Summary: O comité amosa o seu "malestar" polos nulos avances nas negociacións e prepara xa as mobilizacións do paro de 24 horas do día 19, coas que intentará "trasladarlle a Feijóo" as súas reivindicacións. CCOO envía unha carta á Corporación denunciando a "invisibilización" do sindicato.

Cun seguimento dun 80% nas cinco xornadas de paros parciais, a modificación obrigada da programación habitual e con escasos avances na negociación coa dirección, a folga nos medios públicos continúa entre o "malestar" do comité pola escasa resposta da Corporación ás demandas do persoal e o anuncio do "endurecemento" das protestas nos vindeiros días. O comité de folga prepara xa a mobilización do vindeiro día 19, que coincidirá cunha xornada de paro de 24 horas O comité centra xa os seus esforzos na folga de 24 horas do vindeiro 19 de decembro, que chegará logo de dúas novas xornadas de paros parciais: a deste venres, que coincidirá ademais co 28º venres negro reivindicativo "contra a manipulación", e a do vindeiro 2 de decembro. Coincidindo ademais con ese paro total de mediados do mes de Nadal, persoal prepara xa unha manifestación que prevé saltar os marcos da propia Corporación para "trasladarlle ao presidente Feijóo o malestar dos traballadores e traballadoras dos medios públicos". Aínda por definir, a mobilización do vindeiro día 19 busca recruar unhas protestas que "polo de agora se mantiveron contidas no ámbito da CRTVG", tal e como aclaran fontes do comité, que até o de agora organizou concentracións na sede central en San Marcos. Buscan así tamén rachar co "silencio mediático" que denuncian sobre uns paros que manteñen un seguimento constante e masivo por parte do persoal "contra a manipulación e o desmantelamento" e pola "fin da represión" na que sitúan os expedientes abertos a varios xornalistas críticos. A CRTVG céntrase agora en ditaminar os servizos mínimos de cara á folga de 24 horas do día 19 e para os que non hai acordo Malia os lixeiros avances nas negociacións coa dirección da última xuntanza, a deste xoves resultou inútil no que ten que ver co aumento da produción propia, sobre o que a Corporación chegara a ofrecer aumentala entre 15 e 30 minutos nos programas informativos, ou sobre os "contidos de servizo público" que reclama o comité e sobre os que a dirección se nega a debater. Tampouco houbo avances no que ten que ver coa recuperación das desconexións locais ao centrarse a CRTVG en determinar os servizos mínimos para os paros do 19 e do 22 de decembro, algo sobre o que tampouco hai acordo. Ante esta situación, o comité de folga insiste en amosar o seu "malestar" e en denunciar "a falta de capacidade ou de vontade real" para chegar a acordos por parte dos negociadores da CRTVG, cos que se volverán reunir o vindeiro día 5. Ao tempo, persoal e mebros do comité de folga amosaron tamén o seu enfado co feito de que os paros secundados pola inmensa maioría dos profesionais non tivesen repercusión en case ningún medio de comunicación galego. O sindicato CUT, maioritario na Corporación, manifestou publicamente o seu malestar ante o "silencio" informativo sobre unhas reivindicacións que semellan que "non existen". Mobilización de persoal da CRTVG durante a quinta xornada de paros parciais pola folga nos medios públicos / CUT CRTVG CCOO denuncia a "invisibilización" da súa organización nos informativos Tamén denunciou o "silencio" na cobertura dalgunhas informacións o sindicato nacional de CCOO en Galicia, que fixo pública a carta enviada á directora de informativos da CRTVG. Nela, o secretario xeral, Ramón Sarmiento, advertiu do "profundo malestar" da súa organización pola "completa exclusión da cobertura informativa do acto" do pasado 22 de novembro co gallo do 40º aniversario da organización. Comisións amosa o seu "profundo malestar" por ser silenciada nunha información malia a cobertura feita pola TVG do acto "Non houbo referencia ningunha nin no Telexornal Mediodía nin no Telexornal Serán, malia que ao lugar se achegou un equipo da TVG ao que se lle ofreceron todo tipo de facilidades", lembra CCOO, que advirte de que do acto "unicamente se utilizaron declaracións do conselleiro de Industria en relación con Alcoa" malia que o secretario xeral confederal de Comisións, Unai Sordo, e o propio Sarmiento fixeron declaracions sobre o tema. Tamén denuncia o sindicato que nin tan sequera "se fixo referencia ao lugar e contexto" no que se realizaron esas declaracións e insiste en que considera "inaudito e inaceptable" que a televisión pública acuda a un acto no que o organizador e protagonista "sexa completamente invisibilizado". CCOO considera "inaudita e inaceptable" a "invisibilización" do sindicato no acto sobre o seu 40º aniversario Por outra banda, e segundo os resultados do último Estudo Xeral de Medios (EXM), a Radio Galega perdeu 8.000 oíntes de luns a domingo respecto a anterior vaga do pasado xuño e caeu en 26.000 de luns a venres. Con respecto a hai un ano, de luns a domingo gañou 7.000 e perdeu 18.000 de media nos cinco primeiros días da semana. En canto á TVG, sitúase de novo como a canle máis vista entre a poboación galega, cunha cota do 12,5% e o liderado na faixa informativa do mediodía, onde o Telexornal e o Galicia Noticias acadan un 35% de audiencia.


Summary: A plataforma sinala que na xuntanza que os veciños mantiveron co alcalde e coa empresa, esta "non expuxo ningunha nova alternativa". O PP rexeita no Parlamento unha iniciativa de AGE para soterrar a liña

A plataforma Salvemos Catasós, formada por entidades sociais e pola propia veciñanza oposta ao trazado da liña de alta tensión O Irixo-Lalín que podería obrigar a cortar centos de árbores nesta valiosa fraga, mantivo unha xuntanza este martes con representantes da empresa responsable da actuación, GasNatural-Fenosa. Esperábase que nesta xuntanza, na que tamén participou o alcalde de Lalín, a empresa presentase algunha alternativa á súa proposta inicial, como un trazado seguindo a N-525, ou o propio soterramento parcial da liña, opción defendida pola plataforma. Porén, segundo denuncian os veciños e veciñas, neste encontro "Gas Natural Fenosa non expuxo ningunha nova alternativa e deixou moi claro en todo momento que a opción manifestada pola veciñanza e a Plataforma non se contemplou en ningún momento". A empresa apóiase no artigo 8 do Real Decreto 1048/2013, que sinala que "as liñas da rede de distribución que discorran en solo rural cuxa autorización de explotación se outorgue en data posterior á de entrada en vigor do presente real decreto serán retribuídas como liñas aéreas". Dende a Plataforma responden que esta norma "nin obriga a facelas aereas nin prohibe que se fagan soterradas, só estipula como serán retribuídas" e que "non está prohibido soterralas", polo que a solución ofrecida pola empresa é só unha das posibles. Ademais, defenden que a opción proposta de sobreelevar a liña "non minimiza de ningunha maneira o risco para a fraga das Casas Vellas, pois inmediatamente se faga a lei de prevención de lumes forestais obrígalle ás espolas e cortas de rigor polo paso do cableado". Denuncian que "Gas Natural Fenosa non expuxo ningunha nova alternativa e deixou moi claro en todo momento que a opción manifestada pola veciñanza e a Plataforma non se contemplou en ningún momento" Salvemos Catasós denuncia "o interese económico" como "único móbil" de Gas Natural-Fenosa e asegura que "denunciará" ante a opinión pública e os organismos competentes "as súas mentiras". O PP rexeita soterrar a liña AGE presentou no Parlamento unha proposición non de lei para pedir o soterramento da liña e evitar así o dano a esta valiosa Fraga. "Non existe ningunha razón máis que a económica, a de defender unha multinacional fronte á defensa dos veciños, para seguir adiante con este ataque ao noso patrimonio, contra a nosa biodiversidade e contra a nosa memoria", defendeu Juan Fajardo. Porén, o PP votou en contra da proposta e impuxo a súa maioría absoluta.


Summary: A CIG organiza concentracións diante de residencias de maiores por todo o país.

O Colectivo de persoas xubiladas e pensionistas da CIG mobilizouse durante a xornada de hoxe diante de varias residencias da Galiza na demanda dun sistema de atención ás persoas maiores e á dependencia 100% público, galego e de calidade e para esixir, ao tempo, unhas pensións públicas dignas e garantidas. Con estas protestas o colectivo quere pór o foco da atención nas graves carencias asistenciais e "na nefasta xestión do modelo privatizado promovido pola Xunta do PP, cuxas consecuencias quedaron en evidencia na pandemia da COVID-19". Subliñan que a crise sanitaria sacou á luz a "precariedade" tanto no plano asistencial como laboral que existe nas residencias de maiores, servizos de axuda a domicilio, centros de día, etc., tras anos "de recortes orzamentarios en materia de política social e de fomento dun modelo de atención que prima o lucro privado sobre o benestar e a seguridade das persoas". Só 25% das prazas das residencias son públicas A este respecto, o Colectivo da CIG lembra que na Galiza, a pesar da porcentaxe de persoas maiores de 65 anos aumenta ano ao ano, só 25% das residencias son públicas. O resto das prazas que existen ou son privadas ou funcionan en réxime de concerto coa Administración. "Acceder a unha destas prazas resulta dificultoso e en non poucas ocasións implica, ademais, que a persoa beneficiara teña que residir afastada da súa familia", din. "Os datos de contaxios confirmados, o elevado número de mortes, a ausencia de protocolos homoxeneizados ou a opacidade coa que as direccións dos centros privados abordaron a emerxencia sanitaria" son, para o colectivo da CIG, mostra clara da necesidade de "rachar con este modelo fomentado polo PP baseado en engordar os beneficios dunhas poucas empresas privadas a conta de recortar en persoal, en atención, en medios e nas condicións laborais das traballadoras e dos traballadores". O Colectivo de xubiladas e pensionistas da CIG reclama que se valoricen os coidados como un ben social "e que se recoñeza, dignifique e respecte as persoas maiores en Galiza como merecen". Esixe que se poñan enriba da mesa, nos próximos orzamentos, partidas suficientes para garantir o persoal, os medios necesarios e prazas públicas de residencia abondo e, sobre todo, "que non se volvan repetir o vivido nestes tres últimos meses". Reforzar o sistema público de pensións Doutra banda, ante os anuncios que adiantan unha nova reforma das pensións, o Colectivo defende a necesidade de reforzar o sistema público, ofrecendo retribucións "dignas e garantidas" tanto para quen accede agora como no futuro. Pero para isto, engaden, "hai que ter vontade política e pór en marcha medidas de creación de emprego estábel, en condicións dignas e con salarios xustos, que doten de recursos suficientes o sistema de pensións". Para o Colectivo de persoas xubiladas e pensionistas da CIG, antes de abordar ningunha reforma, "o primeiro que cómpre é derrogar as reformas impostas durante a crise", nomeadamente as reformas laborais, as reformas da negociación colectiva e as reformas do sistema de pensións, nas que, "precisamente, todas as propostas presentadas pola Airef queren afondar, para continuar co desmantelamento do sistema público de pensións e seguir a favorecer a entrada do capital privado".


Summary: "Os grandes problemas da mocidade galega seguen a ser os mesmos que no tempo no que escribiron, e só o nacionalismo ten solución para eles", di a organización xuvenil do BNG

Como cada véspera do Día Nacional de Galicia, Galiza Nova, organización xuvenil do BNG, reivindicou en Bonaval a Rosalía de Castro e Daniel Castelao, "dous símbolos e exemplos para todas as mozas e mozos que día a día loitamos polos dereitos colectivos que como nación nos pertencen". Máis de 200 mozas e mozos participaron nun acto que contou coas intervencións políticas de Navia Rivas e Alberte Fernández, de Galiza Nova, e Olalla Rodil, deputada do BNG e integrante da dirección da organización xuvenil. "A mocidade nacionalista ten o orgullo, e ao mesmo tempo o deber, de recoller o legado de Rosalía e Castelao" Navia Rivas, integrante da Comisión Permanente e Dirección de Galiza Nova, destacou a importancia de recoller o legado de Rosalía e Castelao para levalo á práctica no traballo continuo e no activismo político, mentres que Alberte Fernández, secretario xeral, sinalou que "a mocidade nacionalista ten o orgullo, e ao mesmo tempo o deber, de recoller o legado" das dúas figuras homenaxeadas "na súa loita pola liberación nacional da Galiza". "Os grandes problemas da mocidade galega seguen a ser os mesmos que no tempo no que escribiron Rosalía e Castelao, e só o nacionalismo ten solución para eles", engadiu Fernández, mentres que Rodil sinalou que ambas figuras inspiran a mocidade a pór en dúbida que Galiza non poida ser máis que unha autonomía compracente cos intereses do Estado español. "O seu legado convídanos a rachar co preconcibido e a preguntarnos se non hai máis capacidade de decisión que a limitada marxe que nos deixa a Constitución do 78 e a vontade dos poderes que emanan dela", dixo antes da ofrenda floral no Panteón dos Galegos Ilustres e a ruada pola independencia polas rúas da zona vella de Compostela. "Os grandes problemas da mocidade galega seguen a ser os mesmos que no tempo no que escribiron Rosalía e Castelao, e só o nacionalismo ten solución para eles" Por outra banda, Anova celebrou tamén en Compostela as xornadas República e ruptura. Antón Sánchez, voceiro da formación nacionalista, foi o encargado de abrir unha xornada na que se debateu sobre Dous anos de primavera municipalista: Balance e desafíos da unidade popular. No acto interviron representantes da Marea de Vigo, Nós Proba, Vilalba Aberta, Ribeiro en Común ou o PAC de Lalín, ademais do alcalde de Teo, Rafa Sisto, e o de Sada, Benito Portela. A partir das 19.30 era a quenda para Xosé Manuel Beiras, Anna Gabriel (CUP) e Marian Beitialarrangoitia (Sortu), que debaten sobre Unidade Popular e Procesos Constituíntes.


