Summary: A gañadora do último Mestre Mateo ao Mellor Documental, 'Os días afogados', conta a historia de como os veciños afectados polo encoro de Lindoso filmaron as súas aldeas antes de desapareceren anegadas.

A longametraxe documental 'Os días afogados', dirixida por César Souto e Luís Avilés Baquero, estréase hoxe sexta feira en salas de cine galegas. Logo de pasar por diversos festivais de cine, de gañar o Mestre Mateo ao Mellor Documental e de recibir o premio do público na Mostra Internacional de Cinema Etnográfico de Santiago, o público por fin terá a oportunidade de ver "Os días afogados" na gran pantalla, comezando por salas de Vigo, Santiago, Ferrol e A Coruña. Iníciase así unha xira de exhibición que alternará cines comerciais e centros culturais para que o documental se poida ver en distintas cidades e vilas galegas durante todo o outono. En novembro está prevista a súa estrea en Madrid e Barcelona en salas comerciais baixo demanda. 'Os días afogados' narra o conflito que viviron os veciños das aldeas de Aceredo e Buscalque (Lobios), anegadas pola construción do encoro de Lindoso en 1992, nun duro proceso de expropiación forzosa das súas vivendas e terreos. Anos antes, os mesmos veciños, conscientes de que todo estaba a piques de perderse, coas súas cámaras domésticas empezaron a gravar. Boa parte do material que retrata o último alento da vida desas aldeas conforma as imaxes máis poderosas deste documental que contrapón o poderoso arquivo doméstico co retrato desas persoas, máis de vinte anos despois, nunha ollada sobria e cercana, entre o íntimo, o político e o existencial. E un poemario Canda a estrea do documental preséntase tamén o micropoemario 'Auga a través' escrito pola poeta Dores Tembrás. Un conxunto de poemas en torno ás aldeas anegadas cuxo proceso de escrita estivo "atravesado" polo visionado do documental, en palabras da súa autora. Os poemas inspíranse en imaxes da película e acábana complementando a través da ollada de Tembrás, por iso a produtora do filme, Amanita Films, e a editora Apiario puxéronse de acordo para simultanear o lanzamento das dúas obras. A primeira presentación conxunta será hoxe sexta feira ás 20h en NUMAX, Santiago de Compostela, e a seguinte o sábado 17 ás 18h no CGAI da Coruña, dentro dun ciclo organizado pola Academia Galega do Audiovisual. O filme poderase ver durante toda a semana que entra no Cinema NUMAX, nos Multicines Norte de Vigo e no cine Dúplex de Ferrol. Ademais de estar na carteleira, haberá varias proxeccións especiais que contarán coa presenza dos equipo do filme e coloquio posterior cos asistentes, como a de hoxe ás 22h en Compostela, o sábado 17 ás 22:30 en Ferrol e o terza feira 20 ás 20:10h en Vigo. As persoas que merquen entradas para 'Os días afogados' en calquera dos cines onde se vai proxectar serán agasalladas cun dos poemas, nunha edición limitada comemorativa deste lanzamento.


Summary: Denuncian que unha de cada catro granxas galegas de cría destes animais rexistrou algún gromo de Covid-19 no que vai de pandemia.

O Fondo Mundial para a Natureza (WWF polas súas siglas en inglés) alerta mediante un comunicado de prensa que unha de cada catro granxas de visóns americanos existentes na Galiza rexistraron gromos de Covid-19 desde o comezo da pandemia. A pasada sexta feira sóubese da detección de novos gromos en catro granxas de Abengondo, con dúas explotacións afectadas, A Baña e Compostela, onde se detectaron unha decena de positivos nunha das granxas de Abegondo, dous na outra, ao igual que en Compostela, con dous positivos, e catro positivos na Baña. Após todo isto a plataforma animalista emitiu esta segunda feira un comunicado para facer pública a súa denuncia da "gravidade" destes episodios. Como lembran desde WWF, Galiza suma no que vai de pandemia da Covid-19 un total de sete gromos, o que supón unha cuarta parte das 25 granxas de visóns americanos rexistradas no territorio galego. Á vista destes datos, WWF solicita o fechamento de maneira "urxente" deste tipo de explotacións pola súa "altísima incidencia" en materia epidemiolóxica, alertan. O colectivo cualifica este tipo de granxas como "bombas biolóxicas" que "ademais de supor un alto risco para a saúde por actuar de transmisores" do virus tamén representan "un perigo" para a biodiversidade. Neste sentido, lembran que "con frecuencia" estes animais escápanse das granxas e "invaden" os hábitats galegos, o que supón "o desprazamento" e mais a "extinción" de "moitas" especies autóctonas.


Summary: Na USC, por volta dun milleiro de sinaturas entraron xa no rexistro en contra a instrución da xerencia que sobe nun 7% a xornada laboral sen o correspondente incremento salarial. Na U-Vigo centos de correos electrónicos quéixanse doutra resolución da xerencia que entrará en vigor o 16 de febreiro pola que @s traballador@s fican suxeitas á libre disposición horaria

O persoal de administración e servizos da USC entregou esta segunda feira no rexistro da Universidade por volta de 850 instancias asinadas por outr@s tant@s traballador@s nas que exixen a retirada da instrución de horarios, permisos e vacacións para abrir un periodo de negociacións coa xerencia. O mesmo día, a xerenta, Lourdes Batán, convocou un encontro que se realizará a finais desta semana. Explicou que "de conversar sempre teño ánimo" malia advertir que "a instrución está xa pechada". As protestas do persoal non docente da USC ficaban suspendidas após un chamamento do reitor, Juan Casares Long, para manter unha xuntanza. A reunión realizouse. Isabel Vaquero, representante d@s traballador@s, sinalou que foi "un debate que durou tres horas" en que a pataca quente da polémica instrución foi pasando duns cargos a outros. Así, Casares Long argumentou que todas as competencias estaban delegadas na xerencia. Lourdes Batán non asistiu á xuntanza por se atopar de baixa neses días e quen a substituíu no cargo recusou pechar acordos sen estar a xerenta presente. A instrución entrou en vigor en febreiro e, canda ela, a obrigatoriedade de comezar a xornada laboral 15 minutos antes e de a rematar outros 15 minutos máis tarde, incrementándoa nun 7% e sen o correspondente aumento nos soldos. En palabras de Isabel Vaquero, trátase dun "castigo" para o persoal non docente, para alén de ser unha medida "discriminatoria" ao non se lles aplicar aos PDI. A U-Vigo quere implantar unha bolsa horaria "discriminatoria"Tamén de "discriminatoria" por xerar desigualdade non só respecto do persoal PDI senón dentro d@s propi@s PAS, tilda tamén o colectivo de persoal non docente a proposta de resolución lanzada polo xerente da U-Vigo, Manuel Fernández Jáuregui. Para alén do incremento horario até cumprir coas 37,5 horas semanais que impuxo por decreto o Goberno español, anulando o último convenio colectivo en que se acordara que a xornada laboral era de 35 horas, o reitor da Universidade viguesa, Salustiano Mato, pretende implantar unha bolsa horaria a decidir pol@s xef@s de servizo "en función das necesidades do centro". Na práctica, o persoal PAS ficará suxeito á libre disposición horaria, que inclúe sábados e feriados. Na U-Vigo, Xunta de persoal e Comité de empresa non chegaron a un acordo sobre como incrementar, a respecto do horario estabelecido, a media hora a maiores que cumpriría para se adaptaren ao real decreto de Madrid. Con todo, o rexeitamento ás intencións da xerencia si que é unánime, ao considerar que se trata dun "ataque" contra a conciliación da vida familiar e laboral e contra os dereitos d@s traballador@s "sen precedentes en ningunha outra universidade nin administración pública". Así o considera Xoán Cebro, delegado sindical da CIG na Xunta de persoal, quen informa de que haberá mobilizacións contra a resolución da xerencia, que entraría en vigor o vindeiro 16 de febreiro. Cebro quéixase de que a equipa de Goberno da U-Vigo fará "un uso indiscriminado" desa bolsa horaria e coloca como exemplo a situación en que deixa @s conserxes: en virtude do convenio colectivo, traballaban xa os sábados, mais tiñan un día de descanso por cada sábado e pagábaselles un plus de 1,5 euros por hora. Coa nova norma, seguirán a traballar os sábados, mais só cando acumulen 10 pasarán a librar un día por cada dous sábados traballados. Para alén disto, acrecenta que quen pediu unha adaptación do horario para o coidado de crianzas menores de cinco anos e a tiñan aprobada "agora fica no aire, quedaría anulada". Mobilizacións conxuntas nas tres universidadesCon este panorama, e malia estar fixada unha reunión na USC para esta semana, o comité intercentros vén de anunciar a posibilidade dun calendario de mobilizacións conxuntas contra os recortes nas tres universidades que aparece recollido no anteproxecto dos Orzamentos da Xunta de Galiza e que afectan os PAS coa retirada de dúas pagas do complemento específico, o que se traduce nun recorte salarial que podería superar o 5%. A outro 5% ascende tamén a rebaixa da masa salarial. As protestas poderían pasar incluso pola convocatoria dunha xornada de greve o 26 de febreiro, cadrando coa votación dos orzamentos no Parlamento galego.


Summary: A Asociación de Escritoras e Escritores en Lingua Galega propoñen implementar partidas económicas ante a pandemia do COVID-19.

A Asociación de Escritoras e Escritores en Lingua Galega (AELG) amosou nun comunicado a súa "fonda preocupación" polo "grave impacto que están a ter na nosa sociedade as consecuencias desta epidemia" de coronavirus. Esta entidade observa "con gran preocupación os efectos sociais e económicos derivados das medidas de contención da epidemia que se están a dar en todos os colectivos afectados por esta crise", en especial o da cultura. Para a AELG "o forte impacto social que ocasiona a anulación de toda programación cultural cómpre engadirmos a falta de visibilidade e o acompañamento social e económico da cultura no noso día a día" e o "deterioro" que causará para a nosa "imaxe exterior" a cancelación de feiras internacionais do libro, festivais e similares "que comportarán tamén importantes perdas e custos para a economía da nosa cultura". Estes son os motivos polos que desde a AELG demandan "do Goberno da Xunta da Galiza, da Consellaría de Cultura e do resto de institucións que teñen capacidade para facelo, o seu compromiso inequívoco coa nosa cultura e a nosa lingua". Consideran que ás medidas adoptadas polo actual Goberno español de adiar uns meses o pagamento da cota das persoas que estean dadas de alta como autónomas habería que sumarlle outras. "Medidas específicas de apoio aos distintos colectivos do sector", explican no comunicado, "como a habilitación de partidas económicas que garantan a continuidade da nosa industria cultural".


A candidata do BNG pon o foco nos "grandes propietarios como fondos voitre, a banca ou as sociedades mercantís que especulan con este ben"A candidata do BNG, Ana Pontón, prometeu este sábado en Santiago que se chega á Xunta facilitará o alugueiro á mocidade de 4.000 vivendas baleiras. Segundo salientou, Galicia ten 300.000 vivendas baleiras e o seu obxectivo é "comezar por mobilizar as que están en mans de grandes propietarios como fondos voitre, da banca ou das sociedades mercantís que especulan con este ben (Socimis)"."O proximo goberno que aspiramos a liderar terá o compromiso claro de facer unha aposta por garantir o acceso a unha vivenda, moi especialmente dunha mocidade que quere emanciparse e non pode pola combinación de prezos altos e salarios baixos que impiden desenvolver os seus proxectos de vida", salientou Pontón.Pontón elixiu para facer o seu anuncio as vivendas de Belvís desenvolvidas polo BNG durante o bipartito"Son necesarias medidas fiscais, tanto de penalización como de incentivo para mobilizar inmobles baleiros e tamén para controlar e desincentivar a especulación. gualmente, apostaremos pola promoción pública e pola rehabilitación", destacou Pontón. A líder nacionalista elixiu as vivendas de Belvís, en pleno corazón de Compostela, para lanzar a súa promesa, por ser estas as últimas de promoción pública ofertadas en alugueiro na cidade "e que foron desenvolvidas precisamente polo Bloque desde o Goberno da Xunta".


