Calquera consulta electoral proporciona unha radiografía da opinión social rexistrada nun momento determinado e permite – a través do estudo das variacións existentes a respecto de convocatorias pasadas- avaliar as tendencias que están operando no conxunto humano de referencia. Resulta verosímil pensar que o PP foi o principal damnificado pola abstención mentres que moitos votantes do Partido Socialista do 2009 apoiaron agora a AGE e a Podemos Os comicios celebrados o pasado domingo posúen unhas características que non deben ser desconsideradas:foron os primeiros de ámbito estatal dende as últimas eleccións xerais de novembro de 2011 e teñen unhas singularidades asociadas á propia natureza da consulta (designar a representación nun Parlamento –o europeo- que non suscita, habitualmente, un interese participativo maioritario) que non permiten facer transposicións mecánicas a futuras citas coas urnas. Aínda que todas as eleccións europeas presentan determinados aspectos de semellanza coas xerais -e moi poucos coas locais e autonómicas- non é pertinente practicar o mimetismo analítico. Resulta adecuado, en troques, reflexionar sobre os estados de ánimo que reflicten as distintas porcentaxes de apoio de cada partido ou organización. A pesar do que indicaban a case totalidade dos prognósticos, o nivel de participación non diminuíu no territorio galego. Aínda que non coñecemos estudios concretos sobre as transferencias de voto rexistradas o 25-M, resulta verosímil pensar que o PP foi o principal damnificado pola abstención mentres que moitos votantes do Partido Socialista do 2009 apoiaron agora a AGE e a Podemos. A suma dos votos recibidos por PP, UPyD, C's e Vox (41%) é notoriamente inferior á que obtiveron PSOE, AGE, Podemos, BNG e CxG (49,4%) A hexemonía do bipartidismo ficou seriamente cuestionada. Por moito que Núñez Feijoo fixera exercicios matemáticos interesadamente parciais para disimular a desfeita, non é posíbel negar a evidencia: a suma dos votos recibidos por PP, UPyD, C's e Vox (41%) é notoriamente inferior á que obtiveron PSOE, AGE, Podemos, BNG e CxG (49,4%).A coartada argumental de que o resultado do PPdG é mellor que a media estatal non é quen de minusvalorar a gravidade dunha derrota que certifica a existencia dun amplo rexeitamento social ás políticas que aplica o presidente da Xunta. Os dirixentes do PSdG tamén utilizaron recursos exculpatorios pouco convincentes. Alegar que a porcentaxe de votos recibidos superou a cifra das autonómicas de 2012 ou que a distancia coa terceira forza –AGE- é maior da que estimaban algunhas predicións demoscópicas non serve para neutralizar unha conclusión demoledora: a incapacidade para captar o descontento xerado polo PP e manter, ao mesmo tempo, a fidelidade dos votantes anteriores. A sorprendente presenza de Podemos no escenario electoral altera significativamente o espazo alternativo que ocupaban até o momento AGE e BNG. Por que non resultaron atractivas estas formacións para o relevante número de persoas (8,34%) que depositaron a súa confianza nesa nova plataforma? Unha pregunta que debería motivar a reflexión demorada e rigorosa por parte dos grupos afectados. AGE tiña, aparentemente, unhas mellores condicións para captar novos segmentos do descontento cidadán (polo seu éxito nos comicios de 2012, pola heteroxeneidade dos seus integrantes, pola propia figura carismática de Beiras) pero nin sequera foi capaz de conservar os votantes que consagraron o seu nacemento. O obxectivo do Bloque foi evitar o medre da distancia co principal competidor no universo do nacionalismo de esquerdas No caso do BNG, a explicación hai que establecela noutras coordenadas. A orientación real da súa campaña –mais alá das proclamas habituais en calquera confrontación electoral- non foi buscar a empatía coas persoas que están desconectando co PSOE e/ou coa elite política senón afirmar a súa identidade diferencial con AGE para rachar a fuxida de apoios rexistrada en outubro de 2012. Noutras palabras: o obxectivo do Bloque foi evitar o medre da distancia co principal competidor no universo do nacionalismo de esquerdas. Neste sentido –e grazas, tamén, ao xurdimento de Podemos- a diferenza electoral entre AGE e BNG fíxose agora mais cativa da que era hai 20 meses. A pelota está no tellado de AGE, do BNG e de todas aquelas persoas que non se resignan ao insoportábel presente que lles ofrecen os grupos que avalan ao poder dominante Aínda que sexa un lugar común na linguaxe postelectoral, os resultados do 25-M na Galiza ofrecen indiscutíbeis oportunidades para conseguir cambios relevantes no sistema político. O castigo recibido polo PP e a inestabilidade na que vive o PSOE alimenta a ilusión dun reforzamento dos sectores que propoñen transformacións mais fondas no tecido económico e nas decisións gobernamentais. A pelota está no tellado de AGE, do BNG e de todas aquelas persoas que non se resignan ao insoportábel presente que lles ofrecen os grupos que avalan ao poder dominante.


Summary: "Hai unha serie de traballadores e traballadoras que non poden acceder aos seus postos de traballo, teñen que percorrer distancias quilométricas e iso é prioritario da apertura xeral que se está a valorar por parte dos Estados", salienta Uxío Benítez.

A Agrupamento Europeo de Cooperación Territorial (AECT) do Río Miño, a través do seu director Uxío Benítez, reivindicou esta sexta feira que a apertura de pasos na fronteira con Portugal para as persoas traballadoras transfronteirizas "é máis urxente que a apertura xeral para o turismo". Benítez, que manifestou está á espera dunha confirmación oficial do Goberno español de se se mantén o 1 de xullo ou será o 22 como inicialmente manifestaron a data para a libre circulación entre ambos países, destacou que ese anuncio, en calquera caso, non é suficiente para solucionar os problemas que vive a cidadanía da 'raia'. Así, destacou que, independentemente de que se adiante ou non para o turismo a data de apertura das fronteiras entre España e Portugal, "a situación máis inxusta é a do persoal laboral transfronteirizo". "Hai unha serie de traballadores e traballadoras que non poden acceder aos seus postos de traballo, teñen que percorrer distancias quilométricas e iso é prioritario da apertura xeral que se está a valorar por parte dos Estados", explicou. "Iso é máis urxente, atende a unha realidade imperiosa, que é a do rio Miño transfronteirizo, onde hai Eurocidades nas que hai relación comercial, económica e social a ambos lados moi intensa", insistiu. O director do AECT subliñou que a apertura dos pasos para as traballadoras debe facerse "de maneira inmediata e gradual", sen agardar até o día 22, e puxo sobre a mesa a posibilidade de que os Estados español e portugués "habiliten incluso a apertura da fronteira en franxas horarias que faciliten a mobilidade laboral".Ademais, asegurou que os alcaldes e alcaldesas do Alto e Baixo Miño continuarán as mobilizacións se non se dan solucións á situación que se leva reivindicando dende o mes de abril.


Summary: Ducias de estafad@s polas preferentes veñen de irompeir o pleno de As Neves para exixir a alcalde e concelleiros do PP que se comprometan a deixar ese partido se non hai unha solución xusta para @s afectad@s polo calote. Hai uns días, un cento de estafad@s retiveron durante horas ao alcalde do Porriño e membros da corporación.

Os e as estafadas polo calote das preferentes endurecen as protestas e mobilizacións conscientes de que están a xogar contra reloxo. E non están dispostos a que os responsábeis políticos do calote, PP, saian de rositas. Esta liña de actuación estase a notar principalmente na zona do Baixo Miño. Hai unhas horas, ducias de afectad@s polas preferentes irrumpiron no pleno de As Neves para exixir de alcalde e concelleiros do PP que se comprometesen a se dar de baixa do partido se non se daba unha solución xusta aos e ás estafad@s. O PP da provincia de Pontevedra vén de emitir un comunicado no que denuncia actitudes violentas" contra os seus alcaldes e concelleiros Hai uns días, e grazas á insistencia dos e das afectadas, o alcalde de Oia e os outros cinco concelleiros do PP ameazaban con se dar de baixa dese partido se goberno central e autonómica non varían a súa posición a respeito do calote das preferentes. E nea dinámica, estafad@s polas preferentes presionaron ao goberno do Porrio, tamén do PP, para que se comprometese a abandonar o partido se non se solucionaba a estafa. Un cento de afectad@s foron ao pleno que comezaba ás sete da tarde desta segunda feira. E alí estiveron até case as seis da maá, sen deixar marchar a alcalde e concelleir@s. Ao rexedor exixíanlle un compromiso como o do seu compañeiro de Oia, mais o alcalde negouse. Dixo que a solución ao problema non era política, o que indignou aos presentes. Subdelegado e Garda civil Até a Casa do Concello achegáronse non poucas dotacións da Garda Civil, así como o subdelegado do Goberno español coa intención de mediar. O grupo municipal do PP tivo que abandonar o Concello pola porta traseira. A oposición continuou reunida cos e coas estafadas. O PP da provincia de Pontevedra vén de emitir un comunicado no que denuncia actitudes violentas" contra os seus alcaldes e concelleiros Foto tirada do twitter de Lara Graña


Summary: A marcha, convocada pola plataforma Touradas fóra de Pontevedra, partirá da Praza da Peregrina este sábado ás 20 horas.

Pontevedra acollerá este sábado unha manifestación contra a organización de corridas de touros na cidade que se prevé histórica. A marcha, convocada pola plataforma Touradas fóra de Pontevedra, partirá ás 20 horas da praza da Peregrina, e espera superar amplamente as cifras de asistencia a mobilizacións semellantes, coma a realizada o pasado verán, que reuniu varios centos de persoas. Será, de feito, o quinto ano consecutivo en que se realice esta manifestación, que nesta ocasión conta de momento cunha cifra de adhesións por parte de colectivos e entidades sociais moi superior ás dos anos precedentes. En total son máis de 70 os grupos (partidos políticos, asociacións e movementos sociais de todo tipo) que apoian a convocatoria en defensa dos dereitos dos animais e contra a barbarie taurina. O obxectivo de Touradas fora de Pontevedra é asentarse definitivamente na cidade e continuar co traballo fóra da tempada de feira taurina así como fortalecer a súa estrutura O obxectivo de Touradas fora de Pontevedra é asentarse definitivamente na cidade e continuar co traballo fóra da tempada de feira taurina así como fortalecer a súa estrutura. Hai unhas semanas a plataforma entregou unha petición no rexistro do Concello na que demandaba a declaración de Pontevedra como "Cidade Antitouradas e Amiga dos Animais". Ademais, propuña a reconversión do coso de San Roque, na actualidade en mans privadas, nun coliseo de uso cultural e social. Finalmente, solicitaba do Goberno municipal a súa implicación para erradicar este espectáculo e "o compromiso de non promocionar ningunha causa taurina". De igual xeito, recentemente a plataforma Galicia, Mellor Sen Touradas convidou o Concello de Pontevedra a "deseñar unha axenda que supoña un proceso abolicionista dos eventos tauromáquicos que todavía teñen lugar na cidade nun recinto de titularidade privada". Ademais, o colectivo abolicionista advertiu tamén "do uso partidista que fai o Partido Popular da Deputación de Pontevedra, co uso dos fondos públicos para subsidiar a actividade de grupúsculos taurinos que chegaron a recibir cartos provinciais para organizar un encontro literario cun toureiro, ou financiar publicidade na propia praza de touros a través do Patronato de Turismo das Rías Baixas". Concluían que "esta clase de soporte económico público permite manter, de xeito artificioso, os festexos taurinos".


Summary: As entidades sindicais presentes na mesa sectorial de Educación salientan que a Xunta ten que blindar o número de prazas convocadas para este ano e permitir engadir as necesarias para o vindeiro curso.

