Summary: 18 de xullo de 1870 as forzas da orde deron por derrotada a revolta da Estrada. Após 13 días de loita, efectivos da Garda Civil e do Exército reducían ao último núcleo rebelde resistente na parroquia de Berres. A loita do republicanismo federal con ligazóns internacionalistas continuaba.

A revolución da Estrada de 1870 débese contextualizar no importante ciclo de protestas sociais e tamén de represión que vive Galiza ao longo so Sexenio. Unha visión de conxunto das mesmas dá conta das resistencias e do carácter conflitivo da inserción de Galiza no Estado español, construción, nos seus aspectos fulcrais, dos liberais do século XIX, da situación de emerxencia da nosa sociedade e das dificultades abertas no proceso de articulación do modelo unitario e tamén da vitalidade e do carácter combativo do pobo galego. O tempo político do Sexenio (1868-1874) caracterizouse na Galiza por unha grande conflitividade social. Unha vaga de protestas inaugurado na segunda metade de 1869 co levantamento republicano federal focalizado en Ourense e Ferrol contra a proposta de constitución centralista e monárquica impulsada polo Goberno de Prim e Serrano e rematado a finas de 1873 coa revolta internacionalista de Viana do Bolo de decembro de 1873, articulada arredor da voz de orde: "Madrid, a besta que rouba e oprime Galiza". As protestas republicano federais Os sucesos da Estrada de xullo de 1870 tiveron un carácter iniciático. A continuación deles, e se mesmo ano erguéronse Monforte de Lemos, Quiroga, Palas de Rei, Sarria, e Maceda, localidade onde resultaron tres veciñas mortas e 37 feridas, sete delas falecidas nos días seguintes. Porén, o conflito da Estrada, sen producir vítimas mortais, demostrou unha fortaleza organizativa do movemento republicano federal inédita. Tanto, é así que o comité organizador da protesta contaba con representantes en cada unha das 53 parroquias do concello. O cinco de xullo de 1870 arredor de douscentos veciños das parroquias da Estrada tomaron a vila protestando contra os apremos de embargo, os impostos persoais e de consumos e a política fiscal do concello, ao tempo que retiveron ao recadador de tributos José Naveira, encargado do cobro nos núcleos de Berres, San Tomé de Ancorados e San Pedro. Os manifestantes, que na práctica formaban unha comisión das distintas localidades do concello, tentaron tomar a casa consistorial, porén foron rexeitados pola actuación da forza pública, nomeadamente da Garda Civil e dalgúns membros da milicia nacional, que non dubidaron en abrir fogo contra a protesta, causando varios feridos entre as persoas que participan nela. 34 detidos polas protestas A mobilización rematou cun enfrontamento violento entre os veciños armados con sachos e paus contra as forzas da orde, sendo detidos 14 deles no interior da casa do concello e outros 10 naturais de Aguións na propia rúa e así até sumar 34 detidos. A resposta gobernativa á protesta, máis unha vez, foi o aumento da represión, a concentración de forzas na localidade e a militarización do control da orde e da recadación fiscal. Os días que seguiron ao cinco de xullo reforzouse a localidade coa chegada de gardas civís e carabineiros de localidades como Caldas, Vilagarcía ou Lalín, dándose a volta a situación o día sete, ao presentarse na Estrada 46 soldados de infantería ao mando do tenente coronel Pérez Colomer e outros 18 membros da benemérita que comezaron a persecución dos rebeldes polos diversos núcleos do concello. As tropas partiron esa mesma xornada cara Berres e Aguións, procedendo a dispersar os veciños que se tiñan concentrado en Campo Redondo, continuando as operacións nos días seguintes, co exército a participar nos labores de recadación. Aínda así, a resistencia continuou nestes dous núcleos onde os republicano federais contaban con máis presenza. As razóns da política fiscal do Sexenio A faísca que prendeu o lume na Estrada foi o cobro do imposto consumo. Porén, as razóns do descontento e da revolta son máis de fondo. A reforma fiscal de Figuerola, primeiro ministro de Facenda do Sexenio, non fixo máis que avanzar nas liñas trazadas na lei tributaria de 1845, dirixidas a unificar o mercado estatal, asentar unha especialización económica no marco peninsular, onde Galiza xogaba un papel subalterno, fortalecer o poder da clase social emerxente e favorecer a penetración do capital europeo. A política económica dos Gobernos do Sexenio non só non resolveron os problemas que estes viñan xerando senón que aumentaron a carga fiscal de Galiza, medrando as arbitrariedades no cobro, significándose no caso da Estrada as recargas que se tiñan producido. Ao tempo este concello situábase á cabeza da provincia de Pontevedra en achegas á facenda pública até sumar 49.659 pesetas, correspóndelle un contributo en materia de contribución territorial superior á da propia cidade de Pontevedra.


Summary: A pouco máis de vinte días para o 27 de setembro, a candidatura de Junts pel Si gañaría as eleccións catalás cun 42,5% dos votos, entre os 65 e os 70 deputados e deputadas. Así o reflicte unha enquisa realizada por GAPS para El Punt Avui.

El Punt Avui fai pública hoxe unha enquisa que sitúa a candidatura encabezada por Raül Romeva próxima á maioría absoluta que representan os 68 escanos. A sondaxe, elaborada por GAPS telefonicamente entre a terza e a quinta feira sobre unha mostra de 1.221 persoas, sinala que a candidatura da que forman parte, entre outras organizacións, Convergencia e ERC obtería o 42,5% das papeletas, é dicir, entre os 65 e os 70 deputados e deputadas. Ademais, a enquisa sinala que a CUP, actualmente con tres parlamentares, podería conseguir entre oito e dez parlamentares, de maneira que lograría grupo propio na Cámara tan só unha lexislatura despois de entrar. Ciutadans, Catalunya Sí que es Pot e o PP disputarían a segunda posición con porcentaxes de voto que oscilarían entre o 11 e o 13%. Así, Ciutadans pasaría de ser a sexta forza á segunda ao obter entre 15 e 18 escanos, fronte ao PP, que conseguiría entre 14 e 17. Catalunya Sí que es Pot, listaxe que inclúe Iniciativa, EUia, Podemos e Equo, conseguiría entre 12 e 16 escanos. A enquisa tamén amosa a caída do PSC, que pasaría do 14% ao 9%, ao pasar dos 20 deputados e deputadas a entre 12 e 13. Unió, que se presenta por vez primeira sen CDC, non conseguiría representación. Segundo os resultados da enquisa, o bloque partidario da independencia de Cataluña obtería entre 73 e 80 (actualmente, 74) dos 135 deputados e deputadas do Parlamento catalán, mentres que os contrarios ao soberanismo (PP, PSC e C's) manterían os 48 escanos ou reduciríanos até os 41. Máis dunha parte das persoas enquisadas, o 26,7%, decláranse indecisas de cara ás eleccións do 27-S.


Summary: Grupos ecoloxistas e forzas da oposición ven na norma, que entrará en vigor o martes, un camiño aberto para a especulación e para a instalación en espazos protexidos de actividades prexudiciais para o medio ambiente, mesmo canteiras, minaría a ceo aberto ou piscifactorías

