Summary: Vigo e Compostela foron as cidades nas que se denunciaron os maiores colapsos nos hospitais. No Álvaro Cunqueiro chegaron a acumularse 350 persoas no servizo, con 44 á espera dunha cama.

As situacións de colapso nos servizos de urxencia seguen producíndose en Galicia. Nos últimos días Vigo -como vén sendo habitual- volveu ser a área sanitaria con máis problemas, acadando picos de 350 pacientes durante boa parte da fin de semana e o luns nas urxencias do Álvaro Cunqueiro. Esta maior afluencia (a ocupación máxima simultánea adoita ser de 300), a maior porcentaxe de persoas que necesitaron ingreso (23% fronte ao habitual 16%), unida á escaseza de camas, fixo que na mañá do luns houbese 28 pacientes á espera de poder ser instalados nunha cama, e na que na mañá deste martes fosen 44. E iso a pesar de que ao longo do luns o SERGAS habilitara 22 camas extra entre os centros de Beade e o Meixoeiro. A imaxe dos últimos días no Álvaro Cunqueiro volveu ser, polo tanto, a de ducias de persoas amoreadas en salas e corredores en cadeiras de rodas á espera de que houbese algún sitio libre para o seu ingreso. No Álvaro Cunqueiro chegaron a acumularse 350 persoas no servizo, con 44 á espera dunha cama Compostela sufriu tamén momentos de saturación na mañá de onte. Segundo denuncia a CIG, entre o venres e o luns a media de ocupación no servizo de urxencias do CHUS foi de 470 persoas, dando lugar a unha "situación dantesca", segundo o sindicato. "Parece que a vaga da gripe lonxe de remitir como fartan de dicir, queda con nós durante un pouco máis", sinala e denuncia que a Xerencia "desoe as voces do seu persoal, que alerta das condicións de traballo e berra ao ceo solicitando reforzos". CIG-Saúde alerta de que os Centros de Saúde e PACs da área sanitaria compostelá "están a vivir unha situación tamén dantesca pola falta de persoal. Lalín e Noia son exemplos claros, aínda que poderíamos estendelos a calquera outro". "Os equipos están mermados, tendo que acudir a atender as urxencias o persoal que presta os servizos no centro de saúde, deixando así baleiros os centros", din. CIG-Saúde alerta de que os Centros de Saúde e PACs da área sanitaria compostelá "están a vivir unha situación tamén dantesca pola falta de persoal" A pasada semana a Consellaría de Sanidade anunciou que a epidemia de gripe superara xa o seu pico máximo e os seus efectos comezaban a descender, despois de producir 34 mortes en Galicia nos últimos dous meses. O Partido Popular vén reducindo as causas das situacións de colapso nas urxencias a esta vaga, asegurando que "o incremento da demanda asistencial e o aumento da necesidade de ingreso hospitalario (...) se produce de maneira sistemática cada ano", negando ademais a falta de recursos ou de persoal. Pola contra, tanto dende sindicatos, coma dende plataformas profesionais e cidadáns coma dende os partidos políticos da oposición, veñen sinalándose os recortes en persoal, o peche de camas e servizos e a degradación da atención primaria coma os factores que estarían provocando a saturación nas urxencias. A pasada semana o PP opúxose no Parlamento a unha iniciativa socialista para solicitarlle ás xerencias dos centros hospitalarios información sobre os episodios de saturación pola gripe e a dotación de recursos prevista. Tamén se opuxeron a "elevar a dotación material e humana dos servizos de Urxencias". De igual xeito, a deputada do BNG, Montse Prado, presentou dúas iniciativas nas que se recollen as denuncias formuladas polo persoal sanitario sobre a falta de persoal e de medios. Nestes momentos regresan as críticas pola planificación do novo hospital vigués, o Álvaro Cunqueiro, que se executou cunha perda de 400 camas sobre o proxecto inicial, demostrándose nos últimos meses insuficiente para dar resposta ás necesidades da área sanitaria da maior cidade de Galicia. Sobre todo, denuncia CC.OO., tendo en conta que centros coma o Meixoeiro "mantiveron neste último ano e medio ata un 50% das camas pechadas". Estes días ademais da instalación de novas camas noutros centros da comarca, un total de 52 habitacións foron desdobradas no Álvaro Cunqueiro, para poder dar resposta ás necesidades de ingreso. Para o PSdeG-PSOE, a Xunta "está a fiar a resolución destas crises ao traballo impagable do persoal sanitario ao prezo de correr o risco de queime profesional por sobreesforzo" Tamén se sinalan as eivas estruturais de persoal, produto das 1.795 prazas perdidas na sanidade pública galega dende o 2009: 1.154 en Atención Primaria e 641 nos hospitais. Sindicatos e partidos da oposición destacan que os e as profesionais están evitando co seu esforzo que os problemas no servizo sexan maiores. O PSdeG-PSOE denunciou a pasada semana a este respecto que a Xunta "está a fiar a resolución destas crises ao traballo impagable do persoal sanitario ao prezo de correr o risco de queime profesional por sobreesforzo".


Summary: Dende a Noiteboa a taxa de positividade e o número de casos diagnosticados cada día duplicáronse en Galicia. Destaca o empeoramento que están a experimentar A Coruña (un 154% máis de casos que o 24 de decembro), Ferrol (+80%), Ourense (+72%) e Santiago (+49%). Ademais, un gran número de concellos que antes non tiñan ningún caso, hoxe si presentan infeccións, froito da propagación do virus durante as últimas semanas.

Galicia chegou á Noiteboa cunha situación epidemiolóxica relativamente controlada. A taxa de positividade estaba no seu nivel máis baixo en varios meses, por debaixo do 4%, a incidencia acumulada a 14 días roldaba os 160 casos por cada 100.000 habitantes e o número diario de novos positivos superaba por pouco as 300 infeccións, a pesar de que o número de probas PCR realizadas cada xornada era moi alto (ao redor de 8.500). Non se conseguira 'resetear' a situación hospitalaria, pero mesmo así o número de pacientes Covid-19 ingresados era de pouco máis de 300, a cifra máis baixa dende mediados de outubro.Galicia chegou á Noiteboa cunha situación epidemiolóxica relativamente controladaSabíase que as celebracións de Nadal ían supor un aumento no número de contaxios e ían facilitar a propagación do virus por toda a xeografía galega, chegando mesmo a concellos que nese momento estaban libres do virus. Con todo, decidiuse abrir a man coas restricións e permitir a mobilidade sen controis, amplicando tamén o toque de queda. Nos días seguintes á Noiteboa e a Nadal non houbo ningún sinal que indicase un empeoramento da situación. O coronavirus ten un período medio de incubación (dende o contaxio ata a aparición de síntomas de 5 ou 6 días); ademais, dende estes síntomas ata o diagnóstico da enfermidade a través dunha proba de detección adoitan pasar 2 ou 3 máis. Estas marxes foron probablemente maiores nas últimas semanas, por mor da sucesión de festivos, a poboación desprazada e a menor realización de probas. Así, durante días a terceira vaga de pandemia medrou en Galicia de forma invisible. A partir do día 30 os datos de positividade comezaron a medrar de forma importante (ese día superaron o 6%) e a partir dos primeiros días deste mes de xaneiro o número de novos positivos empezou a aumentar rapidamente. Finalmente, este sábado foi unha das xornadas con máis diagnósticos de Covid-19 dende o inicio da pandemia, unha tendencia que probablemente se manterá nos vindeiros días, cando se vaian acumulando os contaxios producidos durante a Noitevella e o Día de Reis, no que de novo volveu a haber un gran número de desprazamentos. Este domingo o presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijóo, afirmou que "por suposto", tería sido "mellor non celebrar reunións familiares no Nadal" para evitar contaxios da COVID-19O pasado venres o Conselleiro de Sanidade, Julio García Comesaña, subliñou que o Goberno galego ve "con preocupación o incremento de positivos en Galicia" e lamentou que durante as celebracións de nadal moitas persoas non cumprisen coas normas e recomendacións. O conselleiro destacou que "as festas e botellóns expandiron a Covid-19". De igual xeito, este domingo o presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijóo, afirmou nunha entrevista na Cadena Ser que "por suposto", tería sido "mellor non celebrar reunións familiares no Nadal" para evitar contaxios da COVID-19.Porén, a realidade é que o Goberno galego (ao igual que moitas outras comunidades autónomas) permitiu a mobilidade entre todos os concellos durante as celebracións do Nadal e non estableceu máis precaucións para previr os contaxios.A Xunta deixou pasar o Día de Reis para adoptar algunha decisión. E a pesar do rápido empeoramento dos datos, este pasado venres o Goberno galego limitouse a endurecer lixeiramente as restricións na Coruña, Santiago e Ourense e algúns concellos das súas contornas, con medidas que limitan en parte a actividade da hostalaría. O venres Julio García Comesaña instou á cidadanía a limitar ao máximo os encontros sociais e a mobilidade, recomendando un "autoconfinamento" nos vindeiros días para tentar limitar a propagación do virus. Este martes a Consellaría de Sanidade podería decidir novos cambios nas medidas vixentes, e xa se apunta a un peche completo da hostalaría e das actividades non esenciais naqueles concellos con peores datos ou ao regreso aos confinamentos municipais, descartando as actuais "améndoas" comarcais. Practicamente todas as cidades e grandes vilas teñen hoxe máis infeccións que na Noiteboa, con incrementos moi importantes na Coruña, Ames, Teo, Oleiros, Carballo, A Estrada ou Arteixo172 concellos, máis da metade do total dos existentes en Galicia, teñen hoxe unha maior incidencia acumulada que antes da Noiteboa. 77 presentan mellores datos e os restantes 64 están máis ou menos na mesma situación. Porén, se falamos unicamente das cidades e vilas máis poboadas, practicamente todas elas teñen esta fin de semana máis casos activos que o pasado 24 de decembro. Entre os 30 concellos máis poboados as únicas excepcións son Boiro, Redondela, Cangas, Vilagarcía de Arousa, Lalín, Pontevedra e O Porriño. O resto teñen hoxe unha incidencia acumulada máis elevada que durante a Noiteboa.O crecemento dos contaxios foi ata agora máis rápido nas cidades e nas grandes vilas, destacando o empeoramento da situación nas cidades da Coruña, Compostela, Ourense e Ferrol, e tamén en concellos moi poboados como Arteixo, Viveiro, Ames, A Estrada, Teo, Oleiros ou Culleredo. Tamén nas residencias de maiores a situación está xa a empeorar.Ademais dos fortes ascensos que están a experimentar A Coruña (un 154% máis de casos que en Noiteboa), Ferrol (+80%), Ourense (+72%) e Santiago (+49%), destaca o empeoramento da Estrada ou Arteixo, que multiplicaron por cinco os seus casos dende o pasado 24 de decembro ou de Carballo, Ames, Teo ou Oleiros, que os triplicaron.O pasado 24 de decembro podíase dicir que 82 localidades estaban libres do virus, unha cifra que se incrementou ata as 86 o día 29. Porén, este domingo son tan só 56, cunha clara tendencia descendenteCon todo, tamén chama a atención outro dato: o número de concellos galegos nos que nos últimos 14 días non se rexistrou ningún caso de Covid-19 é cada vez menor. O pasado 24 de decembro podíase dicir que 82 localidades estaban libres do virus, unha cifra que se incrementou ata as 86 o día 29. Porén, este domingo son tan só 56, cunha clara tendencia descendente. Semella que a maior mobilidade e os desprazamentos que se levaron a cabo nas últimas dúas semanas para encontros familiares e demais provocaron que zonas sen infeccións comezasen a ter casos, pode que importados de comarcas e concellos con peores situacións.O Irixo, Vilardevós, Arbo, Carballeda de Avia, A Pobra de Trives, Lobios, A Laracha, O Incio, San Xoán de Río, Amoeiro, Campo Lameiro, Parada de Sil, Santiso, Xunqueira de Espadanedo, Trazo, Larouco, Melón, Paderne, Bande, Vilarmaior, Begonte, Mondoñedo, Quintela de Leirado ou Vilasantar son algúns deses concellos que chegaron á Noiteboa sen ningún caso de coronavirus nas dúas semanas anteriores e que agora contan con positivos, algúns deles (Arbo, Trazo, San Xoán de Río...) con incidencias elevadas.


