Summary: A Marea de Vigo, apoiada por EU e Anova, é a única das 5 plataformas xurdidas na cidade que tería asegurada a súa candidatura para o 24M. A formación que lidera Pablo Iglesias anunciou que non apoiarán ningunha.

En Vigo xurdiron até 5 plataformas cidadás diferentes nos últimos meses As mareas, candidaturas de unidade popular e novos fenómenos electorais de corte cidadá ao marxe das estruturas partidarias xa coñecidas, son unha opción emerxente a nivel de Estado. En Galiza foi nas principais cidades onde xermolaron. Vigo salientou pola súa enorme efervescencia. Na cidade olívica promovéronse até 5 plataformas cidadás diferentes: Marea de Vigo, Gañemos Vigo, Decidir Vigo, Somos Maioría e Vigo en Común. De todas elas só a Marea, vertebrada por Esquerda Unida e Anova, ten opcións reais de se presentar ás eleccións do 24 de maio. A decisión de Podemos de non apoiar ningunha candidatura apunta a frustrar as restantes plataformas. A menos de cen días dos comicios municipais, o mapa electoral vigués comeza a se clarificar. A finais de 2014 as únicas candidaturas confirmadas eran as do actual rexedor, o socialista Abel Caballero, a do BNG encabezada polo sindicalista Serafín Otero e a de Compromiso por Galicia, da man do ex-socialista Miguel Barros. Hai poucas semanas Alberto Núñez Feijóo puña fin a incerteza nas filas populares. O presidente do PPdeG desbotaba o actual voceiro municipal, Jose Manuel Figueroa, a pesar da súa intensa campaña interna para se candidatar e apostaba na conselleira Elena Muñoz como cabeza de cartel para a principal urbe galega. Podemos non se presenta Podemos Vigo anunciou que non apoiarán a ningunha plataforma Mais a pedra de toque do mapa electoral foron durante todos estes meses as posíbeis mareas ou candidaturas cidadás. Ante o xurdimento de varios manifestos diferentes, dúas eran as principais dúbidas: cal ía ser a posición de Podemos, a quen se consideraba un apoio chave pola súa proxección nas enquisas, e se estas iniciativas serían capaces de confluír nunha única candidatura. A primeira pregunta recibía esta mesma semana unha inesperada resposta. A través dun comunicado público Podemos Vigo anunciaba esta sexta feira que non apoiarán "a ningunha plataforma nas próximas eleccións municipais". O Consello Cidadán da organización en Vigo adoptaba esa determinación logo de que a consulta realizada entre os e as súas 3.000 persoas adheridas non lograse o limiar de participación mínimo do 10%. Catro eran as opcións a votación. Non se presentar, apoiar a Marea, apoiar a Vigo en Común ou constituír unha candidatura propia baixo a fórmula de agrupación de electores. A masiva abstención puña fin á carreira municipal de Podemos en Vigo na que apostaban os seus principais dirixentes. Marea con augas de AGE Despexada a incógnita Podemos, que posibilidades hai de confluencia entre as diferentes plataformas? Poucas, por non dicir ningunha. Logo de intensas roldas de contacto, de aproximacións e distanciamentos, a integración non parece posíbel. A Marea non logrou os 3.000 apoios que cifraran como mínimo para se candidatar A Marea de Vigo foi a primeira das iniciativas en xurdir e a única que parece con posibilidades certas de concorrer con papeleta propia. Presentada oficialmente o 12 de setembro de 2014, contou desde o primeiro minuto co indisimulado apoio de Esquerda Unida e do sector maioritario de Anova en Vigo. Malia xerar unha importante expectación viviu os últimos meses sumida nun impasse que mesmo ameazaba con frustrar o seu lanzamento electoral. A Marea non logrou acadar os 3.000 apoios que se fixaran como mínimo para promover a candidatura. Arestora, o seu manifesto só recibiu 2.200 adhesións, incluídos apoios desde fóra da cidade. Algunhas persoas que subscribiran o manifesto retiraron a súa adhesión desconformes coa supeditación da Marea á estratexia electoral de Anova e EU, denunciando o intento de enmascarar unha nova AGE. O coordenador de EU, Rubén Pérez, é o único aspirante a encabezar a candidatura da Marea Mais a aposta de EU, que mesmo valorou a posibilidade de concorrer en solitario logo de desbotar a opción de reeditar a coalición AGE a nivel local, deu o empurrón definitivo á Marea para evitar que se afogase en si propia. A Marea está inmersa arestora nun proceso de primarias para conformar a súa candidatura. O coordinador local de EU, Rubén Pérez, é o único aspirante a candidato á Alcaldía. Pérez, xa foi o candidato da coalición estatal nas municipais de 2011. Naquela altura ficou ás portas de obter un asento no pleno municipal por só centos de votos. Paradoxalmente, o propio proceso de primarias pon o foco nas feblezas da Marea. Neste proceso interno hai menos candidatas que postos. Só 19 persoas, máis o propio Rubén Pérez, optan a facer parte da candidatura. En troca, en Vigo o 24M escolleranse 27 concelleiros e concelleiras. Entre os e as aspirantes salientan os nomes de históricos dirixentes de EU, como Manolo Garrido ou Luz Masset. Tamén militantes de relevo de Anova como David Rodríguez e Xosé L. Jácome. A proxección electoral da Marea, que se presentaba con grandes potencialidades hai só medio ano, parece tamén tocada pola incerteza destes meses e a negativa de Podemos de lles brindar o seu apoio. Porén, conservan opcións reais de lograr representación no pleno. Opcións frustradas As restantes plataformas non parecen estar en condicións de lograr presentarse aos comicios. É o caso de Gañemos Vigo. Presentada poucos días despois da Marea, segue o modelo impulsado por Guayem Barcelona e está incluída dentro da súa marca estatal. O seu principal promotor é Lois Pérez Leira, dirixente de Nova Esquerda Galega. Leira, ligado ao traballo coa poboación migrante, xa intentara en 2011 lanzar a súa candidatura á alcaldía que finalmente non logrou presentar. En 2007 tivo que conformarse co segundo posto da candidatura Vigo de Esquerda que artellou canda Nós-UP e que colleitou apenas unhas centenas de votos. Benito Santos, un crego que se significou na loita sindical da cidade, será o seu aspirante á alcaldía se finalmente se presentan. O abandono de Decidir Vigo deixa o BNG como única candidatura soberanista Precisamente quen fora parceiro de Leira e candidato á Alcaldía de Vigo en 2007 por Vigo de Esquerda, Xavier Moreda, tentou poñer en marcha unha terceira candidatura alternativa para os comicios do vindeiro 24M. Baixo a fórmula Decidir Vigo, Moreda presentaba a súa aposta municipal o 30 de outubro do pasado ano. A iniciativa apenas logrou sumar o tímido apoio de Nós-Unidade Popular, na que nesa altura militaba Moreda. Poucas semanas despois e logo de se coñecer a elección do secretario comarcal da CIG, Serafín Otero, como cabeza de lista do BNG, Decidir Vigo esmorecía case sen ter nacido, ao cesar as actividades públicas sen dar ningunha explicación. O seu abandono deixa o Bloque como única candidatura soberanista en Vigo, o que podería facerlle recibir o apoio da base social do independentismo na cidade, abertamente refractaria á Marea. Somos Maioría non é estritamente unha candidatura. Xurdiu como un manifesto a nivel nacional, baixo a premisa de impulsar candidaturas municipais cidadás e apartidarias. Porén, en Vigo a marca fica asociada fundamentalnente ao sector cindido de Anova, Cerna. Na cidade a súa principal referencia é a deputada galega, agora adscrita ao grupo mixto, Consuelo Martínez, quen tamén foi tentada por Gañemos. Non pretendendo artellar candidatura propia, centraron os seus esforzos en procurar algún espazo co que confluír. As portas da Marea parecen fechadas para este sector, confrontado coa liña oficial de Anova que lidera a FPG. Por último, é tamén un ex dirixente de Anova o artífice da máis recente das propostas electorais, Vigo en Común. Trátase de Fran Riveiro, ex coordinador local de Anova e que abandonou a formación liderada por Martiño Noriega logo dun intenso enfrontamento coa FPG que controla a organización local. Inda que fixo pública a súa vontade de se constituír en Agrupación de Electores, a falla dunha base de apoios real fai descartar que finalmente cheguen a dar o paso.


Summary: Os desenhos animados em português são os nossos aliados. Com eles aprendem português, aprendem a falar melhor galego e sentem que a sua língua é "tão boa" como a castelhana.

