Summary: A Federación advirte que a situación "pon en risco" a viabilidade de non poucas explotacións de carne.

Son numerosos os gandeiros de vacún de carne que están a día de hoxe sofren a falta de pagamentos e que están sen que se lles paguen os seus xatos. Esta é a denuncia da Fruga, Federación rural galega, que di a día de hoxe hai produtores aos que se lle adebedan máis de 5.000 euros. Os ingresos destas ganderías proceden de dous conceptos, por un lado as axudas PAC, tanto subvencións directas como axudas agroambientales, e por outra banda o ingreso principal segue a ser a venda de xatos. "Temos constancia de que existen algún matadoiro que a nestes momentos ten cantidades considerables sen pagar".. A Federación considera que esta situación "pon en risco a viabilidade de moitas explotacións de vacún de carne, principalmente nas comarcas onde a produción a procurar solucións.


Summary: O Consello de Ministros fai públicas as previsións para a vacinación

33 millóns de persoas vacinadas, o 70% da poboación do Estado, a finais de agosto. Ese é o obxectivo marcado polo Consello de Ministros no "escenario máis prudente e conservador" anunciou Pedro Sánchez, presidente do Goberno, despois da reunión desta terza feira, 6 de abril, co resto do gabinete. O presidente do Goberno expuxo o 11 de abril como a data de referencia para que todas as persoas maiores de 80 anos reciban cando menos unha dose, despois chegará a quenda das persoas entre 70 e 79 anos xunto a colectivos de risco como transplantadas, pacientes oncolóxicos, persoas con síndrome de Down ou en hemodiálise. Unha vez vacinadas continuarase coas persoas entre 60 e 69 anos. A previsión exposta por Sánchez é que haxa 5 millóns de persoas vacinadas o 3 de maio, 10 millóns na primeira semana de xuño, 15 millóns de persoas na segunda semana de xuño e 25 millóns de vacinadas na cuarta semana de xullo. Nas súas declaracións, o presidente afirmou que entre abril e xuño van chegar ao Estado 38 millóns de doses de distintas vacinas: 5,7 millóns da vacina Janssen de Johnson & Johnson, que é monodose, e o resto de Moderna, AstraZeneca e Pfizer-BioNTech. Asemade adiantou que unha vez aprobada a vacina CureVac, que está en proceso de revisión pola Axencia Europea do Medicamento, "entre xuño e setembro chegarán 48 millóns de doses". Sánchez informou que o 79% das persoas maiores de 80 anos recibiron unha dose, cifra que se reduce até o 44% das persoas vacinada completamente. No que atinxe as residencias ou centros de discapacidade, 98% das persoas foron vacinadas e o 90% xa recibiron a segunda. Nos datos que ofreceu o Ministerio de Sanidade o 5 de abril a porcentaxe da poboación vacinada no Estado alcanza o 6,11%, se só temos en conta a primeira dose chega ao 18,75%, mentres que aínda quedan case 900.000 vacinas entregadas por aplicar. Con respecto ao estado de alarma, que entrou en vigor o 25 de outubro de 2020, Sánchez asegurou que quere que remate o 9 de maio, e desde ese intre, que sexa o Consello Interterritorial quen tome as decisións. Recuperación económica A situación económica foi outro dos temas que se tocaron durante a rolda de prensa, "o mercado laboral mellora e o FMI actualizou á alza as súas previsións situándonos como a economía desenvolta que máis vai medrar en 2021 xunto a dos Estados Unidos, cun 6,4%" presumiu Sánchez, que evitou mencionar que nos datos ofrecidos polo Fondo Monetario Internacional a caída na economía do Estado tamén foi a maior das "economías avanzadas", cun retroceso do 11% en 2020. Na media da Unión Europea, o FMI prevé un crecemento do 5,1% do PIB no 2021 despois da caída de 4,7% no 2020.


Summary: Naceu do franquismo. Foi unha mudanza lampedusiana ao ditado das esixencias do capitalismo internacional e das súas sucursais españolas, que deu continuidade aos eixos reitores das políticas do réxime do 18 de xullo.

Significou a institucionalización dun modelo deseñado nos grandes centros de poder imperial, nomeadamente en Estados Unidos e Alemaña, validado polos sectores económicos e políticos que deran soporte á ditadura, garantido polas forzas armadas e coa monarquía situada como chave de bóveda. Juán Carlos de Borbón, o herdeiro nomeado por Franco; á fronte da xefatura do goberno, Adolfo Suárez, antigo secretario xeral do partido único, a cabeza dun goberno formado por ministros con experiencia nos gabinetes franquistas; e as forzas armadas, mandadas por unha xeración de militares curtidos na guerra civil e de probada lealdade ao caudillo, como xendarmes. Todo atado e ben atado, un texto constitucional para blindar unha forma de estado unitario fortemente centralizado, baixo verniz autonomista e un modelo económico confesional cos principios do libre mercado, funcional ás necesidades de expansión do capital. Todo atado e ben atado, un texto constitucional para blindar unha forma de estado unitario fortemente centralizado, baixo verniz autonomista É filla, ao tempo, das renuncias dunha parte da oposición antifranquista. O Partido Socialista Obrero Español, reconstruído a pasos acelerados na década dos 70 co apoio da socialdemocracia europea, e o Partido Comunista de España, actor principal da oposición ao réxime en moitas zonas do estado, renunciaron ás propostas programáticas e aos compromisos políticos que viñeron mantendo até practicamente 1976, para abrazarse á proposta dos herdeiros da ditadura. As táboas reivindicativas defendidas polas organismos de oposición impulsadas por estas dúas forzas, isto é a Xunta democrática para o caso do PCE e a Plataforma democrática para o PSOE, foron abandonadas. Uns e outros aceptan a monarquía de Juan Carlos de Borbón, aquel a quen Felipe González e Santiago Carrillo alcumaban o breve, asumen como símbolo do estado a bandeira bicolor, aquela que Franco recuperou dos caixóns da historia, avalan a lei de amnistía, iniciativa dirixida a librar de responsabilidades aos protagonistas da represión, ou renuncian ao principio de autodeterminación, no seu caso simplemente unha proclama abstracta de carácter formal sen ningún tipo de consecuencia política. A Constitución é filla, ao tempo, das renuncias dunha parte da oposición antifranquista Só o nacionalismo defendeu unha proposta de ruptura democrática fronte ao cambiazo que representaba a Constitución de 1978. A unanimidade practica -a contestación careceu de significación social fora de Galiza, Euskadi, Canarias e Catalunya- e retórica, un exemplo de proceso constituinte modélico, arredor do novo marco xurídico político aprobado polas Cortes o 6 de Nadal de 1978, foi rachada en exclusiva polas forzas patrióticas das nacións sen estado. A posición das diversas organizacións políticas sobre o texto constitucional rematou por evidenciar que non hai máis alternativa de cambio real no Estado Español que aquela que pivota sobre a recuperación da liberdade das súas nacións. O nacionalismo galego -na súa construción doutrinal, pero sobre todo na súa práctica política- foi quen de erguer unha alternativa á Constitución española, defendendo as Bases Constitucionais da Nación Galega; ao seu programa económico, rexeitando os Pactos da Moncloa, asinados polos partidos do réxime e por CCOO e a UXT, e ao seu capitulo territorial, a autonomía como manobra para asimilación de Galiza e a súa integración máis eficaz na mecánica colonial. A constitución de 1978 é unha camisa de forza que imposibilita calquera mudanza nunha dirección progresista no Estado Español, actuando, ao tempo, de arma de combate contra os demócratas A constitución de 1978 é unha camisa de forza que imposibilita calquera mudanza nunha dirección progresista no Estado Español, actuando, ao tempo, de arma de combate contra os demócratas. Un marco xurídico político garante dos intereses dos grandes núcleos de poder económico, expresión do proxecto histórico español, iniciado á volta do século XV e actualizados polos liberais no XIX, coidado con esmero polo aparello do estado, sexa na súa versión xudicial ou militar, estamento ao que o texto lle recoñece unhas competencias únicas no contexto europeo, irreformábel nos seus aspectos nucleares, aqueles que afectan a unidade territorial do estado e impermeábel á vontade popular, cunha orientación non suxeita á ningún tipo de correlación de forzas. Ao seu carón aniña o constitucionalismo, o uniforme de gala da reacción, un traxe de feitura xurídica e cuartelaria, maquiado polos orgánicos do poder, para sacar a desfilar contra calquera reclamación do pobo. E sempre presente, o seu pecado orixinal, un berce fascista e unha tradición política non democrática.


Summary: O deputado do BNG no Congreso, Néstor Rego, non participará da rolda de consultas de Felipe VI sobre a investidura do presidente do Goberno español. A "profunda convicción republicana e soberanista" e o papel da monarquía son os motivos.

A Executiva Nacional do BNG acordou non participar na rolda de consultas de Felipe VI sobre a investidura de presidente do Goberno español. "Nun momento de profunda involución democrática no Estado, en que se están a pór en cuestión dereitos fundamentais e liberdades públicas, Felipe de Borbón asumiu un rol determinante nese proceso, especialmente contra as nacións que facemos parte deste Estado e contra o exercicio dos dereitos colectivos, como é o de autodeterminación", salienta o BNG nun comunicado de imprensa. Nesta liña, a formación nacionalista xustifica a súa decisión na "profunda convicción republicana e soberanista" que defende e na avaliación "moi negativa" do papel que a monarquía e a figura do rei están a desenvolver no contexto actual. "Resulta cada vez máis inxustificábel o mantemento dunha institución anacrónica como a monarquía, incompatíbel cun sistema que se queira democrático, en que a Xefatura do Estado debe ser electa polos cidadáns e cidadás. Non se sostén en parámetros democráticos unha xefatura do Estado hereditaria e vitalicia e, no caso, español, reinstaurada polo ditador Francisco Franco", subliña o BNG na nota remitida aos medios de comunicación.


Literalmente, ese era o título dunha nova do 28 de febreiro nun xornal. Como soe ocorrer outras moitas veces, o texto en letra máis pequena detallaba abondo mellor a nova. O título só pretende ser máis impactante, nin explicación concentrada nin a nova encapsulada nunha pílula.O caso é que estimo que é o título o que pode ilustrar abondo ben o fondo do proceso de baleiramento de amplas zonas xeográficas en España, Galicia incluída. Nel, no título, van metidas moitas ideas xuntas. Ideas como a separación en dúas 'Españas' contrapostas, a baleirada e por contraposición a 'enchida', o feito do desaloxo do que antes estaba cheo ou que se trata dunha loita, non dunha aproximación ou colaboración para solucionar algo de xeito conxunto.Parece que o foco do título estaría posto en que amplas zonas de territorio non só están baleiras, senón que foron baleiradas (e seguen a baleirarse). Coido que habería que desprazar ese foco a que esas zonas teñen un modelo vital desfeito por un sistema capitaneado por forzas que emanan das concentracións de poder, que pode dicirse que residen nas cidades. Non é que se baleiraran 'porque si', sen causa, ou que a culpa a teñan as mesmas persoas que viven nelas e que deciden baleirar o territorio, emigrar sen máis.Amplifícase o desfase de percepción cando o termo 'baleirada' aplícase a unha entidade -España- para partila desmembrando o seu territorio, para exercer sobre el unha dicotomía, poñendo así ambas partes en contraste, confrontándoas. E si, hai que darlle a razón a esta concepción nunha cousa: están enfrontadas. Pero non de xeito inevitable, senón como consecuencia local dunha forma de facer as cousas global que, entre outras circunstancias, está a levar ó planeta en conxunto ó desastre.E é que tal parece -é- unha loita contra unha parte, non unha loita das 'partes' en conxunto para procurar unha solución: non se pode atopar unha solución mentras persistan as causas e as cousas que xeran o problema, que inclúen factores como o descoñecemento de moitos 'urbanitas' de como funciona o campo. Así, co tipo actual de loita 'contra a España baleirada', só se poderán atopar paliativos que, a non longo prazo, xustificarán máiss ataques contra xente e territorio baleirado esgrimindo os custes, as subvencións, as supostas 'prebendas que se lle levan dado', o pouco que fan os poucos veciños que van quedando... e que se presentarán como un custe para o resto da sociedade. A culpabilización do débil e oprimido é un mecanismo típico, de manual, para rematar con el, anulalo, vencer as súas últimas resistencias. Despois virá a ocupación dese espazo polos substitutos dependentes do 'poder urbano', sexa unha sinxela apropiación da terra xa despoxada, multinacionais agroalimentarias ou o que sexa.


