Summary: A comisión organizadora do Festigal anunciou na mañá da cuarta feira o cartaz co que regresa dous anos despois, após o parón obrigado pola situación de emerxencia sanitaria.

Unha das citas musicais máis esperadas do verán, o Festigal, anunciou esta cuarta feira, o cartaz co que volta após dous anos de parada obrigada pola Covid-19. O festival, organizado, entre outros, por Galiza Nova e a Fundación Galiza Sempre no marco do Día da Patria Galega, terá como cabeza de cartaz Tanxugueiras. O 24 de xullo, a partir das 22 horas, actuarán de balde no escenario situado no Campus Vida, Bratzantifa, a banda gañadora do concurso de Novos Valores convocado polo propio Festigal, así como A banda da loba, Familia Caamagno e o prato forte: Tanxugueiras. Bratzantifa: "As nosas cancións falan de experiencias reais, pasar frío na vivenda e ter traballos precarios" O día 25 de xullo, a partir das 18 horas, no espazo Café Concerto, actuarán tamén con entrada libre Alberto Mvundi, Os John Deeres, Berto e DJ Ferromona. A organización do Festigal, que o pasado ano se comprometera a realizar unha proposta "inesquecíbel", volve organizar a acampada na noite do 24 de xullo, con inscricións de balde Festigal adía a edición de 2021 e comprométese a retornar en 2022 cunha proposta "inesquecíbel" Vinte anos de traxectoria No acto de presentación interviñeron Lucía López, da Comisión Festigal; Lucía Veciño, da Fundación Galiza Sempre; e Marta Gómez, secretaria xeral de Galiza Nova. "O Festigal quere celebrar, así, 20 anos de historia neste Día da Patria Galega tan especial con grandes concertos de diversos estilos musicais dirixidos a todos os públicos", explica a organización nun comunicado de prensa. Presentación do cartaz musical da 20º edición do Festigal (Imaxe: Nós Diario) Nos seus 20 anos, salientan, "Festigal converteuse nunha gran feira da cultura galega, de entrada libre, que dá a coñecer novas expresións artísticas e creativas para construír conciencia de país". Unha feira de asociacións, postos de artesanía, zona de acampada, oferta gastronómica, librarías, galería das ideas e obradoiros infantís completan a ampla programación que atrae milleiros de persoas ao Campus Vida da USC cada 24 e 25 de xullo.


Summary: Até cen historiador@s falarán durante tres días ao redor dos efeitos que as políticas ditadas desde Madrid tiveron sobre o pobo catalán, a súa lingua, a súa cultura e as súas institucións. A focaxe das xornadas non gostou na imprensa española

A Generalitat de Catalunya organizou para o vindeiro mes de decembro unhas xornadas en que repasarán a historia do pobo catalán desde 1714, cando as tropas de Felipe V ocuparon Barcelona e o monarca fixo desaparecer as institucións catalás, baixo un título contundente: España contra Catalunya. A focaxe do simpósio incomodou a imprensa española: El País tarda só tres liñas en sinalar que "suscitou críticas de historiadores ao considerar que parte dunha visión sesgada". Con todo, o director do Centro de Historia Contemporánea, Jaume Sobrequés, subliña que as xornadas foron organizadas "desde un absoluto rigor científico e académico" e explica que ao rematar a Guerra de Secesión de 1714 "xerouse unha unidade política cun só rei que aboliu as institucións de Catalunya, Aragón, Valencia... e é aí onde comeza esa represión. A defensa do noso pobo non pode ser partidista nunca porque nos afecta a todos e a historia non é unha ciencia aséptica: pode partir dun compromiso". E continúa: "é unha realidade rigurosa, pois non existe a menor dúbida de que houbo un expolio. Ou é que agora non o hai? Ou a represión derrogando institucións, perseguindo a cultura catalá ou a nosa lingua até hoxe mesmo coa Lei Wert", sinalou en referencia a unha norma impulsada polo Goberno español e que no país catalán foi rexeitada por todas as forzas políticas, agás o PP e Ciutadans, por rachar co modelo educativo vixente, baseado na inmersión lingüística. O simposio afondará na españolización do sistema educativo patrocinada polo ministerio de Educación. Concluíu sinalando que as xornadas contarán coa participación de máis dun cento de historiadores, a meirande parte dos Països Cataláns. "Son os que estudaron este tema con máis rigor, e os que convidamos son os mellores. Descualificalos é síntoma dun españolismo recalcitrante". Así as cousas, as ponencias recollen as cuestións que seguen: 'A apoteose do espólio: século XXI', impartida pola catedrática de Economía pública da Universidade de Barcelona Nuria Bosch; 'España contra o País Valenciano', que pronunciará o catedrático de Historia medieval Antoni Furió; 'A falsificación da historia', do profesor de Política económica da Universidade de Barcelona Francesc Roca; ou a xornada de clausura, que impartirá o catedrático de Ciencia Política da mesma universidade Salvador Cardús e que leva por título 'A humillación como desencadenante da eclosión independentista'.


Summary: A congregación na praia precede a reunión da mesa multilateral que terá lugar mañá, á que o comité de empresa levará de novo a petición de que non se paren as cubas.

O persoal da planta de Alcoa en San Cibrao (Cervo) e de empresas auxiliares congregouse este domingo na praia das Catedrais, nun "encontro familiar" que pretende seguir a reclamar solucións que eviten o feche das instalacións e o despedimento de 534 persoas. O turístico areal da Mariña acolleu as 12 horas unha congregación con pancartas para rexeitar o feche da central. Ademais, os traballadores escribiron mensaxes sobre a area pedindo unha intervención da planta por parte do Goberno. A multinacional presentou un expediente de regulación de emprego (ERE) para 534 traballadores cuxo período formal de consultas alongarase até 4 de agosto. O mes estabelecido para estas negociacións remataba a sexta feira, 24 de xullo, pero a quinta feira chegouse a un acordo para tratar de gañar tempo. A empresa insistiu entón en que está disposta a "estudar calquera alternativa" para o futuro da planta, pero vinculou unha posible venda á hibernación das cubas porque "un proceso deste tipo require tempo para executarse e o seu éxito é incerto". Mañá vólvese reunir a mesa multilateral de Alcoa, na que estarán presentes tamén representantes das auxiliares. Ao encontro, o comité de empresa volve levar a petición de que non se paralicen as cubas.


Summary: Milleiros de persoas maniféstanse en todo o mundo baixo o lema "Non debemos, non pagamos". Centos de cidadáns acoden á convocatoria en varias cidades de Galicia.

Baixo o lema "Non debemos, non pagamos", milleiros de persoas manifestáronse na tarde deste sábado en todo o Estado para "sinalar os culpables" de "convertelo todo en mercadoría e facer negocio" e da "especulación". Nunha xornada mundial denominada como Global Noise, os manifestantes mostraron a súa indignación facendo ruído cunha cazolada que tamén se desenvolveu en varias cidades de Galicia como Vigo, Ourense, A Coruña ou Compostela. A cazolada global foi seguida tamén en varias cidades de Galicia A protesta, convocada polo 15M, esixía "a moratoria no pago da débeda até realizar unha auditoría cidadá", a "creación dunha banca pública", o "cesamento inmediato das privatizacións e recortes", a "anulación" da reforma laboral", así como "responsabilidade cívis e penais aos xestores políticos e económicos que xeraron a débeda ilexítima". A protesta recibiu o apoio do 15M e da Coordinadora 25S nunha protesta mundial á que se sumaron varias cidades de todo o mundo, entre elas varias galegas onde se concentraron centos de persoas, sendo a de Vigo a máis numerosa. "Saímos á rúa cazonla en man en centos de cidades de todo o mundo. Dado que non nos queren escoitar, facemos ruído para amosar o noso rexeitamento ás desigualdades e á opresión dun sistema económicos inxusto que pon o capital por diante das persoas", defende o comunicado da convocatoria mundial, que foi seguida unha vez máis en Galicia.


Summary: A quinta feira principiou no hospital coruñés cunha dobre manifestación do persoal, que acusa a xerencia de "desouvir" as súas reclamacións e urxe reforzos para afrontar a sexta vaga do coronavirus.

Contra as 8 horas desta quinta feira concentrouse o persoal de quirófano do Complexo Hospitalario Universitario da Coruña (Chuac), para denunciar a "precariedade" que asegura padecer e que "está a aumentar" nas últimas semanas por mor da incidencia da Covid-19. "O persoal reflicte un déficit de organización que inflúe directamente na calidade asistencial prestada, así como na súa propia saúde", explicou a comisión de centro do Chuac. Os corredores do hospital, afirmaron, "teñen moita aparataxe" e "ocúpanse vías de saída con frecuencia", o que supón un "alto risco de caídas". "Levamos un tempo en que se están a producir varias quendas de traballo onde se mobilizan equipos de enfermaría destinados a atención urxente á cirurxías programadas, o cal supón un risco para as e os pacientes, xa que é necesario que estean a disposición tantos as equipas como o quirófano para as posíbeis urxencias ou emerxencias que poidan ocorrer", denunciaron. O persoal de quirófano incide, aliás, na necesidade de incrementar o cadro nas categorías de celador, TCAE e persoal de limpeza. Mobilización do persoal de urxencias Apenas unha hora após a concentración das e dos profesionais de quirófano, manifestáronse na entrada do Chuac as sanitarias e sanitarios do servizo de urxencias. "As e os profesionais continúan co calendario de mobilizacións porque non se está nin sequera a escoitar [desde a xerencia] ningunha das súas peticións. O ritmo de traballo é frenético, as persoas doentes seguen amoreadas nos corredores e non se contrata persoal para atendelas", cuestionaron. En plena sexta vaga da pandemia, salientaron, "que os profesionais poidan manter as medidas de prevención precisas depende en gran medida dos tempos de traballo", e, para iso, "é imprescindíbel a incorporación de sanitarios de forma urxente a este servizo".


Summary: Era algo máis que un debate nominal. As FARC continuarán a ser as FARC. Manteñen as súas siglas -só que agora significan Forza Alternativa Revolucionaria do Común- e o seu compromiso revolucionario. Así o decidiu, e por ampla maioría, o Congreso do novo partido xurdido da guerrilla latinoamericana máis veterana, a que combateu durante 50 anos e non foi vencida militarmente. Unha delegación galega, da UPG, estivo presente no conclave, que conclúe esta sexta feira.

A tese de Luciano Marín, máis coñecido como Iván Márquez, acabou prevalecendo no Congreso e o novo partido manterá as siglas da guerrilla. Así o defendeu Márquez desde hai semanas, o que o distanciou neste asunto do líder da milicia Rodrigo Londoño Timochenko, quen até abriu un inquérito en Twitter para decidir a nova denominación, partidario como era de a mudar pola de Nova Colombia. O disenso saldouse democraticamente, cunha votación gaña por maioría polo sector que defendía o mantimento das siglas históricas. Esta posición obtivo o apoio de 628 delegadas e delegados, en tanto que 264 votaron a prol da denominación Nova Colombia. O confronto revela diferenzas tácticas, non tanto estratéxicas. O núcleo arredor de Iván Márquez quer salientar o compromiso do novo partido cos seus sinais de identidade revolucionarios, asumindo con naturalidade e até con orgullo o seu legado guerrilleiro. A liña de Timochenko, sen renegar do pasado, puña máis a énfase na necesidade de, através da mudanza nas siglas, achegarse a sectores da esquerda colombiana historicamente distantes da loita armada. En todo caso, Timochenko esforzouse por fixar a imaxe dunhas FARC que saen unidas do seu congreso fundacional. Fíxoo cun chío en que aparece fotografado con Iván Márquez, quen se perfila como o referente orgánico da nova formación. La unidad es nuestra fortaleza porque todos estamos detrás del mismo objetivo: paz, futuro y una Colombia justa e inclusiva #NuevoPartido pic.twitter.com/groIGPxhjj— Rodrigo Londoño (@TimoFARC) 31 agosto 2017 Alén do nome, as FARC dotáronse tamén de logotipo, unha estrela vermella no corazón dunha rosa, pousada sobre as siglas en cor verde da organización. A UPG, presenza galega no Congreso. No Congreso fundacional das FARC como partido político houbo presenza galega, a da UPG, que acudiu a Bogotá como organización convidada. Este partido integrado no BNG estivo representado no conclave por Moncho Boán, membro da súa Secretaría de Relacións Internacionais. Moncho Boán trasladou ao Congreso das FARC o apoio e solidariedade da militancia da UPG e o "desexo de que este novo instrumento partidario do que decidiron dotarse, permita avanzar na loita social e política por unha Colombia libre do xugo imperialista, verdadeiramente soberana e na que sexa posíbel rematar coa explotación e avanzar na superación da orde social capitalista e na construción dunha nova sociedade".


