Summary: Com o motivo da morte de Agustina Bessa-Luís (1922-2019), resgatamos esta entrevista à escritora lusa feita há 30 anos por naquela altura dois doutorandos galegos, Elias J. Torres e Manuel Amor Couto, aparecida na revista Ólisbos, publicação da Faculdade de Filologia da USC que se editou entre 1986 e 1997.

O pasado mes de febreiro, o departamento de galego-portugués desta Universidade celebrou un ciclo de conferéncias-colóquio baixo o título "Eu e os meus livros os diferentes caminhos os diferentes caminhos da criaçao literária", no que participaron algunhas das figuras máis representativas da actual narrativa portuguesa: Mário Cláudio, Agustina Bessa-Luis, António Rebordao Navarro, Augusto Avelaira, Almeida Faria e José Saramago. Aproveitando a ocasión que se nos brindaba, requerimos a alguns deles para facer-lles unha entrevista. A que apresentamos neste número é a mantida con Agustina Bessa-Luis autora de libros como O Mosteiro ou A Sibila (libro de leitura obrigatória en alguns coléxios portugueses) Para mim é sempre muito agradável vir à Espanha, qualquer das províncias espanholas me diz sempre qualquer coisa... Supomos que Galiza dirá... ...mais ainda, mais ainda, até porque um dos meus livros preferidos chama-se Adivinhas de Pedro e Inês: Inês de Castro era uma galega e teve no coração dos portugueses – ainda hoje tem - um lugar muito especial; de maneira que todo esse trajecto que fiz da Galiza foi aproximando-me desse tema, Inês de Castro, em que eu procurei descobrir o que havia de verdade atrás da lenda. E como ve unha muller como a Sra. Galiza desde Portugal, desde o Norte de Portugal? Para nós, eu acho que sobretudo o Norte de Portugal, tanto na paisagem como na língua não há nenhum obstáculo, não há aquela desconfiança que nós sentimos quando vamos para um país que tem uma língua absolutamente diferente e temos que vencer isso, de maneira que o encontro das pessoas é muito mais lento, muito mais difícil. Quando não há o obstáculo, e isso acontece com o galego em relação ao português, evidemtemente o encontro das pessoas é mais rápido e até mais generoso. Queríamos perguntar tamén por unha questón que percebemos no mundo dos escritores portugueses actuais depois da Revoluzón dos cravos. Depois dos primeiros momentos pode-se perceber unha volta dos escritores portugueses à história en xeral. Cais son os obxectivos que se perseguen con esa volta ao asunto histórico? O assunto histórico agora está-se a desenvolver porque houve uma espécie de pequeno recéio, de pequeno pânico (do português em geral, e o escritor traduz sempre a mentalidade do comum) de perdermos a identidade, e então foram procurar à história o que é ser português, o que é todo o caminho do português, e ao mesmo tempo a informar-se sobre a história, até da história comum com a Espanha, porque havia muita coisa que estava desconhecida e de facto o escritor começou a procurar temas, a explicar-se a ele próprio através da história. Eu fui das primeiras que logo após o 25 de Abril escrevi um romance baseado justamente na conquista de Portugal aos mouros Eu fui das primeiras que logo após o 25 de Abril escrevi um romance baseado justamente na conquista de Portugal aos mouros e foi uma Crónica do cruzado Osb, que é o diminutivo de Osberno. Foi uma espécie de digressão um bocado fantástica através da revolução e ligada a esse espectro da história. E escrevi também um em que o personagem principal é o Frei Luís de Granada, filho de galegos, que os seus pais vão para Granada como colonos depois da conquista. Para mim é uma figura. Está sepultado em Portugal, muito esquecido tanto em Espanha como Portugal, mas para mim foi uma revolução enorme o papel que ele teve em Portugal. É agora algo recuperado? Bem, é difícil recuperar a obra dele, porque é a obra dum místico e até dum homem de ciência, mas duma ciência que foi ultrapassada, uma ciência que hoje já não se encara daquela maneira. Mas a qualidade humana, a delicadeza, para mim a maneira como ele fala da Maria Madalena, por exemplo, toca muito, porque é uma maneira de encarar a mulher apagando nela toda a imagem de pecado; fica unicamente a mulher como um ser, enfim, enobrecido justamente por esse olhar tão terno do homem. Entón, cais poderian ser os seus obxectivos, resumindo, diante desa recuperazón histórica ou esa busca de identidade? No meu caso especial, o tema histórico acontece; não quer dizer que seja um objectivo determinado. As vezes é importante. Neste livro que eu estou agora a escrever aparece um tema que não é exactamente histórico, que é um tema que, em 1925, foi muito importante na época, foi um crime que apaixonou a opinião pública. Mas a verdade é que para achegar à solução, quase, desse crime, andei de cem anos para tras; de maneira que aí vem o tema histórico: as guerras liberais, toda a atmosfera criada pela transformação, uma aproximação a grandes figuras do socialismo que passam por aí, do socialismo francés; por exemplo, duma mulher extraordinária que foi Flora Tristan, avó de Gauguin, que foi a primeira mulher socialista en França, e que era fabulosa. Justamente ela influencia certo tipo de intelectuais da Beira e aí há um levantamento de figuras da época que estão também ignoradas e que ficaram perfeitamente soterradas através dos acontecimentos e de assuntos que ultrapassaram injustamente essas figuras. Para mim foi um grande prazer reconhecê-los, descobri-los: é quase como uma investigação policial. Eu não gostaria de ser unicamente uma ensaísta Unha cousa que chama a tenzón nas suas obras é que non está mui marcada, ou non aparece mui marcada, se temos en conta outros romancistas, a diferenza existente entre, digamos, o que é propiamente romanesco e o que é histórico, o que é, psicolóxico, o que é ensaístico. Gostaríamos de que falase un pouco disto, porque é unha cousa que chama profundamente a atenzón. Haver essa mescla de todas essas condições que no final se resolvem no romance, porque o romance permite tudo. Eu não gostaria de ser unicamente uma ensaísta (e isso não diminui evidentemente nada a qualidade do grande ensaísta nen do grande historiador, que têm o seu lugar); mas isso obriga-me a uma disciplina que ao mesmo tempo pode prejudicar aquilo que nós podemos dizer; enfim, que as vezes não sendo condicionada por um título ou uma forma de conduzir um texto, de repente pode surgir qualquer coisa que é novidade, porque não há academicismo no percurso que se faz. O romancista pode fazer isso: de repente pode descobrir qualquer coisa, e acontece: aconteceu com Kafka, por exemplo, porque eu reagia contra toda essa forma de academicismo, e de repente há uma descoberta dum caminho. Eu acho que justamente porque o pode fazer. Outra cousa era tamén a importáncia -eu digo-o como leitor- que ten nas obras que eu lin da Sra. que ten sobre todo o protagonista, a psicoloxia tan ben lograda do protagonista; por exemplo da protagonista de A Sibila ou do protagonista de Um bicho da terra son sempre psicoloxias mui ben descritas, como se todo no romance xirase, digamos, arredor desa figura. Sim; a mim interessa-me sobretudo a lógica duma situação, e a lógica duma pessoa. E parte-se dum acontecimento, dum facto, e depois tem que se descobrir por que é que aquilo aconteceu, e porque aconteceu com determinada personagem, e como é que ela reagiu, e depois de tudo aquilo é uma espécie de desfolhar duma espécie de planta devoradora que é o ser humano. E vai-se encontrar, mas tem que tudo estar muito ligado, tem que haver uma lógica porque se não também o próprio leitor não aceita: se é simplesmente uma fantasia desordenada também não há possibilidade; tem que se encontrar: é quase que um processo também científico, visto doutra maneira, com menos responsabilidade -enfim, não se está a descobrir um elixir da longa vida-, mas tem que ver também um pouco com isso. A Sra. antes mencionaba a Kafka. Gostaríanos de saber quem se considera herdeira Agustina Bessa-Luís na literatura portuguesa e noutras literaturas contemporáneas. Na literatura portuguesa não sei... Muito de Bernardim Ribeiro. Lembro-me dum dos mais importantes críticos da época que era o Gaspar Simões -já morreu-. Ele imediatamente, desde o primeiro livro me aparentou com o Bernardim Ribeiro. Para mim foi uma grande honra porque eu admiro-o. Ele tem uma obra mínima que é Menina e moça e é uma obra muito desconhecida. E tem graça: quando eu comecei a escrever havia uma cadeia de leitores desconhecidos entre si, mas que trocavam livros, como há também essas cadeias de orações que se não mandar acontece qualquer coisa de mau...! e mandaram-me esse livro sem saber quem era eu nem nada, como uma oferta e eu teria que corresponder, mandar a mais outros leitores. Nessa altura li o Menina e moça. Eu, portanto, teria dezasseis -dezassete anos e a mim tocou-me extraordinariamente. O caminho dele foi realmente pela Galiza; ele vinha de Espanha para Portugal. E há nele isto que talvez se não é erro meu por aventurarme por estas definições, mas há nele um é o prelúdio duma busca, duma busca de definir as cosas, o que evidentemente dá uma qualidade poética extraordinária à prosa dele. Eu acho que ele define muito o que é a natureza do português: esse estado de interrogação, estado de expectativa que é muito muito do temperamento português. E nos escritores contemporáneos seus doutras literaturas europeias? Acostumam-me, por exemplo, associar à Yourcenar, e eu acho que não terei muito que ver com ela. Eu acho que sou muito menos aplicada a um tema construtivo: há em mim uma euforia, um estado de romanticismo, uma relação às coisas... que não há nela. Eu conhecia-a em Portugal. Era uma grande mulher das letras e eu própria fiz um prefácio ao Golpe da misericórdia, que é um livro de que eu gosto imenso. Ela joga também muito com a ambiguidade das sensibilidades das situações, e talvez por isso me aparentem. Mas eu sou profundamente diferente da Yourcenar; até quando a conheci senti isso: ela era voltada para dentro e eu exteriorizo muito mais, sou profundamente comunicativa. Para mim não há nada que me seja estranho desde que evidentemente viva ou esteja dentro duma cultura com uma certa afinidade e uma civilização. Mas Yourcenar, ela fez uma vida muito retirada. Eu assistia a isso ao fazer-lhe determinadas perguntas naquilo que nós podemos chamar o "calão" duma época: a uma certa altura, quem não está dia a dia em contacto com essa linguagem que se vai mudando, que vai tirando significados diferentes, não sabe do que se está a tratar, e então responde à letra, e a resposta não é aquela. Isso aconteceu com ela: via-se que ela vivia muito retirada do mundo das palavras pelo menos, não digo do mundo dos pensamentos; isso foi o que me pareceu. Mas, evidentemente, que se me comparam à Yourcenar, só pode ser um elógio para mim. Eu acho que uma mulher escreve como uma mulher e sobretudo pensa como mulher e um homem escreve como um homem e pensa como um homem E tamén unha outra pergunta asociada a isto: às veces fala-se de unha espécie de sensibilidade especial das mulleres à hora de escrever. Eu queria-lle perguntar se, realmente, a Sra. se sente condicionada ou comprometida polo feito de ser muller à hora de escrever, ou se isto se noa na sua escritura. Bem, evidentemente eu acho que uma mulher escreve como uma mulher e sobretudo pensa como mulher e um homem escreve como um homem e pensa como um homem. Eu faço parte actualmente duma coisa que se chama Conselho de Imprensa, que funciona ligada à Assembleia da República. São dezasseis membros, quase todos homens, e analisam todas as queixas que se relacionam com os jornais, com a liberdade de expressão, com a privacidade, etc. A mim interessa-me muito saber como é que o homem pensa, como é que o homem reage, como é que o homem aplica a justiça. A mulher tem muito menos experiência da justiça, vive muito mais condicionada até à pequena inveja de grupos, de pequenas situações... e é uma aprendizagem que a mulher tem que fazer, e digo isto com toda a modéstia, como mulher que sou, porque a mulher não a teve, foi o homem que a exerceu e que a pensou, e isto é o que dá realmente uma visão do mundo muito mais vasta. E é isso que eu acho que eu, como mulher, procuro. Xa, para acabar, só unha última pergunta: cal deve ser, do seu ponto de vista, a funzón do escritor hoxe en Portugal, en concreto. Bem, a função de hoje e de sempre foi mais ou menos a mesma. Ele representa a sensibilidade de toda uma sociedade; se há mudanças que a sociedade tem que encarar e que deseja, o escritor é uma espécie de guarda avançada nesse caminho: ele tem linguagem e usa-a nesse sentido, nem que muitas vezes apareça obscuro, a pareça às vezes uma linguagem profética, ou messiânica, uma linguagem que não é perfeitamente entendida, ou que não é imediatamente incluída na linguagem comum. Mas ele é um verdadeiro escritor, ele é entendido na sua mensagem (a palavra mensagem, que de tal maneira é gasta! Mas não há outra, é essa), de maneira que ficamos por aqui.


