Summary: A extrema situación do persoal técnico de prevención de incendios forestais da Xunta da Galiza levou todos os sindicatos a iniciar onte mobilizacións. Demandan máis efectivos que lles faciliten reducir as 500 horas que fan por riba do horario da Administración e deixar de traballar os 365 días do ano sen descansos.

Os incendios dos últimos anos son moito máis perigosos e con máis vítimas mortais que os de antano. Altas temperaturas e masa forestal descontrolada no rural, agora por meses de inactividade como consecuencia da pandemia, auguran un verán negro para o noso país. Malia esta situación extrema a Administración galega non reacciona. O persoal profesional técnico que traballa na súa prevención saíu á rúa para denunciar que a Consellaría de Medio Rural segue ancorada no ano 2008, data do seu último acordo, polo que teñen que facer 500 horas máis que o resto de persoal da Administración e non teñen dereito a vacacións por estar as 24 horas, os 365 días do ano, pendentes do monte. Comezaron este 23 de xuño cunha concentración e asemblea unha serie de mobilizacións que continuarán até que obteñan algunha resposta a unhas demandas que consideran xustas. A Xunta non reacciona "A Administración galega, despois de iniciar a mesa de negociación en agosto do ano pasado e quedar en dar unha resposta concreta de como se organizaría o dispositivo e os distintos servizos da prevención de incendios forestais, aínda non foi quen de presentarnos nada", explica a Nós Diario Xabier Bruña García, da CIG. Sinala que "non é unha cuestión de diñeiro", que é de "facer as cousas ben". A situación chegou ao límite para este colectivo, que razoa que del dependen moitas vidas cada verán. "Os cadros de persoal son do ano 2000 e as circunstancias mudaron dunha maneira que temos lumes de quinta xeración", relata a Nós Diario Ramón Rozadillas Valverde, da UXT. Explica que o actual funcionamento preventivo de Medio Rural "está descoordinado" pola decisión de manter dúas direccións xerais "que dan ordes diferentes aos distritos". Carga de traballo excesiva A gran carga de traballo que teñen as e os técnicos de prevención queda evidente coa comparación que fai Juan Francisco Losada Sanz, de CSIF, a Nós Diario. "Somos un colectivo pequeno que xestiona 40% dos incendios forestais do Estado español e supervisa a metade das cortas do Estado", asegura, "e non somos a metade dos enxeñeiros forestais do Estado nin moito menos", engade. Relata que noutros territorios con menos incendios contan cun maior cadro de persoal que ten mellores condicións de traballo. "Hai sentenzas a nivel europeo como a nivel estatal que recoñecen que hai un exceso claro de horas e non se sentan a dar unha solución", apunta Losada, "é moi cómodo seguir tirando desa boa vontade que temos, mais non é infinita", engade. "É un fito que 50% do colectivo estivese aquí concentrados en Compostela", asegura a Nós Diario Xosé Manuel Zapata Fernández, de CCOO. Este sindicalista pensa que a Consellaría de Medio Rural "debe decidir cal é o modelo que se pode permitir ter". Demandan máis persoal Entre as demandas fundamentais deste colectivo figura unha reorganización das condicións de traballo que realizan, cun aumento substancial do persoal técnico funcionario que lles permita atender as múltiples tarefas que exixe a actual normativa sectorial forestal. Xunto a isto, solicitan contar cun número de días de descanso e de vacacións adecuado e cunha mellora das retribucións. Demandan tamén unha oferta de emprego público que cubra todas as vacantes existentes, así como a segunda actividade e coeficientes redutores de xubilación.


Summary: A emisora comunitaria Cuac FM, que leva emitindo dende 1996, preséntase ao concurso para acadar unha frecuencia comercial, ao tempo que segue reclamando que a administración reserve espazos para as entidades sen ánimo de lucro. Inicia unha campaña de crowdfunding para recadar 12 mil euros e prepara accións divulgativas e de contacto con formacións políticas e colectivos sociais.

"Bótasnos unha man?". Así remata un dos vídeos promocionais que Cuac FM vai publicar nos vindeiros días e que tenta explicar a importancia que as radios comunitarias teñen para a cidadanía, as dificultades que atopan para levar a cabo a súa actividade e tamén a aventura na que se veñen de embarcar. Ante a ausencia de espazos no dial reservados para as iniciativas radiofónicas sen ánimo de lucro, Cuac FM vaise presentar ao concurso público que repartirá 84 frecuencias radiofónicas en Galicia (tres na comarca da Coruña), a pesar de que a convocatoria está dirixida a emisoras comerciais. "Non é a licenza que queremos, pero non hai outra opción", din. "Isto non é unha loita contra ninguén, é unha loita polos dereitos da cidadanía", din Para facelo necesitan 12 mil euros (tan só o depósito económico esixido pola Xunta para presentarse ao concurso é de 8.200 euros), que tentarán conseguir a través dunha campaña de crowdfunding en goteo.org . Ademais, a emisora levará a cabo unha serie de iniciativas para implicar a cidadanía e os colectivos sociais da Coruña e informar da súa actividade e das posibilidades que ofrece unha radio comunitaria, aberta a todos e todas. "Isto non é unha loita contra ninguén, é unha loita polos dereitos da cidadanía", din. Nos seus 16 anos de vida, Cuac FM tivo ao redor de 400 programas, cun milleiro de colaboradores habituais e "nunca foi rexeitado ningún programa ou espazo", salientan. Nas vindeiras semanas Cuac FM terá contactos ademais coas distintas formacións políticas e organizará actos informativos e de divulgación. Por exemplo, o xoves 30 de agosto pola tarde, despois de que pola mañá teñan entregado a documentación esixida na convocatoria, celebrarán unha xornada de portas abertas nas súas instalacións da Zapateira, cedidas pola Universidade. Así mesmo, o 5 de setembro celebrarase no CUR (edificio universitario próximo a Riazor) a habitual asemblea para comezar a repartir os distintos horarios de emisión entre os interesados e interesadas en ter un programa ou espazo neste curso 2012-13. O concurso: David contra Goliat Este novo concurso exclúe expresamente no seu primeiro punto a participación de medios sen ánimo de lucro, pero Cuac FM presentarase como persoa xurídica O concurso, que foi anulado pola Xunta en maio, por defectos formais na súa convocatoria (fora denunciado no seu día polo Consello Consultivo por estar limitado ás emisoras comerciais), volveu ser convocado o 26 de xullo, o que supón que a data límite para presentar as candidaturas remata o 30 de agosto. Este novo concurso exclúe expresamente no seu primeiro punto a participación de medios sen ánimo de lucro: "quedan fora do ámbito deste concurso os servizos de comunicación audiovisual radiofónica comunitarios sen ánimo de lucro", pero Cuac FM presentarase como persoa xurídica, co obxecto de realizar unha actividade radiofónica comercial, aínda que ao final siga funcionando como até agora. No fondo, vai ser "como competir a nado nunha carreira de piraguas", como comentaron na presentación da campaña, competir por unha licenza nunha situación de clara desigualdade. Se Cuac FM non obtén unha frecuencia, a súa continuidade manterá a mesma incerteza destes últimos 16 anos ("Cuac e algo do que podemos desfrutar hoxe, mañá non se sabe", repiten), sempre a expensas de que os poderes políticos decidisen clausurala, ou de que o seu lugar no dial (103.4) sexa ocupado por outra emisora, ben de forma legal (neste concurso vaise outorgar unha frecuencia en Ferrol no 103.2 que podería tapar a emisión de Cuac), ben de forma ilegal. Son moitas as emisoras comerciais, mesmo de grandes cadeas, que ocupan frecuencias que non lle foron concedidas. De feito, na Coruña apenas hai sete frecuencias de FM legais (as que emiten realmente son moitas máis) e en toda España funcionan actualmente unhas cinco mil emisoras, aínda que só hai 1.905 licenzas. Se Cuac FM non obtén unha frecuencia, a súa continuidade manterá a mesma incerteza destes últimos 16 anos, sempre a expensas de que os poderes políticos decidisen clausurala, ou de que o seu lugar no dial (103.4) sexa ocupado por outra emisora Os criterios da convocatoria fan moi difícil que unha emisora non comercial poida competir das propostas das grandes cadeas. Esixe, por exemplo, unha cuantiosa garantía económica só para participar no concurso. Ademais, aínda que a proposta de proposta de programación pode outorgar 40 puntos para o baremo final, a proposta económica pode acadar 30 puntos, a proposta tecnolóxica 20 puntos e a experiencia outros 10. Os responsables de Cuac confían na súa programación e na súa proposta tecnolóxica, pois foron dos primeiros en Galicia en emitir en Internet, en ter podcast ou en contar con aplicacións específicas para Android, iPhone e Nokia N9. Porén, é moi difícil que poida competir con grandes cadeas na proposta económica (que mide a capacidade de investimento económico, entre outras cousas) e mesmo na experiencia, pois a pesar de que leva emitiendo dende 1996 está por ver que a mesa de avaliación compute unha actividade que se realizou (necesariamente) sen licenza. Se Cuac FM obtén finalmente esa licenza comercial, a súa actividade tamén variará, pois terá máis gastos (pola maior potencia de emisión contratada, por exemplo, ou polas esixencias de investimento). Porén, á marxe de que a emisora se vexa obrigada a inserir algo de publicidade (algo que nunca fixo), os seus responsables comprométense a manter o actual funcionamento aberto, democrático e horizontal da emisora. Batalla pola impugnación do concurso e polas emisoras comunitarias "Nós non queremos esta licenza", afirman, "non é a que nos convén e obríganos a competir con grandes operadores comerciais e nós non queremos ser unha competencia para eles" En paralelo a este intento de legalizar a súa situación a través dun concurso non pensado para este fin, Cuac FM levará a cabo outra batalla, esta estritamente legal, para impugnar a convocatoria e esixir que a administración cumpra o seu compromiso de reservar un mínimo espazo no dial para as emisoras comunitarias ou sen ánimo de lucro. Farao a través da Red de Medios Comunitarios, que agrupa todas as emisoras españolas, e da que Cuac FM é a sede local e na que Mariano Enrique Fernández Cabarcos se ocupa da Secretaría e da Coordinadora de Lexislación. Din que non queren que se interprete como un "desafío" nin como unha loita en contra de ninguén e engaden que "esta non é unha batalla legal por nós, senón que é por todos, pola cidadanía e por todas as emisoras comunitarias". "Nós non queremos esta licenza", afirman, "non é a que nos convén e obríganos a competir con grandes operadores comerciais e nós non queremos ser unha competencia para eles", aclara Fernández Cabarcos. As radios comunitarias son outra cousa, teñen outra función, a de dar servizo á sociedade, ás súas demandas e aos "intereses especializados" das persoas e colectivos. A Xunta escúdase nesta inacción do Goberno central para restrinxir o concurso ás emisoras comerciais e tapa os ollos á realidade de que xa existen seis emisoras comunitarias en funcionamento Porén, España está moi lonxe doutros países europeos, nos que as radios comunitarias si contan con lexislación e espazos específicos. Tan só unha emisora comunitaria (Radio Klara, na Comunidade Valenciá) acadou nas últimas décadas unha licenza de emisión. O resto manteñen a súa actividade nunha continua situación de alegalidade, á espera de que o Goberno central aprobe o regulamento que desenvolve a Lei Xeral de Comunicación Audiovisual de 2010, que recoñece por vez primeira (o que é un grande avance, despois de trinta anos de democracia) a existencia de emisoras comunitarias e posibilita que se poida legalizar a súa situación. A Xunta escúdase nesta inacción do Goberno central para restrinxir o concurso ás emisoras comerciais e tapa os ollos á realidade de que xa existen seis emisoras comunitarias en funcionamento, na Coruña, en Ferrol, en Corme, en Compostela, en Lugo e en Vigo. Cuac FM impugnará o concurso, cuxas concesións poderían ser invalidadas por un tribunal, e fai un chamamento á cidadanía galega para que individualmente tamén presente recursos administrativos Cuac FM impugnará o concurso, cuxas concesións poderían ser invalidadas por un tribunal, e fai un chamamento á cidadanía galega para que individualmente tamén presente recursos administrativos. Mesmo ofrecen un modelo, no que simplemente hai que incorporar o nome e DNI da persoa e entregar en calquera rexistro oficial. De igual xeito, van continuar co proceso aberto perante o Valedor do Pobo e a Defensora del Pueblo, para que actúen ante a ausencia de espazos para as iniciativas radiofónicas sen ánimo de lucro, o que ao seu xuízo vulnera a Constitución. Así mesmo, convidan aos cidadáns a que presenten as súas queixas individuais a este respecto nestas dúas institucións. Escoita Cuac FM aquí