Summary: O primeiro buque da frota atracou no peirao ás 6.30 da mañá. Os migrantes a bordo celebraron con cánticos e aplausos a chegada a porot seguro despois dunha dura travesía. As tarefas de identificación puxéronse en marcha tras unha primeira atención sanitaria. Unha ducia de imaxes ao bordo do 'Aquarius'

Levaban oito días nun mar ao que se lanzaron coas secuelas do seu "terrible" paso por Libia. Sufriron abusos e violacións; foron vítimas da venda de escravos e viron caer a algúns dos seus compañeiros. Estiveron a piques de morrer para alcanzar un país que denegou o seu auxilio, pero xa chegaron ao seu destino final. Este domingo pisaron porto seguro, Valencia, as 630 persoas rescatadas polo Aquarius. Os migrantes sufriron abusos e violacións; foron vítimas da venda de escravos e viron caer a algúns dos seus compañeiros Despois da dura travesía, os máis de 200 migrantes a bordo do primeiro buque italiano, Dattilo (Garda Costeira), foron os primeiros en alcanzar o porto valenciano, sobre as 6.20 da mañá. Un par de horas despois, as augas españolas eran escenario dos cánticos e os berros de alegría do cento de persoas que viaxaban a bordo do Aquarius. Acababan de ver no horizonte a silueta da cidade que, esta vez si, íalles abrir as portas. Antes da súa chegada a Valencia, o Aquarius permaneceu dúas horas parado en alto mar á espera das indicacións para percorrer o tramo final. Pero non estiveron sós. Acompañáronos varias lanchas do Open Arms, da ONG catalá Proactiva Open Arms, e un veleiro despregou a pancarta "Benvidos refuxiados". O 'Aquarius' viuse forzado a percorrer 900 millas ante a negativa do Goberno italiano a permitir a súa entrada na súa batalla contra a ONG de rescate Desde as lanchas, escoitábanse as voces dos nenos pequenos rescatados polo buque de MSF e SOS Mediterranée, con 106 persoas a bordo. Asomábanse, miraban os barcos, sorrían, saudaban. En fronte, o dispositivo humanitario continuaba asistindo algúns dos compañeiros cos que compartiron unha parte da súa complicada e travesía. O buque viuse forzado a percorrer 900 millas ante a negativa do Goberno italiano a permitir a súa entrada na súa batalla contra a ONG de rescate. Arredor das 10.45, o Aquarius facía a súa entrada no porto de Valencia, onde agora permanece atracado. De novo os cánticos, os aplausos. Estaban tranquilos, riseiros. Por fin chegaran. Dúas horas despois, á unha do mediodía, efectuou a súa entrada o Orione, a terceira embarcación que transportaba as persoas rescatadas do Mediterráneo. Cos migrantes do Aquarius aínda sen comezar a descender, entrou a porto tamén entre aplausos. En marcha o dispositivo de atención e recollida Tras a decisión do Goberno español de ofrecer o porto de Valencia ao Aquarius, o Executivo central, a Generalitat valenciana e diversas organizacións despregaron un dispositivo humanitario, a cargo de Cruz Vermella, para atender o desembarco das 630 persoas rescatadas, entre as que se atopan seis mulleres embarazadas, 123 menores non acompañados e 11 nenos pequenos, segundo Médicos Sen Fronteiras. Entre as 630 persoas rescatadas, entre as que se atopan seis mulleres embarazadas, hai 123 menores non acompañados e 11 nenos pequenos O operativo de Cruz Vermella, denominado Esperanza do Mediterráneo, despregou varios Equipos de Resposta Inmediata en Emerxencias (ERIE) no porto valenciano integrados por máis de 70 persoas, para ofrecer atención sanitaria, psicosocial e bens básicos aos recentemente chegados. As mulleres embarazadas e os enfermos detectados tras unha revisión inicial serán trasladados directamente ao hospital. O dispositivo habilitado pola Axencia de Seguridade e Resposta a Emerxencias da Generalitat Valenciana atendeu 58 persoas. A triaxe médica, que se realiza a bordo, atendeu 33 homes e 25 mulleres, dos que 18 tiveron que ser trasladados a centros sanitarios, entre estes seis menores. Tras a primeira intervención de Cruz Vermella, chegan as tarefas de identificación. Para iso, as persoas rescatadas foron derivadas a unha "carpa de filiación", co obxectivo de ser identificadas por técnicos do Ministerio do Interior e a Policía Nacional, co soporte de membros da organización humanitaria e letrados de oficio do Colexio de Avogados de Valencia. Con este fin, o departamento dirixido por Fernando Grande-Marlaska enviou 400 efectivos para realizar trámites como a toma das impresións dixitais e o rexistro das súas identidades e nacionalidades. O Goberno organizou un procedemento "excepcional" polo que as forzas de seguridade do Estado non iniciarán os trámites de expulsión dos rescatados Os recentemente chegados non pasarán a disposición da Policía Nacional, como adoita ocorrer no dispositivo habitual de recepción de pateras que arriban ás costas españolas. Neste punto, o Goberno organizou un procedemento "excepcional" polo que as forzas de seguridade do Estado non iniciarán os trámites de expulsión dos rescatados. "Estas persoas non chegaron de forma irregular a España, senón que teñen un permiso de entrada por parte das autoridades españolas", afirmaron fontes de Interior a eldiario.es. Por esta razón, o Goberno autorizou a concesión dun permiso estancia legal en España dun mes aos migrantes rescatados polo Aquarius no que poderán recuperarse e realizar os trámites oportunos de Estranxeiría ou Asilo, en función das súas circunstancias particulares, informaron desde o departamento de Grande-Marlaska. Os menores non acompañados e as familias con nenos serán trasladados a aloxamentos específicos, divididos en función do seu sexo e a súa idade. Para as familias con nenos e nenas de pouca idade tamén se organizaron vivendas específicas coa finalidade de evitar a separación dos seus membros, segundo explica a institución humanitaria. A Generalitat e o Ministerio de Migracións acondicionaron un aloxamento provisional con 500 camas onde, en principio, só serán derivados os homes solteiros, mentres que as mulleres pasarán a un recurso habitacional de primeira acollida, segundo explicou Cruz Vermella. As autoridades rexeitaron desvelar os diferentes lugares onde serán trasladadas os 630 migrantes coa finalidade de preservar a intimidade dos recentemente chegados. Durante o seu primeiro mes en España, as persoas rescatadas poderán quedar no Estado sen a preocupación dunha posible inmediata expulsión para levar a cabo os trámites Durante o seu primeiro mes en territorio estatal, as persoas rescatadas poderán quedar en España sen a preocupación dunha posible inmediata expulsión para levar a cabo os trámites derivados das súas circunstancias persoais, informan desde Interior. Así, os recentemente chegados terán máis garantías para ser informados o seu dereito de solicitar asilo e acceder a asistencia letrada para, en caso de non necesitar pedir protección internacional, teña tempo estudar o seu posible dereito a permanecer en España de forma legal por razóns humanitarias. Persoas sendo transferidas a outro barco desde o 'Aquarius' / © MSF "Unha oportunidade" para mellorar a recepción de pateras O despregamento humanitario do desembarco e as aparentes garantías xurídicas coas que se atoparán o 630 rescatados polo Aquarius á súa chegada a Valencia baten co dispositivo habitual activado tras a chegada de pateras ás costas españolas, como o que recibiu este fin de semana máis de 800 persoas en Andalucía. Moitos dos migrantes que atravesaron o Estreito e o Mar de Alborán durante os últimos días foron retidos nun polideportivo de Tarifa, debido á falta de dispositivos de acollida dispoñibles. Aínda que o protocolo de primeira asistencia de Cruz Vermella non dista do organizado en Valencia, a coordinación de administracións afástase do proceder habitual nas nosas costas onde, segundo denuncia Acnur, reina a "arbitrariedade", o que reduce as posibilidades de solicitar asilo ou a asistencia xurídica con garantías das persoas rescatadas. Os 600 medios acreditados para cubrir o desembarco do Aquarius contrasta co escaso interese ante a chegada de máis de 800 persoas ás costas andaluzas na fin de semana Os preto de 600 medios de comunicación acreditados para cubrir o desembarco do Aquarius, que obrigou o Executivo a dar instrucións concretas para non socavar a dignidade dos migrantes, contrasta co escaso interese espertado ante a chegada de máis de 800 persoas ás costas andaluzas durante a fin de semana. O contraste, tanto no ámbito político como mediático, empurrou a Axencia da ONU a aconsellar ao novo Goberno socialista que "a coordinación lograda" para recibir ao Aquarius "sente as bases para configurar unha estratexia a nivel nacional". É "unha oportunidade", di o seu portavoz en España, para "dimensionar as necesidades das chegadas de inmigrantes e refuxiados ás costas españolas e dar unha resposta unificada".


Summary: Aproveitar "a apertura do mercado editorial británico á tradución de narrativa para público adulto" é unha das conclusións centrais do seminario sobre internacionalización da literatura galega en tradución ao inglés organizado polo Consello da Cultura Galega o pasado xuño. Ademais, a institución recomenda "mudar o sistema" e ofrece unha esquemática proposta ao respecto.

O documento resultante redactárono as profesoras Olga Castro e Laura Linares. Nel defenden os efectos positivos da internacionalización das letras no que atinxe ao "capital social" e ao "capital económico", este último por "ampliar mercados e vender dereitos de tradución a empresas estranxeiras". E entenden que é o intre de se orientar ao mercado editorial británico "onde pequenas editoriais independentes" procuran narrativa noutras linguas europeas. Na descrición que fan do panorama mencionan a "importancia" que para esas pequenas empresas editoriais ten o sistema de axudas de organismos supranacionais como o Education, Audiovisual and Culture Executive Agency da Comisión Europea; o da cultura de chegada; e, sobre todo, o da cultura de partida, que no caso da Galiza pertence ao Estado -Ministerio de Cultura, Acción Cultural Española- ou á Xunta. Deste dependen os únicos subsidios "específicos para a literatura galega, nos que non ten que competir con literaturas expresadas noutras linguas". Castro e Linares reclaman unha "implicación absoluta" da Administración galega e mais do sector editorial galego, ao que recomendan recoller nos contratos de edición os dereitos de tradución. Tamén detallan as accións que, ao seu ver, deberían levar adiante. A primeira, crear un "organismo independente que se encargue de maneira profesionalizada do traballo de proxección e difusión exterior da lingua e cultura galegas en todas as súas expresións". O espello, o Institut Ramon Llull de Catalunya ou o Instituto Vasco Etxepare. Para as investigadoras, esta nova institución -da que se chegou a falar durante o Goberno bipartito de PSdeG e BNG (2005-2009) co nome Rosalía de Castro- debe funcionar como "un macroaxente literario da literatura galega". Encargaríase de crear un catálogo de dereitos, unha base de datos de editoriais estranxeiras e outra de tradutoras e tradutores literarios. E exploraría "novos mercados e identificaría editoriais estranxeiras potencialmente interesadas en traducir títulos galegos". Alén deste organismo, o seminario do Consello da Cultura insta ao Goberno galego a "incorporar melloras ás axudas á tradución desde o galego para facelas atractivas e accesíbeis ás editoras estranxeiras". No concreto significa convocalas un mínimo de tres veces ao ano, simplificar o impreso de solicitude e dispoñibilizalo en inglés e modificar a forma de presentación das mesmas. A maiores cómpre, na súa opinión, "apoiar as empresas editoriais galegas para que poidan acudir ás feiras internacionais con bolsas de viaxe e aloxamento e cubrir os gastos dunha caseta colectiva xestionada por elas mesmas".


Summary: Pola contra, os sindicatos, as forzas políticas da oposición e o propio persoal das brigadas alerta da "falta de medios" sobre o terreo para combater os incendios.

