Summary: Un concelleiro da Fronte Popular de Paradela, agochado como 'topo' durante 7 anos en Escairón (Saviñao) deixou testemuña escrita daqueles días dramáticos de Xullo de 1936, testemuño que hoxe deixa, cando menos parcialmente, de ser inédito e facemos público para divulgar, os nomes, os lugares e os feitos dunha represión que está por descubrir.

O Concello de Paradela, e de xeito moi particular o lugar de Castro de Rei de Lemos, rematou por tornarse no epicentro da represión franquista nas Comarcas de Lugo até o punto de que durante moitos anos na da Comarca de Sarria acudíase ao dito " Que veñen os de Paradela" para meter medo a nenas e nenos. Os particulares homes do saco deste Concello escribiron en sangue unha das páxinas máis terríbeis do franquismo na nosa nación, até o punto de que nun Concello que chegaba mal aos 5000 habitantes o número de fusilados acadou a cifra de 16, o de paseados o de 20 e o de detidos o de 200. A todo isto deberiamos de sumarlle a represión contra as mulleres, que se xeneraliza a partir do 29 de Xullo cando o Concello é tomado polos alzados, e que como foi e é norma rematou por converterse en todo un exercicio de violencia sexual onde destacaron os falanxistas de Sarria, dirixidos polo militante do Partido Nazi Mario González Zaera e "Escadra Negra" de Bóveda. "Houbo quen o sentiu berrar, de Pacios e outros pobos, que desconsolaba ver o que fixeron con el antes de fusilalo, e unha vez que tal feito se consumou estes criminais chegaron moi contentos ao cuartel de Pacios Un concelleiro da Fronte Popular de Paradela, probabelmente veciño de Castro de Rei de Lemos, agochado como topo durante 7 anos en Escairón, capitalidade do Concello de Saviñao, deixaría testemuño escrito daqueles días dramáticos de Xullo de 1936 en Paradela, testemuño que hoxe deixa, cando menos parcialmente, de ser inédito e facemos público para divulgar, os nomes, os lugares e os feitos dunha represión que está por descubrir. O documento cuxo orixinal atopa acubillo no arquivo da familia do recentemente falecido e nunca ben chorado Andrés Páramo, o último cidadán acorde á vara de medir do que foron aqueles republicanos a medio camiño entre o século XIX e XX, foi atopado vai para dez anos mentres se acometían unhas obras de reforma nunha casa de Escairón onde o seu suposto autor permaneceu aloxado fuxindo das bestas, fosen de Bóveda, Monforte, Sarria ou Paradela. A dureza extrema da represión que se viviu neste Concello da Comarca de Sarria non se explica sen reparar o proceso que se da en Paradela ao longo do período republicano, e de xeito moi concreto en dous momentos de máxima tensión como os que se viviron en Outubro de 1934 e xa posteriormente após o 18 de Xullo. Se ben cando se fala da resistencia á sublevación e da chamada a defender Lugo dos fascistas feita polo Gobernador civil García Núñez, cuñado de Xerardo Álvarez Gallego, a historiografía e certa mítica lévanos a núcleos de concentración operaria como Viveiro, Monforte ou A Pontenova, lugares das terras de Sarria como a propia capitalidade do Partido Xudicial pero tamén Láncara ou Paradela non van ficar atrás. Así se explican logo os feitos que hoxe sacamos do silencio, feitos que retratan a represión nesta zona pero tamén nas terras da Ribeira Sacra, o "modus operandi" dos asasinos pero tamén os seus móbiles e por suposto o martirio e o final das vítimas. Non é este documento que hoxe damos a coñecer un texto excepcional pero si unha información de primeira mao que lle pon nome aos verdugos, que lle da nome aos vítimas e que como outros tantos manuscritos deste tipo existentes noutros territorios galegos, remata por converterse nunha auténtica causa xeneral, esta sí argumentada e chea de xustiza, contra o fascismo. "Seis máis gordos aínda chos deixamos tirados como seis porcos na estrada, e aínda tiñan ben cartos, que eramos catro e tocáronos a vinte e tres pesos e unha peseta e tres reloxos e algúns botóns de ouro" Neste inventario de brutalidade un dos crimes que máis pouso de terror deixaron ao longo da Comarca foi o de Perico de Caraba ás beiras do Río Loio a dous kilómetros da Casa do Concello. O noso cronista deixou escrito nos seus papeis que: "Houbo quen o sentiu berrar, de Pacios e outros pobos, que desconsolaba ver o que fixeron con el antes de fusilalo, e unha vez que tal feito se consumou estes criminais chegaron moi contentos ao cuartel de Pacios, ou sexa o de Paradela, contándollo aos seus xefeciños e entón dixéronlle ao cociñeiro: "Un lacón máis ao pote que xa hai outro porco morto".Porén os paseos comezaran o 10 de agosto, "xa de regreso a Bóveda, e no lugar do Espiño, onde colleron ao republica Alexandre López ao que levaron con eles e ao baixar o monte coñecido polos "Carrascais" de Teilán asasinárono covardemente cruzándolle o peito a tiros segundo o levaban diante. Mandaba esta escuadra o famoso Louredo de Bóveda". Non tivo mellor sorte Dositeo Pérez Fernández, natural de Bustaregas en Castro de Rei de Lemos, que andaba agochada en Gondar de Alosende e a quen unía amizade e militancia con dous obreiros portugueses, dos dirixentes operarios máis recoñecidos da zona á cuxa cabeza tiñan posto prezo, que traballan nas contratas do ferrocarril, o "Bento" e o "Ferreira". Este noso Dositeo morreu a mans dun amigo, segundo informa nestes papeis o noso veciño de Castro de Rei de Lemos, que ao saber quen era o morto afirmou "Que se joda para nos o matar é unha honra" O crime atribuído nesta crónica a "Amieira de Villaesteba", persoa ao parecer vinculada a "Banda Negra de Monforte" retrátanos o particular libro de estilo daqueles días ao poñer na boca deste a seguinte afirmación: "Mira, o teu sogro é gordo, pero seis máis gordos aínda chos deixamos tirados como seis porcos na estrada, e aínda tiñan ben cartos, que eramos catro e tocáronos a vinte e tres pesos e unha peseta e tres reloxos e algúns botóns de ouro". "A información que hoxe ve a luz por primeira vez non é máis que unha mínima achega ao legado memorístico desde militante da Fronte Popular de Paradela" As cuartillas que estamos sacando a luz non se limitan a relatar o acontecido naqueles últimos días de Xullo que tamén veñen a ser os últimos da II República, o autor que as redactou neses 7 anos agochados en Escairón tenta analizar e explicar o por que do acontecido ao tempo que se converte nun autentico fiscal do franquismo, analizando coa claridade que só un esquema mental apartado do dogmatismo é quen de explicar os factores que se conxugan para dar a resultante que relata. Nun texto onde aparecen os grandes dirixentes políticos Fronte Popular da zona como Páramo de Sarria, López Armesto de Paradela, Cela de Láncara ou Dosío, non poden faltar os nomes dos dirixentes da reacción comezando polo secretario de Nicolás Franco, deputado cedista, posteriormente executado polos propios falanxistas e home forte da dereita en Lugo, "o ex deputado Saco que se presentou na feira de Castro cos seus compinches, e foi tal a borracheira que alí mesmo asasinaron a un compañeiro da Falanxe". Para continuar o relato "alí lucíanse os xefeciños da Falanxe, tais como o Médico Don Pedro Gudín, o Dentista San Cristovo de Martiño, O Rubio de Vilamaior, os seus veciños David de Bustaregas, a estes dous últimos non os cito como xefazos senón coma veciños". Á par dos falanxistas aparecen as forzas conservadoras que operaron como autentico grupo dirixente, no campo sublevado, de xeito moi particular o elemento militar e eclesiástico até o punto de afirmar o noso informante que "non lles importaba que quedasen orfos e viúvas, pois tanto a eles como aos cregos, non se lles escoitaba outras palabras agás "que había que acabar con nos", "que a mala herba", dicían os que din ser ministros de Cristo, "que había que cortala". Reparade en quen dí isto, os que levando a Cristo de careta foron o móbil de todo o que ocorre en España, moi orgullosos dos crimes que cometían os esbirros da Falanxe, que ao seu servizo cometían os brutais crimes". A información que hoxe ve a luz por primeira vez non é máis que unha mínima achega ao legado memorístico desde militante da Fronte Popular de Paradela, un legado que cómpre difundir na súa totalidade, pero que debe ser tamén aguillón que anime a sacar a luz centos de textos coma estes, tamén inéditos, que gardan arquivos particulares familiares. A verdade e a memoria das vítimas esíxeno. FOTO: Farruco Lamas, alcalde de Lugo, Xosé Díaz Villamil, presidente de Izquierda Republicana, o gobernador civil García Núñez, Antonio Páramo na cabeceira do cortexo fúnebre de Pedro García Arcas e Victorino Cabarcos López en Sarria. Pedro García Arcas e Victorino Cabarcos López eran concelleiros en Sarria por Izquierda Republicana e que foron asasinados por falanxistas o 26 de xuño de 1936, dentro da actuación terrorista previa á sublevación do 18 de xullo dese ano.


Summary: Entre xaneiro a xuño tiveron lugar máis de 11.000 accidentes leves con baixa en xornada laboral.

Nos seis primeiros meses de 2016 tiveron lugar en Galiza 11.135 accidentes laborais leves que implicaron baixa laboral, 208 sinistros graves e 21 con resultado mortal. Datos que amosan unha tendencia á baixa a respecto do primeiro semestre do ano anterior nos sinistros mortais. Entre xaneiro e xiño de 2015 faleceran 29 traballadores en accidentes no traballo. Porén, houbo un aumento nos accidentes graves, que pasaron de 167 nos primeiros seis meses de 2015 a 208 no primeiro semestre de 2016. A siniestralidade laboral bateu récords en Galiza en 2015, un ano no que os traballadores e traballadoras falecidos no noso país en accidentes laborais foi o máis elevado dos últimos anos: 64. En todo o 2014 , a cifra de traballadores mortos foi de 59. En 2013 foron 47 e en 2012, 45. Así pois, o noso país acumula catro anos consecutivos de aumento nas cifras de mortalidade por sinistralidade no traballo. Un total de 335 traballadores mortos e 2.775 feridos graves desde 2010 a 2015 na Galiza. O que supón un sinistro grave cada día e dun traballador falecido cada seis, aliás dunha media de case 70 accidentes laborais leves cada 24 horas. Unha situación máis que preocupante. Mais no que atinxe a sinistralidade laboral, o Estado español non fai os deberes. O Tribunal de Xustiza Europeo condenou até en tres ocasión o Reino de España por incumprimentos ou por non traspoñer á lexislación interna directrices europeas no ámbito da saúde e seguridade laboral.


