Summary: Sobre un figurado texto da carta magna procedeuse á lectura dalgúns dos seus artigos, que foron simbolicamente arrancados para dar lectura a un texto alternativo que formaría parte dunha constitución galega.

O BNG levou a cabo na mañá deste sábado en Compostela un acto público crítico coa Constitución española coincidindo co 36 aniversario da aprobación deste texto lexislativo e en defensa da soberanía de Galicia. Sobre un figurado texto da Constitución procedeuse á lectura dalgúns dos seus artigos, que foron simbolicamente arrancados para dar lectura a un texto alternativo que formaría parte dunha constitución galega. Así, o artigo 2º, que proclama a "indisoluble unidade" da nación española foi substituído por outro que proclama a Galicia como estado baixo a fórmula de república democrática popular. O artigo 3º que consagra a supremacía do castelán, cede o lugar a un novo texto no que o galego pasa a ser o idioma propio de Galiciaa con toda as garantías. Tamén foi incluído o artigo 135, produto do pacto PP-PSOE para modificar a Constitución e sacralizar os obxectivos de déficit en detrimento do benestar social. "A prioridade absoluta do Goberno da Galiza é erradicar calquera caste de desigualdade social ou xénero", respondeuse. O Bloque proclamou que "nada hai que celebrar" no 36 aniversario dunha Constitución "esgotada e moribunda". "É unha constitución que esgotou todas as súas posibilidades, esganada a mans daqueles que defenden un proxecto ultracentalista, unha constitución moribunda que non é capaz de dar resposta nin ás aspiracións dos pobos do Estado español, nin de resolver os graves problemas que padece a cidadanía", sinalou o portavoz nacional, Xavier Vence. "Onde van os dereitos sociais ao traballo e a vivenda, ou mesmo dereito a saúde pública cuestionado polas privatizacións, que queda do proclamado sistema fiscal progresivo cando o 80% da recadación procede da clase traballadora?", engadiu. No acto, no que participaron os e as candidatas á alcaldía das principais cidades galegas, Vence denunciou o desmantelamento das caixas, engadindo que "agora veñen os bancos de fóra para espoliar o noso aforro". Vence preguntouse "que pode esperar Galicia se non está o BNG para defender os nosos intereses como demostramos hai uns días defendo o xeito?" e engadiu que "non estamos dispostos a consentir a estampa da Galiza sumisa que transmite Feijoo. Somos un País de primeira". "Non é un día de celebración senón de reivindicación" para un país que como Galicia, "está sufrindo as consecuencias da degradación dun marco constitucional que acurrala o noso autogoberno e nos priva cada vez de máis competencias imprescindibles para o noso desenvolvemento, para a recuperación da economía e do emprego e tamén para a revitalización da democracia", dixo. O acto deste sábado estivo ligado á campaña iniciada polo Bloque baixo o título "Que non che coman o coco, temos un país de primeira" co obxectivo de "desmontar o discurso interesado dunha Galiza subsidiada dependente de papa Estado" que, engadiu, "difunde o PP e todos os que compran o discurso centralista de Madrid". O BNG defende que "Galiza recibe menos do que aporta ao Estado vía impostos, como demostra a última balanza fiscal que mostra unha recadación de 7.213 millóns de euros fronte a un investimento de 5.891 millóns de euros" e denuncia que "o país recibe tres veces menos fondos europeos que Madrid, pese a que son para a cohesión territorial e a renda e as pensións galegas están á cola do Estado". Engade que "en materia enerxética Madrid "é un burato negro" que absorbe a produción de electricidade, sen que as industrias ubicadas en Galiza se beneficien dunha tarifa eléctrica propia dun país produtor e exportador de enerxía". Ademais, destaca, "as autoestradas galegas, dependentes do Goberno central, encabezan a lista das máis caras, e viaxar de Ferrol a Tui case duplica o custe de viaxar a Madrid". Galiza Nova chama a rachar a constitución Ante a conmemoración da Constitución española, as mocidades do BNG realizaron o xoves un acto no que denunciaron "o sistema español profundamente corrompido, e que, ademais, é amparo legal das accións máis socialmente inxustas que estamos a padecer, como é o caso dunha media de 7 desafiuzamentos diarios na Galiza" e "por negar a soberanía do pobo galego e a lexítima capacidade de decisión do mesmo". Galiza Nova despregou unha bandeira galega de máis de 80 metros cadrados sobre a Ponte Romana de Ourense e realizou un mosaico de letras formando a palabra independencia.


Summary: A investigadora María Abelleira é coordinadora de proxectos da Cooperativa Galega MaOs Innovación Social e participa no proxecto 'Memoria das mulleres', do concello de Pontevedra. Xunto a Óscar Senra realizou un traballo de campo para recuperar as vivencias das costureiras que viven nas parroquias de Mourente, Lérez e Santa María de Xeve. Un adianto de toda a información é a publicación do 'Léxico de costureiras' que recolle o vocabulario deste oficio tradicionalmente invisibilizado.

Como se desenvolveu o seu traballo no proxecto 'Memoria das mulleres'? Forma parte dunha proposta do concello de Pontevedra que naceu en decembro de 2013, dentro da área de Patrimonio histórico, que busca crear un arquivo do que foi a vida das mulleres no municipio. Baséase en tres piares básicos: as mulleres traballadoras, as creadoras e as pioneiras, e as represaliadas e resistentes. Todo o traballo que realizamos pódese consultar a través da páxina web que fixemos co enderezo dogrisaovioleta.gal. Nela podes atopar biografías de mulleres, unha sección de publicación e, ademais, difúndense as actividades que realizamos. Nós, no proxecto, desenvolvemos o apartado das traballadoras, centrándonos na zona do rural, nas súas parroquias. A idea non foi pensada nun principio por oficios, foi xurdindo. O acceso ás informantes non foi doado mais lográmolo grazas á colaboración das asociacións veciñais e aos obradoiros da memoria. En todo caso os oficios apareceron, non? Apareceron. Foi o caso das muiñeiras, augardenteiras, mariscadoras e leiteiras. Cun eixe temático fixemos 'As mulleres en loita', sobre os conflitos nos que había memoria viva no municipio. Que dificultades atopou para realizar este proxecto? Hai moita xente maior e algunha información pérdese. A media de idade era de 70 anos e a maior parte xa deixara de traballar nese ámbito. Oficios e maneiras de entender a vida que non se reproducen agora, houbo un cambio xeracional. Aínda así hai moito por facer. O traballo sobre as costureiras é un exemplo diso. O actual contexto de pandemia complicounos aínda máis poder acceder a estas mulleres. Nós tivemos moita sorte de contar con entidades veciñais que nos botaron unha man. Debería estenderse o proxecto a toda Galiza? Sen dúbida. Falta moito por contar da memoria das mulleres. Non se coñece como era a súa realidade. Que froitos deu o 'Léxico de costureiras'? Foi toda unha sorpresa descubrir ese mundo. O léxico foi algo así como un traballo moi difícil polo específico que é. Algunhas palabras eran, para elas, moi normais e para nós non. Unha parte do vocabulario estaba castelanizado e tentamos adaptalo, explicando cal era a palabra recollida. Un exemplo atopámolo en 'ganduxar', que é coñecida, mais sempre empregaban 'hilvanar'. Descubriu tamén como era ese mundo das costureiras? Foi outra das intencións que tiña o proxectos, non quedarnos no apartado filolóxico. Na recollida de campo, ademais das explicacións que elas nos daban tamén se introduciron usos e traballos derivados. Soubemos de tipos de tecidos segundo para que momento se empregara, se para traballar ou para un día especial. Contaban que non tiñan vida laboral, a maior parte delas traballaba na súa casa. Era a súa profesión, aprendían de nenas nos obradoiros de costura con outra muller que lles explicaba. Logo cosían na casa a partir de encargos que lles facían persoas particulares. Tamén había quen traballaban para un xastre, sempre home, e estaban consideradas como 'axudantas'. Era como unha actividade máis sen ningún tipo de recoñecemento. Podían traballar toda a súa vida cosendo que ao final non lles constaba para nada. Vestían a toda a xente, tiñan un papel importante e non queda máis que o que elas nos contaron. Antes non mercabas a roupa nunha tenda como agora.


Summary: As reaccións á decisión anunciada por Esperanza Aguirre non deixan de se suceder. Malia todo, son dispares e nalgúns casos, contidas.

Entrementres diversas forzas políticas vencellan a dimisión de Aguirre coas discrepancias internas do PP e a unha posíbel crise interna, outras "respectan" a decisión da 'lideresa' e aducen a renuncia a cuestións de saúde. O PSOE expresou o seu "respecto" perante a dimisión de Esperanza Aguirre e asegurou que non faría máis comentarios sobre o tema. En troca, desde UpyD din estar sorprendid@s pola renuncia de Aguirre e consideran que non se convocarán eleccións adiantadas "tal e como está o patio". En IU as reaccións son duplas e contraditorias, entrementres o voceiro de IU na Asemblea de Madrid asegurou que lle desexa "o mellor no seu futuro familiar e persoal", destacando asemade, o "aprecio persoal" que lle unía a ela. Porén, o coordinador rexional de IU na capital española aseguraba que a decisión de Esperana Aguirre se debía á "presión social" e exixiu a convocatoria de eleccións anticipadas. As políticas defendidas por Esperanza Aguirre ao longo da súa vida política, profundamente ultraliberais, foron recoñecidas polo presidente da patronal madrileña, a CEIM –con que Aguirre mantivo sempre unha estreita relación-- quen se amosou agradecido pola ·admirábel e total entrega" da xa ex-presidenta, así mesmo loou o seu compromiso coa actividade económica e a "xeración de emprego" --malia posuír unha das taxas de desemprego máis elevadas do estado--. Pola banda do Partido Popular, poucas foron as declaracións feitas após anunciarse a retirada de Aguirre da primeira liña política, ademais do comunicado "plano" feito público polo presidente do goberno español, tan só o voceiro do grupo popular na Asemblea de Madrid, amosou o seu "respecto" á decisión adoptada pola ex-presidenta da Comunidade. Na Galiza, as forzas políticas inmersas na precampaña amosáronse respectuosas co seu estado de saúde, de se confirmar que foi o cancro unha das principais motivacións que levaron a Aguirre a se retirar da primeira liña política --como ela mesma expresou na conferencia de prensa. Porén, a responsábel de comunicación do BNG, Carme Adán, non descartou a posibilidade de que fosen as discrepancias da 'lideresa' coa dirección do partido --nomeadamente co presidente do goberno español-- as que motivasen a dimisión. Así mesmo, Adán lembrou que Esperanza Aguirre "é unha muller claramente (re)centralizadora e contraria aos intereses de Galiza", pois en máis dunha ocasión amosou publicamente a súa oposición ao actual modelo autonómico ou á diversidade lingüística. Aliás, a nacionalista salientou a "política neoliberal e privatizadora" practicada por Aguirre na comunidade de Madrid, totalmente contraria ás propostas defendidas desde o BNG. Asemade, puxo de relevo a situación económica madrileña "enormemente endebedada" e con boa parte dos servizos públicos desmantelados, como no caso do ensino.


Summary: O Goberno galego segue a asegurar que arderon 750 hectáreas nas Fragas, mentres que o domingo o alcalde da Capela xa as elevaba a 2.000. O conselleiro de Medio Ambiente convoca os cinco alcaldes dos municipios afectados a unha xuntanza esta mañá.