O presidente da Xunta da Galiza, Alfonso Rueda, defendeu esta sexta feira que a Galiza conta "co mellor servizo de extinción [de incendios] de España, sen ningunha dúbida", e dixo que iso "volveu demostrarse" na última semana. Fixo estas declaracións após visitar unha explotación gandeira en Abadín acompañado polo conselleiro do Medio Rural, José González, e apuntou ante a prensa que, "despois duns días moi complicados", os lumes están xa "camiño de ser controlados completamente". Alcaldías do PP, molestas pola xestión dos incendios Rueda puxo o foco, aliás, na afección das chamas a núcleos de poboación, con arredor de 85 vivendas calcinadas, segundo as últimas estimacións da Xunta desta quinta feira. Esta evolución favorábel, tal e como dixo o presidente do Goberno galego, débese a que "a climatoloxía está a axudar" logo de varias xornadas de "traballo incansábel" por parte dos efectivos. Finalmente, Alfonso Rueda confiou en que a evolución da vaga de incendios, que leva calcinadas máis de 31.500 hectáreas —cos do Courel e Valdeorras como os máis grandes con máis de 10.000 hectáreas—, permita que este sexa "un verán moito máis tranquilo". Críticas de sindicatos, oposición e as propias brigadas Esta mesma sexta feira tanto BNG como PSdeG denunciaron a "falta de medios" para combater os lumes e urxiron a Xunta a reforzar o servizo. Brigadistas denuncian xornadas de máis de 12 horas diarias Aliás, os sindicatos continúan a advertir das condicións nas que está a traballar o persoal das brigadas forestais, con "até doce horas" de traballo nunha mesma xornada. "Só dous ou tres bombeiros teñen que loitar contra un lume en moitas ocasións", sinalan desde FAC-USO.


Summary: Antonio Álvarez é o cuarto membro da dirección do Clínico de Santiago que abandona o cargo nos últimos meses. O Sergas atribúe a súa marcha a "motivos persoais" pero o persoal vincúlao ás problemáticas da área sanitaria e á xestión da xerente, Eloína Nüñez.

O Complexo Hospitalario Universitario de Santiago (CHUS) suma unha nova baixa entre os seus xestores, coincidindo coa folga de médicos e resto de persoal na área de Urxencias do Clínico e logo de polémicas e conflitos varios. Desta vez é Antonio Álvarez García, o até hai pouco director de Procesos Asistenciais do CHUS, quen decidiu abandonar o seu cargo "a petición propia e por motivos persoais", segundo aseguran desde a área sanitaria. Outras fontes implicadas nos conflitos sanitarios vinculan a súa marcha á vaga de cesamentos e remudas dos últimos meses e aos problemas continuados nos Puntos de Atención Continuada (PAC) e nas propias Urxencias. Antonio Álvarez é o cuarto cargo da xerencia do CHUS que abandona o cargo nos últimos meses A de Antonio Álvarez é a cuarta marcha nos últimos meses logo de que foran cesados o coordinador de Admisión e o de Urxencias e de que Susana Cerqueiro, ex-directora de Procesos con Ingreso da Xestión Integrada de Santiago, pasase hai só uns días a ocupar a dirección de Procesos de Soporte na área sanitaria de Vigo tras ano e medio no cargo. Segundo o Sergas, Antonio Álvarez solicitu a remuda "para poder incorporarse a outro posto de traballo máis achegado á súa contorna familiar". Este cambio producirase o vindeiro día 30, cando Alfonso Varela, xefe de xección de Cardioloxía da área de Santiago, ocupe o seu posto. Será unha nova modificación no equipo xestor de Eloína Núñez, xerente de Xestión Integrada da área sanitaria compostelá, que acumula numerosos cambios desde a súa chegada. O Sergas aclara que a súa marcha débese unicamente a "motivos persoais" pero fontes do persoal vincúlano ao conflito en Urxencias Fontes do persoal médico e do resto de traballadores vinculan a saída de Antonio Álvarez aos problemas que sofre o CHUS, nomeadamente ao "colapso" e "falta de medios" que denuncian en Urxencias e que mantén unha folga indefinida desde hai xa tres semanas. De feito, como lembran fontes sindicais, o aínda director de Procesos Asistenciais é o número dous da xerencia e o encargado, até hai ben pouco, da xestión nesa área e da negociación cos profesionais na busca dunha saída ao conflito. Foi Álvarez quen estivo na primeira reunión que a xerencia mantivo co comité de folga nun conflito do que agora "se encarga directamente Eloína Núñez". "Claro que cremos que está vinculada ao conflito e ás protestas", aclaran fontes sindicais respecto do cambio. Desde o colectivo médico insisten tamén nesa versión e cren que a marcha de membros da dirección da área sanitaria débese "ao intento da principal responsable por arranxar as cousas cambiando persoas e intentando rebaixar as reivindicacións". O director de Procesos Asitenciais era o encargado da xestión das Urxencias e das negociacións co comité de folga "En vez de solucionar os problemas muda a directiva... E non esquezamos que Eloína Núñez xa esnaquizou a área sanitaria de Ourense", din as mesmas fontes. "Non parecen casualidade tantos cambios e renuncias", din desde o persoal. Mentres, a folga indefinida nas Urxencias do CHUS continúa, con Eloína Núñez como principal destinataria das críticas de todo o persoal, mesmo en forma de cancións reivindicativas. Este pasado luns volvéronse realizar concentracións no que foi o comezo da terceira semana de paro do persoal das Urxencias do Clínico de Santiago. A escaseza de persoal e a reclamación de máis medios para atender os doentes son as principais demandas da protesta, na que a Xunta decretou servizos mínimos do 100%. A folga en Urxencias, cuns servizos mínimos do 100%, continúa ao non satisfacer a oferta da xerencia as demandas do persoal Polo momento, as reunións da xerencia co persoal médico e coa comisión de centro non deron resultado. En canto aos doutores, o sindicato O'Mega insiste en que non volverá reclamar unha reunión "ata que teñan algo serio que ofrecer". Entre as súas reivindicacións, sete médicos máis para o cadro de persoal, máis espazo e mellor organización. "Non queremos que chegue o pico da gripe igual que outros anos nos que mesmo houbo mortes, algunha delas investigadas pola Fiscalía. Sufrirémolo outra vez, se cadra, pero desta vez non será en silencio", din. Desde a comisión de centro, pola súa banda, mantense tamén a folga logo de que na última xuntanza houbese "avances" aínda que "insuficientes". A xerencia puxo enriba da mesa un incremento de persoal que se traduciría en cinco enfermeiros e cinco auxiliares de enfermería máis, ademais da posibilidade de dous médicos a maiores, pero todo sen o plan funcional que se demanda.


Summary: José Luís Arribe Rodríguez era un apaixonado do mar, dominaba a costa de Valdoviño.

Anos setenta, saía das frías augas oceánicas da praia de Valdoviño un homazo vestido unicamente cun traxe de baño, aletas, gafas, tubo e unha longa fisga de aceiro feita de dúas pezas enroscadas, forxada, como non, nos estaleiros da Bazán en Ferrol, á cal viña ensartado un congro monstros de sesenta quilos. Dita captura publicárase na época no xornal La Voz de Galicia. O protagonista de semellante fazaña fora José Luís Arribe Rodríguez, alcumado 'O Santo', natural do barrio ferrolán de Santa Icía, que no decurso de moitos anos, alugaría xunto a súa numerosa familia (tivo nove fillos) o baixo dunha casa situada a continuación dunha antiga froitaría, xusto no cruce do centro da localidade de Valdoviño, na estrada xeral que vai cara a Cedeira e que se convertería na súa segunda vivenda para o tempo de lecer. José Luís Arribe Rodríguez era un apaixonado do mar. Xa fuxía de moi novo da casa de seus pais para vir a mariscar e para mergullarse facendo pesca submarina no litoral de Valdoviño, costa que chegou a coñecer tan ben que até se fixo un experto no coñecemento das súas correntes, experiencia que lle valeu ao longo da súa vida para rescatar de morrer afogadas a numerosas persoas neste bravo e aberto areal, entre elas, estaba a filla do famoso médico ferrolán José Antonio Castro Arenas, o cal agradecido por tamaña acción benefactora, púxolle diante un cheque en branco, dicíndolle: "Escribe a cantidade que queiras que cha pago!" Mais 'O Santo', co orgullo que o caracterizaba, declinou recibir recompensa ningunha. Noutra ocasión, salvou de morrer afogadas a tres persoas na mesma praia rescatándoas á vez, levando unha debaixo de cada brazo e á terceira pendurada do seu pescozo. 'O Santo' salvou moitas vidas. Na actualidade non ten ningún símbolo no litoral de Valdoviño que lembre as súas fazañas, mais o vello Simbad dime que se lembra del a pesar dos anos transcorridos... Outra historia memorábel deste home foi cando ao remate dunha xornada laboral no estaleiro ferrolán de Bazán, desafiou os seus compañeiros de traballo dicíndolles que chegaría el antes a nado a Mugardos cruzando a ría que os seus compañeiros conducindo pola estrada un Seat 600. Cando o vehículo fixo entrada pola recta do peirao mugardés ateigado de tabernas, 'O Santo' xa estaba fronte a unha delas rematando de vestirse. José Luís Arribe Rodríguez nos anos sesenta, foi asiduo cliente dun bar que tiña televisión e que estaba situado ao carón da súa casa de Valdoviño. A partir do ano 1962 comezou a emitirse pola pequena pantalla a serie, The Saint, El Santo, na versión española. O seu protagonista era o famoso actor británico Roger Moore. Luís, ademais de estar abraiado coa serie do axente 007 tiña un lunar enriba do beizo superior igual que o famoso actor inglés, e sería bautizado polos seus veciños con dito alcume o cal faríalle compaña até a fin dos seus días. 'El Santo' salvou moitas vidas. Na actualidade, non ten ningún símbolo no litoral de Valdoviño que lembre as súas fazañas esquecidas, mais o vello Simbad na súa travesía ás Illas dime que se lembra del a pesar dos anos transcorridos… un día que as súas mans se conxelaban levando a cana do leme navegando por estas latitudes, viuno saír das axitadas augas co seu corpo case nu, cheo de rabuñados e de espiñas de ourizos cravadas de bater coas cons tapizadas de vizosos equinodermos, contra as que o inconmesurábel Atlántico o empurraba! Coma Neptuno co seu tridente, 'El Santo' ofreceulle ao vello Simbad un cadro mitolóxico pisando ao fin o tan desexado areal con ese anjiacho inmenso cravado pola cabeza, mesturándose o seu sangue coa do peixe e coa escuma do océano, sendo home, peixe e mar, un mesmo ser, porque no fondo…somos salitre.


Summary: Os datos facilitados este sábado pola Consellaría de Medio Rural indican certa estabilidade nos incendios destes días. Aínda así, continúan activos os maís grandes, como o do Courel, Valdeorras e o Invernadoiro.

A extinción dos incendios forestais na Galiza semella evolucionar favorabelmente xa que os máis grandes, a pesar de continuar activos, mantéñense sen cambios en canto á superficie afectada. Segundo a información trasladada pola Consellaría do Medio Rural con datos recollidos até as 8,30 horas deste sábado, os fogos deste mes de xullo na Galiza calcinaron xa unhas 32.000 hectáreas. Óscar Carrete, voluntario nos labores de extinción: "Moito posto de mando avanzado e isto é un caos, importámoslles un 'nabo' ás Administracións" Así, o incendio de Folgoso e A Pobra -parroquias de Vilamor e Saa-, que se orixinou coa unión doutros catro focos, mantense cunha afectación dunhas 10.000 hectáreas, mentres que o da parroquia de Seceda, en Folgoso, queimou sobre 1.100 hectáreas. O incendio iniciado en Carballeda de Valdeorras -o máis grande da Galiza- arrasou unhas 10.500, parte delas no Parque Natural da Serra da Enciña da Lastra. Por outra parte, no municipio de Oímbra a Xunta deu por controlados ás 23.40 horas desta sexta feira dous dos incendios que entraron desde Portugal. O de Videferre calcinou 800 hectáreas, segundo as estimacións provisionais, e o de San Cibrao afectou a unha superficie de 400 hectáreas. O de maior superficie, o de Rabal, mantense estabilizado (non controlado) cunhas 2.100 hectáreas queimadas. Así mesmo, permanece activo o incendio de Vilariño de Conso que afecta o Parque Natural do Invernadoiro. Segundo os últimos datos da Consellaría, son xa 5.800 as hectáreas calcinadas por este lume iniciado a pasada semana. Incendios con menos superficie A lista de incendios activos na Galiza complétase con cinco máis, catro deles están controlados. Trátase do da parroquia de Cereixido, en Cervantes -65 hectáreas-, os de Palas de Rei, parroquia de Ramil, e Antas de Ulla, en Santa Mariña do Castro de Amarante -375 hectáreas e 40 respectivamente- e o da parroquia de Outeiro, en Quiroga -250 hectáreas-. Ademais, permanece estabilizado o de Nocedo, no municipio de Quiroga, que até o momento calcinou unhas 15 hectáreas, segundo as últimas estimacións da Xunta. Denuncian a falta de motobombas e que só "dous ou tres brigadistas" teñen que atender un incendio A esta superficie hai que engadir unhas 720 hectáreas de terreo queimadas por incendios dos que Medio Rural xa informou da súa extinción nos últimos días. En concreto, trátase dos de Cualedro (31 hectáreas); Baiona (46 hectáreas); Melón (dous lumes que suman 98 hectáreas); Quiroga (83 hectáreas); Ribadavia (67 hectáreas); Covelo (37 hectáreas); Cervantes, parroquias de Donís (75 hectáreas), Noceda (182 hectáreas) e O Castro (0,5 hectáreas); e Rodeiro (110 hectáreas). Desactivadas a Situación 2 Así mesmo, esta sexta feira a Consellaría do Medio Rural desactivou a Situación 2 por risco para as vivendas nos tres incendios que a tiñan activada: o macrolume de Folgoso do Courel e A Pobra do Brollón, o de Valdeorras e un segundo incendio en Folgoso, que ameazaban as parroquias de Parada dos Montes (Folgoso), Busto (A Pobra), Candeda (Carballeda) e Gamiz. Por este motivo, segundo a Consellaría regresaron aos seus fogares ao redor de 200 veciñas e veciños de Quiroga e Folgoso do Courel que aínda quedaban evacuados.


