Summary: O Goberno galego responde a unha pregunta sobre a publicidade de 'contactos', que estivo a piques de ser prohibida no Estado en 2011, explicando o funcionamento do Observatorio Galego contra a Violencia de Xénero e da futura Comisión Asesora de Publicidade non Sexista.

Os anuncios de prostitución na prensa estiveron a un paso de ser prohibidos. No ano 2010 o desaparecido Ministerio de Igualdade apoiouse nunha proposta de UPN para iniciar o camiño para o veto para a eliminación deste tipo de publicidade nos medios de comunicación, prohibición que foi rexeitada polas empresas editoras de diarios impresos pero que, ademais de contar con aval político suficiente, tamén foi visto con bos ollos polo Consello de Estado, que nun informe solicitado polo propio Executivo o considerou axeitado e recomendaba fixar o precepto nunha lei. No verán de 2011 a reforma era enviada ás Cortes e a prohibición definitiva semellaba practicamente feita, pero os avatares da crise, primeiro, e o adianto electoral, despois, fixérona caer nun estado de hibernación do que aínda non saíu. Neste contexto, a Xunta prefire non mollarse en exceso na materia. Mentres o Ministerio de Sanidade -departamento do que agora dependen as competencias do antigo departamento de Igualdade do Goberno central- non semella ter especial interese en resucitar este debate en plena crise publicitaria, en Galicia fóronse dando pasos para desenvolver a Lei para a prevención e tratamento integral da violencia de xénero, aprobada en 2007. Este desenvolvemento implicou en 2012 a creación de órganos como o Consello Galego das Mulleres ou do Observatorio Galego contra a Violencia de Xénero, en cuxo seo se puxo en marcha, "con carácter permanente", a Comisión Asesora de Publicidade non Sexista". A publicidade de 'contactos' estivo a piques de ser prohibida en 2011 Neste contexto, a finais de 2013 o PSdeG preguntoulle ao Goberno galego, a través da deputada Carmen Acuña, a súa "opinión sobre a publicidade que na prensa escrita se fai sobre a prostitución" e cuestionouna sobre as medidas que "recomendaría para evitar o tratamento vexatorio que nela se lle dá ás mulleres". Acuña preguntaba ademais sobre se a Secretaría Xeral de Igualdade, dependente da Vicepresidencia, vía "necesario modificar e controlar" as normas que rexen estes anuncios. O asunto, tramitado como pregunta oral, decaeu co remate do pasado período de sesións e vén de ser respondido como pregunta escrita, aínda que cunha enorme ambigüidade. A Xunta limítase a explicar o funcionamento do Observatorio da Violencia de Xénero, sen fixar posición a respecto dos anuncios de prostitución Nesa resposta o departamento que dirixe Susana López Abella explícalle á deputada o marco legal vixente e a "finalidade" da comisión sobre publicidade non sexista, creada para "eliminar o sexismo nas mensaxes publicitarias e incorporar nas actividades das entidades, asociacións e axentes publicitarios accións positivas que cooperen á devandita erradicación". "A posta en funcionamento do Observatorio galego da Violencia de Xénero e, polo tanto, da Comisión Asesora de Publicidade Non Sexista vén determinada pola constitución anterior do Consello Galego das Mulleres, xa que tres vogais en representación das asociacións de mulleres e federacións constituídas por estas, con representación no Consello Galego das Mulleres formarán parte do Observatorio", continúa a resposta. Despois desta explicación o departamento autonómico conclúe sinalando que "en canto se constitúa o Consello Galego das Mulleres, a Xunta procederá á constitución do Observatorio Galego da Violencia de Xénero e, en consecuencia, da Comisión Asesora de Publicidade non Sexista". Así as cousas, a autora da iniciativa -e por extensión, a cidadanía-queda sen saber se a Secretaría de Igualdade rexeita os anuncios de prostitución na prensa e nin sequera pode coñecer a ciencia certa se ten ou non opinión ao respecto.


Summary: "A Noite Violeta": As entidades Sonlilá e Buserana convocan á veciñanza para unha nova concentración este venres en Carnota e Cee.

Despois dos numerosos actos insitucionais tócaballe á sociedade civil alzar a voz. E a repulsa contra o triple asasinato machista de Valga resoou por toda a comarca. Vilas como Carballo, Carnota ou Cee alzaron a voz, ou máis ben, gardaron silencio, ante un novo episodio de violencia de xénero. Concentración en Carballo convocada polo Concello A Praza de Abaixo de Carnota (a da Pedra) era testemuño do nacemento do colectivo Sonlilá. Foron arredor dun cento de persoas as que se achegaron á concentración. "A xente precisaba mostrar a sua indignación", recoñecía unha das impulsoras Carmen Siaba, que despois do comprometido manifesto xa convocaba para este venres á sociedade da vila para participar na chamada "A Noite Violeta", unha cita nocturna (a partir das 20:30h). A entidade propón acodir cun símbolo, a luz violeta, que se leven lanternas, panos violetas e se pode ser vestidas de negro. Concentración en Carnota A Buserana chama á comarca Así foi a concentración de onte en Cee, convocada pola Organización @buseranas en repulsa ao triple asasinato machista de Valga.A crónica completa aquí: https://t.co/wqYNSRY21N pic.twitter.com/WNhOW13F7d— Quepasanacosta (@quepasanacosta) September 19, 2019 Tamén en Cee prepáranse para A Noite Violeta deste venres (ás 21.30 na Praza 8 de marzo), vestidas de negro con algo lila, para simbolizar que o feminismo vai estar na rúa a pesar das graves situacións que se están dando. Así convocou a Organización feminista Buserana tras unha nova concentración chea de emoción.O manifesto foi parte dun texto de DulceCorcu: "O amor non mata. Non deixa orfos a dous cativos de catro e ste anos que xa, á súa corta idade, enfrontáronse á cara máis voraz do machismo que outros non queren ver". "Violencia familiar, doméstica… Eufemismos tan cargados de morte como unha pistola" (…) "Alba e maría nin se quera adquiquirán o lúgubre rango de vítimas de violencia de xénero. Non eran parella, nin ex parella do asasino, e non engrosarán ninha lista oficial, nin recibirán calquera dos exiguos recoñecementos que poideran corresponder aos seus descendentes". "Só nos queda a voz, o único que non poden rompernos mentras sigamos vivas", dicía o manifesto, esperando á Noite Violeta deste venres. Lendo o manifesto da Buserana-Foto-Rafa Quintáns Emerxencia feminista A Organización feminista BUSERANA, así como Sonlilá súmanse á convocatoria de EMERXENCIA FEMINISTA feita para todo estado venres 20 de setembro. Así fan as convocatorias: Este verán viviuse unha barbarie no Estado español. O terrorismo machista amosou a súa cara de novo: no mes de xullo foron asasinadas 13 mulleres e mais unha menor, co que será lembrado como un dos peores en máis dunha década. As violácións grupais, en manada, duplicáronse. Asasinatos, parricidios, trata, pederastia, extorsión, desaparicións, manadas, violacións… cometidos por homes que ven sustentado o seu sentirse con algún dereito sobre as mulleres nunha sociedade machista e patriarcal.Mais as mulleres negámonos rotundamente a vivir co terror. E tamén hai unha sociedade feminista cada vez maior, cumha forza imparable, que non ha calar até que o mundo sexa xusto e igualitario, e as mulleres non corramos perigo nen suframos desigualdades polo feito de selo.Non queremos agardar ao 25N, non podemos voltar á rutina coma se nada pasase. É urxente e necesario demostrar que o movemento feminista está sempre presente, e dar resposta contundente ante estes feitos.


Summary: 'Galicia é unha festa' é un libro que nos transporta a través das imaxes por un rueiro cíclico de ganas de gozar. O seu autor, o fotógrafo Xurxo Lobato (A Coruña, 1956), continúa con esta autoedición o retrato do país que leva plasmando en varias coleccións desde 1977. Sostén que, nun momento de recollemento e illamento, esta nova achega pode ser un refuxio para recuperar o optimismo e a ledicia apartados da discusión pública e, ademais, unha oportunidade para divulgar as celebracións no marco internacional.

Nas acrobacias lumínicas dos Fachós de Castro Caldelas están a xirar no aire as cores vermella e amarela, as do alborexar do sol, que chegan nun exercicio de moda poética ás teas das roupas das rapazas do Domingo de Mozas no San Froilán lugués; as saias longas que xiran uns centímetros por riba do chan cos seus detalles na cor púrpura do ceo, agora preto do lusco fusco, cos panos e os abelorios das formas da terra. No mesmo vermello do sangue e a esmorga viaxamos, nese mesmo solpor, ás festas viquingas de Catoira e, co mesmo facho de lume, á escuridade da noite que agora nos envolve, alumeada polo mesmo vermello, na festa da Maruxaina de San Cibrao, no Cervo. Embaixo as estrelas, no silencio, os mariñeiros fan soar cornos e bucinas para non sucumbir ao canto de Maruxaina, ninfa pérfida para algúns, alertadora de temporais para outros. Nese estoupido musical, a cor da fotografía. Por que a festa como eixo central? As festas na Galiza non son en si un tema illado ou casual. Neste caso forman parte para min dun gran proxecto que me marquei desde hai moitos anos: retratar Galiza. Teño feito libros retratando Galiza no seu conxunto e logo Galiza parcialmente: as Rías Baixas, o "País das Vacas", "O País de Nunca Máis"… isto forma parte diso. O tema das festas é moi atractivo para un fotógrafo, moi fotoxénico. Logo, a nivel fotográfico, curiosamente, vin que había un baleiro, até agora non existían moitos libros que amosasen de maneira profesional este tema coa imaxe, si de modo teórico, pero non fotográfico. Ademais, é unha edición moi persoal. O deseño do libro fíxeno xunto coa persoa coa que levo traballando preto de 20 anos, Xosé Díaz, un dos grandes deseñadores de libros na Galiza, un home que bebeu do deseño de Sargadelos, do Castro, un alumno avantaxado de Seoane e fillo de Díaz Pardo. É un luxo poder traballar con el. Houbo moito cariño coa estrutura, coa edición gráfica, os detalles, a maquetación, a selección de fotos… algo que, como entenderás, é complicado, xa que tes que resumir toda unha festa, ás veces, nunha soa imaxe, cando vés de alí con milleiros. Como foi o seu sistema de traballo nesta colección? Os últimos anos cubrín festas de maneira sistemática para este libro. O criterio que seguín para organizarme na abundancia de celebracións foi retratar as festas máis senlleiras, pola orde das que están catalogadas de interese turístico internacional, logo as das festas de interese turístico nacional recoñecidas polo Estado e logo as festas de interese galego, das que tiven que facer un resumo, xa que temos moitísimas. Escollín as que me parecían máis fotoxénicas, as que son para min de máis interese, máis singulares. Hai un traballo forte de documentación detrás. É unha colección de longo percorrido, tamén na súa saída nestes tempos. É unha historia curiosa. Este libro chega ás librarías xusto antes desta traxedia do virus. Houbo xente que me dixo: "Coa que está caendo, un libro de festas?". Eu penso que si, véxolle unha parte positiva; xa que non podemos ir ás nosas festas por razóns obvias, que mellor que levar as festas á casa, evocar e coñecer o noso a través dos libros. Este libro non envellece, ten un percorrido pensado para ser ollado nos anos vindeiros. Que lle interesa máis das celebracións coa ollada de fotógrafo? Intentei resumir a esencia da celebración, condensala e extraerlle o significado. Quixen que as fotos explicasen e describisen a súa esencia, que é conxelar nunha imaxe o que esprememos cos sentidos. É moi complicado, é imaxe fixa, non é en movemento, non é un vídeo. Como facer iso? Coa cor, é moi importante, tiñan que ser en cor. Logo, dependendo das características da festa, atopamos planos xerais, planos máis curtos, depende un pouco do escenario. Estamos a empregar unha linguaxe visual, a contar unha historia con imaxes. Un libro de imaxes pero tamén cun acompañamento escrito. Si, da man dun experto en temática festiva e etnográfica da talla de Felipe-Senén cun texto introdutorio e, tamén, con textos que acompañan cada foto feitos pola xornalista Omaira Lista. Cada festa leva unha explicación a pé de foto, todos o textos están en tres idiomas: castelán, galego e inglés. Isto fágoo en todos os meus libros porque considero fundamental exportar a cultura galega. A cultura non só a facemos para nós mesmos, senón para compartir. Hai que dar a coñecer o noso, difundilo. Galiza é das nacións europeas con máis festas por habitante e territorio. Por que? Galiza é un pobo festeiro, un pobo que quere desfrutar, hai unha lenda negra desde España, que ve Galiza como un conxunto de xentes vestidas de negro, tristes… por suposto, non é así, temos oco para iso, pero non é a imaxe xeral nin moito menos. Somos un pobo festivo e alegre: o Pórtico do Paraíso, en Ourense, ou o Pórtico da Gloria, en Santiago, estaban e están cheos de cores. Os frescos da catedral de Mondoñedo vémolos cheos de cor. Galiza é cor a tope, é alegría! Somos un pobo de festa e de romaría, unha palabra moi galega. Das festas que nos amosa cal destacaría como favorita? Desde o punto de vista fotográfico, o Entroido. É un caramelo para un fotógrafo, hai alegría, movemento, festa e fotoxenia. Todos os galegos temos esa fotografía do Entroido. Resúltame un elemento moi suxestivo, sobre todo pola pluralidade, pola cantidade variada de entroidos que hai. É unha festa que se deixa querer. Falamos dun libro de divulgación, de mostra? Quere ser un libro de divulgación pero algo máis aló; un libro que enganche, un libro para alguén que queira agasallar algo da Galiza. Unha maneira de alegrarnos, de subir o ánimo.


