Summary: Máis dun cento de economistas, historiadoras, labregas, docentes, políticas e escritoras da Galiza e doutros territorios do Estado asinan o manifesto 'Paremos o golpe de Estado en Bolivia'. 25 persoas faleceron no país após a dimisión de Evo Morales a causa da represión das forzas militares e policiais.

O manifesto comeza cos últimos datos achegados pola Defensoría del Pueblo de Bolivia. "A represión levada a cabo polos que asaltaron o poder democrático en Bolivia causou até o momento 25 mortos". Aos últimos nove rexistrados, tiroteados na cabeza e no tórax, "hai que sumar dous máis no lugar de Sacaba, na rexión de Cochabamba, ao atacar a policía e o exército unha marcha pacífica de produtores de coca cara a capital do país, La Paz". Ademais, escriben, os feridos -moitos deles graves- e as persoas detidas ou desaparecidas cóntanse por centos. Golpe represor e ditatorial "A realidade que se están a vivir en Bolivia, Ecuador, Chile, Haití ou Honduras, fainos retroceder á antesala dos peores tempos que se viviron naquela área do mundo, nas década dos 70 e os 80 do século XX", apuntan, "a partir dos plans perpetrados desde a coñecida 'Escuela de las Américas'". Segundo din, "segue a funcionar noutra localización baixo o nome de 'Instituto del Hemisferio Occidental para la Cooperación en Seguridad', ao servizo do dominio norteamericano de Latinoamérica". Defensa da soberanía dos pobos As asinantes do manifesto Paremos o golpe de estado en Bolivia aseguran que denunciar a natureza "represora e ditatorial do golpe de Estado en Bolivia" é un "imperativo ético e, ao tempo, unha enérxica acción na defensa das liberdades e da soberanía dos pobos". En consecuencia, din, "rexeitamos o recoñecemento do autoproclamado goberno de Áñez por parte dos Estados Unidos de América (EUA), Brasil e a UE e prememos a Comunidade Internacional para que actúe de contado e deteña esta barbarie". Asinantes Entre as asinantes figuran profesionais da xustiza, da administración, do ensino e do mundo editorial; catedráticas, xubiladas, sindicalistas e feministas; políticas e investigadoras da Galiza, Catalunya e Euskadi, ademais doutros territorios do Estado, da Arxentina e dos EUA. Algúns nomes de persoas que asinaron o manifesto: Ana Miranda, portavoz BNG en Europa Paulo Carril, secretario xeral da CIG Gorka Knorr, cantautor e político vasco Xosé M. Núñez Seixas, historiador Justo Beramendi, historiador Paula Godinho , profesora Universidade Nova de Lisboa Xurxo Borrazás, escritor. Xosé Manuel Pereiro, xornalista. Suso de Toro, escritor. Uxío Breogán Diéguez Cequiel, historiador e profesor universitario. Eliseo Fernández, historiador. Xosé Luis Santos Cabanas, escritor e funcionario. Lola Varela, docente. Dionísio Pereira, historiador. Eliseu Carbonell, antropólogo, Catalunya. Hernán Díaz, profesor universitario e historiador, Arxentina. Emilio Xosé Insua, profesor e historiador. Manuel Monge, escritor e activista. Gonzalo Amoedo, pensionista. Joam Lopes Facal, economista e escritor. Antonio Pérez, antropólogo, Extremadura. Manuel Pérez Lorenzo, historiador. Xosé Ramón Ermida, investigador. Carlos Velasco Souto, profesor UDC e historiador. Lourenzo Fernández Prieto, profesor USC e historiador. Braulio Amaro, activista social. Xerardo Dasairas, investigador. Olga Novo, escritora e profesora. Xosé Álvarez Castro, profesor xubilado. Darío Xohán Cabana, escritor. Xavier Campos, xestor cultural e responsábel comunicación BNG. Xosé Enrique Acuña, editor. Héitor Picallo, escritor e ilustrador. Xabier Pérez Dávila, economista. Serafín Otero, responsábel local BNG Vigo.


Summary: Falamos con Casimiro Obispo, presidente da Sociedade Galega de Obstetricia e Xinecoloxía (SGOX), sobre a posibilidade e riscos de dar a luz na casa, sobre a atención á endometriose ou ás patoloxías do solo pélvico e sobre a conveniencia de procedementos como a episiotomía nos partos.

A pasada semana morreu un bebé en Vigo despois dun parto na casa que non contou con atención médica, incumprindo así todas as recomendacións das sociedades médicas, que aconsellan que estes procesos se realicen sempre baixo a supervisión dun especialista. A inmensa maioría dos partos en Galicia realízanse no hospital (18.352 de 18.445), cun total de 39 partos en vivendas, 29 deles asistidos por persoal sanitarioDe igual xeito, con frecuencia prodúcense denuncias pola denominada "violencia obstétrica", definida sobre todo pola aplicación de procedementos agresivos, como a episiotomía, que poderían ser evitados, segundo os seus críticos e por unha caste de "infantilización" da muller neses momentos e unha negación da súa capacidade de decisión. Neste senso, a actriz Iria Pinheiro ten denunciado que "hai moita intolerancia e unha negación absoluta da violencia obstétrica por parte de moita xente que ten asumido que un parto debe ser violento".Analizando a estatística sobre os nacementos que tiveron lugar en Galicia no pasado ano, atopamos que unha gran maioría dos partos (un 83%) foron considerados "normais" e sen complicacións, fronte a un 17% de partos distócicos, anormaltemente lentos ou dificultosos, e nos que é imprescindible a intervención médica para evitar riscos para a vida da nai ou do bebé.As cesáreas aplícanse no 26% dos partos, unha porcentaxe que crece en paralelo coa idade da naiDe igual xeito, a inmensa maioría dos partos en Galicia realízanse no hospital (18.352 de 18.445), cun total de 39 partos que tiveron lugar en vivendas, 29 deles asistidos por persoal sanitario e só 10 que se produciron sen esta supervisión profesional. O número total anual de partos na casa leva case dúas décadas por debaixo dos 100. En canto ás cesáreas, esta intervención aplícase en algo máis de 1 de cada 4 partos galegos (un 26%). Con todo, a estatística amosa que esta porcentaxe crece en paralelo coa idade da nai. De porcentaxes próximas ao 20%por debaixo dos 30 anos, pásase ao 24% e ao 27% entre os 30 e 39 anos, chegando ao 33% entre os 40 e 44 anos. Falamos con Casimiro Obispo, presidente da Sociedade Galega de Obstetricia e Xinecoloxía (SGOX)."A violencia obstétrica é unha mentira, non existe. Nos hospitais, as matronas pregúntanlles ás mulleres nada máis entrar que queren facer, como queren parir"É seguro dar a luz na casa? Seríao con supervisión médica ou a única recomendación é acudir ao hospital?O problema dos partos é que en calquera momento pode haber unha complicación. Mesmo nun parto no que, en principio vai todo ben. Ou despois dun parto, nas horas seguintes, que tamén son moi importantes. E se hai unha complicación, debe resolverse nun hospital. Unha muller pode parir nun taxi sen problema ningún se non hai ningún problema, pero debe facelo nun centro sanitario precisamente para previr e evitar calquera tipo de complicacións. Os datos avalan isto, ademais: a morbilidade descendeu moitísimo nos últimos anos nos partos asistidos en hospital, a diferenza dos que se realizan fóra. En concreto, Galicia ten un dos mellores datos de toda Europa. Hai un grupo holandés, que fai partos na casa, e que ten a mortalidade máis alta do continente.Existe a denominada violencia obstétrica? Ou, cando menos, hai protocolos que se deben mellorar para mellorar a atención ás mulleres que paren?A violencia obstétrica é unha mentira, non existe. A principal razón que aduce a xente para querer parir na casa é que quere "un parto natural". Pois ben, nos hospitais, as matronas pregúntanlles ás mulleres nada máis entrar que queren facer, como queren parir, se queren que lle collan unha vía, se queren que as rasuren, se queren ou non epidural, se queren camiñar, se queren poñerse de pé... É a muller que vai parir a que decide o que vai facer e as matronas preocúpanse de que todos os partos sexan naturais. Só se se complican, avisan ao xinecólogo."Xa non se realizan episiotomías de forma profiláctica"En calquera caso lévanse a cabo procedementos evitables? Falo, por exemplo, da episiotomía e doutras técnicas que en ocasións son criticadas por agresivas...Todo iso as matronas pregúntanllo tamén á muller que está parindo. É ela a que decide se quere que lle practiquen unha episiotomía, tras unha iniciativa do profesional que, en función de como está indo o parto, valora que a episiotomía é necesaria. Xa non é como antes, que se facía de forma profiláctica, iso xa non se fai. Aínda que eu creo que co tempo volveremos facela de forma preventiva, pois os datos estannos indicando que temos máis problemas posteriores por non facela, con complicacións difíciles de resolver. Estamos no medio dunha discusión científica sobre o tema e aínda non chegamos a un consenso."As técnicas e os consensos van evolucionando, en función dos datos e das realidades que observamos nos partos"Mudou entón nos últimos anos o consenso médico sobre esta cuestión?Fíxate que hai uns anos as recomendacións indicaban que o mellor era que o parto fose de curta duración, e por iso empregabamos técnicas como a ventosa. Agora, en cambio, a recomendación é que o parto expulsivo sexa de longa duración. As técnicas e os consensos van evolucionando, en función dos datos e das realidades que observamos nos partos.En medicina hai que ter a mente aberta e axustarse ás probas que haxa en cada momento. Dicíame o outro día un catedrático de Medicina Interna: "as persoas que saben moito dubidan de moitas cosas e cústalles moito tomar unha decisión. Por iso nos chama a atención que as persoas que non saben tanto dun tema o teñan sempre todo tan claro"."Imos realizar un protocolo para avanzar no diagnóstico temperán da endometriose. E o SERGAS comprometeuse a aceptar as conclusións ás que cheguemos" Como se pode mellorar o diagnóstivo temperán da endometriose?Vouche avanzar unha novidade importante nesta cuestión. Despois de moitos meses de conversas, acabamos de constituír un grupo de traballo, no que participamos a Asociación Galega de Pediatría, a Asociación Galega de Medicina Familiar e Comunitaria e a Sociedade Galega de Obstetricia e Xinecoloxía, que imos realizar un protocolo para avanzar no diagnóstico temperán da endometriose. Ademais, conseguimos chegar a un acordo co SERGAS, no que o SERGAS se comprometeu a aceptar as conclusións ás que cheguemos. Imos ter a primeira xuntanza a primeira quincena de xaneiro.Debería falarse máis publicamente e poñer o foco na investigación e tratamento de doenzas como as patoloxías do solo pélvico e outros problemas que poden aparecer despois do parto?As patoloxías do solo pélvico son un tema complexo, que non temos ben resolto. Por un ou por outro motivo, incluídos os partos, o solo pélvico da muller sofre e dá moitos problemas, e é algo que aumenta co paso dos anos. Hai moitas publicacións sobre o tema, hai cambios de tratamento, imos evolucionando dunhas solucións a outras, pero a realidade é que aínda non o sabemos resolver. Ligado a isto prodúcense situacións de incontinencia urinaria, máis ou menos importantes, de dores nas relacións sexuais, afeccións ao útero..., unha gran variedade de consecuencias para as que aínda non temos unha solución completa."O atraso na maternidade engade novas dificultades, efectivamente. Pero hoxe as técnicas melloraron moito, en todo caso. Hai moitas solucións"O atraso na idade da maternidade engade novas dificultades nos procesos de embarazo, parto e postparto? Mellorou a resposta médica para facer fronte a estes problemas engadidos?O atraso na maternidade engade novas dificultades, efectivamente. Non sabemos cal é a mellor idade para ter fillos. Unha muller pode facelo aos 20, aos 40 e mesmo aos 50 anos, pero aos 20 anos vai ter menos problemas, iso está claro. A saúde xeral empeora cos anos, con cuestións de todo tipo: máis hipertensión, máis diabetes... E despois con cuestións específicas: hai uns anos os partos nos que aparecía un mioma, que é un tumor benigno no útero, eran bastante excepcionais, e hoxe é raro que non apareza, porque a súa incidencia aumenta coa idade. Ou, por exemplo, cos problemas engadidos de eclampsia. Hai, ademais, máis mortes perinatais e por iso inducimos os partos un chisco antes, ás 39 semanas, para evitar estas complicacións todo o que poidamos.O mesmo pasa relacionado coa infertilidade. O límite parece estar nos 38 anos, segundo os datos medios que estamos manexando, o que quere dicir que a partir dos 38 anos se incrementan as dificultadas para que unha muller quede embarazada. Iso, no que se refire á calidade do ovocito, que afecta á fertilidade, e que non ten nada que ver co proceso posterior de embarazo e parto. Hoxe as técnicas melloraron moito, en todo caso. Hai moitas solucións.


