Summary: Ana Pontón e Valentín González Formoso debullan as súas axendas de cara á primeira xuntanza que manterán co actual presidente da Xunta da Galiza.

O presidente da Xunta da Galiza, Alfonso Rueda, recibirá na vindeira segunda feira —6 de xuño— a líder da oposición e portavoz nacional do BNG, Ana Pontón, e mais o secretario xeral do PSdeG, Valentín González Formoso, no que será o seu primeiro encontro coas formacións opositoras. Sanidade, residencias, eólicos e a alza dos prezos, na axenda de Pontón Desde o Bloque avanzaron que Pontón asistirá a esta xuntanza "tendo en conta que o BNG sempre ten a man tendida para chegar a acordos a favor da Galiza". Irá "sen apriorismos" e tomará como base o documento que a pasada semana trasladou a Rueda coas "prioridades" para o país". Pontón traslada por carta a Alfonso Rueda as "prioridades" ante a crise de prezos "Plan de choque de 200 millóns de euros para sacar a Atención Primaria do colapso; paliar o impacto da crise de prezos mobilizando 700 millóns; avanzar nun modelo de residencias que garanta o dereito a unha vellez digna, convertendo os sete centros proxectados nas cidades en residencias de xestión pública, e reconducir o boom eólico especulativo nun modelo eólico a favor do país, tendo en conta que estamos nun momento de análise de centos de proxectos presentados polas empresas enerxéticas", precisaron desde a formación nacionalista. "Si axudaría que o presidente nos enviase que temas quere abordar na reunión", aseverou a líder frontista, que pide á Xunta "a mesma seriedade" coa que, di, obrou o BNG cando trasladou as súas prioridades "hai semanas" porque "permitiría que a reunión fose máis positiva e frutífera". Os socialistas urxen "contratos de calidade" para médicos Unha axenda semellante presentará o PSdeG, cuxo portavoz no Parlamento, Luís Álvarez, afirmou que Formoso instará o presidente da Xunta a "reforzar" o sistema sanitario a través de "contratos de calidade", "reorientar" as políticas de atención ás persoas maiores e "apostar na innovación" para transformar o tecido produtivo galego. O PSdeG insta Rueda a "exercer xa" de presidente e actuar "sen tutelas nin tutías" Formoso, a preguntas dos medios nun acto como presidente da Deputación na Coruña, incidiu na importancia de abordar nesta reunión os asuntos "que de verdade preocupan á cidadanía", especialmente nunha "contorna socioeconómica" como a actual, marcada pola crise de prezos. Neste sentido, o responsábel dos socialistas galegos subliñou que existe "preocupación" entre os galegos polo "colapso" do sistema sanitario, onde existen "dificultades para que te atenda o teu propio médico, que che asignen unha habitación cando entras en urxencias e listas de espera de seis ou sete meses para unha proba diagnóstica". O PP pide "propostas sensatas e razoábeis" Pola súa parte, desde o PP agardan que tanto Pontón como González Formoso asistan a este encontro con propostas "sensatas e razoábeis" e lonxe de "posturas demagóxicas". Rueda convoca a oposición para o 6 de xuño e repróchalle que dixese estes días "cousas grosas" O viceportavoz parlamentario popular, Alberto Pazos, subliñou que é "fundamental" que na Galiza haxa unha "postura común" para defender os seus intereses ante o presidente do Goberno estatal, Pedro Sánchez, cando reciba Rueda, que xa solicitou "formalmente" a xuntanza. "Até o de agora só se preocuparon de criticar as medidas da Xunta para paliar a falta de médicos que existe a nivel non só de España, senón de Europa, e para o incremento de aumento de prazas de atención a dependentes", lamentou, e censurou que socialistas e nacionalistas unicamente lancen "propostas de investimento sen concretar de onde sairía ese diñeiro".


Summary: Sanidade abriu un expediente disciplinario ao médico, que participou activamente nas protestas para que o Goberno galego non fechase o paridoiro do centro hospitalario.

O presidente da Xunta, Alberto Núñez Feixoo, negou esta quinta feira que estea a "perseguir" ao xefe do departamento de Xinecoloxía do Hospital de Verín, Javier Castrillo, pola súa participación nas mobilizacións para que non se cerrara o paridoiro da instalación. Sobre Castrillo pesa un expediente disciplinario aberto por Sanidade, que xurde sen outra motivación que o feito de que se involucrara nas protestas. Mais preguntado polos medios, Feixoo rexeitou que exista "unha persecución" ao especialista. Segundo o representante, non foi a consellaría a que iniciou o proceso senón que atendeu a unha denuncia dunha pediatra coa que Castrillo supostamente tivo un enfrontamento no pasado polo traslado dun bebé a Ourense. "Aquí hai un erro. Non é ningún expediente disciplinario. É unha denuncia dunha pediatra sobre un xinecólogo por entender que foi tratada de forma absolutamente inaceptable ante unha familia", quixo aclarar. O argumento para abrir esta denuncia é que é obrigatorio. "Quen persegue a este facultativo? Non o perseguimos. Hai unha denuncia dunha pediatra, iníciase un expediente, tómase declaración á denunciante, ao denunciado, a outras persoas e faise unha proposta. É compatible con apoiar ao xinecólogo, a súa tese ou a súa actividade asistencial", insistiu. En calquera caso, os alcaldes e voceiros do PP da zona amosaron o seu apoio a Castrillo nun escrito conxunto. Os representantes populares recoñecen "a profesionalidade" do médico, polo que demandan "que se arquive o expediente disciplinario aberto no seu día".


Summary: A CIG denuncia que a empresa que traballa para Inditex está a utilizar persoal doutras contratas para realizar os servizos que teñen encomendados as e os traballadores en folga.

O persoal da multinacional de servizos Veolia continúa coa folga indefinida que iniciou a pasada segunda feira para exixir a readmisión do compañeiro despedido e na defensa das condicións laborais. Coa intención de dar maior visibilidade ás súas reivindicacións e apuntar á responsabilidade de Inditex na decisión do despedimento, acordaron concentrarse a diario diante da súa sede da multinacional durante toda a xornada laboral. Ademais, para mañá, está convocada unha protesta no mesmo lugar, das 14 ás 15.30 horas. Esta central sindical nacionalista denuncia atrancos para desenvolver a protesta e hoxe presentou unha denuncia na Inspección de Traballo contra Veolia e Inditex por esquirolaxe, "xa que se está a utilizar o persoal doutras contratas para realizar os servizos que teñen encomendados as e os traballadores en folga, vulnerando así o seu dereito fundamental á folga", segundo informan nun comunicado. Veolia realiza parte do mantemento da sede de Inditex, das instalacións de Zara Loxística e das súas naves no polígono industrial da Laracha. O Concello de Arteixo rexeita unha carpa Desde a CIG aseguran que a policía local de Arteixo lles ordenara retirar as tendas de campaña e a pequena carpa que tiñan montada á beira da entrada da sede da multinacional, e que lles servía de protección contra a choiva, indicándolles que nas protestas non podía haber máis elementos que as persoas. Ademais, denuncian que o propio concelleiro responsábel entrou no lugar para reafirmarse na prohibición contra os que son, asegura a CIG, "os seus propios veciños e veciñas".


Summary: Feijóo recupera xunto a Paco Vázquez o seu argumentario contra o soberanismo catalán nove anos despois de comezar a súa andaina como líder do PPdeG recompilando rúbricas contra o texto estatutario.Paco Vázquez apela á coalición PP-PSOE e anima a Feijóo a "pasar Pedrafita" polo "ben de España"

Paco Vázquez apela á coalición PP-PSOE e anima a Feijóo a "pasar Pedrafita" polo "ben de España"En febreiro de 2006 Francisco Vázquez vivía os seus derradeiros días como alcalde da Coruña antes de ser enviado por José Luis Rodríguez Zapatero a Roma como embaixador ante a Santa Sede. Os socialistas afastaban así da política galega e española unha das súas voces máis discordantes, que durante os meses anteriores cargara con dureza contra a súa propia formación pola súa postura ante a reforma do Estatuto de Autonomía de Catalunya. "España no tiene quien la defienda", clamaba Vázquez ante un texto que lle producía "urticaria". A súa posición aliñábao por enésima vez co PP, que naqueles días comezaba en Galicia a súa recolleita de sinaturas contra o Estatut designar dúas semanas antes como líder a Alberto Núñez Feijóo.Este luns, máis de nove anos despois daqueles acontecementos, o exalcalde coruñés colmou de eloxios o presidente da Xunta nun almorzo informativo no que ambos reeditaron algúns dos argumentos daquela recollida de sinaturas, a mesma que agora o propio candidato do PP catalán, Xavier Garcia Albiol, recoñece como un erro. Durante aquela campaña contra o Estatut o actual presidente non aforrou alertas sobre a suposta chegada dun Estado asimétrico, unha España "das nacións, máis insolidaria" que substituiría a "das autonomías".Feijóo alertaba da chegada dun Estado "das nacións" nas que "un galego terá menos servizos públicos ca un catalán"Ao pé dunha daquelas mesas, concretamente na de Santiago, Feijóo explicáralles aos xornalistas que agardaban recoller unhas 100.000 rúbricas só en Galicia. Moitas delas, afirmaba, procedían de "xente do Partido Socialista, deputados incluso, e os seus familiares". Tamén dalgún "nacionalista", abondaba. Porque a intención da recolleita era que non existisen "comunidades de primeira e de segunda" e que "un galego deba ter os mesmos dereitos que calquera cidadán español", e non "menos dereitos e menos servizos públicos ca un catalán".O PPdeG enmarcou a campaña no proceso de reforma do Estatuto galego, da que se desmarcaría menos dun ano despois"Hai un erro que se está a piques de cometer", avanzaba o daquela líder da oposición, o de "iniciar unha senda de asimetrías e desigualdades". El, "como galego", participaba na campaña porque "sempre que haxa un ataque aos intereses xerais de Galicia, estarei aí para dicir, tranquilamente e sen tremendismo, que non é adecuad que unha comunidade teña preponderación sobre outras".Naquel momento o líder do PPdeG enmarcaba esta acción do seu partido, que culminaría cunha entrega das sinaturas -catro millóns, segundo Rajoy- no Congreso, no debate que na altura estaba aberto a respecto da redacción dun novo Estatuto para Galicia. O PP, sinalaba Feijóo, "podería parar a reforma do Estatuto" ao ser imprescindible o seu voto para aprobalo, pero a súa "seriedade" imedíalle facelo. "O PP vai facer un exercicio de responsabilidade, porque vemos que PSOE e BNG son incapaces de porse de acordo", afirmaba. Menos dun ano despois, en xaneiro de 2007, o desmarque de Feijóo facía descarrilar definitivamente unha reforma que o PP prometeu retomar ao volver á Xunta, algo que nunca chegou a acontecer.


Summary: O director xeral da Organización Mundial da Saúde, Tedros Adhanom Ghebreyesus, vén de pedir que non se administre a dose de reforzo da vacina naquelas persoas que están sen doenzas activas e xa teñen a pauta completa. O obxectivo é que o resto de países poidan ter acceso aos fármacos antes.

