Summary: A conmemoración anual dos sucesos de 1922 conectou, coa intervención do investigador Carlos Babío, a defensa dos dereitos labregos que tamén tivo lugar en Meirás.

A choiva e o frío non foron quen de deslucir este ano a conmemoración do 97º aniversario dos sucesos de Sobredo. A memoria de Cándida Rodríguez, de Pazos de Reis (Tui); Xoaquín Estévez, de Soutelo (Salceda); e Venancio González, de Budiño (Salceda), que perderon a súa vida neste sitio baixo os tiros da Garda Civil cando se opoñían ao embargo de bens a un veciño que non pagara rendas de foros, seguen a ser un símbolo de loita contra a inxustiza. Os actos, como noutras edicións, desenvolvéronse no Campo dos Mártires, en Guillarei, ao pé do monumento realizado polo escultor Camilo Nogueira no ano 1932. Nesta ocasión participou na homenaxe Carlos Babío Urkidi, investigador e coautor do libro Meirás, un pazo, un caudillo, un espolio. Os actos, como noutras edicións, desenvolvéronse no Campo dos Mártires "As loitas labregas de Sobredo teñen unha relación directa coa memoria histórica", explica Carlos Babío a Sermos Galiza, "a primeira decisión que se toma no mesmo mes de xullo de 1936 é dinamitar ese monumento". A revolta labrega de Sobredo non foi a única na Galiza. Babío, na súa intervención, relacionouna coa de Meirás. "Nese caso foi debido ao espolio do Pazo de Meirás que foi moi significada cunha grande difusión nos medios do Estado". O investigador sinala a Sermos que foi tamén un exemplo de loita agraria. "Un episodio pouco coñecido que rescatamos para homenaxear todas as loitas agrarias do século XX".


Summary: Analizamos as propiedades das Forzas Armadas na Galiza e da intención do exército de especular con máis dun cento delas. Á venda xa na nosa loxa.

A través de poxa ou de convenio coas Administracións locais, o Ministerio de Defensa está a promover unha política de alleamento das súas propiedades desafectadas. Todas as operacións están rexidas polo ánimo de lucro. Como tema da semana analizamos polo miúdo as Forzas Armadas como institución con máis número de inmóbeis após a Igrexa católica e detémonos no caso de Ferrol onde o 20% do solo está en mans militares. Na sección de Social falamos de contos para rachar coa norma botando a ollada a algunhas obras literarias infantís e xuvenís que afondan na educación en materia de diversidade sexual, de xénero e emocional. Aliás, conversamos con dúas persoas migrantes que marcharon da Galiza na procura dunha oportunidade laboral e bateron de fronte coa precariedade. Marta e Tomé cóntannos a súa experiencia en Madrid e Hamburgo (Alemaña), respectivamente após asinaren contratos en prácticas e de formación. Nas páxinas de Política falamos con Xaquín Fernández Leiceaga, candidato ás primarias do PSdeG-PSOE e repasamos o discurso da portavoz nacional do BNG, Ana Pontón, na clausura do XIV Congreso da UPG onde detallou as súas chaves para remontar o Bloque. En Internacional, debruzámonos na loita do pobo sahariano pola autodeterminación, analizamos a situación na que se atopa o proceso de paz na Colombia após o inicio das negociacións en 2012 e coñecemos mellor quen é Boko Haram, o terror africano parceiro do Daesh. Na sección de Economía afondamos nas consecuencias da privatización dos servizos de emprego, ou o que é o mesmo, cando se fai negocio cun dereito fundamental. Aliás, analizamos a crise na vivenda e na actividade residencial. Como o crack de 2008 atinxiu o sector que hoxe presenta unha grande redución do seu peso no PIB. En Cultura conversamos con Xosé Lois Romero con motivo da publicación do álbum feito xunto con Aliboria. Na entrevista descubrimos o Romero percusionista. "É o primeiro que fixen na miña vida e é o que realmente me flúe polas veas", recoñece. Na contracapa visitamos a Terbualdea, a primeira aldea punk da Galiza e facémoslle o selfie a Alexandre Sanmartín, seleccionador nacional de fútbol gaélico. Todo isto e moito máis a quinta feira nos quiosques e desde xa na nosa loxa.


Summary: Morreu aos 68 anos de idade. Desde 1976 lideraba o FP e desde 1982 era presidente da RASD.

Faleceu Mohamed Abdalaziz, histórico lider independentista e presidente da República árabe saharuí democrática (RASD). Deixounos aos 68 anos de idade a após unha longa enfermidade, segundo o dixital Le360.ma, cancro de pulmón. O Frente Polisario decretou 40 días de loito nacional, finalizado o cal decorrerá un Congreso para elixir novo líder. Mohamed Hama, xefe de gabinete do primeiro ministro saharauí, declarou a axencias que o falecemento é un "golpe moi duro", mais que non inflúe na "determinación" deste pobo por seguir loitando pola súa independendencia. "Imos seguir loitando. Imos seguir perseguindo o noso obxectivo. Todos somos Mohamed. Mais no noso pobo hai moitos líderes, que pode proseguir co noso obxectivo de liberdade". Abdelaziz naceu en Smara en 1947. Desde moi novo participou na loita pola independencia do Sahara. En 1968 tomou parte da fundación do Movemento nacional de liberación saharauí, que utilizou a loita armada contra a ocupación do territorio. Foi unha das persoas que fundou o Frente Polisario en 1973 sendo desde 1976 era o seu líder e figura máis emblemática. En 1982 foi eleito presidente da RASD.


Summary: Maquinaria pesada danou este espazo de Arteixo, un ecosistema considerado hábitat prioritario pola UE

Maquinaria pesada atravesou a mediados de maio as Dunas de Barrañán (Arteixo) para extraer área na praia do mesmo nome. Unha "agresión ecolóxica das administración públicas" foi obxecto dunha denuncia de Adega, que tivo coñecemento do que estaba acontecendo a través do BNG. A actuación desa maquinaria "altera por completo este ecosistema considerado hábitat prioritario pola UE, ademais, nunha área de potencial presenza da píllara das dunas", especie protexida. Esta "agresión" chega á Comisión Europea e vaino facer da man da eurodeputada Ana Miranda, que reclama unha investigación sobre o recheo autorizado pola Autoridade Portuaria da Coruña Miranda visitou a praia de Barrañán xunto ao actual deputado provincial, Xurxo Couto e anunciou que trasladará á Comisión Europea a actuación autorizada pola Autoridade Portuaria de Coruña e realizada o pasado 21 de maio mediante maquinaria pesada. "Estamos diante dun novo caso de falta de respecto á Rede Natura 2000 e o depósito de verquidos sen ter en conta as consecuencias para o medio ambiente", dixco, e lembrou que a praia de Barrañán fai parte do Lugar de Interese Comunitario Costa da Morte (LIC). Xurxo Couto lembrou que o BNG de Arteixo rexistrou o pasado 22 de maio un escrito dirixido a Demarcación de Costas do Estado, Autoridade Portuaria da Coruña, Dirección Xeral de Calidade Ambiental e Dirección Xeral de Patrimonio Natural da Xunta de Galicia, ao Ministerio da Transición Ecolóxica e ao Concello de Arteixo para solicitar explicacións ante esta destrución de parte das dunas de Barrañán


Summary: O presidente da Xunta asegura "non ter problema" en remitir ao Parlamento os contratos das empresas do narco co Goberno e afirma que non o fixo na sesión de control porque "non puiden proseguir" a causa da increpación de Beiras

Dos múltiples titulares que xerou a sesión de control ao presidente do pasado mércores ningún puido falar dos contratos asinados pola Xunta con empresas ligadas ao narcotraficante Marcial Dorado. O presidente, Alberto Núñez Feijóo, anunciara que esa quenda de preguntas na Cámara ía ser o escenario elixido para dar conta da información, toda vez que a oposición preguntara ao respecto. Os grupos preguntaron pero o xefe do Goberno non respondeu. No medio da tensión e do cruzamento de improperios a vicevoceira de AGE, Yolanda Díaz, preguntou explicitamente polos contratos e Feijóo. "Señora, como vostede non merece ningunha resposta, remitirei os datos á Cámara, á xustiza e a Galicia", obtivo como resposta. Vinte e catro horas despois do tensísimo pleno parlamentario o titular da Xunta respondía este xoves a outras preguntas, as da prensa despois da reunión semanal do Goberno galego, e expuxo ante os informadores as súas razóns para non cumprir o que anunciara. A oposición, argumenta, non lle "deixou". "Onte tiña tres preguntas" e "había unha sobre os contratos da Xunta nos últimos vinte anos co señor Dorado ou empresas do señor Dorado, esa pregunta era exactamente de AGE", evidencia. Entón, por que non a contestou? "Non puiden seguir contestando ás preguntas porque un deputado [Xosé Manuel Beiras] veu ao meu escano e, ademais de dicirme cousas interesantes, fixo puñetazos enriba do escano dun presidente". Polo tanto, "non puiden proseguir coa sesión de control para poder contestar". Feijóo investiu en esixir desculpas a quenda na que anunciara que ía detallar os contratos Responde isto exactamente á realidade? Se ben é certo que Xosé Manuel Beiras se achegou ao escano do xefe do Goberno e bateu no taboleiro mentres o increpaba, non o é menos que isto non sucedeu durante a quenda de preguntas de AGE. O líder de Alternativa ergueuse do seu asento cando Feijóo lle respondía ao voceiro do BNG, Francisco Jorquera, a quen considerou que "só lle queda sacar o zapato" ou "emocionarse" para "imitar" máis ao propio Beiras. Cando o grupo que preguntaba era AGE, por boca de Díaz, Feijóo investiu unha quenda en esixirlle "desculpas" e outra, en declararse "farto de tanta ignominia" e recriminarlle que foi "ameazado". Acto seguido, proclamou a devandita negativa a responder. "Ningún problema" en "acreditar céntimo a céntimo" Malia todo isto Feijóo asegura non ter "ningún problema" e mesmo sente "urxencia" por "acreditar céntimo a céntimo cales foron os contratos, as axudas, as subvencións" ás empresas de Dorado "durante os vinte anos da Xunta". Así, asevera, vai quedar "claro" que "nin adxudiquei nin asinei ningún contrato con ningunha desas empresas" nin "como secretario xeral, nin como conselleiro, non como vicepresidente nin como presidente". Neste escenario o presidente non aclara, non obstante, se o feito de que el non xestionase os contratos quere dicir que estes non se realizasen. Ao Parlamento, mantén, chegará a información "consellería por consellería" e, xusto despois, "aos medios de comunicación". Cando? "Supoño que de forma inmediata, sobre todo se me deixan traballar con normalidade e non teño que ler teletipos tan agradables como o que vostede me acaba de trasladar", respondeu aos informadores, en referencia a que Yolanda Díaz o cualificara de "macarra" poucos minutos antes. O presidente mantén que remitirá á Cámara os datos dos contratos "consellería por consellería" Á marxe dos contratos Feijóo aproveitou a comparecencia deste xoves para volver censurar a actitude de Beiras. "Cada galego ten o seu criterio para votar a un partido ou a outro, pero hai límites que non se poden sobrepasar", di. El, afirma, non vai "engadir máis polémica" pero "pido que non se crispe á sociedade" porque, ao seu xuízo, hai políticos que, "utilizando a súa plataforma de deputado" están a "crispar a sociedade galega aproveitando a dor de moitas familias que o están pasando mal". "Iso -teoriza- é antipolítica e un réxime carente de democracia" e por iso "eu seguirei garantindo o estado de dereito na comunidade autónoma, aínda que a algúns non lles guste".


Summary: PSOE, En Marea e BNG anuncian iniciativas contra a prórroga á permanencia da pasteira na ría no Parlamento, no Congreso dos Deputados e na Eurocámara.