Summary: Só cinco países latinoamericanos teñen despenalizada a inverrupción voluntaria do embarazo.

O virus zika, considerado desde a segunda feira (1 de febreiro) pola Organización Mundial da Saúde (OMS) unha "emerxencia mundial", reabriu o debate sobre o dereito ao aborto en Latinoamérica. As consecuencias que carrexa a doenza cando as mulleres se contaxian grávidas, ocasionando no feto problemas conxénitos como a microcefalia ou afeccións neurolóxicas como o Síndrome Guillain-Barré, puxeron riba da mesa a cuestión dos dereitos sexuais e reprodutivos nunha rexión na que só cinco países teñen despenalizado o aborto: Cuba, Puerto Rico, Guayana, Guayana francesa e Uruguay. As autoridades dalgúns dos territorios máis atinxidos polo Zika lanzaron un chamamento ás mulleres para posporen a súa maternidade. Porén, segundo as cifras fornecidas pola Fundación Guttmacher, 23 millóns de mulleres non teñen acceso nen sequera a métodos anticonceptivos e a educación sexual é mínima. Por volta de 23 millóns de mulleres latinoamericanas non teñen acceso a métodos anticonceptivos Neste senso, colectivos e organizacións feministas advirten que as mulleres --nomeadamente as empobrecidas-- procurarán as súas propias formas para non teren crianzas que ficarán excluídas socialmente e contarán cunha importante dependencia. Aquelas mulleres que poidan pagar unha clínica na que se lles practique un aborto --fóra da legalidade-- sobrevivirán mais outras, as máis, as populares, veranse abocadas --como xa hoxe-- a prácticas clandestinas e inseguras. "O que se pode prever é un aumento nas taxas de abortos clandestinos, abortos inseguros e perante a non posibilidade, todo un tema de saúde mental para as mulleres", sinalou Angélica Rivas, de Acdatee, unha asociación do Salvador a prol da despenalización do aborto. "Cando as mulleres estean desesperadas, procurarán as súas propias solucións", advertiu Carmen Barroso, directora da Federación Internacional de Paternidad Planeada. Neste senso, cal é a realidade lexislativa en materia de interrupción voluntaria do embarazo en Latinoamérica? Segundo a OMS o virus conta con casos contrastados en 22 países. Destes, só dous (Puerto Rico e Guyana) recollen o aborto nos seus ordenamentos xurídicos como un dereito non restrinxido, cando menos durante un período de tempo determinado, como acontece no Estado español. Nos demais, Venezuela, Brasil, Surinam, Paraguay, México (competencia estatal), Guatemala, Nicaragua, Honduras, El Salvador e Panamá, a lexislación prohíbeo totalmente ou só o garante en casos nos que corra risco a vida da muller. Ora ben, é preciso unha interpretación lexislativa que corre a conta dos tribunais. En Paraguay está penalizado mesmo en casos de violación igual que en Honduras, El Salvador e Nicaragua que o prohiben en todos os casos Nunha terceira condición sitúase o aborto en Colombia, Ecuador e Bolivia, cuxos ordenamentos xurídicos contemplan a posibilidade de interromper o embaraza cando existan prexuízos psicolóxicos para a nai, segundo os dados compilados pola organización Reproductive Rights en 2014. Brasil O maior foco do virus atópase en Brasil, un dos países cuxa lexislación é máis restritiva. Neste senso, só se contempla a posibilidade de interromper a gravidez en tres supostos: violación, embarazo de risco para a muller ou malformacións cerebrais no feto. A finais de 2015 o movemento feminista saíu ás rúas contra a reforma que prevía endurecer o suposto da violación obrigando as mulleres a denunciar, a someterse a un exame médico e a pasar por varias entrevistas antes de poder interromper o embarazo. A medida foi aprobada pola Cámara lexislativa. Unha brasileira morre cada dous días por un aborto inseguro, di a OMS Neste senso, a organización feminista Anis presentará perante o Tribunal Supremo unha demanda para garantir que as mulleres cuxas crianzas estexan atinxidas por microcefalia poidan interromper a súa gravidez, toda vez que a comunidade médica do país coida até o de agora que esta doenza non é incompatíbel coa vida do feto, embora derivar en casos de extrema dependencia ou mesmo ciclos de vida moi curtos. Segundo a OMS unha muller brasileira cada dous días por causa de abortos practicados en condicións inseguras nun país no que anualmente se practican un millón na clandestinidade.


Summary: Cantos na Maré, un dos festivais de música máis importantes do panorama galego, non puido contratar publicidade en Google. O motivo? A empresa de publicidade do motor de busca de Internet non recoñece as páxinas web que están en galego.

A organización do certame que procura vías de contacto entre as músicas de Galiza e dos países de fala portuguesa deseñou unha campaña publicitaria para o evento -a través de banners- e intentou contratala en Google Ads. "Foi imposíbel", sinalán desde o festival, "o anuncio era rexeitado". Polo momento, Cantos na Maré só recibiu como explicación por parte do xigante multinacional estadounidense que a da imposibilidade técnica de publicitar un evento en galego. Remitíronlla vía correo electrónico. Despois, contactou telefonicamente e reiteráronlle que "a plataforma non está preparada para o galego".


Summary: O deputado de En Marea, Miguel Anxo Fernán Vello, acusa o Ministerio de Educación de obstaculizar o acceso á educación, dereito universal, endurecendo os criterios para acceder a bolsas e ínstao a que dea marcha atrás.

O Ministerio de Educación publicou o pasado sábado 22 de xullo no apartado de Disposicións Xerais do BOE o Real Decreto 726/2017 no que se establecen os umbrais de renda e patrimonio familiar, ben como as contías de bolsas e axudas ao estudo do vindeiro curso. Fernán Vello salienta entre as modificacións realizadas a subida da nota media requirida que pasa dun 5,5 a un 6,5. "O Goberno aproveita para endurecer aínda máis os criterios para que os estudantes se beneficien dunha bolsa universitaria, dificultando dese xeito o acceso universal á educación pública", declara. O deputado de En Marea apremia o Ministerio a facer as modificacións pertinentes e publicar no BOE unha corrección. "Se a intención do Ministerio é que permaneza na nota do 5,5 como até o de agora, pois aclare a lexislación a fin de evitar ambigüedades", apunta. Fernán Vello salienta tamén que esta mudanza dáse cando xa o anterior ministro de Educación practicara un "tesourazo importante" na materia de bolsas e axudas ao estudo modificando criterios de acceso a bolsas e pagando con retraso as contías das axudas. "As bolsas e axudas ao estudo son un elemento esencial en momentos de crise económica (...) para garantir a igualdade na educación", afirma o deputado. Dende En Marea instan o Ministerio non só a corrixir esta situación senón tamén a replantexarse toda a política de bolsas para garantir o acceso universal á educación.


Summary: Até 1.478 contratos menores en 2020

O responsábel de Agricultura do Partido Socialista, Martín Seco, denunciou hoxe en comisión parlamentar "o uso continuado de contratos menores" por parte da Consellaría de Medio Rural, o que chegou a cualificar de "obsceno". Martín Seco denunciou que a Consellaría adxudicou até "1.478 contratos menores en 2020", o que supón "centos de miles de euros de fondos públicos" outorgados de forma directa, "sen publicidade nin concorrencia competitiva". O deputado socialista esgrimiu que "a política de Medio Rural está baseada na síndrome do Diario Oficial da Galiza (DOG) e da CRTVG: continuos anuncios e contratacións sen publicidade nin concorrencia". Así, Seco incidiu en que se podería denominar este departamento como "a Consellaría do Contrato Menor". O responsábel socialista tamén lamentou "o paradoxal que resulta que, en plena era da administración electrónica e nun período de intensificación das canles de comercio electrónico, a Consellaría de Medio Rural non sexa capaz de facer máis que efectuar contratacións menores, facturazos e campañas de publicidade, tamén aboadas pola vía do contrato menor". "Veñen vender a todas as galegos e galegos as excelencias dunha xestión baseada exclusivamente na contratación menor, na que non se solicitan tres orzamentos e que está caracterizada por unha práctica administrativa máis propia de épocas pretéritas de adxudicacións directas vinculadas a campañas electorais", sentenciou Seco. Nese sentido, o parlamentar do PSdeG lembrou que a Oficina independente de regulación e supervisión da contratación publicou que o sistema de adxudicación directa propia do procedemento da contratación menor "choca de maneira frontal co principio de libre concorrencia". Seco sinalou que nesa mesma instrución se estabelece "de forma taxativa a prohibición de fraccionamento dos contratos menores, as limitacións temporais, as obrigas de publicidade" e, "como medida antifraude e de loita contra a corrupción", o órgano de contratación ten a obriga de "solicitar, como mínimo, tres orzamentos". Aliás, o deputado tamén lamentou o veto do PP a unha iniciativa parlamentar do PSdeG para instar o Goberno galego a introducir o consumo de produtos de proximidade e locais nos comedores e caterings dependentes da Xunta da Galiza.


Summary: O escrito deste preso vilaboés editarase e publicarase por parte do colectivo A Regaduxa, que presentará o proxecto este domingo nun acto baixo o título 'A Vilaboa resistente'.

O colectivo A Regaduxa presentará este domingo, nun acto que decorrerá a partir das 12 horas no Adro de San Adrián de Cobres, o proxecto para a edición e publicación do diario que o preso vilaboés José Casal escribiu mentres ficou recluído no cárcere de San Simón durante a ditadura. O evento conta co apoio do departamento de Memoria Histórica da Deputación de Pontevedra e pretende "recuperar e pór en valor" figuras salientábeis para a memoria do lugar. Baixo o título 'A Vilaboa resistente', permitirá tamén reanudar a actividade da Regaduxa, paralizada desde o inicio da pandemia. No evento participarán o integrante deste colectivo Carlos Ríos; Alberte Blanco Casal, escritor veciño de Cobres e familiar de José Casal; a deputada de Memoria Histórica, María Ortega; e a cantautora Sheila Patricia, que porá música á xornada. A memoria enche San Simón para homenaxear a guerrilla galega O diario de José Casal é "un tesouro", precisan desde a Regaduxa, que verá a luz logo da súa cesión por parte da familia á asociación. Trátase dun manuscrito que se publicará en vindeiras datas onde o preso conta as súas vivencias e sentimentos. A intención desta proposta é "reivindicar a súa figura, darlle protagonismo á súa familia e devolver a dignidade a unha persoa da vila cuxa memoria até o de agora non foi divulgada como debería para dar a coñecer as penurias que moitas persoas coma el padeceron polos seus ideais". A presentación da 'Vilaboa resistente' estará aberta ao público e realizarase xusto unha semana despois doutra iniciativa promovida polo mesmo departamento da Deputación tamén en Vilaboa, o Canteira Fest. Neste festival de música o Goberno provincial porá en marcha un espazo de memoria destinado a "informar e divulgar a memoria entre a xente moza" a través de distintas actuacións musicais, de pintura, obradoiros, charlas e 'performance' teatrais.


