Summary: O ministro alemán di que son especulacións a posibilidade de que o BCE merque débeda española á fin de reducir o tipo de xuro e confirma 30.000 millóns de euros adicionais no rescate á economía española.

Nos últimos días barallábase na prensa estatal e internacional a posibilidade de que o Estado español --xunto coa Italia de Mario Draghi-, fose rescatado no seu conxunto polos fondos europeos ou mesmo que o Banco Central, mercase bonos da débeda española para reducir a presión dos mercados financeiros sobre a economía do estado. O ministro alemán de finanzas, saiu ao paso das "especulacións" como denominou ás informacións que se barallaban nos últimos días e negou nunha entrevista concedida ao diario alemán Die Welt am Sonntag unha posíbel intervención do Banco Central Europeo nas economías española e italiana. Segundo o ministro de finanzas alemán, Wolfgang Schäuble, o tipo de xuro que está a pagar o estado español "é doloroso e crea unha grande incertidume" a respecto da capacidade da economía española para pagalo, mais, "non é a fin do mundo", asegurou o ministro alemán --quen expresa sen pudor a súa tranquilidade ante os tipos de interese que gravan a economía alemá, os máis baixos da eurozona. Neste senso, Wolfgang Schäuble, argumentou que a grave situación á que se expón a economía da zona euro verbo das altas cotas de xuro que alcanzou a economía española, levaron a aprobar como "colchón de seguridade" 30.000 millóns adicionais ao memorando de entendemento, isto é, o documento que estabelece a cantidade total e as condicións do rescate financeiro ao estado español. Segundo o ministro alemán, o obxectivo desta contía, sería prever unha posíbel urxencia financeira de carácter inmediato.


Summary: Geli Martínez é redeira. Leva traballando no porto de Cangas desde os 17 anos e coñeceu este oficio da man da súa nai cando apenas era unha nena. As condicións de traballo coas que comezou foron mudando con anos de loita mais agora adoece, de novo, pola falla dun relevo xeracional.

O conflito da frota do cerco non se cinguía só aos mariñeiros das máis de 100 embarcacións que faenan nesta arte. Moitas mulleres viron perigar os seus postos de traballo por mor dun reparto da cota "inxusto" para Galiza, mais poucas veces se ollou para elas, embora tomaren parte en todas as mobilizacións. Ao igual que aconteceu ao longo da súa historia o oficio das redeiras tornábase invisíbel entre as cargas policiais e a confrontación dos mariñeiros. Porén, ducias de familias en toda a costa galega viven aínda da arte de confeccionar e arranxar redes. Geli Martínez, é unha delas. Redeira, de Cangas, leva desde os 17 anos "amañando" as redes da frota do cerco. Conversamos con ela sobre o seu oficio mais tamén sobre o sector do mar. Cantos anos leva sendo redeira?[Ri]. Non sei... levo moitos. Comecei moi nova coa miña nai. Con 12 anos xa ía ao porto, porque miña nai é redeira. Aí foi o meu comezo. Con 17 anos xa me dediquei por completo á rede. O oficio de redeira ensínase de xeración en xeración?Si, hai bastantes redeiras que as súas nais o foron antes. Ou algún coñecido. Teño compañeiras que por teren amizade comigo comezaron tamén na rede. Unha persoa que non coñecese ese mundo é raro que entrase. Como mudou?A diferenza é que era moito máis duro. Traballabamos á intemperie sempre. Non tiñamos nave e sempre traballabamos no peirao. Estabas á chuvia, ao frío... os invernos tamén eran moi duros. Era máis difícil. Agora temos a nave. Antigamente había tamén moitas máis redeiras e os barcos tiñan máis servizo. No noso grupo fomos até 20 mulleres. Ao haber tantas, se non había moito traballo, ás veces tiñamos que quedar na casa. Mais unha das grandes diferenzas é que antes non estabamos aseguradas. Era un traballo totalmente invisíbel. "No noso grupo fomos até 20 mulleres. Ao haber tantas, se non había moito traballo, ás veces tiñamos que quedar na casa" Esa foi unha das grandes loitas das redeiras, o seguro?Había un médico cando eu era máis nova que me preguntaba a profesión, eu dicíalle 'redeira' e non sabía o que era. E estouche falando de Cangas, un porto de mar. Agora todo o mundo nos coñece. Ese foi o primeiro paso, darlle visibilidade e despois tentar ter traballo diario, que as redeiras sexan profesionais. Agora temos traballo diario, polo menos as do cerco, porque hai que diferenciar... Depende das artes...Nós somos as do cerco, as que traballamos os aparellos que van á sardiña, o xurelo, a xarda... Eses que estiveron na rúa agora, sabes? Pois as deses barcos somos nós. Logo están as de artes menores ou de enmalle e que xeralmente están á deriva. E logo as do apalangre, que traballan cos anzós. Diferenciámonos en tres grupos. Tamén hai as do arrastre que traballan os aparellos de fondo. Un dos maiores problemas do oficio é a falta de relevo xeracional?Si, totalmente. Agora é moi difícil que a xente aprenda. Para comezar porque é moi difícil aprender, precísanse moitos anos e ao comezo non gañas nada. En calquera oficio, vas a unha academia mentres que aquí se aprendía polo xeral, no propio posto de traballo. Para as rapazas é algo duro botar tempo traballando sen gañar nada. Imaxino que iso será un dos motivos. Coida que pode perigar o oficio de redeira?Si, coido que si. Desde a Federación de redeiras sempre se loitou por unha cualificación profesional, que hoxe en día temos. Para que non se ensinase o oficio nos peiraos senón nun centro de formación, onde aprender o que precises, así é moito máis doado. Mais eses cursos até que xuntan un grupo mínimo de persoas, non se realizan. Hai un conxunto de dificultades que dá motivo a que non haxa relevo xeracional. E se desaparecen as redeiras, quen arranxa as redes?[Ri] Pois non sei... mais hai que ter en conta que as redeiras non só arranxamos redes senón que facemos os aparellos. Por porche un exemplo é como unha camisa. A ti danche a tea mais ti tes que confeccionala. Un barco sen redeiras, non sei como farán para ir ao mar. Falábame ao comezo do conflito na frota do cerco, como viviron vostedes esas semanas?Asistimos ás manifestacións e apoiámolos totalmente pois se eles non van ao mar nós tampouco. A nós afectábanos por igual, se eles desaparecen, desaparecemos nós. Estamos unidos. "Galiza ten que defenderse como país, saber que tes e como defendelo" Págase ben o traballo das redeiras?Non, págase fatal. Hai diferenzas en función do porto mais estase pagando a 6,50 a hora. É barato pois trátase dun traballo moi especializado que aliás devén en moitos problemas de saúde. Sobre todo problemas de reuma, pola humidade, porque os aparellos veñen do mar e están completamente mollados. Nós sentamos riba deles. Tamén temos problemas musculares, polos movementos repetitivos. Por iso desde a Federación loitamos polo adianto na idade de xubilación, por todas as doenzas que temos. Nos últimos anos tomades parte en mostras e exposicións onde amosades o voso traballo, podería ficar algún día o oficio de redeira só niso?Para iso terían que desaparecer os barcos e o certo é que o mar nunca tivo apoio. Galiza depende moitísimo do mar, hai moita xente que vivimos del e realmente non ten o apoio que debera ter. No caso do cerco quedou reflexado. Parece mentira que nós que temos tantas embarcacións, desde o propio goberno deberiase ir por diante e non agardar a que nos fagan unha proposta e dicir que si. Galiza ten que defenderse como país, saber que tes e como defendelo. Non hai un interese real por defender o mar e que poidamos seguir vivindo del. Sempre desde unha pesca sostíbel, que é a que eu defendo, mais que poidamos desenvolver un traballo que dá de comer a moitas familias.


Summary: A Iniciativa Galega Pola Gratuidade da Sanidade e SOS Sanidade Pública reclaman á Xunta a non aplicación do re-pagamento farmacolóxico a doentes crónic@s. Nunha carta aberta enviada a Alberto Núñez Feijóo desmontan os argumentos do PP para defender unha medida que, denuncian, é "inxusta" e "irracional".

Centos de persoas manifestáronse esta segunda feira perante os hospitais de todo o país contra o decreto que estabelece o re-pagamento en fármacos de prescrición hospitalaria. Convocadas pola Iniciativa galega pola gratuidade da sanidade e a Plataforma SOS Sanidade Pública, as organizacións políticas, pacientes, profesionais da saúde, ONGs, colectivos de emigrantes, sindicatos... nelas integrados demandaron do goberno galego a retirada desta medida que tildaron de "irracional" e "inxusta". Aliás, desmontaron nunha carta aberta enviada ao presidente da Xunta, "os criterios argumentados" pola administración para xustificar a imposición de taxas neste servizo. Unha medida, advirten, que agravará as "dificultades" económicas que atinxen as familias con doentes crónic@s ao cargo --nomeadamente crianzas-- e cuxos gastos "adoitan incrementarse entre 400 e 600 euros" por mor da enfermidade. Desmontan o argumentario do PP Neste senso, denuncian desde o movemento na defensa da gratuidade da sanidade, "o carácter disuasorio e recadatorio" que alenta este tipo de políticas "non se cumpre" habida conta, din, das restricións no acceso a este tipo de fármacos --prescritos por especialistas clínic@s e controlados polos servizos de farmacia hospitalarios-- e dos gastos que carrexará o persoal encargado do cobro e o equipamento do hospital. Aliás, explican, "o argumento da Consellaría de Sanidade de garantir a cohesión e a harmonización do sistema sanitario tampouco se sostén" pois, lembran "a maior parte das Comunidades Autónomas" gobernadas polo PP anunciaron "que non aplicarán" o decreto ou que, no seu defecto, "asumirán o pagamento" dos tratamentos "con cargo aos orzamentos públicos" á fin de non prexudicaren á cidadanía. Por estas razóns, desde a Iniciativa galega pola gratuidade da sanidade e a Plataforma SOS Sanidade Pública instan o presidente da Xunta a non aplicar o decreto e chaman ao persoal sanitario e á sociedade galega a se mobilizaren para apoiar estas demandas que, sinalan, atinxen non só ás persoas con enfermidades crónicas senón a toda a sociedade. Gobernar "con nocturnidade" e "sen diálogo" Destarte, o portavoz nacional do BNG, Xavier Vence, criticou con dureza desde o Centro Hospitalario Universitario de Santiago (CHUS) a actitude das direccións dos hospitais galegos que, dixo, "non poden estar dirixidas por comisarios políticos que ignoran" as recomendacións e demandas d@s profesionais do sector. Asemade, lembrou que a entrada en vigor do decreto non foi debatida c@s traballador@s da saúde. O portavoz nacional do Bloque acusou á Xunta de gobernar "con nocturnidade" e "sen diálogo" no que considerou unha "sistemática batería de medidas" para acabar co carácter público da sanidade.


Summary: O fiscal xefe anticorrupción abre unha investigación para indagar nos "feitos que poderían ser constitutivos de delito" na adxudicación dos "contratos de emerxencia" por parte do Goberno estatal durante a pandemia.