Houve em tempos um sapateiro filósofo em Braga que se tornou famoso pelas suas expressões, uma de uso comum em Portugal que tem a ver com a ideia de igualdade, a ausência de discriminação ou de favoritismo, diz assim: "ou há moralidade ou comem todos".Toda uma declaração de princípios em que se pode incluir neste caso que "a bola está do vosso lado", do lado de quem não carrega com esse problema, mas tampouco usufrui das vantagens de ver o mundo com óculos lusófonos. Falemos claro, o galego está a ir mal não está? Ok, nós estamos cá pra ajudar (olha que até nunca nos fomos a outro lugar!). E trazemos connosco um pendrive novinho em folha e cheiinho de propostas.Falamos mais uma vez da proposta binormativa da AGAL, que em síntese procura a aceitação por parte do governo das duas normas gráficas em uso -a atual grafia autonómica e a atual grafia comum (ou portuguesa)-.Vamos a isso!Já de início parece conveniente mostrarmo-nos nem que seja por motivos éticos (sejamos ou não da parte discriminada atualmente) em favor de acabar com o atual apartheid que discrimina falantes por causa da grafia que usam para reproduzir a sua língua.Para além de linguistas, profissionais ou apaixonadas pela língua (ou por ciências referidas a esta), a língua interessa a todas e usa-se, sim, utiliza-se, à margem de isto tudo para o assunto primordial, comunicar e expressar a própria identidade. Cada um com a sua. Escreve como queiras pois a língua é tua, como é minha. É vossa, como é nossa. Acabou a história dos "donos" privativos da língua. Dos amos da verdade. Acabou o moralismo, a beatice. Constantino is dead, Filgueira dead, Fraga also is dead. Acabou o franquismo-galeguismo. Entendes? Entedes. Também eu.Atualmente as pessoas que usamos a grafia comum somos dentro do País um número significativo, muito ativo e culturalmente relevante, mas escrevemos duma maneira que oficialmente "não existe". Um grupo diverso mais interessante ainda se analisarmos quem são, por que escolhem fazer parte, e que modelo de língua estão a utilizar muitas das novas falantes.A AGAL propõe unir forças galeguizadoras desde a aceitação da diversidade atual tornando oficial de jure aquilo que de facto já é uma realidade: que há duas grafias em uso e que isso não gera maiores dificuldades a falantes de um ou outro modelo…Deixarmos atrás a negação oficial das dissidentes. Aceitarmos a existência de um número nada desprezível de falantes que usamos a grafia portuguesa será um novo avanço em comum para todas, até (ou sobretudo) para as oficialistas. Em que é que podemos ajudar?A modo de exemplo iremos lembrar uma charge do grande Luis Da vila em 2016. Do ponto de vista oficialista os desenhos animados modernos que não saírem na TVG são factores que criam futuras falantes de castelhano.Ora, perguntem a uma pessoa lusista! De certeza que têm alguma por perto….. Ela contará-lhes que a Porquinha pepa, o Pocoyo, Ben & Holly os Pijamasks ou a Dora aventureira são "o melhor" de ter Internet em casa, são os "novos heróis" dos seus filhos. Com eles aprendem português, aprendem a falar melhor galego e sentem que a sua língua é "tão boa" como a castelhana. Os desenhos animados em português são os nossos aliados. Escrever podes escrever como queiras, isso é o que nós sempre defendemos, mas quando fores consumir em castelhano (porque não encontraste conteúdos ou produtos em galego…..) antes pergunta a um lusista! Um qualquer desses que tenhas por perto… Nós já temos postos os óculos lusófonos de tempo atrás, podemos ajudar naquilo que precisarem. Esta proposta de aceitar as duas grafias, de reconhecimento legal dos gays da fala, das lesbianas da língua, poderá chegar a bom porto em qualquer momento, mas precisará da ajuda das pessoas que utilizades o galego autonómico, dos que sodes heteronormativos. Sim, as nossas convivências são um facto mas não são ainda reconhecidas de jure. O matrimónio português de seres da mesma norma tem de ser também legal no nosso País. Isto,….peraí, alguém falou em dificuldades legais? Não encontro quais poderá trazer aceitar mais uma grafia, sobretudo quando olhamos para realidades como a atual edição do DOGA (Diário oficial da Galiza) em "português", "galego" e "castelhano" e verificamos que isto não levantou nem levanta qualquer problema para a administração, muito menos para as pessoas.Voltemos ao início da nossa história. Deixemos, para todo o sempre, bem fechada a moralidade franquista no baú da história. É este um clamor sossegado: "Ou comemos todas ou há moralidade". Da política de facto á política de jure. Ou de como o zapateiro de Braga falaba tamén de linguaHoube en tempos un zapateiro filósofo en Braga que se tornou famoso polas súas expresións, unha de uso común en Portugal que ten a ver coa idea de igualdade, a ausencia de discriminación ou de favoritismo, di así: "ou hai moralidade ou comen todos".Toda unha declaración de principios en que se pode incluír neste caso que "a bóla está do voso lado", do lado de quen non carga con ese problema, mais tampouco usufrue das vantaxes de ver o mundo con óculos lusófonos. Falemos claro, o galego está a ir mal non está? Ok, nós estamos aqui para axudar (olla que até nunca nos fomos a outro lugar!). E traguemos connosco un pendrive noviño en folla e cheíño de propostas.Falamos máis unha vez da proposta binormativa da AGAL, que en síntese procura a aceptación por parte do goberno das dúas normas gráficas en uso -a actual grafía autonómica e a actual "grafia comum" (ou portuguesa)-.Vamos a iso!Xa de inicio parece conveniente mostrarmo-nos nin que sexa por motivos éticos (sexamos ou non da parte discriminada actualmente) en favor de acabar co actual apartheid que discrimina falantes por causa da grafia que usan para reproducir a súa lingua.Para alén de linguistas, profesionais ou apaixonadas pola lingua (ou por ciencias referidas a esta), a lingua interesa a todas e úsase, si, utilízase, á marxe disto para o asunto primordial, comunicar e expresar a propia identidade. Cada un coa súa. Escribe como queiras pois a lingua é túa, como é miña. É vosa, como é nosa. Acabou a historia dos "donos" privativos da lingua. Dos amos da verdade. Acabou o moralismo, a beatice. Constantino is dead, Filgueira dead, Fraga also is dead. Acabou o franquismo-galeguismo. Entendes? Entedes. Tamén eu.Actualmente as persoas que usamos a grafia comum somos dentro do País un número significativo, moi activo e culturalmente relevante, mais "escrebemos" dunha maneira que oficialmente "non existe". Un grupo diverso máis interesante aínda se analizarmos quen son, por que escollen formar parte, e que modelo de lingua están a utilizar moitas das novas falantes.A AGAL propón unir forzas galeguizadoras desde a aceptación da diversidade actual tornando oficial de jure aquilo que de facto xa é unha realidade: que hai dúas grafías en uso e que iso non xera maiores dificultades a falantes dun ou outro modelo?Deixarmos atrás a negación oficial das disidentes. Aceptarmos a existencia dun número nada desprezabel de falantes que usamos a grafía portuguesa será un novo avance en común para todas, até (ou sobre todo) para as oficialistas. En que é que podemos axudar?A modo de exemplo iremos lembrar unha "charge" do grande Luis Da vila en 2016. Do punto de vista oficialista os deseños animados modernos que non saíren na TVG son factores que crean futuras falantes de castelán. Ora, pregunten a unha persoa lusista! De certeza que tendes algunha por perto... Contaravos que a Porquinha pepa, o Pocoyo, Ben & Holly os Pijamasks ou a Dora aventureira son "o mellor" de ter Internet en casa, son os "novos heroes" dos seus fillos. Con eles aprenden portugués, aprenden a falar mellor galego e senten que a súa lingua é "tan boa" como o castelán. Os deseños animados en portugués son os nosos aliados. Escribir podes escribir como queiras, iso é o que nós sempre defendemos, mais cando fores consumir en castelán (porque non encontraches contidos ou produtos en galego?..) antes pregunta a un lusista! Un calquera deses que teñas por perto? Nós xa temos postos os óculos lusófonos de tempo atrás, podemos axudar naquilo que precisaren. Esta proposta de aceptar as dúas grafías, de recoñecemento legal dos gays da fala, das lesbianas da lingua, poderá chegar a bon porto en calquera momento, mais precisará da axuda das persoas que utilizades o galego autonómico, dos que sodes heteronormativos. Si, as nosas convivencias son un feito mais non son aínda recoñecidas de jure. O matrimónio portugués de seres da mesma norma ten que ser tamén legal no noso País. Isto,...peraí, alguén falou en dificultades legais? Non encontro cales poderá traer aceptar máis unha grafía, sobre todo cando ollamos para realidades como a actual edición do DOGA (Diario oficial da Galiza) en "portugués", "galego" e "castelán" e verificamos que isto non levantou nin levanta calquera problema para a administración, moito menos para as persoas.Volvamos ao inicio da nosa historia. Deixemos, para todo o sempre, ben "fechada" a moralidade franquista no baú da historia.É este un clamor sosegado: "Ou comemos todas ou hai moralidade".


Summary: O PSOE dá por feito que o seu candidato non logrará saír electo tampouco esta sexta feira. O resto das formacións preparan a súa estratexia para o escenario que se abre a partir do 5 de marzo. A alcaldesa de Madrid, Manuel Carmena, pediu o apoio á investidura de Sánchez.

Todos agardan o fracaso de Pedro Sánchez na segunda votación de investidura, que decorre na tarde desta sexta feira. A votación agárdase como un simple trámite no que se lle volva dicir 'non' pola maioría dos deputados, para comezar entón as diferentes organizacións a mover ficha sobre o taboeiro político. Sánchez colleitou na primeira votación 130 votos a favor (PSOE, Cs), 1 abstención e 219 en contra. Un resultado que practicamente se repetirá esta sexta feira. O candidato socialista precisaría para ser investido máis votos co Si que co Non (maioría simple). Esta fin de semana comeza, logo, a conta atrás de dous meses para investir presidente ou, de non se lograr, ir a novas eleccións. Dolores de Cospedal, secretaria xeral do PP, afirmou nunha entrevista en Tele5 que Mariano Rajoy estaba disposto a chamar a Sánchez despois desta segunda votación para dialogar. Rajoy segue a apostar nunha gran coligazón PP/PSOE co apoio de Ciudadanos. Non contempla ningún outro escenario. Mais nin PSOE nin PP contempl,n un escenario con Rajoy. De se dar ese acordo a tres – o que sería moito prever- o presidente do goberno en funcións sería a figura sacrificada. Ninguén quere gobernar con el. Mais non só Mariano Rajoy está disposto a chamar a Pedro Sánchez. Sergio Pascual, secretario de Organización de Podemos, manifestou a aposta do partido de Pablo Iglesias en "recuperar o diálogo canto antes" cos socialistas. O escenario preferido, unha mesa a catro, con PSOE, Podemos- confluencias, Compromís e Izquierda Unida. É do que gosta tamén IU, que por boca de Alberto Garzón, portavoz de IU-UP, anunciou que Podemos e Cs xa deran o visto bo a esta proposta de diálogo a catro. Falta o PSOE. Mais nos socialistas non parece que haxa moita ansia de se sentar cun Podemos cuxo discurso na sesión de investidura os indignou. Porén, algunhas voces do que se denomina 'forzas do cambio' comezan a pedir que se favoreza a investura de Sánchez. Unha delas, a de Manuel Carmena, alcaldesa de Madrid, que reivindicouun apoio á investidura do socialista como presidente do Gobierno español, xa que , na súa opinión, "o peor" que pode pasaré ir a unha repetición das eleccións. "Creo que non é bo que esteamos sen goberno. Desexaría con todas as miñas forzas que do vindeiro debate saíse un acordo cun Goberno forte de cambio", comentou a rexedora. En Marea: "A nosa man está tendida" Antón Gómez-Reino, 'Tone', deputado de En Marea no Congreso e un dos homes fortes de Pablo Iglesias na Galiza, afirmou esta quinta feira en Radio Voz que "a nosa man está tendida ao diálogo", afirmando que esperaban "que a partir do día 5 o PSOE queira volver ao camiño do cambio". Gómez-Reino tamén convida o PSdeG a se posicionar se quer estar "a carón da xente e das mareas" ou ben a carón "dos recortes do PP".


Summary: Solidaridade Galega co Pobo Saharauí organiza unha campaña de recollida de fondos para financiar o programa Vacacións en Paz. Durante todo o mes de abril diversas actividades culturais defenderán "a xusta causa" deste pobo.

Os actos darán comezo o 5 de abril e prolongaranse até final de mes. Están organizados pola asociación Solidariedade Galega co Pobo Saharauí e procuran financiamento para o programa Vacacións en paz, unha acción que permite a perto de 300 crianzas saharianas pasaren boa parte do período estival fóra dos campos de refuxiados. Para isto, desde a asociación desenvolverán durante todo o mes unha extensa programación cultural na que mesturan música e humor en defensa, din, "da xusta causa" deste pobo. Até 8 grupos musicais e artistas actuarán en Silleda no II Mes Cultural de Axuda ao pobo Sahariano. Mofa e Befa, Isabel Risco, Cándido Pazó ou Factoría de Subsistencia son algúns dos espectáculos que se poderán ver na Casa da Cultura de Silleda a partir deste sábado nunha programación que se completa cun concerto 'Por un Sáhara Libre' o 26 de abril no Auditorio Manuel Dopazo. O acto, que será presentado por Xurxo Souto, contará coas actuacións das Pandereteiras da Carballeira de Cercio, Linho do Cuco Ensemble e Leilía. Programa completo 5 abril. MOFA E BEFA - Casa da Cultura Silleda - 21.30 h - Prezo 5 euros 13 abril. CÁNDIDO PAZÓ - Casa da Cultura Silleda - 20.00 h - Prezo 5 euros 16 abril. CONCERTO ACÚSTICO "Factoría de Subsistencia" JOSITO PORTO E SABELA DACAL - 23.30 h - Prezo 3'50 euros. 26 abril. CONCERTO POR UN SÁHARA LIBRE. Auditorio Manuel Dopazo - Bandeira (Silleda) - 21.30h Pandereteiras da Carballeira de Cercio / Linho do Cuco Ensemble / Leilía. Anticipada 8 euros Taquilla 10 euros 30 abril. ISABEL RISCO - Casa da Cultura Silleda - 21.30h - Prezo 3 euros


Summary: A exposición Creacións máxicas de medidas exactas. Maruxa Mallo e Luís Seoane en Bos Aires (1936-1965), inaugurada a sexta feira 10 de xaneiro, estará no Museo Ramón María Alller (Lalín) até o vindeiro 13 de marzo.

A exposición Creacións máxicas de medidas exactas. Maruxa Mallo e Luís Seoane en Bos Aires (1936-1965) reúne 43 obras realizadas polas dúas artistas no período de exilio na Arxentina, 25 de Seoane e 18 de Mallo. Inaugurada a sexta feira 10 de xaneiro, estará aberta até o vindeiro 13 de marzo no Museo Ramón María Aller de Lalín. Mallo e Seoane son compoñentes do vangardismo histórico, que tivo a súa eclosión no primeiro terzo do século XX, e cuxas linguaxes renovadoras se prolongaron ao longo das seguintes décadas. As dúas pintoras compartiron contexto no exilio e foron amigas, se ben "os compromisos eran distintos", relata o comisario, o catedrático de historia da arte Antón Castro, quen tamén coñeceu Mallo. A muller como constante O discurso expositivo responde a reflectir como viviron ambas o exilio. Castro sinala que teñen unha "comuñón a nivel conceptual", aínda que nos dous casos desde propostas estéticas moi diferentes. E é que "ambos parten da arte popular" e partillan, ademais, unha actitude de referencia fundamental na figura de Joaquín Torres García. Castro sinala que teñen unha "comuñón a nivel conceptual", aínda que nos dous casos desde propostas estéticas moi diferentes Igualmente, ambas presentan unha "filosofía en torno á muller", liberada no caso de Mallo, que se baña na praia ou fai deporte, pero non ligada ao campo e ao mar de maneira tan directa como na obra Seoane. "A arte popular é a representación lírica da forza creadora do home", escribía Mallo, referindo unha potencia que constrúe esas "creacións máxicas de medidas exactas" que dan título á mostra. Fóra dos 100 óleos de Maruja Mallo Guillermo de Osma, coleccionista de Maruja Mallo, defende a tese de que só elaborou 100 óleos, afirmación que desmenten os tres maiores expertos galegos no tema: Ramón Barreiro Fernández, Pilar Corredoira e Beatriz López Morán. Conta Castro que a exposición foi difícil de artellar polo temor dos museos a acoller mostras da pintora ante as denuncias que o galerista madrileño xa ten feito en ocasións previas. O catálogo razoado da exposición preséntase o 22 de febreiro.


