Summary: Paula Quinteiro (Vigo, 1990) é o referente na Galiza de Anticapitalistas, partido de raíz trotskista organizado en Podemos. É tamén parlamentar de En Marea. Curtida no movimento feminista e no 15M, esta enfermeira do SERGAS defende a "dupla" e até "a tripla" militancia, isto é, militar á vez en Podemos e na Marea. Nesta entrevista esmiúza o debate en curso na formación morada, nas vésperas de Vistalegre II.

-Poderías resumir en trazos mois básicos cal é a proposta de Anticapitalistas para o II Congreso de Podemos? -Un primeiro apunte é saír do debate das persoas, que é o que está saíndo na imprensa, e centrarnos un pouco no proxecto político. Nós cremos que Podemos debería ser un partido movimento, referímonos a que por unha parte temos que ter un papel fundamental nas institucións, pero de igual maneira temos que estar construíndo organización para fóra, vinculándonos cos movimentos sociais que están fóra, entendendo que as institucións non son neutrais e que a nosa participación ten que ser concebida como un medio e non como un fin en si mesmo. Podemos debe ser unha organización máis descentralizada, máis democrática, máis plural, entendemos que en Podemos hai moitas sensibilidades, somos unha organización moi heteroxénea, e pensamos que a dirección debe ser do mesmo xeito, plural, e, como dicía, máis descentralizada, porque é unha organización que desde o seu inicio tivo demasiado peso, ben, específicamente de xente, de persoas, de Madrid, e nós cremos que os territorios deben ter moito máis peso nas decisións e máis autonomía, tanto política como financeira, e despois cremos que Podemos ten de ir á transformación radical da sociedade. Nós somos anticapitalistas porque entendemos que o sistema é inxusto e cremos que moitas das medidas programáticas que tivo Podemos no seu inicio -a renda básica, a auditoría cidadá da débeda, nacionalización de sectores estratéxicos- son propostas que nunca deberían ter ficado nun segundo plano e hainas que recuperar porque non cabe unha solución a medias. -Ti cres que houbo unha especie de deriva socialdemócrata de Podemos nos últimos tempos? -Non diría tanto, pero o que si que creo é que moitas das medidas programáticas que se levaban nas europeas, que foi o primeiro programa eleitoral de Podemos, ficaron un pouco de lado, supoño que en aras de conseguir un mellor resultado eleitoral. Mais nós entendemos que todas esas medidas son xustas e que hai que plantexalas. -A diferenza das liñas de Iglesias e Errejón, Anticapitalistas ten posto a énfase na cuestión da UE. E até o voso eurodeputado Miguel Urbán ten dito que no actual marco comunitario non é posíbel desde os gobernos implementar políticas realmente de esquerdas. -O que nós pensamos é que a solución nunca vai vir dada só cunha vitoria eleitoral só no Estado español, que seguramente sería importante, mais é tamén moi importante trazar alianzas co resto de países da Unión Europea, en concreto, cos do sur, con Portugal, con Grecia, con Italia. As institucións da UE son antidemocráticas. Parte da débeda tamén é inxusta. Por tanto, non vai vir unha solución senón entendemos que a solución ten de ser compartida a nível internacional. En todo caso, sobre o debate UE si UE non o que pensamos é que nós non temos que facer ningún sacrificio en aras do pagamento dunha débeda que é inxusta... -Mais o tema do euro si que non o cuestionades... -Non, un pouco o mesmo. Ningún sacrificio [en aras de manter o euro]. Serán debates que terán que ser dados... O máis importante é que non condicione ningunha decisión. Neste momento hai decisións do goberno español que veñen condicionadas pola Unión Europea -como a reforma do artigo 135 da Constitución. Nós estamos por mudar iso. -Aínda que poda parecer unha caricatura, podemos dicer que vós estades no organizativo algo máis perto de Errejón e no politico algo máis perto de Iglesias. -Eu penso que non, que é unha caricatura. -Xa dixen que o podía parecer [rimos]. -A ver, entendemos que non se pode separar o debate do modelo organizativo do político no sentido de que a organización que queremos vai depender tamén dos obxectivos políticos que teñas. Se ti queres construír unha organización feminista para a sociedade, tamén tes que dotarte dunhas medidas organizativas que o sustenten. Entón eu penso que debemos dar o debate de maneira conxunta. Defendemos construír Podemos como partido-movimento e daí derívanse unha serie de liñas, de estratexias políticas, e tamén unha serie de medidas organizativas. Si que é certo que pode haber coincidencia en determinadas cuestións, mais nós entendemos que o debate haino que abordar dun xeito integral. -E estades preocupadas polo nível de ruído que hai, porque a verdade é que está sendo bastante grande, non? -A ver, pensamos que hai que saír desta dinámica, que hai que normalizar o debate interno. Preocupadas? Nós entendemos que hai que camiñar cara unha organización na que o debate interno sexa naturalizado, normalizado, que as diferenzas se podan expresar con normalidade, e obviamente non nos gusta como se está levando mediaticamente este proceso porque hai unha cuestión fundamental, e é que todas estamos por construír Podemos o día despois de Vistalegre e, portanto, debemos entender o debate como un proceso normalizado. -Unha das cuestións na discusión en curso sería a da dupla militancia, isto é, a posibilidade de poderdes militar á vez en Podemos e na Marea. Cal é a posición de Anticapitalistas a este respeito? -Nós estamos por que si. Estamos pola dupla, tripla ou cuádruple militancia. Porque de igual xeito que temos militancia en Anticapitalistas, en Podemos, nun sindicato, nun colectivo social, entendemos que En Marea é o noso referente na Galiza e apostamos por construír En Marea sen por iso deixar de sermos militantes de Podemos. -E até que ponto está a condicionar o debate de Podemos os procesos internos de En Marea, até que ponto En Marea ten moito posto o ollo en Vistalegre II? -Eu creo que non tanto. En Marea é un suxeito propio, con dinámicas e debates propios, e condiciona na xusta medida, como poden condicionar outros debates políticos, porque obviamente hai xente de Podemos que estamos en En Marea. Pero nin de máis nin de menos. Na xusta medida. En Marea ten unha dinámica propia que hai que respeitar. -Carmen Santos, secretaria xeral de Podemos Galiza e referente da candidatura oficial, ten feito algunha declaración da que se podía inferir que En Marea non ten por que ser a fórmula eleitoral de Podemos para todo tipo de eleccións no noso país. Partillades este ponto de vista? -Nós defendemos que o espazo de actuación na Galiza é En Marea e son as mareas municipais. Nós continuamos a apostar por En Marea para todos os procesos eleitorais. -O voso referente como líder estatal é Pablo Iglesias. -Si, nós non apresentamos [candidatura á secretaría xeral]. O que si é que nós apostamos por que non haxa figura de secretario xeral, que haxa figura de coordenador ou coordenadora xeral, que aínda que pareza un matiz terminolóxico non o é: vai na liña de que os liderados deben ser máis partillados, que non pode centrarse todo o poder nunha única persoa, neste caso tanto ten Pablo como Tere Rodríguez [líder de Podemos en Andalucía, referente de Anticapitalistas], o liderado debe ser máis coral, que haxa máis persoas ao fronte. -E o voso referente para En Marea sería Luís Villares, tamén? -Claro, si, ou sexa, En Marea está neste proceso de conformación dos seus órgaos, mais para nós o portavoz parlamentar é Luís, por suposto, e a nível interno os órgaos que saian eleitos. -Mais apostaríades en que Villares tamén fose portavoz orgánico? -Eu penso que o papel de Luís é fundamental en En Marea. Iso non se está cuestionando. Está un pouco en cuestión se hai outros portavoces. Eu penso que ese debate tamén é un pouco falso. Non é tanto Luís si, Luís non. Luís é o portavoz de En Marea. Iso está claro. Despois está en debate se hai outros portavoces. Eu penso que a coralidade é positiva, e así o ten dito tamén o propio Luís.


Summary: Numerosas persoas están a participar nas distintas marchas polo emprego que convoca a CIG por todo o noso territorio. Despois da da segunda feira en Ferrol, esta terza feira desenvolvéronse do Porriño a Vigo, de Moaña a Cangas, en Pontevedra, Lugo e Valdeorras contra as políticas do PP que, di o sindicato nacionalista, afondan no desemprego e a precariedade. Vídeo no interior.

As marchas polo emprego que a CIG desenvolve por todo o país están a ser secundadas de maneira multitudinaria contra as políticas do PP que contribúen a un maior desemprego e á precariedade laboral. A que transcorreu desde o Porriño a Vigo foi especialmente numerosa e centos de persoas participaron nela malia a forte choiva de toda a xornada. A marcha partiu do local da CIG do Porriño e rematou diante do edificio da Xunta despois de catro horas de camiñada. Na cabeceira, o secretario comarcal Serafín Otero máis outros membros da Executiva portaban unha faixa co lema "Pola defensa do emprego". Serafín Otero, na súa intervención no remate da marcha, destacou a situación tráxica de desemprego que padece a comarca de Vigo, con "arredor de 80.000 persoas no paro" como consecuencia da destrución do 60% do tecido industrial. O responsábel comarcal da CIG fixo un chamamento a continuar rexeitando na rúa as políticas que están a a afondar na precariedade laboral e destrución de emprego e a "expulsar o PP dos Parlamentos galego e español". Lembrou que a CIG ten convocado esta quinta feira 17 unha xornada de loita na cidade con accións de protestas en distintos puntos promovidas polas federacións entre as 11.30 e as 12.30. As marchas comezaron a segunda feira en Ferrol, onde se denunciou a grave crise da comarca. A marcha que percorreu os 21 quilómetros que separan o Porriño de Vigo seguiulle á tarde a que se dirixiu de Moaña a Cangas. En Lugo, o acto de protesta conduciuse desde Outeiro de Rei, diante de Alimentos Lácteos até o centro e na Coruña dirixiuse do local sindical até a praza do balneario de Arteixo mentres que en Pontevedra rodeouse o centro urbano e en Valdeorras prolongouse desde o polígono industrial até o edificio administrativo da Xunta. Ao tempo, por todo o territorio estase a desenvolver unha intensa campaña con repartos nos centros de traballo co obxectivo de dar a coñecer as propostas da CIG polo emprego e chamar á participación na manifestación do 19 de outubro en Compostela.


Summary: Desde San Sadurniño chegan os novos sons de Balakandra, a banda que se creou nesa localidade no ano 2004. Folkfusion con orgullo da música propia.

O 2004 foi o ano e a localidade de San Sadurniño foi o lugar que viron nacer a Balakandra. A banda é a evolución do mítico Saraibas e o seu son sabe a orgullo galego, soa a ritmos de folkfusión e cheira á experiencia que só poden dar os anos de dedicación. As súas actuacións en directo non deixan indiferente a ninguén. O froito dunha extensa traxectoria farase público a finais do mes de maio. A constancia e a paixón materializaranse en forma de disco para a satisfacción das persoas que os seguen desde os seus inicios. Este levará por título o propio nome da formación musical, Balakandra. Temas como "Ai, la-le-lo", "Falsos con pedigree" ou "Soleando" formarán parte do seu álbum. Ademais este último foi o escollido pola banda para a gravación do seu último videoclip, rodado na propia localidade da maioría das persoas que compoñen o grupo, San Sadurniño. Amparo Calvo, Martín Sanjurjo, Abel Leonardo, Rubén Lamas, Manuel Dopico, Alejandro Rey e Farru Rodríguez farán oficial a publicación do seu disco o próximo 27 de maio no Auditorio de Narón. As datas oficiais faranse públicas na súa propia páxina web.


Summary: Após a enorme contestación social, particularmente forte na Galiza pola contraposición da medida co compromiso de rebaixar as taxas da AP-9, o ministro de Transportes destacou que acometerán "unha rebaixa histórica" na autoestrada do Atlántico.