As empresas investigadas Soluciones de Gestión y Apoyo a Empresas SL FCS Select Products Member of the Tribe Weihai Textile Hyperin Beedigital Playbol O fiscal xefe da Fiscalía Anticorrupción, Alejandro Luzón, acordou abrir dilixencias de investigación para analizar os contratos de emerxencia do Goberno de Pedro Sánchez que se incluíron na denuncia que presentou o Grupo Parlamentario Popular na Asemblea de Madrid. Nun decreto de sete páxinas, o fiscal xefe indica que os feitos denunciados "revisten especial transcendencia", polo que incoa dilixencias para o esclarecemento dos mesmos, abrindo así unha investigación por cada unha das sete empresas "supostamente favorecidas", entre as que están Beedigital —da que é directivo o marido da ministra de Economía e vicepresidenta primeira, Nadia Calviño— e Industrias Plásticas Playbol —vinculada aos pais do presidente do Goberno, Pedro Sánchez—. Luzón lembra que o pasado 10 de marzo tivo entrada nesa Fiscalía especializada a denuncia do PP madrileño na que sinalaba as "irregularidades que considera habidas nos contratos de emerxencia, relacionados coa Covid-19" e formalizados pola Administración Xeral do Estado e o sector público institucional, así como outras irregularidades que afectaban contratos e a concesión de subvencións públicas. A Fiscalía investiga os feitos que teñen a ver coas sociedades adxudicatarias Tras detallar até trece contratos por valor de máis de 320 millóns de euros, Anticorrupción explica que o fío condutor na exposición dos feitos que conforman as irregularidades que se denuncian "son as sociedades adxudicatarias, con independencia do órgano adxudicador". Engade que as irregularidades que se detallan basicamente son a vinculación de cada unha das sociedades coas distintas administracións e a falta de comprobación da concorrencia dos requisitos mínimos para a formalización dos contratos. E suma que, para o PP, estas condutas "poden constituír os delitos de prevaricación, negociacións prohibidas aos funcionarios, tráfico de influencias e malversación de fondos públicos". A Xunta contratou sen publicidade co cofundador dunha empresa dos Ayuso O fiscal xefe indica que o PP "nada achega", salvo a referencia a publicacións en medios, sobre a relación dos adxudicatarios coas persoas aforadas que se indican e a súa posíbel intervención ou axuda na obtención dos contratos, isto é, sobre a súa participación nos feitos delituosos polos que se presenta esta denuncia. Polo de agora quedan excluídos desta causa os membros do Goberno, que, de seren imputados nun futuro, o caso elevaríase ao Tribunal Supremo Por iso, exclúe a participación de momento desas "persoas aforadas", se ben de admitirse a querela o asunto sería elevado ao Tribunal Supremo. E trae a colación o decreto polo que abriu dilixencias sobre o contrato vencellado ao irmán da presidenta da Comunidade de Madrid, Isabel Díaz Ayuso, para indicar que neste caso tamén "resulta procedente a práctica dalgunhas dilixencias que, sen dirixirse inicialmente contra persoas físicas ou xurídicas, permitan confirmar ou descartar a transcendencia penal dos feitos denunciados". "E iso debido á relevancia que ten o recto e normal funcionamento da Administración Pública con suxeición ao sistema de valores instaurado na Constitución e á indiscutíbel transcendencia social do contexto en que teñen lugar os feitos descritos na denuncia", sostén. Luzón explica que esta indagación debe realizarse incoando dilixencias de investigación penal e que é pertinente investigar "se os contratos de adquisición de material sanitario denunciados, por errados ou fraudulentos, foron axustados ás esixencias e garantías impostas pola contratación administrativa". As empresas investigadas No decreto analiza as sete empresas coas que se asinaron eses contratos ou que foron obxecto de subvención en 2020. De todas elas destaca que a denuncia subliña que a súa actividade non tiña relación co obxecto do contrato e que houbo unha falta de comprobación da solvencia. Soluciones de Gestión y Apoyo a Empresas SL Da primeira, Soluciones de Gestión y Apoyo a Empresas SL, indica que, sempre segundo a denuncia, "as informacións xornalísticas sosteñen que ten relación co exministro de Transporte socialista, José Luis Ábalos". Engade a isto que "a súa actividade social non ten relación directa co obxecto do contrato", que hai unha "falta de comprobación da solvencia da adxudicataria" e que en 2019 "a súa cifra de negocio foi de 0 euros, fronte aos 53,13 millóns de euros en 2020 polas adxudicacións públicas directas". A Fiscalía Europea require a investigación ao irmán de Ayuso e sospeita que puido cometer unha "posíbel fraude de subvencións" FCS Select Products De FCS Select Products SL indica que os medios de comunicación apuntan como causa da adxudicación dos contratos a "relación de amizade dos administradores da sociedade" co que fora ministro de Sanidade, Salvador Illa. E apunta que a súa actividade social —servizos de fabricación de produtos de artigos de márketing para o sector de bebidas alcólicas— tampouco ten relación directa co obxecto do contrato. Tamén sinala que se deu unha falta de comprobación da súa solvencia e que en 2018 a súa cifra de negocio foi inferior ao millón de euros, mentres en 2020 alcanzou os 263,1 millóns de euros polas adxudicacións públicas directas. Lembra, aliás, que a administradora da empresa foi condenada en 2016 por un delito de estafa. Member of the Tribe Sobre a mercantil Member of the Tribe SL apunta que a denuncia salientaba que o seu obxecto social é o deseño e fabricación de roupa, e que non existía tampouco correlación ningunha coa subministración de produtos sanitarios. Ao tempo, engade que se daba unha falta de comprobación da solvencia da adxudicataria e carencia de xustificación da súa non necesidade, e que se pagou un "prezo excesivo" por unidade de luva. Recolle que segundo o PP o custo estímase entre 25% e 500% superior ao ofertado por outros provedores. Lembra que Sanidade adiantou 30% do primeiro dos contratos que se relacionan por un importe de 1,6 millóns e que a compañía incumpriu o prazo de entrega polo que se resolveu o contrato sen que a administración recuperase o diñeiro adiantado. O PP veta que Contas audite os contratos da Xunta con Eulen Weihai Textile Sobre a compañía Weihai Textile Group Import and Export Co. Ltd o fiscal xefe recolle que ocorre como coas anteriores a respecto da súa idoneidade e di que se deu un prezo de adxudicación excesivo da unidade de bata, 16,7 euros, fronte a outros provedores cuxas ofertas roldaban os 0,3263 euros e 0,2783 euros. Hyperin No que atinxe a Hyperin Grupo Empresarial destaca o Ministerio Público que a denuncia indica que o seu obxecto social é a fabricación de xesos, polo que non existe tampouco correlación coa subministración de dispositivos de ventilación mecánica invasiva. Lembra que Sanidade adiantou o importe total de contrato que alcanzaba a suma de 3,3 millóns de euros, así como que a compañía incumpriu o contrato e está pendente de reintegrar 1,8 millóns. Beedigital Sobre Páginas Amarillas Soluciones Digitales SA, agora coñecida como Beedigital, lembra que o PP de Madrid a relaciona con Calviño porque o seu marido é o director de márketing da empresa. Indica ademais que a adxudicación do contrato "realizouse cando a empresa tiña débedas co Estado por valor de 1,6 millóns" e que cando se prorrogou o contrato en 2020 a débeda ascendía a 884.000 euros. Playbol De Industrias Plásticas Playbol SL explica o fiscal xefe que o PP vencella axudas recibidas por esta sociedade coa vinculación da empresa cos pais do presidente de Goberno. Neste senso, apunta que estes venderon en 2018 os activos, fondo de comercio e maquinaria da empresa Playbol SA, da que continúan como administrador e apoderada ambos os dous proxenitores. Engade que a empresa compradora, Industrias Plásticas Playbol SL, subrogouse nos contratos laborais e que, aliás, a empresa dos pais segue a ser propietaria das naves nas que se desenvolve a actividade empresarial transmitida, por cuxo arrendamento percibe anualmente 156.000 euros.


Summary: Os indicios da íntima amizade que unía a Feijóo con Pachi Lucas, o conseguidor da Operación Zeta, son cada día máis incontestábeis. Visitaban con frecuencia Beluso (Bueu) e ían xuntos ás touradas en Pontevedra.

Mergullando no sumario da Operación Z -unha investigación que está a ser instruída polo xulgado número 6 da Coruña-, é posíbel rastexar un SMS enviado por Pachi Lucas o 22 de Maio de 2011 a Gerardo Crespo, o artífice da trama presuntamente corrupta. É o día das eleccións municipais, en que o PP accede aos gobernos municipais de A Coruña, Santiago e Ferrol. A mensaxe di literalmente: "Comendo en Beluso, presidente, mar...! Todo ben". A praia de Beluso é un escenario en que, segundo fontes consultadas por Sermos Galiza, se puido ver con certa frecuencia a Feijóo con Francisco Ramón Lucas Blanco, o empresario madrileño amigo íntimo do presidente da Xunta que aparece na trama como enlace entre Gerardo Crespo e as administracións politicamente controladas polo Partido Popular. Pachi Lucas é un empresario madrileño con sociedades mercantís que se dedican á comercialización de regalos e á orfebrería, mais tamén estivo en nómina de Crespo. Feijóo e Lucas non só paseaban por Beluso, tamén teñen ido xuntos ás touradas. De facto, existe unha fotografía de agosto de 2011 en que se pode ver o "conseguidor" sentado a carón de Alfonso Rueda e no mesmo tendido en que aparecen Rajoy, Feijóo e Louzán. A trama de Crespo obtivo entre 2008 e 2012 20 millóns de euros das administracións públicas (15 da Xunta e 5 do Estado español). Na contabilidade da rede aparece en 2011 un cargo de 17.000 euros a nome do Partido Popular En 2011, Lucas enviou unha mensaxe a Crespo para lle comunicar que conseguira fixar unha reunión con Ana Pastor, ministra de Fomento. O encontro ía ter lugar en Génova, sede do PP, o 7 de xullo de 2011. Pastor nega tal encontro e nega inclusive coñecer a Crespo. Na primavera de 2012, Lucas racha toda relación con Crespo. A policía acha que a razón é que sabía que estaba sendo investigado. De facto, a Consellaría de Benestar estaba a realizar inspeccións nas empresas de Crespo. O 1 de xuño, o empresario diríxelle esta mensaxe a Carlos Negreira, alcalde da Coruña: "Carlos, estase a cometer unha inxustiza coa miña empresa e vaime levar á suspensión de pagamentos. Ningún me colledes o telefone, incluído Pachi, a quen aconsellades que me deixe". Toda esta información está contida nos 20.000 folios do sumario que instrúe o xulgado de instrución número 6 da Coruña. O que se deduce da Operación Zeta é que estamos perante un caso flagrante de financiación irregular do Partido Popular a través dunha rede de empresas que contrataban coas administracións públicas para realizar cursos de formación que en moitas ocasións nen sequer se chegaban a materializar. Na contabilidade da rede aparece en 2011 un cargo de 17.000 euros a nome do Partido Popular.


Summary: Falamos con Manuel Gago, xornalista e profesor universitario da USC, sobre O diario galego, o proxecto que prepara Sermos para 2019.

Que diario galego lle apetecería ler a Manuel Gago en 2019? Pois un xornal que sexa o voceiro dunha "Galiza contemporánea", dun país "que non se resigna, que quer desenvolver proxectos, con capacidade para se conectar co mundo e que é capaz de apresentar a mellor cara de nós mesmos". "Se a batalla do século XX para o galego foi pasar do mundo doméstico ao espazo público, a batalla do século XXI é conseguir a normalización desa presenza", reflicte Gago, para quen "en teoría nada nolo impide". "Agora temos que ser nós os que sexamos capaces de conseguir que o galego sexa un vehículo de uso normal en todos os ámbitos da nosa vida". Por que é tan importante que apareza O Diario Galego? "Porque un meio en galego leva sempre aparellada unha segunda idea: que vai ser un meo centrado na Galiza", considera.


Summary: A choiva non puido coa manifestación convocada pola Asociación pola defensa da ría de Pontevedra contra a pasteira de Lourizán. Máis de 2.000 persoas, marcharon desde Pontevedra e Marín até a fábrica de Ence, para reclamar a clausura da factoría e demandar a recuperación para a cidade do espazo que hoxe ocupa.

