Summary: O sábado á mañá arrincou o VII Congreso da CIG, que ten lugar en Compostela baixo o lema "Coa CIG somos máis fortes". Fíxoo coa presentación do Informe de Xestión, que correu a cargo do secretario xeral, Suso Seixo, e que foi aprobado co voto favorábel da práctica totalidade das persoas asistentes (458 votos), ningún en contra e 3 abstencións.

Comeza a xornada vespertina do VII Congreso da CIG, que avalou a aposta do sindicato na mobilización e o conflito. Durante a mañá, as persoas que asistiron ao congreso, votaron o informe de xestión da executiva saínte con 458 a favor, ningún en contra e tres abstencións. Suso Seixo, quen deixará a Secretaría Xeral este domingo após 16 anos á fronte, foi o encargado de defender o informe de xestión que recolleu os resultados do traballo desenvolvido neste período. Unha etapa caracterizada por unha CIG protagonista da loita sindical, das mobilizacións e das alternativas. A mellora dos índices de afiliación – a CIG é a primeira forza de Galiza en número de afiliadas e afiliados- e os moi bos resultados nas eleccións sindicais, a tan só unhas centésimas de ser a primeira forza en representatividade nas empresas foron outras das características salientadas por Seixo na súa intervención. Retrocesos O secretario xeral da CIG fixo fincapé nas políticas económicas e laborais impostas pola troika que "supuxeron a perda de miles de postos de traballo e o empobrecemento de amplos sectores da sociedade, ao tempo que se protexían os intereses do sector financeiro, pola vía de axudas, do crédito barato e da especulación coa débeda pública". Após criticar o carácter "antisocial" da UE e a súa política contraria ás persoas refuxiadas, Seixo centrouse na situación socioeconómica, laboral, política e sindical da Galiza e do Estado español. Puxo a mirada nas consecuencias das reformas laborais e no retroceso nos dereitos da clase traballadora, "estamos a falar dun calculado e continuado proceso de desmantelamento do dereito do traballo a prol da parte máis forte nas relacións laborais, a prol do capital". Á denuncia do desregulamento e flexibilización das condicións en materia como a contratación, o despedimento, a xornada, o salario ou a negociación colectiva, sumou a crítica ao desmantelamento do sistema de protección social. A continuación, Seixo ofreceu unha radiografía das consecuencias das citadas políticas: perda de poboación activa; perda de postos de traballo; miles de persoas desempregadas; máis contratación temporal; perda xeneralizada de poder adquisitivo dos salarios; recorte de gasto público en servizos públicos esenciais e, en moito casos, a súa privatización e caída da capacidade produtiva, nuns casos, e perda de control por parte do capital galego, noutros, de sectores produtivos básicos. Seixo criticou a "incapacidade do goberno galego, do PP" para actuar en defensa dos intereses de Galiza Neste contexto, puxo de manifesto a "incapacidade do goberno galego, do PP" para actuar en defensa dos intereses de Galiza. Acusouno de actuar "como salvagarda do neoliberalismo e dos intereses das grandes empresas e da oligarquía española". Loita sindical O secretario xeral salientou que a CIG centrou a súa acción sindical en combater os recortes de dereitos cunha actividade constante. Considerou que, malia a situación do mercado laboral e da paralización e empeoramento que se deu n a negociación colectiva, conseguiuse activar un nivel de conflitividade e de mobilización social importante que se materializou en conflitos e accións reivindicativas vinculadas a cuestións como despedimentos individuais ou colectivos; deterioro dos servizos públicos; non pagamento e non cotización de horas extras, acoso laborais, represión sindical, mellora salarial ou as propias campañas sobre temas xerais promovidas pola CIG. A respeito da negociación colectiva, denunciou a parálise que está a sufrir, así como o retroceso de convenios como consecuencia das sucesivas reformas laborais, "feitas para debilitar a capacidade de presión da clase traballadora". Aínda que especificou que, de momento, os casos de convenios de empresa que minoraron as súas condicións de traballo e salarios non son moi numerosos, advertiu de que esas circunstancias "contaron coa inestimábel colaboración, nuns casos de CCOO e noutros de UXT, que chegaron a pactar até reducións nos salarios superiores a 200 euros ao mes". Para finalizar, Suso Seixo fixo un percorrido polos centos de iniciativas desenvolvidas pola CIG no último período. Non esqueceu o traballo desenvolvido en materia de igualdade de xénero e a implicación da CIG na loita feminista, como tampouco a loita constante en defensa do noso idioma. Carril será proclamado secretario xeral o domingo Durante a tarde, presentaranse, debateranse e votaranse os relatorios. Ademais, presentarase a candidatura. A votación de cargos e membros da Executiva Confederal, a Secretaría Xeral e a Comisión de Garantías terá lugar na xornada do domingo, que será cando Paulo Carril tome o relevo de Seixo. Paulo Carril, quen encabeza a candidatura de consenso que se presenta ao VII Congreso da CIG, a admitiu que é "difícil" relevar unha persona como Suso Seixo e fixo fincapé na necesidade de "coller a forza necesaria" para afrontar o momento actual a través dun sindicalismo "combativo e asembleario". En palabras de Carril, o obxectivo pasa por "tirar abaixo" todas as reformas laborais, así como "a brutal política de recortes que provoca un crecemento do empobrecemento e das desigualdades sociais",


Summary: As centrais CIG, CC.OO., UGT, ANPA e STEG comparecen en conferencia de prensa para botar embaixo a idea trasladada pola consellaría de Educación ao redor do inicio do novo curso: máis crianzas e menos docentes non pode ser sinónimo de normalidade

A consellaría de Educación ofreceu nesta quinta feira unha boa metáfora do que foi a súa xestión co ensino público nos tres últimos anos. Entrementres voceir@s de catro centrais sindicais ofrecían unha conferencia de prensa conxunta para desmontar a imaxe de "normalidade" que Jesús Vázquez quixo trasladar co gallo do inicio do novo ano académico, un traballador pasaba a máquina de chapodar na herba. "O profesorado está farto de reformas educativas. A Xunta xoga co ensino como arma arreboladiza, e non temos tempo de nos actualizar". Deixouno claro nesa conferencia de prensa Julio Díaz, voceiro da ANPE, lembrando que esta central sindical leva anos reclamando que se destine ao ensino entre o 6 e o 7% do PIB, mais o orzamento é "cada vez menor e centrado na concertada". 225 millóns ao ano para a privada-concertada"Escollemos este emprazamento atípico --o enreixado da antiga entrada á consellaría de Educación-- porque aí detrás se concentran os responsábeis dos recortes", sinalou Anxo Louzao, secretario nacional da CIG-Ensino, que acusou máis unha vez o PP de ser "unha fábrica de desempregados" e de apostar polas bondades do ensino privado-concertado en detrimento do público. O dato: 225 millóns ao ano van parar a centros concertados, e 3 deses millóns repártense entre cinco colexios que separan as crianzas polo sexo, facendo da educación un negocio e empregándoa como vara para impor unha ideoloxía, a da Igrexa católica. Cómpre dicir que os recortes de profesorado non afectan á materia de Relixión, pois parece que o alumnado ten dereito a cursala: abonda cunha soa persoa que a reclame para que se habiliten aula e docente. Un "sobreesforzo" para docentes e crianzasNa valoración que Vázquez fixo do novo curso gabouse de que había máis alumnado matriculado, mais non explicou que na Galiza haberá 1.000 docentes menos para @s atender, 90 mil en todo o estado. No "sobreesforzo" que farán @s profesionais do ensino incidiu Machús Fernández, de CC.OO., quen explicou que "nos centros de primaria hai interinos que chegan ao mesmo tempo que o alumnado", impedindo deste xeito o traballo previo de planificación. Os datos desta central sindical rexistran 60 docentes de secundaria coas oposicións aprobadas "pendentes dunha substitución para empezaren a traballar". A (contra)reforma educativa que prepara o goberno español retrotrae o sistema educativo "aos anos do franquismo", coa proba da reválida, engadiu Louzao, manifestando a súa sorpresa porque o conselleiro "afirma non ter datos" sobre o panorama educativo actual "mais cuestiona os que facilitamos nos sindicatos. Como non vai saber cantos profesores hai? Suponse que pagar haberá que lles pagar?", inquiriu o secretario nacional de CIG-Ensino. De volta a tempos "predemocráticos"Coa súa valoración cadrou Mercedes Alonso, de STEG, ao sinalar que as políticas do PP "lévannos a tempos predemocráticos". Recorreu ao informe Pisa para sinalar que "alí onde mellor vai a educación é onde a pública prima sobre a privada", e subliñou que máis crianzas e menos docentes se traduce en "menos calidade e menos atención". Pola súa banda, Marcelino Brea, de UGT, situou os recortes no ensino público no marco da estratexia de "desmantelamento do estado social", e lembrou a mobilización desta cuarta feira en defensa da escola pública no rural como preámbulo doutras xa convocadas. A seguinte: o 17 de setembro a partir das 8.30h diante da consellaría de Educación, en San Caetano. Convoca a Plataforma galega en defensa do ensino público cadrando co inicio das aulas na secundaria.


Summary: Sada anunciou este sábado que recorrerá o apartado da sentenza da Audiencia da Coruña sobre o Pazo de Meirás. Concretamente aquel que se refire a que os herdeiros de ditador eran "posuidores de boa fe". O concello insta ao Estado español, á Xunta e á Deputación e Concello da Coruña a que se sumen ao recurso.

O Concello de Sada solicítalles ao Estado español, á Xunta da Galiza e a Deputación e Concello da Coruña que sumen á presentación de recurso contra a "liquidación de estado posesorio como posuidores de boa fe" dos herdeiros de Franco en relación ao Pazo de Meirás. Aínda que se felicitan do fallo confirmatorio respecto do principal, a incorporación do Pazo de Meirás ao Patrimonio Público, o Concello de Sada recorrerá o apartado concreto relativo á liquidación do estado posesorio como de boa fe, e solicita expresamente que as outras partes, en especial ao Estado, formalicen tamén seus recursos en tal sentido. Así é a súa resposta a confirmación da sexta feira por parte da Audiencia da Coruña en relación a que o Pazo de Meirás é propiedade do Estado español. Ratificábase así unha sentenza histórica acadada desde Galiza e que supón o paso ao patrimonio público dun inmóbel conseguido "coa represión do Estado fascista, da ditadura e do totalitarismo de Franco", recalcan desde o goberno municipal de Sada. A corporación mostra así a súa discrepancia dos fundamentos contidos na sentenza de Meirás, aínda que se felicita de que se manteña en pé o decisivo, "a incorporación do Pazo ao patrimonio público". O goberno local non comparte varias das consideracións contidas nos fundamentos da sentenza, e, moi especialmente," a declaración como posuidores de boa fe dos herdeiros do ditador e a conseguinte incorporación ao fallo da obriga de liquidación posesoria en tal condición". Unha cuestión que obriga a abonarlles aos Franco os gastos necesarios senón tamén os gastos útiles e, moi especialmente, a consolidar a favor desa familia todos os ingresos xerados polo Pazo e non compensalos na liquidación. "Ou, o que é o mesmo", explican desde o concello, "de acordo co fallo os Franco quedan cos ingresos e o Estado estaría a abonarlles os gastos desde 1975". Algo que o alcalde de Sada considera non axustado a dereito, dado que, "tal e como recollía a sentenza do Xulgado, a posesión dos herdeiros do ditador debe ser considerada como de mala fe". Para o edil, manter que eran descoñecedores ou ignorantes da posesión ilegal do Pazo e das condicións nas que Franco o adquiriu e o gozou "non é críbel". "Os Franco non poden resultar beneficiados da posesión dun ben detentado ilegalmente desde a súa orixe, apropiándose e consolidando os ingresos obtidos durante tantos anos. Franco actuou de mala fe e os seus herdeiros, tamén", subliña o alcalde. O goberno local lembra que a sentenza da Audiencia omite o feito de que o ditame da comisión de expertos, no que fundamenta parte da súa decisión, contou cun voto particular do Concello de Sada, que, precisamente argumentaba a consideración posesoria como de mala fe.


