Summary: Tamén dimitiu o tesoureiro da entidade e autor do texto, reprobado oficialmente polo Goberno municipal de Sada. Varios socios e socias da asociación presentaran a súa baixa ou manifestaran publicamente a súa incomodidade

Bernardo Valiño -presidente da Asociación de Empresarios de Sada- e Eduardo Lorenzo -tesoureiro da entidade- presentaron este venres a súa dimisión, ante o rexeitamento xeral provocado polo artigo homófobo escrito por Lorenzo na revista Xornal Mariñán, que edita a asociación. O texto, titulado "La homosexualidad es pecado", comparaba a homosexualidade co incesto e concluía dicíndo que "unha cousa é o homosexual discreto e respectable e outra moi distinta o maricón ostentoso". A difusión do artigo nas redes sociais levou a unha crítica rotunda en toda España e nos últimos días varios socios e socias da asociación presentaron a súa baixa ou manifestaron publicamente a súa incomodidade. O Goberno municipal de Sada reprobou oficialmente o texto e nos últimos días a Asociación pola Liberdade Afectiva e Sexual da Coruña (Alas) anunciara que solicitaría a intervención da Fiscalía provincial e da Valedora do Pobo por un delito de "incitación ao odio". Así mesmo, para este domingo estaba convocada unha concentración de protesta en Sada. Ante a polémica xerada, Bernardo Valiño mesmo saíu en defensa do artigo, cualificándoo de "valente e correcto" e negando que o uso do termo maricón puidese ser considerado ofensivo: "Maricón aparece en el dicionario", declarou a La Opinión. Hoxe, despois de comunicar a súa dimisión, admitiu ter cometido "un erro", aínda que sinalou que o artigo "xerou máis polémica da desexada", que "non pretendía ofender a ninguén" e que "era un tema de debate". En declaracións a La Opinión, Valiño tivo tamén palabras de crítica para o Goberno municipal de Sada e para os partidos que o conforman, Sada Maioría e BNG: "Satisfaime comprobar como dous grupos políticos de Sada partidarios de réximes totalitarios onde os dereitos humanos son pisados, estean agora na defensa desta causa. Eu teño normalizados os dereitos humanos desde sempre e non só cando convén. En calquera caso, benvidos á causa". "Á altura do incesto" No texto, o avogado Eduardo Lorenzo queixábase de que "o fenómeno da homosexualidade pasou de estar perseguido (...) a ser un fenómeno pouco menos que intocable e equiparable en dereitos a un modelo de familia tradicional". E mostra a súa frustración polo feito de que a chegada ao poder do PP en 2011 non supuxese "un cambio de tendencia lexislativa no trato cara a este fenómeno". "Probablemente, as presións do lobby gai, así como o medo á perda de apoios electorais (...) explican esta posición que algúns cualificarían de covardía e traizón", escribe. Lorenzo acepta que na homosexualidade "existen consentimentos outorgados con plena validez por quen participan de tales actos", o que "a situaría eticamente nun plano máis elevado que o bestialismo ou a pedofilia", pero "á altura do incesto ou a poligamia", engade. O xa ex-secretario da entidade empresarial remata o artigo reclamando o seu dereito a "falar destas cuestións" xa que "temos que aceptar un desfile anual por un coñecido barrio madrileño, pululando o grotesco, o carnavalesco, con enxendros andróxinos e estróxenos con patas -las locas de toda a vida-", concluíndo que "unha cousa é o homosexual discreto e respectable e outra moi distinta o maricón ostentoso".


Summary: O acto, conducido por Xurxo Souto, reivindicou "o talento, as ideas e compromiso das e dos artistas represaliados polo franquismo".

O Souto de Chousa da Porta encheuse hoxe de xente e de memoria histórica grazas á Foliada da Memoria da Deputación de Pontevedra co obxectivo de "reivindicar o talento, as ideas e compromiso das e dos artistas represaliados polo franquismo logo do golpe do 36". A festa contou coa presenza de veciñanza da comarca do Deza, moita vencellada aos Dezas de Moneixas, pero tamén de xente chegada de Pontevedra, Vigo e Poio nunha confraternización que durou toda a xornada con música e actividades. No acto inaugural, conducido por Xurxo Souto, foron numerosas as voces que se uniron ao insistente berro de 'Medre a Memoria!' que se repetiu durante todo o día. A deputada de Memoria Histórica da Deputación de Pontevedra, María Ortega, foi a encargada de abrir os discursos. Logo de agradecer a colaboración do Concello de Lalín para desenvolver a Foliada subliñou que era un día histórico por estar a recoñecer as ideas de persoas "que fixeron que a Galiza sexa hoxe o que é, que nos deron esperanza para que hoxe o país sexa grande, unha matria con tradición, lingua e cultura propias que foron semente que no seu momento quixeron silenciar". "As ideas non se puideron silenciar, puideron aplacalas, pero cando rexorden fano con máis forza. Hoxe aquí defendámolas con tanta forza que nunca máis se poidan acalar", insistiu. "Onde houbo violencia, que haxa festa e fraternidade" Logo da inauguración oficial tivo lugar a primeira das homenaxes da xornada. Nela lembráronse agrupacións como Os Dezas de Moneixas e o seu impulsor Xesús Froiz; os gaiteiros de Xinzo; o gaiteiro de Cabral Constante Moreda; as e o irmán Cordal; e Manuel del Rio Mandayo. Xurxo Souto lembrou que a foliada celebrouse en Moneixas por ser o lugar de nacemento da agrupación Os Dezas de Moneixas, que acompañou antes do 36 ao Partido Galeguista en todos os seus actos e que recibiu no seu momento unha proposta de homenaxe na que Castelao e Vítor Casas ofrecerían unha bandeira galega. O historiador e investigador Manuel Igrexas destacou que Xesús Froiz foi paseado polos contidos republicanos das súas publicacións tras a súa detención o 4 de agosto do ano do golpe de estado. Subliñou que "esa homenaxe que non se lle fixo no 36 estáselle a facer hoxe", arrincando os aplausos do público. Xerardo Santomé e Xavier Moreda foron os encargados de lembrar a Constante Moreda, gaiteiro de Cabral, comprometido co Partido Comunista que foi o único que gañou a Avelino Cachafeiro en competición oficial. A súa derradeira aparición pública foi o propio 18 de xullo do 1936,o día do golpe fascista, xa que foi asasinado polo seu compromiso e loita pola igualdade no xenocidio iniciado en Vigo. Unha das agrupacións da Foliada tocou na súa honra a 'Muiñeira de Constante Moreda'. O investigador Alberte Pérez falou do asasinado José Gómez Avelaira, integrante dos Gaiteiros de Xinzo da Costa, unha agrupación que interpretaba a danza gremial da Unión de Agricultores. O músico foi amigo persoal de Benigno Álvarez, alcalde de Maceda, e por iso e pola súa ideoloxía foi torturado, extorsionado e asasinado polos fascistas. Outra das figuras homenaxeadas foi Manuel del Río Mandayo, ebanista e gaiteiro afeccionado que foi paseado en outubro de 1936. A súa represión non rematou só no seu asasinato, senón que parte da familia tivo que estar agochada e as mulleres foron rapadas e vexadas facéndoas desfilar co pelo a cero polas rúas da vila facendo que berrasen 'Viva Franco! Arriba España!'. A voz sobre esta historia correu a cargo do neto, Leandro del Río, quen recolleu un agasallo da man da deputada María Ortega. Finalmente a homenaxe a Pastora e Cándida Cordal foi da man da escritora Montse Fajardo. Elas eran, dixo, dúas mulleres afeccionadas á pandeireta que foron vexadas polos falanxistas por estar emparentadas cun home comprometido cos valores republicanos. O seu irmán, Castor Cordal, era sindicalista, e nas eleccións do 36 fora interventor nunha mesa electoral cando o triunfo da Fronte Popular. Homenaxe á traxectoria dos Dezas de Moneixas Ademais de pola mañá tamén tivo lugar pola tardiña unha homenaxe á traxectoria dos Dezas de Moneixas por ter mantido a agrupación ao longo do tempo e a día de hoxe contar cunha grande participación de crianzas na súa escola. Ás 19.15 da tarde foi o momento de lembrar boa parte dos integrantes. Participou Luisa Baldonedo González, neta do gaiteiro e fundador dos Dezas, José Benito González; Ana González Iglesias, neta do caixa Manoliño González, que recibiu un agasallo de mans de Ernesto Horacio Taboada, actual presidente dos Dezas. Lembrouse á bailadora María González cun agasallo ao seu fillo Ángel Areán; Dario González para o seu fillo Gonzalo González; e a Isaura González, recollido polo seu fillo Darío Areán. Acto seguido fíxose unha entrega de agasallos á segunda fornada de gaiteiros: Ismael González, o Coucho (recollido pola filla Lita González); Luís González Iglesias (recollido polo fillo José Manuel González); Manuel Lage (recollido pola súa filla Vicky Lage). Logo Manolo González fixo entrega dun recordo da Foliada de Memoria a unha das nenas que forman parte da actual escola; tamén se lembrou a Julio García Pereiro, e Manolo Troitiño Fernández, de Laso, así como alguén moi queridoi para os Dezas, Mario González, fillo de Manoliño o fundador da agrupación orixinal. Por último, a deputada entregou un cadro de lembranza a Alfonso González. Bandaló, Pandereteiras Bouba, Os Dezas de Moneixas, Varacuncas e as Pandereteiras de Botos foron as e os responsables de meter a música na xornada, xunto aos propios Dezas de Moneixas, Arco de Merza, Varacuncas e Pandereteiras de Botos. Un xantar popular, obradoiros de canto e baile, unha sesión de monicreques a cargo da compañía Viravolta Títeres e un especial fin de festa con Bandaló deron entretemento no resto do día.


Summary: Os socialistas coidan que Feijóo tenta "perpetuar" unha maioría absoluta que non lograría nas urnas e os nacionalistas alertan do intento de "trucar" as regras de xogo, algo "impropio dun partido que se di demócrata"

Antes de reducilo, o Parlamento xa está incendiado. Cando menos, da banda da oposición. Despois de que o PP confirmase o seu propósito non só de levar adiante un recorte de deputados e deputadas -de 75 a 61- senón ademais de facelo antes das vindeiras eleccións autónomicas, PSdeG e BNG saíron ao paso para fixar posición, que non é outra que un rexeitamento frontal por ambas bandas. Se ben, nun primeiro momento, os socialistas se amosaron dispostos a abordar a cuestión malia ver no debate unha "cortina de fume" este martes concretaron para ver no propósito dos conservadores un "escándalo sen paliativos", un intento de "amañar á medida das súas necesidades" a lexislación electoral para "perpetuar a súa maioría absoluta" porque "todas as enquisas indican que a van perder", di o vicevoceiro da formación no Pazo do Hórreo, José Luis Méndez Romeu. Romeu coida que o PP tenta "ensanchar a súa maioría sen captar votos" e Jorquera ve o plan "impropio" de "demócratas" "Non están falando do aforro, están falando da perpetuación no poder mentres afunden a economía", afirma Méndez, en cuxa opinión o feito de que os populares non presentasen cálculo ningún sobre o aforro que se conseguiría -como informou Praza Pública, sería arredor dun millón de euros anual- amosa ás claras que tentan "ensanchar a súa maioría sen facer esforzo de captación de votos". Non en van, cuns resultados idénticos aos de 2009 o PP lograría ata tres escanos máis. E mentres o PSdeG observa nos populares unha intención de "liquidar o sistema democrático" dende o BNG o xuízo non é máis amable. Ben ao contrario, seu candidato á Xunta, Francisco Jorquera, coincide no carácter "escandaloso" da postura do PP por tentar levar adiante unha inciativa "propia de golpistas". Na redución de deputados, explica, o "aforro que representa é moi cativo" polo que, razoa, "o PP non quere aforrar". "Se quixese, tería que defender", por exemplo, "suprimir as deputacións en lugar de reforzalas". "O que pretende é reducir o Parlamento galego para incrementar o grao de distorsión que introduce este sistema electoral entre a representatividade real que acadan as forzas políticas nas urnas e a súa plasmación en escanos", explica, xa que "canto máis reducido, maior é a distorsión". Ademais da cuestión de fondo, para Jorquera tampouco son menores as formas, xa que, ao seu xuízo, resulta "absolutamente inconcibible" que "se pretendan modificar as regras de xogo na metade do partido" e máis aínda "cando falta un minuto para que remate". Neste escenario, o aspirante do Bloque á Presidencia avanza un rexeitamento frontal a un plan que, di, non tería encaixe en "ningunha democracia". "Un proceso de reforma da Lei Electoral require un diálogo entre todas as forzas políticas e un proceso de reflexión", isto é, o contrario a "impoñer unilateralmente" e a "trocar as regras de xogo no último minuto". Iso, conclúe, son "técnicas golpistas impropias dun partido que se di democrático".