Summary: O 19 de setembro retorna, malia o coronavirus, a festa histórica A Bela Auria á cidade de Ourense, que desta volta virá tinguida de festival literario en homenaxe ao centenario da revista Nós.

Baixo o lema "Celebremos Nós", o próximo sábado 19 de setembro volve a festa histórica A Bela Auria para recrear o esplendor cultural de Ourense nos anos 20 do século pasado. Xusto no centenario da publicación do primeiro exemplar da revista Nós, o evento vira desta volta con reberetes de festival literario. Mais "non será outra homenaxe", advirten desde a asociación homónima, senón que pretenden visibilizar aspectos transversais e temáticas que aparecen en Nós: "a infancia, as mulleres que participaron na revista, a sexualidade, a festa, a creatividade ou a música", explica Óscar Penín, director do evento. Esta edición da festa oriéntase desde unha óptica aberta e integradora, con traducións a lingua de signos, espazo amigábel coas mascotas, ou "música, son e luz sen estridencias". Aliás, o recinto estase a deseñar desde a sostibilidade, con uso de materiais reciclados e reciclábeis para dar forma a "un universo mítico, máxico e plástico", que acollerá máis dunha ducia de horas de programación recuperando o Ourense clásico, o fervedoiro cultural que era a vida na cidade nos anos 20. Adaptación á Covid-19 Conscientes das complicacións deste 2020 e ante as medidas impostas pola pandemia, a festa pensouse con actividades descentralizadas, amplitude de espazos, e control de capacidades que permitan manter a seguridade do público en todo momento. "Son moitas horas, hai oco para que todo Ourense atope A Bela Auria este día", afirma a organización. Coa seguridade sempre por diante, instan deste modo a ir xa remexendo no baúl do faiado, na procura da vella chaqueta, boinas e chapeus, faldras e boas de plumas. As mellores roupas para "modear con estilo" na elegante e lucida cidade de Nós. Unha década de asociación A asociación cultural que promove a festa nacía nos primeiros meses de 2010, coa vontade de recuperar aquela cidade á que Otero Pedrayo lle deu o nome da Bela Auria, un título outorgado á "Atenas da Galiza" que "condensa o que calquera ourensán xa sabe: que a súa cidade é bela, e que é de ouro pola súa historia e a súa tradición cultural".


Summary: O Informe Climatolóxico de Meteogalicia revela que dende o 2002 as temperaturas medias anuais presentan unha tendencia constante á alza, unida a uns exercicios cada vez máis frecuentes con escasas precipitacións. 2016 foi un ano cálido e humido, sobre todo na primeira metade do ano

2016 foi un ano cálido e húmido, segundo o Informe Climatolóxico de Meteogalicia, publicado este sábado. A temperatura media anual foi 14ºC, case medio grao por riba da media das últimas décadas (13,6ºC). De igual xeito, as precipitacións foron un 16% superiores á media rexistrada entre 1981 e 2010. Cómpre salientar a desigual distribución das chuvias ao longo do ano, cun primeiro semestre moi húmido e un segundo moi seco. Así, o informe constata un inicio de 2016 extremadamente chuvioso, cun nivel de precipitacións un 142 por cento por riba do normal. Pola contra, os últimos meses do ano destacaron polo escaso número de días de chuvia, que nalgunhas localidades acadou os mínimos históricos para estes meses. Iso, no que atinxe ao ano 2016. Porén, abrindo o foco, se analizamos os datos das últimas décadas, en especial dos últimos 15 anos, podemos estar a observar unha tendencia recoñecible, cun incremento sostido das temperaturas e a existencia -cada vez con máis frecuencia- de anos secos, por debaixo da media habitual de precipitacións. En concreto, dende o 2002, en 12 dos 15 anos a temperatura media anual situouse por riba da media 1981-2010 (13,6ºC). A gráfica que amosa a media móbil quinquenal presenta unha evidente tendencia á alza. En canto ás precipitacións, non hai unha tendencia tan clara, pero dende o 2002 son máis habituais os anos secos. 6 dos ultimos 15 rexistraron medias de precipitación por debaixo dos 1.100 litros por metro cadrado, cando entre 1961 e 2002 só catro anos tiveran unha cantidade de chuvia acumulada tan baixa. Con todo, dos últimos catro anos, tan só o 2015 se pode considerar entre os anos secos (ao redor de 1.000 litros por metro cadrado), mentres que 2013, 2014 e 2016 foron anos chuviosos, por riba dos 1.500 litros por metro cadrado.


Summary: Laure. Navarro. Guilherme. Borja Valle. Fajr. Até 5 novidades no once do Dépor no Calderón. A equipa deu contido o Atlético até o segundo cartón amarelo de Fajr, nunha absurda acción kamikaze que deixou o xogo visto para sentenza.

Garitano revolucionou o once titular, deulle un significativo toque a Pedro Mosquera -indiscutíbel desde a súa chegada a Riazor- ao non o aliñar de inicio e entregou a batuta do xogo a Çolak, que respondeu á confianza cunha nova exhibición das cualidades que fan del un futbolista distinto e imprescindíbel nesta equipa. A proposta funcionou mentres houbo igualdade numérica sobre o céspede. Con Guilherme e Borges como gardacostas, Çolak tivo algo de vagar para deslizar balóns con perigo. Andone tamén deixou boas vibracións, sen sorte no remate, mais con capacidade máis que suficiente para inquietar a zaga colchoneira. A este dianteiro só lle falta unha cousa, marcar gol, claro que niso consiste o seu oficio. Laure, por súa parte, foi mais unha vez Laure, isto é, un seguro na defensa. Con el a equipa gaña consistencia atrás a cambio, iso si, de facilitarlle moito a vida ao lateral esquerdo rival, dada as súas nulas prestacións ofensivas. Todo mudou dramaticamente coa saída de escena de Fajr. A segunda parte, con 10 contra 11, foi un monólogo atlético contra un muro branquiazul, furado polo oportunismo de Griezman, no minuto 70. Mais até nas adversidades o talento é quen de se abrir paso. E Çolak -realmente é posíbel que este futbolista demorase catro partidos en ser titular indiscutíbel?- abeirou o gol do empate nos últimos instantes do xogo. O azar, que moitas veces goberna este deporte, non estivo acarón do Dépor nesa acción e o partido saldouse coa terceira derrota da equipa no que vai de campionato. O Dépor está xa en zona de perigo. O seu balanzo no que vai de liga -unha vitoria, dous empates e tres derrotas- comeza a ser francamente inquietante. Atlético de Madrid: Oblak; Juanfran, Giménez (Lucas, m. 35), Godín, Filipe; Gaitán, Augusto (Gabi, m. 18), Koke, Carrasco; Griezmann (Gameiro, m. 58) e Correa. Deportivo Lux; Laure, Albentosa, Arribas, Fernando Navarro (Babel, m. 73); Guilherme (Mosquera, m. 67), Borges; Borja Valle, Emre Çolak, Fajr; e Florin Andone (Luisinho, m. 60). Gol: 1-0, m. 70: Griezmann.. Árbitro: Gil Manzano (C. Extremeño). Expulsou por duplo cartón amarelo a Fayçal Fajr (m. 39 y 45), do Dépor. Amonestou polo Atlético Lucas (m. 42) e pola escadra galega Emre Çolak (m. 56) e Ryan Babel (m. 84).


Summary: Un investigador inglés indaga na identidade galega a través do fútbol.

A rivalidade futbolística entre Deportivo e Celta vai alén do eido estritamente deportivo, como demostran eses vellos alcumes de turcos e portugueses cos que un sector da cada afección define ás seareiras rivais. Agora, eses nomes tamén dan título á tese de doutoramento do investigador da Universidade de Nottingham (Inglaterra) Matt McGinn, quen emprega o fútbol para indagar na identidade nacional galega entre os anos 1990 e 2005. A súa primeira toma de contacto coa realidade galega -como revela a Nós Diario- foi, curiosamente, en Madrid. "Alí vivía a carón dunha peña do Deportivo, onde me achegaba a ver os partidos. A raíz diso fun collendo interese non só polo Dépor, senón tamén pola Galiza, onde viaxei varias veces. Chamábame moito a atención o feito de que os meus amigos ás veces falasen en castelán, outras en galego... moitas cousas que me provocaron preguntas sobre a identidade galega", apunta McGinn. "Ademais -engade- hai moita literatura sobre o fútbol e a identidade nos casos vasco e catalán, pero o galego continúa sen ser investigado en detalle, polo que me pareceu unha boa oportunidade para escribir sobre algo que está aínda por descubrir". O propio título da súa tese, Turcos e Portugueses: An oral history of 'national' identity, regionalism, and football in Galicia, revela xa un nivel de coñecemento ao que está accedendo a través de entrevistas orais e dun cambio de residencia a Vigo para dotar da maior profundidade posíbel ao seu traballo, pois "até hai un ano só estaba exposto a unha perspectiva, a coruñesa". E, aínda que recoñece estar "nos principios da investigación", ve "moitas máis cousas en común que diferenzas a nivel das afeccións", especialmente "na xente máis apaixonada, como Riazor Blues e Celtarras, pois as dúas peñas son nacionalistas, de esquerdas, de cidades moi parecidas...", unhas ideas que parecen remitir ao postulado nacional e anti localista perennemente defendido por Xurxo Souto. De feito, Matt McGinn tamén recoñece "os trazos distintivos" da Galiza como nación, "como a lingua, pero tamén a paisaxe ou a vixencia da figura de Castelao". A conexión galego-islandesa Antes de embarcarse na aventura de investigar as conexións entre turcos e portugueses, Matt McGinn afondou nun territorio, un país e un fútbol tan distinto como é o de Islandia. Ou pode que quizais "non sexa tan diferente", como apostila McGinn, pois "en ambos a pesca e a terra son a base de todo, e tamén son países xeograficamente periféricos, o que en certo modo condiciona a mentalidade da sociedade". A motivación da súa estadía na terra do xeo e do lume estivo na abraiante irrupción do fútbol islandés, que o levou a xogar a Eurocopa de 2016 e o Mundial de 2018. "Necesitaba saber como un país de 300.000 persoas puido medrar tanto no fútbol, non tiña ningún sentido, así que en compañía do fotógrafo Robbie Dunne escribimos o libro Against the Elements: The Eruption of Icelandic Football. Cuestionado sobre que hai detrás dese fenómeno planetario, fuxe de romanticismos: "En toda revolución, aínda que sexa deportiva, o principal son os recursos, e o Goberno islandés financiouna até o punto de que hoxe é o país con máis adestradores licenciados por xogador".


Summary: Sanidade informa de que os casos positivos asociados ao "megasurto" das viaxes de fin de curso a Balears superan o centenar na Galiza.