A Organización Mundial da Saúde (OMS) comunicou esta cuarta feira que está a analizar unha nova variante do coronavirus, bautizada como cepa Mu, que foi detectada en Colombia en xaneiro de 2021. A institución recoñece que a estas alturas xa se notificaron casos en diferentes estados de Sudamérica e en Europa. A variante Mu, segundo se explicou hoxe, "ten unha constelación de mutacións que indican propiedades potenciais de escape inmunológico". De feito, os datos preliminares presentados ao Grupo de Traballo sobre a Evolución do Virus amosan unha redución da capacidade de neutralización das vacinas e das persoas vacinadas, similar á observada na variante Beta, aínda que a OMS avisa de que isto debe ser confirmado por outros estudos. Malia que a prevalencia nos casos secuenciados diminuíu e actualmente está por baixo do 0,1%, a organización avisou de que a prevalencia en Colombia (39%) e #Ecuador (13%) aumentou sistematicamente. "Necesítanse máis estudos para comprender as características fenotípicas e clínicas desta variante", detallou o organismo. Agardar pola terceira dose Por outra parte, o seu director xeral, Tedros Adhanom Ghebreyesus, demandou a nivel mundial que non se inocule de forma globalizada a dose de reforzo da vacina naquelas persoas que non padecen enfermidades. A meta é que "os países de baixos ingresos se poñan ao día, xa que millóns de persoas en todo o mundo aínda non recibiron a primeira dose", xustificou. "A terceira dose pode ser necesaria para as persoas de maior risco, cando hai evidencia de diminución da inmunidade contra a enfermidade grave Covid-19 e a morte, como o pequeno grupo de persoa inmunodeprimidas que non responderon suficientemente ás doses iniciais, ou xa non están a producir anticorpos, pero non queremos que se xeneralice a persoas totalmente vacinadas", remarcou o representante da OMS, preocupado pola desigualdade para acceder aos fármacos segundo os estados.


Summary: O día 23 de xuño é costume saír recoller as plantas para facer a auga de San Xoán. Métense nunha talla con auga e déixanse ao orballo durante toda a noite para, á mañá seguinte, lavar a cara con elas. Normalmente utilízanse sete especies diferentes, porén dependendo do territorio no que nos atopemos, esta cantidade e o tipo de herbas poden variar.

A de San Xoán é unha festividade pagá celebrada polos celtas con motivo do solsticio de verán. Cada ano, na madrugada do día 21, os nosos antepasados prendían fogueiras para recibir a entrada da estación máis calorosa e festexar que o sol alcanzaba o seu punto de maior poder. Durante esa noite, tamén denominada Litha, non só o astro acadaba o seu apoxeo, senón que o mal tamén adquiría unha maior capacidade de aflixir danos ás persoas, ao gando e á colleita. Ao abeiro destas temerosas crenzas fóronse tecendo rituais cuxo obxectivo era o de afastar as doenzas que a malignidade puidese causar. Unha das cerimonias que se constituíron foi a de facer o cacho. Esta imperecedoira tradición consiste en encher un recipiente de boca ancha (de aí o seu nome) con auga e engadir as follas e as flores de sete herbas e plantas. Unha vez feito, a mestura débese deixar macerar ao orballo durante toda a noite para, á mañá seguinte, lavar a cara con esta auga. Dentro da cultura popular estabelécese que a noite de San Xoán e o resío multiplican as propiedades atribuídas ás plantas. Nun primeiro momento, estaban asociadas a quitar o demo do corpo, afastar as bruxas e curar a envexa. Porén, na actualidade están ligada a propiedades medicinais como a protección ante as enfermidades cutáneas. Como se fai o cacho? Para facer a auga de San Xoán non existe unha única receita de plantas e herbas, senón que varían en función da súa dispoñibilidade territorial. A pesar disto, si se pode falar dunha fórmula común para a maioría dos concellos galegos conformada pola abeloura, o fento, a malva, o romeu, o codeso, o fiúncho e o estalote. A maiores tamén existen infinidade de variantes que inclúen o uso da macela, o mexacán, a hortensia, a ruda, o ourego, o loureiro e as follas do amieiro, do carballo, do castiñeiro, da nogueira, da figueira e do laranxeiro. Estas son as máis habituais: A herba de San Xoán, tamén denominada herba das feridas ou abeluria, é unha planta conformada por flores de cinco pétalos amarelos con pintas negras e moitos estames. A tradición oral dicía que era moi efectiva contra o demo e en medicina utilízase como cicatrizante e antiséptico. O fento macho é unha planta de aproximadamente un metro e medio de altura pertencente á familia dos fieitos. Entre as súas características cómpre falar da súa toxicidade e da súa calidade antiparasitaria. A malva é un conxunto de máis de vinte especies pertencentes á familia do hibisco, cuxas flores constan de cinco pétalos brancos ou violetas. As súas propiedades son calmantes e antiinflamatorias polo que posúe gran efecto en casos de bronquite, tose ou arrefriado En tempos pasados críase que a súa presenza atraía a abundancia de medicinas para o fogar. O romeu é un arbusto de dous metros de altura cuxa utilización está moi estendida dentro da gastronomía como condimento. Mentres que a crenza popular consideraba que o seu uso protexe e purifica os fogares, no ámbito médico atribúeselle trazos beneficiosos para o sistema circulatorio, dixestivo e respiratorio. O codeso, da mesma familia que as xestas, é unha árbore de follas pequenas e flores papilonácea cuxas calidades son tóxicas para o gando . Na antigüidade utilizábase para facer as vasoiras coas que barrer a casa dos malos espíritos. O fiúncho é unha planta aromática, de follas miúdas e flores amarelas pertencente á familia das apiáceas. Considerada no pasado como un remedio efectivo contra o mal de ollo, na actualidade asócianselle propiedades diuréticas. O estalote ou dedaleira é unha herba tóxica cuxo aspecto está determinado polas súas flores violetas con forma de campás. Na medicina antiga utilizábase para facer fronte as enfermidades cardíacas.


Summary: O Comité de Dereitos Humanos da ONU conclúe nun ditame que o Estado español violou os dereitos políticos de Oriol Junqueras, Raül Romeva, Josep Rull e Jordi Turull.

A decisión do comité das Nacións Unidas responde á demanda que os catro políticos independentistas presentaron en decembro do 2018, aos que se lles suspendeu a acta de deputado conseguida nas eleccións do 21 de decembro do 2017. O xuíz instrutor do Tribunal Supremo Pablo Llarena impuxo esa pena aos políticos de Catalunya a partir da Lei de Axuizamento Criminal, que contempla a suspensión de funcionarios públicos cando se lles acusa de rebelión. O Consello de Europa cuestiona a xustiza española Con todo, os catro dirixentes independentistas non acabaron sendo condenados por ese delito, senón polo de sedición. Esta decisión, pois, a ollos da ONU, incumpre o artigo 25 do Pacto Internacional de Dereitos Civís e Políticos, que garante que todos os cidadáns poidan gozar do dereito de participar e ter acceso, en condicións xerais de igualdade, ás funcións públicas. Unha manifestación pacífica Di que sen entrar a valorar se existían indicios suficientes sobre a existencia de violencia –necesaria para imputar o delito de rebelión–, hai que ter en conta que os políticos pediron á cidadanía manifestarse pacificamente e que existe unha presunción a favor de considerar que as reunións son pacíficas. "Os actos de violencia illados dalgúns participantes non deberían atribuírse aos organizadores da a reunión como tal", argumentan. Por todo iso o comité conclúe que a decisión non foi razoábel nin obxectiva: "Foi arbitraria porque non fixo unha análise das circunstancias individuais dos autores e non levou a cabo garantías de imparcialidade", di o texto. Aprobados uns indultos parciais que manteñen a inhabilitación Non é o primeiro pronunciamento que fai o comité. En 2019 o grupo de Traballo contra as Detencións Arbitrarias, que depende deste, pediu a liberdade inmediata de Junqueras, Sánchez, Romeva, Rull, Dolors Bassa, Joaquim Forn e Jordi Cuixart. Ademais, o documento instaba o Goberno español a indemnizalos e realizar unha investigación 'exhaustiva e independente' do caso.


Summary: A anciá de 82 anos con andador que fora acusada de saltar un cordón policial e non terá que pagar a sanción que lle impuxeran por "alterar a orde pública" e por "conduta violenta". A xustiza dálles a razón a outros catro afectados polas preferentes.

Pleno alternativo do BNG contra "a mordaza" da Cámara Domitila gañou o seu xuízo. A preferentista de 82 anos, cun xeonllo con osteoporose e un andador, fora acusada de saltar un cordón policial nunha protesta pola estafa das preferentes. O seu caso é a metáfora da "persecución" que din sufrir os colectivos de afectados por estes produtos financeiros, especialmente os de varias plataformas do sur de Galicia. A xustiza deulle a razón a ela e a outros catro membros do colectivo do Baixo Miño multados na mesma manifestación. Tras o seu recurso, devolveráselles o importe da sanción, de entre 100 e 200 euros. A anciá, con osteoporose e un andador, fora acusada de saltar un cordón policial e de "alterar a orde pública" Informou desta vitoria xudicial Xulio Vicente, voceiro da plataforma do Baixo Miño, unha semana despois de que se celebrase o xuízo en Pontevedra a estes cinco preferentistas. E avanzouse nun acto organizado polo BNG con diversos colectivos sociais. O caso de Domitila serviu como exemplo e símbolo da "inxustiza" que denuncian moitos dos afectados polas preferentes que acumulan meses de protestas. Moitos anciáns foron sancionados e protagonistas dunha campaña de GzVideos. En xullo de 2013, Domitila Vicente foi multada pola Garda Civil por unha presunta "conduta violenta" por "alterar a orde pública" ao salar un cordón policial. Fernando Asensio, de 70 anos, participou na mesma concentración e tamén foi acusado de "alterar a orde pública" polo seu "comportamento agresivo". Acudiu á manifestación a dous días de pasar polo quirófano por un cancro e descansou cada pouco nun asento que portaba. Tamén el gañou o xuízo e a xustiza deulle a razón. Como a Domitila, Ana Belén, Américo e Eugenio. A xustiza dá a razón a outros catro preferentistas máis sancionados Xulio Vicente lembra que xa son 18 do 19 os casos nos que se lle deu a razón aos preferentistas multados en protestas e polos que os afectados tiveran que abonar uns 20.000 euros. Os cartos deberán reintegrarse agora aos afectados, pero o voceiro da plataforma do Baixo Miño advirte tamén do "diñeiro público" que lle van costar a todos os cidadáns estes procesos. Por iso e polas novas sentenzas, o portavoz reclama a dimisión do subdelegado do Goberno en Pontevedra, Antonio Coello, ao que ve detrás das multas, tras acusar o Concello do Rosal de ser tamén un dos implicados na vaga de sancións.


Summary: O presidente dos Estados Unidos, Donald Trump, reúnese cos líderes dos principais partidos de Israel e desvélalles a súa esperada folla de ruta.

"Non é máis que un plan para liquidar a causa palestina", declarou onte o primeiro ministro da Autoridade Nacional Palestina, Mohammad Shtayyeh, pouco antes de que o presidente dos EUA recibise en Washington os líderes políticos israelís. Benjamin Netanyahu, primeiro ministro en funcións e líder do dereitista Likud, e Benny Gantz, líder opositor á fronte do centrista Kahol Lavan, mantiveron xuntanzas separadas con Donald Trump. Os palestinos non fan parte das conversas nin da folla de ruta que desde hai tres anos leva elaborando Jared Kushner, o xenro do mandatario dos EUA. "Este é un plan para evitar o impeachment de Trump e para evitar que Netanyahu vaia ao cárcere; non é un plan de paz", engadiu Shtayyeh ao finalizar unha xuntanza do Executivo que preside, segundo recollen as axencias internacionais. Trump está inmerso nun xuízo político no Senado, acusado de abuso de poder e obstrución ao Congreso, mentres que Netanyahu está imputado por tres casos de corrupción. Ademais, o vindeiro 2 de marzo, Israel organiza as terceiras eleccións lexislativas en menos dun ano, ante a imposibilidade de formar Goberno despois das dúas anteriores. Neste sentido explícase desde os medios israelís a viaxe de Benny Gantz á Casa Branca. Nun primeiro momento valorou a posibilidade de non acudir á cita. Consideraba que dar a coñecer o plan antes do 2 marzo suporía unha "interferencia" nos comicios. Porén, pesoulle máis o impacto negativo que electoralmente tería non aparecer nesa foto, considerando ademais a gran popularidade de Donald Trump en Israel. A información íntegra pode ser consultada na edición en papel de Nós Diario, á venda nos quioscos, ou na súa lectura na nube.


