Summary: A súa figura era totémica. Recibía os visitantes practicamente espido e deixaba que se internasen no xardín da súa casa, no espigón de Camelle (Camariñas). Alí, o Alemán -Manfred Gnädinger- fora construíndo un monumento de land art, esculturas extraídas dos cons, pintura primitivista. A artista Carmen Hermo homénaxeao nun álbum de debuxos, sinxelamente titulado Man de Camelle.

Publicada por Kalandraka, realizada a carbón, a obra deita unha ollada oblicua sobre Gnädinger, aquel home nado en Radolfzell (Alemaña) en 1936 e que morreu en Camelle, segundo a sabedoría popular a causa da tristeza provocada pola desfeita do Prestige, o 28 de decembro de 2002. Do conreto e do abstracto, do detalle e da vista xeral, de texturas e do figurativo nútrese Man de Camelle. "Carmén Hermo fai non só o mellor retrato do artista na súa natureza", expón Antón Castro no limiar -Man e a natureza romántica da Costa da Morte-, "senón que tamén rende homenaxe a todos aqueles creadores, herdeiros do mauditisme, que habitan na periferia dos grandes circuítos da arte, a pesar da súa xenialidade". Man de Camelle estudara arte en Italia e en Suíza fora docente da materia para persoas con dificultades de integración. A Galiza chegou na década dos 60. "Un artista da natureza, un land artist que poñía en escena, na súa peculiar folie sobre dun promontorio de pedras, fronte ao mar da Costa da Morte, o romanticismo estético de Friedrich Schelling e do mariñeiro da mitoloxía clásica de Hölderlin", delimita Castro este autodidacta "romántico e primitivo". É o que Hermo recolle co seu lapis en Man de Camelle, unha existencia para a arte, dentro da arte. Os seus traballos amoreábanse xusto á beira do Atlántico. Penas redondas unhas enriba das outras, como inauditos monumentos ao mar terríbel, do que o Alemán ficara enganchado en Camelle. Quen primeiramente e durante anos non excedía a consideración de lunático foi, aos poucos, valorado por veciñanza, curiosos ocasionais, propios e estraños. O labor de Carmen Hermo tamén tivo que ver con este regreso a Man. "Lexitimar a súa obra e defendela e facelo no contexto internacional da arte e a natureza", escribía en 2010 como presentación do proxecto Investigadores para Man. Antes de Man de Camelle, o poeta Xoán Abeleira publicara a súa propia lectura do home e do artista: A pegada de Man (Xerais, 2006). Un documental, Manfred, o alemán de Camelle, dirixido por Bernardo Cequera, recolleu a súa vida. E, desde 2014, o proxecto Man. Mar, arte e natureza fai por preservar o seu legado na propia casa e na Rede. Nota: Man de Camelle na súa casa de Camelle.


"En Roma solicitara ser recibido polo papa dos cristianos e non gañara senón dúas fortes pancadas no pescozo por parte dun cura grande e lambón que lle chamou impostor e falsario." (Os escuros soños de Clio, Carlos Casares). Nin o tal Pedro Sánchez, nin o vasco, nin a insulsa contrincante andaluza -obrigada a engulir o andazo das primarias- son quen de espertar o máis mínimo interese no meu enferruxado e adormecido pensamento. Se acaso unha vulgar curiosidade. Mais de algo hai que falar. Porque, cando os días renden máis da conta cómpre levar o caletre cara algures, para ocupar as horas mortas, especialmente nesta primavera de arrepíos enfermizos que, no canto de aflorar unha chisca de esperanza, porfía canto pode para eclipsarnos o amencer que sempre se esfuma antes de insinuarse. E, se por un casual se presentase, só viría para alporizarnos o espírito, mercé á actitude cínica e porcalleira da caste de paxaros, con plumaxe escura e crista de ministros, que infestan a evidencia con pérfidas artimañas, porque están demasiado afeitos a emboutar aquilo que non lles pertence coa fedorenta cotra que eflúe dese inhóspito lugar coñecido como "as cloacas do Estado". De maneira que, volvendo ao caso, e descartado ao vasco e á andaluza, sería desexable que o tal Sánchez fose capaz de estirar as costuras do seu ideario e dar algo de si –entendendo por algo o "case nada"- para armarse do valor necesario e distanciarse dos que controlan o cotarro, ata posuír a coraxe de remelarse contra os que pretenden embebedarnos coa substancia que emana dos miolos de determinados gardiáns da patria, empeñados en facernos crer que ese líquido, escuro e alodado, que enche os regatos do sistema e as páxinas da información mangoneada é máis limpo cá propia auga potable. Ah! Contoume o meu tío Lisardo que, alá polos mediados dos sesenta, cando o ditador portugués, António de Oliveira Salazar, se decatou da existencia de milleiros de portugueses esfameados, pediulle aos seus asesores que lle trouxesen propostas para sacar ao país da indixencia. Deseguida agromou un ocorrente, coa idea de que a mellor maneira de acabar coa penuria dos lusitanos era declararlle a guerra aos Estados Unidos de América e, ao perdela, Portugal converteríase de inmediato nun novo estado da Unión, acabándose así a fame para sempre. Mais, como nunca hai dous sen tres, pronto apareceu o tocagüevos que non tardou en replicarlle: «E se gañamos?» Corolario: No sistema que nos envolve hai pouco sitio para os que, coma o tal Sánchez, corren para fuxir e non para chegar. Porque se perde, non vai dar escapado da tunda que lle propiciarán os da súa casa e os encargados de contarnos o que pasa. E porque se gaña, non vai ser quen de aguantar as picadelas dos galos vellos que seguen campando no alto do poleiro.


Summary: Traballadoras do Hospital Marítimo de Oza diríxense ao Comité de seguridade e saúde do Complexo Hospitalario Universitario da Coruña para denunciar a "grave" situación após unha denuncia admitida pola Valedora do Pobo.

Traballadoras do Hospital Marítimo de Oza están a recoller sinaturas para denunciar a "grave e lamentábel" situación na planta de "crónicos complexos", onde aseguran que existe un "risco para a saúde" das pacientes e do persoal "polo contaxio e propagación da COVID-19", nunha carta dirixida ao Comité de seguridade e saúde do Complexo Hospitalario Universitario da Coruña (CHUAC) á que tivo acceso Nós Diario. A acción das profesionais sanitarias e non sanitarias do hospital de Oza chega após a denuncia presentada á Valedora do Pobo sobre o incumprimento dos protocolos ditados polo departamento de Medicina Preventiva na crise do coronavirus. Unha queixa presentada por un profesional que se contaxiou da COVID-19 no exercicio do seu traballo e que se investigará desde a Valeduría, como xa publicou onte Nós Diario. No seu escrito, as traballadoras poñen de manifesto os "numerosos" casos positivos de COVID-19 que se detectaron nesta planta do hospital "nos últimos 15 días". Recopilan un total de 14 casos, unha cifra que cualifican como "notábel". Desta maneira, explican que mentres estes casos son sospeitosos non confirmados teñen que atendelos "sen as medidas de protección axeitadas". "Tanto as máscaras FFP2 como as batas plásticas e gafas", sinalan, "teñen que usarse en varios turnos porque non hai dispoñibilidade". Así mesmo, reiteran ao Comité de seguridade e saúde do CHUAC, centro do que dependen, "que se carece de todo tipo de medios ou instrumentos para facer fronte á situación, non só EPIS senón test medianamente fiábeis" e solicitan que "tomen de forma inmediata as medidas pertinentes para preservar o dereito á saúde das traballadoras". Tamén reclaman os medios de protección "necesarios" para realizar o seu traballo "sen riscos" e evitando os contaxios do coronavirus.


Summary: Desta volta traemos varios apuntamentos sobre topónimos e apelidos como Figueira, Filloi, Fontes, Froxán... Publicamos, ademais, a entrevista que lle puidemos realizar a María Xesús Froxán Parga, profesora na Universidade Autónoma de Madrid, doutora en psicoloxía e autora dun bo número de obras que tratan sobre a conduta humana, a depresión e outros temas. Os documentos aquí citados van do ano 927 a varios do século XVI, entre eles, un bo número de finais da plena Idade Media.