Summary: PSOE e BNG concordan nas críticas ao aínda presidente da Xunta mentres o PP defende o seu traballo ante a crise

A oposición criticou hoxe que Alberto Núñez Feixoo se atope "absolutamente ausente" das súas funcións como presidente da Xunta da Galiza e que estea "instalado na propaganda e no fume, no canto de dar solucións aos problemas dos galegos". Mentres, o PP defendeu que o dirixente popular ten o "máximo interese" en sacar adiante a crise. O portavoz do PSdeG no Parlamento, Luís Álvarez, censurou que a menos dunha semana de que Nuñéz Feixoo asuma as rendas do PP estatal no congreso de Sevilla, se atope "absolutamente ausente" e que renunciase ao seu papel de presidente da Xunta nun goberno que "se pon de perfil" ante "unha das peores situacións na historia da autonomía". Feixoo anuncia novas medidas contra a crise coas anteriores sen aplicar Por iso, pediu ao titular do Goberno autonómico que deixe de actuar de "forma interina", poña ao seu Executivo a traballar e deixe de trasladar á opinión pública medidas que "non van solucionar os problemas da Galiza". "Non sabemos se Feixoo despacha co seu Goberno, se están preocupados polos problemas dos galegos ou preocupados por saber se van continuar no Executivo unha vez que o presidente marche", reafirmou. Ademais, insistiu en reclamarlle a Núñez Feixoo que "non utilice a Xunta como instrumento alternativo" para chegar ao Congreso ou ao Senado, onde "aínda non está". Institución e partido Neste sentido, o portavoz do PPdeG, Pedro Puy, reprochoulle aos socialistas que os populares nunca sinalaron que o presidente da Deputación da Coruña e tamén secretario xeral do PSdeG, Valentín González Formoso, utilice o seu cargo institucional para darse a coñecer como candidato á Presidencia da Xunta. Puy asegurou que supón que Formoso "sabe distinguir perfectamente cal é a súa función como secretario xeral e como presidente da Deputación", polo que considera que o líder dos socialistas galegos sabe que Feixoo distingue tamén unha cousa da outra. En todo caso, o portavoz popular manifestou que o que máis lle molesta ao PSOE é ver "o contraste" dun Goberno presidido por Feixoo "que toma decisións inmediatas" cando se produce unha crise, mentres Pedro Sánchez "viaxa a Europa e fracasa". "Propaganda e fume" Pola súa banda, a líder do BNG, Ana Pontón, criticou que Alberto Núñez Feixoo se despida da Galiza con "propaganda e fume", no canto de darlle solucións aos galegos. Ana Pontón: "Feixoo utilizou a corrupción para conseguir a súa gran ambición política" Pontón lamentou, en declaracións aos medios, que a Xunta leve "días de moitos anuncios", pero que ningún deles se concretase até o momento no Diario Oficial de Galicia e ningún cidadán se puidese beneficiar das axudas anunciadas. Neste sentido, reprochou que "aínda que pareza que non", na Galiza hai un goberno que ten competencias en materia de industria, de agricultura ou comercio, "elementos fundamentais" para poder afrontar esta situación. "Necesítase máis que propaganda para saír da crise", concluíu.


Summary: A formación nacionalista reivindica a soberanía de Galiza e denuncia que a Carta Magna -que se homenaxea este sábado- foi "estrangulada polo ultra-centralismo".

O BNG reuniu a decenas de persoas nun acto crítico coa Constitución española -cuxa data se celebra este sábado- que foi cualificada de "moribunda" polos presentes, que ademais amosaron artigos alternativos á actual Carta Magna, que a formación nacionalista considera que debe variarse tanto para recoñecer os dereitos nacionais de Galiza como para "revitalizar a democracia, a economía e o país". O voceiro nacional do Bloque, Xavier Vence, afirmou que "non é un día para celebracións senón para erguer as reivindicacións dun país que está sufrindo a degradación dun marco constitucional que arrincona a Galiza e o seu autogoberno, que nos priva de competencias imprescindíbeis para o noso desenvolvemento". "A Constitución esgotou todas as súas posibilidades estrangulada polo ultra-centralismo e entregada aos grandes poderes económicos, que son os que deciden as políticas" engadiu Vence, que relacionou a corrupción "con esa intromisión das elites adiñeiradas, que capturan as institucións". "Por iso é o momento para pasar a outro escenario no que Galiza teña ferramentas para sacar o país adiante", dixo. Durante a concentración, vari@s candidat@s do BNG ás municipais deron lectura ao que consideran que deberían ser os novos artigos dunha Constitución galega, na que por exemplo cren que tería que recoñecerse o galego "como idioma propio de Galiza, sendo deber das institucións normalizar e dignificar o seu uso en todos os ámbitos da sociedade".


Summary: Autorizou unha concentración en Málaga "porque non imos ir nin contra a liberdade de expresión nin contra o dereito de reunión recollidos na Constitución". Na Galiza, o número de persoas imputadas por "enaltecimento do terrorismo" por portaren fotografías de independentistas que non foran xulgad@s nin condenad@s rolda xa a vintena.

"Non imos ir contra a liberdade de expresión e de reunión contida na Constitución". Foi o razoamento achegado polo Goberno español a través da súa subdelegación en Málaga para non prohibir a concentración de apoio convocada diante do consulado grego desta localidade en apoio ao partido neonazi Amencer Dourado. Aliás, sinalaron que "para unha concentración non hai que solicitar nada; o contrario sería unha manifestación, que habería que dar aviso á policía local" e que "pode ou non gustar o motivo desta reunión, mais é un dereito dos cidadáns". Segundo informaron @s convocantes deste acto, o que rexeitaban eran "as detencións abusivas e desmedidas sufridas polos nosos camaradas", en referenza ao arresto da cúpula deste partido --que ten 18 escanos no Parlamento grego-- no marco das investigacións do asasinato do cantautor e activista Pavlos Fyssas. Entenden que "estamos a ser perseguidos por ser fascistas e o fascismo non é unha enfermidade". "Detrás dos inmigrantes sodes os seguintes" É o texto do panfleto que simpatizantes de Amencer Dourado repartiron nun barrio atenense de Gazi. "Os seguintes" era a comunidade de gais, lesbianas e transexuais. "Os inmigrantes asasinos converteron o país nunha xungla" Con certa regularidade, integrantes deste partido, @s 'camisas negras', organizan cacerías en contra da poboación inmigrante. Sobre estas liñas, o argumento que empregaron para reclamar a recuperación da pena de morte, abolida en 1993, e para que a policía helena portase "armas militares". "Para que o país se libre do lixo" Foi o lema co que se presentou ás eleccións esta formación política da ultradereita cuxo símbolo recorda a cruz gamada dos nazis. O seu líder, Nikos Mijaloliakos, un ex-militar a quen a imprensa grega bautizou como 'Führer' --apelativo con que @s seguidor@s se referían a Hitler--, cualificou á poboación inmigrante como "escoria humana". Namentres convocar concentracións de apoio a integrantes de Amencer Dourado detid@s por delitos de asasinato entra dentro do exercicio da liberdade de expresión, saír á rúa con fotos de militantes independentistas galeg@s pres@s mais que non foran daquela nin enxuizad@s nin condenad@s constitúe, a xuízo do mesmo Goberno, o español, un delito de "enaltecemento do terrorismo". O número de imputacións rolda xa a vintena.


Summary: A Audiencia Nacional acha que durante a tramitación do ERE se produciu unha "vulneración das liberdades sindicais"

O Tribunal tumbou o acordo asinado entre CC.OO-UGT e Atento para aplicar un ERE extintivo na empresa de telemarketing. En total víronse atinxidas 672 persoas no conxunto do Estado español, de entre elas 46 na Coruña. O ditame da Audiencia Nacional pon fin a un conflito que se prolongou durante 2014, ao declarar a nulidade dos despedimentos debido ás "irregularidades" no proceso de consulta do cadro de persoal e a "vulneración das liberdades sindicais". Manuel Creo é representante sindical da CGT e Atento-Coruña. En conversa son Sermos Galiza, explica que esta foi "a primeira vez que Atento utilizou un ERE para se desfacer de centos de traballadores". Con anterioridade, acrecenta, "empregara reducións de xornadas" e "deslocacións". En boa medida, continúa Manuel Creo, "parte do que alegaba a empresa para proceder aos despedimentos era que a repatriación das chamadas --que viñan asumindo operari@s de Latinoamérica-- lle facía imposíbel, debido aos custos, manter o cadro de persoal". Destarte, as centrais sindicais (CGT, CIG, USO, STC, UGT, CC.OO e FASGA) encetaron unha negociación coa dirección da teleoperadora "durante o tempo que permite a lei, 30 días". Segundo Manuel Creo, inicialmente "todo apuntaba" a que se estaba a manter unha unidade sindical, mais "no último momento, CC.OO e UGT preferiron asinar un mal acordo a unha sentenza desfavorábel, segundo lle dixeron aos traballadores". O Tribunal declara nulo o referendo por vulnerar as "liberdades sindicais" No procedemento para ratificar o acordo radica o cerne da sentenza ditada pola Audiencia Nacional española. Para refrendar o ERE as centrais sindicais UGT, CC.OO e FASGA condicionaron o acordo ao desenvolvemento dun referendo entre o cadro de persoal. Porén, "a sentenza tomba a consulta" porque no decorrer da consulta "as demais centrais sindicais non puidemos participar, nen acceder aos censos, facer parte das mesas de votación...", explica Manuel Creo. Manuel Creo (CGT) critica a "covardía" de CC.OO e UGT por asinaren un acordo "vergoñento". "Foi unha traizón aos traballadores", di Todas as irregularidades acometidas foron consideradas polo tribunal razón para declarar nulo o ERE e os despedimentos, após denunciaren o acontecido as centrais sindicais que non participaron no acordo. Para a CGT, o comportamento de CC.OO e UGT foi "impresentábel" e "vergoñento". Unha actitude de "covardía" e "traizón" aos intereses do persoal de Atento pois, explica, "a empresa era incapaz de xustificar os despedimentos". Ambos os dous sindicatos foron parte demandada na Audiencia Nacional. "Non sei que farán", recoñece Creo, após evidenciárense a forma irregular na que procederon. "A súa actitude, ademais, facía moi complexo para nós dar volta aos despedimentos" pois algunhas das persoas que traballaban en Atento asinaron o ERE e cobraron a indemnización. "Deixáronnos case sen opcións para reverter" os despedimentos. Readmisión do persoal despedido Así as cousas, acrecenta, o cadro de persoal "sente satisfacción" porque "a loita na rúa serviu para presionar a empresa e os propios sindicatos". Agora que se declarou a nulidade dos despedimentos, Atento está obrigada a readmitil@s e a pagar os salarios adebedados durante o tempo en que foi executado o ERE. "No sabemos que fará a empresa, polo de agora conta con 5 días para recorrer perante o Supremo", sinala Creo, "os traballadores están confundidos". Para esclarecer a situación, esta sexta feira (14 de novembro) o cadro de persoal da Coruña reunirse en asemblea.


Summary: Cando na primavera de 1979 chegou ás librarías do noso país Tempo de Compostela non sabiamos que admirar máis, se o coidado e a fermosura da edición do libro ou a emoción e a beleza dos propios poemas.