Summary: Os colectivos en defensa da sanidade pública fretan autobuses a Compostela desde a totalidade das comarcas galegas.

A manifestación nacional en Santiago de Compostela de 14 de novembro en defensa da Atención Primaria quenta motores nas diversas comarcas galegas. Hoxe mesmo, en Santiago de Compostela membros da plataforma SOS Sanidade teñen realizado un reparto de propaganda na zona da Praza de Abastos e despregado unha faixa en defensa da sanidade pública. Os actos explicativos sucédense ao longo do país. A sección mariñá de SOS Sanidade ven de anunciar unha recollida de sinaturas para o próximo 9 de novembro na porta principal do hospital da Costa. Segundo sinala a voceira do colectivo, Montse Porteiro "o acto pretende informar a veciñas e veciños dos motivos para mobilizarse en defensa dunha sanidade pública de calidade e nomeadamente da Atención Primaria, que nestes momentos atópase nunha situación de desmantelamento completo" Porteiro denuncia a "falta de profesionais, sobrecarga de traballo por ter que asumir pacientes de compañeiros que piden permisos sen cubrir, orzamentos escasos, e xornadas laborais con pacientes a atender non asumíbeis". Críticas pola situación do Hospital da Costa en Burela A voceira de SOS Sanidade na Mariña crítica a situación do hospital da Costa afirmando que "detrás dunha fachada moi bonita atópanse múltiples carencias e poucas o ningunha solucións aos problemas do hospital nestes momentos de insuficiencia de medios é cando se ve quen é o que realmente está a mentir a mariñás e mariñaos". A protesta convocada por SOS Sanidade para o 14 de novembro vai partir ás 12:00 desde a Alameda Compostelán e nela agardan os organizadores unha presenza masiva como testemuñan os autobuses previstos desde diversas localidades galegas. SOS Sanidade é unha plataforma en de defensa da sanidade pública, da que fan parte ducias de colectivos sociais, as principais organizacións sindicais galegas e forzas políticas como o BNG, o PSdeG, Unidas Podemos ou Esquerda Unida.


Summary: O persoal de San Cibrao e auxiliares maniféstase hoxe en Compostela.

Principiou a folga en Alcoa, unha mobilización máis no calendario dos traballadores e traballadoras da factoría de San Cibrao contra a decisión da multinacional de despedir 534 operarios e operarias da planta. Esta cuarta feira, e fronte á sede central da Xunta, en Compostela, o persoal da factoría situada na Mariña protagonizará unha protesta.


Summary: O colectivo realizou en Compostela o seu II Encontro, no que participaron representantes do Foro Galego.

"Un punto de partida para un dialogo aberto sobre o País que desexamos e da En Marea que queremos como instrumento de unidade popular". Así cualifican desde o colectivo Marea Aberta o obxectivo do seu II Encontro, no que tomaron parte membros do Foro Galego, outra das pólas que integran En Marea. Nesa cita aprobouse "trasladar a todas as persoas e colectivos que se senten participes do proxecto do cambio a necesidade dun debate sincero e leal, aberto e transparente". Nun comunicado informan que entre as conclusións da xornada, está a de que a aposta das forzas do cambio debe ser un "cambio de carácter ético, social e plurinacional; e non so estético" polo cal é necesario " recuperar a iniciativa política perdida no último ano". Tamén chaman a "afianzar e ensanchar o cambio nos concellos Para Marea Aberta faise necesario volver a ilusionar sobre os dous elementos que deron a forza á Marea: "a necesidade de cambio e a unidade na pluralidade interpretado en formato da cooperación entre persoas".


Summary: Nova edición das 'Palabras con memoria' de Ramiro Torres.

embriado/a.- 1.-Impedido/a, tolleito/a. 2. Mal feito/a. Exemplo.- "A avoa ten as pernas embriadas, por iso anda en cadeira de rodas". "Parece mentira que corra tanto con esas pernas embriadas". Lugar de escoita.- 1.- Zona Eo-Navia. 2.- San Xiao (Corno do Boi)- Toques.Fonte.- Daniel GV e M. Quintela Gómez. ghosefello.- Peixe raro. Persoa fea. Lugar de escoita.- Muxía. Fonte.- Proxecto Buserana de Muxía. macano.- Feo. Exemplo.- "Era moi macano e porco". Lugar de escoita.- Cerceda. Fonte.- Susana Amadeo Martínez./CPI O Cruce de Cerceda. marafallo (1).- Persoa moi fea. Exemplo.- "Tes unha moza que é un marafallo". Lugar de escoita.- O Morrazo. Fonte.- Grupo Maré do Morrazo. Outros apuntamentos.- Formado por Salvador Castro Otero, Lucía Durán Paredes, Xosé Manuel González Barreiro, Henrique Harguindey Banet, Xosé Martínez García, Ramón Rocamonde Gómez e María Emma Tilves Pazos. mazaroco.- (Ademais de significados xa recollidos) Dise en ton despectivo, da persoa que é pequena e mal feita. Exemplo.- "Maruxa tanto esperou en casar e foi escoller o mozo máis mazaroco da parroquia: pequeno, gordo e mal feito".Lugar de escoita.- Carbeiral- Bardaos (San Sadurniño). Fonte.- Avelino Sanjurjo Beceiro. socotroco.- Feo/a.Exemplo.- "Ese/esa home/muller é un socotroco".Lugar de escoita.- Carnota.Fonte.- Miguel Ángel Pérez Álvarez.


Summary: Un pavo indultado no Día de Acción de Grazas. Festa e comida, moi propia para estas datas a película que nos achega o noso crítico na súa sección das quintas feiras.

FREE BIRDS (VAIA PAVOS!) Título orixinal: Free Birds (Turkeys)Ano: 2013Duración: 91 min.País: Estados UnidosDirector: Jimmy HaywardGuión: Craig Mazin, John J. Strauss, David SternMúsica: Dominic Lewis SINOPSE O pavo Reggie é indultado no Día de Acción de Grazas e vai vivir á mesmísima Casa Branca xunto á filla do Presidente dos Estados Unidos que o adopta. Un día topa con outro pavo que rolda pola zona, Jake, e xuntos emprenden unha viaxe ao pasado nunha máquina do tempo que está probando o exército norteamericano para tratar de impedir que o pavo sexa o prato principal da cea principal de Acción de Grazas. CRÍTICA A pesar de tratar unha das festa máis iankis e tan culturalmente afastada das nosas coma é o Día de Acción de Grazas, a película trata xa desde os títulos de crédito iniciais de xeneralizar o concepto deixando claro que as festas, sexan de onde sexan, son a escusa perfecta para sentarse á mesa a papar e pórse cegos. E iso é unha verdade coma un mundo. Creo que en xeral somos bastante expertos en festas gastronómicas, non si? E senón só hai que mirar o calendario e tratar de sinalar nel as máis de 1.000 festas gastronómicas que hai distribuídas ao longo do ano no noso país. Farían falla lustros para poder acudir a todas sen morrer no intento, xa que moitas ademais son no verán. En fin, que pasado este trámite de sentir menos lonxe unha festa tan americana (e canadense tamén) coma é o Día de Acción de Grazas, atopámonos con que, aparte dunha aventura de pavos falantes, temos que a trama ten unhas boas doses de ciencia-ficción, xogando de cerca con "Regreso ao futuro", máis un chisco de "Terminator", polo de lograr que non suceda algo no futuro, e sobre todo con bastantes similitudes a "O tempo nas súas mans" (1960, George Pal), polo de axudar a liberar a un pobo que serve de alimento a outro. Son parecidos simplemente razoables que non son moi evidentes para a rapazada así que os pais non teñen moito de qué preocuparse. Iso si, nos USA foi cualificada coma PG (Parents Guidance Suggested), é dicir, que se recomenda que os nenos vaian acompañados dos pais porque algún material pode non ser apropiado. Coñecendo o puritanismo americano iso é bo sinal. De feito as razóns principais para dar esa cualificaron consistiron en detalles tan chorras coma que: o pavo protagonista namórase dunha pava, hai pelexas entre os protagonistas e porque os peregrinos son cazadores. Sen comentarios… "Aparte dunha aventura de pavos falantes, temos que a trama ten unhas boas doses de ciencia-ficción" A trama vai de dous pavos, dun suposto presente, que se meten nunha máquina do tempo para volver ao século XVII e impedir así o Día de Acción de Grazas. Con permiso de facer un xogo de palabras doado, estamos ante un guión moi pavero. Hai algún cazapo coma o uso de dinamita e de certas armas moito antes de que se inventaran, e tamén non chega a callar de todo ben a relación humanos-animais, pero hai aventura, comedia e, coma non podería ser doutra forma, o intento de transmitir certos valores para os rapaciños: a lealdade, o espírito de superación, o ser diferente, o valor da amizade... pero sen adoutrinar. Ademais é moi de agradecer que non se poñan a cantar sen vir a conto no medio da historia. Detrás do proxecto están os Estudios Real FX Creative, con moi escasa experiencia en filmes de animación, pero que cumpre con nota no detalle visual. Animación áxil e de calidade á altura das grandes produtoras. No son está a Skywalker sound, de Lucas Arts, que asegura tamén uns bos efectos sonoros. De feito estivo nomeada aos premios Annie no apartado de Mellor Música. A película non aporta nada novo pero tampouco é pretenciosa. O único que pretende é entreter sen máis, e a verdade é que o acada. Gustará aos nenos e divertirá aos maiores que poderán botar unhas cantas risas. Recomendable como alternativa para sacar aos cativos da casa nestas datas vacacionais. E ollo que os títulos de crédito van con sorpresa, avisados quedades.


Summary: A xestora do partido aproba o calendario para poñer fin a unha interinidade que se achegará aos dous anos. As candidaturas ao liderado terán que ser rexistradas a comezos de setembro e o Congreso Nacional celebrarase a finais de outubro

Case dous anos despois, a secretaría xeral do PSdeG volverá estar dirixida o vindeiro 8 de outubro por unha persoa elixida co voto da militancia do partido. A xestora do PSdeG aprobou este mércores, apenas vinte días despois de que a nova dirección federal encabezada por Pedro Sánchez lle devolvese as competencias para facelo, o calendario das primarias e mais do Congreso Nacional, cita que o partido non celebra dende setembro de 2013, cando fora ratificado o liderado de José Ramón Gómez Besteiro, e que vén e ser fixada para os días 27, 28 e 29 de outubro. As persoas que queiran optar á secretaría xeral terán que formular as súas precandidaturas entre o 4 e o 5 do vindeiro mes de setembro. Dos días 7 ao 20 dese mesmo mes desenvolverase o proceso de recollida de avais, un primeiro limiar que as candidaturas cruzarán se obteñen, cando menos, o apoio do 10% da militancia. Isto implica, atendendo ao censo galego das últimas primarias federais -10.394 militantes-, que a cifra de avais necesarios seguirá a roldar os 1.000, como xa sucedera na elección da candidatura á Presidencia da Xunta -daquela foran, concretamente, 1.010-. As candidaturas ao liderado terán que ser rexistradas a comezos de setembro e o Congreso Nacional celebrarase a finais de outubro Tras ese primeiro proceso as candidaturas presentadas serán proclamadas do 21 ao 25 de setembro e, xusto a continuación, do día 26 dese mesmo mes ao 7 de outubro, será a quenda para a campaña interna. As previsións da comisión xestora que encabeza Pilar Cancela contemplan que entre os días 9 e 13 de outubro serán resoltos os posibles recursos e proclamada a elección definitivamente. Neses mesmos días celebraranse as asembleas para a elección das persoas que actuarán como delegadas no Congreso Nacional que renovará o resto de órganos internos e mais os documentos políticos da formación. Tres nomes e ausencia do 'susanismo' Leiceaga, Caballero e Villoslada manifestaron a súa intención de concorreren ao proceso O inicio da fin da interinidade na dirección socialista galega chega nun momento no que xa son tres os dirixentes do partido que expresaron a súa vontade de concorreren ás primarias, os tres considerados na órbita do actual líder federal. Así, nas últimas semanas o que fora candidato á Xunta e actual voceiro parlamentario, Xoaquín Fernández Leiceaga, o dirixente vigués Gonzalo Caballero e mais o deputado coruñés Juan Díaz Villoslada -que convocou a prensa para este xoves, tras coñecer o calendario- manifestaron a súa disposición a presentárense. Nun contexto no que semella altamente improbable que cargos que apoiaron a Susana Díaz nas primarias federais -e a José Luis Méndez Romeu nas galegas- impulsen algunha candidatura, resta saber se Leiceaga, Caballero e Villoslada darán o paso adiante de vez e, caso de facéreno, se chegarán á fin do proceso ou apostarán por algunha alianza -caso da pechada polos propios Leiceaga e Caballero nas primarias para a Presidencia-. Do mesmo xeito, non está pechada aínda a posibilidade de que novos nomes se sumen á lista de candidaturas.