O PP de Pontevedra foi clave no cambio de postura dos populares galegos a respecto de ENCE. Tras anos prometendo o traslado da pasteira e mesmo incluíndoo nos seus programas electorais de 2009 e 2012, na precampaña das municipais do pasado ano Rafael Louzán, primeiro, e Jacobo Moreira, despois, culminaron o cambio de postura da formación volvendo ao punto de partida, isto é, o apoio á permanencia na ría que Alberto Núñez Feijóo asumiu como propio. Unha vez concedida a prórroga de 60 anos por parte do Goberno central en funcións a formacións conservadora reafírmase na súa postura e carga con dureza contra o goberno local pontevedrés, ao que acusa de "fomentar o odio" por reiterar o rexeitamento á pasteira. Unha vez anunciada a prórroga Moreira, voceiro local no Concello, observou a autorización omo un sinónimo de "tranquilidade" e "certeza" para "milleiros de familias" -en ENCE traballan unhas 360 persoas, segundo o comité de empresa-. "Se ENCE gaña, Pontevedra terá que gañar", dixo o edil, quen concede que "a decisión de instalar a fábrica en Lourizán [a pasteira opera na ría dende 1957] non foi a máis apropiada, pero nos tempos que corren ningún político responsable pode permitir o peche dunha empresa". "As posibilidades eran dúas: ou continuaba na súa localización ou pechaba", afirma, aínda que o propio PP reiterou durante anos a aposta polo traslado. O PP cualifica de "tendal nacionalista" pendurar unha faixa contra ENCE no balcón do Concello Cando o alcalde da cidade, Miguel Anxo Fernández Lores, anunciou a súa intención de recorrer a decisión do Ministerio de Agriculta e, asemade, de apoiar as accións de protesta da plataforma ENCE fóra para asempre, Moreira viu nesa aposta unha "campaña partidista". "Se Lores quere encargar unha pancarta e promover unha manifestación partidista, debería usar os cartos do BNG", xa que os do Concello son "tamén dos traballadores da fábrica". Pendurar na casa consistorial a faixa de rexeitamento a ENCE supón tornala en "tendal dos nacionalistas", proclamou. "Despois lamentámonos cando acontecen determinados feitos violentos", proclama o voceiro local do PP sobre as verbas de Lores a respecto de ENCE Lores non representa "a educación dos veciños de Pontevedra", atacou Moreira cando Lores cualificou de "merda" o que a veciñanza terá que "aturar" durante 60 anos máis se a fábrica fica na ría. E o ton continuou a subir tras a masiva manifestación do pasado venres. Nun comunicado emitido esta fin de semana o voceiro municipal do PP considerou que as consideracións do alcalde na protesta, asegurando que a cidadanía ía "correr a gorrazos electoralmente" aos populares por esta decisión, son tanto como promover unha sementeira de odio. O alcalde de Pontevedra reitera que "os beneficios" de que a pasteira permaneza na ría son "nulos, agás para os accionistas e membros do consello de administración" "O fomento do odio entre os veciños merece todo o noso rexeitamento e a nosa enérxica condena", di o popular. O rexedor do Bloque non se está a comportar como "un alcalde demócrata", que "debe traballar por unir aos veciños, non por sementar o odio entre eles e tentar de dividilos". Neste contexto, Moreira mesmo vincula a Lores con eventuais feitos violentos que poidan chegar a producirse. "Despois -proclama- lamentámonos cando acontecen determinados feitos violentos". Fronte ás acusacións do popular, este domingo Lores reiteraba nunha entrevista na Cadena SER que o Concello continuará apoiando as mobilizacións e tentando que o Executivo do Estado revirta a decisión. A "porcentaxe" de emprego que xera ENCE en Pontevedra é "mínima", di o alcalde, convencido de que "recuperar a ría para os usos normais que debería ter", como "o aproveitamento marisqueiro e o lecer" xerarían "riqueza e un número de postos de traballo moito maior". "Se a iso lle engadimos a nefasta política forestal, os beneficios" de que ENCE siga onde está "son nulos" agás "para os accionistas e membros do consello de administración" entre os que, subliña, se atopan varias persoas vinculadas ao PP.


Summary: O Goberno xustifica a decisión na "interrupción da folga indefinida" decretada polos sindicatos e no "masivo reinicio da actividade laboral". O sindicato maioritario, SPJ-USO, como xa fixeran UGT e CCOO, adheriuse á ultima oferta da Administración e deslígase da convocatoria do paro.

A Xunta deixa sen efecto os servizos mínimos da folga de Xustiza e dá por rematado o paro, que foi suspendido pero non desconvocado oficialmente polos sindicatos. Nunha orde que publica este luns o Diario Oficial de Galicia (DOG) e que vén asinada o pasado venres polo vicepresidente e conselleiro de Presidencia, Administracións Públicas e Xustiza, Alfonso Rueda, o Goberno cre que xa "non é precisa a fixación dun mínimo de actividade para asegurar o mantemento dos servizos esenciais nin, polo tanto, fixar un mínimo de persoal necesario para a súa prestación". A Xunta xustifica a decisión na "interrupción da folga indefinica" e no "masivo reinicio da actividade laboral" O Executivo xustifíca esta fin dos servizos mínimos "tendo en conta a interrupción da folga indefinida anunciada polo comité de folga e o masivo reinicio da actividade laboral por parte dos traballadores" e deixa así sen efecto a orde establecida o pasado 5 de febreiro, dous días antes do inicio dun paro que suma máis de cen días. Con esta medida, a Xunta dá por finalizado o conflito que provocou a suspensión duns 20.000 xuízos e que ten adiado milleiros de trámites. Convocada polos sete sindicatos con representación no sector (SPJ-USO, AX-CUT, UGT, CSIF, STAJ, CIG e CCOO), a folga mantense oficialmente convocada pero suspendida, áinda que o sindicato maioritario, SPJ-USO, así como UGT e CCOO xa se adheriron á última oferta da Administración presentada na mesa sectorial convocada a pasada semana e teñen certificado xa o abandono do comité de folga e, xa que logo, a desconvocatoria deste paro. USO asegurou no escrito enviado este luns que se "desligaba" da convocatoria de folga e do comité que exercía como representació dos traballadors durante o paro. O sindicato maioritario, SPJ-USO, así como UGT e CCOO adheríronse á ultima oferta da Administración A folga, na realidade, xa non é tal, ao reducirse o seu seguimento a un 3,8%, tal e como lembra a Xunta neste escrito no DOG, no que tamén advirte de que a "interrupción" declarada foi "interpretada por varios dos sindicatos como o reinicio da actividade". A proposta agora aceptada por SPJ-USO, UGT e CCOO é a mesma que o persoal da Administración de Xustiza en Galicia rexeitou na votación do pasado 27 de abril. Supón un incremento salarial de 140 euros máis ao mes para os médicos forenses, 135 para os xestores, 127 para o corpo de tramitación e 122 para auxilios, a aplicar en tres anualidades. Os funcionarios percibirán o 50% desta suba neste exercicio en canto se valide o acordo, o 30% en 2019, e o outro 20% en 2020. Tamén contempla un plan de recuperación do traballo paralizado polas xornadas de folga que se elaboraría co TSXG e coa Fiscalía e ao que se poderían adherir todos os traballadores do sector de forma voluntaria, secundasen ou non o paro. Ademais, inclúe unha cláusula de revisión para manter os emolumentos de por enriba da media das outras 12 comunidades máis o territorio Ministerio. Con todo, desde CUT, STAJ e CIG advirten de que a negociación na mesa sectorial non é a legal mentres a folga siga convocada, non dan por pechado o conflito e xa teñen consultado aos seus servizos xurídicos a posibilidade de emprender algunha acción legal. CSIF, pola súa banda, insistía ata este venres na mediación como mellor xeito de pór fin ao paro e asegura que non tomará unha decisión sobre o proceder no futuro ata que o resto de centrais se posicionen sobre a súa devandita oferta de mediación, para o que deu de prazo ata este martes ás 13 horas. Os catro sindicatos que aínda quedan no comité de folga estudarán medidas contra a supresión dos servizos mínimos,, contra a mesa sectorial "ilegal" e a sinatura do acordo polas outras tres centrais Ante a situación actual, estes catro sindicatos que aínda integran o comité de folga convocaron "de urxencia" este órgano para este martes ás 12 do mediodía na sede da CIG en Santiago. Alí, segundo aclaran nun comunicado, valorarán o abandono deste comité por parte das otras catro centrais e da interposición da solicitude de mediación. Ademais, anuncian que estudarán medidas contra a orde pola que quedan sen efecto os servizos mínimos, así como "próximas medidas contra a convocatoria da mesa sectorial ilegal e a sinatura do acordo por aprte de tres sindicatos que non teñen maioría do comité de folga".


Summary: O secretario xeral do Eixo, Vázquez Mao, lembra á conselleira Ethel Vázquez que a Eurorrexión "leva anos esquecida" por Gobernos, quer do PP quer do PSOE.

O secretario xeral de Eixo Atlántico, Xoán Vázquez Mao, expresou esta segunda feira a súa "sorpresa" e o seu "malestar" coas declaracións deste domingo da conselleira de Infraestruturas da Xunta, Ethel Vázquez, sobre o AVE entre Vigo e Porto. En concreto, aféalle o seu "descoñecemento da realidade" da Eurorrexión e das súas infraestruturas. "Só se poden explicar desde unha estratexia de desviar a atención sobre a súa falta de xestión na Galiza", aseverou Vázquez Mao, en declaracións a Europa Press. A titular de Infraestruturas e Mobilidade da Xunta lamentaba este domingo a "falta de compromiso" do Goberno estatal coa conexión de alta velocidade entre Vigo e Porto, á vez que estimaba que non estará lista antes do 2030. Ademais, criticaba que a cimeira hispano-lusa do sábado, que decorreu na Guarda, concluíu "sen unha atención ás infraestruturas necesarias" para a Eurorrexión. Tras estas declaracións, o secretario xeral de Eixo Atlántico lembrou que se trata dun proxecto "enterrado desde hai anos" porque "un tren, cos tempos de aceleración e desaceleración dun AVE, nunca podería rendibilizar a súa velocidade máxima e os custos de explotación nunca o farían viábel". Así mesmo, Vázquez Mao explicou a Europa Press que a Xunta "estivo presente" na última reunión que houbo en Bragança (Portugal) no ámbito da Eurorrexión a través dun representante que "non abriu a boca nin neste tema nin sobre outros". O secretario xeral de Eixo Atlántico tamén cualificou como "sorprendente" a "locuacidade" da conselleira Ethel Vázquez nestes momentos "en comparación co silencio que mantivo mentres estivo o seu partido -o PP- no Goberno de España". "Hai que lembrarlle que era a mesma situación que se produce agora co actual Goberno español con respecto á Eurorrexión. En política, non vale pasar da 'Procesión dos Caladiños' á 'Confraría do Santo Lamento' segundo quen goberne. A Eurorrexión leva anos esquecida por parte de todos os gobernos, populares e socialistas, exactamente igual que Galiza", resumiu Vázquez Mao. Por todo iso, e porque a situación da conexión entre Vigo e Porto "non é distinta" da da AVE a Madrid, o secretario xeral de Eixo Atlántico cre "aconsellábel" que a Xunta dea "menos declaracións e máis traballo" e que "este tema sexa asumido directamente" polo presidente galego


Summary: Máis un semanario saído do prelo. Aproveitando a súa recente visita a Galiza, conversamos de vagar con Kathleen March, a quen se lle deben algunhas perspectivas pioneiras ao redor da obra de Rosalía de Castro. Entrevistamos Concepción Burgo, deputada do PSdeG, achegámonos á realidade da asistencia doméstica, damos conta do nacemento da plataforma social Vía Gelga… Todo isto, e máis, xa na nosa loxa.

