Summary: Chévere foi galardoada co Premio Nacional de Teatro 2014. O xurado valorou a implicación social e a transgresión de xéneros nas obras da compañía, como Citizen ou Eurozone. Falamos con Patricia de Lorenzo

"Si é certo, Chévere recibe o Premio Nacional de Teatro. Un premio ao teatro galego, ao teatro alternativo e combativo!". Pouco despois das tres da tarde un tuit na conta de Chévere confirmaba que a compañía fora galardoada co Premio Nacional de Teatro 2014, dotado con 30.000 euros e que entrega o Instituto Nacional das Artes Escénicas e a Música, dependente do Ministerio de Cultura. O xurado valorou especialmente a "coherente traxectoria de creación colectiva baseada en fontes do teatro documento e na transgresión de xéneros" e tamén a súa "vertente humorística e participativa, sempre conectada coa realidade social e económica", destacando os seus últimos espectáculos: Citizen, Eurozone e Ultranoite no País dos Ananos. Na súa elección, o xurado tamén tivo en conta o "forte compromiso co ámbito cultural galego", a súa "crecente proxección internacional". De igual xeito, salientou "o achegamento do teatro a distintos colectivos sociais e ao ámbito pedagóxico, fomentando a participación cidadá" sinalando a actividade e funcionamento da web redenasa.tv. Patricia de Lorenzo, unha das integrantes de Chévere, destaca en conversa con Praza que este premio "é unha oportunidade para que se nos escoite, un altofalante" e afirma que entende o galardón con como un recoñecemento individual, restrinxido á compañía: "Non é só un premio para Chévere, é un premio para todas as persoas que traballamos en Galicia nas artes escénicas, para todas as persoas e compañías que estiveron vencelladas á Sala Nasa". Nun comunicado enviado aos medios ao longo da tarde a compañía destacou que "precisamos de boas novas. Non só nós en particular, que tamén, senón todos en conxunto". E reiterou a convicción de que o galardón premia "o teatro feito en Galicia, que é o mesmo que dicir ao teatro feito en galego", "o teatro que resiste en Galicia mentres o poder político desmantela o sistema cultural galego coa coartada da austeridade", "ese teatro galego que resiste frente á indiferenza do poder económico e financeiro" e "ese teatro galego que resiste coa mirada cómplice de milleiros de persoas que seguen asistindo e participando do feito teatral en calquera vila e cidade de Galicia". Chévere destaca así mesmo que "nos últimos anos o noso traballo no escenario quixo ser unha prolongación dese berro xurdido nas prazas galegas arredor de Nunca Máis e en moitas outras prazas españolas en 2011 arredor do 15M. Un teatro feito ao pé da realidade, coas orellas moi abertas e combativo. Porque consideramos que o teatro é un foro público, unha arte visceral que acontece a partir do roce, do contacto e da fricción entre as persoas". E afirma que aínda que acepte o premio "Chévere non é complaciente co poder, e non o será desta volta" "Unha sorpresa" "Non é só un premio para Chévere, é un premio para todas as persoas que traballamos en Galicia nas artes escénicas, para todas as persoas e compañías que estiveron vencelladas á Sala Nasa" De Lorenzo recoñece que foi "toda unha sorpresa" e que aínda non tiveron case tempo de falar entre eles: "Pola mañá recibiuse unha chamada na oficina de Chévere e nós estabamos facendo unha función de As Fillas Bravas en Caldas de Reis. Case nin conseguimos comunicarnos entre nós, do ocupadas que estaban as liñas". Para Patricia de Lorenzo o galardón supón un recoñecemento á súa forma de entender o teatro: "unha aposta de facer teatro en galego, e teatro vinculado coa sociedade e non cos poderes". Fala tamén da situación de crise que viven as artes escénicas: "Sendo Chévere unha compañía con éxito e tendo espectáculos que teñen un éxito obxectivo de crítica e público, pois mesmo para nós é moi difícil vivir disto. Estámolo vendo precisamente agora, que estamos en período de venda e de conformación de programacións: é complicado vender un espectáculo que ten unha ducia de traballadores". De Lorenzo espera que este premio supoña un empurrón para a compañía neste senso, tanto en Galicia coma sobre todo fóra: "Levabamos un tempo facendo un intento de internacionalizar Chévere, e dende logo isto tampouco é moi doado. Supoño que este premio si nos pode axudar a levar fóra de Galicia as nosas obras", di. 25 anos de teatro Chévere son Patricia de Lorenzo, Xesús Ron, Miguel de Lira e Manuel Cortés. E moitos máis colaboradores e artistas que ao longo dos últimos 25 anos viñeron facendo teatro a través dos proxectos da compañía. Dende os seus primeiros traballos: Servicio Discrecional (1987), Salomé (1989), Río Bravo (1990), Big Bang (1992), Máquina Total (1994), Cabo do Mundo (1996), Órbita Mutante (1997), O Navegante (2001), Tentacular (2006), Testosterona (2009)..., até as máis recentes, Chévere afondou -como ben destacaba o xurado- en problemáticas sociais transgredindo as fronteiras dos xéneros, explorando novas vías para o teatro, dentro e fóra da escena. Un bo exemplo foron as Ultranoites, das que neste 2014 celebraron o 25 aniversario coa Ultranoite no País dos Ananos. As súas últimas obras, como Citizen ou Eurozone, afinaron o estilo de Chévere e tamén a súa mensaxe política, facendo teatro do presente sobre o presente. Dende os esfectos da globalización económica e a construción do imperio téxtil de Inditex, até as presións e xogos perigosos dos poderes financeiros e dos políticos neoliberais en Europa baixo un prisma tarantiniano, Chévere acadou o éxito non só en Galicia, senón tamén noutros lugares do Estado, actuando por exemplo no Centro Dramático Nacional, en Madrid, en galego e tamén en castelán. Cando Chévere recolleu o María Casares 2013 á mellor obra por Citizen Xesús Ron animou a "seguir facendo teatro e facendo cultura" e a aproveitar "unha época que nolo está a facer pasar tan mal, pero tan boa para a creatividade e para conectar co público, rachando coa cuarta parede, para facer teatro todos xuntos". Nos María Casares 2013 Xesús Ron chamou a aproveitar "unha época que nolo está a facer pasar tan mal, pero tan boa para a creatividade e para conectar co público, rachando coa cuarta parede, para facer teatro todos xuntos" A compañía levou o teatro fóra das táboas. En 2012 Amores Prohibidos 2.0 explorou novos camiños para as artes escénicas, outorgando un papel central ás novas tecnoloxías e ás redes sociais. "Para nós segue sendo teatro, porque é contra unha ficción utilizando elementos comunicativos; é unha representación, a reconstrución dunha realidade", destacaba Xesús Ron. Ou, de igual xeito, cómpre sinalar a actividade da súa web, redenasa.tv, non só un repositorio de gravacións ou de elementos que nalgún momento poden complementar unha obra, senón que a páxina está pensada para acoller e potenciar residencias artísticas (neste caso virtuais) e proxectos que innoven e xoguen cos novos formatos. Chévere tamén se internou no audiovisual: a serie da TVG Pepe O Inglés ou Os Crebinsky forman parte tamén do seu universo. Chévere tamén apostou pola creación e a consolidación de estruturas. Así naceu en 1992 a Nasa. Nave de Servizos Artísticos, co obxectivo de ser un espazo cultural independente en Compostela, un contedor e un impulsor da creatividade das artes escénicas de Galicia. Porén, dende o ano 2009 a Nasa tivo en Gerardo Conde Roa, daquela na oposición, un férreo inimigo. Cando Conde Roa acadou a alcaldía da cidade, en 2011, Chévere pechou a Nasa e marchou de Santiago, sendo acollida no próximo concello de Teo. "É preocupante que a Nasa pechara coas cifras de público que tiña. Fomos utilizados politicamente", destacaban en 2012. Porén, a realidade dous anos despois é que Conde Roa tivo que abandonar a alcaldía e Chévere é Premio Nacional de Teatro. Para quen desexe afondar algo máis nos 25 anos de historia de Chévere, A Viaxe dos Chévere, o documental realizado por Alfonso Zarauza sobre a compañía, proxectarase este domingo ás 23.45 no Salón Teatro de Compostela, pechando a edición deste ano de Cineuropa. No filme, Zarauza narra o "desterro" de Chévere, detacando que esta é "unha película que fala da irracionalidade do poder e da cordura da arte, da volatilidade da acción política e da perdurabilidade do traballo creativo". Zarauza narra o "desterro" de Chévere, detacando que esta é "unha película que fala da irracionalidade do poder e da cordura da arte, da volatilidade da acción política e da perdurabilidade do traballo creativo" O premio non modificará a axenda inmediata da compañía, que nestes momentos ten en cartel tres obras. Este venres ás 21 horas levarán Eurozone ao Auditorio Municipal de Vigo. De igual xeito, Eurozone estará en Compostela (Teatro Principal) os vinderios 10 e 11 de decembro. Pola súa banda, As Fillas Bravas poderá verse este domingo en Teo. O Premio O xurado estivo integrado pola directora xeral del Instituto Nacional das Artes Escénicas e da Música (INAEM) Montserrat Iglesias Santos, a subdirectora xeral de Teatro Cristina Santolaria, Gregoria Navarro de Luis, Itziar Pascual Ortiz, Roberto Pascual, José Manuel Sánchez Jiménez (Eusebio Calonge), Salvador Sunyer Bover e Ramón Barea, Premio Nacional de Teatro 2013. O galardón premiou en edicións anteriores a autores como Blanca Portillo (2012), Juan Mayorga (2007), José María Pou (2006), Manuel Galiana (1998) ou Amparo Rivelles (1996) e compañías como La Zaranda (2010), Atalaya (2008), Animalario (2005), Teatro de La Abadía (1995), Els Joglars (1994) ou La Fura dels Baus (1993). O Premio Nacional de Teatro instituíuse en 1946. É a primeira vez que un autor, autora ou compañía galega é galardoada. Tan só María Luz Morales, nacida na Coruña pero criada en Cataluña, recibiu o premio, de forma compartida, en 1962.


