o apoio da afección desde as bancadas". "Temos pendente poder vivir cada partido cos afeccionados, vibrar con eles e dedicarlles o maior número de vitorias posíbel, sinalou.


Summary: O BNG leva o caso ao Parlamento, mentres a comunidade educativa se mobiliza

Continuamos descubrindo, en pleno verán, e sen tempo a reaccionar, os novos recortes en materia de educación que a Xunta ten previsto para o vindeiro curso. Se o ano pasado a Laracha xa sufrira o peche da Escola de Montemaior, este ano tamén procederon o peche do CEIP do Pino do Val, así como o agrupamento de tod@s @s nen@s de Primaria do CEIP de Sardiñeiro nunha soa aula. Esta semana, a comunidade educativa do CEIP de Caión enteirouse dun novo recorte que lle toda directamente: a Xunta pecha unha das 3 unidades de Primaria coas que conta o centro. Unha medida tomada con "nocturnidade e alevosía", xa que a dirección enteirouse a través. do Concurso da CADP a través da cal estes últimos anos envían unha mestra de reforzo para poder desdoblar esa 3ª aula "habilitada" de Primaria. Este ano non chegará ese reforzo, e o comunican coa Inspección xa practicamente de vacacións (non contesta aos correos), e sen tempo a reaccionar para moitas familias que se cadra non lles presta ter ás súas crianzas xuntas en grupos de 3 en 3 anos. "Seguimos co proceso de desmantelando o rural", lamenta Paco Rey, presidente da ANPA Balea. "A supresión dunha unidade educativa suporía unha peor atención aos nosos fillos; máxime cando hai dous alumn@s con Necesidades Específicas de Apoio Educativa (NEAE)", explica a ANPA nun comunicado de apoio á Dirección e de loita para evitar o recorte: "Temos nenos, non números", sinalan. Na mesma liña combativa, e para nada politicamente correcta, exprésase o director do centro, José Roca. "Por que non máis importante os números que os nen@s?", pregúntase explicando ademais que serían 17 nen@s na primeira aula (6 de 1º, 7 de 2º e 4 de 3º) e 19 na segunda (7 de 4º, 6 de 5º e 6 de 6º), ao límite das 20 prazas que ten a Xunta marcada como cifra límite para recortas nas aulas multinivel. Máis grave é a cousa tendo en conta que o ano que vén chegan dende Infantil 13 nen@s, polo que terán que volver habilitar unha aula de novo. Outro tema grave é o tema dos protocolos COVID. "Graves incongruencias hai no discurso sobre os protocolos e o procedemento de agrupamentos", sinala Roca. A nivel educativo, o director explícao claramente: "Con 2 niveis xuntos trabálllase ben e ten moitas vantaxes, pois por exemplos os maiores fixan moi ben os contidos explicándollos aos pequenos. Pero con 3 é moito máis complicado. De 1º a 3º ou de 4º a 6º hai moita diferencia. Por exemplo, temos o programa Edixgal que nos permite ter un ordenador para os de 6º, pero non para os de 4º. En 1º e 2º temos un programa bilingüe a través do que damos Plástica en Inglés, pero en 3º non…" Son cousas que deixa ao profesorado "frustado e enfadado" despois de todo o levan loitado para mellorar a calidade educativa e modernizando a metodoloxía de aprendizaxe. Agora a ANPA está traballando nas mobilizacións, "para facer algo de barullo nas redes, algunha concentración con cartelería"… mentres a dirección traballa para intentar manter unha reunión coa Inspección Educativa. O BNG leva o caso ao Parlamento O BNG locan vén de poñerse en contacto co deputado Daniel Pérez para levar unha iniciativa no Parlamento Galego en relación co peche dunha unidade no CEIP de Caión. "Desde o BNG opómonos a este recorte nun colexio que conta con varios alumnos con necesidades especiais e onde non se xustifica o peche dunha unidade, polo que demandaremos da Xunta de Galiza o seu mantemento." Nocas relacionadas Marzo 21: A Carreira Solidaria do CEIP de Caión, moito máis que unha xornada de sensibilización.


Summary: Hoxe falamos con Mari Carmen Vila Blanco, candidata do PSOE á alcaldía en Carballo nestas elección municipais do 26 de maio.

QPC: Cales son as liñas principais do seu programa? Sempre son as persoas. Centro de acción social para entidades sen ánimo de lucro, por exemplo, Afaber, AECC, Vieiro, Cruz Vermella... Tamén avogamos pola conciliación co rual ao respecto do casco urbano así como a variante de Carballo para o desenvolvemento do noso pobo, e principalmente a empresa que conlevaría a creación de posto de traballo. Por último, a seguridade viaria. QPC: Con que aspiracións chega o PSOE as estas municipais? O PSdeG-PSOE sempre que se presenta a unha cita electoral sae coa máxima aspiración, que pasa sempre por gañar. Non hai outra alternativa. QPC: Credes que o 28A influirá no 26M, ou xerais e municipais non se poden relacionar? Non se poden extrapolar os resultados dunhas eleccións con outras posto que nas eleccións municipais influen outros factores que non están presentes nas outras citas electorais. En todo caso, pola nosa parte intentaremos que este tempo de cambio tamén influa no senso de que estamos preparados para gobernar. Temos un gran equipo con espíritu de traballo e, sobre todo, de servizo público cara aos noso veciños. Esa é a nosa labor, defender o interese común de todos. QPC: Despois de tantos anos no PSOE, repite vostede como cabeza de lista. Como ve ao resto de contrincantes? No meu caso, é a segunda volta que me presento como cabeza de lista para a alcaldía do Concello de Carballo, aínda que levo anos neste proxecto. Polo que respecta os meus contrincantes políticos non é como teño que velos eu, senón como os ten que ver a veciñanza. QPC: Como ve a situación político de Carballo? Para que aos carballeses non lles acaba de encaixar a maioría absoluta do BNG. Botan de menos máis esforzos na xestión municipal, polo que se respira un aire de cambio. Neste sentido, nós temos que ser a forza que ofreza un traballo digno e o máximo esforzo para mellorar a calidade de vida dos nosos veciños. QPC: O PSOE Carballo leva un tempo denunciando o estado dos taludes de Razo. Como está o tema? Elaboramos un proxecto pagado por nós porque o goberno municipal desentendeuse deste tema. Conseguimos que se incluiran como enmendas os presupostos xerais do estados. Seguiremos a traballar para alcanzar os obxectivos que pretendemos que non son outros cá seguridade das persoas usuarias da praia. QPC: A mobilidade e o tráfico son dous temas que máis preocupan a día de hoxe aos carballeses. Como vedes esta ordenanza? Propoñedes algún cambio desde o PSOE? Desde o PSOE pensamos que a ordenanza en xeral está ben, salvo a reducción a 30 no casco urbano. Claro que defendemos a seguridade peonil e que a reducción sexa a 30, pero non onde se atopa a sinalización. Porque? Porque entendemos que non é normal a dous quilómetros do centro poñer xa o sinal de 30 porque é moi difícil entrar nas vías principais a esa velocidade. A densidade do tráfico en Carballo non é maior ca na Coruña, por exemplo. Así, entendemos que no entorno de máis densidade de poboación si é necesaria pero entendemos que desde tan lonxe do centro tería simplemente un afán recaudatorio, ou simplemente que nos obrigue a desconxestionar o centro que agora mesmo está colapsado. Se nós gobernamos será o primeiro ao que lle botemos a man. QPC: Outra dos temas electorais é o da circunvalación, para evitar que os camións pesados pasen polo centro urbano. Cal é a posición do PSOE? A primeira moción do Partido Socialista neste mandato foi a necesidade da circunvalación de Carballo. Agora mesmo o PP e o BNG estanse a pelexar por este tema. Pois ben, queremos recordar que os dous grupos votaron en contra da moción. O Grupo Socialista presentou unha enmenda aos presupostos da Xunta de Galicia para que se incluira e o PP, de Aurelio Núñez, votaron en contra. Agora levamos isto no programa, e como non teñen ideas novas para o noso concello copian as dos demais. Nós congratulámonos que neste rifirade a variante veña para Carballo porque é o principal desenvolvemento do nos concello, pero realmente é difícil de comprender que o partido minoritario desta corporación demande o que é evidente, e estes grupos non o vexan salvo en eleccións. QPC: Tamén levades anos pedindo axuda para unha nova sede de Afaber. Como está o tema? En canto ás asociacións sociais xa o comentei ao comezo desta entrevista. É un compromiso persoal desta concelleira crear un ámbito digno para esta asociación. O noso grupo colabora en todo o que se precise para o seu desenvolvemento. A súa labora social é incomiable e o presuposto co que contan é de vergoña. Temos que facer un esforzo neste sentido, e eu comprométome persoalmente a levar adiante esta iniciativa dun novo local, en colaboración coas distinas administracións. E se hai que ir pedir a onde faga falta, alí estaremos porque hoxe é por eles e mañá será por nós.


Summary: Foi un dos protagonistas da Revolución sandinista e un dos rostros chave da Teoloxía da Liberación.

O poeta nicaraguano e cura Ernesto Cardenal, un dos maiores defensores da Teoloxía da liberación en América Latina, faleceu aos 95 anos de parada cardíaca. Foi un dos protagonistas da Revolución sandinista, na que exerceu diversos cargos, como ministrod e Cultura. A Cardenal prohibiulle exercer o sacerdocio en 1984 o papa Xoán Paulo II, que lle recrimonou a súa colaboración cos sandinistas. O ano pasado foi rehabilitado polo Papa Francisco. En 1983, durante unha polémica visita de Carol Wojtyla a Nicaragua, o entón pontífice enfrontouse a Cardenal cunha imaxe que se converteu en icónica. O poeta e sacerdote axeonllouse no aeroporto de Managua ante o Papa. Cando foi para tomar a man do pontífice, Xoán Paulo II retiroulla. Ao solicitar a súa bendición, o Papa sinalou: "En primeiro lugar, debes reconciliarte coa Igrexa". Cardenal encarnaba aquela consigna coreada polo cristianismo de base que apoiaba o FSLN: "Entre cristianismo e revolución, non hai contradición". Ernesto Cardenal deixa unha importante obra literaria que lle gañou varios premios. O seu traballo inclúe non só `poesías, tamén ensaios e memorias. Cardinal naceu na cidade de Granada o 20 de xaneiro de 1925, nunha das familias máis influentes do país. Pasou a súa infancia na mansión familiar en Solentiname, arquipélago do lago Nicaragua. Estudou en Managua e México, onde se licenciou en literatura e filosofía. Anos despois, seguiu os seus estudos en Nova York. Tamén pasou unha tempada en Europa. En 1965, aos 40 anos, foi ordenado sacerdote en Managua, onde fundou unha comunidade cristiá, case monástica, de artistas e pescadores nunha das illas do Gran Lago que adquiriu con cartos da familia. Alí escribiu unha das súas máis grandes obras, "O evanxeo de Solentiname". Algunhas das guerrillas que no seu momento loitaban contra o ditador Anastasio Somoza tamén partiron de alí.