Summary: Só en IVE, un inmoble de 150.000 euros terá un sobre custo de 6.000 euros. Os expertos apuntan que, no curto prazo, apenas variará o prezo da vivenda en España e prevén un aumento de vendas antes de 2013, aproveitando as vantaxes fiscais

A vivenda, un malogrado sector en plena crise, recibiu un duro golpe no Consello de Ministros do pasado venres 13, cando o Executivo aprobou, ademais dunha suba do IVE, a fin das desgravacións por compra de primeiro inmoble a partir de 2013 ou o recorte das axudas ao alugueiro para os mozos, a coñecida como Renda Básica de Emancipación. O portal inmobiliario Idealista recolle nun estudo que, atendendo a estas novas variables, a compra dunha vivenda en España encarecerá a partir de 2013 en máis de 25.000 euros, no caso dun inmoble de 100.000 euros hipotecado nun 80%, a causa, en concreto, do incremento do IVE e do fin de desgravación por compra. En concreto, segundo apunta este estudo, o aumento do tipo impositivo, que pasa dun 4% a un 10% suporá un sobre custo de 9.000 euros sobre unha vivenda de 150.000 euros, que, neste momento conta cun pago de IVE de 6.000 euros, mentres que a partires do 1 de setembro, cando entre en vigor o aumento impositivo será de 15.000, ou o que é o mesmo 1,5 millóns de pesetas máis. Nunha vivenda de 250.000 euros os impostos pasarán de 10.000 a 25.000 euros No caso dunha vivenda valorada en 250.000 euros o aumento é moito maior. Só coa suba do IVE, pasará de ter impostos por valor de 10.000 euros a ascender a 25.000 euros. É dicir, terá un sobre custe de 15.000 euros. Nun segundo apartado, a fin da desgravación por compra de vivenda conlevará tamén unha suba do importe total a pagar por unha vivenda a longo prazo, xa que esta medida se repercutirá ano a ano a partir do vindeiro 1 de xaneiro. Segundo o mesmo estudo de Idealista, si se adquire unha vivenda de forma individual (co custe hipotecario sobre unha soa persoa) unha vivenda de 250.000 euros con unha hipoteca sobre o 80% do importe a 25 anos (a que se considera en España hipoteca media), cun interese do 4%, ao final deses anos, por desgravacións, un español aforraría máis de 33.000 euros (33.900). No caso dunha hipoteca por un importe inferior, de 100.000 euros, o aforro por desgravación será, en 25 anos, de 19.000 euros. Se a este caso paradigmático se lle suman os 6.000 euros adicionais de IVE para a mesma vivenda, supón un sobre custe de 25.000 euros, segundo os cálculos da web. Aumento de operacións O IVE entrará en vigor a partir do vindeiro 1 de setembro, pero a desgravación seguirá vixente en todas aquelas vivendas que se compren antes de 2013, polo que o xefe de estudos de Idealista.com, Fernando Encinar, prevé que durante os meses que restan antes de 2013 aumente de xeito significativo a compravenda de vivendas por parte, sobre todo, de "indecisos". "Podemos asistir a unha especie de rally alcista de vendas, como aconteceu en 2010 cando o Goberno socialista eliminou a desgravación por parte dos compradores", sinala. "Podemos asistir a unha especie de rally de vendas, como aconteceu en 2010" En canto aos prezos, o profesor de Economía Financiera da Universidad San Pablo CEU, Miguel Córdoba, apuntou que a alza e a baixa do valor da vivenda no mercado "está moito máis relacionado coa situación de stock nos bancos e cos promotores inmobiliarios", e non tanto, sinala, co aumento da demanda. Neste senso, apunta que no que queda de ano 2012 "estas medidas non terán apenas impacto sobre os prezos, que seguirán baixando ata chegar a un hipotético chan que, coido, chegará a mediados de 2013, cando os prezos nas cidades teñan baixado xa un 40%". A partir deste momento, asegura Córdoba, "podemos comezar a falar dun mercado inmobiliario que siga a lóxica de sempre".


Son tempos difíciles e sábeno mellor ca ninguén tantas galegas e galegos que non ven claro que futuro lles ofrece un sistema económico empeñado en repetir receitas fracasadas, cuxo custe sempre corre a cargo dos mesmos. Son tempos difíciles nos que dirixentes europeos dos Estados membros continúan a sacralizar a estabilidade e o déficit, aínda a costa de que iso supoña, como no caso do Estado español, un recorte cifrado en 40.000 millóns de euros, un axuste brutal que só afondará na recesión económica e na ausencia de investimentos que actúen como incentivo para a creación de emprego. Son tempos difíciles porque a crise converteuse na escusa, na moeda de cambio para aplicar políticas ultraliberais que, con presa e sen pausa, desmantelan un estado de benestar que tanto custou construír. Crise como comodín do que se bota man para facer a poda de dereitos que parecían intocables: sanidade pública e de calidade, educación cos mesmos requisitos, protección social, cobertura para o desempregado, pensións que manteñan o poder adquisitivo, reducións salariais xeneralizadas baixo a consigna de traballar máis por menos, flexiseguridade obsesiva. Son tempos difíciles porque os potentes altofalantes do status quo pretenden convencernos de que este vieiro que impoñen os mercados, coa inaceptable complicidade dalgunha asentada dirixencia política, é o único posible. Convencernos de que é inútil revelarse, protestar, indignarse, propoñer alternativas non só máis xustas e solidarias, senón tamén máis eficaces. Pero nestes tempos difíciles non hai cabida para a resignación senón que, máis ca nunca, é imprescindible usar todos as ferramentas de pensamento e actuación, de acción e de traballo, todos os mecanismos para loitar por unha sociedade xusta socialmente, solidaria, das persoas. Cuestionando con propostas alternativas, como as que defende o BNG, o paradigma neoliberal que nos afoga e reclúe en calexas con muros. Porque os muros tamén poden quebrarse formulando propostas, como facemos dende o nacionalismo e dende a cidadanía galega. E neste momento no que o poder do capital improdutivo quere impor a súa visión como única posible, a chegada de Praza Pública tamén servirá para enriquecer o panorama informativo do noso país, un medio innovador que, ademais, aposta pola nosa lingua. Os meus parabéns a todas e todos os que o facedes posible.


Summary: Arredor de 400.000 persoas morreron en Siria desde o comezo dunha guerra civil que levou á emigración de oito millóns de persoas, nun conflito onde países como Turquía e os Estados Unidos continúan intentando acabar co Goberno sirio unha década despois.

As Forzas Armadas da República Árabe Siria informaron onte de que dous civís faleceron nun bombardeo israelí á 1.26 da madrugada na provincia de Homs, no oeste do país, nun ataque repelido polas defensas antiaéreas que, sinala SANA, acabaron coa meirande parte dos foguetes pero non puido evitar o impacto que tamén provocou feridas a un civil máis e seis militares. O Observatorio Sirio para os Dereitos Humanos elevou o número de defuncións a catro, dúas producidas polo bombardeo e dúas pola caída de restos dos proxectís interceptados polo Exército sirio. Centos de persoas morreron en Siria en 2021 a mans dos mísiles disparados por Israel desde o territorio ocupado no Líbano. O máis mortífero tivo lugar en xaneiro, cando se rexistrou o óbito de 57 soldados, nuns ataques que incrementaron a súa frecuencia nas últimas semanas, mais que responden á estratexia que estivo desenvolvendo desde o comezo da guerra en Siria hai máis dunha década. Coa xustificación pública de loitar contra Hezbolá, a forza política e armada libanesa sustentada por Irán que está en Siria apoiando a Bashar al-Asad, presidente da República, Israel estivo provendo de armas e subministracións aos xihadistas que encabezaron a sublevación contra o Goberno sirio, como desvelou un informe interno dos cascos azuis da Organización das Nacións Unidas, do mesmo xeito que fixeron países como os Estados Unidos, Turquía, Reino Unido, Francia, Catar ou Arabia Saudita. Ademais, estes Estados tamén estiveron efectuando ataques aéreos contra as posicións das Forzas Armadas sirias e dos seus aliados. Porén, o apoio de Rusia permitiu ao Exército sirio recuperar o terreo máis aló do Éufrates e acabar co Estado Islámico no país. Inxerencia estranxeira Na actualidade, aínda que o gabinete de al-Asad controla a maioría do territorio, o Estado continúa fragmentado mentres proseguen os choques en distintas partes do país. A segunda feira, unha explosión en Deir Ezzor matou un número aínda sen determinar de soldados sirios, ao tempo que avións rusos atacaban as forzas amparadas polos otomanos tras rachar unha tregua temporal en Idlib. Nesa zona, Turquía apadriña dous territorios após entrar en Siria para evitar o avance das Forzas Democráticas Sirias (SDF), impulsadas polas Unidades de Protección Popular kurdas (YPG) para loitar contra os xihadistas no Kurdistán sirio; co obxectivo último de evitar o contacto territorial coa zona kurda situada dentro das fronteiras estatais turcas. Tanto o Goberno de salvación sirio -maioría xihadista- como o Goberno interino sirio están avalados desde a disgregación da oposición pola presenza militar turca. No sur, son os Estados Unidos os que patrocinan os dominios do chamado Novo Exército sirio. O único protoestado que colabora activamente co Executivo de al-Asad é o controlado polas Forzas Democráticas Sirias no norte do país, liderado pola rexión de Rojava.


Summary: O candidato ás eleccións europeas de Compromiso por Galicia, Juan Carlos Piñeiro Docampo, anunciou nunha visita a Expomar a celebración no noso país dunha conferencia europea "ao máximo nivel" para tratar os temas cruciais da pesca galega.

Unha conferencia europea para tratar as problemáticas da pesca galega decorrerá en Galiza no vindeiro mandato da Unión Europea, segundo anunciou Juan Carlos Piñeiro, secretario xeral de Compromiso por Galicia e candidato por esa formación á eurocámara, dentro da coalición CEUS, xunto ao PNV e Coalición Canaria. Desde Expomar, feira do sector marítimo-pesqueiro que se celebra estes días en Burela, Piñeiro Docampo anunciou a celebración da conferencia europea de pesca "ao máximo nivel" na que participarán deputadas e deputados de diversos países do Partido Demócrata Europeo (do que forman parte PNV e Coalición Canaria) e de ALDE, o eurogrupo dos partidos liberais. Nese sentido indicou que tanto PDE como ALDE "serán forzas clave na gobernabilidade en Bruxelas e estarán na nosa terra da man de Compromiso por Galicia" Piñeiro salientou que Galiza é unha referencia mundial en pesca e acuicultura Durante a visita a Expomar, Piñeiro salientou que Galiza é unha referencia mundial en pesca e acuicultura e precisa que os socios europeos coñezan o sector para tomar posicións relativas o Brexit e á política pesqueira común. Compromiso por Galicia traballa en colaboración co PDE para que o encontro internacional de pesca se celebre no segundo semestre de 2019 Nese marco, Compromiso por Galicia traballa en colaboración co Partido Demócrata Europeo e o Instituto Demócrata Europeo para que o encontro internacional de pesca se celebre durante o segundo semestre de 2019. Virán a Galiza, segundo indicou Piñeiro, representantes de países como Portugal, Eslovenia, Francia, Bélxica, Alemaña, así como membros do PNV e Coalición Canaria, integrantes xunto a Compromiso por Galicia da coalición CEUS para as eleccións europeas. O obxectivo do encontro é falar directamente co sector da pesca en Galiza e así poder influír nas decisións europeas. "É prioritario que o sector pesqueiro e acuícola galego estea presente na toma decisións, para o seu propio beneficio", advertiu Piñeiro Docampo.


