Cando o presidente de ENCE, Juan Luis Arregui, afirmaba na Xunta Xeral de Accionistas de abril que a empresa "no va a defraudar a Pontevedra" implantando proxectos "que permitirán garantir la excelencia medioambiental" e "sellar un nuevo pacto con Pontevedra y su comarca", ninguén podiamos pensar que estaba a aludir á fumigación masiva de milleiros de hectáreas de plantacións afectadas polo gurgullo do eucalipto, que afecta a todos os distritos forestais da provincia de Pontevedra. Coa mediación da Xunta, o Ministerio de Agricultura cedeu aos intereses de ENCE concedéndolle un permiso excepcional dende o 9 de abril ao 6 de agosto para unha nova fumigación do monte galego con tau-fluvalinato Era este o esforzo que demandaba a ENCE o Partido Popular desde a Xunta a Deputación provincial e o Concello de Pontevedra para xustificar o pelotazo de prorrogar 50 anos unha concesión pública conseguida a prezo de saldo? Coa mediación da Xunta, o Ministerio de Agricultura, alimentación e medio ambiente, cedeu aos intereses de ENCE concedéndolle un permiso excepcional dende o 9 de abril ao 6 de agosto para unha nova fumigación do monte galego con tau-fluvalinato (veleno nocivo non específico para o gurgullo, irritante, bioacumulativo, altamente tóxico para a vida acuática e considerado letal para as abellas nalgúns estudos), e xustifica a "excepcionalidade" en base a existencia de "circunstancias especiais" cualificando ao gurgullo como un "perigo imprevisíbel" que non se pode controlar por outros medios "razoábeis". Como pode considerarse "excepcional" e "imprevisíbel" a praga do gurgullo, que leva décadas afectando aos monocultivos de eucalipto e esquecer outros métodos alternativos efectivos? Temos denunciado en moitas ocasións que ENCE é responsábel da introdución do goníptero nos montes galegos, do monocultivo do eucalipto e do plan de fumigación aérea de 2012 cun biocida hoxe ilegal Dende a APDR temos denunciado en moitas ocasións que ENCE é responsábel da introdución do goníptero nos montes galegos, do monocultivo do eucalipto e do plan de fumigación aérea de 2012 cun biocida hoxe ilegal no ámbito europeo (Flufenoxurón), como é responsábel do "experimento" desenvolvido no 2014 no que fumigaron parcelas escollidas no sur da provincia de Pontevedra (e noutras zonas de Galicia) co principio activo tau-fluvalinato. E todos estes comportamentos poñen en evidencia, máis unha vez, a fraudulenta concesión do certificado de xestión forestal sostíbel FSC a ENCE-NORFOR denunciada pola APDR a través da Federación Ecoloxista Galega. Esta "solución final" do Ministerio supón un apoio aos intereses a curto prazo de ENCE de ampliar o seu negocio de monocultivo do eucalipto coa biomasa, sen ter en conta as consecuencias sobre o medio e as persoas. Para a APDR, a defensa do medio e a saúde da poboación deben estar por enriba dos intereses da industria madeireira e do papel Para a APDR, a defensa do medio e a saúde da poboación deben estar por enriba dos intereses da industria madeireira e do papel, e a solución ao problema do gurgullo non pode vir da man do uso de biocidas prexudiciais para o ecosistema, a saúde das persoas, os sectores produtivos como a apicultura e a agricultura e a destrución do emprego e da actividade económica local. As solucións pasarían máis ben por apoiar a loita biolóxica coa avespa parasitaria Anaphes nitens, insecto clave na loita biolóxica contra o goníptero (e que tamén está en perigo polas fumigacións), e por limitar uns monocultivos que son están ao interese da industria pasteira, recuperando a biodiversidade dos nosos montes. Neste sentido, reafirmámonos na chamada de alerta de 2012 aos concellos, comunidades de montes, propietarios/as forestais, apicultores/as, labregos/as, asi como á veciñanza en xeral que desenvolve a súa actividade ou mora preto de grandes masas de eucaliptos.


Summary: As cantareiras festexan o aniversario de Contrapunto con actividade virtual na liña que levan meses a desenvolver, enxergando o país coas súas conversas. Hoxe conversarán a través das redes con Isabel Risco

Tanxugueiras achégase á celebración do primeiro aniversario do lanzamento de Contrapunto, o seu último traballo discográfico, cun lote de actividade. O grupo conformado por Olaia Maneiro, Aida Tarrío e Sabela Maneiro segue a aumentar a súa axenda de concertos ao vivo e actividade virtual co fin de manter, dentro das súas posibilidades, o maior contacto co público. Logo do seu sold out na sala Rebullón e a súa participación no VI EXIB Music Live de Setúbal, as cantareiras asumen novos retos. No mes de novembro, o trío continuará coas súas conversas semanais "Mira unha cousiña…", nas que botan, a través das redes sociais, unha ollada á actualidade da man de figuras do ámbito cultural. Logo de parolar hoxe coa actriz Isabel Risco, as convidadas das vindeiras semanas serán a graffiteira Nana (9 de novembro), a poeta Míriam Ferradáns (16 de novembro) e o cantante de Rebeliom do Inframundo, Nervo (30 de novembro). Conta as violencias machistas Por outra banda, seguindo a liña iniciada o pasado mes de outubro de contacto con colectivos ou iniciativas sociais, e no marco da semana de celebración do 25-N, Día Internacional contra as Violencias Machistas, as integrantes de Tanxugueiras coñecerán o labor que desenvolven as traballadoras que conforman a Asociación de Profesionais dos Centros de Información á Muller (ASOCIM). Así, o 23 de novembro, as Tanxugueiras abrirán a fiestra virtual para coñecer o papel dos CIM e da situación da muller na Galiza da man de Lucía Núñez, secretaria de ASOCIM e traballadora do centro de Monforte. Ao vivo Ademais desta iniciativa virtual, Tanxugueiras mantén a súa actividade nos palcos con citas o 13 de novembro en Vilalba, o 11 de decembro no Pazo da Cultura de Narón e o domingo 20 en Cerceda.


Summary: O instituto público presenta por vez primeira os datos do seu barómetro segmentados por comunidades autónomas. Aínda que cunha enorme marxe de erro (superior a sete puntos), a proporción de persoas que sitúan o estado destes servizos entre as súas preocupacións duplica á media española

O Centro de Investigacións Sociolóxicas (CIS) publicou este xoves o seu barómetro do mes de outubro. Por vez primeira o instituto público ofrece os datos segmentados por comunidades autónomas, o que permite contar con informacións individualizadas para Galicia. Con todo, o propio barómetro lembra no seu encabezamento que os datos da mostra, ao fragmentarse por territorios, ofrecen unha fiabilidade moi inferior, incrementándose notablemente as marxes de erro, sobre todo nas comunidade menos poboadas. No caso de Galicia, por exemplo, a mostra componse de 196 entrevistas (moi por debaixo do mínimo necesario para a realización dunha enquisa confiable), o que eleva a marxe de erro superior ao 7%. Isto fai que os datos ofrecidos polo CIS só se poidan analizar como tendencias. A preocupación pola saúde e o ensino en Galicia duplica a que semella existir no conxunto do Estado En calquera caso, entre as informacións que inclúe o barómetro chama a atención a gran diferenza existente entre os asuntos que os entrevistados e entrevistadas galegas sitúan como os "principais problemas" e os datos para o conxunto de España. Así, en Galicia o paro sería o máis importante (o 66,8% dos e das entrevistadas o citan entre os tres maiores problemas, fronte a unha media do 77,6% no conxunto do Estado), pero inmediatamente despois aparece a sanidade (27% en Galicia e só 13,2% en España), por diante dos problemas de índole económica e a corrupción (segundo e terceiro problema no Estado). Así mesmo, a educación é o quinto problema máis sinalado por galegos e galegas, aparecendo no 18,9% das respostas, moi por riba da media española (8,5%). A preocupación pola saúde e o ensino en Galicia duplica a que semella existir no conxunto do Estado, á vista destes datos. Algo que é coherente coas numerosas mobilizacións que nos últimos tempos se veñen repetindo na nosa comunidade en relación coa situación da sanidade e a educación públicas. De feito, o pasado ano as manifestacións pola sanidade multiplicáronse por seis no noso país. Galicia foi, de feito, a comunidade autónoma con máis marchas convocadas por este tema, máis dun terzo do total das realizadas en España. Os datos do CIS deben ser analizados con cautela, dada a escasa representatividade da mostra En calquera caso, os datos do CIS deben ser analizados con cautela, dada a escasa representatividade da mostra. Como exemplo, á hora de preguntar pola intención de voto nunhas hipotéticas xerais, o barómetro situaría a PSOE (27,6%) moi por riba de PP (21,9%) e Ciudadanos (12,8%), ficando En Marea cun 6%. Con todo, tamén o recordo de voto nas eleccións de 2016 amosa a escasa fiabilidade dos datos ofrecidos a este nivel e da mostra escollida: o 21,4% das persoas entrevistadas afirman ter votado ao PSOE e só o 6% a En Marea, cando en realidade as dúas formacións tiveron un resultado semellante (22,25% e 22,18%). Cómpre lembrar igualmente que a nova metodoloxía empregada polo CIS á hora de ofrecer estimacións de voto (na que non emprega cociña e só aplica un multiplicador fixo aos datos de intención declarada, ignorando o voto oculto) está a recibir unha crítica xeralizada por parte de expertos.


Summary: Afirma que a finais de agosto estará vacinada 70% da poboación do Estado español, 33 millóns de persoas.

O presidente do Goberno estatal, Pedro Sánchez, avanzou que até 33 millóns de persoas estarán totalmente vacinadas contra a Covid-19 no Estado español, coa pauta completa, a finais de agosto, logrando que 70% da poboación estea inmunizada. Sánchez anunciou hoxe, nunha comparecencia pública após o Consello de Ministras, que 25 millóns de españois estarán vacinados contra o Covid-19 en xullo "Durante a próxima semana en España serán máis as persoas vacinadas coas dúas doses que o número de persoas que notificaron o contaxio", afirmou. Doutra banda, o presidente do Goberno estatal afirmou que na semana do 3 de maio haberá no Estado 5 millóns de persoas vacinadas con pauta completa, na semana do 10 de xuño serán 10 millóns e a do 14 de xuño chegarase aos 15 millóns de vacinados. Sánchez lembra a chegada da vacina de Janssen, que se utiliza cunha soa dose, e que se unirá ás de Pfizer, Moderna e AstraZeneca, sobre as cal di "as catro vacinas son seguras". Estado de alarma O presidente tamén dixo que "o obxectivo é que non sexa necesario prorrogar o estado de alarma. Queremos que o 9 de maio sexa o punto final do estado de alarma". A partir de entón, dixo, que sexa o Consello Interterritorial quen tome as decisións. O actual decreto de estado de alarma, foi aprobado polo Consello de Ministras e Ministros a 3 de novembro de 20202, unha prórroga do anterior Estado de alarma por un período de 6 meses desde as 00:00 horas de 9 de novembro de 2020 até as 00:00 horas de 9 de maio de 2021. Astrazenca En canto á vacina de AstraZeneca, o presidente español quixo transmitir "confianza e seguridade" nela, a pesar da investigación aberta pola Axencia Europea do Medicamento (EMA, polas súas siglas en inglés) sobre o seu posíbel vínculo con casos trombóticos. "As catro vacinas que temos aprobadas son seguras, sen ningunha dúbida", defendeu rotundamente o xefe do Executivo. Pola súa banda, a EMA espera esta quinta feira, 8 de abril, publicar a súa posición definitiva sobre a existencia ou non dunha relación entre a vacina de AstraZeneca e os trombos. A pasada semana, a directora executiva da EMA, Emer Cooke, sinalou que, aínda que "non se demostrou unha relación causal coa vacina", si que "é posíbel", polo que "se están a realizar novas análises". Sánchez recoñeceu que "é unha preocupación que teñen todos os cidadáns europeos". "Estamos moi pendentes e seguindo todas estas cuestións. Creo que é importante trasladar que todas as vacinas contan coa validación e homologación da EMA. Temos que trasladar unha mensaxe de seguranza ao conxunto da poboación española. Confianza e seguridade en que os procesos de vacinación contan con todas as garantías", remarcou. Reclama "lealdade" ao Goberno de Madrid Aliás, Sánchez, defendeu na rolda de prensa posterior ao Consello Ministerial a necesidade de "lealdade" e "seriedade" no que se refire á vacinación contra a Covid-19 despois de que se coñecese que a Comunidade de Madrid, gobernada por Isabel Díaz Ayuso (PP), negociou a adquisición da vacina rusa Sputnik V, aínda que evitou "polemizar". O xefe do Executivo recalcou que a vacinación é "un proceso moi serio" e por iso exixe que todos os Gobernos, incluídos os autonómicos e tamén a nivel europeo, sexan responsábeis, serios, leais e tamén solidarios". O presidente sostivo que "un dos principais éxitos da estratexia europea" de vacinación foi deixar en mans da Comisión Europea a negociación da compra das vacinas e a súa repartición. "O único que pido é responsabilidade a todas as institucións, lealdade, solidariedade e seriedade cando estamos a falar da vacina", insistiu, aínda que asegurou que mantén a súa máxima de "non confrontar e non polemizar" senón de "trasladar unha mensaxe de unidade e acougo" á cidadanía. En todo caso, e sen entrar a valorar as xestións que desde o Goberno da Comunidade de Madrid se realizaron para a adquisición da vacina rusa, Sánchez lembrou que esta aínda non foi validada pola Axencia Europea do Medicamento (EMA).