A Consellaría de Educación, Universidade e Formación Profesional decidiu finalmente aprazar as oposicións docentes para o próximo ano, unha decisión que os representantes do profesorado levan demandando durante semanas e que aínda deixa abertas algunhas cuestións por resolver, segundo lembran as organizacións sindicais. O departamento dirixido por Carmen Pomar asegurou a blindaxe das prazas para a convocatoria do próximo ano, para evitar, segundo as súas palabras, hipotéticos recortes por parte do Goberno español. Neste sentido, os sindicatos reclaman garantías á Xunta e que concrete máis a proposta de cara ao próximo exercicio. As catro organizacións presentes na mesa sectorial de Educación coinciden en reprochar o atraso en adoptar unha decisión por parte do Goberno galego. A CIG-Ensino ironizou con que a titular de Educación compareza para confirmar "o que era unha obviedade", e insistiu en que a central sindical pedía "claramente" desde o 31 de marzo que se debía anunciar o adiamento da OPE. Así mesmo, a central maioritaria no ensino oúblico galego salienta que "o que pode blindar a celebración das oposicións no 2021 non é que se manteña o prazo de inscrición agora e se paguen a un ano vista unha taxas de exame, senón a propia Lei 2/2015 de emprego público de Galiza e o Decreto da Oferta de Emprego Público". Neste sentido, CC.OO. Ensino lamentou que a decisión "chega tarde" e evidencia "unha vez máis a xestión errática que está a facer esta Consellaría" na crise sanitaria provocada pola COVID-19. Manter as prazas A Xunta convocou para mañá unha reunión telemática coas organizacións sindicais e cos representantes das confederacións de ANPA, prevista para as 17:00 horas. Desde FeSP-UXT avanzaron que pedirán a Pomar "que matice" todos os aspectos que quedan por resolver da OPE e advertiron de que o adiamento "non pode ir en detrimento" das prazas do próximo ano. ANPE-Galicia lamentou tamén "que non se tivese en conta en ningún momento aos lexítimos representantes do profesorado" e insistiron en que non se pode perder "ningunha das prazas convocadas", ademais de solicitar que a celebración do proceso se realice con medidas para preservar "a saúde da comunidade educativa" e para evitar "posíbeis colapsos en prazos administrativos". Para a CIG-Ensino é "fundamental" que se recolla nunha orde publicada no DOG a decisión de manter o reparto actual de prazas por especialidades e que a estas se lle engadan as necesarias do curso que vén.


Summary: Setenta pilotos citaranse este sábado no Circuíto Municipal de Bértoa nunha nova proba organizada pola escudería local Máis Motor

Expectación máxima en toda Galicia para o Campionato Galego de Autocross, que este ano arranca en Carballo. Farao este sábado no Circuíto de Bértoa coa proba que organiza, como xa é habitual, a escudería local Máis Motor en colaboración co Concello de Carballo, Carballo Deporte e a Federación Galega de Automobilismo. Uns 70 pilotos, entre eles os máximos favoritos ao título en todas as categorías, sairán de partida. Na clase I (vehículos de estrita serie), o actual campión, Iván Muíño -que esta tempada lidera a categoría Off- Road do certame nacional tras acadar a vitoria nas dúas citas disputadas- terá a difícil misión de revalidar o título. Enfronte, entre outros, estará Tinín Iglesias, subcampión en 2018 e campión en 2017.Na clase II -destinada a vehículos de tracción dianteira con motores de máis de 1.600 centímetros cúbicos-, Javier Candal defende título co seu Citroën Saxo fronte a rivais directos como Tino Iglesias (Ford Festa R2), sete veces campión autonómico. Na xornada de adestramentos non puido estar Mario Ríos, pero si confirmou a súa presenza en Bértoa o sábado. Na categoría reina, carcross, non faltarán Joaquín Chamorro co Kincar, a marca da que é fabricante; o arteixán Pablo García (vencedor en 2017) e o afincado en Carral Antón Muíños (2016). Da man de Yacarcross, o carballés Javier Ramilo arrincará a pelexa polo título que se lle resistiu nas últimas tempadas. Outros pilotos da zona dos que están moi pendentes os afeccionados son Daniel Vázquez, Daniel Mariño (esta tempada, con Kincar) e Alberto Lorenzo.Entre os vehículos da media ducia de fabricantes presentes esta fin de semana en Bértoa veremos o modelo A Base RX01, deseñado e fabricado en Carballo. Horarios 9–11.45: verificacións administrativas e técnicas. 12: sesións de adestramentos libres. 13.15: sesións de cualificación. 15.30: semifinais. 17.15: finais B. 18.20: finais.


Summary: Dous lumes activos en Folgoso do Courel e Lobios afectan a espazos de alto valor natural

As condicións meteorolóxicas actuais, marcadas polas altas temperaturas, levaron a Consellaría do Medio Rural a adiantar a esta cuarta feira, 16 de xuño, as gardas do persoal ante "as predicións a curto e medio prazo", segundo consta nunha resolución remitida esta semana ás xefaturas provinciais de prevención de incendios e territoriais de Medio Rural. O escrito, asinado polo director xeral de Defensa do Monte, Manuel Rodríguez Vázquez, declara "o inicio do horario de alto risco" desde esta cuarta feira para o persoal laboral do servizo de prevención de incendios forestais e o comezo de gardas para o persoal técnico dos servizos provinciais de prevención, distritos forestais e da Subdirección Xeral de Extinción. Igualmente, fíxase para esa data o arranque do período extraordinario para os axentes ambientais e os axentes forestais do servizo. Alto risco Con todo, segundo fontes de Medio Rural, mantense 1 de xullo como data de inicio do período oficial de alto risco de incendios, as gardas comezarán a próxima semana pola evolución meteorolóxica. Segundo consta no plan de loita contra o lume da Xunta (Pladiga), a finais do mes de xuño prodúcese un incremento "notábel" da actividade incendiaria na serie histórica, do mesmo modo que no resto do período estival. Na década de 2010 a 2019, as últimas semanas de xuño contan, de media, con preto dun centenar de lumes declarados en toda Galiza cada ano, lonxe de cifras como as de agosto, pero por riba de semanas previas e mesmo dalgunha de xullo. Lumes activos No día de hoxe permanecen activos dous lumes, un en Folgoso do Courel e outro Lobios. O primeiro deles afecta a máis de 20 hectáreas e o segundo a unha do Parque Natural Baixa Limia Serra do Xurés, segundo informou este sábado Medio Rural. O primeiro deles rexistrouse ás 4.50 horas desta madrugada na parroquia de Folgoso do Courel e, segundo as últimas estimacións, afecta a máis de 20 hectáreas. Para o seu control mobilizáronse até o momento catro axentes, seis brigadas e seis motobombas. Pola súa banda, o incendio declarado na parroquia de Río Caldo, en Lobios, afecta a unha hectárea do Parque Natural Baixa Limia Serra do Xurés. As chamas orixináronse ás 8.46 horas, e no seu control participan un axente, tres brigadas e dúas motobombas. Ademais, fontes de Medio Rural informaron de que ás 22.43 horas desta sexta feira quedou extinguido o lume do Bolo, que afectou a 2,5 hectáreas, unha de superficie arborizada e 1,5 de monte raso.


Summary: Continúa ingresada na UCI do Chuac coruñés

A axente da Garda Civil de Fene que esta cuarta feira se disparou un tiro no ventre no cuartel de Pontedeume denunciara nas redes ser vítima de acoso homofóbico. O colectivo LGTB Alas da Coruña así o manifesta e pide que a investigación contemple esta hipótese, mentres que o delegado do goberno español na Galiza negou que houbese acoso laboral á axente. O colectivo LGTB cre que esta muller actuou desesperada por mor da situación que padecía. Pon como probas as mensaxes nas redes sociais da garda civil, nas que afirmaba que había quen "intenta afundir coa súa homofobia a persoas que gostan do seu traballo". A Garda Civil ten aberta unha investigación para intentar determinar as causas do suceso. O delegado do goberno en Galiza, Santiago Villanueva, dixo non ter constancia de que a axente sofrese acoso laboral. O xornal La Voz afirma que esta muller tiña aberto un expediente disciplinario.


Summary: O PP presenta o seu cartel electoral sen o logotipo do partido e despois esfórzase en aclarar nas redes sociais que non prescindirán del. Xuventudes Socialistas acusa os conservadores de volver transgredir a Lei Electoral, desta volta pedindo o voto antes de tempo en Lugo.

Primeiro do líder e agora... das siglas? A precampaña do PP de cara ás eleccións do 21 de outubro diferenciouse nun elemento esencial a respecto da de 2009. Á marxe das evidentes diferenzas que trae consigo o feito de que Alberto Núñez Feijóo afronte a carreira electoral xa como presidente, a principal variación residiu na dosificadísima presenza de Mariano Rajoy en terras galegas para apoiar ao candidato. Fronte á omnipresencia da anterior campaña, o líder estatal dos conservadores e titular do Goberno central non apareceu na proclamación de Feijóo e os seus actos públicos foron contados, o mesmo que acontecerá durante a campaña. Ao que semella unha aposta por potenciar a figura de Feijóo fronte á de Rajoy, azoutada pola crise e os recortes, engadiuse nas últimas horas unha peza máis: a aparente desaparición do logotipo do PP nos carteis electorais do partido. O conselleiro da Presidencia e xefe de campaña da formación, Alfonso Rueda, amosoulle á prensa "o lema" electoral do partido, Galicia primeiro, inserido xa nun modelo de cartel electoral no que non figuraban nin as siglas nin o imagotipo do partido da gaivota. Nesa montaxe figuraba unha pequena banda branca, é de supoñer que colocada para ocultar a palabra "vota" ou, o que é o mesmo, para non transgredir novamente a Lei Electoral, neste caso pedindo o voto antes do inicio legal da campaña. Esa ausencia de logotipo non pasou desapercibida nin para os informadores nin tampouco nas redes sociais. Nunha delas, en Twitter, foi onde o PP se esforzou especiamente en aplacar a treboada, insistindo en que "os carteis, valados e folletos levarán o logo do noso partido" tanto a preguntas de cidadáns e cidadás anónimos como doutros máis coñecidos, caso por exemplo do director do xornal El Mundo, Pedro José Ramírez, que comparou a decisión estética do PPdeG con algúns carteis de Zaptero. Así e todo, no caso de que o deseño presentado sexa o definitivo e o logotipo se atope por baixo da devandita banda branca, este será minúsculo fronte ao enorme "Feijóo" que domina a montaxe. Xuventudes Socialistas denuncian outro "incumprimento" da lei Onde si figura o logotipo dos conservadores -aínda que tamén cunhas pequenísimas dimensións- é noutro modelo de cartel electoral que xa está pendurado na sede do PP de Lugo e no que tamén figura á vista de todos a palabra "vota". Este cartel non tería problema ningún se non fose amosado antes das 00:01 do 5 de outubro, tal e como aconteceu nunha rolda de prensa celebrada nese local pola cabeza de lista popular pola provincia, Raquel Arias, e o presidente provincial da fromación, José Manuel Barreiro. Segundo alertan as Xuventudes Socialistas, "en dita rolda, recollida por diversos medios, pódese observar claramente como por tras dos propios interlocutores se atopan senllos carteis co texto "vota Feijóo". "Consideramos que este acto constitúe un presunto incumprimetno da Lei Electoral", sinalan.