Summary: Recepción de orixinais até o 15 de abril

A figura de Filomena Dato (Ourense, 1856-A Coruña, 1926) atopábase, até non hai moito, entre as menos célebres do Rexurdimento. Pero a escritora, ademais feminista de primeira hora, vaise abrindo camiño pola historia cultural galega. O Concello de Bergondo convoca agora un premio de poesía ao seu nome con dous obxectivos: "Aumentar a nómina de certames que impulsan a creación poética en galego" e "rescatar do esquecemento a figura dunha muller fundamental e pouco coñecida do movemento literario do Rexurdimento". "Queriamos facer un concurso literario serio, que estivese á altura dos que hai na provincia e que servise para continuar exaltando a figura de Filomena Dato", explicou a alcadesa da localdiade, Alejandra Pérez, durante a presentación da iniciativa, "vinculándoa co traballo de muller e igualdade que vimos facendo desde o Concello". As obras que opten aos 2.000 euros do galardón deberán enviarse á Casa da Cultura de Bergondo antes do 15 de abril. Serán inéditos, cunha extensión mínima de 500 versos e non premiados noutros concursos. Presentaranse por cuadriplicado e baixo plica. A decisión do xurado farase pública ao longo do mes de maio. Ademais da dotación económica, o certame inclúe a publicación do libro distinguido baixo o selo editorial de Apiario. A poeta Dores Tembrás, unha das impulsoras da editora canda a súa colega escritora Antía Otero, salientou o seu desexo de que o premio "sirva para darlle un pulo á lingua e á creación do país".


Summary: Días de actividade para a voceira do Partido Socialista de Cee, Margarita Lamela. Esta semana mantiñan dúas reunións importantes.

Costas Lamela, xunto con Rubén Villar, membro da executiva socialista, participaron nunha reunión con Rafael Eimil, Xefe da Demarcación de Costas. Unha reunión para sacar do caión vellos proxectos de actuación en Caneliñas, Estorde e Gures, que levaban agochados "dende que Cee non ten alcalde socialista, no ano 2001, derivado do pacto entre o PP e IXCEE". Falan de facer unha senda peonil con zona de aparcamento en Gures, así como unha senda costeira que una Caneliñas e O Ézaro. Precisamente reincidiron na necesidade de facer un plan especial de actuación en Caneliñas, coa idea de recuperar a contorna, que segue albergando os restos da fábrica baleeira abandonada, para a práctica de actividades náuticas, deportivas e recreativas. Tamén falaron de Lires, sobre as posibles solucións de actuación na zona do paseo peatonal da pista de acceso á praia de Lires, "derivadas da pésima xestión do anterior goberno do PP". Ademais, propuxeron a colocación dunha pasarela de madeira (paseo marítimo) polo bordo da praia de Estorde. Parque Empresarial Desta volta xunto con Ema Trillo, membro da executiva socialista, participaron nunha reunión con Pablo Arangüena, Gerente do Chan Empresarial do Atlántico, a empresa do SEPES, dependente de Fomento, este luns, día 4 de febreiro, na localidade de Santiago de Compostela. Os socialistas ceenses trasladáronlle as seguintes necesidades, despois de saber que vai ter unha reunión de traballo en Madrid, co director xeral do Sepes, Alejandro Soler Mur, para poder buscar alternativas á situación de parálise actual e de posibilidades reais de futuro. Esta é a batería de necesidades que pediu a voceira socialista: A necesidade de dinamizar o parque empresarial aos efectos de que as empresas establecidas na localidade de Cee e comarca póidanse trasladar a devandito parque. A urxente necesidade de fomentar a implantación de novas industrias para xerar emprego A problemática do custo das parcelas - a falta dunha adecuada señalización A necesidade de instalación de fibra óptica ou a propia problemática do alumado, que aínda sendo algunhas delas competencias municipais, a desidia do goberno local non fan posible unha solución.


Summary: Co movemento veciñal en auxe no norte da Galiza, agora tamén se suman ás protestas polo "espolio" que as eléctricas queren levar a cabo no país veciñas e veciños das comarcas do Xurés e as Terras de Celanova.

A Costa da Morte está en pé de guerra, Monfero e Moeche están en pé de guerra, os concellos próximos a Caaveiro alegan masivamente, Aranga está tamén na loita e O Courel e O Bierzo uniron forzas para parar o "espolio eólico"... Mesmo o sector pesqueiro está a moverse para evitar os posíbeis danos da eólica mariña que Iberdrola quere estabelecer xunto ao litoral galego. E agora tamén a veciñanza das Terras de Celanova e as comarcas do Xurés súmanse a unha mobilización cidadá que ten poucas referencias onde mirarse. A poboación da zona transfronteiriza (ou case) con Portugal vén de organizarse para "defender o territorio", as "aldeas e montes", da "invasión eólica que afecta a todo o país" alertan a través dun comunicado, no que din acollerse aos principios de Aldeas con Horizontes e a Rede Galega Stop Eólicos. A cidadanía formou unha plataforma para evitar a "ameaza eólica" que aló pretende chegar en forma de dous parques eólicos para aproveitar a zona "do Vieiro, definida no Plan Eólico da Galiza e que afecta aos concellos de Bande, Verea, Celanova e Rairiz de Veiga". Así mesmo, manifesta que hai máis proxectos en tramitación, polo menos catro, para os arredores da Guioncha, Serra de Gomariz e San Martiño, nos concellos de Calvos de Randín, Os Blancos e Baltar. Baixo o nome de Stop Eólicos Xurés-Celanova quere pór solución á "pasividade das administracións públicas, singularmente das locais, fronte ás ameazas que para a saúde das poboacións e do medio ambiente supoñen estas instalacións de explotacións enerxéticas de maneira indiscriminada". Rexeitan "imposicións" ante a pasividade dos Concellos Neste sentido, destaca que non se está a atender a opinión pública, que rexeita a "imposición" dos muíños porque, incide, "teñen como único obxectivo conseguir beneficios para corporacións estatais ou multinacionais". Aliás das preocupacións sanitarias e medioambientais, tamén remarcan que hai un perigo para zonas de valor histórico e patrimonial que, aínda no caso de que non desapareceran, si terían "impactos moi severos e irreparábeis" na paisaxe. Contrapoñen a estes custes o pouco retorno económico ou de calquera tipo que implica a chegada dos aeroxeradores máis aló de contribuír á "despoboamento rural". "Nas nosas comarcas, mobilizámonos fronte á invasión eólica tamén pola ameaza que supón contra a Reserva da Biosfera Transfronteiriza Gerês-Xurés, contra as zonas de Rede Natura e contra outras áreas que merecen protección e coidado. O territorio é o noso maior patrimonio, tamén o son a historia, a cultura, a paisaxe, a calidade de vida para as persoas e un medio natural san. Non ficaremos quietas mentres a avaricia das corporacións pon todo iso en risco", resume a plataforma.


Summary: O anuncio do Ministerio de Agricultura sobre as novas normas para as explotacións gandeiras de bovino non sentou ben nas organizacións agrarias. As principais diferenzas que afectarían á cabana galega son a prohibición de que haxa dúas granxas a menos de 500 metros e a imposibilidade de contar con maís de 850 animais.

As novas normas básicas para a ordenación zootécnica e sanitaria das granxas de vacún, incluídas as condicións mínimas de infraestrutura, equipamento e manexo, localización, bioseguridade, benestar animal, condicións hixiénico-sanitarias e requisitos ambientais anunciadas a pasada quinta feira polo ministro de Agricultura, Pesca e Alimentación, Luís Planas, están a crean unha forte contestación na Galiza por parte das organizacións agrarias. O punto máis conflitivo sinala que as granxas deben estar separadas un mínimo de 500 metros con outras explotacións de bovino xa existentes, con respecto a calquera outro estabelecemento ou instalación que poida representar un risco hixiénico-sanitario e cos centros urbanos. Alén diso, prohibe as explotacións de máis de 850 unidades de gando maior ou, o que é o mesmo, perto de 725 vacas en muxido. A intención do Goberno español con esta medida é, segundo o ministro, a necesidade de dar respaldo á transición das explotacións gandeiras cara ás exixencias derivadas das estratexias de Biodiversidade e da Granxa á Mesa da Unión Europea. O texto do decreto estará sometido a período de consulta pública até o vindeiro día 15 de outubro. Non se adapta á realidade das granxas galega "A norma non está adaptada a Galiza", asegura a Nós Diario Elías Somoza, gandeiro e coordinador de sectores gandeiros da Federación Rural Galega (Fruga), e sinala que no territorio galego "conviven moitas explotacións familiares relativamente pequenas a menos de 500 metros nas que non houbo ningún tipo de problemas, todo o contrario, crearon un tecido produtivo". Defende que realizan "practicas de pastoreo que é unha demanda ademais comercial". En relación ao número de cabezas das explotacións, desde a Fruga coinciden en que "hai que limitar o número de cabezas". En todo caso Somoza informa que están analizando o documento coa intención de presentar alegacións. Sen diálogo co sector Na presentación das normas o ministro destacaba que seguira "un longo proceso de elaboración para propiciar o diálogo cos colectivos vinculados ao sector". As organizacións agrarias desmenten esta afirmación. "Non consultou co sector e nótase polo descoñecemento total do vacún na Galiza", afirma a Nós Diario Óscar Pose, responsábel de servizos de Unións Agrarias (UUAA). Coincide en que "non teñen sentido querer implantar distancias semellantes ás que teñen as explotacións intensivas de porcino ou ovino" e engade que "aquí xa temos lexislación que limita as distancias a núcleos ou a vivendas de 100 metros". Pose é contrario a "cargar ás granxas con máis requisitos non se sustenta en ningunha recomendación técnica". En relación ao número de animais discrepa de que "850 vacas sexa unha macro granxa" e asegura que "na Galiza temos algúns exemplos con este número e non xeran ningún problema "por dispor de terra abondo". Plan Renove 2021 do Ministerio de Agricultura Outro dos anuncios do Ministerio de Agricultura, este realizado esta sexta feira, é o das axudas do Plan Renove de maquinaria agraria que, segundo o Goberno español, beneficiarán a uns 850 agricultores e gandeiros e que contarán cun orzamento de algo máis de 6,5 millóns de euros, segundo datos provisionais. Unha vez finalizado o prazo para a presentación de solicitudes, estiman que case un 80% das devanditas solicitudes serán aceptadas. A distribución provisional será de 117.264 euros para tractores, 343.245,9 para abonadoras, 599.208,49 euros para accesorios de distribución localizada de xurro, 578.174,26 euros para cisternas de xurro, 693.943,29 euros para equipos de aplicación de produtos fitosanitarios e 4,19 millóns de euros para sementadoras por sementa directa.


Summary: O total na Galiza de persoas contaxiadas baixa a 227.

A Dirección Xeral de Saúde Pública da Consellería de Sanidade informa que, na última actualización, esta quintafeira, o número de casos activos de coronavirus na Galiza é de 227, once menos ca onte. Deses 227 casos, 27 son da área da Coruña (1 máis ca onte)a, 160 da de Lugo (11 menos), 4 da de Ourense, 7 da de Pontevedra, 16 da área de Vigo (2 máis), 12 da de Santiago (3 menos), e 1 da de Ferrol. Do total de pacientes positivos, 1 permanece en UCI, 6 están en unidades de hospitalización e 220 no domicilio. Polo de agora, na Galiza hai un total de 11.018 persoas curadas, rexistrándose 619 falecementos. O número de PCR realizadas é de 226.453. Dentro do total de casos rexistrados na Galiza hai un vinculado con centros residenciais, segundo indica Sanidade, que corresponde a un traballador, mentres as residencias seguen sen persoas usuarias infectadas.