Summary: As visitas guiadas, dunha hora e media de duración e 20 persoas como máximo, terán lugar de terza feira a domingo previa reserva.

A vindeira quinta feira, 1 de xullo, o Concello de Sada abrirá as portas do Pazo de Meirás para que a cidadanía poida pasear polos xardíns nunha visita guiada de aproximadamente hora e media de duración. Coincidindo co acto institucional que escenifica a recuperación do imbóbel após o proceso xudicial contra os herdeiros do ditador Francisco Franco, Sada confirma a reapertura dos xardíns ao público xeral a partir da próxima semana. A vicepresidenta primeira do Goberno do Estado, Carmen Calvo, preside este sábado acompañada polo secretario de Estado de Memoria Histórica, Fernando Martínez; o presidente da Deputación da Coruña, Valentín Formoso; o conselleiro de Cultura, Román Rodríguez, o delegado do Goberno, José Miñones, e os rexedores de Sada e a Coruña, Benito Portela e Inés Rey, a sinatura do protocolo xeral de coordinación temporal das actuacións destas Administracións públicas sobre as Torres de Meirás. A súa visita polos xardíns do pazo precederá as primeiras da semana que vén, reservadas de quinta feira a sábado aos colectivos e entidades galegas de memoria histórica coa colaboración da Asociación Irmáns Suárez Picallo. Días de visita e horarios Así, a partir do domingo día 4 o público xeral poderá acceder aos xardíns de Meirás previa reserva. O horario provisional de cara ao verán é de terza feira a domingo. De terza a quinta, polas tardes, de 16 a 18 e de 18 a 20 horas. Sextas e sábados todo día, con 4 pases -de 10 a 12, de 12 a 14, de 16 a 18 e de 18 a 20 horas-, e os domingos só polas mañás, de 10 a 12 e de 12 a 14 horas. Reservas As visitas guidas realizaranse en grupos de 20 persoas como máximo. Cómpre reserva previa ben no correo electrónico reservaspazodemeiras@sada.gal ben a través dos teléfonos 981620075 (Ext 264) ou 638421054, onde confirmarán a data e a hora da visita. Os grupos completos (excursións organizadas) deberán facer reservar a súa quenda obrigatoriamente por correo electrónico. Percorrido polos xardíns Durante a visita ofrecerase unha explicación xeral acerca da orixe e evolución do predio, con especial atención a dous momentos importantes: a época de Pardo Bazán coa construción das torres e a partir de 1938 como uso de residencia de verán de Franco. Ademais a visita reparará nas fachadas principais das Torres, o hall, a capela, a granxa de Meirás e o resto do percorrido polos xardíns: a árbore senlleira coco de Chile, o bosque de bambús, o paseo dos magnolios, até chegar á casa de Xosefa Portela. O percorrido acabará no monolito conmemorativo da visita dos Reis en 1927, para despois deixar uns minutos de visita libre aos asistentes. Mobilidade reducida Desde o Concello de Sada advirten da necesidade de cumprir coas medidas de prevención fronte á Covid-19, ademais de recomendar calzado cómodo. Avisan, tamén de que a ruta, polo menos durante as primeiras semanas, até o acondicionamento do edificio, non se recomenda a participación nas visitas de persoas con mobilidade reducida, ao estar previsto un percorrido por gran parte dos 93.000 metros cadrados dos xardíns do Pazo de Meirás.


Summary: Na quinta feira, os miles de residentes do campo pasaron a noite ao raso. Agora o Goberno de Grecia, a Comisión Europea e as Nacións Unidas tentan buscar unha solución definitiva para as 12.000 persoas que habitaban Moria, deseñado para acoller 2.500.

A experta en desprazamentos de Médicos Sen Fronteiras (MSF) Aurelie Ponthieu denunciou onte que "o sufrimento e a violencia provocados polas políticas migratorias europeas e gregas son os verdadeiros culpábeis do incendio" que na madrugada da cuarta feira arrasou o campamento de refuxiados de Moria, na illa de Lesbos, en Grecia. "Agardamos que das cinzas deste lume non renaza o mesmo sistema inhumano de contención que estaba vixente até agora en Moria", reclamou Ponthieu. Á incerteza asociada a vivir en Moria, sen perspectiva de saída a curto prazo, sumáronse tamén nestes últimos meses as restricións derivadas da pandemia da Covid-19, levadas ao extremo nesta última semana tras a confirmación de máis dunha trintena de contaxios. "Como poden as autoridades manter confinadas en condicións inhumanas 12.000 persoas e dicirlles, ao mesmo tempo, que teñen que respectar o distanciamento físico e que teñen que facer cola mesmo para recibir un pouco de comida todos os días?", preguntouse a membro de MSF, que engadiu: "Como poden esperar que confíen neles cando estabelecen restricións de movemento totalmente extremas a todos os habitantes do campo usando o pretexto da Covid-19?". Noite ao raso Onte, os miles de residentes do campo pasaron a noite ao raso. Agora o Goberno de Grecia, a Comisión Europea e as Nacións Unidas tentan buscar unha solución definitiva para as 12.000 persoas que habitaban Moria, deseñado para acoller 2.500. O Goberno de Kiriakos Mitsotakis declarou o estado de urxencia en toda a illa de Lesbos durante catro meses e a vixilancia policial reforzouse nas inmediacións de Moria para impedir contactos entre a poboación local e os migrantes e evitar novos altercados, segundo a cadea ERT. Delegacións do Executivo grego e da Comisión Europea anunciaron senllas visitas á zona para analizar o ocorrido desde a 'zona cero'. Hai uns 4.000 menores en Moria, e destes, 406 están sós. O Goberno grego e a Organización Internacional das Migracións, co apoio da Comisión Europea, xestionaron a evacuación onte á zona continental do país en tres voos. Tamén, negociouse cunha empresa privada habilitar un ferry con capacidade para unhas 1.000 persoas, aquelas consideradas máis vulnerábeis.


Encantaríame que en Galicia fora posible que o Bloque tivera o mesmo apoio electoral e social que tivo en 1997 co 24,8% dos votos pero non é posible. Encantaríame que o nacionalismo e a esquerda tiveran o mesmo apoio electoral e social que teñen Catalunya e Euscadi pero non é posible Encantaríame que Galicia e o Estado Español non foran gobernadas polo Poder Económico e o seu axente político o Partido Popular pero non é posible. Encantaríame que o PSOE fora un partido de esquerdas pero non é posible. Encantaríame que millóns de persoas votaran por un Movimento amplo pero non é posible Aquí e agora o único que é posible é o que vai ser posible, o que vai ocorrer. Aquí e agora o único que lle fai dano real ao Poder constituído, é a realidade da Corrupción, a realidade da Crise Económica provocada que non controlan, a Realidade Catalana, a Realidade Vasca e a realidade de Podemos. Todo o demais son intentos de supervivencia......moi grandes...grandes...medianos...pequenos...., ou moi pequenos...como este escrito Onde son capaces de formar Movimentos Amplos ou logran o Goberno como en Uruguai, Bolivia, Brasil, Arxentina, Ecuador, Venezuela....ou logran ser fortes Movimentos de oposición como o 5 Estrelas de Italia ou a Syriza de Grecia. Aquí, no Estado, son Movimentos moi fortes o Movimento Catalanista e o Movimento Vasco, e pode chegar a ser un Movimento forte Podemos. Aquí en Galicia non hai nengunha posibilidade de ser un Movimento forte nacionalista e de esquerdas porque cada Organización Política está a defender exclusivamente o seu territorio particular, iso sí, dicindo que defenden os intereses de Galicia. Os intereses de Galicia só poden ser defendidos de verdade se moita xente apoia iso. Aquí non é así. Aquí é unha defensa testemuñal que só serve para que a Organización Política testemuñe, para que sobreviva. Aquí é moi absurdo todo. É moi absurdo o de facer bandeira de que se defende Galicia representando só o 2, o 4, o 8, o 10 % dos votos. É moi absurdo pelexar para que eu teña o 6 % e o outro teña o 3%. Ou se teñen o 30, o 40, o 50% dos votos e entón pode defenderse a Galicia de verdade pero co 2, co 4, co 6 só se defende a supervivencia da Organización. Iso está moi ben para quen vive na Organización ou vive da Organización, pero para o 95% dos habitantes -incluamos os menores que non poden votar pero viven aquí- para o 95% dos habitantes non repercute en nada esa política testemuñal. Podemos aspira a ser un Movimento representativo de moita xente e pode que o conquira, e pode que conquira unha boa representatividade en Galicia dado o terreo electoral e social que deixan libre a falla de unidade do nacionalismo e a esquerda. E asistiremos ao que estamos asistindo. Esa falla de Unidade fai que cada Organización Política quera afortalar o seu curruncho, e para iso critica continuamente aos outros currunchos, e ao respecto de Podemos o mesmo. Ademais, é moi fácil criticar a Podemos pola súa falla de galeguidade, pero non podemos esquecer que esa crítica só afortala un pouquichin a quen critica, pero faille moi pouco dano a Podemos porque eles buscan máis territorio, e en Galicia hai máis territorio porque hai moita xente desencantada, moita mocidade que non quer saber nada doutros partidos, etcétera etcétera etcétera Como na política, ao igual que na vida, a maxia non existe....non se poden cambear as cousas porque un quera, porque para cambear as cousas fan falla unhas ideas nas que se recoñeza nelas moita xente. Lémbrome sempre de Uruguai e Arxentina. A esquerda arxentina sempre estivo dividida en 5.000 grupos con 5.000 persoas dispostas a ser o galo de cada grupo antes de ser 100.000 galiñas dun só grupo que tivera algunha forza real para lograr algún cambio real das cousas. E unido a isto o tradicional complexo de superioridade arxentino a respecto dos uruguaios. Pero os autenticamente superiores foron os uruguaios que lograron un só grupo, a Fronte Ampla que goberna Uruguai. Apéname, apéname moito a situación de Galicia cos partidos de esquerda e nacionalistas divididos. Apéname moito porque non van lograr cambiar nada. Van lograr o que pretenden de ser grupos de supervivencia, vailles comer un montón de terreo Podemos que ten un montón de cousas positivas, xunto con outras negativas, e o Partido Popular seguerá a gobernar un montón de anos. Querería que fose distinto. Ogallá fora distinto nas Eleccións Galegas. Ogallá sexa distinto nas Eleccións Galegas pero................


Summary: A xuíza instrutora do caso Pokemon chama a declarar o alcalde de Santiago de Compostela, Angel Currás.

O alcalde da capital galega, o 'popular' Miguel Ángel Currás, foi imputado esta quinta feira pola xuíza Pilar de Lara e deberá prestar declaración o vindeiro 17 de xaneiro no xulgado de Instrución nº1 de Lugo. O rexedor do Partido Popular, que asumiu o cargo após a dimisión presentada por Gerardo Conde Roa o pasado mes de abril, é a segunda persoa membro da corporación municipal que é chamada a declarar no decorrer das investigacións. Neste senso, o pasado mes de novembro a concelleira de Ensino, Rebeca Domínguez, tamén foi imputada no mesmo caso xunto cun funcionario municipal. Ambos os dous acusados dun presunto caso de tráfico de influencias na contratación dun servizo de gardaría. Fontes do concello de Santiago apuntan cara á unha posíbel imputación maior que podería sinalar máis persoas. Esta quinta feira, o alcalde de Santiago, comparecerá perante os medios de comunicación para esclarecer cal é a acusación que se lle imputa e se existen ou non máis persoas imputadas.


Summary: "Desde 2009 o recorte de profesorado na pública é superior a 10%, mentres que na privada aumentou 6%", lamenta Suso Bermello, da CIG-Ensino.