Summary: Fracasado o acto de conciliación hoxe tivo lugar a vista do xuízo polo despedimento colectivo de persoal da fábrica de Alcoa en San Cibrao (Cervo). A multinacional defendeu a súa actuación e criticou a actitude do comité de empresa e das Administracións galega e española.

O conflito de Alcoa chegou finalmente hoxe a xuízo no Tribunal Superior de Xustiza da Galiza (TSXG) polo despedimento colectivo na fábrica de San Cibrao (Cervo) após non lograr acordo ningún co comité de empresa e fracasar o acto de conciliación nas horas previas á vista. A multinacional empregou para defenderse a estratexia do ataque contra as organizacións sindicais e as propias Administracións públicas que interviñeron nas negociacións estes últimos meses. Os seus avogados sinalaron que a aplicación do expediente de regulación de emprego (ERE) a máis de 500 traballadores era algo "inevitábel" polo custo enerxético da planta, chegando a ir máis alá ao afirmar que "a industria do aluminio é deficitaria no Estado español". A empresa, contra as Administracións públicas Alcoa asegura que desde o inicio do período informal de consultas do ERE o 29 de maio, foron 120 días de negociación, tras dúas ampliacións, por enriba dos 30 días que exixe a lei. Negan os seus representantes que se ocultase documentación e insisten en que "os traballadores foron os responsábeis da falta de acordo". Puxeron como exemplo os casos das empresas Vesubios e Vestas, que remataron cun pacto para unha saída negociada. Para a multinacional, ademais, teñen parte de culpa as Administracións. En concreto afirman que a autoridade laboral "non foi parcial". Acúsana de manter unha "coordinación" co cadro de persoal e apuntan como "grave" que a Xunta e o Goberno español se pronunciasen para afirmar que "a única solución" era a venda, algo que, din, "vulnera o dereito da propiedade privada e da empresa". Alegan que na negociación de venda "o foco" de Liberty House era facerse coa planta de alúmina, o que excedía as pretensións de Alcoa. Por último o avogado desta fábrica criticou que se quixese vender a planta por un euro e asumir "170 millóns" no proceso. A CIG agarda que se declare nulo o ERE Minutos antes de comezar a vista e ás portas do TSXG, o secretario xeral da CIG, Paulo Carril, aseguraba que farán valer en sede xudicial "toda a sen razón de Alcoa, a falta de xustificación do ERE e o despropósito ao que nos ten conducido esta empresa". Lembrou que desde a central nacionalista defenden que "a solución para deter definitivamente os plans de desmantelamento de Alcoa depende de decisións políticas, da intervención pública da planta" e non nos xulgados. Carril, testemuña na vista, denuncia "o despropósito de Alcoa e a nulidade do ERE de extinción" froito dun "auténtico terrorismo patronal" que podería rematar na desaparición dun sector estratéxico para a economía galega. Carril demanda que os Gobernos español e galego "abandonen a pasividade e inacción e dean xa os pasos que sexan necesarios para a intervención pública da fábrica, a súa nacionalización, mediante un proceso de expropiación forzosa ou mediante outro mecanismo" como única garantía de frear os plans de Alcoa e manter o emprego e a actividade das cubas de electrólise. A proposta de última hora do Goberno español non chegou O acto de conciliación entre Alcoa e a representación do seu cadro de persoal, realizado a primeira hora de hoxe, rematou sen acordo polo que o xuízo foi inevitábel. Desde o comité de empresa agardaban un último movemento por parte da Administración española que non chegou. "Esperabamos unha última proposta que puidese mover a negociación, pero o Goberno non a fixo", lamentou o seu presidente, José Antonio Zan.


Summary: O candidato nacionalista Gilles Simeoni foi quen de atinxir na segunda volta das municipais o 57% dos votos, derrotando a gobernante coligación da esquerda francesa na capital da 'Alta Córcega'.

O nacionalismo corso accede ao poder na segunda cidade de Córcega, Bastia, con 43.000 habitantes nunha illa que apenas chega os 300.000. Faino da man de Gilles Simeoni e da candidatura soberanista 'Inseme per Bastia' (Xuntos por Bastia). Nun estado tan centralista como o Francés e nunha illa onde o nacionalismo historicamente habitaba na convulsión permanente, a nova desta vitoria espertou a sorpresa e o interese dos grandes medios da 'metrópole'. Na capital corsa, Ajaccio, o nacionalismo non chegou á segunda volta. En Portivechju o seu candidato obtivo o 46% dos votos Simeoni, fillo din histórico do nacionalismo corso (Edmon Simeoni, da Unión do Pobo Corso) pon fin coa súa vitoria ao goberno da coligación de esquerdas que, con diferentes combinacións e actores (da actual formaba parte, entre outros, o Partido Comunista) gobernaba a cidade desde finais dos 60. O alcalde saínte é Emile Zuccarelli (apelido que está ligada a toda unha 'dinastía' política republicana). Duplicou apoios nesta lexislatura A candidatura nacionalista obtivo na segunda volta o 55,4% dos votos, fronte o 44,6% da lista de esquerda francesa. A abstención estivo lixeiramente por riba do 18 por cento. Na anterior convocatoria das municipais (2008). o candidato nacionalista obtivera o 25% dos apoios mentres que o candidato da esquerda francesa atinxira o 57%. Bastia é a segunda cidade de Córcega en habitantes. Situada no norte da illa é, tamén, o porto corso máis importante. A capital corsa, Ajaccio, ficou en mans da unión de dereitas (47,1% dos votos en segunda volta), mentres que a lista de esquerdas atinxiu o 46%. O nacionalismo nesa cidade, inexistente electoralmente nesta cita. En Portivechju (Porto-Vecchio) o vencedor foi o candidato da dereita francesa (UMP), co 53,8% dos votos. Mais o nacionalismo obtivo o 46% dos sufraxios nesta turística cidade de 11.000 habitantes da man de J.C. Angelini, do Partido da Nación Corsa.


Summary: Hoxe xoves, hai cine na rúa en Caión

Xa está en marcha o segundo programa de voluntariado xuvenil que organiza a Agrupación de Voluntarios de Protección Civil da Laracha coa colaboración da Dirección Xeral de Xuventude, Participación e Voluntariado. Paralelamente se desenvolve outro programa semellante con 17 rapaces. No novo, son 8 os mozos e mozas que formarán parte deste programa, todos eles de idades comprendidas entre os 16 e os 30 anos, recibiron a benvida no Concello por parte do alcalde, José Manuel López Varela, e tamén de Pablo Cambón, concelleiro e responsable da Agrupación de Voluntarios de Protección Civil da Laracha. Durante os próximos meses os participantes apoiarán aos efectivos de Protección Civil nas actividades que desenvolvan, como por exemplo no control de accesos nos eventos de verán organizados polo Concello ou cooperando nas xornadas de feira de Paiosaco. Ao rematar a participación entregaráselles un certificado oficial que acreditará a súa colaboración e recoñecerá o seu valor social. Durante o desenvolvemento das xornadas tamén percibirán unha compensación económica diaria. Cine na rúa Continuando co desenvolvemento do programa municipal de actividades de verán, mañá xoves haberá cine ao aire libre en Caión co filme Maléfica, maestra del mal. Está protagonizado por Angelina Jolie e vai dirixido preferentemente a maiores de sete anos de idade.A proxección comezará ás 22:30 horas no aparcamento xunto á casa reitoral. O acceso será gratuíto e por orde de chegada ata completar a capacidade máxima do recinto.


Summary: O Club Deportivo Lugo xoga mañá ante o Huesca o máis parecido a un derbi na categoría de prata. Pola súa parte, o Real Club Celta está obrigado a pasar por enriba do fechacancelas da Liga, o Levante, misión compartida cun Deportivo que necesita finalizar a súa negativa xeira de resultados a costa do Calahorra.

Os infrutuosos esforzos de Deportivo, Celta B ou Rácing de Ferrol no seu intento por lograr o ascenso de categoría a tempada pasada deixou o Club Deportivo Lugo como único representante da Galiza na Segunda División. Porén, hai un equipo no que o peso galego é moi importante, a Sociedade Deportiva Huesca, o que lle confire ao encontro que disputarán mañá ás 18.15 horas un carácter moi especial, próximo ao dun derbi. No conxunto oscense militan Pablo Insua, Juan Carlos, Mosquera e Ferreiro, ademais dun home que non é galego pero que até hai apenas tres semanas defendía as cores albivermellas: Gerard Valentín. Porén, a presenza do extremo -chave no partido da primeira volta, que o Lugo se adxudicou por 3 goles a 2 cun tanto inaugural do seu ex xogador estrela- sobre o céspede do Alcoraz non está garantida, pois arrastra molestias no pé a causa dunha fascite plantar. Para o adestrador do Lugo, Rubén Albés, a súa incorporación, xunto con outras de ex 'primeiras' como Lago Júnior, Pablo Martínez, Timor e Darío Poveda, fai que a Sociedade Deportiva Huesca sexa "un equipo mellor que na primeira volta", polo que para el as opcións de gañar pasan por "xogar con personalidade, crendo no colectivo e sendo conscientes de que o rival non se somete e sempre ataca". Celta: todo o que non sexa gañar será un fracaso Logo do empate ante o Cádiz, penúltimo clasificado, se o Real Club Celta quere de verdade xogar en Europa no ano do seu centenario non pode deixar escapar máis puntos ante rivais da zona baixa da táboa, polo que precisa imperiosamente sumar os tres puntos ante o fechacancelas da Liga, un Levante que só foi quen de gañar dous partidos de 24, aínda que a segunda desas vitorias tivo lugar hai apenas tres días e contra todo prognóstico no campo do Atlético de Madrid. O volante arxentino do Celta, Franco Cervi, recoñeceu que o cadro de xogadores viu ese choque entre granotas e colchoneiros, polo que para evitar cometer os mesmos erros que os madrileños tomarán o partido (previsto para as 21 horas da próxima segunda feira, 21 de febreiro) "como unha final". "Polo que vimos, o Levante é un grande equipo, con grandes nomes na liña de ataque", engadiu un Cervi que apostilou que ten "confianza" en que o resultado acabe sendo "favorábel" aos seus intereses. O Deportivo está obrigado a superar a súa crise Xa na terceira categoría, a Primeira RFEF, o Deportivo da Coruña exerceu como gran dominador da mesma desde o seu comezo até finais do mes de xaneiro, pero en febreiro perdeu todos os partidos que disputou: primeiro ante o Irún en Riazor, logo contra Logroñés nas Gaunas e na pasada cuarta feira co Rácing de Santander. A tradución desta grave crise é que os cántabros ameazan un liderado que parecía máis que consolidado, polo que precisa dun triunfo mañá (17 horas) no coliseo branquiazul. O seu obstáculo será un equipo inmerso nunha dinámica positiva como é o Calahorra, mais a superioridade deportivista debe prevalecer. Un pouco máis ao norte, en Ferrol, o Rácing sobe ao autobús para visitar o Valladolid B consciente de que o frío pucelano pode condicionar o transcurso dun encontro programado para as 12 horas de mañá e no que os Diaños Verdes son favoritos. Por último, pero non menos importante, o filial do Celta, o equipo máis en forma da categoría, agarda estender a súa triunfal xeira de xogo e resultados -suma 21 goles nos últimos seis partidos e 15 puntos de 18 posíbeis- a costa da UD Logroñés (hoxe, 19 horas), a quen precede na táboa por un só punto.