Summary: Esta quinta-feira 16 de novembro, a organización estudantil Erguer convoca unha greve no ensino medio e superior para reclamar a existencia dunha lei integral galega de educación. Haberá mobilizacións ás 12 do mediodía nas sete cidades galegas, amais de nas vilas de Melide, Ribeira, Lalín, Vilagarcía de Arousa, Cangas do Morrazo e Moaña.

A convocatoria foi tamén apoiada pola Plataforma Galega en Defensa do Ensino Público e pretende facer fronte á LOMCE e ao modelo 3+2. "Esiximos unha lei de educación porque entendemos que o debate do ensino está totalmente desterrado da axenda política", di en declaracións a Sermos Galiza a responsábel de Organización de Erguer, Iria Figueroa, quen sinala como a subcomisión designada polo Congreso aínda non se reuniu "cando hai moitas forzas políticas españolas que xa en principio declararan estar en contra da LOMCE e a súa intención de avanzar cara outro modelo educativo". Desde a organización estudantil explican que non ven "vontade" por mudar a situación. "Parece que a suspensión das reválidas do curso pasado xa é suficiente, e que a LOMCE acabará pasando sen pena nin gloria ou sendo substituída por un pacto entre forzas políticas que suporá unha mudanza moi leve na propia lei", comentan. Porén, en Erguer apuntan a que "o verdadeiro problema de fondo da LOMCE non son as reválidas, senón o modelo antipedagóxico, elitizador e uniformizador, totalmente agresivo coas nosas realidades nacionais". O estudantado galego procura con esta xornada de mobilizacións que se recupere o debate sobre o ensino e aposta nunha lei galega de educación que permita á Xunta de Galicia recobrar as competencias educativas plenas nos contidos "e así poder coñecer a nosa realidade propia ao estudarmos, e non só un ensino que é igual en todo o Estado". Outro aspecto da lei que rexeitan é o modelo educativo que xira arredor dos exames "que determinan unha etapa enteira para o alumnado". "Nós entendemos que ten que ser o contrario, tender máis cara á avaliación e aprendizaxe continuada, dotando de importancia á diversidade no ensino, a unha educación que teña máis en conta que non todas aprendemos ao mesmo ritmo", manifesta a responsábel de organización. "Agardamos que a greve desta quinta feira será amplamente secundada, cun grande éxito de convocatoria, e que por fin se amosará nas rúas o que xa fomos anticipando con campañas durante o inicio de curso", comenta Figueroa. Refírese ao referendo sobre a lei de educación galega que Erguer realizou en 70 centros de ensino de todo o país. Participaron perto de 8000 estudantes, dos cales 94% votaron a favor dunha lei integral galega de educación como alternativa á LOMCE e ao plan Boloña.


Summary: O presidente da Xunta responde á demanda do BNG de que rectifique a súa política lingüística dicindo que na actualidade hai o maior grao de coñecemento do idioma.

72 horas despois de que máis de 25.000 persoas percorresen Compostela para denunciar a difícil situación do galego e pedir outra política lingüística, Núñez Feijóo afirmou, na sesión de control ao seu goberno no Parlamento, que baixo o seu goberno hai un "aumento do cambio de tendencia a favor do galego". O presidente da Xunta botou man dunha particular interpretación do informe do IGE sobre o galego para asegurar que "o galego é maioritario" e que "o grao de coñecemento do galego é o máis elevado de toda a historia". Mesmo chegou a sinalar que "con nós hai máis xente que sabe escribir en galego que con vós", en referencia á etapa do bipartito. Feijóo anunciou un plan para "dinamizar" o galego e convideu a oposición a se sumar Feijóo realizou estas declaracións na quenda de resposta á pregunta feita por Francisco Jorquera (BNG) sobre se, após a manifestación do #8F, ía variar a súa política lingüística. "Está disposto a escoitar o clamor e rectificar a súa política lingüística?". A resposta de Feijóo foi a de dicir que cada vez se sabe máis galego e acusar o BNG "de querer dar cartóns de bos galegos e mal galegos". Non acabou aí: dixo que o Bloque co galego "é como as nais que queren tanto o fillo que o apertan até abafalo", acusou os nacionalistas de "boicotear o Día das Letras Galegas". Mais o presidente tamén anunciou que vai abrirse un novo proceso para dar maior pulo o idioma. Un proceso no que, anunciou, mesmo se contactará co Instituto Camoes para "achegar o galego á Lusofonía". "Debuxa o mundo ao revés" Francisco Jorquera destacou a capacidade de Feijóo "para debuxar o mundo ao revés" e lembrou que todos os indicadores e estudos indican unha perda constante de galego-falantes e a mingua do idioma entre os tramos máis novos da poboación. Pediulle ao presidente que derrogue o decreto plurilingüismo e inseriu a decadencia do galego nun proceso que "vai da man da destrución do noso tecido produtivo, do devalar demográfico,..." "Atila social do noso País" A cuestión do galego non foi o único tema a debate na Sesión de control ao presidente da Xunta. Yolanda Díaz (AGE) atacou as políticas económicas e sociais do goberno, cualificando a Feijóo de "Atila social do noso País" e lembrándolle que o PIB galego caeu nestes anos un 4,5% mentres o PIB estatal un 2%. Méndez Romeu (PSdeG) centrou as súas preguntas nos incumprimentos do goberno galego no eido da dependencia, lendo as cartas de dúas persoas con dereito a esta prestación mais que non a reciben. Unha realidade na que están, asegura, 16.000 galegos.


Summary: A aprobación da oferta pública de emprego (OPE) do Goberno galego para a Administración Xeral, Educación e Sanidade centrou boa parte do Consello da Xunta decorrido nesta quinta feira, 8 de abril. Feixoo adiantou unha convocatoria total de 4.300 prazas, que o propio presidente considerou insuficiente para as necesidades do sistema.

O presidente galego, Alberto Ñúñez Feixoo, deu a coñecer, tras a xuntanza semanal do seu Goberno, a convocatoria dunha oferta pública de emprego (OPE) para o exercicio de 2021 de máis de 4.300 prazas para os ámbitos da Administración Xeral, Sanidade e Educación. Feixoo sinalou na súa intervención ante os medios de comunicación esta quinta feira, 8 de abril, que a convocatoria de persoal da Xunta da Galiza "está topada" pola limitación legal imposta pola taxa de reposición recollida na Lei dos orzamentos xerais do Estado e chamou ao Executivo de Pedro Sánchez a "sentarse a escoitar en serio" co fin de "crear emprego estábel con vocación de permanencia". O mandatario galego manifestou a disposición do seu Gabinete de sacar a concurso 1.600 prazas no ámbito educativo para 2021. A este respecto, detallou que, a falla de negociar cos sindicatos, na mesa sectorial de Educación, o número exacto prazas, a súa intención é "sumalas ás máis de 3.600 que quedaron aprazadas da convocatoria de 2020" por mor da pandemia e cuxos exames empezarán o próximo 19 de xuño. Neste sentido, o presidente da Xunta da Galiza avanzou que aínda que a OPE educativa que se negociará corresponde a 2021, as novas prazas non se poderán convocar até o próximo exercicio. A Xunta só contratará 65 médicos en 2021 Feixoo comprometeu 1.215 prazas para cubrir vacantes no Servizo Galego de Saúde (Sergas). Así, 65 delas correspóndese con médicos, 60 en Atención Primaria e cinco en Atención Especializada; 604 en enfermaría e 452 en persoal de servizos. A este respecto, o presidente galego queixouse do alcance da oferta, sinalou que "en Sanidade facemos o que podemos, esgotamos a taxa máxima de reposición e sacamos o 110% das vacantes" e confesou "gustaríanos sacar máis prazas". O reducido da oferta foi tamén criticado polas entidades en defensa da sanidade pública e polas organizacións sindicais do sector. A secretaria nacional da CIG-Saúde, María Xosé Abuín, sinalou en declaracións a Nós Diario que "na última década a sanidade pública perdeu arredor de 6.000 traballadores na Galiza". A este respecto lembrou que "en función da aplicación do disposto nos orzamentos xerais do Estado, que limitaron a taxa de reposición nas anualidades de 2012, 2013 e 2014 a 10% e en 2015 a 50%, o sistema sanitario perdeu na Galiza só neses catro 5.951 prazas". Na mesma liña, afirmou que para cubrir as vacantes xeradas no período, "segundo as cifras calculadas pola CIG, en 2018 precisaríanse convocar 6.077 para cubrir as vacantes". Abuín solicitou que se contabilicen "todas as vacantes existentes no Sergas, estean ou non ocupadas por persoal interino". Na mesma liña, a organización sindical criticou que "a Administración, un ano máis, mantén estas ofertas de emprego limitadas, e a pesar de que a pandemia veu demostrar o esencial que é para a sociedade a sanidade pública, nin sequera foi quen de trasladar ao Goberno do Estado a eliminación da taxa de reposición para o sector da sanidade". Neste sentido, considerou "que perpetúa a temporalidade e, por tanto, a precariedade laboral na sanidade pública galega". "A oferta pública de emprego non dá estabilidade porque o número de prazas é moi pequeno. Existen moitos traballadores no Sergas con máis dunha oposición aprobada e que non teñen praza, o que provoca un malestar moi grande entre os empregados, que encadean contrato tras contrato, unha política que vén de denunciar a Unión Europea en relación coa queixa do colectivo de Enfermeiras en Loita", destacou Abuín, quen lembrou que "de cara ao usuario é moi negativa a falla de estabilidade laboral porque repercute na calidade asistencial". O Goberno galego convocará 1.491 prazas no ámbito da Administración xeral. Segundo afirmou Feixoo, "delas, 1.006 son de libre acceso, ás que poderá acceder pola vía do concurso-oposición calquera persoa que cumpra os requisitos, e dentro destas, 155 son para o Consorcio Galego de Benestar. Ademais, hai 322 prazas para os procesos de promoción interna dos empregados públicos que se levarán a cabo en convocatorias independentes das de novo ingreso e se desenvolverán tamén a través do sistema de concurso-oposición. Finalmente, ofertaranse 163 prazas para continuar coa funcionarización voluntaria do persoal laboral fixo". Os novos toques de recoller Galiza avaliará a próxima semana atrasar o toque de recoller que restrinxe a mobilidade nocturna, actualmente fixado entre as 22 e as 6 horas. Será na reunión da próxima terza feira do comité de expertos que asesora a Xunta, mais Feixoo advertiu de que existen "riscos" como a introdución de "novas cepas", a "incerteza", a fin do estado de alarma e os problemas xurdidos ao redor da vacinación.


Summary: O Parlamento de Galiza custodia a biblioteca persoal e mais o fondo documental que atesourou Ricardo Carvalho Calero ao longo da súa vida. A institución, que se fixo co material en 1997, pono a disposición das persoas interesadas na súa consulta.

A biblioteca persoal de Carvalho Calero, integrada por 4.872 volumes e 197 títulos de revistas, permanece no Parlamento de Galiza após a súa adquisición en 1997. Catalogada desde 2012, a biblioteca conta, na súa maior parte, con obras relacionadas coa literatura e a lingüística, mais tamén coa historia e a filosofía. Nun comunicado de imprensa, o Parlamento sinala que o fondo está a disposición das investigadoras e das persoas interesadas na súa consulta, sempre previa autorización. "Pode resultar especialmente interesante para os investigadores que traballen no eido da lingüística e a literatura galegas. Inclúe unha moi completa colección de obras de autores galegos desde o séxulo XIX até a década dos 80 do século pasado, entre as que se atopan gran cantidade de primeiras edicións, coleccións completas e obras de edicións esgotadas que no seu momento tiveran edicións de moi pequena tirada. Destacan tamén primeiras edicións de autores da xeración do 27", sinala a institución. Arquivo persoal O pazo do Hórreo tamén custodia o arquivo persoal do elixido pola Academia para homenaxear en 2020 co Día das Letras Galegas. A visualización e descarga deste material está reservada á Intranet do Parlamento, pero "é intención da Cámara facilitar o acceso universal e aberto aos diferentes materiais a medida que se dispoña de autorizacións ou que os documentos pasen a ser de dominio público, o que non impide a súa consulta na sede parlamentaria", insiste o comunicado. O fondo documental inclúe manuscritos do propio autor e perto de 4.000 cartas, entre as que se atopan escritos de Fernández del Riego, Montero Díaz, Parga Pondal, Ramón Piñeiro, Otero Pedrayo, Tomás Barros, Álvarez Blázquez, Rodrígues Lapa ou Sebastián Martínez Risco. No comunicado, o presidente do Parlamento de Galicia, Miguel Ángel Santalices Vieira, felicítase pola decisión da Real Academia Galega de homenaxear Carvalho Calero reitera "a dispoñibilidade absoluta do Lexislativo galego para facilitar o acceso aos fondos bibliográficos e documentais para contribuír ao coñecemento desta figura clave na historia da lingua e a cultura galegas".