Dous días após a greve convocada con motivo do Día Internacional da Muller, as traballadoras e traballadores sairán á rúa para conmemoraren o Día da Clase Obreira Galega. Do asasinato de Amador Rey e Daniel Niebla, operarios de Bazán, o 10 de marzo de 1972 nun ataque da policía franquista en que resultaran feridos medio cento de persoas, abrollou a batalla pola defensa dos dereitos da clase traballadora galega. Da folga do 8M ao Día da Clase Obreira Galega. 'Quen coida da que coida?' Maiores e dependentes son un sector social vulnerábel que adoita ficar esquecido e, aínda detrás delas e deles, fica a figura das coidadoras. O desmantelamento da sanidade pública vai alén dos discursos de sindicatos e forzas políticas da oposición. Padéceno as persoas pacientes. A Manuela, con fortes dores na zona lumbar e nas extremidades, veñen de prescribirlle unha radiografía para o 20 de febreiro de 2018, mentres que Carolina foi unha das afectadas polo parón dun mes após a substitución do TAC do Hospital Teresa Herrera da Coruña. 'Un ano… para unha radiografía'. "En cultura a Xunta dedícase a que lle protesten o menos posíbel". Entrevistamos Concepción Burgo. Hai unhas semanas, a deputada de PSdeG puxo o foco sobre as maneiras en que a Xunta concedeu tres millóns de euros á unión temporal de empresas que xestionará o festival O Son do Camiño. "É un contrato a dedo non sabemos para facer o que", pregúntase, e asegura que pode haber irregularidades legais. O episodio sérvelle, ademais, como exemplo do que critica na política cultural do Goberno galego: "As cousas non se poden facer así". Impulsada inicialmente por sete fundacións, Vía Galega xa reúne máis de 50 entidades, organizacións e colectivos de todo o país ao redor da defensa de Galiza como nación e os dereitos que diso derivan. Traballar para crear e estender conciencia nacional ao tempo que se alicerza a necesidade dunha voz de seu para o pobo galego son os seus obxectivos. "Unha vía para una Galiza de seu". Conversamos coa catedrática e profesora de filosofía Carme Adán e co profesor da USC Carlos Quiroga sobre O Diario galego. En Internacional, debullamos a actualidade catalá e o escenario que fica en Italia após as eleccións. Non houbo sorpresa e o pleno da Sala Primeira do Tribunal Supremo vén de decidir que é o prestatario, isto é, a clienta ou cliente, quen debe asumir en exclusiva o pagamento dos dous importes máis grosos da factura dos gastos de constitución da hipoteca: o imposto de transmisións patrimoniais e os actos xurídicos documentados, que, en conxunto, nomeadamente este último, supoñen entre o 60 e o 70% do total dos gastos. 'A banca gaña (outra vez)' Un informe do Colexio de Economistas volve advertir que a economía galega presenta importantes eivas a solventar. Desde os peores anos da crise a situación mellorou, mais iso non pode levar a perder de vista que outros territorios á par do noso melloraron máis. E iso pasa factura. 'Galiza pincha en competitividade'. "Ás veces non vos decatades da forza que ten a vosa lealdade á lingua galega". A Kathleen March (Rochester, Nova York, 1949) debésenlle algunhas abordaxes pioneiras sobre a obra de Rosalía de Castro. Atada a Galiza e á súa cultura desde que nos Estados Unidos recibiu clases dun profesor galego, March foi, entre 1982 e 1985, a primeira presidenta da Asociación Internacional de Estudos Galegos. Poñemos a ollada na represión da Ribeira Sacra após o golpe de Estado de Francisco Franco. Como exemplo, a cantidade de reclusos do cárcere de Monforte, unha cifra que chegou a sorprender o fotógrafo Erich Andres, un alemán ligado aos servizos secretos nazis. As cifras recollidas nesta análise dan conta da dimensión desta represión. En 'O franquismo: unha condena para as mulleres' falamos como o traballo feminino, maioritariamente de baixa cualificación e mal remunerado, foi fundamental para loitar contra a fame da Galiza de posguerra. Ademais, non faltan as achegas e colaboracións de Xoán Costa, Marilar Aleixandre, Nachortas e Tokio, Guillerme Vázquez, Pepe Barro, Mario Regueira, Andrés castro, Colectivo Xea, Belén Tajes, Mónica Pazos, Olaia Ledo ou Xabier Carballo.


Summary: Aliás, na xornada de hoxe o Concello de Lugo impuxo o fechamento temporal da escola infantil Luís Soto Menor por un positivo entre o cadro de persoal do centro.

As residencias volven ser das principais prexudicadas polos contaxios que se están a comunicar nos últimos días. Se antes eran os centros de Xove e Vimianzo os que estaban a incrementar o número de persoas infectadas, nesta nova xornada a Consellaría de Política Social informou de que aumenta o surto detectado no Hospital Asilo San Sebastián e San Lázaro de Ribadeo. En concreto, nesta instalación da Mariña deron positivo por coronavirus sete residentes así como dúas traballadoras, polo que neste momento hai 19 doentes entre as usuarias e usuarios e 3 no cadro de persoal. Así os casos están en 21. A pesar dese pequeno incremento, a peor parte está na DomusVi de Vimianzo, onde permanecen con síntomas ou asintomáticas 57 persoas que viven na infraestrutura, así como outras 15 entre as e os operarios. É dicir, é o gromo máis grande entre os xeriátricos ao afectar a un total de 72 individuos. Ademais, xa se produciron algúns falecementos. No que se refire só ás e aos maiores, en toda Galiza hai 138 infectados polo virus, gran parte dos cales tamén se atopan na residencia de Moledo en Vigo (15), na San Bartolomeu de Xove (14), na Santa Teresa de Jornet da Coruña (8) -onde faleceron varias persoas na primeira onda- e na CRAPD Vigo II. Segundo a Xunta, o resto das pacientes repártense da seguinte forma: La Saleta en San Cristovo de Cea (5); Monte Tecla de A Guarda (4); DomusVi Vigo e Vila do Conde en Gondomar (2 cada unha). Con unha enferma están a Nosa Señora das Virtudes de Pontedeume, Servisenior Brión, os apartamentos tutelados San Bartolomeu de Xove, Covelo e Vilaboa. As traballadoras que seguen a dar positivo son un cento e, ademais das 15 de Vimianzo, das 10 de San Bartolomeu de Xove, das 8 quer no Asilo de Vilalba quer na DomusVi Ribadumia, están distribuídas entre outras 30 infraestruturas. Precaución en Lugo Por outra parte, os novos contaxios tamén chegan aos centros educativos. A Concellaría de Educación e Difusión do Coñecemento de Lugo anunciou este domingo o fechamento temporal da Escola Infantil Municipal Luís Soto Menor. Esta decisión tomouse despois de que fose detectado un foco de coronavirus entre o persoal do centro. Mentres o resto do cadro de persoal é sometido a probas, encargaráse a desinfección da infraestrutura para cando sexa posíbel reabrir. "Os protocolos que están a seguir as educadoras das escolas permiten confirmar que as posibilidades de contacto coas crianzas foron moi pequenas, mais por responsabilidade decidimos proceder ao feche da instalación", explicou o edil do departamento, Felipe Rivas.


Summary: Feijóo aproveitou un acto partidario -a reunión do Comité Executivo do PP- para anunciar que tres conselleiros do Goberno galego -Alfonso Rueda, Agustín Hernández e Jesús Vázquez- manterán a acta como parlamentares. Todo apunta a unha manobra para non facer moi evidente a designación de Rueda como sucesor.

Na eventualidade de Feijóo abandonar a Cámara na presente lexislatura, nada desbotábel tendo en conta a profunda crise que abala o partido no Estado, os cenarios serían dous. Ou convocatoria de eleccións antecipadas -de difícil explicación política dado que o PP conta con 41 escanos- ou investidura dun novo presidente. Requisito imprescindíbel para acceder a Monte Pío é estar en posesión dunha acta como parlamentar. Daí que nas últimas semanas se dese por suposto a continuidade de Rueda como deputado. O recente congreso de Lugo reforzou o poder de Rueda no aparato, coa simplificación da estrutura de mando (só fica unha única vicesecretaría xeral, precisamente en mans de Agustín Hernández). Deixar só a Rueda como deputado equivalía a o expor perante a opinión pública como delfín inequívoco de Feijóo. O argumento de que se mantiña na Cámara para reforzar a coordenación co grupo parlamentar non se tiña realmente de pé, tendo en conta que o PP ten 41 deputados e unha disciplina de voto máis que contrastada. Feijóo opta, pois, por unha manobra táctica, ao colocar un triunvirato de conselleiros -entre eles, o conselleiro do decreto do plurilingüismo- no Hórreo. Tenciona así facer menos evidente a designación como sucesor do vicepresidente. O propio Rueda esta mesma semana, en declaracións a Radio Coruña-SER, botou balóns fóra deixando entrever que non está na carreira cara a Monte Pío e que mesmo, de marchar Feijóo, el o acompañaría. Paula Prado, fóra do concello Outro anuncio institucional-partidario feito por Feijóo ante o comité executivo atinxe o concello de Santiago. Paula Prado, líder do sector antiCurrás, abandona a Corporación. Foi promovida no congreso de Lugo á portavocía do partido.


Summary: Este venres naceu un novo programa de radio, A Tribo, un espazo periódico na rede que busca dar voz aos movementos sociais galegos e xerar debate dende unha perspectiva crítica. Falamos coas persoas que o impulsan, Xosé Bocixa e Verónica Álvarez.