Summary: O Hospital da Costa de Burela volveu á palestra a raíz da condena que un xuíz lle impuxo ao Sergas polos graves danos que sufriu unha paciente que quería abortar. Porén, o desta muller non é o primeiro caso. Alén dos reportados pola avogada que levou o caso da afectada, Sermos Galiza xa se fixera eco en decembro de 2012 dun caso semellante. Tamén no Hospital da Costa.

En decembro de 2012, nunha reportaxe asinada por Beti Vázquez sobre o aborto, o Sermos Galiza nº 27 facíase eco da historia de M.P, un caso máis que pon de manifesto a suposta falta de información que se dispensa no Hospital da Costa. Segundo lle narrou esta muller a Sermos Galiza, "estaba embarazada e fun facer a proba prenatal que me tocaba na semana doce. Dixéronme que vían algo raro na ecografía, que non sabían o que era, e que volvese dúas semanas despois. Volvín. Seguían sen me dicir o que era. Preocupeime e fun a unha clínica privada na procura dunha segunda opinión". No centro privado ao que acudiu M.P., xa na primeira consulta lle advertiron dunha malformación grave. Todos os xinecólogos e xinecólogas que a atenderon coincidiron non só en que a malformación do feto revestía de importancia, senón tamén en que era perfectamente visíbel na primeira ecografía, realizada na semana 12 no hospital público. O de Burela "é un hospital onde todos os médicos son obxectores, polo que non advirten de que tes ese dereito [ao aborto]" Segundo as declaracións da afectada, "até o médico de cabeceira viu a ecografía e soubo o que era". M.P. advertía xa de que o de Burela "é un hospital onde todos os médicos son obxectores, polo que non advirten de que tes ese dereito [ao aborto]". Esta muller, declarou no seu día que estaba convencida de que as probas que se lle pediran tiñan por obxecto deixar pasar as 22 semanas en que o aborto sería legal segundo a normativa vixente. Logo de verse obrigada a procurar información na privada, M.L. decidiu abortar. Cobráronlle 715 euros. Aínda que en declaracións a Sermos Galiza en decembro de 2012, M.L. advertía de que aínda estaba a tempo de denunciar pola vía penal o centro hospitalario por non lle facilitar a información á que tiña dereito, finalmente non denunciou. Porén, o seu caso serviu para que outras afectadas acudiran aos tribunais. Casos coma este axudaron a botar luz sobre as prácticas do Sergas en relación aos abortos e mesmo a que Sanidade for condenada a unha indemnización de 270.000 euros. As sombras seguen a recaer sobre o Hospital da Costa de Burela. Como daba a coñecer Sermos Galiza, e segundo Francisca Fernández Guillén, a avogada da muller que foi derivada a Madrid e perdeu o útero como consecuencia da demora da autorización para abortar, este centro hospitalario público ocultoulle a unha muller brasileira información sobre as graves malformacións que sufría o seu feto até o punto de que tivo o seu fillo e de que se viu nunhas dificultades gravísimas para o sacar adiante. A avogada tamén lle relatou a Sermos Galiza o caso dunha muller alxeriana á que se lle fixo asinar que entregaba o seu fillo en adopción con documentos en español cando só sabía francés.


Summary: O conselleiro de Sanidade, Julio García Comesaña, confirmou que xa "desde a quinta feira" está dispoñíbel o certificado de vacinación contra a Covid-19 en Galiza.

O conselleiro de Sanidade, Julio García Comesaña, confirmou que xa "desde a quinta feira" está dispoñíbel o certificado de vacinación contra a Covid-19 en Galiza, para que a cidadanía que sexa inmunizada poida ter esta información a través da aplicación E-Saúde. En declaracións aos medios ofrecidas este sábado, 17 de abril, na súa visita ao punto de vacinación masiva do Instituto Feiral de Vigo (Ifevi), o conselleiro explicou que os pacientes xa poden descargar ou ter en formato dixital este documento co que a Xunta "se adianta" ao que estabelecerá a Unión Europea nun futuro. Por agora, Sanidade contempla que sexa unha ferramenta que recolla "información áxil e dispoñíbel" sobre a vacinación para "aqueles usos que se estabelezan", aínda que de momento non conta con usos prácticos. Intercambiábel co da UE Ademais, Comesaña recalcou que é unha iniciativa coordinada cos requisitos que "estabelece a Unión Europea", de modo que "no mes de xuño sexa fácil cambiar" o formato galego polo que se determine a nivel comunitario. Por agora, este documento soamente recolle a información sobre a vacinación do paciente, mais o conselleiro asegurou que nos próximos días incorporará as probas microbiolóxicas realizadas e se a persoa pasou a Covid-19.


Summary: Iniciaron esta semana o transporte de carbón desde o porto exterior de Caneliñas, en Ferrol, aos terreos da central térmica de Endesa nas Pontes.

Após meses parados, medio cento de transportistas de carbón das Pontes retomaron esta semana a actividade. A situación do mercado enerxético europeo e a previsíbel reactivación dun dos grupos da térmica, pendente aínda da autorización de feche solicitada hai máis de un ano, levaron Endesa a demandar carbón para a central pontesa. Como explica a Nós Diario o presidente dos transportistas de carbón das Pontes, 'Cholo' Bouza, Endesa informoulles hai un mes de que ían chegar ao porto de Ferrol varios cargamentos de mineral para a central térmica. Empezaron esta terza feira a movelos desde Caneliñas ao parque de carbóns de Saa, da central térmica. "Agora mesmo hai uns 42 coches. Estes días houbo algún menos, porque estaban a facer outras cousas ou non tiñan condutor", apunta Bouzas. En total, prevén mover entre 4.500 e 5.000 toneladas diarias, até completar as perto de 180.000 que, calculan, van chegar até o porto ferrolán. Esto daralles traballo para aproximadamente mes e medio. Por desgraza, non puideron reincorporarse ao traballo todos os transportistas que estaban a prestar servizo para Endesa antes do parón da actividade. Perda de empregos "As empresas, de hai dous anos a esta parte, foron facendo traballos por aí, a baixo prezo, porque se foron meter onde xa había outra xente. Desapareceu xente. Eramos 69 empresas con 140 coches traballando con carbón. Agora quedamos 58", indica o presidente dos transportistas. En total desapareceron 10 empresas, "autónomos que tiñan un ou dous coches", o que supón "uns 17 coches que desapareceron xa definitivamente". Xunto a eles, tamén hai outras firmas que o están a pasar mal. "Son firmas con 25 ou 30 traballadores que dependían do carbón para ser sostíbeis. Ao morrer o carbón entraron en concurso de acredores". Mais os económicos non son os únicos problemas aos que se tiveron que enfrontar os transportistas de carbón das Pontes. "As firmas máis grandes teñen falta de condutores porque os do carbón fóronselles indo, xa que non querían facer outros labores que os obrigaban a estar fóra da casa. Algún marchou con 18 ou 20 anos traballados e pedindo a conta", lembra Bouza. Con todo, iso non lles impide cumprir coas peticións de Endesa, que reclamou entre 40 e 50 vehículos para mover o carbón. "E se houbese necesidade de pór máis coches, non habería problema", engade. Motivos para confiar Sobre o futuro, 'Cholo' Bouza é realista e optimista ao mesmo tempo. Recoñece que o do carbón "é un parche". "Pode ser que veña máis carbón, pero vai depender de como vexa o futuro enerxético. Podería quedar nas Pontes un grupo ou dous, eu non o descarto, pero é moi complicado e moi difícil que quede algo máis alá do ano que vén". "Despois, Endesa nos ten prometido que todo o que veña para As Pontes polo porto exterior farémolo nós, sempre e cando non nos poñamos tolos cos prezos. Temos que ser prudentes, pero si faremos o transporte. Iso está por escrito". "De momento Endesa, do que nos prometeu, non incumpriu nada", concluíu.


Summary: Cando pasaron máis de oito anos desde o accidente ferroviario de Angrois, o Congreso aproba reabrir a comisión de investigación parlamentar para esclarecer que aconteceu. Néstor Rego (BNG) defende que a comisión é imprescindíbel para forzar que se desenvolva unha investigación independente.

80 persoas morreron e máis de 140 resultaron feridas no accidente do 24 de xullo de 2013 en Angrois (Compostela). Máis de oito anos despois, o Congreso aprobou esta quinta feira a reapertura da comisión de investigación, logo dunha proposta do Bloque Nacionalista Galego (BNG), Esquerra Republicana de Catalunya (ERC) e EH Bildu. "Estamos coas vítimas e familiares cando reclaman verdade, xustiza e reparación, e iso non vai ser posíbel até que se esclarezan todas as circunstancias sobre o accidente, e para iso estamos aquí", sinalou o deputado do BNG, Néstor Rego, na defensa da iniciativa. Rego lembrou a primeira comisión de investigación, entre 2018 e 2019, aberta "tras varios intentos de bloqueo", que se disolveu antes de aprobar as conclusións pola convocatoria de eleccións estatais. O deputado nacionalista criticou a falta dunha investigación técnica independente, cuestionando o informe da Comisión de Investigación de Accidentes Ferroviarios, un organismo dependente de Fomento, e o comportamento de Adif, que gastou 15.000 euros en asesorar, "ou deberíamos dicir adoutrinar", incidiu, as persoas que compareceron na primeira comisión parlamentar. Asemade, fixo fincapé na declaración dun técnico de Talgo que recoñeceu que directivos de Renfe deran a orde de borrar todas as avarías da base de datos media hora despois do accidente, polo que reiterou a necesidade de desvelar que aconteceu realmente. "Debémosllo ás vítimas, aos familiares, e ao resto da sociedade", concluíu. Tanto PSOE como Unidas Podemos comunicaron no hemiciclo o seu apoio á proposta, o que tamén fixo Ciudadanos. No que atinxe ao Partido Popular, no Goberno estatal naquela altura, o deputado Celso Luis Delgado sostivo que non van aceptar un "xuízo paralelo". Todas as forzas políticas agás PP e Vox votaron a favor da iniciativa. O Tribunal Superior de Xustiza da Galiza situou a comezos de 2022 a apertura do xuízo oral. Amais, a Comisión Europea mantén aberto un proceso infractor en contra do Estado por non investigar axeitadamente.


Summary: Outro cribado feito no Barco de Vandeorras sáldase só cun positivo e 69% de participación.

A Área Sanitaria de Pontevedra e O Salnés detectou 41 positivos nun cribado realizado entre o pasado sábado y esta segunda feira, no concello de Poio, segundo informa a Consellaría de Sanidade. Foron convocadas 7.863 veciñas e veciños, de 15 a 50 años, o que supón 70% da poboación censal total dese tramo de idade e 78,7% da que ten tarxeta sanitaria na zona. Por parte da área sanitaria destacan que se entregaron 6.462 tubos de saliva (unha participación de 82% da convocatoria voluntaria), mais finalmente recolléronse 6.170, o que supón 95,5% dos tubos entregados e 78,5% da cidadanía do concello convocada. Cribado no Barco Por otra banda, a Área Sanitaria de Ourense informa que no cribado no Barco de Valdeorras, con 1.730 probas realizadas, se detectou só un positivo por Covid-19. Neste caso a participación foi de 69,2% das 2.500 persoas convocadas.


Summary: O Deportivo Liceo vence no Pazo dos Deportes da Coruña ao Barça por 3-2 e consegue a súa décima Copa do Rei

Tivo que acardar 17 anos, pero o Deportivo Liceo, o equipo máis laureado da Galiza, xa ten nas súas vitrinas a décima Copa do Rei. E fíxoo na casa, no Pazo dos Deportes da Coruña, e fronte ao seu histórico rival, o FC Barcelona, ao que superou por 3 goles a 2. Os de Juan Copa chegaron ao descanso co 0-0 e controlando as faltas ao rival. Na segunda parte, marcada no inicio polas imprecisións, chegaron os tantos. Adiantouse o Deportivo Liceo por mediación de Jordi Adroher cando quedaban 17 minutos para o final. Tan só un minuto despois, grazas a un penalti transformado por César Carballeira, o equipo coruñés poñíase con dous tantos de vantaxe. Respondería o Barça, cun gol de Matías Pascual no minuto 35, e sete despois empataría novamente o partido Ignacio Alabart. O desenlace chegaría só un minuto despois, no minuto 43. De novo Jordi Adroher marcaría para o equipo verdibranco e deixaría o título na casa.


Summary: A conselleira de Medio Ambiente, Ángeles Vázquez, cancelou a súa axenda pública para gardar corentena despois de confirmarse o contacto estreito coa deputada do PPG Marisol Díaz Mouteira, que vén de dar positivo en coronavirus.

