Summary: Asociamos automaticamente emprendedor=economía privada, e en lóxica consecuencia, tamén asociaremos o rosario encadeado economía privada=dinamismo económico=innovación tecnolóxica=crecemento económico. Pero corresponde esta asociación causal de conceptos á realidade? Si, pero só en parte.

En tempos de crise a figura do emprendedor emerxe das fonduras e camiña gallardo sobre as ondas do desánimo, enchendo de auga a boca dos políticos e de esperanza o corazón do resto da xente. Pero que cousa é un emprendedor? Para Richard Cantillon (1700) era aquela persoa que paga un certo prezo para revender un produto a prezo incerto, tomando decisións sobre a procura e usos de recursos, e asumindo en consecuencia o risco da operación; para Schumpeter (1930) tratábase dunha persoa innovadora que buscaba derrubar o status-quo dos produtos existentes para crear novos produtos e servizos; e para Luís Bárcenas (2013), emprendedor é un fervello que emprende toda oportunidade de negocio que se lle pon diante dos fociños. Para Luís Bárcenas (2013), emprendedor é un fervello que emprende toda oportunidade de negocio que se lle pon diante dos fociños Das tres definicións tiramos perfís distintos: o emprendedor de Cantillón semella ser o empresario ou comerciante que especula sobre os prezos futuros e organiza a produción para tal fin; o emprendedor de Schumpeter non é calquera empresario, senón só aquel que introduce no mercado un novo produto, servizo ou proceso produtivo; o emprendedor de Bárcenas ten toda a pinta de ser un raposeiro espelido cunha hipertrofia sensorial, que lle permite ver os cartos incluso na noite pecha ou escoitar o tintín das moedas a distancias quilométricas. Podemos considerar a todos eles emprendedores? Nun senso amplo, si, xa que tanto empresarios, innovadores e pillabáns son, segundo define a RAG os emprendedores, persoas que teñen iniciativa para empezar a facer algo con decisión. Pero tanto a RAG coma os tres eruditos mencionados coinciden nunha cousa; a saber, que os emprendedores son persoas, non animais nin congregacións relixiosas nin institucións públicas. Que só teñamos por emprendedores ás persoas non é mexericada ningunha. De feito, se a calquera de nós nos paran pola rúa e nos piden nomes de emprendedores, seguro que nos saen empresarios de éxito coma Steve Jobs, Bill Gates, Larry Page, Amancio Ortega, Florentino Pérez ... etecé etecé. Ou sexa, que asociamos automaticamente emprendedor=economía privada, e en lóxica consecuencia, tamén asociaremos o rosario encadeado economía privada=dinamismo económico=innovación tecnolóxica=crecemento económico. Pero corresponde esta asociación causal de conceptos á realidade? Si, pero só en parte. Porque por algúns intereses materiais ou espirituais que sabemos ou supomos, (ou os dous á vez), o sector público non aparece recoñecido por ningures, cando na realidade, incluso nos países campións do capitalismo, está ao fronte de toda a investigación básica e do financiamento da meirande parte das innovacións tecnolóxicas; e sen investigación básica ou sen financiamento nos primeiros estadios incertos e arriscados dos proxectos innovadores, estes nunca serían mais ca ideas atoladas de xente rara que pasa o tempo fedellando en sotos e garaxes no canto de traballar como Deus manda. O grande mérito de Steve foi desenvolver a partir delas un produto do agrado do consumidor. Ninguén lle quita o mérito, pero é tamén de lei recoñecer o traballo previo imprescindible do sector público Un exemplo de emprendedor schumpeteriano mundialmente recoñecido foi Steve Jobs, e a sociedade recompensouno facéndoo millonario en cartos e fama. Moita xente en todo o mundo sabe do seu teléfono intelixente Iphone, moitos téñeno e moitos outros soñan con telo algún día. O que que moita xente non sabe é que detrás desa exquisitez TIC hai moito investimento de organismos públicos americanos que facilitaron as tecnoloxías previas necesarias: caché DRAM, baterías de litio, pantalla cristal líquido, microprocesador, pantalla multitáctil, gps, internet, recoñecemento de voz, protocolo http e linguaxe html, ... O grande mérito de Steve foi desenvolver a partir delas un produto do agrado do consumidor. Ninguén lle quita o mérito, pero é tamén de lei recoñecer o traballo previo imprescindible do sector público. Por que a Steve lle chamamos emprendedor e ao Estado lle dicimos rémora bolchevique? Estes, mais que emprendedores son prendedores, pero fan tanta falta coma os primeiros, porque son moitos mais e conforman o tecido empresarial de calquera país No 2011, nun acto en León, o daquelas candidato Presidente Rajoy pedía un millón de emprendedores para que España saíra da crise. E de supor que non se refería aos emprendedores schumpeterianos (un millón de tipos raros e estrafalarios agochados nun millón de garaxes sería unha bomba de reloxería) nin aos barcenianos (un millón mais de contas en Suíza rebentarían o sistema bancario helvético); mais ben Rajoy estaba a pensar nos de Cantillón: empresarios e comerciantes de toda a vida, xente que prende nunha idea xa posta en marcha e ben probada e di: "isto tamén o sei facer eu e mellor". Estes, mais que emprendedores son prendedores, pero fan tanta falta coma os primeiros, porque son moitos mais e conforman o tecido empresarial de calquera país.


Summary: A Táboa democrática, que integra ANC, Òmnium, CCOO e UXT, chama a parar o país a vindeira terza feira, data xa preavisada polos sindicatos alternativos (CGT, Intersindical-CSC, COS e IAC)

"O vindeiro 3 de outubro todo o mundo á rúa, greve xeral, un paro nacional". Díxoo Jordi Cuixart, presidente de Òmnium na noite deste domingo perante miles de persoas na Praza de Catalunya. E díxoo pouco despois da xuntanza, este mesmo 1-O, da Tánoa democrática, a plataforma da que fan parte sindicatos e colectivos como o propio Òmnium ou a ANC. O acordo sería un paro de 10 minutos esta segunda feira e un paro xeral na terza feira. Anna Gabriel (CUP) realizou este domingo unha chamada á greve xeral a terza feira. CGT, Intersindical-CSC, COS e IAC están na convocatoria da greve, para a que a Generalitat xa organizou os servizos mínimos. A convocatoria responde a un protesto contra a depauperación de condicións laborais e tamén de protesto contra a represión e recorte de liberdades e dereitos civís en Catalunya.


Summary: Este outono publicarase o libro colectivo Árbores que non arden. As mulleres na prevención de incendios forestais (Catro Ventos Editora), un proxecto impulsado polo Proxecto Batefogo. Falamos con Miguel Pardellas, un dos seus coordinadores

É o lume unha cousa de homes? Os protagonistas das noticias sobre os incendios forestais son maioritariamente masculinos: dende os incendiarios, aos bombeiros, pasando pola maior parte dos expertos consultados, comezando polos enxeñeiros forestais. Que papel xogan as mulleres na xestión do monte e na prevención do lume? "Como podía ser que a xestión do territorio estea monopolizada polos homes, pero que a dinamización social máis innovadora estea liderada por mulleres?"Este outono publicarase o libro colectivo Árbores que non arden. As mulleres na prevención de incendios forestais (Catro Ventos Editora), un proxecto impulsado polo Proxecto Batefogo composto por nove traballos de biólogas, historiadoras, enxeñeiras de montes ou activistas, ademais de contar co testemuño de mulleres que traballan na xestión forestal e en iniciativas de dinamización no rural. A publicación do libro depende, iso si, da campaña de crowdfunding iniciada hai uns días e que busca recoller un total de 5.100 euros nas vindeiras semanas para financiar os custos de impresión e pagarlles ás distintas autoras dos textos.Nno ano 2014 naceu o proxecto Batefogo, unha iniciativa para previr os incendios forestais a través da participación cidadá, a revitalización do espazo rural e a educación ambiental, que neste tempo traballou no terreo en Manzaneda e tamén na comarca co Barbanza. "Comezamos a identificar algunhas cuestións que nos chamaban moito a atención: por unha banda a invisibilidade das mulleres en todo o que ten que ver coa cuestión forestal, pero polo outro atopamos moitísimas mulleres liderando iniciativas de dinamización comunitaria, cunha forma de facer distinta", explica Miguel Pardellas, un dos seus coordinadores."Como podía ser que a xestión do territorio estea monopolizada polos homes, pero que a dinamización social máis innovadora estea liderada por mulleres? E de aí xurdiu a pregunta de por que non hai mulleres no ámbito forestal", engade. "Fixemos unha procura bibliográfica e atopamos moi pouco, agás algunha cousa en América Latina. O libro é unha proposta en clave de abrir camiño, porque moitas das autoras coas que contactamos nos recoñeceron que non traballaran nunca esta visión, pero que lles interesaba moito reflexionar sobre este tema e ver como ligalo as súas liñas de investigación", comenta.No libro participan a historiadora Ana Cabana Iglesia; a enxeñeira de montes Beatriz Rodríguez Morales; a historiadora Lara Barros Alfaro; María Ferreiro e Isabel Vilalba, do SLG; María Novas e Sofía Paleo, do proxecto Dexenero; a bióloga Rosa Mosquera; a médica Lola Ferreiro; e a investigadora en Biodiversidade e Bioloxía Evolutiva Conceição Colaço."Creo que está habendo un cambio de mentalidade, sobre todo a raíz da vaga de lumes do outono do ano 2017""Cunha mirada multidisciplinar, falamos de prevención de lumes forestais, mais tamén de historia, socioloxía, ciencias ambientais, urbanismo, economía e ecoloxía", destacan os responsables do libro, unha multidisciplinariedade que se deixa ver nos temas dos nove traballos que compoñen a obra, que abranguen dende o papel das mulleres no monte comunal, unha visión ecofeminismo da ordenación do territorio, o papel das mulleres labregas, os estereotipos ao redor dos incendios forestais ou os "coidados, comunidade e resiliencia antes e despois dos lumes".O libro publicarase a finais de setembro ou comezos de outubro. "A idea é distribuílo en librarías, pero sobre todo tentar facer presentacións do libro, con presenza das autoras, para poder continuar abrindo debate. O obxectivo final é dar visibilidade a todo o traballo que fan as mulleres no rural e promover que sigan xurdindo iniciativas nesa liña", explica Miguel Pardellas.Un "cambio de mentalidade" sobre o lume"Nas entrevistas as mulleres que participan en iniciativas comunitarias destacan que non lles soa ben o concepto de explotación do monte, estando máis centradas nun traballo de coidado da comunidade, nun sentido máis amplo. De igual xeito, fan unha reivindicación do minifundismo no senso de contar con varias fontes de ingresos distintas, no canto de apostar por un monocultivo", explica Pardellas."Está habendo sinerxías entre discursos que antes non acababan de fiar: o discurso de reivindicación do rural, a aposta pola diversificación dos usos...""Creo que está habendo un cambio de mentalidade, sobre todo a raíz da vaga de lumes do outono do ano 2017. Nese momento xa non se falaba só dos incendiarios, e comezaban a formularse outro tipo de preguntas. Creo que gañou peso na sociedade a preocupación pola influencia do cambio climático nos lumes e tamén se incrementou a conciencia da necesidade de educar a cidadanía para xestionar o risco", di."Vemos ademais que está habendo sinerxías entre discursos que antes non acababan de fiar uns cos outros: o discurso de reivindicación do rural, a loita contra o abandono destes lugares, a aposta pola diversificación dos usos... Agora comezan a sumarse para dar unha resposta máis complexa a un problema complexo, como é o dos lumes", comenta."Hai un cambio de tendencia na sociedade e o triste é que non o haxa nas administracións. Por suposto non hai resposta na Xunta, que segue cun discurso bastante centrado na extinción, pero tampouco nos concellos. Quéixanse das faixas de protección ou de que non teñen medios, pero ao final non están apoiando como deberían estas outras iniciativas que buscan outra forma de enfrontarse ao problema do lume", conclúe.


