Summary: Oferecer uma cifra global das despesas militares no estado espanhol continua a ser extremamente difícil pois uma parte importante está camuflada em diferentes ministérios e outras administrações, entidades públicas empresariais e empresas semipúblicas do conhecido como complexo industrial-militar.

Frente a um orçamento oficial do Ministério da Defesa de 5.767 milhões de euros para 2015, calcula-se que as despesas militares espanholas reais estarão nos 23.374 milhões de euros (5,31% de todo o orçamento estatal, 2,19% do PIB). O 75% da despesa militar que se pode rastejar nos capítulos do orçamento do estado está oculto em verbas doutros ministérios. Destas partidas destaca a da Guardia Civil, dentro do Ministério do Interior, que ultrapassa os 80.000 efetivos de terra, mar e ar (incluindo o uso de drones) e que assume frequentemente "missões de paz" noutros países. A camuflagem da despesa militar estende-se a partidas como a do Centro Nacional de Inteligencia, de indiscutível natureza militar mas que deixou de pertencer ao Ministério da Defesa desde 2012: as estatísticas oficiais não consideram despesa militar o seu orçamento de 228 milhões de euros. Em consequência, a despesa militar oficial per cápita espanhola aproxima-se dos 200 euros, enquanto com a cifra de 23.374 milhões de euros, seria de 502 euros. Ainda é preciso computar os ingressos do Ministério da Defesa e do de Interior procedentes de universidades, comunidades autónomas ou administrações locais correspondentes a uma miríade de "convénios de colaboração", "projetos das nas duas últimas legislaturas por Defesa e que consistem na contratação de sistemas armamentísticos por valor de 24.000 milhões de euros. O custo total dos programas admitido por Defesa, incluído o desvio do orçamento inicial somado aos custos de financiamento, será de 36.800 milhões de euros. Porém, esta quantidade não se reflite nas contas do Ministério da Defesa, por ter sido contratada em forma de hipoteca, inicialmente a 25 anos conjuntos", "encomendas de gestão" ou subsídios. Seminários pagos polas universidades, creches para uso das famílias do pessoal militar pagas polos municípios, ou convénios para a luta contra incêndios a efetuar pola propagandística Unidad Militar de Emergencias a preços exorbitantes, são apenas três exemplos deste tipo de transferências periódicas de dinheiro público de administrações civis para sustentar a despesa militar. AS HIPOTECAS DE DEFESA Entre as verbas mais rechamantes encontram-se as dos chamados Programas Especiales de Armamento, assumidas nas duas últimas legislaturas por Defesa e que consistem na contratação de sistemas armamentísticos por valor de 24.000 milhões de euros. O custo total dos programas admitido por Defesa, incluído o desvio do orçamento inicial somado aos custos de financiamento, será de 36.800 milhões de euros. Porém, esta quantidade não se reflite nas contas do Ministério da Defesa, por ter sido contratada em forma de hipoteca, inicialmente a 25 anos e depois renegociada a 30 anos, principiada em 2010. Os programas incluem a adquisição do seguinte material bélico: 4 fragatas F-100 por 2.000 milhões de euros, 68 aviões de combate (9.254 milhões), 235 carros de combate (2.390 milhões), 27 aviões de transporte (4.442 milhões), 100 equipas de comunicações UME (59 milhões), 190 blindados (786 milhões), 1 buque estratégico (374 milhões), 24 helicópteros de ataque Tigre (1.517 milhões), 767 mísseis arar (285 milhões), 4 submarinos S-80 (2.135 milhões), 70 equipos de artilharia rebocada (196 milhões), 43 míssies ar terra Taurus (60 milhões), 1 fragata F-105 (822 milhões), 4 buques de ação BAM (389 milhões), 1 buque de provisões (228 milhões), 260 mísseis contra carros (364 milhões), 45 helicópteros de transporte (1.260 milhões), 4 helicópteros de transporte Cougar (76 milhões) e 2 aviões contra-incêndios (40 milhões). As despesas militares espanholas reais estarão nos 23.374 milhões de euros, o 5,31% de todo o orçamento estatal e o 2,19% do PIB Quem paga as quotas da hipoteca? Desde 2011 o Ministério da Indústria habilita créditos anuais de entre 550 e 1.000 milhões para o Ministério da Defesa abonar a quota às empresas subministradoras, alcumando a despesa de "Apoyo a la innovación tecnológica del sector de Defensa". Conforme ao plano de endividamento, as quotas são "pequenas" nos primeiros anos, para se incrementarem gradualmente a partir de 2015. Isto explica um aumento nos orçamentos do Estado em I+D (que é I+D militar) de mais 43,5% a respeito de 2014, destinado a desenhar e construir um submarino, helicópteros, dous buques e um avião de transporte militar em 2015. Um dos principais responsáveis da política de despesa militar espanhola é o atual Ministro da Defesa, Pedro Morenés, exemplo paradigmático do mecanismo da porta giratória. Procedente da indústria militar, durante as legislaturas de Aznar, assumiu os cargos de secretario de Estado de Defensa primeiro, e de Seguridade, depois. Nas duas legislaturas posteriores virou um dos tratantes privados de armas mais importante do Estado, passando polos postos de responsabilidade mais altos de empresas como Construcciones Navales del Norte (fabricação de buques), MDBA (fabricante francês de mísseis), Segur Ibérica (a contratista da segurança a bordo de buques atuneiros no pacífico) ou Instalanza (fabricante de bombas de fragmentação). Como nota esperpéntica, o 6 de janeiro deste ano, perante Morenés e durante a celebração da Páscoa Militar, o atual monarca Felipe VI referiu-se aos escasos recursos de que dispõem as forças armadas, colocando em destaque a capacidade destas para "administrar los recursos de la forma más eficaz y eficiente posible". Por sua vez, o titular da Defesa pediu "no dormirse" e fazer uma "renovación permanente" do material e armamento do Exército "para mantener la seguridad". Este artigo apareceu no A Fondo de Sermos Galiza nº133 publicado a 12 de febreiro de 2015.


Summary: Se alguén podía ter imaxinado o Cantos na Maré, esa é Uxía. Especialista en felices parcerías, creou hai xa dez anos o que ía ser o máis vibrante proxecto de encontro musical da lusofonía. Para conmemorar o décimo aniversario, convoca en Pontevedra o día 12 de xaneiro, músicos de todas as marés, dos distintos océanos. Chico César do Brasil, Rui Veloso de Portugal, Sés da Galiza e Chenyy Wa Gune de Monçambique, con Uxía como anfitriona protagonizarán un aniversario de luxo.

Uxía e Sés xunto coa concelleira de Pontevedra, Anxos Riveiro e o productor do festival, Paco de Pin, presentaron un programa que, como nas edicións anteriores convida a participar voces de distintos continentes, de Portugal, Brasil e a áfrica lusófona, nesta irmandade musical singular que se convertiu xa en cita obrigada en Pontevedra. Para o día 12 ás 21 horas no Pazo de Cultura de Pontevedra dará inicio a décida edición do Cantos na Maré, cun programa especial que contará cun repertorio deseñado para a conmemoración, composto en especial de duetos dos distintos participantes. Por vez primeira o portugués Rui Veloso estará na Galiza, mália ter xa unha traxectoria de máis de trinta anos. A presenza de Chico César, por outra banda,e vocará aquel primeior Cantos na Maré cando o cantor emocionou e fixo vibrar ao auditorio todo co ritmo africobrasileiro da súa música. A música de timbila de Cheny Wa Gune mais os novos ritmos de Sés darán enerxía a unha noite que contará tamén cunha banda de luxo composta por Sergio Tannus, Berg, José Manuel Díaz, Joaquim Teles "Quiné", dirixidos por Paulo Borges. O convívio e o encontro fraternal a través da música volverán presidir o festival ideado por Uxía que cada ano convoca en Pontevedra a todas as persoas amantes da mellor música da lusofonía.


Summary: O presidente da Xunta, Alfonso Rueda, reuniu onte o Goberno galego para facer balance dos seus cinco meses de mandato. Un cómputo que Rueda puntúa positivamente. Porén, neste período tamén houbo evidentes mostras de malestar cidadán con problemas que, lonxe de iren cara a unha solución, empeoran.

Alfonso Rueda tomou posesión como presidente da Xunta o pasado 14 de abril e coa Presidencia recibía a mochila de 13 anos de gobernos de Alberto Núñez Feixoo, mochila que el tamén axudou a encher como conselleiro e vicepresidente. Nela, hai problemas e eivas que, cinco meses despois, seguen sen solución e camiño de agravarse. 1.— A sanidade, ao bordo do colapso. Rueda recibiu unha sanidade deteriorada por estes anos de recortes mais cuxa situación empeorou nestes meses. As denuncias de centros de saúde sen persoal médico—sen ir máis lonxe, este domingo os PACs de Baltar, O Grove e A Parda estiveron sen médicos todo o día—, a falla de persoal e medios en Atención Primaria, a carencia de especialistas ou as queixas polo "colapso" dos servizos foron constantes este verán. Desde o Goberno de Alfonso Rueda a resposta limitouse a botar culpas ao Executivo estatal ou avalar medidas discrecionais de certos concellos, como o de Sanxenxo, ofrecendo aloxamentos para o verán a médicos. Un informe do Consello Económico Social no verán resaltaba: A Galiza está á cola do Estado en número de médicos e con 1. 056 camas hospitalarias menos que cando o PP chegou á Xunta. 2.— O ensino público, minguado. Este curso foi o primeiro para Alfonso Rueda como presidente galego. As protestas e mobilizacións da comunidade escolar desde o seu arranque (con 747 prazas docentes sen cubrir no día de inicio) até agora evidencian o desacordo cunha política que, denuncian, se traduce no fechamento de 59 aulas de Infantil e Primaria, a redución de prazas e profesorado en Secundaria e o aumento das ratios nas aulas. Ao tempo, indican sindicatos e ANPA, dáse un progresivo aumento do apoio da Administración pública galega ao ensino concertado e privado (22% máis de orzamento desde 2009). 3.— Inmobilismo perante a crise pola suba de prezos. A chegada de Alfonso Rueda á Presidencia coincide co agravamento da inflación e da crise de prezos, un escenario ante o que a intervención pública faise indispensábel. Porén, a oposición reprocha ao Goberno de Rueda apuntarse ao "inmobilismo" mentres miles de familias vén empeorar a súa situación. Decisións como a de suprimir nun contexto de crise a Tarxeta Axuda —beneficiaba 70.000 familias con dificultades— foron amplamente criticadas por entidades e colectivos. 4.— Unha economía en espera. Rueda centrou as súas propostas para a economía galega na "choiva" de millóns dos fondos Next Generation para proxectos como o de Altri ou Stellantis, dos que aínda non hai fondos comprometidos. En termos de emprego, desde as centrais sindicais advirten do perigo de que os últimos datos de paro rexistrado —agosto, 2.062 persoas desempregadas máis— vaian ser a partir de agora a tónica dominante. 5.— Récord de incendios. Este verán arderon máis de 43.000 hectáreas na Galiza, o peor rexistro nesa tempada en 15 anos. Para alén duns meses de altas temperaturas de récord e da seca brigadistas e expertos criticaron unha política da Xunta contra o lume que "fracasa" ano tras ano e sen persoal suficiente.