Summary: Os centristas de Acción Galega xa son un partido.

Mentres continúan as xuntanzas e os debates entre varios grupos galeguistas e nacionalistas -a maioría escindidos do BNG e outros procedentes do federalismo ou incluso do PP- para organizar unha candidatura ás eleccións autonómicas no bautizado como Novo Proxecto Común, un dos impulsores deste proceso, o partido Máis Galiza, realizará a súa presentación en Vigo. Dosio Álvarez, secretario comarcal, e Xoán Bascuas, secretario xeral, serán os oradores no acto de +G este xoves 26 ás 20.00 horas no Paraninfo do antigo reitorado da Universidade viguesa. Por outra parte, segundo anunciou o ex militante do PP Rafa Cuiña durante unha palestra en Compostela, Acción Galega -grupo teoricamente situado no centro galeguista- xa se constituíu en partido político.


Summary: O Parlamento crimeo adiantou a convocatoria do referendo de autodeterminación para o 16 de marzo após aprobar por unanimidade unha resolución que insta Rusia a estudar unha posíbel anexión crimea.

A Cámara crimea aprobou esta quinta feira o adianto do referendo de autodeterminación previsto, inicialmente, para o 30 de marzo. O poder lexislativo acordou que a consulta a respeito do futuro deste territorio autónomo se decida o día 16 --o vindeiro domingo-- segundo recolle a axencia de noticias RIA News. Neste senso, e segundo a mesma axencia de información, o presidente crimeo asegurou que a pregunta á que derá resposta a cidadanía crimea será se o territorio se mantén como parte da Ucraína ou, pola contra, se integra na República Federal de Rusia. Aliás, e sempre de acordo co recollido polas mesmas fontes, o Parlamento crimeo decidiu por unanimidade, após o adianto electoral, solicitar ás autoridades rusas que tomen en consideración unha posíbel anexión de Crimea.


Summary: Xavier Vence asegura que "non hai absolutamente discrepancia ningunha" no Bloque para concorrer en coalición con EH-Bildu aos comicios europeos tras as críticas da corrente Abrente que lidera o ex parlamentario Carlos Aymerich.

"As vindeiras eleccións europeas son o momento no que os pobos de Europa poden expresar que queren tomar nas súas mans os instrumentos para gobernarse, as ferramentas para camiñar na dirección que nos permitan ser donos dos nosos destinos, que nos permitan manter a nosa economía produtiva, crear emprego e paraticipar directamente na construción doutra Europa". O voceiro nacional do BNG, Xavier Vence, situou así os comicios para a Eurocámara do vindeiro 25 de maio como un momento clave para Galicia e outras moitas nacións sen Estado da UE. Fíxoo na celebración da XII Asemblea Xeral da Alianza Libre Europea (ALE), que organiza o Bloque, e ante os responsables políticas das 40 organizacións que a integran. Nun cónclave, que se celebra baixo o lema Tempo de Autodeterminación, Vence lembrou que 16 nacións europeas acadaron a súa total soberanía nos últimos anos e lembrou que as formacións que se reúnen en Compostela aspiran "a formar parte desa corrente e estar en Europa con soberanía plena para poder formar parte dunha UE libre, democrática, xusta, de cohesión e que realmente sexa a casa común de todos os pobos europeos". Vence cre que a autodeterminación non só é unha aspiración democrática, senón útil pola súa "funcionalidade" Xavier Vence cre que a autodeterminación non só é unha aspiración democrática, senón tamén unha aspiración útil pola súa "funcionalidade". "A soberanía de Galiza, Euskadi ou Catalunya é tamén un camiño de simplificación dos absurdos cinco niveis administrativos do Estado español, que son fonte de ineficiencia e de gasto innecesario, que deben ser suprimidos", dixo. "Unha forma de facelo é a través da presenza directa dos nosos países na UE", engadiu. Pero ademais, o BNG cre que "Galiza ten motivos engadidos para avanzar no seu antegoberno", que non son outros que a "recentralización e xibarización das propias institucións" que está a facer o PP desde o Goberno da Xunta e do Estado. "Debilita a democracia aproveitando o control da Cámara para perpetrar un auténtico atentado contra a calidade da nosa democracia. Por iso temos motivos engadidos para aspirar a autogobernarnos", dixo. Vence destacou tamén a importancia da asemblea de ALE polas vindeiras eleccións europeas e os referentdos de independencia de Escocia e Cataluña. Tamén incidiu nas aspiracións de Bloque, ERC, o Partido Nacionalista Escocés e o resto de organizacións integradas en ALE, "motivadas pola necesidade imperiosa de participar sen intermediarios no marco europeo e defender con voz directa en Bruxelas os intereses e o benestar da nosa cidadanía". Do mesmo xeito, destacou as "nefastas consecuencias da falta de soberanía fronte aos mercados globais e aos grandes poderes económicos no marco desta crise global". O Bloque destaca "as nefastas consecuencias da falta de soberanía fronte aos mercados globais e aos grandes poderes económicos" Por outra banda, Vence asegurou que "non hai absolutamente discrepancia ningunha" no Bloque para concorrer en coalición con EH-Bildu aos comicios europeos, senón "un proceso interno de valoración das opcións que se teñen para concorrer ás eleccións" no marco dun debate en asembleas comarcais. Aclarouno así logo de que o colectivo Abrente, que lidera o ex parlamentario Carlos Aymerich, defendese que o Bloque debería "promover unha candidatura galega aberta" e que ir xunto a esquerda abertzale "non avanza nese camiño, senón que consolida a imax de división e confrontación entre nacionalistas". Vence di que non hai "discrepancia ningunha" no BNG sobre a coalición con Bildu tras as críticas de Abrente A asemblea de ALE continuará este sábado con máis intervencións dos numerosos convidados. As 40 organizacións da ALE representan "a diversidade nacional, lingüística e a loita polos dereitos dos pobos na Eurocámara", entre eles Aralar, EA, ERC, Bloc Nacionalista Valenciá, PSM-Entesa, Nova Canarias e do Partido Andalucista, dentro do Estado español. Partido Nacionalista Escocés (SNP), Partido Nacionalista de Flandes (N-VA), e do Partido de Gales (Plaid Cyrum) entre outros, ata un total de 150 representantes que se dan cita en Compostela.