O tempo non semellaba propicio para mobilizarse en Pontevedra e Marín pero a participación na convocatoria superou a de anos pasados. Neste sentido, o voceiro do colectivo organizador, Antón Masa, non dubidou en expresar a súa satisfacción en declaracións a Nós Diario e "reivindicar o espírito optimista dos asistentes á protesta". Ence non ten ningún futuro na ría "Nós partimos da idea de que Ence xa é pasado na ría de Pontevedra", sinalou Masa, quen se amosou seguro que " tardará máis ou menos en saír fisicamente pero entendemos que xa non ten ningún futuro na ría, e a partir desta situación, que é a real, neste momento están sen concesión". O voceiro da Asociación pola defensa da ría de Pontevedra indicou que o "único que podería darlle continuidade a Ence é unha decisión do Tribunal Supremo contraria á Audiencia Nacional, que cremos que non se pode producir". Masa amosouse convencido de que "a calidade de vida e a economía da bisbarra mellorarán moito, mesmo en postos de traballo, cando Ence saia da ría de Pontevedra, ese é o futuro que queremos, que permite mesmo recuperar a zona que foi reenchida e roubada ao mar". O dirixente ecoloxista reclamou "recuperar un futuro que se perdeu cando chegou Ence, porque a ría de Pontevedra tiña un futuro baseado na explotación racional dos recursos, pero tamén no turismo ben entendido e no lecer". "A ría e nosa, e non da celulosa" A manifestación rematou após percorrer as rúas de Pontevedra e Marín coa lectura dun manifesto diante da pasteira de Lourizán. O texto, foi lido por Antía Marinho e rematou co berro tradicional de "a ría e nosa, e non da celulosa". Marinho lembrou na súa intervención as orixes da loita contra a celulosa e reparou na constitución en 1987 da Asociación pola defensa da ría de Pontevedra por un "grupo de persoas con inquedanzas semellantes". A representante do colectivo asegurou que "o tan ansiado e soñado futuro por fin é o noso presente, podemos celebrar e festexar. Porén, no debemos descansar aínda. O monstro e todos os seus viles servos continúan abafando cos seus últimos estertores". Marinho chamou a "pelexar esta última batalla, coa alegría e o optimismo do que nos dota a razón". "Debemos continuar demostrando que a maioría social está en contra da presenza desta pasteira noxenta" concluíu. A Asociación pola defensa da ría de Pontevedra instou aos presentes "pensar e deseñar ese futuro, onde a creación de postos de traballo e a xeración de riqueza veña da man da explotación racional dos recursos e das innumerábeis potencialidades da ría, da comarca e da Galiza"


Summary: A creación de empresas continúa a caer na Galiza mentres que as disolucións aumentan segundo amosan os datos do Instituto Galego de Estatística.

En Galiza constituíronse un total de 373 sociedades mercantís durante o pasado mes de abril, é dicir, 8 menos que en marzo e 21 menos que en abril do ano 2018. A creación de empresas baixou por tanto nun 5,33%; mentres que as disolucións aumentaron até un 87,8%, o que supón unha cifra de 169 sociedades disoltas. O mes de abril pechou con 20 sociedades afectadas por concurso de acredores Os datos publicados polo Instituto Galego de Estatística indica que as provincias da Coruña e Pontevedra continúan a rexistrar o maior número de constitucións, co 45,84% das sociedades mercantís creadas na Coruña e o 35,39% en Pontevedra. Mentres, só o 10,72% das novas empresas constituídas situou a súa sede na provincia de Ourense e o 8,04% fíxoo en Lugo. A maioría opta polo sector comercio e a fórmula de sociedade de responsabilidade limitada A maior parte das empresas formadas en abril en Galiza (o 99,7%) fixérono como sociedades de responsabilidade limitada e optaron polo sector do comercio (o 22%), seguido da hostalaría (13,9%) e a industria e a enerxía (10,7%). A discriminación sobre as mulleres continúa afectando a este sector, onde os homes seguen sendo maioritarios A discriminación sobre as mulleres continúa afectando a este sector, onde os homes seguen sendo maioritarios na creación de empresas, como se desprende da cifra recollida polo IGE en abril con 322 novos socios ante 127 sociais. Do estudo, tamén cabe salientar que as sociedades mercantís creadas en abril están maioritariamente formadas por unha única socia ou socio fundador, atinxindo o 73,73% dos casos, e no 21,98% por dous socios ou socias. O mes de abril pechou con 20 sociedades afectadas por concurso de acredores. Mentres que en Galiza segue caendo a creación de empresa, no Estado aumenta Os datos do IGE veñen confirmar a tendencia do primeiro trimestre do ano onde Galiza contou con 1.181 empresas creadas (un 0,6% menos que no anterior ano), mentres que a comparativa amosa que nese mesmo período aumentou a creación de empresas no conxunto do Estado español en 4,1%.


Summary: A seca que está a vivir o país durante todo o verán agrava aínda máis a situación.

O Ministerio de Defensa do Estado español dá por feito que a tempada de incendios estenderase, cando menos, ao outono, ante a "gravísima" seca que sofre a Galiza e o conxunto do Estado español desde o comezo do verán. 50.956 hectáreas arderon na Galiza en 2022 Así o manifestou esta segunda feira a secretaria de Estado de Defensa, Amparo Valcarce, en declaracións aos medios no Concello de Poio, durante unha visita á illa de Tambo, recentemente cedida ao Goberno local. Valcarce valorou o desenvolvemento da operación Centinela Gallego, que implica o despregamento dos efectivos de Defensa nos dispositivos contra os incendios durante a tempada estival. Neste sentido, a responsábel ministerial incidiu na dificultade que supuxo un verán de temperaturas "extraordinarias" e que marcou un novo récord histórico en superficie queimada polos incendios, manifestou. Escaseza de auga nos encoros para afrontar o risco "extremo" de incendios "Estamos implicados coa Galiza e con todo o Estado español, é un ano especialmente grave", recoñeceu Valcarce, que fixo un chamamento a toda cidadanía para responsabilizarse ante a problemática dos lumes forestais. "Temos que pensar que a tempada vai ser máis ampla. A tremenda seca pode ser un dos motivos polos que os incendios son especialmente dramáticos", concluíu. Situación na Galiza O noso país rexistra a esta hora varios incendios forestais activos nos municipios de Laza, Cenlle e Xunqueira de Ambía, así como outro nas proximidades de Oímbra, na fronteira con Portugal. Activo un novo incendio forestal en Cartelle próximo ás casas Un quinto lume quedou extinguido, ás 13.56 horas, após iniciarse ás 2.35 horas na parroquia de Terroso, no concello de Vilardevós. Este lume calcinou 1,57 hectáreas de superficie rasa. En Laza, as chamas iniciáronse na parroquia do Castro ás 9.54 horas. Para tratar de controlar este incendio traballan un axente e catro brigadas, e foron enviados dous helicópteros, segundo a información achegada pola Consellaría de Medio Rural. Un novo incendio, xa extinguido, volveu afectar na madrugada o parque natural da Baixa Limia-Xurés En Cenlle, o lume comezou na parroquia de Pena ás 16.02 horas e segue activo. Calcinou unhas 5 hectáreas polo de agora e foron mobilizados dous axentes, sete brigadas, sete motobombas, unha pa, oito avións e tres helicópteros. Algo despois comezou o incendio en Xunqueira de Ambía, na parroquia da Abeleda. Foron mobilizados un axente, tres brigadas e tres motobombas, segundo a consellaría. Mentres, efectivos de extinción galegos foron enviados para colaborar nos labores de control do incendio declarado na fronteira de Portugal, a carón de Oímbra. Nun primeiro momento, Medio Rural apuntara que este lume "aínda non entrou en territorio galego", mais nos últimos minutos a Xunta informou de que as chamas cruzaran a fronteira, calcinando xa unhas 20 hectáreas na parroquia de Bousés, en Oímbra.


Summary: Ambas formacións aseguran que a ruptura das súas direccións estatais non afecta ao preacordo acadado con Anova nin á súa aposta por unha candidatura galega.

EQUO Galicia apela á súa "liberdade e independencia" para tecer alianzas A ruptura de conversas entre Podemos e Esquerda Unida sobre unha posible confluencia nas eleccións xerais supuxo o enésimo movemento na procura dunha marea galega para eses comicios. No entanto, o "acordo político" que os de Pablo Iglesias asinaron con Esquerda Unida e Anova é presentado desde ambas as partes como aval para afirmar que a "dinámica propia" de Galicia "salvará" a confluencia e os obstáculos políticos, persoais ou mesmo xurídicos que poidan xurdir no camiño para a participación das dúas forzas na mesma. "O acordo está salvado", resume o secretario de organización de EU, Rubén Pérez, para quen a cúpula de Podemos se comportou de maneira "desleal". Está, explica, porque os acordos da presidencia e de consello político federal de EU deixaron claro que "os escenarios de Galicia e Catalunya transcorrerían dun modo diferente". "Aquí os procesos de unidade popular están moito máis avanzados" con experiencias como as mareas municipais, ás cales o acordo galego apela como modelo para confluír cara aos comicios do 20 de decembro. "O acordo está salvado", apuntan dende EU, que ve "desleal" a Iglesias "O escenario galego segue adiante", sinala Pérez, quen no entanto advirte de que a ruptura a nivel estatal afecta as aspiracións de "ruptura democrática". Ese "suxeito político galego" que aspiran a construír "non vai ser o que, exclusivamente, rompa o réxime do 78", ilustra. Tamén en Podemos-Galicia consideran que "sería unha mágoa" que esa ruptura sexa definitiva, aínda que o seu secretario de análise política, Antón Gómez-Reino, Tone, un dos cargos máis próximos a Iglesias no país, resalta que o partido ten "unha clara vontade de continuar o camiño" iniciado en Galicia co preacordo. "O escenario galego segue adiante", afirman dende Podemos-Galicia Segundo Gómez-Reino o desencontro entre EU e a dirección estatal da súa formación non ten por que influír na construción da confluencia en Galicia e aclara que "aínda que aínda quedan moitos pasos por dar" hai unha "vontade" de todos os sectores implicados por "continuar" o camiño trazado ata agora. De feito, asegura que o preacordo político entre o seu partido, Anova e EU está a ser presentado xa a "diferentes actores", aínda que recoñece tamén que "non queda moito tempo" para chegar a un acordo definitivo e implicar a máis forzas nel. O encaixe xurídico A pesar das esperanzas dunha eventual recondución das negociacións, desde Esquerda Unida xa non se descarta que, finalmente, Podemos e EU "compitan electoralmente en todo o Estado, pero non en Galicia", o que podería dar lugar a unha situación até certo punto paradoxal: as estruturas federais de Esquerda Unida terían que dar o visto e prace a un acordo galego no que tamén participe Podemos -EU non ten personalidade xurídica propia- mentres ambas as organizacións se disputan o voto no resto do territorio estatal. "Isto resolverase no tempo de desconto" Nas negociacións para artellar o acordo galego -que aspira a implicar na confluencia ás mareas municipais, á plataforma Marea.gal e tamén a Iniciativa pola Unión, segundo afirmou Xosé Manuel Beiras - a marca a elixir semella un principais obstáculos. Sobre isto, aseguran as fontes consultadas, nada se falou aínda, así como "nin de lista, nin de nomes". Con todo, desde a dirección de EU advirten de que "houbo rupturas en todos os procesos, incluídas as mareas" que finalmente se presentaron ás municipais. "Isto -auguran- resolverase no tempo de desconto".