A Consellaría de Sanidade informou de que os casos positivos asociados ao "megasurto" das viaxes de fin de curso a Baleares suman 102 positivos, a maioría deles na área sanitaria de Pontevedra-O Salnés -e a metade, contan coa variante Delta-. Precisamente, o Comité Clínico que asesora a Consellaría reúnese esta terza feira, 29 de xuño, para estudar a situación e para ver se adopta algunha restrición na citada área, por ser a máis afectada. Ademais, Sanidade confirmou que esta terza realizará un cribado entre perto dun cento de estudantes de Pontevedra e A Coruña que chegan á Galiza despois de viaxar a Mallorca. Pasarán os tests no aeroporto para poder determinar o alcance do foco. Pontevedra, a debate no Comité Clínico En todo caso, as áreas sanitarias de Pontevedra e Vigo están no foco da reunión que manterá esta terza o Comité Clínico que asesora a Consellaría de Sanidade e sobre a mesa atópase un posíbel incremento das restricións. Decidirano após analizaren a incidencia a sete e a 14 días, así como as características dos casos, é dicir, se se manteñen no ámbito "importado" fundamentalmente ou se empezan a ser de carácter comunitario. Denuncian falta de información Por outra banda, estudantes galegas confinadas no hotel Bellver de Palma de Mallorca, pola súa posíbel vinculación co macrosurto de Covid-19, lamentaron que apenas reciben información desde que están illadas e que "a que dan é contraditoria". É o caso de varias mozas da Coruña e Vimianzo, que se atopan confinadas nese hotel desde o pasado sábado, a pesar de que os seus primeiros resultados en test de antíxenos foron negativos. Trátase de mozas que, aínda que de diferentes localidades, viaxaron nun grupo organizado pola mesma axencia e chegaron á illa a pasada quinta feira.Segundo relatou a Europa Press Lara, de Vimianzo, cando chegou o seu grupo aloxouse sen problemas no hotel previsto. Ao día seguinte saíron a un parque acuático e outras actividades, nas que tiveron contacto con estudantes andaluces que, segundo aseguraron, "deran negativo nas súas probas PCR". Pouco despois confirmouse que, entre eses estudantes, algúns estaban contaxiados por Covid-19. "Avisáronnos de que nos tiñamos que confinar no noso hotel, e fixéronnos tests de antíxenos, pero todos os do noso grupo demos negativo", explicou Lara. Pouco despois, relatou outra das afectadas, Aroa (da Coruña), indicáronlles que os membros do grupo (case unha trintena de galegas e galegos) serían trasladadas ao hotel designado polo Govern de Baleares para illar os casos positivos e os contactos estreitos ou susceptíbeis de ter o virus. "Aí si que nos deu medo, porque nós deramos negativo e levábannos a un hotel con contaxiados", engadiu. Aroa sinalou que, segundo as informaron "inicialmente", unha vez no hotel serían sometidas a unha proba PCR e, se esta era negativa, poderían volver á Galiza, "pero agora dinnos que temos que quedar illadas 10 días, aínda que a PCR dea negativa". Segundo o protocolo das autoridades sanitarias, é de obrigado cumprimento manter unha corentena de dez días, en caso de contactos estreitos, aínda que as probas diagnósticas sexan negativas. A evolución da pandemia muda: soben as infeccións e os ingresos Galiza iniciou a semana con 1.507 casos activos de Covid-19 e 124 novos contaxios diarios, segundo o último balance da Consellaría de Sanidade. As infeccións activas soben por quinto día consecutivo e aumenta tamén, por segundo día, a presión hospitalaria derivada do coronavirus. A taxa de positividade tamén aumenta e alcanza 3,5%.Hai 52 pacientes hospitalizados -catro máis-, dos que 14 se atopan en unidades de coidados intensivos -dúas máis-.Por áreas sanitarias, a presión hospitalaria sobe nas da Coruña e Cee; Pontevedra e O Salnés e Santiago e Barbanza; mentres que descende na de Lugo; e mantense na de Ourense, Vigo e Ferrol. En concreto, na área da Coruña e Cee seguen catro pacientes en UCI e aumentan a 23 os doutras unidades -dúas máis-; e na de Pontevedra e O Salnés soben a tres os críticos -un máis- e a sete os doutras unidades -un máis-. Mentres, na área de Santiago e Barbanza continúa un paciente Covid en UCI e outro nunha unidade convencional -un máis, xa que na xornada anterior non había ningún-. Pola contra, na de Lugo aínda que aumentan a dous os críticos -un máis-, descenden a dous os doutras unidades. As outras tres áreas sanitarias seguen sen cambios: a de Vigo continúa cun paciente en UCI; a de Ferrol con dous críticos; e a de Ourense con un. En canto aos positivos, a área da Coruña e Cee destaca á cabeza con 491 casos activos; seguida da de Pontevedra e O Salnés, con 226; Vigo, con 219; a área de Lugo, con 189 positivos; Ourense, con 165; a área de Santiago e Barbanza, con 148; e á cola segue a de Ferrol, con 69 casos activos.


Summary: En Marea, PSdeG e BNG piden ao presidente da Xunta que aclare "se vai estar nas necesidades do país" ou "pendente da súa carreira de promoción persoal dentro do PP"e que se "dedique a gobernar o país mentres estea nel".

Que se decida e se ocupe de Galicia. Así se podería resumir a reacción da oposición parlamentaria ante a posibilidade de que Feijóo suceda a Mariano Rajoy como líder do PP a nivel estatal e se converta así no próximo aspirante popular á Moncloa. O ruxerruxe que leva anos soando non sorprende, pero cansa a quen pide do presidente da Xunta que se centre no seu labor. En Marea, PSdeG e BNG piden a Feijóo que aclare o seu futuro e se "dedique a gobernar o país mentres estea en Galicia" Así o asegura Antón Sánchez, vicevoceiro de En Marea, que insta a Feijóo a que "mentres estea en Galicia, se dedique a gobernar o país". Así o dixo este martes, abordado pola vaga sucesoria que chega desde Madrid e a rúa Génova, tras a perda do Goberno central e a marcha de Rajoy. No fondo, a impresión de que Galicia só é o foco das batallas internas partidarias, deixando na sombra a súa axenda política, que non é pouca. "Galicia non pode ser a sala de espera mentres ese señor esfolla a margarida sobre o seu futuro", dixo a deputada do BNG Olalla Rodil en referencia tamén ao presidente da Xunta. "Aclare a súa folla de ruta e a súa prioridade: os galegos ou escalar internamente no PP", pediu Gonzalo Caballero, secretario xeral do PSdeG. O líder dos socialistas galegos cre que Feijóo debe determinar "onde está o seu compromiso político" porque "a cidadanía galega necesita unha aclaración". Mentres Feijóo se deixa querer pero non acaba de dar o paso --cando menos de maneira pública e directa--, desde o PSdeG insisten en que clarexe as ideas e diga o que vai facer "no próximo tempo político". Que deixe claro "se vai estar nas necesidades de Galicia ou se vai tentar manter unha liña de promoción para a sucesión dentro do PP, estar pendente da súa carreira de promoción persoal dentro do PP", insistiu. Caballero (PSdeG) pida a Feijóo que aclare "se vai estar nas necesidades de Galicia" ou "pendente da súa carreira de promoción persoal dentro do PP" Toda a oposición coincide en que o reto é situar Galicia no mapa político, pero non precisamente pola sucesión dos líderes da dereita, senón polas súas necesidades. "Galicia debe ter unha axenda galega que estea sobre a mesa desde xa. Levamos moito tempo sen estar no debate político a nivel do Estado e iso é o que nos preocupa agora mesmo no BNG", asegurou Rodil ao ser preguntada pola marcha de Rajoy e o futuro de Feijóo. "Bastante traballo ten, que o ten bastante desatendido, e fracasou en moitos temas como presidente", engadiu Sánchez, de En Marea. Sánchez (En Marea) lembra a Feijóo que ten "bastante traballo" e "desatendido" en Galicia e que "fracasou en moitos temas" Todos os partidos coinciden, ademais, en alertar da responsabilidade que Feijóo ten tamén na traxectoria do PP nos últimos anos. En todo. "É máis do mesmo", dixo Sánchez ao ser preguntado, tras aclarar que o presidente da Xunta "participaba da mesma estrutura corrupta" do partido, polo que un eventual recambio de Rajoy por el non sería visto por En Marea como "ningún tipo de rexeneración". "Por moito lavado de imaxe que lle queiran facer, estivo aí. Debía ser coñecedor [do que ocorría], e de non selo, tamén está inhabilitado por non coñecer como funcionaba", engadiu. "Feijóo só lembraba este país para ir veranear a Sanxenxo", di Olalla Rodil (BNG) En similares termos se expresou o socialista Gonzalo Caballero, que lembra que non escoitou "nin a Rajoy nin a Feijóo facer unha análise autocrítica, nin asumir aresponsabilidade" tras a sentenza da Gürtel. Para o secretario xeral do PSdG, "o primeiro que ten que facer" Feijóo é "asumir a responsabilidade política que lle corresponde ao PP como organización". Pola súa banda, a nacionalista Olalla Rodil asegurou que, "lamentablemente, Rajoy só lembraba este país para ir veranear a Sanxenxo". "A súa saída é lóxica para o presidente dun partido condenado por corrupción", rematou.


A Xunta pide á cidadanía que devolva as chamadas perdidas dese número, da central de seguimento de persoas que estiveron en contacto con posibles casos"Se vostede recibe unha chamada desde ese número, por favor contéstea. No caso de que teña unha chamada perdida desde ese número, por favor devolva esa chamada en horario de 9 a 22". A petición é do Sergas, que informa así de que a súa central de seguimento de persoas que estiveron en contacto con posibles casos de coronavirus está realizar as chamadas desde un número que comeza por 981 219 ***.A central de seguimento de posibles casos é un dos elementos clave do proceso de desconfinamento esixido polo Goberno central para poder detectar canto antes novos focos de contaxio a partir dos casos que se vaian detectando. Segundo informa o Sergas, "todos os posibles casos de Covid-19 recibirán unha chamada telefónica da Central de Seguimento de Contactos. [A Xunta pide pasar á fase 2 e esgrime os concellos sen casos de coronavirus, que non son públicos]A finalidade desta chamada é realizarlles unha enquisa epidemiolóxica e identificar as persoas coas que mantiveron contacto estreito. A cada unha das persoas que tivo este tipo de contacto chamaráselles tamén por teléfono, para identificalas de maneira precisa, realizarlles unha enquisa epidemiolóxica e iniciar a partir dese momento un seguimento continuado".O Sergas sinala que se poderían igualmente recibir mensaxes SMS e pide que se sigan as instrucións que nelas se indiquenAdemais de pedir que se conteste ao teléfono se se recibe unha chamada desde ese número, ou que se devolvan as posibles chamadas perdidas, o Sergas tamén sinala que se poderían igualmente recibir mensaxes SMS solicitando que a persoa en cuestión se poña en contacto, para o que pide que se chame "ao número que se lle indica seguindo as instrucións da SMS".


Summary: A secretaria xeral do PP, autora da célebre frase "indemnización en diferido" de Luís Bárcenas, será ministra de Defensa no novo goberno español. Rajoy despraza Soraya Sáenz de Santamaría da portavocía do executivo e deixa fóra Margallo e Fernández Díaz.

Cospedal gañou a batalla política e Rajoy voltou a mostrar que sempre premia a fidelidade orgánica. É xa ministra de Defensa. Por contra, García Margallo, sen dúbida o ministro con máis perfil político do anterior gabinete, cae. E faino despois de flirtear coa hipótese de ser unha saída alternativa ao presidente do goberno en momentos en que parecía que Cs e o PSOE condicionaban calquer apoio ao PP á caída do seu líder. Rajoy prescinde tamén de Fernández Díaz, moi queimado polo desgaste da aprobación da chamada Lei Mordaza e polo escándalo da espionaxe aos soberanistas catalás, e entran seis novas caras, de escaso perfil político a excepción de Cospedal e Álvaro Nadal, un dirixente tamén da máxima confianza de Rajoy. É relevante a decisión de desprazar Soraya da portavocía do goberno, un movimento que gozará da simpatía de Génova, sendo que a vicepresidenta nunca contou co plácet do núcleo dirixente do partido. A nova voz do executivo será Méndez de Vigo, quen retén a carteira de Educación e que, portanto, terá de negociar con Cs e PSOE a reforma da LOMCE. A nova voz do executivo será Méndez de Vigo, quen retén a carteira de Educación e que, portanto, terá de negociar con Cs e PSOE a reforma da LOMCE Soraya fica sen a visibilidade das multitudinarias conferencias de imprensa das sextas feiras, en que comparece o portavoz para dar conta dos acordos do goberno, mais en troca suma as competencias das administracións territoriais. Iso significa que o dossier catalán será unha das materias ás que terá que facer fronte. Non hai ministros ou ministras galegas, ausencia que xa o propio Feijóo preanunciou estes días cando se gabou de que o país xa estaba representado na estrutura de goberno polo propio presidente. E as tesouras para os recortes continúan nas mesmas mans: Guindos e Montoro manteñen os mandos ao fronte dos ministerios de Economía e Facenda, respectivamente. O Goberno estatal fica constituído tal e como segue: Vicepresidencia, ministerio da Presidencia e para as Administracións territoriais: Soraya Saénz de Santamaría Antón. Ministro de Asuntos Exteriores e Cooperación: Alfonso Dastis Quecedo. Ministro de Xustiza: Rafael Catalá Polo. Ministra de Defensa: María Dolores de Cospedal García. Ministro de Facenda e Función Pública: Cristóbal Montoro Romero. Ministro de Interior: Juan Ignacio Zoido Álvarez. Ministro de Fomento: Íñígo de la Serna Hernáiz. Ministro de Educación, Cultura e Deporte e Portavoz do Goberno: Íñigo Méndez de Vigo y Montojo. Ministro de Emprego e Seguranza Social: Fátima Báñez García. Ministro de Enerxía, Turismo e Axenda Dixital: Álvaro Nadal Belda. Ministro de Agricultura, Pesca e Alimentación e Medio Ambiente: Isabel García Tejerina. Ministro de Economía, Industria e Competitividad: Luis de Guindos Jurado. Ministro de Sanidade, Servizos e Igualdade: Dolors Montserrat Montserral.