Summary: Familias en Cervo, Foz, Lugo e Ferrol deciden non enviar os fillos ás aulas pola situación dos centros, na Fonsagrada o alumnado foi trasladado e noutras moitas localidades a rapazada comeza a clase entre estadas

Case 200.000 rapaces de Primaria, Infantil e Educación Especial comezaron este mércores un novo curso en Galicia. Fixérono, na súa inmensa maioría, con normalidade, pero foron tamén centos os que se atoparon cos seus centros en obras e entre estadas, o que provocou atrancos e protestas de docentes e familias en varios colexios, nalgúns deles mesmo co boicot dos pais ao inicio das clases nesta semana. Centos de escolares atoparon os seus centros en obras ou non foron a clase neste inicio de curso por decisión das anpas en protesta pola situación dos colexiosCervo, Foz, Santiago, Lugo, A Fonsagrada, Ferrol… Son moitos os lugares onde as protestas volveron agromar neste primeiro día de clase ao comprobarse que as obras continuaban activas cando a rapazada tiña que estar xa nas aulas. "Os obreiros recibiron a orde de non facer moito ruído e de deter os traballos no caso de que así llelo pedisen desde o centro", relatan ás portas do CEIP Raíña Fabiola de Santiago, onde un cartel de obra que alerta da "rehabilitación integral" do centro recibiu o alumnado este mércores. Nel anúnciase o orzamento e o prazo de tres meses previsto para uns traballos que non remataron, manteñen parte do patio inutilizado e que provocaron as queixas dos pais. Na Mariña, a situación é aínda máis complexa. No CEIP de Cervo, as familias --que se manifestaron ás portas do centro apoiadas polo BNG-- decidiron non levar os cativos á escola polo momento ao atoparse cunhas obras de rehabilitación que comezaron a mediados de xullo e que aínda non están rematadas, provocando suciedade, atrancos e falta de equipamento, como se pode comprobar no vídeo difundido. A anpa do centro esixiu alternativas pero a Consellería de Educación non ofreceu unha solución e mantén que as aulas están "listas", polo que o alumnado terá que esperar para iniciar o curso. No centro, filtracións de augas, caixas sen baleirar ou ferramentas aínda polo chan foi o que atoparon os docentes, segundo denuncian as familias.Nais e pais manifestáronse no CEIP de Cervo, onde a anpa decidiu non enviar os rapaces a clase polo momento; no CEIP nº 1 de Foz, asistiron menos da metadeNo CEIP número 1 de Foz, pola súa banda, só estaba dispoñible un dos dous edificios do centro e menos da metade dos alumnos asistiron a clase. A maioría das familias decidiron agardar ao vindeiro luns para enviar os cativos á clase, data na que a Xunta tiña previsto habilitar o inmoble que falta. O centro en Foz non dispón de parte das instalacións, nin do patio de Infantil nin do pavillón, tal e como denuncia tamén o PSdeG da provincia de Lugo. As obras, como en Cervo, foron licitadas en maio e iniciadas na a mediados de xullo cun prazo de execución de tres meses. Desde a Xunta aclárase que de entre todas as obras levadas a cabo en centos de centros escolares de Galicia, pode que algunhas tivesen atraso, pero sempre "afectando a parte exterior e nunca ao interior dos centros". As imaxes que chegan de Cervo contradín esta previsión, ao igual que as que familias facilitaron do CEIP Cruceiro de Canido, en Ferrol, con sucidade e moito por recoller a só unhas horas de comezar o curso. A anpa, en asemblea, decidiu tamén non levar a rapazada ao colexio ata o vindeiro luns. A familias tamén decidiron adiar o inicio do curso no CEIP Cruceiro de Canido, en Ferrol; o Concello amósase "moi sorprendido" polo estado do centroO alcalde ferrolán, Ángel Mato, e o concelleiro de Educación, Antonio Golpe, visitaron o colexio e reuníronse coa dirección e con pais de alumnos, e puideron "comprobar de primeira man" as incidencias denunciadas. Así, amosáronse "moi sorprendidos" de que as obras "non incluísen a limpeza posterior malia tratarse dunha actuación que xera grandes cantidades de po e outros residuos, e de que non se adoptasen medidas para protexer o mobiliario e o material que hai no interior das aulas", polo que o Concello xa se puxo en contacto con Educación. "Estamos encantados con que se fagan as obras porque eran moi necesarias, pero tiña que haber máis previsión", din desde a anpa do centro ferrolán, no que o po acumulado chegou a provocar, segundo denuncia, problemas en xente con asma ou afeccións nos ollos. Mentres os técnicos da Xunta consideraban viable e seguro o inicio do curso, a anpa pensou que non. Neste primeiro día, tan só unha ducia de alumnos dos máis de 400 do colexio acudiron a clase.A situación é semellante no CEIP Casás da cidade de Lugo. Tras comprobar os atrancos que provocaban as obras, cun só baño ou aulas sen rematar, e malia a visita da conselleira de Educación, Carmen Pomar, a anpa emitiu un extenso comunicado no que solicita que o alumnado non acuda ao centro durante, polo menos, esta semana. Ademais, no CEIP Santa María da Fonsagrada as clases non puideron comezar este mércores e Educación decidiu trasladar o alumando ao IES Fontem Albei ante a indignación das familias e do rexedor, Carlos López, que cargou contra a Xunta pola súa "improvisación" e denunciou que non tivese en conta as demandas dos pais. As anpas de Lugo denuncian a "desinformación" e "falta de previsión" da Xunta, o que provoca unha "caótica situación"Desde a Federación Provincial de Anpas de Lugo (Fapacel) destácase o "disgusto" das familias porque "en ningún momento se lles ofreceu alternativa ou solución" ante unhas "instalacións inadecuadas en canto a seguridade e hixiene". Ademais, censuran a "desinformación" desde a Consellería e destacan a "falta de previsión" dunhas obras para as que tiveron "dous meses" antes de agardar a que chegase esta "caótica situación"Na cidade da Coruña, por exemplo, catro centros comezan coas obras aínda en execución. Nun deles, o María Mariño, de Educación Especial, licitouse o pasado mes de agosto unha obra para incorporar comida e cociña propios. O proxecto apurouse logo de que un programa de televisión amosase as condicións da comida que se servía e do propio centro. En Chapela si remataron a tempo as obras para o traslado dun colexio afectado pola ampliación da AP-9, pero dez meses despois de que Audasa subise as peaxesOnde si se acabaron a tempo as obras foi no traslado dun colexio de Chapela, no límite de Redondela con Vigo, ao verse afectado pola ampliación de carrís executada para a ampliación da AP-9 ao seu paso pola cidade olívica e arredores. Audasa asumira a obra que continuou a Consellería de Educación, rematada a tempo para que o novo CEIP Igrexa acollese este mércores o alumnado. Deste xeito, a obra si rematou para o comezo do curso escolar, pero está finalizada dez meses máis tarde de que Audasa aplicase a suba da peaxe derivada desta ampliación.Malia a sitaución creada, o pasado martes a conselleira de Educación, Universidade e Formación Profesional, Carmen Pomar, aseguraba que o inicio das clases "non se atrasaría" en ningún centro educativo. "Quero transmitir tranquilidade ás familias e tamén aos equipos docentes e directivos, porque todo está preparado para que comecen as clases e, na medida do posible, convivan cos últimos remates, porque se van a realizar fóra do horario lectivo", dixo a conselleira, de modo que "non van interferir para nada" na actividade escolar e "as aulas van estar preparadas para que entren os pequenos".A conselleira de Educación aseguraba o martes que o inicio das clases non se ía atrasar en ningún centroPomar asegurou que "non hai ningún centro en Galicia no que se vaia a atrasar o inicio das clases por mor das obras. Agardo que dentro de quince ou vinte días todos os centros estean en perfectas condicións", dixo tras recoñecer algún atraso no medio cento de colexios no que se levaron a cabo obras durante o verán.


Summary: As axudas e subvencións a "entidades de iniciativa social" para este 2013 supoñen máis unha chiscadela da Xunta do PP a organizacións antiabortistas. Así, RedMadre, impulsora da Lei de apoio á muller embarazada e da Lei de Familia que Feijóo aprobou en 2009 e 2011, recibe máis de 60.000 euros para gastos de persoal.

A secretaría xeral de Igualdade destinou este 2013 un total de 173.599 euros para fomentar a maternidade financiando organizacións de apoio a mulleres grávidas ou lactantes ora confesionais ora abertamente declaradas antiabortistas. Así, a RedMadre, impulsora da Lei de apoio á muller embarazada que o PP aprobou en 2009 e da Lei de familia que o mesmo partido impulsou en 2011, recibe máis de 60.000 euros para cubrir os seus gastos de persoal. No concreto, o departamento que dirixe Susana López Abella e que depende de Vicepresidencia adxudicou 22.540 euros á delegación desta entidade en Pontevedra; 34.659,28 á da Coruña; e 3960 á de Ourense. A de Lugo non levou nada por presentar a documentación fóra de prazo. Con todo, non é esa a única entidade de apoio ás grávidas que recibe cartos de Igualdade. A secretaría xeral repartiu tamén 5.021,54 euros á asociación Rexurdir, que describe como "de atención integral a mulleres xestantes". Até 27.621,63 euros foron parar a Ecos do Sur para o financiamento dun "programa de apoio a nais". Outros 10.300 euros son os que recibirá a asociación Ayuda a la vida. Con 8.859,76 euros poderá afrontar o "incentivo dun posto de traballadora social" a asociación Dignidad, de "acompañamento social a mulleres xestantes e lactantes con fillos menores de 3 anos". E, por derradeiro, López Abella aprobou unha partida de 12.300 euros en axudas para o proxecto 'Madre', da asociación Alar. Contra o aborto están tamén as organizacións Betanía de Jesús Nazareno (recibiu 40.000 euros) e Hijas del Divino Cielo-Rogacionistas (recibiu 8.337 euros). A saúde sexual e reprodutiva das mulleres, en mans da Igrexa Hai seis meses, a secretaría xeral de Igualdade editaba a súa guía de atención a mulleres grávidas. Red Madre, Congregación Hijas del Divino Siervo, Rebaño de María, Cáritas, Residencia de las Siervas de la Pasión, Betanía de Jesús el Nazareno ou Dignidad son algunhas das organizacións que integran a rede paralela de centros privados financiados con fondos públicos que nesa guía impulsa a Xunta de Galiza para atender a saúde sexual e reprodutiva das mulleres. Por esa altura coñecíase o desmantelamento dos centros de planeamento familiar (COF), como o do Ventorrillo na Coruña, ao non cubrir as xubilacións do cadro de persoal, nomeadamente as vagas de xinecoloxía.


