Summary: A redución do persoal imposta por Educación é a causa, segundo as Anpas, da mobilización das familias no IES Vilar Ponte de Viveiro. Acusan así a Xunta de mentir.

"Mentira orquestrada" pola administración educativa da Xunta de Galiza. Así definen desde a federación de Asociacións de Nais e Pais os argumentos da Consellaría de Educación no caso do IES Vilar Ponte de Viveiro, no que impuxeron un equipo de dirección novo de forma unilateral. Acusan tamén á Xunta de querer afastar ás familias dos centros de ensino nunha xestión que cualifican de "antidemocrática". "Todo o que está a ocorrer no IES Vilar Ponte trae causa da redución de persoal imposta pola consellaría de educación no principio deste curso escolar", explican desde as Anpas dunha situación que conduciu á dimisión do equipo directivo e ao posterior nomeamento por parte da Consellaría dunha nova dirección "rexeitada tanto polo claustro como polas familias do centro", din. Censuran a denuncia "con falsidades" a dúas nais que, afirman, só querían defender a calidade de ensino dos seus fillos Denuncian desde as Anpas que os recortes de persoal son "xa absolutamente imposibles de cubrir cos efectivos existentes, e están afectando a todo o territorio galego" e, por outra parte, que os nomeamentos unilaterais de direccións por parte da Administración "terán resultados caóticos para o ensino público". Poñen en cuestión desta maneira a "concepción democrática da xestión do ensino público", e consideran que a Consellaría está a camiñar cara á eliminación das familias do ensino público e, nese obxectivo sitúan a denuncia "con falsidades" a dúas nais que, segundo afirman, só querían defender a calidade de ensino dos seus fillos. Aseguran, malia iso, que non "calarán a boca diante dunha administración que mercantiliza o noso ensino público" e reclaman, máis unha vez, a súa presenza nos centros escolares. CIG-Ensino Por súa parte, CIG-Ensino emitiu esta terza feira un comunicado para expresar a súa solidariedade coas dúas nais da Anpa denunciadas. O sindicato nacionalista continúa a exixir que o centro sexa dotado cunha profesora ou profesor de lingua española tal e como prometera a administración galega que faría. Aliás, a CIG pon de manifesto que o "procedemento do nomeamento da nova dirección foi ilegal" porque, argumenta, "vulnerou a lexislación vixente". A lei obriga a Administración a ouvir a voz do claustro de profesoras e profesores antes de proceder ao nomeamento dunha directora ou director, trámite este que non se cumpriu no IES Vilar Ponte. A CIG-Ensino presentou esta segunda feira unha reclamación "perante a Xefatura Territorial" para se revogar o nomeamento.


Summary: O que en realidade buscan é o desprestixio e o desmantelamento dos centros públicos e da actual organización (eficaz, eficiente e de calidade aínda que teña zonas de sombra), para provocar unha situación de desorde e descontrol que permita xerar espazos de negocio ás empresas afíns a expensas dos orzamentos sanitarios

Hoxe case ninguén discute as excelencias do noso sistema sanitario, nin se cuestionan os seus bos resultados. Pero hai unha salmodia, repetida ata a extenuación polos defensores da privatización, que reclama "melloras e modernización" na xestión e flexibilización das organizacións sanitarias, para superar a suposta rixidez do sistema e aumentar a súa eficiencia. Nas últimas dúas décadas os centros de pensamento ultraliberal en sanidade (Idis, Bamberg, Sedisa, PwC) xeran argumentarios para reclamar a "reforma" do sistema como elemento necesario para garantir a súa sustentabilidade. Pero, debaixo destes embustes, o lobo esconde os seus colmillos: o que en realidade buscan é o desprestixio e o desmantelamento dos centros públicos e da actual organización (eficaz, eficiente e de calidade aínda que teña zonas de sombra), para provocar unha situación de desorde e descontrol que permita xerar espazos de negocio ás empresas afíns a expensas dos orzamentos sanitarios (que representan o 40 por cento do diñeiro das CCAA). Tal como recordamos no libro La salud como negocio pódense definir dúas posicións básicas en relación á política sanitaria e a xestión dos servizos sanitarios públicos: unha corrente progresista que entende a saúde como un dereito e a Sanidade pública como un dos alicerces esenciais do Estado de benestar, e un pensamento neoliberal que considera a sanidade como un negocio e defende que cada cal accederá aos servizos sanitarios que poida costear. Esta corrente sostense nun argumentario elemental baseado en varias falacias: a suposta insustentabilidade do actual sistema sanitario, a utilidade de separar o financiamento da prestación dos servizos, a necesidade de introducir medidas de copago no acceso aos servizos, e a afirmación (errónea) de que a xestión da sanidade privada é mellor e máis eficiente que a pública. Pero a realidade é que en política se sostén aquilo que se quere sustentar, e a nosa sanidade está, realmente, subfinanciada. O goberno, no canto de intentar unha maior recadación -cunha fiscalidade progresiva, e perseguindo a fraude-, decide aplicar recortes severos que afectan ás capas máis débiles da poboación. As externalizacións e privatizacións realizadas polos gobernos autonómicos non melloran a calidade dos servizos pero si producen un encarecemento dos mesmos. O obxectivo final das empresas é repartir beneficios; para realizar a mesma actividade utilizan menos traballadores, con retribucións máis baixas e emprego máis precario. A calidade do servizo sempre se resente. Os partidarios do copago defenden a súa aplicación en diversas áreas da actividade sanitaria pola súa capacidade recadatoria e por considerar que ten un efecto disuasorio, que podería reducir a utilización inadecuada dos servizos. A realidade demostra que non conseguen ningún destes obxectivos, e que só serven para castigar, aínda máis, as depauperadas economías familiares. Finalmente debemos recordar que as experiencias privatizadoras realizadas (Reino Unido, Valencia, Madrid) demostran que non hai melloría na calidade da atención nin na xestión dos servizos. Ao contrario, as privatizacións supuxeron un enorme aumento do gasto sanitario que levou ás comunidades citadas á bancarrota. Hai numerosos estudos que reforzan a evidencia de que o afán de lucro en medicina entra en conflito coa calidade dos servizos sanitarios. A suposta eficiencia do sector privado baséase, segundo Vicenç Navarro, en medidas como o aforro en persoal -teñen menos persoal e con menor cualificación-, feito que claramente dana a calidade da atención médica.


Summary: A CRTVG fíxose eco nos seus informativos do pasado sábado, día 30 de novembro, da presentación do número cero de Nós Diario. Eis os vídeos.

Os informativos emitidos pola TVG o pasado sábado, 30 de novembro, deron conta da presentación do número cero de Nós Diario e do seu semanal, Sermos Galiza. Acto que tivo lugar no marco do Culturgal e onde tomaron a palabra Xoán Costa, presidente do Consello de Administración de Sermos Galiza S.A., empresa que edita Nós Diario, María Obelleiro, directora do medio, e Guadi Galego, membro do grupo promotor. Podes ver o outro vídeo nesta ligazón.


Summary: A plataforma Queremos Galego convoca mobilizacións este domingo nas sete cidades galegas e Ribadeo para reivindicar a nosa lingua "malia as dificultades e exclusións forzosas que nos limitan para vivirmos nela con absoluta normalidade".

"Galiza, o galego, non desaparecerá mentres non deixemos de usalo, mentres nós reivindiquemos a súa normalidade e actuemos no noso día a día para revitalizalo". A plataforma cidadá Queremos Galego chama a unha gran mobilización pola nosa lingua este 17 de maio, Día das Letras Galegas. Queremos Galego reivindica a importancia e vixencia do idioma "malia as dificultades e exclusións forzosas que nos limitan para vivirmos nel con absoluta normalidade". A plataforma asegura que nin o 'decretazo' contra o galego, ni as reformas institucionais, nin a toponimia deturpada, nin o desleixo da Xunta, acabarán coa lingua mentres siga viva na sociedade. "O futuro do galego, o noso máis importante sinal de identidade colectiva, é unha demanda social, a da nosa existencia colectiva, que os gobernos deben ouvir e atender para actuar. A garantía de futuro do noso país é o galego", aseguran no manifesto de convocatoria. As mobilizacións de Queremos Galego partirán este domingo ás 12 horas desde os seguintes puntos: Vigo: Cruce da Vía Norte con Urzaiz. Santiago de Compostela: Praza das Pratarías. Ferrol: Praza do Cruceiro (Canido). A Coruña: Diante do Teatro Rosalía (Rego da Auga). Pontevedra: Praza da Peregrina. Lugo:11.30 Praza Maior. Ribadeo: Catro Rúas. Ourense: Praza da Imprenta.


Summary: Afirman que foi dicir o presidente da Xunta que "o castelo é máis público agora que antes" para en apenas 6 días comezar as restricións ao acceso público e visitas.

A comezos de agosto Núñez Feijóo asistiu en Monterrei á inauguración dun hotel de 4 estrelas ubicado no castelo,xoia do patrimonio galego. O presidente da Xunta afirmou entón, fronte aos movementos e colectivos que pedían un uso público e cultural dese ben, que o castelo ía ser máis público "agora que antes". Mais a Plataforma en Defensa do Castelo de Monterrei afirma nun comunicado que seis días despois de que o Presidente da Xunta fixese tales afirmacións en Monterrei empezouse a restrinxir o acceso ao mesmo. "Só os luns e martes terán un horario de visitas axeitado, do mércores en diante, incluíndo os fins de semana que é cando máis afluencia de visitantes ten a Fortaleza, o carácter publico do Castelo quedará reducido a tres horas e media por día, coincidindo ademais este horario coas horas de saídas e chegadas dos clientes do Parador.", manifesta este colectivo. " O que demostra o desdén que teñen tanto a Xunta como Paradores cos turistas hospedados noutros establecementos e cos veciños da zona que so poderán visitar o monumento cando non molesten aos clientes do hotel", engaden. Dende a Plataforma en Defensa do Castelo de Monterrei afirman que manterán a súa reivindicación do uso público.


Summary: Unha sentenza do Supremo confirmou que "as prestacións públicas por maternidade percibidas da Seguridade Social están exentas do Imposto sobre a Renda das Persoas Físicas". A CIG achega recomendacións e os documentos necesarios para solicitar as contías cobradas indebidamente