Summary: O desemprego aumenta en 2.360 persoas na comunidade, unha das catro onde subiu e onde o pulo dos servizos non compensa os malos datos no resto de sectores. O país destrúe case 5.000 empregos no último mes de 2016, ano con cifras positivas pero que mantén a febleza do mercado laboral. O PP atribúe a baixada interanual á Xunta tras asegurar que non tiña competencias na materia

"Os datos do paro amosarán os mellores resultados interanuais desde que comezou a crise", advertía este martes o conselleiro de Economía, Francisco Conde, que aventuraba unhas excelentes cifras para o desemprego rexistrado nos datos que se fixeron públicos este mércores. Referíase ao conxunto do Estado, que si rexistra cifras históricas, pero non parece que estivese falando de Galicia. O país lidera a suba do número de parados en decembro ao incrementarse en 2.360 persoas (+1,16%) fronte ao descenso do -2,29% en España, onde baixa en 86.849. Galicia lidera o incremento do paro no Estado, onde só subiu en catro autonomías Galicia queda con 205.914 parados rexistrados nas oficinas de emprego, que son 22.894 menos que hai un ano, un descenso do 10%, máis na liña da media do Estado, onde o desemprego foi de 390.534 persoas (-9,6%), o maior interanual desde que hai series históricas. Con todo, no pasado mes de decembro tan só en catro autonomías subiu o paro (Cantabria, Navarra e La Rioja, ademais de Galicia). Malia ser un período onde aumentan considerablemente as contratacións no sector servizos pola campaña do Nadal e as posteriores rebaixas, nin así se librou o país dun mal dato que contrasta cos números positivos de compararmos con hai doce meses. O país destruíu en decembro case 5.000 empregos e é a cuarta autonomía que xera menos emprego en España O que non muda é a febleza do mercado laboral galego. A comunidade perdeu no pasado mes 4.809 afiliados á Seguridade Social, o dobre do aumento do paro rexistrado. Pola contra, en España a cifra de cotizantes medrou en case 70.000 ao tempo que tamén descendeu o desemprego. Esta diferenza dunhas 2.500 persoas entre a redución do paro e a alta de traballadores é debido a varias circunstancias, como a emigración e fuxida da poboación activa, o desánimo que leva a desapuntarse das listaxes de demandantes de emprego ou o paso á economía en b. Unha problemática, a perda de activos, que non se detén en Galicia, que é a cuarta autonomía do Estado que xera menos emprego, só por diante de Extremadura, Asturias e Castilla y León. Daquela, o número de cotizantes en Galicia sitúase amplamente por baixo do millón de persoas, nas 963.735, e aínda así son 17.613 máis que hai un ano, un incremento do 1,9%. Un bo dato que non chega para asentar a recuperación, asentada moitas veces nun sector servizos que non tirou tanto como o agardado neste Nadal. O descenso do paro no sector servizos non compensa desta vez o importante incremento na agricultura, industria e construción O paro aumenta nas dúas provincias atlánticas mentres descende en Lugo en 30 persoas e en Ourense, en 36. Na Coruña increméntase en 1.282 persoas, mentres que en Pontevedra faino en 1.144. No conxunto do país, descende no sector servizos en 914, así como no colectivo sen emprego anterior 428. Pero agricultura, industria e construción seguen a encher as listas do paro, ao subir respectivamente en 515, 1.335 e 1.852. O mercado laboral empeora aló onde debería mellorar para asentar a recuperación nun emprego que vaia máis aló da temporalidade, a hostalería e o comercio. O incremento do paro no mes de decembro é unha constante en Galicia nos últimos anos. Nesta ocasión, o aumento é menor que o do ano pasado, pero o dato interanual é peor que daquela. En termos interanuais, o paro cae en ambos sexos, pero a recuperación volve beneficiar moito máis a homes que a mulleres. O desemprego masculino descende nun 11,7% fronte á menor caída, o 8,54%, do feminino. Por idades, para os menores de 25 anos o desemprego sitúase en 9.391 persoas en decembro, cunha evolución máis favorable que a do total do paro. Medra no conxunto de idades o 1,16% e nos menores de 25 anos cae o 4,53%. No conxunto do ano hai unha caída tamén máis importante entre os mozos (- 17.3%, que son 1.969 persoas desempregadas menos fronte ao -10% do total). Ademais, e como vén sendo habitual, o emprego que se crea nin é estable nin ben pagado. Dos máis de 71.500 contratos asinados en decembro -o que proba a elevada rotación que se dá no mercado laboral-, máis de 66.000 eran temporais, tan só o 7,5% foron fixos. En termos mensuais, baixou a contratación e con máis a indefinida: 692 contratos indefinidos menos (-11,5%) e 3.879 temporais menos (-5,5%). Na comparación anual, rexistráronse 937contratos indefinidos máis (+21,3 %) e 1.926 temporais máis (+3%) A taxa de cobertura é do 52,5% en Galicia, onde hai 105.500 persoas desempregadas que non cobran prestación ningunha Por outra banda, a cifra de beneficiarios con prestacións por desemprego en Galicia en novembro de 2016 é de só 98.059, polo que segue en valores mínimos. O carácter contributivo desta prestación está en mínimos, tan só 40.535 son beneficiarios de prestación contributiva. A taxa de cobertura é do 52,5% no mes, moi por debaixo do 55,7% no Estado. Xa que logo, en Galicia hai 105.495 persoas desempregadas sen ningún tipo de cobertura. A Xunta céntrase no dato interanual Desde a Xunta fan fincapé nos datos interanuais. Así, a secretaria xeral de Emprego, Covadonga Toca, asegura que Galicia "está consolidando a súa recuperación económica porque o ano acabou con menos paro e cun crecemento nas afiliacións á Seguridade Social e na contratación indefinida e a tempo completo". Repecto ao incremento do desemprego intermensual, advertiu que é algo que se vén repetindo desde que hai datos polo que "é un aumento que ten lugar independentemente da marcha do ciclo económico". En Marea, pola súa banda, pediu á Xunta que explique "por que Galicia ten o pero dato" do Estado e contrasta as cifras co "triunfalismo" da Xunta. Para o PSdeG, os datos son preocupantes pola "incapacidade de Galicia de aumentar cotizantes", así como pola "fenda con respecto a España". A portavoz de Emprego do grupo parlamentario, Noela Blanco, advirte que o país vai "varias velocidades por debaixo do resto" e chama a "unha reflexión profunda" pola precariedade e a temporalidade.


Summary: Que é o tratamento á diversidade? A escola debe ser un axente de inclusión social. Non é por igualdade, é por equidade. Non é tratar a todos por igual, senón darlles as ferramentas para asistiren ás aulas en igualdade de oportunidades. O noso obxectivo non é cubrir o expediente, é que se integren e aprendan

Aescola é o medio de socialización por excelencia, polo que é importante que o alumnado cara ao que se dirixe o tratamento da diversidade, se for posíbel, acuda aos centros e estea na aula co resto da rapazada. Viven en sociedade e o noso deber compartido é preparalas para que o poidan facer integradas e non contribuír a mantelas nunha illa. Por esta razón, pola integración, as e os prefesionais da pedagoxía terapéutica entran na aula ordinaria. Cantas horas de apoio reciben á semana? De que depende o número de profesorado de PT (Pedagoxía Terapéutica) ou AL (Audición e Linguaxe) que hai en cada centro? A miúdo, son profesorado non definitivo. Cumpren uns criterios claros e ese número debería depender directamente da cantidade de alumnado con necesidades educativas. Ademais, sería moi positivo que fosen definitivos no centro para poder traballar co alumnado varios cursos. En primaria en ocasións limítase a atención de AL e PT a aquel alumnado que non pode pagar eses servizos fóra da escola, debido á falta de persoal. Ademais, debido á falta de profesorado, nalgúns centros un especialista de PT atende alumnado de varios cursos ao mesmo tempo, polo que non é posíbel que entre nas aulas e, polo tanto, colabore na inclusión. Cando isto ocorre nos centros de secundaria é aínda máis grave porque está a chegar alumnado que non sabe ler nin escribir. Que é atender á diversidade na aula? Só atender ao alumnado que leve un desfase curricular moi grande con adaptación curricular significativa (AC)? Dada a imposibilidade dunha única persoa docente de atender 30 rapaces e rapazas con distintas necesidades, vémonos obrigados a traballar as adaptacións curriculares mediante fichas. Catro horas de atención de PT fóra da aula son claramente insuficientes. A coordinación entre o profesorado é prioritaria. Se a profesora de apoio entra na aula, pode axudar o alumnado a participar, na medida do posíbel, na sesión, a ter unha experiencia semellante á do resto do alumnado presente na sala. Unha das medidas que debería adoptarse é a flexibilidade no traballo do profesorado de pedagoxía terapéutica. En principio, a docencia dentro da aula é a medida a adoptar, mais dependendo do traballo feito, podería permitirse saír da aula. Hai moitos aspectos organizativos que están na nosa man: agrupar as materias que se desenvolven na mesma lingua para permitir usar a lingua como instrumento e a materia como motivo para ler e escribir. Deste modo, se a unha sesión de lingua galega lle segue unha de ciencias, o alumnado con necesidades educativas pode continuar lendo e escribindo sen un corte artificial. Tamén se poderían organizar algunhas materias en bloques de dúas sesións seguidas co grupo para poder dispor de tempo suficiente para organizar tarefas, actividades grupais, cambios,... sen sentir que non hai tempo para certos despregues organizativos. Un mellor tratamento da diversidade pasaría por cambiar estruturas e reorganización dos contidos, metodoloxia, e o horario do alumnado Previo a estas medidas, temos que aclarar unha cuestión. A que materias se lle presta apoio? É unha pregunta que pode parecer estraña, as persoas queremos desempeñar o noso papel en todos os ámbitos posíbeis dentro da sociedade. Porén, nos centros educativos, non hai máis remedio que priorizar porque non hai persoal, polo que o profesorado de PT apoia, xeralmente, as materias instrumentais. Isto fai que a aprendizaxe nas materias do ámbito das ciencias sociais, naturais, as artes e a actividade física queden abandonadas. E xustamente en moitas ocasións son estas materias e actividades máis abertas e participativas, onde este alumnado atopa grandes dificultades. Dependendo do alumnado e do que se vai facer en cada materia, tamén se podería deseñar un plan de atención á diversidade que non fose tan ríxido e permitir que cambiase cando fose necesario. Globalicemos onde se pode. Relacionemos as materias por ámbitos para que o alumnado con diversidade non estea tan perdido. Un mellor tratamento da diversidade pasaría por cambiar estruturas e reorganización dos contidos, metodoloxia, e o horario fraccionado do alumnado. Evidentemente estes cambios suporían tamén a contratación de profesorado especialista e que dentro do horario houbese reunións de coordinación de todas as persoas que interveñen na integración do alumnado. A distribución de horarios en Primaria vai en contra da atención á diversidade. Aumenta o número de alumnado na pública pero non os recursos. Organízase o ensino o mellor posíbel co profesorado especialista que conceden. A atención á diversidade é un dereito do alumnado.