Summary: Unanimidade na capital galega para apoiar a moción Xabarín 2.0 polo galego na Lei do Audiovisual

A Mesa informa que o Concello de Santiago votará esta quinta feira, por unanimidade, a moción Xabarín 2.0. pola defensa do galego na Lei do Audiovisual que se está a debater no Estado. Unha vez aprobado, o texto será remitido á Secretaría de Estado de telecomunicacións, instándoa a que a nova Lei de Comunicación Audiovisual recoñeza a pluralidade lingüística como principio básico, igualando contidos e porcentaxes mínimas en galego e castelán na dobraxe, lexendaxe e audiodescricións, así como no financiamento anticipado de producións nas canles de televisión liñais e baixo demanda. A moción tamén considera remitirse á dirección de RTVE, para que emita todos os seus contidos en versión dobrada ao galego, nomeadamente na canle infantil e xuvenil, cumprindo así o seu propio mandato marco. Santiago de Compostela, explica A Mesa,a será o primeiro concello en debater e aprobar por unanimidade esta moción, que será presentada e debatida en todos os concellos galegos. A Mesa convoca unha concentración no Obradoiro esta quinta feira, 28 de outubro, ás 17 horas para apoiar a moción de refrendo local da iniciativa -aprobada por unanimidade no Parlamento galego o 12 de maio e ratificada polas forzas políticas o 29 de setembro- e advirte que se presentarán outras 313 no resto de Galiza. A Mesa pola Normalización Lingüística convoca unha concentración no Obradoiro esta quinta feira, 28 de outubro, ás 17 horas para apoiar a moción de refrendo local da iniciativa O presidente da Mesa, Marcos Maceira, advirte que "é da máxima relevancia para o futuro da lingua galega" que a nova Lei do Audiovisual inclúa a demanda unánime do Parlamento Galego e as alegacións presentadas pola entidade de defensa da lingua, baseadas neste acordo parlamentar. "Cómpre actuar nun dos ámbitos onde a situación de exclusión da nosa lingua é máis evidente", recorda, "e que, ao tempo, é un dos máis empregados polo público en xeral e pola mocidade e pola infancia e particular". "Estes dous elementos converxen nun sector como audiovisual galego de calidade demostrada e gran capacidade para contribuír ao desenvolvemento cultural e económico do noso país", conclúe Maceira. O presidente da Mesa, Marcos Maceira, recorda que dos 25.872 títulos entre series e filmes dispoñíbeis nas principais plataformas de televisión, practicamente todos contan con versión orixinal ou dobrada ao español e lexendado en español ou inglés pero só 25 están en versión orixinal galega e ningunha conta con opción dobrada ou lexendada á nosa lingua.


Summary: A vila da comarca do Baixo Miño acollerá do 11 ao 14 de xullo de 2019 a XIV edición do Encontro de embarcacións tradicionais, unha cita inexcusábel para os amantes do mar e non só.

Unicamente catro son as gamelas que, a día de hoxe, quedan activas na Guarda. A gamela da Guarda é unha das embarcacións tradicionais de Galiza máis antigas que se coñecen. Proa e polade espello (planas) e habitualmente feitas de piñeiro, eran una estampa habitual na Guarda hai anos. Hoxe púlase pola súa recuperación. Un proceso ao que vai contribuír que esta vila do Baixo Miño aolla do 11 ao 14 de xullo o XIV Encontro de Embarcacións Tradicionais. Unha cita na que, coa paixón e interese pola cultura marítima e fluvial como guía, argállanse numerosas actividades, obradoiros, concertos, coloquios regatas, etc.. Culturmar-Federación Galega pola Cultura Marítima e Fluvial, organizadora dos Encontros, optou en asamblea pola Guarda, candidatura que competía coa promovida desde Ribeira. A pesar de salientar a "alta calidade de ambos proxectos", os colectivos que integran a federación decantáronse, finalmente, polo que impulsan a Asociación Piueiro e o Instituto de Estudos Miñoranos (IEM). Unha proposta que pon en valor o binomio río-mar, e que destaca a importancia da tradición marítimo fluvial común coas poboacións do Alto Miño portugués. . A Guarda colle así o relevo de Combarro, sede da XIII edición. Son xa 25 os anos que pasaron desde que as persoas pioneiras decidiron xuntar unhas poucas embarcacións en Ribeira. A idea pasaba por recuperar o patrimonio flotante tradicional do país e a partir de entón xurdiu a Federación Galega pola Cultura Marítima, "un calco do movemento que viña xa funcionando na Bretaña Francesa", explicaba Manuel Sendón, o seu presidente, o ano pasado en conversa con Sermos Galiza. Desde entón, acordaron realizar os encontros cada dous anos en diferentes lugares do país, "o obxectivo pasaba por aumentar a querenza pola cultura marítima, un dos sinais de identidade máis representativos de Galiza, que é, toda ela, un museo flotante". Agora son case medio cento as asociacións federadas e non menos de 300 as embarcacións que forman parte da flota tradicional galega da Federación. Poucos países hai cun patrimonio marítimo tan vivo, rico e variado como Galiza. Algo que recoñecen en potencias na materia, como Bretaña ou Portugal. Estes encontros son referentes en Europa. Unha cita na que hai un completo programa de actividades, que abranguen desde navegacións diarias en embarcacións tradicionais e actividades para os máis pequenos en espazos infantís até debates, mostras de artesanía, exposicións, actuacións musicais ou recitais de poesía.


Summary: É das peores 'ratios' do Estado: en Andalucía por cada quilómetro con peaxe hai 10,3 de autovías de balde; en Madrid a relación é de 1 a 5,1.

Cantos quilómetros de autovía ten cada territorio do Estado por quilómetro de autoestrada de peaxe? Esta é a pregunta que se fai o xornalista e economista Jordi Goula, incidindo en que a resposta será un bo indicador do esforzo orzamentario que se fai en cada territorio en termos de custo de transporte por estrada. A resposta a esta pregunta dáa o propio Goula nun artigo en Vilaweb no que di que hai "diferenzas difíciles de explicar en termos de eficacia económica". Os territorios que saen menos favorecidos do estudo son os de Valencia, Catalunya e Galiza. Así, no noso país hai por cada quilómetro de peaxe 2,8 de autovía gratuíta. En valencia a relación é de 1 de autovía de balde por 2 de autoestrada de peaxe e en Catalunya de 1,5 a 1. Estes resultados deixan unha gran diferenza de se comparar con outros territorios. Así, en Andalucía por cada quilómetro con peaxe hai 10,3 km de autovías de balde. A relación nas dúas Castelas é de 1 (de pago) e 8 (de balde) mentres que en Madrid se sitúa nunha relación de 1 a 5,1.


Summary: Comerciais de Navigator procuran máis terreos no noso país para cultivar esta especie, cuxa plantación está prohibida en Portugal até 2030. A empresa anuncia que esa política obrígalle a recorrer a Galiza,: "Iremos mais, está mais perto e fica mais barato".

The Navigator Company (antiga Portucel), a principal pasteira de Portugal, xa materializou o seu anuncio de que ía desembarcar en Galiza para cultivar eucalipto. Unha manobra coa que superar o escenario que se lle formulou a esta empresa coa prohibición decretada polo goberno de Portugal até 2030 na platanción de eucalipto. Se aquí non se pode, deberon matinar en Navigator, pasemos o Miño a un territorio onde non hai problema algún para esta especie. Navigator xa adquiriu en Galiza 500 hectáreas arrendadas para cultivar eucalipto. E posúe "dois a três comerciais a angariar hectares adicionais", sinálase en Jornal dos Negocios citando unha recente entrevista en Expresso a Castello Branco, na ponte de mando de Navigator e presidente de Semapa (da que fai parte a pasteira). No obxectivo, engrosar esas primeiras hectáreas en mil máis. "Estamos ativamente à procura de terras em Espanha para cultivar eucalipto e para suprir as necessidades que não podemos satisfazer em Portugal. Temos 500 hectares arrendados já em Espanha e dois a três comerciais a angariar hectares adicionais, temos mais 1000 no pipeline". "Se a política florestal que está em vigor em Portugal continuar não temos outro remédio senão importar mais. Iremos mais para Espanha porque está mais perto e fica mais barato, mas acredito que também continuaremos a ter de incrementar a percentagem que vem da América Latina", manifesta Castello Branco. O primeiro paso foi facerse con 500 hectáteas en Galiza, unha superficie modesta (erquivale dúas veces o tamaño do concello máis pequeno do país: Mondariz Balneario; ou similar á extensión do de Rairiz de Veiga) mais que é só un inicio. A inicios de 2017 o goberno portugués anunciaba a súa intención de aprobar unha lexislación para fixar unha moratoria para o eucalipto, especie que ocupa 26% da superficie forestal portuguesa: 811.000 hectáreas plantadas con esta especie no país veciño, 100.000 máis que hai dúas décadas. Os graves incendios destes anos, con ducias de persoas falecidas e miles de hectáreas arrasadas, levaron ao executivo luso a querer poñer couto a esta especie. En febreiro de 2018, entraba en vigor a lei que fixaba que até 2030 non se pode plantar eucalipto en Portugal. A decisión provocou o rexeitamento frontal de sectores como a industria pasteira, cun peso importante en Portugal, mais non só dela. En novembro pasado máis dun cento de entidades e personalidades —entre as que se achan compañías papeleiras, empresas pasteiras, a Confederação dos Agricultores de Portugal (CAP), concellos como os de Aveiro e Setúbal, e vários ex ministros— asinaban un manifesto na defensa da importancia do eucalipto.


Summary: ERC, CiU, PSC e ICV presentan unha resolución colectiva coa que instarán ás Cortes españolas a recoñecer o referendo de autodeterminación en 2014. O texto emana do manifesto elaborado por Joan Rigol, ex-president da Generalitat, que foi subscrito polas devantidas forzas como un pacto nacional polo dereito a decidir.

A maioría parlamentar de Catalunya instará "con carácter urxente" ao pleno da Cámara a demandar no Congreso español a convocatoria dun referendo de autodeterminación en 2014. Ese é o cerne da resolución que ERC e CiU presentarán esta sexta feira --xunto co PSC e ICV-- no debate de política xeral. A resolución será debatida esta sexta feira no debate de política xeral A proposta, que emana do Manifest Rigol polo dereito a decidir, solicita ás demais forzas políticas que se sumen a esta demanda que abrangue aliás a creación antes do vindeiro mes de xullo, dunha Axencia Tributaria catalá capaz de recabar todos os impostos. A resolución visa dar un paso á fronte habida conta da negativa do Estado español a recoñecer o dereito á libre determinación de Catalunya como reflectiron os encontros bilaterais desenvolvidos entre Artur Mas e Mariano Rajoy. Neste senso, reclaman ao executivo español capacidade para dialogar e negociar. A proposta insta o Parlament a demandar a convocatoria do referendo nas Cortes españolas CDC e ERC comezan a falar da formulación da consulta De se aprobar a proposta de resolución o texto recolle a vontade expresa de axendar a convocatoria da consulta e consensuar o contido da pregunta que formularán @s catalás. Desde CDC, o seu secretario de organización, Josep Rull, avanzou a través da súa conta de Twitter que defenderán "unha pregunta e tres respostas". A seguir, adiantou nun dos seus chíos que a pregunta que defenderá CDC nas negociacións é "Estado propio. Si. Non. Branco". No entanto, desde ERC a deputada Marta Rovira asegurou que "a resposta há ser binaria: si ou non". Sexa como for as forzas asinantes do Manifest Nacional per el Dret a Decidir acordaron que a formulación final que adopte a consulta popular será o máis consensuada posíbel. As CUP apoian o proceso mais descartan polo momento asinar o manifesto e presentar a resolución CDC afástase de Unió Convergència desmárcase así do seu socio de coalición após a proposta achegada por Duran i Lleida a pasada segunda feira na que apostaba por un novo estatus para Catalunya --a comezar por un pacto fiscal co Estado español-- mais no que desbotan a independencia. As declaracións do president da Generalitat Artur Mas durante o debate sobre política xeral advertiu a Unió de que a súa aposta polo dereito de autodeterminación é real e non defenderá terceiras vías nin pactos co Estado español que non supoñan a soberanía nacional plena para o pobo catalán. Pola súa banda, as CUP aseguran que embora se manteñan dentro do pacto nacional aínda non subscribirán o manifesto á espera de adoptar un posicionamento a respeito dalgúns dos seus fragmentos.


Summary: O conselleiro de Economía e Industria, Francisco Conde, critica a inacción do Goberno español na procura de solucións para Alcoa ao tempo que pide manter operativa a central das Pontes dez anos máis.