Summary: Vai para máis de catro anos que os impulsores do espazo enocultural Vide Vide en Santiago animámonos a lanzar unha marca propia de viños: Rara Besta. Foi a evolución lóxica dunha colaboración con distintos viticultores desde a aparición deste proxecto de divulgación e comercialización de viños galegos de pequenas producións e calidade diferenciada, aló polo 2013. No ánimo estivo favorecer comercialmente a creación de novos viños de pequenas viñas ou variedades de uva minoritarias.

Dar xogo e crear proxectos conxuntos con persoas que adican a súa vida a coidar paisaxes, a dar sentido e continuidade a territorios vitícolas históricos. Hoxe Rara Besta xa esgotou algunhas das súas primeiras anadas e reaparece con novas expresións. A maioría das referencias saíron no verán de 2020, e presentáronse no mosteiro de Oia no marco do décimo aniversario da xa emblemática Emoción dos Viños. Dando forma ao círculo cooperativo deste proxecto colectivo, o artista David Creus trasladou a idea e a visita directa a cada proxecto á marca, ás denominacións e ao deseño das etiquetas das botellas. O primeiro foi Roberto Seiva Prima, o primeiro zume da terra de Rara Besta, armouno Roberto Regal desde unha paraxe de Portotide na Ribeira Sacra do Miño. Unha microvinificación de 300 litros xa esgotada. Roberto estimulounos durante anos a elaborar un viño dentro do seu proxecto Enonatur. A nós estimulounos sempre a súa visión do mundo do viño, en harmonía coa terra, coa historia, coa saúde e coa dignificación profesional da viticultura. Agora son novidade Seiva Prima Penadoso e Seiva Prima Os Bispos. Esta Rara Besta fixo mitose na anada 2020 en dúas barricas de 225 litros de carballo francés, cada unha delas co viño dunha única viña. Penadoso é unha viña de Taboada, xa no tramo alto do Miño ribeirao. Nun 85% é mencía e nun 15% brancellao. Os Bispos está en Portotide, no Saviñao, zona vitícola fetiche de Roberto pola súa calidade, historia e potencial. Neste viño mestúrase un 80% de mencía con araúxa, alicante e garnacha. Son dous tintos de perfil diferenciado: máis fresco e impetuoso o Penadoso, e máis tranquilo e estruturado Os Bispos. Rara Besta loureira A loureira é unha variedade branca chamada así pola lembranza dos seus aromas ao loureiro. Si, ese que non se debe engadir á cocción do marisco, non si? Coñécese como cheirenta nalgunhas zonas do sul. Esta é do Ribeiro e resultou nun viño branco idóneo para acompañar ao marisco. Sen dúbida. O proxecto que está detrás fíxonos tilín. Solaina Minei é unha empresa creada para agrupar a vontade de máis de 50 veciños e veciñas das Bouzas, en Castrelo de Miño. Xuntaron as súas propiedades e converteron un monte encamiñado ao abandono, en 30 hectáreas de viñedo plantado con castes brancas e tintas tradicionais do Ribeiro. Na nosa colaboración coa comercialización dos seus viños, suxerimos para Rara Besta un monovarietal de loureira. É rara besta por ser monovarietal no Ribeiro e tamén por ser de loureira, pois é cousa difícil probala soa. A mestura de uvas é moi boa idea porque achega equilibrio e complexidade aos viños xa desde a viña. Os monovarietais favorecen a posta en valor de uvas minoritarias que debemos recuperar no cultivo, ademais de estimular a curiosidade de quen gozamos do viño. Encantounos e encantou. Esgotouse a primeira anada tamén. No 2020, xa no mercado, a boca gaña densidade e lonxitude, o nariz un chisco de intensidade e mantén o frescor. Dous detalles no proceso de elaboración. O mosto fermenta cos seus lévedos autóctonos, sen engadir comerciais: loureira pura das Bouzas sen interferencias. O viño non fai a segunda fermentación maloláctica que suaviza a acidez: hai boa maduración e agradécese máis o frescor inicial neste branco. Dous tintos con Rogelio Rogelio Moral volveu da emigración e nunca deixou de pensar nas súas viñas. A este home de éxito empresarial en Suíza é doado velo hoxe por Éntoma (O Barco de Valdeorras) subido ao tractor, cortando a herba das súas viñas para evitar dar herbicida, podando, vendimando ou tratando agarimosamente cos animais que o acompañan. Afeito a levantar todo coas súas propias mans, apostou polo seu proxecto vitivinícola familiar na terra, con vocación de crecemento. Con Rogelio quixemos estimular a produción dun tinto sen crianza en barrica, algo moi frecuente nos seus viños. Cunha mestura de mencía e garnacha tintureira desta boa zona de viños de Valdeorras nun depósito de aceiro inoxidábel, naceu Seiva Muradal, o básico de Rara Besta. Un tinto sinxelo, froiteiro, rico e de corpo medio. Un tinto de terras remexidas hai séculos polos romanos coa forza da presión da auga para extraer ouro, unha terra de mestura que Rogelio chama muradal. Viñas sobre antigas minas de ouro, esa é a expresión do Seiva Au. Neste caso a aposta por outra variedade minoritaria que historicamente dominaba Valdeorras e boa parte das mellores terras de viños da Galiza: a uva tinta albarello, sinonimia do brancellao. É o zume dunha terra de pasado aurífero extraído a 100% por cepas de albarello. Barrica grande, de 500 litros, para evitar que a madeira marque en exceso o viño, e trasfegado a continuar a súa crianza en inox aínda coas características primarias do albarello presentes. Cinco viños que fan realidade soños para compartir e gozar.


Co risco de non coincidir de ningures coas avaliacións que dende diferentes medios altofalantes, partidos políticos, círculos de opinión …. fanse dos resultados das derradeiros eleccións ao Parlamento de Catalunya, quero nembargantes facer pola miña parte unhas sinxelas e curtas consideracións. Consideracións para as que me apoio tanto nos resultados conseguidos por cada quén e representado no número de escanos – Junts pel Si: 62 deputados, Citadans: 25, PSC: 16, Catalunya Si que es Pot: 11, PP: 11 e a CUP: 10- como no nivel de participación -77% record histórico-. Maioría pola independencia Se o trasladamos o número de escanos a porcentaxe sería: Junts pel Si: 42,5%, Ciutadans: 17,1%, PSC: 11%, Catalunya Si que es Pot: 7,5%, PP: 7,5%, CUP: 6,8%. Coido que logo de veren estes resultados, xunto co nivel de participación, pouco habería que dicir. Pero vexamos: 1º. ENORME LECCIÓN cívica e democrática por parte do pobo catalán (77% de participación) que a pesares das impresentables e antidemocráticas presións recibidas tanto por parte dos establishments políticos e financeiros españois i europeos como dos seus altofalantes que verteron ameazas, insultos e improperios incontables co gallo de condicionar o voto, aquel foi quen de votar con tranquilidade, alegría e responsabilidade. Parabéns cataláns vides de dar unha nova lección de civismo a España e a Europa! Algúns outros partidos, como por caso Catalunya Si que es Pot, defende o "dereito a decidir" polo que o número de deputados que están a prol dun referendo decisorio pode seren aínda moi superior (83: 61%) 2º. VICTORIA ABRUMADORA da coalición Junts pel Si que con 62 deputados copa o 42,5% dos asentos no Parlamento catalán e marca unha diferenza co segundo (Ciutadans: 25 deputados) de nada menos que 37 deputados, unha diferenza (case triplica en número) que coido non debe teren moitos paralelismos con calquera outro parlamento europeo. 3º. MAIORIA INDEPENDENTISTA no novo Parlamento catalán posto que entre Junts pel Si e a CUP suman 73 deputados (54% do total). Téñase en conta que nalgúns outros partidos, como por caso Catalunya Si que es Pot, deféndese o "dereito a decidir" polo que o número de deputados que están a prol dun referendo decisorio pode seren aínda moi superior (83: 61%). 4º. DESFEITA do partido que goberna en España (PP). Que nunhas eleccións tan relevantes, e nas que se implicou tanto a fondo, este partido (PP) liderado polo inefable M. Rajoy consegue so 11 deputados (o 7,5% do conxunto parlamentar) un número so superior ao da CUP. A súa feroz campaña de hostilidade contra a Generalitat e contra Catalunya pásalle factura converténdoo nun partido coase irrelevante no parlamento catalán. 5º. NOVO FRACASO –logo das eleccións europeas, autonómicas e locais- do bipartidismo (PP, PSOE). Entre ámbolos dous partidos suman 25 deputados que non chegan nin ao 20% do total da cámara. Resulta indiscutible que unha alianza entre eles non tería, con esta bagaxe, ningún potencial alternativo. 6º. MUDANZA NA DEREITA ESPAÑOLA co desprazamento do PP (11 deputados) por Ciutadans (25) quen, nembargantes, parece aínda moi lonxe de seren unha alternativa de goberno en Catalunya (17% dos deputados). Resultan, xa que logo, extemporáneas as declaracións dos seus dirixentes (reclamando a dimisión de A. Más e/ou a convocatoria de novas eleccións) cando o seu peso no parlamento –que reflicte a súa real relevancia política- vai seren tan minguado. As elites políticas e mediáticas españolas seguen sen entearse do que pasa en Catalunya, do que pensa a maioría dos cataláns e de que hai un problema político que segue sen se resolver 7º. FRACASO DE PODEMOS na súa pretensión de seren alternativa a A. Mas (Junts pel Si). A coalición na que se presentou (Catalunya Si que es Pot) sacou a duras penas 11 deputados (7,5% da cámara), converténdose na cuarta forza do país, superada polo PSC e con nulas posibilidades de liderar unha alternativa a A. Mas e os seus aliados (Junts pel Sí). 8º. AS ELITES POLÍTICAS E MEDIÁTICAS ESPAÑOLAS seguen sen entearse do que pasa en Catalunya, do que pensa a maioría dos cataláns e de que hai un problema político que segue sen se resolver. Aínda peor: parecen empeñadas en votarlle gasolina ao lume alimentado así o independentismo catalán o tempo que semella quereren potenciar un nacionalismo español que ademais de seren moi rancio resulta profundamente antidemocrático e, xa que logo, moi perigoso para a convivencia entre os distintos pobos de España. Maioría neoliberal Resulta indiscutible que o resultado das eleccións cataláns permite varias lecturas. Agora quixera expoñer a lectura socio-política que tamén permiten estes resultados. O goberno catalán último liderado por Converxencia e apoiado por Esquerra Republicana desenvolveu durante o seu mandato unha política fortemente neoliberal O goberno catalán último liderado por Converxencia e apoiado por Esquerra Republicana –que substituíu ao tripartito PSC, ICV, ERC- desenvolveu durante o seu mandato unha política fortemente neoliberal. Foi un goberno caracterizado por un fortísimo axuste fiscal, un apoio decidido e firme a rebaixa salarial e a precarización do mercado laboral e a unha crecente privatización do patrimonio público. Tal goberno aplicou unha política fiscal que provocou un moi pronunciado deterioro das funcións públicas de benestar –moi salientable no caso da atención sanitaria- e unha crecente privatización dos servizos públicos, o tempo que apoiaba a (contra) reforma laboral imposta pola goberno español (PP) provocando así que en Catalunya as desigualdades medraran mais que nunca, que a pobreza se disparara (28,2%), que o desemprego se multiplicara (o número de familias sen ningún membro empregado multiplicouse por 6) o tempo que a precariedade (o 11,7% dos traballadores empregados vive por baixo do umbra da pobreza). Podendo dicirse, as evidencias aí están, que o goberno catalán (Ciu) moveuse en liña co goberno español (PP) e no marco da estratexia que a nivel europeo dirixe a troica (FMI, BCE, CE). Unha política neoliberal (CiU) que coincide coa política aplicada en España polo goberno de M. Rajoy (PP) e que, en nada, se diferenza da que defende a "nova" organización política de Ciutadáns que, como é ben sabido, non é mais que a representación política do IBEX 35. Pois ben, se sumamos a representación parlamentar de estes tres partidos ou coalicións (PP: 11; Ciutadans: 25, Junts pel Si: 62) o conxunto conta con un total de 98 parlamentarios partidarios do neoliberalismo copando así o 72% dos escanos. Poida que Catalunya consiga a independencia –teño moitas dúbidas- ó tempo que as súas clases populares seguen pagando moi duro os efectos e consecuencias derivados das políticas económicas do vindeiro goberno catalán Moitas veces "as árbores" non deixa veren o bosque. Neste caso poida que o debate identitario –independencia si/non- non deixe veren que o novo Parlamento de Catalunya ten unha grande maioría de ideoloxía e práctica política neoliberal, unha grande maioría partidaria, xa que logo, do austericidio fiscal, a rebaixa salarial e a venda de activos públicos. As clases de rendas medias e baixas cataláns, as clases populares, poida que estean agora moi preocupadas diante do que se lles ven enriba. Poida que Catalunya consiga a independencia –teño moitas dúbidas- ó tempo que as súas clases populares seguen pagando moi duro os efectos e consecuencias derivados das políticas económicas do vindeiro goberno catalán.