Summary: O Sergas suma 1.184 novos casos en vinte e catro horas e a semana segue na contorna dos mil por xornada. Sanidade rexistra na última semana unha media de 25 mortes ao día de persoas que contraeran a COVID-19 e todo apunta a que a terceira faga deixará máis vítimas mortais que a primeira. Mentres, a ocupación das UCI semella transitar polo seu pico con 247 pacientes e a hospitalización total rexistra as primeiras diminucións significativas

A expansión da terceira vaga da pandemia do coronavirus vai acougando en Galicia. A evolución das incidencias acumuladas a 7 e 14 días frea dende mediados de xaneiro e ambos indicadores, sobre todo o relativo á última semana, transitan por terreos que apuntan a que, agora si, o país vai deixando atrás o pico deste terceiro golpe.O Sergas suma 1.184 novos casos en vinte e catro horas e a semana segue na contorna dos mil por xornadaIsto é certo, pero non o é menos que ese descenso está a ser, cando menos polo momento, lento e irregular. O Servizo Galego de Saúde suma este 4 de febreiro 1.184 novos casos da COVID-19 rexistrados entre as seis da tarde do martes e a mesma hora do mércores, 1.091 deles diagnosticados mediante PCR. Son cifras moi semellantes ás da xornada previa (apenas 43 casos máis) e tamén algo máis elevadas que os dous días anteriores, o que suxire un certo estancamento nunha baixada que, non obstante, segue sendo clara na media diaria de diagnósticos da última semana, agora situada en 1.078.Mentres isto acontece, Sanidade segue computando altas epidemiolóxicas de persoas que se contaxiaran durante as semanas do Nadal, Aninovo e Reis (o total de pacientes que o Sergas dá por "recuperados" da COVID xa supera os 77.000). Estas altas contribúen a que as elevadísimas cifras de "positivos activos" vaian baixando aos poucos -non acontecía dúas xornadas seguidas dende finais de decembro- pero aínda superen as 22.000.Un ritmo de novas mortes máis alto que na primeira vagaEsta terceira vaga non é comparable mecanicamente coa primeira en termos de casos detectados, toda vez que daquela a capacidade diagnóstica era moito menor que a actual. Si é máis preciso comparar outras variables como o número de mortes. E esta xa avanza a maior ritmo que daquela: na última semana faleceu unha media de 25 persoas ao día que foran diagnosticadas da COVID-19. No pico deste indicador na primavera de 2020, que se rexistrou arredor do 5 de abril, quedara un chisco por riba das 23 mortes.Galicia rexistra na última semana unha media de 25 mortes ao día de persoas que contraeran a COVID-19 e todo apunta a que a terceira faga deixará máis vítimas mortais que a primeiraEste forte crecemento das vítimas mortais oficialmente ligadas á pandemia chega mentres o Sergas segue certificando falecementos dos últimos días de xaneiro e mais dos primeiros de febreiro. Este xoves entran no cómputo oficial ata 37 mortes máis, dezaseis delas das últimas vinte e catro horas. O día con máis vítimas confirmadas da terceira vaga e de toda a pandemia en Galicia segue sendo o 28 de xaneiro, no que xa se anotan 36. Dende que as cifras de mortalidade desta terceira vaga se dispararon definitivamente, arredor do 20 de decembro, xa morreron unhas 525 persoas en Galicia que contraeran a COVID-19. Dado o actual ritmo, todo semella indicar que nesta terceira vaga falecerán máis das 619 persoas que morreron, segundo o Sergas, durante a primeira. O total sitúase ata agora en 1.880. [A COVID provocou 400 mortes en Galicia en xaneiro, con máis proporción de falecementos fóra das residencias]Primeiros (e polo momento, insuficientes) alivios na presión hospitalariaAs altas (e en menor medida, tamén os falecementos) rexistradas nos últimos días e os primeiros acougos nas cifras de novos ingresos permiten que tamén os hospitais comecen a descender do que semella o pico asistencial da terceira vaga. Tamén o fan, en calquera caso, lentamente e polo momento, con altísimas ocupacións especialmente nas unidades de coidados intensivos, con 247 pacientes co coronavirus segundo os datos publicados este xoves, exactamente os mesmos que na xornada previa.A ocupación das UCI semella transitar polo seu pico con 247 pacientes e a hospitalización total rexistra as primeiras diminucións significativasNo que atinxe ao total de persoas hospitalizadas, o descenso si é máis claro tras tres días de diminución na ocupación de camas ordinarias por pacientes con test positivo da COVID-19. Agora son 1.317, 55 menos que un día antes, pero aínda 38 máis que o mesmo día da semana anterior. Como amosa o gráfico baixo estas liñas, a variación semanal está a piques de chegar a niveis negativos, algo que non sucede dende o Nadal e que sería o primeiro paso para un alivio máis significativo. En calquera caso, o total de persoas hospitalizadas con test positivo segue estando máis de 200 por riba que o pico de hospitalización da primeira vaga e son varios os centros hospitalarios galegos que padecen unha forte saturación, especialmente nas UCI. Neste punto seguen destacando complexos hospitalarios como o da Coruña, con 369 camas ocupadas por pacientes coa COVID (87, na UCI) ou o de Ferrol, con 198 (25, na UCI). O único hospital con menos de cen persoas ingresadas por este motivo é o de Lugo, que nas últimas semanas recibiu pacientes doutros centros por mor da súa menor saturación.Leves baixadas na incidencia a 14 días á espera do efecto das novas restriciónsNeste contexto, o estancamento ou lixeiros alivios na curva da terceira vaga percíbese tamén no mapa da incidencia acumulada (casos novos por cada cen mil habitantes) a 14 días, que para toda Galicia segue superando os 700 casos. Os concellos sen novos casos neste período seguen sendo apenas unha ducia e continúan sendo maioría os que presentan incidencias moi elevadas, por riba dos 500 casos. Todo isto, cando se cumpre unha semana da entrada en vigor do vixente paquete de restricións da Xunta, as máis estritas dende o confinamento da primavera de 2020. Como adoito, as novas restricións non se perciben neste indicador ata que transcorran, cando menos, entres dez días e dúas semanas da súa vixencia.A melloría xeral e significativa aínda está lonxe e así o reflicten tamén as incidencias acumuladas a 14 días nas sete principais cidades do país. Todas elas presentan evolucións máis ou menos estancadas. As que seguen tendo unha incidencia acumulada a 14 días, A Coruña e Ourense (ambas arredor dos 900), amosan uns primeiros sinais de baixada mentres noutras como Pontevedra e Lugo sucede o contrario. O único descenso significativo dos últimos días é o de Santiago, que así e todo tamén alterna as baixadas con lixeiras subas deste indicador.A baixada da positividade media tamén frea un chiscoUn dos factores que contribúe a que sigan agromando altas cifras de novos casos da COVID-19 é o elevado volume de probas PCR que o Sergas procesa cada día. A media diaria da última semana continúa en niveis máximos (máis de 12.200 probas procesadas ao día) nun contexto marcado polos cribados masivos en diferentes puntos de Galicia.As probas PCR procesadas cada día seguen en máximos da pandemia e a positividade media rolda o 8%, unha cifra semellante ao que fora o pico da segunda vagaNo que atinxe á taxa de positividade, a media deste indicador a sete días segue baixando, pero faino máis timidamente tras o empeoramento dalgunhas áreas na última xornada. Así e todo, a evolución do indicador para o conxunto de Galicia segue sendo descendente e sitúase agora nunha positividade media do 8,16% a sete días, un nivel moi parecido ao que foi o pico da segunda vaga e aínda máis de tres puntos por riba do 5%, limiar que a Organización Mundial da Saúde sinala como referencia para dar a pandemia por controlada nun territorio.


Summary: "Escocia gañou o dereito a ser escoitada", dixo o presidente da Comisión, Jean-Claude Junker, fronte á oposición de Rajoy e Hollande que ven o país fóra da Unión de se consumar o Brexit.

Escocia quere ficar na UE, así o reflicten os resultados recompilados no referendo do 23 de xuño no que o 62% do electorado escocés votou por quedar no clube comunitario. Neste senso, mentres Bruxelas apura o Reino Unido para que invoque o artigo 50 do Tratado de Lisboa, a primeira ministra de Escocia, Nicola Sturgeon reuniuse cos presidentes do Parlamento Europeo e da Comisión para testar o sentir comunitario a respeito dunha hipotética permanencia do país na Unión. "Escocia gañou o dereito a ser escoitada", dixo Jean-Claude Junker en declaracións aos medios de comunicación co gallo do encontro. Así as cousas, el e Martin Schulz (presidente da Eurocámara), aclararon que non visan inmiscuirse en asuntos internos do Reino Unido porén, o resultado do referendo dá novos azos á independencia. Así o recoñeceu a propia Sturgeon quen após a consulta popular coidou "altamente probábel" a convocatoria dun novo referendo de independencia. Aliás, transmitiu aos líderes comunitarios na súa visita a Bruxelas que Escocia está "completamente" decidida "a seguir na UE". Rajoy e Hollande, en contra Malia o bon acollemento do europeísmo escocés en Bruxelas a primeira ministra Nicola Sturgeon tamén deu con voces contrarias á unha hipotética permanencia de Escocia na UE. As máis fortes a do presidente do goberno en funcións español, Mariano Rajoy, e a do mandatario francés, François Hollande que se opoñen de maneira taxativa. "Se o Reino Unido marcha, cando se vaia, Escocia vaise tamén" "Falamos dun proceso que debe ser ordenado e tranquilo, dun país que quere separarse da UE", dixo Rajoy. "As competencias de Escocia para negociar iso son ningunha. O goberno español oponse e coincidimos con todo o mundo seguro, a que a negociación se faga con alguén distinto que o Reino Unido", acrecentou o xefe do executivo en funcións español. "Se o Reino Unido marcha, cando se vaia, Escocia vaise tamén". De igual maneira Hollande asegurou que "as negociacións manteranse co Reino Unido, non cunha parte do Reino Unido" descartando calquera eventual acordo para o mantemento de Escocia, cando menos antes de se iniciar o proceso de negociación para a saída británica da Unión e sen que se produza previamente a independencia escocesa.


Summary: Erín Moure traduce o poeta do Courel ao inglés

Uxío Novoneyra (O Courel, 1930-Compostela, 1999) cantou o mundo onde este se chama O Courel. A súa poesía é unha intensificación máxima da atención á materia, e no Courel dos tesos cumes a materia é o mundo. Os Eidos, cuxa primeira edición data de 1955 pero que foi evoluíndo, arrequecendo, despregándose en sucesivas variantes, condensa a súa ollada. É ademais a base The Uplands: Book of the Courel and other poems, o volume traducido pola canadiana Erín Moure que leva Novoneyra ao ámbito anglosaxón. Publica a editorial estadounidense, de Texas, Veliz Books. "Para min a poesía de Novoneyra é unha poesía con moita resonancia a esta beira do Atlántico, onde nos últimos anos falamos de ecopoetry", explica Moure a Nós Diario vía correo electrónico, "e tamén da conexión coa terra dos pobos autóctonos". A etiqueta ecopoesía está a adquirir fortuna crítica e editorial, en paralelo ás mobilizacións globais de alerta contra a mudanza climática. Aí encaixa Novoneyra, segundo a tradutora, aínda que nunha perspectiva máis ampla e politicamente radical: "Eses pobos autóctonos sufriron a colonización europea e seguen a reivindicar o seu dereito de vivir e de custodiar a terra, gobernarse a si mesmos fronte á destrución industrial da sociedade capitalista". "Moito que dicirnos" Esta lectura exterior sobre Novoneyra abre portas críticas que exceden certos lugares comúns. "É un poeta que ten moito que dicirnos", di Moure, "aquí tamén hai montes, tradicións e cultura popular rural. Hai traballos e hai historias. O seu minimalismo, a súa atención á palabra exacta, ofrecen riqueza ás poetas de América do Norte". Pero fíxoo nunha lingua propia sintetizada a partir do galego do país courelao. "Foi un reto tremendo e un pracer ao mesmo tempo crear unha voz para Novoneyra", expón, "que leva sotaque canadiano dentro do gran mundo inglés. É unha pequena lingua, mais, como a de Novoneyra, é grande". A invención de palabras foi unha das tácticas usada por Moure en The Uplands, "algo que non é tan difícil dado o substrato xermánico do idioma inglés". Así foi pasando o "sentido marabilloso do ritmo, a súa música" do poeta ao universo saxón. Non é, nin moito menos, a primeira vez que Erín Moure (Calgary, Canadá, 1955) se enfronta á poesía galega. O seu bisavó emigrou en 1848 desde Crecente e de aí o seu apelido. Pero o acontecemento que a sacudiu foi o encontro con M-Talá (Xerais, 2000), de Chus Pato, mentres facía en 2001 un curso de galego para estranxeiros en Compostela. "Decidín que quería traducir o libro", lembra. Unha primeira versión parcial, From M-Talá, apareceu en 2002 na editorial Nomados de Vancouver. Completo saíu sete anos despois na inglesa Shearsman Books. Máis obras de Pato -Charenton, Hordas de escritura, Secesión e Carne de Leviatán-, Camuflaxe de Lupe Gómez e varias incursións en Rosalía de Castro -In Leaf, Follas Novas, con comentarios da propia tradutora, foi a última- son outros dos seus traballos.Agora pon o ramo á versión francesa de Carne de Leviatán, de Pato, para a que procura editoria, e pensa nunha virada. "Son poeta ante todo e quero volver escribir poemas meus este ano", afirma. En 2007 Galaxia colocara nas librarías os seus poemas de Teatriños, con tradución ao galego de María Reimóndez. "Quero ben volver publicar poesía en galego, e se alguén quere traducir...", conclúe, "un día vou pasar por Galiza e escribir, por suposto, en galego".