"A Comisión Europea propón unha transición enerxética no horizonte 2030-2045 e é nese horizonte onde hai que tomar medidas". Con esta afirmación, Francisco Conde, conselleiro de Economía e Industria, deixaba claro a postura da Xunta a respecto ao cambio de modelo enerxético na Galiza. Segundo explicou en declaración aos medios na Coruña, a planta das Pontes, a de maiores emisións contaminantes do país, debería seguir operando "en igualdade de condicións a respecto do resto de plantas europeas que están a funcionar". Tamén aproveitou para criticar que a ministra de Transición Ecolóxica en funcións, Teresa Ribera, alimente "polémicas ficticias" sobre a situación económica da central galega e as xestións de Endesa na xustificación do seu feche. Solución para Alcoa O conselleiro tamén cargou no Goberno español, ao que acusa de "inacción" a necesidade de artellar unha solución para Alcoa. "O Goberno ten a decisión de non facer nada e non poñer en igualdade de condicións o prezo eléctrico para Alcoa", dixo Conde, quen esixiu ao Executivo en funcións a adopción de medidas para que tanto a factoría galega da multinacional norteamericana como a planta de Aluiberia na Coruña conten cun prezo eléctrico competitivo especial que garanta a súa viabilidade. Precisamente, o titular de Economía e Industria mantivo na mañá desta terza feira unha xuntanza coa presidenta da Asociación de empresas con grande consumo de enerxía (AEGE), Teresa Rasaro, e representantes de Alcoa, Megasa, Ferroatlántica, Showa Denko (antiga SGL Carbón) e Celsa Atlantic para analizar as medidas para rebaixar o prezo que pagan estas empresa pola enerxía. As propostas da Xunta nesta materia pasan pola eliminación do céntimo verde ao carbón, a supresión do imposto á xeración eléctrica o a redución de cargas e peaxes, entre outras.


Summary: A filóloga Emma Pedreira (A Coruña, 1978) vén de engrosar a extensa nómina de recoñecementos no seu haber co premio internacional Jovellanos ao mellor poema do mundo por Lista da compra da viúva e publicou recentemente Bibliópatas e fobólogos (Galaxia). Nesta conversa, considérase unha poeta social e cuestiona a estética pola estética, "se a poesía non ten compromiso, non vale para nada". Entrevistámola no Sermos Galiza 242. Aquí un extracto.

Presentáronse ao premio Jovellanos máis de mil pezas, de 41 países e 16 linguas e o mellor poema do mundo está escrito en galego. Que é para ti o idioma? É o meu orgullo. Cada vez que me din "gañaches este premio", respondo "si, en galego" e cunha morea de linguas en competición. Quen tiña unha maior presenza era o castelán, porque había moita xente de América Latina e de provincias españolas. Que unha lingua tan pequeniña, como o galego, estea aí a min foi o que me encheu de sorpresa e estupor e de orgullo, agora mesmo. A lingua é o medio de expresión cara ao futuro e no presente e un lazo co pasado, un compromiso, pero fóra do termo político, porque é algo natural, unha forma de comunicarse. Ti es da Coruña e percibirás como a perda de galegofalantes é cada vez máis acusada. Pérdese totalmente, non só na Coruña, senón a todos os niveis. Estase perdendo lectores, o interese do público, dos editores... fechan librarías, editoriais, medios... o panorama é bastante triste. Por que? Aí si que hai un tema político de fondo. Impóñennos ese odio cara á propia lingua. Son eses os fobólogos, termo acuñado por ti, dos que falas no teu último libro Bibliópatas e fobólogos? A etimoloxía existe, o fobos como un rexeitamento a algo e logo para a palabra. Sería o antónimo ao filólogo, que é quen ten amor polas palabras. Estámolo vendo e vivindo constantemente, existen os fobólogos e as fobólogas, esa xente que che di "no me hables en gallego que no te entiendo", "yo lo entiendo pero no lo hablo"... Iso é foboloxía, un odio por esa lingua, por esas palabras e unha impermeabilidade total a que ese idioma entre ti. E proliferan, cada día máis. O feminismo está presente en toda a túa obra, por que? Si, podes ver máis poemas feministas, de corte máis social, que eróticos. A muller sempre está, as devanceiras, a loita no agro... ou os distintos tipos de violencia contra as mulleres. Hai un libro enteiro dedicado ao maltrato que se dá nunha parella e nunca se tivo en conta esa característica. Falamos de críticos que teñen que poñer en valor as características e temas dese libro e deciden que como se di "teta" nun verso é un poemario erótico pero non están vendo que é unha teta dunha muller que está morta porque a súa parella acaba de matala. É unha cousa que me molesta bastante. Aí póñome snob. Eu penso que se a poesía non ten compromiso, non vale para nada. A estética pola estética non me interesa. Temos a potencia da palabra e témola que encher de contido, de compromiso, de loita... que sirva para algo. Gastar 20 euros nun libro de poesía que supoña en ti unha idea de revolución fai que ese libro, ese esforzo, pague a pena. Se non, non me interesa. [A íntegra desta entrevista tela no Sermos242, disponíbel nos pontos de venda habituais e tamén na nosa loxa]


Summary: O servizo vasco de saúde debía mercar o lote completo de máscaras e "contactou co Sergas, co Servizo Navarro de Saúde e coa Ertzaintza" para ofrecerlles comprar unha parte delas; no caso galego, o pactado foron 70.000. Sanidade destinou algo máis de 232.000 euros a esta compra, que Euskadi pechou o 2 de marzo

A finais de febreiro, cando en Galicia aínda non se tiña constancia de caso ningún de coronavirus e xa se rexistraran os primeiros confirmados na Península Ibérica, o Goberno vasco considerou "previsible" que "a situación se agudizase nas seguintes semanas", nas que efectivamente parte do seu territorio rexistrou un agresivo abrollo da doenza. Foi por iso polo que o servizo vasco de saúde, Osakidetza, pechou o 2 de marzo un contrato coa empresa de subministros sanitarios Nueva Sibol, con sede en Zamudio (Bizkaia), para lle mercar medio millón de máscaras sanitarias FFP2 e FFP3, as que polo seu filtro son indicadas para persoal sanitario en contacto con doentes, entre outras funcións.O servizo vasco de saúde debía mercar o lote completo de máscaras e "contactou co Sergas, co Servizo Navarro de Saúde e coa Ertzaintza" para ofrecerlles comprar unha parte delas; no caso galego, o pactado foron 70.000O contrato con Nueva Sibol foi rubricado polo Goberno vasco "nunhas condicións moi concretas", as "únicas que permitian á empresa subministrar este material de autoprotección nos prazos establecidos". Unha delas era que Osakidetza "debía comprometerse a adquirir o total do lote", as 500.000, con independencia de que despois "puidese facilitalo a outros servizos públicos de saúde ou departamentos do Goberno vasco".Por este motivo, a sanidade vasca "contactou co Sergas, co Servizo Navarro de Saúde e coa Ertzaintza" para "determinar se podería asegurar o consumo total do lote subministrado" fornecendo de parte del a centros sanitarios de Galicia e Navarra e á propia policía vasca. No caso galego, a resposta da Consellería de Sanidade foi que mercaría "o número máximo" de máscaras que Osakidetza "puidese ofrecer". Esa cifra quedou fixada en 70.000 e as entregas, nunhas vinte mil unidades ata o mes de xuño.Este proceso está relatado no convenio asinado entre Osakidetza e o Sergas o 12 de marzo, o mesmo día en que foi autorizado polo Consello da Xunta por importe de 232.078 euros. O documento, rubricado polo conselleiro de Sanidade, Jesús Vázquez Almuíña, e polo director xeral de Osakidetza, Juan Luis Diego Casals, estipula que a sanidade vasca "realizará as indicacións oportunas" á empresa fabricante para "poñer nas súas instalacións á disposición do Sergas" as máscaras pactadas "antes do día 30 de cada mes" ata xuño. [Podes ler aquí o documento íntegro]Sanidade destinou algo máis de 232.000 euros a esta compra, que Euskadi pechou o 2 de marzo; o convenio co Sergas foi asinado o día 12 dese mesConcretamente, a Xunta dispuxo de 5.000 máscaras de Nueva Sibol en marzo, terá 20.000 en abril, outras 20.000 en maio e as 25.000 finais, en xuño. O Sergas pactou pagar a Euskadi o 20% na sinatura do convenio e o 80% que falta, "na entrega do último lote". Cada máscara custa 2,74 euros máis IVE, -"prezo de custo", resalta a memoria xustificativa do convenio- toda vez que o acordo é anterior á decisión que o Consello de Ministros vén de tomar para liberar deste imposto o material sanitario utilizado para afrontar o coronavirus. Este acordo para acceder a 70.000 máscaras ata xuño foi asinado tres días antes do inicio do estado de alarma polo coronavirus e pouco antes de que o Goberno galego, a través do propio Feijóo, emprendese unha sucesión de controversias co Goberno central polo fornecemento de máscaras. Naqueles días, o presidente da Xunta asegurou que a Xunta dispuña dunha reserva de arredor de medio millón de unidades -sen especificar de que tipo- que, dixera, eran subministro dabondo para apenas dúas semanas.Goberno central e Xunta publican contratos de subministros para a pandemiaCadrando coa publicación por parte do Estado, a Xunta divulgou un listado de contratos de subministros sanitarios para afrontar o coronavirusAlén deste acordo co Osakidetza tras o ofrecemento das autoridades vascas, nos últimos días tanto o Goberno de España como o galego comezaron a publicar información sobre algúns dos principais contratos asinados nas últimas semanas para obteren diversos subministros sanitarios precisos para afrontar a pandemia, os seu importes e empresas adxudicatarias. No caso do Ministerio de Sanidade, despois de que a Xunta Consultiva de Contratación do Estado advertise de que malia ao estado de alarma segue vixente a obriga de facer pública esta información e estaba a incumprila, o departamento que dirixe Salvador Illa comezou a divulgala na súa plataforma de contratos públicos.Pola banda da Xunta, o Sergas xa viña incluíndo na súa plataforma a información sobre contratos menores -os que teñen un importe de ata 15.000 euros- de subministros precisos para afrontar o coronavirus, pero non os de maior contía asinados ao abeiro, como os do Ministerio, das condicións de emerxencia permitidas polo estado de alarma. Cadrando coa publicación por parte do Estado, a Consellería de Sanidade incorporou ao seu sitio web sobre o coronavirus un listado destes subministros, que suman ata agora uns 11,7 millóns de euros. Non os agregou, cando menos de momento, á súa plataforma de contratación, polo que ata que iso suceda non é posible coñecer os detalles de cada contrato.


Summary: O xornalista de ElDiario.es Andrés Gil faise a un lado após as reticencias mostradas polas formacións soberanistas e ao constatar que o seu nomeamento producía malestar no persoal da RTVE ao non ter sido previamente consultado coas traballadoras do ente.

O nomeamento dun presidente provisional na RTVE —o definitivo chegará en forma de concurso público— está a se converter nun auténtico sarillo e nunha mostra da debilidade parlamentar en que se acha o Goberno Sánchez, abocado a pactos permanentes con Podemos e as forzas soberanistas. En virtude desa precariedade, o PSOE alcanzou un acordo con Podemos para ser a formación morada a que propuxese a persoa que iría dirixir a RTVE de forma interina. O xogo de propostas comezou con Arsenio Escolar, continuou coa galega Ana Pardo de Vera —directora de Público— e parecía concluír co xornalista de ElDiario.Es Andrés Gil. Nada máis lonxe da realidade. As formacións nacionalistas, excluídas da negociación, puxeron a proa a esta última proposta e o colectivo de traballadoras e traballadores da RTVE tamén exteriorizou a súa irritación perante o que vían como un acordo cupular entre os partidos sen ter en conta en absoluto a opinión dos profesionais da corporación pública. Gil publicou esta segunda feira un artigo en ElDiario.es en que formalizaba a súa renuncia, co argumento de que non ía ser candidato se non contaba co consenso do persoal da RTVE. A presión das traballadoras do ente deu os seus froitos e a nova proposta de dirección —que, segundo o diario ElPaís, viría agora do Goberno e non de Podemos— é a do director de Radio 3 Tomás Fernando Flórez, un clásico dos meios públicos sen perfil político moi marcado e que desde 1996 dirixe o programa de música electrónica Siglo XXI. En todo caso, a proposta debe ser votada pola maioría absoluta da cámara, o que obriga o PSOE a procurar os mesmos apoios que levaron Sánchez á presidencia. Isto é, mais unha vez os votos soberanistas son imprescindíbeis no Congreso. De feito, nas últimas horas ten trascendido que o PNV si apoiaría a opción de Tomás Fernando Flores. Porén, aritmeticamente a operación precisa de máis respaldos, así que todos os focos están postos nos 9 parlamentares de ERC. Noticia actualizada ás 14:04.