Summary: O director xeral de Pemex, Juan José Suárez Copel afirmou que "compraremos os remolcadores con alto contido nacional e prazos longos para que se constrúa en México da man da Armada e dos estaleiros mexicanos". O BNG pon en dúbida o acordo anunciado por Feijóo coa multinacional petroleira mexicana

O director xeral de Pemex, Juan José Suárez Copel afirmou nunha entrevista radiofónica que "compraremos os remolcadores con alto contido nacional e prazos longos para que se constrúa en México da man da Armada e dos estaleiros mexicanos". Así o desvelou no Parlamento da Galiza o deputado Henrique Viéitez, que puxo en dúbida a contratación de Pemex, anunciada polo presidente da Xunta con estaleiros galegos. Cómpre lembrar que hai escasos días a prensa mexicana recollía declaracións de dirixentes do país centroamericano nas cales afirmaban que os buques de Pemex (que conta con participación estatal) ían ser construidos en estaleiros de México. Sindicatos e empresarios de Vigo e Ferrol xa teñen manifestado, máis ou menos abertamente, o seu desacougo pola ringleira de anuncios e promesas de Feijóo para o naval da dun acordo con Pemex do que se descoñece o contido. Cautela O parlamentario nacionalista pediu ao conselleiro de Industria que non semente "falsas esperanzas" nun sector, coma o naval, en crise e criticou que dentro da súa xestión non aborde a construción dos centros de reparacións en Vigo e Ferrol e non aposte pola diversificación como fixera o anterior Goberno, "nós puxemos en marcha o sector aeronáutico galego" e 54 empresas seguen traballando neste sector, dixo. O parlamentario tamén se referiu na súa intervención á relación do sector naval co concurso eólico que o Goberno do PP "botou abaixo" por compromisos políticos e posteriormente, os xulgados, "declararon legal" en catro ocasións. Vieitez nomeou ademais a Feira de Navalía impulsada tamén polo anterior goberno e considerou que o titular de Industria herdou importantes ferramentas do bipartito que agora dixo, está "rentabilizando".


Summary: Sete anos despois de que a avespa asiática chegase e colonizase boa parte do territorio galego, a Xunta de Galiza pon en marcha en colaboración coa Federación Galega de Municipios e Provincias (Fegamp), un plan para "centralizar e sistematizar" a retirada de niños. Na actualidade, os protocolos de destrución varían segundo cada concello.

O Goberno galego, en colaboración cos concellos, desenvolverán nos próximos meses un plan de actuación único para acabar cos niños de velutina en todo o país. Segundo explicou o vicepresidente da Xunta esta cuarta feira, o procedemento debera comezar a funcionar en 2020. O obxectivo, explicou Alfonso Rueda, é "dar unha resposta global" a un problema que afecta a toda Galiza. Para iso, propón "centralizar o sistema de eliminación e recollida" de niños, estabelecendo as mesmas referencias, tempos equitativos e unha soa entidade operativa para todos os municipios. Esta proposta unificada acabaría coa cúadrupla vía que se emprega dende os inicios para erradicar os niños de velutina. Dada a necesidade de acabar cun perigo real para o medio natural e para as persoas, cada concello optou por un sistema distinto nos últimos anos, acomodando o protocolo de retirada dos niños ao número de avisos, aos recursos económicos dispoñibles, e á eficacia dos servizos específicos ofertados. Unha retirada dispar segundo cada concello Agora mesmo, 124 municipios dedican os seus propios medios ou medios cedidos pola Administración. En 106 concellos son os Grupos de Emerxencia Supramunicipal (GES) quen asumen esta tarefa. A consellería de Medio Ambiente é a responsable da retirada dos niños nos 22 concellos da Rede Natura e a de Medio Rural, ocúpase da súa eliminación nos 61 restantes. "Este cuádruple sistema pode dar problemas de resposta", asegurou o vicepresidente, quen fixo fincapé na necesidade de combater de "forma homoxénea o elevado número de niños" que se localizan. No que vai de ano retiráronse uns 15.000, e permanecen pendentes de seren destruídos uns 10.000. Neste sentido, Alfonso Rueda destacou que o número de niños que supoñen unha "emerxencia" non chegan a 120. Ademais de definir o plan de retirada, Xunta e Fegamp terán que definir nos próximos meses a mellor fórmula para desenvolver un sistema común e eficaz para todos, xestionado por unha única entidade. Segundo anunciaron, podería poñerse en marcha a través dunha encomenda de xestión, dunha licitación ou dunha empresa colaboradora, entre outras posibilidades. A medida acordada esta cuarta feira por ambas administracións contará con de 1,5 millóns de euros procedentes do fondo adicional de acción local do ano próximo, destinado a competencias e finalidades concretas dos municipios segundo as súas necesidades. A esta contía, a Xunta achegará 800.000 euros, ata acadar os 2,3 millóns.


Summary: Diversos organismos e entidades galegas uniron forzas para desenvolver unha investigación que ten como obxectivo estudar o impacto da Covid-19 no eido do deporte federado, e que nos seus resultados preliminares reflicte unha incidencia menor da enfermidade entre as persoas que practican deporte.

A Consellaría de Sanidade presentou nun acto desenvolvido no Complexo Hospitalario Universitario da Coruña (CHUAC) os resultados preliminares dun estudo sobre a incidencia da Covid-19 no ámbito do deporte federado galego que evidencia como conclusión principal o feito de que "é inferior que na poboación xeral". A cita pertence a Rocío Seixo Bestilleiro, enfermeira do CHUAC, responsábel da área de investigación en Saúde Poboacional e Coidados Sanitarios do Instituto de Investigación Biomédica da Coruña (Inibic) e promotora deste estudo desenvolvido conxuntamente coas investigadoras Jorge Suanzes Hernández e Sonia Pértega Díaz, pertencentes á Unidade de Apoio á Investigación do CHUAC-Inibic; Javier Rico Díaz, da Secretaría Xeral para o Deporte da Xunta da Galiza; María José Pereira, a xefa do Servizo de Medicina Preventiva do CHUAC; e o conxunto do Grupo de investigación, Aprendizaxe e Control do movemento humano en Actividade Física e Deporte da Universidade da Coruña (UDC), no que participan Rafael Martín Acero, Joaquín Gómez Varela e Dan Río Rodríguez. "As cifras de incidencia da Covid-19 no ámbito da investigación reflicten unha curva paralela nas mesmas datas e rangos de idade estudados, pero cunha incidencia menor", engade Rocío Seixo, quen conclúe que os datos levan a pensar "que tanto o uso de máscara como a realización de tests cada 14 días son medidas eficaces para previr e detectar casos de coronavirus e que, polo tanto, queda avalada a seguridade da práctica deportiva tanto federada como extraescolar, que se leva a cabo coa máscara". Seixo tamén salientou, pondo o foco na disciplina máis practicada na Galiza, o fútbol, onde "53,1% dos positivos detéctanse tras a realización de tests de antíxenos en deportistas asintomáticas", ademais de congratularse de que os gromos detectados "apenas afectan 0,2% dos equipos", revelando como as actividades que implican máis risco de contaxio "o uso de transporte compartido nos desprazamentos ou o uso de vestiarios sen máscara". 180.000 casos de estudo Esta investigación abrangueu máis de 180.000 licenzas deportivas federadas, das que 85.500 corresponden a persoas que na actualidade teñen entre 4 e 17 anos, o que supón que neste estudo está presente 27,6% da poboación infanto-xuvenil que practica algún dos deportes incluídos nun estudo que no futuro permitirá "valorar en todo momento a posibilidade de contaxio da Covid-19 ao longo da actividade deportiva". As consecuencias "indirectas" da pandemia que poden agravar a Covid-19 Durante a presentación do estudo, as expertas tamén incidiron nas consecuencias "indirectas" da pandemia da Covid-19, como poden ser a obesidade e as enfermidades cardiovasculares, "factores de risco para o coronavirus", como afirmou o investigador Jorge Suanzes. A limitación da práctica deportiva como consecuencia da pandemia, en especial na poboación infantil e xuvenil, pode chegar a ter "importantes repercusións na saúde física e emocional, mais fica sen documentarse até o momento a incidencia real do SARS-CoV-2 neste ámbito", engadiu. Non obstante, fixo fincapé en que "hai evidencia concluínte de que a actividade física frecuente mellora substancialmente a forma física e o estado anímico das crianzas".


Summary: Unha das impulsoras da causa contra o franquismo asegura que a maxistrada asumirá as recomendacións da Fiscalía arxentina tras unha xuntanza co BNG, que anuncia novas iniciativas da formación contra os crimes da ditadura e que levará os incumprimentos do Estado a Europa.

Unha das promotoras, xunto ao galego Darío Rivas, da querela arxentina contra o franquismo confirmou este xoves que a idea da maxistrada María Servini de Cubría é acudir a Galicia a visitar as fosas comúns nos que aínda permanecen os restos de centos de asasinados, así como o campo de concentración de Camposancos, cumprindo así a solicitude da Fiscalía do país austral e tal e como adiantara Praza. Fíxoo nunha nova xornada da súa visita a Galicia, onde este xoves aproveitou para reunirse cunha delegación do BNG. Así, na comparecencia ante os medios de comunicación, a deputada nacionalista Ana Pontón anunciou a presentación de novas iniciativas contra os crimes do franquismo no Parlamento galego, compromiso que tamén adquiriu a representante do BNG en Bruxelas, Ana Miranda para impulsar este debate na Cámara europea. "En Galicia non houbo guerra, pero si unha represión espectacular", lembra García Holgado García Holgado lembrou que, malia que "en Galicia non houbo guerra" como tal, si houbo "unha represión espectacultar" e recordou tamén que "en Santiago de Compostela, nunha soa noite levaron 600 persoas" ou que no país eran varios os campos de concentración, como o de Camposancos ou o da Illa de San Simón. A avogada Inés García Holgado mostrou, segundo o Bloque, a súa satisfacción ante o traballo realizado polo BNG nas Cámaras onte ten representación e cualificou de "excelentes propostas" as iniciativas nacionalistas neste ámbito. Tras agradecer á formación o seu interese e implicación na denuncia de crimes franquistas así como o apoio á querela presentada en Arxentina, asegurou manter a "esperanza" e lembrou que a orde ditada pola xustiza arxentina terá efecto no momento en que as persoas imputadas sexan detidas pola Interpol ao traspasar as fronteiras españolas. O BNG denuncia os "incumprimentos e rebeldía" do Estado ante a xustiza internacional e levará o caso a Europa Para a parlamentaria do BNG, a situación antidemocrática e de vulneración dos dereitos humanos e incumprimento das resolucións da ONU, fan urxente "investigar os crimes do franquismo" e que o Estado español non negue o "dereito á verdade e a reparación". Hoxe, dixo, temos que lamentar que o Goberno español impida investigar os crimes e mesmo, o actual ministro de Xustiza se declare "en rebeldía contra a xustiza internacional" ao denegar as peticións xudiciais arxentinas. Este proceder, recalcou, a nacionalista é outra mostra "dun Goberno que non respecta os dereitos fundamentais e ampara os crimes contra a humanidade". Pontón asegurou que o PP en Galicia debe demostrar que está favor de condenar os crimes do franquismo posibilitando a súa investigación porque no caso contrario,dixo, estaríamos ante "unha fraude" e pisoteando os dereitos das vítimas. A preguntas dos xornalistas sobre a negativa do Goberno central a tramitar a detencións dos 20 imputados, Pontón respondeu que as declaracións do Ministro de Xustiza, Rafael Alcalá encádranse no "Pacto político da Transición" e denunciou os argumentos para non cambiar a Lei de Amnistía de 1977. Pola súa bada, Ana Miranda lamentou o "incumprimento e rebeldía" do Goberno español á respecto da petición de Arxentina e reclamou a "reparación" da memoria das vítimas. Miranda censurou que en Europa exista un Estado que non condenou a ditadura e o franquismo polo que reiterou a súa intención de denuncialo en Bruxelas e acusar ao Estado español de incumprir o Dereito Internacional.


Summary: O tempo corre contra a continuidade do emprego na fábrica de aluminio da Mariña. O mesmo día no que o arbitro laboral desestimou a petición de Alcoa para acelerar o fechamento das cubas, Néstor Rego urxiu o Goberno do Estado a concretar a intervención aprobada. A solución ao conflito é política.