Summary: Non hai lugar no país que non garde un monumento patrimonial, paisaxístico, etnográfico ou xeolóxico. O xeoparque Montañas do Courel, nos concellos de Quiroga, Ribas de Sil e Folgoso do Courel, é unha mostra máis disto. A vista a esta comarca é unha obriga inescusábel para aqueles que gusten da natureza e da cultura.

O 13 de abril de 2019, o territorio Montañas do Courel, conformado polas terras de Quiroga, Ribas de Sil e Folgoso do Courel, converteuse no primeiro xeoparque da Galiza amparado pola Unesco. O organismo dependente das Nacións Unidas resolvía así aceptar a solicitude presentada por estes tres concellos, incorporándoos a un club selecto do que só facían parte 140 territorios no mundo e 12 no Estado español. O recoñecemento desta zona pola Unesco foi resultado dun longo traballo de anos. Se ben a candidatura formalizouse á volta de novembro de 2017, a proposta tivo que percorrer un longo camiño até ser aceptada pola comisión española de cooperación con este organismo. Un momento chave para o éxito da iniciativa foi a visita á zona, en xullo de 2018, dos auditores da Unesco Sophie Justice e Zhang Jianping, que ficaron impresionados co alto valor xeolóxico e cultural da área, así como coas posibilidades do seu aproveitamento turístico e educativo. Patrimonio xeolóxico singular Un xeoparque é un territorio que conten tanto un patrimonio xeolóxico singular como unha estratexia de desenvolvemento propia. O espazo presenta uns límites claramente definidos, neste caso conformado polos concellos de Quiroga, Ribas de Sil e Folgoso do Courel, unidos de vello por fondas relacións históricas e mesmo administrativas así como por uns recursos ambientais e patrimoniais que permiten formalizar un destino completo e diverso, cunha ampla oferta complementaria. A aposta dos xeoparques céntrase na riqueza xeolóxica dun territorio e na calidade de vida das súas xentes. Así, pretenden empregar os recursos xeolóxicos, mineralóxicos, xeofísicos, xeomorfolóxicos, paleontolóxicos ou xeográficos como base para a promoción do patrimonio, promovendo a educación en aspectos xeolóxicos e medioambientais, asegurando o desenvolvemento sostíbel fundamentado no xeoturismo, e contribuíndo á protección dos puntos de interese xeolóxicos ameazados. O territorio Montañas do Courel é o escaparate perfecto para observar a historia que abrangue desde o Paleozoico inferior e medio, e en menor medida tamén finais do terciario e cuaterciario. Este zona, situado sobre o Macizo Ibérico, está constituído polas rochas que van desde o Neoproterozoico ao Carbonífero e conserva numerosos elementos singulares referidos tanto á estratrigafía como a tectónica, producida póla Oroxenia Varisca, co gran Sinclinal Tombado do Courel como referencia desta área xeográfica do globo terráqueo. Unha historia de 300 millóns de anos A orixe da formación xeolóxica do Courel remóntase a hai 300 millóns de anos, coincidindo coa coñecida como Oroxenia Hercínica. O choque de continentes producido neste momento provocou a aparición das primeiros macizos desta serra. A continuación estes macizos sufriron a erosión e fóronse desgastando até que na Oroxenia Alpina de hai 60 millóns de anos, os bloques levantáronse e os ríos encaixáronse nas liñas de fractura das fallas, aparecendo así os actuais desniveis de máis de 1.000 metros de altitude entre os cumios dos montes e os vales dos ríos. O conxunto das características xeolóxicas agrupadas neste ámbito territorial é o que lle dá unha distinción e un valor espacial a este espazo. Ao tempo, na zona encóntranse numerosos vestixios paleontolóxicos, mineralóxicos, metaformismo, glaciarismo, cavidades Kársticas, que xeran un marco diferencial, aumentan a súa significación até convertela nunha das áreas xeolóxicas máis diversas do Estado español. Un xeoparque fundaméntase nas súas peculiaridades xeolóxicas pero vai máis alá. Así, a canda esta formación xeolóxica de relevancia internacional atopámonos cun patrimonio histórico, natural e cultural de gran relevancia. Neste sentido, merece unha especial atención o tesouro botánico conservado no Courel, onde aparecen mesturadas as vexetacións características dos climas de tipo atlántico e mediterráneo. Deste modo, predominan os bosques formados por carballos nas zonas baixas e as carbas e os cerquiños a partir dos 1.300 metros de altitude. A devesa da Rogueira A devesa da Rogueira é un dos bosques máis famosos do Courel e unha das xoias botánicas da Galiza. Situada ao pé monte de Formigueiros e conformada polo rego da Rogueira, un afluente do río Lor que lle dá forma de anfiteatro, esténdense desde 750 até 1.400 metros de altitude, caracterizándose por unha gran diversidade natural derivada da pluralidade dos seus solos e de atoparse nunha zona de confluencia de diversos climas de tipo atlántico e mediterráneo. Alí, pódense atopar 40% das especies vexetais do país, 40% das variedades de cogomelos e 30% das variedades de liques. A área do Courel conta cunha fauna moi rica en función dos seus diversos hábitats. Á propia presenza do oso, recuperado na última década após arredor de 100 anos desaparecido destas montañas, nas áreas altas xúntanselle lobos ou corzos, a canda aves como lavercas, azulentas, picas ou aguia real. Ao tempo, nos regos, lagoas e zonas húmidas abondan pintafontes que comparten espazo coas estrozas, alimentándose das larvas acuáticas dos insectos. Os bosques, soutos e devesas representan un lugar único para moitos animais que atopan a súa protección nas raíces ou nos troncos ocos, sinalándose entre estes xenetas, leiróns ou petos. As pólas das árbores dan resgardo a toda unha multitude de paxaros como paporroibos ou ferreiros que partillan espazos con azores e bufos pequenos, servindo os tocos ou as árbores vellas de refuxio a moitos invertebrados, algúns deles en perigo de extinción como a vacaloura ou o escaravello de longos cornos. Esta peza publicouse con 'máis', suplemento de agosto de Nós Diario que podes adquirir en quioscos ou na nosa loxa.


Summary: Fiscalía acusará a Charo Lopes dun delito de desordes públicas, un de danos con incendio e outro de danos. Aliás, quere que lle pague 2.678´70€ ao banco Santander pola rotura dun cristal e 320 ao Concello de Cangas. Os feitos aconteceron en 2009, nunha masiva protesta que xuntou 5.000 persoas

A fiscalía pide máis de cinco anos de cárcere para a moza independentista Charo Lopes, prendida pola policía española no Morrazo en 2009 namentres facía parte dunha das moitas multitudinarias mobilizacións que naquela altura os movementos sociais levaron a cabo en contra da construción do porto deportivo de Massó. Na protesta realizada aquel primeiro de agosto, cando prenderon a moza, xuntáronse máis de 5 mil persoas e houbo 16 persoas detidas. De acordo co informe da policía, levaría canda ela unha garrafa de gasolina. Segundo informou a Sermos Galiza o avogado da defensa, Guillerme Presa, a fiscalía pide para Lopes dous anos de prisión por un delito de desordes públicas e outros dous anos e medio por un delito de danos con incendio. Aliás, acúsaa tamén dun delito de danos polo que lle reclaman unha multa de 6.000 euros a razón de dez euros cada día durante de vinte meses. De non poder pagar, deberá responder con pena privativa de liberdade: un día de prisión por cada dúas cotas non satisfeitas. En total serían outros 300 días de cárcere. A maiores, Lopes deberá aboar tamén, por responsabilidade civil, 2.678´70€ ao banco Santander pola rotura dun cristal e 320 ao Concello de Cangas. A moza foi detida pola garda civil o primeiro de agosto de 2009. Após tres anos e oito meses do acontecido, Lopes sentará no banco d@s acusad@s por aquela detención en que foron prendidas tamén outras 15 persoas. Foron por volta de trinta @s veciñ@s enxuizadas e condenadas por paralizaren as obras de construción do porto deportivo.


Summary: Con 'Océano-Mar', OCENPSIEA ratifícase como unha das bandas máis interesantes e imprevisíbeis que nos chegan de Portugal

Os OCENPSIEA viñeron ao mundo, entre outras cousas, para demostrar que o jazz e o rock non rematan sempre nun en jazz feito coa instrumentación dunha banda de rock; que hai vasos comunicantes que pasan polo pop e que destilan unha música fresca e novidosa sen renunciar ao rigor; e que o humor sempre é un bo vehículo para limar as arestas que poidan xurdir da hibridación máis atrevida. Océano-Mar / OCENPSIEA / Autoeditado/ 2021 / Dez pezas / 10 euros Océano-Mar é o terceiro disco da banda de Braga que non desaproveita nada do que recolle, mais que tende a facer un uso retro de novas tendencias como o hip-hop, a electrónica, o funk, ou o acid jazz, envolvéndoo todo en coros e arranxos sintéticos de cordas de acento groovy que o mesmo evocan os títulos de crédito dun filme dos sesenta que unha pista de baile da escena soul londiniense. En todo caso, a mestura adquire un novo alento grazas ás harmonías e os ritmos que o jazz lle imprime. Se cadra, dun xeito algo tímido: os temas non acaban de atopar o tempo para desenvolver o que prometen as moitas ideas musicais que se acumulan en cada un dos temas. Mais o depósito de sorpresas compensa a brevidade das pezas. O álbum iníciase, de forma irónica, con gravacións de locutores de radio anunciando o grupo e pronunciando OCENPSIEA cada un á súa maneira (en realidade, trátase do acrónimo de Oh Chefe Eu Não Pedi Sumol Isto É Água), para dar paso á participación de Mafalda BS a cantar suavemente sobre un fondo que ben podería pertencer aos Residents. O tema é unha síntese de cal será a aproximación á canción pop do grupo: a hibridación sen complexos e o vaivén entre o relaxamento e a enerxía rítmica. Temas como "Tens fome, come un Home" ou "Ruído" mostran un traballo en capas que parte de melodías imaxinativas interrompidas por explosións de ritmo de intensidade contaxiante. Outros, como "Dança Teixeira" ou "Catch-22" empotran samplers e twists que rompen progresións de jazz-rock e culminan nunha especie de desorde creativa dunha estraña intensidade. "Já Zé?" introduce a complexidade harmónica e o sabor do jazz máis clásico, sen abandonar as chiscadelas á música de baile: a seriedade chega coma un polisón nesa frescura pop que caracteriza temas como "Oceanografía" ou "Goucha's Eleven": trazos de clasicismo que a outra banda lles sentarían coma un tiro pero que manteñen aos OCENPSIEA nesa liña cáustica que lles permite achegarse a Frank Zappa ou a Thundercat coa mesma parsomonia creativa. Coa súa música de fastuosos contrastes -enriquecida polas colaboracións de José Pedro Coelho (saxo tenor), Gileno Santana (trompeta), Henrique Ramos (vibrafone), Simão Duque (trompeta), Luís Araújo e Diogo Abreu (guitarras), Mafalda BS, PZ e David Bruno (voces)-, OCENPSIEA ratifícase como unha das bandas máis interesantes e imprevisíbeis que nos chegan de Portugal.