Non cambian as cifras. Tras a segunda noite de batalla contra o lume o Goberno galego mantén que o devastador incendio que arrasa un dos bosques atlánticos máis importantes de Europa arrasou 750 hectáreas e que o seu perímetro está "controlado". "O peor xa pasou", di a Xunta a través do Twitter. Iniciado contra as dúas da tarde no municipio da Capela, a existencia de tres focos iniciais no lume obrigou a decretar a alerta nivel 1 -que segue na tarde do domingo- pola proximidade das lapas ás vivendas e que se estendeu, seguindo o curso do río, cara a catro concellos veciños, entre eles As Pontes, onde en torno ás catro da tarde arderon en torno a cinco hectáreas nun incendio independente do das Fragas que xa foi controlado. O que aínda non está baixo control é o lume principal, cuxa extensión aumentou notablemente. Segundo confirma a Praza Pública o alcalde da Capela, Manuel Meizoso, a extinción complícase "debido ao forte vento" e á existencia "de varios focos". "Parece que hai un novo chegando ao mosteiro de Caaveiro", di o rexedor. Se o peor estaba o sábado na Capela, o domingo as miradas centráronse en Monfero, onde chegou o lume tras saltar o río Eume. Así e todo o seu alcalde, Benjamín Rodríguez, amósase máis optimista. En declaracións a Praza explica que, tras realizar no serán do domingo un percorrido pola zona co conselleiro da Presidencia, Alfonso Rueda, e a delegada da Xunta na Coruña, Belén do Campo, observa que o incendio está "controlado" e os "moitos medios materiais e humanos" logran deter o seu avance. En calquera caso, Rodríguez subliña que resulta clave o amainamento do vento do nordés, que "avivou algúns focos" durante a tarde deste domingo, os cales estaban sendo atacados dende o aire polos medios aéreos presentes na zona antes de retirarse coa chegada da noite. Na tarde do sábado a extensión calcinada situábase nunhas 200 hectáreas, agora dende a zona fálase xa de estimacións que roldan as 2.000. Despois de non ofrecer datos actualizados dende o serán do sábado, ao mediodía do domingo a Xunta estimaba xa a superficie queimada en 850 hectáreas -resultado de sumar os dous incendios da zona- e polo serán ofreceu a cifra oficial de 750, que mantén na mañá do luns. Se ben nas comunicacións oficiais se obvia que o lume afecta ás Fragas do Eume -limitouse a situalo no Concello da Capela-, o Goberno galego informou durante a tarde do sábado da activación do nivel 1 e dos efectivos despregados na zona: un técnico, tres axentes forestais, tres brigadas, dúas motobombas, cinco helicópteros e un avión. A ese dispositivo sumouse o propio sábado a Unidade Militar de Emerxencias (UME), con 115 persoas, que o domingo superan xa as 200. Segundo a explicación de Quintana, agora actúan no incendio "dous técnicos, trece axentes forestais, vinte brigadas e tres palas", ás que habería que sumar seis autobombas, dous camións nodriza e un vehículo de comunicacións do Exército. Dende primeira hora da mañá aos medios aéreos engadíronse dous avións anfibios. Na súa intervención radiofónica a conselleira do Mar negou que os medios de extinción fosen insuficientes: "temos moitos medios", subliña, nunha situación que, na súa opinión, "non é cuestión de medios", senón "da seca e das condicións meteorolóxicas". Os militares permanecerán, segundo informa a UME, ata que a Xunta decida que o seu labor xa non é necesario. A última hora da tarde do domingo o dispositivo estaba formado por tres técnicos, dezaoito axentes forestais, vinte e catro brigadas, catorce motobombas, tres palas, sete helicópteros, sete avións e 286 soldados da UME. Os profesionais do dispositivo de extinción de incendios traballaron durante o sábado en condicións de suma dificultade, dado o vento do nordés reinante no entorno do incendio, que amainou durante as primeiras horas do domingo e que contra o mediodía volveu incrementar. Con todo, a redución na intensidade do vento non impide que unha densa fumareda se estenda por boa parte da comarca de Ferrolterra e é visible dende puntos máis distantes, como Sada ou a cidade da Coruña, onde caeron cinzas procedentes do incendios. En puntos máis próximos, como Pontedeume, o fume cobre completamente o ceo e fontes presenciais salientan que as folerpas de cinza caen tamén sobre o propio río Eume, co conseguinte risco para o ecosistema fluvial. O achegamento a zonas habitadas provocou que entre 200 e 300 persoas fosen desaloxadas pola Garda Civil nos lugares de O Coto e Vilariño e mais no mosteiro de Caaveiro. Todos eles puideron volver xa á casa, segundo sinalou o presidente da Deputación da Coruña, Diego Calvo, en declaracións á Cadena SER. Un incendio "provocado" e denuncias de falta de medios Neste escenario Ana, veciña de Monfero, explicaba a través do seu Facebook que "ás dúas da mañá", "cun foco ameazante a poucos metros das casas de Vilafail, con dúas motobombas e unha delas avariada, recorrendo ás cisternas dos veciños, e ardendo todo o canón do Eume, aparecen os medios da consellería de medio rural, a conselleira e o equipo da TVG". Un grupo de veciñas e veciños acodimos á cita increpando á conselleira no medio da entrevista, perguntándolle se viña a dimitir a Monfero entre outras moitas cousas... Iso non sairá". O presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijóo, que xa segue o incendio na zona acompañado polo conselleiro de Medio Ambiente, asegura que non faltarán medios para recuperar o parque natural e dá por feito que o lume foi provocado. Ambos, xunto coa titular de Medio Rural, reuníronse cos cinco alcaldes dos concellos afectados e conversaron con algúns veciños. A fraga tamén é visitada polo secretario xeral do PSdeG, Pachi Vázquez e polo candidato do BNG á presidencia da Xunta, Francisco Jorquera. O alcalde da Capela asegura que no seu concello "non queda un metro cadrado" de fraga sen queimar e Feijóo constata que o lume foi intencionado Ademais de amosarse convencido de que o lume foi provocado o presidente asegurou na súa visita á zona que a "investigación de que persoa ou persoas son responsables" do sucedido "se vai facer con total intensidade". Ademais, ante os xornalistas defendeu o volume de medios de extinción despregados. "Os medios da Xunta e os medios da UME sobrepasan os 200 efectivos, non creo que se poidan poñer máis". Pola súa banda, o alcalde da Capela quen lamenta que no seu municipio xa non quede "un metro cadrado" de fraga sen queimar porque "ardeu todo", denuncia que durante a noite se produciron "erros de coordinación" entre os diferentes medios de extinción durante a noite. Entre eses "erros" cita, que unha unidade da UME na zona estivo paralizada durante a noite malia ser enviada para os traballos de extinción por estar á espera de "recibir ordes". "Entón, para que viñeron?", pregúntase, nun contexto no que, en xeral, nesas horas o dispositivo deixou "bastante que desexar", di para Praza. Estas queixas poderán ser expostas polos cinco alcaldes dos concellos incluídos no parque natural nunha xuntanza co conselleiro de Medio Ambiente e Infraestruturas. Segundo confirma a Praza o rexedor das Pontes, Valentín Formoso, Agustín Hernández convocounos a unha xuntanza en Monfero para falar da situación. As Fragas do Eume son un espazo de altísimo valor ecolóxico que estivo no centro da controversia política e social no ano 2010, cando a Consellería de Medio Ambiente deu luz verde á Declaración de Impacto Ambiental para a instalación dunha mina de andalucita -materia prima da industria metalúrxica- na parroquia de Goente (As Pontes), ás portas do parque natural, onde este sábado comezaron as lapas. A Xunta autoriza unha mina a ceo aberto ás portas das Fragas do Eume


Summary: O presidente da Xunta tenta capitalizar o pleno de política xeral co acordo de unión de dous concellos coruñeses, que se concretará este mércores, nun discurso co único anuncio da supresión dos vicevaledores do Pobo e do Consello Económico e Social.

Os grandes anuncios gobernamentais escasean ou mesmo desaparecen en tempos de crise. Lonxe dos tempos nos que a foguetería en materia de infraestruturas alegraba os titulares do Goberno galego nas sesións parlamentarias máis relevantes, o presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijóo, optou por tentar capitalizar o derradeiro debate de política xeral da lexislatura cun anuncio que nin sequera é da competencia do seu Executivo: a fusión de dous concellos da provincia da Coruña cuxos nomes aínda están por coñecer, se ben as primeiras quinielas falan de Oza e Cesuras. Primeiro co anuncio e despois co suspense en torno aos nomes dos concellos agraciados, que oficializarán este mércores a unión, o presidente procura marcar o ritmo dun debate que iniciou cun discurso con aire de fin de mandato e no que só xurdiron dúas novidades, as dúas, como era de agardar, en materia de "austeridade". Os vicevaledores do Pobo, o Consello Galego da Competencia e o Consello Económico e Social (CES) pasarán á historia. As primeiras 'quinielas' falan de Oza e Cesuras como posibles concellos fusionados A presidenta do CES, Corina Porro, seguía dende a tribuna o avance da disolución do organismo que dirixe dende 2011, no que están representadas entidades como as universidades, sindicatos e asociacións empresariais e que agora ficará diluído no Consello de Relacións Laborais. Á marxe disto, nin Porro nin o resto de convidados manifestaron excesivo entusiasmo durante a algo máis de hora e media que se estendeu o discurso de Feijóo. Iniciado cunha louvanza a Fraga e a súa "forza" para facer "transcendente" a Galicia, a cal que suscitou o primeiro aplauso nas bancadas do PP, a intervención centrouse esencialmente na autolouvanza á aplicación "dun patrón de conduta ética e económica chamado austeridade". Grazas a que o seu gabinete se "anticipou", asegura, Galicia está "en mellor posición" aínda que non sexa "sinxelo" xestionar unha "crúa" realidade. Nesta liña, nun momento no que resulta complicado poñerse á cabeza das autonomías en materia de restricións de gasto, Feijóo gábase de ter aforrado uns 15 millóns en enerxía, teléfono e coa supresión do DOG en papel. A súa "responsabilidade", asegura, permite estar "en mellor posición" tamén en canto ao desemprego ou no referido á situación dos empregados públicos aos que, malia á lei de recortes aprobada hai apenas unha semana, asegura que "non reducirá os seus soldos". O Consello Económico e social ficará diluído no Consello de Relacións Laborais Aínda que por motivos obvios nun segundo plano, o presidente da Xunta non obviou un dos clásicos do seu mandato: as críticas ao antigo Goberno socialista de José Luis Rodríguez Zapatero. Así, Feijóo saúda o "cambio sen precedentes" que, afirma, trouxo consigo a vitoria de Rajoy, tamén para Galicia. Entre os "exemplos máis significativos" cita a o recorte de 15.000 millóns para "despexar o risco de intervención" por parte da Unión Europea e as reformas laboral e financeira. O gabinete de Rajoy, con quen se reunirá o xoves, mesmo ten "desbloqueado a paralización do autogoberno", asegura. Isto acontece porque se incorporarán 157 novos axentes á Unidade de Policía Adscrita á Xunta, detalla. O equipo de Zapatero nin sequera "escoitaba" e o do PP, apunta, mesmo garante as infraestruturas pendentes, como o AVE e as autovías. Ás présas polos temas espiñentos Nunha sesión que apenas suscitou os habituais ruxerruxes entre os deputados da oposición -moitos deles pendentes do seguemento do pleno polas redes sociais- o presidente, unha vez lanzada o que pretende situar como titular do debate, a fusión de dous concellos, pasou ás présas por algunhas das cuestións máis espiñentas dos últimos tempos na esfera política galega. Así, por exemplo, as críticas pola "privatización" da sanidade e na educación solventounas cun relatorio do "rotundo" incremento de "prestacións públicas", asegurando que hai "tres veces máis dependentes atendidos", "máis centros de saúde" ou "máis pensións non contributivas" Sobre o Gaiás, o presidente limítase a sinalar que tentará "abaratar" o seu custe e "abrir ao mundo" o complexo Á marxe da área social, na que previsiblemente terá que afondar tras os discursos de Ana Pontón e Pachi Vázquez, Feijóo sobrevoou a Cidade da Cultura asegurando que tentará "abaratar" o seu custo" e abrila ao mundo" e fixo o propio coa fin das caixas galegas confiando en que os "profesionais actuais" logren a "capitalización" para "poder volver resistir e manter unha entidade financeira con centros de decisión en Galicia". Do mesmo xeito, e sobre os casos de corrupción, o xefe do Goberno aludiu ao caso Campeón, sen citalo, explicando que houbo "sucesos nos tres partidos desta Cámara que nunca se deberon producir". Así as cousas, queda para a sesión da tarde a interrogante de se o secretario xeral do PSdeG e a voceira parlamentaria do BNG lograrán variar o rumbo do debate ou se, pola contra, Feijóo logrará situar como asunto máis destacado a enigmática fusión de dous concellos da Coruña.


Summary: O Día das Letras Galegas, mentres milleiros de persoas percorrían as rúas de Compostela para reivindicar o dereito a nosa lingua, o futuro do galego recibía unha labazada ao aprobar o Consello de Ministros o anteproxecto da LOMCE, sen apenas modificacións despois da folga que paralizou o ensino.

