Summary: O Concello declárase 'Zona Libre de Transxénicos'. O pleno municipal aproba unha moción proposta polo BNG e súmase aos 27 municipios que previamente subscribiron este acordo simbólico de rexeitamento destes organismos na Galiza. A experimentación ou o seu cultivo supón unha cambadela á loita pola soberanía alimentar do noso pobo

Após 14 anos dunha intensa campaña de sensibilización en contra dos organismos xenéticamente modificados --OXM--, @s veciñ@s de Tui veñen de se declarar 'Zona libre de transxénicos'. O Concello aprobou onte unha moción presentada polo BNG e achegada pola organización Infotransxénicos Tui cos votos a favor de todas as organizacións políticas con representación no consistorio --PP, PSOE, BNG e Alternativa Tudense--, e a única abstención de Converxencia XXI. "Xuridicamente non ten valor ningún, mais é un acto simbólico de rexeitamento que frea as multinacionais, pois saben que neste municipio haberá unha resistencia ao cultivo ou experimentación con transxénicos e non lles interesa erguer á cidadanía", explicou Ágatha Bröeskamb, alemá afincada no municipio pontevedrés que leva desde 1998 na loita contra os OXM. Catorce anos sensibilizandoUn ano antes, en 1997, ditárase a primeira normativa europea que regulaba a etiquetaxe dos alimentos elaborados a base de produtos xenéticamente modificados. Desde entón, a información sobre toda esa comida debía aparecer debidamente detallada no envase. Porén, foi corrixida nunha norma posterior, de 2003, que tiña en conta á hora de exixir información sobre a presenza de transxénicos todos os elos da trazabilidade, isto é, toda a cadea de produción. Coas implicacións na saúde e no medio ambiente que ten a experimentación e o consumo destes organismos, Bröeskamb e o seu colectivo percorreron centros de ensino, locais veciñais e até tendas de produtos agrícolas para informaren a cidadanía, e repartiron listaxes co millo cuxo cultivo está a permitirse para a experimentación --o da multinacional Monsanto-- e a súa variedade MON-810, incluída no Rexistro de Variedades Comerciais. Despois mantiveron xuntanzas con tod@s @s representantes polític@s no Concello "e decidimos agardar ás eleccións e a unha mudanza na alcaldía. Co anterior Goberno --cuxo alcalde era tamén do PP-- a moción non tería saído adiante", explicou a activista. En Infotransxénicos Tui descoñecen se nas leiras da contorna ou do propio municipio se están a sementar tranxénicos. A información que facilitan en Madrid é "moi xenérica": souberon dunha declaración conforme tales experimentos se facían "na provincia de Pontevedra", sen maior concreción. Segundo un mapa feito público por Amigos da Terra coa información do Ministerio --pdf en español--, non había ningunha solicitude para cultivar OXM na Galiza en 2011, mais na memoria colectiva continúa o caso de Mesía, que a Plataforma Galega Antitranxénicos levou ante a Fiscalía ese mesmo ano. Mesía: a leira en que medraron as plantas tranxénicas que foran arrancadasO experimento con sete variedades de millo diferentes fora autorizado nunha leira da localidade coruñesa, mais tivo que ser abandonado de maneira prematura ante "o crecemento desigual da planta", segundo a propia multinacional informou, e que atribuíu ás condicións climatolóxicas. Segundo a Plataforma, a Xunta de Galiza e o propio Concello teñen a obriga de limpar o terreo de plantas tranxénicas e de vixiar a súa evolución durante un ano, eliminando os agromos antes da época de floración. Mais tal control non se levou a cabo, e o millo de Monsanto volveu medrar. Foi esta a causa de que o colectivo Antitransxénicos presentase ante a Fiscalía da Coruña unha denuncia por un delito ecolóxico contra a flora autóctona, ao afectar as variedades de millo galego. Portas xiratorias: do xigante dos transxénicos ao Goberno de ZapateroCoa declaración de Tui son xa 28 os concellos galegos 'Libres de Transxénicos', segundo a listaxe da Plataforma. Así, en Pontevedra son zonas anti-OXM Redondela, A Estrada, Gondomar, Salceda de Caselas, Lalín, O Grove, Silleda, Forcarei e Nigrán; na Coruña estarían Compostela, Mesía, Val do Dubra, Muxía, Zas, Laxe, Cabana, A Baña, Ames, Teo, Negreira e Muros; en Lugo serían Chantada e Riotorto; e en Ourense a moción aprobouse en Verín, O Irixo, Ribadavia e Allariz.Cabe sinalar tamén que a penetración dos OXM no Estado español non se produciu por casualidade. A titular do Ministerio de Ciencia e Innovación, Cristina Garmendia, era, antes de o mecanismo de portas xiratorias a levar a facer parte no Goberno español que liderou José Luis Rodríguez Zapatero, a presidenta da Asebio --Asociación Española de Bioempresas--, o xigante español a prol dos alimentos transxénicos e dos fármacos biotecnolóxicos, do que fan parte as dúas multinacionais que acaparan o negocio dos OXM: Pioneer e Monsanto.


Summary: O presidente do Goberno, Pedro Sánchez, destacou que o Goberno e o Ministerio de Industria traballan "de xeito conxunto" para garantir a solvencia e o futuro das plantas de Alcoa

O presidente do Goberno, Pedro Sánchez, destacou que o seu gabinete e o Ministerio de Industria traballan "de xeito conxunto" para garantir a solvencia e o futuro das plantas de Alcoa e instou á Xunta a non utilizar este asunto como "instrumento electoral". Nun mitin na Coruña ante o que se manifestaron os traballadores da planta de Alu Ibérica da cidade, antiga Alcoa, e nun contexto no que a multinacional anunciou o despedimento de 534 traballadores en San Cibrao (Lugo), Pedro Sánchez subliñou o compromiso do seu Executivo co futuro do emprego. "Temos aos traballadores lexitimamente preocupados polo seu futuro inmediato e o que lle pido á Xunta é que non utilice a Alcoa como un instrumento electoral", manifestou o presidente do Goberno e líder do PSOE na Coruña. Neste sentido, tras subliñar que o Goberno de España e o ministerio de Industria traballan polo futuro de Alcoa en Galicia e Asturias, apelou a "traballar conxuntamente" para darlle unha resposta á industria. Precisamente, ao final do acto, os traballadores foron recibidos polo candidato do PSdeG á Presidencia da Xunta, Gonzalo Caballero, quen escoitou as súas reivindicacións.


Summary: Co voto en contra da oposición e a postura de rexeitamento de sindicatos e organizacións sociais, a dereita española deu luz verde a normas que fixan o re-pago farmacéutico, a retirada do cartón sanitario ás persoas inmigrantes ou a suba das taxas universitarias

O PP aprobou nesta quinta no Congreso --unicamente cos seus votos e co rexeitamento de todos os grupos parlamentares-- a reforma en Sanidade e Educación que permitirá ao Goberno de Mariano Rajoy, segundo anunciou, aforrar 10.000 millóns de euros. O PP validou no Congreso ambos os dous Reais Decretos-lei, que foron criticados por oposición, sindicatos e organizacións sociais. No caso da sanidade, o cambio de modelo fixa o re-pago farmacéutico, que será proporcional á renda. As persoas usuarias cun nivel de renda por enriba de 18.000 euros pagarán o 50% do prezo dos medicamentos, mentres que as que estean por debaixo desa cantidade seguirán aboando o 40% actual e aquelas con máis de 100.000 euros pagarán o 60%. A medida tamén afectará as e os pensionistas, que deberán aboar o 10% dos fármacos, cuns límites de entre 8 e 60 euros mensuais. Todas as persoas comezarán a pagar máis polos medicamentos a partir do próximo 1 de xullo e, ademais, terán que aboar parte dos produtos ortoprotésicos e dietéticos, así como o transporte sanitario non urxente. Ás persoas inmigrantes en situación irregular retiraráselles o cartón sanitario o próximo 1 de setembro e só serán atendidas en urxencias, por doenza grave ou accidente, e durante o embarazo, parto e postparto, aínda que as menores de 18 anos recibirán a mesma asistencia médica que as persoas cun cartón de identidade español. O obxectivo desta medida é, segundo explicou a ministra de Sanidade, Ana Mato, pór freo aos "abusos" do Sistema Nacional de Saúde e ao bautizado como 'turismo sanitario'. Canto á educación, as medidas de aforro ás que o Congreso español deu o visto e prace afectan a todos os niveis educativos de forma temporal ou permanente e implican a modificación parcial das leis orgánicas de educación (LOE) e de universidades (LOU). Na Galiza, a aplicación das medidas ditadas en Madrid suporán un incremento nas ratios do alumnado por aula até 30 en Infantil e Primaria, 36 en Secundaria e 42 en Bacharelato, tal e como denuncia a Plataforma Galega en Defensa do Ensino Público --de que fan parte AS-PG, Comités, BNG, CIG-Ensino, Galiza Nova, Liga Estudantil e varias asociacións de nais e pais da Galiza--. Aumentarán tamén as horas lectivas do profesorado, "mermarase" a calidade do ensino e máis de 2.000 docentes quedarán sen traballo na Galiza. A maiores, nos dez primeiros días lectivos de cada baixa o profesorado non será substituído, segundo proclama o RD 14/2012, o que supón "a vulneración do dereito fundamental á educación", din desde a Plataforma. As universidades públicas poderán subir as taxas até un máximo dun 66%, de modo que o alumnado pagará até o 25% do custo da súa praza universitaria. Tamén se penalizará os e as estudantes que repitan materia na segunda e sucesivas matrículas. As comunidades autónomas teñen a última palabra nesta ampliación do custo. Na Galiza, onde agás en 2008 e en 2009, cando Laura Sánchez Piñón (PSOE) mantivo conxeladas as taxas pola presión das organizacións estudantís, o resto dos anos o aumento foi progresivo e andou entre o 3% e o 4%. Neste ano pode chegar até os 560 euros a maiores por matrícula. Finalmente, estabelécese un adiamento dos ciclos de 2.000 horas de Formación Profesional até o curso 2014-2015 e elimínase a obrigación de que os centros non teñan que ofertar como mínimo dúas das modalidades de bacharelato. Este último punto ten especial repercusión na Galiza. Pois ao conceder aos centros escolares a facultade para escolleren unha soa modalidade de bacharelato discrimínase "o alumnado polo lugar no que vive", detráese "aínda máis" poboación ao rural, increméntase o abandono escolar ou obrigáse ao desprazamento até aquel lugar onde se imparta a póla que se desexa cursar "sen bolsa e sen transporte de balde", segundo as reclamacións que veñen facendo desde a Plataforma Galega en Defensa do Ensino Público.


Summary: Este sábado celébrase en Ourense unha homenaxe pública a Carlos Guitián Rodríguez, que no seu 90 cumpreanos servirá para salientar o seu compromiso social, político, ecoloxista e co idioma