Summary: ENTREVISTA A apertura de relacións entre os Estados Unidos e Cuba e a probable fin do embargo económico á illa abren un novo escenario político e económico no país caribeño e terá efectos en toda América Latina. Falamos con Xulio Ríos, director do IGADI

A apertura de relacións entre os Estados Unidos e Cuba e a probable fin do embargo económico á illa abren un novo escenario político e económico no país caribeño e terá efectos en toda América Latina. A histórica decisión, enunciada na tarde de onte por Barack Obama, que pecha máis de cinco décadas de bloqueo, cada vez máis inútil e desacreditado, veu precedida nos últimos meses de numerosos movementos e indicios, como lembra Pascual Serrano nun artigo en El Diario. "Estaba descontado que isto ia pasar, aínda que non se soubera cando", destaca Xulio Ríos, director do Instituto Galego de Análise e Documentación Internacional (IGADI), con quen falamos. Ríos enumera os múltiples efectos que o sucesido pode ter nunha economía cubana embarcada dende hai tempo nun intenso proceso de reformas e apertura, con grandes oportunidades comerciais das que os Estados Unidos estaban quedando fóra, e tamén na política do país. Para o analista, en principio non se poden esperar grandes cambios inmediatos ou medidas de pluralismo político por parte do Goberno de Raúl Castro, que aposta por un modelo "similar ao chinés ou vietnamita: o primeiro será a mellora da economía, despois xa se verá". Porén, Xulio Ríos destaca que na oposición "gañarán influencia os sectores que apostan por aproveitar as fendas que se abren para propiciar un cambio sistémico progresivo e desde dentro, illando as posturas mais radicais". En calquera caso, non prevé "un numantinismo recalcitrante" entre o anticastrismo radical. Con todo, as valoración iniciais de persoeiros como Yoani Sánchez foron negativas. Roberto Mansilla: "Fortalece o proceso de reformas internas e o pragmatismo que en materia de política exterior vén realizando o goberno de Raúl Castro" Roberto Mansilla, tamén analista do IGADI, destaca que o proceso que culminou este mércores coas decisións anunciadas por Obama e Castro (flexibilización comercial, visitas e envíos de remesas, mutua liberación de presos) supón "un histórico triunfo para Cuba e o seu proceso revolucionario tanto como un fracaso igualmente histórico para a política reaccionaria do exilio cubano principalmente asentado na Florida" e, ao mesmo tempo, "fortalece ao mesmo tempo o proceso de reformas internas e o pragmatismo que en materia de política exterior ven realizando o goberno de Raúl Castro, persuadido da necesidade de reinserir a Cuba no escenario internacional e de acometer medidas de solución da crise económica". Mansilla salienta igualmente o impacto na política de toda América Latina: "Esta apertura terá inevitables consecuencias de carácter xeopolítico, principalmente a nivel hemisférico, tal e como se observaron coas respectivas declaracións orientadas a "repensar" as relacións latinoamericanas con Washington", tomando en conta "a maioritaria presenza de gobernos progresistas e de esquerdas en países latinoamericanos estratéxicos como Brasil, Arxentina, Venezuela e Bolivia, con amplos contactos de cooperación con Cuba". En relación con Venezuela, Mansilla destaca que "o deterioro no contexto actual das relacións entre Caracas e Washington deixa o goberno de Maduro nunha complexa situación, erosionada igualmente por unha crise económica afondada pola forte caída dos prezos do petróleo". Finalmente, Xulio Ríos critica o papel desenvolvido pola política exterior española nos últimos anos e pola inexistente acción exterior da Xeunta de Galicia. Para Ríos, "España debeu liderar as políticas de aproximación e entendemento con Cuba e fixo todo o contrario. A falta de substancia da recente visita de Margallo a La Habana ilustra o papel periférico da diplomacia española nesta cuestión". En canto a Galicia, sinala que "a submisión da actual Xunta á visión do Goberno central non permite albergar esperanzas nese campo", pero engade que a sociedade e as empresas galegas "si poden ter oportunidades en virtude da rede de vínculos existentes tecida ao longo de moitos anos e a pesar da falta de visión das Administracións". Falamos con el. "Estaba descontado que isto ía pasar, aínda que non se soubera cando. Que aconteza cos líderes da revolución en vida é unha gran fortuna que pode facilitar moito as cousas" Que factores, en Washington e La Habana, explican que chegase agora este acordo? Podemos citar moitos, pero probablemente o máis importante é a conciencia consolidada en ambas as dúas partes de que o inmobilismo non tiña futuro e que era necesario abrir outro xogo. Obama atopa aquí outro claro elemento de diferenciación cos republicanos como aconteceu coa revelación parcial do informe das torturas da CIA. Hai un empeño na Casa Branca de liquidación política do "bushismo" (Bush endurecera as sancións en 2004 e 2006) para abrir camiño a unha recuperación demócrata. Por outra banda, o contexto rexional tamén pesou. EUA estaba mais illado que nunca. Esta decisión mellora considerablemente a imaxe de Obama na rexión e, como digo, abre posibilidades para outro xogo que se estaba perdendo en beneficio doutros actores, algúns deles competidores estratéxicos como Rusia ou China. A nivel global, estaba descontado que isto ía pasar, aínda que non se soubera cando. Que aconteza cos líderes da revolución en vida é unha gran fortuna que pode facilitar moito as cousas. "A decisión dificilmente terá volta atrás mesmo no caso dun trunfo republicano nas próximas eleccións presidenciais" Que dimensión pode ter a oposición interna nos Estados Unidos a apertura no bloqueo e ao restablecemento nas relacións? Que peso mantén o anticastrismo, sobre todo no Partido Republicano? Pode ser relativamente importante, pero a tendencia, dende hai xa varios anos, é á baixa. E os intereses empresariais farán o resto. Non cabe agardar un numantinismo recalcitrante, apenas visible hoxe en pequenos sectores, senón mais ben unha acomodación progresiva aos novos tempos que se reafirmará a medida que se constante a aceleración das reformas tamén en Cuba. A decisión dificilmente terá volta atrás mesmo no caso dun trunfo republicano nas próximas eleccións presidenciais. "A illa caribeña precisa unha transfusión anual de entre 2.000 e 2.500 millóns de dólares para aspirar a un crecemento do PIB do 6 por cento, a meta fixada para lograr o ansiado desenvolvemento" Que consecuencias e cambios terá na economía cubana? Poden ser moi significativas, especialmente en virtude do cambio de lexislación operada este ano, en xullo, en materia de investimentos estranxeiros. A illa caribeña precisa unha transfusión anual de entre 2.000 e 2.500 millóns de dólares para aspirar a un crecemento do PIB do 6 por cento, a meta fixada para lograr o ansiado desenvolvemento. Acadar esas taxas máis dinámicas esixe que os índices de investimento estranxeiro pasen do 12 ao 20 por cento, como mínimo. O país non conta cos aforros suficientes como para destinar a investimentos os 2.000 millóns de dólares adicionais que precisaría cada ano. Esta mudanza debemos inserila no proceso de transformación da economía cubana que ten outras manifestacións importantes en áreas como o fomento do arrendamento de establecementos estatais a privados ou as medidas para poñer fin á dualidade monetaria. Medio millón de cubanos traballan xa fora do sector estatal e case outros 200.000 recibiron terras en usufruto. Todos eses procesos veranse estimulados coa progresiva normalización das relacións comerciais con EUA. "Na oposición interna, do mesmo xeito que en Miami, as opinións serán diversas e diverxentes, pero entendo que gañarán influencia os sectores que apostan por aproveitar as fendas que se abren para propiciar un cambio sistémico progresivo" E na política? Que consecuencias e cambios na política oficial e tamén na actividade e configuración da oposición e doutras visións? Agora dá inicio un camiño cheo de complexidades. A opción inicial do PCC é manter inalterables as vigas do actual sistema, é dicir, que as posibilidades de pluralismo político, a dia de hoxe, son limitadas. O escenario que promove Raúl é similar ao chinés ou vietnamita. O primeiro será a mellora da economía, despois xa se verá. Na oposición interna, do mesmo xeito que en Miami, as opinións serán diversas e diverxentes, pero entendo que gañarán influencia os sectores que apostan por aproveitar as fendas que se abren para propiciar un cambio sistémico progresivo e desde dentro, illando as posturas mais radicais. "España debeu liderar as políticas de aproximación e entendemento e fixo todo o contrario. A falta de substancia da recente visita de Margallo a La Habana ilustra o papel periférico da diplomacia española nesta cuestión" Como valoras o papel xogado nos tempos recentes polos gobernos galego e español en Cuba e nos procesos de cambio que se están a vivir. Que papel poderían xogar agora? En xeral, moi desacertada dende os tempos de Aznar. España debeu liderar as políticas de aproximación e entendemento con Cuba e fixo todo o contrario. A falta de substancia da recente visita de Margallo a La Habana ilustra o papel periférico da diplomacia española nesta cuestión. Non soubo manter a súa autonomía, sacrificada por imperativos ideolóxicos. En canto a Galicia, a submisión da actual Xunta á visión do Goberno central non permite albergar esperanzas nese campo. Outra cousa é a sociedade e as empresas galegas, que si poden ter oportunidades en virtude da rede de vínculos existentes tecida ao longo de moitos anos e a pesar da falta de visión das Administracións. Artigo de Roberto Mansilla (IGADI): "Cuba: tempo de aperturas" Tempo exterior Nº 28. Monográfico dedicado ás reformas iniciadas en Cuba (xullo de 2014)


Summary: "Empecen a correr" é a mensaxe que o máximo ministro de Bolivia, Arturo Murillo, lanzou aos ex membros do Goberno de Evo Morales.

Após consumarse o golpe contra o Goberno democrático do Estado plurinacional de Bolivia e tras producirse a autoproclamación da dereitista Jeanine Ánez como presidenta, Arturo Murillo asumiu a carteira do Ministerio do Goberno. Este dirixente prometeu pouco despois de facerse co cargo que o Estado emprenderá unha «cazaría» contra o ex ministro de Presidencia Juan Ramón Quintana e contra Raúl García Linera, irmán do ex vicepresidente deposto, Álvaro García Linera, que se atopa no exilio debido ao golpe de Estado. «Que empecen a correr, ímolos agarrar», asegurou en declaracións aos medios o novo ministro acto seguido de tomar posesión. Murillo acúsaos de alentar a rebelión nas rúas, en referencia ás mobilizacións populares de apoio a Evo que se produciron após este anunciar a súa demisión, forzado polo golpe de Estado cívico-policial-político alentado pola dereita boliviana e os EUA. Jeanine Áñez autoproclamouse presidenta Após Evo Morales e os cargos que lle seguían no poder teren dimitido por mor do golpe de Estado e coa intención de evitar que se desatase maior violencia, a vicepresidenta segunda do Senado, Jeanine Áñez, autroproclamouse presidenta interina de Bolivia ao considerar que ela continuaba a liña sucesoria. Reivindican a socialista Salvatierra como presidenta A presidenta do Senado, a socialista Adriana Salvatierra, tamén anunciou a súa demisión mais ao non ter sido tramitada nin aprobada polo Senado é a que segue na liña sucesoria de forma anterior a Áñez. Esta cuestión resta, se cabe, maior lexitimidade aínda a Áñez. Porén, as forzas armadas evitaron o seu acceso ao Parlamento, golpeando aos militantes do MAS que a acompañaban cando se achegou para acudir á sesión plenaria, entre berros de «deixen pasar á presidenta do Estado plurinacional». Cando Áñez asumiu hai dous días o poder, o Parlamento non contaba con quorum suficiente para aprobar a súa asunción, xa que as e os membros do MAS se ausentaron. Aínda así, Tribunal Constitucional avalou o seu autonomeamento. Unha das primeiras accións do novo Goberno foi recoñecer Juan Guaidó A Biblia volve ao Parlamento Áñez, que chegou coa Biblia debaixo do brazo ao Parlamento para autonomearse e acompañada por uns dos instigadores do golpe, Luíz Fernando Camaño, agradeceu ao exército o papel que xogou, alegrouse de que o libro sagrado volvese á sede parlamentaria e anunciou que convocaría eleccións. Unha das primeiras accións do novo Goberno foi precisamente recoñecer como presidente de Venezuela ao tamén autoproclamado Juan Guaidó. Evo Morales, nunha entrevista concedida desde o seu exilio a 13 de novembro para o medio Telesur, indicou que o feito de os EUA e o Reino Unido seren os primeiros en recoñeceren a lexitimidade de Áñez desvélaos como instigadores do golpe. Áñez prohibe a Evo apresentarse ás eleccións A autoproclamada presidenta de Bolivia asegurou esta quinta 14 de novembro que nin Morales nin o vicepresidente García Linera poderán candidatarse ás eleccións que ela mesma anunciou que convocará. Afirmou que non estarán habilitados e emprazou o Movemento ao Socialismo a que «vaian buscando outro candidato».


Summary: As denuncias falsas son menos de 0,005%.

A moza que denunciou que un grupo de mozos abusou dela o pasado 9 de decembro á saída dunha discoteca confesa que inventou os feitos, polo que ela propia vai ser imputada por simulación de delito. A propia rapaza de 19 anos chamou esta terza feira á Garda Civil para dicir que a denuncia que presentara era falsa. O primeiro relato desta rapaza era que acudiu a unha festa en compaña de varias amigas, ás que perdeu de vista. Após procuralas sen éxito no interior da discoteca decidiu saír fóra e achegarse até onde deixaran aparcado o vehículo o que viaxaran até A Estrada, por se elas estaban alí. Foi entón cando se cruzou cun grupo de dez rapaces que procederon, segundo esta versión, a rodeala e a burlarse dela e, nun momento dado, un deses mozos tentou baixarlle os pantalóns e chegou a desabotoarlle un dos botóns. Os berros da moza alertaron unha parella que saíra da discoteca e que acudiu na súa axuda, momento nos que os mozos se deron á fuga. As denuncias falsas por agresións sexuais son un número ínfimo, apenas (segundo dados da Fiscalía) 0,005% do total.