Summary: Lentura Agricultura Sostible son un grupo de labregos e labregas da comarca de Santiago que se uniron, segundo eles e elas mesmas destacan, "para ofrecer produtos de horta sans, de calidade e locais" e que distribúen a domicilio, ademais de vender en varios mercados e feiras da contorna

Lentura Agricultura Sostible son un grupo de labregos e labregas da comarca de Santiago que se uniron, segundo eles e elas mesmas destacan, "para ofrecer produtos de horta sans, de calidade e locais". Fan cestas e distribúenas a domicilio e ademais venden en varios mercados e feiras da contorna, coma o mercado de Lusco e Fusco, no parque compostelán de Belvís, os martes pola tarde. Ou no mercado de Bertamiráns dos sábados pola tarde. Ou na Feira de Brión, o segundo e o curto sábado de cada mes, pola mañá, no centro comercial Monte Balado. Moitos deles proceden do Proxecto Amorodo e as bases da súa filosofía de traballo están na produción sostible e con prácticas de agricultura ecolóxica, "comprometidos a non usar ningún agroquímico nin fitosanitario que puidese alterar o sabor ou a calidade das nosas hortalizas". Os produtos? Moitos, case calquera que unha horta poida dar, sempre de acordo coa tempada e a estación do ano. E, ademais, ovos, queixo, mel... Ademais, entre os seus obxectivos está tamén o de "compartir saberes", a través de iniciativas de formación nas que se realiza unha convocatoria para o encontro nalgún lugar (nunha horta, nunha casa), para a posta en común de coñecementos sobre un tema determinado e a especialización nesa técnica. Dende o cultivo da horta ou de froiteiras, á elaboración de conservas, de cervexa, cestería ou o aproveiramento de cogumelos ou plantas silvestres Credes que cada vez hai máis persoas concienciadas e interesadas por de que xeito se producen os alimentos que consumen? É certo que existe un interese por coñecer tanto o xeito coma a procedencia, o próximo enténdese cunha percepción de valor engadido e de calidade, moitas veces con independencia do xeito no que se cultiva. A concienciación da importancia dos alimentos sans ven determinado por moi diferentes vías: o especial coidado do alimentos que lle damos aos nenos, as persoas maiores que valoran recuperar os verdadeiros sabores dos alimentos especialmente da froita, as persoas concienciadas na necesidade de consumir en local como xeito de colaborar de xeito efectivo na economía a nivel local, persoas que consideran a alimentación sa e producida sen agrotóxicos como unha opción de consumo... "Existe un interese por coñecer tanto o xeito coma a procedencia, o próximo enténdese cunha percepción de valor engadido e de calidade, moitas veces con independencia do xeito no que se cultiva" De que forma está afectando a crise económica a este respecto? Nos mercados e feiras locais, nas tendas de alimentación ás que lle servimos, máis que nas cestas familiares (cun compromiso máis certo), estase a notar unha diminución do que se gasta na comida diaria, depauperamos a calidade e a frescura dos alimentos que consumimos, antes que outras necesidades secundarias, e diso xa se encarga de manter a publicidade do sistema de consumo irracional no que estamos. Que produtos son os máis demandados ou apreciados polos vosos clientes? Sen dúbida, o máis apreciado e o que buscan os nosos clientes é o alimento que perdeu o seu verdadeiro sabor na comercialización convencional. A froita e sobre todo as variedades que se están a perder de croia, pexegos, ameixas, cirijuelas,... e sen dúbida tamén, os amorodos e os tomates. Cal é o perfil dos vosos compradores? O perfil dos clientes varía en relación co xeito de achegarse a nós. Os consumidores e consumidoras das cestas responden máis a unha (xeneralizando) parella moza, con traballo liberal e moi consciente da importancia de ter unha alimentación sa e local, tamén entra o perfil nos grupos de consumo de xente nova estudante. Nos mercados a este perfil engádese o das mulleres e homes de máis idade que están a demandar alimentos moi concretos que valoran a calidade e a frescura (ovos, queixo, froita). Para os pequenos produtores coma vós, a unión fai a forza? A forza e tamén a consciencia de que o mercado global o que pretende é que de desaparezamos. O compromiso de traballar xuntos e xuntas, en adoptar decisións de xeito concertado, en recuperar a capacidade de decidir que facemos e sobre todo a importancia de como o facemos, é a ligazón que nos permite existir e aínda ser máis despois de nove anos. Compartir os saberes sobre a terra, os produtos, como se cultivan... é a forma de que non se perda ese coñecemento tradicional? É un coñecemento tradicional, precisamente porque ten a dimensión humana que necesitamos recuperar no xeito de alimentármonos e no xeito de comunicármonos, é humana porque non pode ser só un intercambio comercial, é unha relación achegada aos homes e mulleres que estamos na asociación e tamén das persoas con quen nos relacionamos no acto de facilitarlle os nosos alimentos.


O presidente estatal do Partido Popular (PP), Alberto Núñez Feixoo, matizou a cifra de 2.500 postos de emprego directo que tanto Altri como a Xunta anunciaron que crearía a empresa co proxecto da planta de viscosa de Palas de Reis. En resposta a preguntas de Nós Diario o derradeiro Consello da Xunta de Feixoo como presidente en funcións, afirmou que "unha cousa son os postos de traballo directos e outra os inducidos", freando así un dos puntos fortes que o Goberno galego e Altri veñen a reivindicar nas últimas semanas. A planta de Altri, unha nova ameaza desde o Ulla para a ría de Arousa En concreto, Feixoo argumentou que "non é o mesmo proceso facer pasta de papel que fabricar téxtil" para explicar por que a planta de Altri en Portugal emprega 774 persoas para unha produción de un millón de toneladas, mentres que afirma que a compañía lusa creará 2.500 empregos na Galiza para unha produción catro veces inferior ─250.000 toneladas─. Porén, as cifras achegadas polo popular non corresponden coas previsións do propio Feixoo en novembro de 2020, cando se presentou o proxecto. Naquel momento, sinalou "un investimento de 950 millóns de euros, para producir 250.000 toneladas de fibra de celulosa e criar 1.000 empregos na fase de montaxe do complexo e arredor de 700 postos de traballo directos unha vez entrase en funcionamento". Controversia coas estimacións Tanto a primeira como a segunda cifra de emprego directo anunciada polo dirixente galego quedan moi lonxe das estimacións que fan expertas como a economista da Universidade de Santiago de Compostela (USC) María do Carme García Negro. García Negro considera que a factoría de Altri de Palas de Rei xerará menos de 200 empregos. "Aquí, nun proxecto axustado de 200.000 toneladas empregará inicialmente moito menos de 200 persoas; até 2.500 debeuse de mover un cero. Dun investimento desta natureza previsto de 700 millóns de euros é imposíbel empregar 2.500, imposíbel nos termos económicos en que se moven os investimentos nese sector", conclúe García Negro. A planta de Altri perpetúa o cultivo de eucalipto na Galiza Na rolda de prensa posterior ao Consello, Feixoo tamén foi inquirido polo impacto da planta no sector forestal. A este respecto, o titular do Executivo galego en funcións admitiu que "con Altri é evidente que a madeira vai subir de prezos", sen especificar como vai cubrir esa maior demanda de eucaliptos. As entidades ecoloxistas denuncian que "a localización escollida (A Vacariza, que noutros lugares figura como Finca Rioseco)" "é un espazo de alto valor ambiental, contiguo á Rede Natura 2000 (LIC Serra do Careón), e dentro das unidades ambientais da Rede Natura identificadas pola Xunta con hábitats prioritarios. É pois un espazo candidato a formar parte da ampliación da Rede Natura 2000 na Galiza, insistentemente reclamada pola Comisión Europea e desouvida por Feixoo.


Summary: O Ministerio de Educación e Cultura vén de publicar o seu informe anual "El sector del libro en España" que novamente vén de poñer en manifesto a falta de gromos verdes neste eido en Galiza, rexistrando un descenso do 3,1% en 2015 con respecto ao ano anterior. Pola contra, catalán e vasco amosan relevantes incrementos.

Este novo informe amosa outravolta datos que non convidan ao optimismo. Os títulos e as tiraxes en galego diminúen, mentres aumentan noutras comunidades con lingua propia. Así, os libros en galego diminuíron un 3,1% en 2015, mentres aumentaron un 13,3% en catalán, un 8,5% en euskera e un 22,2% en valenciano. Ademais, a tiraxe media dos libros en Galiza baixou en 278 exemplares, aínda que a baixada é xeralizada en todo o Estado. Mentres os datos xerais en España amosan unha tímida recuperación, con 79.397 títulos publicados en 2015, o que supón un 0,2% máis que o ano anterior. É o segundo ano consecutivo de crecemento da produción editorial española logo de varios anos de descenso continuado. Sen embargo, a tiraxe media segue descendendo até os 2.810 exemplares por título, 76 exemplares menos que no ano anterior, o que supón o peor dato dos últimos 18 anos. Os títulos e as tiraxes en galego diminúen, mentres aumentan noutras comunidades con lingua propia A edición non só descende en Galiza, tamén en Asturias, Baleares, Canarias, Castela e León, Cataluña, Madrid, País Vasco e Melilla (independentemente da lingua de edición). En Galiza a caída foi dun 13%, coa publicación de 2.266 libros, o que supón case a metade dos que se publicaron en 2010 (4.552). O 78,7% dos libros publicados en España fixérono en español. As traducións a outras linguas tamén descenderon na maioría das linguas do Estado, agás en catalán, onde medraron un 2,2%. Tamén baixaron en español (-28,8%), en euskara (-30,8%) e tamén en galego, aínda que moderadamente, cun 4,5% de caída. Barcelona e Madrid, capitais da edición A facturación medrou timidamente en case todas as comunidades, agás en Andalucía, Valencia e Castela e León. O groso dos ingresos das empresas concéntrase nos gremios de Cataluña e Madrid, que levan o 92,9% do negocio (49,5% e 43,4% respectivamente), mentres a cota de facturación galega fica no 1,2%. A crise en Galiza petou forte. A caída das vendas e do investimento público (a compra de bibliotecas baixou un 80%) fixo mella tanto nas editoriais que máis dependen do mercado interno (a gran maioría, coa excepción de Kalandraka, Oqo e Nova Galicia), con diminución de títulos, de tiraxes e tamén de empregos. Polo momento, só houbo unha vítima, Edicións A Nosa Terra, que pechou en 2011, aínda que dúas editoriais de longa traxectoria como Edicións do Cumio e Sotelo Blanco levan meses sen publicar ningún título. Pola contra, tamén nos últimos anos naceron novos proxectos como Apiario ou Chan da Pólvora. Nunha conversa con Xosé Ballesteros, director de Kalandraka e presidente da Asociación Galega de Editoras, el atribuía a razón principal da non recuperación do sector a que o número de lectores descende "porque cada vez hai menos falantes". Logo hai outras, indicaba: "os recortes, que teñen que ver tamén coa posibilidade de adquisición de novidades polas bibliotecas, o cambio de paradigma no ensino, que segue a ser unha parte do negocio do libro en galego. Non podemos esquecer que practicamente a metade do libro que se vende en galego é libro de texto".


Summary: CIG denuncias que os sindicatos estatais e a dirección manobran para deixala fóra das mesas de negociación.