Summary: Tomaron a decisión por estaren en desacordo coa desconvocatoria da manifestación inicialmente prevista para o pasado domingo

A principios de semana houbo unha xuntanza do Comité Intercentros de la Voz de Galicia convocada polos delegados que decidiron suspender a manifestación do domingo. Dita xuntanza contaba, en principio, cun único punto da orde dia, segundo sinalan desde a CIG: "preparar unha reunión coa empresa". Aceptouse, porén, a suxestión dos membros da central nacionalista, abordar tamén as razóns que levaron á desconvocatoria da manifestación deste domingo, así como a renuncia dos membros da CIG e a elección dunha nova dirección. Na reunión, afirman desde a CIG, estaban presentes 2 delegados de UXT, os 3 de CCOO, 1 do Sindicato de Xornalistas e 4 da CIG (1 delegado de UGT, 1 do SX e 1 da CIG non puideron asistir). Na votación na que se procedeu a validar a decisión da sexta feira 5 de Xullo (en virtude da cal de desconvocou a manifestación), "dous membros de CCOO, os dous de UGT e o do SX votaron a favor, mentres que os 4 da CIG que estaban presentes votaron en contra e 1 delegado de CCOO (o novo presidente) abstívose". Total, 5 votos a favor, 4 en contra e 1 abstención, "quedando polo tanto validada en pleno a decisión tomada", afirman desde a CIG Dimisión irrevogábel Segundo a sección sindical da central nacionalista, os seus delegados, "ante o cambio de rumbo radical que tomou o comité nos seus postulados, e ao non poder asumir como propia unha estratexia imposta a través de chamadas telefónicas, non debatida no pleno do comité, e non validada pola asemblea, decidiron presentar a dimisión irrevocábel dos seus cargos". A CIG só mantén, polo tanto, a dirección do Comité de Centro de Sabón, onde conta con 6 delegados por dous do SX e un de CCOO.


José Antonio Hermida (Puigcerdá, 1978) é outra das bazas galegas para Londres 2012. "Falo galego e meus pais son galegos", xustifica este ciclista de montaña nado e criado en Cataluña. Campión europeo e do mundo de campo a través en varias ocasións, a última en 2010, xa coñece o que é a gloria olímpica logo de obter a medalla de prata en Atenas hai oito anos. Agora, afronta os seus cuartos Xogos Olímpicos co obxectivo de poñer un broche de ouro á súa prolífica carreira e celebrar de novo un triunfo simulando un pistoleiro. De aí lle vén o alcume a Pepiño Pistolas, que responde á entrevista en galego, pero que podería elixir. Fala seis idiomas. Son os Xogos Olímpicos o desafío máis bonito para un deportista? Os Xogos, sobre todo polo carácter mediático que se lles dá, son un fito importante na carreira dun deportista. Pensas moito neles, pero ao final non deixan de ser unha carreira como outra calquera e no noso caso aínda máis. É como unha proba da Copa do Mundo porque en todas as competicións participamos os mesmos. No atletismo, por exemplo, a diferenza entre competir nun Mundial ou nun Europeo é moi grande porque o nivel elévase cando están todos; no entanto, en mountain-bike dominamos os europeos, así que os que nos imos xogar as medallas somos os mesmos que nos xogamos todo durante toda a tempada. Sempre somos os mesmos. "En Londres, xógaste todo nunha carreira e dependes do circuíto e do clima" Tanto esforzo para xogalo todo nunha carreira... Iso é o que ten este deporte. Xógaste todo nun día, pero pasa noutras disciplinas. Imaxínate ao que adestra durante catro anos para correr os cen metros lisos. Se a cagas nese día, é un desastre. Unha competición regular como a Copa do Mundo dáche unha marxe para errar, pero aquí estás exposto a moitos problemas porque dependes do tipo de circuíto ou do clima que faga. Isto non é natación nin atletismo, onde as piscinas ou o tartán son iguais en todo o mundo. Pero tamén é a grandeza do meu deporte e o que crea expectación. Tes que estar centrado, pero unha picada nunha roda estrágao todo. Agora que chegan os Xogos si se sentirá recoñecido, pero séntese igual durante todo o ano? Iso é un clásico, non é algo novo dos Xogos Olímpicos. Pasa con Fernando Alonso tamén porque cando gañaba había moita marea azul, pero agora xa non hai tanta, aínda que estea en Ferrari. É normal no público. No entanto, os que son fans deste deporte ségueno igual. É certo que a nivel mediático terá máis repercusión, pero isto tamén é bo porque a xente decátase de que unha medalla de Rafa Nadal vale o mesmo que unha dun taekwondista, que unha miña ou que unha de David Cal. Poderemos incluílo entre as bazas galegas para Londres, verdade? Si, en certa maneira si porque falo galego e meus pais son galegos. Os cataláns dirán o mesmo porque falo catalán tamén e nacín en Cataluña, pero supoño que non se amolarán no caso de que o compartamos, non? Tamén é certo que o catalán aprendino na escola, pero o galego aprendino na casa, nunca fun a clase para poder falalo. É máis dura a bicicleta de montaña ou o ciclismo en estrada? Comparar durezas é moi difícil. Os ciclistas de estrada adestran ou corren 30 ou 40.000 quilómetros ao ano e nós facemos entre 25 e 30.000, pero nun terreo moito máis duro porque son terreos de lama e montaña, un firme moi inestable. Fan máis quilómetros, pero nós con moito máis desnivel. É verdade que o desgaste dos ciclistas de estrada é maior que os de montaña porque vinte e un días nun Tour ou os adestramentos longos que fan son moi duros... Nós corremos só fins de semana, de maneira moi intensa, pero durante dúas ou tres horas. O resto da semana, adestramos. É difícil comparar. Ademais, cando che gusta algo, non lle atopas dureza ningunha. Por exemplo, para min o maratón sería a disciplina máis dura do mundo porque non me atrae nada. "Sufro a misma vixilancia antidopaxe que os ciclistas de estrada, pero é menos mediática" Pero creo que no control da dopaxe sofren a mesma dureza... A bicicleta de montaña está lexislada pola UCI tamén e os ciclistas seguimos os mesmos controis que os de estrada. Non me é alleo cando falan dese tema porque á miña casa veñen de súpeto, sen avisar, a controlarme e teño vampiros polas mañás cedo moitas veces. Ademais, ao ser un dos mellores do mundo, estou igual de controlado que Valverde, Contador ou Óscar Freire. Fago entre vinte e trinta controis ao ano, teño que dicir onde estou sempre e estou sometido ao control de localización. A vixilancia é a mesma aínda que a nivel mediático non o sexa tanto. O feito de ser español tamén é un factor en contra neste aspecto? O feito de ser español era un handicap porque tiñas máis controis dos normais. Hai un mes corrín en Andalucía e en dez días fixen sete. Moita xente é moi cruel con isto porque os controis dos franceses ou os alemáns sempre son perfectos, pero cando os fan os españois non o son tanto. Se todos os deportistas de España pasamos controis antidopaxe, se cadra os dos españois aínda son mellores que os do resto. Que opinión lle merece o tema de Contador? O tema de Contador é difícil porque é compañeiro e hai que estar ao seu lado, pero por outra banda hai unha normativa que seguir. A el descubríuselle unha substancia e, igual que hai a quen sancionan sen dopaxe ningunha, para esa substancia hai unha norma e unha sanción. É complicado porque nin unha parte nin a outra souberon desvelar a verdade ao público. Nin uns demostraron que fora por causa dun filete nin os outros que houbese unha transfusión de sangue. O que a xente si pode pensar que lle puxeron seis meses máis do habitual de sanción para prexudicalo. De todos os xeitos, o ocorrido non é positivo para o ciclismo nin para o deporte porque nos toman como o pito dun sereno. Xestionouse moi mal a imaxe do ciclismo. "Nin Contador demostrou o do filete, nin os da UCI a transfusión; non souberon desvelar a verdade" Vostede foi acusado por algún medio de estar implicado na operación Puerto cando ao final todo quedou en nada e ata lle tiveron que pagar unha indemnización. O dano está feito igual? Cando aparecen noticias deste tipo saen en grande nos medios, pero cando se demostra que non é verdade e o tema desaparece, non aparece en páxina ningunha. Ese é o problema. Sempre o dixen; ata que un día un xuíz decida o peche dun diario durante cinco ou seis días, ademais de poñerlle unha multa, a xente seguirá publicando cousas de maneira impune, sen respectar os dereitos nin a presunción de inocencia. Seguirá así ata que alguén esperte. Ao Barcelona, por exemplo, unha emisora de radio acusouno de dopaxe. Ao final tivo que pagar 200.000 euros que se cadra lle compensaron por ser líder de audiencia durante varios días. Ao final é unha cuestión de cartos. Se atacasen ao carto, igual pensábano antes. Sería unha medalla de ouro o broche definitivo á súa carreira? Só o feito de participar xa sería un fito porque serían os meus cuartos Xogos Olímpicos e iso xa son números importantes. Desde logo, se gañase o ouro, conseguiría o broche ao cerrar co único título que me falta tras gañar mundiais e europeos en todas as categorías. No entanto, hai que ser agradecido e non egoísta. A gloria olímpica xa a toquei en Atenas e incluso en Sidney. Síntome un privilexiado porque cando empecei neste deporte non pensaba chegar tan lonxe. O obxectivo é o podio, pero a miña carreira non quedaría deslucida por non logralo. O principal é ter forzas para loitar entre os cinco primeiros. Daquela, sacaría Pepiño as súas pistolas? (Ri) Non, só as sacaría se fago podio, se acado unha medalla. Iso faise en momentos especiais.