Este venres ás 12 de mediodía naceu un novo programa de radio, A Tribo, un espazo periódico na rede que busca dar voz aos movementos sociais galegos e xerar debate dende unha perspectiva crítica. Porén, A Tribo Radio quere ser máis que un simple programa, senón que aspira a se converter nun espazo "onde atoparse, tecer redes e complicidades". Este venres nace un novo programa de radio, A Tribo, un espazo periódico na rede que busca dar voz aos movementos sociais galegos e xerar debate dende unha perspectiva críticaOs programas, que en principio terán unha periodicidade quincenal, estarán realizados, presentados e conducidos por Xosé Antón Bocixa Rei, baixo a coordinación de Verónica Álvarez a produción Tingalaranga. Poderán escoitarse directamente na web atribo.gal e tamén estarán dispoñibles para a súa descarga en Ivoox, Facebook e Twitter.O primeiro programa, cunha duración de dúas horas, estará dedicado á actual situación de alerta sanitaria, confinamento e crise económica e contará coas voces de persoas pertencentes a diferentes ámbitos, que reflexionarán sobre o momento actual que vivimos a nivel social, económico, sanitario, cultural, medioambiental e psicolóxico.O primeiro programa, cunha duración de dúas horas, estará dedicado á actual situación de alerta sanitaria, confinamento e crise económicaEntre os entrevistados e entrevistadas neste primeiro programa atopamos o actor Carlos Blanco; a secretaria xeral do Sindicato Labrego Galego, Isabel Vilalba; a escritora e filósofa Rebeca Baceiredo; Ana María Núñez Rubines, coordenadora do Grupo de Intervención Psicoloxía en Catástrofes e Emerxencias do Colexio de Psicoloxía de Galicia; Iago Lestegás Tizón, arquitecto e Doutor en Urbanismo; Isabel Prego, celadora no CHUAC; Jesús López Romalde, catedrático de Microbioloxía e director do Departamento de Microbioloxía e Parasitoloxía da Universidade da Coruña; Luís Rei, recepcionista de Mercadoría nun hipermercado da Coruña; Marta Rial Chorén, psicóloga e activista da Plataforma 'Mina Touro-O Pino NON'; Mónica Fernández, auxiliar de enfermería no CHUS; Rita del Lago, cociñeira no Centro de Maiores de Celanova, Sagrario Fernández, Traballadora Social no HULA; Sofía Riveiro Olveira, educadora social; e Jessica Rei, da plataforma Salvemos a Comarca de Ordes.Os programas estarán realizados, presentados e conducidos por Xosé Antón Bocixa Rei, baixo a coordinación de Verónica ÁlvarezCo obxectivo de ofrecer "información e tratamentos que non se encontran nas emisoras convencionais", A Tribo Radio nace coa vontade de "confluír con todas aquelas organizacións sociais, medios de comunicación, entidades e persoas que soñan cunha sociedade máis xusta e igualitaria". Falamos con Xosé Bocixa e Verónica Álvarez.Como nace a idea de poñer en marcha A Tribo?"Sempre me pareceu que os contidos de radio en galego son ben escasos, sobre todo os que cunha perspectiva crítica analizan a realidade social"Verónica Álvarez: Estes días de confinamento, entre as moitas videoconferencias que todos e todas fixemos, xurdiu a idea e comenteina con outras persoas a posibilidade de facer un programa así. Sobre todo porque sempre me pareceu que os contidos de radio en galego son ben escasos, sobre todo os que cunha perspectiva crítica analizan a realidade social. Así que, falando con Bocixa, animeino a volver á radio para facer un programa que lles dese voz aos movementos sociais e a persoas dos medios de comunicación. A Tribo emerxe desde o confinamento para dar voz a toda a comunidade que aspira a unha sociedade crítica, sensible ás necesidades das persoas máis desfavorecidas, aos cambios sociais, ao medio ambiente, á ciencia e á cultura.Bocixa, ti estiveches moitos ano na emisora municipal de Cerceda. Para ti, é un regreso ao medio..."As emisoras locais, agás honrosas excepcións, convertéronse en ferramentas políticas. E a situación da radio pública de Galicia xa a sabemos: moi bos profesionais, pero hai moitísimas voces que están censuradas"Xosé Bocixa: Si, no meu caso é unha volta á radio despois de moitos anos, porque eu practicamente arrinquei a miña vida profesional na radio. Currei moito tempo alí ata que o responsable político de turno entrou en guerra de contidos comigo e, directamente, desaloxáronme de alí. O certo é que despois desa experiencia non me quedaran moitas ganas de seguir no medio, pero dada a situación que estamos vivindo, creo que é importante volver á esencia. A radio tiña unha enorme importancia antes en moitos lugares. Pero por desgraza as emisoras locais, agás honrosas excepcións, convertéronse en ferramentas políticas. E a situación da radio pública de Galicia xa a sabemos: moi bos profesionais, pero hai moitísimas voces que están censuradas. E cando saen algúns temas é para xustificar que se pasou por aí, pero non se afonda en nada. Non é o mesmo que un colectivo teña uns segundos nun programa de radio e que poida falar realmente con liberdade. Levaba un tempo co mono da radio e dixemos: imos facer un programa, e despois xa veremos.Que quere ser A Tribo? Con que obxectivo nace?"Dende o coidado, a solidariedade e a axuda, queremos tratar de tecer redes, debater, reflexionar e propoñer solucións"XB: O que pretendemos é tratar temas con liberdade e con sensibilidade. Non pretendemos ser un programa que anime a saír ás barricadas, senón que queremos ser un programa que faga barricadas coa palabra, co pensamento e a reflexión. Dende o coidado, a solidariedade e a axuda, queremos tratar de tecer redes, debater, reflexionar e propoñer solucións. Queremos dirixirnos a todas as persoas en Galicia e tamén á comunidade galega que está fóra, e que ten ansia de información do que pasa aquí, e do que se pensa, se fai e se vive aquí.Que contidos ides tratar? En que temas queredes afondar?VA: O primeiro programa está dedicado, loxicamente, á situación na que estamos agora mesmo inmersas. Para os seguintes queremos tratar todo tipo de temas relacionados con cambios sociais, cultura ou ciencia e que haxa espazo para o humor, sempre dende o pensamento crítico e sempre tendo claro cara a onde imos e de onde vimos. Todo para tentar que as voces que están máis silenciadas poidan ter outra canle e para ter un espazo no que tecer redes e xerar complicidades, conformando unha tribo, unha comunidade.Como estades planificando A Tribo máis aló deste primeiro programa? Que periodicidade vai ter? Que contidos vai ter? "Hai varios temas que estamos valorando para o programa 1 (o deste venres sería máis ben o programa 0), pero interésanos moito falar da renda básica universal nestes momentos"VA: A idea é que o programa sexa quincenal. Hai varios temas que estamos valorando para o programa 1 (o deste venres sería máis ben o programa 0), pero interésanos moito falar da renda básica universal nestes momentos, sobre todo tendo en conta a situación de crise que imos vivir, e que acentúa os problemas que xa arrastrabamos de atrás.XB: O ideal sería un programa diario, e sabemos que iso é imposible. Pero imos tratar de facer cando menos un programa mensual ou quincenal. Este programa é de 120 minutos, pero por suposto o formato normal sería de 45 ou 50 minutos.Buscaredes xerar unha comunidade ao seu redor, pensando tamén no seu sostemento económico? No Estado funcionan dende hai anos espazos como Carne Cruda ou La Cafetera que están sostidos por unha comunidade de oíntes...VA: Aínda non o pensamos moito, porque queremos agardar a ver que interese esperta este primeiro programa, se a xente pensa que podemos achegar algo. Pero si, se queremos continuar habería que pensar en fórmulas de micromecenado a medio prazo."Xa veremos como é a recepción deste primeiro programa, pero quizais si que se podería pensar nalgunha fórmula combinada de colaboración con algún medio de comunicación, colectivos profesionais, colectivos sociais..."XB: Xa veremos como é a recepción deste primeiro programa, pero quizais si que se podería pensar nalgunha fórmula combinada de colaboración con algún medio de comunicación, colectivos profesionais, colectivos sociais, culturais e outras persoas. E, se cadra, entre todos e todas poderíase acadar un espazo radiofónico forte É algo moi habitual en América, e mesmo no Estado español hai programas con moita audiencia, como Carne Cruda ou La Cafetera. Pero nisto Galicia é un deserto, aínda que temos algúns exemplos moi valiosos, como todo o traballo que fai a xente de Cuac FM.VA: Eu son unha grandísima seguidora de Carne Cruda e de La Cafetera e levo moito tempo falando sobre por que en Galicia non podemos facer algo semellante, sumando vontades e colaboracións, para ter un espazo deste tipo. E precisamente estes dous programas, ademais de crear un espazo para servir de altofalante ás voces críticas, conseguiron crear unha comunidade, que se notou moito nestas semanas de confinamento, que serviu para que moita xente estes días se sentise acompañada, parte de algo.


Summary: O Comité Cidadán da Ría de Ferrol reuniuse con Carlos Varela e demandoulle que investigue a presunta falsidade documental que os socios promotores da regasificadora achegaron para que lles fose concedida a Autorización Administrativa e outras actuacións do grupo Tojeiro que consideran fraudulentas.

Unha representación do Comité Cidadán da Ría de Ferrol, acompañada pola Deputada de AGE Yolanda Díaz, mantivo este luns un encontro co Fiscal Xeral de Galicia sobre a planta de gas de Reganosa. O Comité denunciou ante Carlos Varela "a situación de ilegalidade reafirmada tras a sentenza doTribunal Supremo", e salientou "a perigosidade" da planta e "a ameaza que supón para a cidadanía o incumprimento de toda a lexislación medioambiental e de seguridade". Na xuntanza solicitaron que abrise dilixencias para investigar a presunta falsidade documental que os socios promotores da regasificadora achegaron para que lles fose concedida a Autorización Administrativa e outras actuacións do grupo Tojeiro que consideran fraudulentas Na xuntanza solicitaron que abrise dilixencias para investigar a presunta falsidade documental que os socios promotores da regasificadora achegaron para que lles fose concedida a Autorización Administrativa e outras actuacións do grupo Tojeiro que consideran fraudulentas. Tamén lle demandaron á Fiscalía que "dada a situación de evidente ilegalidade, perigosidade e dano medioambiental inicie actuacións encamiñadas á suspensión da actividade de Reganosa". Tamén denunciaron "o proceso de destrucción da Ría de Ferrol como consecuencia do uso fraudulento da auga do mar na que verten inxentes cantidades de hipoclorito sódico", e o recheo "ilegal" no que se asenta Reganosa. Os representantes do Comité Cidadán incidion no custe que ten a planta de gas para os cidadáns, ao redor de 60 millons de euros ao ano, debido a que Reganosa é unha instalación deficitaria, cunha media de produción sobre o 30% da súa capacidade. O Comité Cidadán da Ría de Ferrol pon o foco sobre o grupo Tojeiro, principal socio de Reganosa e "o gran beneficiario da operación". Lembra que no ano 2001 Tojeiro (Forestal del Atlántico, Gadisa…) vendeulles aos outros socios de Reganosa os terreos donde se ia a instalar a planta, polos que obtivo unhas plusvalías de máis de 5 millóns de euros e cedeu parte dunha concesión portuaria por 23 millóns de euros. Neste senso solicítanlle á Fiscalía que investigue como foi utilizada e quen foron os destinatarios dunha partida de 2.355.967,45 de euros que o grupo Tojeiro utilizou no que o propio grupo denominou " traballos levados a cabo para á venda de terreos" e pola cal a Axencia Tributaria xa abriu un expediente a Forestal del Atlántico.


Summary: "Desde que son presidente do PP" non houbo pagamentos en negro e "saberán os anteriores (presidentes) do anterior", dixo Feijóo a respeito do caso Bárcenas.

Na conferencia de imprensa posterior ao Consello da Xunta, Feijóo preocupouse só de salvar os seus propios móbeis. Negou irregularidades nos pagamentos a funcionarios e dirixentes cando menos desde que el preside o partido, 2006. Porén, non avalou aos "anteriores" presidentes. Ou sexa: logo de dedicarlle o recente congreso de Lugo a Manuel Fraga Iribarne, cuxo pensamento se incorporou como doutrina oficial do PP, Feijóo agora evita avalar a contabilidade do partido durante o período en que estivo dirixido polo fundador do seu propio partido, quen xa fora salferido polo escándalo Bárcenas nas primeiras informacións publicadas habida conta de que o ex-presidente da Xunta de Galiza, liderara a formación a nivel estatal durante boa parte dos anos en que se produciron os pagamentos en negro á cúpula do PP. "Nós non temos absolutamente nada", sentenciaba Alberto Núñez Feijóo ao tempo que verquía dúbidas a respecto do que tivese acontecido durante as décadas anteriores. Porén, mentres negaba ter relación algunha cos sobres suministrados por Luís Bárcenas, o líder d@s populares negaba "descoñecer da A á Z" as informacións publicadas esta quinta feira polo diario El País en que apuntan ao presidente do Goberno español, Mariano Rajoy como un dos dirixentes do partido que tería percibido sobresoldos en negro.