Traballadores do Grupo Popular Pastor e do Banco Santander participaron na mobilización convocada esta terza feira na Coruña pola CIG en rexeitamento aos expedientes de despedimento colectivo que a dirección pretende aplicar e que afectarán a máis de 2.100 empregados en todo o Estado. O sindicato nacionalista calcula que as medida de axuste atinxirá unhas 200 persoas no noso país. A isto hai que engadir os postos de traballo das empresas auxiliares do grupo (arredor doutras 200 persoas), "que a día de hoxe quedan a expensas de que se decida en Madrid a súa continuidade". "No banco non sobra ninguén", subliña Rosa Conde, da CIG, apuntando ao feito de que na rede bancaria fanse "milleiros de horas extras a cotío". En todo caso, matizou, o que se precisaría "sería unha reordenación do persoal para cubrir as necesidades reais das oficinas, pero non despedimentos". "Está claro que o sistema financeiro, unha vez máis, pretende buscar maiores beneficios a conta de sacrificar traballadores e traballadoras que levan unha vida dedicándose a traballar, honestamente, para que agora veñan botalas á rúa", denunciou. Exclusión da CIG da mesa de negociación A representante sindical denunciou manobras de UGT e CCOO durante a última reunión do período de consultas previo, para impedir a presenza da CIG nas mesas de negociación dos EREs. "Coa falta de vontade inclusiva no proceso de negociación por parte do Santander e dos sindicatos estatais, a CIG, a pesar de ter representación no comité provincial da Coruña, será excluída do proceso. Unha vez máis deciden en Madrid o noso futuro sen contar con nós", denunciou Rosa Conde.


Summary: Será a viciñanza a que decida o cartaz das festas máis populares do outono galego. Así o anunciou o tenente alcalde Antón Bao, ao apresentar o concurso do deseño que anunciará as celebracións.

Dos días 9 ao 30 de maio poderanse apresentar deseños para participar no concurso que se resolverá por votación popular online. Un xurado fará a primeira selección para que logo as persoas podan escoller entre as catro seleccionadas. A iniciativa afonda no interés do responsábel de festas para conseguir implicar á viciñanza na xestión e elaboración das festas. O pasado ano, foron as persoas que gozan das celebracións as que fixeron propostas para construír de forma conxunta o programa de festas. Neste ano, o tenente de alcalde quere que lugueses e luguesas se impliquen desde o inicio nunha das citas fundamentais do calendario anual da cidade. As bases do concurso recollen os formatos de entrega dos traballos ademais de prazos e demais condicións. Ao tempo, convócase tamén un concurso para rapaces e rapazas co fin de seleccionar tamén o cartaz do "San Froilán Miúdo 2012".


Summary: A eurodeputada do BNG cualifica de "irresponsable" que o presidente da Xunta adopte "un ton triunfalista" cando entre 2014 e 2020 "imos perder o 60% dos 5.600 millóns de euros que recibimos no período en vigor". Sinala que non existe o "fondo de transición" ao que alude Feijoo.

Galicia recibe no período 2007-2013 5.600 millóns de euros en concepto de fondos estruturais e de cohesión, cantidade que, segundo os propios datos facilitados pola Xunta se reducirá a 2.000 millóns de euros para o novo período 2014-2020. A eurodeputada do BNG Ana Miranda denuncia que, malia a este feito, o Goberno de Núñez Feijóo mantén "un inaudito ton de triunfalismo diante dos embaixadores da UE facendo referencia a un suposto fondo de transición que non existe no documento aprobado polo Parlamento Europeo, nin na proposta da Comisión". Por este motivo os nacionalistas pídenlle ao presidente da Xunta "que explique onde está previsto ese fondo de transición e cal é a súa dotación orzamentaria". A eurodeputada denuncia que "a desidia e a ineficacia política da Xunta durante os dous anos de negociación ten como consecuencia que unha caída previsible se convertese nun recorte drástico" Miranda explica que por vez primeira Galicia deixa de estar na categoría dos territorios menos desenvolvids, polo que era "previsible" unha redución dos fondos estruturais para o periodo 2014-2020. Porén, a eurodeputada denuncia que "a desidia e a ineficacia política da Xunta durante os dous anos de negociación ten como consecuencia que unha caída previsible se convertese nun recorte drástico, que en lugar de reter dous terzos dos 5.600 millóns que recibe actualmente, como era a previsión inicial, se produza unha caída que deixa o orzamento en apenas un terzo da cifra actual". "Non ten sentido que se tome como referencia o PIB de 2009, como sucede neste momento, para establecer o reparto duns fondos que entrarán en vigor en 2014" Neste senso, Miranda considera que o presidente galego "debe substituir o triunfalismo a ante os responsables da UE por alternativas reais para que, cando menos, Galiza conserve os dous terzos dos fondos de cohesión, o que suporía arredor de 3.500 millóns de euros para os próximos anos, 1.500 millóns de euros máis dos que ten asignados a día de hoxe tras as pésimas negociacións da Xunta". O BNG propón que se teña en conta a situación "real" da economía galega en termos de PIB. "Non ten sentido que se tome como referencia o PIB de 2009, como sucede neste momento, para establecer o reparto duns fondos que entrarán en vigor en 2014. Dicir que o PIB de Galiza é do 91,3% e que estamos na categoría de rexións ricas non responde a situación real do noso país, polo que o BNG propón que se actualicen os datos de PIB rexional o que lle permitiría a Galiza pasar á categoría de rexións en transición e manter arredor do 66%, uns 3.500 millóns de euros", conclúe Miranda.


Summary: Un traballo de Lucía Blasco Otero baixo a dirección do profesor Tomás González Villa vén de identificar por vez primeira unha proteína da levadura Saccharomyces pastorianus implicada na súa estabilización.

Un traballo da investigadora Lucía Blasco Otero baixo a dirección do profesor Tomás González Villa -ambos os dous do grupo de Biotecnoloxía da USC- vén de identificar por vez primeira unha proteína da levadura Saccharomyces pastorianus implicada súa estabilización da escuma da cervexa. A investigadora explica que hai múltiples factores que inflúen na calidade da cervexa, entre eles as proteínas, sobre todos as presentes na malta e o lúpulo, ao influír favorablemente tanto na formación como na estabilización da escuma. A manoproteína Cfg1, presente na parede celular das levaduras, favorece a estabilidade da escuma grazas á súa estrutura cunha rexión hidrofóbica e outra hidrofílica altamente glicosilada. Cando se forma a escuma, sinalan os investigadores, esta proteína únese ás burbullas de gas coa región hidrofóbica orientada cara o interior das burbullas e a rexión hidrofílica orientada cara a fase acuosa, de xeito que aumenta a viscosidade do líquido evitando así a súa drenaxe. Este traballo, que foi publicado na prestixiosa revista Journal of Agricultural and Food Chemistry, propón a proteína Cf1p como unha boa candidata para a mellora da calidade da escuma na cervexa.


Summary: A intervención da Xunta da Galiza no centro non está implicando un aumento de medios humanos para facer fronte ao coronavirus. Así o conta a secretaria da federación de servizos da CIG en Lugo, Carmen Antas.

Máis unha usuaria da residencia DomusVi Lugo, en Outeiro de Rei, faleceu o día de onte, polo que este centro residencial suma xa sete persoas falecidas desde o comezo do gromo que afecta 141 residentes e a 23 traballadores. Segundo os datos achegados desde a xerencia da área sanitaria de Lugo, "uns 20 usuarios da residencia de Outeiro de Rei" a última hora de onte atopábanse internados en planta no Hospital Universitario Lucus Augusti. Ao tempo, as fontes sanitarias consultadas por Nós Diario confirman que o surto está lonxe de ser controlado e que "aínda queda moito por sufrir". A intervención da Xunta da Galiza non está implicando un aumento de medios humanos para facer fronte á pandemia. Así o asegura a secretaria da federación de servizos da CIG en Lugo, Carmen Antas, quen en conversa con este medio advirte da "falla de persoal" como consecuencia do alto número de contaxios entre os traballadores. Os máis afectados, di, son "xericultores e persoal de limpeza", que son os colectivos con máis contacto coas persoas usuarias. "O único no que se nota a presenza da Xunta é que agora contamos cun equipo médico", sinala Antas, representante da forza sindical maioritaria na residencia de Outeiro de Rei. "A Xunta non está efectuando contratacións para cubrir as baixas por contaxios e illamentos", denuncia Antas, quen engade a "carga física e mental que isto supón para o resto de traballadoras e traballadores". A este respecto, indica que "para poder cubrir os coidados básicos estanse dobrando quendas" e que a intervención do Goberno galego "non mudou as nefastas circunstancias nas que o persoal segue prestando servizos". "A Xunta non está tirando das listas de substitucións para facer fronte a esta emerxencia", denuncia Antas, quen lembra que "DomusVi está tendo problemas para contratar xente, malia ofrecer compensacións económicas". Os traballadores e traballadoras quéixanse da ausencia de medidas de protección na residencia de Outeiro. "Non hai protocolos novos nin se aumentaron as medidas de protección desde a chegada da Xunta", destaca Antas, quen revela que "o persoal da quenda da maña usa a mesma roupa de protección contra o coronavirus que o da tarde" despois de sometelo a "unha deficiente desinfección". Neste sentido, refírese a que desinfección do equipo de protección se restrinxe só á súa parte externa, polo que demanda "roupa especializada para cada traballador" e que "o persoal da maña e da tarde non comparta a mesma roupa de traballo". A ausencia de medidas de protección individual axeitadas representa un factor engadido de risco para residentes e traballadores. Neste sentido, a sindicalista rexeita a tentativa de DomusVi de responsabilizar o persoal da situación de contaxio masivo que se rexistra na residencia, "cando demostrou sobradamente a súa profesionalidade e o seu compromiso coa atención e os coidados das persoas residentes". Ao tempo, lembra que en "todo o período do estado de alarma, foi o esforzo das traballadoras e traballadores quen permitiu que o centro estivese libre de coronavirus". A Xunta chega tarde A gravidade da situación da residencia de Outeiro de Rei era coñecida con anterioridade á súa intervención do 8 de setembro. A este respecto, Antas critica a "demora da Xunta da Galiza en tomar a decisión política de intervir o centro de maiores" e critica que non se producise "até que houbo 144 usuarios positivos e 24 traballadoras". As súas palabras coinciden coas das familias das residentes consultadas por Nós Diario, moi molestas pola lentitude na resposta da Administración galega. "Esta intervención tíñase que ter feito moito antes se a pretensión da Xunta era intentar frear os contaxios e non, como parece, garantir coidados paliativos", sinala Antas, quen insta a Consellaría de Política Social a que "asuma responsabilidades políticas" e que reclama "a intervención de todas as residencias privadas da Galiza".


Summary: Gadisa Retail realizou compras por valor de 390 millóns de euros a 1.022 produtores locais ao longo do ano 2021, segundo informa a compañía galega.

A través dun comunicado, sinala que a empresa "contribúe a fortalecer o tecido produtivo das comunidades nas que está presente, a xerar emprego de calidade e a promover unha alimentación saudábel entre os seus clientes, potenciando as seccións de produto fresco en todos os seus puntos de venda". Gadisa Retail salienta que incorpora os seus produtos aos máis de 450 puntos de venda das diferentes liñas de negocio da compañía, á vez que aposta pola capacidade de innovación en sectores produtivos claves para a economía da Galiza: pesqueiro, lácteo, agrícola e gandeiro. Paralelamente, Gadisa Retail realiza dous novos proxectos. Por unha parte, a construción dunha nave no porto da Coruña para a compra e xestión de peixes e mariscos, co obxectivo de potenciar as seccións de peixaría. O investimento supera os 4,9 millóns de euros. Por outra parte, a ampliación da plataforma na súa sede central de Betanzos. Desde este centro loxístico do polígono de Piadela xestiónanse produtos de alimentación, tanto a temperatura ambiente como refrixerada. Contará cunha superficie de 24.400 m2 repartida en dúas plantas. Gadisa retail dispón, ademais, dunha plataforma loxística en Medina del Campo, que dá servizo aos supermercados de Castela e León.