Summary: Os promotores do manifesto 'Chamamento polo Galego' entregan as 1.300 firmas a dous días de que remate o prazo para que o Goberno galego presente o recurso.

Os promotores do manifesto Chamamento polo Galego entregaron este mércores no rexistro oficial da Xunta as máis de 1.300 asinaturas recollidas solicitando ao Goberno galego "que non utilice ese instrumento xurídico". Entregáronse as firmas na véspera da reunión semanal do Consello de Goberno do Goberno galego e xusto na antevéspera do prazo final para a interposición de recurso de casación das sentenzas do TSXG perante o Tribunal Supremo, tal e como aclaran nun comunicado. "As sentenzas do TSXG son unha oportunidade para volver ao consenso do Plan Xeral de Normalización" Os promotores lembran que o decreto parcialmente anulado polo TSXG fai referencia á presenza da lingua galega no ensino, e nese sentido "as persoas asinantes do Chamamento consideramos que a lingua propia do país debe ter nese ámbito –como en todos os demais– unha proxección e unha protección ben maiores que as garantidas polo decreto aprobado unilateralmente polo PP". A norma, tal e como din, foi "rexeitado de xeito unánime pola oposición parlamentaria, polas institucións culturais, polos sindicatos, polas asociacións pedagóxicas, polos movementos en prol da lingua galega e por decenas de millares de cidadáns que reiteradamente así o manifestaron nas rúas". Segundo os promotores, as sentenzas do TSXG, que anulan o cerne do chamado decreto do plurilingüismo, "constitúen unha oportunidade para voltar ao consenso representado polo Plan Xeral de Normalización da Lingua Galega", aprobado por unanimidade no ano 2004 nun Parlamento de Galicia con maioría do mesmo partido que hoxe detén o goberno autonómico. "As persoas asinantes do manifesto –pertencentes a unha enorme pluralidade de profesións, procedencias e ideas– reiteramos unha vez máis a nosa fonda convicción de que a Xunta de Galicia non pode seguir a combater o galego nin a deitar máis prexuízos contra a lingua do país, polo que reiteramos todos e cada un dos aspectos incluídos no manifesto que deu lugar á presente iniciativa", e no que se solicitaba que a Xunta non recorrese ante o Supremo as sentenzas do TSXG.


Summary: Sempre é a auga o elemento que relaciona a existencia dos tres conceptos naturais que dan orixe a tal variedade de denominacións para eles. Bieita auga!

Otero Pedrayo definiu Galiza como a "Terra dos mil ríos", esaxerando moito non tanto o número de correntes fluviais que a percorren coma a súa categoría, dado que as máis delas non pasan de regueiros e regatos. Loxicamente se unimos a esta abundancia fluvial unha orografía maioritariamente montesa temos como resultado a existencia dunha notábel cantidade de saltos de auga. A abundancia deste fenómeno natural provocou que o galego teña tamén unha bo número de denominacións para el. O estándar recolle sete sinónimos de fervenza, claramente a forma preferida no galego escrito, no dicionario da RAG: abanqueiro, cadoiro, freixa, ruxida, ruxidoira, salto (de auga) e seimeira; incorporando ademáis o cultismo: "catarata", (< lat. cataracta) para denominar as fervenzas enormes propias doutras xeografías, e os patrimoniais: "cachoada", "cachoeira", "cachón", "callón" e "pincheira", para denominar as fervenzas pequenas. Porén, ademais dos recollidos polo dicionario normativo hai una chea máis de sinónimos, así consultando o "ALGa VI. Mapa 46. Fervenza, cadoiro" podemos engadir os seguintes: fervencedo, cervenza; ruxidoiro, ruxideira; chorro (de auga), cholro; feixa, breixa; pincha de auga; caldeiras (de auga); calexa (de auga); xurreira; gorvia; penedas (de auga); pesca; rixa; caída (de auga); (auga) pendente; baixada (de auga); (auga) corrente; socalco (de auga) etc. Todos eles coa particularidade de seren denominacións en xeral moi locais, polo que se podería dicir: "dime como se chama a fervenza da túa contorna e direiche de onde es". Aínda que tamén é certo que o máis espallado é o castelanismo "cascada", que, así e todo, non pode ocultar a forma patrimonial que aparece en moitas ocasións como topónimo na zona. Non adoitan ser moitos os conceptos que presentan tal cantidade de sinónimos, mais entre eles están as denominacións para o anfibio "Salamandra salamandra", que ten no dicionario da RAG nove sinónimos: becha, bicha, pinchorra, píntega, sacabeira, sacarrancha, salamanca, salamántiga e sapagueira; sendo a cuarta e a oitava as preferidas como formas máis usuais. Tamén aquí poderiamos saber a comarca de alguén só coñecendo como chaman a este anfibio urodelo na súa zona. Se consulto o traballo sobre nomenclatura de anfibios e réptiles de Miguel A. Conde Teira (Cadernos de Lingua 13, 1996) podo engadir máis 23 denominacións ás antes citadas: bronca, pesoia, pezoia, pezoira, pinchobra, pinchorla, pinta, pozoña, roncha, sabandilla, sabandixa, sabanduxa, sacarroña, salamándega, salamandra, salamánteca, salamántega, sarabandixa, saramaganda, saramaganta, tarta, zampexa e zaramela. E aínda podemos engadir máis variantes: pintárraga, píntiga ou salamántica. Coido que entre os animais soamente o lagarto ápodo "Anguis fragilis", escáncer ou liscanzo como formas estándares no dicionario da RAG –ao que lle cumpriría unha boa revisión en bioloxía–, presenta unha cantidade semellante de denominacións en galego. Hai outro concepto relacionado coa auga que tamén ofrece unha morea de sinónimos: a chuvia miúda, tan abondosa na nosa terra. Para ela soamente o dicionario RAG proporciona 22 sinónimos: babuña, babuxa, barbaña, barbuña, barbuza, barrallo, barrufa, barruñeira, barruzo, breca, chuvisca, froallo, lapiñeira, mexadeira, mocalleira, morriña, morriñada, orballo, parrumada, patiñeira, poalla, poalleira e zarzallo. Mais engadindo variantes poderiamos chegar á centena; só de "orballo" reúno nove: erballa, erballeira, erballo, esballo, orballa, orballada, orballeira, orbelleirada e urballo. De novo poderíase adiviñar o lugar de nacenza ou de residencia dun galego por como denomina a chuviña. Non obstante, tanta riqueza léxica ten os días contados, pois tanto a castelanización coma a estandarización do galego levan consigo a súa irremediábel perda. Como vemos, sempre é a auga o elemento que relaciona a existencia dos tres conceptos naturais que dan orixe a tal variedade de denominacións para eles. Bieita auga! Publicidade


Summary: Andrés Castro lévanos até o cumio máis alto da man do filme de Baltasar Kormákur.

EVEREST(Estados Unidos 2015, 121 min.) Dirección: Baltasar Kormákur Guión: Simon Beaufoy e William Nicholson Fotografía: Salvatore Totino Música: Dario Marianelli Elenco: Jason Clarke, Josh Brolin, Jake Gyllenhaal, Michael Kelly, Emily Watson, Keira Knightley, Robin Wright, Thomas M. Wright, Sam Worthington, Martin Henderson, Elizabeth Debicki, John Hawkes, Naoko Mori, Ang Phula SINOPSEEn 1996 dúas expedicións atópanse na subida ao monte Everest. Tras enfrontarse a multitude de obstáculos no ascenso topan cunha das peores tormentas de neve que se lembran. Baseada en feitos reais. CRÍTICA Conta a lenda que cando lle preguntaron a un alpinista moribundo que volveu do Everest "por qué subiches aí para morrer?", este, co último fío de voz que lle quedaba respondeu: "non subín para morrer... subín para vivir". Esa é a idea que quer transmitir esta superprodución, de 55 millóns de dólares, que recrea unha das catástrofes máis mediáticas acontecidas no cumio máis alto do planeta: a historia de dúas expedicións que quedaron atrapadas por unha tormenta de neve no descenso do monte Everest. "Diálogos insulsos, lugares comúns e posicións forzadas perante a cámara nunha sorte de clase introdutoria de alpinismo" O primeiro que chama a atención é que estea rodada en 3D. O segundo é que conten cun director semidescoñecido coma o é o islandés Baltasar Kormákur. Un director que sorprendera co debut 101 Reykjavik seguida dunha serie de filmes irregulares ata o repunte da arriscada The Deep: unha fita de superación e supervivencia sobre un naufraxio nas xélidas augas do Mar do Norte que estivo nomeada aos Premios de Cinema Europeo no 2013 e que, de seguro, foi determinante para a súa escolla como director de Everest; mais semella que o proxecto debeulle quedar grande... Comeza a historia case como unha guía turística dos lugares por onde pasa o protagonista Rob Hall, interpretado por Jason Clarke (Terminator Xénese), desde a partida desde Nova Zelandia ata Katmandú, matizada por unha serie de datas consecutivas con apenas 30 segundos entre unha e outra. Apenas da tempo a situarnos. A presentación de personaxes tamén deixa moito que desexar. Diálogos insulsos, lugares comúns e posicións forzadas perante a cámara nunha sorte de clase introdutoria de alpinismo. En pouco menos de media hora a sensación de tedio comeza a loitar coa ansia de que logo vamos ver algo espectacular... Pois, nada máis lonxe. Apenas un par de escenas decentes ás que lle da mil voltas calquera das palomiteiras, e infravaloradas, Límite Vertical (2000, Martin Campbell) ou Máximo Risco (1993, Renny Harlin). Calquera delas describe mellor a dureza desta disciplina que Everest. Por se fora pouco xa a decepción de espectacularidade desaproveitada, a trama é confusa. Demasiadas personaxes que aparecen e desaparecen na historia que, por riba, cambian moi rápido de lugar e moitas das veces levan a cara tapada, o cal acrecenta esa sensación de desconcerto. Nin aproveita as bondades do reclamo en 3D que prometían ver o monte Everest como nunca antes se vira na gran pantalla, nin tampouco sabe dar toda a profundidade necesaria a unha historia real con moita chicha, nin hai empatía algunha coas personaxes e, sobre todo... non hai a máis mínima sensación de vertixe! Unha historia de superación plana de telefilme de sobremesa con moita cara coñecida e pouco máis. En fin, se querían facer unha homenaxe ás vítimas desta catástrofe, quedoulles a cousa moi frouxa. En calquera caso, os que se se dedican a este deporte, ou mellor dito, os que levan este modo de vida, encontraranlle algún punto...