As queixas, o malestar social e os ataques desde outros partidos políticos fixeron que o Goberno do Estado español pense de novo a medida que presentou ante a Unión Europea para cobrar peaxes nas autovías no horizonte de 2024 -e posibelmente nun futuro o resto de estradas- e o ministro de Transportes, José Luis Ábalos, afirmou hoxe que non a van levar adiante se non teñen o apoio do resto de partidos políticos con representación no momento de tomar a decisión definitiva. "Como é unha reforma estrutural é importante, cando haxa unha proposta real o Goberno virá ás Cortes para debatelo entre todos os grupos parlamentarios para ver que se fai, pero se non hai consenso, a proposta non sairá adiante", aclarou o representante da equipa de Pedro Sánchez, nun intento de calmar os ánimos das usuarias e usuarios. Así o explicou no pleno do Senado, onde debullou a batería de iniciativas pensadas para o plan de recuperación no que se demandan fondos europeos. Malia que a súa compañeira, a galega Nadia Calviño, dicía hai escasos días que a política do pago por uso era "o máis xusto", Ábalos non é alleo ás críticas. De feito, parte dos impostos xa van destinados ao mantemento da rede de infraestruturas. Neste sentido, quixo remarcar que só querían abrir o debate sobre o gasto e a posibilidade dun novo copago da cidadanía por empregar instalacións como a A-6 -principal vía de saída da Galiza- ou a A-8, que conecta o país con todo o litoral cantábrico. "Somos conscientes de que temos que facer unha reflexión sobre como manter a rede de alta capacidade, pero iso non é un problema novo, senón bastante recorrente. O como e o cando haberá que decidilo entre todos", subliñou. Cruce de acusacións O PP acusouno de mentir e pediu a súa dimisión pola intención socialista de "privatizar as estradas". "É un disparate e un atraco a man armada ao peto dos españois, porque as autovías xa están construídas e non necesitan de financiamento externo, xa están pagas vía presupostos do Estado", espetou o senador Francisco Martín Bernabé. A resposta do representante do Goberno estatal foi criticar a "hipocrisía e demagoxia" popular, pois lembrou que o partido subiu moitas portaxes. "Somos o único Goberno de España que non prorrogou ningunha autoestrada, liberamos xa 550 quilómetros e este ano liberaranse outros 480 quilómetros, aforrando aos españois até 1.100 millóns de euros", presumiu o responsábel de Transportes. Tamén fixo un aceno a Galiza, onde non se entendera a negociación da rebaixa dos custes da AP-9 coa nova estratexia para as autovías, e remarcou: "Baixamos un 30% as peaxes dependentes do Estado, subido as bonificacións un 60% e tamén acometeremos unha rebaixa histórica na AP-9".


Summary: Portavoces de Marea Atlántica, Marea de Vigo, Compostela Aberta e Ferrol en Común mantiveron un encontro na cidade departamental para analizar os retos do espazo municipalista na Galiza e reivindicar unha política "coas xentes no centro" e contra a "austeridade".

As principais mareas municipalistas volveron reunirse esta terza feira após o longo ciclo electoral que incluíu dous comicios estatais e un municipal. Foi en Ferrol e coa presenza das 'catro grandes': Marea Atlántica, Compostela Aberta, Marea de Vigo e Ferrol en Común. "Os que estamos aquí representamos máis de 50.000 persoas que nos votaron en maio", lembrou Martiño Noriega, ex alcalde compostelán e portavoz de Compostela Aberta. Foi unha primeira xuntanza con vocación de continuidade: "Estes encontros de coordinación terán continuidade e iranse ampliando no futuro coa presenza doutras formacións municipalistas", manifestan as organizacións participantes nun comunicado. No encontro participaron Jorge Suárez e Xiana Penedo, por Ferrol en Común; María García e Iago Martínez, pola Marea Atlántica; Martiño Noriega e Marta Lois, por Compostela Aberta; e Rubén Pérez e Oriana Méndez, pola Marea de Vigo. Sobre a mesa: os retos do espazo municipalista, tendo moi presente as eleccións galegas deste ano; ou como artellar sinerxias e expandir os posicionamentos en torno á "xustiza social, compromiso ambiental...". Para Rubén Pérez, un obxectivo fulcral é combater a austeridade: "É fundamental a derrogación de leis como a Lei Montoro, que leva anos oprimindo as administracións locais e impedindo o desenvolvemento de políticas con sostibilidade democrática e social". Jorge Suárez reivindicou unha "política de proximidade, que poña as persoas no centro", e incidiu en que estamos nuns momentos "cruciais" nos que se pode descabalgar a dereita da Xunta.


FRANKENSTEIN-04155 (Galiza 2015, 88 min.) Dirección e guión: Aitor Rei Fotografía: Michele de Currás e César Seijas Música: Anxo Graña SINOPSE O 24 de xullo de 2013 o tren Alvia 04155 descarrilaba á entrada de Santiago de Compostela cun saldo de 81 falecidos e máis de 140 feridos. A verdade oficial sinala como único responsable o maquinista. Pero unha traxedia nunca ten unha única causa... CRÍTICA Cineuropa Compostela, 18 de novembro de 2015. Centos de persoas apiñadas ás portas do Teatro Principal. Respírase respecto. Moito respecto. Ábrense as portas. A xente acomódase. Sala abarrotada. O aforo leva completo desde hai varias semanas. Nas facianas do público apréciase un aura de dor, curiosidade e ansia. Un público sabedor de que vai presenciar un documental sobre un dos feitos máis tráxicos e escuros da década: 81 mortos, 140 feridos, só 1 culpábel, o maquinista... algo non cadra. Sae á palestra o director para presentar Frankenstein-04155: unha longametraxe-documental impulsada pola Plataforma de Vítimas do Alvia, producido por Boneca Lareta e sen ningún apoio institucional, senón por miles de mecenas que aportaron cartos desinteresadamente a través de crowfonding. Tratando de evitar a denuncia directa, Frankenstein-04155 decántase por expoñer os feitos da maneira máis obxectiva, clara e meridiana posíbel Apáganse as luces. O enxendro mecánico achégase ao fatídico momento. Lágrimas contidas. Fundido a negro. Unha delgada liña vermella como metáfora do que puido evitarse e o que realmente pasou extraordinariamente reflectida nunha dura e brillante secuencia que resume á perfección todo o que vai vir a continuación. Tratando de evitar a denuncia directa, Frankenstein-04155 decántase por expoñer os feitos da maneira máis obxectiva, clara e meridiana posíbel ao tempo que da voz xusto a esas persoas que parece que se lles intenta acalar. Testemuños de familias, vítimas, expertos, documentación e moreas de datos contrastados. Milleiros de horas de investigación que se apoian visualmente nuns elaborados, pero sinxelos, gráficos que até un cativo pode entender. Os políticos tamén teñen voz, pero semella que ningún se prestou a dala no filme... o cal non é óbice para escoitar os seus puntos de vista a través das pertinentes intervencións televisivas. Non sei se pasará nas salas comerciais cando se estree, pero en Compostela houbo unha interactividade inédita: o público, de cando en cando, aplaudía espontaneamente ás testemuñas e, noutras ocasións, exhalaba berros desgarrados contra as mentiras dos políticos. A verdade é que non é para menos, o que desvela Frankenstein-04155 é para encolerizarse, mais tamén para solidarizarse, estremecerse e incluso para botar un sorriso. De feito hai situacións que parecen verdadeira brincadeira... de non houber 81 mortos, claro. Tras coñecer todos os datos, o público pode formar xa a súa propia opinión sobre a verdade. A única verdade Estamos ante un filme valente, áxil e con gran sentido da responsabilidade. Tras coñecer todos os datos, o público pode formar xa a súa propia opinión sobre a verdade. A única verdade. Unha verdade "incómoda" que semella que algúns non queren que saia á luz... Unha tremenda ovación pon o broche de ouro. Pero non é o final, senón o principio de algo que xurde espontaneamente. Xermina unha idea colectiva que se pode resumir en: "isto ten que sabelo todo o mundo". De momento, xa obtivo Mención Especial na Seminci de Valladolid por "indagar con gran rigor nas causas do accidente do tren Alvia 04155 e pola súa capacidade para denunciar a fractura e o distanciamento entre a sociedade civil e as institucións"; tamén 9 candidaturas para os premios Goya, o cal non quere dicir que sexa candidata a todas; e até chegou a Bruxelas, onde parece ser que se albisca unha vía de esperanza para derribar esa blindaxe política que nunca paga as consecuencias dos erros cometidos e nin sequera pide perdón. En decembro estrea en toda Galiza e en preto de 20 salas do estado español Demasiados casos xa: Prestige, Metro de Valencia, Spanair, Yak-42... Frankenstein-04155 ponlles tamén voz ás vítimas destes últimos. Un altofalante que pode provocar o inicio do fin desa impunidade salvaxe que impera nas institucións deste país. Igual é pecar de idealista, pero todo suma... En decembro estrea en toda Galiza e en preto de 20 salas do estado español.


Summary: Gastronomía galega: descobre os 5 pratos esenciais que debes probar para combatir o inverno en Galiza da maneira máis saudable e exquisita

5 pratos tradicionais en Galiza para comer no inverno. O mellor da gastronomía galega na túa mesa para gozar en familia ou con amigos. Co frío chega a calor do lume na cociña, os pratos de culler consistentes e os sabores intensos que evocan os mellores sentidos. E para ser o rei dos fogóns imos dar un decálogo de 5 pratos galegos que conseguirán que entres en calor e ademais, goces dos mellores alimentos da Galiza. ¿Onde comer os mellores pratos tradicionais galegos? Descobre estes 7 lugares Déixate levar polos sentidos e enche o estómago cos 5 pratos máis representativos da gastronomía galega invernal. Facemos un repaso polos pratos típicos desta terra que non podes deixar de probar. Bo proveito! 1.- Caldo galego2.- Lacón con grelos3.- Cocido4.- Callos5.- Caldeirada de pescada 1. Caldo galego O caldo galego é o rei de todos os pratos de culler na Galiza. Componse de patacas, verza, grelos, fabas brancas, chourizo e graxa de porco, polo que está claro que a achega calórica de cada ración está garantido. Engadir lacón ou touciño é opcional, pero dá aínda máis sabor ao prato. Dependendo da zona xeográfica onde se faga, o caldo levará ingredientes diferentes, aínda que sempre dentro duns parámetros tradicionais. O truco está en facernos cos ingredientes da máxima calidade (algo que non será difícil na nosa terra), deixar as fabas a remollo desde o día anterior e cociñar todos os ingredientes a lume lento. Despois podes decidir se o comes recentemente feito ou se lle deixas que colla fondo cunhas horas de repouso, que pode estenderse a un día enteiro. O éxito está garantido. ¿Queres facer unha escapada gastronómica? Consulta o Calendario Laboral Galiza 2020 2. Lacón con grelos Un clásico coma o lacón con grelos non podía faltar nesta lista. Quizá o lacón con grelos sexa o prato menos estacional desta lista, xa que tamén se goza en verán máis frecuentemente que, por exemplo, os callos. Pero no inverno esta receita faise indispensábel en calquera casa galega. E é que dous ingredientes tan aparentemente sinxelos crean unha combinación deliciosa e aberta a unha infinidade de interpretacións. Cando se fala de lacón con grelos, sempre hai que pensar nas mellores materias primas para que este prato cumpra coas expectativas de calquer comensal. Por iso sempre é fundamental contar cun produto de calidade que garanta un prato de exquisito sabor e cos mellores nutrintes. A comida galega conta coa súa propia biblia. Diccionario da comida Galega 3. Cocido Pódese decir sen temor a equivocación que o prato estrela desta lista é o cocido galego. Todas as partes do porco que poidas imaxinar xuntas, dende longaniza e chourizo de cebolas ou lacón e orella ata o rabo. E se fai falla, tamén pode incluirse vaca ou polo para darlle todavía máis sabor. Por se isto fose pouco, engadímoslle pataca, verza e garavanzos. Ademais, despois de comer toda a enxunlla, non te esquezas de tomar unha boa ración de caldo. O resultado, o menú ideal para as comidas do domingo en familia... e de calqueira outro día! Á parte da elaboración, no cocido cobra especial relevancia o procedemento á hora de cociñar. Débense manter os grelos e as patacas sempre quentes e débese rematar a comida cunha boa cunca de caldo do cocido. Outro dos manxares deste prato é facer unhas filloas co seu caldo e engadilas ao banquete como acompañamento dos chourizos. ¿Coñeces as novas gastronómicas? Consulta a nosa sección de gastronomía 4. Callos Os pratos de culler son as receitas estrela desta época. A mellor forma de gozalos sen dúbida é ben quentes, xa que faran reactivar a nosa temperatura en pouco tempo. Pero ademais no caso concreto dos callos galegos, ese delicioso punto de picante que inclúe a preparación tradicional tamén contribúe a entrar en calor. A isto súmase a importante achega calórica do guiso -que inclúe tripa e pata de vaca, chourizo e garavanzos como base- garante que a túa temperatura suba e plánteslle cara ao frío invernal. O sabor que garante un bo prato de callos é inesquecible, pero non só cando se fan na casa, senón que os callos considéranse sempre como un dos pratos máis recorrentes nos bares galegos á hora de poñer unha tapa, sobre todo nos meses invernais. Se coñeces un bar onde poña unha boa tapa de callos, non o abandonarás xamáis. ¿Aínda non coñeces a "Banda sonora da gastronomía galega"? 5. Caldeirada de pescada Unha boa pescada de petisco, patacas galegas e pemento da mellor calidade. Son os únicos ingredientes necesarios para un prato rico, san e moi da terra. Como noutros casos, canto mellor sexa a materia prima, mellor será o resultado final porque este guiso de tradición mariñeira, neste caso, é máis sinxelo. Algunha variante da receita permite utilizar outros peixes das nosas rías e converter a caldeirada de pescada nunha caldeirada de peixes ou mariscos en toda regra. A salsa, feita na maior parte dos casos coa coñecidísima allada, ten un sabor exquisito e bríndalle un toque caseiro que conquista calquer paladar.