Summary: Este tipo de publicacións tan extendidas hoxe en día no mundo das redes sociais responden a unha estratexia de Marketing Online denominada click baiting. O problema vén cando comezamos a seguir os perfís sociais dos medios considerados como «serios»

Seguro que estás comezando a ler estas liñas inducido/a pola curiosidade e contrariedade de ver un titular para nada común en Praza Pública. En realidade, non é a primeira vez que caes nesta trampa. En milleiros de ocasións desde que tes un perfil no Facebook ou no Twitter, fixeches click nalgunha ligazón que levaba por protagonista a xa mencionada Mariló Montero, a Belén Esteban, a algún gato, un bebé, alguén de comportamento extraordinariamente solidario, algunha moza con pouca roupa, etc. As posibilidades son moitas. Este tipo de publicacións tan extendidas hoxe en día no mundo das redes sociais responden a unha estratexia de Marketing Online denominada click baiting. E diredes vós, e iso que é? Sinxelo. Trátase dun tipo de publicacións online creadas especificamente para despertar no lector ou lectora unha expectativa ou promesa de atopar algo interesante a través do click. O obxectivo: atraer tráfico para monetizalo mediante sistemas de publicidade de pago por click nos que se basea o seu modelo de negocio. O click baiting válese de diferentes recursos para conseguir o tan desexado click. Aquí un exemplo A publicación responde á estrutura clásica do modelo clickbait. Un protagonista inusual, un lugar que desperta controversia e a promesa dun acontecemento extraordinario. Utilizar a persoas famosas en situacións comprometidas tamén funciona moi ben. O click baiting é unha práctica de ética cuestionable no mundo do Marketing Online e da Comunicación 2.0. Ben é certo que moitas das páxinas de Facebook que practican este tipo de páxinas son páxinas creadas especificamente para este cometido e cadaquén é libre de seguilas ou non. O problema vén cando comezamos a seguir os perfís sociais dos medios considerados como «serios». É difícil crer que alguén siga a calquera dos xornais, canles de televisión e radios que conforman o espectro mediático galego e español esperando atopar novas coma as do noso amigo o raposo. Pero a realidade é que, día a día, os medios de información xeral bombardean ós usuarios con publicacións deste tipo. É difícil crer que alguén siga a calquera dos xornais, canles de televisión e radios que conforman o espectro mediático galego e español esperando atopar novas coma as do noso amigo o raposo. Pero a realidade é que, día a día, os medios de información xeral bombardean ós usuarios con publicacións deste tipo. Estes medios tamén adoitan apostar por titulares morbosos referidos a noticias de actualidade relacionadas con sucesos. Aspectos secundarios ou irrelevantes de traxedias ou asasinatos cuxo único obxectivo e extender un relato informativo que se elabora respecto dun acontecemento. Manter o interese e por tanto, monetizar dito interese. A práctica non é nova. Simplemente cambia o escenario -a rede- e o obxectivo -o click-. Por que esta práctica está tan extendida? Moitos medios tradicionais, sobre todo os de papel, non foron quen aínda -en moitas ocasións por desinterese ou infravaloración do dixital- de atopar un modelo de negocio sustentable na rede. A meirande parte destes medios seguen utilizando modelos de publicidade por impresións ou por clicks. Cun mercado publicitario que cada vez paga menos polos anuncios, os medios buscan como sexa aumentar o ratio de clicks. As publicacións do modelo clickbait son o camiño máis rápido. E por que son o camiño máis rápido? Porque todas e todos pulsamos no botón esquerdo do noso rato. A curiosidade, o aburrimento, o morbo… lévannos a entrar para ver o que fai o raposo en Chernobil. Os usuarios e usuarias de Internet perpetuamos un modelo que en moitas ocasións criticamos, pero a realidade está aí. Non se precisa máis que ver a sección de novas máis vistas de moitos xornais dixitais. E por esta vez, non quedes coa curiosidade. Vai ver o que fixo o raposo Seguir lendo en Rechouchíame, o blog de tecnoloxía e redes sociais de Praza Pública Rechouchíame, o blog de tecnoloxía e redes sociais de Praza Pública


Summary: José García Costas, alén de presidente do maior estaleiro privado do estado, é tamén responsábel da Cámara de Comercio de Vigo

O consello de administración de Novacaixagalicia designou co-presidente da entidade financeira a José García Costas, presidente do estaleiro Barreras e da Cámara de Comercio de Vigo. García Costas compartirá cargo con José Manuel Carballedo. O acordo adoptouse nunha xuntanza realizada esta semana, reunión en que os conselleiros ratificaron tamén a fusión das fundacións procedentes das entidades de orixe nunha única, e que se constituiría o 1 de novembro. José García Costas (grupo Emenasa) posúe o 20% das accións do estaleiro vigués de Barreras, un grupo que comezou o ano con fortes problemas económicos este exercicio por mor das fortes débedas que posuía, principalmente coas empresas auxiliares da Ría de Vigo. Novacaixagalicia concedeu en 2010 empréstitos e garantías por máis de 60 millóns de euros a García Costas, daquela conselleiro da entidade Barreras é, xunto con Navantia, un dos estaleiros galegos de que o goberno galego anunciou ían construir dous buques floteis para a multinacional mexicana Pemex. O propio García Costas afirmaba esta semana que antes do Nadal comezarían cos traballos, aínda que existen fortes dúbidas, sobre todo en México, canto á realidade destes contratos. De feito, un conselleiro da paraestatal sinalou que até xaneiro non se licitaría a construción destes buques. Axudas García Costas recibeu en 2012, cando era conselleiro de Novacaixagalicia, un total de 60 millóns seiscentos mil euros en garantías e empréstitos desta entidade financeira.


Summary: Pedro Sánchez e Susana Díaz desembarcan no país esta semana. O ex-candidato á presidencia do Goberno ten actos en Compostela, Pontevedra, Monforte ou Viveiro mentres a presidenta andaluza reunirase coa militancia na Coruña, Vigo, Ourense e Lugo tras a visita de Patxi López hai quince días

As primarias do PSOE desembarcan en Galicia. Logo da última visita dun candidato -a de Patxi López hai quince días con varios encontros coa militancia- os dous grandes aspirantes á secretaría xeral do partido aterran esta semana no país. Susana Díaz e Pedro Sánchez medirán a súa capacidade de convocatoria con varios actos en diferentes localidades a menos dun mes para a cita electoral socialista do vindeiro 21 de maio. Susana Díaz estréase na carreira das primarias en Galicia e Sánchez volve logo de actos multitudinarios hai un mes Será a estrea de Díaz en Galicia nesta carreira. E farao con visitas a varias das grandes cidades. Polo momento, está confirmado un acto na Coruña á tardiña do vindeiro venres 28, mentres que o sábado desprazarase primeiro a Vigo e logo a Ourense e Lugo para reunirse con militantes. Na cidade das Burgas, celebrarase unha comida na asociación Aixiña, mentres que na lucense, a cita será nunha cea ás 20.30 horas no hotel Torre de Núñez. Antes da visita ourensá chegará a Vigo, onde ten no seu alcalde e presidente da FEMP, Abel Caballero, un dos principais valedores. Tan só un día antes da súa chegada, Pedro Sánchez volverá buscar o apoio en Galicia logo de que o pasado mes de marzo enchese dúas salas do campus universitario de Ourense nun acto multitudinario. Ás 11.45 do xoves estará en Monforte nun encontro coa militancia que repetirá en Viveiro, cunha comida ás 14.30 horas. Un día antes, o que fora candidato á presidencia do Goberno nas pasadas eleccións xerais terá os seus dous pratos fortes en Pontevedra, a partir das 20 horas, e en Compostela ás 21.30. Pedro Sánchez terá actos en Pontevedra, Compostela, Monforte e Viveiro Pedro Sánchez chegará á capital galega dous días despois de que o faga un dos seus principais e máis importantes apoios: o alcalde socialista de Valladolid, Óscar Puente. O rexedor participará este luns nunha "conversa aberta" xunto ao seu homólogo compostelán, Martiño Noriega. Na Sala Capitol, ambos os dous debaterán nun acto titulado Recuperando o público; o desafío de remunicipalizar servizos. Todo un simbolismo en medio dunha carreira cara ao liderado socialista na que a colaboración ou non con Podemos ou ás mareas marca gran parte do debate. Moi a prol desta manifestouse sempre Rocío de Frutos, deputada ourensá do PSOE e unha das que mantivo o seu voto negativo a Rajoy malia a liña oficial que marcara o partido. Ela é un dos apoios máis visibles de Sánchez, pero hai moito máis. Entre a listaxe de representantes da candidatura enviada a Ferraz pola candidatura inclúense o ex-senador Miguel Fidalgo; o voceiro do PSOE no Concello de Pontevedra, Agustín Fernández; o ex-xefe de gabinete de José Ramón Gómez Besteiro, Javier Cerqueiro; ou o portavoz socialista en Culleredo, Diego Taibo. Pola súa banda, entre os apoios destacados de Susana Díaz á marxe de Abel Caballero, sitúanse figuras como a presidenta da Deputación de Pontevedra, Carmela Silva; ou a secretaria de Organización do PSOE nan provincia de Ourense, María Quintas, que hai tan só uns días saíu a desmentir unha das últimas polémicas entre sanchistas e susanistas en Galicia. Os primeiros acusaron os segundos de inflar o censo na capital ourensá ao pasar de 544 afiliados a 654 en pouco máis de tres meses. Tamén conta Díaz co apoio de destacados persoeiros do PSdeG nun pasado recente como Pachi Vázquez, ex-conselleiro e ex-candidato á presidencia da Xunta; o ex-alcalde de Lugo López Orozco; ou a aínda concelleira socialista na Coruña, Mar Barcón. Caballero, Silva, Mar Barcón, Pachi Vázquez ou López Orozco son algún dos apoios máis destacados de Díaz en Galicia No fondo, a disputa das primarias traslada a Galicia o enfrontamento no PSdeG, cunha xestora provisional e en funcións tras rematar un prazo que xa fora prorrogado. Pedro Sánchez recollerá no país boa parte dos apoios que recibiu Fernández Leiceaga nas primarias galegas de hai tan só uns meses. Daquela, o actual voceiro parlamentario do PSdeG superara o 55% dos votos para ser o candidato á Xunta, mentres que Méndez Romeu quedara no 44%. Son a maioría dos apoios a este último os que parecen asegurados para Susana Díaz. No entanto, os que optaron por Leiceaga poderían dividirse agora entre os que manteñan o apoio que lle daban a Sánchez e os que viren cara á candidatura de Patxi López, que conta con importantes apoios na provincia de Lugo. Desde o partido, diversas fontes advirten dunhas bases que poderían decantarse por Pedro Sánchez, pero tamén da importancia do voto útil que podería reducir moito os apoios -non escasos- cos que contaría Patxi López. A cada vez máis inclinada elección entre Díaz e Sánchez podería deitar a balanza cara a un ou outro lado.


Summary: A maioría social que está a padecer os recortes en dereitos sociais, laborais e económicas por parte do goberno do PP apoia a rebelión de entidades municipais e colectivos encamiñadas a lle facer fronte. A boa recepción da decisión dos concellos gobernados polo BNG de non eliminar a paga extra de Nadal ou, noutra orde de cousas, a medida dos libreiros de non aplicar o IVE do material escolar até despois do inicio do curso son dous exemplos que o demostran.

Os Concellos de Riotorto e Tomiño son os primeiros nos que se debateu e aprobou a moción que recolle a decisión de aboar a paga extra de Nadal aos traballadores municipais. Á volta das vacacións de verán a iniciativa será abordada noutros concellos gobernados pola organización nacionalista. O BNG valorou de forma moi positiva a acollida desta decisión política, aprobada nos concellos nos que goberna e defendida tamén nos plenos municipais nos que está na oposición. "O BNG plántase fronte a unha política desastrosa do Goberno que cos seus recortes nos está levando a máis crise, máis paro e máis recesión", sinalou o responsábel de Iniciativas Municipais na executiva do BNG, Felix Juncal, ao tempo alcalde de Bueu, quen fixo fincapé no "apoio social" recibido pola iniciativa. A valoración que o BNG fai da supresión da paga extra de Nadal non é só polos prexuízos causados ao 22 por cento dos asalariados na Galiza -201.000 empregados públicos- senón polo impacto económico que supón debido á redución do consuma. Destacan tamén na organización nacionalista que o persoal que se está a ver afectado pola eliminación da extra é na súa maior parte o que se encarga de servizos sociais básicos de maneira que "é inxusto que cando están a facer un esforzo suplementario para manter os servizos con menos recursos tamén se lles penalice quitándolle unha paga extra" engade Féliz JucalPequeno comercio Bota a vista tamén o BNG no impacto que tanto a rebaixa salarial como a supresión das extras tería no pequeno comercio, acosado xa pola liberalización comercial aprobada polo goberno do PP. O responsábel de política municipal sinalou que medidas como estas agravan unha situación como a que está vivindo un sector que viu como no que vai de ano se pecharon 6.000 establecementos. Tamén a decisión aprobada pola directiva da Federación de Libreiros de Galiza e asumida pola maior parte dos seus socios de non aplicar a subida do IVE no material escolar até pasado o inicio do curso contou co apoio de pais e nais que se enfrontan a un setembro aínda máis duro que o dos anos anteriores.