O Consello de Ministros deu luz verde a lei de reforma educativa preparada polo ministro Wert, aprobando o proxecto que en pouco dista ao que fixo levantar o sistema educativo, provocando unha folga xeral que botou a milleiros á rúa. A lei será unha pancada contra a normalización do galego xa que é unha lei que ignora a configuración plurinacional do Estado español e supón pasos atra´s na recentralización e uniformización do sistema educativo. O galego, segundo a lei de Wert, desaparece como lingua vehicular e mesmo como materia, fica detrás da relixión ou da segunda lingua estranxeira o que suporá xigantescos pasos atrás na normalización lingüística das novas xeracións. O galego deixará, por vía da LOMCE, de ser materia troncal. Agora, no novo texto, a materia de Relixión e a súa alternativa contarán como calquera outra, tamén no cómputo para as bolsas. Relixión e Valores Sociais non serán excluentes senón se considerarán ambas optativas. A reforma contempla tamén que o propio goberno pagará os colexios privados para o alumnado que queira escolarizarse en castelán en Cataluña, custes que pasarán logo á Generalitat. A Lei continúa permitindo a subvención a colexios que segregan por sexo aínda que agora o texto recolle que os centro terán que xustificar as razóns do seu modelo. O ministro Wert xustificou a necesidade da lei para paliar o índice de abandono escolar e os cativos resultados en probas internacionais. O goberno conta poder poñer en práctica a reforma no curso 2014-2015. Oposición do BNG nas Cortes Na súa tramitación no Congreso, a lei topará coa oposición do BNG segundo asinou a súa deputada Rosana Pérez. "Após a masiva mobilización e contestación na rúa o pasado 9 de maio de toda a comunidade educativa, da sociedade en xeral, o normal sería que se retirase a coñecida como Lei Wert" sinalou a deputada. "Nun contexto de crise vanse gastar centos de millóns de euros nunha nova Lei educativa que non se precisaba baixo ningún argumento, e que ademais, moito nos tememos que unha boa parte vaia recaer sobre as CC.AA. O financiamento está en entredito, e nen está claro de onde vai saír" explicou. "A única razón do PP para atacar á educación pública, laica, igualitaria e diversa lingüisticamente, é por criterios ideolóxicos cimentados na doutrina da ultra dereita" engadiu Rosana Pérez. A deputada lembrou que o próximo día 22 o ministro comparecerá no Congreso interpelado polo BNG.


Summary: Dirixentes e cargos organización en Madrid subscreben o manifesto 'IU, un proxecto de longo percorrido' no que se mostran críticos contra os que procuran converxer con Podemos a calquera prezo.

Tempo de manifestos, non só en Galiza, senón tamén no Estado español. Desra vez, en Madrid e da man dunha serie de cargos e dirixentes de Izquierda Unida que veñen de impulsar 'IU, un proxecto de longo percorrido', un manifesto no que se mostran críticos co modelo de converxencia da esquerda que está a deseñar Alberto Garzón, segundo 'El Diario'. O que realmente se precisa "é un programa político e non unha maré de siglas" defenden desde este sector Sosteñen que avanzar cara á confluencia con Podemos non debe implicar que se dilúan nin as siglas nin o proxecto de Izquierda Unida. As persoas impulsoras do manifesto, para o que agora procuran apoios entre a militancia de IU, non son refractarias a un etendemento con Podemos e a esquerda, mais si a que desaparezan as siglas e o proxecto político, di 'El Diario'. Entre as persoas asinantes, cargos publicos de IU e dirixentes da federación, que defenden que o que realmente se precisa "é un programa político e non unha maré de siglas". No manifesto afírmase que Izquierda Unida "ten que se ater á súa propia axenda. Debe tomar boa nota da evolución social e política do país, das grandes tendencias e demandas da sociedade española. (...) Mais a súa organización, estratexia, proxecto e siglas son referencias esenciais para o diálogo social e político".


Summary: Considerou que "unha nova persoa debe encabezar este proxecto", mais recalcou que "non é momento de abandonar", polo que se manterá na primeira liña da formación frontista até a asembleia nacional. Retomando máis unha vez os resultados das eleccións, dixo Vázquez que o BNG "deberá reaxir con máis eficacia e tomando nota da mensaxe da sociedade"

O voceiro nacional do BNG, Guillerme Vázquez, abandonará este cargo após a vindeira asembleia da formación frontista. Anunciouno este sábado nunha intervención previa ao Consello nacional celebrado en Compostela, en que atribuíu a súa decisión a que "toca asumir responsabilidades" após unhas eleccións onde o aumento da abstención e a dispersión do voto pola concorrencia de novas forzas deixaron este partido con cinco deputad@s menos. "O pobo galego decidiu que o BNG sexa oposición, e decidiuno cunha perda importante de votos", recoñeceu Vázquez, quen recalcou que agora "toca reiniciar o camiño" e @s nacionalistas deberán "manterse en pé" e "tomar nota da mensaxe da sociedade". Así as cousas, aínda após colocar riba da mesa a súa firme decisión de demitir da portavocía nacional, Guillerme Vázquez reiterou que "non son tempos de abandono e eu non abandonarei", deixando claro que se manterá na primeira liña da formación frontista até "a conclusión deste debate que hoxe encetamos", en referencia á xuntanza do Consello nacional que culminará nunha asembleia á cal Vázquez non se presentará. Ao fío, explicou que "o BNG é un barco que necesita dunha reparación, mais é o mellor barco e eu seguirei nel, mais non será como voceiro nacional" pois, acrecentou, "unha nova persoa deberá encabezar este proxecto". Lamentou que o eleitorado galego non vise neste partido "unha ferramenta política útil para a defensa dos seus intereses", mais a renglón seguido constatou que "non foi por falta de traballo, senón por falta de habilidades persoais".Feijóo conseguiu "vía libre" para gobernar Galiza ao ditado dos mercadosO nacionalista remarcou na súa intervención o seu respecto por uns resultados electorais que "non me gustan", mais repasou as consecuencias dunha nova maioría absoluta do PP no goberno do noso país. "Hai tempo que definimos a situación de Galiza como de emerxencia nacional", recordou, sinalando que unha dereita "que renuncia ao autogoberno" e empeñada "nesa tese da Galiza paga en lugar da Galiza exixe" non é a solución para saírmos da "emerxencia".Aínda que Núñez Feijóo volverá liderar a Xunta cunha notábel perda de apoios e grazas á fórmula D'Hondt que lle outorgou tres escanos máis a pesares de colleitaren 130 mil votos menos, dixo Guillerme Vázquez que o conservador terá "vía libre" para aplicar aquí "o programa de Rajoy, de Merkel e da troika", un programa que se resume "nunha megatransfusión de sangue do pobo ao aparello circulatorio da banca".Non foi todo. Vázquez alertou de que a vitoria do PP "é unha obxectiva mala noticia" fronte aos vieiros escollidos polos pobos vasco e catalán de avanzar na soberanía e "acentuar o perfil propio". Lembrou máis unha vez as máis de cen mil persoas afectadas pola estafa das participación preferentes, sinalando que Feijóo ten tamén "vía libre" para "deixalos na estacada". E referiuse tamén aos nosos sectores produtivos, ás portas da beneficiencia após o trienio da dereita na Xunta e unhas políticas presentadas como "da austeridade" que empobreceron Galiza máis aínda. "O PP ten vía libre tamén para deixalos morrer", remarcou, antes de concluír apuntando que o BNG "debe reaxir, e debe facelo con máis eficacia".


Israel vén de denegar o acceso á Franxa de Gaza a unha delegación de doce membros do Congreso dos Deputados que pretendían visitar proxectos da axencia da ONU para os refuxiados en Palestina (UNRWA). No grupo hai membros de PP, PSOE, Ciudadanos e Podemos e as súas confluencias, entre eles o galego Antón Gómez-Reino, de En Marea. Doce membros do Congreso de varias formacións pretendían visitar os proxectos da ONU en Palestina O propio Gómez-Reino difundiu a súa situación na súa conta de Twitter: "Israel impide-nos, até o momento, a entrada em Gaza. Gaza é, segundo a legislaçom internacional, um território palestino dentro das fronteiras do 68 e polo tanto soberano. Um governo ocupante, sem legitimidade, impide-nos entrar", chiou. O representante de Podemos, Pablo Bustinduy, salientou como "estraño que España recibira o presidente de Israel hai dous meses e que hoxe non nos deixen entrar noutro país sen dar explicacións". A delegación, que chegou o venres para unha visita dunha semana, visitou este domingo instalcións da Media Lúa Vermella en Cisxordania, onde tamén mantiveron unha reunión con deputados e deputadas palestinos. A delegación prevé manter tamén un encontro co presidente palestino Mahmud Abás.


Summary: Segundo datos da Confederación Hidrográfica de Miño-Sil, este ano hidrolóxico finalizou como o segundo máis seco da historia debido á situación de seca que experimentou o país no verán e a escaseza de chuvias, que se reduciron 40% a respecto da media habitual. Os encoros galegos atopábanse a comezos de outubro con menos da metade da súa capacidade.

As chuvias rexistradas en toda a Galiza nas últimas semanas melloraron en gran medida a situación dos encoros, cuxa cantidade de auga embalsada medrou de maneira notábel. Porén, a capacidade destes aínda non recuperou o seu nivel habitual. A Confederación Hidrográfica de Miño-Sil informa a este xornal de que os encoros desta conca atópanse a 41,17% da súa capacidade, 10,43% por baixo da media histórica (1999-2021) nesta data (51,60%). Con todo, os datos do pasado ano a estas alturas resultaban aínda peores, situándose a 40,80% da súa capacidade total. No referido á conca Galiza-Costa, segundo os últimos datos recollidos por Augas da Galiza e ofrecidos a este xornal pola Consellaría de Infraestruturas e Mobilidade, os encoros sitúanse a 51,74% da súa capacidade total, unha cifra case idéntica á destas alturas do ano pasado (51,71%). A demarcación Miño-Sil fecha o segundo ano hidrolóxico máis seco da historia: "Temos unha seca xeneralizada" Para que os encoros volvan situarse na súa capacidade normal, segundo indica a Confederación Hidrográfica de Miño-Sil, "é necesario que durante o próximo trimestre se rexistren as precipitacións habituais para esta época do ano". A Consellaría tamén sostén que "as borrascas previstas para estas semanas fannos ser optimistas, ao esperar importantes achegas de auga no ámbito da demarcación Galiza-Costa, o que suporá un cambio de tendencia que permitirá ir revertendo a situación". Polémica polo desaugue de Eiras A pesar da aínda negativa situación dos encoros galegos, a Xunta procedeu a pasada semana a desaugar o encoro de Eiras, que abastece até once concellos: Cangas, Soutomaior, Redondela, Vigo, Porriño, Salceda de Caselas, Gondomar, Baiona, Nigrán, Mos e Ponte Caldelas. Ante esta situación, o alcalde de Ponte Caldelas, Andrés Díaz (PSdeG), denunciou que a Xunta baleirase este encoro cando aínda non se atopaba a 80% da súa capacidade total. Díaz explica a Nós Diario que "non atopamos unha explicación lóxica" de que se procedera ao seu desaugue. "Debería esperarse a que chegara a 100% para abrir os aliviadoiros" do encoro por onde sae a auga. "Non sabemos se nos próximos meses choverá ou non". Así, critica a mala xestión da auga por parte da Xunta indicando que "non hai necesidade de abrir as dúas turbinas a todo meter cando ao encoro aínda lle queda moito para encherse de todo". Díaz sostén que a Xunta argumentou ao respecto que abrían os aliviadoiros pola presión da presa e ante a positiva previsión de precipitacións. Segundo indica a Consellaría de Infraestruturas a Nós Diario, agora mesmo, o encoro de Eiras atópase a 79,55% da súa capacidade tras as choivas dos últimos días. Conflito aberto entre alcaldes e alcaldesas da área de Vigo e a Xunta pola xestión "neglixente" da auga "Tendo en conta que a cota de resgardo estabelecida obriga a mantelo por debaixo de 80% de ocupación, está desaugando, regulando as cantidades de saída para compensalas coas achegas recibidas". Enténdese por resgardo a diferenza entre o nivel da auga no encoro nunha situación concreta e a coroación da presa. Porén, Díaz afirma que teñen "sospeitas de que poida haber algunha hidroeléctrica detrás para lucrarse economicamente", e así o puxo de manifesto nas súas redes sociais e sostén que "non podemos afirmalo pero non hai outra explicación". Ante estas declaracións, a Xunta afirma a este xornal que "non existe ningún aproveitamento hidroeléctrico no encoro de Eiras, destinado unicamente ao abastecemento". Aproveitamento eléctrico Ecoloxistas en Acción xa acusara Naturgy o ano pasado de incumprir o caudal mínimo legal no encoro de Salas, en Muíños. Con todo, con respecto ao de Eiras, o coordinador da asociación en Vigo, Cristóbal López, explica a Nós Diario que "hai moitos datos que descoñecemos". Sostén que, aínda que existan "moitas malas prácticas do oligopolio enerxético e en xeral no sector da hidroeléctrica, neste caso non temos indicios" de que se estean aproveitando da apertura de Eiras, principalmente porque "este encoro non ten aproveitamento eléctrico".