Summary: O último número da Murguía. Revista Galega de Historia está dedicado aos exilios. Cunha imaxe de Castelao na cuberta, conta cun estudo de Justo G. Beramendi sobre a influencia don desterro na ideoloxía do rianxeiro.

As narrativas e debates do exilio catalán posterior á Guerra Civil, a sociabilidade e as políticas no exilio catalán do século XIX ou mesmo as causas e consecuencias dos desterros na "guerra de sucesión" ocupan outras páxinas da revista, ademais dun ensaio sobre a posibilidade de investigar de maneira comparada os nacionalismos da península Ibérica. O historiador Carles Santacana estuda as dificultades concretas do proxecto Galeusca. A maiores, Murguía, que fai o seu número 35-36, entrevista o historiador José Antonio Durán (Requejo de Sanabria, Zamora, 1941), un dos primeiros especialistas no Castelao de antes da II República. A revista Murguía diríxea o historiador Uxío-Breogán Diéguez. Fundouse en 2003 con periodicidade cauatrimestral e desde 2012 chega ás librarías cada seis meses.


Summary: A Xunta da Galiza vén de abrir un expediente a residencia Mi Casa de Pazos de Borbén. O anuncio chega 16 días despois de que Traballadoras das Residencias da Galiza (Trega) presentase unha denuncia no rexistro do Goberno galego onde daba conta da situación asistencial dos usuarios do centro de maiores.

Alfonso Rueda deu conta na rolda de prensa posterior ao Consella da Xunta desta quinta feira da apertura dun expediente á residencia 'Mi Casa'. O xefe do Executivo galego anunciou, en resposta a unha pregunta de Nós Diario, que a "Xunta falou con inspección e abriu un expediente e estase tramitando". Precisamente, os escritos de Trega e Vellez Digna ían dirixidos aos servizos de inspección da Consellaría de Política Social así como aos responsábeis da Consellaría de Sanidade. Neste sentido, fontes dos colectivo lamentan a tardanza do Goberno galego en "dar resposta nunha situación límite". Alfonso Rueda O mandatario galego recoñeceu que "vin as imaxes [en relación coas fotos sobre o estado dos maiores na residencia] e a verdade é que non me gustaron nada". Nesa mesma dirección, afirmou que "non imos tolerar que nin unha soa residencia se salte as normas", se ben matizou, que "non podemos pensar que a inmensa maioría das residencia non cumpren as condicións, porque si o fan". As palabras de Rueda sitúanse na liña do avanzado nestes días pasados polo Consellaría de Política Social, que asumiu a existencia de "carencias" no centro de maiores de Pazos de Borbén. As entidades denunciantes critican a falla de dilixencia na actuación da Xunta da Galiza. Así, a presidente de Trega, Sonia Jalda, sinala a Nós Diario que "non se pode consentir que haxa que agardar 16 días e que a nova saia nos medios de comunicación para que a Xunta anuncie un expediente". "Ás 48 horas de que presentaramos a primeira denuncia xa estivo alí un inspector da Xunta e en todos estes días pasaron polo centro inspectores das consellarías de Política Social e de Sanidade, pero non se fixo nada", afirma Jalda. "Non cambiou absolutamente nada" "Non cambiou absolutamente nada", sinala Jalda, quen apunta que "malia os máis de 15 días transcorridos os residentes continúan igual, sufrindo as consecuencias desta falla de atención, e outras vez máis as vítimas son os máis vulnerábeis e os nosos maiores os máis prexudicados". "Non podemos estar agardando máis tempo", asevera Jalda, quen denuncia que "os maiores entran na residencia Mi Casa camiñando e ás tres semanas non son quen de pórse en pé". Jalda denuncia a falla de medios do centro para atender aos residentes. A este respecto, crítica que "a enfermeira do centro segue sen aparecer, a penúltima visita realizouna o domingo día 8 de maio e só estivo 1 hora no centro e a última o día 12 de maio estando alí a inspección". "Falséanse os rexistros de enfermería, se non vén traballar como é posíbel que estean cubertos os rexistros", asegura a dirixente de Trega. A presidenta de Trega advirte que "os residentes están pasando fame". Así, critica "unha mala alimentación e tamén unha comida moi escasa. Tanto é así, que os traballadores do centros marchan desfeitos para a casa cando os maiores lle piden de comer e non teñen para darlle pola actitude da dirección do centro". Precisamente, os traballadores foron protagonistas esta quinta feira no xeriátrico de Pazos de Borbén, ao presentarse no mesmo a inspección de traballo. As condicións laborais A CIG é unha das organizacións que leva tempo denunciando as condicións laborais na residencia 'Mi Casa' e no grupo de empresas de Lucía Pedroso. A este respecto, o membro da executiva da federación de servizos da CIG de Vigo, Pedro Pérez, indica a Nós Diario que "o persoal desenvolve o seu traballo nunhas condicións moi precarias. Estanse valendo da necesidade da xente para non cumprir os convenios". CIG "Por exemplo, Pedrosa y Rojas, empresa da que é copropietaria Lucía Pedroso e que traballa no ámbito da axudar do fogar debíalle meses de salario as súas empregadas de Silleda e Pazos de Borben", significa Pérez. A residencia 'Mi Casa' é unha vella coñecida dos servizos de inspección da Consellería de Política Social. Á volta de 2017, saltou á esfera pública tras denunciar a CIG que durante a visita dunha inspectora ao centro agocharon a cinco residentes no interior da lavandería para que os funcionarios da Xunta da Galiza non detectaran a presenza de máis usuarios no xeriátrico que os legalmente autorizados". Malia estes antecedentes, o Goberno galego mantivo os concertos con estes centro de maiores, até o punto que 22 prazas desta residencia están financiadas na súa integridade pola administración galega. O silencio de Lucía Pedroso A copropietaria da residencia 'Mi Casa' de Pazos, Lucía Pedroso, garda silencio sobre os graves feitos acontecidos nun dos seus centros de maiores. Pedroso leva días negándose a atender aos medios e tamén ás familias dos usuarios. Porén, o problema continúa sobre todos para os seus residentes.


Summary: A Federación Nacional de Industrias Lácteas anuncia un paro a partir desta quinta feira e advirte que a única solución é "garantir o dereito á mobilidade e a seguridade dos transportistas que non secundaron a folga".

A industria láctea de todo o Estado español paralizará a súa actividade desde esta quinta feira como consecuencia da folga de transportes que vén desenvolvendo nos últimos días, segundo informou a Federación Nacional de Industrias Lácteas (Fenil), nun comunicado. As fábricas viron interrompida a subministración dos bens necesarios para a elaboración de produtos lácteos e tamén o traslado do produto rematado ás cadeas de distribución, polo que se anulou a capacidade de envasado e de almacenamento e xestión dun alimento que é altamente perecedoiro e esencial para o consumo diario. Segundo Fenil, que integra máis de 60 empresas do sector e representa máis de 95% da produción estatal de produtos lácteos, esta paralización está a carrexar consecuencias sociais, económicas e ambientais "inevitábeis", xa que suporá a suspensión da recollida do leite nas explotacións gandeiras desde esta quinta e, sobre todo, pon en risco o abastecemento de produtos como o leite e os lácteos. Fruga pide recoller nos contratos lácteos os 40 céntimos de custos de produción A federación sinalou que este panorama é o resultado do "desamparo e a impotencia" dos transportistas ante a actuación dos "mal chamados piquetes informativos" que bloquearon a súa actividade. Fenil subliñou que só se reverterá esta decisión se se garante o dereito á mobilidade e a seguridade dos transportistas que non secundaron a folga para, deste modo, evitar conflitos de orde pública nas estradas, circunstancia "compatíbel" co respecto do dereito de folga. Desabastecemento de cereal A folga dos transportes súmase á crise derivada da guerra en Ucraína, cuxas consecuencias comezan afectar directamente o tecido produtivo da Galiza. Así, nesta cuarta feira fontes do sector sinalaron a Nós Diario que a produtora de alimentos para animais Cooperativa Xallas tivo que deter a súa produción ante a escaseza de cereais. O desabastecemento xa é unha realidade: empresas agrícolas paralizan a produción pola falta de cereais A Federación Rural Galega (Fruga) alertou a pasada semana de que os continuos aumentos dos custos de produción, que atribúe a unha "operación especulativa", están a pór "ao bordo da desaparición" unha parte importante das explotacións agrícolas e gandeiras galegas.


Summary: Os resultados dos e das deportistas do país nos últimos tempos levan a pensar que a Galiza está a vivir unha idade de ouro no deporte, mais os novos valores veñen demostrando desde as categorías inferiores que o relevo está máis que garantido en todas as modalidades, desde o descaro de Xela Martínez e Ainhoa Reparaz no atletismo até o sangue frío de Raquel Carrera no baloncesto, sen deixar de lado as imparábeis paralaímpicas Adi Iglesias e Desi Vila.