A Plataforma Galega en Defensa do Ensino vén de convocar para esta cuarta feira, día 7, diversos actos para protestar polos "recortes" que, denuncian, levou a cabo a Xunta nas últimas semanas. Desta forma, na véspera ao arranque do curso en todas as etapas desde 3 anos, esta plataforma, na que está integrada a CIG, chama ás familias, alumnado e profesorado a unha concentración, ás 11.30 horas, nos diferentes centros educativos para reivindicar o "malestar" debido a eses recortes. Ese mesmo día, as organizacións que forman parte da plataforma pediron participación para a concentración que se realizará, tamén ás 11.30 horas, diante da Consellaría de Educación no edificio do Goberno galego en San Caetano (Santiago de Compostela). O secretario nacional da CIG-Ensino, Suso Bermello, sinalou en rolda de prensa que "non se descartan outro tipo de mobilizacións" se o Executivo non asumen as súas demandas. As principais cuestións que reclaman desde a CIG fan referencia ao "recorte" de profesorado, a redución do período lectivo, incrementar as axudas ante a crise económica e a "ineficiencia e falta de previsión" da Consellaría ante o inicio do novo curso. Os Gobernos do PP fecharon o 13% dos centros da rede de ensino pública Recortes no profesorado A falta de "cifras completas que a Xunta se nega a proporcionar" sobre o profesorado co que contarán as aulas galegas para este curso, a CIG-Ensino sinalou que hai "717 profesores menos con destino provisional, segundo a comparativa de adxudicación definitiva de destinos co curso 2021/22". Así, Bermello lembrou que no curso pasado a Xunta "recortou 869 docentes", o que cualificou como "a maior redución desde hai máis de 13 anos". Con este dato fixo alusión ás consecuencias que trouxo, entre as que sinalou o fechamento de 59 aulas de Infantil e Primaria, coas que se perderon "uns 100 postos de traballo", e a redución das prazas dos colexios, principalmente en apoio de Infantil e de docentes de Audición e Linguaxe. No que atinxe á Secundaria, denunciou "un recorte xeneralizado nos postos de traballo" e alegou que se eliminaron "case a totalidade dos desdobramentos anteriores". En consecuencia, apuntou que manter a oferta educativa nalgúns cursos volveuse "imposíbel". Así, a "perda de postos de traballo", segundo o secretario nacional, afecta especialmente Infantil, Primaria, ESO e Bacharelato. O curso escolar 2022/2023 sofre un recorte de 59 unidades en Infantil e Primaria "Segundo os datos oficiais da Xunta hai unha redución de postos de traballo no ensino público e un incremento nos postos privados", remarcou. Para iso, remontouse até 2009 e dixo que "o recorte de profesorado é superior a 10%, mentres que na privada aumentou 6%". "A Xunta concibe a educación como un gasto, non como un investimento", reivindicou. Condicións de traballo Con estes "recortes" en materia de profesorado, as condicións de traballo tamén se ven afectadas. Desta forma, determinou que neste curso 2022-23 a porcentaxe de mestres e mestras que terán que aplicar materias afíns ou distintas á súa especialidade verase "incrementado en 2%" a respecto do curso anterior. Así, en Infantil e Primaria medrou a "profesora itinerante", é dicir, a que imparte docencia en varios centros. "Especialmente preocupante en Orientación Educativa, na que máis da metade das e dos docentes provisionais atenden varios centros", precisou. Outra cifra que puxo sobre a mesa fai referencia ao profesorado interino, do cal sinalou que "se reduciu a máis de 1.225 docentes". As principais accións que dan lugar a isto, segundo Bermello, son "os efectos dos recortes, as prazas das oposicións e a negativa de que o profesorado recupere o horario de 18 períodos lectivos en Secundaria e 21 en Primaria". "A Galiza pasou nestes anos para ter o persoal docente coas mellores condicións en canto a horario lectivo, a ser unha das peores", lamentou Bermello. A Xunta define como "adecuación" dos cadros de persoal o "tesoirazo" de 800 docentes denunciado polo BNG Medidas fronte á crise Para este período académico, algúns cursos teñen que cambiar os libros de texto, segundo a nova Lei educativa, a Lomloe, e haberá familias que non poidan facer fronte a ese gasto, advertiron desde a CIG: "O PP español reclame a gratuidade dos libros de texto cando foi Feixoo o encargado de quitar esa medida na Galiza". Sobre os gastos, Suso Bermello tamén fixo referencia aos comedores escolares, xa que neste inicio de curso "a pesar do aumento dos alimentos non se fala de ningún incremento de axudas para poder facer fronte a ese gasto". Outro dos factores que "preocupa desde os centros" son os gastos de funcionamento, "que poderían dispararse até facelos inasumíbeis", co cal urxiu "unha solución da Xunta" en canto a gastos básicos dos centros educativos.


Summary: O caso prescribiu o pasado 30 de abril malia que se manteñen as actuacións abertas contra o seu ex mozo, o único investigado pola morte e desaparición da rapaza viguesa en 2002.

O informe pericial encargado a Lazarus Technology sobre o disco duro do computador que pertenceu a Déborah Fernández-Cervera conclúe que o dispositivo foi manipulado con posterioridade á súa recollida por parte da Policía Nacional. Así figura no devandito informe, que xa foi trasladado ao Xulgado de instrución número 2 de Tui, cuxa titular accedeu á petición da familia da moza de citar a declarar os peritos que o elaboraron. As persoas expertas, que xa avanzaron hai meses que o disco duro fora manipulado, conclúen que "se pode descartar que as manipulacións recollidas no informe anterior e a que figura identificada a respecto dos ficheiros achegados no DVD foran producidas de maneira previa á entrega do dispositivo aos axentes, descartando a manipulación previa á entrega". Isto quere dicir que sitúan esa manipulación a partir de 2006, cando a familia entregou o disco duro a un axente da Policía Nacional que llo requiriu. Ese disco estivo baixo custodia policial até 2019, cando se reabriu o caso e foi remitido ao Xulgado. Precisamente, ao tentar pór en marcha de novo o disco duro no Xulgado, este sufriu danos irreparábeis e, finalmente, a instancias da familia de Déborah, foi enviado aos expertos de Lazarus para tentar obter algunha información. O ex mozo de Déborah Fernández defende a súa inocencia, mais incorre en "novas contradicións" A pesar da imposibilidade de sacar datos do dispositivo, os peritos si puideron concluír que foi manipulado por algunha persoa experta, nalgún momento despois de ser entregado á Policía. "As datas están alteradas con posterioridade á recollida do dispositivo", sinalan os expertos no seu informe. A familia, que denunciou repetidamente as "neglixencias" durante os primeiros anos de investigación, solicitará que se abra unha peza separada no Xulgado para esclarecer o acontecido co computador de Déborah, e seguirá traballando para demostrar "outras manipulacións", como a que se produciu cunha listaxe de chamadas telefónicas do móbil da vítima, onde aparecen 28 ocos. O pasado sábado 30 de abril, tras cumprirse 20 anos desde a desaparición da moza, o caso prescribiu no que atinxe a posíbeis dilixencias sobre outros sospeitosos, de maneira que só se manterán as actuacións a respecto do ex mozo de Déborah, Pablo P.S-L., o único investigado. A familia pedirá que se abra xuízo oral contra el. Exhuman os restos de Déborah Fernández 20 anos despois para esclarecer o caso


Summary: "Ti levas o compás" será o lema do evento, que se celebrará en Pontevedra entre o 30 de novembro e o 2 de decembro. O público visitante "é a razón do éxito da Culturgal ao longo do tempo", destaca a organización.

O Culturgal presentou este luns a súa edición 2018, que se celebrará en Pontevedra entre o 30 de novembro e o 2 de decembro. "Ti levas o compás" será o lema do evento, outorgándolle o protagonismo da feira ao público, "que é a razón do éxito da Culturgal ao longo do tempo", destaca a organización. "A travesía da Culturgal non sería posible sen a da audiencia que, edición tras edición, acude a Pontevedra a coñecer as novidades culturais en libro, artes escénicas, música ou audiovisual, a participar do encontro profesional, a contactar con artistas e creadores ou, simplemente, a enchouparse da intensa actividade cultural que ten lugar ao longo das tres xornadas", salientou Xulio Amigo, presidente da Asociación Culturgal. "Son eses públicos os que van guiando e deseñando o proxecto feiral", engadiu. A feira, con imaxe gráfica de Pepe Barro, xa anunciou os espectáculos especiais de 2018 tralo inicio da convocatoria aberta no mes de abril. Carlos Núñez en directo será o protagonista da noite do sábado 1 de decembro na Feira. As entradas para este espectáculo sairán á venda en setembro. A xornada inaugural, o venres, volverá a ter programación específica para o público profesional e o sector do libro acordou darlle especial protagonismo en 2018 á literatura histórica. Haberá ademais unha figura colaboradora en 2018, que será a Deputación da Coruña a través do departamento de Turismo, que terá un protagonismo especial en 2018 con propostas centradas no turismo cultural. "A travesía da Culturgal non sería posible sen a da audiencia que, edición tras edición, acude a Pontevedra a coñecer as novidades culturais" En 2018, por segundo ano consecutivo, o Espazo de Arte Contemporánea, que ocupará a Sala de Exposicións do Pazo da Cultura de Pontevedra, suma perto de mil metros cadrados máis á superficie habitual da Feira, que se engaden aos máis de catro mil oitocentos metros cadrados do recinto feiral pontevedrés. En 2017 ocupáronse máis de 120 stands, coa incorporación do novo Espazo Arte Contemporánea, reservados por máis de oitenta entidades e empresas. Na reserva de stands a organización establece descontos por ser asociado Culturgal, pola fidelidade e por reservar antes do remate de agosto. O prazo para a presentación de propostas de actividades comeza o día 9 de xullo e pecharase o 1 de outubro. A organización irá confirmando as propostas seleccionadas a medida que as recepcione e decida a súa programación, respondendo a criterios como a promoción e o desenvolvemento da lingua e da cultura galegas, calidade do proxecto, adecuación ao contexto cultural galego e innovación na súa formulación, complementariedade entre as distintas propostas a nivel global e viabilidade técnica, material e económica.


Summary: O artigo "Dalias" foi publicado o 10 de novembro de 2020 en Nós Diario. As otras finalistas eran Patricia Hermida por Historia de como Avó Antonio subiu ao ceo e Cláudia Morán, por Un deserto, aparecido o 18 de novembro de 2020 en Nós Diario.

"De aquí ao nordés unha volta de pescozo leve para ver o bosquexo dunha illa que descansa. Xa está. Chegou a calma e a vida normal aos penedos de Ons": Así comeza 'Dalias', o artigo de Miriam Ferradáns que vén de ganar o XVIII Premio Afundación de Xornalismo Fernández del Riego. O artigo foi publicado o 10 de novembro de 2020 en Nós Diario, medio co que Ferradáns colabora habitulamente e xornal no que tamén colabora outra das 3 finalistas desta edición do premio, Cláudia Morán Morán chegou a esta fase co seu artigo Un deserto, aparecido o 18 de novembro de 2020 en Nós Diario. A terceira finalista era a xornalista Patricia Hermida, por Historia de como Avó Antonio subiu ao ceo, publicado o 5 de maio de 2020 en El Correo Gallego. Tres finalistas, tres mulleres, que foron elixidas após a deliberación do xurado, integrado por Víctor Freixanes, Carlos Valle, Fina Casalderrey, Gloria Rodríguez e Cristina Pato. Miriam Ferradáns Ferradás (Bon, Beluso, Bueu, 1982) é unha poeta galega.Entre as súas obras, Nomes de fume (2017), Deshabitar unha casa (2017) ou Agosto (2019). Un total de 29 artigos optaban á XVIII edición do Premio Fernández del Riego. Podían presentarse artigos incluídos no xénero do xornalismo literario ou ben no xénero de artigo de opinión, coa única condición de que só se presentase un texto por autor que fose recollido entre o 1 de xaneiro e o 31 de decembro de 2020 en calquera medio de comunicación, impreso ou dixital, de cabeceiras recoñecidas he escrito en lingua galega. O premio está dotado con 10.000 euros. Entre os gañadores podemos sinalar nomes tan importantes como Fina Casalderrey, Carlos G. Reigosa, Rosa Aneiros, Manuel Rivas, Manuel Bragado, Luís Pousa, Ramón Loureiro, Tamara Montero, Miguel Anxo Murado, Inma López Silva ou Cristina Pato, gañadora da última edición.