Carlos Guitián Rodríguez fai 90 anos, e para celebralo leva tempo preparándose en Ourense unha homenaxe pública, que terá lugar este sábado 29 no Liceo. O doutor Guitián é, sobre todo, médico; foi xefe do Servizo de Uroloxía do Hospital Provincial durante 45 anos e tamén tivo unha consulta na rúa Progreso da cidade. O Colexio de Médicos de Ourense e a Irmandade da Sanidade Galega (ISAGA) apoian a homenaxe. Porén, na súa longa traxectoria destaca un innegable compromiso social, político, ecoloxista e co idioma, que tamén será recoñecido no acto do sábado. O doutor Guitián é, sobre todo, médico; foi xefe do Servizo de Uroloxía do Hospital Provincial durante 45 anos e tamén tivo unha consulta na rúa Progreso da cidade Tras especializarse en Uroloxía no Hospital catalán de Sant Pau, foi un dos primeiros en utilizar a técnica da resección transuretral endoscópica con intervención mínima, que logo sería utilizada de forma xeralizada en todos os hospitais galegos e do Estado. No ano 1969, e con carácter didáctico, elaborou un microdocumental explicativo da técnica, pioneiro no seu xénero, e que foi premiado na Semana Internacional de Cine Médico de Motril en 1982. Estivo moi implicado na organización en San Domingos de Bonaval das misas en galego na honra de Rosalía de Castro. En 1969, nun deses actos, Guitián acabou detido Foi cofundador e vicepresidente da Agrupación Cultural Auriense entre os anos 1967 e 1973. Nese tempo estivo moi implicado na organización en San Domingos de Bonaval das misas en galego na honra de Rosalía de Castro, que remataban cantando o himno galego nas escalinatas exteriores, antes de ser desaloxados pola policía. En 1969, nun deses actos, Guitián acabou detido, pasando a noite na cadea ata que, segundo as súas propias palabras, "un xuíz razoable me deu a alta". Como escribiu estes días Xosé González no Faro de Vigo, ese 25 de xullo "nin Otero Pedrayo se librou dun empurrón policial ao tempo que erguía o seu caxato pedindo respecto para un vello" e Guitián e Xaime Illa Couto foron detidos, "mallados coas porras e introducidos no jeep policial". González engade que "foron procesados polo Tribunal de Orde Pública, que os absolveu segundo a sentenza 'porque se desconoce del procesado -referíndose a Xaime Illa- su ideología y tendencia". O seu compromiso co medio ambiente foi – e segue a ser- outra das teimas da súa singular personalidade. Presente en todas as mobilizacións en defensa e conservación do espazo natural, foi especialmente activa a súa oposición á construción da minicentral do Barbantiño e á destrución da súa fervenza natural, poñéndose mesmo diante das máquinas para un intento frustrado da súa paralización. Guitián foi e é, ante todo, un defensor da lingua. Tras tomar conciencia na súa estadía en Barcelona da autoestima co idioma materno da sociedade catalá, pasou a considerar o idioma como un elemento a protexer na vida cotiá e profesional, polo que comezou a utilizar o galego na prescrición médica e nas receitas, o que lle ocasionou importantes problemas nos últimos anos pre-democráticos e mesmo a incomprensión entre o seu colectivo profesional. "Foi excluído de certos círculos profesionais e tivo que soportar moitas veces o ninguneo daqueles colegas que lle devolvían os informes que escribía en galego dicíndolle no lo entiendo", destaca Pablo Vaamonde nun artigo. El mesmo recoñecía, nunha entrevista publicada en 2015, que "houbo pacientes deixaron de vir a miña consulta por falar en galego". Tivo tamén unha gran preocupación pola recuperación da toponimia orixinal, loitando pola galeguización dos carteis de obra pública e sinaléctica na entrada de vilas e cidades. Sempre levaba no maleteiro do coche brocha e pintura para corrixir unha e outra vez os topónimos burdamente castelanizados. Tivo tamén unha gran preocupación pola recuperación da toponimia orixinal, loitando pola galeguización dos carteis de obra pública e sinaléctica na entrada de vilas e cidades A homenaxe, aberta ao público e moderada por Xosé Carballido, comezará ás 12 do mediodía. Durante o acto, intervirán diversas persoas salientando algúns dos moitos ámbitos nos que Guitián traballou ao longo da súa vida. Dende a medicina (tomará a palabra Manuel Peña Rey, do Colexio Oficial de Médicos), ao ecoloxismo (Eduardo González, representante da Coordinadora Pro Natureza Ourensá) ata á política (intervirán Ramón Area, representante do Partido Socialista Galego e Alfredo Suárez Canal, representante do Bloque Nacionalista Galego). Ademais, Pablo Vaamonde (Irmandade da Sanidade Galega) entregaralle a distinción como Irmandiño de Honra. A partir das 13:30 horas haberá un xantar no propio Liceo para ás persoas que desexen asistir. As reservas deberán realizarse no propio Liceo ou no mail homenaxedoutorguitian@gmail.com.


Probablemente, o único presidente capaz de inaugurar catorce obras en só 7 horas. Probablemente, o único zoon politikon capaz de declarar inaugurada unha fervenza natural. Don Manuel Fraga, o home público, home de profunda e respetable relixiosidade, chegou a considerarse tan necesario que mesmo creía que a auga das fervenzas era algo continxente ao carón da súa antropocéntrica e omnímoda presencia. A pesares dos seus exabruptos político-mediáticos e do seu ortodoxo nacional-catolicismo hispano, o Fraga post-transición sempre me pareceu un hiperactivo e megalómano calvinista firmemente convencido de que no principio foi Deus, e despois de Deus, o mercado. Confundiu o Estado e a autonomía galega co seu partido, e o seu partido… co seu legado ideolóxico. Dominaba como ninguén a secular arte dos camaleons: mudar de pel no momento adecuado para arrimarse ao sol que máis quenta. O do poder. E dende aí, precisamente, dende o cumio do estado autonómico, facilitou o camiño á grande empresa privada e disque xestiounou, con moita axilidade e moitas viaxes ao estranxeiro, o "laisez faire laisez passé"do mercado por riba das necesidades dos mortais do común. Tanta devoción calvinista polo traballo tiña que render froitos, e así, colgáronlle medalla tras medalla na alta corte e gañouse o ceo na terra labrando o seu éxito mundano e contribuindo á infinita prosperidade económica do Reino de Galicia e os seus fillos. No mundo secular, porén, eppur si muove: Fraga xa é unha ausencia física. Desaparece a persoa, mais non o esprit, o seu xeito de pensar –e facer- política. É –será- unha ausencia moi presente nas novas xeracions e no imaxinario colectivo do neoconservadurismo galego; tristemente, todo hai que dicilo, máis presente que o esprit de Isaac Díaz pardo, finado, tamén, hai nadiña, apenas un suspiro. Miguel Ángel Moratinos, eminentísimo diplomático con amnesia auto-inducida, quixo recordalo coma "un home de Estado". Os científicos sociais máis honestos, é dicir, os que non teñen porque aprender neo-lingua para facer carreira político-diplomática, recordarano coma un nacional-católico á vella usanza que aínda garda moi desagradables sorpresas que desvelar do seu pasado franquista; pasado que tivo que esquecer abruptamente improvisando pola marcha unha retórica liberal-democrática e ríxidamente constitucionalista para xestionar ao fascismo financeiro moderno -o neoliberalismo- dende este estado autonómico, resultante dunha transición desmemoriada e xeo-estratexicamente tutelada entre a tecnocracia franquista á que él pertencía, as novas élites emerxentes da clase media, a CIA, Washington e a monarquía borbónica. Fraga non dubidaría en asentir solemnemente á auto-representación que Moratinos fai del, pois, co seu clásico entusiasmo xuvenil, afirmaba sen pudor que lle cabía o estado na cabeza. É certo: o de Vilalba trouxonos o Estado a Galicia dende a capital, e con él, a tódolos ex franquistas repentinamente transformados en demócratasque ocuparon novas cadeiras nas periferias do estado autonómico. A sociedade galega, mentras tanto, e a pesares do seu providencial sentido de estado, seguía – e segue- a expulsar mans, corazons e cerebros: Traballo, artes, letras e ciencias. Esto é o que hai, e perante a secular contemporaneidade que nos condiciona é, en último termo, perante o que temos que responder e ante o que temos que tomar a palabra. Don Manuel morreu en Madrid, dende onde chegou a Galicia a servirnos o estado e a cabeza que cabía nel en bandexa de prata. Despediuse deste mundo no cemiterio de Perbes ao son do "Himno do antergo Reino de Galicia", arrodeado de Gaiteiros, tamborileiros, crucifixos de pedra, conselleiros, ministros, presidentes, ex presidentes, forzas de seguridade, curas, arzebispos, grandes empresarios e comerciantes. O feito antropolóxico da morte, si, é igual para todos, mais o xeito en que lle damos a benvida á señora da gadaña e os nichos que lle construímos desvela, moitas veces, a auto-imaxe e o recordo que quixemos deixar á mirada dos outros. Se a Valle Inclán tódalas pompas lle parecían fúnebres, non sei quen son eu para levarlle a contraria a un home tan sabio. Oh, man!, That's no way of say goodbye!.


Summary: O presidente do Goberno galego, Alberto Núñez Feixoo, falou desas restricións á mobilidade e de limitacións de horarios como posíbeis solucións para evitar o incremento dos contaxios da Covid-19 ao remate da alerta no Estado español. Porén, aclarou que a decisión definitiva sobre as medidas a tomar non se tomará até a quinta ou sexta feira.

Co levantamento do estado de alarma o día 9 ratificado polo Goberno estatal e unha reunión do Consello Interterritorial do Sistema Nacional de Saúde (CISNS) na axenda, a Xunta xa anda a pensar en como pór solución á situación descontrolada que podería darse despois de que a norma que permite os fechamentos perimetrais e o toque de recoller deixe de estar vixente. As primeiras afirmacións apuntan a que a intención é procurar mecanismos que permitan reducir a mobilidade nos termos municipais. Así o comentou hoxe o presidente do Executivo galego, Alberto Núñez Feixoo, que falou do asunto no acto de inicio das obras do hospital Gran Montecelo, en Pontevedra. Polas últimas conversas mantidas, o Comité Clínico que asesora á Xunta sobre a evolución da pandemia é partidario de "seguir aplicando pechamentos perimetrais nos municipios e limitacións nos horarios das actividades, singularmente a hostalaría". Malia que Feixoo fai unha lectura dos datos que permite "ir deixando sen efecto o toque de recoller e ampliar os horarios", opina que é unha cuestión a meditar porque pode ter os seus riscos, quer na Galiza, quer noutros territorios. En calquera caso, defendeu que todas as limitacións propostas polo grupo asesor foron "aceptadas" polo Tribunal Superior de Xustiza de Galiza e agora "ábrese unha nova etapa". "A ver que di o Goberno central e, por tanto, unha vez que teñamos o parámetro de comportamento nacional, de toda España, veremos como concretamos os parámetros", remarcou. En calquera caso, á marxe de que o Consello Interterritorial teña a reunión de traballo o mércores, no país haberá que agardar á quinta ou sexta feira para que "concreten" as medidas que van substituír ao estado de alarma. Estas entrarían en vigor na fin de semana. Isto fai que na reunión habitual da terza feira o máis urxente sea analizar as cifras por concellos, para seguir actuando como até o de agora. Impedir a mobilidade nocturna en xeral En declaracións a Europa Press, a ex conselleira de Sanidade, Pilar Farjas, -que é unha das expertas do comité- sostivo que a restrición de horarios segundo a actividade podería ser unha medida "eficaz" para evitar o empeoramento epidemiolóxico, pois xa funcionou ben no pasado. Así defendeu que se manteñan medidas locais de fechamentos perimetrais e restricións en horario que, de facto, supoñan unha especie limitación de mobilidade nocturna. Malia todas estas premisas, Feixoo insistiu na crítica á decisión da equipa de Pedro Sánchez ao remarcar que, o "optimismo", non implica "que en España non haxa comunidades en alto risco que van quedar sen o instrumento axeitado para a pandemia".


Summary: Pola súa parte, o PP acusa o Goberno de Sánchez de "desconectar a Galiza, por estrada e por tren".

O secretario xeral do PSdeG, Valentín González Formoso, fixo este domingo un chamamento ao seu partido a traballar para "evitar" que Alberto Núñez Feixoo chegue á Moncloa e "feche a porta dos soños" á cidadanía do Estado español, "cambiando a peor como xa fixo coa Galiza no seu mandato". Así o manifestou nun acto decorrido na Coruña xunto ao ministro de Presidencia, Félix Bolaños, do que tamén participou a alcaldesa da cidade, Inés Rei. Dentro do balance que fixo da etapa de Núñez Feixoo á fronte da Xunta, lamentou a perda de 138 colexios, o recorte de 976 profesionais médicos "só na atención primaria" ou a caída poboacional en até 130.000 habitantes desde 2009, así como a débeda pública, de 11.700 millóns de euros, "triplicada" polos seus gobernos. En contraposición co que afirmou sobre Feixoo, Formoso asegurou que os socialistas queren "facer soñar a sociedade e facer realidade os seus soños". Neste senso, falou da "modernización" do Estado español cando se integrou na Unión Europea da man de Felipe González ou o "liderado europeo" en materia de "protección social e revolución económica" no actual Goberno de Pedro Sánchez. O PSdeG chama á "contestación social" fronte aos recortes no ensino Pola súa parte, Bolaños amosou as "debilidades" de Feixoo como líder da oposición a nivel estatal após o debate desta semana con Sánchez no Senado. O presidente do PP, dixo, "demostrou falta de rigor, de propostas, de vontade para chegar a acordos, de equipo e, sobre todo, de verdade". Aliás, Inés Rei cuestionou a "incomparecencia" do Goberno galego, que "só sabe recortar e mentir", ao tempo que agradeceu o labor do Executivo estatal, "que mira cara ao norte", en alusión tamén ao cumio hispano-alemán que decorrerá na Coruña en outubro. O PP acusa Sánchez de "desconectar a Galiza" Unha visión radicalmente oposta da xestión política na Galiza e o Estado ten o PP de Lugo, que este domingo mantivo unha xuntanza en Monforte co presidente da Xunta, Alfonso Rueda; o vicepresidente primeiro, Francisco Conde; a presidenta provincial, Elena Candia; o secretario xeral, Javier Nodal, e alcaldes, deputados e senadores da zona. Encontro do PP con militancia de Monforte. (Foto: PP) "O Goberno de Sánchez desconecta a Galiza e marxina Lugo, que queda descolgado en materia de comunicacións", lamentaron os populares, que falaron concretamente da "falta de investimentos" nos servizos ferroviarios. Rueda agradece a "lealdade" dos seus e insta a manter o traballo para ir "a pola quinta maioría" Unha desconexión, defenderon, que "tamén se dá na estrada", aludindo ao "atraso na construción da A-76 ou a falta de impulso da A-56", así como o derrubamento do viaduto da A-6.