O deporte conta cunha importante dimensión patrimonial e cultural. A pesar de ser recoñecido como un dos fenómenos sociais máis importantes do século XX, foi sistematicamente desprezado por unha porcentaxe non menor de académicos e científicos, nunha visión embebida de elitismo popularizada por unha intelectualidade que consideraba o deporte xa non como un entretemento vacuo, senón como un obstáculo que afastaba as masas da elevación colectiva e mesmo da revolución. Afortunadamente, esta perspectiva perde forza coa entrada no novo século, consolidando unha tendencia que culminou nun exercicio de reivindicación da súa relevancia na estrutura e dinámica social, política e cultural dos pobos, tal e como destaca o sociólogo Sergio Villena, para quen o deporte "resulta fundamental á hora de transmitir valores cívicos e de homoxeneización cultural ou de promoción nacionalista, proporcionando un soporte para a simbolización dunha faceta da identidade do individuo".O seu homólogo Pablo Alabarces vai aínda máis alá, considerando que tamén "cataliza unha narrativa e unha práctica simbólica de inclusión cidadá fondamente democrática que, polo xeral, medra paralela á identificación cun escudo e unhas cores". No fútbol, a sombra de Iago Aspas e Vero Boquete, que contan na actualidade con 34 anos de idade, é alongada, mais Angeliño (25) -xa un dos mellores carrileiros do continente- e Tere Abelleira (22) -nun Real Madrid en franca progresión- encabezan a armada galega No caso da Galiza, ese escudo e esas cores, coa consabida excepción que representa o fútbol gaélico, continuarán sen poder ser defendidas nas competicións oficiais e internacionais polo menos a curto e medio prazo, o que non significa que esa situación de veto e invisibilización sexa aceptada pola maioría social do país. A plataforma Vía Galega continuará nos vindeiros anos coa súa loita para que o país poida "participar como nación en todas as categorías, en todas as disciplinas e a todos os niveis, tamén en eventos internacionais como a Eurocopa de fútbol e os Xogos Olímpicos". O Bloque Nacionalista Galego, que a comezos do ano 2021 rexistrou unha iniciativa no Congreso que esixía dotar ás federacións deportivas galegas dos medios e as ferramentas xurídicas necesarias para ser recoñecidas internacionalmente -fundamental para abrir as portas ás competicións como país, pois na actualidade eses entes están subordinados aos seus homólogos españois-, seguirá asemade lembrando que nin a lexislación estatal nin a europea prohiben a oficialidade internacional das seleccións deportivas das nacións sen Estado. O avance neste ámbito, estritamente político, podería resultar determinante para que non se perda a que podería chegar a ser a mellor xeración deportiva de todos os tempos, tal e como están apuntando en numerosas disciplinas nas categorías de base. No atletismo, a nena prodixio Xela Martínez non cesa de demostrar aos seus 16 anos que o límite é o ceo para unha rapaza que se proclamou campioa Estatal dos 1.500 metros nunha categoría de idade superior á súa (Sub-18) cun estratosférico tempo de 4.26.76 -oito segundos menos que a segunda clasificada-, esnaquizou o récord de España Sub-20 e alcanzou a finalísima no recente Estatal de pista cuberta disputado en Ourense. Tan só un ano máis ten Ainhoa Reparaz, quen con 14 colgou do pescozo o título de campioa galega dos 100 metros na categoría absoluta, abrindo fronteiras nun hectómetro que non é a distancia na que historicamente a Galiza logrou máis medallas, metais que non son alleos no triplo salto grazas a unha Ana Peleteiro que conta con só 26 anos, pero coa remuda apertando en forma de rapaza de 17 anos chamada Alba Cuns que xa asoma a cabeza entre as mellores. Sen deixar os deportes individuais, logo dunha longa tempada sen éxitos desde a retirada de Lourdes Domínguez, unha nova fornada de tenistas, comandadas por Jessica Bouzas (19), promete recuperar unha gloria perdida que nunca se foi nos deportes náuticos. A herdanza de Teresa Portela e compañía está mais que garantida con mozos e mozas do talento e o nivel de Caetano Horta (19) ou Antía Jácome (22). Fóra dos formatos máis mainstream, os deportes propios como a chave ou a billarda deberían seguir no futuro co crecemento exponencial que están vivindo desde a creación da Federación Galega de Deportes Autóctonos o pasado ano 2021 No fútbol, a sombra de Iago Aspas e Vero Boquete, que contan na actualidade con 34 anos de idade, é alongada, mais Angeliño (25) -xa consolidado en Alemaña como un dos mellores carrileiros do continente- e Tere Abelleira (22) -que loita pola titularidade nun Real Madrid en franca progresión- encabezan unha armada galega dual que en baloncesto comanda Raquel Carrera (20). A ourensá xa sabe o que é disputar uns Xogos Olímpicos, anotar a canastra decisiva que lle dea ao seu equipo un título continental e, con toda seguridade, acabará facendo as maletas para xogar na mellor liga do mundo, a americana WNBA, logo de ser preseleccionada no posto 15 do draft -o máis alto xamais alcanzado por unha xogadora do conxunto do Estado- polo Atlanta Dream da capital do estado de Georgia. Fóra dos formatos máis mainstream, os deportes propios como a chave ou a billarda deberían seguir no futuro co crecemento exponencial que están vivindo desde a creación da Federación Galega de Deportes Autóctonos o pasado ano 2021, mesmo panorama exitoso que fai prever no sempre competido mundo dos deportes de contacto e as artes marciais, con especial atención no taekwondo, o nivel exhibido por unha selección galega Júnior que vén de proclamarse campioa de España ou, xa individualmente, por estrelas internacionais como Pablo Patiño (19), Tania Castiñeira e Arlet Ortiz (20). Por outra banda, a Galiza sempre foi potencia en deporte paralímpico, e así seguirá sendo, pois aínda que Susana Rodríguez Gacio xa é unha deportista veterana, a dupla medallista en Toquio Adi Iglesias ten 23 anos, mesma idade que a saltadora Desi Vila e o tenista pontevedrés Martín de la Puente, que apuntan como favoritos a encabezar a representación galega en París 2024.


Summary: A plataforma de crítica feminista A Sega celebrou este sábado a homenaxe á escritora María Victoria Morena, con motivo do II Día das Galegas nas Letras, que tivo lugar no Parque dos Gafos de Pontevedra.

O Parque dos Gafos de Pontevedra foi o escenario do acto de homenaxe da plataforma de crítica feminista A Sega á escritora María Victoria Moreno con motivo do II Día das Galegas nas Letras. O acto comezou cun paseo literario pola beira do río Gafos até Campolongo, unha metáfora dos paseos que acotío daba a escritora homenaxeada, e continuou cun xantar popular compartido. Fontes da organización salientan que o "Tendal de María Victoria" foi o que máis interese espertou, pois neste tendal expuxeron as obras da escritora e libros con dedicatorias. Na xornada da tarde, en que se leu o manifesto da Sega, interviñeron, entre outras, Andrea Nunes, que leu un poema escrito para a ocasión para recoller os títulos das obras da homenaxeada, Carmen Penim, que musicou dúas pezas de María Vitoria e interpretou "A xustiza pola man". Tamén participaron Laura Cuba e As Boubas. A actuación sorpresa chegou con Mercedes Peón, que asinou o final de festa. No remate, a sección xuvenil da Sega sorteou entre as persoas participantes a boneca coa figura da escritora doada por Actante Dorado. A organización exixe presenza feminina no Día das Letras O obxectivo da homenaxe que tivo lugar no día de hoxe é, principalmente, reivindicar a obra das escritoras galegas. "Queremos visibilizar as autoras nas letras, xa que até o de agora a oficialidade homenaxeou 52 homes fronte tres mulleres, xa contando Rosalía", sinala Susana Sánchez Aríns, membro da organización. "Queremos reivindicar que as mulleres escritoras existen e, xa que a oficialidade non as festexa, homenaxeámolas nós", conclúe.


Summary: Restauran en Oleiros a bandeira do arco da vella que foi vandalizada hai uns días no acceso ao IES Miraflores.

Eles vandalizan, nós restauramos. Eis a máxima que seguiu o grupo de militantes nacionalistas de Oleiros que este domingo procedeu a volver pintar a bandeira do arco da vella no acceso ao Ies Miraflores, bandeira que hai uns días foi vandalizada nun acto cualificado polo BNG da localidade como expresión de LGTBIfobia. "Refacendo de novo o que a intolerancia e o odio á diversidade desfixeron hai uns días. Contra a #LGBTIfobia nin un paso atrás!", indicaban nas redes sociais os nacionalistas ao tempo que acompañaban imaxes da restauración da bandeira LGTBI. Segundo informa o grupo nacionalista do municipio, a semana pasada "foron vandalizadas a bandeira do arco da vella, símbolo da loita pola diversidade afectiva e sexual mais unha mensaxe que dicía 'aquí antes había unha pintada homófoba', na entrada principal do IES Miraflores". Pintadas homófobas Tanto a bandeira como a inscrición "contra a intolerancia", foron realizadas por militantes do BNG de Oleiros o pasado 11 de xullo para eliminar varias pintadas homófobas que levaban lixando o muro do principal acceso ao centro escolar desde había varios anos, explicaba a formación local nun comunicado. Só uns días antes, a entrada doutro instituto de secundaria do municipio, o IES Xosé Neira Vilas de Perillo, sufría outra pintada, tamén de carácter homófobo, aclara. "O BNG amósase moi preocupado con esta escalada de mensaxes de odio, sen precedentes no noso concello, e máis aínda polos lugares concretos onde aparecen: os centros escolares", motivo polo que animou a veciñanza a participar na acción directa como a que tivo lugar o pasado 11.


Summary: Datos difundidos pola USC a nivel interno para "contextualizar e confrontar o aumento dun discurso alarmista e estigmatizador" deron conta, a 13 de outubro, de 23 positivos acumulados nunha semana entre 25.000 estudantes. O cribado en residencias universitarias compostelás devolveu 14 contaxios entre 903 persoas. Reitorado, alumnado e mesmo o concelleiro de Educación piden a Xunta e Concello de Compostela non xeneralizar e defenden un seguimento maioritario das medidas de seguridade.

Responde a negativa evolución da Covid-19 na comarca de Compostela co inicio do curso universitario? É moi posíbel que os factores que expliquen unha maior incidencia da enfermidade sexan múltiples. O Goberno galego, nun comezo reticente a sinalar grupos concretos de poboación, puxo o foco nas reunións familiares primeiro e na comunidade universitaria despois. O líder do Executivo galego, Alberto Núñez Feixoo, membros do comité clínico da Xunta ou o alcalde de Compostela, Xosé Sánchez Bugallo, cuestionaron de maneira concreta o comportamento dos estudantes debido a que terían unha menor percepción do risco. O foco acentuouse nas pasadas semanas e nomeadamente asobre os residentes na capital galega, sobre a que paira un posíbel confinamento perimetral similar ao de Ourense e cuxa economía peligra, segundo Núñez Feixoo, desa irresponsabilidade. Falar de universitarios en xeral é inxusto, afirmou o conselleiro de Educación Román Rodríguez Un discurso que provocou que o Conselleiro de Educación matizase a postura da Xunta. "Falar de universitarios en xeral é inxusto", valorou antonte Román Rodríguez, agregando que se constatara pola súa banda "un respecto polas normas" e unha "gran responsabilidade". Nesa mesma xornada, os reitores das tres universidades galegas defenderon ao estudantado esgrimindo as reducidas cifras de positivos nas súas instalacións. Onte, o conselleiro de Sanidade, Julio García Comesaña, tamén evitou ligar especificamente ao alumando coa evolución das cifras, remitíndose ás "contornas de confianza nas que a xente se reúne e se relaxan medidas" dunha maneira xenérica. "É un patrón que se repite", agregou, xustificando así a limitación das reunións privadas a dez persoas decretada pola Xunta. Sen cifras concretas E é que a falta dos resultados do cribado que se está a realizar entre 50.000 estudantes das universidades públicas, nin o presidente da Xunta nin o alcalde de Compostela sustentan o seu discurso con datos concretos. Nos seus comunicados remítense á evolución de casos activos no concello sen desagregalos en franxas de idade, unha información que a Consellaría de Sanidade non ofrece ao público nin detallou a Nós Diario cando a solicitou. Sanidade tampouco informa dos casos activos de coronavirus por municipios, máis alá dun mapa no que se sitúan en catro niveis de alerta por abanos de contaxios por cada 100.000 habitantes. Os concellos que máis alumnado universitario albergan permanecen no nivel catro, o máis elevado, no caso de Compostela, e no tres nos da Coruña e Vigo. Segundo Núñez Feixoo, a 15 de outubro o número de casos en Compostela nos últimos sete días ascendía a 140 por cada 100.000 habitantes, fronte a 82 da media galega. Onte, o rexedor compostelán informou de 340 casos por cen mil habitantes, un incremento de 50% nas dúas últimas semanas. Nin o primeiro nin o segundo fixeron mención a que os novos casos se concentrasen nas franxas de poboación máis novas. Xeneralizar En Compostela, foi a propia universidade á que informou dos casos detectados no alumnado nun correo interno enviado o 13 de outubro. Nel dan conta de 23 casos acumulados nunha semana entre o campus da capital galega e o de Lugo, que suman 25.000 estudantes. "Ofreceuse a cifra co obxectivo de contextualizar e confrontar o aumento dun discurso alarmista e estigmatizador da comunidade universitaria", explican a este medio fontes da USC. Ofreceuse a cifra co obxectivo de contextualizar e confrontar o aumento dun discurso alarmista e estigmatizador, din desde a USC As mesmas fontes inciden en que "á vista dos datos que ofreceu o posterior cribado nas residencias públicas e privadas feito pola Consellaría de Sanidade" ditas afirmacións carecerían de fundamento. Identificáronse tres casos positivos na Residencia Universitaria do Burgo das Nacións, un no Colexio Maior Fonseca e dez no Colexio Maior Universitario Xelmírez, de carácter privado, do total de 903 probas realizadas. Outro dos datos que achega o Concello de Compostela son as denuncias por exceso de ruído en reunións ou celebracións nocturnas. Na primeira semana do curso universitario, que en Compostela concentra uns 20.000 estudantes, a Administración local informou de 64 reunións nocturnas; na segunda de 30 a na terceira de 58. Nas súas comparecencias, Sánchez Bugallo non detalla se estas reunións corresponden sempre a alumnado universitario. No caso da Coruña, o xornal local La Opinión informou onte de que os universitarios son minoría nas intervencións por xuntanzas en pisos. Non penso que as festas sexan maioritarias, valora o estudante Paulo Mouriño O alumnado co que contactou este medio non nega que haxa estudantes que non respecten as medidas de seguridade, pero como o propio reitorado insisten en que non se debe xeneralizar. "Non penso que as festas sexan maioritarias, na miña contorna non teño constancia de que se estean a celebrar, eu mesmo relaciónome sempre coas mesmas persoas e procuramos ter coidado", di Paulo Mouriño Pereiro, estudante de Filoloxía Galega. Día a día do alumnado "Sempre quedamos en grupos reducidos e en círculos fechados", afirma a alumna de Maxisterio Marinha Longa, sinalando que desde o inicio do curso reduciu os regresos ao fogar familiar para visitar aos seres queridos. "Neses casos extremo as precaucións, aínda que penso que teño máis probabilidades de contaxiarme no autobús que vai a Caldas de Reis, ateigado de xente e con viaxeiras ao meu carón, que vendo as miñas amigas", valora. "Entendo a preocupación por ver que fan as estudantes, mais provoca cansazo ver as noticias sensacionalistas sobre universitarios dos medios de comunicación. Sobre os bares nos que xente de maior idade incumpre as medidas de seguridade non se está a falar tanto", agrega esta alumna. Respecto as medidas nas aulas as visións de ambos os estudantes difiren. "Estanse a organizar por facultades, eu na de Filoloxía percibo que funcionan moi ben, non se detectaron casos e a xente está a cumprir. Desde o alumnado percíbese un esforzo por parte das institucións da nosa facultade, máis agora que a USC publicou bolsas para axudar ao alumnado que teña problemas para pagar unha boa conexión a internet, ou que careza de ordenador propio e outro material", di Paulo Mouriño Pereiro. Mariña Longa comparte a sensación de seguranza no seu centro. "En boa medida, porque apenas temos clases presenciais", matiza, agregando que o ensino en liña que están a recibir adoece de numerosas eivas. "Os traballos grupais son moi problemáticos, o profesorado mudou xa en varias ocasións o temario desde o inicio do curso, ou esquece as quendas nas que podemos asistir ás aulas, estamos a pagar os mesmos cartos por unha calidade moito peor". Ocio e consumo A Universidade de Santiago de Compostela está a defender a conduta da maior parte do seu alumnado, mais a súa preocupación no comezo de curso levouna a por en marcha a campaña Non a líes xunto coa hostalaría local. Unha iniciativa que equipara o "ocio responsábel" e seguro co consumo en bares ou cafetarías e que estes estudantes cuestionan. "Seguramente sexa menos problemático asistir ao teatro, ao cinema ou as actividades nos centros socioculturais, mais non se promocionan igual. Asociar o ocio ao consumo, nomeadamente ao de alcol, é un problema que penso que se arrastra desde hai tempo", conclúe Mouriño Pereiro.