O portavoz do Bloque Nacionalista Galego (BNG) no Congreso dos Deputados, Néstor Rego, rexistrou unha iniciativa instando o Goberno español a que adopte de inmediato un calendario de actuacións para a intervención pública da planta de Alcoa en San Cibrao. "Desta forma darase cumprimento ao acordo adoptado na Comisión de Industria do Congreso dos Deputados, para o que deben iniciarse os trámites para a intervención da empresa", sinalou Rego. "A solución ao fechamento de Alcoa non virá da man de decisións xudiciais, polo que resulta preocupante que, quer a Xunta quer o Ministerio, se inhiban de actuar e se limiten a esperar a decisión dos Tribunais en lugar de tomar a iniciativa para dar unha saída política á situación, a única saída posíbel ao conflito neste momento", afirmou Nestor Rego, quen se referiu ao procedemento onde se dirimen as medidas cautelares sobre o ERE destacando que "os traballadores ameazados de forma directa coa perda do seu posto de traballo lograrían un pouco máis de tempo. Con todo, non evitará o inminente feche da fábrica e, con ela, a desaparición de miles de postos de traballo e o desastre económico para toda a comarca da Mariña". A iniciativa de Rego chegou o mesmo día que un laudo arbitral do Consello Galego de Relacións Laborais confirmou os servizos mínimos da folga da factoría de San Cibrao acordados o pasado oito de outubro entre a empresa e os traballadores. A este respecto, a resolución sinala que os servizos foron "aplicados pacificamente desde o comezo da folga" e por conseguinte oponse á petición da empresa de destinar máis traballadores con vistas ao proceso de parar as cubas.


Summary: Os traballadores de asistencia a dependentes saen á rúa este martes para reclamar a reposición do artigo 19 do convenio laboral que modificou a Xunta para lles impoñer quendas abusivas que provocan moitas baixas polo "desgaste físico e psicolóxico" do seu labor e para pedir máis medios.

Baixas que incrementan a esgalla. E traballadores que acoden ao médico por hernias, depresión, lesións musculares ou estrés. É a situación que sofre moito do persoal laboral dos centros de maiores da Xunta de Galicia, que este martes se manifestarán en Compostela pola recuperación dos seus dereitos e a revisión do artigo 19 do convenio que regula as súas quendas e que foi modificado hai agora tres anos polo goberno de Núñez Feijóo. Antes do cambio, o cadro de persoal era compensado en horas de descanso ou economicamente por traballar domingos e festivos, pero esa posibilidade desapareceu. Agora, fan quendas longas e acumulan días sen paraxe, levando ao límite a normativa mentres atenden grandes dependentes ou mesmo persoas con problemas psicolóxicos. "É durísimo e esgotador; despois de tres anos así, xa non podemos máis". A Xunta modificou o convenio para impedir a compensación polos días festivos e fins de semana traballados Quen fala é unha das afectadas, María Ángeles Búa, traballadora -agora de baixa tamén- dun dos centros máis grandes, o de Oleiros con 300 usuarios. Son máis de vinte en toda Galicia e uns 1.800 operarios en total entre enfermeiros, celadores, camareiros ou persoal de limpeza. Os auxiliares e o persoal con contacto directo cos enfermos é o máis afectado pola situación que acumula tres anos. O que semellaba unha medida excepcional continúa en vigor e sen aparente solución axiña. A situación espremeuse tanto que o persoal traballa 1.660 horas en 11 meses das 1.665 que como máximo establece o convenio. Unha medida legal que foi vendida pola Xunta como provisional pero que esgota centos de traballadores ante un traballo "que é esgotador, non só no físico, senón sobre todo no plano psicolóxico", lembra Búa, que advirte que a toda esta acumulación de choio únense os recortes que os centros levan sufrindo desde hai anos e a falta de persoal. "Non pedimos cartos, senón descanso", reclaman os traballadores, que denuncian quendas longas e falta de material "Non pedimos cartos, senón descanso. Reclamamos que se recupere o artigo 19 que estipulaba os descansos", insisten os traballadores, que recordan que traballar dun domingo inhabilitaba traballar o seguinte, ao igual que cos festivos. "Só podiamos traballar a metada das fins de semana de ano como moito, pero eu só libro 17 dos 52 que hai e traballo once festivos de balde porque nin me devolven os días nin mos pagan", insiste María Ángeles Búa. O ratio traballador-paciente é altísimo e, en casos como o do centro de Oleiros, adoita ser de once dependentes por operario. Iso no mellor dos casos, porque nalgunhas quendas hai casos de 22 pacientes por cada traballador. "Se hai algún problema, nunca se cobren as baixas e a conciliación familiar é practicamente imposible porque estamos baixo mínimos". Tamén polas noites, candos os problemas se agravan e se acumulan ata tres quendas consecutivas en horario nocturno. "Estamos baixo mínimos e a conciliación familiar é practicamente imposible", denuncian Ademais, falta material. En Oleiros hai dous guindastres por cada andar. "E iso cando non está unha delas avariada". E noutros centros hai escaseza mesmo de cueiros. "Antes cada residente tiña a súa colonia e a súa crema, pero agora só hai unha para cada un dos espazos", insiste Búa, que atribúe a enorme cantidade de baixas dos últimos meses ao desgastes físico e psicolóxico. "Atendemos xente con alzheimer e xente con problemas que pode ter reaccións violentas e dos que hai que estar moi pendentes; é esgotador". A xente que cubría as libranzas xa non está. A Xunta prescindiu deles e os traballos fanse con menos persoal que antes da modificación legal. Os recortes continúan e os esforzos xa non chegan. "Antes faciamos un sprint e chegabas porque acababas xuntando catro días libres, pero agora iso é imposible na maioría dos centros, onde nunca superamos máis de 36 horas de lecer continuadas", engade Búa, que pide á Xunta que reaccione. "A partir da sétima mañá seguida traballando, xa non rendes como deberas", insiste. O persoal denuncia ausencia de cueiros, cremas, colonias ou guindastres para os pacientes "Feijóo dixo que eran medidas excepcionais que, non obstante, fóronse ampliando ano tras ano sen que ninguén nos diga cando se vai restituír o artigo 19 e as condicións que tiñamos antes", relata quen asegura que no seu centro chegou a estar un terzo do persoal de baixa. Noutros lugares hai plantas pechadas, obras sen rematar e ausencia de material debido aos recortes. Por todo iso tamén os traballadores dos centros de maiores da Xunta manifestaranse este martes en Compostela. O cansazo é demasiado. "Igual aturas un ano, pero levamos tres da mesma maneira e non vemos solución ningunha", remata. Será unha mobilización previa á presentación do terceiro conflito colectivo por quendas ilegais contra a Xunta, logo de que xa gañasen nos tribunais as demandas en 2012 e 2013, a última delas no Supremo logo dun recurso do Executivo de Núñez Feijóo.


Summary: Por decisão adoptada na reunião ordinária do Conselho de Ministros da Comunidade de Países de Língua Portuguesa, informa a própria AGLP em nota de imprensa.

A Academia põe em destaque que esta decisão é "duplamente significativa· por ser "a primeira entidade da sociedade civil galega a participar oficialmente neste organismo" e por por vir a "a reforçar as posições pró lusófonas na Galiza". Quem patrocinou a candidatura da AGLP foi a representação do governo da República de Angola, a quem o presidente da Academia, o professor Rudesindo Soutelo, manifesta o seu agradecimento, que faz extensivo à Fundação Doutor António Agostinho Neto "pelo seu inestimável apoio ao longo destes anos". A Academia Galega da Língua Portuguesa foi criada formalmente em 20 de setembro de 2008 em Santiago de Compostela. Está constituida por 32 académicas numerárias (entre elas, a escritora Teresa Moure, recentemente incorporada) e "mantém atualmente um relacionamento estável com mais de 30 instituições de Angola, Argentina, Brasil, Canadá, Goa (Índia), Macau (China) e Portugal". Entre os seus logros, a instituição destaca que "neste breve espaço de tempo" conseguiu integrar "o Léxico da Galiza no Vocabulário Ortográfico da Língua Portuguesa da Porto Editora e no Vocabulário Priberam, através do programa informático FLiP".


Summary: A enquisa do Centro de Investigacións Sociolóxicas sitúa o PSOE como primeira forza do futuro Congreso con entre 123 e 138 escanos e augura que o PP, cunha forte caída, non daría sumado maioría absoluta con Ciudadanos e Vox. En Galicia estaría en risco a hexemonía do PP como primeira forza en escanos

A recomposición do mapa político estatal tamén impactará de cheo en Galicia nas eleccións xerais do 28 de abril. Iso é, cando menos, o que prognostica a macro-enquisa do Centro de Investigacións Sociolóxicas (CIS) difundida este martes, a apenas tres días do comezo da campaña electoral. A nivel xeral o inquérito sitúa o PSOE como primeira forza do futuro Congreso con entre 123 e 138 escanos -na actualidade ten 84- cunha notable vantaxe sobre o PP, ao que a perda de apoios e a división do voto da dereita prexudicaría ata un intervalo de 66 a 76 escanos, lonxe de poder sumar maioría absoluta con Ciudadanos (42-51) e o partido de extrema dereita Vox (29-37). A nivel xeral o inquérito sitúa o PSOE como primeira forza do futuro Congreso con entre 123 e 138 escanos e augura que o PP, cunha forte caída, non daría sumado maioría absoluta con Ciudadanos e VoxSi poderían chegar a cruzar o limiar dos 176 escanos da maioría absoluta a suma dos escanos que o CIS outorga ao PSOE xunto aos de Unidas Podemos (28-34), formación que sufriría un pronunciado devalo a respecto dos resultados obtidos en 2016 xunto ás súas confluencias. Do resto de forzas que apoiaron a moción de censura que levou a Pedro Sánchez á presidencia a que maior representación lograría sería Esquerra Republicana de Catalunya (17-18) seguida de En Comú-Podem (5-7). O PNV tería 6 escanos, JuntsxCAT roldaría os 4-5 e Compromís tería 1 ou 2, indica a enquisa. Especificamente para as circunscricións galegas o prognóstico desta enquisa, con 1.098 entrevistas entre A Coruña, Lugo, Ourense e Pontevedra, trae consigo múltiples variacións a respecto das xerais de 2016. Neses comicios o PP foi a forza máis votada e logrou 12 dos 23 escanos en xogo, seguida polo PSdeG con 6 e En Marea, daquela como coalición, con 5. A partir das 1.098 entrevistas realizadas en Galicia o CIS estima que estaría en risco a hexemonía do PP como primeira forza en escanosAs estimacións provinciais indican que a hexemonía do PP como primeira forza en escanos en Galicia estaría en risco xa que se movería nun empate técnico cos socialistas. O PSdeG-PSOE podería obter entre 9 e 10 dos vinte e tres postos que reparte Galicia, mentres que os populares poderían perder ata catro, quedando entre 8 e 9. A enquisa do CIS estima que En Común-Unidas Podemos tería 2 representantes, Ciudadanos outros 2 e Vox entraría cun escano. Con relación a 2016 apréciase un transvasamento de apoios da antiga coalición En Marea ao PSOE e do PP cara a C's e Vox.O taboleiro moveríase con intensidade nas provincias atlánticas mentres que Lugo e Ourense volverían ser bipartidistas, pero cun notable crecemento do PSOEPor circunscricións, Lugo e Ourense volverían ser provincias bipartidistas pero cunha distribución diferente. O PSdeG lograría sumar cadanseu segundo escano nestas dúas provincias, ficando o reparto en dous para os populares e outros dous para os socialistas, en ambos casos. Mentres, o taboleiro mudaría con intensidade nas provincias atlánticas. Na Coruña PP e PSdeG terían en disputa o primeiro posto en escanos con 2 ou 3 e os tres restantes repartiríanse entre En Común-Unidas Podemos, Ciudadanos e Vox. En Pontevedra o CIS augura que a primeira forza en representación sería o PSdeG (3), mentres que o PP quedaría con 2. En Común-Unidas Podemos obtería un posto e Ciudadanos, outro pola circunscrición pontevedresa.O inquérito deixa En Marea co 0,1% do voto estatal, pero sen detalle para Galicia, e non ofrece estimación de voto para o BNGComo as demais enquisas publicadas nas últimas semanas a do CIS tampouco é allea á recomposición de forzas no espazo electoral que en 2015 e 2016 ocupou En Marea como coalición. Así, por exemplo, para estimar o recordo de voto o centro demoscópico público agrega as respostas "En Marea" e "Unidos Podemos". Á hora de prognosticar a representación no vindeiro Congreso si distingue dúas opcións electorais diferentes e deixa En Marea co 0,1 do total de votos estatais e cero escanos, sen indicar cal sería a porcentaxe de voto en Galicia. Ao non especificar porcentaxes totais de voto estimado por circunscricións tampouco é posible coñecer a ponderación que o CIS outorga a partir das respostas da cidadanía ao BNG, formación para a que non realiza proxección de escanos no próximo Congreso.