Summary: O Goberno galego, que aínda non detallou a oferta de prazas por especialidades, presentará a súa proposta aos sindicatos "nas próximas semanas"

A Xunta anunciou este xoves as grandes cifras da oferta pública de emprego que prevé realizar este ano a Consellería de Educación. A proposta que o Goberno galego formulará aos sindicatos "nas próximas semanas" será a de convocar un total de 1.919 prazas, o dobre que o ano pasado, cando se convocaron 1.043 prazas, 912 delas de ingreso e o resto de promoción interna. Das 1.919 prazas deste 2018, 1.050 serán para o ensino secundario, máis do dobre das 432 do ano pasado. A oferta tamén se duplicará en FP, onde pasará de 80 a 160 prazas, e incrementarase moito máis para os catedráticos de música e artes escénicas, onde pasan de 21 a 105. No corpo de mestres do ensino primario, este ano haberá 574 prazas, fronte as catrocentas do pasado ano. Este ano tamén haberá unha oferta de 30 prazas para as escolas oficiais de idiomas. O ano pasado o PP acusou á esquerda de impedir as oposicións por non aprobar os orzamentos do Estado, pero finalmente estas convocáronse como cada ano O ano pasado a convocatoria de emprego público foi empregada polo PP e o Goberno galego para lanzar os opositores contra a esquerda co argumento de que a negativa destes partidos a aprobar os orzamentos do Estado impedía á Xunta aprobar as oposicións. Finalmente non foi así e as oposicións foron convocadas como cada ano. A Xunta aínda non detallou as cifras concretas de prazas por especialidades, pero segundo a súa nota de prensa "no corpo de mestres convocaranse prazas nas de Educación infantil, Lingua estranxeira Inglés, Lingua estranxeira Francés, Educación Física, Música, Pedagoxía terapéutica, Audición e linguaxe e Educación Primaria". No ensino secundario, segundo a Xunta as especialidades "serán as de Lingua Castelá e Literatura, Xeografía e Historia, Matemáticas, Física e Química, Bioloxía e Xeoloxía, Inglés, Orientación educativa, Tecnoloxía, Lingua galega e literatura, Intervención Sociocomunitaria, Organización e Xestión Comercial, Organización e Proxectos de Sistemas Enerxéticos, Procesos Diagnósticos Clínicos e Produtos Ortoprotésicos, Procesos Sanitarios e Sistemas Electrotécnicos e Automáticos". No caso do corpo de profesores técnicos de formación profesional, as especialidades serán as de "Estética, Instalación e Mantemento de Equipos Térmicos e de Fluídos, Operacións e equipos de Produción Agraria, Procedementos de Diagnóstico Clínico e Ortoprotésico, Procedementos Sanitarios e Asistenciais, Procesos Comerciais e Servizos de Restauracións". O Goberno galego non ofreceu máis información.


Summary: O padexeiro dumbriés acadou o 7º posto absoluto en K1 Sénior

Volvía á vila pirenaica Le Seu d'Urgell o padexeiro costeiro Iago Canosa, para participar este pasado sábado, como único reprensante do CDM Piragüismo Dumbría (a selectividade impedía acudir a outros destacados deportistas do clube, coma Lorena Costa, Jorge Quintáns, ou Brais Perez) nunha nova proba da Copa de España de Slalom. Faciao no K1 Sénior, e fixo unha gran proba. Pasou as preliminares con solvencia, sin necesidade de pasar pola repesca, cun 9º posto. Na ronda semifinal fixo unha baixada sin penalizacións que lle permitiu pasar á final co 8º mellor tempo, a apenas 4 segundos do diploma olímpico Samuel Hernanz, que finalmente se imporía na proba nunha final na que Iago foi 7º. E iso que non se conformaba con esas prazas, e arriscou buscando a sorpresa e acabou levando penalizacións que o distanciaron a dez segundos do vencedor, logrando iso si, finalizar nun brillante 2º posto na categoría sub23, só por detras do Campión do Mundo e de Europa, Miquel Travé. Este resultado é destacable por que esta categoría terá o seu própio podium nos Campionatos de España que se celebrarán neste mesmo escenario no mes de agosto. A vindeira proba do CDM Piragüismo Dumbría será o Campionato Galego de Slalom, que terá lugar en Covas, organizado polo CD Miño Teixugos de Goian.


Summary: Demandan que se iguale contido e porcentaxes mínimas en todas as linguas do Estado en dobraxe, lexendaxe e audiodescricións; así como que se iguale as obrigas de financiamento de producións audiovisuais nas diversas linguas do Estado.

A Lei Xeral de Comunicación Audiovisual segue a dar que falar. Unha ducia de entidades e colectivos que traballan polas linguas e a súa igualdade no Estado publican un comunicado conxunto no que consideran "claramente insuficientes os avances para as nosas linguas que se inclúen neste texto en relación aos textos feitos públicos anteriormente". Polo tanto, apuntan, haberá que mellorar a fondo e moi significativamente o redactado da lei durante o seu trámite parlamentario. Así, consideran que unha lexislación "xusta e democrática" ha de recoñecer, defender e promover a pluralidade lingüística e cultural do Estado español, e ha de contribuír "á rehabilitación e recuperación dos espazos até hoxe negados ás nosas linguas". Por isto estas entidades instan todas as forzas políticas e o Goberno español a que, durante o trámite nas Cortes Xerais, o texto da futura Lei Xeral de Comunicación Audiovisual, inclúa como principio básico, o recoñecemento, defensa, garantía e promoción da pluralidade lingüística. Unha pluralidade, explican, que se debería de concretar, cando menos, en dous ámbitos: Primeiro, igualando contido e porcentaxes mínimas en todas as linguas do Estado en dobraxe, lexendaxe e audiodescricións. E segundo, igualando as obrigas de financiamento de producións audiovisuais nas diversas linguas do Estado, for para plataformas dixitais ou para canles televisivas. "Lembramos que o audiovisual é un dos sectores onde máis evidente é a exclusión das linguas diferentes do español. Dos miles de títulos nos catálogos de plataformas audiovisuais como Netflix, HBO Max, Prime Video, Rakuten TV, Apple TV, Movistar+ ou Disney+, entre outros, só unha porcentaxe anecdótica no mellor dos casos, maioritariamente producións propias, está nas nosa linguas. Porén, a oferta dobrada ou lexendada en español é completa, mesmo en diferentes variedades, e dispomos de ducias de linguas no conxunto da oferta sen isto supor nengún problema". "Cómpre actuar nun dos ámbitos onde a situación de exclusión das nosas linguas é máis evidente e que, ao tempo, é unha das ofertas de lecer máis empregadas pola cidadanía en xeral e a mocidade e infancia e particular" Até hoxe, indican no manifesto, "a lexislación xeral audiovisual só estabeleceu porcentaxes obrigatorias de contidos mínimos e financiamento para o castelán sen indicación nin recoñecemento, fóra da retórica baleira de contido doutros textos legais, das outras linguas existentes no Estado español. Impídese así que a infancia, a mocidade e o conxunto do público goce na súa lingua da ampla oferta dispoñíbel de programas de televisión, series e filmes". Consideran que cómpre actuar nun dos ámbitos "onde a situación de exclusión das nosas linguas é máis evidente e que, ao tempo, é unha das ofertas de lecer máis empregadas pola cidadanía en xeral e a mocidade e infancia e particular. Estes dous elementos converxen nun sector estratéxico para calquera pobo como o audiovisual, con grande capacidade para contribuír ao desenvolvemento lingüístico, cultural e económico dos nosos países". Asinan esta declaración: A Mesa pola Normalización Lingüística (Galiza), Euskalgintzaren Kontseilua (Euskal Herria), Òmnium Cultural, Plataforma per la Llengua, Ciemen, Acció Cultural del País Valenciá, Obra Cultural Balear, Escola Valenciana, Associació Cultural Valenciana Tirant lo Blanc, Federación de Organitzacions per la Llengua (Països Catalans)- Iniciativa pol Asturianu (Asturies), Nogará religada (Aragón).


Summary: Propomos para estes días de restricións da mobilidade achegarnos á natureza máis próxima da man dos paxaros.

Os paxaros sempre estiveron presentes na vida das galegas e dos galegos. A cultura popular deulles multitude de nomes, que aparecen recollidos en refráns e adiviñas e na toponimia, e de seguro que coñecemos a alguén co alcume dun nome de ave. Amais están presentes na nosa literatura, na pintura e até na gastronomía.Pero o actual modo de vida ten levado as persoas a afastarse da natureza e do seu rico patrimonio. Hoxe en día hai un gran descoñecemento sobre a meirande parte da biodiversidade que nos rodea e, como non, dos paxaros. Afastamento que repercute na nosa saúde e que incluso ten categoría de doenza denominada déficit de natureza. Ao mesmo tempo, e curiosamente, cada vez son máis as persoas expertas e institucións que recomendan un maior contacto coa natureza para superar ese distanciamento. Lanzamos logo unha proposta: observar aves para superar esas eivas da man das nosas compañeiras de sempre, as aves. Aprenderemos, gozaremos e gañaremos saúde. Material básico que precisamos para coñecer o mundo dos paxaros A priori precisamos pouca cousa alén de entusiasmo. Algo que nunca debería faltar na mochila dunha persoa paxareira é ganas de aprender e gozar coas aves e da natureza. A maneira básica de achegarse a elas é pola vista ou polo seu canto, aínda que co tempo tamén poderemos aprender a recoñecer a súa presenza grazas a outros indicios como plumas ou pegadas. Hoxe en día hai un gran descoñecemento sobre a meirande parte da biodiversidade que nos rodea e, como non, dos paxaros Alén de entusiasmo, o material fundamental para paxarear é unha guía de aves e uns prismáticos. Comezamos pola guía. Na actualidade temos varias opcións: en galego temos a Guía das aves de Galicia (Baia Edicións), na que se recollen a totalidade das aves que se poden observar na Galiza. Outra opción é a Guía de aves de Europa (Omega), pero para comezar pode estar ben limitarse ás aves que se observan aquí habitualmente. E se as case 400 especies de aves que até o momento se teñen observado na Galiza semellan algo inalcanzábel, podemos comezar por unha guía que recolle as 50 aves máis comúns, titulada Aves e editada tamén por Baia Edicións. Outro material básico son os prismáticos. Lamentabelmente a experiencia dos paxaros cara aos humanos non é moi positiva así que escaparán ante a nosa presenza e manteranse sempre a certa distancia. Para salvar esa separación sen molestalas, uns prismáticos serán de grande utilidade. Hai moitos modelos no mercado, con marcas e prezos diversos. Para a observación de aves recoméndanse os de óptica 8x42 ou 10x42. Os números fan referencia aos aumentos e á apertura. Os primeiros números indican que a imaxe se ampliará oito ou dez veces respectivamente. Así, coa óptica de 10x, un paxaro que está a 100 metros semellará que está a dez metros. O número 42 fai referencia ao diámetro das lentes: canto máis diámetro, máis luminosidade terán os prismáticos. Outro aspecto a ter en conta cando escollamos anteollos é que sexan lixeiros. Se collemos gusto a esta actividade e saímos habitualmente ao campo é recomendábel non cargar moito peso. Ademais, canto máis curto sexa o enfoque mínimo do prismático máis versátil será e podemos empregalos tamén para ver réptiles, bolboretas e outros animais. A Galiza ten multitude de lugares nos que gozar das aves e, nunha xornada, poder observar unha chea de especies diferentes Por último, é recomendábel dispor dunha cámara cun bo zoom coa que poidamos fotografar aquelas aves coas que máis dúbidas teñamos ou simplemente polo goce de facelo. As imaxes servirannos, xa na casa e coa axuda da guía de aves, para comparar e tentar identificar correctamente cada especie. Co paso do tempo, se queremos seguir avanzando e afondando neste mundo da ornitoloxía, un telescopio pode ser de grande axuda, pero iso queda para outra ocasión. Deixamos así mesmo para outro día como e onde gardar as nosas observacións. E… por onde comezamos? Onde ver aves? A Galiza ten multitude de lugares nos que gozar das aves e, nunha xornada, poder observar unha chea de especies diferentes. Porén, se a nosa experiencia é pouca recomendamos facelo no noso contorno habitual, preto da casa, no xardín, parque ou praia próxima. Porque, se partimos de cero é recomendábel familiarizarnos coas aves máis comúns e habituais. Unha carriza, un pardal, un merlo ou un corvo son especies que teñen unha ampla distribución no país e, unha vez que as recoñezamos, serán a referencia para comparalas con outras semellantes e así poder ir avanzando. Por exemplo, se observamos un paxaro algo máis pequeno que un corvo dos que vemos habitualmente, pero ten os ollos claros, a caluga gris que emite un caia!, caia!, poderemos ir ás páxinas da guía onde están os corvos (córvidos) e de seguro que seremos quen de identificalo como unha gralla pequena. Ben, saiamos á ventá ou ao xardín. En que debemos fixarnos? Pois no tamaño, a forma e a cor, así como no hábitat. Estes son aspectos importantes. Tamén debemos ter en conta detalles como forma e tamaño do peteiro, as patas ou a cola. Todos eles son aspectos da fisionomía dun paxaro nos que deberemos aprender a fixarnos para unha correcta identificación. A voz, o canto ou reclamo, son outros elementos a ter en conta: así que orellas ben atentas. Como vemos, non precisamos percorrer ducias de quilómetros para ver aves. Certo é que agora tampouco podemos. Nestes tempos de feches perimetrais, será de moita axuda e entretemento pararnos a observar e apuntar cantas especies de aves diferentes se poden chegar a ver desde a nosa fiestra ou xardín, algo que, por certo, fixeron moitas persoas durante o peche domiciliario da pasada primavera e que lles axudou a levar moito mellor as medidas para previr os contaxios do virus da Covid-19 e seguir en contacto coa natureza. Esperamos que vos guste esta proposta e que poida servir para levar mellor estes tempos de coidados e preocupacións na compaña da nosa xente e das nosas veciñas de sempre: as aves.