Ángeles Vázquez é a segunda conselleira que se ve nesta situación, despois de que en setembro, o titular de Educación, Román Rodríguez, atravesase outro confinamento preventivo por un contacto cunha persoa positiva, días despois de ser designado para o cargo. Tanto Vázquez como Díaz Mouteira delegaron o seu voto no Parlamento no portavoz do seu grupo, Pedro Puy, para a sesión plenaria que comeza esta terza feira, 20 de outubro. Ademais, seguindo tamén o protocolo Covid-19, a deputada socialista Marina Ortega, vicesecretaria da Mesa da Cámara, mantén por segunda vez illamento preventivo. No seu caso, delega no portavoz do PSdeG, Gonzalo Caballero.


Summary: En maio deste ano naceu a plataforma Lugo Sen Mordazas. O seu obxectivo é paralizar a entrada en vigor da Ordenanza de Seguridade e Convivencia, que o Goberno local quere aprobar co apoio do PP e Ciudadanos. Asociacións, colectivos, partidos, sindicatos e cidadanía suman forzas contra unha ordenanza que discrimina e criminaliza os colectivos da cidade con maior risco de exclusión. A cultura, popular e autoxestionada, é a súa principal ferramenta. Eis un extracto da reportaxe publicada ao respecto no número 314 de Sermos Galiza.

En xullo do 2017 a alcaldesa de Lugo, Lara Méndez, anuncia a recuperación dun proxecto do PSdeG local: unha Ordenanza de Seguridade Cidadá para o municipio. O borrador do documento foi presentado en abril ás formacións políticas. Só PP e Ciudadanos brindaron o seu apoio para que fose aprobada. Paralelamente, colectivos, asociacións, formacións políticas, sindicatos e cidadanía sumaron forzas en maio ao redor da plataforma Lugo Sen Mordazas para lograr a retirada definitiva do borrador. "No mes de abril a alcaldesa convocounos os voceiros dos grupos municipais", di, en declaracións a Sermos Galiza, Carlos Portomeñe, portavoz de ACE-EU. "Fíxose a exposición do borrador, a sensación era a de estar escoitando a presentación da Lei de Vagos e Maleantes do Franquismo". "É unha ordenanza represiva", acrecenta Cristina Pérez, voceira de Lugo Novo, "con afán recadatorio". Rubén Arroxo, portavoz do BNG, denuncia que a normativa se apoia no alarmismo social: "Lugo é unha cidade tranquila, viva, con importantes colectivos culturais e artísticos". "Tras a primeira xuntanza", continúa Portomeñe, "quedamos emprazados a unha segunda e antes de que tivese lugar fíxose unha convocatoria a colectivos e asociacións, o xerme do que hoxe é a plataforma". O borrador tipifica unha serie de condutas, que liga coa súa correspondente sanción. As leves, con até 750 euros, as graves con até 1.500, e as moi graves con até 3.000 euros. Tocar na rúa, pedir esmola, sacar cadeiras á rúa, durmir nun banco ou "alterar a pacífica convivencia con escándalos, rifas, tumultos, ou proferindo palabras groseiras" suporían unha sanción de 750 euros. As faltas castigadas con até 1.500 euros inclúen pegar carteis, recoller sinaturas ou colocar mesas de información nas rúas sen a expresa autorización do Concello, manter relacións sexuais nun vehículo, ofrecer relacións sexuais na vía pública, vender produtos na rúa ou actuar como "gorrilla". Entre as graves atópanse o acoso entre menores, negarse a ser cacheada ou cacheado pola policía ou exercer a prostitución nunha vivenda. [Podes ler a reportaxe íntegra no número 314 de Sermos Galiza, á venda nos quiosques e na loxa]


Summary: Rusia e Ucraína cruzan acusacións polo posíbel emprego de armamento nuclear.

O xefe da CIA dos Estados Unidos, Williams Burns, visitou de maneira confidencial Ucraína o pasado mes de outubro para reunirse co presidente do país, Volodimir Zelenski, segundo desvelou en exclusiva a CNN. Macron pídelle a Estados Unidos "sentar á mesa" con Rusia para "favorecer o proceso de paz" en Ucraína O medio de comunicación estadounidense afirmou que Burns "reforzou o compromiso de Estados Unidos de dar apoio a Ucraína, incluíndo o intercambio continuo de intelixencia", segundo as declaracións dun funcionario da administración dos EUA. A visita do alto dirixente a Ucraína tivo lugar días antes de que o Goberno ruso asegurase que Kíiv "posúe tecnoloxías" que permitirían crear unha 'bomba sucia', ao contar con "tres centrais nucleares con combustíbel nuclear gastado", así como os "residuos nucleares que se conservan en Chernóbil". A ameaza da 'bomba sucia': que é e por que preocupa á comunidade internacional? Este tipo de explosivos, compostos por material explosivo convencional que se envolve en substancias radioactivas, ten por obxectivo espallar eses materiais perigosos en forma de po ou area sobre unha poboación ou lugar estratéxico que ficaría afectado fortemente pola radiación. Acusacións cruzadas Nunha carta remitida esta semana á ONU, Rusia afirma que a intención do Goberno ucraíno sería "enmascaralo como unha detonación anormal dunha oxiva nuclear rusa de pouca potencia" e así "acusar Moscova de recorrer ao arsenal nuclear táctico". Rusia e Ucraína acúsanse mutuamente de bombardear a contorna da central nuclear de Zaporijia Kíiv desbotou estas acusacións, alegando que o "único" capaz de empregar unha arma "de tal magnitude é Vladimir Putin". "Se Rusia di que Ucraína está preparando algo, só significa unha cousa: que Rusia xa preparou todo iso", defendeu. Pola súa parte, os servizos de intelixencia dos EUA manifestaron publicamente que non teñen ningún tipo de probas que demostre que Rusia estea preparando as súas tropas para levar a cabo un ataque deste tipo.


Summary: As tres formacións políticas emitiron senllos comunicados após coñecer a información que transcendeu ao se levantar o segredo de sumario na investigación desta trama de corrupción política que afecta especialmente a PP e PSdG-PSOE.

BNG, CxG e EU esixen que as persoas vinculadas á operación Pokemon contra a corrupción política, que afecta os concellos de Santiago, A Coruña, Lugo e Ourense gobernados por PP e PSdG-PSOE renuncien ás súas responsabilidades políticas. Fixérono a través de senllos comunicados de imprensa após a xuíza Pilar de Lara levantar o segredo do sumario sobre parte da investigación, permitindo coñecer a implicación do rexedor compostelán Ángel Currás, do rexedor coruñés Carlos Negreira, do rexedor lucense Xosé López Orozco e do ex-rexedor ourensán Francisco Rodríguez. Vence reclama "depurar responsabilidades" "Consideramos que hai necesidade de depurar responsabilidades políticas que deben dar lugar á dimisión do alcalde de Santiago pola manifesta corrupción de contratos coa empresa Vendex, e exactamente igual co alcalde de Lugo e co tenente de alcalde do Concello da Coruña". Así se manifestou o voceiro nacional do BNG, Xavier Vence, quen chamou a "depurar responsabilidades" a respeito da contratación de servizos públicos "para facer negocios privados e para a contratación de xente a dedo". Ademais da esixencia de dimisións, o portavoz nacional puxo o foco nas consecuencias que trae a privatización de servizos públicos para favorecer o lucro de empresas privadas e puxo o foco nas consecuencias que aquela carrexa: "pon en evidencia como hai empresas cazadoras de contratos que teñen como modus operandi para conseguilos a corrupción de todos os que están na cadea de mando, funcionarios e responsables políticos", apuntou o nacionalista. Bascuas esixe explicacións a López Orozco "canto antes" O secretario xeral de Compromiso por Galicia, Xoán Bascuas, solicitou que o alcalde de Lugo, Xosé López Orozco, explique "canto antes" as informacións que este primeiro de febreiro se deron a coñecer e que lle atribúen un sobresoldo mensal de 2.000 euros que recibía da empresa Vendex, o eixo central da operación Pokemon. "Algo cheira a podre no PSdG-PSOE", proclamou Bascuas após sinalar que "debemos ter a debida cautela e respectar a presunción de inocencia". Aliás, pediu celeridade na tramitación do sumario para deputar responsabilidades políticas o máis axiña posíbel. Díaz tamén pede a "inmediata" demisión dos cargos públicos implicados A coordenadora nacional de Esquerda Unida e vicevoceira de AGE, Yolanda Díaz, reclamou a "inmediata" posta a disposición dos cargos das persoas implicadas na trama corrupta. Os feitos que se deron a coñecer co levantamento do segredo do sumario son "absolutamente gravísimos" ao entender de Díaz, quen convidou a "imaxinar" o que aínda non se coñece da Pokemon para coñecer a súa verdadeira envergadura.


Summary: A Xunta subliña que a media de poboación asignada a cada médico de atención primaria é menor en Galicia que noutras autonomías, o cal é unha constante dende que hai datos e se agudiza pola perda de poboación. A dimisión en bloque dunha vintena de xefes de centros de saúde de Vigo foi o avance do que se prevé como un inverno quente entre persoal do Sergas

As habituais nubes sobre a sanidade pública galega volveron tornar en treboentas nas últimas semanas. A dimisión en bloque dunha vintena de xefes de centros de saúde de Vigo foi a primeiros de decembro o primeiro avance do que se prevé como un inverno quente entre persoal do Sergas, moi especialmente no ámbito da Atención Primaria. As denuncias e advertencias do persoal non son moi diferentes ás lanzadas anos atrás: sobrecarga nas axendas, contratos precarios, fuxida de profesionais a comunidades autónomas con mellores condicións e impacto de todo isto nos pacientes.A dimisión en bloque dunha vintena de xefes de centros de saúde de Vigo foi o avance do que se prevé como un inverno quente entre persoal do Sergas, especialmente en Atención PrimariaComo hai algo máis de dous anos, a Consellería de Sanidade procurou facer fronte a esta nova crise xuntando representantes dos profesionais da Atención Primaria e convidándoos a constituíren seis grupos de traballo nos que buscar solucións. Entre 2016 e 2017 xa funcionaran grupos de traballo ao respecto -daquela, catro-, lembran os profesionais, polo que "a análise das necesidades xa está feita" e o que cómpre é "facer algo, xa".Alén de convocar estes grupos de traballo o Goberno galego vén de botar man dun recurso habitual nos conflitos nestes e noutros ámbitos da súa competencia para retrucar ás protestas. Mentres se prepara unha nova manifestación en Vigo na defensa da sanidade pública para o día 27 deste mes -20:00, dende o PAC da rúa Pizarro- e diferentes plataformas e sindicatos ultiman novas mobilizacións, Sanidade responde advertindo que, no ámbito dos centros de saúde e ambulatorios, o persoal médico está peor que en Galicia.Nun comunicado remitido á prensa esta fin de semana e non atribuída a ningún cargo en concreto a Xunta insta a lembrar que Galicia "é a sexta comunidade con menor número de tarxetas sanitarias por médico de familia". O Executivo bota man das bases de datos do Ministerio de Sanidade para subliñar que "os facultativos galegos teñen asignadas unha media de 1.275" tarxetas sanitarias, mentres que a media do Estado é de case cen máis.A Xunta subliña que a media de poboación asignada a cada médico de atención primaria é menor en Galicia que noutras autonomías, o cal é unha constante dende que hai datos e se agudiza pola perda de poboaciónSe ben é certo que a ratio de poboación por médico de Atención Primaria é inferior en Galicia que na media estatal non o é menos que esta circunstancia vén sendo unha constante dende que hai datos dispoñibles. A crise demográfica que sofre o país, cunha sostida perda de poboación na última década, contribúe a manter esta diferenza e mesmo a reducir as ratios. Non obstante, esa redución de habitantes vai acompañada dun claro envellecemento da poboación, o que implica máis pacientes de avanzada idade. Así, no conxunto do Estado as autonomías con ratios semellantes ou inferiores á do Sergas son as que, como Galicia, padecen serias crises poboacionais. Mentres, nos territorios máis poboados as ratios son maiores. A maior media de poboación asignada por profesional en 2017 -último ano dispoñible- era a de Baleares, onde á presión poboacional e turística se engade a problemática da vivenda para o persoal médico por mor, precisamente, do incremento dos prezos derivado do turismo.Sanidade reitera ademais que na actualidade os centros de saúde teñen máis profesionais que co bipartito; a oposición ve na situación dos ambulatorios o resultado dos recortes aplicados durante a criseA mesma base de datos do Ministerio indica, ademais, que no ano 2017 Galicia contaba con 1.858 profesionais da medicina de familia, uns 40 menos que ao inicio da década. No caso da pediatría a base de datos recolle 327 -tres máis que en 2010- e na enfermaría, 1.792 -en 2010 eran 1.819-. O Sergas, non obstante, resalta no mesmo comunicado que "a día de hoxe a cifra de facultativos é de 2.566, o que implica un crecemento de case un 7%" a respecto do ano 2008, ano que a Xunta emprega como referencia por ser o último completo do mandato do Goberno de coalición de PSdeG e BNG.O Goberno galego reitera, ao mesmo tempo, que as solucións aos problemas da atención primaria chegarán a través dos devanditos seis grupos de traballo "consensuados cos profesionais". Mentres, os tres grupos da oposición galega reclaman a dimisión do conselleiro, Jesús Vázquez Almuiña, e ven nos problemas dos ambulatorios e a escaseza de profesionais o efecto máis palpable dos recortes sanitarios aplicados durante a crise, os cales Xunta e PP reduciron a "mentiras" nos últimos anos.