Summary: Organiza unha concentración e acto político na Praza 8 de marzo baixo o lema 'Rebeliom popular. Independência e Pátria socialista'.

Agora Galiza realizará o 25 de xullo unha concentración e acto político en Santiago de Compostela. Será ás 12:00 horas e co lema ''Rebeliom popular. Independência e Pátria socialista'. A formación independentista, que vén de facer dous anos de vida, afirma que "nem Espanha, nem o capitalismo, nem o patriarcado som reformáveis", situando os tres como "inimigos reais da nossa classe, da nossa naçom e das mulheres". Nun comunicado, Agora Galiza sitúa a convocatoria deste 25 de xullo como unha mostra da vontade de avanzar na construción dunha ferramenta organizativa para alén de reivindicar o "dereito à rebeliom" como "eixo e guía" para o independentismo. Agora Galiza naceu .promovida por ex-militantes da esquerda independentista contrarios á disolución de NÓS-UP.


Summary: O rexedor será xulgado a partir deste luns por prevaricación porque contaba con informes en contra de outorgar os permisos, xa declarados incorrectos por outras sentenzas e que causaron perdas millonarias aos seus promotores HEMEROTECA | Leiras de 3 euros o metro tornaban en solares de 600 durante a burbulla de Barreiros

HEMEROTECA | Leiras de 3 euros o metro tornaban en solares de 600 durante a burbulla de Barreiros O 15 de novembro de 2006, hai agora doce anos, o goberno local de Barreiros outorgou licenzas para construír 333 vivendas que non tiñan garantidos servizos básicos de electricidade, abastecemento, saneamento ou acceso rodado. A de aquel día foi a última reunión para tal fin dun ano no que concedeu permisos para un total de 2.966 vivendas con carencias similares nun municipio de só 3.200 habitantes que hoxe conta con múltiples estruturas de edificios a medio levantar e 3.500 segundas residencias que só se ocupan en verán e fins de semana ou que están baleiras. O rexedor será xulgado a partir deste luns por prevaricación porque contaba con informes en contra de outorgar os permisos, xa declarados incorrectos por outras sentenzas e que causaron perdas millonarias aos seus promotores Este luns, doce anos despois, o alcalde que encabezaba aquel executivo local do PP, Alfonso Fuente, que quería facer da súa vila "o Sanxenxo do norte" e que segue actualmente ao mando do Concello, sentará no banco dos acusados. Nun xulgado de Lugo fará fronte ao demorado xuízo por aqueles feitos no que a Fiscalía pide dous anos de cárcere e dez de inhabilitación por prevaricación urbanística tanto para o rexedor como para outros cinco concelleiros e a arquitecta municipal, Marta Geada Arca. A comezos de 2007 aqueles edificios ilegais foron paralizados, algún a medio construír e outros sen moverse unha pedra, polo Goberno galego daquela formado por PSdeG e BNG cunha decisión que o alcalde considerou unha persecución persoal. Posteriormente a xustiza determinou que aquela paralización foi incorrectamente tramitada, polo que os promotores inmobiliarios que obtiveran as licenzas municipais esgrimiron perdas millonarias e levaron á Xunta aos tribunais. Pero a xustiza vén rexeitando en sucesivas sentenzas emitidas no que vai de ano as pretensións indemnizatorias dos construtores por importes que suman xa máis de 20 millóns de euros. Non teñen dereito a que a Xunta lles compense esas perdas porque, di o tribunal, con independencia de que o Goberno galego as paralizase de xeito incorrecto, aquelas licenzas que lles dera o goberno local eran ilegais. Fragmento dunha sentenza do TSXG rexeitando as indemnizacións que pedían os promotores porque as licenzas municipais que obtiveran eran ilegais O escrito de acusación da Fiscalía é un compendio das diversas ilegalidades urbanísticas que se poden cometer O que agora se dirimirá no novo xuízo, desta volta contra aquel goberno local que outorgou os permisos, é a súa responsabilidade penal por dar esas licenzas ilegais malia contar con informes en contra. Porque xa en marzo daquel 2006 o daquela director xeral de Urbanismo da Xunta, o socialista Ramón Lueje, emitira unha comunicación ao Concello informándoo de que a lei impedía desde comezos daquel ano outorgar licenzas para eses terreos non urbanos aos municipios como Barreiros que carecían de plan de urbanismo actualizado. Malia ese aviso directo e explícito, nos meses posteriores e ata a intervención do urbanismo local pola Xunta, "os integrantes do equipo de goberno do Concello de Barreiros concederon [...] 45 licenzas para a construción de edificacións [que sumaron 2.966 vivendas], pese a estas deficiencias insalvables, recollidas nos informes xurídicos da secretaria municipal, do que prescindiron, pese a ser preceptivo, en parte dos procedementos que seguiron", di a fiscal. Porque mentres a arquitecta municipal, tamén acusada, obviou as irregularidades, a secretaria municipal non o fixo e advertiu expresamente delas. O escrito de acusación da Fiscalía é un compendio das diversas ilegalidades urbanísticas que se poden cometer. Os terreos afectados, moitos dedicados á agricultura ou a gandaría, di a fiscal, "distaban, en termos irreconciliables, do que podería ser unha malla urbana, xa que carecían de acceso rodado público e de servizos de abastecemento de auga, evacuación de augas residuais, rede de saneamento e subministro de enerxía eléctrica con iluminación pública". Nalgún caso as edificacións ocupaban solo protexido. É paradigmática a imaxe recollida anos despois nunha publicación da Xunta dun cartel ofrecendo a venta de chalés "con auga e luz" como algo extraordinario xa que moitas das edificacións que se facían daquela en Barreiros carecían daqueles servizos. Oferta de chalés en Barreiros con "auga e luz" como algo extraordinario, nunha imaxe dunha publicación da Xunta Hoxe en Barreiros, con 3.200 habitantes, hai 3.500 segundas residencias que só se ocupan en verán e fins de semana ou que están baleiras Malia as ilegalidades, xa sentenciadas, e declaracións como que "as feministas son feministas ata que casan", o alcalde de Barreiros obtivo desde aquela outras tres maiorías absolutas para o PP e teimou no seu modelo de crecemento urbanístico, rexeitado novamente pola Xunta agora controlada polos seus compañeiros de partido. Pouco despois da súa última vitoria electoral, a de 2015, cando rematou a instrución xudicial do actual caso e se abriu xuízo oral contra el, Alfonso Fuente deixou o PP pero non o cargo. Segundo varias fontes, a intención súa e do partido é a de volver presentarse ás eleccións do próximo mes de maio novamente como candidato dos populares, pero para iso ten que ser antes absolto. Un obstáculo para acadar ese obxectivo foi a demora do xuízo que comeza este luns, que estaba previsto para o pasado mes de febreiro pero que tivo que ser posposto pola folga na administración de xustiza activa daquela en Galicia. Así que será finalmente doce anos despois cando, xa xulgado e condenado o urbanismo desaforado de Barreiros, o alcalde que o impulsou sente á fin no banco dos acusados.


Summary: Após catro xornadas de folga e negociación cos responsábeis da Facultade máis da Universidade de Santiago de Compostela (USC), o alumnado de Medicina celebra o éxito dun pacto para un ensino digno e de calidade. Menos caótico, respectuoso coas estudantes e xusto nas súas avaliacións. Mais o regreso ás aulas non disolveu o espírito da Asemblea Aberta. Novos grupos de traballo vixían o cumprimento dos acordos e abren o camiño cara a novas conquistas.

A Asemblea Aberta de Medicina logrou mobilizar o estudantado da Facultade como non se acordaba en anos. A súa determinación alentou o alumnado doutras facultades a iniciar un proceso idéntico, de cara a identificar as deficiencias estruturais da súa vida académica na busca de solucións colectivas. O movemento asembleario está máis vivo ca nunca no campus compostelán. E segue adiante na Facultade de Medicina onde o compromiso inicial para mudar os criterios de avaliación, reducir as clases presenciais, descentralizar as prácticas de quinto curso nos centros de saúde, axustar o plan de estudos ás necesidades reais das futuras médicas e acabar coas vexacións por parte do profesorado ás alumnas, animou a creación de comisións de seguimento e novos grupos de traballo para velar polo cumprimento dos acordos e poñer en marcha reivindicacións esquecidas. Normalización lingüística A lingua como prioridade. É a «razón de ser» do grupo de Normalización Lingüística da facultade. Nas redes sociais defende unha Medicina en galego, «a normalización do galego como lingua vehicular dentro do seu centro de ensino e como ferramenta para a divulgación científica». O noso primeiro obxectivo é aumentar a docencia en galego, xa que só 1,23% das materias e da práctica clínica se imparten na nosa lingua. Segundo Iago Alcántara, membro da equipa de normalización, o seu é «un proxecto independente» das demandas da folga que renace grazas ao impulso acadado pola Asemblea Aberta de Medicina. «O noso primeiro obxectivo é aumentar a docencia en galego, xa que só 1,23% das materias e da práctica clínica se imparten na nosa lingua». O noso primeiro obxectivo é aumentar a docencia en galego, xa que só 1,23% das materias e da práctica clínica se imparten na nosa lingua. Só os graos en Lingua e Literatura Inglesas e en Relacións Laborais e Recursos Humanos contan cunha presenza de galego menor, e inciden no grao en Lingua e Literatura Españolas, onde «hai máis galego» que en Medicina. Exames e recursos específicos en galego Facilitar a realización e a avaliación de exames en galego é outro dos seus propósitos. Até o memento depende da iniciativa do alumnado e da vontade do profesorado de achegar un exemplar nesta lingua. Agora reclaman «un acordo» que garanta un número fixo de modelos de exame en lingua galega. Outras das demandas do grupo de Normalización Lingüística da facultade de Medicina busca a complicidade da comunidade educativa para erradicar os receos do alumnado de fóra da Galiza cara o idioma do país. «A docencia e a divulgación sobre a lingua e a cultura galegas é tan pobre que se dan malos entendidos» e enfrontamentos pouco desexables entre o alumnado dos primeiros cursos. «Co paso dos anos a convivencia favorece o entendemento e a estima da lingua», asegura Alcántara, que reclama un xuízo máis xusto desde o primeiro día. Doutra banda, o equipo denuncia a falta de recursos específicos de medicina en galego, unha eiva que propoñen corrixir coa elaboración dun vocabulario propio que recolla os nomes cos que a cidadanía se refire aos seus síntomas e doenzas nas consultas médicas. Invisíbeis A visibilización das mulleres e do traballo científico asinado por mulleres é outra das herdanzas do movemento estudantil. A iniciativa non é nova. Trátase dunha proposta docente alentada polo alumnado que quere aproveitar a forza da Asemblea Aberta para mudar o nome das aulas da facultade e promover a imaxe da muller científica. Invisíbeis é o nome do grupo de traballo no que participan alumnas de varios cursos. «Contamos co apoio do decano e do seu equipo para identificar e designar algunhas dependencias da facultade cun nome feminino que contribúa a facer visíbel o seu traballo», afirma Carmen Francisco. Na práctica, buscan substituír o número das aulas e achegar referentes femininos como Margarita Salas ou Jimena e Elisa Fernández de la Vega a unha facultade que só lle concedeu ás súas aulas «nomes de home»: Roberto Novoa Santos, Pedro Gómez de Bedoya, José María Suárez Núñez. Sexto curso O alumnado do último ano goza dunha condición propia. En sexto xa non teñen docencia teórica e dedican o curso a moverse polos diferentes servizos dos hospitais universitarios para cumprir cos obxectivos das materias que lles corresponden. «Sexto é o rotatorio», explica Juan Carlos Pardo, «é o ano previo ao inicio do MIR e todo son prácticas, o que motiva pola nosa parte algunhas demandas concretas» que de seren aceptadas, si, axilizarán e mellorarán a experiencia das compañeiras que veñen atrás. Os alumnos de último curso reclaman o cumprimento dalgúns enunciados que «xa contempla a normativa de sexto da facultade de Medicina», apunta Juan Carlos Pardo. Entre outras medidas «unificar a docencia entre hospitais para que os seminarios prácticos de preparación da Avaliación de Competencia Obxectiva Estruturada (ACOE) e a avaliación de todas as materias nos diferentes centros respondan aos mesmos criterios». A matrícula é igual para todas, polo tanto todas debemos partir de condicións iguais para ter as mesmas oportunidades. En maio, as estudantes de sexto teñen que superar a ACOE, unha proba que desenvolven nos servizos de consultas externas dos hospitais, fechados ex profeso para someter o alumnado a supostos reais que servirán para avaliar as súas prácticas. «Sabemos que os recursos de cada hospital son distintos e non todos contan co mesmo número de colaboradores para impartir docencia, pero non pedimos nada complexo nin específico. A matrícula é igual para todas, polo tanto todas debemos partir de condicións iguais para ter as mesmas oportunidades».