Summary: Sefcovic incidiu en que deixan a porta aberta á negociación co Reino Unido, non obstante, negaranse a calquera modificación do protocolo que regula a súa saída do bloque.

"Non hai dúbida que non hai xustificación legal nin política para cambiar de maneira unilateral un acordo internacional, é ilegal, e tamén é extremadamente daniño para a confianza mutua", incidiu onte Maros Sefcovic, vicepresidente da Comisión Europea e responsábel das relacións co Reino Unido, ao tempo que anunciaba que o Executivo comunitario decidiu reactivar o proceso de infracción contra o Goberno de Boris Johnson por non cumprir o acordo do Brexit. Reino Unido quere redefinir o protocolo de Irlanda do Norte Esta resolución implica na práctica que se outorgan a Londres dous meses antes de remitir o caso ao Tribunal de Xustiza da Unión Europea (TXUE), centrado nas denuncias de Bruxelas por incumprir o tratado no que atinxe á circulación de mercadorías e mais ás regras sanitarias e fitosanitarias. "A mellor solución" Sefcovic incidiu en que deixan a porta aberta á negociación co Reino Unido, non obstante, negaranse a calquera modificación do protocolo que regula a súa saída do bloque, salientando que levou "máis de catro anos" chegar a un pacto e que foi a "mellor solución que se puido atopar", polo que criticou a intención británica de "determinar as condicións de acceso ao Mercado Único de maneira unilateral. O recoñecemento facial masivo na UE pon en xaque o dereito á privacidade A resposta da Unión Europea (UE) chega despois de coñecerse o pasado fin de semana que o Goberno de Londres presentaría un proxecto lexislativo no que, por unha banda, elimina o papel do TXUE como garante dos acordos de saída da UE, e pola outra, modifica a aduana interior que rexía entre Gran Bretaña e a illa de Irlanda para substituíla por dúas canles diferenciadas, unha de produtos para Irlanda do Norte e outra para a República de Eire, na que se manterían os controis actuais. Suspendido o voo de deportación a Ruanda Malia que onte Nós Diario informou do despegue dun voo do Reino Unido en dirección a Ruanda que foi publicado polos medios británicos, en base ao acordo entre os dous Estados para que o país africano reciba os solicitantes de asilo en Londres; na madrugada da terza á cuarta feira, o gabinete de Johnson recoñeceu que esa viaxe non se chegara a producir por mor de que o Tribunal Europeo de Dereitos Humanos aceptou no último momento as apelacións dos migrantes. Desde o 10 de Downing Street reiteraron a cuarta feira que están dispostos a aplicar "as reformas legais que sexan necesarias" para continuar coas deportacións, sen descartar o abandono dos tratados europeos sobre dereitos humanos, para invalidar a lexitimidade do tribunal.


Summary: Foi no passado 5 de Dezembro que morreu Marília Pêra, uma das artistas mais completas do Brasil: além de interpretar, era cantora, bailarina, diretora, produtora e coreógrafa. Uma verdadeira rainha da Televisão Brasileira. Como disse Miguel Falabella em uma de suas entrevistas "trabalhar com Marília é como jogar bola com Messi."

A própria presidenta, Dilma Rousseff, no Twitter exprimiu a dor pela sua morte: "Recebi com tristeza a notícia da morte de Marília Pêra, uma das artistas mais talentosas do País, que dedicou sua vida à arte. Além de interpretar, Marília cantava, dançava, dirigia e produzia, sempre encantando os brasileiros, na televisão, no cinema e no teatro. Aos amigos, familiares e ao Brasil, meus sentimentos pela perda desta grande atriz." Também Eduardo Paes, prefeito do Rio, em comunicado:"O Rio de Janeiro perdeu hoje um dos seus maiores talentos artísticos e eu, uma grande amiga. Marília Pêra era uma das grandes damas da arte brasileira, uma artista completa. Uma carioca que sempre brilhou nos palcos e nas telas do cinema e da televisão. O Rio de Janeiro tem orgulho dessa estrela. Hoje, todos os aplausos são para ela. Seus personagens estarão marcados para sempre em nossas mentes. Meus sentimentos aos familiares, amigos e fãs." Trabalhou em mais de 50 peças, quase 30 filmes (os mais conhecidos entre nós, Central do Brasil e Garrincha, a estrela solitária) e cerca de 40 novelas, minisséries e programas de televisão. Um dos últimos trabalhos da atriz foi sua participação na série "Pé na cova", da TV Globo.


Summary: Investigadores do Reino Unido detallan un dos primeiros casos de Covid-19 oculta, isto é, cando unha persoa obtén resultados negativos nas PCR pero posteriormente se demostra que a infección seguía activa.

Un grupo de investigadores e investigadoras do Reino Unido vén de describir a infección por Covid-19 máis longa coñecida até o momento. En concreto, o paciente deu positivo durante 505 días antes do seu falecemento. Anteriormente, o caso máis longo confirmado por PCR era de 335 días. O persoal investigador, que estudou o virus en nove pacientes en Londres, tamén demostra que as variantes poden inzar en doentes inmunodeprimidos e presenta os detalles dun dos primeiros casos de Covid-19 oculta —casos nos que se pensaba que o paciente superara a infección, con probas negativas, mais con posterioridade demostrouse que o virus seguía no organismo—. O TSXG prorroga quince días máis a autorización para pedir o certificado Covid en hospitais e residencias Este grupo quería saber como o SARS-CoV-2 se desenvolve en inmunodeprimidos co paso do tempo. "Unha teoría é que as variantes evolucionan en persoas cuxos sistemas inmunes están debilitados por enfermidades ou tratamentos médicos como quimioterapia, que poden ter unha infección persistente", explica o doutor Luke Bladgon Snell, do Guy's and St. Thomas' NHS Foundation Trust. Por iso, quixeron investigar que mutacións xorden e se evolucionan nas persoas con infección permanente. O estudo involucrou nove pacientes inmunodeprimidos que deron positivo durante, cando menos, oito semanas. As infeccións duraron 73 días de media, mais houbo dous pacientes con infeccións permanentes durante máis dun ano. Cinco dos nove pacientes desenvolveron cando menos unha mutación vista nas variantes "de preocupación" Os pacientes tiñan o sistema inmune debilitado por mor de transplante de órganos, VIH, cancro ou tratamentos médicos por outras enfermidades. Foron estudados entre marzo e decembro de 2020. As mostras tomadas regularmente e as análises xenéticas do virus mostran que cinco dos nove pacientes desenvolveron cando menos unha mutación vista nas variantes "de preocupación". Algúns deles desenvolveron varias mutacións asociadas con este tipo de variantes, como alpha, delta e ómicron. De feito, o virus dun dos pacientes desenvolveu dez mutacións achadas nestas variantes de preocupación. "Isto demostra que as mutacións atopadasnestas variantes poden xurdir en pacientes inmunodeprimidos e apoia a idea de que novas variantes dos virus poidan desenvolverse en individuos inmunodeprimidos", detallan os autores, que engaden que, con todo, aínda descoñecen "se as anteriores variantes de preocupación como alpha, delta e ómicron foron orixinadas deste modo". Media residencia, contaxiada de Covid en Compostela Cinco dos nove pacientes sobreviviron. Dous deles superaron a infección por SARS-CoV-2 sen tratamento, dous máis superárona despois do tratamento con terapias de anticorpos e antivíricos e o outro aínda non superou a infección. No seu último tratamento a principios de 2022, o paciente con infección en curso estivera infectado durante máis dun ano —412 días—. A persoa foi tratada con anticorpos monoclonais para tratar de eliminar a infección. Se este individuo segue a ser positivo na súa próxima cita médica, é probábel que supere a infección anterior máis longa coñecida de 505 días descrita neste estudo. Os investigadores tamén explican un dos primeiros casos dunha infección de Covid-19 oculta. O paciente era sintomático e deu positivo en Covid-19 antes de recuperarse. Deu negativo varias veces antes de desenvolver síntomas outra vez varios meses máis tarde. Unha proba PCR deu un resultado positivo e a secuenciación do xenoma do virus nese momento suxería que a infección fora consecuencia da variante alpha, que xa fora eliminada do Reino Unido. Iso implicaba que o virus estivo presente no seu corpo desde a infección inicial, mais non se detectou. Juan Gestal: "É necesario prepararse para a próxima pandemia"


Summary: Unha enquisa STV/Ipsos MORI indica que de se realizar agora o referendo independentista o 'Si' a se independendizar de Reino Unido chegaría ao 58%.