En tempos chamóuselle a Ourense a Atenas galega. Nesa cidade xurdiu a Xeración Nós e foi a porta de entrada para diferentes vangardas, desde a teosofía do Risco mozo ao realismo sucio de Blanco Amor. Nas eleccións municipais do 24 de maio, máis de 13.000 ourensáns levaron o seu gusto pola arte contemporánea a outro nivel: elevaron a performance de Democracia Ourensá (en realidade, o seu líder, Gonzalo Xácome) a real alternativa de poder no Concello. Creban o consenso sobre o voto útil e o eixo esquerda dereita non a través de propostas cidadás senón mediante un partido trituradora O grande éxito de Xácome só se pode entender desde un punto post irónico. É dicir, unha parte importante do electorado ourensán converte a política municipal nunha reflexión sobre os límites do pragmático en política; creban o consenso sobre o voto útil e o eixo esquerda dereita non a través de propostas cidadás senón mediante un partido trituradora cuxas tres propostas estrela son (por esta orde): baixar o IBI un 20%, acabar cos privilexios dos funcionarios municipais e construír un parque acuático no Miño que axude a combater a calor abafante do verao. Democracia Ourensá (DO) foi unha forza pioneira en varios aspectos. Cando os indignados aínda estaban na tenda de campaña, Xácome xa tiña empaquetado o concepto nun partido político, madurado desde o 2007. O 15M valeulle para dar o salto. Nas eleccións do 2011 pasou de pouco máis de 1.000 votos aos 4.500, con dous concelleiros. O político aproveitou un período moi convulso na praza Maior para gañar cada día titulares a medias de histrión a medias de profeta. Mentres os xulgados acoitelaban o proxecto de estabilidade que planificara o socialista Francisco Rodríguez (imputado na Pokemon, obrigado a dimitir en plena campaña electoral das eleccións galegas do 2012), Xácome demostraba como se fai populismo de verdade. Un día aparcou o coche na entrada dun aparcadoiro subterráneo do centro para demostrar que o negocio non tiña licenza. Outro desvelaba que varias concesións municipais non cumprían os obxectivos dos seus contratos e a fiscalía dáballe a razón. O político aproveitou un período moi convulso na praza Maior para gañar cada día titulares a medias de histrión a medias de profeta Nas últimas semanas agrandou o seu mito. Primeiro cando se lanzou a plena carreira polas rúas de Ourense detrás dun suposto músico que lle arrebolara un ovo na careca. Nunha nota de prensa involuntariamente cómica, Democracia Ourensá subliñaba que Xácome non perdoa unha afrenta e menos se para facer xustiza ten que saír correndo tras o agresor, xa que foi en tempos campión de atletismo. E segundo cando, para defenderse da acusación do BNG de que xa pactara baixo a mesa o apoio a un posible goberno do PP, dixo en ágora público: "Imaxínense vostedes que eu digo que a candidata do Bloque estivo traballando nunha barra americana como prostituta". A comparación acendeu a irritación feminista en toda Galicia. Por primeira vez conseguía ser viral na internet. O seu vídeo conseguiu que a súa candidatura fose aínda máis coñecida. A través do seu canal local, Auria TV, o líder de DO, o político adiantouse a Pablo Iglesias ou a Albert Rivera Porque Xácome foi pioneiro tamén no uso da televisión como moderna ferramenta electoral. A través do seu canal local, Auria TV, o líder de DO, o político adiantouse a Pablo Iglesias ou a Albert Rivera. Xácome fai o mesmo que Abel Caballero en Vigo ou facía Hugo Chávez en Venezuela: exponse cada semana ao que lle pregunta a xente. Viaxa rúa por rúa para denunciar o abandono, o abuso, a "cacicada". Outravolta o instinto primario, a mala hostia cidadá que el sabe explotar mellor ca ninguén porque non propón unha alternativa senón unha boutade. O proxecto de Ourense en Común (que a pesar de todo entrou con relativa forza no Concello) foi dinamitado desde dentro por mor dun proceso de primarias fallido. Non houbo maré pero o malestar precisaba saír por algún lado Como é posible que triunfe esa mensaxe nunha cidade de máis de cen mil habitantes? Primeiro porque o desencanto sociopolítico non se canalizou convenientemente. O proxecto de Ourense en Común (que a pesar de todo entrou con relativa forza no Concello) foi dinamitado desde dentro por mor dun proceso de primarias fallido. Non houbo maré pero o malestar precisaba saír por algún lado. Un malestar engordado desde hai moito tempo por un modelo institucional oxidado e halitósico. Ourense é a capital dunha provincia que se enruga e mingua, cunha absoluta dependencia dos salarios e os subsidios públicos (especialmente pensións), moi golpeada pola crise, especialmente des que o PP proclamou o seu final, curiosamente. A industria morre antes de nacer (peche de T-Solar, ERE brutal de Adolfo Domínguez, xeneralización da economía informal no sector téxtil e na construción…) e como adoito o ourensán mozo ten dúas alternativas: preparar oposicións (non en van Academia Postal é o centro con mellores resultados do Estado e recibe alumnos de toda España) ou emigrar. Nunha provincia onde se non és do PP "ghodeté, ghodeté" e nunha cidade na que o PSOE revive ciclicamente guerras civís, votouse coa bile de fóra. O triunfo de Xácome hai que entendelo como a última achega ourensá á evolución da arte. Cousas menos interesantes adornan as vitrinas do CGAC A segunda razón do éxito de DO hai que buscala no propio carácter dunha parte da poboación que resiste en Ourense. Unha cidade que creou a Los Suaves, que ten o número máis alto de establecementos que venden alcol por habitante, que inventou o trampitán (unha lingua inventada, inútil pero dotada dunha simpática sonoridade), que produciu unha ducia dos mellores escritores de Galicia, desde Blanco Amor a José Ángel Valente, desde Bieito Iglesias a Xoán Tallón, ten sempre unha parte da súa alma pendente do humor, da esmorga, do mundo ao revés, do porco de pé. O triunfo de Xácome hai que entendelo como a última achega ourensá á evolución da arte. Cousas menos interesantes adornan as vitrinas do CGAC.


Summary: Ignacio Vilar (Petín, 1951) é un dos cineastas de maior percorrido popular do cinema galego. Filmes como Vilamor (2012) ou sobre todo A esmorga (2014) chegaron a pantallas de todo o país e, no caso da adaptación de Blanco Amor, tamén do exterior. A súa última longa, Sicixia (2016), salta agora aos cinemas madrileños.

A Sala Plató da Cineteca do Matadero acollará dous pases diarios -ás 18.00 e ás 20.00 horas- de Sicixia entre o 1 o 6 de setembro. Ambientada na Costa da Morte e con Marta Lado e Monti Castiñeiras como protagonistas, na súa primeira semana en carteleira -aló por novembro de 2016- situose entre os cinco films máis vistos en Galiza. "A súa orixinal proposta cinematográfica", explican desde a produtora Vía Láctea, "cunha coidada mestura de personaxes reaisi e de ficción convida ao espectador a se mergullar na singularidade deste recuncho único no mundo". A última obra de Vilar -que arestora prepara unha fita sobre María Soliña- foi recoñecida en festivais de Houston ou Toulouse, e competiu na sección oficial de Xixón.


Era un Ford V8 Coupé branco e estaba de moda porque era temido. Cando cruzaba a rúa principal o seu tubo de escape cuspía cloroformo. O tempo caía redondo. Tan só os nenos que xogaban sobre o adoquinado subíanse ás beirarrúas para saudar ao condutor. Nunca foron correspondidos. Mellor así. Había dous automóbiles aos que os nenos acollían con bulicio: a camioneta que traía as novas putas ao barrio –sempre acompañada de buguina e meneo- e aquel coche branco con silenciador. Os homes aplaudían á camioneta pero, en troques, paralizábanse ante o ralentí do Ford. As mulleres vixiaban aos dous coa mesma insistencia. Un día o Ford aparcou. Dous mandados descabalgaron e a brillantina dos seus peiteados absorbeu todo o sol inxusto. A rúa xemiu e calou, menos os nenos. O seguinte foi un portazo e un mangado de berros. Cando aqueles dous homes rexos o meteron no coche, ela xogaba sobre o adoquinado. Como sempre, saudou a aquel automóbil branco pero desta volta foi diferente: un xesto familiar devolveulle o saúdo dende dentro. Era unha man coñecida pegada á ventaniña traseira, coma unha ventosa. Levaban ao seu pai. Movíase todo a cámara lenta. Dende aquel 6 de agosto de 1936 a filla segue a ter o recordo intacto daquel intre. Por iso o pasado domingo, cando escoitou a un líder político da dereita dicir que non se pode revolver no pasado, pousou o café e suspirou. Ela está de acordo con iso de que a xente non está para estas cousas – sofre por un par de fillos no paro- pero ten o pasado tan presente, tan restados os anos deconstruídos e tan sumados os diálogos negados co seu pai que, para ela, o off do mando a distancia é coma un botón para autosubministrarse epidural. Recuperou o café para afirmar que a dereita española é a que ten o perfil democrático máis baixo de toda Europa. E todo parecía indicar que non estaba a falar dos residuos tóxicos do falanxismo que aínda malferven, senón dun Partido Popular que gobernou e goberna con respectables e lexítimas maiorías absolutas. Un PP poderoso, cunha estrutura de comunicación moderna e eficaz, e autoproclamado de centrodereita, pero que segue atrincheirado para non ter que baixarse da España pola que unha parte dos seus compoñentes brindou nas sobremesas familiares. Para ironizar, falou dunha especie de Plan Renove; "uns por outros, en fin…", deixou caer. Ás veces semella que os líderes do PP non terían ningún problema en calzarse o pano dunha nai da Praza de Maio en Bos Aires; de visitar un campo de concentración nazi en algún homenaxe aos xudeus caídos no holocausto, pero si a condenar os asasinatos xestados pola nosa ditadura. Tan castiza y tan nuestra; de suecas y Marisol. E non estaba a falar da Guerra Civil "na que morreron dos dous bandos, porque unha guerra é unha guerra e non unha exhibición de Kung-Fú o día de fin de curso". Falaba dos 40 anos de ostracismo posteriores; dos asasinatos, da represión e das torturas que se levaron a cabo ata que o último goteiro de antibiótico do franquismo se esgotou e que calquera persoa de ben debería condenar sen miramentos. "É unha cuestión de humanidade, seica", calibrou. É incorrecto utilizar o verbo "reabrir" cando alguén fala de memoria histórica. Non se reabre o que non está pechado. Na memoria todo se conecta, precisamente, para procurar que o pasado siga aquí, neste caso prolongándolle a ansia de xustiza a unha piba de 89 que algunha vez foi o futuro da patria do aceite de ricino.


Summary: A peza está relacionada con dous dos principais investigados, o empresario coruñés Gerardo Crespo e o ex presidente da Confederación de Empresarios e Autónomos do Estado Español (Caype) Eliseo Calviño

Unha das pezas separadas da coñecida como Operación Zeta, unha investigación sobre supostos fraudes en subvencións destinadas a cursos de formación, reabriuse de novo para dar traslado ás partes dun informe achegado pola Intervención Xeral do Estado. Trátase dunha peza vinculada á Fundación para o Desenvolvemento da Empregabilidade e a Formación (Fundefo) e relacionada con dous dos principais investigados, o empresario coruñés Gerardo Crespo e o ex presidente da Confederación de Empresarios e Autónomos do Estado Español (Caype) Eliseo Calviño, segundo explicaron a Europa Press fontes xurídicas. "A causa principal segue en arquivo provisional á agarda do informe solicitado por Facenda", ratificaron desde o Tribunal Superior de Xustiza da Galiza, precisando que a peza reaberta é a vinculada á Fundefo. O obxectivo é que as partes poidan presentar as súas alegacións ao informe. O Xulgado de Instrución Número 6 da Coruña declarara o sobresemento en 2018 á espera do mencionado documento de Facenda. A investigación A investigación relativa á Operación Zeta iniciouse en 2011 con sete persoas imputadas que ascendían a trinta en 2014. Entre elas estaba o empresario coruñés Gerardo Crespo, considerado impulsor da trama. En 2016 acordouse citar a 25 persoas máis en calidade de investigadas. A elas sumouse a citación de tres cargos públicos, dous da Xunta e outro do Servizo Público de Emprego Estatal. Algúns dos investigados acadaron a súa desimputación. Entre eles Francisco Ramón de Lucas, Pachi Lucas, que chegou a ser sinalado como o "suposto conseguidor" de cursos na súa calidade de "amigo persoal" do presidente da Xunta, Alberto Núñez Feixoo.


Summary: Tamén carga contra o fiscal xefe da provincia de Ourense, ao que acusa de "montar unha auténtica cortiña de fume, ao redor do suposto silenzo dos sindicatos, no caso da imputación do Ex presidente da Deputación"

A CIG solicítalle ao fiscal xefe de Ourense a apertura dunha investigación sobre as "contratacións temporais" realizadas polo alcalde de Xinzo de Limia, o popular Antonio Pérez, de cando menos dez persoas que foran interventores do PP nas eleccións municipais de maio de 2011 e xerais de novembro do mesmo ano. O sindicato remitiu unha denuncia no que figuran os nomes completos e os empregos que supostamente foron concedidas a unha ducia de persoas relacionadas co Partido Popular. A CIG denuncia que o alcalde de Xinzo se erixiu en "campión da política de austeridade" ao "anunciar un ERE que, finalmente, tornou nunha rebaixa salarial xeralizada para todos os operarios do Concello" Nun escrito a CIG tamén carga contra o propio fiscal xefe da provincia de Ourense, ao que acusa de "montar unha auténtica cortiña de fume, ao redor do suposto silenzo dos sindicatos, no caso da imputación do Ex presidente da Deputación". E lémbralle que o sindicato a mediados de decembro de 2011 lle requiriu á Deputación "a entrega da copia de todos os contratos laborais subscritos en 2012, co obxecto de formular denuncia ante a Subdelegación do Goberno". Denuncia da CIG ante o fiscal xefe de Ourense


Summary: Talvez finalmente o PP non aplique as tesouras sobre a marxe de acción de BNG e AGE no Parlamento galego. Así o deixou entrever esta terza feira o portavoz da formación conservadora, Pedro Puy.