Summary: As Cantigas de Santa María constitúen unha das obras máis senlleiras da cultura europea medieval. Mais por veces, semella que a magnitude do monumento literario non deixa apreciar na súa totalidade a grandeza da música composta polo obradoiro do chamado "rei sabio".

Hai que ter en conta que o repertorio medieval non estaba pensado para recibir unha versión fixa, senón que se propuña para ser interpretado en función da dispoñibilidade de intérpretes e do contexto desta interpretación. Esta característica permite que se fagan lecturas moi diversas e outórgalle grandes posibilidades a unhas partituras moi abertas á variación. Se cadra, a celebración do oitavo centenario de Afonso X pode ser unha boa ocasión para percorrer algunhas das versións máis notábeis ás que se pode acceder. A que segue é unha selección inevitabelmente incompleta e persoal, mais que pode dar unha idea da diversidade de lecturas que a obra permite. A gravación de Jordi Savall coa Capella Reial de Catalunya e a súa formación Hesperion XX (Astrée) resulta discutíbel polo seu achegamento conceptual -subliñar quizais excesivamente o sincretismo cultural da corte afonsina na súa mestura de elementos xudeus, árabes e europeos-, mais obséquianos cun enorme virtuosismo instrumental que compensa as liberdades que se toma na instrumentación (máis próxima á da música renacentista) e na relevancia que se lle outorga ao elemento oriental. O lucimento do propio Savall xunto co dalgúns dos músicos que o acompañan permítenos gozar dunha versión fascinante e intelixente. O rexistro de Barbara Thornton e Benjamin Bagby á fronte do grupo Sequentia (Deustche Harmonia Mundi), ao contrario que a anterior, céntrase na vinculación coa música católica da época e -como era de esperar- ofrece unha interpretación vocal impecable en canto sa potencia e afinación. As Cantigas revélanse aquí como unha música mística máis que trobadoresca e, en consecuencia, opta por eleccións sorprendentes como a total ausencia de percusión. A instrumentación austera, o engadido dalgunhas polifonías e a espléndida combinación de voces femininas e masculinas fan desta versión un auténtico gozo espiritual. O grupo Alla Francesca gravou en 1999 (Opus111) unha rendición das Cantigas que compaxinaba o rigor musicolóxico coa adaptación aos oídos contemporáneos. Malia certas licencias na instrumentación (inclúen instrumentos de Exipto e a India, algo por outra parte bastante habitual), a formación consegue brindar unha das mellores interpretacións vogais da obra afonsina. En función de cada unha das pezas, elixen un maior protagonismo do trobadoresco ou do espiritual, o que lle outorga ao disco un equilibrio case perfecto. Finalmente, o duplo CD editado polo Consello da Cultura Galega Galicia e as Cantigas de Santa María, no que Antoni Rossell e o G. Courtly Music Consort apuntan a unha recreación do contexto medieval incluíndo recitados, efectos sonoros e elementos populares que, con rigor musical, se afastan do impostado aire folkie que tantas veces contaminou as gravacións das cantigas medievais. O disco acumula solucións imaxinativas, bo gusto e un coñecemento musicolóxico que non se contradí coa beleza dos resultados.


Summary: A ferida do vento (Antón Riveiro Coello), Os fillos da fame (Ismael Ramos) e Historia das historias de Galicia (Isidro Dubert) foron escollidos polos lectores e lectoras da revista como os mellores libros do ano en narrativa, poesía e ensaio. O mellor do ano: o Culturgal. O peor: o pasamento de Fernández Paz

Os lectores e lectoras da revista Fervenzas Literarias escolleron por décima ocasión as mellores obras, autores/as e acontecemento das letras galegas no ano que vén de rematar. Foron desta vez 420 votos, que sinalaron por exemplo A ferida do vento (Antón Riveiro Coello), Os fillos da fame (Ismael Ramos) e Historia das historias de Galicia (Isidro Dubert) como os mellores libros do ano en narrativa, poesía e ensaio. Así mesmo, a celebración do Culturgal foi elixido como o mellor do ano e o pasamento de Agustín Fernández Paz como o peor. Diego Giráldez foi votado como autor do ano, destacando tamén Jules Verne e a vida secreta das mulleres planta (Ledicia Costas), votado como mellor libro de literatura xuvenil e mellor capa de LIX. Igualmente, Praza Pública foi escollida como o mellor medio de comunicación galego por quinto ano consecutivo. Mellor libro de narrativa: A ferida do vento (Galaxia) Antón Riveiro Coello Mellor libro de poesía: Os fillos da fame (Xerais) Ismael Ramos Mellor libro de ensaio/investigación: Historia das historias de Galicia (Xerais) Isidro Dubert (ed.) Mellor libro de teatro: A filla de Woody Allen (Morgante) Santiago Cortegoso Mellor álbum de banda deseñada: Presas fáciles (El Patito) Migueanxo Prado Mellor libro traducido para público adulto: Festa no xardín (Rinoceronte) Katherine Mansfield. Estela Villar Nogueira (tradución) Mellor libro literatura xuvenil: Jules Verne e a vida secreta das mulleres planta (Xerais) Ledicia Costas Mellor libro literatura infantil: Esmeraldina, a pequena defunta (Xerais) Ledicia Costas (texto). Víctor Rivas (ilustracións) Mellor libro traducido de LIX: Unha última carta (Kalandraka) Antonis Papatheodoulou (texto) Iris Samartzi (ilustración) Manuela Rodríguez (tradución) Autor/a do ano: Diego Giráldez Ilustrador/a do ano: Miguelanxo Prado Mellor capa de adultos: Galería de saldos (Xerais) Mellor capa de LIX: Jules Verne e a vida secreta das mulleres planta (Xerais) Mellor editorial do ano: Galaxia Crítico/a literario: Armando Requeixo O mellor acontecido no 2016: Culturgal 2016 O peor acontecido no 2016: O pasamento de Agustín Fernández Paz Mellor libraría: Libraría Couceiro (Santiago de Compostela) Mellor medio de comunicación: Praza Pública Mellor blog/web literaria: Criticalia


Summary: Case 78% dos votantes apoiaron a reforma constitucional rusa que permite ao presidente Putin optar de novo á reelección no cargo e, de gañar, manterse nel até o ano 2036. As modificacións inclúen a prohibición do matrimonio entre persoas do mesmo sexo e unha referencia á ancestral "fe en Deus" de Rusia.

De acordo cos datos ofrecidos onte pola Comisión Electoral Central (CEC), con 100% escrutado, 77,92% da cidadanía votou a favor dos cambios na Carta Magna de Rusia fronte a 21,27% que o fixo en contra. A participación foi de 67,97%: máis de 50 millóns de persoas acudiron ás urnas nos primeiros seis días e menos de dez millóns na derradeira xornada. Este sistema, a xuízo da oposición, foi propicio para a fraude, mais a CEC dixo que o proceso resultara limpo. A UE e os EUA manifestaran as súas dúbidas nos últimos días ao respecto. A consulta desenvolveuse entre o 25 de xuño e o 1 de xullo co fin de reducir a ocupación dos centros electorais. Instaláronse colexios electorais ao aire libre, e para os residentes de Moscova e Nizhni Novgorod organizouse unha votación telemática. O proceso estaba inicialmente programado para o 22 de abril, coincidindo co 150º aniversario do nacemento de Vladimir Lenin, primeiro dirixente da URSS, mais foi adiado pola pandemia. O presidente do Comité para a Lexislación Constitucional do Senado, Andréi Klishas, informou de que a semana vindeira comezará o proceso de elaboración das leis que emanarán da nova redacción da Constitución, segundo informou a axencia estatal de noticias, Sputnik. Polo seu lado, a presidenta do Senado, Valentina Matvienko, manifestou na cadea Rossiya 24 que todas as leis poderían ser adoptadas xa durante o presente mes de xullo. Os maiores datos de apoio ás reformas constitucionais, por riba de 90%, déronse en Crimea ─anexionada por Rusia da Ucraína en 2014─, en Chechenia e na República de Tuva, en Siberia. Onde menos foi no distrito electoral de Nova York, nos EUA, onde dos 816 votos, 505 foron negativos por 310 positivos. Tamén na remota Rexión Autónoma de Nenetsia, no Ártico, onde vive o pobo nómade dos nenets, o 'non' impúxose ao 'si'. En Moscova e en San Petersburgo o apoio foi de 65% e 77,6%. Un home e unha muller Entre as modificacións ─máis de 200─ salientan a indexación anual das pensións, a prohibición de ceder territorio a outros países ou a prevalencia da Constitución sobre o dereito internacional. Tamén, a prohibición do matrimonio entre persoas do mesmo sexo ─definindo este como a unión entre un home e unha muller─ e a introdución dunha referencia á ancestral "fe en Deus" rusa. Para Rusia Unida, o partido do presidente, Vladimir Putin, e do primeiro ministro, Mikhail Mishustin, as reformas son vitais para asegurar a estabilidade nacional. Outra das principais mudanzas é a que permitirá que Putin se poida presentar de novo á reelección ao pór o contador de mandatos a cero. Tras máis de dúas décadas á fronte de Rusia ─ben como presidente, ben como primeiro ministro─, terá a opción doutros dous termos de seis anos cando en 2024 remate o actual. Putin, de 67 anos, non manifestou intención de se presentar á reelección ─algúns analistas sinalan que pode que non o faga─, mais en varias ocasións defendeu a necesidade de que exista a posibilidade legal. En caso afirmativo, e de gañar os comicios presidenciais previstos para 2024 e 2030, converteríase no mandatario ruso máis tempo no poder desde Pedro o Grande, superando a Joseph Stalin. Popularidade á baixa Nun vídeo nas redes sociais, o líder opositor Alexei Navalny cualificou a votación de "show ilexítimo" deseñado para perpetuar a Putin no poder de por vida. "Nunca recoñeceremos este resultado", dixo, e anunciou mobilizacións, que serán no outono por mor da pandemia. "O que máis teme Putin é a rúa", sostivo. Putin, a respecto dos resultados, expresou o seu "agradecemento á cidadanía" polo "apoio e confianza", segundo informou a axencia Tass. O presidente dixo entender "aqueles que votaron en contra". "Moitos aínda teñen vidas duras, ao tempo que nós, os líderes do país, a miúdo pensamos que estamos a facer todo o posíbel", engadiu. Segundo datos de xuño do centro de análise e sondaxes ruso Levada Center ─que o Goberno ruso acusa de ser xestionado por "axentes estranxeiros"─, o índice de aprobación de Putin está en 59%, lonxe do 90% alcanzado noutras épocas. Actualmente, Rusia é o terceiro país do mundo con maior número de contaxios da COVID-19, só por detrás dos Estados Unidos e do Brasil.


Summary: Este 2017 será a primeira vez que En Marea, como tal organización política, vai celebrar o Día da Patria. Farao cun acto en Compostela, na Finca de Vistalegre, baixo o lema "A Galicia da xente que queremos".

A confluencia constituíse como tal suxeito político na asemblea de Vigo de xullo de 2016. Este 2017 é, portanto, o primeiro ano en que como tal podería celebrar o Día da Patria. "A Galicia da xente que queremos" e "A Patria dos comúns" son o lema e o sublema, respectivamente, cos que En Marea convoca un acto, na Finca de Vistalegre, nunha xornada que -enfatiza a confluencia en nota de imprensa- a formación liderada por Luís Villares entende de "celebración, plural e aberta". O acto político está programado para as 12.30 horas e ten unha "dinámica participativa" que "consiste en pendurar dunha árbore frases e ideas sobre o país que imaxinamos". No mitin está previsto que tomen a palabra representantes de diversos movementos sociais (animalismo, LGTBI, ensino, sanidade, emigración...). O evento constará dunha sesión vermú e dun xantar con pulpeira. Haberá espazo infantil, obradoiros de poesía "lírica e combativa", palestras sobre valores naturais e socio-urbanísticos e até unha jam session cantareira. O acto decorrerá en parte en paralelo co que convoca Anova, axendado para as 13 horas.