Unha sentenza do Tribunal Supremo do pasado 3 de outubro confirmou que "as prestacións públicas por maternidade percibidas da Seguridade Social están exentas do Imposto sobre a Renda das Persoas Físicas (IRPF)". Esta importante resolución establece doutrina legal e, xa que logo, obriga a Axencia Tributaria a adoptar o novo criterio, que é contrario ao que facía até o de agora. A sentenza do Supremo aclara que "as prestacións públicas por maternidade percibidas da Seguridade Social están exentas do IRPF" Son moitas as mulleres que están a solicitar (ou queren facelo) a devolución das retencións do IRPF que foron indebidamente cobradas. A CIG, que anima a facelo, vén de elaborar unha guía na que amosa os pasos a seguir e facilita dous modelos de documentación para presentar ante a Delegación da Axencia Tributaria e ante o Instituto Nacional da Seguridade Social (INSS). A CIG aclara que toda a información está dirixida a obter a devolución das retencións de IRPF das prestacións por maternidade, pero advirte de que a sentenza do Supremo "debería ser extensíbel ás prestacións por paternidade" e cre oportuno presentar solicitudes para a devolución das retencións aplicadas a esas prestacións. "A Seguridade Social está eliminando xa estas retencións (tanto no caso dos pais como das nais), sen agardar a que Facenda habilite a devolución", di a central. As traballadoras que cobraron a prestación de maternidade entre 2014 a 2017 deben formular ante Facenda unha solicitude de rectificación da autoliquidación do IRPF A Axencia Tributaria disporá na súa web dun sistema telemático de recadación do IRPF das maternidades, polo que recomenda que se as interesadas están en prazo de reclamación agarden a que o faga e se tramiten as reclamacións por esa vía. Os retornos serán máis rápidos. En canto ao caso das traballadoras que cobraron a prestación de maternidade nos exercicios fiscais de entre 2014 a 2017 (declaracións presentadas nos anos 2015 a 2018), deben formular, perante a Axencia Tributaria, unha solicitude de rectificación da autoliquidación do IRPF do exercicio ou exercicios nos que se declararan as prestacións por maternidade (achégase modelo A). En canto ás traballadoras ás que lles estean a practicar retencións de IRPF pola prestación de maternidade no exercicio fiscal 2018 (declaracións que se presentarán no ano 2019), deben formular, perante o INSS, unha solicitude de dereito a percibir a prestación íntegra sen retención de IRPF no resto dos meses do 2018 (achégase modelo B). As traballadoras ás que lles estean a practicar retencións de IRPF pola prestación de maternidade neste ano deben formular ante o INSS unha solicitude de dereito a percibir a prestación íntegra sen retención A CIG di ter constancia de que a Seguridade Social xa non está aplicando a retención nas prestacións de maternidade nin na de paternidade pero recomenda comprobalo antes. Ademais, o sindicato recomenta ter en conta varias cuestións comúns para as solicitudes de rectificación e/ou devolución de ingresos que se presenten ante a Axencia Tributaria: De transcorrer seis meses desde que se solicite a rectificación ou devolución e non haber resposta, esta entenderase desestimada por silencio De transcorrer 6 meses desde que se formule a solicitude de rectificación e/ou devolución de ingresos indebidos e non haber resposta da Axencia Tributaria, entenderase desestimada por silencio. No caso de ser desestimada por silencio, quen o desexe disporá de 1 mes máis (tras os 6 meses sen recibir resposta) para interpor Recurso de Reposición ou Reclamación Económico Administrativa ante o Tribunal Económico Administrativo de Galicia (un ou outro, non nos dous) contra tal desestimación, a reclamar que se rectifique a Declaración da Renda na que se declararan as prestacións de maternidade ou se lle retornen os ingresos indebidamente realizados do 2018, alegando os razoamentos do Supremo. Se, pola contra, a Axencia Tributaria resolve expresamente a rectificación e/ou devolución de ingresos indebidos, desestimándoa, quen o desexe disporá de 1 mes máis (dende o día no que recibiu a resolución desestimatoria) para interpor Recurso de Reposición ou Reclamación Económico Administrativa perante o Tribunal Económico Administrativo de Galicia (un ou outro, non nos dous) contra tal desestimación, a reclamar que se rectifique a Declaración da Renda na que se declararan as prestacións de maternidade e/ou que se lle retornen os ingresos indebidamente realizados no 2018, alegando os razoamentos do Tribunal. Malia que a Axencia Tributaria contaba con atrasar esta devolución do cobro indebido no IRPF da prestación por maternidade, finalmente o Ministerio decidiu axilizar a cuestión e aclara que está a buscar a fórmula máis acaída para devolver os cartos ás afectadas.


Summary: A deputada Laura Borràs mantén o «non» de Junts per Catalunya á investidura de Pedro Sánchez «mentres haxa presos, exiliados, represaliados e non se poida falar do dereito á autodeterminación».

A cabeza de lista de JxCat no Congreso, Laura Borràs, mantivo este martes o 'non' do seu espazo político á investidura do presidente do Goberno en funcións, Pedro Sánchez, e acusou a Podemos de comprar «o marco mental do 155» após o preacordo que alcanzaron. «Mentres haxa presos, exiliados, represaliados e mentres non se poida falar do dereito á autodeterminación, que parece que é o marco mental que comprou Podemos, é evidente que non podemos investir nin permitir a investidura dun presidente como Sánchez», subliñou a deputada independentista en declaracións nos corredores do Parlament. A través da súa conta de Twitter, o ex president Carles Puigdemont e líder de JxCat, que conta con 8 actas no Congreso, valorou desde o exilio o preacordo alcanzado por Unidas Podemos e PSOE, e fíxoo tirando de ironía. «Son uns xenios», asegurou en referencia a Pedro Sánchez e Pablo Iglesias por conseguiren en 24 horas o que semellaba imposíbel na anterior lexislatura. Allò que no era possible quan el PSOE i UP tenien més diputats ho és ara que en tenen menys. Allò que impedia a Sánchez de dormir bé, ara li conciliarà el son. Han repetit eleccions, s'han debilitat, han engreixat la dreta i la ultradreta... per arribar allà mateix. Uns genis.— Carles Puigdemont (@KRLS) November 12, 2019 «Aquilo que non era posíbel cando PSOE e Unidas Podemos tiñan máis deputados é agora posíbel cando teñen menos», escribiu Puigdemont. "O que impedía Sánchez poder durmir ben, agora vaille permitir conciliar o sono», engadiu. Así se referiu o exiliado catalán ás escusas que o líder do PSOE dera para non formar goberno e coalición con Iglesias. Puigdemont lamentou tamén que se tivesen que repetir unhas eleccións que catapultaron a ultradereita para poder chegar a este acordo.


Summary: O documental preséntase este venres en Vigo (Multicines Norte, 20:10) coa participación do seu director, Rudy Gnutti. Ademais do filósofo, falecido este luns, o filme conta coas intervencións de José Mujica, Tony Atkinson ou Daniel Raventós

Na semana na que nos deixou Zygmunt Bauman chega a Galicia o documental In the same boat, dirixido por Rudy Gnutti e producido por Films 59. O filme reflexiona sobre o presente e o futuro dunha civilización que devora os recursos do planeta e na que os elevados niveis de desemprego ameazan por converterse nunha característica permanente das nosas sociedades. Na película achéganse as visións de Zygmunt Bauman, do ex presidente uruguaio José Mujica ou dos economistas Serge Latouche, Anthony B. Atkinson, Mauro Gallegati, Erik Brynjolfsson e Mariana Mazzucato, que analizan un horizonte marcado pola insuficiencia de recursos e o desenvolvemento tecnolóxico. O documental estrearase este venres en Vigo (Multicines Norte, 20:10) cunha charla na que participará o seu director, Rudy Gnutti O documental estrearase este venres en Vigo (Multicines Norte, 20:10) cunha charla na que participará o seu director, Rudy Gnutti. O filme, que permanecerá cando menos unha semana na carteleira dos Norte, podería pasar despois por salas de Compostela, A Coruña e Ferrol, en datas aínda por confirmar. Estreado en Madrid e Barcelona o 18 de novembro, permaneceu cinco semanas en salas comerciais, todo un éxito para un documental. Na película achéganse as visións de Zygmunt Bauman, do ex presidente uruguaio José Mujica ou dos economistas Serge Latouche, Anthony B. Atkinson, Mauro Gallegati, Erik Brynjolfsson e Mariana Mazzucato In the same boat está dividido en cinco capítulos. Ademais da reflexión sobre os límites do planeta ("a perspectiva actual é que en trinta anos necesitaremos catro planetas para satisfacer as nosas necesidades. E aínda non sabemos onde imos atopar eses planetas", denuncia Bauman no filme), e da crítica a unha crecente desigualdade nos países desenvolvidos e á -neles- cada vez maior concentración de rendas e riqueza, a película afonda nos efectos de vivir nun planeta globalizado. "A globalización é real e non podemos revertela. E significa que dependemos os uns dous outros: o que pasa nun recuncho do planeta afecta a todos os lugares. E resulta imposible saber cales van ser todas as consecuencias con antelación. E ese é probablemente o impacto máis negativo da globalización, porque xera unha situación de incerteza crónica e a imposibilidade de saber cales serán os efectos das nosas accións", subliña Bauman. "Os gobernantes dos países centrais terían que gobernar tres ou catro días para os seus países e dous ou tres días para o mundo", di José Mujica a este respecto, denunciando ademais a falta de dirección política desta globalización: "é a globalización a que nos goberna, nós non a gobernamos a ela". "Está pasando algo moi importante: por vez primeira na historia a idea de Humanidade é real. Xa estamos todos no mesmo barco. Pero o que nos falta son os remos e os motores que poidan levar este barco na dirección correcta", engade Bauman, nunha idea sobre a que xira o propio título do filme. E, igualmente, o documental analiza a través das achegas dos economistas e filósofos que nel participan o impacto que a tecnoloxía ten na economía, no emprego e na forma en que se organizan as nosas sociedades desenvolvidas. "A tecnoloxía afecta á distribución dos salarios, pero tamén afectou ao balance entre o traballo e o capital", explica Tony Atkinson, eterno candidato ao Nobel de Economía e falecido o pasado 1 de xaneiro, que salienta que os países desenvolvidos xa non son quen de crear empregos como facían, de xeito que os altos niveis de paro poden converterse nunha característica permanente: "O desemprego é un dos maiores retos aos que nos enfrontamos e fálase moi pouco do tema. Creo que, dalgún xeito, a xente acabou por aceptar niveis de desemprego bastante elevados. Deixamos que a preocupación desaparecese, e especialmente no caso da xente máis nova. A min gustaríame que o desemprego fose unha prioridade maior para os Gobernos da UE", subliña. Tony Atkinson: "O desemprego é un dos maiores retos aos que nos enfrontamos e fálase moi pouco do tema" Bauman destaca a este respecto que mentres no pasado o desemprego era visto como unha situación estraña, sendo o pleno emprego o estado normal da sociedade, "hoxe comeza a empregarse cada vez máis o concepto de redundancia, que vén dicir que as habilidades dunha persoa non son necesarias nese lugar". O filme busca igualmente ideas para crear un novo Estado do Benestar, introducindo a proposta da renda básica universal, que na película explica Daniel Raventós. O filme busca igualmente ideas para crear un novo Estado do Benestar, introducindo a proposta da renda básica universal, que na película explica Daniel Raventós A película constitúe unha das derradeiras intervencións públicas de Zygmunt Bauman e unha boa oportunidade para escoitalo reflexionar a cabalo entre o mundo que viu nos seus 91 anos e o mundo futuro que albiscaba e as súas complexas problemáticas e retos: "Non teño unha teoría completa de como un mundo mellor podería organizarse. Desafortunadamente, vivín moitos anos e polo tanto pasei por moitas frustracións. Cando miro atrás, parécese moito a un cemiterio de esperanzas. As esperanzas viñeron unhas detrás de outras e cando se puxeron en práctica non funcionaron como se esperaba. A cuestión, hoxe, non é tanto 'como facelo?' senón 'quen o vai facer?'".


Summary: O ABC asegura no seu portal web que o líder bolivariano "non está en condicións de regresar" a Venezuela e mesmo advirte que o Goberno anunciará "nos próximos días" a súa incapacidade. Trátase do mesmo xornal que no seu momento desinformou á opinión pública ao comunicar que Chávez estaba en coma inducido.