Summary: Medio cento de persoas participaron no roteiro cultural pola vila de Maceda para percorreren os lugares de Francisco Carballo cando se van facer catro anos do seu falecemento.

O punto de partida foi a cafetaría Castillo, onde o escritor, presbítero, teólogo e historiador Francisco Carballo (Maceda, 1925-Salamanca, 2014), un dos máis entusiastas impulsores de Sermos Galiza, facía parte dun faladoiro cada vez que regresaba ao seu lugar de orixe. "Alí sempre quedaba Carballo coa xente de Maceda, xuntábase con quen tiña vínculos con el", explica, en conversa con este medio, Santiago Prol, impulsor da Asociación Amigos de Francisco Carballo, entidade que organiza os roteiros na súa lembranza. O último tivo lugar o sábado, día 20, na vila de Maceda. Máis tarde o medio cento de persoas que quixo honrar Carballo visitou o Museo do Médico Rural, "aínda non está aberto, mais permitíronnos a visita por deferencia e alí lembramos como os médicos de hai setenta ou cen anos ían en besta desde Maceda até aldeas como a de Celeirón, de onde el era natural. Agora a xente vén ao centro médico pero antes os facultativos tiñan un trato máis humano e directo cos pacientes". A Biblioteca Pública Francisco Carballo foi outro dos epicentros do roteiro. Ademais de contar coa biblioteca particular que o propio homenaxeado doou ao concello, abeira un espazo dedicado a el con todos os seus libros e con imaxes e cartaces que lembran a súa traxectoria. Un blog que recolle a traxectoria de Carballo "Tamén aproveitamos para impulsar a bitácora da asociación, que suma 170 achegas nos dous anos que ten de vida", afirma Prol, "Carballo dá moita cancha porque era teólogo, xornalista, historiador, facía recensións de libros constantemente e produciu unha cantidade enorme de artigos e publicacións". As últimas entradas versan sobre o roteiro; sobre Castelao, coincidindo coa chegada do cadro A derradeira leición do mestre a Galiza, e sobre o libro Conversas con Francisco Carballo, do xornalista Xan Carballa e de Santiago Prol e editado en A Nosa Terra. "Hai aspectos das memorias que non saíron no libro e que publicaremos no blog" "Francisco Carballo escribira unhas memorias que non chegara a publicar. Titulábanse Na fronteira do eclesial e no corazón do debate social pero, finalmente, decidírase por facer o libro de conversas. Aínda así hai aspectos das memorias que non saíron no libro e que publicaremos no blog", sinala o impulsor da asociación. Outro dos contidos máis esperados é a entrevista da xornalista Tareixa Navaza a Francisco Carballo emitida na TVE. Conversa que se proxectou o sábado no roteiro por Maceda, onde se xuntaron antigos alumnos, teólogos, curas, ex curas, amigas e amigos e familiares. Unha figura brillante Santiago Prol lembra a volta de Carballo a Galiza, "hai que ter en conta que cando vén de Salamanca era reitor do Teologado, estaba na cúpula máxima dos Paúles a nivel Estado. Propóñenlle ser bispo, mais prefire vir a Vigo e romper con todo iso". O punto de inflexión, afirma Prol, foi un Terra e Tempo, editada pola Unión do Povo Galego. "Estando en Trastévere (Roma), deu cun Terra e Tempo e iluminóuselle o cerebro. Viu que existía xente organizada no mundo do nacionalismo, ao redor da UPG e da AN-PG, e en 1973 marchou a Sobrado dos Monxes para pensar e foi cando tomou a decisión drástica: ir para Vigo", engade. "Que Carballo concorrese coa BN-PG ao Senado foi o no va más para a Igrexa" Por que Vigo? Vigo era "a cidade onde se cocía todo na Galiza", di Prol. Foi alí onde "revolucionou a Cultural de Vigo" e en 1977, por iniciativa de Francisco Rodríguez, concorre na candidatura do BN-PG ao Senado, "iso para a Igrexa foi o no va más". "Aí empeza un Carballo que despois fai moitas máis cousas, o Carballo que crea esa especie de escola de historiadores e que considera fundamental crear a nosa propia historia desde Galiza". Falta de recoñecemento O membro da asociación amigos lamenta que "a Galiza oficial" ignore Carballo. "Morre en 2014 e seguimos esperando a que a Galiza oficial dea, cando menos, un pésame, ou un agradecemento polos servizos prestados ao país. Ninguén o fixo", denuncia. Coa "Galiza oficial" refírese ás institucións políticas e universitarias. "Loitamos durante anos polo recoñecemento de Carballo como doutor honoris causa da Universidade de Vigo, mesmo estando el en vida, mais seguimos sen conseguilo", agrega, "o país ten unha débeda con Carballo e mesmo o nacionalismo debería ter máis xestos con el". A asociación, modesta, intenta manter vivo o legado e a memoria de Carballo, un home que, malia non se considerar creador, "escribiu toda a vida, ensaios e columnas de tipo político e histórico", salienta Prol. Os seus referentes: o padre Sarmiento, Bóveda e Castelao. "Oxalá Lores nos faga de guía. Carballo valoraba moito o Goberno local do BNG" Próxima parada: Pontevedra O vindeiro roteiro que organizará a asociación terá lugar na primavera de 2019 en Pontevedra, unha cidade coa que Carballo mantivo un grande apego. "En 1985 foi para Marín pero, na realidade, estaba en Pontevedra. Sentíase orgulloso das transformacións impulsadas polo BNG na cidade", lembra Prol. "O roteiro deste ano en Maceda centrouse no aspecto relixioso. Para o ano, Castelao e Bóveda terán un protagonismo especial. Oxalá Lores [alcalde de Pontevedra] nos faga de guía. Carballo valoraba moito o Goberno local do BNG".


Summary: O Consello de Ministros aprobou esta terza feira o novo plan de continxencia.

O Goberno do Estado español aprobou esta terza feira un plan de continxencia composto por un total de 73 medidas co obxectivo de alcanzar un aforro adicional no consumo de gas natural de entre 5,1% e 13,5% entre o pasado mes de agosto e maio de 2023, o período estabelecido pola Comisión Europea, de cara a afrontar as próximas estacións de outono e inverno no contexto actual de crise enerxética. O encarecemento da enerxía dispara os prezos industriais até 42,8% En rolda de prensa tras o Consello de Ministras e Ministros, a vicepresidenta terceira do Goberno e ministra para a Transición Ecolóxica e o Reto Demográfico, Teresa Ribera, sinalou que con este plan, denominado 'Máis Seguridade Enerxética', quérese "reforzar a visión estratéxica e garantir a accesibilidade do prezo enerxético e a solidariedade co resto de europeos". Ribera, quen subliñou que a situación do Estado español de cara ao próximo inverno "non é a mesma que viven" outros Estados da Unión Europea (UE) máis dependentes do gas ruso, destacou que para a elaboración deste plan recibíronse máis de 90 propostas para traballar nun documento "construído desde o diálogo" e que, na medida da volatilidade do actual contexto, o obxectivo é que sexa actualizábel. Así, a ministra, que puxo en valor o consenso alcanzado con todas as partes implicadas para a elaboración do plan, sinalou a súa intención manter este diálogo e que se implementará un sistema de seguimento mensual das medidas. Este aforro, conforme a media dos últimos cinco anos, sería adicional, xa que actualmente as reducións na demanda estatal situaríanse ao redor 14%, co que o Estado español cumpriría así xa co compromiso adquirido ante Bruxelas dun recorte de 6,4% no período, segundo indicaron en fontes do Ministerio para a Transición Ecolóxica e o Reto Demográfico. Así mesmo, engadiron que o grao de cumprimento cara ao lado máis baixo ou alto da pinza dependerá do nivel de penetración das distintas actuacións. A Eurocámara acorda reducir o consumo enerxético e aumentar a aposta nas renovábeis En concreto, o plan de 73 medidas englóbase en seis grandes bloques: o aforro e a eficiencia, o impulso á transición ecolóxica, a protección das persoas consumidoras, a fiscalidade, a autonomía enerxética e a solidariedade co resto de Estados da UE. Entre as principais medidas, das que se debe desenvolver no mínimo prazo o seu marco regulatorio para a súa aplicación, figuran ampliar a protección das persoas consumidoras vulnerábeis -cunha maior cobertura para o bono térmico e eléctrico e unha maior cantidade de poboación con protección-, así como traballar nunha proposta para as caldeiras comunitarias de cara a rebaixar a súa factura este inverno, afirmaron fontes do Ministerio. Respecto ao sistema para rebaixar a factura desas facturas do gas das comunidades de veciñanza con caldeira, o obxectivo do Goberno estatal é que se coñeza nas próximas semanas. "Estamos a ultimar como facelo", dixo Ribera. Así mesmo, o Goberno estatal seguirá impulsando o autoconsumo con outros 500 millóns de euros adicionais de axuda aos 900 millóns de euros aprobados e coa ampliación dos 500 metros para o autoconsumo a través da rede. Tamén se inclúe a aprobación de máis axudas fiscais para fomentar o investimento dos fogares en transición enerxética. O Executivo alemán estuda pagar o gas a fogares e empresas O Goberno alemán anunciou esta terza feira que planea aplicar un plan de dúas etapas valorado en 96.000 millóns de euros para aliviar a presión sobre as persoas consumidoras polo aumento dos prezos do gas, informou Reuters. Trátase, en primeiro lugar, dun pago único correspondente ao valor dun mes da factura do gas que se concederá aos fogares e ás pequenas e medianas empresas en decembro deste ano. Alemaña nacionaliza a enerxética Uniper, o seu principal provedor de gas En medio dos anuncios dos Gobernos español e alemán, o FMI criticou as medidas intervencionistas no mercado enerxético, ao advertir de que os controis de prezos, os subsidios non focalizados ou as prohibicións de exportación son fiscalmente custosos e conducen a un exceso de demanda e escaseza de oferta. A institución tamén suxeriu un empeoramento da crise enerxética. "O inverno de 2023 será probabelmente peor", afirmou o FMI.


Summary: A Audiencia Provincial de Madrid condenou José Alfredo Bea Gondar para indemnizar con 16.000 euros Nacho Carretero e á editorial Libros del K.O. polas perdas das vendas do libro Fariña,sobre a historia do narcotráfico galego.