Summary: O escrito con que sete edís pretendían botar da alcaldía o nacionalista Manuel Antelo non foi asinado polo secretario do Concello, tal e como exixe a Lei electoral. Alén do máis, os votos d@s concelleir@s do PSOE non computan ao teren sido expulsos do partido. "Espero que haxa outros dous tránsfugas", dixo Antelo a respecto d@s edís do PP e a palabra dada de que ficarán fóra da formación

A moción de censura contra o alcalde de Vimianzo, Manuel Antelo (BNG) que entrou en rexistro o sábado non sairá finalmente adiante. O informe xurídico do secretario do Concello recolle que "non reúne todos os requisitos" contemplados no artigo 197 da Lei orgánica de réxime xeral, que sinala no seu apartado B que o documento "deberá incluír as sinaturas debidamente autenticadas por notario e polo secretario da corporación". Porén, o que fixeron @s sete edís impulsor@s da moción foi procurar con posterioridade a sinatura do secretario, unha vez que a moción entrara xa por rexistro. "Coaccionárono para que aceptase outro texto e presentaron documentación censal para xustificar que aínda eran militantes do PSOE", explicou Manuel Antelo en declaracións a Sermos Galiza. Con todo, hai un segundo motivo que impide tramitar esa moción de censura. A concelleira e o concelleiro socialistas ficaron expulsos do partido o día 4 de marzo polo que, en aplicación da lei antitransfuguismo (que resultou nunha reforma da lei eleitoral), conservan as súas actas por seren persoais, mais os seus votos non son computábeis nunha eventual moción de censura. Dito doutro xeito, a nova lei prescrebe que @s concelleiros tránsfugas non sexan tid@s en conta á hora de formar as maiorías absolutas que se requiren para unha moción de censura prosperar. Na alcaldía desde o 11 de xuño de 2011, Antelo confesou que "desde o primeiro momento intentaron censurarme e boicotear calquera principio de acordo", facendo que gobernar Vimianzo, en minoría con catro concelleir@s, non sexa tarefa doada. Actitude "moi positiva" do PSOE e á espera de que o PP cumpra coa súa palabraManuel Antelo valorou "moi positivamente" a actitude "coherente" da dirección do PSOE e dixo quedar á espera de que o PP "cumpra coa súa palabra porque é unha oportunidade de ouro para rachar coa corrupción". De aquí en diante o rexedor nacionalista di que procurará o apoio das forzas da oposición como fixo sempre, acrecentando que non poderán presentar outra moción "ao haber dous tránsfugas no PSOE e espero que outros dous no PP". Cómpre lembrar que o escrito que pretendía botalo da alcaldía foi asinado polos tres edís de Independentes por Vimianzo, dúas do PP e dúas do PSOE, pois @s voceir@s municipais destas dúas formacións políticas rexeitaron brindar o seu apoio á iniciativa. Asinantes da moción recorrerán o informe do secretario do ConcelloNunha rolda de imprensa convocada esta terza feira en Compostela, o candidato a alcalde José Manuel Rodríguez Blanco e @s independentes Mónica Rodríguez e Manuel Soto anunciaron que presentarán un recurso contra o informe do Concello que sinala que a moción non reunía todos os requisitos. Ao respecto, Manuel Antelo lamentou que se empregue este instrumento "con fins espúreos para acabar cun goberno amparado pola vontade popular". O alcalde de Vimianzo dixo que a moción sobreveu após iniciar a instrución dun expediente disciplinario contra o traballador encargado de ler os contadores da luz "porque máis do 30% quedaban sen ler". Entre eles estarían o do propio candidato a alcalde, relacionado tamén con outras irregularidades como a construción dun garaxe sen licenza namentres era concelleiro de Obras. Dixo Antelo que "non era unha moción de alternativa ideolóxica" e que o máis positivo que tirou destes catro días foi "constatar que a cidadanía avala o cambio político que encetei hai dous anos".


Summary: Os prezos rexistraron no mes de xullo unha inflación de 8,9%.

O Consello de Goberno do Banco Central Europeo (BCE) decidiu elevar os tipos de interese en 75 puntos básicos, de forma que o tipo de interese para as súas operacións de refinanciamento ficará en 1,25%, mentres que a taxa de depósito alcanzará 0,75% e a de facilidade de préstamo, 1,5%. Desta forma, o prezo do diñeiro situouse no seu nivel máis elevado desde 2011, cando o BCE iniciou unha senda de estímulos a nivel monetario que durou máis dunha década e que levou a situar os tipos de interese en terreo negativo. Aliás, trátase da primeira vez en toda a historia do BCE que se acomete unha suba tan elevada do prezo dos cartos. A última vez que se aplicou un incremento similar foi en 1999, como parte do proceso de transición cara á adopción do euro. "De acordo coa valoración actual, durante as seguintes reunións o Consello de Goberno espera subir os tipos de interese máis para suavizar a demanda e como protección contra o risco dun incremento persistente das expectativas de inflación", alertou o organismo. A inflación na UE marca o récord de toda a súa historia chegando a 9,8% A autoridade monetaria adoptou esta decisión nesta quinta feira e prevé seguir subindo os tipos, "porque a inflación segue demasiado alta e probabelmente estea por riba do obxectivo por un período estendido". Debido a que o prezo do diñeiro abandonou as taxas negativas, a autoridade monetaria optou por deixar tamén o sistema de remuneración dobre para o exceso de reservas que viña aplicando até o de agora ás reservas dos bancos. O BCE lembrou que, en todo caso, seguiranse reinvestindo os principais da débeda vencida que fose comprada ao amparo do programa de compras contra a pandemia (PEPP, polas súas siglas en inglés) até finais de 2024. Do seu lado, as compras do programa de activos públicos (APP, en inglés) manteranse durante un período de tempo "estendido" desde que o BCE empezou a subir tipos, o pasado xullo. O organismo subliñou que os vencementos do PEPP están a reinvestirse de forma "flexíbel" para contrarrestar os riscos do mecanismo de transmisión de política monetaria en relación á pandemia. A Galiza alcanza o seu nivel máis alto de inflación das últimas catro décadas Inflación desbocada O produto interior bruto (PIB) da zona euro rexistrou un incremento intertrimestral de 0,8% no segundo trimestre de 2022, unha décima máis que nos tres meses anteriores, de acordo cos últimos datos publicados por Eurostat, a oficina de estatística comunitaria. Por outra parte, os prezos rexistraron no mes de xullo unha inflación de 8,9%, tres décimas máis que no mes anterior, debido ao incremento dos prezos da enerxía e dos alimentos, marcando a súa máxima desde que hai rexistros históricos.


Summary: A viceportavoz nacionalista, Olalla Rodil, lembrou que desde 2009 marcharon 80.000 menores de 35 anos e que a situación demográfica galega obriga a adoptar medidas.

Desde 2009 marcharon de Galiza 207.000 persoas, das cales 80.000 son menores de 35 anos. Unha fuga con importantes consecuencias demográficas, económicas e sociais, e que desde o BNG consideran que fai necesario ofrecer propostas para poñer fin á sangría emigratoria e para intentar revertela. Neste sentido, o grupo parlamentar nacionalista presentou nesta cuarta feira o que denominan 'Plan Retorna', e que co procuran sentar as bases para fomentar a volta das persoas emigradas. "Un conxunto de medidas transversais e acompañado doutras iniciativas como a creación dunha banca pública galega que apoie os sectores económicos e produtivos do noso país", di Olalla Rodil. Entre as medidas estaría destinar axudas para as empresas galegas que contraten persoas emigradas así como bolsas de axuda para estudos focalizados na investigación e tecnoloxía, principais ámbitos da chamada "fuga de cerebros". Tamén apuntou Rodil como medida de impulso ao retorno da mocidade emigrada o "apoio ao emprendemento, bolsas para a ampliación de estudos e un fondo de vivenda en aluguer en vivendas sociais" Para a viceportavoz, este plan debería estar entre as primeiras medidas a aprobar polo Goberno galego. Rodil, acompañada de todo o grupo parlamentar, lembrou que está a desaparecer a "xeración de mileuristas" e o Goberno da Xunta debe crear as condicións para que a situación de precariedade e emigración se reverta e retorne ao país a poboación emigrada menor de 35 anos.


Summary: O acordo de integración foi asinado na tarde da cuarta feira polo secretario xeral da CIG, Xesús Seixo, e o da Central Obreira Galega, Carlos Varela.

Ao asinar o acordo de integración, a COG asume os principios "estatutarios e programáticos" da CIG na perspectiva de avanzar "na consolidación dun sindicalismo nacionalista de clase forte e unitario", informa a CIG nun comunicado de imprensa. Coa asinatura do acordo conclúe un proceso que decorreu durante varios meses e que foi ratificado polos órgaos de dirección de ambas organizacións. A Comisión Negociadora estivo formada, por parte da CIG, por Francisco Miranda Vigo (secretario confederal de Comunicación e Propaganda), Paulo Rubido (secretario nacional da CIG-Servizos), Xabier Filgueira (secretario comarcal da CIG da Coruña) e Paulo Carril (secretario confederal de Organización), mentres que a COG estivo representada por Carlos Varela (Secretario Xeral) e Mario Díaz Bustamante (da Executiva nacional). No actual contexto de crise sistémica, con ataques sistemáticos á clase traballadora, acha a CIG que se torna máis fundamental que nunca "o fortalecemento das organizacións sindicais de clase para convertelas en instrumentos máis eficaces fronte aos ataques do poder". O membro da Executiva Nacional da COG Mario Díaz revela que as primeiras conversas coa CIG se produciron após os integrantes desta central seren expulsos da CUT. Para Díaz, a integración na CIG hai que lela en chave de paso adiante na perspectiva de traballar pola unidade do "sindicalismo nacionalista" e pola conquista dunha "central única galega" vocacionada para a loita social e nacional. As conversas para a integración da COG na CIG comezaron após os membros daquela seren expulsos da CUT Neste mesmo sentido, o secretario xeral da COG, Carlos Varela, enfatizou que nunca contemplaron unha hipótese distinta á da integración na CIG por ser este "o único sindicato que representa os intereses dos traballadores e as traballadoras galegas, dende a perspectiva nacionalista na que nós sempre estivemos e no que achegamos o noso gran de area a base de traballar duro e cun enfoque asembleario, nacionalista e de clase". "Este é un paso que damos e esperamos que outros tamén o dean, para que se poida construír esta central única galega que defenda os intereses de todos os traballadores e traballadoras galegas, e os intereses de clase que noutras centrais sindicais se perderon", acrecentou Díaz.


Summary: A iniciativa, presentada polo BNG, insta tamén a investigar a malleira acontecida a principios de mes e que se dea cos responsábeis da agresión.

O Pleno de Ferrol aprobou por unanimidade unha declaración de condena á brutal agresión fascista que a inicios de marzo sufriu un independentista en pleno centro da cidade. A iniciativa, presentada polo BNG, tamén mostra a solidariedade coa persoa agredida e insta a que se investigue este feito e se dea cos responsabeis do mesmo. A vítima, Francisco Martíns, sufriu diversas fracturas e moratóns na malleira que lle deron, denunciou, un grupo de entre 8 e 10 persoas. Denunciou os feitos e lamentaba hai uns días o que cualificaba como "pasividade" da xustiza e da policía neste caso.


Summary: O edificio do Forum de Carballo acolleu esta segunda feira a xuntanza entre a Deputación da Coruña e os dez concellos da Costa da Morte que integran o Parque do Megalitismo.