A Comisión Europea decidiu este mércores incorporar o noroeste peninsular, e polo tanto Galicia, ao Corredor Atlántico de transporte de mercadorías por ferrocarril. A inclusión da comunidade, a través da liña A Coruña-Vigo-Monforte-Palencia, na rede principal de transporte ferroviario da Unión Europea enlazando coa xa incorporada liña Aveiro-Palencia-Francia, permitirá a Galicia acceder de xeito máis directo a fondos comunitarios para mellorar o transporte de mercadorías por ferrocarril, área na que a comunidade ten na actualidade as liñas máis obsoletas do Estado. Porén, como advirte o Ministerio de Fomento, a pertenza a un corredor europeo non garante a obtención directa de fondos, que ademais non se poderán obter ata 2021 e estarán condicionados a que as melloras en cuestión estean finalizadas en 2030 como máximo. A decisión facilita, pero non garante, o acceso a fondos comunitarios para mellorar a rede entre 2021 e 2030 A decisión tomada este mércores pola Comisión Europea, que técnicamente supón a incorporación do porto da Coruña foi avanzada o pasado 24 de maio en Bruxelas polo coordinador da rede transeuropea, Carlo Secchi, que llo comunicou ao Eixo Atlántico de cidades de Galicia e o Norte de Portugal, unha das entidades que máis presión política leva facendo nos últimos tempos para lograr a incorporación de Galicia ao corredor. Posteriormente foille ratificada pola propia comisaria europea de Transporte, Violeta Bulc, ao portavoz de En Marea, nun encontro que mantiveron en Estrasburgo ao tempo que a Xunta o comunicaba ao Parlamento de Galicia. A decisión deberá ser ratificada agora polo Consello Europeo de Ministros e polo Parlamento Europeo no prazo máximo de un ano, coa previsión avanzada por varias fontes de que a Eurocámara o poida facer antes das eleccións europeas de maio do ano próximo que a disolverán. Posteriormente haberá que agardar a que en 2021 entre en vigor o novo programa de fondos europeos para que o Goberno español poida solicitar o cofinanciamento comunitario das obras de mellora da rede ferroviaria que propoña coa condición de que estean finalizadas en 2030. Porén, como este mércores lembrou o Ministerio de Fomento, coa pertenza aos corredores mellóranse as "oportunidades de cofinanciamento destas infraestruturas, pero non se garante a obtención de fondos europeos para as mesmas, pois a necesidade financeira estimada para o desenvolvemento completo da rede é maior que o orzamento dispoñible". Sen estar no Corredor Galicia dependería en exclusiva dos fondos de Fomento; estando no Corredor ábrese a posibilidade de obter fondos europeos, pero Fomento deberá propor as melloras concretas, que leva anos adiando Isto é, sen a pertenza ao Corredor Atlántico a mellora da moi obsoleta rede ferroviaria de mercadorías de Galicia dependería en exclusiva dos fondos do Ministerio de Fomento, que leva anos adiando todo tipo de actuacións de mellora. Coa pertenza ao Corredor Atlántico ábrese a posibilidade de obter fondos comunitarios para esas actuacións, pero Fomento deberá antes propoñelas, e en moitos casos carece de plans ou proxectos previos. Este mércores, unha vez feita oficial a incorporación de Galicia ao corredor por parte da Comisión Europea, varias administracións atribuíronse o éxito. A Xunta lembrou a declaración institucional impulsada en outubro do pasado ano cos gobernos autonómicos de Asturias e Castela e León, Fomento salientou que a proposta foi remitida xa en decembro e o Eixo Atlántico agradeceu a colaboración de todas as entidades que veñen colaborando na súa presión política, escenificada nun cumio o pasado marzo no Barco de Valdeorras do que se descolgou a Xunta. O Eixo Atlántico tamén reclamou que, unha vez conseguida a posibilidade de obter fondos europeos para mellorar a rede, Xunta e Fomento impulsen o Porto Seco de Monforte, nó loxístico impulsado polo Goberno galego, que o cualificou como "porta de Europa", pero que catro anos despois da súa inauguración carece de unha soa empresa implantada. Participantes no cumio celebrado en marzo no Barco de Valdeorras a prol do Corredor Atlántico de Mercadorías [Foto: Eixo Atlántico] Corredor cantábrico viario A Comisión incluíu tamén na rede europea de transportes o denominado corredor cantábrico viario entre Bilbao e Portugal, o que facilitará fondos para melloras tecnolóxicas ou de explotación no transporte por estrada Ademais da incorporación de Galicia ao Corredor Atlántico Ferroviario a través da liña A Coruña-Vigo-Ourense-Monforte-León, a decisión da Comisión Europea supón engadir ao mesmo a liña Xixón-León e, no resto da península, as liñas Huelva-Sevilla, Zaragoza-Pamplona/Logroño e conexións marítimas e fluviais no Guadalquivir e con Canarias e Baleares. Igualmente, a Comisión Europea incluíu tamén na rede europea de transportes o denominado corredor cantábrico viario entre Bilbao e Portugal, o que permitirá que o transporte por estrada nese eixo poida recibir tamén fondos para melloras tecnolóxicas ou de explotación. Fomento lembra que esta revisión das redes europeas de transporte prodúcese no marco da negociación do próximo orzamento comunitario 2021-2027 e propón que se destinen 30.600 millóns de euros para esas redes priorizando os corredores europeos. Deses fondos hai que exceptuar 11.300 millóns destinados aos países en fase de cohesión. Anexo aprobado pola Comisión Europea


Summary: O tribunal belga rexeita a extradición de Comín, Serret e Puig ao ver problemas coa tramitación da euro-orde por parte do xuíz do Tribunal Supremo, Pablo Llarena

A extradición dos consellers Toni Comín, Meritxell Serret e Lluís Puig acaba de ser rexeitada pola xustiza belga ao considerar que hai irregularidades na euro-orde. A solicitude, formulada polo xuíz do Tribunal Supremo Pablo Llarena, non sería unha orde de detención nova, senón que tería aproveitado unha petición xa enviada á Audiencia Nacional. Á saída do tribunal, Comín sinalou estes feitos como sintomáticos do "desprestixio" e do "abuso" da xustiza española. "Agora xa o din os xuízos, un tribunal manifestou que a euro-orde non se vai executar porque non cumpre os requisitos necesarios", sinala. O conseller acusado de rebelión e malversación de fondos públicos celebra que, alén de aspectos puramente formais, "o fondo da cuestión é que non hai delito". Pola contra, Comín afirma que este feito amosa como o proceder da xustiza española sería "totalmente innecesario e equivocado". Canda o ex conseller de saúde tamén acudiron ao Palacio de Xustiza de Bruxelas os políticos independentistas Serret e Puig, procesados por delitos de desobediencia e malversación. A vista, realizada a primeira hora no tribunal de primeira instancia, sufrira unha postergación debido á solicitude de "informacións suplementarias" á xustiza española por parte da Fiscalía de Bruxelas, alén do tempo requirido pola defensa para prepararse. Esta decisión xudicial ten lugar após a decisión dos tribunais alemáns de descartar o delito de rebelión por falta de violencia e deixar Puigdemont en liberdade. A xustiza belga, polo seu lado, vai máis alá, e non só se pronuncia sobre a interpretación dos delitos -como xa foi feito na Alemaña-, senón tamén sobre a extradición en concreto.


Summary: Este sábado, 10 de xuño, na Praza do Obradoiro. "Entre os dereitos esenciais e inalienábeis das sociedades democráticas recoñécese o de decidir o seu futuro político".

A Praza do Obradoiro, en Compostela, acolle este sábado 10 de xuño unha concentración en apoio ao referendo catalán. Un acto coa presenza da ANC (Assemblea Nacional Catalana) e apoiado por organizacións políticas (BNG, En Marea, Causa Galiza, Agora Galiza, Compromiso por Galicia, PCPG), sindicais (CIG, CUT) así como diferentes entidades e colectivos, como Briga, Mar de Lumes, Ceivar ou Gentalha, entre outros; e entidades como a Fundación Galiza Sempre. No acto procederase á ler o manifesto a prol da consulta que no seu día aprobou o Pacto Nacional polo Referendo. "Manifestamos a convicción de que o referendo é unha ferramenta inclusiva, que permitirá a libre expresión das diversas posicións que os cidadáns e cidadás de Catalunya manifestaron a respecto da relación política entre Catalunya e o Estado español. Afirmamos que a cultura democrática reclama solucións políticas para os problemas políticos. E facémolo apelando ao mecanismo fundamental de que dispoñen as sociedades modernas: o coñecemento e a validación da vontade maioritaria do pobo que se expresa a través do voto".


Summary: Milleiros de delegadas e delegados da CIG cercaron a sede administrativa da Xunta da Galiza, en Compostela, para reclamar "un cambio radical", sinalou Paulo Carril, secretario xeral da central sindical, e exixir ao Goberno galego que se poña á fronte das reivindicacións para poder "traballar e vivir dignamente no país".

Ducias de faixas - pola transición enerxética, contra os recortes na sanidade e pola derrogación das reformas laborais, demandando carga de traballo nos estaleiros ou defendendo unhas pensións dignas - acompañaron os millares de delegadas e delegados da Confederación Intersindical Galega (CIG) que rodearon a Xunta da Galiza na mañá desta terza feira. Horas antes, catro columnas comezaran a camiñar desde distintos puntos de Compostela, persoas procedentes de comarcas de toda a Galiza, para confluír no edificio administrativo de San Caetano, onde ten a súa sede principal a institución, reclamando un Plan de Recuperación Económica, Industrialización, creación de Emprego, Dereitos e Servizos Públicos que garanta o dereito a "vivir e traballar dignamente no país". Despois de cercar, sobre as 12 da mañá, o complexo da Xunta, os participantes na mobilización reuníronse no xardín á beira da capela de San Caetano para escoitar Paulo Carril, secretario xeral da CIG. Carril expuxo en primeiro lugar que malia "que nos teñen sometidos a un apartheid", a central sindical nacionalista "aumenta en número e capacidade de resposta", e non vai quedar calada diante dos "efectos da crise e da nefasta xestión do Goberno galego" nin do "uso antidemocrático dos medios de comunicación públicos". Asemade, chamou a un "cambio radical" para impedir que Galiza remate convertida, dixo, nun "inmenso eucaliptal, nun parque eólico ou nunha cidade turística" como Compostela, "como pretende Feixoo", afirmou Carril. Mentres o PP se preocupa de dar beneficios ao gran capital, proseguiu, as consecuencias para o pobo son "desemprego e desigualdade social", proclamou o secretario xeral, nunha realidade que afecta todas as comarcas da Galiza, provocando unha desertización socioeconómica "que cada día que pasa é máis difícil de reverter". Isto, unido aos baixos salarios e pensións, dos máis reducidos do Estado, denunciou Carril, débese só a intereses políticos "en contra das propostas da CIG". Tamén se exixiu unha tarifa eléctrica galega que permita a redución da factura da luz e ao tempo constrinxa os beneficios "en aumento", salientou, das eléctricas; redundando a produción na Galiza no desenvolvemento no país e acabando coa situación actual, na que grazas "á enerxía que lle subministramos", son outros lugares os que impulsan "emprego e industria". "Os dereitos conquístanse, non se regalan nin se dan", afirmou Carril, quen pediu continuar a loita para evitar que os fondos procedentes da Unión Europea para a recuperación económica despois da pandemia derivada da Covid-19 sexan utilizados como nos rescates posteriores a crise económica que empezou en 2008, para salvar grandes empresas "cando nós temos despedimentos, como no BBVA, no Banco Santander ou en Inditex, tanto nos talleres como en ventas ou nas industrias auxiliares". Transición xusta A pesar desa inxección económica, o líder da CIG apunta "que aínda non temos solución para Alcoa San Cibrao nin para Alcoa na Coruña, ou para os estaleiros da ría de Ferrol e de Vigo, nin para a falta de servizos públicos", "ese é o modelo do PP e de Feixoo", concluíu. Para mudar o desmantelamento da industria, Carril pediu unha transición xusta, que "fomente o tecido económico e social" e que manteña "todos os ciclos produtivos no país". No que atinxe a estas reivindicacións, "o Goberno galego ten que estar á fronte, non enfronte dos que buscamos medidas para traballar e vivir dignamente na nosa terra", proclamou Carril.


Summary: Un informe de Transparencia Internacional advirte de "importantes deficiencias" no organismo europeo, entre as que sinala a falta de control sobre a actuación dos lobbies económicos ou as negociacións lexislativas a porta pechada.

As institucións da UE son vulverábeis á corrupción debido ás lagoas e á "mala aplicación das normas en materia de ética, transparencia e control financeiro", segundo un informe publicado esta semana pola ONG Transparencia Internacional. "As institucións da UE fixeron moito para poñer a súa casa en orde nos últimos anos pero estanse vendo socavados por regras complexas, a compracencia e a falta de seguemento", dixo o director da oficina na UE de Transparencia Internacional, Carl Dolan, nun comunicado. Transparencia Internacional ve aínda "importantes deficiencias" no sistema, como "a falta de regras jurídicamente vinculantes en materia de lobbies e a crecente tendencia das institucións da UE a negociar a lexislación a porta pechada". Ademais, "non hai un ou unha supervisor/a independente que controle que @s ex-alt@s funcionari@s cumpran o periodo de tregua esixido antes de pasar á empresa privada".


Summary: O candidato á presidencia da Xunta da Galiza asegurou que a primeira medida do seu mandato sería convocar a Mesa do Diálogo Social. Os sindicatos responden lembrando a falta de consensos e acordos, ademais de expoñer as súas prioridades para esta lexislatura marcada pola pandemia da Covid-19.