O Plan Director de Rede Natura 2000 de Galicia, aprobado este xoves polo Consello da Xunta e que entrará en vigor o vindeiro martes, rexe os usos permitidos, autorizables ou prohibidos nos espazos de maior valor ecolóxico e ambiental. O conselleiro de Medio Ambiente, Territorio e Infraestruturas, Agustín Hernández, cualificouno como "o logro ambiental mais importante dende 1992, cando se creou a Rede Natura". Porén, por debaixo desa aparencia de "falsa protección ambiental", en palabras de ADEGA, as forzas de oposición e os colectivos ecoloxistas ven neste documento a porta aberta para a "especulación" económica e a destrución do territorio, mesmo nestes espazos de especial protección. ADEGA denuncia que o documento fai "regra" do que debería ser unha excepción, considera como permitido "o que debera ser autorizábel" e como "autorizábel o que debera estar prohibido", co obxectivo de "baleirar de contido as proteccións ambientais", "pontear a Directiva de Hábitats" e "arrogarse a potestade de autorizar discrecionalmente calquera cousa". ADEGA denuncia que o documento fai "regra" do que debería ser unha excepción, considera como permitido "o que debera ser autorizábel" e como "autorizábel o que debera estar prohibido", co obxectivo de "baleirar de contido as proteccións ambientais" O Plan Director modifica a delimitación dos distintos niveis de protección. O Goberno galego recorta a só tres as zonas (protección, conservación e uso xeral), prescindindo da zona de reserva para os territorios cos máximos valores ou necesidades de conservación en función da presenza de hábitats e especies raras, fráxiles, de grande singularidade ou moi ameazadas. Ademais, a Xunta fusiona as zonas de uso restrinxido coas de uso moderado recollidas na proposta de plan director de 2008, denominando esta área como área de conservación. Na práctica, redúcese case á metade a superficie que goza dunha protección especial: na proposta de 2008 as zonas de uso restrinxido e uso moderado sumaban o 67,6% do territorio da Rede Natura Galega. No Plan Director aprobado esta semana a área de conservación só abrangue o 26,4%. Na proposta de 2008 as zonas de uso restrinxido e uso moderado sumaban o 67,6% do territorio da Rede Natura Galega. No Plan Director aprobado esta semana a área de conservación só abrangue o 26,4% No resto das áreas da Rede Natura, case tres cuartas partes do total, a Xunta permitirá ou autorizará a discreción actividades non tradicionais, malia a presenza de hábitats prioritarios. Practicamente barra libre: Plantacións de eucaliptos, queimas de montes, caza, ralis, introdución de especies exóticas ou transxénicas poden ser declaradas pola Xunta "compatibles" cos obxectivos de conservación destes espazos. Nin sequera quedan excluídos os parques eólicos, encoros e minas, xa que se permitirá unha ampliación de facto a través da "actualización" de licencias. De feito, o Plan Director inclúe a declaración de uso autorizable de "construcións destinadas ás actividades extractivas establecidas no momento de entrada en vixencia do presente Plan, incluídas as explotacións mineiras, as canteiras e a extracción de áridos ou terras, así como os seus establecementos de beneficio e actividades complementarias de primeira transformación, almacenamento e envasado de produtos do sector primario, sempre que garden relación directa coa natureza, extensión e destino da finca ou explotación do recurso natural". Nin sequera quedan excluídos os parques eólicos, encoros e minas, xa que se permitirá unha ampliación de facto a través da "actualización" de licencias. Mesmo a minaría a ceo aberto, en teoría prohibida, será posible en espazos da Rede Natura É dicir, minas, canteiras ou parques eólicos xa existentes en zonas da Rede Natura poderán estender a súa superficie e impacto, legalizando mesmo os que neste momento non contan con autorización. Tamén se permitirán en toda a Rede Natura as instalacións de producción acuícola. A maiores, o Plan permite o cambio de clasificación de solo rústico protexido a urbanizable, en consonancia tamén coa filosofía da nova lei do solo que pretende aprobar. Mesmo a minaría a ceo aberto, en teoría prohibida, será posible en espazos da Rede Natura, xa que fican excluídas da prohibición non só ás explotacións xa outorgadas senón tamén ás solicitadas. Máis reaccións "Feijoo aposta unha vez máis por un modelo terceiromundista da destrución ambiental e o espolio dos nosos recursos naturais, cando o camiño debera de ser a potenciación e a explotación sostible de ditos recursos" AGE sinalou este venres nun comunicado que "Feijoo aposta unha vez máis por un modelo terceiromundista da destrución ambiental e o espolio dos nosos recursos naturais, cando o camiño debera de ser a potenciación e a explotación sostible de ditos recursos. Trátase polo tanto dun brutal ataque aos espazos protexidos co que o Partido Popular abre a porta e alenta á destrución total do noso territorio co único obxectivo de que as grandes empresas sigan enchendo os seus petos a costa de arrasar con Galiza". Pola súa banda, ADEGA conclúe que con este Plano Director, a Xunta "consagra a discrecionalidade, a arbitrariedade, o clientelismo e a especulación na xestión do noso patrimonio natural máis valioso e transforma a Rede Natura nun polígono industrial para beneficio dos especuladores amigos do poder, en prexuízo da poboación local e do uso sustentábel destes espazos". A comunidade autónoma con menor superficie protexida Galicia é a comunidade autónoma cunha menor superficie integrada na Rede Natura, cun 15% do espazo total O novo Plan Director baleira de contido e inhabilita boa parte da protección da que contaban boa parte dos espazos da Rede Natura 2000. Cómpre salientar, ademais, que Galicia xa é a comunidade autónoma cunha menor superficie integrada na Rede Natura, cun 15% do espazo total. A media do Estado español sitúase por riba do 28%, con todas as autonomías, agás Galicia, por riba do vinte por cento. As illas, Canarias e Baleares, son as que contan cunha meirande proporción de superficie protexida, pero no resto das rexións a superficie media rolda o 30%, o dobre que Galicia. A pesar de todo isto, este venres Agustín Hernández asegurou que ampliar a Rede Natura "non é un obxectivo a curto prazo" para o Goberno galego. Adega criticou en 2011 o plan de ampliación da Rede Natura (do 12 ao 15 por cento da superficie) por "non contar con suficientes corredores ecolóxicos que conecten os LICs". Na súa análise, Fins Eirexas sinalaba que "no noso país, a presenza dunha extensa rede fluvial e de serras que limitan distintas unidades xeográficas, debería ter sido aproveitada para o establecemento destes corredores. De paso, acadarían máis representación os tipos de hábitats cuxa insuficiencia foi reiteradamente sinalada pola Comisión Europea: as turbeiras e os queirogais húmidos da rexión bioxeográfica atlántica".


Summary: Avogados da defensa pediron a suspensión do xuízo e sobresemento da causa amparándose na reforma da lei de xustiza universal, pois o delito polo que se xulga a Dorado (branqueo) tería sido feito no estranxeiro. A petición foi desestimada.

O tribunal da Audiencia Nacional que xulga o narcotraficante Marcial Dorado (amigo de Feijóo nos 90) e a outras 15 persoas acusadas de branqueo de capitais procedentes da droga non vai pedir á Xunta os contratos que esta puidese ter asinado con empresas que terían relación con esta trama. O tribunal rexeitou así a petición da defensa neste sentido. Mais non foi o único non que recibiu a defensa nesta nova sesión do xuízo que decorre na Audiencia Nacional contra unha trama que tería lavado 22 millóns de euros. Así, a sala presidida pola maxistrada Fernández Prado tamén desestimou a petición de coñecer as subvencións ou concesións administrativas que o goberno galego ou os concellos de Vilagarcía e A Illa (onde Marcial Dorado vivía e tiña empresas) concederan a estas firmas. A maxistrada argumentou a súa negativa en que admitir estas probas suporía abrir "unha nova fase de investigación impropia desta vista oral". Entende que estas tiñan que se ter pedido na fase de instrución. A petición de acceder a eses contratos coa Xunta partiu da avogada (e tamén acusada de branqueo) Rosa Stampa. Quería que o Tribunal reclamase á Xunta todos os contratos que os seus departamentos tivesen subscrito con empresas de Marcial Dorado Baúlde nestes 23 anos. Xustiza universal O Tribunal tamén desestimou a petición da defensa dos acusados de suspender o xuízo. Unha solicitude feita polos avogados o abeiro da reforma da lei da xustiza universal, alegando que o suposto branqueo de diñeiro obxecto da acusación tería sido en Suíza. Ou sexa, no estranxeiro, polo que España non podería (tras a reforma de Gallardón da lei de xustiza universal no Estado) xulgar eses feitos. A fiscal Cristina Toro cualificou de "esaxerada" a petición e dixo que a reforma da lei de xustiza universal non afectaba o tema tratado na vista.


Summary: Socialistas soben 20 escanos (pasan ter 106), Bloco mantense en 19 e CDU baixa a 12. A extrema dereita entra no Parlamento portugués. A abstención foi de 45%

Tal e como apontaban as enquisas e sondaxes, o Partido Socialista de António Costa gañou as eleccións en Portugal, aumentando en voto e cadeiras no Parlamento mais sen acadar a maioría absoluta que procuraba. Nunhas eleccións marcadas pola alta abstención (45,5%), o PS atinxiu 36,6% dos apoios e 106 deputados e deputadas, 20 máis que as obtidas nos anteriores comicios. Costa xa anunciou a súa disposición a repetir goberno en solitario con apoio externo desde a esquerda, se ben agora aritmeticamente precisaría só unha das dúas forzas que lle prestaron ese respaldo. o socialista, pois, quer repetir a geringonça (unha chambonada ou unha chafallada, que se di ao norte do Miño) foi o termo acuñado polo intelectual lisboeta Vasco Pulido Valente e que se popularizou para designar o acordo programático das tres forzas da esquerda parlamentar após as eleccións lexislativas de 2015. O PSD é segunda forza, con 77 cadeiras. Cómpre lembrar que en 2015 a dereita concorrera unida (PSD e CDS-PP) baixo a marca 'Portugal á Frente', que foi a máis votada (107 representantes) mais ficou sen Goberno polo acordo de PS, BE e PCP. O Bloco de Esquerda mantén número de cadeiras no Parlamento (19) embora baixar levemente en apoios: ten 9,7% dos votos, 5 décimas menos que en 2015. A CDU, coligación de Partido Comunista e Os Verdes, obtén 12 representantes (baixa 5) e 6,5% dos apoios nas urnas (8,2% en 2015). Unha das grandes derrotadas é a dereita conservadora que representa CDS-PP e que apenas ainxiu 5 deputadas. CDS e PSD suman agora 82 cadeiras cando hai catro anos obtiveran 107. A elevada abstención facilita que entren na Cámara novas formacións, entre elas a de extrema dereita Chega!, que logrou un parlamentar. Tamén logran representación Iniciativa Liberal e Livre. O animalismo de PAN sobe a 4 representantes.