Carballo foi o lugar escollido para impulsar o proxecto do Parque do Megalitismo da Costa da Morte, parado por mor da pandemia da Covid-19. Na xuntanza, déronse cita o vicepresidente e deputado de Turismo da Deputación da Coruña, Xosé Regueira, e unha decena de edís en representación dos concellos integrantes do parque. No evento aprobouse o relevo na presidencia, ostentada por Dumbría, e que pasa á Alcaldía de Laxe, ademais de acelerar as xestións para completar a compra de dolmens e menhires catalogados no territorio do parque. Como xa se acordou en anteriores xuntanzas, son os municipios os que teñen que facer a tramitación de compra ou expropiación dos bens patrimoniais, que serán adquiridos co financiamento da Deputación por medio de convenios. En total, o proxecto conta este 2021 cun orzamento de 350.000 euros que se investirán, sobre todo, na adquisición de elementos do Megalitismo recollidos no proxecto, en total 14 dolmens e 2 menhires, algúns deles que pasaron xa a ser patrimonio público. Ademais da compra de patrimonio, o Comité de Dirección avanzou na necesidade de concretar un plan de sinalización de recursos ao mesmo tempo que se desenvolve o proceso de compra ou de expropiación de terreos, de divulgación e de realización de pequenas obras para favorecer a accesibilidade universal ao parque. Na xuntanza participaron representantes dos concellos da Laracha, Cabana de Bergantiños, Carballo, Dumbría, Laxe, Malpica, Mazaricos, Ponteceso, Vimianzo e Zas, polos que se estende o Parque Arqueolóxico do Megalitismo. Composto por máis de 300 mámoas, dolmens e outras construcións funerarias, o parque é unha das mostras máis representativas da Idade de Pedra na Galiza. Composición do parque Son 14 xacementos os que integran o parque, Pedra Moura de Aldemunde, en Carballo; Casa dos Mouros, en Dumbría-Vimianzo, A Fornella dos Mouros, en Laxe; Pedra da Arca, en Malpica; Mina da Parxubeira, en Mazaricos; Pedra Moura, Pedra Cuberta, Casota de Berdoias, Arquiña de Vilaseco, Pedra de Lebre, Mina de Recesindes e Rabós, en Vimianzo; e Pedra Vixía e Arca da Piosa, en Zas. Ademais, o Dolmen de Dombate será un recurso chave no proxecto.


Summary: CIG, CCOO e os traballadores públicos da Administración celebran este xoves unha manifestación que rematará na residencia oficial do presidente do Goberno galego para "denunciar os recortes sufridos" ante a casa "do máximo culpable desta situación"

A CIG, CCO e a Xunta de Persoal e do Comité de Empresa dos Servizos Centrais da Xunta celebrarán este xoves a denominada Marcha a Monte Pío, unha acción coa que pretenden denunciar os recortes sufridos polos traballadores públicos "despois de padecer o exercicio do poder de Alberto Nuñez Feijoo, centrado moi especialmente en recortar os dereitos dos empregados públicos e de convertelos nos paganos do despilfarro e mala xestión do seu Executivo". Os convocantes acusan a feijóo de "recortar os dereitos dos empregados públicos e convertelos nos paganos do despilfarro e mala xestión do Executivo" A manifestación, tal e como fixera a Xunta de Persoal dos Servizos Centrais da Xunta de Galicia nun comunicado con motivo das eleccións do vindeiro domingo, denuncia que o actual Goberno, desde a súa chegada ao poder en 2009, "implantou unha política de acoso e derruba ao colectivo de empregados públicos e contra os servizos públicos en xeral", e acusa o presidente Feijóo de "desprezar" o seu labor xunto con varios conselleiros, algo que ven como "constante", ben en forma de "declaracións públicas falsas e argumentacións falaces ou ben impulsando cambios normativos dirixidos a recortar e limar os dereitos adquiridos". A marcha, que dará comezo ás 16.30 horas en San Caetano, percorrerá a cidade de Compostela até chegar á residencia oficial do presidente da Xunta, ao que se lle pretende dar "unha despedida" e "sinalar" así o que os sindicatos consideran como "máximo culpable desta situación neste país". "Por iso imos á súa casa, casa que pagamos todos e todas, a fin de contas un edificio público dende o que se deciden, mandan e ordean todos e cada un dos recortes que sufrimos como empregadas e empregados públicos", denuncian os convocantes. "Imos á casa de Feijóo porque alí se deciden, mandan e ordean cada un dos recortes sufridos polos empregados públicos" Ademais, ao chegar a Monte Pío terá lugar "unha merendola a base chourizos, como símbolo do que está realmente a pasar", amenizada con música tradicional. O lema é Leva o pan, os chourizos xa está alí. Fernando García, responsable de CIG-Autonómica, un dos sindicatos convocantes, non teme que acusen a convocatoria de interferir na campaña electoral e lembra que os funcionarios, como traballadores públicos, teñen na Xunta "a condición de Goberno, pero tamén de patrón". "Non ten unha motivación electoral, pero si política, porque nós non queremos que Feijóo goberne por ser o causante desta barbarie de recortes continuado", finaliza.


Summary: O empresario coruñés sobre o que pivota a Operación Zeta volve sinalar ao amigo íntimo do presidente da Xunta e pregúntase por que sendo o seu 'conseguidor' non é chamado a declarar.

Gerardo Crespo -o empresario coruñés que está no centro da chamada operación Zeta, un suposto caso de fraude a grande escala ás arcas públicas galegas que sinala tamén ao PP- comezar tirar da manta e inculpa á contorna mesmo da presidencia da Xunta en todas os casos que están a ser investigados, que teñen como posíbel 'conseguidor' a un amigo íntimo de Alberto Núñez Feijóo, Pachi Lucas. "Dáballe a Lucas 3.000 euros todos os meses como comisións", explica Crespo "Como é posíbel que non o chamen a declarar", quéixase Crespo nunhas declaracións ao diario coruñés La Opinión, onde tamén afirma que foi Lucas -ao que define como "íntimo de Feijóo"- a persoa que lle informou de que estaba a ser investigado pola policía, información que non explica como conseguiu esta persoa. "Eu lle pagaba a Pachi, si. Non estaba en nómina, dáballe 3.000 euros ao mes en plan comisións", relata Crespo, que relaciona o feito de que non sexa chamado a declarar coa súa amizade co presidente do goberno galego. "Pachi Lucas é o mellor amigo de Feijóo, en todas as campañas están xuntos", afirma Crespo, militante do PP desde novo e moi relacionado tamén con cargos como a conselleira de Traballo, Beatriz Mato, ou o alcalde da Coruña, Carlos Negreira, até que a relación cortouse ao ser investigado pola policía.


Summary: Cen anos despois da publicación do primeiro número da revista Nós, Sarabela Teatro sobe os seus protagonistas ás táboas para facer un relato de vida que rematou traxicamente en xullo de 1936.

"Este non é un traballo máis, para min significa algo moi especial", declara Ánxeles Cuña, directora de Semente de Nós, a nova obra da compañía Sarabela Teatro -en coprodución con Ollo Vivo- que se estrea mañá no Teatro Principal de Ourense e que toma como base o centenario da publicación do primeiro número da revista Nós e o legado que deixou para o país. Cuña fala como herdeira directa do espanto que supuxo o golpe de Estado de 1936. Neta de Alexandre Bóveda e de Amalia Álvarez Gallego, lembra algúns fitos do compromiso da súa familia con todo o proxecto nacionalista daqueles anos na conversa que mantén con Nós Diario. "O pai da miña avoa [Xerardo Álvarez Limeses] fixo parte do Seminario de Estudios Galegos e foi cofundador do Museo de Pontevedra. As mulleres da miña familia sempre se consideraron irmandiñas. E o meu tío avó, Xerardo Álvarez Gallego, foi quen relatou, no cincuentenario, o nacemento da revista Nós no Café Méndez Núñez de Pontevedra". Álvarez Gallego foi xornalista, colaborador de Nós e tamén o autor, xa no exilio de Vida, paixón e morte de Alexandre Bóveda, un título de referencia para coñecer a biografía de quen foi unha figura de primeira liña na xeración das Irmandades da Fala. "Aproveitei o seu relato, no que describe moi ben aquel momento, para introducir na obra unha escena que explica o nacemento da publicación", explica. "Os actos de celebración do centenario foron, en xeral, moi acríticos", di Ánxeles Cuña Pero Semente de Nós é moito máis que unha crónica persoal: a partir daquela xuntanza no Méndez Núñez desprégase todo un fresco histórico que relaciona a revista Nós con acontecementos como a gripe do 18, a Primeira Guerra Mundial, a invención do gas mostaza... "Falamos de bastantes contextos que tenden a ser esquecidos", di a directora. "Creo que é unha obra necesaria. Os actos de celebración do centenario foron, en xeral, moi acríticos. Desde esta peza damos unha visión memorialista e tamén feminista: nos relatos oficiais parece que as mulleres non existiron, e aquí abrimos pequenas fiestras que reivindican o traballo de moitas delas que tamén foron protagonistas dos logros daquela xeración". E, por suposto, tamén aparecen as Irmandades da Fala, o xornal A Nosa Terra, a Asemblea Nacionalista de Lugo... "Tratamos de enfrontar dous conceptos: sementar a creación e a vida -que foi o que fixeron aqueles homes e mulleres- e o seu posto: sementar o terror que o esnaquizou todo en xullo de 1936. Esa é a guía deste traballo", resume Ánxeles Cuña. A obra -protagonizada por Fernando Dacosta, Elena Seijo, Rosa Puga Dávila, Fernando González, Fran Lareu, Santi Cuquejo e Alberte Medeiros- conta tamén coas coreografías de Nuria Sotelo, con música de Trilitrate e con cancións de Fernando Dacosta. "É un equipo de primeira categoría do que estou moi orgullosa. A música de Trilitrate, por exemplo, é moi orixinal e permite que o público acceda a unha visión moi actualizada de todos aqueles feitos históricos", propón Cuña. O relato estrutúrase, efectivamente, a través da mestura de xéneros: danza, música, interpretación, proxeccións, documentos visuais... "Un mosaico que permita ás persoas que participen mergullarse na alma dunha época que dialoga facendo audíbeis as voces, facendo visíbel o invisíbel". "Creo que hai unha cuestión de compromiso ético e estético que está aflorando nos últimos tempos e que lle devolve ao teatro a súa función de falar do que debe preocuparnos, das cuestións fundamentais da sociedade", declara Cuña Teatro documento e memoria Por outra banda, a obra transita os vieiros estéticos do teatro documento e, nese campo, a achega de Tito Asorey, que asina a codirección da obra, é fundamental. "Tito ten moita experiencia no teatro documental -Resaca, Fariña, A lúa vai encuberta- e a súa contribución foi moi importante para encontrar o ton que precisa o xénero", aclara Cuña. Se cadra non é casualidade que a estrea de Semente de Nós coincida coa doutras dúas obras que empregan o teatro documental como ferramenta para recuperar a memoria dun pasado que, con demasiada frecuencia, esquecemos: N.E.V.E.R.M.O.R.E., de Chévere e A lúa vai encuberta, das compañías Incendiaria e A Quinta do Cuadrante, sobre un texto de Manuel María. "É casualidade e non o é", di Cuña. "Creo que hai unha cuestión de compromiso ético e estético que está aflorando nos últimos tempos e que lle devolve ao teatro a súa función de falar do que debe preocuparnos, das cuestións fundamentais da sociedade". "A lúa vai encuberta recupera fragmentos fundamentais da nosa historia desde 1936 e, curiosamente, a nosa obra fala da franxa que cobre de 1916 a 1936 que é cando aparece o motor ideolóxico da historia do noso país no século XX. Logo, a obra de Chévere, que fala do afundimento do Prestige e do movemento Nunca Máis, lembra un fito imprescindíbel para recuperar o sentido de país. Creo que algo está pasando", conclúe. Unha estrea anómala Semente de Nós, a coprodución de Sarabela Teatro e a produtora Ollo Vivo, estréase o día 29 de outubro no Teatro Principal de Ourense. Ao día seguinte, a obra poderá verse no Teatro Rosalía de Castro da Coruña. O 4 de novembro, recala no Salón Teatro de Santiago. Habitualmente, Sarabela estreaba as súas obras no Auditorio de Ourense, de maior aforamento que o Principal, mais a "guerra" que lle ten declarada á cultura o actual rexedor da cidade mantén o auditorio fechado. "Algunha vez haberá que facer unha obra sobre este personaxe", di Cuña. "Pero terá que ser unha obra bufa".


Summary: "Queremos traballar e non emigrar". Ese foi o berro que asolagou este sábado 19 de outubro as rúas da capital galega na manifestación convocada pola CIG.

