Summary: Convocad@s pola Plataforma comarcal en defensa do tren, realizaron unha viaxe reivindicativa nun ferrocarril que saíu da estación da Coruña e camiñaron a pé até a praza do Campo, en Betanzos.

Por volta de 200 persoas secundaron este 27 de outubro a marcha en prol dun ferrocarril "público e social" convocada pola Plataforma comarcal en defensa do tren, constituída a finais de xuño e que pula polo ferrocarril como "servizo público de titularidade pública" que vertebre o País e, máis no concreto, un servizo de proximidades entre A Coruña e Ferrol. Asías cousas, a acción deste domingo encetou ás once da mañá na estación de San Cristovo, na Coruña, onde tomaron un comboio para viaxar até Betanzos con parada na estación do Burgo. Unha viaxe reivindicativa que @s levou até a estación betanceira, desde onde partiron a pé até a praza do Campo. Un trazado "colonial" para os camiños de ferro Foi neste emprazamento onde representantes da Plataforma deron leitura a un manifesto en que reclamaron a realización dun 'bypass' en Betanzos que tronce o "deseño colonial" do camiño de ferro nesta localidade, "que nos permite comunicarnos con Madrid mais que require dun cambio na marcha para nos desprazarmos até a Coruña", sinalou a organización convocante en conversa con Sermos Galiza. Aliás, e perante o Plan de racionalización dos servizos ferroviarios de media distancia impulsado polo Goberno español e que contempla a supresión de apeadeiros con pouc@s usuari@s e a redución de servizos noutros até os tornar inviábeis, a Plataforma comarcal exixiu que se habilite un servizo de proximidade entre A Coruña e Ferrol, que o Plan español non só non contempla senón que pon en dública que no futuro estas dúas localidades fiquen comunicadas por unha liña de comboio. Consolidar a liña A Coruña-Ferrol "Reclamamos a implantación dun tren de cadencia que aumente os horarios e as frecuencias para o facer socialmente rendíbel e economicamente viábel", sinala o manifesto que se leu na praza do Campo de Betanzos. A Plataforma enfatizou que tal servizo existe xa noutras zonas do Estado que están menos poboados, como Santander, Cádiz ou o tren que une Murcia e Cartaxena. Para alén do anterior, reivindicaron tamén a construción de apeadeiros "en zonas de crecemento demográfico exponencial" como as urbanizacións da Barcala e das Xubias, para que o servizo de ferrocarril se poida empregar como de proximidades. Fomento prioriza a conexión coa meseta e deixa na Galiza 11 localidades desatendidas Por derradeiro, pediron que se restablezan todas as paradas que foron eliminadas en xuño, cando once estacións ficaron sen servizo ao defender o ministerio de Fomento que existía unha alternativa por estrada. Ademáis, outras 23 reduciron a súa frecuencia a unha viaxe ao día. Priorizáronse as conexións de longa distancia con Madrid e a cambio once poboacións da Galiza ficaron desatendidas. É o caso de Cecebre, na liña A Coruña-Ferrol, ou de A Friela (Maside), na liña Ourense-Santiago, onde a redución de comboios que fan parada foi tal que fixeron practicamente inúteis os apeadeiros. A marcha contou co apoio de concelleir@s do BNG da Coruña, Culleredo e Betanzos; dos sindicatos CNT e CXT --maioritarios no sector--; e do concelleiro de Esquerda Unida na Coruña. Aliás, tamén o deputado de AGE Antón Sánchez tomou parte na manifestación que saíu da estación de Betanzos. O rexedor betanceiro, Ramón García Vázquez (PSdG-PSOE), non apoiou o protesto.


Summary: O arpista Roi Casal, curtido na excepcional canteira de Milladoiro, afronta a promoción do seu terceiro disco en solitario, Donos do noso destino, rebordando optimismo. Falamos con el antes da presentación do traballo, o vindeiro día 2 en Compostela, e xusto antes de dar o salto a América.

Roi Casal (Catoira, 1980) reborda entusiasmo ao falar. Curtido nunha das mellores canteiras musicais posibles, o grupo Milladoiro, atópase inmerso na promoción do seu terceiro disco en solitario, Donos do noso destino, que toma o nome prestado dun verso de William Ernest Henley, historicamente asociado á figura de Nelson Mandela. "Non importa que estreito sexa o camiño", di o poema, unha filosofía que Casal aplica a un traballo tradicional pero non folk e que non quere saber nada de laios. O disco e a banda, advirte, acadan a súa plenitude en directo e, moi especialmente, nas festas. Un músico galego editando un novo disco en galego... Xa só por iso é noticia? Non, será máis complicado agora que hai tempo, cando había máis axudas. Eu nunca as tiven, pero habíaas. Nunca me influíu iso para sacar un disco e non é ningún mérito. Hai máis artistas que o fan, isto está dentro da normalidade, nada máis alá da dificultade económica xeral. Tamén por un motivo tecnolóxico, a día de hoxe é moito máis doado sacar un disco con mellor ou peor calidade. Eu graveino nas condicións que sempre soñei: cun estudo profesional, unha banda, un técnico... Pero quen ten vontade, ilusión e un produto de calidade é quen de sacar un disco. Non creo que iso en si mesmo sexa un mérito reseñable. O máis reseñable é que o disco estea ben ou mal, teña calidade ou non. Vas polo terceiro e a traxectoria é ascendente... E iso tamén se nota na madurez da propia música. O proxecto está máis rodado. Temos máis madurez e todos os parámetros nos que se pode medir unha carreira musical son ascendentes. Ese é un dos aspectos que dan forzas para seguir sacando discos e para seguir traballando duro, para que a música que un fai teña viabilidade. Agora mesmo estamos no momento máis doce da nosa carreira en todos os aspectos, na consolidación do proxecto. Tivemos, como moitos outros, que traballar duro. Como lle explicarías que vai atopar neste novo traballo a alguén que nunca escoitase a Roi Casal? "Temos unha visión da música cunha perspectiva galega, sen que iso sexa condicionante nin límite ningún" Vai atopar unha visión da música cunha perspectiva galega sen que iso sexa ningún condicionante para poñerse límites na ambición e na sonoridade. Poden escoitar un disco no que se ve reflectido o espírito da cultura e da idiosincrasia galega; hai textos dende Rosalía de Castro ata Díaz Castro, de letras tradicionais a achegas propias. E no plano musical hai temas con fragmentos tradicionais como en Rosa, ata o resto de temas que son compostos por min. É un compendio que é unha perspectiva da música, da literatura e do país pero non necesariamente folk. O folk ten un percorrido grandísimo, pero non é o que eu fago. É unha batalla aínda pendente desligar a música galega no seu conxunto da etiqueta da música folk? En Galicia faise, obviamente, moita música. O que pasa é que ás veces, se colles algo tradicional xa é folk. Mesmo dende a música clásica se pode facer cousas relacionadas coa música tradicional e iso non é folk; Milladoiro teno feito, por exemplo. Eu téñoo claro, aínda que hai moita xente que ve: arpista e ex Milladoiro... Branco e en botella: folk [ri]. É unha etiqueta que non se corresponde co que estou facendo, non é mellor nin peor, pero non é o que estou facendo. Eu non renego en absoluto do folk, que o fixen moitos anos e me gusta moito. E dentro do folk hai moitos proxectos que fixeron moito polo país, por iso é un xénero máis consolidado. Nós tentamos plantar unha nova árbore. Son malos tempos para as industrias culturais en Galicia ou xa os houbo peores? "Houbo unha burbulla xeralizada en todos os ámbitos e na música, tamén; non estou esperando a que escampe para sacar a cabeza fóra" Eu levo escoitando esa cantinela dende sempre. Ou levamos un século malo e hai que esperar a que chegue un bo ou é que é así. Hai alguén que coñecese algo mellor, que vivise un momento mellor? Eu o que lembro é unha burbulla xeralizada en todos os ámbitos e na música, tamén. Non estou esperando a que escampe para sacar a cabeza fóra. Non é que chova, é que o clima é éste, o que lle corresponde a Galicia como país, que nos dá moitas oportunidades como músicos. Galicia trata moito mellor os seus músicos e ten máis circuítos do que lle corresponde por tamaño. E iso hai que mantelo e melloralo. Entre os premios, circuítos, as asociacións culturais... Galicia ten unha actividade cultural e musical moi boa. Eu non sei que a que se refire moita xente cando di que está mal. A que se aspira, a que nos poñan unha paga por facer música galega? Eu síntome ben tratado polo público, polas administracións... non teño queixas, nunca vin dificultada a miña carreira. Síntome nun país no que podo desenvolver a miña carreira musical. É pequeno; se fose de Estados Unidos tocaría para un mercado de moitos millóns de persoas e se nacese en Kenia, se cadra non podería dedicarme a isto. Hai que ter un pouco de dimensión espacial, e iso non quere dicir que fagamos só múscia para Galicia, pero si dende Galicia. Galicia non trata peor os seus músicos que outros países do mundo. Estamos instalados no laio? En moitos ámbitos se di que nos vai mal, que que mágoa... Eu estou un pouco canso da mágoa. Por iso lle chamamos ao disco Donos do noso destino. Todos temos responsabilidade con nós mesmos e co país para que as cousas vaian mellor. O país non é o que un pensa unha noite na súa casa e, a continuación, pensar que todo o mundo está equivocado. Houbo moita xente antes ca nós e foi cambiando as cousas conforme á realidade do país. A moitos nos gustaría cambiar as cousas para que fosen doutro xeito: cambiémolas. Pasamos dunha abundancia de axudas sen moito criterio a unha restrición coa mesma ausencia de criterio? "Cando había cartos déronse sen ton nin son e agora non se dá nada" Non temos que ser imbéciles e dicir que non pode haber ningunha axuda; non hai axudas para mercar un coche? Todos os sectores as teñen e a música non ten que renunciar a iso. Unha cousa é telas e outra que tipo de axudas son. Eu penso que algunhas foron prexudiciais, levadas pola inercia gobernase quen gobernase. Cando había cartos déronse sen ton nin son e agora non se dá nada. Cando houbo cartos chegouse a facer competencia desleal a proxectos consolidados. Subvencionábase independentemente de que houbese reclamo ou non e así esfarelouse o que era viable e o que non o era en moitos ámbitos, non só na música. Un non pode facer música baseándose en que outros asuman o risco e despois dicirlles aos nenos que teñen que pagar por comer no colexio. Fíxose de boa fe e hai que estar agradecidos ás caixas, ao Xacobeo, á Consellería de Cultura... Tratáronnos sempre moi ben, pero o problema foi que iso non se aproveitou para crear estrutura. Foi un erro de todos e agora tócanos xestionalo. Falando de difusión, co novo disco tes unha primeira parada en Santiago e despois, a América... "A xente poderá ver un espectáculo de continuidade pero con novos temas e máis madurez" A primeira parada foi en Zürich e foi inesquecible. Xogabamos coa vantaxe de ter unha impresionante colonia galega, sentiámonos como na casa, tratáronnos de marabilla. Contamos moito co apoio dos galegos de fóra e temos que aproveitalo. Presentarémolo o día 2 en Compostela, que sempre é especial; a xente poderá ver un espectáculo de continuidade pero cos novos temas, con máis madurez. No escenario temos xa a nosa propia personalidade e coa estabilidade que dá facer 50 concertos en moi pouco tempo. Chegamos en plena forma, ao cento por cento. Despois iremos aos principais teatros das capitais que visitamos: Montevideo, Buenos Aires, La Habana no festival Cuba Disco, no Teatro Nacional de Bellas Artes... E volveremos aquí para o verán. Estou moi contento, teño moito que agradecerlle a todas as persoas implicadas no proxecto. Eu exerzo de voceiro dun grupo de persoas que temos a fortuna de vivir disto, este é o espírito colectivo, aínda que leve o meu nome. Aquí hai moitas almas.


Summary: O presidente da Xunta, que hoxe viaxou a Asturias para participar nuns actos, responde desta maneira ás críticas por deixar ao alcalde da cidade sen a súa carta ofrecendo colaboración. Este sábado a Xunta anunciara que enviou misivas a sete das e dos rexedores das grandes cidades e á Federación Galega de Municipios.