A Audiencia Provincial de Madrid condenou ao ex alcalde do Grove José Alfredo Bea Gondar a indemnizar unha suma de 16.000 euros ao xornalista Nacho Carretero e aos editorial Libros del K.O. polas perdas das vendas do libro Fariña,sobre a historia do narcotráfico galego, como consecuencia do secuestro cautelar que mantivo paralizada a súa comercialización. Así consta nunha sentenza na que a Sala acorda estimar o recurso de apelación interposto por Carretero e a citada editorial contra o auto de data 12 de novembro recaído en incidente de liquidación de danos e prexuízos derivada da peza de medidas cautelares do Xulgado de Primeira Instancia nº 7 de Collado Villalba. O ex alcalde demandou en 2018 a Carretero e á editorial por suposta "vulneración de dereito á honra" pola inclusión do seu nome nas páxinas 234 e 242 de Fariña, solicitando que se condenase aos demandados a pagar 500.000 euros en concepto de indemnización por "danos morais" e "prexuízos" e a retirar en futuras edicións do libro calquera mención sobre a súa persoa. A denuncia foi desestimada. En novembro de 2019, o xuíz de Collado rexeitou a demanda da solicitude de liquidación de danos formulada pola editorial e polo xornalista como consecuencia das perdas en vendas polo secuestro do libro, que se acordou en febreiro de 2018 e o que impediu que se publicasen máis exemplares. Agora, os maxistrados da Audiencia revogan dita resolución e no seu lugar condenan ao ex alcalde a abonar en concepto de indemnización de danos e prexuízos ocasionados aos solicitantes do presente incidente pola medida cautelar de secuestro acordada. Deste xeito, deberá abonar 3.437,96 euros ao autor do libro e 13.042 á editorial Libros KO. Os maxistrados sinalan na sentenza que "houbo perda de vendas imputables á medida cautelar acordada, que se deben estimar prudencialmente tendo en conta os dous efectos multiplicadores, a publicidade do secuestro e a emisión da serie televisiva, nun 50% das calculadas pola parte actoral, isto é 29,61/2 exemplares por cada día de secuestro, a salvo de proba de maiores prexuízos". Ademais, sinala que debe considerarse como prexuízo a perda da venda que non se puideron levar a cabo nas feiras do libro que se celebraron nas cidades de Madrid e Barcelona, onde a previsión era de vender 101 exemplares. Fontes da editorial mostraron a súa satisfacción por esta resolución xudicial, que é firme e que acredita os danos e prexuízos xerados pola medida cautelar que impediu a venda durante tres meses do libro. Ademais, a decisión da Audiencia Provincial permítelles encarar con "optimismo" a causa pola demanda de suposta vulneración da honra cursada polo ex alcalde, que está agora no ámbito do Tribunal Supremo, ao recorrerse a desestimación inicial decretada en 2018.


Summary: O chavismo gaña en votos e número de alcaldías. As municipais en Venezuela presentábanse como un exame que Nicolás Maduro aproba.

O chavismo fíxose co 58,5% das alcaldías por riba da opositora MUD que só acadou o 15,82%. O presidente Nicolás Maduro valorou os resultados como "un trunfo da lealdade a Chavez". As eleccións municipais en Venezuela presentábanse como un exame a Nicolás Maduro e o chavismo e o resultado foi aprobado. O Partido Socialista Unido de Venezuela e os seus aliados terían obtido 5.111.336 votos, é dicir, o 49,24 %. A opositora Mesa da Unidade alcanzaría 4.435.097 sufraxios, o que significa o 42,72%. A participación situaríase no 58,92%. Os primeiros datos ofrecidos polo Consello Nacional Electoral dábanlle ao Partido Socialista Unido de Venezuela e as súas organizacións aliadas o 58,5% das alcaldías, moi superior ao 15,82% acadado pola Mesa da Unidade Democrática. "Hoxe sen dúbida obtivemos unha grande vitoria, o pobo de Venezuela díxolle ao mundo que a Revolución Bolivariana continúa con máis forza que nunca", sinalou o presidente Nicolás Maduro, para quen "nin sequera a guerra económica que armou a dereita puido coa Revolución".


Summary: Francisco M.R, vítima da agresión, critica que dúas semanas despois da malleira fascista as dilixencias aínda non están nos xulgados.

Francisco Martíns, o independentista vítima dunha brutal agresión fascista o pasado 7 de marzo, compareceu esta quinta feira ante a prensa arroupado por representantes de diferentes colectivos, entidades e movementos sociais da comarca. Martíns, que aínda está a recuperarse das feridas provocadas pola malleira, denunciou o que considera que é "pasividade" policial e xudicial perante unha agresión que cualifica de fascista. Dúas semanas despois dos feitos, as dilixencias aínda non están nos xulgados. "Está todo paralizado", lamenta o ferrolán a Sermos Galiza, e lembra que foi el propio canda outra testemuña da agresión, quen identificou unha das persoas supostamente agresoras e o denunciou perante a policía española. O avogado, Alexandre Cortizas, afirmou "non entender o retraso" neste caso, apuntando a que embora xa transcorrer dúas semanas dos feitos e máis de dez días da presentación da denuncia, "as actuación non están trasladadas ao xulgado, non están 'sub iudice'". O veciño agredido, militante de Causa Galiza, compareceu acompañado por representantes da Fundaçom Artábria, da CIG, PSOE, BNG, PCTG. Todos coincidiron en salientar a gravidade da agresión. Desde algunhas das persoas comparecentes afirmouse que este caso non era algo illado e que era unha mostra máis do auxe da extrema dereita, chamando a veciñanza a organizarse para non permitir que o fascismo vaia gañando espazo na cidade.


Summary: Xusto no día en que a Marcha Mundial das Mulleres convocou unha concentración perante os Xulgados de Lugo en rexeitamento do ataque a unha muller transexual, que foi guindada por un home desde a Muralla, a máis de 12 metros de altura, a alcaldesa da cidade pediu "prudencia".

A rexedora de Lugo, Lara Méndez, condenou o ataque a unha muller trans que foi empuxada desde o adarve da Muralla, á vez que apelou á "prudencia" á espera de que se confirme se se trata dun "ataque transfóbico" ou non. "Desde o Concello sempre vemos con preocupación calquera acto de violencia, pero tamén temos que ter prudencia e esperar a confirmación, que a día de hoxe non a temos", explicou. Nesta liña, argumentou "que no momento" que teñan "esa confirmación" de posíbel ataque "transfóbico", se "efectivamente é un acto de violencia, seríao cunha dobre vertente porque sería un acto de violencia de xénero e homofobia", considerou. "Por tanto manifestaremos rotundamente a nosa repulsa a todo tipo de violencia, sobre todo se falamos de violencia de xénero", apostilou a rexedora. Méndez insistiu en que lle "toca como Administración ser prudente e esperar á confirmación oficial", porque, matizou, "de momento as versións son contraditorias". "Non está confirmado por parte de quen lle compete facer estas afirmacións, temos que ter prudencia. En todo caso, rexeitamento total e absoluto a calquera tipo de violencia, máxime cando falamos de violencia de xénero e, se vai unida á homofobia, evidentemente a indignación aínda é maior", concluíu. Protesta da Marcha Mundial das Mulleres Esta sexta feira a Marcha Mundial das Mulleres concentrarase perante os Xulgados de Lugo para denunciar a "agresión tránsfoba". Será ás 19 horas. Tamén o considera transfobia a asociación Arelas, que emitiu un comunicado condenando o ataque. A muller, con prognóstico reservado A moza empuxada desde a Muralla de Lugo e abandonada nun patio interior dunha vivenda con diversas fracturas permanece "estábel e con prognóstico reservado". Así o confirmaron a Europa Press fontes sanitarias, que indicaron que a vítima se atopa na Unidade de Coidados Intensivos do Hospital Universitario Lucus Augusti (HULA). Pola súa banda, o home detido pola Policía española por supostamente tirar desde a Muralla de Lugo esa moza, coa que discutira tras tomar unhas copas na zona de lecer da cidade e deixala tirada nun patio interior dunha vivenda, quedou en liberdade investigado por un delito de tentativa de homicidio.


Summary: Hai 9 maiorías absolutas, 4 do PSOE, 3 do BNG e 2 do PP. O PSOE foi primeira forza en 8 concellos; o PP en 7 e o BNG en 3. 5 mulleres perfílanse como alcaldesas

Emocionante noite electoral a que se viviu este pasado domingo 26 de maio. Unhas Eleccións Municipais que deixaron unha inusual e importante influencia da marea vermella que invadiu as Xerais, permitindo que o PSOE mesmo fose a primeira forza política en 8 concellos, polos 7 do PP e os 3 do BNG. Un dato salientable é que nesta lexislatura é posible que teñamos 5 alcaldesas na Costa da Morte (Sandra Insua (PSOE) en Camariñas; Margot Lamela (PSOE) en Cee; previsiblemente Inés Monteagudo (PP) en Muros, onde as catro candidatas son mulleres; María Pose (PP) en Santa Comba; e Mónica Rodríguez (PSOE) en Vimianzo. Quedan agora 3 semanas, ata o 15 de xuño, data na que se terán que dilucidar as novas corporacións, máis movidas por algún concello que por outro. 8 maiorías absolutas Resultados esperados poden ser as maiorías absolutas ratificadas como as do popular José Muíño en Cabana, a de Sandra Insua en Camariñas; a do nacionalista Evencio Ferrero en Carballo; a do socialista José Manuel Pequeño en Dumbría; a do nacionalista Juan José Blanco en Mazaricos ou a do tamén alcalde do BNG Lolo Muíño en Zas. A estas 5 maiorías absolutas, hai que sumar outras non tan esperadas, como as dos socialistas Iago Toba en Muxía, e Lois Carballido en Ponteceso, onde o BNG quedou sen representación por 1 voto, servindo de perfecto exemplo do efecto das Xerais. Tampouco parecía esperada a maioría absoluta de Pérez Añón no PP en Laxe. O PP arrebata así o goberno de coalición entre PSOE e BNG. Os grandes envorcos Outros dos grandes exemplos do avance socialista déronse en Carnota, Cee e Vimianzo. En Carnota, Milucho Louro perde a maioría absoluta que acadara Moncho Noceda, e José Manuel Saborido "Moma" perfílase como novo alcalde, en minoría, ou apoiado polo propio BNG, onde terá que ser a Asemblea a que decida que facer. Margarita Lamela formúlase como posible alcaldesa da vila da Xunqueira, pero cun goberno de minoría, pois as forzas están complicadas para sumar (parece pouco probable que se poidan facer pactos co IxCee que si darían maiorías a PSOE ou a PP co axuda de Cs). Por Vimianzo, a unificación do Partido Socialista arredor de Mónica Rodríguez fíxolle multiplicar por 5 os resultados de 2015, superando a nova lista de Manuel Antelo en Adiante Vimianzo. Cambio de panorama En Santa Comba dase un cambio de papeis entre PSOE e PP con respecto a 2015. O PP, tras 2 anos de goberno tras unha moción de censura con Terra Galega, co que ademais protagonizou unha fusión, supera a un PSOE que perde máis de 200 votos. Así, haberá que ver se María Pose segue gobernando en solitario ou se pode apoiar na nova forza que irrumpe no pleno, o Compromiso por Galicia de David Barbeira. Eleccións repetidas en Muros e Fisterra Un calco das de 2015 foron as eleccións 2019 en Muros, onde as 4 candidatas deixarán de novo unha alcaldía en feminino. En 2015, a abstención de PSOE permitiu que CxG, como terceira forza, dirixise o pleno durante esta candidatura. A lista de María Xosé Alfonso foi a única que subiu en votos pero non lle chegou para superar nin a PP, que foi a primeira forza, nin a PSOE. Veremos que acontece, pero de primeiras podería ser Inés Monteagudo a que gobernase en minoría. En Fisterra tampouco houbo demasiados cambios, e parece que o goberno de coalición entre PSOE e BNG (o único que subiu) poderá continuar co traballo feito durante estes 4 anos, superando así a un PP que volveu ser primeira forza, mesmo subindo 1 concelleiro a pesar de ter 2 votos menos que en 2015. Así, Pepe Marcote parece que seguirá como alcalde. Situacións pendentes de Pactos Concellos como Corcubión vivirán semanas complicadas para a formulación do novo goberno. A irrupción de Sempre Corcubión-Marea deixa un panorama no que un posible tripartito BNG-Sempre Corcubión-PACor sacaría da alcaldía a aínda primeira forza, o PSOE de Lalo Insua. Non é descartable tampouco que os socialistas cheguen a un pacto coa nova formación. O sainete coristanqués tamén terá unha dificil solución, pois dificilmente se pode sumar unha maioría. O renovado PP volve ser primeira forza co novo candidato, Juan Carlos García Pose, por diante dun Terra Galega ao que non lle dan as contas para volver á alcaldía. Como segunda forza queda o novo partido de Pensado Plágaro, despois de ser expulsado do PP polos seus eternos líos xudiciais, que non impiden que 821 veciños o voten. O BNG queda como 3ª forza, con 1 edil, como PSOE e o novo partido do aínda alcalde Abraham Gerpe (expulsado do PSOE, lembren pola esperpéntica moción de censura na que 6 edís do PP lle deron a alcaldía en 2017). Pactos cantados Na sección dos pactos cantados aparece Malpica, onde o PP perde unha maioría absoluta que Eduardo Parga poderá sumar co apoio de Alfredo Cañizo, que conseguiu un edil coa marca Ciudadanos. O PSOE, que case triplica en votos, non chegaría a alcaldía sumando os seus 4 edís aos 2 do BNG, que resucita no concello oleiro, duplicando votos. Máis información Os resultados das #Eleccións Municipais2019 na Costa da Morte, Concello a Concello. Eleccións Europeas: Ana Miranda mantén o escano como Eurodeputada tras unha clara vitoria socialista. Eleccións Xerais 28A 2019: O PSOE gaña incluso na Costa da Morte. Resultados das Eleccións Municipais 2015 na Costa da Morte.