Summary: Pallasos en Rebeldía participa no Festival de Cine do Sahara (FISAHARA), que leva case unha década "chegando nos seus avións cargados de soños en forma de celuloide, para romper o muro de silencio e complicidade que España e as institucións europeas levantou en base aos seus intereses económicos con Marrocos". Crónica de Iván Prado dende Tindouf

Semana Santa do 1995. Aeroporto Militar de Tindouf, 20h aprox. Baixamos do avión directamente á pista entre berros de militares alxerinos, 60 persoas, entre elas parlamentarios/as galegos, familias que acollen nenos saharauís no verán, xornalistas e integrantes do movemento solidario. A miña primeira viaxe africana, a miña primeira convivencia con refuxiados, a miña primeira visita ao deserto... De camiño a Rabuni, o bus sáese do camiño sobre as pistas de area que o chófer segue intuitivamente xa que non hai luces nin sinais, e toda a xente baixámonos a sacar o bus das dunas, os saharauís que nos acompañan fan chistes, rinse, e celebran con aplausos cando o bus arrinca de novo. É a benvida dun pobo en resistencia... Para cando chegamos ao aeroporto de Tindouf somos unha familia, esta vez non hai interrogatorios nin cacheos, só preguntas curisosas sobre se somos artistas e famosos 1º de maio de 2012. O avión que nos leva de Madrid a Tindouf é unha festa permanente. Os músicos do festival enchen a cabina de flamenco e risas. Para cando chegamos ao aeroporto de Tindouf somos unha familia, esta vez non hai interrogatorios nin cacheos, só preguntas curisosas sobre se somos artistas e famosos. Hoxe a estrada é de asfalto, pero a sorpresa está garantida. A benvida corre a cargo dun animador saharauí que sobe ao autobús en plan gogo e pica música salsa, sacándonos a toda a pasaxe a bailar no corredor do bus, mentres atravesamos a noite dos campamentos de refuxiados, que xa non viven só en haimas e ilumínanse con queroseno. Quince anos de diferenza entre as dúas vivencias pero unha mesma realidade, miles de persoas abandonadas á súa sorte nun lugar inhóspito e maldito, como un barco de pedra varado na area Quince anos de diferenza entre as dúas vivencias pero unha mesma realidade, miles de persoas abandonadas á súa sorte nun lugar inhóspito e maldito, como un barco de pedra varado na area. O Festival de Cine do Sahara (FISAHARA) leva máis da metade dese tempo chegando nos seus avións cargados de soños en forma de celuloide, para romper o muro de silencio e complicidade que España e as institucións europeas levantou en base aos seus intereses económicos con Marrocos. Por primeira vez os Pallas@s en Rebeldía acompañan esta aventura solidaria do cine español, para compartir historia e esperanza con este pobo, que foi nómade, como o circo internacional, que viven baixo unha carpa, como os artistas ambulantes, que anhelan a liberdade , como os pallasos do mundo. Hoxe creouse na miña vida unha ponte no tempo, cando vin por primeira vez eu era un sindicalista que pospuña a súa vea artística, 15 anos máis tarde regreso como un Pallaso en Rebeldía que abraza o seu compromiso coa humanidade. Quizais coa maxia do circo e da sétima arte atopemos o camiño que leve de volta a casa a este pobo de home e mulleres riseiras Quizais coa maxia do circo e da sétima arte atopemos o camiño que leve de volta a casa a este pobo de home e mulleres riseiras. É o momento de cruzar o arame que os eleve por encima das campos minados, de facer, o xogo de prestidigitación que permita que leve a cabo o referendum de independencia, deben acenderse as luces, abrirse o pano e dar comezo a un novo horizonte de liberdade para os fillos/as das nubes.


Summary: O Goberno estatal logra aprobar o texto na Comisión de Traballo, e prevé, entre outras cuestións, volver calcular a revalorización das pensións con base no IPC. Porén, o BNG alerta de "novos recortes" debido á pretendida suba a 35 anos do período de cálculo das pensións, que "suporá unha baixada de entre 6 e 10%".

O Goberno estatal vén de superar o primeiro trámite no Congreso para reformar o sistema público de pensións, grazas ao apoio de ERC, PNV e Compromís —e a abstención de EH Bildu— na Comisión de Traballo. Deste modo, o proxecto queda listo para o seu debate e votación no Pleno en decembro. O texto, impulsado por Moncloa a partir do acordo alcanzado o pasado verán con sindicatos e patronal, derroga as principais medidas da reforma das pensións do PP de 2013, recuperando o Índice de Prezos de Consumo (IPC) como referencia á hora de aumentar as prestacións, e remata co factor de sostibilidade, que prevía recortes na contía da pensión conforme aumentaba a esperanza de vida. Tamén se amplía o acceso á pensión de viuvez para as parellas de feito Aliás, o proxecto incorpora un novo mecanismo de equidade interxeracional, que valora un aumento temporal das cotizacións á Seguridade Social de 0,6 puntos durante dez anos [2023-2032], a fin de encher o Fondo de Reserva de cara á xubilación das xeracións do baby boom. Tamén se amplía o acceso á pensión de viuvez para as parellas de feito, e recoñécese un complemento á pensión das e dos xubilados con 40 anos cotizados que non alcancen os 900 euros. O BNG alerta de "novos recortes" O portavoz do BNG no Congreso, Néstor Rego, alerta de novos recortes: "O proxecto de lei non só non reverte, senón que consolida aspectos lesivos das reformas anteriores coma o aumento da idade de xubilación aos 67 anos e o período de cálculo de 15 a 25 anos, e agora aumentalo de novo a 35 anos suporá unha baixada nas prestacións de entre 6 e 10%". Rego, así mesmo, considera "imprescindíbel" incrementar as pensións mínimas para equiparalas co Salario Mínimo Interprofesional (SMI) nos vindeiros anos.


Summary: Desde os territorios gobernados pola formación conservadora até a UE pasando por todos os grupos con representación no Congreso ou Nuevas Generaciones, á orde de Wert para restrinxir as bolsas a estudantado que se forma no estranxeiro medránronlle os ananos e viuse na obriga de recuar. Polo menos, para este ano académico. Falamos con alumnado en Lecce (Italia) e en Gdansk (Polonia).

O ministro de Educación, José Ignacio Wert, terá que desembolsar a parte da bolsa Erasmus que lle corresponde ao seu departamento e que pretendía non pagar xa neste ano académico. O incomodo que a orde ministerial do 24 de outubro causou non só nos territorios gobernados polo PP senón tamén na cúpula do propio partido ou na organización xuvenil, Nuevas Generaciones, obrigou Wert a gardar as súas intencións nunha gaveta. Até o ano que vén, quizais? De momento, neste curso académico o conxunto do estudantado cobrará as tres achegas das súas bolsas: a que corresponde á UE; a que corresponde a Madrid; e a que corresponde, no caso das tres universidades galegas, á Xunta. Por certo, que o ministerio non falou nunca de supresión ou recorte das axudas, senón un "reparto diferencial" que favorecería "as rendas máis baixas". Iria Fernández, de erasmus en Lecce (Italia): Que a orde ministerial se aplique o ano que vén será "igual de terríbel" "Lembrade que a vosa bolsa Erasmus non desaparece. O que asinastes co convenio financeiro, que son os fondos achegados pola Unión Europea, non cambia", explicaba o correo-e que recibiron, ao igual que Iria Fernández, moit@s bolseir@s ao preguntar na USC que pasaría coa súa achega económica. Segundo a universidade compostelá, e a falta dunha confirmación oficial por parte do Goberno galego de que mantería a súa parte da bolsa --de 600 euros para todo o ano académico--, a súa estadía no estranxeiro debía manterse cos 115 euros da UE. Fernández Silva é estudante de Educación infantil e leva en Lecce, ao sur de Italia, desde o 23 de setembro. Ao ser esta a súa segunda titulación non ten dereito á bolsa xeral de estudos, polo que era unha do milleiro de afectad@s pola disposición do ministerio. "Enterámonos polo Facebook e pensamos que era brincadeira até que o vimos publicado no BOE", explicou a alumna esta mañá en conversa con Sermos Galiza. A orde ministerial de Wert publicouse no BOE o 29 de outubro. A Unión Europea ingresa a súa achega en dúas quendas: o 80% en decembro e o resto en xuño, "cando xa non nos fan falla porque xa estaremos de volta", quéixase Iria Fernández, que contaba con percibir unicamente esta partida e a do ministerio. Dixo que a Xunta non asegurou "en ningún momento" que fora desembolsar os 600 euros. "A miña compañeira de piso, que estuda en Xaén, cobrou xa o 80% das súas bolsas, en total case 2.000 euros porque en Andalucía danlles unha achega enorme desde o goberno autonómico e aínda por riba a universidade de Xaén adiántalle os cartos, cousa que nós non podemos nin pensar", denunciou a moza. Malia que para este ano académico Wert recuou xa, Fernández Silva subliñou que lle parecería "igual de terríbel" que se aplicase a orde ministerial a partir do curso que vén "porque todas deberiamos estar en igualdade de condicións e ter as mesmas posibilidades, que xa nin así tiñamos". Diego Méndez, de erasmus en Gdansk (Polonia): "O estudantado do Estado español é o que menos axudas recibe" Estudante de Administración e dirección de empresas, Diego Méndez cursa o programa Erasmus na cidade polaca de Gsansk. Tamén el soubo da orde ministerial de Wert a través da internet, no concreto ao recibir unha petición da plataforma Change.org para asinar en contra da supresión das axudas para o estudantado que non recibira unha bolsa de Educación no curso académico 2012-2013. En Polonia botará un semestre, polo que xa leva dous meses aló, ao igual que Iria Fernández en Italia. Tamén el recibiu o correo-e da universidade en que lle advertían de que non cobrarían a achega do Goberno español. Canda el estuda un mozo turco. "Recibiu a totalidade da bolsa antes de saír do seu país, por non falar das contías porque o alumnado do Estado español somos os que menos bolsas recibimos", explicou en conversa con Sermos Galiza.