Summary: O Garaxe Hermético. Así se chamará. O ilustrador Kiko da Silva collerá prestado o título do afamado cómic de ciencia ficción, creado por Moebius, falecido este sábado, para bautizar a que será a primeira escola profesional de banda deseñada e ilustración de Galicia. Situada en Pontevedra, a escola abrirá as súas portas a finais deste mes ou a comezos de abril.

O Garaxe Hermético. Así se chamará. O ilustrador Kiko da Silva collerá prestado o título do afamado cómic de ciencia ficción, creado por Moebius, o autor de referencia do cómic europeo falecido este sábado, para bautizar a que será a primeira escola profesional de banda deseñada e ilustración de Galicia. Situada en Pontevedra, a escola abrirá as súas portas a finais deste mes ou a comezos de abril, todo dependerá da burocracia e das obras que se están a facer no local, situado no número 4 da Rúa Álvaro Cunqueiro. A escola compartirá sede coa redacción da revista Retranca, que dirixe o propio Da Silva. "É o único centro destas características que hai en Galicia e practicamente en todo o estado, xa que só Madrid e Barcelona contan con escolas profesional deste tipo", explica Da Silva, impulsor deste proxecto que contará cos debuxantes Fernando Iglesias, Miguel Porto, Jacobo Fernández e Norberto Fernández como profesores. "É o único centro destas características que hai en Galicia e practicamente en todo o estado, xa que só Madrid e Barcelona contan con escolas profesional deste tipo" Aínda que a escola abrirá nas próximas semanas, o curso oficialmente non comezará até outubro. "Non tería sentido inicialo agora que quedan tres meses útiles de curso. Arrancaremos en outubro", explica Kiko da Silva. Non obstante, O Garaxe Hermético arrancará cargado de actividades para os próximos meses, xa que o equipo de dirección traballa nunha serie de obradoiros e sesións formativas para dar a coñecer a escola, o seu funcionamento e o seu profesorado. Todo con vistas ao próximo curso, de xeito que estas actividades serán de balde para todos aqueles participantes que realicen a preinscrición para comezar as clases en outubro. A titulación durará tres anos e será privada. "Non queremos ofertar un título oficial e público porque implicaría realizar unha morea de papeleo e a burocracia obrigaría a que todos os profesores terían que contar con titulación. Iso sería absurdo e impediría que autores tan respectados e importantes como César Portela ou Miguelanxo Prado puideran impartir clases na escola", sinala Da Silva. Os prazos das matrículas e os horarios da futura escola aínda non están pechados, xa que o equipo de dirección anda a barallar varias posibilidades, pero a súa intención é que cando a Escola sexa inaugurada, as tarifas e o plan de estudos estea totalmente pechado. En calquera caso, a dirección do centro ten claro que as mañás dedicaríanse ás clases propias do centro e as tardes reservaríanse para obradoiros, clases complementarias e sesións formativas á marxe da titulación. Mostra de Miguelanxo Prado Kiko da Silva presentará o 30 de marzo O Garaxe Hermético nun acto que se celebrará no Salón do Libro Infantil e Xuvenil de Pontevedra A inauguración do Garaxe Hermético celebrarase cunha mostra de Miguelanxo Prado, na que o debuxante amosará unha serie de bandas deseñadas antigas. A escola contará, polo tanto cun espazo expositivo ademais das necesarias mesas de debuxos e as salas de ordenadores onde ensinar as técnicas de ilustración dixital. Miguelanxo Prado, ademais, é o encargado de deseñar a imaxe da escola, algo que xa fixo e que podemos ver en Praza. Esa debuxo identificará, ao xeito de carta de presentación, a escola creada por Kiko da Silva. Para dar a coñecer o seu proxecto, Kiko da Silva presentará o 30 de marzo O Garaxe Hermético nun acto que se celebrará no Salón do Libro Infantil e Xuvenil, que se celebra no Pazo da Cultura da cidade do Lérez e que este ano está a celebrar a súa 13ª edición. Referencia de Moebius na Galipedia


Summary: A asemblea de Galiza pola Soberanía, na que participaron máis de 150 persoas, fixo balanzo do traballo realizado nos cinco primeiros meses de vida desta iniciativa social e marcou as liñas de actuación para os vindeiros meses. Esta terza feira, a comarca de Vigo organiza unha charla-coloquio co profesor e ensaísta Henrique del Bosque baixo o lema Soberanía, unha reivindicación lexítima.

Após a súa presentación pública o pasado mes de setembro e do desenvolvemento de accións reivindicativas en datas chave para o nacionalismo como o 95 aniversario da Asemblea Nazonalista de Lugo, a iniciativa Galiza pola Soberanía (GpS) desenvolveu este sábado (14 de decembro) o seu III Plenario Nacional. Máis concorrido que en anteriores convocatorias, máis de 150 persoas tomaron a palabra na asemblea decorrida na Nave de Vidán para avaliar o traballo desenvolvido até o momento e deseñar as liñas de actuación que marcarán os vindeiros meses da GpS. Neste senso, @s asistentes afirmáronse na necesidade de continuar avanzando no proceso de socialización da plataforma e na importancia de continuar explorando distintos métodos de acción plurais para a divulgación da loita común que constitúe o cerne desta iniciativa suprapartidaria: a constitución dun Estado galego. Após estes meses de traballo en que a GpS recolleu até un milleiro de adhesións individuais ao manifesto pendurado na súa páxina web, para @s integrantes da iniciativa aínda fica moito traballo para procurar unha maior conciencia nacional no país que pule pola creación da República de Galiza, esa que reivindicaron o pasado 6 de decembro con diversas ruadas decorridas nas comarcas do país. Soberanía, unha reivindicación lexítima Continuando co traballo impulsado desde as distintas asembleas locais e comarcais que tecen a rede de GpS por todo o país, Vigo acolle esta terza feira (17 de decembro) unha charla-coloquio arredor da soberanía nacional dos pobos baixo o lema, Soberanía, unha reivindicación lexítima. O acto terá como protagonista ao profesor e ensaísta Henrique del Bosque e terá lugar na Casa Galega da Cultura (praza da Princesa, 2) ás 19.15h.


Summary: Mañá terza feira dará comezo un programa ao que a filmoteca galega lle dedica oito xornadas con 38 títulos rodados entre 1959 e 1972. Un dos protagonistas será Santiago Álvarez, o gran documentalista da illa.

O Centro Galego de Artes da Imaxe inicia mañá -terza feira 15 de novembro- o ciclo 'Por un cine imposible. Documental e vangarda en Cuba (1959-1972)', que centrará as proxeccións que se desenvolverán na súa sede da Coruña as terzas e cuartas até o 14 de decembro. Programado en colaboración coa Cinemateca de Cuba e co Museo Nacional Centro de Arte Reina Sofía, este especial reúne 38 títulos a través dos que se afondará no movemento documental cubano arredor da Revolución, que deu pé a un manifesto visual irrepetible. O profesor e documentalista londinense Michael Chanan é o comisario desta escolma, que arranca mañá terza feira cunha sesión dedicada aos primeiros anos logo da chegada do movemento revolucionario ao poder. Inclúese aquí un dos 'noticieros' semanais do cineasta Santiago Álvarez, coñecido como o Dziga Vertov cubano e figura central deste ciclo. O cineasta Santiago Álvarez, coñecido como o Dziga Vertov cubano, é figura central deste ciclo. Nestes 'noticieros', Álvarez conecta os diferentes temas a través dun discurso político ou os converte en documentais monográficos que logo continúa en filmes máis extensos. Son, ademais, unha escola para os novos cineastas, onde se lles aprende a crear películas de xeito rápido e barato, aproveitando os materiais dispoñibles. Así, a metraxe encontrada ou 'found footage' convértese axiña nun recurso popular entre os documentalistas. O ciclo propón un percorrido cronolóxico e temático polo documental cubano deste período, baixo os seguintes subtítulos: 'Comezos', 'Batallas', 'Longas loitas', 'Mulleres', 'Alleos', 'Lente ancha', 'Perspectivas 1', 'Terceiro mundo', 'Santiago Álvarez', 'Culturais', 'Perspectivas 2' e 'Perspectivas 3'. Esta programación recolle o nacemento dun novo cine cubano a partir da chegada do movemento revolucionario ao poder, en que o documental xoga un papel primordial. Así, esta programación recolle o nacemento dun novo cine cubano a partir da chegada do movemento revolucionario ao poder, en que o documental xoga un papel primordial. Un dos seus teóricos será Julio García Espinosa, de quen o mércores 30 se exhibirá 'Tercer mundo, tercera guerra mundial', rodada en Vietnam en 1968 e un dos filmes máis destacados do ciclo como exemplo desta corrente experimental. No seu manifesto 'Por un cine imperfecto', García Espinosa defende precisamente as imperfeccións deste tipo de cinema de urxencia e de baixo orzamento, confrontándoo co brillo das grandes producións cinematográficas que, desde o seu punto de vista, anulaban e cousificaban o público. A pesar de que non conta coas novas cámaras de 16mm, que na década dos sesenta favorecen a estética do cine directo e do 'cinéma verité', o audiovisual cubano experimenta un aumento de proxectos e de cineastas que saen á rúa para narraren a actualidade e o contexto cambiante que os rodea. Como contrapunto, 'Por un cine imposible. Documental e vangarda en Cuba' inclúe unha selección de filmes realizados na illa por cineastas estranxeiros chegados durante os primeiros anos da Revolución: desde Joris Ivens, quen acepta un convite do propio Instituto Cubano del Arte e Industria Cinematográficos (ICAIC), até Chris Marker e Agnès Varda, que rodan por decisión propia testemuños puntuais de solidariedade.


Summary: Xoán Domínguez, participante na revista dixital Ajárrate, explica como xurdiu a idea de crear o proxecto conxunto cos seus compañeiros e compañeiras da facultade de Ciencias da Comunicación da USC, e fala dos obxectivos desta publicación. Tamén opina sobre a situación do xornalismo galego e de como se presenta o futuro. Ademais, adiántanos que a revista mergulla na actualidade galega e engade a necesidade de "que os medios galegos traten a nosa realidade desde unha perspectiva propia".