Summary: Anuncian unha rolda de prensa conxunta para esta sexta feira na que explicarán "a temeridade e a inviabilidade da proposta da Xunta".

As centrais sindicais presentes na Mesa Sectorial de Educación abandonaron, nada máis comezar, a reunión para debater o Protocolo elaborado pola Consellaría para o vindeiro curso escolar por "levar á incerteza e ao desamparo ao persoal dos centros educativos e ao alumnado". A decisión, explica a central maioritaria, CIG, é consecuencia da negativa da Consellaría a retirar o documento e a abrir unha negociación que dea resposta ás demandas de presencialidade con seguridade que demanda o profesorado. Critican estes sindicatos que a administración "tivese oculto nun caixón un documento, alleo á realidade das aulas e con contradicións ao respecto das recomendacións das autoridades sanitarias, para non alarmar á comunidade educativa antes da cita electoral do pasado domingo". Ademais da desprotección e da posta en risco da seguridade e da saúde de alumnado e profesorado, o secretario nacional da CIG-Ensino, Suso Bermello, rexeita as intencións da Consellaría de descargar toda a responsabilidade de elaboración de plans de adaptación por centros, compra e xestión do material de prevención, organización da vixilancia do cumprimento das medidas tanto na actividade lectiva como nas actividades complementarias ou desinfección do material empregado, entre outras tarefas, maiormente nos equipos directivos e no persoal docente e non docente sen incrementar o número de efectivos nin reducir as ratios de alumnado por aula. Esta sexta feira está prevista unha rolda de prensa na que explicarán o rexeitamento a este protocolo. As directrices do protocolo Na aula. A distancia física mínima será de 1 metro e os pupitres estarán orientados no mesmo sentido. De non poder cumprirse, páutase o uso das máscaras. Recreo. A máscara será obrigatoria. Os centros designarán espazos para tratar de limitar os grupos a 50 persoas. Os horarios poderán reorganizarse. Grupos de convivencia estábel. De até 25 menores de Infantil ou Primaria, onde se permita eludir a distancia. Co resto do alumnado gardarán 1,5 metros. Prevención. O persoal docente e non docente realizará unha autoenquisa diaria de síntomas, e tamén o alumnado deberá facer cada día unha autoavaliación. Brotes. A aparición dun único caso pode supor a corentena do grupo. Tres nunha semana poderán levar ao fechamento do centro completo e teledocencia.


Summary: A potentísima maquinaria electoral do PPdeG describe unha situación de "caos", "parálise" e "desgraza" nas cidades gobernadas pola esquerda para tentar "recuperar o poder local" en 2019 mentres obvia a situación na provincia ourensá e na súa capital, a única urbe que goberna.

Tourist, Galiza is not Spain. Nos tempos da apoteose xacobea dos derradeiros anos do fraguismo este lema comezou a agromar por diversos muros de vilas e cidades galegas. Con el algunhas organizacións independentistas procuraban -e procuran- facer ver aos milleiros de turistas que Galicia e España non eran a mesma cousa aínda que administrativa e legalmente si figurasen como tal. Unha filosofía semellante, pero referida a Galicia e Ourense, é a que semella translocer a xa lanzada precampaña do PP galego cara ás eleccións municipais de 2019, nas que os de Alberto Núñez Feijóo tentarán reparar de vez os danos do golpe electoral máis duro de todos os sufridos dende que colleron o temón das mans de Manuel Fraga. A potentísima maquinaria electoral dos conservadores galegos apenas pasou polo estado de repouso despois do triunfo nas autonómicas de setembro. As carreira cara ás municipais comeza "agora", advertiu Feijóo aos seus o pasado outono, cando mesmo antes de tomar posesión por terceira vez lanzou simbolicamente dende o atril da Presidencia da Xunta a súa ofensiva contra os gobernos municipais de forzas diferentes ao PP, con atención preferente ás cidades e, de xeito moi especial, ás gobernadas polas mareas, urbes sumidas literamente no "caos", alertou. A potentísima maquinaria electoral do PPdeG describe unha situación de "caos", "parálise" e "desgraza" nas cidades gobernadas pola esquerda para tentar "recuperar o poder local" en 2019 A mensaxe presidencial replicouse nos argumentarios do PPdeG nas seguintes semanas e ata a actualidade. As cidades galegas e, padecen un "preocupante" estado de "bloqueo", reiterou Feijóo, un "ano e medio coas cidades paralizadas" por culpa da esquerda en xeral e dos "alcaldes mareantes" en particular, reiteraron diversos cargos como o secretario xeral do partido, Miguel Tellado, encargado de poñer" en escena con asiduidade o alcume "las mareas de Podemos" para referirse ás formacións gobernantes na Coruña, Santiago e Ferrol, municipios vítimas dunha "situación alarmante" ou, directamente, dunha "desgraza", proclamaron. Con diversos tons e intensidades a estratexia do partido que sustenta o Goberno galego trasladouse tamén ao Parlamento no reinicio dos traballos da Cámara tras a pausa do Nadal e agudizouse nos actos organizados pola cúpula popular para conmemorar os primeiros cen días da nova lexislatura. Hai que "recuperar o poder local", arengou Feijóo aos seus nun contexto no que, como en todas as intervencións anteriores ao respecto, Ourense adoitou ser a gran ausente tanto en termos municipais como provinciais, e as escasas mencións foron para erixir a cidade en modelo de "estabilidade". Jesús Vázquez goberna a cidade de Ourense co orzamento prorrogado de 2014 e Baltar rexe a Deputación co lastre da súa investigación xudicial Así, o único bastón urbano en mans do PP non figura como argumento nos ataques aos gobernos da esquerda e ás súas dificultades para aprobaren cadanseus orzamentos, xa que o ourensán Jesús Vázquez xestiona coas contas prorrogadas, como tamén o fai o goberno de Ferrol, se ben en Ourense trátase da prórroga das de 2014, as derradeiras que deu aprobado o daquela alcalde socialista. Do mesmo xeito, as referencias aos "líos" partidarios da esquerda non se apoian no forte liderado provincial do tamén presidente da Deputación de Ourense, José Manuel Baltar, que no último ano combinou incontestables resultados nas urnas co lastre da súa investigación xudicial -antiga imputación- por presuntos delitos de suborno, tráfico de influencias e acoso sexual. Con este pano de fondo os conservadores premen o acelerador nunha longuísima precampaña aínda sen candidaturas formais, pero na que ata cinco dos sete carteis urbanos do PPdeG poden acabar tendo o rostro de membros actuais e pasados do Goberno de Feijóo. Non en van, xunto a Vázquez en Ourense, Elena Muñoz en Vigo e Agustín Hernández en Santiago cobran forza as cábalas que apuntan ao retorno de José Manuel Rey Varela a Ferrol e ao envío de Beatriz Mato á Coruña para enfrontarse á Marea Atlántica. Cara a ese reto o PP de Galicia, di Feijóo, contará cunha "gran vantaxe fronte aos nosos adversarios políticos, é que nós podemos reivindicar a nosa xestión". Ourense, se cadra, is not Galicia para o PPdeG. Ou non de todo.


Summary: Miguel Rosendo, que instalou a sede do grupo nunha casa de Oia, é acusado de asociación ilícita, 12 delitos contra a integridade moral, 5 de coaccións e 3 contra a liberdade sexual HEMEROTECA | As miguelianas de Oia negan os abusos do seu fundador: "Este caso non existe, é unha montaxe"

HEMEROTECA | As miguelianas de Oia negan os abusos do seu fundador: "Este caso non existe, é unha montaxe" 66 anos de cárcere para Miguel Rosendo pola comisión de 21 delitos, entre eles contra a liberdade sexual, e dous anos de cárcere para seis dos seus colaboradores por asociación ilícita. Esas son as penas que solicita a Fiscalía para os responsables da denominada Asociación San Miguel Arcángel, tamén coñecida como os Miguelianos, que actuou durante anos amparada polo Bispado de Tui-Vigo (para o que se reclama responsabilidade subsidiaria no pago de indemnizacións) ata que en 2014, uns días despois da detención do seu líder, decretou a súa supresión polos seus "comportamentos sectarios". Miguel Rosendo, que instalou a sede do grupo nunha casa de Oia, é acusado de asociación ilícita, 12 delitos contra a integridade moral, 5 de coaccións e 3 contra a liberdade sexual O relato que fai a Fiscalía no seu escrito de acusación, de máis de trinta páxinas, é o da progresiva construción por parte de Rosendo dunha entidade coa que delinquir e coa que "someter a vontade" doutras persoas no seu beneficio persoal a partir da herboristería coa que comezou a traballar en Vigo ata a "casa madre" na que estableceu a súa sede en Oia, pasando polo convento de Vilariño, en Nigrán, que lle cedeu a Igrexa. Segundo o escrito fiscal, "a captación e selección dos membros levábaa a cabo o acusado aproveitando as crenzas relixiosas e situacións de debilidade circunstancial ou persoal que unen, nun primeiro momento, a clientes e achegados nos locais de negocio nos que desenvolvía a súa actividade comercial, onde aproveitaba para levar a cabo prácticas e rituais místicos e, posteriormente, aos asistentes das actividades, que pivotarán en torno á relixión católica, baixo o paraugas da Igrexa, e con epicentro en 'casa madre'". "Estas fraquezas", engade a Fiscalía, "son aproveitadas polo fundador para conseguir a rendición á figura dun líder que se presenta como un personaxe espiritual, único capacitado para entender esa relixiosidade" como "portador do carisma, que recibira de Deus" e que "era trasladado a un regulamento que debía ser escrupulosamente cumprido polos seus membros baixo pena de reprobación e que conlevarán unha vida común disciplinada, á que só quedaba exento o acusado". Con este proceder, Rosendo valeuse da súa posición dominante para cometer diversos abusos sexuais e "executar actos de beneficio persoal ou lucrativo". "O acusado, co apoio na relixión católica, atopa o amparo do aparato oficial da Igrexa Católica no Bispado de Tui-Vigo a través da colaboración do seu grupo" en actividades eclesiásticas de todo tipo, di a Fiscalía O fiscal salienta que cando o grupo se afianza de xeito estable, "o acusado, co apoio na relixión católica, atopa o amparo do aparato oficial da Igrexa Católica no Bispado de Tui-Vigo a través da colaboración do seu grupo" en actividades eclesiásticas de todo tipo, mesmo cun papel activo na Catedral de Santiago no Ano Santo do Xacobeo 2010 e a visita que daquela fixo o Papa a Santiago. Grazas a esa axuda progresiva do seu grupo á Igrexa, o acusado, di o escrito "consegue o soporte e referendo do bispado", que en 2003 o recoñece como asociación privada de fieis e en 2007 aproba os seus estatutos como orde relixiosa. Porén, cando en 2012 comezan a aparecer denuncias e sospeitas sobre o funcionamento da asociación, o Bispado encarga unha investigación interna, cuxo responsable, o párroco de Baiona, "concluirá o seu informe resaltando condutas sectarias no seno do grupo, así como comportamentos e prácticas de sometemento e anulación da consciencia e vontade dos seus membros", di a Fiscalía. O que remata coa decisión do bispo de Tui-Vigo, tomada o 22 de decembro de 2014, dez días despois da detención de Rosendo, de suprimir a asociación polos seus "comportamentos sectarios". A Fiscalía reclama, en concepto de responsabilidade civil, indemnizacións para as vítimas por preto de cen mil euros, das que pide que se estableza a responsabilidade subsidiaria do Bispado de Tui-Vigo Por estes feitos, Miguel Rosendo é acusado de 21 delitos: asociación ilícita, 12 delitos contra a integridade moral, 5 de coaccións e tres contra a liberdade sexual (dous de abuso sexual continuado con penetración e un de agresión sexual continuada tamén con penetración). Por eles, a Fiscalía pide penas que suman 66 anos de cárcere. Igualmente, a Fiscalía reclama, en concepto de responsabilidade civil, indemnizacións para as vítimas que suman preto de cen mil euros, das que pide que se estableza a responsabilidade subsidiaria do Bispado de Tui-Vigo. Outras seis persoas, consideradas colaboradoras de Rosendo, son acusadas doutros tantos delitos de asociación ilícita, polos que o fiscal pide para cada unha dous anos de prisión e multas.