Summary: O cinema realizado por mulleres preséntase como fío condutor da 33ª edición do festival de cinema da capital galega, que terá lugar de 7 a 28 de novembro de 2019. O anuncio chega após a polémica polo cambio de directiva á empresa madrileña La Tropa Produce. Os filmes que compoñen a programación daranse a coñecer a vindeira quinta feira 31 de outubro.

A ollada feminina será a protagonista quer da sección oficial, quer das actividades paralelas que compoñen o programa de Cineuropa. O festival de cinema celébrase este ano en Santiago de Compostela de 7 a 28 de novembro. A muller protagonista Segundo veñen de anunciar desde a organizaicón, Cineuropa 2019 estará "marcado por un feminismo transversal", traducido nunha maior presenza de directoras na escolma dos filmes, así como en temáticas que poñen de relevo o punto de vista feminino. Á espera da escolma que a nova directiva presenta para esta 33ª edición, que se dará a coñecer na vindeira quinta feira 31 de outubro, transcendeu que un 40% dos filmes virán asinados por elas, nun ano que se recoñeceu como especialmente fértil para a colleita cinematográfica dos filmes de autoría feminina. O cartaz traduce graficamente a filosofía da presente edición incidindo na variedade de perspectivas e puntos de vista que ofrece o propio medio cinematográfico, onde a ollada feminina se coloca ademais como protagonista, co concepto de reflexo e realidade oculta, nunha sorte de perspectiva múltiple e xogo óptico que implica a diversidade. A idea visual é tamén unha advertencia da procura dun público activo, que se rebela contra as verdades absolutas. Cineuropa contará con cinco sección oficiais: Europea, Panorama Internacional, Docs Cineuropa, Latinoamericano e Animaeuropa. Esta última supón unha novidade con respecto a edicións anteriores, traendo a Compostela o mellor da animación do continente. Tamén por vez primeira o público terá capacidade de outorgar un premio en cada categoría de maneira independente. Neste senso, cabe lembrar que o prazo de inscrición para o Xurado Novo está aberto até 31 de outubro, a través da páxina web do festival. Equipo feminino O equipo do festival está liderado por mulleres do eido cinematográfico e cultural, baixo a produción da empresa madrileña La Tropa Produce, responsábel doutros eventos como os premios Feroz, o Festival de Alcántara ou o Cine de Verán Conde Duque, após quedar excluída a proposta do histórico director José Luis Losa por un defecto de forma da licitación do evento. A dirección finalmente quedou ao cargo da xornalista e produtora coruñesa Laura Seoane. Javier Trigales, quen coordina a programación do festival, sinalou a intención de vincular a sección oficial coa paralela "porque queremos que haxa debate e o cinema continúe máis aló das salas". Entre as sesións de filmes sorpresa, a xa tradicional maratón e as mesas redondas, destaca o concerto da actriz e realizadora María de Medeiros (13 de novembro), deixando ver a súa faceta como cantante. Así mesmo, haberá un tributo a Hayao Miyazaki por Los Pilotos (22 de novembro), e actuacións da Real Filharmonía de Galiza (28 de novembro) e a Banda Municipal de Música de Santiago (10 de novembro). Xunto a Trigales e Seoane, anunciaron a programación Mercedes Rosón, responsábel de Acción Cultural do Concello de Santiago, e Xaquín López, director do Auditorio de Galiza. O festival está organizado polo Concello de Santiago a través do Auditorio de Galiza, coa colaboración do Consorcio de Santiago e a Deputación da Coruña, así como co apoio de Agadic e outras institucións culturais e empresas locais. A venda de entradas e abonos abrirase a segunda feira 4 de novembro.


Summary: A data coincidiría co novo día marcado pola Consellaría de Educación de Román Rodríguez para comezar o curso lectivo en Secundaria, Bacharelato e FP. A esta protesta únense as organizacións sindicais da CIG, CCOO, STEG e CSIF.

Lonxe de calmar os ánimos, o adiamento da data de inicio do curso anunciado onte pola Consellaría de Educación non vai parar as protestas da comunidade educativa por mor da improvisación e a falta de recursos para organizar unha volta ás aulas ás présas nas mellores condicións posíbeis. Catro centrais sindicais veñen de anunciar que o segundo día de folga previsto pasará a ser o 23 de setembro, polo que non só non suprimen a greve senón que será unha maios contestacións aos plans da Xunta. Segundo fontes da CIG, os catro sindicatos convocantes da folga no ensino mantiveron unha reunión de urxencia a tarde desta sexta feira para tomar decisións após da medida anunciada polo recén nomeado conselleiro do ramo Román Rodríguez. Neste encontro de traballo a representación de Comisións Obreiras, STEG, CSIF e a CIG acordaron cambiar a segunda data de folga no ensino. Se o comité de folga falara do 10 e do 16 de setembro para facer as súas reinvidicacións, finalmente só se mantivo nas mesmas condicións o día 10. Dado que a Xunta da Galiza, a través da Consellaría de Sanidade, decidiu atender a certas queixas dos equipos directivos dos institutos de Compostela, Pontevedra e A Coruña -fundamentalmente, porque foron as advertencias de atraso no regreso ás aulas máis sonadas- e pasar o inicio do curso ao día 23 de setembro, os sindicatos elixiron ese novo día para dar visibilidade ás reivindicacións do sector. É dicir, cambian o previsto para o día 16 ao 23, pero non suspenden as actuacións porque o malestar segue estando presente malia a unha decisión apresurada de Rodríguez. "Esta xornada de folga afecta á educación secundaria, bacharelato, formación profesional, as ensinazas de artes plásticas e deseño así como as deportivas e todas as ensinazas de réxime especial", indican fontes da CIG. O certo é que se plantexou unha semana máis de preparativos pero, por exemplo, polas palabras dos directores dos institutos de Compostela, a organización non parece sinxela cando todavía non obtiveron respostas de Educación sobre as necesidades concretas de cada quen para adaptarse ás novas medidas.


Summary: O porvir está garantido. Se Ana Peleteiro representa o presente do triplo salto galego, o futuro leva o nome de Alba Cuns (Negreira, 2004), que a pesar da súa xuventude xa asoma na categoría absoluta. Orgullosa das súas orixes e coa cabeza moi ben asentada sobre os ombreiros, 2022 promete ser o seu grande ano.

Esta pasada fin de semana impúxose no Galego Sub-20 de pista cuberta, finalizando en primeiro posto cun gran salto de 12,66 metros. Satisfeita? Si. Viñamos de saltar moi ben no Absoluto, e aquí conseguín facer marcas moi parecidas, completando así dous concursos moi regulares. Adoita destacar moito a importancia da regularidade. Por que é tan relevante no seu deporte? De cara ás competicións de saltos e lanzamentos, ser regular nos concursos significa que dos tres saltos que fas, se logras quedar entre as oito primeiras accedes a outros tres saltos. Polo tanto, se es regular, tes menos risco de quedar fóra desas opcións de mellora. Fíxoo tan ben que, a pesar de ser máis nova, avantaxou en case tres metros á segunda clasificada, unha autentica barbaridade. Como é posíbel? Cabe destacar que non participou a miña principal rival, e tamén amiga fóra da pista, Diaou Diallo, que ten unhas marcas similares ás miñas e, de feito, é a campioa de España. Andamos aí, alternándonos os títulos (ri). Con respecto ás chaves para conseguilo, non sabería dicir exactamente, o único que aseguro é que sen traballo non habería resultados, pódecho dicir Estévez [o seu adestrador]. O ano pasado comezou a explotar unha nova xeración de atletas da súa idade que está destacando en categorías superiores, como Xela Martínez, Ainhoa Reparaz... a que cre que pode deberse? Hai un factor que é o talento. Pero o mesmo talento que a estas idades fai que destaques, conforme avanzan as categorías, sen combinalo con traballo eu, persoalmente, opino que non leva a ningún lado. Vostede, a pesar de que é unha deportista moi rápida, optou non pola velocidade, aínda que de cando en cando faga algunha carreira, senón polo triplo salto. Por que escoller esa disciplina e non o hectómetro ou o salto de lonxitude? Eu, na categoría infantil, facía velocidade e salto de lonxitude, no triplo non empecei até tempos bastantes recentes. Concretamente até un día que tiven un compromiso cun club de Compostela e fixen a proba de triplo salto. Por pura coincidencia, saíu moi ben. Así que comezamos a probar con ela, porque ademais estabamos un tanto bloqueados no salto de lonxitude. Pouco a pouco vimos que a cousa saía moi ben, e aínda que combinabamos con velocidade e lonxitude, fomos virando até o triplo, o que non quita que adestrando fagamos tamén lonxitude e velocidade, que é moi importante para a carreira de aproximación. Cal é a principal diferenza para a preparación dunha atleta entre o salto de lonxitude é o triplo salto? A lonxitude é unha proba moi explosiva, porque chegas á táboa e tes só un salto. Ademais, desde a miña propia experiencia notei que a batida é un pouco distinta: na lonxitude búscase máis a verticalidade, mentres que no triplo tes que ir moito máis rasa no chan, porque o impacto é moi grande no primeiro salto. Na Galiza temos como referencia nesa disciplina unha xigante como é Ana Peleteiro, á que polo menos na categoría cadete vostede xa conseguiu superar, pois rachou o seu rexistro saltando 11,72 metros. É a de Ribeira o seu espello no triplo salto? Si. Tiven o gusto de coñecela persoalmente no Campionato de España que se disputou en Xetafe, aínda que xa entrara en contacto comigo cando batín o récord galego cadete. Recomendoume que fixese caso aos meus pais, que seguise estudando... Para min, ela é un referente, un modelo de que unha rapaza dunha vila pequena coma min pode chegar lonxe no mundo do atletismo. Centrando o foco nos aspectos máis técnicos do triplo salto, é Peleteiro un modelo ou quizais polas súas diferentes características ten outros nomes como referentes? Unha tamén admira a xente que ten récords do mundo, como Yulimar Rojas ou Catherine Ibarguren. Nese debut no Estatal absoluto de Xetafe no que coñeceu Ana Peleteiro saltou 12,72 metros, finalizando sexta con tan só 16 anos. Pouco despois alcanzaría os 12,87 validos en L'Hospitalet, no Estatal de Selección Autonómicas. Que distancia se ve alcanzando este ano e cales son os seus obxectivos? Os principais campionatos nos que participarei serán os Galegos de aire libre, así como os de España, tanto da miña idade como absolutos. En canto a marcas, non nos gusta marcarnos límites porque cando unha fixa un límite, non deixa que a cousa vaia a máis.


Summary: A Xunta da Galiza nega que se estea a producir un "efecto chamada" polo anuncio da moratoria.

A "febre do eucalipto" derivada da moratoria anunciada pola Xunta, unha cuestión da que xa alertaron os produtores de madeira a Nós Diario esta semana, está a provocar cortas masivas de piñeiros por todo o país para a súa substitución por árbores desta especie invasora. Segundo informan a Europa Press fontes de Finsa, unha das principais empresas madeireiras galegas, nas últimas semanas "estase a producir un incremento nas entradas de madeira de piñeiro". Malia que varía en función da zona, rexístrase, sobre todo, "na zona de Lugo". Así mesmo, o presidente do Clúster da Madeira (que agrupa a 50 compañías de sectores como o forestal, entre as que se atopa Ence), José Manuel Iglesias, explica á axencia de noticias que "entre o anuncio da moratoria a final de febreiro e a súa entrada en vigor prevista en maio, aceleráronse as substitucións de piñeiro por eucalipto". "Aínda que se trata dunha situación conxuntural, reflicte que a clave para diversificar non está en fixar limitacións, senón en buscar alternativas rendíbeis ao eucalipto", opina Iglesias. "Se o silvicultor non ten opcións sustentábeis economicamente, acabaremos xerando abandono, o cal incrementa o despoboamento e os incendios, pois ninguén se esforza en coidar aquilo que non lles reporta un mínimo de retorno do seu investimento", reflexiona o presidente do Clúster da Madeira. A Xunta nega "efecto chamada" A semana pasada o conselleiro de Medio Rural, José González, asegurou que "non hai evidencias tanxíbeis" de que se estea a producir un "efecto chamada" na plantación de eucaliptos en superficies onde non os había antes debido á moratoria anunciada pola Xunta. En resposta a unha interpelación do BNG, o conselleiro remarcou que a temporada de primavera é a "época ordinaria para realizar plantacións", polo que ve "evidente" que se poidan incrementar en marzo e abril, alén de que hai un ano por estas datas víranse limitadas pola pandemia. O Bloque, pola súa banda, cualifica como "paripé" a moratoria, no marco dun "traballo de confusión" que "está premeditado" co fin de "axilizar novas plantacións", coa "conivencia" da Xunta. A modo de exemplo, expón que o PP emenda a lei de recuperación de terras para que se poida replantar até 100% de eucaliptos en zonas onde haxa un 50%.