Summary: Núñez Feijóo afirmou esta mañá que a Xunta analizará a sentenza para determinar "se o que di e ao que obriga" é a anular as axudas públicas a estes centros e engadiu que "nós sempre aplicamos as sentenzas". A oposición e os sindicatos esixen "o inmediato cumprimento" e que os cartos se destinen ao ensino público.

"Fallamos estimar el recurso contencioso-administrativo interpuesto por el STEG contra la orden de 26 de agosto de 2009 por la que se aprobaron los conciertos educativos con los centros privados de educación infantil, educación primaria, educación secundaria obligatoria, educación especial, programas de cualificación profesional inicial, ciclos formativos de grado medio y ciclos formativos de grado superior en los relativo a la suscripción o modificación de conciertos con los centros educativos de Las Acacias, Montecastelo y Aloya en Vigo, así como Montespiño y Peñarredonda en A Coruña". Desta maneira tan clara pronunciouse o TSXG contra a "subscrición ou modificación de concertos" con cinco colexios que separan o seu alumnado en función do sexo. Núñez Feijóo afirmou que a Xunta analizará a sentenza para determinar "se o que di e ao que obriga" é a anular as axudas públicas a estes centros O presidente do Goberno galego pronunciouse esta mañá sobre a sentenza durante un almorzo informativo, organizado por Nueva Economía Fórum. Núñez Feijóo afirmou que a Xunta analizará a sentenza para determinar "se o que di e ao que obriga" é a anular as axudas públicas a estes centros. E engadiu que "nós sempre aplicamos as sentenzas e neste caso o que nos toca é estudar a sentenza e, por suposto, se iso é o que di e iso é ao que obriga, imos cumprir, como cumprimos sempre todas as sentenzas que se ditan". Porén, Feijóo tamén sinalou que existen outras resolucións xudiciais "a favor de manter ese tipo de concertos", en referencia a unha sentenza do Tribunal Supremo. Feijóo: "Nós sempre aplicamos as sentenzas e neste caso o que nos toca é estudar a sentenza e, por suposto, se iso é o que di e iso é ao que obriga, imos cumprir, como cumprimos sempre todas as sentenzas que se ditan" O Goberno central prepara, no marco da Lei Wert, unha modificación legal para permitir que os colexios segregacionistas poidan ser concertados. Pero a normativa vixente, a LOE, "prohibe tallantemente a discriminación dos alumnos na admisión a centros públicos e concertados", ademais de outorgarlle prioridade aos centros educativos que practiquen a "coeducación", isto é, o ensino en pé de igualdade para nenos e nenas. A xuízo do TSXG a retirada dos concertos "respecta a liberdade de educación así como a libre elección de centro por parte dos pais", tamén "a liberdade de creación" deste tipo de colexios "por quen adopte un ideario que opte pola educación diferenciada por razón de sexo". Pero esa liberdade, vén dicir o tribunal, non pode estar por riba "dos principios e regras vixentes". Partidos e sindicatos esixen que se cumpra a sentenza e AGE pide a dimisión de Jesús Vázquez CCOO-Ensino congratulouse coa sentenza do Tribunal Superior de Xustiza de Galicia e esixiu que a Consellería "aplique de inmediato a sentenza, retirando o concerto a estes centros". O mesmo pediu CIG-Ensino, pero tamén criticou que o TSXG declarou legais estes concertos cando o sindicato os recorreu no ano 2009 o que levou a CIG a presentar un recurso de casación diante do Tribunal Supremo, en xuño de 2012, que está pendente de resolverse. "Agora o TSXG ten que rectificar a súa actuación ao ver superada a súa doutrina polo Tribunal Supremo que, no pasado verán, a través de dúas sentenzas, referidas a centros de Cantabria e Andalucía, declarou ilegais estes concertos", engadiu. O Secretario Xeral do PSdeG-PSOE, Pachi Vázquez, anunciou a inmediata presentación, por parte do Grupo Socialista de varias iniciativas orientadas a evitar que se recorra a sentenza do Tribunal Superior de Xustiza de Galicia que invalida as axudas aos colexios que segregan por sexo, "para que non faga o ridículo como co do plurilingüismo". Outra iniciativa irá dirixida ao que o destino dos máis de tres millóns de euros dos concertos con estes colexios que manteñen un ensino separado de nenos e nenas ao comedores escolares, mediante unha modificación de crédito nos orzamentos. AGE pide a dimisión do conselleiro de Educación, Jesús Vázquez, xa que "destroza todo o que toca" Pola súa banda AGE pide a dimisión do conselleiro de Educación, Jesús Vázquez, xa que "destroza todo o que toca" cunhas decisións políticas "que fulminan o carácter gratuíto e universal do sistema público do noso país". Xabier Ron e Ramón Vázquez denunciaron o "repago" do servizo de comedores, que suporá "o colapso económico as clases populares e medias incumprindo ademais a palabra dada por Jesús Vázquez en campaña electoral na que repetiu unha e outra vez que non ía subir o prezo dos comedores escolares". Ademais AGE celebrou a sentencia do TSXG e lembrou as iniciativas parlamentarias e a Proposición non de lei presentada polo grupo parlamentario na que se pedía ademáis que os 3 millóns de euros anuais que se están a destinar a este tipo de centros se invistan no sistema educativo público, "por exemplo pagando os comedores escolares en lugar de que obrigar a que sexan as familias as que o teñan que pagar". O BNG pide que os centros devolvan os cartos públicos que recibiron "mentres practicaban unha educación sexista cos orzamentos de todos os galegos e galegas" Finalmente, os deputados do BNG, Carme Adán e Cosme Pombo piden, a través dunha iniciativa parlamentaria que, o Goberno galego "acate de inmediato a sentenza". O Bloque denuncia que "o PP a través do anteproxecto da LOMCE pretende levar adiante unha contrarreforma educativa que aspira a normalizar o desvío de fondos públicos a centros privados que segregan e discriminan ao alumnado en función do sexo". O BNG pide que os centros devolvan os cartos públicos que recibiron "mentres practicaban unha educación sexista cos orzamentos de todos os galegos e galegas". Consulta aqui a sentenza (.pdf)


Summary: Os nomes do terror. Galiza 1936: os verdugos que nunca existiron -volume editado por Sermos Galiza- é, segundo o Taboleiro do Libro Galego, o ensaio máis vendido dos últimos catro meses. Así o certifica a enquisa a sete das principias librarías do país realizada pola páxina web de crítica e creación literaria Cicloxénese Expresiva.

O Taboleiro, que durante varios anos realizou o crítico Ramón Nicolás e que desde o pasado maio se atopa a cargo da citada web, consulta as vendas por xéneros nas librarías Trama de Lugo, Cronopios de Pontevedra e Compostela, Andel do Libro de Vigo, Miranda de Bueu, Paz de Pontevedra, Lila de Lilith e Chan da Pólvora de Compostela. Aínda que a recolla de datos é aleatoria, si funciona como mostra representativa e confirman unha realidade: Os nomes do terror, primeiro volume monográfico centrado na identidade e práctica dos verdugos fascistas en Galiza, leva xa dúas edicións e máis de 2.500 exemplares vendidos.


Summary: Pontón exixe que o ex xefe do Estado "renda contas" e Formoso di que non vai "aplaudir" a súa volta á Galiza.

A anunciada visita do rei emérito español, Juan Carlos de Borbón, á Galiza é motivo de múltiples reaccións por parte das forzas políticas galegas. Esta fin de semana, o ex xefe do Estado español visitará a vila de Sanxenxo. Un anuncio do que deu conta onte o alcalde da localidade, o popular Telmo Martín: "O rei Juan Carlos estará esta fin de semana aquí en Sanxenxo para gozar da regata, non sei se vendo ou participando. Juan Carlos I regresa á Galiza: visitará Sanxenxo o 21 e 22 de maio Estará connosco e estaremos encantados de poder demostrarlle o agarimo que lle temos, despois de case dous anos de ausencia", manifestou o rexedor popular. Na mesma liña que o alcalde, o actual presidente da Xunta da Galiza, Alfonso Rueda, indicou que lle parece unha "magnífica noticia" que o rei emérito vaia visitar Sanxenxo. Tamén asegurou que as súas anteriores visitas á localidade do Salnés tiveron un "impacto positivo" por causa do "agarimo da xente e o beneficio que supón non só para Sanxenxo, senón para a Galiza desde o punto de vista do turismo, da afluencia e de pórnos no mapa". Os 'privilexios' do emérito O BNG defende un outro parecer. A súa portavoz nacional Ana Pontón, amosouse onte "convencida" de que o Borbón "aínda mantén privilexios que rompen co principio básico de que todos os cidadáns somos iguais ante a lei", polo que, aseverou que "o emérito non será recibido cos brazos abertos por parte da Galiza". Aproveitou para reclamar que o ex xefe do Estado "renda contas pola corrupción que o rodea e que aínda non aclarou". Cinco ministerios pagan gastos do rei non incluídos no orzamento oficial Preguntado polos medios de comunicación, o secretario xeral do PSdeG, Valentín González Formoso, afirmou que a do emérito a Sanxenxo "é unha visita privada que non vou valorar, que vou respectar, mais que tampouco vou aplaudir". O Goberno estatal desvincúlase Por outra parte, o Goberno español desvincúlase do retorno de Juan Carlos I, que após Sanxenxo visitará Madrid. Unha viaxe que a portavoz do Executivo estatal cualificou de "privada". Na rolda de prensa posterior ao Consello de Ministros, optou por non ofrecer detalle ningún sobre as xestións do dispositivo do regreso do emérito. Na mesma liña, fontes gobernamentais afirmaron onte que o dispositivo de seguridade compete á Casa Real. Ademais, a portavoz do Executivo puxo de manifesto que a volta do emérito "atinxe" á Zarzuela e insistiu en que se trata dunha "decisión persoal".


Summary: Galizainicia a terceira semana sen estado de alarma cunha lixeira suba de ingresados a 144 pacientes.

Galiza inicia a terceira semana sen estado de alarma cunha lixeira suba dos pacientes Covid ingresados até os 144, que supoñen seis máis que a xornada anterior, mentres que os casos activos descenderon a 2.624 e os novos contaxios baixan a 123. Segundo os datos actualizados na mañá desta segunda feira pola Consellaría de Sanidade con rexistros até as 18 horas deste domingo, ascenden a 32 as persoas ingresadas en UCI debido á Covid -dúas máis- e a 112 as que permanecen noutras unidades de hospitalización -catro máis-. Ademais, a día de hoxe hai 2.480 pacientes en seguimento nos seus domicilios. Por áreas sanitarias, a presión hospitalaria sobe lixeiramente nas da Coruña e Cee, Vigo e Lugo; mentres que se mantén nas de Santiago e Barbanza, Ourense, Pontevedra e O Salnés e Ferrol. Pola súa banda, os casos activos de Covid-19 no conxunto descenden por segunda xornada consecutiva e sitúanse nos 2.624, que supoñen 32 menos, ao haber máis altas (154) que contaxios (123), aos que se engade un falecemento. Por áreas sanitarias, as infeccións activas descenden en cinco das sete: A Coruña e Cee (-19); Pontevedra e O Salnés (-10); Vigo (-7); Ferrol (-4) e Santiago e Barbanza (-2), mentres que aumentan lixeiramente nas de Ourense (+3) e Lugo (+7). Galiza inicia esta semana con 123 novos contaxios detectados con calquera tipo de proba, que supoñen 50 menos que os rexistrados na xornada anterior. Do total de positivos, 106 foron confirmados por PCR nas últimas 24 horas, que supoñen 64 menos que a xornada anterior, deles 33 na área de Vigo; 21 na de Santiago e Barbanza; 17 na de Lugo; 11 na de Pontevedra e O Salnés; 10 na da Coruña e Cee; oito na de Ourense; e seis na de Ferrol. En canto á taxa de positividade reduciuse a un 1,26%, após se situar nun 2,8% o día anterior. Por tanto, segue por baixo do 5% que a Organización Mundial da Saúde (OMS) fixa para dar por controlada a pandemia. Desde o inicio da pandemia faleceron no conxunto da Galiza 2.411 persoas diagnosticadas de Covid-19 após notificar este domingo a Consellería de Sanidade un novo óbito. En concreto, morreu un home de 92 anos no Complexo Hospitalario Universitario de Vigo (Chuvi). Este paciente morreu o sábado e presentaba patoloxías previas.