Poucas veces tivemos o pracer de gozar tanto dun libro de poesía galega só con ver a cuberta, o tipo de papel e a composición tipográfica. Luís Mariño, naturalmente, estaba detrás daquela xoia editorial de Edicións do Cerne, que algúns moito botamos de menos nesa época para outros poemarios de non menos calidade literaria, moitas veces editados como O Gaiteiro de Lugo. Tempo de Compostela / Salvador García-Bodaño / Edicións do Cerne / 1979 / 72 páxinas Á altura deses anos, para un mozo coma min, en pleno proceso de descubrimento da literatura galega e da nosa propia historia, Salvador García-Bodaño era un poeta que fora candidato ao Congreso polo PSG en 1977, o autor do poema "Galicia" ("Galicia é esto que vai en nós / e que nos leva…") e do poema á memoria de don Ramón Otero Pedrayo, que publicara a revista Grial en 1976, no número dedicado ao gran polígrafo ourensán. Polo tanto, Tempo de Compostela ofreceunos a posibilidade a moitos e a moitas de nós de descubrir dunha forma moi gozosa unha das voces máis persoais e profundas da poesía galega contemporánea. Xusto cando un poeta da xeración de Bodaño como Méndez Ferrín e outros autores máis novos ca el (Alfonso Pexegueiro, por exemplo) buscaban un novo rumbo para a poesía galega, este poeta, que nacera nos anos cincuenta coas Festas Minervais, nas que acadara varios premios, de súpeto sorprendíanos coa luminosidade da palabra emocionada, transparente e limpa de cada verso, con esa condensación lírica que atopamos en todos e cada un dos poemas do libro e cunha poesía que nos falaba con nostalxia e á vez con esperanza dunha cidade tan antiga e amada como Compostela e da presenza humana e intelectual dalgunhas das máis importantes figuras do galeguismo na vida compostelá, pero tamén deixando ver en cada poema, en cada páxina, a autobiografía do poeta, tan intimamente vencellado á cidade desde moi mociño. Máis tarde tamén a persoeiros como Ramón Piñeiro, Carlos Maside, Otero Pedrayo, Fermín Penzol ou Francisco Fernández del Riego. Compostela como memoria íntima: "A primeira moza / e os primeiros soños / no inxenuo banco / de tantas agardas". Compostela como lugar onde o tempo é eterno. Compostela como símbolo da patria. Compostela como río longo na historia. Compostela tamén, como non, como futuro aberto á esperanza: "Polas hedras do sangue / rebentaban xa / as novas follas / da patria clandestina". Aquel libro era unha primavera máis para a poesía galega. E así o celebramos.


Summary: Reino Unido (56), Portugal (37) e o Estado español (34) lideran os casos confirmados desta epidemia de 'monkeypox' no mundo.

O conselleiro de Sanidade, Julio García Comesaña, apelou esta terza feira á "tranquilidade" no tocante á situación da varíola do mono na Galiza, e espera coñecer en breve os resultados das análises dos tres casos sospeitosos detectados, que contan "con patoloxía leve" e non hai ingresados, tras recibir a alta o que si estaba no hospital por unha "patoloxía asociada" que padecía. O titular de Sanidade lembrou en rolda de prensa que, após a alerta do día 17 de maio, a Xunta elaborou un documento "propio", que se distribuíu na quinta feira e na noite da sexta enviou o Ministerio as actualizacións, tras o que a Galiza volveu adaptalo esta segunda feira e a remitilo definitivamente aos centros sanitarios do país. Comesaña admitiu que semella haber un "número importante de probas" para facer en todo o Estado español, polo que Galicia segue "esperando" os resultados deses tres casos sospeitosos remitidos. "Esperamos que sexan poucas horas. Entendo que irá por orde de chegada", abundou. Con todo, remarcou que "non teñen ningún vínculo epidemiolóxico" os tres pacientes. A OMS advirte dun notábel incremento de casos de varíola do mono O conselleiro insistiu en que se trata dunha "cuestión importante" que "hai que resolver ben" e que "tivo unha resposta moi rápida", polo que apelou á "prudencia e tranquilidade" porque "as cousas se están a facer ben". "É unha situación que, sendo importante, non é a que vivimos nos últimos meses", concluíu. A directora xeral de Saúde Pública, Carmen Durán, afirmou que se achegan os criterios epidemiolóxicos para definir un "caso posíbel" de varíola do mono e, en especial, incídese en que "o factor que máis ten que chamar a atención son as vesículas en todo o corpo". E a pregunta "fundamental" é en relación a se a persoa "tivo unha conduta sexual de risco", como indica o Ministerio. De ser así, farase unha toma de mostra e enviarase ao centro estatal que a analizará. Aconséllase que o caso sospeitoso realice unha vida co menor contacto posíbel con outras persoas. A OMS insta a rastrexar e illar os positivos de varíola do mono A monkeypox no mundo Até 18 países confirmaron xa casos positivos de varíola do mono —monkeypox, en inglés—, co que o cómputo global supera a centena. Nas últimas horas notificaron novas infeccións o Reino Unido —cuxo total de infeccións ascende a 56—, os EUA —un total de tres—, Italia —cinco— ou Portugal —37—. España e Portugal son os Estados con máis casos de varíola do mono en Europa No Estado español, aliás, ascenden a 34 os positivos confirmados, polo que é o terceiro territorio do mundo con máis contaxios, após Portugal e o Reino Unido.


Summary: CIG sinala que a decisión é o resultado da campaña desenvolvida pola organización sindical nos centros.

A Valedora do Pobo comunicou á Confederación Intersindical Galega (CIG) a resposta remitida pola Consellaría de Educación a respeito da Circular 14/2014 relativa ao uso formativo de recursos audiovisuais nos centros de ensino. Educación deixa sen efecto a circular remita aos centros e afirma non ter asinado "ningún tipo de contrato" coa empresa transnacional MPLC Neste senso, desde a Xunta aseguran que non existe ningún límite a este uso, para alén do fixado pola lexislación vixente (Decreto 1/1996) e que polo tanto "non se impón ningunha obriga a través da circular". Desta maneira, Educación deixa sen efecto a circular remita aos centros e afirma non ter asinado "ningún tipo de contrato" coa empresa transnacional MPLC a respeito do escrito remitido pola empresa en relación co prezo que deberían pagar pola emisión de materiais audiovisuais con fins educativos. "A Consellaría non ten habilitación legal para impedirlle a unha empresa privada que se comunique cos centros", afirman. Porén, acrecentan, "transmite o seu total desacordo coa demanda da empresa, expresada nos seguintes termos: "se no seu centro non se están usando materiais audiovisuais, rogámoslle que igualmente o comunique", pois a oferta dun servizo non ten que levar parello xustificar a non contratación do mesmo". Educación "transmite o seu total desacordo coa demanda da empresa" MPLC Destarte, subliñan que "o profesorado continúa a pode facer un uso gratuíto dos medios audiovisuais" exactamente nas mesmas condicións que antes de que a Consellaría emitise a dita circular, é dicir, dentro do respecto ao marco legal vixente, que a xuízo da Consellaría é perfectamente compatíbel cun ensino público de calidade en todos os centros". Segundo a CIG-Ensino a decisión da Xunta que deixa sen efecto a circular é o resultado da campaña desenvolvida pola organización sindical nos centros de ensino através da recollida de 4 mil sinaturas e de mobilizacións para amosar o rexeitamento do persoal educativo.


Summary: Tono Campos sumou dúas medallas de ouro.

O Campionato de Europa de Piragüismo na modalidade Maratón que se disputou na localidade danesa de Silkeborg foi prolixo en medallas para a representación galega. A cousa non podía comezar mellor, pois se na primeira xornada de competición Iván Alonso (Piragüismo Olívico) lograba unha prata na proba short race e Tono Campos e Diego Romero un bronce no C-1 masculino, o botín aumentaba na segunda con outros dous metais, senllos bronces que acabaron colgados do pescozo de Diego Piñeiro (EP Cidade de Pontevedra) na carreira C-1 Sub-23 e Joaquín Iglesias (Piragüismo Verducido) no K-1 Sub-23, respectivamente. Non obstante, os premios gordos chegaron nas últimas datas de competición. Así, Tono Campos e Manuel Garrido subiron ao máis alto do podio no C-1 sénior, facendo bos os prognósticos que lles outorgaban a condición de grandes favoritos. Ademais, Iván Alonso tamén repetía metal, no seu caso unha prata no K-1, logo de asinar unha fantástica actuación nun certame onde só o danés Mads Pedersen foi mellor que o galego. Finalmente, e cando o Europeo estaba a horas de baixar o pano, Tono Campos, nesta ocasión acompañado de novo por Diego Romero, conquistaba unha nova medalla de ouro -para alcanzar un total de 12 metais en campionatos de Europa para Tono Campos-, rematando en primeira posición no C-2 sénior por diante dos representantes de Polonia e os tamén galegos Fernando Busto e Diego Miguéns, que volven á Galiza cun meritorio bronce. Pontecesures, terceiro no Estatal de Promesas O Club Náutico Pontecesures alcanzou a terceira posición no campionato de España de Novas Promesas, disputado no encoro de Pontillón de Castro, en Verducido (Pontevedra). A escuadra galega partía como favorita para ocupar un dos postos de podio na clasificación xeral por equipos, na que despois de 277 carreiras disputadas sumou un total de 651 puntos que lle outorgaron a terceira posición. A vitoria foi para Club Piragüismo Aranxuez (998 puntos), mentres que o subcampeonato viaxou até Sevilla da man do Círculo Mercantil (786) puntos. As Torres de Catoira, con 398 puntos, rematou na sexta praza.


Summary: A placa en Campobecerros na que se lembraba e homenaxeaba a estes obreiros asasinados foi atacada. Vídeo no interior

O 20 de agosto de 1936 eran asasinados polo fascismo en Campobecerros varios carrilanos, nome que se lles daba aos traballadores que participaban na construción da liña ferroviaria entre Ourense e Zamora. Décadas despois, en 2012, nesta localidade do concello de Castrelo do Val inaugurábase un monumento que lembraba e homenaxeaba ás vItimas daquela matanza. As vítimas eran tres carrilanos portugueses, Antonio Ribeiro, Jose María Sena e un terceiro do que só se sabe o seu nome, Ramiro. Este monumento vén de ser atacado por descoñecidos, destrozando a placa na que se lembraba os carrilanos asasinados, informan desde o grupo de investigación Histagra, que pide que o acto de "vandalismo" non fique "impune". Na noite do 20 de agosto, unha comitiva de falanxistas e garda civís irrompían nunha casa de Campobecerros que daba pensión a catro traballadores portugueses. A mediación do crego foi capaz de salvar a vida dun deles, capataz das obras no camiño de ferro. Os outros tres foron levados ao alto do Monte da Landeira, onde foron asasinados nun lugar coñecido como Lombo do Marco. Cando o golpe franquista do 18 de xullo de 1936, os carrilanos supuxeron un dos focos de resistencia ao mesmo, facendo fronte aos fascistas con dinamita das obras do camiño de ferro e escopetas de caza. Hai cálculos que cifran en medio cento os carrilanos asasinados polo fascismo en 1936, dos cales un terzo serían portugueses.


Summary: O 31 de outubro de 1949 morrían nun enfrontamento armado coas forzas da Guarda Civil sete militantes guerrilleiros tras ser cercados nunha vivenda no lugar de Pazos en Monfero. A acción represiva será decisiva para o desmantelamento da oposición armada ao fascismo, nas comarcas de Trasancos e A Coruña, significando un antes e despois na loita antifranquista.