Summary: Os representantes do Bloque nos concellos nos que goberna a formación frontista lanzan un decálogo de medidas encabezadas por iniciativas en materia de loita contra a pobreza, igualdade, lingua ou cultura.

"Amosar que hai unha alternativa ás políticas antisociais e antigalegas do PP". Esta é, en verbas do portavoz nacional do BNG, Xavier Vence, unha das intencións coas que nace 'Concellos en rede por Galiza', unha "estrutura estable de colaboración entre os concellos" nos que o Bloque forma parte do goberno e encabezadas polos seus 30 alcaldes e alcaldesas que se marcan o obxectivo de "compartir iniciativas de éxito e transformación que permitan construír país dende os municipios". A formación nacionalista xunto este venres en Compostela unha vintena de dirixentes municipais que definiron un "decálogo" de prioridades a desenvolver e compartir nunha rede que "se reunirá, cando menos, cada seis meses" e da que formarán parte "os responsables municipais dos 42 concellos nos que gobernará o Bloque en solitario ou en coalición". Entre esas prioridades, indican, figura a declaración destes municipios como "concellos libres de desafiuzamentos" con medidas en dúas frontes: "dispoñer dunha bolsa de vivenda pública para darlle unha opción ás familias mentres se negocia coas entidades" financeiras e "facer unha fronte municipal común para promover un cambio na lexislación" hipotecaria. O decálogo da "rede" inclúe medidas en materia de desafiuzamentos ou loita contra a violencia machista Ademais das medidas en materia de vivenda e de loita contra a pobreza o BNG sitúa tamén como prioridade nestes municipios as actuacións "contra a lacra da violencia machista" e, no ámibto da xestión, "que practiquen a tolerancia cero contra a corrupción". O "decálogo" complétase con iniciativas no ámbito da cultura e da lingua ou a defensa "do dereito de Galiza a decidir" como "prioridade política". Asemade, afirman, o Bloque procurará dende os concellos "promover unha sociedade crítica, democrática e participativa en todos os ámbitos da vida municipal". Reequilibrio territorial 'Mini', alcalde de Boimorto, apela a unha "rebelión seria e tranquila" contra o despoboamento rural Dado o carácter vilego dun bo número destes municipios, os "concellos en rede" poñen tamén no albo das súas políticas o "reequilibrio territorial e a busca de alternativas ante o despoboamento da Galiza rural, sen a que o país perdería unha parte da súa identidade". Nesta liña, un dos rexedores presentes no acto, Xosé Luís Rivas, Mini, incide en que, dende Boimorto, o despoboamento rural fai imprescindible o inicio dunha "rebelión seria e tranquila, pero firme, dende os concellos do rural". En caso contrario, asegura, en quince anos "a despoboación do interior" será unha realidade. Todo isto, indica a alcaldesa de Moaña, Leticia Santos, desenvolverase nun contexto no que a veciñanza de cada concello será "a protagonista". "Estamos nas institucións para defender os intereses de todas e todos" e por iso, asegura, nesta "nova etapa" os consistorios serán "transparentes e dialogantes" e neles, "o benestar social será a prioridade, porque queremos estar ao lado das persoas". Estes obxectivos, agrega Vence, serán desenvolvidos con maior intensidade grazas á "representación municipal incrementada" do Bloque.


Summary: Finalizada a campaña, ambas as dúas equipas traballan na configuración do plantel. Os adestradores, o primeiro punto

O Celta xa anunciou que Abel Resino seguirá outra temporada no banco vigués após de ter mantido o equipo en primeira. Aliás, e contra o ruxe ruxe que circulaban en sentido contrario, o director deportivo Miguel Torrecilla tamén continuará un ano máis, polo que afrontará a súa quinta campaña cos celestes. En canto a xogadores, a confirmación oficial da marcha de Aspas ao Liverpool é cuestión de horas. O de moaña e o club inglés xa terían asinado o acordo polo que Aspas percibiría 1,5 millóns de euros por temporada, comprometénse cos Red Devils por catro delas. O Celta percibirá 9 millóns de euros, aproximadamente. Contactos na Coruña Mentres, Lendoiro e Vázquez seguen coa xuntanzas para chegar a un acordo de reconación de Fernando co club coruñés. Lendoiro e o adestrador de Castrofeito xa tiveron varias reunións, que finalizaron sen acordo mais coa intención de perseverar para acadalo. A diferencia entre ambas as dúas partes podería ser a cuestión económica. Non hai dúbida de que a afección deportivista desexa si ou si a continuidade de Fernando Vázquez, que é un ídolo en Riazor.


Summary: A tensa unidade dos últimos tres anos e medio está, agás sorpresa maiúscula, a piques de rematar: o que en 2015 e 2016 foi unha única opción electoral o 28-A serán dúas

Agás sorpresa maiúscula, o que en 2015 e 2016 foi unha única opción electoral con cadansúa lista nas circunscricións galegas, serán dúas o 28-A. O 2 de outubro de 2015 Anova, Podemos e Esquerda Unida xuntáronse na compostelá praza de Mazarelos. Mariano Rajoy viña de anunciar que as eleccións xerais se celebrarían o 20 de decembro e, en plena resaca dos éxitos electorais das mareas municipais, "sería tráxico que nunhas eleccións xerais fósemos uns por un lado e outros, polo outro". Aquela Declaración de Mazarelos foi o xermolo dunha coalición electoral que adoptou o nome de En Marea e que naquel 20D logrou o que nunca lograra antes unha formación á esquerda do PSOE: 6 escanos e a condición de segunda forza política en Galicia nunhas xerais, só por tras dun PP que perdía a maioría absoluta.A tensa unidade dos últimos tres anos e medio está, agás sorpresa maiúscula, a piques de rematar: o que en 2015 e 2016 foi unha única opción electoral nas eleccións xerais do 28-A serán dúasTras aquel primeiro éxito, entre a controversia por non lograr grupo parlamentario propio malia superar o limiar dos cinco escanos e entre negociacións non exentas de tensión, En Marea volveu concorrer como coalición destas tres forzas ás novas eleccións xerais de xuño de 2016. Naquela ocasión perderon un escano e o balance posterior incluíu unha chamada a reducir o ruído interno, algo que non sucedeu. Así e todo, naquel verán de 2016 a confluencia constituíuse en partido instrumental coa vista posta nas eleccións galegas de setembro, ás que se presentou con Luís Villares como candidato á presidencia da Xunta.Esta peripecia de tensa unidade dos últimos tres anos e medio está, con toda probabilidade, a piques de rematar. As fortes tensións internas dos últimos meses, especialmente as xurdidas en torno ás últimas eleccións internas da formación, volveron abrollar esta semana na votación das emendas á totalidade dos Orzamentos Xerais do Estado, emendas cuxa aprobación veñen de precipitar a convocatoria de eleccións xerais para o 28 de abril. E evidenciáronse aínda máis este sábado.Para Luís Villares repetir o modelo de coalición sería "un erro" e por iso anima á participación nas primarias de En Marea: "A unidade fana as persoas, non os partidos", resalta o voceiroA fractura que xa se daba por feita para as eleccións europeas do 26M acelerou polo adianto electoral anunciado por Pedro Sánchez. Así, dende En Marea como partido o seu voceiro, Luís Villares, confirmaba este sábado a inmediata convocatoria de eleccións primarias para confirmou o lanzamento dun proceso de primarias para ambos procesos electorais, cun calendario que prevé celebrar as votacións do 8 ao 10 de marzo. Para Villares repetir o modelo de coalición suporía "un erro" do que "aprender", entre outros aspectos porque imposibilita obter "grupo parlamentario propio", razoou.En Marea, considera o tamén voceiro no Parlamento galego, naceu para "superar os partidos e establecer un espazo de unidade" que é de "adscrición individual" con independencia da militancia dos seus membros noutras formacións partidarias. "A unidade fana as persoas, non os partidos", acrecentou Villares, quen agrega que "todo o mundo pode candidatarse aínda que xa se candidatase noutras formacións". Neste contexto asegura non dar por "feita" a ruptura con Anova, Podemos e EU, se ben admite a distancia con elas nos últimos tempos.Inicio de negociacións entre Anova, Podemos e Esquerda UnidaPouco antes de que Villares anunciase en rolda de prensa o comezo das primarias baixo as siglas de En Marea, as tres formacións que, coaligadas, concorreron dúas veces ás xerais baixo esta marca anunciaban en cadanseus comunicados o inicio inmediato de contactos a tres bandas para reeditaren a alianza. As tres coinciden en sinalar o nacemento de Alternativa Galega de Esquerda (AGE) no ano 2015 e a devandita Declaración de Mazarelos para, en verbas de Anova, "iniciar o diálogo político cos aliados cos que vimos compartindo espazo, xunto con axentes cidadáns e sociais, para definir a alternativa coa que concorrer aos vindeiros comicios estatais".Anova, Podemos e EU apelan á fundación de AGE, aos éxitos das mareas municipais en 2015 e ao "traballo" no Congreso para anunciaren o comezo dos contactos para volveren presentarse en coalición ás xerais do 28 de abrilNun sentido semellante pronúnciase a dirección de Podemos Galicia. "Hai tres anos construímos unha alternativa plural" que logrou "unha potencia de representación inédita" en Galicia e por iso "iniciamos o diálogo entre as tres forzas que nos xuntamos en 2015 para impulsar, en concordancia coas mares municipalistas, a coalición electoral que levou a voz de máis de 400.000 galegas e galegos ao Congreso e ao Senado". Podemos apela ao "traballo feito" nas Cortes durante estes anos para xustificar a necesidade de reeditar a fórmula para "continuar e reforzar o traballo que traslada a voz e as demandas galegas ao Congreso e ao Senado".Para Esquerda Unida regresar ao modelo de 2015 inspirado en AGE e as mareas municipais é sinónimo de "recuperar a unidade popular". A súa aposta, afirman, é "o diálogo fraterno coas outras forzas de esquerda coas que demos luz á confluencia dos anteriores procesos", que é tanto como "recuperar o descrito na declaración de Mazarelos e ser quen de darlle contido ás expresión de pluralidade, proposta alternativa e capacidade política". As tres forzas argumentan que esta é a mellor vía para "frear a dereita" que, din, representan PP, Ciudadanos e Vox.Con este pano de fondo todo semella indicar que, agás improbables cambios de última hora, o electorado que optou por En Marea en 2015 e 2016, en caso de volver querer facelo, terá que optar entre dúas ofertas electorais distintas. Segundo Villares, a vocación de "articular o espazo progresista de Galicia" coa que naceu a confluencia segue a estar baixo as siglas de En Marea. Para Anova, Podemos e EU, o partido instrumental xa non representa ese mesmo espírito.


Summary: O presidente venezolano afirma que toman a decisión após consultala con outros gobernos latinoamericanos. Critica a "sumisión" dos gobernos europeos aos dictados e imposicións de EUA. Tamén Nicaragua e Bolivia ofrecen asilo

O presidente de Venezuela, Nicolás Maduro, anunciou que o seu goberno concede "asilo humanitario" ao ex-axente da CIA Edward Snowden, cuxa denuncia da existencia dun 'big brother global' de EUA a espiar a millóns de cidadáns e a gobernos fíxoo motivo de persecución para a administración Obama. Maduro afirmou que "decidimos ofrecerlle esta medida humanitaria a este mozo perseguido polo imperialismo" após consultalo con outros xefes de Estado e de goberno da zona. Así, tamén Nicaragua estaría disposta a conceder asilo a Snowden. "Somos respectuosos co dereito de asilo. E se as circunstancias o permiten, recibimos con gosto a Snowden e darémoslle asilo", manifestou Daniel Ortega, mandatario nicaraguense. "En nome da dignidade de América" Maduro afirmou: "En nome da dignidade de América decidimos dar asilo humanitario a Edward Snowden para que poda vir á patria de Chávez e Bolívar". Con esta decisión,apuntou o dirixente, Venezuela rexeita as "pretensións" dalgúns gobernos europeos por "converter en colonias os pobos de América".


