Summary: Medio cento de investigadores e investigadoras constituíron Investigal-Rede Galega pola Investigación. A entidade reclámalle ao Goberno Galego que "supere o atraso económico ao que está sometendo á sociedade e se coloque á vangarda internacional, entendendo a investigación como un motor de enriquecemento do país"

Medio cento de investigadores e investigadoras procedentes de toda Galicia reuníronse este sábado en Compostela para constituír 'InvestiGal - Rede Galega pola Investigación', unha entidade coa que traballarán "pola dignificación do sector" e das súas condicións laborais e para esixir máis investimento público para a potenciación da investigación no noso país.O colectivo esixe "máis investimento, mellor xestión do mesmo, e regularidade e transparencia nas convocatorias públicas de contratación"O Centro Sociocultural O Ensanche acolleu a xuntanza, na que os e as participantes compartiron inquedanzas e experiencias sobre "a precaria e inestable situación actual" do I+D en Galicia. Despois dunha longa xornada de traballo e debate, establecéronse unha serie de liñas programáticas básicas, comezando pola "dignificación" da carreira investigadora, que pasa polo recoñecemento do traballo desenvolvido polos seus profesionais, o fomento da súa estabilidade e continuidade laboral, así como a garantía da igualdade de condicións e dereitos laborais. Tamén se acordou a defensa da igualdade de xénero e na implementación de medidas concretas que rachen co teito de cristal e os diferentes obstáculos aos que se enfrontan as mulleres do sector. Investigal criticou "a nefasta xestión dos poucos recursos existentes", que nos últimos anos provocou que Galicia só gastase un de cada catro euros recibidos de fondos europeos destinados á investigaciónAsí mesmo, reclamaron un "pacto" de país que asegure a vitalidade das políticas de I+D+i. "O futuro da investigación galega non pode depender de quen ocupe a presidencia da Xunta, senón que é de vital importancia a existencia dun pacto social que aposte por situar o investimento en I+D+i en Galicia á par dos estándares europeos", salientaron. Actualmente, Galicia só inviste neste sector o 0,94 % do seu PIB, mentres que a media europea sitúase no 3%. Ademais, Investigal criticou "a nefasta xestión dos poucos recursos existentes", que nos últimos anos provocou que Galicia só gastase un de cada catro euros recibidos de fondos europeos destinados á investigación.A Rede considera de "máxima urxencia" que o Goberno galego "supere o atraso económico ao que está sometendo á sociedade e se coloque á vangarda internacionalA Rede considera de "máxima urxencia" que o Goberno galego "supere o atraso económico ao que está sometendo á sociedade e se coloque á vangarda internacional, entendendo a investigación como un motor de enriquecemento do país". O colectivo esixe neste senso "máis investimento, mellor xestión do mesmo, e regularidade e transparencia nas convocatorias públicas de contratación". Dentro de Investigal están presentes todos os perfís relacionados co sector (persoal investigador, técnico, xestor, docente) dos diversos centros de produción de coñecemento (universidades, centros superiores e organismos públicos de investigación, hospitais, fundacións, etc).


Summary: Segundo unha enquisa de 'Electomanía', 65,8% dos votantes do Bloque non apoian o envío de armamento.

O portal Electomanía vén de publicar unha enquisa, con 1.115 respostas recollidas entre o 4 e o 7 de marzo, a respecto da decisión do Goberno estatal de enviar armamento militar ofensivo a Ucraína. Segundo os resultados que ofrece, no conxunto do Estado español sete de cada dez persoas (70,4%) está a favor do envío de armas, fronte a 24,6% que é contrario e 5% que non sabe ou non contesta. O Goberno español rectifica e enviará "material militar ofensivo" a Ucraína Desta enquisa extráese, aliás, que case dous de cada tres votantes do BNG (65,8%) non apoian o envío de armamento ofensivo, sendo, deste modo, a segunda maior porcentaxe de rexeitamento desta medida, por detrás de EH Bildu (71,9%). Aliás, 17,5% dos votantes do Bloque que participaron da enquisa non teñen unha idea clara ao respecto, sendo, deste modo, a segunda maior porcentaxe de indecisión tras o electorado da CUP (20%). E o 16,7% restante do electorado nacionalista da Galiza si é favorábel ao envío de armas. O Estado español, sétimo exportador de armas nunha listaxe encabezada polos EUA O electorado de Unidas Podemos, cuxos dirixentes tampouco teñen unha posición única e firme ao respecto —Yolanda Díaz apoiou a medida e Ione Belarra e Pablo Echenique criticárona—, é o terceiro cunha maior porcentaxe de rexeitamento, con 57,8%, fronte a 30,3% que son favorábeis ao envío de armas e 11,9% de indecisos. Yolanda Díaz desmárcase de Belarra e apoia a decisión de Sánchez de enviar armas a Ucraína Pola súa parte, case nove de cada dez votantes do PSOE (87,9%) apoian a proposta do presidente do Executivo estatal, Pedro Sánchez, mentres o maior apoio ao envío de armas chega de parte do electorado de PNV (97,8%), Ciudadanos (96,5%) e Geroa Bai (93,9%).


Summary: Anova, EU, Podemos e as plataformas municipalistas acordan unhas primarias con listas pechadas con membros de varias formacións que terán que ser avaladas pola militancia. A formación morada renuncia ao nome pero a papeleta levará o seu símbolo.

Con "Podemos" na papeleta, sen "Podemos" no resto da imaxe En Marea, a candidatura de unidade na que Podemos, Anova, EU, as principais plataformas municipalistas e outras pequenas forzas acudirán ás eleccións xerais, prepara a contrarreloxo o seu sistema de elección de listas. Podemos renuncia á marca pero o seu logotipo estará nas papeletas A presión das mareas e doutros axentes políticos fixeron recuar a Podemos, que aceptará finalmente que a súa marca non apareza na candidatura, así como un sistema de elección de candidatos mediante unhas primarias coas que non contaba nun principio. Será definitivamente unha denominación "sen referencias a ningunha das organizacións partidarias" e cun logotipo propio e único que se empregará na campaña. Pola contra, na papeleta prevese que si saia o símbolo da formación de Pablo Iglesias, nunha concesión ao partido morado, que lle permite saltar o incumprimento do mandato das súas bases, ademais das marcas de todos os colectivos que entren na coalición. E haberá primarias, pero non abertas, senón con listas plancha: candidaturas pechadas con membros de varias formacións que, segundo as negociacións abertas, deberán ser avaladas por polo menos 15 persoas nas que haxa representación de máis da metade das forzas e plataformas que participen no espazo de confluencia. As candidaturas para as primarias deben contar con membros de varias formacións e aval de varios dos axentes políticos da coalición Entre eses actores está asegurada a presenza de Podemos, Anova e EU -que serán a base da coalición-, xunto coas tres plataformas municipalistas que gobernan nas cidades: Marea Atlántica, Compostela Aberta e Ferrol en Común. Ademais, queda aberto a outras mareas e a forzas máis pequenas como Espazo Ecosocialista. Equo-Galicia, logo dunha consulta realizada entre as súas bases, decidiu "desmarcarse" do acordo, aínda que iso non impedirá que algún membro do seu partido se implique. O 68% dos consultados optou por esta opción e, segundo a dirección, o espazo de confluencia "converteuse nunha coalicion de tres partidos que incumpre practicamente a totalidade do acordado e xa traballado en común". Tamén fixo consulta entre os seus membros o Encontro Cidadán por unha Marea Galega, que apostou finalmente por participar na candidatura e pola "impliación activa na dirección do proceso iniciado". Así, case o 60% dos participantes no referendo (165 votos) votou a favor de participar en En Marea, mentres que o 40% (112) apostou por non integrarse. En Anova, unha "consulta interna de urxencia á militancia" referendou o acordo cos votos a favor de máis do 80% dos participantes, máis da metade das bases. O Encontro Cidadán decide finalmente "implicarse activamente" na candidatura tras a consulta ás súas bases; Equo non se integrará O feito de que non se poidan presentar persoas a tíulo individual e o ter que, no caso de facer unha lista, competir coas propostas dos partidos máis asentados non convencía de todo no Encontro. Ademais, o censo destas primarias sería o da militancia das diferentes forzas e plataformas, pero aí reside outro dos problemas. A Lei de Protección de Datos impide ceder estas listaxes completas sen permiso de cada un dos membros, polo que a única solución sería que as votacións se fixesen dentro de cada formación e se trasladasen os datos ou que os interesados en participar se inscribisen antes para formar un censo global. Malia que o prazo para rexistrar a candidatura acaba este venres, ata o 16 aínda hai tempo para inscribir os candidatos. Anova quere que se presente Beiras, que rexeitou polo momento esta posibilidade Entre eles podería estar Xosé Manuel Beiras, que insiste en non presentarse pero que é presionado por membros da súa formación. "É unha posibilidade que gaña forza" din fontes de Anova, aínda que o partido levará a cabo unha consulta interna entre a súa militancia para elixir os seus candidatos ás primarias. Tanto esta formación como Podemos negan, ademais, que houbese veto a ningunha persoa de formación ningunha, tal e como se asegurou nalgún medio. Así, desde a forza nacionalista desmentiuse "cateogoricamente" a información que aludía á suposta negativa a incorporar o economista Manuel Lago ás listas. Podemos tería o número un pola Coruña e Anova por Pontevedra Tone Gómez Reino, de Podemos, soa con forza como o número 1 na proposta oficial pola Coruña, provincia pola que xa fora elixido nas primarias da súa formación. En Pontevedra, pola contra, a cabeza de lista será unha candidata de Anova. Ademais, e pensando non só nas xerais senón tamén nas autonómicas de 2016, este novo espazo político creará unha coordinadora nacional con seis membros de Podemos, Anova e EU (dous de cada forza) e outros seis dos diferentes axentes que participen na coalición.


Summary: Galiza comeza a ponte cun novo descenso dos casos activos de covid-19. Por áreas sanitarias, a presión hospitalaria descende en catro das sete. A de Ourense-Verín-O Barco queda sen pacientes covid en unidades convencionais

Galiza comeza a ponte cun novo descenso dos casos activos de covid-19, que se sitúan en 554, e nos hospitalizados, que descenden a 40 -dous menos que a xornada anterior-. Mentres tanto, os novos contaxios por coronavirus detectados baixan a 23. No que respecta á presión hospitalaria, segundo os datos publicados na mañá deste sábado pola Consellaría de Sanidade con rexistros até as 18 horas da sexta feira, hai 31 persoas ingresadas en planta -unha menos- e nove en unidades de coidados intensivos (UCI) -unha menos-. Por áreas sanitarias, a presión hospitalaria descende en catro das sete. A de Ourense-Verín-O Barco queda sen pacientes covid en unidades convencionais (-1), aínda que se mantén cun na UCI. Na de Santiago-O Barbanza, baixan a seis as persoas con coronavirus en planta (-1) e segue unha persona en críticos; e en Pontevedra-O Salnés, quedan un en unidades convencionais (-1) e outro na UCI. Á súa vez, os hospitais da área de Ferrol conseguen quedar de novo sen ingresados por covid-19. Mentres tanto, a área sanitaria da Coruña-Cee mantense con 15 hospitalizados, ao compensar a baixada nos pacientes en coidados intensivos a tres (-1) coa subida en planta a 12 (+1). No lado oposto, con aumentos da presión asistencial, están as áreas de Vigo, con sete enfermos covid en planta (+1) e ningún en críticos; e Lugo-A Mariña-Monforte, que contabiliza cinco en unidades convencionais (+1) e tres en coidados intensivos. Nova baixada de casos activos Galiza afronta o sábado da ponte de outubro, o primeiro en niveis de 'nova normalidade', con tendencia descendente dos casos activos que caen até os 554, que implican 35 menos que os rexistrados a xornada anterior. Esta baixada replícase en cinco das sete áreas sanitarias (A Coruña, Lugo, Ourense, Pontevedra e Santiago), mentres que nas outras dúas (Ferrol e Vigo) se manteñen estábeis. A área sanitaria da Coruña mantense na cabeza con 152 infectados (-9), seguida da de Vigo con 110. As restantes contabilizan menos dun centenar de enfermos covid: Ourense con 95 (-17), Lugo con 85 (-7), Santiago con 61 (-2), Pontevedra con 43 (-1) e Ferrol con só oito. Descenden os contaxios Os novos contaxios de covid-19 detectados nas últimas 24 horas descenderon a 23, despois de tres días consecutivos ao redor da trintena. De novo os 23 positivos foron detectados por proba de infección activa, sete deles na área de Vigo; cinco na de Pontevedra; catro na da Coruña; tres na de Lugo; dous nas de Ferrol e Ourense; e ningunha na de Pontevedra. Deste modo, na Galiza os contaxiados desde o inicio da pandemia ascenden a 182.525, dos cales 43.127 corresponden á área da Coruña; 37.667, á de Vigo; 26.962, á de Santiago; 21.752, á de Ourense; 21.432, á de Pontevedra; 19.953, á de Lugo; e 11.627, á de Ferrol. Segundo os datos publicados polo Ministerio de Sanidade na tarde da sexta feira, a incidencia acumulada de Galicia a 14 días se reduce a 17,95 casos por 100.000 habitantes. PCR Na Galiza leváronse a cabo desde o inicio da pandemia 2.855.867 PCR, o que implica que no último día se realizaron 1.557 probas, unhas 400 menos que as feitas a xornada anterior. En canto á taxa de positividade das probas PCR -número de infeccións detectadas cada 100 tests- descendeu a un 0,4%. Por iso, segue por baixo do 5% que a OMS determina como limiar para considerar controlada a pandemia. Falecementos e altas As persoas falecidas diagnosticadas con covid-19 desde o inicio desta pandemia en toda Galiza mantéñense en 2.640 ao non notificar onte a Consellaría de Sanidade novas vítimas. Mentres, 179.365 persoas diagnosticadas de coronavirus curáronse desde o comezo desta crise sanitaria, que supoñen 58 máis que as rexistradas até o día anterior.