A imprensa española non cesa na súa teima de especular arredor da saúde do presidente venezolano Hugo Chávez. Neste senso, o diario dereitista ABC achega hoxe na súa portada web unha información en que aseguran que o líder bolivariano "non se recuperará" da enfermidade que padece desde 2011. Citando supostas fontes ás que tivo acceso o xornal --mais que non se revelan-- o rotativo español afirma con rotundidade que o Goberno venezolano "anunciará nos próximos días" a "incapacidade" de Chávez e a súa imposibilidade para regresar ao país e retomar as súas responsabilidades políticas. Neste senso, ABC asegura que diversos "membros do Tribunal Supremo" xa terían sido informados da grave situación. ABC e El País teñen vertido informacións falsas sobre o estado de saúde do presidente Chávez Cabe salientar que o mesmo medio chegou a asegurar o pasado mes de xaneiro que Hugo Chávez Frías estaba en "coma inducido" e mesmo que podería ter "falecido", unha información que posteriormente foi refutada polos propios acontecementos tanto polas visitas internacionais que recibiu o presidente como polas imaxes difundidas desde A Habana en que se amosaba o líder bolivariano camiñando nos arredores do complexo hospitalario en que se atopa ingresado desde finais do pasado ano. O vicepresidente do PSUV afirma que Felipe González podería estar detrás da montaxe que levou a El País a publicar unha fotografía falsa de Chávez Non se trata só do ABC. Cumpre lembrar que o diario El País, publicou unha fotografía en que aparecía un home entubado que --segundo o medio-- era o presidente Chávez. Porén, após distribuírense os primeiros exemplares. o diario tivo que frear as rotativas e editar unha outra capa perante o que certamente supuña unha fotografía falsa cuxo protagonista era un cidadán mexicano. O Goberno de Venezuela, que vén de encetar accións legais contra El País, asegura mesmo que o ex-presidente socialista, Felipe González, podería estar vinculado coa publicación da foto falsa. Así o indicou o vicepresidente do gobernante Partido Socialista Unido de Venezuela, Tarek El Aissami, ao afirmar que "González aparece nos elementos da investigación que adianta" o executivo bolivariano. Neste senso, o ex-presidente viaxou hai escasos días até Venezuela para se reunir co líder opositor, Henrique Capriles, para continuar a cultivar as súas relacións "de amizade", como asegurou o propio gobernador de Miranda.


Summary: Netflix aposta polo cinema de calidade. Unha decisión inducida pola soada polémica co Festival de Cannes e culminada co asalto aos Óscar coa Roma de Cuarón. Saíulle ben, moi ben. Antes diso mantiña a súa fábrica de netflixploitation onde o filme era só un produto onde a calidade brillaba pola súa ausencia; mero contido para encher a inxente oferta do xigante do vídeo baixo demanda. Esa fábrica continúa, pero xa hai unha clara estratexia por sacar un ou dous filmes, como mínimo, que destaquen de maneira notábel. O ano pasado foi a quenda de Historia dun matrimonio de Noah Baumbach e O irlandés de Martin Scorsese. Este ano, sen dúbida, será o de Mank.

David Fincher levaba vinte anos intentando dirixir o guión escrito polo seu pai Jack Fincher. Un guión sobre o guionista de Cidadán Kane escrito mentres el se involucraba, a principio dos 90, en Alien 3, a súa primeira longametraxe despois de se labrar un nome como director de videoclips musicais. Xa dirixira Seven cando comezaron a movelo pola industria, pero ninguén semellaba disposto a financiar un filme en branco e negro, unha das exixencias innegociábeis dos Fincher. Despois da morte de seu pai en 2003 o guión quedou nun caixón ata que comezou traballar con Netflix na serie Mindhunter. Tras rematala presentou o guión no lugar indicado e no momento oportuno pois para Netflix o branco e negro, tras Roma, non era ningún problema. Mank / David Fincher / EUA / 2020 / 131 min. Tardou pero á fin temos esta xenial peza cinematográfica que nos desvela, entre outras cousas, quen foi o verdadeiro escritor dunha das obras mestras da historia do cinema. Un ambicioso e talentoso actor de teatro chamado Orson Welles dá carta branca a un reputado guionista da MGM chamado Herman Mankiewicz para que lle escriba o guión da súa primeira longametraxe. Mank, como lle adoitan chamar, ten que rematar o guión nun afastado hotel mentres se recupera duna accidente. Adoitaba escribir habitualmente en equipo, mais a súa mellor obra foi en solitario. Con todo Jack Fincher encárgase de destacar unha taquígrafa, unha enfermeira e a súa muller Sara, ao coidado dos fillos; mulleres indispensábeis para que o xenio tivese o camiño libre para ser xenio. Así que iso de "en solitario" igual non é tan preciso. Mank é un fiel reflexo da época pero tamén logra conectar co presente apuntando razóns ao auxe do fascismo e das fake news, iso si, coas pertinentes licencias cinematográficas. Paralelismos tamén coa historia de Cidadán Kane e, ollo, planos idénticos. Unha marabilla que gañará cos anos.


Summary: O suceso tivo lugar á altura da ponte da Ría de Ferrol, á saída de Neda, dirección Ferrol. O compañeiro do falecido resultou ileso.

Un pescador duns 40 anos de idade faleceu na noite deste pasado domingo após ser atropelado por un tren cando supostamente despregaba aparellos de pesca preto dun río na zona de Narón. Segundo a información facilitada pola Garda Civil a Europa Press, os feitos sucederon sobre as 21:45 horas deste pasado domingo cando un tren Alvia que facía a ruta Madrid-Ferrol atropelou o mariñeiro á altura do quilómetro 37,550 da liña férrea ao seu paso polo termo municipal de Narón. Por parte do 112 Galiza indicouse que o suceso tivo lugar á altura da ponte da Ría de Ferrol, á saída de Neda, dirección Ferrol. Tras recibir o aviso por parte do persoal de Adif, o servizo de emerxencias informou a Urxencias Sanitarias de Galiza-061. O suceso tivo lugar á altura da ponte da Ría de Ferrol, á saída de Neda, dirección Ferrol. O compañeiro do falecido resultou ileso En concreto, o 061 enviou ao lugar unha ambulancia de soporte vital avanzado cuxo persoal confirmou no lugar o falecemento do home L.G.G., de 40 anos, sinalaron a Europa Press fontes sanitarias. Así mesmo, acudiron os axentes da Garda Civil e os membros do GES de Mugardos, así como tamén foron informados os Bombeiros de Ferrol e os efectivos da Agrupación de Voluntarios de Protección Civil da localidade. Segundo a información facilitada ao 112 Galiza, tratouse dun home que xunto cun compañeiro dispúñanse a pescar no lugar onde ocorreron os feitos. O compañeiro do falecido resultou ileso. Sobre as 00:30 horas desta segunda feira o persoal de Adif confirmou ao 112 Galiza que a circulación férrea quedara totalmente restablecida. Sinistralidade laboral O avance das estatísticas de accidentes de traballo relativos a 2020, que publicou o Instituto Galego de Seguridade e Saúde Laboral (Issga), indica que non mellora a situación de sinistralidade que vén padecendo Galiza nos últimos anos. Coa particular situación vivida de pandemia, co confinamento e feche dalgunhas actividades como protagonistas, na Galiza tiveron lugar 24.511 accidentes de traballo con baixa. Deste total, un 90,99% ocorreron en xornada laboral (22.302 accidentes) e o 9,01% restante no desprazamento do domicilio ao centro de traballo ou viceversa (2.209 accidentes).


Summary: Luma Gómez é a vicepresidencia e Arantza Villar convértese na nova secretaria da AAAG.

A Asociación de Actores e Actrices de Galiza (AAAG) escolleu en asemblea a súa nova Xunta Directiva. Xosé Barato é o novo presidente, mentres que Luma Gómez asume a vicepresidencia e Arantza Villar accede á secretaría da entidade. Os vogais que completan a Xunta Directiva son Toni Salgado, Xosé Esperante, Sara Fandiño, Eva Fórneas, María Ángeles Iglesias, Daniel Celester, Sheyla Fariña, Rosa Puga Dávila e Iria Lamas. Barato (Guitiriz, 1979) facía parte da Xunta Directiva que presidía Xabier Deive, A AAAG e únha asociación sindical que representa máis de 340 profesionais da interpretación e da dirección de escena. Fundada en 1985, a AAAG é unha entidade sen ánimo de lucro de carácter profesional, autoxestora e autónoma. Entre as súas funcións, explica, atópanse a dignificación da profesión, a defensa dos intereses laborais do seu corpo asociativo, a promoción da produción do sector conformado pola escena e mais o audiovisual ou a organización dun dos acontecementos importantes do calendario cultural en Galiza: os Premios de Teatro María Casares, que neste 2021 chegan a súa 25ª edición.


Summary: En política as ocasións son escasas e cómpre aproveitalas porque, a pouco que nos descoidemos pechouse un ciclo, caeron vinte anos máis e queimáronse tres xeracións dunha tacada

É difícil gañar unhas eleccións, moi difícil. É tan difícil que pode darse o caso de xente que non gañe nunca unhas eleccións na súa vida. Fagamos un exercicio de memoria histórica. Ano 1997, o Bloque Nacionalista Galego (BNG) é unha forza emerxente. Refundado en 1982 a partir do BN-PG e sectores que proveñen do PSG congrega unha xeración que se negou a pasar polo aro da transición e, ó contrario que o que aconteceu no País Vasco e en Cataluña, as urnas déronlles as costas durante unha década deixando a Galicia sen representación dos partidos propios no parlamento de Madrid e cunha representación moi minguada no seu contexto natural do parlamento autonómico. A fórmula do BNG foi adecuada no momento para cubrir un amplo espectro que funcionou coma un vórtice atractor que pouco a pouco vai asimilando diferentes pezas. Todo isto baixo o liderado de Xosé Manuel Beiras que cativa unha nova xeración como xa cativara a amplos sectores da anterior. Neste contexto, en España vén de rematar o felipismo e comeza o aznarismo. O PSOE ten un secretario xeral, Joaquín Almunia, que non convence nin convencerá e en Galicia presenta como candidato ás autonómicas de outubro a Abel Caballero, que acaba de deixar o ministerio de transporte e que, de xeito novidoso, ensaia unha coalición electoral con Esquerda de Galicia (a escisión de Anxo Guerreiro de Esquerda Unida) e Os Verdes. Pola banda do PP un Fraga que dá síntomas de esgotamento encara as súas terceiras eleccións. O resultado das eleccións autonómicas galegas de outubro de 1997 deixa unha maioría absoluta para o PP, que baixa de 43 a 41 deputados. A segunda forza é o BNG (que obtén 19 deputados, despois rebaixados a 18 polo voto emigrante) que sorpassa á coalición PSOE-EdG-OV, que acada 15 deputados, menos que os 19 cos que contaba o PSOE en solitario na lexislatura anterior. O mensual "Tempos Novos" titulaba na súa portada do mes de novembro "Arranca o posfraguismo", algo que xa anticipaba na do mes de outubro "O outono de Fraga" (curiosamente este titular compartía portada con "Investigación, Universidades ó Pairo", se Lampedusa levantase a cabeza). Estes titulares reflectían a euforia do momento, un sentir xeneralizado de que en Galicia o paso da ditadura á democracia demorara quince anos pero xa estaba á volta da esquina. O resto da historia é coñecido. Fraga durou esa lexislatura, outra máis, e vencido pola idade, pero non electoralmente, gañou e case obtivo a maioría absoluta nas eleccións do 2005, a pesar da catástrofe do Prestige e de levar dezaseis anos no goberno. O bipartito foi unha curta paréntese que abriu unha nova etapa do PP. As ecuacións da relatividade xeral de Einstein poden aplicarse ó universo coma un todo. Isto é o que fixo en 1922 o físico ruso Aleksandr Friedman. Friedman atopou tres solucións para un universo dinámico. Partindo dun estado inicial pequeno, no que o universo é unha singularidade no espazo-tempo (un punto), unha explosión inicial ("Big Bang") dá lugar a unha expansión. A diferenza entre os tres modelos non radica no estado inicial. Así, mentres a primeira das solucións frea a expansión inicial ata iniciar unha fase de contracción que remata nun colapso ("Big Crunch"), a segunda predí unha expansión que remata asintoticamente nun universo estático e a terceira contempla un universo en permanente expansión. A diferenza entre os tres posibles escenarios é a enerxía que contén o universo. Universos sen suficiente enerxía están abocados a un "Big Crunch" mentres que o desexado universo en permanente expansión precisa unha enerxía significativamente superior. A primeira conclusión do conto é que convén non deixarse enganar porque un universo se expanda. A fase de expansión pode converterse en contracción e rematar nun "Big Crunch" ou nun estancamento. Para evitar isto, é preciso acumulación de enerxía, tendo coidado de que a expansión incontrolada non remate nunha disgregación ou "Big Rip". Para isto fará falla moito sentidiño. A segunda conclusión é que en política as ocasións son escasas e cómpre aproveitalas porque, a pouco que nos descoidemos pechouse un ciclo, caeron vinte anos máis e queimáronse tres xeracións dunha tacada. Porque os que no noventa e sete tiñamos vintecinco anos hoxe estamos preto dos corenta e cinco e as nosas escalas de tempo non son as mesmas que as do universo.