Summary: O novo filme de Ignacio Vilar estréase mundialmente o vindeiro 3 de outubro no Festival Cinespaña de Toulouse, o mesmo no que o ano pasado acadaba tres premios grazas a 'A Esmorga'

'Sicixia. Paseo polo amor e a Costa da morte' estrearase no XXI Festival Cinespaña de Toulouse o 3 de outubro, xusto un día despois de que 'Sísifo confuso', o documental de Aser Álvarez sobre Paco Leiro se estree no Raindance Festival de Londres. O filme galego continúa a dar pasos cara adiante. E o día 6 o festival acollerá a presentación do filme, xunto cun coloquio co seu director, Ignacio Vilar, e o actor protagonista, Monti Castiñeiras. Segundo informa Via Láctea Filmes, 'Sicixia' foi concibido "para poñer en valor o inigualable patrimonio material e inmaterial da Costa da Morte así coma o Rapa das Bestas de Sabucedo". Competirá, logo de ser seleccionada entre 128 longas españolas, con 6 longametraxes na categoría de ficción ante un xurado formado por recoñecidos profesionais do cinema francés. Compite, logo de ser seleccionada entre 128 longas españolas, con 6 longametraxes na categoría de ficción ante un xurado formado por recoñecidos profesionais do cinema francés Ademais deste festival, a fita será presentada en París o 3 de novembro cun evento moi especial: acompañado de cociñeiros franceses, cataláns, vascos e galegos cociñando algas galegas, que tamén teñen protagonismo no filme, segundo nos confirmou o director. "Agardamos tamén ter distribución en Francia", explica Vilar, "o público francés quedou impresionado con 'A Esmorga' e confiamos que se poida ver alí". E a estrea nas salas galegas, de forma simultánea xunto con Madrid, Barcelona e País Vasco, será o 25 de novembro. O cineasta recomenda velo en cinema polo son, que "é fundamental neste filme". "É un diálogo entre o documental e a ficción. E na ficción hai unha historia de amor e desamor. O protagonista é un enxeñeiro de son do Arquivo Sonoro de Galicia, que está no Gaiás, e ese arquivo desde hai anos recolle toda a riqueza dialectal do noso idioma. A el encárganlle recoller os sons na Costa da Morte".


Summary: Os últimos datos do Índice de Produción Industrial (IPI) en Galicia volven ser devastadores. Cae un 11,7% en termos interanuais, dous puntos máis que a media estatal, e acumula xa unha taxa negativa de 9,9 puntos no que vai de ano. Xan López Facal, enxeñeiro industrial e prestixioso economista, analiza a complicada situación da industria, tal e como fai máis exhaustivamente para diversos organismos.

Os últimos datos do Índice de Produción Industrial (IPI) en Galicia volven ser devastadores. Cae un 11,7% en termos interanuais, dous puntos máis que a media estatal, e acumula xa unha taxa negativa de 9,9 puntos no que vai de ano. Os números cantan e o país vive unha situación crítica. Xan López Facal, enxeñeiro industrial e prestixioso economista, coñece como poucos a industria galega. Nesta entrevista analiza a súa complicada situación, tal e como fai máis exhaustivamente para diversos organismos. Está nunha situación crítica a economía galega? Neste momento, está claro que si. Indicadores como o Índice de Produción Industrial (IPI), a EPA ou a evolución do PIB así o indican porque miden o pulso da actividade económica, pero tamén é certo que só din parte da verdade. Serven para medir a conxuntura económica, pero partindo da hipótese de que a economía é un continuo de altos e baixos. A situación é máis grave, non só para Galicia, senón para toda Europa e España. "Os indicadores económicos son realmente duros para a economía galega" Reflicten os últimos datos a dureza da crise? O IPI rexistra datos realmente duros, xa que o impacto da crise en Galicia sobre a actividade industrial é máis duro que no conxunto de España. Isto tradúcese en desemprego, EREs e caída da facturación. Teñamos en conta que o último IPI positivo en termos interanuais é de agosto de 2010, polo que a caída da actividade económica é constante desde hai case dous anos. É un dato moi preocupante. No entanto, o paro é o que pode percibirse como o máis duro polo que afecta á cidadanía e non se ven moitos signos de recuperación na economía que nos fagan pensar que a cousa vaia cambiar pronto, a non ser que se relaxe a dura política imposta por Alemaña e que é claramente de dereitas. Que se fixo mal na política industrial de Galicia? Estamos asistindo a un cambio estrutural de enorme dimensión en Galicia. Hai moitas cuestións que actuaron en contra do país nos últimos anos. Un dos peores negocios que fixo a comunidade foi que non se aprobase o plan eólico aprobado polo bipartito, máis aínda cando logo de ser recorrido polo PP demostrouse que era plenamente legal. Perdéronse dous anos definitivos, sobre todo cando logo se suprimiron as primas ás renovables. Perdeuse a oportunidade de levar un plan de investimento masivo e dar lugar así a unha actividade importante, non só nas compañías eléctricas, senón tamén en toda a industria auxiliar. Foi unha enorme eiva e ademais gratuíta porque a Xunta buscou un problema onde non o había. "Un dos peores negocios que fixo a Xunta foi suspender o plan eólico do bipartito; perdemos unha grande oportunidade" E no resto das industrias, hai esperanza? Todos os sectores relacionados coa construción, como o da rocha, o granito ou a lousa, están nunha crise profunda por falta de demanda. Tratan de loitar contra o problema coas exportacións, pero iso non cobre a facturación mínima do sector, o que se traduce tamén en EREs e peche de empresas. Algo semellante pasa noo naval, sobre todo tras a cancelación do tax-lease. Toda a ría de Ferrol e a de Vigo atópanse nunha crise moi fonda e complicada á que se unen crises de tipo empresarial nalgunhas compañías e a conseguinte inmobilización do metal e de todas as empresas auxiliares. Resiste algunha industria en Galicia? Resiste malamente o sector do automóbil, á baixa, pero Citroën segue sendo Citroën. Hai algúns signos positivos noutros ámbitos, pero os sectores de transformación da madeira tamén están en serias dificultades, como Finsa, que se atopa nun proceso de reestruturación. Na alimentación tampouco a cousa vai demasiado ben, ao igual que o téxtil, que tamén está en malas condicións, agás Inditex, que é un caso especial por ter mercados moi diversificados que lle permiten capear o temporal. Resumindo? Pois resumindo, a crise do sector naval, máis a imposibilidade do sector enerxético, máis a caída de toda a industria ligada á construción dan lugar a un panorama moi difícil de superar. Pódese dar algunha mensaxe positiva? Unha mensaxe positiva pode ser a posible entrada do naval nese concurso da mexicana Pemex, pero está por ver como acaba todo porque será un concurso aberto no que México tamén esixiría unha contraprestación. Repito que a situación é crítica. Está de acordo, como din moitos expertos, en que a Xunta non ten plan industrial para Galicia? Sería inxusto cargar as tintas todas na dirección política. Sería simplista e demagóxico, pero é certo que a Xunta nunca recoñeceu a gravidade da situación. Non hai proposta ningunha para afrontar a crise económica e industrial nin para debater claramente entre todos os partidos e atopar así solucións paliativas. É certo que non hai plan, pero a capacidade do Goberno galego para actuar sobre as grandes variables da industria galega é mínima. O necesario supera con moito a súa capacidade financeira para actuar; teñamos en conta que o orzamento da Consellería de Industria é mínimo e debe distribuírse entre aquelas empresas en problemas que esixen actuacións urxentísimas, polo que quedan poucos cartos, ánimos e programa para preparar saídas de futuro. É certo que non hai plan, pero a capacidade da Xunta e dos gobernos autonómicos é relativamente pequena. "É certo que a Xunta non ten proposta ningunha para refrotar a industria, pero sería inxusto cargar as tintas na dirección política" Houbo un erro de planificación histórico? A Xunta nunca foi excesivamente sensible á actividade industrial. Antes e agora tirouse sempre por obras públicas e gastos indignos de todos sabidos, pero non se impulsaron programas de fomento da exportación, de reforzamento da capacidade financeira das empresas... Foise deixando e agora non somos capaces de afrontar os problemas. Pasoulle á maioría das autonomías, pero hai excepcións como Euskadi ou Navarra, con industrias modernas e exportadoras. Galicia, pola contra, depende de moi poucos centros de produción: enerxéticas, Inditex, Citroën e pouco maís. O resto é moi fráxil e a Xunta nunca tivo como prioridade encarar a industrialización do país a longo prazo. E que se debe facer agora? Quen pense que o problema industrial ou económico de Galicia se resolve con subvencións ou achegas públicas é que non entende o problema. Nin a Xunta nin o Goberno poden facer fronte ao problema da construción naval, por exemplo. Viría moi ben algún encargo da Armada, pero o Exército non ten capacidade para facelo. Non hai fondos, non hai cartos nin para mobilizar o único portaavións que teñen. Pero cal sería a solución, ao seu parecer? Hai alternativas e as solucións, sen esquecer que fai falta reorientar as actuacións das administracións para a actividade económica produtiva, basearíase en dúas cousas: a exportación e a competitividade, que son claves. Na internacionalización cónstame que a Xunta ten algo feito a través dos programas do Igape e das cámaras de comercio. A economía española deu un gran pulo ao comercio exterior e as empresas están gañando estabilidade a través das exportacións. Isto debe ser o que salve as compañías. Ademais, temos que ser máis innovadores e competitivos, é dicir, colocar produtos no mercado de mellor calidade e a un menor prezo. Se se seguen comprando Audis, Mercedes e BMW non é por ser baratos, senón por ser os mellores. Temos que gañar prestixio en produtos industriais de alta calidade e cun prezo limitado. Esa é a competitividade e ese é o noso problema. "Alemaña debería facer xusto o contrario que España: aumentar os salarios para que o sur gañe en competitividade" Pero o contexto é o que é... Efectivamente, hai que ter en conta a variable europea, porque España está sumida nun axuste ou devaluación interna moi importante. Non consiste máis que en deprimir os nosos salarios e baixar os nosos prezos para gañar competitividade no exterior. Alemaña debería facer xusto o contrario: aumentar os salarios para que o sur gañe competitividade. Debería deixar a política de axuste duro e comezar con políticas expansivas. Se Alemaña tira da demanda vía exportacións, axudaría moito a España, pero a situación é un complexo de cousas. "O PP acusou a Zapatero, pero nin el nin a Virxe de Fátima podían co problema, que o superou" Demasiado complexo? Claro. O que non se pode ser é simplista. O PIB, que é unha magnitude que suma todo o que produce Galicia, non pode movelo unha palanca tan fráxil como un Orzamento galego que destina a maioría do seu gasto a Sanidade e Educación. O problema é a correlación de forzas en Europa, a política alemá, a competitividade, o custo da débeda... Dá para discutir horas, pero hai que ser sensato. A miña posición propia é que neste contexto económico galego a Xunta ten a súa parte de responsabilidade, pero unha parte moi importante tena o contexto internacional. O PP tampouco o quixo recoñecer antes, cando acusaba a Zapatero de gastar. Estivese Zapatero ou a Virxe de Fátima, o problema superábao moito. Os políticos adoitan facernos crer que son Merlín pero non teñen variña máxina ningunha.


Summary: O pasado 14 de marzo, o Tribunal Europeu de Dereitos Humanos sentenciou que a queima de fotos de membros da Casa Real é unha práctica amparada pola liberdade de expresión. Esta terza feira, o parlamentar do BNG Luís Bará rachou unha instantánea do monarca durante a defensa dunha iniciativa visando derrogar a 'lei mordaza'.

Impedir a actual interpretación dos delitos de incitación ao odio é o propósito que persegue a proposición non de lei do BNG para modificar o código penal e derrogar a lei de seguridade cidadá, defendida no pleno desta cuarta feira por Luís Bará. O parlamentar -que enfeitou a tribuna cunha estreleira- quixo simbolizar a súa defensa da liberdade de expresión -seriamente tronzada pola 'lei mordaza'- rachando unha fotografía de Felipe VI. "Isto [pola rotura da foto] é o ABC da democracia. Non a queimo porque estamos nun recinto fechado". A resposta do PP a este acto simbólico do BNG veu da man do seu deputado Alberto Pazos, quen pediu á formación nacionalista que rachase as súas fotografías con Arnaldo Otegi, o líder da esquerda abertzale. E para dar exemplo -consciente de a súa petición ter pouco percorrido-, xa o fixo el propio desde a tribuna. .@LuisBaraGz racha a foto de Felipe VI no Parlamento Galego para denunciar a criminalización de activistas sociais ao amparo da Lei Mordaza. O BNG pediu, pide e pedirá a derrogación desta lei. ✊Pola defensa da democracia e os dereitos civís e políticos. #NonÁLeiMordaza pic.twitter.com/A1jAaueWX1— BNG (@obloque) 11 abril 2018 Noticia actualizada ás 18:48


Summary: Dise da cultura da autonomía que baleirou de contido o feito diferencial e esqueceu os conflitos de clase. Falamos con Manuel Bragado.