Summary: A Agrupación Cultural O Galo, xunto coa Asociación Lúa Chea de Teo e Vagalumes da Estrada homenaxearán o sábado 27 de abril os Mártires de Carral, cun roteiro e un acto final diante de San Martiño Pinario, en Compostela.

Algúns foron fusilados en Carral o día 26 de abril, outros marcharon para o desterro. A súa revolución quedou, no entanto, na memoria colectiva do pobo galego e os espazos polos que a súa loita se desenvolveu son agora lugares de homenaxe aos protagonistas daqueles acontecementos "que encheron Galiza de arelas de liberdade". O programa que artellaron as tres asociacións pertencentes á Federación Galiza Cultura percorre eses mesmos espazos para rematar en San Martiño Pinario, na homenaxe que se lle tributará ás 18.00 horas, no lugar onde se desenvolveu o seu último ponto de resistencia. A convocatoria, malia ser o de Compostela o acto central, marca o seu inicio ás 12.00 horas, con saída do Campo de Conxo para Cacheiras, percorrendo o Roteiro da Batalla de Cacheiras na que se lembrará a epopea daqueles que querían liberar Galiza do asoballamento que padecía como "colonia da Corte".


Summary: Aínda que descendeu o número de persoas ingresadas en hospitais da Galiza por Covid-19, aumentaron as enfermas e enfermos que teñen que ser hospitalizadas en unidades de coidados intensivos (UCI).

Os pacientes con coronavirus Covid-19 ingresados en hospitais da Galiza descenderon por segundo día consecutivo en 14 até os 590, dos cales 96 permanecen en Unidade de Coidados Intensivos -seis máis con respecto á quinta feira-. Así se reflicte nos datos actualizados na mañá da sexta feira pola Consellaría de Sanidade na súa páxina web con cifras até as 18 horas da quinta feira, nos que se constata que 494 pacientes con Covid atópanse en unidades de hospitalización convencionais -20 menos que na quinta feira- e 96 en UCI -seis máis-. As persoas ingresadas con coronavirus descenden nas áreas sanitarias de Ourense, Vigo, A Coruña e Cee, Lugo e Pontevedra e O Salnés; mentres que permanecen sen cambios na de Santiago e Barbanza e aumentan na de Ferrol. En concreto, na área de Vigo descenden a 93 as persoas ingresadas con Covid, catro menos, delas 23 en UCI -unha máis- e 70 noutras unidades -cinco menos-. Tamén se reducen os pacientes con Covid na área da Coruña e Cee, que pasa a ter 143, catro menos, deles 24 en UCI -un máis- e 119 noutras unidades -cinco menos-. Na área de Ourense baixan a 90 as persoas con coronavirus ingresadas, dúas menos, delas 16 en UCI -unha máis- e 74 noutras unidades -tres menos-. Así mesmo, descenderon a 83 os pacientes con Covid hospitalizados na área de Pontevedra e O Salnés -tres menos- deles cinco en UCI -sen cambios- e 78 noutras unidades -tres menos-. E baixan a 53 as persoas con Covid ingresadas na área de Lugo -cinco menos-, delas seis en UCI -tres máis- e 47 noutras unidades -oito menos. Mantéñense sen cambios os ingresados na área de Santiago e Barbanza, con 14 persoas en unidade de críticos e 54 noutras. Pola súa banda, na área de Ferrol as persoas hospitalizadas aumentaron a 60, o que supón catro máis, delas oito en UCI -sen cambios- e 52 noutras unidades -catro máis-.


Summary: Colectivos docentes, movementos de renovación pedagóxica, ANPAS e a Mesa instan o Goberno galego a sentar a dialogar "para cumprir coas demandas do Consello de Europa, da ONU, da sociedade galega e da propia comunidade educativa".

Diálogo para normalizar o galego no ensino. Esa é a demanda que esta quinta feira reiteraron á Consellaría de Educación colectivos docentes, movementos de renovación pedagóxica, ANPAS e a Mesa. "Insistiremos todo o que faga falta e esgotaremos todas a vías ata conseguir que falen con nós", aseguran desde os colectivos que elaboraron a Proposta de bases para a normalización do galego no ensino en Galiza. A Mesa pola Normalización Lingüística, a Asociación Socio-Pedagóxica Galega (AS-PG), Nova Escola Galega (NEG), a Confederación de Anpas Galegas, a Confederación Intersindical Galega - ensino (CIG Ensino), a Confederación Sindical Independente de Funcionarios- Ensino (CSIF- Ensino) e o Sindicato de Traballadores/as do Ensino de Galiza (STEG) elaboraron esta proposta conxunta para, afirman, dar solución ás necesidades detectadas polo Consello de Europa, que a finais de 2019 aseguraba que se deben "eliminar as limitacións ao ensino en galego en Galiza". Solicitaron ao Conselleiro de Educación que se reunise con representantes destas organizacións, para poder presentarlle a proposta, pero non obtiveron ningunha resposta. "A única resposta á nosa solicitude de diálogo foron as declaracións do Conselleiro e do Presidente baseadas na mentira e na manipulación contra o recoñecemento mínimo á existencia dunha realidade plurllingüe no Estado", denunciou o presidente da Mesa, Marcos Maceira. "Respecto ao Decreto", engadiu, "aínda se atreveron a sinalar este domingo que non é o mellor mais si o máis consensuado. A nosa presenza aquí demostra a falsidade". As entidades que elaboraron esta proposta sinalan que representan a maioría do profesorado, Anpas e movementos de renovación pedagóxica e lamentan que ante a oferta de diálogo non recibiron da Xunta "máis que silencio". Insisten en que o Goberno galego ten que sentar a dialogar con eles para cumprir coas demandas do Consello de Europa, da ONU, da sociedade galega e da propia comunidade educativa. "Pensa a Xunta atender as indicación do Consello de Europa que leva sinalando o mesmo 10 anos e en cada resolución con máis intensidade?", preguntábase Maceira. "Pensa facer algo en relación ao informe da ONU no mesmo sentido?", engadía, "Pensa a Xunta cumprir coa súa obriga de garantir o coñecemento de galego que todos os estudos sinalan que non se consegue?". "A única lingua oficial cuxo coñecemento non se garante ao rematar cada unha das etapas educativas é a galega", recorda. A Proposta de bases para a normalización do galego no ensino en Galiza foi elaborada conxuntamente por A Mesa pola Normalización Lingüística, Asociación Socio-Pedagóxica Galega (AS-PG), Nova Escola Galega (NEG), Confederación de Anpas Galegas, Confederación Intersindical Galega - ensino (CIG Ensino), Confederación Sindical Independente de Funcionarios- Ensino (CSIF- Ensino) e Sindicato de Traballadores/as do Ensino de Galiza (STEG).


Summary: Os expedientes incoados pasaron de 2.600 en 2013 a 3.455 o pasado ano. Boa parte dos adultos incapacitados son tutelados por familiares, pero a Xunta supervisa xa a preto de 3.500 persoas con só 23 traballadores.

Os expedientes de incapacitación de adultos incoados pasaron de 2.600 en 2013 a 3.455 o pasado ano "Especialmentes vixiantes" para protexer os dereitos de persoas de idade avanzada ante os retos que impón o envellecemento da poboación. Esa é a alerta que lanzou esta semana o fiscal superior de Galicia, Fernando Suanzes, ao entregar no Parlamento a memoria anual do seu departamento correspondente a 2017. A propia Fiscalía salienta como elemento principal do informe que "os expedientes de incapacidade incoados en Galicia nos últimos cinco anos incrementáronse nun 32%, ao pasar de 2.600 no ano 2013 a 3.455 en 2017". Boa parte dos adultos incapacitados son tutelados por familiares, pero a Xunta supervisa xa a preto de 3.500 e, malia admitir tamén que a cifra seguirá a aumentar, só destina a esas tutelas a 23 persoas e non prevé incrementar ese cadro de persoal. Segundo a memoria da Fiscalía, en 2017 as demandas de incapacidade presentadas polos fiscais foron preto de 1.200, cifra similar á do ano anterior. Porén, as demandas presentadas por particulares disparáronse desde un número similar en 2016, unhas 1.200, a máis de 1.800 en 2017. Igualmente, a respecto de 2013 os expedientes de internamento de adultos aumentaron un 24%, pasando de 3.921 a 4.637. Estatísticas de incapacitacións de adultos [Fiscalía de Galicia] A Fiscalía recoñece que estes datos son só unha parte dun "universo máis amplo de necesidades onde as autoridades xudiciais deben intervir para garantir un trato axeitado ás persoas maiores e perseguir condutas criminais" A propia Fiscalía recoñece que estes datos amosan só unha parte dun "universo máis amplo de necesidades onde as autoridades xudiciais deben intervir para garantir un trato axeitado ás persoas maiores e perseguir condutas criminais que poden dar lugar a abusos, malos tratos ou abandono". Nesa liña, Suanzes anunciou que nas próximas semanas crearase unha rede de puntos de contacto entre a Fiscalía e a Cruz Vermella para "detectar situacións de vulnerabilidade que poidan afectar aos dereitos fundamentais deste colectivo e establecer medidas xurídicas de protección". A incapacitación de adultos require dunha orde xudicial que establece unha tutela ou curadoría da persoa a cargo doutra, familiares na maioría dos casos, ou dalgunha institución. En Galicia a Fundación Galega para a Tutela de Adultos (Funga), dependente da Xunta, é o ente encargado na actualidade de tutelar a preto de 3.500 persoas adultas encomendadas polos xuíces por considerar que esa era a mellor opción. Boa parte dos adultos incapacitados son tutelados por familiares, pero a Xunta supervisa xa a preto de 3.500 persoas con só 23 traballadores Porén, para supervisar a todas esas persoas a Xunta só conta con 23 traballadores, cifra que apenas variou nos últimos anos. E que o Goberno galego non prevé aumentar malia que, como a Fiscalía, vén de considerar novamente, na memoria dos seus Orzamentos para 2019, que o número de tutelados vai seguir aumentando polo "progresivo envellecemento da poboación" e o "incremento nos últimos tempos do número de persoas diagnosticadas con enfermidades mentais", factores aos que engade "o desarraigo familiar existente na nosa sociedade en relación con estes sectores da poboación". Diversas sentenzas veñen poñendo de manifesto nos últimos anos a incapacidade da Funga de atender adecuadamente a todos os seus tutelados, varios dos cales cometeron ou sufriron delitos Dándolle a razón á Fiscalía na súa alerta sobre as "condutas criminais" que poden sufrir as persoas tuteladas, diversas sentenzas veñen poñendo de manifesto nos últimos anos a incapacidade da Funga de atender adecuadamente a todos os seus tutelados, varios dos cales cometeron ou sufriron delitos. Unha incapacidade da Xunta que acaba sendo paliada en numerosas ocasións por entidades sociais ás que a Funga desvía a atención dos seus tutelados. Tras máis de tres anos co posto de director-xerente da Funga vacante, a Xunta vén de encomendarllo a un cargo do PP de Ferrol, Juan José Couce Prego, cuxa principal experiencia previa no sector foi ser asesor do anterior conselleiro de Política Social, José Manuel Rey Varela. A Xunta suma sentenzas que reflicten a súa incapacidade para atender ben a todos os seus tutelados DOCUMENTO | Memoria anual 2017 da Fiscalía de Galicia


Summary: Como cada cuarta feira, fechamos un número máis do semanario en papel de Sermos Galiza. E xa van 335. Nesta ocasión, con motivo do Día de Rosalía, que se conmemora o 24 de febreiro, data do seu nacemento, abrimos o xornal cunha ampla reportaxe sobre o pensamento rosaliano.