Summary: As autoridades polacas descartan polo de agora que se trate dunha sabotaxe.

O Goberno polaco comunicou na mañá desta cuarta feira unha fuga de petróleo no oleoduto de Druzhba, unha das principais vías de subministración de cru. a varios países de Europa, entre eles Alemaña. A UE acorda fixar un prezo máximo para as compras de petróleo ruso A fuga, detectada a última hora da terza feira, atópase a 70 quilómetros da cidade polaca de Plock, e polo de agora afecta dúas liñas do oleoduto que lindan cun complexo de centro de cría de animais. Así o trasladou o operador enerxético polaco PERN, que tamén engadiu que as liñas que non se viron danadas están a funcionar con normalidade. EUA saquean 66.000 barrís de petróleo ao día en Siria Segundo detallaron medios locais, a vertedura abrangue agora mesmo unha superficie duns 1.000 metros cadrados, e tres camións cisterna ocúpanse de recoller o cru. Até o lugar tamén se desprazaron expertos do PERN e os servizos de emerxencia territoriais, que procederon a asegurar a zona mentres non se controle a fuga. Sen indicios de sabotaxe O oleoduto Druzhba transporta petróleo desde Siberia, en Rusia, a Alemaña, Polonia, Bielorrusia, Hungría, Eslovaquia, República Checa e Austria. Alerta en Dinamarca e Suecia por fugas de gas no Nord Stream Unha vez o cru chega á cidade de Plock, este é almacenado nunha refinaría de maneira provisional, até que é trasladado ás grandes refinarías das cidades de Schwedt e Leuna, na fronteira entre Alemaña e Polonia. O Kremlin pronúnciase sobre o Nord Stream: "Este gas custa moito diñeiro" Polo de agora descoñécense as causas específicas deste incidente, mais o máximo responsábel da operadora polaca, Mateusz Berger, sinalou que non hai ningún indicio que apunte que se poida tratar dunha sabotaxe, descartando así calquera relación cos ataques que sufriu no mar Báltico, a finais de setembro, o gasoduto ruso Nord Stream.


Summary: Se un caso é de relevancia é o tema deste xornal na súa edición Ferrol. Cada día máis parece un parte de guerra que información obxectiva e de "expresión e canle de todas as ideoloxías" tal e como afirma no seu manual de estilo. Falamos de parte de guerra porque a gran vítima neste tipo de "xornalismo subvencionado" é a verdade. Cal é o obxectivo? Desgastar o novo goberno municipal.

"Se non estades previdos ante os medios de comunicación, amaredes ao opresor e odiaredes ao oprimido" (Malcom X) É preciso e necesario facer unha reflexión profunda sobre cal é o papel que están a xogar os nosos medios de comunicación no fomento da democracia e do pluralismo político. Nos últimos anos en España son moitos os xornais que por mor da crise económica caeron en mans de multinacionais e bancos de inversión. O exemplo máis rechamante é o do xornal EL PAÍS, que na actualidade é un voceiro máis do capitalismo salvaxe; pero xa antes tiñamos o exemplo de LA RAZÓN ou ABC que teñen a manipulación e a mentira como bandeira. Pero non é preciso marchar tan lonxe para atopar un exemplo do dito, xa que LA VOZ DE GALICIA na actualidade fai un exercicio diario de titulares tendenciosos ou manipulados, ou coa simple ocultación da realidade como ocorreu coa loita gandeira, na que LA VOZ DE GALICIA anunciaba falta de unidade e fracaso da protesta. Pero se un caso é de relevancia é o tema deste xornal na súa edición Ferrol. Cada día máis parece un parte de guerra que información obxectiva e de "expresión e canle de todas as ideoloxías" tal e como afirma no seu manual de estilo. Falamos de parte de guerra porque a gran vítima neste tipo de "xornalismo subvencionado" é a verdade. ¿Cal é o obxectivo? desgastar ao novo goberno municipal. Segundo o manual de estilo de LA VOZ DE GALICIA "Como xornal de información xeral, basea os seus contidos na actualidade. Presenta aos seus lectores os acontecementos e feitos novidosos[...]"; "A selección de temas terá sempre en conta a relevancia de estes, de modo cos espazos dedicados a cada un estea consoante coa súa repercusión pública". Curiosa afirmación tendo en conta que na súa edición Ferrol este xornal decidiu que o escándalo da EDAR, que deixou en evidencia que non existía un servizo polo que o goberno de Rey Varela cobrou aos veciños (despois da súa inauguración por parte da Xunta e do propio ex- alcalde) non era de relevancia. A información quedou relegada a unhas escasas liñas nunha esquina. Tratamento distinto foi o da noticia referida a Beatriz Sestayo, cando días más tarde a toda portada na súa edición de Ferrol figuraba o titular: "Beatriz Sestayo cobra case 6.000 euros" aínda que no corpo da noticia dicía que en base aos diversos postos "podería chegar a cobrar esa cantidade". Non sabemos exactamente que clase de criterio de prioridade levou aos redactores de LA VOZ DE FERROL a entender que o escándalo da EDAR tiña menos relevancia que unha reflexión sobre os ingresos da actual tenente de alcalde en Ferrol. Tendo en conta que este xornal xamais fixo nada similar cos ingresos de Rey Varela, nin de ningún dos membros do seu goberno cando algúns deles percibían ingresos de diversos eidos; deixando ben claro o carácter tendencioso do titular. Pero para esta xornal tamén mereceu noticia e imaxe en portada a fotografía dunha muller sentada no chan da rúa Real con panos ensanguentados por unha caía aparatosa acompañada do titular: "O mal estado das rúas provoca riscos para os viandantes" (sinalando a alcaldía coma responsable). Durante o goberno de Rey Varela cando no xulgado tiveron que habilitar un día específico para as reclamación ao concello (o maior número por caídas polo mal estado do pavimento), non só non había fotografías senón que a redacción da noticia e o titular eran moi distintos: "Denuncias por caídas nas rúas" (sinalando ao azar ou caídas por mala sorte). Outro aspecto a sinalar do tratamento informativo deste xornal é a súa habilidade para a mestura de opinión e información, algo contrario ao seu manual de estilo: "os artigos de opinión serán diferentes tipográfica e esteticamente das informacións, de xeito que o lector poida distinguir si se narran feitos ou opinión sobre estes". Aínda así na redacción das noticias, este xornal deixa de lado a obxectividade e deixa caer opinións persoais como información certa. Iso si, dependendo das siglas do político ou do feito do relato esas opinións serán distintas. Titulares de información como "Os 100 días que fixeron tremer a Ferrol" para falar dos primeiros días de goberno de FeC e PSOE. Aínda que neste caso este tratamento non foi exclusivo de Ferrol, titulares similares foron tamén para Santiago ou Coruña. Pero sen dúbida o papel deste xornal foi rechamante no tratamento da chamada "crise dos trihalometanos" redactando as noticias con frases tales; "a deficiente xestión do concello", ou defendendo a xestión da Xunta de Galicia. Exculpando ao alcalde anterior e botando as culpas do envelenamento das augas a Jorge Suárez (cando levaba menos de 100 días no goberno) polo seu posto no consello de Emafesa. Jorge Suárez tamén foi o protagonista recentemente no tema da renuncia de Beatriz Sestayo ao seu posto de parlamentaria galega. Preguntado por esta cuestión o alcalde declinou facer declaracións dicindo que "non se vai meter nas cuestións internas doutro partido" No idioma de LA VOZ DE GALICIA isto quere dicir que "Jorge suárez desvincula o seu futuro político do de Beatriz Sestayo" (querendo sinalar de novo a debilidade do pacto de goberno). Algo que non é novo e xa vimos cos titulares sobre a cuestión da modificación do crédito: "UN GOBERNO DÉBIL EN MANOS DO BNG" ou "O GOBERNO BIPARTITO CEDE ANTE O BNG" son un exemplo. Un día o goberno municipal é incapaz de negociar e cando avanza na negociación resulta que cede o goberno antes as presións. No lado contrario temos o tratamento da noticia sobre a toma de posesión do novo cargo de Rey Varela no executivo de Nuñez Feijoó. A redacción da noticia parece máis dun programa do corazón que dunha nova de política local ou autonómica: "cerimonia sobria pero emotiva por momentos" "o flamante novo goberno de Nuñez Feijoó" "Rey Varela vai acompañado da súa muller e fillo como exemplo de conciliación". Outra parte destacada do manual de estilo deste xornal é que "todas as versións terán voz. Ante conflitos e asuntos controvertibles escoitar todas as versións de todas as partes". Na crise do EDAR ou dos trihalometanos as voces de Rey Varela, a Xunta ou Miguel Tellado tiñan cariz de veracidade, mentres que as voces dende a alcaldía que descubriu a estafa ou en el segundo caso cando levaban menos de 100 días de goberno (con ese problema da auga de herdanza) tiñan cariz de opinión. Xa para rematar está o rumor ou esaxeración é noticia. Dicía Raffaela Carrá que "os rumores son rumores, e nada máis que iso". O que non sabemos é se os redactores de LA VOZ DE GALICIA en Ferrol teñen claro este tema. No seu manual de estilo "Os rumores non son noticias. Podemos telos en conta só para comprobar a súa veracidade, momento no que deixan de ser rumores". No remate das festa de Ferrol o rumor ou a invención tomou posesión do titular afirmando que "Os fogos pecharon unhas festas de Ferrol que non gustaron a comerciantes, hostaleiros nin veciños". ¿A que veciños preguntaron? ¿Cal é a base ou fonte desta información? ¿Fixeron unha enquisa? No corpo da noticia insiste en falar de "comerciantes", "hostaleiros" ou "veciños" sen coñecer que tipo de veracidade ten o dito titular. Que cada un saque as conclusións, pero o que queda claro é que este tipo de xornalismo non é un servizo público senón un servizo de intoxicación. Por iso debemos lembrar a George Orwell: "Xornalismo é publicar aquelo que non queren que publiques. Todo o demais son relacións públicas. (George Orwell)


Summary: O Goberno galego entrega á Fegamp o borrador dunha norma que pretende "facilitar a aplicación e interpretación" da normativa estatal, que fora rotundamente rexeitada polos concellos. Consulte o texto no interior.

A presión municipal, primeiro a través dos propios concellos e despois a través da Fegamp, levou a Xunta a intentar encaixar a reforma local ás particularidades de Galicia. Farao mediante unha lei "urxente" que cubra as "dúbidas" de interpretación sobre a aplicación desta polémica lei estatal que está en vigor desde o pasado mes de xaneiro e que provocara o rexeitamento masivo dos municipios, máis explícito no caso dos non gobernados polo PP, pero igual de convencido que os populares. A ninguén convence unha nova normativa cuxos principais prexuízos intentan minorar o Executivo galego antes de darlle unha volta á Lei de Administración Local de Galicia. Pero iso será dentro duns meses. Antes, e este mesmo mércords, o vicepresidente da Xunta, Alfonso Rueda, presentou aos voceiros da Federación Galega de Municipios e Provincias o borrador desta lei urxente para que os municipios acheguen as súas suxestións. Logo, o Consello da Xunta aprobará un proxecto de lei que será levado ao Parlamento no menor tempo posible. A lei urxente pretende garantir a prestación eficiente de servizos públicos e evitar as disfuncionalidades O texto pretende garantir a prestación eficiente de servizos públicos e evitar as dúbidas ou disfuncionalidades que se poden producir e que acabarían prexudicando os cidadáns. O proxecto de lei pretende regular situacións como aquelas nas que un concello decida asumir competencias novas e distintas ás propias e delegadas. Tamén se intenta regular a cooperación entre municipios e Xunta a través de convenios e consorcios, así como concretar as competencias que a Xunta terá que asumir logo de que Facenda acordase transferilas ás autonomías. A Xunta trata así de restar impacto á reforma local, unha norma coa que xa amosara o seu descontento nas súas alegacións e que, xunto coas presentadas pola Fegamp, deixaron claro que Galicia non estaba nada de acordo coa nova normativa. Moitas das intencións do Goberno central, que propuxo a intervención directa de pequenos municipios, a aplicación do custo estándar ou a supresión de concellos, foron aparcadas finalmente. Galicia é a primeira autonomía en intentar adaptar a reforma local ás súas competencias O vicepresidente Rueda explicou que a Xunta pretende agora "resolver as cuestións prácticas" de aplicación da normativa estatal e destaca que Galicia é a primeira autonomía en adaptar a lei ás súas competencias, unha alternativa que cre máis eficiente que "outro tipo de cuestións" como un recurso ante o Tribunal Constitucional que é o que se debaterá a vindeira semana no Parlamento a iniciativa do PSdeG. "Buscamos solucionar os problemas que se están dando", insistiu Rueda. José Manuel Rey Varela, presidente da Fegamp, cre que o importante desta proposta da Xunta é que a administración local e autonómica "se poñan de acordo para garantir os compromisos públicos cos cidadáns".