Avante Pouca En que consiste a revista e por que decidiron creala? É un proxecto que nace con moita ilusión por parte dun grupo de persoas que aínda nos estamos formando pero que temos unha gran vocación polo labor xornalístico. Trátase dun medio puramente independente no que pretendemos levar a cabo un traballo honesto, próximo e plural, sendo sempre fieis ás nosas ideas. É unha publicación que presenta un ton fresco e que pretende conectar coas persoas da nosa xeración. O proxecto xurdiu da necesidade de pór en práctica os coñecementos que imos alcanzando na carreira e o seu obxectivo é intentar que a comunidade universitaria, que non adoita contar con demasiado tempo para ler a prensa, poida achegarse á información dunha forma máis cómoda sen quedar unicamente no titular. Decidimos pór o nome de Ajárrate porque pensamos que ten certo gancho; é como se dixésemos "prepárate para o que imos contar" e cremos que o toque da gheada lle proporciona un ton desenfadado. Actualmente somos sete integrantes: Sara Carballo, Alba López, Camila Mosquera, Uxía Mosquera, Jorge Noya, Carmen Villaverde e mais eu. Nós traballamos a parte informativa, pero a revista conta cunha sección, "A Lareira", que funciona como un lugar de encontro de diferentes opinións na que levamos a cabo colaboracións con personaxes coñecidos, como Miguel Anxo Bastos, pero tamén con compañeiros e compañeiras da facultade. Avante Media Móvense por Facebook, Instagram, Twitter... mesmo teñen unha web para a revista. Polo de agora todo o que publicamos é de forma online pero, nun futuro, si estamos a considerar presentar a revista en papel, aínda que terá que ser a medio-longo prazo dada a situación actual de pandemia. Persoalmente, penso que o papel non está morto e que conta cun valor específico moi importante. A revista dixital presenta estas seccións: A semana, na que facemos un breve resumo das novas máis importantes, Sociedade, Cultura, Entrevistas e A Lareira. Todas as seccións tratan temas exclusivamente da Galiza, agás a de cultura na que nos deixamos levar polo mundo globalizado e engadimos recensións a nivel internacional. A nosa intención é circunscribírmonos á actualidade galega. Estamos expostos a moita información estatal, e mesmo internacional, e, ás veces, adoitamos descoñecer temas máis próximos porque non adoitan aparecer nos medios. Ademais de tratar a actualidade galega, o proxecto está integramente en galego. Tendo en conta que somos un grupo de persoas galegas, que falamos todas en galego e que o noso público obxectivo é tamén galego, non concibiamos levar a cabo este proxecto noutra lingua. Persoalmente, penso que é necesaria unha realidade mediática propia porque é evidente que na Galiza existe unha realidade diferente á doutros territorios e precísase que medios galegos traten a nosa realidade desde unha perspectiva propia. Avante Toda Como ve o futuro do xornalismo galego? Seguirá existindo sempre e cando se manteña o inconformismo, a reivindicación e a loita por un xornalismo veraz, plural e próximo. Penso que son cuestións que defenden a maior parte dos profesionais e que se demostran en medios como Nós Diario ou Praza Pública. Con todo, o mundo da comunicación está a vivir un momento moi complicado no que os grandes poderes económicos e políticos marcan a axenda mediática, e coido que é importante manter certo idealismo na profesión. Nós, desde a nosa revista, buscamos ese idealismo e, polo menos durante os anos que nos quedan de carreira, contamos con seguir traballando nela.


Summary: ENTREVISTA | Ana Miranda, portavoz do BNG en Bruxelas, analiza a Estratexia de Acción Exterior da Xunta nunha serie de entrevistas de Praza.gal e o Igadi.

Logo da nova lexislación imposta en 2014 polo Goberno central á acción exterior do resto de administracións, a Xunta aprobou a finais de 2015 un decreto co que regulou esa área competencial e determinou a elaboración da primeira Estratexia Galega de Acción Exterior (Egaex), documento que pretende superar anteriores reflexións globais ou estratexias parciais. O Goberno galego someteu a finais de 2016 a exposición pública o borrador desa estratexia, de 180 páxinas, que espera aprobar ao longo de 2017. Praza Pública e o Instituto Galego de Análise e Documentación Internacional (Igadi) entrevistan sobre a proxección internacional que queren para Galicia ao director xeral de Relacións Exteriores da Xunta e a responsables na materia dos grupos da oposición. Ana Miranda é portavoz do BNG en Bruxelas. "Que a acción exterior se regule por decreto e non por lei, polo que suporía canto a cumprimento, minimiza as relacións internacionais propias de Galicia como tal" Que aspectos positivos e cales negativos atopa no borrador da Egaex? Positivo pode ser a valoración dos temas relacionados co comercio exterior ou a promoción dos investimentos. Aínda que son un pouco reiterativos porque xa se fixo entre 2005 e 2009, cando se avanzou bastante. Vexo moitas carencias. O feito de que se regule por decreto e non por lei, polo que suporía canto a cumprimento. Minimiza as relacións internacionais propias de Galicia como tal. Supedita todo ao contexto español e nin menciona a palabra paradiplomacia. Houbo un momento en que houbo certa intención de ter unha política exterior propia, e agora corresponde máis que nunca. O borrador está carente de consenso e debate previo. Pode que o haxa despois, pero polo momento non houbo. Por outra banda, o Consello de Acción Exterior xa vemos como funciona, nós non estamos nin convidados, non hai unha representatividade, tampouco da sociedade civil. O documento non se plantexa a ambición de ter un xefe da diplomacia galega, un Diplogal como o Diplocat en Cataluña, que está funcionando como un think tank importantísimo. A lei estatal de acción exterior suporá un freo ás aspiracións de Galicia? Totalmente. Esa lei foi feita para cernar as competencias en materia exterior das comunidades autónomas, en especial das que xa tiñan algunha actividade a maiores como Euskadi e Cataluña. Nós non tiñamos moita na práctica, aínda que pareza. O que se fai é participar nos consellos [europeos] e nas reunións previas da Comisión, ata o de agora sen ningún éxito, como se viu en cuestións como as redes europeas de transporte. Por moito triunfalismo que se estea expresando no Comité das Rexións, que é consultivo, mentres que o Parlamento Europeo é lexislativo. Vostede fai moito fincapé nas cuestións da Unión Europea, que é o seu ámbito de especialización. Pero esas actuacións non deberían ser consideradas xa política interior e non acción exterior? É política interior, está claro que son relacións xa internas, forma parte do noso acervo. Pero a Egaex inclúea como parte da acción exterior. E a Xunta non está a participar nas consultas previas, así non pode influír nas decisións posteriores da Comisión. Tamén fala de coordinación por parte da Xunta dos eurodeputados galegos, e eu cando o fun só tiven un encontro nun ano e medio. É algo que si existe en Escocia, Cataluña, Gales... e son reunións periódicas. "A Egaex céntrase na macrorrexión con Castela e León, que é un grande erro, en vez de cara o atlántico e a estratexia marítima" Cales deberían ser para o seu partido as prioridades xeográficas e sectoriais? O eido de Portugal e lusófono e o das nacións celtas, polo potencial que temos por cuestións culturais, de tráfico marítimo, de exportacións. América Latina e Asia son importantes polas exportacións pero tamén no eido da cultura. Pero a Egaex circunscribe a relación con América á emigración ou a cooperación. As empresas e axentes galegos están indo por diante. E céntrase na macrorrexión con Castela e León, que é un grande erro, en vez de cara o atlántico e a estratexia marítima. En ningún momento o documento fala das persoas refuxiadas, nin de pobos cos que hai moitas redes de solidariedade en Galicia como o Sáhara ou os Kurdos. "Hai intervencións do ministerio para frear iniciativas na Comunidade dos Países de Língua Portuguesa" A Egaex aposta por mellorar a relación con diversos países de lingua portuguesa, pero o borrador non fai referencia, máis que nun anexo, á Comunidade dos Países de Língua Portuguesa (CPLP) como tal, malia que o propio presidente Feijóo prometeu que traballaría para a incorporación de Galicia á organización. Por outra banda, a CPLP agrupa estados soberanos e as súas áreas de actuación van máis alá da lingüística. A que debería aspirar Galicia nese ámbito? Non se implementou aínda a Lei Paz Andrade [para o aproveitamento do vínculo coa lusofonía] nin hai recursos. E cada vez que hai unha intervención na CPLP por parte da sociedade civil, aínda que a Xunta non participa, hai unha chamadiña por parte do ministro para frear determinadas cousas. Cónstame. Por parte da CPLP non habería problema a que Galicia participara se non houbese sempre un impedimento pola vía diplomática. Se se flexibilizara ese impedimento, teríamos un bo lugar de traballo para establecer unha serie de vínculos con determinados países en políticas públicas, non só na lingua. O proceso de renovación interna da súa formación pode limitar o papel do BNG como interlocutor na elaboración da Egaex? Temos unha política internacional ben definida nos sucesivos programas electorais, cunha actuación clara tanto no Parlamento Europeo como nas relacións con outros pobos. Unha política de respecto á soberanía interna de cada Estado pero tamén de multilateralidade e política de paz. Non é un tema de debate que poida confrontar. Estamos maioritariamente de acordo. A entrada na Eurocámara en 1999 supuxo unha inflexión para considerar [a acción exterior como] un sector estratéxico. E seguimos ampliando relacións.


Summary: En Marea vén de facer públicos a proposta de regulamento de primarias para a elección do Consello das Mareas, que será o órgano máximo de dirección, e mais o documento político. A forza política non chegou a acordos a respeito das posíbeis incompatibilidades.

En Marea fixo públicos este sábado o regulamento de primarias para a elección do Consello das Mareas e mais o documento político que se debaterá no plenario do 17 de decembro. É este o primeiro paso de cara a escoller as 35 persoas que formen parte do máximo órgano de dirección. Unha eleccións primarias que terán lugar o 21 e o 22 de xaneiro. O regulamento contempla que os membros do Consello sexan escollidos polas persoas inscritas no censo de En Marea, aberto até o 19 de xaneiro Tanto a proposta de regulamento como o documento político están abertos a emendas até a quinta feira e serán sometidos a votación o vindeiro sábado. O regulamento contempla que os membros do Consello sexan escollidos polas persoas inscritas no censo de En Marea, aberto até o 19 de xaneiro. As persoas electoras poderán optar por unha candidatura por voto, que cumprirá o criterio de listaxe cremalleira e respectar o equilibrio territorial. Incompatibilidades A unha semana de que se realice o plenario, a coordinadora non chegou a acordo ningún a respeito das incompatibilidades de quen aspira a entrar no Consello das Mareas, polo que será o plenario quen o decida. Voces cren necesario que as persoas que ocupen un cargo orgánico nun dos partidos que forman parte de En Marea e resulten elixidas nas primarias, deberán optar entre un cargo ou outro Sobre as incompatibilidades, existen voces que defenden que non poidan optar ao Consello aquelas persoas que sexan deputados ou deputadas tanto no Parlamento galego como no Congreso. Aliás, estas voces cren necesario que as persoas que ocupen un cargo orgánico nunha das forzas políticas que forman parte de En Marea e resulten elixidas nas primarias, deberán optar entre un cargo ou outro.


Summary: O líder de Podemos e candidato desta formación á Moncloa abandona o discurso rupturista, no que apostaba nun proceso constituínte, e avoga agora por unha reforma da constitución de 1978.

Nunha conferencia na Universidade Autónoma de Madrid, Pablo Iglesias puxo de manifesto que a súa prioridade pasa por reformar a constitución de 1978 e non por escribir unha nova. "Se despois segue chamándose Constitución do 78 reformada danos igual", sinalou Iglesias, que renuncia ao proceso constituínte que Podemos defendeu nas súas orixes e que foi modulando nos últimos meses. Iglesias: "Se despois segue chamándose Constitución do 78 reformada danos igual" "Dubidamos de que haxa unha maioría social que queira unha nova Constitución, mais pensamos que hai unha maioría social en España que quere cambios constitucionais no texto existente", afirmou o líder de Podemos, que avogou por que "as decisións de especial transcendencia poderán ser sometidas a referendo consultivo de todos os cidadáns". Cómpre lembrar o discurso crítico de Pablo Iglesias coa Constitución do 78 hai tan só un ano, cando chamara a "abrir o cadeado do 78 e poder discutir de todo". Ademais, na conferencia impartida na Universidade Autónoma de Madrid, o candidato de Podemos á Moncloa lembrou a Transición como unha etapa que "ten moitas ensinanzas que poden servirnos para entender que o que nos estamos xogando non son unhas eleccións xerais, senón o futuro do noso país".


Summary: Os nenos realizarán a proba nos seus domicilios e se o test dá positivo serán confirmados como caso sen ratificación de PCR.