O PP acusa a presión de BNG e AGE -@s deputados da formación frentista protagonizaron unha concentración perante o Parlamento galego a pasada semana- e mostra agora a súa intención de reconsiderar o corte no número de iniciativas e tempo de intervencións dos grupos parlamentares do BNG e AGE. A desagregación de dúas deputadas do grupo de AGE e a súa pasaxe ao grupo mixto foi a escusa empregada polo PP, que contou co amparo do PSdeG-PSOE na Mesa, para xustificar medidas que na práctica ían restrinxir a capacidade de actuación de BNG e AGE na Cámara. Esta terza feira, Pedro Puy, após a xunta de portavoces, declarou que o PP estuda un "axuste" que visaría que non haxa grupos "que se sintan discriminados", en clara alusión a BNG e AGE. A razón desta ductilidade da formación conservadora moi probabelmente teña a ver coa debilidade que a día de hoxe rexistra a súa intención de voto nos inquéritos Por parte do BNG, Francisco Jorquera dixo a Europa Press que prefire ser cauto e darlle "tempo ao tempo", a ver se con efeito se consumar o recúo conservador. Mentres, Yolanda Díaz, viceportavoz de AGE, congratulouse de que PP e PSOE estean dispostos a "daren unha volta ao recorte democrático". Non é o primeiro recúo da lexislatura dun PP que, embora dispor de maioría absoluta na cámara, en materia de reformas parlamentares non está a aplicar o seu programa máis duro -pese ás críticas que lle choven desde meios como o ABC, o Partido Popular praticamente ten decidido non reducir o número de deputadas e deputados a 61 e iso que Feijóo anunciou esa tesourada no verán de 2012. A razón desta ductilidade da formación conservadora moi probabelmente teña a ver coa debilidade que a día de hoxe rexistra a súa intención de voto nos inquéritos. Analistas e expertos demoscópicos acreditan que o PP comeza a ser consciente de que existen correntes de opinión na sociedade, mesmo dentro do antigo eleitorado conservador, que toleran mal determinadas actitudes autoritarias e que advogan por mudanzas democráticas nas institucións.


Summary: Afectaría diferentes parroquias dos concellos de Cerdedo-Cotobade e Campo Lameiro.

O BNG vén de presentar alegacións contra o parque eólico Porto Vidros, nos concellos de Cerdedo-Cotobade e Campo Lameiro e promovido por Naturgy, "polos prexuízos que suporá para os intereses da veciñanza", segundo xustificou a formación nacionalista. Na presentación do escrito no Rexistro do Concello de Cerdedo-Cotobade, o portavoz municipal do Bloque, Ernesto Filgueira, estivo acompañado por veciños e veciñas das parroquias afectadas. Nas súas alegacións, o BNG pide o rexeitamento do estudo de impacto ambiental e as solicitudes de autorización administrativa previa e de construción e aprobación do proxecto sectorial de incidencia supramunicipal —expostos a información pública no Diario Oficial da Galiza (DOG) o pasado 8 de abril—, así como da declaración de utilidade pública —que abriría a porta á expropiación dos terreos—. Este proxecto prevé a implantación de tres aeroxeradores de 163 metros de lonxitude e unha liña eléctrica aérea de máis de 6,5 quilómetros cruzando desde Pedre até o monte de Quireza. Os muíños ficarían "a menos de 200 metros das casas afectadas", advirten desde a formación frontista, que tamén apuntan á "incompatibilidade cos valores ambientais, patrimoniais e paisaxísticos". Posíbel fragmentación artificial Aliás, o BNG alerta da "fragmentación en distintos proxectos sectoriais" dos parques eólicos que se están a tramitar na mesma contorna: Campo das Rosas e Touriñán III-2, alén do xa activo Pico Touriñán. Estes proxectos súmanse a outros previstos no municipio como Siroco —con once aeroxeradores—, que está a tramitar o Ministerio para a Transición Ecolóxica e que a semana pasada foi exposto a información pública, ou Pedra Longa, competencia da Xunta.


Summary: O hospital da Coruña realizou 261 transplantes en 2018, a maior cifra da súa historia, e mantense entre os centros do Estado con mellores números. Desde o primeiro, en 1981, supera xa os 6.000.

En 1981, no principal hospital da Coruña realizouse o primeiro transplante de ril. Desde aquela, o agora Complexo Hospitalario Universitario da Coruña (CHUAC) levou a cabo máis de 6.000 transplantes de órganos do total dos case 8.000 realizados en Galicia. O centro coruñés leva desde aquel ano superando marcas e situándose entre os hospitais con maior actividade transplantadora do Estado. Suma, en total, 807 transplantes de corazón, 643 de pulmón, 1.190 de fígado, 3.256 de ril e 104 de páncreas desde principios dos 80.O CHUAC supera o seu récord de transplantes nun ano, con 261, e volve situarse entre os hositais do Estado con maior actividade transplantadoraDe feito, o pasado 2018 supuxo tamén un aumento nesta actividade, situándose a cifra total de transplantes na máis alto de toda a serie histórica cun total de 261, cinco máis que en 2017 e 26 máis que en 2016. Os números volven colocar o CHUAC entre os centros con máis cirurxías deste tipo no Estado malia competir con áreas sanitarias moito máis grandes en poboación. "Reflicte a grande implicación que presentan os distintos servizos médicos e cirúrxicos do hospital, participando activamente no proceso asistencial dos pacientes transplantados", destaca a Consellería de Sanidade, cuxo titular, Jesús Vázquez Almuíña, que participou este mércores no acto conmemorativo do transplante 6.000 no CHUAC. As cifras bateron marcas en diferentes especialidades. Por exemplo, os programas de transplante renal e hepático levaron a cabo en 2018 a maior actividade da historia do hospital, con 131 e 70 actuacións respectivamente. Ademais, no que ten que ver co transplante de ril de doante vivo, as porcentaxes mantéñense no dobre que a media estatal. Mellores son aínda os números nos transplantes cardíacos, con 25 inxertos, polo que o CHUAC sitúase no terceiro número en canto a esta actividade transplantadora. No que ten que ver co transplante pulmonar, 2018 chegou a 33 inxertos, máximo histórico nesta especialidade en todo o Estado. O CHUAC foi en 2018 o terceiro centro do Estado con máis transplantes cardíacos e o primeiro en pulmonarSe importantes son os tranplantes, nada sería posible sen os doantes. Así, a taxa de doazón segue a incrementarse no CHUAC e en 2018 bateuse de novo o récord cun total de 68 doantes de órganos. O éxito neste aspecto, segundo destaca o Sergas, débese a varios factores, un deles, e básico, o importante descenso das negativas familiares. Na actualidade, tan só o 6,67% das familias se negan á doazón, unha porcentaxe case dez puntos inferior á media estatal, que se sitúa no 14,8%, e tamén á que se dá no conxunto de Galicia. "Conséguese polas campañas de divulgación e información que se veñen realizando desde hai anos por parte da oficina de coordinación e pola Organización Nacional de Transplantes", destaca Sanidade. Menos do 7% das familias se negan á doazón, unha porcentaxe case dez puntos á media estatalUn segundo factor débese, segundo explica o CHUAC, ao aumento do número de doazóns en asistolia controlada, que representan o 25% das totais; e o terceiro ao aumento da detección de doantes fóra das unidades de críticos, principalmente en Urxencias e Neuroloxía. No acto celebrado este mércores, Almuíña agradeceu aos doadores e ás súas familias, así como a todos os profesionais sanitarios do Sergas "que gozan da máis elevada cualificación e experiencia no eido da doazón e os transplantes de órganos". "Poucas actuacións dentro do campo sanitario requiren un compromiso tan concreto da sociedade, dos profesionais e, por suposto, dos gobernos e das administracións sanitarias", rematou quen cre que "hai que conseguir que o xesto de doar teña un maior recoñecemento social". "Hai que apoiar e reforzar o compromiso de cohesión social que significa a doazón", insistiu.


Summary: As diverxencias internas ameazan con apartar da alcaldía de Ourense Gonzalo Pérez Jácome.

Os insistentes rumores sobre as diferenzas dentro de Democracia Ourensá (DO) confirmáronse nas últimas reunións da agrupación independente, onde a maioría dos concelleiros solicitaron ao rexedor explicacións sobre a opacidade na xestión económica do partido. Segundo sinalaron algúns dos asistentes á xuntanza, unha parte dos presentes esixiron a Jácome que aclarase o estado das contas e se non que dimitise como alcalde. As dúbidas sobre a contabilidade da formación céntranse presuntamente na negativa de Jácome a facer pública a súa declaración de patrimonio e nas doazóns dalgúns dos asesores do partido adscritos ao Goberno local. Neste sentido, algunhas fontes consultadas por Nós Diario apuntan mesmamente a unha posíbel investigación sobre as finanzas da organización por parte do Tribunal de Contas. Porén, a discusión sobre a falla de claridade na xestión económica do partido agocha un debate máis de fondo, até o punto de afirmar Pérez Jácome que "a ninguén se lle escapa que detrás de certos movementos agóchanse intereses económicos espurios que sempre gobernaron esta cidade". O presidente da Deputación de Ourense, José Manuel Baltar, estaría detrás da operación de substitución de Jácome á fronte do Goberno da cidade. Segundo puido saber Nós Diario, o Partido Popular e os concelleiros díscolos de Democracia Ourensá barallan como novo alcalde Miguel Caride, portavoz municipal desta formación. A candidatura de Caride conta co apoio do grupo municipal do PP, a totalidade dos concelleiros de Democracia Ourensá, agás de Armando Ojea e do propio Pérez Jácome, e probabelmente cos dous representantes de Ciudadanos, formación que xa contribúe á gobernabilidade na corporación provincial.


Summary: A empresa eléctrica Greenalia vén de facer pública un preacordo coa multinacional Alcoa para fornecer electricidade a súa factoría de San Cibrao en Cervo a partir de 1 de xaneiro de 2024. As fontes sindicais da factoría e especialistas do sector das renovábeis consultadas por Nós Diario "dubidan" da seriedade da proposta.

A proposta remitida por Greenalia sinala que "se comprometería con Alcoa á subministración de enerxía renovábel por unha cantidade de até 2.297 xigawatts ao ano". Na mesma liña, a compañía con sede na Coruña destaca que "o marco regulador da subministración contemplaría unha duración mínima de 10 anos, comezando desde o 1 de xaneiro de 2024". Segundo a eléctrica, o "preacordo enmárcase na proposta de plan industrial de Alcoa para reactivar a instalación a partir do 2024 nun contexto alcista no referente ás tarifas eléctricas, polo que o recurso eólico é unha oportunidade para asegurar no medio prazo a competitividade da industria galega, e en particular para Alcoa". O presidente de Greenalia, José María Castellanos significa que "esta operación é unha mostra clara do noso firme compromiso coa industria electrointensiva do noso país, clave no desenvolvemento económico e laboral. Neste marco, Alcoa é un elo esencial para o tecido produtivo da Galiza" "Por esta razón", continúa Castellanos, "estamos dispostos a traballar sen descanso para que os proxectos estean en marcha en tempo e forma". Na mesma liña, o presidente da compañía asegura que "Greenalia achega os seus proxectos e estrutura para que a planta de Alcoa se poida converter nunha das plantas de produción de aluminio con fontes de enerxía renovábel máis competitivas a nivel europeo". As dúbidas do sector das renovábeis A proposta de Greenalia xera dúbidas no propio sector das renovábeis. A este respecto, as fontes consultadas por Nós Diario indican que "que Grenalia só dispón de 22.5 megawatts instalados na comarca da Mariña, concretamente nun parque eólico instalado en Ourol". Na mesma liña, lembran que a compañía non chega a "80 megawatts de orixe eólica en toda Galiza". "É curioso que Greenalia faga público agora este preacordo", sinalan estas fontes, que lembran que "Greenalia ten unha autentica guerra montada cos seus proxectos de parques eólicos na Terra Chá, a Corda e A Mariña. Mesmo a Xunta da Galiza ten informado desfavorabelmente da maioría destes proxectos porque as instalacións van localizadas fóra das áreas delimitadas no Plan Sectorial Eólico" As mesmas fontes advirten que "o comunicado emitido por Greenalia tampouco fixa o prezo de subministro da enerxía a Alcoa". "Se a operación estivera avanzada ou houbera algo en firme Greenalia adiantaría o prezo do contrato, algo habitual cando se anuncian estes acordos ou preacordos deste tipo", afirman. Comité de empresa Os representantes sindicais da factoría de Alcoa San Cibrao descoñecen os termos de acordo e recoñecen a súa sorpresa. Así, explican a Nós Diario que "a dirección da empresa convocounos mañá a un encontro supostamente para explicar a proposta de Greenalia". As fontes sindicais consultadas por Nós Diario consideran que a compañía quere interferir con este anuncio no ánimos dos traballadores de cara a asemblea de mañá", porén mantense firme no seu rexeitamento á parada das cubas de electrólise proposto pola empresa. O cadro de persoal da factoría de Alcoa na Mariña debe decidir esta segunda feira sobre unha proposta da empresa para a paralizar a actividade nas cubas de electrólise até 1 de xaneiro de 2024, unha alternativa que rexeitan a totalidade dos sindicatos que fan parte do comité.