Summary: A Dirección Xeral de Tráfico habilita unha aplicación para levar o permiso de condución no móbil e axilizar trámites.

A nova aplicación para móbiles da Dirección Xeral de Tráfico (DXT) permite levar o carné de conducir no dispostivo telefónico. A app "miDGT', dispoñíbel en galego, é de carácter gratuíto, para Android e iOS e serve tamén para ter no dispositivo a documentación do vehículo e facer algunhas xestións administrativas con Tráfico. A ferramenta procura axilizar os trámites e reducir desprazamentos. Precisamente na segunda feira, 16 marzo, suspendeuse a atención presencial nas xefaturas de tráfico debido á crise sanitaria do coronavirus. Para poder acceder á aplicación, é necesario estar dado de alta no sistema Cl@ve da Administración Xeral do Estado. Unha vez que se identificou a usuaria con Cl@ve, os accesos sucesivos realizaranse coa pegada ou o patrón de seguridade rexistrado no dispositivo. Na pantalla inicial permite visualizar o permiso de conducir , dispor do permiso de circulación e da ficha técnica electrónica do vehículo, así como consultar outros datos, como a ITV, o seguro ou o distintivo ambiental; consultar o saldo de puntos; consultar e actualizar os datos de contacto e o domicilio que están nos rexistros da DXT; recibir avisos e alertas de interese; e acceder a noticias relevantes sobre o tráfico e a seguridade viaria. Tráfico indicou que a aplicación irá incorporando progresivamente novas funcionalidades como solicitar cita previa na oficina máis próxima; obtención do informe do vehículo; aviso e pago de sancións; identificación do condutor en caso de denuncia; verificación de documentos oficiais; comunicación do condutor habitual do vehículo; consulta de notas de exame; matriculación de vehículos; e transferencia de vehículos entre particulares.


Summary: Ainda sen controlar na segunda feira á mañá, o incendio do Alt Empordá ten xa o tráxico balance de tres mortos máis 10.000 hectáreas ardidas. Os dous incendios producidos en Girona mobilizaron 72 dotacións de bombeiros, algunhas delas chegadas de Francia.

Tres mortos e vintecatro feridos é o tráxico balance do desastre do Alt Empordá no que levan ardidas maís de 100.000 hectáreas. Máis de 140.000 viciños e viciñas continúan confinados nas súas casas xa que o lume aínda non estaba controlado na mañá desta segunda feira. Tamén nas estradas, milleiros de persoas quedaron presas ao cortarse xa a primeira hora da tarde a AP-7 e a N-2. A tramontana avivou o lume e difundiuno a grande velocidade, impedindo tamén a súa extinción. Onte domingo quedou contorlado o incendio de Port Bou, onde un pai e a súa filla de quince anos morreron ao se tirar por un acantilado fuxindo do lume, pero continúa arreciando en la Jonquera O presidente da Generalitat, Arthur Mas apuntou a neglixencias como posíbel causas dos lumes.


Summary: A reunión prodúcese nun momento politicamente delicado para Maduro.

O xenocidio que sofre o pobo palestiniano a mans de Israel foi o tema central da reunión mantida na Habana por Nicolás Maduro e o líder histórico da Revolución cubana, Fidel Castro. Castro aproveitou o encontro para parabenizar Venezuela por estar a despregar accións humanitarias en beneficio do pobo palestiniano, xusto no momento en que transcendía que un mísil israelita impactaba perto da misión venezuelana en Gaza. Nun artigo publicado en CubaDebate.Cu, Fidel Castro revela que na cimeira parabenizou Maduro "polo que estaba a facer polo pobo mártir da Franxa de Gaza". O apoio emprestado por Venezuela a Palestina non lle está a saír debalde ao goberno de Maduro, segundo a análise de Fidel Castro: "Son coñecidas as medidas púnicas do imperialismo contra ela [Venezuela] desde que tentaron derrocar a Chávez co apoio da oligarquía fascista de Venezuela". Política interna venezuelana É inevitábel realizar unha leitura deste encontro en chave de política interna venezuelana, levando en conta que nos últimos meses se teñen rexistado tensións entre as diferentes sensibilidades do movimento bolivariano. Coa cimeira con Castro Maduro envía a inequívoca mensaxe de que o seu proxecto continúa a ter unha orientación cara ao socialismo.


Summary: O Consello de ministros aproba a eliminación das licenzas municipais previas de pequenos locais, unha iniciativa que a patronal galega cre "boa", pero que "non creará emprego nin aumentará o consumo". "O verdadeiro problema é a liberalización de horarios", advirte.

O Consello de Ministros aprobou a eliminación das licenzas municipais previas para a apertura de pequenos comercios cunha superficie inferior a 300 metros cadrados, unha iniciativa que o Goberno central non descarta aplicar a locais maiores e a outro tipo de actividades. "Aprobamos un mínimo común denominador para todos os concellos, pero as comunidades autónomas poden ir ampliando e desde logo o Goberno irá revisando a súa entrada en vigor e o seu funcionamento para poder ir xeneralizando este sistema", sinalou a vicepresidenta do Goberno, Soraya Sáenz de Santamaría na rolda de prensa posterior ao Consello de Ministros. A medida está pensada en principio para locais de menos de 300 metros cadrados, aínda que o Goberno estará "moi pendente" do seu funcionamento para poder ampliala a locais maiores e a outro tipo de actividades das previstas no Real Decreto-Lei. "A medida é boa, pero non é panacea ningunha; non se pode vender como algo salvador" Para a patronal galega do comercio, "todo o que sexa axilizar a apertura de comercios é bo", pero aclara que a medida "non é algo que vaia resolver problema ningún" do sector. "Abrir un local non era tan difícil; de feito as licenzas dábanse ao cabo dun ano, pero había posibilidades de montalo de forma provisional", asegura José María Seijas, presidente da Federación Galega de Comercio. "É unha medida que está ben, pero non é ningunha panacea, porque nin creará emprego nin aumentará o consumo. Non se pode vender como algo salvador", insiste Seijas, ao que de verdade lle preocupa, como ao resto do sector, é "a intención de liberalizar os horarios". "Iso si que é preocupante, porque os pequenos comercios xa podemos abrir o que nos dá a gana; o que se pretende é liberalizar os horarios das grandes superficies, o que desertiza o noso sector", engade. "O que é preocupante é a futura liberalización dos horarios", denuncia a patronal galega do comercio "O problema que temos cos grandes centros comerciais si que é importante", insiste Seijas, que advirte da grave crise que atravesan os pequenos locais en toda Galicia e que pon como paradigma o caso da Coruña, un lugar "onde se descontrolou a oferta e a demanda ante a proliferación de grandes espazos comerciais". "Ata as grandes cadeas pasan agora problemas debido ao abuso de centros comerciais", denuncia, malia confiar na palabra da Xunta de que, en caso de liberalizárense os horarios, o país "manterá a normativa actual". "De todos os xeitos, todo dependerá de como se redacte a norma e se afecta tamén á normativa autonómica ou non", advirte. Mentres, a vicepresidenta do Goberno destacou que a licenza exprés é unha medida que busca cambiar a cultura administrativa, liberalizar o comercio, simplificar os procedementos, axilizar os trámites e acabar coa burocracia, pero sobre todo, segundo dixo, apoiar a todos os emprendedores que, nestes momentos de crises, deberían ter a "alfombra vermella" da Administración para abrir e non dificultades para poder sacar adiante o seu negocio e os seus postos de traballo. Segundo a clasificación estatal de actividades económicas, o ámbito de aplicación desta norma esténdese no comercio minorista e afeta a unha gran parte de actividades.


Summary: As primeiras doses do fármaco de Johnson & Johnson chegan esta terza feira.

O Goberno español acelerará a inmunización Covid os grupos de idade comprendidos entre os 70 e 79 anos, que serán os primeiros en recibir a vacina de Janssen, segundo anunciou esta segunda feira a ministra de Sanidade, Carolina Darias. O Estado español recibirá esta terza feira, 13 de abril, o primeiro cargamento da vacina de Janssen, que require dunha soa dose. Entre abril e xuño, o Executivo espalol espera a chegada de 5,5 millóns de doses. Antes de tomar un voo de regreso a Madrid, a titular de Sanidade presenciou á primeira hora da mañá a chegada ao aeroporto de Gran Canaria das 43.000 vacinas de Pfizer- BioNTech que corresponden ás illas na remesa desta semana (1,2 millóns). Darias explicou que ese millón de novas doses de Pzifer hase dedicar, no seu maior parte, a acelerar o proceso de vacinación do grupo de maiores de 80 anos coa segunda dose da pauta, posto que o 90% xa recibiu a primeira.


Summary: O nomeamento de Alfonso Rueda como candidato do PP á Presidencia da Xunta da Galiza chega após un acordo entre Núñez Feixoo e os baróns territoriais do partido, cuxo renovado poder interno lembra ás épocas de Manuel Fraga. As eleccións locais de maio de 2023 serán a súa gran primeira proba de lume.