Summary: Máis de dous meses e medio despois da reapertura das residencias ás visitas, a Xunta obrigará ao persoal que se incorpore das súas vacacións ou como nova contratación a someterse a unha proba da Covid-19. Faino a raíz dun acordo dos Gobernos territoriais co Estado, xa que o protocolo elaborado pola Administración galega só obrigaba a facer unha PCR a profesionais con síntomas. Unha medida que chega "tarde" para as familias.

Case tres meses despois da reapertura das residencias, a Xunta da Galiza anunciou a medida que obriga ao persoal que se incorpore a traballar a someterse a unha proba PCR para detectar se está contaxiado da Covid-19. O responsábel da Dirección Xeral de Maiores da Xunta da Galiza, Ildefonso de la Campa, informou deste e outros cambios no protocolo dos centros seguindo o acordo acadado entre o Estado e os Gobernos territoriais no Consello Interterritorial de Saúde. A maiores, limitaranse as visitas a unha hora diaria por residente da súa persoa de referencia; as saídas ao exterior restrinxiranse "ao máximo". Durante o confinamento varias residencias rexistraron ducias de casos, mentres que 247 residentes contaxiados da Covid-19 faleceron. O 30 de xuño a Xunta anunciou que non ficaban persoas contaxiadas en ningún centro. Desde entón detectáronse positivos puntuais e case sempre relacionados con profesionais. Así foi en Xove, Burela ou Paradela. Porén, o anuncio do director xeral de Maiores coincidiu coa detección dun foco de coronavirus na residencia de maiores Orpea, no concello de Culleredo. Segundo a propia empresa, no momento do feche desta edición eran oito residentes e dous profesionais os afectados. A maiores, hai catro traballadores contaxiados, cada un dun centro residencial diferente. Demanda de PCR A Central Intersindical Galega demandou á Xunta que comprobase se os profesionais incorporados aos centros residenciais estaban contaxiados de Covid-19 cunha proba PCR. A Consellaría de Política Social replicou que o protocolo de reactivación, elaborado coa Consellaría de Sanidade, só obrigada a facelas a quen presente síntomas compatíbeis coa Covid-19. O sindicato nacionalista asegurou a pasada semana que as contratacións para cubrir as baixas e as vacacións dos centros da Galiza suman arredor dun milleiro e cualificou de "temeridade" non comprobar se esas persoas estaban contaxiadas. O seu voceiro na Consellaría de Política Social, Xan Carlos Ansia, explica a Nós Diario que na xornada de onte se incorporara persoal "sen a proba e sen tan sequera o certificado médico necesario". Ansia critica as palabras de Ildefonso de la Campa na súa comparecencia, cando asegurou que as PCR non supoñen "unha garantía total". "Paréceme unha insensatez poñelas en dúbida", afirma. O voceiro da CIG admite que unha persoa que ofrece un resultado negativo ao comezar a traballar pode contaxiarse posteriormente. "Pero permite sabermos nun momento determinado se o persoal está contaxiado. A partir de aí entran os protocolos", matiza. Javier Quián, un dos voceiros de REDE, a plataforma que aglutina as asociacións de residentes e familiares, critica a "tardanza" desta medida. "Tíñano que ter feito hai meses, pero agardaron até que o Goberno estatal ditou as medidas", censura. Mudanzas no protocolo A Xunta anunciou a reapertura das residencias o 17 de maio, na primeira fase do desconfinamento. O día 15 Política Social achegou aos centros o protocolo de reactivación, que dividiu a reapertura ás visitas en tres fases. Na terceira permitíase o réxime habitual dos centros e mais as saídas das e dos residentes. Unha fase que xa non será posíbel coas medidas consensuadas no Consello Interterritorial de Saúde. "Moitos dos centros nunca chegaron á última fase", apunta Javier Quián. A apertura gradual das residencias depende da incidencia do coronavirus nos seus municipios e áreas. A raíz do foco da Mariña os centros da comarca fecharon as súas portas. Co aumento de contaxios das pasadas semanas, residencias nas áreas sanitarias de Ourense, A Coruña, Pontevedra e Vigo tamén suspenderon os encontros coas familias. Francisco Vázquez Vizoso é médico epidemiólogo, ex xefe do Servizo de Medicina Preventiva do Complexo Hospitalario de Pontevedra e un dos voceiros da Movemento en defensa das pensións, Modepen. En conversa con este medio, valora as medidas da Xunta mais apunta ás súas "limitacións". "Non me parece mal facer unha PCR, pero faltan respostas a varias cuestións. Vai o Sergas derivar ao sistema sanitario ás persoas das residencias que se contaxien, como recomendan algúns expertos en Xerontoloxía? Incrementarase o persoal caso de que se produza un foco nun centro?", cuestiona. En canto ás visitas e mais as saídas, Vázquez Vizoso fai fincapé en que a clave radica "nas condicións nas que se realicen". Centros de día Na súa comparecencia, Ildefonso de la Campa tamén avanzou que a Xunta estuda estender a obrigatoriedade das PCR aos case 200 centros de día da Galiza. O director xeral de Maiores detallou que neste caso aplicar a medida é máis "complicado", posto que usuarios e usuarias dormen nos seus fogares e pasan as fins de semana fóra dos centros. Silvia Cal, voceira da plataforma de centros de día, explica que calquera directriz relacionada coa seguridade será recibida positivamente. Para retomar a súa actividade, detalla Cal, os centros de día tiveron que desenvolver plans supervisados e aprobados nas súas correspondentes áreas sanitarias. "O noso obxectivo é que os maiores estean seguros, pero tendo vida, sen volver a perder o seu día a día", apunta Cal, en referencia ao fechamento de centros na comarca da Coruña. De todo o Estado, a Xunta da Galiza foi a última Administración en permitir a reapertura destes servizos. Fíxoo logo das repetidas queixas do sector, das persoas usuarias e das súas familias e fixou a apertura de portas tres días despois das eleccións, o 15 de xullo. "O deterioro durante o confinamento foi moi grande", lamenta Cal. Desde a plataforma de centros cuestionan a decisión da Xunta de fechar este servizo na comarca da Coruña. Desde hai dúas semanas, as usuarias e os usuarios víronse de novos privados deste apoio e as súas familias dunha vía de conciliación. "Entendemos que haxa que fechar determinados centros se hai contaxios, pero por que todos?", pregunta a súa portavoz. [Podes ler a reportaxe íntegra no Nós Diario en papel, á venda a partir da terza feira, día 18, nos quiosques ou na nube]


Summary: As autoridades advirten da "posibilidade real" dunha erupción volcánica en São Jorge, mais precisan que "non é inminente".

A terra segue a tremer no arquipélago portugués dos Açores, e máis concretamente na illa de São Jorge, que desde o pasado 19 de marzo está a sufrir constantes sacudidas. O Centro de Informação e Vigilância Sismovulcânica dos Açores (Civisa) notificou a última hora deste sábado, a través dun comunicado recollido polo xornal Público, que entre as 10 e as 22 horas [hora local] do día rexistráranse 210 sismos; 770 desde a medianoite. Porén, na sexta feira tivérase constancia duns 870 eventos sísmicos, "o que reflecte uma ligeira diminuição da actividade sísmica", apuntou o Civisa, que engadiu que os rexistrados foron de baixa magnitude. Máis de 12.000 sismos nos Açores desde o 19 de marzo En total, nos últimos días producíronse arredor de 12.700 tremores no municipio de Velas e os lugares de Rosais, Urzelina e Santo Amaro, principalmente. São Jorge ten 8.373 habitantes, dos cales 4.936 residen en Velas e 3.437 no concello da Calheta. Segundo o xornal Expresso, até este domingo abandonaron a illa perto de 1.250 persoas. O Goberno rexional dos Açores xa advertira na quinta feira da "posibilidade real" de que a actividade sísmica provocase unha erupción volcánica e ordenou preparar un dispositivo de evacuación por se for preciso, ao tempo que instou as persoas vulnerábeis a abandonar a illa. No seu comunicado deste sábado, o Civisa ratificou esta advertencia: "Existe a possibilidade real de se poder vir a registar uma erupção vulcânica, mas não há evidências de que tal esteja iminente".


Summary: Repuntan a 162 os novos contaxios de Covid-19 e a taxa de positividade cae por baixo do 2%.

Os casos activos de Covid-19 ascenden por sétima xornada consecutiva en Galiza e sitúanse en 1.673, mentres que os novos contaxios repuntan a 162, que supoñen 41 máis que a xornada anterior, e os pacientes hospitalizados debido a este coronavirus aumentan en global a 54, aínda que os ingresados en UCI baixan a 10 -dous menos-. Segundo os datos publicados na mañá desta cuarta feira pola Consellaría de Sanidade con rexistros até as 18 horas desta terza -29 de xuño-, recollidos por Europa Press, baixan a 10 as persoas ingresadas en UCI pola Covid -dúas menos- e increméntanse a 44 as que permanecen noutras unidades -catro máis-. Por áreas sanitarias, a presión hospitalaria aumenta lixeiramente nas da Coruña e Cee, Lugo e Pontevedra e O Salnés; baixa na de Vigo; e mantense nas de Ourense, Santiago e Barbanza e Ferrol. No relativo aos casos activos de Covid-19 por sétima xornada consecutiva increméntanse e sitúanse en 1.673 no conxunto de Galiza, 94 máis que a xornada anterior, ao haber de novo máis contaxios (162) que altas (68). Por tanto, a piques de acabar xuño mantéñense en niveis da segunda quincena de agosto do ano pasado. Por áreas sanitarias, as infeccións activas aumentan en seis das sete: Vigo (+29), Pontevedra e O Salnés (+24), A Coruña e Cee (+13), Lugo (+13), Santiago e Barbanza (+11) e Ferrol (+6); mentres que unicamente descenden na de Ourense (-2). En canto aos novos contaxios de Covid-19 detectados con calquera tipo de proba mantéñense desdea pasada quinmta feira por riba dos 120 e, após arrincar esta semana con 123 e descender lixeiramente a 121 o día pasado, repuntan a 162, que supoñen 41 máis que a xornada anterior. No conxunto de Galiza foron confirmados 157 positivos por Probas Diagnósticas de Infección Activa (PDIA) nas últimas 24 horas, segundo os datos actualizados por Sanidade, 35 máis que a xornada pasada, dos cales 34 corresponden á área da Coruña e Cee; 33, á de Vigo; 31, á de Pontevedra e O Salnés; 18, á de Lugo; 16, á de Ourense; 15, á de Santiago e Barbanza; e nove, á de Ferrol. En canto á taxa de positividade das PCR en Galiza caeu por baixo do 2%, a un 1,67% após iniciar a semana nun 3,5%. Desde o inicio desta crise sanitaria faleceron 2.436 persoas diagnosticadas con Covid-19 en toda Galiza ao non informar esta terza feira o departamento de Sanidade de novas vítimas.