O apoio á independencia de Escocia atinxe marcas históricas, segundo unha nova enquisa. A sondaxe feita por Ipsos Mori para STV News indica que, sen ter en conta os indecisos, 58% dos preguntados votarían pola independencia de Escocia nun refrendo de autodeterminación mentres que 42% optarían pola opción de que Escocia continuase no Reino Unido. De incluír os indecisos, as porcentaxes serían de 55% a favor da independencia e 39% en contra. A independencia, pois, sairía igualmente gañadora da consulta. Estes resultados indican a maior vantaxe até a data a favor do independentismo. A enquisa realizouse entre o 2 e o 9 de outubro, vía telefónica e a 1.045b escoceses e escocesas. En agosto, unha sondaxe para 'The Times' situaba o apoio á independencia no 53%, porcentaxe que naquela era a mellor que unha sondaxe indicaba para os partidarios de rachar con Londres. A campaña a prol dun segundo referendo de autodeterminación para Escocia foi intensificándose ao longo destes meses, con manifestacións multitudinarias de ducias de miles de persoas. O Brexit supuxo abrir a porta a unha mudanza tan importante do estatus político-económico de Gran Bretaña que xerou desde un primeiro momento a reacción do independentismo, escocés e gales, que reclaman o seu dereito a decidir. Unha demanda que se está a concretar a través das March for Independence, primeiro en Escocia e agora en Gales, mobilizacións de miles de persoas onde a reclamación independentista mostra músculo e discurso nas rúas. Parlamento No traballo de Ipsos tamén se pregunta a quen votaría nunhas eleccións escocesas e o independentista SNP volvería saír vencedor, con case 60% dos apoios. De se dar este resultado e o SNP ter maioría no parlamento escocés, case 2/3 dos enquisados din que Londres debería permitir un novo referendo de independencia no prazo de 5 anos. Preguntados pola valoración da primeira ministra escocesa, Nicola Sturgeon, 70% cualifícao como positivo.


Summary: Este mércores 10 de decembro entra en vigor a norma, reclamada durante anos e que obrigará ás administracións a ofrecer máis información pública que na actualidade. Porén, como xa viñeron criticando distintas entidades, a lei queda moi limitada en certos ámbitos.

Este mércores 10 de decembro entra en vigor no Estado a Lei de Transparencia acceso á información pública e bo goberno, unha vella reivindicación e unha promesa electoral de Mariano Rajoy en 2011, que se comprometera a aprobala nos seus primeiros cen días de goberno. Tardou dous anos e o resultado, ademais, quedou moi lonxe do demandado e dos estándares de apertura da información pública doutros países europeos. A norma, ademais, entrará paulatinamente en funcionamento e aínda se está á espera de coñecer o regulamento que a desenvolverá, a letra pequena que definirá con exactitude a súa eficacia e, sobre todo, os datos que as administracións públicas e outras entidades estarán obrigadas a revelar. Poderase preguntar por todas as subvencións concedidas por un organismo público ou recibidas por unha entidade A lei, malia significar un avance evidente en moitos campos, foi moi criticada polas súas exclusións: as institucións ou tipos de información que deixa fóra da súa aplicación. Cristina Moreno, da Fundación Civio, cualificaba a lei como "unha oportunidade perdida" en entrevista con Praza. Tamén criticaba "o feito de que o dereito á información non se recoñeza como un dereito fundamental e non teña rango de lei orgánica" e sinalaba que "a lei é moi xeral nalgúns apartados, polo tanto ata que non saia o regulamento non imos poder ver os detalles". Cristina Moreno subliñaba outras eivas, como o Consello da Transparencia, que debería ter postestade sancionadora e ser politicamente independente. Porén, os seus membros serán elixidos polo Parlamento e polo tanto poderán depender das maiorías políticas. A norma incumpre neste e noutros aspectos os estándares internacionais para garantir a súa independencia e eficacia, denuncia Civio. Outra das súas críticas dirixíase ao silencio administrativo negativo, o resultado do 57% das consultas á administración e do 80% no caso das administracións locais, e que non foi regulado nin limitado pola lei. No caso das empresas privadas, estas non estarán obrigadas a proporcionar información se a súa relación económica coas administracións públicas se leva a cabo a través de contratos ou concesións Polo tanto, que poderemos saber a partir deste mércores que antes non sabiamos? Ou, preguntado doutro xeito, que informacións estarán obrigadas a comunicarnos as administracións públicas e outras entidades que teñan relacións con elas? En primeiro lugar, poderemos solicitar e recibir datos sobre partidas orzamentarias específicas e o seu desagregamento e as administracións estarán obrigadas a proporcionalos. Porén, a lei non especifica cal es o grao mínimo de desagregamento, á espera do desenvolvemento da norma nos seus regulamentos. É dicir, cada administración pode decidir, polo de agora, o nivel aceptable de transparencia. Poderase preguntar por todas as subvencións concedidas por un organismo público ou recibidas por unha entidade. Pódese preguntar tanto a unha parte coma á outra, e as dúas están obrigadas a responder. Poderase coñecer a identidade de todos e todas as asesoras dun Ministerio. Poderanse pedir e obter as memorias de impacto normativo de calquera órgano da Administración Xeral do Estado. Porén, as administracións non terán a obriga de proporcionar información que teña carácter auxiliar ou de apoio (notas, borradores, opinións, resumos) ou informes internos e comunicacións entre órganos ou entidades administrativas, como si deben facer noutros países. Tamén se poderá demandar información de partidos políticos, organizacións empresariais, sindicais e algunhas empresas privadas, sempre que reciban máis de 100.000 euros anuais en subvencións ou que máis do 40% dos seus ingresos proveñan de axudas públicas. Porén, estas entidades non teñen a obriga de responder, só están obrigadas a publicar proactivamente o seu organigrama, contratos, convenios e subvencións con administracións públicas, contas anuais, auditorías, retribucións de directivos... No caso das empresas privadas, estas non estarán obrigadas a proporcionar información se a súa relación económica coas administracións públicas se leva a cabo a través de contratos ou concesións, tan só no caso de recibir subvencións. Ao carácter xenérico da lei, e á ausencia polo de agora de máis información sobre o seu desenvolvemento normativo, súmase a presenza na lei de excepcións, igualmente xenéricas, que aínda limitan máis a súa aplicación. Por exemplo, non se poderá pedir información con "intereses económicos e comerciais", ou que afecten "á garantía de confidencialidade ou segredo requirido nos procesos de toma de decisión". A lei galega, pioneira pero obsoleta As obrigas de transparencia e acceso á información para todos os organismos autonómicos e locais tardarán aínda un ano en entrar en vigor As obrigas de transparencia e acceso á información para todos os organismos autonómicos e locais tardarán aínda un ano en entrar en vigor (farano o 10 de decembro de 2015). Galicia foi a primeira no Estado en aprobar unha Lei de Transparencia e Boas Prácticas na Administración Pública, en 2006, unha norma meritoria e un primeiro paso na boa dirección, pero que -como lembraban hai un ano Sara Torreiro e Duarte Romero- "xa naquel entón quedaba obsoleta en comparación coas súas homólogas europeas" e "a día de hoxe está totalmente anticuada".


Summary: Galiza verá nos próximos anos as súas dúas centrais térmicas botar o feche, un proceso que afecta ás traballadoras e traballadores e ás comarcas nas que se asentan e que marca o comezo dun longo camiño sen volta iniciado pola Unión Europea para acadar a completa descarbonización da economía e, ao mesmo tempo, reducir a dependencia enerxética nun contorno de inestabilidade social e política. Eis un estrato da peza publicada no número 369 do semanario en papel Sermos Galiza.

Galiza entrou niso que chaman a transición enerxética de súpeto e sen ter un ás gardado na manga. Realmente non é un cambio só a nivel enerxético, senón que atinxe de cheo á economía, á sociedade e en definitiva ao futuro de moitos territorios. Europa quere unha economía libre de carbono e para conseguilo xa empezou a poñer restricións. O ano pasado Naturgy anunciaba que non ía continuar coa actividade da súa planta de Meirama (Cerceda) porque non lle compensaba economicamente levar a cabo as modificacións para poder seguir operando até 2030. A outra gran térmica galega, a das Pontes, optou por esta segunda vía, pero Endesa, a súa propietaria, anunciou por sorpresa que tampouco lle saía a conta seguir operando. Con esta decisión Galiza perde dúas empresas importantes e deixa no aire centos de empregos, tanto nas propias empresas como nas auxiliares. E o máis preocupante: debuxa un futuro incerto para as comarcas nas que se asentan, ao tempo que pon en alerta outras industrias como Alcoa. Mentres, as multinacionais e as Administracións seguen sen dar alternativas a esta difícil situación. O secretario de Enerxía da CIG‑Industria, Fernando Branco, lamenta que a política que se adopta neste tipo de situacións é "primeiro fechar e logo anunciar" as posíbeis saídas, o que provoca que sempre haxa xente que pague as consecuencias do feche produtivo. Lembra, en cambio, o feche das minas de lignito das Pontes e Meirama, cun plan en 1997 "bastante efectivo" que permitiu o asentamento de empresas nestas comarcas dez anos antes do feche efectivo das explotacións. Ás voltas co emprego Agora a situación é ben distinta. "A planificación está mal feita e hai quen xa está a pagar". A CIG xa denunciou no seu día o mercado de emisións, que combinado coa falta de poder político para levar a cabo medidas necesarias, está na orixe desta situación. Agora agarda que cunha solución técnica se poida transformar algún dos ciclos das Pontes para seguir funcionando e conservar así os empregos do persoal de mantemento e transporte, entre outros. Tamén suxire aproveitar a capacidade de evacuación eléctrica que teñen estas plantas. "Dá un xogo que hai que saber aproveitar". Sobre a situación de Alcoa ou Ferroatlántica considera "paradigmático" que planee sobre elas a sombra do feche polo alto prezo da enerxía cando Galiza é excedentaria, algo ao que tamén axudaría a tarifa enerxética galega. "Deberíase poder artellar algún mecanismo para solucionalo", apunta sinalando o exemplo do País Vasco, onde as empresas contan con incentivos por parte do Goberno. "Necesitamos un apoio político que non estamos tendo", lamenta. Para Blanco, falar agora doutras alternativas é especular "e nos non imos entrar nese xogo". [Podes ler a reportaxe íntegra no número 369 do semanario en papel Sermos Galiza, á venda na loxa e nos quiosques]


Summary: Segundo o INE, no país hai máis de 68.426 persoas que responden ao nome de Manuel e outras 60.035 que se chaman María del Carmen.

Manuel e María del Carmen seguen a ser os nomes máis frecuentes na Galiza, mentres que Sofía e Mateo foron os máis postos durante o ano 2020. Así se desprende da consulta do padrón municipal publicada esta terza feira polo Instituto Nacional de Estatística (INE), uns datos referidos ao 1 de xaneiro de 2021, con información ao remate de 2020. Ana Boullón: "A onomástica permítenos crear a nosa biografía xeográfica, individual, familiar e colectiva" Nomes masculinos En concreto, Manuel é o nome máis frecuente no país, cun total de 68.426 persoas que o teñen no documento de identidade. Na circunscrición da Coruña, Manuel repítese 27.867 veces; e hai 19.722 José; 17.127 persoas responden a José Manuel; 12.126, a Antonio; 11.130, a José Antonio, e 9.557 persoas chámanse José Luis. Mentres, en Pontevedra repártense da seguinte maneira: Manuel (22.831), José (15.585), José Manuel (10.865), Antonio (9.430) e David (8.068). Pola súa parte, en Ourense o máis repetido tamén é Manuel (8.518), seguido de José (7.091), Antonio (5.373), José Manuel (3.532) e José Luis (2.990). Finalmente, en Lugo hai 9.210 Manuel, 7.968 José; 4.489 Antonio; 4.435 José Manuel; e 4.264 Jesús. Apelidos: Conclusións, consciencia, conciencia e compromiso Nomes femininos No que atinxe ás mulleres, o nome máis repetido é o de María del Carmen, con 60.035 galegas que figuran no padrón con ese nome. Na Coruña os máis frecuentes son: María del Carmen (27.428), María (18.278), Carmen (12.054), María Dolores (8.868) e María José (8.170). En Pontevedra tamén é María del Carmen o nome máis común, con 20.439 persoas; seguida de Carmen (11.325), María Dolores (6.354) e María del Pilar (6.135). En Ourense hai rexistradas, segundo os últimos datos do padrón, 5.123 María del Carmen; 4.841 María; 3.039 Carmen; 2.789 Josefa; e 2.539 Rosa. E en Lugo mantense María del Carmen na primeira posición, con 7.045 rexistros; seguida de 4.246 María; 3.099 mulleres con nome Carmen; 2.527 Josefa; e 2.246 María José. Na restauración dos apelidos galegos: unha viaxe pola onomástica Os apelidos máis frecuentes A estatística publicada esta terza feira polo INE tamén recolle os apelidos máis frecuentes. Lideran a listaxe na Coruña os García, con 36.148; mentres que en Lugo fican á fronte da táboa os López, con 23.178. En Pontevedra os máis numerosos son os Rodríguez, que suman 38.421 rexistros, do mesmo modo que acontece en Ourense, onde se impoñen os Rodríguez con 20.960 persoas que teñen ese apelido. Os nomes máis repetidos en 2020 Os nomes máis postos durante 2020 aos 7.730 nenos nados ese ano foron Mateo (275), Martín (234), Lucas (220), Hugo (209), Leo (175), Enzo (146), Gael (146), Manuel (145), Daniel (111), Brais (108). A respecto das 7.482 nenas nadas, elixíronse como nomes, por esta orde, Sofía (216), Noa (185), Martina (159), Lara (151), Valeria (138), Lucía (119), Daniela (117), Sara (111), Vega (111) e Beira (111).