Summary: Esta semana Sermos Galiza presenta un caderno monográfico arredor dos proxectos e iniciativas culturais que visan resistir e combater os agravios á historia, lingua e tradicións galegas. A través dunha escolma de asociacións, agrupacións e colectivos sociais revisamos o labor a prol do mantemento e recuperación da nosa cultura desde a base. Faite con el na nosa loxa

Algunhas expresións da cultura popular galega terían os días contados de non ser polo traballo desenvolvido polas asociacións, agrupacións e colectivos sociais que se extenden ao longo e ancho do país. Este caderno visa presentar unha escolma desa labor e dalgúns dos colectivos máis antigos –e máis novos—que pulan pola recuperación e mantemento da cultura de base, aquela feita por e para quen lle dá razón de ser. Desde o deporte, á música, pasando pola inesgotábel labor a prol das tradicións máis senlleiras ou o patrimonio, as asociacións culturais deste país desenvolven milleiros de iniciativas cun obxectivo común, resistir e combater os agravios á cultura galega. Da man de proxectos como a AC O Galo revisamos o medio século de loita cultural. O canto desta agrupación leva resoando na capital da Galiza desde 1961 como "unha forma eficaz de oposición" primeiro ao réxime franquista e hoxe "fronte un españolismo constituído como ideoloxía oficial e indiscutíbel". Xunto a esta, outras moitas asociacións e colectivos sociais agromaron no noso país para pular polo asociacionismo e activismo cultural. Botamos man dalgúns proxectos --poucos en relación co froitoso tecido asociativo deste país-- que manteñen aceso o facho da cultura popular galega Desde o traballo de Eme de Meira no rural de Lugo até o labor de recuperación da nosa memoria en Vigo ou Ferrol, botamos man dalgúns proxectos --poucos en relación co froitoso tecido asociativo deste país-- que a día de hoxe continúan activos mantendo aceso o facho das expresións culturais que non se envolven en grandes luxos nin gozan de grandes palestras mais que constitúen o cerne da cultura popular galega. A AC O Medulio, CS A Revolta, AC Alexandre Bóveda, AC Cultura do País, Fundaçom Artábria e o Proxecto Peixe trázannos un pequeno percorrido polo movemento asociativo cultural da Galiza.


Summary: As entidades de afectados alertan da perigosidade destes terminais instalados fóra das tendas e salóns especializados, polo nulo control existente sobre a idade dos usuarios e pola súa capacidade de atracción

O pasado mes de maio a Xunta anunciou a adopción dunha serie de medidas para controlar a expansión das casas de apostas en Galicia, limitando o seu número ás "xa existentes ou con solicitude en tramitación", un total de 159. Porén, como dende hai tempo veñen lembrando organizacións como a Asociación Galega de Xogadores de Azar (AGAJE) ou a Federación Española de Jugadores de Azar Rehabilitados), o problema das apostas non se limita ás tendas e salóns especializados, moi presentes xa en todas as cidades e vilas galegas, senón tamén ao xogo online e, así mesmo, ás máquinas de apostas existentes en centos de establecementos de hostalería, practicamente en cada recuncho do país.En Galicia están en funcionamento 3.695 terminais de apostas e a maior parte (3.194) están instaladas en bares e cafeteríasO director terapéutico de AGAJA, Juan Lamas, respondía nesta entrevista ás medidas anunciadas polo Goberno galego para limitar os efectos do xogo, sobre todo entre os menores de idade: "A Xunta parece que esquece que concedeu 3.600 licenzas para máquinas de apostas en bares e aí non vai haber ningún control de acceso, porque o dono do bar non se vai facer responsable".En efecto, en Galicia están en funcionamento 3.695 terminais de apostas e a maior parte (3.193) están instaladas en bares e cafeterías e o resto (502) nos salóns e tendas de apostas. Mentres que nos salóns e tendas de apostas si hai un control da idade dos usuarios, isto non sucede nas máquinas instaladas noutros lugares.Hai máquinas de apostas en 262 concellos. Vigo, A Coruña e Ourense encabezan a listaAs cidades concentran o maior número destes aparellos, encabezando a lista Vigo con 406 terminais de apostas, e A Coruña con 318. Moi preto aparece xa Ourense, con 287, a pesar de contar cunha cifra de poboación moi inferior. Lugo, Pontevedra e Compostela tamén superan o centenar de máquinas.As máquinas de apostas esténdense por todo o país. De feito, son moi poucos os concellos nos que non está instalada unha delas; en concreto, son 51. Nas 262 localidades restantes está en funcionamento algún destes terminais. O regulamento de apostas aprobado pola Xunta no ano 2012 fixaba un número máximo de 2000 máquinas de apostas en bares e cafetarías. Porén, no ano 2017 o Goberno galego elevou ese límite ata as 3.600 máquinas.. "Nestas máquinas dos bares increméntase o perigo para as persoas de calquera idade que xa son adictas ao xogo", alertaba Juan Lamas noutra entrevistaAdemais dos terminais individuais, o xogo foméntase en Galicia a través das casas e tendas de apostas. O resultado nos últimos anos foi un incremento continuado dos cartos que os galegos e galegas destinan aos xogos de azar. O gasto da poboación galega nos xogos e apostas medrou un 27% en só tres exercicios e cada vez son máis as persoas que chegan a ter problemas graves de ludopatía ou de débedas, persoas ademais cada vez máis novas. O perfil do ludópata en Galicia é o dun mozo, con estudos, traballo fixo e uns 24.000 euros de débeda. Mesmo así a patronal do xogo nega que exista un "problema real" en Galicia.En xaneiro de 2019 eran 136 as casas de apostas abertas, sobre todo na Coruña (24) e Vigo (22), e con cifras importantes igualmente en Ourense (10), Compostela (7), Pontevedra (6), Lugo (6) e Ferrol (5), pero tamén se reproducían en vilas de tamaño medio como Vilagarcía (4), Verín (3), Ribeira (3) e noutros centro comarcais. A cifra seguíu en ascenso, ata chegar finalmente ás 159.


Summary: As temperaturas máximas foron, de media, 3,9 graos superiores ao habitual na Galiza nesta altura do ano, mentres as mínimas ficaron tamén 1,5 graos por riba da media dos últimos anos.

A Galiza rexistrou un mes de xullo "moi seco" no que atinxe ás precipitacións e "extremadamente cálido" en canto ás temperaturas, cunha vaga de calor histórica entre os días 11 e 15, segundo conclúe o avance do último informe climatolóxico de Meteogalicia. Con datos recollidos nas once estacións meteorolóxicas representativas do país, a anomalía media da temperatura do mes pasado foi de +2,7 graos centígrados. Neste senso, as temperaturas máximas foron de media 3,9 graos superiores ao habitual, mentres que as mínimas ficaron 1,54 graos por riba. "Tanto nas máximas como nas medias a anomalía en xullo foi a máis elevada da serie desde 1981", asegurou a Xunta nun comunicado. En concreto, o valor medio das temperaturas máximas foi de 28,1 graos, rexistrándose as máis altas nas ribeiras do Sil, no Miño ourensán e na comarca de Verín, con cifras próximas aos 36 graos. Pola contra, os valores máis baixos déronse na Mariña e na comarca de Ortegal, con datos próximos aos 18,9 graos. A respecto das temperaturas mínimas, o valor medio de toda a Galiza foi de 14,6 graos, rexistrándose os máis baixos na comarca da Limia, con 8,4 graos, e os máis altos nas localidades do Condado e a comarca de Vigo, onde chegaron aos 18,9 graos. Ourense pulveriza todos os récords e alcanza os 44 graos Choivas escasas No apartado de precipitacións, en xullo rexistrouse 66% menos que a media do valor climático normal, cunha repartición "moi desigual". As máis importantes producíronse durante a mañá do día 3 e na tarde-noite do 14, mais non afectaron por igual o conxunto do país. "Algúns lugares quedaron con precipitacións moi escasas ou mesmo nulas e outros puntos achegáronse á normalidade ou mesmo foron húmidos", explicou a Xunta, que sinalou Vigo e O Condado como zonas nas que non se rexistraron choivas o mes pasado. "A gran anomalía positiva nas temperaturas e a escaseza de precipitacións teñen a súa explicación nas altas presións, que foron predominantes durante xullo, impedindo a chegada de influencias atlánticas e allegando masas de aire moi cálido procedentes do norte de África e do sur da península Ibérica", engadiu.


Summary: A euroorde atinxe tamén os consellers Comín, Serret, Puig i Ponsatí, que non compareceron perante a AN.

A xuíza do Tribunal Nacional Carmen Lamela emitiu a orde de arresto do presidente da Generalitat, Carles Puigdemont e os catro conselleiros que se quedaron con el en Bruxelas: Toni Comin, Meritxell Serret, Clara Ponsatí e Lluís Puig. Os seus avogados solicitaron declarar por videoconferencia desde Bélxica mais a Fiscalía rexeitou e pediu a execución do previsto na denuncia presentada a segunda feira contra o Govern pola declaración da República Catalá no pleno do Parlament da pasada sexta feira,. 27 de outubro Por escrito, o Ministerio Público solicitou a detención inmediata no caso de que os membros do Govern non comparecesen na Audiencia Nacional.


Summary: Con esta protesta, desde a asemblea de desempregad@s da CIG quixeron denunciar a situación "indigna" na que se atopan as persoas desempregadas

A asemblea de desempregad@s da CIG ocupou na mañá desta cuarta feira un predio do INEM en Compostela, o situado perto do Parlamento de Galiza. Unha acción coa que este colectivo denuncia "que na actualidade directamente non hai ofertas de emprego nin INEM, nin apenas nas ETTs e que, en todo caso o que estas últimas ofertan son empregos temporais, mal pagados e, no seu conxunto, precarios". Aliás, exixen da Xunta de Galiza un cambio radical de políticas, con investimento público nos sectores produtivos para que se xere emprego. Xunto a isto, reclaman un plan real de promoción do emprego que vaia acompañado das partidas orzamentarias necesarias; programas de formación para o emprego axeitados á realidade laboral de Galiza e que se manteñan uns servizos sociais dignos que eviten a exclusión social deste colectivo.


Summary: A directiva de Greenalia mantén o seu posto como conselleira independiente de Euskaltel após consumarse a OPA lanzada por MásMóvil.

MásMóvil materializou onte a toma de control de Euskaltel, propietaria do operador de cable galego R, coa configuración dun novo consello de administración no que se mantén como independente a ex conselleira de Medio Ambiente e actual directiva da firma de renovábeis Greenalia, Beatriz Mato. Os cambios no máximo órgano de decisión da compañía vasca prodúcense despois de que a semana pasada prosperase a Oferta Pública de Adquisición (OPA) lanzada pola firma capitaneada por Meinrad Spenger, á que tamén acudiu Abanca, que se desprendeu así do 4,48% do operador vasco que controlaba após a absorción de R. O novo consello de administración, do que saen o conselleiro delegado, José Miguel García, así como os dirixentes do fondo británico Zegona, principal accionista de Euskaltel até a súa venda, estará liderado por Spenger, conselleiro delegado de MásMóvil. Tamén se incorporan a el o conselleiro delegado de Inveready e vicepresidente segundo do operador, Josep María Echarri, que será conselleiro externo, ou José Germán López, conselleiro executivo de MásMóvil e agora de Euskaltel. Xabier Iturbe mantense como presidente non executivo após a remodelación, na que Iñaki Alzaga, ao igual que Beatriz Mato, conserva o seu posto como conselleiro independente. José Ortiz Martínez, pola súa banda, foi confirmado como secretario non conselleiro do novo órgano de dirección de Euskaltel. O valor, fóra da Bolsa Xunto coa renovación do consello, MásMóvil, novo máximo accionista co 97,66% dos títulos do operador vasco, que exerceu a opción de venda forzosa para facerse co 100% dos títulos da compañía, solicitou a súa exclusión da Bolsa após a OPA. Onte, a Comisión Nacional do Mercado de Valores (CNMV) comunicou que suspenderá a cotización de Euskaltel tras o peche dos mercados do vindeiro 17 de agosto, suspensión que manterá até que se produza a exclusión definitiva da negociación das accións da sociedade. Euskaltel leva cotizando en bolsa desde 2015 e na actualidade os seus títulos están valorados en 10,96 euros tras a oferta de 11 euros por título lanzada por MásMovil para a súa compra. Após a súa marcha, Telefónica será o único representante do sector no parqué, xa que MásMóvil xa fora excluída de cotización o pasado ano tras a OPA dos fondos Cinven, KKR e Providence.