Summary: A Xunta estima que instalará unhas 400 camas nos hospitais de campaña de Expocoruña e o Fontes do Sar e mantén que toma a decisión asumindo tamén que vai usar "todas as camas dispoñibles nos centros privados". Feijóo valora como "máis urxente" o hospital de campaña na Coruña e, malia desbotalo inicialmente, xa non "descarta" instalar outro no Ifevi de Vigo

O Servizo Galego de Saúde ten xa en marcha a apertura dos dous primeiros hospitais de campaña, oficialmente denominados "hospitais de reforzo", para afrontar a crise do coronavirus. Como xa avanzara o propio Goberno galego, as primeiras cidades nas que se porán en marcha estas instalacións son A Coruña e Santiago, concretamente nos recintos de Expocoruña e do Multiusos Fontes do Sar e con capacidade para arredor de 400 pacientes. Xa non desbota tampouco ter que tomar unha decisión semellante en Vigo.A Xunta estima que instalará unhas 400 camas nos hospitais de campaña de Expocoruña e Fontes do Sar e mantén que toma a decisión asumindo tamén que vai usar "todas as camas dispoñibles nos centros privados"Segundo o avanzado este martes en rolda de prensa telemática polo presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijóo, estes recintos contarán con entre 200 e 300 camas na Coruña e con ata 150 en Santiago. Terán como obxectivo aliviar a presión asistencial aos centros sanitarios antes da chegada do "pico de hospitalizacións", porque "se marzo foi duro, máis duro será abril dende o punto de vista asistencial"Afirma Feijóo a preguntas da prensa que a Xunta non vai "despregar hospitais de campaña sen antes utilizar todas as camas dispoñibles nos centros privados", baixo a orde da sanidade pública en virtude do estado de alarma. Non obstante, matiza, "hai xerencias" do Sergas que "queren utilizar os privados para a actividade cirúrxica" urxente que non pode ser reprogramada e non para doentes afectados pola covid-19. [Sanidade estima que precisará ata 4.000 camas hospitalarias para atender casos de coronavirus]No que atinxe ao persoal, o titular do Goberno galego dá a entender que o Sergas non prevé maiores contratacións no eido sanitario tras esta decisión, senón atender as instalacións de campaña "cos seus recursos". Mentres que as unidades que atenden o coronavirus "están cunha enorme presión asistencial", existe "menos presión nos bloques cirúrxicos" e "polo tanto, hai persoal que pode ser reorientado", afirma. Non obstante, para outros labores si se está a procurar persoal mediante portais de busca de emprego, segundo adiantou Nós Diario no referido ao hospital de campaña do Multiusos Fontes do Sar.Feijóo valora como "máis urxente" o hospital de campaña na Coruña e, malia desbotalo inicialmente, xa non "descarta" instalar outro no Ifevi de VigoCon estas premisas, a Xunta valora como "máis urxente" a apertura do hospital de campaña coruñés e xusto a continuación, o compostelán. Ambos comezarán a funcionar, segundo as previsións do Sergas, no remate desta primeira semana do mes de abril ou no comezo da segunda. Este, detalla Feijóo, será a cuarta das catro fases do "plan de continxencia" deseñado para afrontar o coronavirus e nel o Executivo xa non "descarta" recorrer á instalación dun hospital de campaña en Vigo. Aínda que o pasado domingo el mesmo sinalaba que a capacidade do hospital Álvaro Cunqueiro e outros centros da área sanitaria podería chegar a ser dabondo, agora admite que Sanidade xa valora habilitar tamén un destes hospitais provisionais no Instituto Feiral de Vigo (Ifevi), aínda que non inmediatamente, como si sucede na Coruña e Santiago.As UCI, "nos hospitais tradicionais"Atendendo ao avanzado polo presidente da Xunta este martes, esas instalacións provisionais funcionarán unicamente como as plantas de hospitalización ordinaria que, atendendendo ao balance oficial deste propio partes, xa acollen a 822 persoas infectadas pola covid-19. Non se instalarán neles, daquela, unidades de coidados intensivos (UCI), que permanecerán "resgardadas nos hospitais tradicionais".Precisamente, no referido a estas unidades, Feijóo asegura que o Sergas manexa cálculos segundoos cales as "274 camas despregadas" non van ser dabondo "ao ritmo no que estamos medrando". As existentes na rede pública antes da crise eran 160 e tras o primeiro incremento -nalgúns casos, asegura, con equipamento "requisado polos hospitais públicos" á sanidade privada, que conta con 44 destas camas en Galicia- terán que producirse outros.


Summary: Avogan por unha lexislación que "pare os pés ás empreas de xogos de azar" e alertan do incremento da ludopatía.

Ante o incremento "dun problema social de primeira orde" como é a ludopatía, desde En Común-Unidas Podemos esixen prohibición da publicidade das casas de apostas e a suba dos impostos ás empresas multinacionais e fondos voitre. Antón Gómez Reino, que encabeza a candidatura ao Congreso pola Coruña, denuncia que a ludopatía é "un problema que sofren moitas familias, que acaba coa súa economía e a súa forma de vida". Polo que desde a coalición electoral consideran fundamental "pasar da acción lexislativa á acción de Goberno" A deputada nesta lexislatura e candidata número un por Pontevdra, Yolanda Díaz, afirma que "a ludopatía non é ningún xogo, é unha enfermidade que está tendo unha incidencia social fortísima. Como tal, ten que ser tratada e previda con recursos públicos".


Summary: Pouco máis de 1.700 persoas acceden en Galicia ás novas axudas para persoas paradas de longa duración. Feijóo atribuíu o incremento do desemprego en decembro á intención de lograr estes subsidios.

Galicia pechou o 2014 con malas novas para o emprego. Se ben é certo que o exercicio rematou con 19.000 persoas menos inscritas nas oficinas de emprego que en decembro de 2013, non o é menos que tanto os datos de afiliación á seguridade social como a Enquisa de Poboación Activa acreditan que o país segue a destruír emprego mentres a emigración segue a ter un papel nada desdeñable. Este é o contexto no que o Goberno galego, ademais de destacar que "somos a terceira comunidade que máis baixou o paro nos últimos doce meses", en referencia ao paro rexistrado -inscricións no Servizo Público de Emprego-, atribuíu o incremento do desemprego no tramo final do pasado ano á posta en marcha das novas axudas do Goberno central, unha teoría que os datos veñen desmontar. Foi o propio presidente, Alberto Núñez Feijóo, quen lle puxo voz a esta hipótese nos primeiros días de 2015. A xuízo do titular da Xunta cabía explicar os malos datos -Galicia foi a autonomía con maior medre do paro rexistrado- porque "persoas que non estaban en paro se anotan no paro no mes de decembro, entendemos que porque vai haber unha serie de axudas por parte do Goberno central para parados sen prestacións". E para poder acceder a elas, afirmaba, "se necesitan, loxicamente, eses apuntes", concluía. Feijóo atribuíu o incremento do paro rexistrado en decembro á intención de lograr as axudas pactadas polo Goberno central con CEOE, CC.OO. e UGT As axudas ás que se refería Feijóo son as do Programa de Activación para el Empleo pactado polo Goberno de España coa CEOE, CC.OO e UGT, que consisten esencialmente nun subsidio de 426 euros mensuais. Aínda que as propias condicións do plan, publicadas no BOE do 20 de decembro, invalidaban por si soas a explicación ofrecida polo presidente -para poder acceder ás axudas cumpría que a inscrición no paro fose anterior ao 1 de decembro, entre outros requisitos-, os datos das solicitudes desta axuda fano aínda máis. Segundo o Ministerio de Emprego unhas 24.500 persoas solicitaron estas axudas en todo o Estado, das cales algo máis de 1.700 son galegas. Mentres, as novas inscricións no paro durante o mes de decembro foron case 3.300, polo que resulta difícil establecer unha relación de causa e efecto entre ambas cifras. Os números do departamento de Fátima Báñez serven ademais para comprobar o escaso impacto da medida entre quen non teñen traballo e tampouco conservan xa ningunha prestación. Así, a suma das persoas que obtiveron ata o momento esta nova axuda e mais as que accederon ao denominado Plan Prepara na actual lexislatura estatal son unhas 32.500, mentres que os propios datos oficiais indican que en Galicia hai unhas 120.000 persoas no paro e sen ningunha prestación. O impacto tamén é reducido no sector da poboación ao que Mariano Rajoy, a patronal e os sindicatos asinantes se referiron no lanzamento do programa, toda vez que só en Galicia hai case 110.000 persoas que poden ser consideradas paradas de longa duración, ao levaren á procura dun emprego máis de dous anos. Todo isto sucede nun contexto no que a taxa de cobertura das prestacións por desemprego non deixa de baixar. Nesta liña, o Instituto Galego de Estatística amosa que a finais de 2014 estas prestacións, contributivas ou non contributivas, só chegaban ao 51% das persoas inscritas como demandantes de emprego, mentres que un ano antes esta taxa superaba o 55%. Asemade, a EPA amosa un panorama no que en 30.800 fogares galegos non entra ningún ingreso, unha cifra que a comezos de 2011 non chegaba ás 24.000.


Summary: Un total de 18 persoas mantéñense acampados durante esa noite e o día de Nadal, comerán marisco cedido por algunhas empresas e elaborarán un vídeo de agradecemento a todas as persoas e entidades que os apoian na súa loita.

Un total de 18 mariñeiros do cerco de diversos portos de Galicia pasan Noiteboa e o día de Nadal no campamento que Acerga mantén ante a Xunta desde hai máis de dous meses en sinal de protesta pola falta de cotas para este sector. Un total de 18 mariñeiros decidiron manter a protesta malia acordarse en asemblea a posibilidade de pasar as festas na casa Malia que en asemblea decidiran que poderían ir a casa durante estas datas, este grupo de voluntarios decidiu seguir en San Caetano porque non queren deixar soa a acampada nin abandonar a mobilización. Durante a cea de Noiteboa, comerán marisco que foi doado por algunhas empresas coas que traballan normalmente, ademais de peixe que cociñarán no propio campamento. Xa o venres, na comida de Nadal, espérase unha maior afluencia de familias e nenos, onde haberá carne asadapara todos, segundo explicaron a Europa Press. Ademais, estes mariñeiros publicarán un vídeo na páxina de Facebook Eu apoio ou cerco de Galicia en Noiteboa " para felicitar o Nadal e mandar unha mensaxe de agradecemento a todos os que apoiaron as súas reivindicacións nos últimos tempos. O vindeiro domingo ás 17 horas a compañía de teatro Airiños representará unha obra en apoio dos mariñeiros do cerco. Todo antes de que a próxima semana se leve a cabo unha nova reunión entre todo o sector do cerco na Xunta, tras o encontro desta semana na que houbo un "achegamento" entre Acerga -que avoga por unha repartición por tripulante- e Cerqueiros Galegos --que defende a actual repartición-- para que as embarcacións que non contan con historial de pesca poidan ter unha cota mínima para poder faenar.