O anuncio do candidato á presidencia da Xunta da Galiza, Alberto Núñez Feixoo, de que a súa primeira decisión, xunto co nomeamento do novo Goberno, sería a convocatoria da Mesa do Diálogo Social xa tivo contestación por parte dos sindicatos CIG, CCOO e UXT. En declaracións a Nós Diario o secretario xeral da CIG, Paulo Carril, asegura que o sindicato nacionalista "ten vontade de diálogo, mais non vai lexitimar as políticas regresivas, reaccionarias e de recortes que Feixoo leva anos practicando". Diante desta proposta Carril lembra que "seguen vixentes as declaracións contidas na carta que se remitiu no seu momento a Feixoo con motivo da creación dun comité de expertos para superar a crise económica e social derivada da Covid-19". Fora no mes de maio cando a central sindical expresara a súa enérxica protesta pola exclusión da convocatoria de reunións que tiveron lugar para tratar a situación laboral, económica e social do país no proceso de desconfinamento. Daquela a CIG denunciara que o presidente da Xunta "negaba" a existencia da primeira forza sindical da Galiza actuando dunha maneira "profundamente sectaria e antidemocrática", ao rexeitar a participación "a quen temos a condición de central sindical máis representativa na Galiza". Por este motivo Carril sinalaba que esta forma de proceder por parte de Feixoo "demostra pouca vontade de afrontar a grave situación que atravesamos coa intención decidida por construír todos os entendementos e consensos posíbeis, aínda desde as lexítimas diferenzas que poidan existir". Na mesma carta explicaba que "a decisión da CIG de non participar no denominado diálogo social na Galiza responde a unha decisión soberana desta organización, tomada en uso da súa liberdade sindical, e non pode ter máis consecuencias que as inherentes a aquel proceso, do cal non se deriva que poida vostede vulnerar gravemente os nosos dereitos de participación institucional e dispensarnos un trato discriminatorio como represalia pola adopción de decisións sindicais lexítimas". Remataba a carta pedindo que desde o Goberno galego procederan "a nos convocar a unha reunión, na data e hora da súa conveniencia". CCOO: Diálogo Social si, mais con cambios Ramón Sarmiento, secretario xeral de CCOO na Galiza, explica a Nós Diario que "é de agradecer que se acorde do diálogo social no discurso de investidura", un emprazamento "ao que estamos obrigadas e obrigados todos e que precisa "unha vontade real do conxunto do próximo Goberno" do que, desde este sindicato, agardan que traia "cambios". Sarmiento cre que esta chamada debería ser "sincera e leal, non só ao conxunto dos sectores sociais e económicos senón tamén ao resto de forzas parlamentarias", coa idea de "artellar ese plan estratéxico Galiza 2021-2030 que estamos obrigados a reformular" por cambiar o contexto pola chegada da Covid-19. Entre as prioridades que CCOO porá enriba desa mesa cando se convoque de maneira oficial están a mellora da calidade do emprego "para responder ao reto demográfico da Galiza" e reformular o Servizo Público de Emprego. "Temos que meter a Galiza nunha senda cooperativa e deixar de lamentarnos que non temos grandes empresas, temos que xogar o desafío da transición nun contexto de mediana e pequena empresa", engade Sarmiento. Desde este sindicato cren que hai que fomentar unha "cultura da cooperación" para optar a proxectos compartidos. Alén diso, Sarmiento critica que se tardase tanto en anunciar o diálogo social na Galiza até chegar agora no inicio dunha nova lexislatura. Ademais avisa de que non se pode afrontar a situación actual "cunha consellaría como a de Educación, que non ten cultura de diálogo". UXT: Diálogo social tamén co sector público Desde UXT José Antonio Gómez, o seu secretario xeral, afirma en declaracións a Nós Diario que "o diálogo é imprescindíbel nos tempos de pandemia que vivimos". Desde o seu punto de vista, as políticas públicas teñen que ser "expansivas" e o diálogo social, neste caso, "xoga un papel fundamental" polo que demandarán "que o sector público teña un papel importante". Asegura que a chegada da Covid-19 deixou en evidencia a "debilidade do estado do benestar que xa viña dunha mala situación coa crise de 2008" polo que desde este sindicato cren que "urxen reformas que partan deste diálogo social". Como medidas prioritarias, segundo Gómez, estarían aquelas dirixidas a "controlar a situación sanitaria e tratar aos sectores sociais que máis sufriron a crise".


Summary: O portavoz do BNG no Congreso dos Deputados anunciou na sexta feira a presentación de emendas á Lei do audiovisual tras o "incumprimento" por parte do Goberno español dos "compromisos xa asumidos publicamente con anterioridade á aprobación do Proxecto de Lei no Consello de Ministros".

Néstor Rego, deputado do BNG no Congreso, anunciou na mañá da sexta feira a presentación de emendas á Lei do audiovisual tras aprobar o Consello de Ministras e Ministros na terza feira un proxecto de lei que non recolle os "compromisos xa asumidos publicamente con anterioridade" a esa luz verde. "A sorpresa saltou ao comprobar que un dos elementos cruciais para garantir o dereito a contar con produtos audiovisuais en galego, catalán e eusquera, a obrigatoriedade dunha porcentaxe mínima de 6%, xa asumida publicamente polo Goberno, só iría afectar as plataformas con sede social no Estado español, mais non outras como Netflix, HBO e Prime Video", salienta. Nun comunicado de prensa, Rego lembra que, "para alén de ser unha reivindicación de xustiza, o Parlamento de Galiza aprobou de forma unánime no pasado mes de maio a 'Iniciativa Xabarín'", que fai alusión á Lei do audiovisual. O acordo ao que chegaron os grupos con presenza na Cámara galega sinala "que a nova Lei Xeral do Audiovisual" debe recoñecer "a pluralidade lingüística como principio básico, igualando contidos e porcentaxes mínimas en galego e castelán na dobraxe, lexendaxe e audiodescricións, así como no financiamento anticipado de producións audiovisuais nas canles e plataformas de televisión lineais ou baixo demanda". "O BNG vai formular emendas a este proxecto de Lei, para que respecte o criterio de igual tratamento a galego e castelán nos contidos audiovisuais de todas as plataformas e tamén para que os medios públicos estatais reflictan na súa programación a realidade plurilingüe e culturalmente diversa do Estado", explica Rego. O deputado nacionalista acrecenta que os galegos e galegas "tamén pagamos impostos, con que se financia a CRTVE, e temos dereito a ver as producións culturais galegas -ademais, de altísima calidade- neses medios". 10,5 millóns para o audiovisual Ademais, anunciou que o BNG "vai prestar atención á obrigatoriedade, quer das plataformas dixitais quer das televisións públicas e privadas con licenzas públicas -especialmente TVE- de contribuír para financiamento anticipado de producións audiovisuais na nosa lingua". Precisamente, nos Orzamentos do Estado de 2022 foi incorporada unha partida de 10,5 millóns de euros para o apoio á produción audiovisual en galego, euskera e catalán, froito dunha transaccional a partir dunha emenda impulsada polo BNG e rexistrada conxuntamente con ERC e EH Bildu. Con este acordo, lembra Rego, "recupérase un fondo que xa existiu entre 2009 e 2011 e que foi suprimido polo PP en 2012". "É unha contía modesta, mais fundamental para que o Ministerio de Cultura comece a apoiar o grandísimo talento que existe no audiovisual galego, que a pesar das dificultades xera produtos de grande calidade que son mesmo recoñecidos e premiados a nivel internacional", conclúe.


Summary: En Marea cre que "non se pode aceptar nin un segundo máis" que o PP siga á fronte do Goberno central e apoia unha moción de censura, o BNG pide a dimisión de Rajoy e o PSdeG cre que o ditame é "unha labazada terrible aos populares".

"Consecuencias políticas". Iso é o que reclama a oposición parlamentaria en Galicia logo de coñecerse a sentenza do caso Gürtel, que condena o PP e da que se tiran graves penas de cárceres para os líderes da trama corrupta creada arredor da formación conservadora. Con diferentes matices, tanto En Marea como PSdeG e BNG cren que nada pode quedar igual logo do grave ditame xudicial. Villares (En Marea) cre que "non se pode aceptar in un segundo máis" que o PP "siga á fronte do Goberno do Estado" Desde En Marea, o seu portavoz, Luís Villares, considera que "non se pode aceptar in un segundo máis que un partido que acaba de ser condenado por corrupción, como forma institucional de estar na vida política siga nin un segundo máis a fronte do Goberno do Estado". Por iso, aclara o seu apoio e o da súa formación a unha moción de censura que poida "desprazar do goberno aos que fixeron do servizo público unha rapiña privada para favorecer intereses particulares, prexudicar o interese xeral, recortar dereitos e causar sufrimento á poboación e vivir de costas á xente". Pola súa banda, o secretario xeral do PSdeG, Gonzalo Caballero, cre que a senteza supón "unha labazada terrible a un PP que se está acrecentando como un partido caracterizado pola corrupción". Sen aludir á moción de censura, o líder dos socialistas galegos cre que a resolución amosa "con claridade o nivel de corrupción do Partido Popular, converteéndoo nunha formación á marxe do que é unha democracia avanzada nos niveis de exemplaridade de cumprimento das normas". Caballero (PSdeG) considera a sentenza "unha labazada terrible ao PP" e pide a Rajoy "que non siga de costas" á corrupción Para Caballero, o presidente do Goberno central, Mariano Rajoy, "non pode seguir de costas, obviando o nivel de corrupción que está inundando o partido que lidera". "Fronte a esa liña temos que reclamar exemplaridade e maior limpeza dos cargos públicos", destacou. Desde o BNG, ademais, a súa voceira, Ana Pontón, reclamou a dimisión de Rajoy como "máximo responsable dun PP condenado por corrupción" e cre que o ditame debe traducirse en "consecuencias políticas" tras demostrarse que ese partido e empresas de Francisco Correa "montaron un auténtico e eficaz sistema de corrupción institucional". O BNG pide a dimisión de Rajoy e reclamará a comparecencia de Feijóo para que responda sobre a "trama galega" da Gürtel "É un feito sen precedentes e da máxima gravidade, polo que hoxe mesmo tería que dimitir a dirección do PP, empezando polo seu presidente, M. Raxoi, pois non é verosímil que os máximos responsábeis do PP a nivel estatal non fosen corresponsábeis por acción ou omisión do acontecido", engadiu. Ademais, a formación nacionalista avanzou que pedirá a comparecencia do presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijóo, para que responda sobre a "trama galega" e considera que "é preciso coñecer as ramificacións e implicacións galegas desta corrupción sistémica do PP da que o ex-secretario de Organización do PPdG, Pablo Crespo, foi un elemento clave".


Summary: O cadro sempre actualizado en www.copadacosta.com.

Despois das sangrías das primeiras eliminatorias a partido único, que dan un sabor especial a esta #CopadaCosta (porque non caen os equipos da Preferente ou da 1ª Autonómica por deixarse levar, se non porque a partido único pode pasar de todo), a RFGF organizou un novo sorteo para estes Cuartos, que contan con 4 equipos de 3ª. E os Cuartos deixan unha eliminatoria estrella, Esteirana-Baio, que provocará que só haia un 1ª en semifinais. A hora oficial será a das 18:00h, e a entrada custará 3€ en todos os campos.


Summary: A Semana Santa discorre no medio da campaña das xerais máis tensa e mediática dos últimos anos. Unha mestura de relixión, institucións e votos na que Feixoo resulta galardoado pola Confraría das Dores. Ademais, as redes sociais énchense de fotos de alcaldábeis do PP desfilando en procesións.

A ignorada fronteira entre relixión, sociedade e institucións públicas tórnase máis borrada nunha Semana Santa que atravesa polo medio a campaña electoral máis mediática e tensa dos últimos anos. Neste escenario, o presidente da Xunta vén de ser galardoado coa Medalla de Ouro da Confraría de María Santísima das Dores, coincidindo coa celebración das procesións ferrolás, que tamén contaron coa súa presenza. A estas celebracións relixiosas, Alberto Núñez Feixoo acudiu co conselleiro de Cultura e Turismo, Román Rodríguez. No acto da entrega da medalla relixiosa, tamén estiveron presentes o delegado da Xunta, Ovidio Rodeiro, e o deputado e alcaldábel ferrolán Rei Varela, unha auténtica procesión das e dos representantes políticos de Galiza a máis alto nivel. Feixoo e os alcaldábeis do PP non perden as procesións As redes sociais das candidatas e candidatos do Partido Popular están repletas estes días de fotos e selfies para deixar testemuña gráfica do seu apoio explícito e participación nas procesións relixiosas. Os máis activos son Feixoo e Rei Varela, que durante dous días seguidos participaron das procesións de Ferrol, na das Angustias o "Xoves Santo" e na do Santísimo Cristo da Misericordia o seguinte día. Rei Varela salientou nas súas redes o "orgullo, paixón e devoción" destas procesións. A alcaldábel do PP pola Coruña, Beatriz Mato, deixou constancia da súa participación na primeira liña nas procesións do Santo Enterro, o Cristo do Amor e Nosa Señora das Angustias. Na súa conta de twitter sinalou que foi "un privilexio poder compartir a emoción e a paixón". Elena Muñoz, a candidata do PP que pula pola alcaldía de Vigo, e Diego Gago, número dous ao Congreso por Pontevedra, estiveron na procesión da Paixón. Muñoz apelou na redes a que "debemos participar e apoiar as nosas tradicións". O popular Agustín Hernández, ex alcalde de Compostela, asegurou atoparse "feliz e honrado de participar na procesión de Vera Cruz" aludindo a sentimentos de orgullo. Ciudadanos critica falta de hixiene nas rúas compostelás que acollen as procesións Desde o partido de Albert Rivera veñen de denunciar "a presenza de feces en plena rúa ao paso dunha procesión en Santiago ", e acusan ao goberno municipal de "non respectar as tradicións". Critican tamén que os contedores se atopan desbordados e sen recoller, o que pode danar o turismo na cidade.