Summary: A crebeira Marabillas é un libro escrito e ilustrado por Olaia Sendón.

Andar ás crebas é un deses oficios en desaparición que, porén, garda dentro de si unha enorme potencialidade literaria. Buscar entre as cousas que trae o mar ás praias terá sempre unha dimensión romántica que xa foi empregada por outros autores da nosa contorna. É unha actividade que nos fala de moitas cousas que podemos comparar coas nosas vidas: agardando pola fortuna, camiñando entre o azar ou reconstituíndo as mil historias de cada obxecto que chega a nós. E aínda que todo ese engado do universo crebeiro ten unha dimensión que encaixa moi ben cos intereses das persoas novas, sempre interesadas en atopar cousas e buscarlles historias, o certo é que non abundan as obras que o aborden. A crebeira Marabillas é un libro escrito e ilustrado por Olaia Sendón, que non é a primeira vez que dedica o seu traballo no ámbito da creación audiovisual a esta figura. A perspectiva de ofrecerlles unha historia ilustrada ás crianzas si que é unha novidade, e nese sentido entendemos que cumpre dous papeis importantes. O primeiro é o de dar a coñecer á xente máis nova unha actividade en declive pero moi vinculada á identidade das zonas costeiras. A segunda, poder explotar esa dimensión da marabilla que só un contexto como as crebas pode ofrecer. Desta maneira Olaia Sendón trénzanos unha historia que se apoia moi ben nun traballo de ilustración no que as cores van ser moi importantes. Marabillas, de roupa e cabelo azul pero cunha bota laranxa (xa que para ese pé nunca as atopou azuis na praia) ensínanos o seu oficio e unha colección das cousas que atopou nas súas incursións. A protagonista non ten problema en reaproveitar a maior parte deses obxectos atopados, algúns ben estraños e inverosímiles, outros cunha historia aberta, como a mensaxe nunha botella, que se nos deixa apuntada sen explicitar. Hai un día, porén, no que se decata de que o obxecto atopado, un colgante cun gravado e unha imaxe, ten que supor unha enorme perde sentimental para quen o perdeu. Marabillas trata de devolvelo e comeza unha pequena aventura de pescudas que nos leva a pensar nese camiño de mar que sempre uniu Galiza con Irlanda, pero que tamén nos deixa entrever como habitamos un mundo diverso, cheo de persoas con diferenzas que pode estar unidas polo mesmo nome ou oficio, mesmo sendo completamente contrapostas. Unha historia fermosa e chea de convites a deixar voar a imaxinación que pode dar a coñecer ao público novo a importancia e a marabilla dunha ocupación como esta.


Summary: O goberno local fala de "grave vulneración dos dereitos constitucionais en materia lingüística". Outros concellos poderían estar na mesma situación, como é o caso de Compostela.

O Instituto para la Diversificación y el Ahorro de Energía (IDAE), dependente do Ministerio de Industria, Energía y Turismo, desestimou unha solicitude do Concello de Teo para un proxecto de alumeado público por estar en galego un dos documentos que fan parte da solicitude. Ao coñecer esta negativa, o goberno local presentou alegacións á decisión dos responsábeis do IDAE o pasado 17 de xuño, incorporando o documento traducido ao castelán e razoando por vía administrativa que se trataría de todas maneiras dun 'erro' subsanábel. A resposta do IDAE chegaba 3 semanas despois, insistindo en que denegaba a solicitude (de tres millóns de euros) e mesmo achacaba ao concello teense "resistencia" a observar que a documentación se tiña que remitir en español. O alcalde, Rafael Sisto (Son de Teo-Anova) e a concelleira de Urbanismo, Vivenda e Sustentabilidade, Uxía Lemus, cualificaron de "escandalosa" a resposta e anunciou que esgotarán todas as vías administrativas para defender o proxecto. Con tal fin, a asesoría xurídica municipal está estudando as posibles medidas a tomar. Ademais, anunciou que o goberno de Teo vai solicitar unha entrevista co conselleiro de Cultura, Educación e Ordenación Universitaria, na que tamén requerirá a presenza do secretario xeral de Política Lingüística. Aliás, contactará, dixo, cos distintos grupos políticos do Parlamento de Galiza , para alén de acudir ás Cortes Xerais do Estado, recén constituídas, e á Mesa pola Normalización Lingüística. O goberno non descarta tampouco accións conxuntas con outros Concellos que probablemente teñan o mesmo problema. Nese sentido, Compostela podería atoparse na mesma situación.


Summary: Finalmente, malia estaren moi igualados, Grecia concedeulle certa marxe (o 29,6% dos votos) ao partido conservador Nova Democracia, por riba da coalición de esquerda Syriza (26,8%).

Os prognósticos apuntaban que habería pouca diferenza, pero finalmente, imponse a dereita, con 79 escanos, que coa prima de 50 escanos para o partido máis votado, chegan a 129. Prepáranse para formar goberno co socialdemócrata PASOK (12,3% dos votos e 53 escanos), co que xa chegarían á maioría parlamentaria, e pode que tamén con Esquerda Democrática (6,2%, 17 escanos). Antonis Samaras comeza hoxe as negociacións. Con todo, esa coalición representaría só á metade do electorado. Malia apoios coma a prima de 50 escanos, os resultados amosaron a fragmentación e polarización da cidadanía grega, en crise despois de cinco anos de recesión e dous de recortes brutais, coa cuarta parte da poboación activa no paro e sen políticas de benestar. Así e todo, os resultados perfilan un panorama continuísta coa política de austeridade que marca Bruxelas: "Faremos o que hai que facer", dixo Samarás, "traballaremos cos socios europeos para engadir ás políticas de austeridade algunhas medidas que fomenten o crecemento". A coalición de esquerdas Syriza, liderada por Alexis Tsipras, quedou ás portas por pouco. A presión de Europa, en particular de Alemaña, para propiciar o voto á dereita, deixa un grupo forte na oposición, que se prevé dura (o rexeitamento ás políticas da austeridade, que quedou demostrado, terá tamén a súa repercusión nas rúas). Para Tsipras, pode ser unha posición cómoda a oposición. Outros partidos representativos foron Gregos Independentes (de dereita), cun 7,5% dos votos e 20 escanos, o neonazi Mencer Dourado (case 7% dos votos e 18 escanos), e o comunista KKE (4,5%, 12 escanos).


Summary: CRÓNICA | O CIS situou En Marea xusto por debaixo do nivel mínimo do 0,8% dos votos en España co que o BNG obtiña representación no Congreso, o que indica que se atopa na posición de máxima alarma, na que podería obter dous deputados ou ningún. Por Anxo Lugilde Tati Moyano e a maquillaxe a Feijóo

Tati Moyano e a maquillaxe a Feijóo En Marea (EM) está de novo na porta dos leóns da Carrera de San Jerónimo, pero non para facerse unha foto triunfal como as dos seus seis deputados de 2015 ou os cinco de 2016, senón para saír do Congreso dos Deputados. A incrible alianza que chegou a sacar eses escanos de 2016 tras unha campaña na que os seus líderes non esconderon as súas liortas e que se lanzou ás autonómicas dese mesmo ano no medio dunha batalla campal nos días nos que se tiña que inscribir no xulgado atópase agora en perigo de desaparición parlamentaria en España, segundo a última entrega do barómetro electoral do Centro de Investigaciones Sociológicas (CIS). O instituto gobernamental demoscópico español atribúe a En Marea un 0,7% dos votos válidos, fronte ao 1,4% de 2016, mais o fundamental é que a sitúa por baixo do limiar do 0,8%, que é a porcentaxe máis pequena coa que o BNG logrou representación no Congreso e que serve por tanto de referencia electoral. Cun líder, Luís Villares, cuestionado pola maioría dos deputados autonómicos, os principais alcaldes e as organizacións fundadoras, pero que segue no cargo grazas á súa determinación por non volver poñer a toga, o desleixo das sucursais galegas de Unidos Podemos e as contradicións e debilidades de Anova e as mareas locais, EM enfróntase agora desangrada internamente á grave ameaza que lle supón a recuperación do PSOE que sinala a mesma sondaxe. A porta dos leóns xa non é o símbolo da entrada no olimpo político español, senón máis ben un pórtico do abismo. EM enfróntase agora desangrada internamente á grave ameaza que lle supón a recuperación do PSOE que sinala a mesma sondaxe En 1986 Coalición Galega sacou un deputado no Congreso co 0,4% dos votos válidos no conxunto do Estado. Foi grazas a que a súa forza principal estaba na provincia de Ourense, na que co 13,8% dos sufraxios se fixo co último dos cinco escanos que entón correspondían a esta circunscrición. Tratábase dun caso moi peculiar, creado cos restos da entón xa extinta UCD e que ten moito máis que ver na súa xenética con Coalición Canaria que coa realidade de En Marea. A socioloxía electoral de EM garda máis relación coa do BNG, non só porque lle chuchou boa parte dos seus apoios, senón tamén porque os seus principais caladoiros se sitúan na Galicia atlántica, nas provincias da Coruña e Pontevedra, onde os votos valen menos que nas de Lugo e Ourense, por mor da trucaxe do sistema electoral. O fenomenal pulo de En Marea en 2015, como segunda forza na Galicia atlántica e con votos suficientes para ter un deputado por Ourense e outro por Lugo, pulverizou as vellas referencias dos resultados do BNG, como tamén ocorreu en 2016, aínda que xa cun devalo que lle custou o escano ourensán. Pero agora, en plena crise tanto de EM como da casa matriz de Vallecas, a traxectoria do Bloque si serve como orientación. Os datos do Ministerio do Interior sinalan que o BNG se deu coa porta dos leóns en 1993 co 0,5% dos votos válidos en España, mentres que si conseguiu entrar en 1996 co 0,9% e dúas actas. Alén do momento de máximo esplendor de 2000, cando chegou ata o 1,3% e sacou tres escanos, en 2004, 2008 e 2011 acadou dous deputados sempre co 0,8%. Entraba pola Coruña e Pontevedra e tiraba todos os votos que obtiña en Lugo e Ourense. Coa actual fragmentación, con ata cinco forzas (PP, PSOE, EM, C's e BNG) dispostas a loitar en teoría polos últimos deputados das provincias da Coruña e Pontevedra, os escanos poden saír máis baratos A do limiar do 0,8% é unha referencia interesante, pero nada exacta, pois depende moito do nivel de participación en España e en Galicia e de como se distribúen os votos de En Marea entre as catro circunscricións galegas. Ademais coa actual fragmentación, con ata cinco forzas (PP, PSOE, EM, C's e BNG) dispostas a loitar en teoría polos últimos deputados das provincias da Coruña e Pontevedra, os escanos poden saír máis baratos que cando só había tres candidaturas para repartir e unha delas, a da gaivota, era moito máis grande cás outras, o que lle daba vantaxe no cálculo da fórmula D'Hondt. E o número de deputados de Galicia no Congreso foi baixando ao longo dos últimos lustros. Cun 0,7% dos votos nas vindeiras xerais En Marea estaría xusto no punto no que podería sacar dous deputados, un pola Coruña e outro por Pontevedra, só un deles ou non ter ningún. O relevante é, por tanto, que está na zona de máxima alarma segundo a enquisa do CIS. Nela vese tamén un efecto da cociña á hora de facer a estimación de voto, pois na intención directa, que é o que declaran os entrevistados, EM xa levaba dúas entregas baixando, mentres a mantiñan no cálculo final da porcentaxe de sufraxios no 1,3% que tiña desde outubro. Porén xa había sinais moi preocupantes, como o da baixa fidelidade de voto. Nesta última entrega só o 41,4% dos votantes de En Marea din estar dispostos a recuncar, mentres un 34,5% se iría ao PSOE, sen que esta vez apareza fuga algunha cara ao BNG, senón cara ao PACMA, cun 3,4%, e cun 20,7% de indecisos. Trátase de datos referidos a só 29 respostas, polo que os datos deben ser tomados con pinzas e debe facerse con eles iso que se adoita dicir sempre pero que poucas veces se fai, o de tomar as tendencias Trátase de datos referidos a só 29 respostas, nunha sondaxe de ámbito estatal, cunha mostra moi pequena para Galicia, polo que os datos deben ser tomados con pinzas e debe facerse con eles iso que se adoita dicir sempre pero que poucas veces se fai, o de tomar as tendencias. Coa súa serie continuada ao longo de tempo, aínda coa dúbida pola polémica sobre algún cambio na metodoloxía nesta última entrega, aí está o valor do barómetro trimestral electoral do CIS. Ademais sucede algo tan básico como que, nun contexto de grande incerteza sobre cando se van celebrar as xerais, non hai a garantía plena de que cando as haxa En Marea vaia seguir existindo como tal, pois antes podería producirse unha ruptura e tamén reaparecer por exemplo o intento de crear unha candidatura única do nacionalismo, aínda que non sexa algo que pareza probable neste intre. A primeira gran dúbida da política española actual atinxe ao calendario electoral, a se seguirá a orde en principio prevista, con andaluzas nos próximos meses, municipais, autonómicas e europeas en xuño e as xerais despois, coas galegas máis tarde, ou se Sánchez non conseguirá o que semella o seu obxectivo de chegar ata a primavera e habería un adianto das xerais, coa dúbida permanente polo medio do que poida suceder en Cataluña. Para En Marea trátase dunha cuestión crítica, pois para os próximos meses está prevista unha nova batalla polo control da organización, ante o intento promovido por Compostela Aberta de derrubar a actual dirección que encabeza Luís Villares, co apoio dunha parte de Anova, o partido de Beiras, e Cerna, a formación tránsfuga xurdida tamén do tronco beirista. A primeira gran dúbida da política española actual atinxe ao calendario electoral. Para En Marea trátase dunha cuestión crítica, pois para os próximos meses está prevista unha nova batalla polo control da organización Neste punto é no que a análise do complexo mundo de En Marea se complica de tal maneira que ata parece un xeroglífico e resulta enxeñosa a frase de Feijóo de hai dous anos de que para orientarse neste universo necesita un mapa e unha cantimplora. Mais a cuestión decisiva segue a ser moi simple, a de se Podemos e Esquerda Unida van participar ou non no intento da parte oficial de Anova e as principais mareas locais de derrubar a Villares, ou se van poñer de perfil como o ano pasado. Neste segundo suposto os villaristas amosaron ata agora que dan resistido. Noutro, deberían telo moito máis difícil. Toda esta loita diante do abismo prodúcese ademais a menos dun ano dunhas municipais nas que en principio a Compostela Aberta de Martiño Noriega conta con moitas opcións de resistir en Santiago, mentres a Marea Atlántica tamén parece poder manter a alcaldía da Coruña e co poder do Ferrol en Común de Jorge Suárez moi ameazado, xa non só polo PP, polo efecto dos clásicos movementos pendulares nesa cidade, senón tamén polo PSOE, que dispón dunha oportunidade se fai ben as cousas.  Tati Moyano e a maquillaxe a Feijóo -> SEGUIR LENDO