Nunha recente enquisa universitaria entre estudantes de Arquitectura, o nome de Isabel Aguirre Urcola saíu como a arquitecta galega máis influínte. O seu traballo como docente na Universidade da Coruña e a súa obra ben merecen ese recoñecemento. Parte del veu en forma de premios como o Estatal de Arquitectura Manuel de la Dehesa en 1997 ou o Europeo de Intervención no Patrimonio Arquitectónico polo seu traballo de recuperación paisaxística da contorna do Mosteiro de Caaveiro (Monfero). Anima as futuras xeracións a traballar e convencer. De que proxectos se sente máis orgullosa? Hai dous para min importantes. Un é o Parque de Bonaval en Compostela, que fixen con Álvaro Siza, outro é o parque Oeste Val Grande de Lisboa. Que lle di a verba "feísmo"? É unha palabra que non me gusta nada. Para min é unha palabra que non se debería nin de utilizar nin de aplicar. Fálase moitas veces de feísmo con exemplos simplemente de descoido ou de sucidade. Feísmo non ten relación co que se quere identificar. Na Galiza hai moito bonitismo e diso é do que se debería de falar. Especialistas noutras materias, como a economía, din que a situación que estamos vivindo de crise sanitaria e estado de alarma mudará o futuro. Acontecerá o mesmo coa arquitectura? Máis ben é unha esperanza de que se modifiquen algúns elementos moi importantes. Que se teñan en conta os criterios medioambientais e os relacionados coa loita contra o cambio climático que é unha das cuestións máis graves e fundamentais que debemos afrontar nesta sociedade. Eu agardo que se teña en conta. Estamos a falar, por exemplo, das infraestruturas verdes. Que realmente se poñan en marcha eses proxectos. As inversións en verde aforran miles de millóns en saúde Que se teña en conta a importancia da biodiversidade en calquera profesión, desde a economía verde até o urbanismo verde é moi importante. Tense visto como a xente teimaba por saír pasear, por saír tomar o aire, por saír vivir en comunidade mais en ambientes en que se puidese gozar dun aire limpo e da natureza. Vai ser, agardo, unha necesidade cada vez maior. Nese sentido si creo que vai mudar, da mesma maneira que vai mudar o traballo a teletraballo, está claro. Eu fixen desde hai moitos anos o meu traballo a distancia e asombrábame sempre que non se fixese máis. Iso tamén vai mudar. Hai liberdade na súa profesión ou hai inxerencias económicas cando se realizan os proxectos? Non ten que ser máis caro facelo doutra maneira. Ao contrario, é máis económico. Un exemplo: entre pavimentar un espazo ou deixalo con terra natural compactada e plantar unhas árbores, é moito máis económico e máis san o segundo. Respecto a se arquitectas que, como é meu caso, teñamos certo prestixio e unha carreira longa poidan facer certas cousas penso que se poden facer desde o principio. Hai que estar convencida de que o proxecto que se propón está ben feito. Será capaz de convencer o cliente, sexa administración, sexa un particular. Se non lle convence, non se debe de facer. Eu sempre lembro circunstancias nas que había discusión e custaba convencer mais se unha está convencida e as razóns son de peso, pódese facer desde o principio. O demais son desculpas para facelo mal. Como deben ser as vivendas do futuro? Nos anos 30 comezouse co existential minimum que se falaba en Alemaña. Eran uns límites para as vivendas que se consideraban aptos para vivir. E non son aptas para vivir, son aptas para durmir e ás veces nin iso. A ventilación, a orientación, a salubridade e a contorna onde se implanten as vivendas. Está estabelecido que unha vivenda ten que ter como mínimo a 300 metros un parque. Ese criterio que avalan os proxectos de infraestruturas verdes é primordial. Por outro lado esta ten que ter unha eficiencia enerxética, que non teña un alto consumo enerxético. As inversións en verde aforran miles de millóns en saúde.


Summary: A zona arqueolóxica do Adro Vello será declarada Ben de Interese Cultural (BIC), o que na práctica suporá a protección do sobranceiro xacemento grovense. A necrópole foi tamén protagonista no derradeiro pleno municipal, no que se aprobou por unanimidade unha iniciativa do BNG a respecto do conxunto arqueolóxico.

O Diario Oficial da Galiza (DOG) publicou onte o expediente de incoación para declarar Ben de Interese Cultural (BIC) na categoría de zona arqueolóxica o Adro Vello, o que supón a aplicación provisional do réxime de tutela previsto na Lei do Patrimonio Cultural da Galiza e, polo tanto, a protección do xacemento arqueolóxico do concello do Grove. Concretamente, a declaración como BIC afecta a zona situada no borde da praia do Carreiro, fundamentándose no seu interese científico e cultural, así como na súa importancia histórica e arqueolóxica, que o configuran como un dos bens arqueolóxicos máis sobranceiros da Galiza. O xacemento romano de Adro Vello, no Grove, está considerado unha das necrópoles máis importantes do país por ter un longo uso de máis de mil anos de soterramentos. Un equipo combinado das Universidades de Santiago e Vigo chegou a descubrir en 2017 unha mostra de peixe de 1.700 anos de antigüidade, unha proba máis da importancia do BIC. Naquela actuación tamén se localizaron os restos óseos de cando menos sete persoas: un bebé acabado de nacer, tres nenos e tres adultos de épocas que van desde o século V ou VI até o XVII. O xacemento tivo protagonismo no derradeiro pleno grovense O xacemento foi protagonista da última sesión plenaria do Concello, decorrida o 31 de xaneiro, pois o BNG defendeu unha iniciativa para recuperar a zona arqueolóxica, facendo fincapé na creación dun proxecto de musealización do espazo e da súa contorna. A iniciativa nacionalista foi apoiada por todos os grupos após unha modificación introducida polo alcalde socialista do Grove, José Cacabelos, para solicitar á Xunta da Galiza a designación da súa representación para facer parte da Comisión de traballo sobre Adro Vello, a cal foi creada en febreiro de 2021.


Summary: JxCat, ERC e CUP votan a prol da moción presentada por estes últimos embora a suspensión do Tribunal Constitucional.

O Parlament de Catalunya volveu aprobar o dereito de exercer a autodeterminación e fíxoo xusto despois de que o Tribunal Constitucional (TC) suspendese o texto promovido pola CUOP no que defendía "exercer de forma concreta o dereito de autodeterminación". Embora as reiteradas advertencias do tribunal e que o president do Parlament, Roger Torrent, está no albo do órgano xudicial, JxCat, ERC e CUP votaron a prol da moción recorrida polo goberno español.


Summary: O secretario de Estado para a Axenda 2030, Enrique Santiago, mantivo unha xuntanza con familiares dos mariñeiros falecidos no naufraxio do 'Vila de Pitanxo. Nese encontro, as familias trasladáronlle a necesidade de baixar ao pecio.

Familiares dos mariñeiros falecidos no naufraxio do 'Vila de Pitanxo', no que morreron 21 dos 24 tripulantes, mantiveron esta sexta feira un encontro co secretario de Estado para a Axenda 2030, Enrique Santiago, ao que lle trasladaron a "necesidade imperiosa" de baixar ao barco afundido. "Non queda outra que ter paciencia": familiares das vítimas do 'Pitanxo' insisten en baixar ao barco A portavoz das familias e filla do xefe de máquinas do buque, María José de Pazo, comunicou que tamén lle reprocharon "a falta de motivación" e "o carpetazo" que consideran trasladoulles o delegado do Goberno na Galiza, José Miñóns. Ademais, de Pazo sinalou que na reunión, na que participou unha representación das 21 familias, tamén lle comentaron ao secretario de Estado que seguen á espera de ser recibidos polo presidente do Goberno español, Pedro Sánchez, e a ministra de Traballo, Yolanda Díaz. Por outra banda, insistíronlle en que o Estado español "ten medios" para baixar ao barco, como buques Oceanográficos do Instituto Español de Oceanografía "que van a Terranova desde hai 34 anos". Familiares do Vila de Pitanxo non descartan emprender accións legais Sobre este tema, as familias incidiron en que "priorizan a baixada ao pecio, mais nunca condicionada a recuperar corpos". Por iso, pedíronlle a Enrique Santiago "todo o apoio" porque consideran que de baixar ao pecio "hai que facelo no verán". Neste sentido, a portavoz das familias asegurou que o secretario de Estado mostroulles "moita comprensión e empatía", así como "respecto pola desgraza".


Summary: A media das sancións, de 1.650 euros, é aínda inferior ás impostas na demarcación Miño-Sil a construtoras que recibiron contratos millonarios e cuxos nomes agora se ocultan Só 48.000 euros en multas ás construtoras do AVE por danar ríos do Miño-Sil durante anos con obras de 2.000 millóns

Só 48.000 euros en multas ás construtoras do AVE por danar ríos do Miño-Sil durante anos con obras de 2.000 millónsA media das sancións, de 1.650 euros, é aínda inferior ás impostas na demarcación Miño-Sil a construtoras que recibiron contratos millonarios e cuxos nomes agora se ocultanA Confederación Hidrográfica do Douro impuxo desde 2011 ás construtoras do AVE entre Galicia e a Meseta un total de 18 sancións por danar ríos nas provincias de Ourense e Zamora por un importe que suma uns 30.000 euros, a pouco máis 1.650 euros de media por sanción. A media é aínda inferior aos 2.000 euros por multa das 24 sancións impostas no mesmo período na demarcación Miño-Sil a unhas construtoras que recibiron contratos millonarios do Ministerio de Fomento e cuxos nomes agora oculta a Confederación do Douro.Praza.gal formulou hai varios meses unha petición de transparencia ao anterior Ministerio de Agricultura e Medio Ambiente que foi á súa vez remitida ás confederacións hidrográficas do Miño-Sil e Douro. A primeira contestou ás poucas semanas detallando cada sanción que impuxo mentres que a segunda só o fai agora despois de que na última semana este diario, superados os prazos legais para esa contestación, publicase os datos de Miño-Sil e intervise o novo Ministerio de Transición Ecolóxica.Os datos agora facilitados pola Confederación do Douro detallan 19 expedientes sancionadores incoados desde 2011, dos que un acabou sobresido. Os outros 18 (10 en Zamora e 8 en Ourense), un deles aínda pendente de recurso, recollen multas que suman pouco máis de 30.000 euros, o que supón unha media de pouco máis de 1.650 euros por sanción. A maioría das multas impuxéronse por verteduras a ríos, seguidas de derivacións de auga non autorizadas e incumprimentos de autorizacións, pero o listado facilitado pola Confederación do Douro é bastante menos detallado que o da Miño-Sil. Nel non se indican os nomes das construtoras sancionadas nin se detalla o tipo de dano, como si fai Miño-Sil. Igualmente, o listado non detalla coa mesma precisión o lugar dos danos e ten erros en datas.Laza, con cinco, é o concello no que máis sancións impuxo a Confederación do Douro, seguido de Lubián e Otero de Bodas, xa en Zamora, con dúas multas en cada casoA sanción máis cuantiosa, de 10.001 euros, foi imposta en Cerdedelo, no termo municipal de Laza, tras unha toma de mostras que amosou un incumprimento dunha autorización de verteduras ao regato Teixeiras, no que tamén houbo outros danos reiterados, pero a maioría das multas non superan os mil euros. Na provincia de Ourense, é Laza o concello con máis sancións, cinco, seguido de Castrelo do Val, A Gudiña e A Mezquita, con unha sanción en cada termo municipal e cuxos nomes a confederación deturpa denominándoos Castrillo del Val, La Gudiña e La Mezquita. Na provincia de Zamora, Lubián e Otero de Bodas, con dúas sancións en cada caso, van seguidos por Padornelo, Requejo, Coreses, Asturianos, Roales del Pan, Toro e a propia cidade de Zamora, cunha sanción en cada municipio.