Un texto do 23 de decembro de 927 que forma parte do Tombo de Celanova trata da restauración da vida regular dun mosteiro con advocación a San Salvador, localizado preto da cidade de Lugo, que fundara o abade Quintila. Tal empresa protagonízana varias persoas principais do reino xunto co conde Gutier Menéndez, pai de San Rosendo. Entre os lugares citados en tal documento está a vila de "Figariola in valle Morratio iusta mare" (se cadra, A Costa de Figueirón, na parroquia bueuesa de Beluso). Este topónimo Figariola vénlle ao lugar pola presenza de figueiras (ficaria) de modo que a terminación –ola, para formar o diminutivo, guiándonos por Gonzalo Navaza, daría topónimos como Figueiroa, Figueiroá, Figueiró e incluso Figueirón. Así e todo, ímonos centrar en Figueiroa, xa que será usado tamén como apelido. Na Galiza existen 21 entidades de poboación con este nome, así como tres freguesías: San Miguel de Figueiroa (Abegondo), San Paio de Figueiroa (Arzúa) e San Martiño de Figueiroa (Cerdedo). Porén, cómpre sinalar que a parroquia de San Paio da Estrada até non hai moito era coñecida igualmente como San Paio de Figueiroa. Serve para exemplificar esta afirmación un documento do 10 de decembro de 1528 polo que Maior Rodríguez, viúva de Pedro Peiteado, lle vende ao cóengo Gómez Rodríguez os bens "que a mi me pertenesçen en las felegresía de San Martino de Barbudo, e San Martino de Callobre, e de Santa María d'Aguiòòs, e de San Payo de Figueyroa". Da presenza de figueiras ('ficaria') xorde o topónimo Figariola, que deriva en Figueiroa Aquelas entidades de poboación daríanlles apelido a non poucas familias galegas. Na actualidade, ao longo de 70 concellos distribúese na forma non normativa Figueroa, que usan case 5.000 individuos. Nigrán, Redondela, Gondomar, Lousame, Muxía, Mos, Ponteceso e Cangas encabezan a listaxe de municipios segundo a súa porcentaxe. A forma correcta aparece en moitos documentos galegos, mais achegamos aquí o extracto dun, de 1512, que reza así: "Sepan quantos esta carta de arrendamento viren como yo, Juan de Paz, veciño de Moyraime, por poder que he e tengo del muy reverendo padre et abad de Sant Benito de Valladolid, e de Lopo Rodrigues de Rucabo, en su nombre, para lo adelante contenydo, fago, arrendo e arrendo a vós Pero de Figueyroa todo ho lugar de Figueyroa Minos (...)". Moitísimo menos significativo polo número de persoas que así se chaman é o apelido Filloi; de feito, non ascenden a máis 370 pero maioritariamente na forma castelanizada Filloy. Forcarei, Silleda, A Estrada e Cerdedo son catro dos once municipios nos que se asentan. E, a respecto do topónimo do que deriva, cómpre informar que unicamente existen dúas entidades de poboación, unha en Santa María de Aciveiro (Forcarei) e outra en Santiago de Farbán (Sarria). Poucos datos temos deste apelido, aínda que podemos citar entre os persoeiros ilustres o escritor arxentino, de ascendencia galega, Juan Filloy Grange (1894-2000). Prolífico en todos os xéneros (novela, narrativa, artigos, ensaio, poesía, teatro, tradución...), este centenario autor chega a publicar uns cincuenta títulos. Un tal don Paio das Fontes ("domnus Pelagius das Fontes") é citado nun documento de 1158 Da Fonte, Fonte e Fontes son outros apelidos tamén con obvia vinculación toponímica. Procedente do termo latino fonte, non menos de nove parroquias están relacionadas con esa etimoloxía, igual que unhas 400 entidades de poboación. No que atinxe aos apelidos, a forma Fonte é usada por 386 persoas en 15 concellos; Fontes ten 74 ocorrencias nun total de seis municipios; e Dafonte chega a ser usado por 660 persoas en 25 concellos. Porén, están moito máis difundidos os apelidos castelanizados Fuente (3.035 individuos distribuídos en 94 concellos) e Fuentes (8.292 en 144). Dentro do contexto histórico tal "nome de familia" aparece nunha restra de documentos medievais vinculados ao mosteiro de Toxos Outos. Nun, da primeira metade do século XIII, asina un cóengo de Sar chamado "Johannes Martini de Fontibus", o mesmo que noutras ocasións aparece como testemuña, co nome de "Johanne Martini dicto de Fontibus", isto é, alén do patronímico (Martínez) emprega a cláusula "da Fonte". Nas últimas vontades de Pedro Muñiz, crego de San Vicenzo de Cespón, pronunciadas o 12 de marzo de 1263, é testemuña Johannes Muniz de Fonte Cova (lembremos que Fontecova é un lugar da referida parroquia). Porén, un dos documentos máis vetustos vinculábel con este tema, que leva data de 1158, ten que ver coas últimas vontades de Pedro Seco, nas que se cita unha persoa destacada chamada "domnus Pelagius das Fontes". Como último exemplo queremos traer até aquí a "Iohanni Petri da Fonte", foreiro do cenobio de Montederramo por 1207. Como observamos, adoitaba ser costume engadirlle ao patronímico a denominación "da Fonte", forma que logo sería castelanizada en de la Fuente. Tamén hai que sinalar no proceso de simplificación dos apelidos un feito interesante. Logo desta castelanización sinalada poden desaparecer a preposición e o artigo e transformarse o substantivo singular no seu correspondente plural (Fuentes). Non resulta estraño que persoas forasteiras poidan pouco a pouco galeguizar os seus apelidos por mor dun obvio contacto coa nosa propia cultura, que ao principio sería máis ben un resultado informal e cotián que un raro proceso descastelanizante. Serve de exemplo un "Juan de Fontes, vezino de la villa de Medina de Rioseco, en el Reyno de Castilla", segundo se verte nun documento notarial de Santiago de Compostela do 16 de xuño de 1541. Así e todo, cómpre ser prudentes, pois tamén pode ocorrer que sexa un xeito "coloquial" para denominalo ou que se trate realmente dun galego asentado no reino de Castela. Froxán, Forxán e Forxáns derivan do antropónimo masculino "Froia", como sinala Ana Isabel Boullón Por outra banda, a asimilación do topónimo para formar o "nome da familia" certifícase nun texto, do 26 de maio de 1570, segundo o cal o fidalgo Antón Rodríguez de Casal de Raros adquire de Antón da Fonte certo cereal sobre o lugar de Cima da Fonte: "(...) yo Alonso da Fonte, vezino de la felegresía de San Miguel de Moreira, digo que por quanto hes mýo propio, diezmo a Dios (...) el lugar e casas que se dize de Cima da Fonte, donde al presente vivo (...), bendo e doy en esta benta por mí e mis herederos a Antonio Rodrigues de Casal de Raros, vezino de la çib-dad de Santiago (...) siete ferrados de pan, la mytad de centeno e la mytad de mijo (...) sobre el dicho lugar e casas da Fonte". Un dos personaxes máis destacados da historia galego-arxentina foi o enxeñeiro Pedro Antón Cerviño Núñez de la Fuente, natural de Campo Lameiro e oriúndo de Cuntis por liña materna. No plano actual, queremos facer mención da ferrolá Rosa Méndez Fonte, investigadora na Universidade Fernando Pessoa (O Porto). Seguindo a orde alfabética, cumpriría analizar os topónimos e apelidos Froxán, Forxán e Forxáns, ambos derivados do antropónimo masculino Froia, como sinala Ana Isabel Boullón Agrelo. No plano toponímico sinalaremos que Froxán se localiza en sete entidades de poboación e Forxán, en oito. Como apelidos, vémolos nun arrendamento do 7 de xaneiro de 1557 no que o escribán compostelán Xoán García Branco, por poder que ten de "Alonso Froján, curador de los hijos que fincaron de Sueiro de Forján", lle concede a "Hesteban de Sosa (...) una casa en que solía bebir Veatriz Afonso, que está sita en la plaza del Colegio desta çiudad". Do texto tiramos polo menos unha conclusión: as formas Froxán e Forxán adoitan ser a mesma, pois esta vacilación nos apelidos tamén se observa na toponimia. No entanto, nos textos da plena Idade Media –bebendo da información do mosteiro de Toxos Outos– aparecen as formas Frogiam (ano 1136), Frogian (1140) e Froyam (1232) vinculadas ao lugar de Freán (San Mamede de Carnota). As formas "Frogiam" (ano 1136), "Frogian" (1140) e "Froyam" (1232) vincúlanse con Freán (San Mamede de Carnota) Desa entidade, así como doutras homónimas, deriva o apelido Freán, con certa presenza nas terras do Incio. Concretamente úsano 92 persoas. Porén, os apelidos Froxán, Forxán e Forxáns (nas formas Froján, Forján e Forjanes), contan con 305, 425 e 15 ocorrencias, respectivamente. As áreas de maior influencia son: Outes, Lousame, Caldas e Noia, para o primeiro dos casos; A Baña, Negreira, Brión e Rois, para o segundo; e tanto Vigo como Vilardevós, para a forma Forjanes. Usou o apelido Froján o ex-delegado provincial de Medio Ambiente pola provincia de Pontevedra e investigador do grupo Esculca (da USC) Juan Francisco Froján Fontán (1963-2020). Igual que o persoeiro anterior, natural de Caldas de Reis tamén é a doutora en psicoloxía María Xesús Froxán Parga, profesora titula da Universidade Autónoma de Madrid. María Xesús Froxán: "Defendo os valores supranacionais que posúen as culturas propias de cada lugar" -Vostede reside en Madrid e é profesora da Universidade Autónoma. Cando e por que decide restaurarlle o seu nome a forma galega? Eu mudei o nome a María Xesús cando tiña, aproximadamente, 14 anos. Ao cambiar a lei tiñamos a oportunidade de poñer o nome como un quixese. Na miña casa eran todos moi galeguistas así que encantados de que a nena pequena decidise poñerse María Xesús. Xa estando en Madrid, non hai moito, non lembro moi ben o ano, mudei tamén o apelido para a forma correcta. Fundamentalmente porque creo que Froján é un apelido que soa moi forte, coido que o son do "j" é o peor do castelán, así que podéndome poñer Froxán resultábame moito máis fermoso e moito máis próximo ao que eu creo que é o meu apelido na súa orixe. -Cal foi a sensación que persoalmente tivo vostede? Satisfacción talvez? Como o tomaron os seus familiares? Na casa sentou moi ben, tanto é así que llo comentei tamén á miña filla, que se chama Xiana Santacreu Froxán. Pareceulle moi ben e mudámolo as dúas. Mais o proceso resultou incluso un pouco difícil porque para cambiar o dela o pai debía autorizalo. Pero non houbo ningún problema. Foise ao rexistro e fíxose. Ademais gustábame así o apelido, gustábame que fose galego galego e, sobre todo, cunha pronuncia galega. Por outra banda, a miña familia de Caldas de Reis sempre foi moi reivindicativa co idioma. Na miña casa líase en galego e o meu pai, que era o médico da vila, dirixíase aos pacientes neste idioma, malia que na casa nos falasen en castelán. Pero a lectura e a cultura eran sempre galegas. Cando mudei o nome e tamén o apelido todos estiveron encantados, por iso o meu irmán sempre lle está a dar voltas: Ai, tería que cambialo eu tamén! -Entendo que hai un momento que o profesorado a coñece como María Xesús Froján e outro no que pasas a ser chamada María Xesús Froxán. Cales foron as reaccións? En Madrid case ninguén é capaz de pronunciar María Xesús, e peor se a continuación vai un apelido como que o teño. O clásico comentario entre o profesorado é: "Ya resulta difícil decir María Xesús y ahora te pones Froxán. Para nosotros es imposible decir tu nombre correctamente". -Considera que resulta necesario que a xente tome conciencia de exemplos como o seu? Eu creo que é fundamental. Por unha parte é un orgullo ter un apelido distinto, bonito. Por iso hai que restauralo como era, como así hai que facelo con outros, buscándolle a sonoridade propia e característica do galego. Por outra banda, reivindico acotío os valores culturais e lingüísticos, por iso sempre me presento como unha galega militante. A pesar de que vivo en Madrid desde hai moitos anos, o meu pensamento sempre está en Galicia. A miña filla estudou alí, agora volveu... O meu paso por Madrid é efémero, aquí non vou deixar rastro. É moi importante a sensación de ser galega, de reivindicar o galego, moito máis aló dos lindes xeográficos e das fronteiras. Son "nacionalista cultural", non dende o punto de vista político. O que nos fai diferentes dos animais é a pertenza a un lugar, a unha cultura, a existencia duns valores comúns. Por iso defendo –non tanto xa o territorio– senón os valores supranacionais que posúen as culturas propias de cada lugar.


Summary: O coordinador federal de Izquierda Unida fai un chamamento á desesperada para tratar de conformar un grupo parlamentar propio de IU. Para iso, é imprescindíbel a presenza de Yolanda Díaz e dos deputados cataláns da formación política, a día de hoxe integrados no grupo parlamentar de Podemos.

"Necesitamos un grupo parlamentar como auga de maio", admitiu Cayo Lara na mañá do sábado perante o Consello Político Federal de IU. Mais para facer posíbel o grupo parlamentar propio, IU necesita dos parlamentares integrados no grupo de Podemos, é dicir, de Yolanda Díaz, coordinadora nacional de EU, e dos cataláns. Segundo Cayo Lara, conta co compromiso de Ciudadanos e mais do PSOE para permitirlle a IU formar grupo de seu se aos seus dous deputados, Alberto Garzón e Sol Sánchez, se lles unen os membros de IU que se presentaron baixo o paraugas de En Marea –caso de Yolanda Díaz- e de En Comú Podem –caso de Joan Mena e Félix Alonso. IU ten até as 14h deste sábado de prazo para presentar formalmente a súa solicitude O dirixente de IU sinalou que a organización ten até as 14h deste sábado de prazo para presentar formalmente a súa solicitude, co fin de que a Mesa do Congreso estuda a proposta a próxima terza feira. Cayo Lara lembrou a delicada situación económica na que se atopa IU –que se vería abocada a desenvolver un plan de axuste que implicaría o despedimento de traballadores e traballadoras- após ficar sen grupo de seu no Congreso. EU de Arousa demanda a expulsión de Yolanda Díaz por "tránsfuga" Doutra banda, o Consello Comarcal de EU en Arousa solicitou que se lle aplique a Yolanda Díaz o réxime disciplinario da formación política, o que suporía a súa expulsión, por se integrar no grupo parlamentar de Podemos. Os arousáns xa emprazaran a coordinadora nacional de EU a se sumar aos dous parlamentares de IU no grupo mixto. Segundo publica La Voz de Galicia, IU de Arousa ve a situación de Yolanda Díaz, que optou por integrarse no grupo parlamentar de Podemos e non no grupo mixto cos deputados de IU, "un evidente caso de transfuguismo". Advirten, ademais, que consideran rotos os lazos da alianza eleitoral no seo de En Marea.


Summary: O PIB medrou un 0,9% no primeiro trimestre de ano a respecto do primeiro trimestre de 2014. Nese mesmo período a economía española incrementou un 2,7%.

Continúan a se facer públicos dados que poñen en cuestión os discursos de proceso de recuperación acelerada por parte do goberno galego. A semana pasada, a Oficina estatística da UE sinalaba que a riqueza por persoa en Galiza fica 15 puntos por baixo da media europea e 6 por baixo da española. Esta semana, os dados das pensións medias indican que un galego cobra anualmente 1.650 euros menos que un español. E nesta quinta feira as cifras do IGE poñen sobre a mesa que a economía galega medra no que vai de ano a metade que a española, unha fenda importante. O PIB (Produto interior bruto) galego medrou no primeiro trimestre deste ano un 0,5% en relación co último trimestre de 2014, un aumento que no conxunto do Estado español case chega a 1%, ficando nun 0,9 por cento. Se a comparación da evolución do PIB galego entre xaneiro e marzo de 2015 facémola, non cos últimos 3 meses de 2014, senón cos tres primeiros dese ano, a fenda aínda é máis grande: nestes 12 meses o PIB galego medrou un 0,9%, mais no conxunto do Estado foi do 2,7%. Malia estes dados, a Consellería de Facendo afirma, nun comunicado de impresa, que a economía galega rexistra o seu mellor comportamento desde 2007.