Summary: Esta fin de semana volve á competición Pedro Castro no Rally de Narón

O de Pontevedra foi un novo paseo triunfal de Víctor Senra. Trala vitoria na Coruña, e desta volta con Ramón López de copiloto, o de Olveira volveu arrasar vencendo en 8 dos 9 tramos e deixando a máis de 2 minutos a Jorge Pérez. O dumbriés adicoulle a vitoria a Victor Magariños, un piloto moi querido no circuito, que faleceu a fin semana pasada durante os adestramentos para esta proba, e que deixaba consternado a todo o mundo do motor. Javi Lariño Waldomar Pola súa parte, Javi Lariño Waldomar e José Antonio Martínez (Santi Priege tiña voda) seguen adaptándose ao vehículo, "indo cada vez máis cómodos". Desta volta só fallaron na elección de todas en dous tramos, pois escolleron seco e acabou chovendo moito, provocando unha importante perda de tempo con trompo incluído. Boa proba da mellora é que no último tramo fixeron un 21º da xeral, quedando finalmente 27º, e 10º na Copa Pirelli AMF MS, onde hai moita xente competindo moitísimo, pero onde tamén houbo pilotos locais que non seguirán no campionato galego. "Seguimos adaptándonos ao coche. N rali creo que melloramos bastante con respecto a Coruña, e notamos que o coche esta moi equilibrado e vaise moi cómodo nel. Se tivera 10 ou 20 cabalos áais tampouco pasaría nada pero non me queixo", bromea. "O importante é que temos un coche moi fiable", conclúe satisfeito. Nova proba en Narón, cun novo piloto costeiro Esta vindeira fin de semana toca Rally en Narón, proba do Campionato de España, e entre os 66 inscritos teremos outro piloto carnotán en competición: Pedro Castro de SPS Competicion volverá, despois de 1 ano e 9 meses, saltar ao asfalto co seu Mitsubishi Lancer Evolution IX escoltado por Álvaro Vila Davila. Álvaro Vila e Pedro Castro Carballo de SPS Competicion


Summary: Lídia Mathe é uma poeta moçambicana que se define como autêntica voz africana. Vive no corpo de Lídia Uanga, mulher empenhada, nascida para abrigar e tomar.

Lidia Uanga é uma mulher nascida em Moçambique em 1988 mas quando escreve ela deixa de ser Lídia Uanga para se tornar em Lídia Mathe. Começou a escrever muito jovem mas é agora que publica seu primeiro livro: Outra parte de mim. - Obrigado por aceitar o convite de Sermos Galiza. Por que escreve? - Escrevo porque ela se deita em mim e prende-me. - Ela? - Tudo adiantou e esgotou. Até o silêncio tem som em mim e se deita em tudo o que penso e vejo. Já não sei e nem aguento sem ela. Sou replica dela. Por isso escrevo - Mas, diga-me, quem é Lídia Mathe? Lídia Mathe é uma das vozes poéticas autênticas que identifica África. - … e o que devemos entender por "autêntica"?Devemos entender que tenho uma identidade nacional. Ainda que escolher é um principio, ser escolhida é um fim. - E quem é Lídia Uanga?- É uma mulher empenhada, nascida para abrigar e tomar. - Qual delas é a outra parte? - (Não há resposta) - No próximo mês será o lançamento do seu livro Outra parte de mim. Que parte sua poderemos ver nesta publicação? - A outra parte de mim é composta por traços fermentados e profundos, em poucas linhas. A outra parte de mim foi parida por uma inovação e invenção de poemas que despem (apresentam) meus gozos, minhas dores, anseios, realizações, construção, desconstruções, fantasmas e lágrimas. A outra parte de mim é uma anárquica poeta. - Já tem um roteiro promocional do livro fora de Moçambique, não é? - Sim, já tenho. No dia 18 em Angola, no dia 2 em Cabo Verde e no dia 4 em Portugal. - Qual o nível de difusão da literatura moçambicana no mundo? - A literatura Moçambicana tem representantes que se percebem em todo mundo. Alguns dos quais passo a citar: Paulina Chiziane, Rui de Noronha, Mia Couto, Hungulani Bakakhosa. Entre outros. Olha que os escritores emergentes produzem obras bem colocadas na sua nacionalidade. E belas, muito belas. Estes priorizam a necessidade de as promover e em algumas situações a não promoção deve-se a falta de meios. - José Luís Mendonça, escritor angolano diz: "Um escritor que tenha projeção em Lisboa, o centro difusor, consegue ter traduções na Alemanha, na Inglaterra e na América… Acha correta a afirmação? Comparte? - J. L Mendoça deve estar certo do que disse. Mas eu considero que quem pertence aos céus não tem fronteira. - Por sua parte, Inocência Mata fala de uma outra variável: para ter sucesso em Lisboa, e a seguir no Brasil, o escritor africano, para além de ser um bom escritor, uma boa escritora, tem de ser branco, ou mestiço. Concorda com essa apreciação? - Não, porque o que escreve não é a cor. - Poderia recomendar para os leitores de Sermos Galiza três livros da literatura moçambicana? - Sim. 'Outra parte de mim', da Lídia Mathe; 'Niketche', de Paulina Chiziane, e 'O voo do flamingo', de Mia Couto. - Escreva algo para os leitores e as leitoras de Sermos Galiza. - A gravata do poetaÉ um anzol Em qualquer lugar Pesca A sua rede pode amar Lídia Mathe Obrigada


Summary: Colectivos ecoloxistas como Adega piden á Xunta "traballar desde o día seguinte a extinguir un incendio" para evitar que a cinza e os restos queimados afecten as contornas naturais das zonas afectadas. Aliás, as mariscadoras ollan con preocupación para unha situación que pode "asfixiar" o seu traballo durante anos.

"O problema dos incendios non remata cando apagamos o lume, agora é cando temos que actuar". Así de contundente se mostra Fins Eirexas, xeólogo da Asociación para a Defensa Ecolóxica da Galiza (Adega) ao conversar con Nós Diario sobre as consecuencias que terá nos vindeiros meses a vaga de lumes que está a afectar o país desde o pasado mes de xullo. Para o ecoloxista, "non se trata só da perda de biodiversidade provocada polas lapas", senón que tamén cómpre atender a degradación do solo fértil dos montes galegos. "É, xunto cos efectos devastadores do lume, a principal consecuencia negativa que deixan os incendios no territorio", asegura. As chamas teñen un efecto sumamente lesivo no solo forestal, xa que destrúen a súa estrutura compactada e eliminan as propiedades que favorecen a súa rexeneración. "A biodiversidade pode recuperarse en 10, 20 ou 30 anos, dependendo da zona e de cal fose a súa situación antes do incendio", explica Eirexas, "pero para que un solo recupere o seu estado anterior ao paso do lume teñen que pasar centos de anos.Aliás, ao destruírse a estrutura que conformaba o solo forestal, despréndense diferentes sedimentos que, arrastrados polas precipitacións, afectan tanto a contorna natural do territorio calcinado como espazos rurais, urbanos e mesmo laborais. Denuncian a Xunta perante a Fiscalía por "inacción" durante a vaga de incendios forestais Eirexas subliña que "os efectos negativos dun incendio poden darse mesmo a varios quilómetros do punto no que ardeu". A choiva leva toneladas de cinzas e restos pétreos ou madeireiros até ríos e outros espazos fluviais, como encoros e pozos subterráneos. Entre as consecuencias deste suceso están a perda de biodiversidade, tanto no leito como na propia auga; e a posíbel obstrución destes espazos hídricos, que en moitos casos abastecen de auga vilas e cidades. No caso dos incendios orixinados nas proximidades da costa, estes restos poden rematar afectando o traballo de mariscadoras e pescadoras, xa que as precipitacións arrastra a cinza aos leitos das rías. Marisqueo Rita Míguez, mariscadora e presidenta da Asociación Nacional de Mulleres na Pesca (Amunpesca) sinala a Nós Diario que a cinza ten graves consecuencias para o seu traballo, xa que pode chegar a asfixiar o marisco. "Á ría chegan partículas grandes e partículas microscópicas. As grandes, que están en suspensión, poden ser retiradas, pero as microscópicas forman unha capa no leito mariño que mata o marisco", detalla. Para o sector, un incendio que dure unha semana pode supor até catro anos de traballo perdido. "O marisco precisa dun tempo para rexenerarse e estar nas condicións óptimas para poder ser recollido. Ademais, somos as mariscadoras as que temos que limpar o leito do mar para poder seguir traballando nel". Tanto mariscadoras como pescadoras piden ás autoridades que se tomen medidas para evitar que as cinzas cheguen ao mar. "O primeiro é recuperar o monte, pero o mar tamén se ve moi afectado e precisa de medidas urxentes", di. Unha idea na que coincide Eirexas, para quen a xestión do monte queimado é "fundamental" para evitar que se produza "un segundo desastre ecolóxico". Medidas como o engadido de palla no chan ardido ou a plantación de herbáceas de rápido crecemento son algunhas das posíbeis solucións. Porén, Eirexas manifesta que a Xunta non vai dispor os recursos necesarios para levar esta tarefa a cabo. "Se non o destinan á prevención nin á extinción dos incendios, moito menos van destinalo a esta cuestión", di. Reunión de alcaldes con Medio Rural Nesta cuarta feira, os alcaldes da Pobra do Caramiñal, Boiro e Rianxo e a tenente alcalde de Ribeira reuníronse co conselleiro de Medio Rural, José González, para demandarlle medidas tras os incendios que afectaron esta zona, tales como a rexeneración da serra e impedir que haxa arrastre de cinzas. Tamén demandaron medidas para o curto, medio e longo prazo, con atención ás accións de prevención dos lumes.


Summary: Dous detidos, varios feridos, seareiros deportivistas identificados e sob ameaza de sancións económicas... estes son algúns dos resultados das cargas dos antidisturbios contra seareiros do Deportivo ao final do encontro en Ponferrada entre a equipa coruñesa e a berciana.

Milleiros de deportivistas viaxaron este domingo até Ponferrada para apoiar ao seu equipo no partido que tiña no estadio de El Toralín. Unha maré branqui-azul que se deixou ver e notar na cidade do Bierzo, sen que en ningún momento houbese problemas ou incidentes cos afeccionados locais. "Mais ben ao contrario", aseguran afeccionados deportivistas que asistiron a este encontro. Tampouco o partido, con vitoria do Deportivo que sitúa os coruñeses líderes en Segunda, foi tenso ou violento, nin no campo de xogo nin tampouco nas bancadas. "Non cargaron contra violentos. Que non vendan iso. Pegáronlle a todo o que atoparon por diante" Por iso, aos seareiros do Depor resúltalles inexplicábel as cargas das que foron obxecto finalizado o partido por parte dos antidisturbios da policía española. Segundo testemuñas presenciais "golpeaban coa porra como posesos a quen se lle puña por diante" e non discriminaban nin por sexo nin por idade: "dábanlle a todos". Mesmo, afirma, como produto das cargas policías "houbo quen caeu polas escaleiras e quedou todo magullado, pero a eles tanto lle tiñan, seguían a aporrear a todos". "Entre varios policías mallaron nun mozo que estaba no chan" Tamén houbo detidos, polo menos dúas persoas segundo diversas fontes, e varios identificados. "O temor é que agora a aqueles que identificaron lles empecen a chegar multas por calquera cousa que os policías lle queiran colgar". A un afeccionado a policía chegou a amezarlle cunha multa de 3.000 euros en aplicación da Lei contra a violencia no deporte. A que respondeu a carga? Sempre segundo relatan algunhas testemuñas presentes no estadio ponferradino, o inicio da carga estaría no intento duns pouco afeccionados deportivistas de, unha vez rematado o partido, saltar ao campo para celebrar a vitoria do seu equipo. "E a policía perdeu os estribos e cargou contra todo o que se lle puña por diante".