Summary: Sinala que a prórroga concedida á planta contravén as Directrices de Ordenacion do Territorio, o Plan de Ordenación do Litoral e as normas sobre augas residuais e emisións industriais.

O BNG vén de presentar no Parlamento galego un conxunto de iniciativas para esixirlle á Xunta o cumprimento, en relación con ENCE, da normativa en materia de urbanismo e ordenación do territorio e en materia de vertedura de augas residuais e emisión industriais. A formación sinala que non se pode autorizar a continuidade deste complexo industrial en Lourizán nin aprobar a prórroga da autorización ambiental integrada por contravir, entre outras normas, as Directrices de Ordenacion do Territorio (DOT) e o Plan de Ordenación do Litoral (POL). O BNG sinala que a prórroga concedida á planta contravén as Directrices de Ordenacion do Territorio, o Plan de Ordenación do Litoral e as normas sobre augas residuais e emisións industriais Subliña que estas determinacións urbanísticas e de ordenación territorial "prevén expresamente o traslado do complexo fabril no horizonte temporal do 2018". En concreto, na disposición adicional 3ª do Plan de Ordenación do Litoral aprobado dise: "no espazo actualmente ocupado polas instalacións da empresa Ence situadas en Lourizán, na ría de Pontevedra, prevese un ámbito de recualificación sobre a Área de Mellora Ambiental e Paisaxística. O obxecto desta área é o da recuperación do espazo que quedará vacante coa materialización do traslado destas instalacións a outra localización dentro da propia bisbarra de Pontevedra no horizonte do ano 2018". Ademais, as iniciativas presentadas polo BNG lembran que "segundo se deriva das análises e informes realizados polo Concello de Pontevedra, as verteduras de augas residuais de ENCE incumpren a Directiva europea 91/271/CE sobre tratamento de augas residuais e a Lei 9/2010 de augas de Galicia". "Co agravante de que a autorización de verteduras faise conxuntamente para as augas residuais urbanas tratadas na EDAR dos Praceres e as de orixe industrial de ENCE", engade. "As verteduras de augas residuais de ENCE incumpren a Directiva europea 91/271/CE. Co agravante de que a autorización faise conxuntamente para as augas residuais urbanas tratadas na EDAR dos Praceres e as de orixe industrial de ENCE" O BNG rexeita, en consecuencia, "a prórroga da autorización ambiental integrada a ENCE polo incumprimento da normativa sectorial e das determinacións das DOT e do POL". E demanda "dar cumprimento ao establecido nas Directrices de Ordenación do Territorio e no Plan de Ordenación do Litoral a respecto dos terreos de dominio público que ocupa a industria contaminante ENCE nas marismas de Lourizán". "Recuperarase a calidade ambiental e paisaxística, contribuirase a dotar de equipamentos e espazos libres de calidade o agregado urbano no que se insire, evitando parámetros de ocupación e intensidade incompatibles coa capacidade de carga do territorio e os valores ambientais, paisaxísticos e patrimoniais propios do litoral", engade, citando o propio texto do Plan de Ordenación do Litoral. Finalmente, esixe "o cumprimento por parte de ENCE da normativa galega e europea sobre verteduras de augas residuais e sobre emisións industriais", incidindo sobre todo na vertedura de augas residuais de ENCE através da EDAR dos Praceres e do emisario submarino. Alegacións do Concello Esta mesma semana o Concello de Pontevedra remitiulle á Xunta o informe/alegacións co que formula o seu rexeitamento á prórroga da autorización ambiental integrada Esta mesma semana o Concello de Pontevedra remitiulle á Xunta o informe/alegacións co que formula o seu rexeitamento á prórroga da autorización ambiental integrada (AAI) do Grupo Ence. A concelleira de Urbanismo, Carme da Silva, lembrou que o Concello ten presentado recurso contencioso contra a resolución de caducidade parcial dos terreos e tamén contra a concesión da prórroga de Ence, ademais de ter formulado alegacións urbanísticas e ambientais de alcance que deixarían fóra da legalidade ao complexo industrial de Lourizán. Nas súas alegacións á prórroga. o Concello rexeita a tramitación da revisión da Avaliación Ambiental Integrada do Grupo ENCE por estimar que o título concesional outorgado en materia de costas atópase caducado na súa totalidade. Subliña, igualmente, o seu rexeitamento a que "a autorización de verteduras, a través do emisario carente de titulo concesional, se faga conxuntamente para as augas residuais urbanas depuradas e as de orixe industrial de ENCE". E esixe, ao igual que o BNG, a aplicación da Directiva 91/271/CE sobre tratamento das aguas residuais urbanas, ao verter a través dunha instalación de tratamento de aguas residuais urbanas. O Concello ten presentado recurso contencioso contra a resolución de caducidade parcial dos terreos e tamén contra a concesión da prórroga de Ence, ademais de ter formulado alegacións urbanísticas e ambientais Tamén lembra que a tramitación da revisión e calquera variación nas instalacións e no proceso produtivo do complexo "estará condicionada polas determinacións urbanísticas e de ordenación territorial das que para a zona se plasman nas Directrices de Ordenación do Territorio e no Plan de Ordenación do Litoral". Resposta de ENCE Segundo ENCE, a planta "cumpre todos os parámetros esixidos pola Autorización Ambiental Integrada", en base ao informe de inspección elaborado pola Consellaría ENCE apresurouse a responder ás críticas formuladas polo Concello de Pontevedra esta semana, e este mesmo xoves afirmou que, segundo a Secretaría Xeral de Calidade e Avaliación Ambiental da Xunta, a planta "cumpre todos os parámetros esixidos pola Autorización Ambiental Integrada (AAI)", en base ao informe de inspección elaborado pola Consellaría de Medio Ambiente e Ordenación do Territorio dentro do programa de inspección ambiental 2016.


Summary: A Federación Rural Galega (Fruga) demanda ao Goberno español aumentar as pensións no rural polo seu peculiar réxime.

O anuncio do Goberno español de aumentar de maneira lineal as pensións de xubilación en función do Índice de Prezos ao Consumidor (IPC) foi criticado esta pasada cuarta feira pola Federación Rural Galega (Fruga) por non ter en conta as peculiaridades do réxime agrario. Segundo esta organización, a suba, que suporía un aumento de 0,9%, non contempla as diferenzas entre as pensións mínimas e as máis altas, polo que as de máis contía son as que van recibir un importe máis elevado, pola contra as pensións mínimas son as que van notar menos este aumento. "Unha persoa xubilada do réxime agrario terá unha suba mínima de entre 5,89 e 6,14 euros, fronte a outras xubiladas e xubilados que poden chegar a percibir aumentos de 20 euros", sinalan nun comunicado. Cobrar 400 euros menos que a media estatal Desde Fruga lembran que a maior parte dos xubiladas e xubilados do medio rural galego "perciben pensións mínimas, como consecuencia de cotizar ao longo da súa vida ao réxime especial agrario, algo que se traduce en que as súas pensións fican por baixo do salario mínimo interprofesional". Aseguran que unha das demandas principais "pasaba por obter unhas pensións mínimas equiparábeis ao salario mínimo interprofesional, que a día de hoxe é de 950 euros ao mes". Desta maneira poderían atallar o crecente aumento do custo dos servizos sociais. En Fruga agardan que se rectifique e que en 2021 as e os pensionistas do rural galego "poidan gozar dunha pensión mínima que lles permita vivir dignamente". Na actualidade as persoas perceptoras do réxime especial agrario na Galiza cobran 200 euros de media menos que o resto dos pensionistas galegos, 400 euros menos que a media do Estado español.


Summary: A Asociación Costa dos Castros organiza esta fin de semana a primeira edición do Festival do Rei Sol de Narración Oral de Oia que nace coa idea de recuperar a memoria oral da zona.

O evento xurdiu por mor da Festa do Rei Sol que se celebrou o ano pasado no castro de Cano dos Mouros, recuperando unha lenda local que conta como cada atardecer o Rei Sol sentaba ao pé deste castro en Viladesuso a contemplar a posta de sol. Este ano Costa dos Castros vai máis aló e organiza un auténtico festival de narración oral con actuacións estelares de Xurxo Souto, Cándido Pazó e Soledad Felloza, entre outros. O festival arrincou hoxe -sexta feira- coa actuación de Xurxo Souto, que ofrece o seu espectáculo "Contos do Mar de Irlanda" que mestura música e unha colección de historias extraordinarias que contan as vivencias de mariñeiros galegos polo mundo. O sábado 1 pola mañá Viravolta Títeres ofrece un obradoiro para nenos no Centro Cultural de Pedornes en dous pases. E, xa pola tarde, o antropólogo Rafa Quintía dará unha charla sobre os mouros na tradición galega, que se atopan ata no mesmo nome do castro onde se orixina o Festival do Rei Sol: Cano dos Mouros. Á noite chegará a quenda de Cándido Pazó e o seu espectáculo "Que comerá o Rei?", unha sesión de historias inspiradas nos debuxos e textos de Castelao e tinguidas do humor agudo do actor e dramaturgo. O domingo 2 de outubro é o día de festexar o propio Rei Sol no castro de Cano dos Mouros, Viladesuso. Comeza cunha visita guiada ao castro e logo actuarán o grupo de teatro de Mougás e o grupo "O Mellor de Cada Casa" de Viladesuso cun espectáculo baseado nas mitoloxías da Gallaecia antiga recollidas no libro 'Vento e Chuvia' de Manuel Gago. E, para rematar, logo da posta de sol, a noite dará paso á actriz Sole Felloza cunha sesión de narración oral.


Summary: O protocolo notarial de 1938 que impulsa a demanda contra os Franco foi achado nun arquivo coruñés e confirma que a venda posterior das Torres ao ditador foi "fraudulenta" e a través dun contrato simulado para evitar que o inmoble pasase a ser patrimonio público.