Despois das críticas a Alberto Núñez Feixoo por ter enviado cartas ofrecendo a colaboración da Xunta á Fegamp e ás e aos alcaldes de seis das sete grandes cidades do país, deixando á marxe a Gonzalo Pérez Jácome e a Ourense, o presidente da Xunta advertiu este domingo que retomará "a negociación e o diálogo" co Concello cando supere "a profunda crise" de gobernabilidade. Un dos máis ofendidos coa actitude do líder popular foi o grupo municipal do BNG de Ourense, que o acusou de facer un desprezo á cidadanía do municipio. Onte mesmo, xusto cando se soubo das misivas, os nacionalistas pedíronlle que se retractase. Pola súa banda, Jácome comentou que pensaba en pedir "amparo" ao Executivo do Estado español e á Unión Europea por esta "discriminacion nunca vista". En declaracións antes de participar na celebración do Día de Galicia en Asturias, en Oviedo, Feixoo incidiu na necesidade de que se resolva a "profunda crise institucional" existente antes de retomar as relacións entre o Goberno do país e o dirixente ourensán, que só conta co apoio dun edil para conservar a Alcaldía. "Son ourensán, é a terceira cidade de Galicia e o meu compromiso con Ourense segue intacto, pero o que é evidente é a profundísima crise do Concello, con só un concelleiro apoiando ao alcalde", xustificou o dirixente. Hai que recordar que no último pleno, que decorreu após a "ruptura temporal" do pacto de goberno por parte do PP local, as e os concelleiros (agás un) pediron a marcha de Jácome.


Summary: INTERACTIVO A segunda área de xestión do Goberno galego que máis sobe entre 2018 e 2019 é sanidade, que volve ter máis recursos que en 2009, e a terceira é educación, que segue un chisco por baixo dos fondos de hai unha década Pediatras desprazables, entre os efectos de cambiar de golpe 24 leis dispares cos orzamentos Promoción turística é a partida que máis medra na nova Consellería de Cultura e Turismo

Pediatras desprazables, entre os efectos de cambiar de golpe 24 leis dispares cos orzamentosPromoción turística é a partida que máis medra na nova Consellería de Cultura e TurismoA partida orzamentaria destinada a pagar débeda está máis dun 300% por riba da de hai unha décadaOs décimos orzamentos do Goberno de Alberto Núñez Feijóo manexarán en 2019 un total de 11.291,18 millóns de euros, un incremento de 817,5 millóns de euros dos que algo máis da metade, 453,8 millóns, corresponden á suba dos fondos destinados ao pagamento da débeda da Administración autonómica, que nesta década pasou de algo máis de 4.200 millóns de euros no ano 2009 a uns 11.500 millóns a mediados de 2018 -un dos menores incrementos entre as comunidades autónomas, segundo vén destacando a Xunta-. Segundo o proxecto orzamentario entregado este 19 de outubro polo Goberno galego ao Parlamento o incremento dos fondos destinados a pagar débeda case cuadriplica a segunda área do orzamento que máis sobe con relación ao 2018, a sanidade. Os recursos para afrontar endebedamento soben un 37,1% interanual e máis dun 300% con relación ao ano 2009. A segunda área de xestión que máis sobe é sanidade, que volve ter máis recursos que en 2009, e a terceira é educación, que segue un chisco por baixo dos fondos de hai unha décadaOs Orzamentos Xerais que agora comezan o seu percorrido parlamentario esgotan a capacidade de gasto non financeiro -a débeda é gasto financeiro- en virtude da normativa estatal, ata os 9.850 millóns. Sobre estas regras de xogo a área de xestión da Xunta que máis incrementa os seus recursos con relación ao ano anterior é a sanitaria, con 117,4 millóns máis, ata os 3.782,34. Séguea a educación, que suma 70,9 millóns con relación a este ano ata chegar aos 2.351,6 millóns de euros. Deste xeito, o orzamento sanitario da Xunta volve estar por segundo ano consecutivo por riba do que o PP atopou en 2009 cando regresou ao poder, mentres que os fondos para o ensino seguen lixeiramente por baixo.Entre as áreas de xestión que tamén avanzan en diñeiro dispoñible con relación a 2018 destaca tamén a acción social, con 47 millóns máis, os fondos de I+D, que gañan case 29 millóns, a área de fomento empresarial, con 25 millóns máis que nos anteriores orzamentos, e a de fomento do emprego, á que o proxecto suma 16 millóns. As infraestruturas, pola súa banda, tamén experimentan un avante interanual de 16 millóns de euros. Os eidos de xestión da Xunta que ven diminuídos os seus recursos con relación a 2018 son actividades económicas, estatística, comercio, ordenación do territorio, actividades ambientais, a administración xeral e os fondos destinados á "Sociedade da Información", que no global da década gañaran case 60 millóns de euros.Ordenación do territorio e normalización lingüística son as partidas que, en termos porcentuais, seguen a acumular un maior recorte con relación a 2009En termos porcentuais o cremento dos fondos públicos galegos destinados a pagar a débeda pública son tamén os que máis medran tanto a respecto de hai un ano como con relación ás derradeiras contas públicas do Goberno de coalición de PSdeG e BNG. Alén da débeda as partidas de sociedade da información (+179%), xustiza (+51%), acción social (+35%) ou I+D (+28%) están xa claramente por riba daquel orzamento de hai unha década. Entre esas partidas que suban a que menos ascendeu dende aquela en termos porcentuais foi a sanidade.Entre as partidas que aínda seguen por baixo dos fondos de 2009 a que está máis próxima ao equilibrio é a educación, que tras avanzar un 3,1% a respecto de 2018 queda un 2,2% por baixo de hai unha década. Entre as que seguen a dispoñer dun volume de recursos notablemente inferior ao de hai unha década destacan, no ámbito de xestión directa da Xunta, a ordenación do territorio (-69%), a normalización lingüística (-62%) e o comercio (-55%). Tamén seguen amplamente por baixo áreas como a cooperación internacional, a cultura, os deportes, a pesca ou as infraestruturas.No que atinxe ao reparto de fondos entre consellerías desta volta non é posible realizar unha comparación de xeito mecánico, toda vez que a recente crise de Goberno supuxo a separación das competencias de Educación e Cultura en dúas áreas diferentes, así como traspasos dalgúns departamentos da Consellería de Infraestruturas á de Medio Ambiente. Partindo da imposibilidade de equiparar valores entre ambos anos, esta é a distribución dos Orzamentos Xerais de 2019 entre consellerías.


Summary: Pon en postos de saída a Patricia Vilán, portavoz socialista no Parlamento galego nestes meses, e a Gonzalo Caballero, enfrontado ao seu curmán, Abel Caballero.

O comité federal do PSOE modificiou, tal e como se prevía, as candidaturas aprobadas nos comités provinciais de Pontevedra e Ourense para as eleccións do 25 de setembro. Non tocou as de A Coruña e Lugo, listas que foron da conformidade da nova ponte de mando socialista, dirixida por Leiceaga. Mais nas candidaturas do sur, onde prevaleceron as posicións dos sectores críticos, Ferraz optou por meter bisturí para situar en postos de saída nomes que inicialmente ficaban á marxe. Así, na lista de Pontevedra se ben o PSOE acepta manter no primeiro posto a Abel Losada, eleva ao nº2 a Patricia Vilán, un dos apoios de Leiceaga no Parlamento de Galiza, onde exerceu nestes meses de portavoz do grupo socialista. Na terceira praza introduce Julio Torrado, de Vilagarcía. E no quinto posto a Gonzalo Caballero, enfrontado con Abel Caballero, alcalde de Vigo. Sobre este se centran agora os focos pois reiterou as chamadas nestes días a Ferraz para que non tocase as candidaturas aprobadas nos comités provinciais. Unha postura que contou, en Pontevedra, co apoio de alcaldes e un bo feixe de agrupacións locais do PSdeG. En Ourense, o comité federal sube do quinto a terceiro posto a Carmen Rodríguez Dacosta, desprazando dese posto a María Quintás, ligada ao sector de Pachi Vázquez. Dacosta, pola súa banda, é unha das principais partidarias de Leiceaga na provincia ourensá.


Summary: acía a honra.

Tocoulle descansar ao Dumbría Cadete e Infantil, pero os equipos costeiros tiveron diversos resultados, destacando a labor do Bergan Xuvenil. Liga Galega Xuvenil, Subgrupo Norte C, x.4 Resultado: Dumbría - Escola Estrada (2-3) Dumbría: Rubén, Álex Sánchez, Martín Lodeiro, Guille, Anxo, Dani Chao, Raúl, Lucas Toba, Aldrefo, Marcos e Isaac. Tamén; Xacobe, Rui, Borja, Braus e Lucas. Dani Chao Bo partido dos de Marín Vecino, que aínda pecan de mocidade, xa que a maioría son xogadores de primeiro ano. Os locals comezaron ben, meténdose por diante ata en dúas ocasións durante o primeiro tempo cos tantos de Isaac Ramos e Alfredo. Pero ao fío do descanso o Estrada empataba de novo tras un centro lateral, facendo moito dano. Pouco despois de volver dos vestiarios, recibiron o sterceiro, nunha acción semellante con centro lateral. A partir de aí acabouse o fútbol. O cadro visitante meteuse atrás, e foi parando o partido sen que os dumbrieses soubesen levantar o choque. Liga Galega Xuvenil, Subgrupo Norte C, x.4 Resultado: Conxo B - Bergantiños (0-2) Bergan: Gardu, Dani García, Pablo García, Noé, Pedro, Ashier, Mario Vila, Totó, Israel, Iván Pardo. Tamén xogaron Javi Pérez, Dopico e Parafita. Gran vitoria do Bergan de Óscar Mingui que se mantén no máis alto do grupo. Na primeira metade os carballeses tiveron moita posesión pero pouca profundidade ante un Conxo moi ben replegado. Apenas un par de chegadas nos pés de Mario Vila, un lanzamiento de falta ó pau e un remate que se foi fóra por pouco Na segunda, tivo que intervir Gardu en 3 ocasións para manter o empate, e non foi ata o minuyo 60, cando Javi Pérez, nada máis saír ao campo, rompía o partido co seu tanto. Iván Pardo, coa boa inercia, sentenciaba pronto, deixando un final de partido bastante tranquilo para os bergantiñáns. Liga Galega Cadete, Subgrupo Norte C, x.4 Resultado: Ural B - Xallas (3-1) Está pagando a novatada o equipo de Jota e César, que segue facendo máis méritos do que sinala o marcador. O sábado na Coruña saíron algo adurmiñados e en menos de 15 minutos xa caían por 2-0 tras un córner e unha perda innecesaria no medio campo. Tralo parón para beber, reaxustaron posicións, adiantaron liñas, e pronto recurtaron por medio de Barbeira. Durante o segundo tempo o Xallas intentaron pero non conseguían empatar ante un equipo local que mareaba o balón sen profundidade, mentres os xalleiros perdían por lesión xogadores como Luís, Aarón ou Jairo, a recente fichaxe procedente do Bertamiráns. Xa no último suspiro, un gol en propia meta sentenciaba o choque. Liga Galega Cadete, Subgrupo Norte C, x.4 Resultado: Bergantiños B - Imperátor (2-2) Empate do Bergan de Chema Eirís ante o Imperátor. Liga Galega infantil, Subgrupo Norte C, x.4 Resultado: Xuv. Oroso - Bergantiños (3-0) Con problemas está comezando este curso o cadro de Cristian. Foi o do domingo un partido bastante igualado na primeira metade, no que un regalo nun pase atrás da defensa bergantiñá permitiu que o cadro local se marchase con vantaxe ao descanso. Na segunda metade o encontro abriuse máis e o Bergantiños tivo un par de ocasións pero non foi quen de materializalas. O Oroso claro gañador do encontro que foi quen de materializar dúas contras na segunda metade.


Summary: A coligazón gobernante (Fine Gael -democristianos- e Laboristas) sofriría unha perda de apoios, segundo as sondaxes, que sería máis acentuada nos social-demócratas.