Summary: O economista Aleixo Vilas debulla nesta entrevista os orzamentos galegos para 2016, uns orzamentos cualificados de "expansivos" e "sociais" polo Goberno de Alberto Núñez Feijóo. O experto desmóntanos o argumento da Xunta de Galiza, que ve recortadas as súas contas en case 10.000 millóns desde que Feijóo é presidente.

Como cualificaría estes orzamentos? Analizándoos a fondo, estes orzamentos esconden varias trampas que desmontan a propaganda do Goberno de Feijóo. Hai que ter en conta, ademais, que están elaborados nun cadro macroeconómico optimista e que teñen certo carácter electoralista. Supoñen, en certa medida, unha emenda á totalidade dos orzamentos anteriores. Tratan de vendérnolos como uns orzamentos expansivos cando o que leva recortado Feijóo desde 2009 son 10.000 euros, para sermos máis exactos, 9.935 millóns. Como desmonta ese pretendido carácter expansivo dos orzamentos? Non son expansivos por varios motivos. Por unha banda, o incremento en gasto non financeiro sitúase nos 365 millóns, un 4,4% cando a Xunta aprobou este verán un teito de gasto do 5,2%, o que equivalería a 438 millóns. Isto significa que o Goberno galego tiña marxe para incrementar ese gasto e non o fixo. Pola outra banda, págase máis en débeda, no capítulo 9, de pasivos financeiros. O peso da débeda neste capítulo creceu un 5,5%. Outro factor que desmonta este carácter expansivo son os datos de execución do orzamento. Cal foi o grao de execución dos orzamentos de 2014? Se analizamos a execución dos orzamentos de 2014 (os últimos dos que se coñecen os datos), o grao total de execución foi do 90,5%. Xustamente, os capítulos que máis se incrementan nos orzamentos de 2016, que son os relativos a investimentos reais e a transferencias de capital, son os que menos grao de execución tiveron nos orzamentos de 2014, cun grao de execución do 71,9% e do 67,3% respectivamente. O feito de que as partidas que máis aumentan nos orzamentos de 2016 sexan as que menos executan limita bastante ese carácter expansivo. "O informe económico-financeiro dos orzamentos recoñece que parte da baixada vaise deber á diminución da poboación activa, algo preocupante nun contexto no que se prevé crecemento" Referíase ao cadro macroeconómico optimista... Chama a atención que a previsión de crecemento económico, mesmo sendo optimista, prevé un crecemento do 2,5%, menor que o do Estado, que é dun 3%. Estanse a trabucar bastante nas previsións. Por exemplo, prevíase un crecemento semellante ao do conxunto do Estado e so estamos a crecer un pouquiño máis da metade. No que respecta ao descenso do paro, aínda que publicamente non advertiron disto, o informe económico-financeiro dos orzamentos recoñece que parte da baixada vaise deber á diminución da poboación activa, algo preocupante nun contexto no que se prevé crecemento. Tamén se ten falado estes días da rebaixa do IRPF. Que se agocha detrás do anunciado? A baixada do IRPF contén trampas. Anuncian rebaixas para as rendas medias e baixas, porén, analizando os novostipos e tramos, observamos como se produce un aumento do IRPF en tramos medios e unha rebaixa nun tramo alto. Para os tramos de entre 20.200 e 33.000 euros prodúcese unha suba importante: entre os 20.200 e os 27.700 euros, o tipo impositivo pasa do 14% ao 15,5% e entre o tramo dos 27.701 aos 33.000 euros, o tipo pasa do 14 ao 17%, un aumento de tres puntos. No tramo dos 53.400 aos 60.000 euros, o tipo pasa do 21,5% ao 20,5%, unha rebaixa dun punto a rendas xa altas, e a partir dos 60.000 euros, o tipo aumenta so nun punto, até os 22,5%, xa que logo esta reforma non se pode cualificar como progresiva. "Algunhas rendas medias van pagar máis de IRPF, aínda que Feijóo trata de ocultalo" Entón as rendas medias serán as máis castigadas... Algunhas rendas medias van pagar máis de IRPF, aínda que Feijóo trata de ocultalo. Na nota de prensa que lle enviou á Xunta aos medios fanse distintas proxeccións sobre o cambio no IRPF e, precisamente, para o tramo de 20.000 a 30.000 euros, o máis afectado polo aumento, non se ofrece proxección ningunha. Tamén beneficia os máis ricos as modificacións no Imposto sobre Sucesións e Doazóns, que xa contaba con múltiples exencións. Que outras partidas salientaría destes orzamentos? No que atinxe ao cheque bebé, unha medida puramente electoralista, hai que advertir que só está contemplado para un ano. No que respecta á partida destinada ao pagamento dos altos cargos e delegados sobe un 5,6%, máis que a media do conxunto dos orzamentos. Esta cifra desmonta o discurso de contención de gasto a este respecto. Tamén é importante salientar que a sanidade e a educación, que absorben a maior parte do gasto social, increméntanse por debaixo da media do conxunto dos orzamentos, o que demostra o escaso compromiso do Goberno galego nestes ámbitos. No último número de Sermos Galiza, publicamos unha reportaxe a dupla páxina sobre os orzamentos galegos para 2016. Xa dispoñíbel na loxa.


Summary: A Policía aclara que até o momento non hai detencións

Ainvestigación pola malleira que o pasado sábado acabou coa vida de Samuel, un mozo de 24 anos, nas inmediacións dunha discoteca da Coruña comeza a dar froitos. Informou Radio Coruña que hai identificadas no mínimo 9 persoas, que declararon este domingo, rapaces e rapazas, e que estarían relacionadas co grupo dos agresores aínda que non son os únicos aos que os axentes necesitan tomar testemuño, xa que teñen unha ducia de persoas identificadas relacionadas co caso Os arrestos realizáronse por relación directa ou indirecta co asasinato deste veciño de Culleredo, que traballaba como auxiliar de enfermería na Fundación Padre Rubinos. A liña de investigación da Policía, segundo confirmaron fontes do corpo a Efe, céntrase nunha discusión que se orixinou polo uso dun teléfono móbil. Os arrestados, identificados e aos que se lles está tomando declaración, están no cuartel de Lonzas. Segundo recollen en axencias, os presuntos agresores deixaran os datos do seu DNI nunha discoteca próxima na que estiveran antes do suceso, o que facilitou a súa identificación. Así mesmo, unha das mozas que acompañaba a vítima identificou en comisaría a persoa que iniciou a agresión ao ver un dos vídeos. O delegado do Goberno en Galiza, José Miñones, explicou que "non se desbota ningunha das vías" en relación a se se trata dun crime homófobo Na noite do domingo a axencia Efe informaba da detención de 13 persoas. Porén, na mañá desta segunda feira, a Policía española afirmaba a través da súa conta nas fredes sociais que "a investigación continúa aberta aínda que non se realizaron detencións ata o momento" Como apunta a axencia Efe, minutos antes de producirse a agresión, o mozo falecido, Samuel, estaba acompañado por unha amiga coa que estaba a realizar unha videochamada, que puido estar na orixe da fatal agresión en grupo. Segundo apuntaron fontes policiais a Efe, o mozo presentaba varios hematomas e importantes golpes na cabeza, que precisaron a intervención do 061 durante dúas horas para tratar de reanimar o rapaz, aínda que o falecemento produciuse finalmente no Complexo Hospitalario Universitario da Coruña (CHUAC), no que chegou a ingresar, aínda que en estado crítico. Concentracións en máis de 50 cidades e vilas Rúas e prazas da Galiza albergarán na segunda feira 5 de xullo concentracións para denunciar o asasinato de Samuel Luiz, exixindo que se esclareza se se tratou dun asasinato LGBTfóbico como indican testemuñas e amizades da vítima. Desde Avante LGTBI+, convocante das mobilizacións de repulsa en máis dunha trintena de cidades e vilas. Nota: A nova correxiuse ás 10:00 horas. Nun primeiro momento reproduciuse a información por axencias de que había 13 persoas detidas. Unha información que foi desmentida pola Policía e que motivou a corrección desta nova


A elección do novo líder do partido Conservador británico eclipsou outro proceso de primarias que marcará o futuro próximo da política británica: o do partido Liberal Demócrata.Un día antes de que os tories desen o respaldo a Boris Johnson para se converter no seu novo líder e, por tanto, no primeiro ministro do país, os libdem elixiron a Jo Swinson, unha muller de 39 anos, como a capitana que pilotará a nave a través dos tormentosos meses que se aveciñan, probablemente os máis decisivos na historia do país desde a Segunda Guerra Mundial.Os libdem veñen gañando terreo cun discurso moi belixerante contra a saída da UEDesde que o Brexit comezou a convertirse no monotema da política británica, os liberal demócratas veñen gañando terreo nas enquisas en base a un discurso moi belixerante contra a saída da UE e a favor dun segundo referendo. De feito, nas eleccións europeas obtiveron un resultado histórico quedando de segunda forza por detrás do Brexit Party de Nigel Farage pero quedando por riba de laboristas e conservadores.Con Johnson no Goberno, pero cunha exigua maioría no Cámara dos Comúns, as probabilidades dunhas eleccións anticipadas non fan máis que aumentarCon Johnson no Goberno, pero cunha exigua maioría no Cámara dos Comúns, as probabilidades dunhas eleccións anticipadas non fan máis que aumentar. E nese escenario, no que a campaña xiraría si ou si arredor do Brexit, é onde Swinson e os seus teñen máis probabilidades de sacar tallada, ao competir polo voto Remainer cun partido Laborista que até hai poucas semanas non estaba convencido de respaldar oficialmente a convocatoria dun segundo referendo e pedir o voto pola opción de quedar na UE."Reparar a fractura social"Xabier Cid, Galego emigrado no Reino Unido desde hai case 13 anos e militante do partido Liberal Demócrata, defende que Jo Swinson era mellor candidata que o seu contrincante, Ed Davey, para poder chegar no futuro a acordos con quen defenden saír da UE custe o que custar. "Temos que chegar a un acordo coa xente que apoia o Brexit. Temos que reparar a fractura social que hai", dixo.Sobre o proceso de primarias, cre que se levou con cordialidade, lonxe da polarización xurdida entre os conservadores ou, anos atrás, entre os laboristas. "Non había unha liña ideolóxica que divise aos candidatos, era unha cuestión de personalidade", asegurou Cid.


Summary: A participación rexistrada duplica amplamente a da edición de 2019, salientan desde a organización.

Nesta cuarta edición, os Premios Youtubeir@s bateron marcas de participación, ao duplicar amplamente as inscricións. Se en 2019, a concorrencia acadara a cifra de 240 vídeos e 50 canles, neste 2020 o xurado ha decidir entre 537 vídeos e 68 canles. A cuarta edición dos Premios Youtubeir@s, organizados polos servizos de normalización lingüística de dez concellos, das tres universidades e da Deputación da Coruña, dará a coñecer as persoas gañadoras dos seus doce premios a comezos do mes de decembro. A pandemia da Covid obriga a subsyituír a gala de entrega por un formato dixital no que as persoas finalistas dos tres premios principais (canle, youtubeir@ e vídeo) serán entrevistadas polas poetas Lucía Aldao e María Lado. As conversas serán emitidas en Youtube e difundidas polas redes sociais ao longo dos días 1, 2 e 3 de decembro ás 20:00 horas, mentres que a decisión definitiva do xurado ao respecto do palmarés farase pública tras a ponte de decembro. Tras a decisión do xurado (conformado por Brais Romero, Rosa Moreiras, Matías Tarrío, Xoana e Mabel Montes), a actividade de difusión continuará en Youtube e nas redes sociais dos Premios Youtubeir@s, xa que AldaoLado realizarán entrevistas con cada unha das persoas premiadas e promocionaranse as iniciativas galardoadas nos doce premios ao longo do mes de decembro. Dende a organización destacan que entre os e as concorrentes deste ano atópase un perfil de youtubeir@ "máis consistente que xera contidos cunha periodicidade fixa fronte a modelos de anos anteriores, cando participaban vídeos de persoas creadoras non habituais". Ademais, apúntase a un mellor coidado das canles, dos contidos e das redes sociais empregadas polos yotubeir@s xa inscritas. "Detéctase, por outra banda, que están a se ampliar as temática tratadas, de xeito que asuntos menos frecuentes en edicións anteriores, como canles para nenos e nenas, fútbol, videoxogos ou o rap contan con maior presenza". 7.500 euros en premios A cuarta edición dos Premios Youtubeir@s conta con cambios significativos nas súas bases en comparanza con anos anteriores e un incremento da súa dotación económica, que pasa dos 6.500 euros de 2019 a 7.500 euros para repartir nos doce galardóns do certame neste ano.