A mobilización, inserida na campaña 100 medidas para o crecemento económico e o emprego, visou, en verbas do secretario xeral da central nacionalista, Suso Seixo, visibilizar "o desemprego" como "o principal problema de Galiza". "Un grave problema económico e social", asegurou o líder sindical que deita "as maiores cifras de paro da historia" do noso país e deixa milleiros de persoas "en risco de exclusión social". Nunha xornada en que a choiva deu tregua na capital galega, miles de manifestantes percorreron as rúas de Compostela para exixir "traballo digno na nosa terra" e un "cambio de rumbo nas políticas" da Xunta, do Goberno español e a UE, que poñan fin á precariedade laboral e a falta de oportunidades para a xente moza. Unha realidade, a da "emigración xuvenil", salientou Seixo, pouco antes de dar comezo a marcha, que está a empeorar a xa "grave crise demográfica" que atinxe Galiza. O portavoz nacional do Bloque, presente na manifestación, criticou os orzamentos presentados pola Xunta, unhas contas, dixo, "contrativas" Na manifestación, en que tamén estivo presente unha comitiva da Executiva nacional do BNG, o seu portavoz, Xavier Vence, exixiu "a grande necesidade dun cambio de políticas" para "comezar a recuperar a actividade económica". Algo, subliñou, que non visan os Orzamentos presentados pola Xunta de Galiza,m dos que dixo, son "contrativos" e seguen "unha orientación equívoca". "Contra o paro, loita obreira" Face esta situación, clamaron @s participantes na mobilización "a loita obreira" e a "mobilización social" son unha ferramenta "necesaria" para exixir "dos poderes públicos" alternativas reais e unha "saída social á crise". "O futuro do noso país", aseverou ao remate da manifestación o secretario xeral da CIG, "está nas mans da clase traballadora" e non, salientou, "dos submisos" e "colonizados" que condenan "a Galiza a unha situación cada vez máis marxinada". A CIG levará ao Parlamento o debate sobre o desemprego e exixirá "un cambio de rumbo nas políticas" económicas E é que as perto de 300.000 persoas que actualmente non teñen traballo no país están a centrar a campaña que a CIG desenvolve desde hai dúas semanas nas comarcas e centros de traballo do país. Unha campaña coa que, din, queren situar no centro do debate político e social a problemática do desemprego porque, asegurou Suso Seixo, "é falso" que non existan alternativas, pois "si se poden facer outras políticas" pensadas, insistiu, "nos intereses das maiorías sociais". Se non é así, denunciou, "é porque ao frente das institucións políticas" están "aqueles que defenden os intereses da oligarquía financeira" e non "da clase traballadora". Redución da xornada laboral e unha renda para desempregad@s Neste senso, desde a CIG quixeron salientar nesta xornada de mobilización "algunhas das máis importantes" medidas que, ao entender da central nacionalista, urxe pór en marcha para reverter as consecuencias do desemprego. Unha banca pública ou unha reforma fiscal progresiva, mais tamén, subliñou Seixo, a loita a prol de "salarios dignos" e dun maior "reparto do tempo de traballo" en xornadas "de 35 horas". Entre as medidas propostas pola central sindical, reclaman salarios dignos e unha banca pública para financiar os sectores produtivos galegos É hora, afirmou o secretario xeral da CIG, "de que sexamos máis os que poidamos traballar" nun momento, indicou, "en que os avanzos tecnolóxicos" permiten reducir as xornadas laborais d@s operari@s. Tamén, reivindicou "unha renda de inserción laboral" para aquelas persoas que están á procura dun posto de traballo e non contan "con ningunha prestación". Soberanía para defender o futuro do paísPorén, desde a central nacionalista quixeron facer fincapé na "necesidade" de que Galiza "conte con capacidade de decisión plena" sobre "os seus sectores produtivos". "É curioso", enfatizou Suso Seixo, "que nun país como o noso, que é potencia en moitos sectores, teñamos que seguir reivindicando o traballo". "A onde vai a riqueza que xeramos?", peguntouse o secretario xeral da central nacionalista, "alguén", dixo, "se está a facer con esa riqueza" porque "o Estado español e a Unión Europea" a través "das súas políticas neo-coloniais nos rouban o noso aforro, as materias primas e a enerxía". Neste senso, a CIG reclamou "soberanía", non como "ideloxismo", subliñou, "máis quixeran os poderosos", senón "para decidirmos por nós propios".


Non é a primeira vez que o PP se coloca a si mesmo esta tentación política sobre a mesa. Xa sucedeu en 2012, cando en Galicia se amosou disposto a mudar as regras do xogo electoral a poucos meses da cita coas urnas, aínda que finalmente non o fixo. Agora é Mariano Rajoy, tras o duro pau sufrido polo seu partido nas recentes eleccións municipais, quen quere deixar reformada a lei electoral para os vindeiros comicios locais antes de que o electorado renove a composición das Cortes Xerais, nas que previsiblemente os conservadores deixarán de dispoñer da súa cómoda maioría absoluta. O obxectivo desa reforma sería instaurar un modelo maioritario a dúas voltas que, de facto, ilegalizaría os gobernos de coalición nos concellos. Neste contexto o presidente da Xunta, un dos máis ferventes defensores deste sistema, aplaude que Rajoy recupera a idea e amósase partidario de executala en solitario e no tempo de desconto das lexislatura estatal. O entusiasmo a este respecto, que Alberto Núñez Feijóo xa manifestara noutras ocasións, amosouno desta volta nun coloquio organizado polo Club Financiero Atlántico, unha organización de empresarios da Coruña. Cuestionado ao respecto o titular do Goberno galego defendeu con entusiasmo a iniciativa, que ve "absolutamente fundamental" e "absolutamente imprescindible". Trataríase, debulla, de que os partidos que lograsen o 35% das votos nas municipais obtivesen automaticamente as alcaldías se a segunda forza non chegase ao 30%. En caso contrario, celebraríase unha segunda volta. Este procedemento, proclama, o que cualifica como "anomalías, por máis que sexan legais", isto é, as coalicións nas que non participe a forza con maior número de sufraxios, as mesmas que están avaladas pola propia Constitución, ademais de pola vixente lei electoral. O presidente mantén que preferiría que a reforma das eleccións locais estivese xa aprobada, pero que executala agora serviría para "emendar os erros" que "acabamos de ver despois do 24M" No que atinxe aos tempos da eventual reforma o único que Feijóo reprocha é que non se executase "a principios de lexislatura", algo que o PP "debería" ter feito para non facelo "ao final". No entanto, matiza, tamén sería partidario dunha modificación de última hora e en solitario. Isto, di, valería para "emendar os erros", os mesmos que "acabamos de ver con maior intensidade despois do 24M". Se chega a culminarse a operación, afirma, os populares conseguirían "revitalizar a democracia" e acabar coas "derivadas de segunda e terceira categoría" para formar gobernos, en referencia aos acordos entre formacións. Todo isto, engade, cómpre aplicalo nun contexto no que novas formacións, como Podemos e as mareas, censura, presentan como "o máis importante" o feito de "non ter experiencia". Neste coloquio Feijóo foi cuestionado tamén a respecto da súa posible marcha de Galicia. Como en anteriores intervencións públicas volveu considerar "lóxico presentarse dúas veces". Así, o actual xefe de filas do PPdeG asegura que neste momento non é quen de aclarar se "os galegos" van poder votar por el "máis na vida". Cumpriría, di, saber se "a Galicia lle pode interesar un terceiro mandato" encabezado por el mismo. Se non é así, suporía "perder o tempo", afirma. Así as cousas, o titular da Xunta volve deixar aberta a porta a unha posible marcha, que no caso do partido se oficializaría no vindeiro congreso autonómico, previsto para a primeira metade de 2016.


Summary: O TEDH condenou España por violar dereitos fundamentais dos acusados.

O Tribunal Supremo acordou por unanimidade que se xulgue de novo a Arnaldo Otegi, Rafa Díez, Sonia Jacinto, Miren Zabaleta e Arkaitz Rodríguez polo 'caso Bateragune' na Audiencia Nacional española. É a primeira vez que se repite un xuízo anulado por Estrasburgo. A sentenza fora anulada polo Tribunal Europeo de Dereitos Humanos (TEDH), que considerou vulnerado o dereito de Otegi de outros condenados a un xuíz imparcial. A decisión tomouna por unanimidade o pleno da Sala Segunda do Tribunal Supremo tras a indicación da Fiscalía, que tamén pediu xulgar de novo a Otegi. Nese xuízo, Otegi foi condenado por un delito de pertenza a ETA. Estivo preso seis anos e medio no cárcere de Logroño e, unha vez fóra, o Tribunal Supremo anulou a súa sentenza en cumprimento da decisión do TEDH cando aínda tiña dous anos de inhabilitación. Ao día seguinte da decisión do Tribunal Supremo de anular a sentenza, o avogado dos cinco condenados, Iñigo Iruin, subliñou que a Lei orgánica do poder xudicial establece que no caso de "erro xudicial" non é necesaria outra sentenza que recoñeza este erro porque a sentenza do Tribunal Supremo xa o fai "tacitamente", polo que anunciou que reclamarán "responsabilidade patrimonial do Estado" e a indemnización correspondente. Iruin explicou que as resolucións do Tribunal de Estrasburgo son "legalmente vinculantes" para os estados, pero "non executivas", polo que corresponde aos tribunais nacionais determinar como se aplican. Otegi expresou a través das redes sociais as primeiras declaracións a raíz da decisión do Supremo: "Ni nos domaron, ni nos dobraron, ni nos van domesticar! Gañaremos". Tamén nas redes sociais, Arkaitz Rodríguez, outro dos concenados no caso Bateragune: "12 anos despois da nosa detención, tras pasar no cárcere 6 anos de forma absolutamente inxusta e ilegal, tras unha anulación europea e sen que sequera exista xa esa organización, decidiron volver xulgarnos por pertenza a ETA. Democracia? Que democracia?".


Summary: A media desde 2010 aponta a que cada semana falece unha persoa en accidente de traballo e 10 sofren feridas graves.

Un informe de UGT informaba esta hai uns días que Galiza era o territorio do Estado onde se rexistraban maior número de accidentes laborais con resultado de morte, cunha media que duplicaba a estatal. Entre xaneiro e xuño falecían no noso país 29 persoas. Nese mesmo periodo houbo 168 traballadores e traballadoras que resultaron feridas de carácter grave. Unha lista que segue a aumentar. Esta semana falecía un operario en Arteixo. Son dados a sumar aos que todos os anos evidencian a sinistralidade laboral que existe en Galiza. Nestes últimos cinco anos, de 2010 a 2104, morreron no noso país 268 traballadores, unha media de un por semana. Aliás, o número de accidentes de carácter grave foi de 2.403, o que supón dez por semana, máis dun por día. Renuncia da Xunta a loitar contra a sinistralidade laboral Os recortes e a austeridade dos gobernos coa desculpa da crise non axudan precisamente a revertar a situación. Mais os accidentes laborais non son exclusivos da época de crise. Tamén cando Galiza e Europa vivía 'en auxe' había sinistralidade. Mais coa crise, como denuncian os sindicatos, conflúen dous escenarios: o anteriormente mencionado de recortes en políticas e programas de prevención, por un lado. Xa a finais de 2012 CIG, CCOO e UGT, alertando dos recortes nas partidas de prevención ou mesmo a mingua de autonomía e competencias de organismos adicados a traballar neste eido. Estes recortes provocaron, só na Galiza e en 2011, unha mingua de sete millóns de euros para loitar contra os accidentes no traballo E, por outro nlabo, a suma de precariedade e temporalidade que vai da man da crise. "As condicións de traballo deixan de importar por mor da necesidade de ter traballo. O que importa é traballar, como sexa e onde sexa".


Summary: Pacientes transplantadas e inmunodeprimidas, entre as primeiras citadas para a dose de reforzo na Coruña, Vigo e Santiago.

Galiza iniciou esta sexta feira a administración da terceira dose da vacina contra o Covid ao colectivo de inmunodeprimidos coa convocatoria de medio cento de persoas. Segundo avanzou o presidente da Xunta, Alberto Núñez Feixoo, en todo o territorio hai uns 7.500 galegos e galegas con esta condición, e a previsión é que todos, salvo contraindicación, reciban esa terceira dose nas dúas próximas semanas. Primeiras citas na Coruña, Vigo e Santiago Así, nos próximos 15 días, vacinarase con esa dose adicional a todas aquelas persoas que teñan "indicación terapéutica" para recibila, que son "practicamente a totalidade" das transplantadas de órganos sólidos e transplantadas de medula, ademais doutras persoas inmunodeprimidas. Os primeiros 50 galegos e galegas en recibiren a terceira dose da vacina contra o coronavirus foron citados esta sexta feira en hospitais e puntos de vacinación masiva das áreas sanitarias de Vigo, A Coruña e Santiago. Persoas maiores e vulnerábeis Doutra banda, Núñez Feixoo afirmou que, seguindo as recomendacións e as pautas da comunidade científica, seguirase "valorando" inocular esa inxección de reforzo a persoas maiores e persoas vulnerábeis e, cando finalice o ensaio clínico, se así se acorda, procederase á inmunización de menores de 12 anos. O presidente da Xunta subliñou que Galiza está "a finalizar" a vacinación da poboación diana -supera xa 86%- que, "nas próximas semanas", prevese concluír a dobre pauta nos maiores de 12. A respecto diso, celebrou que "a inmensa maioría" dos galegos optase por se vacinar contra a Covid, e concretou que "o único problema" foi "non ter suficientes" doses para avanzar máis rápido.