Summary: Este 2017 veu cheo de boas novas para o cinema galego. E hoxe recibimos unha máis: 'Dhogs', a opera prima de Andrés Goteira, será o primeiro filme en galego que participa na sección oficial de Sitges, o Festival Internacional de Cinema Fantàstic de Catalunya.

Vén de anuncialo o propio Festival de Sitges: Dhogs será a primeira longa en galego nos 50 anos de historia do festival, que define así esta fita: "un relato imprevisible e obsesivo, situado nos límites da ficción". Esta nova únese á selección de 'Trote', a primeira longa de Xacio Baño -tamén en galego-, para o Festival de Donostia. 'Dhogs' será a primeira longa en galego nos 50 anos de historia do festival, que define así esta fita: "un relato imprevisible e obsesivo, situado nos límites da ficción" O filme está protagonizado por Melania Cruz, Carlos Blanco, Antonio Durán 'Morris', Miguel de Lira, Iván Marcos e María Costas. Escrito e dirixido por Andrés Goteira e producido por Gaitafilmes e Pixels Films, Dhogs sinala os malos nun mundo perverso de amos e escravos, onde os crimes se suceden diante dunha sociedade pasiva e insensible que o atura todo. Un reflexo da realidade máis escura. 50 aniversario de Sitges Este ano celébrase o 50 aniversario deste emblemático festival, que acollerá o último filme de Yorgos Lanthimos, o mellor cinema asiático, a volta de Jaume Balagueró, premiará a Santiago Segura e contará cunha convidada especial, Susan Sarandon, que levará o Gran Premio Honorífico do evento. Terá lugar do 5 ao 15 de outubro


Summary: O Depor brillou esta tarde en Riazor no partido que disputou fronte ao Espanyol. Fíxoo capitaneado por un Lucas Pérez que marcou dous dos tres tantos que subiron ao marcador a favor do equipo local.

Un gol en propia porta de Álvaro e dous tantos de Lucas Pérez déronlle a primeira vitoria ao Depor no estadio de Riazor no que vai de temporada. O Depor comezou a primeira parte cunha grande intensidade. Esta presión deulle o primeiro dos froitos ao equipo da casa aos 14 minutos de partido, cun cabezazo do xogador do club catalán Álvaro González en propia porta. Os coruñeses aumentaron a vantaxe no minuto 27, cando Lucas Pérez aproveitou un bo pase de Luis Alberto para bater o meta visitante. O segundo tempo comezou coa mesma forza por parte dos deportivistas, que anotaron o 3-0 definitivo no minuto 48, cando outra vez Lucas Pérez, o heroe da tarde, levou o balón ao fondo da rede logo dun pase perfecto de Borges. O Espanyol vía as súas esperanzas anuladas coa expulsión de Diop, por dupla amarela, no minuto 79. Por riba, o xogador visitante deixaba o campo lesionado. O 3-0 do Depor certifica a súa colocación en postos europeos. Ficha técnica Deportivo: Lux; Juanfran, Lopo, Sidnei, Fernando Navarro (Laure, min.56); Borges, Mosquera (Álex Bergantiños, min.61); Fayçal Fajr, Lucas Pérez (Fede Cartabia, min.68), Luis Alberto e Oriol Riera. Espanyol: Pau López; Róber Correa, Álvaro, Enzo Roco, Duarte; Marco Asensio, Víctor Sánchez (Mamadou, min.57), Pape Diop, Víctor Álvarez (Burgui, min.54); Caicedo (Hernán Pérez, min.46) e Gerard Moreno. Goles: 1-0, min.14: Álvaro, en propia meta. 2-0, min.27: Lucas Pérez. 3-0, min.48: Lucas Pérez. Árbitro: Sánchez Martínez, do colexio murciano. Expulsou por dupla amarela o centrocampista do Espanyol Pape Diop (min.79). Ademais, amoestou Marco Asensio (min.13), Enzo Roco (min.74) e Duarte (min.77) por parte do Espanyol; e a Lopo (min.24), Lucas Pérez (min.26), Laure (min.64) e Álex Bergantiños (min.76), por parte do Deportivo.


Summary: O secretario de Relacións Internacionais da entidade, Paulo Filgueiras, explicou como a ausencia de mecanismos que fagan cumprir ese acordo leva a que este sexa "papel mollado".

O secretario de Relacións Internacionais da Mesa pola Nornalización Lingüística, Paulo Filgueiras, presentou esta quinta feira no Parlamento Europeo o relatorio sobre o cumprimento da Carta europea das linguas rexionais e minorizadas. Unha intervención que decorreu no intergrupo de linguas minorizadas onde participan representantes de todos os grupos parlamentares europeos, por convite da eurodeputada do BNG, Ana Miranda. Tamén estivo presente a eurodeputada Lidia Senra. Filgueiras explicou que, xa en ocasións anteriores, os expertos europeos alertaron sobre as deficiencias na aplicación da Carta, nomeadamente no ensino a través do mal chamado Decreto de plurilingüísmo que prohibe o galego en materias como matématicas, tecnoloxía e física e química, o que motivou unha recomendación do propio Consello de Ministros sinalando que a introdución doutra lingua non podía servir de escusa para a eliminación da propia no ensino. "Porén, nesta ocasión, o Estado remitiu ao Comité de Expertos un informe que manipula os datos e que mente, co fin de obter unha avaliación positiva", denunciou o representante da Mesa. A Carta é "papel mollado" senon se habilitan mecanismos para facer cumprir o tratado, afirmou Filgueiras, que mencionou diversos casos da situación do galego en Galiza, como as queixas da cidadanía que non poden acceder á xustiza en galego ou a ausencia do galego nos medios de comunicación, "menos actualmente nos medios escritos diarios que a principios dos anos 80", apuntou. Outro dos aspectos que denunciou é o da "substitución lingüística" que segundo constata A Mesa está a darse do galego polo castelán en espazos comunicativos que eran inicialmente en galego fomentados tanto polo goberno galego como o estatal. A Carta europea das linguas rexionais ou minoritarias é un tratado internacional promovido polo Consello de Europa que o Estado español ratificou en 2001 no seu grao máximo. Segundo a Carta, o Estado ten que garantir o uso pleno do galego nos territorios onde é oficial ou está protexido polo estatuto en ámbitos como educación, xustiza, administración, relación sociais e económicas, cultura ou relacións transfronteirizas


Summary: Na ponte de mando do BNG preocupa o chamado voto útil, preocupa que tradicionais eleitores nacionalistas se vexan seducidos polas forzas que xa tiveron representación o 20D. Daí que Ana Pontón enfatizase este domingo que o voto verdadeiramente útil é o do BNG porque vale "dobre".

"O voto ao BNG vale dobre porque serve para derrotar o PP e para dar voz a Galiza", afirmou a portavoz nacional do BNG, Ana Pontón, que se está a empregar a fondo na súa primeira campaña como líder da formación frentista. Nunha xornada dominical con mitins en Fene e Cambados, Pontón deslizou dúas mensaxes. A primeira, a da utilidade do voto ao BNG. A segunda, a crítica a unha democracia española que só tolera debate entre líderes de forzas estatais, con exclusión absoluta do soberanismo e, consecuentemente, da Galiza. "Veremos nun debate entre os candidatos do Estado como non existimos [Galiza] nin para o vello bipartidismo, nin para o bipartidismo guai", dixo Ana Pontón en alusión ao dueto Cs-Podemos. O BNG satirizará esta mañá en Lugo o debate excluínte das forzas estatais Mais Pontón aproveitou tamén para facer unha chamada á participación. A campaña está a ser algo fría en xeral e basicamente ten como marco a televisión, un terreno no que o BNG praticamente non existe. Destarte, líder e candidatos nacionalistas apelan a se mover por abaixo e a mobilización social: "Entendo o cabreo das persoas tras estes meses de paripé, pero a alternativa non é quedarse na casa, a alternativa é apostar polo BNG porque non os vai decepcionar e ademais é un voto que vale dobre", concluíu. Rajoy, Sánchez, Iglesias e Rivera rivalizarán esta noite en pleno prime time. O BNG contra-ataca cunha sátira do debate -Ejpaña a Cuatro- que escenificará esta segunda feira en Lugo nun acto que decorrerá a partir das 12 horas na Praza Maior.


Summary: As obras executadas na Catedral de Mondoñedo entre 1964 e 1966 permitiron descubrir o sartego onde se atopaba enterrado o Mariscal Pardo de Cela.

O 6 de Marzo de 1965, mentres se levantaba unha tarima de madeira situada no altar maior, concretamente a carón do Púlpito do Evanxeo, apareceu unha lápida coa inscrición de Pardo de Cela e o seu escudo de armas, isto é aguia da que fican testemuña noutros espazos vinculados á xeografía vital e persoal do Mariscal. As dúbidas sobre o enterramento animaron a escavar o sartego, nuns traballos dirixidos por Chamoso Lamas e no que participaron Manuel Vázquez Seixas e Henrique Cal Pardo, dando como resultado a aparición dun primeiro cadáver, que os especialistas vincularon a un descendente de Pardo de Cela, cóengo da catedral no século XVII, e doutros dous, nun enterramento anterior, asociados ao Mariscal e ao seu fillo. A tumba atopábase exactamente no lugar referido na Relazón da Carta Executoria. A Relazón da Carta Executoria é un documento de principios do século XVI, redixido en galego e probabelmente escrito por un membro da familia Saavedra arredor de 1515, aparecido na Pazo de Taboi e no que se recolle os últimos tempos da vida de Pardo de Cela até o seu asasinato en Mondoñedo. Segundo este documento, practicamente contemporáneo dos feitos, ao Mariscal "o sepultaron junto a o Pulpito do Evangeo, e porta da Capela mor da Catedral, con grande autoridad. Degolaron juntamente co él á Pero de Miranda Saavedraa e Castro seo fillo; era moço virtuoso de edad de vinte e dous anos, foy sua morte como de vn Martir, porque jamais se achou error, que fosse contra pesoa algúa, mor nen menor, se non por os pecados de seu padre, e querelo defender como deveo, que o matavan; sepultarono junto a él". Unha vez rematada as obras a lapida e os ósos de Pardo de Cela foron separados Unha vez rematada as obras a lapida e os ósos de Pardo de Cela foron separados. Á volta de 1966, a lápida foi trasladada do altar maior a súa actual ubicación, na nave lateral dereita da catedral, a carón da Capela do Sacramento. Situado no chan do templo canda outras laxes, sen ningún tipo de indicación e referencia sobre o que representaba nun lugar de moito transito, a inscrición do nome desapareceu, ficando simplemente algúns relevos e trazos do escudo de armas. Á altura de 1986 foi colocado enriba da lápida un banco que a cubría en toda a súa totalidade, permanecendo nese estado até hai uns meses, no que escano foi retirado no marco dunhas actuacións acometidas na igrexa de cara a unha nova explotación dos usos turísticos da mesma. Pola súa banda, os restos humanos de Pardo de Cela atópanse desaparecidos desde finais dos 60, descoñecéndose o seu lugar de enterramento actual e agravándose a situación coa morte do cóengo Henrique Cal Pardo, supostamente unha das poucas persoas que sabía do lugar exacto da cova do Mariscal. Os restos humanos de Pardo de Cela atópanse desaparecidos desde finais dos 60 A Catedral de Mondoñedo agocha sen ningún tipo de reparo a lápida do Mariscal Pedro Pardo de Cela. A día de hoxe non existe ningún cartel ou sinalización que indique onde esta situada a lápida. Ao tempo o sistema de audioguías implantado recentemente no templo para guiar as visitas non fornece ningún tipo de información sobre o lugar no que se atopa a lapida do Mariscal, moito menos da presenza dos seus ósos na Catedral, nin aínda de que este templo é o lugar do enterramento dunha das persoas de relevo da historia de Galiza. En definitiva, un persoa que queira visitar a lápida de Pardo de Cela e que non coñeza previamente a súa ubicación, seralle imposíbel atopala. Sorprende, agás que exista un interese claro por ocultar a figura e un episodio central da historia de Galiza, que os responsábeis do templo persistan en tapar calquera pegada de Pardo de Cela no mesmo. Aínda máis, cando o interese turístico da lápida e dos restos do Mariscal son evidentes, como dan conta os antigos guías da catedral, sorprendidos das numerosas persoas que preguntaban polo lugar onde estaban situados, a pesar da ausencia de calquera tipo de información e promoción sobre a súa existencia.