Summary: De raíces galegas, Tabaré Vázquez foi o primeiro candidato de esquerdas en ocupar a presidencia de Uruguai, polo Frente Amplio. En 2016 viaxou a Galiza para coñecer a terra dos seus avós.

O expresidente de Uruguai, Tabaré Vázquez, faleceu na madrugada deste domingo aos 80 anos de idade como consecuencia dun cancro de pulmón. Así o comunicou o movemento Frente Amplio. De ascendencia galega, o exmandatario recibiu a Medalla da Galiza en 2005 e visitou a terra dos seus avós hai catro anos. "Con profunda dor comunicamos o falecemento do noso presidente de honra, Tabaré Vázquez. O seu exemplo de integridade política e compromiso inquebrantábel co noso país e a xente impulsaranos a continuar o seu legado", fixo saber a formación a través das súas redes sociais. O tumor fora diagnosticado en agosto de 2019. Durante o período do seu tratamento Vázquez afastouse do foco público, se ben permaneceu activo dentro do Fronte Amplio. A súa última participación no Plenario da formación tivo lugar en outubro, logo dun encontro xunto ao tamén ex presidente José Mujica e mais a senadora Lucia Topolansky. Nado en 1940 nunha familia numerosa e humilde, Vázquez tivo que facer a un lado os seus estudos durante un importante paréntese para garantir o sustento dos seus. Desde o comezo a súa carreira política estivo ligada a proxectos sociais. Con 18 anos fundou o club 'El arbolito' no barrio de La Teja de Montevideo. Até alí desprazáronse xente moza e maiores para satisfacer necesidades desde deportivas até médicas. A pesar da súa tardía entrada na universidade, licenciouse en Medicina coa especialidade en oncoloxía, alcanzando postos de responsabilidade nas institucións sanitarias uruguaias. Vázquez foi alcalde da súa Montevideo, converténdose no primeiro político de esquerdas en ocupar o Goberno capitalino. Escalou posicións até liderar o Fronte Amplio e tentou até en dúas ocasións chegar ao Palacio de Suárez y Reyes sen éxito. O diálogo constante que mantivo co Goberno de Jorge Batlle para superar a crise bancaria de 2002 sentouno finalmente no posto de mando. En 2005, convertido no primeiro presidente uruguaio da esquerda, Tabaré Vázquez sentou no banco dos acusados aos líderes da ditadura militar sen derrogar a denominada Lei de Caducidade, que garante a impunidade, grazas a un artificio xurídico co que excluíu casos determinados de desaparicións e torturas do ámbito de influencia desta lei. O seu primeiro mandato estivo caracterizado polas políticas sociais, coas que abriu camiño para reducir a pobreza e o analfabetismo en Uruguai e para estender unha cobertura sanitaria básica e pública a toda a cidadanía. Nese eido impulsou a lei contra o tabaco e declarou libres de fume os espazos fechados. Unha década despois, Tabaré Vázquez asumiu o seu segundo mandato culminando, logo do de Mujica, 15 anos ininterrompidos de dominio do Fronte Amplio. O desgaste deses tres lustros, sumados a "erros" recoñecidos polo propio Vázquez motivaron a fin desa era e o ascendo do conservador Luis Lacalle Pou. Lazos con Galiza En 2016 Vázquez visitou Galiza, a terra dos seus avós. Durante a súa estancia realizou unha ofrenda floral ante o busto do militar e estadista uruguaio José Gervasio Artigas en Compostela. En 2005 recibiu a Medalla da Galiza, a máxima condecoración que outorga o país. O daquela presidente da Xunta, o popular Manuel Fraga, viaxou até Montevideo para facer entrega desta insignia un mes antes de perder as eleccións galegas. O presidente da Xunta, Alberto Núñez Feixoo, quen recibiu a Vázquez en 2016 ou a deputada do BNG Ana Miranda comunicaron o seu pésame por redes sociais. Miranda acompañou a actual líder dos nacionalistas Ana Pontón ou ao ex vicepresidente da Xunta Anxo Quintana a Uruguai, onde foron recibidos por Tabaré Váquez.