Summary: Vén de morrer logo dunha curta enfermidade o cantante, guitarrista e compositor Fran Pérez 'Narf', un dos personaxes máis queridos da música galega.

Hai dous meses Fran Pérez (Silleda, 1968) cancelaba unha xira pola Península para presentar o seu último traballo, un proxecto compartido con Uxía que levou o nome de 'Baladas da Galiza Imaxinaria' e que tamén os levara a unha extensa xira por Estados Unidos. Nas últimas semanas, malia a súa enfermidade, Narf foi quen de xuntar forzas para levar adiante o seu concerto no Womex que tivo lugar o 22 de outubro, no que presentaba o seu proxecto xunto cos mozambicanos Timbila Muzimba. Ao día seguinte, ofrecía para o público compostelán un derradeiro e emotivo concerto que rematou sendo unha despedida. Traxectoria Desde novo participou nos movementos máis anovadores da música galega. Fixo parte de bandas como a Psicofónica de Conxo, Os Quinindiolas ou Nicho Varullo. Foi un dos fundadores da Sala Nasa en 1992 e ten composto numerosas bandas sonoras para teatro, ademais de participado como actor nalgunhas montaxes de Chévere. Tamén compuxo as músicas para o filme de animación para nenos 'O labirinto dos soños'. Ten publicado tres traballos en solitario: 'Narf. Directo en Compostela' (2003), 'Tótem' (2007) e 'Nas tardes escuras' (2013, sobre textos de Rosalía de Castro). Na súa carreira a procura de partenariados con outros músicos de todo o mundo foi unha constante. Desde 'Mundo café (2003) xunto con Jabier Muguruza e Miquel Gil, até 'Alô irmao' (2010) co guineano Manecas Costa e o seu último traballo, 'Baladas da Galiza Imaxinaria' (2015), con Uxía, ademais de Bumba, o proxecto cos mozambicanos Timbila Muzimba que viña de recuperar.


Summary: A Plataforma das Artes Escénicas mantivo unha asemblea ás portas do Salón Teatro de Compostela para protestar polo "abandono" do sector por parte do goberno galego. Vídeo no interior.

"A danza, o teatro, os monicreques, as artes escénicas en xeral están na rúa". A Plataforma das Artes Escénicas, formada pola Asociación de Actores e Actrices de Galiza, Escena Galega, a Asociación Profesional de Danza Escénica de Galiza, as Salas de Teatro Privadas, a Asociación de Festivais de Artes Escénicas, a Asociación de Ilusionistas de Galiza, a Asociación Alumnos da Esad, a Asociación de Profesionais de Circo de Galiza e a Asociación Galega de Guionistas, mantiveron unha reunión ás portas do Salón teatro para falar da súa alarmante situacion. A Plataforma critica que se tivera que realizar a asemblea na rúa e non no interior do Salón Teatro coa excusa de que "non é o lugar para realizar actividades non artísticas", a mesma situación que viviron o ano pasado cando quixeron celebrar o Ano Internacional do Teatro. A situación diante a administración galega está nun ponto morto. "É sintomático que teñamos que realizar esta asemblea na rúa", aseguran. As peticións do sector resúmense na realización dun Plan específico para o sector após a non convocatoria de reunión da Rede Galega de Teatros e Auditorios. "Solicitamos falar quer co Conselleiro quer co Secretario Xeral de Cultura mais nin nos recibiron". A Plataforma explicou á administración galega que "hai un perigo de desaparición desta rede como desapareceron outras actuacións que se viñan realizando" mais non tiveron resposta. As peticións do sector resúmense na realización dun Plan específico para o sector após a non convocatoria de reunión da Rede Galega de Teatros e Auditorios Divorcio coa Consellaría de Cultura Na asemblea saíu a palabra "divorcio". Segundo a propia Plataforma a situación agora aínda é máis grave. "Antes recibian as nosas propostas e non facían caso, agora nin queren falar con nós", aseguraron durante a asemblea. "o problema non son os recortes senón as prioridades a facer co diñeiro que hai". Neste apartado xurdiu o debate sobre a non existencia na actualidade dun director para a Axencia Galega das Industrias Culturais (AGADIC), unha das "excusas" que aseguran pon a Xunta para non manter ningunha reunión. "E como se o Plan fora que morra o sector pouco a pouco retirando recursos", opinou unha das participantes na asemblea. Houbo quen mesmo propuxo que desaparecera AGADIC. "Se non funciona é mellor que desapareza". Tamén propúxose mudar de interlocutor e falar con Industria. "Somos unha parte importante do PIB deste país, se cadra trabucamos con que falar". Decisións da Plataforma "Todas as achegas que se realizaron nesta asemblea sintetizaranse", asegurou o voceiro da Plataforma e Presidente de Escena Galega, Salvador del Rio. "Seguiremos cos actos e medidas de presión diante da parálise que vive o sector até que atopemos unha solución", sinalou.


Summary: A concesión das máis importantes axudas predoutorais debería terse en agosto pero os seus posible beneficiarios e beneficiarias seguen á espera da resolución en moitos casos traballando de balde nos proxectos de investigación xa en marcha.

As FPI son as máis importantes axudas predoutorais e serven para contratar 1.020 investigadores e investigadoras No mes de febreiro publicouse a convocatoria 2012 da bolsas FPI (Formación do Pesoal Investigador) que en principio se deberian ter resolto en agosto como moi tarde. Porén, en xullo aprobouse unha prórroga máxima de tres meses que vén de vencer. As FPI son as máis importantes axudas predoutorais e serven para contratar 1.020 investigadores e investigadoras, que realizan todo tipo de labores nos departamentos universitarios aos que están adscritos, ademais de levar a cabo a súa formación investigadora e o seu proceso de doutoramento. Estas axudas seguen no aire, co curso ben iniciado, deixando conxeladas as vidas de centos de persoas, que nalgúns casos continúan co seu labor investigador sen recibir axuda ningunha. Os e as afectadas levan meses reclamando a resolución destas axudas a través dun grupo de facebook, dun hashtag en twitter: #becasfpi2012ya e da presión constante sobre os responsables ministeriais. Pero unha e outra vez vai adiando a resolución, poñendo novos prazos-límite que se van incumprindo a medida que pasan as semanas. Non é mellor a situación das bolsas de Formación de Profesorado Universitario (FPU), que veñen de ser recortadas nun 15%. Das 950 previstas e concedidas inicialmente en outubro, pásase agora a 800 Non é mellor a situación das bolsas de Formación de Profesorado Universitario (FPU), que veñen de ser recortadas nun 15%. Das 950 previstas e concedidas inicialmente en outubro, pásase agora a 800. Un serio recorte, máis importante se temos en conta que en 2011 estas bolsas non se convocaron. As áreas máis afectadas son Biomedicina, Ciencias Sociais e Filoloxía. A rede de Estudantes en Movemento denuncia que isto constitúe "un novo atropelo contra os dereitos de estudantes e investigadores".


Summary: Trátase dun somalí que xa contaba co status de refuxiado desde principios de 2020 e que fora trasladado á Grecia continental, mais ante os problemas para se manter decidiu regresar ao campamento de Lesbos.

As autoridades gregas confirmaron o primeiro caso de contaxio entre as persoas refuxiadas que residen no campo de Moria, situado na illa de Lesbos, un dos principais portos de entrada de migrantes desde a veciña Turquía na súa viaxe cara a Europa. Segundo informou na cuarta feira, 2 de setembro, o diario Proto Thema, o primeiro caso confirmado corresponde a un somalí de 40 anos, que xa contaba co status de refuxiado desde principios de 2020. Este home fora trasladado á Grecia continental, mais regresou a Moria recentemente xa que non era capaz de instalarse en Atenas. Agora, segundo este medio, está prevista a chegada a Moria dun equipo de expertos da Organización Nacional da Saúde Pública (EODY, pola súa siglas en grego) co fin de localizar os posíbeis contactos do paciente. Ademais, as autoridades locais impuxeron unha corentena no campo tras este primeiro positivo por coronavirus, segundo a cadea de televisión local Skai. As ONG veñen denunciando de forma reiterada as condicións do campo de Moria, no que actualmente residen uns 15.000 inmigrantes e refuxiados, aínda que foi construído para albergar miles menos. Neste sentido, desde que estalou a pandemia, alertaron de que as condicións de amoreamento, de carencia de hixiene e de falla de servizos de saúde supoñen un caldo de cultivo perfecto para a propagación do SARS-CoV-2. Primeiros casos No mes de abril detectouse o primeiro surto de coronavirus nun campamento de refuxiados. Foi no de Ritsona, na parte continental, a poucos quilómetros de Atenas. E o 13 de agosto, rexistrouse o primeiro nun campamento insular, nomeadamente no de Vial, na illa de Quíos. Até onte, Grecia rexistrou algo máis de 10.500 casos da Covid-19, que provocou a morte de 271 persoas. O aumento nos casos fixo que a volta ás aulas se adiase do 7 ao 14 de setembro.


Summary: A Xunta gasta un millón de euros en aumentar o seu parque móbil con novos vehículos. Mentres, un supervisor da flota é denunciado por "usurpación de funcións".

O Diario Oficial de Galiza publicaba a comezos do mes de marzo unha resolución de Vicepresidencia pola que se formalizaba un contrato de 'renting' que dotaba a Xunta de 58 novos vehículos por un prazo de catro anos a cambio de algo máis dun millón de euros e varios vehículos usados. Non é a primeira vez que o goberno de Núñez Feijóo bota man deste procedemento de arrendamento financeiro. Xa o fixo en 2009, tamén con 58 vehículos. Feijóo apostou nesta modalidade -xa empregada por gobernos anteriores- cunha novidade: publicitala como unha mostra de 'austeridade' fronte ao 'desbaldimento' do bipartito en vehículos de alta gama, un argumento que usou de forma insistente naquela campaña electoral. Nos seus primeiros meses anunciou a enaxenación e permuta de vehículos de alta gama, a inmensa maioría da época Fraga. Mais Feijóo leva xa seis anos gobernando. E cando comezou, a mediados de 2014, esta operación pola que a Xunta gastou máis dun millón de euros en adquirir novos coches, nas instalacións do parque móbil da Xunta había nove audis, A6 e A8, vehículos de alta gama dos que Feijóo renegaba en 2009 até o punto de chegar a dicir que só subiría nun para "pendurar o cartaz de 'véndese'". Mais no parque móbil da Xunta hai máis. Hai unhas semanas a CIG presentaba unha denuncia por "usurpación de funcións" contra o mecánico-supervisor do parque móbil. Consultados por Sermos Galiza, traballadores do parque institucional recoñecían que esta persoa, da que destacaban que presume de ser moi do PP "manda aquí como un conselleiro" malia ser grupo III, é dicir, "non pode dar ordes aos condutores". Mais, sempre segundo estas fontes, dáas. "É un can vello do PP, cando chegou o bipartito pediu a excedencia e cando volveu gañar Feijóo, volveu". E o sindicato nacionalista denunciouno porque no contrato de alugueiro de vehículos da Xunta coa empresa Atesa, quen figuraba nos contratos como arrendatario era este supervisor cos seus dados personais e mesmo a súa morada A información completa neste Sermos Galiza nº138, que podes conseguir nos puntos de venda habituais ou na nosa loxa.


Summary: Iñaki Urdangarín tería aceptado a oferta feita polo seu amigo Valero Rivera de marchar para Catar para treinar á selección de balonmán. A Fiscalía anticorrupción non vaia adoptar ningunha medida que non lle permitise abandonar o Estado español. O Estado español non ten tratado de extradición co emirato

Adestrar á selección de balonmán de Catar da man do seu amigo íntimo Valero Rivera, de cara ao mundial deste deporte que en 2015 terá lugar no emirato. Eis o futuro laboral (e persoal) que Iñaki Urdangarín escolleu,segundo publicaron medios españois e confirmou o seu avogado, para o seu futuro a curto e medio prazo. Desde a Fiscalía anticorrupción xa se anunciou que non pedirán ningunha medida que, como retirada do pasaporte, impidan a este imputado no Caso Nóos, saír do Estado español. Así que desenvolvería alía a súa actividade e voltaría para as declaracións xudiciais, apuntan desde círculos próximos o marido da infanta Cristina. En principio, as súas tarefas serían máis de 'relacións institucionais' que un posto técnico A familia do exdeportista vasco viaxará a Catar para se reunir con el unha vez que finalice o actual curso escolar. A tarefa que Urdangarín desenvolvería na selección do emirato estaría máis enfocada a relacións institucionais que un posto técnico, segundo indican desde medios da capital do Estado. Valero cobrará como adestrador de Catar por volta de 850.000 euros por ano. Falta saber canto vai cobrar Urdangarín, a quen leva como man dereita


Summary: Após tres anos da morte de Paco Souto, Caldeirón edita Lugar de Incendios, un libro-CD que recolle música, ilustracións e poemas do espectáculo de AÍNDA estreado en 2009 con Serxio Moreira.