-A cultura da autonomía nace do concepto de cultura da transición, entendendo como tal unha cultura consensuada, vertical, comandada en boa medida polos gobernos, que desactiva a cultura crítica. Concordas con esa análise? -Para a cultura galega a autonomía foi determinante, especialmente polo recoñecemento por vez primeira ao longo da nosa historia da nosa lingua e a súa incorporación ao sistema educativo e aos usos públicos, polo que supuxo a Lei de normalización lingüística e os primeiros acordos amplos ao redor dun estatus para a lingua galega. Foi un factor decisivo para o desenvolvemento do sector editorial e contribuíu ao desenvolvemento doutras expresións da creación e das artes. A crítica ten que ver máis coas formas de exercicio do poder e do goberno da autonomía, co cientelismo, que con ese outro proceso de recoñecemento institucional da lingua, que entendo como unha conquista, e da nosa cultura. -Cales dirías que foron as lagoas, os erros, nos que caeu o sector editorial no período autonómico? -Fomos e somos absolutamente dependentes do proceso de normalización lingüística, no que se produciron avances moi importantes dende 1983 a 2004, cando se aproba o Plan de Normalización Lingüística, e se deu un rapidísimo retroceso co goberno do presidente Feijóo. Desapareceron moitas das axudas e dos incentivos nestes novos anos escuros e o sector empezou a sentir os efectos de forma moi preocupante. -Rexina Vega era especialmente crítica con Galaxia e Xerais nunha entrevista recente, ás que cualificou como "mandaríns da literatura galega" nas redes sociais. De onde coidas que parte esta crítica? -Non vou facer unha valoración desa entrevista porque non me corresponde. Entendo esas palabras como síntoma dun malestar nun sistema que non se configurou como tal. O sistema editorial centrouse moito no educativo no seu desenvolvemento. O sistema literario ten un peso moi escaso no conxunto do que se edita, e probabelmente esas palabras expresaban un malestar por ese feito. A íntegra desta entrevista tela ao teu dispor no suplemento A Fondo, no número 149 de Sermos Galiza, disponíbel nos pontos de venda habituais e na nosa loxa.


Summary: A Xunta indica á Cámara unha porcentaxe media de camas "non operativas" nos meses estivais que é inferior á avanzada polo conselleiro de Sanidade. O Goberno insta a "entender que a sanidade e as necesidades asistenciais son procesos dinámicos"

Sen resposta concreta para a que a Consellería de Sanidade considera unha pregunta "anticuada". Nos primeiros días de xuño os sindicatos que representan o persoal do Servizo Galego de Saúde lanzaron unha nova alerta sobre o peche de camas hospitalarias no verán. Fixérono, como cada ano, a partir de estimacións elaboradas con información recompilada en cada centro antes de que a Xunta ofrecese información ao respecto. O Goberno de Alberto Núñez Feijóo xa achegou datos. Fíxoo a petición da oposición no Parlamento, pero un ano máis evita ofrecer unha cifra concreta de camas e negando, asemade, que existan peches en sentido estrito, senón unha menor porcentaxe de "recursos operativos". Un mes antes de que as centrais sindicais publicasen as súas estimacións de peches, a principios de maio, o BNG rexistrou no Parlamento unha pregunta para reclamar coñecer os detalles ao respecto para este verán. Alén da valoración política destas decisións -enmarca os peches nunha "precarización da calidade asistencial" e na continuación da política de recortes- o Bloque formulou unha batería de preguntas concretas. Entre os datos que pedía coñecer figuraban "os servizos, en cada hospital" que ían estar afectados por estas medidas, "cales son as especialidades máis afectadas" e a afectación dos peches aos servizos de urxencias. Adicionalmente, pedía un cálculo do "aforro previsto", das "derivacións de doentes á sanidade privada" durante este período e das contratacións de persoal previstas para "cubrir as vacacións". A porcentaxe de camas "non operativas" que a Xunta indica ao Parlamento é inferior á avanzada polo conselleiro de Sanidade A resposta de Sanidade a estas preguntas vén de chegar ao Parlamento e nela a Consellería non ofrece ningunha das cifras solicitadas, senón que se limita a ofrecer unha porcentaxe media de camas pechadas. "Neste ano 2017 durante os meses de verán a estimación previsible dos recursos operativos neste período será do 88,93%, case 14 puntos por riba da media da ocupación real dos anos anteriores". Isto implica, daquela, que as camas pechadas serían un 11,07% do total, unha proporción sensiblemente menor á avanzada polo propio conselleiro, Jesús Vázquez Almuíña, que nas últimas semanas o situou entre o 15% e o 20%. O feito de non ofrecer unha cifra concreta de peches provoca que para achala haxa que recorrer ás estatísticas do Sergas sobre o total de camas. O dato máis recente, do ano 2015, indica que na sanidade pública galega están "en funcionamento" unhas 6.606 camas e instaladas, algo máis de 7.000. Deste xeito, se as camas en funcionamento durante o verán son o 88,93%, os peches serían arredor de 730. No caso de que as camas pechadas acaden a porcentaxe indicada polo conselleiro nos medios de comunicación a cifra total ascendería por riba das 1.000 camas. A xustificación do Goberno O Goberno insta a "entender que a sanidade e as necesidades asistenciais son procesos dinámicos" A ausencia de números concretos sobre os peches contrasta coa ampla xustificación que Sanidade inclúe nesta resposta parlamentaria, de case tres páxinas. Así, o departamento autonómico comeza por "puntualizar que as camas hospitalarias non se pechan", senón que "están todas dispoñibles en función das necesidades" e que a "planificación sanitaria" implica "a xestión e adecuación dos recursos ás necesidades asistenciais" tamén no verán, atendendo "ao decrecemento da demanda, motivado pola diminución da morbilidade estacional de determinadas patoloxías" e tamén á "programación das vacación dos profesionais, así como á realización de obras nos centros hospitalarios. Neste escenario, o Executivo insta a "entender que a sanidade e, polo tanto, as necesidades asistenciais son procesos dinámicos" e que "sempre que existe unha necesidade", as áreas sanitarias botan man das "listas de contratación para formalizar todos os nomeamentos que sexan necesarios" porque, reitera, "as camas non se pechan". Sanidade insire neste punto da resposta cifras sobre as listas de espera, pero só as referentes a xuño de 2016 (61,6 días) e a decembro do mesmo ano (68,3 días). Non inclúe, daquela, indicadores de demora correspondentes aos meses en que parte das camas non están operativas, toda vez que co novo modelo de presentación dos datos a Xunta autorizouse a si mesma a non informar sobre a espera do verán, que mentres foi publicada sempre resultou ser a máis alta do ano.


Summary: Un ano despois do ataque a unha base aérea do Exército sirio, a Administración Trump valora a hipótese dunha nova acción militar contra o Goberno de Al Assad. O pretexto volta a ser un suposto ataque con armas químicas producido o pasado sábado perto de Damasco, un feito que aínda está pendente de ser investigado pola Organización internacional pola Prohibicion de Armas Químicas. Rusia advertiu esta cuarta feira a Washington que responderá militarmente no caso dunha ofensiva estadunidense.

Esta terza feira, os EUA e Rusia vetáronse mutuamente no plenario do Consello de Seguranza de Nacións Unidas, composto por 15 estados, unha cimeira en que se analisou o hipotético uso de armas químicas este sábado pasado en Douma, unha cidade ben próxima de Damasco controlada por milicias jihadistas. Destarte, non foi posíbel unha resolución do órgao. Nen foi nen será: Washington e Moscova (como Beijing, París e Londres) manteñen o dereito de veto, privilexio obtido polas potencias vencedoras após a Segunda Guerra Mundial. O Goberno de al-Assad nega estar detrás do masacre de Douma, que tería deixado 60 mortos. O disenso básico entre Washington e Rusia radica en quen debe investigar o suposto uso do armamento prohibido. Os EUA propuñan criar un novo mecanismo de investigación -que substituiría a misión conxunta da OPAQ e a ONU cuxo mandato expirou o pasado mes de novembro-, mais Moscova non apoiou a moción ao pór en dúbida a imparcialidade da investigación. A contra-proposta rusa -que fose en último termo o Consello de Seguranza o que determinase a autoría do pretenso ataque químico após a OPAQ esclarecer se o houbo ou non- foi rexeitada polo bloco liderado polos EUA (Franza, Países Baixos, Perú, Polonia, Suecia e Reino Unido). Si apoiaron a iniciativa da Administración Putin Bolivia, China, Etiopía, Guinea Ecuatorial e Kazaxistán. Trump dá por amortizado o non aval de Nacións Unidas, mais iso non vai deter os seus planos bélicos, que poderían materializarse nas próximas 72 horas. Segundo informa esta cuarta feira The New York Times, os EUA pensan nun ataque de maior escala do que o perpetrado en abril de 2017. Daquela a acción limitouse ao lanzamento de 59 míseis tomahawk por parte de dous destrutores contra a base aérea de Al Shayrat. Os danos á aviación siria foron limitados. O Pentágono defende agora elevar o rango da resposta. Unha ofensiva de maior espectro. Porén, Trump -que enarborou durante a súa campaña presidencial a bandeira do acordo con Moscova para a pacificación de Siria- desbotaría o envío de tropas terrestres. Os EUA non están sós. Teñen canda si Franza e o Reino Unido, embora París e Londres teñan dito que formalmente non se pode facer nada mentres non concluír a investigación sobre o terreno. As monarquías feudais de Arabia Saudí e Qatar -cuxos vínculos co Daesh foron revelados por Hillary Clinton nunha comunicación filtrada no seu día por Wikileaks- tamén aparecen como aliados de Washington fronte Siria. O conflito é agora máis que nunca un confronto de potencias polo control dun enclave de enorme importancia estratéxica. Rusia tampouco está soa. Canda ela, embora nun discreto segundo plano, está China. Beijing apoiou a moción rusa e abstívose na norteamericana. Unha escalada no conflito podería atinxir escenarios imprevisíbeis se a agresión norteamericana fose respondida militarmente por Rusia. Esa hipótese foi posta sobre a mesa esta terza feira polo enviado ruso ao Líbano Alexander Zasypkin, quen declarou a Al-Manar TV: "As forzas rusas confrontarán calquera agresión norteamericana en Siria, interceptando os míseis e atacando as súas lanzadeiras".


Summary: Se non se resolven antes, os expedientes da Risga aprobaríanse de maneira automática aos tres meses, por silencio administrativo. É o que reclamou o BNG no Parlamento nunha iniciativa presentada pola deputada Carme Adán.

"En 15 días pode tramitarse unha lei para a substitución dun rei mais unha persoa que está a pasar necesidades ten que agardar oito meses para cobrar unha axuda de emerxencia", dixo Carme Adán na súa defensa dunha iniciativa encamiñada a axilizar a xestión das solicitudes da Risga e das axudas de emerxencia. O PP, segundo a deputada, está tamén a recoñecer os atrasos e mesmo a súa concelleira en Silleda confirmou que había expedientes que tardaban nove meses en executarse. A situación límite cada vez chegan máis persoas e, por esta razón, a deputada nacionalista reclamoulle ao PP que dese "un paso adiante", asumindo as medidas "factíbeis" recollidas na iniciativa que defendía. A máis relevante, que se aplique a lei que afecta aos expedientes e, unha vez pasados tres meses se resolvan afirmativamente por silencio administrativo. É dicir, que se concedan e se considere finalizado o proceso nun tempo máximo de tres meses. "O nivel de empobrecemento é tal que o goberno galego está obrigado a aumentar o orzamento porque é un crédito ampliábel", reclamou tamén Carme Adán. O deputado de AGE, Juan Manuel Fajardo lembrou que mentres a cuestión se debatía no Parlamento, dúas novas familias estarían a solicitar a Risga. "Estas persoas recibirán o primeiro pago, con moita sorte, alá polo mes de marzo do 2015", dixo e lamentou a "impasibidade" do PP diante destas situacións extremas. A portavoz popular, Marta Rodríguez recoñeceu que na tramitación estábanse a dar retrasos que dependen dos concellos e a Xunta. Adiantou que o seu grupo presentará unha emenda á moción do BNG para que a Xunta se dirixa os concellos para axilizar a tramitación.