Summary: O pleno, co apoio de PP e independentes, incrementou de 60 a 150 euros os pagos pola asistencia ás polémicas comisións de coordinación tras a moción de censura. O executivo noiés gastou máis de 56.000 euros nas 45 xuntanzas celebradas en dez meses, 27 delas extraordinarias Varios gobernos locais adxudícanse dietas como as que un xulgado investiga en Valga e polas que declararán sete edís

Varios gobernos locais adxudícanse dietas como as que un xulgado investiga en Valga e polas que declararán sete edís O pleno do Concello de Noia, logo da moción de censura pola que o PP logrou a alcaldía, aumentou nun 150% o importe das dietas a recibir nas comisións de coordinación que a xustiza investiga agora en Valga. O pasado mes de abril, co apoio dos populares e os independentes de NO.I.A., o pleno de organización elevou de 60 a 150 euros o pago a cada un dos edís que acudisen ás xuntanzas, destinadas unicamente a membros do executivo local que non teñan dedicación exclusiva. Logo da moción de censura, PP e independentes acordaron subir de 60 a 150 euros as dietas por asistir ás comisións de coordinación Ademais, e nos dez meses que leva o popular Santiago Freire como alcalde, celebráronse xa 45 comisións de coordinación -máis de catro mensuais- fronte ás dúas ao mes que se acordaran no pleno, que deixaba aberta a posibilidade da convocatoria extraordinaria destas xuntanzas. Finalmente, das máis de 40 celebradas, 27 tiveron carácter extraordinario. Así o denuncia a Marea Cidadá de Noia, que xa reclamou as actas destas reunións e pedirá no no vindeiro pleno que se eliminen ou, polo menos, se reduza a contía das súas dietas. A polémica arredor destas comisións xorde logo da investigación que abriu a xustiza no Concello de Valga polas dietas presuntamente irregulares cobradas durante décadas polos concelleiros do goberno local, o que provocou a descuberta de pagos semellantes en diferentes municipios galegos. Outes, Curtis ou Noia son algúns nos que existen estes órganos nos que se reúnen unicamente os edís do goberno. A maxistrada que leva o caso investiga a legalidade destas xuntanzas, dado que non inclúen proporcionalmente membros de todos os grupos da corporación, como si se esixe no resto de reunións establecidas pola lei. Ademais, nalgúns casos nin tan sequera o secretario municipal é esixido para levantar acta e en todos as dietas son maiores que pola asistencia a plenos ou outros organismos colexiados. Ante isto, o xulgado de primeira instancia de instrución número 1 de Caldas de Reis citou a declarar como investigados sete dos nove edís do PP en Valga, entre eles o seu alcalde, e investiga un presunto delito de malversación de fondos e prevaricación polo cobro de dietas pola asistencia a estas comisións de coordinación. Teríanse gastado unha media de 15.000 euros anuais e un total duns 400.000 euros desde 1992 na localidade pontevedresa. A oposición dos concellos con estas xuntanzas instauradas cualifican as dietas de "sobresoldos" ou "soldos encubertos" A oposición dos concellos nos que se está a revelar a existencia destas comisións coincide en denunciar o seu escurantismo e a falta de transparencia das xuntanzas e en cualificar as dietas como "sobresoldos" ou "soldos encubertos" para os edís do goberno que non teñen dedicación exclusiva. Todos, polo menos nos municipios dos que se sabe, con alcaldía do Partido Popular. Ademais, das xuntanzas non se adoitan facer públicos os seus contidos e, cando se fan, revelan a súa brevidade, a falta de concreción e o seu considerable custo. Unha destas comisións en Valga, tomada como exemplo, durou 40 minutos segundo a acta asinada polo secretario. Tratáronse catro temas e asistiron oito concelleiros a 60 euros cada un: 480 euros. Desde Noia, a Marea repara tamén no elevado custo que supoñen estas comisións de coordinación. Dos dez edís de goberno, só dous teñen dedicación exclusiva, polo que oito deles cobran dietas por asistir a estas reunións. En total, 45 xuntanzas en dez meses supoñen algo máis de 56.000 euros fronte aos 5.280 que gastou o anterior executivo no mesmo concepto en oito meses. Segundo puido saber Praza, a media de tempo de duración destas reunións vai desde a media hora aos corenta minutos, tal e como especifican as actas, e supoñen uns 1.250 euros. O goberno local de Noia gastou en dez meses máis de 56.000 euros nestas comisións de coordinación "É abusiva a cantidade" "É abusiva tanto a cantidade que percibe cada membro por esta comisión, á que non se lle recoñece ningunha función administrativa, como o xeito indiscriminado de realizar extraordinariamente as mesmas de maneira continuada no tempo", denuncia a Marea. Por outra banda, desde Curtis, onde as comisións de coordinación foron instauradas polo PP neste vixente mandato, aclárase que foi en substitución tanto das comisións informativas como das xuntas de goberno, que non son obrigatorias en concellos que, coma este, non superen os 5.000 habitantes. Segundo informara o propio goberno local, a asistencia a estas xuntanzas págase a 200 euros e todo o equipo de goberno -agás o alcalde- recibe un mínimo de 400 euros mensuais. Supoñen 14.400 euros e desde o consistorio comprométense a informar do contido das reunións a través das actas no portal da transparencia da web do Concello. Á espera de que a xustiza ditamine sobre as comisións que investiga en Valga, e que pode provocar moreas de denuncias por casos semellantes noutros concellos, un experto consultado por Praza é contundente: "Son ilegais". Secretario, interventor e con experiencia de goberno nun Concello, asegura que "non hai figura legal ningunha, nin na lei reguladora das bases de réxime local nin no decreto de regulamento de organización das entidades locais, que ampare a existencia destas comisións". Ademais, advirte que, no caso de que se aceptase calquera comisión extraordinaria, a oposición terá que estar representada proporcionalmente nela, algo que non acontece nestes casos.


Summary: Centos de mensaxes en defensa da lingua galega percorren as redes sociais nesta xornada de festa e reivindicación na Galiza

O Día das Letras Galegas non só encheu as rúas do país, tamén inundou as redes sociais con mensaxes de apoio a lingua galega. A etiqueta #LetrasGalegas converteuse esta mañá do 17 de maio nun dos temas máis mencionados en Twitter. Sermos Galiza recolle algúns dos chíos da xornada que honra a figura do poeta Xosé María Díaz Castro. As Letras Galegas e Díaz Castro levan sendo TT dende primeira hora da maña. Grazas a tod@s!— Twiter en galego (@chio_en_galego) Mayo 17, 2014 A celebración converteuse un ano máis nunha oportunidade para reivindicar a vixencia do noso idioma na vida de moit@s galeg@s: Feliz día das #letrasgalegas! Que os 365 días do ano sexan día do noso precioso idioma! Viva o galego! pic.twitter.com/uBR9GSsVJW— Ricardo Fdez B. (@richi_vigo) Mayo 17, 2014 Pq queremos galego na escola,traballo,na casa,lecer e na loita.Pq unha lingua é pra viver nela! #DiadasLetrasGalegas pic.twitter.com/j6D7ibKaGW— Galiza Contrainfo (@gzcontrainfo) Mayo 17, 2014 Chegamos moi lonxe para renunciar a quen somos #LetrasGalegas #LetrasGalegas14 #DíaDasLetrasGalegas #DíazCastro #XoséMaríaDíazCastro— Khaleesi (@Bichoquinho) Mayo 17, 2014 Un día de loita, festa e música nas principais cidades da Galiza. Milleiros de persoas participaron nas mobilizacións organizados por 'Queremos Galego': Solfa cantando no acto de @QueremosGalego! pic.twitter.com/zYeSRIh0TJ— Adrián Dios Vicente (@Outes) Mayo 17, 2014 Maré de persoas na manifestación de @QueremosGalego #Vigo. "Un paso adiante e outro adiante, Galiza!" #LetrasGalegas pic.twitter.com/C2ZyXlOgHs— Galiza Nova Vigo (@GalizaNovaVigo) Mayo 17, 2014 Berros contra o silencio e a agresión ao noso idioma. Con @QueremosGalego na Coruña. pic.twitter.com/dbkEdCGApQ— Suso Bermello (@susobermello) Mayo 17, 2014 E de recordo á obra de Xosé María Díaz Castro, ao que se tamén se lle rendeu tributo nas redes: "Si é q o poema é só un nimbo de lus q os ollos cegos póñenlle ás cousas soñadas ou amadas nas tebras" Xosé María Díaz Castro #LetrasGalegas— Resistência Galega (@ResistenciaGZ) Mayo 17, 2014 Placa coa que se homenaxea a #DiazCastro no Día das #LetrasGalegas14. pic.twitter.com/HWSyazJMfT— Armando Requeixo (@armandorequeixo) Mayo 17, 2014 Infelizmente, ainda estamos como em 1961. #DíazCastro "Un paso adiante e outro atrás, Galiza, e a tea dos teus soños non se move". #17Maio— Paulo Padin (@paulopadin) Mayo 17, 2014


Summary: A CIG-Saúde sinala que o feito de se negar o PP a debater njo palamenot a iniciativa lesislativa popular presentada pola Plataforma SOS Sanidade Pública débese a que non quere dar a coñecer o seu "programa oculto" en materia sanitaria.

"Un talante profundamente antidemocrático" é o que demostra o PP, ao dicir da CIG-Saúde ao se negra a tomar en consideración as máis de 40.000 sinaturas de galegos e galegas que apoiaron a Iniciativa Lexislativa Popular presentada pola Plataforma SOS Sanidade Pública. Para a CIG-Saúde o feito de o PP se negar a levar a debate parlamentario esta iniciativa responde a vontade de "evitar ter que posicionarse a favor ou en contra do texto e, sobre todo, para evitar dar a coñecer o seu verdadeiro programa en materia sanitaria". María Xosé Abuín, secretaria nacional da CIG-Saúde afirma que "o PP adoita funcionar así, presenta un programa electoral, pero logo o que aplica é outro, que oculta para evitar o masivo rexeitamento social que provocaría de ser coñecido, sinalou, en referencia ao interese electoralista que o PP tería en ocultar as súas previsións políticas en materia sanitaria. "Non quere recoñecer que o que pretende é seguir a vía da privatización, do copago e do deterioro progresivo da sanidade pública, negándose a aplicar plans como o de mellora de atención primaria, entre outros" sinalou Mª Xosé Abuín. Lembran asimesmo que a única ILP que o PP admitiu no Parlamento foi a presentada pola organización ultracatólica Red Madre de apoio á muller embarazada, o que deixa á vista as claves ideolóxicas e de control parlamentar do partido no goberno. .


Summary: A investigación mostra como só se resolveron 272 solicitudes en dúas décadas

O 80% das mulleres vítimas de abusos sexuais que solicitaron axudas públicas segundo a lei non as recibiron, segundo os datos do Ministerio de Facenda para o período 1998-2018 obtidos polo profesor de Dereito Penal da Universitat Oberta de Catalunya (UOC) Josep Maria Tamarit. Nun comunicado, a institución explicou que, segundo Tamarit, nestas dúas décadas presentáronse 1.356 solicitudes de axudas públicas, das cales 272 resolvéronse favorabelmente, unha media de 13 ao ano; a compensación económica media foi de 1.375 euros, engadiu a universidade. "As cifras mostran que no Estado español hai poucas solicitudes, e isto débese principalmente a que non todas as vítimas están informadas sobre a posibilidade de reclamar", dixo Tamarit. A universidade explicou que, máis aló das axudas previstas pola lei, a principal forma de obter indemnización é un proceso penal. "Se o agresor foi identificado, xulgado e condenado, o xulgado impón na sentenza a obriga de pagar unha indemnización á vítima, que pode solicitalo se compareceu como parte no procedemento", ou, na lexislación española, tamén o pode solicitar a Fiscalía, explicou o experto. Porén, Tamarit sinalou que os procedementos de reclamación poden ser "longos e complicados" e a indemnización a miúdo non chega á vítima, porque o delincuente non ten recursos ou o sistema xudicial non é capaz, segundo as súas palabras, de executar as penas. Tamarit participa no proxecto europeo Faircom, que desenvolveu unha lista de boas prácticas para os organismos públicos, como, por exemplo, recomendar que unha entidade se dedique a obter do infractor a indemnización decretada polo xulgado, que se complementa cun anticipo do Estado, que non se requiran taxas xudiciais ou que os avogados financiados polo Estado estean a disposición das vítimas.


Summary: O Bergantiños C.F e o Real Club Deportivo Fabril disputarán a final da XXXI Copa Deputación Masculina. O Real Club Deportivo Abanca e o Victoria C.F. xogarán a final feminina

O campo As Eiroas de Carballo acollerá mañá, mércores 14, a final da Copa de Fútbol Feminino e Masculino da Deputación da Coruña. O primeiro partido será disputado polos equipos femininos Real Club Deportivo Abanca e Victoria C.F. ás 18 horas. A final masculina comenzará ás 20,15 horas, enfrentándose o Bergantiños C.F. e o Real Club Deportivo Fabril. Este ano a Copa Deputación de fútbol, un dos torneos máis antigos e con maior participación de cantos se celebran en Galicia, contou con 54 equipos masculinos, mentras que na fase feminina participaron 32 formacións futbolísticas. A responsable da área de deportes da institución provincial, Cristina Capelán, será a encargada de entregar os premios aos que a Deputación destina un total de 243.900 euros, 148.400 € para os 54 equipos masculinos e 95.500 para os 32 femininos participantes.


Summary: A Deputación da Coruña organiza un foro para analizar as oportunidades após a crise do coronavirus.

A área de Turismo da Deputación da Coruña organiza entre os días 27 de abril e o 11 de maio un foro virtual que tratará aspectos como os entes da xestión turística, as políticas públicas dos concellos, o sector empresarial ou a comunicación e promoción de recursos turísticos. "Estamos ante unha situación crítica que afecta de maneira especial ao sector turístico, tanto ao ámbito empresarial como ao de políticas públicas, e consideramos que este extraordinario momento merece sumar forzas para garantir o futuro dun sector que é estratéxico para a nosa economía", sinala o vicepresidente e deputado de Turismo da Deputación da Coruña, Xosé Regueira. O Foro Turismo Covid 19 está aberto ao público, mais require inscrición previa.