Summary: O ajustado do resultado fez que o domingo a CNRT do histórico Xanana Gusmão chegou a proclamar a vitória

A República Democrática de Timor Leste, velha colónia portuguesa que se desfez em 2002 da ocupação por parte de Indonésia, realizou este domingo eleições legislativas. A vitoria, por algo mais de mil votos, foi para a Frente Revolucionária do Timor-Leste Independente, formação liderada por Mari Alkatari, que obteve 168.422 votos face os 167.330 do Congresso Nacional da Reconstrução Timorense que encabeça Xanana Gusmão, o primeiro presidente da história do país. Em escanos a Fretilin consegue 23 assentos na câmara pelos 22 da CNRT. 8 escanos são para o Partido Libertação Popular (PLP), do ex presidente Taur Matan Ruak, com 60.092. O elenco completa-no o Partido Democrático, 55.595 votos (7 escanos), e o Khunto, 36.546 sufrágios e 5 assentos. A Fretilin é o partido que liderou o proceso de descolonização deste país lusófono do sudeste asiático, um território de 15 mil quilómetros quadrados (a metade da Galiza) e 1,2 milhões de habitantes. O Timor Leste é o espaço da lusofonia asiático máis povoado.


Summary: Os presidentes de Euskadi e Catalunya, Iñigo Urkullu e Quim Torra, serán os primeiros en reunirse con Pedro Sánchez na rolda de xuntanzas que este manterá cos e coas responsábeis dos Gobernos autonómicos.

O líder do PSOE aceptou o encargo do rei Filipe VI para tentar lograr os apoios necesarios para ser investido presidente do Goberno. Na rolda de prensa en que onte anunciou que se apresentaría á sesión de investidura, Pedro Sánchez tamén informou de que, como paso previo a que se produza o debate e votación no Congreso, abriría unha rolda de reunións coas 17 presidencias autonómicas. Hoxe deu a coñecer o presidente que o primeiro en ser chamado pola Moncloa será o lehendakari Iñigo Urkullu, mentres que o segundo será o president da Generalitat Quim Torra. Hoxe deu a coñecer o presidente que o primeiro en ser chamado pola Moncloa será o lehendakari Iñigo Urkullu Esta prelación responde á orde protocolaria en relación á data de antigüidade dos Estatutos de autonomía, "como se fai sempre nestes casos", afirmou Pedro Sánchez antes de entrar na mañá de hoxe na reunión do Consello Europeo en Bruxelas. Por tanto, pese a non figurar no anuncio de Sánchez, o terceiro con quen reunirse debera de ser o presidente da Xunta da Galiza, Alberto Núñez Feixoo. Con todo, antes de xuntarse coas 17 prsesidencias autonómicas, Pedro Sánchez manterá unha encontro a vindeira segunda feira, 16 de decembro, co líder do PP, Pablo Casado, en primeiro lugar; e acto seguido con Inés Arrimadas, portavoz no Congreso de Ciudadanos. A líder laranxa quere convencer Pedro Sánchez de facerse coa presidencia pactando co seu partido e máis cos populares. Sánchez afirmou que o obxectivo das reunións coas presidentas e presidentes autonómicos é que as distintas Administracións se sintan concernidas na necesidade de desbloquear a formación de Goberno no Estado para abordar asuntos como a sanidade, o financiamento autonómico e as infraestruturas. "É o que vou trasladar ao president Torra e ao resto de presidentes", afirmou Sánchez. O presidente en funcións tamén agradeceu a Esquerra Republicana que levantase "a man e dixese que non se desentende de que se poida facilitar a gobernabilidade". Desde a dereita apuntaron que o anuncio de Sánchez é unha manobra encuberta para xustificar publicamente unha reunión con Quim Torra para lograr o apoio de ERC na investidura, logo de que o presidente do Goberno non quixese coller o teléfono a Torra desde que se producisen os protestos en Catalunya após a sentenza do procés. Precisamente o diálogo e o recoñecemento institucional mutuo entre España e Catalunya son termos plasmados no comunicado conxunto asinado entre PSOE, PSC e ERC a pasada terza feira após a última reunión negociadora entre esas forzas para a investidura. Tamén se sinalou desde a dereita a rolda de reunións como unha estratexia para gañar tempo e xustificar o retraso da convocatoria da sesión de investidura, logo de que ERC descartara a posibilidade de chegar a un acordo antes de finalizar o ano. Así, o líder do Partido Poular, Pablo Casado, acusou Pedro Sánchez de utilizar as presidencias da autonomías de "comparsa" para ter unha relación de "bilateralidade" co president da Generalitat. Quim Torra cualifica de insuficiente o anuncio de Sánchez e pide bilateralidade Pedro Sánchez manterá 17 reunións, unha con cada presidencia autonómica. Precisamente, que Quim Torra sexa chamado para acudir a unha desas xuntanzas é para o president da Generalitat "insuficiente". Ante o conflito político en Catalunya, Torra pide máis pasos ao Estado: respecto institucional, bilateralidade, e unha proposta para "dar saída á autodeterminación e a fin da represión".


Summary: Yeño que volver a insistir na necesidade dunha coordinación estratéxica entre os partidos da oposición que, centrada máis na proposta ca na crítica, reforce o sentido da alternativa posible e viable fronte ao PPdeG. Dende xullo esta leva sendo a mellor baza para bater a un PPdeG en claro retroceso, pero aínda abondo forte como para gañar estas eleccións

Última semana de campaña. Poucos días para que se abran as urnas. O temor dos partidos crece porque, como había moito tempo, a mobilización de votantes indecisos será un aspecto clave para o resultado. Isto acontece nun clima social onde todos os partidos tradicionais teñen unha tendencia á baixa, mentres forzas de polarización como AGE ou SCyD conseguen callar nos electorados de esquerda e dereita, respectivamente. A cifra de participación será a primeira pista para saber se hai movementos na base sociopolítica de Galicia. Pero aínda así, quedará a resposta a unha pregunta fundamental: que tipo de electores se moven e en que sentido? Como tal resposta aínda non se pode dar –a responderemos unha vez que se conten os votos, agora mesmo só podemos analizar as claves para a mobilización deses votantes. Claves que comezan a desvelarse no tipo de votantes que os partidos van mobilizar e que son, fundamentalmente, de dous tipos: os fieis votantes de un partido en todas as eleccións (leais) e aqueles que votan a formacións diferentes ou mesmo non votan segundo cal sexa a elección e o seu contexto (switchers). Para mobilizar aos primeiros resulta fundamental unha estrutura partidista altamente institucionalizada –aquí o PPdeG amosa unha vantaxe clara, mentres para mobilizar aos segundos convén establecer unha relación de confianza baseada ben no candidato ben nas propostas ben na acción política –aquí os partidos tradicionais teñen unha das súas principais debilidades esta campaña. Podemos afirmar que mentres para AGE a figura de Beiras será relevante para os seus resultados, en todos os demais partidos a principal clave competitiva está na fortaleza das súas respectivas organizacións partidistas Dende hai varios meses levamos vendo como a campaña xiraba sobre a crítica ao PP, e mesmo nos debates ou nas principais mensaxes electorais primou máis a crítica á xestión popular do que as propostas de medidas propias. Por outra banda, a valoración dos líderes resulta consonte cun clima social que, segundo o CIS, acada taxas récord na historia da democracia de distancia respecto á clase política. Mesmo os líderes teñen unha valoración baixa entre os seus votantes máis fieis, coa excepción dun Beiras altamente valorado por un relevante nicho de galegos/as de esquerda. Con este panorama, podemos afirmar que mentres para AGE a figura de Beiras será relevante para os seus resultados, en todos os demais partidos a principal clave competitiva está na fortaleza das súas respectivas organizacións partidistas. As redes de relacións da súa militancia á hora de transmitir mensaxes e mobilizar vontades creo que será o factor clave na dinamización do voto en un ou outro sentido. O feito de que a maior parte das estimacións lle garantan ao PP a maioría absoluta por 39 escanos está en que, tanto na fidelización do voto como no grao de institucionalización da organización partidista, o PP resulta o partido máis forte As enquisas con maior fiabilidade móvense nun abano amplo entre os 37 e os 40 deputados, precisamente polo difícil que resulta estimar a priori cantos votos conseguirán mobilizarse finalmente e en que dirección. O feito de que, de todas as estimacións dispoñibles, a maior parte delas lle garantan ao PP a maioría absoluta por 39 escanos está en que, tanto na fidelización do voto como no grao de institucionalización da organización partidista, o PP resulta o partido máis forte; xa que logo, a probabilidade de que o 21-O sexa o PP a formación máis competitiva nestes aspectos clave é maior. Teño que volver a insistir na necesidade dunha coordinación estratéxica entre os partidos da oposición que, centrada máis na proposta ca na crítica, reforce o sentido da alternativa posible e viable fronte ao PPdeG Os partidos apuran os derradeiros cartuchos desta campaña. A risco de ser pesado, teño que volver a insistir na necesidade dunha coordinación estratéxica entre os partidos da oposición que, centrada máis na proposta ca na crítica, reforce o sentido da alternativa posible e viable fronte ao PPdeG. Dende xullo esta leva sendo a mellor baza para bater a un PPdeG en claro retroceso, pero aínda abondo forte como para gañar estas eleccións coa forza da que xa falamos tamén en outras ocasións, e que só se pode contrarrestar con traballo e organización.


Summary: Entrevistamos o escritor Fernández Paz e a Fayez Badawi (da FPLP palestina), damos as chaves desta Día da Patria e analizamos a traxedia de Angrois no primeiro aniversario. Xa á venda na nosa loxa.

Un ano despois do sinistro de Angrois o Estado mantén a súa estratexia de non asumir responsabilidades na maior traxedia da Galiza contemporánea. Un comportamento denunciado polas vítimas. Este é un dos temas deste Sermos Galiza nº105. Tamén abordamos o Día da Patria, cita que este 2015 quer ser unha "demostración de forza soberanista". Falamos das diferentes propostas e mobilizacións que o 25 de Xullo decorrerán no país. E tamén falamos do Festigal, con novidades e propostas de todo tipo e para todas as idades. Nunha reportaxe achegámonos a galeg@s de acollida, persoas non nadas no país e que están fascinadas polo noso idioma e cultura, botando abaixo o mito da imposición. Entrevistamos a Begoña Díez, poeta nada en Valladolid e que publica en galego. Porto Cabral, de Vigo a A Coruña A promotora de Porto Cabral presiona en Vigo e apunta á Coruña. O fondo de investimento británico mostra o seu interese por Marineda City, mentres o seu macroproxecto comercial en Vigo agarda os trámites de expropiación do concello ante a oposición da veciñanza. Nas páxinas de traballo analizamos o Plan de Garantía Xuvenil aprobado polo Goberno español, que subvencionará o empresariado con 1.800€ por realizar contratos de aprendizaxe ou prácticas de seis meses. Os datos dos e das mozas inscritos no Plan serán cedidos ás ETTs. E coa chegada do bo tempo, tamén a tecnoloxía se adapta o verán.Algunhas aplicacións permítennos desfrutar ao máximo da nosa época de descanso, descubrindo novos lugares ou aforrando cartos. Dereito á resistencia Fayez Badawi, representante da Fronte Popular de Liberación de Palestina (FPLP) denuncia a "práctica de eliminación total do pobo palestino" que leva a cabo Israel. Defende o dereito á resistencia e insiste na alertantiva da FPLP: " Constituír en toda a Palestina histórica un único estado laico e democrático para que poidan vivir concidadáns en paz". "Pretendemos volver situar o Club de Remo Ribadeo no mapa competitivo estatal e mundial", asegura David Rivas Peña, presidente da renovada directiva dunha entidade que naceu hai trinta anos, pero levaba unha década sen actividade. Con Viaxes na Miña Terra percorremos a ruta arqueolóxica de Amoedo. E na Fundación Manuel María vivimos o Convivio da Cultura Galega. Con Agustín Fernández Paz falamos da vida e dfa literatura. "Calquera vida pode ser materia para unha novela apaixonante". Tamén entrevistamos a Xoán Quintáns, do Festival Revenidas. "Os que veñen ás Revenidas, repiten, esa é a nosa mellor garantía".