Summary: Activistas de Greenpeace despregan unha enorme pancarta no inicio do xuízo pola catástrofe na que culpan do desastre a Mariano Rajoy, Cascos, Fernández de Mesa, Arias Cañete e Jaume Matas.

Activistas de Greenpeace levaron a cabo este martes unha acción con motivo do reinicio do xuízo pola catástrofe do Prestige na Coruña. Varios membros da organización ecoloxista despregaron unha enorme pancarta na fachada do recinto de Expocoruña, onde se celebra a vista, coas caras de varios dirixentes políticos con importantes responsabilidades durante o afundimento e a posterior marea negra provocada polo buque. Un grupo de persoas escalou ao teito do recinto para colgar a enorme pancarta "Onde están os responsables?", rezaba unha gran pancarta na que se podía apreciar os rostros de Arsenio Fernández de Mesa, daquela delegado do Goberno en Galicia; Francisco Álvarez-Cascos, ex ministro de Fomento; Mariano Rajoy, ex vicepresidente e agora xefe do Executivo; Arias Cañete, daquela ministro de Agricultura e Pesca, ao igual que agora; e Jaume Matas, por aquel entón ministro de Medio Ambiente. "Evitemos o petróleo, evitemos os irresponsables", di tamén a pancarta, que foi colocada no edificio por uns escaladores que lograron acceder ao teito de Expocoruña. Con esta acción, Greenpeace "sinala os responsables da catástrofe" e pide "que se abandone o petróleo porque pode ser substituído no sistema enerxético por renovables". O xuízo reiniciouse xusto dez anos despois da catástrofe coa declaración de Apostolos Mangouras, capitán do barco e principal acusado.


Summary: "Como non nos imos poñer de acordo quen defendemos a España?", pregúntase o líder do PP pouco despois de que o presidente da Xunta considerase que "Galicia Suma é o PPdeG" e "fóra de Galicia, que decida a cúpula nacional e en cada comunidade"

Antes de emprender viaxe cara a Polonia para participar nun congreso sobre "diplomacia rexional e económica" o presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijóo, compartiu mitin de "inicio do curso político" con Pablo Casado en Cotobade e ofreceu entrevistas á Radio Galega e ao xornal La Voz de Galicia. En ambas o tamén líder do PPdeG deu en especular coa posibilidade de volver ser candidato á presidencia da Xunta, como xa fixera hai catro anos, e mantivo unha relativa distancia de seguridade a respecto do plan estrela do seu xefe de filas, Pablo Casado, para unhas eventuais novas eleccións xerais, a coalición con Ciudadanos baixo a marca España Suma e as súas correspondentes derivadas territoriais.Casado: "Como non nos imos poñer de acordo quen defendemos a España?"Despois de que o pasado xullo, no mesmo día en que fracasou a investidura de Pedro Sánchez, a dirección central do PP rexistrase oficialmente estas marcas -entre elas, Galicia Suma-, o PPdeG apresurouse en marcar distancias a respecto dunha eventual coalición con Ciudadanos que, aínda por riba, supuxese renunciar ás súas siglas. No entanto, Pablo Casado regresou das vacacións defendendo un modelo que os de Albert Rivera rexeitan: "Como non nos imos poñer de acordo quen defendemos a España?", preguntábase retoricamente o líder conservador este luns.Feijóo: "Galicia Suma é o PPdeG (...) Fóra de Galicia que decida a cúpula nacional e en cada comunidade"Estas verbas de Casado, que o pasado sábado pedía a Feijóo que volva ser candidato en Galicia, producíanse cando na madrileña rúa de Génova xa leran as declaracións do presidente da Xunta ao devandito diario coruñés. "Galicia Suma é o PPdeG. Aquí o centro dereita está unido", respondeu ao ser preguntado ao respecto. "Fóra de Galicia que decida a cúpula nacional e en cada comunidade" pero "en Galicia hai que manter o que está unido, non contribuamos a dividilo" xa que "Galicia ten un modelo ao que aspira o PP de España", resolveu.Xa dende Polonia chegaba un lixeiro matiz. Segundo o presidente galego, a cúpula estatal do seu partido foi "xeneroso facendo esa proposta", dixo en declaracións á axencia EFE que recolle eldiario.es. Estou seguro de que os militantes de Vox e Ciudadanos están a favor desa proposta, aínda que probablemente os seus dirixentes, non", engadiu.Alén da controversia en torno ás confluencias da dereita, Feijóo aproveitou tamén estas intervencións públicas para situar no primeiro trimestre de 2020 a súa decisión sobre se ser ou non cartel electoral do PPdeG nas eleccións galegas por cuarta vez. Nas filas da oposición dáse por sentado que esa decisión dependerá en boa medida das posibilidades de recuncar na presidencia que os populares consideren que teñen, así como da evolución do escenario estatal.


Summary: Ateigada está toda Basílica e un neno de pouco máis ou menos cinco anos, nado en Caldas de Reis, diríxese cara a onde agarda o prelado da diocese. Diego Xelmírez, que é o nome deste, escolle as mellores galas para tan solemne celebración; e o cativo, Afonso Raimúdez, acompañado polo seu aio Pedro Fróilaz de Traba, tamén loce unha ostentosa indumentaria.

Damas da máis alta sociedade e cabaleiros de todas as bisbarras e condados achéganse até alí, como tamén o fixo a curia catedralicia e os altos dignitarios do clero regular e secular da urbe e da diocese. Certo é que o da casa de Traba goza dun elevado prestixio social, pois resulta ser unha das persoas principais do país e incluso fora quen proclamara o "neno rexio" como sucesor do trono galego. Ningún cóengo do capítulo catedralicio poría escusa –agás enfermidade ou impedimento maior– para ausentarse de asistir a esa cerimonia. Alí, de seguro, está o abade Pedro, cóengo santiagués, herdeiro do cenobio de Santa María de Termis e amanuense de bispo. Xustamente esta cerimonia acontece o 17 de setembro de 1111, hai 910 anos xa, tempo no que Galiza volve coller pulos para se presentar con forza diante dunha Europa que sempre a soubo acoller. O pontífice dirixe o cativo ao altar da basílica, únxeo como rei e, deseguido, fanlle entrega da espada e o cetro. Logo fan repousar sobre a súa cabeza o diadema ou coroa de ouro e Xelmírez séntao na cadeira pontifical. Primeira lembranza O cativo é fillo de Urraca (raíña de León dende 1108) e do seu defunto pai Raimundo de Bourgogne. Este, natural das terras de Besançon, finara había catro anos en Grajal de Campos e procedía dunha das familias europeas de maior renome. Tanto é así que o avó do cativo fora o testán Guillaume Tête Hardie e o seu tío, o propio Guido de Bourgogne, sería preconizado en 1119 como papa de Roma (empregando o nome de Calisto II). Xustamente este foi quen en 1120 lle concede a Compostela a dignidade de Sé Metropolitana e que incluso o que lle dá nome ao famoso Codex Calixtinus. Segunda lembranza Quizais estas lembranzas lle chegan ao neno Afonso da voz dos membros da súa corte. Todo apunta a que nacera en Caldas de Reis, nunha xeografía moi coñecida para aquel que sería o seu aio, o referido Pedro Froilaz de Traba (principis Gallecie), pois na freguesía de Arcos da Condesa tiveran os antepasados deste importantes herdos. Elvira Méndez de Faro e Froilán Bermúdez de Trasancos fundaran na centuria anterior o mosteiro de Arcos, templo do que ten certa propiedade unha das irmás de Pedro Froilaz, de nome Munia. Curiosamente, nese ano de 1111, esta manda erguer o mosteiro de San Salvador de Pedroso (Narón) e en determinado momento entrega o quiñón que lle era de seu no cenobio de Arcos a unha súa sobriña, filla de Pedro Froilaz, concretamente a Aldara Pérez. Da múltiple descendencia que ten o conde de Traba, esta súa filla casa co polémico cabaleiro Arias Pérez de Deza, un dos responsábeis do secuestro de Afonso Raimúdez antes de ser entronizado rei da Galiza. Terceira lembranza Xa que logo, en 1110 a igrexa compostelá e nobres galegos buscaran coroar en León ao neno Afonso; porén, varios membros da curia traizoan a Xelmírez e colaboran cos partidarios da raíña Urraca, liderados por Arias Pérez de Deza e o pai deste, Pedro Arias. Os que secundan a causa afonsina agochan o cativo na fortaleza de Castrelo de Miño e fican a carón del, xunto con Guntroda (muller do de Traba), varios cabaleiros de confianza. Mais asediado o bastión polos insurxentes, e dirixido até alí o propio bispo que tamén resulta cativo, trasladan as persoas apresadas cara a fortaleza de Pena Corneira (Leiro). Logo virían os acordos, a liberación do prelado e doutras persoas, e despois de asinados os pactos do Tambre e de Cesures, o propio infante consegue ceibarse do cativerio. Quen sabe se estes foron recordos que viñeron á mente do cativo antes, durante e logo da súa coroación en Compostela. Quen sabe! Pero volvamos á orixe destas liñas. O gran banquete real Despois de rematados os actos políticos e relixiosos na catedral, conducen o novo monarca ao seu palacio, lugar no que se celebra un fastoso banquete con todos os próceres da Galiza que foran convidados por Xelmírez. No festín, Pedro Froilaz exerce de camareiro rexio; o seu fillo Rodrigo Pérez custodia como alférez tanto a espada do soberano como o escudo e a lanza; Bermudo, fillo tamén fillo do conde, na función de escanciador real vai dando orde de servir nas mesas o viño o sidra; e Munio Pelaez -conde de Monterroso- dá entrada a cada unha das viandas e manxares. Entrementres, son continuas as gargalladas, os himnos e os cantares de xúbilo, os bailes e as lembranzas... Mais está presente a raíña Urraca? E Arias Pérez de Deza ousa asistir? Quen sabe! Porén, este cabaleiro –pola salvación da súa ánima– entrega a Xelmírez tanto a fortaleza de Pena Corneira (presidio do bispo e do infante) como o citado mosteiro caldense de Santa Mariña de Arcos.


Summary: Mariano Rajoy acompaña ao candidato do PPdeG, Alberto Núñez Feijóo, no mitin en Vigo no que o felicita pola súa política de recortes. Feijóo centrou a súa intervención en críticas á oposición.

Os populares pecharon a cabalo de Vigo e Ourense, escollendo a Estación Marítima da cidade olívica para acoller o mitin central no que contaron coa asistencia de preto de 1.500 persoas. E fixérono cunha das imaxes que durante todo o proceso electoral evitaron, a de Alberto Núñez Feijóo e Mariano Rajoy compartindo escenario. Na súa intervención Rajoy felicitou a Feijóo pola súa política de duros recortes afirmando que o candidato á reelección foi "o primeiro en ter o coraxe e a vontade de actuar como había que actuar". O Partido Popular insistiu no seu derradeiro acto de campaña en cuestionar a "inestabilidade dun goberno de catro ou cinco partidos". Feijóo reduciu a dúas as opcións entre as que as galegas e galegos deberemos escoller o próximo domingo. Dunha banda a "dunha oposición dividida e enfrontada" á que achacou o "incremento de gastos superfluos" e ter deixado "buracos económicos" e en fronte a representada polo Partido Popular, presentando o feito de ter gobernado "unido e de maneira coordinada" como un dos seus principais argumentos alén da reiterada atribución de "eficiencia e solvencia". Nunha intervención centrada en críticas á oposición Feijóo afirmou que "supón a volta ao inicio da crise". Entre os logros que atribúe a súa acción de goberno citou o Hospital de Lugo e a construción de Vigo. Asemade insistiu en que Galiza "non precisou nin acudir ao Fondo de pago de provedores nin ao Fondo de liquidez" e chegou a afirmar que o seu executivo "ampliou os servizos públicos", en contraste cos masivos procesos mobilizadores que denunciaron o contrario ao longo da lexislatura.