O 8 de abril como data tope a República de Irlanda votará para elexir os membros do Dàil Èireann (Parlamento), comicios dos que sairá o executivo que durante os vindeiros 5 anos gobernará a illa (agás os 6 condados baixo dominio británico). Serán as eleccións que poñan o ramo ao ciclo eleitoral que ao longo destes 2014 se viviu nos PIGS ( acrónimo para Portugal Irlanda, Grecia e Estado español) e das que saíron diferentes escenarios. A cita coas urnas na illa chega após cinco anos, as anteriores eleccións irlandesas foron en 2011, nos que Irlanda sufríu unha forte crise que botou pola chan o mito do 'Trigre celta' e no que o país foi 'rescatado' en troques dun duro programa de recortes e 'austeridade'. "O peor xa pasou e agora estamos na recuperación e saída da crise". Sónalles esta cantinela? Pois, ao igual que Mariano Rajoy e o PP no Estado español é a que entonan o 'Taoiseach' (primeiro ministro) Enda Kenny e o seu partido, Fine Gael, en Irlanda ao longo deste ano. Bota man de datos macro-económicos para defender unha 'recuperación' que, porén, gran parte da sociedade irlandesa non percebe. Os comicios en Irlanda poñerán o ramo ao ciclo eleitoral que viviron os PIGS neste 2014: Grecia, Portugal e Estado español En 2011 as urnas puxeron fin ao goberno do conservador Fianna Fail, que levaba no poder desde 1997. O partido que hiistoricamente dominou a política irlandesa tivo un 17,4% dos votos e 21 asentos, sendo superados de largo polo Fine Gael, con 76 escanos e o 36,1% dos sufraxios. Un importante apoio mais non de abondo para formar goberno, polo que houbo coligazón cos laboristas (37 deputados, 19% dos votos). O Sinn Féin irrompía en 2011 como cuarta forza, cun 9,9% dos sufraxios e conseguindo 14 representantes (nas anteriores eleccións tivera 4). O Parlamento completábase, entre outros, con representantes das 'esquerdistas' AAA (Coligazón contra a austeridade) e de WUA (Asociación dos Traballadores e Desempregados), que sumaron 5 asentos. Cambios no mapa político, 'ma non troppo' Nestes 5 anos houbo vagas de recortes e privatizacións, mais tamén importantes mobilizacións e protestos (como as decorridas contra 'a privatización da auga'). As enquisas apontan a cambios no mapa político, mais non tan profundos como os que profetizaban inquéritos e sondaxes a finais de 2013 e comezos de 2014. Nas eleccións europeas de 2014 o gobernante Fine Gael mantíñase como a forza máis votada, mais cun 23% dos votos (13 pontos menos que nas irlandesas de 2011). O Fianna Fail aupábase até o 22,3% (recuperando apoios desde o 'batacazo' sufrido en 2011) e o Sinn Féin andaba no 19%, deixando claro que os tempos de 'marxinalidade' na política institucional da República eran pasado. A enquisa publicada hai dúas semanas polo 'Sunday Business' aponta que o Fine Gael volverá gañar os comicios, cun 32% dos votos (9 pontos máis que nas europeas e 4 menos que nas irlandesas de 2011). Unha porcentaxe que non lle permitiría gobernar en solitario. E o seu compañeiro de coligazón, os Laboristas, van sofrer -segundo esta sondaxe- un importante correctivo: 9% dos votos (tivera o 20% hai 5 anos). Como segunda forza irrompe o Sinn Féin, que andaría no 19%, na mesma liña que nas europeas e case 10 puntos por riba dos resultados de 2011. O Fianna Fail ficaría no 17 por cento, practicamente igual que nos anteriores comicios irlandeses. A AAA, coligazón anti-austeridade, tería un 3% de apoios nas urnas. Outra sondaxe, a publicada neste mes polo 'Sunday Times', dálle o Fine Gael un 31% e ao Partido laborista un 8%. Sitúa o Fianna Fail como segunda forza, por diante do SF, cun 19% mentres que os republicanos moveríanse no 17%. O Fine Gael está a recuperar posicións nestes meses, os Laboristas seguen en horas baixas e Sinn Féin e Fianna Fail compiten pola segunda praza E, unha enquisa máis, o traballo publicado hai unhas semanas polo Irish Times vaticina un laborismo en caída libre (non supera o 7% dos votos), un Fine Gael que pugna por superar o 30% e un Sinn Féin que obtería o 21% dos sufraxios, sendo con diferenza segunda forza. O Fianna Fail tería un 19% e AAA obtería o 3%. Os bos resultados pronogsticados para o SF non deben facer esquecer que as sondaxes dábanlle a comezos de ano por volta do 24% dos apoios, procentaxe que dificilmente acadarían agora. Gran Coligazón? En varios medios irlandeses, e á luz dos resultados que apontan estas e outras enquisas, barállase a posibilidade dunha 'Gran coligazón' entre Fine Gael e Fianna Fail para garantir un goberno estábel e unido polo compromiso cos valores europeos. O temor é que poida ficar un escenario no que o Sinn Féin poida ter marxe de manobra para condicionar o goberno da República.


Summary: MAPAS INTERACTIVOS Os municipios nos que as prestacións sociais supoñen máis do 50% dos cartos que manexa a poboación cuadriplicáronse dende o comezo da década. No concello 'máis rico' do país, Oleiros, o seu peso non chega ao 20% e a renda por persoa multiplica por catro a do 'máis pobre', Negueira de Muñiz HEMEROTECA | Ourense encadea 9 anos con máis pensionistas que cotizantes

HEMEROTECA | Ourense encadea 9 anos con máis pensionistas que cotizantes Nas primeiras semanas de 2018 algún titular de prensa editada en Madrid puxo o foco en Ourense: nesa provincia galega xa había máis pensionistas que poboación a cotizar na Seguridade Social. O presentado como novidade realmente non o era tal. En rigor, a provincia ourensá encadea case unha década nesta situación, froito do incremento da esperanza de vida combinada coa baixa natalidade e a escasa captación de inmigración. Intimamente ligado con esta realidade está o crecente peso das prestación sociais, fundamentalmente das pensións de xubilación, nas rendas dos concellos máis envellecidos do país. Así, nunha trintena de municipios máis da metade do diñeiro que manexa a veciñanza xa provén destas prestacións. O Instituto Galego de Estatística vén de publicar os resultados do seu estudo sobre as rendas dos fogares, un traballo estatístico datado no ano 2015 que desta volta torna en radiografía de dúas crises: a demográfica e a económica. Nas portas da actual década, no ano 2010, este estudo rexistraba que en só seis concellos máis do 50% da renda dispoñible bruta da súa veciñanza -os cartos dos que dispón para o consumo cotián ou o aforro- viña das prestacións sociais: Porqueira, Calvos de Randín, Lobeira, Vilardevós, Parada de Sil e Castrelo do Val. Apenas cinco anos despois son xa 26 os concellos nesta situación, varios deles -Calvos de Randín, O Irixo, Porqueira ou Vilardevós- aproxímanse ao limiar do 60% e un, Lobeira, xa o superou. A maioría están na provincia de Ourense e catro (A Pobra do Brollón, Folgoso do Courel, Pantón e Sober), no sur de Lugo. Oleiros volve ser o concello 'máis rico' do país e a súa renda media por persoa multiplica por catro a do 'máis pobre', Negueira de Muñiz Atendendo ao estudo do IGE estes concellos ourensáns con enorme preponderancia das prestacións sociais están tamén entre os que rexistran, en xeral, unha menor renda dispoñible por habitante. Isto é, en termos simples, entre os concellos 'máis pobres'. Ou, o que é o mesmo, na banda oposta dos municipios nos que estes subsidios apenas pesan o 20% do total da renda da veciñanza. É o caso do concello con maior renda por habitante do país, Oleiros, onde o peso das prestacións sociais queda no 18%. A Coruña e Vigo concentran case unha cuarta parte da renda bruta dispoñible do país, máis de 8.600 millóns de euros anuais A veciñanza oleirense volve ser, como en anteriores edicións deste traballo, a que maior renda manexa en toda Galicia: 24.230 por habitante que supoñen cuadriplicar folgadamente os recursos que manexa a veciñanza do concello máis pequeno e con menos renda per cápita, Negueira de Muñiz, que supera por pouco os 5.500 euros. Concellos urbanos e con gran presenza empresarial ou administrativa seguían en 2015 nos primeiros postos en renda por habitante por tras de Oleiros: A Coruña (17.804 euros por habitante e ano), Santiago (17.328), As Pontes (16.996) ou Ourense (16.418). O IGE resalta, non obstante, a concentración de poboación en torno aos sete concellos máis poboados -"máis dun 35% dos habitantes de Galicia" reside nestas cidades, destaca- provoca tamén concentración de rendas. Así, nas sete cidades acumúlase o 42% da renda do país e só nas dúas maiores urbes, A Coruña e Vigo, está o 23% do total da renda: algo máis de 8.600 millóns de euros anuais. A veciñanza duns 80 concellos manexaba en 2015 menos renda que antes do inicio da crise económica A serie histórica destes traballos estatísticos permiten tamén observar o impacto da crise económica nas rendas dos concellos galegos -agás os fusionados Oza-Cesuras e Cerdedo-Cotobade- e como no ano 2015 en case 80 deles as rendas da veciñanza aínda eran inferiores que no ano 2007, considerado o previo á crise. Sempre atenendo ás bases de datos do IGE, a maior diferenza en termos negativos de 2007 a 2015 deuse no concello da Pastoriza, onde a renda dispoñible bruta por habitante era en 2015 de 2.875 euros menos que en 2007. Tamén estaban por riba dos 2.000 euros menos por ano as rendas en Rodeiro e por riba dos 1.000, en Santiso, Taboada, Dozón, Pol, Guntín ou Lalín. Na banda contraria os concellos cuxa veciñanza xa manexaba en 2015 un volume de cartos, de media por habitante, substancialmente maior que antes da crise. O rexistro encabézao tamén neste caso Oleiros, cun incremento da renda por habitante e ano de máis de 6.000 euros neses anos. A continuación, pero a unha ampla distancia, estaría o municipio de Ribeira, con 3.665 euros máis de renda media dispoñible por habitante e ano en 2015 que en 2017. A Illa de Arousa, Cenlle, Toén, Montederramo ou Ortigueira experimentaron tamén avances superiores aos 2.000 euros de media por habitante e ano. No indicador no que existe maior homoxeneidade entre concellos é na orixe maioritaria das rendas da veciñanza. No 62% dos concellos galegos, segundo o IGE, a principal fonte de renda son os salarios. Así e todo, a tendencia nesta cifra é á baixa: no ano 2010 eran 227 os concellos nos que os salarios preponderaban como fonte de renda e no 2015 eran xa 196. Mentres, as prestacións sociais eran a comezos da década a principal fonte de renda en 81 municipios e o dato máis recente, o de hai tres anos, indica que xa o son en 109.


Summary: BNG e AGE critican unhas visitas que entenden meramente "electorais'' e que amosan que nas prioridades do presidente ''non está gobernar Galiza''.

O percorrido de Núñez Feijóo estes días por Arxentina e Uruguai non van ter ningunha repercusión para o país que preside, senón que son viaxes que responden a outros intereses. Así o denuncian BNG e AGE, que coincidiron nas críticas a Feijóo por estas visitas. Para o portavoz nacional do BNG, Feijóo debería descontarse do salario os días que se adica "a facer política para o PP e non a defender os intereses dos galegos e galegas". Xavier Vence ve nestas viaxes un exemplo das "prioridades" de Feijóo, que demostran que estas non son "gobernar Galiza e dar resposta a problemas tan graves que temos no ámbito económico". Pola contra, esas prioridades pasarían por "procurar votos para o PP facendo campaña electoral pagada co orzamento de todos os galegos". "Negocios persoais" Tamén desde AGE foron críticos con esas viaxes de Núñez Feijóo. A súa vice-portavoz, Yolanda Díaz, suxeriu, segundo nota de Europa Press, que eran para negocios persoais. Díaz recriminoulle que non de explicacións no Parlamento sobre este tipo de viaxes que non se traducen "en rendabilidade algunha para este país".


Summary: Malia que consideran "non imposíbel" a concorrencia do soberanismo galego nunha única candidatura nas eleccións ao Parlamento europeo, Xoan Báscuas asegurou que "é difícil" debido ás "diferenzas" entre as formacións política

Após unha xuntanza desenvolvida esta terza feira entre os líderes de CxG e BNG, o secretario xeral de Compromiso considerou "difícil" a posibilidade de que as forzas políticas soberanistas concorran nunha única "candidatura galega" ás eleccións europeas do 2014. Segundo o voceiro de CxG, para se producir esta confluencia é preciso un "programa de mínimos profundamente europeísta". Neste senso, a organización frontista vense amosando contraria á actual andamiaxe política e xurídica das institucións comunitarias. Esta diverxencia entre ambas as dúas formacións podería constituír a principal eiva na procura de artellar esa candidatura galega cara ás europeas. Porén, desde CxG o seu secretario xeral salientou a premura das valoracións, sendo que esta é a primeira xuntanza dunha rolda de contactos máis ampla que abranguerá outras organizacións políticas. Así pois, o portavoz de Compromiso quixo "parabenizar" o Bloque pola iniciativa e a vontade de "priorizar unha candidatura" en chave de país cara aos comicios europeos. A proposta de xerar unha "grande candidatura que leve a voz de Galiza a Bruxelas" foi anunciada polo portavoz nacional do Bloque esta fin de semana nunha entrevista na Radio Galega. Xavier Vence asegurou que a organización frontista aposta na articulación dunha "maioría nacionalista" para combater a crise e as políticas neoliberais. A xuntanza co líder de CxG é a primeira dunha rolda de contactos que se desenvolverán nos vindeiros días.