O Goberno central presentou por fin nos xulgados da Coruña unha demanda contra a familia Franco para esixirlle a devolución do Pazo de Meirás. A acción, reclamada desde hai ben tempo por investigadores, administracións e asociacións pola memoria histórica, baséase nunha escritura de 1938 da que se sabía a súa existencia pero que non se atopara ata agora. Nela, segundo a Avogacía do Estado, confírmase que a venda das Torres ao ditador foi "fraudulenta". Un escrito "clave" achado hai tan só unhas semanas e que levaba anos a moi poucos quilómetros da parroquia sadense onde se localiza o inmoble, en pleno centro da Coruña.A demanda céntrase na tese desenvolvida xa no informe encargado pola Deputación: un contrato en 1941 simulou unha compravenda que xa fora realizada a prol do xefe do Estado en 1938A demanda, adiantada por El País, foi presentada este mércores e céntrase na tese xa desenvolvida en anteriores investigacións e no informe histórico-xurídico encargado pola Deputación da Coruña. Neste, advertíase de que a transmisión do Pazo á familia Franco fixérase a través dun contrato simulado en 1941 para evitar que pasase a ser parte do patrimonio estatal e cando xa levaba tres anos sendo utilizado polo ditador, a quen lle fora doado. Xa que logo, as Torres foron vendidas dúas veces e a última delas a través dun acordo "fraudulento", cando o inmoble xa era residencia do Xefe do Estado tras un acordo anterior. Os datos históricos e a hemeroteca aclaraban que a cesión do Pazo de Meirás ao ditador -a través de coaccións e nun clima de represión en plena guerra civil- concretouse no ano 1938 cun documento privado de doazón, que fora aceptada polo propio Franco e anunciada na prensa. A Junta Pro-Pazo, formada por persoeiros afíns ao réxime fascista, xuntou máis de 400.000 pesetas para pagarlles aos herdeiros de Emilia Pardo Bazán. Fíxoo a través de ameazas, deducións das nóminas de funcionarios e dos orzamentos de concellos da zona ou recolleitas con patrullas de falanxistas polas casas, ademais de incautarse forzosamente de terreos que ampliaron os dominios do inmoble. O documento "clave" atopado sobre a 'doazón' do Pazo en 1938 demostra que a escritura de 1941 simulaba unha compravenda a título particular cando o inmoble xa era usado polo ditadorSabíase da existencia do documento polas múltiples referencias históricas e nas hemerotecas, mesmo a través de actas de sesións plenarias municipais, pero nunca se dera con el. Si con outra escritura, de tres anos máis tarde, con data de 24 de maio de 1941, que celebra un novo contrato de compravenda entre Franco, representado polo dono do Banco Pastor, Pedro Barrié de la Maza, e Manuela Esteban-Collantes, viúva do fillo de Pardo Bazán. Este documento serviu para crear "artificiosamente a aparencia de que Francisco Franco adquiría ese mesmo inmoble por un prezo de 85.000 pesetas", din segundo El País os letrados, que cualifican de "irrisoria" a cantidade".As Torres xa foran mercadas antes, un dato que agora queda demostrado ao atoparse a acta, asinada ante notario no despacho do gobernador civil da época, que indica que o inmoble foi adquirido un 3 de agosto de 1938 pola Junta Pro-Pazo e cedido ao ditador. Desde aquela, e ata que se fixo ese outro contrato simulado en 1941, o Pazo xa era usado como residencia de xefe de Estado por parte da familia Franco e sometido a obras de ampliación e reforma pagadas con cartos públicos. Onde se atopaba ese protocolo notarial clave na demanda presentada polo Estado? A só 15 quilómetros do Pazo de Meirás, na Coruña, por tras da sede do Tribunal Superior de Xustiza de Galicia (TSXG). O documento foi atopado polos avogados do Estado no Arquivo Histórico de Protocolos do Ilustre Colexio Notarial de Galicia, a un paso da céntrica praza de Galicia, onde levaba décadas almacenado. O documento clave de 1938 foi achado no Arquivo Histórico de Protocolos, na sede do Colexio Notarial de Galicia na Coruña, a só 15 quilómetros de MeirásA implicación do Estado na demanda contra os Franco e pola recuperación do Pazo de Meirás foi clave para dar coa escritura nun proceso que pouco ten que ver co habitual no resto de arquivos históricos. Neste caso, a Administración foi quen de lexitimarse ante os notarios e achegar os precisos datos esixidos para poder acceder a un documento agora chave, tal e como explican fontes da investigación impulsada polos letrados. Foi dar alí hai anos, no momento no que a notaría implicada cesou a súa actividade.Foi a partir do mes de marzo cando a Administración central compuxo un equipo de avogados do Estado na Coruña para afondar nas pescudas que xa iniciaran a través de investigacións como as impulsadas pola Deputación da Coruña e a Xunta ou por Carlos Babío e Manuel Pérez Lorenzo na súa completa obra. Investigadores e letrados colaboraron na achega de documentación, certificación de datos sobre terras e inmobles ou na busca documentos que apoiasen unha completa demanda duns cen folios. A clave, para os avogados do Estado, situouse nos últimos meses na procura desa escritura que demostraría que o Pazo fora adquirido antes e que ratificaría a argumentación do informe encargado pola Deputación: que a venda concretouse no ano 1938, para aprobarse logo en 1940 a lei do Patrimonio Nacional e no 41 formalizarse "unha compravenda ficticia" das instalacións. Era o xeito de evitar que fose incorporado como ben público, en virtude da devandita lei, polo que sería destinado para o uso da xefatura de Estado e non para a familia do ditador Franco, tal e como aconteceu tras a súa morte e tras a recuperación da democracia. O documento é "clave" porque "demostra que Franco falseou o título co que inscribiu o Pazo ao seu nome". Segundo os avogados do Estado, esta simulación da compravenda úsase para encubrir a doazón anterior e permitir así unha inscrición a título particular que fora antes transmitida á Xefatura do Estado. Son accións que, xa daquela, estaban castigados no Código Penal como delitos de falsidade en documento público. O que evitou o ditador foi que as Torres pasasen a ser un ben de dominio público --como reivindica o Estado agora-- e, xa que logo, "imprescritible" que tornaría en nulas as operacións de partición levadas a cabo logo polos herdeiros. Ademais, como destaca o Goberno central, a "compravenda ficticia" permitiulle a Franco inscribir o inmoble ao seu nome no Rexistro da Propiedade. O documento é "clave" porque "demostra que Franco falseou o título co que inscribiu o Pazo ao seu nome""É evidente que nos atopamos ante un negocio sen causa (negocio simulado), dado que o inmoble obxecto deste contrato de compravenda forma vendido xa anos antes" e "entregado ao xefe do Estado" nun acto oficinal en decembro de 1938, defende o Goberno na demanda segundo conta El País. O proceso, impulsado no Xulgado de Primeira Instancia 1 da Coruña, preséntase contra os netos de Franco e a inmobiliaria Pristina, propiedade de Francisco Franco Martínez-Bordiú, quen anunciara á Xunta a súa intención de vender a unha das súas empresas a esta sociedade a parte que lle corresponde do Pazo de Meirás. Agora, o proceso en primeira instancia debería finalizar nun prazo máximo de dous anos, segundo fontes xudiciais, aínda que habería posibilidade de recursos con posterioridade. Desde o pasado verán, o Pazo foi posto á venda nun portal inmobiliario por 8 millóns de euros. Os avogados do Estado piden ao xulgado unha medida cautelar: que se anote a demanda nos rexistros correspondentes para evitar unha posible mudanza dificulte a recuperación.Feijóo dubida que a Xunta teña "lexitimidade" para comparecerTanto o presidente do Executivo central, Pedro Sánchez, como o delegado do Goberno en Galicia, Javier Losada, destacaron os datos apañados pola Avogacía do Estado e que, segundo advirten, permitirán demostrar ante a xustiza as irregularidades cometidas polos Franco e o carácter público do inmoble. En nota de prensa, o Goberno lembra que a Avogacía do Estado presenta a demanda froito do estudo xurídico levado a cabo en cumprimento da resolución de xusto hai un ano do Parlametno de Galica, na que se instaba o Estado a exercer as accións legais procedentes para recuperar o Pazo. Pola súa banda, o presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijóo, considera que hai "causa para reclamar xudicialmente" a reversión e amosouse "a favor" de que o Ministerio de Xustiza "actué en favor do patrimonio público" do inmoble. Preguntado sobre se o Goberno galego comparecerá no proceso, dixo primeiro, ao mediodía na rolda de prensa posterior á reunión semanal do seu Goberno, que os servizos xurídicos da Xunta tiñan "dúbidas" sobre a súa "lexitimación", razón pola que instou a Administración central que impulsase a demanda. Porén, a última hora da tarde a súa conta de Twitter emitiu un chío no que sinalou que os servizos xurídicos xa vían "posible" que a Xunta se persoe no proceso e que "se se confirma esta valoración inicial, farémolo".


Summary: A xornada máxima é, con carácter xeral, de 40 horas á semana. O 40% dos traballadores din que teñen xornadas laborais longas, de entre 40 e 48 horas semanais.

O 10,7% das persoas asalariadas en Galiza afirman traballar máis de 49 horas á semana mentres que o 39,8% recoñecen que teñen xornadas laborais longas, de entere 40 e 48 horas semanais. A duración máxima da xornada ordinaria de traballo é, por lei, de 40 horas á semana de promedio no cómputo anual. Así pois, máis da metade dos asalariados galegos sobrepasan ese ditame xeral. A lei tamén establece que as horas extraordinarias non poden superar as 80 ao ano agás en circunstancias ben especificadas, como urxencias, para previr ou reparar sinistros. Nesa bolsa de 80 horas non se inclúen, tampouco, aquelas horas extras compensadas con tempo de descanso (e non retribución) nos catro meses seguintes á súa retribución. Son datos dun estudo do INE, Instituto nacional de estatística, no que tamén se recolle que un de cada catro asalariados afirma que cobra salarios baixos.


"Um cheiro a qualquer coisa fresca entrou, com o ar de água, pela grande sala dentro. A chuva, já leve, caía humilde". (O livro do desassossego, Fernando Pessoa). Querido sobriño: Na véspera do vinte e catro de maio, mentres as doniñas seguían zugando na sangue dos descoidados, eu reflexionaba sosegadamente, a pesar de non ter dereito ao voto por pertencer a esa anódina categoría de cidadáns denominados residentes-ausentes. Acendín a radio e acabei sintonizando unha emisora autóctona, xustiño cando daban conta do tempo para o un mañá que non tiña présa por chegar. Unha locutora que lle tremelicaba a voz, pretendía animarnos a durmir tranquilos, porque para o penúltimo domingo do mes, vinte e catro de maio, o tempo non mudaría ren de ren. Ou case nada. A señora da radio, tratándonos coma parvos de remate, declarou solemnemente que seguiriamos gozando –ou padecendo- temperaturas altas en toda España, con algún nubeiro sen importancia no noroeste do mapa. Para afianzar semellante tese, púxose a repetir sistematicamente a mesma trangallada, tantas veces coma comunidades ten o Estado, comezando por Galicia e rematando polas Canarias. Aburrido e cabreado con tanta picardía e ignorancia supina, premín o botón e apaguei o chintófano, mentres pensaba en alto, que carallo saberá esta tropa dos tempos que van vir e de quen será alcalde ou rabos de gaitas! Vivir lonxe da Terra sempre é máis doado para poder calcular acaidamente o colosal tamaño das ansiadas proezas que, de cando en vez, nos regalan as persoas normais Para opinar do tempo con certo fundamento, ou das cousas que tanto nos atanguen, é mellor facelo dende estas terras lonxincuas, pois a distancia talvez nos permita interpretar a realidade que nos abafa, con máis esmero cá porfiona locutora da radio. Vivir lonxe da Terra sempre é máis doado para poder calcular acaidamente o colosal tamaño das ansiadas proezas que, de cando en vez, nos regalan as persoas normais, a pesar da teimosía das pegas que cacarexan para desfigurar a crúa realidade e negar a evidencia, ata que confundamos as quentura da cabeza cos síntomas de febre alta. Hai que goderse con eses paxaros do nabo! Todos os que foron capaces de gozar coa doce auga de maio, deberían ir afinando as pituitarias para poder ulir o fresco aroma da lentura que despide a Terra recentemente mollada, porque xa hai quen pensa que alá contra o final do outono vai chover a esgalla O que ocorre é que, algunhas veces, as cousas non son como queren que acontezan os que sempre tiveron a tixola polo mango e, outras veces, nin sequera suceden como nolas contan. En fin, é evidente que, se o ceo estaba cuberto e as merlas andaban ás vorcalladas, a muller da radio tiña o seu dereito a aseverar que o tempo nos seguiría abrasando ata derreternos a alma. Mais nada lle impedía contarnos que podía vir a temperanza que faría agromar as espadanas incrustadas na secura que tantos anos leva rillándonos as entrañas. Ah! Todos os que foron capaces de gozar coa doce auga de maio, deberían ir afinando as pituitarias para poder ulir o fresco aroma da lentura que despide a Terra recentemente mollada, porque xa hai quen pensa que alá contra o final do outono vai chover a esgalla. Deica logo! Lisardo Quintas Teixeira.