Alfonso Rueda Valenzuela nunca tivo dúbidas. Se Alberto Núñez Feixoo votou Felipe González nas eleccións de 1982 e o secretario xeral dos populares galegos, Miguel Tellado, participou do nacionalismo nos anos universitarios; o vindeiro presidente da Xunta sempre formou parte da dereita, presidindo xa a comezos dos 90 as Novas Xeracións do PP de Pontevedra. "Politicamente non podía ser outra cousa", sinalan a Nós Diario persoas coñecedoras da súa traxectoria política, en relación coa súa orixe familiar. É fillo de José Antonio Rueda Crespo, vicepresidente da Deputación de Pontevedra con Mariano Raxoi e senador de Alianza Popular nas primeiras dúas lexislaturas. Abandonou o partido seguindo a José Luís Barreiro para non tardar en volver á "casa grande da dereita". É parente por liña materna dos Garrido Valenzula, o famoso "clan popular" vigués, con máis cargos que votos. O seu círculo persoal é o dos denominados coloquialmente na cidade do Lérez como "Pontevedreses de toda a vida", os coñecidos como "PTV", polas súas siglas. O mesmo está formado por significados dirixentes da dereita como Mariano Raxoi, a deputada Ana Pastor, a senadora Pilar Rojo, a parlamentaria Lupe Murillo, o presidente de Sogama, Javier Domínguez; ou o voceiro municipal do PP, Rafael Domínguez. Os seus integrantes non só partillan militancia partidaria senón locais de ocio, vacacións, actos sociais e pertenza a determinadas entidades sociais, como o casino. Palmou, Raxoi e Louzán, impulsores de Rueda A súa carreira política, como a doutros "PTV", non depende só dos meritos propios. A primeira responsabilidade pública chegoulle da man de Xesús Palmou durante os Gobernos de Manuel Fraga, ocupando primeiro a xefatura do seu Gabinete e entre 2000 e 2005, a Dirección Xeral da Administración Local da Xunta da Galiza. Nun cargo e noutro deixou pegada de persoa distante, por veces moi arisca e para algúns altiva, unhas críticas que se viñeron repetindo desde aquela no interior do PP. Alberto Núñez Feixoo escolleuno en 2006 como secretario xeral do PP galego. O seu nome viña recomendado outra vez por Xesús Palmou, número dous do partido nos anos finais de Fraga e peza chave na defenestración de Cuíña, se ben na decisión final pesaron, tamén, outras opinións. Unha delas, a de Rafael Louzán, presidente da Deputación de Pontevedra e persoa esencial no ascenso de Feixoo, outra, a de Mariano Raxoi, naquela altura máximo responsábel do Partido Popular a nivel de Estado. Rueda xogou un papel moi importante no traballo de oposición ao Goberno do PSdeG e o BNG na Xunta (2005-2009) e na definición da táctica do PP nas eleccións de 2009. Naqueles tempos, deixou expresións como "Touriño é un caradura, parece que o pasa cada vez mellor malgastando cando hai miles de familias afectadas polo paro" e gravou a súa pegada nalgunhas das campañas e actuacións máis polémicas. Galicia Bilingüe O vindeiro presidente da Xunta manifestouse naquela altura contra as políticas de normalización lingüística. A este respecto, foi un dos dirixentes do PP que se significou en febreiro de 2009 en Compostela, na mobilización de Galicia Bilingüe. Algunhas fontes sitúano como un dos deseñadores da estratexia desta plataforma. A presenza de Rueda na secretaría xeral do PP galego alongouse até 2016. A renuncia á mesma, após unha xestión marcada por múltiples conflitos con outros dirixentes territoriais, abriulle a porta á Presidencia do PP de Pontevedra, en substitución de Rafael Louzán, cuxos resultados electorais non chegou a igualar. O seu labor de máis de 13 anos no Goberno galego non deixou actuacións de relevo. Se ben as súas áreas de responsabilidade, neste caso Presidencia, Administracións Públicas ou Xustiza non foron de gran significación pública. Aliás, non negociou ningunha transferencia do Estado á Xunta neste período e mesmo paralizou a posta en marcha da policía galega. A súa relación con Feixoo nestes últimos anos non estivo exenta de tensións e a distancia entre ambos foi notoria. Neste sentido, desde o círculo do presidente saínte reprocháronlle o seu traballo e afeáronlle os resultados electorais na súa circunscrición, chegando mesmo a estudar unha alternativa diferente para dirixir a Xunta. Nesa dirección, explícase o nomeamento en 2020 dun vicepresidente segundo do Goberno galego ou a promoción doutros nomes no PP, porén as urxencias e as particulares circunstancias do relevo de Feixoo facilitaron a Rueda o aceso á Presidencia do Executivo galego. A lousa dos resultados en Pontevedra Os resultados electorais non acompañaron a Alfonso Rueda nos últimos anos. Neste sentido, Pontevedra, onde é presidente do PP, é a circunscrición onde os populares veñen obtendo as peores porcentaxes de votos, sendo a única circunscrición onde as forzas da esquerda sumaron máis escanos que o PP nos comicios galegos de 2020. Ao tempo, o PP asiste a unha progresiva perda de poder local, moi particularmente nos grandes núcleos de poboación, pero tamén en comarcas como o Salnés. Os números do PP en Pontevedra son utilizados interna e externamente para cualificar a Rueda de "perdedor". Nesta liña manifestouse a voceira do BNG, Ana Pontón, na convención municipal da formación do pasado sábado pero tamén o fixeron, en declaracións a Nós Diario diferentes dirixentes populares críticos coa súa candidatura.


Summary: Baixo o lema "A esquerda pola unidade", republicanas e republicanos irlandeses, comunistas, sindicalistas e activistas da sociedade civil marcharon polo límite que divide a illa en Tyrone-Monaghan, na primeira dunha serie de concentracións que levan por título "Mans a través da fronteira". Houbo referencias a Euskadi, Catalunya e á República española, e interpretouse a popular canción Viva la Quinta Brigada.

Organizado conxuntamente polo Foro Republicano Socialista Peadar O'Donnel e as 1916 Societies, o pasado 26 de outubro desenvolveuse en Moy Bridge, na fronteira Monaghan-Tyrone entre Irlanda do Norte e o resto da illa, a primeira dunha serie de concentracións que levan por título "Mans a través da fronteira". Republicanas e republicanos irlandeses, comunistas, sindicalistas e activistas da sociedade civil marcharon baixo o lema "A esquerda pola unidade", acompañados por numerosas bandeiras, entre estas, unha ikurriña vasca, unha estelada catalá e unha republicana española. Tommy McKearney -xornalista, ex membro do IRA e autor do libro O IRA provisional: da insurrección ao Parlamento- foi o orador principal. "Camaradas, estamos no límite dos restos do Imperio Británico. Ollamos ao noso arredor e vemos unha entidade política creada ao comezo do século pasado co fin de servir o imperialismo británico e os intereses do gran capital situado nos condados do nordeste", inicio McKearney a súa intervención, na que ademais criticou que a globalización minguara a capacidade de xerar riqueza para as industrias da rexión. Antes, Barry Monteith, concelleiro en Dungannon polo Éirígí ("Erguerse", en gaélico, unha escisión do Sinn Féin), fixo referencia ao monumento existente en Moy Bridge en homenaxe ao voluntario das Brigadas Internacionais Ben Murray, que morreu na batalla de Aragón durante a Guerra Civil española. E posteriormente o cantante Paul Cassidy interpretou a canción Viva la Quinta Brigada. Nun comunicado de prensa, o Foro Republicano Socialista Peadar O'Donnel expresou pola súa banda que "non queremos unha nova República que estea subordinada a Londres, Bruxelas ou Washington senón unha democracia fundada sobre as necesidades do pobo traballador".


Summary: O presidente da Confederación de Empresarios da Coruña e expresidente da galega, Antonio Fontenla, criticou o anuncio da suba do salario mínimo interprofesional. Porén, amosouse a favor de medidas beneficiosas "para o poder adquisitivo dos traballadores, smepre e cando haxa unha contraprestación de produtividade". A patronal galega leva dous anos sen presidencia e pendente dun xuízo por presunto fraude en subvencións para formación no emprego.

O presidente da Confederación de Empresarios da Coruña e ex presidente da patronal galega, Antonio Fontenla, afirmou nunha entrevista na Radio Galega que as medidas económicas anunciadas polo Goberno de PSOE e Unidas Podemos "son de poñer os cabelos de punta". "Fálase dun salario mínimo que supón un 33% sobre o que está estabelecido hoxe", afirmou, e dun déficit "que se pode ir a 3,5%". Fontenla, nunhas declaracións recollidas por Europa Press, asegurou en consonancia co presidente da patronal estatal, Antonio Garamendi, que Administración europea "non vai tolerar" o aumento do déficit e do gasto público "en cifras importantísimas". "Restaría moita credibilidade á economía", argumentou. Levaría a moitísimos autónomos e traballadores ao paro, argumenta Fontenla O líder da patronal da Coruña tamén advertiu que "non se pode pasar de repente de 900 a 1.200 euros" o salario mínimo interprofesional, porque iso "levaría a moitísimos autónomos e traballadores ao paro". "Se un traballador cualificado queda pegado ao salario mínimo, quererá gañar máis porque é un especialista", explicou. Á vez, Fontenla amosouse favorábel a todo o que sexa "beneficioso para o poder adquisitivo dos traballadores, sempre e cando haxa unha contraprestación de produtividade". Cuestionado pola crisis orgánica que atravesa a Confederación de Empresarios da Galiza (CEG), sen presidente desde hai dous anos, o líder da patronal da Coruña considera que nun prazo de tres ou catro meses poderá atoparse unha solución. A CEG celebrará unha asemblea electoral o 30 de abril, e Fontenla avanzou que hai varios candidatos "dispostos". En febreiro de 2020 está prevista a celebración dun xuízo no que se investiga un burato nas contas da Confederación de Empresas da Galiza, froito do cobro de axudas para cursos de formación nunca realizados. Un xuízo que se foi adiando ao longo de case dúas décadas.


Summary: A veciñanza denuncia a falta de previsión por parte da Xunta, xa que o incendio chegou desde Portugal cruzando o río Miño e diferentes estradas.

O lume que cerca o monte comunal de Mandín, no concello do Verín, volve pór en perigo a esta hora da mañá as vivendas das vilas máis achegadas á fronte do incendio. Así o traslada a propia veciñanza a Nós Diario, que explica que, após evitar hai un par de días que o lume arrasase a parroquia, volve agora achegarse aos domicilios. O incendio de Valdeorras cruza o Sil e arrasa casas en Éntoma, no Barco Estas lapas, procedentes dos lumes que levan calcinando as poboacións portuguesas do outro lado do río Miño durante unha semana, arrasaron xa 400 hectáreas de monte comunal, sen que a veciñanza que actúa como voluntaria para axudar os equipos de brigadistas o puidese evitar. Neste sentido, fontes locais, en conversa con Nós Diario, denuncian a falta de previsión da Xunta, a través da Consellaría de Medio Rural, para evitar que o incendio queimase tanto terreo forestal como algúns efectos materiais. Entre eles, un vehículo particular. O lume arrasa todas as vivendas do núcleo do Vilar, no Courel "O lume cruzou o río (Miño), cruzou monte, cruzou unha autovía e unha autoestrada estatal, e ninguén fixo nada para evitar que chegase até as portas da parroquia", lamentaba un veciño que está a colaborar cos brigadistas. Máis de 19.000 hectáreas calcinadas Ás 8 horas da terza feira, a Consellaría de Medio Rural actualizou os datos de incendios activos e de hectáreas canceladas polas lapas. En total, máis de 19.000 hectáreas de terreo forestal e rural víronse afectadas polo lume desde que comezou a vaga de incendios a pasada quinta feira. Valdeorras e Courel seguen a ser as zonas máis afectadas, con 7.500 e 6.000 hectáreas ardidas respectivamente. O incendio no concello de Vilariño de Conso é o terceiro que suma máis de mil hectáreas no noso país. En concreto, a esta hora os rexistros de Medio Rural apuntan a 2.650 hectáreas queimadas. O resto de incendios activos suman unhas 4.000 hectáreas. Deles, os máis grandes agora mesmo son o de Oímbra, que chegou desde Portugal (350 hectáreas); e Cervantes, con dous focos de 100 e 65 hectáreas.


Summary: O Goberno español propón subir as cotizacións 0,6%, unha décima máis do que suxería a semana pasada.

O aumento da cotización social dos traballadores e traballadoras será maior da inicialmente prevista polo Goberno español. A medida, que tanto debate suscitou nas últimas datas, persegue aumentar a recadación durante dez anos para facer fronte ao aumento do gasto en pensións previsto pola xubilación da coñecida como xeración do 'baby boom'. Onte, nunha nova mesa de diálogo sobre a reforma das pensións, o Goberno español presentou un novo texto no que eleva a súa proposta de subir as cotizacións sociais de 0,5% a 0,6%, informaron fontes sindicais tras o encontro. Desa alza, a maior parte (0,4%) será asumida pola empresa, mentres que o 0,2% restante correrá a cargo da persoa traballadora, segundo trasladaron desde a Unión Xeral de Traballadores (UXT). Tanto UXT como Comisións Obreiras (CCOO) valoran de forma "positiva" os cambios de posición do Goberno español respecto da definición do Mecanismo de Equidade Interxeracional pola vía dunha mellora dos ingresos para substituír ao coñecido como Factor de Sustentabilidade do sistema de pensións actual. O novo mecanismo forma parte da primeira pata da reforma de pensións que se está a tramitar no Congreso, aínda que a súa concreción non se incluíu no proxecto de lei, precisamente á espera de acordala cos axentes sociais antes do 15 de novembro, para o que apenas queda unha semana. A idea é introducir o que se pacte vía emenda. Ambos os sindicatos esperan que o Executivo mellore a súa proposta "en termos de suficiencia", sen que iso predetermine as negociacións futuras no seo do diálogo social, no caso de que fosen necesarias. UXT e CCOO anunciaron que se seguirá traballando sobre esta materia nos próximos días. A semana pasada, a proposta de elevar as cotizacións provocou malestar dentro da patronal CEOE, xa que supón incrementar aínda máis os custos das empresas, tras a anunciada suba do Imposto sobre Sociedades para 2022 e a alza do salario mínimo interprofesional (SMI), entre outras medidas. Con todo, a suba das cotizacións para engordar o fondo de reserva das pensións, que conta na actualidade con pouco máis de 2.100 millóns de euros, non se recollería no novo mecanismo até 2023 e tería unha vixencia temporal de dez anos.