Sermos Galiza vén de fechar o número 335 do seu semanario en papel. Un número que abrimos coa reportaxe sobre a vixencia do pensamento de Rosalía de Castro días antes de que se conmemore o nacemento da escritora. A información complétase cun cadro que recolle os principais actos de homenaxe que xa están confirmados. Aliás, neste número de Sermos Galiza entrevistamos Xesús Asorei polo Día do Apicultor e da Apicultora. O portavoz da asociación de persoas apicultoras explícanos a problemática á que se enfronta o sector e dá as chaves para acabar cos prexuízos que padecen. Ademais, publicamos unha extensa información sobre os contidos do monográfico "De Nós", que chegan á súa cuarta edición. A publicación, editada por Sermos Galiza, S.A., dedícase nesta ocasión ao entroido e documenta máis de 50 variedades da Galiza interior da man do fotógrafo Santos, profesional que leva máis de 30 anos fotografando os entroidos. Por outra banda, abrimos a sección de Economía cunha peza sobre o pacto social e completámola cunha reportaxe sobre o negocio do porco celta, cuxo consumo experimenta un aumento considerábel coa chegada do entroido. En Política, debullamos as perspectivas electorais de Compostela e analizamos as consecuencias do non do Partido Popular a transferir á Galiza as competencias en seguranza marítima. A respeito de Internacional, centrámonos no adianto electoral a nivel estatal e mais no xuízo ás catalás e cataláns por defenderen o dereito a realizar un referendo sobre a independencia de Catalunya. O Fóra de Serie abre cunha información sobre o incremento de público nas salas que emiten cinema independente e dedícalle a entrevista principal a María Xesús Nogueira, editora da poesía de Xela Arias que vén de publicar en Xerais. Ademais, recollemos os artigos de Iolanda Gomis e Iria Veiga, así como a crítica teatral asinada por Manuel Xestoso. Mario Regueira analiza Macedonia de versos, de Concha Blanco, e Andrés Castro fai o propio con Roma. Esta semana Mercedes Espiño proponnos escuma de manga como sobremesa gorentosa e Vide Vide dános a coñecer o Pinka 2015. Para axudar á dixestión, o colectivo XEA lévanos a coñecer a praia de Lagoelas, no Morrazo. Fechamos a sección cunha nova entrega de Galiza no mapa, sección sobre cartografía que nesta ocasión difunde o mapamundi do Salterio da Abadía de Westminster. O selfie dedicámosllo a Barahúnda. Escriben as columnas de opinión Marilar Aleixandre e Guillerme Vázquez. Acompaña este número 335 de Sermos Galiza un A FONDO coordinado por Héitor Picallo e Emma Pedreira sobre María Xiráldez. O semanario xa está á venda na loxa e a partir de mañá, nos quiosques.


Summary: Nós Diario está de estrea. Este sábado incorpora unha nova peza aos pasatempos, concibidos desde un punto divulgativo e formativo, alén de lúdico.

Sopas de letras, sudokus, kakuros, encrucillados, saltos de cabalo, luso-cruzadinhas, sopa portuguesa, rotondas... son algúns dos pasatempos que cada día recolle Nós Diario ou o semanario Sermos Galiza da man de Xoán Costa e Xerardo Rodríguez Roca. Pasatempos concibidos con perspectiva lúdica mais tamén divulgativa e formativa e que, de facto, constitúen unha das seccións máis demandadas do xornal. Nesta perspectiva, e coa intención de combinar os pasatempos máis clásicos cos máis modernos, Nós Diario ofrece a partir de mañá sábado, 26 de setembro, unha nova posibilidade: marupeke, un xogo de lóxica presente tamén nas aplicacións de telefonía, creado en 2009 por Naoki Inaba, o inventor máis prolífico de quebracabezas de lóxica de cuadrícula do Xapón, o que é o mesmo que dicir do mundo. "Este quebracabezas é como unha ecuación simple", afirmaba o creador. "Nunha ecuación simple dúas cousas conducen a unha terceira. Quería expresar esta idea da maneira máis sinxela posíbel", salientaba. Nisto consiste o marupeke As regras do xogo son moi sinxelas: para resolver este quebracabezas, debes colocar un X ou un O en cada un dos cadros restantes de forma que nunca haxa tres X ou tres O aliñados, sexa horizontal, vertical ou diagonal. Así, o marupeke, presente nos máis prestixiados xornais do mundo, estará, desde mañá, tamén en Nós Diario.


Summary: Moreno Bonilla (PP) será presidente e Juan Antonio Marín (Cs) vicepresidente, un acordo que para materializarse precisa o voto da extrema dereita.

O pacto foi asinado no Parlamento andaluz polos líderes andaluces de ambas as dúas formacións, JUanma Moreno (PP) e Juan Marín (Cs) e polos secretarios xerais dos partidos a nivel español, García Egea e José Manuel Villegas. O pacto consta de sete puntos. O primeiro deles fixa que Cs manifestará á presidenta do Parlamento o seu apoio a Juanma Moreno como único candidato a presidir a Junta, e no punto dous engade que CS apoiará cos seus 21 escanos a Moreno como presidente. Aliás, acordaron que o presidente da Junta nomeará Juan Marín vicepresidente e que o novo goberno estará composto por un número de consellarías e delegación "menor ao actual". Porén, os 47 escanos de PP e CS non chegan para acadar a maioría parlamentar requerida para plasmar este acordo. De aí que todo dependa de Vox. Marín sinalou que lle compete agora ao candidato a presidente "recadar os apoios necesarios para a investidura", abrindo así unha porta a Vox. Nesta liña, e unha vez asinado o acordo entre P e CS, o Partido Popular vai reunirse de novo coa formación da extrema dereita española para lograr o seu apoio á investidura.


Summary: Anova elixiu o parque de Galeras para conmemorar o Día da Patria. Fíxoo cun acto político no que a formación política lle deu voz a Carlos Aymerich, que compartiu estrado co propio Xosé Manuel Beiras, Lidia Senra, Antón Sánchez e Iria Otero.

Un "factor subsidiario". Así se definiu Beiras preguntado polos medios de comunicación a respeito do candidato ou candidata de consenso da Marea á presidencia da Xunta de Galiza. O portavoz de Anova non quixo aludir a ningún nome, mais como un xeito de amosar que está disposto a dar un paso atrás, afirmou que "importa o proxecto e O Beiras é un factor subsidiario". "O que me importa é que se consoliden as bases e o outro virá de seu", engadiu o veterano político, quen aludiu previamente ao "xogo" do sistema á hora de "descabezar" ao principal referente dun proxecto político, "é un xogo que hai desde a etapa do filipismo". Beiras lamentou que a manifestación do Día da Patria non for unitaria, "e non foi por falta de vontade de Anova" Beiras comezou a súa intervención pública falando, sen nomealo, á etapa na que o BNG era un proxecto ilusionante, "cómpre comezar outra vez", apuntou, para logo lamentarse de que a manifestación do Día da Patria non for unitaria, como a do ano pasado, "e non foi por falta de vontade de Anova". Para apelar á unidade do nacionalismo, Beiras tirou do facsímil editado pola Fundación Galiza Sempre en novembro de 2000 do Manifesto da Asemblea Nazonalista de Lugo de 1918. Fíxoo co fin de "rememorar a vixencia das súas reivindicacións" na etapa do "franquismo sen Franco". Foi entón cando salientou a "xenerosidade" e o "sentido da responsabilidade" para lanzar En Marea e construír unha ferramenta que sexa "un novo proxecto de emancipación nacional e social" para "darlle volta ao IV Reich". Na mesma liña, aludiu aos "cadros dirixentes" doutras organizacións e convidounos a "botar unha ollada ao panorama dantesco da UE" para ver "o inimigo común" e "deixarse de regueifas". "Chamamos a todos os cadros, sexan de novo cuño ou do vello", salientou un Beiras que lembrou que a Marea se erixiu sobre dous piares: sobre a cidadanía do común galega como protagonista soberano, e non só o segmento nacionalista organizado na Galiza, e sobre a república como realidade cívica. Beiras, que volveu ler os puntos do que se deu en chamar a Declaración de Láncara e que chamou a reflexionar sobre as causas internas que levaron ao resultado electoral de xuño, coa caída de En Marea, centrouse, a continuación, na asemblea fixada polas confluencias para o 30 de xullo. "Temos que consagrar as enerxías para crear unha ferramenta organizada que permita conducir a un proxecto estratéxico e non descoidar o combate que temos no plano electoral e a nivel institucional no vindeiro outono", salientou. Anova quer "un partido instrumental", de afiliación individual Como xa fixera en declaracións aos medios antes de dar comezo o acto, o portavoz de Anova advertiu da necesidade de facer de En Marea, de cara aos comicios galegos, "un Partido instrumental", de afiliación individual, o que bate frontalmente coa opción de Podemos Galicia. A organización do partido morado na Galiza só contempla a hipótese dunha coligazón e nunca disolverse nun partido de novo cuño. Aliás, Beiras explicou que o día 30 se sentarán as bases para a construción dun novo instrumento xurídico e que despois diso nutrirase a organización de documentos. Previamente, en declaracións á prensa, Beiras lembrou que a nación "somos todos e todas". "Non se pode pretender un proxecto para o conxunto do país fechando portas e reducindo espazos", engadía. O portavoz de Anova tamén apostaba en facer da Marea "un proceso de máis longa duración, un suxeito político de longa andaina". Para iso, Anova, dixo, amosou "unha enorme flexibilidade e capacidade de diálogo". Política de alianzas Beiras, sobre as alianzas, "se se converten nun cepo e nos crean unha situación de servidume, teremos que repensalas" A respeito das alianzas política de Anova, Beiras advertiu de que teñen como finalidade "poder facermos a nivel Estado o que non teriamos potencia para facer". Após aludir ás alianzas como "indispensábeis" para o "centro de decisión dominante, que son as cortes e o goberno do Estado", lanzoulle unha mensaxe a Podemos (partido ao que non chegou a citar), "se se converten nun cepo [as alianzas] e se nos crean unha situación de servidume teremos que repensalas e reformulalas porque as alianzas teñen que ser ao noso servizo". Beiras concluíu cunha chamada ás persoas que se manifestaron xunto ao BNG na Praza da Quintana, "se saben escoitar, seguro que venceremos nós. Se non, teremos que facer o choio nós". "Como dicía Manuel Antonio, fomos ficando sós...". Desta maneira concluía a súa alocución o portavoz de Anova. Grupo Parlamentar de En Marea Antes de dar comezo o acto, os medios preguntábanlle a Beiras pola decisión da Coordinadora de En Marea de rexistrar a petición do grupo parlamentar. O portavoz de Anova dixo non sabelo, "eu son moi mal informado", mais amosouse satisfeito de que a coordinadora se puxese de acordo. "Foi unha mágoa que non se tivese chegado a un entendemento para crear un partido instrumental, mais dicíase que se ía arrasar, que ía haber unha maioría progresista e que non ía haber problemas... E iso foi como o Conto da Leiteira", sinalou. Aymerich, por unha nova organización "onde convivan nacionalistas e non nacionalistas" No acto de Anova participou Carlos Aymerich, o máis aplaudido após Beiras. O que fora portavoz parlamentar do Bloque dixo sentirse "un nacionalista sen teito" e explicou, en declaracións aos medios, que "Anova convidoume a intervir no acto porque estamos traballando na creación dunha nova organización nacionalista, en crear unha gran candidatura para as eleccións galegas, para que os nacionalistas, xunto con outros suxeitos, poidan gobernar dunha vez este país", apuntou, preguntado ao respeito. Da asemblea das mareas convocada para o día 30, Aymerich afirmou que espera que dela "saian os vimbios non só dunha candidatura, senón dunha organización galega sen subordinación a ningunha outra forza e onde poidamos construír un país novo. Ese é o reto e o que nos move a dar pasos". Unha organización, insistiu, "onde convivan nacionalistas e non nacionalistas". "Vese candidato de cara ás galegas?", inquiriron os medios a un Aymerich que se desligou da opción, "é o momento doutra xente. O que nos toca a algúns é dar tabaco en termos de naipes. É o momento doutras visións e se os que temos algo de experiencia podemos achegala pero desde atrás". Sobre a unidade do nacionalismo, subliñou que "xa nos vai tardando estarmos xuntos de verdade e de que os modelos fracasados, por moitos réditos que desen no pasado... tamén hai que ver e diferenciar os medios dos fins. E se o que nos une é traballar por unha Galiza libre e social hai que traballar por eses obxectivos á marxe doutro tipo de cuestións". Na súa intervención no acto, onde apelou á soberanía nacional, puxo de manifesto, a respeito do nacionalismo, que "xa non nos valen organizacións feitas arredor dun partido guía que escriban eles sos a axenda do pobo, queremos organizacións vivas que leven a cabo a axenda que o pobo quere". No acto convocado por Anova polo Día da Patria tamén interviñeron Antón Sánchez, coportavoz de AGE; Iria Otero, membro da Permanente de Compostela Aberta e Lidia Senra, europarlamentar de AGE. A anécdota da xornada chegou ao final, cando se reproduciu por megafonía o Himno Nacional mutilado. As persoas que participaban no convivio optaron por interpretalo "a capela".


Summary: A experta en Estatística Ana López Cheda vén de recibir o recoñecemento ao seu traballo no estudo da afección do cancro colorrectal a través dos datos. Tamén tivo oportunidade de estimar a demanda de camas hospitalarias pola Covid-19. Na entrevista, pide unha maior estabilidade na investigación.