Summary: Compostela volverá ser o epicentro festivo do país durante o 24 e o2 5 de xullo, mesturando celebración, música e reivindicación

Compostela volve ser o centro festivo do Día Nacional de Galicia e tamén o foi da súa véspera por dobre motivo: o Festigal e as festas do Apóstolo. Aos actos co gallo da festividade de Santiago -que acumula dez días de celebracións desde a semana pasada-, a capital énchese de música, fogos, troula e reivindicación durante estes 24 e 25 de xullo. The Gift, xunto cos australianos The Chevelles, actuaron na Quintana este luns dentro do programa do Apóstolo Esta noite de luns, na praza da Quintana, as festas do Apóstolo trouxeron os australianos The Chevelles e os portugueses The Gift, desde as 22 horas e xusto antes do espectáculo nocturno e de fogos de artificio que deu comezo hora e media máis tarde no Obradoiro. Xusto despois houbo música na Alameda, a cargo da orquestra Suavecito, e tamén na praza do Toural, con Dayna Kurtz & Rober Machi, que presentan o seu disco Rise & Fall. Noutra zona da cidade, no campus sur, desenvólvese a outra grande oferta cultural e musical destas xornadas. O Festigal, organizado pola Fundación Galiza Sempre, Galiza Nova e persoas voluntarias do nacionalismo galego, con arredor dun cento de actividades e xuntou no escenario na noite deste luns a Guadi Galego, Nao, Raiba, Os Amigos dos Músicos, Son da Rúa e Bigote Mix. A xornada comezou cunha sesión de DJ con Bigote Mix; despois Son da Rúa, composto por Álex Arnoso e Hugo Guezeta, que foron os gañadores do concurso Novos Valores; Os Amigos dos Músicos, con folk-rock inspirado na canción protesta; Guadi Galego presentou o seu último traballo O mundo está parado; actuaron os Nao como banda de referencia do rock galego e Raiba co seu último disco Marxinación, de rock-metal con letras reivindicativas. Ademais, durante todo o día, librarías e editoriais galegas presentarán as súas últimas publicacións. A Galería das Letras e das Ideas do FestiGal debaterá tamén sobre O escenario pre e pos-referendo de Catalunya para as nacións sen estado e presentará dez publicacións de interese político nacionalista, da memoria histórica de análise o idioma, da cultura e da xeografía. Espectáculo audiovisual e pirotécnico dos fogos do Apóstolo na noite deste 24 de xullo / Concello de Santiago A axenda do 25 Peter Punk ou Cé Orquestra Pantasma actuarán no espazo infantil, con música e xogos tradicionais, mentres que xa o martes 25, desde as 17 horas, tocaralles a Regueifeiras, Vero Rilo Daboapipa – Lavandeiras, o espectáculo Nabiza Girl de Isabel Risco, Áureas e Tanxuqueiras no Café Concerto. Será despois das tradicionais manifestacións políticas na mañá do martes. Nese mesmo día, dentro da programación oficial da festividade de Santiago, desenvolverase a tradicional procesión e ofrenda ao Apóstolo na Catedral e unha charanga de cabezudos percorrerá as rúas da cidade. Ademais, na praza de Mazarelos e durante toda a xornada terá lugar a Romaría dos Libros, organizada por Compostela Literaria. Na Quintana, desde as 22 horas, concerto con Comando Katana, Bifannah, Jay, Bala e Novedades Carminha, mentres que a orquestra Aché tocará na Alameda e a Orquestra Xuvenil de Estudio no Toural. Antes, ás 20 horas, SD Compostela e CD Lugo disputarán a segunda edición do Memorial Antonio Bermúdez en San Lázaro.


Summary: O Festival Internacional de Teatro de Ourense comezou onte, despois de gañar o Premio Rodolfo Prada á xestión cultural. Malia os conflitos co Concello, o festival resite e proxéctase na cidade.

O Festival Internacional de Teatro de Ourense (FITO) vén de ser galardoado co Premio Rodolfo Prada á xestión cultural na edición 2021, un premio dirixido a persoas, proxectos ou colectivos que desenvolvan iniciativas culturais vinculadas a Galiza. O FITO, que iniciou onte a súa XIV edición e que se prolongará até o 24 de outubro, vén de pasar por unha época de incerteza, creada polo anuncio do Concello de Ourense, o ano pasado, de que retiraría as axudas ao encontro. A compañía Sarabela, organizadora do festival, conseguíu soster a continuidade cunha "programación de resistencia" que pretendía manter a súa "vontade de servizo á cidade de Ourense". Na edición do ano pasado, o conflito coas autoridades municipais lideradas por Gonzalo Perez Xácome chegou ao seu máis alto nivel. Primeiro, o Concello insistiu en tramitar as axudas da Agadic (Axencia Galega de Industrias Culturais) para festivais de Artes Escénicas, mais fíxoo fóra de prazo, o que se traduciu na perda duns 25.000 euros cos que a organización do festival contaba para poñer en marcha a cita. A continuación, veu a decisión de non apoiar economicamente o FITO, un festival que en poucos anos conseguira un elevado prestixio dentro e fóra da Galiza. "Nestes momentos, non podemos asegurar a continuidade do Fito", chegaron a declarar naquela altura os compoñentes de Sarabela. Sabela Gago, membro da compañía, explica, en conversa con Nós Diario, que a situación permanece sen cambios: "Seguimos en permanente diálogo co Concello, pero a Alcaldía é absolutamente refractaria a calquera solución. Simplemente considera que a cidade de Ourense non precisa dun festival como o FITO. Esperamos que continúe, como o ano pasado, a colaboración para a MOTI [Mostra de teatro Infantil de Ourense, que se celebra en decembro], mais no referente ao FITO a cerrazón é absoluta". Esta actitude do alcalde afecta outras manifestacións culturais da cidade. Desmanteláronse espazos e iniciativas que foron chave na vida cultural da cidade como a Casa da Xuventude, o festival de danza na rúa Corpo (a) terra ou o Outono Fotográfico. Pechouse o Auditorio. Houbo conflitos co Festival de Cine... Mais, en todo caso, a vontade da compañía é resistir e seguir organizando o festival. "Fixémolo o ano pasado, cando as cousas estaban moito peor, e seguirémolo facendo da forma que poidamos", di Gago. De feito, o FITO saca peito e logra mesmo convocar unhas bolsas para creación de microespectáculos que, baixo a denominación de 67 graos. Ourense fervescénica -nome que fai referencia á temperatura coa que sae a auga do cano grande da Burga- tenta promover e activar a vida cultural ouresá. "Movémonos con orzamentos pequenos mais, na medida das nosas posibilidades continuaremos tratando de que as artes escénicas e a cultura continúen medrando na cidade", explica Gago. "E non debemos facelo tan mal cando nos dan un premio pola xestión cultural", engade entre risas. "De feito, a dotación económica do premio servirá para reforzar o orzamento do FITO que, como é lóxico, quedou moi mermado por culpa deste conflito". Emerxencia A XIV edición do FITO conta de novo con teatro, teatro de rúa, danza e clown, entre outros xéneros, e recupera a programación internacional coas actuacións de Compañía Viejas Promesas (Madrid), Imaginart Teatro (Castilla y León), Paula Malik (Colombia), Boca de Cao (Portugal), ademais das galegas Artesacía, Cía Nuria Sotelo, Teatro do Atlántico, Producións Teatrais Excéntricas e Marta Alonso. O festival desenvolverase este ano no Teatro Principal -dependente da Deputación de Ourense-, nas rúas e nos centros de ensino (institutos e Universidade) "para que o FITO volva a formar parte do día a día de Ourense". Mais non poderá contar cun espazo tradicional da mostra como o Auditorio, que depende do Concello. "A verdade é que o Teatro Principal é un espazo marabilloso", di Gago, "mais non ten moito sentido que o Concello vete o uso dun espazo tan importante para a cidade como é o Auditorio. A nivel organizativo tamén implica problemas: temos que estar buscando espazos onde se poidan representar as funcións. Non parece razoábel esta postura de Xácome a respecto do festival nin, en xeral, da cultura". A actitude do alcalde deu lugar a Emerxencia Cultural Ourense, un movemento de defensa dos dereitos culturais dos habitantes da cidade ante a figura "dun alcalde histriónico, ignorante e grosero e ante o desmantelamento dramático de infraestructuras e institucións culturais da cidade". Sarabela fai parte deste movemento e, na gala de entrega dos últimos premios María Casares, denunciou que Ourense padece "unha emerxencia cultural total e absoluta; emerxencia porque é dramático o que está pasando e emerxencia porque imos seguir emerxendo constantemente".