Summary: Poucas horas após transcender que o xuíz Aláez imputa a 11 cargos públicos, a Plataforma das Vítimas do Alvia 04155 celebran a decisión do maxistrado e piden que o Congreso investigue o sinistro. Queren que comparezan cargos do actual goberno e do anterior.

O xuíz Aláez deixa a instrución da traxedia de Angrois sinalando responsábeis: altos cargos do ADIF durante a etapa de goberno de Zapatero e José Blanco. Impútalles un delito contra a seguridade colectiva. Aláez sempre tivo no albo a cúpula directiva do ADIF, a quen atribúe unha imprudencia puníbel ao ter modificado as condicións de seguranza na Grandeira e ao tomar decisións que potenciaron os riscos e, por tanto, tornaron posíbel que un fallo humano resultase nunha traxedia. O xuíz entende que, de terse mantido o deseño orixinario da alta velocidade entre Ourense e Santiago e de non terse desligado o sistema ERTMS, o fallo humano do maquinista non se tería saldado no tráxico balanzo de 79 mortes. O xuíz imputa o ex presidente de ADIF con Zapatero e o ex director de gabinete de José Blanco Após receber distintos informes periciais basicamente coincidentes ao sinalar como desencadeante do sinistro a decisión de non garantir a conexión do Alvia co sistema ERTMS (capaz de frear a máquina ante un despiste humano), o xuíz resolveu imputar a 10 cargos do ADIF, a empresa estatal titular da infraestrutura ferroviaria, e ao exdirector de Seguranza na Circulación. Entre eles está Antonio González Marín, ex presidente de ADIF, e Javier Hurtado, vocal no consello de administración e ex director de gabinete do ministro, José Blanco. O xuíz impútalles un delito contra a seguridade colectiva e estima que hai indicios de que, alén diso, sexan partícipes "nos delitos de homicidios e lesións".


Summary: Os casos de infeccións por coronavirus multiplícanse nas residencias do país, poñendo o foco sobre unha parte fundamental do sistema asistencial galego que está, en 77%, en mans privadas. Familias, traballadoras, sindicatos e partidos políticos critican a "opacidade" comunicativa que rodea todo o que acontece no interior duns centros aos que se acusa de ocultar neglixencias ou de escatimar en medidas de protección, polo que demandan o seu inmediato control por parte do poder público e, concretamente, da Xunta da Galiza.

Opai de Marcos -prefire non facilitar o seu apelido- atópase confinado nunha habitación na residencia DomusVi San Lázaro, en Compostela, a mesma na que xa se rexistraron cinco casos positivos en coronavirus. Mais non está só nese confinamento. Ao seu carón, noutra cama situada a escasos centímetros, hai outra persoa, outro ancián coma el, outro doente, vítima tamén da idade e das circunstancias, coa diferenza de que este tuse, di, e moito. "Como familiares, estámolo pasando moi mal, tes medo polo teu ser querido", sinala Marcos, que revela a Nós Diario que non se lles practica a proba do coronavirus nin ao seu pai nin ao seu compañeiro de habitación "porque din que non ten febre". A dirección da residencia de San Lázaro, controlada pola empresa DomusVi -responsábel tamén da de Barreiro, en Vigo, na que a cifra de persoas contaxiadas está no aire, pois non se aclarou se as infectadas son once anciás ou nove anciás e dúas auxiliares- está recibindo fortes críticas e acusacións de "opacidade total" en relación á xestión da crise da COVID-19. "O médico nin se me quixo poñer ao teléfono, todo o que din nesa empresa é para quedar ben de portas para fóra, pero a nós -as familias- non nos comunican nada de nada", afirma Marcos. A unha hora de coche de alí está outra das 30 residencias que DomusVi ten na Galiza, a de Barreiro, Vigo. Paulino Campos, presidente da Asociación de Familiares e Usuarios de Residencias e Xeriátricos de Barreiro (Asfareba), móstrase máis rotundo que Marcos, ao apuntar que a situación resulta mesmo "máis complicada" que a que se vive en Compostela, até o punto de que tiveron que presentar unha demanda para obter información do estado dos seus seres queridos. "Demandamos ante a Policía pola vulneración dos dereitos fundamentais que nos outorga a Constitución española, concretamente no relativo ao dereito á información e ao dereito á dignidade, que nos estaban sendo violados ou vulnerados, pois non recibiamos información do que estaba sucedendo dentro do centro e estabamos moi preocupados polo destino das nosas familiares, especialmente desde que soubemos que as doentes de coronavirus pasaban de dúas a 11", engade Paulino Campos. Para el, foi ese momento no que se decataron de que as persoas enfermas se multiplicaban cando se produciu un enroque na "opacidade que sempre caracterizou a política comunicativa de DomusVi". "En canto se fixo público ese dato, a dirección da residencia primeiro negouno todo, e logo cortou as comunicacións, facéndonos vivir momentos dramáticos, de moita tensión", denuncia. Como nin a directora da residencia nin o médico respondían ao teléfono, víronse obrigados a acudir ás autoridades, grazas a quen comezaron a recibir "algo" de información por parte das responsábeis dun centro no que, advirten, hai tempo que se veñen producindo sen consecuencias "graves neglixencias, como a morte dunha señora en mans da súa filla tras 25 minutos pedindo auxilio sen que ninguén as acudise, pois non había médico ningún por ser sábado". Abrir o melón das residencias privadas O caos creado nas residencias de xestión privada a raíz da pandemia do coronavirus vén poñer o foco sobre un problema: a primacía do privado sobre o público no sector das residencias de maiores, pois controlan 77% das prazas dispoñíbeis, un total de 19.290. Familias, profesionais, expertas e grupos políticos hai anos que veñen criticando esta realidade. A deputada nacionalista Olalla Rodil denunciou que a Galiza está lonxe da ratio de cinco prazas en residencias por cada 100 habitantes que recomenda a Organización Mundial da Saúde (OMS), o que se traduce en que hoxe "hai 2.000 persoas agardando por unha praza nunha residencia pública, para a que teñen un tempo de espera dun ano e medio". Ademais, critica que quedase en nada unha das propostas estrela do presidente da Xunta da Galiza, Alberto Núñez Feixoo, na campaña de 2016, "cando prometeu aumentar en gran medida o número de prazas públicas dispoñíbeis, construíndo sete novas residencias distribuídas nas principais cidades, pero pasou a lexislatura e non fixo nada", conclúe Olalla Rodil, que nos últimos días cargou en Twitter contra a xestión das residencias.


Summary: A ministra Raquel Sánchez di que "xa hai servizos de proximidade aínda que non se chamen 'cercanías'". Aliás, co seu discurso tamén descartou unha posíbel transferencia da titularidade da autoestrada AP-9 a Galiza.

O Goberno estatal está "comprometido" coa rede ferroviaria galega. Así o manifestou nesta cuarta feira a ministra de Transportes, Mobilidade e Axenda Urbana, Raquel Sánchez, en resposta a unha pregunta do portavoz do BNG no Congreso, Néstor Rego, sobre as conexións no interior do país. "Xa existen trens de proximidade, chámense ou non cercanías", replicou Sánchez, quen salientou que a oferta ferroviaria na Galiza é de "máis de 540 trens semanais". A intervención da ministra non compraceu Rego, que botou en falta "compromisos concretos" para implantar os servizos de proximidade, algo que para o Bloque é "unha prioridade absoluta". Neste senso, lembrou que os cercanías xa están operativos no resto do Estado "en cidades de 270.000 habitantes e áreas urbanas de 400.000", unhas cifras que superan as "rexións urbanas" de Vigo-Pontevedra, conformada por 700.000 persoas, e A Coruña-Ferrol, con 650.000. "Ningún goberno español soubo explicar até agora o porqué", dixo. "As políticas do Estado na Galiza en materia de infraestruturas esqueceron impulsar a modernización da rede ferroviaria interna e dotar de servizos adecuados o noso país", engadiu o deputado nacionalista. A transición enerxética, defendeu Rego, non será posíbel "sen unha aposta clara polo ferrocarril", que é "un modo de mobilidade eficaz, eficiente e sustentábel". O BNG defende a creación dun ente público galego "que poida xestionar os servizos ferroviarios internos", mais, mentres as competencias non sexan transferidas, o Estado "debe cumprir coa Galiza, porque as galegas e galegos tamén pagamos impostos e temos dereito a contar con bos servizos de transporte público". Recuperación dos servizos previos á pandemia A ministra Sánchez, pola súa banda, gabouse tamén da chegada da alta velocidade a Ourense, cuxa liña con Madrid se inaugurará o vindeiro 21 de decembro. Nese intre, afirmou, Renfe restabelecerá "o cen por cen" dos servizos ferroviarios previos á irrupción da pandemia. Porén, Néstor Rego subliñou que o AVE chega á Galiza "con 30 anos de atraso sobre a data inicial", e apuntou que "non resolve moitos dos problemas de mobilidade", xa que "a preocupación da maioría da poboación é poder moverse en transporte público nos desprazamentos habituais", e non "chegar a Madrid unha hora antes". Aliás, criticou que o AVE "modifica os horarios e prexudica as e os viaxeiros habituais do eixo Ourense-Compostela-A Coruña, alén de castigalos con prezos abusivos". Sobre o traspaso da AP-9 Por outra parte, a representante do Goberno do Estado español, resaltou que o traspaso da titularidade da autoestrada AP-9 a Galiza é complexo no actual marco de bonificacións. "Supón un esforzo importante a cargo dos orzamentos xerais do Estado e é o Ministerio e o Goberno quen paga", comentou para concretar: "Polo tanto parecería que ten difícil encaixe nese marco de bonificacións que son asumidas por parte do ministerio proceder a unha transferencia da titularidade desa autoestrada".


Summary: Ou o alcalde Gonzalo Pérez Jácome renuncia ou moción de censura, di o presidente da Deputación de Ourense, Xosé Baltar

A tormenta política continúa mergullando o Concello de Ourense nunha fonda crise. O último golpe ao alcalde Gonzalo Pérez Jácome veu esta segunda feira, 21 de setembro, dos edís críticos do seu propio partido (que son maioritarios) ao pediren a expulsión do rexedor do grupo municipal de Democracia Ourensá. Os argumentos en que basean tal decisión son "a inadecuada, exclusiva e opaca xestión das doazóns económicas do Concello ao grupo municipal, a exixencia de 'doazóns' ao persoal eventual contratado polo Concello e adscrito ao grupo municipal [asesores] e á decisión unilateral de romper o pacto de Goberno subscrito co Partido Popular e retirar competencias a dous concelleiros dese grupo". O acordo de expulsión foi acordado e comunicouse tanto a Jácome como ao secretario do pleno do Concello. O vicepresidente de Democracia Ourensá e edil crítico co rexedor, Manuel Álvarez Fernández, sinalou que calquera partido democrático tería discutido nos seus órganos colexiados todas as decisións que afectasen a formación política e o Goberno municipal, mais afirmou que iso non acontece con Jácome, que actúa con unilateralidade, mando absolutista e negando calquera opinión que non vaia de acordo cos seus intereses persoais. Baltar baralla a moción O presidente da Deputación de Ourense e barón do PP, Manuel Baltar, advertiu que, ante a crise institucional que vive o Concello, hai "só dúas posibilidades: que renuncie o alcalde ou que se provea a súa substitución mediante un mecanismo democrático que é a moción de censura". Así o trasladou, en declaracións aos medios en Santiago, após acudir á toma de posesión dos delegados territoriais da Xunta, e do secretario xeral de Emigración, o ourensán Antonio Rodríguez Miranda. Baltar lembrou que o PP de Ourense ten un grupo no Consistorio que adoptou "de forma unánime" a decisión de "suspender temporalmente" o pacto con Democracia Ourensá e agora estase á espera de ver "como evolucionan os acontecementos nas próximas horas". "Todos saben que houbo un pleno no que 24 dos 27 edís que conforman a corporación pediron a dimisión do alcalde. Del depende dimitir ou non, non parece que vaia facelo, pero hai que deixar pasar uns días para que os grupos municipais estabelezan as conversacións necesarias", apostilou. Unha iniciativa que xa propuxo o BNG a semana pasada como saída urxente ao concello, deixando que goberne a lista máis votada (PSdeG). Baltar, que xa se gañou para si a maioría de DO, descarta que perigue o seu posto na deputación. "Falei cos deputados e co portavoz de DO e garantiume que se mantiña o pacto", dixo. Desgoberno en pandemia O BNG denunciou que a situación de "caos e desgoberno do concello en pleno avance da Covid-19 pon en risco a saúde da veciñanza e a das traballadoras e traballadores do propio Concello". A formación nacionalista, preocupada pola evolución da pandemia, urxiu o alcalde a convocar os voceiros do resto de grupos para abordar a situación, coñecer as medidas adoptadas e constituír unha comisión de seguimento real e efectiva coa participación dos grupos da oposición. O Bloque tamén denunciou "a opacidade do Goberno local" en relación á pandemia, e reprochoulle que non informe de se está adoptando algún tipo de medida excepcional nalgún dos servizos que presta.