Summary: O Bloque reclama máis frecuencias e prazas nos trens de Renfe para impedir que as persoas usuarias viaxen de pé ou sentadas nas maletas. Vence subliña a necesidade dunha compañía ferroviaria galega.

A imaxe repítese recorrentemente, moi especialmente en venres e domingos durante o curso universitario e, en xeral, en datas nas que a demanda é un chisco superior á habitual. O presidente de Renfe, Pablo Vázquez, terá que responder este martes no Congreso da "saturación" que teñen que padecer de xeito habitual as viaxeiras e viaxeiros, moitos deles mocidade, que se desprazan polo Eixo Atlántico utilizando os trens de media distancia. A deputada do BNG Rosana Pérez cuestionarao este martes ao respecto nunha sesión parlamentaria na que, ademais, exporá alternativas para o sistema ferroviario do país que este luns xa expuxo ao pé da estación ferroviaria de Compostela xunto ao portavoz nacional da formación, Xavier Vence. A xuízo da formación frontista o feito de viaxar de pé ou empregando as propias malestas como asento non só resulta inadecuado en termos económicos ou de consumo, toda vez que as persoas usuarias abonan un billete para viaxaren sentadas, senón que resulta "intolerábel en termos de seguridade". "É necesario -di Vence- un cambio na prestación do servizo de Renfe para que o tren sexa realmente unha alternativa de transporte entre as cidades as vilas". Para comezar, subliña, cómpre "aumentar a frecuencia para ter unha cobertura horaria máis ampla, máis prazas nos horarios con maior demanda e que garantan un asento para todos os usuarios e usuarias". Coida Vence que cumpriría tamén unha "revisión das tarifas, porque é imposíbel para as familias a día de hoxe soportar prezos que están entre os 16 e os 25 euros para ir da Coruña a Ourense ou da Coruña a Vigo. Isto sucede, engade Alberte Mera, secretario xeral de Galiza Nova, mentres "os mozos e mozas teñen que viaxar de pé nos corredores" cada fin de semana. "É inxusto e, ademais, é inseguro en caso de accidente". Vence: "É preciso un cambio de filosofía, o servizo de tren non debe estar centrado unicamente en conectar Galiza coa Meseta" "O que está a pasar, hai que dicilo con claridade, é que Renfe está a vender billetes por riba das prazas e iso non se pode conseguir", sintetiza Rosana Pérez, quen lembra ademias que o propio Ministerio de Fomento "se atreve a dicir que é seguro viaxar desta maneira". "As equipaxes poñen en perigo aos usuarios sentados nos corredores" ou de pé "sen que case poida pasar nin o revisor". As condicións de seguridade dos convoios xa ficaron "cuestionadas en moitas ocasións, e todos temos na memoria a traxedia de Angrois", salienta. Así as cousas, o BNG reivindica a creación dunha compañía ferroviaria galega para asumir as competencias no país e, mentres, reprocha que Fomento se "envorque en sacar fotos ao lado das obras do AVE" mentres "segue a eliminar as estacións como Pontecesures, Catoira e Padrón, ás que deixa sen servizo". "É preciso un cambio de filosofía no servizo de tren neste país, que non debe estar centrado unicamente en conectar Galiza coa Meseta, senón tamén un servizo de tren de cercanías que permita que o tren sexa tamén unha alternativa de transporte público", o que "debe facerse dende aquí, cunha xestión e unha empresa ferroviaria galega".


Summary: A entidade carga contra BNG e En Marea, aos que acusa de "guerracivilistas" por criticar que se encargue das visitas a esta residencia. A Fundación Francisco Franco di que a súa xestión é boa "para potenciar o turismo de Galiza".

A Fundación Francisco Franco (FFF) está máis que orgullosa de xestionar as visitas ao Pazo de Meirás, un encargo que, recoñecen nun comunicado, "recibimos como unha honra". As críticas do BNG e En Marea a esta xestión levan á FFF a alcumarlles de "guerracivilistas" e a afirmar que a esquerda non quer que se cumpra a lei. Aproveita, ademais, esta situación para reiterar máis unha vez a súa mensaxe tradicional: xustificar o golpe fascista de 1936. Así, a FFF di no comunicado que a esquerda ao criticar que xestione as visitas a Meirás pide incumprir a lei, o que, "como se veu na II República co pucherazo do Fronte Popular", ten "consecuencias". A teor da frase, esas consecuencias non son outras que o 'alzamento' franquista do 18 de xullo, que se traducíu en máis de 5.000 asasinados en Galiza e miles de presos, torturados e represaliados. Para a Fundación FRancisco Franco, porén, a finalidade dos ataques de BNG e En Marea non é nin esta propia "nin o Pazo de Meirás" senón "desgastar o PP". Os franquistas botan así un capote aos populares fronte ao que consideran que é unha campaña de ameazas e ataques da esquerda que queren forzar o PP a tomar cartas e impedir que esta entidade de extrema dereita continúe a xestionar un ben de interese cultural (BIC). Nese mesmo comunicado, afirman sen pudor que as visitas ao Pazo de Meirás son unha "excelente oportunidade para mostrar ao gran público a grandeza da figura de Francisco Franco", para alén de "potenciar o turismo a Galiza", e, como broche, "gozar do patrimonio galego no mundo".


Summary: A sanidade foi un dos campos de probas na Galiza das políticas do PP para os servizos públicos que pasaron, e pasan, pola súa privatización, así como pola precarización das condicións laborais das traballadoras.

A chegada de Feijoo ao goberno da xunta de Galiza supuxo un retroceso importante no sistema publico de saúde. A primeira medida que adoptou foi anular os plans de saúde elaborados durante o goberno bipartito, por consenso, entre a Administración, as/os profesionais, organizacións sindicais e sociedades científicas. Os plans anulados, entre outros, foron: Plan Galego de Mellora da Atención Primaria. Plan Galego de Saúde Mental. Plan Galego de Atención Integral a Muller. Plan galego de Atención Primaria: a súa anulación supuxo o desmantelamento deste nivel de asistencia. Froito disto é a situación que se vive na actualidade na atención primaria. Plan Galego de Saúde Mental: a gran esquecida do sistema sanitario público. Plan Galego de Atención Integral á Muller: a consellaría de Sanidade substituíu as medidas recollidas neste plan e aquelas baseadas na evidencia científica por medidas ideolóxicas. Volveu, de feito, a pór en marcha medidas que teñen como obxectivo comercializar co corpo das mulleres. Todo isto foi acompañado de medidas lexislativas que lles permitiron cumprir un programa político de sanidade baseado en intereses económicos, mais afastado das necesidade de saúde da poboación. Estableceron unha folla de ruta, perfectamente deseñada, co obxectivo de desmantelar a sanidade pública e poder derivar patoloxías á sanidade privada. Entre as medidas lexislativas que facilitaron a súa política salientan a creación das EOXIs: estruturas administrativa para afastar dos centros a toma de decisións. Desmantelamento da xerencia de atención primaria, integrándoas nunha estrutura hospitalaria e supeditando as súas decisións aos intereses do ámbito hospitalario. Xunto a esta cómpre subliñar a Lei de Garantías. O seu obxectivo non foi establecer tempos máximos de espera para diminuír o tempo de atención as persoas segundo a indicación clínica correspondente. Non, o obxectivo principal desta lei foi establecer tempos máximos de espera, que sabían, perfectamente, que cos recortes eran imposibles de cumprir. Como recolle a propia Lei, se non se cumpren os prazos, as persoas son derivadas ás clínicas privadas existentes na súa área sanitaria, ou fóra dela. As persoas que rexeitan ser atendidas na privada quedan nun caixón do que ninguén se acorda. Ademais modificouse a Lei de Saúde, cuxo obxectivo principal é o desmantelamento das áreas sanitarias para concentrar a actividade nos grandes complexos hospitalarios. Cal foi o obxectivo de todo isto? Concentrar a actividade nos grandes complexos hospitalarios para dar maior negocio á industria de tecnoloxía sanitaria e a industria farmacéutica. Seguiron coas medidas de privatizacións e recortes de orzamento e cun incremento no orzamento para facer o pago das privatizacións e do canon do hospital de Vigo. O goberno de Feijóo está a publicar nos medios de comunicación o incremento do orzamento destinado a sanidade, sen transparencia, sen dicir a quen ou a que vai dirixido ese diñeiro, cando os verdadeiros destinatarios son as empresas que prestan os servizos privatizados; o canons do hospital de Vigo; a industria farmacéutica ou as empresas de tecnoloxía sanitaria. O gasto farmacéutico non para de medrar e non se toma ningunha medida ante as alertas que fan as/os profesionais de que como se siga a incrementar o prezo de determinados fármacos, non se van poder subministrar a toda a poboación. Isto si que vai provocar que o sistema sanitario sexa insostible, mais ninguén toma ningunha medida fronte o lucro cesante e sen escrúpulos das farmacéuticas, ás que non interesa pór límites. Para rematar coa análise destes 10 anos, faremos un breve repaso á medida estrela do PP e do Sr Feijoó para desmantelar a sanidade pública: eliminar postos de traballo e aumentar a precariedade laboral para que o persoal migre. Levamos 10 anos de aplicación dunha taxa de reposición inxusta, que impediu que durante este período se puidesen incorporar ao sistema público un número igual de profesionais que o persoal que se xubilaba. A taxa de reposición tamén impediu dotar o sistema de novas prazas para atender as necesidades asistenciais. A taxa de reposición foi a desculpa perfecta que utilizou o PP para a maior destrución de emprego na sanidade pública. Durante os anos 2012 e 2013 o SERGAS publicou no DOG dous Plans de Ordenación de RRHH do SERGAS. O obxectivo de elaborar un plan de ordenación é identificar as necesidades para achegar solucións, porén, o obxectivo de Feijóo foi fichar ao persoal para facilitar a súa eliminación. Que fixo o PP? Aproveitou os devanditos plans para identificar a idade das/os profesionais, obrigar á xubilación forzosa destes, sabendo que coa taxa de reposición só podía incorporar un nº limitado de profesionais, durante 4 anos só o 10%, e no ano seguinte o 50% do persoal que causaba baixa no sistema. Non foi esta a única medida que tomou para eliminar profesionais. Coñecedor de que para exercer a medicina se necesita unha formación de carreira máis 4 ou 5 anos de especialidade vía MIR, aproveitaron isto para eliminar máis postos de traballo. Durante estes anos o PP cubriu na Galiza un número inferior de prazas MIR que as que tiña autorizada polo Ministerio. A consecuencia desta política de persoal é a falta de médicas/os especialistas que hai no sistema e por iso non hai pediatras, nin os vai haber, nos próximos anos, nin outras/os especialistas. Agora o Sr Feijoo, nesa hipocrisía institucional que exerce, é o máximo defensor da eliminación da taxa de reposición que defendeu e aplicou nestes 10 anos. Dentro de ese exercicio de hipocrisía, pregoa que solicitou do Ministerio de Sanidade un incremento das prazas de MIR, por que non o fixo durante estes 10 anos? Mais seguen instaurados no engano e na falta de transparencia. Desde CIG-SAÚDE solicitamos, reiteradamente, a negociación dun verdadeiro Plan de Ordenación de Recursos Humanos para identificar e coñecer a pirámide de poboación do SERGAS; saber o número de xubilacións que se van producir nos vindeiros anos; coñecer as necesidades reais de incorporación de novos profesionais; adaptar as convocatorias MIR ás xubilacións e necesidades da sanidade pública. Nada disto é aceptado pola Consellaría de Sanidade, seguen instaurados nunha permanente campaña de propaganda, alleos ao sufrimento das persoas. Dez anos de desmantelamento dun sistema sanitario público que segue mantendo os mellores indicadores de calidade grazas ao esforzo das/os profesionais. A pesares dos moitos recortes laborais e asistenciais, da falla de comunicación coas/os profesionais, de que o criterio profesional non se tivese en conta á hora de establecer as políticas sanitarias, o sistema sanitario perdura. A saúde é un dos bens máis prezados que temos as persoas. Por iso as/os profesionais da sanidade esfórzanse cada día en dar unha prestación sanitaria de calidade, evitando co seu desempeño profesional que a poboación perciba a incidencia negativa dos recortes na súa saúde. Por iso, Sr Feijoo, non se confunda, cando as enquisas sobre a sanidade pública sitúan a esta no nivel máis alto, a poboación está a valorar o traballo das/os profesionais, non o seu. Cando a unha persoa se lle pregunta pola sanidade o que lle vén á memoria é o conxunto de profesionais que a acompañaron durante o seu proceso de enfermidade, con gran empatía profesional e persoal. Cando a alguén lle preguntan que valoren a sanidade ninguén se lembra de vostede. O seu traballo na sanidade pública sería valorado con cero (0) e a súa irresponsabilidade non ten nin sequera puntuación. Outra puntuación sería a que recibe vostede das persoas as que lle permitiu facer negocio coa saúde das persoas. Para estas sería vostede un " Campeón".