Summary: O Correlingua 2017 foi presentado esta terza feira na Deputación da Coruña, con presenza das diferentes entidades colaboradoras. "

"Precisamos un esforzo conxunto porque esta é unha carreira de fondo". A vicepresidenta da Deputación da Coruña, Goretti Sanmartín, animou esta terza feira, na presentación do Correlingua 2017, á que chamou 'Xeración Correlingua' a continuar a amosar "alegría e entusiasmo" na defensa da lingua. Fíxoo na sede da Deputación e catro meses despois de recibiren o Correlingua o premio Rosalía de Castro da Deputación da Coruña. Esta nova edición comezará o vindeiro 2 de maio en Monforte de Lemos e rematará o 16 na Estrada, tendo como lema 'En galego, sen cancelas'.. "Cando esa enerxía é colectiva si que avanzamos e chegaremos o momento en que neste país se poda desenvolver a nosa vida plenamente en galego", apuntou nun acto en que participaron nenas e nenos e mozas e mozos que gañaron os tres concursos vinculados ao Correlingua, o de banda deseñada, o de vídeo e o manifesto. Marta Dacosta, por parte da organización do Correlingua, destacou o protagonista do alumnado nesta iniciativa que reúne cada ano miles e miles de estudantes A carreira rematará que rematará cunha festa final en que participarán Isabel Risco e Luís Caruncho. No acto interviron tamén o secretario nacional da CIG Ensino, Anxo Louzao, o presidente da AS-PG, Xoán Costa e o presidente da Mesa pola Normalización Lingüística, Marcos Maceira ademais do deputado de Cultura da Deputación de Pontevedra, Xosé Leal e o deputado de Deportes e Innovación de Lugo, Pablo Rivera. No acto entregáronse os diplomas ao alumnado gañador dos diferentes certames: Certame Banda Deseñada ao alumnado do CEIP Manuel Luís Acuña de Ourense, o Certame de Vídeo ao alumnado do CPI Manuel Suárez Marquier do Rosal e Certame Manifesto ao alumnado do CPI Afonso VII Caldas de Reis.


Summary: Ivonet Omnes foi un clérigo bretón que viviu no século XIV. Copista de profesión, a el atribúeselle o primeiro verso en lingua bretoa: "me am ous vn amoric ioliuic indan an del mé". "Teño un amoriño ben feitiño baixo as follas e eu...", di, na versión da profesora María Lopo que abre Canto e contracanto. Antoloxía de poetas de Bretaña (Xunta, 2019).

Mais esta escolma, que se presentará o 20 de outubro en Compostela, céntrase no século XX. Son sesenta poemas de vinte autores escritos en bretón, francés e inglés acompañados da tradución ao galego. "Hai anos que fago traducións de poesía bretoa. Algunhas funas publicando. Un día vin todo o que tiña e pensei que, engadindo un par de autoras, había abondo para un volume", explica Lopo (Vigo, 1967) a Sermos Galiza. Ese é Canto e contracanto, publicación institucional e polo tanto non á venda, que comeza simbolicamente con Omnes e remata con Nolwenn Korbell, nado en 1968. "Non é un panorama da poesía bretoa", advirte a editora, "é máis ben unha mostra dos autores que me interesan e leo". Na que figuran con todo nomes indiscutíbeis, como a da "matriarca" Anjela Duval (1905-1981): "Escribo os meus versos coa rella do arado / na carne viva do meu país bretón, rego a rego". Na diversa proposta de Lopo existen porén varios fíos que tecen o singular tapiz da poesía bretoa. Enuméraos na Introdución do libro: o multilingüismo e o paso dun idioma a outro; a importancia da música; a militancia política nacionalista e progresista; a presenza do mundo céltico. "Sobre o tema idiomático, as cousas en Bretaña non están tan claras como na Galiza", expón a docente, que se doutorou na Universidade da Alta Bretaña en Rennes, "por iso incluín poetas en bretón e en francés". A comunidade de falantes de bretón fórmana arredor de 300.000 persoas e a maior parte de obras poéticas publícase en edición bilingüe. En francés escribe, por caso, Guillevic (1907-1997), poeta determinante do século XX e obxecto particular de querenza e estudo para Lopo, ao que dedicou varios ensaios, o último Univers Guillevic (2017). "O repouso / Non era para nós. // O movemento / É a nosa pausa", di este poeta, simpatizante comunista e investigador da palabra exacta. María Lopo remite os seus contactos iniciais con Bretaña á propia adolescencia e ao ámbito musical. "Logo estudei filoloxía francesa, especialiceime en poesía e viaxei formarme ao país bretón", engade. No mencionado limiar de Canto e contracanto relata ademais algunhas das pontes entre a Galiza e a Bretaña: das cruces de pedra de Castelao ao Laio e clamor pola Bretaña (1973) de Manuel María, da tradución do Poema do país que ten fame (1978) de Paol Kleig -poeta incluído na antoloxía- a cargo de Henrique Harguindey á Carta de Brest que asinaron en 1972 esquerdas revolucionarias da Galiza (a UPG), Bretaña (a Unión Democrática Bretoa) e Irlanda (o IRA e o Sinn Féin). "Na actualidade existe un tecido humano, unha rede de persoas, que sosteñen estas pontes", sinala, "na Universidade de Rennes sempre houbo xente, profesoras interesadas, lectores de galego e un centro de estudos". Lopo tamén se encargou, canda os bretóns Alan Brotel, Herve ar Bihan e Gwendal Denez, do reverso de Canto e contracanto, Barzhaz Bihan Galiza. Mostra de poesía galega. Barhaz Bihan Galiza inclúe poemas en galego e bretón de Pondal, Rosalía de Castro, Curros Enríquez, Ramón Cabanillas, Manuel Antonio, Álvaro Cunqueiro, Celso Emilio Ferreiro, Luz Pozo Garza, Manuel María, Xohana Torres, Claudio Rodríguez Fer e Olga Novo.


Summary: O director deste diario dixital dedica a última entrega do seu vlogue a analisar as razóns que levaron Feixóo a dar un paso atrás na carreira sucesoria no PP estatal.

"Feixóo tiña un plan e ese plan fracasou", afirma Xosé Mexuto, para quen o presidente da Xunta renunciou a competir pola herdanza de Raxoi cando viu claro que non tiña suficientes apoios para "chegar a Madrid como o mesías que redimiría o PP do pecado da corrupción". "Unha vez comprobado que non tiña os apoios, Feixóo, derrotado antes de comezar a carreira, anunciou que non continuaría [nas primarias]", engade o director do Sermos dixital. No canto de receber apoios -ningunha voz relevante se alzou para pedir a Feixóo que asumise o liderado do partido- Feixóo o que achou en troca foi ruído. "Ruído de sabres, de fotos, de dossieres", engade Mexuto. Ao testar o fracaso do seu proxecto, Feixóo fica na Galiza, na súa zona de conforto, onde dispón da protección dun "cinto mediático" do que carece "calquera outro dirixente político na península". "E iso", reflicte Mexuto, "debería preocuparnos: por que a democracia galega ten un déficit, por que a democracia galega permite que triunfe o que en Madrid non aguantaría nen dous telexornais?".


Summary: A veciñanza viguesa concentrouse hoxe para protestar contra o recente incremento da suba da luz, unha cuestión que desde o colectivo convocante, Favec, consideran que privará moitas familias vulnerábeis dun "ben básico".

O pasado 1 de xuño entrou en vigor a nova factura eléctrica no Estado español, e, segundo apunta a organización de persoas consumidoras Facua, durante a primeira quincena do mes o prezo da luz subiu de media 45,4% a respecto do mesmo período de 2020. Aliás, e segundo as mesmas estimacións, o prezo por quilowatt e hora foi de 19,65 céntimos. De continuar nesta liña, xuño remataría cunha factura media que roldaría os 88,11 euros, o que a convertería na máis elevada da historia tras a rexistrada en xaneiro de 2012. Contra este forte incremento mobilizáronse nesta quinta feira, diante do emblemático farol da rúa Urzáiz de Vigo, ducias de persoas convocadas pola Federación de Asociacións de Veciños Eduardo Chao (Favec): "Parécenos indefendíbel. Tivemos numerosas queixas de veciños e veciñas que xa recibiran a factura de abril a xuño e agora chégalles outra co incremento", explica a Nós Diario a presidenta do colectivo, María Pérez González, que exemplifica esta suba co caso dunha persoa anciá "que paga 30 euros da factura e o incremento son outros 14". Esta repunta do prezo da luz, salienta, tamén afecta os pequenos negocios, que teñen "dificultades" para afrontar este custo: "Sabemos dun caso no que o recibo é de 90 euros e sobe 59". Pérez lamenta que a electricidade suba nun "momento crítico" por mor da pandemia da Covid-19: "Acabamos de pasar, ou máis ben seguimos inmersas, nun contexto de fechamentos e incremento do paro. Moitas persoas non teñen os ingresos suficientes para facer fronte a este incremento porque estiveron sen traballo ou nun ERTE, e as familias en risco de exclusión non van poder pagar por un ben que é básico". "Pór a lavadora de noite non é unha solución" As persoas cunha potencia contratada de até 15 quilowatts e subscritas ao mercado regulado da electricidade e o Prezo Voluntario para o Pequeno Consumidor (PVPC), ou do mercado libre se as súas compañías manteñen a estrutura das novas peaxes, verán os seus prezos fragmentados en tres períodos con diferente custo: horas punta, planas e val. A este respecto, a presidenta da Favec considera que medidas como "pór a lavadora durante a madrugada ou na fin de semana" —horas val—, como aconsellou recentemente o Goberno estatal, "non son a solución". "Agora falan de reducir os impostos e de axustar as horas, mais todo isto deberían telo pensado antes de subir a luz", cuestiona, en relación ao anuncio da ministra para a Transición Ecolóxica, Teresa Ribera, dunha posíbel suspensión "provisional" do Imposto á Xeración Eléctrica, que tributan as empresas enerxéticas. Desde Favec anuncian que proseguirán a súa campaña contra a suba da factura eléctrica cunha nova mobilización na vindeira quinta feira, 24 de xuño, no mesmo emprazamento. Tamén levarán a cabo senllas charlas informativas polas diferentes parroquias de Vigo.


Parece ser que entre as innovacións de primeiro de bacharelato da Xunta de Galiza haivos agora unha materia dous en un, algo así como robótica católica porque seica polo decreto de 2015 emanado da LOMCE, que regula as materias que se deben cursar como específicas en primeiro de Bacharelato, os alumnos que escollan Robótica terán de cursar por forza Relixión (bautismo impreciso porque non se trata de ensino relixioso, da historia das relixións, da orixe do pensamento máxico ou das miudallas sanguentas das guerras de relixión en plan Marvin Harris, o antropólogo, senón que se trata do credo católico). E non somentes se dá tal obriga coa Robótica senón tamén cos aspirantes a bachareis que escollan Coeducación para o século XXI. Todo isto ben a conto porque acaba de saír unha sentenza do Xulgado do Contencioso Administrativo número dous de Compostela desestimando unha demanda dunha familia que pedía a anulación da matrícula dun alumno que se viu nesa situación. O xuiz asume como natural que se teña que prescindir obrigatoriamente de Robótica se non se quere cursar Relixión. Ben mirado, a cousa ten o seu aquel. Supoño eu que esa relixión que elevou a soina, o tabú e a culpa á categoría de arte durante os últimos seiscentos anos, quererá protexer á cándida mocedade dos inmorais trebellos tecnolóxicos á que os pode abocar a robótica. Agora os confesores xa non son os dos tempos de Sarmiento, cando trabucavan trebellar e traballar. O Vaticano estará preocupado polos empregos que andan a destruir os robots. Sabida é a prédica católica de ora et labora sobre as bondades do traballo, prédica que comparten cos protestantes coa súa ética, na orixe do espírito do capitalismo. A robótica é a ciencia de aprendermonos a humanizar os robots e está nas antípodas do credo relixioso que adoutrina na robotización dos humanos. Non deve estranarnos entón que os nuncios ou os modernos inquisidores, aqueles tonsurados da acumulación orixinaria a costa das mulleres da que nos fala Silvia Federici en Calibán e a bruxa , traballen co tripalio da familia, o Estado e a propiedade privada para delongar o seu credo in aeternum. Os robots, como os comboios dos camiños de ferro, sempre foron sospeitosos de abrir xanelas pecadentas na alma dos inocentes. Non sei se o Vaticano terálle máis medo á rebelión dos robots que xa aventurava Asimov cá dos ateos. Se cadra algúns robots son máis perigosos ca outros para botar a perder os fieis e apagar os inciensos botando ao paro aos redentores de condenas morais e a aos doutos nese oficio tan produtivo á par ca ximnástico como é o do tiraboleiro. Abesullo que non se trata só do temor a dar no desemprego cos mestres de relixión, senón ao pánico a que os fregueses que aínda acuden os domingos ao adro poidan caer na lascivia do Sleeper, O dormilón de Woody Allen, aquel robot-empregado doméstico (en realidade, un humano que suplanta a un robot) que se dá á lascivia do orgasmatrón descubrindo a erótica vedada aínda aos humanoides. Só así nos poderemos explicar que sexa tamén a materia de Coeducación para o século XXI a outra que obriga a cursar Relixión no ensino medio. Ai, canta razón tiña o Pai Sarmiento cando advertía que os confesores non deverían confundir traballar con trebellar, que sempre tiña mal sentido e distava cen leguas do honesto traballar. Se cadra non sería mala pedagoxía recoller no currículo académico deste pintiparado Estado laico, a obriga que puñan daquela os confesores de trebellar só unha hora como moito nos días feriados.