Foi un golpe decisivo que rematou por desmantelar a IV agrupación do Exército guerrilleiro da Galiza. Ao longo de 1949, o dispositivo represivo do réxime franquista golpea con contundencia os núcleos operativos da resistencia armada, provocando numerosas baixas nas súas filas, debilitando a súa rede de apoios e xerando unha forte sensación de desánimo no conxunto do movemento popular. A batalla de Pazos rematou coa vida de Adolfo Allegue Xosé Temblás , Xosé Chao, Antonio López Arias, Xoán Freire, Roxelio Alonso Carral e Xosé Remuiñán. A ofensiva das forzas de seguridade bateu de xeito repetido a diversos comandos da IV agrupación do Exército guerrilleiro da Galiza, comezando coa caída de Paramos, en marzo de 1949, que remataría coa morte de Carme Temprano, Xosé María Castelo, Vicente Peña, Manuel Pen, Manuela Teiga e Erundino Vieito e continuando cun ronsel de mortes ao longo de todo o país. A vaga represiva daquel ano negro rematou por desmantelar as organizacións guerrilleiras en diversos puntos da xeografía, descabezando a súa propia dirección e sentando as bases para o parón definitivo do actuar armado. Do masacre de Paramos a caída de Silán A caída de Monfero veu precedida doutros importantes dispositivos represivos contra os membros da IV Agrupación e das súas bases de apoio, promovendo un importante número de vítimas nas filas antifascistas. O 16 de abril, un grupo de comandos deslócanse a Cerdido para facer efectiva unha sanción económica a un recoñecido represor e cobrar unha multa pendente a outra persoa ligada ao réxime, saíndolles ao paso a Guarda Civil e iniciándose un combate que rematará coa morte do Guarda Civil Ramón Pérez Casas e dos guerrilleiros Xosé Vilariño Fernández, Xosé Felpeto Gómez e Perfecto Castro Martínez "Tereso". O 21 de xuño de 1949 na bouza do Forcón, na Pena Grande de Silán, no Concello de Muras, un operativo da Guarda Civil e da contrapartida da cunha base guerrilleira, deixando mortos a Celia González Pernas "Celia da Ferraría", Xosefa Escourido Cobo "Xosefa da Lúa", Xoán Galego Abeledo "O Comandante", Manuel Clavero de la Iglesia e Xoán Pérez do Pico "Xan de Xenaro", dando por fechado o libro heroico da IV Agrupación na area luguesa. A loita d´O Riqueche As necesidades loxísticas obrigaron a un grupo de militantes da IV Agrupación, integrados no Destacamento Arturo Cortizas, a desprazarse a Vilarmaior. O grupo estaba comandado por Adolfo Allegue Allegue, coñecido por Riqueche, un guerrilleiro de Grandal en Vilamaior que após permanecer agochado durante catro anos, pasa polo cárcere de San Filipe entre 1941 e 1943, colabora, posteriormente, como enlace e vese obrigado a subir ao monte, onde rematou convertido no máximo responsábel do Arturo Cortizas. Ramón Rei Balbís, un dos cadros de relevo da IV Agrupación, ligou a presenza do comando nas terras natais de Riqueche a que "estabamos sen un céntimo e empeñados en varios puntos de apoio, pero aínda ficaban outros que nos podían axudar. Decidimos após estudar as posibilidades, que Riqueche, Temblas, Chao e Freire saíse á zona de Vilarmaior e alí pedisen ao "Susto" o cabalo ou aos "Pirenaicos" algún diñeiro. A caída de Pazos é a expresión da debilidade da guerrilla e do aumento da eficacia dos métodos represivos O destacamento Arturo Cortizas en Monfero As dificultades para conseguir nesa zona a cantidade económica precisa para o seu labor ordinario levou o grupo a deslocarse a Monfero. O plan, definido previamente, estabelecía "como última saída", que "se non lograban o diñeiro nestes sitios, debían ir cobrar o resto da sanción a Monfero tomando todas as preocupacións", poñendo camiño a esta última localidade, unha vez que comprobaron a imposibilidade de conseguir a contía precisa en Vilarmaior. Segundo a crónica de Rei Balbís, "Riqueche conseguiu algún diñeiro no Susto e A Tenda (total creo que unhas 7.000 pesetas, unindo a Jaspe e aos seus dous compañeiros ao destacamento e trasladándose a Monfero a cobrar unha sanción que xa impuxeramos e da que só cobraramos a metade (15mil)". Así as cousas, os membros do Destacamento Arturo Cortizas da IV Agrupación e os restos da V xa instalados na área coruñesa chegaron a Monfero o 29 de outubro. O reloxo coa foto d´A Pasionaria O enfrontamento entre as forzas da orde e as unidades guerrilleiras iniciaríase no anoitecer do 30 de outubro e alongaríase até a media tarde do día seguinte. Os militantes antifascistas pasaron a primeira noite na vivenda a onde acudiran a cobrar a sanción económica, sendo recibidos, en palabras dos informes internos do PC, "afabelmente", sen caer na conta de atoparse cercados até que Riqueche saíu da casa para comprobar a situación. Rei Balbis, no seu informe, sinalou como "cando ao saír da porta coa pistola metralladora na man alguén lle preguntou: Ti es Riqueche?. Si que pasa, contestou este. Unha refaga foi a contestación do inimigo e Riqueche caeu morto". O mesmo informe continúa sinalando que "o combate durou toda aquela noite e até o atardecer do día seguinte. Todos os guerrilleiros segundo os informes portáronse ben. Os camaradas queimaron mesmo o diñeiro e romperon os reloxos. Deixaron só un pequeno…coa fotografía da camarada Dolores que se entregaba aos camaradas mellores no estudo e no traballo". A batalla de Pazos O combate rematou coa morte de sete militante antifascistas. A maiores de Riqueche, falecido ao comezo do enfrontamento, perderon a vida nas máis de dezaseis horas da batalla de Pazos Xosé Temblás Paz, Xosé Chao Rouco, Antonio López Arias, Xoán Freire Barcia, Roxelio Alonso Carral e Xosé Remuiñán Barreiros. Temblas, natural de Ourol, militaba no PCE desde antes de 1936 foi o principal dirixente da guerrilla de orientación comunista no norte da Galiza. Veciño do anterior, Xosé Chao "Benita" era outro veterano da guerrilla mariñá, que partillará tempo atrás momentos e situacións de perigo con outro dos mortos, neste caso o ferrolán Roxelio Alonso "Canín", procedente tamén da IV Agrupación como Xoán Freire Barcia, que neste caso só levaba catro meses no monte. Os outros dous guerrilleiros mortos, Antonio López Arias "Jaspe" e Xosé Remuiñan Barreiros "Ricardito", desembarcarán n´A Coruña após da desfeita da V Agrupación e o conseguinte cese da actividade armada no norte de Pontevedra. Pazos, un símbolo da resistencia antifascista A batalla de Monfero non tardaría en acadar a categoría de símbolo na memoria popular e na propia épica da resistencia antifascista. O alcance do despregue das forzas da orde, a intensidade do combate, o número de vítimas mortais ou a represión que golpeou as xentes da zona ficou gravada, durante décadas, na zona pero tamén no propio relato dos compañeiros de loita dos guerrilleiros asasinados que deixaron testemuño dos feitos nos seus órganos de prensa e en diferente propaganda elaborada nos anos seguintes. Así é todo, o verdadeiramente significativo dos feitos vividos naquela xornada do 31 de outubro de 1949 son as causas da caída, expresión da debilidade da resistencia armada á ditadura e do aumento da eficacia dos métodos represivos, coa introdución de novas técnicas onde a infiltración, o terror discriminado contra a rede de apoios e a aplicación das tácticas da guerra cocha que non tardarían en ser exportadas a outras latitudes na loita contra a insurxencia.


Summary: Nesta época de convulsión e cambio social, e tratando de ofrecer un enfoque positivo, debemos ser capaces aproveitar as oportunidades que se presentan para evitar que continúe o espolio en Galicia. Ou acaso estamos dispostos a seguir crendo na excelencia dos mediocres?


Summary: CIG-Ensino concéntranse ante apatronal e entregou 558 sinaturas con esa petición nunha xornada na que CCOO convocara unha folga a nivel estatal.

O Convenio colectivo estatal para as traballadoras de ensino infantil de 0 a 3 anos non convence a boa parte da representación sindical, como CIG e CCOO. Comisións Obreiras convocou para esta terza feira, día 21, unha folga a nivel estatal. O convenio, sinala, "sitúase por baixo dos mínimos pactados no IV Acordo de Emprego e Negociación Colectiva (AENC)". Poñen como exemplo que deixa os salarios en 910 euros, fronte aos 1000 euros mensuais que, como mínimo, se acordou hai un ano no AENC. Por outra banda, delegadas da CIG-Ensino concentráronse diante da Confederación de Empresarios de Galiza para denunciar un convenio que consideran que "afonda na precariedade laboral" e que é rexeitado pola maioría do persoal na Galiza. Reivindicaron un convenio galego "como única vía de mellora laboral", instando a patronal a abrir negociacións. . Logo da concentración as delegadas entregaron por rexistro na propia Confederación 558 sinaturas de traballadoras e traballadores, "que supoñen 67% das 111 escolas visitadas dende o 2 de maio. Sinaturas que denuncian que nese novo convenio non se teñen en conta "as reivindicacións laborais propias dos traballadores e traballadoras galegas". Nesta liña, afirman que as condicións que sofren os traballadores e traballadoras dos centros galegos afectados polo XI convenio colectivo estatal de Infantil son precarias e que se manterían de asinarse o XII convenio nos termos acordados. CIG lembra que após sete anos de conxelación salarial a única proposta de suba, fóra da aplicación da lexislación estatal do novo salario mínimo interprofesional aprobada polo goberno para todas as traballadoras e traballadores,, foi pasar de925 euros a 930 euros. Non houbo, critican, ningunha mellora laboral en temas de permisos e xornada, continuando esta en 38 horas lectivas semanais, sen tempo para poder facer a programación en horario de presenza nos centros.


Summary: O arrastreiro 'Mar Nosso' sufriu un accidente en augas asturianas. Os cinco galegos da tripulación foron rescatados pero entre o resto, de nacionalidade portuguesa, hai tres mortes e tres desaparecidos.

O 'Mar Nosso', un arrastreiro de bandeira portuguesa e con base en Marín, de 40 anos, con 32 metros de eslora e 138 toneladas de peso envorcou esta quinta-feira pola mañá en augas asturianas, nas que faenaba logo de partir de Avilés. Sete dos tripulantes foron rescatados -malia que catro deles foron hospitalizados- e dous resultaron mortos, namentres outros tres están desaparecidos. A tripulación está dividida entre galegos -que son cinco e todos salvaron a vida- e portugueses. Precisamente, outro barco galego -chamado 'Mar da Galega'- foi quen enviou o aviso e rescatou aos sete mariñeiros. Outro buque recolleu aos dous cadáveres. Están en marcha os labores de búsqueda dos desaparecidos. Non se coñecen aínda as causas do naufraxio, que de forma dramática vén a sumarse ás recentes traxedias para as xentes do mar de Galiza que foron o 'Santa Ana' tamén en Asturias e o 'Mar de Marín' na Ría de Vigo.


Summary: A Deputación de Lugo investirá 600.000 euros para o mantemento do plan, logo de que a Xunta eliminase o seu investimento.

A provincia de Lugo contará co Servizo de Axuda no Fogar en 64 concellos, evitando deste xeito que as corporacións municipais teñan que recurriren ao (re)pagamento do servizo, após retirar a Xunta o seu financiamento, e cargaren o custe do servizo sobre @s usuari@s do mesmo. Segundo o vicepresidente da Deputación e delegado das áreas de Benestar Social e Deporte, Antonio Veiga, asegurou que o cese do investimento da Xunta profundiza inda máis "nas diferenzas sociais que hai entre a Galiza rural e a urbana". Neste senso, a Xunta de Goberno da Deputación provincial vén de anunciar un incremento orzamentario do 20%, a respecto do ano anterior, encamiñado a garantir o mantemento do SAF naqueles concellos que o solicitaren. Así mesmo, Veiga denuncia a imposibilidade de manteren o servizo só dende a Deputación "polo que seguimos reclamando á Xunta de Galiza que habilite liñas de axuda para os municipios de menos de 20.000 habitantes que na provincia son todos agás o de Lugo".


Summary: O director e presentador de 'El Larguero' conmina o presidente do Dépor a que "evite símbolos ilegais". O xornalista enmarcou o asasinato de 'Jimmy' nunha 'quedada' da que a propia Policía non ten constancia.