Summary: En resposta a unha pergunta formulada en comisión por Olalla Rodil (BNG), o secretario xeral de Cultura da Xunta, Anxo Lorenzo, revelou que esta cuarta feira enviou unha carta á Asociación Galega de Editores (AGE) con cinco compromisos para garantir o retorno da Xunta ás feiras internacionais do libro.

A Xunta comeza a dar marcha atrás á súa intención inicial de abandonar as feiras internacionais do libro, segundo se tira da interpelación dirixida esta quinta feira pola parlamentar do BNG Olalla Rodil ao secretario xeral de Cultura, Anxo Lorenzo. Lorenzo relatou á comisión de Cultura do Parlamento galego que esta quinta feira enviou unha carta á AGE para abrir un novo marco de colaboración que permita a presenza da administración galega nas feiras internacionais, co que, portanto, se reconsideraría a retirada da Xunta das citas de Francfort, Barcelona, Guadalaxara (México) e Bolonia [tal e como están as cousas actualmente, só é fixa a súa asistencia á de Bos Aires]. Na misiva, a Xunta oferece cinco compromisos á Asociación Galega de Editores: o primeiro, a da presenza nas feiras internacionais cun stand en representación do conxunto do libro galego; o segundo, a posta dese espazo ao servizo de todos os axentes do sector, estean ou non organizados nalgún tipo de asociación; o terceiro, a atención ao stand será a cargo de persoal da Consellaría, mais tamén da AGE; o cuarto, a administración galega sufragará os gastos de desprazamento ás feiras da persoa que na súa representación designe AGE; e quinto, a elaboración de materiais impresos e dixitais que dean conta das novidades editoriais galegas. Lorenzo afirmou que a Xunta agarda agora a resposta de AGE, entidade coa que a Consellaría tivo unha reunión o pasado 8 de febreiro para "avaliar novas vías de colaboración". Nesa xuntanza, relatou, as editoras demandaron da Xunta colaboración para asistir ás feiras de Francfort e Barcelona, "petición que imos atender". A hipotética rectificación de Cultura -aínda por materializar- chega após a intensa presión do sector editorial, "enfadado", en palabras de Olalla Rodil, pola táctica inicial da Xunta, que, para xustificar o seu abandono das feiras, tería responsabilizado as editoras dun suposto "desinterese" pola presenza da administración galega nestes eventos chave para a internacionalización do libro galego. Rodil negou tal "desinterese" e cualificou de "mostra de soberbia" a actitude da Xunta frente a quen "non lle dá a razón", en alusión a unha entidade, a AGE, que engloba o 90 por cento das editoriais galegas. O disenso inicial identificouno a parlamentar do BNG en diferenzas a respeito do modelo de xestión do stand da Xunta nas feiras, espazo que nos últimos anos "vén sendo atendido por persoas alleas ao sector do libro galego", sen formación suficiente, por tanto, para cumprir coa tarefa de garantir a proxección internacional das novidades editoriais. "Chaman vostés desinterese a unha proposta moi clara e concreta [a formulada por AGE] encamiñada a procurar novas fórmulas de colaboración e xestión que permita combinar os intereses institucionais e os comerciais no marco das feiras internacionais", subliñou a parlamentar do BNG. A deputada acusou a Xunta de derrogar na práctica a Lei do Libro, texto legal de 2007, nas súas previsións relativas ao apoio á internacionalización do sector e, nese sentido, denunciou que desde que Feijóo é presidente a Xunta retallou "83 por cento dos fondos destinados á edición en galego e máis de 50 das partidas para o apoio á promoción do libro".


Summary: Adega, Amigos da Terra, APDR, Apropiga, CIG, Comité en Defensa do Monte Galego, FEG, Fruga , ORGACCMM, Ovica, SLG, Sos Coello de Monte e Unitega fan fronte común en defensa dun rural con futuro. Para iso, veñen de presentar un manifesto baixo o lema "Compromiso por un mundo rural galego vivo".

Un total de trece entidades vén de presentar publicamente en Pontevedra o manifesto "Compromiso por un mundo rural galego vivo". Trátase dun documento que os colectivos asinantes - Adega, Amigos da Terra, APDR, Apropiga, CIG, Comité en Defensa do Monte Galego, FEG, Fruga , ORGACCMM, Ovica, SLG, Sos Coello de Monte e Unitega- achegarán ás forzas políticas para tratar de lles arrincar un compromiso de cara ás eleccións galegas do 25 de setembro. As entidades que asinan o manifesto advirten do "elevado grao de envellecemento, abandono e desertización de practicamente todas as zonas rurais da Galiza". Isto, engaden, ten o seu reflexo na "desestruturación do territorio" e "leva aparellado elevados riscos de incendios de grandes dimensións, perda de diversidade biolóxica e o mais importante a perda de dinamismo social e económico". O porqué do estado do rural galego O manifesto denuncia que a realidade que presenta o rural responde á aplicación de políticas neoliberais; á consideración do medio ambiente como moeda de cambio en beneficio do grande capital ou como un aspecto residual nas lexislacións que afectan ao rural; á privatización da xestión dos montes veciñais; á promoción e implantación de monocultivos forestais de crecemento rápido, de cultivos enerxéticos e megamineria ; a consideración do rural como lugar de goce das elites sociais e á aplicación dunha Política Agraria Común (PAC) que destrúe as economías familiares en beneficio das multinacionais. "Os colectivos promoven políticas agro-gandeiras que favorezan prezos que poidan cubrir os custos de produción e que potencien o feche dos ciclos produtivos no país" Neste contexto, os colectivos que presentaron o documento promoven políticas agro-gandeiras que favorezan prezos que poidan cubrir os custos de produción; que potencien o feche dos ciclos produtivos; que promovan os circuítos curtos de comercialización, distribución e consumo; que fomenten a economía social; que ordenen e orienten os cultivos en aras da mobilización das terreas e do aproveitamento da superficie forraxeira e que eviten a construción de grandes infraestruturas de obra pública que desnaturalicen e devasten o entorno e riqueza paisaxística, patrimonial e cultural. Tamén demandan que o Goberno galego se poña ao TTIP por supor un atentado contra a seguridade e a soberanía alimentar do pobo galego. A respeito da política medio ambiental, o manifesto avoga por suprimir calquera axuda á silvicultura e á forestación con especies pirófitas e por promover as especies autóctonas; por reducir a superficie ocupada polo Eucaliptus globulus e por prohibir a forestación con Eucaliptus nitens e outras especies invasoras; por impedir os cultivos enerxéticos e o aproveitamento da biomasa forestal residual exclusivamente con fins enerxéticas; por adaptar a actividade forestal ao cambio climático, tendo en conta as situacións de risco; por alternativas que eviten a degradación e a perda de solo fértil nos montes e por cancelar a prórroga concedida á fabrica ENCE en Lourizán. O manifesto apela a recoñecer a titularidade comunitaria do monte e a crear un órgano que atenda ás necesidades da propiedade comunal En relación á política de montes, o manifesto apela á modificación da Lei de Montes co fin de que se recoñeza a titularidade comunitaria; para dotar a administración pública galega dun órgano específico para atender as necesidades da propiedade comunal; para condonar falsas e inxustas débedas dos montes veciñais conveniados ou consorciados; para que o reinvestimento obrigado na mellora dos montes veciñais sexa segundo os planos de ordenación e atendendo ás características do monte e da veciñanza comuneira e para que a Administración competente en materia de montes asuma o compromiso de realizar os deslindes dos montes veciñais. Aliás, as organizacións impulsoras reclaman a retirada do Plano Forestal de Galiza para a súa revisión; a eliminación da obriga de presentar o Imposto de Sociedades ás comunidades de montes veciñais; a elaboración desde Galiza dunha fiscalidade propia e axeitada á figura do monte veciñal e ás súas funcións; a creación dun selo de certificación forestal galego e público; o apoio en común dos montes particulares, derrogando as Sociedades de Fomentos Forestal (SOFOR) e pondo en vigor as Unidades de Xestión Forestal (UXFOR), e outras formas asociativas e/ou cooperativas; a reformulación dos órganos consultivos e de participación relacionados coa política de montes; a aposta nun monte funcional no que se contemple a posta en valor do patrimonio etnográfico e cultural e a adecuación das axudas concedidas para labores nos montes tendo en conta a finalidade e estacionalidade dos traballos. O manifesto reclama criterios profesionais á hoar de desenvolver o servizo de extinción dos lumes, que debe ser público Para combater os lumes, o manifesto recolle que cómpre considerar os incendios un problema de país. Aliás, advirte da necesidade de previr os lumes durante todo o ano, de apostar na implicación das persoas titulares das terras para a posta en valor dos montes veciñais e de considerar a extinción como un servizo público que debe desenvolverse con criterios profesionais.


Summary: Ábrese o prazo de un mes para acordar unha moción no Concello de Ourense que implique a saída do agora rexedor en funcións. No entanto, entre setembro e maio non existiu acordo entre PP e PSOE e agora os primeiros achéganse á reconstrución do Goberno local de coalición.

O pleno de Ourense rexeitou o expediente de modificación de crédito que o alcalde, Gonzalo Pérez Jácome (Democracia Ourensá), vinculou a unha cuestión de confianza. Co resultado da votación, desde esta segunda feira, 14 de xuño, o rexedor queda en funcións e os grupos teñen un mes de prazo para presentar unha moción de censura. Jácome convocou este pleno extraordinario para tentar sacar adiante unha modificación de crédito por 62 millóns de euros. Para iso, vinculouna a unha cuestión de confianza que, de non saír aprobada -como sucedeu-, abriría a porta ao resto de partidos a presentar unha moción de censura. O expediente foi rexeitado con practicamente os mesmos votos que no pleno ordinario: a abstención dos populares (7 edís) e a negativa do BNG (2), PSdeG (9) e dos catro concelleiros non adscritos. Votaron afirmativamente os tres membros do equipo de goberno e o edil de Ciudadanos. O único cambio de voto foi o do ex concelleiro laranxa que agora figura no grupo de non adscritos, que se abstivera daquela e desta volta votou a favor. Os partidos terán un mes para lograr un acordo que permita presentar a moción de censura cun candidato alternativo para a Alcaldía. Se non hai acordo, Jácome volverá ao seu posto coa modificación aprobada. A única opción para lograr a maioría necesaria -14 dos 27 votos da corporación- pasa polo apoio do PP. Porén, a pasada semana o presidente da Xunta, Alberto Núñez Feixoo, afirmou que o PP garantiría a estabilidade en Ourense, o que se pode traducir en que non haberá moción. Os populares levan meses amosándose favorábeis a investir un novo rexedor, mais ao tempo alongan a sinatura da moción. Mesmo cando Rafael Villarino, portavoz municipal do PSdeG -opción máis votada nas eleccións- renunciou a ser candidato na moción -requirimento que puña o PP para apoiala- os populares incrementaron as súas condicións, exixindo a renuncia de Villarino como edil. As diferenzas amosadas no pleno entre PP e PSdeG afastan máis as probabilidades dun acordo para a moción. "Sepárannos moitas cousas do alcalde pero buscamos o mellor para Ourense. Hoxe toca falar de confianza e o único que non a ofrece é vostede, señor Villarino", dixo a popular Flora Moure. Pola súa banda, o portavoz do BNG, Luís Seara, sentenciou que a confianza xa se lle retirou ao alcalde en setembro "cando 23 concelleiros apoiaron unha iniciativa que reclamaba a súa dimisión". Jácome, pola súa banda, cualificou a abstención do PP de "difícil entender" ao querer "formar parte dun goberno sen dar a súa confianza ao alcalde".