Summary: A formação da esquerda portuguesa acha que essa é a única forma de salvar a empresa, o interesse estratégico que PT representa para o país e, ao mesmo tempo, defender os seus 12 mil postos de trabalho.

Em conferência de imprensa esta terça-feira, o Bloco de Esquerda defendeu a nacionalização da maioria do capital da Portugal Telecom, considerando que essa é a única forma de salvar, preservar e defender a empresa, o seu contributo tecnológico e os seus 12 mil postos de trabalho. Para o coordenador nacional João Semedo, "a situação em que se encontra a Portugal Telecom constitui hoje um dos principais problemas políticos e económicos do país". O deputado recordou que no último ano a PT perdeu 70% do seu valor. "Esta contínua desvalorização da PT é meio caminho andado para a sua venda e é mais de meio caminho andado para a sua destruição como empresa estratégica para o País", afirmou João Semedo. Pires de Lima limita-se a acertar contas O coordenador nacional do Bloco registou que o governo não tem tido a intervenção necessária sobre este assunto. "O ministro da Economia, Pires de Lima", apontou Semedo, "limita-se a acertar contas antigas, contas pessoais, com os antigos gestores da PT, ao mesmo tempo que o vice-primeiro-ministro, Paulo Portas, presidente do mesmo partido a que pertence Pires de Lima, recebe, reúne, discute, negoceia com um fundo especulativo francês que é precisamente um dos interessados na compra da PT". João Semedo salienta que no último ano a PT perdeu 70% do seu valor, pelo que poderia vir a ser vendida a retalho, aos bocados, a um grupo estrangeiro Para João Semedo, só com a nacionalização da maioria do capital "será possível salvar, preservar e defender a Portugal Telecom, o interesse estratégico que ela significa para o país, para a nossa economia, mas também para a nossa segurança e soberania, e só assim também se pode garantir a continuação no futuro da sua contribuição importantíssima para a inovação científica e tecnológica em Portugal", acrescentando que essa é também a melhor forma de defender os 12 mil postos de trabalho que a atual empresa detém. Custos "serão certamente bastante inferiores aos custos de nada fazer" Diante dos custos que essa nacionalização terá, Semedo considerou que eles "serão certamente bastante inferiores aos custos de nada fazer, aos custos da destruição da empresa". Além disso, o deputado do Bloco recordou que nos últimos 15 anos, desde 2000, a Portugal Telecom distribuiu aos seus acionistas cerca de 12 mil milhões de euros em dividendos. E que de 2006 até hoje a PT distribuiu 9 mil milhões de dividendos, sobretudo aos acionistas que conseguiram derrotar a OPA da Sonae. "E esses acionistas sabemos quem são. São o BES. E portanto uma empresa que gera tantos lucros e tantos dividendos aos seus acionistas tem seguramente na sua exploração a capacidade de realizar o valor necessário para pagar a sua própria nacionalização". Regime jurídico da apropriação pública Perguntada pelos jornalistas sobre a forma como a nacionalização seria feita, a deputada Mariana Mortágua esclareceu que a Portugal Telecom, a empresa estratégica do ponto de vista da operação em Portugal, não está cotada em mercado. "O que está cotado em mercado é a PT SGPS, que é a empresa que tem participação na Oi. E por isso não será através da compra de ações em mercado. O que o Bloco propõe é fazer uso do regime jurídico da apropriação pública, que é uma lei que existe desde 2010, e nacionalizar a maioria do capital da Portugal Telecom, que não está cotada em mercado". Mariana Mortágua esclareceu que o decreto estabelece que a partir do momento em que se decreta a nacionalização – e repare-se não é necessário nacionalizar a totalidade do capital, basta nacionalizar o capital suficiente para garantir os interesses do Estado – o capital que corresponde a 50% dos votos mais um, a maioria que garanta os interesses do Estado. "Esta nacionalização é feita à Oi" prosseguiu a deputada do Bloco, "que é a atual e única detentora do capital da Portugal Telecom, e de acordo com a própria lei, é efetuada depois uma avaliação independente que determinará uma indemnização, mas isso são tudo procedimentos que já estão estabelecidos legalmente". O que será feito é uma nacionalização da maioria do capital, esclareceu a deputada, "sendo que abrimos a possibilidade também para que, no decorrer desse processo de nacionalização, o próprio Estado possa proceder a uma avaliação de quais são os ativos realmente estratégicos que interessa manter. Depois da nacionalização pode acontecer que o Estado identifique participações ou ativos que dentro do perímetro da Portugal Telecom não são estratégicos para o Estado. E esses não haverá necessidade de manter e não haverá portanto a necessidade de serem nacionalizados", esclareceu a deputada. Única possibilidade de evitar a compra da PT por um grupo estrangeiro Para Mariana Mortágua, essa operação é neste momento a única possibilidade de evitar a compra da Portugal Telecom por um grupo estrangeiro que, neste momento, devido à própria degradação do valor da PT SGPS e da Oi, já perderam 70% do valor este ano – adivinha-se que possa ser uma compra sem nenhuma garantia". Existe até a possibilidade de que a PT possa ser vendida a retalho, aos bocados. A única forma de garantir que a PT fique em mãos nacionais e garantir que não se põe em causa o centro tecnológico de Aveiro, como o centro de dados, como os trabalhadores, como as redes e as infraestruturas tecnológicas do país, a única forma de o garantir é ter maioria do capital, que impeça a Oi de vender a empresa ou de tomar alguma decisão que ponha em causa o interesse português nessa empresa. "Do ponto de vista do Bloco de Esquerda", insistiu João Semedo, "a única forma de salvar a Portugal Telecom é nacionalizar a maioria do seu capital. Sem essa alternativa, a Portugal Telecom continuará a perder valor e a degradar-se e será mais tarde vendida a retalho perdendo todo o interesse para a economia nacional que tem tido ao longo dos últimos anos".


Summary: O presidente español, Pedro Sánchez, e o primeiro ministro de Canadá, Justin Trudeau, acordan retomar a colaboración nas labores de búsqueda dos mariñeiros desaparecidos

O presidente do Goberno, Pedro Sánchez, anunciou que España fretará este domingo un avión A-400 do Exército do Aire, con destino ao aeroporto de San Xoán de Terranova, para a repatriación dos tres mariñeiros que sobreviviron ao naufraxio do 'Villa de Pitanxo' e dos nove falecidos rescatados até o momento. Así se pronunciou o xefe do Executivo en redes sociais despois de manter unha conversación telefónica no día de onte co primeiro ministro de Canadá, Justin Trudeau, na que lle agradeceu todos os esforzos das autoridades canadenses nas tarefas de rastrexo do pesqueiro galego. "En canto a meteoroloxía o permita, retomaremos a colaboración nos labores de búsqueda", sinalou Sánchez en Twitter. Nun comunicado, Moncloa agradeceu a boa disposición das autoridades canadenses para retomar a colaboración nos labores de búsqueda cando a meteoroloxía o permita e destacou "a excelente relación" entre os Gobernos de España e Canadá que "se puxo de manifesto, unha vez máis, ante a maior desagracia padecida polo sector pesqueiro español nos últimos 40 anos". Repatriación dos mariñeiros Respecto a a repatriación dos tres mariñeiros que sobreviviron ao naufraxio e dos nove corpos rescatados até o momento, o Executivo explicou que o avión será recibido en San Xoán de Terranova polo embaixador de España en Canadá, Alfredo Martínez Serrano e polas autoridades consulares españolas neste país. A acción consular desenvólvese desde que se comunicou o naufraxio, momento no que se mobilizou o vicecónsul honorario, ata a chegada, poucas horas despois, do cónsul xeral de España en Montreal ao porto de San Juan. Moncloa sinalou que as actuacións se centran agora en "unha serie de trámites administrativos" nos que a autoridade consular española, en coordinación cos servizos do goberno de Terranova, ten como obxectivo principal que a repatriación das vítimas e sobreviventes realícese "con todas as garantías, rigor e dilixencias, así como a máxima celeridade posíbel".


Summary: CCOO solicita a renuncia de López Crespo por "faltar ao respeto" ás traballadoras da conserveira Calvo, de Esteiro, ao minimizar o dano que provoca o desprazamento forzoso da conserveira

Durante unha intervención na Cámara autonómica a pasada segunda-feira 4 de decembro, o deputado do Partido Popular, Carlos López Crespo, acusou Comisións Obreiras de "mentir" en relación co encerramento da conserveira do grupo Calvo en Esteiro (Muros). As súas declaracións provocaron a polémica ao tentar minimizar o dano que provocará o traslado forzoso das operarias, obrigadas a ir traballar á planta de Carballo, a máis de cincuenta quilómetros de distancia. "Seguen indo comprar ao mesmo supermercado" ou "van á mesma igrexa á misa ou aos enterros" foron algunhas das frases que indignaron moitas das persoas ouvintes. A raíz disto, o secretario xeral de CC OO de Galiza, Ramón Sarmiento, rexistrou un escrito no Parlamento galego un escrito en que esixe a renuncia do deputado do Partido Popular "por inxuriar" o sindicato e "faltarlles ao respecto ás traballadoras" de Esteiro. No documento, Sarmiento tamén solicita unha xuntanza co presidente da Cámara autonómica e insta todos os grupos parlamentarios a "promover a recusación do deputado popular". Segundo explican nun comunicado público, CC OO considera "indigno" o proceder de López Crespo, que se amosa "máis preocupado por defender un grupo empresarial" que unha "localidade xa moi castigada" como é Esteiro. O día 14 finaliza período de consultas A próxima quinta-feira 14 de decembro será a derradeira xuntanza que porá fin ao período de consultas entre a empresa e a parte social da planta de Esteiro. Logo disto, a empresa comunicará a súa decisión final respecto ao futuro da conserveira. CC OO defendeu que calquera acordo resultante dese período de consultas sexa tamén sometido á votación de todo o persoal en asemblea. Polo momento, a empresa rexeitou esta observación.


Summary: A empresa concesionaria da vixilancia das praias coruñesas bota unha traballadora após saír na prensa un comunicado do sindicato en que milita, a CUT, alertando das "graves deficiencias" no equipamento de que dispón o persoal para desenvolveren a súa actividade

Unha traballadora da Federación de Salvamento e Socorrismo de Galicia --Fessga--, empresa concesionaria da vixilancia nas praias coruñesas, vén de ser despedida "por facer declaracións que transcenderon a un medio de comunicación" en que denunciaba as condicións en que desenvolvía a súa actividade e que puñan en perigo a propia saúde pública, tal e como se informaba en días pasados nunha denuncia feita pública na súa páxina web polo sindicato CUT, do que facía parte a traballadora, e que apareceu recollida nas páxinas locais dun xornal. "O motivo do despedimento da nosa compañeira, para alén de constituír un caso evidente de represión sindical, conculca o dereito á liberdade de expresión", quéixanse desde a central, namentres a emprega argumenta na propia carta de despedimento que as queixas da traballadora ao redor das súas condicións laborais son "absolutamente falaces e carentes dun mínimo de obxectividade, causando un grave prexuízo á empresa". Do que alertaba o comunicado da CUT era das "graves deficiencias" no equipamento do cadro de persoal, polo que iniciarán unha campaña de loita sindical até acadar o fin da restitución da traballadora despedida, e condenan a intención da empresa de "intimidar transladando a mensaxe de que calquera acción en defensa dos dereitos laborais será duramente perseguida e penalizada".


Summary: As reservas de auga da Galiza están a 48% da súa capacidade.