Summary: Rueda asumirá o mando durante a súa 'xira' polo Estado español e afirma que Feixoo manterá "contacto telefónico" para estar ao tanto das resolucións do Consello da Xunta.

O presidente da Xunta, Alberto Núñez Feixoo, formalizará esta cuarta feira contra as 17 horas, na sede do partido en Madrid, a súa candidatura para presidir a formación a nivel estatal cun amplo respaldo, xa que máis de 35.000 cargos e afiliados de todo o Estado español déronlle o aval para dar este paso. Este 9 de marzo ás 20 horas acaba o prazo para que as persoas aspirantes a presidir o PP rexistren cadansúa candidatura. Os Estatutos do PP estabelecen que as e os candidatos deben contar co apoio de, cando menos, un cento de afiliados e afiliadas, unha cifra que vai superar con folgura Feixoo. O PP convoca oficialmente o seu Congreso Extraordinario para o 1 e 2 de abril Na quinta feira, o Comité Organizador do congreso extraordinario dos días 1 e 2 de abril, que preside o valenciano Esteban González Pons, dará a coñecer se hai unha ou máis candidaturas. Polo de agora, alén de Feixoo, só unha valenciana de Gandía, Alexia Herranz, anunciou a pasada semana que presentaría tamén a súa candidatura para optar a "converterse na primeira muller transexual presidenta do Partido Popular en España". Núñez Feixoo solicitou avais no PP de todo o Estado, sendo Andalucía o territorio no que logrou máis apoios. O pasado domingo, o presidente da Xunta de Andalucía, Juanma Moreno, xa apuntara que os máis de 17.000 avais das e dos populares andaluces recollidos até entón supoñen "un respaldo maioritario" das bases para que sexa "o próximo presidente de España". "Feixoo é o mellor liderado que pode ter o PP nesta nova etapa", proclamou. Na Galiza, o aínda presidente da Xunta obtivo un total de 5.679 avais, en especial nas circunscricións da Coruña e Pontevedra, entre os que se inclúen as sinaturas dos presidentes provinciais e principais cargos vencellados á formación conservadora nas distintas institucións e cámaras de representación. Feixoo, disposto a que o PP pacte con Vox en Castela e León O presidente da Xunta tamén contou cun amplo respaldo noutros territorios, como Castela e León ou Murcia, onde esta segunda feira xa tiñan contabilizados 4.500 e 4.104 avais, respectivamente. O PP estremeño ha recollido 2.100 avais en apoio á candidatura de Feixoo, e unha cifra semellante logrou no PP de Canarias. Pola súa parte, os populares cataláns brindáronlle 1.264 avais. Dado que aínda se descoñece o número de avais que logrou noutros territorios, esa cifra superará os 35.000 con toda seguridade. Con todo, fontes da contorna de Feixoo consultadas por Europa Press subliñan que "non importa tanto o número como a ilusión" que "evidencia" o nutrido número de firmas recibido. "Hai unha corrente para reilusionar o partido", engadiron. Feixoo presidirá a Xunta a distancia Unha vez formalizada a candidatura, Feixoo arrincará esta sexta feira a súa campaña interna por toda España para explicar ás persoas afiliadas o seu proxecto político "pensado en ofrecer unha alternativa de goberno" a Pedro Sánchez. Nese roteiro fará parada nos 17 territorios do Estado. Alfonso Rueda asumirá as funcións de Feixoo mentres dure a súa campaña polo Estado español O vicepresidente primeiro da Xunta, Alfonso Rueda, asumirá as funcións da presidencia do Goberno galego. Porén, asegurou que Feixoo manterá "contacto telefónico" para coñecer as resolucións das reunións do Consello da Xunta. Asemade, sinalou que o resto de conselleiros que quedan na Galiza seguirán a traballar "con normalidade".


Summary: Un erro na web de Renfe que imposibilitaba sacar billete para varias viaxes derivou nun diálogo como falar de rabos de gaita.

Un usuario habitual da liña ferroviaria entre A Coruña (onde vive) e Santiago de Compostela (onde traballa) dispúxose o domingo a entrar na web de Renfe para proceder a sacar billete para as viaxes de ida e volta que na semana entrante ía ter que facer entre ambas as dúas cidades. Mais non puido, o servizo de 'multiformalización' –sacar varias viaxes- non llo permitía e ese servizo non está dispoñíbel a través da APP da compañía. A pesar de cumprimentar todos os pasos requeridos na web para poder reservar eses billetes (seleccionar data, abondo, hora...), ao chegar ao paso final de formalización das opcións escollidas, na web aparecía un 'cargando', que se prolongaba durante máis dun minuto para rematar finalmente nun 'Erro xeral de tramitación'. E así cada vez que este usuario o intentaba e durante tres días. De aí que este coruñés que traballa na capital galega informase a Renfe a través das RRSS da incidencia, inetresándose por saber cando a mesma podería estar arranxada. Renfe non tardou en responder, tamén a través das redes sociais, en perfecto galego internacional á pregunta que o usuario lle fixera en galego RAG: "Boa noite Manuel. Há uma incidência para as formalizaçoes. Que tipo de fertilizante você tem?". Unha resposta que axiña foi apagada pola propia Renfe ao ser advertir ou se decatar da metida de zoca, seguramente derivada do uso do tradutor automático onde 'abono' foi traducido como 'fertilizante'.


Summary: O novo logotipo do PP presentado na mañá desta sexta feira polo seu secretario xeral na Galiza, Miguel Tellado, minimiza de maneira significativa as siglas do partido.

O Partido Popular presentou publicamente a súa nova imaxe corporativa, cuxo logotipo mantén a palabra "Galicia" e que reduce á mínima expresión as siglas. No anterior, a palabra "PP" gañaba peso a respecto de "Galicia" en canto ao corpo da tipografía e ao estilo. Cun pé nas eleccións estatais e a un ano das galegas, o partido encabezado por Alberto Núñez Feixoo na Galiza relega as siglas á marxe superior dereita do logo e destaca "Galicia". Preguntado en rolda de prensa por se a redución de "PP" responde a que a marca non vende, Miguel Tellado salientou, "claro que vende". Na súa intervención diante dos medios Tellado afanouse en expor que "o nome de Galicia está por riba das nosas siglas, porque a nosa prioridade é Galicia e non o partido". "Aquí naceu o PP de España, somos un elemento vertebral do noso partido e estamos orgullosísimos da nosa identidade", sinalou. O cambio de imaxe corporativa ten lugar após a resaca dos resultados do PP na Galiza nos comicios estatais, onde Galiza puxo fin a 37 anos ininterrompidos de hexemonía da dereita, e dos municipais, nos que o PP ficou sen poder nas cidades, coa porcentaxe máis baixa da súa historia e con só unha deputación, a de Ourense.


Summary: Nos inicios dos anos 2000 estableceuse un vínculo especial no sector da defensa entre os dous países. Finalmente en 2006 Lula da Silva e Jacques Chirac asinaron o documento chamado Parceria Estatégica. Todo isto axuda a entender a durísima posición de Macron. Acabouse a confianza e a relación privilexiada. Brasil xa non é serio, manda un troglodita.

Rafael Alberti dicía que nunca coñecera un fascista intelixente. É unha máxima poética, máis que política, a pesar da carga social que desprende. Alemaña era o país máis culto do mundo cando xerou o nazismo. Iso non suaviza o nazismo, senón que empequenece os valores da cultura como antídoto da barbarie, polo menos relativamente.A analista Nazanin Armanian leva razón: a mente da extrema dereita é incapaz de encontrar harmonía nin método de convivencia con outros seres do planeta, porque a súa paixón é mutilar, expulsar, matar.O presidente Jair Bolsonaro legalizou a venda de pistolas parabellum nove milímetros aos cidadáns comúns precisamente cando a Amazonia ardía por 75.000 lugares. Burlábase dicindo que a culpa dos incendios é das organizacións non gobernamentais e non sopesaba as consecuencias diplomáticas. Así que ademais de fascista, obtuso político. Este si.E os seus ministros tamén, co mesmo ímpeto destrutivo. O de ambiente chámase Ricardo Salles, violento, con complexo de superioridade e incapaz. O seu lema persoal de candidato aos comicios electorais foi este: "Contra a praga do javali, contra o roubo do trator, de gado e de insumos, contra a esquerda e o Movimento dos Sem Terra, contra a bandidagem no campo, bala. Vote Ricardo Salles". Abomina publicamente da existencia do estado. Bolsonaro encargoulle a destrución dos organismos que protexían a Amazonia. Posuía un mestrado por Yale, até que https://theintercept.com/brasil/ a extraordinaria páxina dixital que persigue delincuentes políticos e xuíces corruptos, escrita en portugués, informou da trola. Nunca Yale pisou. No mes de marzo, sendo xa ministro de ambiente, cesou 21 dos 27 superintendentes rexionais do Ibama (Instituto de Meio Ambiente) e empapelou ao presidente do Instituto de Pesquisas Especiais, para sancionalo, porque o home preveu que se podían producir queimas na Amazonia. Grazas á intervención do moderado Bolsonaro, o científico librou do auto de fe fascista.Izabella Teixeira foi ministra do meio ambiente no goberno de Lula da Silva. Creou o Ibama (Instituto de Meio Ambiente). Explica que os incendios permanecían invisíbeis até que interveu o presidente Macron. "É uma crise política absolutamente séria, que pode provocar problemas comerciais. É grave quando o presidente de um país amigo se sente enganado pelo presidente brasileiro" di a señora. " O presidente do Brasil precisa assumir seu papel de chefe de estado, caso contrário estará sendo de um primarismo político sem precedentes, sem conhecemento para entender o tamanho das possíveis emboscadas que a política internacional pode fazer. O mundo lá fóra é muito duro. Na hora dos interesses, cada um defende o seu. Brasil deve ser sério.".Que intereses ten Francia no enfrontamento con Bolsonaro?O Tratado de Libre Comercio entre o Mercosul e a UE afectará a Francia, que se sente molesta pola importación de carne de vacún procedente do Brasil. Esa é unha causa importante da disputa, por aí se xera o conflito, pero o problema profundo é a Parceria Estratégica. PARCERIA ESTRATÉGICANos inicios dos anos 2000 estableceuse un vínculo especial no sector da defensa entre os dous países. Finalmente en 2006 Lula da Silva e Jacques Chirac asinaron o documento chamado Parceria Estatégica e en 2008 ampliouse a axenda a diálogo político, gobernanza internacional, linguas, supercomputación, sector espacial, migración, desenvolvemento sustentábel, actuación conxunta en África e outros campos.Buscaron unha relación privilexiada. No campo da defensa con dous grandes programas, de submarinos e de helicópteros. Dito con moita rapidez, Brasil compraría armas avanzadas a Francia, con transferencia tecnolóxica incluída, e dese xeito diminuiría a subordinación e a dependencia dos EEUU. Unha estratexia de distanciamento no camiño para afirmarse como potencia de primeiro nivel. Francia apoiaría a entrada do Brasil no Consello de Seguridade da ONU. Un diálogo bilateral, por tanto, unha alianza, que reforzaba a independencia nacional e consolidaba o espazo de América Latina como bloco nacente.Brasil decidiu dotar a forza aérea con novos avións de combate en 2009. O goberno de Lula opta polos Rafale franceses. Soledad Gallego Díaz titulaba en El País do 6 de Decembro de 2010: "O idilio entre Lula e Sarkozy é un obstáculo para o contrato de Boeing". "Os norteamericanos aseguran que o problema non é o prezo, pois os F-18 son máis baratos que os Rafale, senón o love affaire (idilio) entre Lula e Sarkozy e a esixencia de Brasil de que os avións vaian acompañados por unha importante transferencia tecnolóxica".Ante o empeño persoal de Lula, o goberno de EEUU sintoniza os seus subordinados brasileiros, escritorios de avogacía, xuíces, procuradores, xornalistas, militares e por suposto políticos da oposición ( isto ten que ser así porque senón implicaría que a máquina imperial non funciona) e todos acusan a Lula de recibir propinas de Francia. "Lula quase nos mete na roubada dos Rafale", di a misérrima revista VEJA. Lula inhíbese e deixa a decisión para a súa sucesora, Dilma Rousseff, que optou finalmente por avións escandinavos da Saab. Evidentemente, o goberno de Bolsonaro tiña o encargo político de romper a relación bilateral privilexiada entre Francia e Brasil, debía culminar a ruptura.Na operación de derribo contra os trabalhistas, os xuíces brasileiros chegaron a envolver na operación de lawfare* ao primeiro ministro sueco. Flavio Aguiar escribía en 2017 que estes elementos son capaces de até envolver a familia real con tal de acadar protagonismo internacional. E a continuación comenta " vâo envolver até, possivelmente, o ex presidente Sarkozy, da França".Efectivamente, o ex presidente francés François Hollande declarou como testemuña ante xuíces brasileiros este 4 de xullo de 2019, en París. Sarkozy recusou comparecer. Os xuíces corruptos investigan agora o contrato cos suecos e encebolan os ex presidentes de Francia.Todo isto axuda a entender a durísima posición de Macron. Acabouse a confianza e a relación privilexiada. Brasil xa non é serio, manda un troglodita. *Lawfare: Uso abusivo de procedementos legais nacionais e internacionais para danar de xeito ilexítimo a un opoñente, baixo aparencia de legalidade. Esta práctica combínase normalmente con outras, destinadas igualmente a dar un golpe brando, accedendo indebidamente ao poder, sen utilizar a forza militar.