"Veño da fin do mundo / coa cabeza aberta / e as mans cheíñas de paxaros", así se traza a misteriosa imaxe que abre Lugar de incendios, un libro-CD que adapta a exposición homónima inaugurada en 2009 por Paco Souto, aos versos e pinceis, e Serxio Moreira, ás partituras. Con todo, era fundamentalmente un "espectáculo de música e recitado", matiza Eduardo Estévez, da editorial Caldeirón, que publica o libro tres anos após o pasamento do poeta, que fora tamén un dos seus principais responsábeis. De facto, deixou "un documento de Word con todo detalle: tamaño, tipo de letra, portada...", comenta Estévez O libro non parte dunha decisión póstuma, senón que xa roldaba a mente de Souto e estivo a piques de editarse. De facto, deixou "un documento de Word con todo detalle: tamaño, tipo de letra, portada...", comenta Estévez. Aínda que finalmente o proxecto quedou truncado, aproveitaron agora todo este material. Iso si, foron precisos algúns axustes, pois a idea de Souto era "moi ambiciosa" e houbo que adaptala "sen perder calidade" aos orzamentos que manexa Caldeirón, así como ao propio concepto dunha editora que pretende ofrecer produtos "moi baratos" e accesíbeis. A voz como un instrumento Esta non era a primeira vez que Souto e Moreira traballaban xuntos, senón que desde a súa primeira colaboración en Como águas de maio (2001) e, ao pouco, baixo o selo AÍNDA, verían a luz diferentes montaxes, como Aviléscanto (2003), As horas de María (2007) ou Tempo Escuro -este último xa coa poeta Rosalía Fernández Rial e o fotógrafo Peter Schneider no colectivo. "Sempre tivemos claro que queriamos facer algo integrador", explica Moreira. Se normalmente traballaban con "células" que o piano ía desenvolvendo a medida que avanzaba o recitado de maneira simbiótica, Lugar de Incendios foi a primeira vez que Souto lle pediu "pezas fechadas", por mor do carácter expositivo do proxecto. "Sempre tivemos claro que queriamos facer algo integrador", explica Moreira Tres son as fontes que irmandan nesta publicación singular: música, poesía e ilustración levan ao formato libro a exposición de 12 trípticos, cun CD que recolle os temas musicados, disposto nunha coidada edición como unha peza máis da portada, por idea da cooperativa gráfica Sacauntos, que "se involucrou moito" no libro, asegura Estévez. Para alén de funcionaren integradas nun todo, cada creación vive ao tempo con identidade propia. Por iso, ademais de incluír en papel as partituras, o disco está pensado en dúas caras: "Folla impar", baixo o recitado de Souto, e "Acorde e seixo", coa música espida. Fóra da vontade de independencia, case semella un convite a facermos nosos os versos léndoos coas melodías que evocaron de fondo. Contra o plácido estereotipo da poesía musicada, o piano de Moreira abandona por momentos a compostura para deixarse levar pola execución frenética, desordenada e desacougante, case violenta, de "A Gata", que desacouga a propia ilustración para transformar a maraña da palabra no propio obxecto pictórico. Igualmente, existe certo espazo para o xogo e a creación de paisaxes sonoras. Así, destaca o son filtrado da voz de "Carta Última", que chega como unha misiva no contestador, ao tempo que se representa o pictograma da caixa de música que soa de fondo, distorsionada. "Repetía constantemente o poema na cabeza. Despois de traballar tanto xuntos coñecía a súa cadencia", conta Moreira "Repetía constantemente o poema na cabeza. Despois de traballar tanto xuntos coñecía a súa cadencia", conta Moreira. O recitado ten o seu ritmo propio, polo que compoñía os temas considerando a voz "como un instrumento máis". Igualmente, os versos enmarcan literalmente as ilustracións que acompañan cada poema. As imaxes, imbuídas dun impresionismo suxestivo, deixan abrollar, en sinerxía coa palabra, unha considerábel presenza do mar, ao que o poeta coruñés estivo vencellado por oficio e levoulle a vida traballando no percebe. Da "forza destrutiva" á paixón No seu día, Souto comentáralle a Moreira a forte impresión que lle causara unha vaga de incendios en Portugal, que o collera no país. Da potencia desa imaxe xermolaría o título e o concepto do poemario. Porén, "transformou esa cousa destrutiva nunha paixón", explica Moreira, como na imaxe de como quedan os corpos tras o amor. "Este que tes nas mans é un catálogo dos incendios. Un lugar das paixóns máis íntimas. Un acubillo certo para o lume que nos ilumina a palabra, o son, o azar da tinta", deixaban escrito os autores no que hoxe serve de limiar. Panorámica unitaria Estévez considera que a escolma, disposta baixo "criterios de recitado", ofrece "unha panorámica" da poesía de Souto, atravesada por un "sentido de unidade" que demostra precisamente a continuidade da súa obra. Aparecen así algúns dos seus poemas máis emblemáticos, como "Furtivos", que conclúe: "Ese sabor a sal na boca / como se a morte volvese cada nove ondas". A maneira de crear tan persoal de Souto levábao a empregar "unha simboloxía bastante curiosa, con cousas que a priori non a teñen, como as laranxas", di Moreira Eses finais son para Moreira parte do fascinante. "Poucas veces teño visto algo así", declara, "con esa sutileza e elegancia". Mais se algo o conquistou era a "paixón", esa maneira de crear tan persoal que o levaba a empregar "unha simboloxía bastante curiosa, con cousas que a priori non a teñen, como as laranxas", di Moreira. Así, transita do desexo "de tirar o rixón" no corpo amado á crueza do camiño perpetuo polo esgazada África "para non atopar da auga / máis que o nome". Promesas de directo Desde Caldeirón, aseguran estar impacientes por, en canto "morra o bicho", levar o volume a presentacións e recitais que quedaron truncados pola crise.


Summary: Unha delegación da organización frontista, encabezada polo seu portavoz nacional, participou dos actos de conmemoración do 25 de abril en Lisboa

Convidad@s polo Bloco de Esquerda, o voceiro nacional, Xavier Vence, e o secretario de organización da fronte, Bieito Lobeira asistiron á manifestación do Día da Liberdade que percorreu as rúas da capital lusa este 25 de abril. Aliás, foron recibid@s na Asembleia da República no XXXIX aniversario da Revolución dos cravos. En Lisboa, Xavier Vence, Bieito Lobeira e Ana Miranda salientaron a concorrencia nas reivindicacións dos pobos portugués e galego. "Precisamos conquistamos a soberanía nacional para poder defender a nosa economía produtiva fronte aos mercados" aseverou Xavier Vence na sesión solemne desenvolvida esta quinta feira no Palácio de S. Bento. Recibid@s pola coordinadora do Bloco, Catarina Martins e o seu portavoz parlamentar Pedro Filipe Soares ambas as dúas organizacións apelaron á "defensa da liberdade e da democracia" fronte á opresión da Unión europea, a Troika mais tamén, do Estado español para a Galiza. O Bloco e o BNG denunciaron as políticas da dereita que fan "recaer o peso da profunda crise na inmensa maioría social". Xavier Vence demandou a soberanía popular fronte a perda de contido das institucións e a devaluación "das regras de xogo da democracia" pois "o pobo é quen máis ordena" salientou en referencia ao himno do 25 de abril.


Summary: O sector accede a volver dialogar coa conselleira tras o incremento de cotas totais que segue a deixar a Galicia coa cuarta parte mentres que Euskadi disporá de case a metade das capturas. Audio no interior

O pasado martes os mariñeiros do cerco e as súas familias que se manifestaban nas inmediacións do Parlamento de Galicia formaban un colectivo humano de arredor dun milleiro de persoas. Unha minoría do grupo decidiu pasar dos berros e as reclamacións á queima de dous colectores do lixo mentres boa parte dos demais traballadores lles recriminaba a súa actitude. Esa queima foi o detonante dunha violenta carga policial que, segundo aseguran múltiples mariñeiros pero tamén testemuñas presenciais alleas ao conflito, incluíu a "caza" de mariñeiros no interior de bares nos que se foran refuxiar, o lanzamento de cando menos unha cadeira dun local de hostalería, o disparo de proxectís de goma e múltiplas lesións, algunhas das cales chegaron a precisar puntos de sutura. Unha batalla campal en toda regra na que, a xuízo do presidente da Xunta, a violencia estivo só dun lado. Ao remate da rolda de prensa posterior ao Consello da Xunta Alberto Núñez Feijóo foi cuestionado pola "proporción" desta intervención policial, na que mesmo resultou lesionada unha deputada, e o xefe do Executivo optou por non matizar. Todo o acontecido, afirma, respondeu a unha actuación "de acordo cos protocolos" dos "funcionarios do Corpo Nacional de Policía" e por iso o único que lle cabe é pedir "respecto" para estes axentes antidisturbios, oito dos cales, asegura, resultaron "feridos". "Saír da casa e volver ferido despois de traballar non o merece ningún membro das forzas e corpos de seguridade do Estado", proclama, para respois resumir que o único que "tentaron" facer estes axentes foi "pacificar" un "momento de violencia". Segundo Feijóo o único que "tentaron" os axentes foi "pacificar" "Galicia está en contra das botellas, das pedras e das queimas", insiste Feijóo, nun discurso que dá en identificar estes incidentes co conxunto da mobilización. "Pido o sentido común da inmensa maioría dos mariñeiros, que saben de traballar e de sufrir calamidades", xa que o acontecido "non lle outorga máis lexitimidade a alguéns que representan" a "parte" dun "sector que está en contra das botellas, das pedras e das queimas". Que o sector "se poña de acordo consigo mesmo" As recomendacións presidenciais para o sector do cerco non se cinguen só aos seus choques coa policía, senón tamén ao propio conflito polo reparto de cotas de pesca. "Sabemos perfectamente cales son os problemas do sector do mar porque é prioritario para o Goberno de Galicia", asegura, xusto antes de recomendarlle a este colectivo profesional que "se poña de acordo consigo mesmo" tras o incremento de cotas acadado na xuntanza dos Estados Costeiros do Atlántico Noroeste celebrada en Londres, no que, destaca, "conseguimos máis dun 100% de cota da que tiñamos en 2013". Malia ao aumento de cota total, Galicia segue a quedar con apenas a cuarta parte "Que busquen unha fórmula de reparto: por tripulante, por barco ou en base aos históricos", suxire, obviando que esa referencia "histórica" é, precisamente, a que rexeitan os representantes da maioría dos barcos galegos porque dá como resultado que Euskadi leve case a metade da cota mentres que Galicia fica con apenas unha cuarta parte do total, segundo as táboas feitas públicas polo Ministerio. En calquera caso, conclúe o presidente, "a nosa man sempre estivo tendida". Mentres, tras a asemblea de Portosín, o sector acepta volver reunirse coa conselleira do Mar, Rosa Quintana, ao dar por aceptadas as súas "desculpas" polo cualificativo de "vándalos" que lles dedicara en días pasados. Reparto da cota de xarda do cerco tras o acordo do 12 de marzo Porcentaxe Toneladas Cantabria 24,03% 3292 Galicia 24,86% 3406 Euskadi 48,11% 6591 Asturias 3,00% 411 TOTAL 100% 13.700


Summary: Compostela acolleu a presentación en Galicia do proxecto Quen é o xefe?! A marca d@ consumidor/a, unha iniciativa nacida en Francia na que os consumidores/as elixen como queren que sexan os alimentos que mercan e remuneran cun prezo xusto aos produtores/as