Summary: Nova edición das 'Palabras con memoria' de Ramiro Torres.

alfareme.- (Ademais doutros significados rexistrados) Cacharreiro, oleiro. Lugar de escoita.- Saavedra (Begonte). Fonte.- María Celina Cruz Rodríguez. creb/vante.- Descanso momentáneo acompañado de lixeira somnolencia que se produce despois de comer e bótase mesmo na mesa e en compaña doutros debido á súa breve duración. Exemplo.- "Déixao, que está a botar un creb/vante." Lugar de escoita.- Derrasa (Ourense). Fonte.- Olga Rodríguez Díaz. encomar.- (Ademais de significados xa rexistrados) Quedar durmido sentado. Lugar de escoita.- O Courel. Fonte.- Dun vocabulario courelao. enxarecer.- Conciliar o sono, adormecer, prender no sono. Enxarecido/a: adurmiñado/a, amorriñado/a ou enfadado/a. Exemplo.- "Aínda non enxarecía e xa me tiven que erguer." Lugar de escoita.- San Martiño (Vilaboa do Morrazo). Fonte.- Sé Anxo Rosales González. esmorzoar/se.- Poñerse a descansar nun lugar, deitándose ou sentando comodamente, sen ánimo de traballar. Exemplo.- "Este fillo meu pasa todas as vacacións esmorzoado no sofá vendo a televisión." Lugar de escoita.- Burela (Mariña luguesa). Fonte.- Mario Ferreira. ter gaia (pronunciado ghaia).- Ter poucas ganas de facer algo. Lugar de escoita.- Cariño. Fonte.- Simón Rey.


Summary: Jaume Alonso-Cuevillas, avogado nos xuízos do 'procés' e os atentados yihadistas de Barcelona, pasou por Compostela para falar de novas falsas e o papel da xustiza, o Goberno español e os medios de comunicación. Desde a Galiza analiza a detención do ex presidente da Generalitat, Carles Puigdemont.

—Cal foi a razón do rápido desenlace da detención de Puigdemont en Sardeña?O Tribunal Supremo (TS) tentou facer unha trampa. Desde o punto de vista internacional sabemos que España, desde fóra, fala con unha única voz, neste caso a da avogada do Estado español diante do Tribunal Xeral da Unión Europea (UE) e dixo que as euroordes estaban suspensas. Ese foi o motivo polo que o tribunal de Sàsser recoñeceu que era eurodeputado e que non había euro ordes vixentes como xa esperabamos. —Como se chegou a reter a Puigdemont? Teremos que saber como foi a intervención do Estado español. Sabemos que en Alguer había máis de vinte policías e non foi unha casualidade, foi unha operación preparada contra un eurodeputado e ex president da Generalitat. Costa de crer que os Gobernos de España e Italia non o soubesen. —Como considera que queda a imaxe do Estado español con isto?Tocada. Demostrouse que non respecta as normas máis elementais do estado de dereito. Os maxistrados do TS tentaron, de novo, enganar a UE. O propio Llarena enviou un oficio ao xulgado de Sàsser dicindo que non tiña en suspenso as euroordes. Déixao nunha situación comprometida. É un éxito político e xurídico e pon en relevo o valor do exilio coa súa estratexia. Sigo a pensar que solución ao conflito virá de Europa. Perderon toda credibilidade en Europa. —Coa súa extensa experiencia en casos nos que interveñen os grandes poderes políticos como se enfrontou ás novas falsas?Din que, no caso dos conflitos bélicos, que non é o noso caso afortunadamente, a primeira vítima é a verdade. No conflito político que agora mesmo padecemos en Catalunya tamén acontece. Encárganme a defensa de todo o Goberno catalán despois de que se aprobasen as leis de desconexión do referendo, hai catro anos, e daquela enfróntame á primeira querela que pon a fiscalía catalá "por desobediencia e malversación". Despois de 34 anos como avogado, catedrático de dereito procesal e decano do Colexio de Avogados de Barcelona decátome que todo aquilo que estudei e ensinei non vale para nada. A razón é que a interpretación que se estaba realizando das normas xurídicas non tiña por obxecto empregar o dereito no seu sentido primixenio que é solucionar conflitos. Aquí o dereito era unha escusa para reprimir a disidencia, retorcendo toda interpretación xurídica razoábel. A verdade non importa. Impórtalles construír un relato que lles permita chegar a castigar a disidencia. Este razoamento fíxome reflexionar e escribín un libro para deixar claro que o que vivíamos non era aplicación do dereito, era un xuízo político. Aplican a lei penal do inimigo que comporta sacrificar a verdade, como vimos no xuízo do Tribunal Supremo con aqueles atestados onde se inventaban aquel famoso concello de Sant Esteve de les Roures, que non existe, e aqueles policías que declaraban que as avoas eran agresivas e eles tiñan que defenderse coas súas porras. —O 1 de outubro de 2017 en Catalunya foi o momento álxido das "fake news" sobre o "procés"?Hai tres anécdotas que o ilustran. Unha foi cando a BBC entrevistou o ministro de Exteriores, Alfonso Dastis, e ao pasarlle imaxes do que aconteceu ese día aseguraba que non eran de aquí. Outra foi a que vivimos na sala 2ª do Tribunal Supremo ao non ver os maxistrados as imaxes daquela xornada porque non foron emitidas polas televisións españolas. Coa nosa insistencia víronas e a súa cara foi de sorpresa absoluta. Por último, lembro na exhibición en Bilbo do documental de Jaume Roures sobre o referendo. Fixen o experimento de ver a reacción da xente e as caras eran de absoluta sorpresa. Fóra de Catalunya o relato que se instaurou é moi diferente da realidade. —Cre que hai un fío directo entre Goberno español, xustiza e medios de comunicación nestes temas?O problema do poder xudicial no Estado español non é de independencia. Xa son independentes. É un problema de falta de neutralidade. Non creo que faga falta que a Soraya Sáez de Santamaría chamase a Llarena ou a Marchena posto que os dous xa caeran nao pote da hispanidade de pequenos. Como vicepresidente do Consello Xeral da Avogacía española convivín moito con decanos, que se supón que é a elite da profesión, e despois de moitos anos algún comentaba que "para ser catalán non era mal rapaz". España identificouse coa nación castelá e todo o resto son anomalías. Non é un estado plurinacional desde o punto de vista das elites. Coinciden na idea da unidade de España. O día que medre o independentismo na Galiza, algo que pasará cando nós marchemos e teña lugar un efecto dominó, pasaralle igual. A prensa dominante non é neutral como en Europa. —Após todo o que aconteceu estes últimos anos, como cre que conseguirá Catalunya a independencia?Malia toda a represión e de que agora os partidos van á súa e provocan desencanto e enfado por parte da xente, o número de independentistas medra cada día. Sobre todo cando ven como actúa o Goberno español. É un movemento imparábel. Non será doado. España non é Canadá. A nosa vía é que haxa terceiros países que obriguen o Estado español a solucionar este conflito. Terá que existir un detonante que non sabemos agora cal será. Casos mediáticos que involucraban Avogado en exercicio desde 1984 e Catedrático de Dereito Procesal na Universitat de Barcelona (UB), Jaume Alonso-Cuevillas participou en dous dos casos máis mediáticos dos últimos anos nos que se enfrontou ao Estado español: a defensa de Carles Puigdemont e o atentado yihadista realizado nas Rambles de Barcelona. Neste último tentou que se investigara a relación do autor intelectual dos atentados co Centro Nacional de Intelixencia (CNI).


Summary: A natureza, que se presenta ante nós como incontrolábel, inspirou desde sempre as poetas que comezaron a crear versos que nacían da admiración polo que vían os seus ollos. O mar e as súas ondas infinitas son o xerme de moitos proxectos poéticos que desde as cantigas de amigo chegan até os nosos días. Da man dalgúns libros que teñen o mar como leitmotiv, analizamos dúas ideas: o mar como beleza e o mar como ausencia e reivindicación.