Summary: O BNG impulsa a homenaxe cívica que se lle tributa esta terza feira ao que foi o primeiro alcalde elixido polas urnas da Coruña após o golpe franquista.

El era de Monte Alto -concretamente das Atochas, a zona de tradición libertaria por excelencia- e traballador, un comercial, alguén do pobo. O seu partido tiña un local na Agra do Orzán, moi modesto, onde case o primeiro que se vía ao entrar era unha neveira cun vaso enriba para que o que collía algún refresco deixara unhas moedas. A poucos metros, en campo aberto agora urbanizado, a militancia celebraba as festas de San Xoán con enormes lumeiradas. Xente de barrio. Galega. Da Coruña popular. Os poderes non podían permitir que estiveran no Goberno. Co bastón de mando, ademais. O nacionalista Domingos Merino era o alcalde da cidade en 1979, após recibir case 60.000 votos e chegar a un pacto nacional con outras forzas de esquerda. O primeiro do novo tempo, que din democrático pero no que seica tiñan que mandar os de sempre. Os que non deron tregua até botalo de María Pita. Domingos Merino será homenaxeado esta terza feira na súa cidade, nun acto que se prevé multitudinario e que terá lugar ás 20:00 horas no Circo de Artesáns, onde o ex-rexedor -que non poderá acudir por problemas de saúde- desenvolveu outra das súas facetas: a de xogador de xadrez. Cúmprense 35 anos da súa toma de posesión. E a cidade debíalle unha, tanto a el como á súa xeración, aquela que saíu traumatizada e marxinada -o nacionalismo tardou catorce anos en volver ter representación no concello- após dous anos á fronte dun goberno local que tiña na súa cabeza intereses xerais moi afastados dos que durante o franquismo e logo tamén dominaron a cidade. Acoso e derruba por parte da burguesía coruñesa Foi o acoso e derribo daquel goberno un dos éxitos maiores da burguesía coruñesa. Pero lonxe estiveron aqueles sucesos de supoñer unha liorta local. Polo contrario, había detrás tamén unha presión para toda Galiza, como despois se comprobou. Non interesaba unha Coruña gobernada dende a esquerda e o nacionalismo que servira como exemplo para o resto do país. Si que os poderes fácticos da urbe mantiveran a forza para dominar o seu territorio, pero para influír tamén en Galiza. Como así foi. A súa primeira decisión ao entrar no Pazo de María Pita foi a de retirar o busto de Franco, o que tampouco gustou. Varios factores explican o que tivo que sufrir o goberno de Merino, o primeiro elixido (1979) en voto en urna desde o golpe franquista. A súa primeira decisión ao entrar no Pazo de María Pita foi a de retirar o busto de Franco, o que tampouco gustou. A súa caída evitou a desaparición total da simboloxía da ditadura, que segue presente na cidade 35 anos despois. E unhas das súas iniciativas políticas de máis alcance era o deseño dun novo Plan Xeral de Urbanismo, enfocado a limitar os excesos de cemento que tiñan na cabeza os moi poderosos construtores locais e que co aval do seguinte alcalde en gañar as eleccións converteríanse en norma. A burguesía da época non estaba disposta a que un comercial de Monte Alto lles puxese freo ás súas ansias de enriquecemento, seguramente lles doía máis esa cuestión que a da capitalidade, a que utilizaron como arma principal para minar o apoio ao goberno de Merino. A disputa pola capitalidade durante o proceso autonómico, onde A Coruña reivindicaba ese dereito contra a candidatura de Compostela -que tiña máis apoios no país- tivo moito de artificio interesado e construído desde posicións reaccionarias (por moito que existise certa base histórica, até as Irmandades da Fala chamaron á Coruña "capital d'a nosa terra" cando convocaron o primeiro 25 de xullo en 1920). Certo é que moit@s d@s 100.000 manifestantes que saíron á cidade con esa demanda eran @s mesmos que pouco antes protagonizaran enormes marchas a prol da autonomía, pero desta vez estaban dirixidos por quen non tiña ningún interese polo autogoberno. A prensa local tivo un relevante papel. Moi simbólico resulta que o mesmo xornal local que animaba ás manifestacións autonomistas contra a chamada aldraxe falando dos "dereitos nacionais" de Galiza logo participara de marchas que cimentaron a fama dunha Coruña illada do resto do país, imaxe tópica que fixo fortuna. E afastada da realidade a pouco que un se mergulle nos seus barrios. Negouse a que a condena ao intento de golpe de estado do 23-F de 1981 fose acompañada dunha loa á figura de Juan Carlos I Non quixo poñerse á fronte deste proceso viciado Domingos Merino -e o localismo da cidade aínda lle chama "traidor" por iso- e aí comezou un acoso absoluto, que fixo moi complicada a súa continuidade no concello, onde dependía dos votos dun PSOE no que Francisco Vázquez comandaba o pacto cos poderes locais, que lle serviron para gañar as eleccións de 1983 con maioría absoluta e poñer en marcha así un proxecto político e social no que a galeguidade pasou a ser un estigma, que sufriron en propia carne moitos sectores da cidade. Francisco Vázquez e Manuel Fraga Malia negalo, os impulsores daquela operación manexaban tamén unha fonda vocación de influír en Galiza. Contra o que se adoita pensar, Vázquez foi a segunda persoa máis importante do fraguismo que fabricou a autonomía que hoxe coñecemos. A primeira, claro, foi Fraga. O seu pacto -apoiado polo que logo se coñecería como lobby de Iñás, co banqueiro José Luis Méndez e o editor Santiago Rey á fronte- devolveu dalgún xeito a capitalidade á Coruña, pero de forma subterránea e limitada a unha Coruña das elites, non das persoas. Buscaban iso desde o principio. As mesmas páxinas que se puxeron ao servizo do acoso a todo o que significaba aquel goberno local amosan estes días a súa incomodidade co acto A caída de Merino, con todo, non estivo directamente provocada polo conflito da capitalidade, senón polo que agora se chama Cultura da Transición. O falso consenso desa época -que en realidade supoñía exclusión de quen non defendese o réxime do 78- criminalizaba a todo aquel contrario ás pautas de monarquía española, bipartidismo e democracia de baixa intensidade que xa definían o modelo, agora en declive. Entre eles estaba Merino. Negouse a que a condena ao intento de golpe de estado do 23-F de 1981 fose acompañada dunha loa á figura de Juan Carlos I -do que agora se sabe que estaba claramente involucrado naquela acción militar- e iso foi a escusa coa que lle retiraron o apoio algúns dos seus aliados, que concederon entón a alcaldía a López Menéndez, da UCD, o que se presentaba nos carteis electorais presumindo de "urbanista". Máis claro, imposíbel. Logo gañaría Vázquez. Na homenaxe, Xurxo Souto, López Valcárcel, Manuel Rivas, Felipe Senén... Merino foi máis tarde deputado ou Vice-Valedor do Pobo, militando no BNG. Esa mesma organización é a que impulsa o acto de homenaxe desta terza feira e no que participaran tamén artistas como Xurxo Souto -que á fronte d'Os Diplomáticos de Monte Alto comezou recuperar a realidade dunha Coruña galega e popular contra o clixé imposto polas elites locais- escritores da chamada xeración poética De Amor e Desamor, como Xulio López Valcarcel ou Manuel Rivas, que ademais foi xefe de prensa do goberno de Merino, o xestor cultural Felipe Senén e persoas de distintas forzas políticas. Un xeito de recuperar unha figura histórica, pero tamén denunciar un tempo que non marchou de todo. As mesmas páxinas que se puxeron ao servizo do acoso a todo o que significaba aquel goberno local amosan estes días a súa incomodidade co acto. Se cadra, non é máis que un xeito de demostrar o seu temor á memoria como arma de presente.


Summary: A produción de Chévere levou catro premios, entre eles os de mellor espectáculo e mellor dirección. O presidente da Asociación de Actores e Actrices de Galicia (AAAG), Ernesto Chao, centrou as reivindicacións da profesión na igualdade e no respecto aos convenios colectivos.

Eroski Paraíso (Chévere) con catro premios, entre eles os de mellor espectáculo e mellor dirección, e O tolleito de Inishmaan (Contraproducións e Fiot Carballo) con cinco galardóns, comezando polo de mellor adaptación/tradución e tres premios actorais, foron as grandes triunfadoras dos Premios de Teatro María Casares. A gran noite da escena galega celebrouse no Teatro Rosalía de Castro da Coruña, ante máis de 500 espectadores e espectadoras, nunha gala retransmitida en streaming pola web da CRTVG na que Eduardo Alonso recibiu o Premio de Honra Marisa Soto e Imma António leu o Manifesto Galego do Día Mundial do Teatro. Danza da choiva (Elefante Elegante) gañou o premio ao mellor espectáculo infantil e Raclette (Ibuprofeno Teatro) o de mellor texto orixinal, para Santiago Cortegoso. Tamén recibiu dous galardóns Voaxa e Carmín (ButacaZero e Eme2), e un Foucellas (Talía Teatro). No seu discurso, o presidente da Asociación de Actores e Actrices de Galicia (AAAG), Ernesto Chao, celebrou a produción escénica do curso pasado: "O ano 2016 deunos unha extraordinaria colleita teatral e polo que puiden ver neste primeiro trimestre deste ano que estamos a andar, seguimos a recoller excelentes froitos". Pero tamén reivindicou o respecto aos convenios colectivos: "En Galicia temos a sorte de contar con dous convenios colectivos. O deber dun actor é respectarse, valorarse a si mesmo. Cada vez que un intérprete rompe estes convenios, estase infravalorando". E, sobre todo, fixo un chamamento "aos guionistas, aos directores e directoras, aos dramaturgos e dramaturgas para que pensen nas mulleres á hora de facer o seu traballo". "Onde están as nosas Medeas? Onde están as nosas Antígonas? Onde están as nosas Fedras, as Lisistratas, as Electras, as Hecúbeas e tantas ouras? E que non temos hoxe en día heroínas? Coido que si", concluíu. Lista completa de premiados e premiadas MAQUILLAXE: Trini F. Silva por Voaxa e carmín, de ButacaZero e Eme2 VESTIARIO: Mari Seoane por Voaxa e carmín, de ButacaZero e Eme2 ESCENOGRAFÍA: Dani Trillo por Foucellas, de Talía Teatro ILUMINACIÓN: Afonso Castro por O tolleito de Inishmaan, de Contraproducións e FIOT Carballo MUSICA ORIXINAL: Terbutalina por Eroski Paraíso, de Chévere ADAPTACIÓN/TRADUCIÓN: Cándido Pazó, Santi Romay e Alberto Rodríguez por O tolleito de Inishmaan, de Contraproducións e FIOT Carballo TEXTO ORIXINAL Santiago Cortegoso por Raclette, de Ibuprofeno Teatro ACTOR SECUNDARIO: Evaristo Calvo por O tolleito de Inishmaan, de Contraproducións e FIOT Carballo ACTRIZ SECUNDARIA: Maria Roja por O tolleito de Inishmaan, de Contraproducións e FIOT Carballo ACTOR PROTAGONISTA: Santi Romay por O tolleito de Inishmaan, de Contraproducións e FIOT Carballo ACTRIZ PROTAGONISTA: Patricia de Lorenzo por Eroski paraíso, de Chévere DIRECCIÓN: Xesús Ron por Eroski paraíso, de Chévere ESPECTÁCULO INFANTIL: Danda da Choiva, de Elefante Elegante ESPECTÁCULO: Eroski paraíso, de Chévere


Summary: SOS Courel denuncia a ausencia de referencias á cova de Arcoia, entre outras. Tamén reclama a incorporación de numerosos elementos do patrimonio arqueolóxico, etnográfico e arquitectónico.