Summary: Entre o 6 e o 9 de xuño, Pontevedra acolle a oitava edición de Sete Falares, o Encontro Internacional dos Contadores de Historias, organizado por Pavís Pavós. A narración oral como eloxio da lentitude, contos para aprender a importantísima capacidadede escoitar. Eis un extracto da reportaxe publicada ao respecto no número 348 do semanario en papel Sermos Galiza.

O dicionario en liña da Real Academia Galega define a expresión "sete falares" como "falar polos cóbados". É tamén o nome do Encontro Internacional de Contadores de Historias que organiza a compañía Pavís Pavós en Pontevedra entre o 6 e o 9 de xuño. Esta celebración da palabra dita, do conto como exemplo de vida e ferramenta para coñecer mellor a existencia, e tamén da tradición popular, atinxe a súa oitava edición. "É un festival pero tamén é un encontro", explica a Sermos Galiza Xacobe Rodríguez, de Pavís Pavós. Candido Pazó inaugurá a sexta feira 6 de xuño os Sete Falares. Que naceron da preocupación e a teima de Rodríguez e a súa compañeira en Pavís Pavós Tereixa Alonso. "Nós sempre contamos contos para cativas e cativos, e mais para o público familiar. Decatámonos de que adoitaba haber pais e nais que se enganchaban ás historias", fai memoria Rodríguez, "queriamos traer narradores e narradoras a Pontevedra. E queriamos que se visualizase que era unha actividade tamén para o público adulto". Coa promoción do Concello de Pontevedra e o apoio da Deputación, así naceu Sete Falares. Os relatos foron chegando de aquí e de acolá, con especial atención aos países de fala portuguesa: Brasil, Portugal, São Tomé e Príncipe. Este ano será a brasileira Tâmara Bezerra a representante da Lusofonía. De Colombia procede Carolina Rueda e de Ecuador, Ángela Arboleda. Galegos son, ademais de Pazó, os propios Pavís Pavós e o escritor e músico Xurxo Souto. O fío común "A narración oral é común a todas as sociedades", sintetiza Tereixa Alonso, "todas as culturas teñen en común que as persoas se xuntan para contar historias". A transmisión oral dos contos, ben sexa na casa, ben no traballo, sobreviviu ás mutacións sociais, atravesou os séculos, e con evidentes matices, existe aínda hoxe. "Porque falan do cotián", responde Alonso, "aínda que unha historia sexa fantástica, fala do día a día. Por exemplo, un conto sobre aparecidos está explicando a angustia, sentimentos reais. Así é que lle gustan a todo o mundo". Mais as historias que se escoitarán no Sete Falares non nacen unicamente na tradición popular. Os contos clásicos, a literatura ou as historias de vida informan os materiais dos e das narradoras. Non así os monólogos, tan á moda pero que non gustan na organización. E iso que esta se amosa lonxe de prexuízo ningún. De feito, Alonso defende que as crianzas deben sentir a crueza e as aprendizaxes dos contos clásicos. "Neste tempo en que todo se adoza e o politicamente correcto domina", di, "é marabilloso ver como un pequeno ou unha pequena fican pampos con Hansel e Gretel ou cos Sete Cabritiños. Á rapazada gústalle que pasen cousas. E aos adultos, claro". [Podes ler a peza íntegra no número 348 do semanario en papel Sermos Galiza, á venda na loxa e nos quiosques]


Summary: A formación pide que se "investigue até o final" o entramado de corrupción en Compostela e avoga pola disolución do goberno local.

Candidatura do Povo presentou esta sexta feira ante o Xulgado de Lugo que instrúe a 'Operación Pokemon' unha querela mediante a que pide personarse como acusación popular ou exercer a acción popular, segundo informa a axencia AP. Candidatura concretou que a acción penal diríxese contra o ex-alcalde Conde Roa e o asesor Ángel Espadas, así como contra toda persoa que a resultas das dilixencias estea implicada. Neste sentido, lembran que nunha conversa gravada entre Conde Roa e Espadas falan das denuncias feitas mediante cartaces por Candidatura sobre corrupción e dos problemas que iso podería traer. E que deron ordes de retirar os carteis das rúas da cidade. O que entende que poder ser prevaricación, alén dun ataque contra a liberdade de expresión. Candidatura do Povo pide ao xulgado personarse na causa para que poida ter acceso como parte o actuado e feito até o de agora no marco da Pokemon, aliás de poder solicitar probas que entenda necesarias. A formación considera que debe disolverse a coporación compostelá.


Summary: "Quédanme unhas horas como presidente", dixo Alberto Núñez Feixoo na súa comparecencia após presidir o seu derradeiro Consello da Xunta. Unha dimisión que todo apunta a que se materializará na sexta feira e que abre as portas a enfilar a recta final da sucesión que leve a Alfonso Rueda á Presidencia.

Alberto Núñez Feixoo presidiu o seu derradeiro Consello da Xunta como presidente da Galiza. Dimitirá na sexta feira, segundo se desprende da súa afirmación após dirixir a súa última reunión do Goberno galego. "Quédanme unhas horas como presidente", dixo, e negouse a concretar máis alegando "respecto" ao Parlamento, ao primeiro que notificará a dimisión para despois, acrecentou, "trasladarlla aos cidadáns". Feixoo, a preguntas de Nós Diario, recoñeceu na súa comparecencia que durante estes catro mandatos non sumara nin un só traspaso de competencias a Galiza. Mais depositou toda a responsabilidade desa seca de transferencias no Goberno español. "Temos un elenco de competencias pendentes que non son atendidas [polo Goberno español] e a resposta que temos son recursos de inconstitucionalidade por leis e normas que aprobamos no Parlamento, argumentou. Neste sentido, sinalou que o traspaso da AP-9, "que pedín moitas veces" e que "figuraba no acordo" do BNG para investir Pedro Sánchez, segue sen materializarse. Núñez Feixoo: 13 anos, cero competencias Ningunha Porén, e malia intentar responsabilizar o Goberno español desta ausencia de traspasos, o aínda presidente da Xunta, non negociou o traspaso de ningunha competencia nos seus 13 anos á fronte do Goberno galego. Mesmo prescindiu de continuar a tramitación daquelas acordadas en 2008 pola Xunta e o Goberno estatal referidas a Inspección de Traballo, á titularidade patrimonial dos bens da Tesourería da Seguridade Social ou aos centros de investigación do Estado con sede na Galiza. Tamén a preguntas de xornalistas, Feixoo mostrouse contrario a que o novo Goberno galego responda a un reparto por 'baronías'. "Eses acordos non existen desde hai moito tempo", asegurou, para engadir que hai un partido "de ámbito territorial, autonómico", e o Goberno debe, ao seu xuízo, moverse "por criterios" que respondan ao conxunto da Galiza. Porén, o propio proceso de escolla de Rueda como sucesor —após reunións coas baronías— indica que o poder provincial recuperou peso no PP galego. Acordos O derradeiro Consello de Feixoo aprobou a primeira Lei de áreas empresariais da Galiza, "unha norma pioneira a nivel estatal", dixo, para simplificar e flexibilizar a planificación e creación de solo para as empresas. Os baróns do PP fechan filas, publicamente, ao redor de Rueda Tamén avanzou un investimento de por volta de 120 millóns de euros en proxectos clave para Santiago como as ampliacións do CHUS e da sede administrativa do Goberno galego. O Consello tamén aprobou o Plan de seguridade viaria 202-25, que marca como un dos obxectivos a redución do 25 % do número de falecidos e feridos graves nas vías interurbanas e nas travesías. O Goberno declarou dúas novas iniciativas empresariais prioritarias, dúas plantas de metanol e de biometano, unha en Mugardos e outra na Laracha. A reunión do Goberno acordou tamén nomear Embaixador do Camiño ao xornalista da COPE Carlos Herrera.


Summary: Os axentes sociais coinciden co Ministerio na necesidade de fomentar a flexibilidade interna nas empresas para evitar despedimentos.

Os sindicatos UXT e CCOO, os ministerios de Inclusión e de Emprego e as patronais Cepyme e CEOE asinaron hoxe o acordo para a prórroga dos expedientes de regulación temporal de empresas (ERTE) até o vindeiro 30 de setembro, unha medida que foi aprobada nun Consello de Ministros extraordinario decorrido na mesma tarde. No acto de sinatura, as partes destacaron a transcendencia deste acordo e puxeron en valor o traballo das distintas equipas que o fixeron posíbel. Mais esa aparente sintonía ten os seus matices, como deixaron patente os líderes sindicais após coñecerse a consecución dun preacordo para prolongar os ERTE a pasada cuarta feira. Así, o secretario xeral de CCOO, Unai Sordo, destacaba que os ERTE permitiron "salvar millóns de postos de traballo" durante a crise e que, grazas a este acordo, "acompañarán empresas e traballadores até o final da mesma ou polo menos até que se consolide o proceso de vacinación". Porén, apuntaba que o devandito acordo "podería terse alcanzado sen tanta dedicación de recursos públicos a través do sistema de exoneracións, que nos parecen esaxeradas para as empresas". Pola súa banda, o secretario xeral de UXT, Pepe Álvarez, lamentaba que o Goberno español "dilatara tanto no tempo" a presentación dunha proposta que permitise conciliar posicións, unha situación que, segundo denunciou, xerou unha "incerteza indesexada e inxustificada en centenares de miles de traballadores e nas empresas". Figura propagandística Na Galiza, o sindicato maioritario, a CIG, insiste en que os ERTE "non son a solución", xa que temen que acaben por traducirse en despedimentos colectivos. Como sinala a Nós Diario o seu secretario confederal de Emprego e Saúde Laboral, Fran Cartelle, na maioría dos ERTE, agás os que están motivados pola pandemia, "é o propio traballador ou traballadora o que está a gastar o seu pan". Na súa opinión, esta ferramenta permite ás empresas financiarse "sen ningún tipo de contrapartida" ao facela compatíbel con algunhas das prácticas que favoreceron as últimas reformas laborais, como a mobilidade funcional e xeográfica, as modificacións substanciais das condicións de traballo, as inaplicacións de convenios colectivos... "É unha figura máis propagandística que real, porque na práctica estase a recorrer a outras ferramentas para consumir os recursos das persoas, xa sexa o desemprego ou empeorando as súas condicións laborais", remarca. Cartelle tamén pide facer un exercicio de memoria e lembrar que antes da Covid-19 "había vida e existía unha normativa laboral nefasta para os traballadores e traballadoras", que quedaban "condenadas á eventualidade e á precariedade". Por iso, avoga por deixar atrás o diálogo social e artellar un plan para crear emprego de calidade. Neste senso, propón empregar os recursos que temos como país en crear políticas que repercutan na economía social, como contar cunha política fiscal máis progresiva, fechar os ciclos produtivos ou ter un deseño industrial de país. "Se non, imos volver ao punto anterior", advirte o responsábel sindical. Flexibilidade laboral Durante a sinatura do acordo, os líderes sindicais destacaron que, por primeira vez nunha crise, a caída da economía foi moi superior á destrución de emprego grazas aos ERTE, que, segundo afirmou, "non son unha función máxica, mais serviron para socializar temporalmente os salarios e as cotizacións sociais de millóns de persoas traballadoras grazas a unha inxección de recursos públicos moi importante", dixo Sordo. Tanto el como o seu homólogo da UXT coincidiron coa ministra de Emprego, Yolanda Díaz, en desexar que as medidas de adaptación e redución de xornada se consoliden na lexislación laboral española "para romper a vella inercia da contratación temporal e o despedimento como forma de axuste das empresas". "Non é necesario despedir a ninguén", concluíu Díaz.