O Goberno central ordena claridade nos datos do impacto do coronavirus nas residencias de maiores. Nunha orde ditada polo Ministerio de Sanidade nunha edición extraordinaria do Boletín Oficial do Estado este sábado, 4 de abril, o Executivo central ordena "ás autoridades competentes das comunidades autónomas" neste eido, no caso galego a Consellería de Política Social da Xunta, a remitiren información concreta sobre a situación nestes centros da terceira idade e facelo por primeira vez "antes do 8 de abril".O Goberno galego dispón, daquela, de 4 días para normalizar a información sobre o número de persoas afectadas pola pandemia nas residencias de calquera titularidade, tanto no que atinxe ás persoas residentes como a todo o seu persoal. Dende ese primeiro envío de datos, a información "será actualizada cada martes e venres" antes das nove da noite.O Goberno central dá ás autonomías ata o 8 de abril para enviaren os primeiros datos normalizados da covid-19 nas residencias e ordena remitir actualizacións dúas veces por semanaA orde estatal chega despois de que, durante os últimos días, as consellerías de Política Social e Sanidade e a propia Presidencia da Xunta ofrecesen versións contrapostas sobre o xeito de computar os casos de covid-19 rexistrados en residencias de maiores galegas, un dos focos de especial preocupación pola vulnerabilidade das persoas anciás que residen nelas. A discrepancia residiu, sobre todo, en aclarar se os falecementos de maiores nestes centros están ou non a ser computados nos datos que o Sergas difunde en Galicia e remite ao Ministerio de Sanidade. Na mesma orde, Sanidade tamén ordena "priorizar a realización de probas" de coronavirus nestes centros -algo que a Xunta asegura que xa está a facer- e faculta as autonomías para intervir en centros de maiores para atallar a pandemia, o cal en Galicia xa sucedeu ata o momento en dous centros da empresa DomusVi en Cangas e Vigo.


Summary: A central sindical asegura que o sector "non pode agardar máis" e pide solucións para Vulcano e Barreras.

A CIG exixe á Xunta a convocatoria da mesa do naval para buscar solucións ao que considera unha situación "grave" do sector na comarca de Vigo. Pediuno esta sexta feira nunha concentración de delegadas e delegados que tivo lugar diante da delegación territorial da Xunta. "O naval non pode agardar máis", aseguraba o responsábel comarcal de Industria, Julio Fernández. "A solución non pode depender dos vaivéns do empresariado". O representante do naval, César Rodríguez, advertiu de que se está "a xogar o futuro do sector" e lembra que os principais estaleiros da ría, "un está fechado e o outro en preconcurso e sen saber cal vai a ser a saída". O portavoz da CIG reclamou a intervención pública por parte da Xunta para Vulcano para garantir os empregos. En relación a Barreras, César Rodríguez advertiu de que á CIG "non lle vale" un proxecto "especulativo" dun "fondo voitre". Estes son motivos "abondo", segundo a CIG, para exixir "que se convoque dunha vez a mesa do naval" onde estean representadas todos as axentes que poidan achegar "solucións".


Summary: A Plataforma pola Defensa do Centro de Saúde de Seixo, no concello de Marín, agrupa a máis de 15 colectivos de varias parroquias que van saír á rúa para protestar polos recortes na sanidade pública, especialmente no ámbito da Atención Primaria.

A Plataforma pola Defensa do Centro de Saúde de Seixo, en Marín, vén de convocar unha manifestación para a próxima sexta feira, 9 de xullo, coa intención de protestar contra os recortes na sanidade pública, que agora teñen o consultorio da localidade baixo o seu punto de mira. Segundo denuncia o colectivo -que agrupa a 15 entidades dos lugares de Santomé de Piñeiro, O Campo, Ardán e Seixo- a mobilización social increméntase "despois das ameazas da Xunta, a través da xerencia da Área Sanitaria Pontevedra-Salnés e o Sergas, de fechar o consultorio de Seixo". Desde o punto de vista veciñal, a intención do Goberno galego é "desmantelar este servizo público en Seixo aproveitando a xubilación dunha das profesionais que ocupa praza de enfermaría e a xubilación dun dos médicos que atende na instalación, prevista para mediados de agosto". Unha destas especialistas xa se comparte co centro de saúde de Marín e, segundo alegan, só atende na consulta unhas horas. A praza foi "cuberta de forma temporal" pero temen que en calquera momento a supriman. "Tanto na praza de enfermaría como de medicina, non hai garantía ningunha de que ambas as dúas xubilacións vaian ser cubertas con persoal, de forma permanente", critican polo que consideran que hai certa facilidade para o feche. Din que o pequeno ambulatorio funcionou "con normalidade" toda a pandemia e agora non entenden a ameaza da Xunta por considerala "inxustificada e irresponsábel". Así, alertan de que vai empeorar "a calidade asistencial nas parroquias e, tamén, no centro de saúde de Marín", onde sosteñen que xa hai problemas desde hai tempo. Ademais sinalan que "se a Xunta desmantela o centro de saúde de Seixo, terá un impacto na vida económica e social de todas estas parroquias", ao que agora se lle suma o recente anuncio de Abanca de fechar a única sucursal bancaria que queda na zona. En protesta pola difícil situación na que quedarán se o fechamento vai adiante chaman á cidadanía a participar na manifestación do 9 de xullo que comezará ás 20.30 horas na estación de servizo de Seixo.


Summary: Un lume orixinado en Narón obrigou desaloxar varias casas dun lugar de Covas (Ferrol)

Máis unha nova xornada de incendios en Galiza, con lumes en diferentes puntos do país que afectaron a ducias de hectáreas. A seca de inverno e primavera engádeselle estes días os fortes ventos, unha combinación de alto risco. O incendio que se orixinara en Narón pasou na noite desta quinta a sexta feira ao concello de Ferrol, obrigando a decretar o Nivel 2 e desaloxar algunhas casas dun lugar da parroquia de Covas pola proximidade das lapas.Por volta de 400 hectáreas arderon neste lume, que continuaba activo na mañá desta sexta feira e contra o que se atarefaban 5 helicópteros, 15 brigadistas e 7 axentes, entre outros efectivos. Non é o único incendio co que amence este 21 de abril. Continúa o de Oza-Cesuras, parroquia de Cis, que afecta unha superficie provisional de 30 hectáreas. E a Xunta informa que está controlado o de Vizoño (Abegondo), que queimou por volta de 46 hectáreas. A Xunta declarou período de alto risco de incendios forestais mais, como denunciaron desde a CIG, "non se activa ao persoal propio da administración destinado a este período". Embora catalogar a administración galega a situación como alto risco, os traballadores de reforzo para as tempadas de alto risco, pertencentes ao persoal propio do Servizo de Prevención e Defensa contra Incendios Forestais (SPDCIF) da Consellería do Medio Rural, "continúan sen seren contratados".


Summary: Un estudo internacional atribúe a crecente tendencia das zoonoses en humanos á degradación do ambiente, xa sexa mediante a explotación da terra, a extracción de recursos, o cambio climático e outras formas de presión á natureza.