"Fomos ficando sós / o Mar o barco e máis nós". Quizais cando pensamos no mar e na poesía, os primeiros versos que nos veñan á cabeza sexan estes que o rianxeiro Manuel Antonio escribiu en 1926 cando navegaba a bordo do pailebote Constantino Candeira polo Cantábrico e o Mediterráneo, no que o mar, lonxe de significar unha infinitude pletórica, semella un cárcere onde o poeta sobrevive e sente algunha ledicia momentánea. Os versos caracterízanse por suxerir astros, silencio, buques, diversos afogados, escumas rompendo contra a proa e, por suposto, saudade. O mar é, pois, un espazo inmenso no que se expresa a soidade dos homes, e no que se comeza a tomar constancia da pequenez dos seres humanos. O mar maniféstase na literatura de múltiplas formas, pero todas se poden resumir en dúas: o mar como inspiración e como beleza ante a que a voz creadora se rende na busca de palabras que o expliquen e o mar como reivindicación, esa causa e consecuencia dunha forma de vida de duro traballo e con esa idea de que "o mar dá moito pero tamén quita moito", frase abondo repetida polas persoas que habitan os lugares da costa. A poesía, que expresa sentimentos, emocións e analiza o mundo, achégase ao mar desde esta dupla ollada, e na actualidade atopamos na Galiza moitas poetas que fan do mar o xerme das súas creacións, desas palabras con salitre. "Facía bosquexos e anotaba cousas, aínda que tardei en entender que aquilo do que eu quería falar é de como o mar modifica a xente, como entra neles e lles arrasa a cabeza", declara Ismael Ramos 'Os fillos da fame', o mar como reivindicación "Son consciente de que a miña era a mirada dun neno da montaña, os ollos sorprendidos de alguén que descubría por primeira vez as chagas que algúns peixes abren nos bicos, nas gorxas das gaivotas". Así confesa Ismael Ramos (Mazaricos, 1994) o que supuxo a creación dos poemas contidos n' Os fillos da fame (Xerais, 2016), o seu primeiro libro publicado co que gañou o XVIII Premio Johán Carballeira de Poesía do Concello de Bueu. Ramos salienta que "aquel primeiro libro era en realidade un intento de rachar co veo que até entón me cubría o rostro: ver alén da praia, da paisaxe. Ou mellor aínda, verlle os ósos, as espiñas, as tripas á paisaxe". Os fillos da fame reflexiona sobre o que hai máis alá do mar: sobre como as familias de mariñeiros se edifican arredor da figura paterna, que se convirte, dalgún modo, nun ser mitolóxico. O autor decatouse desta idea cando descubriu Cangas do Morrazo e comezou a coñecela no ano 2014, "facía bosquexos e anotaba cousas, aínda que tardei en entender que aquilo do que eu quería falar é de como o mar modifica a xente, como entra neles e lles arrasa a cabeza". Así, Os fillos da fame quere ser unha lectura social do mar, dos seus costumes, das regras que lle impón ás comunidades que o circundan, da soidade das mulleres que pasan a ser cabezas de familia na sombra e dese matriarcado inexistente. "Tamén o mar foi a fame" é un verso aparentemente sinxelo no que se recolle a complexidade do mar e do que impregna nas súas xentes. O autor confesa que lle interesaba explicar unha dobre ferida: a do fillo que medra alleo ao seu pai, á sombra do pai; e a da fame, a da necesidade de arriscar a vida, de empeñar os días lonxe de terra firme, de crear unha relixión arredor dese traballo por veces precario e sempre extenuante. Estas ideas obsérvanse nos versos que din "o mar pola noite é un peixe que agoniza. O branco nunca / é unha promesa de regreso", e "como recibir o mar sen que lles doia despois de coñecer / a dor". Da casa, do mar e das ausencias Das persoas que se van, que emigran porque non lles queda outra saída fala o Da casa, do mar e das ausencias, de María Carmen Caramés Gorgal (Santa Comba, 1966), unha muller que concibe a escrita e a literatura como unha toma de conciencia ante o mundo e as súas inxustizas. Da casa, do mar e das ausencias (Medulia, 2019) contén alusións ao mundo rural que se esvaece e ao mar, que aparece como no poemario de Ramos, de forma reivindicativa, como alegato. "Todos os portos se ofrecen / como a fenda na terra / para a profanación da chuvia / cando se preparan os navíos / para partir", dise nun dos poemas que máis aluden á soidade dos que quedan en terra e dos que embarcan. Esa soidade continúa no verso doutro poema que nos leva inmediatamente a lembranos do De catro a catro: "aquí xa só quedamos nós / -e algunha pantasma- / para ocupar os espazos / que quedaron baleiros". As mans atlánticas da ausencia Antón Recamán (Cee, 1985), é profesor e vén de publicar o seu poemario As mans atlánticas da ausencia (Urutau, 2020) que nace dun silencio longo, de palabras quedas e dunha vida en constante comuñón coas mareas, tal e como se presenta da man da editora. Os trinta poemas que compoñen o libro transitan por un ollar contido do tempo no marco inmenso das ondas que son protagonistas do crecemento vital e persoal. "Entendemos o temporal cando volvemos ao vento / no acimbre lustroso do cranio", dise nun momento do libro, no que o poeta busca comprender o que acontece no seu interior a través da natureza. Tal e como expresa Paulo Calvo no limiar, estamos diante de "páxinas que recenden a salitre; a argazo; a humidade; a treboada; a escuma; a bravura… Ó Atlántico. Versos profundos, fríos e escuros como o noso mar". Quizais é que ninguén podería falar mellor sobre e do mar ca unha persoa nada na fin do mundo. Sen o Atlántico, nin Galiza nin Irlanda poderían entenderse 'Fisterras Atlánticas', entre o mar da Galiza e Irlanda O mar é un dos moitos elementos que unen Galiza con Irlanda, unha relación que vén de moi lonxe, tal e como demostra a Canción de Amergin, e a Invocación de Irlanda, poemas fundacionais da cultura irlandesa, que explican dalgunha maneira a importancia das expedicións marítimas e dos primitivos contactos entre os pobos costeiros, a verdadeira orixe da civilización. E é que sen o Atlántico, nin Galiza nin Irlanda poderían entenderse. E precisamente desas sinerxias naceu o libro Fisterras Atlánticas, Finisterres Atlánticos Atlantic Finisterre (Medulia, 2020) unha antoloxía de poemas en versións galega, castelá e irlandesa, na que atopamos poetas contemporáneos dos dous lugares que continúan a antiga e prolífica conversación entre os dous territorios. Coordinada por Antonio Raúl de Toro Santos e José Miguel Alonso Giráldez, esta publicación recolle creacións de Marilar Aleixandre, Vicente Araguas, Xulio L. Valcárcel, Xavier Seoane, Chus Pato, Francisco Xosé Fernández Naval, Manuel Rivas, Alexandre Nerium, X.H. Rivadulla Corcón, Francisco Souto, Miro Millar, Dores Tembrás, Pearse Hutchinson, Richard Murphy, Thomas Kinsella, Brendan Kennelly, Theo Dorgan, Mary O'Malley ou Keith Payne, entre outros. Geraldine Mitchell pregunta "Que estamos a buscar / cando contemplamos / o mar?". E precisamente esta antoloxía concíbese como unha busca, unha análise do mar e de como inflúe nas persoas. Xurxo Alonso deu ao prelo en 2002 Onde viven os saqueadores de naufraxios, un poemario nacido dunha toma de conciencia perante un mundo que se estaba rematando e que precisaba de quen o contase 'Onde viven os saqueadores de naufraxios' Xurxo Alonso (Bos Aires, 1956) deu ao prelo en 2002 Onde viven os saqueadores de naufraxios, un poemario nacido dunha toma de conciencia perante un mundo que se estaba rematando e que precisaba de quen o contase: o do mar e as formas de pesca tradicionais. Así, por exemplo, un dos poemas fala das carpintarías de ribeira, eses espazos nos que se creaban barcos e que xa significan unha época pasada: "Dende a branca escalinata de madeira / que non coñece o desbaste da garlopa, / na taberna suspendida no mar que, / acorde cos gustos modernistas da época, / construíra meu avó / axudado por algún carpinteiro de ribeira / que aínda non emigrara, / para poder beberen os destilados tranquilamente". Tamén sobre ese mundo versan moitos dos poemarios de Paco Souto (Razo, 1962), poeta, político e percebeiro que perdeu a vida faenando no ano 2017. As horas de María (Espiral Maior, 2007) concíbese como un libro en homenaxe á nai do autor, unha muller forte, que vivía levando leite polas aldeas e que comía anacos de pan duro como moitas as mulleres que sobreviviron á ditadura, e pola que pasa o mar: "María / corre polo mar entre as estrelas / erguendo castelos de argazos / para as leiras / Nos carros ateigados de salseiros / xermolan entre ondas / os desexos". 'Poemar o mar', transitar ronseis máxicos "Amo o mar fondamente. Sinto auténtica emoción perante as súas flutuacións, os seus bicos deitados na area, o seu recendo fresco e intenso, os ronseis máxicos que van deixando as embarcacións que o sucan acotío, as ondas que chiscan os seus ollos para que nos deixemos abanear docemente nos seus brazos de escuma". Antonio García Teijeiro (Vigo, 1952) leva o mar pegado á pel, e por iso lle dedicou tres poemarios completos dirixidos á rapazada. Poemar o mar (Xerais, 2017) converteuse no seu "proxecto salgado", no que presenta o mar como unha homenaxe a un espazo que conmove decote. Distinguido co Premio Nacional de Literatura Infantil e Xuvenil, o libro fala do mar nas súas múltiples facetas lúdicas, pero tamén tráxicas. E así, atopamos "un mar que ronca, que molla os versos, que chora por dentro e cala por fóra, que ten trenzas, pero tamén é berce de naufraxios, e vítima da inmundicia deitada pola maldade do ser humano". García Teijeiro procura "falar do mar coma unha personificación chea de trazos humanos, recoñecibles, na busca dun respecto grande por parte do lector, cun contido lúdico e fondo á vez". Con ilustracións de Xan López, o libro de García Teijeiro contén versos que senten o mar como algo positivo, mesmo inspirador, unha idea que se ve de forma concreta no poema titulado 'Unhas cóxegas ao mar' no que se di: "Danzar co MAR / Brincar no MAR / Bicar o MAR / Calar sen MAR / Chegar ao MAR / Voltar do MAR / Amar o MAR / No MAR amar / Amor de mar / AMAR / e / MAR". Cando analiza o seu proceso creativo, o autor vigués recoñece que "se pode falar do mar de moi distintas maneiras" e que "cando me enfronto a poetizalo, intento fuxir da creación dun catálogo dos elementos e dos seres vivos que o forman, senón que conxugo os sentimentos mariños cos meus sentimentos persoais para darlles capacidade poética". Se indagamos un pouco na historia da literatura galega descubrimos que o mar sempre foi inspirador de libros, xa sexa novela ou poesía. E de fondo, sempre o mar nas nosas letras Se indagamos un pouco na historia da literatura galega descubrimos que o mar sempre foi inspirador de libros, xa sexa novela ou poesía. Así, grandes escritores das nosas letras cultivaron reflexións nas que o mar e o salitre aparecen como espazos cos que reivindicar unha forma de vida e de entender o mundo. Desde as cantigas de amigo, a historia está ateigada de escritos co mar como fondo ou protagonista, como acontece nos libros de Bernardino Graña (Cangas do Morrazo, 1932), o poeta do mar, e de Xohana Torres (Santiago de Compostela, 1931). O autor de Profecía do mar (Galaxia, 1966) foi almacenando desde a infancia o ritmo do mar a escachar incansábel ao pé da vila natal, que o levou a ter conciencia dese mar que fai felices e ao mesmo tempo desgraciadas ás persoas que o habitan. Así, cando publicou Profecía do mar recoñecía que "eu quería cantar a materia, o cosmos mariño e, por ser sincero coas inclinacións da miña xeración, non fun sincero co obxectivo primordial e pasei do cántico material ao social". Iso exprésase na última estrofa de "Sempre mar": "Un mar pra andar perdido e achar o tino / como noite continua ou pesadelo / onde o corpo ten de ir espido, inxelo. / Principio e fin das cousas, mar divino". Tamén Xohana Torres se sentiu inspirada polo mar e legou para a posteridade esa cita de "eu tamén navegar" referíndose á necesidade de reivindicar unha sociedade feminista, na que as mulleres tivesen cabida. Autora de teatro e narrativa, Torres destacou no eido da poesía, con títulos como Estacións ao mar (Galaxia 1980) e Tempo de Ría, (Espiral Maior, 1992) nos que o mar aparece de forma inevitábel, do que se desprenden moitas figuras metafóricas e unha forma de concibir a vida como unha longa travesía marítima: "Eramos navegantes das Illas / dispostos a embarcar".


Summary: A francesa Nicole Brenez, profesora na Sorbona, é unha das voces máis respectadas da crítica cinematográfica actual. Experta en vangardas e cinema militante, investigadora das relacións entre filme e política, vén de escoller a última curtametraxe do burelense Adrián Canoura entre o máis salientábel de 2018.

Caerán lóstregos do ceo é o título da obra de Canoura (Burela, 1991), unha peza de 26 minutos construída con poemas de Follas Novas (1880) e que indaga nos significados do trono e o lóstrego e transita territorios entre a realidade e o mito. Premiada como mellor filme de vangarda na última edición de Filmadrid, Brenez colócaa na ducia de traballos que rescata do ano pasado e na que figuran tamén autores como Jean-Luc Godard ou Nicola Klotz. Antes de Caerán lóstregos do ceo, Adrián Canoura facturara O porco e o seu espírito (2017) e Salitre nas veas (2017), ademais de videoclips para proxectos musicais preocupados, como o seu propio cinema, para transportar o pasado cara á zonzas de vangarda. Tal é o caso de Nistra ou Baiuca.


Summary: A Galiza afronta o inicio da ponte de decembro cunha nova subida da incidencia e supera os 7.000 casos activos de Covid-19 ao situarse en 7.036 -que supoñen 541 máis que o día anterior- tras repuntar os novos contaxios a 819 -implican 39 máis que a xornada pasada-. Pola súa banda os pacientes hospitalizados por este coronavirus ascenden a 197 -dez máis- e a taxa de positividade mantense nun 8%.