É o director e presentador do programa líder na súa franxa horaria, con máis dun millón se seguidores de segunda a sexta feira e un número aínda maior nos domingos, cando 'El larguero' é escoitado por centos de milleiros de persoas. Na emisión da madrugada do domingo a esta segunda feira o asasinato do seareiro do Deportivo da Coruña en Madrid centrou, loxicamente, boa parte da emisión conducida por José Ramón de la Morena. Comezou o programa falando dunha "pelexa de tribus" e manifestando que "non quero facer un mártir da vítima (Francisco Javier Romero Taboada, Jimmy). Todos son indeseábeis para unha sociedade civilizada. E non quero excluír á vítima, que non pasaba por alí. Participaba na liorta". Para moitos, a reflexión de De La Morena equiparaba vítima e verdugo. Hipótese que non lle consta á Policía O xornalista español mantivo como argumento explicativo a 'quedada' entre ultras do Atlético de Madrid e seareiros do Deportivo, malia que a súa compañeira de cadea radiofónica especializada en cuestións policias e de orde pública (Ana Terradillos) xa informaba de que ás forzas de seguridade non lles constaba esa cita. Porén, De la Morena fala de "pelexa de macarras concertada" . Entrevista a Tino Nun momento do programa o xornalista entrevista o presidente do Dépor, Tino Fernández, que afirma que "non tiñamos coñecemento de que era un encontro de alto risco". Nun momento da entrevista, De la Morena pregúntalle a Tino se o clube ten algún tipo de "prebendas" cos Riazor Blues, o que nega o presidente deportivista. É entón cando se produce o seguinte diálogo (minuto 1:53 da segunda hora do programa): Morena: - "O día do [Real] Madrid chegaron [polos Riazor Blues] a poñer nun fondo [de Riazor] unha das bandeiras que ten sentido independentista. A bandeira blanca co azul celeste e a estrela vermella" Tino: -"Non lembro. Mais si é certo que algunha vez esa bandeira sae" M: -"Mais esa é a bandeira que se usa como reivindicación independentista galega, ou non?" T: -"Si, mais ten pouco seguimento" M:- "Non sei, mais en calquera caso, non sei se será legal ou ilegal. Mais todos os símbolos ilegais hai que evitalos. [...] E os presidentes son responsábeis" T: -"Certamente. O Dépor extremará todas as precaucións que haxa que tomar". Para alén de que se cuestione a legalidade da bandeira nacionalista galega, chama a atención que durante todo o programa (mesmo cando entrevista a Miguel Ángel Gil Marín, responsábel do Atlético de Madrid) non se faga nin unha soa mención á presencia habitual no Calderón de simboloxía de extrema-dereita e neo-nazi. De la Morena si que criticou duramente as actuacións de ultras do Frente Atlético. Mais durante a entrevista con Marín, De la Morena afirma que "no Frenta Atlético aniña toda a larva do ovo da serpe... mais o Frente Atlético non creo que sexa iso o problema, o problema é delatar os violentos". Mesmo pregunta ao presidente colchonero se vai haber unha "reunión urxente co Frente Atlético, mais a representación do FA non poden ser os violentos". Xa o padecera o Celta Non é a primeira vez que De la Morena xera polémica en Galiza. Cómpre lembrar que o rexeitamento na afección celtista dunha posíbel chegada de Salva Ballesta (de coñecidas ideas fascistas) ao Celta foi recriminada por este xornalista, que mesmo acusou o presidente celtista de se someter "os independentistas".


Summary: Domitila V.F, de 82 anos, ten que comparecer o 7 de abril no Xulgado de Pontevedra. Foi denunciada polas forzas de seguridade a raíz dunha mobilización dos preferentistas no Rosal, á que acudiu con andador pola súa osteoporose. Vídeo no interior.

Domitilia Vicente Franco ten 82 anos de idade e esta terza feira, 7 de abril, terá que comparecer no Xulgado de Pontevedra para responder polas acusacións de orde pública cursadas pola Garda Civil a raíz dun protesto de preferentistas no Concello do Rosal en xuño de 2013. Domitilia precisa dun andador para se mover e ten osteoporose. Afirma que "non alterei nada nin peguei a ninguén", tal e como denuncian os axentes. É máis, engade, naquela xornada de mobilización a agredida foi ela: "Pegáronme un puñetazo no peito". A acusación di que alterou a orde pública, que se comportou de maneira agresiva e que até en tres ocasións intentou entrar no Concello do Rosal para "provocar a alteración do normal funcionamento" do Concello. "Non son culpábel de nada", insiste Domitila. En setembro de 2014 preferentistas do Baixo Miño presentaron recursos contra doce sancións xudiciais que consideraban inxustas. Unha delas era a referida a Domitilia, á que se sancionaba por saltar un cordón policial en dúas ocasións. Hai convocada unha concentración de solidariedade con esta preferentista o día 7 ás 10 da mañá e diante do tribunal do Contencioso-Administrativo de Pontevedra, na rúa Germán Adrio, 4.


Summary: O Diario 1921 de Castelao, escrito durante a súa viaxe por Europa, mostra un artista que participa do debate sobre a modernidade tentando que a Galiza non quede á marxe dos temas do seu tempo. O Museo de Pontevedra inaugurou onte unha exposición que recrea o itinerario físico e intelectual daquela viaxe.

Entre xaneiro e outubro de 1921, grazas a unha bolsa da Xunta para a Ampliación de Estudos e Investigacións Científicas (unha institución creada no marco da Institución Libre de Ensinanza), Castelao viaxa por Francia, Bélxica e Alemaña para estudar técnicas de gravado e coñecer as tendencias artísticas que se sucedían daquela por toda Europa. Durante aquela viaxe escribiu un diario onde foi recollendo impresións do que visitaba, das obras de arte que ía coñecendo, das vilas e cidades polas que pasaba. O chamado Diario 1921 é un raro exemplo nas nosas letras de literatura confesional, mais tamén constitúe unha crónica artística dunha viaxe que tivo un enorme impacto na obra posterior de Castelao. O Museo de Pontevedra inaugurou onte a exposición Castelao en Europa. A viaxe de 1921 que, comisariada por Ángeles Tilve, responsábel de Coleccións do propio Museo, permite explorar o contido do "excepcional manuscrito orixinal". Tomando o propio Diario como fío condutor, a mostra vai recreando o itinerario percorrido por Castelao, mostrando reproducións ampliadas dos 131 debuxos do manuscrito, ademais doutros documentos que permiten revivir a viaxe do rianxeiro desde diversos puntos de vista: cartas, tarxetas postais, fotografías, recortes e impresos intercalados no manuscrito... Ademais, poderase follear ver unha copia dixital do propio diario. A Europa pola que viaxa é un fervedoiro de ideas e tendencias novidosas que estaban a cambiar por completo o mundo da creación cultural Compre lembrar que é a época do jazz e o charlestón, do despegue do cinema como arte popular, da Bauhaus e da arquitectura racionalista, do dodecafonismo, do Ulysses de Joyce e de Na busca do tempo perdido de Proust... e tamén do comezo da emancipación feminina, da expansión das ideas da Revolución rusa e do fascismo, da República de Weimar, da Terceira Internacional e do fordismo. O Diario 1921 é, especialmente, un rexistro comentado da arte que Castelao pode estudar durante a súa viaxe. A Europa pola que viaxa é un fervedoiro de ideas e tendencias novidosas que estaban a cambiar por completo o mundo da creación cultural: o impresionismo, o puntillismo, o cubismo, o futurismo, Dadá... As vangardas sucedíanse, colisionaban e pugnaban por ocupar un lugar preeminente no pensamento dun público que acababa de saír da Gran Guerra e que vía como o mundo se aceleraba e mudaba a un ritmo nunca antes experimentado. E Castelao observa toda aquela efervescencia creativa con curiosidade e cun gran sentido crítico que lle indica por onde podería evoluír a modernidade na Galiza. O cubismo non acaba de convencelo, aínda que, anota, "do Cubismo digo que me é simpática a intención intelectual". Rexeita o dadaísmo. Séntese atraído por algúns artistas do futurismo. E queda seducido pola estética de raíz popular presente no orfismo, na vangarda rusa e, sobre todo, polo expresionismo e polo grupo formado arredor dos Ballets Rusos de Sergei Diagilev. Tamén cae rendido aos encantos da arte xaponesa, tan de moda no París daquela altura. A pegada na súa obra As pegadas desta viaxe na súa propia obra son numerosas: o exemplo máis coñecido é o das láminas da serie Cegos: os meus compañeiros, inspiradas no cadro de Brueghel o vello A parábola dos cegos, que estudou no Louvre. Mais tamén está a influencia da artista Käthe Kollwitz –unha pintora, gravadora e escultora alemá cuxas pinturas retrataban a dura vida do proletariado industrial das cidades alemás e dos traballadores do campo– nos albumes Galicia Mártir, Atila en Galiza e Milicianos; un debuxo de Natalia Gontcharova que toma como base para un anuncio do diario Galicia; ou a grande impresión que lle provoca o Teatro do Morcego (La Chauve-Souris) de Nikita Balieff, e que o impulsa a crear proxectos para un Teatro da Arte na Galiza. Aínda que a maior parte deses proxectos quedaron irrealizados, a influencia do Teatro do Morcego quedou patente en Os vellos non deben de namorarse. A exposición do Museo de Pontevedra permite seguir estas pegadas expoñendo moitas pezas orixinais que son froito do aprendido e ideado en Europa, ademais de reproducións de obras destacadas que Castelao comenta e analiza por extenso no diario. Son anos nos que a arte galega se pon á altura dos discursos europeo cunha xeración de artistas que foron quen de renovar a arte galega: Palacios, Bal y Gay Colmeiro, Maside, Luís Seoane. A figura de Castelao e a renovación da arte galega na década de 1920 Castelao en Europa. A viaxe de 1921 permanecerá aberta ao público até o 23 de xaneiro e permitirá debruzarse sobre as influencias que Castelao recibiu das correntes europeas, que despois exercerían un importante papel na súa teoría e práctica artística e literaria. Son anos nos que a arte galega se pon á altura dos discursos europeo cunha xeración de artistas que foron quen de renovar a arte galega: Palacios, Bal y Gay Colmeiro, Maside, Luís Seoane.


Summary: Sanidade suspende as competicións de deporte federado e suma 56 concellos ao nivel máximo de restricións. En Arteixo, Viveiro e Xinzo fecha a hostalaría e prohíbe toda actividade non esencial.