Os sistemas sanitarios organizados en dous niveis asistenciais son os máis eficientes e os que máis aportan á saúde da poboación. Un sistema sanitario "forte" precisa unha AP "forte" (Barbara Starfield). A AP debe ser o elemento central que asuma a coordenación dos procesos asistenciais e, para iso, ten que contar con profesionais formados e con medios suficientes que permitan resolver máis do 80% dos problemas de saúde. Con ese deseño foise construíndo, nos últimos 35 anos, un SNS que, pese a todolos ataques, conserva un nivel de calidade máis que aceptable. Cos gobernos do Partido Popular o deterioro do SNS foi evidente. O nivel máis atacado foi a AP: en Galicia o PP suprimiu as Xerencias de AP, decapitou o plan de mellora e degradou as condicións laborais ata o extremo. Agora os profesionais, que se sinten maltratados, revélanse e reclaman a reparación do dano causado. A Atención Primaria debe reunir unha serie de condicións para ter unha boa calidade asistencial. De todas elas considero que hai tres elementos imprescindibles que deben ser impulsados coa maior premura: o aumento da capacidade resolutiva, a continuidade asistencial e a restauración da accesibilidade.-A capacidade de resolución dos problemas de saúde require de profesionais ben formados, e que conten con medios e acceso a probas sen restriccións burocráticas. Na actualidade a boa formación dos profesionais de AP está infrautilizada por causa da sobrecarga asistencial, da aplicación de protocolos restritivos (impostos desde as xerencias hospitalarias) e das excesivas trabas e demoras no uso de medios diagnósticos. Para mellorar a AP é preciso recuperar poder e aumentar os recursos: hai que incrementar os orzamentos que hoxe representan un raquítico 12% do total adicado a sanidade (moi lonxe do 25% que reclaman os expertos). Se isto non muda podemos volver á situación de hai 50 anos, cando o médico de cabeceira era un escribano dedicado a facer receitas e volantes.-A continuidade asistencial é un elemento básico da AP. Cando o profesional de AP atende durante tempo prolongado aos pacientes e ás súas familias establécense vínculos de confianza, empatía e respecto que son elementos esenciais da relación terapéutica. Dende o goberno da Xunta estase a rachar esta característica de forma radical. A ausencia de oposicións, os contratos-lixo, a non substitución do persoal ausente, a amortización de prazas: todas estas decisións (de marcado contido politico e económico) degradan a asistencia. É preciso convocar oposicións periódicas para que os profesionais sanitarios teñan unha cota asignada fixa, e que os pacientes non sexan atendidos por un profesional diferente cada vez que acuden ao seu Centro de Saúde. O acordo asinado pola Administración e algúns sindicatos é unha burla que perpetúa a precariedade e prexudica aos pacientes.-A accesibilidade á consulta é un elemento clave e definitorio dunha boa AP. Na Atención Hospitalaria, nos casos que non sexan urxentes, pode admitirse unha demora razonable. Pero unha persoa que precise de atención en AP debe poder acudir coa maior brevidade. A Administración é a principal causante das demoras, xa existentes nalgúns Centros de Saúde, pola sobrecarga asistencial, a non substitución das ausencias e polas cotas médicas excesivas. Mais, neste caso, entendo que os profesionais debemos facer o maior esforzo posible para non provocar listas de espera en AP. O noso deber profesional é atender aos pacientes co maior respecto e o antes posible.Pero considero que hai dous puntos clave para a abordaxe dos conflitos que agroman na AP. Cómpre restaurar as Xerencias de AP, con orzamento propio e autonomía de xestión. De non ser así, non haberá unha solución real aos problemas creados. Tamén é preciso que as promocións novas de profesionais se incorporen á loita colectiva polos dereitos cidadáns e pola dignidade profesional e que adopten unha conducta de actuación común ante os problemas que afectan a todos. Cómpre asumir que as solucións non son individuais nin sectoriais. Os afectados somos todos: todas as categorías profesionais e, sobre todo, as persoas. Pero estamos nesta situación porque houbo quen adoptou decisións que nos trouxeron ata aquí. O deterioro da AP non é froito do azar nin da crise. Hai responsables na política e na xestión sanitaria que provocaron este desastre. Non se trata só de buscar remedios puntuais aos conflictos presentes. A degradación da AP (e da Sanidade Pública en xeral) é consecuencia da acción política dos últimos dez anos; as solucións non se atoparán con medidas cosméticas deseñadas por grupos de traballo afíns ao poder. A restauración da AP só se producirá se hai unha mudanza politica en Galicia. Mentres goberne o PP non haberá unha solución real.


Summary: Levaba un mes en prisión por un lume non intencionado que queimou unha hectárea na súa finca familiar.

A Audiencia Provincial de Ourense decretou a posta en liberdade baixo fianza de Miguel M.N., que levaba un mes no cárcere en prisión provisional por un lume forestal provocado por unha imprudencia e que queimou apenas 1 hectárea na súa finca familiar nos Blancos (Ourense). O avogado da defensa desta persoa presentaran un recurso de apelación e os maxistrados decidiron a liberdade baixo fianza de 2.500 euros. O encarceramento de Miguel xerou os protestos de diferentes colectivos sociais e ambientais. Sociedade Galega de Historia Natural, a Asociación para a Defensa Ecolóxica de Galiza (Adega) e a Federación Ecoloxista Galega (FEG), emitiron naquela altura un comunicado no que destacaban a traxectoria comprometida de Miguel e expresaban a súa "preocupación" polas "circunstancias" nas que se produciu o seu arresto. "Miguel é unha persoa coñecida, valorada e amada por todos aqueles que ao longo dos anos noventa activaron a loita social contra o deterioro da natureza no noso país", explican. Foi un dos cofundadores do O Movemento de Ecoloxía da Limia.


Summary: O polémico proxecto, situado nos concellos de Ponteceso, Cabana de Bergantiños e Coristanco, atópase en exposición pública para acadar a consideración de "estratéxico". Colectivos veciñais e ecoloxistas alertan da contaminación que xeraría unha explotación, de escasos beneficios para a comarca.

O polémico proxecto, situado nos concellos de Ponteceso, Cabana de Bergantiños e Coristanco, atópase en exposición pública para acadar a consideración de "estratéxico". As alegacións que está a presentar a plataforma pola defensa de Corcoesto están enfocadas a rebater os argumentos empregados pola empresa canadiana, Edgewater Exploration Ltd, que pretende explotar a mina. O primeiro, como é habitual, é o da xeración de emprego, elemento imprescindible para que a Xunta poida outorgarlle a referida consideración de proxecto estratéxico. Para Verdegaia, "o significado de proxecto estratéxico pode resumirse en tres palabras: patente de corso", pois din que "a empresa que recibe esa cualificación está exenta do cumprimento de moita da normativa tanto ambiental como urbanística" Sería preciso que a mina xerase cando menos 250 postos de traballo, e a empresa fala de 271. Porén, segundo a plataforma cidadá, a cifra sería moito máis reducida e en calquera caso apenas uns vinte empregos poderían ser ocupados polos habitantes da comarca, ficando o resto para técnicos especializados. A plataforma denuncia que "o proxecto presentado por Río Narcea Gold Mines, S.A limítase a presentar unha relación de postos de traballo sen a debida xustificación, relación na que, ademais, a maior parte dos postos que se propoñen son subcontratas, non empregos directos". O segundo elemento no que inciden as reclamacións ten que ver con dano medioambiental e paisaxístico da mina. As alegacións presentadas afirman que no informe presentado pola empresa "lonxe de acreditar a súa adaptación ao medio ambiente, nel podemos ver datos sobre contido de arsénico nos residuos que se prevé xerar nalgúns dos pozos que sobrepasan en moitas veces o límite permitido na lexislación vixente, datos que se enmascaran poñendo por diante unha media dos resultados obtidos noutros pozos". A plataforma esixe, así mesmo, que a empresa presente un informe de Augas de Galicia no que avalíe a adaptación do proxecto, do uso das tecnoloxías a base de cianuro no mesmo, e da xeración de residuos con elevado contido en arsénico á Directiva marco sobre política de augas. Os colectivos demandantes están moi preocupados, en concreto, polos posibles efectos do cianuro e o arsénico sobre a rede hidrográfica da zona en xeral, e sobre o LIC Río Anllóns (Rede Natura) en particular. Os colectivos demandantes están moi preocupados, en concreto, polos posibles efectos do cianuro e o arsénico sobre a rede hidrográfica da zona en xeral, e sobre o LIC Río Anllóns (Rede Natura) en particular A mina a ceo aberto terá unha extensión de máis de 700 campos de fútbol e segundo a empresa estaría en funcionamento 20 anos. A plataforma reduce este tempo a apenas once anos, pero dun ou doutro xeito, o dano para a paisaxe do lugar sería irreparable. A contaminación tamén é inevitable. A extracción prevista de 30 mil toneladas de ouro xerará seis millóns de toneladas de refugallos cun elevado contido en xofre, que se almacenarán en balsas. O proxecto, unha mina de ouro a ceo aberto, utiliza como tecnoloxía para a separación do ouro o cianuro, un método que xa foi prohibido en varios países, e que mesmo foi rexeitado polo Parlamento europeo hai dous anos nunha resolución que recomendaba a todos os estados da Unión Europea a prohibición do uso do cianuro na minaría. Verdegaia denuncia que "o noso goberno, lonxe de oír os consellos do Parlamento europeo ao respecto, quere darlle a este proxecto a consideración de proxecto estratéxico". Para o grupo ecoloxista, "o significado de proxecto estratéxico pode resumirse en tres palabras: patente de corso", pois din que "a empresa que recibe esa cualificación está exenta do cumprimento de moita da normativa tanto ambiental como urbanística".


Summary: A alcaldesa de Barcelona recoñece que as eleccións cataláns que decorrerán en apenas un mes son "excepcionais".

A alcaldesa de Barcelona, Ada Colau, comprometeuse a dar apoio ao proceso independentista se das eleccións do 27S sae unha maioría das forzas soberanistas. Así o recollen medios como Vilaweb ou Nació Digital, que indican que a rexedora non aclarou se este apoio se produciría se deses comicios saía unha maioría de escanos de Junts pel Sí e CUP, ou ben pediría que fose unha maioría de votos. "Iso terémolo que valorar no momento en que toque" afirmou Colau. "Este goberno municipal sempre estará con aquilo que democraticamente decidan os veciños da cidade e o pobo de Catalunya, sexa nestas eleccións, nun referendo ou en calquera outra cita democrática que haxa", dixo a alcaldeda de BCN nunha entrevista na SER Catalunya. Colau tamén afirmou que os comicios do 27S van ser "excepcionais" como consecuencia "dunha actitude arrogante e prepotente" por parte do Partido Popular. En canto ás formacións que concorren nestes comicios, Ada Colau non quixo entrar en apoios ou simpatías por algún dos contendentes, desmarcándose de todas, tamén da de Catalunya Si que es Pot (onde vai Podemos). "Somos unha candidatura municipalista, que non ten unha expresión de ámbito catalán e valoraremos cal ha ser o noso posicionamento no contexto das eleccións cataláns".


Summary: Foron aprobadas as mocións da Marea Atlántica (que incluíu a petición de cese do presidente do ente), PSdeG-PSOE (que reclamou que o Estado compense a débeda do organismo) e do BNG (que pediu a devolución gratuita á cidade deste espazo e o do Hotel Finisterre).