Summary: As mobilizacións comarcais convocadas pola CIG onte contaron cunha importante participación. A central nacionalista esixiu ao PP frear unha reforma que cualifican de "roubo".

Na noite da quinta feira, as manifestacións promovidas pola CIG en diversas comarcas mostraron a forte oposición que a reforma dos sistema de pensións previsto polo PP provoca. Milleiros de persoas participaron nas distintas mobilizacións que denunciaron unha reforma que se insire na política de recorte dos dereitos e ten como obxectivo fundamental promover os plans de pensións privados para favorecer ás entidades financeira. Un "pensionazo" que resulta singularmente lesivo con Galiza, onde as pensións son máis baixas. Nas manifestacións nas distintas capitais de comarca sentiuse significativamente a participación de persoas de máis idade, en especial de amplos grupos de emigrantes retornados aos que Facenda lles reclama importantes cantidades por impago. Entre outras mudanzas, a reforma elimina o IPC como indicador á hora de fixar a actualizacións o que promova un maior empobrecemento ao medraren por baixo do custo da vida. Cando se inicie o proceso de recuperación, que o PP estima para o 2019, aplicaríase de novo o IPC para a suba, mais cun 0,25% como máximo. A CIG estima en 42 anos os necesarios para a recuperación do poder adquisitivo que se perderán nestes 6 anos coa aplicación da reforma O PP prevé de aquí a 2019 unha redución dun gasto no sistema de pensións dun 20%, segundo indica o comité de expertos o que significa, coa inmediata aplicación. Por outra parte, a CIG quixo deixar claro que esta non é unha reforma isolada senón que significa un agravamento da de 2011. O coñecido como "coeficiente de sostenibibilidade", que é o que establece que conforme se alonga a esperanza de vida as pensións van ser máis baixas porque o tempo de cobro se prolonga, aparecía xa na reforma de Zapatero que a CIG rexeitou. Porén, a nova reforma acelera a súa aplicación e adianta a introdución ao 2019 cando non se prevía a súa aplicación até 2027. A celeridade coa que o PP quere botar a andar a nova reforma transfórmase nunha maior indignación xa que afecta xa a actuais pensionistas nunha situación na que, en moitas casas, están a ser o substento económico familiar. Os datos que a CIG denuncia ofrecen un panorama no que a redución das pensións supón un novo aforcamento a traballadoras e traballadores, principais vítimas dos recortes sociais impostos polo PP. O 50% das pensións son inferiores a 605 € e un 28% non chega á pensión mínima o que supón que unha nova redución agravará o empobrecemento. "Estamos ante unha contrarreforma que non obedece a cuestións técnicas, senón que ten un fondo carácter político e ideolóxico. Todas as xustificacións ás que recorre o goberno son facilmente cuestionábeis, nomeadamente o argumento de que cunha maior esperanza de vida o número de pensionistas vai ser maior e, polo tanto, vai representar un maior custo respecto do PIB, o que será insostíbel", sinalou Suso Xeixo na súa intervención na manifestación de Santiago, no final nunha Praza de Praterías que ficou sen luz, do que algúns participantes culparon ao goberno municipal do PP, que insiste en poñerlle atrancos ás mobilizacións sociais. A ameaza "fantasma" da quebra O secretario xeral da CIG insistiu na súa intervención en Compostela en que as pensións representan o 10% do PIB, moi por baixo da media de países da eurozona, e desenmascarou a ameaza dunha hipotética quebra do sistema que se converteu xa desde hai anos nunha ameaza para un perigo que non se deu. "Auguraban a quebra do sistema público para o ano 2000, e non se cumpriu, como tampouco para o ano 2005 ou 2010 como dixeran", destacou o secretario xeral da CIG, sinalando que tamén é difícil que se cumpra a 30,40 ou 50 anos vista. "Noutros países é un servizo máis, un dereito fundamental e se hai que mantelo, e máis en situación de crise como agora, con recursos do propio estado pois terá que facerse así, sen ter que ser os propios da Seguridade Social", sinalou Seixo, denunciando ao tempo que o obxectivo da reforma é duplicar a cantidade destinada a plans de pensións que neste momento se moven arredor dos 300.000 millóns de euros e buscan controlar 600.000 "porque aí está o grande negocio da banca".


Summary: PSdeG-PSOE, BNG, Marea Atlántica, Compostela Aberta e Alternativa dos Veciños aprobaron unha moción para non subvencionar eventos de maltrato animal e que lle pide á Xunta que leve a cabo os trámites necesarios para rematar con esta práctica

O PP quedou só na defensa das touradas este venres, despois de que o pleno da Deputación da Coruña aprobase, cos votos de PSdeG-PSOE, BNG, Marea Atlántica, Compostela Aberta e Alternativa dos Veciños, unha moción para non financiar con cartos públicos eventos de maltrato animal e que lle pide á Xunta que leve a cabo os trámites necesarios para rematar con esta práctica. A Deputación converteuse na primeira institución provincial en aprobar unha moción solicitando a abolición das touradas. A plataforma Galicia, Mellor Sen Touradas e a Asociación Animalista Libera amosaron a súa "ledicia" por "unha iniciativa pioneira en España", que supón "un novo chanzo no traballo que a sociedade civil e os colectivos están a artellar para rematar coa pervivencia das touradas no país". Rubén Pérez, voceiro das dúas entidades, lembrou que a propia institución coruñesa chegou a financiar a grupúsculos que defenden a tauromaquia. Para as organizacións animalistas, a actitude do Partido Popular "continúa a ser errada, defendendo a unha inframinoría que segundo as enquisas oficiais do Ministerio de Cultura tan só representaría ao 0,8% da cidadanía galega". Libera! e Galicia, Mellor Sen Touradas instan aos conservadores a escoitar a rúa e non a quen procura "blindaxes" nos despachos. Pérez agradeceu, pola contra, o maioritario apoio dos diferentes grupos provinciais. A moción foi presentada polo grupo de goberno da Deputación, conformado polo PSdeG-PSOE e o Bloque Nacionalista Galego, e contou cos votos a favor dos deputados provinciais da Marea Atlántica (3), de Compostela Aberta (1) e de Alternativa dos Veciños (1), sumando unha folgada maioría.


Corría o ano 1986, acabados de entrar na Comunidade Económica Europea (chamada así entón) no recuncho da Mariña Luguesa que me veu nacer. Onde poucos anos antes houbera tabiques, erguéronse cubículos, os pisos de madeira substituíronse por placas de formigón, abríronse portas nos penais, apareceron os primeiros foxos de xurro, as eiras sementáronse de cabanotes e o tixolo vermello substituíu a pedra en alpendres e galpóns. Nos pasteiros branqueaban as pintas (que diría miña avoa) , as responsábeis de que as cortes nunca fosen dabondas. Polos camiños bouraban os Pascualíns, os pequenos tractores de catro rodas motrices que trocaron de vez o ancho das buqueiras e acurtaron as botoallas dos carros. O millo xa non agarda outonía nas leiras nin as mazarocas van darlles envexa aos ratos no cabozo; claro que, tampouco queda argana para roxear os brazos mentres se meda. Corría o ano 1986, acabados de entrar na Comunidade Económica Europea (chamada así entón) no recuncho da Mariña Luguesa que me veu nacer As primeiras segadoras de man estarabouzan polas mañás nos prados, ao enceto do verán e os remolques encóllense malamente polas congostras cargados de herba seca. As sebes e valados, por moito que custe admitilo, estorban as manobras das máquinas. Nos lindeiros da Veiga, das Chousas ou da Granda Labrada a liña imaxinaria que vai de pedreiro a pedreiro debúxase con estacas e fío de pastor eléctrico. Aínda lembramos como de nenas e nenos xogabamos a sortear o último posto da ringleira, collidos das mans, porque sabíamos que a tal posto tocáballe a descarga. E canto temos rido do visitante ocasional que nunca tal cousa vira e escollía, orgulloso da súa intelixencia, o último sitio pensando que canta maior distancia mellor para non levar un trallazo. E onde poucos anos antes era a cántara de aluminio ou a galvánica, pronto veu o tanque de frío; o camión con varandas fíxose cisterna e cada dous días o chófer con bigote paraba a tomar un café na casa mentres o leite, paseniño, era absorbido do tanque cunha mangueira de cabeza metálica. Algunhas veces ao mes, un fulano aparecía pola corte, moi cedo, e cun tubiño na punta dunha cana recollía leite que logo gardaba nunhas garrafiñas brancas numeradas. Os de meu falaban do "inspector" e a min soábame a un ente, probablemente doutra galaxia, investido de poderes dalgunha caste de alquimia cos que separar o ben do mal. Ao cabo duns días chegaban unhas follas con números e palabras que subitamente entraron a formar parte da familia da miña infancia: Materia Graxa, Proteína, Extracto Seco, Células Somáticas,… Por aqueles tempos na escasa prensa escrita que chegaba á casa, no informativo territorial da TVE e na Radio xurdiron tamén sons estraños: control da produción, cotas, excedentes, abandono da explotación, caída de prezos,… O ruxe-ruxe estendíase sen que moitos souberan ben a que respondía aquilo. As preto de tres ducias de casas da parroquia que mandaban leite á industria aqueles días botáronse a tremer por que alguén lles puxese un freo onde a luz da modernidade comezaba a albiscarse con firmeza. Na saída da misa, na taberna, nas festas, o asunto foi gañando as conversas e desde o comedor da miña casa pasando pola Escola Unitaria ou nalgún salón de actos que poucas veces tiña acollido a tantos labregos/as comezaron a tomar forma as loitas contra a cota leiteira. E na mesma mesa onde se xogaba ao tute o día da festa, convocábanse as primeiras xuntanzas entre veciños que, motu proprio en ocasións, axudados por organizacións políticas noutras, darían lugar as loitas contra os topes leiteiros que de xeito unilateral Europa viña impor a un medio rural emerxente. As preto de tres ducias de casas da parroquia que mandaban leite á industria aqueles días botáronse a tremer por que alguén lles puxese un freo onde a luz da modernidade comezaba a albiscarse con firmeza A primeira manifestación, se non lembro mal, foi na Coruña, por ser a sede do Goberno Civil (hoxe Delegación do Goberno), a representación de Madrid en Galicia. Algunhas voces contan que alí se xuntaron sesenta mil gandeiras/os na que foi a primeira das infinitas loitas labregas que se repetiron despois. Saíron cediño da casa, a viaxe era longa. Para xente coma o meu pai, que nunca nunha lea destas se vira, os calafríos facíanlle subir un rubor e un brillo aos ollos sen semellanza previa. Porén sabían que tiñan a razón. De sempre, o ditado doutros tentara sangrar o froito do seu traballo, da súa intelixencia, do seu mellor saber facer colectivo. Detrás da norma Europea, aplicada sen rubor ningún desde os Gobernos Centrais, ía a navalla que esganaba as súas vidas e o futuro das súas fillas e fillos. Para o seu pequeno mundo ventábase unha catástrofe e non podían permitilo. Aprenderon a superar o medo, fixéronlle fronte ao desastre, loitaron como mellor souberon, como mellor puideron naquel momento. Nas rúas da Coruña encetaron un camiño sen volta e presentaron batalla Aprenderon a superar o medo, fixéronlle fronte ao desastre, loitaron como mellor souberon, como mellor puideron naquel momento. Nas rúas da Coruña encetaron un camiño sen volta e presentaron batalla. Detrás daquelas mulleres e homes ía o berro seco de toda a parroquia, a vontade de empurrar máis forte e máis lonxe pensando no futuro e que baixo ningún concepto quixeran ver nas mesmas. Facían o que tiñan que facer conscientes ou non. Camiñaron pola cidade de Hércules, enfrontadas ao cíclope nunha caste de viaxe sen fin do que restaban moitas etapas por queimar, mostrándolle o espello no que mirarse a un Pobo Galego que non debera ollar para outra banda nin daquela nin agora. Camiñaron coa forza da razón sabendo que non cabía nin un paso atrás. O vindeiro 17 de xullo as gandeiras deste noso País van izar a súa bandeira de loita no terceiro punto do tractor, o mastro da nao da gandería en Galiza, novamente Case trinta anos despois, seguimos na loita: "vacas á rúa, a loita continúa" que cantan os Ultraqäns. Case trinta anos despois, daquelas tres ducias de familias en Oirán apenas dúas producen leite aínda, pero levan gravadas a lume as mesmas razóns que levaba miña nai, meu pai, naquel 1986. O vindeiro 17 de xullo as gandeiras deste noso País van izar a súa bandeira de loita no terceiro punto do tractor, o mastro da nao da gandería en Galiza, novamente. E detrás de todas elas, de todos eles, temos a obriga moral de empurrarmos a faixa que portaban entón: SEN LEITE NON HAI PAN, PARROQUIA DE OIRÁN!