Ou os Gobernos toman medidas drásticas ou haberá novas pandemias. É a conclusión taxativa que se desprende do informe Previr a vindeira pandemia: Zoonoses e como rachar a cadea de transmisión, elaborado polo Programa da ONU para o Ambiente e o Instituto Internacional de Investigación Gandeira. "A ciencia deixou claro que, de seguirmos explotando a vida silvestre e destruíndo os nosos ecosistemas, nos vindeiros anos teremos un fluxo constante de enfermidades pasando de animais a humanos", dixo a directora executiva da axencia das Nacións Unidas, Inger Andersen. O estudo atribúe a crecente tendencia das zoonoses en humanos á degradación do ambiente, xa sexa mediante a explotación da terra, a extracción de recursos, o cambio climático e outras formas de presión á natureza. "As pandemias son devastadoras para as nosas vidas e economías e, como vimos nos últimos meses, quen máis a sofren son os máis pobres e vulnerábeis. Para evitar futuros brotes debemos protexer o ambiente de forma máis decidida", dixo Andersen. Os sinais de saturación que emite o planeta son cada vez máis evidentes. Xa en 2016 o informe Fronteiras, elaborado por esta axencia da ONU, alertaba que as zoonoses ─enfermidades propias dos animais vertebrados que poden ser transmitidas ás persoas─ son "oportunistas" e "prosperan cando hai mudanzas no ambiente". Arredor de 75% das novas enfermidades infecciosas son zoonóticas e provocan millóns de mortes anualmente. Entre estas, está a ocasionada polo SARS-CoV-2, mais tamén o zika, o ébola, o H1N1 ou o VIH. A progresiva invasión de ecosistemas iniciada no século pasado e intensificada neste, con importantes alteracións do ambiente a través das talas e da grande industria agroalimentaria, levou o ser humano a un maior contacto cos animais salvaxes e a aumentar o risco de zoonoses. Ademais, destruíronse zonas de amortecemento naturais, que normalmente separan os humanos da vida silvestre. Agricultura intensiva Na presentación do informe actual, Inger Andersen salientou que "dous millóns de persoas en países con rendas baixas e medias morren anualmente por causa de enfermidades zoonóticas ignoradas, tales como ántrax, tuberculose bovina e rabia". Alén das causas tamén se incide nas consecuencias económicas: "Durante as dúas últimas dúas décadas e antes da Covid-19, as enfermidades zoonóticas causaron danos económicos de 100.000 millóns de dólares". O elevado consumo de carne tamén está detrás da situación actual. A súa produción incrementouse 260% nos últimos 50 anos. "Intensificamos a agricultura, expandimos as infraestruturas e extraemos recursos á conta dos nosos espazos salvaxes", sinalou Andersen. "Os encoros, os sistemas de rego e as granxas industriais están vinculadas con 25% das enfermidades infecciosas en humanos. As viaxes, o transporte e as cadeas alimentarias borraron fronteiras e distancias. O cambio climático contribuíu á expansión dos patóxenos", explicou. One Health Entre as recomendacións para mudar a situación, o informe salienta o concepto One Health ("Unha Soa Saúde"), unha estratexia mundial para aumentar a comunicación e a colaboración interdisciplinar no coidado da saúde das persoas, os animais e o ambiente, entendendo que todas están ligadas entre si.


Summary: Para a central nacionalista, o acordo entre a patronal e os sindicatos de ámbito estatal estaría a lexitimar e consolidar "a reforma laboral na súa peor versión".

O preacordo rubricado entre as centrais CCOO e UXT e as patronais CEOE e Cepyme para subir salarios non convence a CIG, que na análise que fai dos contidos do pacto atinxido non ve motivos para o optimismo. "Lexitiman e consolidan a reforma laboral na súa peor versión", afirma o sindicato nacionalista. Para a CIG, non é de recibo que se venda como avanzo pactar "unha suba de arredor do 2% cando a perda de poder adquisitivo desde 2009 foi de 16%; "desligando os incrementos salariais do IPC" e mesmo introducindo medidas que teñen como obxectivo "garantirlle á patronal a paz social pola vía de limitar a capacidade de mobilización da clase traballadora". O secretario xeral da CIG, Paulo Carril, indica que os "supostos obxectivos" deste acordo: creación de emprego, mellora da competitividade e loita contra a economía somerxida, nada teñen que ver co que logo se plasma no texto, no que "non se contempla nin unha soa medida real nesas materias". Considera un "despropósito" que non se estabeleza garantía de revisión salarial vinculada ao IPC, "aceptando o que demandaba a patronal", o que entende que "delata as súas intencións", porque supón tamén aceptar o sistema que o goberno do PP introduciu na reforma das pensións de 2013 que tanto parecían cuestionar e que "vai impedir a recuperación do poder adquisitivo dos salarios". Canto a que se estableza de maneira progresiva un salario mínimo de 14.000 euros anuais critica a CIG que "é máis unha declaración de intencións que unha realidade" e que non se faga de forma automática ao quedar ao arbitrio dos convenios e condicionado a un calendario temporal En materia de negociación colectiva considera a central nacionalista que se toca unicamente "aspectos sen apenas relevancia e limitándose a recoller un listado de declaracións de intencións sen ningunha consecuencia real, máis alá de consolidar o seu desmantelamento e centralización en Madrid". Para o secretario confederal de Negociación Colectiva tamén chama a atención que se lle dea "carta branca" e se acepte a externalización e a subcontratación ou se avale a lóxica perversa da reforma laboral mantendo a posibilidade de que as empresas aleguen causas económicas, técnicas ou produtivas, para aplicar reducións de xornada, para descolgarse dos convenios empeorando as condicións de traballo, para aplicar EREs temporais ou a flexibilidade.


Summary: Impediu a aprobación dunha iniciativa do BNG, apoiada por AGE, PSdeG e grupo mixto, que pedía a cancelación dos consorcios ou convenios a custo cero.

O PP fixo valer a súa maioría absoluta e impediu a aprobación da moción presentada polo BNG e na que se pedía a cancelación dos consorcios ou convenios a custo cero para as mancomunidades de montes veciñais en man común. Unha petición apoiada por toda a oposición, que coincidiu en sinalar a importancia destas propiedades comunais no monte galego. Cómpre lembrar que desde a Organización Galega de Comunidades de montes en man común e o sindicato agrario Fruga convocouse unha manifestación recencemente co gallo de que a nova lei de montes de Galiza (Lei 7/2012) na súa disposición transitoria novena indica que se en agosto de 2016 as comunidades que teñen os seus montes con convenios ou consorcios non pagan as débedas estarán obrigadas a asinar un contrato cunha empresa forestal privada. A deputada nacionalista Tereixa Paz pediu que se condonase esas débeda, algo previsto na Lei de montes do Estado español. Acusou a Xunta de Galiza de procurar a privatización do monte, algo tamén denunciado pola Orgaccmm. AGE, PSdeG e grupo mixto apoiaron a proposta do BNG. Non así o PP, que dixo que o goberno "vai cumprir a lei" e negou que "vaiamos expoliar a alguén". Os montes veciñais en man común ocupan 1/3 do territorio da Galiza e están xestionados por unhas 3.000 comunidades, que reúnen aproximadamente uns 250.000 veciños e veciñas comuneiras. O monte veciñal é unha seña de identidade propia de Galiza, somente hai esta figura no noso país e no norte de Portugal.


Summary: A chegada, en 1871, de Rosalía de Castro e Manuel Murguía á cidade da Coruña, marca un fito na configuración dun proxecto ideolóxico que tiña como meta a lexitimación da Galiza como nación. Rosalía desde o literario e Murguía desde o historiográfico avanzan alleos a un Estado español que ignora a Galiza.