Summary: Máis de 120 estudantes de Primaria e Secundaria mantiveron un encontro dixital con Amparo Alonso Betanzos, María Fernández Hermida, Isabel Expósito Pérez e Patricia Mañana Borrazás, catro mulleres galegas que traballan e investigan en ámbitos relacionados coas novas tecnoloxías

O Colexio de Enxeñaría en Informática de Galicia (CPEIG) participou hoxe na oitava edición do Día Internacional das Rapazas nas TIC, ICT-Go-Girls!, na que máis de 120 estudantes de Educación Primaria e Secundaria mantiveron un encontro dixital con catro mulleres do mundo das TIC. A iniciativa estivo organizada polo Centro de Supercomputación de Galicia, en colaboración co CPEIG, a Secretaría Xeral de Igualdade da Xunta, a Asociación de Mujeres Investigadoras y Tecnólogas e a Asociación.GAL. Amparo Alonso Betanzos, María Fernández Hermida, Isabel Expósito Pérez e Patricia Mañana Borrazás, catro mulleres galegas que traballan e investigan en ámbitos relacionados coas novas tecnoloxías, compartiron a súa experiencia e responderon ás dúbidas das máis de 120 estudantes galegas que participaron. O evento foi creado para motivar ás novas xeracións de mozas co fin de que consideren as TIC, as Tecnoloxías da Información e a Comunicación, como un ámbito axeitado para o seu desenvolvemento académico, investigador e profesional. Potenciar a educación tecnolóxica mitigaría o sesgo de xénero "Os días convulsos que vivimos están demostrando a importancia da informática en moitos ámbitos, como o educativo ou o asistencial. É fundamental potenciar a educación tecnolóxica desde o inicio do proceso educativo, o que sen dúbida mitigaría o sesgo de xénero destas profesións", asegura o presidente do CPEIG, Fernando Suárez. Suárez lembra que a informática "será básica en máis do 75% dos empregos futuros, con independencia do sector e do sexo de quen os desenvolva". E afirma que a carreira pola innovación dependerá da capacidade de atracción de talento e da vocación por fomentar o enxeño, a intelixencia e a imaxinación de toda a mocidade. Intelixencia artificial e videoxogos Durante o encontro virtual Amparo Alonso, catedrática de Ciencias da Computación e Intelixencia Artificial da Facultade de Informática da Universidade da Coruña e presidenta da Asociación Española de Inteligencia Artificial, explicou ás estudantes como a intelixencia artificial está presente en moitas aplicacións e ferramentas. Ademais, como directora do grupo LIDIA (Laboratorio de I + D en Intelixencia Artificial), partillou con elas detalles dos seus proxectos de I+D en áreas tan diversas como a medicina ou a xestión de incendios. Na súa intervención, a artista dixital María Fernández explicou ás alumnas que a industria dos videoxogos é unha "gran descoñecida", mesmo para xogadores habituais. Faloulles das moitas e variadas opcións laborais que existen no sector, e nas que especificamente traballa como son escenarios, iluminación e guión. Aínda que lembrou que tradicionalmente foi un sector masculino con xogos feitos "por e para homes", referiuse a iniciativas como Women in Games, da que é embaixadora, que promove os videoxogos como unha carreira para mulleres, organiza charlas e apoia ás mulleres nesta industria. Identificar novos restos arqueolóxicos A enxeñeira en telecomunicacións Isabel Expósito describiu ás estudantes o seu traballo coa medida de sinais electromagnéticos, usados para a caracterización de antenas, tan en auxe actualmente polo cambio de frecuencias na TDT, e para que funcionen moitos outros dispositivos electrónicos que se usan a diario, como os móbiles e os ordenadores. Expósito é técnica do laboratorio Antelia, que pertence ao grupo de investigación de Sistemas Radio, recoñecido como grupo de referencia competitiva pola Xunta, que forma parte do AtlantTIC, un centro de referencia a nivel internacional de investigación en Telecomunicacións da Unversidade de Vigo. Nel desenvolven proxectos destinados a dar solución a problemas e facilitar a vida da xente desde a loita contra incendios, a monitorización e localización de persoas maiores no rural ou a trazabilidade de alimentos empregando identificación por radiofrecuencia. Con estas tecnoloxías facemos copias dixitais dos restos arqueolóxicos Pola súa banda, a arqueóloga especialista en novas tecnoloxías aplicadas ao patrimonio Patricia Mañana, coordinadora do proxecto DIMENSO e profesora no Consejo Superior de Investigaciones Científicas (CSIC) relatou ás alumnas como foi o proceso de aplicar e traballar coas tecnoloxías na arqueoloxía. Mañana é especialista no uso de ferramentas topográficas, sistemas de información xeográfica, escáneres 3D ou fotogrametría. "Estas tecnoloxías axudan a facer copias dixitais dos restos arqueolóxicos e a identificar novos restos, co fin de obter resultados máis precisos, completos e detallados", salientou.


Summary: A situación sanitaria obriga a poboación a realizar sacrificios individuais e colectivos en prol dun obxectivo común, algo que non é novo para Vicky Piñeiro (Cangas, 1983), unha remeira galega que triunfa en Orio e que durante catro anos conducíu 1.300 quilómetros cada fin de semana rumbo Galiza para practicar o deporte dos seus amores.

Como se introduce no mundo das traíñas? Xa desde pequena, con sete anos, comecei a facer piragüismo. O típico de comezar a facer algo de deporte, cos amigos... e así estiven até os 18, que cambiei ao remo. Como foi esa etapa primaria no piragüismo? Moi importante para min, porque cheguei a estar cinco anos no Centro Galego de Tecnificación Deportiva (CGTD) de Pontevedra. A nivel persoal, de convivencia e de exixencia deportiva, para min foron anos bonitos, pero tamén duros, pois tiven que marchar da casa con 12 anos e nas fins de semana saíamos fóra ás competicións, polo que foi un pouco un cambio importante e grande na miña vida, que resulta moi complicado cando perdes a motivación, e por iso tes que buscar outras alternativas. O que me pasou foi, digamos, non inxusto, mais vía que daba voltas e voltas e non atopaba máis que dificultades de todo tipo, polo cal decidinme a buscar un cambio que nese momento me motivase, e atopeino no remo, porque sempre me gustaron o mar e a natureza. Con 18 anos toma o rumbo dun deporte como é o remo que pode parecer similar para os ollos profanos, pero que garda diferenzas considerábeis co piragüismo. Si e non. Cambia sobre todo no que representa o paso dun deporte individual a un colectivo, pero o deporte a alto nivel é igual de sacrificado... e cada vez máis, porque agora hai que facer malabarismos para ser quen de compatibilizalo co traballo e coa túa vida cotiá. Obviamente, e a pesar de que é vostede unha auténtica profesional no sentido de manter un nivel de forma física, de coidarse, ou de adestrar regularmente para prosperar no seu deporte, non o é na acepción de "vivir" desa actividade, estou no certo? Mulleres somos cero as que vivimos disto, nada de nada. Homes, algúns. Máis dun, de feito, a pesar de que baixou todo moito a causa da pandemia da Covid-19, sería inxusto non dicir que nos últimos anos evolucionamos moito, especialmente aquí en Euskadi, pero no sentido de avanzar no eido de chegar a vivir disto, para nada, vexo moi estancada a cousa, a pesar da grande importancia que lle dan ao remo feminino por estas terras. Transmite vostede a impresión de que o seu é un deporte moi importante por eses lares, con moito arraigo... Si. Aquí vívese desde que unha é moi pequena. Ao final, é outro ambiente, a xente móvese no mundo do remo... e o que se forma nas regatas da Concha é algo alucinante, outro universo. Disque case unha cultura. Si, é unha cultura. Tes que velo para crelo. Os meus pais viñeron un ano hai tempo e alucinaron. Daquela aínda remaba para un equipo galego, pois eu comecei remando en Mecos e logo marchei para Cantabria, a vivir alí e a remar en Astillero, trasladándome despois a Biscaia, preto de Bilbao. Non obstante, volvín remar na Galiza, polo que as sextas feiras collía o coche e conducía até a casa para adestrar e volvía os domingos. E así durante catro anos. Durante aquela época remei en Meira un par de anos, mais logo a traíña foi a de Rías Baixas, onde remei tres anos. Ten que gustarlle moito algo para facer sacrificios tan enormes. Que representa para vostede un deporte que a leva a meterse 1.300 quilómetros de coche cada 15 días chova ou faga sol? Eu penso que o deporte dá moito. Permíteche gozar de algo que che gusta, coñecer xente, lugares, outras rutinas, outras cousas... Certo é, tamén, que o deporte sácache moito de cousas que non podes facer, mesmo a unha persoa coma min, que lle gusta moito coidarse e que prefire aproveitar as fins de semana para ir pasear ao monte que saír de festa, pero compensa. Cando dá o salto definitivo a un equipo de Euskadi? En 2015, con Zumaia, e foi unha gran decisión, porque tiven a oportunidade de gañar moitas cousas e vivir experiencias como a da Regada da Concha, que é unha auténtica pasada. As regatas galegas teñen a súa pequena afección, pero aquí coñéceche todo o mundo, e agora coa liga que temos, a Eusko Label, que é televisada e todo, vívese moitísimo máis. Despois de Zumaia estiven un ano parada e logo remei en San Juan antes de dar o salto definitivo a Orio, onde estou agora, e cando gañamos en 2019 os meus pais alucinaron co que é isto, estaban até emocionados. Non é o mesmo que velo pola tele que ao vivo... literalmente, é unha cousa que hai que vela para crela.


Summary: Cinco dos Estados máis pequenos presentes na ONU exixen de China, Rusia, Francia, Gran Bretaña e Estados Unidos que se absteñan de usar o seu poder para frear medidas contra os xenocidios, os crimes de guerra e os crimes contra a humanidade

A Asemblea Xeral de Nacións Unidas analiza pedir aos cinco membros permanentes do Consello de Seguranza --Estados Unidos, China, Francia, Gran Bretaña e Rusia-- que se absteñan de usar o seu poder de veto "diante de medidas a prol de acabar cos xenocidios, os crimes de guerra e os crimes contra a humanidade". A resolución, promovida por Costa Rica, Xordania, Liechtenstein, Singapura e Suiza --que están entre os menores Estados da ONU--, explica que as ríxidas políticas "impiden" que as reunións do Consello teñan "unha acción eficaz". Mais as grandes potencias non se dan por aludidas e xa anunciaron que descoñecerán a iniciativa. A votación na Asemblea, de 193 membros, está prevista para esta fin de semana. É este o principal órgano de deliberación e de formulación de políticas. A representación dos cinco estados considera que non lle corresponde á Asemblea facer tales recomendacións ao Consello de Seguranza. A iniciativa conta con forte apoio de organización non gobernamentais, como a Coalición Internacional para a Responsablidade de Protexer e a Coalición polo Tribunal Penal Internacional (CICC). De saír adiante non será vinculante, mais o impacto político que tería "sería tremento", tal e como recoñeceu o coordenador da CICC, William Pace, quen salientou que "se a Asemblea Xeral adopta a resolución e o Consello de Seguranza implementa as 20 recomendacións será un dos avances máis importantes neste último". Pace engadiu que poderían "salvarse millóns de vidas e evitar un monte de guerras e revoltas nos vindeiros 30 anos". Entre as peticións dos cinco Estados 'menores' está a de exixir dos cinco 'maiores' que expliquen as razóns para recorrer ao veto.


Summary: Bruxelas asegura que non hai ningunha xustificación que limite o dereito a percibir o complemento retributivo por formación permanente unicamente aos profesores funcionarios de carreira

"A normativa reserva, sen ningunha xustificación por razóns obxectivas, o dereito a percibir o complemento retributivo por formación permanente unicamente aos profesores funcionarios de carreira, excluíndo aos profesores funcionarios interinos, cando, en relación coa percepción do devandito complemento, ambas as categorías de traballadores están en situacións comparables". Esta é a sentenza, o estrato fundamental dunha resolución que dá a razón aos sindicatos que levan anos "loitando" contra a discriminación que, ao seu entender, padecían os interinos. A xustiza europea "recoñece agora o dereito do profesorado interino a cobrar sexenios", resumiu a CIG. A resolución do Tribunal de Xustiza da Unión Europea (TXUE) prodúcese tras unha demanda presentada contra a Junta de Castilla y León. O Goberno desta comunidade aseverou, no tribunal, que o sexenio é un complemento retributivo asociado á carreira profesional do persoal docente, que se desenvolve dentro de cada un dos corpos de funcionarios "aos que só poden pertencer os funcionarios de carreira". A Junta sostivo, asemade, que o funcionario interino non está integrado en ningún corpo despois de que o seu nomeamento está asociado a un posto de traballo concreto e determinado, cuxa cobertura é necesario realizar por razóns de urxencia e de interese público. A negativa do TXUE Fronte ás argumentacións do Executivo autonómico, o tribunal considerou que o complemento retributivo por formación permanente -que a Junta asegura que só pertence aos funcionarios- tamén podería considerarse unha condición de traballo, xa que devandito complemento retributivo ten por obxecto estimular a todos os profesores. Todos "deben contribuír á consecución do obxectivo perseguido, é dicir, mellorar a calidade do ensino", enfatiza a sentenza. "Devandito complemento retributivo ten por obxecto estimular a todos os profesores para contribuír á consecución do obxectivo perseguido, é dicir, mellorar a calidade do ensino" A resolución do tribunal é moi dura. Máis alá da percepción dos sexenios, senta xurisprudencia ao indicar que "unha diferenza de trato polo que se refire ás condicións de traballo entre traballadores con contrato de traballo de duración determinada e traballadores fixos non pode xustificarse por un criterio que se refire á duración mesma da relación laboral de maneira xeral e abstracta". O complemento de sexenios é un complemento que se percibe cada 6 anos sempre e cando nese período temporal o docente se formase durante un mínimo de 100 horas. "Agora, a Consellaría de Educación debe evitar que se prolonguen máis no tempo a multitude de preitos pendentes de resolver, dando instrucións á súa asesoría para que desistan na defensa dunha posición xa derrotada", sentenciou a CIG en nota de prensa.