A atención primaria en Galicia: os que se foron; os que non chegan; os que dimiten e os que non; os que esperan e desesperanA atención primaria en Galicia: os que se foron; os que non chegan; os que dimiten e os que non; os que esperan e desesperan. Así, con esta frase, podería resumir este artigo, co que pretendo poñer sobre a mesa o que leva pasando coa atención primaria desde hai xa varios anos e analizar as causas que teñen levado a profesionais e pacientes a denunciar de forma constante e sistemática a falta de persoal sanitario e de centros de saúde, así como as solucións posibles, que existen.Porque, por moito que o PP se empeñe en afirmar, a crítica á seria e complicada situación pola que atravesa a atención primaria galega non se acaba de producir nin agora por intereses electoralistas nin nace por xeración espontánea, senón que ao longo dos últimos anos, tanto sindicatos como partidos e colectivos profesionais levan revindicando e poñendo en cuestión determinadas decisións políticas, como o Plan de Mellora de Atención Primarias ou o Plan de Infraestruturas. A crítica á seria e complicada situación pola que atravesa a atención primaria galega non se acaba de producir nin agora por intereses electoralistas nin nace por xeración espontáneaDe feito, antes do verán de 2017 (sen eleccións á vista), en Galicia desenvolvéronse 217 manifestacións sanitarias, un número moi elevado, sobre todo se temos en conta que no conxunto de España o total ascendeu a 695. E non só é que non sexa un problema novo, senón que a orixe non é outro que o dos recortes aplicados polo PP nos últimos anos na sanidade pública, máis de 400 millóns de euros ou, no que se refire á atención primaria, un 22,3% menos. Isto supuxo que, por exemplo, non se cumpriu o Plan de Infraestruturas, xa que dos 66 centros de saúde previstos, pasouse a 14 que nin sequera están concluídos na súa totalidade, ou que se reduciron en 392 as prazas de Medicina de Familia. A estes datos xa preocupantes por si mesmos, habería que engadir a existencia na actualidade de 2.350 médicos de familia e 80 pediatras entre 60 e 65 anos, que provocan que o panorama que albisquemos non sexa nada halagüeño, especialmente se tomamos en consideración as xubilacións forzosas dese persoal aos 65, sen opción –sobre todo, desde a implantación da taxa de reposición- ás prórrogas que se concedían ata os 70 anos. Os recortes en Galicia, de feito, sitúanse por encima da media estatal, sendo a quinta comunidade en perda de prazas ou a terceira que máis camas pechou de forma definitiva. Habería que engadir a existencia na actualidade de 2.350 médicos de familia e 80 pediatras entre 60 e 65 anosOs datos, pois, son demoledores. E a sensación da cidadanía, que en determinados casos puido interiorizar a necesidade de levar a cabo recortes en determinados ámbitos, é que na sanidade nunca sobraron persoal de medicina ou enfermería e tampouco sobraron camas, senón en realidade todo o contrario. As sensacións tamén teñen o seu reflexo en cifras. Así, esa falta de tempo que comporta o non contar cos medios humanos e equipamentos necesarios afecta á atención médica que se dispensa ás e os pacientes. E como? Pois provocando efectos adversos, dos que un 30% son consecuencia da presión asistencial –e destes, un 80% producen danos que se podían evitar- ou reducindo considerablemente a detección precoz de doenzas. Ante estes graves problemas ao PP só ocorréuselle desenvolver as Xerencias de Xestión Integrada, unha solución burocrática que en nada resolve o verdadeiro problema de falta de efectivos. O vicepresidente primeiro da SEMG (Sociedad Española de Médicos Generales y de Familia), Francisco José Sáez, resumía moi ben o que ía supoñer este modelo de xestión para a atención primaria: "É coma se pos a un león e a un gato a pelexar para comerse un filete. Todos sabemos de antemán que o león se vai a comer o filete e ao gato". A solución é posible e viable, e mesmo se pode levar a cabo sen ter que incrementar partidas orzamentarias. Así, desde o coñecemento e recoñecemento de que os recursos son limitados e hai que priorizar, por que non priorizamos e dedicamos a paliar as carencias da atención primaria eses 289 millóns ao ano da Xunta aos concertos e ás empresas públicas de xestión privada? Por que non apostamos de verdade polo modelo público e deixamos esa xestión cada vez máis privatizadora a favor dunha sanidade 100% pública, universal e de calidade? Por que non priorizamos e dedicamos a paliar as carencias da atención primaria eses 289 millóns ao ano da Xunta aos concertos e ás empresas públicas de xestión privada?Para iso, a contratación de persoal sanitario é fundamental. Di a Organización Mundial da Saúde (OMS) que cada médico de familia non debe superar os trinta pacientes ao día, pero a realidade é que os datos falan de máis de 45 para máis do 50% dos médicos. Ademais, a Organización Médica Colexial afirma que só o 45% dos facultativos está en disposición de dar cita para o mesmo día, e o 10% non ten cita ata catro ou cinco días. Por tanto, se queremos dar unha atención primaria eficiente, de calidade e que garanta ese dereito cidadán a recibir o tempo sanitario que precisa, a administración debe priorizar recursos e apostar de verdade polo sistema público de saúde.


Summary: O aumento na partida destinada a "empresas xornalísticas e de radiofusión" pasa ter unha contía total de 1.675.000 euros, 125.000 máis que en 2013. A CIG considera especialmente grave que isto se produza "en plena campaña electoral".

O Diario Oficial de Galiza (DOG) publicou esta segunda feira unha resolución da Consellería de Presidencia pola cal o departamento dirixido por Alfonso Rueda incrementa en 540.000 euros o crédito inicial das axudas económicas "destinadas a empresas xornalísticas e de radiofusión". Con esta decisión a cantidade total prevista para estas axudas pasa ser de 1.675.000 euros, segundo se recoñece na propia resolución. Porén, a partida destinada a medios de comunicación en galego non varía e mantense en 40.000 euros. Desde a CIG pregúntanse que tipo de xustificacións pode haber para aumentar en máis de medio millón de euros as axudas destinadas aos medios de comunicación nun contexto de crise e recortes. "Os gastos públicos en medios de comunicación xa son polémicos de por si. Porén, tórnanse máis polémicos no momento actual ao ser considerado como un gasto totalmente prescindible fronte ao mantemento dos servizos públicos". A isto, desde a central nacionalista engaden que esta resolución vén de ser publicada "en plena campaña electoral" para os comicios do 25 de maio. Un feito que consideran "de gravidade". A cifra que se vai adicar este ano ao crédito inicial das subvencións económicas destinadas a empresas xornalísticas e de radiodifusión vai ser superior á destinada no ano pasado: 1.675.000 euros fronte 1.550.000.


Summary: Distribuirase na manifestación de 'Queremos galego' en Compostela e en diferentes lugares do país.

Após o lanzamento do xornal dixital, o noso obxectivo é sacarmos á rúa o semanario. Pensamos, e así o anunciamos no seu momento, que o 17 de maio era unha data de alto contido simbólico como para acoller o nacemento do Sermos Galiza en papel. Pois ben, ese día teremos nas mans unha mostra do que vai ser o noso semanario: un número especial de distribución gratuíta e 16 páxinas. Centrado na defensa da lingua e explicativo do que foi, é e será Sermos, este agasallo chegará a todas as persoas comprometidas coa defensa do noso idioma e co obxectivo da imprensa en galego.O semanario definitivo sairá con 32 páxinas para atinxir ben logo as 40. Estamos xa traballando na preparación do número 1, que estará nos quioscos e no domicilio das persoas subscritoras nuns días. Precisamos para esa altura ter alcanzado un número importante de subscricións que garantan a adecuada difusión do semanario. Por iso, se aínda non preenchiches o formulario de subscrición, pedímosche para o faceres canto antes. Podes acceder a el desde esta ligazón.


Summary: Un roteiro de enorme valor paisaxístico, xeolóxico e natural pola costa do Vicedo.

O Vicedo ten unha costa dun enorme valor paisaxístico, xeolóxico e natural e, para coñecela mellor, imos tentar un percorrido a pé achegándonos aos puntos accesíbeis. Paraxe: A Mariña Occidental / Concello: O Vicedo / Percorrido: 22 km (lineal) / Dificultade: Media Comezamos na praia da Abrela, asentada no tramo final do rego de Escourido, e logo desviámonos ao Porto do Val, un pequeno seo, praia e porto, detrás de varios illotes. De volta á ruta principal, chegamos ao acceso ao Fuciño de Porco que, ademais do propio lugar, ten outros puntos de interese: o primeiro é a praia do Alecrín, un desvío á dereita polo que temos que camiñar uns 400 m, praia e coído aos que se accede coa axuda de cordas. De volta no camiño temos, máis adiante, outro desvío á dereita duns 750 m, para achegarnos aos restos da cetárea das Medas do Castro, aos pés dun cantil moi recortado que ten de fronte a illa Gaveira. Outra volta ao camiño e veremos, á esquerda, o seo e a praia da Pereira e as puntas e illotes que hai entre ela e a praia de Area Maior, e chegamos a un dos puntos de maior interese e máis visitado, a punta do Fuciño de Porco, na que podemos gozar de vistas espectaculares. Logo hai que volver á estrada principal para chegar ás praias de San Román e de Area Grande até Os Castelos e incorporarse ao camiño para ir á punta Merceira. Temos que volver á estrada para ir ao miradoiro de Moreiras; despois collemos o primeiro desvío asfaltado á dereita para ir até Vilasuso, desde onde, seguindo os Camiños Naturais, rodeamos o monte Vixía do Vicedo para achegarnos ao miradoiro das Laxes, a máis de 100 m de altura por enriba do mar, o punto desde o que temos máis preto a illa Coelleira. Pasamos punta Chileteira, un fermoso lugar con illote, agullas e arco, e chegamos á praia de Xilloi, na que desauga o rego da Veiga. Desde Xilloi temos por diante outro tramo de terreo elevado dominado polo monte da Atalaia que tamén rodeamos collendo un carreiro que arranca da praia e logo gaña altura para incorporarse a un camiño ancho, a uns 50 m por enriba do nivel do mar, desde onde, cando deixan os eucaliptos ou cando pasa achegado ao cantil, podemos ver os baixos do Peado e o seo e a punta do Campo Branco. Por este camiño, saímos ao lugar de O Curral e collendo á dereita, ao acceso á praia do Caolín. Desde ela, pola beira, imos á punta do Castro. De alí ao paseo que leva á praia de Vidreiro e ao porto do Vicedo. Continuando pola beira, pasamos pola praia do Vicedo, o paseo e a praia dos Castelos e chegamos á praia de Area Longa. Temos por diante un quilómetro ben cumprido até chegar á punta da Cova, onde hai unha fermosa furna, e a praia de Chamadoiro, que remata debaixo das pontes do Sor, onde nós tamén rematamos o percorrido.


Summary: O goberno local asume "erros" pero toda a oposición vota a favor da marcha de Xiao Varela e Alberto Lema tras declarar o Consultivo nula a compra de dúas vivendas. PP e PSOE acusan o executivo coruñés de "amiguismo" e a Marea responde lembrando polémicas urbanísticas de populares e socialistas.