Summary: A derrogación das reformas laborais, a defensa duns salarios e pensións "dignas" ou o reclamo de medidas para a recuperación de industria e emprego; entre as demandas das manifestacións, convocadas pola CIG.

A pandemia agravou unha crise que, de non adoptarse as medidas necesarias por parte das Administracións, acabará pagando a clase traballadora. Esa é a denuncia que motivou as mobilizacións que a CIG protagonizou nunha decena de cidades e vilas da Galiza este 1 de decembro. Mobilizacións que os centos de participantes nas mesmas demandaron a derrogación das reformas laborais, salarios e pensións "dignas" ou a posta en marcha de plans de creación de emprego e recuperación industrial. 'Forza para avanzar' foi a palabra de orde destas mobilizacións, coas que, segundo o sindicato, quérese "dar unha resposta contundente" aos "ataques á clase traballadora" e "conquistar políticas alternativas coas que na Galiza poidamos exercer o dereito a vivir e traballar dignamente na Nosa Terra". Paulo Carril definiu o diálogo social como "ese gran enterrador de dereitos" fronte ao que chamou a intensificar a mobilización porque "é o único camiño para cambiar as políticas dos Gobernos e para que a negociación colectiva signifique unha restitución e recuperación de dereitos e do poder adquisitivo dos salarios" O secretario xeral da CIG, Paulo Carril, que participou na mobilización da Coruña, denunciou que nin os Orzamentos do Estado nin os da Xunta conteñen ningunha das medidas necesarias para afrontar esta profunda crise "que avanza cada día con máis nefastas consecuencias". Advertiu, ademais, que as diferentes reformas lexislativas que se están a aprobar "consolidan a perda de dereitos e confirman que non camiñamos cara a unha saída galega xusta da crise" Denunciaba Carril esta semana esta semana que a "imparábel escalada da factura eléctrica está a provocar estragos nas economías familiares, na actividade económica e na industrial, mentres o oligopolio enerxético acumula cada vez máis beneficios". Unha situación que está provocando o incremento dos prezos de todos os produtos, nomeadamente dos básicos: a bolsa da compra ou a gasolina que son precisamente os que consume a clase traballadora. Entrementres, sinalou, os salarios non soben na mesma medida, o que, segundo Carril está a colocar nunha "situación crítica" á xa empobrecida clase traballadora, "facendo máis real que nunca aquilo de que ter un traballo non garante unha viva digna". A CIG vén demandando a derrogación da reforma laboral desde que se aprobou. Porén, e malia as promesas do Goberno de coalición, indica a central, segue vixente "mentres se monta un paripé mediático para manter despois os seus aspectos máis lesivos, cumprindo así os requisitos impostos pola UE para poder acceder aos famosos fondos Next Generation, que están pensados ademais para destinar ás empresas e non ás persoas", denuncia o secretario xeral da CIG. Carril advirte tamén de que a reforma das pensións, en proceso de tramitación no Congreso, non só non derroga as de 2011, do PSOE, e 2013, do PP, senón que reafirma as daniñas medidas que "precisamente están a provocar que en Galiza miles de persoas xubiladas e pensionistas cobren pensións de miseria".


Summary: Un participante nas probas da terceira fase sufriu unha doenza inexplicábel. Están a someter a esa persoa a distintas probas para determinar o sucedido.

A multinacional estadounidense Jhonson & Jhonson anunciou a paralización dos ensaios da fase tres da súa vacina contra o coronavirus como consecuencia da enfermidade "inexplicábel" dun participante nos mesmos. A compañía farmacéutica sinalou que "detemos temporalmente a administración de novas doses en todos os nosos ensaios clínicos da vacina candidata contra Covid-19, incluído o ensaio da fase e Ensemble debido á doenza sen explicación dun participante no estudo". Ademais, afirmou que "a doenza do participante está sendo revisada" por médicos independentes. "Estamos aprendendo máis sobre a doenza deste participante e é importante ter todos os dados antes de partillar información adicional", subliñaron as mesmas fontes. Porén, a farmacéutica quixo deixar claro que "os efectos adversos forman parte de calquera estudo clínico, especialmente naquelas probas a grande escala". Coa intención de sacar á venda o primeiro lote a principios do próximo ano, Jhonson & Jhonson iniciou esta fase das probas o 23 de abril. Ten preto de 60.000 voluntarios por todo o mundo. Aínda así, o groso das e dos suxeitos que están a probar a vacina ou un placebo están en países como Sudáfrica, Perú, EUE, México e Brasil. Antecedentes Jhonson & Jhonson non é a primeira farmacéutica obrigada a suspender os seus ensaios por problemas de saúde dos participantes, no mes de setembro Astra Zeneca vaise atopar nunha situación semellante. Neste sentido, desde a multinacional estadounidense agardan continuar en breve coas súas probas.


Summary: A xornada de traballo convocada polo Bloque na mañá do sábado "Avanzando contra a violencia machista" xuntou no Parlamento de Galiza representantes da xudicatura, dos CIM e de colectivos feministas contra a violencia machista. A portavoz nacional do BNG, Ana Pontón, reclamou que a Xunta dedique o 1% do orzamento á loita contra a violencia de xénero e xulgados especializados.

A fiscal de violencia de xénero de Santiago, Pilar Fernández; a membro do Consello da Avogacía Galega Patricia Arnosa; a avogada e asesora xurídica dun CIM, Mercedes Carreira e representantes de colectivos como a Rede de mulleres veciñais contra os malos tratos de Vigo; do Observatorio da Mariña pola Igualdade, da Asociación contra a violencia de xénero de Lugo ou da Asociación de mulleres con discapacidade de Galiza participaron na mañá do sábado na xornada de traballo organizada polo BNG no Parlamento galego baixo o lema "Avanzando contra a violencia machista". En declaracións á prensa, a portavoz do BNG, Ana Pontón, apuntou a necesidade de aumentar os recursos para loitar contra a violencia machista, a comezar por destinar, cando menos, o 1% do orzamento da Xunta de Galiza para combater este problema social. Suporía uns 90 millóns de euros –fronte aos 5 millóns actuais–, diñeiro que permitiría incrementar de maneira exponencial os recursos. "Se é unha prioridade política, ten que ser unha prioridade orzamentaria", afirmou Pontón. A dirixente do Bloque lamentou que se valore a violencia de xénero como cuestión menos grave diante doutras, "non fai saltar todas as alarmas que saltan cos casos de terrorismo", salientou, antes de tirar dos dados que apuntan que, desde o ano 2000, no Estado español houbo 678 vítimas do terrorismo fronte ao máis dun milleiro de mulleres vítimas do feminicidio. Ademais, a portavoz nacionalista reivindicou xulgados especializados, pois Galiza tan só conta con dous –un en Vigo e outro na Coruña–. Tamén máis persoal e medios para revisar os protocolos de avaliación e facer efectivas cuestións tan básicas como estabelecer lugares separados para vítima e agresor cando teñen que declarar. O BNG solicitará programas de formación en igualdade para o persoal docente Queda moito por facer, advertiu Pontón, a empezar pola sensibilización social e por unha aposta contundente nunha educación en igualdade. Neste sentido, anunciou que o Bloque solicitará programas de formación en igualdade para o persoal docente, "porque é o profesorado o que despois ten que traballar ese tema nas aulas e ten que haber unha vontade colectiva de que iso sexa unha prioridade". A campaña "indignante e vergoñenta" da Xunta, engadiu, camiña noutra dirección. "Teñen que retirar esa campaña por dignidade e porque a Xunta estase situando fóra de lei; rectificar é de sabias e persistir no erro é de irresponsábeis", sinalou. A fiscal de violencia de xénero reclama máis medios Tamén en declaracións aos medios, a fiscal de violencia de xénero de Santiago, Pilar Fernández, apostou en articular un procedemento que facilite a muller a proba, pois é "moi difícil" cando "só se conta coa declaración da vítima". E é que moitas veces é a única testemuña. "Non pode ser que a convertamos en sospeitosa e que teña que ser ela quen deba acreditar e probar toda a violencia que sofre", apuntou. Pilar Fernández: "Non pode ser que convirtamos a vítima en sospeitosa e que teña que ser ela quen deba acreditar e probar toda a violencia que sofre" Ademais, puxo de manifesto o problema que supón a concesión das ordes de afastamento, a avaliación do risco e todo o que hai que demostrar para poder conseguilas. Por outra banda, Pilar Fernández salientou a importancia de crear xulgados específicos de violencia machista para que haxa "unha maior sensibilización social" e "medios especializados" e de crear oficinas de asistencia ás vítimas para que os procesos xudiciais "non sexan tan agresivos" e se apoie as denunciantes.


Summary: O mozo Emilio Cao enfróntase a unha petición fiscal de cinco anos e oito meses de cadea despois de participar, en 2014, nas Marchas de Dignidade en Madrid. Catro artistas e grupos galegos ofrecen esta quinta feira 15 de marzo, na Sala Malatesta de Santiago de Compostela, un "concerto benéfico" no seu apoio.

O pop globalista de Ataque Escampe, o indie pop de Atrás Tigre, a inclasificábel canción de autor mutante de O Leo i Arremecághona e mais o hip hop de combate de Rebeliom do Inframundo prestarán a súa música á causa de Emilio Cao, militante de Anova-Irmandade Nacionalista. As entradas poden adquirirse por dez euros en diversos establecementos da capital: Avante, Brooklyn, Caldereiría e Raíces Galegas. O día anterior, cuarta feira, na Libraría Couceiro tamén de Compostela, as escritoras Marilar Aleixandre -tamén membro da Real Academia Galega- e Suso de Toro presentarán o Manifesto pola libre absolución de Emilio Cao.


Summary: Coincidindo co xuízo polo aboamento da paga extraordinaria de Nadal @s traballador@s públic@s; representantes políticos, sindicais e empresariais da cidade defenderon a medida aprobada polo Goberno local que, en troca, a Delegación do executivo español coida "fraudulenta".

Esta quinta feira (23 de xaneiro) o Xulgado do contencioso-administrativo de Pontevedra acolleu o xuízo polo pagamento da extraordinaria de Nadal @s funcionari@s do Concello. Pontevedra é o único goberno local que foi denunciado polo executivo español --a través da súa delegación territorial-- por procurar unha fórmula coa que o poder adquisitivo d@s empregad@s públic@s non se vise prexudicado polo Decreto co que Madrid lles suprimiu este complemento salarial. Coincidindo coa vista oral, representantes do goberno local (BNG) e outr@s responsábeis polític@s do PSdeG, sindicalistas da función pública e integrantes das asociacións de comerciantes (Aempe e Zona Monumental) amosaron o seu apoio ao executivo de Miguel Anxo Fernández Lores nunha concentración ás portas dos Xulgados. Lores amósase orgulloso de defender á cidadanía Para o rexedor pontevedrés é "un orgullo" ter levado adiante esta iniciativa e garantir con ela o apoio da administración á economía local. Aliás, o alcalde nacionalista criticou a denuncia presentada pola Avogacía do Estado ao considerala "inxusta" e "irracional". E é que Madrid pretende que a xustiza "condene ao Concello a recuperar as sumas indebidamente abonadas aos perceptores, adoptando calquera medida que fose necesaria para proceder ao seu reintegro" pois, segundo o avogado do Estado, a vía empregada polo goberno municipal para manter a paga extra @s traballador@s é "fraudulenta". Cumpre lembrar que o Concello de Pontevedra abonou @s empregad@s este complemento salarial en concepto de produtividade (un total de 16 extraordinarias) o que supuxo o pagamento de 760.000 euros procedentes de fondos propios. Unha decisión que non supuxo adebedamento ningún para as arcar municipais que mesmo, para este 2014, contan cun orzamento maior en relación ao período anterior. Con esta medida, sinalou en conversa con Sermos Galiza hai uns meses o concelleiro de Facenda de Pontevedra, Raimundo González, o goberno local quixo amosar que "é posíbel facer outras políticas" fronte aos recortes do Partido Popular.