Summary: A Xunta respondeu o 27 de agosto que "durante os meses de verán a porcentaxe media de camas funcionantes será do 88%", o que suporía que as pechadas serían arredor dun milleiro Veciñanza de Cangas mobilízase para esixir que o seu centro de saúde non peche por vacacións

Veciñanza de Cangas mobilízase para esixir que o seu centro de saúde non peche por vacacións Unha pregunta "anticuada" sobre un "recurso" que "é importante nos hoteis e non tanto nos hospitais". Así resolveu nos últimos anos o conselleiro de Sanidade, Jesús Vázquez Almuiña, os sucesivos cuestionamentos dos grupos da oposición e tamén de persoal do Servizo Galego de Saúde a respecto do número de camas que son pechadas cada verán nos hospitais públicos do país ou nos centros concertados que dan servizo á rede pública. Nas ocasións en que a Consellería si dá en responder fíxoo ocultando a cantidade exacta de camas pechadas. Sucedeu en anos pasados e así volveu actuar neste 2018. O pasado 27 de agosto chegou ao Parlamento a resposta á pregunta que a deputada Eva Solla formulara o 10 de xullo no nome de En Marea para reclamar os "datos referidos ás camas e aos servizos que se van pechar durante os meses de verán nos hospitais do Sergas, así como as vacacións do persoal que se van cubrir en cada área sanitaria" e "o plan que se vai desenvolver diante das situacións de colapso que se están a producir na rede hospitalaria pública". O documento repite en boa medida os argumentos de anteriores veráns e dun comunicado de prensa difundido pola Consellería en xuño, evitando novamente o número reclamado pola oposición. A Consellería sinala na contestación que o Sergas "planifica todos os anos a adecuación dos recursos asistenciais no período estival tendo en conta o decrecemento da demanda asistencial" que deriva da "diminución da morbilidade estacional de determinadas patoloxías" e da "programación das vacacións dos profesionais". Así e todo, mantén, "mantéñense operativos os recursos adaptados a esta realidade" mentres "facilita" que "se poidan levar a cabo obras ou actuacións preventivas e reparadoras en distintas unidades que durante unha época de maior ocupación sería difícil realizar coas máximas medidas de seguridade" e "as menores molestias". A Xunta respondeu o 27 de agosto que "durante os meses de verán a porcentaxe media de camas funcionantes será do 88%", o que suporía que as pechadas serían arredor dun milleiro Alén de reiterar que "ningunha destas circunstancias" provoca un "menoscabo" na atención sanitaria e de insistir en que "as camas hospitalarias están todas dispoñibles" se cómpren, o departamento de Vázquez Almuiña limítase a achegar unha cifra: "no ano 2018 durante os meses de verán a porcentaxe media de camas funcionantes será do 88%, aproximadamente un 13% máis das camas ocupadas no ano 2017". Atendendo aos datos máis recentes do Sergas sobre o número total de camas nos hospitais galegos, ese 12% de camas pechadas supón arredor dun milleiro, na liña do advertido polos sindicatos sanitarios a finais da primavera. Ou, o que é o mesmo, o número de peches mantense nos maiores niveis dos últimos anos e moi por riba dos de hai unha década, cando eran pechadas arredor de 500 camas no verán. Sen datos concretos de persoal substituído A Consellería límitase a afirmar que cobre "con persoal eventual o 100% das ausencias que se precisen" en "función das necesidades de cada centro" Sanidade evita tamén ofrecer datos concretos a respecto da cobertura das vacacións do persola, tamén reclamados por Solla na súa pregunta. Neste caso a Consellería sinala que "a xestión das ausencias e a planificación das substitucións realízanse tendo en conta a demanda asistencial", o que significa que se "substitúen con persoal eventual o 100% das ausencias que se precisen, en función das necesidades de cada centro". "As ausencias do persoal -reitera a resposta- cóbrense sempre que a demanda asistencial así o require, en garantía da saúde da cidadanía". En ausencia de cifras concretas, Sanidade agrega que planifica a actividade cirúrxica e a ocupación de camas tendo en conta a actividade de cada área sanitaria nos anteriores veráns. Ademais, subliña, cada hospital conta cun "Plan de Continxencia que permite adoptar de xeito áxil as medidas necesarias destinadas á adecuación dos recursos asistenciais".


Summary: O Barça, antepenúltimo rival ligueiro dos lucenses.

Desafío maiúsculo o que debe afrontar a partir das 20.45 horas deste sábado o Leite Río Breogán, pois enfronte terá o intratábel Fútbol Club Barcelona, sólido líder da ACB e, salvo gran sorpresa, gañador da fase regular do campionato. O conxunto catalán é, como se adoita dicir, un conxunto dunha liga diferente á do galego, mais o play-off polo título segue a ser unha opción máis que plausíbel cando quedan tan só tres partidos por disputar, polo que os celestes están obrigados a saír a xogar de ti a ti contra o xigante blaugrana. Co sétimo e o sexto fora de alcance, a día de hoxe o oitavo posto -e último que dá acceso ao play-off- é o único ao que pode aspirar o Breogán, estando actualmente ocupado polo UCAM Murcia con 16 triunfos, os mesmos que Gran Canaria, Surne Bilbao Básket e un máis que o Leite Río Breogán. O seu técnico, Veljko Mršić, mostrouse plenamente consciente da magnitude do reto, e máis tendo en conta que non poderá contar con dúas pezas da importancia de Trae Bell-Haynes e Džanan Musa: "Darémolo todo, non será fácil, pero estou moi orgulloso de como están a competir os meus homes, e máis tendo en conta os problemas coas lesións". O Obradoiro, na procura da salvación E se para lograr o seu obxectivo o Breogán terá que pasar por enriba do líder, o Monbus Obradoiro terá que facer o propio co segundo clasificado, o Real Madrid. A escuadra capitalina entrará en xogo no Sar ás 20 horas de mañá sabendo que cun triunfo a permanencia quedaría certificada, mais o preparador dos composteláns, Moncho Fernández, di que serán vitais "o rebote e as accións un contra un" para superar "un equipo con ADN gañador como o Real Madrid".


Summary: Amosando músculo e coa mirada posta nas próximas eleccións municipais. Así concluíu o Congreso Constituínte de Compromiso por Galicia no que se escolleu por listas abertas un consello Político Nacional composto por 15 mulleres e 15 homes e do que saíu electo Secretario Xeral Xoán Carlos Bascuas.

Como estaba previsto, Xoán Carlos Bascuas, único candidato, foi elexido Secretario Xeral de Compromiso por Galiza nun Congreso Constituínte do que, segundo dixo, sae unha organización que "hoxe amosou músculo e que está en disposición de seguir avanzando no noso vindeiro obxectivo que son as eleccións municipais". Incidindo na "imaxe de forza" que a organización que lidera deu na súa reunión constitutiva, Xoán Bascuas defendeu a necesidade dunha alternativa ao PP. "Aqueles que utilizan ferramentas e discurso de oposición, serán sempre oposición, cando este País o que precisa é de propostas de goberno que nos saquen do brutal empobrecemento ao que estamos sometidos, a nivel individual e colectivo", afirmou no discurso de clausura, no fin do Congreso que tivo lugar nun hotel de Teo. Emancipación e vontade de ser Pulou porque Galiza non perdera o tren "das nacións que van ser quen de emanciparse" para o que colocou a "vontade de ser por riba de todo, a vontade da cidadanía como motor do cambio". Dirixiuse tamén o líder de CxG aos militantes da súa organización a quen agradeceu o empeño e o entusiasmo. "Polo tempo roubado aos vosos seres queridos e pola paciencia que teñen con nós; polo que tendes aportado, moito ou pouco, tanto material como inmaterialmente", sinalou. Un Consello Político Nacional paritario saído da votación da afiliación en listas abertas dirixirá o futuro de CxG despois dun Congreso no que se aprobaron os documentos sometidos a consideración por "amplísima maioría". Entre outras decisións, no debate aprobouse tomar como propia a bandeira branca e azul -un dos debates máis longos- e apoiar a eliminación da división territorial provincial. Co lema "Proxecto de País" que presidira o Congreso, CxG baseou a súa liña política na defensa do galeguismo, o progresismo e a socialdemocracia. MEMBROS DA EXECUTIVA Xoán Carlos Bascuas (Secretario Xeral)Xosé Manuel Pérez Bouza (Coordinador Ourense)Rafael Cuíña Aparacio (Coordinador Pontevedra)Rocio López Pacio (Coordinadora Lugo)María Xosé Afonso (Coordinadora A Coruña)Sandra Arauxo CarballidoXulia Guntín AraújoPaulo Carlos López LópezManuel González LópezInma López SilvaHenrique MonteagudoXosé Anxo LaxeAna Belén BandePablo Tortajada Bermúdez (membro da MNG) MEMBROS CONSELLO POLÍTICO NACIONAL ELECT@S María Xosé Alonso TorresSandra Arauxo CarballidoAna Belén Bande DomínguezManuel Bello SalvadoRafael Calvo GrovasDolores Caramés Hermo Fernando Casal TacónTeba Conde HerrezueloGonzalo Constenla Bergueiro Natalia Costas AlonsoRafael Cuíña AparicioJéssica Fernández PoloBalbina Gándara AnteloManuel González LópezXulio Guntín AraúxoXosé Anxo Laxe Suárez Paulo Carlos López López Rocio López Pacio Inmaculada López SilvaIván Marrube Rodríguez Henrique Monteagudo RomeroXosé Mosquera Casero Pilar Neira Martínez Andrés Núñez RajoyRuth Parada DejuaneXosé Manuel Pérez bouzaXoán Antón Pérez Lema Brais Preto Fernández Sonia Sainz Suárez Sara Torreiro Rodríguez


Summary: Ducias de familias acudiron ao Concello de Ferrol para demandar do goberno local do PP a entrega das vivendas sociais existentes nese barrio, adxudicadas en 2010. Stop Desafiuzamentos alerta da situación extrema na que se atopan moitas destas persoas

Ducias de familias personáronse na mañá desta sexta feira no Concello de Ferrol para presentar as correspondentes demandas e reclamacións exixindo a súa vivenda. No barrio de Recimil hai 60 vivendas sociais baleiras, segundo indican desde Stop Desafiuzamentos e a Rede de Apoio Mutuo de Ferrol, que traballa man con man con estas familias. Gran parte das vivendas referidas están en boas condicións de habitabilidade ou que precisan para iso só pequenas reformas, contra o que se sostén desde a administración local. Representantes do BNG, EU e PSOE acompañaron a estas persoas. No Concello teñen unha lista con 116 persoas admitidas para ter unha vivenda. Mais o paso non se dá. Unha situación digna do teatro do absurdo. Agardando por unha casa. Agardando por Godot. Godot non chegou, mais agardemos que a casa si. Fotos: Susete de Ferrol


Summary: Fomento recoñece que se suprimiron 738 servizos entre xuño e setembro no trazado do norte galego, onde houbo tamén 141 incidencias.