"O desastre de tudo quanto se sonhara, a vergonha de tudo quanto se conseguira, a miséria de viver sem vida digna que os outros pudessem ter conosco, a sem vida dos outros que pudéssemos dignamente ter". (O livro do desassossego, Fernando Pessoa). Cara a final de mes, os alcaldes e alcaldesas dos concellos galegos vanse xuntar para elixir ao seu interlocutor diante doutras institucións e, para facer que fan, definir as reivindicacións do municipalismo galego nos vindeiros catro anos. A asemblea da FEGAMP (Federación Galega de Municipios e Provincias) vai ser un arremedo daqueloutra que celebraron o mes pasado os alcaldes do Estado español. Soubemos que foi elixido presidente o alcalde de Vigo, e que entrou no órgano executivo o presidente da deputación de Ourense. O demais foi pantomima. Unha boa mostra foi o documento, bautizado co nome de "declaración de Zaragoza", axinado polo alcaldes da Coruña e Santiago, canda outros colegas do Estado, sen que ninguén nos explicase as razóns polas que meteron o Miño e o Ebro no mesmo saco, cando nin sequera hai semellanza no líquido que corre polas súas canles. Hai uns anos, os alcaldes galegos (os do PP e os do PSOE, tamén) defendían con naturalidade a autonomía municipal, fixeron súas as propostas nacionalistas en materia de finanzamento, e estiveron a piques de conseguir que esa palabra que tanto lle enche a boca aos que falan dende Madrid –a solidariedade- entrase na saca dos fondos estatais dedicados aos concellos, a fin de mudar os vellos e inxustos criterios de reparto. Todos tiñan claro que o asentamento e o envellecemento da poboación debía formar parte dos criterios de reparto dos fondos estatais. Sen esa condición previa, calquera reforma local que se pretenda de pouco lle valerá á cidadanía galega. Porque sempre será máis caro prestarlle servizos á veciñanza dun concello galego de 6.000 habitantes, con 90 entidades de poboación, ca prestárllelos á poboación dun de Segovia coa mesma poboación, asentada nun único núcleo. Porque, por cativa que sexa a incidencia de tales criterios, Galicia facilmente pasaría a recibir o dobre dos actuais 600 millóns de euros que entran nas súas contas. E, en fin, porque reivindicar diante do Estado, unha mínima autonomía municipal e xustiza para os seus representados, debería ser a primeira obriga de calquera alcalde que se prece como tal. O meu tío Lisardo coida que ese amansamento dos alcaldes galegos -dalgúns que levan a chapa galeguista agochada detrás da solapa, tamén- comungando ou tolerando as actuais políticas recentralizadoras, en detrimento da autonomía política, sempre minguará o benestar e a xustiza social da veciñanza galega. Ah! Velaquí outra razón máis para tratar de conformar unha candidatura unitaria nacional galega que chegue ás Cortes do Estado con voz propia.


Summary: O incendio de Nebra obrigou esta terza feira a activar unha Situación 2 pola proximidade das lapas ás casas no núcleo de Queiro, que foi desactivada unhas horas despois.

A Consellería de Medio Rural dá por "estabilizado" desde as 8,59 horas desta cuarta feira, aínda sen controlar, o incendio forestal na parroquia de Nebra, no Concello de Porto do Son, logo de arrasar unhas 35 hectáreas. Diso informou na mañá desta cuarta este departamento cunha nova actualización da superficie queimada. Este lume iniciouse ás 16:51 da terza feira, o día despois de que se lograse extinguir outro incendio de case 20 hectáreas tamén en Porto do Son, nese caso na parroquia de San Pedro de Muro. O incendio de Nebra obrigou a activar unha Situación 2 pola proximidade das lapas ás casas no núcleo de Queiro, que foi desactivada unhas horas despois. No seu control traballaron, entre outros, sete helicópteros, seis avións, 22 brigadas e 20 motobombas. Mentres, o incendio que comezou o sábado no Concello de Ourense, na parroquia homónima, segue controlado desde a segunda feira, aínda sen extinguir, despois de queimar 52 hectáreas --28 delas de arboledo--. Traballaron, entre outros, 12 avións, sete helicópteros, 31 motobombas e 50 brigadas.


Summary: As traballadoras galegas perciben o 23,4% menos que os seus compañeiros homes, unha diferenza que se agranda canto maior é a estabilidade laboral.

As mulleres cobran menos que os homes polo simple feito de seren mulleres. No concreto, perciben un salario o 23,4% menor obrigándoas a traballar 9 anos máis que un varón se queren obter pensión máxima após xubilárense. Estas son algunhas das conclusións tiradas do estudo 'Traballar igual, cobrar igual' elaborado pola UGT. Porén, non só ser muller carrexa diferenzas, tamén ser galega. As galegas perciben o 23,4% menos que os homes por igual traballo e o 11,6% menos que a media das mulleres do estado Neste senso, o salario dunha traballadora no noso país supón o 11,6% menos do que a media do estado situándose Galiza como o cuarto territorio cos salarios --para elas-- máis baixos. Aliás, se a variábel de análise empregada son as horas normais traballadas --un elemento non atinxido pola temporalidade nen a contratación a tempo parcial-- as galegas son, detrás das cántabras, as que menor retribución perciben, o 16,3% menos que os homes e o 13,8% menos que a media das mulleres de todo o Estado español. Esta fenda salarial obriga as traballadoras galegas a teren que manterse activas 9 anos máis que os homes se queren percibir a xubilación máxina após 36 anos de vida laboral, como exixe a lexislación actual. Isto é, 85 días máis ao ano, ou o que é o mesmo, até o 26 de marzo do ano seguinte. Asemade, advirten desde a UGT, de acordo co ritmo no que mingua a fenda entre os salarios das mulleres e os homes, "habería que agardar 70 anos para conseguir a igualdade de remuneración" que fixa a normativa internacional. Para teren o mesmo salario que un home as mulleres terían que traballar 85 días máis ao ano E é que desde que estourou a crise económica, en 2008, a fenda salarial incrementouse 2 puntos, lonxe de se reducir. Se hai oito anos as mulleres percibían un salario medio anual de 16.646 euros fronte os 21.105 dun traballador, en 2013 --ano dos dados analizados-- a diferenza situábase entre os 17.258 euros delas e os 22.522 deles. Esta realidade non muda en función da modalidade contractual. Neste senso, canto maior é a estabilidade laboral, maior é a diferenza entre os salarios dos homes e das mulleres pasando do 13,7% naqueles contratos temporais ao 24,8% nos indefinidos. A diferenza mantense en todas as faixas de idade e reverte, consecuentemente, na contía das prestacións sociais e tamén nas pensións abocándoas a elas a menores ingresos que os homes cando fican sen traballo ou deixan de traballar.


Summary: Adega recorrerá o visto e prace do Goberno á futura mina pola "fraudulente caracterización" dos refugalllos, que evita un Plan de Emerxencia Exterior nas instalacións onde se acumulen.

A Xunta considera os residuos mineiros de Corcoesto como "non perigosos" (case 70.000 toneladas de arsénico e unhas 4.500 de cianuro) e permítelle á empresa que prevé explotar a mina que non conte cun Plano de Emerxencia Exterior (PEE) para as instalacións onde se prevén depositar os refugallos. Así o denuncia a asociación ecoloxista Adega, que por este motivo recorrerá a Declaración de Impacto Ambiental (DIA) coa que o Goberno galego deu o visto e prace ao proxecto. "A caracterización dos refugallos mineiros é outra das mentiras do proxecto mineiro de Corcoesto que a Xunta aprobou hai uns días, como agasallo de Nadal envelenado para toda a poboación", denuncia Adega, que advirte que para Edgewater "e os seus cómplices no Goberno", estes refugallos (do oco, entulleiras e balsas) son "non inertes, non perigosos", o que implica "unha fraudulenta caracterización" e significa que as instalacións nas que se depositan (oco, entulleiras e balsas) non teñen a categoría A e, polo tanto, "non precisan dun Plano de Emerxencia Exterior (PEE) que estableza os protocolos de actuación diante dunha emerxencia que supere a capacidade de resposta dos servizos habituais". A Xunta dá o visto e prace á consideración dos residuos como "non inertes e non perigosos" o que evita que se instauren máis medidas de seguridade A organización ecoloxista pregúntase "como é posíbel" que a Xunta "tolere esta fraudulenta catalogación dos refugallos mineiros malia a conter enormes cantidades de arsénico facilmente lixiviábel alén de compostos cianurados". Ademais, cuestiona tamén por que o Goberno non esixe a Edgewater contar cun PEE, "arriscando deste xeito a saúde ambiental e cidadá". A denuncia de Adega só é unha máis das que levan días facéndose públicas, tanto por parte de agrupacións ecoloxistas, como colectivos veciñais ou partidos políticos. A Sociedade Galega de Historia Natural (SGHN) xa advertira de que a antiga e pequena explotación mineira de Corcoesto duplicara os niveis de arsénico no río Anllóns, ao tempo que alertaba das enormes cantidades de refugallos e substancias nocivas que a extracción do mineral deixaría na zona. Adega cre que os residuos deberían clasificarse como "perigosos" e levar aparellados "un plan de emerxencia" O proxecto de Edgewater para Corcoesto clasifica os residuos da actividade mineira como "non inertes non perigosos". Adega lembra que as análises previas sinalan uns niveis de arsénico superiories aos de referencia, así como o uso de cianuro para a extracción de ouro por lixiviación dinámica. Ademais, recorda que "existen outros tres tipos de residuos non catalogados" e derivados da actividade extractiva ou da lixiviación. "Deberían clasificarse como non inertes perigosos", advirte Adega, que asegura que as instalacións destinadas a albergar os refugallos deberían ser clasificadas de tipo A, segundo directivas europeas, e polo tanto deberían levar aparellado o Plan de Emerxencia Exterior. Segundo Adega, a "incorrecta catalogación dos refugallos mineiros" que realiza Edgewater, bendicida pola Xunta na súa DIA, fai que a empresa "non teña que presentar un Plano de Emerxencia Exterior, aforrando cartos e trámites a costa de poñer en perigo o medio ambiente e a saúde da poboación". Para a asociación ecoloxista, estes feitos son unha "omisión dolosa, e poderían constituír cando menos e presuntamente, delito de prevaricación, contra a saúde pública e contra o medio ambiente". "A Xunta debería anular a DIA recentemente aprobada e obrigar a empresa a dar cumprida resposta aos riscos derivados do seu proxecto mineirose non quere expoñerse ás accións xudiciais eventualmente derivadas da aprobación da vergoñenta Declaración de Impacto Ambiental", conclúe.


Summary: Máis de 200.000 persoas segundo a organización e 110.000 segundo a Policía Local tomaron parte na manifestación "Nin prisión nin exilio: querémolos na casa".

"As rúas quérenos nas rúas" resumía nun titular un medio catalán a gran manifestación que este sábado decorreu en Barcelona para pedir a liberdade dos presos políticos e o retorno dos exiliados. Máis de 200.000 persoas segunda a organización - Òmnium, ANC e Associció Catalana pels Drets Cívics – e unhas 110.000 segundo a Policía local tomaron parte na mobilización, que desbordou a previsión das convocantes. Entre as persoas participantes, representantes do mundo da cultura, do sindicalismo, da política, de colectivos sociais e do propio goberno catalán, co seu presidente Quim Torra á fronte. Milleiros de persoas encheron as rúas próximas á prisión da Modelo xa desde momentos antes do inicio da manifestación. O antigo cárcere foi ocupado polos CDR nunha acción directa para pedir a liberdade dos presos independentistas. A marcha, apuntaron desde a organización, non era só polos presos e exiliados mais tamén polos centos de persoas que están imputadas ou son albo de procesos xudiciais, multas, etc... a raíz do 1 de outubro. "Temos alcaldes investigados, persoas encausadas na Audiencia Nacional... non podemos esquecelo", dixo a presidenta da ANC, Elisenda Paluzie.


Summary: Despois das mobilizacións en numerosas cidades, vilas e centros de saúde contra o desmantelamento da Atención Primaria, a Plataforma SOS Sanidade Pública lanzará unha Iniciativa Lexislativa Popular (ILP) no Parlamento galego. O texto será anunciado na vindeira semana en rolda de prensa.