Summary: Fronte a un anteproxecto de lei "agresivo", medidas de axuste non lesivas contra os dereitos dos empregados públicos. Os traballadores da Xunta de Galicia propoñen unha batería de medidas para aforrar 80 millóns sen tocar salarios ou complementos

"Hai que parar este atraco!" Así introducen os empregados públicos da Xunta de Galicia un comunicado que trata de respostar ao anteproxecto de lei que pretende aprobar Alberto Núñez Feijóo. Unha batería de medidas, decididas nas distintas asembleas de traballadores que se produciron durante esta semana, coas cales se podería reducir en 80 millóns de euros o gasto corrente da administración. Exactamente a mesma cantidade que pretende recortar o presidente do Goberno galego, mais sen "atentar" contra os dereitos dos empregados públicos. En primeiro lugar, os traballadores da Función Pública reclaman a "redución dos altos cargos e persoal eventual do Gabinete", así como a "racionalización dos seus salarios". Tal e como indican, "só lle estamos pedindo que non cobren máis do que cobra o empregado público mellor remunerado". Unha das históricas reivindicacións dos empregados da Xunta que, polo de agora, non foi atendida. Tamén reclaman, en segunda instancia, a "suspensión de toda subvención aos medios de comunicación privados". Publicidade Os traballadores da administración inclúen tamén, entre as medidas de recorte, a "retirada das campañas de publicidade e propaganda institucional inútil". Tal e como publicou Praza Pública, a Consellería de Facenda vén de anunciar a licitación dun concurso de publicidade de 800.000 euros para pedir "austeridade" aos cidadáns galegos. Chaman tamén á atención sobre o excesivo gasto en software, e piden a súa substitución por un sistema libre. "Non queren austeridade? Pois ímoslla dar!", apuntan desde as asembleas. Todas elas, como informaron os catro sindicatos da Función Pública, estiveron moi concorridas durante toda esta semana. Nas mesmas tamén se mencionou a posibilidade de suprimir "todas aquelas asistencias técnicas que fagan traballo que poda ser desenvovido por persoal propio", de maneira que se manteña emprego público e, ao seu entender, se aforren cartos. Entre o resto de propostas que veñen de anunciar está tamén a "universalización das dietas", a "supresión dos soldos vitalicios" dos expresidentes da Xunta ou o control das "ausencias non xustificadas" dos deputados do Parlamento de Galicia.


Summary: O presidente da Xunta e líder dos populares na Galiza pide á mocidade que non se deixe «seducir polos cantos de serea nin dun extremo nin do outro».

O presidente da Xunta e do PP de Galicia, Alberto Núñez Feixoo, cargou este sábado contra un PSOE que «xa non pinta» nada na política, porque «depende do que digan Podemos e os independentistas», e acto seguido manifestou: «Nunca pensarei que o PP vaia depender dos extremos e dos independentistas. Porque, se algunha vez así fose, eu tería que pedir a baixa do PP». O dirixente popular fixo estas declaracións no transcurso dun acto na capital do país, Compostela, para celebrar o Día do Afiliado de Novas Xeracións. No seu discurso dirixiuse directamente á mocidade para para pedirlle que non se deixe «seducir polos cantos de serea nin dun extremo nin do outro» do espectro político. Neste sentido, Feixoo criticou que o «discurso oficial da esquerda» consiste en «bombardear nas redes sociais que a mocidade do PP non existe». «Eses partidos din que toda a xente nova pensa o mesmo, que teñen as mesmas inquedanzas, as mesmas preferencias e o mesmo discurso», engadiu. BNG, «partido antigo» Feijóo tamén aproveitou para criticar que o BNG «leva coa mesma matraca 40 anos», polo que se preguntou como pode «representar unha mocidade ilusionada e innovadora» desta forma. «O BNG leva a dicir o mesmo desde que asistiamos ao instituto e á Primaria. Son máis antigos que ningún partido na Galiza nunca», engadiu.


O Partido Popular posúe un poder institucional insólito na (breve) historia democrática española e está decidido a aplicalo para remover dereitos políticos, sindicais e sociais conquistados ao largo de décadas de loitas. A reforma laboral anunciada o venres polo Goberno español, ben como os plans de axuste no emprego público autonómico expostos pola Xunta de Galicia na véspera, constitúen as mostras máis evidentes do programa que desde Monte Pío e desde a Moncloa se pretende levar a cabo. Ante esas agresións, dunha gravidade tal que custa encontrar precedentes, urxe unha resposta social daqueles sectores que se negan a atrasar o reloxo da historia en varias décadas, aínda máis cando a experiencia dos úlitmos anos –dentro do Estado español e no resto da UE– demostra que os sacrificios son unha vía de man única, un círculo vicioso que nin axuda a superar a crise económica nin reparte de xeito equitativo as cargas. Para que esa resposta social se produza e teña a necesaria amplitude e solidez, é imprescindible o concurso dos sindicatos de clase. E máis aínda: é necesaria unha unidade sindical firme e sen fisuras que contribúa á creación dun grande pólo social fronte ás agresións laborais, á perda de dereitos sociais e á minorización do sector público en beneficio do lucro privado. Os sacrificios son unha vía de man única, un círculo vicioso que nin axuda a superar a crise económica nin reparte de xeito equitativo as cargas As mobilizacións conxuntas contra a reforma laboral da función pública autonómica ou en defensa do sector naval de Ferrolterra deben ser o exemplo que guíe esa acción sindical conxunta, pois a pesar de erros como a convocatoria unilateral dunha folga xeral por parte da CIG, hai tempo para construír unha unidade de acción que inclúa os 3 grandes sindicatos pero tamén outros minoritarios e sectoriais. Mais ao mesmo tempo, as grandes centrais sindicais están obrigadas a faceren unha autocrítica. As actuacións tanto duns como doutros desde o comezo da crise dista de ser exemplar, o que provocou en boa parte da súa base social un distanciamento que cómpre superar. Unha vía para conseguilo pode ser a de articular un movemento amplo, no que se dea cabida a outras organizacións sociais e onde os movementos sociais progresistas –tanto os clásicos como os novísimos que se agrupan en torno ao 15-M– se sintan coprotagonistas. Do éxito do empeño depende boa parte da saúde dun Estado do Benestar que, mesmo precario en moitos aspectos, resulta imprescindible manter e ampliar para construír unha sociedade máis xusta. A cidadanía está á espera de mensaxes de esperanza e de alternativas. O primeiro paso para conseguir a súa atención é superar o estupor e o medo que hoxe cunden entre amplas camadas sociais e, se non hai unidade e xenerosidade, será moito máis difícil conseguilo.


Summary: O texto, presentado pola Marea Atlántica, foi apoiado por PSdeG-PSOE e BNG, mentres que o PP se abstivo. A proposta amosa o "apoio público e solidariedade" ao concelleiro de Culturas, que deberá acudir ao xulgado o vindeiro luns 17 de abril por mor do cartel do Entroido.

O pleno municipal da Coruña aprobou este luns unha moción que fai fincapé na necesidade de que os poderes públicos defendan "o dereito popular á irreverencia" que ten "de xeito especial a festa do Carnaval, manifestación cidadá que tratou de ser invisibilizada e perseguida durante décadas moi escuras e represivas da historia do Estado español". O texto, presentado pola Marea Atlántica, foi apoiado por PSdeG-PSOE e BNG, mentres que o PP se abstivo, sinalando que a imaxe denunciada ofendeu "a máis de tres mil persoas que asinaron contra o cartel". A proposta amosa o "apoio público e solidariedade" ao concelleiro de Culturas, José Manuel Sande, que deberá acudir ao xulgado o vindeiro luns 17 de abril por mor do cartaz do Entroido denunciado por unha suposta ofensa aos sentimentos relixiosos. A moción alerta de que "nos últimos tempos no Estado español véñense detectando numerosos acontecementos que deixan patente as eivas no que atinxe ao respecto da liberdade de expresión en todas as súas variantes" A moción alerta de que "nos últimos tempos no Estado español véñense detectando numerosos acontecementos que deixan patente as eivas no que atinxe ao respecto da liberdade de expresión en todas as súas variantes". Uns feitos, afirmou o alcalde Xulio Ferreiro, "que serían caricaturescos se non fosen sintomáticos dun déficit". No seu texto, a Marea Atlántica amosa o seu apoio ao debuxante do cartel denunciado -Alberto Guitián- e lembra que "o citado cartaz non ten vontade de ofensa xa que simplemente reproduce un disfrace habitual do Entroido coruñés, dentro do carácter irreverente e lúdico que caracteriza esta festa, un argumento que foi compartido publicamente por numerosos veciños e veciñas participantes en comparsas de Entroido". A proposta fai fincapé no "dereito á irreverencia" que de xeito especial ten o Entroido A proposta, defendida polo propio rexedor, fai fincapé no "dereito á irreverencia" que de xeito especial ten o Entroido, "unha festa de todos e todas, colectiva e marcada pola irreverencia e a crítica aos poderes establecidos dende a retranca e o pracer". E subliña que "os poderes públicos deben tamén aceptar o dereito á crítica, sempre dende o respecto, habitual na festa do Carnaval, Unha crítica que vai dirixida a todas as administracións públicas –entre elas o propio Concello- ou aos poderes historicamente establecidos no imaxinario da xente, nalgúns casos a pesar do carácter aconfesional do Estado". A moción aprobada insta ao Concello a "manifestar de forma pública o seu apoio e respecto polas entidades, asociacións e comparsas que durante décadas fixeron posible a festa do Entroido da Coruña" e reclama o compromiso "coa defensa pública da liberdade de expresión dos e das creadoras locais no ámbito artístico". Ademais, demándalle ao Goberno central a modificación das normas lexislativas que atentan contra a liberdade de expresión e de reunión pacífica. E, finalmente, manifesta tamén o seu apoio público e solidariedade con todas aquelas persoas ou entidades cuxos dereitos e liberdades están a ser cuestionadas por estes motivos.


Summary: PSdeG-PSOE, AGE e BNG denuncian que a norma se inspira "no modelo de liberalización e desregulación de Aznar", afirman que "nace morta" e comprométense a derrogala se nas vindeiras eleccións as forzas conservadoras non acadan a maioría en Galicia.