Summary: Cabalos 'aparcados' no casco histórico de Santiago de Compostela, grupos de centos de persoas cantando e berrando polas rúas desde primeira hora da mañá... A veciñanza protesta pola grande afluencia de peregrinos, que está a bater todos os rexistros históricos por mor da extensión do Ano Xacobeo a 2022.

A fin das restricións sanitarias por mor da pandemia da Covid-19 disparou as peregrinacións a Santiago de Compostela logo de dous anos nos que os rexistros baixaron. De feito, o pasado 24 de xullo selou a 'Compostelana' na Oficina do Peregrino o camiñante número 200.000. Nunca antes se alcanzara a estas alturas do ano esa cifra. Esta afluencia masiva de peregrinos e peregrinas, impulsada pola prolongación do Ano Xacobeo até decembro de 2022, está a provocar as queixas de veciñanza picheleira por mor do ruído e a ocupación das rúas. pic.twitter.com/mNDIxTQAsy — Rubén Cela (@rubencela) August 3, 2022 Sucédense nas redes sociais as imaxes de grupos de gran tamaño de peregrinos cantando e berrando, mesmo obstaculizando o tráfico, desde as primeiras horas da mañá polo casco vello da cidade. Cada vez son máis numerosos os megagrupos de peregrinos que entran en Compostela coma o cabalo de Atila. Tamén somos cada vez máis os veciños molestos cun modelo de turismo a granel e un estado de Xacobeo permanente que son incompatibles coa nosa vida cotiá. Isto ten que mudar. pic.twitter.com/q7UOqetumN— Iago Lestegás Tizón (@iagolestegas) July 26, 2022 Unha usuaria de Twitter denuncia que tres cabalos ficaron 'aparcados' diante da Igrexa de Santa María de Salomé, en pleno centro histórico, cuxa conservación motivou a declaración de Compostela como Patrimonio da Humanidade. Esta mañá en Salomé...Patrimonio da Humanidade e cortello de peregrinos. pic.twitter.com/1JyxpBCDob— serióloga (@seriologa) August 2, 2022 Mais non só se producen estas circunstancias nas rúas máis céntricas, senón que os cánticos poden escoitarse a varios quilómetros de distancia. "As veciñas somos atrezzo da súa experiencia mística", lamenta outra persoa nas redes sociais. Santa Marta. Barrio a 2km da Catedral Levamos tamén días tendo que soportar a estes grupos de respetuosos e ilusionados peregrinos incontinentes de emoción cos que temos que ter a máxima empatía porque as viciñas somos atrezzo de su experiencia mística pic.twitter.com/y5bpbtcYwV— Andrea S.P. (@andreazaporieis) August 3, 2022 Decálogo de boas prácticas Varios colectivos veciñais de Santiago situados na entrada á cidade polo Camiño Francés levan tempo denunciando a multiplicación de persoas peregrinas que transitan polos barrios sen ter en conta a vida diaria da súa poboación. Veciñanza de Compostela demanda "máis civismo" no Camiño de Santiago Por este motivo realizaron un "Decálogo de boas prácticas" que distribuíron por este último treito do camiño. Nel piden "respectar os nosos espazos e as nosas formas de vida" e que a euforia pola chegada "non interfira nos nosos ritmos de vida". Indican que "os berros e os cánticos a voces alteran o noso descanso e son desagradábeis".


Summary: Un grupo de 40 docentes e representantes da CIG-Ensino manteñen un fechamento nas instalacións da SX de Política Lingüística para denunciaren a "actitude caciquil" e "clienteral" da Xunta neste conflito. Exixen a demisión do responsábel, Valentín García.

Esta sexta feira, docentes dos cursos Celga e representantes da CIG-Ensino iniciaron un fechamento na Secretaría Xeral de Política Lingüística para exixiren a demisión de Valentín García. Denuncian a "actitude caciquil" e "clientelar" da Xunta de Galiza pois, após as resolucións das Inspeccións de Traballo que a obrigan a readmitir o profesorado dándoo de alta na Seguridade Social, o goberno optou por @s botar á rúa. "Non aceptamos que a administración actúe desta maneira", salientou o secretario xeral da CIG-Ensino en conversa con Sermos Galiza. Anxo Louzao afirma que o comportamento da Xunta de Galiza a respeito do conflito c@s docentes do Celga, constitúe unha "actitude represiva" e de "vinganza" contra o profesorado. Pois, lembra, após ser recoñecida a relación contractual existente entre as persoas que impartían os cursos de lingua galega, Celga, despediun@s. CIG-Ensino denuncia a "actitude represiva" e "caciquil" da SX de Política Lingüística "Estamos aquí e permaneceremos", indicou o secretario xeral da CIG-Ensino, demandando "a demisión de Valentín García como fixemos desde o primeiro día". Asemade, exixen "a readmisión" do profesorado despedido de acordo coas resolucións das Inspeccións de Traballo e denuncian, que @s docentes "en activo" que están a impartir os cursos do CELGA foron nomead@s "a dedo". Exixen a demisión de Valentín García e a re-admisión d@s docentes de acordo coas resolucións das Inspeccións de Traballo Para a central sindical nacionalista a actitude da Xunta de Galiza a este respeito é "caciquil" e "clientelar" pois para alén de demandar a impartición dos cursos a profesorado da materia de Lingua e Literatura Galegas como horas extraordinarias, fíxoo "sen ningún criterio". A CIG-Ensino desenvolve desde hai semanas unha campaña nos centros de ensino de todo o país para procurar que o profesorado de galego non asumise a impartción dos cursos Celga e se solidarizase co persoal despedido que, asemade, posúe a formación precisa para desenvolvelos. A campaña, que tivo, sinalan, "unha moi boa acollida" entre o persoal docente visa defender os dereitos de máis de 50 profesor@s despedid@s que deben ser readmitidos de acordo coas resolucións das Inspeccións.


Summary: Ao longo desta fin de semana, a sala Ártika de Vigo acollerá a estrea da obra 'Cariño', primeira produción da compañía de teatro Vaiembora. A peza conta coa interpretación de Grial Montes, actriz protagonista do filme Maria Solinha de Ignacio Vilar.

Sobre que versa Cariño? En Cariño fálase da historia de Sara, que parte dun relato real da terceira edición de Invisibles, de Montse Fajardo. Fala do maltrato e da violencia de xénero, mais na idade adolescente. Está un pouco ficcionada, pero céntrase nese maltrato silencios que habitualmente nunca somos quen de ver e que non sabemos detectar, como ningún maltrato en xeral. Con 16 ou 17 anos pensas que é amor, pero agora identifícalo como control e abuso. Por que esa temática? A verdade é que é un tema que a min, que foi á que se lle veu á cabeza facer este relato, sempre foi unha cuestión que me chamou moito a atención. Entre os 13 e os 19 aproximadamente estás rachando un pouco ese vínculo familiar para crealo de novo, deconstruíndote a ti mesma para crearte doutro xeito. Xusto nese momento é no que entran en xogo moitos referentes e información que xeran en ti unhas expectativas que, cando vas medrando, ves que non son reais, senón que só che fixeron dano. Creo que esa concepción do amor que chega a nós dende o berce é un amor tóxico, dependente e de prohibición (en xeral), non de liberdade. Sempre foi algo que me espertou interese e creo que se vive moito entre adolescentes e xente da miña idade. Esta peza é a primeira produción de Vaiembora teatro. Como xorde esta iniciativa? Ao meu parecer, non existe un teatro feito integramente para adolescentes, obras para elas e eles. Eu quería facer algo así, porque ao final é o público do teatro do futuro e non destinamos o noso tempo en facer algo para que lles guste. Pode que logo non lles guste, pero polo menos está pensado para eles. Vaiembora xorde como un laboratorio de creación. Foi a miña inquietude como parte do equipo e a miña necesidade á hora de crear algo. Cada un ten as súas propias necesidades, xorde un pouco para estar xuntas nun proceso de creación, nun laboratorio artístico. Buscar xogos e darnos cabida, dalgún xeito, á xente moza no sistema teatral galego. Ao final é como darnos traballo a nós mesmos. Se neste momento non nos aventuramos a probar cousas novas, vai chegar un punto no que non nos imos atrever. En xuño do 2020 estreouse María Solinha, filme do que foi protagonista. Como foi esa experiencia? Foi a miña primeira vez como protagonista, no cine, e no mundo audiovisual en xeral e foi unha grande experiencia. Aprendín moito das miñas compañeiras, había un elenco artístico e técnico incríbel. Foi unha experiencia marabillosa e que sempre levarei no corazón. Compartir pantalla con Laura Míguez, Mabel Rivera, Santi Prego, 'Morris', Sheyla Fariña, que levan tantos anos no sector, foi unha pasada. Cales son os seus plans para o futuro? É unha pregunta complexa. Non podería dar unha respostas, porque agora mesmo gustaríame moito xirar con esta peza, ir por institutos, poder traballar a temática desta peza con xente e recibir un feedback directo. O meu plan de futuro está definido a moi curto prazo, porque está moi reservado a Cariño. Non teño moi claro que virá despois, dediquei tantas horas da miña vida a esta peza e a produción deste espectáculo que non sabería que dicir. Agora comecei a traballar con outra axencia de representación, ca cal estou moi contenta e espero que pouco a pouco vaian chegando máis proxectos aos que dedicarlle tempo. Como ve o panorama teatral galego actualmente? Non o teño moi claro. Aínda estou dando un primeiro paso na escena galega, pero creo que, sendo sincera, é un pouco como todo. Seguro que hai cousas moi ben feitas e outras que non tanto. Se entramos Vaiembora nese panorama escénico, o que tentaremos facer será reforzar o bo e intentar traballar para mellorar o malo.


Summary: O economista e escritor Marcelino Fernández Mallo analiza para 'Nós Diario' as eivas nas conexións ferroviarias da Galiza.