Summary: Otília Castro é a última vítima por feminicidio en Portugal. O seu compañeiro asasinouna o pasado domingo en Famalicão após ela ter apresentado denuncias por violencia machista. Van xa 18 feminicidios no que vai de ano. En 2018 rexistrouse un total de 28, oito máis que en 2017.

A última muller asasinada vítima de violencia machista en Portugal é Otília Castro, de 56 anos, traballadora do sector téxtil. Castro puxera previamente ante a GNR denuncias contra o seu compañeiro, autor do feminicidio. Este suicidouse após acabar coa vida dela. O corpo da muller foi encontrado en casa xa sen vida na mañá de domingo 18 de agosto e o do home aínda tiña sinais vitais e morreu na ambulancia após entrar en parada respiratoria. Co de Otília xa son 18 os asasinatos machistas producidos en Portugal no que vai de ano. En 2018 rexistráronse un total de 28, aumentando en oito a cifra de mulleres asasinadas a respeito a 2017. A deputada do Bloco de Esquerda, Sandra Cunha, denunciou que a violencia machista seguirá a ser o crime que máis mata en Portugal "en canto non sexa encarada como problema transversal e estrutural da sociedade e en canto non mereza a coraxe de propostas políticas que alteren o paradigma". Para erradicar o feminicidio e garantir xustiza e protección das vítimas, esta formación política volveu reivindicar a implementación de medidas concretas como "educar para a igualdade de xénero, tirar o agresor de casa e non a vítima, mudar os procedementos relativos á proba e ao testemuño das vítimas, garantir a súa protección desde a primeira alerta e esixir a realización dos procesos con celeridade e que corran en tribunais específicos e con equipas especializadas".


Summary: A Ópera dos tres reás (CDG) e Citizen (Chévere) acadan oito nomeamentos, por seis de Oeste Solitario (Excéntricas) e tres de O Florido Pénsil (Eme2). Estas tres últimas son as candidatas á mellor obra galega do ano. Os premios entregaranse o vindeiro 3 de abril no Teatro Rosalía de Castro da Coruña.

A Asociación de Actores e Actrices de Galicia (AAAG) anunciou esta tarde os nomes dos finalistas aos XVI Premios de Teatro María Casares, nunha cerimonia que reuniu a máis de 150 profesionais do sector no Pazo da Peregrina, en Bertamiráns (Ames). A cerimonia de entrega dos XVI Premios María Casares será o próximo 3 de abril, no Teatro Rosalía de Castro de A Coruña e será retransmitida pola TVG. Citizen Total (Chévere) e A Ópera dos tres reás (Centro Dramático Galego), obtiveron 8 nomeamentos. Oeste Solitario (Producións Teatráis Excéntricas) acadou seis e "E.R." Algún día traballaremos xuntas (Teatro do Atlántico) catro. O Florido Pénsil (Eme2 emoción e arte), Tango (Sarabela Teatro) e Piratas (Teatro do Noroeste), conseguiron 3 cada unha. Pelos na Lingua (Talía Teatro), American Café (Teatro do Morcego), Soños (Bichakadela) e 0,7% Molotov (Teatro de Ningures) tamén teñen opción a premios. A actriz Mónica García conduciu o evento cunha intervención humorística na que se transformou en Cándida del Moral, funcionaria da Consellería de Educación que aproveitou a ocasión para ofrecer aos profesionais do teatro unha serie de consellos de orientación laboral. Citizen Total, O florido pénsil e Oeste solitario competirán polo premio ao mellor espectáculo. Avelino González (Pelos na lingua), Xesús Ron (Citizen) ou Xúlio Lago (E.R.) serán o mellor director. O premio ao mellor actor estará entre Antonio Durán "Morris" e Josito Porto por O florido pénsil e Evaristo Calvo (Oeste Solitario). E finalmente, a mellor actriz será Luísa Merelas, Susana Dans (ambas de E.R.) ou Patricia de Lorenzo (Citizen). Lista completa de nomeados (.pdf)


Summary: O Consello de ministr@s deu esta sexta luz verde ao real decreto que desenvolve a reforma laboral e que deixa @s traballador@s da Administración pública e das empresas que dela dependen nas mesmas condicións de inseguridade que rexen o sector privado. Aquí a autoridade laboral de cada territorio xa non poderá tampouco frear un ERE, pois a súa función fica limitada á vixilancia durante o proceso negociador entre empresa e afectad@s

Cinco días despois das eleccións galegas, o Consello de ministr@s vén de aprobar o real decreto que regula "os procedementos de despedimento colectivo, suspensión de contratos e redución de xornaida", unha norma que desenvolve a reforma laboral aprobada hai uns meses polo Executivo español e que lle outorga rango de lei aos despedimentos colectivos entre o persoal laboral da administración pública e das empresas que dela dependen. Así as cousas, no caso da Galiza será a dirección xeral da Función pública a que terá que emitir un informe que xustifique o expediente de regulación de emprego en caso de que a Xunta queira aplicalo nalgún dos seus departamentos. Segundo explican desde o Goberno español, interviría tamén "a autoridade laboral" --consellaría de Traballo e inspección de traballo, dependentes do Ministerio--, se ben non se explica que papel xogaría á hora de aprobar os despedimentos, que terán o aval de Madrid "en caso de insuficiencia persistente para o financiamento dos servizos", segundo recolle o texto do real decreto. A Xunta de Galiza poderá aplicar un ERE se é quen de xustificar unha caída de como mínimo o 10% no orzamento que inxecta o estado.Nas empresas que dependen da Administración autonómica os criterios a aplicar serán "os mesmos" que rexen para os despedimentos colectivos no sector privado. Recóllese neste real decreto a aplicación de EREs sen o requerimento dunha autorización previa por parte da Xunta. Así, a consellaría e Inspección de traballo xa non teñen nas súas mans a posibilidade de botar para atrás o expediente de regulación, e as súas funcións fican reducidas á "vixilancia" durante o tempo que dure a negociación entre a empresa e o persoal afectado.


Summary: O club coruñés entra oficialmente en concurso de acredores a piques de cumprirse 25 anos da chegada de Lendoiro á presidencia e coa imperiosa necesidade de quedar en Primeira para asegurar a súa viabilidade.

A piques de cumprir 25 anos na presidencia do Deportivo, Augusto César Lendoiro afronta o seu trago máis difícil. Desde este luns, o club coruñés atópase oficialmente en situación de concurso de acredores. Afogado polas débedas, e especialmente polo embargo de Facenda, o equipo branquiazul optou pola suspensión de pagos e por poñerse en mans dun administrador concursal que, a partir de agora, decidirá, controlará e indagará sobre a xestión e a situación económica da entidade. O embargo de Facenda empurrou o club a un concurso de acredores que Lendoiro intentou evitar sempre De nada serviu a considerable rebaixa da débeda dos últimos anos nin o necesario ascenso a Primeira acadado a pasada temporada. Foi precisamente aquel descenso á categoría de prata a que acabou por precipitar un concurso que hai uns anos parecíalle unha "vergonza" a Lendoiro. "Dáme pena, pero non vergonza", aclara agora o máximo dirixente do Deportivo, consciente de que non quedaba outra alternativa para un club no que xogadores e técnicos levan varios meses sen cobrar. O embargo de todos os ingresos por parte de Facenda e a imposibilidade de pactar unhas condicións favorables para o pago fraccionado ao fisco desta débeda -uns 34 millóns recoñecidos pola entidade pero bastante máis segundo outras fontes-obrigaron a un concurso que, curiosamente, podería afrouxar un chisco a soga que apertaba o club desde hai tempo. No entanto, a liberación dos dereitos de cobro dos dereitos televisivos (uns 10 millóns de euros que aliviarían a situación económica) terá que esperar a que a xuíza escoite o administrador concursal e a Facenda antes de levantar o embargo. A empresa de Francisco Prada, que foi administrador concursal no Celta, encargarase tamén do concurso do Deportivo Será o economista galego Francisco Prada, experto en concursos, o que exerza desde a súa empresa como administrador concursal do Deportivo. Como xa fixera co Ourense e co Celta, en cuxas situacións concursais participou, será quen fiscalice de aquí en diante a xestión económica do club, pero tamén quen determine as causas e os culpables da situación. O equipo coruñés únese así a unha enorme lista de clubs da Liga española que están (ou estiveron) en concurso. Atendendo aos antecedentes, Lendoiro insiste en reclamar un trato idéntico ao recibido por outros clubs e adoita facer referencia ao Celta, que accedeu a unha importante quita dunha débeda de máis de 80 millóns. A do Deportivo ascende a perto de 100. Pero non todo foron facilidades no caso do club vigués, onde o capital persoal do seu actual presidente, Carlos Mouriño, evitou a súa desaparición en varias ocasións. Pero o Deportivo, e esa é unha pregunta recorrente, non accedeu daquela ao concurso voluntario. Faino agora e os tempos xa non son os que eran. A profunda crise económica e a aposta do Goberno central por levar a cabo medidas exemplarizantes cos clubs de fútbol non lle puxeron nada fácil as cousas a un Deportivo que culpa tamén á falta de apoio institucional e mediático na súa cidade das elevadas esixencias de Facenda. Os intentos -máis ou menos insinuados- desde a directiva branquiazul por conseguir un apoio masivo da súa afección contra o presunto trato discriminatorio da Administración non tiveron demasiado éxito. A maioría dos afeccionados son conscientes de que sería pouco entendible o apoio cego a un club de fútbol mentres os telexornais falan día a día de desafiuzamentos, desemprego e dificultades económicas. Os títulos e éxitos acadados nos últimos vinte anos semellan tamén frear os reproches a un Lendoiro que, malia todo, xa non conta co mesmo apoio que antes. Pero se de algo non ten queixa Lendoiro é da afección, que segue apoiando masivamente un equipo que traslada a súa difícil situación económica ao plano deportivo. Situado en postos de descenso e con novo adestrador desde hai dúas semanas, o conxunto coruñés aposta todo ou nada a unha salvación que é condición indispensable para asegurar a viabilidade do club. As esixencias económicas e a necesidade de quedar en Primeira obrigan o club a unha continua ollada a curto prazo Esta esixencia deportiva, unida á económica, empurrou o club a unha ollada a curto prazo que se ve como o mal menor entre a bancada. Apoiado no axente portugués Jorge Mendes, Lendoiro conformou un equipo no que a base son xogadores portugueses cedidos e con data de caducidade na Coruña dirixidos por un técnico luso. A falta de liqudez obriga o club a unha reinvención constante que se intenta evitar agora renovando unha base de futbolistas nos que a canteira debería comezar a coller o protagonismo prometido. "Queremos que a metade do plantel proceda da canteira en 2015", dixo Lendoiro non hai moito. Pero as esixencias pódenlle a un equipo que ascendeu a Primeira hai medio ano cunha presenza máis que notable de ex fabrilistas. Bergantiños, Juan Domínguez, Laure, Lassad ou Xisco acabaron por ser protagonistas dun equipo que apuntaba á política de base que o Celta asumiu hai varios anos, curiosamente tamén logo de entrar en concurso e de constatarse a súa difícil situación económica. A refundación centrada en Abegondo é unha da esperanza duns afeccionados que saben, no entanto, que manterse en Primeira é a única opción posible para afrontar con certas garantías o difícil camiño que supón o concurso de acredores. Agora empeza un difícil percorrido que, como case sempre no fútbol, será moito menos complicado se a pelotiña acaba entrando na portería.