Summary: Despois dunha fin de semana intensa con actos nas circunscricións de Lugo, Ourense e Pontevedra, o BNG levou de novo á súa portavoz nacional á circunscrición na que se está a xogar un escano no Congreso. Ana Pontón acompañou Néstor Rego esta segunda feira en Ferrol, unha praza na que o BNG volve sentirse forte da man de Iván Rivas e na que confía en superar os 1.800 votos de abril (en maio, nas municipais, sumou 2.500).

Ana Pontón e Néstor Rego denunciaron a crise industrial que sofre Galiza, cun dos seus epicentros nesta comarca tradicionalmente maltratada polas sucesivas reconversións do PP-PSOE ao longo da últimas décadas. Unha crise industrial que azouta o país de norte a sur, afectando a comarcas enteiras desde A Mariña a Coruña, pasando pola Costa da Morte ou Vigo, con 6.000 postos de traballo directos en xogo, ante o desprezo das forzas estatais que, avanzou, volverá quedar en evidencia no debate electoral. "Sabemos que ningunha destas cuestións vai aparecer no debate televisivo desta noite [TVE e Atresmedia] que nos vai deixar a foto fixa na que veremos os candidatos ignorando os problemas de Galiza porque non teñen compromiso con este país. Temos que cambiar ese guión e o 10-N os galegos e as galegas podemos facernos valer da man do BNG", subliñou a líder nacionalista desde Ferrol. Os indicadores dan conta da desertización industrial que avanza polo país. Desde un índice de produción industrial "en caída libre", á perda de emprego industrial de tal xeito que, a día de hoxe, hai menos traballadores que fai dez anos neste sector, "evidenciando como a crise deteriorou os sectores produtivos e económicos do país". E, finalmente, avisando da progresiva desaparición de empresas e nos 6.000 postos directos en traballo en risco en Endesa, Alcoa ou sector naval. Pontón comprometeu que o Bloque usará a súa forza en Madrid para defender a construción naval civil, e propón para Ferrol un centro tecnolóxico do naval "que aproveite todas a sinerxías entre empresas e universidade para facer aquí un polo de desenvolvemento apostando pola innovación e a investigación, porque construír barcos é moito máis que cortar chapa".


Summary: "Chegou o tempo de Eva, os tempos das Evas, das mulleres que gardan tesouros vivos na súa memoria, que amosan a sabedoría dun pobo en cada estrofa, que cantan á vida para darlle vida a un tempo que se foi e non vai volver". Así presentan Leilía o seu novo disco, ConSentimento, homenaxe ás creadoras e transmisoras da nosa tradición musical. Mulleres fortes, activas. Mulleres galegas. Montse River fálanos deste traballo, que presentaron este venres en Compostela.

"Chegou o tempo de Eva, os tempos das Evas, das mulleres que gardan tesouros vivos na súa memoria, que amosan a sabedoría dun pobo en cada estrofa, que cantan á vida para darlle vida a un tempo que se foi e non vai volver". Así presentan Leilía o seu novo disco, ConSentimento, unha homenaxe ás creadoras e transmisoras da nosa tradición musical. Mulleres fortes, enérxicas, activas. Mulleres galegas. Unha das compoñentes do grupo, Montse, fálanos deste novo traballo, que presentaron este venres en Compostela. O disco homenaxea a muller, como creadora e transmisora da nosa tradición oral, personificada en Eva Castiñeira. Quen é Eva? Eva Castiñeira foi unha pandereteira e cantareira que apareceu gravada nun disco publicado a primeiros dos 80, 'Recolleita', de Pablo Quintana, no que tamén aparece o Cego dos Vilares. Unha das compañeiras de Leilía estaba a facer un traballo e comezou a buscar información sobre ela no google. Non aparecía nada. E cando buscou por O Cego dos Vilares atopou todo. Chegou toda indignada contárnolo... Outra compañeira sempre dicía que a ver se gravabamos o material de Eva, que lle gustaba moito... E así foi. O obxectivo é, si, homenaxear a todas as mulleres que nos ensinaron e transmitiron o canto tradicional deste pobo, a través da figura de Eva. "Esas mulleres estiveron sempre, pero desta volta quixemos traelas ao primeiro plano" A homenaxe á muller cantareira e pandereteira aparece, en realidade, desde o voso primeiro disco, 'Leilía', non si? Levamos xa vinte anos e esas mulleres estiveron sempre, pero desta volta quixemos traelas ao primeiro plano. Por iso, tamén, Ana Romaní, Ana Amado, Eva Veiga, Eva Moreda, Marilar Aleixandre, Mariña Pérez e Yolanda Castaño escribiron as letras de sete dos trece temas do disco. Xa no álbum 'Madama' (2003) tiñades letras dun escritor, Suso de Toro. Era un xeito de traer á actualidade a música tradicional, con textos como 'Pedras contra tanques'. Vai nese mesmo sentido a colaboración destas sete escritoras? Si. 'Madama' foi o noso terceiro traballo, no que a idea era levar o pasado ata o presente a través de letras actuais. Comezamos con Leilía no 89, porque toda aquela riqueza musical de coplas, cantigas... estaba sendo esquecida, agochada, e quixemos recuperala para o patrimonio vivo da nosa cultura. Ese sempre foi o noso foco. No primeiro traballo, 'Leilía', era todo música tradicional. Despois buscamos a maneira de achegar esa música máis ao presente. Así incorporamos instrumentos e polifonías non tradicionais en 'I é verdade i é mentira', o segundo disco. No terceiro xa foron as letras actuais, con Suso de Toro, e 'ConSentimento' é dalgún xeito unha volta á raíz de Leilía, a esas mulleres sen as que o grupo non tería sentido. Hai algúns temas en 'ConSentimento' que aluden dun xeito máis directo a esa idea, como 'Voz das amigas'. Tamén hai un moi distinto dos outros: 'Corazón de sal'... 'Voz das amigas', con letra de Yolanda Castaño, fala, si, de xuntanzas de mulleres, que poden ser as de antes ou as de agora. É un tema moi fermoso, si. 'Corazón de sal' parte dun canto de Bembibre, de onde xa collemos máis material: son uns cantos moi intensos. A letra é de Marilar Aleixandre, neste caso, e quen canta é Felisa. Con todas as autoras foi o mesmo proceso: primeiro fixemos a melodía, despois elas escoitárona e escribiron segundo o que lles suxería. "A muller galega é unha muller forte, e diso decátaste máis cando estás fóra" Leilía fálanos de mulleres fortes, creativas, activas. Nada que ver coa imaxe que se quixo dar, sobre todo, na ditadura, de mulleres submisas aos ditados da Igrexa. Nos temas -moitos- que falan de amor e de sexo, elas levan a iniciativa... Tamén transmitides a imaxe dun pobo alegre, festeiro... Porque todo iso é o que atopamos nas recollas, e é o que debemos transmitir. A muller galega é unha muller forte, e diso decátaste máis cando estás fóra. Ten un arranque especial, que a xente que non é galega nota. Quen tirou deste país foi a muller, quen traballaba a terra e levaba a casa non podía ser unha persoa feble. En canto á represión, se vas 40 ou 50 anos atrás aínda a atopas, pero se vas a século e medio atrás, é máis aberto... E, si, atopamos nas recollas diversión, enerxía, festa, un pobo que non ten que ver con esa imaxe de choro e lamento que se nos deu. Esa forza, esa enerxía é o que queremos transmitir, por enriba de todo. No aspecto musical hai certa continuidade co disco anterior. En 'Madama' xa está Xoán Porto coa gaita, acordeón e guitarra, que tamén se escoitan nalgúns temas de 'Son de Leilía'. Foi un cambio respecto a 'I é verdade i é mentira', que contou con músicos de Milladoiro... En 'Consentimento' ademais de Porto están Xacobe Martínez no contrabaixo e Vadim Yukhnevich no acordeón... Musicalmente hai continuidade e ruptura ao mesmo tempo. No disco anterior había batería, e neste facemos a percusión con instrumentos tradicionais: a pandeireta, o pandeiro, a tixola, a culler. Tamén crea unha sonoridade distinta a substitución do baixo polo contrabaixo, e o paso de cinco instrumentos a tres. "O traballo de campo que se fixo nos 80 e 90 foi moi bonito. Pero cando miro atrás sinto mágoa porque tivemos que facelo só xente coma nós" En todas as cancións especificades sempre onde foron recollidas as melodías. Como vai ese traballo de recolla? Xa non é todos os domingos. Agora saímos cando sabemos de alguén que está ben, que quere falar... Porque o que pasa é que morreron ou xa non poden atendernos porque o seu estado de saúde non lle lo permite. O traballo de campo que se fixo nos 80 e 90 foi moi bonito. Pero cando miro atrás sinto mágoa porque tivemos que facelo só xente coma nós, sen recursos, porque pensabamos que alguén debía facelo. Non houbo un equipo profesional apoiado por ningunha institución. Eu presentei moitos proxectos para bolsas, e nada... E agora moitas daquelas persoas xa non poden falar. O que non se fixo xa non se vai poder facer. Hai algunha iniciativa como o APOI do Museo do Pobo, e pouco máis. Nese arquivo están a dixitalizar por exemplo o material recollido por Mini e Mero. Tamén hai nos vosos discos algo de homenaxe á propia música. E neste, en concreto, hai un sentido de crítica ao poder. É así en temas como 'Coiro de cacique'. Aínda que iso estivo, da man da retranca, sempre na nosa música tradicional, non si? 'Cortellas' fala de pandeiros, e aparece nela esa referencia a que non vai romper porque é de coiro de cacique. 'Coiro de cacique' escribiuna Felisa a partir dunha copla tradicional. Fala, si, de que todos son iguais cando chegan ao poder. E creo que é así como nos sentimos ante todo o que está a pasar. Non hai onde mirar, uns son malos e outros peores. Nos vosos discos hai alalás, ruadas, jotas, danzas, muiñeiras... un pouco de todo. Música tradicional que vós arranxades. Só algunha vez foron pezas de autor. Buscamos sempre, si, que haxa unha variedade rítmica, para reflectir a riqueza da nosa tradición musical. Cando aparece un nome é o arranxista, agás excepcións como 'I é verdade i é mentira', de Rui Duarte Carbalho. En 'Consentimento' son pezas tradicionais recollidas por Leilía, agás as de Eva, do disco de Quintana. Os arranxos son de Xoán Porto.


Summary: No cárcere do Partido Xudicial, en Tui, foron ingresados moitos homes e mulleres tralo golpe de Estado de 1936. A rabiosa presión exercida sobre as mulleres foi unha das tácticas seguidas polos sublevados para a imposición do terror, do medo e mais do silencio.