Summary: Apenas demorou 60 segundos en apañar o telefone Vladimir Putin o 8N para, xa materializada a vitoria de Trump, parabenizar o líder republicano. Esta segunda feira, mantiveron a primeira conversa telefónica oficial. Aínda non se coñecen persoalmente.

A escolla contra prognóstico de Trump como novo presidente dos EUA abre en principio unha nova era nas relacións entre Washington e Moscova. A incógnita está en saber até que ponto as declaracións retóricas previas ao 8N vanse materializar na práctica. Putin viviu como propio o triunfo de Trump, entre outras cousas porque o candidato republicano prodigou durante a campaña declaracións moi favorábeis aos intereses rusos: defendeu que Crimea debe facer parte formalmente da Federación Rusa e advogou por colaborar con Assad e Putin no combate contra o Exército Islámico en Siria. Mais a pedra de toque para sabermos se realmente ese xiro de 180 graos no relacionamento ruso-estadounidense se irá concretizar ten a ver coas sancións impostas por Washington a Moscova en relación coa crise de Ucraína. Durante a campaña, Trump suxeriu que as levantaría. Mais é evidente que entre bastidores, o establishment demócrata derrotado o 8N -con fortes conexións co complexo militar- está a presionar o presidente eleito para non erguer a punición económica e comercial a Moscova. O diálogo, enfatizou Moscova no seu comunicado, debe basearse "na igualdade, no mutuo respeito e na non interferencia nos asuntos internos respectivos" En todo caso, na conversa telefónica desta segunda feira os líderes norteamericano e ruso, segundo informou Moscova nun comunicado, estiveron de acordo en revisar o que cualificaron de "pobre estado das relacións entre os dous países", ben como en "normalizar relacións e proseguir a cooperación construtiva no máis amplo abano de temas". A axenda desta conversa transoceánica tivo a ver cos capítulos económico e comercial, ben como tamén co "combate contra o inimigo común número un, o terrorismo internacional e o extremismo". O diálogo, enfatizou Moscova no seu comunicado, debe basearse "na igualdade, no mutuo respeito e na non interferencia nos asuntos internos respectivos". Esta última alusión é unha obvia resposta ás acusacións deitadas durante a campaña por Washington contra o goberno ruso como autor da espionaxe, vía hackers, dos cuarteis xenerais do Partido Demócrata. Putin negou toda responsabilidade no asunto. Na contorna de Hillary Clinton deuse crédito á tese de que foron os servizos secretos de Moscova a fonte que facilitou a Wikileaks os correios electrónicos hackeados da conta de John Podesta, o chefe de campaña de Clinton, en que aparecían con clareza os vínculos da candidata demócrata coa oligarquía financeira do seu país e, máis en concreto, con Goldman Sachs.


A Audiencia Nacional vén de condenar o extesoureiro do PP, Luis Bárcenas, a 33 anos de cárcere por diversos delitos fiscais no xuízo polo 'Caso Gürtel'. O PP é considerado partícipe a título lucrativo por se beneficiar da trama e deberá pagar 240.000 euros. En conxunto, o tribunal impón penas que suman 351 anos de cárcere aos 29 dos 37 acusados pola primeira época do caso Gürtel. A sentenza fixa altas condenas para os máximos responsábeis da trama, liderada por Francisco Correa (51 anos de cárcere) e Pablo Crespo (37 anos), que fora secretario de Organización do PP galego. Álvaro Pérez, 'O Bigotes', fica absolto canda outras sete persoas acusadas. A muller de Bárcenas, Rosalía Iglesias, tamén foi condenada a 15 anos e o propio Bárcenas ademais dos 33 anos de cárcere deberá pagar máis de 44 millóns de euros de multa. As outras condenados son: Guillermo Ortega, 38 anos de prisión, Alberto López Viejo, 31 anos, e Jesús Sepúlveda, 14. A sentenza condena o PP, exministra Ana Mato e Gema Matamoros como partícipes a título lucrativo. Hai un voto particular do maxistrado Ángel Hurtado que propón a absolución do PP e de catro acusados.


Summary: Os carteis de "véndese" que cada vez penduran máis de andares e establecementos comerciais chegaron tamén aos pazos. Na rede pódense atopar arredor dun cento, algúns declarados BIC, que buscan no capital exterior os seus futuros propietarios. Varios deles anuncian xa rebaixas.

A rede ofrécese como a mellor opción para vender un pazo. Se os ingleses se están a facer con boa parte das grandes propiedades da Ribeira Sacra, tamén no mercado externo buscan as inmobiliarias virtuais atopar persoas con capacidade para gozar dunha das arredor de cen casas históricas galegas que se ofertan na rede, algunhas delas declaradas BIC, do que gozan de moi poucos pazos que, entre outras cousas, teñen obriga de abrir ao público as súas portas. Desta condición de mediadora entre as propiedades e o capital exterior se gaba especialmente aldeasabandonadas.com, un portal que recolle á maneira publicitaria unha chea de materiais de prensa no que se fai fincapé nese novo capital que se está a facer coas casas históricas. En venda teñen neste momento arredor de 80 propiedades que recollen no apartado de "pazos e casas señoriais". Das oitenta edificacións, non todas responden á condición de pazo, máis boa parte delas contemplan os elementos que definen á histórica propiedade. A maior parte teñen capela, son construción de grande amplitude, inmensas extensións de terreo e escudos familiares. O de maior valor de venda é un situado no concello de Vimianzo e datado no século XVII. Nada máis e nada menos que 1.500 metros cadrados habitábeis e 10.000 de terreo, con capela, cruceiro tres hórreos e manancial propio que se venden por 3.998.000 euros. De aí para abaixo, verdadeiras alfaias arquitectónicas situadas maiormente no ámbito rural con séculos de historia que cambiarán de mans se hai quen alcance pagar o prezo estipulado. O Pazo de Vilaxe na costa da morte por 2.500.000 euros, un na Ribeira Sacra a poucos quilómeros de Monforte por 900.000, o Pazo de Cospeito por 750.000 ou o de Nogueira de Ramuín fundado pola linaxe dos Ulloa Somozas por 800.000 entran na oferta inmobiliaria da rede. Ser nada teñen a ver coas casas adosadas. Os metros cadrados habitábeis mídense por centos, desde os 1.500 do de Vimianzo, aos 400 que ven sendo a mínima superficie dos ofertados. "Dos case catro mil euros de Vimianzo aos 180.000 dun na Laracha con licencia e proxecto" Os prezos varían tamén segundo as dimensións, calidade arquitectónica, situación e nivel de conservación mais á venda está tamén un pazo do século XVI na Laracha por 180.000 euros, con licencia e proxecto incluídos. Rebaixas e á vontade Alén do prezo estipulado pola axencia e vendedores, tamén hai pazos de rebaixas. Algúns deles deixaron pendurar na súa ficha a lenda, "pasar oferta" ou "prezo a convir" co fin de atraer novos clientes e experimentar na arte do negocio. Outros fan constar a rebaixa da cifra de saída como acontece no portal luxoinmobiliario que conta con 60 propiedades en venda. O Pazo dos Quiroga no Incio pasou de querer ser vendido por 1.300.000 a rebaixarse a 1.050.000 que é a cantidade que neste momento se pide por esta propiedade que se gaba de ter árbores traídas de Filipinas e catalogadas pola Xunta. En Sandiás, ofertas un pazo do século XVI cun prezo "moi interesante". "Véndese igrexa por 309.000 euros" Protección patrimonial teñen varios e en distintas condicións. "Solar que de antigo xa perde a razón" reza o escudo do Pazo de Mondoñedo dos Baamonde que se vende por 900.000 euros, mais a lenda pode ser aplicada a moitas das propiedades en venda, maiormente datadas no XVI, XVII e XVIII. Ben de Interese Cultural é o soberbio Pazo Pousadouro de Redondela, restaurado nos anos cincuenta por Gómez Román ou o Pazo Fortaleza de Camariñas construído sobre un castelo medieval. De igrexas a mosteiros Se singulares son as casas históricas á venda na rede, extraordinario é atoparse con edificios relixiosos como a igrexa do concello de Crecente que está á venda por 309.000 euros ou o mosteiro de monxas de Cotobade, que se pode mercar por 600.000. Quen guste de edificios con históriao espiritual pode preguntar tamén polo pazo convento de Pantón, con 37.000 metros de finca e 800 de vivenda. O prezo non está disponíbel.


Summary: O Festiletras presencial trasládase á primeira semana do mes de setembro

Unha das festas das Letras máis importantes do país celébrase na pequena aldea do Couto. Este 2020 celebraría a súa 38 edición, convertindo este pequeno lugar de Bergantiños nun foco de cultura galega en todas as súas vertentes (literatura, teatro, música nas súas diferentes variedades, danza, xogos, cinema, maxia, artesanía, formación, rutas e sendeiros, homenaxes, publicacións en papel e dixitais etc.) Dadas as circunstancias, e co gallo de manter o compromiso con todos os que estaban xa perfilados, a Asociación Monte Branco e a Fundación Eduardo Pondal traslada a celebración do Festiletras "presencial" á primeira semana do mes de setembro. Pero non quere deixar pasar a data e vai celebralo este 17 de maio de xeito virtual. Así nace #ODEZASETE, unha programación virtual para este domingo. Pasarán pola Páxina de Facebook Festiletras. preto de corenta mulleres e homes do mundo das Letras, das ciencias e das artes que foron enviando vídeos de curta duración cunha interpretación literaria, científica ou artística para este #Dezasete especial. Estarán Guadi Galego, Marcos Pereiro, Pakolas, Lucho dos Quinquilláns, Paula Blanco, Mero, Antía Ameixeiras, Siro López,Touriñán, Elena Ferro, Xurxo Mariño, Carmen Isabel, Mercedes Peón, Uxía Senlle, Xurxo Souto, Mago Antón, Zénzar, Ce Pantasma,Paco Nogueiras,Anxo Angueira, Mini, Antonio Piñeiro, Pablo Díaz, Felipe Senén, Carlos Blanco, Miguel Mato, Iria Rodríguez, Dávila, Uxío Novoneyra, Rodrigo Romaní, Gloria Mosquera, X.L.Romero, Isabel Blanco, Bieito Romero, Quico Cadaval, Rodrigo Romaní, María Solar, Cristina Pato, Miguel de Lira, Irma Macías… Paralelamente, unha pequena expedición pequena achegarase ao monoito Pondaliano para facer unha ofrenda floral, ao son do repique de campás, o disparo de tres foguetes e a interpretación do himno galego a cargo de tres gaiteirxs de Inllar.


Summary: O Ministerio remite a Itínere, titular da AP-1, que une Burgos e Armiñón (Araba) a notificación da expiración da concesión. A multinacional tamén é propietaria da concesión da Autoestrada do Atlántico.

Fomento deu comezo aos trámites para liberar a AP-1, a autoestrada que une Burgos e Armiñón (Euskadi) após catro décadas de ser explotada por empresas privadas. Na actualidade, a propietaria da concesión é Itínere, que tamén o é da AP-9, infraestrutura que fica á marxe da eliminación das peaxes impulsada polo Ministerio e cuxa concesión non vence até 2048. O Ministerio, segundo informa Cinco días, remitiu xa unha notificación a Itinere de que en breve expira a concesión e que se vaia preparando para 'entregar as chaves'. Fomento farase cargo da autoestrada: a intención do departamento que dirixe José Luis Ábalos é eliminar as peaxes e subrogar o actual cadro de persoal desta autopista. Após a AP-1 será a quenda para a AP-7 entre Alicante e Tarragona e AP-4 entre Sevilla e Cádiz; cuxas concesións acaban en 2018 e 2019. Tamén alí se eliminarán as peaxes. Un camiño que senta precedente para a AP-2 entre Zaragoza e o Mediterráneo e os tramos AP-7 Tarragona-La Jonquera e Montmeló-El Papiol, de 479 quilómetros no seu conxunto. Todos eles expiran o 31 de agosto de 2021, polo que a decisión final sobre estes tramos correspondería ao goberno naquela altura. A AP-9 non se verá afectada por esta medida. A súa concesión vence en 2048 grazas á decisión adoptada por José María Aznar en 2000 que prorrogou en 25 anos máis una concesión que expiraba en 2023. Así pois, e de non haber cambios, até entón para transitar pola vía terrestre máis importante do país haberá que seguir a pagar peaxe. Audasa, concesionaria da AP-9, fechou o exercicio 2017 con 44 millóns de euros de beneficio, unha cifra semellante aos 45 millóns que gañou en 2016. A facturación rexistrada en 2017 foi de 140 millóns de euros, o que supón unha facturación media de perto de 640.000 euros por cada quilómetro da autoestrada. Cada día, Audasa ingresa na súa caixa por volta de 385.000 euros procedentes da peaxe que teñen que pagar as persoas usuarias dunha vía que pola que é indispensábel circular entre norte e sur do país, sendo a única alternativa traxectos máis longos, e duradoiros a través da estrada nacional.