-O traballo polo que vén de ser recoñecida introduce a estatística no estudo do cancro. De que forma o fai? Traballo nunha rama da estatística que se chama análise de supervivencia. Nesta disciplina estúdase o tempo até que ocorre un evento de interese. Un evento de interese pode ser a morte por cancro, a recaída, a necesidade dunha prótese ou dunha operación... O evento de interese defíneo o investigador segundo o que precisen os médicos. Dentro da análise de supervivencia traballamos cuns modelos que se chaman de curación que o que consideran é que hai unha parte dos pacientes que non vai sufrir o evento de interese. -En que parámetros reparan? Basicamente o que estudan son dúas cousas. Por unha parte a probabilidade de sufrir o evento de interese segundo algunhas variábeis como son a idade, o sexo... E, por outra, a función de supervivencia dos individuos que van morrer. A partir de deste tempo, canto é de probábel que viva esa persoa. Dependen sempre de variábeis clínicas que marcan os médicos. -O estudo gañador era dun tipo concreto desta enfermidade. No estudo co que gañamos o que amosamos é a aplicación destes métodos para pacientes de cancro colorrectal e o que facíamos era modelizar a probabilidade de sufrir o evento de interese, que neste caso era a morte, dependendo da idade do paciente e do estadio da enfermidade, porque inflúe moito. Hai catro estadios e víamos que cando os pacientes estaban no 1, 2 e 3 existían probabilidades de "curarse" e no catro a probabilidade era practicamente cero. -Sempre avanzan en colaboración co sector médico? Tamén temos outros métodos doutro traballo nos que facemos contrastes de hipótese e vemos cales son as variábeis que inflúen nesta probabilidade de cura. É dicir, se os médicos polo que fose non nos poden atender, temos métodos tamén para ver as variábeis. No caso do estudo premiado, foi con médicos do Inibic que nos facilitaron bases de datos de pacientes de cancro colorrectal. -A súa investigación atende tamén outros tipos de cancro? Traballei tamén nunha colaboración co hospital de Santiago en pacientes con sarcoma e tiñamos moitas variábeis xenéticas. Queríamos ver cales influían na posibilidade de morrer por sarcoma. O que estamos facendo agora é colaborar co grupo de Cardioloxía do hospital da Coruña para estudar doentes de cancro de mama. Todas reciben quimioterapia e algunhas desas persoas acaban sufrindo cardiotoxicidade. A veces a quimioterapia é peor para o corpo. -Que aplicación teñen estes datos? En que se traducen as estatísticas nos tratamentos? Quero pensar que serven para a investigación e os tratamentos. Estes métodos que propoñemos agora serven para basear outros modelos estatísticos, porque na rama da análise de supervivencia fíxose moito pero ten que facerse moito máis. Serve como base para diferentes estudos. De que lles serve aos médicos? Vendo as gráficas poden ver como inflúe a idade do paciente no evento de interese, por exemplo, a necesidade dunha prótese. -Entón, as análises adiántanse ás fases da enfermidade para poder escoller tratamentos médicos que as eviten? Si, serven para adiantarse á diagnose que seguramente darían os médicos máis adiante. -Un dos problemas que hai na ciencia é a migración das e dos investigadores... Eu tiven que emigrar tamén. A vida do investigador no Estado español é complicada comparada con outros países nos que si teñen contratos longos. No resto de Europa, en xeral, danlle moita máis importancia aos investigadores e trátanos mellor, dan facilidades para investigar, non teñen tanta carga de docencia... -Hai que incrementar o impulso a este campo na Galiza? O problema da investigación posdoutoral, xa non na Galiza, senón en España é que hai moi pouco financiamento e as convocatorias recollen contratos moi competitivos. A solución é que haxa máis financiamento pero tamén que aos que temos contrato nos dean algunha garantía de estabilidade. -A análise estatística tamén está a axudar na pandemia? Estou involucrada en varios proxectos grandes nos que estudamos a posibilidade de ingreso dos individuos. Os modelos de curación son útiles porque estivemos a predicir a demanda de camas hospitalarias e pasando os informes a Sanidade. Premio á mellor achega estatística A doutora en Estatística Ana López Cheda vén de gañar, xunto co resto do seu equipo de traballo, o Premio á Mellor contribución metodolóxica en Estatística que convocan a Sociedade de Estatística e Investigación Operativa e a Fundación BBVA. Xunto ao da experta, foi recoñecido o labor do catedrático de Estatística e Investigación Operativa da UDC Ricardo Cao Abad e a profesora da mesma especialidade María Amalia Jácome Pumar. Todas son parte no Centro de Investigación de Tecnoloxía da Información e Comunicacións (CITIC). Así mesmo, tamén se premiou o labor da súa colaboradora da Katholieke Universiteit Leuven (Bélxica), Ingrid Van Keilegom. López garante que non agardaba obter este galardón porque "a análise de supervivencia non é moi coñecida". É o seu cuarto premio pero o primeiro cunha repercusión e un alcance máis amplos.


Summary: O secretario xeral e candidato socialista á Xunta logra emendar as propostas provinciais de candidaturas para o 21-O. Caamaño accede a situar a Romeu como número dous na listaxe da Coruña, na que non estará José Manuel Lage

Unha carreira de resistencia. Nos días previos ao Nadal de 2010 o PSdeG era unha pota a ferver. Un ano e medio despois de acceder á secretaría xeral no medio do trauma da derrota electoral Pachi Vázquez dispúñase a aplicar con rigor o principio "unha persoa, un cargo", que se aprobara no congreso extraordinario no que fora elixido. Isto implicaba, entre outros aspectos, que varios dos membros do Grupo Parlamentario Socialista debían elixir entre permanecer no Pazo do Hórreo ou dedicarse en exclusiva a seren edís nos concellos dos que formaban parte. Vázquez foi á guerra, puxo sobre a mesa un cambio radical na dirección do seu grupo no Hórreo. E gañou. Pola mínima, pero gañou. Pouco máis dun ano despois, en marzo de 2012, o PSdeG celebraba o seu duodécimo Congreso Nacional. Menos dunha semana antes do cónclave artellouse unha candidatura alternativa á de Vázquez. Coa ex ministra Elena Espinosa á cabeza e auspiciada por, entre outros, José Blanco e Abel Caballero, a alianza in extremis semellaba ás portas de facerse co control da formación. E Vázquez volveu gañar. Por 33 votos, pero gañou. Este luns, con matices, a historia volveuse repetir, desta volta na confección das listas electorais. Na lista da Coruña entra Méndez Romeu pero non Lage, quen lle disputara a Caamaño o liderado provincial Despois de que o adianto dos comicios se saldase no PSdeG coa suspensión forzada polo calendario do proceso de primarias e a elección de Vázquez como candidato por aclamación do Comité Nacional, as asembleas locais e provinciais do partido elaboraron as súas propostas de listas. Dende A Coruña chegou unha candidatura encabezada por Francisco Caamaño, quen mantivera ata o final aberta a posibilidade de optar á Xunta, con María Debén como número dous. Non figuraba na lista o ex conselleiro José Luis Méndez Romeu nin tampouco o barbanzán José Manuel Lage Tuñas, un dos deputados socialistas máis activos nos últimos anos. Vázquez propúxose emendar a proposta para introducir a Romeu e Caamaño, aliado seu no congreso de marzo, resistiuse ata o punto de amagar coa rebelión. Pero o tirapuxa caeu, de novo, do lado do do Carballiño. Méndez Romeu será o número dous. A tregua escenificouse cunha aperta entre Vázquez e Caamaño ante as cámaras no recibidor do hotel compostelán no que, na mesma tarde deste luns, José Blanco dixo polo baixo: "estámoslles axudando", en referencia ao efecto que no PP teñen as liortas intestinas no socialismo. Solventada a introdución de Romeu da comisión nacional de listas saíu unha relación final na que Caamaño mantivo a ausencia de Lage, quen lle disputara o liderado provincial do partido, así como doutros representantes do sector crítico coruñés. A xuntanza do Comité Nacional, inmediatamente posterior, deulle tamén o seu visto e prace a outras modificacións, como o ascenso de Carmen Gallego ao número 4 de Pontevedra -ocupábao un afín a Modesto Pose, contrario a Vázquez que renunciou a dar a batalla pola candidatura-. Por Lugo a cabeza de cartel será Concepción Burgo, que xa foi parlamentaria na lexislatura que remata, e por Ourense o número un será o propio candidato á Presidencia da Xunta. Vázquez enfila a que hai tres anos era vista como unha improbable batalla: a de optar á Presidencia da Xunta Mentres, dende Lugo, o PP celebraba unha xunta directiva provincial que incluíu unha torta de aniversario para Feijóo e chanceaba nas redes sociais sobre o "sufrimento" do PSdeG para compoñer as súas candidaturas, os socialistas continuaban a maratoniana xuntanza do seu tenso Comité Nacional, que se estendeu durante case cinco horas. Despois de gañar outra carreira de resistencia, de novo ateigada de curvas e tras a que volveu quedar xente polo camiño, Vázquez enfila a que hai tres anos era vista como unha improbable batalla: a de optar á Presidencia da Xunta nun, cando menos, aberto panorama electoral.


Summary: O 30 de abril de 1977, a Praza de Maio de Bos Aires acollía un protesto de nais contra as persecucións, ameazas, secuestros e desaparicións dos seus fillos e fillas. Cando se fan 39 anos, volven reunirse, como todas as quintas feiras, na praza que deu nome ao movemento contrario á ditadura militar.

Con panos brancos, a Asociación Nais da Praza de Maio conmemorará este sábado o inicio do movemento de resistencia político contra a ditadura militar após a represión e desaparición sufrida durante o réxime de Rafael Vilela (1976-1981), caracterizado por unha constante violación dos Dereitos Humanos e por cometer crimes de lesa humanidade. Todo comezou un 30 de abril de 1977. Un total de 14 mulleres tomaban a Praza de Maio de Bos Aires para reclamar a volta dos seus fillos e fillas desaparecidas. A partir de entón, este emblemático espazo –situado fronte á Casa Rosada, a sede do Goberno do país- tornouse no seu territorio; as quintas feiras, nos seus días de loita e os panos branco, na súa identificación. Após de 39 anos, as Nais, moitas delas aínda con fillos e fillas desaparecidas, ampliaron a súa loita contra a impunidade arredor de todo o mundo e contra o neoliberalismo. Convertidas en símbolo da democracia na Arxentina, non houbo represión, nin cans nin golpes que as vencesen. E, a día de hoxe, seguen a reclamar xustiza polas 30.000 persoas desparecidas durante a ditadura.


Summary: O Concello de Carballo organiza a novena edición do premio a artigos xornalísticos normalizadores, no que Praza é medio colaborador. O premio é de 1000 euros e o prazo para remitir os textos remata o 11 de abril.

O Concello de Carballo, desde o seu Servizo de Normalización Lingüística (SNL) e en colaboración cunha ducia de medios de comunicación, convoca o IX Premio a artigos xornalísticos normalizadores, un certame xa consolidado que ten como obxectivos promover a reflexión sobre a situación social da lingua galega, crear espazos nos xornais para analizar e fomentar o uso e prestixio do idioma galego e promover o seu uso na prensa. Ao certame pódense presentar artigos xornalísticos inéditos de opinión que traten algún tema concreto relacionado coa situación sociolingüística do noso país, co fomento da lingua galega, co seu estatus, co argumentario a prol do uso do galego, coa lexislación e os dereitos lingüísticos, con experiencias sociolingüísticas concretas, con propostas para o impulso do uso e prestixio social do galego, con experiencias útiles ou favorables para a dinamización da lingua, coa política lingüística en xeral ou nalgún ámbito ou situación determinada, etc. Os artigos deberán ter entre 1.800 e 3.300 caracteres con espazos incluídos. O prazo de admisión está aberto ata o 11 de abril de 2013. En edicións anteriores foron premiados autores como Xurxo Carballido, Olga Patiño, Ana Barreiro, Ramón Vilar Landeira, Miguel Mosquera, Séchu Sende, Kiko Novoa, Xesús Fraga, Pilar García Negro, Marica Campo, Marcos Abalde ou Carlos Callón Outorgarase un premio económico ao artigo gañador, dotado con 1.000 euros, ademais da difusión nos doce medios colaboradores coa iniciativa: De Luns a Venres, Diario de Bergantiños, Dioivo, El Correo Gallego, Galicia Confidencial, La Opinión de A Coruña, La Voz de Galicia, O Compás, Praza Pública, Que pasa na Costa, Sermos Galiza e Tempos Novos. En edicións anteriores foron premiados/as autores/as como Xurxo Carballido, Olga Patiño, Ana Barreiro, Ramón Vilar Landeira, Miguel Mosquera, Séchu Sende, Kiko Novoa, Xesús Fraga, Pilar García Negro, Marica Campo, Marcos Abalde ou Carlos M. Callón. Todos os artigos premiados tiveron unha gran repercusión, xa que foron publicados e difundidos por todos os medios colaboradores cada ano. As bases completas poden consultarse no sitio web do Concello de Carballo. Tamén se pode obter máis información no Servizo de Normalización Lingüística, no teléfono 981 704 304 ou no enderezo electrónico normalizador@carballo.org. Bases do premio (.pdf)


Summary: O Proxecto Terra festexa o seu décimo quinto aniversario cunha exposición itinerante por Galiza para divulgar a súa labor nos centros educativos, a cal tratou de aportar coñecemento sobre a orografía galega e o seu urbanismo, para mellorar a formación que a cidadanía ten dos espazos que habitamos, dende cativos. Vídeo no interior.