Hai tan só unhas semanas, Renfe e o Ministerio de Fomento levaron a cabo unha intensa campaña publicitaria en medios galegos para anunciar a "mellora" do servizo de proximidade entre Ferrol e Ortigueira tras aumentar de dous ao oito as frecuencias en días laborables dun servizo incluído dentro da liña que une a cidade departamental con Ribadeo, a do tren do norte galego. Os novos horarios, que excluíron A Mariña, supuxeron un ínfimo pulo a un ferrocarril que esmorece malia a súa potencialidade entre mala planificación, avarías, supresións e eivas varias que non rematan nunca. A proba, nos datos que o propio Ministerio, a través de Adif, vén de facilitar e nos que aclara que entre xuño e setembro do pasado ano suprimíronse nesta liña de ancho métrico entre Ferrol e Ribadeo un total de 738 servizos. Supón unha media de seis trens suprimidos cada día, segundo as cifras coas que Fomento respondeu a unha pregunta do deputado de En Marea, Miguel Anxo Fernán Vello, sobre a situación do antigo FEVE. Adif advirte de que en catro meses, entre xuño e setembro, suprimíronse 738 servizos de tren na liña Ferrol-RibadeoAdif achega un cadro detallado no que se advirte de que, por exemplo en agosto, foron 309 os trens suprimidos, dez ao día e practicamente un de cada seis que cobre o percorrido entre Ferrol e Ribadeo. En xuño foron 199; en xullo, 169; e en setembro, 67. A cifra impacta pero non é a primeira vez. Hai apenas un ano, na mesma liña chegou a haber 13 cancelacións nun só día. Malia que son poucos os servizos que completan o percorrido entre Ferrol e Ribadeo, a liña si que ofrece unha verdadeira oferta de proximidade entre Ferrol e Xuvia, con case 30 trens de ida e outros tantos de volta ao día desde as 6.30 da mañá. Ademais, na resposta oficial á que tivo acceso Praza.gal, o Ministerio de Fomento recoñece tamén un total de 144 incidencias durante ese pasado véran: 81 delas por espera de operador, 51 por avaría e cinco por obstáculos na vía, entre outras.Os datos confirman o desleixo e a desfeita dun trazado de 254 quilómetros que, segundo datos da Plataforma pola Defensa do Ferrocarril Ferrol-Ribadeo, acumula o 30% das incidencias de todo o sistema ferroviario estatal. Estas cifras, ademais, ratifican as críticas expresadas acotío polos alcaldes dos concellos afectados e polos usuarios da liña, cada vez menos pero sabedores da potencialidade dun ferrocarril que non dá avanzado polo desleixo das administracións. Segundo datos do Adif, en Ferrol, hai cinco anos, os usuarios do antigo FEVE achegábanse aos 100.000; a tal hora non chegan a 60.000.O trazado, de 254 quilómetros, acumula o 30% das incidencias de todo o sistema ferroviario do EstadoAnte a resposta acadada, o deputado Fernán Vello advirte de que leva tempo presentando iniciativas e propostas de maiores dotacións orzamentarias para recuperar estes servizos ferroviarios "imprescindíbeis en comarcas como A Mariña, moi poboadas, e que teñen una importante actividade económica". "Nunca entendemos o desleixo absoluto que se practicou con este ferrocarril. Hai unha infraestrutura ferroviaria, uns trens, uns servizos, non sería lóxico investir na súa mellor e rehabilitación para incentivar a mobilidade en transporte público?", pregúntase. Fomento, na súa resposta ao parlamentario de En Marea, asegura que Renfe acadou un acordo coa Xunta e coas mancomunidades de municipios de Ferrolterra e Ortegal para a aplicación dos devanditos novos horarios. Ademais, fai referencia ao "famoso Plan de Reforzo, do que se leva a falar desde hai máis dun ano pero que segue sen despegar".Respecto da ampliación de horarios entre Ortigueira e Ferrol, Adif asegura que proporcionan "unha maior cobertura de transporte ferroviario ás poboacións da zona e mellora as comunicacións para estudantes e traballadores". En canto ao Plan de Reforzo, anuncia actuacións con novos plans de mantemento ou de "confort interior" nas diferentes máquinas. "Mallamos tanto nos usuarios que nos abandonan; se non é a falta de maquinistas son as avarías e, senón, os malos horarios... Así é moi difícil", resumía un dos revisores da liña o pasado mes de xaneiro a Praza.gal nunha reportaxe tras unha viaxe de ida e volta no tren do norte, o da lenta agonía sen solución á vista. A non aprobación dos Orzamentos do Estado e a convocatoria de eleccións supoñen tamén un atranco ao quedar en nada o incremento que supoñía pasar dos 2 millóns consignados o ano pasado para melloras nesta antiga liña de Feve entre Ferrol e Ribadeo aos 10,7 millóns contemplados nas novas contas.


Summary: 'Suor' é o novo traballo do Rabelo, rapeiro impulsor dun proxecto artístico que "defende o dereito a ser quen somos para buscar a forma de sobrevivir nun mundo incerto". O seu anterior traballo, 'Que prenda a faísca', conta con diversos temas que tiveron unha grande acollida por parte do público como Somos legiom ou 'Sê mais cam'. 'Nós Diario' conversa co músico sobre Suor e sobre o panorama actual da música en galego.

—Con que se van encontrar as persoas que escoiten o teu novo traballo? Cunha mestura de música electrónica con xéneros que chaman 'urbanos', que aínda que se fagan no rural denomínanos así, e tamén coa raíz tradicional. No disco pódeste encontrar con muiñeiras e até con 'agharraos'. —Menciona a raíz tradicional. Sempre está presente na súa música? Totalmente. Esa era a idea do disco, eu quería facer un traballo baseado na música tradicional mais envolvéndoa dalgún modo nunha estética e sonoridade de música urbana. Mais Suor está totalmente baseado na tradición, mesmo desde as primeiras ideas que tiven para o traballo; hai temas en que, ao mellor, non se percibe que sexa canción tradicional mais escóitase unha gaita sintetizada, hai unhas cunchas ou hai pandeiros. —Como foi o proceso de elaboración de Suor? Inicialmente naceu de ideas soltas que tiñan como base facer electrónica mais que tamén houbera algo de baile. Empecei a facer unha chuvia de ideas nun papel e aí comecei a deseñar o que acabaría sendo o disco. Houbo un momento en que até tiven que parar porque tiña demasiadas ideas e tiven que pór un límite. —O traballo foi financiado a través do crowdfunding. Deu bos resultados esa campaña? O motivo polo que fixen un crowdfunding foi basicamente porque non tiña diñeiro para producir un proxecto deste tipo sen precarizar xente ou sen pedir moitísimos favores, e así non o tería feito porque non me parece ético. Non se lle poder pedir á xente que traballe e que o faga de balde. Por iso o crowdfunding, tamén coa idea de dignificar o traballo artístico. A campaña foi magnífica, a resposta foi incríbel porque para min era unha cantidade súper alta e tendo en conta a situación económica da xente que me rodea, ao principio parecíame demasiado ambicioso conseguir os 4.500 euros que pedía. E a verdade é que houbo moita xente que achegou desde sete euros, que era a cantidade mínima, até cantidades moito máis altas. Mesmo a nivel de autoestima foi moi lindo porque vin que as cousas que propoño, hai xente que cre nelas e que quere que as leve a cabo. Con Suor tamén aprendín que non hai que saír da Galiza para poder facer traballos como este; podemos desenvolver aquí os nosos proxectos, aínda que é difícil que non sexa precario, xa que se revela moi difícil competir contra o capitalismo. —Cal é a situación da música en galego? Estamos nun momento de explosión de creatividade con moita xente facendo moito e moi ben. Como sempre, contra vento e marea, con circunstancias moi desfavorábeis en xeral. Encontrámonos con situacións de invisibilidade fronte a outros lugares, mais vexo na Galiza unha gran riqueza de xéneros e de ideas que dan alento. Tamén creo que a xente galega antes non valorizaba tanto o que se fai aquí como se valoriza actualmente. —Que papel desempeñan as Administracións na promoción da cultura galega? As Administracións xogan un papel importante de contratar artistas locais para concertos. Eu creo que sería moito máis sostíbel apostar por eventos máis pequenos e non masificados, o mesmo que co comercio local. —Que depara o futuro ao Rabelo? Agora estou máis concentrado no presente. Faime moita ilusión estar dando concertos e presentando Suor. Estou xogando co vestiario e coa maquillaxe, algo ao que lle tiña medo polo enfoque de xénero que tivo na miña vida como persoa socializada como muller, sendo unha persoa trans.


Summary: Manu Regueiro e Marta Barbeito triunfaron nunha fermosa Travesía Costa ABanca Balarés. A Travesía Illa da Creba busca nadadores para o 17 de agosto.

Este domingo, 11 de agosto, terá lugar a Travesía Costa Abanca by Duacode Sisargas-Malpica. Unha cita na que participarán 230 nadadores e que contará con dúas distancias, de 8 e de 4,2 quilómetros. A distancia longa, na que participan 80 nadadores, sairá ás 9.00 horas da praia de Area Maior de Malpica e terá a chegada no mesmo lugar. A proba curta, con 150 participantes, comeza ás 10.30 horas co embarque dos nadadadores no Porto de Malpica, para saír ás 11.00 horas das Sisargas. A meta estará situada tamén na praia de Area Maior. O percorrido longo será dun traxecto en liña recta de ida e volta ás Sisargas, con avituallamiento aos 4 quilómetros. Os nadadores terán que chegar a aboiar de xiro nas illas nun máximo de dúas horas e os que non o consigan nese tempo serán recolleitos pola organización. A distancia curta partirá da Sisarga Grande para chegar en liña recta a Area Maior. Hai un teimpo de corte de 50 minutos para pasar aboiar do cabo de San Adrián, a un quilómetro da saída. O tempo límite nesta proba será de tres horas. A entrega de trofeos está prevista para as 14.00 horas na praia e ás 14.30 horas, no Paseo Marítimo, celebrarase unha paella con todos os participantes nas probas. Próxima cita, Fisterra A seguinte proba da Travesía Costa Abanca by Duacode 2019 será a de Fisterra, o 1 de setembro. Para rematar, o 15 de setembro, a proba especial das Pontes poñerá o broche final a un verán repleto de probas deportivas acuáticas; con tres distancias, 1.500, 5.000 e 10.000 metros.


Summary: A Consellaría de Política Social confirma que non se vai fechar este centro por se fose necesario trasladar novamente a algunha persoa maior contaxiada polo coronavirus.

A residencia integrada Porta do Camiño, habilitada pola Xunta para atender ás usuarias que deran positivo en COVID-19 procedentes de centros xeriátricos de Lugo e A Coruña, quedouse baleira esta sexta feira, após a saída das últimas catro persoas maiores que ficaban nela. Segundo informaron a Europa Press fontes das consellarías de Política Social e de Sanidade, nas últimas horas confirmouse a saída de tres anciáns libres de COVID-19 e o traslado dun cuarto, aínda positivo, ao Hospital Clínico de Compostela. Este centro sociocomunitario compostelán foi habilitado como residencia integrada (medicalizada) dependente do Sergas a finais de marzo, cando a pandemia comezou a recruar e o número de contaxios en residencias (tanto de usuarias como de traballadoras) crecía de forma importante. De feito, os falecementos de maiores usuarias de residencias superan o 40% do total de mortes polo coronavirus na Galiza. Política Social confirmou que esta residencia integrada chegou a acoller a 74 anciáns afectadas pola COVID-19. Aquelas que se foron recuperando foron sendo trasladadas de volta ás súas residencias de orixe. Porén, aínda que a residencia quedou sen usuarias, non se clausurará, senón que permanecerá aberta e a disposición do sistema sanitario por se fose necesario trasladar novamente a algunha persoa maior contaxiada.


Summary: Dúas décadas de existencia. Eis o tempo de vida dunha das máis emblemáticas librarías de Vigo, Andel, especializada en libro galego e portugués e que esta quinta feira anunciaba o seu peche nas redes sociais.

"Hoxe, 21 de febreiro, Día Internacional da Lingua Materna, anunciamos o peche do espazo libreiro Andel. Na vindeira semana comezará a liquidación de fondos bibliográficos e discográficos até o 30 de marzo", escribían na súa conta de twitter. Curiosamente, Andel iniciou a súa andaina no mundo virtual. Andel Virtual chamouse, xustamente, a páxina web coa que, da man de Xaime Nogueira, foron pioneiros na venda por Internet de libro galego e portugués. Dous anos despois abriron o local da avenida das Camelias, en Vigo, duns 100 metros cadrados e "co fin de dispor dun lugar onde achegar aos interesados ao libro e á cultura galega onde celebrar actos, encontros, presentacións de libros, exposicións...". De feito, Andel funcionou como epicentro vigués para o libro galego. O ex director de Xerais, Manuel Bragado, confesábase "conomocionado" pola noticia: "Outro síntoma da fraca saúde do noso tecido libreiro, máis aínda o especializado en lingua galega. Moitos abrazos de gratitude para Xaime Nogueira artífice dunha fantasía necesaria".