Summary: O Courel, Carballeda de Valdeorras e Oímbra continúan padecendo os fogos que levan xa días sumando superficie queimada. Segundo Medio Rural a situación evoluciona favorabelmente. A superficie queimada chega ás 32.000 hectáreas.

Seguen activos tres grandes incendios forestais na Galiza aínda que, segundo a información trasladada pola Consellaría do Medio Rural no seu último parte, a situación semella evolucionar favorabelmente, xa que se mantéñen sen cambios en canto á superficie afectada desde a pasada quinta feira. Son xa 32.000 as hectáreas calcinadas, a maior parte concentradas nos fogos que continúan queimando desde que se iniciaron neste mes de xullo. Alertan de que cos incendios hai risco de que algunhas especies non recoñezan o clima autóctono En concreto, o fogo de Folgoso do Courel e A Pobra do Brollón -nas parroquias de Vilamor e Saa-, que se orixinou coa unión doutros catro focos, mantense cunha afectación dunhas 10.000 hectáreas, mentres que o da parroquia de Seceda, en Folgoso, queimou sobre 1.100 hectáreas. O lume iniciado en Carballeda de Valdeorras -o máis grande da Galiza- arrasou unhas 10.500, parte delas no Parque Natural da Serra da Enciña da Lastra, aínda que a súa evolución é boa tanto na Galiza como en León, até onde pasou. Por outra parte, no municipio de Oímbra a Xunta deu por controlados ás 23.40 horas da pasada sexta feira dous dos incendios que entraron desde Portugal. O de Videferre calcinou 800 hectáreas, segundo as estimacións provisionais, e o de San Cibrao afectou a unha superficie de 400 hectáreas. O de maior superficie, o de Rabal, mantense estabilizado, aínda que non controlado, cunhas 2.100 hectáreas queimadas. Rueda afirma que, "sen ningunha dúbida", a Galiza conta "co mellor servizo de extinción de España" Da mesma maneira, permanece activo o incendio de Vilariño de Conso que afecta o Parque Natural do Invernadeiro. Segundo os últimos datos da Consellaría, son xa 5.800 as hectáreas calcinadas por este fogo iniciado a pasada semana. Outros incendios A lista de incendios activos na Galiza complétase con cinco máis. Deles, catro están controlados. Trátase do da parroquia de Cereixido, en Cervantes -65 hectáreas-, os de Palas de Rei, parroquia de Ramil, e Antas de Ulla, en Santa Mariña do Castro de Amarante -375 hectáreas e 40 respectivamente- e o da parroquia de Outeiro, en Quiroga -250 hectáreas-. Denuncian a falta de motobombas e que só "dous ou tres brigadistas" teñen que atender un incendio Ademais, permanece estabilizado o de Nocedo, no municipio de Quiroga, que até o momento calcinou unhas 15 hectáreas, segundo as últimas estimacións da Xunta. A esta superficie hai que engadir unhas 720 hectáreas de terreo queimadas por incendios dos que Medio Rural xa informou da súa extinción nos últimos días. En concreto, trátase dos de Cualedro (31 hectáreas); Baiona (46 hectáreas); Melón (dous fogos que suman 98 hectáreas); Quiroga (83 hectáreas); Ribadavia (67 hectáreas); Covelo (37 hectáreas); Cervantes, nas parroquias de Donís (75 hectáreas), Noceda (182 hectáreas) e O Castro (0,5 hectáreas); e Rodeiro (110 hectáreas).


Summary: Unha camiñada para coñecer polo miúdo un tramo que xa tiñamos feito en coche varias veces, é un dos puntos da Costa da Morte máis visitados, e facendo nel as paradas nos sitios habituais, pero para velo de vagar, facendo que os escasos 3 quilómetros vaian a máis de 4 e o tempo se alongue mentres se goza dos detalles e dun día de bo tempo, é outra cousa.

Percorrer un camiño no que o reto non está en chegar senón en gozar do sitio e apreciar as miudezas é outra maneira de andar e ver e desta volta como o traxecto era curto e había tempo... Paraxe: Costa da Morte | Concello: Ponteceso | Dificultade: Media | Percorrido: 4 km (lineal) Saímos do porto de Corme pola beira da estrada e detrás da primeira curva, ao tempo que gañamos altura, xa temos a primeira mostra do que vai ser unha constante en todo o traxecto, unha sucesión de puntas, nas que o mar, aparentemente calmo, bate con forza, e seos nos que se amorea a escuma e onde se agochan pequenos areais e coídos; e atopamos o coído da Cetárea, un pequeno seo co seu coído, e unha vista do peirao que defende as embarcacións da forza do mar e do vento neste abrigo da Costa da Morte, e despois deste outro seo, o dos Coídos, e a punta da Granxa, e logo un novo seo -ao que podemos achegarnos deixando a beira da estrada- a area das Cunchas e a punta das Chans. Un pouco adiante, desde a punta do Aguillón, temos á vista un dobre seo, o da desembocadura do rego do Espiñeiral, que pechan unhas pedras baixas, detrás das que se forma unha fermosa e tranquila poza, e a punta das Gralleiras que protexe outro seo que acolle unha pequena praia, á que é posible achegarse por un carreiro que se atopa, pasada a curva, ao pé dun sinal da estrada. De volta na estrada seguimos uns 500 metros, ata chegarmos a un pequeno rego, antes de cruzalo hai un carreiro polo que se pode baixar a unha praia minúscula, que oculta o mar na chea, que se forma na desembocadura ao abrigo da Ínsua. Hai que volver á estrada, para deixala nada máis pasar o rego, e coller un carreiro á esquerda que fai parte do novo trazado do camiño dos faros, que antes seguía a estrada, para, con bo criterio, separalo da mesma, e que nos leva preto da beira dos cantís, pouco elevados, de rochas cen veces fendidas e cuarteadas, ao pé da punta dos Carreiros e do mar da Eiruga, co seu seo e a súa furna, antes de meterse nun novo seo que se forma na saída ao mar doutro pequeno rego, que se cruza por unha pontella de madeira, para achegarnos á punta Seixuda, por debaixo da área de lecer, e seguir por fóra da estrada pasando ao pé da punta das Cruces, antes de chegar a ela hai outra furna, e rematar ao pé do faro. A volta faise pola beira da estrada, sen desvíos, pero aproveitando os novos puntos de vista.


Summary: Galiza non descende do milleiro de persoas hospitalizadas con Covid-19, a pesar de rexistrar a cifra máis baixa de contaxios detectados nas últimas semanas.

Segundo as cifras da Consellaría de Sanidade, foron 506 os contaxios diagnosticados mediante calquera tipo de proba, 430 deles por PCR, pero tamén se levaron a cabo 1.500 test menos que na xornada anterior. No balance diario publicado na súa web do Sergas (Servizo Galego de Saúde), con datos solicitados até as 18 horas da véspera, é dicir, da sexta feira, despréndese que o número de persoas ingresadas en UCI (Unidade de Coidados Intensivos) na Galiza con diagnóstico Covid-19 descende a 218, 10 menos que na xornada anterior, mentres que o global de ingresos queda ao bordo de baixar do milleiro, con 1.001 persoas, ao experimentar unha baixada de 83 pacientes en 24 horas. O volume de casos activos facilitados pola Xunta, isto é, as persoas que padecen a enfermidade e aínda non deron resultado negativo nas probas diagnósticas, mantén a súa tendencia á baixa e, agora, son 14.847 as persoas con coronavirus na Galiza, 1.047 menos que na sexta feira. As áreas sanitarias melloran así a súa cifra de casos activos. Por áreas sanitarias, na Coruña o número casos positivos é de 4.405, dos que a cifra de ingresados con Covid-19 é de 270 persoas, aínda que descende respecto da véspera en 20 pacientes, dos cales, 72 están en UCI, tres menos que na sexta feira. Por debaixo está a área sanitaria de Vigo, con 2.346 casos activos, dos que 141 está hospitalizados, oito menos que onte, e 25 permanecen en UCI, dous menos. Séguea Compostela-Barbanza con 1.957 positivos activos e 136 pacientes ingresados, seis menos que na sexta feira, mais a cifra de persoas ingresadas en UCI é de 36, e aínda que son catro menos que onte, é a unidade con maior volume de pacientes do país. A área de Ferrol contabiliza 1.400 casos activos, igual que Compostela ten 136 pacientes dos 24 están en UCI, un máis que na xornada anterior. En Ourense prodúcese a maior baixada da xornada, xunto coa experimentada na Coruña, e descenden 20 o total de ingresados até situarse nos 125, do que 13 están en críticos. O descenso é de 16 pacientes no cómputo de hospitalizados na área de Pontevedra-O Salnés, que contabiliza agora 104, 20 en UCI. Por último, en Lugo descende o total a 89 aínda que soben os pacientes que necesitan coidados intensivos en tres persoas. Segundo a última actualización facilitada pola dirección xeral de Saúde Pública da Consellaría de Sanidade informa, o número de casos activos de Covid-19 na Galiza é de 14.487. Do total de pacientes positivos, 218 están en UCI (Unidade de Coidados Intensivos), 783 en unidades de hospitalización e 13.846 no domicilio. Polo de agora, na Galiza, di a o Sergas hai un total de 90.911 persoas curadas, rexistrándose 2.080 falecementos. O número de PCR realizadas até o día de hoxe é de 1.565.070. Así as cousas, as cifras ofrecidas este sábado pola Consellería de Sanidade son as mellores en canto a número de contaxios detectados nun mes. Nas últimas horas foron diagnosticadas (a través de calquera tipo de proba) 506 persoas, 430 por PCR. Residencia e escolas infantís O Sergas informa que nas residencias de maiores e de persoas con discapacidade se contabilizaron media ducia de novos casos. Deste modo, o cómputo de persoas maiores con Covid-19 é de 250, 40 no caso das persoas usuarias de residencias para discapacidades, e un total de 119 persoas traballadores de ambos os dous tipos de centros. Canto a escolas infantís, a área sanitaria da Coruña é a que rexistra un maior número de positivos totais, con 728, séguena as áreas de Vigo con 415 e Pontevedra-O Salnés con 401 casos. Por debaixo dos 400 casos mantéñense as áreas de Compostela-Barbanza con 323, 243 positivos hai na área de Lugo, 237 na de Ourense e 184 na de Ferrol. Así, o total de aulas fechas ascende a 107, con 2 centros infantís completamente fechados.


Summary: Na fronte de esquerdas Anova e Esquerda Unida reparten os candidatos ao 50%. Beiras encabeza a candidatura pola Coruña, na que Yolanda Diaz será a número dous.

Cada vez queda menos para o inicio da campaña electoral e van pechándose as incógnitas que aínda restaban. Por exemplo Alternativa Galega de Esquerdas e Compromiso presentan as súas listas. Nas da fronte de esquerdas confírmase o que xa fóra apuntado e Anova e Esquerda Unida reparten os candidatos ao 50%. Xosé Manuel Beiras será o número un pola Coruña, onde Yolanda Diaz será a número dous. A Anova tamén lle corresponde o cabeza de lista por Ourense, que será David Fernández Calviño e Carme Iglesias Sueiro (EU) será a número dous. Mentres, Esquerda Unida nomeou os cabezas de lista por Pontevedra (Xoán Manuel Fajardo) e Lugo (Ramón Vázquez Díaz). Nestas provincias os números dous son de Anova, María Consuelo Martínez García e María Xesús Casar Díaz, respectivamente. As listas de Compromiso De igual xeito a Executiva Nacional de Compromiso por Galicia aprobou este luns pola noite de xeito definitivo as listas da formación galeguista. Pola Coruña están encabezadas por Xóan Bascuas e Xulia Guntín e destaca a presenza de Guillermo Sánchez Fojo (Terra Galega) no número tres, Pilar Neira no catro ou de Pablo González Mariñas pechando a lista. En Pontevedra Rafael Cuíña e Sandra Arauxo encabezan a candidatura, na que tamén están Inma López Silva no número tres ou María Méndez e Miguel Barros pechando a lista. En Lugo Iván Marrube e Rocío López Pacio son os primeiros, mentres que Xosé Anxo Laxe pecha a candidatura. Finalmente, en Ourense Xosé Manuel Pérez Bouza e José Luis Doval son os número un e dous nunha lista na que tamén están Xosé Carballido ou José Domingo Posada.