Summary: Así o dispón a proposta para a prestación de reprodución asistida que o ministerio de Sanidade vén de enviar aos territorios. O departamento de Ana Mato nega que esta decisión, que veta os tratamentos a lesbianas e mulleres que queiran ser nais en solitario, fose tomada por motivos ideolóxicos e di que é para "priorizar".

"Parellas integradas por un home e unha muller" e sempre e cando medien problemas de fertilidade. É a única situación en que o Goberno español vai atorizar de aquí en diante os tratamentos de reprodución asistida (inseminación artificial ou fecundación in vitro, por exemplo), tratamentos que ficarán vetados para as lesbianas e para as mulleres que decidan ser nais en solitario. Para "priorizar" A nova medida aparece recollida na proposta que o ministerio de Sanidade que dirixe Ana Mato vén de enviar aos distintos territorios. Malia a evidente discriminación que supón esta exclusión, Mato asegura que non se realiza por razóns ideolóxicas senón para "priorizar" e atender as pacientes "estritamente" en función de "criterios terapéuticos e preventivos". Por isto, permitirá que os territorios que queiran seguir dando cobertura a estes tratamentos de maneira universal poderán seguir facéndoo, sempre e cando demostren que teñen recursos. Unha condición difícil de acatar dada a vaga de recortes emprendida desde Madrid. Había territorios que xa vetaban lesbianas e nais soas Un RD aprobado en 2006 sinala a día de hoxe que a sanidade pública unicamente financiará a prestación en casos de esterilidade diagnosticada ou perante unha "indicación clínica". Así, Euskal Herria ou Baleares cubrían o tratamento de mulleres que decidiran ser nai en solitario e o das mulleres lesbianas xa que, aínda sen seren estériles, unha non pode enxendrar a crianza da outra. Noutros territorios como Catalunya, Murcia ou Asturias non se finanzaban tales tratamentos ao argumentar que nunha parella de mulleres non se cumpre o requisito de que un dos membros (pensando sempre no home) sexa estéril. No pano de fondo, a idea de 'familia' da Igrexa e do PP Segundo a proposta para a prestación de reprodución asistida que vén de facer pública o diario español El País e que se presentará na vindeira terza feira no Consello Interterritorial de Sanidade, hai máis requisitos: na parella heterosexual a muller non pode ser maior de 40 anos, ou 38 se a inseminación artificial se fai con seme do seu compañeiro, que non superará os 50. Aliás, non poderán ter en común ningunha crianza que non padeza enfermidades. A esterilización voluntaria (vasectomía ou ligadura de trompas) é tamén motivo de exclusión destes tratamentos. O documento achega unha definición da esterilidade: "a asusencia de consecución de embarazo após 12 meses de relacións sexuais con coito vaxinal e sen o emprego de métodos anticonceptivos". É dicir, o Ministerio de Sanidade quere obrigar ás mulleres a manteren relacións sexuais con homes si ou si se queren ser nais. Riba da mesa máis unha vez, a idea machista e heteropatriarcal que a dereita española ten da familia: "a unión dun home e dunha muller".


Summary: A dereita ten o seu peor resultado (27,7%) nunhas eleccións onde o PS foi o máis votado, a CDU obtivo unha importante suba e irrumpiu o Partido da Terra. O BE baixou.

O goberno de centro-dereita colleitou este domingo en Portugal unha derrota histórica. Obtivo o 27,7 por cento dos votos (6 deputad@s), o peor resultado da dereita lusa nunhas eleccións europeas. Mais esta derrota considerábel non se traduciu nunha vitoria contundente do principal partido da oposición. O Partido Socialista obtivo o 31,5% dos sufraxios, por baixo do que lle daban enquisas e sondaxes. Sete escanos tiveron @s socialistas nas urnas. Unha vitoria, mais miúda. A abstención superou o 65 por cento A CDU, coligación de comunistas e verdes, logrou ser a terceira forza, con máis de 416.000 votos (o 12,7 %), obtendo 2 escanos. O aumento no apoio, gañaron mesmo no distrito de Beja, levou ao PCO a anunciar na noite electoral a presentación dunha moción de censura. O Bloco de Esquerda perdeu 2 deputados (fica con 1) e tivo o 4,6% dos apoios nas urnas, sendo superado polo ambientalista Partido da Terra (MPT), que terá representación no Europarlamento após atinxir o 7,% dos apoios.


Summary: Na súa visita a Vigo, e no marco das declaracións de destacados líderes socialdemócratas contra as Mareas, o secretario xeral do PSOE, Pedro Sánchez, cargou contra este conglomerado de forzas e advertiu de que "son unha sucursal de Podemos".

Após as reiteradas críticas de Abel Caballero, José Luis Méndez Romeu ou Pilar Cancela, entre outros líderes do PSdeG, ás Mareas, Pedro Sánchez tamén se posicionou en Vigo contra estas forzas políticas das que advertiu: "son unha sucursal de Podemos, sen autonomía para contrarrestar Pablo Iglesias, que antepuxo a súa axenda persoa á galega". Aliás, Sánchez puxo de manifesto que a postura "dos que se din de esquerdas" –en clara alusión a Podemos- sobre a conformación dun Goberno alternativo ao PP pode pasarlle factura. "Aínda que os candidatos son os mesmos xa non son igual para os cidadáns, porque uns traballamos polo cambio mentres outros o impediron e iso pagarano nas urnas". Tamén se pronunciou onte contra as Mareas Pilar Cancela. A responsábel da xestora do PSdeG ofrecía unhas declaracións durante a visita de Sánchez a Vigo nas que emprazaba En Marea a "aplicarse o principio de autodeterminación a respeito de Podemos". Así, pediulle á coligazón que "se defina" e que aclare "se son unha sucursal de Podemos".


Summary: Así o anunciou o propio presidente da Xunta de Galiza, quen emprazou o PSdeG-PSOE a "negociar" a proposta. Desde o BNG rexeitaron de maneira taxativa a reforma pois, aseguran, "a democracia non se recorta".

Vai por volta dun ano que o PP anunciou a súa proposta de reducir o número de escanos no Parlamento. A medida, duramente criticada polas forzas da oposición, visa recortar @s deputad@s dentro da forquita estabelecida no Estatuto de 1981 e deixaría tan só 61 membros na Cámara. Após as eleccións do pasado 21 de outubro de 2012, @s populares aseguran que a súa proposta conta co aval das urnas e mesmo, din, pula por unha maior "eficiencia e eficacia con menos políticos ou menor custe", sinalou a portavoz do PP, Paula Prado. Presentar a proposta antes do 31 de decembro Entre os dixo e dixen, o Partido Popular podería levar adiante a reforma do Parlamento a comezos do vindeiro ano, como anunciou o propio presidente da Xunta de Galiza "Quédannos catro ou cinco semanas para presentar o proxecto", explicou Alberto Núñez Feijóo, quen recuncou en sinalar que é "un mandato dos electores" minguar o número de representantes políticos no poder lexislativo. No entanto, a presidenta da Cámara, a popular Pilar Rojo, afirmou nunha entrevista na Cadena Ser que non ve con bos ollos reducir o número de parlamentares "sen consenso", algo lonxe da realidade ao abeiro das posicións que mantén a oposición. Aliás, Rojo asegurou que o recorte "apenas vai supor aforro". Os demais grupos rexeitan a medida, se ben o presidente da Xunta de Galiza ofreceu ao líder do PSdeG-PSOE, José Ramón Gómez Besteiro, negociar a redución do número de escanos. Para Feijóo, unha aproximación do grupo maioritario da oposición "facilitará" o achegamento das demais forzas. Neste senso, o secretario xeral d@s socialistas asegurou que asumiría o recorte, mais no seo dunha reforma máis ampla e emprazou o presidente a "falar de calidade democrática". O Bloque oponse a "recortar a democracia" Pola súa banda, o portavoz nacional do BNG, Xavier Vence, desbotou de maneira taxativa negociar calquera redución no número de asentos no Pazo do Hórreo pois, asegurou, "a democracia non se pode recortar". Para o voceiro nacional da organización frontista, a súa formación xa dixo "claramente que a democracia non se pode reducir". En troca, defendeu Vence, @s nacionalistas apostan en "reforzar a democracia" e o Parlamento face a "estratexia do PP" que, dixo, quere "reducir o auto-goberno e a calidade democrática". Para o líder nacionalista, o proxecto de lei que está a preparar o Partido Popular procura "dar un golpe de man" para "reforzar as súas posicións" face unha "eventual perda da maioría absoluta" que é, ao entender de Xavier Vence, "o que está a punto de acontecer". Segundo o presidente da Xunta, a medida podería ser presentada formalmente antes de rematar o ano. Até o momento descoñécese o contido da proposta que, se ben visa reducir en 14 o número de deputad@s, non ten aínda fixado cal será o recorte por circunscrición electoral.


Summary: A formación de Gerry Adams avanza na República, onde pode convertise na forza determinante e triplicar apoios, e mantén a súas posicións de liderado no Norte, segundo os resultados que se van coñecendo das locais e europeas.

Alternativa emerxente na República de Irlanda, onde nunca foi maioritario malia a súa forza social, e partido de referencia da súa comunidade e en ascenso -ao contrario dos seus adversarios- no Norte. Esa é a magnífica impresión que manexa o Sinn Féin após coñecérense os primeiros datos do escrutinio das eleccións locais, así como das europeas a nivel oficioso, en Irlanda. Malia a detención durante catro días do seu líder, Gerry Adams, acusado dun asasinato sen resolver e que se saldou coa súa liberación sen cargos directos -o que foi interpretado como unha montaxe política para frear a suba nas enquisas da súa formación- o Sinn Féin segue crecendo, mesmo parece que será o partido máis votado na capital da República, Dublín. Algúns inquéritos apuntan a que o Sinn Féin podería obter tres eurodeputad@s -non tivo ningún na última lexislatura- así como triplicar a súa presenza nas institucións locais da República. Os resultados oficiais das europeas non se coñecerán até as 23:00 horas.


Summary: A COVID-19 está a mudalo todo. Tamén datas sinaladas como 1 de maio e a súa tradición reivindicativa na rúa. Na Galiza, as demandas sindicais chegaron a través de internet polas redes sociais e as vivendas substituíron as manifestacións. Aínda así a mensaxe enviada foi clara na liña de defender os dereitos laborais.