Compostela acolleu este xoves a presentación en Galicia do proxecto C'est qui le patron?! La marque du consommateur / Quen é o xefe?! A marca d@ consumidor/a, unha iniciativa nacida en Francia na que os consumidores e consumidoras elixen como queren que sexan os alimentos que consumen e remuneran cun prezo xusto aos produtores e produtoras. A iniciativa, que conta co impulso do Sindicato Labrego Galego, está a dar os seus primeiros pasos no Estado Español pero xa comercializa unha vintena de produtos en Francia, onde está contribuíndo a garantir un pagamento de ata 39 céntimos por litro ás granxas.A iniciativa xa comercializa unha vintena de produtos en Francia, onde está contribuíndo a garantir un pagamento de ata 39 céntimos por litro ás granxasNo acto, ao que asistiron medio cento de gandeiros e gandeiras, participaron a secretaria xeral do Sindicato Labrego Galego, Isabel Vilalba, un dos fundadores da iniciativa en Francia, Laurent Chammade; a coordinadora do mesmo no Estado Español, Annaïck Locqueneux; e un gandeiro francés -vía Skype-, Régis Mainguy, que está a comercializar o leite que produce a través desta marca.C'est qui le patron?! xurdiu en plena crise de prezos do sector lácteo e dous anos despois 155 granxas comercializan o seu leite a través desta marca en Francia e xa venderon máis de 107 millóns de litros. O gandeiro francés convidado, Régis Mainguy, relatou que poder vender o seu leite nestas condicións lle "virou a vida". Anteriormente traballaba para Lactalis, chegando a cobrar nos peores momentos prezos de 28 céntimos e nunca pasando dos 32. Xa hai unha lista de espera de 7.000 granxas só en Francia para incorporarse a esta marca, pero só poderán facelo na medida que se vaia incrementando a demanda da mesma para absorber novas produciónsIsabel Vilalba destacou "o diálogo necesario produción-consumo"Isabel Vilalba destacou "o diálogo necesario produción-consumo". Por unha banda, foron as propias consumidoras e consumidores quen votaron como querían que fose ese leite: de orixe francesa, en réxime de pastoreo, sen transxénicos, coas forraxes mercadas nun radio inferior aos 100 quilómetros dende a granxa e cunha remuneración digna que se salda cun prezo de venda ao público de 99 céntimos. Pola súa banda, os gandeiros e gandeiras teñen un prezo base de 39 céntimos por litro, que pode subir por calidades, e a estabilidade de contratos con tres anos de duración.O SLG lembra que a actual situación do sector leiteiro en Galicia obriga a buscar alternativas nas que se impliquen os consumidores e consumidoras, que promovan o as compras de proximidade e que garantan prezos xustos para os produtores e produtoras. Só no ano 2018 pecharon 420 granxas e o prezo medio pagado en orixe sitúase moi por debaixo da media europea: 31,5 céntimos, lonxe dos 34,85 da media dos 28 países da UE Canto pagar por un litro de leite?Un litro de leite producido de forma ética tería un prezo medio de 1,02 euros, dos que 0,48 euros irían parar ao produtor ou produtoraNo Estado Español a iniciativa botará a andar con tres produtos: leite, ovos e aceite e xa está en marcha unha web na que se convida á cidadanía a votar libremente como é o leite que quere. En tan só tres semanas, xa responderon máis de 5.500 persoas.Entre as opcións que se poden escoller están a orixe do leite (en España ou non, a menos de 150 quilómetros do consumidor ou non...), a alimentación dos animais (pastoreo ou non), o benestar e estabulación do gando (en espazos reducidos ou non), a alimentación con transxénicos ou non, o tipo de embalaxe e envasado...Por exemplo, un litro de leite producido a menos de 150 quilómetros do consumidor, garantido o benestar animal, con alimentación libre de transxénicos e aceite de palma e cun mínimo de tres meses ao ano de pastoreo tería un prezo medio de 1,02 euros, dos que 0,48 euros irían parar ao produtor ou produtora.


Summary: CC.OO e UGT convocan a unha "manifestación virtual" nas redes sociais de 12.30 a 13. E a CIG chama a pendurar das fiestras bandeiras galegas e vermellas e a cantar 'A Internacional'. O TC avala a prohibición da manifestación de coches convocada pola CUT.

Este será un Primeiro de Maio completamente atípico, no que por primeira vez dende o regreso da democracia no ano 1977 non haberá manifestacións polas rúas, neste caso por mor do confinamento obrigado pola pandemia de coronavirus. Con todo, os sindicatos manteñen as súas reivindicacións, que expresan nesta xornada de loita polos dereitos dos traballadores e traballadoras. CIGA CIG pide que se penduren das xanelas e balcóns "bandeiras da patria e vermellas" e cantar a Internacional ás 12 horas do mediodíaA CIG celebra o 1º de maio baixo o lema "Protexamos a clase traballadora, non o capital. Por unha Galiza soberana e con futuro" e fai un chamamento "a manter o carácter combativo e reivindicativo da data", a que se penduren das xanelas e balcóns "bandeiras da patria e vermellas" e a cantar a Internacional ás 12 horas do mediodía.O secretario xeral da CIG, Paulo Carril, lembrou que aínda que a Covid-19 ataca a poboación en xeral, "o seu impacto discrimina entre persoas ricas e pobres, non afecta por igual a todas ás clases sociais", polas grandes desigualdades económicas e a inxustiza social, consecuencia "das devastadoras políticas neoliberais aplicadas desde a crise financeira". Carril engadiu que "o que tamén demostrou esta crise foi que as profesións feminizadas resultaron servizos esenciais e imprescindíbeis para o sostén da vida", e denunciou que "seguen a estar desvalorizadas, desenvolvéndose en condicións de precariedade e inseguridade"."O que demostrou esta crise foi que as profesións feminizadas resultaron servizos esenciais e imprescindíbeis para o sostén da vida", di a CIGA CIG esixe o pago inmediato do paro, habilitando un procedemento especial e extraordinario, coa confección nóminas para efectuar os pagos semana a semana, até a posta ao día que permita retomar os pagos a mes vencido porque, advertiu, "manter a forma ordinaria de pago das prestación é causar un retraso de graves consecuencias" ou garantir o cobro, durante todo o ERTE, do 70% da base reguladora de cada persoa traballadora. Ademais, a CIG considera imprescindible que, para poder acollerse aos ERTE, as empresas cumpran condicións e garantías como completar até o 100% dos salarios ou reincorporar progresivamente a todo o persoal temporal. CCOO e UGTComo vén sendo habitual nos últimos anos, CC.OO. e UGT celebran de forma unitaria o 1º de Maio, baixo o lema "Traballo e Servizos Públicos. Outro Modelo Social e Económico é Necesario", e publican un manifesto conxunto no que realizan unha "chamada de urxencia" á coordinación das administracións (Concellos, Deputación, Xunta e Goberno) para "artellar unha estratexia para o relanzamento económico e de reindustrialización para a nosa comarca, contando coa participación dos sindicatos e patronal".CC.OO e UGT dedican a convocatoria "ás persoas que están a traballar en primeira liña; sector sanitario, servizos de limpeza, forestais, loxística, supermercados, comunicacións, agricultores, pescadores, industria alimentaria, asistencia á domicilio e residencias"Dado que as manifestacións nas rúas non están incluídas entre as excepcións ao confinamento, os dous sindicatos chaman a conmemoralo de xeito alternativo nas redes sociais, cunha "manifestación virtual" entre 12:30 e 13:00. Previamente, as dúas centrais emitirán nas redes sociais as conferencias de prensa dos seus respectivos secretarios xerais e un vídeo homenaxe ás traballadoras e traballadores dos sectores esenciais. Ademais, ao longo do día difundiranse discursos dos secretarios xerais e concertos en recoñecemento das traballadoras e traballadores.Os dous sindicatos dedican a conmemoración de xeito especial "ás persoas que están a traballar en primeira liña; sector sanitario, servizos de limpeza, forestais, loxística, supermercados, comunicacións, agricultores, pescadores, industria alimentaria, asistencia á domicilio e residencias, asesorías, en definitiva a todos os traballadores e traballadoras, que estiveron aí para que os servizos básicos funcionasen". CCOO e UGT esixen "que ninguén se quede sin unha axuda vital" e un "cambio de modelo produtivo", así como "poñer en valor o imprescindible papel da muller traballadora, garantindo unhas condicións de traballo iguais ás dos homes".CUTPola súa banda, CUT, CGT, Sindicato da Elevación, Sindicato Ferroviario da Confederación Intersindical, STEG e PROSAGAP difunden un manifesto conxunto no que sinalan que aínda que a pandemia do coronavirus é "unha crise sanitaria gravísima", o máis grave "aínda está por vir se a clase traballadora e os sectores populares non somos quen de parar os plans do Capital".A CUT convocara inicialmente para este 1º de maio unha manifestación en Vigo composta por unha caravana de vehículos, que foi prohibida pola Subdelegación do Goberno, nunha decisión avalada polo TSXG e o TCA CUT convocara inicialmente para este 1º de maio unha manifestación en Vigo composta por unha caravana de vehículos, que foi prohibida pola Subdelegación do Goberno, nunha decisión ratificada posteriormente polo TSXG. A sentenza do alto tribunal galego sinala que existe "un evidente perigo para a saúde pública" e lembra que só se permite a circulación de automóbiles para a realización de determinadas actividades. O risco para a saúde pública derivado da crise sanitaria do COVID-19, segundo o TSXG, "xustifica a restrición na circulación de persoas, mesmo a bordo de vehículos, para así evitar a propagación do virus". Ademais, subliña que o estado de alarma autoriza a restrición ao dereito de manifestación.A prohibición foi avalada este luns polo Tribunal Constitucional, que inadmitiu o recurso de amparo presentado pola CUT contra a sentenza do TSXG. O auto do TC explica que "non se dan as circunstancias que permitan o exercicio do dereito de reunión pola situación de pandemia" e sinal que "a relación entre o dereito á vida e o de reunión esixe unha ponderación pola que, ante a falta das garantías de seguridade nunha situación de máximo contaxio, debe primar o primeiro dereito"


Summary: Gañadora dun Grammy e grande diva do soul e o rhythm&blues, Irma Thomas chega a Compostela para participar do Outono Códax Festival cun concerto o sábado 27 na Sala Capitol.

Como en cada edición, o Outono Códax ofrece algunha desas actuacións estelares que pasan a primeiro plano dos concertos do ano no país. A de Irma Thomas promete ser unha delas. Nesta súa cuarta edición, conseguiron traer a Compostela, toda unha autoridade no soul e o rhytm&blues que achega canda ela a mellor tradición musical de Nova Orleans. Por primeira vez na Galiza, a coñecida como "raíña do soul de Nova Orleans" é desde hai tempo un dos nomes de culto da música contemporánea, comparada en moitas ocasións coa gran Aretha Franklin. O gospel está nos seus inicios na música nos anos sesenta con temas como "It´s Raining" ou "Ruler of my heart" que logo tomaron aínda máis forza aínda de clásicos na voz de Otis Redding. O seu traballo Soul Queen of New Orleans de 1978 está considerado como unha das pezas fundamentais do xénero. En dúas ocasións nominada aos Grammy, Irma Thomson fíxose co recoñecemento en 2007 por After the rain, mellor álbum de blues contemporáneos. Os concertos de Irma Thomas continúan a ser un espectáculo nos que a artista se presenta diante do público con toda a súa traxectoria máis tamén coa enerxía de quen considera cada nova actuación como a primeira. Compartiu nos últimos anos escenarios e festivais con nomes de referencia da música contemporánea como B.B. King, Bruce Springsteen ou Elvis Costello. Os clásicos do soul dos sesenta e setenta interpretado polos galegos The Absenters precederán á chegada da diva no Outono Códax que chega así ao que sen dúbida é o concerto máis agardado do festival.


Summary: A central nacionalista critica ao Goberno central e lembra que por ver primeira "constátase que ter un emprego xa non asegura estar fóra da exclusión social" e denuncia o aumento da "precariedade".