Summary: A queixa dunha muller atendida no vello Xeral-Calde de Lugo é unha das catro denuncias elevadas á ONU pola avogada Francisca Fernández e o seu equipo. A letrada asegura que a foi ingresada prematuramente no hospital lucense, onde lle "provocaron unha infección con febre intraparto" e a necesidade de administrar antibióticos á bebé cando naceu

"Portouse moi mal", "non se merece a esa nena", "tería que quitarche á nena, porque te portaches moi mal". S. escoitou esas frases da matrona que a atendeu durante o seu parto no hospital de Cruces (Biscaia) en 2012 e que, pouco antes, lle practicara unha episiotomía (corte de pel, músculos, nervios e fascias que rodean a vaxina) non indicada a pesar da oposición da muller. Xa desde o seu ingreso no hospital, non deixaron que bebese, obrigárona a permanecer boca arriba e sen moverse e non permitiron que o pai a acompañase en todo momento. A episiotomía provocoulle incontinencia urinaria e repercusións "severas" na súa vida sexual e de parella. O seu caso é unha das catro denuncias por violencia obstétrica que unha avogada española levou ante a Comisión de Dereitos Humanos da ONU. Entre elas, a dunha galega atendida no vello Complexo Hospitalario Xeral-Calde de LugoA queixa dunha muller atendida no vello Xeral-Calde de Lugo é unha das catro denuncias elevadas á ONU pola avogada Francisca Fernández e o seu equipoOs catro casos chegan ante a Comisión despois de todas as mulleres tentasen, sen éxito, buscar respostas en España. No caso de S., presentou unha denuncia ante os xulgados do penal que foi arquivada sen que se abrise unha investigación. Aínda que a Audiencia Provincial ordenou abrir unha investigación, a denuncia volveu ser arquivada. "Durante o proceso xudicial achegáronse informes periciais de xinecoloxía e obstetricia que probaban que non había ningunha necesidade clínica para cortar a vaxina da Sra. S. Tamén se achegou un informe pericial que probaba as secuelas psicolóxicas e o diagnóstico de tensión postraumática en relación cos malos tratos sufridos durante o parto. Todo o material probatorio achegado pola vítima foi ignorado", relata a avogada, Francisca Fernández, no relato presentado ante a ONU.Fernández, que preparou os casos xunto ás tamén avogadas Lucía Martínez e Paloma Torres, explica que con estas denuncias ante a Comisión de Dereitos Humanos buscan o recoñecemento de que se vulneraron os dereitos destas mulleres, que estas prácticas supoñen tratos inhumanos e degradantes e que non lles deron unha resposta adecuada, tampouco xudicialmente. En última instancia, e como debulla nas súas denuncias, que España incumpriu a súa obriga de "adoptar as medidas necesarias para modificar ou abolir os costumes e prácticas vixentes que sexan discriminatorias para a muller".Cando unha das denunciantes estaba a piques de ser trasladada ao paritorio dirixírona a un quirófano e fixéronlle unha cesárea "por estar saturado o paritorio"Outro dos casos é o de MD., unha muller que deu a luz en 2009 á súa filla no Hospital Virgen del Rocío de Sevilla. Alí, segundo a denuncia, cando estaban a piques de levala ao paritorio diríxena finalmente a un quirófano e practícanlle unha cesárea "por estar saturado o paritorio" e a pesar da oposición da muller. Ante a súa negativa, os médicos informan o seu marido de que vai ser operada, aínda sen contar co consentimento informado da paciente. "As gráficas de monitorización fetal mostraban que o bebé estaba ben en todo momento. Tras a cesárea, privárona de analxesia para a dor postoperatoria, a pesar dos rogos da paciente", conta a denuncia, algo que, sinala, "non se xustifica medicamente" porque a analxesia está protocolizada neses casos.Médicos estudantes ou residentes -"non expertos"- tentaron poñerlle a epidural até dez veces, nove delas erradas: "O catéter tivo que ser reinsertado na columna varias veces: un proceso que normalmente non leva máis de dez minutos prolongouse durante unha hora. Como consecuencia deses picazos quedou unha lesión chamada 'hiporreflexia osteotendinosa bilateral en membros inferiores e claudicación en posición de bipedestación en talóns e no bico dos pés de probable orixe medular radicular'"."Non pode coidar da súa filla e é totalmente dependente de terceiras persoas para desenvolverse na súa vida cotiá"A muller tivo que facer "multitude de probas diagnósticas" nos últimos anos e seguir varios tratamentos en neuroloxía ou rehabilitación. Sofre unha "lesión neuropática, debilidade xeneralizada, anemia, insomnio e ansiedade". "Non pode coidar da súa filla e é totalmente dependente de terceiras persoas para desenvolverse na súa vida cotiá", apuntan. Tras anos de procedementos administrativos e xudiciais, non conseguiu resposta ningunha. A avogada subliña que neste caso pasaron por alto as garantías sobre o consentimento informado aos pacientes, "dando por boa a información prestada ao marido".A Comisión de Dereitos Humanos da ONU analizará agora os casos e podería ditar unha resolución cunha declaración sobre os feitos. "Están a chegar casos similares doutros países. Buscamos o recoñecemento de que se están incumprindo obrigas legais. O Estado deu o visto e prace á estratexia ao parto normal no Sistema Nacional de Saúde, pero despois non se aplica", di Fernández. A avogada menciona tamén a Lei de Autonomía do Paciente, o Convenio para a Eliminación de todas as formas de Discriminación contra a Muller (CEDAW) ou as declaracións da Organización Mundial da Saúde (OMS) sobre a prevención e erradicación das faltas de respecto e malos tratos durante a atención ao parto. O Tribunal Europeo de Dereitos Humanos, di, recoñeceu o dereito das mulleres "a decidir con autonomía" durante o embarazo, o parto e o puerperio.No vello Xeral-Calde de LugoA avogada asegura que a muller foi ingresada prematuramente no hospital lucense, onde lle "provocaron unha infección con febre intraparto" e a necesidade de administrar antibióticos á bebé cando naceuOutra das que queixas é a de F, que en 2009 acudiu ao Complexo Hospitalario Xeral-Calde de Lugo -remudado en 2011 polo actual Hospital Lucus Augusti- con contraccións e por precaución. A avogada asegura que a ingresaron "prematuramente" e lle realizaron até nove tactos vaxinais, "provocándolle unha infección con febre intraparto e a necesidade de administrar antibióticos e ingresar á súa filla en neonatos ao nacer". No seu relato, falan da administración de medicación "sen necesidade clínica e sen solicitar o seu consentimento" e de que o persoal a obrigou a parir tombada, subida a un poldro. A F tamén lle practicaron unha episitomía, e o seu parto derivou en "hipotonía do chan pélvico con retracción da cicatriz" e vaxinismo que requiriu tratamento de fisioterapia.Tamén acode á ONU unha muller á que se identifica como Sra. NAE, que relata unha "cesárea innecesaria" no hospital público de Donostia. Na súa queixa, a muller subliña a falta de explicacións e de atención ás súas necesidades. "Puxéronme na mesa de operacións coma se fose unha boneca. Ninguén se presenta. ninguén me fala, ninguén me mira á cara. Ninguén se preocupa en tentar acougarme. Choro moito. Puxéronme os brazos en cruz. [...] Un médico que fai de titor vai guiando todos os pasos (información que preferiría non ouvir), de quen me operan, vailles dicindo como deben cortar e que están a cortar e movendo... O anestesista é a única persoa que nalgún momento diríxese a min e tenta tranquilizarme. Abanéanme", relata ela mesma.Semanas despois, a muller foi diagnosticada de tensión postraumáticaAo nacer, e antes de levar ao bebé, ensínanllo "pero non pode acariñalo porque lle ataran os brazos en cruz para a operación e deixárana así". A denuncia inclúe que o seu marido non foi informado de que ela saíra de quirófano e non lle permitiron estar acompañada por el nas seguintes horas. Semanas despois, a muller é diagnosticada de tensión postraumática no seu centro saúde e prescríbenlle tratamento ansiolítico.Presenta unha reclamación de responsabilidade patrimonial fronte ao servizo de saúde cun informe pericial de obstetricia que revela "mala praxe" e a existencia de "alternativas terapéuticas que non se puxeron á súa disposición e que poderían aforrarlle a cesárea"."Parece que nos poden cortar os xenitais e que iso o salva todo; que somos seres caprichosos por querer evitar que iso suceda"A avogada Francisca Fernández cre que estes casos mostran até que punto se permiten "actitudes discriminatorias, malos tratos durante o parto e outras formas de violencia obstétrica baseadas en estereotipos de xénero tales como antepoñer a función reprodutiva da muller, a súa infantilización ou a súa percepción como incapaz de tomar decisións sobre a súa saúde e o seu corpo". "Parece que se non nos sometemos a todo o que nos di o médico imos expoñer aos nosos fillos. Parece que nos poden cortar os xenitais e que iso o salva todo e que somos seres caprichosos por querer evitar que iso suceda e esixir información e alternativas".


Summary: Pablo Iglesias asegurou este sábado que deixará nas mans da militancia a decisión de ir ou non a novas eleccións no caso de non acadar un acordo co PSOE para formaren un Goberno de coligazón.