Summary: Portais como Proyecta, que se presentará o 10 de setembro, ofrecen materiais e recursos online para os e as docentes. Outros, como botons.eu, diríxense a toda a comunidade educativa, pero moi especialmente aos pais e nais.

O profesorado hai tempo que realiza un uso moi intensivo da rede, sobre todo como fonte para a consulta e descarga de materiais e recursos de utilidade. Nos últimos anos foron xurdindo distintas páxinas, iniciativas e portais. O 10 de setembro preséntase proyecta.org, promovido pola Fundación Amancio Ortega, e que leva meses en probas, construíndose coas achegas de moitos usuarios, membros da comunidade educativa, que foron facendo suxestións. Proyecta defínese como "unha plataforma virtual de traballo, encontro e intercambio" que fornece os ensinantes de "ferramentas para crear recursos educativos, formación especializada e materiais de aprendizaxe". Así mesmo, pon a disposición dos mestres e mestras "artigos sobre metodoloxía, para coñecer mellor os tempos de aprendizaxe e os procesos cerebrais dos alumnos, enlaces a experiencias didácticas innovadoras doutros docentes, así como video-tutoriais sobre ferramentas e aplicacións de uso educativo". Así mesmo, para fomentar a participación na creación de recursos propios, Proyecta convocará distintos tipos de actividades formativas a xeito de concurso. Por exemplo, entre o día 15 de setembro abrirase o prazo de inscrición de primeira actividade formativa e concurso do portal: a través dunha ferramenta Moodle realizarase un curso formativo on-line sobre a elaboración de vídeos educativos, que incluirá un concurso no que se premiará o mellor vídeo creado entre todos os participantes. Botóns Botóns é unha revista en liña sobre información educativa, diríxida a toda a comunidade educativa, pero de xeito moi especial ás nais e pais Hai ano e medio que está na rede Botóns.eu, unha revista en liña sobre información educativa, diríxida a toda a comunidade educativa, pero de xeito moi especial ás nais e pais e "aberta a toda a cidadanía interesada en saber máis acerca de como axudar, colaborar, contribuír e mellorar a educación dos cativos". Ofrece novas de actualidade relacionadas co mundo do ensino a nivel galego, español ou europeo; reportaxes e entrevistas máis elaboradas sobre temas de actualidade educativa. Tamén presenta propostas didácticas para o lecer en familia, recomendacións e análisis de expertos pedagogos, literatura de interese para a familia, e así mesmo suxestións audiovisuais ou soporte didáctico para diferentes iniciativas de lecer. The Mill The Mill ofrece formación rápida en globalización, tecnoloxía, deseño e emprendemento Pero un sempre se está educando, non só nos anos de escola. Cada vez son máis as esixencias e necesidade de formación continua para traballadores, ou a curiosidade que leva a querer mellorar nunha área concreta. Con ese obxectivo nace theMill, un proxecto enfocado ás necesidades específicas de aprendizaxe e a dispoñibilidade de tempo e recursos de diferentes colectivos. The Mill é un proxecto de microformación ou "educación na nube", en palabras de Juan Freire, dirixido a emprendedores e profesionais que queiran configurar unha formación rápida e a medida en catro áreas consideradas esenciais no mundo actual: globalización, tecnoloxía, deseño e emprendemento. Así, entre os primeiros cursos que ofrece están O pitch: Como presentar a túa empresa no que dura unha viaxe en ascensor ou Como evitar a "Morte por Powerpoint" realizando presentacións efectivas.


Summary: O Executivo central aclara que non hai consenso entre a comisión de expertos, pero que non se propón modificar o fuso, e que se aprazará até 2021 unha posible decisión sobre a mudanza horaria.

A portavoz do Goberno central, Isabel Celaá, anunciouno na rolda de prensa posterior ao Consello de Ministros do pasado venres: non haberá cambios no fuso horario nin se eliminará o cambio de hora estacional. A ministra explicou que o informe solicitado á comisión de expertos sobre esta posible reforma non chegou a conclusión ningunha.O Goberno central aclara que o informe encargado á comisión de expertos non chegou a conclusión ningunha, pero que non se propón cambio no fuso horario"Non se formula cambio ningún no fuso horario, que levamos usando 80 anos, que coincide co de Alemaña e que se remonta á época franquista. A outra cuestión menos concluínte é o cambio de hora estacional", sinalou. "Nestes meses a comisión de expertos non chegou a ningunha conclusión, tendo en conta da gran cantidade de repercusións e impacto que ten: económicas, culturais...".O Executivo central empraza a que, ante a falta de consenso, a cuestión continúe en estudo até 2021 e a nova dirección europea decida se quere seguir investigando esta proposta. Para a ministra, "a sociedade está afeita a eses fusos" e "ten costume" de realizar os cambios de hora, polo que até 2021 pide "reflexión".Aínda que 2019 era a data elixida para eliminar os cambios de hora estacionais, a falta de acordo cos prazos dificultou que o cambio de hora da madrugada entre o 30 e o 31 de marzo sexa o último. Os ministros encargados na materia --Transporte e Medio Ambiente-- concluíron en outubro, como suxerira previamente a presidencia austríaca de quenda da UE --a súa proposta é levar o final do cambio horario a 2021--, que precisan máis tempo.O debate sobre o cambio de horaDe manter o horario de verán (GMT +2) durante todo o ano, gañaríanse máis horas de sol polas tardes, pero no inverno as tardes serían máis longas, aínda que tamén amencería máis tarde: en moitos puntos de Galicia, como en Santiago de Compostela por exemplo, ás 10 da mañá sería noite.De manter o horario de inverno (GMT +1) durante todo o ano, habería máis horas de sol pola mañá, polo que se favorecería un mellor espertar ao achegarse á nosa hora solar natural. Pero isto adiantaría as horas de alimentación e sono e polas tardes perderíase unha hora de sol desde marzo até outubro.O físico Jorge Mira, un dos expertos, cre que "eliminar o cambio de hora sería asumir que vivimos nunha Terra plana"De atrasar o fuso horario mentres se manteñen os cambios de hora (GMT 0,+1), tamén se adiantarían os hábitos sociais e poderíase durmir máis tempo. Pero a cambio, perderíase unha hora de sol durante todo o ano e habería que adaptarse aos cambios de hora.O mellor do horario actual (GMT +1,+2) son as horas de sol extras das que gozamos pola tarde con respecto ao horario solar natural. Pero iso fai atrasar os horarios de alimentación, pérdese sono e hai que seguir adaptándose aos cambios de hora.Jorge Mira, físico e catedrático de electromagnetismo pola Universidade de Santiago de Compostela, é un dos expertos consultados polo Goberno central. Para el, "eliminar o cambio de hora sería asumir que vivimos nunha Terra plana", como afirmaba nesta entrevista.


Summary: Entenden que se trata dunha decisión política e que non responde, baixo ningún concepto, á situación sociosanitaria.

Trece entidades das artes escénicas e da música da Galiza expresan nun comunicado o seu rexeitamento á decisión do Concello de Ourense, e do alcalde Gonzalo Pérez Jácome, de manter fechado o Auditorio Municipal. O espazo permanece sen actividade desde comezos de 2021. "A normativa vixente no referente ás restricións derivadas da crise da Covid-19 non impide a programación de espectáculos, concertos ou calquera outra actividade de cultura ao vivo", retrucan as profesionais. Aliás, aluden á boa praxe que o sector vén demostrando á hora de implementar as medidas hixiénico-sanitarias precisas nos teatros, "xa que a preocupación e a vontade do sector é facer da cultura ao vivo un espazo de máximas garantías de seguridade non só para o público, senón tamén para os e as traballadores", insisten. O documento destaca que "a decisión do consistorio ourensán atende a unha xustificación política e non técnica, e non ten cabida porque entra en conflicto, primeiro, coa normativa vixente, e despois co dereito da cidadanía á cultura". Por outra banda, insisten en que o Concello non renovou o convenio co circuíto escénico e musical promovido pola Xunta en colaboración coas entidades locais, a Rede Galega de Teatros e Auditorios (RGTA), nunha "clara declaración de intencións sobre non programar actividade nos vindeiros meses". É por iso que as entidades asinantes rexeitan "a determinación do equipo de goberno municipal de desatender a programación cultural da cidade". Entenden alén que "coa súa falta de colaboración, o consistorio pon de manifesto a súa falta de sensibilidade -mais, por riba de todo, de interese- por achegar á cidadanía o abano de programación cultural que lle corresponde como dereito" Por último, subliñan que as consecuencias desta decisión "afectan afectan directamente á veciñanza" e impiden ás "profesionais sector do espectáculo ao vivo o desenvolvemento normal da súa actividade, xa de por si moi afectada polos sucesivos peches do último ano". As asinantes son Escena Galega, a Asociación Galega de Profesionais da Xestión Cultural (AGPXC), a Asociación de Actores e Actrices da Galiza (AAAG), a Asociación Galega de Empresas Musicais (AGEM), a Plataforma Artes do Movemento (PAM), a Asociación de Compañías de Danza Emprendo Danza, a Asociación de Profesionais de Circo da Galiza (APCG), a Unión Internacional da Marioneta da Galiza (UNIMA), Músicas ao Vivo, a Academia Galega de Teatro, a Asociación Sindical de Profesionais Técnicos do Espectáculo (TESGAL) e a Asociación de Festivais de Artes Escénicas da Galiza (AFEARTE).