Summary: O amago de Trump de rachar coa política tradicional dos EUA a respeito do conflito entre China e Taiwan -isto é, o non recoñecimento da illa como estado soberano- ficou apenas niso. O presidente dos EUA recuou e -durante a súa primeira conversa telefónica co líder chinés, Xi Jinping- deu seguranzas a Beijing de que só recoñece unha China.

Os primeiros compases do trumpismo foron francamente agresivos con Beijing nunha dupla vertente. Na comercial, con anuncios de incrementos serios dos aranceis aos produtos chineses. E na política, cunha insólita conversa telefónica co presidente de Taiwan, o que foi considerado por China como unha provocación norteamericana. Como pano de fundo, o conflito sobre as augas do Mar do Sul da China, onde acostuman patrullar unidades da armada dos EUA e que Beijing considera dentro da súa xuridisdición. Pois ben, a realpolitik -China é dona de boa parte da débeda pública norteamericana- comeza a producir os seus efeitos e esta quinta feira o presidente dos EUA mantivo o seu primeiro contacto telefónico co seu homólogo chinés, Xi Jinping. A charla serviu fundamentalmente para Trump enviar ao mundo á mensaxe de que se vai manter nos límites da política norteamericana sobre China fixados por Nixon cando en 1974 estabeleceu por vez primeira vez lazos co antigo imperio do centro, naquela altura pilotado polo líder histórico Mao Zedong. O comunicado da Casa Branca non deixa espazos para a dúbida: "O presidente Trump estivo de acordo, a demanda do presidente Xi, en honrar a política de 'Unha soa China'". Por súa parte, Xinhua, a axencia de noticias estatal chinesa, informou de que Jinping manifestou a Trump a súa convicción de que "ambos países son perfeitamente capaces de se convertern en bos parceiros". Segundo a información que manexa Xinhua, Trump e Jinping falaron da hipótese de combinar un encontro persoal nun breve prazo de tempo. E mentres tanto, no Mar do Sul da China produciuse un incidente que en principio ficou en nada entre unha aeronave chinesa e un avión da Mariña norteamericana. Washington dixo que o seu aparato voaba en misión de rotina e que se encontraron no espazo aéreo internacional. Beijing declinou facer comentarios ao respeito.


Summary: O conselleiro de Educación presentou hoxe o plan de ensino virtual, que deseña o paso á teledocencia nos casos de confinamento dunha aula ou dun centro educativo, situación que xa acontece en medio cento de colexios e institutos. Eles serán os encargados, máis unha vez, de planificar as aulas.

Con máis dun milleiro de casos en 536 escolas infantís, colexios e institutos, a Consellaría de Educación presentou esta segunda feira o seu plan de ensino virtual, dirixido a "adiantarse e estar preparados para actuar de inmediato nunha hipotética situación deste tipo", situación que, segundo os datos de 31 de outubro do propio Sergas, afecta xa 51 aulas e dous centros infantís. O documento, pensado para corentenas ou confinamento total e previsto para implantarse desde terceiro curso de Primaria en diante, vai dirixido a proporcionar un sistema regrado e estábel de docencia virtual que ofreza ao alumnado rutinas similares ás do ensino presencial, con interacción entre o profesorado e o alumnado, a xestión das tarefas e a avaliación. Unha semana de prazo Para iso, Educación empraza os centros de ensino públicos e concertados para que elaboren no prazo dunha semana –a contar desde a publicación desta información no Diario Oficial da Galiza– un novo plan horario "semellante ao que se desenvolve en réxime de presencialidade", que permita pasar da docencia presencial á virtual. "Ante un escenario de pandemia que pode prolongarse no tempo, as familias deben saber que, no caso de que os seus fillos e fillas deban quedar na casa nalgún momento por confinamentos de maior ou menor duración, van contar cun plan de ensino virtual, completo, con horarios definidos, clases e tarefas organizadas", defendeu o conselleiro, Román Rodríguez, na presentación. Porén, preguntado ao respecto, o titular de Educación seguiu defendendo que os centros de ensino "non son lugares de transmisión" do coronavirus, malia recoñecer que a evolución dos últimos días –con 1.086 casos activos neste ámbito e perto de 9.300 no cómputo xeral galego– "está indo a ritmos que recomendan estar alerta". Horarios espello e medios A planificación que agora propón a Xunta prevé a creación de horarios "espello", adaptando a organización da aula ao modelo telemático mantendo a maior semellanza posíbel co modelo presencial, se ben non inclúe fórmulas para compaxinar o ensino na aula coas necesidades do alumnado que ten que illarse de maneira preventiva en espera dunha PCR ou por contacto próximo cun caso. Neste sentido, recolle un reparto da carga lectiva do alumnado, que deberá destinar 60% ás clases en remoto e, o resto, ás tarefas e actividades que teña que realizar. Este horario, indica a Consellaría, deberá respectar o dereito ao lecer e ao descanso do alumnado. Segundo contempla o documento, o mesmo día en que se realice o fechamento da aula ou do centro a dirección deberá anuncialo e abrir unha aula virtual do centro de recursos e actividades iniciais, e deberá ademais dar orientación ás familias, a través desa aula virtual. A partir dese momento, o profesorado –ben desde o centro ou desde o seu domicilio, de ser posíbel– iniciará a docencia en remoto, a través da plataforma de videoconferencia institucional e da aula virtual, onde teñen cabida os contidos das unidades didácticas. En canto aos medios informáticos precisos para poder levar a docencia á modalidade telemática, o plan de ensino virtual asegura que a Administración "disporá os medios informáticos necesarios" para o alumnado que o precise. No momento da suspensión das aulas presenciais, serán os equipos directivos quen, segundo estas directrices, afrontarán o cambio cos seus recursos tecnolóxicos para, a continuación, trasladar á Inspección Educativa as necesidades priorizadas, que serán cubertas a través de Amtega (a axencia galega para a modernización tecnolóxica). Os centros serán tamén responsábeis da organización da entrega dos equipos ás familias e da posterior recollida. Neste sentido, desde o BNG, o deputado Manuel Lorenzo censurou onte que a Xunta "descargue nos centros a súa responsabilidade" ao obrigalos a ter listo en 7 días un plan "que Educación non elaborou en 7 meses". Para a formación nacionalista, o plan para o ensino non presencial é "unha nova labazada á comunidade educativa". Novo exemplo de "absentismo" da Xunta "Nin datos nin solucións" máis alá do avanzado na presentación do plan de ensino virtual. É o balance que fai a CIG-Ensino, o sindicato maioritario neste sector, da xuntanza que mantiveron onte as organizacións presentes na mesa sectorial co conselleiro de Educación para avaliar o impacto da pandemia no curso escolar. Pasados tres meses e medio desde a última xuntanza, o secretario nacional desta organización, Suso Bermello, lamenta que a posición da consellaría segue a ser "cargar aínda máis de traballo burocrático" os equipos directivos. Para a CIG, o plan de ensino non presencial supón "un novo exemplo do absentismo da Consellaría na xestión da crise educativa". Desde CCOO censuran que o plan se presentase antes aos medios que á representación laboral.


Summary: O Museo Etnolóxico de Ribadavia vén de inaugurar a terceira parte do proxecto expositivo Colección Abrente. Arte galega no desafío cultural dos '70, un percorrido pola colección de arte que obraba en poder da Agrupación Cultural Abrente e que serve de testemuña dun período no que o estético, o popular e o ideolóxico non estaban tan lonxe; no que o debate sobre o cultural propiciaba inevitabelmente a discusión sobre o político.

Abrente: a palabra quedou indisolubelmente unida ao teatro, á Mostra de Ribadavia e a aquela xeración de persoas que, practicamente da nada, lograron fundar un teatro nacional que, coas súas virtudes e os seus defectos, foi o xermolo do que existe hoxe nos escenarios. A xeración Abrente está ligada a nomes como os de Manuel Lourenzo, Euloxio R. Ruibal, Roberto Vidal Bolaño, Xosé Agrelo Hermo, Millán Picouto ou Francisco Taxes, mais esa foi só a parte que quedou escrita con letras máis grandes. Detrás daquela palabra había máis. Precedida polo labor de tres sacerdotes locais -Virxilio Rodríguez Silva, Xosé Bieito Rodríguez Sieiro e Miguel Fernández Grande- que iniciaron en Ribadavia unha actividade sociocultural desde un pensamento de esquerda, a Agrupación Cultural Abrente nace nas postremeiras do franquismo, en 1969, nun momento en que a censura e o ambiente represivo fai moi complicada a existencia dunha actividade cultural normalizada. Un grupo de persoas nas que se mesturaba a curiosidade cultural e a disidencia política foron quen de crear, durante dez anos, unha axenda cultural que competiría hoxe coa de moitas vilas e máis de unha cidade. Actividade infatigábel Abrente organizaba conferencias polas que pasaron, entre outros, Xaquín Lorenzo, Manuel María, Xesús Alonso Montero, Nemésio Barxa, Xosé Manuel Beiras, Victoria Armesto, Xose Luís Franco Grande, Avelino Pousa ou Xosé Ramón Barreiro; celebraba recitais musicais nos que participaron Voces Ceibes, Bibiano, Benedicto, Miro Casabella ou Fuxan os Ventos; mantiña un cine-clube no que se proxectaban, ademais de filmes difíciles de ver nos cines comerciais, as curtas que o incipiente cine galego daba á luz naquela altura; promovía mesas redondas sobre a lingua, sobre os problemas do campo galego ou sobre a educación na Galiza; preparaba exposicións de fotografía, pintura, escultura, cerámica, libros, discos e pósters; publicaba un boletín con textos de, entre outros moitos José María Castroviejo, Otero Pedrayo ou Antón Tovar: mantiña unha taberna que mostraba a clara vocación popular da Agrupación; participaba en campañas de defensa da lingua... E, por se iso fose pouco, tamén organizaban xantares, concursos de panxoliñas, festivais de Nadal e de Entroido, mostras de arte infantil, campionatos deportivos, actuacións de magos e ilusionistas, actos polo San Xoán... As actividades gozaban dunha enorme atención por parte da veciñanza, mais tamén de xentes doutras partes do país que chegaban a Ribadavia atraídas pola sona de núcleo de pensamento crítico que -grazas a todo este activismo- se creara a vila do Ribeiro. Artistas, escritores, xornalistas, políticos e sindicalistas acudían aos debates nos que se participaba de forma comprometida e, en ocasións, acalorada. Os debates que se daban alí -especialmente durante a mostra de teatro- tiñan un amplo eco na prensa, e non esquecían acontecementos da actualidade como os conflitos de Xove e das Encrobas (Cerceda). Abrente deulle un lugar principal ao teatro e, despois de organizar varias representacións de obras de autores galegos e doutros de difícil acceso na época, comezou a coordinar a Mostra de Teatro Galego que lle daría sona e un lugar de privilexio na historia da escena galega. Arte e debate Mais hai tamén un relato pouco coñecido relativo a Abrente. Xa antes de que a Mostra de Teatro comezase, a Agrupación organizaba poxas de obras de artistas que as doaban para conseguir fondos para poder financiar as actividades que organizaba. Coa Mostra, este sistema estabeleceuse como unha axuda ao seu financiamento. Ademais, moitos artistas deseñaban carteis para un festival de teatro que se transformaba, por uns días, nunha ágora onde debater sobre todo o que concernía á sociedade. Abrente logrou reunir unha boa colección de arte procedente destas colaboracións e, no momento da súa disolución, as persoas asociadas acordaron depositar o arquivo da obra plástica da que dispuñan no entón Museo de Artes e Costumes Populares de Ribadavia, hoxe Museo Etnolóxico. Xentes doutras partes do país chegaban a Ribadavia atraídas pola súa sona de núcleo de pensamento crítico A nómina de artistas presentes nesta colección é abraiante: Isaac Díaz Pardo, Prego de Oliver, Acisclo Manzano, Reimundo Patiño, Elvira Martínez, Conde Corbal, Bea Rey, Virxilio, Xosé Luís de Dios, Enrique Ortiz, Xaime Quessada, Mercedes Ruibal, Vidal Souto... Son obras que están impregnadas da atmosfera da época e que nos falan non só da historia da arte galega, senón tamén da historia dunha sociedade no tránsito entre unha ditadura e o que veu despois, entre unha etapa de completa escuridade e un tempo de cambio e esperanza. A exposición que se pode ver desde o pasado 30 de abril é a terceira que se lle dedica á colección de artes plásticas de Abrente, e completa un ciclo que axuda a comprender mellor o noso pasado recente. O catálogo publicado reflicte a importancia da inusitada actividade despregada pola Agrupación, contextualizada pola documentación procedente do seu arquivo -recortes de prensa, fotos, correspondencia con outras asociacións culturais...- ademais de entrevistas con fundadoras e fundadores de Abrente, unha cronoloxía da actividade e a catalogación de todas as obras que fan parte da exposición. O labor de reactivación ideolóxica e estética desenvolvida por Abrente foi esencial para a recuperación da conciencia identitaria e para a discusión sobre o futuro nunha sociedade democrática. Un debate que talvez hoxe cumpriría recuperar. Última parte do proxecto expositivo A terceira parte do proxecto Colección de Arte Abrente que chega agora ao Museo Etnolóxico de Ribadavia inclúe obras de autores como Xosé Conde Corbal, Félix Cuadrado, José Manuel Vidal Souto, José Luis González Loureiro, Alberto Datas Panero, Mercedes Ruibal Argibay ou Isaac Díaz Pardo. No museo tamén está a venta o catálogo que recolle o traballo de investigación vinculado ás tres exposicións da Colección de Arte do Grupo Abrente.