Summary: O ex senador remítelle unha carta á secretaria de organización do Bloque, Montse Prado, na que expresa a súa discrepancia coa "confrontación" que na súa opinión caracterizou a pasada Asemblea Nacional e sinala que abandona a organización por "coherencia política"

"Cheguei á conclusión de que o mellor para o BNG é que solicite a miña baixa como afiliado desta organización" por "coherencia política". O ex senador do BNG Xosé Manuel Pérez Bouza vénlle de comunicar deste xeito á secretaria de organización do Bloque, Montse Prado, a súa decisión de abandonar a formación frontista. Despois de que, durante os últimos meses, o que fora cabeza de lista por Ourense ao Congreso expresase publicamente en diversas ocasións a súa vontade de marchar, este venres concretou a decisión, situando os resultados da pasada Asemblea Nacional como principal motivo. A xuízo de Pérez Bouza, o cónclave celebrado a finais de xaneiro "non foi de consenso", senón "de clara confrontación" e "lonxe de reformular o proxecto e de lanzar socialmente un novo BNG", "o que se fixo" foi "rearfirmarse na líña, na práctica política e nos referentes", cunha "evidente división interna e xerando unha profunda sensación de desánimo e desilusión nunha parte moi considerable da base social", asegura. Neste sentido, o ex senador subliña que "a decisión foi tomada lexítima e democraticamente pola maioría dos militantes", polo que "só queda pola miña parte respectala". Neste escenario, o político ourensán asegura que a súa é unha decisión "persoal", que "responde a razóns concretas, que non son persoais, senón políticas". Nun comunicado remitido aos medios abonda ademais en que a súa marcha "non depende en absoluto da decisión que poidan tomar outros militantes a título individual, nin colectivos ou correntes organizadas".


Summary: Ritz-Carlton asume o sobrecusto do cruceiro 'Evrima' e cobre o furado de 50 millóns no estaleiro cun plan de refinanciamento presentado no último día de prazo para evitar a liquidación.

A última hora, a poucas horas de se cumprir o prazo xudicial, Barreras presentou no Xulgado Mercantil de Vigo o plan de financiamento que lle permitirá retomar a actividade e evitar a quebra ante a súa grave crise. Ritz-Carlton farase co control da compañía tras presentar in extremis un plan para a reestruturación do financiamento do estaleiro que conta co visto e prace da Compañía Española de Seguros de Crédito á Exportación (Cesce) e que evita a súa entrada en concurso de acredores este luns. Ritz-Carlton asume o sobrecusto do cruceiro 'Evrima', cobre o furado de 50 millóns e adquire o 51% das accións en mans de Pemex, que ameazara coa quebraModifícase así o contrato inicial do cruceiro Evrima, polo que agora o seu armador, a propia Ritz Carlton, asumirá o seu sobrecusto, duns 70 millóns, cubrindo así o furado de 50 millóns que ten o estaleiro. Ao tempo, a compañía estadounidense podería adquirir o 51% das accións que están en mans de Pemex, logo de que a petroleira estatal mexicana advertira de que ou recibía 13 millóns de euros --o valor dos seus títulos máis os 8 millóns que achegou como garantía de varios contratos-- ou instaba á quebra da empresa. O acordo foi tamén posible logo de que as empresas auxiliares do naval acredoras de Barreras e agrupadas en Uninaval acordaran conceder o prazo de tres meses solicitado polo estaleiro ante o "previsible acordo de refinanciamento". A débeda de 25 millóns que o estaleiro mantén con estas compañías debe agora tamén arranxarse mediante un plan de viabilidade, outro atranco máis na difícil singradura da centenaria compañía. Do que non hai aínda comunicación oficial é do que pasará cos outros buques que Barreras tiña en carteira, un ferry para a canaria Armas e dous máis para a navieira norueguesa Havila. Con este acordo de última hora, Barreras evita a súa liquidación e remata co preconcurso de acredores no que se instalara desde hai catro meses. Mentres, desde México, Pemex solta lastre e pon fin á súa polémica aventura empresarial en Galicia, con dous floteis construídos en Vigo e Ferrol ao 30% da súa capacidade e sen atopar comprador polo seu elevado sobreprezo e cunha denuncia presentada ante a Fiscalía pola compra do estaleiro.


Summary: O presidente do Goberno español non agardaba que a canle de televisión internacional especializada en Economía lle inquirise sobre o financiamento irregular do PP.

Segundo informa a SER, a Moncloa presionou á canle televisiva Bloomberg para que non emitise os fragmentos da entrevista en que, acurralado, Rajoy se viu obrigado a contestar perguntas sobre Bárcenas, algo que ostensíbelmente desgosta ao presidente español. Interpelado directamente sobre se demitiría na hipótese de que se probase o financiamento irregular do seu partido, Rajoy contestou: "Hai cousas que non se poden demostrar. Portanto, non ten sentido o que se pode ou se debe facer se se demostrasen. Simplesmente, non se poden demostrar. Non houbo financiamento ilegal". Rajoy emprega tres veces o verbo demostrar. "Hai cousas que non se poden demostrar", di sobre Bárcenas. Talvez aquí falaba o seu inconsciente Nesta resposta Rajoy emprega tres veces o verbo demostrar. Talvez aquí falaba o seu inconsciente. Tal vez esa insistencia revela que o presidente do Goberno confía en que o asunto Bárcenas acabará sendo arquivado por algún defecto de forma na instrución xudicial, como xa acontecera no seu día co caso Naseiro (o escándalo precedente arredor das finanzas do PP). Se se analisa ben a resposta a Bloomberg, Rajoy non pon o acento na inexistencia do financiamento ilegal (é a cuarta frase que pronuncia nesa resposta), senón en que ese financiamento ilegal non se pode demostrar. Fontes da Moncloa dixeron á SER que non tiñan nada que comentar cando foron inquiridas a respeito de se presionaron ou non a Bloomberg para que censurase a conversa con Rajoy. A entrevista foi emitida integramente.


Summary: O secretario xeral da CIG, Suso Seixo, valora positivamente as mobilizacións da central nacionalista esta quinta contra as poíticas da Xunta e Estado nas que participaron máis de 50.000 persoas. Seixo tamén denucnia a "hipocresía" dun PP que acumula 7 adevertencias da Xunta Electoral e tentou ante este organismo que se prohibisen as manifestacións

Esta quinta, máis de 50.000 persoas sairon ás rúas de nove cidades e vilas da Galiza para manifestárense, convocadas pola CIG, contra as políticas de recortes e ataques dos gobernos do PP na Xunta e Madrid contra as maiorías sociais. O secretario xeral da central nacionalista, Suso Seixo, valorou como positiva a resposta da cidadanía na rúa, amosando que esta "farta" da medicina proposta polos populares coa excusa de sair da crise. "Os milleiros de persoas que acudiron a estas manifestacións querían expresar de forma clara o seu rexeite ás políticas do PP", manifestou Seixo, que entende que existe unha vaga importante, plasmada en mobilizacións como as da CIG nesta quinta, "para que tras o 21-O o Partido Popular non siga gobernando Galiza, iso sería nefasto". "O que decimos e denunciamos sobre as súas políticas é certo e moléstalle a nosa opinión clara de que votar ao PP é un suicidio para os e as traballadoras" O secretario xeral considera que a CIG "preocupa" ao PP pois "o que decimos e denunciamos sobre as súas políticas é certo e moléstalle a nosa opinión clara de que votar ao PP é un suicidio para os e as traballadoras". Tentativa de prohibición Para Suso Seixo a presentación polo PP dun recurso ante a Xunta Electoral pedindo a prohibición das manifestacións da CIG é máis unha mostra "da hipocresía e cinismo" dos populares. Lembra, neste sentido, que o PP acumula máis de media ducia de apercebementos da xunta electoral "e que agora son eles os que procuran empregar ese organismo, e fixérono para que se prohibise o noso dereito a manifestarnos. Pensan que só eles teñen dereitos". Seixo lembra que a CIG non se presenta as eleccións mais que é unha organización "con audiencia entre importantes sectores da clase traballadora" e que por iso "denunciamos aquelas medidas e actuacións dos gobernos do PP contra os dereitos e conquistas" das e dos traballadores.


Summary: Os pasos adiante non implican que non exista o perigo de volver atrás. Con esa actitude Cristina López Villar, profesora da Facultade de Ciencias do Deporte e a Educación Física na Universidade da Coruña, traza unha panorámica sobre o estado do deporte feminino na Galiza e as súas perspectivas de futuro inmediato.

Nunha data tan importante como a de hoxe, 8-M, cal é a súa visión do estado actual do deporte feminino na Galiza? Eu diría que contamos con xente moi talentosa, que está nos primeiros lugares do seu deporte, un feito que se leva producindo desde hai anos, pero iso non se corresponde despois co apoio que teñen esas mulleres para chegar a esa posición, pois en moi diferentes lugares continúan existindo contornas totalmente patriarcais, con moito machismo... o que fai que as mulleres teñan que afrontar varias situacións de desigualdade ao longo da súa carreira deportiva. Isto prodúcese por igual con independencia da disciplina? Non, pasa nuns deportes máis que noutros, pois non é o mesmo practicar modalidades altamente masculinizadas como son o rugby e o fútbol, e nas que os homes teñen maior privilexio. Moitas veces non se entende que o deporte, socialmente, ten unha visión moi clásica, de que é só para eles e que nós as mulleres estamos alí de invitadas, como de prestado. Cando cre que comezan as mulleres a ser vítimas desa óptica: na base? Na adolescencia? Xa nunha idade máis adulta? Xa desde pequenas, pois chega un momento no que, por exemplo, as que xogan a fútbol con rapaces vense obrigadas a deixar de facelo e, se viven nun lugar onde non hai mozas suficientes para formar un equipo feminino, din adeus ao deporte. E logo está a situación de que tamén desde cativas recibimos unha morea de estereotipos só polo feito de movernos: que coidado con manchar o vestido, de ensinar as bragas na randeeira... e iso pasa porque hai un ideal do que debe ser unha nena, dócil, boíña e quietiña, e as que fan deporte contradín ese modelo tradicional que semella do século XIX, pero isto séguese a ver. Falamos de intricados procesos de socialización que transcenden a barreira do deportivo... Claro. Como socializan os nenos e as nenas? A eles motiváselles para que fagan actividades deportivas, e aínda que ás nenas cada vez máis, faise de forma moi estereotipada. Indo ás escolas, alí as actividades extraescolares mostran que a danza ou a patinaxe teñen maioría de rapazas, pero deportes colectivos como o fútbol, maioría de nenos. No baloncesto tamén, pero depende da escola. Todo isto obedece a unha presión sobre as rapazas, que as vai orientando cara un modelo estereotipado de deporte. O ideal, para min, sería que as actividades deportivas nas escolas estivesen equilibradas entre nenos e nenas, e iso non pasa. Cales son, ao seu xuízo, os avances máis significativos que se produciron nos últimos anos ou, no estremo contrario, os pasos para atrás máis graves que se deron, no caso de darse algún? Quero pensar de modo optimista, e si que penso que se vai avanzando. Por exemplo, hai anos nin se formulaba a posibilidade dun convenio colectivo das xogadoras de fútbol, e conseguiuse. Tamén existían desigualdades nos premios no tenis, e iso cambiou, aínda que noutros deportes non se acadou esa igualdade. Por cousas como estas son optimista, pero sen esquecer que no tema do xénero non se pode baixar a garda, pois en calquera momento podemos volver atrás. Aí está o caso do voleibol, no que as nenas transmiten as súas queixar por ter que levar uns culottes incomodísimos que non teñen que vestir os homes. Por que son diferentes as prendas deportivas para elas e eles? Iso obedece a unha visión perversa do deporte pola cal as mulleres teñen que ensinar o corpo.


Summary: Convocan concentracións a sexta feira (1 de xaneiro) perante o asasinato de M.R.B. en Mos. Horas e lugares no interior.