Este foi un 1 de maio atípico. O primeiro Día Internacional da Clase Traballadora virtual da historia. Galiza amencía con choivas e mal tempo por todo o país, unha situación que noutras ocasións sería tema de debate ao relacionar número de asistentes ás manifestacións coas circunstancias meteorolóxicas. Este ano non. O estado de alarma e a prevención imposta polas medidas de confinamento decretadas desde o Goberno español fixeron trasladar ás redes sociais e aos propios domicilios as reivindicacións dos sindicatos. As fórmulas foron semellantes, mais levadas a través da tecnoloxía e a vontade individual das galegas e galegos que seguiron desde a casa as diferentes intervencións telemáticas. O sector esencial traballou, caso do sanitario ao que destinaron boa parte dos sindicatos as súas intervencións trasladadas a través de internet, en substitución das tradicionais declaracións antes do inicio das manifestacións. CIG: a Internacional e bandeiras nos domicilios A convocatoria da CIG coincidía co horario habitual das mobilizacións nesta data, ás 12 horas. Desde a central sindical animaran a poñer en xanelas e balcóns bandeiras galegas da Patria e vermellas, así como a cantar, nese intre, a Internacional. Nesta ocasión o lema escollido tiña relación coa actual situación de emerxencia sanitaria: Protexamos a clase traballadora, non o capital. Por unha Galiza soberana e con futuro. Á necesidade de contar con medidas que garantan a saúde ante a pandemia e as súas consecuencias sociais e económicas referíase na súa intervención deste ano Paulo Carril, secretario xeral da CIG. "O seu impacto discrimina entre persoas ricas e pobres, porque non afecta por igual a todas as clases sociais nin a todos os pobos e nacións", sinalaba. Por este motivo Carril reclamaou "unha urxente rectificación" ás medidas do Goberno central e galego por considerar as aplicadas "inxustas e insuficientes". Tamén criticou que se afonde "no modelo de dependencia de Madrid e Bruxelas" polo que pediu "frear" o que considerou "abusos patronais" pola "aplicación indiscriminada de ERTE e despedimentos masivos". Carril lembrou as propostas da central nacionalista para esta fase de desescalada que comeza agora. Entre elas, as fundamentais son derrogar as reformas laborais de 2010 e 2012 e que os ERTE conten co acordo sindical e co control da Administración. Ademais, a CIG demanda "a prohibición das prórrogas dos ERTE actuais". Outras medidas urxentes serían o cobro inmediato dos atrasos da prestación por desemprego e medidas de control e garantías ao teletraballo. CCOO e UXT apostan polo pacto social contra a crise Os sindicatos CCOO e UXT na Galiza recuncaron na organización conxunta desta xornada. Baixo o lema Traballo e servizos públicos: outro modelo social e económico é necesario, recorreron ás redes sociais e aos medios para conmemorar esta data. Co cancelo unitario #YosoyPrimerodeMayo e a intervención dos secretarios xerais no noso país de CCOO, Ramón Sarmiento, e UXT, José A. Gómez, reivindicaron, após recoñecer o labor do sector sanitario, a necesidade dun "gran pacto social" para afrontar a crise derivada da COVID-19. "É o Primeiro de Maio máis importante que a clase traballadora vai afrontar nas últimas décadas", aseguraba Sarmiento. Por parte da UXT, Gómez reclamou "mellorar as condicións sociais e laborais das traballadoras e traballadores cos salarios máis precarios" e demandou "un sector social forte no noso país". Sen manifestación da CUT A inadmisión por parte do Tribunal Constitucional (TC) do recurso presentado pola CUT contra a sentenza que lles negaba a posibilidade de manifestarse en Vigo con vehículos particulares deixou sen accións o sindicato, por primeira vez, nesta data sinalada. O seu secretario xeral, Ricardo Castro, xa advertía a Nós Diario que desconvocaban para "non poñer en risco a xente sabendo que nestas circunstancias a represión sería con multas e co que fixese falta". Desde a CUT non entenden que "as mesmas subdelegacións do goberno que prohiben agora estiveron aprobando sen máis caravanas conmemorativas das forzas de seguridade".


Summary: O titular do Goberno galego non aclara o seu futuro político, alerta dunha recesión e pide que "non e vote a persoas descoñecidas" nas municipais.

O presidente da Xunta de Galiza, Alberto Núñez Feijóo, concedeu unha entrevista no xornal Faro de Vigo na que non quixo aclarar o seu futuro político, ao asegurar que non sabe se se presentará a un terceiro mandato no Goberno autonómico, cuxas eleccións están previstas para 2016. Precisamente, nese ano é cando o líder do PPdeG sitúa o perigo "dunha nova recesión", segundo as súas palabras, que tamén cualificaron de "feble" a suposta "recuperación económica". Así mesmo, Feijóo referiuse ás eleccións municipais, para as que lanza unha mensaxe: "Espero que os cidadáns non entreguen os concellos a persoas descoñecidas de ideoloxías descoñecidas e sen experiencia de xestión". Nesta liña, recoméndalle ao outro sostén do bipartidismo, o PSOE, "que volva ao proxecto socialdemócrata e non busque o titular fácil". ElecciónsO presidente da Xunta non aclarou a identidade d@s candidat@s do seu partido nalgunha cidades nos comicios locais de maio de 2015, por exemplo en Vigo ou Ourense, onde soan José Manuel Figueroa e o conselleiro de Educación, Jesús Vázquez, respectivamente.


Summary: O líder de Vox recibiu un salario de 3.570 euros mensuais e o portavoz no Congreso mensualidades de 2.300 euros.

Os deputados de Vox Santiago Abascal e Iván Espinosa de los Monteros cobraron durante oito meses salarios do seu partido con fondos procedentes de achegas do Consello Nacional da Resistencia de Irán (CNRI), a mesma organización que sufragou cun millón de euros o nacemento do partido ultra españolista. Así o sinala El País, que indica que ese diñeiro para salarios chegou grazas ás xestións do primeiro presidente e fundador de Vox, Alejo Vidal-Quadras, ex deputado do PP. O CNRI tivo un 'brazo armado', Muyahidín-e Jalq (MKO nas siglas en inglés), un grupo terrorista que estivo na lista negra de organizacións extremistas durante varios anos. A UE retirounos desa lista en 2009 e EUA en 2012. O número de persoas vítimas deste grupo durante os seus anos de actividade sitúase entre as 10.000 e as 15.000, segundo as fontes. Na súa última etapa sitúaselles como aliados de Estados Unidos.


Summary: A Axencia Turismo de Galicia, dependente da Presidencia, valora achegarlle á produtora do clip, gravado en Galicia, unha cantidade semellante aos 350.000 euros que puxo para a celebración do remate da Vuelta a España en Compostela o pasado setembro.

Madrid, xullo de 1992. Manuel Fraga é presidente da Xunta dende hai apenas tres anos e o seu Goberno traballa nun dos seus primeiros megaproxectos: o Xacobeo, o evento que lle dará a volta á conmemoración do Ano Santo Compostelań e que ten na sala de máquinas ao conselleiro Victor Vázquez Portomeñe. O xefe do Executivo galego é o protagonista dun acto na madrileña Casa de Galicia xunto ao cantante Julio Iglesias, nomeado embaixador do Xacobeo pola nada desprezable cifra de 300 millóns de pesetas, algo máis de 1,8 millóns de euros. Vinte anos despois daqueles meses o Goberno galego estuda realizar outra achega económica a outro membro da familia Iglesias, tamén con explicación turística: a aparición de diferentes puntos da xeografía do país nun vídeo de Enrique Iglesias. O desembolso sería moito maior a que, por exemplo, realiza para impulsar a publicación de medios en galego. Segundo publica este xoves La Voz de Galicia a Axencia Turismo de Galicia, organismo dependente da Presidencia da Xunta, xa lle puxo tope á cantidade que está disposta a pagarlle á produtora que o pasado novembro realizou o clip do cantante en Galicia. A referencia dos cartos a gastar son os que levou a empresa Unipublic o pasado verán por celebrar a derradeira tirada da Vuelta a España en Compostela: 289.256,20 euros máis IVE, isto é, 350.000 euros. Ese sería o pagamento para que na montaxe musical luzan o máis posible escenas como a celebración dunha macro festa no mosteiro de Carboeiro, imaxes aéreas da Cidade da Cultura ou percorridos polo centro histórico de Santiago. A Xunta valora achegarlle os fondos á produtora do vídeo de Iglesias en concepto de promoción turística de Galicia Trátase, segundo veu transcendendo nas últimas semanas, de que a peza audiovisual protagonizada polo cantante sirva como "promoción turística" do país, na liña da proba ciclista. Así, a cambio deses ata 350.000 euros os acordes da canción Noche y día soarían tendo como escenarios a Muralla de Lugo, o burgo medieval da mesma cidade ou a Torre de Hércules. A xuízo do produtor do vídeo, de orixe lucense, "se houbese que pagar a prezo de tarifa publicitaria" os "impactos do clip" en todo o mundo "falaríamos de cifras multimillonarias", declarou a La Voz. Se o acordo chega a pecharse eses impactos superporán ás imaxes de Galicia versos como "Hoy me dijeron que en la noche tú eres la reina / Que tú mueves la cintura con indecencia" ou "Santa Cruz azul bahía / Poca ropa, sudaíta / Fuego puro, agua fría / La vida es un carnaval / Baila de noche y de día". Diferenza cos medios en galego No caso de que as negociacións entre turismo e a produtora cheguen a bo porto esta compañía audiovisual recibirá unha achega pública notablemente maior que, por exemplo, todas as empresas editoras que neste 2014 reciben subvencións da Xunta por editaren medios de comunicación en galego, cuxa publicación e difusión a Xunta ten o mandato de impulsar, tamén economicamente, segundo a Lei de Normalización Lingüística e o Plan Xeral de Normalización da Lingua Galega. Nomeadamente, a diferenza chegaría a ser ata dun 70%. Os fondos para a promoción da lingua galega descenderon un 70% dende 2009 Segundo as resolucións feitas públicas pola Secretaría Xeral de Medios a finais de novembro as beneficiarias destas axudas son un total de 15 empresas -as axudas deixan fóra os medios editados por entidades con formas xurídicas diferentes á empresarial- que editan case unha vintena de cabeceiras en diferentes formatos. A suma destas subvencións acadou os 206.158,66. Esta cantidade é semellante tamén, por exemplo, á que consignan os Orzamentos Xerais da Xunta de 2015 para o fomento da lingua galega nos concellos (245.000 euros) ou para as bolsas dos lectorados de lingua galega (209.604). Dende o ano 2009 os fondos da Xunta para a promoción do galego descenderon un 70%.


Summary: A vicepresidenta Yolanda Díaz e os presidentes de Madrid, Castela e León e Murcia, entre as autoridades que asistirán ao acto de toma de posesión de Alfonso Rueda como presidente da Xunta da Galiza.

O Parlamento galego será escenario hoxe da toma de posesión como presidente da Xunta de Alfonso Rueda, en substitución de Alberto Núñez Feixoo, despois de que este presentase a súa renuncia após facerse coas rendas do PP estatal. Rueda tomará posesión do seu cargo nun acto que arrincará ás 12 horas no Parlamento e que contará con perto de medio milleiro de convidados. Entre eles están o líder do PP e presidente saínte da Xunta, Alberto Núñez Feixoo, e a vicepresidenta segunda do Goberno, Yolanda Díaz, ademais de numerosas personalidades políticas e civís. Rueda endurece o discurso do PP para o final da lexislatura Debido ao elevado volume de asistentes, fontes parlamentarias confirmaron que, ademais do Salón dos Reis, habilitáronse outros espazos do Pazo do Hórreo para acomodar as persoas invitadas, como a sala de exposicións ou os corredores próximos, desde onde se poderá seguir o acto a través de pantallas de televisión. Xunto outras autoridades políticas, como a portavoz nacional do BNG, Ana Pontón, e o líder do PSdeG, Valentín González Formoso, estarán tamén a vicepresidenta segunda do Congreso dos Deputados e ex ministra, Ana Pastor; o alcalde de Santiago, Xosé Antonio Sánchez Bugallo; o ex presidente da Xunta Fernando González Laxe, e o delegado do Goberno, José Miñóns. Tamén acudirán o ex presidente do Goberno español, Mariano Raxoi e cargos populares noutras comunidades como os presidentes de Castela e León, Alfonso Fernández Mañueco; Madrid, Isabel Díaz Ayuso, e o de Murcia, Fernando López Miras. Véspera en familia Antes de asumir o cargo como sexto presidente da historia da Autonomía ─primeiro que accede ao cargo tras a renuncia do seu antecesor─, Rueda tivo esta sexta feira un plan familiar, segundo fontes da súa contorna. En concreto, participou no acto de gradación do instituto da súa filla menor. Este sábado, a súa familia arrouparalle no acto do Parlamento da Galiza.