Summary: É a única provincia de todo o Estado con menos traballadores/as que xubilados/as. Tamén Lugo chegou a estar nesta situación nos últimos anos, pero reaxiu a partir de 2015 INTERACTIVO | O 85% dos concellos galegos perden poboación HEMEROTECA | O envellecemento da poboación sitúa as caídas como a principal causa externa de morte en Galicia

O progresivo envellecemento de Galicia e a maior lonxevidade da poboación están a conformar unha sociedade diferente, cunha proporción cada vez maior de poboación por riba dos 65 anos, que entres cousas require de políticas sociais adaptadas a esa realidade, salientan os expertos. De feito, en máis da metade dos concellos a idade media supera xa os 50 anos e só 20 localidades teñen máis menores de 20 anos que maiores de 65. Isto, unido á crise económica vivida na última década, a debilidade do mercado laboral galego e a emigración de mozos e mozas a outros territorios, está a provocar que cada vez haxa menos traballadores e traballadoras por cada pensionista, abrindo o debate sobre a calidade das pensións do futuro. Neste momento hai en Ourense 101.751 persoas dadas de alta na Seguridade Social, fronte a 109.062 pensionistas, o que a converte na única provincia de todo o Estado con máis xubilados/as que traballadores/as No conxunto do Estado hai xa menos de dous cotizantes por cada pensionista (1,92), un ratio que en Galicia é moi inferior (1,29). Porén, esta situación é aínda máis extrema nas provincias máis envellecidas e en proceso de despoboamento, como poden ser Lugo e sobre todo Ourense. De feito, neste momento hai en Ourense 101.751 persoas dadas de alta na Seguridade Social, fronte a 109.062 pensionistas, o que a converte na única provincia de todo o Estado con máis xubilados/as que traballadores/as. E así leva case tres décadas, coa única excepción dos anos 2007 e 2008, cando a conxuntura económica e a tímida chegada de poboación inmigrante moza elevou o número de afiliados e afiliadas á Seguridade Social por riba das 110 mil. Dende entón, Ourense encadea nove anos con máis pensionistas que cotizantes. Hai que ter en conta, en todo caso, que a estatística de pensionistas inclúe tamén a ourensáns ourensás que residen fóra de España. Se só se teñen en conta o número de xubilados e xubiladas (e outros/as pensionistas) residentes na provincia de Ourense, o número (93.188) é aínda inferior ao de cotizantes. O mesmo sucede no resto de provincias, pero o efecto en Ourense é moito máis acentuado, pola gran cantidade de poboación emigrante noutros países. Tamén Lugo chegou a estar nesta situación, nos anos previos ao 2004 e posteriormente entre 2012 e 2015. Porén, nos dous últimos anos a provincia reaxiu e reverteu esta situación Tamén Lugo chegou a estar nesta situación, nos anos previos ao 2004 e posteriormente entre 2012 e 2015. Porén, nos dous últimos anos a provincia reaxiu e reverteu esta situación. A situación na Coruña e Pontevedra é de momento bastante distinta, con 422 mil traballadores e 296 mil pensionistas na provincia do norte, e 341 mil e 239 na do sur. Con todo, tamén estes dous territorios ven como a diferenza entre os dous grupos é moito máis reducida que hai unha década. Esta realidade converte a Galicia na segunda comunidade autónoma na que o cociente entre xubilados e traballadores é máis pequeno, superando unicamente a Asturias Esta realidade converte a Galicia na segunda comunidade autónoma na que o cociente entre xubilados e traballadores é máis pequeno, superando unicamente a Asturias, e por detrás de Castela-León e Cantabria. No mapa que pecha este texto obsérvase como Ourense e Lugo son as dúas provincias de todo o Estado con máis pensionistas por cada afiliado, nunha listaxe na que seguirían León, Zamora e Asturias, territorios todos do noroeste peninsular, a zona máis afectada polo envellecemento e o despoboamento.


Summary: Ducias de familias que levan semanas sen pediatra, concéntranse esta mañá ao carón do ISM de Fisterra.

Volven os líos co servizo de pediatría en Cee e Corcubión, e polo tanto de toda a comarca. Xa en 2014, as familias tiveron que saír á rúa pois o Centro de Saúde estivo sen pediatra durante 6 meses. Acabaron conseguindo que se cubrise a baixa da anterior titular pero dende entón a súa petición "Por un segundo pediatra para Cee e Corcubión caeu en saco roto. E non será por cifras, como explicabamos con detalle o ano pasado, porque segundo os datos da Organización Mundial da Saúde, o cupo ideal para cada pediatra é de 800 pacientes, e a profesional do Centro de Saúde de Cee cubre 1.500 tarxetas sanitarias, contando, sen ter en conta as criaturas de Fisterra (con 500 tarxetas máis) ou Dumbría e Muxía (outras 600), onde son derivados moitas veces ante as baixas dos profesionais dos seus centros… Unha situación que acaba de tratarse tamén no Parlamento Galego. Pero a situación vaise voltar, de novo, convulsa (como acontece en toda a comarca) unha vez que a profesional do Centro de Saúde de Cee trasládase, en breve, para o Hospital de Verín. A realidade é que non é o mesmo traballar nun Hospital que nun Centro de Saúde, e as cargas de traballo desta zona impiden un tratamento axeitado ás familias. A pasada semana a pediatra do Centro de Saúde de Cee tivo xornadas con 47 ou 52 pacientes, en plena ondada de gripe, asumindo ademais as baixas de Fisterra, e mesmo tendo que ir polas tardes ata Vimianzo ante a baixa da compañeira do centro de saúde soneirán. A cousa complícase máis coa marcha da pediatra de Camariñas, mentres a de Fisterra segue de baixa. Deste xeito, o médico de familia-puericultor que cubre Muxía e Dumbría, será trasladado ao Centro de Saúde de Cee, que é o cupo máis grande de toda a comarca. Tocaralle comezar cubrindo o cupo de Cee e Corcubión, pero parece que tamén o de Fisterra (onde a baixa non se dá cuberto), e os seus propios pacientes habituais de Muxía e Dumbría, que veremos como cubren o traslado do seu titular. Non hai pediatras A realidade, e diso parece non haber dúbida, é que non hai pediatras en Galicia que se poidan traer. Puidemos constatar que a dirección da área sanitaria está buscando debaixo das pedras profesionais. Seguindo as prioridades, si que conseguiron hai uns meses, cubrir dúas baixas do Hospital VdX, unha vez que dous dos catro profesionais que cubren as urxencias (o prioritario) están de baixa. Agora, para cubrir os postos dos Centros de Saúde, se ben a prioridade é contratar pediatras, a dirección tamén está buscando médico de familia-puericultor, e despois médicos de familia dispostos a tratar con nen@s. Unha situación que parece lonxe de solventarse, pois os especialistas aseguran que se ben este ano ampliaranse as prazas de pediatría no MIR, farán falta 4-5 anos para que se comecen a notar os resultados. Campaña de recollida de sinaturas comarcal Por todo isto colle máis sentido a protesta comarcal, cunha campaña de sinaturas, que se está artellando dende a Plataforma Zas sen Recortes en pediatría. Ducias de establecimentos de toda a comarca xa as teñen, para que amosemos todos as nosa indignación. Concentración en Fisterra Así foi a concentración esta mañá en Fisterra: Non son de calidade, pero autorizo á @TVGalicia a utilizar estas imaxes por se queden facer unha peza pic.twitter.com/g6XOI0lAJc— Fran Hermida (@FranHermida1) January 31, 2020


Summary: A asistencia presencial en Atención Primaria continúa confinada. Malia o alivio das restricións fronte á pandemia noutras esferas sociais e os problemas xerados na calidade asistencial dos usuarios da sanidade pública, a Xunta da Galiza insiste en limitar a atención presencial nos centros de saúde.

70% da asistencia en Atención Primaria non é presencial", sinala a Nós Diario, Manuel Martín, portavoz de SOS Sanidade Pública e médico no centro de saúde de Seixo, en Marín. Afirma que "toda a prestación debe ser presencial, agás unha serie de servizos máis de carácter administrativo que se poden prestar telefonicamente". Considera que "estamos nunha situación moi complicada, con tempos de agarda en diferentes centros de saúde da Galiza de 14, 15 ou 19 días para que atendan unha consulta telefónica". "Non podemos permitir que os centros de saúde continúen fechados á poboación", continúa Martín, lembrando que "podemos ir ao campo de fútbol ou a calquera outro espectáculo deportivo, aos bares, aos restaurantes, aos cinemas, en definitiva aos lugares onde se concentra a poboación gardando unhas certas medidas de seguridade e non podemos ir aos centros de saúde". Para este médico, "a única explicación é que queren acabar coa Atención Primaria tal é como a coñecemos e convertela nunha sorte de filtro para certas persoas antes de pasalas a Atención Especializada". "Non podemos permitir que os centros de saúde continúen fechados á poboación", sinala Manuel Martín, médico e portavoz de SOS Sanidade Pública A falla de medios humanos na Primaria vénse agudizando na última década como consecuencia das políticas de recortes aplicadas polas diversas administracións. "A falla de persoal é escandaloso", destaca Martín, que recorda que "o Plan Mellora para a Atención Primaria estabelecía en 2007 a necesidade de 350 médicos máis, pero desde aquela fóronse producindo moitas vacantes que quedaron sen cubrir polas limitacións á contratación impostas pola taxa de reposición". A falla de persoal A masificación en Atención Primaria está a provocar unha caída da calidade asistencial. Neste sentido, máis de 50% dos persoal médico de Primaria ten máis de 1.400 tarxetas de usuarios, unha ratio que supera todas as recomendacións da Organización Mundial da Saúde (OMS). Xosé María Dios denuncia esta situación e apunta a Nós Diario que "o problema básico é a falla de persoal e iso provoca a masificación". Dios, médico de familia no concello de Outes e secretario da Asociación Galega en Defensa da Sanidade Pública, culpa desta situación a "unha política de aforro que provoca unha mala calidade asistencial". "Non é certo", sinala, "que non haxa médicos como nos repiten permanentemente". Aos últimos exames do MIR, recorda que se presentaron "14.000 licenciadas e licenciados en Medicina e só aprobaron a 6.300. polo que quedaron 8.000 profesionais fóra", destaca Dios, que advirte de que "os médicos de Primaria son un colectivo moi envellecido, onde máis de 30% dos actualmente en activo estarán xubilados en cinco anos". As dificultades da Primaria na Galiza son de carácter estrutural e están asociadas á falla de compromiso investidor polo Goberno galego En Atención Primaria hai aproximadamente 1.000 prazas vacantes de persoal médico sen cubrir. "As Ofertas Públicas de Emprego (OPE) da Xunta son absolutamente insuficientes xa que recollen para as anualidades de 2019, 2020 e 2021 un número de postos que non dá para atender as necesidades da área sanitaria de Vigo", destaca Dios. Os riscos Os problemas xerados pola ausencia de atención presencial preocupan aos profesionais. Dios entende que "a atención das persoas doentes non se pode basear en consultas telefónicas ou telemáticas porque se perde a eficacia" e que "unha consulta telefónica non pode ser prioritaria senón complementaria". Ademais, lembra as dificultades das persoas maiores para acceder ás novas tecnolóxicas e mesmo a falta de habilidades como consecuencia da idade para o emprego de medios telefónicos, o que "pode provocar que queden directamente moitos sen atención sanitaria". As dificultades da Primaria na Galiza son de carácter estrutural e están asociadas á falla de compromiso investidor polo Goberno galego. Segundo a Estatística do Gasto Sanitario elaborada polo Ministerio de Sanidade en base á liquidación orzamentaria de 2018, a Galiza destina a Atención Primaria 182,3 euros por habitante, una contía que só se sitúa por diante de Madrid, con 147,97 euros por habitante e as Illes Balears con 178,38 euros por habitante Os orzamentos galegos de 2018 dedican 454,4 millóns de euros á Atención Primaria. A cifra representa 11,29% do diñeiro destinado nas contas públicas ao mantemento do servizo sanitario. A porcentaxe significa un investimento tres puntos inferior á media estatal, situada en 14,2%, e fica moi afastada daqueles territorios cun gasto sanitario máis elevado. Sen ir máis lonxe, esta cifra en Andalucía acada o 17,45% do gasto sanitario total, en Castela- A Mancha está en 16,96%, e en Estremadura chega a 15,75% .