Summary: As e os traballadores estanse a mobilizarr perante o gravísimo impacto que tería para a economía da comarca de Sarria o peche de Cementos Cosmos xa que da súa actividade dependen 93 empregos directos, 20 de industrias auxiliares, 80 transportistas e arredor duns catrocentos postos de traballo derivados da actividade da factoría.

Operari@s de Cementos Cosmos, de empresas auxiliares e mesmo veciñ@s iniciaron esta semana un calendario de mobilizacións en defensa da continuidade da factoría e dos postos de traballo directos e indirectos que xera na comarca de Sarria. Unha das primeiras accións foi un corte na vía do tren á altura da estación de Ourol. O Presidente do Comité e delegado da CIG, Francisco López, sinalou que as mobilizacións prodúcense a raíz de que a empresa lles notificase un "expediente de crise", se ben non concretou máis. As e os traballadores sospeitan que este expediente podería conducir directamente á presentación dun ERE e ao peche da factoría o vindeiro 1 de marzo. A fábrica, puntualizou o representante do plantel, podería estar a plena produción e vendendo todo o material (é a única empresa de cemento en Galiza), pero nestes momentos perde cota de mercado a causa da competencia desleal que lle fai outra planta que o grupo propietario de Cosmos (unha multinacional brasileira) ten en Toral de los Vados, e que vende o 90% da súa produción no mercado galego. "É o propio grupo empresarial quen nos está levando a unha situación de ruína", denunciou López.


Summary: O presidente do Goberno asegura que esperará a que o BCE concrete as súas medidas de axuda para decidir sobre acudir ou non ao fondo de rescate. Recoñece que os axustes aínda non trouxeron efectos positivos, pero asegura que continuará coas reformas.

Logo de que o Banco Central Europeo (BCE) decepcionase ao negar a inmediata compra de débeda soberana e logo de que puxese como condición para facelo que os países con problemas acudisen ao fondo de rescate, Mariano Rajoy volveu ser igual de dubitativo que case sempre. O presidente do Goberno asegurou este venres na súa primeira comparecencia pública despois dun Consello de Ministros que aínda non tomou unha decisión sobre a hipotética petición de rescate e aclarou que está a esperar a que o BCE concrete as medidas concretas de axuda directa para estados como España. "Eu farei o que creo que conveña ao interese xeral dos españois", dixo sen máis definición. Rajoy recoñece que as duras medidas do Goberno aínda non trouxeron efectos positivos "Quero coñecer cales son esas medidas, se son ou non axeitadas e, daquela, á vista da circunstancia, tomaremos unha decisión", volveu dicir, logo de enumerar unha e outra vez os múltiples problemas polos que pasa a economía española, pero louvar as medidas tomadas polo seu Executivo. "Ninguén pode dicir que o Goberno non tomou decisións", dixo, malia nomear recortes sociais que recoñeceu "duros" para a poboación e que negara unha e outra vez durante a campaña electoral."Non tomei decisión ningunha sobre o rescate", reafirmouse logo. Incluso Rajoy chegou a recoñecer que as duras medidas non tiveron os efectos que se buscaban, pero insistitu na "perseveranza e constancia" para acadar os resultados desexados. Estes, aclarou, chegarán "máis pronto que tarde", pero non descartou novos recortes e reformas. O Executivo non asegura que vaia prorrogar a axuda de 400 euros aos parados sen prestación "Cos datos que eu manexo non teño intención de baixar as pensións o ano que vén. Sería a última partida que recortaría", dixo Rajoy preguntado polas futuras medidas de axuste, ao igual que negara a suba do IVE, por só por un exemplo. Ademais, non asegurou a prórroga da axuda de 400 euros aos parados sen prestación, tal e como lle pide toda a oposición. . "Estou a facer un balance de seis meses, non de catro anos", afirmou para xustificar os recortes e á espera de que teñan algún resultado positivo, cousa que de momento non ocorre. O que está claro é que seguirá no mesmo camiño para intentar reducir o déficit, a súa verdadeira obsesión por moito que diga que o "paro" é a súa principal preocupación. "Non son amables, non son populares, supoñen un esforzo para familias e empresas", pero é o que hai. Porque "non é discutible a necesidade imperioso de aumentar os ingresos e reducir os gastos", para demostrar que España é un país "cumpridor". "É unha obriga. Non é cómodo, é incómodo, e non é agradable, é desagradable" O déficit "hai que corrixilo", porque non facelo provoca "un enorme dano á economía dos españois"."É o que hai que facer se non queremos afundirnos máis de cara ao futuro. Non é unha opción, non se pode facer outra cousa. Non se pode gastar se non che prestan. Isto é o que nos fará crecer", insistiu unha e outra vez e como xa fixera. Para Rajoy o importante é solucionar o problema do paro, que non se poderá arranxar se non se actúa sobre o sistema en xeral que levou á economía española a unha das súas peores situacións ao longo da historia. As causas deste panorama teñen catro vertentes a xuízo do presidente do Goberno: O alto déficit público, a falta de competitividade da economía española, o endebedamento da sociedade e as dúbidas sobre o euro. Rajoy enviou unha carta á UE pedindo que se materialicen canto antes os acordos adoptados durante o Consello de xuño Ademais, Rajoy quixo erixirse en líder europeísta dentro da Unión e pediu "máis Europa", tras anunciar que enviou unha carta ao presidente do Consello Europeo, Herman Van Rompuy, e ao da Comisión Europea, José Manuel Durao Barroso, esixíndolles que se materialicen canto antes os acordos adoptados durante a reunión do Consello dos pasados 28 e 29 de xuño. "O que pido é que estes temas se debatan en outubro, de forma que se aprobe a unión fiscal en outubro". O obxectivo, segundo Rajoy, non é outro que reforzar á UE, pero tamén garantir o acceso ao financiamento por parte dos cidadáns españois.


Summary: A paciente rematara hai un mes o tratamento de quimioterapia e o persoal médico decidira pospor o seguinte para non arriscar pola proximidade desta cirurxía que, porén, non chegou a realizarse malia levar unha hora sedada e preparada no quirófano.

A paciente L.L., ingresada no Hospital Clínico de Santiago de Compostela por mor dun tumor no páncreas, estaba a recibir desde o pasado febreiro un tratamento con quimioterapia para reducilo e facilitar así a súa extirpación, dado que se atopa nunha zona sensíbel. Un mes atrás rematou o citado tratamento e, desde entón, non recibiu ningún outro antes da agardada data da intervención cirúrxica, na mañá desta segunda feira, xa que as súas defensas estaban baixas e non querían "arriscar" pola proximidade desa operación. O día previo preparouse para visitar o quirófano e só puido inxerir líquidos e laxantes. E chegado o día, entrou na sala de intervencións a primeira hora da mañá; aparentemente todo ía segundo o previsto. Porén, cando a doente levaba xa unha hora sedada e tiña o catéter epidural colocado, unha profesional irrompeu e comunicou que a cirurxía quedaba suspendida. O motivo, "non hai sangue nas reservas". Adiábase até o 26 de xullo. A operación adiouse, por "falta de sangue", cando xa levaba unha hora sedada no quirófano Nós Diario conversa coa irmá desta paciente para coñecer os feitos de primeira man: "O anestesista coñecía o caso da miña irmá porque temos unha persoa de contacto, que o chamou na sexta feira para confirmar que viría hoxe [por onte] ao quirófano. El sabía que había pouco sangue, mais contaba con que, unha vez sedada no quirófano e téndose preparado ela desde hai tanto, habería sorte. Mais non, había programadas outras tres operacións que non se puideron facer. De feito, a enfermeira comentoulle á miña irmá que unha persoa que si foi intervida quedou sen sangue en metade da operación". A familia non lograba entender o que acontecía. De feito, o propio persoal médico recomendoulles presentar unha reclamación formal, e así o fixeron. Fontes do Sergas consultadas por este xornal sinalan a respecto deste caso que "a operación se suspende e reprograma porque as reservas de sangue están baixas e porque xorden emerxencias vitais que requiren de tales reservas". Ante esta situación, "e sempre seguindo criterios clínicos", matizan, "priorízanse as Intervencións de Riscos extremos". Desde o Sergas xustifican que o atraso na intervención "non vai supor un empeoramento na patoloxía da paciente" As mesmas fontes afirman ser "conscientes" do "trastorno e inquedanza" para a familia, se ben subliñan que "desde o hospital procúrase a seguridade de todos os pacientes". "O atraso na intervención non vai supor un empeoramento na patoloxía da paciente", insisten. Mais a visión da familia neste punto é diferente: "Advertírannos de que se o día anterior había un transplante ou outra intervención urxente habería que pospolo, mais iso tiñan que sabelo moito antes de levala ao quirófano e sedala, con todo o que isto supuxo e supón tanto para ela como para a familia, xa non só pola súa doenza, senón a nivel emocional, toda a carga que está a soportar, co tratamento cortado...", salienta a súa irmá. Aliás, expresa as súas dúbidas sobre que a operación poida realizarse finalmente o día 26: "Como podemos saber que ese día vai haber sangue dispoñíbel?", lamenta. Unha crianza de doce meses cun traumatismo craneoencefálico "moi grave" agarda até unha hora por unha ambulancia As reservas de sangue, de feito, áchanse en niveis mínimos en todo o país, polo que desde o Sergas urxen a poboación a doar, "especialmente dos grupos A Positivo, A negativo e 0 Positivo". Mais desde a Asociación de Pacientes do CHUS, o seu presidente, Fernando Abraldes, indica a Nós Diario: "Non é un problema de falta de doantes, senón dunha mala xestión de recursos públicos. A prioridade refírese ao tempo de espera máximo pola data da cirurxía, pero non podes causar este dano físico e moral á paciente e logo suspendela". "Sorprende que non soubesen previamente que non había sangue", di unha traballadora de cardioloxía Precisamente unha traballadora do servizo de cardioloxía mostra a este xornal a súa sorpresa por este caso: "Entre 24 e 48 horas antes dunha intervención cirúrxica programada faise unha reserva no 'banco'. Sorprende que non soubesen que non a había previamente a preparala para o quirófano".


Summary: Un chapeu de aba ancha e copa baixa, fabricado en palla e empregado para se protexer do sol, que vestían as mulleres na zona de Noia, A Barcala, Santiago ou o Xallas, é o obxecto elexido pola zoqueira Elena Ferro para participar no ciclo Temos unha peza, do Museo do Pobo Galego. Trátase do sancosmeiro, un sombreiro elegante e popular, mostra egrexia de cultura tradicional.

Elena Ferro falará esta terza feira, 21 de novembro, ás sete do serán no Museo do Pobo Galego en Santiago. Deseñadora coñecida e recoñecida polo seu traballo de reelaboración do calzado campesiño galego, fai parte da terceira xeración dunha familia de zoqueiros. "Os seus zocos son famosos e recoñecíbeis", sinalan desde o museo, "cambian o uso tradicional dunha peza creada para cubrir unha necesidade básica e convértena nalgo adaptado ás tendencias máis actuais". Na serie de conferencias Temos unha peza, diferentes persoas achegan a súa experiencia e a súa relación co museo e os seus fondos.