Summary: Profúndase a expansión da Covid-19 na Galiza, que marca por noveno día consecutivo o récord absoluto de casos activos desde o comezo da pandemia.

4.891 novos casos activos de coronavirus na Galiza e 5.861 novos contaxios, revelan os datos da Dirección Xeral de Saúde Pública da Consellaría de Sanidade recollidos entre as 18 horas da cuarta feira e as 18 horas da quinta feira, que elevan o número total de infeccións activas a 41.800, o que supón unha nova marca no país por noveno día consecutivo. A nivel mundial a expansión da Covid-19 tamén está en cifras récord, con máis de 1,3 millóns de contaxios a quinta feira, o que supón un 40% máis que a marca anterior, salientou a Organización Mundial da Saúde (OMS). A área sanitaria de Vigo suma o maior número de casos, con 10.403, seguida pola de Compostela, con 7.936, e a de Coruña, con 7.466. Pola súa parte, a área sanitaria de Pontevedra alcanza os 5.581 casos activos, 4.423 a de Ourense, 3.556 a de Lugo e 2.435 a de Ferrol. A meirande parte das persoas afectadas están nos seus domicilios, até 41.480, mentres que 50 están sendo tratadas en Unidades de Coidados Intensivos e 270 persoas en unidades de hospitalización, unha menos ca onte. Catro falecementos Con respecto ao último reporte de Sanidade, catro persoas con coronavirus perderon a vida, o que eleva o número de falecementos desde o comezo da pandemia a 2.764. Amais, informa de que foron efectuadas desde comezos de 2020 3.308.201 de probas PCR, o que non evitou o colapso na realización destas probas nas últimas semanas, tras a combinación da aparición de Ómicron coa chegada das festas e o aumento da interacción social. Na última xornada efectuáronse 17.752 probas PCR, cunha taxa de positividade do 32,07%, moi por riba do 5% que determina a OMS para considerar a pandemia como controlada. Incidencia desbocada Os datos actualizados polo Ministerio de Sanidade, que corresponden á pasada cuarta feira, sitúan a incidencia acumulada na Galiza en 1.408,09 casos por cada 100.000 habitantes. No que atinxe ao proceso de vacinación, foron aplicadas 5.849.137 de doses dalgún dos compostos aprobados contra o SARS-CoV-2, con 87,28% da poboación galega coa pauta completa e arredor da metade cunha dose de reforzo.


Summary: Un escrito no xulgado do Mercantil 3 en Vigo do administrador concursal no que solicita que autorice executar a venda das instalacións a Marina Meridional.

O administrador concursal do estaleiro vigués Vulcano presentou un escrito no xulgado do Mercantil 3 en Vigo no que solicita que autorice executar a venda das instalacións a Marina Meridional, a única empresa que fixo até agora unha oferta, e que permita que se entreguen pagos a prazos até 31 de marzo. A proposta contempla comprar as instalacións por 7,8 millóns de euros: 2,5 millóns mediante a subrogación do crédito hipotecario do Instituto de Crédito Oficial (ICO), 1,7 millóns mediante a subrogación do crédito do Fondo de Garantía Salarial (Fogasa), 3,5 millóns en cheques bancarios, mais os 70.000 euros xa depositados no xulgado. Nese período, Marina Meridional depositaría, antes de cada prórroga mensual, diversas cantidades de diñeiro: 200.000 euros antes do 1 de novembro, 250.000 euros antes do 1 de decembro, 200.000 euros antes do 1 de xaneiro de 2021, 200.000 euros antes do 1 de febreiro, e 200.000 euros antes do día 1 de marzo. Alén diso, o administrador tamén propón que, se o xulgado autoriza esta iniciativa, Marina Meridional poida entrar ás instalacións do estaleiro a primeiros de decembro co fin de "preparar os traballos de posta en marcha das instalacións". Denuncias de boicot O secretario comarcal da CIG de Vigo, Alberto Gonçalves, denunciou os últimos movementos da Autoridade Portuaria e do Goberno español como un "boicot" á continuidade de Vulcano. Sinalou que no primeiro caso "teñamos que seguir aturando as continuas agresións de López Veiga" e no segundo a posición do delegado do Goberno, Javier Losada, que vén de solicitarlle ao Xulgado o remate da concesión portuaria "que é tanto como pedir que as gradas de Vulcano non poidan volver traballar".


Seica dicía Manuela Carmena que un dos momentos que máis lle gustaba en calquera proceso de cambio era o dos comezos na proxección social dunha idea, cando só un grupo moi reducido semella estar en condicións de ver, ou prever, o que outros moitos consideran unha tolería, unha fantasía, un despropósito. Cando xurdiron as Mareas en Galicia, non sería falar verdade completa se dixésemos que todo o mundo na esquerda estaba unánime xa de partida, como por unha revelación que nos marcase o camiño da chamada «confluencia das forzas rupturistas». Haberá quen pense que non é agora oportuno mencionar os arranques máis humildes, ás veces toupeneantes, non exentos de tensións, erros tácticos, leas menores e outras moitas pexas e obstáculos que ás veces nos parecían insalvables. Os que fomos educados non só no marxismo estricto senón tamén nas concepcións maoístas da práctica política, somos ben conscientes das múltiples capas de cebola que necesariamente se superpoñen pra facer viable unha estratexia rupturista co respaldo de amplos sectores da sociedade. Así como Beiras é quen, en calquera contexto, de percibir o máis concreto e inmediato, e a renglón seguido endereitar nun discurso fluído e liberador diversos enfoques globais e análises históricas que nos axudan a entender o tempo no que andamos, así tamén debemos agora ter moi presente, en beneficio de loitas e obxectivos posteriores, que son moitas as escalas de intencións, de forzas e intereses combinados, as que houbo que atraer con teimosía e por convencemento a esta canle máis ampla, a esta corrente social profunda que o 20-D se manifestou de forma inequívoca contra os poderes inmensos do capital actuantes en Galicia e no conxunto do estado español. A ofensiva neoliberal en toda Europa tiña e ten obxectivos que se revelan cada día nos seus efectos máis demoledores: expropiar ás clases traballadoras, facernos perder os dereitos laborais acadados tras décadas de loita, volver a unha férrea ditadura económica baixo o control da oligarquía financeira, provocando así un retroceso histórico que nos arrastra hoxe a velocidade vertixinosa cara ós tempos anteriores á Revolución Soviética. A guerra fría forzou ás potencias do capitalismo a facer concesións formais mediante o formato das chamadas en tempos «democracias burguesas». Non se trata de que a esquerda rupturista «desapida» (como diría Cunqueiro) os dereitos de asociación, manifestación e folga, ou que desprece a relativa liberdade –baixo presión dos medios de comunicación oficiais– pra votar nunhas eleccións. A nosa misión é impedir con intelixencia ese retroceso e avanzar na defensa do ben común. Como resposta a esta ofensiva desapiadada dos bancos e das grandes corporacións contra a gran maioría da poboación, a esquerda rupturista non tivo máis remedio que evolucionar cara a novas formas de acción política. E aquí vén a conto o relato dun proceso coma o que nos conduciu á creación das Mareas municipalistas e fixo posible agora que xurdise En Marea, o movemento de esquerdas en Galicia que vén dese converter en segunda forza cun 25% de respaldo social. O que xa todo o mundo sabe, case que non cómpre repetilo agora: que a fusión das diferentes culturas políticas da esquerda é tanto como dicir a fusión de tendencias sociais que concordan na procura das condicións de vida dignas pra unha inmensa maioría eiquí e agora, deixando a un lado diferenzas ideolóxicas menores. Mais si cómpre dicir que o coñecemento desprexuizado da realidade social, a lectura das contradiccións de clase por enriba do valado que delimita o recantiño partidario, son as condicións indispensables pra manter o contacto e compromiso con centos de miles de persoas, con milleros de vidas en curso anguriante, e sermos capaces de facer propostas de xustiza, realizables, ilusionantes, que retroalimentan o proceso porque supoñen unha interacción construtiva e con efecto verdade. Mais vexamos algúns obstáculos que foron xurdindo ao longo deste percorrido, na construción das novas ferramentas políticas necesarias pra responder en Galicia ante a terrible ofensiva neoliberal. Houbo quen pensou que xa abondaba coa creación de AGE, e que nese logro culminaba un plan redondo de acumulación de forzas. Pero, cumprindo o seu papel en certa medida, a coalición AGE era só o comezo dun percorrido máis longo e complexo que aínda hoxe non rematou. Estabamos só nunha primeira fase porque as forzas implicadas eran necesarias pero non suficientes. A unidade real pola base aínda non se producira. Seguía habendo demasiados valadiños particulares e demasiadas tradicións politicas «sagradas». Houbo quen pensou que coaligarse cunha forza estatal emerxente como Podemos suporía en última instancia o abandono ou postergación de obxectivos e reivindicacións nacionais innegociables. Houbo quen pensou que levar á practica sen matices os novos procedementos de participación cidadá daría lugar ao caos e á confusión e mesmo ao desembarco de posicións oportunistas, coa conseguinte desorientación na acción política institucional e inmediata. Houbo quen pensou que a presenza de forzas estatais nun amplo movemento de confluencia nos deixaría desartellados, sen poder real de decisión e sen independencia pra defender os intereses xerais das clases populares galegas. Houbo quen pensou que o éxito das Mareas municipalistas era un fenómeno pasaxeiro, con incidencia soamente nas grandes cidades do país, e principalmente no eixo Santiago-A Coruña-Ferrol. O feito de que en Vigo, a gran cidade industrial, non se lograse máis ca un heróico pero limitado apoio social nas municipais, e que nas cidades de Lugo e Ourense as Mareas se visen frustradas en parte por dispersión de forzas, apuntaban supostamente nesa dirección. Sobra dicir que os medios oficiais bombardearon sen piedade as nosas posicións en todo momento, xerando contrainformación e desinformación a respecto das Mareas, das súas dinámicas, potenciais e partes formantes, fosen militancia de partidos ou cidadanía non organizada. E isto vén sendo así dende os primeiros pasos na conformación dos espazos asemblearios, foi así tamén durante a campaña das municipais, continuou despois de se confirmaren os grandes logros das Mareas, e volveu suceder agora durante a campaña das eleccións xerais. Mais esas pantasmas quedaron agora esvaecidas tralo xeneroso apoio popular. Superando todas estas vacilacións, suspicacias, escepticismos, ataques dende a dereita (pero non só) e ataques dende os medios do réxime, o efecto EN MAREA acaba de poñernos ante unha nova lección política: a estratexia correcta é unha manda de cabalos, como adoita amosarse en imaxes metafóricas das potentes ondas do mar, cando medra a marea. Unha estratexia respaldada por centos de milleiros de persoas en toda a nación, velaí a expresión incuestionable da intelixencia colectiva. Esa manda de cabalos ceibes turra de nós con potencia inmensa e indomeable. Aspirabamos a ser a segunda forza en Galicia e lográmolo. A Marea espallouse por todos os concellos de Galicia. Xa non é soamente un movemento rupturista asumible entre a poboación das grandes cidades. E tampouco se cinguiu a reafirmar o éxito das Mareas da capital e do norte, pois fomos a forza máis votada na cidade de Vigo moi por riba dos partidos do réxime, con case un 34% dos votos emitidos. E temos representación por Lugo e por Ourense, con grandes apoios. E hai grupo parlamentario galego por vez primeira: un fito histórico. Esa manda de cabalos ceibes hanos levar máis alá do que ninguén previra. Xa non se trata de aspirar a ser no 2016 a segunda forza por tras da dereita necia e inoperante, ou a romper a súa maioría absoluta en Galicia. Non se trata de manter unha expectativa razoable que xa está de feito ao noso alcance. O obxectivo pra 2016 debe ser converternos na PRIMEIRA FORZA do país e tomar o poder autonómico pra transformalo nun autogoberno diferente e máis ambicioso, que poida influír decisivamente nun eventual proceso constituínte a nivel de estado. Ese ha ser o «terceiro hostión histórico» das clases traballadoras galegas fronte á inxustiza e a corrupción e contra o poder da cobiza sen límites.