Summary: A Federación de ANPA rexeita xestionar os comedores escolares ou o Plan Madruga o vindeiro curso sen máis fondos e espazos para acoller a todo o alumnado.

O protocolo para a volta as aulas elaborado pola Consellaría de Educación continúa a sumar voces en contra. O presidente da Federación Galega de Municipios e Provincias, Alberto Varela, trasladou onte á responsábel do departamento, Carmen Pomar, o malestar das Administracións locais polos custos que vai supoñer para as súas arcas. As directrices inclúen aumentar a frecuencia de limpezas e desinfeccións dos centros, que pasan a ser diarias nos aseos e nos espazos comúns. "Cárgase de obrigas aos Concellos, que non imos ter moita capacidade para asumilas", advertiu Varela, matizando que as Administracións locais están asfixiadas polas funcións que xa asumen. Desde o municipalismo galego aseguran que a solución idónea a este problema pasa porque a Xunta asuma a responsabilidade destes labores, mentres a "inmediata" implica unha transferencia de fondos para que os consistorios non se vexan prexudicados. Ambas opcións foron descartadas pola conselleira durante o encontro. Carmen Pomar ligou unha posíbel transferencia unicamente a que o Estado especifique que se debe empregar os seus fondos para ese fin. A responsábel de Educación comprometeuse a unha segunda reunión cando a Administración central determine os criterios desta partida. Varela amosouse decepcionado por unha reunión "boa nas formas, pero mala no fondo". "Haberá Concellos que teñan moitos problemas para sufragar economicamente isto, ademais dos problemas técnicos e legais que poida haber por modificacións contractuais", advertiu. As ANPA plántanse Paralelamente, a Federación de Asociacións de Nais e Pais do Alumnado de centros públicos da provincia de Pontevedra (FANPA) anunciou na mesma xornada que deixará de xestionar os comedores escolares e o Plan Madruga no vindeiro curso, unha decisión que afecta á metade dos centros escolares. A súa decisión vén motivada polo mesmo protocolo que ten en vilo ás Administracións locais. Segundo explicou o presidente da federación, Rogelio Carballo, o motivo é a "imposibilidade" de cumprir coas medidas impulsadas desde Educación. A maiores, as ANPA expresaron a súa negativa a organizaren actividades extraescolares. Carballo precisou que as directrices de Educación non permiten atender "á totalidade das familias" ao reducir a capacidade dos comedores "a unha décima parte". E a FANPA rexeita a responsabilidade decidir que alumnado fica fóra destes servizos. "Non imos ser responsábeis dese conflito social", puntualizou Carballo. Así, as familias trasladaron á Xunta unha petición similar á expresada polos sindicatos de Educación respecto das aulas, solicitando ampliar os espazos dedicados ao servizo de comedor e destinar máis fondos para poder incluír ao alumnado que o precise o curso que vén.


Summary: Neste número analizamos o asalto contra as liberdades públicas no noso país, entrevistamos o investigador Lucio Martínez, falamos da loita de Coia e moito máis. Xa no teu quiosco ou na loxa.

As denuncias contra 5 militantes nacionalistas por protestaren contra a visita de Merkel remarcan a ofensiva contra os dereitos sociais e políticos e contra as liberdades públicas no noso país. Analizamos esta situación no Tema da Semana deste nº129 do semanario. "Non é unha simple 'represión' da protesta, mais unha estratexia para amedrentar un país e unha sociedade". Un artigo de Bieito Lobeira, secretario de Organización da fronte nacionalista completa a reportaxe. Entrevistamos a Méndez Romeu, portavoz parlamentar do PSdeG, que ataca con dureza o presidente da Xunta e o que considera "fracaso" comprobado do seu Executivo a metade de lexislatura; prefire non falar de pactos post-electorais, aínda que nega a posibilidade de unirse ao PP, e amosa reservas coas enquisas que sitúan moi alto en Galiza a novas forzas. ""A Feijóo dálle noxo o Parlamento". Vigo, A Coruña, Compostela, O Grove 'Coia resiste fronte á represión policial mentres avanzan as obras'. A veciñanza denuncia unha campaña de represión do Concello de Vigo para frear a protesta na rotonda de Castelao, tomada pola Policía Local. En 'Subas á policía local, non; contratos coa empresa da irmá de Feijóo, si' tratamos de como miles de euros paga o goberno de Carlos Negreira a Eulén pola seguridade privada que substitúe, nun proceso que semella amplo, á policía municipal en medio dun conflito laboral por unha subida de soldos que non se concreta e que ademais coincide tamén cuns tempos nos que o labor d@s axentes está a ser discutido por actuacións con migrantes ou en desafiuzamentos. Mais tamén falamos de como o exército instala tamén as concertinas no Grove ou de Compostela como 'territorio comanche' para a música ao vivo. Dos wearables ao surf En 'O CES debulla a tecnoloxía que nos agarda neste 2015' falamos de como este ano virá marcado pola tecnoloxía de vestir (os wearables), os drones e as selfies. En Deportes falamos do apoxeo do surf feminino e entrevistamos a Isa Gundín campioa dos circuítos galegos sub 16 e sub 18. Na reportaxe titulada 'A UE desempoa a "guerra contra o terror" após os atentados de París' debullamos como os estados membros da Unión declaran un "conflito de civilizacións" entre occidente e o "terrorismo jihadista" logo do crime no Charlie Hebdo. En Viaxes na Miña Terra percorremos a ribeira ourensá dos Canóns do Sil. Publicamos un avanzo de 'Medo político e control social na retagarda franquista' (Xerais), o libro que vai publicar o historiaor e investigador Lucio Martínez. "Filgueira Valverde participou da represión do franquismo mais iso eliminouse dos documentos". Mais neste nº129 hai moito máis: Por exemplo, o libro no que María Lado fai protagonista ao seu osiño Cuqui, ou ben a entrevista a integrantes da cooperativa 'Bico de Grao', centrada no consumo responsábel e ecolóxico


Summary: O luns comeza a andaina en Galicia da Caravana Feminista, que partiu en marzo do Kurdistán e que finalizará en Lisboa. Ferrol, Santiago, Ourense, Vigo e outras cinco localidades acollerán durante toda a semana accións reivindicativas e lúdicas.