O pleno municipal da Coruña aprobou por maioría as tres mocións presentadas por Marea Atlántica, PSdeG-PSOE e BNG que con distintas formulacións e camiños reclamaron o carácter público do espazo da Solana e a súa devolución ao Concello. Os tres grupos apoiaron tanto a súa moción coma as presentadas polas outras dúas forzas. O Partido Popular opúxose ás propostas de Marea e BNG pero si votou a favor da moción do PSdeG-PSOE, que tamén pedía a paralización da privatización que busca levar a cabo a Autoridade Portuaria e esixíalle ao ente o respecto ao acordo acadado polo Concello e a aceptación da oferta formal, realizada xa en dúas ocasións. En todo caso, os populares dedicaron a maior parte da súa intervención a criticar o Goberno municipal, sen incorporar unha valoración negativa da actuación do Porto. Tentaron, sen éxito, incorporar unha emenda á moción socialista, non aceptada polo PSOE. Na moción da Marea, tamén aprobada pola maioría do pleno, inclúese a petición de cese do presidente do ente portuario, Enrique Losada. E na do BNG, igualente aprobada, esíxese a devolución gratuíta de Solana e Finisterre á cidade. O Partido Popular opúxose ás propostas de Marea e BNG pero si votou a favor da moción do PSdeG-PSOE, que tamén pedía a paralización da privatización que busca levar a cabo a Autoridade Portuaria Tanto a moción presentada pola Marea Atlántica coma a do PSdeG-PSOE esixiron da Autoridade Portuaria o respecto aos compromisos aos que en xuño chegou co Concello para a venda do espazo da Solana por 1,4 millóns de euros, un acordo aprobado por unanimidade polo Consello de Administración do Porto, posteriormente incumprido. Así, as dúas mocións instaron a "paralizar a poxa" e a garantir a titularidade pública deses terreos, demandándolle ao ente portuario "admitir a oferta xa realizada e comunicada os días 21 de outubro e 26 de decembro". O texto presentado pola Marea Atlántica denunciou que as operacións inmobiliarias impulsadas pola Autoridade Portuaria "ademais de supoñer a privatización de solo público (terreos gañados ao mar nun caso, antigos bens comunais da cidade, noutro), pretende alterar o ben máis prezado da cidade da Coruña, a súa fachada marítima e borde litoral". Así mesmo, a proposta da Marea Atlántica, instou a Xunta de Galicia ao cese de Enrique Losada "pola súa actitude en contra do interese público e pola súa xestión no cargo de presidente da Autoridade Portuaria". Xiao Varela: "Nós non temos unha Autoridade Portuaria, temos unha Autoridade Inmobiliaria. E o que non pode facer esta Autoridade Inmobiliaria é xustificar un proceso privatizador como non se viu en décadas pola mala xestión dos seus recursos" "Nós non temos unha Autoridade Portuaria, temos unha Autoridade Inmobiliaria. E o que non pode facer esta Autoridade Inmobiliaria é xustificar un proceso privatizador como non se viu en décadas pola mala xestión dos seus recursos", denunciou o concelleiro de Rexeneración Urbana e Dereito á Vivenda, Xiao Varela. Varela puxo de relevo os malos resultados económicos da Autoridade Portuaria dende que é xestionada por Enrique Losada, e salientou que noutras cidades, como Valencia, o Estado central si aceptou ceder de forma gratuíta importantes superficies de terreos portuarios. Así mesmo, lembrou que na última xuntanza do Consello de Administración do ente as tres representantes da Xunta -encabezadas pola conselleira Beatriz Mato- votaron a favor da privatización. Finalmente, o edil reiterou que o Concello emprenderá "as accións legais procedentes contra a Autoridade Portuaria se esta non é quen de reencamiñar a súa deriva especulativa". "E aínda que a Autoridade Portuaria pretenda silenciar a operación, o debate sobre a venda do borde litoral da Coruña está máis vivo que nunca na cidade e dende este grupo de Goberno faremos todo o posible para que así siga sendo e traballaremos sen descanso por devolver os bens do común ao seu propietario lexítimo, que é a cidadanía da Coruña", concluíu, destacando a presenza de activistas da Comisión Aberta en Defensa do Común no salón de plenos (que, cunha faixa, pedían a devolución gratuíta dos terreos). O PSdeG-PSOE instou a Fomento e a Puertos a "estudar fórmulas de apoio e rescate da débeda da Autoridade Portuaria, evitando que se venda o solo da cidade" Pola súa banda, a proposta socialista, que criticou os "criterios economicistas", instou a Xunta de Galicia e a Alberto Núñez Feijoo a "defender ante Puertos del Estado e o Ministerio de Fomento os dereitos da Coruña e da cidadanía coruñesa". E, igualmente, reclamoulles a Fomento e a Puertos o estudo de "fórmulas de apoio e rescate da débeda da Autoridade Portuaria, evitando que se venda o solo da cidade". Algo tamén reclamado pola moción da Marea Atlántica, que esixiu que o Estado Central refinancie a débeda da Autoridade Portuaria da Coruña e destine fondos estatais e portuarios a sanear as súas contas. O BNG recolleu a moción presentada pola Comisión Aberta en Defensa do Común, demandando que o complexo polideportivo da Solana e o hotel Finisterre sexan devoltos gratuitamente ao Concello O BNG recolleu a moción presentada pola Comisión Aberta en Defensa do Común, demandando que o complexo polideportivo da Solana e o hotel Finisterre sexan devoltos gratuitamente ao Concello para uso público cando remate a actual concesión, en 2027. A proposta aprobada reclama que o Concello presente os recursos xurídicos necesarios para impedir esta actuación especulativa da Autoridade Portuaria e impedir a continuación da poxa, co obxecto de garantir a titularidade municipal e o uso público da Solana e do Hotel Finisterre, adoptando as necesarias modificacións do Plan Xeral de Ordenación Municipal ou, no seu caso, expropiación. Na moción tamén se solicita que "se convoque unha reunión con todas as forzas políticas, sindicais, sociais e a todo o movemento asociativo da Coruña para conseguir, a través dunha convocatoria aberta, o apoio a todas estas reivindicacións". Así mesmo, pídelle ao Goberno local que coloque na fachada do pazo de María Pita unha faixa co lema "Basta xa de especulación. Devolución gratuíta da Solana e Hotel Finisterre" e ínstao a convocar "unha gran mobilización cívica para conseguir estes obxectivos". As mocións presentadas por Marea Atlántica e PSdeG-PSOE tamén facían referencia ao destino dos terreos dos peiraos que a Autoridade Portuaria tamén ameaza con subastar, reclamándolle ao Porto que desista das súas intencións As mocións presentadas por Marea Atlántica e PSdeG-PSOE tamén facían referencia ao destino dos terreos dos peiraos que a Autoridade Portuaria tamén ameaza con subastar, reclamándolle ao Porto que desista das súas intencións. O texto presentado pola Marea lembra que a posible privatización destes espazos "non solucionaría a actual situación estrutural de débeda do porto da Coruña e o reequilibrio das súas contas. Agardan obter 10 millóns pola Solana e o Finisterre, e 25 polos peiraos de Batería e Calvo Sotelo, cando o seu burato económico supera os 300 millóns". E subliñou que o interese da Autoridade Portuaria "non é outro que a venda a promotores privados para a urbanización dos terreos con destino maioritario a vivendas e usos terciarios-comerciais". Pola contra, de quedar en mans públicas "suporía unha oportunidade para a reordenación territorial e urbanística da fachada marítima da Coruña, que permitiría que toda a veciñanza gozase dela", engadía a moción. Bloqueo no cambio de normativa da ORA Un cambio de posición do PSdeG-PSOE bloqueou o cambio de normativa da ORA, proposta polo grupo de Goberno. O pleno votara a favor da nova ordenanza fiscal (co voto a favor da Marea e a abstención de PSOE e BNG), pero o voto contrario dos socialistas tumbou o cambio de normativa, o que fixo improdutiva a aprobación das tarifas. O PSdeG-PSOE cualificou de "parche" a proposta da ORA e pediu á Marea Atlántica unha nova negociación para "consensuala".


Summary: O Consello de Seguridade de Nacións Unidas (ONU) realizou nesta cuarta feira en Nova York unha reunión de consultas a porta fechada sobre a cuestión do Sahara Occidental coa participación do enviado persoal do secretario xeral da ONU para o Sahara e do representante especial da ONU para o Sahara Occidental. O Consello de Seguridade tería chamado ás partes a retomar as conversas. O aliñamento de España coas posicións de Marrocos foi un dos temas que saíron á palestra.

A situación no Sahara Occidental ocupou na cuarta feira a axenda do Consello de Seguridade da ONU, que realizou unha sesión de consultas a porta fechada sobre este tema. O Consello de Seguridade da ONU, sinalan fontes diplomáticas, tería chamado a Marrocos e á Fronte Polisario a regresar á mesa de negociacións e deter as hostilidades e a escalada militar que se mantén ininterrompida desde o 13 de novembro de 2020. Tres mortos nun ataque da aviación marroquí na zona norte do Sáhara Occidental As fontes diplomáticas tamén apuntaron que na sesión desta cuarta feira no Consello de Seguridade estivo sobre a mesa a recente posición mostrada polo Goberno español, que rompeu con 40 anos de neutralidade e apostou polo plan de autonomía marroquí. Na xornada tivo lugar un reporte informativo do representante especial da ONU para o Sahara Occidental, Alexander Ivanko, o primeiro desde que asumiu ese cargo en agosto do pasado 2021. Así mesmo, o Enviado Persoal do Secretario Xeral da ONU para o Sahara, Staffan de Mistura, reportou acerca dos últimos desenvolvementos no terreo saharauí e o funcionamento da Minurso. O BNG reclama ao Goberno que rectifique e apoie a autodeterminación do pobo saharauí A misión foi estabelecida en 1991 e existe un amplo consenso entre os analistas internacionais con respecto ao non cumprimento das funcións para as que foi creada. Entre as funcións da Minurso atópase o desenvolvemento un referendo para que a poboación saharauí decida o seu futuro, a protección da poboación civil do Sahara Occidental e manter o alto o fogo. A misión vénse renovando cada ano, mais os obxectivos parecen lonxanos. O coñecido como Grupo de Nova York de Apoio á Independencia do Sahara Occidental instou o domingo o Consello de Seguridade da ONU a buscar a forma de que a Minurso cumpra coa súa misión principal e teña lugar un referendo para decidir sobre a independencia do Sahara Occidental. O PSOE fica só no Congreso no seu xiro sobre o Sahara A desta cuarta feira foi a primeira sesión do Consello sobre este asunto tras despois de dous anos, así como a primeira co novo enviado persoal do secretario xeral da ONU para o Sahara Occidental. Porén, o estabelecido é que estas reunións teñan carácter semestral. Recentemente, de Mistura viaxou á zona e mantivo reunións coas autoridades da Fronte Polisario e de Marrocos, así como con países veciños. Reunión previa coa Fronte Polisario A véspera da reunión do Consello de Seguridade, o representante da Fronte Polisario ante a ONU e coordinador saharauí coa Minurso, Sidi Mohamed Omar, tivo un encontro con de Mistura. O diplomático saharauí informou sobre a posición da Fronte con respecto ás perspectivas do Proceso de Paz no Sahara Occidental. "Antes das consultas do Consello de Seguridade sobre a Minurso reuninme co enviado de ONU para Sahara Occidental, o Sr. Staffan de Mistura, na sede da ONU en Nova York. Discutimos o proceso de paz da ONU e reitereille a posición da Fronte Polisario sobre o Proceso e temas relacionados", informou o delegado saharauí na ONU. A ocupación de Marrocos comezou fai 47 anos A antiga colonia española do Sahara Occidental foi ocupada por Marrocos en 1975 na Marcha Verde tras un acordo de cesión asinado con Madrid. A Fronte Polisario proclamou na altura a independencia da República Árabe Saharauí Democrática (RASD), iniciando unha resistencia que loitou contra o Estado marroquí desde aquel entón. Marrocos e a Fronte Polisario asinaron un cesamento do fogo en 1991 con vistas á celebración dun referendo de autodeterminación, pero as diferenzas sobre a elaboración do censo e a inclusión ou non dos colonos marroquís impediu até o momento a súa convocatoria. A Polisario deu por roto o cesamento do fogo de 1991 despois do desaloxo de activistas saharauís no paso fronteirizo con Mauritania de Guerguerat por forzas militares marroquís en novembro de 2020.


Summary: Xaquín López Facal facía parte da Unión do Povo Galego (UPG) en setembro de 1972. Duramente torturado polas forzas da orde pola súa participación no movemento folguista vigués daquel ano, conversamos con el ás portas do Día da Clase Obreira Galega, canda outros protagonistas daquelas xornadas, sobre as protestas dos obreiros de Vigo.

Que representaba o nacionalismo organizado dentro do movemento obreiro vigués á volta de 1972? Había dúas cousas que na miña opinión tiñan certa importancia. A hexemonía no aspecto cultural levábaa o movemento nacionalista a través da Asociación Cultural de Vigo. Por outra parte, no movemento obreiro o único que había de certa importancia era en Citroën. En definitiva no aspecto obreiro cando empezou a haber xente do movemento nacionalista traballando en Citroën e nos estaleiros comezou a ter certa importancia. Cales eran as reivindicación centrais dos folguistas de Vigo durante as protestas de setembro de 1972? As reivindicacións fundamentais eran a defensa dos postos de traballo e principalmente polo horario da xornada laboral, ou sexa, de rematar coa explotación tremenda á que estaban sometidos. Esas eran as demandas centrais e iso de seguido calla na xente que comeza a apoialas, primeiro con tímidos paros e tímidas folgas, o que deu paso a que comezasen a despedir xente. E a partir de aí a reivindicación xa pasa a ser que readmitan os despedidos e entón xa se converte nunha sorte de bola de neve. Porque no fondo a reivindicación non era só da Citroën ou de Barreras ou de Vulcano ou dos estaleiros. era a reivindicación da clase obreira de Vigo. Por iso tivo tanta relevancia. Que lembranza lle quedou na cabeza con máis nitidez daquelas grandes mobilizacións de Vigo en 1972? A cuestión que me quedou máis marcada foi a extraordinaria presenza terríbel de policías, gardas civís e de membros da Brigada Político Social (BPS) en Vigo. E en segundo lugar, o gran seguimento que tivo a folga que foi capaz de paralizar toda a cidade. Iso foi o máis importante de todo, paralizouse todo Vigo, non funcionaba nada absolutamente nada. E iso á que foi debido? Malia que había un enorme despregue das forzas da orde, de feito ías a facer pintadas de noite ou tirar panfletos e as filas que había daquelas chocolateiras, que nos lle chamabamos leiteiras da policía, ocupaban toda a avenida que ía a Citroën. Aquilo era impresionante, non se vían máis que coches da policía e de noite non se podía andar pola rúa, practicamente había toque de recoller, cando saías pola rúa pois pedíanche a documentación. Había xente que non saía da casa. Non se traballaba de día, estaba todo parado, tratabas de facer manifestacións con saltos pequenos e cortes de tráfico nun e noutro sitio porque non se quería que se concentrase a policía. Como foi a represión policial durante a folga de Vigo e nas semanas posteriores? A represión en Vigo nas folgas do 72 foi terríbel, segundo me tocou de primeira man e despois souben por liñas indirectas completamente certas. Mandaron como torturador xefe da Brigada Político Social o responsábel da mesma en Zaragoza, un tipo de Lugo, tiña un acento galego moi fechado, un tipo brutal, daba unhas malleiras bestiais, era un sádico.E aquí evidentemente trouxeron máis xente e lle botaron unha man todo os membros da BPS de Vigo que encantados lle seguía a pauta. Durante as folgas, tentaban de cortar a cabeza a dúas cousas. Primeiro de onde saían os panfletos. E segundo, tentaban coller a quen dirixía as folgas E iso fixérono detendo xente, primeiramente a vulto, capturando a quen fixese pintadas ou tirase panfletos ou mediante as torturas, co obxectivo de saber como se organizaba a resistencia e as folgas. "Torturáronme dunha forma brutal" As torturas a Xaquín López Facal ocuparon páxinas na prensa das organizacións políticas clandestinas da época. Neste sentido, o partido de Facal, a UPG, aproveitou a súa experiencia para elaborar un documento titulado 'Encol das torturas na comisaría', empregado como manual interno entre a súa militancia. A este respecto, Facal sinala que "cada persoa é un mundo. No meu caso non me quedou ningún trauma, malia que me torturaron dunha forma moi brutal física e psicoloxicamente". Os torturadores continuaron mantendo as súas responsabilidades na policía tras a morte do ditador. Segundo Facal, eu tiven algunhas satisfaccións cando na "rúa ou nalgunha manifestación eran sinalados como torturadores" ou cando" sabes que algún deles acabou mal como Manolito Rivera, cocainómano e alcohólico e morrendo como un piollo. "Non é un satisfacción persoal, pero ves como acabaron algúns." , sinala Facal, quen significa que " todos sabemos como foi a Transición".