Summary: A situación da enfermidade segue a mellorar. Nos últimos 14 días diagnosticáronse 78 casos de coronavirus en Galicia e na última semana foron unicamente 19 os novos casos detectados. Así mesmo, dende hai sete días non se rexistraron novos ingresos en UCI

Galicia encadea este luns o seu segundo día sen novos diagnósticos de coronavirus, ao non terse detectado ningún positivo este domingo. A este dato, fornecido polo Ministerio de Sanidade, pódese engadir os dous novos positivos que suman as estatísticas do Sergas, detectados por test de anticorpos, e non identificados por data, polo que poden tratarse de contaxios antigos.Nos últimos 14 días diagnosticáronse 78 casos de coronavirus en Galicia. E nos últimos 7 días foron unicamente 19 os novos casos detectadosNunha xornada na que, ademais, non houbo que sumar ningún novo falecido, a situación epidemiolóxica de Galicia segue sendo moi favorable, cunha incidencia acumulada nos últimos 14 días de 2,89 casos por cada 100.000 habitantes, moi por debaixo da media estatal (13,87).En total, nos últimos 14 días diagnosticáronse 78 casos de coronavirus en Galicia. E nos últimos 7 días foron unicamente 19 os novos casos detectados. O Ministerio de Sanidade informa tamén dos novos casos diagnosticados nos que os síntomas empezaron nos últimos 14 días (16) e nos últimos 7 días (unicamente 4).Galicia atópase no ecuador da Fase 2 e hai tres semanas que iniciou a Fase 1. Porén, neste tempo non se produciron rebrotes da enfermidade e as cifras manteñen unha tendencia descendente, especialmente nos últimos 7 días.Fronte ás 616 mortes contabilizadas polo Sergas, o Ministerio de Sanidade sinala en Galicia só 609 decesos, dos cales dous corresponderían á última semana. Esa diferenza débese, como indicou o responsable de Emerxencias Sanitarias do Ministerio, Fernando Simón, a que algúns casos poden estar duplicados ou existir dúbidas sobre se o falecemento se debeu ou non á covid-19.O Sergas segue a informar cada mañá do número total de positivos activos", que este 1 de xuño seguen baixando e quedan en 722 -dez menos ca onte- mentres as persoas que considera "curadas" chegan a 9.970 -doce máis-.Con estas cifras, o número acumulado de persoas que deron positivo nalgún momento chega ás 11.308. Son dúas máis que o día previo e, dado que o Ministerio informa de que nas últimas vinte e catro horas non se produciron diagnósticos novos, cabe deducir que esa media ducia de casos corresponden a positivos en test de anticorpos de días pasados. A Xunta, en calquera caso, non o aclara.O número de probas PCR realizadas en Galicia chega ás 143.580, segundo o Sergas. Son 825 máis que un día antes. Tan só 2 persoas nas UCIOutro dos indicadores que leva varias semanas experimentando unha clara tendencia favorable é o das hospitalizacións de pacientes con coronavirus. Este domingo pola noite tan só dúas persoas coa enfermidade estaban ingresadas nas UCI dos hospitais galegos, en concreto en Lugo e Compostela. Son dúas menos ca onte e están moi lonxe das 177 que chegou a haber na primeira semana de abril.Este domingo pola noite tan só dúas persoas coa enfermidade estaban ingresadas nas UCI dos hospitais galegos, en concreto en Lugo e CompostelaDescende tamén o número de pacientes con coronavirus no resto de unidades hospitalarias. Baixan de 33 a 32, tamén moi lonxe das 939 dos primeiros días de abril.Os datos do Ministerio reflicten tamén que nos últimos sete días non houbo ningún novo ingreso en UCI en Galicia e que tan só sete persoas con diagnóstico positivo tiveron que ser ingresadas nos hospitais galegos No que atinxe ás persoas que seguen en illamento domiciliario tras daren positivo, este 1 de xuño son setemenos e quedan en 688. Entre elas inclúense 41 persoas usuarias de residencias e centros de atención á discapacidade e 40 traballadores e traballadoras.Vigo, a área máis afectadaDos 722 casos activos comunicados pola Xunta, 162 son da área da Coruña, 40 da de Lugo, 75 da de Ourense, 28 da de Pontevedra, 262 da área de Vigo, 135 da de Santiago, e 20 da de Ferrol.Na última semana os casos activos en Vigo mesmo aumentaron lixeiramente, a diferenza do resto das áreas, claramente en descensoA área viguesa é, con gran diferenza, a máis afectada e na última semana as súas cifras mesmo aumentaron lixeiramente, a diferenza do resto das áreas, claramente en descenso. En todo caso, os datos achegados polo Ministerio non amosan que se estean producindo rebrotes de importancia ou grandes aumentos de casos novos.A incidencia na área viguesa (casos por habitante) é a máis elevada de Galicia, moi por diante dos datos de Santiago e A Coruña, os únicos por riba da media galega.


Summary: 20% das gasolineiras tiñan xa en 2021 risco de impagamento.

O prezo medio da gasolina tocou esta semana un novo máximo histórico, ao situarse nos 1,968 euros por litro (+1,44%), segundo datos do Boletín Petroleiro da Unión Europea. Trátase da sexta suba seguida desde a Semana Santa que deixa o prezo só cinco céntimos máis barato que na última semana de marzo, antes de que se comezará a aplicar o desconto de 20 céntimos por litro aprobado polo Goberno español. Así as cousas, o encarecemento rexistrado por este carburante desde entón absorbeu xa 75% da axuda estatal. O prezo da gasolina supera o do diésel: novo máximo histórico do prezo do combustíbel No caso do diésel, o prezo medio do litro, ao contrario que a gasolina, volveu baixar por terceira semana seguida, até situarse nos 1,852 euros (-0,8%). Así, ao aplicar a rebaixa dos 20 céntimos por litro, o seu importe sería 18,5 céntimos menor que a finais de marzo. Con respecto aos valores de hai un ano, o prezo medio do litro de gasolina encareceuse 48,4%, mentres o gasóleo é 56,5% máis caro, tamén sen ter en conta a bonificación vixente. Risco de impagamento A pesar da alza nos prezos, Iberinform Crédito e Caución alertou esta quinta feira de que 20% das gasolineiras atópase en niveis elevados ou máximos de risco de falta de pagamento, fronte a 60% que presenta valores baixos ou mínimos. En concreto, o peor comportamento financeiro rexístrase entre as gasolineiras fundadas na última década, nas que o risco elévase até 29% das empresas. A suba incontrolada dos carburantes fagocita o desconto de 20 céntimos por litro A análise das contas presentadas polas gasolineiras mostra a realidade dun sector que traballa cun prazo medio de aprovisionamento de 13 días e que, desde 2016, presenta unha marxe de vendas lixeiramente por riba de 2%. Con todo, o informe apunta que os datos sacados da información rexistral, aínda non recollen o impacto da evolución do sector en 2022, marcada polo incremento de prezos.