"Non ofrece maior estabilidade nin garantía xurídica, non consegue que tódolos concellos dispoñan de PXOM nin protexe o solo rústico" (PSOE), "Inspírase no modelo de liberalización e desregulación dos anos dos Gobernos Aznar" (AGE), "Unha versión empeorada da actual lexislación de 2002 en termos medio ambientais, sociais e económicos. Nace morta" (BNG). Os tres grupos da oposición amosaron o seu frontal rexeitamento á nova Lei do Solo, que o Partido Popular aprobou en solitario este martes no Parlamento, unha norma que PSOE, AGE e BNG derrogarán se nas vindeiras eleccións as forzas conservadoras non acadan a maioría en Galicia. O PSdeG-PSOE asumiu o "compromiso solemne" de "derrogar e substituír con carácter inmediato e prioritario" a lei Así o expresou, por exemplo, o PSdeG-PSOE, que asumiu o "compromiso solemne" de "derrogar e substituír con carácter inmediato e prioritario" a lei. Sánchez Bugallo acusou o Goberno galego de perseguir o "único obxectivo de permitir legalizar actuacións xurdidas nos últimos anos", e ironizou con que veñan recoñecer, logo de 35 anos, "que aquí prevalece o ti vai facendo". O portavoz socialista negou que a Xunta buscara consenso, lembrando que despois de tardar 5 anos en elaborar o borrador, tardaron dous anos máis en convertelo nunha Lei e "logo de sete anos de trámite, só deixan 3 meses, incluíndo o mes de Nadal, para o trámite parlamentario". Para AGE, a nova lexislación suporá o retorno "a un modelo que se demostrou obsoleto, ineficiente, sostíbel e fracasado". "Onde está a análise do se fixo mal?, onde a análise sobre a explosión da burbulla inmobiliaria que está na orixe da crise financeira?", preguntouse Antón Sánchez, que denuncia que os populares non tiveron en conta a gran cantidade de vivendas baleiras (arredor de 300.000 en 2011), nin a degradación paisaxística e ambiental, nin o incremento dos prezos da vivenda, nin o deterioro do patrimonio en vilas e cidades, nin a redución da superficie agraria útil, nin o endebedamento das clases traballadoras para acceder a unha casa. "É un paso atrás respecto da lei anterior", concluíu, "que fai como se aquí non tivese pasado nada, non houbese burbulla inmobiliaria nin miles de vivendas baleiras, nin despoboamento do rural, nin corrupción". "Onde está a análise do se fixo mal?, onde a análise sobre a explosión da burbulla inmobiliaria que está na orixe da crise financeira?", preguntouse Antón Sánchez Para o BNG, pola súa banda, a nova norma constitúe "un paso atrás" e recupera "o espírito liberalizador" da normativa urbanística aprobada no mandato de Aznar "que foi nefasta en termos sociais, ambientais e territoriais". O Bloque denuncia que se elimina a zona de 200 metros de protección da costa, ademais "desprotéxese o solo de explotación agraria, persisten os erros en materia de monten en man común, suprímese a prohibición de recualificar terreo rústico a urbano tras sufrir un lume favorecendo a especulación do solo, non promove a protección e rehabilitación do territorio, nin aposta por cidades compactas pensadas para a calidade de vida das persoas". Pola súa banda, a conselleira de Medio Ambiente e Ordenación do Territorio, Beatriz Mato, destacou que a lei permitirá dotar a todos os concellos de planeamento, sinalando que o 73% dos concellos galegos non teñen o seu planeamento adaptado ou carecen del. A norma entrará en vigor un mes despois da súa publicación do Diario Oficial de Galicia, polo que se prevé que estee vixente a mediados de marzo. Vigo Os grupos da oposición criticaron igualmente o feito de que esta norma vaia ser modificada mesmo antes da súa entrada en vigor, a xeito de parche para solventar a anulación do PXOM de Vigo, "unha cuestión que nin se tería plantexado con calquera das tres normas anteriores" -destacaron os socialistas- "Tódalas normas previas incluíron excepcións por actuacións supramunicipais, algo que a norma aprobada hoxe non incorpora demostrando unha sospeitosa improvisación logo de 7 anos de trámite". Os grupos da oposición criticaron igualmente o feito de que esta norma vaia ser modificada mesmo antes da súa entrada en vigor, a xeito de parche para solventar a anulación do PXOM de Vigo Pola súa banda, AGE denuncia que "coa escusa da paralización do PXOM de Vigo, a dereita de Feijóo abre a porta ao urbanismo salvaxe cunha emenda que non responde aos intereses da sociedade e vai traer novos problemas urbanísticos". "Non falamos dun problema vigués, non lle mintan á cidadanía, falamos de algo que afecta aos 314 concellos e crea unha enorme inseguridade xurídica" -sinalou Antón Sánchez- "A reformulación do PP implica, por caso, suprimir os trámites ambientais, xusto o motivo da actual paralización do PXOM".


Summary: Dáse a coñecer o ditame da XLIII edición dos Premios da Crítica da Galiza, cos ques e galardoan os traballos de Olga Novo, Kukas, Oliver Laxe ou GCiencia, entre outros.

Baixo o lema " A nosa fala. Na súa acea a amoerse até o pan do porvir" de Ricardo Carvalho Calero, a pesar da imposibilidade de celebrar o acto coas súas características habituais, a asociación Premios da Crítica da anunciou os gañadores e gañadoras dos galardóns que outorga, coa intención de "recoñecer a excelencia e a relevancia dos labores individuais e colectivos de 2019". As oito categorías galardoadas abranguen, a Creación Literaria, Investigación, Música, Iniciativas Culturais e Científicas, Artes Plásticas, Artes Escénicas, Cine e Artes Audiovisuais e Cultura Gastronómica. O xurado estivo composto por oito grupos, para cadansúa categoría premiada, e ditaminou de forma virtual sobre as propostas presentadas libremente por editoras, produtoras e outras entidades culturais. Na categoría de Creación Literaria, a obra premiada foi Feliz Idade, da poeta Olga Novo, un poemario do que o xurado destacou que "a forza lírica converte as vivencias persoais nun feito poético universal". No terreo das Artes Plásticas o galardón foi para os Monicreques de Kukas, "unha compañía pioneira na Galiza". Co premio, o xurado tamén quixo recoñecer a todo un xénero teatral. O portal GCiencia, recibiu o galardón Iniciativas Culturais e Científicas, "polo fomento e transmisión de contidos científicos e tecnolóxicos en galego e para un publico xeralista". O que arde, de Oliver Laxe, recibiu o Premio da Crítica na categoría de Cine e Artes Audiovisuais, "por supór un fito para o noso cinema e por tratarse dun cineasta singular". Na modalidade de Investigación, o premio recaeu en Anarquistas galegos en América, de Bieito Alonso, segundo o xurado, "unha obra de investigación rigorosa, propia e sintética coa que se afonda e anova". Margarita Viso recibiu o premio da Música e Alfonso Costa o das Artes Plásticas. A Festa do Marisco do Grove foi merecedora do galardón de Cultura Gastronómica.


Summary: Vinte parlamentarios do PP, cinco do PSdeG e dous do BNG deixaron o lexislativo galego dende o inicio da lexislatura

Cento dous deputados para setenta e cinco escanos. Cando están a piques de cumprirse tres anos dende as últimas eleccións ao Parlamento de Galicia a Cámara galega xa bateu todos os seus récords no que a mudanzas de deputados se refire. No inicio do que podería ser o derradeiro período de sesións do mandato, un total de vinte e sete parlamentarios deixaron o seu escano por motivos diversos, o que supón que máis dun terzo das súas señorías non fosen elixidas directamente nas urnas, senón que a súa presenza no Pazo do Hórreo sexa produto de decisións persoais ou, as máis das veces, de movementos internos de partido. Dous deputados do PP non chegaron a recoller a súa acta parlamentaria A primeira gran mudanza chegaba pouco despois da constitución do Parlamento da VIII Lexislatura galega, á que xa non chegaron dous candidatos ás eleccións, ambos do PPdeG: o ourensán Luis Carrera Pásaro foi retirado por Alberto Núñez Feijóo ao transcender o suposto paso de parte do seu patrimonio por un paraíso fiscal e a viguesa Corina Porro desbotou recoller a súa acta, á espera dun destino político que a levaría á presidencia do Porto de Vigo, primeiro, e á candidatura á alcaldía da mesma cidade, despois. Unha vez constituída formalmente a Cámara, Feijóo aplicou o criterio segundo o cal ningún membro do seu Goberno podía selo ao mesmo tempo do lexislativo e catro deputados cambiaron o escano por unha consellería: Alfonso Rueda, Beatriz Mato, Agustín Hernández e Rosa Quintana. A primeira remuda parlamentaria culminouse coa conformación da segunda liña de mando do Executivo galego. O coruñés Diego Calvo -actual presidente da Deputación nesa provincia- abandonou O Hórreo para ser delegado territorial da Xunta e a luguesa Raquel Arias fixo o propio para ocupar o mesmo posto en Lugo. Ademais, José Manuel Álvarez-Campana foi chamado para dirixir Portos de Galicia e Susana López Abella, que en todas as quinielas figuraba como posible conselleira de Benestar, recibiu o encargo de ser secretaria xeral de Familia. Tras estes dez primeiros recambios populares, a finais de 2009 chegaba o primeiro da banda do PSdeG, cando a deputada Laura Seara foi nomeada directora do Instituto de la Mujer, daquela dependente do despois extinto Ministerio de Igualdade. Pouco despois, en marzo de 2010, o ex presidente da Xunta Emilio Pérez Touriño decidía concretar a súa marcha da primeira liña política e convertíase no duodécimo troco parlamentario. A 'desbandada' das municipais O segundo ano do período lexislativo transcorreu sen máis cambios e a situación continuou así ata a primavera de 2011. Nese momento, os resultados das eleccións municipais e o feito de que o PP situase a un importante número de deputados como candidatos a diferentes alcaldías provocou a segunda marea de cambios. Tras o veredito das urnas do 22 de maio cinco parlamentarios conservadores tomaron os bastóns de mando nos seus respectivos concellos, a comezar polo voceiro do grupo, Manuel Ruiz Rivas, que logrou acceder ao seu ansiado asento presidencial da corporación de Ribeira. O mesmo movemento foi realizado por Carlos Negreira, da Coruña, José López Campos, da Estrada, José Antonio García, de Sarria e José Fervenza, de Moaña. Ademais, Rosendo Fernández, que non logrou a alcaldía de Ourense, tamén se incorporou á política local como vicepresidente da Deputación ourensá. Os cambios no PSdeG tras o 22M foron produto da doutrina "unha persoa, un cargo" Fronte á avultada nómina de marchas nas bancadas populares, na oposición estas foron escasas e consecuencia directa da doutrina aplicada polo secretario xeral do PSdeG, Pachi Vázquez, resumida no principio "unha persoa, un cargo", o cal fixo que Mar Barcón elixise ser xefa da oposición na Coruña e José Tomé deixar de ser deputado para ser edil en Monforte. Nesa altura, finais da primavera de 2011, un novo movemento interno no PP deu lugar á última consecuencia das municipais no Parlamento: tras non lograr a maioría absoluta nas urnas, Corina Porro abandonou definitivamente a presidencia do Porto vigués para presidir o Consello Económico e Social e o deputado Ignacio López Chaves fíxose cargo da Autoridade Portuaria de Vigo. Xuízos e eleccións xerais Tras todos estes movementos de banco, o Parlamento chegou ao verán de 2011 con vinte e unha caras novas ás que se sumou o substituto do nacionalista e ex vicepresidente da Xunta Anxo Quintana que, como antes fixera Touriño, decidiu deixar a política activa. Nese momento semellaba que remataran os trocos parlamentarios máis ou menos previsibles, pero dous procesos xudiciais provocaron que se alterase de novo a composición do hemiciclo. A suposta relación de Pablo Cobián, do PP, e de Fernando Blanco, do BNG, coa Operación Campeón deu lugar ás súas respectivas dimisións. O mesmo aconteceu co conservador Javier Escribano, presuntamente vinculado á Operación Arena por, segundo informacións do diario El País, ter recibido un suborno dun empresario en forma dun vehículo de alta gama. Foi neste punto no que foi posible afirmar que vinte e cinco deputados ou o que é o mesmo, un terzo do Parlamento, non fora directamente elixido nas urnas. Foron vinte e cinco cambios aos que aínda se lle engadiron dous: o socialista Ricardo Varela cambiou o Parlamento de Galicia polo Senado e, por último, Manuel Baltar, vicepresidente da Cámara, culminou a sucesión do seu pai deixando o lexislativo para ocuparse da presidencia da Deputación de Ourense. Composición actual do Parlamento de Galicia


Summary: Pais e nais denuncian que a intención da Consellaría de Educación é eliminar 11 docentes e 18 matrículas.