O borrador da ILP que presentará SOS Sanidade Pública e ao que tivo acceso Nós Diario, en exclusiva, sinala que despois de "manter a unidade de acción conseguida, as mobilizacións, as actividades informativas, e a colocación de mesas de sinaturas nas rúas e centros de saúde", a estratexia pasará por "obrigar o Goberno galego e os grupos parlamentarios a tomar posición". Após a manifestación de 14 de novembro en Compostela, que supuxo "un punto de inflexión na loita por salvar a Primaria", denuncian que a Xunta da Galiza segue "sen modificar a súa actual política sanitaria, dirixida a recortar e desmantelar". Na exposición de motivos denúnciase a situación da maioría dos centros de saúde, que, segundo afirman, seguen mantendo as barreiras para contactar e a hexemonía das consultas telefónicas e telemáticas sobre as presenciais. Cualifican como "inaceptábeis" as listas de agarda na Primaria ao se chegar a "semanas de espera para recibir asistencia". Outros grandes problemas, segundo entende SOS Sanidade Pública, son a falta de espazo e de circuítos Covid, o fechamento dos centros de saúde periféricos, que as residencias de maiores sigan sen recibir a asistencia dos centros de saúde, e unhas condicións laborais "precarias e indignas" que dificultan a contratación de novo persoal. 10 propostas de medidas urxentes Para facer fronte a esta "inaceptábel situación", solicitan a aprobación de dez medidas concretas, a comezar polo incremento do gasto en Primaria até o 25% do total, como recomenda a Organización Mundial da Saúde; a recuperación de todas as prazas de persoal recortadas nos últimos 12 anos, a adición de novas prazas de formación de todo o persoal, a convocatoria de todas as prazas vacantes na Primaria, e oferta pública de emprego de forma anual; garantir que todas as consultas sexan, en xeral, presenciais; e recuperar a accesibilidade aos centros de saúde e limitar as listas de agarda a un máximo de 48 horas e 24 no caso de demandas urxentes. A maiores, piden incrementar e redimensionar os equipos con máis persoal nos diferentes labores; volver ás xerencias de Primaria, e así acabar coa dependencia das xerencias hospitalarias; desenvolver os Consellos de Saúde de Área Sanitaria e o Consello de Saúde da Galiza; e proceder á reapertura dos consultorios periféricos fechados, que afectan especialmente ao rural, mellorando a súa relación con unidades de Primaria e xerencias de área. Apostan tamén por acabar coa "precariedade", garantir a estabilidade no traballo e ofertar "condicións laborais dignas" para recuperar o persoal que emigrou fóra da Galiza; así como por desenvolver un Plan urxente de creación de novos centros de saúde adaptados a cada zona e coa dotación de persoal suficiente para facer da Primaria o primeiro nivel asistencial resolutivo.


Summary: Dublín traslada a Londres a súa oposición á lei de perdón colectivo. Por outra banda, confirmouse esta quinta feira a dimisión do primeiro ministro de Irlanda do Norte, en protesta polo protocolo do Brexit, abrindo así unha grave crise de Goberno.

"As familias necesitan saber máis, quen matou os seus seres queridos; necesitan ter acceso á información", manifestaba o pasado domingo o primeiro ministro de Irlanda, o taoiseach Micheál Martin, no acto de homenaxe en Derry ás 14 vítimas mortais do Bloody Sunday ("Domingo Sanguento"). O 30 de xaneiro de 1972, soldados británicos do Rexemento de Paracaidistas dispararon contra os manifestantes dunha marcha convocada pola Asociación polos Dereitos Civís de Irlanda do Norte. Un total de 13 persoas morreron no acto e unha máis faleceu meses despois a causa dos impactos de bala. Ademais, 15 resultaron feridas de diversa gravidade. Martin mantivo esta quinta feira unha reunión con vítimas do conflito vivido en Irlanda do Norte entre 1968 e 1998, eufemisticamente denominado Troubles ("Problemas"). Vítimas tanto da violencia dos unionistas e do Estado británico como dos nacionalistas republicanos. Vítimas, todas, que se opoñen á proposta de amnistía xeneralizada presentada por Londres en xullo de 2021. O Goberno do Reino Unido considera que bloquear a investigación destes crimes, entre estes os cometidos polas forzas de seguridade do Estado, axudará co proceso de reconciliación. A proposta, que debe ser aínda presentada en Westminster para o seu debate e votación, conta coa oposición dos laboristas británicos e, sobre todo, das forzas políticas en Stormont (a Asemblea de Irlanda do Norte) e do Goberno da República de Irlanda. "Todos os partidos de Irlanda do Norte son moi claros ao respecto de non quereren amnistías; queren que se aplique o debido proceso xudicial", comentaba Micheál Martin á TV pública, RTÉ, o domingo pasado. Na cuarta feira volveu insistir no Dáil, o Parlamento irlandés: "Fechar completamente a vía da xustiza para as familias non é só profundamente inxusto, senón que socavaría tanto o estado de dereito como o noso traballo conxunto para unha máis fonda reconciliación". Un panel de expertos do Consello de Dereitos Humanos da ONU xa expresaba en agosto pasado a súa "fonda preocupación" por que o plan de amnistía "frustre o dereito das vítimas á verdade e a unha cura eficaz polo dano sufrido", colocando o Reino Unido nunha "violación flagrante das súas obrigas internacionais". Reflexión, a respecto da conculcación do dereito internacional, compartida por Dunja Mijatović, a comisaria de Dereitos Humanos do Consello de Europa, organización líder no continente na defensa destes dereitos fundamentais. "Medo" á verdade Dublín trasladou a Mijatović, así como ao Goberno do Reino Unido e ao de Estados Unidos (parte esencial do Acordo de Paz de Venres Santo) a convicción de que "só a través dun achegamento colectivo" se poderá abordar "con xustiza e integralmente" o legado dos Troubles, dun maneira "aceptábel para as familias das vítimas". Michael McKinney, irmán de William, un dos asasinados no Bloody Sunday, afirmou ao xornal inglés The Guardian que o Goberno británico quere estabelecer a amnistía "porque ten medo a que os militares, espías e funcionarios sexan expostos e o seu papel como combatentes e catalizadores da guerra en Irlanda posto de relevo arredor do mundo", expuxo. A xustiza británica absolveu nos últimos meses varios ex militares, por exemplo, en relación co asasinato en 1972 do dirixente do IRA Joe McCann. Os autores do masacre de Ballymurphy tampouco foron investigados (só, recentemente, para determinar que os asasinados eran "inocentes"). E apenas un soldado británico foi acusado polo Bloody Sunday. Dimisión de Givan na enésima crise polo protocolo norirlandés A dimisión de Paul Givan, primeiro ministro de Irlanda do Norte, confirmouse esta quinta feira en Belfast, unha medida que o unionista decidiu tomar en protesta contra o protocolo norirlandés entre a UE e o Reino Unido, segundo informou a TV británica BBC. A crise reavivouse na noite da véspera, cando o ministro norirlandés de Agricultura, Edwin Poots, anunciou que se deixaban de aplicar os controis aduaneiros previstos no protocolo aos produtos que chegan a Irlanda do Norte desde a illa de Gran Bretaña. A renuncia de Givan (DUP) implica tamén a caída da viceprimeira ministra, a nacionalista Michelle O'Neill (Sinn Féin), polo pacto de poder compartido en Belfast.


Unha visita institucional ao Pazo de Meirás de todos os deputados membros da Comisión de Cultura do Parlamento de Galicia. Esa é a petición que vén de formalizar ante a Cámara a deputada socialista Concepción Burgo, ante os reiterados incumprimentos no réxime de visitas deste ben cultural por parte dos seus propietarios, a familia do ditador Francisco Franco. Os socialistas reclaman que o Parlamento de Galicia organice unha visita institucional para comprobar os incumprimentos da familia Franco Os socialistas formulan a súa petición ante a "situación de incumprimento da obriga legal recollida na Lei de Patrimonio Cultural de Galicia que permita a visita pública gratuíta cando menos catro días ao mes". Burgo lembra que desde que o pazo foi declarado Ben de Interese Cultural (BIC), a familia Franco "non fixo outra cousa que poñer impedimentos", e afirma que "non poden permitirse actitudes que semellan un trato de favor á familia Franco" por parte da Consellería de Cultura, polo que quere que os deputados poidan visitar o pazo para coñecer de primeira man a situación e poñer de relevo as eivas no cumprimento legal. As visitas de deputados membros de comisións sectoriais a lugares relevantes para a súa área temática son relativamente habituais dentro do traballo ordinario da Cámara autonómica. A proposta socialista prodúcese logo de que En Marea veña de propor modificar a Lei de Memoria Histórica para lograr que o Estado se faga coa propiedade do pazo, petición que tamén vén reclamando o BNG.


Summary: Un alto cargo do goberno de Corea do Sur entregou ao presidente dos Estados Unidos, Donald Trump, un convite do seu homólogo norcoreano para visitar o país. Trump aceptou e no mes de maio pisará Pyongyang.

Kim Jong-un protagoniza así un inaudito e abraiante aceno que contradí as difíciles e tensas relacións entre os Estados Unidos e Corea do Norte. Unha delegación surcoreana foi a que se atopou co mandatario e a que fixo de enlace con Donald Trump. Trump será o primeiro presidente estadounidense en se ver e dialogar cun líder de Corea do Norte. E faino despois de pouco máis dun ano no poder en que as súas declaracións sobre King Jong-Un foron hostís cando non directamente insultantes. O estadounidense rechíou na súa activa conta de twitter: "King Jong-Un falaba con Corea do Sur da desnuclearización, non só de conxelación. Tamén de que non faría probas balísticas durante ese período. Estase acadando un gran progreso, mais as sanción permanecerán ate que se chegue a un acordo. A xuntanza está sendo planeada".


Summary: A embarcación de Médicos sen Fronteiras e SOS Mediterranée, o 'Ocean Viking', rescatou ante as costas de Libia neste sábado 25 de xaneiro outras 59 persoas, co que xa navega nas augas do Mediterráneo con 151 migrantes salavadas do mar a bordo.

O buque humanitario 'Ocean Viking', de Médicos Sen Fronteiras e SOS Mediterranée, navega xa polo Mediterráneo con 151 migrantes recatadas das augas. Este sábado 25 de xaneiro, a ONG Médicos Sen Fronteiras informaba en Twitter que viña de rescatar un total de 59 persoas que localizaron a bordo dunha balsa "precaria" a unhas 26 millas de distancia da costa de Libia, un pais castigado polos conflitos armados e a vulneración dos dereitos humanos dunha maneira xeralizada desde a agresión imperialista que arrasou Libia en marzo de 2011. Este rescate de hoxe produciuse após na sexta feira o 'Ocean Viking' tamén ter salvado 92 persoas migrantes que, a unhas 30 millas náuticas de Libia, se atopaban afectadas por hipotermia e mareos. Destas persoas, 22 teñen menos de 18 anos mentres que 10 están por baixo dos 15 anos e hai un bebé de 6 meses. Cinco mulleres embarazadas tamén foron salvadas.


Summary: Entre o 5 e o 9 de abril, o Teatro Principal de Pontevedra, acolle os encontros presenciais e que tamén se transmitirán en liña da XXXVII Semana Galega da Filosofía. Un evento que tivo que ser cancelado en 2020 por mor da pandemia e que agora recupera a súa temática, a "civilización dixital".

A Semana Galega da Filosofía vai decorrer na cidade de Pontevedra entre os días 5 e 9 de abril e debaterá arredor do tema a "civilización dixital". Trátase da trixésimo sétima (XXXVII) edición e retoma a temática coa que se anunciara en 2020 e que finalmente non puido realizarse por mor da pandemia da Covid-19 e o confinamento a que deu lugar. A presentación do evento tivo lugar esta cuarta feira da man do alcalde de Pontevedra, Miguel Anxo Fernández Lores, e mais do novo presidente da Aula Castelao, Alexandre Cendón. Ambos explicaron que se prevé a habilitación da participación semipresencial, se a situación sanitaria o permite, mais tamén está preparada a organización para que a Semana da Filosofía decorra integramente en liña. Este ano o encontro filosófico terá lugar "de todas todas", nas palabras do propio Fernández Lores, que expresou na presentación a súa "satisfacción" porque volva decorrer o evento xa que "a Semana Galega da Filosofía sitúa a cidade de Pontevedra como líder do pensamento durante unha semana". Neste sentido, agradeceu o traballo dos membros da directiva da Aula Castelao "porque fan un esforzo inmenso para ter unha semana de debate e con visións múltiples sobre o tema escollido para reflexionar". No que se refire á temática desta XXXVII edición, o presidente da Aula Castelao sinalou que "a civilización dixital é un tema de plena vixencia tras a aparición da pandemia". Alexandre Cendón indicou que "todo o referente ao mundo dixital tomou impulso, en cuestións de teletraballo e de comunicacións a distancia e todo o que iso leva consigo". Cendón quixo explicar tamén que, aínda que se recortou o programa, mantívose a idea de invitar unha serie de relatores "que van axudar a reflexionar e a pór un pouco de luz sobre este mundo e sobre como estamos a reaccionar, e a tratalo desde diferentes ámbitos". Neste sentido indicou que se eliminaron as conferencias da última hora e se priorizou a presenza de conferenciantes do ámbito galego. Desde a Aula Castelao comunicouse que o programa da Semana da Filosofía se fará público nos vindeiros días, e adiantouse que a charla inaugural correrá a cargo do profesor de Economía da Universidade de Vigo Albino Prada, e versará sobre a relación do mundo dixital co capitalismo e co neoliberalismo. Na mesma xornada falarase de civilización dixital, o medio ambiente, consumo enerxético e co impacto que a sociedade traslada ao territorio e ao país.