Summary: Sociólogo, foi promotor das Comisións Labregas e da ANPG na clandestinidade e membro da primeira Dirección Nacional do BNG. Participou activamente noutras entidades sociais, como a Asociación de Traballo Social Comunitario e a Rede Galega de Loita contra a Pobreza e a Exclusión Social

Ramón Muñiz de las Cuevas faleceu este venres. Nacido en Ourense en 1942 e licenciado en Ciencias Políticas e Socioloxía, traballou como sociólogo rural no Servizo de Extensión Agraria, exercendo durante o Goberno Tripartito da Xunta (1987-89) como xefe de servizo de planificación. Foi membro da dirección nacional da UPG na época da clandestinidade, fundador dos CALL (Comités de Axuda á Loita Labrega) e promotor das Comisións Labregas e da ANPG na clandestinidade. Tamén foi un dos promotores e fundadores do BNG e membro da súa primeira Dirección Nacional como independente. Dende había anos era presidente da Irmandade Moncho Valcarce. Ademais, promoveu varias ONG, como a Asociación de Traballo Social Comunitario da que foi presidente e a Rede Galega de Loita contra a Pobreza e a Exclusión Social, actuando como vicepresidente. Escribía artigos en varios xornais, como A Peneira, Praza Pública ou Sermos Galiza. Podes ler aquí os 30 textos que publicou en Praza. O mes pasado publicou a súa derradeira achega, "Onde está a decencia", que concluía dicindo que "Mentres xente como 'Billy el niño' ande pola vida impasible o ademán lucindo as súas catro medallas gañadas por méritos propios, nos que destacan as torturas que fixo na ditadura, e non pase nada, España seguirá bostezando, como dicía Machado". O pasado mes de febreiro participou na homenaxe que se lle rendeu na Coruña a Moncho Valcarce, coa inauguración dunha placa na casa na que naceu. Ramón Muñiz escribiu daquela: "Viviremos sempre se nos recordan, por iso Moncho vive, porque será lembrado sempre por aqueles que o coñeceron ou souberon del, da súa bondade humana, da súa firmeza de convicións tanto relixiosas como sociais e políticas, do seu carisma, da súa humildade raiana no sorprendente". Ramón Muñiz, en primeiro termo, na inauguración da placa na casa natal de Moncho Valcarce Le aquí todos os artigos de Ramón Muñiz en Praza


Summary: Xurxo Borrazás lerá o Manifesto Galego do Día Mundial do Teatro, un texto no que destaca os obstáculos que a Xunta lle impón á produción cultural en galego.

"A nai de todos os obxectivos é conter a lingua galega como emblema da nosa cultura" escribe Xurxo Borrazás no Manifesto Galego do Día Mundial do Teatro que o vindeiro 26 de marzo lerá na gala de entrega dos Premios María Casares. "Non teñen nada contra o polbo á feira, a praia da Lanzada, o Pórtico da Gloria, o albariño de Cambados ou a romaría da Franqueira. Son os primeiros en chorar cando escoitan unha gaita. O que non aturan é a diferenza da lingua. De maneira que a representación de Galiza prefiren deixala en mans de Enrique Iglesias, David Meca, ou Marina Castaño", di. "Non teñen nada contra o polbo á feira, a praia da Lanzada, o Pórtico da Gloria, o albariño de Cambados ou a romaría da Franqueira. O que non aturan é a diferenza da lingua" O narrador sinala que recibiu con "auténtica honra" o ofrecemento da directiva da Asociación de Actores e Actrices de Galicia (AAAG) para realizar este manifesto dedicado ao teatro, engadindo que o une unha "vinculación moi forte tanto a nivel persoal como estético". De feito, a pesar de que nunca se adentrou como autor -"nin nunca pensei en facelo", di- Borrazás si formou parte de compañías de teatro amador, nos seus tempos universitarios, representando varias obras. No Manifesto, Borrazás realiza unha defensa da profesión e subliña moitas das dificultades polas que atravesa en Galicia, en boa medida por mor da política levada a cabo pola Xunta: "Ao teatro non hai que cortarlle os pés senón darlle patadiñas nas canelas e regalarlle ás de chumbo para que non voe. Obrigar a que cada representación se convirta nunha epopea". "Este Goberno ataca a cultura que se conecta coa lingua" -destaca- "Dende que Feijoo é presidente, o teatro galego perdeu 800 mil euros de recadación, cantidade semellante á que nese período levou a Confederación de Empresarios de Galicia en axudas á normalización lingüística, unha confederación de empresarios que vén de desprezar a lingua". O autor salienta a mobilización sostida e a posición crítica que dende hai anos manteñen en Galicia os e as profesionais: "As críticas nunca son suficientes, cando hai ataques coma os que está a recibir a cultura galega, o que pasa é que ás veces cansa estar sempre nesa batalla", di. Borrazás subliña as características que fan do teatro unha profesión particularmente dura e exposta aos ataques exteros: "O teatro é unha expresión cultural máis social, pois necesitas de máis elementos para levar a cabo a túa actividade, comezando por unha sala. E tamén máis física, a diferenza de por exemplo a literatura, na que os creadores escribimos nas nosas casas. No teatro non, estás enriba do escenario, fisicamente, carnalmente, pos a túa vida en xogo simplemente para existir". "Non se pode ter unha política lingüística na que se premia a quen despreza o idioma, hai que darlles axudas a quen xa a utiliza, non a medios de comunicación que a usan de maneira ritual ou que a desprezan" Que se pode facer? Que estratexias se poden adoptar para reverter a situación e conseguir que a cultura galega sobrevivae progrese? "É a pregunta do millón. Pois se cadra habería que comezar por que dirixa a política cultural xente que queira a cultura de Galicia, que dirixa o país xente que queira o país, e o problema é que boa parte da poboación non lle concede demasiada importancia a iso", di Borrazás. "Todos van dicir que as mellores praias do mundo están en Galicia, pero a diferenza está na lingua. Actuar sobre a lingua é fundamental. Non se pode ter unha política lingüística na que se premia a quen despreza o idioma, hai que darlles axudas a quen xa a utiliza, non a medios de comunicación que a usan de maneira ritual ou que a desprezan", conclúe.


Summary: A Igrexa ortodoxa exixe un "severo castigo" contra tres integrantes do grupo punk feminista ruso por "atentaren contra os valores tradicionais". O vídeo da 'polémica actuación' está dispoñíbel no interior.

Vén de comenzar en Moscova a vista do xuízo contra as integrantes de Pussy Riot , o combo de punk-rock feminista que escandalizou amplos sectores da sociedade rusa coa súa actuación 'por sorpresa' na catedral de Cristo Salvador de Moscova. Piden para elas sete anos de cárcere por unha actuación que as autoridades cualifican de "antigobernamental". Nadezhda Kolokolniva, Yekaterina Samutsevich e María Aliojina están acusadas tamén de gamberrismo por "atentaren contra os valores tradicionais" da Igrexa ortodoxa rusa cando, o 21 de febreiro, irromperon encarapuchadas nunha zona restrinxida do principal templo ortodoxo. A igrexa rusa reaccionou indignada perante o que cualificaron de "profanación" do templo e pediu xa entón un duro castigo para as tres mulleres.


Summary: A falta de persoal orbiga nesta primeira gran vaga de lumes a "soportar xornadas maratonianas de bastante máis de 12 horas consecutivas sen sequera levarlles auga nin comida", denuncian.

Os sindicatos CCOO, CIG e UUAA denunciaron esta segunda feira a falta de medios humanos e materiais para atallar a vaga de incendios que afecta a Galiza e que, polo de agora, arrasou máis de 10.700 hectáreas, segundo datos oficiais. En concreto, o delegado de Comisións Obreiras do Medio Rural a nivel galego e delegado do comité de empresa en Lugo, Carlos Hermida, cualificou de "insuficientes" os medios da Xunta para atallar os incendios forestais, á vez que pediu que se vaia cara á "profesionalización" dos brigadistas. Hermida lamentou que os medios humanos con que se contan neste momento son "insuficientes", a pesar de que "este ano a Consellaría do Medio Rural, por primeira vez, antes de empezar esta vaga de lume, cubriu baixas de longa duración, cuestión que non se fixera nunca e este ano foi por primeira vez". 30% da poboación do Courel, desaloxada Aínda así, "os medios ante incendios desta virulencia está claro que nunca son suficientes e este ano empezouse tarde a contratar as brigadas municipais", dixo. "Está claro que co persoal da Xunta non chega ante esta vaga de lumes, sobre todo os incendios de sexta xeración, que son incendios de gran virulencia e non hai medios", sentenciou. Por iso, Carlos Hermida avogou por "crear un persoal estábel, que traballe todo o ano, tamén en labores de prevención" e que camiñe cara á profesionalización. O delegado de CCOO lembrou que este ano "no cadro de persoal hai 800 bombeiros todo o ano, 600 nove meses e 1.000 seis meses", polo que tamén esixiu estabilidade para estes traballadores e traballadoras. Sistema de contratación Na mesma liña, a CIG denunciou que a situación vivida estes días na Galiza pon de manifesto a "falta de medios de extinción" e "as situacións de abuso que está a sufrir o persoal", ao que se "obriga a soportar xornadas maratonianas de bastante máis de 12 horas consecutivas sen sequera levarlles auga nin comida". Para a CIG, esta situación está orixinada na decisión da Xunta de "volver ao sistema de contratación de brigadas de extinción municipais mentres segue escatimando co persoal propio". "A realidade é que as brigadas municipais non estarán activas até entrado agosto", denuncia o sindicato. Bombeiros forestais cifran en 300 as prazas sen cubrir "Á dificultade para asinar convenios súmaselle a necesidade de persoal e a desesperación nos concellos para atopar material de extinción, equipos de protección individual e mesmo vehículos en condicións", asegura a CIG. Fronte a isto, a central sindical aposta nun "modelo de xestión único, público e directo para a extinción de incendios, composto por profesionais formados e adestrados en multiemerxencias, que poidan alternar os labores de extinción no verán e prevención durante todo o ano". Despregar "de inmediato" os medios previstos no Pladiga Por outra parte, o sindicato Unións Agrarias puxo ao dispor dos afectados polos lumes a súa rede de técnicos nas oficinas comarcais da organización para que poidan trasladar calquera necesidade relativa a danos nas vivendas, explotacións, cultivos e base territorial das explotacións afectadas polos incendios forestais. Aliás, UUAA destacou o "importante traballo que estes días están a realizar todas as persoas e institucións que traballan e colaboran na loita contra as chamas que están a arrasar amplísimas zonas do Courel e Valdeorras". Con todo, reclamaron que a Xunta despregue "de inmediato" todos os medios de prevención e extinción previstos no Pladiga, "nun ano especialmente complicado pola seca e pola vaga de calor". A Xunta aproba un Pladiga que nace inzado de críticas pola "falta de medios humanos" Do mesmo modo, o sindicato lembrou que aínda se trata da "primeira parte da campaña de lumes" e que "as situacións de risco estenderanse aínda até mediados do mes de outubro". UUAA tamén se fixo eco das protestas de afiliados da comarca do Courel, que indican que o lume que se prendeu durante a tronada do pasado 14 de xullo non se atallou en tres días; tempo no que "se disparou a superficie queimada e o perigo da situación". Igualmente, a organización agrogandeira solicita que se apliquen as excepcións previstas na Lei de Montes da Galiza respecto ás prohibicións automáticas de pastoreo nas superficies queimadas; "pois sendo lumes maioritariamente atribuídos a causas naturais non tería sentido aplicar este dobre castigo aos gandeiros".


Summary: Adeus ás vacións e ola ao Festival de Poesía do Condado, que volve cheo de versos e un fío condutor, as Irmandades da Fala. Será os días 2 e 3 de setembro.

O Festival, que se celebra en Salvaterra de Miño, é unha dos eventos poéticos de referencia no país, e regresa cunha chea de poetas e os seus cadernos, presentacións e sinaturas de libros, recitais e moito máis. Os protagonistas serán, coma sempre, as e os poetas, desde Antía Otero, até Emma Pedreira, pasando por Rochi Nóvoa, Emma Pedreira, Ana Romaní, Oriana Méndez, Mário J. Herrero ou Antón Blanco, entre outros. Máis que poesía Alén de poetas e poemas, o Festival trae un cumprido programa dedicado a outras artes. Na podemos atopar a Sofía Espiñeira, cantautora que gañou o II Certame de Canción de Autor en Galego 'Concello de Teo'; o rapeiro Sokram; o 'trad' de Zurrumulla ou o rock'n'roll de Familia Caamagno, entre outros. Ademais, haberá tres exposicións: 'Infinito', de Daniel Pérez, 'Debuxos de negros de Castelao' (cedidos pola editorial Galaxia) e '100 anos. Irmandade da Fala de Compostela'. E un Aberto da Poesía, puntuable para a Liga Nacional de Billarda, xunto cunha selección de curtas do Festival de Cans e artes escénicas da man de Limiar Teatro, que nos trae 'A lingua na boca. Letras, riscos e pensamentos de Castelao'.


Summary: A presenza da contaxiada con COVID-19 obrigará a desenvolver tarefas de desinfección de todo o inmóbel.