Summary: O anteproxecto da Lei Acuícola da Xunta concitou en poucas semanas un rexeitamento frontal dos sectores do mar, que ven nesta norma uncambio de modelo nas rías galegas a favor da acuicultura industrial. Entrevistamos Xaquín Rubido, da Plataforma en defensa da Ría de Arousa, punta de lanza contra o actual proxecto.

- A Plataforma en defensa da Ría de Arousa (PDRA) foi das primeiras en ver 'as orellas ao lobo' e en mover ficha para pedir a retirada do ante-proxecto e presentar alegacións. - Esta lei non é enmendábel, temos que ir todos xuntos para que se retire, e se queren facer unha nova, que sexa con diálogo e consenso cos sectores produtivos do noso mar, cos que non se contou para esta. Estamos perante un ante-proxecto feito de costas ao noso mar, á xente que o traballa, sen ter en conta a realidade socioprodutiva... É unha lei que tal e como está feita ningún adivinaría que é para Galiza, porque non se fai ningunha referencia nin se ten en conta a realidade do noso mar: económica, social e ambiental. Ademais, consideramos que é unha lei que na redacción xa reflicte os intereses directos da gran industria acuícola, marca unhas regras de xogo que a medio prazo implican a desaparición dos nosos sectores produtivos das Rías. - Falades de que con esta Lei vén un cambio de modelo produtivo para as rías... - Efectivamente, é unha aposta no 'modelo noruegués': acuicultura industrial, intensiva en capital, pouca man de obra e deterioro no medio mariño, todo focado nunha produtividade que non vai deixar riqueza aquí. E nós apostamos polo contrario, en tomar como base o modelo actual que hai nas nosas rías e melloralo. É dicir, por un modelo ambiental, social e economicamente sostíbel. - Utilizaches en máis dunha ocasión a expresión de que a Xunta deixa mariñeiros, mariscadoras e bateeiros "aos pés dos cabalos" - A Xunta, en vez de facer unha lei que garanta unha actividade acaída a Galiza, que protexa as e os traballadores do mar... vai e fai unha lei na que crea dereitos 'ad hoc' para facilitar o desembarco da acuicultura industrial. A Consellaría, porén, defende este anteproxecto como necesario para alicerzar unha actividade fundamental O que hai que apuntalar son os sectores produtivos reais que traballan no noso mar, darlles garantía de futuro, e non á economía industrial, que este ante-proxecto converte na 'Raíña do Mambo'. Se esta lei sae adiante non sería raro que nuns anos vexamos altos cargos políticos nos consellos de administración de grandes empresas acuícolas. Esta entrevista forma parte de 'Lei de Acuicultura: abrir as portas á privatización das rías galegas', a reportaxe a dupla páxina que se publica no Sermos Galiza nº178


Summary: Dun empate entre BNG e PP a unha maioría absoluta do BNG. Un erro informático na web do Ministerio do Interior puña fin á hexemonía do Bloque na vila do Arnoia.

Seis actas para o BNG, seis actas para o PP e unha para o PSOE. Estes eran os resultados que reflectía a web do Ministerio do Interior a respecto dos resultados das eleccións municipais en Allariz. Un dos feudos históricos do Bloque deixaba de selo, mais por un erro nos datos amosados por Interior. O Ministerio do Interior emendaba o problema e dáballe unha maioría absoluta máis ao Bloque Nacionalista Galego. Finalmente, Cristina Cid recuncará como alcaldesa da vila do Arnoia ao lograr o BNG o 62,11% dos votos e nove edís, fronte aos 22,8% dos votos do PP, que logra tres representantes, e o 13,6% das papeletas do PSOE, cunha acta.


Summary: O acceso ao interior do pazo segue sen estar permitido.

Os xardíns do Pazo de Meirás reabrirán a partir deste sábado, xornada na que un acto institucional coa vicepresidenta primeira, Carmen Calvo, á cabeza escenificará a recuperación do complexo logo do proceso xudicial contra os herdeiros do ditador Francisco Franco. No acto, que empezará a partir das 10 horas, o número dous do Executivo estatal estará acompañada polo secretario de Estado de Memoria Histórica, Fernando Martínez, e tamén se prevé a participación do conselleiro de Cultura, Román Rodríguez, entre outras personalidades. Á reapertura dos xardíns do Pazo de Meirás, chégase após a sentenza ditada polo Xulgado de Primeira Instancia número 1 da Coruña que condenou os Franco á devolución do inmóbel despois de estimar integramente a demanda interposta polo Estado. Trátase dunha posesión provisional, á espera dunha sentenza definitiva, após o recurso presentado polos Franco ante o Tribunal Supremo e nun proceso xudicial no que tamén está aínda por determinar que pasará cos bens do inmóbel. E é que, a diferenza da sentenza ditada pola xuíza nese primeiro fallo, a Sección Terceira da Audiencia Provincial da Coruña revogou o depósito mobiliario a favor do Estado, aínda que deixou aberta a posibilidade de que o Goberno español poida reclamar noutro preito a titularidade dos de Patrimonio Nacional. Os xardíns do Pazo de Meirás poderán volver de novo a visitarse após as obras acometidas polo Estado, que tamén está a executar arranxos no interior do pazo, ao que, polo momento, non se poderá acceder. As visitas retomaranse despois de que o pasado 30 de xaneiro pospuxésense polo contexto sanitario e as restricións existentes e após o acordo alcanzado recentemente entre as distintas administracións implicadas: Goberno estatal, Xunta, Deputación coruñesa e concellos da Coruña e Sada, encargado este último da xestión das mesmas. Memoria Máis de mil persoas acompañaron o movemento memorialista galego na manifestación en Meirás o sábado 19 de xuño, que topou coas portas do Pazo fechadas por orde do Goberno do Estado "que impediu unha xornada festiva nos xardíns das Torres, un espazo recuperado co esforzo de ducias de activistas durante máis de 40 anos", segundo sinalou nun comunicado a plataforma Defende Meirás. "Desde a última marcha a Meirás mudou algo moi significativo. O Pazo agora é patrimonio do Estado. O que non mudou é o lado do muro no que temos que manifestarnos. Seguimos sen poder entrar no Pazo de Meirás. O Estado español non o permitiu. Nunha democracia normal, hoxe as portas de Meirás estarían abertas. Mais están pechadas", sinalaba Carlos Babío, portavoz da plataforma que conta co apoio de 68 organizacións memorialistas de todo o país, partidos, sindicatos, asociacións veciñais e culturais.


Summary: Ismail, Mohamed, Zwkaria e Ahed, entre 9 e 11 anos, morreron bombardeados desde unha lancha de guerra israelí cando estaban a xogar ao fútbol nunha praia de Gaza. Catro números máis a engadir á longa listaxe de menores asasinados polo exército e forzas de seguridade de Israel.

Desde o ano 2000 e ata o inicio da actual ofensica de Israel sobre Gaza, o exército israelí matou máis de 1.400 menores palestinos e feriu máis de 6.000. A cifra, do GMC (Movemento Mundial da Infancia) vén reforzar a denuncia feita polo relator especial da ONU para Palestina, que denuncia que Israel "viola sistematicamente" o dereito internacional, tamén nos aspectos relativos á infancia. Hai crianzas palestinas asasinadas dun tiro na cabeza por francotiradores israelís (Muhamed Saleh, 12 anos) ou de 2 anos mortas por disparos desde un tanque (Abed-Rabo) GMC tamén asegura que desde o 2000 foron detidos máis de 8.000 menores de idade palestinos, unha cifra sen parangón en ningún outro Estado. Segundo a Asociación de Axuda a Prisioneiros PalestinosAl-Asi, desde 1967, máis de 25.000 nen@s teñen sido detid@s por Israel. O xornal L'Humanité, pola súa banda, cifraba nunha reportaxe de investigación en por volta de 700 menores palestinos os que "son detidos,interrogados, perseguidos polo sistema militar israelí" cada ano. Torturas e abusos sexuais a menores palestin@s A mediados do 2012, Gerard Horton, da Defensa de Nenos e Nenas Internacional (DNI), alertaba da "grave situación" dos menores que se atopan presos nas cadeas de Israel. Horton afirmou que hai casos de tortura e abusos sexuais a menores palestin@s en cadeas de Israel. Unha acusación que ten sido apoiada por outros colectivos humanitarios mais que non tiveron repercusión internacional algunha. Menos aínda, unha investigación polas autoridades de Israel. O responsábel desta ONG afirma que é habitual que o exército entre en vivendas para se levar detidos a nenos e nenas baixo a acusación de que guindaron pedras. Unha vez en prisión "obríganlles a asinar follas e follas de confesión sen que entendan o seu contido". De Muhamed a Ahed De 2000 a 2014, máis de 1.400 nen@s asasinad@s polas forzas de seguridade e eéxrcito de Israel. Unha moi longa lista de nomes.Comeza con Muhamed Saleh, de 12 anos, ao que un soldado israelí matou dun tiro na cabeza no paso fronteirizo de Rafah. Finaliza, polo de agora, con Ismail, Mohamed, Zwkaria e Ahed, entre 9 e 11 anos, destrozados este 16 de xullo nunha praia de Gaza por bombas israelíes cando xogaban o fútebol. Pero hai moitos máis nomes, máis de 1.400. Como Muhamed Al-Aju, de 4 meses, morto en 2002 por disparos do exército israelí cando estaba no colo da súa nai. Ou Amal Khaled Muhamad Abed-Rabo, 2 anos, de Beit Hanoun, Gaza, morta en 2009, coa súa irmá, por fogo de tanques da FDI após que a súa familia, con bandeiras brancas, abandonase a súa casa en Izbat Beit Hanoun para procurar agua.


Summary: As plataformas en defensa do ensino público convocan unha xornada de loita para o vindeiro 9 de maio contra os recortes en educación e a LOMCE. A data fará confluír a estudantes, profesorado e familias.

Após os peches reivindicativos que a Plataforma galega en defensa do ensino público está a desenvolver por todo o país, sindicatos, organizacións estudantís e ANPAS convocan unha xornada de loita contra a reforma educativa impulsada polo Goberno español. O obxectivo da folga será procurar a non aprobación da LOMCE por se tratar dunha lei "lesiva e nociva" para o ensino público galego, advertiu en comparecencia de imprensa o secretario nacional da CIG-Ensino, Anxo Louzao. Desde a central sindical veñen denunciando "os perigos da súa aprobación" desde a presentación do anteproxecto de lei. Neste senso desenvolveron máis de 1.500 asemblea nos centros de ensino e vén participando activamente das accións convocadas pola Plataforma galega en defensa do ensino público. Neste senso, Louzao congratulouse de que a xornada de loita teña carácter estatal e asegurou que desde a central nacionalista farán "todo o posíbel por para que a folga sexa "todo un éxito" na Galiza e contribúa, indicou, "a frear a súa aprobación". Para @s nacionalistas, a norma presentada polo ministro de educación José Ignacio Wert "está ao servizo da patronal" e retrotrae o ensino "aos postulados do franquismo" e aos preceptos defendidos desde "a Conferencia Episcopal", denunciou ao outorgarlle "rango de lei aos concertos que segregan por razón de xénero". A inacción do Goberno galego Desde a CIG-Ensino denuncian "a actitude do conselleiro de Educación" perante o que consideran un "expolio de competencias". Así pois, aseguran que Jesús Vázquez négase a abrir o debate e amosar un posicionamento contrario á LOMCE malia "a opinión da comunidade educativa", actuando, din "como un militante disciplinado do PP" en troca dun representante dos intereses da Galiza.


Summary: De Lara sospeita que os enchufes de Julio Flores tiñan o "consentimento" do alcalde da Coruña e investiga posibles delitos de "tráfico de influencias e suborno". Aclara que o número dous do goberno local tiña unha "lista para contratar" e "non actuaba illadamente", senón co "coñecemento" do rexedor.