"Os traballadores e as traballadoras son cada vez máis pobres e constátase o feito de que ter emprego non asegura vivir fóra da exclusión social. Con todo, o Goberno español do PP incrementará o salario mínimo interprofesional (SMI) tan só un 0,5% (tres euros ao mes) en 2015 tras dous anos consecutivos de conxelación", quéixase a CIG nunha nota pública coa que valorou os datos laborais do exercicio 2013 que vén de dar a coñecer o Ministerio de Facenda e que a central nacionalista considera que falan de "exclusión" e "precariedade". "O Goberno estimula os contratos parciais" sostén Antolín Alcántara "Entre o máis relevante atopamos o incremento desproporcionado da contratación a tempo parcial incentivada polo Goberno español do PP nos últimos dous anos. Esta modalidade de contrato concentra o núcleo de salarios que afecta a máis de 177 mil persoas en Galiza e a máis de 2 millóns no Estado que ingresan menos de 200 euros por mes. O 18, 3% en Galiza e o 17,8% no Estado. A continuación, o seguinte chanzo de pobreza represéntao o grupo que ingresa menos do Salario Mínimo Interprofesional (SMI). En total, 299.600 en Galiza, o 30,9%, e o 30,2% no Estado" relata a CIG; que por medio de Antolín Alcántara, secretario de Negociación Colectiva, afirma que "o Goberno é consciente desta bolsa de pobreza pero estimula estes contratos porque son o principal activo para mitigar a cifra de desemprego". Na actualidade, o SMI está en 645 euros/mes, "deliberada e conscientemente lonxe dos 800 euros prometidos en 2007", afirma a CIG, que engade que esta cantidade "contrasta cos 1445 de Alemaña e Francia ou cos 1485 dos Países Baixos. Esta diferenza delata unha asociación entre pobreza salarial e actividade económica. Os países con SMI máis esaxeradamente elevados en comparación cos do Estado español teñen unha economía máis sólida, más competitiva, menos precariedade e menos crise." "Por tanto, os salarios baixos non melloran a economía, senón que a deprimen", explica Alcántara.


Summary: 'Quitamiedos', unha singular reflexión de Kulunka Teatro onde o eros se explora a partir do tánatos, será a primeira parada da caravana Camiño Escena Norte na Galiza. A segunda edición mantén a esencia en tempos de pandemia e trae seis espectáculos de Asturias, Cantabria e Euskal Herria, mentres dous galegos visitan estes territorios.

Desde a paisaxe dunha curva comarcal cunha barreira de seguranza rota após un accidente de tráfico, Kulunka Teatro desenvolve unha historia na que o tempo se mide "en graos centígrados". E é que o espectáculo Quitamiedos dura desde que unha persoa morre até que o seu corpo arrefría e se funde coa temperatura ambiente. Nese lapso de tempo prodúcese ante o público un encontro: o do falecido co seu anxo da garda. Esta é a orixinal dramaturxia que abre Camiño Escena Norte no Salón Teatro de Compostela mañá ás 18 horas. "A morte en realidade é un contexto", matiza en conversa con Nós Diario o director da peza, Iñaki Rikarte, "o espectáculo xira arredor do amor" "A morte en realidade é un contexto", matiza en conversa con Nós Diario o director da peza, Iñaki Rikarte, "o espectáculo xira arredor do amor". Neste senso, confróntanse dúas maneiras de entendelo: a ideal, que profesaría un anxo da garda, e o das persoas, "imperfecto, aínda que ás veces o tratamos coma se fose ideal e de aí veñen, de feito, moitos dos problemas que temos", engade. Rikarte escribiu o texto hai oito anos. "Ás veces a creación funciona como un vaso que desborda", di. Neste caso, a pinga que o colmou é descoñecida, mais el asóciaa cun intre fugar. Volvendo de Donostia a Gasteiz, conducindo, o dramaturgo viu un atardecer "extraordinario" e asaltouno o pensamento de que seguramente alguén perdese a vida por despistarse ollando unha posta de sol. Desa sensación, que non ten moito que ver co texto definitivo, deixaría voar a imaxinación para elaborar unha función que desacralizada nun relato de "ciencia ficción cun ton de realismo máxico, ou por momentos de surrealismo máxico, no que se conta como é o mundo pos mortem con toda unha serie de leis inspiradas na mitoloxía xudeucristiá, pero con ironía e distancia, que agardamos lle interese ao espectador". Circulación Quitamiedos é o primeiro dos seis espectáculos ástures, vascos e cántabros que chegarán á Galiza como parte da caravana Escena Norte. Rikarte destaca unha iniciativa coma esta, que "significa continuar coa esencia do teatro: ser transversal". Sobre todo ollando cara aos tempos de "proteccionismo" que se achegan, entende que "ten máis sentido que nunca porque cómpre partillar e viaxar". A caravana percorre a Galiza até 11 de outubro Para alén de Quitamiedos, outros cinco espectáculos ofrecerán sete funcións na Galiza: Tal vez soñar (19 de setembro en Mondoñedo e o 20 de setembro en Lugo) e Amarillo caído del cielo (27 de setembro en Sobrado dos Monxes), de Cantabria; La loka historia de Frankenstein (25 de setembro en Ribadeo e 4 de outubro en en Vilalba) e Celeste (10 de outubro en Arzúa), de Asturias, e Basoa (11 de outubro en Compostela), de Euskal Herria. O acceso será de balde, aínda que cómpre consultar as condicións de capacidade e a maneira de retirar os billetes para cada espectáculo. Dúas compañías galegas amosan as súas producións: La Macana, con Pink Unicorns, en Gijón, Villaviciosa, Torrelavega e Mutriku; e La Quintana Teatro, con Desde o invisible, en Navia, Oviedo, Laredo e Castro Urdiales.


Summary: O presidente da Xunta comprométese á construción dunha residencia de maiores na cidade e di que a chegada da alta velocidade é un "obxectivo irrenunciable"

O presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijóo, propuxo este venres á alcaldesa de Lugo, Lara Méndez, "un acordo PP-PSOE" para esixir a chegada do AVE a esta cidade, ademais de convidar a En Marea e BNG a que se sumen ao pacto. Segundo o xefe do Executivo galego, a "prioridade de Galicia despois da conectividade con Ourense" da alta velocidade debe ser a conexión con Lugo. Feijóo considera clave "poñerse de acordo en priorizar" o tramo do AVE a Lugo Para Feijóo, logo de anos de promesas, a chegada do AVE a Lugo é "un obxectivo irrenunciable" e considera que é clave poñerse "de acordo en priorizar este tramo" e en defendelo ante os responsables de infraestruturas do Estado. Así, segundo dixo, "será máis fácil" acadar un obxectivo que considera "xusto e lexítimo" para que a capital lucense "non quede descolgada" da alta velocidade. A alcaldesa socialista de Lugo, Lara Méndez, incidiu na importancia da chegada do AVE para que Lugo non quede illado pero reclamou tamén que se avance na construción da "importantísima" estación intermodal que, segundo Feijóo, é "imprescindible" pero debe avalarse e xustificarse no volume de pasaxeiros. Feijóo prometeu hai anos que a Xunta pagaría o AVE Lugo-Ourense O da alta velocidade a Lugo é unha vella promesa de Feijóo, que na precampaña electoral de 2009 e acompañado de Mariano Rajoy prometeu facer "dende a Xunta o AVE Lugo-Ourense". Máis de sete anos despois, a conexión ferroviaria entre ambas cidades é esencialmente a mesma e, semanas antes das eleccións autonómicas do pasadoo 25 de setembro, os populares teimaron na promesa, se ben xa non prometeron que os cartos vaian chegar dende o Goberno galego. Por outra banda, Méndez arrincoulle a Feijóo o compromiso de construír unha nova residencia pública de maiores na cidade tras cualifica de "necesaria" e lembrar que hai xa 40 anos que non se fai ningunha nunha cidade moi envellecida e coas pensións máis baixas do Estado. "Quero ser o presidente que faga esa residencia", dixo o xefe do Executivo galego ante unha rexedora que lembrou que os "a maioría" dos asuntos tratados entre ambos en 2015 aínda seguen pendentes. Con todo, Méndez expresou o seu "agradecemento" a Feijóo e sinalou que cre que se empeza unha "etapa nova" de colaboración institucional. O presidente da Xunta ofreceu, ademais, afrontar o equipamento do auditorio a través da exoneración do pagamento do IBI do hospital e os centros de saúde, unha "fórmula" que xa se empregou noutros concellos.


Summary: A multa é por abuso de mercado (prácticas propias dos monopolios). A Unión Europea condena Google por manipular os procedimentos dos seus buscadores para favorecer os seus intereses e prexudicar os dos seus competidores. O xigante tecnolóxico deberá pagar 2,4 mil millóns de euros e terá noventa días para abandonar os procedementos ilegais que leva a cabo.

Google enfróntase a unha multa de 2,4 mil millóns de euros, a cuantía máis elevada esixida pola UE até o momento, que podería aumentar no caso de que non cesaren as súas actividades ilegais nun prazo de noventa días. Neste caso tería que facer fronte a multas de até 5% da facturación diaria da empresa matriz, Alphabet. Margrethe Vestager, comisaria europea de Competencia e encarregada do caso, sinala que Google aportou numerosas innovacións ás nosas vidas moi positivas, pero que a súa estratexia comercial foi abusiva, promovendo os seus servizos nos resultados de busca e ocultando os dos seus competidores. Vestager declara que o que fixo Google é ilegal baixo as normas da Unión Europea. Google nega as acusacións, declarando que os resultados das buscas amósanse de xeito que sexa máis doado para o consumidor atopar aquilo que procura. A sanción á multinacional norteamericana é o resultado dunha investigación de sete anos.


Summary: A segunda vaga de contaxios por coronavirus trasladou a presión asistencial á Atención Primaria mais non liberou a medicina especializada de sobrecarga. O déficit de persoal, as listas de espera e a Covid-19 complican a xestión hospitalaria.

Coa chegada do novo coronavirus á Galiza e o aumento dos casos diagnosticados de Covid-19 que requirían dun ingreso hospitalario e de coidados especializados, o sistema sanitario comezou a observar con preocupación os seus propios límites. Durante a primeira vaga de contaxios, nos meses de marzo e abril, o risco de colapso do sistema hospitalario contemplouse como unha posibilidade real ante o avance descontrolado de casos positivos, con complicacións asociadas, en moi pouco tempo. Frear o avance do coronavirus converteuse no obxectivo prioritario das autoridades sanitarias, non só co fin de moderar os contaxios senón de reducir a taxa de hospitalizacións e de ingresos nas Unidades de Coidados Intensivos. Entón, como agora, o que se busca é non comprometer a capacidade de resposta da estrutura asistencial nin do persoal sanitario asociado aos diferentes servizos sanitarios. Se ben, seis meses despois, a presión asistencial non é tan elevada. A segunda onda de contaxios adiantouse ás previsións pero cunha incidencia sobre a poboación diferente á do inicio da epidemia. "O perfil epidemiolóxico variou. O incremento de casos nas últimas semanas consolidouse pero vemos que tanto a idade das persoas afectadas, moito máis novas, como a difusión da enfermidade non está prexudicando nin a xente maior nin a persoas con patoloxías que xeren necesidades asistenciais no ámbito hospitalario coa mesma forza que na primeira fase da Covid-19", afirma Manuel González Moreira, médico de familia e delegado da CIG-Saúde na área sanitaria de Vigo, o que lle permite asegurar que a sobrecarga asistencial nos hospitais galegos non existe. "Trasladouse á Atención Primaria". Atención primaria e especializada, da man A aparición de novos focos de contaxio salteados por todo o territorio aumentou desde o mes de xullo a incidencia do coronavirus na Galiza. O número de casos activos subiu de forma continuada e, a canda el, tamén o de hospitalizacións, ingresos en UCI e falecementos. Con todo, o impacto sobre a actividade hospitalaria non é tan importante como sobre o labor que desenvolven desde os centros de saúde, encargados de solicitar as probas, de comunicar resultados e de facer o seguimento de todos os pacientes que se recuperan nos seus domicilios, a maioría dos diagnosticados. González Moreira defende que non se pode planificar unha xestión eficaz da actividade hospitalaria sen contar coa Atención Primaria. "O traballo asistencial que están asumindo agora mesmo os colectivos profesionais dos centros de saúde é extraordinario, dada a actividade proactiva que realizan cos casos de coronavirus. Unha sobrecarga descoñecida e opaca que vai ter consecuencias para a continuidade asistencial se o Sergas non aposta claramente por reforzar a Atención Primaria con recursos humanos suficientes". A solución aos problemas de saúde da poboación derivados tanto da Covid-19 como doutras patoloxías ordinarias non depende só da atención especializada. "Sería un fracaso que chegasen ao hospital casos que poden resolverse adecuadamente en Atención Primaria. O único que conseguiríamos é saturar servizos que deben estar dispoñíbeis para as persoas que realmente precisan de asistencia hospitalaria", incide o delegado da CIG-Saúde. "Desde unha visión global da asistencia sanitaria, o traballo de Atención Primaria é fundamental para un funcionamento eficiente". Déficit de persoal e presión hospitalaria A día de hoxe, a planificación dos recursos hospitalarios estase a desenvolver por áreas sanitarias e en función da demanda particular derivada do número de casos activos que hai en cada unha delas. "A situación é máis favorábel agora que nos primeiros meses da pandemia. Non só porque a presión hospitalaria é menor senón porque a experiencia previa axuda a afrontar mellor a organización dos espazos e a distribución do traballo", apunta Manuel Rodríguez, secretario xeral da organización sindical Médicos Independentes da Galiza, Omega. Cada xerencia hospitalaria e cada hospital conta con diferentes recursos que adaptan e programan segundo a súa dispoñibilidade. "Non existe un plan unificado. Cada hospital é un mundo, cunha capacidade de previsión e resposta distinta en cada caso", engade Rodríguez, mais salienta un problema común inaprazábel. "O déficit de persoal é o que está xerando neste momento que a situación de control da pandemia non sexa tan adecuada como debera ser". [Podes ler a reportaxe íntegra no Nós Diario en papel, á venda a partir da cuarta feira, día 9, nos quiosques ou na nube]


Summary: Tralos bos resultados da prospección co gradiómetro, o Concello de Malpica valora a posibilidade de acometer a escavación arqueolóxica.