"A Caravana Feminista parte da necesidade de unir en solidariedade aos grupos de mulleres de toda Europa e visibilizar as nosas diversas e diferentes loitas e resistencias políticas, económicas, culturais e sociais. Pretendemos conectar as mulleres e as nosas loitas, recollendo e visibilizando ao paso da Caravana, memorias, prioridades e estratexias, e difundindo información sobre as diversas estratexias de resistencia e alternativas propostas polas mulleres europeas". Deste xeito resume a Marcha Mundial das Mulleres os obxectivos da Caravana Feminista, unha iniciativa que partiu o pasado mes de marzo do Kurdistán e que finalizará o 17 de outubro en Lisboa. Entre o luns 5 e o domingo 11 haberá actividades en Ferrol, San Sadurniño, Narón, Betanzos, Compostela, Ourense, Allariz, Vilar de Barrio e Vigo Galicia participará de forma moi destacada nesta acción, que xa pasou por Grecia, os Balcáns, Suíza, Francia, Alemaña, Polonia, Austria, Hungría, Catalunya e Euskadi. A Caravana chegará a Ferrol o luns 5, procedente precisamente de Euskadi, e durante toda a semana percorrerá outras oito localidades (San Sadurniño, Narón, Betanzos, Compostela, Ourense, Allariz, Vilar de Barrio e Vigo), realizando encontros, actividades informativas, reivindicativas e lúdicas. Trátase da cuarta acción internacional organizada pola Marcha Mundial das Mulleres, tralas realizadas nos anos 2000, 2005 e 2010. Aínda que a Caravana ten contidos moi diversos e transversais, afondando neses obxectivos de "visibilizar as nosas diversas e diferentes loitas e resistencias políticas, económicas, culturais e sociais", hai algúns asuntos nos que se vén facendo fincapé de forma máis prioritaria. Por unha banda, a feminización da pobreza; de feito, a Caravana rematará o 17 de outubro, Día Internacional pola eliminación da pobreza. Ademais, quere destacarse a loita polo ben común e acceso aos recursos públicos. Tamén, a violencia contra as mulleres, a paz e a desmilitarización. E, finalmente, ocupa igualmente unha posición destacada a autonomía económica das mulleres, facendo especial fincapé tanto no eido da Soberanía Alimentaria coma no do Ecofeminismo. Búscase "visibilizar as opresións vividas polas mulleres, como a pobreza, a xenofobia e o racismo, a crecente perda e desposesión dos nosos dereitos, as prácticas de austeridade, o aumento do fascismo", co obxectivo de "conectalas e poder unir e fortalecer as nosas estratexias de resistencia e loita". Pero en paralelo con este labor de denuncia e de resistencia, destácase tamén a construción de alternativas, "alternativas de vida e de resistencia ao capitalismo e á realidade patriarcal creadas por mulleres que a través das súas voces e as súas prácticas diarias traballan por un mundo mellor", destaca a Marcha Mundial. Quérese contribuír á construción "dunha economía feminista baseada na solidariedade, unha economía que cambie os patróns actuais de produción e reprodución, distribución e consumo" Quérese contribuír á construción "dunha economía feminista baseada na solidariedade, unha economía que cambie os patróns actuais de produción e reprodución, distribución e consumo". Por iso, en cada un dos territorios polos que atravesa a Caravana, levaranse a cabo intercambios de experiencias e coñecementos coas mulleres sobre biodiversidade, agricultura local e alternativas na produción, distribución, consumo e preparación de alimentos. Así se fará, por exemplo, en San Sadurniño, Betanzos ou Vilar de Barrio, onde serán fundamentais os encontros con mulleres labregas e con iniciativas de agricultura ecolóxica. E, tamén en Narón, Compostela ou Vigo, con palestras e debates centradas nestes temas. Así mesmo, quérese poñer en valor "as sementes como ben común producido e mantido durante séculos polas mulleres e as súas comunidades", organizando un banco de sementes que a Caravana recollerá e compartirá ao longo do seu percorrido. Neste senso, Ourense acollerá este venres 9 de outubro unha Feira de Sementes. Vigo acollerá, o sábado 10 e domingo 11, as dúas últimas xornadas da Caravana en Galicia, que concentrará as súas actividades no Parque de Castrelos Vigo acollerá, o sábado 10 e domingo 11, as dúas últimas xornadas da Caravana en Galicia, que concentrará as súas actividades no Parque de Castrelos. Alí haberá palestras e obradoiros, e tamén se realizará (o domingo á tardiña) o acto de despedida da Caravana, dándolles a benvida ás activistas portuguesas, que tomarán o relevo. Así mesmo, a Caravana participará o sábado ás 20 horas na manifestación convocada na cidade contra o TTIP. Axenda de actividades en Galicia As accións programadas para os seis días de percorrido da Caravana por Galicia afondan nas temáticas e obxectivos que a iniciativa ven traballando dende o seu inicio en marzo: Luns 5: Ferrol, 19 horas; Acto festivo e reivindicativo no Cantón de Molíns. Martes 6: San Sadurniño, 11.30 horas; Encontro con mulleres labregas. Martes 6: Narón, 19.30 horas; palestra sobre Ecofeminismo. Mércores 7: Betanzos, 11 horas. Mercado local e xantar de convivio con mulleres labregas. Mércores 7: Compostela, 17.30 horas; Pasarrúas e coloquio na Galería Sargadelos. Xoves 8: Vilar de Barrio - Allariz, 11.30 horas; Visita ás Corcerizas e xantar colaborativo. Venres 9: Ourense, 17 horas; Feira de sementes e concerto Sabado 10: Vigo, 13.30 horas; Palestra sobre as experiencias da Caravana. 20 horas, manifestación contra o TTIP Domingo 11: Vigo, 20 horas; Acto de despedida e concerto Web da Caravana Feminista Consulta aquí a axenda de accións programadas en Galicia


Summary: Desde a Confederación Intersindical Galega alertan "dos delitos ambientais, contra a seguranza viaria e por estafa" que está a cometer a empresa Pacholo, concesionaria de SOGAMA, e defende o cadro de persoal en folga.

Desde a CIG alertan dos incumprimentos da normativa ambiental no trasporte de residuos sólidos urbanos (RSU) de SOGAMA, concesionado a Transportes Pacholo S.L. De feito, o persoal desta empresa leva xa 21 días en folga indefinida denunciando a falta de medidas de seguridade, tanto nos camións, como nas condicións nas que se transporta a carga. Estas denuncias, segundo afirmou o secretario xeral da CIG, Paulo Carril, derivaron nunha política de acoso laboral ao conxunto do persoal, por parte da empresa Transportes Pacholo S.L., e que tiveron como consecuencia o despedimento de 8 traballadores. O presidente do comité de empresa, Manuel Regueiro, que atendeu os medios xunto a Carril, afirmou esta cuarta feira que no momento en que o cadro de persoal denunciou os incumprimentos en materia ambiental, na seguranza vial e no peso real excesivo das cargas transportadas foi cando "responderon co acoso, a represión e os despedimentos". Segundo informan desde a central sindical nacionalista, o transporte de contedores en mal estado está provocando que en moitas plantas de transferencia se produzan vertidos á terra de líquidos que se forman no lixo pola fermentación, e alertan de que están a traspasar á augas superficiais e subterráneas, sen control algún. Ante esta situación en que o propio persoal é quen están demandando que iso se regule, SOGAMA está a amparar a empresa "e permite esas ilegalidades", segundo denunciou o representante da FGAMT-CIG de Compostela, Inácio Pavón. SOGAMA está a amparar a empresa "e permite esas ilegalidades", denunciou Pavón O cadro de persoal tamén chama a atención sobre o feito de que os camións van pasados de peso e que os traballadores e traballadoras non coñecen a carga que levan até que chegan a destino. Así, segundo denuncia o persoal, este non é informado do peso que levan ao saír do punto de orixe e é cando chegan ao destino cando poden descubrir que levan un 20% máis de promedio da carga permitida co que iso supón de inercias, de risco para a condución, para a persoa condutora e para os vehículos que circulan por esa estrada. Alertan de que non se fan os mantementos dos camións e apuntan a que moitos se atopan en malas condicións Alertan tamén de que non se fan os mantementos dos camións e apuntan a que moitos se atopan en malas condicións e pouco preparados para o transporte deste tipo de cargas. Os contedores transportados van por estrada malia iren moitas veces abertos por non teren as tapas en condicións.


Summary: Na súa sexta semana de exhibición o filme dirixido por Oliver Laxe supera os 62.500 espectadores. Vén de obter catro premios no Festival de Mar del Plata, en Arxentina.

'O que arde' converteuse esta semana na película falada en galego máis vista nas salas comerciais en toda a historia. Ata agora 'Sempre Xonxa' (Chano Piñeiro, 1989) posuía o rexistro máis alto, con 62.203 espectadores, segundo os datos do ICAA (Instituto da Cinematografía e as Artes Audiovisuais). Na súa sexta semana de exhibición 'O que arde', dirixida por Oliver Laxe, supera os 62.500 espectadores, fronte aos 58.791 da pasada semana. O filme sitúase xa entre as 25 producións do Estado máis vistas no que levamos de 2019.O que arde vén de colleitar ademais 4 premios no Festival Internacional de Cine de Mar del Plata, entre eles a Mellor Filme e Mellor Guión da competición internacional. Estes galardóns únense á longa lista de recoñecementos que foi recibindo nos últimos meses, entre os que destaca sobre todo o premio obtido no Festival de Cannes.A estrea do filme en Galicia tivo lugar, de xeito moi simbólico, en Navia de Suarna, a modo de homenaxe á contorna na que foi gravada: Os Ancares. A veciñanza da vila botouse á rúa para ateigar a praza do Concello e asistir ao primeiro pase oficial da fita. O 11 de outubro chegou ás salas comerciais, onde está a competir en pé de igualdade con grandes superproducións e unindo o recoñecemento do público aos eloxios que xa fora recollendo da crítica.