BNG e Marea Atlántica piden explicacións ao alcalde sobre "a trama de colocación de amigos" A sombra da corrupción abrangue xa case todo o goberno municipal do PP da Coruña. Desta vez non é a operación Zeta, pola que seguen a declarar varios encausados, senón unha das partes da Pokémon, aquela que sospeita de numerosos enchufes a cambio de contratos públicos no Concello. E agora é o alcalde Carlos Negreira o que está sinalado, como xa o estaba no caso dos falsos cursos na trama que lideraría o empresario Gerardo Crespo. A xuíza aclara que Flores tiña unha lista de contratación e que actuaría "co posible coñecemento e consentimento" do alcalde Negreira O número dous do rexedor, man dereita del e primeiro tenente de alcalde, Julio Flores, tería feito xestións xa desde a chegada do PP ao goberno local en 2011 para colocar amigos, coñecidos e achegados aos conservadores en servizos públicos xestionados por Véndex, a empresa sobre a que xira toda esta trama. Así se deduce das chamadas e correos electrónicos intervidos pola xuíza Pilar de Lara, que aclara -no auto ao que tivo acceso Praza- que Flores tiña unha "lista para contratar a determinadas persoas" e advirte que "non actuaría illadamente, senón que o faría co posible coñecemento e consentimento dos seus compañeiros de goberno, incluído o propio alcalde, don Carlos Negreira". Baséase no feito de que varios dos correos electrónicos onde se solicita a contratación de persoas ou onde se adxuntan currículos son reenviados a outros concelleiros e tamén ao alcalde Carlos Negreira, polo que resulta difícil crer que non estivese ao tanto do que ocorría, máis aínda de ter en conta que era o seu tenente de alcalde e número dous o que xestionaba estes "enchufes". Varios concelleiros ou asesores dispoñían de listas de persoas que lles facilitaban a Véndex para a suá contratación O método era tan normal como normalizado. José María Tutor, delegado de Véndex en Galicia, conseguía as contratacións públicas e accedía á lista de posibles enchufados, en poder de varios altos cargos do Concello. "Persoas que poderían ser próximas por razóns diversas á nova corporación", segundo di a xuíza, e que figuraban na listaxe que lle facilitaba Julio Flores, de máis de corenta persoas, pero tamén noutras que tiñan o asesor persoal do tenente de alcalde, Juan Carlos Boga, ou nas das xefas de Contratación e de Cultura, Gloria Díaz Crespo e Susana Martínez Portabales, segundo os datos dos seus equipos informáticos. Pero hai máis ramificacións: o delegado de La Voz de Galicia en A Coruña, Francisco Espiñeira, é nomeado pola xuíza, que destaca a súa figura por "intercambiar correos" con Julio Flores "sobre a contratación de recomendados e facilitación de currículos". En definitiva, De Lara destaca que o Concello da Coruña "viría operar a modo de axencia de colocación de emprego" e aclara que esta función "non lle correspode desde logo aos concellos, a non ser que se faga de forma disciplinada, regulamentaria e suxeita aos principios de igualdade, mérito e competencia". E cita varios exemplos sobre enchufes, como o da filla dun coronel xefe que traballara na área de tráfico da cidade. De Lara aclara que o Concello operaba "como axencia de colocación de emprego" e investiga 54 persoas que poderían ter sido beneficiadas A xuíza instrutora autoriza así a Aduanas a acceder a datos da Seguridade Social e Facenda de 54 persoas que poderían ter sido beneficiadas laboralmente grazas á intervención de membros do goberno local, asesores ou altos cargos, tal e como se deduce das chamadas e correos electrónicos intervidos. Nalgúns dos nomes, destaca a coincidencia de apelidos con algúns dos sinalados por recomendar ou intercambiar currículos. A finalidade destes traballos é a de "investigar o posible delito de tráfico de influencias e/ou suborno pola contratación de persoas recomendadas, e a relación que puidesen ter coas empresas investigadas". Así, tal e como aclara a xuíza, faise "necesario comprobar a través da Seguridade Social e Facenda se algunha das persoas que aparecen nos listados dos correos electrónicos tivesen sido contratadas por influencia ou recomendación dalgunha autoridade ou funcionario municipal". Negreira cualifica de "conxecturas" os novos datos do auto Preguntado polos medios, Carlos Negreira cualifica de "conxecturas" as acusacións que se tiran do auto da xuíza De Lara. Segundo declaracións difundidas por Radio Coruña, o alcalde cre que o relatado no documento "son os mesmos feitos e sobre eles contrúense novas conxecturas". "Queremos pasar das conxecturas a feitos probados; que continúe a investigación e nós colaboraremos con ela", insiste o rexedor, que non quixo responder sobre se recibía ou non eses correos coa lista de persoas supostamente recomendadas para Véndex. "A política é unha cousa e a xustiza, outra", chegou a dicir. O alcalde da Coruña non quixo aclarar se recibía ou non eses correos coa lista de persoas recomendadas para Véndex "Recibo milleiros de correos pero non teño coñecemento de ningunha irregularidade, porque se o tivese, denunciaríao inmediatamente onde ten que denunciarse", asegurou Negreira, que non aclarou se vai incluír imputados na lista do PP de cara ás eleccións municipais, situación na que se atopa, precisamente, Julio Flores, número dous do goberno e man dereita do rexedor. "Presentarei a candidatura nos dous últimos días de prazo porque ata ese momento toca gobernar", rematou.


Summary: O presidente dos Estados Unidos deu indicacións para desbloquear o proceso, mais continua sen recoñecer a derrota nas eleicións

Dúas semanas despois de que Joe Biden gañase as eleccións presidenciais en EUA Emily Murphy, a responsábel á fronte do organismo encargado de confirmar os resultados, asinou o documento que dá luz verde a iniciar o proceso para o traspaso de poderes. Un paso que dá despois de Donald Trump dese esa indicación, se ben o presidente mantense en non recoñecer a súa derrota nos comicios. "No mellor o interese do noso país, recomendo que Emily e o seu equipo fagan o que se debe facer respecto aos protocolos iniciais e díxenlle ao meu equipo que faga o mesmo", indicou Donald Trump nun tweet en paralelo ao envío da carta a Biden. O presidente electo e a súa vicepresidenta, Kamala Harris, celebraron nun comunicado a recepción da carta, "un paso necesario" para garantir "unha transferencia de poder pacífica" Porén, Donald Trump mantense en non recoñecer a vitoria do seu rival demócrata: "O noso caso segue adiante con forza, seguiremos loitando e creo que gañaremos!", engadiu Trump, que nas últimas horas acumulou unha mala nova para as súas aspiracións coa decisión de Michigan de certificar os resultados e non ceder á pretensión do presidente variar o resultado do voto popular. O presidente electo e a súa vicepresidenta, Kamala Harris, celebraron nun comunicado a recepción da carta, "un paso necesario" para garantir "unha transferencia de poder pacífica". Que implica a certificación da súa vitoria? A posta á súa disposición de 6,3 millóns de dólares para gastos como a contratación de persoal, un millón máis para as sesións de formación e de orientación ou o inicio das sesións informativas con membros da actual administración para preparar o relevo de poder.


Summary: Feirauto: A unión como garantía.¡

As Torres do Allo acolleron onte a presentación da 43ª edición de Feirauto. Acoridon, ademais do alcalde de Zas, os representantes dos cinco talleres que participan na feira ademáis de membros da Asociación do Automóbil de Baio do Concello de Zas. Eses que protagonizan unha forte unión como selo de garantía de éxito. Deste xeito, a partir de hoxe venres 14, ás 10:00h, e ata o domingo 16 ás 20:00, os vehículos sairán dos concesionarios para que todo o mundo poidamos botar unha ollada, e aproveitar os importantes descontos e ofertas en coches de ocasión e seminovos, de todas marcas e modelos. Todos os que por alí pasen poderán participar nun sorteo de 300€ en combustible.


Summary: A homenaxe á escritora e tradutora arousá, que desenvolveu no exilio unha intensa actividade cultural, centra os actos ao redor do aniversario da Segunda República da Comisión pola Recuperación da Memoria Histórica, nos que tamén se presentará o libro A represión franquista na comarca da Coruña, coordinado por Emilio Grandío, Dionisio Pereira e Eliseo Fernández.

Achégase o 14 de abril, aniversario da proclamación da Segunda República, 81 anos xa, e en toda Galicia estanse a preparar actos para conmemorar a efeméride e lembrar o feito republicano, moito máis ca unha simpli forma de goberno, senón un conxunto de valores cívicos e democráticos, algúns asumidos hoxe en día e moitos deles en perigo. A Comisión pola Recuperación da Memoria Histórica da Coruña (CRMH) centrará as súas actividades desta semana ao redor da figura de Mariví Villaverde, que será homenaxeada como Republicana de Honra 2012. Como salientou Fernando Souto, presidente da CRMH, "Mariví representa unha serie de valores que se reivindicaron no ano 1931 e que foron partidos polo Golpe de Estado de 1936, os valores da República. Que parece que hoxe son normais, pero estamos vendo situacións nas que reivindicalos é unha necesidade". Con modestia, cando Suárez dixo que ía explicar os motivos polos que se homenaxeaba a Mariví Villaverde, a Republicana de Honra interompeuno cun "así me entero eu". "O que máis recordo da República é a ilusión que tiña a xente con todas as cousas que se podían cambiar" Villaverde é pesimista con respecto á actual situación de crise e recortes dos dereitos sociais adquiridos durante tantas décadas: "vexo unha situación dramática, son tremendos os recortes que está habendo, por exemplo no ensino e na universidade e na sanidade. Iso non pode facerse de ningún xeito. É insoportable ver como se vai desfacendo esta sociedade". Di que "ogallá" chegue a Terceira República, aínda que a ve lonxe de momento. Sobre a Segunda República, cuxa proclamación se conmemora este sábado salienta que "o que máis recordo é a ilusión que tiña a xente con todas as cousas que se podían cambiar, unha ilusión dende o primeiro día, dende o día que se proclamou, que eu era pequena, pero lembro perfectamente". 90 anos de loita Mariví Villaverde naceu en Vilagarcía de Arousa en 1922, filla do deputado por Izquierda Republicana Elpidio Villaverde, alcalde de Vilagarcía. En 1936 exiliouse a Francia coa súa familia para fuxir da persecución franquista (que si sufriron as súas tías), e alí coñeceu o intelectual comunista Ramón de Valenzuela, que sería o seu compañeiro toda a vida, pero que pasou toda a Segunda Guerra Mundial recluído en cárceres e campos de concentración. Finalmente, a parella exíliase de novo a Arxentina, onde Mariví desenvolveu unha intensa actividade como tradutora, no teatro (Teatro Galego da Federación) e dirixiu xunto con Arturo Cuadrado o xornal Galicia. Recrea a actividade dos exiliados en Bos Aires: "onde tantos galegos, antes e mesmo despois, formarían o seu fogar e, fieis ás súas raíces, lograran crear sociedades que mantiñan vivo o espírito de Galicia Regresou a Galicia en 1966, despois de relatar a súa experiencia no libro Tres tiempos y la esperanza (1962), reeditado por Ediciós do Castro (1987) e en galego por A Nosa Terra (2002). Nesa obra recrea a actividade dos exiliados en Bos Aires: "onde tantos galegos, antes e mesmo despois, formarían o seu fogar e, fieis ás súas raíces, lograran crear sociedades que mantiñan vivo o espírito de Galicia". Con 90 anos de idade segue participando en todos os movementos sociais da última década, nas reivindicacións en favor da lingua, contra a guerra e con motivo da catástrofe do Prestige.