Summary: Após as informacións de Nós Diario nos últimos días sobre os presuntos malos tratos denunciados na residencia Mi Casa e sobre as conexións políticas da empresa que xestiona o centro, o presidente do Goberno galego, Alfonso Rueda, anunciou, a preguntas deste xornal, que a Xunta vén de abrir expediente á residencia.

"Vin as imaxes e a verdade é que non me gustaron nada". Así respondeu o presidente da Xunta, Alfonso Rueda, a unha pregunta de Nós Diario sobre a denuncia das Traballadoras das Residencias da Galiza e a asociación Vellez Digna polas condicións asistenciais da residencia Mi Casa, en Pazos de Borbén. Neste sentido, Rueda anunciou que o Goberno galego "falou con Inspección e abriu un expediente que se está a tramitar", para discernir o ocorrido no centro de maiores, do que nos últimos días se fixeron públicas tanto imaxes do mal estado de saúde no que se atopan moitas das persoas residentes como do mal estado das instalacións, tanto habitacións como espazos nos gardar material sanitario ou alimenticio. Denuncian úlceras e feridas en usuarios dunha residencia financiada pola Xunta O novo presidente galego sinalou que "non se pode pensar que a inmensa maioría das residencias non cumpren as condicións, si o fan". "Non imos tolerar que nin unha soa residencia se salte as normas", sentenciou Alfonso Rueda. O irmán do xerente do Consorcio Galego de Benestar é apoderado da empresa propietaria da residencia denunciada de Pazos de Borbén Falta de medios humanos A falla de medios humanos para atender as persoas usuarias está no centro das queixas de Trega e Vellez Digna. Así, a primeira das entidades, nun escrito remitido ao servizo de Inspección da Consellaría de Política Social o pasado 3 de maio, sinala que "no centro de traballo non se cumpren as ratios de atención directa en ningunha das quendas. As traballadoras con contratos de limpadoras realizan funcións de auxiliares de enfermaría/xerocultora, figurando o seu nome nas carteleiras de auxiliares/ xerocultoras, e á vez asumen funcións de enfermaría". A ausencia de persoal sanitario cualificado é un dos aspectos que máis preocupa aos colectivos denunciantes. Nesta liña, no seu escrito diante de Política Social, Vellez Digna destaca que "non hai enfermeira na empresa, realizando as funcións unha enfermeira externa que traballa no Sergas e non cobre as 24 horas diarias, como sería o legalmente estabelecido, senón tan só, entre 20 minutos e unha hora, dúas ou ás veces tres días á semana". Na mesma dirección, asegura que "non hai fisioterapeuta, aínda que se cobra polos seus servizos" e "non hai médico, unicamente vén unha médica externa catro horas á semana". Atención sanitaria As consecuencias da falla de medios déixase notar na atención prestada. A este respecto, Vellez Digna critica que "a moitos residentes, con frecuencia, inféctanselles as úlceras, escaras e demais feridas e os problemas de pel convértense en graves, por falta de hixiene, coidados e curas". Na mesma liña, denuncia que "hai unha alta incidencia de infeccións de ouriños. Dado que só se fan tres cambios de cueiros ao día, á mañá, medio día e noite, os usuarios pasan a maior parte do día mollados ou con feces". "A limpeza da zona ano-xenital realízase cos propios cueiros, xa que non se facilitan esponxas suficientes, e coas mesmas luvas para todos", engade. As entidades denunciantes advirten das condicións hixiénicas da residencia. Neste sentido, o presidente de Vellez Digna, Xosé Bernárdez, apunta a Nós Diario que "no centro hai moita falla de hixiene, tanto en relación cos residentes como nas propias instalacións". Nesa dirección, lamenta que "na fin de semana non funciona o servizo de limpeza, porque unha das persoas encargadas deste servizo debe encargarase de cociñar". As denuncias presentadas por Trega e Vellez Digna relatan que se usa "a mesma coitela para afeitar a todos os usuarios baróns da residencia e debe durar varios días, excepto a un señor con hepatite". Ao tempo, denuncian que "hai somieres rotos e outros calzados con tacos de madeira, mesas podrecidas, andeis en mal estado, colchóns, coxíns e almofadas rotos". As queixas reparan, tamén, na comida. Apuntan que "os alimentos son de escasa calidade". "A alimentación baséase en pan, sopa, pasta, ovos, patacas, arroces e precociñados, os residentes da primeira quenda de comida, raramente comen froita, os iogures e xelatinas sempre están contados", conclúe a denuncia. A Consellaría de Política Social recoñece "carencias" na residencia. En resposta a Nós Diario, sinala que "os servizos de Inspección da Consellería de Política Social realizaron unha visita á residencia Mi Casa de Pazos de Borbén hai dúas semanas, no marco da actividade ordinaria deste servizo. Durante a inspección detectáronse varias carencias que xa foron notificadas ao centro, que se atopa dentro do prazo legalmente estabelecido para subsanalas". Lucía Pedroso Mi Casa é unha vella coñecida de Inspección da Consellaría. En 2017, saltou á esfera pública que durante a visita dunha inspectora ao centro agocharon cinco residentes no interior da lavandería para que os funcionarios non detectasen a presenza de máis usuarios que os legalmente autorizados. A residencia Mi Casa é propiedade de Rapesua S.L e a súa xestión corresponde a Gerpesa Social. A súa directora é Lucía Pedroso Suárez, unha antiga presidenta da Asociación de Xoves Empresarios de Pontevedra, moi ligada ao asociacionismo patronal e vogal da Cámara de Comercio de Pontevedra.Os responsábeis do centro, consultados por Nós Diario declinaron realizar declaracións sobre as denuncias presentadas por Trega e Vellez Digna.


Summary: O xulgado do social nº2 de Ferril deixou visto para sentenza a vista pola demanda da empresa contra a CIG polo paro de 22 días en outubro pasado na industria auxiliar para reivindicar o cumprimento dos acordos salariais e laborais de 2001.

O Xulgado de Ferrol deixou visto para sentenza o xuízo pola demanda presentada por Navantia contra a CIG e o comité da greve que en outono pasado afectou a industria auxiliar durante 22 días. Ás portas do Xulgado concentráronse delegados e delegadas da central nacionalista, para "reivindicar que o dereito á folga é un dereito fundamental e que Navantia, por moi poderosa que sexa, nin nos vai asustar nin vai impedir con demostracións deste tipo que defendamos ese dereito", en palabras de Paulo Carril, secretario xeral do sindicato. Para os abogados da empresa, con esta greve o que se pretendía era paralizar a factoría e que así ese paro afectase tamén aos operarios do estaleiro público. Piden que se declare esta greve ilegal para, afirman, evitar así que no futuro se dea un "sobreuso deste dereito". A CIG defendeu que "a greve non é un delito, é un dereito da clase traballadora". Para o sindicato, con esta denuncia Navantia procura que as traballadoras e traballadores "vítimas da explotación aparezamos como denunciados por facer valer os nosos dereitos". Para a CIG os intentos de Navantia por declarar a greve das auxiliares como ilegal ou abusiva teñen como obxectivo criminalizar a loita dos operarios das subcontratas, que en outubro do pasado ano secundaron masivamente durante 22 días unha greve para reivindicar o cumprimento dos acordos salariais e laborais de 2001, a súa inclusión nun marco legal que lle dea eficacia, e rematar coa precariedade laboral instalada neste sector.


Summary: A equipa lucense, que empatou co Mirandés (2-2), mantense invicta após 8 xornadas.

O CD Lugo deixou escapar dous puntos no Municipal de Anduva fronte a un Mirandés ao que comezou gañando. Era un partido que xeraba expectación ao estar os dous contendentes invictos nos que ía de Liga e partillar un xogo potente e creativo. Ao final, reparto de puntos e a calidade de invitos intacta. Comezou o encontro cun CD Lugo que creaba e combinaba da man do once tipo no que aposta Luis César. Os lucenses sabían que se enfrontaban a unha cita exixente e así a asumiron desde o primeiro minuto. Imprimiron un ritmo rápido, creando desde a atrás e tendo o dominio da bola. Así foi como, primeiro Joselu e despois Pedraza, adiantaban os galegos. Non chegaba o partido aos 20 minutos desputados e o CD Lugo xa gañaba por dous goles a cero. Até o final da primeira metade aínda tivo a equipa amurallada varias oportunidades de incrementar a súa vantaxe mais non foi quen de concretalas, o que acabaría pagando. Na segunda metade o CD Lugo comezou mantendo o dominio mais o Mirandés non deu nunca o partido por perdido. Tan pronto puido enchufar unha oportunidade, nun penalti máis que ben pitado, cumpriu e marcou. Pouco despois volvía bater a portería galega e o resultado final ficaría así, en empate a dous. Lugo e Mirandés mantéñense invictos após 9 xornadas. O CD Lugo, segundo na táboa, a 3 puntos do líder, o Levante. Ficha Mirandés (2): Sergio Pérez; Moreno, Fran Cruz, Aurtenetxe (Provencio, min.63); Maikel Mesa, Eguaras (Rúper, min.46), Néstor Salinas (Pedro, min.46), Kijera; Sangalli, Guarrotxena e Bustos. CD Lugo (2): José Juan; Jordi Calavera, Carlos Hernández, Ignasi Miquel, Manu; Seoane, Pita; Iriome, Campillo (Caballero, min.77), Pedraza (Igor Martínez, min.79); e Joselu (Perea, min.86). Goles: 0-1, min.13: Joselu; 0-2, min.17: Pedraza; 1-2, min.67: Maikel Mesa (p); 2-2, min.76: Guarrotxena.


Summary: Son 43 os municipios galegos nesta situación.

Os concellos de Monforte de Lemos e Salceda de Caselas pasaron a nivel 3 de alerta pola pandemia, coloreados en vermello no mapa de incidencia do coronavirus na Galiza na última semana, segundo publicou hoxe a Consellería de Sanidade. Estas incorporacións, no entanto, non varían ese mapa-semáforo de incidencia do virus, que se mantén con 43 concellos en vermello (nivel tres de alerta). Santa Comba e Cervo baixan a nivel 'laranxa'. Así, segundo os datos trasladados por Sanidade en nivel 3 de alerta están Lugo, Viveiro, Vilalba e Chantada, ademais de Monforte. Tamén Ribadavia e Xinzo da Limia figuran na listaxe, así como Santa Comba, A Coruña, Ferrol, Narón, Fene, Oleiros, Cambre, Culleredo, Arteixo, Carballo, Coristanco, Malpica, Ponteceso, Cabana, Vimianzo, Cee, Ames e Teo. Pontevedra, Vilagarcía, Ribadumia, O Grove, Sanxenxo, Poio, Marín, Soutomaior, Redondela, Vigo, Nigrán, Mos, Ponteareas, O Porriño, Tui, Salvaterra, Salceda de Caselas, A Garda e Lalín completan ese grupo de municipios en máxima alerta pola pandemia. No segundo nivel de alerta, coloreados en laranxa no mapa de incidencia do últimos sete días, hai 27 concellos de toda Galiza, dous menos que hai un día. Ares, Sada, Bergondo, Laxe, Camariñas, Noia, Santiago, Ordes, Santa Comba, e Ribeira; A Estrada, Caldas de Reis, Cambados, Bueu, Cangas, Moaña, A Cañiza, Baiona, O Rosal e Tomiño; Cervo, Burela e Sarria; e, Ourense, Barbadás, A Rúa e Verín.


Summary: Martiño Santos realiza unha viaxe polos camiños terrestres e marítimos do viño desde unha adega subterránea no Ribeiro.