Ao longo deste 15 anos o Proxecto Terra elaborou recursos para a educación primaria, secundaria e infantil. Agora, nesta exposición preséntanse os novos recursos educativos elaborados sobre a paisaxe. De aí xorde o seu título: "PAGUS. Galicia, un país de paisaxes", exposición que fala do plan elaborado para educación secundaria e "Sabela e as zocas máxicas", correspondente á educación infantil, que se levarán a cabo en escolas e institutos a partir do mes de setembro, co comezo do novo curso. Xosé Manuel Rosales, coordenador xeral do Proxecto Terra, conversou co Sermos Galiza para nos debullar o labor deste proxecto nos seus 15 anos de historia: "O Proxecto Terra sempre envía a todos os centros de Galiza, sexan públicos, privados ou concertados, todos os recursos educativos", di Rosales quen tamén focaliza no concreto destes recursos: "Este ano temos un libro con documentación na que se recollen 15 paisaxes de Galiza, coas que se pretende amosar a diversidade e a realidade territorial do país, introducindo os conceptos básicos que a expliquen." As Fragas do Eume, Allariz ou o Caurel son algúns dos lugares de destino aos que tamén se lle suman Guimarães e Porto O labor pedagóxico do Proxecto Terra nos centros complétase co intercambio de alumnado. Trátase de excursións de dous días que leven o alumnado por diferentes lugares da Galiza e do norte do Portugal, para que deste xeito, e co estudo previo nas aulas, coñezan de primeira man a realidade paisaxística do país. "Nós o que pretendemos transmitir, esencialmente, é que o alumnado entenda que no noso país cos mesmos recursos, os resultados variarán en función de como os xestionemos", explicou Rosales argumentando a importancia do coñecemento destes recursos á hora de saber como os empregar de xeito sostíbel. As Fragas do Eume, Allariz ou o Caurel son algúns dos lugares de destino aos que tamén se lle suman Guimarães e Porto. Xosé Manuel Rosales: "Pretendemos que o alumnado entenda que no noso país cos mesmos recursos, os resultados variarán en función de como os xestionemos" O obxectivo da exposición é visibilizar o traballo que se está a facer nas aulas e expoñer os coñecementos que se inclúen nos recursos educativos, ao tempo que os divulgan a toda a cidadanía interesada. Para unha experiencia maior, a exposición vén acompañada de códigos QR, que permitirán aos máis interesados, ampliar a información mediante os contidos que están actualizados na páxina web do proxecto: proxectoterra.coag.es A exposición foi inaugurada xa o día 6 de xuño na Coruña e chegou a Santiago de Compostela o día 20, onde estará até o 27. De Santiago a exposición itinerará cara Pontevedra. Alí estará do 28 de xuño ao 4 de xullo. Logo irá a Vigo, do 5 ao 11 de xullo; a Ourense, do 12 ao 18 de xullo; a Allariz, do 19 ao 26 de xullo e a Lugo onde estará do 27 de xullo ao 2 de agosto.


Summary: Os datos non deixan lugar a dúbidas sobre os resultados da xestión de Núñez Feixoo na Xunta. Os diversos indicadores retratan unha Galiza con moito menos emprego, máis desigualdade e cunha fenda cada día maior coa media do Estado español e da Unión Europea. Nós Diario recolle as cifras destes últimos 13 anos de Feixoo.

Emigración 73.512 mozas e mozos galegos de entre 16 e 29 anos víronse obrigados a abandonar a Galiza camiño da emigración entre 2009 e 2019. Segundo recolleu o Consello Económico e Social no seu informe sobre a empregabilidade da mocidade na Galiza, a maior parte dela, 48.298 persoas novas, desprazáronse a diversos puntos do Estado español, recalando o grupo máis numeroso en Madrid, sendo o destino de 24.214 outras partes do mundo, moi particularmente os países tradicionais de acollida da emigración galega en Europa. Traballadoras e traballadores autónomos 23.213 autónomos desapareceron na Galiza desde marzo de 2009. Se nesa data o número de traballadoras e traballadores por conta propia ocupados chegaba a 231.158, a cifra reduciuse até 207.945 en febreiro de 2022. Neste sentido, 2010 -con 7.457 empregos menos-, 2011 -con 4.637 menos- e 2012 -con 3.173 menos- foron os peores anos para o colectivo, que non conseguiu recuperar as baixas nos exercicios seguintes. Así, resulta significativo que en ningunha anualidade deste período, agás en 2021, aumentou o número de empregados no réxime de autónomos. Emprego na industria 33.555 foron os empregos destruídos na industria, habendo 154.860 persoas ocupadas neste sector en decembro de 2008 e 121.305 na actualidade. Así, A economía galega. Informe 2019/2020, un traballo elaborado polo Instituto de Estudos e Desenvolvemento da Galiza (Idega) da USC, certifica a desaparición de 2.470 empresas no período e "reflicte unha preocupante caída na actividade industrial", pasando o Índice de Produción Industrial (IPI) de 140,1 en 2007 a 105,1 en 2019 e marcando unha baixa de 35 puntos. Explotacións gandeiras 15.986 explotacións gandeiras de bovino son as que se perderon na Galiza desde 2010. Mentres nesa anualidade mantíñanse activas 45.268 explotacións de gando bovino -5.753 estaban centradas na ceba, 12.759 no leite, 24.584 na carne, 461 no leite e na carne e 79 na recría de xovencos- en 2020 contábase con 29.282 granxas de bovino, 3.295 das cales estaban dedicadas á ceba, 6.586 ao leite, 18.879 á carne, 461 ao leite e á carne e 79 á recría de xovencos. Débeda pública 7.760 millóns de euros é o incremento que experimentou a débeda pública galega desde que Núñez Feixoo chegou á Presidencia da Xunta. En 2008 a débeda estaba en 3.954 millóns, representaba 6,80% do Produto Interior Bruto (PIB) e unha carga para cada habitante de 1.429 euros. Doce anos máis tarde, a débeda pública chegou a 12.207 millóns, equivalendo a 18,72% do PIB e anotando unha contía de 3.680 euros por habitante. Atención Primaria 74,8 millóns de euros menos de investimento ten a Atención Primaria na actualidade a respecto de 2009. Mentres que nos orzamentos de 2022 a Xunta da Galiza consignaba 1.389 millóns de euros para a Primaria, en 2009 esa cifra era de 1.436 millóns, que coa suba do Índice de Prezos do Consumo (IPC) equivalerían hoxe a 1.619 millóns. Segundo os datos fornecidos polo Ministerio de Sanidade para 2018, último ano con cifras, a Galiza destina á Atención Primaria 182,3 euros por habitante, situándose só por diante de Madrid e Illes Balears. Dentista 359.800 galegos e galegas non puideron acudir ao dentista por carecer de medios económicos para facer fronte ao pagamento da consulta. A Enquisa Europea de Saúde 2020 indicaba que 284.400 residentes na Galiza acudiran a unha consulta de odontoloxía nos últimos tres meses e 922.900 no último ano. Porén, 1.134.400 galegos e galegas afirmaban non ter recibido asistencia dental no último ano e 18.700 non ter acudido ao dentista en toda a súa vida. Enerxía 2.696 millóns de euros foi o que ingresaron as empresas enerxéticas en 2021 polas plantas de xeración eléctrica que posúen na Galiza. As compañías máis beneficiadas por esta operativa foron Iberdrola, Naturgy, Endesa e Acciona, todas elas con sede fiscal en Madrid, onde tributan polos beneficios obtidos na Galiza. 28,1% do total da electricidade producida no país dedicouse á exportación, sendo a capital do Estado o territorio máis beneficiado. Aforros 26.833 millóns de euros foi o aforro das galegas e galegos expatriado polo sector financeiro nos tres primeiros trimestres de 2021. Segundo os datos do boletín do Banco de España, o total dos depósitos custodiados polos bancos con actividade na Galiza é de 74.481 millóns de euros, representando os créditos das mesmas entidades 47.648 millóns de euros, o que xera un fuga de capitais de capitais de 26.833 millóns. Medios públicos 201 sextas feiras son as que levan protestando profesionais da Corporación de Radio e Televisión da Galiza cos 'Venres negros', denunciando a manipulación informativa. Defende a Galega reivindica que a CRTVG cumpra a lei e exixe que se comporte como un verdadeiro medio público.


Summary: O presidente francés asegurou esta sexta feira que "a masacre química non pode quedar impune" e aposta por promover "a fin dun réxime" que di comete danos irreparábeis contra o seu pobo. Hollande anunciou que conversará esta sexta feira con Obama pois Franza, di, "está pronta" para atacar

Desta maneira François Hollande asume o papel protagonista na ofensiva militar deseñada polos EUA contra o goberno sirio após a Cámara dos Comúns británica rexeitase a intervención do Reino Unido. "A masacre química de Damasco non pode nin debe quedar impune", afirmou o mandatario francés esta sexta feira. François Hollande amosouse disposto a acompañar aos EUA no ataque militar contra Siria para evitar, dixo, "unha escalada que banalice o uso destas armas [químicas] e as ameazas doutros países". Hollande: "Se o Consello de Seguridade é incapaz de axir formarase unha coalición" "Se o Consello de Seguridade é incapaz de axir", sinalou Hollande, "formarase unha coalición" que ao seu entender debe ser "o máis ampla posíbel". Se ben recoñece que non todos os países están preparados para imporen "unha sanción acaída", Hollande asegura que "Franza está pronta" e adoptará unha decisión "en estreita colaboración cos seus aliados". Inquirido a respeito do rexeitamento amosado polo Parlamento británico --segundo recolle o diario Le Monde-- o mandatario francés considerou que Franza pode actuar sen o seu aliado británico pois "calquera país é soberano para participar ou non dunha operación". Aliás, anunciou que manterá unha conversa "profunda" con Barack Obama da que podería saír a data da ofensiva. Algúns medios estadounidenses fixan o inicio do ataque na vindeira cuarta feira.


Summary: Lamenta que a formación conservadora intente "desprestixiarme" cunha campaña "vil e denunciábel" acusándoo de recibir contratos por "amiguismo".

Kiko Da Silva é un dos nomes de maior recoñecemento e prestixio no mundo da banda deseñada galega. O debuxante vén de anunciar que demandará o PP por afirmar que recibe contratos do Concello de Pontevedra por "amiguismo", referíndose ás acusacións feitas por Rafa Domínguez, portavoz do PP pontevedrés. O ilustrador sinalou que as dirixentes do PP "terán novas dos meus avogados" e criticou que o PP estea nunha campaña "vil e denunciábel" para desprestixialo. Da Silva fixo parte da candidatura do BNG ao Congreso nas eleccións estatais. O PP acusa o Concello de adxudicar "a dedo" o deseño do cartaz de Entroido pontevedrés por 4.400 euros ao debuxante. O ilustrador lembra que o contrato non é só polo cartaz senón para encargarse de toda a campaña de imaxe das festividades do Entroido en Pontevedra. Lembra que a mesma modalidade de contratación foi empregada polo Concello de Marín, onde goberna o PP. "Rafa Domínguez, está intentando facer crer a sociedade pontevedresa que fago todos os carteis do Concello, que vivo do Concello, e danme traballo porque simpatizo coa forza política que goberna no Concello de Pontevedra. Levo traballando coma ilustrador e historietista profesional dende 1998, teño unha longa carreira profesional, e se me chaman para facer un traballo é por todo iso, non pola miña ideoloxía política", indicou. O ilustrador puxo á venda o orixinal do cartaz de Entroido e anunciou que a recadación irá para loita contra o cancro. "Todo o recaudado doareino á investigación contra o Cancro da USC. TODO, incluídos esos 4400 euros que tanto lle molesta ao sr. Rafa Domínguez, que cobre un profesional da ilustración por facer o seu traballo".