Un barrio con dez posibles vivendas, unha muralla de seis metros de ancho e un sistema defensivo reforzado na entrada orixinal. Estas son as principais edificacións que pode haber na Croa do Castro a teor da prospección realizada o pasado mes. O gradiómetro deixa grandes esperanzas e obriga ao Concello de Malpica a seguir apostando por este xacemento arqueolóxico de gran valor. A día de hoxe están valorando a "a posibilidade de comezar cos traballos arqueolóxicos".Foron 5 días de traballo de campo e varias sesións de estudo, tralas que o arqueólogo Carlos Otero Vilariño conclúe que o lugar "é unha gran fortificación amurallada con vivendas circulares e camiños interiores" que se ergue nun outeiro desde o que se dominan os vales das aldeas próximas do Ceán e A Aldeola e na distancia toda a cadea montañosa costeira dos concellos de Malpica e Ponteceso. Muralla e entradas Unha acrópole, parte superior do castro, de planta trapeizodal está rodeada por unha muralla de cinco a seis metros de grosor "constituída por un dobre lenzo de pedra recheo de terra". No extremo SSE, mirando cara a Cerámicas El Progreso, Carlos Otero confirma a presenza da entrada orixinal. Aquí apréciase unha interrupción clara das defensas e unha anomalía transversal que "podemos interpretar como o resto da zona de paso da entrada" informa. Dáse a circunstancia de que actualmente un muro contemporáneo pecha este espazo. Este muro, que está máis limpo e mellor conservado que o resto dos tramos da muralla do castro, non se reflicte como anomalía magnética no subsolo. Polo tanto, dedúcese que "é un muro agrícola de factura moderna". Próximo á entrada orixinal, no sector SE das defensas, e coincidindo cun engrosamento e crecemento en altura, que se pode observar a simple vista, aparece na cara interior das defensas unha terceira anomalía lineal, mais débil ou fonda, que puidera indicar unha reforma ou reforzamento das defensas. Para Carlos Otero "esta anomalía podería representar unha obra que tiña como fin facer posible a elevación e engrosamento das murallas neste sector". Correspondería esta obra "á parte defensiva máis monumental do xacemento". Ademais da entrada orixinal, a muralla defensiva ofrece unha segunda interrupción que se aprecia perfectamente en superficie. Otero Vilariño constanta que se trata dunha "construción relativamente recente dun acceso para o laboreo da parcela".Por último, na parte contraria á entrada orixinal, no extremo NW atópase a actual entrada ao interior do recinto que "é unha lixeira alteración moderna" pola que subía o gando para pastoreo ou os carros para a extracción de toxo. Unhas dez posibles vivendas castrexas circulares Entre o piñeiro central da Croa e mirando cara á aldea do Ceán se encontraron unhas anomalías magnéticas que poden pertencer a unhas "dez cabanas circulares, de entre 4 e 6 metros de diámetro". Indica, ademais, que "o seu número, a súa regularidade e distribución fan pensar que na súa meirande parte sexan anomalías fiables". Igualmente, outras variacións poderían ser camiños, muros… pero recoñecen que a presencia dun tendido eléctrico de media tensión na parte W da Croa, polo lado da Aldeola, así́ como de vellos cartuchos de caza, provocou interferencias nunha cuarta parte do castro. Futuro Con todo isto enriba da mesa, Otero propón "realizar dúas actuacións complementarias". Unha primeira sería o "pase de xeorradar na zona da entrada orixinal do castro así́ como no barrio habitacional". A segunda seria "realizar tres sondaxes de 2x8 m para comprobar os resultados das probas do gradiómetro". Cando se normalice un pouco en Malpica de Bergantiños a situación do COVID, a Comisión Croa do Castro de Cerqueda manterá́ unha reunión para avaliar este informe e marcar unhas liñas de traballo para seguir actuando neste asentamento da Idade do Ferro. Historia do proxecto da Croa do Castro Xullo 2020: A Croa do Castro volve abrirse á arqueoloxía social Xullo 20: Xosé Manuel Varela describe a Croa do Castro para Senda Nova. Xullo 2020: A Croa do Castro prepárase para a escavación. Xullo 2019: Malpica tala a contorna a Croa do Castro para poder escavar o xacemento. 2018: A Croa do Castro, unha visita monumental para a Semana Santa. Abril 2015: Os voluntarios descobren a porta orixinal da Croa do Castro de Cerqueda. Febreiro 2015: Os veciños de Cerqueda presumen da súa Croa do Castro. 2013: Croa do Castro: A arqueoloxía oleira.


Summary: Xosé Veiras analiza en Un claro no bosque a "obsesión" pola evolución do PIB, o crecemento e o gasto como variables para definir o benestar. E pon o foco noutros indicadores, coma o Better Life Index, proposto pola OCDE, no que Galicia non sae mal parada, aínda que -destaca- "o noso benestar é ecoloxicamente insustentábel".

O PIB, o Produto Interior Bruto, continúa a ser o principal indicador económico. A obsesión pola evolución do PIB reflite a crenza ilusoria na posibilidade do crecemento ilimitado nun planeta finito e exhausto e a visión do crecemento continuado da economía (e da poboación) como condición indispensábel para o benestar social. Malia ter sido bastante cuestionado –e non só desde a economía ecolóxica- como indicador de benestar, o certo é que o PIB, xunto co emprego, segue a verse como a principal medida do éxito ou do fracaso do desempeño da economía. A obsesión pola evolución do PIB reflite a crenza ilusoria na posibilidade do crecemento ilimitado nun planeta finito e exhausto e a visión do crecemento continuado da economía Galicia non escapa do culto xeralizado ao PIB. Os indicadores económicos reciben maior atención que os sociais mentres que dos ambientais apenas se fala, especialmente daqueles máis relevantes (pegada ecolóxica, consumo de materiais e de enerxía primaria, emisións de gases de invernadoiro,…). E entre os indicadores económicos, ningún máis importante que o PIB. Galicia progresa, avanza, crece, mellora, desenvólvese…só se o PIB medra. Se o PIB non medrar, calquera outro logro semella pouco relevante ou provisorio. O valor que atinxiu o PIB é secundario se este deixa de crecer, ou mesmo se aumentando, non converxemos coas comunidades autónomas e países con maiores niveis de PIB per cápita. Máis PIB, máis benestar? Suponse que unha sociedade é máis feliz canto maior sexa o diñeiro que move a súa economía. Mais na realidade non sempre é así Por tras da consideración do PIB como o grande termómetro da economía está a identificación entre gasto monetario e benestar. Suponse que unha sociedade é máis feliz canto maior sexa o diñeiro que move a súa economía. Mais na realidade non sempre é así. No conxunto das economías avanzadas dase o chamado paradoxo da felicidade (ou da satisfacción coa vida). A partir dun limiar de PIB por persoa, superado en rexións como Europa occidental, a satisfacción coa vida depende pouco do incremento do PIB. Tamén se constata que países como Suecia ou Nova Celandia disfrutan de niveis máis altos de satisfacción que os EEUU, a pesar de o seu PIB per cápita ser inferior. Ou que países pobres con similar PIB por habitante poden experimentar niveis de satisfacción moi dispares. O economista Tim Jackson, profesor de Desenvolvemento Sustentábel na Universidade de Surrey, afirma no seu libro Prosperidade sen crecemento que "non hai argumentos para abandonar o crecemento por completo. Mais hai argumentos moi fortes para que os países desenvolvidos dean espazo para crecer aos países máis pobres. É neses países máis pobres que o crecemento marca de feito a diferenza". De lle darmos destaque a un indicador, este non debería ser o PIB, que despreza o valor do traballo de coidados e o voluntario, ignora a destrución ambiental, non reflite a distribución da riqueza Se queremos analisar a situación de Galicia desde unha perspectiva ecosocial, para sabermos cal é o noso nivel de benestar e en qué medida somos unha sociedade (in)sustentábel e resiliente fronte á crise ecolóxica, cómpre termos en conta un conxunto diverso de variábeis. De lle darmos destaque a un indicador, este non debería ser o PIB, que despreza o valor do traballo de coidados e o voluntario, ignora a destrución ambiental, non reflite a distribución da riqueza ou contabiliza gastos defensivos (accidentes, militares,…) ou posicionais que non contribúen ao benestar (e desde hai pouco tamén a prostitución!). O informe Sostenibilidad en España 2014, elaborado polo Observatorio da Sostibilidade (OS) –un observatorio cidadá creado para cubrir o vacío deixado polo observatorio oficial suprimido polo actual Goberno-, considera diversos "indicadores sintéticos ou de progreso da sociedade" alternativos ou complementarios do PIB, estimando o seu valor por comunidades autónomas para dous deles, o que nos permite situar o noso país no contexto español e mundial. En Galicia vívese tan ben como en Cataluña pero peor que en Estremadura O Better Life Index, proposto pola OCDE, "inclúe a noción de benestar alén do PIB e incorpora outras dimensións como a calidade do medio, a saúde, a forza das comunidades e a capacidade de resposta das nosas institucións" O Better Life Index, proposto pola OCDE, "inclúe a noción de benestar alén do PIB e incorpora outras dimensións como a calidade do medio, a saúde, a forza das comunidades e a capacidade de resposta das nosas institucións". Usando datos que corresponden maioritariamente ao ano 2010, o OS calcula un valor numérico para o conxunto das 11 dimensións consideradas neste indicador, cousa que non fai a OCDE. A maior valor, maior benestar. O cálculo do OS revela unha vez máis que non sempre existe unha relación directa entre o PIB por habitante e o benestar. Así, en Galicia, segundo este índice, a vida é tan boa como en Cataluña, a pesar de o noso PIB per cápita ser bastante inferior. É Estremadura, malia ter o PIB por habitante máis baixo do Estado español, está entre as comunidades nas que se vive mellor. Galicia, cun PIB maior que o estremeño, ocupa unha posición intermedia no conxunto das comunidades autónomas españolas. No caso do País Basco e Navarra si coinciden elevados niveis de PIB per cápita e de "boa vida". Ademais do cálculo do Better Life Index realizado polo OS para as comunidades españolas, resulta interesante tamén ollarmos a puntuación, de 0 a 10, acadada por Galicia en nove dimensións do benestar, información dispoñíbel en OECD Regional Well-Being. O noso país recibe un 10 en seguridade e roza o 9 en saúde, de tal xeito que, nestes aspectos, situámonos entre as rexións máis avanzadas do mundo desenvolvido. Pola contra, en emprego estamos á cola, obtendo tan só 1,7 puntos. Considerando todos os aspectos, o benestar do que desfrutamos en Galicia é semellante ao das rexións de Sardeña, Lisboa ou Hokkaido (Xapón). A nosa felicidade saelle moi cara ao planeta, se ben menos que a dos madrileñ@s Galicia sitúase no posto sete no ránking das comunidades autónomas españolas, que encabezan Canarias e Estremadura e pechan Andalucía (sobre todo pola súa esperanza de vida relativamente baixa) e Madrid (pola súa elevada pegada ecolóxica) O anterior indicador da OCDE incorpora a dimensión ambiental, mais só no que atinxe á calidade ambiental (auga e aire) a escala local. Non integra o impacto sobre o planeta do consumo de recursos naturais e das emisións causantes do cambio climático. Algo que si fai o Happy Planet Index (HPI). Ideado polo think tank británico new economics foundation, este indicador integra a esperanza de vida ao nacer, a autopercepción da felicidade e a pegada ecolóxica. Vén ser unha medida da eficiencia coa que usamos o planeta para facermos que as nosas vidas sexan máis longas e satisfactorias. Aproxímanos ao custo ecolóxico a escala global do noso benestar. A partir da metodoloxía proposta polo HPI 2.0 e o nef, validada polo economista Herman Daly, un dos grandes referentes da economía ecolóxica, o OS calculou este indicador por comunidades autónomas. A maior valor do HPI, mellor é a relación entre benestar e consumo de natureza. Galicia sitúase no posto sete no ránking das comunidades autónomas españolas, que encabezan Canarias e Estremadura e pechan Andalucía (sobre todo pola súa esperanza de vida relativamente baixa) e Madrid (pola súa elevada pegada ecolóxica). Se ampliamos o horizonte e observamos os resultados do HPI a nivel mundial salta á vista que estamos moi lonxe de vivirmos nun planeta feliz. Ningún país logrou unha calidade de vida alta –entendida como elevada esperanza de vida e como sentemento persoal de grande satisfacción coa propia vida- dentro dos límites ambientais. Os que máis se aproximan a este obxectivo, segundo o HPI, son Costa Rica, Vietnam e Colombia. E os que máis se afastan son moitos estados africanos e…os pequenos estados do golfo Pérsico –é claro que por motivos ben diferentes-. América Latina é a rexión do mundo con mellores puntuacións. Os que máis se aproximan á felicidade, segundo o HPI, son Costa Rica, Vietnam e Colombia En Galicia e no conxunto de España, a esperanza de vida é das máis altas do mundo, e estamos moderadamente satisfeitos coa vida que levamos. Porén, consumimos moita máis natureza e xeramos moita máis contaminación da que podemos. O noso benestar é ecoloxicamente insustentábel, baséase no espolio da natureza, doutros pobos e das xeracións futuras. Alta participación de Galicia no consumo español de enerxía primaria O noso benestar é ecoloxicamente insustentábel, baséase no espolio da natureza, doutros pobos e das xeracións futuras Ademais dos anteriores, o informe Sostenibilidad en España 2014 recolle outros datos de interese sobre a nosa terra. Entre os ambientais e dos sectores produtivos, un dos que paga a pena destacarmos -dada a acusada tendencia a tomar a parte polo todo e a identificar enerxía final (poñendo ademais o foco na electricidade) con enerxía primaria (materias primas enerxéticas sen transformar)-, é a elevada participación relativa de Galicia no consumo español de enerxía primaria, do 8,9% (2011), moi superior á que cabería agardar tendo en conta a nosa poboación ou o noso PIB. Unha realidade que ten bastante a ver co consumo de grandes cantidades de carbón de importación para xerar electricidade nas pouco eficientes e moi contaminantes centrais térmicas das Pontes e de Meirama. O informe Sostenibilidad en España alerta da elevada participación relativa de Galicia no consumo español de enerxía primaria Onde si nos situamos á cola, como xa comeza a ser ben coñecido, é na porcentaxe de superficie incluída na Rede Natura 2000, que protexe –é un dicir- tan só un 12% do territorio do país. O informe sostén que "a política de declaración de espazos protexidos ten sido moi ambiciosa en España tanto a escala nacional como autonómica". Galicia é a excepción, engadimos nós. En materia de calidade do aire, o OS faise eco da avaliación anual efectuada por Ecoloxistas en Acción a partir dos datos oficiais, a cal deita por terra o mito da pureza do aire en Galicia, xa que o 90% da poboación galega respira aire contaminado por un ou máis contaminantes por riba do que a Organización Mundial da Saúde (OMS) considera aceptábel.