A Xunta da Galiza acordou esta terza feira, após o encontro mantido co comité clínico, endurecer as restricións en boa parte do país con motivo da escalada de contaxios que se está a producir desde que comezou 2021 e que, polo de agora, semella estar fóra de control. Os diferentes medidores que empregan os expertos para tomar medidas contra o virus rexistraban a terza feira cifras moi alarmantes. O dato que máis preocupa aos expertos é a incidencia acumulada (IA) a 14 días. Hoxe é de 485 contaxios por cada 100.000 habitantes (case o dobre do limiar de 250 que aconsella o Ministerio de Sanidade), mais o pasado 5 de xaneiro, hai apenas dúas semanas, a cifra era de 209. A taxa de positividade fica por riba de 5% recomendado pola OMS desde o Nadal Tamén cómpre salientar a elevada taxa de positividade (relación entre o número de positivos e as probas PCR realizadas), que os últimos días roldou 10% e se mantivo por riba de 5% recomendado pola OMS desde o comezo das festas natalicias. Así mesmo, o número reprodutivo básico (R0) situábase esta terza feira en 1,4, o que significa que cada doente de coronavirus pode contaxiar a enfermidade a entre unha e dúas persoas "A situación é preocupante, hai un claro crecemento e queremos anticiparnos con estas novas medidas", matizou o conselleiro de Sanidade, Julio García Comesaña, que xustificou o aumento dos contaxios alegando que os efectos das restricións aprobadas a pasada semana non se poderán percibir "até pasados 15 días". Ao fío desta cuestión, instou a poboación a "respectar" a normativa vixente para deter o avance da pandemia: "A mobilidade debe ser mínima, só para o imprescindíbel, e temos que intentar evitar as reunións con persoas non conviventes, porque é o que máis nos axuda a diminuír o risco de transmisión", expuxo. 72% da poboación, en alerta máxima Por todo isto, a Xunta anunciou que 56 concellos pasarán esta madrugada a engrosar a listaxe de municipios no nivel extremo de alerta sanitaria, o que provocará o seu feche perimetral e a prohibición á hostalaría de dar servizo nos espazos interiores. Si poderán atender no exterior, mais o conselleiro advirte: "Lembramos que as terrazas só poden abrir con 50% do aforo, e o mellor modo de cumprir esta norma é deixando baleira unha de cada dúas mesas. Non nos preocupa ver xente en mesas de catro, coa máscara posta e mantendo a distancia, polo que se hostaleiros e cidadáns cumpren as normas, non teremos que endurecer as restricións", indicou. En consecuencia, son xa 116 os concellos galegos coas máximas restricións, o que supón 72% da poboación total. Cómpre salientar a inclusión nesta categoría de Pontevedra e Vigo, que desde a semana pasada se atopaban fechados perimetralmente malia ficar no nivel medio-alto de alerta. "Nestas cidades había inicialmente un goteo de casos sen cambio substancial na curva de crecemento, mais ambas as dúas teñen hoxe unha incidencia acumulada por riba de 300 e unha taxa de positividade superior a 10%, polo que era preciso actuar", apuntou García Comesaña. Non acontece o mesmo con Lugo, que se manterá fechado sen aumentar as restricións. Prohibida toda actividade non esencial en Arteixo, Viveiro e Xinzo Os concellos de Arteixo, Viveiro e Xinzo, que xa se atopaban desde a pasada sexta feira no nivel extremo, veranse a partir de mañá abocados a unha situación moi semellante ao confinamento, xa que os locais hostaleiros deberán fechar por completo e se suspenderá toda actividade non esencial (ximnasios, estabelecementos de xogo, espectáculos públicos, actividades culturais e bibliotecas). Con todo, seguirase permitindo aos bares e restaurantes o servizo de entrega a domicilio e a recollida no local. Tamén poderán abrir os comedores das escolas ou dos centros de traballo. Os tres municipios presentaban unha incidencia acumulada a 14 días superior a 1.000 A Xunta decidiu aplicar medidas extraordinarias nestes tres municipios por teren unha incidencia acumulada a 14 días por riba do millar e unha poboación de máis de 10.000 habitantes. O responsábel de Sanidade salientou a "explosividade" coa que o virus se expandiu nestes territorios durante a última semana: "Queremos pór de manifesto que non tomamos decisións en base a datos illados, senón que valoramos diferentes cuestións, e neste caso era evidente que había que actuar", insistiu. Así mesmo, García Comesaña explicou que se aplicará este criterio "a todos os concellos que presenten as mesmas características". Porén, Tui non se suma a estes tres concellos malia presentar unha incidencia de 1.083 casos. "Hai un gromo na residencia de maiores, e ao tratarse de persoas que non salen do centro nin se relacionan con ninguén non entrarían neste cómputo, polo que a incidencia de Tui sería de 556", concluíu. Suspensión das competicións galegas de deporte federado O Goberno galego tamén anunciou a suspensión temporal de todas as competicións de deporte federado no conxunto do país. As e os deportistas poderán seguir adestrando, mais deberán acollerse á normativa vixente para as actividades non federadas: adestramento individual ou en grupos dun máximo de catro persoas, e terán que respectar o toque de recoller e as restricións de mobilidade no caso dos concellos afectados polo feche perimetral. Desta nova normativa quedan excluídos os campionatos de ámbito estatal, que seguirán a desenvolver con relativa normalidade "tanto a competición coma os adestramentos". A respecto do deporte non federado, as restricións serán as mesmas que as aprobadas pola Xunta a pasada semana, mais o conselleiro afirmou que se están a estudar medidas para limitar o risco de infección nos ximnasios que poderían provocar o feche das duchas dos vestiarios. Adiantar o toque de recoller Por outra banda, a Xunta defenderá no Consello Interterritorial desta cuarta feira que o Estado permita aos territorios adiantar o toque de recoller máis aló das 22 horas. "Xa o baixamos o máximo que puidemos, e se tivésemos a opción de estabelecer outro horario non o descartariamos", expresou García Comesaña. A terza feira tamén se pronunciou ao respecto o presidente do Executivo galego, Alberto Núñez Feixoo, quen apuntou que sería "bastante razoábel" permitir o toque de recoller arredor das 20 ou 21 horas, ou mesmo máis cedo, contra as 18 horas, se for preciso: "Se o obxectivo é salvar vidas e manter a actividade laboral e educativa, o lóxico é que, finalizado o traballo, a xente regrese á súa casa para evitar aglomeracións e un incremento de casos", argumentou. Preocupación pola presión hospitalaria O xerente do Sergas, José Flores, alertou tamén do potencial aumento das hospitalizacións desde que comezou o ano: "Nos últimos sete días houbo un incremento de 58% nos ingresos en planta e de 68% nas UCI. Galiza segue nunha posición privilexiada no tocante á ocupación, mais non por iso deixa de preocuparnos", afirmou. Así mesmo, salientou o "crecemento progresivo" da porcentaxe de doentes atendidas en Urxencias por mor da Covid-19, "entre 20 e 30% das consultais totais", indicou, e "arredor de 4.000 chamadas ao día" en relación a esta enfermidade. Entre 20 e 30% das consultas de Urxencias están vencelladas ao coronavirus Manuel Vázquez Lima, xefe de Urxencias do Hospital do Salnés e membro do comité clínico, advertiu que "os hospitais comezan estar cheos, tamén as UCI, e iso ten repercusión en todos os niveis da atención hospitalaria", e pediu a poboación que "respecte as normas" xa que, de non facelo, a terceira onda será "peor" que a primeira. "Estamos ante unha situación moi seria e debemos extremar as precaucións", sinalou. Esta terza feira, o número de ingresos ascendeu a 664 en planta (+29) e 114 na UCI (+10). Por áreas sanitarias, a máis afectada segue a ser a da Coruña, que sumou nove hospitalizacións e alcanzou as 203, das cales 36 se corresponden coa UCI. En segundo lugar atópase a de Compostela, con 100 persoas en planta e outras 20 en coidados intensivos (cinco e catro máis que a xornada anterior respectivamente). A terceira é a de Ourense, con 113 hospitalizadas (+15), oito delas en estado crítico (+2). A área de Vigo, pola súa banda, rexistrou 111 hospitalizacións (+6), 21 das cales están na UCI. Séguea a de Ferrol, con 107 ingresadas (+7), once delas críticas (sen cambios). Por baixo da centena sitúanse as áreas de Pontevedra, con 78 doentes en planta (+1) e 11 en coidados intensivos (-2), e Lugo, a única cuxa presión non aumenta: 46 ingresadas (-4), das cales sete na UCI (sen cambios).


Summary: Alcanzar o número 100 como revista de pensamento crítico é motivo de conmemoración e iso é o que están a facer desde A Trabe de Ouro cunha serie de presentacións públicas co director Xosé Luís Méndez Ferrín e o editor Olegario Sotelo Blanco.

Cen números e vintecinco anos de publicación continuada é a bagaxe que estes días conmemora a revista de pensamento crítico A Trabe de Ouro que conta desde os seus inicios co escritor Xosé Luís Méndez Ferrín como director. Con este motivo, a revista está a desenvolver unha xeira de presentacións públicas en distintas cidades e vilas do país que, poucos días despois da que tivo lugar na Facultade de Filosofía de Compostela, chega esta quinta feira ao concello de Teo nun acto que terá lugar ás 20:00 horas na Mediateca do Grilo e que contará coa participación do director, Xosé Luís Méndez Ferrín, o editor, Olegario Sotelo Blanco, o membro do Consello de Redacción, Francisco Fernández Rei e o alcalde de Teo, Martiño Noriega Sánchez. No seu número cen, que se corresponde cos meses de outubro, novembro e decembro do pasado ano, a revista ofrece un painel de colaboracións na liña do seu formato habitual, con ensaios de relevantes pensadores xunto con investigacións sobre diversos temas, en especial, referidos a diferentes aspectos da cultura galega. Desta volta, A Trabe de Ouro inclúe no seu índice artigos de Alain Badiou ou Edwar W. Said canda un achegamento á figura de Luís Iglesias de Manuel R. Bermejo ou a publicación de aforismos inéditos de Otero Pedrayo por Manuel Outeiriño. O director, Xosé Luís Méndez Ferrín asina neste número o artigo "O Padre Feixóo e o conflito ideolóxico no Ourense decimonónico".


Summary: O portavoz nacional, Xavier Vence, recordou que hoxe segue a ser preciso combater as políticas "recentralizadoras que levan a ruína o país", durante o acto de homenaxe aos fusilados.

O BNG rendeu homenaxe este 26 de abril aos mártires de Carral, polo 169 aniversario dos asasinatos dos militares sublevados. "Foron os precursores das reivindicacións nacionalistas en Galiza que se ergueron para defender unha maior autonomía para este país e plantaron cara ás políticas da corte contra Galiza, algo que segue a ter plena vixencia na actualidade", asegurou o portavoz da formación frontista, Xavier Vence. O voceiro nacional do BNG resaltou que hoxe segue a ser preciso loita contra as políticas "recentralizadoras que arrasan o tecido produtivo e que levan ao país a ruína". Unha realidade que comparou coa revolta do século XIX, considerada base do movemento rexionalista e nacionalista galego. "Temos que seguir loitando para preservar o noso autogoberno", sinalou Vence. "Temos que seguir loitando para preservar o noso autogoberno", sinalou Vence a carón do monumento que recorda o asasinato dos doce galeguistas pioneiros, fusilados en 1846 na vila coruñesa de Carral por levantarse contra a ditadura e represión do xeneral Narváez. A formación frontista chamou a recuperar reivindicacións dos sublevados, que xa entón denunciaban que Galiza se convertera nunha "colonia da Corte española".


Summary: Na quinta-feira as mulleres inauguraron o xoves de comadres e fixeron súas as rúas e locais da localidade de Verín. As máscaras tradicionais do lugar, os cigarróns, xa levan a invadir o espazo público desde o domingo corredoiro co escarnio e ofensa típicos destas datas. Na sexta-feira é o venres de compadreo, antesala dos días grandes da festa, co bautizo do cigarrón, o domingo gordo e o luns e martes de entroido.