No día de onte, a veciñanza de Cedeira tomou as rúas do concello para exixir que a Xunta non execute o seu plan de recorte de profesorado no IES Punta Candieira. Segundo denuncian pais e nais do alumnado do centro educativo, a intención da Consellaría de Educación é eliminar o posto de 11 docentes e 18 matrículas. Cal é a realidade dos centros educativos na Galiza? O IES Punta Candieira, exemplo das consecuencias da redución de profesorado A concentración tivo lugar despois dun pleno municipal extraordinario no que se debatía a aprobación dunha moción presentada polo BNG e o PSdeG para reclamar que se manteñan eses 11 profesores e profesoras. Concentración veciñal contra os recortes de profesorado no IES Punta Candieira ao pé do Concello de Cedeira. Mentres no interior, pleno extraordinario para tratar o desmantelamento do IES. Á sua vez, tamén no Concello de Cerdido (tamén afectado) pleno polo mesmo motivo pic.twitter.com/l2sf1JBm6S— Fernando de Cedeira 🌬 (@OTaranho67) September 3, 2022 Na sesión, na que ademais dos portavoces municipais de todas as formacións municipais con representación no Consistorio, tamén estivo presente a portavoz da plataforma veciñal constituída esta mesma semana para defender os intereses do alumnado do instituto, María Pernas, alcanzouse por unanimidade o acordo de redactar unha declaración institucional e exixir unha reunión co responsábel na Xunta de Educación, Román Rodríguez. O PSdeG urxe pór fin á "política de recortes" da Xunta após a dimisión conxunta da directiva dun instituto guardés Unha vez rematado o pleno extraordinario, a veciñanza de Cedeira comezou a manifestarse. Portando camisetas negras e carteis contra os recortes da Xunta no ensino público galego, decenas de pais e nais demandaron a paralización do proceso de redución do cadro de docentes do IES Punta Candieira, cando queda menos dunha semana para o comezo do novo curso académico. Consecuencias do recorte de profesorado A dirección do instituto, que dimitiu despois de coñecer as intencións da Xunta, trasladou un detallado informe aos pais do alumnado do centro educativo, no que se reflicten todas as trabas coas que se van atopar os docentes e a mocidade de cara ao vindeiro curso que comeza a semana que vén, no caso de que a redución de profesorado se faga efectiva. Que está a ocorrer no IES Virxe do Mar de Noia? "Indignación" no profesorado coa Consellaría de Educación Así, e segundo recolle este escrito, a redución do cadro de docentes provocaría o cese dos reforzos educativos de Lingua Castelá e de Matemáticas en 1º e 2º da ESO. Tampouco se poderán levar a cabo os desdobramentos para o laboratorio do centro estudantil nas materias de Física e Química e Ciencias Naturais, polo que estas serán impartidas só de maneira teórica, sen contar co compoñente práctico. Aliás, a falta de profesorado afectará á elaboración dos grupos nos distintos niveis da Educación Secundaria Obrigatoria. Segundo lamenta a dirección, a intención da consellaría é levar os ratios de alumnado até o límite máximo para así poder recortar nas horas que faga o profesorado do centro. Case 800 docentes menos: o BNG critica o "tesoirazo" da Xunta en Educación Por outra parte, o recorte de profesorado que critican provocaría a redución de varias optativas no Bacharelato, o que "afectará á ponderación da nota final que poidan necesitar para acceder a estudos superiores, tanto de Universidade como de Ciclos Superiores".


Summary: O Goberno estatal autoriza a senda de gasto para as bonificacións das peaxes na AP-9.

O Consello de Ministras e Ministros autorizou este 13 de xullo a senda de gasto que permitirá aplicar a redución das peaxes da autoestrada AP-9 até o final da concesión da infraestrutura en 2048. O Goberno estatal reivindica así dar "un importante paso" para a aprobación e posta en marcha das bonificacións nas portaxes, comprometidas polo xa ex ministro de Transportes, José Luis Ábalos, como moi tarde, para este mes de xullo, pese a que aínda seguen sen aplicarse. "Seguimos manexando as mesmas datas, falábamos de finais de xullo para que puidesen entrar en vigor, oxalá teñamos xa en agosto esa oportunidade", dixo ao respecto o delegado do Goberno español na Galiza, José Miñones. O deputado do BNG no Congreso, Néstor Rego, enviou unha carta ao respecto á nova ministra de Transportes, Raquel Sánchez, lembrando o compromiso no acordo de investidura entre PSOE e BNG para baixar as portaxes da AP-9 e aplicar descontos a usuarios recorrentes. A aprobación polo Consello de Ministros da autorización de gasto até 2048 é unha boa noticia, dixo Rego, "mais aínda resta completar unha tramitación administrativa que debe ser feita canto antes". Por iso, sinalou na carta que entre os compromisos adquiridos polo Goberno estatal non só está a rebaixa das portaxes senón tamén a transferencia da Ap-9 á Galiza. Pola súa banda, o vicepresidente da Xunta, Alfonso Rueda, lembrou ao Goberno español que quedan "15 días" para que cumpra co seu compromiso de aplicar as rebaixas das peaxes en xullo. Tamén se pronunciou ao respecto o deputado nas Cortes e secretario xeral de Podemos na Galiza, Antón Gómez Reino, que asegurou que a bonificación das peaxes da AP-9 é un paso histórico" e un "éxito" do Goberno de coalición", e considerou que deben seguir traballando para que a AP-9 sexa "galega, pública e gratuíta". A senda aprobada En concreto, o que aprobou o Consello Ministerial foi o acordo polo que se permite "aumentar os teitos de gasto para os próximos anos e o número de exercicios nos que se poden asumir para dar cobertura aos compromisos derivados do Real Decreto polo que se aprobará o novo esquema de bonificacións de peaxe na autoestrada AP-9". O artigo 47 da lei xeral orzamentaria limita a catro o número de exercicios aos que se poden aplicar os compromisos de gasto plurianuais e, ademais, reduce a capacidade de gasto imputábel a cada un dos exercicios posteriores, segundo sinala o Executivo. Co acordo do Consello "levántanse" estes límites e o Goberno pode dispor da capacidade orzamentaria "suficiente" para cubrir o custo das rebaixas das peaxes da AP-9 até a finalización do contrato asinado con Audasa, a concesionaria.


Summary: Antes da caída do sol deste 23 de xuño, véspera de San Xoán, a tradición chama a percorrer o monte e as beiras dos camiños para facerse cun atado de herbas máxicas, fragrantes e medicinais, que deixaremos toda a noite en auga, ao resío, e lavar a cara ao día seguinte.

A preparación do cacho é só un dos rituais purificadores da noite de San Xoán, unha festa de orixe pagá que conmemora o solsticio de verán e que convida a desfacerse do vello, escorrentar os malos espíritos e encarreirar o cambio de estación con ánimo renovado. A auga e o lume son elementos imprescindíbeis nesta xornada de tránsito e celebración que atravesa a Galiza de cabo a cabo. É tal a atracción da noite máis curta do ano que poucos resisten os mandados da tradición. San Xoán, unha tradición que xa non o é tanto Un dos primeiros pasa pola recollida das herbas de San Xoán, unha selección que pide un mínimo de sete talos, follas e flores, e que varía segundo a zona na que se faga a recolección. Fento, fiúncho, estalotes, ourego, malva, lavanda, romeu, nogueira, cerquiño, macela... Non todas abundan por igual, o que fai de cada presa de plantas máxicas unha escolla singular. Iso si, o rito non muda: haberá que deixalas a remollo toda a noite, en auga de sete ou nove fontes que a maioría das casas substitúen por auga da billa. Após serenar de madrugada ao resío, servirá para lavar a cara ao amencer do día 24 e depurar todos os males. 'Herbas da noite' "O máis bonito é ilas buscar as herbas", afirma Paula Lago en conversa con Nós Diario. A arquitecta e artista viguesa vén de autoeditar Herbas da noite, unha guía ilustrada que recolle os usos populares e propiedades das herbas que se apañan na véspera de San Xoán canda a súa nai, Dores Pereira. O libro nace do interese artístico da filla e dun manuscrito elaborado pola nai durante anos no que depositou toda a información relacionada coas plantas aromáticas e medicinais que as mulleres da parroquia de Atios (O Porriño) veñen apañando cada 23 de xuño. "Recolleu por escrito todo o coñecemento que esas mulleres foron transmitindo de forma oral na súa contorna familiar e veciña. O nome das herbas, as súas propiedades, cantigas e receitas asociadas". Ese manual asinado por Dores Pereira derivou nunha guía expresionista das herbas de San Xoán ilustrada por Paula Lago coa técnica do dripping. "Lembreime dos herbarios que faciamos de cativas, inspireime noutros publicados, como o que realizou Emily Dickinson en 1845, e apostei por destacar máis a expresión morfolóxica da planta que ofrecer unha visión realista". Á herba de San Xoán nós chamámoslle herba do noso Señor (Tanacetum parthenium) e non coincide coa que din de San Xoán noutras zonas A guía inclúe 27 herbas de San Xoán e convida a unha recolección respectuosa co medio natural. "Coñecer as plantas é fundamental para non arrasar con todo". No cacho de Paula e Dores non faltarán malva, herba luísa, nogueira, laranxeiro, limoeiro, fento nin a herba de San Xoán "que nós chamamos herba do noso Señor (Tanacetum parthenium) e que non coincide coa que din de San Xoán noutras zonas". Purificármonos no solsticio de verán Coma outros anos porá chantaxe (Plantago media), que fai moi bo xarope contra a tose, e politaina (Parietaria officinalis), "que todos os males amaina", con moitas propiedades beneficiosas: antiinflamatorias, cicatrizantes e hemostáticas". E se cadra de atopalos: cloques amarelos, carballo cerquiño, lingua de ovella ou pelo de raposa.


Summary: Nas eleccións municipais do pasado ano, Rubén Pérez rozou os sete mil votos e quedou moi cerca de acadar o 5% necesario para obter a súa acta de concelleiro en Vigo. Continúa un labor de reconstrución de Esquerda Unida nunha cidade sumida nunha profunda crise.