Un tanatorio de Camariñas tivo que ser desaloxado despois de que unha muller, positivo en COVID-19, saltásese a corentena para acudir a un velorio que se estaba celebrando no inmóbel. A Garda Civil recibiu sobre as 18,30 horas desta cuarta feira o aviso de que unha veciña do municipio de Santa Comba, duns 55 anos e que se atopaba confinada no seu domicilio tras dar positivo polo coronavirus, acudiu ao tanatorio de Ponte do Porto, situado na zona de Camariñas. En concreto, a muller trasladouse ao edificio, supostamente, para velar a súa nai falecida, e cando chegou a patrulla da Garda Civil, esta xa regresara á súa casa. A pesar diso, os axentes víronse obrigados a desaloxar o tanatorio, no que se atopaban 12 persoas, para evitar posibles contaxios. O tanatorio, ademais, iniciará as tarefas de limpeza e desinfección do inmóbel.


Summary: O colectivo de profesionais en defensa da CRTVG denuncian que esta compañía pública invisibiliza o único debate realizado na Televisión Galega sobre as eleccións xerais, dedicándolle «cero minutos na crónica das 14 horas» na radio cando ao debate estatal da segunda feira dedicou catro minutos.

De «invisíbel» cualifican desde Defende a Galega o debate emitido pola TVG a sexta feira 8 de novembro onde participaron candidatas e candidatos que se apresentan polas circunscricións galegas á eleccións xerais do 10-N. O colectivo de traballadoras e traballadores en defensa da CRTVG, Defende a Galega, denuncia así a decisión de emitir ás 10 horas o debate organizado pola compañía pública, sendo este un horario de baixa audiencia e no que a maioría da poboación se atopa no seu posto laboral, tal e como denunciou o pasado 6 de novembro o comité de empresa de CRTVG, quen esixiu á dirección a súa emisión en prime time. Denuncian ademais na súa conta Twitter que a Televisión Galega decidise só organizar un único debate, cando noutras ocasións se teñen realizado por circunscricións. Ademais, lamentan que a Radio Galega non informase sobre este e que na crónica das 14 horas non lle dedicasen ningún minuto cando do debate da segunda feira 4 de novembro, onde participaron os líderes dos partidos españois, si falaron 4 minutos. A Radio Galega invisibiliza no seu informativo o debate entre candidatos galegos ás eleccións xerais:▶ 0" na Crónica das 14,00▶ O mesmo informativo dedicoulle 4' ao debate do luns entre os principais candidatos á presidencia do Goberno #ODebateInvisible#VenresNegro77CRTVG pic.twitter.com/5NlEBxer1n— DefendeAGalega (@DefendeAGalega) November 8, 2019 O colectivo de profesionais denuncia que o debate tamén foi invisibilizado na TVG e sinalan que só lle dedicaron 35 segundos no telexornal do mediodía cando o mesmo informativo dedicou catro minutos e corenta e cinco segundos ao debate da pasada segunda feira cos candidatos á presidencia do Goberno central. A TVG invisibiliza no seu informativo o debate entre candidatos galegos ás eleccións xerais:▶ 35" no Telexornal Mediodía▶ O mesmo informativo dedicoulle 4' 45" ao debate do luns entre os principais candidatos á presidencia do Goberno#ODebateInvisible #VenresNegro77CRTVG pic.twitter.com/VBHFuqHDlo— DefendeAGalega (@DefendeAGalega) November 8, 2019 O debate tan só durou unha única hora As candidatas de PSdeG, PP, En Común-Unidas Podemos, Ciudadanos e BNG contaron con tan só 60 minutos para apresentar e debater as súas propostas cando no debate estatal houbo 165 minutos. Á polémica uniuse a decisión de convidar o partido ultraespañolista Vox cando ten cero representantes nos concellos da Galiza, Parlamento e Cortes Xerais polas circunscricións da nación galega. Finalmente, a formación de Abascal non quixo acudir ao debate após o Bloque Nacionalista Galego desenvolver unha campaña para que «un partido de extrema dereita que defende posicións franquistas» non empregue os medios públicos galegos para difundir as súas mensaxes. No debate, todas as representantes, coa excepción do PP, defenderon as protestas do cadro de persoal da CRTVG, denunciaron a censura e a manipulación da «televisión de Feixoo» e protestaron contra o horario estabelecido pola directiva.


O mes de Marzo rematou dun xeito especialmente tráxico por mor da violencia machista. Cinco vidas, entre elas as de dous nenos de moi curta idade, foron cruelmente segadas en tan so vinte e catro horas. Por este motivo, e como adoita suceder cada vez que unha muller e asasinada (que non morta), sucedéronse as concentraciós, os actos de repulsa, etc. A 'Si, hai saída' ás veces cuestiónasenos e mesmo se nos critica de cando en vez pola nosa escasa participación neste tipo de actos ou noutros ainda mais chamativos. Nos non os condeamos, nin moito menos, e as víctimas merecen, que dúbida cabe, a nosa homenaxe e a nosa lembranza, pero non podemos por menos que indignarnos ante a dobre moral que este tipo de actos leva en demasiadas ocasións consigo. Moitas das persoas que os secundan, e que mostran públicamente o seu xesto mais delorido non foron quen de actuar cando escoitaron os berros da sua veciña, cando viron os golpes no rostro da súa amiga, cando ela mesma lles contou nalgunha ocasión que sentía medo da sua parella e que temía pola sua vida. Para eles nas cousas de parella non se pode meter un!....Os trapos sucios lávanse na casa e non paga a pena meterse en problemas! Tampouco compartimos, é certo, o xeito de actuar dalgún colectivo que di "reivindicar" utilizando como ferramentas a descualificación e o ataque a quen non comparte as suas prácticas, malia que o respetamos. Persoas que mostran publicamente o seu xesto mais delorido non foron quen de actuar cando escoitaron os berros da sua veciña, cando viron os golpes no rostro da súa amiga En 'Si, hai saída' optamos polo traballo real, polo de verdade, co cal poidamos axudar as mulleres, os nenos, que están a sufrir un calvario, a saír do inferno e cremos firmemente que a verdadeira axuda, e cando se fai de corazón, non precisa de publicidade nin de circos mediáticos. É doado, moi doado, poñerse detrás dunha pancarta, berrar, sair nunha foto e despois.... A outra cousa, que a vida segue! Como tamén o é caer na tentación de, ao abeiro de algo tan doloroso, tan tremendo, como é a violencia machista, ter o noso minuto de gloria ou aproveitar para darlle un empurronciño á nosa campana política, que eso nunca está de mais. O que xa custa mais á traducir isto en traballo de verdade, calado e continuado, día a día, do que ninguén ou moi pouca xente se vai enterar, pero do cal podo asegurar que é o que mais compensa. Cada vez que unha muller maltratada, un neno, sorrí de novo e nos dí que é grazas á nosa axuda dámonos conta unha vez mais de que non hai maior recompensa, de que non hai mellor agasallo e que o noso traballo paga a pena. Traballemos para que tantas mulleres deixen de ser asasinadas polo feito de selo, para que tantos e tantos nenos atopen nos seus fogares o amor e a paz que merecen e deixen de vivir no terror cada día. Fagamos algo xa.


O Partido Popular, cando estaba na oposición, empurrou canto puido para situar o Estado español no borde do abismo. Todo lles parecía válido con tal de acadar o poder. "Que caia España, que xa a levantaremos nós", clamou nunha ocasión Montoro. Despois de seis meses de goberno popular o resultado non pode ser máis calamitoso: a cruel reforma laboral, os graves recortes en sanidade e educación e a reducción drástica dos orzamentos públicos só serviron para deteriorar as condicións de vida dos cidadáns, pero non conseguiron calmar a voracidade dos "mercados". O goberno de Rajoy aplica con rigor a doutrina ultraliberal: adelgazar o Estado, malvender as empresas públicas, privatizar os servizos, e cargar os custes da crise sobre o lombo dos traballadores O goberno de Rajoy aplica con rigor a doutrina ultraliberal: adelgazar o Estado, malvender as empresas públicas, privatizar os servizos, e cargar os custes da crise sobre o lombo dos traballadores. Mentras tanto, os gobernantes afánanse por axudar ao sector financeiro, principal responsable da situación pola súa actuación avariciosa e incompetente. A pasada fin de semana o presidente do goberno explicou, nunha rolda de prensa, a petición feita a Europa dun préstamo de cen mil millóns de euros para salvar a banca española. Esta solicitude de rescate terá, con certeza, unha repercusión negativa para a cidadanía: máis IVE, máis recortes e menos Estado de benestar. Esta solicitude de rescate terá, con certeza, unha repercusión negativa para a cidadanía: máis IVE, máis recortes e menos Estado de benestar Pero don Mariano, lonxe de amosar pesadume e tristeza polo dano que ven de ocasionar aos seus veciños aparece no palco de autoridades en Polonia, sorrinte e despreocupado, para presenciar o partido de fútbol entre as seleccións de España e Italia. Esta conduta frívola e insolente resulta difícil de explicar. A fuxida do capitán do barco cando está a punto de naufragar non ten xustificación posible. Pode argumentar que o navío queda en boas mans, pero tamén iso é rebatible. Non vou facer un repaso do perfil dos diferentes ministros. Montoro e De Guindos inspiran calquera cousa menos confianza. Pero a ministra de sanidade, Ana Mato, ten demostrado repetidamente a súa incompetencia Non vou facer un repaso do perfil dos diferentes ministros. Montoro e De Guindos inspiran calquera cousa menos confianza. Pero a ministra de sanidade, Ana Mato, ten demostrado repetidamente a súa incompetencia. Por este ministerio pasaron persoas ben diversas, e non todas tiveron a cualificación precisa para tan alto desempeño. Lembro aínda os ataques furibundos do PP contra Leire Pajín, quen tivo que soportar a insolencia do alcalde de Valladolid, quen se refería aos seus "morritos" cunha linguaxe tabernaria e soez. Non seguirei o seu exemplo. Nestes momentos en que o goberno está a adoptar medidas cunha repercusión severa para o futuro da sanidade (Real Decreto Lei 16/2012) sería esixible, cando menos, a mínima competencia para explicar as consecuencias desta norma. Estas son as declaracións da ministra, e xa non é preciso ningun comentario: "Buenas, buenas días, buenas tardes a todos. En primer lugar agradecerles… Vamos, hemos universalizado la sanidad para los españoles. Saben ustedes que la sanidad es universal y que estaba recogida en muchas leyes pero nunca se aplica hasta el final. Todos los españoles tienen derecho a asistencia sanitaria gratuita. Todos sin dejar uno. Lo primero que vamos a hacer es, eeehhh, incorporar al derecho español un artículo de una directiva que les diré que está incorporado al derecho español todo, eeeh… laaa… toda la directiva menos un artículo que justo es el artículo que prohíbe de forma explícita desplazarse en busca de atención sanitaria. Luego hemos quitado también una cartera que llamamos cartera común suplementaria que la adjunto si me lo permiten con la cartera accesoria. Ahí estarían pues las prestaciones farmacéuticas, las terope.. tripe… teroperapéuticas, ehh… me he equivocado en la, en el nombre, y poner en valor lo que tiene mucho en valor, porque no hay cosa que tenga más valor que una medicina que cura enfermedades. Hemos adoptado una medida que ya estaba adoptada. Lo más importante que por primera vez los parados sin prestación parlamentaria, que… perdón sin presta sin… sin pre… presta sin prestación sin prestación por desempleo, perdón. En definitiva, eeeh… lo que les decía. No es lo mismo una persona que no está enferma en su consumo de medicamentos que una persona que está enferma. Los pensionistas que es no pagan nada son aquellos que ya no tienen derecho a prestación por desempleo, es decir los que ya tienen los que tienen simplemente eeehh… los.. Ah perdón, pensionistas. Pensionistas son de los pe que tienen el… hablamos de renta no de pensiones. Pues yo ya me voy a callar".