Summary: Proletarios do Rock & Roll é o contundente título do quinto disco de Roberto Sobrado. Do Roberto Sobrado Grupo, mellor dito. Traballo clasicista, con arestas blues e ecos de autor rock, ao do Carballiño préstanlle músicos con letras para "dicir algo", ritmos eléctricos e comunicación coa audiencia. A súa visión da música é realista, é humilde. "Eu sempre quixen ter unha banda, pero non atopei con quen e por iso empecei como cantautor", confesa. Xa non é o caso. Con Nuno Pico ao baixo e coros, Euxenio á batería e coros e Germán Da Ponte ao saxo, a Sobrado non lle desgusta a etiqueta pop rock. Todo o contrario. Eis un extracto da conversa, publicada no número 305 de Sermos Galiza.

Por que "proletarios"? Porque é o que somos, está clarísimo. Creo que nunca deixamos de selo desde o principio dos tempos. Musicalmente falando. E non só. Somos de familia proletaria e nós somos proletarios. E por que "do rock & roll"? Foi unha evolución lóxica. Seguramente a imaxe que hai do meu proxecto estea máis ligada á de cantautor. Pero igual non é toda a verdade. Eu empecei cantando nunha banda de rock, no Carballiño. Era só cantante, porque tocaba moi mal a guitarra e os meus compañeiros dixeron: "Non, ti só cantas". Aínda toco mal a guitarra, pero daquela era peor. Empecei así e moitos dos meus referentes veñen do rock: Os Resentidos, Siniestro Total, escoitaba moito Kortatu, La Polla, e tamén me molaban Loquillo e os Dire Straits. Pero cando empecei a facer cancións non atopei xente arredor para montar unha banda de rock. Daquela fíxenme cantautor. Porque tamén era de cantautores. Da necesidade virtude. Si, e daquela descubrín a Silvio. Por exemplo, eu naquel momento era moi fan de Sabina. Fun moi fan de Sabina, daquel disco en directo con Viceversa. Era un referente. Molábame facer esas cancións e ter unha banda detrás aguantándoas. Pero realmente foi así. E logo está a evolución do meu propio proxecto, en que foron aparecendo músicos e sumando. Se escoitas un pouco os nosos discos xa con banda –non as primeiras cousas, máis de cantautor ao uso– realmente hai tres discos en que o son é rock, pop rock. Non é doado, ademais, saber onde está a derrega. Porque, por mencionar clásicos totémicos, Bruce Springsteen que é, un cantautor ou unha banda de rock & roll? E Bob Dylan nas etapas eléctricas? O de Springsteen é curioso, porque cando presentamos o disco anterior no Salón Teatro, en Compostela, veu Pepe Constenla de convidado. Sen eu dicirlle nada, dixo no escenario: "Estou encantando de estar aquí, e déixovos con Roberto. Ti xa non es un cantautor, ti es o Bruce Springsteen galego". E esa é un pouco a idea. [Podes ler a entrevista no número 305 de Sermos Galiza, á venda na loxa e nos quiosques]


Summary: ENTREVISTA Ángel Cameselle, presidente da xunta de persoal do Álvaro Cunqueiro, insiste na dimisión da conselleira Rocío Mosquera pola xestión nun novo centro "no que o principal é o mercado; todo está feito para que a concesionaria gañe cartos, aínda que sexa a costa dos veciños" O pleno de Vigo reclama a gratuidade do párking co voto en contra do PP

O pleno de Vigo reclama a gratuidade do párking co voto en contra do PP Ángel Cameselle, presidente da xunta de persoal do novo hospital de Vigo e secretario xeral de CCOO-Sanidade fai balance das últimas semanas de caótica xestión no Álvaro Cunqueiro logo dunha histórica e masiva manifestación. Confía en que haberá reaccións, pero reclama un cambio "profundo e de fondo" nun centro no que "todo está feito para que a concesionaria gañe cartos". A xunta de persoal prepara unha denuncia ante a Fiscalía pero CESM xa presentou unha... A semana pasada, despois da manifestación, anunciamos que pensabamos en facer unha denuncia. Este luns a xunta de persoal en pleno acordamos poñela e reunirnos o mércores para poñer todo en común entre os sindicatos e contactar cos avogados para levala adiante. O que ocorre é que, malia que todas as centrais o acordamos, a CESM presentou unha demanda pola súa conta e á marxe de todos nós. É o mesmo colectivo que tampouco convocou a manifestación, así que andan un pouco por libre. "A xunta de persoal acordou presentar unha denuncia ante a Fiscalía; sabíao a CESM pero demandou pola súa conta; vai por libre" Cambiou algo na situación do Álvaro Cunqueiro nos últimos días? Houbo unha gran demostración de forza por parte da cidadanía na rúa. Sabemos que hai movementos e que se están dando pasos e teño claro que algo ten que cambiar, tanto en canto á xente que dirixe a nivel político e sanitario esta xestión do novo hospital de Vigo, como en canto ás melloras que se teñen que levar a cabo. E que pasos se darán desde a xunta de persoal e os sindicatos? Seguiremos mobilizándonos. Faremos unha mobilización o mesmo día no que a conselleira compareza no Parlamento e chamaremos ao resto de xuntas de persoal de Galicia para que se concentren xunto a nós. Tamén queremos facer un acto en Vigo en defensa dun hospital público e no que queremos contar coas once xuntas de persoal de Galicia, máis representantes dos concellos da área sanitaria de Vigo e todas aquelas plataformas sociais e partidos que queiran unirse para facer forza común. "A conselleira Mosquera riuse dos cidadáns e séguese rindo; non pode seguir no seu posto" Sabe se haberá destitucións por parte da Xunta? Nós non sabemos nada. Sabemos que nas súas declaracións Feijóo non amosou demasiado apoio á conselleira, pero o que temos claro é que Rocío Mosquera non pode seguir no seu posto. A xunta de persoal fará público en breve un acordo de todos os sindicatos no que pedimos o cesamento da conselleira, do xerente e do resto da dirección da área sanitaria de Vigo. Non sabemos se Feijóo a destituirá ou non, pero estamos falando dunha persoa que se riu dos cidadáns, que botou un sorriso cando foi ao hospital ante as denuncias de pacientes. Séguese rindo de nós e non queda outra máis que o seu cesamento e o do xerente, en ambos casos tamén pola súa inoperancia e mala xestión. Mantéñense os problemas que se denunciaban acotío desde o hospital? Segue a haber problemas de vías de augas por rotura de tubaxes, caeron teitos anteriormente, houbo denuncias de suciedade e almacenamento de lixo, protestas por un servizo de limpeza que é moi mellorable... O traslado faise en moi pouco tempo, en menos que o do hospital de Lugo cando neste caso é máis complexo. Pola súa complexidade, polo peche de centros que supón e polo persoal e pacientes que hai que mover, o traslado deberíase facer nun ano e aquí quere facerse en dous meses. E faise nun hospital en obras que pode ser un foco de asperxilo e de problemas. Obviamente, nun centro que aínda está por rematar sempre é máis fácil que haxa este tipo de problemas e desde a xunta de persoal sempre reclamamos que o traslado se levase a cabo co hospital rematado. E non o está. Varios sindicatos aseguran que o traslado acelerouse para que a concesionaria empezase a cobrar os canons canto antes. Cre que foron estes os motivos ou hai outros como os electorais? É un pouco de todo. O negocio para a concesionaria é redondo. O hospital planificado anteriormente costaba, arriba ou abaixo, uns 400 millóns de euros e este vale case catro veces máis. Falamos dun pago cada ano durante vinte, máis a explotación de servizos non sanitarios, máis o párking... É evidente que canto antes empecen, antes cobrarán. Tamén hai motivos electorais, claro. Xa antes das eleccións municipais, o propio goberno galego presumía do aumento de camas na área sanitaria. A Xunta chegou a dicir que seriamos o primeiro hospital en camas por número de habitante, cando en realidade se reduciron un terzo, así como o espazo de Urxencias, que quedou na metade. Estabamos falando dun hospital moito máis completo que quedou noutro moito máis precario que costa 1.400 millóns, ademais de todos os gastos engadidos de explotación que vai haber. "O problema de fondo no hospital de Vigo é político; o modelo sanitario da Xunta non defende o público" Que medidas urxentes cre que se deberían tomar no Álvaro Cunqueiro? Hai múltiples problemas. Algúns pequenos probablemente serán negociados polo Sergas logo da gran manifestación da pasada semana. Por exemplo, xa falan de aumentar nalgúns centos as 500 prazas de párking gratuítas para traballadores e esperemos que se dea solución á xente que ten que pasar moitas horas no hospital para non ter que asumir os prezos que agora hai. Estas pequenas cousas seguro que se poden resolver cunha negociación. De feito, xa empezan a dar auga de balde nas comidas aos enfermos cando antes non se lles daba, pero seguimos falando de cambios formais máis que reais. Queremos que se solucione o problema de fondo, que é un problema político: esta Administración ten un modelo sanitario que non defende o público. Por iso queremos que as forzas políticas da oposición fagan un compromiso público de que reverterán a situación deste hospital, privatizado na súa xestión e en moitos máis aspectos, para que volva ser público. Sabemos que non é doado, pero hai moitas vías para poder intentalo. Que pensa cando Feijóo cualifica de "irresponsable" a convocatoria dunha manifestación que acabou por ser tan masiva? O primeiro que fago é lembrar cando desde a Administración dixeran que había unha gran satisfacción entre os usuarios do novo hospital. Nós sabiamos que non era así e que a manifestación ía ser un éxito porque o notabamos no ambiente. En todo caso, os únicos que enganaron e estafaron a sociedade foron eles. A Xunta negou ata o último día que o hospital sufrira recortes e segue negando o que é unha evidencia, que neste hospital o principal é o mercado. Págase moito polo párking, por internet ou pola televisión; a auga costa máis que noutros centros e un café págase coma se estiveses na rúa do Príncipe... En definitiva, o que se pretende é que a concesionaria gañe cartos. O do párking é algo moi significativo porque se cobra -e moito- por un aparcadoiro mentres ao carón do hospital hai un terreo valado e ao que non se pode pasar que é da Consellería de Sanidade. Se abren iso, acábase o negocio do párking. Está todo feito para que a concesionaria gañe cartos, aínda que sexa a costa dos veciños de Vigo e da súa comarca. "No Álvaro Cunqueiro o principal é o mercado; todo está feito para que a concesionaria gañe cartos, aínda que sexa a costa dos veciños" O caso do asperxilo, máis aló da súa gravidade, serviu para concienciar a sociedade da problemática? A xente xa estaba concienciada da problemática que había. O peor do tema do asperxilo é a forma de xestionalo por parte do xerente, que se fose responsable tiña que convocar o Comité de Saúde Laboral e explicar ben e con transparencia o que pasa. Se non se fala con claridade é cando se pode crear unha alarma social entre a sociedade. Nas condicións do hospital claro que pode pasar algo porque está en obras. Antes do traslado había que facer mostras de como estaba o hospital e repetilas semanalmente e non a última hora. Fíxose todo de forma improvisada e sen ter en conta os parámetros que hai que ter.