Os encoros galegos continúan unha semana máis perdendo auga e están xa a 48% da súa capacidade, logo de baixar o nivel en 32 hectómetros cúbicos nos últimos sete días. Segundo os datos facilitados nesta terza feira polo Ministerio para a Transición Ecolóxica, os encoros das dúas bacías hidrográficas do país conteñen 1.789 hectómetros. A respecto da semana pasada, os encoros da conca Miño-Sil perderon 29 hectómetros cúbicos de auga até alcanzar os 1.414, isto é, 46,7% da súa capacidade. Pola súa parte, os da demarcación Galiza-Costa almacenan 375 hectómetros cúbicos, tres menos que hai sete días, o que supón 54,8% da súa capacidade. As centrais hidráulicas aumentaron os seus beneficios en 545% desde 2020 Nesta zona sitúase Santiago de Compostela, o punto máis chuvioso de todo o Estado español durante a última semana, con 58 litros por metro cadrado. En comparación co pasado ano, a conca Galiza-Costa ten 19 hectómetros cúbicos menos, mentres que a do Miño Sil ten 2,6% máis de auga a pesar do contexto de seca. Comeza unha vendima marcada pola seca Aliás, os encoros galegos abranguen a estas alturas do ano até 20% menos de auga que a media rexistrada na última década.


Summary: Confírmase unha vez máis que os dirixentes europeos en todo momento e lugar, incluso en situacións críticas como na actualidade, antepoñen os intereses dos mercados financeiros (liderados pola grande banca) aos intereses das maiorías sociais.

Aínda que voces mais autorizadas que a miña xa están poñendo en evidencia como o coronavirus espide unha vez mais a autentica faciana da actual UEM. Unha unión que segue a senda marcada polo ordoliberalismo (neoliberalismo alemán) que beneficia extraordinariamente a grande banca e as multinacionais europeas e costa da maioría dos cidadáns europeos e moi especialmente das clases populares que vivimos na periferia de Europa. Malia esta abundancia de opinións non me resisto a avaliar as ultimas decisións das autoridades europeas intentando así deixar en evidencia a xustiza das criticas que están recibindo.Se analizamos polo miúdo as medidas que as autoridades europeas veñen adoptando para facer fronte a crise provocada polo coronavirus (COVID-19) atoparémonos como "todo sigue practicamente igual que hasta agora". Que sigue dominando tanto a ortodoxia monetaria, como a austeridade fiscal incluso en situacións críticas como a actual. Que o ordoliberalismo (neoliberalismo a alamana) non se cuestiona.E ben certo que se flexibilizaron os criterios sobre o déficit. Pero resulta que a chamada regra de ouro do pacto fiscal (déficits estruturais anuais por debaixo do 0,5% do PIB) non a estaban cumprindo a maioría dos estados da eurozona. Ben vido sexa este novo criterio aínda que na práctica no resolve nada pois o problema non está nos gastos senón nos ingresos. Pola súa parte o BCE ampliou a chamada expansión cuantitativa. Pero segue mantendo o criterio do Bundesbank de nada de eurobonos. O obxectivo é o do frear a suba da prima de risco (España, por caso, chegou a pagar xuros por riba dun 7% anual), necesario pero non suficiente posto que o problema está en que esta abondosa liquidez non chega as familias e as empresas. O BCE ofrece si "diñeiro barato", a un tipo de xuro neutro (0%) e incluso negativo (-0,5%), pero non directamente aos estados senón ao través da banca privada. Unha banca que, como entidade privada, ten no mercado dos bonos unha das súas maiores fontes de ganancia: compra a un tipo de xuro neutro e vende a un tipo de xuro que, segundo o estado, pode ir dun -0,5% (por caso, Alamana) a un 1,5% ou 2% (Italia, Grecia...) no mellor dos casos. A expansión cuantitativa non so non serve para resolvelos graves problemas de demanda (consumo, investimento) senón que, como se puido veren dende que se instaurou por primeira vez (2015), para o que serve e para que se disparen as débedas públicas e privadas.Finalmente abriuse a porta a axuda fiscal pero seguindo as normas do MEDE: nada de plans Marshall, nin de eurobonos. Axudas fiscais aos estados que as precisen si, pero condicionadas. Condicionadas, nada mais e nada menos, que aos criterios fixados polo MEDE (2012) o que supón darlle as axudas financeiras o carácter de rescates: axudas individuais condicionadas ao cumprimento dunha serie de obxectivos fiscais e monetarios de carácter moi restritivo. Velaí que pode seren avaliadas como "un castigo" por non facer ben os deberes, un castigo a xeito de mais austeridade. Aceptar este camiño sería aceptar que o coronavirus e froito das "malas políticas". Aceptar o criterio de que "cada un se as arranxe como poida", cando mais se necesita da cooperación internacional, e seguir poñendo aos estados europeos aos pes dos mercados financeiros.Con todas estas actuacións se confirma unha vez mais que os dirixentes europeos en todo momento e lugar, incluso en situacións críticas como na actualidade, antepoñen os intereses dos mercados financeiros (liderados pola grande banca) aos intereses das maiorías sociais.


Summary: Non hai dúbida de que Jacques de Lalaing coñece a novela de Ponthus e Sidoine, mais é significativo que a escolla dentro do repertorio literario cabaleiresco francés para a celebración do Pas d'Armes de la Fontaine des (ou aux) Pleurs. Pois o espazo no que se simulan enfrontamentos militares aparece ambientado con referencias a heroes vinculados coas novelas artúricas e, desta volta, o borgoñón considera idóneo ligalo a ese relato con obvias relacións galego-bretoas. Quizais a escolla se viu motivada por outros aspectos máis, algúns de índole persoal e outros de tipo relixioso-social.

A onomástica do propio cabaleiro lígao ao seu homónimo relixioso, o apóstolo Santiago (Saint-Jacques), tantas veces representado de forma ecuestre na iconografía galega posterior ao século XIV. Véxanse, por exemplo, a miniatura do Tombo B do ACS e aqueloutra grafada na copia do Liber Sancti Iacobi que se conserva en Salamanca. Como precisa o historiador Carlos López Bernárdez, ambas figuras contextualízanse dentro dun claro entorno político castelán, lembremos que boa parte das miniaturas francesas e británicas teñen a Santiago como un "simple" peregrino. Noutra orde de asuntos, Sebástien Nadot afirma que resulta habitual que os competidores nos torneos corteses se encomenden a un determinado santoral, no que adoitan estar presentes figuras cabaleirescas, entre elas San Mauricio e San Xurxo. Jacques de Lalaing, comenta o historiador francés, dise inspirado por "Deus, a gloriosa virxe María, o señor Santiago, a señora Santa Ana e o señor San Xurxo". Entendamos que o borgoñón é fiel devoto ao santo que disque repousa na capital espiritual do reino galego. Tanto é así que en 1447, logo de ser recibido en Navarra por Agnès de Clèves (muller do infante Carlos de Viana), acorda realizar un par de peregrinacións: a primeira, a Santiago de Compostela, cuxa cadeira arcebispal fica ocupada polo galego Álvaro Núñez de Isorna; e a segunda, a Nosa Señora de Montserrat, mosteiro rexido polo abade Antoni d'Avinyó i de Moles. Logo, o 2 de febreiro de 1448, incorpórase a aquel citado combate cortés que se celebra en Valladolid e ao que asiste Xoán II de Castela. Que conste que outros membros da familia Lalaing han visitar en varias ocasións o noso santuario. En resumo, estas e outras razóns deberon ser as que motivaron o promotor do Pas d'Armes a realizar tal evento, un verdadeiro espectáculo castrense, lúdico e totalmente pintoresco no que até o propio Jacques de Lalaing loce unha indumentaria curiosa que nos lembra o lendario Ponthus: "cota de armas brancas con bágoas azuis". Ponthus de Lalaing, sobriño neto de Jacques, ergue en Bruxelas o estandarte da Galiza canda as exequias fúnebres de Fernando de Aragón (1516) Do acontecido nel ten tratado con todo detalle o lingüista Claus-Peter Haverkamp, que igualmente observa a relación literaria dese torneo co narrado na obra de Ponthus. Alén do suntuoso banquete de fin de ano celebrado no palacio episcopal de Chalon e das proezas e triunfos acadados polo organizador do torneo, Jacques sae aclamado polo público, converténdose no verdadeiro protagonista, pois –segundo Haverkamp– é convidado ás casas da veciñanza e "as damas do país fan graciosos lemas para gabalo". Polas virtudes, valor e fama que o caracterizan, aquelas mulleres gustan de nomealo como o novo Ponthus, en alusión directa ao lendario rei galego. Velaquí un fantástico punto e seguido para ese fermoso torneo, pois non o cualificamos de punto final xa que cómpre achegar un par de datos que acontecerán en tempos sucesivos. Por unha banda queremos sinalar que a casa de Lalaing nunca contara até ese momento con ningún personaxe denominado Ponthus, malia que xa comezaba a ser un nome bastante cotián. Jacques falece sen sucesión o 3 de xullo de 1453, durante o asedio da fortaleza de Poucques na revolta de Gante. Velaí que non puidese transmitir nin o seu nome nin o do protagonista da novela francesa. Así e todo, anos máis tarde, un sobriño e un sobriño neto del hanse chamar Ponthus de Lalaing. O último nace cara a 1508 e, con independencia da súa interesante biografía, imos facer parada nun episodio brillante. Falecido Fernando de Aragón o 22 de xaneiro de 1516, por distintos recunchos de Europa celébranse exequias fúnebres máis ou menos fastosas, unha delas no templo de Santa Gúdula de Bruxelas o 14 e 15 de marzo. Segundo os manuscritos consultados, o primeiro deses días e ás nove horas, o cativo Ponthus (II) de Lalaing, duns oito anos de idade e montado nun cabalo engalanado para a ocasión, porta fachendoso o estandarte do reino da Galiza. E isto quizais teña que ver co amor que o seu tío avó lle profesou ao noso país e que transmitiu a futuros titulares do señorío de Bugnicourt. Mais o marabilloso do asunto é que todo xurda a partir de dous feitos: un nome, Santiago; e un libro, Ponthus e Sidoine... O que chega a facer a literatura! Non si?


Summary: Feijóo admitiu onte, en conversas con El País, que a súa relación con Marcial Dorado chegou ao século XXI. Ou sexa, que non dixo a verdade cando afirmara que a rachara arredor de 1997. O presidente da Xunta négase agora a esclarecer cando cortou realmente a relación co narcotraficante.

Grazas ás declaracións do xuíz Taín -precisamente o que ordeou a entrada en prisión de Dorado por narcotráfico- podemos saber que entre 2001 e 2003 o presidente da Xunta mantivo relación co capo da mafia. En declaracións a El País, Taín non precisou de cantos contactos telefónicos estamos a falar. Si dixo que, en todo caso, foron chamadas banais, as típicas que se realizan para felicitarse as ferias do Natal e eventos dese xénero. O xornal español deu falado cun portavoz de Feijóo, que admitiu a existencia deses contactos telefónicos. Ese mesmo portavoz non ve contradición entre as chamadas e as declaracións do presidente da Xunta. Na conferencia de imprensa que ofereceu na segunda feira, dixo que a última vez que vira Dorado fora no enterro do chófer Manuel Cruz, a persoa que os puxo en contacto, testaferro do narcotraficante. Iso aconteceu por volta de 1999. Cruz morreu pouco antes de ir a ser xulgado pola Audiencia Nacional. O portavoz de Feijóo afirma que o que dixo este foi literalmente que a última vez que viu a Dorado foi "a consecuencia da morte" de Cruz, o que non necesariamente significa que fose en 1999. El País quixo saber entón cando realmente se produciu o último contacto [Dorado foi detido por orde do xuíz Taín en Novembro de 2003, Feijóo era conselleiro de Política Territorial desde Xaneiro dese ano). Feijóo declinou contestar.


Summary: A Rede do Patrimonio Cultural lanza a campaña #QueSeVexaOPatrimonio e lembra que durante os últimos 35 anos non houbo ningún programa que se ocupase especificamente de divulgar o patrimonio material e inmaterial.