Summary: Na mobilización do pasado sábado en Compostela as forzas de seguridade identificaron 116 persoas, que serán propostas para sanción administrativa por tres faltas, algunha de até 30.000 euros de multa .

O delegado do goberno español na Galiza, Santiago Villanueva, recoñecía a comezos de semana, nunha entrevista na Radio Galega, que as forzas de seguridade facían seguimento de persoas polo simple feito de se manifestar. Unhas declaracións que o delegado facía a raíz das 116 identificacións que a Policía española fixera durante a manifestación do pasado sábado en Compostela contra o desaloxo do CSOA Escárnio e Maldizer. Horas despois destas declaracións de Villanueva, a Dirección Xeral de Policía tramitaba, a través da Subdelegación do goberno español na Coruña, por volta de 400 propostas de sanción administrativa contra persoas que tomaran parte na manifestación do sábado na capital de Galiza. Estas 116 persoas identificadas nesa mobilización serán propostas para sanción por dúas faltas graves: desobediencia ou resistencia á autoridade e por "negarse a disolver reunións e manifestacións en lugares de tránsito público cando o ordenen as autoridades". As multas nestes casos oscilan entre os 601 e os 30.000 euros. Aliás, aqueles que foron identificados no interior das instalacións do antigo colexio Peleteiro enfróntanse a unha falta leve "por ocupación do inmóbel", que podería supor unha multa de entre 100 e os 600 euros. Mais este regueiro de propostas de sanción non acaba aquí. A Policía tamén proporá sanción para outras 16 personas "que portaban paus", a dez "que levaban escudos que foron comisados" e a dous "por escalar os muros do colexio Peleteiro". Ao tempo que se coñecían estas propostas, desde o Sindicato Unificado de Policía (SUP) pedían "sancións exemplares" e anunciaban que se ían personar naquelas causas penais relacionadas co Escárnio e Maldizer nas que houbese axentes anti-disturbios feridos


Summary: No novo número do Caderno Producir, que acompaña ao teu Nós Diario deste sábado, atoparás unha análise sobre a situación económica da Mariña, unha reflexión sobre a necesidade de que haxa unha especialización intelixente na sanidade e unha entrevista ao coordinador editorial de Laiovento

A veciñanza da Mariña non ten só a ameaza da pandemia enriba. O anuncio do peche da factoría de Alcoa en San Cibrao e os límites ao sector pesqueiro (moi importante para o tecido produtivo da comarca) poñen contra as cordas a economía local. Por se fose pouco, a Covid-19 veu engadir problemas reducindo o traballo do sector servizos. Doutro modo, este estaría a traballar arreo porque no estío a poboación dos concellos costeiros aumenta moito. De toda esta historia case de terror fala 'A crise cébase coa Mariña' da capa do Caderno Producir, que sae este sábado á rúa co teu Nós Diario de sempre. O espazo compártese coa nova dos 'Arrendamentos excesivos' porque xa se adica o 29% do salario ao alugueiro dunha vivenda. Xacobe Ferreiro asina o artigo 'Non somos todos' no apartado 'Forza motriz'.A sección 'Saber facer' está reservada, nesta ocasión, á reportaxe 'A especialización intelixente no sector sanitario' de Iago Santos Castrovieja. No 'Pé a terra' o profesor da Facultade de Económicas da USC, Gonzalo Rodríguez, reflexiona sobre 'Os rotos do IEO', é dicir, do Instituto Español de Oceanografía. Na contracapa atoparás o 'Selfie' de Afonso Ribas Fraga, o coordinador editorial de Laiovento. Para rematar, a área 'Quen fai que' inclúe as novidades sobre o ex ministro grego Yannis Varoufakis, o conselleiro executivo de Alcoa, Roy Harvey e unha protesta da CIG contra as políticas do Goberno de España. Suplementos diarios de carácter temático Coñecer', 'Aprender', 'Xogar', 'Gozar' e 'Producir' publicaranse de terzas feiras a sábados co diario para ampliar a información relativa a patrimonio, historia, arte, ciencia, educación ambiental, ensino, actividade física, gastronomía, enoloxía, viaxes, sectores produtivos e iniciativas empresariais, entre outros. Unha aposta de Nós Diario no marco da celebración dos seus cen primeiros números en papel. (Podes ler os artigos do suplemento Producir, en Nós Diario, á venda no quiosque ou na nosa loxa)


Summary: Abriu hai un ano, realizou máis de 150 actividades, acadou máis de 700 socios, pero non puido sobrevivir ás denuncias dun veciño e á inacción do Concello.

Hoxe sorprendía nas redes sociais o anuncio do peche do Charenton, un coñecido local autoxestionado de Vigo. Problemas de queixas dun veciño e visitas continuadas da Policía local obrigáronos a eliminar a programación musical, o que desembocou nunha situación insostible desde o punto de vista económico, tal e como nos contou María, portavoz da asociación que sustenta o local: "A música é imprescindible para nós". Tentaron solucionar a cuestión co Concello pero non foi posible: "Falamos con eles, pero dixéronnos que este tipo de licenzas non as podemos conseguir e dixéronnos, literalmente, "cun veciño deste tipo -mosca cojonera- non podedes continuar adiante". María reitera que o resto dos veciños están encantados co local: "Organizamos máis de 15 actividades ao mes, temos unha biblioteca, hai clases, temos máis de 700 socios e socias en só un ano de actividade. Falamos cos veciños e non teñen ningún problema con nós senon todo o contrario". A idea continúa Sen embargo, explica, "só pechamos como espazo físico, porque a asociación continúa e intentaremos montalo noutro sitio". Este abril será un mes de despedida, no que colaborarán músicos e artistas, haberá mercadiños para vender todo o material, mobiliario, etc. No seu Facebook explican polo miúdo as razóns e as circunstancias e amplían a reflexión ao resto de Vigo: "A cidade está perdendo sangue (por exemplo o recente peche do Xancarajazz). O estado actual das cousas é dificil en canto a solicitudes, licencias, lexislacións, burocracia, e dificultades que sofren colectivos que deciden desenvolver unha actividade cultural ao marxe da maquinaria institucional. Queríamos ser autosuficientes, dar unha oportunidade en condicións a proxectos peculiares e un uso dun espazo de valor histórico desde e para a xente. Tivemos eventos interesantísimos co local cheo e como non, tamén baleiro".


Summary: O asasinato de Isabel Fuentes no hospital de Ourense a mans do seu marido reabre, en plena campaña electoral, o debate sobre a violencia machista e a falta de prevención nos protocolos de seguridade

Coa etiqueta #todassomoselas o BNG anunciou a suspensión da súa campaña por mor do asasinato de Isabel Fuentes. Os feitos producíronse no hospital de Ourense cando o seu marido, presuntamente, lle causou feridas mortais de arma branca. A muller permanecía hospitalizada desde o 2 de abril logo dunha agresión na súa casa que lle causara unha lesión cerebral. Nestes feitos reina a confusión pois o marido de Isabel xa estaba a ser investigado por esa primeira agresión, tras denunciar el mesmo ao día seguinte que uns descoñecidos entraran na súa casa mentres el durmía e atacaron á muller cun machete. A Garda Civil solicitara unha orde de afastamento que a xuiz non concedeu. Desde o xulgado afirman que esta orde nunca foi solicitada. A deputada do BNG, Carme Adán afirmou que están de "loito despois dun caso de terrorismo machista". "É gravísimo", afirmou, "porque fallaron todas as responsabilidades administrativas, xurídicas e policiais". "As mulleres estamos totalmente desprotexidas, nin sequera estamos seguras nunha cama de hospital", sentenciou a deputada. "Desde o BNG solicitamos a comparecencia de Rueda, que leva Xustiza, para que explique que ocorreu e tamén a convocatoria urxente da Comisión de Igualdade do Parlamento", afondou Adán. "As leis non chegan, e é evidente que non existe a vontade de poñelas en práctica todos os días porque, malia ás especulacións que rodeaban o caso, coas sospeitas que existían o normal é que a policía puxera protección", resumiu a deputada. "As mulleres estamos totalmente desprotexidas, nin sequera estamos seguras nunha cama de hospital" Pola súa banda, e sobre a interrupción da campaña, a responsable de feminismo da Executiva do BNG, Saleta Chao afirmou que era unha medida que levaban a cabo "por coherencia" e porque "é un xeito de dar a entender que non hai mortes de primeira e de segunda, que todas as mulleres somos cidadás por igual". "Cando asasinaron á presidenta da Deputación de León, Isabel Carrasco, todos os grandes partidos suspenderon a campaña das europeas, deberían facelo tamén por unha veciña de Ourense, ou é máis importante Carrasco porque detentaba un cargo institucional?", pregúntase Chao. "Cando asasinaron á presidenta da Deputación de León, Isabel Carrasco, todos os grandes partidos suspenderon a campaña das europeas, deberían facelo tamén por unha veciña de Ourense, ou é máis importante Carrasco porque detentaba un cargo institucional?" Canto a Anova suspendeu o seu único acto nacional coa Marea de Vigo, no que a eurodeputada, Lidia Senra, ía prestar o seu apoio á candidatura. Dende a formación explican que "a militancia de Anova concorre ás eleccións do 24 de maio de múltiples xeitos, na súa meirande parte inserida en candidaturas populares, polo que non corresponde a esta organización suspender campaña ningunha". Porén, animan a quen participe nas diferentes candidaturas con eles a "denunciar o terrorismo machista do xeito que consideren oportuno". Unhas ameazas preocupan máis ca outras Desde a Marcha de Mulleres de Compostela, Pilar Estévez cre que "todos os partidos deberían suspender os actos" porque "unha vida ben vale unha campaña". Ao fío disto engade que "iso sinalaría que é un problema para toda a sociedade, é unha maneira de demostrar na práctica que a violencia que se exerce sistemáticamente contra as mulleres é unha prioridade na axenda dos partidos políticos, pero cada un é libre". "Se existe unha lei de protección integral contra a violencia de xénero, por que non se cumple cando hai sospeitas?", di Estévez, "e isto ocorre, entre outras cousas, porque non hai xulgados especializados en violencia de xénero, como vai unha muller denunciar ao seu asasino se durme con el", razoa. Non hai xulgados especializados en violencia de xénero, como vai unha muller denunciar ao seu asasino se durme con el "As mulleres somos un problema de segunda, cidadás de segunda", prosegue Estévez, "se a persoa que estivera nesa habitación estivera ameazada pola xihad, e xa nin che digo por ETA, habería xa non un garda na súa porta, senón un macrodispositivo despregado por todo o hospital as 24 horas". Nesta liña engade que "somos de segunda porque temos que estar na rúa como nos anos 70, porque sufrimos agresións e micromachismos todos os días". "Se a persoa que estivera nesa habitación estivera ameazada pola yihad, e xa nin che digo por ETA, habería xa non un garda na súa porta, senón un macrodispositivo despregado por todo o hospital as 24 horas" "As escolas educan xeracións baleiras de contidos", di a activista, "porque non lles ensinan o valor da diferenza, da liberdade sexual, da igualdade, e a mocidade reproduce o que ve, que é control sobre a muller, veno nos medios, nas redes sociais...". "Estamos fallando", reflexiona, "unhas menos ca outras, pero seguirémolo facendo mentres non sexamos quen de cortar o problema de raíz". O concelleiro do BNG de Verín, Diego Lourenzo, afirma que "inicialmente, non había moita información sobre a primeira agresión á muller, ao principio pensabamos que era un caso de inseguridade cidadá". Porén engade que "co paso dos días xa se palapaba que era un caso de violencia de xénero polos comentarios no pobo". "A nosa crítica é clarísima, hai unha vida que se podía ter salvado cun protocolo preventivo", conclúe.