O Ministerio de Transportes vén de rematar hai pouco a redacción do Plan que chama 'Mercancías 30' a través do cal pretende duplicar o peso actual do ferrocarril no tráfico de mercadorías. Disque as emisións directas do tren son 12 veces menores na pauta non urbana respecto do transporte por estrada, polo que este plan se considera unha ferramenta chave na transición ecolóxica. A execución do plan vai requirir un investimento de 8.000 millóns de euros que se destinarán a infraestruturas e dixitalización, no cal se inclúe unha dotación de 1.500 millóns do Mecanismo de Recuperación y Resiliencia da Unión Europea, que se dirixirá a mellorar a eficiencia do sistema, fomentar a intermodalidade e potenciar os nodos de distribución. O trazado do Plan Mercancías 30 representa unha incuestionable declaración de principios do Goberno de España. E ese plan exclúe por completo Galicia O plan pretende crear nove autoestradas ferroviarias de mercadorías mediante actuacións estruturais na rede ferroviaria, nos terminais e nos centros de xestión de capacidade. En termos concretos, implantarase o sistema europeo de xestión ERTMS nos trens de mercadorías, renovaranse locomotoras e vagóns, construiranse novas terminais de carga e actualizaranse os sistemas tecnolóxicos. Á vista da dimensión do proxectado, estamos ante unha desas intervencións públicas con intención de transcendencia, das que contribúen de xeito relevante á competitividade e desenvolvemento dos territorios. O trazado do Plan Mercancías 30 representa unha incuestionable declaración de principios do Goberno de España. E ese plan exclúe por completo Galicia. Estas son as nove liñas en proxecto: —Murcia, Valencia, Barcelona, Figueres.—Vitoria-Gasteiz, Irún.—Valencia, Madrid.—Alxeciras, Madrid, Zaragoza.—Zaragoza, Barcelona, La Llagosta.—Huelva, Sevilla, Córdoba.—Madrid, Medina del Campo, Fuentes de Oñoro.—Medina del Campo, Vitoria-Gasteiz.—Zaragoza, Alsasua, Vitoria-Gasteiz. Ademais da explícita exclusión do noroeste da península (Galicia, Asturias, Cantabria e a provincia de León), chama a atención que o tráfico con Portugal se prevexa mediante a conexión Madrid-Medina del Campo-Fuentes de Oroño (Salamanca) e de aí, a Porto e Lisboa, cando o propio Goberno luso manifestou de modo expreso o seu interese estratéxico na conexión con Galicia. O trato discriminatorio cara a Galicia do Plan do Ministerio de Transporte replica a historia de desleixo que representa a implantación do ferrocarril en España Chove sobre mollado O trato discriminatorio cara a Galicia do plan do Ministerio de Transporte replica a historia de desleixo que representa a implantación do ferrocarril en España. Lembremos que o primeiro traxecto galego de tren (Santiago-Carril) ábrese en 1873, 25 anos despois do primeiro tren español e cando España tirara xa 6.000 quilómetros de vías férreas e o ferrocarril chegaba a tódolos territorios agás as illas e... Galicia. En 1933, o deputado en Cortes Daniel Afonso Rodríguez Castelao denunciaba a persistencia da discriminación: "O ferrocarril galego ten unha longa historia que sangra inxustiza... En Galicia non podemos concibir que se fale seriamente da inutilidade do noso ferrocarril porque toda a nosa riqueza mineira, e forestal, a nosa gandería e a nosa pesca, están fortemente vencelladas a esta obra. A situación de Galicia en canto a comunicacións puidera estar xustificada pola pobreza do Estado se outras rexións, sempre privilexiadas, non dispuxesen de excelentes servizos ferroviarios". O chamado "tren de cercanías" representa outra aldraxe de máxima repercusión. Renfe ofrece este tipo de servizos de proximidade en Alacante, Asturias, Barcelona, Bilbao, Cádiz, Madrid, Málaga, Murcia, Santander, San Sebastián, Sevilla, Valencia e Zaragoza. Que falar do corredor cantábrico? Percorrer en tren os 440 quilómetros que separan A Coruña de Bilbao leva 12 horas, 16 minutos. Cando en España se fala do corredor cantábrico, refírense ao proxecto para unir con ferrocarril de altas prestacións o Cantábrico e o Mediterráneo, dende Santander ata Valencia. O do AVE, mellor nin amentalo. As conexións ferroviarias aos portos e aeroportos galegos non están nin se esperan. Terras coma a provincia de Lugo ou a Costa da Morte presentan un déficit de infraestrutura férrea insoportable. Os dous corredores de mercadorías actuais na península ibérica ignoran as conexións co noroeste, etcétera. A rede de ferrocarril é un elemento esencial de desenvolvemento, por razóns de eficiencia e medioambientais, e pola súa capacidade de comunicación e articulación de territorios. Na miña opinión, a rede de mercadorías representa unha maior contribución ao progreso e a competitividade que a conexión por AVE á meseta. Por iso, Galicia non pode quedar de brazos cruzados ante o Plan do Ministerio de Transporte. O 'Plan Mercancías 30' ha contemplar o noroeste da península se non queremos agrandar aínda máis ás distancias cos mercados español, portugués e europeo. Sería unha nova aldraxe de importante repercusión futura.


Summary: "A violencia machista segue aí tamén en tempos Covid" é o lema escollido polo BNG para visualizas a violencia contra as mulleres.

"Temos dereito a ser libres e iguais, a estar no mundo como queiramos sen ter que pagar pola nosa liberdade, mesmo coa vida", reivindicou a portavoz nacional do BNG, Ana Pontón, na presentación da campaña que a formación nacionalista lanza con motivo do 25 de novembro, Día Internacional Contra a Violencia Machista. De feito, o lema escollido polo Bloque é "A violencia machista segue aí tamén en tempos Covid", coa pretensión de transmitir a dobre mensaxe de que non se pode tolerar que a pandemia faga invisíbel este problema e que a loita continúa. "Non imos permitir que a violencia de xénero pase a un segundo plano. Aprazar a loita contra o machismo significa dor, angustia, medo e vidas truncadas. A violencia segue aí e non podemos baixar a garda para combatela", explicou Pontón. "É unha mensaxe de empoderamento para as mulleres de que a loita continúa e que o actual distanciamento social non implica a desaparición da forza colectiva que encheu as rúas os pasados 8-M e 25-N", engadiu, chamando a non permitir que "a urxencia da Covid-19 oculte a violencia de xénero, o terrorismo machista que atenta directamente contra a liberdade e a vida da metade da poboación". A responsábel de Acción Feminista do BNG e deputada, Noa Presas, afirmou que "a campaña responde ao momento que nos toca vivir e por iso utiliza o elemento da máscara, que en lugar de cubrir a boca tapa os ollos, simbolizando esa advertencia que recolle o lema: a violencia segue aí e precisa de máis visibilización, lexislación, recursos, feminismo e xustiza". Segundo anunciaron, proporán no Parlamento unha campaña institucional de sensibilización e exixen ao Goberno galego que incorpore nos orzamentos 2021 unha transferencia extraordinaria de 1,5 millóns de euros a concellos e destinar á loita contra a violencia machista o 1% do orzamento da Xunta da Galiza.


Summary: Vilar de Santos acolle mañá o inicio do programa

O proxecto Aldearmos bota a andar este domingo no concello de Vilar de Santos. A iniciativa, presentada na cuarta feira no campus de Ourense, é unha proposta da Rede Aldear que, coa colaboración da Universidade de Vigo (UVigo) e de Agadic, busca dinamizar a cultura no rural galego. O muralismo tamén florece no rural A Rede Aldear está conformada por 15 empresas, iniciativas ou proxectos do ámbito sociocultural cuxas sedes se atopan no interior da Galiza e nace co obxectivo de "axudarnos mutuamente e traballar no eixo oriental por unhas aldeas vivas", explica a Nós Diario o secretario da Rede Aldear, Óscar Penín. Aldearnos é un programa que, grazas ao apoio económico da UVigo e Agadic, se desenvolverá até marzo de 2023 a través de catro liñas de acción. A primeira é Aldear nas Escolas na que, en 18 xornadas, levarase a cabo un traballo nos centros educativos das aldeas do rural. A segunda é Aldear Acompaña, "unha oficina na que os membros da Rede con máis experiencia apoian persoas emprendedoras nos seus proxectos", indica Penín. A arquitectura como axente para a protección do patrimonio galego Outra das liñas é Aldear Campus Auga, "un proxecto no que investigadores e investigadoras do campus de Ourense se desprazarán ás aldeas para explicar os seus traballos", con temáticas "que van desde a arqueoloxía até a agricultura sostíbel". A última liña é Aldear Itinerancias, un programa de eventos e espectáculos en zonas rurais "no que membros da Rede intercambian as súas programacións". Esta proposta "terá mínimo 10 xornadas, pero xa recibimos peticións para mantela", sostén Penín. Un "ticket rural", a proposta de Pontón para mulleres emprendedoras no rural O primeiro evento de Aldearnos comezará cunha conferencia do investigador de enxeñaría técnico agroalimentaria, David Fernández Calviño, sobre a substitución dos abonos químicos por outros naturais. A xornada continuará con diversas actuacións na Arca da Noe, unha das empresas vinculadas á Rede Aldear. Penín explica que xa están aseguradas as itinerancias na Veiga, no Courel, en Nogueira de Ramuín, na Limia, nos Ancares e en Laza, coincidindo co Entroido. Ademais organizará un magosto na Ribeira Sacra. Aínda que o programa Aldearnos dure até marzo, "as liñas de traballo da Rede Aldear non teñen data de caducidade", asegura Penín, mais resulta complicado levar a cabo o proxecto "sen a potencia que permite o financiamento" co que conta nestes momentos.


Summary: A CIG-Saúde asegura que o Sergas non está a renovar os contratos das profesionais que están a traballar con contratos temporais de pouca duración que dan positivo en COVID-19.

A CIG-Saúde denuncia que o Servizo Galego de Saúde (Sergas) non está a renovar os contratos das profesionais que están a traballar con contratos temporais de pouca duración que dan positivo en COVID-19. Así, estas traballadoras quedan sen contrato até que estean de alta e, mentres dura a súa baixa laboral, non lles conta o tempo traballado. A secretaria nacional da CIG-Saúde, María Xosé Abuín, salienta que "o paradoxal desta situación é que cando estas traballadoras se recuperen do contaxio do virus, volverán traballar con toda a intensidade que a situación require nas unidades de COVID, nas UCIs e no resto de servizos da sanidade pública". "Iso si, seguirán instauradas na precariedade laboral e nos contratos por días", critica. Desde a CIG-Saúde lamentan que o Sergas "segue a contratar ao persoal por días, semanas ou por períodos curtos de tempo, en vez de facer un único contrato mentres dure a situación". Por iso, exixe ao Sergas que "renove os contratos a todo o persoal en IT (baixa laboral)", algo que segundo Abuín se pode facer "mediante un alta administrativa na Seguridade Social". Un sistema que xa está acordado na mesa sectorial para os permisos por maternidade. Dobre penalización María Xosé Abuín sinala que con esta medida o Sergas ocasiónalle unha "penalización" a estas persoas xa que ao non ter un vínculo laboral, o período de IT non vai ser computado como servizos prestados a efectos de baremación para os procesos de selección temporal e na Oferta Pública de Emprego (OPE). "Este é o premio do Sergas ao persoal temporal. Se te contaxias do virus no desempeño do teu posto de traballo, penalización no recoñecemento dos servizos prestados, xa que estes só se bareman cando existe un vínculo laboral", manifesta Abuín. Neste sentido, a secretaria nacional de CIG-Saúde lembra as palabras do presidente da Xunta, que afirmou que no persoal sanitario son "heroes". "En toda historia hai heroes e viláns. Se as traballadoras do Sergas son heroínas xa sabemos entón cal é o seu papel", sostivo.


A Audiencia Nacional (AN) tomou a decisión de aprazar até o vindeiro 6 de xuño a declaración dos tres sobreviventes do naufraxio do pesqueiro galego Vila de Pitanxo, afundido a 450 quilómetros da costa de Terranova, no Canadá, o pasado 15 de febreiro. Nun primeiro momento estaba previsto que declarasen na terza feira da vindeira semana, 31 de maio, pero finalmente será seis días despois, ás 9.30 horas, cando teñan que acudir ao xulgado a declarar. A Audiencia Nacional ve indicios de 21 delitos de homicidio por imprudencia no 'Vila de Pitanxo' Tal e como explicou a AN nunha providencia, este aprazamento prodúcese após a petición dunha das procuradoras para poder preparar o interrogatorio. Ademais, o tribunal estabeleceu que os tres sobreviventes terán que declarar de forma presencial en Madrid, despois de que fose rexeitada a petición de que declarasen por videoconferencia. Novo paso nas dilixencias A semana pasada, a Audiencia Nacional convocou o patrón do Vila de Pitanxo, Juan Padín, a declarar como investigado no Xulgado de Instrución número 2 de Madrid. Padín será o único dos tres sobreviventes que declarará como investigado na causa, mentres que o seu sobriño, Eduardo Rial, e o mariñeiro Samuel Kwesi farano como testemuñas. O patrón do 'Vila de Pitanxo' declarará como investigado perante a Audiencia Nacional A pesar diso, a AN aínda non se declarou competente para investigar o caso do afundimento do pesqueiro galego, pero si deu un paso máis nas dilixencias da causa. Despois de que teñan lugar as declaracións de Padín, Rial e Kwesi, o Tribunal Supremo (TS) levará a cabo previsibelmente os trámites para decidir cal é o xulgado competente.


Summary: O regulador dubida do "encaixe normativo" do Plan Castellano para a incorporación de investidores privados ao banco e deixa a súa posible aceptación nas mans do Goberno central e da UE

Podería rematar nunha poxa, mesmo por un euro, o axitado episodio que comezou coa fusión das antigas Caixa Galicia e Caixanova? Todo semella indicar que que si. E semella tamén que ese escenario está moi próximo. O pasado marzo o equipo de Novagalicia Banco remitiulle ao Banco de España o seu roteiro para o futuro. Viña de entrar en perdas por primeira vez na súa historia, pero aseguraba ante o regulador que podía saír adiante por dous camiños: pola vía da poxa ou a través da entrada de investidores privados que se fixesen cun mínimo dun 20% da entidade cada un para así ir propiciando a saída dos cartos do Fondo de Reestruturación Ordenada Bancaria (FROB), isto é, os cartos do Estado que actualmente controlal o 90,6% de NCG Banco. Pero á principal autoridade estatal non lle gusta a segunda opción e nin sequera a contempla. Nunha comunicación remitida aos directivos de NCG Banco o Banco de España non rexeita completamente esta opción, se ben considera que non lle é "posible pronunciarse" sobre ela e engade que o coñecido como Plan Castellano "introduce elementos cuxo encaixe normativo non é evidente no momento actual" e ademas "está condicionada á aprobación previa das autoridades españolas e comunitarias" e "suxeita aos acordos que, no seu caso, adopte o FROB", que é tanto como dicir o Ministerio de Economía. Así as cousas o organismo presidido por Miguel Ángel Fernández Ordóñez deixa nas mans dos gobernos central e comunitario un proceso no que a súa preferencia non se oculta. Non en van, nos últimos días deixou claro que o Esquema de Protección de Activos (EPA) -mecanismo de protección contra perdas- que NCG Banco contempla para os seus dous plans só sería concedido "se hai un proceso competitivo", isto é, unha poxa. "Non podo darllo a este señor porque si", di Fernández Ordóñez sobre Castellano É sobre este "proceso competitivo" sobre o que o regulador si que se pronuncia abertamente na comunicación á entidade bancaria, remitida na noite do venres. Aproba sen problemas a venda nunha poxa "da participación do FROB" en NCG Banco, unha "competición" á que concorrerían as grandes entidades bancarias do Estado, como Caixabank ou o Santander. Non obstante, Novagalicia segue a defender o Plan Castellano. É viable e ademais cun custo para os contribuíntes "moi inferior ao doutras alternativas", por que o FROB mantería o 51% da entidade e os investidores privados asumirían o 25% das perdas que se puidesen producir. Nesta liña, anuncian que lle achegarán ao Estado e á UE "toda a documentación que precisen" para que así "dispoñan de todos os elementos de xuízo para escoller a mellor opción de privatización". Mentres, Fernández Ordóñez mantén que non lle concederá "porque si" un EPA "a este señor", en referencia a Castellano. A poxa segue aproximándose.