O traballo que Rubén Pérez vén desenvolvendo en Vigo á fronte de Esquerda Unida parece estar dando resultados: nas eleccións municipais de maio EU obtivo case sete mil votos (o 4,53%) e quedou a uns 600 de chegar ao 5% mínimo esixido pola lei para obter representación. Nas eleccións xerais chegou aos doce mil votos na cidade, un 7,2% do total, triplicando os seus resultados de 2008. A empresa na que traballa Rubén Pérez, coordinador local da coalición e candidato municipal, está nun Expediente de Regulación de Emprego, unha boa representación da situación da cidade, con taxas de desemprego crecentes e continuos conflitos laborais. Vigo ten unha taxa de paro próxima ao 25% e un sector naval sumido nunha profunda crise. Como analizades a situación dende Esquerda Unida? Toda a comarca de Vigo está nunha situación de emerxencia, dentro de pouco podémonos converter no que foi Ferrol nos anos oitenta. Iso pódelle soar catastrofista a moita xente, pero facendo unha análise polo miúdo, ves que antes había sectores que podían facer de colchón: cando nos oitenta fallaba o naval, moitos traballadores podían pasar aos servizos ou á construción. Agora estamos vivindo unha caída brutal da actividade industrial, que é a base do PIB da comarca, e non hai sectores alternativos. Nin sequera nos anos oitenta ou noventa, nos peores momentos de incremento do desemprego, nunca tivemos en Vigo unhas taxas de paro tan grandes. "Isto só se amaña coa nacionalización dos estaleiros e a creación dun holding público de construción naval" Que vai pasar co naval en Vigo? Non se ve futuro no sector naval, e aínda por riba hai grupos económicos, os propietarios de Barreras, por exemplo, que levaron a empresa á ruína e que seguen tirando de plusvalía e se negan a vender as súas participacións, cando poderían venderllas ao Estado. Nos anos noventa privatizamos Barreras e unha das accionistas era unha sociedade financeira con sede nas Illas Caimán. Iso dáche unha idea de quen veu aquí mercar os estaleiros. A situación é terrible, dos dez mil traballadores que había en activo, agora quedan 1500. Sabiamos que ningún cambio de goberno ía solucionar o problema do sector naval, porque é un problema tan profundo que só se amañaría cunha reforma lexislativa profunda, cun cambio de modelo económico, a nacionalización dos estaleiros e a creación dun holding público de construción naval. Como valorades as primeiras medidas adoptadas polo goberno do PP, en especial a reforma laboral? Esta reforma laboral, que nós chamamos contrarreforma, vén afondar na política laboral do goberno socialista e que levou á folga do 29 de setembro. Baséase no abaratamento nos custes do despedimento pensando que iso se traduce na creación de emprego, cando sabemos que neste país, sen regular os beneficios empresariais, iso non vai redundar na creación de novos postos de traballo. Esta reforma afecta moi directamente a un instrumento que tiñamos os traballadores, que era a negociación colectiva, que nos permitía acadar convenios en situacións vantaxosas. "CC.OO. e UGT van convocar unha folga xeral" Comézase a falar da convocatoria dunha folga xeral. A CIG xa puxo enriba da mesa unha convocatoria a finais de marzo, e CC.OO. e UGT admiten que hai razóns, pero amósanse máis cautos. Que pensa Esquerda Unida de Vigo? Nós reclamamos a folga laboral non coma un fin, senón coma un método. A folga xeral é o instrumento que queda contra ese tipo de agresións. Nós sabemos que CC.OO. e UGT van convocar unha folga xeral. Son sindicatos que miden moito os tempos, co obxectivo de mobilizar o maior número posible de traballadores. Pero dado que a política destes anos foi a de non mobilizar, unha folga pode ser un fracaso porque a clase obreira deste país non está preparada para este tipo de conflitividades. En Portugal fanse relativamente poucas folgas xerais, porque o que se prima é a mobilización constante nos centros de traballo, e a folga xeral gáñase con esa mobilización previa. Despois dunha reforma laboral desta magnitude, plantexar inmediatamente unha folga xera é abocala ao fracaso, e neste senso a convocatoria en solitario da CIG é lesiva para os traballadores. O que temos que facer os traballadores é presionar e obrigar a todos os sindicatos a que realicen unha convocatoria unitaria. Quizais o cálculo da CIG teña que ver coa perda de 700 delegados en Galicia nas últimas eleccións sindicais. Hai que evitar que os resultados das eleccións sindicais condicionen as mobilizacións. A posición de CC.OO. e UGT foi criticada pola súa morneza... Preocúpame, como afiliado a CC.OO., que o meu sindicato e UGT chegaran a acordos coa Xunta, cando todo o mundo sabe que eses acordos son papel mollado. Ese tipo de políticas desmobilizan a clase obreira. Agora mesmo os traballadores non están tensionados, pero estamos convencidos de que vai haber folga, comezando porque esta reforma mata a negociación colectiva, que foi un instrumento que durante anos lles deu forza aos sindicatos dentro das empresas. Ten que haber un calendario sostido para as mobilizacións e a folga, que se ten que marcar xa. Esa é a estratexia que se vén seguindo en Grecia ou Portugal. Parar os estaleiros é relativamente doado, pero se agora convocamos unha folga xeral sen ter capacidade para parar as pequenas empresas, será un fracaso. A folga ten que saír de cada empresa, non dos piquetes, e iso conséguese cun labor sindical de tensión dos delegados e dos traballadores. A folga convocada o ano pasado en solitario pola CIG foi un fracaso. Nós imos apoiar todas as mobilizacións convocadas por calquera sindicato, pero as folgas en falso son moi difíciles de levantar despois. "Superamos ao BNG nos barrios obreiros, como Coia, Lavadores ou Teis" Nas eleccións municipais EU quedou a uns poucos votos de acadar un concelleiro. A que se debeu o éxito e como está sendo o voso traballo fóra da corporación? Non ter representación municipal limita a túa acción, sobre todo nun concello tan opaco coma o de Vigo, onde para saber algo tan sinxelo coma o que se está negociando nos orzamentos, tes que conseguir os documentos de estraperlo. Dende hai dous anos, cando chegamos á dirección local, asumimos que a estratexia era esta: construír a esquerda dende a base, dende os barrios. Estamos presentes en todos os conflitos, en permanente contacto con todos os colectivos sociais. Este traballo é duro pero gratificante, porque estamos recuperando o traballo que se perdeu nos anos oitenta, coa crise do PCG. E os resultados son moi satisfactorios, porque por exemplo superamos ao BNG nos barrios obreiros, como Coia, Lavadores ou Teis. Nós non temos un discurso interclasista e dirixímonos á clase traballadora. Estades notando nas afiliacións e en presenza social ese aumento en votos? Estase notando nun grande incremento nas afiliacións, que nos permite facer o traballo que caracteriza a EU, que é un movemento político-social; agora podemos traballar por áreas sectoriais, en colaboración con todo tipo de colectivos non partidarios, e así faise a política, de forma transversal. Iso foi o que sempre intentou EU, pero non eramos capaces polas sucesivas crises que tivemos, e a propia incapacidade que tiñamos de ocupar ese espazo da esquerda que nos últimos anos estaba monopolizado de forma férrea polo BNG, e agora a xente é moito máis receptiva ao discurso de Esquerda Unida. "Imos estar atentos a todos os procesos unitarios da esquerda galega" De que forma estades seguindo os procesos internos que se veñen dando no BNG nos últimos meses, en especial a saída de destacados militantes e cargos, e esta semana do propio Encontro Irmandiño? Non nos gusta valorar os procesos internos doutros partidos. Creo que é positivo que as forzas políticas de esquerda teñan debates e catarses; tamén as houbo en Esquerda Unida. As experiencias de goberno do BNG non foron as que esperaban os seus votantes e xa hai máis dunha década aquí en Vigo tivemos un goberno do BNG que privatizou moitos servizos municipais. Nós pensamos que o papel definitorio da esquerda é a cuestión social; non se poden defender os intereses de Anfaco, da patronal conserveira, e á vez os da muller que traballa nunha conserveira. A min parecéronme interesantes algunhas reflexións que lles escoitei a algúns militantes do Bloque, que dicían que non había que discutir tanto por postos, senón que o que había que discutir era se o proxecto era o dunha esquerda plural ou se o proxecto era o dun nacionalismo no que podían entrar outras ideoloxías. É un problema que afecta ao BNG, pero que tamén afecta á esquerda social, porque o BNG ten moitos militantes que obviamente tamén traballan no tecido asociativo, e a súa situación actual pode debilitar este tecido asociativo galego. Imos estar atentos a todos os procesos unitarios da esquerda galega, pero dende unha definición clásica do que debe ser a esquerda organizada. "O Parlamento galego gañaría en pluralidade e representaría mellor a sociedade galega" Nos vindeiros meses haberá eleccións ao Parlamento galego. Para obter representación Esquerda Unida ten que superar unha barreira do 5% de voto, que así e todo rozou nas últimas eleccións xerais. Como afrontades esta nova convocatoria electoral, aínda no horizonte? Somos conscientes de que a implantación de EU se concentraba en certos núcleos urbanos, cunha forte presenza obreira, como Ferrol, Vigo, Vilagarcía ou A Coruña, pero que tiñamos unha presenza moi feble noutros espazos, sobre todo no interior de Galicia. Ese é o traballo que estamos levando a cabo agora: chegar aos concellos nos que non conseguíamos ter implantación. O que nos parece lamentable é que un tope electoral que puxo Manuel Fraga, que pasou do 3% ao 5% foi mantido polo Bipartito, a pesar dos requerimentos que lles fixemos para que volvese ao 3%. Pensamos que o Parlamento galego gañaría en pluralidade e representaría mellor a sociedade galega, como sucedía hai anos, cando estaban presentes o PSG-EG ou EU, ou como sucede en Catalunya ou Euskadi, onde hai seis formacións no Parlamento. En Vigo hai sete mil cidadáns que non están representados porque obtivemos o 4,5% e non o 5%. Os nosos recursos económicos son poucos, deberíamos facer campañas electorais de custe cero, como estamos plantexando en Asturias: a xente xa coñece as nosas propostas e deberíamos limitarnos a facer debates públicos abertos. Non podemos competir coa maquinaria electoral dos tres grandes partidos e sobre todo coa forma con que algúns teñen mercados a algún medios de comunicación en Galicia. En Vigo, por exemplo, sufrimos o bloqueo sistemático dun medio de comunicación porque está inflado coas achegas económicas do Concello de Vigo. Pero é certo que afrontamos estas eleccións autonómicas, cando sexan, con máis tranquilidade e posibilidades ca nunca.


Summary: Son voces que cantan á igualdade, refugan a idea de propiedade, pensan a vida como antítese da mercadoría. Atravesan tecidos vexetais, edificios que vibran, ao fondo os faros, deuses, pedras, os animais, incluídos os sapiens. Un libre favor (Galaxia, 2019), décimo primeiro libro de Chus Pato, explora ademais o que a autora denomina "contención do eu autorial" na escrita.