Á espera de que as autoridades policiais e xudiciais o confirmen, o asasinato de María R. B. e Mos podería tratarse do sétimo --segundo as cifras oficiais-- na Galiza e do décimo de se contabilizaren Sergio Rodríguez --asasinado en Arbo xunto a Beatriz Rodríguez-- e as dúas crianzas de Moraña, Amaia e Candela. Neste senso, o movevemenro feminista vén de lanzar unha nova convocatoria de mobilizacións por todo o país coas que queren amosar o seu rexeitamento á violencia machista. Unha medida que se adopta no noso país de maneira automática o día despois de aparecer recollido na imprensa a motivación machista dos crimes. "Ningunha agresión ficará sen resposta", aseguran. "Estaremos na rúa mentres se manteñan as estruturas e os valores patriarcais que perpetúan e consolidan na sociedade esta violencia sexista, este feminicidio, estas agresións e asasinatos de mulleres". Horas e lugares das concentracións: A Coruña, no Obelisco ás 20 horas. Vigo ás 20 h no Marco. Ourense ás 20 h na Castañeira. Ferrol, ás 20 h diante do Concello. Compostela, na Porta do Camiño ás 20 h. Val Miñor, 18h, no Parque da Ramallosa Maos tratos xulgados como insultos M.R.B. interpuxera unha denuncia contra o seu compañeiro en outubro de 2014 por "maos tratos físicos e psicolóxicos habituais" de acordo coa información transmitida pola Delegación do Goberno español na Galiza e que foi tamén confirmada polo TSXG. Así as cousas, o proceso xudicial derivou na abertura dun xuízo oral por insultos. M.R.B finalmente retirou a denuncia. Segundo Santiago Villanueva "probabelmente" o home pase a disposición xudicial esta quinta feira.


Summary: A alcaldesa socialista de Silleda rachou unilateralmente o pacto de goberno co BNG ao deixar sen competencias ao concelleiro do BNG. Para os nacionalistas, a alcaldesa quixo facer do BNG un apéndice do PSOE

A rexedora de Silleda, do PSdeG, deu esta semana por roto o pacto de goberno que desde xuño de 2011 mantiña co BNG. Parla Fernández retirou todas as competencias a Matías Rodríguez da Torre, edil nacionalista, acusándoo de deslealdade. A alcaldesa mesmo se dirixiu o BNG para dicirlle que estaba disposta a manter o pacto coa fronte nacionalista se relevaban a Rodríguez. O PSdeG (6 edís) gobernará en minoría. O PP conta con 6 concelleiros e o BNG, un. Se ben, como recoñece o propio Rodríguez da Torre, houbera "discrepancias e friccións" durante estes meses de goberno de pacto, "optamos por reconducilas e superalas, pois nós tiñamos claro que o importante era gobernar para os veciños". Mais, finalmente, o pacto rompeu. "O detonante foi o convenio con Fomento do vial de enlace en Lamela", apunta o edil nacionalista. Unha actuación necesaria e longamente demandada, "niso estamos todos de acordo". O BNG fíxose eco da demanda d@s veciñ@s de Lamela, que querían saber en que lles prexudicaría esa actuación. Non se atendeu a reivindicación veciñal e o BNG voto en contra do convenio. De vítima a verdugo Para a fronte nacionalista de Silleda, a expulsión do seu concelleiro é "unha decisión absolutista e intolerante que prexudica directamente @s veciñ@s de Silleda". Para o BNG, desde o PSOE "prefiren un goberno inestábel e débil, en minoría, por ser incapaces de asumir que o BNG é unha forza política capaz de gobernar e resolver os problemas da xente, dándolles participación na vida municipal". "O BNG foi expulsado, desaloxado do goberno por quen pasou de vítima e se converteu en verdugo". Rodríguez compromete na nova etapa que se abre unha oposición "sensata" mais "implacábel" e "cos intereses dos veciños como centro. A fin de contas, son eles os que nos puxeron aquí".


Summary: Alemaña e os Países Baixos manteñen as súas reticencias a asumir a débeda económica conxunta que se xere a raíz da crise do coronavirus. As peticións de solidariedade por parte de Italia e de España son respondidas polos países ricos sinalando que nesta última década, coma eles, debían ter feito os deberes.

Arredor das 19 horas da quinta feira constatouse o que xa se viña ventando durante toda a semana: os países ricos non están dispostos a acudir ao rescate de Italia e de España, os Estados membros da UE máis afectados pola pandemia da COVID-19. Isto é, non se emitirán eurobonos, o xa popularmente coñecidos como "coronabonos". A emisión destes bonos, que non son xerados por un país individual, senón pola eurozona no seu conxunto, xa se discutiu despois da crise de 2008. Dado que os 19 Estados do Eurogrupo teñen unha moeda e un banco central comúns, por que non teren os seus propios bonos?, pregúntanse desde sempre os seus defensores. Mais os seus detractores apoñen que castigaría os países que cumpren coa disciplina orzamentaria, que teñen as súas finanzas saneadas. Esta idea fíxose carne, con toda a súa crueza, na reunión que os ministros de Economía da UE (o Eurogrupo) mantiveron na terza feira. "Os Países Baixos piden á Comisión Europea un informe sobre por que algúns países da UE acumularon reservas financeiras nos últimos anos, mentres que outros non o fixeron", anunciou nesa xuntanza o ministro de Finanzas, Wopke Hoekstra, segundo o diario neerlandés De Volkskrant. Tamén a prensa alemá recolle a postura da Unión Demócrata Cristiá (CDU) de Angela Merkel, que considera que de se ceder na cuestión dos eurobonos, o Goberno alemán perdería soberanía sobre a súa política orzamentaria. "Discurso repugnante" A postura neerlandesa e alemá, que apoian explicitamente tamén Austria e Finlandia ─e, sen pronunciarse, implicitamente, outros─ xerou un gran malestar entre os países máis afectados pola pandemia. E nos seus veciños. O primeiro ministro portugués, António Costa, dixo onte, a respecto das palabras de Hoekstra, que "esse discurso é repugnante no quadro de uma União Europeia. E a expressão é mesmo essa. Repugnante". Porque na xuntanza telemática de xefes de Estado e de Goberno desta quinta feira (o Consello Europeo) volveuse pór de manifesto a fonda división que existe no seo da UE, que para os defensores do proxecto europeo se fai máis inexplicábel no medio desta pandemia. Débeda pública Italia, Francia, España, Portugal, Grecia, Irlanda, Bélxica, Luxemburgo e Eslovenia volveron avogar pola emisión dos eurobonos. Estes nove países suman 57% do PIB da eurozona, mais acumulan máis de 72% da débeda total e 222% do déficit, segundo os últimos datos dispoñíbeis en Eurostat, de 2018. Nomeadamente, Italia ten 135% de débeda e Portugal, 122%, mentres que Francia e España rozan 100%. Este é o argumento usado por Alemaña (62%), Finlandia (59%) ou Países Baixos (52%). Defenden que o seu superávit compensa o furado fiscal provocado polo resto. Apuntan tamén que desde 2011, cando os líderes europeos acordaron pór en marcha os mecanismos de supervisión e control das contas macroeconómicas, os nove países que avogan polos eurobonos elevaron a súa débeda en case 1,5 billóns de euros, mentres que o resto de membros da eurozona a baixaron en 136.000 euros. Neste sentido, o ministerio de Economía alemán, segundo recolle Der Spiegel, calcula que a implantación dos eurobonos suporía un incremento do interese da súa débeda de aproximadamente 0,8%. Política externa e interna Porén, o papel da UE ante a actual pandemia ─sinalan os seus defensores─ debería ir alén da cuestión económica e obviar neste escenario quasi bélico os balances contábeis. Creada despois de dúas devastadoras guerras mundiais, o proxecto comunitario permitiu ao continente vivir o período máis longo de paz da súa historia. Mais o seu espírito está na picota, e cada vez se escoita con maior forza entre os Estados afectados como Italia, tal e como apunta o Corriere della Sera, que "a China, Rusia e Cuba fan máis por nós que a UE", coas implicacións xeoestratéxicas que iso ten. A este respecto, o Washington Post escribía recentemente: "a China e, en menor medida, Rusia, deron un paso adiante para axudar as nacións afectadas. Un papel desempeñado polos EUA desde os tempos da Segunda Guerra Mundial". Medo á extrema dereita Tamén politicamente, mais internamente, a postura de Alemaña, os Países Baixos, Finlandia, Austria e varios Estados membros máis tería outra explicación para os analistas: as cesións económicas e de material médico poderían dar máis combustíbel neses países a unha extrema dereita que xa ameaza na actualidade con desbancar as formacións conservadoras clásicas, desde o liberalismo á democracia cristiá. Ese temor é o que tamén, ademais do económico, move a que "demasiados optasen por un 'todo para min' nun primeiro momento", tal e como sinalaba a presidenta da Comisión Europea durante o pleno extraordinario do Parlamento Europeo desta quinta feira. Ursula von der Leyen preguntábase ademais: "Dividiranos este virus definitivamente entre ricos e pobres? Entre os que teñen moito e os que non teñen nada, ou manterémonos como un continente sólido?". E pediu que se actúe "cun corazón grande, non con 27 pequenos".


Summary: O PP domina en dous terzos do país, pero é superado nas zonas urbanas e comarcas máis poboadas, onde fica por debaixo do 20% en moitas localidades. Os socialistas gañan nas cidades e en comarcas como O Baixo Miño, a Mariña lucense ou a Costa da Morte

Nas eleccións de xuño de 2016 o PSdeG-PSOE foi a forza máis votada en 10 concellos e En Marea-Unidas Podemos en 2. Nos restantes 300 concellos de Galicia o PP foi o gañador, unha mostra da profundidade do dominio electoral dos populares no noso país. Ata este domingo. O PSdeG-PSOE gañou as eleccións en Galicia por primeira vez e aínda que esta vitoria se asentou máis nas zonas urbanas, a histórica caída do PP e a división do voto da dereita fixo que os populares deixasen de ser a forza máis votada nunha parte importante de Galicia. En concreto en 116 concellos, nos que os socialistas foron a candidatura con máis apoios. O PP segue a dominar en 195, case dous de cada tres, pero a súa hexemonía, mesmo nas zonas rurais, está en cuestión.Os socialistas acadan a maior parte dos seus triunfos nas cidades e áreas metropolitanas: as localidades que rodean Ferrol, A Coruña, Compostela e Vigo píntanse hoxe de vermello. Tamén gañan na Costa da Morte, o Baixo Miño, a Mariña Lucense e a montaña de Lugo e conseguen a vitoria igualmente en varios concellos do Morrazo, do Barbanza ou do Salnés. O PP segue a ser a primeira forza na maior parte das zonas rurais, nomeadamente nas provincias de Lugo e Ourense e no interior das de Pontevedra e A CoruñaO PSdeG acada o seu mellor resultado en Carballeda de Avia, Entrimo, Pedrafita do Cebreiro, Riós e Calvos de Randín, feudos tradicionais onde supera o 50%. No extremo contrario aparecen Avión ou Beariz, roldando o 10%. Cómpre salientar que exceptuando estas dúas localidades ourensás, nos restantes concellos o PSOE non baixa do 17%.O PP, pola súa banda, mantén boa parte das súas prazas fortes en Ourense e algunhas zonas de Lugo e do interior de Pontevedra. Obtén o seu mellor resultado, precisamente, en Beariz e Avión, ademais de Quintela de Leirado. Nun total de 45 concellos os populares superan o 50% dos votos. Na parte baixa, destacan os seus cativos resultados en importantes vilas, como Ames, Narón, Cangas, Arteixo, Fene, Cambre, As Pontes ou Culleredo, concellos todos nos que baixa do 20%, o mesmo que en Vigo. O seu peor dato acádao en Culleredo, con pouco máis do 15%.En Común Unidas Podemos foi quen de reter o 68% dos votos obtidos en 2016 por En Marea, pero tivo perdas en todos os concellos. Se no 2016 obtivo a vitoria en dúas localidades (Cangas e O Grove), este domingo non foi quen de repetir estes triunfos, aínda que estivo preto en Cangas do Morrazo. Precisamente na área de Vigo, Baixo Miño e O Morrazo onde a coalición obtivo os seus mellores datos, superando o 20% en Cangas, Moaña, O Porriño, Redondela, Ponteareas e Vigo, o mesmo que no Grove e Fene. Quedou preto dese nivel na Pobra do Caramiñal, Mugardos, Mos, Salceda de Caselas, Arteixo e Bueu e nalgunhas localidades da Mariña lucense. Pola contra, nas zonas máis rurais, a candidatura obtivo cifras moi pequenas, baixando do 5% en medio cento de concellos.Ciudadanos mellorou os seus resultados en toda Galicia, aínda que seguen as ser as zonas urbanas o seu caladoiro máis destacado e, máis que as propias cidades, os concellos da súa contorna: en Oleiros, Sada, Barbadás, Culleredo, Ames e Cambre rolda o 15%. Chaman a atención, igualmente, os bos datos acadados nalgunhas zonas de Ourense (provincia na que a formación foi a terceira máis votada), como Xunqueira de Espadanedo, Taboadela, O Barco, Vilar de Barrio ou a propia cidade de Ourense. Pola contra, hai 43 concellos nos que fica por debaixo do 5%.VOX obtivo un resultado relativamente uniforme en toda Galicia. Nas sete cidades roldou o 5%, unha porcentaxe semellante á que acadou no conxunto do país. Si houbo, no entanto, algunhas localidades nas que a formación de ultradereita tivo uns datos especialmente bos, especialmente en Beade, cun 8,42%. Este concello ourensán foi coñecido nos últimos anos polas declaracións do seu alcalde, Senén Pousa (PP), en favor de Franco e davditadura. Tamén en Abadín (7,99%) e en Sada (7,88%), onde se sitúa o Pazo de Meirás. VOX tamén superou o 7% en Mondariz-Balneario, Bergondo, Carballeda de Valdeorras, Sarria, Castro de Rei, Ribeira, Oleiros, Rábade e Poio.Finalmente, o BNG recuperou unha parte do voto perdido nos últimos anos, duplicando os seus resultados de 2016, aínda que ficando lonxe dos escanos. Os nacionalistas manteñen algunhas prazas especialmente fortes, como Moeche (onde son a segunda forza), Allariz ou San Sadurniño, pero tamén Soutomaior, Vilasantar, Corcubión ou Barro, onde roldan o 15%. Porén, só superan o 10% noutras 15 localidades e fican por debaixo do 5% en máis da metade dos concellos, entre eles Vigo, Ferrol, Lugo ou Ourense.En Marea, pola súa banda, obtén resultados cativos en toda Galicia, aínda que hai algúns lugares nos que amosa certa fortaleza, como Vilar de Santos, onde foi a segunda lista con máis apoios, a só catro votos do PP. Ou tamén Manzaneda, Vilariño de Conso ou Laza, todos en Ourense e por riba do 5%. Porén, hai case 200 concellos nos que non chegou ao 1% dos votos.