Desde hai tempo, fundamentalmente por erros estratéxicos das forzas do cambio, camiñamos a paso firme cara ao retorno do período pre-15M e ao modelo dominado polo bipartidismo anterior ao 2011.Tres foron as grandes novidades que deberan representar as forzas da chamada 'nova política' e que si ben inicialmente apuntaron despois, nun proceso de envellecemento prematuro, foron abandonando en favor de discursos e prácticas da vella esquerda.O primeiro, un cambio de paradigma epistemolóxico entendendo que na sociedade actual existe unha fonda crise democrática e de representatividade polo que os elementos do rexeneracionismo político e da radicalidade democrática convertense en pezas centrais para a acción política. Isto sumado á crise ambiental global que non se pode abordar engadindo un 'punto verde' nos programas senón facendo vertebrar arredor do ecoloxismo político e da emerxencia climática todo o corpo de intervención política.O segundo, un cambio de carácter ontolóxico, que permita ensanchar o suxeito da acción política do cambio. O que se deu en chamar transversalidade non é un abandono de principios programáticos ou unha renuncia a cuestións centrais dun programa de progreso senón facer política pensando nas novas maiorías sociais das sociedades post-industriais.O terceiro, un cambio metodolóxico. A sociedade non quere partidos oligárquicos senón espazos amables de participación cidadá.E isto ademais, nun estado onde esa cidadanía ten proxeccións colectivas de identidade nacional diversa ás que hai que darlle corpo político nos espazos de cambio.Moitos activistas sociais (re)incorporámonos á política tras a crise do 2008 e á calor de AGE, construímos espazos cidadás nas nosas localidades, con maior ou menor éxito, e apostamos por En Marea como traslación dese movemento municipalista a nivel nacional.Cremos un erro que En Marea e Máis País non chegaran a un acordo para esta repetición irresponsable de eleccións xerais. Dito acordo sería dunha gran relevancia para construír un espazo nacional verde, moderno e renovador, superador da vella esquerda e do nacionalismo tradicional.Somos conscientes que as urxencias electorais e contradicións políticas, a precaución electoralista de Máis País e a indefinición política de En Marea non creaban as mellores condicións para un acordo, pero En Marea debería ter priorizado no fundamental sobre outras consideracións, uníndose ou no seu caso apoiando un movemento en marcha que asente a cultura política da esquerda galega nas correntes de política renovadora que se dan en toda Europa. Facer política útil é estar no lugar onde se dan as mellores condicións de facela e non na comodidade de quen sempre ten a razón, aínda que se teña.Existen moitos interrogantes sobre o futuro da plataforma electoral que Máis País ten artellado con Equo a nivel de estado e con Compromís e a Chunta a nivel territorial. O propio Máis País pode ser un axente conector ou ter a pretensión, como Podemos, de hexemonizar o movemento de cambio para converterse nun partido vertical máis, envellecido á primeira de cambio, pero hoxe por hoxe é a 'última' oportunidade para que a xanela de cambio aberta polo 15M non se peche.O resultado electoral de Máis País a nivel de estado vai condicionar o proceso de recomposición do espazo do cambio. A existencia en Galicia dun polo que aporte a masa crítica de carácter nacional a esta nova aposta renovadora pode ser importante para construír no 2020, xunto con movementos cidadás e iniciativas municipalistas, a alternativa que nas eleccións autonómicas desprace a Feijóo e abra un novo tempo para Galicia.En tempos complexo, cando incluso a extrema dereita ameaza con normalizarse nas institucións, deberiamos fuxir da tendencia natural á melancolía, froito da frustración e da impotencia. Sabemos que as forzas e os ánimos son cada vez menores pero volver apostar por fórmulas xa fracasadas ou inhibirse non van facer que as cousas melloren. Das crises xorden sempre novas oportunidades e é mellor intentalo, unha vez máis, sempre.Sempre Máis!


Summary: O secretario de Organización do PSdeG-PSOE, Pablo García, cre que o actual secretario xeral non concorrerá nas primarias para revalidar o seu cargo. Mais tampouco excluíu esa hipótese de forma taxativa.

Pablo García, secretario de Organización do PSdeG-PSOE, dixo hoxe, nunha entrevista na Radio Galega, que "cre" que Pachi Vázquez, actual secretario Xeral d@s socialistas galeg@s, "non concorrerá á candidatura" nas anunciadas primarias antes do verán. Matizou que era unha "decisión persoal" do actual lider socialista "que é quen ten que responder" e deixa aberta a porta a todo o contrario. O propio Pachi Vázquez noutra entrevista na mesma emisora, deixara a aberto calquera escenario. Na entrevista o secretario de Organización do PSdeG-PSOE negou un pacto da actual dirección con Xosé Blanco para adiar as primarias do partido e asegura que os prazos son "os que marca a executiva". Non aclarou cal sería a formula a empregar para a convocatoria de primarias, os estatutos do partido non contemplan este proceso máis ca en tempo electoral, e asegurou que "o comité nacional do 2 de marzo terá a última palabra".


Summary: Un cuarto de século pasou xa desde o nacemento do bravú, fito que, cunha auténtica onda expansiva, demostrou con contundencia que o galego tamén era válido para o rock and roll. O seu eco mantense vivo e os protagonistas da arroutada musical celebran o seu aniversario. Eis un estrato da peza publicada no número 377 do semanario en papel Sermos Galiza.

O bravú celebra o cuarto de século por todo o alto cunha serie de concertos, como o de onte na sala Mardi Gras da Coruña cos Diplomáticos de Montealto e que concluirán 28 de xaneiro na sala Malatesta de Compostela, cun pase do documental 20 anos de bravío, de Anna Díez, e as actuacións de Banda Xangai e os Rastreros. Como aconteceu co bravú, a celebración deste fito –que o foi–, chega sen apoio institucional nin unha produtora detrás, senón pola propia amizade que une os integrantes após tantos anos compartindo palco. Un par de chamadas abondaron para convocar o espírito da arroutada, nunha festa case familiar. O nacemento do bravú foi "esa anomalía", comenta Xurxo Souto a Sermos Galiza, vocalista dos Diplomáticos e unha das faces máis visíbeis do movemento. Xurdiu como algo inesperado nun momento no que o discurso maioritario impuña "que o galego non valía para o rock and roll", afirma. Porén, diante dese tópico conxugábase por todo o país unha realidade absolutamente diferente. Xoán Gómez, máis coñecido como Richi, batería dos Rastreros, conta que "até entón 99,9% dos grupos galegos intentaban imitar o de fóra, o que se facía en Euskal Herria ou nos Estados Unidos de América". O bravú foi un xiro cara ao propio, que supuxo non só a entrada da lingua, senón tamén dos instrumentos tradicionais como o acordeón ou a gaita, así como dunha temática insólita, "a da vida cotiá dun rapaz de 20 anos na aldea". Algo que, como afirma Xavier Valiño no seu libro Rock Bravú. A paixón que queima o peito, xurdiu para "dar resposta a unha necesidade: a dun sector novo da poboación galega farto de non encontrar unha música na que mirarse ao espello". Do illamento ao movemento Sen teléfonos móbiles nin internet, os integrantes da arroutada atopábanse dispersos polo país: O Caimán do Río Tea en Ponteareas, Os Bochechinhas en Vigo, Kaos no Morrazo, Os Papaqueixos na Coruña… "Coñeciamos a Mano Negra en París ou Negu Gorriak, pero os Impresentables de Vimianzo non sabían dos Skornabois de Lourenzá. Cando comezamos a viaxar polo país, descubrimos que había outros iguais ca nós", conta Souto. Así, devagar adquiriron a consciencia, como dixo o escritor Fran Alonso, de formularen ese "verbo bravú, conxugado en arroutada". "Estivemos no parto", brinca Richi en referencia á xuntanza na taberna do Sistema na que o movemento foi bautizado aquel 1 de novembro de 1994 –véspera dese magosto alternativo que era o Castañazo Rock. Os Rastreros convocaron na aldea de Viana (Chantada) representantes dos diferentes grupos co gallo de superaren tanta incomunicación, nun xantar do que saíu o manifesto que lle puña ao seu estilo común a etiqueta de bravú, "unha metáfora de que queriamos facer música do noso tempo pero co cheiro de onde somos", conta Souto, pois a palabra fai referencia ao olor da carne de caza e, en xeral, sen castrar. [Podes ler a reportaxe íntegra no número 377 do semanario en papel Sermos Galiza, á venda na loxa e nos quiosques]


Summary: Primeiro foi Alfonso Rueda. Despois Bea Mato. E, por último, esta terza feira Feixoo. Xa non pode ser casual. Responde a unha estratexia do PPdeG, a de defender que a lei electoral é a responsábel de que o partido conservador na Galiza se vexa privado de poder municipal. Unha reforma da LOREX funcionaría para a formación conservadora en Galiza, mais non no estado e bate frontalmente contra os intereses de Casado en Madrid.

A lista máis votada en Madrid é a de Carmena. Na comunidade autónoma madrileña, a de Gabilondo. E en Barcelona, a do independentista Ernest Maragall. De prosperar a proposta do PPdeG de modificación da lei electoral, o partido liderado por Pablo Casado no estado non tería opción de maquillar os resultados do 26M coa conquista da alcaldía e a comunidade autónoma de Madrid. Porén, e plenamente consciente desa circunstancia, Feixoo insiste en que a lexislación actual é inxusta e que a lista máis votada debería ter un plus en forma de escanos. Nunha entrevista na COPE, emisora próxima ao aparato do PP en Madrid, voltou a defender ese criterio. O inquilino de Monte Pío introduciu mesmo un matiz, a hipótese de estabelecer unha segunda volta no caso de que a primeira non deitase un resultado claro. A insistencia do PPdeG neste asunto —non menor, as leis electorais son clave en calquera sistema democrático— obedece á intención declarada de Feixoo de reforzar o seu perfil como dirixente con maior autoridade —con maior poder institucional— dentro do partido. Ao proxectar ese discurso a mensaxe implícita é a de que o PPdeG, ao contrario que o PP estatal, si estaría en disposición de rentabilizar unha reforma da lexislación electoral que primase a forza máis votada. Con efecto, se imos aos resultados do 26M, e no ámbito urbano máis populoso do país, veremos que unha reforma feixoniana da lei electoral outorgaría ao PP as alcaldías de Ferrol, A Coruña e Lugo —onde foi primeira forza, aínda que estivese en clara minoría nun pleno dominado polas forzas da esquerda estatal e o nacionalismo galego. Coas actuais normas de xogo, o PP non ten opcións de soster ningún bastón de mando nas 7 cidades galegas. Non é este o único asunto en que Feixoo ten marcado claras distancias con Casado: desde as xerais do 26A o líder galego ten prodigado os apelos a un reposicionamento centrista do partido (sen por iso, iso si, condenar os acordos con Vox, imprescindíbeis neste momento para a dereita gobernar).


Summary: Convocan Instituto de Estudos Chairegos, Concello de Vilalba e Edicións Xerais.

Instituto de Estudos Chairegos, Concello de Vilalba e Edicións Xerais veñen de convocar o IV premio Fernández Paz de narrativa infantil e xuvenil pola igualdade. No certame poderán participar todas as persoas que presenten narracións inéditas en lingua galega dirixidas ao públlico infantil e xuvenil e cunha temática vencellada ao compromiso pola igualdade de xénero, raza, nacionalidade… Hai un premio único e indivisible de 3.000 euros. A obra premiada será publicada por Edicións Xerais. A obra terá unha extensión libre e presentarase encadernada, por cuadriplicado, en papel impreso polas dúas caras, tamaño DIN A4. Presentarase baixo o sistema de plica, polo que se enviará cun sobre á parte; no exterior do sobre figurará só o lema e no interior incluirase o título da obra, o lema, unha copia do NIF do/a autor/a, o enderezo, teléfono de contacto e correo electrónico. O prazo de presentación de orixinais comezará hoxe, 23 de abril de 2020, Día Internacional do Libro e prolongarase até o día 12 de xullo de 2020 (cuarto cabodano de Agustín Fernández Paz). O xurado estará formado "por tres persoas de recoñecido prestixio cultura"l. Emitirá o ditame, que será inapelable, na última semana do mes de outubro de 2020. En edicións anteriores este premio foi gañado por escritoras como Antía Yáñez, Rosa Aneiros e María Reimóndez.


Summary: Unha iniciativa procura un millón de sinaturas para que a Unión Europea vele polos dereitos lingüísticos e nacionais das minorías.

FUEN, Unión federal de nacionalidades europeas, presentou en Barcelona unha iniciativa a nivel continental que ten como obxectivo comprometer a Unión Europea na protección das minorías lingüísticas e nacionais de Europa, segundo informa El Punt Avuí. O proxecto segue o camiño das ILP, as iniciativas lexislativas populares, e márcase como obxectivo recoller un millón de sinaturas para que Bruxelas se comprometa a poñer en marcha unha serie de leis e normas a favor das minorías lingüísticas. FUEN está integrada por 90 organizacións que representan por volta de 400 minorías. A iniciativa 'Minority Safepack' quer superar a actual lexislación, que deixa en mans dos estados a protección das linguas minorizadas, para que estas sexan competencia partillada con Europa. A priori, considera a FUEN, así garantiranse máis dereitos a estes colectivos. Esta organización calcula que por volta de 50 millóns de persoas en Europa fan parte de comunidades con linguas minorizadas: "Se fosen un estado sería un dos máis grandes da UE". A campaña, co título "Non estás so", xa recolleu máis de 600.000 apoios.