Summary: Declárome obxector de conciencia contra estas programacións LOMCE que teñen desacougados a todos os compañeiros e compañeiras, que esixen un esforzo absurdo, que frustran e que non contribúen en nada a mellorar o noso traballo diario nas aulas

Despois de 32 cursos exercendo esta profesión, quero dar a miña opinión sobre as programacións en xeral, e sobre a programación LOMCE en particular. Lembro os primeiros anos, cando programabamos á man e levaba un tempo desproporcionado, en relación ó aproveitamento que daquelas programacións se tiraba. Canto teño padecido por mor daquelas programacións! Un traballo enorme para, despois, durmiren un longo sono de pedra nos caixóns… dos centros e das inspeccións. Cantos momentos de sentirme inútil por non saber facer aqueles documentos. Menos mal que sempre atopaba un a alguén que, xenerosamente, tal e como fixeran con el ou con ela, che deixaba clonar a súa. E canta frustración por non axudarme en nada a mellorar o meu traballo na aula… Pero pasaron os anos… E chegou a era informática. E entrouse nunha etapa de… "laissez faire". Ata que, velaí, regreso ó pasado, comezamos o curso 2015-2016 e a Inspección entrou de novo a saco coas programacións LOMCE. Revolución! Estándares de aprendizaxe! Que é iso? Como se fai iso? Para que serve iso? Mellora a nosa competencia profesional iso? A min non me toca programar directamente, non son xefe de departamento; son un mestre, ou profesor de Educación Primaria, camuflado nun IES. Pero convivo con elas e eles. Na casa e no centro. E sufro con elas e eles. E comezo a lembrar… Outra vez estes pesadelos? Xa abonda de dicir amén! Os veteranos da profesión sabemos para que serven as programacións. Para presentarllas á Inspección e para que esta nos deixe facer o que podemos e sabemos nas aulas. E a Inspección (os inspectores e as inspectoras) saben que isto é así… Ai, pero… a Inspección é teimuda… Á Inspección gústalle ternos entretidos; non vaia ser que nos deamos á boa vida. Hai que elaborar uns documentos realistas e prácticos, din. E dálle! Outra vez! Outra vez a lei do embude. Outra vez a lei que potencia a arte da clonación… Cando rematei a carreira, aprendín ( e fun vítima desta realidade) que se clonaban as Memorias de fin de carreira; despois, aprendín que se clonaban as programacións (as do profesorado e as dos centros), os documentos administrativos e pedagóxicos dos centros, e ata os proxectos que presentaban os candidatos e candidatas á dirección dos centros públicos… Clonarán documentos tamén os inspectores? Non podo aseguralo, pero… Na miña opinión, por moito que me esforce e por moito tempo que lle dedique, nunca serei quen de facer unha programación máis realista, práctica e coherente cá programación que me facilita a editorial coa que traballo. Realista, práctica e coherente porque está feita por especialistas na materia e en función do currículo, dos contidos, dos obxectivos, das actividades e da secuenciación que o libro de texto concreto propón; libro aprobado, por suposto, pola Consellaría de Educación. Normalmente, son excesivamente ambiciosas. Outra cousa é a miña programación diaria, a que eu personalizo e adapto ó alumnado e ás particularidades da clase de cada curso. Aí lle doe! Esta si que é a programación na que creo. Pero esta á Inspección non lle interesa. Vaia! Como dicía, son xa 32 cursos de experiencia. Motivación, aprendizaxes significativas, competencias e, agora… o último: estándares de aprendizaxe! Algún iluminado, ou iluminada, atopou a clave para mellorar, dunha vez, a calidade da educación. Manaia sexa ela ou el! Non, por favor, xa abonda de facer por facer. Ríos de tinta, toneladas de papel, centos de miles de horas, enerxía eléctrica e humana… irritación, frustración, desesperación… Cando se darán conta as autoridades educativas de que as variables que de verdade inciden na mellora da calidade educativa son o proceso de selección de aspirantes a profesionais do ensino, a formación inicial dos mesmos, as ratios e a capacidade persoal de cada quen? E tamén conta algo, claro, a porcentaxe do PIB que o goberno de quenda queira dedicarlle á educación no seu conxunto; entre outras cousas porque… é duro dicilo, pero… non hai volta: para ter os mellores profesionais no ensino, non estaría mal pagarlles uns salarios "motivadores". Imos, a golpe de reformas educativas, dando paus á auga; porque ningunha vai ó gran, todas se quedan na palla. Para deseñar, e lexislar, unha reforma educativa "de verdade" hai que ter vontade e ideas claras. Pero só hai intereses. A Reforma LOMCE é, máis ca ningunha, unha estafa. E, por riba, a Inspección roendo no óso. Veña, oh! Xa que logo, declárome obxector de conciencia contra estas programacións LOMCE que teñen desacougados a todos os compañeiros e compañeiras, que esixen un esforzo absurdo, que frustran e que non contribúen en nada a mellorar o noso traballo diario nas aulas; pola contra, coutan o estilo persoal, a creatividade e a diversidade. Que conste en acta.


Summary: Jorge Verstrynge, profesor da Complutense e un dos ideólogos de Podemos, afirma que, no caso de ser catalán, o 1-O iría votar e faríao polo non. Porén, sobrancea que, sexa como for, o referendo será unha vitoria do pobo catalán.

Nunha entrevista concedida ao dixital catalán NacióDigital, Verstrynge asegura que, de ser catalán, no referendo votaría que non. "Eu votaría que non. Pero por egoísmo persoal. Non quero que me deixen só", afirma. O ideólogo de Podemos móstrase, porén, a favor de que se leve a cabo o referendo. Jorge Verstrynge -secretario xeral do AP na época de Fraga como líder estatal do partido e desde hai uns anos na órbita da esquerda estatal- cre que o goberno español empregará todos os instrumentos ao seu alcance para tentar frear o procés. O profesor da Complutense móstrase preocupado polos posíbeis resultados e consecuencias pero non polo referendo en si, do que afirma que será un éxito para o pobo catalán en calquera caso. Verstrynge sostén, alén do máis, que o tema catalán "non ten solución fóra dunha confederación" e que esta é a súa proposta. O politólogo salienta que unha confederación podería ser a saída e non unha federación xa que na primeira prevalecen as leis dos estados membros, é dicir, hai un maior nível de autogoberno.


Summary: A policía autonómica non é en si unha policía propia, como no caso de Catalunya ou Euskadi, senón unha división que depende directamente do Ministerio do Interior e por iso a Xunta non pode resolver por si mesma a falta de efectivos e reclama máis axentes ao Estado. Unha policía galega si sería posíbel coa transferencia das competencias de tráfico á Galiza, mais o PP oponse a este traspaso.

O vicepresidente primeiro da Xunta da Galiza, Alfonso Rueda, reclamou ao Ministerio do Interior que complete o persoal de orixe da Policía Autonómica, que era de 500 efectivos, fronte aos 370 da actualidade. Fíxoo na súa visita xunto á conselleira do Mar, Rosa Quintana, á dársena de Oza do Porto da Coruña onde embarcaron na patrulleira lixeira Punta Seixo Branco do Servizo de Gardacostas. Alfonso Rueda aproveitou a súa intervención para pór en valor o labor que fai o Servizo de Gardacostas xunto a unha unidade de 16 efectivos da Policía Autonómica na loita contra o furtivismo. "Fixeron moitas actuacións estes anos, algunhas cun grave risco para os efectivos que tiveron que intervir, detencións, intervencións e postas a disposición xudicial. E con esa tarefa imos seguir", afirmou o vicepresidente primeiro. A Galiza carece aínda de corpo policial propio A policía autonómica non é en si unha policía propia, como no caso de Catalunya (Mossos d'Esquadra), Euskadi (Ertzaintza) ou Nafarroa (Policía Foral). Pola contra, o que ten Galiza é unha división que depende directamente do Ministerio do Interior e por iso a Xunta non pode resolver por si mesma a falta de efectivos e debe reclamar máis axentes ao Estado no caso de consideralo preciso. De feito, para que a Xunta tivese competencias nesta materia e houbese un corpo policial propio sería chave a transferencia do Estado á Galiza de tráfico e seguridade viaria. Mais o PP mudou de criterio respecto a esta transferencia nos últimos meses. Así, no pleno do Parlamento galego do pasado 27 de abril os populares permitiron coa súa abstención que pasase a proposición lexislativa impulsada polo BNG para conseguir esas transferencias. Porén, dous meses despois o PP anunciou o seu voto negativo á lei para a transferencia. Precisamente, o debate sobre este traspaso das competencias, que implicaría o desenvolvemento dunha policía galega, xerou críticas en asociacións da Garda Civil que chegaron a manter encontros co PP e o PSOE porque vían o seu desempeño suplido polo novo corpo galego. Para o BNG, o xiro do PP debeuse precisamente a que "sucumbiu ás presións dos sectores máis reaccionarios e españolistas, que queren atacar o autogoberno e a Cámara galega".


O Partido Popular explica na Audiencia Nacional que se desfixo da información o pasar o ordenador do ex-tesoureiro a outro empregado do PP O xuíz da Audiencia Nacional Pablo Ruz pediu ao PP os dous ordenadores que Bárcenas empregaba cando era tesoureiro do partido. O propio Bárcenas, nas súas declaracións perante o maxistrado, sinalaba que neses ordenadores había información relevante e probas das súas acusacións de sobresoldos e financiamento ilegal. E o PP fixo entrega deses ordenadores. Mais coa información borrada. Segundo recolle El País, o PP destruíu o disco duro que Bárcenas instalara no seu portatil de traballo no partido. Xustifican esta actuación no protocolo a seguir cando pasa a outro empregado. No outro ordenador hai información, si, mais non é a que gardaba Bárcenas


Summary: Os líderes da UE aprobaron por unanimidade na mañá do sábado as directrices para a negociación de saída de Reino Unido do bloque comunitario, un proceso que durará dous anos.

Os xefes de Estado e de Goberno europeos, sen a presenza da británica Theresa May, deron luz verde a un documento de nove páxinas redactado polo equipo do presidente do Consello Europeo, Donald Tusk. O texto apenas mudou desde que Tusk o enviara o 31 de marzo aos distintos países membros, un documento que contiña tres prioridades: protexer os dereitos dos europeos residentes no Reino Unido; aclarar a "factura" que deberá pagar Londres e a situación en que fica a fronteira con Irlanda do Norte. Os cambios, segundo informan medios europeos, terían a ver fundamentalmente co endurecemento da linguaxe a respeito de dereitos de cidadáns comunitarios. Aliás, as declaracións dos distintos mandatarios á prensa centráronse en defender a unidade e solidez do bloque comunitario, nun momento en que a UE está a ser fortemente cuestionada.


Summary: A lei de Garantías Sanitarias, a 'Batalla do cerco' ou as loitas veciñais que percorren o país son algúns dos temas que analizamos neste nº. Mércao xa na nosa loxa.

Sae do forno un novo número do Sermos Galiza, o 88. Un número no que este semanario vai ás 40 páxinas para intentar ofrecer máis e mellor información a subscritor@s e lector@s. Nesta liña, debullamos a Lei de Garantías Sanitarias e mergullámonos nas loitas veciñais que nestas últimas semanas se están a dar polo país, de Sarria a Vigo, entre outras. A 'Batalla do cerco', cunha carga policial aos pés do Parlamento que foi toda unha declaración de intencións de como Feijóo e Juárez manexan as demandas da cidadanía galega, tamén ten tratamento neste número. Un semanario no que as entrevistas, como é habitual, teñen un espazo importante: A escritora Teresa Moure, o alcalde de Pontevedra, Fernández Lores, ou o pandereteiro Davide Salvado son algunhas delas. Do local ao global En Viaxes na Miña Terra percorremos O Rego de Armenteira (O Salnés) e en Internacional adentrámonos no que está a acontecer en Venezuela e Ucraína. O veto do PP a que se investigue a fraude de Alimentos Lácteos (con 9 millóns de euros públicos que non se sabe onde van) ou o achegamento ao boxeo feminino en Galiza son outras das cuestións que teñen cabida no semanario. Podes facerte con el na nosa loxa por só 1,99€.


Summary: Primeira reacción da Xunta perante a vaga de lumes que atinxe o país e que mesmo cerca Vigo. Estes incendios non serían "froito da casualidade", afirma a conselleira de Medio Rural, Ángeles Vázquez.

A existencia de catro focos destinados a unirense nun grande incendio leva a conselleira de Medio Rural, destacada no posto avanzado de mando de Pazos de Borbén, a concluír que estaríamos perante lumes provocados pola man do home. "Isto non é porque si. Primeiro foron os parques naturais e agora foi Pontevedra, pero en catro focos moi importantes que abranxen catro concellos", dixo Vázquez, para quen "tal e como estaban postos os catro (focos) era para unirense", engadiu a conselleira. Na súa conta twitter, Feijóo tamén puxo no seu albo "os incendiarios" nun chío co que se solidarizaba coas equipas que traballan na extinción dos lumes. Toda o recoñecemento e o apoio de Galicia aos equipos de extinción contra os incendiarios e as dificultades meteorolóxicas #seveslume085— Alberto Núñez Feijóo (@FeijooGalicia) 15 outubro 2017