En Tui hai unha serie de inmobles que funcionaron como cárceres en diferentes épocas e hoxe están identificados con algunha placa informativa, pero non sucede o mesmo co cárcere do Partido Xudicial, onde foron ingresados moitos homes e mulleres tralo golpe de Estado do 36. Non hai ningunha placa que o lembre, en contraste cos numerosos recordatorios a Calvo Sotelo, a pesar do importante papel que xogou esta prisión para a imposición do terror a partir do 26 de xullo do 36 no Baixo Miño. Como o 24 de abril deste ano fanse 85 anos do asasinato de Evangelina Jaso, quen tras botar apenas unhas horas presa no cárcere de Tui, foi entregada ao xefe da forza de artillería para ser executada, vou lembrar nestas escasas liñas algunhas das mulleres que tamén estiveron presas nese cárcere desde o verán quente do 36 ata o ano en que finaliza a guerra. A represión da homosexualidade durante o período franquista Entre as 91 mulleres que pasaron polo cárcere nos anos da guerra por diferentes motivos, distínguese un primeiro grupo de presas políticas que foron acusadas e condenadas por rebelión militar, e cumpriron condena no duro cárcere franquista de Saturrarán. As máis biografadas son María (Purificación) Gómez González, alcaldesa da Cañiza, dedicada segundo consta na ficha de rexistro "a sus labores" (nunca indican o seu cargo político), que estivo desde o día 11 de agosto ata que sae, para ser xulgada en Vigo, o 29 do mesmo mes. E a mestra Josefa García Segret que, reclamada polo xuíz militar, ingresa o 4 de outubro, o mesmo día do cruel asasinato do seu home en Mondariz. Ambas as dúas alegaron estar embarazadas para librárense da pena de morte á que foran condenadas. Imposición do terror Un segundo grupo máis numeroso confórmano mulleres non tan (re)coñecidas e investigadas. Estiveron presas no cárcere tudense acusadas de auxilio a fuxidos, ou simplemente por seren parentes (nais, compañeiras, fillas) de homes tamén vítimas da dura represión no sur da provincia de Pontevedra neste trienio. A rabiosa presión exercida sobre elas foi unha das tácticas seguidas polos sublevados para a imposición do terror, do medo e do silencio. Por ese motivo encerran e manteñen incomunicada a María Álvarez Fernández, muller do alcalde de Tui, Guillermo Vicente, fuxido xunto con Alonso Ríos, que morreu agochado no seu domicilio familiar en Pintán. Represión vicaria Tamén Ramona Fernández Miniño, do Porriño, irmá dos Fernández Miniño, perseguidos de maneira sañuda polos falanxistas, e aos que Evangelina Jaso ocultara na súa casa. Outras vítimas colaterais foron mulleres de Tui e da Guarda, como Concepción Andrés García, muller de Manuel Domínguez Pacheco O Taxota, declarado como desertor, e a súa sogra María (da Luz) Pacheco Videira, a quen xa lle mataran outros dous fillos (Angel e Antonio) na Sangriña. Ambas ingresan no cárcere o 28 de setembro. Foron levadas ata Tui pola garda civil, pero tiveron que pagar do seu bulso o autobús. Concha relata no material gravado para o Memorial de Camposancos o mal que o pasou no cárcere, sobre todo polas pésimas condicións hixiénicas e a fame. Outra guardesa foi María Álvarez Álvarez, María das Auroras, unha muller afouta e solidaria que acolleu a Manuela Baz, viúva de Antonio Domínguez Pacheco, e a Josefa G. Segret despois de saír de Saturrarán. Segundo conta José A. Uris, foi rapada e obrigada a beber aceite de ricino e exposta a escarnio na praza do Reloxo na Guarda, onde tamén queimaron os seus libros. Infames condicións Igualmente estiveron presas canda elas dúas mulleres de Goián (Tomiño). Generosa Salgueiro, desde o 30 de setembro e ata o 16 de abril do ano seguinte, por ser a nai de Gerardo Salgueiro, un dos membros da tripulación do destrutor Churruca, que permaneceu leal ao Goberno da República. Gerardo Salgueiro e Saulita Martínez. (Foto: Nel Salgueiro) Tamén prenden a nora, Saulita Martínez Estévez, que estaba preñada. Nesas infames condicións sobreveulle o parto o 5 de novembro e no rexistro sinalan que pariu unha nena ás 11 da mañá. Segundo conta a súa familia, cando estaba para parir eran tales os berrios que xente de Tui, que estaba fóra, tentou botar a porta abaixo para axudala e levarlle roupa e mantas. Sae o 12 do mesmo mes en liberdade atenuada no seu domicilio. No ano 38, aínda encarceran algunhas mulleres máis, por "auxilio a los uidos"(sic), ou por "supuesta complicidad con los uidos"(sic), como María García González, nai de José A. Rodríguez García, que formou parte do CDR de Salvaterra, e morreu fuxido en Vilas (Morgadáns). Mais a partir de finais deste ano as detencións van minguando e no 39 xa podemos asegurar que non ingresan mulleres por motivos políticos. Unha gran parte das que deteñen despois do 39 é por andaren no contrabando, pero iso xa é outra historia.


Summary: Adopta a decisión após o ''quebranto democrático'' que supuxo a anulación das primarias nas que resultou electo Xosé Mosquera. Valora recuperar candidatura propia ás municipais.

Ourense en Común fica sen o apoio da xente de Compromiso por Galicia, no que é o segundo 'descolgue' da plataforma cidadá nos últimos días, após o de Podemos. A afiliación de CxG, que participaba a título individual en Ourense en Común, abandona o proxecto, nunha decisión adoptada após o que cualifica de "quebranto democrático" en referencia á anulación das primarias, nas que fora eleito Xosé Mosquera, membro de Compromiso. Os e as integrantes de CxG en Ourense consideran que Ourense en Común non representa os "mínimos valores democráticos exixíbeis nunha sociedade avanzada". A formación galeguista valorará nos vindeiros días a recuperación dunha candidatura propia para o 24 de maio na cidade das Burgas. A anulación das primarias nas que votaron 1.500 persoas, decisión de suspender o proceso adoptada nunha asemblea na que participaron non máis de 90 persoas, xerou unha treboada nesta plataforma. Acusacións de 'carretaxe' e de 'instrumentalización' foron cruzadas entre partidarios e detractores do proceso. O coordenador territorial de CxG, Pérez Bouza, sinalou que non se falou nunca de manipulación de votou ou carretaxe até que se coñeceu que o gañador das primarias era de Compromiso. Entón, dixo, "de xeito inmediato" comezaron ser cuestionados os resultados. Lembrou que o regulamento do proceso electoral foi aprobado en asemblea.


Summary: A Deputación da Coruña presenta unha nova edición do concurso "Quero cantar", limitado pola Covid-19 e coa incorporación de titorías musicais.

A Deputación da Coruña presentou esta quinta feira a V edición do certame "Quero Cantar". Un concurso que este ano, por mor da situación sanitaria, non contará coa tradicional gala no Teatro Colón da Coruña nin coa participación de alumnado de infantil. Na presentación, da que formaron parte os músicos Xosé Lois Romero, Paco Cerdeira e Belém Tajes, o deputado de Cultura, Xurxo Couto, e mais o coordinador do certame, Tono Formoso, este último lamentou a ausencia da xente máis cativa mais amosouse confiado en que a participación si poida recorrer na vindeira edición. Segundo Formoso, logo de ponderar a inclusión da categoría infantil, a organización considerouna "arriscada" polo gran contacto físico que se daría entre as crianzas participantes. Por esta mesma razón é pola que non decorrerá a gala do Teatro Colón. Así as cousas, esta V edición do "Quero cantar" contará unicamente coa categoría xuvenil, "menos arriscada" por seren "solistas a metade das participantes", explicou Tono Formoso na presentación. Ao "Quero cantar" poden presentarse solistas e grupos musicais de até 12 membros, que teñan entre os 13 e os 16 anos. A maqueta con cada traballo pódese enviar até o 30 de setembro. Unha das principais novidades da categoría, e mais da edición 2021 do concurso, será o programa formativo ao que optarán as gañadoras e que estará a cargo de artistas galegas. Durante esta primavera desenvolverase o apartado en liña do concurso, que terá como fase final unha residencia dunha fin de semana no Pazo de Mariñán, en Bergondo, onde as participantes gravarán unha canción e un videoclip coas súas titoras: Sés, Ugia Pedreira, Xosé Lois Romero, Paco Cerdeira e Belém Tajes.


Summary: Explicamos como se manipula na CRTVG, entrevistamos o alcalde de Pontevedra, Fernández Lores; o grafista Pepe Barro conversa co escultor Pepe Galán, a memoria da terra queimada ás portas da campaña de incendios… Todo isto e máis xa neste número do semanario, que podes ver na nosa loxa.

"Técnica da compensación" para amolecer o impacto das noticias sobre corrupción. Inflacción de voces dun mesmo signo político. Modificación unilateral das informacións. Marxinación nas escaletas de asuntos contrarios a determinado partido. Inestabilidade laboral das e dos xornalistas que cobren "temas delicados". Eis as formas de adulterar a materia informativa nos medios públicos de comunicación. 'Así se manipula na CRTVG'. 'Estudar os lumes do pasado para evitar os do futuro'. Os incendios forestais do pasado outubro marcaron un punto de inflexión. A magnitude e as consecuencias dos lumes evidenciaron a necesidade de novas estratexias para afrontar un dos principais problemas ambientais do país. Baixo esta premisa, a Universidade de Vigo e a Deputación de Pontevedra levan meses traballando nun proxecto que busca estabelecer as liñas mestras da política forestal, da ordenación do territorio e da extinción de incendios, que permita evitar ou mitigar episodios similares no futuro. 'Ti non es de aquí?' é, na actualidade, un dos escasos xogos de mesa en galego dispoñíbeis no mercado. Obra de O Zoco Gz, procura un lecer que non estea rifado coa cultura e a aprendizaxe sobre a historia e a realidade de Galiza. Un xogo de mesa para aprender sobre o país. Un xogo de mesa para aprender sobre o país A Valedora do Pobo, Milagros Otero, está na corda bamba. As apostas na súa demisión ou renuncia cotizan alto após o TSXG considerase probado que "enchufou" a irmá de Pedro Puy, portavoz parlamentar do PP. O Partido Popular semella disposto a deixala caer, desta vez si. Otero foi albo de non poucas críticas nos seus apenas tres anos de mandato. 'A Valedora na corda bamba'. "O mellor está por vir en Pontevedra", confesa o alcalde de Pontevedra, Fernández Lores, na entrevista con María Obelleiro. Miguel Anxo Fernández Lores (Vilalonga, 1954) leva como rexedor desde 1999. Lonxe de estar canso, transmite ilusión e optimismo por seguir erixindo Pontevedra como referencia internacional. 'Donbass, a guerra silenciada'. O jornalista e colaborador de Sermos Galiza Bruno Carvalho deslocou-se até o Donbass, a zona em conflito ao Leste de Ucrânia. Lá recolheu em primeira pessoa a realidade latente nas ruas duma guerra inda latente. O 53% das e dos mexicanos apostaron nun pronunciado xiro á esquerda nas eleccións presidenciais. A vitoria de AMLO, que se converte no presidente con maior apoio popular en toda a historia democrática, abre grandes expectativas nun país desesperado pola corrupción, a violencia, a desigualdade e a pobreza. 'A vitoria de AMLO abre un tempo novo en México'. A crise redibuxou o mapa das clases sociais na Galiza e fíxoo cun pincel que cargou os tons na fenda social. Case 72% da poboación galega encádrase actualmente no arco que abrangue a clase media baixa ou en situación de pobreza, segundo o estudio da Fundación Areces e o Instituto de investigacións económicas. 'Galiza ten clase' A ledicia da infancia foille roubada a Rosaluz Reboiro Veiga. De feito, na escola chamábanlle a chorona, porque as bágoas acudían aos seus ollos con moita facilidade desde a detención de seu pai, Antonio Reboiro. Ela mantén acesa a esperanza de recuperar os restos do pai. 'Rosaluz Reboiro, a meniña das zapatillas roxas'. O grafista Pepe Barro conversa co escultor Pepe Galán, que nos próximos días inaugura A volta dunha ausencia no Museo de Lugo. "Coa madurez tomas máis riscos". Na sección A Galiza ignorada abordamos esta semana o reinado de Witiza, que nos fornece as chaves para comprender aquel tempo histórico. O mosteiro de San Pedro de Rocas, fundado no século VI, é un resto vixente dese período. Non faltan as achegas e colaboracións de Xoán Costa, Marilar Aleixandre, Mario Rehueira, Rosana Pérez, Nachortas, Tokio, Andrés Castro.


Summary: Na mañá desta terza feira, En Marea partido vai tomar unha decisión definitiva sobre a ruptura ou continuidade do grupo parlamentar. Villares prevé reunir a coordenadora (Executiva) da formación e todo indica que a resolución que adopte a dirección se sometará a unha votación telemática por parte dos integrantes do Consello da Marea, máximo órgano da formación entre plenarios (asembleas nacionais). Mentres tanto, Podemos, EU e Anova voltarán a votar a proposta de senador, con José Manuel Sande como claro favorito, nunha votación presencial á que non asistirá ningún villarista.