"Concibo o poema como unha atención, unha escoita, como un tacto ou unha intelixencia cara a certos usos da linguaxe que chamarei poéticos", explica Pato (Ourense, 1955) a Sermos Galiza vía correo electrónico. Que en Un libre favor se enfrontou ademais á necesidade de "dominar a ansiedade" no traballo coa materia poética. O poema como acción sensíbel de intervención, ao cabo. Dous eixes sosteñen unha obra de elevada densidade. Sintetízaos en dous conceptos que respiran ao longo das páxinas do libro, o natal e a mímese arcaica. O primeiro nace nun verso do poeta alemán usualmente adscrito ao romanticismo Friedrich Hölderlin. "O natal é o máis difícil', dicía. Eu reflexionei moito sobre iso, porque o natal é a patria, é abrir os ollos, é o contacto coa vida", afirma, "e a vida nunca nos pertence, nacemos sen querer nacer e morremos sen querer nacer. É impropia, non temos propiedade sobre ela". Esta carencia de propiedade é a que leva a poeta a interpretar a vida como "o máis afastado da mercadoría, das leis do mercado e do capital". Un libre favor contén esta densidade teórica en poemas de implacábel beleza e ángulos dourados. "Iamos cos errantes / trataba de roubarlle aos defuntos a moeda que traían para pagar a barca / non sabía que eu xa cruzara o mar / O teu corpo era o esquezo / o que nunca se pode lembrar / era primavera / nadaba", escribe. A mímese arcaica, concepto que foi antes obxecto dun ensaio da autora publicado en euseino.org, enténdea como "unha forza, a poiese, común a todos os seres do universo". "A mímese arcaica iguálanos a todos, mais esa forza, semellante ao conatus de Spinoza [o "esforzo para perseverar no seu ser", segundo a filosofía deste último] é ás veces cega, pode ser destrutiva", di. "Nosoutros / das fragas e dos errantes cabaleiros / hai tempo / que nos fomos / pero a herba alta de maio / -os merlos entérranse nela- / e as errantes amazonas / caen / despréndense do libro", inicia outro poema. Para Chus Pato, a dicotomía entre natureza e cultura "deixou de ser efectiva" para a maneira en ela. A linguaxe, e velaquí outra liña de forza de Un libre favor, non distingue a especie: "É unha das posibilidades do animal sapiens e non como algo que nos fai, aos sapiens, superiores ao resto das especies. A linguaxe é a natureza nos sapiens". "cando digo 'esa forza é a natureza' / digo 'a linguaxe sapiens é a natureza' // esa é a meditación", afirman tres versos. Non existe derrega entre o material e o ideal, engade, porque "a poesía é algo tan material como calquera das tecnoloxías sapiens, todas derivadas do feito de vivirmos baixo o límite dunha forma corporal e finita". Poesía e comunicación A obra de Chus Pato é unha das máis influentes, traducidas, enigmáticas, consideradas, insólitas, da poesía galega recente. Numerosos poemas de Un libre favor, dalgún xeito construídos en territorios abertos polo anterior Carne de Leviatán (Galaxia, 2013), diríxense a unha segunda persoa. "A comunicación do poema sería unha botella guindada ás augas do océano que trata de chegar ao areal do corazón", responde a poeta, e remite a unha das presenzas tutelares na súa literatura, o ruso Ósip Madelstam. O poema non comunica como "un amo ou ama que se dirixe a un escravo, non é xerárquico", senón que a linguaxe estabelece relación "coa estrutura poética da vida, a que permite falar alén da dicción dos contrasinais". "A mao xunta as palabras / a miña / que non calibra a dimensión das letras e a extensión do muro", di, "arriba / unha bala atravesa o berro / separa as letras / as sílabas / os corpos rodan desde o lume". Un libre favor, finalmente, consolida o traxecto da poeta posterior a Secesión (Galaxia, 2009) -en que Pato levou a demolición de fronteiras xenéricas a un punto de non retorno. "Ocorre que este se escribe logo de dez libros anteriores, o propio poema rexeita poemas que xa foron amosados, deixa de amosar as partes do proceso que xa ten automatizadas", indica, "o poema non quere repetir o que xa está escrito".


Summary: O secretario xeral do PSdeG, Gonzalo Caballero, esixiu onte ao presidente da Xunta, Alberto Núñez Feixoo, que "rectifique a súa posición contraria ao estado de alarma" e compareza para apoiar unha medida que, aos seus ollos, é a que mellor garante a loita contra o coronavirus.

"Non se pode xogar coa saúde da cidadanía por unha falsa cuestión reputacional", observou, aludindo ás declaracións de Feixoo e lembrando tamén que neste momento estanse producindo restricións "en toda a Unión Europea". Para Caballero, o estado de alarma é a figura constitucional que ofrece solvencia xurídica para tomar todas as medidas necesarias para frear a segunda onda de contaxios. "Non hai actividade económica, cultural nin social se non defendemos a saúde", apuntou e, nesa liña, instou o PP a resolver "o erro histórico" de "obstaculizar" no Congreso este instrumento. Tamén apelou ao BNG para que desta volta q apoie unha medida que solicitaran xa varios Gobernos rexionais. Segundo lamentou o nivel do PSdeG, o número de contaxios é suficientemente grave como para que Feixoo deixe de estar "agochado" e o Goberno da Xunta, "ausente", na fin de semana na que é anunciado o novo estado de alarma. Así mesmo, criticou a "insuficiencia" de medidas por parte da Xunta "cando hai cen persoas falecidas nas residencias de maiores e un gromo nunha residencia pública xestionada pola Xunta". No eido económico, Caballero critica que Feixoo "pasase en apenas catro días de anunciar sete proxectos para obter fondos europeos a máis de 100, sen que ninguén coñeza os criterios nin a planificación". Reactivación Sobre o plan de traballo da comisión de reactivación económica da Galiza que continúa esta terza feira, Caballero pon o foco na importancia de estender a súa vixencia, toda vez que o prazo pactado por PP e BNG remata antes de que cheguen os fondos da UE. Desta maneira, o groso das comparecencias terán lugar no Parlamento galego en novembro, polo que o PSdeG presentou unha proposta que incorpora a representantes sindicais, empresariais e expertos dos eidos económico, de transición ecolóxica e no reto dixital, da cultura, da igualdade e do medio rural, ademais de asociacións vinculadas á sanidade.


Summary: Un grupo de galegas traballa para lanzar ao mercado o xogo 'Criaturas Míticas', unha proposta de entretemento que achega a historia mitolóxica de moitos pobos dunha forma interactiva e diferente. A proposta, que conta cunhas "ilustracións fantásticas" e viría a ampliar o escaso catálogo de xogos de mesa en galego, precisa do mecenado público para saír adiante.

Baixo o nome 'Criaturas Míticas' quere ver a luz un novo xogo de mesa ideado na Galiza e que, de ser quen de entrar no mercado do entretemento, estará dispoñíbel en varios idiomas, entre eles o galego. As e os promotores deste proxecto para dar a coñecer a mitoloxía de diferentes pobos dunha forma divertida no tempo de lecer, andan na procura de mecenas a nivel internacional, algo para o que apostaron nun crowdfunding internacional. Para conquistas ás futuras xogadoras destacan que a proposta está pensada "para todas as idades", é "moi divertida" e conta cunhas "ilustracións fantásticas". Parte do mérito desa parte, unha das máis atractivas do xogo de naipes a primeira vista, é da ilustradora Ana Santiso, que aclara que os deseños "son fieis á descrición das lendas". É dicir, se en cada carta hai representado un ser mitolóxico ese responde á "estética que tradicionalmente se conta" e mesmo se achegaran explicacións das lendas protagonistas. Para Santiso, é básico ir por ese camiño e apostar en 'Criaturas Míticas' porque os mitos "están sendo esquecidos ou desvirtuados" e desta forma tan interesante poden reverter ese proceso. Queres facelo posíbel? O mecenado é a forma e hai diversas compensacións polo apoio a esta iniciativa cultural e lúdica cunha mecánica, que segundo Fernando M. Cimadevila, "é sinxela" para que poidan gozar todos os públicos. "Esencialmente trátase dun xogo de confrontación no que cada xogador ten tres criaturas e debe superar desafíos estratéxicos", indica Cimadevila, deixando entrever que as características ou 'poderes' que a mitoloxía vencellaba a cada personaxe vai ter importancia.


Summary: O enxeñeiro Fernando Montes, proposto por Fomento, di que os técnicos, en contra do que opinan a xustiza e a UE, foron independentes ao culpar o maquinista. "Durante cen segundos non se prestou atención á condución do tren", salienta, pese a que o xulgado analiza agora por que non se implantaron medidas para ese erro humano.

O enxeñeiro Fernando Montes, proposto por Fomento, di que os técnicos, en contra do que opinan a Audiencia da Coruña e a Axencia Ferroviaria Europea, foron independentes ao culpar só o maquinista Co apoio dos 19 votos de PP, Ciudadanos, PNV e Foro Asturias, a abstención dos 9 do PSOE e o rexeitamento dos 8 de Unidos Podemos-En Marea e Compromís, o enxeñeiro Fernando Montes Ponce de León foi avalado este martes pola Comisión de Fomento do Congreso dos Deputados como novo presidente da Comisión de Investigación de Accidentes Ferroviarios (CIAF) a proposta do Goberno. Na súa comparecencia previa á votación, Montes rexeitou que a CIAF reabra, como lle piden as vítimas, a súa investigación técnica sobre o accidente de tren de Santiago, no que o 24 de xullo de 2013 morreron 80 persoas e do que responsabilizou en exclusiva o maquinista. Segundo o novo presidente da CIAF a proposta de Fomento, os investigadores, en contra do que opina a Audiencia Provincial da Coruña e a Axencia Ferroviaria Europea, foron independentes cando chegaron a aquela conclusión. "Durante cen segundos non se prestou atención á condución do tren, que é a función fundamental do maquinista", salientou Montes, pese a que a xustiza analiza agora por que Adif non implantou medidas de seguridade que paliasen ese máis que probable erro humano, polo que vén de imputar un ex-director da empresa pública. "Durante cen segundos non se prestou atención á condución do tren, que é a función do maquinista", salienta, pese a que a xustiza analiza agora por que non se implantaron medidas que paliasen ese erro humano Montes, proposto por Fomento para o cargo, é enxeñeiro, xubilado desde 2005 e desde aquela profesor universitario. É experto en sinalización ferroviaria e, en particular, no sistema de control constante da velocidade ERTMS, propio do AVE, que en Santiago Adif permitira desactivar e non puido así evitar ou paliar o despiste do maquinista, que non freou a tempo antes da curva de Angrois. Montes era vogal da CIAF desde xullo de 2014, un mes despois de que ese organismo rematase a súa investigación sobre Angrois, pero antes participara como experto na materia tanto na comisión técnico-científica que Fomento creou tras o accidente para propor melloras de todo tipo en toda a rede ferroviaria española como na subcomisión política de análise e mellora creada á súa vez no Congreso. Neste último foro compareceu Montes o 26 de novembro de 2013 e asegurou que consideraba "adecuados" os sistemas de seguridade implantados en Angrois, afirmación na que se ratificou este martes: "O que dixen naquel momento sigo dicíndoo agora". Aquelas declaracións fixéraas Montes medio ano antes de que a CIAF emitise o seu informe sobre o sinistro, no que só responsabilizaba do mesmo ao maquinista, Francisco José Garzón, imputado na causa penal, por despistarse e non frear a tempo antes da curva de Angrois logo de recibir unha chamada do interventor do tren. Un mes despois de coñecerse aquel informe, Montes era nomeado por Fomento vogal da CIAF, posto no que permanecía ata o ascenso a presidente proposto por Fomento e ratificado agora polo Congreso. A CIAF vén rexeitando reabrir aquela investigación, como reclaman as vítimas, argumentando que non hai datos novos que a leven a facelo. Porén, o xulgado que instrúe a causa penal sinalou hai dúas semanas que Adif, a empresa pública xestora da liña de AVE Ourense-Santiago na que ocorreu o accidente, non analizara correctamente o risco do máis que probable erro humano que alí existía, polo que imputou o seu ex-director de Seguridade. Segundo o ministerio, a votación no Parlamento do presidente da CIAF garante a súa independencia, e esta impide ao Goberno ordenarlle que reabra a análise técnica do accidente O informe da CIAF, que no seu momento influíra sobre a causa penal, non analizara en profundidade esa cuestión, segundo criticou o pasado xullo a Axencia Ferroviaria Europea, que considera, igual que a Audiencia Provincial da Coruña, que a comisión non era independente cando investigou o accidente de Angrois porque os seus membros eran nomeados por Fomento. Desde aquela o Goberno modificou o procedemento de nomeamento do presidente da CIAF, que antes designaba directamente Fomento e que agora debe ser avalado polo Congreso nunha sesión como a de este martes, pero non así dos seus cinco vogais, que segue elixindo o ministerio sen ningunha capacidade de veto do Congreso. Ese novo procedemento, que para a Unión Europea xa garante a independencia da CIAF, algo do que discrepan as vítimas de Angrois, é o que impide, segundo a argumentación do Goberno, que Fomento lle poida pedir á comisión que reabra a investigación. Se agora é independente, a reapertura da investigación tería que ser unha decisión da propia CIAF, de aí a posible relevancia dun cambio na súa presidencia, cargo en cuxas mans queda a posibilidade de propor ou non unha nova análise técnica do sinistro. Pero este martes Montes deixou claro que non ve motivos para reabrir a causa. O novo presidente da CIAF avalou a independencia dos seus membros por riba das críticas da UE e da xustiza e reiterou o seu convencemento de que o maquinista foi o único responsable do sinistro. A continuación, Montes insistiu en que, por riba dos sistemas de seguridade automáticos que se poidan implantar, considera importante "a xente, preparar á xente" para mellorar a seguridade do sistema ferroviario. PP e PSOE insistiron en diferenciar a investigación técnica dos accidentes da penal e En Marea puxo en dúbida o sistema de designación da CIAF Desde os grupos parlamentarios, tanto os que votaron a favor como o PSOE que se abstivo insistiron en diferenciar a investigación técnica dos accidentes da súa instrución penal, obviando en que medida puido influír a primeira na segunda no caso do de Angrois. Por En Marea, a deputada Alexandra Fernández, que foi quen propiciou a comparecencia e votación deste martes, evitando así unha ratificación automática da proposta de Fomento, puxo en dúbida o sistema de designación por parte do ministerio dos membros da CIAF e a propia independencia de Montes: "Despois de dicir vostede que a culpa era do maquinista era designado vostede membro da CIAF", dixo.