Summary: Memoria histórica democrática de Galiza é o texto lexislativo que esta cuarta feira presentou á prensa o deputado do BNG Luís Bará. Resarcimento das vítimas do franquismo, recuperación de bens espoliados pola ditadura e a anulación de xuízos e condenas franquistas son os eixos vertabradores da proposta.

"A norma do BNG insírese no marco de normas inetrnacionais para a promoción e a protección dos dereitos humanos mediante a loita contra a impunidade", indica Bará, para quen as institucións galegas "deben amosar unha postura clara de condena do golpe de Estado do 36, da ditadura franquista e da represión que sufriron miles de galegas". A norma que o Bloque levará a pleno no Parlamento de Galiza inclúe a creación dunha Comisión da Verdade, dunha Oficina de Atención ás Vítimas, dun Instituto da Memoria Histórica galega, dun censo de vítimas, dun banco de ADN e mais a localización e exhumación de restos das mesmas. Ademais, cómpre unha listaxe de símbolos, expresións e monumentos de exaltación do golpe e da ditadura para proceder á súa eliminación. O proxecto de lei consta de 69 artigods. "Busca a continuidade no tempo, a normalización a través do coñecemento histórico e baixo unha perspectiva de xénero", explicou o parlamentario nacionalista, para quen a norma supón "a limpeza dos pozos negros da Transición". Bará lembrou a maiores que nin PP nin PSOE amosaran "intención de recuperar os bens espoliados pola familia Franco: o Pazo de Meirás, a Casa de Cornide, as figuras do Pórtico da Gloria". Segundo Luís Bará, é o PP o que, sobre todo, "debe decidir de que lado está". "No debate desta lei ten a oportunidade de dar un paso adiante para frear o proceso de involución e saír do armario da historia do franquismo", concluíu.


Summary: Tamén cadrando co 25N, Esquerda Unida censura nun comunicado "os queixumes" do PP na Galiza e en Madrid perante os asasinatos de mulleres "namentres as súas actuacións se encamiñan a consolidar o sistema que as oprime"

Co gallo do Día internacional de loita contra a violencia machista e co obxectivo de "facer visíbel esta lacra no medio rural", o PSOE organiza na localidade de Piñor de Cea unha andaina en que denunciarán os recortes practicados polo PP desde o Goberno español e desde a Xunta de Galiza nas políticas de prevención. Sinalan desde a formación que encabeza o carballiñés Pachi Vázquez que, se ben é certo que se trata dun problema político que "non entende de idades, nin de nivel académico, nin de poder adquisitivo", os estudos evidencian un elemento que agrava o panorama das mulleres en situación de violencia machista e que ten a ver "coa falta de información, de recursos e de asistencia no medio rural". Así, a marcha dará comezo ás 11 da mañá na parroquia de Cotelas e terá un percorrido de cinco quilómetros que culminará coa lectura dun manifesto e un almorzo no edificio da escola vella do lugar. EU arremete contra a "violencia institucional"Pola súa banda, Esquerda Unida fixo público un manifesto en que condenan a violencia exercida contra as mulleres por parte das persoas que con elas manteron ou manteñen unha relación afectiva. Porén, recalcan que o terrorismo de xénero é "un problema estrutural derivado dun sistema patriarcal e baseado na división sexual do traballo". Quéixase a formación política dos beneficios que o sistema capitalista tira da metade da poboación, que se ocupa "de maneira totalmente gratuíta e sen ningún tipo de recoñecemento social" do traballo doméstico e dos coidados, e chaman a "cambiar uns roles que só benefician o patriarcado". Censuran tamén "os queixumes polas vítimas" --en referencia ás mulleres asasinadas-- que pronuncia o PP "namentres as súas actuacións se encamiñan a consolidar o sistema que as oprime".


Summary: Tan só tres días despois de recibir o premio de poesía da AELG por A distancia do tambor, a escritora Eva Veiga gaña o certame "Concello de Carral" cunha nova obra titulada Soño e vértice.

Con Soño e vértice a xornalista e escritora Eva Veiga faise co certame de poesía "Concello de Carral". Recibe Veiga a noticia do novo premio tan só tres días despois de ter recollido en Lugo o premio da Asociación de Escritores e Escritoras en Lingua Galega (AELG) na modalidade de poesía polo seu libro A distancia do tambor, considerado polas autoras e autores da entidade o mellor do pasado ano no xénero. Desta volta, o xurado do "Concello de Carral" valorou a obra de Eva Veiga pola "intensidade simbólica da súa proposta poética, unida ao cultivo extremo dunha lírica que mantén en todo momento unha tensión entre o real e o onírico". Progama das Letras Fuxidios (1992), Paisaxes do baleiro (1999), A pedra insomne (2002), A luz e as súas cicatrices (2006), Desconcerto (2006), Poemas do Eume (2009), A frecha azul do teixo (2010), Nesta hora imposible (2012) e A distancia do tambor (2014 – Premio Fiz Vergara Vilariño) compoñen o groso da obra poética de Eva Veiga, recoñecida agora por un xurado formado por Oriana Méndez, Miguel Anxo Fernán Vello e Nacho Alonso, coa Concelleira de Cultura, Isabel López Pérez como presidenta e o técnico municipal de Cultura e coordinador do premio, Carlos Lorenzo Pérez como secretario. A escritora recibirá o premio o vindeiro 29 de maio, nun acto que se desenvolverá na Casa da Cultura de Carral e que forma parte da programación do concello para as Letras Galegas, nun acto no se presentará o libro gañador da anterior edición, O que precede a caída é branco de Oriana Méndez.


Summary: O voceiro do BNG no Congreso deixou claro o rexeitamento ás medidas e considerou "impúdico e inmoral que mentras se aproban recortes de 10.000 millóns en sanidade e educación, o Estado destine 15.000 millóns á banca privada". CIG-Ensino arremeteu contra a postura "cómplice e submisa" da consellaría de Educación co Goberno español

Tras a aprobación dos recortes en Educación esta quinta no Congreso español, co único apoio do Partido Popular, que conta con maioría absoluta, a reacción de rexeitamento na Galiza non se fixo esperar. O BNG deixou constancia xa na Cámara por boca do voceiro --e candidato á Xunta-- Francisco Jorquera, quen votou contra a norma ao entender que "desinvestir en educación é desinvestir en capital humano". Pola súa banda, CIG-Ensino, sindicato integrante da Plataforma Galega en Defensa do Ensino Público, comunicou máis unha vez a súa postura en contra do Real Decreto 14/2012, e demandou que a Xunta o recorra perante a Xustiza. Durante o pleno, Jorquera tildou de "eufemística, edulcorada e manipulada" a linguaxe da que se valeu o Goberno español na redacción do documento, con frases como que 'trata de introducir elementos de racionalidade e eficiencia no sistema educativo, que redundarán nunha mellor prestación deste servizo público'. Desde a central nacionalista non ven tampouco as bondades deste decreto, que entenden concibido para "dar un golpe de morte" ao ensino público, e reprochan a "complicidade" e a "actitude submisa" que a consellaría de Educación está a mostrar para co Executivo de Mariano Rajoy, actuando "como unha marioneta que asome os mandatos do PP". Jorquera: "É impúdico e inmoral que mentras se aproban recortes de 10.000 millóns en sanidade e educación, o Estado destine 15.000 millóns á banca privada" Aos "ataques" dos últimos tres anos, coa perda de profesorado, o empeoramento das condicións laborais e a redución na dotación dos centros vén sumarse agora esta norma que trae consigo o aumento das ratios nas aulas, baixas sen cubrir até o décimo día lectivo, a supresión da obrigatoriedade de ofertar dúas vías de Bacharelato ou unha suba das taxas universitarias que pode chegar até o 66%. Por isto, CIG-Ensino demandou do departamento que dirixe Jesús Vázquez "que actúe en interese do ensino público galego" e que non aplique o decreto na Galiza, ademais de presentar un recurso no Tribunal Constitucional por pisar competencias atribuídas á Consellaría. Na liña, Jorquera dixo no pleno do Congreso que resulta "impúdico e inmoral que mentras se aproban recortes de 10.000 millóns en sanidade e educación, o Estado destine 15.000 millóns á banca privada", e arremeteu contra a suba do prezo das matrículas universitarias até se aproximaren aos das universidades privadas e "impedindo que as públicas cumpran a función de contribuír para a igualdade de oportunidades". Respecto do Bacharelato, o deputado do BNG subliñou outra vez que a eliminación do requisito de ofertar dúas modalidades afastará as posibilidades de acceso á Educación superior aos e ás mozas, sobre todo @s que viven no rural. O 3 de xuño as plataformas en defensa do Ensino e da Sanidade públic@s sumarán folgos nunha mobilización nacional "Non imos ficar pasivos ante estes recortes", sinalou Anxo Louzao, secretario nacional de CIG-Ensino esta sexta feira, cadrando co terceiro peche da cadea rotatoria que a Plataforma Galega convocou nos centros de Ensino de toda Galiza en contra dos recortes na Educación pública. Este 18 de Maio a ocupación foi no IES Xesús Taboada Chivite de Verín, e seguiranlle encerros en Vigo --21 de maio--, A Coruña --22 de maio--, Pontevedra --23 de maio--, Lugo --24 de maio--, Burela --25 de maio--, O Morrazo --29 de maio--, A Guarda --30 de maio--, Carballo --31 de maio-- e Ourense --1 de xuño--. O vindeiro 3 de xuño este colectivo sumará folgos coa Plataforma en Defensa da Sanidade Pública nunha manifestación nacional.