Aquel poder indeterminado que agrupaba a poderosísimas compañías norteamericanas e multinacionais conseguiu impoñer, unha vez máis, o seu criterio máis belicista cunha guerra impulsada por estes mercaderes da morte Hai dez anos, cos idus de Marzo, o complexo militar industrial, tal e como o denominara Dwight Eisenhower diante de Kennedy na súa toma de posesión como presidente, aquel poder indeterminado que agrupaba a poderosísimas compañías norteamericanas e multinacionais e que, segundo a súa ben fundada opinión de militar laureado, era "o único por riba do presidente dos EE.UU", conseguiu impoñer, unha vez máis, o seu criterio máis belicista cunha guerra impulsada por estes mercaderes da morte. Arthur Ponsonby, barón, político británico, pacifista e lord, no seu libro La falsedad en tiempo de guerra: Las mentiras de la propaganda de la Primera Guerra Mundial, publicado en 1928, fixo célebre a idea de que "cando se declara a guerra, a verdade é a primera víctima". Quizais nunca foi tan evidente, para millóns de persoas en todo o mundo, como con ocasión da invasión de Iraq. Alejandro Pizarroso, entre outros, analizou ben esta cuestión en Nuevas guerras, vieja propaganda, de Vietnam a Irak. Moitas persoas lembran, non esquecen, a minuciosa preparación propagandística, a sistemática mentira, a reiterada e amplificada mentira Moitas persoas lembran, non esquecen, a minuciosa preparación propagandística, a sistemática mentira, a reiterada e amplificada mentira, con aquela posta en escena, máis propia da Cortiña de Fume, de Barry Levinson, operación liberdade iraquí, Collin Powell na ONU, coas súas imaxes trucadas, a foto das Azores con Bush, Blair, Aznar e o anfitrión Barroso, a impotencia dos inspectores Blix e El Albaradei, incapaces de frear aquel delirio reiterando a inexistencia de armas de destrución masiva en poder de Saddam Hussein. E aquelas terribles imaxes nocturnas en cor verde sobre fondo negro, dos bombardeos, cos Tomahawks saíndo dos barcos norteamericanos con destino a Bagdad, as armas intelixentes deseñadas para facer o maior dano posible, especialmente, na poboación civil, mulleres, nenos, anciáns, co ánimo de "levar a Iraq á idade de pedra". No estado español e en Galicia, particularmente, as manifestacións foron só comparables ás do Prestige e Nunca Máis Foi tal a indignación, a rabia, que millóns de persoas de ben, en todo o planeta, decidiron saír á rúa nunha mobilización global como nunca acontecera. No estado español e en Galicia, particularmente, as manifestacións foron só comparables ás do Prestige e Nunca Máis. Tódalas forzas políticas galegas, coa única excepción do PP, sindicatos, ONGs, a sociedade civil en pé de paz conseguiron crear as condicións para un cambio necesario no goberno da Xunta. Pasaron moitos anos, nada menos que 10, e tantas cousas... Iraq está hoxe máis lonxe da paz e da democracia, os custes daquel delirio belicista norteamericano, iniciado logo do 11 de Setembro de 2001, en Afganistán, leváronnos tamén a onde estamos hoxe, porque no tema armamentístico, si que vivimos por riba das nosas posibilidades, máis de 4.000 millóns de dólares, cada día, hoxe tamén, sen rubor, como si nada, e persisten as violacións dos dereitos humanos, as torturas, Guantánamo, e a violencia sectaria en toda a rexión, mentres o negocio das mapoulas en Afganistán florece como se nada, e os propietarios dos pozos petrolíferos, de toda a rexión, incluída Libia, xa sabemos en mans de quen están, non máis sangue por petróleo. Iraq foi, e segue sendo, o conflito máis caro desde a II Guerra Mundial, en palabras de Joseph E. Striglitz, máis de 3 billóns de dólares, case que 2 millóns de persoas desprazadas, 200.000 civís asasinados, 2 millóns de viúvas, e a violencia sectaria, unha guerra civil encuberta, segue cobrándose vidas, cada día. Un destrozo humano, económico e medioambiental sen precedentes. E un negocio, un extraordinario negocio para os mercaderes da morte. A guerra é o territorio onde medran os odios, as exclusións, a afirmación propia e do propio a través da negación dos outros. E os gastos militares son, probablemente, o máis poderoso freo ó desenvolvemento humano Dixémolo moitas veces: a guerra é o fracaso da política. O gasto militar mundial resulta un permanente insulto á intelixencia humana, uns días de aforro armamentístico darían para atender as necesidades universais máis imperiosas en saúde e nutrición. O dicía moi ben José Saramago "Tecnoloxía para a morte 100, pensamento 0". A guerra non é nunca a solución. A guerra é o problema. Abolila é un imperativo moral. Xulgar ós culpables de crimes contra da Humanidade, un dereito que non prescribe. A guerra é o territorio onde medran os odios, as exclusións, a afirmación propia e do propio a través da negación dos outros. E os gastos militares son, probablemente, o máis poderoso freo ó desenvolvemento humano. O comercio de armas, como o de mulleres ou de drogas, segue a xerar beneficios astronómicos ocultos nos paraísos fiscais, eses que ían ser pechados coa refundación do capitalismo... Esta montaxe e encarnizamento militar armamentístico séguese vendendo como a panacea da seguridade dos pobos. Sen embargo, son cada vez máis persoas as que perciben, en todo o mundo, que o sistema armamentístico non asegura nada, agás o beneficio privado dunha minoría, esa mesma minoría á que serven tan ben os mandados, os gobernos dos mandados que diría Martiño Noriega, eses que son quen de xustificar calquera cousa, aínda a mesma barbarie, si a impoñen os mercados e os mercaderes, tamén os da morte. Son cada vez máis persoas as que perciben, en todo o mundo, que o sistema armamentístico non asegura nada, agás o beneficio privado dunha minoría Cando reiteramos que co que custa un submarino nuclear, por exemplo, se podería pagar un programa completo de vacinación para todos os nenos e nenas do mundo, acúsannos de demagogos. Polo contrario, gastar 3 billóns de dólares na guerra de Iraq foi unha proba de sensatez, unha inversión de futuro, unha liberación. Malditas guerras!!!


Summary: A excepcional situación sanitaria que rodea este 25-N obriga a modular as formas, mais non o fondo da mensaxe que promove esta data. Con máscara e distancias ou desde a casa, a Galiza volverá reivindicar esta cuarta feira que a loita contra as violencias machistas debe ser prioritaria. Máis, se cadra, nun contexto de pandemia.

Porque a loita contra as violencias machistas é tamén unha loita contra a invisibilidade, institucións, plataformas, colectivos e espazos feministas da Galiza mobilizaranse neste 25 de novembro, Día Internacional Contra a Violencia de Xénero, malia as dificultades que engade o contexto sanitario derivado da pandemia e as medidas de prevención. Farano extremando as precaucións na rúa e sacando partido a outros espazos, como na propia casa ou ás redes sociais, mais sen esquecer que o machismo é "outra gran pandemia" para a metade da poboación. "Combater a violencia machista é unha prioridade para a saúde de todas", sinala o lema elixido pola coordinadora galega da Marcha Mundial das Mulleres para a súa convocatoria, que chama a estar pasado mañá na rúa para evitar que as restricións oculten unha situación que non desaparece co virus. No seu caso, as concentracións terán lugar na Coruña –20 horas no Obelisco–, na Estrada –20 horas diante do Concello–, en Ferrolterra, ás 19 horas na praza Amada García de Ferrol–, en Compostela, ás 20 horas no Obradoiro–, en Ourense –cunha manifestación que sairá ás 19 horas da Subdelegación do Goberno–, en San Cosme de Barreiros –ás 20 horas diante do Concello–, e en Vigo, cunha manifestación que sairá ás 19 horas da Vía Norte. Tamén en Vigo, unha hora máis tarde, as organizacións agrupadas no feminismo unitario farán unha concentración "sen bandeiras nin faixas" na rúa de Colón. Desde a organización lembran a necesidade de cumprir escrupulosamente as distancias e levar a máscara para garantir "o coidado de todas". Xunto con estes actos, os 140 concellos adheridos á campaña En negro contra as violencias –na que participan tamén dúas deputacións, 210 empresas, 155 colectivos e 72 centros de ensino– opta este ano por centrar as accións no plano virtual a través de Facebook, Twitter ou Instagram, onde chama a colgar mensaxes e materiais cos cancelos #EnNegro2020 #NonEstásSoa ou #QuerémonosVivas. En Carballo (19.30 horas) e Marín (20.30 horas), entidades feministas convocan cazoladas desde fiestras e balcóns para reivindicar a fin das violencias. As xornalistas, coa igualdade nos medios Coincidindo con esta efeméride, a asociación Xornalistas Galegas anunciou onte que rexistrará unha proposición non de lei de iniciativa popular no Parlamento para solicitar un reforzo nas medidas de control da aplicación das leis de igualdade e de prevención das violencias machistas nos contidos dos medios ante os "incumprimentos sistemáticos" que detectan.


Summary: Os diferentes sectores de Podemos logran 3 dos 5 primeiros postos pola circunscrición da Coruña e 4 dos 5 primeiros por Pontevedra. Anova logra o posto de saída pola Coruña e Esquerda Unida por Ourense.

Luis Villares foi ratificado como candidato de En Marea ás eleccións do 25 de setembro co aval do 86% dos participantes no proceso de primarias, 8.804 votos sobre 10.143 en total. Estará acompañado por Antón Sánchez (Anova) como cabeza de lista pola Coruña, Carmen Santos (Podemos) por Pontevedra e Ánxeles Cuña por Ourense. Na lista de Coruña, que lidera Antón Sánchez, vai de número 2 Luca Chao, do sector de Podemos crítico con Carmen Santos, e o terceiro posto é para o economista de CCOO Manuel Lago. Magdalena Barahona, de Podemos e próxima a Carmen Santos, vai de cuarta. Pancho Casal (Podemos), María Miranda (Anova) e Xan Xove (Marea Atlántica) son os seguintes na lista. A candidatura de Lugo é a que lidera Luis Villares, e de segunda na candidatura vai Paula Vázquez Verao, de Cerna. Victor Andrés Álvarez Arias, de Lugo Novo, vai de terceiro. María Isabel García Díaz vai de cuarta. Nas primarias foi na candidatura Rede de Mareas de Lugo. Pontevedra, Podemos en 4 dos 5 primeiros postos Carmen Santos, a secretaria xeral de Podemos, lidera a candidatura de En Marea por Pontevedra. No proceso de primarias saiu que o segundo posto da lista o ocupe Marcos Cal Ogando, de Podemos, mais do sector crítico. O terceiro posto é para Eva Solla, de Esquerda Unida. Juan Merlo Lorenzo (Podemos, próximo a Santos)ocupará o quinto posto na lista e Paula Quinteiro (de Podemos, crítica con Carmen Santos) o sexto. Xoan Hermida (Espazo, Marea de Pontevedra) vai de sexto e Mariano Abalo (FPG), de 8. En Ourense o segundo posto da lista vai ser para David Rodríguez (Anova) alcalde de Manzaneda. A candidatura lidéraa Ánxeles Cuña, de Sarabela Teatro e que concorreu nas primarias pola lista Somos Marea (na contorna de EU). María Eva Gutiérrez ocupará o terceiro posto. Presentouse nas primarias na candidatura Somos Quen, que lideraba David Rodríguez. No cuarto posto, Pérez Bouza, até hai uns meses en Compromiso por Galicia e que tamén foi na lista de Somos Quen. Estes son os resultados provisionais dun proceso de primarias no que tomaron parte 10.143 persoas. Os definitivos daranse a coñecer mañá, unha vez finalizado o período de alegacións.