"Non hai xeito de definir o sentimento do entroido, é a máxima expresión da nosa festa, do noso pobo, das nosas tradicións. É sentir as chocas dos cigarróns e sentir a pel de galiña". Estas son as palabras coas que Diego Lourenzo, concelleiro e tenente alcalde de Verín, debuxa as sensacións que espertan estas datas na veciñanza da vila. Os cigarróns, engalanados cos seus tradicionais traxes, cuxa característica principal son as carautas de madeira pintada de cores rechamantes, xa estrearon o seu mallo –pequeno látego– e as súas chocas desfilando polas rúas no pasado domingo corredoiro, após do oficio relixioso. Cunhas máscaras caracterizadas pola prolongación dunha mitra de metal con motivos animais –leóns, lobos, bois, cabalos, corzos, aguias...–, estes reis do entroido verinés crean co seu paso toda unha xolda que percorre a vila, facendo mal e escarmentando toda veciña ou viandante que se lle cruce polo medio, sobre todo se a vítima comete a imprudencia de pasear sen disfrace pola vía pública. Respectando as regras non escritas dos festexos, todo isto acontece sen consecuencia para a figura central da festa. O cigarrón –vestido con intricadas telas, flocos, medias e ligas– pode recibir o escarnio das crianzas sen que haxa castigo e actualmente mesmo serven para facer os controis laterais dos desfiles, que eles mesmos lideran. Xoves de comadres Na quinta-feira, 8 de febreiro, abriuse a veda co xoves de comadres. O día debe a súa orixe á reunión de todas as mulleres da vila, "que ían recoller a raíña do entroido, quen é recibida por don Carnal na Casa do Escudo para logo saíren os dous ao balcón da Praza Maior, desde onde saúdan o pobo alí congregado", sinala Lourenzo. Alén desta tradición, que segue vixente, esta é tamén a data na que centenares de raparigas e adultas se xuntan para celebrar o entroido libres da compañía dos homes. Todo aquel rapaz que se atreva a entrar nun restaurante no que haxa ceas de comadres farao "sempre baixo a súa responsabilidade", brincan as mulleres. O venres de compadreo, veciñas e veciños verineses poden ver desfilar dous carros custodiados por capuchóns e 'mascaritas'. "Os capuchóns son un traxe que só existe no entroido de Verín e que estamos tratando de recuperar; consiste nun hábito humilde que conta cunha capa para levar por riba", explica a grandes trazos o concelleiro. Ao día seguinte, celébrase o bautizo do cigarrón, cerimonia na que se viste por vez primeira unha crianza co traxe típico destas máscaras, un momento solemne no que se lle dá a benvida a un novo membro dentro deste selecto grupo. "Aínda que os cigarróns saen por primeira vez pola festa de Santo Antón, que coincide invariabelmente o 17 de xaneiro, logo do domingo corredoiro trotan polas rúas de Verín durante todo o entroido", conta Lourenzo. Estas elegantes figuras son tamén as que encabezan os desfiles tradicionais, que teñen lugar no domingo gordo e o martes de entroido, e son seguidos pola raíña da festa, a banda de gaitas do Concello e o resto de comparsas e carrozas. O ciclo esmorece xa no mércores de cinza, cando se acostuma enterrar a sardiña nun velorio multitudinario que ten lugar na Praza Maior da vila. A fin da festa aínda encontra o seu epílogo no domingo de piñata, de recente creación. Neste día, as e os participantes nos desfiles reúnense para celebrar un copioso banquete. Fechan así o ano e dan inicio á coresma que, por extensión, se converte para a veciñanza de Verín nunha longa espera até o entroido do ano que vén. Un cambio de ton ao longo do tempo Como toda festa tradicional, o entroido –cunha orixe que se perde cara atrás nos séculos– experimentou unha evolución inevitábel co paso das décadas e de diferentes formas de goberno. Nos últimos anos, é patente unha mudanza na actitude da festividade. "Antes era moito mais íntimo do que o é hoxe. Cada día medra máis e cada día alberga moitísimos visitantes que enchen as prazas de aloxamento e queren mergullarse nesta celebración local", engade Lourenzo. Isto provocou cambios no programa, que tenta manter o selo de autenticidade sen abandonar nunca a visión de facer unha festa para o pobo e non só para o turista. "Unha das decisións foi mudar o día do pregón, que este ano correu a cargo de Mercedes Astorga, do xoves de comadres ao domingo corredoiro, que é cando hai un público máis da vila e menos de fóra", comenta. por moito que a historia mude a súa forma, a esencia pura do entroido segue a ser a mesma: a sátira, o mundo ao revés, o caos e a irreverencia Porén, por moito que a historia mude a súa forma, a esencia pura do entroido segue a ser a mesma: a sátira, o mundo ao revés, o caos e a irreverencia. A oportunidade de ser rei, policía ou cura por un día, dispor da ocasión de ser outro e, por unha vez no ano, reverter a orde estabelecida, criticando o poder e poñendo a realidade patas arriba. Loxicamente, como sinalaba o xornalista Federico Cocho –autor de tres ensaios sobre o entroido–, as mudanzas que experimentou a festa débense "a unha cuestión de dispoñibilidade material, por iso daquela as brincadeiras eran feitas con fariña, ferruxe, betún… E hoxe acontece o mesmo, temos outras condicións materiais que nos evitan ter que confeccionar o noso propio disfrace porque xa o podemos ir comprar ao bazar chinés do barrio", resume. O entroido sobrevive aínda en pleno século XXI como "unha festa de creación colectiva, explosiva, de invasión, na que toda crítica vale", di o especialista. E, como toda celebración, o galego pivota arredor da mocidade e da evolución que esta marca de cara ao futuro da sociedade, e dispón dun dinamismo que transcende o contexto histórico. Non hai que temer, pois, pola fin da festa, que baixo diferentes máscaras e disfraces segue viva no sentir colectivo, na celebración común e na algarabía e alegría compartida. "O entroido é algo extremadamente importante para Verín, hai xente que leva facendo os seus disfraces desde agosto e a maioría de nós xa estamos nerviosos desde nadal, xa que este ano coincidiu moito mais cedo que outros. É algo que non se pode explicar con palabras, é unha emoción", insiste o tenente de alcalde. [Esta peza creouse para o A FONDO especial sobre o entroido publicado xunto ao Sermos Galiza 283, á venda na loxa e nos quiosques habituais]


Summary: Os medios galego e vascos veñen de establecer un acordo de intercambio informativo da cobertura dos procesos electorais nas súas respectivas nacións. Con este acordo Sermos Galiza e Naiz/Gara apostan por establecer canles de comunicación directas, que permitan ofrecer unha cobertura informativa sen intermediarios.

Nun momento de grande interese informativo tanto para Euskadi como para Galiza, dado que en ambos territorios se desenvolven sendas campañas electorais que concluirán nos comicios do 21-O dos que sairán elixidos novos Parlamentos autonómicos, Sermos Galiza, o xornal dixital Naiz e o diario Gara, medios vascos que integran un mesmo grupo de comunicación, veñen de subscribir un acordo de colaboración. O mesmo concrétase no intercambio de pezas informativas, polo que Sermos Galiza publicará diariamente unha crónica das eleccións en Euskadi, e Naiz fará o propio coa información dos comicios galegos. Desta maneira Sermos Galiza, tanto na súa edición dixital diaria como no semanario reforzará desde hoxe, xoves, a cobertura que xa viña ofrecendo do proceso electoral vasco. No medio dun contexto onde a comunicación en ambas nacións continúa estando mediada por axentes alleos á realidade vasca e galega, Sermos Galiza e Naiz/Gara coinciden na necesidade de establecer canles de comunicación directas, que permitan ofrecer unha cobertura informativa sen intermediarios, como mecanismo que fortaleza a existencia de medios de comunicacións propios, sen dependencias esóxenas e cun enfoque pegado á realidade concreta.


O Goberno galego saca a concurso centros que ata agora encomendara a DomusVi cunhas condicións que valoran máis os plans de intervención e a formación do persoal que os servizos complementarios, mentres que a oferta económica e a ratio de persoal seguen pesando o 40% e o 15% respectivamenteO pasado 23 de decembro o presidente Feijóo publicitou a decisión da Xunta de sacar a concurso para manter en mans de empresas privadas a xestión de catro residencias de maiores de titularidade pública que ata agora tiña encomendadas a DomusVi e que suman 430 prazas. O presidente salientou a disposición do Goberno galego a gastar ata 50 millóns de euros en cinco anos nesa xestión privada, pero nada dixo dos motivos desa decisión coa que na práctica renunciaba a reintegrar na xestión pública directa eses catro centros, dous dos cales tiveron sancións por falta de persoal e obstruír inspeccións.Os concursos públicos para as catro residencias veñen de ser convocados nos últimos días e na súa documentación oficial agora si poden atoparse os informes preceptivos cos que a Xunta ten que xustificar os seus contratos e a modalidade dos mesmos. Segundo eses documentos, a xestión desas catro residencias públicas seguirá en mans privadas porque a Xunta ten os cartos suficientes para manter eses contratos pero non o persoal propio necesario e o servizo en si de atención residencial ten "un contido económico que fai susceptible de explotación por entidades privadas"."Cómpre volver promover a súa xestión indirecta, ao ter este servizo un contido económico que o fai susceptible de explotación por entidades privadas", di a XuntaOs procesos de contratación agora abertos pola Xunta para manter en mans privadas as residencias públicas que viña xestionando DomusVi desde hai unha década -concursos aos que se pode volver a presentar a mesma empresa- son dous distintos, e divididos en lotes de xeito que cada unha das residencias podería ser xestionada por unha firma diferente. Son a Residencia de Maiores e Centro de Dia de Alzhéimer de Bembrive, en Vigo, con 150 prazas na residencia e 20 no centro de día; a Residencia de Maiores Concepción Arenal da Coruña, con 150 prazas; a Residencia de Maiores de Bande, con 50 prazas; e a Residencia para Maiores Dependentes do Carballiño, ata agora con 50 prazas e que pasará a 80. Os contratos están previstos para dous anos prorrogables ata cinco anos e cun orzamento máximo estimado nese período de máis de 50 millóns de euros.Na memoria xustificativa do contrato e o informe de insuficiencia de medios propios cos que as administracións teñen que argumentar por que contratan externamente un servizo e non o poden prestar elas mesmas a Consellería de Política Social di que "a idoneidade da fórmula de contratación está motivada fundamentalmente en que, na actualidade, a Xunta de Galicia dispón do financiamento necesario para a prestación do servizo de xeito indirecto". E engade que "sendo necesaria unha nova licitación, cómpre volver promover a súa xestión indirecta, ó ter este servizo un contido económico que o fai susceptible de explotación por entidades privadas, e tendo en conta que a Administración non pode prestar o dito servizo a través dos seus propios recursos, na medida en que non conta con persoal cualificado para tal fin". No documento a Xunta non explica por que prefire a xestión indirecta e non se dota de máis persoal, do que non carece por completo xa que si xestiona outras residencias de xeito directo ou a medias con algúns concellos a través do Consorcio Galego de Servizos de Igualdade e Benestar. Si sinala en varios puntos a alta demanda de prazas residenciais existentes en Galicia mesmo para asegurar ás posibles empresas interesadas que os centros a concurso adoitan estar sempre completos, o que garantiría a viabilidade económica dos contratos.Canto aos criterios de valoración das ofertas que agora poidan presentar as empresas interesadas, os novos concursos difiren nalgúns puntos dos convocados hai unha década e que acabaron derivando na xestión deses catro centros por DomusVi. Os novos pregos de condicións pasan a valorar máis os plans de intervención cos residentes e a formación do persoal que os servizos complementarios que poidan ofrecer as empresas. Pola contra, seguirá valorándose cun 40% sobre o total da posible puntuación a oferta económica que realice cada empresa, así como cun 15% a relación do número de traballadores por persoa residente.Os concursos agora convocados tampouco son directamente comparables cos de hai unha década para eses mesmos centros xa que varían algunhas das condicións que se piden ás empresas e tamén aumentou, como o fixo a inflación, o custo de prestación dos servizos. Por exemplo, no caso da residencia de Bembrive, en Vigo, aumenta o número de prazas con servizo de transporte ao centro de día que se requiren. Ou, tamén por exemplo, o custo estimado anual sen IVE do servizo na residencia Concepción Arenal da Coruña pasa de 2,53 millóns de euros para 2012 a 2,89 millóns para 2023. O contexto do sectorDas 22.000 prazas existentes en Galicia, só unhas 4.800 están en centros de titularidade pública, e boa parte deles están á súa vez xestionados no día a día por empresas privadasEn Galicia, das 22.000 prazas residenciais existentes, só unhas 4.800 están actualmente en centros de maiores de titularidade pública, segundo os datos oficiais do Rexistro Único de Entidades Prestadoras de Servizos Sociais da Consellería de Política Social. Delas, unhas 3.900 están en residencias ou vivendas tuteladas titularidade da Xunta ou do Consorcio Galego de Servizos Igualdade e Benestar que comparte con algúns concellos. Ademais, hai outras 800 prazas en residencias propiedade de concellos e unhas 150 de deputacións.Ata o que resulte do novo concurso, no que tamén se podería volver presentar DomusVi, esa empresa viña xestionando algo máis de mil das 3.900 prazas de titularidade da Xunta ou do Consorcio. O grupo DomusVi estivo no foco da actualidade no último ano e medio polo forte impacto da COVID-19 en varios dos seus centros e tamén polas reaccións públicas ao respecto de quen foi a súa conselleira delegada, Josefina Fernández, alta executiva do grupo dende os tempos de Geriatros e a quen se atribúen estreitas conexións co PP galego. O pasado setembro foi destituída como conselleira delegada e recolocada na "presidencia institucional" da compañía.


Summary: A comisión federal de listas do PSOE amosouse a favor do alcalde de Monforte, José Tomé, para exercer a presidencia da Deputación de Lugo. Finaliza así a pugna interna no PSdeG entre Tomé e Darío Campos, rexedor da Pontenova, quen aspiraba a revalidar no cargo á fronte da institución provincial.