O músico, escritor e poeta Manuel Seixas presenta este disco dunha forma contundente: "O Home bata é un becho raro que quere saldar contas co que foi, co que é e co que ao mellor será. E seguir camiñando, camiñando. Este ser Home Bata ofrece un karaoke vital composto de dous misterios. Un rosario laico mestura de poesía e música. O primeiro misterio é o xeito de pedir perdón e renacer, o segundo (2º CD) está dedicado in memoriam a Roberto Camba, César Morales e Fran Pérez Narf". O estraño karaoke dun home bata / Manuel Seixas / Ferror Records / 2022 / Catorce pezas / 10 euros Ese "seguir camiñando" conecta, sen dúbida, con ese pasado de Seixas na banda Korosi Dansas. Aquel proxecto, aínda que se presentou baixo a éxida do rock bravú, contiña elementos que o diferenciaban do resto dos grupos daquela corrente: máis experimental, máis esixente nas letras, máis comprometido -enténdase isto último como se entenda. Por outra parte, fusionaban estilos cunha frescura que, porén, non impedía adscribilos ao rock sen prexuízos. Unha vez disolto definitivamente Korosi Dansas, Seixas asinou algúns traballos co seu propio nome ou integrado na Neuroband. Agora volve con este "rosario laico en dous misterios", no que a pulsión poética e a carraxe punk mestúranse para entregar un traballo que salta de rexistro en rexistro sen perder unidade, que mostra versatilidade mais tamén unha personalidade ben definida. Un disco que sintetiza -non podía ser doutra forma- temas do poeta e do músico, pasados pola peneira do arrouto que emprega o lategazo eléctrico para liberarse das obsesións. É un disco até certo punto experimental, mais sen a soberbia dos álbums que se apelidan así. Trátase máis ben de asumir un lugar na marxe, desde o que disparar con sinceridade un desencanto que non renuncia á acción. Sen prexuízos xenéricos, pode entregarse ao recitado ou ao rap, pode confiar na distorsión das guitarras ou nas programacións electrónicas, pode tirar de sentimento -non de sentimentalismo- ou cuspir o desgarro dunha voz ferida. E sempre con palabras que van un paso máis alá da canción. Os dous CD de O estraño karaoke dun home bata deixan lugar ás creacións propias e a recreacións de temas tan dispares como o "Te recuerdo Amanda" de Victor Jara, "Negra sombra", o "Wish you Were Here" de Pink Floyd e mesmo o "Amén", do disco Non (1987) de Korosi Dansas. Cunha coidada produción artesanal que rema a favor do resultado final e coas achegas instrumentais de Adrián Charlín e Santi Frutos e vogais de Xurxo Romero, Víctor Karallada e Tania Romero, de todas elas xorde unha personalidade única que -sen explicitalo- cre na poesía da ruína. Paga a pena dedicarlle tempo e atención.


Summary: Suprímense 94 servizos á semana e péchanse 30 estacións e o sindicato alerta de que pode haber máis recortes nos vindeiros meses. Demándalle ao Goberno galego unha aposta decidida polo ferrocarril.

94 trens menos á semana e peche definitivo de 30 estacións. É o que os recortes anunciados polo Ministerio de Fomento nos servizos de Media Distancia van supoñen en Galicia. CCOO estima que estas medidas poderían afectar entre 150.000 e 200.000 viaxeiros ao ano, precisamente nas zonas con mais dificultades para a comunicación. As medidas de Fomento exclúen as Cercanías, xa que non se cuestiona a súa inclusión como obrigas de servizo público (OSP). Porén, en Galicia a práctica totalidade dos viaxeiros móvense en Media Distancia xa que as Cercanías non existen (coa excepción de Ferrol-Ortigueira de ancho métrico). O sindicato considera que se lles debería dar o tratamento de Cercanías aos servizos de Media Distancia de Galicia á hora de consideralos como OSP. Está previsto o peche definitivo de 30 estacións, o que se suma ás estacións xa pechadas en Galicia, outras 26 Desaparece completamente a liña Ourense-Puebla de Sanabria, e suprímense 20 trens semanais entre Ferrol e A Coruña, 14 na liña A Coruña-Lugo-Monforte, 14 na Vigo-Ourense, 26 na Santiago-Ourense e 6 na Ourense-Monforte. Ademais, está previsto o peche definitivo de 30 estacións, o que se suma ás estacións xa pechadas en Galicia, outras 26. Haberá outras 21 estacións nas que se reducirán os servizos a un ao día por sentido. Ademais, unificaranse algúns servizos de Media Distancia con outros de Larga Distancia e onde había dous servizos vai quedar un só. O sindicato considera que se lles debería dar o tratamento de Cercanías aos servizos de Media Distancia de Galicia á hora de consideralos como obrigas de servizo público A propia proposta do Ministerio abre a posibilidade suprimir máis servizos nos próximos 6 meses, pois está pendente a definición das obrigas de servizo público sobre a rede de ancho métrico. CC.OO. considera que isto vai supoñer un novo recorte de servizos, "xa que no pasado mes de xullo se pretendeu reducir 19 servizos na liña de Ferrol a Ortigueira e outros dous na liña de Ferrol a Ribadeo e que finalmente se mantiveron, probablemente ante a proximidade das Eleccións Autonómicas galegas". Para CC.OO. "este Goberno fai unha análise errónea da situación do ferrocarril en Galicia" e lembra que "en comunidades autónomas con densidades de poboación iguais ou inferiores a Galicia circulan un número de trens moi superior con liñas máis modernas e electrificadas e con multitude de paradas". Pon o exemplo de Asturias, cunha poboación de 1.077.000 habitantes e cunha densidade de poboación de 102 hab/Km2, ten nove liñas de cercanías entre ancho métrico e rede convencional, polas que circulan diariamente 494 trens ao día. Catro veces máis que en Galicia, cunha poboación 2.5 veces superior e unha densidade semellante. En Asturias hai catro veces máis que en Galicia, cunha poboación 2.5 veces superior e unha densidade semellante. Acusa ao Goberno de carecer dunha proposta de mellora da xestión: "limítase a poñer en marcha políticas de desmantelamento deste servizo público de transporte de viaxeiros por ferrocarril. A mala xestión do ferrocarril serve como escusa para este desmantelamento". E afirma que "o ferrocarril convencional en Galicia non pode competir con outros medios se non se inviste na modernización da infraestrutura, a electrificación e mellora de tempos de viaxe". CC.OO. demándalle ao Goberno galego "unha aposta decidida polo ferrocarril como medio de transporte intra-comunitario respectuoso co medio, seguro, como medio de cohesión social e territorial e como un elemento decisivo no desenvolvemento económico das distintas bisbarras".


Summary: Surfeando a onda dunha economía que crece sen interrupción, o ultra, misóxino, xenófobo e negacionista do cambio climático Donald Trump lanzou esta terza feira a súa campaña para nas eleccións de 2020 conseguir o seu segundo mandato presidencial. Fíxoo cun alegato contra a "esquerda radical". O voto do medo será ao que apele o magnate para se manter no despacho oval. Desde 1976 só dous presidentes —o republicano Gerald Ford e o demócrata Jimmy Carter— non foron reelexidos.

Trump ten boas razóns para ser optimista. A marcha da economía e a ausencia de conflitos militares (a pesar das crecentes tensións con Irán e de aloumiñar a idea de enviar tropas a Venezuela) alimentan a súa campaña. Trump sabe, alén de máis, que en votos populares pode perder, como aconteceu con Hillary Clinton en 2016, mais que a clave radica en gañar os sufraxios dos estados (os que compoñen o colexio electoral). Aí as noticias son lixeiramente inquietantes para o republicano, con inquéritos que colocan o Partido Demócrata por diante nun estado sempre decisivo, Florida. Iso explica por que Trump elixiu Orlando precisamente para lanzar a súa campaña de reelección. O mantra da nova carreira de Trump rumo á Casa Branca é que o país debe decidir entre manter a marcha actual —os EUA acaban de encadenar o maior período de crecimento continuado da súa historia moderna, con 121 meses de expansión, tempo que por tanto abarca tamén a presidencia do demócrata Obama— ou ben entregarse ao que tildou como "esquerda radical". A marcha da economía e a ausencia de conflitos militares (a pesar das crecentes tensións con Irán e de aloumiñar a idea de enviar tropas a Venezuela) alimentan a campaña de Trump Ben, tense de pé ese cualificativo trumpista? Se o aplicamos ao candidato demócrata que lidera as enquisas entre o electorado progresista, o ex vicepresidente de Obama Joe Biden, realmente non. Biden é un centrista que non ten en mente precisamente a nacionalización dos medios de produción. Mais Trump axita as augas porque no imaxinario da freguesía conservadora o que mete medo é a emerxencia dunha ala esquerdista no Partido Demócrata, a liderada polo senador Bernie Sanders e a congresista Alexandra Ocasio-Cortez, dirixentes que non dubidan en se postular como aderentes do socialismo, un termo que en determinados ambientes dos EUA funciona case como sinónimo de comunismo. Biden é un centrista que non ten en mente precisamente a nacionalización dos medios de produción É a economía, estúpidos. A frase, que se atribúe a un asesor de Clinton como eslogan para sacudir campañas, aparece transmutada en beizos de Trump como "é a inmigración, estúpidos". Ese é campo de batalla en que o magnate se move como peixe na auga, consciente do temor con que masas de traballadores brancos contemplan a chegada ao país de continxentes de estranxeiros. Un pavor que responde a razóns máis imaxinarias do que reais, mais que Trump xa rentabilizou fronte a Hillary Clinton, a seguir as consignas xenófobas do seu spin doctor (conselleiro áulico) Steve Bannon. E así como no dossier económico Trump pode gabarse das estatísticas do emprego no país, o paro está en mínimos históricos, no campo da inmigración o líder ultra pode oferecer o triunfo do compromiso de México de endurecer os controis na fronteira para impedir a entrada nos EUA de persoas sen papeis. A súa dureza ante a inmigración contrapúxoa Trump ao discurso pretensamente progre e bempensante da esquerda norteamericana, un Partido Demócrata que, a ollos do inquilino da Casa Branca, estaría a traizoar "a clase media americana" coa súa "política de portas abertas".