Summary: O gañador, que se coñecerá o 26 de abril, sairá dos votos dos afiliados e afiliadas ao Colexio de Xornalistas de Galicia, e dos sociaos e socias co Clube de Prensa de Ferrol, organizadores do premio.

Catro candidaturas concurren este ano á VIII Edición do Premio José Couso de Liberdade de Prensa, unha iniciativa do Colexio Profesional de Xornalistas de Galicia (CPXG) e o Club de Prensa de Ferrol e que conta coa colaboración da Obra Social 'la Caixa', que este ano se incorpora ao certame. Os candidatos propostos son o Consejo de Informativos de TVE, Iñaki Gabilondo, Rachid Nini e a candidatura conxunta dos xornalistas que informan do conflito sirio. Este venres ábrese o prazo de votacións para que os colexiados do CPXG e asociados do Club de Prensa de Ferrol elixan ao gañador, que se dará a coñecer o 26 de abril. A candidatura do Consejo de Informativos de TVE pretende recoñecer a defensa da informacion veraz e de calidade nos medios públicos, concretada neste órgano de control interno, de defensa da independencia profesional e editorial e de amparo dos profesionais da información da Corporación RTVE. Pola súa banda, Iñaki Gabilondo é unha referencia imprescindible no xornalismo español das últimas décadas, nas que pasou por Radio Popular, TVE, SER, Cuatro e CNN+. Mentres, o xornalista e director do diario marroquí Al Massa, Rachid Nini, foi condenado o 9 de xuño de 2011 polo Tribunal de Primeira Instancia de Ain Sba, en Casablanca, a un ano de cárcere por "menoscabar unha decisión xudicial", "tentar influír na xudicatura" e "informar sobre delitos falsos". O xornalista, unha das poucas voces críticas no panorama de medios de comunicación marroquís, denunciou nas súas columnas, as inxustizas, a represión e a corrupción das elites. Finalmente, a cuarta candidatura pretenden recoñecer o traballo que están a realizar os xornalistas que informan do conflito sirio que xa se cobrou douas vidas a da reporteira do Sunday Times Marie Colvin e ao fotógrafo francés Rémi Ochlik, colaborador da revista Paris Match. Edith Bouvier, William Daniel, Paul Conroy, Javier Espinosa foron algúns dos xornalistas que se viron atrapados na cidade de Homs durante as revoltas. En edicións anteriores deste premio, que lembra o cámara de televisión ferrolán Xosé Couso, asasinado polo exército norteamericano mentres facía o seu traballo informativo en Bagdad, recoñeceu a Ali Lmrabet, Le Monde Diplomatique, Jon Lee Anderson, José Vidal-Beneyto, Rosa María Calaf, Daniel Anido e Rodolfo Irago, e a Wikileaks.


Summary: 18 anos. Nixeriano. Fabrilista. E desde este domingo futebolista de Primeira División. Francis debutou este domingo en Eibar e resolveu con solvencia a papeleta. Un partido inesquecíbel para el, mais sen nada máis para a lembranza. O Dépor cazou un ponto no sempre difícil Ipurúa cun xogo manifestamente mellorábel.

A solvencia de Francis ao que os nervos da estrea apenas lle duraron cinco minutos, algunhas faiscas isoladas de talento combinativo de Çolak e Cartabia, a consabida pelexa (desta volta sen ver porta) de Andone, o pundonor de Luisinho... Isto é todo? Si, iso é todo. E con tan pouco o Dépor deu contido o Eibar, rival directo na loita pola supervivencia na elite, nun partido con exceso de centrocampismo e escaseza de enxeño por parte de ambas escadras. Só Çolak deu filtrado algún balón por detrás dos centrais vascos. Pouca bagaxe para sumar os tres pontos. O Dépor estivo algo máis intenso e nomeadamente mellorou a concentración na liña defensiva. Bastou non regalar segundas xogadas ao Eibar para Francis safar na súa estrea. Ben, pode ser o comezo de algo. Quer dunha brillante carreira profisional do gardamallas quer dunha vida máis confortábel da equipa galega na Liga. Blindar a zaga -até agora excesivamente vulnerábel- é conditio sine qua non para aspirar a gavear pola táboa. Si hai algúns elementos para a esperanza. Sidnei parece estar de volta e o traballo de contención da dupla Guilherme-Borges é irreprochábel. O que cabe agardar é que vaia habendo máis futebol conforme Lucas deixe atrás as molestias físicas e alcance a velocidade de cruceiro. O plantel tamén agarda o retorno en condicións de Adrián e, nomeadamente, de Carles Gil, non só de Çolak pode viver a criatividade do combo coruñés. Francis, o segundo gardamallas do Dépor máis novo en debutar na elite O xogo de Ipurúa, en todo caso, xa figura na historia do Dépor ao ser o da estrea na Primeira División do segundo gardamallas branquiazul máis novo en chegar á cimeira do futebol profisional. Francis, con 18 anos e 352 días, apenas é superado nesta clasificación histórica por un dos grandes mitos do deportivismo, o lendario Juan Acuña, quen debutou con 18 anos e 227 días. SD Eibar: Dmitrović, Capa, Oliveira, Ramis (Lombán min. 70), Juncà (José Ángel, min. 70), Jordán, Escalante, Dani García, Arbilla, Kike García (Charles, min.85) e Enrich. RC Deportivo: Francis, Juanfran, Albentosa, Sidnei, Luisinho, Celso Borges, Guilherme, Fede Cartabia (Bakkali, min. 83), Fede Valverde (Borja Valle min. 75), Çolak (Lucas, min. 87) e Andone. Árbitro: Jaime Latre (C. Aragonés). Amonestou Arbilla (min. 38), Dani García (min. 56), Çolak (min. 56) e Borges (Min. 79) Incidencias: Partido da 8ª xornada da liga, disputado en Ipurua ante 5.125 persoas.


Summary: Diante do incumprimento do Plan de Normalización Lingüística por parte da Xunta, o BNG presentará unha iniciativa para darlle rango de lei.

Que o articulado do Plan de Normalización Lingüística se converta en lei incrementaría a obrigatoriedade do seu cumprimento e mesmo poderían ser denunciábel as políticas contrarias ao establecido no seu texto. Ese é o obxectivo do BNG que presentará no Parlamento nos vindeiros días unha proposición de lei encamiñada a darlle un xiro á política lingüística do goberno da Xunta e aos incumprimentos reiterados do Plan. O "desamparo e falta de dereitos reais da nosa lingua" require, segundo a deputada nacionalista Ana Pontón, unha dotación moi superior. A esta vontade responderá a iniciativa que levarán a debate parlamentar co fin de "rematar coa burla" do incumprimento do plan, aprobado por unanimidade hai dez anos mais que dista moito de ser aplicado, ao dicir da organización nacionalista. A deputada Ana Pontón anunciaba esta nova iniciativa ao tempo que participaba na protesta que a Plataforma "Queremos Galego" organizou coincidindo co acto de conmemoración oficial do décimo aniversario da aprobación do Plan de Normalización da Lingua galega. O BNG ausentouse do acto xa que, segundo defendeu, trátase dun "insulto" dun Goberno que está dando pasos atrás no proceso de normalización lingüística e traballa na contra do que recolle o propio plan. Lembrou unha nova redución das partidas de normalización lingüística, que quedan por baixo dos orzamentos destinados a asesores do Presidente. "6.3 millóns de euros en asesores fronte a 6,7 para normalizar a lingua galega", dixo.


Summary: A primeira medida de Musk foi o despedimento masivo de persoal que xestionaba a rede social.

O Alto Comisionado para os Dereitos Humanos da ONU, Volker Türk, instou ao novo propietario de Twitter, Elon Musk, a garantir que os Dereitos Humanos sexan fundamentais para a xestión e desenvolvemento da plataforma, despois de que todos os membros do equipo desta área fosen despedidos tras a súa toma de posesión. "Non é un comezo alentador" De igual maneira, o representante de Nacións Unidas lembrou que Musk tamén prescindiu de todo o persoal que se dedicaba á intelixencia artificial ética, fóra de dúas persoas, o que destacou que "non é un comezo alentador". Twitter argumentou os despedimentos masivos e a decisión de fechar temporalmente as oficinas e anular as tarxetas de identificación do persoal dicindo que foron tomadas "para axudar a garantir a seguridade de cada empregado, así como os sistemas de Twitter e os datos dos clientes". Elon Musk comeza os despedimentos masivos en Twitter: Traballadores denuncian que foron cesados "sen avisar" Türk lembrou este sábado nunha carta que o empresario ten "enormes responsabilidades" neste campo debido ao "papel influente da plataforma como espazo dixital", polo que debe comprender os danos asociados á rede social e tomar medidas para abordalos. Liberdade de expresión Así mesmo, chamou a Musk a protexer a liberdade de expresión, evitar a amplificación de contido que prexudique os dereitos e a privacidade doutras persoas, e garantir que Twitter non incite a "a discriminación, a hostilidade ou a violencia". Elon Musk fecha a compra de Twitter "polo futuro da civilización" No escrito, tamén puxo en valor as vantaxes e as oportunidades da plataforma que, asegurou, "ten moito que ofrecer á nosa axenda común para un mundo común", aínda que, apuntou que deben ser claros nos requirimentos para facelo realidade.


Summary: O número de persoas paradas baixou en 22.000 persoas no terceiro trimestre deste ano até situarse nas 153.000 persoas, cifra semellante ao do inicio da crise pero cunha importante perda na ocupación.

O paro baixou en Galicia en 22.000 persoas no terceiro trimestre deste 2018 respecto ao trimestre anterior até situarse nas 153.000 persoas, segundo os datos da Enquisa de Poboación Activa (EPA) feitos públicos este xoves. Son 28.700 menos que hai un ano, polo que a taxa do paro queda no 12,2% no país. Esas algo máis de 150.000 persoas sitúan a cifra do paro en niveis do inicio da crise económica, pero con case 60.000 ocupados menos. Eses son os datos de comparar os actuaiscos do terceiro trimestre de 2009, un ano despois da caída de Lehman Brothers e coa crise empezando a agromar en Europa, España e Galicia. Daquela, cun número de parados superior nunhas 8.000 persoas ao actual (161.100), o emprego situábase nos 1.156.200 ocupados fronte aos 1.096.500 de agora. Malia que a ocupación segue a medrar, a crise demográfica e a emigración deixaron polo camiño 60.000 empregos en Galicia. Neste terceiro trimestre, o número de ocupados aumentou en 20.700 persoas respecto ao trimestre anterior até eses 1.096.500. A taxa de ocupación aumenta 0,9 puntos neste trimestre, ata o 47%. Ademais, nos últimos doce meses o número de ocupados e de ocupadas aumentou en 24.000 persoas, o que supón unha suba do 2,2% en termos relativos. Ademais, no terceiro trimestre de 2018, o número de fogares nos que todos os seus membros activos están en paro diminúe en 7.600 unidades e sitúase en 53.000 fogares. Respecto ao terceiro trimestre de 2017, este tipo de fogares redúcese un 14,1%. Pola súa banda, o número de fogares nos que todos os seus membros activos son ocupados aumenta en 16.500 unidades. O número de vivendas nesta situación é de 607.000. En comparación co mesmo trimestre do ano anterior hai 22.800 fogares máis nesta situación, o que supón unha suba do 3,9% en termos relativos. En canto á poboación máis novas, dos 318.200 mozos e mozas galegos de entre 16 e 29 anos, 124.200 (o 39%) están ocupados, 38.800 (o 12,2%) parados e os 155.300 (o 48,8%) restantes son inactivos. Na súa primeira reacción, a Xunta destacou que os datos da EPA "revelan que en Galicia crece a taxa de ocupación a niveis de 2009". "A nosa Comunidade suma no último ano 24.000 novos asalariados. Hai máis contratación indefinida e menos temporal", dix.