Summary: Selar un acordo programático de investidura e a seguir pasar á oposición. Non caer na tentación de reabrir a negociación co PSOE, un partido social-liberal, para formar un goberno de coalición. Esa é a visión que ten Anticapitalistas sobre o que Podemos ten de facer a partir de agora. A corrente en que se insiren a líder andaluza Teresa Rodríguez e o eurodeputado Miguel Urbán critican a "táctica" da formación morada.

Anticapitalistas é unha formación de raíz troskista que se acha neste momento en latitudes tácticas e estratéxicas moi distantes daquelas nas que habita o núcleo de dirección máis próximo a Pablo Iglesias. Así o evidencian esta segunda feira cun comunicado en que dirixen ataques quer ao PSOE quer a Podemos, sendo que a investidura de Sánchez fracasou, argumentan, mais tamén o fixo a táctica dun Podemos "que fiaba todas as súas bazas a entrar no goberno como suposto garante das políticas sociais". Sánchez, opinan desde Anticapitalistas, tense "graduado como trileiro parlamentar", mais ao mesmo tempo "Unidas Podemos ten cometido erros moi importantes no seu intento de entrar pola porta de servizo nun goberno: nen todas as renuncias realizadas foron abondas para a voracidade social-liberal". Visto o visto na sesión de investidura, Anticapitalistas reitera a súa oposición a facer parte dun goberno liderado por Sánchez. E razóao así: "Entrar nun goberno liderado polo PSOE é atarse de pés e mans a un partido que ten demostrado que o que realmente fai é descafeinar os desexos de cambio populares". A alternativa na que apostan Anticapitalistas —nunha liña en parte semellante á de Izquierda Unida— sería a de viabilizar a investidura de Sánchez, para conxurar o risco dunha convocatoria electoral que dese vantaxe ás dereitas, e a continuación pasar á oposición, con vistas a "condicionar cos votos a acción lexislativa e gubernamental, organizar e mobilizar a sociedade e levantar pacientemente a alternativa á hexemonía social liberal". O si á investidura debería ser, en todo caso, produto dun "acordo programático" previo por parte de Unidas Podemos co PSOE, un pacto que, segundo Anticapitalistas, debería cinxirse exclusivamente ao acto de designación do candidato socialista como presidente do goberno. A partir dese momento, UP debería ter as mans libres para facer oposición.


Summary: Núñez Feixoo ve "probábel" que nos vindeiros días se endurezan as restricións xa que "todos os datos" de aumento de contaxios e de presión hospitalaria e das unidades UCI son "malos, sen ningún tipo de condición nin de matiz". Ademais alertou de que o número de vacinas é "insuficiente".

O presidente da Xunta da Galiza, Alberto Núñez Feixoo, ve "probábel" que nos vindeiros días se endurezan as restricións para facer fronte ao avance da pandemia do coronavirus, xa que "todos os datos" de aumento de contaxios e de presión hospitalaria e das unidades de coidados intensivos (UCI) son "malos, sen ningún tipo de condición nin de matiz", dixo na súa comparecencia posterior á reunión semanal do Consello de Goberno. Feixoo chamou a poboación a cumprir as normas ante o impacto da terceira onda, que será duro e "superior en número de hospitalizacións e de ocupacións en UCI" á da primeira onda. Preguntado polos medios por se ve necesario o confinamento domiciliario -xa que se fixo na primeira vaga e agora, segundo el mesmo indicou, os datos serán peores- asegurou que confinar toda a poboación sería a última opción e que de cumprírense as normas non sería preciso. O presidente matizou que a diferenza da primeira vaga agora podemos "controlar mellor" ao haber probas PCR e de antíxenos, aínda que o número de persoas hospitalizadas poida ser maior. A gran diferenza entre a primeira onda e terceira é a taxa de mortalidade por cada 100.000 habitantes, dixo, aínda que o número de pacientes sexa superior, cuestión que responde, ao seu xuízo, a tres razóns: evítanse máis mortes que na primeira onda, diagnostícase moita máis xente "e ampliamos camas hospitalarias e de UCI". Autoconfinamento De "falta de rigor" acusou o mandatario galego ao Goberno español por non acceder á petición formulada por varias comunidades, entre elas a galega, para permitir que os Executivos autonómicos poidan adiantar o recoller obrigatorio para antes do límite fixado no decreto de alarma: as 22 horas. "Nin xestiona nin deixa xestionar", dixo do Goberno estatal, engadindo que o comité clínico que asesora a Xunta ve chave esta "ferramenta". Non pasaron nin tres meses desde que Feixoo criticara en novembro o estado de alarma e o recoller obrigatorio por consideralos "demoledores" para a imaxe da Galiza e o Estado e por "cargarse" o consumo no Nadal. Cuestionado por este cambio de parecer, matizou que a súa oposición non é ás restricións senón á nomenclatura. "É un erro chamalo 'toque de queda' e utilizar un estado de alarma para xestionar a pandemia" e avogou por non empregar eses conceptos e optar por unha lei sanitaria que regule a xestión da pandemia. "É un erro chamalo 'toque de queda' e utilizar un estado de alarma para xestionar a pandemia", di Feixoo En todo caso, o presidente pediu á poboación ficar na casa ao saír de traballar salvo que sexa por "unha compra esencial ou un paseo individual". Vacinas insuficientes Feixoo advertiu que as doses da vacina que chegarán á Galiza son e serán "insuficientes" nos próximos meses e asegurou que no país, de forma "xeneralísima", extráense as seis doses que contén cada vial da solución do laboratorio Pfizer. A Cadena Ser informaba esta quinta feira, 21 de xaneiro, da perda de milleiros de doses dado que en moitas comunidades non dan extraído do vial a última dose -a sexta- xa que se precisa de xiringas especiais -o Ministerio avisou en xuño as comunidades para conseguilas-. A Cadena Ser indicaba tamén que na Galiza extráense as seis doses en 90% dos casos. Por outra banda, o Consello da Xunta tamén aprobou o plan de inspección de servizos sociais de 2021, que ampliará 36% o número de inspeccións a centros sociais realizados en 2020 (foron 1.132 inspeccións totais, das que 327 se realizaron en residencias). Como informou Nós Diario, un dos problemas ao respecto radica en que, tal e como recolleu o informe de 2017 do Consello de Contas da Galiza, "malia que os centros non corrixiron as irregularidades observadas [en actas de Inspección anteriores], a Inspección non propuxo a iniciación de expedientes sancionadores". A Xunta avanza un segundo plan de axudas á hostalaría O presidente da Xunta avanzou que o segundo plan de rescate a profesionais por conta propia, microempresas e hostalaría contará "como mínimo" con 50 millóns de euros, que se sumarán aos 86 millóns do primeiro plan, do que, segundo asegurou, "a maior parte xa está pagado", indicando que das máis de 40.000 solicitudes xa están aboadas 80%. Delas, 24.000 proveñen do sector da hostalaría. Feixoo tamén afirmou que a Xunta está disposta a participar nun novo plan de rescate no que a Administración galega achegaría 50%, as deputacións 30% e os concellos 20%. "Mantemos a man tendida para buscar un acordo", dixo. Precisamente a semana pasada as deputacións da Coruña, Lugo e Pontevedra fixeron fronte común para exixir a Feixoo maior apoio á hostalaría e ao comercio "tras nove meses de esforzo do mundo local sen ter recursos nin competencias". Tamén o concello de Pontevedra emprazou a Xunta a apostar por plan conxunto de rescatar dos sectores económicos máis afectados pola pandemia. Axudas posdoutorais O Diario Oficial da Galiza (DOG) publicou este 21 de xaneiro a convocatoria da Xunta de axudas á etapa posdoutoral da modalidade B (estabelecemento e consolidación dunha liña de investigación propia), dirixidas a persoal investigador en organismos públicos e outras entidades do sistema de I+D+i. Está dotada de 2,5 millóns de euros para 24 contratos (14,3% e tres contratos máis con respecto á ultima convocatoria). Estas axudas consisten nun contrato de dous anos e unha axuda complementaria co fin de dar continuidade á carreira investigadora destas persoas e permitir nun futuro, consolidar a súa traxectoria. A anterior convocatoria de contratos predoutorais e posdoutorias do Goberno galego desencadeou críticas das investigadoras e investigadores galegos que viron empezar 2021 "co desmantelamento do principal programa de contratación do sistema galego de ciencia", segundo cualificaron desde a rede InvestiGal. Nós Diario recolleu o 20 de xaneiro as críticas da Plataforma Galega de Traballadores e Traballadoras de Investigación Sanitaria, que considera "ofensiva e indignante" a proposta económica da patronal das fundacións no marco das negociacións do seu primeiro convenio colectivo, pedindo acabar coa temporalidade para evitar a "fuga de talentos". A Xunta informou ademais de que se destinarán 24 millóns a axudas aos grupos máis competitivos do sistema de I+D+i da Galiza, nunha convocatoria dirixida ás tres universidades, organismos e centros públicos de investigación e ás fundacións de investigación sanitaria. Concederanse a grupos de referencia competitiva, grupos de potencial crecemento e a proxectos de persoal investigador con traxectoria excelente.


Summary: A revista online Caleidoscópica.gal edita unha nova publicación coa ficción como eixo de unión entre os 16 proxectos que a compoñen.