O Alto Comisionado da ONU para as Persoas Refuxiadas (ACNUR) reclamou ás autoridades de Grecia que investiguen de forma "urxente" os supostos casos de expulsión colectiva e as devolucións en quente contra migrantes e refuxiados chegados desde Turquía, tanto por vía terrestre como por vía marítima. Tal e como fixera un día antes a Organización Internacional para as Migracións (OIM), ACNUR expresou na sexta feira, 12 de xuño, a súa "preocupación" polos incidentes difundidos nos medios de comunicación, "moitos destes corroborados por organizacións non gobernamentais e testemuños directos". Entre as polémicas recentes figura unha suposta actuación da Garda Costera grega para repeler pateras no Exeo. Un portavoz de ACNUR, Babar Baloch, advertiu de que as denuncias aumentaron desde marzo. Desde principios dese mes, chegaron a Grecia uns 3.000 solicitantes de asilo, "unha drástica caída" en comparación con períodos anteriores mais que coincide cun aumento das supostas devolucións en quente, "especialmente no mar". A axencia entende que Grecia "ten o lexítimo dereito" de controlar as súas fronteiras e de conter a pandemia da COVID-19, mais advertiu de que calquera medida de control "debe garantir os dereitos dos solicitantes de asilo e que estes non sexan devoltos na fronteira". A actividade dos gardacostas, ademais, "pode expor as persoas a un grave perigo", segundo Baloch. Nos últimos días aumentaron os rexeitamentos na fronteira terrestre que separa os territorios grego e turco, segundo o xornal Kathimerini, que informou de máis de 400 interceptacións en só 24 horas, cando a media en días anteriores era da metade, oscilando entre as 200 e as 250. O Goberno de Kiriakos Mitsotakis negou en varias ocasións os supostos abusos denunciados polas organizacións defensoras dos Dereitos Humanos. Torturas en Croacia Por outro lado, Amnistía Internacional denunciou nun informe publicado nas últimas horas que axentes da Policía de Croacia ataron, agrediron, torturaron e humillaron a 16 migrantes afgáns e paquistanís que entraron no país cruzando a fronteira desde Bosnia a finais de maio. A ONG relatou que os axentes "ataron" os migrantes, "agredíronos brutalmente" e "torturáronos" antes de "botarlles comida nas cabezas cheas de sangue".


Summary: Unha semana despois do inicio das aulas en Infantil e Primaria, o alumnado de Secundaria comeza un curso escolar. Faino entre a mobilización e a denuncia de Anpas e sindicatos, máis tamén das propias comunidades educativas, lastradas pola perda de docentes. Segundo anticipan, a falta de profesorado pon en risco a continuidade de programas de mellora e atención educativa xa consolidados en moitos centros.

Tras o inicio do curso universitario e o regreso ás aulas do alumnado de Infantil, Primaria e Educación Especial, hoxe comezan as clases as estudantes de Secundaria, Bacharelato, FP e Ensinanza de Réxime Especial da Galiza. Máis de 209.000 rapazas e rapaces encherán de novo perto de 590 centros de ensino. Son os datos provisionais recompilados polos servizos estatísticos da Consellaría de Cultura, Educación e Universidade á espera de fechar ao cabo dunhas semanas as cifras de matriculación. Con todo, sinala, en ESO e Bacharelato "apenas se producen variacións, con cambios focalizados nos últimos cursos". Destaca, iso si, "un incremento considerábel de alumnado na FP galega", con perto de 3.000 estudantes máis. Así, segundo os rexistros facilitados polo departamento que dirixe Román Rodríguez, arredor de 60.500 rapaces e rapazas cursarán algúns dos títulos ofertados. Un total de 94.187 estudantes empezan o curso na ESO, case medio millar menos que o ano pasado, 70% en centros público. O Bacharelato ordinario contará con 33.002 alumnos e alumnas, 128 máis que o último curso, 82% en centros públicos. Polo que se refire ás Ensinanzas de Réxime Especial, 9.642 estudantes asistirán a aulas para adultos, 10.155 recibirán ensinanzas artísticas e 1.928, ensinanzas deportivas Calidade educativa No arranque do curso, mentres desde a Consellaría inciden na oportunidade que representa esta nova andaina escolar "para avanzar na recuperación da normalidade no ensino galego" e "impulsar novas melloras para dar continuidade aos logros académicos da última década", da man de "novos programas educativos", Anpas e comunidades docentes insisten no risco de "deterioración da calidade educativa" nos institutos da Galiza. A ameaza é real, advirten. "A principal preocupación son os recortes de profesorado, a desaparición dos desdobramentos de aulas que se fixeron o ano pasado con motivo da pandemia e a concentración do alumnado en clase cunha distancia que non é recomendábel en ningún outro lugar da vida pública", resume Fernando Lacaci en declaracións a Nós Diario. Para o presidente da Confederación de Anpas Galegas, "ese 1,2 metros que sacaron da manga non existe sequera nos corredores dos institutos, onde volve ser de 1,5 metros". Esa separación entre cabezas, máis escasa, converteuse no foco de todas as críticas desde que a Xunta da Galiza fixo súa a recomendación acordada na Conferencia Sectorial de Educación, mais tamén en símbolo da "irregularidade sanitaria", precisa Lacaci. Unha inquietude que aviva o seu principal desvelo: "a perda de calidade educativa que pode supor en aulas coas limitación da Covid e cunha masificación absoluta". Recortes e renuncias As advertencias non proceden exclusivamente das Anpas, tamén dos centros educativos que nos primeiros días de setembro confirmaron recortes de profesorado por parte da Administración.É o caso do IES Nº 1 de Ribeira. Este curso contará con sete docentes menos. A redución, explica a comunidade educativa, realízase con respecto á dotación do curso previo á pandemia, "sen que veña xustificada por unha modificación na oferta do centro nin por unha redución do volume de alumnado". Así, insta a Consellaría a revisar esta decisión "arbitraria" e "contraria á ambición de excelencia na calidade dos centros educativos públicos". "A excelencia acádase con investimento en educación, non con mensaxes baleiras", engade o colectivo docente do IES Nº 1 de Ribeira, que anticipa minguas importantes na oferta educativa mais nas medidas de reforzo e apoio que estaban "consolidadas": agrupamento de 1º da ESO para a atención individualizada dun grupo reducido en materias básicas; reforzo de alumnado con materias pendentes, desdobramento das aulas de inglés e Tecnoloxía, alfabetización, atención á diversidade. Desde o IES Ramón Cabanillas de Cambados amplían esta lista. Contarán con tres docentes, unha perda que obrigará o centro a renunciar ao plan de Bibliotecas, á radio escolar, ás actividades de reforzo ou ao Bacharelato de Excelencia que veñen impartindo. "Contra a nosa vontade" incide o profesorado. "Non hai razón para efectuar recortes no ensino público", subliña. Ao contrario, a redución de docentes "vai en detrimento da calidade do ensino e en prexuízo do noso alumnado", privado de ratios máis limitadas, mellores condicións, e dunha atención máis personalizada. Unha denuncia que comparte o claustro do IES Auga da Laxe de Gondomar, con catro profesores menos, unha media de 30 estudantes por aula, máis materias impartidas por profesorado non especializado e a previsión de ter que suprimir proxectos de mellora e atención educativa. Formación integral "Evidentemente, un docente dá clase. Explica como resolver unha fracción ou como interpretar un mapa. Pero cumpre outras moitas funcións". Dentro e fóra da aula, di Fernando Lacaci, "comezando por equiparar a diversidade existente entre o alumnado para que todos teñan algunha opción".Desta forma, o presidente de das Anpas Galegas destaca a gran contribución do ensino público ao desenvolvemento integral do alumnado, máis aló da aprendizaxe de coñecementos. "Fóra das aulas hai toda unha vida educativa que canto máis ampla sexa máis vai enriquecer as estudantes". Así, afirma, a perda de docentes supón privar o alumando de horas académicas, mais tamén de "todos os programas complementarios que elabora o profesorado para potenciar unha formación integral". estras e profesoras "transmiten moito máis do que pon o libro de texto". Achicalas, "como pretende a Xunta" sería reducilas a "simples titoriais". "O resto quedaría abandonado", sentencia Lacaci. Oferta educativa minguada Á denuncia do empobrecemento da calidade educativa do ensino público, asociacións de pais e nais suman este inicio de curso a doutro recorte latente que un cambio de criterio da Consellaría de Educación sitúa baixo o foco: a imposibilidade de cursar certas materias de ESO e Bacharelato ao teren unha matrícula inferior a cinco alumnos e alumnas. "Até agora, moitos centros conseguían facer grupos con un número inferior porque tiñan profesorado con horas dispoñíbeis. Mais este curso, parece que nin tendo esas horas poderán facer aulas de menos de cinco", asevera Lacaci. "Isto saltou agora pero é así desde a implantación da Lomce. Educación nunca deu todas as opcións, nin sequera en centros urbanos con moitas matriculacións, porque para iso o catálogo de profesorado ten que ser máis elevado".


Summary: Satisfacción, ilusión e alegría foron as palabras máis repetidas tras concluír o Banquete de Conxo 2.0, que acordou, entre outras medidas, o impulso dunha candidatura en aras da consecución dun "grupo parlamentario galego soberano", que non responda a "dependencia" nin "obediencias" alleas a Galiza.

O documento ao que tivo acceso Sermos Galiza recolle como obxectivos do Banquete de Conxo 2.0 a construción dun "gran movemento social, cívico e participativo" de cara a constituír unha "candidatura nacional galega de unidade". Nesta candidatura confluirían "persoas, colectivos socias e forzas políticas galegas segundo o principio democrático de cada persoa un voto". Outro dos obxectivos fixados sobre o papel consiste en propor unha candidatura sen "ningún tipo de dependencia nin obediencia alleas aos intereses da Nación Galega". Para isto, recolle o documento, "debe posuír personalidade xurídica propia, en coherencia co suxeito político diferenciado -pobo galego- que representa". Ademais, o manifesto recolle como obxectivo a consecución dun "grupo parlamentar galego soberano nas Cortes" que defenda "o dereito radical democrático de Galiza a decidir" e o "combate contra as políticas neoliberais e reaccionarias" que atentan contra as "condicións de vida da maioría do pobo galego". "Galiza debe estar presente e ser actor relevante no escenario que poida abrirse no Estado" No documento aprobado por unha práctica unanimidade, as persoas participantes no Banquete de Conxo 2.0 poñen de manifesto que "Galiza debe estar presente, e ser actor relevante no escenario que poda abrirse no Estado español". "O momento político descobre novas posibilidades para o recoñecemento dos dereitos das nacións, que o noso País non pode desaproveitar", engade. O documento, que alude á situación de emerxencia social, á situación límite dos nosos sectores produtivos, á precariedade laboral, á mocidade, á problemática migratoria e demográfica e aos dereitos das mulleres, reivindica a dignidade do pobo galego. "Precisamos máis que nunca unha ampla unidade cívica" co fin amosar a "capacidade" e os "intereses" do país, que se atopa diante dun "desafío histórico". "Que ninguén dubide de que Galiza será capaz de reclamar soberanía e recoñecemento nacional. Galiza precisa existir politicamente con forza e voz soberana ", indica o documento. Membros da Coordinadora Pola outra banda, a Asemblea do Banquete de Conxo 2.0 decidiu constituír unha Coordinadora integrada por Antía Paz, Alejandro Lorenzo, Sara Torreiro, Carlos Ares, Olalla Rodil, Suso Díaz, Paula Verao, Eliseo Fernández, Elvira Souto, Iago Lestegás, Ana Luis Bouza, Xavier Campos, Xosé Manuel Pereiro, Helena Pérez, Fernando Souto e Carlos Méixome. "Non foi fácil", admite Xosé Manuel Pereiro "Non era fácil", admite en conversa con Sermos Galiza o xornalista Xosé Manuel Pereiro, un dos promotores do Banquete de Conxo 2.0, que congregou arredor de 400 persoas nun centro cívico que ficou pequeno. "Tivemos a mesma sensación que o 25 de xullo, é dicir, con independencia de que se cumpriran os obxectivos, todos e todas saímos con satisfacción e alegría", salienta. A dificultade do proceso residía, segundo Pereiro, no prazo escaso da convocatoria, pouco máis de quince días, e na confluencia de persoas de "distintas pólas". "Había xente libertaria, de familias máis hard…", exemplifica. Sinala que os debates "foron duros, pois participabamos entre 40 e 50 persoas". "Malia isto, conseguimos chegar á conclusión en consenso e en práctica unanimidade", subliña. O promotor do Banquete de Conxo 2.0 recoñece a título de curiosidade que o asunto que máis debate xerou foi o do nome, mais insiste en salientar a boa sintonía do encontro, no que todas as persoas advertiron da necesidade de confluír. "Foi un acontecemento histórico" e "acordamos, con toda a diversidade que alí había, traballar por un grupo parlamentar galego soberano", engade. Sobre as próximas semanas, Pereiro sinala que se tratará de "seguir cara adiante", co fin de estender o espírito do Banquete de Conxo 2.0 ao longo do país e "cara ao lado", co fin de "tomar contacto cos outros movementos".