Summary: O colectivo cultural, que leva 50 anos traballando na cidade, posiciónase "totalmente en contra" do texto, aprobado na pasada quinta cos votos a favor do PP, a abstención do PSOE e o rexeitamento do BNG

A Agrupación Cultural O Galo convoca a todos os colectivos e asociacións da cidade para organizarse fronte ao intento do goberno municipal do PP de impedir a celebración de actividades en espazos públicos. A xuntanza será esta cuarta feira, 6 de xuño, ás 20.30h na Casa das Asociacións en Cornes. Con esta convocatoria, desde a agrupación buscan sumar forzas para amosar a opsición á ordenanza da vía pública que se aprobou a pasada quinta cos votos a favor do Partido Popular, a abstención do PSOE e os votos en contra do BNG. Após 40 anos de traballo na capital galega, a Agrupación Cultural O Galo vén manifestando estes días a súa "total oposición" ao texto da Ordenanza por considerar que o que fai é "menoscabar os dereitos de toda a cidadanía" á hora de utilizaren a vía pública para realizar actividades culturais ou doutro tipo. En palabras do presidente do Galo, Néstor Rego, esta ordenanza provocará "máis dificultades para acceder libremente á cultura sobre todo nunha cidade como Santiago, na que as actividades culturais na rúa son xa parte indiscutíbel da súa axenda". Alén disto, Rego destacou que o texto aprobado polo Goberno de Ángel Currás é "unha clara traba a libre actividade do asociacionismo". Desde a Agrupación Cultural deixan claro o seu desacordo con algunhas das medidas como son as de cobrar por utilizar a vía pública ou o propio alumeado público así como un exceso de trámites burocráticos para poder solicitalo. Todo isto o único que fai é, segundo Rego, "menoscabar os dereitos de liberdade de expresión, de reunión e de información que ten a cidadanía" aínda que sexa disfrazado de "medidas económicas e burocráticas". Desde o Galo indican que, tendo en conta que a maior parte das veces quen solicita ese uso son entidades sen ánimo de lucro, estas medidas son "claramente disuasorias" para que non se leve a cabo a actividade, causando deste xeito "un menoscabo no dereito á liberdade de expresión, de reunión e de información". Por todo isto, o colectivo posiciónase "totalmente en contra" do texto e piden ao tecido asociativo de Compostela que acuda á xuntanza en Cornes "para organizármonos e amosar ao Goberno municipal o noso rexeitamento á norma".


Celebrou-se em Torreira, Aveiro, Portugal o III Congresso Internacional de Educação Ambiental Dos Países e comunidades de Língua Portuguesa. Entre os dias 7 e 12 de julho. Cinco dias de convívio intenso, variado e criativo que forneceram instrumentos de reflexão e trabalho para encarar as grandes problemáticas ambientais que está a enfrentar a nossa casa Comum, A Terra. Planeta excepcional dentre os do Sistema Solar. Compre termos isso em conta ao tratar dos problemas ambientais: a nossa casa Comum, a dos seres vivos, é a única casa que conhecemos e que nos pode dar acubilho. Eu não sei de nenhuma outra, Vocês conhecem? Esta casa comum está a ser maltratada ferida e desprezada pólos grandes poderes que regem o mundo na atualidade. Comandados por uma ideologia dominante, o Capitalismo Selvagem, só vê dinheiro como troca de benefícios. E este, ainda tem que ser obtido fácil e rapidamente. Todavia, o capitalismo que estamos a padecer está a conduzir as sociedades humanas para uma progressiva concentração da riqueza em termos de dinheiro e de outros bens como o conhecimento de seu manejo, em muito poucas mãos. Uma cultura que deixa a grandes camadas da população e países na pobreza. Neste Congresso vi florescer o canto das culturas indígenas e toda a sua sabedoria acerca das leis que moderam o ambiente. Mas também escutei o lamento dessas vozes a ser apagadas pelos poderes da política e do capital. Sandra Manuel denunciava como a técnica abocanha a natureza e também como África está a ser despossuída de seus bens materiais e culturais. Propugnava uma simbiose que permitisse combinar a Visão Mística africana com a visão Técnico -Cientifica da cultura "occidental". A denuncia geral de que , quando se tratar de problemas ecológicos os pobres são os mais solicitados a carregar sobre sim os desequilíbrios provocados pelos países ricos, que a doutora Sandra Manuel tão bem enunciou, é uma idéia que percorreu todo o Congresso. Mas também houve cantos de esperança e propostas de trabalho conjunto que vão poder enfrentar problemáticas de caractere global, como pode ser o lixo dos oceanos ou a melhora do estado dos nossos rios. A comunidade lusófona, por estar estabelecida em todos os continentes, pode ter carta de ribeirinha de todos os mares e oceanos. É, por isso uma comunidade de privilégio para coordenar ações eficazes e globais que possam dar resposta a estes problemas gerais da casa comum da Terra. Por isso também é tão transcendente o fortalecimento duma Rede Lusófona de Educação Ambiental que possa garantir trabalho globalizado e coordenado em equipas de trabalho eficazes. Compre sinalar que o Português não é língua oficial nas Nações Unidas pelo que documentos que lá se produzem nunca são redigidos na língua comum da lusofonia. Isto faz que a sua eficácia, em termos de implementação de programas e ideais esteja diminuída, pelo menos no campo da Educação. É necessário corrigir este pormenor com ações que demonstrem a eficácia das redes lusófonas de trabalho. O Trabalho em Ecologia e , mais concretamente, em Educação Ambiental deveria ser sustentado em dois eixos fulcrais: A Carta da Terra e Tratado Internacional de Educação Ambiental (1992). Mas também a Educação Ambiental não teria sentido se não vir a considerar a justiça social e a co-responsabilidade com o ambiente e com as camadas da população e os paises menos favorecidos . A E-A tem muito a ver com o Socialismo, por tanto com o Eco-Socialismo. É por isso que tem tanta importância um grupo de Trabalho acerca de Ecossocialismo como aconteceu neste III Congresso. Foi um Congresso muito completo, quer pela participação tão diversa de povos, paises e pessoas de diferentes procedência e sensibilidades, quer pelos temas abordados, teoria e prática. Muitas experiências foram mostradas e discutidas com mais de 50 comunicações. Paneis foram expostos e monstarran-se em cartazes diversas experiências de paises como Galiza,Moçambique Angola,etc. Os grandes eixos de trabalho em Plenário foram, entre outros, A Carta da Terra e o resgate da reflexão ética; A educação Ambiental como Acção Cívica, Conexões entre a Educação Ambiental com outros campos; Contextos da Educação Ambiental no Espaço Lusófono; Diversidade Cultural e Educação Ambiental na Lusofonia, ou temas e abordagens da Educação ambiental na CPLP. Todas de grande interese. A representação galega foi importante: ADEGA com comunicações ( Projeto Rios, Charcos com vida, Compostagem, Projecto Cerna, Eira da Xoana.) também participou noutros eventos como Eventos paralelos de projecto Rios, Redes lusofonas de educação ambiental ou Eco-socialismo.Colaboramos a coordenar grupos de discusão e saidas ao campo. Também houvo uma boa representação da Universidade de Santiago de Compostela, do CEIDA ( Centro de Extension Uniersitaria e Divulgación Ambiental), de Oleiros. Ao todo foram mais de 15 trabalhos entre plenarios, comunicações, paneis ,oficinas(obradoiros) saidas ao campo ou expossições como a que levou ADEGA acerca da compostagem dos residuos sólidos. A Educação Ambiental demonstra-se de grande transcendencia para criar nas pessoas a urgencia e necessidade de comportamentos não agresivos para o contorno, para criar uma cultura da sustentabilidade e uma capacidade de resposta face a políticas predatoras e destructivas que estão conduzindo a um aquecemento progressivo do ambiente da Terra ,ao esgotamento irreversivel dos recursos, a uma crise energética e ambiental que leva para a pobreza e a exclusão a grandes massas da população. Obrigam-lhes a emigrar criando a nova classe de refugiados ambientais que procuram novos territorios onde poder viver, com dessespero dificil de satisfacer. Parabéns a ASPEA,( Associação Portuguesa de Educação Ambiental) Organizadora deste Congresso. Uma dificil empresa que correu com sucesso em todos os aspectos que visava: Estabeleciemento de conclusões de permanencia e sustentabilidade ambiental, redes de conexão entre paises grupos e pessoal, colaboração na implementação duma cultura de sustentabilidade e de ética ambiental e social. Para o largo mundo da Lusofonia e não só. Parabéns ao Brasil que participou em peso com mais de 25 comunicações e outras actividades. Parabén aos paises africanos que vieram apresentar seus problemas e sua forma de confronta-los. Parabéns a todos o 400 e tal de participantes que trabalhamos, confraternizamos, contamos e cantamos cada um com o nosso som. Deu ,ainda para diversão e algum passeio. Foi muito bom. Até a proxima!


Summary: O artista foi denunciado polo centro xurídico Tomás Moro, que compilou as queixas de varios colectivos e medios de comunicación católicos nas que reclamaban pena de cárcere. Krahe afronta unha multa de 144.000 euros

O cantautor Javier Krahe senta desde esta segunda feira no banco d@s acusad@s por un delito contra os sentimentos relixiosos pola gravación dun video emitido en 2004 en Canal+ no que explicaba 'como cociñar un Cristo para dúas persoas'. A denuncia partiu hai cinco anos do centro xurídico Tomás Moro, que compilou as denuncias presentadas por varios medios de comunicación católicos que reclamaban que o artista fora encarcerado por estes feitos. No xuízo que arrinca agora enfróntase a unha multa de 144.000 euros. Ademais de Krahe, no banco sentará tamén a produtora do programa Lo+Plus, Montserrat Fernández Villa, para quen a acusación solicita unha multa de 72.000 euros. O grupo no Facebook que se constituíu no 2010 para apoiar o artista suma 24.601 seguidor@s e considera na información que aportan que o proceso aberto supón "unha bárbara coacción da liberdade creativa". Na súa curta, Krahe explicaba como baixar un Cristo da cruz para "mechar con touciño os estigmas, untalo con abundante manteiga e colocalo sobre un leito de cebolas con especias e finas herbas ao gusto, para introducilo finalmente no forno moderado durante tres días, ao cabo dos cales sae completamente só". O avogado defensor da produtora do programa que emitiu este video manifestou a súa confianza en que sexa este o último xuízo que se celebra no Estado español por motivos relixiosos.


Summary: O monográfico 'Vivir con autenticidade', de 48 páxinas a cor, nunha coidada edición, publícase este sábado, día 16 de maio, Nós Diario. Un total de 80 páxinas por só 3 euros.

Carvalho Calero. Vivir con autenticidade. Baixo este título publícase este sábado, 16 de maio, con motivo do Día das Letras Galegas un semanario especial de Sermos Galiza. 48 páxinas a cor, grampadas e guillotinadas, que recolle oito artigos dos máis recoñecidos estudosos da obra e da figura de Ricardo Carvalho Calero. Unha coidada edición de 4.000 exemplares con formato revista. Estará á venda con Nós Diario. Un total de 80 páxinas por só 3 euros. Xoán Costa, Xosé Ramón Freixeiro Mato, María Pilar García Negro, Xoán Carlos Garrido, Aurora Marco, Pilar Pallarés e Francisco Rodríguez ispen o homenaxeado pola Real Academia Galega para dar a coñecer as súas múltiples vertentes. Os artigos En "Carvalho Calero e a codificación da lingua galega" o profesor da UDC e escritor Freixeiro Mato aproxímanos ao esforzo que o ferrolán dedicou a tentar solucionar un dos problemas que pesou sobre a lingua na época contemporánea, como foi a ausencia dun código unificador ou norma culta. "Por que celebrarmos Carvalho Calero?" é a pregunta baixo a que presenta o seu artigo a escritora e profesora da UDC María Pilar García Negro, que dá cumprida resposta . A escritora e profesora da USC Aurora Marco centra o seu traballo no ideario galeguista do homenaxeado cun artigo titulado "O activismo político-cultural de Carvalho Calero no período republicano". "Abrindo o camiño: o rosalianismo de Carvalho Calero" é o título da colaboración do historiador e ensaísta Francisco Rodríguez, que incide na importancia do autor de Scórpio na historia e crítica da Literatura Galega. Complétase este Sermos Galiza especial con catro textos xa publicados mais non suficientemente divulgados. Primeiro cun extracto do limiar de Beleza, verdade. Escolma poética de Ricardo Carvalho por conta de quen foi Premio Nacional de Poesía en 2019, Pilar Pallarés. Finalmente, recóllense as entrevistas realizadas por María Pilar García Negro e polo profesor e filósofo Xoán Carlos Garrido a Margarida Carballo Ramos e a María Victoria Carballo-Calero Ramos, fillas do autor homenaxeado. Estas pezas foron publicadas na revista Terra e Tempo nos números 155-158, xunto cun fragmento, organizado tematicamente por Xoán Costa e Francisco Rodríguez, da conversa que no inverno de 1989 mantivo o profesor da UDC Francisco Salinas con Carvalho Calero e que forma parte da edición en vídeo que prepara a Asociación Socio-Pedagóxica Galega (AS-PG), entidade promotora daquela entrevista. O especial venderase conxuntamente con Nós Diario este sábado, 16 de maio. As 80 páxinas por tan só por 3 euros. Nos quiosques e puntos de venda habituais e na loxa. Se non es subscritora ou subscritor, non dubides en adherirte.