Summary: Os partidos vascos debaten esta quinta feira 30 de abril se Euskadi vai ás urnas en xullo.

O lehendakari vasco Iñigo Urkullu pediu esta cuarta feira, 29 de abril, o levantamento do estado de alarma e que a xestión da crise se leve desde a "lexislación ordinaria". "O Goberno español, en lugar de avanzar na construción común desde o respecto á pluralidade" está a apostar por un "modelo de Estado provincial que representa un retroceso centralizador e unha anomalía incomprensíbel", dixo. Ademais, o portavoz do Goberno vasco Josu Erkoreka, tamén do PNV, anunciou que Urkullu presentará esta quinta feira aos partidos unha análise sanitaria e xurídica para tomar unha decisión sobre a realización das eleccións vascas no mes de xullo. Erkoreka xa avanzou que, de manterse o estado de alarma, isto non suporía ningún impedimento para ir votar. As eleccións vascas, como as galegas, foran adiantadas ao 5 de abril, mais a crise desatada pola pandemia de coronavirus obrigou a anular a convocatoria electoral, que até o momento permanece sen data en ambos os dous casos. As últimas citas electorais nos dous territorios coincidiron en data.


Summary: 28-01-19: Ferroatlántica divide ao pleno de Cee. Xaneiro 19: A parálise de dous fornos e a retirada de materias primas, avisos previos do ERE de Ferroatlántica. 03-11-16: A Xunta descarta un ERE en Ferroatlántica

Xa o levaban denunciando as centrais sindicais dende hai varios meses. "Levan un tempo intentando xustificar, para nós de maneira artificial, unhas condicións axeitadas para presentar o ERE. Para iso provocaron a parada dos dous fornos, o desmantelamento da materia prima das nosas fábricas… Pero para nós non hai causa obxectiva que xustifique o ERE". Así de claro ten a CIG cal vai ser a súa postura nas vindeiras reunións que manterán ca empresa sobre como afectará o ERE de dous anos anunciado pola dirección en todo o estado, nas fábricas da Costa da Morte. Por agora, non contan con demasiada información, só a confirmación das datas das reunións de negociación. "Este ere non axusta á legalidade", responde a CIG, que lembra, como tamén fixo a Xunta, que "a concesión da explotación das centrais hidroeléctricas está vinculada ao mantemento dos postos de traballo e a viabilidade da fábrica están vinculados", destacando a singularidade do convenio das fábricas ceenses. "O ERE hai que circunscribilo a un contexto de centro de traballo e non facelo a nivel estatal", sinalan. Mentres a empresa segue sen facer declaracións, a paralización das fábricas de Cee e Dumbría xa produxeron grandes impactos nas empresas auxiliares das fábricas así nos traballadores eventuais, que seguen esperando no INEM. Máis novas do conflito #Ferroatlántica 28-01-19: Ferroatlántica divide ao pleno de Cee. Xaneiro 19: En Marea esixe a Xunta que faga cumprir a concesión a Ferroatlántica. Xaneiro 19: A CIG mobilízase pola readmisión do traballador despedido por un comentario nas rrss. Xaneiro 19: O Concello de Cee compromete o seu apoio cos traballadores de Ferroatlántica: Xaneiro 19:O berro dos traballadores de Ferroatlántica tamén se escoitou na Coruña. Xaneiro 19: "O PSOE fai unha boa declaración de intencións a 6 meses vista pero en 15 días algún pode estar xa na rúa". Xaneiro 19: O BNG leva a pleno o peche dos fornos de Ferroatlántica. Xaneiro 19: En Marea critica o peche dos fornos dunha eternamente subvencionada Ferroatlántica. Xaneiro 19: "Fornos apagados, todos parados". Xaneiro 19: A parálise de dous fornos e a retirada de materias primas, avisos previos do ERE de Ferroatlántica. Decembro 18: A CIG salta ante o posible ERE temporal nas fábricas de Ferroatlántica. Decembro 18: Ferroatlántica despide un traballador que foi delegado sindical da CIG por un comentario nunha rede social. Outubro 18: A CIG reclama a anulación da votación na que se aprobou o Acordo Marco en Ferroatlántica. Xuño 18: O Comité de Ferroatlántica non saiu con boas sensacións da reunión coa Dirección. Maio 18: O Comité queima o Acordo Marco de Ferroatlántica. Decembro 17: Os traballadores de Ferroatlántica volven concentrarse contra o chamado "Acordo Marco". Decembro 17: Augas de Galicia confirma que as centrais e a fábrica de Brens son inseparables. Novembro 17: "A gran mentira" do Plan Industrial de Ferroatlántica: 16-05-17: Preocupación no Comité de Ferroatlántica trala falta de compromiso do Conselleiro de Industria. 16-02-17: O Parlamento galego esixe por unanimidade que non se autorice a venda de Ferroatlántica 03-11-16: A Xunta descarta un ERE en Ferroatlántica 11-10-16: O Comité de Ferroatlántica esixe a non segregación das actividades produtivas


Summary: Coñecida polas súas declaracións marcadamente contrarias á normalización do galego e á toponimia oficial do país, Marta Rivera de la Cruz (Cs) é a nova presidenta da Comisión de Cultura do Congreso. Chega ao cargo co acordo de todos os grupos presentes na Cámara, incluído En Marea.

Aconteceu esta cuarta feira no Congreso. Submetíase a consideración da Comisión de Cultura unha proposta de lista entre os distintos grupos e coa escritora Marta Rivera de la Cruz (Lugo, 1970) como candidata á presidencia deste órgao do Parlamento estatal. Desde a Mesa da Comisión especificouse que se trataba dunha "proposta de candidatura conxunta que se submetería ao asentimento da Comisión" e que só se houbese algunha obxeción "por parte dalgún deputado ou deputada pasaríamos a votar con papeleta, como saben que marca o regulamento". Era o momento preciso para que algún parlamentar levantase a man e expresase a súa obxeción. Na sala atopábase Miguel Anxo Fernán Vello, portavoz de En Marea na comisión de Cultura. Ficou calado. Facía parte da lista que encabezaba Marta Rivera de la Cruz como secretario primeiro da Mesa. Ao non formular ninguén ningunha obxeción, a candidatura foi aprobada por asentimento e a autora de frases como "que no me toquen mucho las narices que empiezo a decir Rianjo" ou "me gusta La Coruña" converteuse automaticamente en presidenta da Comisión. Marta Rivera de la Cruz ten respaldado pronunciamentos de Galicia Bilingüe e foi particularmente belixerante contra a política de normalización lingüística do goberno de coligazón PSdeG-BNG (2005-2009). Súa é a frase de que "o bipartito intentou eliminar o castelán da vida pública". Fernán Vello alega que o consenso na formación da Mesa da Comisión de Cultura do Congreso fai parte dun "acordo global de reparto e de presenza nas Comisións" No seu FB, Fernán Vello alega que o consenso na formación da Mesa da Comisión de Cultura do Congreso fai parte dun "acordo global de reparto e de presenza nas Comisións, e aí todos os partidos procuran, procuramos, ter a máxima representación para ter, madia leva, a máxima capacidade de intervención e incidencia no noso traballo". Fernán Vello aduce tamén que na Mesa estará representada ERC, que tamén participou no consenso que levou Marta Rivera de la Cruz á presidencia.


Summary: Esta Sociedade Agraria de Transformación de Covelo ten un dobre obxectivo: a produción ecolóxica de mel e tamén a recuperación e divulgación do patrimonio cultural asociado á apicultura en Galicia.

Abella Lupa SAT acadou o primeiro premio do concurso da Red emprendeverde, convocado pola Fundación Biodiversidad dependente do Ministerio de Agricultura, Alimentación e Medio Ambiente, dentro da mención especial: contribución significativa á protección da biodiversidade. Deste xeito, o Ministerio recoñece a súa contribución ao desenvolvemento da economía sostíbel. Abella Lupa foi seleccionada de entre un total de 190 candidaturas a nivel estatal que optaban a 4 categorías de premios económicos. Abella Lupa é unha Sociedade Agraria de Transformación que nace cun dobre propósito: ser un proxecto destinado á produción ecolóxica de mel e á recuperación e divulgación do patrimonio cultural asociado á apicultura en Galicia. Asemade, incorpora ao mundo da apicultura un enfoque multidisciplinar, grazas á súa experiencia e formación profesionais en ámbitos como a bioloxía, a xestión forestal, a ecoloxía e a educación ambiental. A Red emprendeverde, é unha rede especializada e integradora, cunha estrutura aberta á incorporación de emprendedores, inversores e interesados no emprendemento. Conta con máis de 3000 emprendedores e 45 inversores. É unha Rede para axudar a todos aqueles que queiran aproveitar as oportunidades económicas vinculadas á protección do medio ambiente.


Summary: Após ser investigada pola Oficina Europea de Loita contra a Fraude (OELF), a institución terá de pagar os fondos europeos investidos nunhas depuradoras por "actos de fraude, corrupción ou outros actos ilegais".

Semanas após ser xulgado o expresidente da Deputación, Xosé Luís Baltar, polos 'enchufes' na Deputación de Ourense, o seu fillo e sucesor á fronte da institución, Xosé Manuel Baltar, terá de facer fronte ás consecuencias doutro dos desmáns do seu pai. A Oficina Europea de Loita contra a Fraude (OELF) deu por rematada esta segunda feira (14 de xullo) a investigación arredor da xestión desenvolvida polo goberno provincial dunha das partidas procedentes de fondos estruturais europeos. E é que o executivo dos Baltar tería incorrido, segundo a OELF, en "actos de fraude, corrupción ou outros actos ilegais que atinxen os intereses financeiros da UE". No concreto, trátase duns fondos destinados ao financiamento de depuradoras rurais que após unha década da súa instalación amoréanse pola provincia perante a incapacidade dos concellos para facer fronte á súa instalación, mantemento ou conexión á rede eléctrica, segundo informa o diario El País. O Ministerio de Facenda sinala nun informe até 15 irregularidades no proceso administrativo das depuradoras Neste senso, o organismo europeo --apoiándose na información requerida ao Ministerio de Facenda-- determina que os 10.123.053,05 millóns de euros achegados polas institucións comunitarias foron investidos através dun procedemento administrativo fraudulento. E é que Facenda sinala até 15 irregularidades baseadas en cuestións técnicas das máquinas, custes ou decisións políticas sen xustificación, a comezar porque o concurso público estivo amañado. Embora o actual presidente provincial, José Manuel Baltar, di que presentará un recurso contencioso-administrativo perante o Tribunal Superior de Xustiza de Madrid, terá que reintegrar os 10 millóns de euros decontado para o que solicitou un pagamento fraccionado.