Os centros educativos de primaria galegos --tanto públicos como privados-- comezarán a recibir o vindeiro luns o 37.500 test de antíxenos en saliva con motivo da volta ás aulas, mentres que outros 17.500 estarán na plataforma do Sergas dispoñibles baixo demanda. O test realizaranse no domicilio de forma voluntaria e a repartición entre as familias estará supervisado polo coordinador Covid de cada centro. O conselleiro de Educación confirmou tamén a repartición do test de antíxenos que se anunciaron esta semana e que pretenden contribuír a paliar a situación epidemiolóxica, ante a aparición da variante ómicron A Consellería de Sanidade informou desta repartición que, destacou, súmase aos tests que puxo a disposición das familias para que os nenos de 5 a 11 anos puidesen realizar antes das vacacións de Nadal e á volta. Ademais, nun acto en Bueu (Pontevedra), o conselleiro de Educación confirmou tamén a repartición do test de antíxenos que se anunciaron esta semana e que pretenden contribuír a paliar a situación epidemiolóxica, ante a aparición da variante ómicron. Actualmente, indicou, hai 11 aulas pechadas e unha afectación dun 0,13 por cento, respecto diso do que Román Rodríguez destacou a certa "normalidade" das aulas no contexto explosivo actual, tendo en conta que aos centros acoden diariamente "case medio millón" de persoas entre escolares, docentes e resto de traballadores. Este sistema de detección estará dispoñible durante un período estimado correspondente ás dúas primeiras semanas de volta ás aulas, despois das vacacións, que se corresponde co período máximo de incubación de 14 días da Covid, aínda que se poderá ampliar (esta dispoñibilidade) en función da evolución da pandemia. Dos 55.000 test, 37.500 repartiranse directamente nos centros educativos, proporcionando a cada un deles o número de test equivalente ao 25 por cento do seu alumnado de 5 a 11 anos. Repartición Dos 55.000 test, 37.500 repartiranse directamente nos centros educativos, proporcionando a cada un deles o número de test equivalente ao 25 por cento do seu alumnado de 5 a 11 anos. Este paquete de test repartirase baixo supervisión do coordinador educovid do centro se aparecen casos esporádicos (de 1 a 4 casos) para poder testear aos nenos máis próximos aos casos positivos que poidan xurdir e que non signifiquen clausura da aula. No caso de brote, intervirá a Dirección Xeral de Saúde Pública. Sobre esta cuestión, Saúde Pública lembra que o alumnado candidato a este test defínese por unha serie de características marcadas sobre a situación epidemiolóxica actual. Os 17.500 restantes estarán na plataforma loxística do Sergas e poderán ser fornecidos aos centros que os soliciten, unha vez que xa reste menos dun terzo dos que se recibisen e justifiquen o correcto uso até o momento. Preparación e recollida A toma de mostra e a técnica diagnóstica será realizada no domicilio do alumno. Antes de comezar a proba, hai que asegurarse de que o neno non coma, beba, cepille os dentes nin comese chicle polo menos 30 minutos antes da recolección da saliva. O hisopo non se deixará caer nin se depositará en ningunha superficie. O neno debe respirar profundamente e logo toser de tres a cinco veces nun pano desbotábel. A recollida dunha mostra pode durar entre 2 e 5 minutos. Todos os nenos que obteñan un resultado positivo na proba de antíxenos de autodiagnóstico serán considerados directamente como caso confirmado, polo que deberán seguir as medidas de illamento e cumprir as indicacións dos profesionais que se encarguen do seu seguimento clínico. Co fin de realizar o seguimento e estudo do caso confirmado, a persoa responsábel do neno deberá notificar o positivo a Saúde Pública a través do formulario de declaración responsábel de autotest positivo.


Summary: A viceconsellaría de Política Lingüística de Euskadi gastará 45,6 millóns no fomento da lingua propia, cifra moi superior aos 6,7 millóns que presupostou a Xunta de Feijóo a pesar da histórica xeira negativa que vive o idioma de Galiza.

Case sete veces menos. Esa é diferenza orzamentaria entre o investimento en política lingüística do PNV ao fronte do Goberno da Comunidade Autonóma Vasca -onde o uso do euskera está en ascenso- e o do PP na Xunta de Galiza, onde recentes enquisas sitúan a lingua propia en mínimos históricos. Segundo os datos ofrecidos esta mesma semana pola viceconsellaría de Política Lingüística de Euskadi, será de 45,6 millóns de euros a partida destinada o vindeiro ano ao fomento do euskera. Pola súa parte, segundo recoñeceu o propio conselleiro de Cultura e Educación no Parlamento galego a finais de outubro, a Xunta só investirá 6,7 millóns en 2015 na promoción do galego. A diferenza resulta evidente. Euskadi multiplica o presuposto galego case por sete. E, segundo as enquisas, obtén resultados. Na actualidade, un 37 por cento dos habitantes de Euskal Herria afirman coñecer e poder usar a lingua do seu país, o que significa unha suba de máis de 25 puntos nas últimas tres décadas. O euskera vive un ascenso histórico case idéntico ao descenso que sofre o galego O viceconselleiro de Política Lingüística do Goberno Vasco, Patxi Baztarrika, destacou de cara a 2015 que "é prioritario seguir avanzando no coñecemento e capacitación da cidadanía no que ao euskera se refire, así como facilitar a aprendizaxe da lingua". Entre as partidas, destacan os 4,8 millóns de axudas ao uso do idioma nos medios de comunicación, ben como os 11 millóns ás escolas municipais. Baztarrika subliñou que os 45,6 millóns supoñen "un gran esforzo" pero que estas cantidades non se entenden como un gasto, "senón que son un investimento" e tamén resaltou que "chegar á mocidade" é o principal obxectivo destas cantidades. O PP rebaixou as partidas para fomento da lingua en 13 millóns desde que recuperou a Xunta Pola súa parte, desde a Xunta que preside Núñez Feijóo -que recortou a presenza do galego no Ensino- a maior parte dos 6,7 millóns destinados a lingua irán -segundo dixo o conselleiro Jesús Vázquez- "á actividade da Rede de Dinamización Lingüística en máis de 160 concellos e aos convenios coa RAG, Consello da Cultura Galega, Instituto da Lingua Galega, Centro Ramón Piñeiro, fundacións e demais entidades que traballan a prol da lingua". Desde que chegou ao poder en 2009, o actual goberno autonómico do PP en Galiza reduciu en case 13 millóns de euros os cartos destinados á promoción do galego, até baixar aos 6,7 millóns actuais.


Summary: Nin profesionais da Historia, nin da Arqueoloxía, nin da Xeografía poden desde o mes de maio amosar, como viñan facendo, o patrimonio catalogado como Ben de Interese Cultura (BIC). Un decreto do Goberno galego só lles outorga esta facultade ás persoas con titulación de guía turística.

Malia que en maio de 2015, a Xunta de Galiza publicou o Decreto 73/2015 polo que se regula a profesión de guía de turismo de Galiza, non foi até o de agora cando os e as profesionais da Historia, da Arqueoloxía ou da Xeografía comezaron a se mobilizar. O malestar de persoas historiadoras, arqueólogas e xeógrafas débese a que a normativa impulsada polo Goberno galego de maneira unilateral impide que cobren por acometer os labores de divulgación polos que viñan cobrando até o de agora. En base ao decreto, a Xunta de Galiza só lles permite ás persoas tituladas como guías turísticas a amosar patrimonio galego catalogado como Ben de Interese Cultural. Unha arqueóloga vinculada á Asociación Empresarial Galega de Arqueoloxía (AEGA) afirma, en declaracións a Sermos Galiza, que "ao principio, cando saíu o decreto, non lle demos a menor importancia porque pensamos que non se cumpriría, mais nestes meses tivemos a oportunidade de ver como a Dirección Xeral de Turismo nos despraza as persoas expertas en patrimonio cultural". "As arqueólogas, historiadoras ou xeólogas non queremos facer o traballo de guía, o noso é un labor didáctico Esta arqueóloga explica que desde o sector "facemos visitas didácticas explicando os bens, non organizamos excursións de carácter turístico". "Até o de agora, calquera historiador ou historiadora podía cobrar por organizar unha visita didáctica a unha fortaleza para explicar as súas características, mais agora, para o facer, ten que contratar un guía ao que lle transmite os seus coñecementos para que este, á súa vez, llo transmita ás persoas visitantes", denuncia. "Para eu poder cobrar por facer unha visita a uns petróglifos tería que pagarlle a unha guía á que eu mesma lle explicaría as características arqueolóxicas para que esta llo explicase ás persoas visitantes. É un despropósito e unha situación ridícula de todo", insiste. "Ao colectivo de arqueólogos parécenos perfecto que a Xunta trate de garantir o traballo das persoas guías turísticas para acabar co intrusismo, mais nós, as arqueólogas, historiadoras ou xeógrafas non queremos facer o traballo de guía, o noso é un labor didáctico", defende. Ademais, sinala que "non ten sentido ningún que calquera de nós, para cobrar por realizar visitas, teña que titularse como guía turística e teña que aprender inglés ou alemán. Eu non quero ser guía e ninguén me ten que obrigar ensinarlle os xacementos arqueolóxicos de Galiza en inglés aos galegos e galegas". Israel Picón: "Quen mellor que nós, os arqueólogos, para explicar uns xacementos que nós mesmos escavamos" Tamén lle preguntamos ao presidente da AEGA, Israel Picón, quen reivindica que "o patrimonio é de todos e todas, e quen mellor que nós, os arqueólogos, para explicar uns xacementos que nós mesmos escavamos". O responsábel da AEGA advirte de que a situación que padecen as persoas que se dedican de maneira profesional á arqueoloxía é "xa de por si crítica, coa irrupción de persoas voluntarias, como para que a Xunta de Galiza nos coute máis o labor que podemos desenvolver". A finais desta semana, os colectivos afectados polo decreto que regula a actividade de guía turística manterán unha reunión para tratar de facer unha fronte común coa que combater o contido da normativa.


Summary: Houbo un aumento dun 12 por cento nos salarios de persoal eventual, que supoñen 12 millóns de euros anuais, denuncian desde o PSdeG.

O goberno galego superou xa os 9.000 millóns de euros de débeda en 2014, un 121 por cento mais que cando Núñez Feijóo chegou ao goberno en 2009. Así o confirma o informe de fiscalización do Consello de Contas do ano 2014, que foi presentado en Comisión parlamentaria. O portavoz de Facenda do Grupo Socialista, González Santín, alertou de que a débeda pública do goberno galego suporá para este ano o 16,3 por cento do PIB. "Feijóo superou os 9.000 millóns de débeda mentres o gasto en persoal a dedo duplica o dos altos cargos da Xunta", afirman @s socialistas, que inciden en que "esta dramática situación financeira coincide cun aumento dun 11,82 por cento nos salarios de persoal eventual, que supoñen 12 millóns de euros anuais e xa duplican a tódolos altos cargos do goberno galego". E mentres acontece ese aumento, indican desde o PSdeG, o goberno galego "continúa precarizando o persoal de sanidade, eliminando 882 funcionarios mentres aumenta o persoal interino e eventual. Ao mesmo tempo deixa sen executar 550 millóns de euros dos investimentos previstos, retirándolle ás empresas 242 dos 423 millóns de gastos previstos, outros 58 ás ONGs e 56 ás corporacións locais". González Santín sinalou ademais a crítica do Consello de Contas contra o elevado recurso ás modificacións orzamentarias por parte do goberno galego, que pasou de alterar 950 millóns en 2013 ata 1.211 en 2014, un 27 por cento mais e que supoñen o 12 por cento do orzamento.


Summary: Entrevistamos a sexóloga María Lameiras, coordenadora do vindeiro A Fondo, nos quiosques esta quinta feira 15 de xaneiro.