Summary: Controlarán os procesos desde o primeiro día e proporán aos médicos altas "motivadas". O traballador podería perder a prestación de non xustificar a súa ausencia nun recoñecemento médico.

Hai poucos días, o Goberno aprobou o novo sistema de xestión e control das baixas laborais, que concede máis poder ás mutuas: se antes podían controlar as baixas desde o décimo sexto día (que é cando a mutua se facía cargo de certas prestacións), agora poderán facelo desde o primeiro momento. Ademais, poderán aconsellar ao médico a declaración do alta "motivada" do traballador, que apoiarán con informes e probas, para o que poderán acceder a parte do expediente médico do traballador. As mutuas controlan agora as baixas desde o primeiro día e accederán a parte do expediente médico do traballador Nun primeiro momento, as mutuas ían ter capacidade de conceder altas, pero, tras as críticas dos sindicatos, esta idea foi descartada. Con este maior control das baixas, o Goberno central estima un aforro de 500 millóns de euros e considera que se realizará unha mellor xestión dos recursos das mutuas. Quen será responsable de darme a baixa e o alta? En todos os casos, o médico do servizo público de saúde encargado do caso. Non obstante, a Seguridade Social porá a disposición dos médicos unha guía con táboas de duración óptima e de grao de incidencia das distintas patoloxías susceptibles de xerar incapacidades. Nas incapacidades temporais estimadas para menos de cinco días, os partes de baixa e alta emitiranse no mesmo acto médico; para baixas de até 30 días renovarase cada 14 días; para baixas de entre 31 e 60 días confirmarase a baixa cada 28 días e a partir de 61 días de baixa renovaranse cada 35 días. Pode unha mutua darme o alta? Non, pero poderán influír na decisión. As mutuas poderán propor a alta médica, pero deberá ser o médico do Sergas o que se pronuncie, ou ben confirmando a baixa ou ben acordando o alta, nun máximo de cinco días. Se neste prazo non existe contestación do facultativo ou hai discrepancia, a mutua poderá solicitar o alta ao Instituto Nacional da Seguridade Social, que deberá pronunciarse no prazo de catro días. A mutua poderá influír na decisión do médico á hora de dar o alta Que papeis teño que facer? Cando o médico emita o parte (xa sexa de alta, baixa ou confirmación), o traballador deberá entregar unha copia á empresa nun prazo máximo de tres días. Pola súa banda, o servizo público de saúde ou a mutua encargarase de entregalo ao INSS inmediatamente e realizar os trámites correspondentes. Podo reclamar a causa da miña baixa que determine o médico? Tanto o servizo público de saúde como a mutua poderán pedir ao INSS unha revisión da consideración inicial da continxencia: se é común ou profesional (relacionada coa actividade laboral). O médico da mutua poderá considerar que se trata dunha patoloxía de continxencia común e non profesional e remitir ao traballador ao servizo público de saúde. Será este médico o que decida se, efectivamente, a continxencia é común ou se discrepa e a considera profesional. En caso de discrepancia, decidirá o INSS. Tamén pode suceder que o traballador non estea de acordo co cambio de consideración e queira reclamar. Neste caso, tamén será o INSS o que teña a última palabra. Que pasa se non acudo a un recoñecemento médico? Todos os partes, xa sexan de baixa, confirmación ou alta, deben ir precedidos dun recoñecemento médico. Se o traballador non acode a este por unha causa xustificada, a prestación por incapacidade temporal suspenderase preventivamente desde o día seguinte ao do recoñecemento. Se nos dez días seguintes ao recoñecemento o traballador presenta unha xustificación (entendéndose esta como un informe emitido polo médico do servizo público de saúde que indique que era desaconsellable que o traballador acudise ao recoñecemento pola súa situación clínica), a suspensión quedaría sen efecto. Se, pola contra, o traballador non xustifica a súa ausencia neses dez días, perderá o dereito á prestación. Os sindicatos cren que os cambios do Goberno baséanse en criterios economicistas que priorizan por riba da saúde dos traballadores Que din os sindicatos desta reforma? Os sindicatos rexéitana. Consideran que o aumento de competencias das mutuas cuestiona "de forma inxusta" a capacidade do Instituto Nacional da Seguridade Social, do Servizo Público de Emprego e dos medios públicos para xestionar as baixas. Cren que todas estas modificacións apóianse en criterios economicistas apartando das prioridades a recuperación da saúde dos traballadores. Ademais, tamén consideran que este novo sistema converte ás mutuas en "policías e fiscais dos traballadores e dos médicos dos servizos públicos de saúde" e solicitan a retirada do anteproxecto de Lei.


Summary: O vicepresidente Alfonso Rueda asegura que ao Gobenro galego só lle compete "garantir que a xestión do Pazo de Meirás se faga de acordo coa normativa do BIC (Ben de Interese Cultural)" En Marea e BNG piden á Xunta que acabe cos "privilexios" dos Franco e non sexa "cómplice do esperpento"

En Marea e BNG piden á Xunta que acabe cos "privilexios" dos Franco e non sexa "cómplice do esperpento" A Xunta de Galicia non ten compentencias para actuar contra a Fundación Francisco Franco no caso de que esta entidade actúe contra a Lei de Memoria Histórica. Preguntado o vicepresidente do Goberno galego sobre as novas provocadoras declaracións da institución fascista, Alfonso Rueda aclarou que ao Executivo autonómico compételle "garantir que a xestión do Pazo de Meirás se faga de acordo coa normativa do BIC (Ben de Interese Cultural)". Rueda asegura que á Xunta compételle "garantir que a xestión do Pazo de Meirás se faga de acordo coa normativa do BIC" Así, o número dous do Goberno galego asegura que "non é a Xunta quen ten que determinar se se está infrinxindo a Lei de Memoria Histórica, iso correspóndelle a outros estamentos e, por tanto, entendo que se iso se produce, son quen teñen que facelo", engadiu. Ademais, remarcou que, a día de hoxe, desde o Executivo non se ten constancia de que algún partido político, institución ou organización sindical "teña trasladado algún tipo de denuncia", remarcando que "poderían facelo a quen ten a responsabilidade de ditaminar se, efectivamente, se está a infrinxir a Lei". Así, Rueda insistiu en que o Executivo autonómico "está a exercer as súas competencias" e amosou o seu "rexeitamento" ás últimas manifestacións da Fundación Francisco Franco, "se esas foron" as que recolleron os medios de comunicación. Refírese ao comunicado no que responde ás peticións para a súa ilegalización afirmando que "Franco non fusilou a ninguén nin ditou condenas de morte" e que a organización ten que seguir o seu traballo para pór de relevo o "xenocidio de católicos" e defender as "vítimas" "da "Fronte Popular". A Xunta "rexeita" as últimas manifestacións da Fundación pero aclara que non é quen vela polo cumprimento da Lei de Memoria Histórica Rueda lembrou ademais que a Administración autonómica xa abriu un expediente sancionador ao entender que non se estaba cumprindo o réxime de visitas ao Pazo e engadiu que "se se determina que ten que acabar en sanción, acabará". A Xunta xa manifestara a súa impotencia ante a problemática derivada pola xestión por parte dos Franco das visitas ao Pazo de Meirás e a posible apoloxía do franquismo e da ditadura da que advertía a institución. "Cumprimos coa lei, como non podería ser doutra maneira nun Estado de dereito. E dentro deste marco democrático, todas as persoas ou entidades xurídicas deben respectar e cumprir as normas democráticas coas que se dota o Estado", explica. Ademais, lembraba que a Fundación Francisco Franco "é unha entidade considerada legal" e que, "polo tanto, o seu dereito, pero tamén o seu deber, é actuar baixo as regras democráticas". Respecto á posibilidade de impulsar iniciativas para recuperar o Pazo para o público ou porse en contacto coa familia do ditador para advertirlle da imposibilidade de facer apoloxía da ditadura, a Xunta nada di. "En todo caso, se a Xunta detecta algunha actuación fóra do marco legal establecido, poñeraa en coñecemento dos órganos xudiciais pertinentes", aseguraba hai unhas semanas.


Summary: Case 109.000 están nunha situación de pobreza severa. Aumenta o risco de pobreza nas franxas de idade de 30 a 44 anos e de maiores de 65.

Un total de 690.505 persoas están en Galiza en risco de pobreza ou exclusión social, unha cuarta parte da poboación galega. É un dos datos que ofrece o Informe do estado da pobreza en Galiza, que elabora EAPN, a Rede galega de loita contra a pobreza. O estudo, elaborado con datos de organismos oficiais, recolle como apenas variou o número de persoas nesta situación embora que os gobernos incidan en discursos de recuperación e fin da crise. 25,4% dos galegos e galegas estaban en 2016 en risco de poreza, 3 décimas menos que no ano anterior. Aliás, 4% dos galegos están en pobreza severa. Son perto de 109.000 persoas, máis que todos os habitantes de cidades como Compostela, Lugo, Pontevedra ou Ferrol. Ou sexa, que hai 109.000 galegos con ingresos inferiores aos 4.104 euros ao ano (342 euros/mes). Unha situación que ten sido denunciada por diferentes actores, como o sindicato CIG ao se referir aos "traballadores pobres": 1 de cada 3 asalariados ten ingresos por baixo do salario mínimo. Por tramos de idade, o risco de exclusión social ou pobreza aumenta naqueles de 30 a 44 anos de idade e no de maiores de 65 anos. O máis numerosos (34% das persoas nesa situación) teñen entre 16 e 29 anos.


Summary: Preto Style -aka Ivandro Soares- é un rapeiro caboverdiano que vive desde 2015 en Burela. E acaba de publicar en Youtube un adianto do que será o seu primeiro disco, que sairá o vindeiro xuño. [Video no interior]

Ivandro chegou a Burela en 2015 coa última fornada de caboverdianos que seguen emigrando á Mariña luguesa. Estuda na ESO e traballa por horas no conxelado: "Vin á Galiza á procura dunha mellora de vida", explica o mozo, que dedica as fins de semana á súa paixón: "Empecei a cantar con sete anos e fixen a miña primeira canción aos catorce. Gustaríame dedicarme á música e penso que se traballo duro podereino conseguir". De ben noviño xa participara no proxecto 100Strela en Cabo Verde, gañara algún concurso de rap e agora está a gravar o seu primeiro disco en solitario como Preto Style, coa axuda de Radio Burela. 'Rosto em alto', que así se titulará, estará na rúa en xuño e o seu autor conta con ir presentalo a Cabo Verde. 'Boka strada' é o primeiro single deste traballo, e o videoclip está gravado enteiramente en Burela e protagonizado polo mesmo Ivandro: "Titúlase 'Boka strada', que significa unha persoa que fala moito sen saber, e a letra -en crioulo- fala das persoas que non te coñecen pero falan mal de ti". No disco, que está cantado enteiramente en crioulo, Soares afástase do 'gansta rap': "Non me vai nada iso de utilizar tacos nin ese estilo, o meu rap é máis sentimental e máis pegadizo".


Summary: A autoridade fiscal apunta que os salarios mostran un "comportamento contido", o que "reflicte unha perda de capacidade de compra notábel".