O artista Xosé Rivera colocou unha merda da súa serie Arte e/é Merda nun dos edificios do Gaiás co obxectivo de "reivindicar o uso activo da cidade da cultura para o arte e os creativos de Galicia".


Summary: Noméao membro da Orde de San Hermenixildo, que "recompensa e distingue" cargos militares pola súa "irreprochábel conduta".

O Boletín Oficial do Estado (BOE) publica un Real decreto do Ministerio de Defensa polo cal nomea Miguel Ángel Villarroya como novo membro da asemblea da Orde de San Hermenixildo. E quen é Villarroya? Un xeneral do exército do Aire que até hai uns días era, ademais, o Xefe do Estado Maior da Defensa (Jemad, nas siglas en español), cargo do que tivo que demetir despois de coñecerse que se saltara a lista para vacinarse. Este nomeamento realízase a proposta da ministra de Defensa, Margaita Robles, de tras deliberación no Consello de Ministros. A Orde de San Herminixildo ten como obxectivos "recompensar e distinguir os oficiais xerais, oficiais e suboficiais do Exército de Terra, da Armada, do Exército do Aire, dos Corpos Comúns das Forzas Armadas e do Corpo da Garda Civil, pola súa constancia e irreprochábel conduta no servizo, a teor do que establecen as Reais Ordenanzas para as Forzas Armadas". Miguel Ángel Villarroya pediu o 23 de xaneiro o seu cese á ministra española de Defensa, Margarita Robles, para "preservar a imaxe das Forzas Armadas" despois de coñecerse que se saltara a cola para se vacinar. O deputado nacionalista galego no Congreso, Néstor Rego, cualificou de "escandaloso" este nomeamento.


Summary: O presidente da Xunta, Alberto Núñez Feixoo, que participou na presentación dunha campaña para atraer visitantes afirmou que Galiza está "preparada" para atender ás e aos viaxeiros. Ademais, recoñeceu que lle gustaría ter vacinas suficientes como para "poder ofrecelas" á xente que chegue ao país sen o tratamento posto.

Cando gran parte da poboación galega aínda agarda pola primeira ou a segunda dose da vacina contra a Covid-19, Feixoo aposta no ofrecemento dos fármacos ás e aos turistas para que veñan a Galiza este verán. O presidente da Xunta, Alberto Núñez Feixoo, participaba na estrea da campaña 'Camiña a Galiza' cando destacou que "debería poder ofrecerse" a estas persoas o tratamento aquí porque sería un reclamo interesante. Para isto, recoñeceu que o ideal sería que cheguen máis doses dos distintos fármacos, que permitan atender quer á poboación galega como ás e aos viaxeiros. Desde o seu punto de vista, se o Estado español fixou como obxectivo recuperar os 85 millóns de visitantes internacionais "debería ter as vacinas suficientes" para ofrecer a aqueles que aínda non foran inmunizados contra o coronavirus. "Sería un activo importante e un reclamo en termos de seguridade", reflexionou, pois ao seu parecer a economía non remontará até que o faga o turismo. Así, incidiu en que o servizo de vacinación "debería formar parte das prestacións" que obteñan aqueles individuos que fagan unha reserva dun hotel ou un apartamento. "Se seguimos a mercar vacinas, que creo que debemos seguir facéndoo, deberiamos ofrecelas ao turismo para acreditar que España é un lugar seguro", subliñou, recoñecendo que de momento a candidade "non chega para a poboación residente". "Aínda é moi difícil poder ofrecelas de maneira indiscriminada", lamentou o tamén líder do PPdeG. O punto "máis seguro" do Estado Feixoo fixo estas declaracións no marco da presentación dunha campaña para atraer visitas a Galiza na que tamén participaban o vicepresidente primeiro e conselleiro de Turismo, Alfonso Rueda, e o presidente do Clúster de Turismo, Cesáreo Pardal, entre outras persoas. Neste contexto, afirmou que o país está listo para que as visitas regresen e pensa que "conta coas bazas necesarias" para poder superar o récord dos 5 millóns de turistas en 2022 grazas á extensión do Xacobeo. Falou dunha Galiza segura para as e os de fóra porque "máis do 50% da poboación" ten inoculada polo menos algunha das doses do tratamento contra o virus. Isto, di, convrrte o país "no lugar máis seguro de España".


Summary: O domingo 27 de setembro finaliza o prazo que se puxeron ambas as multinacionais para chegar a un acordo de venda. A última reunión de seguemento non certificou ningún avance polo que sindicatos e Administracións insisten en que a multinacional norteamericana achegue posturas con Liberty House.

A información sobre as negociacións entre Alcoa e Liberty House para a venda da factoría de San Cibrao (Cervo) non están a deixar boas sensacións na representación sindical do cadro de persoal. O domingo 27 de setembro finaliza o prazo que se puxeron ambas as multinacionais para chegar a un acordo do que depende o futuro de 534 empregos da planta de aluminio máis outros 400 das auxiliares que traballan para ela. De como están a desenvolverse as conversas nas xuntanzas entre ambas multinacionais sabemos máis por parte de Alcoa, que veu facilitando comunicados semanalmente, que por parte da empresa británica. Esta última rexeitou realizar declaracións aos medios de comunicación cando comezaron as negociacións. Fontes sindicais sinalaron a Nós Diario que esta circunstancia "non beneficia" que se saiba cales son en realidade os atrancos que impiden que o proceso avance. O "boicot" de Alcoa á venda da factoría Desde a CIG aseguran que após realizarse as cinco reunións de seguimento deste proceso teñen a evidencia de que Alcoa está a "pór obstáculos imposíbeis" para non vender. "O paso dos días demostra que o único obxectivo de Alcoa é consumir este tempo 'de prórroga' para prefabricar unha exculpación polo fracaso das negociacións", afirmou o secretario xeral da central sindical Paulo Carril. Entre estas demandas estaría dispor dun contrato de subministros de alúmina máis alá dos cinco anos, cando desde a CIG lembran que Alcoa "aterrou reclamando garantías, subministros e prezos por prazos moi superiores". Por este motivo a central sindical amosa a súa preocupación polas declaracións de Alcoa ao redor das negociacións e teme que a multinacional norteamericana prepare un escenario de paradas das cubas en vez de "traballar de forma decidida pola continuidade da produción". "Non imos consentir que se traslade un posíbel fracaso das negociacións á mesa laboral ou que se queira precipitar todo á mesa negociadora do expediente de regulación de emprego (ERE) o próximo 28 de setembro", advertiu Carril, que insiste en demandar de Alcoa que acepte a mediación das administracións, "porque doutra maneira dinamitan o acordo que subscribimos o 13 de agosto, antes incluso de rematar o prazo de tempo fixado". Manifestación nocturna en Mondoñedo O comité de empresa de Alcoa en San Cibrao, Cervo, continuou onte coas mobilizacións para exixir que se chegue a un acordo de venda da factoría. Unha manifestación de carácter familiar que percorreu entre as 23 e as 24 horas a vila de Mondoñedo observando sempre as medidas sanitarias previstas para este tipo de actos polas autoridades sanitarias. Nela repartíronse lanternas entre as persoas asistentes, que saíron desde a estación de autobuses e remataron na praza da Catedral. O lema desta acción segue a ser o mesmo que empregaron noutras ocasións, 'A Mariña sálvase loitando'. Desde o propio comité de empresa non se descartan outras accións "sorpresa" para presionar a multinacional norteamericana no actual proceso de venda da factoría de aluminio. Presións a Alcoa para que avance nas negociacións Na mesa de seguimento as institucións están a presionar para que a negociación no seu último tramo avance. A Xunta da Galiza asegurou que para Alcoa "non existe ningún obstáculo insalvábel" para avanzar na venda a Liberty da planta de San Cibrao, en Cervo. A xuízo do conselleiro de Economía, Francisco Conde, "é preciso respectar as negociacións entre empresas, pero Alcoa debe ser consciente de que debe achegar posicións con Liberty para formalizar o acordo de compravenda, buscando puntos de encontro e arranxando as cuestións que dificultan o feche da operación". Conde amosou o seu "compromiso de colaborar, da man do Goberno español, para pór sobre a mesa os mecanismos de financiamento cos que conta para permitir que Liberty House desenvolva o seu plan industrial".


Summary: Alcoa comunícase co comité de empresa para que cese na folga que está a levar a cabo e negociar unha proposta "definitiva".

A dirección de Alcoa comunicou aos medios na terza feira que lle trasladou ao comité de empresa da planta de Cervo unha proposta "definitiva" co obxectivo de que desconvoque a folga que mantén hai máis de tres meses para sentarse a negociar a venta da factoría a través da Sociedade Estatal de Participacións Industriais (SEPI). A multinacional do aluminio sinalou esa desconvocatoria como condición para volver sentar a negociar e coa vista posta nesa operación, que o pasado ano resultou frustrada. Pola súa parte, o persoal representante do cadro de traballadores vai remitir a proposta aos distintos sindicatos "para a súa valoración" e na cuarta feira debaterana nun pleno extraordinario que dará comezo ás 11 horas. Tras as decisións da xusticia, que impediu que a compañía parase as cubas de electrólise e anulou o despedimento colectivo que pretendía levar adiante, Alcoa volveu a reunirse co comité nestes últimos días sen ningún tipo de acordo. Na segunda feira retomou o encontro, que prolongou á terza feira e no que trasladado a proposta da que agora informa o comité. A pasada semana, a dirección recriminoulle ao comité propor "exixencias adicionais" e, despois diso, o comité ofertou suspender a folga se a dirección sentaba a negociar e se se comprometía "por escrito" a non parar "ningunha das series" e ao mantemento do persoal e da produción nas instalacións da Mariña.A fábrica de San Cibrao conta con dúas series de 256 cubas cada unha e, nos últimos meses, algunhas