-Como definirías o tema deste A Fondo? -Vai ir sobre o recoñecemento e visibilibización das identidades máis aló do binarismo que a nosa cultura recoñece como único ou lexítimo: corpos e identidades de homes e corpos e identidades de mulleres. -De que identidades se vai falar neste A Fondo? -Falamos de todo o que é o espazo trans e da intersexualidade, é dicir, todo o que non é un corpo definido como corpo de home ou de muller, que pode ter ao mesmo tempo características de home e de muller na idea que temos de como deben ser eses corpos. Non son corpos a medio camiño de formarse, senón corpos diferentes. -Que opinión che merece a cirurxía practicada a bebés interxénero ao nacer para que poidan ser clasificábeis como home ou muller? -É o que Anne Fausto Sterling chama o calzador ʻcirúrxico'. Transformamos un corpo sen patoloxías, sen ningún problema para sentir, nun corpo con cicatrices, que pode quedar tamén mutilado na capacidade de sentir, canto que se corta nas partes do corpo con maior cantidade de receptores sensoriais. É inxustificábel intervir nos corpos cando o obxectivo é que se adapten á estética intelixíbel, por ser considerada a súa estética monstruosa para a cultura. "É unha realidade totalmente soterrada. O máis dramático destes corpos é cando se mostran nus e se queren comunicar afectiva e sexualmente" -É unha realidade, ademais, moi oculta malia a que, segundo Anne Sterling, un 1,7% da poboación nace intersexual... -Está totalmente soterrada. O que fai a nosa cultura é intentar, mediante o performance, a representación que facemos da identidade, que se nos encadre como mulleres ou homes. Eu podo ter un corpo intersexuado e disfrazalo de xeito que ninguén identifique quen son en realidade. O máis dramático deses corpos é cando se mostran nus e se se queren comunicar afectiva e sexualmente. -Por que? Porque non hai espazo para a aceptación? -Cando mostras o teu corpo, mostras quen es e como te sentes, pero neste caso non hai un espazo lexitimo para que te poidas mostrar así. A sexualidade ten que implicar un respecto a outra persoa, o seu corpo e a súa identidade. Se non a teño identificada na miña conceptualización, non a vou respectar porque non a coñezo. Non en poucas ocasións estas persoas, para non ser rexeitadas, elas mesmas se aíllan co drama que iso supón pois o ser humano é fundamentalmente social e precisa manter un mínimo de vínculos emocionais cos demais, de relacións de apego con persoas moi próximas. "É realmente unha gran valentía que este A fondo aborde esta temática, porque os medios de comunicación adoitan abordala non para valorizalas senón como noticias escándalo" -Como analizarías o tratamento dos medios respecto a esta realidade? -É realmente unha gran valentía que este A Fondo aborde esta temática, porque estas non son temáticas que se traten nos medios de comunicación para valorizalas senón que se adoitan abordar como noticias escándalo, dende unha perspectiva sensacionalista e caricaturesca. Este A Fondo é unha aposta valente e minoritaria por falar dunha realidade dende o respecto, dende a lexitimación, contribuíndo a chegar á xente cunha mensaxe positiva. -Podesnos adiantar de modo breve os contidos deste A Fondo? -Mari Carrera aproximaranos, na introdución, a estas identidades que van alén do binarismo home masculino-muller feminina heterosexuais. Yolanda Rodríguez abondará na educación afectivo sexual dos mozos e das mozas, dos nenos e nenas. Porá como exemplo o recurso Yoiyo e a sexualidade. Misión en Ultreia, o primeiro destas caractetisticas en España, que eu coñeza, un xogo de educación sexual que aborda a sexualidade dende un modelo integrado. O meu artigo fala do deporte como un espazo onde a identidade sexual tropeza. "No ámbito do deportes houbo unha autentica caza de bruxas. Os corpos das mulleres son escudriñaddos e sufriron humillacións tales como ser contempladas espidas ou mesmo analizar o tamaño dos seus clítores." -Por que? -No ámbito do deporte é unha norma ríxida a separación dos sexos e os xéneros como se non houbera unha posibilidade de confluencia. Dende o modelo patriarcal considérase que o home ten máis cualidades para todos os deportes, e como a muller non vai conseguir esas marcas facemos outra competición secundaria e paralela na que non se pode colar ningún home porque sería superior. Iso provocou que se producira unha autentica caza de bruxas para identificar as que non son mulleres. No deporte, os corpos das mulleres son escudriñaddos e sufriron humillacións tales como ser contempladas espidas ou mesmo analizar o tamaño dos seus clítores. -Tamén se aborda neste A Fondo a violencia que afecta as identidades que transgreden no sexual.... -Outro dos artigos aborda a violencia dentro das relacións de parella homosexuais, outra identidade que sae dese binarismo home masculino-muller feminina heterosexuais. Tamén se abonda neste A Fondo na violencia nas redes, como as TICS incorporan un novo espazo para manter a violencia que lamentabelmente existe na nosa sociedade contra estes sectores poboacioanis, e mesmo perfeccionala.


Summary: @s pres@s manteñen unha folga de fame indefinida a prol da liberdade condicional para Josu Uribetxeberria. Tanto o defensor do pobo coma o colectivo de medic@s exixen a súa posta en liberdade.

A decisión de máis de 500 pres@s de secundaren a folga de fame iniciada por Josu Uribetxeberria, responde á negativa do goberno español de aplicar o código penal aos catorce casos de pres@s que se atopan gravemente enferm@s, incluído el mesmo. Segundo as leis españolas, as persoas en réxime de privación de liberdade poderán ser postas en liberdade condicional cando se trate de enferm@s moi graves con padecementos incurábeis (artigo 92 do Código Penal). Uribetxeberria padece cancro en fase de metástase, polo que foi trasladado desde a cadea de León --na que cumpría condena--, a Euskal Herria co obxectivo de recibir atención médica, mais debido ao carácter terminal da enfermidade, Uribetxeberria pide ser posto en liberdade de acordo co disposto polas leis españolas. Ante a oposición do goberno español, o preso vasco decidiu comezar unha folga de fame que lle permita, segundo el, "morrer con dignidade". Nunha entrevista concedida ao diario dixital Naiz, Uribetxeberria asegura que "levar a crueldade ao extremo non fai máis que empeorar as cousas". A decisión de Uribexeberria, que leva xa unha semana sen se alimentar, foi apoiada por moit@s pres@s vasc@s --aproximadamente 510-- afincad@s en cadeas españolas e/ou francesas; entre el@s Arnaldo Otegui. Dende Ararteko, o defensor do pobo vasco, o caso de Iosu cumpre todos os requirimentos para ser posto en liberdade condicional, asemade, pide que se "axilicen ao máximo os trámites" dada a gravidade da súa enfermidade e do tempo que leva en folga. Nunha declaración institucional, Ararteko reclama que se estude a situación doutr@s pres@s con casos semellantes ao de Uribetxeberria "en aras do estrito cumprimento das previsións legais" e de acordo cos principios básicos do Dereito como o de humanidade das penas e a reinserción. Así mesmo, o defensor do pobo subliñou que a decisión do goberno debe ter "moi en conta" o actual contexto político vasco caracterizado polo cesamento permanente da actividade armada anunciado por ETA. Na actualidade, suman 14 @s pres@s vasc@s gravemente enferm@s --tres d@s cales están afectad@s de cancro--, polo que Jaiki Hadi --colectivo de profesionais da medicina que atenden @s pres@s vasc@s na cadea--, demandou ao goberno español, adoptar unha decisión coa maior celeridade na procura de evitar "situacións irreversíbeis" coma no caso de Josu Uribetxeberria. O pasado sábado 11 de agosto miles de persoas percorreron as rúas de Donistia na defensa dos dereitos d@s pres@s convocadas pola plataforma Herrira. Na mobilización demandaron o achegamento a territorio vasco d@s pres@s que se atopan en cadeas españolas e francesas así como, que se elimine a doutrina Parot --de acordo coa sentenza do Tribunal de Estrasburgo--, da cal, o executivo español anunciou o seu incumprimento. O goberno español di estar agardando aos resultados das últimas probas médicas realizadas a Josu Uribetxeberria, mais segundo o presidente do goberno, Mariano Rajoy, é "absurdo" que @s pres@s fagan folga de fame en solidariedade con Iosu pois di, o executivo non cederá ante o que consideran unha "chantaxe" e unha "trampa".


Summary: A deturpación da toponimia é unha das queixas máis recorrentes entre a cidadanías, nas redes sociais mais tamén ante a Valedora do Pobo.

Vivir en galego. Foi a reinvindicación que inundou as rúas da Galiza o pasado 17 de maio coincidindo co Día das Letras. Un chamamento a mudar a política lingüística mais a respectar a actual lexislación sobre os usos do idioma, en especial, os dereitos lingüísticos das persoas galegofalantes. A defensa do galego "en todo e para todo" é unha constante. É un dereito recollido na declaración universal dos dereitos humanos, o pacto internacional dos dereitos civís e políticos e na Carta Europea das Linguas. Mais para a lingua do país aínda está por conquistar. No ámbito da xustiza, da sanidade, do comercio e da cultura. Porén, a deturpación da toponimia é un dos principais cabalos de batalla, na sinalización dos lugares, na cartelaría de eventos e mesmo en pantallas de aviso da propia Administración. Desde Monforte podes ir a lugares tam exóticos como ORENSE ou CÚBRELOS 😐 pic.twitter.com/aMNqryVbgA— Xerxes (@sermenfer) August 20, 2021 A deturpación de Ourense e de Currelos, no concello do Saviñao, -'Cúbrelos', na pantalla que informa das liñas de autobús na comarca de Terra de Lemos- é o último exemplo, censurado en redes sociais, que vén sumarse a outros recorrentes na Arousa ou na illa da Toxa, cando a única forma oficial e lexítima dos nomes de lugar é galega. Outras queixas As queixas ante a Valedora por vulneración de dereitos lingüísticos duplicáronse en 2021. O aumento do número de expedientes que chegaron a esta institución da conta das infraccións mais tamén reflicten o interese da cidadanía por deixar constancia das transgresión e exixir o cumprimento da lei. Casos coma este tamén chegan á Liña do galego, o servizo da Mesa pola Normalización Lingüística para consultas, queixas e parabéns relacionadas cos dereitos lingüísticos. Tamén de quen busca gozar do ocio na súa lingua e bate con museos nos que a lingua "case non existe". Fum hoje ao #aquariumfinisterrae e venho espantado @mc2corunaFomos três geraçons de galegofalantes e o nosso idioma, na nossa terra, quase nom existe. Vou colocar dous exemplos do despropósito.👇— O Valinho Pequeno (@Quiquinho5) August 19, 2021 A denuncia pública pon de manifesto a falta de compromiso de compromiso dun dos museos científicos da Coruña co galego nas súas salas de exposición, de cara a unha actividade divulgativa que as usuarias demandan tamén en galego.


Summary: CC OO e UGT achegan unha contraproposta. CIG exixe "máis concreción" sobre as condicións en que a empresa pretende ampliar o horario comercial en até 190 oficinas, traballando todos os serás agás nas sextas feiras, e denuncia que "houbo contactos por detrás con algúns sindicatos, non con todos"

Sindicatos e Novagalicia Banco manteron esta segunda feira unha xuntanza para achegar posturas ao redor das condicións da empresa para executar o ERE que deixará na rúa por volta de 2.250 traballador@s. Na nova proposta, moi similar a pechada en Bankia, NGB fala dunha redución de xornada laboral que afectaría a 955 operari@s, con distintos tipos de concreción, o que permitiría reducir en 290 o número de despedimentos. As indemnizacións elévanse de 28 a 30 días por ano cun tope de 18 mensualidades para quen teña menos de 55 anos, e de 24 mensualidades quen supere dita idade. A empresa advertíu tamén de que mantén a intención de abrir en horario de tarde, agás as sextas feiras, até 190 oficinas. CC OO e UGT presentaron xa unha contraproposta que a CIG anunciou que estudará antes de se sumar a ela. Reclaman as dúas centrais que se acometan 700 prexubilacións e que a redución de xornada se practique a un maior número de traballador@s a fin de evitar non 250 senón 500 despedimentos. A empresa quedou en estudar estas demandas, malia sinalar que está fóra do custo inicial fixado para a reestruturación. Pola súa banda, CIG denuncia que "semella que houbo contactos con algúns sindicatos, non con todos" e exixe unha "maior concreción" sobre ese aumento no horario comercial que se prevé para 190 sucursais na liña de coñecer "se serve de verdade" para evitar despedimentos ou "é un paripé" da empresa. Pronunciouse nestes termos o responsábel da federación de Banca do sindicato CIG, Clodomiro Montero, quen informou ademais de que Novagalicia Banco traía preparada unha listaxe de recortes salariais e nos dereitos laborais "bastante absurda" que foi rexeitada polos sindicatos. Subliñou que as posturas están "moi distanciadas" neste momento e explicou que "a intención da empresa" é abrir un prazo voluntario perante o peche dunha oficina para que @s traballador@s entreguen a baixa voluntaria cunha indemnización de 10 mil euros. "Así di que non despide, mais esas baixas de voluntarias non teñen nada", queixouse Montero. Para alén disto, EVO Banco, a marca comercial con que Novagalicia Banco opera en todo o Estado agás na Galiza, León e Asturies, pechará en dous anos. Para a quinta e a sexta feira hai convocadas novas xornadas de greve na entidade.