Summary: O resultado das primarias no PSOE reforza as posicións da xestora e dos afíns a Leiceaga fronte a figuras como Caballero, José Blanco, Carmela Silva, Mar Barcón, López Orozco ou Pachi Vázquez a pouco do congreso e antes de que o partido afronte tamén a súa catarse interna. Pedro Sánchez cuadriplicou en Galicia o seu triunfo xeral sobre Susana Díaz

Pedro Sánchez cuadriplicou en Galicia o seu triunfo xeral sobre Susana Díaz "Pensamos que Pedro Sánchez ía gañar, pero non que a vitoria fose tan clara e demoledora". Sorpresa pola vantaxe, que cuadriplicou ao triunfo xeral en todo o Estado, que a militancia do PSdeG deu ao ex-secretario xeral nas primarias en Galicia. Esa era a reacción aínda este luns de fontes da xestora galega logo de analizar con detalle uns resultados que reforzan a dirección (provisional) e unha visión de partido contraria á de baróns e veteranos líderes que foron os principais apoios de Susana Díaz no país. Venceu con claridade Pedro Sánchez en Galicia, nas sete grandes cidades e en todas as provincias. Triplicou os apoios de Díaz na da Coruña e na de Lugo, sacoulle máis do sobre en Pontevedra e gañou con solvencia -aínda que con menos vantaxe- na de Ourense. Triunfou claramente en todas as urbes, mesmo en Vigo, onde a presidenta andaluza contaba co seu grande apoio, o alcalde e presidente da FEMP, Abel Caballero, que se volveu trabucar nas súas predicións que daban por segura, evidente e lóxica a vitoria. "Foi un varrido total", insisten fontes achegadas á actual dirección do PSdeG, diana dos ataques do rexedor vigués, da presidenta da Deputación de Pontevedra, Carmela Silva, ou do ex-conselleiro e ex-candidato á Xunta, Pachi Vázquez, que este luns mantivo as críticas e estendeunas á decisión das urnas. "A militancia decidiu apoiar a quen fixo desaparecer o socialismo en Galicia; Pilar Cancela, Leiceaga... aí seguen os que puxeron o socialismo galego ao bordo da desaparición", dixo na Radio Galega. "A militancia decidiu apoiar a quen fixo desaparecer o socialismo en Galicia", di Pachi Vázquez A do Carballiño, feudo de Pachi Vázquez, foi -á espera dos resultados completos- unha das poucas agrupacións socialistas onde Susana Díaz superou en votos a Pedro Sánchez. Xunto á de Palas de Rei, lugar de nacemento do ex-ministro José Blanco, ou Becerreá, onde é alcalde Manuel Martínez, vicepresidente da Deputación de Lugo que non hai moito facilitara o goberno do PP na institución provincial. "O PSOE non é un partido asembleario nin podemita", declarou a EFE tras coñecer uns resultados polos que se mostrou "sorprendido". O Carballiño, Palas de Rei ou Becerreá foron algunhas das poucas agrupacións onde venceu Susana Díaz Desde Vigo, con todo, Caballero destacou o triunfo "incontestable" de Sánchez, a quen lle corresponde, dixo, "tomar o temón e marcar o rumbo" do PSOE tras contar "con todo o aval democrático dunhas eleccións primarias cun nivel de participación elevadísimo". Malia iso, non quixo manifestarse ao ser preguntado polas repercusións que o resultado terá no futuro do PSdeG. Fernández Leiceaga, quen recibira duras críticas de Caballero durante os últimos meses, amosouse convencido de que o rexedor vigués "aceptará o resultado" e porase "ao servizo" do PSOE e de Sánchez, ao que atribúe unha "gran lexitimidade". Alén disto, e malia que apostou por "non facer extrapolacións" do triunfo do novo secretario xeral ao futuro do PSdeG, si que aceptou que na cita do domingo reproducíronse "aínda máis afirmados" os resultados das primarias dos que saíu elixido candidato á Xunta. Leiceaga está convencido de que Caballero "porase ao servizo de Sánchez" e asume que as primarias reproducen "aínda máis afirmados" os resultados do proceso celebrado en Galicia Pola súa banda, Carmela Silva, presidenta provincial en Pontevedra, tamén recoñeceu a vitoria de Sánchez, a quen felicitou, pero dixo optar "polo silencio a partir de agora". "O que toca é silencio dos que non obtivemos a maioría do apoio e actuación dos que si a obtiveron. Non vou falar absolutamente nada de política interna", asegurou logo de amosarse "orgullosísima" de ter apoiado a Susana Díaz, a quen definiu como "grande líder e profundamente socialista". O seu hómólogo socialista na Deputación de Lugo, Darío Campos, considera que Pedro Sánchez conta "cunha lexitimidade indiscutible, que lle dá toda a forza e responsabilidade para devolver á sociedade a esperanza". Desde a capital provincial, a súa alcaldesa, Lara Méndez, destacou o "apoio importante" obtido polo novo secretario xeral e pediu "pechar filas" e "seguir creando estruturas integradoras" nun "partido vivo". "O que toca no PSdeG é celebrar ese congreso en xuño e establecer un calendario para a elección do secretario xeral; sairemos fortalecidos", engadiu. Caballero, José Blanco, Mar Barcón, Ricardo Varela ou Pachi Vázquez foron algúns dos grandes apoios de Susana Díaz en Galicia É, no fondo, o retrato da división entre os vencedores e os vencidos neste proceso. Por unha banda, os apoios a Susana Díaz, centrados fundamentalmente en veteranos cargos con importante poder institucional no pasado ou hoxe en día. Ademais de Caballero ou José Blanco, a portavoz socialista en Ferrol, Beatriz Sestayo; a ex-voceira na Coruña, Mar Barcón; o ex-ministro Francisco Caamaño; o ex-conselleiro Ricardo Varela ou figuras como García Mira, Laura Seara, Antón Louro ou o ex-rexedor lucense López Orozco. Entre as caras visibles que apostaron por Sánchez, Gonzalo Caballero, Pablo López Vidal, a deputada Noela Blanco, alcaldes como José Miñones e Julio Sacristán ou o secretario do PSOE pontevedrés, Tino Fernández, ademais da deputada galega no Congreso, Rocío de Frutos, unha das parlamentarias que mantivo o non a Rajoy e fora expedientada. As feridas aínda abertas Aquela vitoria de Fernández Leiceaga no proceso interno para elixir candidato á Xunta fronte a Méndez Romeu xa afondara na división e, tamén, nas diferenzas entre dous modelos de cara a futuros acordos coas mareas ou mesmo co BNG. Daquela impuxérase a liña que optaba por un maior entendemento con outras forzas de esquerda fronte a quen divide as súas críticas a partes iguais entre o PP e Podemos ou as candidaturas municipalistas. O triunfo, máis contundente aínda, das teses de Pedro Sánchez semellan tamén abrir a porta a un maior entendemento no espazo do progresismo. "Hoxe debe ser o primeiro día dese consenso; non vai haber unha vara máxica que elimine as visións internas; a democracia obriga a aqueles que teñen unha posición minoritaria a colaborar con aquel que ten unha posición maioritaria para sacar adiante o proxecto", dixo a presidenta da xestora do PSdeG, Pilar Cancela, nada máis coñecerse os resultados en Galicia que, dixo, foron "incontestables". Desde dentro da dirección, as palabras son máis directas. "Se cadra é o mellor escenario posible malia o que poida parecer: hai quen agora está obrigado a apostar pola unidade ou pola irrelevancia", din fontes internas. Desde a dirección do PSdeG cre que agora hai figuras que terán que elixir entre "apostar pola unidade ou a irrelevancia" "O futuro do PSdeG pasará polo seu propio proceso de participación: o ano pasado foi electoral, este é orgánico; esperemos que remate e poidamos empezar a traballar", asegurou Cancela sobre un futuro próximo que non parece que vaia ser sinxelo nun partido onde a militancia marcou un rumbo claro pero onde algúns dos dirixentes con máis importante cargo institucional non queren seguir ese ronsel. Cicatrizar as feridas depende, e moito, de elixir ben. "Agora é cando hai que acertar", advirten desde a dirección.


Summary: O presidente grego disolveu o Parlamento. As enquisas dan a Syriza entere o 22 e o 24% dos votos e a Nova Democracia entre o 19 e o 22 por cento. 'Unidade Popular' obtería entre o 3,5 e o 4,5% e o KKE entre 4 e 5%.

O presidente grego, Prokopis Pavlópulus, disolveu esta sexta feira o Parlamento e convocou eleccións anticipadas para o 20 de setembro. A Cámara que xorda dos comicios constituirase o 1 de outubro. Pouco antes de disolver o Parlamento, Pavlópulos tomou xuramento ao novo equipo de dez ministros que gobernarán canda a primeira ministra Vasilikí Zanú de forma transitoria o país heleno. O nomeamento dun executivo interino é preciso en Grecia cando a disolución do Parlamento vén da demisión dun primeiro ministro. As enquisas que se están a publicar apontan a unha vitoria de Syriza, malia coincidir en que rexistra unha perda de apoios desde os comicios de xaneiro e desde as sondaxes que desde aquela e até hai pouco lle outorgaban un aumento na intención de voto. Así, a enquisa do instituto demoscópico ProRata para o medio 'Efymerida Ton Syntakton' sinala que Syriza obtería un 23% dos votos (nos comicios de xaneiro tivo 36,3% e en xullo sondaxe de Palmos dáballe un 42,5%). O traballo de Metron Analysis, pola súa parte, concédelle o 24% dos votos, o que se traduciría en 129 escanos, 20 menos que nos comicios de xaneiro. A maioría absoluta está en 151 deputad@s. Este mesmo traballo concede a Nova Democria 75 escanos e a ultra-dereita de Mencer Dourado, 23 (22% e 6% dos votos respectivamente). Os centristas de To Potami atinxirían 18 escanos, por 16 do KKE e 15 do Pasok. A Unidade Popular -nada da escisión da ala esquerda de Syriza- lograría o 4,5% dos votos e 11 parlamentares, número inferior ao de deputad@s escindid@s. A anteriormente mencionada enquisa do instituto demoscópico ProRata, que daba a Syriza un 23% dos votos, dalle a Nova Democrcia un 19,5% -nos comicios de xaneiro lograra o 27,8%- e a Mencer Dourado un 6,5%. O KKE andaría no 5% dos apoios nas urnas e o PSOK caería até o 4%, mesma porcentaxe que Ton Potami. Esta sondaxe di que a Unidade Popular acadaría apenas un 3,5% dos apoios nas urnas e que Gregos Independentes -socios de goberno de Syriza nestes meses- ficaría fóra do Parlamento.


Summary: "Temos que afrontar o reto e axudar estas rexións a orientarse cara a unha nova economía", di Timmermans durante o seu exame para o cargo por parte do Parlamento Europeo e consciente da descarbonización que chega