Summary: A comunicación electoral que Ciudadanos envía a todos os domicilios pula por rematar coa protección formal da lingua galega e "parar os nacionalismos". Mentres, as dúas cartas de Pablo Casado que o PP envía en sobres separados, unha con motivo das europeas e outra das municipais, están redactadas unicamente en español.

Se xa de costume en cada campaña electoral as caixas de correo amencen cheas dos envíos postais que as candidaturas remiten a todos domicilios, neste mes de maio o número de correspondencias recibidas é o duplo por cada formación política, xa que cada unha envía en sobres separados a comunicación sobre os comicios municipais e a información sobre as europeas. Tense cuestionado se é acaído ou non que este tipo de propaganda electoral sexa subvencionada con cartos públicos e mesmo se a cantidade de papel gastada é necesaria na era dixital en que vivimos. Sexa como sexa, cada sobre identifícase cunha opción política de maneira clara nada máis recollelo da caixa de correo. Cada quen emprega un formato, cores, estilo e imaxe gráfica asociábeis rapidamente a súa candidatura. Mais tamén hai un trazo diferenciador que nun país normal non debería de selo. Trátase do uso da lingua e as posicións políticas sobre o galego. Ciudadanos só se comunica en español e chama a "parar" o galego e o nacionalismo A comunicación electoral a domicilio que envía o partido Ciudadanos unicamente está escrita en español. A carta con motivo das municipais vén envolvida nun sobre coa bandeira de España e conta nun reverso cunha imaxe de grande tamaño de Inés Arrimadas e Albert Rivera a modo de póster. No anverso figura o texto onde teiman en "acabar coa discriminación por razón de lingua en Galiza", eufemismo co que avogan por derrubar a xa feble situación da lingua galega na vida pública e a escasa discriminación positiva cara ao galego. Ciudadanos considera un agravio para a cidadanía de todo o Estado os mínimos pousos en materia de normalización lingüística Ciudadanos incide así en considerar un agravio para a cidadanía de todo o Estado os mínimos pousos en materia de normalización lingüística que aínda perviven após medidas como o decreto de plurilingüismo no ensino aplicado pola Xunta de Alberto Núñez Feixoo. Teiman por tanto no seu compromiso número un das pasadas eleccións xerais, no que promovían literalmente "acabar cos privilexios dos nacionalistas, a igualdade dos españois non se negocia". Dentro desta declaración de intencións, proclamaban que con Ciudadanos vaise "estudar e traballar en español en toda España". O sobre das europeas, coa fotografía do candidato laranxa Luis Garicano enuncia como primeiro compromiso escrito en español "imos parar os nacionalistas e populistas en Europa como xa fixemos en España" e un segundo compromiso dirixido ás políticas e políticos cataláns no exilio, que reza "imos reformar a euro orde para que ninguén poida fuxir da xustiza española en Europa". Casado e Montserrat diríxense só en español a todas e todos os galegos No PP están "centrados no teu futuro", segundo din en castelán no seu mailing. A misiva das europeas, que contén un texto de Pablo Casado e outro autoría de Dolors Montserrat, non emprega o galego. O sobre das municipais só contén unha carta escrita por Pablo Casado en castelán O sobre das municipais só contén unha carta escrita por Pablo Casado en castelán. O anverso da misiva figura en branco. Nin sequera o galego vale para incluír unha tradución da carta orixinal, como fan outras opcións políticas. O despiste ou ben a ansia uniformadora de Casado é tal que no seu texto afirma que o 26 de maio "regresamos ás urnas para decidir o futuro dos nosos concellos e comunidades autónomas", como se na Galiza estivésemos convocadas e convocados a elixir a composición do Parlamento Galego. PSOE e Unidas Podemos envían a comunicación en ambas linguas dando prioridade á versión en español En ambas linguas cooficiais na Galiza envían PSOE e Unidas Podemos a súa correspondencia electoral, iso si, a parte en galego vai pregada cara ao interior, de tal forma que ao abrir o sobre o primeiro que se visualiza é a versión española. A carta do PSOE para as europeas, asinada por Borrell e Sánchez, está nas dúas linguas mais o sobre unicamente en español co lema "A Europa que queres". A misiva de Xosé Bugallo só en galego e a de Abel Caballero en ambas linguas En canto ás municipais, no PSdeG dáse unha diferenza apreciábel dependendo de cada concello. Por exemplo, en Compostela Xosé Bugallo, candidato á alcaldía, envía a súa carta só en galego, co logo do PSdeG e o lema xenérico do partido adaptado a cada localidade, neste caso "O Santiago que queres". Mais o rexedor Vigués vai pola súa propia conta, enviando a carta nas dúas linguas, sen rastro das siglas do partido e cun lema propio: "Si, somos Vigo. Abel Caballero". A comunicación postal do BNG emprega o galego como única lingua O Bloque Nacionalista Galego envía tamén dous sobres a cada domicilio, o das municipais baixo o lema "Adiante coas ideas claras" e o das europeas sob o título "Galiza con voz propia en Europa". Toda a comunicación desta formación política figura exclusivamente en galego Ambos sobres inclúen unha carta da portavoz nacional do BNG, Ana Pontón. O das municipais tamén contén un pequeno díptico con imaxe e texto da persoa candidata á alcaldía de cada localidade. Toda a comunicación desta formación política figura exclusivamente en galego.


Summary: O candidato do PSdeG expón o seu programa nunha conferencia marcada pola detención do alcalde de Ourense

Aos socialistas mudoulles a faciana. Á primeira hora da mañá deste xoves a cúpula do PSdeG estaba convocada no Hostal dos Reis Católicos de Compostela. O candidato do partido á Presidencia da Xunta, Pachi Vázquez, interviña nun almorzo informativo do Fórum Europa para expoñer as liñas mestras do seu proxecto con vistas ás eleccións do 21 de outubro. E así o fixo, nun discurso no que Vázquez semellou sentirse cómodo debullando propostas electorais. Pero no transcurso do coloquio o líder socialista recibiu, con expresión de evidente estupor, a nova de que o alcalde de Ourense, Francisco Rodríguez, viña de ser detido. Mentres, dirixentes da formación como Francisco Caamaño, Xosé López Orozco ou José Ramón Gómez Besteiro acudían aos seus teléfonos móbiles á procura de información e intercambiaban xestos de sorpresa e preocupación. "Non sabemos absolutamente nada", repetían con incredulidade ao seren consultados. "Hai que escoller entre as grandes fortunas e os pensionistas" Pero mentres todo isto sucedía Vázquez continuaba a falar do que tocaba, primeiro dende o descoñecemento dos acontecementos e despois, tentando deixalos a un lado ata o remate dun acto no que o cabeza de cartel do PSdeG puxo a ollada na parte económica do seu programa como vía para mudar a xestión do "sufrimento" pola do "crecemento". Neste sentido Vázquez fai especial fincapé na súa intención de subirlles os impostos ás rendas máis altas, a comezar por un incremento do IRPF para quen gañe máis de 120.000 euros ao ano. Cuestionado por unha eventual fuga de fortunas cara a fóra de Galicia, espantadas por esa taxa, Vázquez ofreceu unha sentenza contudente: "hai unha teoría que vén funcionando" segundo a cal "se lles cobramos, marchan". "Para non pagar tampouco pintan moito aquí", resolve, nun contexto no que as grandes fortunas teñen que colaborar co noso país", xa que, nun momento no que cómpre incrementar os ingresos, "hai que escoller entre as grandes fortunas e os pensionistas, entre que os enfermos teñan que pagar os medicamentos con recursos que non teñen ou que as grandes fortunas" asuman a suba do imposto sobre a renda. As facturas, "no caixón dos empresarios" Pachi Vázquez formula esta reforma fiscal nun contexto no que o presidente do Goberno galego, di, non pode limitarse a exerce de "contable" para cadrar os límites de déficit e así presumir de "solvencia", actitude que lle atribúe a Feijóo. Este xeito de proceder deriva, ao seu xuízo, no que considera "un segredo a voces en Galicia", que "hai centos de empresas galegas que tiñan que cobrar da Administración e non están cobrando" e "centos de empresarios que non acaban de crer" que Feijóo "diga que paga a 50 días cando levan máis de dous anos agardando". Para Vázquez este tipo de procedemento só se poden "entender dende a vaidade persoal" do actual presidente que, por exemplo, non se acolle ao plan de pagamento a provedores do Goberno central cando ten "a centos sen cobrar". O outro piar da "cosmética contable" da Xunta está para Vázquez no peche anticipado do exercicio económico, datado o pasado ano no 30 de setembro e que neste 2012 se producirá, segundo Feijóo, ao longo de outubro. Así e todo, o candidato socialista sinala que "dende o 30 de xullo" na Xunta "xa non se reciben facturas na maior parte das delegacións do Goberno", algo que só serve para "chegar vivos ás eleccións" pero que "está a levar por diante milleiros de postos de traballo". A opacidade do Goberno impídelle ao PSdeG coñecer a situación real das contas públicas, asegura, polo que "non me podo comprometer máis que a que cando cheguemos ao Goberno, contarlle a verdade a este país" sobre "o que debemos".