Summary: Os datos, que agora fai públicos a Deputación de Pontevedra, foron recollidos pola AECT (Agrupación Europea de Cooperación Territorial) Río Minho coas achegas voluntarias do seu rexistro de afectadas e afectados. Máis do 75% das queixas chegan de persoal de orixe galega.

A industria é o sector laboral máis afectado polo fechamento da fronteira con Portugal por case todos os pasos. E, ao mirar o colectivo que está a sufrir maiores prexuízos, as mulleres galegas aparecen nunha posición destacada. Así o advertiu hoxe a Deputación de Pontevedra, que deu a coñecer os resultados dunha análise elaborada pola AECT (Agrupación Europea de Cooperación Territorial) Río Minho. O informe, elaborado con datos persoais achegados de forma voluntaria por operarias e operarios de ambos lados da 'raia' entre o 2 e o 18 de marzo á entidade, deixa ver que as medidas tomadas pola Covid-19 están afectando especialmente ás traballadoras e, en particular, ás galegas. Segundo traslada esta segunda feira a Deputación, a AECT rexistrou un 76% das reclamacións desde a Galiza. Desa porcentaxe até o 62% son mulleres e, á súa vez, do 100% desas persoas a metade ten que facer desprazamentos para acudir ao seu posto laboral na industria. Iso si, fontes da administración sinalan que na mostra poden aparecer máis as operarias por ter unha "maior decisión á hora de rexistrarse e reclamar os seus dereitos, prexudicados polo peche das pontes; ou ben, o feito de que a man de obra transfronteiriza, especificamente, entre o Baixo Miño e o Alto Minho, ten unha maioría de xénero feminino". Especialmente prexudicial foi, din, que só se deixara un paso e quedara inutilizado polo virus o existente entre Tomiño e Vila Nova da Cerveira, que é a "quinta ponte en mobilidade entre España e Portugal, con 5.812 vehículos medios diarios". De feito tamén deixou incomunicados a dous municipios que comparten algúns servizos. Precisamente a xente contratada nese sector que abrangue o comercio ou a hostalaría foi a segunda con maiores prexuízos pola decisión política. O funcionariado sería o menos implicado, aínda que tamén tivo problemas. Tempo e diñeiro Das denuncias achegadas a AECT hai unha que se repite varias veces: o incremento da distancia e do tempo para chegar ao posto, o que supón un maior gasto e tamén unha dificultade engadida para conciliar actividade laboral externa e vida familiar. "En segundo lugar, o 25.29% dos afectados acusan un incremento notable no custo dos seus desprazamentos, algo compatible coa primeira das causas presentadas. En terceiro lugar, un 12.94% das persoas comunican que a situación impediulles, de facto, poder cruzar a fronteira para desprazarse ao seu posto de traballo", aclara a Deputación. A veciñanza que aínda queira denunciar a súa situación ten a opción de fornecer a súa información a través da páxina web da AECT Río Minho.


Summary: A formación desenvolve un proceso interno para designar as persoas que farán parte das listas de En Marea.

Entre as 12h da quinta feira (12 de novembro) e as 12h da sexta feira Anova-IN desenvolverá unhas eleccións primarias para elixir as persoas que integrarán as candidaturas da coligazón En Marea ao Congreso e ao Senado. Neste senso, entre as persoas que se candidataron, por circuncricións, non se atopa o nome do seu portavoz, Xosé Manuel Beiras quen nos últimos días asegurou que "á miña idade" xa non está para integrar lista ningunha. Quen si o farán son: Candidaturas ao Congreso A Coruña Gladys Afonso Lobato (A Coruña)Jorge Caeiro Rodríguez (Oleiros)Xosé Constenla Vega (Compostela) LugoXosé Manuel Saa Vázquez (Lugo) PontevedraAlexandra Fernández (Vigo)David Carballal Vázquez (Pontevedra)José Gómez Bragaña (Caldas) OurenseBernardo García Novoa (O Carballiño)Carlos Lorenzo Simón (Toén) Candidaturas ao SenadoCarlos Enrique Pereira Fernández (O Carballiño) Pilar Barros Barco (Beariz) As votacións desenvolveranse de maneira telemática. A orde de asignación dos postos dentro das candidaturas terá lugar en función do número de apoios recollido. Así as cousas, corresponderanse cos lugares que fiquen para Anova após a distribución dos mesmos entre as distintas forzas que conforman a coligazón.


Summary: Iván Prado é integrante de Pallasos en rebeldía, un movemento cultural, social, que defende "a humanidade" a través do sorriso. Do humor. Con este "espazo de solidariedade internacional" viaxan ao centro dos conflitos que atinxen os pobos sahariano e palestiniano mais tamén ás comunidades indíxenas mexicanas. Desde o Líbano, partillou unha conversa 'virtual' con Sermos Galiza.

Estades no Líbano traballando nos campos de refuxiados palestinos.Como está a ser a experiencia? En primeiro lugar, dicir que no Líbano traballamos en outubro: fixemos unha caravana durante unha semana que foi unha experiencia extraordinaria, porque nos permitiu estar en catro campos de refuxiados coñecendo a situación tráxica e terrorífica que están a vivir catrocentas mil persoas máis outras cento e pico mil que están chegando de Siria, tanto refuxiados palestinos dese país como sirios. Foi extraordinario porque atopamos un pobo cheo de gañas de loitar pola liberdade e de resistir a ocupación israelí e o apartheid que viven no Líbano. Gañas, tamén, de sentirse acompañado polo circo, pola fraternidade humana e pola tenrura dos pobos. Fomos moi ben acollidos, con moito cariño; dispensáronnos un trato excepcional. A pesar de que vivimos situacións duras, foi maravilloso. Neste caso estamos organizando o Festiclown Palestina 2014, que vai ser do 12 ao 20 de xaneiro. Estamos mantendo xuntanzas e entrevistas con artistas, visitando intelectuais, teatros, embaixadas... coñecendo os campos de refuxiados que non visitaramos... É unha descuberta enorme nun país cheo de contrastes, con grandes conflitos civís, bélicos e económicos, cun terrorífico apartheid sobre a poboación palestina. "Estamos completamente convencidos de que o FestiClown é unha ferramenta de construción de alegría, liberdade e futuro" Por outra banda, é emocionante vir a este país, excepcional a nivel cultural e cunha mestura de relixións, culturas e procedencias enorme... e atopármonos con este conflito, que está a piques de desembocar nunha guerra civil. A pesar de todo, aínda ten un pulso e unha vitalidade humana extraordinarias. Estamos felices por construírmos esta segunda edición, este soño de traer a esta Palestina no exilio o Festiclown, completamente convencidos de que o Festiclown é unha ferramenta de construción de alegría, liberdade e futuro. Fóstedes testemuñas do asasinato dun refuxiado... Non é doado desprenderse da realidade nos campamentos, non? Non é doado, non. Pero non o é só polos conflitos, os asasinatos ou trifulcas entre as diferentes faccións armadas da realidade palestina, co conflito sirio como marco, a presenza de Hizbullah, etc. Éo, tamén, porque hai unha pobreza extrema, un terrorífico amontoamento de persoas que viven en condicións infrahumanas nese apartheid de xente sen terras, sen pasaporte, sen Estado, nun país no que non poden exercer ata setenta profesións diferentes, un país no que teñen prohibida a actividade política, no que non poden comprar casas nin terras e viven como en gaiolas en campos de refuxiados como o de Shatilla, duns 500x500 metros no que viven ao redor de 35.000 persoas. Finalmente, non é doado porque tampouco é doado desprenderse da realidade da ocupación militar israelí, do xenocidio sistemático que Israel leva a cabo e da inxustiza tremenda que padece este pobo, que leva setenta anos ocupado e que ten os dous terzos da súa poboación esparexida no exilio. Mais pallasos en rebeldía tamén leva as súas "armas", non si? Que é iso do "terrorismo lúdico"? Traemos as nosas ferramentas, os nosos escudos, as nosas "armas de diversión masiva", termo que alcuñamos durante a segunda Guerra do Golfo. Para nós, as "armas" do pallaso basicamente son a súa capacidade para espirse diante do público, para "abrirse en canal", entregarse ao ridículo e converter iso en alegría, en esperanza... alquimizar a estupidez humana converténdoa en arte.Tamén temos as "armas" concretas, as físicas, que son as tortas de nata, os nosos malabares, os nosos pinchacarneiros... O "terrorismo lúdico" é defender a humanidade a través do riso e da rebeldía contra o poder, contra o mal goberno e un sistema, o capitalista, que é inxusto e xenocida, cuxas mentiras desmontamos mediante as técnicas dos pallasos. O "terrorismo lúdico" é levar a alegría a lugares a onde a poboación loita por sobrevivir para así enfrontar o verdadeiro terrorismo, que de Estado, de mercado e de sistema económico. Pallasos en rebeldía xurde en Galiza mais xa se espalla por todo o mundo. Mesmo organizástedes o Foro Internacional de Circo Social.Cal era o obxecto deste encontro e como valorades o resultado? O obxecto deste encontro foi tecer complicidades, relacións, coñecemento... para facer unha rede entre distintos proxectos de circo social, extraordinarios e únicos, que podemos atopar desde Palestina até Colombia, pasando por Bolivia, Brasil, Barcelona, Madrid... e atopar estes lugares comúns que ten a xente que cre que o circo é unha ferramenta de transformación social, un lugar para a construción da utopía, un lugar no que caiba toda a humanidade. Tivo o grande éxito de nos permitir aprender, a partir de culturas distintas, como facer do circo social unha realidade cada vez máis presente a nivel artístico e social. Conseguimos que durante eses días houbese un gran despregamento de coñecementos, de experiencias e capacidade de resistencia ante a situación actual de desmobilización da sociedade e de mercantilización das artes. Tamén logramos planificar a medio prazo varios encontros máis, entre eles o que terá lugar en maio do 2014 no marco do Festiclown Favela, no Rio de Janeiro, e posiblemente un Encontro de Circo Social Galego-Portugués, seguramente de aquí nun ano. "O humor é todo o contrario a unha fronteira: é o que serve para conectar, para comunicar e para unir os corazóns e olladas" O humor non ten fronteiras? Nin o humor nin o amor, nin o ser humano, nin o coñecemento, nin a xustiza, nin a democracia, nin a dignidade, nin a esperanza nin o futuro! As fronteiras son sistemas ilóxicos, insignificantes desde o punto de vista temporal e desde o punto de vista desta comunidade de corazóns que chamamos humanidade. O humor é todo o contrario a unha fronteira, a un muro: é o que serve para conectar, para comunicar e para unir os corazóns e olladas das persoas do xeito máis rápido. Para 2014 xa estades preparando o FestiClown Palestina que queredes levar ao Líbano para o que procurades axuda económica através de Verkami.En que consiste o proxecto? Consiste, basicamente, en facer o mesmo que se fixo en Galiza durante doce edicións en diferentes cidades: levar un "Entroido" de alegrías, risos e arte, tomar as rúas e os corazóns, tomar as rúas e os teatros cunha mensaxe de liberdade e utopía a través do clown e do circo. Tamén tivemos a ocasión de facelo en Nablús, Ramala, Xerusalén e Cisxordania no 2011. [Podes ver o documentario realizado arredor do FestiClown 2011 nesta ligazón]. Consistirá en diferentes actividades, en colexios, teatros, rúas e centros sociais de cinco ou seis campamentos de refuxiados neses dez días de festival. Faremos moitos encontros coas comunidades locais palestinas e sirias para coñecer a realidade da guerra siria e da ocupación militar e de exterminio que practica Israel. Durante uns días procuraremos, desde as artes do pallaso e do circo, saltar o muro de silencio e mentiras que padecen os palestinos nos campos de refuxiados, brincar por riba do conflito armado e pór en práctica a tenrura entre os pobos que define a solidariedade internacional. Cales son os principais problemas que atopades para conseguirdes financiar os proxectos de Pallasos en Rebeldía? Fundamentalmente, a apatía de certos sectores do mundo da arte, a desidia de certas entidades profesionais e artísticas que lles dan as costas sempre a estes proxectos, así como a neglixencia dos gobernantes de Galiza, do Estado español e toda Europa no que atinxe á creación dun tecido solidario-artístico e un compromiso coa humanidade e os dereitos humanos a través da arte. Tamén, en poucas ocasións, temos que loitar contra o fascismo implícito das políticas culturais da maioría de gobernos do PP.