O Concello de Folgoso do Courel vén de presentar o avance do Plan Xeral de Ordenación Municipal (PXOM), un documento que xa recibiu as primeiras críticas por parte do colectivo ecoloxista SOS Courel. A entidade fai fincapé nas numerosas ausencias que atopa no documento, nomeadamente no que atinxe a elementos e espazos que forman parte do patrimonio natural e cultural do concello. O PXOM ten aberto o seu periodo de alegacións, que se prolongará durante os vindeiros dous meses. O Courel contén numerosos tesouros naturais, que nos últimos anos foron decote ameazados por proxectos industriais de todo tipo, dende parques eólicos a minas. Estes tesouros están na superficie, nas súas fragas, vales, montañas e ríos, mais tamén baixo terra, cun conxunto de covas que leva anos sendo estudado por especialistas e afeccionados á espeleoloxía. Unha boa parte destas covas foron esquecidas polo PXOM presentado, entre elas algunha tan coñecida e de gran valor, coma a cova de Arcoia, ou as de Ceza, Chao de Mazairos ou a buraca das Choias de Visuña. SOS Courel lembra que no PXOM só se recollen unhas oito cavidades naturais, cando na zona hai máis de cen, e que ademais foron inventariadas hai anos pola Federación Galega de Espeleoloxía ou recollidas por outras publicacións, coma a realizada polo clube espeleolóxico Maúxo, de Vigo, e o Instituto de Xeología Isidro Parga Pondal, da Universidade da Coruña. Trátase na súa maior parte de covas kársticas situadas no límite dos glaciares que existiron durante o Pleistoceno nas zonas máis altas da serra. O estudo científico destas cavidades, cuxa formación está asociada aos procesos de drenaxe das antigas masas de xeo, comezou en tempos moi recentes. Algunhas delas foron descubertas en 1993 e 2007. O Instituto Isidro Parga Pondal, en colaboración coa universidade estadounidense de Georgia, está a utilizar estalagmitas extraídas da cova de Arcoia nun proxecto de investigación cuxo obxectivo é obter un rexistro dos climas prehistóricos das montañas de Galicia. Con esta técnica pódense determinar as condicións de humidade e temperatura que se deron na zona hai milleiros de anos. Nun primeiro ensaio obtívose unha secuencia de datos climáticos que se estende desde hai 14.000 anos (a finais da última glaciación) até a época actual. Agora estanse realizando análises cun fragmento de estalagmita de maior tamaño, e por tanto moito máis antiga, dos que se espera extraer datos dos últimos 235.000 anos. A entidade tamén sinala a ausencia de numerosos elementos do patrimonio arqueolóxico, etnográfico e arquitectónico SOS Courel tamén reclama a incorporación doutras formacións xeolóxicas, coma as Penas da Vitureira de Froxán, as Penas de Miranda e os Altos da Serra. E, de igual xeito, bota en falta no documento os hábitats naturais identificados no plano de ordenación de recursos naturais da zona Ancares-Courel elaborado pensando na súa posible declaración como parque natural. A entidade tamén sinala a ausencia de numerosos elementos do patrimonio arqueolóxico, etnográfico e arquitectónico, coma castros, mámoas, explotacións mineiras históricas, ou os acueductos da mina romana de Torubio.


Summary: Logrou a prata no K-4 1.000 do Europeo de Piragüismo Esprinte que decorre na cidade alemá.

O piragüismo non deixa de deparar alegrías á afección da Galiza, e Roi Rodríguez abriu nesta sexta feira o contador de metais da delegación galega no Campionato de Europa de Piragüismo Esprinte que se está a desenvolver na localidade alemá de Múnic. Alí, acompañado polo manchego Francisco Cubelos, o vasco Íñigo Peña e o asturiano Pedro Vázquez, o padexeiro tomiñés logrou unha meritoria medalla de prata no K-4 1.000 logo dun intenso duelo coa embarcación dos locais Martin Hiller, Tobias Schultz, Tom Liebscher e Félix Frank. Os teutóns remataron a carreira cun tempo de 2.53.174, polos 2.53.627 do cuarteto do galego e os seus compañeiros. Xa a máis de dous segundos atravesou a liña de meta a embarcacións serbia, que completou o podio. Na modalidade de paracanoe, o padexeiro do Rías Baixas-Boiro Adrián Mosquera a piques estivo de lograr colgar do pescozo un metal na modalidade VL3 200 metros, pois rematou en cuarta posición a 1,2 segundos do francés Eddie Potdevin, terceiro clasificado. Pola súa parte, Adrián Sieiro logrou a clasificación para a finalísima do C-2 500, onde compite xunto co balear Joan Antoni Moreno. A súa grande actuación, gañando con solvencia a súa serie, concedeulles o privilexio de saltarse o trámite intermedio das semifinais. Tamén lograron bos resultados na xornada desta sexta feira Cristian Toro, clasificado para as semifinais do K-2 200 e do K-4 500; Iván Freire, que fixo o propio no K-1 200; Antía Jácome, quen, como Sieiro, impúxose na súa serie do C-1 200 e pasou directamente á Final 'A'; Lara Feijoo, que avanzou ás semifinais en K-1 200 co sexto mellor tempo das eliminatorias; e Pablo Graña, que se meteu na gran final do C-1 200.


Summary: Os socialistas piden ao PP que "poña fin ao malgasto de diñeiro público en eventos deste tipo" por parte do rexedor de Democracia Ourensana.

O Partido Socialista (PSOE) de Ourense denuncia que o custo dos dromedarios que o Concello de Ourense empregou na Cabalgata de Reis ascendeu até os 14.520 euros, e cualifícano como outro "dispendio" máis do alcalde da cidade, Gonzalo Pérez Xácome. Nun comunicado remitido aos medios, os socialistas cargan con dureza contra o rexedor de Democracia Ourensana (DO), do que din que está "illado na idade de pedra". Lamentan que Xácome empregue animais como "xoguetes", sen importarlle o "estrés e sufrimento" derivado destes espectáculos. Acusan o alcalde de "ocultar as facturas e importes gastados", e afirman que a pesar diso non conseguiu ocultar que o precio de contratación dos dromedarios, 12,000 euros máis o Imposto do Valor Engadido (IVE). O PSOE de Ourense asegura que a decisión de empregar estes animais "supón unha volta ao pasado e rompe por completo co nomeamento de Ourense como cidade declarada libre de circos con animais", aprobada en 2013. Xustificación do alcalde O PSOE, xunto co Bloque Nacionalista Galego (BNG) de Ourense e varios colectivos animalistas, xa denunciaron durante decembro e xaneiro a contratación deste tipo de servizos que empregan animais. Acolléronse a diversos estudos que demostran o prexudicial de participar nestes espectáculos para os animais, e pedíronlle ao rexedor de DO que dese marcha atrás e non empregase animais vivos na Cabalgata de Reis. Porén, finalmente o rexedor desoíu a expertos e oposición e levou dromedarios a Ourense. Xácome escusou a decisión en que as crianzas, "ao ver que os Reis viñan en dromedarios dicían que a Ourense chegaran os de verdade". A este respecto, o PSOE tamén lle exixe ao Partido Popular (PP), socio de goberno de Democracia Ourensana, que "poña fin ao malgasto de diñeiro público en eventos deste tipo".


Summary: BNG solicitou a convocatoria urxente da deputación permanente do Parlamento para tratar a situación deste sector. Traballadores do sector de Ferrol volven á rúa a exixir solucións

O sector do naval representa o 5,7% do PIB da Galiza, emprega milleiros de persoas e en comarcas como a de Vigo e Ferrol son un alicerce fulcral das súas economías. Mais este sector está actualmente atravesando unha grave crise, en que a falla de solución ao problema do tax-lease, as promesas incumpridas até o de agora do goberno galego da chegada de encargos da man da multinacinal Pemex ou a ausencia de carga de traballo desde hai meses, manteñen paralizados unha parte importante dos estaleiros. Este escenario levou o BNG, a través da voceira do seu grupo parlamentar, Ana Pontón, a reclamar pola vía de urxencia que se convoque a deputación permanente do Parlamento galego. Unha solicitude que ten como finalidade que o presidente do goberno autonómico, Núñez Feijóo, dea explicacións. "Feijóo e Rajoy incumpriron todas as súas promesas co sector", afirmou Pontón. No BNG teñen claro que na crise do naval galego hai responsabilidades políticas claras. E pon como exemplo "a morneza con que abordaron a suspensión do tax lease, o seu desleixo á hora de defender o levantamento do veto ao naval en Navantia-Fene", alén de cuestións como que, incide a voceira, "hai poucos meses, na campaña das eleccións xerais, o propio señor Rajoy prometía carga de traballo e dique flotante". Porén, denunciou que "unha vez que o PP gaña as eleccións cambia o discurso e di que hai que escoller en Ferrol entre carga de traballo ou dique flotante". Pemex E a isto hai que engadir a cuestión de Pemex, a petroleira multinacional mexicana que ía traer aos asteleiros da Galiza unha importante carga de traballo, tal e como publicitaron durante semanas no executivo autonómico, co presidente á fronte. Mais a realidade, como lembran no BNG é outra a día de hoxe: "só temos anuncios e dúbidas que alenta o propio Feijóo cando se nega a facer públicos os acordos que ten asinados con esta empresa". O único certo é que non hai un só estaleiro galego onde se estean a construír os remolcadores anunciados e que os quimiqueiros para Ferrol van ser contratados en Corea, segundo o comité de empresa de Navantia". Mobilizacións Centos de traballadores do naval de Ferrol volveron sair esta terza feira ás rúas da cidade para exixiren unha solución e protestar pola negativa da dirección da compañía Navantia sobre o dique flotante. Os traballadores piden unha reunión coa xunta de portavoces


Summary: A ONG considera que é máis importante inocular os tratamentos á poboación adulta de estados en desenrolo que atender ás nenas e adolescentes no Estado español porque só desa maneira se poderá loitar contra "novas cepas e mutacións" da Covid-19.

A ONG Save the Children vén de demandar ao Goberno do Estado español que facilite que vaia antes a vacinación contra a Covid-19 naqueles estados en vías de desenrolo, "onde hai un maior número de poboación adulta en risco", que a das crianzas de entre 12 e 19 anos nos diferentes territorios que fan parte en España. Así se manifestaron fontes da organización após ter coñecemento de que a Comisión de Saúde Pública incluíu un novo grupo de idade -entre 12 e 19 anos chegando a nenas, nenos e adolescentes- na campaña de inmunización fronte o coronavirus. Desde o punto de vista desta organización, tratar ás crianzas non é unha prioridade sempre que non padezan patoloxías "como enfermidades crónicas, raras ou inmunodeficiencias, entre outras. nas que o contaxio suporía un risco engadido". Pola contra, cre que estados como o español deben impulsar que os fármacos cheguen a países que quizais son máis pobres pero que precisan de tratamentos urxentes para evitar unha evolución sen control da pandemia. "É estratéxico vacinar antes á poboación adulta noutros estados porque se non freamos o avance da enfermidade non estaremos protexidos de todo ante novas cepas e mutacións do virus", remarca. A directora de Incidencia Social e Política de Save the Children, Catalina Perazzo, entende que aquí "só sería preciso vacinar a aqueles nenos, nenas e adolescentes con cadros médicos" sobre os que contraer a infección implique maiores riscos. Neste caso, "unha mala alimentación podería considerarse un factor de risco".


Summary: O TSXG estimou parcialmente a demanda presentada por EDP Renewables Europe S.L.

A Sala do Contencioso Administrativo do TSXG vén de fallar a favor de EDP Renewables Europe, unha das empresas que demandou a Xunta de Galiza polos prexuízos económicos causados após a anulación do concurso eólico do bipartito. Na sentenza, o tribunal condena a Consellaría de Economía e Industria a pagar unha indemnización "en concepto de responsabilidade patrimonial da administración por desasistencia dos procedementos de parques eólicos en tramitación instruídos ao abeiro da orde 6/3/2008". Neste senso, embora non fixar o prezo final estímase que podería roldar por volta do medio millón de euros, custe que se corresponde co investimento realizado pola empresa no marco da súa participación no concurso eólico que foi anulado polo Partido Popular ao chegar ao goberno da Xunta en 2009. O TSXG emitiu aliás unha sentenza en febreiro de 2016 na que tombou o concurso eólico deseñado polo PP após a derrogación do desenvolvido polo bipartito. No seu fallo a máxima instancia xudicial galega obriga o executivo a iniciar de novo o proceso administrativo ao non se axustaren a dereito os requerimentos contemplados inicialmente.


Summary: As diverxencias entre a Xunta da Galiza e os médicos internistas continúan. A reunión decorrida onte na sede do Sergas en Compostela serviu para evidenciar as diferenzas entre as partes. Os responsábeis do Goberno galego reduciron o encontro a "unha primeira toma de contacto" con este colectivo.