Segundo os datos publicados na mañá da sexta feira pola Consellaría de Sanidade con rexistros até as 18 horas desta quinta, increméntanse a 36 as persoas ingresadas en UCI pola Covid-19 na Galiza -catro máis- e soben a 161 as hospitalizadas noutras unidades -seis máis-, mentres que 6.839 pacientes están en seguimento no seu domicilio. Por áreas sanitarias, a presión hospitalaria aumenta en catro: Vigo, Lugo, Ferrol, e Santiago-Barbanza; mantense nas da Coruña-Cee e Ourense e alíviase lixeiramente na de Pontevedra-O Salnés. Desta maneira, na área de Vigo increméntanse a 15 os pacientes Covid en UCI -tres máis- e a 40 os ingresados noutras unidades -dous máis-, mentres que na de Ferrol segue un en críticos e aumentan a 20 os hospitalizados en planta. As áreas de Santiago-Barbanza e Lugo seguen sen cambios en UCI, con catro e tres ingresados, respectivamente, e aumentan a seis e sete os hospitalizados en planta pola Covid-19, que implican un máis en cada caso. No caso da área de Ourense aínda que aumentan a seis os pacientes Covid en UCI -dous máis-, descenden a 49 os ingresados noutras unidades -dous menos-; e na da Coruña-Cee baixan a catro o críticos -un menos- e soben a 19 os hospitalizados en planta -un máis-. A única área sanitaria na que se alivia lixeiramente a presión hospitalaria é na de Pontevedra e O Salnés, na que se manteñen tres pacientes Covid en UCI e descenden a 20 os ingresados noutras unidades -un menos-. Máis de 7.000 casos A Galiza mantén a tendencia ascendente de casos activos da Covid-19, que se sitúan en 7.036, que implican 541 máis que o día anterior, ao haber máis contaxios (819) que altas (276), aos que se suman varios falecementos. Na sexta anterior -26 de novembro- había 3.970 infeccións activas no conxunto da Galiza. As infeccións activas aumentan de novo nas sete áreas sanitarias galegas, coa de Vigo á cabeza (+192), seguida da de Pontevedra e O Salnés (+126); Ourense (+104); A Coruña e Cee (+56); Santiago e Barbanza (+37); Lugo (+14) e Ferrol (+12). Así, con máis casos activos continúa a área de Vigo, con 2.033; seguida da de Ourense, con 1.813; A Coruña e Cee, con 967; Pontevedra e O Salnés, con 793; Lugo, con 587; Santiago e Barbanza, con 525; e á cola segue a de Ferrol, con 318. Segundo os últimos datos actualizados na tarde da quinta feira polo Ministerio de Sanidade, a Galiza conta cunha taxa a 14 días de 240,99 casos por 100.000 habitantes -o día anterior situouse en 221,85-, polo que por segundo día supera a media estatal, que está en 234,03. Máis de 800 novos contaxios Os novos contaxios da Covid-19 superan os 800 no conxunto da Galiza ao ascender a 819, que supoñen 39 máis que os 780 da xornada anterior, após os 704 da cuarta, os 494 da terza e comezar esta semana con 415. A sexta da semana pasada rexistráronse 500 novos contaxios -uns 300 menos- e a cifra máis baixa desde que a Galiza entrou en niveis de 'nova normalidade' corresponde á segunda feira 11 de outubro, cando houbo 14. Desde o inicio desta crise sanitaria realizáronse 3.021.527 PCR na Galiza, que implican 8.462 máis que as contabilizadas até o día anterior e unhas 720 máis que as feitas a xornada pasada. En canto á taxa de positividade das probas PCR -número de infeccións detectadas cada 100 test-, sitúase nun 8,48% e mantense por encima do limiar do 5% que fixa a Organización Mundial da Saúde (OMS) para dar por controlada a pandemia. As persoas falecidas diagnosticadas con Covid-19 desde o inicio desta pandemia na Galiza increméntanse 2.676, ao notificar esta quinta a Consellaría de Sanidade tres óbitos.


Summary: Non foi mala a fin de semana para os equipos de fútbol feminino costeiro. Se as Miúdas endosaron unha goleada sen paliativos á Estrada, nun partido no que de novo volveron estar acertadas cara gol, o Bergan feminino conseguiu poñer contra as cordas ao líder do seu grupo, o Sp. Cambre. As de Gueli estiveron por diante unha hora de xogo, pero acabaron sucumbindo polo empurre local e a falta de acerto acerto cara gol.

2ª Galicia, Gr.3, xornada 18 Resultado: As Miúdas - Estrada (10-1) As Miúdas: Yaiza, Paula, Gala, Antía, Martina, Laura, Noelia, Sandra, Marta, Bárbara e Pati. Tamén xogaron: María Dosil, Lucía e Leti. Goles: Bárbara (6), Laura, María Dosil. Recital de goles para agradecerlle á afección que sempre está aí. Dende o comezo as de Fran e Fer saíron a por todas, e xa aos 3 minutos Bárbara abría a lata facendo o primeiro… dos 6 que anotaría. Cunha defensa moi sólida, o cadro roubaba e sabía o que tiña que facer. Sandra cedía con criterio a Pati, esta conseguía combinar cunha Bárbara que non perdoaba. Na segunda, as visitantes quedaban con 9 sobre o campo por varias lesións e os adestradores muradáns decidiron tamén sacar dúas xogadoras, como signo de respecto pola impecable actitude das estradense. 2ª Galicia, Gr.2, xornada 18 Resultado: Sp. Cambre - Bergantiños (2-1) Bergantiños: Lara Sanchez, Fra, Sabrina, Seo, Paula, Torrado, Lore, Tamy, Noe, Mery e Canosa. Tamén xogaron Martasa, Eva, Isa e Rabuñal. Goles: 0-1, m.3: Lore; 1-1, m.61: Paula; 2-1, m.70: Ana de penalti. Empezaba ou partido co Bergantiños presionando moi arriba, e aínda sen saír o Cambre do seu campo Lore adiantada ás carballesas cun gran dispado dende 25 metros. Con este resultado as xogadoras de Gueli non baixarían a intensidade e pouco despois Noe estivo a piques de ampliar a vantaxe cun disparo cruzado a pase de Canosa que se iría fóra por pouco. Poucas ocasións e o partido ben controlado polas carballesas ata ou minuto 30 no que as locais empezaron a chegar con perigo pero se atopaban unha e outra vez cunha gran actuación de Lara Sanchez baixo paos. Pouco antes do descanso Tamy lanzaría un tiro ao pao non que puido ser ou gol que poría terra polo medio de cara a segunda parte, pero finalmente co 0-1 chegaríase ao descanso. Trala reanudación as locais meteron ao Bergan atrás con mai xogadoras en ataque e a raíz disto non min. 61 a goleadora local Paula empataba ou partido de tiro cruzado. Co empate ou Bergan tería algunha ocasión á contra por medio de Tamy e Canosa pero non estarían acertadas. Finalmente Ana anotaba ou 2-1 para o Cambre ao transformar un penalti a 20 minutos para ou final. Os últimos minutos de partido foron de acoso das carballesas que o intentaron de todas as maneiras pero a zaga e a porteira local estarían moi acertadas e ou marcador xa non se movería. Todas as novidades do FutFem Vitorias Clave para as costeiras. FutFem: Prantando cara ao líder, ascendendo posicións e… preparando a #CopadaCosta Feminina.


Summary: Todas sabemos que os premios, en xeral, adoitan ser dunha grande inxustiza, aínda que os que leva recollido O poder do can son máis que merecidos

Era un segredo a voces que algo cheiraba a podre nos Globos de Ouro. As 87 persoas da Asociación da Prensa Estranxeira de Hollywood aceptaron agasallos durante anos a cambio de nomeacións, entre outras corruptelas... Scarlett Johansson, Tom Cruise ou Ricky Gervais plantáronlles cara. Amazon, Netflix ou a NBC boicoteáronos directamente. Ao final, como era de esperar, O poder do can gañou os principais premios da "non gala": Mellor Filme, Dirección e Actor de Reparto. Premios que se unen ao León de Prata a Mellor Dirección no Festival de Venecia, e que están á marxe de toda sombra de dúbida. Jane Campion adapta a novela de Thomas Savage, unha historia que levaba pululando por Hollywood desde hai unha morea de anos pero, por unha cousa ou por outra, ninguén a levara a bo porto... até agora. A trama céntrase en Phil Burbank (Benedict Cumberbatch), un rudo vaqueiro que leva un rancho xunto co seu irmán George (Jesse Plemons). Cando George casa coa viúva da vila (Kirsten Dunst), comezan os problemas con Phil, que non atura nin a súa cuñada nin o seu sensíbel fillo adolescente (Kodi Smit-McPhee). Un día Phil decide converter o rapaz nun home de verdade. Western atípico na liña de First Cow ou Slow West, westerns onde a sutileza, o cotiá e a sensibilidade mandan. Campion consegue impregnar dunha atmosfera case fantasmagórica o relato, centrándose nos momentos de soidade do protagonista, nos tempos mortos. Eses instantes en que está consigo mesmo, e que pode ser el mesmo. É un home que se nega con todas as forzas a saír do armario, pero non se nega a vivir as súas fantasías e fetichismos de portas para dentro. Atención á escena do pano. Cun simple anaco de tea, de iniciais bordadas, consegue unha prodixiosa escena tan erótica como evocativa. Como evocadora é a partitura do británico Jonny Greenwood que, probabelmente, levaría o Globo de Ouro se non competise coa colosal banda sonora que compuxo Hans Zimmer para o Dune de Villeneuve. O mesmo pasa con todo o elenco. Gañou Smit-McPhee, pero calquera podería ter gañado. Pero todas sabemos que os premios, en xeral, adoitan ser dunha grande inxustiza, aínda que os que leva recollido O poder do can son máis que merecidos. Ademais, en ocasións, grazas aos premios os filmes afortunados adoitan ter unha segunda vida nos cinemas. Así que, grazas os deostados Globos de Ouro O poder do can, actualmente en Netflix, poderase ver nos cinemas por tempo limitado, en concreto, nos Multicines Norte de Vigo. Unha oportunidade a non desaproveitar.


Summary: Representantes das 7 principais economías mundiais e dos bancos centrais deses países manteñen contactos para analizar a crise europea e moi especialmente a crise bancaria espoñola, preocupados polas súas consecuencias a nivel internacional

Non será unha xuntanza ao uso, pois farase por videoconferencia, mais a mesma terá todo o calado de calquera das anteriores citas do G7, o selecto grupo formado polos sete países coas economías máis fortes. Os representantes de EEUU, Xapón, Canadá, Alemania, Francia, Reino Unido e Italia, así como dos bancos centrais destes países, abordarán con especial atención a crise bancaria española e Bankia. Segundo recollen diversos medios internacionais, existe unha gran preocupación pola inestabilidade e consecuencias que o 'crack' de parte do sistema financeiro español pode ter a nivel non só europeo, senón mesmo alén do vello continente. Neste sentido, unha das preocupacións centraríase na fuga de depósitos de España. Non obstante, e pese a que as grandes potencias económicas comparten preocupación o que semellan non partillar é solucións aos problemas, de aí que non se agarden grandes novidades da cita do G7 G20 Quen tamén manterá unha xuntanza de importancia será o G20, a vindeira semana en México. Nesta xuntanza hai países que xa manifestaron que exporán a súa aposta porque aqueles países que, como Alemaña ou Canadá, teñen capacidade fiscal, que acheguen máis para axudar á Eurozona a sair da crise


Summary: A SGAE despide a Xoán Carlos Fasero por medio dunha carta. O que fora xerente da AGADIC, mantívose só seis meses á fronte da coñecida como "zona noroeste" da entidade á fronte a que está Antón Reixa, que tivo en abril que responder polo nomeamento de Fasero, ao se saber que o musical Galicia Canival recibira case cento cincuenta mil euros da AGADIC.

Xoán Carlos Fasero fora nomeado por Antón Reixa como director da zona noroeste da Sociedade Xeneral de Autores e Editores (SGAE), razón pola que presentara a súa demisión á fronte da AGADIC, a axencia das industrias culturais da Xunta. No momento, desde os sectores da cultura, fora recibido con precaución do paso desde a administración pública á entidade que xestiona os dereitos dos autores. Sen embargo, Antón Reixa apostara polo perfil do xestor do PP para as industrias culturais que antes proviña da empresa privada no ámbito da música, sendo, entre outros, o representante de Cristina Pato. No mes de abril, Fasero foi unha das causas da máis forte crise de Antón Reixa á fronte da SGAE ao se facer público que o seu nomeamento se producira despois de que a productora Filmanova recibira da AGADIC 142.665 euros para Galicia Caníval, o musical que producira o propio Reixa. O productor, músico e poeta tivo entón que responder diante da Xunta Directiva da SGAE polo nomeamento de Fasero, apenas un mes de que este, segundo informa EFE, recibira a carta de despido. Segundo a axencia EFE, que cita declaracións do seu avogado, Miguel Diéguez, Fasero tería vontade de solicitar mediación e arbitraxe antes a noticia do seu despedimento. Xoán Carlos Fasero aínda representaba o pasado mércores á SGAE na presentación do Festival de Cans, na propia aldea de Porriño.