Desconfío do meu propio xuízo, pois sempre pensei que a xente de letras sabía moitas cousas de asuntos literarios e culturais que me atraían, pero hai moito tempo que aprendín a desconfiar do seu xuízo sobre os avatares da vida persoal e social. Con excepcións que alegran e iluminan, nin caso, xa que adoitan repetir lugares comúns aínda que con enxeño ou sentenciosidade. Con todo, ás veces esa xente ten algún trazo de fantasía que pasa do extremo do lugar común ao da xenialidade. Un compañeiro de traballo co que conversei antes sobre poesía e filosofía sóltame "o de Cataluña é un plan xenial de Rajoy" Un compañeiro de traballo co que conversei antes sobre poesía e filosofía sóltame "o de Cataluña é un plan xenial de Rajoy". Déixame desconcertado, como hai pouco que nos tratamos busco na súa cara se me fala de broma ou en serio, e non consigo discernir. Asevera: "estou convencido de que é un plan", e xa a miña mente empeza a preguntarse por que clase de plan será ese. Sorrí e afirma con rotundidade: "estou seguro de que Rajoy e Mas o pactaron". Un novo golpe ao meu entendemento, tento imaxinalos poñéndose de acordo nun lugar secreto e dando a man. Creo que acerto a soltar unha serie de frases inconexas, "pero que dis. Que non, home", e polo estilo. Repóñome momentaneamente e pregúntolle se realmente el cre que os cataláns son máis parvos e persoas menos informadas ca nós. El cóntame que están adoutrinados a través de TV3, iso oíullo a un xornalista catalán nun programa de televisión. Nese momento debo replicarlle que hai xente para todo pero xa me ten superado, estou á súa mercé. Déixame K.O. co golpe definitivo, sorrí con ollos pícaros e sóltame "para partir o PSC. Non ves como o deixa? Rajoy é intelixentísimo, é un plan xenial". Repúxenme novamente e rebatín a súa opinión, conteille que hai anos que observo con curiosidade, difícil de explicar, os cataláns e que teño amigos e relacións en Catalunya que me permiten dicir que iso é un disparate e que é un asunto moito máis serio. O que ocorre en Catalunya é algo tan importante, tan vivo e sorprendente que non deixa de sorprenderme como o viven os poderes españois: negando esa realidade e ocultándolla á cidadanía Non sei dicir se aquela foi unha conversa seria ou humorística, non estou completamente seguro pero inclínome a crer que el falou en serio. O meu compañeiro agora transformouse para min nun desafío intelectual, parecía un home moi formal, pero ten unha mente de imaxinación alegre e sen límites. Podería ter argüído que, visto desde ese punto de vista tan mesquiño e partidario, o problema de Mas non é o PSC senón ERC, pero non valía a pena, a mesma idea de Mas e Rajoy tramando en segredo a destrución do PSC era tan inverosímil que só puiden sorrir con risa amarga. O que ocorre en Catalunya é algo tan importante, tan vivo e sorprendente que non deixa de sorprenderme como o viven os poderes españois: negando esa realidade e ocultándolla á cidadanía. Non sei o que se oirá en Catalunya pero fóra de alí óense todo tipo de disparates, non se trata de que sexan opinións distintas ou contrarias, senón disparatadas. O poder autoritario necesita cidadanía desinformada para levar adiante as súas políticas. En relación co que ocorre en Catalunya o groso da cidadanía española está completamente desinformada. Persoas que se din de dereitas ou de esquerdas repiten con maior ou menor contundencia ou enfado os mesmos comentarios das televisións e emisoras da ultradereita. A hexemonía desas ideas é o que lle permitirá ao sistema político español que a sociedade acepte como natural unha medida política antidemocrática: prohibir a celebración dunha consulta. As preguntas que queren ser sometidas a votación parecerannos peores ou mellores pero son preguntas, non é unha proclamación de independencia. O mesmo resultado non ten por que ser xuridicamente vinculante, outra cousa é que politicamente si o sería. Os dous partidos de ámbito estatal que son o tronco do sistema político xa estreitaron o seu abrazo e terán a maioría da xente detrás. Polo que leo, a prensa catalá está dividida acerca da independencia e mesmo acerca de que se celebre un referendo en contra da decisión do Goberno de Rajoy pero, quitados algúns medios na rede, a prensa española está completamente de acordo na súa liña editorial: apoian o Goberno e non queren que se celebre o referendo. Uns sosteñen unha verdadeira campaña de axitación españolista e outros fano con máis finura, con tribunas constantes sempre na mesma dirección e informacións nesgadas. Non ten sentido argumentar unha e outra vez que Catalunya non sería viable economicamente, que lle iría mal, que o Goberno non lles permitiría entrar no euro, que ninguén lles fai caso por aí fóra (ben, agás a BBC). Poderíase dicir con tanta razón que lle interesa aos nacionalistas españois e, moi en concreto, ao Goberno. Pois Rajoy coa súa posición consegue que a preocupación nacionalista española deixe en segundo plano as súas políticas antisociais Imaxinar eses escenarios sombríos obriga por decencia intelectual a imaxinar a viabilidade dunha España sen Catalunya, como lle iría, que estado era ese que vetaba a entrada na UE dun novo para prexudicalo? E é unha fraude culpar a 'burguesía catalá' se non se fala inmediatamente da burguesía madrileña ou española, que tamén defende os seus intereses particulares. E é unha dobrez dicir que o conflito lles interesa aos nacionalistas cataláns, pois se podería dicir con tanta razón que lle interesa aos nacionalistas españois e, moi en concreto, ao Goberno. Pois Rajoy coa súa posición consegue que a preocupación nacionalista española deixe en segundo plano as súas políticas antisociais. De feito, se Rajoy fose un presidente responsable tería que empezar por pedirlle perdón aos cataláns por animar campañas xenófobas contra esas persoas. O de recorrer o estatut ante o Tribunal Constitucional foi un desastre político pero é coherente coa súa ideoloxía, pero animar boicots é algo imperdoable, como van crer os cataláns que é tamén o seu presidente. En todo caso o meu compañeiro, amante da filosofía e a poesía, non accederá aos medios de comunicación cataláns e só se informará por eses outros medios españois. Uns medios que reducen o conflito aos intereses duns partidos para ocultar a verdade: que hai millóns de cidadáns alí que están a reclamar esa consulta. Cando se reduce esa demanda a un xogo de siglas fáltaselle ao respecto a todas esas persoas. O de recorrer o estatut ante o Tribunal Constitucional foi un desastre político pero é coherente coa súa ideoloxía, pero animar boicots é algo imperdoable, como van crer os cataláns que é tamén o seu presidente Estou convencido de que, sen quitarlle fondura política en absoluto, no fondo este preito ten moito de dignidade ferida por parte dos cataláns. Desde Catalunya buscouse renovar a integración catalá nun proxecto compartido cun novo estatut: o estatut aprobado polo parlamento catalán mantiña a integración da nación catalá en España. Pero, en nome de España, o Tribunal Constitucional negou a constitucionalidade do recoñecemento nacional que pretendían e agora o Goberno e os seus apoios dinlles que non poden consultarse a si mesmos. Que queda senón marchar? A propaganda acaba cegando os mesmos que a difunden, acaban créndoa, cren que os cataláns son uns nenos inmaturos que simplemente se emocionaron e que xa se lles pasará cando vexan que non poden facer nada. Paréceme que non se lles vai pasar e que a maioría da sociedade catalá, e en consecuencia Catalunya como país, xa non forma parte de ningún proxecto compartido que se chame España Non dubido que estean emocionados, estano; dun modo distinto aos que axitan a rojigualda. Pero paréceme que non se lles vai pasar e que a maioría da sociedade catalá, e en consecuencia Catalunya como país, xa non forma parte de ningún proxecto compartido que se chame España. A maioría dos cataláns xa cruzaron mentalmente unha raia, contemplan a España desde fóra e non se ven dentro. Creo que xa é unha realidade que máis da metade da poboación xa se imaxina como un estado aparte. A nación española de Franco baseouse no sometemento absoluto das persoas, baseábase no sometemento, pero pola forza non existen proxectos compartidos. Unha España que teña sometidos os cataláns pola forza non é unha democracia.


Summary: A partir da segunda feira, 21, dará comezo un peche no Casa consistorial e haberá concentracións diarias.

O Comité de Ferroatlántica acordou novas mobilizacións para esixir a intervención inmediata da Xunta e a paralización da venda das centrais hidroeléctricas por parte de Villar Mir. A partir da vindeira segunda feira, 21 de novembro, dará comezo un peche no Concello de Cee e haberá concentracións diarias diante da casa consistorial . "Todo para exixir a intervención inmediata da Xunta para que paralice a venda. Non chega con facer declaracións ambiguas de garantía do postos de traballo, nin que o PP da comarca se sitúe detrás dunha pancarta mentres o seu goberno pode ser o verdugo da comarca", aseveran. Insisten en que a única garantía para os empregos é manter a vinculación da actividade de produción de enerxía e ferroaleacións, pois é un único ciclo produtivo.


Summary: Representantes do Executivo galego puntualizaron hoxe -día no que, ademais, decorrerá un novo encontro do comité clínico para estudar mudanzas nos niveis de alerta dos concellos- que o obxectivo é chegar a unha "consolidación" da baixada dos datos epidemiolóxicos. Por tanto, agardarán a ampliar horarios ou capacidades nos bares e restaurantes.

O empresariado dos estabelecementos hostaleiros da Galiza aínda terá que agardar un pouco máis para percibir melloras nas súas actuais condicións de traballo por mor da pandemia. A pesar de que hoxe hai un encontro de traballo do comité clínico, o vicepresidente da Xunta, Alfonso Rueda, xa advertiu esta terza feira a representantes do sector de que non haberá cambios polo menos até que pase a Semana Santa. Rueda, que estivo acompañado polos conselleiros de Sanidade e Emprego, Julio García Comesaña e María Jesús Lorenzana, na reunión coa hostalaría avisou de que o obxectivo actual é "consolidar" a redución dos contaxios e esta fase da desescalada, que comezou a semana pasado con certa ampliación dos horarios e a capacidade. Antes de comezar a cita, Rueda xa dicía que o de hai uns días foi un "paso importante que debería consolidarse antes de dar máis". "Mellor ir prudentemente e consolidar o que temos. O obxectivo non pode ser unha semana en Semana Santa, se non os meses centrais do verán", subliñou. As restricións, a priori, van seguir iguais, aínda que enténdese que se un concello baixa de nivel de alerta poderá asumir as mesmas limitacións que teñen os outros nese rango. É dicir, se agora un municipio ten a orde de fechamento total pero baixa, os negocios poderán abrir tanto como se permita no rango ao que pase. Os cambios maiores, quer nas horas, quer na opción de atender a máis clientela, quedarán reservados para o 6 de abril "sempre que os datos" do avance da pandemia no país "sexan positivos". O sector está especialmente concienciado para estas semanas malia que perda a opción de facer caixa nas vacacións porque a pretensión máis ambiciosa é non ter que volver ao paro total. Por iso, transcendeu tamén que lle pediron á Xunta un aumento da vixilancia policial para que axuden aos locais a sancionar a aquelas persoas que incumpran as normas vixentes. Por outra banda, demandouse axilidade na concesión das axudas públicas.