A Xunta da Galiza e os xefes de servizo de Medicina Interna mantéñense nas súas posturas. Neste sentido, desde o Goberno galego solicitaron aos internistas que "colaboren como fan en Ourense para cubrir as prazas dos hospitais comarcais mentres a Oferta Pública de Emprego (OPE) e o concurso de traslados non leven profesionais de modo definitivo alí". Nesa liña, horas antes da reunión que esta quinta feira mantivo a Xunta con xefes de Medicina Interna, o conselleiro de Sanidade, Julio García Comesaña, sinalou que van pedir que o persoal de Medicia Interna teña que dedicar unha parte do contrato a prestar servizo nas comarcas, e asegurou que a ratio de internistas está "bastante por encima da media do Estado". Sanxenxo alugará vivendas a médicos de fóra da Galiza e a Plataforma en Defensa da Sanidade advirte: "Non é a solución" Rotar nas comarcas O presidente da Xunta, Alfonso Rueda, defendeu após a reunión do Consello da Xunta unha posición semellante á do seu conselleiro de Sanidade. Así, afirmou que "todo o mundo pode entender que o obxectivo é garantir a atención nos [hospitais] comarcais" e destacou a boa dotación de internistas da Galiza, que "está por encima da media" estatal. O directivo da Sociedade Galega de Medicina Interna (Sogami) José Antonio Díaz cargou contra a proposta da Xunta de compatibilizar a asistencia en varios hospitais da área sanitaria porque significa "precarizar máis o traballo" e reclamou "contratos máis estábeis". O facultativo esixiu ao Goberno "planificación" porque "non a fixeron durante moitos anos" e alertou de que "en poucos anos vaise xubilar moita xente e non hai posibilidade de substitución e non están a pensar no futuro". Colexios médicos As reivindicacións dos profesionais de Medicina Interna recibiron o apoio dos Colexios Médicos da Galiza. Así, nun comunicado de prensa, manifestaron: "Entendemos, por tanto, como xustas e necesarias as demandas e solucións que nestes últimos días expuxeron" e demandaron "esixir ás autoridades sanitarias que se garantan as condicións mínimas para facela posíbel". Na mesma dirección, reclamaron á Consellería de Sanidade que "de acordo cos servizos implicados e os seus xefes", arbitre "de forma urxente as medidas necesarias coa memoria económica que corresponda" para "pór fin a esta inaceptábel situación". ANÁLISE | A imparable privatización da sanidade pública galega O Consello Galego de Colexios Médicos argumentou que "os servizos de Medicina Interna son uns dos que máis carga de ingresos teñen e maior actividade, polo que se consideran dos servizos con máis peso hospitalario. Por iso, desde o Consello Galego de Colexios Médicos vemos con moita preocupación a gran sobrecarga asistencial que veñen soportando nos últimos anos". Na mesma liña, consideraron que a situación "está derivada, tanto do envellecemento, aumento de ingresos e pacientes crónicos, a propia pandemia Covid, como da insuficiencia de persoal médico que, de maneira crónica, sofren estes servizos". As causas do conflito O conflito que enfronta a Xunta da Galiza e aos médicos internistas ten a súa orixe nos recortes executados no Servizo Galego de Saúde (Sergas) e na Lei 1/2018 pola que se modifica a Lei de saúde da Galiza. A consecuencia do primeiros dos aspectos os cadros de persoal dos hospitais galegos víronse reducindo dun xeito importante, deixándose de cubrir prazas vacantes e baixas, sobrecargando aos profesionais en activo e incrementado a idade media dos facultativos. O correlato de todo isto é un aumento das listas de espera na especialidade e unha perda de calidade do servizo, derivada da necesidade de atender ao mesmo número de doentes con menos persoal. A Lei 1/2018, que provocou algunhas das máis grandes mobilizacións en defensa da sanidade pública na Galiza, repercutiu os maiores recortes nos hospitais periféricos, ao centralizar a xestión destes noutras áreas sanitarias existentes. A norma, que significou a desaparición das áreas sanitarias do Barco de Valdeorras, A Mariña, Monforte e O Salnés, abriu a porta para o desprazamento de usuarios e profesionais dentro da área, derivando recursos dos hospitais comarcais aos centros de referencia, a costa de separar os servizos dos cidadáns e diminuír a cobertura sanitaria nos espazos vilegos e rurais. Trasladan, por estrada, un doente en padiola máis de 200 metros ante a falta de ambulancias Nova xefa de servizo na área de Ourense María Bustillo Casado foi nomeada xefa de servizo de Medicina Interna da área sanitaria de Ourense na mañá desta quinta feira após a dimisión da súa antecesora, crítica coa política de persoal da Xunta da Galiza. As causas do conflito mantéñense intactas e os profesionais non cesan nas súas demandas.


Summary: Un peche na facultade de Filoloxía da USC e un paro esta terza feira, día 26, entre as 13 e as 17h con varias concentracións convocadas complementan a mobilización que arrincará ás 10h diante do Parlamento, cadrando coa aprobación da norma

Estudantado e persoal da USC encetou esta segunda feira un peche na facultade de filosofía de Compostela como protesta perante os recortes na partida orzamentaria da universidade e coa aprobación, esta terza día 26 no Parlamento galego, da Lei de orzamentos impulsada pola Xunta do PP. Con tal motivo, as organizacións estudantís e o persoal universitario convocaron dúas quendas de protestas na capital da Galiza para este terza feira 26 de Febreiro: unha concentración ás 10 da mañá perante o Parlamento e unha manifestación que sairá ás 13 horas da compostelá praza do Toural e cuxo percorrido desembocará, asemade, perante a Cámara. Daniel Candal, responsábel nacional dos Comités, cualificou os presupostos promulgados dende o PP como os "os orzamentos da vergoña" no marco da rolda informativa desenvolvida na facultade de filosofía. O responsábel das organizacións estudantís chamou a atención sobre o descenso dun 6,5% da partida orzamentaria con respecto ao pasado ano "o que implica volver a niveis do 2005". Aliás, Candal puxo especial énfase na problemática dos recortes do salarios e nos despedimentos do persoal universitario o cal, advirte, "vai minguar a calidade da universidade pública". Doutra banda, malia que o conselleiro de Educación, Jesús Vázquez, manifestou a pasada semana que ía conxelar a subida das taxas para as primeiras matrículas, dende os Comités avisan que "a situación non é clara" para as segunda, terceiras e cuartas convocatorias e que "a previsión é que estas crezan de forma exponencial". Pola súa banda, Santiago Piñeiro, integrante da Liga estudantil, fixo fincapé no "duro ataque" que suporán os Orzamentos para a universidade pública, "incumprindo o plano de financiamento co que contaba o Sistema Universitario Galego ata o 2015". Palestras impartidas por profesorado da USC deron conta, desde as 15h cando se iniciou o peche, das consecuencias que carrexarán "as políticas neoliberais" impulsadas desde a Xunta. Subliñou Piñeiro que "temos que estar aquí porque o estudantado é sempre quen paga os pratos rotos. Xa non é só que suban as taxas en segunda matrícula, senón que agora, cos recortes, terán que subilas tamén en primeira". Contra os orzamentos do PP A comunidade educativa das tres universidades da Galiza está chamada a se mobilizar tamén esta terza feira, 26 de febreiro, cadrando coa aprobación no Parlamento galego da Lei de orzamentos impulsada pola Xunta do PP e que suporá unha rebaixa do 6,5% dos recursos respecto ao ano 2012, voltando o financiamento ao nível de 2005. Os impagamentos que se observan xa nos segundos prazos da matrícula, sumados á selección do alumnado por criterios económicos que se estabeleceu após medidas como a suba das taxas universitarias, a redución do número de bolsas de estudos e o endurecemento dos criterios para acceder a elas, fai que o sindicato CIG, con maioría no ensino, denuncien que "as previsións de ingresos son absolutamente irreais" e poderán provocar un buraco de perto de 3 millóns de euros. O financiamento estrutural, aquel que garante o funcionamento ordinario das universidades, cae en 40 millóns. Outro dos colectivos afectados polos recortes da consellaría de Educación e Ordenación universitaria é o persoal PAS e PDI. A diminución da masa salarial "é maior á que se aplica ao resto dos traballadores autonómicos e, novamente, suporá perdas relevantes de poder adquisitivo", denuncia CIG-Ensino. As medidas veñen acompañadas dun empeoramento nas condicións de traballo. Malia as afirmacións da Xunta de que non se produciron despedimentos, a central nacionalista denuncia a non renovación de contratos de PAS, PDI e traballador@s contratad@s con cargo a proxectos de investigación. PARO DE 13 A 17h = MOBILIZACIÓNS CONVOCADAS A Coruña- Concentración ás 13.30h na rotonda do campus de Elviña Compostela- Asemblea de traballador@s ás 11h na facultade de Historia- Manifestación ás 13h desde a Praza do Toural até o Parlamento galego Ferrol- Concentración ás 13.30h diante da facultade de Humanidades (campus de Esteiro) Vigo- Concentración ás 13h diante da reitoría


Summary: Catalunya vive esta quinta feira a segunda xornada consecutiva de mobilizacións masivas. Neste momento miles maniféstanse perante o Tribunal Superior de Xustiza de Catalunya. É a resposta ao chamado a unha "concentración permanente" realizado polos colectivos soberanistas. Demandan a liberación das 14 persoas arrestadas e o cesamento por parte do Estado das políticas represivas dirixidas a impedir a realización do referendo.

Unha "concentración permanente" a partir das 12 horas. Ese é o chamamento das entidades soberanistas que hai apenas 10 días reuniron por volta dun millón de persoas na Diada 2017. Esta cuarta feira decenas de miles tomaron as rúas do centro de Barcelona espontaneamente para dar resposta ao operativo da Garda Civil contra departamentos do Govern. A mobilización concluíu por volta das 4 da madrugada. Mais o que os colectivos soberanistas convocan agora é unha especie de mobilización "non stop" mentres o Estado non levante o pé do acelerador na escalada represiva. E a primeira manifestación dese estado de movimentación sen límite temporal é a concentración que se está a producir na mañá desta quinta feira perante o Tribunal Superior de Xustiza de Catalunya. Os protestos non cesarán de aquí ao 1-O se o Estado mantén a súa política represiva. Esa é a impresión que transmiten as rúas de Barcelona, novamente unha fervenza de esteladas, novamente un río humano cun cántico a sobrancear, Votarem! [votaremos], neste momento un desexo que -tal e como o recoñeceu o propio vicepresident da Generalitat, Oriol Junqueras- está en perigo de non se dar materializado. Junqueras, sobre o que pesa a responsabilidade de organización material da consulta por decisión do president Puigdemont, admitiu implicitamente o duro golpe inflixido polo Estado co seu operativo policial ao vir a dicer que o referendo se fará, aínda que talvez non "como sempre". Ao confiscar a Garda Civil 10 millóns de papeletas nunha imprensa e pretensamente desbaratar un sistema informático que o Govern planeaba utilizar para o reconto dos sufraxios, a realización material do referendo vese seriamente comprometida, admiten portavoces da Generalitat. Mais iso non significa que a Administración catalá non dispoña aínda de ferramentas suficientes para levantar unha consulta. "Saíremos á rúa con papeletas e utilizarémolas", dixo literalmente Puigdemont esta cuarta feira. O operativo policial, aliás, non foi quen de localizar aínda as 6.000 urnas das que dispón o Govern desde o pasado mes de agosto, segundo revelou Puigdemont nunha entrevista a The Financial Times. Comparecencia conxunta no Congreso Mentres miles de persoas afluían ao centro de Barcelona, parlamentares de ERC, Bildu, Partit Demòcrata Europeu Català, Unidos Podemos, En Marea, Catalunya en Comú, Compromís e PNV -entre eles Joan Tardá, Carles Campuzano, Pablo Iglesias e Yolanda Díaz- comparecían nun acto informativo para denunciar o "autoritarismo" do Goberno Rajoy e demandar a liberación das persoas detidas. Sedición Xa se coñecen os delitos cuxa comisión atribúe a Garda Civil ás persoas detidas. Non só os de prevaricación, malversación e desobediencia -os ilícitos penais que se imputan aos membros do Govern e da Mesa por aprobar a Lei de Referendo-, senón tamén o de sedición, que envolve penas de prisión maiores. Isto non significa que as persoas arrestadas vaian ser finalmente xulgadas por eses delitos. A decisión final tena que tomar o xuíz, que avaliará o contido das pesquisas e xulgará se con efeito se corresponden ou non cos devanditos ilícitos penais. De considerar que estamos perante un delito de sedición, o xuíz podería ditar medidas cautelares de gravidade, como a prisión preventiva.