Summary: A reforma das pensións, criticada desde a CIG, liga as prestacións ao IPC e elimina o factor de sustentabilidade

Principio de acordo entre Goberno español, patronal e sindicatos para reformar o sistema de pensións e eliminar dous dos elementos máis polémicos introducidos na reforma de 2013 do Partido Popular, como son o índice de revalorización e o chamado factor de sustentabilidade. De feito, en virtude do acordo alcanzado no día de hoxe, a actualización das pensión contributivas será a partir de agora en función da variación do índice de prezos ao consumo (IPC), polo que xa non haberá limitacións ás subas en situación de déficit, como acontecía co índice de revalorización, que estabelecía un máximo de 0,25%. O acordo, desenvolto nun texto normativo con forma de anteproxecto de lei, garante así o mantemento do poder adquisitivo das pensións contributivas, incluídas as mínimas, ao vincular a súa revalorización anual coa variación interanual media do IPC dos 12 meses anteriores a decembro do ano anterior. No caso de que esta variación fose negativa, o importe das pensións non experimentaría variacións ao comezo do ano. Con esta reforma, comprometida polo Estado español con Bruxelas no compoñente 30 do Plan de recuperación, tamén se intenta achegar a idade efectiva de xubilación (64,6 anos) á idade legal mediante un endurecemento das xubilacións anticipadas e maiores incentivos ao atraso da xubilación. Xubilación anticipada Neste senso, segundo avanzaron os sindicatos asinantes (CCOO e UXT), recórtanse de forma xeneralizada os coeficientes redutores, dáse maior equidade ás regras de xubilación anticipada e amplíanse os dereitos de xubilación en varias das modalidades. Para as persoas que teñan menos de 38 anos e seis meses cotizados, adiantar a súa xubilación 24 meses suporá unha redución na pensión de entre 21% e 3,26% (1 mes antes), e para os que teñan máis dese tempo pero menos de 41 anos e seis meses cotizados, a redución máxima será do 19% (24 meses) e a mínima do 3,11% (1 mes). Pola súa banda, o coeficiente redutor pasará a ser do 17% se as persoas que teñen máis de 41 anos e seis meses cotizados, pero menos de 44 anos e seis meses, se xubilan dous anos antes. Se o fan un ano antes, a redución será do 2,96%. Por último, as que teñan máis de 44 anos e medio cotizados contarán cunha redución do 13% por xubilarse dous anos antes e do 2,81% un mes antes. Outro aspectos no que inciden os sindicatos é que o Estado volverá ser garante da suficiencia do sistema público de pensións a través dunha cláusula na Lei xeral de seguridade social na que se recollerá unha achega anual para este fin de perto dun 2% do PIB ─uns 21.000 millóns de euros─ a través dos Orzamentos Xerais do Estado. "Culmínase así o cumprimento, até a data, do principio de separación de fontes e garántese desde agora mesmo perto da metade do incremento de financiamento adicional que se prevé que necesitará o noso sistema de pensións para o ano 2050", resaltan os sindicatos. O mecanismo que substituirá o factor de sustentabilidade definirase nos próximos meses e operará a partir de 2027. Equiparación de dereitos A reforma do sistema de pensións inclúe tamén outras novidades, como a equiparación dos dereitos vinculados aos períodos de servizo social feminino obrigatorio aos que xa gozaban os do servizo militar. Na mesma liña, o novo texto aprobado polo Goberno español e os axentes sociais incorpora tamén unha batería de medidas pola cal se recoñecen novos dereitos ou se amplían algúns dos que xa existían, entre os que destaca a equiparación da pensión de viuvez no caso das parellas de feito, a extensión do dereito á cotización polos programas de formación (bolsas) vinculados a estudos universitarios ou de formación profesional, teñan estes ou non carácter remunerado, ou a mellora dos convenios especiais de coidadores familiares de persoas en situación de dependencia, entre outros. Críticas da CIG Após coñecerse o acordo, desde a CIG lamentaron que a nova reforma pactada consolide "as regresivas reformas aprobadas en 2011 e 2013", até o punto de que, agás a recuperación do índice de revalorización ligado ao IPC, mantén o resto dos recortes e se actualizan certos aspectos "para avanzar nun novo retallo das pensións públicas e afondar na introdución dos fondos de pensións privados". Neste senso, denuncian que nin se contemplan mecanismos para estabelecer unha pensión mínima garantida por lei, que para a central sindical tería que ser equivalente ao SMI, e este o 60% do salario medio, tal e como estabelece a Carta Social Europea. Un principio que, de ser asumido, suporía elevar o salario mínimo até os 1142 euros/mes e, polo tanto, equiparar as pensións máis baixas a esa contía. Xunto a isto esixen a derrogación das reformas das pensións de 2011 e 2013 e das reformas laborais que tanto o PSOE como o PP impuxeron no seu momento. Entenden que é así como se pode garantir a viabilidade do sistema público de pensións, e que só depende de que haxa vontade política.


Summary: Oito fotógraf@s e um realizador de cinema unem-se para capturar as consequências sociais das políticas neoliberais em Portugal sob o nome de Projeto Troika.

O objetivo é fazer do seu trabalho um documento histórico. Capturar com os lentes de suas câmeras as consequências da crise económica, social e política que asolaga Portugal. Seus nomes : Adriano Miranda, António Pedrosa, José Carlos Carvalho,Lara Jacinto, Rodrigo Cabrita, Vasco Célio, Bruno Simões Castanheira, Paulo Pimenta e Pedro Neves . Tod@s são fotógraf@s de referência no país vizinho e gozam mesmo de reconhecimento internacional após efetuarem diversas exposições e publicarem vários livros e filmes. Agora, juntaram os seus esforços para pôr a andar uma iniciativa coletiva: o Projeto Troika. "O desemprego nunca esteve tão alto e a taxa de emigração voltou aos níveis dos anos 60 Falamos com um deles. Adriano Miranda. Dele foi a ideia inicial de documentar através da fotografia e do cinema "as consequências e resultados na sociedade portuguesa das intervenções impostas" pelas instituições financeiras internacionais com a ajuda dos sucessivos governos portugueses. E há material suficiente. "Portugal vive numa situação dramática", explica Adriano Miranda a Sermos Galiza. "O desemprego nunca esteve tão alto, a taxa de emigração voltou aos níveis dos anos 60, os salários baixaram em média 25%, as reformas também baixaram. Dos serviços públicos fica bem pouco, acrescenta, "a escola pública e o sistema nacional de saúde estão degradados com os cortes orçamentais brutais" e "o Estado social está em perigo". Na mira das câmaras, as políticas de austeridade que deitam "um desalento enorme" entre a população. "A população está sem confiança e sem alternativas. Há muita miséria, muita miséria encoberta de pessoas que até há pouco viviam bem e de repente ficaram desempregadas e não tem dinheiro para comer". E o resultado é "um país profundamente pobre" e "em situação de rotura" . Mas, uma rotura que, diz, "só ainda não aconteceu porque a apatia das pessoas faz com que não se proteste". Face esta situação, estas nove pessoas decidiram botar a andar seu próprio projeto de resposta. Uma iniciativa que embora não procurar combater a realidade imperante nem pular por profundas transformações políticas, econômicas e sociais, visa deixar testemunha direta do que está a acontecer. "Portugal foi intervencionado pelo FMI nos anos 80. Para estas novas gerações saberem o que aconteceu recorreu-se muito a imagens da época que documentavam um Portugal estranhamente pobre", ressalta Adriano Miranda. Assim é que cerca de 30 anos depois "queremos efetuar o mesmo" . Um livrro, um documentário e uma exposição Para isso, percorrem o país de uma ponta a outra fotografando e filmando a realidade de seu povo, da classe trabalhadora, estudantes, @s idos@s, os jovens, mas também as ruas,os protestos e a opulência das ( poucas ) pessoas que estão-se tornando mais ricas. "9 reflexões, postas numa nova perspectiva sobre a sociedade contemporânea portuguesa, em que nos propomos construir um documento visual" que "possa ser uma memória para as gerações futuras, sublinha no seu portal web. Mas para sair adiante, o projeto precisa fundos. É assim que lançaram uma campanha de crowdfunding com que financiar o Projeto Troika. " Achámos que o apoio tinha que ser da sociedade. Daqueles que acreditam em nós. Por isso lançamo-nos no crowdfunding em www.projectotroika.com", diz Miranda. No primeiro dia que lançaram a proposta para as redes "recolhemos 2000 euros", agora contam já com 30% do orçamento. Assim, publicarão um livro/DVD com fotografias e um documentário que visam apresentar "por todo o país e a Europa", mas que também gostarão de apresentar em "colectividades, associações, escolas" em onde falar "do Projeto Troika, o que vimos e o que queremos para Portugal".


Summary: Desde 2009 o salario medio anual caeu en Galiza case un 3 por cento. Porén, ese descenso non foi igual en todos os sectores. Cales foron os máis golpeados?

En apenas un lustro, o comprendido entre 2009 e 2014, o salario medio anual galego baixou un 2,7% ao tempo que Galiza perdía por volta de 125.000 persoas asalariadas. Un impacto con consecuencias económicas e sociais. O Informe elaborado polo Gabinete técnico da CIG sobre as rendas de 2014 deixa ver diversas cuestións de interese, como a evolución nestes cinco anos do salario medio nas diferentes remas de actividade que hai en Galiza. Así, a propia central nacionalista destacaba no documento que "un claro factor de desigualdade salarial é a rama de actividade onde un traballador ou traballadora realice a actividade económica. Traballar nunha rama ou noutra pode significar gañar o dobre ou o triplo". A maior caída no salario medio anual neste período deuse no sector primario (que gañou 1.700 asalariados desde 2009): un 34,6% menos agora que en 2009. En ramas de actividade como a entidade financeiras e aseguradoras o SMA recortouse un 16%, mentres que nos asalariados de Servizos Sociais foi dun 7,4% e na categoría doutros servizos sociais e lecer a caída foi de máis dun 11%. A CIG indica que, en base aos propios dados da Axencia Tributaria, os maiores ingresos salariais medios percíbenos as persoas traballadoras de entidades financeiras e aseguradoras (151,03% do salario medio). Moi preto, co 150% do salario medio, están as das industrias extractivas, enerxía e auga. Desigualdade Cómpre lembrar que o documento do sindicato nacionalista indica como desde 2009 baixaron os salarios e medrou a desigualdade, unha evolución preocupante. Así, un 31% das persoas asalariadas en Galiza cobra como máximo o salario mínimo interprofesional (SMI). Ou sexa, que un de cada tres traballadores que hai no noso país gañaron como máximo 6.800 euros en 2014. A isto hai que engadir que un total de 177.314 persoas asalariadas tivo nese ano uns ingresos inferiores á metade do SMI, é dicir, que ingresaron menos de 1.884 euros. Un 18,4% do total de traballadores en Galiza están nesta situación, un dato que amosa a precariedade salarial con toda crueza.


Summary: Sebastián Vázquez: "Ao chegar ao final do Camiño hai que cruzar para chegar ao paraíso, que está en Camariñas".

Camariñas xa coñece de primeira man a historia que o pode colocar no Camiño de Santiago. Sebastián Vázquez presentaba o seu libro 'El Camino de Santiago y el Juego de la Oca', de Sebastián Vázquez, que se basea nunha ruta alternativa do chamado Camiño da Resurrección. Unha ruta chegaría desde Santiago ata "o paraíso", que sería Camariñas, despois de pasar por Cereixo e Muxía. A presentación do libro, que tivo lugar no Museo do Encaixe, e á que acodiron tamén as alcaldesas de Camariñas e Vimianzo, é a primeira etapa que percorre Camariñas para facerse co seu fin do camiño. Na súa intervención Sebastián Vázquez argumentou de xeito esquemático a teoría que expón no libro xunto coas claves que fan pensar que a ermita da Virxe do Monte é a fin do Camiño da Resurreción e incidiu en que "todo el Camino está construido en base a leyendas y mitos, que siguen vivos y creo que hay argumentación para decir que estamos en el paraíso". "Damos o primeiro paso dun camiño que consideramos que pode ser moi ilusionante para Camariñas e que supón unha importante aposta por parte do goberno local a curto, medio e longo prazo", destacou Sandra Insua antes de recalcar que "o noso obxectivo non é ser fin do Camiño, só queremos ver a posibilidade de destacarnos como un destino especial dentro deste itinerario que permitirá ao peregrino chegar ao 'paraíso', que sería Camariñas, e completar así a súa experiencia vital, a base do Camiño". "Cremos firmemente nesta teoría e queremos apoiala en todos los sentidos e a todos os niveis. O noso obxectivo é, pouco a pouco, darlle forma, difundila e poder presentarlle ao peregrino unha alternativa espiritual e cultural no seu itinerario con Camariñas como última etapa", explicaba Insua. Pola súa parte, Mónica Rodríguez salientou a experiencia que vivirá o peregrino ao seu paso por Vimianzo "onde atopará a Traslatio de Cereixo, un episodio moi importante para o noso municipio e para Galicia porque ademais só hai outros tres casos: unha moeda atopada no Grove e dúas representacións máis en Lérida e Navarra". A ruta Para iniciar o Camiño da Resurrección, despois de saír por Santiago o peregrino pasarase por Padrón, Noia, Fisterra e chegarase a Muxía. Alí, ademais de atoparse coa traslatio de Cereixo e a igrexa de San Julián de Moraime, baixará ata o santuario da Barca onde se atopa a pedra de abalar. Conta Sebastián Vázquez no libro que "xusto nese lugar produciuse o encontro entre Santiago e María e, segundo a lenda, ela viña xusto de enfronte, onde se levanta a ermida da Virxe do Monte en Camariñas, proba diso son as pegadas dos seus pés que se conservan nunha pedra fronte á ermida. Por mar son apenas catro quilómetros os que separan ambos puntos. Xa que logo o peregrino regresará sobre os seus pasos e chegará a Camariñas para acceder, por fin, ao Xardín da Oca".