A presidenta da Autoridade Independente de Responsabilidade Fiscal (AIReF), Cristina Herrero, non descarta que o Estado español entre en "recesión técnica", xa que a economía entraría en "terreo negativo" no último trimestre de 2022 e continuaría así tamén durante o primeiro de 2023. A AIReF advertiu esta terza feira de que, a pesar de que a economía española "resistiu" no primeiro semestre do ano apoiada no dinamismo do turismo e a creación de emprego, os indicadores máis recentes apuntan a un estancamento no terceiro trimestre. "Neste terceiro trimestre do ano o crecemento do PIB podería situarse arredor de cero ou algo positivo, pero, desde logo, moi, moi próximo ao estancamento", explicou a directora da División de Análise Económica da AIReF, Esther Gordo Mora, durante a presentación do Informe sobre as Liñas Fundamentais de Orzamentos 2023 das Administracións Públicas. Conxelación dos alugueiros e veto aos desafiuzamentos: Así intenta atallar Escocia a crise de prezos De cara ao cuarto trimestre, Gordo Mora explicou que a primeira estimación da AIReF é que a economía caerá entre 0,2% e 0,3%, se ben recoñeceu que a deterioración do resto de países europeos está a ser "moi intensa", o que pode levar a "avaliar de novo" estas estimacións. Para o primeiro trimestre de 2023, as taxas serían, nun principio, semellantes ás do cuarto de 2022, malia que todo dependerá do contexto. Neste senso, o enfraquecemento do crecemento global é xeneralizado, segundo a AIReF, e estanse a rexistrar sucesivas revisións á baixa do crecemento agardado para 2023, mentres a inflación se revisa á alza. No caso da AIReF, a deterioración dos mercados de exportación, os maiores prezos do gas e o aumento dos tipos de interese, xunto coa revisión á baixa no crecemento esperado para a segunda metade de 2022, xustifican a súa revisión á baixa do crecemento do PIB español até 1,5% en 2023. A terceira crise do século XXI xa chegou á Galiza A respecto da suba de prezos, a autoridade independente advirte de que as tensións inflacionistas fican en valores elevados e esténdense a un amplo conxunto de bens, mentres os salarios fican moderados. Sobre isto, o organismo explica que oue , o que reduce o risco de espirais prezos-salarios, mais reflicte unha perda de capacidade de compra notábel que condiciona as perspectivas de gasto dos fogares. Por outra parte, a AIReF estima unha inflación de 3,9% e un crecemento do deflactor do PIB de 4,3%. Os efectos base sobre a enerxía e os alimentos resta seis puntos porcentuais ao crecemento do IPC na media de 2023. Con todo, espérase que a inflación subxacente manteña crecementos elevados (4%), apoiada na progresiva translación dos incrementos de custos a outros prezos e nunha aceleración da remuneración dos asalariados. Cómpre destacar que a AIReF realiza estas previsións baixo o suposto de que se prorroguen as actuais medidas en vigor aprobadas polo Goberno estatal para facer fronte á suba de prezos e o impacto da guerra en Ucraína. Sen medidas, segundo a AIReF, hai un risco á alza de 1 ou 1,5 puntos porcentuais en 2023 en termos de IPC.


Summary: Foi detectada nun mariñeiro peruano procedente de Sudamérica, sobre o que se sospeitou "que podía ter esta variante".

O Servizo de Medicina Preventiva da Área Sanitaria de Vigo detectou o primeiro caso en Galiza da variante brasileira de Covid-19, segundo confirmaron a Europa Press fontes do Servizo Galego de Saúde (Sergas). Así, foi detectada nun mariñeiro peruano procedente de Sudamérica, sobre o que se sospeitou "que podía ter esta variante". Neste sentido, o Sergas apuntou que non se secuencian todas as probas PCR, senón "só aquelas con sospeita doutra variante". No caso deste home, Medicina Preventiva fixo as comprobacións ao ter en conta os datos de procedencia e as características clínicas do paciente. Así, fíxose a secuenciación que confirmou a variante brasileira. O xefe de Microbioloxía da Área Sanitaria de Vigo, Benito Regueiro, trasladou a Europa Press que o achado desta variante produciuse no marco do proceso de vixilancia que manteñen "sistematicamente" para o Ministerio de Sanidad e o Sergas. En Galiza a variante máis predominante é a británica. No entanto, na Galiza, concretamente na Área Sanitaria de Vigo, o pasado mes de xaneiro confirmouse o primeiro caso en España da variante surafricana. Segundo indicou Regueira, en Vigo xa foron detectadas "varias variantes que hai que vixiar", entre elas, ademais da británica, a surafricana e, nos últimos días, tamén a brasileira e a 'B.1.525' (que é "unha variante con bastantes mutacións e con certa capacidade para escaparse ao sistema inmunológico"). En todo caso, indicou que o que se están atopando con estas novas variantes, que están "a tentar competir coa inglesa", son maioritariamente "casos asintomáticos ou con poucos síntomas, tipo catarrales", mentres que os casos máis graves corresponden á variante máis frecuente, a británica.


Summary: A Coordinadora Nacional Galega de Emigrantes Retornados castigará ao PP nas urnas nas vindeiras eleccións europeas. A entidade comunicarallo ao presidente da Xunta, nunha carta que entregarán esta terza feira no rexistro do Parlamento Galego. Dirixiranse tamén a todos os grupos parlamentarios para reclamar solucións urxentes.

O representante da Coordinadora Nacional Galega, Xosé Lois Leirós, cifra en arredor de 250.000 o número de emigrantes que regresaron á terra, a maior parte con pensións moi baixas e que están a recibir as cartas nas que se lle reclaman o importe da declaración dos últimos cinco anos máis multas e intereses de demora. "As autoridades non dan ningún dato mais nós temos constancia de que o ano pasado uns 20.000 galegos e galegas recibiron as cartas e neste ano parece que van caer arredor de 30.000 máis que afectan a persoas que viven con pensións de 700, 800 ou 900 euros", sinala Leirós para quen a comunicación de Facenda é unha "carta bomba que nos destrúe non só economicamente senón tamén moralmente. Diríxese a xente que a maior parte teñen máis de setenta anos, pasaron toda a vida fóra e agora, con situacións apertadas, están a padecer este trato e esta reclamación inxusta". Para a Coordinadora Nacional Galega de Emigrantes Retornados a lei 35/2006 que obriga a declarar a quen ten dous pagadores está a ser aplicada como "un ataque directo a quen tivo que pasar a maior parte da súa vida fóra e cobra dúas pequenas pensións, algunha mesmo ridícula- Case todos os emigrantes temos este problema". Para Leirós, o goberno está a buscar "os cartos debaixo das pedras e reclaman ao mellor 8 ou 9.000 euros para unha persoa que cobra 700 ao mes co cal o que fai é levar á xente á ruína". Para a Coordinadora de Emigrantes Retornados, as recentes declaracións da Delegada de Facenda en Galiza, están a darlle a razón na súa denuncia de falta de información e mesmo a inclusión dun cadro no borrador no que se anuncia que as pensións de fóra teñen que ser declaradas só veñen poñer en evidencia que até o de agora, non só non se avisaba senón que mesmo nalgúns casos desde as oficinas da axencia tributaria se confirmaba que non se tiñan que computar os ingresos de fóra. "Non fai moitos días até o presidente da Xunta fixo declaracións dándonos a razón cando leva un ano sen abrir boca e mesmo ausentándose cando no Parlamento se debate algunha iniciativa sobre o tema. Nós continuamos a facer presións nas rúa e levaremos o tema ao Parlamento Europeo até que teñamos unha solución", confirma Leirós mentres se reafirma no "castigo" que o colectivo imporá ao PP nas vindeiras eleccións, o único que está nas súas mans que é non votar pola formación que está no goberno que lles impón as multas. Se despois de tanto silencio reciben unha resposta unha vez entregada á carta, sinalan que terán en conta que non sexan promesas que logo non se van a cumprir, como aconteceu co tema das preferentes en campaña electoral. "Nós non queremos promesas senón feito e a nosa determinación é seguir loitando porque nos asiste a forza da razón", sinala Leirós.


Summary: Un forte control policial acordoou a Praza do Obradoiro para impedir que as persoas manifestantes se achegasen ao Pazo de Raxoi na toma de posesión de Agustín Hernández como terceiro alcalde da capital galega en tres anos. A policía detivo a dous manifestantes.

Turistas libres e manifestantes acordoados. Este era o panorama da Praza do Obradoiro durante a toma de posesión de Agustín Hernández como o terceiro alcalde da capital galega desde as pasadas eleccións municipais. Dous manifestantes detidos foi o resultado do forte control policial que elevou a tensión na praza situada diante da sede do Concello na que se amoreaban grupos de manifestantes que protestaban pola toma de posesións de concelleir@s non eleitos. Dúas destas persoas que protestaban foron transaladados á comisaría de pPolicía de Santiago, despois de seren arrastrados aos soportais do Pazo de Raxoi nos momentos de máis tensión da xornada. Mentres dentro de Raxoi, nun pleno retransmitido por plasma, o novo alcalde Agustín Hernández defendía que ía "escoitar antes de tomar decisións" e centraba a súa intervención na súa vontade dun "goberno aberto á crítica da cidadanía", no Obradoiro a intervención policial valaba a praza para afastar ás persoas manifestantes da porta de Raxoi. Diferentes colectivos sociais e cidadás quixeron estar na toma de posesión dun goberno composto na súa meirande parte por concelleiros non electos. O grupo municipal do BNG abandonou o pleno precisamente cando chamaron a tomar posesión aos edís non eleitos. Nos seus escanos deixaron pendurados tres cartaces nos que se podía ler: "Democracia para Compostela", "Goberno si pero non así" e "Reservado para concelleir@s eleitos". Na praza do Obradoiro, policia secreta procedía á detención dos militantes nacionalistas do BNG Renato Núñez e Manuel da Cal que foron esposados e reducidos nos soportais de Raxoi antes de seren trasladados a dependencias policiais. Após semanas desde a demisión de Ángel Currás como rexedor da capital de Galiza, Agustín Hernández tomará posesión como novo alcalde esta terza feira (7 de xullo). E faráo rodeado pola veciñanza. Mais non para o aclamaren senón para lle amosaren o seu rexeitamento a un novo goberno municipal que contará con máis da metade d@s edís post@s 'a dedo'. Un goberno afundido polos casos de corrupción Os procesos xudiciais remataron por abocaren á demisión a 7 edís. José Luis García Bello, María Pardo Valdés, María Castelao, Francisco Javier Noya, Cecilia Sierra, María Amelia González Brandariz e Juan de la Fuente saían do Pazo de Raxoi após seren condenad@s a 9 anos de inhabilitación por un delito de prevaricación. Poucos días despois o alcalde, Ángel Currás, tamén presentaba a súa demisión debido ás presións dentro do Partido Popular. O ex-rexedor conta tamén con causas xudiciais abertas, ao igual que o seu antecesor, Gerardo Conde Roa, quen tamén rematou por demitir en 2012. A menos dun ano das eleccións municipais quen agora toma a batuta do consistorio é Agustín Hernández, ex-conselleiro de Infraestruturas e deputado no Parlamento galego, iso si, pola circunscrición de Pontevedra. Hernández fechaba a listaxe electoral do PP en 2011 e agora será quen dirixa a política municipal. Xunto a el, estarán o propio Currás e a súa man dereita, Reyes Leis. Tamén Luís Meijide e José Manuel Rosende, actualmente concelleiros. Hernández fechaba a listaxe de 2011 e gobernará cunha equipa maioritariamente posta 'a dedo' Entre os novos nomes están a senadora do PP, María Jesús Sainz; María Antón, Manuel Martínez Varela, así como Ramón Quiroga, marido dunha das edís saíntes, Cecilia Sierra. Aliás, acompañarano Teresa Gutiérrez e María José Corral --procedentes da Consellaría de Infraestrutura no tempo que estivo dirixida por Hernández. Para alén deste, só Marta González facía parte na listaxe das municipais de 2011. Preferentistas rexeitan o nomeamento de Marta González por "traidora" Esta última é obxecto de duras críticas por parte da Plataforma de Afectad@s polas preferentes de Compostela pois sinálana como unha das responsábeis de que non se aprobase no Congreso español unha solución para @s estafad@s por esta fraude. Estafad@s polas preferentes critican que unha das novas edís votase como deputada no Congreso a favor da quita "No seu momento, Marta Gonzalez Vazquez, foi cualificada polas plataformas de afectados como "traidora"", sinalan nun comunicado de imprensa, xa que, apuntan, en marzo de 2013 votou xunto con outr@s 15 parlamentares galg@s do Partido Popular a favor da quita @s estafad@s. Neste senso, denuncian, "a Plataforma de afectados de Compostela considera unha nova fraude e burla á cidadanía de Compostela o nomeamento do novo alcalde e concelleiros, especialmente de Marta Gónzalez Vazquez, que compatibilizará o seu novo cargo co de diputada, despois de contribuír co seu voto a que se aplicara aos afectados o "Decretazo do expolio"". Unha concetración e unha manifestación Así as cousas, a veciñanza está chamada a se manifestar na Praza do Obradoiro ás 11.30 horas. Convocada pola Asemblea cidadá de Compostela denuncian a "situación totalmente insostíbel" que atinxe o goberno municipal. Unha situación que non atribúen só á corrupción senón tamén ás "cuitas internas do PP" e que deixan a cidade paralizada. Unha manifestación ás 20.30h sairá do Toural Neste senso, reclaman medidas concretas que permitan a cidadanía tomar a palabra pois, din, "gobernar quen gobernar, temos que dispor de máis instrumentos para controlar os nosos representantes públicos". Así propoñen a creación dun Observatorio cidadán contra a corrupción e de instrumentos que visen "o control democrático do gasto público, a modificación e actualización dos regulamentos do Concello ou o desenvolvemento participativo dos orzamentos municipais". As súas reivindicacións non ficarán aí, tamén convocan unha manifestación ás 20.30 horas con saída da Praza do Toural coa que queren dar pé a participar a aquelas persoas que por razóns laborais non se puidesen achegar até o Pazo de Raxoi coincidindo co pleno.