Summary: Armadores e mariñeiros denuncian a 'discriminación' no reparto das cotas de rincha e xurelo fronte outros territorios. O BNG pide á conselleira Rosa Quintana que "de a cara" ante Madrid.

O reparto de cotas de especies peláxicas (principalmente xurelo e rincha -ou xarda-) feito na negociación encabezada polo Ministerio non gosta nada no sector do cerco galego. Armadores e mariñeiros consideran que Galiza saíu claramente discriminada deste reparto, no que se priman criterios que favorecen e benefician a outros territorios. Unha situación que prexudica a varios centos de mariñeiros galegos. Tamén desde a oposición, nomeadamente o BNG, vén de denunciarse este reparto, exixíndolle á conselleira do Mar Rosa Quintana que faga fronte "a Madrid" e defenda dos intereses galegos. A fronte nacionalista lembra que na primeira negociación aos 254 barcos cerqueiros galegos t"ócalle no reparto directo un 24,8% da cota da xarda, case o mesmo que a flota de Cantábria, entre ambas non suman o 50% da flota vasca que con 53 embarcacións de cerco acapara a maior parte da cota. Unha flota, que ao contrario da galega, pode compatibilizar a súa actividade con outros recursos durante todo o ano: costeira do bonito, bocareu, etc... converténdoa nunha flota industrial cunha altísima rendibilidade mentres a galega vese abocada á "roubeta". Criterios sociais e económicos Na segunda parte da negociación,engade o deputado nacionalista Daniel Rodas, é de "vergoña" que se admita "que teñan unha maior porcentaxe os datos históricos" que os económicos e sociais, pois "con este criterio", a flota galega sometida a regulación e que non puido pescala "o esgotar as capturas antes de que a especie chegase as nosas costas, sae "trasquilada",. Para Rodas, os criterios que deberían de presidir a adopción de decisións de reparto de cotas debería pasar polo número de tripulantes, os GTS ou a calificación que ten Galiza de zona altamente dependente da pesca.


Summary: Dar pasos adiante no arquivo e a difusión da documentación da historia do feminismo. Este é o obxectivo da xornada "Xénero e documentación: A recuperación da memoria do movemento feminista" que terá lugar o día 27 de xuño no Consello da Cultura Galega, organizada pola Comisión de Igualdade.

Achegar a persoas vinculadas a arquivos, centros de documentación e bibliotecas as ferramentas para a recuperación, conservación e difusión da documentación das organizacións de mulleres e do feminismo é unha das liñas de traballo que desenvolve a Comisión de Igualdade do Consello da Cultura Galega e que toma corpo na xornada "Xénero e documentación: A recuperación da memoria do movemento feminista" que ten lugar o día 27 desde as 10 da mañá. A coordinación da xornada corre a cargo de Carmen Pérez Pais e Mariam Mariño Costales. A experiencia do Centro Documental da Memoria Histórica a través da intervención de Mª José Turrión, a experiencia do centro de Documentación de Mulleres Maite Albiz de Bilbo por parte de María José Sola ou a recuperación das fontes de información do Movemento Feministas en Euskal Herria desde a perspectiva de Rosa María Andrieu Sanz serán tres das iniciativas ás que se achegará o seminario. A recuperación da documentación e memoria do Movemento Feminista Organizado na Galiza será obxecto da primeira intervención da tarde na que se dará conta do labor desenvolvido pola propia Comisión de Igualdade. Carmen Pérez Pais e Mariam Mariño encargaranse de explicar esta iniciativa e o estado do arquivo documental do feminismo galego nunha xornada que se pechará co debate aberto "Reflexionar sobre o feito, construír futuro" coordinado por Mª Xosé Agra. O programa pódese consultar aquí.


Summary: O alcalde do Carballiño recoñece que era previsíbel que se limitada a mobilidade no municipio e considera que a decisión da Consellaría de Sanidade é "lóxica". A Garda Civil e a Policía Local controlarán os movementos nos tres termos municipais a partir de que entre en vigor a restrición da Xunta.

Sucédense as reunións entre distintas autoridades para estabelecer os controis ás restricións de mobilidade impostas desde a Xunta en O Carballiño, Boborás e O Irixo. Hoxe mesmo, despois de un deses encontros de traballo, representantes dos tres municipios instaron á poboación a ser responsábel para "frear o ascenso" dos casos de coronavirus. O alcalde de O Carballiño, Francisco Fumega, non se amosou estrañado pola situación senón todo o contrario. Opina que a decisión anunciada onte era precisa e "lóxica" porque hai 163 positivos nunha localidade de 14.000 habitantes. Desde o seu punto de vista é unha taxa elevada sobre 100.000. "Se non se pode eliminar o virus, polo menos hai que facer descender a curva", de contaxios, asumiu. A súa esperanza é que o feche, que será efectivo desde a medianoite desta quinta feira, non se prolongue demasiado tempo. Fumega recordou que na Mariña os controis permitiron mellorar a situación. Vínculos co Carballiño Representantes de Boborás e O Irixo coincidiron es respectar a decisión da Consellaría de Sanidade. No primeiro dos concellos pensan que as limitacións de mobilidade son "imprescindíbeis para non empeorar". A rexedora, Patricia Torres, entende que 18 casos nun municipio pequeno son moitos. Pensa que teñen algo que ver coa estreita relación que une á veciñanza co Carballiño. O seu homólogo no Irixo, opina que a situación sería distinta se "houbera unha maior distancia co Carballiño". Nos tres casos a Garda Civil e a Policía Local farán controis nas entradas e saídas para garantir que só se produzan movementos debidamente xustificados. Realizaránse de maneira conxunta nos tres termos municipais, dado que só O Carballiño ten axentes municipais. En xeral, menores de 50 anos Respecto do perfil de persoas infectadas, Fumega comentou que a media de idade non chega aos 50 anos, o que "dentro do malo é positivo" porque o risco para a saúde é menor. Malia afirmar que o maior número de casos apareceron por un vínculo social, non pensa en obrigar ao feche da hostalaría. Mesmo di que "moitos xa tiveron que fechar porque supoñía máis gasto que beneficio" e que todo o empresariado deste sector que está aberto respectou todas as normas. O perfil das e dos doentes no Irixo é máis amplo, din no Consistorio, onde lamentan que as autoridades sanitarias non repararan en que parte dos pacientes nin residen nin fan vida alí. "Só teñen tarxetas sanitarias que pertencen ao centro de saúde do municipio, polo que os contabilizaron igualmente", subliñan.


Summary: O pleno da corporación de Viveiro terá que decidir en breve se muda o nome do colexio de educación primaria de Celeiro, dando cumprimento á solicitude da comunidade educativa, ou se pola contra mantén a denominación actual, en homenaxe ao dirixente fascista Antonio Pedrosa Latas.

O pasado 10 de xullo, Galiza Nova, a organización xuvenil do BNG, instaba o goberno da localidade e os responsábeis do CEIP de Celeiro a daren os pasos para cambiar o nome do centro educativo, proposta que non foi respondida polo executivo local, mais que mereceu o apoio do claustro e do consello escolar do colexio, coa única excepción do representante do goberno municipal, o concelleiro socialista Xesús Cal. Até agora só confirmaron o apoio á iniciativa os 3 representantes do grupo dos non adscritos, actualmente integrados na Marea, e o portavoz de Son Viveiro, descoñecéndose a posición definitiva do PP e do PSOE. Aínda así, os populares, por boca do seu portavoz Antonio Bouza, sinalaron que "respectan" a posición do centro entendendo que "este señor pertencía a un réxime, pero creo que fixo cousas boas por Celeiro", sinalando os socialistas, en palabras da alcaldesa María Loureiro que "prefiren non entrar en polémicas", anunciando ao tempo "imos mirar profundamente a biografía e sopesar tamén a valoración do pobo". A biografía de Antonio Pedrosa Latas é dabondo coñecida. Sendo moi novo, estamos en 1931, fixo parte do grupo impulsor das mocidades da Unión Regional de Derechas en Lugo, participando en accións violentas contra as organizacións de esquerda, chegando a destacarse en 1932 como unha das persoas que ocupou o Concello de Lugo en oposición á lexislación relixiosa da II República. Fundador, canda outros mozos procedentes de Acción Católica, da Falange luguesa á volta de 1934, sinalouse na trama civil do golpe de estado de 1936, ocupando nese momento a xefatura local e comarcal da organización nas cidades das murallas e tomando parte na ocupación de diversas vilas da provincia. Voluntario nas columnas fascistas, foi o máximo responsábel da Bandera de Falange de Lugo, animador de actos de propaganda nos anos da guerra, significou a súa presenza en diversos actos en Lugo en homenaxe a Italia fascista e a Alemaña nazi, xefe provincial da Falanxe de Ourense en 1940, director xeral do Instituto Social de la Marina, presidente do sindicato da pesca, procurador nas cortes franquistas, agás nunha lexislatura, sinalándose na transición como un destacado membro do búnquer. A súa participación na represión foi apuntada por diversas fontes. Así, Antón Patiño Regueira, no seu marabilloso libro Memoria de ferro, traballo pioneiro para o estudo dos vitimarios en Galiza, sinala a implicación de Antonio Pedrosa Latas no asasinato do alcalde republicano de Monforte de Lemos Ambrosio Vila. O libreiro vigués, vinculado familiarmente a cidade do Cabe, responsabiliza do crime a "falanxistas desprazados da súa toba para dar caza nocturna e que feito o traballo patriótico marcharon coller o seu tren de madrugada. Retornaban a Lugo cunha fazaña sanguenta máis. Entre eles había homes ruíns. Antonio Pedrosa Latas e Florencio Borrego. Mala xente". Se isto non abonda, reparemos na presenza de Antonio Pedrosa Latas á fronte da Falanxe luguesa nalgúns dos meses máis duros da represión paralegal, executada nesta zona, na súa práctica totalidade, por membros da organización. O seu mandato coincidirá coa posta en marcha e entrada en funcionamento das tristemente célebres Patrulla de Servicios Especiales e Milicias de Falange, operativos paramilitares que se significaron no terror e o crime na cidade das murallas. A traxectoria política de Antonio Pedrosa Latas non deixa lugar a dúbidas. Foi un inimigo da democracia ao longo de toda a súa vida. Primeiro batallou contra a experiencia republicana, participando na preparación do alzamento de 1936, afirmando xa entrados os anos 70, que "chegou necesariamente porque buscabamos, a paz, a orde e a xustiza ante os abusos dun goberno desmandado". Despois, desde os seus cargos gobernativos na administración franquista, sempre nas filas do sector azul e a carón de Girón de Velasco, utilizándoos para perpetuar a súa posición de poder e favorecer a súa clientela política, como aconteceu coa promoción das vivendas sociais para mariñeiros na costa de Lugo. E xa por último combatendo desde as cortes a reforma democrática e apostando pola opción ultra, denunciando en febreiro de 1976, o mesmo día en que o seu fillo Jacobo participaba nunha agresión fascista na universidade madrileña, que esta se tiña convertido nun búnqer marxista. Nunca deixou de ser un fascista, nin expresou remorsos da súa actuación. Tampouco pediu perdón. Aquí unha biografía.