Unha aperta polo premio e un foguete polo entusiasmo. Eu son unha entusiasta empedernida. O que desexas xa é. Sen gobernos partícipes, sen empresarios solidarios, sen publicidade, saímos adiante e, malgré tout, estamos no mellor momento que eu, cunha longa experiencia no tema, vivín. Non hai máis que ver a cantidade de persoas de múltiples idades e condicións, que escriben nos xornais dixitais, nos blogs, nos correos, e mesmo en papel, de diferentes temas, expresando as súas ideas, coñecementos, propostas, en galego, por suposto. Ver tamén como as editoriais fan xogos malabares cos fondos económicos, para seguir publicando literatura en galego; ver como as/os cómicos non deixan os escenarios e mesmo abren novos locais onde poder representar. Hai moitas Barracas por toda Galiza, e iniciativas: conferencias, presentacións de libros, exposicións , as axendas culturais en ocasións comprometen a elección. Nunca tal houbo. En todo iso soa o galego. Xa ves, Montse, coa xente da cultura, como coa mariñeira, "non hai quen poida". E aí está a política nas rúas, nas redes, nos debates. Nunca se falou tanto de política como nos últimos tempos. Tamén o galego colleu o facho. A crise puxo á xente fóra de si, e a mocidade tomou a iniciativa. Velaí temos, case da noite para a mañá, un "ramillete" de mozos guapos na carteleira política, que se ben Rivera foi un neno malcriado lembrándoo, é certo que lle van facer unhas boas sopas a certos carrozas impresentables. Teñen non só outra idade, senón outra cultura, outra linguaxe, outra tolerancia, outra sabedoría, outro estilo. Debemos alegrarnos. Son a nosa descendencia, os seres que criamos, alimentamos, adestramos, orientamos, xa como proxenitores ou como profesores. Son a nosa herdanza e temos fachenda de que saian á ágora a recuperar o que é de xustiza e botar do poder á corruptela. Non agardamos menos. Timbran abaixo e debo interromper a escrita. Vou ao telefoniño e escoito a voz dun obreiro (andan en obras na casa) con fonética e acento popular, que di:- Son un das obras, ábrame. –Que vén facer?, pregunto. –Veño comprobar as incidencias que hai nos pisos. Ábrolle e penso. Polo falar, calquera diría que era rudo, pero dixo: incidencias. Ben está. Ti, Montse, e coma ti un montón de bos profesionais estades nunha pésima situación. Iso debe cambiar. "Non hai mal que cen anos dure", a crise económica, pero tamén "non hai mal que por ben non veña". Foi unha aprendizaxe. Xa ves, teño un bo día. Como o día das Letras é domingo, non dará para enfadarme, sobre todo se levan cadanseu libro á praia!


Summary: Máis un número do Sermos Galiza con información abondo. Desde a Pokemon á privatización da sanidade, pasando por entrevistas, reportaxes e moito máis... Xa disponíbel na nosa loxa.

É Galiza realmente ese país subsidiario que precisa da 'solidariedade' e 'xenerosidade' do Estado español para saír adiante? Intentamos responder a esta pregunta sen caer en preconceptos e falando con economistas. O resultado, que este pequeno país achega moito máis do que recebe. Botamos un ollo á intensa pre-campaña das europeas, coa estratexia do PP de apostar por un perfil baixo; e debullamos como fica a portavoz do PPdeG, Paula Prado, após o desvelado no sumario da Pokemon. Percorremos os hospitais privatizados polo goberno popular, falamos da ILP polo emprego da CIG e asmáis de 32.000 sinaturas de apoio acadadas, e achegámonos a Rianxo, onde o Concello pretende facer do edificio dos mestres vivendas sociais para a veciñanza. Entrevistas Entrevistamos a Manuel Mera, case medio século de militancia política ás costas, o escritor Alberte Momán e a Jordi Calvo, economista catalán que indaga nas relacións entre a banca e a industria armamentística. En Internacional analizamos como Obama xoga o xadrez imperial en Ucraína, e en Tecnoloxía saltamos das emoticonas os emojis. En Viaxes na Miña Terra imos até O Vixiador, en Candeán (Vigo) e tamén descubrimos o local de ensaio de Pontevedra e as ducias de grupos que o usan. E quixemos saber como se atopa Ourense 'cortocircuitado culturalmente' após o peche da Livraría Torga. Podes mercalo xa na nosa loxa.


Summary: Falamos cunha familia de O Pindo que se atopa entre os desaloxados. Corme, Malpica e Camariñas, os primeiros puntos onde agroma a solidariedade

O volcán de Cumbre Vieja, ou esa marea negra que asolaga o interior da illa da Palma. Moitas similitudes co Prestige, que fan aflorar un sentimento de solidariedade na Costa da Morte. Así acontece xa en lugares como Corme ou Camariñas, onde está comezando a agromar unha avalancha de axuda que lembra a "marea blanca" que vivimos na comarca cando o chapapote invadiu as nosas costas. Pero daquela "á noitiña tiñan unha casa á que volver e unha familia que os esperaban. Aquí non hai onde volver". Quen reflexiona así, consciente do grave que foi a catrástrofe do Prestige, é Junquera, unha muller natural do Pindo e residente na illa da Palma que está vivindo un auténtico calvario. Ela e a súa familia están desaloxadas, en casa duns familiares, sen saber cando poderán volver á súa casa. "Non é fácil falar ou escribir neste momento porque se percibe tristeza, incerteza.... Impotencia ao fin ao cabo vendo desaparecer moitos barrios, aínda que a súa xente grazas a Deus púidose salvar", explica mentres intenta ademais quitarlle ferro ao asunto cando fala ca súa preocupada familia en Carnota. "A vida detívose para moitos palmeros e palmeras... E entre eles eu, palmera de adopción e de corazón... Pero sempre galega", cóntanos esperanzada de poder recuperar nalgún momento a normalidade. Mobilización en Corme Mentres, parece que as ondas da solidariedade tamén chegan á comarca. Foi precisamente a marea blanca a que fixo reflexionar estes días ao patrón maior de Corme. Non puido parar e necesitou contactar coa Confraría de la Palma para trasladarlle o seu apoio de mariñeiros a mariñeiros. Dende o pósito trasladáronlle ao Cabildo e finalmente Roberto Vidal puido contactar coa Policía Local, coa que xa ten coordinado cales son as necesidades principais a día de hoxe na illa e como pode facerllas chegar. En apenas unhas horas a vila enteira de Corme está mobilizada, e xa hai voluntarios apuntados, puntos de recollida e xentes implicadas para colaborar. De feito, ademais da Confraría xa están involucradas entidades como o Club de Xubilados, Hermandad Virxen dos Dolores, AVV San Adrián de Corme Aldea, AC Comisión de Festas de Corme, AVV de Corme, Club Náutico Pedra do Roncudo, Asociación para a promoción do Percebe do Roncudo, Corme C.F., A.C. Insua de Viastela, Redeiras Illa da Estrela de Corme e ANPA As Forcadas. Onte xa mantiveron unha xuntanza das asociacións no salón de actos para organizar a recollida dos seguintes necesidades que teñen máis que ver co día a día: Gafas de protección, Mascarillas, Sábanas, Almohadas, Toallas, Neceseres, cortauñas, cepillos e pasta de dentes, peines..., Gel corporal e champú, Cremas hidratantes, Compresas e tampóns, Toallitas húmedas, Pañales de bebé e adulto, Escobas, fregasuelos, bolsas de basura, lejía..., Fundas de protección para coches, Cunas, carritos de bebé, andadores...Xa están varios puntos de recollida por todo o Concello. Dende a Confraría de Malpica A Confraría de Malpica únese tamén ao Plan de Emerxencias Volcánicas de Canarias e vén de emitir un bando no sinala que vai realizar a poxa (sen comisións) da lonxa de produtos doados polos propios pescadores que irán destinada ás Confrarías dos cabildos afectados, sendo a principal a Confraría de Tazacorte. O pósito malpicán estarán en contacto con outras confrarías da zona para xestionar máis axudas. En Camariñas O Concello de Camariñas anunciou estes días que está contactando co goberno canario para coordinar unha liña de axuda tras a catástrofe de La Palma. A rexedora camariñana, Sandra Insua, manifestará a posibilidade de "abrir unha conta para que cadaquén realice as súas doazóns", ou, no caso de xa existir, "poder sumarnos e difundila para toda a nosa veciñanza". Ollo coas doazóns Dende as forzas de seguridade alertan que cómpre ter coidado coas doazóns, e estarmos seguros de que os números de conta nos que estamos ingresando unha doazón é unha fonte oficial. Piden, por exemplo, que se realicen a través das webs dos cabildos elpaso.es e https://laislabonita.online/afectados/.


Summary: A participación electoral en Francia segue en mínimos. Malia que os avances ofrecidos polo Goberno francés sinalan unha alza en relación coas anteriores lexislativas, como consecuencia dun escenario máis aberto, a votación marca 38,11%.

A crise de lexitimidade do réxime francés vólvese a evidencias nestes comicios. Segundo os datos ofrecidos polo Goberno francés, a abstención continúa por riba de 55% e só cinco puntos por arriba das pasadas eleccións. A mocidade e as clases populares mantéñense como os sectores que menos votan. Os datos veñen confirmar a tendencia a unha abstención crecente en Francia elección tras elección. En 2012, a participación na segunda volta das lexislativas foi , as 17.00 horas , de 46,42%, unha cifra que cinco anos antes se elevou a 49,58 %. Unha abstención moi alta A semana pasada, a primeira volta das lexislativas fechouse cunha abstención récord do 52,49%. Segundo as primeiras proxeccións do instituto Ifop, a cifra podería aumentar agora até o 54%. Unha cifra alta e que ratifica o desencanto xeneralizado ante as urnas, pero que non superaría á forte abstención das parlamentarias de 2017, cando chegou a 57,36 %. Os adiantos de participación semellan favorecer a Emmanuel Macron. Precisamente, os grupos máis abstencionistas, mocidade e sectores populares, son aqueles que tentou mobilizar Mélenchon durante esta última semana para conseguir a maioría na asemblea. Unha maior participación, segundo os institutos de sondaxe, beneficiaría aos partidos da esquerda, cuxo éxito depende fortemente do voto da mocidade e das clases populares. Precisamente, na primeira volta do pasado domingo 75% dos menores de 25 anos non pasaron polas urnas. O voto non republicano non operou A esquerda non se beneficiou desta volta do denominado voto republicano, polo que as forzas democráticas se apoian fronte aos candidatos da extrema dereita. Tal como era coñecido, os partidos da dereita democrática renunciaron a apoiar aos candidatos de Francia Insubmisa fronte aos da formación de Marine Le Pen. O resultado final non será coñecido até ben entrada a media noite. Até agora, só son definitivos os datos das colonias de Guíana, Guadalupe e Martinica, onde coalición liderada por Mélenchon acadou oito de nove representantes. Os resultados da Polinesia certifican un empate entre a o partido do Goberno e as forzas de esquerda. Sexa como for, fican por asignar máis de 500 deputados, coa extrema dereita colocada en terceira posición e coa seguridade de contar por primeira vez dun grupo parlamentario propio.


Summary: A CTNL e o Concello de Santiago organizan este luns o Encontro de Política Lingüística Municipal na que se buscarán "acordos básicos para un novo impulso do fomento do galego desde as administracións locais" e "activar colaborativamente a implicación" no pulo do idioma

Uns 70 concellos de toda Galicia e outras entidades implicadas na normalización lingüística reuniranse este luns 16 de novembro en Compostela no Encontro de Política Lingüística Municipal. Todos eles co principal obxectivo de "actualizar o entusiasmo e activar colaborativamente a implicación dos concellos no fomento do galego" nun acto impulsado e organizado pola Coordinadora de Traballadores/as de Normalización Lingüística (CTNL) e que se levará a cabo no Auditorio de Galicia. Uns 70 concellos buscarán "actualizar o entusiasmo e activar colaborativamente a implicación dos concellos no fomento do galego" Procurarán, todos os axentes implicados"chegar a acordos básicos para un novo impulso do fomento do galego desde as administracións locais", xa que, tal e como se di na presentación do foro, "ante a situación da lingua galega, o noso maior e máis prezado ben colectivo que nos define como galegas e galegos, cómpre tomar iniciativas, con necesario acordo e vital impulso". O Encontro comezará ás 10 da mañá do luns por parte dos representantes das entidades convocantes: Nel Vidal, presidente da CTNL, e Martiño Noriega, alcalde de Compostela, concello que é tamén organizador do acto. Despois desas intervencións, ás 10.30 horas, haberá unha sesión de exposición e debate de ideas sobre o papel dos concellos para o presente e futuro da lingua, na que intervirán o alcalde da Coruña, Xulio Ferreiro; a concelleira de Promoción da Lingua de Lugo, Carmen Basadre; a concelleira de Normalización Lingüística de Ames, Isabel Vaquero; o alcalde da Estrada, José López Campos; e o alcalde de Lalín, Rafael Cuíña. O debate será moderado pola xornalista Fernanda Tabarés. Ás 12 será cando o foro comece a "traballar en ferramentas estruturais necesarias para a política lingüística municipal", nunha sesión que será guiada por Rosa Moreiras, técnica do Concello de Ames, e Nel Vidal, técnico do Concello de Carballo. O encontro pecharase coa presentación de proxectos colaborativos para o fomento do galego para poñer en marcha conxuntamente polos concellos participantes, como son o proxecto Apego, de socialización en galego na infancia, do que fará Socorro García Conde, técnica do Concello de Santiago de Compostela; o Club de Debate, do que falará Conchi Cochón, técnica do Concello de Pontevedra; ou unha nova iniciativa para o fomento de youtubeir@s en galego, do que falará Mónica F. Valencia, técnica do Concello de Ourense. "O Encontro de Política Lingüística Municipal que acordar ese necesario impulso vital desde os concellos para o futuro da lingua galega" A CTNL e máis o Concello de Santiago convidan a pariticipar neste foro a todos os representantes municipais e cren que "é bo actualizarmos entusiasmos, discursos, ferramentas e accións, para o que debemos vérmonos e falar para intercambiarmos e compartirmos impresións, ideas, visións e enfoques". "Por iso, este Encontro de Política Lingüística Municipal, un foro para acordarmos ese necesario impulso vital desde os concellos para o futuro da lingua galega", rematan os convocantes.