Gozar dos viños galegos é unha forma máis de gozar da cultura do país. O viño é un produto humano e os territorios históricos do viño botan por fóra: cheos de arte, de patrimonio, de historia e de paisaxe. Son berces de tradición, de historias familiares, de economía rural, de relacións co mundo, de música, cantos e danzas. O viño historicamente permite o acceso a unha realidade oculta que en Galiza é unha aventura por descubrir, con raíces por rastrexar. Museo do Viño de Galiza Para mergullar neste mundo hoxe podemos visitar o Museo do Viño de Galiza, en Santo André de Campo Redondo, Ribadavia. Un edificio singular do século XVIII creado como casa de priorado para explotación vitícola do mosteiro de San Martiño Pinario de Santiago. Exhibe unha colección que nos introduce nos viños galegos. Nos sotos do edificio, atopamos unha gran nave de pedra onde imaxinamos, cunha recreación audiovisual, a elaboración dos viños nos seus lagares pétreos. Máis abaixo, en dúas galerías escavadas na rocha, e anteriores á construción do edificio, chegamos á excepcional adega de Santo André. A etapa de auxe e esplendor Entre os séculos XVI e XVIII os viños galegos viven un período dourado de expansión con gran recoñecemento interno e internacional. Os lagares de Campo Redondo son boa mostra desta realidade na etapa final dese período (s. XVIII), onde aínda se expande o viñedo en Galiza. No s. XVI os portos galegos irradian os nosos viños a distintos puntos de Galiza, da costa cantábrica, e a distintas zonas do mundo con especial notoriedade en Inglaterra. Era tan popular o viño de Ribadavia alí que o coñecían como "Ribo" nas tabernas inglesas e até aparece nalgunha obra de Shakespeare. Quen afirma que o esplendor histórico da Galiza está vinculado á súa relación atlántica pode atopar no viño un sólido alicerce, antes de que a Inquisición demandase o peche de todos os portos galegos para evitar o contaxio luterano. (Podes ler o artigo íntegro de 'Unha aventura por descubrir' no suplemento Gozar, no teu Nós Diario de hoxe (e de todas as sextas feiras), á venda no teu quiosque, libraría, tenda, gasolineira ou na nosa loja) Neste número, ademais, afondamos no Monte Pinto; Lucía Freitas e o escritor Pedro Feijóo deixan as súas opinións nas seccións 'Tesouros' e 'Rúas Secundarias', e Antón Riveiro Rodríguez, director comercial da Cerveza Nós, protagonizan o 'selfie' desta semana. Suplementos diarios de carácter temático Coñecer', 'Aprender', 'Xogar', 'Gozar' e 'Producir' publicaranse de terzas feiras a sábados co diario para ampliar a información relativa a patrimonio, historia, arte, ciencia, educación ambiental, ensino, actividade física, gastronomía, enoloxía, viaxes, sectores produtivos e iniciativas empresariais, entre outros. Unha aposta de Nós Diario no marco da celebración dos seus cen primeiros números en papel.


A Xunta fai balance da penetración da administración electrónica con diversas comparacións con 2019, pero obviando as dificultades de atención persoal dos dous últimos anosA Xunta fixo balance esta fin de semana, a través dunha nota de prensa, da "evolución de uso e implantación dos diferentes servizos dixitais da Administración autonómica". No seu comunicado o Goberno galego salienta que "o 85% dos galegos optaron pola xestión online coa Xunta no 2021" e compara diversos indicadores con 2019, pero en ningún momento menciona as restricións e dificultades postas pola propia administración para a atención presencial tras a aparición da pandemia da COVID-19 a comezos de 2020.Segundo a Xunta, "en dous anos creceu case un 60% a porcentaxe da cidadanía que prefire a tramitación telemática coa Administración autonómica", conclusión a respecto da preferencia da cidadanía que extrae do feito de que aumentou nun 60% a porcentaxe de usuarios online a respecto de 2019 e un 8% a respecto de 2020. O Goberno galego non indica como sabe que esa tramitación electrónica foi unha preferencia e non unha obriga para toda esa poboación xa que non detalla que porcentaxe dos trámites realizados se podían facer tamén presencialmente.O Goberno galego tamén salienta "o crecemento nos usuarios de Chave 365, o sistema que permite identificarse e asinar documentos dixitalmente na sede electrónica da Xunta". Segundo a Xunta, "en 2021 figuran rexistrados 1,4 millóns de usuarios fronte aos 267.192 de 2020, o que supón un incremento do 420%". Neste caso a Xunta non compara con 2019 senón con 2020 pero novamente obvia contextualizar que foi en 2021 cando comezou a vacinación contra a COVID e unha das vías ofrecidas polo Goberno galego para obter os certificados de inmunización foi a de descargalos previa alta dos pacientes-usuarios nos propios centros sanitarios no sistema Chave 365.Sobre as dificultades da cidadanía de acceder aos seus servizos dixitais, a Xunta limítase a dicir que a súa capacitación "será un elemento fundamental" e que "en xaneiro do 2022 entrará en vigor o Marco Galego de Competencias Dixitais, que ofrecerá un mecanismo normalizado de certificación das competencias dixitais por parte da Administración autonómica para que calquera persoa maior de 16 anos poida acreditar o ser nivel de coñecemento, capacidade e aptitude no ámbito dixital". Tras poñer o foco na certificación das competencias da cidadanía, o Goberno galego sinala que en dez anos a súa rede de aulas de inclusión tecnolóxica (CeMIT) beneficiou a "máis de 100.000 persoas", menos do 4% da poboación galega, e que son "o instrumento fundamental para conseguir o obxectivo" de que outras 45.000 persoas "consigan a acreditación en competencias dixitais" para 2025.


Summary: A cita conta cun programa que tratará a experimentación arredor do patrimonio sonoro galego.

Entre esta quinta feira e o domingo 15 de maio, Compostela acollerá a segunda edición do festival 'O que non se escribe', cun programa centrado de novo na aprendizaxe e experimentación arredor do patrimonio sonoro galego. O festival 'O que non se escribe' pon en valor a música tradicional O obxectivo, segundo explica a organización nun comunicado, é "facer unha posta en común da situación e as necesidades do noso arquivo, ao tempo que presentará algúns dos proxectos máis actuais arredor da música tradicional desde unha óptica contemporánea". O programa comezará ás 16 horas na Sala Riquela cunha master class impartida polo zanfonista e graller catalán Adrià Grandia e seguirá ás 18.30 horas, no mesmo lugar, coa palestra Un novo mapa (música tradicional e creación), presentada polo xornalista Marcos Gendre e na que participarán Caamaño & Ameixeiras, CRNDS, Andrés Rodrigues e Lilaina. A xornada rematará co espectáculo 'Paradís' das artistas baleares Joana Gomila & Laia Vallès na Casa das Crechas ás 21h. Paseo polos tesouros sonoros Este ano repite a actividade de máis seguimento por parte do público na anterior edición: os paseos sonoros. Desde hoxe e até o domingo 29 de maio estará dispoñíbel o paseo sonoro, que vai levar as persoas participantes a través dun mapa por diferentes puntos da cidade. A muiñeira é 'covidfriendly' Neles poderán atoparse tesouros sonoros a través de códigos QR para escanear e escoitar cos auriculares un anaco dunha recolla de música tradicional. Na elaboración desta actividade colaboraron Rodrigo Cuevas, Alba Carmona, Raül Refree, Luis Prego, Olga Cerpa e Mestisay, Bouba Pandereteiras, ou Lilaina entre outras. Como novidade, escoitaranse 7 arquivos recollidos nos Camiños de Santiago.


Summary: A Asociación Profesional do Servizo Público de Defensa contra Incendios Forestais alerta de que Medio Rural está a incorrer nos mesmos erros cometidos o pasado ano: "non auguramos nada bo". En Quiroga arderon 35 hectáreas nun espazo da Rede Natura

Marcharon as chuvias, chegaron os primeiros días de sol e dúas ou tres xornadas de temperaturas por riba dos vinte graos, e apareceron tamén os primeiros incendios do ano. O máis importante afectou á parte sur do Courel, na Seara (Quiroga), nun espazo da Rede Natura, onde arderon máis de 35 hectáreas. Pero tamén se queimaron outras 5 hectáreas en Cuntis, e noutras zonas do país houbo outros focos de menor importancia. En calquera caso, o tempo seco e soleado incrementa o risco de extensión do lume, e os profesionais de prevención e extinción denuncian que os equipos da Xunta están "en mínimos" e que por parte do Goberno galego existe "unha total improvisación" á hora de deseñar o dispositivo para este ano. Un ano máis. A entidade denuncia "a clara incompetencia dos responsables da consellería que continúan coa súa teima de improvisar sobre a marcha nun asunto que debería ser obxecto de planificación" Os responsables da Asociación Profesional do Servizo Público de Defensa contra Incendios Forestais (Apropiga) afirman estar "preocupados" ante a perspectiva dunha campaña de incendios na que, din, "non auguramos nada bo". A entidade denuncia "a clara incompetencia dos responsables da consellería que continúan coa súa teima de improvisar sobre a marcha nun asunto que debería ser obxecto de planificación". Apropiga sinala que "a día de hoxe e a pesar da nosa insistencia, a consellería aínda non aprobou o documento que rexe o modelo de prevención e extinción de incendios forestais en Galicia para este ano". Demanda, así mesmo que o modelo debería ser "público e profesionalizado", algo que non se cumpre: "o modelo que queren é un modelo privatizado e que xere rendibilidade electoral de cara ás próximas eleccións", denuncian, en referencia aos contratos externos que a Xunta asina con empresas como Natutecnia e tamén á creación de brigadas municipais, "nun claro intento de crear unha rede caciquil baseada na premisa de que os postos de traballo temporal nas brigadas municipais se darán a cambio de votos. Só hai que ver os procesos selectivos que se fixeron o ano pasado en moitos concellos para darse conta de todo isto que denunciamos". "Non hai ningunha mellora sustancial, non se cubriron as vacantes, se continúa a insistir nos erros, na privatización, no desmantelamento do público para beneficio do privado, na precarización laboral de moitos profesionais, na utilización electoral e caciquil dos postos de emprego temporal" A asociación lembra igualmente que neste momento "os medios da propia consellería están baixo mínimos -ata rozar o ridículo- con brigadas con dous bombeiros forestais, vehículos motobomba sen condutores ou puntos de vixilancia pechados porque hai centos de prazas dotadas orzamentariamente que non se cubre e que deberían estar cubertas xa que non supoñen un custo adicional". Apropiga conclúe que "non hai ningunha mellora sustancial, non se cubriron as vacantes, se continúa a insistir nos erros, na privatización, no desmantelamento do público para beneficio do privado, na precarización laboral de moitos profesionais, na utilización electoral e caciquil dos postos de emprego temporal". E sianala que "as mentiras da consellería non poden ser sempre a escusa permanente para ocultar a súa incompetencia porque tiveron meses e meses para adoptar solucións e non fixeron nada".


Summary: Durante todo o verán os xardíns interiores do pazo de San Marcos, sede da Deputación de Lugo, acollen unha programación cultural continuada: Os Martes de Cine Social, os Mércores Miúdos, os Xoves de Cultura Aberta, e os Venres de Teatro

Durante todo o verán os xardíns interiores do pazo de San Marcos, sede da Deputación de Lugo, acollen unha programación cultural continuada (Os Martes de Cine Social, os Mércores Miúdos, os Xoves de Cultura Aberta, e os Venres de Teatro), un amplo conxunto de actividades agrupadas no programa Cultura Aberta, que este ano chega á súa sétima edición. Nos Martes de Cine Social puideron verse xa Persépole, Iron Jawd Angels e Moolaadé, e nas vindeiras semanas proxectaranse A Misión e Os Mozos do Coro. Polos Mércores Miúdos pasaron Fantoches Baj (co espectáculo 'Rodari Rodari, contos de tranvía'), Peter Punk (con "Peor imposible") e Daboapipa (cos seus 'Contos de Animalario'). Aínda se pode ver a Pablo Díaz, co seu 'Toc-Toc'; e Pesdelán e Cántigas e Frores, que escenificarán 'Na punta do pé'. Os Xoves de Cultura Aberta trouxeron a Lugo a Tumba e Dálle e Os Cempés; a Eudemónicas e Kepa Junkera, Xabier Díaz e As adufeiras de Salitre; e a Carapaus e Ulträqäns. O 31 de xullo será a quenda de HabELAS HainNas e Sacha na Horta; e o 7 de agosto de Leña Verde e Proxecto Danza. Finalmente, nos Venres de Teatro houbo representacións do grupo Boneca Lareta con 'Sede de Mal', de Abrapalabra Creacións Escénicas, con 'As do Peixe'; e de Microefectos Dramatúrxicos, con 'Que vai ser dos nenos?'. Xa en agosto poderase ver a Teatro do Adro con 'As mil vidas de Matías Houseman'; e a Voadora con 'Waltz'. En palabras do delegado de Cultura e Turismo da Deputación de Lugo, Mario Outeiro, a proposta "demostra o noso compromiso coa cultura feita na Galiza e en galego nas súas diferentes expresións. Somos conscientes da importancia de investir nela, aínda en tempos de crise, xa que a cultura ademais de dinamizar a sociedade, alentar os ánimos e enriquecer o espírito, impulsa a economía pola industria que se crea arredor dela". Ademais, ao longo desta fin de semana ten lugar en Ribadeo a Feira do Libro, que volve a celebrarse na vila Mariñá despois de dúas décadas. Conta con 11 expositores e está aberta ao público no Parque San Francisco. A feira súmase ás que se veñen celebrando na comarca da Mariña, en Viveiro e Foz; así como ás de Lugo e Monforte de Lemos, e á Feira do Libro Antigo e de Ocasión que se celebra na capital da provincia.