O alcalde de Monforte será o aspirante do PSdeG a presidir a Deputación de Lugo. Así o aprobou Ferraz na comisión federal de listas do PSOE. Remata desta maneira a pugna interna no partido entre quen apoiaba o rexedor monfortino José Tomé e o sector partidario de Darío Campos, rexedor da Pontenova, quen aspiraba a revalidar un novo mandato na presidencia da deputación. Campos tampouco será deputado provincial. Monforte ten a José Tomé na alcaldía desde 2015 e nas pasadas eleccións municipais do 26 de maio logrou case duplicar a representación Monforte ten a José Tomé na alcaldía desde 2015 e nas pasadas eleccións municipais do 26 de maio logrou case duplicar a representación do PSdeG pasando de 6 a 11 edís, logrando así a maioría absoluta. Após o resultado, Tomé afirmou que estaba "ao servizo do partido e de Gonzalo Caballero" para exercer a presidencia da deputación e Darío Campos amosou a súa intención de revalidar na presidencia da entidade provincial. Esta pugna interna saldouse coa dimisión do secretario provincial do PSdeG en Lugo, Álvaro Santos, e da executiva provincial, partidarios de Darío Campos, abandonando ese cargo debido ás "diferenzas e mala sintonía" coa dirección do PSdeG de Gonzalo Caballero, deixando entrever que o secretario xeral do partido non foi neutral e potenciou a candidatura de Tomé en detrimento de Campos. Esta pugna interna saldouse coa dimisión do secretario provincial do PSdeG en Lugo, Álvaro Santos O alcalde de Monforte empeñouse en desvincular a súa candidatura dun plan de Gonzalo Caballero, asegurando que a súa vontade de presidir a deputación baseábase nunha proposta que nacía "de abaixo a arriba". Contou ademais cos apoios de alcaldes de varias localidades, como se amosou no acto organizado na sede provincial do PSdeG en Lugo na que anunciou a súa vontade de presidir a deputación, e na que contou coa presenza dos rexedores de Ribeira de Piquín, Roberto Fernández; o de Xermade, Roberto García Pernas; o de Pedrafita, José Luis Raposo; o de Castroverde, José María Arias; a e o deputado provincial en funcións Pablo Rivera e Pilar García Porto, así como a ex rexedora do Incio, Laura Celeiro. Celeiro será a única destes apoios que non será deputada provincial, ao ocupar o seu posto Ana González Abelleira. Ademais, tamén serán deputadas provinciais as alcaldesas de Viveiro, María Loureiro, e a de Trabada, Mayra García. Formoso, Silva e Villarino son as propostas para presidir as outras deputacións A comisión de listas do PSOE, reunida en Madrid, referendou ademais Valentín González Formoso para presidir a Deputación da Coruña, Carmela Silva a de Pontevedra e Rafael Rodríguez Villarino a de Ourense. Este último será o único que non acade o cargo, debido ao pacto entre Democracia Ourensá e Partido Popular polo que Gonzalo Pérez Jácome foi investido alcalde nun goberno paritario entre ambas formacións, a cambio de que Xosé Baltar continuase na presidencia da deputación cos votos de DO.


Summary: Arianda Cordal e Dani Cornes conversan sobre cultura no seu proxecto Espazo Negativo

Ari e Dan falan de cousas. Coa naturalidade da conversa distendida, estas dúas graduadas de comunicación audiovisual acaban de sacar o episodio cero do que vai ser o seu podcast: Espazo Negativo. Ariadna Cordal e Dani Cornes crean un lugar para charlar sobre cultura, que promete ir medrando con elas. De onde xorde a idea? As dúas consumimos podcasts e gostamos do formato conversacional, non totalmente estruturado. De feito, a este primeiro capítulo chamámoslle episodio cero porque estabamos explorando o formato e queriamos ver como reaccionaba a xente. Propuxemos unha perspectiva informal, para que resultase máis atractivo e, sobre todo, accesíbel. Porén, iso non quita que poida mudar. Como está a ser a acollida desta entrega inicial? A verdade é que o escoitaron bastantes máis persoas das que agardabamos. Pensabamos que habería 10 ou 20 ouvintes, mais no primeiro día xa chegamos a 50. Chegamos fóra do círculo de coñecidas, cousa que nos colleu un pouco por sorpresa. Ademais, a medida que ampliemos temática —este primeiro capítulo centrouse en filmes, mais temos ganas de tocar outro tipo de medios, como poden ser videoxogos ou música, ou entrevistas con creadoras— supoño que tamén ampliaremos audiencia. Teñen algún referente? O dos referentes no mundo das podcast é complicado. En xeral, gostamos daquelas que son informativas, algo máis xornalísticas. Mais unha das razóns polas que comezamos con Espazo Negativo é que non oiramos falar de ningún outro formato semellante na Galiza ou en galego. Por iso decidimos explorar se nós seriamos capaces. Que frecuencia terá? Porque malia semellar unha conversa casual, imaxino que hai moita preparación detrás. Aí está a dúbida. En principio pensamos cada dúas semanas, ou tres, porque si que leva moito tempo e preparación. De feito, fixemos unha proba na que nos desviamos moito. Non nos puxemos límites ao falar e fómonos demasiado, algo que tamén nos pasou no episodio cero. Temos moitas cousas para mellorar de cara aos seguintes. Porén, é un proxecto divertido e aprendemos moito dos comentarios que recibimos. Por que Espazo Negativo? En fotografía e en artes plásticas, o espazo negativo é esa parte á que non se lle presta tanta atención, porque é o contrario ao que adoita destacar: a figura. Ademais, negativo xoga coa acepción da palabra dentro do cinema, en referencia á película. O de espazo vén de que non queriamos que fose estritamente unha podcast convencional, pois hai unha especie de estigma de que estas non se afastan do formato radio. Nós queriamos que fose máis aberto, como un espazo de diálogo no que interactuar con outra xente, incluídas as ouvintes, facilitando o contacto con elas.


Summary: Varias empresas organizaron no Bierzo cursos para obter carnés de manipulador de fitosanitarios que só precisaban os profesionais e polos que cobraban 150 euros. Uns 7.000 labregos galegos, asturianos e becianos foron estafados segundo a investigación.

A Fiscalía pide penas de até seis anos e medio de cadea para seis implicados na operación Fito, aberta en 2016 no xulgado de Instrución número 4 de Ponferrada contra as empresas Rabcor, Sanea Control e Lucaser pola programación en Vilafranca do Bierzo de cursos de formación para obter o carné de manipulación de fitosanitarios, uns cursos cos que se estafou uns 7.000 agricultores, moitos deles galegos, aos que lles cobraban entre 100 e 150 euros por un carné que non precisaban ou que só eran requiridos para profesionais. Empresas cobraban entre 100 e 150 euros por cursos para obter o carné de manipulador de fitosanitarios que só requirían profesionais Así o adianta a Cadena SER, que aclara que o Ministerio Fiscal cre que se debe xulgar os seis investigados por un delito continuado de estafa e de falidade documental, para os que se piden penas de entre catro e seis anos e pico, ademais da restitución dos cartos estafados. O procedemento abriuse hai dous anos tras unha investigación do Seprona en coordinación coa Fiscalía de Medio Ambiente de Ponferrada e un xulgado do Bierzo, que contaron coa colaboración dos técnicos de Sanidade e Agricultura e Gandería da Xunta e da Junta de Castilla y León. As empresas enganaban os agricultores ofertando os cursos de formación e asegurándolles que o real decreto da Xunta de Galicia obrigaba a ter o carné para manipular fitosanitarios baixo ameaza de sancionar economicamente a quen non tivese ese permiso, que só era requirido para profesionais e vendedores. Os cursos eran moito máis curtos pero tamén caros que os ofertados en Galicia, que eran escasos A obriga provén do Real Decreto 1311/2012 e entrou en vigor en novembro de 2015, polo que moitos profesionais, pero tamén moitos que non o precisaban e ante a escaseza de oferta en Galicia, inscribíronse en cursos on-line que se pasaban en dous días fronte aos varios que requirían outros e que eran moito máis caros. A maioría dos estafados eran persoas maiores, sen ordenador. Así, desde as mesmas direccións IP das empresas contestaban os test con robots informáticos pero os exames constaban como se fosen realizados polos inscritos. "Chegaban autocares cheos de galegos que non saían nin do Parador Nacional para recibir as clases prácticas", contaba o responsable do sindicato agrario Asaja en Castilla y León, que aseguraba que os monitores contestaban ás preguntas que os asistentes non sabían. As propias empresas organizadores ou os monitores contestaban as preguntas que non sabían os inscritos A Garda Civil comprobou moitas irregularidades nos cursos presenciais da empresa Rabcor, pero tamén implica a galega Lucaser e a asturiana Sanea Control. Ademais, a Fiscalía pide a Xunta e Junta que anulen a validez dos carnés emitidos, unha decisión que recae na Audiencia Provincial de León.


Summary: Comproba neste espazo ao vivo se o teu décimo foi premiado na Lotaría do Nadal 2018

O sorteo extraordinario da Lotaría do Nadal deixou parte do seu primeiro premio, o 3.347, en máis dunha vintena de concellos galegos. Foi repartido en Teo, Santiago, Pontevea, Fene, A Coruña, O Pino, Ourense, O Porriño, A Estrada, Bueu, Serra de Outes, Cedeira, Zas, O Valadouro, Vilalba, Lugo, Monforte, Pontevedra, Vigo, Sanxenxo, Redondela e Poio.Comproba aquí os teus números:


Summary: O Club Kaiak Tudense realiza esta fin de semana a proba para deportistas que estean nalgunha federación ao decidir separala nesta ocasión da popular que tivo lugar en agosto.

O Descenso Internacional do Miño volve realizarse esta vindeira fin de semana na súa vertente máis federada. A organización, a cargo do Club Kaiak Tudense desde 1979, dividiu este ano en dúas as datas desta proba de piragüismo polo atraso nas obras que se están a realizar nas instalacións náuticas municipais Quique Míguez de Tui. Baño de medallas para Galiza no mundial de piragüismo Por este motivo, e polas condicións climáticas propicias, mantívose o mes de agosto para a proba popular que este ano reuniu máis de 500 persoas nunha competición declarada de maneira oficial como Festa de Interese Turístico da Galiza. Será a 51º edición e a súa historia está marcada pola importancia do río e o seu papel na zona. Das carreiras improvisadas pasouse nos anos sesenta a unha competición regulamentada que puxo en práctica o Club Náutico San Telmo. O Tudense recolleu a idea a finais dos 70 e deulle un carácter popular que aínda mantén hoxe en día. O técnico, adestrador e secretario do Kaiak Tudense, Manuel Pedrares, puntualiza a Nós Diario que a separación do descenso que tivo lugar este ano "é circunstancial, segue a ser unha proba única". Explica que xa teñen todo preparado para que o sábado comece a competición pola tarde. O inicio está previsto para as 17.10 horas, momento en que sairán as embarcacións de padeo a pé. Ás 17.30 horas, e de maneira simultánea desde a marxe portuguesa coa categoría feminina e desde a galega coa categoría feminina, será a quenda das de canoa, para engadírselles os k2, estas últimas desde a ponte internacional. Galiza segue a arrasar en piragüismo: Pleno de clasificacións no primeiro día do Mundial Junior e Sub-23 Algo máis que unha competición O Descenso Internacional de Miño conta coa singularidade de realizarse nun río transfronteirizo que empregan por igual practicantes do piragüismo das dúas beiras. Pedrares leva moitos anos organizando esta competición e recoñece que para o seu club "é unha proba de referencia para nós e para a Tui, é o día do río polo que é un orgullo facela". Máis alá dos resultados deportivos que se dean ao finalizar a xornada, o técnico tudense salienta que a intención é que "a cidade viva o río como nunca é a data en que todo o mundo baixa para vivilo como nunca". Participación deportiva internacional e de nivel Máis de 400 padeeiras e padeeiros terán que cubrir os 14 km que separan Salvaterra de Miño e a meta na ponte Internacional de Tui. Desde a súa creación participaron ao redor de 60 clubs de varias nacionalidades que competiron nas modalidades K1, K2, C1, C2 e SUP. Entre os seus vencedores atópanse varias campioas e campións olímpicos, mundiais e de Europa. A Galiza torna no epicentro do piragüismo internacional "Por este mesmo río pasaron e seguen a pasar moitas campioas e campións", asegura Pedrares. Lembra que este ano o mundial de maratón en piragüismo será dentro de pouco máis de dúas semanas moi perto de Tui, na localidade portuguesa de Ponte de Lima, polo que "moitas e moitos deportistas aproveitarán para experimentar cal é o seu estado de forma a modo de test previo en fondo". Por este motivo considera que "o nivel desta proba sempre é un referente para todas as demais probas que se realizan deste tipo no país".