Summary: Unha resolución do Concello de Cabana (PP) anulara a primeira orde de peche "dando por boa toda a argumentación" de Edgewater. Porén, un decreto sobre avaliación da incidencia ambiental dálles a razón aos e ás veciñ@s contrari@s á mina a ceo aberto

A empresa canadense Edgewater, que pretende unha explotación mineira de ouro a ceo aberto nos montes de Corcoesto, Cabana de Bergantiños, terá que abandonar o seu centro de traballo no lugar ao non contar coa preceptiva licenza municipal e non poder legalizar a súa actividade. Así o vén de comunicar a Plataforma pola defensa de Corcoesto, quen informa que a orde de peche da nave agrícola en que a mineira se instalara hai máis de dez anos estaba recorrida pola empresa. "Dando por boa toda a súa argumentación", o alcalde de Cabana, José Muíño (PP), ditou unha resolución que o colectivo veciñal cualifica de "inxusta" e que deixaba sen efecto a orde de peche inmediato. Porén, tamén a parte denunciante recorreu, amparándose no decreto 133/2008 sobre avaliación da incidencia ambiental que o Parlamento da Galiza aprobou en xuño dese ano. O uso que Edgewater dá á nave, actividades relacionadas coa extracción mineira, "non é susceptíbel de licenza", polo que, desta volta si, a empresa deberá proceder ao peche. Denuncian "conivencia" entre a empresa e o ConcelloAsí as cousas, a devandita norma estabelece que as actividades de minaría e as instalacións de tratamento de pedras e outros produtos minerais, cando a súa capacidade é superior a 200 mil toneladas por ano, ou para calquera capacidade cando a instalación diste menos de 500 metros dun núcleo de poboación, precisan dun estudo de incidencia ambiental, aspecto este que "pretendían obviar" a empresa mineira e o Concello de Cabana. Neste caso concreto, a nave agrícola dedicada a usos industriais extractivos dista 298 m do núcleo de poboación do Dequente e 446 m do núcleo de Campo de Castro. En consecuencia, o Concello estaba obrigado á adopción de medidas cautelares e a decretar de xeito inmediato a suspensión da actividade. Por outra banda, Mineira de Corcoesto pretendía que lle resultase de aplicación a Lei 17/2009 sobre o libre acceso ás actividades de servizos coas modificacións introducidas pola Lei 2/2011 de economía sostíbel, para poder desenvolver a actividade industrial mineira "disfrazada dunha actividade de servizos", que non require de permiso municipal. Tamén este argumento foi aceptado polo rexedor José Muíño. No entanto a actividade da empresa mineira "nada tiña a ver" cos servizos aos que fai referencia a norma. Di a Plataforma que tal extremo se detalla até nos informes do arquitecto técnico municipal e da policía local, que acreditaban que a nave se dedicaba ao procesado de material procedente dunha actividade extractiva. Por derradeiro e como xa denunciaran @s veciñ@s de Corcoesto contrari@s á mina a ceo aberto, Edgewater vulnerou tamén a Lei do solo de Galiza, no referente ao sinalado respecto do cambio de uso agrícola a industrial.


Summary: O paro encetará o 17 de marzo e está apoiado por todas as centrais sindicais con representación no Comité, agás CC.OO.

Foi unha decisión adoptada polo Comité de Empresa, apoiada por todas as centrais sindicais con representación agás CC.OO., que ratificou a asemblea de traballador@s do hospital privado Povisa. A partir do 17 de Marzo dará comezo unha folga con carácter indefinido para rexeitar os 14 despedimentos anunciados pola dirección do centro médico. Así, 61 persoas das que compoñen o cadro de persoal de Povisa avalaron a greve, 48 posicionáronse en contra e 33 optaron pola abstención. Ademais do paro indefinido, durante a asemblea tamén se decidiron outras mobilizacións, como a protesta que terá lugar o vindeiro martes 4 de marzo diante dos Xulgados entre as 10.00 e as 12.00 horas para esixir o cumprimento das sentenzas que obrigan o hospital a repoñer a xornada laboral completa. 540€ por doente atendid@ durante 8 anos O Comité rexeitou un recorte nos dereitos laborais de tod@s @s empregad@s como moeda de troco para non botar ninguén, unha achega da dirección que a presidenta do Comité, María Xesús Neira (CIG), cualificou de "chantaxe". Aliás, informou de que, para alén dos 13 despedimentos xa anunciados, unha enfermeira vén de recibir tamén a notificación do cesamento do seu contrato. "O que pretenden é flexibilizar a xornada incumprindo o convenio colectivo", dixo Neira, recordando que a proposta de Povisa era estabelecer mudanzas nas quendas e nos horarios coa conivencia do Sergas, dependente da consellaría de Sanidade. Durante oito anos, o Sergas pagará a esta empresa privada até 540 euros por paciente atendid@. Máis do 75% des@s doent@s son derivadas a Povisa polo propio Sergas.


Summary: O informe Mercado de Traballo en Galiza 2012, elaborado pola CIG, sinala que o desemprego medrou de media nun 18,6% o ano pasado. Aliás, advirte das consecuencias demoledoras a nivel social e de país da constante destrución de emprego

O gabinete técnico da CIG elaborou o estudo Mercado de Traballo en Galiza 2012, un extenso informe no que se debulla polo miúdo a situación do mercado laboral e as súas consecuencias e repercusións a nivel social. No documento hai datos reveladores de cal é o escenario do mercado de traballo en Galiza. Así, sinálase que perto do 30% d@s parad@s galeg@s levan máis de 2 anos sen emprego. Cómpre lembrar que se considera parado de longa duración a aquel que leva máis dun ano a procurar traballo. O sindicato nacionalista constata que "hai 156.000 parados máis en 2012 que os estimados en 2008, o que supón un incremento do 136%.; ademais a medida que aumenta a permanencia no paro medra a proporción de parados que están nesa situación; é dicir non so medra o número de parados total, senón que cada ano que pasa aumenta o tempo que levan parados". Sen a emigración a taxa de paro galega sería practicamente igual que a media do Estado, que está en torno ao 26% Pontevedra, zona cero: Un de cada dous empregos destruídos nestes anos foino nesa provincia Desde o ano 2008, o 46,8% dos postos de traballo que se destruíron en Galiza foron na provincia de Pontevedra, o que supón prácticamente un de cada dous. Durante 2012, en termos relativos, foron Lugo e Ourense as máis afectadas pola crise, mais en termos absolutos continuou sendo Pontevedra a máis prexudicada, o perder 18.000 empregos na provincia;o que sumados ós anteriores lévanos a un total de 75.000 empregos menos nos últimos catro anos nestas provincia, un 18%. Outro dato a ter en conta é que sen a emigración a taxa de paro galega sería practicamente igual que a media do Estado, que está en torno ao 26%; "de aí, que o goberno da Xunta oculte os datos da emigración". Na Galiza hai 84.500 fogares con tódolos activos parados, un 26% máis que no ano anterior. Exclusión Na Galiza hai 84.500 fogares con tódolos activos parados, un 26% máis que no ano anterior. Nestes fogares "pode haber persoas inactivas ou non, e isto pode ser bo ou malo, se os inactivo son xubilados ou pensionistas con ingresos é bo, pero se os inactivos son menores de16 anos pode ser dramático". En 23.300 ( un 36,3% mais que no ano anterior non hai inactivos) non hai inactivos; en 61.200 hai inactivos e tódolos activos están parados.


Summary: O xerente do Servizo Galego de Saúde, Antonio Fernández-Campa, volve ao argumento inicial do Goberno galego ao sinalar a baixa natalidade como motivo fundamental da supresión da atención aos partos mentres Feijóo insiste na falta de pediatras.

A finais do pasado mes de novembro, a xerencia da área sanitaria anunciaba o peche da atención aos partos no Hospital Público de Verín. Entre a indignación da cidadanía e do persoal, o Sergas xustificou a medida no baixo número de nacementos atendidos pola baixa natalidade na zona, o que derivaría en problemas de "seguridade" para os pequenos e as nais pola falta de "pericia" e "perda de experiencia" dos profesionais, argumentos desmentidos desde sempre polos traballadores, que sinalaron a Consellería de Sanidade pola deficiente organización, a falta de pediatras derivada desta e unha xestión baseada na rendibilidade económica e nos recortes.Fernández-Campa volveu ao argumento inicial da Xunta ao sinalar a baixa natalidade como o "desencadeante" do peche do paridoiro en VerínA tese inicial da Xunta foi defendida de novo este xoves en comisión parlamentaria polo xerente do Sergas, Antonio Fernández-Campa, a preguntas da deputada de En Marea, Paula Vázquez Verao. Advertiu de que o baixo número de partos "é o desencadeante" do peche do paridoiro e achegou datos que alertan da "redución importante da evolución da natalidade no distrito sanitario de Verín". "A decisión tomada é responsable e exclusivamente baixo un criterio: o da seguridade dos nenos e nenas e das súas nais", dixo Fernández-Campa reproducindo as explicacións que antes deran desde a xerencia ourensá, a Consellería ou a propia presidencia da Xunta. E engadiu que esta situación "de que non existan partos" dáse "nun marco de escaseza de pediatras", tras lembrar que se convocaron dúas prazas en xuño que quedaron "desertas"."A decisión tomada é responsable e exclusivamente baixo un criterio: o da seguridade dos nenos e nenas e das súas nais", di o xerente do SergasXa que logo, o Sergas volveu aos argumentos do inicio, desmontando así os empregados nos últimos días por Feijóo, que pasou tamén de aludir á baixa natalidade para centrarse na ausencia de profesionais. "Cando volvamos ter pediatras recuperaremos os partos en Verín en 24 horas", dixo aínda o mércores na sesión de control no Parlamento. O presidente da Xunta insistiu en que a decisión de non permitir partos en Verín mentres non haxa pediatras é "sanitaria" ou "técnica" e asegurou que o paridoiro volverá abrirse se o Goberno atopa eses profesionais, para o que vén de volver convocar as prazas que xa quedaran vacantes previamente. Xa que logo, non importa se hai moitos ou poucos nacementos, senón que haxa por fin pediatras. Hai quince días, preguntado pola mesma cuestión, Feijóo aludía á "caída en picado do número de partos" e á "seguridade na atención pediátrica" ao "non haber pediatras que queiran traballar en Verín", algo para o que, admitía, non tiña "solución". E insistía en que o hospital non chegaba ao "minimo de partos" que "recomendan" algunhas guías profesionais e que "varía entre 300 e 600". Referíase Feijóo ás recomendacións dunha guía sobre maternidade para o Ministerio de Sanidad de hai unha década no que se advirte da inoportunidade de abrir servizo de atención aos partos en zonas onde houbese menos de 600 anuais, pero nos que alerta da excepcionalidade de lugares afastados do centro de referencia. Na área de Verín non se superan o cento a tal hora, pero non se chegou a un terzo dos que esgrime a Xunta nunca desde que hai hospital. Tampouco en ningún centro comarcal nin en moitos privados. Tan só unha semana despois, e logo de que se producise en Verín un parto de urxencia que incluíu intervención xudicial e unha forte polémica pola separación do neonato da nai, Feijóo volveu mudar a súa postura. Evitou ser tan categórico e asegurou que o seu Goberno se limitou a seguir indicacións de "xinecólogos, obstetras e pediatras" do hospital de Ourense. "No caso de conseguir pediatras para que atendan o neno despois do parto, volveremos valorar a posibilidade de reactivar eses partos", concluíu, evitan referirse á perda de "pericia" dos profesionais que, segundo a Consellería de Sanidade, estaba na cerna da decisión.Feijóo pasou de aludir á "seguridade" e á "caída en picado" dos partos a citar a falta de pediatras como razón fundamental do peche do paridoiroUnha semana máis tarde, este pasado mércores, Feijóo insistiu en que se "recuperarán" os partos en Verín en canto volva haber pediatras. E que se faría "en 24 horas". Outra vez nin unha referencia á baixa natalidade ata que, ao día seguinte, o xerente do Sergas volveu citar o escaso número de nacementos como o "desencadeante" da decisión. "Témolo dito por activa e por pasiva", dixo. Uns máis que outros. Da suposta falta de pericia, foron esquecendo todos.


Summary: O Festival de Cans chegará na próxima edición ao seu décimo aniversario, mais o ministerio de Cultura, en lugar de apoiar a conmemoración dunha das iniciativas culturais maís singulares e exitosas vén de lle tirar a subvención que mantiña de 10.000 euros na anterior convocatoria, o 12% do orzamento total.

"A súa eliminación é un duro golpe á liquidez do festival e complica a organización do décimo aniversario á espera de concretar o apoio de Agadic", afirma nas redes sociais a organización do Festival de Cans. Tampouco axuda a actitude da AGADIC, organismo da Xunta de Galiza que xestiona o sector audiovisual e os festivais, que aínda non concederon a entrevista para concretar o apoio de cara á edición de maio de 2013, unha cita solicitada desde hai máis de um mes. Na resolución da convocatoria de apio aos festival do Instituto da Cinematografía e das Artes Audiovisuais non aparece Cans como tampouco aparecen Curtocircuito, os Premios Mestre Mateo do sector ou a Mostra de Cine Periférico da Coruña. O único encontro galego que se recolle na resolución ministerial é o Play Doc de Tui, ao que, por outra banda, se lle reduce nun 50% o apoio, pasando a 5.000€. O ministerio vén tamén de reducir o orzamento da Real Academia Galega, entidade que aínda non se pronunciou ao respecto.