O alcalde de Nigrán (PSOE) fala dos problemas e retos dunha das principais vilas turísticas na contorna dunha gran cidade: planificación urbanística, Área Metropolitana, Deputación, bandeiras azuis ou incendios forestais Juan González (PSOE) aspira a revalidar a alcaldía de Nigrán, que ocupa desde 2015 gobernando en solitario malia non ter maioría absoluta e tras ser concelleiro desde década e media antes. Tamén é un dos alcaldes con máis experiencia a nivel provincial tras o seu paso pola Deputación, que agora controla tamén o seu partido. Analizamos con el os retos dunha vila intermedia da contorna de Vigo que ve o turismo á vez como unha oportunidade e como un reto para o seu futuro.Neste último mandato municipal Nigrán estivo marcada polos incendios do outono de 2017, nos que morreron dúas mulleres e que arrasaron boa parte dos montes do concello. Que retos afronta nese eido durante o próximo mandato?Por desgracia por culpa deses incendios, estamos moito mellor situados de cara á loita contra o lume. Por eses incendios fomos capaces, coas comunidades de montes, de darnos conta de que o xeito en que nos estabamos a relacionar co monte era equivocado, porque se baseaba na produción de madeira de eucalipto. Agora unha gran maioría dese espazo que se queimou está a ser plantado con especies autóctonas, que propagan menos o lume. Por outro lado os incendios fixéronnos ver ás administracións a necesidade de crear cintos de seguridade arredor dos núcleos, de aí que xa teñamos en marcha o primeiro parque forestal do Val Miñor e esteamos a estudar outros arredor dos principais núcleos para o próximo mandato. Fala dos núcleos de poboación e da necesidade de protexelos, pero Nigrán e o Val Miñor parece un continuo poboacional, e esa dispersión agravou o efecto dos incendios. Os plans de urbanismo están chamados a ordenar ese crecemento, pero en Nigrán supoñen un conflito cada vez que se propoñen. Sairá adiante no próximo mandato?"Nos últimos anos sete alcaldes dixeron que ían aprobar un plan xeral pero seguimos sen telo, nos próximos catro anos estará aprobado"Sairá adiante, si. É certo que falar de plan de urbanismo en Nigrán é complicado polo feito de que nos últimos anos seis, sete alcaldes dixeron que ían aprobar un plan xeral, pero pasaron e seguimos sen telo. Estamos agora nun bo momento. Nestes catro anos tivemos a mala sorte de que a empresa que o estaba a facer abandonou, pero urbanísticamente non temos unha situación conflitiva. Nos próximos catro anos Nigrán con toda probabilidade terá aprobado o plan xeral.Nigrán ten un gran polígono comercial-industrial, Porto do Molle, impulsado pola Zona Franca de Vigo, pero non ten centro urbano, ou aínda agora comeza a darlle forma. Parecera que o crecemento do concello fose sempre imposto desde fóra, desde Vigo, desde a Xunta ou desde os promotores inmobiliarios. Por que?"O problema non é que Nigrán non teña centro urbano senón que ten tres coas súas propias características"O problema non é que Nigrán non teña centro urbano. Ten tres. Baiona e Gondomar teñen un, pero en Nigrán temos tres centros. O de Nigrán, onde está o Concello e as entidades financeiras, que ten moita actividade pola mañá e menos pola tarde, aínda que empeza a ter máis. Despois temos o núcleo da Ramallosa, que actúa como centro do Val Miñor e é o espazo máis comercial de Nigrán. E despois temos o núcleo de Panxón, que en verán é cando se satura co turismo. O problema é que non temos que planificar o crecemento dun núcleo senón que os tres núcleos teñen poder e valor propio. A dúbida é se hai planificación nese crecemento ou sempre foi imposto por intereses alleos á representación democrática que é o Concello.Creo que non é por iso senón que os núcleos de Nigrán e Ramallosa están atravesados por unha estrada xeral que dificultou a planificación. Espero que nos próximos catro anos poidamos urbanizar mellor esa estrada. E despois temos o polígono de Porto do Molle que nos dá moitísimas oportunidades económicas e de emprego.Nigrán é veciña de Vigo pero á súa vez comparte a comarca do Val Miñor con Baiona e Gondomar. Como debe ser a coordinación con cada ámbito?"No Val Miñor somos un espazo continuo no que a relación vén dada pola propia natureza, creo que é positivo que a xente non saiba se está en Baiona ou en Nigrán"No Val Miñor somos un espazo continuo no que a relación vén dada pola propia natureza. Creo que é positivo que a xente non saiba se está en Baiona ou en Nigrán, e con Gondomar coas obras de mellora da estrada que se están a facer está a mellorarse esa continuidade. É unha relación física na que a relación administrativa, a través da Mancomunidade do Val Miñor, aínda que é certo que non ten tantas competencias como podería, segue a ser un ente que nos permite xuntarnos e falar da comarca como un conxunto e non como concellos individuais. E a relación con Vigo é tamén natural, que se algún día se pon en marcha a Área Metropolitana será moito máis fluída. O que falta é esa Área Metropolitana que nos faga crecer de xeito coordinado e ter mellores servizos.No pasado mandato fracasou o intento de crear a Área Metropolitana de Vigo e ao tempo viviuse un aumento das iniciativas da Deputación Provincial en Nigrán. En que medida eses dous feitos son froito da loita partidista? Tombou a Xunta do PP a Área Metropolitana que non podía controlar e ao tempo a Deputación do PSdeG está a primar a concellos socialistas?"A Área Metropolitana de Vigo era conflitiva para a Xunta e buscou a forma de botala abaixo"Está claro que a Área Metropolitana para a Xunta era conflitiva porque non tiña maioría e buscou a forma de botala abaixo. Canto á Deputación, si que o ten claro. Desde este mandato cada Concello ten unha cantidade económica asignada a principio de ano por poboación e territorio, sexa da cor que sexa, e esa cantidade é a que lle corresponde. E nos corresponde exactamente o mesmo que a outros concellos. A Deputación está claro, e o digo desde un goberno socialista, que non prima absolutamente nada a concellos socialistas. O día un de xaneiro sabemos a contía que nos corresponde a cada un e usamos esa contía como queremos. Os gobernos do PP teñen que estar encantadísimos con esta fórmula, porque se a Deputación actuase como actuaron eles si que habería concellos beneficiados e sen embargo optouse por un reparto equitativo. Creo que os gobernos que non son do PSOE ou do BNG, porque gobernamos conxuntamente, son os que teñen que estar máis encantados con esta Deputación de Pontevedra. Nós tamén o estamos, por suposto.Unha das últimas iniciativas sonadas do seu goberno foi renunciar ás bandeiras azuis nas praias do concello, sumándose así a outros concellos da ría de Arousa ou da Mariña lucense de moi diversa cor política. Pero por que en anos anteriores gabábanse de ter as bandeiras?"O grave non é non pedir as bandeiras azuis, o grave era cando te ameazaban con quitala e saía na prensa, iso si que era un impacto negativo para o turismo"Non nos gabábamos de tantas porque só pediamos tres. E só pediamos tres porque éranos imposible manter máis. As condicións que nos puñan non eran de limpeza ou ecolóxicas senón de urbanización das praias. E o grave non era non solicitar a bandeira azul, senón que logo estaban ameazando todo o verán con quitarcha. Nos últimos veráns, sempre había un requirimento dicindo que había que baixar a bandeira porque había un cartel mal colocado ou á cadeira do socorrista lle falta algo. E no momento en que anuncias que tes que baixar a bandeira, aí si que o impacto para o turismo é negativo porque a xente pensa que é por contaminación. Non pasa nada por non pedir as bandeiras, porque non quere dicir que as praias non vaian estar ben de coidadas.Os empresarios xa lanzaron críticas contra a renuncia ás bandeiras. Hai unha década os hostaleiros tamén protestaran contra a retirada de parte do paseo de Praia América iniciada polo PP para permitir a recuperación das dunas porque argumentaban que a area molestaría aos turistas. É posible o turismo sostible en Nigrán ou esa batalla xa está perdida coa masificación?Eses empresarios, algún especialmente afín ao PP, agora deben estar preocupados por que a area xa non moleste aos turistas nalgunha zona, porque co parapeto do paseo na zona de Panxón a praia foi perdendo area e agora, con marea alta, non hai praia. Os seus restaurantes antes tiñan praia diante e agora xa non. Sen embargo, na zona onde se empezou coa recuperación dunar, efectivamente cunha concelleira do PP, continuada polos que viñemos detrás, esa duna regula a erosión e segue habendo moita praia. O turismo en Nigrán por sorte segue sendo un turismo que busca esta riqueza ambiental, non quere entrar co coche na area senón estar na area cunha duna detrás que para os ruídos e os coches. A riqueza de Nigrán é o seu medio ambiente. O Val Miñor sempre se caracterizou pola inestabilidade política. Dirame vostede que espera repetir na alcaldía. Pero como ve aos outros dous concellos?Teño bastante co meu. En Nigrán intentarei... En primeiro lugar, o que non se fixo nestes catro anos non vou ser capaz de cambialo nestes quince días. A xente de Nigrán sabe perfectamente a forma que temos de gobernar, moi próxima ao cidadán, aberta, que a uns lles gustará máis e a outros menos pero que creo que nos vai dar un bo resultado. Canto a Baiona e Gondomar, que fagan o que poidan. Creo que en Gondomar vaise consolidar o goberno que está [do socialista Francisco Ferreira tras enfrontarse cos seus socios de dúas mareas locais] mentres que en Baiona, onde teño unha boa relación co alcalde [o popular Ángel Rodal, que herdou a alcaldía do agora conselleiro Jesús Vázquez Almuiña], nos últimos meses está a ter conflitos dentro do propio goberno e non sei que vai pasar. Pero non me quero meter.


Summary: Esta terza feira apenas foron aludidos no Congreso polo secretario de Estado de seguranza, mais os neonazis do Frente Atlético continúan aí. Onte deixáronse ver nas bancadas en Turín, no duelo da Champions.

Reapareceron os neonazis do ultra Frente Atlético en Turín, en teoría ían ser perseguidos pola directiva do Atlético de Madrid, nas bancadas do Juventus Stadium. E fixérono ao seu máis característico estilo, sen agachar a simboloxía nazi e compondo o saúdo fascista en actitude desafiante. A fotografía dun fato de membros deste grupo ultra -algúns dos cuxos membros foron os autores do asasinato do seareiro deportivista Jimmy e continúan en paradoiro descoñecido- está a circular masivamente pola rede twitter. Deixámosvos aquí algúns dos chíos: O Frente Atlético mandando un saúdo desde Turín. Véselles agobiados pola persecución policial. pic.twitter.com/el4Ei3hD6K— Леон (@LeonRCD) diciembre 10, 2014 Nunca escoitei en Cuatro denuncias sobre a existencia de colectivos fascistas no fútbol. Hoxe din que pintadas antifascistas lles dan medo.— Xavier Campos (@xcampos_ribadeo) diciembre 10, 2014 Alguén sabe se FA cambiou de bus en Lugo para viaxar a Italia? Cantas entradas foron para a Fed de Peñas? Alguén en Madrid viu o partido?— Kiko Novoa (@kikonovoa) diciembre 10, 2014 Jimmy en Feáns e os seus asasinos de Erasmus en Turín. #XustizaParaJimmy— Lendoiro The Hutt (@LendoiroTheHutt) diciembre 10, 2014 Si a Cerezo la pelea a 500 metros del Calderón le parecía lejos, imagínate cuando le pregunten por la foto del Frente Atlético en Turín.— nacho diaz (@nacho_diaz) diciembre 10, 2014 Aquí uns señores aos que, como a Blanco Valdés, ínchaselles a vea cando falan do proceso soberanista catalán. pic.twitter.com/Nik26pmMLx— David (@Arredeeemo) diciembre 10, 2014


Summary: Venezuela presenta testemuños de estadounidenses participantes na incursión armada desbaratada este domingo.

Nicolás Maduro acusou os gobernos de Colombia e Estados Unidos de estar detrás do intento de incursión armada que este domingo foi "neutralizada" polas forzas armadas e policía venezolana. Nunha comparecencia virtual, o presidente Nicolás Maduro presentou o testemuño dun dos dous estadounidenses detidos nesa operación e que afirma que o plan pasaba por tomar o aeroporto de Caracas para desde alí trasladar Maduro a Estados Unidos. Nunha declaración gravada, Luke Alexander Denman afirma ser ex membro da armada de Estados Unidos, conta diversos detalles da misión e de adestramentos en Colombia. "Tiña que asegurar o control do aeroporto para poder facer un traslado seguro de Maduro até o avión", afirma. Segundo relatou, el chegou a Colombia no mes de xaneiro após ser contactado polo líder da denominada 'Operación Gedeón', o ex militar estadounidense Jordan Gondreu, en decembro pasado. En Colombia adestrou, dixo, 3 grupos compostos por 70 persoas para introducirse en Venezuela."Abonda de agresións contra Venezuela, abonda de obsesión contra Venezuela, algún día terán que rectificar tantos erros contra Venezuela", manifestou Nicolás Maduro na súa intervención.


Summary: O español é o idioma con abafante maioría na Universidade de Santiago: máis de 75%.

75-21-4. Así resumen desde O Cartafol, boletín de normalización lingüística da USC, a situación do uso das linguas oficiais na docencia de todas as titulacións da Universidade de Compostela. Unha realidade, apontan, que debuxa unha situación pouco equilibrada, que se resume, nestas tres cifras: 74,78% das 447.477 horas docentes impártense en castelán; 21,04%, en galego, e en idiomas estranxeiros, 4,18%: o inglés, con 2,37%, é o máis utilizado, e por detrás francés, alemán, portugués, italiano e catalán. Os datos varían segundo a tipoloxía de titulacións. Nos graos (408.213 horas docentes) as cifras son moi semellantes ás anteditas: 75,71%-20,07%-4,21%, para o castelán, o galego e os restantes idiomas, respectivamente. Pola súa banda, o conxunto dos mestrados (38.694 horas docentes) resulta un pouco máis equilibrado no uso das linguas oficiais: un 64,61% para o castelán, 31,59% o galego e 3,79% para os demais idiomas. Ao debullar os datos polas 56 titulacións de graoos máis castelanizados lingüísticamente son un grupo importante de Ciencias da Saúde (Medicina, Enfermaría, Odontoloxía, Farmacia e Nutrición), ademais de Relacións Laborais de Santiago, Bioloxía e Filoloxía Clásica, todas por riba do 90% de docencia en castelán. Por riba de 90% de docencia en galego, só dúas: Lingua e Literatura Galegas e Comunicación Audiovisual.


Summary: Volveron mobilizarse na cidade de Ferrol convocados por HAF.

Autónomos e hostaleiros da comarca de Ferrol volveron, unha semana máis, a se mobilizar para demandar actuacións por parte das institucións que eviten o feche de comercios e locais nuns sectores que están ao límite. A mobilización, convocada pola recentemente constituída 'Hostaleiros e Autónomos Ferrolterra' ( HAF), demanda tamén, como as plataformas doutras partes da Galiza, un plan de rescate para o sector. A mobilización principiou na Praza de España para, após percorrer diferentes rúas da cidade, finalizar ante o Concello de Ferrol, na praza de Armas. Denuncian que moitos deles terán que fechar os seus negocios xa que a pesar de non ter ingresos polo fechamento dos negocios non se lles eximiu de ter que seguir facendo fronte a impostos e obrigacións tributarias. HAF ten denunciado nestas mobilizacións "unhas axudas que non chegan" e denuncia o "abandono" por parte das Administracións públicas a pesar de que son os máis afectados as restricións para frear os contaxios da covid-19.