Frenética mañá no seo da confluencia. Os villaristas reunirán os seus órganos de dirección. O xerme de Galicia en Común (a nova marca que constrúen Podemos e EU e que aspira a integrar no seu seo a Anova de Antón Sánchez) realizará unha nova votación sobre a proposta de senador, após tela feito xa de forma telemática (8 votos a prol de José Manuel Sande, 1 só a prol de Mariló Candedo). Que se reúnan para voltar a votar non supón reencontro ningún: os villaristas non participarán na elección, por a considerar ilexítima. A votación vaise producir por volta das 10 horas. A Xunta de Portavoces, á que probabelmente asistirá Antón Sánchez na súa calidade de viceportavoz ante a ausencia dun Villares que estaría reunido cos seus, vai ter lugar sobre as 11.30 horas. Que se reúnan para voltar a votar non supón reencontro ningún: os villaristas non participarán na elección, por a considerar ilexítima. A dirección de En Marea terá de decidir o que facer se o PP dá vía libre esta terza feira á convocatoria do pleno de elección dos senadores en representación da comunidade autónoma. Segundo as fontes consultadas por Sermos, a ruptura do grupo parlamentar está a piques de consumarse. A dúbida está en que momento se produce o esgazamento e se a escisión significará ou non a perda do senador que lle corresponde á confluencia. A Xunta de Portavoces do Parlamento galego podería pór en marcha o proceso conducente á elección de senadores por parte do pleno da Cámara. O PP aprazou no seu día a convocatoria da sesión co argumento de que existían diferenzas no seo do grupo de En Marea e que, por tanto, non estaba claro a que formación lle correspondería o escano da oposición (se á confluencia ou ao PSdeG). Mais segundo puido saber Sermos, o PP tamén ten os seus problemas internos e, co obxectivo de gañar tempo, preferiu agardar a que se materializase a constitución dos concellos para designar os seus dous asentos na cámara alta. Soan para eles os nomes de Jesús Vázquez, damnificado pola perda da alcaldía de Ourense, e Pilar Rojo, ex presidenta do Parlamento e persoa moi próxima a Mariano Raxoi. A dúbida está en que momento se produce o esgazamento e se a escisión significará ou non a perda do senador que lle corresponde á confluencia. En todo caso, na decisiva reunión desta mañá da Xunta de Portavoces o probábel é que non vaia estar Luís Villares. O portavoz parlamentar de En Marea reúne a súa dirección para tomar unha decisión sobre o rumo que tomar no Pazo do Hórreo. Sobre a mesa hai dúas opcións: ou rachar o grupo xa —sen aceptar por tanto o nomeamento de José Manuel Sande como senador, votado pola maioría que conforman Podemos, EU e Anova— ou aprazar a ruptura ao comezo do próximo período de sesións, co ex concelleiro de Cultura da Coruña xa no seu escano na cámara alta. Se o cisma na Marea se producir antes do pleno de designación dos senadores, a confluencia perdería a súa condición de segunda forza política no Pazo do Hórreo e, por tanto, perdería tamén o dereito a designar unha senadora ou senador. Ese dereito pasaría inmediatamente ao grupo parlamentar do PsdeG. "No fondo o que se está a producir é unha certa escenificación da ruptura, para ver quen queda como o malo da película", admiten a Sermos fontes da confluencia. "Nós non podemos aceptar a proposta de Sande porque os estatutos de En Marea din con clareza que os nomeamentos dos cargos institucionais é unha competencia do partido e non do grupo parlamentar", afirma un portavoz villarista en condición de anonimato. "O problema", concede, "é que Podemos, EU e Anova xa se teñen situado fóra de En Marea. Non recoñecen a lexitimidade dos seus acordos". "No fondo o que se está a producir é unha certa escenificación da ruptura, para ver quen queda como o malo da película", admiten a Sermos fontes da confluencia. Durante os últimos días representantes do villarismo mantiveron conversas con voceiros da tríade Podemos-EU-Anova na procura dun acordo in extremis que evitase a perda do escano no senado para o autoproclamado espazo da esquerda transformadora. "O que pretende Luís [Villares] é algo que non se ten de pé: que nos pasemos nós, que somos á maioría do grupo, ao mixto. Iso non ten ningún sentido", di unha fonte do xerme da nova organización que se está xestando, Galicia en Común. Villares cedería, pois, na cuestión do senador —rexistraría como portavoz perante os órganos de goberno da cámara a proposta de José Manuel Sande— se "os críticos" desembarcan no mixto e o seu grupo pode manter a denominación de En Marea. "É un debate un tanto absurdo. Indo ao mixto, Villares tamén podería reclamar para si unha denominación que nós en absoluto queremos", repoñen desde as bancadas da futura Galicia en Común. Desde o villarismo o que se lamenta é a falta de cintura política de Podemos-EU-Anova e a súa "nula vontade" á hora de acordar un candidato de consenso. "Propuxemos como consenso até unha persoa deles [Manuel Lago] mais non quixeron polos compromisos que teñen con Sande", alegan as fontes consultadas por Sermos. E mentres tanto desde En Marea partido se reputa como transfuguismo as declaracións realizadas este domingo por Antón Gómez Reino na súa entrevista en Radio Galicia-Cadena Ser e nas que o deputado no Congreso veu dicir que En Marea está superado como proxecto político e que eles traballarán na criación dun novo referente político, Galicia en Común.


Summary: Tanto En Marea como o BNG consideran que a gravidade dos feitos polos que se imputan os cargos do Sergas pola súa xestión nos tratamentos da hepatite C esixe a destitución inmediata dos afectados.

En Marea e o BNG non tardaron en reaxir á decisión da Audiencia Provincial da Coruña de chamar a declarar como investigados (antes imputados) dous altos cargos do Sergas por un suposto delito de homicidio en seis dos oito casos que abarca a causa. Ambas as formacións esixen a destitución inmediata dos investigados. En Marea, a través do seu portavoz parlamentar, Luís Villares, sinala que a destitución dos cargos imputados debe ser "inmediata", dada a "grande alarma social" que pode xerar que dúas persoas que estean a cargo da Consellaría de Sanidade estean investigadas en relación a uns delitos de tanta gravidade". Villares tamén reclamou a comparecencia do conselleiro de Sanidade, Jesús Vázquez Almuíña, en sede parlamentar para que explique "cal é a situación" arredor destas persoas que "non só están investigadas por prevaricación, senón tamén por homicidio imprudente". O BNG reclama a comparecencia de Feijóo O BNG tamén reclamou a asunción de responsabilidades políticas coa destitución dos cargos do Sergas imputados. Aliás, a portavoz parlamentar do BNG en materia de Sanidade, Montse Prado, considera que ten que comparecer no Parlamento non só o conselleiro de Sanidade, Jesús Vázquez Almuiña, senón tamén o propio presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijóo. Prado advirte de que "morreron persoas con nomes e apelidos como consecuencia da súa política criminal [en referencia ao PP]". Neste sentido, lamentou que o PP fixera "oídos xordos" á situación e criticou a "prepotencia e chulería" de Feijóo.


Summary: O sector estaba convocado a unha xornada de paro na Galiza a prol dun "convenio digno" e contra a precariedade. "Estamos moi satisfeitos da resposta", manifestou Laura Pérez, responsábel deste sector na central nacionalista CIG, que destacou nomeadamente o seguimento en Vigo, que cualificou de "masivo". Vídeo no interior

A CIG valora moi positivamente a resposta á xornada de greve convocada para esta terza feira pola central nacionalista cos centros de chamadas, un sector que representa por volta dos 8.000 traballadores na Galiza. Laura López, traballadora de telemarketing e responsábel na CIG deste sector, cualificou en conversa con Sermos Galiza como "moi satisfactoria" a resposta dada á convocatoria en Vigo, cidade que acolleu unha manifestación na que tomaron parte varios centos de persoas. A respeito do seguimento noutros puntos, carecía aínda de datos, mais considera que a resposta dada amosa que a xente está disposta a pelexar polos seus dereitos. "En empresas como Bosch ou Unisono" estivemos por riba do 60% do seguimento da greve", sinalou, en referencia a dúas das principais empresas do sector en Vigo. López lembrou que esta era unha xornada para defender un convenio digno e rexeitar a precariedade laboral e salarial, así como a temporalidade. O 20 de abril hai convocada unha xuntanza da negociación do convenio colectivo. "Despois, o sector reunirase e veremos que facemos, valoraremos as propostas e decidiremos", sinalou Laura López, que reiterou que a xornada de greve amosou que os traballadores e traballadoras deste sector están "con gañas de defender os seus dereitos". Imaxes: CZ contrainfo e CIG


Summary: Insta o xefe do Estado a que condene dos "crimes da ditadura franquista".

A concentración da vindeira segunda feira, 30 de setembro, contra a presenza de Filipe VI na inauguración do curso universitario na Universidade da Coruña, convocada por Vía Galega baixo o lema Galiza non ten rei avante a República Galega, suma apoios. A plataforma Galiza pola República e polo dereito a decidir anuncia unha concentración a esa mesma hora e no mesmo lugar, fronte ao reitorado da UDC. Piden a eliminación de todos os títulos nobiliarios, nomeadamente os que "honran e distinguen" "golpistas e franquistas". Demandan unha condena por parte de Filipe VI dos crimes do franquismo e, aliás, defenden un referendo para elixir entre monarquía ou república.


Summary: Dende hai doce anos, o Observatorio da Mariña pola Igualdade edita unha axenda protagonizada por doce mulleres destacadas nun determinado eido. Para o 2022, a entidade escolleu o ámbito deportivo para visibilizar e pór en valor deportistas como Lara Balseiro, Fátima Ameneiro ou Beatriz Seijas.

O Observatorio da Mariña pola Igualdade vén de presentar a Axenda Feminista 2022. Cunha determinada temática cada ano, escóllese a figura de doce mulleres destacadas nese mesmo ámbito. Nas últimas ocasións, a axenda centrouse en distintos eidos, como foron as mulleres do sector primario, ilustradoras, cociñeiras... Nesta duodécima edición, a entidade decantouse por visibilizar e pór en valor ás deportistas galegas. "O deporte é un campo no que, nos últimos anos, se avanzou en dereitos e visibilidade para as mulleres, pero no que sen dúbida aínda queda moito traballo por facer", sinalaban dende o propio Observatorio. A presentación da axenda tivo lugar a pasada quinta feira no IES Monte Castelo de Burela, na que estivo presente a xogadora de fútbol sala Lara Balseiro, de orixe mariñá. Ademais, a organización tamén quixo presentala na libraría de Mulleres Lila de Lilith en Santiago de Compostela na sexta feira. O caderno modificou este ano o formato de axendas anteriores, volvendo ao formato de tapa duro e cun deseño de tapas que correu a cargo da tamén mariñá e ilustradora Codés Lillo. A axenda feminista do Observatorio pode atoparse nos seguintes puntos de venda, ademais de na xa mencionada libraría compostelá: libraría Casa das Letras (Ribadeo), libraría Bahía (Foz), libraría Espacio Lector Nobel (Burela), libraría Porta da Vila, libraría Trama (Lugo), libraría Punto e Coma (Ourense) e libraría Paz (Pontevedra). Citadas por orde de aparición na axenda (de xaneiro a decembro), estas son as doce mulleres protagonistas. —Lara BalseiroOrixinaria de Viveiro, Lara é xogadora de fútbol sala no Pescados Rubén Burela FS. Aos seus 28 anos, colleita co seu equipo un total de 4 Ligas, 5 Copas da Raíña e 3 Supercopas. —Lara FigueiroaLara ten 19 anos é remeira do Club de Remo de Rianxo dende o ano 2020. Anteriormente formou parte do Club de Remo Muros, a súa vila natal. —Cristy Tojo VelascoNada en Venezuela, chegou a España con 7 anos. Comezou a practicar karate como recomendación para os seus problemas de vista e dende entón foi campioa de Europa en 2019 e conta con medallas nas tres modalidades de karate. —Chus LagoAdemais de escritora e política, Chus é alpinista e exploradora. Foi a primeira muller española e a terceira do mundo en alcanzar o cumio do Everest. —Iria de Luis IglesiaIria é árbitra de fútbol sala e forma parte do programa 'Promesas'. Actualmente arbitra na Terceira División Nacional e na Segunda División feminina. —Paula Medín 'Alevín'Chegada dende Cambre, é xogadora de rugby no CRAT A Coruña, actualmente na División de Honra, a máxima categoría nacional. Dende hai 14 anos tamén é internacional coa Selección española. —Beatriz SeijasComo xogadora de fútbol sala, Beatriz gañou 5 Ligas, 5 Copas da Raíña e 1 Supercopa. Após retirarse no 2019, actualmente exerce como adestradora no corpo técnico do Ourense Envialia. —Vanesa Ares MasedaCon orixes na Mariña, Vanesa foi tres veces campioa galega de kickboxing e K1 na modalidade de Ring. —Fátima AmeneiroActualmente, Fátima é copilota de rally no 'European Tour'. Foi piloto federada e ten realizado labores de comisariado de pista, cronometraxe e verificación. —Ros SuredaRos é atleta nas modalidades de carreira e salto. Durante moitos anos, foi capitá do Xuncas, equipo lucense de baloncesto e atletismo. —Nerea InsuaNatural de San Cibrao (Cervo), é patinadora na posición de blocker de Roller Derby, un deporte creado e practicado por mulleres. —Alba RodríguezAlba é xogadora de fútbol gaélico. Estivo vinculada ao equipo ourensá Auriense Campus da Auga FG, onde destacou na súa posición de dianteira, e foi seleccionada para o Mundial de fútbol gaélico de Irlanda.