Baixo a frase "toda fotografía é uma ficçao" a revista online de fotografía Caleidoscópica ven de editar o seu sexto traballo, onde se publican 16 proxectos con "as ficçoes" como eixo vertebrador. Querendo desbotar a "idea decimonónica" de fotografía como sinónimo de realidade, este traballo busca traspasar a dicotomía "verdade/mentira" entendendo a ficción como unha "parte intrínseca da representaçao visual". Os artistas buscan nesta nova publicación un relato honesto e cun camiño que non sexa neutral, "uma ficçao, sim, mas comprometida para a contrucao de um outro imagiário possivel, mais largo, mais colorido, mais horizontal", indican dende a revista. Amalgama de temas Dentro deste traballo atópanse diferentes conceptos de ficcións. Por unha parte, a amalgama de proxectos fotográficos de Ariadna Silva, quen ofrece unha reflexión escrita e fotográfica sobre as destrución do monte como autodestrución; Paula Pez, quen retrata un dos moitos exemplos de mulleres heroínas non recoñecidas; Ángel Santamaría, quen decidiu non darlle título ao seu traballo íntimo, Maria Teresa Fernández e a súa 'Esa figura na distância segues a ser tu', Alexandre Folgoso coa súa 'Cartografía da alquímia', Elena Agrelo cos seus 'Os jogos confinados', Clara de Vargas e o seu 'Far Cry V' e Marta Pereira e os seus 'Vestigios'. Por outra, tamén forma parte da publicación, a entrevista e retratos realizados por Miguel Auria a realizadora de escena, Marta Pazos, pasando por proxectos como unha 'fakenews' difundida pola Illa Bufarda ou a proposta experimental de Xiana Quintas. Ademais, a publicación remata cunha serie de propostas textuais de reflexión asinadas por Paula Tomé, Mariola Mourelo, Sabela Fraga e Lucía Cernadas. Temáticas anuais diferentes Caleidoscopica.gal nace no ano 2015 cun número centrado na identidade e terra, no que defendían unha ollada subxectiva e "made in Galiza". Durante estes últimos anos foron publicando anualmente con un eixo temático diferente: "corpo e territorio" o cal afundaba na representación complexa do copo; "originalidade e reciclagem" foi un punto de inflexión que fixo ao propio medio cuestionarse a idea de orixinalidade; "trânsitos" buscaba a capturar a idea de procesos, movemento, fronteira e mesmo o paso do tempo e "conflitos", último dos temas que se viu atravesado pola pandemia e "deu todo o sentido ás perspectiva complexas e diversas expressoes visuais da proposta", apuntan dende a revista. Este proxecto non ten ánimo de lucro, pódese descargar de balde dende a súa páxina web. A súa equipa de traballo está formada fundamentalmente por fotógrafas que tamén teñen formación noutros campos como o xornalismo, a historia da arte, a música ou ciencia e economía. Conta coa corrección lingüística de Noemi Vázquez e o desexo gráfico está a cargo de Ana Parada. Desde as súas redes sociais apoian casos nos que as artistas vexan o seu traballo criticado ou mesmo censurado. Un exemplo é o caso de Alexandre Folgoso e a súa exposición "Corpos, feminismos e territorios", que foi exposta na entrada do Concello de Baiona no mes de novembro e o Partido Popular do municipio pediu a súa retirada e incluso se roubaron dúas das imaxes máis polémicas da exposición.


Summary: A Xunta aprobou a oferta pública de emprego do Sergas para o ano próximo. Nesta se recolle a cobertura de 985 prazas no sistema sanitario galego.

A Xunta da Galiza vén de aprobar a oferta pública de emprego do Servizo Galego de Saúde (Sergas) para 2021, onde se recolle a cobertura de 985 prazas, 652 das cales están destinadas a facultativos. Segundo indicou Alberto Núñez Feixoo na presentación da proposta, o Goberno galego ten a vontade de incluír unha puntuación específica para aqueles sanitarios que presten os seus servizos nos hospitais comarcais ou nos centros de saúde máis afastados dos grandes núcleos urbanos. A proposta de emprego acordada polo Executivo galego fica moi lonxe das necesidades do sistema sanitario e das demandas formuladas polas organizacións sindicais do sector. Alberto Núñez Feixoo recoñeceu na rolda de prensa posterior ao Consello da Xunta de hoxe que o número de prazas ofertadas é insuficiente. Así, destacou que "a oferta pública de emprego non é a que gustaría á Xunta" e responsabilizou o Goberno do Estado de manter as limitacións ás contratacións sanitarias pola taxa de reposición do persoal traballador público. Unhas restricións aprobadas no seu día polo Executivo de Mariano Raxoi. "Poderíanse estar a convocar 3.500 novas prazas", sinalou Feixoo, en referencia ás dificultades que impón a lexislación á cobertura de vacantes no sector público e que o Goberno de Pedro Sánchez se nega a derrogar, tal e como lle solicitaron reiteradamente as centrais sindicais. Intervencións dos centros de maiores O mandatario galego fixo pública a decisión do Executivo de pór en marcha equipos de profesionais do Sergas para actuar naqueles centros de maiores intervidos pola Xunta da Galiza como consecuencia da pandemia. Segundo Feixoo, o obxectivo desta medida é "adaptarse á nova circunstancia xurdida desta pandemia", o que fai "necesario" pór persoal "coa máxima celeridade a disposición das residencias que intervén a Xunta". Neste sentido, insistiu en que a iniciativa busca "actuar coa máxima velocidade e atallar o avance do virus" e adiantou que "está enmarcada na estratexia de actuación en centros de maiores e persoas con discapacidade para reforzar a capacidade de prevención e detección temperá de gromos de Covid-19". O presidente da Xunta da Galiza concretou que "con carácter xeral, haberá un equipo por cada provincia e cada un deles estará formado por un mínimo de 10 profesionais". Así, estes grupos de traballo estarán integrados por auxiliares de enfermaría da Consellaría de Política Social de forma "totalmente voluntaria" e os seus membros continuarán no posto de orixe até que sexan chamados para esta actuación. Feixoo recoñeceu que o Goberno galego aínda está negociando coa representación sindical as condicións específicas de traballo destas unidades, mais manifestouse optimista a respecto de que as necesidades do servizo fiquen cubertas exclusivamente por persoas voluntarias. Feixoo amosouse partidario de mellorar a seguridade nos centros de maiores e avanzou unha nova estratexia que minore o risco. Nesta liña, anunciou un aumento na frecuencia do cribado das residencias, "de forma que pasan de ser quincenais a semanais", a posta a disposición de tests de antíxenos e unha "auditoría intensiva ao longo de 15 días para verificar o cumprimento dos protocolos e das medidas de protección por parte de todas as residencias da Galiza". Críticas ao Goberno do Estado español Feixoo sumouse ao grupo de dirixentes do PP que discrepan das "recomendacións, que non normas", anunciadas polo Goberno do Estado, no contexto da Comisión Interterritorial de Saúde para afrontar o combate da pandemia durante o Nadal. "Nós seguimos apostando por ser un pouco máis rigorosos que as recomendacións que se fixeron na pasada xornada", indicou o presidente da Xunta, quen afirmou que "seguimos propondo que non debería haber máis de dúas unidades familiares que se unisen para celebrar festas e ímolo seguir recomendo de maneira intensa". "Unha reunión de 10 persoas achegadas, é dicir, coñecidas", se proceden de distintas unidades familiares, "sería de alto risco", concluíu Feixoo.


Summary: Persoas de peso no socialismo como Isamel Rego piden que Pachi Vázquez deixe as rendas do partido. E o candidato por Coruña, Francisco Caamaño, pide "con urxencia" unha renovación de rostros no PSdeG

Os resultados do PSdeG no 21-O, 18 deputad@se a perda de 235.000 votantes, semella que están a xerar mar de fondo nalgúns sectores do socialismo. Se ben a executiva nacional do PSdeG acordou por unanimidade a continuidade de Pachi Vázquez até o congreso extraordinario ao que porán data nun comité nacional o vindeiro 10 de novembro, hai voes que postulan cambios desde xa. Así, Ismael Rego, quen fora voceiro dos socialistas no Parlamento de Galiza, avogou pola renuncia de Vázquez para favorecer unha renovación do PSdeG. Rego considera que Vázquez "fracasou" á hora de conducir aos socialistas nesta etapa. Os resultados do domingo foron, indica este touriñista depurado por Vázquez, unha derrota sen paliativos, polo que o secretario xeral e candidato ten que asumir a responsabilidade. Ismael Rego falou incluso de "fracaso no liderado" do PSdeG. Pola súa banda, o exministro de Xustiza con Zapatero e candidato do PSOE pola Coruña na cita que vén de transcurrir o domingo, Francisco Caamaño, sinala que Pachi Vázquez non debería ser o voceiro dos socialistas na Cámara autonómica. "A cidadanía entenderíao con dificultade", apuntou. Caamaño, iso si, considera que o actual secretario xeral debe de conducir a transición que ten que darse no partido após os resultados electorais. Mais tamén apunta a que debe haber "con urxencia" unha renovación orgánica e de persoas no PSdeG. Aspirantes? O feito de que Caamaño vaia centrarse exclusivamente no traballo político na Galiza xa fixo saltar os primeiros ruxes ruxes sobre a existencia de movementos para optar á secretaria xeral no congreso de 2013.


Summary: Este domingo Etxarri-Aranatz realiza un referendo para que @s veciñ@s se expresen sobre a independencia vasca. A votación decorrerá tras meses dunha campaña popular na que se implicaron os movementos sociais e colectivos desta vila navarra.

'Quere ser cidadán/cidadá dunha Euskal Herria independente?'. Esta é a pregunta que este domingo, 13 de abril, poderán responder nas urnas todos e todas as habitantes de Etxarri-Aranatz que así o desexen e teñan máis de 16 anos de idade. A votación decorrerá na Praza de Etxarri, estando as urnas abertas de nove da mañá a oito da tarde. Para poder exercer o dereito hai que presentar o EHNA (carné vasco), DNI, Pasaporte ou carné de conducir. Se nese documento non figura como domicilio Etxarri, hai que presentar certificado de empadronamento. A organización mesmo dispuxo procedementos para o voto anticipado. "Decidir nós, desde nós, sobre nós e para nós" A consulta está organizada e convocada por unha plataforma veciñal, A13 (Apirilak 13), para "profundizarmos nos valores propios dunha democracia, na convivencia entre a veciñanza e na participación da cidadanía e a dignificación da opinión dos cidadáns". Etxarri-Aranatz vai ser o primeiro concello vasco que se pronunciará sobre a independencia a través dunha consulta popular, seguindo así o ronsel que concellos cataláns activaran hai uns anos e que tiveron importancia no impulso do proceso soberanista. Etxarri-Aranatz é un pequeno concello no norte de Nafarroa, a uns 40 km de Iruña. Con apenas 2.500 habitantes, esta vila euskalduna e gobernada porBildu (a esquerda abertzale tivo o 64% dos votos e posúe 7 concelleiros por 3 de Nafarroa Bai e 1 do PP) vai ser a primeira de Euskal Herria en realizar unha consulta popular pola independencia.


Summary: Unha enquisa que publica 'Le Figaro' sinala que a formación xenófoba sería a lista máis votada e podería alcanzar o poder no Elíseo, o que suporía un terremoto político.

A ultra-dereita podería gobernar un dos principais países de Europa. O xenófobo e neofascista Fronte Nacional que lidera Marine Le Pen en Francia sería agora mesmo a formación máis votada segundo unha enquisa que publica el diario Le Figaro. Le Pen gañaría incluso a segunda volta e estaría en condicións de formar goberno no Elíseo, o que podería supoñer un terremoto político de incalculábeis dimensións. A súa forza está tamén moi relacionada co descrédito dos grandes partidos e moi especialmente do gobernante PSF, onde nin o presidente Hollande nin o primeiro ministro Valls conseguen recuperar a estima popular e seguen caendo nos inquéritos. Marine Le Pen alcanzaría o 30% dos votos nunha primeira volta, por riba incluso da posibilidade do regreso de Sarkozy. Nos últimos días, está a pedir que se adianten as eleccións, perante a crise de credibilidade do Executivo.