"Temos que afrontar o reto e axudar estas rexións a orientarse cara a unha nova economía", di Frans Timmermans durante o seu exame para o cargo por parte do Parlamento Europeo"É verdade que non é unha transición sinxela, pensemos en Galicia, en Silesia, ou en Grecia, Alemaña, onde se depende aínda do carbón, por exemplo". Así se pronunciou este martes no Parlamento Europeo, na sesión de exame á súa candidatura, o novo vicepresidente executivo da Comisión Europea para o denominado acordo verde europeo, Frans Timmermans. O inminente vicepresidente verde da UE amosou a continuación a súa disposición e a do novo executivo comunitario que encabezará a alemá Ursula Von der Leyen a financiar con fondos comunitarios esa transición.O socialista holandés, que xa era vicepresidente da Comisión e responsable ata agora de Dereitos e Relancións Interinstitucionais, substituirá agora con maior rango ao ata agora comisario español de Acción polo Clima e Enerxía, o popular Miguel Arias Cañete. No seu exame para o novo cargo Timmermans lembrou que el mesmo procede dunha rexión dependente do carbón e que os seus pais e avós "eran mineiros". (As declaracións de Timmermans sobre Galicia poden escoitarse no seguinte vídeo, no minuto 18:54:08)"Moitos están facendo a vista gorda" ante o problema , di TimmermansPor iso, por coñecer de primeira man o que supuxo para a súa cidade a reconversión, dixo a continuación de mencionar a Galicia que sabe "que é moi difícil unha transición, e neste caso unha transición ecolóxica, e moitos están facendo a vista gorda ante iso; non podemos, temos que afrontar o reto e axudar estas rexións a orientarse cara a unha nova economía. Esa economía seguro que está á volta da esquina e tamén ten que poder aplicarse a esas rexións". Nese sentido, dixo, España será un dos socios comunitarios "que máis terán que esforzarse nesa transición", que no país afecta agora a Cerceda e As Pontes, onde Naturgy e Endesa respectivamente anunciaron o peche das súas centrais térmicas. "Haberá que manter ás persoas nesas rexións e crear unha economía circular", salienta o novo vicepresidente da Comisión Europea"Haberá que manter ás persoas nesas rexións e crear unha economía circular", insistiu Timmermans, apostando pola saída sustentable e afastada da combustión a grande escala que esmorece e salientando a importancia de que o crecemento económico "beneficie a maioría, non a uns poucos" e lembrando que "50 millóns de europeos teñen dificultade para pagar a factura da luz". Timmermans asegurou que "nos primeiros cen días no cargo" proporá unha "lei climática" que desenvolva o denominado acordo verde europeo para un novo modelo económico da UE. E avanzou que traballará para facer máis sostible a industria da automoción, dicindo que é consciente da importancia do automóbil para as familias europeas e asegurando que non quere deixalas sen el senón facer que estes non contaminen. Igualmente, o novo vicepresidente apostou por políticas de reforestación a gran escala. As declaracións de Timmermans ao máis alto nivel do martes foron seguidas por posicionamentos similares de actores políticos galegosDesde Galicia, son varios os expertos que advirten da oportunidade que supón a UE para que o país lidere ese cambio de modelo e unha transición "sustentable" no económico, no social e no enerxético. José Antonio Rodríguez Añón, coordinador do Máster en Enerxías Renovables, Cambio Climático e Desenvolvemento Sustentable da USC, advirte da necesidade desa mudanza sostible e de evitar a "reconversión encuberta e irracional que propón Endesa". Ademais, as declaracións de Timmermans ao máis alto nivel comunitario do martes foron seguidas por posicionamentos similares de actores políticos galegos. Este mércores o conselleiro de Economía, Francisco Conde, reuniuse en Bruxelas con responsables comunitarios de terceiro nivel (a directora de Mercados Europeos e Internacionais do Carbono, a española Beatriz Yordi, que forma parte da Dirección Xeral de Acción polo Clima, e co director xeral adxunto de Axudas de Estado da Dirección Xeral da Competencia, Carlos Esteva) e ratificou que a UE disporá fondos para unha transición enerxética "xusta", pero advertiu de que non estarán dispoñibles ata 2021, cando entre en en vigor o seguinte orzamento comunitario plurianual. Conde, en todo caso, insistiu na "reactivación" da planta.Desde o PSdeG, o seu eurodeputado Nicolás González Casares agradecía a Timmermans o apoio expreso da Comisión Europea a Galicia. O propio González Casares reuniuse en setembro coa candidata a comisaria de Enerxía, a liberal estona Kadri Simson, e trasladoulle os problemas do sector en Galicia. A pasada semana, no seu propio exame ante o Parlamento Europeo antes de asumir o cargo, Simson repetiu unha expresión similar á de Timmermans para lembrar a necesidade de axudar á transición de territorios "desde Galicia a Silesia".


Summary: O ex socio de Iñaki Urdangarín, Diego Torres, está a declarar neste mesmo momento perante o xuíz. Segundo trascendeu, implicou na cúpula de Nóos a Cristina Borbón. Isto podería traer como consecuencia a imputación da filla do Rei.

Segundo fontes próximas a el, Torres deixou dúas mensaxes. Primeira, que Cristina Borbón estaba ao tanto das xestións que realizaba Nóos, a empresa que pretensamente se empregaba para obter fundos públicos de xeito irregular. Segunda, que en 2004, e na compaña de Urdangarín, mantivo unha reunión no Palacio da Zarzuela co daquela presidente valenciano, Francisco Camps, e a alcaldesa Rita Barberá, para concertar un dos negocios da empresa, o Valencia Summit. Segundo a Fiscalía Anticorrupción, Nóos recebeu de forma inxustificada diñeiro público por emprestar colaboración con este evento. Na reunión, segundo indicou, non estivo presente o Rei.


Summary: A Coordinadora Galega prevé convocala nas vindeiras semanas mentres as protestas se lle acumulan ao Sergas: o persoal dos PAC mantén o paro tras rexeitar a proposta da Consellería e as ambulancias continúan co conflito tras non chegar a un acordo coa patronal.

O incendio sanitario non só non se lle apaga á Xunta, senón que se lle prenden máis focos. Logo da masiva manifestación do pasado día 10, o Goberno galego puido comprobar a magnitude do fastío dos profesionais pola "deterioración" e os "recortes" na sanidade galega. A conflitividade agromou e mantense en todos os sectores. As folgas, tamén. Malia confirmarse este martes a finalización da que a comisión de centro das Urxencias do Clínico de Santiago mantivo case catro meses --e aínda convocada a dos médicos--, o persoal dos PAC manterá o paro indefinido tras rexeitar a última proposta da Xunta e a Atención Primaria prepara outra folga para as vindeiras semanas ao tempo que as ambulancias manteñen a súa de xeito intermitente. A folga nos PAC continúa logo de que o persoal decidise rexeitar a última proposta do Sergas; as ambulancias continúan cos paros e toda a Atención Primaria prepara outra folgaA folga nos Puntos de Atención Continuada (PAC) sumará axiña dous meses logo de que os traballadores rexeitasen o pasado luns en asemblea o borrador presentado polo Sergas e os sindicatos ratificasen o 'non' algo máis tarde na mesa sectorial. Cunha participación de preto do 70% dun total de 950 profesionais, máis do 60% do persoal consultado desbotou a última oferta por non detallar moitas das reivindicacións ou por incluír o 20% do complemento de nocturnidade e festividade que reclamaban tras ser pactado xa en 2008 pero de forma gradual en dous anos e dependendo da "dispoñibilidade orzamentaria". O Sergas lamentou que, "malia os esforzos realizados", os traballadores rexeitasen un documento "que mellora notablemente as súas condicións e que recolle a inmensa maioría das súas reivindicacións". Desde o colectivo PACs en pé de guerra, unha das súas portavoces, Ana Boedo, pregúntase "cales son as présas" da Consellería de Sanidade "logo de varias semanas de folga e máis dun ano de conflito reclamando melloras e sen recibir resposta ningunha". Nun comunicado, o mesmo colectivo lembra ao Sergas que non están pedindo melloras, senón "o cumprimento dos pactos e das leis vixentes". "Seguimos esixindo, que non negociando, o cumprimento do Pacto 2008, de legalidade vixente e velar pola seguridade dos nosos pacientes", indican. Porque a Xunta busca apagar os conflitos mentres se lle multiplican. Á folga exclusiva dos PAC poderíaselle unir, moi probablemente, outra no vindeiro mes ou na primeira semana de abril en toda a Atención Primaria, que mantén ademais os paros e as concentracións ante os centros de saúde. A Coordinadora Galega de Atención Primaria di ter a folga xeral como "o horizonte máis próximo"Esa foi unha das propostas acordadas tamén o luns pola Coordinadora Galega de Atención Primaria (CGAP), que celebrou unha xuntanza con representantes das diferentes áreas sanitarias, dos servizos de Urxencias, de Pediatría, das sociedades científicas, de Precarias pola Atención Primaria, de colectivos en defensa da sanidade pública ou de diferentes entidades médicas. Todos, en representación de arredor dun milleiro de profesionais, consensuaron unha serie de "puntos irrenunciables" para reclamar á Xunta e advertiron de que teñen a folga xeral como "o horizonte máis próximo" nunha convocatoria que será "coordinada cos sindicatos". A CGAP valorará antes as conclusións da xuntanza que este mércores manterá a Consellería de Sanidade cos grupos de traballo conformados na busca de melloras no sistema. "Van presentar un novo modelo e avaliarémolo, pero se todo é como ata o de agora, sen consenso e contando só con profesionais afíns, a folga será a saída", expilca José María Dios, médico e un dos membros da coordinadora, que advirte da incongruencia dunha Xunta que "presumía de ter o mellor sistema hai uns días e agora aposta por mudalo". Entre os puntos irrenunciables está o aumento de ata o 25% do orzamento total para a Atención Primaria, o incremento de persoal coa convocatoria de todas as prazas necesarias, contratación estable e digna para o persoal precario, negociación directa da Administración cos representantes dos PAC ou a elminación das EOXI e a creación da xerencia de Atención Primaria "en pé de igualdade coa xerencia hospitalaria". Os profesionais das ambulancias manteñen os paros e as mobilizacións ante a falta de avances nas negociacións coa patronalAo tempo, o persoal das ambulancias de Galicia iniciou tamén esta semana unha nova xeira de paros e mobilizacións até o próximo domingo 24. Patronal e a representación laboral intentaron achegar posturas da man do Consello Galego de Relacións Laborais logo de que a Xunta pedise a súa mediación no conflito. No entanto, non houbo avances e o calendario de protestas continúa. Segundo os sindicatos, os empresarios tan só retiraron a súa intenciçpn de aplicar unha rebaixa do convenio do 10% pero non achegaron ningunha outra oferta. O conflito, xa que logo, segue e este mércores hai convocada unha manifestación de todo o sector galego ás 11.30 horas na Praza Roxa de Santiago e ata San Caetano.


Summary: O Partido Popular de Pontevedra decidiu cargar contra un dos máis emblemáticos e celebrados festivais poético musicais de Galiza, o da Poesía do Condado. E faino cunha pregunta na Deputación de Pontevedra en que acusa o certame de "presunta apoloxía do independentismo".

O Festival de Poesía do Condado celebrará o 31 de agosto a súa edición número 33, dedicada este ano ao internacionalismo. O PP pontevedrés, porén, censura que a Deputación colabore cun encontro "en que se fai presunta apoloxía do independentismo". O ente provincial mantén unha relación de vello co festival, tamén nas etapas que o presidiu o PP. Pero é que entre as institucións que apoian a veterana iniciativa, pola que pasaron ducias de poetas de todas as xeracións -de Manuel Rivas a María Xosé Queizán, de María do Cebreiro a Ismael Ramos, de Manuel María a Méndez Ferrín, de Ana Romaní a Marta Dacosta-, atópase tamén o Concello de Salvaterra de Miño -localidade onde ten sede o festexo-, gobernado polo Partido Popular. A Sociedade Cultural e Deportiva do Condado xa denunciou nas redes sociais a "criminalización político xornalística xudicial" e anunciou a emisión dun comunicado de resposta.


Summary: Unha sondaxe de Celeste-Tel para Eldiario.es vaticina entre 1 e 2 escanos para o nacionalismo galego nuns comicios que gañarían os populares. Forte suba de Ciudadanos, que desbancaría Podemos como terceira forza.

O barómetro de 'El Diario' aponta a que nas eleccións xerais do 20 de decembro o BNG mantería representación no Congreso español, onde o nacionalismo galego está presente de maneira ininterrumpida desde 1996. O inquérito de 'Celeste-Tel' vaticina que o Bloque lograría 1 ou 2 escanos (na actualidade ten 2). Este traballo aponta un forte ascenso de Ciudadanos, que pasaría ser terceira forza (56/59 deputados cando na enquisa de hai un mes dáballe 19 escanos), desbancando desa posición a Podemos (que lograría entre 20 e 23 representantes, 10 menos dos que este mesmo barómetro lle concedía en setembro). A suma dos escanos de Cs cos do PP (a forza máis votada e que tería entre 121 e 125 escanos) daría a maioría parlamentar a unha hipotética coligazón de populares e os de Albert Rivera. O PSOE atinxiría de 106 a 108 deputados fronte aos 110 que posúe agora. Mais a suma dos seus escanos cos de Podemos e Izquierda Unida (que tería entre 4 e 5 fronte aos 11 actuais) ficaría moi lonxe das maioría parlamentar. O nacionalismo catalán tería representación nas súas diversas expresións políticas. A sondaxe dá a CDC 8 ou 9 escanos, a ERC entre 6 e 7 e a CUP de 1 a 2. No que atinxe a Euskal Herria, o PNV obtería 5/6 e a esquerda abertzale (Amaiur) 6/7. Geroa Bai mantería o seu escano. O traballo vaticina 3 deputados para Compromís e ningún para UPyD.


Summary: Non houbo acordo entre ERC e JxCAT sobre a delegación de voto dos catro parlamentares, Carles Puigdemont entre eles, da formación liderada polo president no exilio. ERC xuntou os seus votos aos do PSC para tombar a proposta de JxCat. Cs abstívose. Se JxCAT non substitúe os seus 4 deputados, como si fixo ERC con Oriol Junqueras e Raül Romeva, o bloco independentista perdería a maioría absoluta na Cámara.