A Rede do Patrimonio Cultural, que agrupa desde xuño de 2017 ás asociacións, colectivos e entidades civís interesadas na divulgación e protección do patrimonio cultural, vén de lanzar a campaña "Que se vexa o Patrimonio" na que se dirixe a Compañía de Radio-Televisión de Galicia (CRTVG) para esixirlle que cumpra coa lei e atenda este ámbito cultural. A Rede apela aos mandatos tanto da Lei de Creación da CRTVG (de 1984) como aos do Estatuto de autonomía. E denuncia que durante os últimos 35 anos non houbo ningún programa que se ocupase especificamente de divulgar o patrimonio material e inmaterial de Galiza, "quedando este relegado a micro- espazos dentro de programas culturais e informativos onde se daba conta de eventos relacionados con el, pero nunca ocupándose con periodicidade regular do mellor coñecemento do patrimonio artístico, histórico, arquitectónico, arqueolóxico, paleontolóxico, etnolóxico, antropolóxico, industrial, científico e técnico, documental, bibliográfico ou mesmo inmaterial." A Rede pide a creación de espazos informativos e divulgativos dedicados ao patrimonio e, ademais, manter unha entrevista cos membros da Comisión Permanente de Control da CRTVG e co Presidente da CRTVG. Co cancelo #QueSeVexaOPatrimonio as entidades da Rede anunciaron este sábado que comeza a campaña. En xuño de 2017 a Asociación Cultura do País, Adega, a Asociación para a Defensa do Patrimonio Cultural Galego (Apatrigal), a Asociación Petón do Lobo,o Colectivo a Rula, a Gentalha do Pichel, Historiadegalicia.gal, Mariña Patrimonio, PatrimonioGalego.net, e a Sociedade Antropolóxica Galega lanzaron a Rede do Patrimonio Cultural. Desde aquela, adheríronse máis de setenta entidades.


Summary: O BNG denuncia desbaldimento nas últimas contas presentadas polo goberno local do PP, as de 2011. O concello deixou sen pagar 102.000 euros en telefonía.

As contas oficiais do concello de Ponteareas non deixan de presentar sorpresas. O BNG dese municipio sacou á luz pública un dos apartados da contabilidade do 2011, a última que se coñece, que protagoniza a telefonía. Segundo souberon @s nacionalistas, o gasto en chamadas superou os 175.000€ (máis de vintenove millóns das antigas pesetas). A documentación municipal pon en evidencia que houbo un gasto de 93.000 euros en telefonía que corresponde en exclusiva ao exercicio do 2011, e 82.000 euros endebedamentos de anos anteriores facturados por "Telefónica" e "Telefónica Móbiles".Segundo reflicten as contas, os gastos en teléfono fixo no ano 2011 ascenderon a máis de 68.000€ e o dos móbiles sumaron 24.556€, máis de 2.000 euros ao mes, principalmente do alcalde e concelleir@s do goberno. Os gastos en teléfono fixo no ano 2011 ascenderon a máis de 68.000€ e o dos móbiles sumaron 24.556€ "Gastan sen control""As contas reflicten como os cartos dos contribuíntes de Ponteareas se gastan sen ningún tipo de control en propaganda política, ou telefonía e demostran a política de dilapidación continua por parte do grupo de goberno do PP", asegurou a Sermos Galiza Hortensia Bautista, concelleira do BNG en Ponteareas. @s nacionalistas rexeitan as declaracións de chamada "a austeridade desde o PP ditada por Rajoy" e que logo actúen con "esta dobre moral".


Summary: Esta semana presentou o seu filme Jet Lag no Festival de Sevilla e o sábado farao en Cineuropa. Entrevistamos ao cineasta Eloy Domínguez Serén.

Eloy Domínguez Seren é bo representante desa nova xeración de directores/as galegos que están a levar o nome de Galicia polos grandes festivais internacionais. Sobre un dos formatos cos que acadaron máis éxito nos últimos anos, o cinema do eu, abondará no obradoiro que impartirá en Carballo do 17 ao 21 de novembro. -Como está a ser a túa experiencia no Festival de Sevilla para presentar os teus dous últimos traballo, Jet Lag e mais No novo ceio? -Son a estrea mundial dous dous no Festival de Sevilla. Unha, No novo ceio, é unha peza curtiña que fixen en Estocolmo, onde vivo dende hai dous anos, que ten que ver coa paisaxe do lugar, cunha compoñente arquitectónica. O segundo, Jet Lag, é máis longo. Fixéno en Tui en colaboración coa produtora Beli Martínez, nunha gasolinera en Guillarei. En principio, ía ser un traballo cun traballador nocturno, filmando a sua experiencia, as súas quendas de oito horas, tratando de comprender o que supuña traballar só de noite nun lugar totalmente illado. Durante a rodaxe aconteceron unha serie de suceso que cambiaron as nosas premisas e acabou sendo un filme bastante diferente. Todo iso queda rexistrado na pelicula. As dúas películas, conviven. -O 2014 foi para ti especialmente produtivo. Como se consegue, no contexto actual de precariedade, sacar adiante dúas novas pezas? -Con poucos medios, con poucos recursos, pero con moita ilusión, e tratando de combinar todos os proxectos. Agora cara ao final de ano este traballo está tendo o seu froito, estase a converter en películas, que están tendo moi boa aceptación. Estes dous proxectos dos que veño de falar estanse a presentar en Sevilla. Norte, adiante, que fixen en Noruega, foi presentado no Museo Reina Sofía de Madrid e na Laboral de Xixón. Foi bastante intenso pero moi estimulante. Aprendín moitísimo. E agora teño a sorte de que os filmes están sendo moi ben aceptados. Son moi feliz. -Cal é a importancia, para ti, de participar nun obradoiro como o Formacip? -Este ano tiven a oportunidade de ter unha experiencia como docente nos campamentos de refuxiados saharuiuis e foi fantástica. O alumnado non estaban de todo familiarizados co cinema, e sobre todo, co cinema de non ficción non procedente de Hollywood. Foi fascinante ver a súa permeabilidade cando lles ofreces a posibilidade de ver e pensar outro tipo de cinema. En Carballo, estou seguro de que a experiencia vai ser fructífera. "Hai varios filmes moi interesantes que inclúen a primeira persoa, como Vikingland e Todos vós sodes capitáns" -O cinema en primeira persoa é unha temática atractica, mais en principio tal vez pouco coñecida… -O obradoiro pode resultar ao principio bastante insólito, porque o cinema en primeira persoa é bastante descoñecido, pero a xente que o coñece como espectador logo incluso se lanza a facelo. É un cinema moi íntimo, moi flexible e enriquecedor, que conecta moi ben coa xente e che permite explorar diferentes códigos cinematográficos, moi enriquecedor. Estou seguro de que o alumnado vai gozar moito desta experiencia, e sobre todo eu. E estou seguro de que o que máis vou aprender son eu. O intercambio que se produce neste tipo de obradoiros é sempre magnífico. -O obradoiro conta cunha parte teórica e outra práctica. Como o tes enfocado? -É preciso unha introdución teórica ao que é o cinema en primeira persoas. Imos ver varios exemplos de cineastas internacionais moi prestixiosos que traballaron neste tipo de formatos. Máis que ensinar uns contidos, o que imos facer é dialogar moito: sobre o que saben do cinema en primeira persoa, que lles gustaria saber, que lles gustaría explorar, de que xeito se queren achegar a el. Despois xa habería que explorar esa parte máis practica, con exercicios nos que exploren que tipo de cinema en primeira prosa podería encaixar co seu interese, cos seus gustos, co seu xeito de traballar. Algo que ten o cinema en primeira persoa é que che permite contar historias que só ti e nada máis que ti podes contar. Quero axudar á xente a identificar ese tipo de historias. -Por que decidiches centrar o obradoiro no cinema en primeira persoa? -Foi a tipoloxía de cinema na que eu empecei a traballar, primeiro facendo un documental para a Televisión de Cataluña, que era case unha autoparodia, e logo en Suecia, onde comecei a explorar o formato de diario filmado. Unha parte fascinante é darlle forma a todo ese material, ver que partes quero mostrar e cales non e, sobre todo, como a todas estas imaxes que non seguen unha estrutura clásica de inicio, no e desenlace, lle podo dar forma. Gustaríame tratar co alumnado como ese material se pode converter nunha narración, e esa narración nun filme. "A axuda da Administración non está sendo todo o boa que pensamos que podería ter sido tendo en conta que nos últimos anos o cinema galego viviu tempos de moito éxito" -A que se debe o auxe do cinema en primeira persoa nos últimos anos? -En primeiro termo, é unha resposta ás innovacións tecnolóxicas no sentido de que permite a todo o mundo facer cinema. Mais tamén atende ao feito de que nos últimos anos se intentaron explorar outros códigos máis afastados da ficción, e a xente comezou a facer documentais sobre o máis próximo, o seu pobo, a súa xente, a súa veciñanza, sobre ti mesmo… Non é un curso sobre como facer unha película dun mesmo, senón sobre como facer películas dende o punto de vista dunha persoa, do que lle rodea, da súa contorna -Para o cinema galego, que supón o cinema do eu? -Hai varios filmes moi interesantes que inclúen a primeira persoa. Unha delas é Vikingland, de Xurxo Chirro, un diario filmado sobre un mariñeiro que se comezou a filmar a si mesmo durante o seu traballo nun barco entre Alemaña e Dinamarca. Xurxo Chirro colleu ese material e fixo unha película. Outro filme moi importante do cinema galego é Vós sodes capitáns, de Oliver Laxe, onde o propio Oliver Laxe aparece como personaxe da súa película. Son dous bos exemplos de cómo dende a perspectiva do eu se poden facer películas completamente distintas. -Como, dende a perspectiva dun cineasta mozo coma ti, se ve o momento actual do cinema galego? -É un momento moi estimulante. Hai un grupo de cineastas novos que intentan sacar os seus proxectos adiante malia a carencia de medios e a base de empeño, de ilusión e de coraxe. Son cineastas a pesar de todo. Síntome moi orgulloso de formar parte, dalgún xeito, dese grupo . É certo que é un momento bastante duro. A axuda da Administración non está sendo todo o boa que pensamos que podería ter sido tendo en conta que nos últimos anos o cinema galego viviu tempos de moito éxito, con presenza en festivais internacionais como Cannes, Rotterdam…. Neste sentido, hai que intentar dialogar, acadar apoios, que aposten por esta xeración de cineastas que están tendo moito éxito, que están mostrando Galicia no exterior, cunha presenza admirable, que se repite ano tras ano. dende que Oliver Laxe estreou Todos vós sodes capitans en Cannes. É algo moi bonito. Esperemos que co traballo da xente e o apoio da administración o manteña moitos anos máis.


Summary: Os expedientes temporais de regulación de emprego multiplicáronse por 5 en apenas 48 horas.

Os Expedientes de Regulación Temporal de Emprego (ERTE) non deixan de aumentar nas últimas horas e xa supoñen un total de 4.239 os presentados en Galiza desde o inicio da crise polo coronavirus. Estes son datos da Consellería de Economía, Emprego e Industria facilitados a data desta sexta feira, aínda que non especifica o número exacto de traballadores e traballadoras afectados por ERTE, mais xa son miles . A pasada sexta feira presentáranse 630 ERTE , polo que estas cifras supoñen multiplicar por sete os expedientes na Galiza con 48 horas de diferenza. Un dos últimos en coñecerse e de gran alcance é o de Bosch Service Solutions, que expón un ERTE a máis de 1.300 dos empregados cos que conta en Vigo durante seis meses. Sectores de especial importancia en Galizacomo o téxtil recorren a esta figura. Esta sexta Adolfo Domínguez decidiu ampliar o seu ERTE aos 145 empregados da súa sede de San Cibrao das Viñas. Inditex Mentres, Inditex avanzou que presentará un ERTE a partir do 15 de abril para os 25.000 empregos de tendas, o cal activarase unicamente se se prolonga o estado de alarma decretado polo Goberno español. A este respecto, a CIG tacha de "sanguento" que Inditex teña previsto levar a cabo un ERTE "a pesar dos seus enormes beneficios", de 3.639 millóns no último exercicio. "Só unha parte deste incremento de beneficios permitiría a esta multinacional sufragar os gastos de persoal mentres dura a actual situación de alarma", recrimina.


Summary: Porén, ambas as dúas manterán a unidade de acción no Congreso a prol do proceso soberanista.

CDC e ERC acordaron presentarse en candidaturas separadas ás eleccións do 20 de decembro, mais mantendo unha "unidade de acción" nas Cortes españolas de impulso do proceso soberanista. Non haberá pois, reedición da coligazón que ambos os dous partidos impulsaron para os comicios cataláns, Junts pel Si. Embora ir en listas diferentes, o progarama terá pontos común,s referentes ao 'procés'. Segundo informa 'Vilaweb', Francesc Homs, conseller de la Presidència, sería o candidato de Convergència. ERC baralla presentar un independente como primeiro da lista, nunha candidatura na que Joan Tardà, actual voceiro no Congreso de Esquerra, estaría en postos de saída.