Summary: Músico na Banda das Crechas, acompañante de Narf e de Uxía, Roi Vázquez terá que pasar máis de tres meses sen tocar despois de que na noite do pasado día 10 a policía lle fracturara tres falanxes dun dedo e unha noutro. Co informe médico na man, o luns recorrerá a cirurxía para recompoñer os dedos máis os médicos falan da perda dun 30% de mobilidade.

O xoves 10 de xaneiro, Roi Vázquez tocaba no pub Modus Vivendi coa banda de Narf. Despois continuou a noite cun grupo de amigos ata que, por volta das 4 da madrugada na rúa Virxe da Cerca unha patrulla da policía municipal parou un coche a súa beira e pediu identificación. Naquela noite desenvolvérase na Praza do Pan a concentración de apoio ao mozo independentista detido, Senlleiro, cos posteriores incidentes na cidade.A policía empurrou a unha das mozas que ían canda Roi Vázquez cando sentiu que dicía "sempre igual" e foi entón cando este lle preguntou ao axente "Vesnos agredir por camiñar pola rúa?". Segundo conta o propio músico, naquel momento un dos axentes intentou inmobilizarlle a man fracturándolle tres falanxes nun dedo e unha noutro. Á patrulla municipal sumóuselle unha da Policía Nacional que conduciu a unha das mozas á comisaría de policía, segundo o relato do músico, onde tamén se dirixiron os seus acompañantes, entre eles, Roi Vázquez, que ía con idea de presentar unha denuncia por agresión. "Negáronme o dereito a denunciar e dixéronme que se o pasara ben e que me coñecían dunha folga ademais de sinalar que non podía presentar denuncia sen parte médico" comenta.Os axentes, segundo di, insinuáronlle que viña de participar nos incidentes posteriores á concentración ao que el respondeu que nesa noite tivera un concerto con moito público de testemuña. Roi Vázquez ten un parte de lesións emitido polo Hospital Clínico de Santiago onde se constata a fractura nos dedos e o próximo luns o departamento de cirurxía fará un diagnóstico completo da situación. "As miñas mans son o meu medio de vida e agora terei que estar tres meses cando menos sen tocar" di Roi Os médicos indicáronlle que en catro meses non poderá utilizar a man dereita e que perderá a mobilidade do 30% para o resto da vida, unha situación especialmente complexa para este mozo que ademais de músico é luthier. Roi Vázquez presentará denuncia despois de ter o diagnóstico de cirurxía.


Summary: Sermos Galiza publica un caderno monográfico arredor da realidade socio-económica que atravesa a cidade de Ferrol. Un territorio no limiar da emerxencia social á que as administracións non son quen de facer reaxir. Xa podes mercalo na nosa loxa.

Coordenado polo xornalista X. Lorenzo Sermos Galiza edita máis un caderno A Fondo en que nos debruzamos sobre a cidade de Ferrol. Entre o despoboamento e o desemprego, Ferrol perde un milleiro de habitantes cada ano e mantén unha taxa de paro próxima ao 32%. Cos dados na man, explica Lorenzo, "Ferrol é unha cidade insostíbel" de non se adoptaresn as medidas precisas con carácter de urxencia. Nestas 8 páxinas explicamos as razóns que levaron esta cidade naval á decadencia. A comezar polo fracaso da re-industrialización e unha manchea de promesas incumpridas que deixan o principal sector produtivo da comarca nunha situación límite. Sen contratos para os estaleiros públicos nen alternativas de diversificación para o tecido industrial, a clase traballadora ferrolá non pode máis, como reflicten as sucesivas campañas e mobilizacións sociais en que exixen solucións para a comarca. Da man do ensaísta Francisco Rodríguez extrapolamos a realidade de Ferrol como "metáfora avanzada de Galiza" e da súa destrución froito do impacto que teñen na súa economía o deseño español e europeo. Ferrol sitúase entre o despoboamento e o desemprego nunha vila que, noutrora, só os estaleiros de Astano e Bazán ocupaban directamente a 16.748 persoas Así mesmo, co enxeñeiro e economista, Ramón Yáñez, conversamos sobre o escenario post-veto á construción naval civil nos estaleiros de Navantia Fene. Yáñez amósase certo de que de nada servirá o fin das prohibicións se non se crean as concicións para facerse un oco no competitivo mercado da construción off-shore. E, neste senso, afirma, "Navantia non está a mover un dedo para preparar o escenario en Astano". Mais a situación que atinxe Ferrol non fica só no eido socio-económico. Os barrios históricos da cidade sitúanse a un paso da ruína ao seren cada vez máis habituais os derrubamentos e incendios, por exemplo en Ferrol Vello. Disto fálanos a xornalista Noa Rodríguez. Asemade, mergullámonos na Ría de Ferrol, un espazo recuperábel que podería revitalizar o sector marisqueiro da zona mais que actualmente se atopa bloqueada por un modelo de saneamento obsoleto convertendo este espazo natural único nun dos máis contaminados do Estado español. Sermos Galiza achega 8 páxinas para reflexionarmos sobre unha cidade vítima da dependencia que xa podes mercar por só 0,50€ na nosa loxa virtual.


O prezo medio da electricidade coa tarifa regulada sitúase esta segunda feira nos 290,63 euros o megawatt/hora (euros/MWh) —incluíndo os custos de comercialización, peaxes e outros cargos, isto é, o prezo real sobre a factura—, segundo os datos publicados no día de hoxe por Rede Eléctrica de España. Galiza ten o segundo prezo da luz máis caro da UE Por treitos horarios, o prezo máximo da luz para esta segunda feira darase entre as 21 e as 22 horas, con 374,34 euros/MWh, mentres que o mínimo, de 239,82 euros/MWh, terá lugar entre as 16 e as 17 horas. Esta segunda feira o prezo medio do 'pool' —prezo base que negocian as compañías produtoras e comercializadoras de enerxía— é de 206,62 euros/MWh. 2021 fechou como o ano máis caro da serie histórica, cun prezo medio de 111,93 euros/MWh debido á espiral alcista rexistrada no 'pool' no segundo semestre. En comparación con hai xusto un ano, o prezo do 'pool' para esta segunda feira será 187,25% superior aos 71,93 euros/MWh do 30 de maio de 2021. O Goberno español renuncia á súa proposta de limitar a 180 euros/MWh o prezo da luz Por outra parte, o prezo medio do mes de abril foi de 191,52 euros/MWh, case 90 euros por baixo de marzo, que deixou o rexistro máis elevado da historia (283,3 euros/MWh).


Summary: A Asociación de Actores e Actrices de Galiza (AAAG) reclama á Xunta da Galiza que poña en marcha un plan de rescate para o sector cultural á vista da parálise que supón a restrición da actividade non esencial.

A Asociación de Actores e Actrices da Galiza (AAAG), de carácter sindical e que reúne máis de 330 profesionais da interpretación e da dirección de escena, fai público este chamamento "urxente" e solicita, tamén, axudas directas para os traballadores e traballadoras que representa. "A evolución da pandemia e as medidas restritivas sanitarias lévannos a un punto no que se fai inviábel a actividade escénica", explican desde a AAAG, que tamén comentan que esta situación "imposibilita as opcións das profesionais dos espectáculos ao vivo de gañar o seu sustento". Por iso reclaman que a Consellaría de Cultura e mais a de Emprego e Igualdade traballen conxuntamente nun plan específico para o sector. Desde a Asociación destacan no seu comunicado que "cómpre lembrar que esta nova parálise chega tras xa case un ano de suspensións, adiamentos e incertezas". E o feito é que, tendo en conta só aquelas funcións que se contratan a través da Rede Galescena, que xestiona a Axencia Galega de Industrias Culturais (Agadic) achegándolle aos teatros e auditorios parte do caché das compañías e grupos, nestas próximas tres semanas vanse ver canceladas ou adiadas máis dunha trintena de funcións. Neste senso, a AAAG engade que "falamos dun grupo de traballadoras cunha serie de particularidades que as converten nun segmento de gran vulnerabilidade laboral por mor da estacionalidade, da intermitencia e da singularidade na contratación por días de funcións e gravacións". Unha serie de peculiaridades que dificultan o acceso destas persoas traballadoras ás prestacións habituais, "que penalizan a precariedade", din desde a asociación sindical. Até o de agora, a Xunta centrou a súa intervención fronte a crise xerada pola Covid-19 nun Plan de reactivación dirixido ás empresas e "obviou por completo a posibilidade de lle dar cobertura e protección a persoal traballador do sector". Ademais, o proxecto centrábase na exhibición e distribución, "ignorando os adiamentos e as suspensións polos gromos que se foron sucedendo desde o mes de agosto até a nova parálise da actividade", recalcan.


Summary: O ex presidente obtería unha cómoda vitoria nunha previsíbel segunda volta dos comicios que decorrerán en outubro.

Nesta terza feira arrincou de forma oficial a campaña electoral de cara aos comicios do vindeiro 2 de outubro no Brasil, unha cita na que, segundo as últimas enquisas, o ex presidente Lula da Silva parte como favorito na candidatura que compartirá co noutrora gobernador de São Paulo Geraldo Alckmin como aspirante a vicepresidente. O Partido dos Trabalhadores do Brasil aproba o binomio Lula-Alckmin Unha enquisa de Ipec, difundida por TV Globo horas antes de principiar a campaña, dá a Da Silva unha marxe de até doce puntos porcentuais sobre o actual presidente, con 44% dos sufraxios fronte a 32% que obtería Jair Bolsonaro, o actual presidente. En terceiro lugar ficaría Ciro Gomes, do Partido Democrático Trabalhista, con 6%, e completarían a listaxe Simone Tebet (Movimento Democrático Brasileiro), con 2%, e Vera Lúcia (Partido Socialista dos Trabalhadores Unificado), con 1%. Até o de agora Lula da Silva obtén nas enquisas unha porcentaxe de voto superior a 40% por termo xeral, mentres Bolsonaro queda con 30% de media. Así, os prognósticos apuntan que o candidato do Partido dos Trabalhadores non lograría a maioría absoluta e pasaría á segunda volta con Bolsonaro. De feito, a práctica totalidade das sondaxes posteriores á anulación das condenas por presuntos delitos corrupción de Lula da Silva situárono en cabeza, o que provocou que o seu principal rival, a imitación de Donald Trump, intensificase os seus ataques ao sistema electoral pondo en dúbida a "fiabilidade" das urnas electrónicas. Inicia o ano máis "populista" de Bolsonaro Da Silva é a opción maioritaria entre a mocidade e as persoas con menos recursos económicos, alén de vencer nos distritos electorais do norte do país, sempre segundo as enquisas. Bolsonaro, pola súa parte, esperta unha maior simpatía entre os homes adultos, evanxélicos e de rendas máis elevadas, o mesmo electorado que facilitou a súa vitoria en 2018. No caso de se celebrar unha previsíbel segunda volta, a intención de voto sobe a 51% para Lula da Silva segundo as enquisas, fronte a 35% que acadaría Bolsonaro, 9% de sufraxios nulos ou en branco e perto de 5% que aínda non decidiu o sentido do seu voto.