En 1871, Manuel Murguía e Rosalía de Castro múdanse á Coruña. Murguía viña de ser nomeado director do Arquivo Xeral do Reino da Galiza e a parella pasa a residir na cidade herculina desde entón até 1874. O Concello da Coruña, en colaboración coa Fundación Rosalía de Castro, conmemora os 150 anos da chegada de Rosalía de Castro á Coruña cunhas xornadas que terán lugar desde hoxe e até 12 de novembro. O programa inclúe actuacións musicais, conferencias no Circo de Artesáns, un roteiro guiado pola cidade rosaliana e unha exposición nos Xardíns de Méndez Núñez sobre os 50 anos da Casa de Rosalía. A estadía da parella na Coruña coincide cuns anos de gran conmoción política no Estado: o triunfo da Revolución de 1868 dera lugar ao comezo do coñecido como Sexenio Democrático, que culminaría coa proclamación da I República en 1873 e que remataría coa Restauración Borbónica en decembro de 1874. "Pódese constatar que un período de liberdade española non se corresponde cunha época de liberdade ou de progreso na Galiza",observa maría Pilar García Negro María Pilar García Negro, que pronunciará unha das conferencias incluídas nas xornadas, "A vida de Rosalía de Castro na Coruña: un tempo histórico decisivo", apunta: "Os desexosos de que a Galiza ocupase un outro lugar na política española do tempo non teñen espazo nesta transformación. A vaga liberal chega, mais non ten consecuencias na política galega na que estaban implicados Rosalía e Murguía, nin significa, en absoluto, mellora da Galiza en termos económicos nin sociais. A Galiza non cabía na chamada 'defensa dos intereses xerais do Estado'. Os problemas da agricultura, da pesca, da terríbel lacra da emigración, continúan patentes. E todo iso inflúe no pesimismo e no ton elexíaco que teñen os seus poemas de Rosalía". Esa situación ten consecuencias directas na creación da propia Rosalía. "Anotamos un paradoxo relevante: a pesar de estarmos no Sexenio Democrático e mesmo ter existencia unha nova forma de goberno como é a I República e malia non existir censura previa, Rosalía de Castro non pode publicar", sinala García Negro. Unha obra como Follas Novas, que ten a ver con estes anos de residencia na Coruña -aínda que a maior parte fora composta en terras de Castela, en Simancas e Madrid- é unha obra que demora oito anos en poder ser publicada e faino grazas a La Propaganda Editorial, de Alejandro Chao, sita na Habana. De maneira que se pode constatar que un período de liberdade española non se corresponde cunha época de liberdade ou de progreso na Galiza. Hai que lembrar como se legaliza en 1873 a emigración, o que supón abenzoar un proceso xa iniciado moito antes e de consecuencias mortais para a Galiza". A política galega, entrementres, ía por outro lado. O secretario da Real Academia Galega, Xosé Luís Axeitos, que falará sobre "Murguía na Coruña e a fundación da RAG", incide sobre a importancia que ten esta primeira estancia na Coruña (Murguía volvería residir na cidade na década de 1890, xa falecida Rosalía) no desenvolvemento dos seus traballos e na fundación da Academia. "Non se trata só de trazar un roteiro da súa estancia na Coruña, senón de rastrexar os lazos dialécticos que se estabelecen entre un intelectual e unha cidade e que os configuran ideoloxicamente. O interesante é saber cales foron os círculos de sociabilidade de Murguía na Coruña, con quen se relacionou. El pertence a unha burguesía intelectual liberal e busca espazos de liberdade dese perfil. E ese liberalismo inicial da década dos 70 vai embocando cara á idea e a política esencial de toda a súa obra: ratificar a Galiza como nación desde a súa historia. Na década dos 90, xa no seo do grupo da chamada Cova Céltica, asume que quere darlle unha lectura política ás súas ideas -coa fundación do rexionalismo- e decátase de que a nosa literatura precisa ser referendada por unha institución que non existía pero que podía ser útil e, daquela, aparece a idea da Academia. Unha estación máis no camiño xa percorrido". "A descualificación dos estudos de Murguía por parte da ortodoxia españolista foi brutal", explica Xosé Luís Axeitos O choque co pensamento españolista dominante ten a súa orixe nestes anos. Murguía comeza a redacción do terceiro tomo da súa Historia da Galiza, que non se publicará até 1878 e que, explica Axeitos, "é o máis conflitivo, porque é o que trata do reino suevo e do celtismo e o que provoca os ataques máis furibundos contra o rexionalismo disgregador, como o chamaba Sánchez Moguel. A descualificación dos estudos de Murguía por parte da ortodoxia españolista foi brutal". Neste contexto, Rosalía escribe poemas como "Na tomba de Sir John Moore" na que, lembra García Negro, "crea un triángulo implícito: Moore é escocés e masón; María Bertorini, a quen está dedicado o poema, é galesa; e está a Galiza como lugar que tivo que defenderse soa do invasor francés". "A Galiza foi nación literaria antes que política", di Axeitos. "A obra literaria de Rosalía conflúe coa obra historiográfica de Murguía, porque o traballo de ambos -e o doutros cos que se relacionan na Coruña- teñen o mesmo obxectivo: lexitimar a Galiza como nación". Cincuentenario da Casa de Rosalía Acompañando os actos de conmemoración do 150 aniversario de Rosalía de Castro e Manuel Murguía á Coruña, inaugurarase a exposición itinerante "A Casa de Galiza. 50 anos da Casa de Rosalía", comisariada por Pepe Barro, que estará nos Xardíns de Méndez Núñez até o 24 de novembro e logo, tras pasar polo Culturgal, percorrerá ducias de localidades de todo o país. Esta mostra exterior fai un repaso pola historia desta Casa-Museo que se abriu ao público o 15 de xullo de 1971, en pleno franquismo, grazas á implicación de milleiros de persoas e entidades de todo o país e da emigración. O Padroado Rosalía, creado en 1947, converteuse en refuxio do galeguismo, con actos, como a Misa de Rosalía en Bonaval, que eran auténticos encontros de afirmación galeguista. Nin sequera o franquismo puido facerlle fronte á vontade popular de recuperar esta casa.


Summary: O presidente de Siria, Bashar Al Asad, trasladoulle a unha reunión cunha delegación de parlamentares franceses que o pobo sirio leva sufrindo o horror do atentado múltiple vivido en París na noite da sexta feira, 13 de novembro, desde hai cinco anos.

En relación ao atentado múltiple do Estado Islámico en París, o presidente de Siria, Bashar al Asad, acusou as potencias occidentais de "contribuír á expansión do terrorismo". "As políticas erróneas adoptadas polos países occidentais, especialmente por Francia, na rexión, contribuíron á expansión do terrorismo", recolle a axencia oficial de noticias siria Sana. "Os ataques terroristas de París non poden separarse do que se produciu a quinta feira, 12 de novembro, en Beirut" Ademais, puxo de manifesto que o horror vivido polo pobo francés é o mesmo que leva sufrindo o pobo sirio desde hai cinco anos. "Os ataques terroristas de París non poden separarse do que se produciu a quinta feira, 12 de novembro, en Beirut –no que se rexistraron 44 persoas falecidas nun feudo de Hizbulá- ou dos que se producen en Siria desde hai cinco anos", apuntou nunha reunión cun grupo de deputados franceses republicanos. Neste contexto, al Asad exixiu a adopción de "novas políticas e medidas eficaces para deter o apoio loxístico e político aos terroristas". Só así, apuntou, se logrará camiñar cara a extirpación do terrorismo.


Summary: O lingüísta e escritor Carlos Callón comunica mediante unha carta publicada nas redes sociais a súa despedida da presidencia da Mesa pola Normalización Lingüística despois de doce anos no cargo. O relevo producirase na asemblea do 26 de abril e a nova directiva será, segundo Callón, "de continuidade".