Tres anos despois da vitoria electoral que o levou á presidencia da Xunta de Galicia, Alberto Núñez Feijoo pouco ou nada ten que ofrecer no capítulo de logros, mentres que no seu debe non deixan de acumularse os fracasos tanto nos temas de Estado (Estatuto de Autonomía e financiamento autonómico) como na xestión económica, na atención aos pilares do Estado de benestar, nas incumpridas promesas de transparencia e loita contra a corrupción, na protección do medio ambiente ou na implantación da pax linguistica. Fronte a ese panorama desolador, só pode presentar pírricos triunfos como unha nova política farmacéutica ou o acordo social asinado no seu momento con CCOO e UGT, sindicatos que agora lle fan oposición abertamente. Os dous asuntos estelares na campaña electoral do 2009, que deberían marcar o futuro do noso autogoberno, foron a reforma do Estatuto de Autonomía e a negociación do modelo de financiamento autonómico. A respecto da reforma estatutaria, vale lembrar que Feijoo asumiu o goberno desposuído dos mecanismos dos que el mesmo privou a autonomía galega ao vetar –nunha tan cega como irresponsable obediencia ás directrices do PP estatal– a aprobación do texto pactado na correspondente comisión parlamentar polo PP cos grupos que apoiaban o goberno bipartito. Xa no goberno, lonxe de emendar o erro, Feijoo nin sequera foi capaz de encetar o debate, polo que é seguro que a lexislatura concluirá sen modificar un texto que hai tempo está ultrapasado e non responde ás necesidades mínimas de autogoberno da sociedade galega nos días de hoxe. A lexislatura concluirá sen modificar un Estatuto ultrapasado e que xa non responde ás necesidades mínimas de autogoberno da sociedade galega Canto ao modelo de financiamento, Feijoo tivo que enfrontar o proceso de negociación nos primeiros meses de mandato, o que lle outorgaba un plus de lexitimidade para impoñer condicións diante do Goberno central e dentro do seu propio partido. En vez diso, pregouse unha vez máis aos ditados do PP estatal, secundando en Madrid unha abstención vergonzante –decidida polo PP para preservar os beneficios que o novo modelo lle concedía a territorios como Madrid ou a Comunidade Valenciana, estandartes territoriais da dereita española– mentres no país afirmaba que o novo reparto era prexudicial para Galicia. O pacto de financiamento deu como resultado unha sonora derrota de Feijoo, que voltou sen os cartos que reclamaba e sen a honra política que lle tería dado un voto negativo, perdendo unha oportunidade de ouro de poñer os intereses do país por riba dos do seu partido. Na negociación do novo modelo de financiamento autonómico, Feijoo voltou sen os cartos e sen honra Mais se nos grandes temas Feijoo demostrou falta de preparo e un notable desleixo, propios dun gobernante sen visión histórica nin máis horizonte que o curto prazo e a revalidación electoral, no referente á xestión non foi capaz de mostrar un mellor desempeño. O home que prometeu rematar coa crise en 45 días non conseguiu evitar o severo empeoramento da crise económica e o imparable aumento do desemprego, chegando mesmo a afirmar en sede parlamentaria que carece de instrumentos en materia de emprego a pesar de que esas competencias están transferidas á comunidade autónoma. Entre os agravantes da xestión económica levada a efecto por Feijoo non podemos deixar de citar o de ter desperdiciado os diferencias positivos (na evolución do PIB, na creación de emprego e na balanza de pagamentos) herdados do bipartito e as denuncias de maquillaxe das cifras reais de desemprego, unha práctica especialmente obscena en tempos como os que corren e que fora denunciada polo anterior Ministerio de Traballo. Unhas cifras de desemprego que aínda han crecer máis, ao tempo que se incrementará a porcentaxe de traballo precario, á vista da política económica e laboral deseñada polo goberno de Rajoy e da reforma da función pública aprobada polo executivo autonómico. En plena crise económica e financieira, o fiasco da fusión das caixas de aforro –máis tarde bancarizadas, actualmente intervidas e en breve subastadas ao mellor postor– deixa a economía galega sen un dos principais recursos para desenvolver unha política centrada nas necesidades produtivas do país. Feijoo comprometeuse reiteramente e en titulares garrafais a garantir a solvencia e a galeguidade das caixas, mais o resultado dá probas contundentes de que non cumpriu nin unha cousa nin a outra. Engádase a isto a recente perda do Banco Pastor ás mans do Popular e, apelando á recente afirmación do propio Feijoo de que "A historia me xulgará", pódese concluír que a historia dirá que foi o presidente durante cuxo mandato Galicia perdeu todo o poder financieiro acumulado ao longo dun século e medio de traballo e de aforro dos galegos de dentro e dos que sofreron a emigración. A historia dirá de Feijoo que foi o presidente durante cuxo mandato Galicia perdeu todo o poder financieiro acumulado ao longo dun século e medio Mais a cousa non pára por aí. Feijoo foi, con moita diferenza, o presidente galego máis insensible ás reivindicacións de sectores produtivos estratéxicos como o agrogandeiro, o pesqueiro ou o naval, ademais de propiciar a parálise do sector éolico, un dos máis prometedores na captación de investimentos e na creación de empregos. Sendo grave todo o anterior, se cadra o máis preocupante son as hipotecas para o futuro que a xestión de Feijoo deixará en herdanza: o estrangulamento orzamentario resultante da opción polo financiamento privado de grandes infraestruturas, que dá lugar a compromisos de tal volume que na próxima lexislatura poden provocar a quebra das contas públicas galegas; a irrupción con forza dunha nova emigración, tanto máis prexudicial canto que se trata dunha emigración de talentos, coa conseguinte descapitalización da economía galega ao perder boa parte dos seus mellores recursos humanos; e a promoción dunha nova vaga de atentados ambientais ao desprotexer a costa e permitir o emprazamento de empresas predadoras en entornos naturais protexidos. Para completar o retrato da evolución de Galicia desde o 2009, hai tres aspectos que non poden ser omitidos. Un deles consiste na depauperación dos servizos públicos: na sanidade, a aposta pola privatización, que se estende a novos ámbitos, non só non mellora a eficiencia do sistema senón que provoca a parálise na construción de novos hospitais, o aumento das ratios e o incremento das listas de espera e do tempo medio de espera para cirurxías; na educación, a restrición de dereitos adquiridos (gratuidade dos libros de texto ou comedores escolares) vén acompañada de medidas unilaterais como a aprobación da Lei de convivencia e do Decreto do plurilingüismo, que fracturan a comunidade escolar, ben como da renovación dos subsidios a institucións de ensino privadas mentres se escatima até o diñeiro da calefacción dos centros públicos; a dependencia, bandeira de campaña de Feijoo, non só presenta un panorama cuantitativamente moito peor que no comezo do mandato de Feijoo, senón que ademais é cuestionada de raíz e a súa cobertura pública pode ser eliminada en calquera momento. Outro aspecto central na axenda do Feijoo candidato foi o do fomento da democracia, da transparencia e do goberno aberto. Pois ben, fronte ao ermo de avances neses ámbitos, o que todos os galegos puideron ver é como se perpetúa o caciquismo, como se promoven mocións de censura atendendo a escuros intereses empresariais, como se pervertiu o IGAPE ou como diversos altos cargos e representantes institucionais do PP tiveron que dar un paso atrás acusados de corrupción, sen que Feijoo impuxese disciplina en ningún momento. Tampouco resulta exemplar a situación dunha CRTVG que volta a ser coto privado do partido que apoia o goberno e das tres grandes produtoras audiovisuais do país, que facturan o 75% do orzamento da casa, e moito menos edificante resulta a transferencia de ríos de diñeiro públicos aos medios de comunicación privados, práctica que curiosamente non se ten visto afectada polos recortes. Por último, o terceiro apartado desta serie non podería ser outro que o trato dado á lingua e á cultura galegas, e que supón un retroceso de décadas tanto no relativo ao prestixio como no estritamente orzamentario: fronte á prometida cordialidade lingüística, Feijoo plantou a semente da confrontación e conseguiu unha insólita unanimidade na súa contra polas agresións ao estatuto da lingua galega e polos drásticos recortes ás industrias culturais. Como nestes días lembramos nas páxinas deste xornal cunha rigorosa e documentada análise, Feijoo incumpriu todos e cada un dos catorce puntos do seu famixerado Contrato con Galicia. Non é de estrañar, pois a súa preocupación nunca foi gobernar o país: en vez diso, dedicouse a facer oposición á herdanza do bipartito, primeiro, e a Zapatero, despois; ao tempo que cultivaba a súa imaxe pública como única baza dun goberno que naceu para ser un goberno dez e vai acabar os seus días cun rotundo suspenso e sendo o goberno de un só. Feijoo é un home que reina pero non goberna, e a quen só preocupa o seu reinado, pero non o seu reino A situación que atravesa Galicia é dramática, e non é posible saír dela cun Presidente máis ocupado en desfacer que en construír, máis pendente da súa axenda persoal que do minguante peso de Galicia no contexto estatal e internacional, máis disposto a colocar cortinas de fume –e mesmo con prácticas dun matonismo que cómpre desterrar (lembremos a invención da trama agraria ou as ameazadoras insinuacións sobre Carrumeiro)– que de enfrontar os problemas da cidadanía. En definitiva, Feijoo é un home que reina, pero non goberna; o que é peor: só lle preocupa o seu reinado, pero non o seu reino. No mellor dos casos, réstalle menos dun ano para reverter ese diagnóstico, pero polo andar da carruaxe, nada indica que exista o menor motivo para o optimismo.


Summary: "Tratáronme coma un delincuente", afirma o afeccionado, cunha antigüidade de abonado de 35 anos, en declaracións ao Faro de Vigo.

Un seareiro do Celta foi expulsado esta cuarta feira de Balaídos pola seguriddade do estadio, que considerou que exhibir unha bufanda da peña 'Celtarras' é "exaltación do terrorismo". Así o denuncia o propio afeccionado en declaracións ao Faro de Vigo, relatando como o que comezou co tradicional acto en Balaídos ao inicio do partido de erguer as bufandas para cantar o himno, 'afouteza e corazón", rematou con vixiantes de seguridade e policías ensarillados con seareiros. Segundo relata no xornal vigués, cando estaba a cantar o himno en Río Baixo un vixiante fíxolle sinais para que abandonase o seu sitio e se achegase a el, ao que este seareiro se negou. Entón esta persoa de seguridade achégase a José, nome do afeccionado, e requírelle a bufanda. "Está prohibida", dille, "é exaltación do terrorismo", segundo a versión do seareiro. José non lle entrega a prenda e insiste en que non comete delito nin falta algunha. O vixiante cólleo do brazo e entón varios seareiros chámanlle a atención. Acoden máis vixiantes e policías e acaban levando ao seareiro celtista para expulsalo do estadio. A bufanda de Celtarras, orixe do suceso, é unha de deseño antiguo, con moitos anos de antigüidade. Diversas peñas relataron nas redes sociais as dificultades que tiveron coa seguridade privada de Balaídos a raíz de levar a bandeira galega nacionalista. Non é a primeira vez que se producen estas queixas, criticando a actitude do clube de seguimento da denominada "doutrina Tebas", nome do presidente da LFP.