O secretario xeral de Podemos anunciou na mañá do sábado que será a militancia do partido morado quen decida se permitirán a investidura do candidato socialdemócrata, Pedro Sánchez, ou se a rexeitan e avogan por unha nova convocatoria eleitoral. Ao comezo do Consello Cidadán Estatal, que se reuniu en Madrid, Pablo Iglesias defendeu como único escenario posíbel uns novos comicios no caso de non acordaren co PSOE un Goberno de coligazón "á valenciana". O anuncio de Pablo Iglesias abre a porta a unha posíbel abstención ou voto afirmativo de Podemos nunha hipotética investidura de Sánchez se así o decidise a militancia de Podemos.


Summary: Intelectuais e ativistas portugueses assinam um manifesto em que denunciam a "repressão policial" da policia espanhola em Catalunha. Iniciativa dos historiadores Manuel Loff, da Universidade do Porto, e Fernando Rosas, catedrático da Universidade Nova de Lisboa.

Entre os subscritores do documento, do que informa Expresso, que tem por título "Catalunha: pela democracia, contra a repressão", estão pessoas de vários ámbitos, incluindo deputados do Partido Socialista (Isabel Moreira e Pedro Bacelar de Vasconcelos) e Bloco de Esquerda (José Soeiro e José Manuel Pureza) e militantes do Partido Comunista Portugués (PCP) e do PSD. Na lista estão ainda os ex-candidatos presidenciais Manuel Alegre (PS) e Francisco Louçã (ex-líder do BE), o médico João Semedo (ex-líder do BE), o historiador social-democrata Pacheco Pereira ou jornalistas. Dizem vir em defesa dos "direitos cívicos e políticos e da democracia", assegurando nada ter contra Espanha. O texto acusa as autoridades espanholas de "atropelos aos direitos cívicos, políticos e humanos", cometidos "por intermédio da polícia, do Ministério Público e dos tribunais". O documento classifica o envio de agentes da polícia espanhola para a Catalunha como "ato deliberado de intimidação que não tem precedentes em 40 anos de democracia", reprovando o cerco à sede de um partido político pela polícia espanhola, as buscas em tipografias, a apreensão de propaganda e o encerramento de páginas web de entidades independentistas. Também a detenção de funcionários do governo regional catalão merece críticas. Entre os signatários deste documento estão os bloquistas Alda Sousa e João Teixeira Lopes, o ex-militante do PCP Cipriano Justo, os académicos André Freire, Antónia Pedroso de Lima, Irene Pimentel, Nair Alexandra, Elísio Estanque e Boaventura Sousa Santos, e o escritor José Viale Moutinho.


Summary: Máis un semanario saído do prelo. Entrevista portavoz nacional do BNG e secretario xeral de Política Lingüística, achegámonos ao Día Internacional da Clase Traballadora... Isto e moito máis, xa á venda na nosa loxa.

"O Bloque está en condicións de consolidar e reforzar o poder municipal do nacionalismo". Entrevistamos portavoz nacional do BNG, Xavier Vence, nunha dupla páxina na que debulla a actualidade política e do nacionalismo a piques de entrar na campaña das eleccións municipais. O Tema da Semana é 'A clase traballadora toma a palabra'. O 1º de maio cobra este ano unha especial relevancia. Por continuar o agravamento dos efectos da crise e dos recortes nas condicións de vida da clase traballadora e pola dupla convocatoria electoral. A reportaxe vai acompañada dun artigo de Francisco Miranda, secretario confederal de Comunicación da CIG. Entrevistamos Valentín García, secretario xeral de Política Lingüística., que vén de presentar o "Plan de dinamización da Lingua Galega no tecido Económico" no Parlamento. Diríxese ao sector económico porque ese é, ao seu ver, un dos eixos principais para garantir o uso do galego. "O goberno non pode soltar policías lingüísticas". En 'Unha pobreza cada vez máis crónica'. A mensaxe de recuperación económica dos gobernos do PP confronta coa realidade de miles de galegos e galegas, sumidos na exclusión, e cos propios dados dos organismos públicos. Cada vez hai máis persoas sen ningún tipo de protección. 'Novo hospital de Vigo, entre o desconcerto e a crispación' O Sergas cesou por sorpresa o seu máximo responsable e colocou no seu lugar un dos sinalados como "responsábeis da política privatizadora da sanidade viguesa e galega". O persoal denuncia que descoñece os plans da Xunta malia que a inauguración está prevista para xullo. 'Un outro sector forestal para o monte galego' É a terceira actividade industrial do país, con 22.000 empregos directos, e representa o 50% de toda a madeira cortada no Estado, facturando 1.700 millóns de euros anuais. Mais é o actual ramo da madeira o acaído e único posíbel? "Son un autodidacta e coido que iso é un defecto" dinos na entrevista o adestrador do Somazas, Michel Domínguez. En Viaxes na Miña Terra percorremos O Teixedelo co Colectivo Xea, un impresionante bosque de Teixos. Na sección de Textos publicamos o avanzo editorial de 'Nacionalismo galego aquén e alén mar. Desarticulación, resistencia e rearticulación (1936- 1975)' (Laiovento) de Uxío-Breogán Diéguez. Nunha entrevista, o historiador afirma que "a historia di que o nacionalismo consegue ser hexemónico cando está unido". E na contra-capa falamos con Xavinho, cantante do grupo Raiba. "Hoxe en día a música vese máis do que se oe".


Summary: A corta "indiscriminada" acabou con varias especies e afectou ao hábitat da fauna fluvial.

Ecoloxistas en Acción vén de denunicar o Concello de Ourense, a Confederación Hidrográfica Miño-Sil (CHMS) e o Seprona polas actuacións ecolóxicas que levaron á destrución da biodiversidade do río Barbaña ao seu paso pola cidade das Burgas. Segundo detalla nun comunicado dirixido aos medios, trátase dunha "deforestación indiscriminada da vexetación ripícola dun tramo fluvial" que supuxo a corta de varias especies e a "trituración de miles de arboriñas e plantas ornamentais (cipreses, Juniperus oxycedrus, salgueiros, Cotoneaster, Pyracanthas, Nandina domestica, Berberis, bolas de neve, Spiraeas) sen observar as limitacións impostas xuridicamente. Durante a talla realizada, censuran "deixaron abundantes restos de árbores e restos vexetais no propio leito do río. Ademais, realizouse unha corta a nivel de chan, destruíndo a vexetación a ambas marxes cos prexuízos que supón para a fauna ligada ao ecosistema fluvial". Denuncia pública A asociación Ecoloxistas en Acción, xunto a outros colectivos da cidade, fixeron unha denuncia pública na ponte de Ervedelo ao seu paso polo río Barbaña. Fixérona coincidire co día da Constitución, "a lei de leis, que establece no seu artigo 45 o deber e os dereitos dos poderes públicos e da cidadanía de velar por un medio ambiente axeitado. As premisas constitucionais, respecto ao medio ambiente, son reiteradamente incumpridas pola Administración local coas podas inxustificadas de árbores, co abandono dos espazos verdes, coa falta de limpeza de residuos do río e pola mal chamada 'limpeza de maleza' do Barbaña". Desde o movemento ambientalistas salientan que "existe un descoñecemento sobre a necesidade de preservar a flora das canles dos ríos urrbanos" esolicitan "a derogación da ordenanza municipal de limpeza de terreos e solares" por resultar obsoleta e que non ten en conta o que son as condicións óptimas para o río, flora e fauna. "Estamos elaborando un proxecto de renaturalización do río Barbaña pero é preciso que a CHMS dea por finalizado correctamente o saneamento da EDAR de San Cibrao xa que se as augas do río están sometidas a vertidos contaminantes, non será posible executar o proxecto de renaturalización que financia a Fundación Biodiversidade", conclúen desde Ecoloxistas en Acción.


Summary: O domingo 26 de xuño Ourense acollerá o 'I desfile da República Galega', unha iniciativa na que o colectivo Estreleira leva meses traballando e que está a sumar ducias de apoios e adherentes para un formato novidoso e nada habitual.

Un acto no que a comemoración da proclamación da república galega en xuño de 1933 e da vitoria no referendo do estatuto nese mes de 1936 van da man da reivindicación e difusión de símbolos nacionais históricos. Na marcha exhibiranse os brasóns comarcais deseñados ex profeso por Héitor Picalho, así como bandeiróns de iniciativas e organizacións nadas ao longo dos dous séculos de galeguismo. Convocades o 26 en Ourense a un desfile que, sinalades, diferénciase da dinámica habitual dos actos do soberanismo ou nacionalismo. Cal é a finalidade do acto? É unha iniciativa que, ao igual que a que impulsamos en Lugo o pasado 21 de novembro para rodear a muralla con bandeiras galegas, procura socializar os nosos símbolos nacionais. Unha función que, por outra parte, marca a propia orixe de 'Estreleira'. Neste caso, tamén queremos reivindicar e dar a coñecer a I república galega de xuño de 1933 e que mellor que facelo onde se proclamou, en Ourense. E facémolo cun desfile onde queremos recuperar certos trazos e simboloxía popular galega, con estandartes e bandeirolas, ao xeito do que facían as sociedades agrarias no seu momento. Lugo en novembro e Ourense agora, localizacións que apostan por unha dinámica de descentralizar os actos nacionais. E, por outra parte, facedes especial fincapé na divulgación, na socialización. Consideramos que mobilizarnos en lugares onde non é habitual este tipo de accións é positivo, diso se trata, de levar as reivindicacións a todos os puntos que sexa posíbel. E iso implica socializar o noso discurso, dar a coñecer un posicioonamento, compartilo. Como está a ser a receptividade da xente do mundo do nacionalismo, soberanismo a esta iniciativa? Nós percebemos que hai entusiasmo co proxecto. Viuse en Lugo e esperamos que se repita tamén en Ourense. Á xente á que contactamos para falar da iniciativa, acóllea con ilusión. É unha dinámica novidosa, que racha co formato de manifestación tradicional, e ademais incluíndo elementos para a divulgación. Custa aínda socializar este tipo de actos á xente en xeral, temos que traballar tamén por chegar aí, mais non sempre é doado, non é facil que lles chegue información, etc... Hai tamén voces que sinalan que nestes momentos de crise e de fortes dificultades económicas, este tipo de mobilizacións non son as prioritarias... Con este tipo de actos o que queremos tamén é socializar no imaxinario colectivo que existiu unha república galega e que ese é un camiño que nós reivindicamos, e iso tamén ten relación cos intereses das clases populares. A socialización dos nosos símbolos nacionais históricos vai da man dunhas reivindicacións, dunhas loitas que van na defensa desas clases, non é para nada algo contraditorio. A idea é un desfile no que as persoas portaran estandartes e bandeirolas con diferentes símbolos nacionais e tamén cos 51 brasóns comarcais deseñados para a ocasión pro Héitor Picalho. Iso implica unha loxística importante.. Levamos tempo traballando na organización deste acto e hai xente implicada mais precisamos ese último pulo, que é no que nos estamos centrando agora. Son precisas 170 persoas para levar estandartes, iso é o que queremos asegurar. É un acto aberto, receptivo, disposto a acoller a todo e toda a que queira sumarse e participar Nos últimos anos a exhibición da simboloxía española na Galiza avanzou de maneira notábel, xa non se reduce á presencia nas institucións oficiais ou os núcleos máis ultras do españolismo. Ao tempo, parece que ficou relegada a galega. Búscase con estes actos pular por retomar a visibilidade da simboloxía nacional? Cremos que hai unha infravaloración dos nosos símbolos, e ao tempo é doado constatar que si que existe unha expansión da simboloxía española, unha presenza que antes non había. De feito, 'Estreleira', naceu para facer fronte a iso, para expandir e divulgar os nosos símbolos nacionais, sen complexos. E queremos que iso vaia da man de dar a coñecer a nosa historia e tamén reivindicar os nosos dereitos como pobo. Que é 'Estreleira'? Naceu como un proxecto aberto e co único obxectivo de reivindicar e divulgar os nosos símbolos nacionais. Empezamos colando pegatas coa bandeira nacional polo país adiante. Cremos que un problema no nacionalismo ou soberanismo é que non é quen de enganchar ou mobilizar parte das súas bases, ou faino en menor medida ca antes, e por iso quixemos facer actos diferentes, que entendemos que son máis atractivos e dinámicos, rachar a monotonía, no que os participantes sexan os protagonistas, que se impliquen. Actos que demostren que a reivindicación nacional pode facerse tamén doutro xeito e buscando sempre que as bases sexan as protagonistas.