Summary: O club coruñés cae en Riazor por 8-0 fronte ao Barça.

O Deportivo sofreu esta cuarta feira na casa unha dura derrota ao caer por oito goles a cero fronte a un Barça desatado que non perdoou. A equipa coruñesa viviu a súa peor derrota nos anos que leva competindo na Primeira división española. A temporada pasada (2014/2015), o Depor tamén recibira oito tantos en Riazor, fronte ao Real Madrid, mais os goles de Medunjanin e Toché axudaran a paliar o avultado da derrota. A goleada perante o Barça supera o 0-7 que o Dépor encaixou en 1956, tamén perante o club catalán ou o 7-0 que recibiu en Barcelona polo Espanyol na temporada 1943-44. Para atopar un 8-0 hai que se retrotraer a 1982, cando o Deportivo da Coruña caeu derrotado perante o Málaga, nun partido en Segunda división.


Summary: As forzas políticas animan a participar nas eleccións do 10-N. Tomar o vermú na compostelá praza de Abastos, pasear coa familia, mercar roupa para as crianzas ou acudir aos magostos propios deste mes son algúns dos plans das e dos líderes e candidatos das forzas políticas para este sábado de reflexión.

A tradicional xornada de reflexión, tan posta en dúbida pola súa carencia de sentido, é aproveitada polas candidatas, candidatos e líderes das forzas políticas para tomar un descanso e pasar un día en familia, tomar o vermú coas compañeiras e amizades ou degustar as castañas da época. A praza de Abastos da capital galega foi o enclave escollido pola portavoz nacional do BNG, Ana Pontón, para tomar un vermú con compañeiras e compañeiros da formación nacionalista, así como o candidato nacionalista ao Congreso, Néstor Rego, e máis a candidata ao Senado Tereixa Novo. Pontón quixo agradecer o esforzo de todas as persoas, militantes ou non do BNG, que se implicaron na campaña nacionalista. Animou ademais as persoas que non teñen decidido aínda o seu voto a que reflexionen pensando no mellor para a Galiza e pediulles que lembren que a conquista ao dereito ao voto non foi un agasallo e que houbo que loitar por el, polo que chamou a participar nas eleccións. «É básico que a cidadanía exprese a súa opinión e que iso sirva para poder construír un futuro mellor para a Galiza», afirmou Pontón. Quen tamén paseou polo centro histórico de Compostela foi o secretario xeral do PSdeG, Gonzalo Caballero, coas candidatas ao Congreso Pilar Cancela, Olga Alonso, Marina Ortega e Ana Prieto. Caballero realizou un chamamento á «alta participación» porque «é bo en democracia», e animou ademais a que «cada un vote en liberdade, polo que crea mellor para España e para a Galiza». «Percorremos o conxunto da Galiza, as catro provincias, estivemos nas comarcas, nos concellos do país nunha campaña que transcorreu con normalidade, cunha mobilización crecente», esgrimiu o líder do PSdeG. Tras esta cita coas catro candidatas na capital galega, Gonzalo Caballero desprazouse ata Vigo para participar na gala da 43ª edición dos Premios dá Crítica de Galicia. A cabeza de lista por Pontevedra de En Común Unidas Podemos, Yolanda Díaz, quixo pasear coa súa parella e filla e percorrer as librarías. Tamén coa familia están os candidatos da Coruña, Antón Gómez Reino; de Ourense, David Bruzos; e de Lugo, Vanesa Somoza. Marta González e María Ramallo, candidatas do PP ao Congreso pola circunscrición da Coruña e Pontevedra respectivamente, participan en magostos propios da época do outono xunto a compañeiros de militancia. Tanto o candidato conservador por Lugo, Jaime de Olano, como Ana Belén Vázquez, número 1 por Ourense, decidiron pasar esta xornada de reflexión con candansúas familias. Beatriz Pino, deputada por Ciudadanos por Pontevedra, tomou un aperitivo coa súa equipa en Vigo, mentres que a deputada pola Coruña, María Vilas, acudiu cos seus compañeiros e compañeiras a unha tenda de roupa para crianzas en Compostela para comprar algunha cousa para a súa futura filla.


Summary: Segundo o Ministerio de Consumo, a porcetanxe é menor que no conxunto do Estado, onde ascendeu até 13,64%.

O número de persoas que solicitou que se lle prohiba o acceso a xogos e apostas online aumentou en 9,38% na Galiza en 2021 respecto ao ano anterior, segundo os datos da Dirección Xeral de Ordenación do Xogo (DXOX) do Ministerio de Consumo. No conxunto do Estado a cifra ascendeu até 13,64%. Así, o rexistro de autoprohibidos sumou, en concreto 7.640 inscritos no último exercicio, co que a cifra global ascendeu a 63.646 fronte aos 56.006 que se contabilizaron en 2020. Por territorios, Illas Baleares é a que representa un maior aumento de autoprohibidos, xa que pasou de 1.179 a 1.480 nun ano, o que supón un crecemento de 25,53%, e está seguida pola Rexión de Murcia, que marcou un incremento do 22,44% (pasando de 2.562 a 3.137 inscritos). O País Valenciano ocupa o terceiro lugar cun aumento de 22,21% (de 3.677 a 4.494), mentres lle seguen Navarra, cun 20,33 (de 531 a 639), e Castela A Mancha, cun 19,99 (de 2.791 a 3.349). Despois delas, sitúanse a Comunidade de Madrid, cun rexistro de autoprohibidos que se incrementou en16,77%, A Rioxa (15,56), Cantabria (14,89), País Vasco (14,80), Catalunya (14,29), Principado de Asturias (10,99), Canarias (10,77), Andalucía (10,09) e Aragón (10,08). A inscrición nun rexistro de prohibidos é un dereito dos cidadáns que, a petición da persona interesada, impide o acceso a xogos online ou presenciais sobre os que a administración pública determinase a necesidade de realizar a identificación previa do xogador. No caso de que a inscrición se faga no Rexistro Xeral de Interdicciones de Acceso ao Xogo (RGIAJ) da DGOJ, prohíbese o xogo online e lotarías, aínda que tamén se pode realizar nos rexistros de cada comunidade territorio, de maneira que se bloqueará o acceso presencial a aqueles xogos de azar e apostas onde a respectiva normativa determine a necesidade de comprobar a inexistencia de inscrición. Por iso, o Ministerio de Consumo traballa na actualidade cos gobernos na firma de convenios para mellorar a coordinación entre os mencionados rexistros e así evitar que, por exemplo, unhas persoas rexistrada nos autoprohibidos dunha comunidade poida xogar noutra.


Summary: A campaña do BNG para o 25X vai levar como título xenérico o de "Galiza, a nación que compartimos". O Bloque propón desde o nacionalismo "un novo proxecto inclusivo" e para "as grandes maiorías", para "os que son nacionalistas e para os que non o son", afirmou o responsábel de Comunicación, Xavier Campos.

A campaña do Día da Patria Galega acostuma ser sempre un tour de force da contrastada capacidade de mobilización da base social do BNG e este 2017 non vai ser menos. A dirección do Bloque prepara este curso a grande cita do 25X con especial esmero, empurrados polo bon momento que vive a formación nacionalista após o estimulante resultado das galegas de 2016, o combate eleitoral en que as candidaturas lideradas por Ana Pontón derrotaron con clareza os prognósticos dos inquéritos. Vai ser, alén do máis, o primeiro Día da Patria após a asemblea de refundación-relanzamento da organización, con todos os símbolos do Bloque -a comezar polo seu remozado logo- a alicerzaren a idea de que estamos perante un novo BNG, capaz de sintonizar coas arelas dunha sociedade que nos últimos lustros experimentou unha profunda mudanza. Ese novo BNG propón un Día da Patria Galega "inclusivo" e aberto a todas as persoas e colectivos que non se conforman co actual statu quo do país. "Cremos que é o momento desde o nacionalismo de propoñer un novo proxecto de país inclusivo e beneficioso para as grandes maiorías, para os que son nacionalistas e para os que non, para o conxunto da sociedade", afirmou o responsábel de Comunicación da Executiva do Bloque, Xavier Campos esta quinta feira, no curso da conferencia de imprensa da apresentación da campaña do Día da Patria. Campos -que compareceu perante a imprensa na Nave de Vidán na compaña de Susana Camba, coordenadora de Movementos Sociais da Executiva- proclamou que o 25X é "a festa de todas as galegas e galegos nesta nación que compartimos", mais a seguir esclareceu que para o BNG o Día da Patria Galega ten un componente inequivocamente político, de reivindicación dos direitos nacionais do país e de defensa dos seus intereses materiais. E nese sentido, fixo un apelo a tornar o 25X "nunha grande mobilización social que una as galegas e os galegos en contra da discriminación e do agravio que padece o país" polas políticas estatais (orzamentos insuficientes para Galiza, negativa á transferencia da AP9, bloqueo á comisión de investigación do Alvia...). Mobilización nacional e social Unha mobilización con inequívocos tintes nacionais, mais tamén sociais. "O 25X queremos dar voz a todas as loitas sociais que se están a dar neste momento porque estamos nun ponto de inflexión na loita polos nosos dereitos como traballadoras e traballadores", dixo Susana Camba. Festa e mobilización igual a música. Quen a vai pór, para comezar, son Alonso Caxade e Xosé Luís Rivas 'Mini' que unirán os seus talentos para lanzar nos próximos días un vídeo cun tema musical alusivo ao 25X, á canción do Día da Patria2017. Sen facer spoiler, Campos e Camba si que informaron de que a cantiga leva por título Estamos Todas canda a ti. A idea do BNG é que con ela comece unha nova tradición, a de cada ano pórlle música ao 25X.


Summary: A cita terá lugar na XXX Mostra do Encaixe de Camariñas, entre os días 8 e 12 de abril de 2020.

A Xunta de Goberno Local de Camariñas acordou, en sesión de data 7 de agosto de 2019, aprobar as bases do XXVII Concurso de Noveis Deseñadores de Moda, que terá lugar na celebración da XXX Mostra do Encaixe de Camariñas entre os días 8 e 12 de abril de 2020. O obxectivo primeiro do concurso é fomentar e promocionar a aplicación do encaixe na Moda. Poden concorrer a esta convocatoria todos os noveis deseñadores con independencia da súa nacionalidade ou país de residencia, sempre e cando: Sexan alumnos ou alumnas que estean cursando estudios en centros, escolas e academias que impartan ensinanzas de deseño e técnicas de confección, teñan ou non, rematados os seus estudos; sexan persoas vencelladas ao mundo do deseño, sempre e cando non formen parte do equipo de deseño dalgunha empresa do sector. Cada aspirante presentará unha colección composta por catro deseños. O tema e a modalidade á que poden optar é libre, tanto para moda masculina como feminina, con tódalas súas variantes, quedando excluídos os deseños de moda infantil. A memoria poderá estar impresa en formato DIN A ou A4, na portada deberá figurar obrigatoriamente o título da colección. O nome do autor ou autora non deberá figurar en ningunha parte da memoria. O prazo de entrega de documentación finaliza o 2 de decembro de 2019. Presentarase na Casa do Concello de Camariñas (Praza de Insuela, nº 57, 15123) en horas de oficina, de 9:00 a 14:00 horas de luns a venres. Toda a información está a disposición das persoas interesadas no BOP con data 16 de agosto de 2019.