Summary: Tres anos despois de que regresara á dirección do Centro Dramático Galego que xa ocupara do ano 1991 a 2005, Manuel Guede presentou a renuncia ao cargo. A Consellaría de Cultura explica que son "razóns persoais" ás que o levan a deixar a dirección.

O Consello Reitor da Axencia Galega das Industrias Culturais (Agadic) aceptou na xuntanza desta cuarta feira a renuncia de Manuel Guede Oliva como director do Centro Dramático Galego. Manuel Guede tería presentado a súa renuncia a petición propia e argumentando razóns de tipo persoal. O conselleiro de Cultura, Educación e Ordenación Universitaria, Román Rodríguez mostrou o agradecemento polo traballo desenvolvido por Manuel Guede Oliva, que foi nomeado polo goberno da Xunta en abril de 2012. Contra o proceso de designación de Guede hai tres anos, desde Agadic anunciouse o inicio dun proceso público para ocupar a praza de coordinación do Departamento de Produción Teatral da Axencia Galega das Industrias Culturais, denominación do posto que agora queda baleiro.


Summary: Opta por convocar manifestación en solitario ''por cuarto ano consecutivo'' ante a ''imposibilidade'' dunha mobilización unitaria.

"República galega, feminista e socialista" é o lema baixo o cal decorrerá a manifestación que Nós-Unidade Popular convoca para este 25 de Xullo, Día da Patria, con saída ás 12:30 da Alameda de Compostela. A decisión de convocar en solitario responde, sinalan en Nós-UP, á imposibilidade de contar cunha manifestación "unitária do conjunto das organizaciçons independentistas e nacionalistas, tal e como o 27 de maio solicitou Nós-UP". A mobilización do 25X terá como trabe a defenda da República galega: "É a única alternativa genuinamente revolucionária e rupturista. A única que os poderes fáticos do Ibex 35 nom toleram nem permitem, porque nom se pode integrar nem domesticar". "Polo patriótico e candidaturas de unidade popular" No seu comunicado, a organización independentista achega propostas para, sinala, facer fronte ao "avanço na Galiza do espanholismo em geral, e da esquerda espanholista em particular". Así, defenden a urxencia de crear "un polo patriótico rupturista", así como de activar "candidaturas de unidade popular" para as vindeiras eleccións municipais, unha cita que será en 2015. "


Summary: O secretario xeral de Política Lingüística, Valentín García, vén de presentar o "Plan de dinamización da Lingua Galega no tecido Económico" no Parlamento. Diríxese ao sector económico porque ese é, ao seu ver, un dos eixos principais para garantir o uso do galego.

-Vostede procede do ámbito da normalización lingüística, presidiu a CTNL e foi socio da Mesa até ben pouco. Que o levou a se poñer á fronte da política lingüística do PP? Era xa coordinador da Rede de Normalización Lingüística que puxera en marcha a secretaría. Son da idea de que se queremos proxectar o futuro e planificalo temos que implicarnos. A realidade sociolingüística e sociopolítica é a que temos e, se che dan oportunidade e cres que o podes facer, por que non poñerte? O que sopesei foi a situación de conflito político e unha etapa economicamente moi difícil, cos orzamentos que se foron recortando. Cunha negociación previa, acepteino. -A redución de orzamentos foi duramente criticada. Pódese tirar do recorte a pouca preocupación pola normalización do goberno de Feijóo? A redución é severa mais tamén é certo que non é nin maior nin menor que a doutras áreas de goberno porque o que se reduciron foron os orzamentos da Xunta e iso fixo que solidariamente tiveramos que tomar a decisión de baixalos. Mais tamén nos reinventamos e fomos quen de manter a estrutura. Non se pecharon centros de exterior, non se reduciron liñas de axudas... e mesmo agora incrementamos axudas a empresas editoriais. A íntegra da entrevista tela ao teu dispor no número 143 de Sermos Galiza, disponíbel nos pontos de venda habituais e na nosa loxa.


Summary: O acordo inclúe a repartición da Alcaldía. O pleno para o seu debate foi fixado para o día 1 de setembro.

O grupo municipal do PP e os ex edís socialistas de Viana do Bolo chegaron a un acordo para presentar unha moción de censura contra o alcalde do BNG, Secundino Fernández, que inclúe a repartición da Alcaldía. O pleno para o seu debate foi fixado para o día 1 de setembro. En declaracións a Europa Press, o ex socialista Abelardo Carballo -que chegou a ser portavoz municipal do PSOE tras a dimisión do que fose candidato socialista á Alcaldía, Pablo Luís Salgado-, confirmou que, con este acordo, el mesmo ostentará a Alcaldía durante o próximo ano e medio, mentres que o popular Andrés Montesinos será o rexedor o resto do mandato. Abelardo Carballo detallou que formarán o goberno municipal el mesmo e o popular Andrés Montesinos quen, tamén preguntado por Europa Press, xustificou a necesidade da moción de censura para sacar da "parálise" a Viana do Bolo . Pola súa banda, o aínda rexedor, Secundino Fernández, cualificou este acordo de "fraude aos veciños". "Non votaron á candidatura do PSOE para que chegasen a un pacto co PP", deixou claro o nacionalista, que sostén que el sempre estivo "disposto a dialogar" co resto de forzas de esquerda. Neste sentido, lamentou a "fraude" que, segundo considera, supón a actitude dos dous ex concelleiros socialistas. "Venden os votos dos veciños", manifestou nunha intervención na que lamentou que iso se some ás ansias de "ostentar o poder a calquera prezo" que, na súa opinión, ten o PP. Pola súa banda, ao transcender o acordo, o PSOE de Ourense mostrou o seu rexeitamento á moción de censura que, segundo denuncia, "está orquestrada" polo PP co "beneplácito" de dous edís socialistas que se pasaron ao grupo de non adscritos -Abelardo Carballo e Santiago Barja-, que considera "tránsfugas". Esta é a segunda moción de censura impulsada polo PP no sur do país nas últimas semanas, após a levado a cabo en Castrelo.


Summary: Navantia construirá finalmente un flotel para a factoría mexicana, que encarga outro e cinco buques máis en Barreras, estaleiro que controla por 5,1 millóns de euros. É o resultado daquel acordo estratéxico no que Feijóo prometera a construción de 40 barcos.

O naval respira de alivio logo da adxudicación que Pemex vén de facer a Navantia e Barreras para a construción de dous floteis por un importe duns 300 millóns de euros. Case ano e medio despois da promesa de Núñez Feijóo en plena campaña electoral e 19 meses máis tarde daquel primeiro acordo estratéxico entre Xunta e a petroleira estatal, os estaleiros galegos terán por fin carga de traballo. Pero nada será como se prometeu, nin para o bo nin para o malo. Porque polo medio, Pemex fíxose por 5,1 millóns de euros co 51% de Barreras a través dun acordo que implica tamén transferir a México a tecnoloxía e os coñecementos dun estaleiro histórico e centenario. A cambio, a carga de traballo chega á factoría viguesa, que construirá seis barcos nos vindeiros anos: cinco que foran xa acordados (un atuneiro, tres buques tanque e un abastecedor) e por un importe de 300 millóns de euros, e a adxudicación para Vigo e Ferrol por outros 300. Unha carga de traballo por 600 millóns de euros. Pemex fíxose co control de Barreras por 5,1 millóns; o estaleiro ten asegurada a construción de seis buques nos vindeiros meses "Perdoen se non perciben euforia, pero nós xa coñeciamos os acordos; hoxe é un dos días máis felices do PPdeG", dixo a voceira popular Paula Prado. "É un éxito de país e do sector naval que amosa a solvencia do país", asegura Francisco Conde, conselleiro de Economía e Industria tras a adxudicación dos floteis. Suporá para Navantia un millón de horas de traballo durante 30 meses e para uns 500 operarios, unha quinta parte dun cadro de persoal do que foron despedidos 3.000 nos últimos tempos. Unha boa nova que non é dabondo. Os datos facilitados pola factoría estatal son semellantes en Barreras, onde se agarda comezar xa no vindeiro mes cos traballos noutros encargos de Pemex. Feijóo fala de entre 1.000 e 1.200 empregos en Galicia. No entanto, os dous floteis e cinco barcos, que veñen revitalizar un chisco un sector naval que esmorecía, están lonxe dos máis de cuarenta buques que o presidente da Xunta incluíu nas súas sucesivas promesas. Dous buques hotel, catorce remolcadores, dous quimiqueiros e a segura construción da frota menor da petroleira mexicana por parte de estaleiros galegos. Ese era o plan previsto naquel acordo estratéxico de hai máis de ano e medio e que fora reducido logo un pouco naquel anuncio preelectoral e na que se anunciaran os dous floteis que suporían 3.000 empregos. Feijóo prometera a construción de máis de corenta buques en Galicia entre remolcadores, floteis, quimiqueiros e frota menor Naquel primeiro acto solemne que anunciou en maio de 2012 un "acordo estratéxico" entre o Goberno galego e Pemex, incluíase a construción de dous quimiqueiros que Feijóo deu por seguros. Desde un primeiro momento, o comité de empresa de Navantia alertou da imposibilidade de levar a cabo ese proxecto ante a competencia de estaleiros asiáticos. "A Xunta sempre soubo que non serían para Navantia", dicía o representante dos traballadores nun anunciou que foi premonitorio. Pouco despois, Feijóo recoñecía que a imposibilidade de construír os quimiqueiros provocou que se substituísen eses dous buques polos dous floteis, aínda pendentes e sen nada garantido. Pero antes, tamén se garantira a construción de catorce barcos remolcadores, sete deles integramente en Galicia e outros tantos en colaboración con estaleiros mexicanos. Supoñían 310 millóns de dólares -uns 247 millóns de euros-, "máis de 2,6 millóns de horas de traballo" e 2.500 empregos "entre directos e indirectos, na industria auxiliar". Ademais, e mentres Pemex anunciaba en Vigo o pasado mes de decembro a construción de cinco barcos na ría de Vigo e da posibilidade doutros tres no futuro, o número dous da compañía estatal advertía en Madrid que non serán estaleiros galegos os que renovarán a frota menor da petroleira. Valiña e Freire, en colaboración con firmas mexicanas, optaban á construción de 25 embarcacións. Agora, Barreras confía en que parte desa frota se constrúa no seu estaleiro. Pero antes, Pemex tamén conseguiu outro dos seus grandes obxectivos: o compromiso do Goberno español de axudarlle no desaloxo de Antonio Brufau á fronte de Repsol, aumentar o seu poder na petroleira española e acadar outro acordo con YPF, nacionalizada por Arxentina. Segundo conta El Confidencial, Brufau marchará en canto se asine a compensación do Executivo de Kirchner. A firma azteca posúe máis do 9% do capital de Repsol.