Summary: A ribeirense Ana Peleteiro sumou o segundo metal para a delegación estatal nos Europeos sub 23, disputados a fin de semana no Zawisza Stadium na localidade polaca de Budgoszcz, tras obter prata na final de triplo salto.

Premio Princesa de Asturias, nesta ocasión Peleteiro suma un metal máis á súa grande carreira profesional. Desta volta, Peleteiro pasou á final coa quinta mellor marca, exhibindo a súa capacidade competitiva. Malia dominar a final durante as tres primeiras rondas, após asinar no seu segundo intento un salto de 14,19 metros, tivo que se conformar coa segunda praza ao ser superada por Panturoiu. A atleta de orixe romanés alzouse co triunfo cunha marca de 14,27 metros, un rexistro que a de Ribeira non puido superar nas dúas últimas tentativas, nas que realizou 12,74 e 13,90 metros. O terceiro posto foi para a francesa Diallo, bronce con 13,99 metros. Vese que Peleteiro, quen levaba cinco anos sen mellorar a súa marca persoal, superou a fase, quizás, máis dubitativa da súa carreira. O pasado 2 de xullo logrou elevala até os 14,22 metros en Valencia, récord de España promesas, e marca mínima para os Mundiais de Londres en agosto.


Summary: Raiou o sol xusto cando no cumio do Pico Sacro, lugar máxico e espitual, puido escoitarse máis un ano a "Alba de Gloria" para conmemorar a peregrinaxe en que participou Castelao en 1925.

Pasaron nove décadas desde que Castelao participara na peregrinaxe ao Pico Sacro, cando por aquel entón a ditadura impedía celebrar a festa nacional. O maxín de Castelao volveu sobre o Pico Sacro desde o exilio, cando teceu unha das súas pezas máis profundas, a "Alba de Gloria", o discurso de celebración do Día da Patria. Desde 2011, a Federación Galiza Cultura, a través das Asociacións Vagalumes e O Galo, conmemora a peregrinaxe de Castelao ao Pico Sacro. Por aquel entón cumpríase o 125 aniversario de Castelao co "total desprezo por parte da Xunta de Galiza". A organización decidía entón homenaxear a "Alba de Gloria" nun ano caracterizado polo furibundo ataque do Goberno de Feijóo á lingua e á cultura galegas. "Queremos renderlle unha homenaxe a Castelao e volver sobre os seus pasos físicos e intelectuais coa lembranza dunha tradición que apesares das circunstancias conxunturais adversas porfía en alumear un futuro mellor, unha alba de gloria para Galiza e a súa cultura", sinala a organización. O izado da bandeira da Patria estivo acompañado da lectura da "Alba de Gloria" a cargo de representantes de asociacións culturais da Estrada, Vedra, Boqueixón, Santiago e Silleda Contra ás 12h, o escritor, arqueólogo e etnógrafo Calros Solla deulles a benvida ás persoas asistentes cun discurso de afirmación da identidade galega como algo que resiste ao longo dos séculos. Xa no cumio, a néboa e a chuvia deron paso a unhas raiolas de sol para a lectura do "Alba de Gloria", que correu a cargo de representantes das asociacións culturais da Estrada, Vedra, Boqueixón, Santiago e Silleda. A continuación, o gaiteiro Raúl Galego pechou o acto da mañá coa interpretación do Himno Nacional. As persoas que asistiron ao acto, entre elas asociados e asociadas de entidades culturais da bisbarra, tiveron a oportunidade de coñecer de perto, a través de Yolanda Aldrey, as lendas que xurdiron ao redor do Pico Sacro, así como o seu valor arquitectónico, coa historias das construcións borradas co paso do tempo. Á chegada á capela, tivo lugar a actuación de Mini e Mero. Tras o xantar colectivo, no que se atopan arestora as persoas participará, terá lugar un roteiro polos recunchos máis singulares da Ulla.


A xira hemisférica que levou a cabo Rex Tillerson, secretario de Estado da administración Trump, por México, Arxentina, Perú e Colombia, certifica a definida posta en escena por parte de Washington para atenuar os efectos exteriores da crise venezolana e tomar a iniciativa decisiva que concrete un maior illamento rexional contra o goberno de Nicolás Maduro. O contexto electoral 2018 en Venezuela e América Latina supón un momento chave para propiciar este escenario, particularmente ante os comicios presidenciais en Caracas pautados para o primeiro trimestre deste ano e un ciclo electoral hemisférico (Colombia, México, Brasil) onde Washington pretende asestar o declive do xiro esquerdista establecido na rexión durante a década pasada. Nun momento de letargo nas negociacións entre goberno e oposición venezolanas en Santo Domingo, o contexto hemisférico é o escenario onde mantense o pulso venezolano. Tillerson aproveitou este contexto para adiantar unha xira onde Venezuela é o epicentro estratéxico, amparado igualmente ante as recentes sancións contra o goberno de Maduro impulsadas dende EUA e a Unión Europea. A confirmación e ampliación da sentenza xudicial contra o ex presidente brasileiro Lula da Silva (24 de xaneiro) e a derrota do correísmo no recente referendo constitucional ecuatoriano (4 de febreiro) son factores que igualmente reforzan esas opcións de Washington. Toda vez, a xira de Tillerson enfocouse naqueles países con liderados politicamente afíns (algúns deles con calendario electoral en 2018) e que teñen intereses propios dentro da crise venezolana. Foron estes os casos de Mauricio Macri na Arxentina, Pedro Pablo Kuczinsky en Perú, Juan Manuel Santos en Colombia e Enrique Peña Nieto en México. Precisamente en Bos Aires, Tillerson e o seu homólogo arxentino Jorge Faurie discutiron a posibilidade de impulsar un bloqueo petroleiro contra Venezuela. Paralelamente, Maduro recibía en Caracas ao secretario xeral da OPEP, Mohammed Barkindo, no que ratificaron medidas de estabilidade dos prezos do cru, estender por cinco anos o actual recorte de produción e utilizar as criptomoedas como forma de pago nos mercados internacionais. No marco da xira, Tillerson buscou reafirmar o apoio dos seus aliados hemisféricos á hora de acentuar as sancións contra funcionarios do goberno venezolano, así como para descoñecer as eleccións presidenciais convocadas en Venezuela pola Asemblea Nacional Constituínte (ANC). Neste apartado logrou un amplo consenso, especialmente en Perú, Colombia e Arxentina, membros do Grupo de Lima, que consideran á ANC como ilexítima. Non obstante, durante a súa visita a Lima, Tillerson non logrou desconvocar o convite do presidente peruano a Maduro para asistir ao VIII Cumio das Américas previsto a celebrarse na capital peruana a mediados de abril. Este aspecto permitiu a Maduro cualificar como "fracaso" a xira hemisférica de Tillerson. Pero non é só Venezuela a preocupación de Tillerson. Como efecto colateral, Washington tamén advertiu dos riscos que para a súa seguridade nacional corresponde a presenza de China e Rusia en América Latina, neste caso a través de Venezuela e Cuba, tal e como declarou o propio Tillerson durante a súa visita a México. A semana pasada, durante o seu primeiro discurso sobre o Estado da Nación, o presidente Donald Trump identificou a Rusia e China como "ameazas" para os "valores de EUA", razón pola que instou á modernización do arsenal militar e nuclear estadounidense. Durante 2017, Moscova converteuse no principal prestamista financeiro para Maduro, ademais de constituírse igualmente como un socio estratéxico para Venezuela en materia enerxética e de venda de armamentos. Pola súa banda, a crise económica venezolana afecta considerablemente o subministro petroleiro venezolano cara Cuba, razón pola que A Habana vén reforzando a súa relación con Rusia. Con estes factores na mesa, a xira de Tillerson enmarcouse igualmente como efecto persuasivo por parte de Washington de cara aos comicios presidenciais colombianos (maio) e mexicanos (xullo). Isto particularmente ante a presunción dun suposto apoio por parte de "chavismo" ás candidaturas esquerdistas de Gustavo Petro en Colombia e Andrés Manuel López Obrador en México. A falta do que suceda nas presidenciais brasileiras de outubro, particularmente cunha esquerda post-Lula atomizada, Washington busca disuadir ao hemisferio ante a posibilidade de conformarse unha especie de "fronte esquerdista" en Colombia e México que eventualmente favoreza a Maduro e amorteza as presións de Washington. Por tanto, o pulso hemisférico de Tillerson só acaba de comezar e prevé intensificarse nun candente 2018. Publicidade