Summary: A ministra de Traballo, Magdalena Valerio, rexeita con contundencia a petición do persoal da empresa, que reclamou ao Executivo que aplicase os mecanismos legais que ten para intervir as fábricas ameazadas de peche se continúa negándose a negociar unha alternativa. O persoal pide "valentía" ao Estado para "intervir" Alcoa tras mobilizarse ante a Torre de Hércules Alcoa, beneficios millonarios tras a privatización de Inespal aprobada por Aznar en 1998

O persoal pide "valentía" ao Estado para "intervir" Alcoa tras mobilizarse ante a Torre de Hércules Alcoa, beneficios millonarios tras a privatización de Inespal aprobada por Aznar en 1998 O persoal de Alcoa lembrouno varias veces. A última este pasado sábado da man do presidente do comité de empresa, Juan Carlos Corbacho, que antes tamén o advertira en conversa con Praza.gal. Recordoulle ao Goberno central que o artigo 128.2 da Constitución recoñece "a iniciativa pública na actividade económica" e a posibilidade "mediante lei" de "reservar ao sector público recursos ou servizos esenciais", así como "acordar a intervención de empresas cando así o exisise o interese xeral". O persoal de Alcoa alude ao artigo 128.2 da Constitución, que faculta o Estado a "intervir empresas se así o exisise o interese xeral" Pediron os traballadores da multinacional "valentía" ao Executivo central no caso de que Alcoa siga teimando no ERE e negándose a nin tan sequera negociar con sindicatos e administracións unha posible alternativa. Recordáronlle que ten mecanismos legais para intervir a compañía ao ser un "sector enerxético" no que Alcoa opera como un "monopolio" coas súas fábricas en España. Pero a resposta do Goberno foi clara este domingo: "Non estamos nun réxime comunista". Así de contundente se amosou a ministra de Traballo, Migracións e Seguridade Social, Magdalena Valerio, que se comprometeu a estudar "en profundidade" o ERE extintitvo presentado por Alcoa para as súas plantas da Coruña e Avilés e rexeitou que o Goberno interveña a empresa. "Como intervención? Non estamos nun réxime comunista", responde Valerio sobre unha posible intervención A ministra acudiu a un acto do PSdeG en Compostela, onde foi proclamado oficialmente como candidato á Xunta o secretario xeral dos socialistas galegos, Gonzalo Caballero. Preguntada pola posibilidade de que o Goberno puidese intervir a compañía, exposta polos representantes dos traballadores, asegurou que España non é unha economía estatalizada. Valerio, intervindo no acto de proclamación de Caballero / PSdeG "Como intervención? Non estamos nun réxime comunista", dixo a ministra, que si prometeu estudar "en profundidade" o ERE para dar unha solución que confía en que sexa "satisfactoria" para mellorar a situación dos miles de persoas afectadas, entre os 700 empregados e as súas familias. "O Goberno debe aplicar canto antes o artigo 128.2 da Constitución Española e intervir as fábricas antes de que sexa demasiado tarde", insistira Corbacho este sábado. Malia que este artigo nunca se aplicou, o presidente do comité apuntou que "até o de agora nunca se deron as condicións; isto é, que se trate dunha empresa estratéxica para o Estado e que a súa intervención responda ao ben nacional". "No caso de Alcoa esta intervención estaría máis que xustificada porque hai un monopolio, é o único produtor de aluminio primario de España, ten as únicas tres plantas do Estado: a da Coruña, a de Avilés e a de San Cibrao", destacou a ministra. As plantas galegas de Alcoa, como as do resto do Estado, non sempre foron parte do grupo estadounidense. Integráronse nel tras a privatización da empresa pública INESPAL, vendida polo Goberno de José María Aznar o 23 de xaneiro de 1998 por 61.500 millóns de pesetas, uns 370 millóns de euros. Nos anos seguintes o xigante americano multiplicou amplamente a través de beneficios os cartos que gastou na adquisición das antigas factorías estatais.


Summary: A feliz promiscuidade da música galega dá agora a luz a aCadaCanto, un traballo asinado por Xabier Díaz, Guadi Galego, Xosé Lois Romero e Guillerme Fernández. Cando aínda está botando a andar, xa o tema "Teu nome por mar e terra" rula con forza pola rede.

Se sumarmos as propostas artísticas dos catro nomes que asinan aCadaCanto, poderemos ter bo reflexo da potencia e solidez do panorama musical galego. Cada unha destas persoas participou en distintas composicións, Nordestinas, Espido, Berrogüetto, Nova Galega de Danza…por citar só algunhas delas. Individualmente, en pares ou mesmo en tríos poderiamos colocar @s catro compoñentes do novo traballo nas distintas agrupacións musicais. Guillerme e Xabier Díaz son membros de Berrogüetto, grupo en que se escoitou a voz de Guadi; Xabier Díaz contou con Romero e Guillerme Fernández no su inicial Músicas de Salitre, Guadi cadrou tamén con Guillerme en Espido e Xavier e Guillerme conxeniaron para publicar o disco Arrolos de Salitre. ACadaCanto é a nova aposta destas catro xa figuras da nosa música que coinciden nese cadrado con catro puntas en que se tece un traballo compacto e cunha liña estética definida. Como acontece noutros proxectos en que participan, este é de novo efémero, dura o tempo de presentación e xira e após diso esvaerase ao se centraren cada unha delas nas súas traxectorias. Mais, antes de que iso aconteza, ACadaCanto vibrará con forza nos palcos das cidades galegas, a comezar o día 8 de xuño no Rosalía de Castro da Coruña ou o 13 de xuño no Principal de Santiago de Compostela. Confesan que aCadaCanto naceu nunha conversa nun descanso do concerto de Fuxan os Ventos en Ourense, en que @s catro participaban. Ao cadrar uns con outros, decidiron cadrar de vez @s catro xunt@s e naceu así este cuarteto con que evocan as grandes formacións musicais, dos Beatles a Os Gaiteiros de Soutelo. O disco, como boa parte dos proxectos culturais deste tempos, emprega a fórmula de crowfounding para o seu financiamento. AcadaCanto constitúe, ao mesmo tempo, o sexto título que sae da man do selo discográfico Músicas do Salitre, formado por Xabier Díaz e Guillerme Fernández. Coa súa sinatura viu a luz en 2005 o primeiro título Músicas de Salitre, para seguir con Espido de Guadi e Guillerme, Coplas para Icía de Díaz, Benzón de Guadi e Arrolos de Salitre de Xavier Díaz e Guillerme Fernández, os titulares da proposta.


Summary: A central sindical denuncia a saturación do Servizo Público de Emprego Estatal e a incerteza que paira sobre o persoal que afronta un ERTE.

Na xornada de hoxe someterase a votación a prórroga do estado de alarma até o día 26 de abril, proposta polo Executivo estatal. Paralelamente, o confinamento "estrito" continúa o seu curso até a vindeira segunda feira, cando parte das traballadoras que non pertencen aos denominados "servizos esenciais" poderán retornar aos seus postos. Desde a Confederación Intersindical Galega tachan de "temeridade" a prolongación do confinamento en tanto que non se aproben medidas a nivel económico e social máis ambiciosas para paliar o efecto do parón laboral sobre as traballadoras. O sindicato tamén advirte que non se están poñendo en marcha os mecanismos para que as xa adoptadas, que consideran "cativas e inxustas", se apliquen de forma efectiva. O secretario xeral desta central sindical, Paulo Carril, denuncia que a facilitación de ERTES (Expediente de Regulación Temporal de Emprego) deu pé a un colapso do Servizo Público de Emprego Estatal, "incapaz de xestionar o volume de expedientes", que imposibilita dar de alta no sistema ás beneficiarias dunha prestación. Carril baséase nos últimos datos do paro para asegurar que se actuou "sen piedade" coas traballadoras temporais, contratadas a través de Empresas de Traballo Temporal ou empresas multiservizos. En troques dun ERTE, a CIG propuxo un permiso retribuído e a creación dun fondo público de compensación para as empresas como a solución "máis xusta para a maioría social". Carril concreta esta medida avogando pola financiamento público a través da intervención de sectores da economía ou a modificación da carga fiscal das grandes empresas e grandes fortunas. O secretario xeral do sindicato nacionalista tamén censura unha prórroga que non contemple a continuidade da paralización desas actividades non esenciais. "E en ausencia das medidas mínimas de seguridade para quen ten que traballar e sen un control ante a falta das mesas", engade. Inacción do Goberno galego Respecto ao Executivo presidido polo popular Alberto Núñez Feixoo, o secretario xeral da CIG critica a súa delegación de funcións no Goberno estatal. Carril salienta que durante os seus mandatos, o Partido Popular "aplicou políticas de recortes e desmantelamento dos servizos públicos esenciais para favorecer o negocio de empresas privadas piratas (até o punto de que hoxe só o 25% das prazas nas residencias son públicas), tendo agora que derivar máis cartos públicos a estes sectores, ante a manifesta incapacidade das empresas para garantir a saúde de residentes e traballadores/as". O secretario da CIG tamén censura a falta de protocolos claros nos supermercados ou do apoio á apertura de grandes áreas comerciais "que hoxe laminan o comercio galego" durante a emerxencia sanitaria. "Temos que recuperar o noso autogoberno e avanzar na nosa capacidade de decidir, porque a saíde desta crise non pode ser a conta de empobrecer, aínda máis, a clase traballadora", conclúe.


Summary: Non hai tregua na situación de ruptura en Ucraína e todo apunta a que o conflito podería resultar na división do país en dúas metades, a pro-occidental e a pro-rusa.

O 25 de Maio, as cidadás e os cidadáns de Crimea irán votar se achan que o seu país debe ou non ser considerado un Estado soberano, con capacidade, portanto, para eventualmente se independizar de Ucraína. Así o acordou esta quinta feira o Parlamento de Crimea -controlado polas forzas pro-rusas, abrumadoramente maioritarias nesta república, a única autónoma dentro de Ucraína-, nunha reunión que se realizou depois de a súa sede ser tomada por milicias armadas moi próximas a Moscova [milicias non menos armadas que as que ocuparon días atrás o Parlamento en Kiev, aínda que aquí a imprensa occidental se resistiu a falar de guerrilleiros e empregou en todo momento o termo falaz de "manifestantes" ou, no máis ousado dos casos, "activistas"]. O Parlamento de Crimea cesou o goberno da república por consideralo mexericas á hora de enfrentar o conflito con Kiev O Parlamento de Crimea fixo dúas cousas. Primeiro, cesou o goberno rexional após o submeter a unha moción de censura. Apúñalle má xestión e escasa determinación á hora de enfrentar o conflito con Kiev. A remoción do executivo foi aprobada por esmagadora maioría: dos 64 deputad@s, 53 votaron a prol da mudanza ao fronte da presidencia do goberno. Elixiron como novo chefe político o líder do Partido de Crimea pola Unidade de Rusia, Sergey Aksyonov. A seguir a Cámara deu luz verde a un referendo, o do 25 de Maio, que tenciona aumentar os poderes políticos de Crimea e, talvez, pór os alicerces da independencia. O voto pola consulta autodeterminista aínda foi máis maioritario: apoiárona 61 parlamentares. O referendo vaise realizar o mesmo día en que as cidadás e os cidadáns ucraín@s están chamados a votar nas eleccións á presidencia da República. Crimea non recoñece a lexitimidade do novo Goberno de Kiev, por estimar que está en mans da dereita nazi e por xulgar que é un monicreque dos EUA e da UE.