Summary: A xuntanza esta segunda feira do lehendakari Iñigo Urkullu co presidente do Goberno central rematou cun acordo: a creación dunha comisión bilateral entre os dous Executivos para negociar o trasapaso a Euskadi de 37 competencias. En xullo será o presidente galego quen visite a Moncloa. Chega a esa xuntanza cunha bagaxe inédita: cero transferencias a Galiza nos seus mandatos.

Feixóo xa anunciou que na primeira reunión que teña co presidente do goberno español –apalabrada para xullo e pendente de confirmar data definitiva- vai pedirlle agora o traspaso da AP-9 a Galiza. Para alén de que as ansias do presidente da Xunta pola transferencia da AP-9 son inversamente proporcionais ao poder que o seu partido teña en Madrid, o chamativo é que Núñez Feixóo vaia pedir que se transfira algo ao país do que é presidente. En nove anos de goberno non houbo ningunha nova transferencia de competencias para Galiza. O balanzo de Núñez Feijóo mostra ás claras a idea e visión que o PP ten do autogoberno, máis próxima a unha simple oficina de xestión administrativa supeditada ao centro de decisión política de Madrid do que a un goberno de seu dunha nacionalidade histórica (como estabelece a constitución española do 78). O ano en que se aprobou o Estatuto de Autonoía, 1981, o noso país lograba unha transferencia de competencia estatal. Só unha? Pois xa é unha máis das que houbo sumando todos os anos de goberno de Núñez Feijóo. Desde que chegou ao cargo de presidente da Xunta, en 2009, e até o de agora, o número de transferencias logradas pola súa Xunta foi de cero. Case unha década en branco, nunca tal pasara na (breve) historia da autonomía de Galiza. A primeira lexislatura de Feijóo saldouse en cero traspasos de competencias estatais, mesmo balanzo que a segunda e, como todo apunta, este vai ser tamén o percorrido da terceira Porén, ao longo destes anos, outros territorios si que lograron novas competencias. Non só de Euskadi e Catalunya, mais tamén doutras autonomías. Desde ese escenario actual, fica ben lonxe aquel 2009 en que PP, PSdeG e BNG acordaban relanzar e reimpulsar a axenda de 70 competencias que catro anos antes, 2005, o goberno galego -daquela cunha coligazón de socialistas e nacionalistas- comezaba a negociar co Estado.


Tratoradas. Paisaxe de reafirmación do rural da nosa terra. En cada un dos tractores vai algo máis que un condutor ou unha condutora, vai unha familia ao borde do desafiuzamento. Agosto, o país ferve de festas e tamén de indignación. En cada un dos tractores vai unha familia que apostou por ficar na aldea, que está mantendo unha paisaxe que se nos vai escapando da memoria, unha familia que está mantendo prados, que está freando incendios, que está rozando silvas e está producindo alimento para os que non temos que erguernos todos os días a muxir. Unha familia que apostou polo traballo para saír adiante, que creu no "traballar, facer, crecer" que agora é un slogan da dereita pero que hai dez, quince, vinte anos, cando entre a Xunta e o Ministerio de Agricultura e a Política Agraria Común nos convenceron de que o noso agro pecaba de falta de modernidade, nesa altura, estes gandeiros e gandeiras, familias que non quixeron marchar das súas terras, apostaron por modernizar, por hipotecarse, por traballar duro para sacar adiante a explotación. 3.000 granxas galegas están ao borde do desafiuzamento. Parece que non abonda con traballar para poder pagar as débedas. Parece que o prezo do leite depende dos intereses de grandes empresas, e parece que mandan elas. Os tractores están na rúa avisando á cidadanía do poder das multinacionais e da connivencia dos políticos. Dos nosos políticos, os mesmos que celebran o país en galego, e dos de Madrid, dos que nos convencen de que o que pasa é que non traballamos bastante ou non calculamos ben os créditos que vamos poder pagar. Feijoo anuncia ao sector lácteo na reunión do pasado 5 de Agosto novas medidas para apoiar a innovación na transformación industrial e a concentración de proxectos empresariais. Como se os problemas do sector leiteiro fosen pola incapacidade dos galegos e galegas de facer as cousas ben. A convencernos vinte anos despois de que a solución é pedir máis créditos. Cada ano seguen desaparecendo explotacións gandeiras no noso país. Non é porque non sexan rendíbeis, é polos plans de desenvolvemento rural que baixo o obxectivo aparentemente neutral do "aumento da competitividade" incentivan o endebedamento dos labregos e pechan explotacións pola vía do control técnico da brucelose, que pode vacinarse, pero que na práctica desaloxou do campo a miles de pequenos gandeiros a través do saneamento. Cada prado que queda a monte é mato que pode arder. Os tractores están na rúa avisando á cidadanía do poder das multinacionais e da connivencia dos políticos Cada unha das familias ao borde do desafiuzamento está pagando intereses dos seus créditos hipotecarios. Intereses que engordan contas de beneficio de entidades bancarias. Cada unha das multinacionais que están pagando o leite ao prezo irrisorio de 26 céntimos litro, por debaixo dos custes de produción, está obtendo beneficios que lle está roubando aos gandeiros. Como todas as crises, esmagan ao pequeno e engordan ao grande, como todas as crises, esta é en realidade unha estafa. Cada un deses tractores está facendo ruído para avisar de que os nosos políticos non están vendendo ás multinacionais. De que teñen pensado vendernos aínda moto máis, e por iso non queren que saibamos o que di, ou sequera que existe o TTIP, o tratado que vai permitir a calquera multinacional dicirnos o que podemos ou non podemos facer. Non chega con que as galegas e galegos merquemos leite galego. Como non chega para curar unha neumonía unha cunquiña de caldo e moito agarimo Non chega con que as galegas e galegos merquemos leite galego. Como non chega para curar unha neumonía unha cunquiña de caldo e moito agarimo. O agarimo é importante, pero fai falla un antibiótico. É imprescindible que todas e todos nós merquemos leite galego, sobre todo porque nos gusta comer ben, pero tamén hai que saber que a crise do sector lácteo é a mesma que a dos afectados pola hipoteca en todo o Estado Español, a mesma que nos subiu a luz a todas e subiu igualmente os beneficios xa avultados das empresas eléctricas, a mesma na que está atrapado e resistindo o pobo grego, a mesma que fai que arda sen control un medio rural desaloxado polas políticas do desenvolvemento agrario, a mesma que nos obriga a comer alimentos que se parecen aos alimentos só no nome porque para comer alimentos dos de verdade hai que chegar máis folgados a fin de mes, a mesma pola que a xente sae á rúa a resistir contra o TTIP e a reclamarlle á casta que desaloxe. Temos que esixir todas e todos un prezo mínimo para o noso sector leiteiro, porque en Galicia, que saibamos, nunca votamos que queriamos un goberno da Nestlé, nin da Reny Picot nin de Lactalis, senón un goberno que defenda os nosos intereses. Temos que esixir, como pobo, un prezo mínimo garantizado por lei aínda que iso xere menos beneficios ao capital, e temos que exercer, como individuos, o noso dereito a beber leite de calidade envasada no país. Pero sobre todo temos que saber que ese rebumbio dos tractores non é unha festa, non é por unha familia ou unha aldea, é por todas nós.


Summary: Mariano Rajoy rexeita demitir após facérense públicas as contas en B do Partido Popular. A maioría absoluta da que goza a súa formación nas Cortes españolas mesmo está a ser empregada para eludir comparecencias no Parlamento en que os grupos da oposición exixen unha explicación ao presidente do Goberno español. En troca, desde 2008, numerosos executivos europeos presentaron a súa demisión verbo dos escándalos e dos protestos cidadáns

Após o estourido do caso Bárcenas os grupos da oposición exixiron ao presidente do goberno español, Mariano Rajoy, que dese unha explicación. O líder do exectivo --xunto con boa parte da súa equipa de goberno e destacad@s dirixentes populares, incluído o ex-presidente José María Aznar-- percibiran durante dúas décadas sobresoldos pagados con diñeiro procedente da contabilidade B do partido. O escándalo, publicado polos diarios españois El País e El Mundo, apuntou directamente á médula ósea dun goberno tocado polas consecuencias da crise económica e a súa xestión política. Entroncado na maior trama de corrupción política coñecida até o momento --o caso Gürtel-- os papeis difundidos polo ex-tesoureiro do PP, Luís Bárcenas, deixaron ao descuberto os métodos de financiamento empregados polo PP durante anos. Cobros a empresas en concepto de doazóns ilegais que, todo apunta, serían beneficiarias de 'favores políticos'. Mariano Rajoy, eludiu as acusacións e o partido fechou filas arredor do seu presidente. Sen explicacións públicas, o líder popular optou por iniciar unha estratexia baseada na calada por resposta e empregar a súa maioría absoluta para parapetar calquera comparecencia nas Cortes españolas, como demandaba a oposición. Desde 2008, os escándalos económicos e xudiciais, xunto coas mobilizacións populares contra as políticas neoliberais, levaron a numerosos gobernos europeos a presentaren a súa demisión. Ao contrario do que acontece no Estado español, presidentes e primeiros ministros da Unión Europea fixeron fronte ás crises abertas nos seus Estados e renunciaron ás súas responsabilidades políticas para pór a disposción da cidadanía o futuro dos seus países. Bélxica (2009) Yves Leterme, primeiro ministro, presenta a súa demisión polo 'caso Fortis'. A Cámara de Casación belga --máxima instancia xudicial no país-- confirma que o executivo exerceu presións gobernamentais sobre o poder xudicial en relación coa venda da maior entidade financeira do país. O primeiro ministro belga recoñeceu após a súa demisión que un membro do seu gabinete estabelecera contactos coa xuíza que debía avalar a compra-venda. Por aquel entón Leterme xa presentara a súa demisión en tres ocasións perante o rei. E non sería a última. Un ano despois, volvería demitir froito dunha crise de goberno aberta por razóns lingüísticas nun país en que conviven falantes de francés e flamenco. Islandia (2009) Geir H. Haarde, primeiro ministro, anuncia a demisión en bloque do seu goberno froito das manifestacións cidadás. A xestión política da crise e o resgate con fondos públicos das principais entidades financeiras privadas levou á poboación islandesa a saír á rúa durante unha semana. Exixían a demisión da equipa de goberno e a convocatoria de eleccións anticipadas. O goberno formado após os comicios convocou senllos referendos para determinar a devolución ou non da débeda adquirida. Banqueiros e políticos foron xulgados por delitos económicos e neglixencia --como no caso de Haarde-- embora o ex-primeiro ministro saíse absolto de todos os cargos. Rumanía (2012) Emil Boc, primeiro ministro romanés, demite após os protestos cidadáns contra as súas políticas de austeridade. O seu goberno asinara dous acordos de crédito co Fondo Monetario Internacional. A organización económica impuxo as súas condicións levando o país a unha forte crise marcada por masivas manifestacións nas rúas. Holanda (2012) Mark Rutte, o primeiro ministro e o seu gabinete demiten após non chegaren a un acordo coa segunda forza política en relación co obxectivo de défice exixido pola UE (3%). Luxemburgo (2013) Jean-Claude Juncker, o líder do executivo e actual presidente do Parlamento europeo, presentou a súa demisión após perder o apoio da maioría de forzas que compoñen a Cámara do país. Junker atopábase inmerso nun escándalo de espionaxe. Jean-Claude Junker era considerado un dos líderes europeos máis estábeis e levaba á fronte do goberno de Luxemburgo desde 1955. A súa saída do goberno debeuse a unhas irregularidades toleradas nos servizos secretos do país que desenvolveron entre 2004 e 2009 escoitas ilegais e malversación de fondos públicos. Junker era o máximo responsábel da súa supervisión. Ministr@s que saen do goberno inmers@s en escándalos Non só os lideres dos executivos asumen as súas responsabilidades políticas fronte a un escándalo. Divers@s ministr@s europe@s abandonaron os seus cargos logo de se coñeceren irregularidades na súa xestión ou mesmo na súa vida privada. Este é o caso da ministra de Educación alemá, Anette Schavan, que abandonou a súa carteira logo de lle ser retirado o título de doutora por plaxio na súa tese. Schavan que negou as acusacións e mesmo presentou un recurso perante os tribunais, demitiu "para non prexudicar a institución" pola simple sospeita dunha suposta copia. Tamén así, o ministro de Orzamentos francés, Jérôme Cahuzac, demitiu este mesmo ano logo de ser investigado pola posesión dunha conta en Suíza de cuxos fondos evadía impostos. Cahuzac foi acusado de blanqueo de capitais e cobro de fondos ilegais.