Hai tempo que quero escribir sobre normalización lingüística e dou tantas voltas sobre min mesma que acabo ficando no mesmo lugar de partida no que quedei desde a última vez que tal cousa fixen, administrando con enorme dificultade unha mestura de sentimentos que transitan nun neboeiro entre a ira e o desacougo, na procura dalgún claro sobre o que erguer a esperanza. Difícil combinatoria para quen traballa sabendo que a racionalidade pedagóxica resulta un ben escasamente apreciado polo poder político e, se cadra, non sempre atinadamente exposto para a comprensión da cidadanía. Porén, cando volvo a ese rego do coñecemento construtivo recupero unha certa tranquilidade e recargo enerxía e folgos para, nunha volta máis e facendo abstracción das dificultades, poñer o acento nos acertos. E os logros que temos neste ámbito non responden enteiramente á metáfora dos "gromos verdes", aínda que destes tamén hai un bo feixe; senón que levan un certo tempo entre nós, ofrecéndonos no día a día oportunidades, modos e maneiras para, desde a estima do propio, ofrecer o que fomos e somos quen de crear; abranguendo todos os campos do saber -as letras e as ciencias-, a tecnoloxía máis rudimentaria e a que vai alén da velocidade da luz, do lecer e do emprendemento. Sen renunciar a nada e nunha loita constante por frear a perda de memoria de noso, inducida desde o neoliberalismo recentralizador que pretende converter calquera espazo da nosa identidade en terra queimada. Estoume referindo ao labor daqueles profesionais dedicados, dunha ou doutra maneira, á normalización lingüística; no ámbito do ensino, na administración local, nas institucións, no xornalismo ou na empresa, como campos máis sinalados. Ocupadas e ocupados na procura de vieiros que recuperen para o galego o lugar que lle corresponde. Non só por falar sen complexos da normalización imos atopar a terra prometida, é unha obviedade; pero tamén o é que renunciar ou agochar conceptos e prácticas que foron interesadamente deturpados non nos fai máis fortes. Entre outras razóns porque, se decaemos nos argumentos máis potentes a favor doutros acaídos "a todos os públicos", remataremos por alimentar a cerimonia da confusión lingüística, ou o que é peor, interiorizar algún complexo de culpa, cativos dun particular síndrome de Estocolmo. Indo ao que interesa, é certo que, cando parecía abrirse un certo horizonte no traballo de recuperación do idioma propio, pasou o que pasou e en nada de tempo vimos reducido o marco normativo para o traballo no ensino, na administración pública e, finalmente, no conxunto da sociedade. Os prexuízos lingüísticos camparon de novo, aniñaron no discurso dominante cuestionando os beneficios dos cativos avances conseguidos para a nosa lingua e para os seus falantes e, logo do balbordo, disque veu a "pax lingüística". A teima coa normalización non forma parte agora da axenda política e diremos, afortunadamente, non vaia ser que noutra volta de torca nos condenen á perpetuidade dun ERE de noso. Unha novidade destes tempos voraces na conculcación de dereitos e oportunidades é que aínda non descubrimos se hai liñas vermellas que non se poidan exceder. Quedou demodé falar de normalización, porque aquí pasamos do bilingüismo, con todas as súas variantes e adxectivos, e estamos xa instalados no plurilingüismo que tamén leva traza de dar que facer. Feita no seu día a demolición vía discurso, agora vén a outra poda, relacionada coa brutal diminución de recursos –os orzamentos de política lingüística caeron un 62% desde 2009- e, no recorte de efectivos humanos, asistimos á desaparición dos servizos de normalización lingüística en múltiples concellos. Para quen pense que estes recursos son prescindibles e foron ideados cando "viviamos por riba das nosas posibilidades" convén retrucarlles que a súa existencia ten que ver co cumprimento do mandato de protección do idioma recollido na Lei de Normalización Lingüística, precisamente para ampliar o potencial dun país que cre en si mesmo e no seu principal patrimonio, a lingua. Vivir por debaixo desas posibilidades debera ser para calquera cidadán, incluídos os gobernantes, simplemente intolerable. A normalización lingüística non é nin máis nin tampouco menos ca un xeito de procurar a equidade, facendo posible desenvolverse no idioma propio en todas as situacións da vida. Estender o uso do galego e ampliar así a comunidade de falantes, enriquecer a calidade da lingua e as posibilidades da nosa cultura seguen a ser as súas finalidades. Normalizar: facer normal o que non o é; e desenvolver a vida cando se pretende facelo en galego non está garantido. Neste mundo do revés ata se pode xulgar con maior motivo aos que defenden a lei que ampara a normalización que a aqueles que tendo encomendada a súa administración se gaban de incumprila. Se cadra é ben certo que a xustiza non pasa polo seu mellor momento. Pois si, a normalización forma parte da nosa axenda, da de moitos profesionais e de parte da cidadanía; hai vida logo da desfeita. Esconxurando o mito de Sísifo, no ensino procuramos traballar para desbotar prexuízos, ampliar os usos da lingua, mellorar as competencias comunicativas, atentos a educar na autoestima. Velaí a racionalidade pedagóxica a pleno rendemento. Procuramos a complicidade social e as sinerxías con outros ámbitos, atendéndolle ao labor dos que se afanan nesta tarefa desde os concellos, desde a sanidade, ou desde os medios e a rede. Erguendo a esperanza, fortalecéndonos desde a vivencia máis cotiá… porque, como saben en Cea e con tanta ledicia nolo contaron, "A lingua sabe a pan".


Summary: Bloque, PG, CG, Foga, PCPG e IxP expresan o seu apoio a Nós-candidatura galega, por ser, din, "a suma das vontades" a favor do país.

Unha candidatura desde Galiza e para Galiza, sen dependencias de forzas estatais, e como alicerce de políticas de cambio a favor da maioríoa social. Iso representa 'Nós-candidatura galega' para as e os seus impulsores. En Compostela compareceron esta quinta feira representantes de BNG, Partido Galeguista, Coalición Galega, Frente Obreira Galega, Partido Comunista do Pobo Galego e Iniciativa pola Unión para apoiar a candidatura de 'Nós' como "a suma das vontades" a favor do país. "Disputamos o espazo da representación de Galiza, da xente que quere unha alternativa de país feita desde aquí frente ás demais alternativas construídas arredor dos proxectos das forzas estatais", explicou o portavoz nacional, Xavier Vence. "Non queremos deputad@s apretabotóns ao servizo das consignas do grupo parlamentario da forza estatal de turno, senón representantes que batallen desde o primeiro día e con mans libres para defender os intereses de Galiza, capaces de negociar coas outras forzas en nome da maioría social deste país con total liberdade", recalcou.


Summary: Unha técnica especialista en investigación da USC denunciou hai un ano un caso de acoso laboral na súa unidade de traballo. Embora contar cun informe do servizo de vixianza de saúde, que corrobora as súas denuncias, e levar de baixa un ano por accidente laboral, a Xerencia da Universidade de Santiago "continúa sen facer nada", denuncia a traballadora.

Neste senso, após abrir un expediente por infracción "grave" e "moi grave" tanto ao xefe de unidade como o xefe superior, desde a Universidade rexeitan aplicar medidas cautelares e mesmo mudar de departamento á técnica á espera, din, de que se resolva o caso polos cauces convencionais. A piques de rematar a súa prórroga de baixa --para o que fican 6 meses-- a USC ofrece á traballadora "un subsidio por discapacidade" como solución ao conflito. Porén, Xulia Vieites [nome falso] asegura "estou perfectamente capacitada para traballar". Acoso laboral Xulia traballa na USC e na unidade de espectrometría proteómica desde hai 15 anos. Hai un ano denunciou un caso de acoso laboral por parte do seu xefe. "Controlábame todo o tempo, non me deixaba utilizar os equipos e mesmo me dicía que non servía para nada". Após denuncialo, a propia Seguridade Social recoñeceu o acoso e "o Servizo de Vixianza de Saúde da Universidade emitiu un informe no que recoñecía o caso", conta a traballadora quen se remite á documentación que lle foi achegada por ambos os dous organismos. Así é que a propia comisión creada pola USC para avaliar o caso, abriu un expediente ao xefe de unidade e ao seu superior por unha infracción "grave" e "moi grave". E é que este último "coñecía o que estaba a acontecer e non fixo nada", aseguran fontes consultadas por Sermos Galiza que, asemade, dan conta de que "outras dúas traballadoras estaban na mesma situación" que Xulia. Presións ás traballadoras para non denunciaren acoso Outras integrantes da equipa de investigación partillaban a mesma situación que Xulia, porén, "mudaron a súa opinión após convocárense oposicións no departamento". Neste senso, Xulia asegura que as súas compañeiras "recibiron presións" para non denunciaren o acoso ao que era submetida a técnica nen elas propias. Pola súa banda, "a Xerencia non adoptou ningunha medida cautelar", denuncia a traballadora quen tamén solicitou á Universidade ser trasladada a outra área de traballo mais que lle foi rexeitada. Aliás, explica Xulia, "tiven unha reunión con elas" --tanto a xerenta como as tres vice-xerentas son mulleres-- e "díxome que fora consentidora" do acoso recibido por parte do seu xefe. A USC "non fai nada" Despois dun ano, a situación continúa paralizada. E a USC mantén a súa "pasividade", sinala a traballadora. Pois o responsábel da área continúa no seu posto de traballo e, unicamente, foi expedientado. "É unha situación moi complexa e delicada", aseguran fontes consultadas por Sermos Galiza. Neste senso, salientan a situación política da USC como unha das causas da demora na resolución do conflito. "Canto tempo ten que pasar para que se faga algo?", sinalan. Asemade, "a convocatoria electoral non axuda", xa que a Xerencia e o xefe de unidade fan parte da equipa saínte que, aliás, non se presenta á re-elección. "Están a agardar que sexan as eleccións para que os seguintes tomen unha decisión".


Summary: O especial de 40 páxinas recolle distintas visións sobre unha personalidade caracterizada polo compromiso, ben desde a acción cívica e política, ben desde a actividade literaria.

A edición desta semana de Sermos Galiza explora a vocación poética e política de Florencio Delgado Gurriarán. O especial de 40 páxinas, que poderá mercarse nos quioscos desde este sábado e até a segunda feira, recolle distintas visións sobre unha personalidade caracterizada polo compromiso, ben desde a acción cívica e política, ben desde a actividade literaria. Neste número do semanario, Miro Villar resume a contribución de Gurriarán a través de Saudade e de Vieiros, un exemplo da afervoada defensa da lingua e do ideario galeguista que sempre mantivo o poeta ao longo da súa vida. Por outra parte, o crítico e historiador da literatura Xosé Ramón Pena afonda nalgúns aspectos da poesía mexicana do autor. Débora Álvarez Moldes reconstrúe os vínculos da poesía de Gurriarán coa súa terra natal de Valdeorras, e a xornalista Cristina de la Torre dará a súa visión sobre a recuperación contemporánea da figura do autor homenaxeado este ano, mentres que Montse González conversa co cantautor Anxo Rei, o primeiro divulgador da súa poesía. Finalmente, Manuel Xestoso entrevista a Ricardo Gurriarán, parente e principal biógrafo de Florencio Delgado Gurriarán, para dar unha visión de conxunto da vida do autor. Poderás mercalo nos quioscos e puntos de venda habituais e na loxa. Se non es subscritora ou subscritor, non dubides en adherirte.


Summary: A central sindical nacionalista propón renegociar o convenio de hostalaría das comarcas da Coruña ao non asinarse o pasado 12 de xullo, día anunciado por CCOO, UXT e a patronal.

O adiamento da sinatura do convenio de hostalaría das comarcas da Coruña, para a CIG-Servizos, "fai necesario que se renegocie" polo que demandan que se convoque de inmediato unha reunión da mesa para tratar de mellorar as condicións salariais do sector. Segundo explicaron onte nun comunicado, a sinatura estaba prevista, "tal e como consta en acta levantada o 22 de xuño, antes de chegar ao mes de agosto, en concreto o día 12 de xullo, en Compostela". Os contratos en hostalaría aumentaron 60% neste ano Segundo a acta asinada por todas as partes, patronais e sindicais, o acordo "contaba coa aprobación de CCOO, UXT e da patronal no seu conxunto" aínda que o sindicato nacionalista mantíñase á marxe por considerar insuficientes as subas salariais, inferiores en máis de 2 puntos ao Indice de Prezos ao Consumidor (IPC) consolidado en 2021. "Con estes vimbios", tal como e explica a CIG-Servizos, "todo estaba cociñado para que o 12 de xullo en Compostela se asinase un novo convenio tras seis anos do anterior e tres de conxelación salarial". A central sindical denuncia que, porén, a última hora souberon, "por motivos nunca aclarados publicamente", que o convenio se adiaba a causa dalgunha desavinza que "con total escurantismo se nos agocha". Demandan información a todas as partes Por iso a CIG-Servizos exixe "claridade" a todas as partes. Lembra que a súa discrepancia co convenio viña dada "non por entender que non contemplaba melloras, senón porque non somos partidarios de entrar nun convenio que sobe o salario menos da metade da suba do IPC". O poder adquisitivo dos traballadores da hostalaría caeu 14,4% de 2008 a 2020 A central sindical entende, en todo caso, que "é o momento de pedir seriedade e responsabilidade" polo que demanda que, xa que non se asinou como estaba previsto, se convoque de inmediato unha reunión da mesa para renegociar o convenio e tratar de mellorar as condicións salariais do sector que presenta maiores índices de precariedade do mercado laboral. Ademais, denuncia que "non se pode xogar, menos a día de hoxe, cos salarios, que apenas dan para comer ás familias das traballadoras e traballadores" e conclúe que "é urxente sacar adiante un verdadeiro convenio para que se actualicen os salarios e o persoal poida facer fronte á grave situación económica derivada da suba de prezos xeneralizada".