Summary: Este pasado día sete de febreiro o Parlamento de Galiza oficializou o Día dos Medios en Galego a través dunha declaración lida polo seu Presidente. Na declaración explícase a elección da data, 7 de febreiro, por ser a do nacemento de O Tío Marcos d'´A Portela, afirmación que é verdade, e que vai acompañada de outra que non é: a de ser O Tío Marcos a "a primeira publicación escrita integramente en galego".

Subtitulado "Parrafeos co pobo galego" e impulsado por Valentín Lamas Carvajal, O Tío Marcos d´A Portela conseguiu un notábel éxito. A cabeceira toma o nome dunha figura histórica que viviu en Pontevedra a comezos do século XVIII e foi Martín Sarmiento quen primeiro nos falou del e quen o incluíu entre os protagonistas das súas coplas galegas. Na declaración lémbrase que ao Tío Marcos sucederon nos anos inmediatos outras oito publicacións escritas tamén en galego: A Fuliada, O Galiciano, A gaita gallega, Galicia, A Tía Catuxa, As Burgas, O Labrego e A Monteira". Mais esquécese unha que o precedeu: O vello do Pico-Sagro, esta si a primeira publicación escrita integramente en galego e 16 anos antes. En galego e en verso Se O Tío Marcos se inspira na personaxe histórica de que nos fala Sarmiento, O vello do Pico-Sagro entra plenamente no imaxinario colectivo galego e na defensa da súa singularidade a partir da lenda do Pico Sagro. Mostra literaria desta referencia foi a publicación do poema "A fonte do Pico Sagro", de Marcial Valladares Núñez, no número 19 , 1 de xullo de 1861 de Galicia. Revista Universal de este Reino e Francisco de la Iglesia escribiu O régulo do Pico Sagro, un conto de carácter mitolóxico no que nos narra cal foi a orixe do famoso monte dos arredores de Santiago de Compostela chamado na altura Pico Sagro e hoxe relatinizado en Pico Sacro. O propio autor sinala que aprendeu este conto cando era un neno, exactamente no ano 1838, cando tiña once anos, e resulta moi significativo que leve por subtítulo "Contos de meu avó". Foi publicado no número 14 de Galicia Moderna, 2 de agosto de 1885. O vello do Pico-Sagro, primeira publicación periódica escrita integramente en galego, saíu do prelo o 3 de marzo de 1860 O vello do Pico-Sagro, primeira publicación periódica escrita integramente en galego, saíu do prelo o 3 de marzo de 1860. Viron a luz cinco números, impresos na imprenta do Hospicio Provincial da Coruña. O seu especial carácter non se limita só ao feito de estar escrito en galego, senón tamén aos contidos e ao estilo, os cales están máis preto da literatura popular e dos romances do que do xornalismo. En realidade O Vello do Pico-Sagro é un longo romance que ocupa a totalidade dos cinco números e que está escrito en versos octosílabos agrupados de catro en catro á maneira das coplas populares. Porén, a temática do romance é un asunto da máxima actualidade: a campaña militar das tropas españolas en Marrocos levada a cabo durante os primeiros meses de 1860. O tema principal da publicación é a guerra de África, narrada desde unha perspectiva galega por Don Bastián O tema principal da publicación é a guerra de África, narrada desde unha perspectiva galega por Don Bastián, mais hai tamén información e opinións sobre temas de actualidade que nos permiten saber como eran as romarías ou como vivía a xente. Todos os números están asinados por Mingos Gallego, pseudónimo de Francisco Mª de la Iglesia, ou talvez do seu irmán Antonio Mª.Xa ven, aí naceu, 16 anos antes que O Tío Marcos, o xornalismo galego. Galego, en verso e focando a realidade do país.


Unha organización cuxa finalidade principal é espoliar as institucións do Estado para beneficio dos seus membros, desde os concellos até a presidencia do goberno español, é moi difícil que rompa. O negocio é o negocio. A idea do centro funciona cando hai normalidade, pero un partido putrefacto só pode aguantar enriba da bicicleta buscando grandes culpábeis dos desastres sociais lonxe deles e por suposto da banca e das grandes corporacións. Asomaranse pois á liña ultra europea As informacións que prognosticaban unha fractura debida á tensión das dúas tendencias eran absurdas. A experiencia indica que non é así. En 2003 o odio africano (como cualificaba un xornalista ben informado á furia desatada no PP de Galicia entre rurais e urbanos) quedou en nada, e todos saudaron o suculento centralismo do contable, até hoxe. Nin memoria fica de Monte Faro, o Montejurra chantadino. Outra cousa é a nova liña política, á que todos se cinguirán. A idea do centro funciona cando hai normalidade, pero un partido putrefacto só pode aguantar enriba da bicicleta buscando grandes culpábeis dos desastres sociais lonxe deles e por suposto da banca, e das grandes corporacións. Asomaranse pois á liña ultra europea. Pero Aznar converterase nun petardo insoportábel, aínda que provea de ideoloxía. Manda sempre quen manda. Publicidade


Summary: A portavoz nacional insta o presidente a unha "mudanza de prisma" na que a creación de emprego e a política social sexan alicerces para reverter a perda de poboación.

As medidas anunciadas pola Xunta para combater a crise demográfica non convencen o BNG, que as considera "unha nova entrega de propaganda". A perda de poboación e a queda en nacementos non se vai reverter aplicando políticas 'natalistas' sen máis, consideran as e os nacionalistas. "A situación de colapso demográfico retrata o fracaso das políticas do PP nos últimos anos incluído o decenio negro de Feixóo, que responde a esta crise cunha fuxida cara adiante na que só achega propaganda como a anunciada Lei de impulso demográfico, puro parche propagandístico que non ten ningunha medida nova e que na práctica non é máis que un remix de medidas natalistas fracasadas", dixo Ana Pontón, portavoz do BNG. Pontón contrapuxo medidas como o cheque-bebé ou as caixas de benvida con actuacións como a lanzada polo Goberno luso de fomentar con 6.500 euros a volta da xente moza que colleu as maletas. O Bloque considera fulcral "un cambio de prisma" nunha dobre liña: intervención directa na economía para xerar emprego estábel e de calidade e, ao tempo, unha política social integral que facilite a vida laboral e familiar. Alcoa Pontón tamén expresou "a máxima preocupación" pola situación de Acoa. "Son 400 familias pendentes dun fío ante unha Xunta e un Goberno central que non estiveron á altura", indicou en rolda de prensa, "e o que vimos esta fin de semana fala da incompetencia política de ambos"". De naufragar a venda a Parter, o BNG pide a Xunta e Estado a intervención pública da factoría. Unha medida que, segundo un estudo da UDC, sería legal e viábel. Adianto electoral En relación á conformación do futuro goberno do Estado, e a preguntas dos medios, Pontón puxo o foco no feito de que "Galiza estea desaparecida" dun debate sobre a gobernabilidade do Estado que dura semanas, o que reflexe "unha irrelevancia política como país que ten graves consecuencias".


Electomanía é uma web especializada em sondagens e inquéritos de opinião política que oferece dados estatísticos a nível local, autonómico, estatal e internacional. Esta web fijo-se mui popular quando começou a publicar as sondagens andorranas em forma dum supermercado de fruitas para evitarem a proibição de publicar a intenção de voto na semana prévia às eleições. Além da intenção de voto, a web tem uma secção mui interessante, o Electopanel, que fai projecções de voto mediante análise de dados socio-económicos sobre amostras pouco representativas e técnicas de aprendizagem para minimizar os desvios. Quando não há eleições, o Electopanel também publica o resultado de consultas de todo tipo, incluindo aquelas que não costumam aparecer no CIS: qual é o sistema que quer para o Estado, monarquia ou república? ou como valora o modelo económico capitalista? Os coordenadores da web perguntam mesmo aos seus seguidores que consultas específicas quereriam eles fazer. Surgem então perguntas como: a quem prefere como presidente de Espanha: Puigdemont ou Abascal? É interessante o desagregação que fam dos resultados: por perfil político do votante ou por Comunidade Autónoma. De facto, é fundamental saber o que opinam as comunidades pois muitas destas perguntas estão relacionadas com a política territorial. Acho bem interessante saber que na Galiza se votaria claramente por Puigdemont, enquanto que em Castela Leão, Madrid ou Múrcia ganharia com claridade o dirigente de Vox. Foi a clave territorial a que me levou a seguir com atenção estas sondagens de opinião, que começaram a publicar-se há mais dum ano. Lembro a surpresa que levei quando vim que era Galiza a Comunidade que sentia menos simpatia ao respeito de Madrid, ou que era a que menos concordava com que Madrid fosse a capital de Espanha, mesmo por debaixo de Catalunha e Euskadi. Fum observando, ao longo deste último ano, que as opiniões das galegas, nomeadamente aquelas opiniões que tinham que ver com a política territorial, seguiam a mesma tendência política que as de Euskadi e Catalunha.Ao longo deste último ano, que as opiniões das galegas, nomeadamente aquelas opiniões que tinham que ver com a política territorial, seguiam a mesma tendência política que as de Euskadi e CatalunhaPara verificar se esta observação era ou não uma tendência real, preparei um pequeno experimento de agrupamento estatístico. Recolhim todos os dados das sondagens do Electopanel nos que a pergunta era binária e onde se desagregavam os resultados por Comunidades. Concretamente, recolhim 22 consultas, 15 delas relacionadas com a política territorial (referendo de independência, capitalidade em Madrid, etc) e 7 com outras questões políticas (exumação de Franco, lei eleitoral, capitalismo, etc). Normalizei os valores e executei um algoritmo de agrupamento (Distância Delta-Eder) com ajuda da linguagem de programação R e o pacote Stylus. Mostro os resultados na figura abaixo. Aparecem dous grandes blocos: um com comunidades periféricas mais soberanistas: Catalunha, Euskadi, Galiza, Navarra e Baleares, e um outro com o resto de comunidades. Neste último bloco, é importante distinguir as comunidades mais centralistas (com Madrid na raiz) das mais periféricas: Comunidade Valenciana, Astúrias, Aragom, Cantábria e La Rioja. O que mais chama a atenção (além de Canárias entre as centralistas) é que a Galiza está mais próxima ideologicamente do País Basco que de Navarra, embora as três formem um núcleo soberanista diferenciado do soberanismo mediterrâneo de Catalunha e Baleares.Se estes dados reflectem a realidade socio-política de cada uma das comunidades, Galiza devia ter um mapa político semelhante ao de Euskadi. Existem, de facto, bastantes semelhanças nos dous territórios: amplo apoio às forças de esquerda soberanista (BNG-Bildu) e de esquerda federalista, com pouca presença de Ciudadanos e Vox. Ora bem, há uma grande diferença em relação ao PP: aqui nós temos um PP forte e alá o PP quase não existe frente a um PNV que ocupa todo o espaço do centro-direita. Além do Electopanel, outra prova que tende a confirmar que uma parte importante do eleitorado do PP galego não é centralista é a sua relutância a apoiar forças unicamente espanholistas como Ciudadanos ou Vox, à diferença da maioria das comunidades do Estado agás Catalunha e País Basco.A pergunta que me coloco observando os resultados do Electopanel é a seguinte: é o perfil médio do votante do PP galego profundamente anticentralista e potencialmente soberanista?A pergunta que me coloco observando os resultados do Electopanel é a seguinte: é o perfil médio do votante do PP galego profundamente anticentralista e potencialmente soberanista? Sabemos que foi o PP, com ajuda da inteligência de Xosé Luís Barreiro Rivas e Manuel Fraga, o que melhor soubo adatar-se às particularidades do espírito anticentralista galego das vilas e do rural. Será interessante observar se, no futuro, se desenvolve alguma estratégia política que busque dar uma voz mais direta a esse anticentralismo conservador que, por agora, só se sente acobilhado no fraguismo e pós-fraguismo. Entretanto, acompanharei com atenção às sondagens de opinião que publiquem no Electopanel para conferir se continuamos na mesma frequência de onda ideológica que as nossas irmãs bascas.