Horas de máxima tensión no Parlament. Tanta que o escenario resultante podería abocar Catalunya a un escenario de eleccións anticipadas, ante a hipótese de o bloco soberanista perder a maioría absoluta na cámara. Esta terza feira, consumouse o cisma nunha cuestión crucial: a aceptación ou non a efeitos prácticos da instrución do xuíz Llarena sobre a suspensión dos deputados sobre os que pesan os cargos de rebelión, sedición e malversación de fondos, parlamentares que ou ben se achan na cadea (caso de Oriol Junqueras, líder de ERC) ou no exilio (Carles Puigdemont, JxCat). A chave do asunto é a distinta abordaxe coa que ERC e JxCAT trataron o auto de Llarena. A formación republicana seguiu ao pé da letra o ditado dos letrados da cámara catalá e procedeu á substitución dos seus parlamentares, Junqueras e Romeva. A post-Convergência defendeu, en troca, até esta mesma terza o dereito dos seus deputados —Carles Puigdemont, Jordi Sànchez, Jordi Turull e Josep Rull— a delegaren o voto a outro parlamentar. Para os xuristas do Parlament, a vía proposta polo JxCAT non se axusta á dereito. E sobre esa base suscitouse o debate esta mañá no seo da Mesa, o órgao de goberno da cámara. E foi nese ámbito en que se ensanchou a fenda entre ERC e JxCAT. As e os republicanos votaron co PSC en contra da pretensión da marca de Puigdemont. Cs abstívose. E agora? ERC aínda agarda que JxCAT acepte a substitución dos seus parlamentares. De non o facer, Roger Torrent —dirixente de Esquerra e president do Parlament— dirixirá esta tarde o pleno —debate de política xeral— sen computar os votos de Puigdemont, Sànchez, Turull e Rull. Destarte, o independentismo perdería a maioría na cámara.


Summary: As empresas deberán pagar no prazo dunha semana o que deben ás traballadoras o pago de carreira equivalente á equiparación.

A folga indefinida que esta cuarta feira, 10 de marzo, ía comezar na limpeza dos hospitais do Sergas convocada por CIG e CCOO suspéndese. A mediación da reunión desta terza feira, día 9, no Consello galego de Relacións Laborais deriva nun prazo de sete días dado ás empresas para que paguen aos traballadores e traballadoras os salarios que lles deben. A folga fica suspendida até o 16 deste mes. Grupo Norte, Grupo Faro e Ilunion comprométense a pagar mentres Clence non se presentou na xuntanza mais desde o Sergas comprometéronse cos sindicatos a instarlle a que o faga. As traballadoras e traballadores "conseguiron que o acordo de 2007 se recollese, ao ano seguinte, en convenio colectivo". Ese equiparación non é un concepto abstracto: incrementa o salario a final de mes. Cobrárono a partir de 2008, coa excepción de 2009 "en que algunhas empresas intentaron non pagar e tiveron que facelo despois de haber mobilizacións". A ratificación do plus firmouse de novo o pasado novembro. Todas as empresas o fixeron. Segundo ese documento, as concesionarias tiñan até o 31 de marzo de 2019 para facer efectivo o pago de carreira equivalente á equiparación". Mais o día 26, catro empresas comunicaron a súa intención de non pagar. CIG e Comisións decidiron chamar á folga indefinida. Non todas as compañías se descolgaron unilateralmente do acordo. Si cumpriron Acciona, Lacera, Ferrovial e Samil. As non pagadoras, pola súa banda, esixiron "un curso de especialización" para pagar o plus. Agora, e despois da xuntanza no CGRL, asumiron pagar en sete días.


Summary: O litro de gasolina e gasoil supera xa os dous euros na maioría das gasolineiras galegas.

O presidente da asociación de empresarios do transporte Asociación Empresarial Transportes Río Miño (Aetram) en Lugo, Diego Arias, asegurou esta segunda feira que, co prezo dos carburantes disparado, "agora mesmo é inviábel traballar". "A día de hoxe sáenos a conta mellor ter os camións parados que andando. Antirrentábel total", sentenciou este empresario do sector do transporte. A respecto dos 20 céntimos de axuda do Goberno estatal ao litro de combustíbel, Arias lamentou que ese "desconto xa llo comeu na primeira semana", polo que considera que apenas serviu para frear a escalada de prezos. A inflación castiga a cidadanía galega: o custo da vida subiu 9,6% no último ano, un punto por riba da media estatal "Seguimos esperando a ver se desde a Administración hai algunha solución, porque se non, ímonos ver obrigados a parar, e sen tardar moito", advertiu Arias. Aliás, queixouse de que a Galiza sexa un dos territorios co carburante "máis caro" nas gasolineiras, e iso a pesar de contar "cunha refinaría na Coruña". "É unha das preguntas que sempre nos facemos, na Coruña temos unha refinaría e resulta que esta refinaría fornece Castela-León e é máis barato o carburante nesa comunidade que na Galiza", reprobou o presidente de Aetram en Lugo. Como é que a Galiza ten un dos carburantes máis caros do Estado? Actualmente, os prezos do gasoil en varias estacións de servizo da cidade de Lugo superan xa os dous euros por litro, un prezo que se supera en boa parte do país. A mesma marca rolda o custo actual da gasolina.


Summary: Os secretarios xerais do sindicato nacionalista durante ese cuarto de século coinciden en destacar a importancia de que a clase traballadora galega teña unha ferramenta de seu. Vídeo no interior.

En marzo de 1994 nacía a Confederación Intersindical Galega (CIG), un sindicato que ao longo destes 25 anos desenvolveu un traballo que lle sitúa hoxe, en 2019, como a primeira forza sindical na Galiza. Os ex secretarios xerais, Fernando Acuña e Suso Seixo; o que foi o seu secretario confederal e presidente, Manuel Mera e o actual secretario xeral, Paulo Carril, participaron nun acto para comemorar este 25 aniversario. Todos eles salientaron a importancia da decisión de xuntar forzas para dotar a clase traballadora galega "dunha ferramenta coa que loitar polos seus dereitos". Manuel Mera, secretario confederal desde 1994 até 1997 e presidente da central sindical desde ese ano até 2001, quixo felicitar á CIG por ser a primeira en delegadas e delegados, "un dos retos que se conseguíu cumprir neste período histórico", logo de terse conseguido tamén ser a primeira central sindical en afiliación e en capacidade de mobilización. Mera sinalou que fica pendente "o reto máis difícil e fundamental, que é ser hexemónicos tamén no mundo das ideas". Fernando Acuña, primeiro secretario xeral da CIG, entre os anos 1994 e 2001, lembrou unha das seis ideas forza aprobadas no congreso de unificación de INTG e CXTG, na que se sinala que "a CIG non quere ser só unha representación das traballadoras e traballadores, senón a súa principal organización" e na que afirma que "ningún dos principais problemas de Galiza se vai resolver favorabelmente para o pobo se este non toma conciencia da súa propia identidade e traduce esa conciencia en organizacións propias e soberanas". Acuña, salientou a importancia da CIG ter un perfil propio porque "todos os sindicatos teñen os pés en Galiza, pero a CIG ten tamén o cerebro e o corazón". Suso Seixo, secretario xeral desde 2001 até 2017, quixo agradecer ás direccións da CXTG e da INTG a decisión "valente, xenerosa, sabia, responsábel, de compromiso coa clase traballadora galega, de promover a constitución da Converxencia Intersindical Galega en 1990 e a CIG en 1994". Seixo incidiu na importancia do compromiso da central sindical coa loita por unha sociedade galega "máis xusta, democrática e soberana". Un modelo sindical que "segue a estar vixente e a ser imprescindíbel". De por parteo, Paulo Carril, salientou o especial valor de Acuña, Mera e Seixo, porque xunto con outras moitas persoas, construíron "desde a nada e na máis absoluta adversidade" a central sindical. O secretario xeral da CIG chamou a "sermos conscientes de que o noso traballo debe ser permanente para ser eficaces como ferramenta na defensa dos dereitos e necesidades máis inmediatas da clase traballadora".


Summary: O especialista en odontoloxía, o doutor Simón Pardiñas, comenta en conversa con Nós Diario as consecuencias da Covid-19 na saúde bucodental

— Como afectou a Covid á saúde bucodental da cidadanía? Coa obrigatoriedade do uso da máscara as persoas tenden a respirar máis pola boca, o que produce sequidade bucal. A saliva é o primeiro axente de defensa que temos fronte aos virus e sen a cantidade adecuada, pode derivar a un maior problema de caries e inflamación das enxivas. A nivel psicolóxico a pandemia causou unha situación de estrés, alteración e falta do sono. Esta crea tensión muscular na cara que pode derivar en bruxismo, que é o 'rinchar' dos dentes durante a noite. As consecuencias desta secuela pode chegar a romper pezas dentais, que é algo que temos visto bastante nesta época. —E que implicacións na saúde bucodental ten o virus?Ademais das chagas e inflamación de enxivas e lingua; os problemas que máis se dan con esta enfermidade –calcúlase que ao redor do 50% dos pacientes– é a perda de olfacto (anosmia) e gusto (ageusia). —Por que acontece isto? Porque os receptores das células da boca e garganta teñen unha gran afinidade polas do virus da COVID, o que fai que se replique con máis facilidade nestas zonas, causando fallos ou morte das células que forman os nervios que transmiten esas sensacións ao cerebro. —Que secuelas se están a ver máis no país e como as tratan? Os problemas de bruxismo son os que estamos a ver máis. O tratamento recomendado sería a ortodoncia, para aliñar os dentes e establecer unha forma da mordida axeitada, pero en caso de non optar por esta opción máis permanente, pódense fabricar unhas férulas que se poñen de noite para evitar que o roce das pezas derive na súa rotura e protexa a articulación da mandíbula.Tamén tivemos casos de persoas con chagas bucais, pero non son tan numerosos. — Existe algunha patoloxía bucodental que cause problemas se se padece Covid-19? Si, as inflamatorias. Estase a ver que ter unha periodontite –inflamación por bacterias das enxivas – pode causar unha peor reacción do corpo, xa que esta súmase a inflamación que crea o virus da Covid en todo o corpo. Hai pouco publicaron un estudo que relacionaba as enfermidades periodontais coa Covid e sostiñan que estas podían aumentar por oito o ingreso en UCI e por catro a necesidade de precisar ventilación asistida. —Que consellos podería dar para evitar isto? Hixiene e hidratación. Coa sequidade bucal que crea o uso da máscara debemos beber moito máis para non ter problemas coa saliva e manter a hixiene de tres lavados dos dentes ao día. Ademais, facer revisións periódicas cada seis meses e as persoas que acaban de pasar a Covid, que acudan ao seu especialista para revisar o estado das pezas e das mucosas. Ademáis, nas revisións pódense notar síntomas, como lesións na lingua e nas enxivas, nas persoas que estean a pasar pola enfermidade e non se decaten. — Traballando tan preto da persoa, que tipo de protección extra deben utilizar? Xa viñamos dunha mentalidade de que todos os pacientes poden ter calquera enfermidade contaxiosa e agora reforzamos esa idea. Previa a cita facemos unha enquisa telefónica co paciente para comprobar que non teña ningún síntoma asociado á Covid ou estivera en contacto con algún positivo. Xa na consulta, nós protexémonos con EPI, máscara dobre e guantes. O cliente dámoslle unhas calzas, gorro, bata e pedímoslle que utilice un colirio bucal feito a base de auga osixenada diluída, xa que é o método máis efectivo para matar o virus. Alén, temos moito coidado coa ventilación e con todo o que estea da nosa man para evitar contaxios. —A súa Clínica Médico Dental Pardiñas ten unha canle de Youtube.Si, levamos sobre sete anos con ela e en 2020 fomos a canle máis vista do mundo dental na plataforma. Nela explicamos aos pacientes mediante animacións 3D os procedementos e enfermidades que teñen que ver coa odontoloxía e tamén temos unha sección onde resolvemos dúbidas que nos van formulando. Os vídeos tradúcense en varios idiomas, incluído o galego, e estamos moi contentos de poder contar con esta repercusión que supón ter mis de 250.000 subscritores. Enfocado á temática da Covid, publicamos un vídeo, orientado tanto para os profesionais e a cidadanía en xeral, onde explicamos a facilidade do contaxio do virus polas micropartículas de saliva e as precaucións que tanto pacientes como profesionais deben ter nas clínicas coa actual pandemia.