Simone de Beauvoir dicia que o máis escandaloso que ten o escándalo é que un se afai. Parapetándose na excusa da tradición, dos usos e dos costumes, o mundo ten sido gobernado por homes. O obxectivo sempre foi o mesmo: convertir ese predominio artificial nunha especie de normalidade. E abofé que o patriarcado acadou ese obxectivo. Galiza construiuse grazas á forza das súas mulleres, mais tamén de costas a elas O noso país nunca foi alleo a esa realidade. Galiza construiuse grazas á forza das súas mulleres, mais tamén de costas a elas. Nais e fillas que escribiron páxinas dos vieiros da historia da Galiza que posteriormente foron borradas por aqueles que obstaculizaban o proceso de liberación da muller. E así segue á acontecer na actualidade. Nesa Galiza idílica que parece existir só nos discursos de Feijoó, as mulleres vense notablement máis afectadas que os homes polo desemprego, no acceso e permanencia ao mercado de traballo, con evidentes consecuencias nas condicións laborais e con diferencias salariais. Son tamén as mulleres quenes primeiro abandoan o emprego para coidar dos seus dependentes (21%, segundo datos do IGE de 2010), e das meniñas e meniños (14,5%, IGE, 2010). Segue sendo a gravidez un motivo de despedimento cotián, e o dereito ao aborto, que debía ser unha evidencia da vontade de cada muller que decida, ainda é un motivo de loita. Vivimos nun mundo no que hai moito que cambiar. Estudantes, desempregadas, avoas, viuvas, labregas, xornalistas, mariscadoras, enfermeiras e médicas, funcionarias, sindicalistas, autónomas, pequenas empresarias, informáticas, caixeiras, dependentas, víctimas de violencia, conductoras, mestras, limpadoras, empregadas de fogar, comerciais, escritoras, e tantas outras, ven afogados os seus dereitos na maré da indiferencia e no contexto da dinámina antisocial que padecemos nos últimos tempos. Dende o nacionalismo galego tratamos de contribuír a mudar esta situación con iniciativas e propostas que compriría reforzar ainda máis, tal como foi aprobado nunha resolución na pasada Asamblea Nacional. Por iso, tamén aqui, onde as mulleres galegas estamos representadas, ademais de formar parte da Comisión da Muller e Igualdade, a transversalidade de xénero está presente en todo o traballo político como eurodeputada. Nesta cámara somos 261 deputadas, o 34% do total, fronte a 493 deputados e só o grupo do que o BNG forma parte, Verdes-ALE, ten maioría de mulleres nos escanos europeos. A naturalidade coa que se asume esta situación, tanto en Galiza como en Europa é, citando de novo a Simone de Beauvoir, o maior motivo de escándalo A naturalidade coa que se asume esta situación, tanto en Galiza como en Europa é, citando de novo a Simone de Beauvoir, o maior motivo de escándalo. Por iso as mulleres temos que continuar traballando para concenciar sobre a igualdade e desterrar a discriminación por xénero, temos que continuar traballando para loitar contra a pasividade e as propostas esgamadoras, e temos que continuar traballando para que sexan promovidas políticas integrais e non se anulen máis dereitos. Aspiremos, pois, a trocar esta vergoña, e no nos afagamos a este escándalo que se produce todos os días.


Summary: Traballadores e traballadoras do sector audiovisual da Galiza instan a TVG a mudar as súas políticas e a protexer a ficción en galego.

No mes de setembro, coincidindo co inicio dunha nova temporada televisiva, deuse a coñecer na Galiza a Plataforma pola defensa da ficción en galego. Un movemento integrado e apoiado por traballadoras e traballadores do sector audiovisual co obxectivo de frear o seu desmantelamento e "evitar a súa desaparición". "Non deixes morrer a ficción en galego" e "SOS ficción en galego" son as dúas primeiras proclamas do colectivo. Dous cancelos que nas redes sociais acompañan un vídeo de presentación que defende o dereito do público galego a consumir ficción en galego e que urxe á Televisión da Galiza a atender os requirimentos da súa lei de creación. Todo este apoio que nos estades dando é fundamental.Moitísimas grazas, de verdade.Seguimos en loita!Estade atentos a @SOSficcionGal que veñen máis vídeos… @tvgalicia #nondeixesmorreraficciónengalego #sosficciónengalego pic.twitter.com/2e6W0rMFED— SOSFicciónEnGalego (@SOSficcionGAL) September 18, 2021 "A TVG foi durante moito tempo o centro da produción audiovisual en galego" e, dalgunha maneira, a responsábel dunha industria moi potente que chegou representar 3% do PIB galego, sinalan desde a plataforma a Nós Diario. "Hoxe está por baixo de 1%". Ficción e audiencia Segundo denuncian, nos últimos anos baixou a produción e caeron os orzamentos, o que conduciu a un desmantelamento progresivo do sector que afecta a actores, actrices, guionistas, técnicos e cámaras "que conforman un sector estratéxico", como recoñece a propia Lei de creación da TVG. Neste sentido, din, a norma recolle a obriga de potenciar e promocionar a ficción en galego, "algo que se perdeu nos últimos anos". No canto de coidala "estana maltratando, premeditadamente ou non". Sen produción ningunha e con programacións contra a media noite "de cousas que noutros países van ás 21 ou ás 22 horas". Por iso instan á TVG a mudar o seu interese para protexer a ficción en galego e a súa audiencia. "Porque o público ten dereito a consumila".


Summary: Propón un total de 2.508 despidos até 2017 e o peche de 327 oficinas. Os sindicatos responden coa convocatoria dun paro para o vindeiro luns 14.

A dirección de Novagalicia Banco pisa forte cos despidos e propón aos sindicatos o despedimento de 2.508 empregados entre 2013 e 2017, dos que 930 se executarían xa neste ano. Ademais, a entidade propón tamén pechar 327 oficinas cando remate 2015. Así se podía ler este venres nun documento que os dirixentes de Novagalicia entregaron aos representantes dos traballadores e que tan só ocupaba un folio e constaba de dous cadros, un no que se cifraba a redución do persoal e outro no que se aclaraba o peche de oficinas. A xuntanza foi previa á negociación do cuarto ERE que se realizará no banco e, á saída dela, os directivos negáronse a facer declaracións. O documento entregado aos sindicatos tan só constaba dun folio coas cifras de despedimentos No entanto, os representantes sindicais denunciaron a "mala fe absoluta" por falta de negociación, polo que xa anunciaron a convocatoria dun paro de media hora en toda a rede de oficinas de Novagalicia para este vindeiro luns, día 14. Ademais, dous días antes, o sábado 12, manifestaranse en Santiago de Compostela contra as propostas de redución de emprego da entidade. Así, o documento trasladado este venres propón un total de 2.508 despedidos que se distribúen en cinco exercicios: 930 en 2013, 877 en 2014, 508 en 2015, 91 en 2016 e 102 en 2017. Con este plan, NGB chegaría ao prazo límite imposto por Bruxelas con 3.334 empregados, fronte aos 5.842 que tiña a finais de 2012, xa que 60 saídas xa se están a producir desde fin de ano. O groso do persoal que abandonaría Novagalicia, segundo o programa da dirección, correspóndese coa rede de oficinas da entidade, con 1.749 despedimentos previstos até 2017 -670 en 2013, 677 en 2014, 435 en 2015, incrementaríase en 50 en 2016 pero volvería baixar en 17 en 2017. Un total de 261 traballadores deixarían os servizos centrais -110 este ano, 100 o que vén, 46 en 2015, 3 en 2016 e 2 en 2017. Até 250 dos despedimentos teñen que ver co traspaso de activos ao denominado banco malo, de onde irían desaparecendo 50, 50, 16, 51 e 83 postos de traballo nos respectivos anos. A seguinte afectada sería a unidade de xestión de activos singulares (UGAS), con 205 empregados menos ao chegar á data en cuestión. Un total de 76 serían despedidos en 2013, 35 en 2014, 9 en 2015 e 85 en 2016. Por último, reduciríanse 24, 15, 2 e 2 empregos do ámbito almacenista. NGB prevé prechar 131 oficinas en 2013 No que respecta ás oficinas, os 327 peches tamén se expoñen de forma gradual, pero en tres anos, de modo que 2013 acabaría con 131 sucursais menos, 2014 significaría a desaparición doutras 134 e 2015 suporía a perda de 62. Fronte ás 811 actuais, de cumprirse esta planificación, a entidade mantería abertas 484 chegado 2016. Sobre os criterios que se aplicarán para facer efectivos os despedimentos, o portavoz da CIG, Clodomiro Montero, criticou que os responsables do banco dixeron "que non hai que falar das condicións porque iso haberá que abordalo no ERE". Ademais, constatou que "teñen a lexislación do seu lado, como nos fixeron ver". De igual modo, e preguntado especificamente sobre se se fará uso da última reforma laboral, que permite o despedimento indemnizado con 20 días por ano traballado, o representante de CCOO, Luis Mariño, sinalou que "eles argumentan que a reforma laboral está aí e hai que negociar". "Cando Castellano di que imos seguir sós refírese a quen van seguir el e González Bueno; ao resto vannos botar á rúa", din os sindicatos "O único que nos queda claro é que cando José María Castellano di que imos seguir sós refírese a que van seguir sós na empresa el e César González Bueno, porque ao resto vannos botar á rúa", ironizou Montero, antes de advertir de que "esta actitude vai ter unha resposta sindical e por parte dos traballadores". A este respecto, censurou que durante dúas horas negásense "a falar de nada" posto que a dirección argumenta que "iso corresponde ao período de consultas" do expediente de regulación, que as organizacións sindicais esperan que se inicie o día 14. Agora, reprobou Montero, atópanse "nun período que queren baleirar de contido". "Estivemos a xogar ao gato e ao rato porque se negan a negociar", lamentou. Ademais, indicou que solicitaron unha reunión cos técnicos da auditora PricewaterhouseCoopers, que son os que elaboraron o plan, e que se producirá o martes día 8. Do mesmo xeito pronunciouse Mariño ao denunciar que "a negociación non existiu" e que os responsables da entidade "queren cumprir un feito formal e non ir ao fondo da cuestión, entregando a mínima negociación á espera de abrir período de consultas e entregar a memoria do ERE". Ademais do documento co cronograma de despedimentos e peches, a dirección enviou aos sindicatos documentación por correo electrónico "cinco minutos antes" da reunión. "Será unha explicación técnica, pero serán as mesmas explicacións que valeron para a fusión, os distintos ERE... A única folla importante é a que nos entregaron", reflexionou o portavoz de UXGT, José Ramón de Pliego.


Summary: Ducias de traballadoras e traballadores dos centros de estétca concentráronse esta segunda feira en Compostela convocados pola plataforma 'Crer en Nós' para exixirlle ao Goberno español que inclúa a rebaixa de impostos para o seu sector nos Orzamentos Xerais.

Os salóns de peiteado, barbarías e estética concentráronse esta segunda feira na praza do Obradoiro para exixirlle ao Goberno español que inclúa nos Orzamentos Xerais do Estado (OXE) a demandada redución do imposto sobre o valor engadido (IVE) ao 10%. A protesta deste sector, que se reivindica como "esencial", estivo convocada pola plataforma que aglutina as mobilizacións deste persoal autónomo co nome de 'Crer en Nós'. Ducias de representantes destes negocios berraron lemas como 'Sánchez, escoita, esta é a nosa loita', 'IVE ao dez, somos esenciais', ou 'dez por cento xa", protagonizaron unha sonora concentración reivindicativa con pancartas e mesmo unha representación na que varios manifestantes mostraron a asfixia á que se ven sometidos por mor das decisións do Executivo español e os cambios negativos que padeceron nos últimos anos. Contra unha "medida temporal" A coordinadora na Galiza da plataforma, Ánxeles Salgueiro, explicou en rolda de prensa que estes estabelecementos e as súas traballadoras asumiron o esforzo da suba do IVE de até 13 puntos exercida a partir do ano 2012. Unha medida supostamente "temporal" que se adoptou nese momento debido á situación económica do Estado español, lembrou, mais que se mantén en vigor case "dez anos" despois a pesar do contexto que atravesa o sector. "Levamos 50.000 salóns fechados. Xa abonda", denunciou Salgueiro, que calculou que na actualidade na Galiza hai 2.000 traballadoras e traballadores, entre autónomas e empregadas, "sen posto de traballo e co negocio fechado", polo que non poden "continuar así". Por este motivo reivindican ser un "sector esencial" e exixen que as súas peticións entren nos OXE. Piden "un pouquiño de cordura" ao PSOE e ao Goberno de Pedro Sánchez para que cesen no veto exercido ás mocións e propostas aprobadas no Senado nas que se plasmaban as súas reivindicacións. "Se somos un país democrático non se pode vetar unha maioría aprobada no Senado", insistiu, para instar a que se recolla esta redución nas contas deste ano 2021. Salgueiro sinalou que a plataforma decidiu levar as súas mobilizacións ás rúas "desde hai ano e medio" e xa impulsaron máis de 400 por todo o Estado.