Summary: O escenario está aberto sempre e cando impere a intelixencia, a xenerosidade e o compromiso real co país e a súa maioría social por parte dos diversos axentes que están chamados a se entender para articular unha Candidatura Galega Unitaria

Pasou algo máis dunha semana desde que celebramos diversos actos arredor do Día da Galiza Mártir. Data que conmemora o asasinato na Caeira de Alexandre Bóveda o 17 de agosto do 1936, secretario de organización do Partido Galeguista naquela altura. Data que simboliza a Galiza vizosa varrida polo fascismo español no final do primeiro terzo do pasado século; a Galiza de María Miramontes, a de Ánxel Casal, Xaime Quintanilla, Elvira Bao, Xohán López Durá, Benigno Álvarez, Xaquina Trillo, José Villaverde, Víctor Casas, Amparo López Jean… a Galiza plural, de sensibilidades diversas, mais con consciencia nacional e de esquerdas, organizada politicamente. A Galiza do 'Seminario Estudos Galegos' na súa etapa máis prolífica, a que deu lugar á magna Asemblea de Concellos do '32 e que pariu o texto articulado de Estatuto de Autonomía, referendado exitosamente polo pobo galego o 28 de xuño daquel '36, a Galiza da 'Imprenta Nós'… As eleicións a Cortes no '36 Unha Galiza que deixara patente os seus desexos diante das eleicións ás Cortes do Estado español en febreiro daquel 1936. Logo do bienio capitaneado pola Confederación Española de Derechas Autónomas (CEDA), a Galiza expresouse en chave nacional e de esquerdas na franxa atlántica, como nunca o fixera con anterioridade; dando lugar a que os nacionalistas Daniel Rodríguez Castelao, Ramón Suárez Picallo, Antón Vilar Ponte e Antón Alonso Ríos, activos do PG, foran eleitos parlamentarios diante daquelas eleicións ás Cortes. Entre os catro sumaron 487.704 votos (Castelao, candidato polo PG, con 103.436 votos, o máis votado pola circunscrición de Pontevedra; Suárez Picallo, candidato polo PG, con 153.145 votos, cuarto máis votado pola circunscrición da Coruña; Antón Vilar Ponte, tamén polo PG, con 145.009 votos, oitavo pola circunscrición da Coruña; e Antón Alonso Ríos, candidato galeguista do agrarismo pontevedrés, con 86.114 sufraxios, o sexto máis votado da súa circunscrición). Logo do bienio capitaneado pola Confederación Española de Derechas Autónomas (CEDA), a Galiza expresouse en chave nacional e de esquerdas na franxa atlántica, como nunca o fixera con anterioridade Uns resultados excelentes aos que poderíamos sumar os votos gañados por outros candidatos nacionalistas que non sairían eleitos, aínda que sumaran miles de votos (caso de Alexandre Bóveda pola circunscrición de Ourense -semella que un 'pucheirazo' xogou na súa contra, a favor de José Calvo Sotelo, candidato da dereitista 'Renovación Española'-) ou, mesmo, daqueles que sendo galeguistas -ben o testemuñarían no tempo do exilio- foron nas candidaturas de Izquierda Republicana (caso de Elpidio Villaverde ou Alfredo Somoza). Complementábanse os resultados da franxa costeira atlántica coa vitoria da dereita e centro españolista no interior do país, dando lugar a unha clara radiografía da Galiza naquel tempo; do que o noso país era e do que quería ser, e tamén do que nos levaron os golpistas por diante cando executaron a figuras como Bóveda e desfixeron as organizacións políticas e institucións que representaban as bases, mesmo, dun Estado propio, reclamación máxima daquel galeguismo. As cifras colleitadas polo PG, en canto forza xenuínamente galega, só se poden explicar en base á socialización por parte do nacionalismo galego dun discurso entre as clases populares, entre a maioría social As cifras colleitadas polo PG, en canto forza xenuínamente galega, só se poden explicar en base á socialización por parte do nacionalismo galego dun discurso entre as clases populares, entre a maioría social, baseado na defensa dos sectores produtivos básicos e a riqueza natural da Galiza. Dun intelixente discurso que implicaba á maioría social á que se dirixía o galeguismo a favor dun proxecto de modernización e mellora material do país. Un discurso no que a loita contra o caciquismo e o centralismo españolista sería basal, como grande mal da pobreza e atraso no que ficaba boa parte dun país sangrado a tributos, sen materialización destes na propia Terra. O golpe militar do '36 quixo acalar con enorme virulencia estas reivindicacións, levando por diante o máis significativo daquela Galiza (en forma de asasinatos, violacións, exilios…). As eleicións a España e Galiza no 2015/16 A fenda que abriu o golpe militar e a ditadura posterior, diante dun tempo republicano no que se estaban a sentar as bases do desenvolvemento autónomo e da modernización da Galiza, deu lugar a que as cifras eleitorais previas ao golpe non teñan sido superadas, en clave nacional e de esquerdas, até os nosos días. O golpe militar e a ditadura franquista foron unha grande pexa histórica que segue a se proxectar no presente do ponto de vista sociolóxico e tamén, loxicamente, político (…como se non explicar as maiorías gobernamentais na Galiza de Fraga, exministro franquista? Con todo o que isto implica…). E isto malia o traballo abnegado do nacionalismo galego, relanzado desde os anos sesenta en plena clandestinidade, logo de tomar o relevo a un vizoso exilio, centrais ambos á hora de manter viva a memoria do que a Galiza fora e quixera ser. E hoxe aínda está viva a memoria da Galiza que nos roubaron (aínda son, por fortuna, moitas e moitos os que nos testemuñan o tempo republicano, aquel tempo de ilusión no que o galeguismo era motor do país; malia que cada vez sexan menos as testemuñas que nos quedan, por cuestións obvias). E esa memoria está a tempo (por pouco, en primeira persoa) de ser recuperada e politicamente materializada nunha Galiza que poida retomar o camiño a favor da súa soberanía e dun futuro próspero, binomio inseparábel, (…futuro para o noso agro, para o noso mar, para o mundo do traballo, especialmente para a nosa mocidade). Futuro en plena liberdade a conquistar, con pasos previos ineludíbeis. Fico convencido de que temos, como país, unha oportunidade histórica diante das próximas eleicións ao goberno español e á Xunta de Galiza Fico convencido de que temos, como país, unha oportunidade histórica diante das próximas eleicións ao goberno español e á Xunta de Galiza; onde a actual representación nacionalista, inaugurada aló hai dúas décadas e acó tres décadas e media atrás, e que leva desenvolvido un traballo inigualábel en favor da Terra todos estes anos, poida verse acrescentada. A sucesión na 'Casa Real', como teño afirmado xunto a outras e outros colegas en xuño do 2014, deu a clave estratéxica da situación política española. E é que a España medular estaba (e está) a facer importantes cambios para que nada mudara e nada mude. Dunha banda porque había que socializar a monarquía entre unha nova xerazón de españois aos que pouco lles importaba, mais ben nada, a existencia da mesma (ficando na súa man o seu futuro), mocidade que priorizaba a súa repulsa diante dos rigores da crise e do modelo socio-económico imperante, fronte outras cuestións; e doutra banda, mais ligada igualmente á devandita real casa -e os seus intereses-, polo embate soberanista catalán. Realidades que os asesores da realeza viron ben clara; patente desde as multitudinarias mobilizacións estudantís en España, nomeadamente das e dos 'indignados', e desde as macizas mobilizacións pola independencia en Catalunya. O escenario está aberto. Estou certo de que o país poderá volver reeditar e ver superados, mesmo, uns resultados como aqueles referidos, quer no parlamento español, quer ao parlamento galego -noutrora inexistente- (sen querelo, a propaganda mediática dá fe disto, particularmente axitando o medo independentista, xa vello; e tamén un outro, non menos vello, o medo 'bolivariano', que recupera o espírito do vello medo ao comunismo). Escenario aberto, iso si, sempre e cando impere a intelixencia, a xenerosidade e o compromiso real co país e a súa maioría social por parte dos diversos axentes Escenario aberto, iso si, sempre e cando impere a intelixencia, a xenerosidade e o compromiso real co país e a súa maioría social por parte dos diversos axentes que están chamados a se entender para articular unha Candidatura Galega Unitaria (con todo o que isto implica, particularmente en chave nacional). Grande paso o dado, neste sentido, na xuntanza do denominado 'Banquete de Conxo 2.0'. Sendo esa maioría (a nación galega -ou boa parte dela, para que enganarnos- en marcha!), se quere asumir esta responsabilidade, a protagonista do proceso e do éxito do mesmo; mais sen exclusións e menos dos e das que máis levan arriscado até o momento, demostrando contra vento e maré grande capacidade efectiva de sacrificio co país (cos seus acertos e, naturalmente, cos seus erros). Unidade diante da que cómpre recoñecer a experiencia e achegas que cada quen teña realizado até o momento, en contextos ben máis duros e complexos que os actuais, acumulando este proceso (e arredor desta candidatura) todo o capital organizativo, colectivo e individual posíbel en favor dunha iniciativa na que lle vai a vida ao propio país. O futuro da Galiza, o futuro colectivo desta nación negada, está en xogo. Gañémolo!


Summary: Ás 22.30 horas deste domingo, o Boletín Oficial do Estado (BOE) aínda non recollera a publicación do decreto que detalla cales son as "actividades esenciais" ás que non se lles aplica a suspensión aprobada no último Consello de Ministros extraordinario.

O domingo pola mañá o Consello de Ministras e Ministros do Goberno de Pedro Sánchez reuníase de maneira extraordinaria para aprobar a suspensión das actividades non esenciais e para tratar de reducir, así, a mobilidade das persoas e conter os contaxios de coronavirus. Xa o avanzara na tarde do sábado o propio Sánchez, quen anunciaba que do 30 de marzo ao 9 de abril, ambos os dous días incluídos, o groso de traballadoras e traballadores debería ficar na casa. O xefe do Executivo dera conta do "permiso retribuído recuperábel" para poder levar a cabo unha medida que estaba a ser reclamada por parte da comunidade científica e por partidos políticos e forzas sindicais. Após o Consello de Ministras e Ministros, a portavoz do Goberno, María Jesús Montero, e a ministra de Traballo, Yolanda Díaz, comparecían perante a prensa mais seguían sen detallar as actividades esenciais alén do que apuntara Sánchez na tarde do sábado. Contábase coa publicación do decreto no BOE na tarde do domingo, mais ás 22.30 horas aínda non se fixo público no boletín que actividades están afectadas pola medida. Fontes próximas ao Goberno, apuntan a diferenzas no Executivo entre quen defendían endurecer o confinamento e quen preferían mantelo como estaba. Encabeza este último grupo a ministra Natalia Calviño, quen chegou a afirmar a necesidade de minimizar o "risco de que a ralentización da economía teña un impacto estrutural". Segundo o borrador que o Goberno fixo chegar a algúns medios de comunicación, e á espera do que se publique no BOE, consideraríanse actividades esenciais as seguintes. Sanidade As de transporte e asistencia sanitarios, pública ou privada, as das Forzas e Corpos de Seguridade, as de protección civil e salvamento e as de extinción de incendios. As que transporten a persoal de mantemento ou técnicos de reparación de instalacións ou equipamientos sanitarios. As de distribución de medicamentos e material sanitario. Servizos básicos Os destinados á distribución de alimentos: a produción, comercialización, transformación e distribución de produtos agrícolas, ganaderos e pesqueros, e os seus insumos. Os de recollida de residuos sólidos urbanos. Os destinados ao transporte de combustíbeis. Os destinados á fabricación e distribución de produtos de limpeza e hixiene. Seguridade do Estado Os das Forzas Armadas. Os de auxilio en estrada. Os dos servizos de conservación e mantemento de estradas Os utilizados polas empresas de seguridade privada para a prestación de servizos de transporte de seguridade, de resposta ante alarmas, de rolda ou vixilancia discontinua, e aqueles que resulte preciso utilizar para o desempeño de servizos de seguridade en garantía dos servizos esenciais e o abastecemento á poboación. Outros servizos mínimos Os da Sociedade Estatal Correos e Telégrafos, S.A. Os fúnebres. Outros vehículos que, non estando incluídos entre os anteriores, os axentes encargados do control e disciplina do tráfico consideren, en cada caso concreto, que contribúen a garantir o fornecemento de bens ou a prestación de servizos esenciais para a poboación Tamén aquelas industrias reconvertidas para a produción de material sanitario, é dicir, aquelas empresas dedicadas á construción de respiradores e alcohol sanitario e todos os servizos logísticos que requiran o exercicio desta actividade. Medios de comunicación Os medios poderán seguir operando con normalidad a partir da segunda feira.