Toda a oposición do Concello da Coruña pediu este mércores a dimisión de dous concelleiros do goberno local. PP, PSOE e BNG votaron xuntos unha moción para reclamar o cesamento de Xiao Varela, concelleiro de Rexeneracion Urbana e Dereito á Vivenda, e de Alberto Lema, concelleiro de Economía e Emprego tras o ditame do Consello Consultivo, que considerou nula a compra de dúas vivendas por parte da administración local para alugueiro social. A polémica por estes pisos provocou a dimisión da xefa de servizo de Rehabilitación e Vivenda do Concello. O informe do Consello Consultivo considerou nula a compra de dúas vivendas que foron sinaladas polos populares por ser propiedade dun dos asinantes do manifesto fundacional da Marea Atlántica. Considera que as operacións son nulas porque, no momento no que se presentaron ao concurso, non cumprían cos requirimentos esixidos polo que se vulnerou a libre concorrencia. A moción apoiada por PP, PSOE e BNG insta o alcalde a "depurar responsabilidades" e cesar a Xiao Varela e Alberto Lema Na moción aprobada hoxe polos tres grupos da oposición no pleno extraordinario ínstase ao alcade Xulio Ferreiro a "depurar responsabilidades políticas pola compra irregular de dúas vivendas cesando de todos os seus cargos" a Xiao Varela, como responsable urbanístico do expediente, e a Alberto Lema, como concelleiro responsable de Contratación. Ademais, tamén se aprobou instar ao goberno municipal a levar a cabo "todas as accións oportunas para recuperar o máis axiña posible" os cartos perdidos "de todos os coruñeses" polas irregularidades sinaladas polo Consultivo. Na súa intervención, Varela recoñeceu que "a primeira edición do concurso público para a ampliación do parque de vivenda municipal non acadou os obxectivos previstos". "Pido desculpas por iso, como xa fixo o alcalde", engadiu, tras asumir os "erros" e advertir ao PP que o perdón é unha actitude que no seu partido "nunca" tomarían. Ademais, insistiu en que, malia as acusacións "dos populares e dos seus medios", en ningún caso "se tomaron decisions para favorecer a ningunha persoa en concreto". Varela asume "erros", pide "desculpas" e asegura que en ningún caso "se tomaron decisions para favorecer a ningunha persoa en concreto" Ademais, Varela lembrou casos como a Pokémon, o de Someso ou o do edificio Conde de Fenosa, que afectan a gobernos populares e socialistas, e cargou contra a "corrupción" do PP, que situou o caso do concurso de vivenda nunha "compra irregular de inmobles a un colega", no "amiguismo" ou no "nepotismo", ao igual que fixo o PSOE. "A desculpa do alcalde chega tarde e é falsa porque non asume culpa ningunha nin responsabilidade", dixo Rosa Gallego, voceira popular. Desde os socialistas, José Manuel Dapena acusou a Marea de "mentir", de actucar con "covardía" e dun proceso "ateigado de irregularidades". PP e PSOE coincidiron en acusar o goberno da Marea de "amiguismo" e "nepotismo" e de actuar "con covardía" Pola súa banda, a voceira do BNG no Concello, Avia Veira, uniuse á petición de dimisión por "pura coherencia". "Que tería feito a Marea de estar no meu lugar hoxe?", preguntouse. Con todo, advertiu de que non era agradable "estar na melé" co PP, ao que lle lembrou varios dos seus problemas coa xustiza, o "enchufismo" levado a cabo durante o seu goberno, o caso Someso ou os desaloxos ou desafiuzamentos efectuados co popular Carlos Negreria na alcaldía. Para a portavoz do Bloque, o goberno local levou a cabo unha "fuxida cara adiante" e "non soubo asumir responsabilidades". O BNG recoñeceu a incomodidade de votar xunto ao PP pero apelou á "pura coherencia" Por último, Xiao Varela insistiu en que ten "a conciencia tranquila" e en que "non hai a máis mínima proba de trato discrecional de favor, desviación de poder ou resolución a sabendas da súa inxustiza". "A pesar deste tropezo, estamos a conseguir o que nunca sucedera na Coruña: que as decisións urbanísticas as tome só o Concello, sen atender a outro interese que non sexa o xeral", dixo o concelleiro de Rexeneración Urbana, que acusou o PSOE de ser "palmeiro do PP" e ao que retou a "ir á Fiscalía" se de verdade cre todas as súas acusacións. Alén disto, Varela retrucou ás acusacións de PP e PSOE sobre o gasto que suporá para o Concello a irregularidade do concurso lembrando numerosas sentenzas sobre a ilegalidade de varios procesos urbanísticos levados a cabo polos populares no goberno local --"nin dimitiron nin pediron perdón", lembroulles aos edís-- ou recordando o labor da socialista Mar Barcón como conselleira de Caixa Galicia na época de maiores escándalos da desaparecida entidade financeira. "Tampouco pediu perdón nin dimitiu", rematou. O ambiente do pleno constatou a tensión existente. Afíns á Marea e ao PP coincidiron entre o público e o alcalde amosou sen disimulo o seu enfado con algunhas acusacións da oposición, en especial coas vertidas polo edil socialista Dapena, que se preguntou se o beneficiario dun dos pisos postos en cuestións se reunira no Concello con algún concelleiro. "Xa lle contesto eu, non", retrucoulle para logo amosar a súa disconformidade coa súa intervención e insinuacións. Entre os asisntentes, membros destacados do PP como Gonzalo Trenor ou Diego Calvo, que non dubidaron en pedir a "dimisión" a berros, mentres o rexedor coruñés pedía "decoro" á tribuna.


Summary: Participa nunha serie de actos organizados por Agora Galiza.

Co gallo do 200 aniversario do nacemento de Karl Marx están a decorrer en Galiza diferentes iniciativas e actos, organizados por diversas entidades, colectivos e organizacións. Entre elas,as organizadas por Agora Galiza e que teñen como obxectivo "refletir sobre a vigência e necessidade do marxismo". Convidado por Agora Galiza o intelectual marxista arxentino Néstor Korhan participará en Compostela na iniciativa "Vigência e necessidade do marxismo para a Revoluçom Socialista", programada para esta fin de semana. É a súa terceira visita a Galiza, anteriormente estivera convidado por Primeira Linha. A Sexta-feira 9 de novembro ás 19.30h, intervirá nunha palestra na aula 8 da faculdade de Xeografia e Historia da USC, onde centrará a sua intervención na presentación da antoloxia "Comunidad, nacionalismos y Capital. Marx 200 años". Sábado 10 de novembro impartirá un curso de marxismo na sede nacional de Agora Galiza [Costa do Vedor 47, rés-do-chao, de Compostela]


Summary: En outono de 2014 @s escoces@s votarán en referendo se queren constituírse como estado independente ou seguir ligados a Gran Bretaña. Unha consulta impulsada polo goberno escocés, en mans dos nacionalistas, e que Londres xa afirmou en repetidas ocasións que respetará. O primeiro ministro británico, David Cameron, sinalou que "só @s escoces@s deben decidir o lugar que queren ocupar no Reino Unido".

Sen ameazas, extorsións, augurios de catástrofe ou profecías apocalípticas. Simplemente normalidade democrática. A intención do goberno escocés, anunciada a principios de ano, de convocar un referendo sobre a independencia de Escocia, é respectada polo executivo británico. Non só respectada, senón que Londres non impedirá a súa realización e acatará os resultados da consulta. Nada a ver, desde logo, co comportamento doutro estado europeo onde algún dos seus territorios quere decidir o seu futuro. Sóalles? Nesta semana, representantes do goberno británico e escocés mantiveron xuntanzas para falaren da consulta, desde a data de realización até o contido da pregunta. Hai discrepancias, claro. Mais negóciase. Non se veta nin demoniza. Londres opta, no que atinxe á pregunta da consulta, polo todo ou nada, en palabras de Cameron "dentro ou fóra", sendo así a cuestión que se realice na papeleta a de independencia si ou non, sen máis. Pola súa banda, o goberno escocés, en mans do SNP, aposta por outra vía. Xunta as alternativas de optar pola independencia ou por manter o actual 'status quo', a papeleta contería unha terceira opción: A 'Devo Max', un amplo autogoberno para Escocia, contemplando mesmo total soberanía fiscal, e pola cal este país só seguiría compartindo con Gran Bretaña as cuestións de defensa e, en menor medida, asuntos exteriores. Segundo diversos medios habería un principio de acordo para que a pregunta sexa simplemente independencia si ou non, mais Edimburgo non dá por pechada a negociación e a posibilidade dunha segunda pregunta coa Devo Max. Alex Salmond, presidente escocés: "Se quero que sexamos independentes non é porque crea que somos mellores que ningún outro país, senón porque sei que somos tan bos como calquera outro país". Votar e lembrar a batalla histórica Outra cuestión que era albo das negociacións xa está acordada, e a favor dos intereses de Escocia. Londres era partidario de que o referendo tivese lugar en 2013. O executivo escocés, porén, opta por 2014, procurando así máis tempo para a súa campaña pro soberanía e ao tempo facer coincidir a consulta co 700 aniversario de Bannoockburn, data gravada a lume na historia escocesa por ser unha histórica vitória no campo de batalla dos clans escoceses sobre o exército inglés. A consulta será, finalmente, en outono de 2014. Un millón de sinaturas a prol da independencia da Old Alba A prol dunha soberanía escocesa non só se manifesta o gobernante SNP (Partido Nacionalista Escocés, con maioría absoluta no parlamento), senón tamén o Partido Verde Escocés (con representación na cámara rexional) ou o Parthaid Soisealch na h´Alba (Partido Socialista Escocés, independentista e socialista). Tamén existen redes cidadás e plataformas ambientalistas, sociais e feministas traballando nesta liña. A idea é a de atinxir un millón de sinaturas a favor da independencia para as datas de celebración da consulta. Sondaxes, campo de batalla Desde comezos de ano hai unha treboada de inquéritos e sondaxes sobre as intencións de voto d@s escoceses e escocesas nesa consulta. Entrementres Yougov cifraba nun 33% o apoio á independencia e un 57% a oposición á mesma entre a cidadanía de Escocia, ICM Research equilibra máis as forzas: un 40% a prol da independencia e un 42% en contra. Mais no caso de que na papeleta se contemplase a opción da 'Devo Max' (amplo autogoberno), recadaría o 68% dos apoios d@s cidadáns e cidadás de Escocia. Esa é, especulan @s británic@s, o as na manga que se gardan os nacionalistas, para acadar, se non logran a independencia, un amplo autogoberno que desde Westminster algunhas fontes cualifican como "independencia de facto".


Summary: Oito páxinas con artigos e achegas de diferentes expertos na memoria dos represaliados e represaliadas polo franquismo.

A vindeira terza feira, 17 de agosto, distribúese conxunta e gratuitamente con Nós Diario un suplemento especial de oito páxinas, co que se pretende lembrar e homenaxear as vítimas da represión franquista, botar luz sobre o proceso represivo durante os 40 anos da ditadura e analizar as políticas de memoria precisas para facer efectiva a reparación. A saída desta publicación monográfica coincide cunha nova edición do Día da Galiza Mártir, xornada instituída en 1942 por Daniel Castelao no exilio arxentino en lembranza do asasinato de Alexandre Bóveda, fusilado o 17 de agosto de 1936 no piñeiral da Caeira, Poio. Precisamente, esta localidade e Pontevedra acollen os actos centrais desta xornada de homenaxe aos represaliados da ditadura. A publicación preparada por Nós Diario para o 17 de agosto acolle diversas achegas unidas polo fío común da memoria democrática galega. Así, Luís Bará, director xeral de Cultura do Goberno bipartito e responsábel do departamento que impulsa en 2006 o Ano da Memoria, reflexiona sobre as políticas públicas aplicadas neste ámbito nos últimos 15 anos, repara nas iniciativas anovadoras levadas adiante entre 2006 e 2009 e analiza as medidas adoptadas polo Executivo de Feixoo. Pola súa banda, a divulgadora, Cilia Torna introdúcese na lóxica do traballo escravo na Galiza do franquismo e recupera a experiencia dos presos políticos obrigados a traballos forzados nas grandes obras de infraestruturas dos 40 ou 50 ou nas explotacións mineiras, algunhas delas propiedade da Alemaña nazi. A represión ten xénero A escritora, Montse Fajardo investiga a represión de xénero durante a ditadura. O seu percorrido arranca por aquelas mulleres asasinadas nos momentos posteriores ao golpe de Estado de 1936, como Carmen Pesqueira, Rosario Hernández ou María Vázquez, continúa con aquelas que perden a vida facendo parte da guerrilla, entre elas Celia González ou Josefa Escourido e remata, con aqueloutras, perseguidas nos anos finais do franquismo, como Margarita Ledo, Elvira Souto ou Marisa Vázquez. Ao tempo, a xornalista Carme Vidal, editora das memorias de Syra Alonso e Mercedes Núñez, recupera a figura destas dúas loitadoras antifascistas e significa o compromiso dos seus descendentes co legado de loita, resistencia e dignidade das nais. O suplemento acolle recomendacións de filmes e ensaios chaves para trazar unha panorámica de conxunto sobre a represión franquista. O crítico de cinema, Andrés Castro propón 10 filmes, entre eles Aillados de Antonio Caeiro, A batalla descoñecida de Paulo Cons, Santa Liberdade de Margarita Ledo, O segredo da Frouxeira de Xosé Abad ou Reboiras. Acción e corazón de Alberte Mera. Por outro lado, Cilia Torna propón a lectura de 11 volumes de non ficción para aclarar o acontecido desde xullo de 1936 até o fin da ditadura, como Vida, paixón e morte de Alexandre Bóveda de Xerardo Álvarez Gallego, O siñor Afranio ou como me rispei das gadoupas da morte de Antón Alonso Ríos, A guerrilla antifranquista en Galicia de Hartmut Heine ou caderno O 36 na Galiza, traballo colectivo publicado por Edicións A Nosa Terra en 1986.