Carlos Callón non encabezará a candidatura á nova Comisión Permanente que se presente na próxima asemblea nacional que terá lugar o vindeiro 26 de abril no Centro Sociocultural Ágora da Coruña. Así o notificou o até agora presidente da MNL nunha carta que publica na súa páxina de facebook, na que explica a súa despedida por dúas razóns, a primeira pola vontade de renovación nos cargos e a segunda, máis de carácter persoal, pola necesidade de "asumir novos retos". Carlos Callón leva na presidencia doce anos e, segundo di, a "metade da vida" formando parte da Comisión Permanente. "Tivemos que batallar nunhas circunstancias moi complexas mais conseguimos ser un escudo en defensa do galego e organizar á sociedade contra o retroceso da lingua que se produciu en especial desde que Feijóo está na Xunta", comenta Carlos Callón, nunha conversa na que defende que o seu papel é despedirse mais non adianta o nome de quen o substituirá á fronte da asociación con máis persoas asociadas do país. "Será de continuidade, iso si o podo dicir, e terá todo o meu apoio", apunta Callón. Sen dar o nome de quen o substituirá, Callón fai mención especial a Iria Taibo, a persoa que o acompañou nas tarefas da Mesa, asesorando, construíndo, militando e encamiñando a organización, segundo recoñece o até agora presidente. Permanente de continuidade Deixa a presidencia nun momento, ao seu ver, "especialmente difícil para a lingua, mais a Mesa conseguiu que a sociedade se activase xa que estamos a xogarnos o futuro do galego de verdade". Lembra, sen embargo, como a época máis dura da organización o tempo que foi dos anos 2008 ao 2010 con "tentativas de criminalización como nunca se produciran, con publicacións de reportaxes que eran verdadeiros ataques mais conseguimos continuar con forza e iso foi un grande suceso para nós". A candidatura será, segundo afirma Callón, "continuadora, con membros da actual dirección da asociación e coa incorporación de novas mans". O seu desexo é, segundo comenta, volver ao ensino, no centro de secundaria de Caldas de Reis onde ten a praza mais outros retos persoais que, polo de agora non desvela. Adianta, iso si, que no mes de xuño verá a luz un novo libro da súa autoría, neste caso, un poemario. "Fun, son e serei sempre un sachador das mil primaveras máis e estarei coa Mesa sempre que fixer falta, co seu compromiso inquebrantábel e insubornábel en defensa da lingua que nos une", apunta na carta publicada en facebook no que insiste na continuidade do seu compromiso coa Mesa, a partir de agora, como "activista".


Summary: O club herculino prescinde de Borja Jiménez e en menos de 24 horas anuncia a fichaxe do adestrador andaluz Óscar Cano.

O Dépor comunicou esta terza feira pola mañá a Borja Jiménez Sáez que non continuaría como adestrador do club. A través dun comunicado difundido polo propio equipo sinalaban que tampouco continuaría na estrutura do club o segundo adestrador, Alejandro Martínez. O Dépor recupera esta cuarta feira o partido da primeira xornada "O RC Deportivo quere agradecer moi sinceramente a Borja e Álex a súa aposta e traballo durante o último ano e 49 partidos oficiais á fronte do equipo Deportivista", sinalaba o anuncio no que tamén se lles desexaba "toda a sorte a nivel persoal e nos seus futuros proxectos profesionais". O extenso currículo de Óscar Cano Após unha mañá de incertezas, onte o club confirmaba a primeira hora da tarde a contratación de Óscar Cano (Granada, 1972) como novo adestrador. Xunto ao técnico nazarí chegou como segundo adestrador Elías Martí (València, 1977). O club herculino xustifica a fichaxe de Cano por contar "cun extenso currículo na terceira categoría do fútbol estatal, onde dirixiu un total de 260 encontros".O novo adestrador do Dépor tivo a súa primeira experiencia co CD Baza no curso 2006-2007. Despois pasou polo Granada CF (2007-2008), o Polideportivo Ejido (2009-2010), a UD Salamanca (2010-11), o UD Melilla (2011-2012), o Betis B (2012-2013) e o CD Alcoyano (até 2015). O Dépor Abanca presenta nova responsábel e vai a polo ascenso Despois dunha etapa como director deportivo da Cultural e Deportiva Leonesa, Cano regresou aos bancos en 2018 co CD Castelló. Na súa primeira campaña salvou ao equipo e sentou as bases para á seguinte lograr o ascenso á categoría de prata do fútbol nacional. Na Segunda División estivo co cadro blanquinegro na tempada 2020-2021 e pasou ao CD Castelló na 2021-2022. O Dépor anunciou que realizará a súa primeira rolda de prensa hoxe ás 16.30 horas en Riazor.


Summary: O Tribunal Superior de Xustiza de Galiza considera que as limitacións impostas pola Xunta ao sector teñen que mantenerse. Porén, pronto terá que atender o recurso do empresariado compostelá da hostalaría. As asociacións da capital galega criticaron onte que Feixoo dirixa "ataques inxustificados" cara estes negocios e os culpe de moitos gromos de coronavirus.

O Tribunal Superior de Xustiza de Galicia (TSXG) ratificou esta sexta feira a denegación da medida cautelar solicitada pola Asociación Provincial de Empresarios de Hostalaría da Coruña respecto das limitacións impostas polo Sergas o pasado 7 de agosto para controlar os contaxios por coronavirus na comarca. Así o informa o alto tribunal galego após que os hostaleiros pedisen que se suspendese a aplicación das disposicións que ordenan o feche das discotecas e demais estabelecementos de lecer nocturno e que fixan como hora máxima dos locais de hostalaría e restauración ás 00.30 horas. O TSXG ordena no auto que se manteña a "executividade das medidas preventivas", salvo no que se refire ao horario de feche, que foi modificado pola Xunta na orde de 15 de agosto de 2020. Esta última medida alarga a hora máxima até a unha da madrugada. O Superior destaca que deben ser ratificadas as medidas preventivas. "Polas razóns xa expostas no auto de 13 de agosto", entre as que destaca "a indubidable preponderancia do interese xeral na protección da saúde pública". Protestas en Compostela Pola súa banda, representantes da Asociación Hostalaría Compostela e a Asociación de Bares, Pubs e Discotecas de Santiago denunciaron o que consideran "ataques inxustificados" por parte da Xunta. Desde o seu punto de vista o Goberno de Feixoo considera este sector como "o principal responsábel do repunte dos gromos da Covid-19" na Galiza. A este respecto negan a maior e tamén presentaron un recurso contencioso-administrativo ante o Superior de Xustiza. Pretenden que se suspenda a orde publicada pola xunta o 15 de agosto impoñendo o feche dos locais de lecer nocturno.


Summary: O ex ministro de Traballo do goberno de José María Aznar (PP) Eduardo Zaplana foi detido esta mañá acusado de branqueamento de capitais, prevaricación e malversación.

A operación diríxea o xulgado número 8 de Valencia e a Fiscalía Anticorrupción e excutárona axentes da Garda Civil, que rexistraron o seu domicilio en Valencia. Ademais de Zaplana, durante anos na cúpula do Partido Popular, houbo outros cinco arrestados e haberá máis rexistros. O ex ministro é acusado de repatriar ao Estado español desde paraísos fiscais diñeiro negro presuntamente procedente de comisións obtidas por adxudicación de contratos irregulares. A causa denomínase Erial e non está relacionada con outras operacións sobre corrupción que afectan o PP de Valencia e, por extensión, o español. Eduardo Zaplana (Cartagena, 1956) foi alcalde de Benidorm, presidente da Generalitat valenciana, ministro e portavoz no Goberno de Aznar e deputado da oposición e portavoz do PP no Congreso. En 2008 abandonou a política institucional.


Summary: Este período, no que se reforzan os efectivos do operativo de extinción, chegará ata o 30 de setembro. As zonas de maior risco concéntranse en 35 concellos, sobre todo na provincia de Ourense, no sur e no interior da de Pontevedra e na península do Barbanza.

Este luns comeza a tempada de alto risco de incendio, un período que chegará ata o 30 de setembro e no que se suspenden completamente os permisos de queimas agrícolas e forestais. A partir deste 1 de xullo refórzase ademais o dispositivo establecido no Plan de prevención e defensa contra os incendios forestais de Galicia (Pladiga). O operativo abrangue un total 7.000 efectivos, entre persoal da Xunta, dos concellos, do Ministerio, do Exército e das Forzas e Corpos de Seguridade do Estado.Padróns (Ponteareas), San Paio (Lobios), Cernado (Manzaneda), Camba (Laza) e A Xironda (Cualedro) son as que suman unha maior superficie queimada nos últimos dez anosA Xunta lembra que está a disposición da cidadanía o teléfono gratuíto 085, ao que deben chamar no caso de detectar un incendio forestal. Este ano, ademais, púxose en marcha un número de teléfono anónimo e gratuíto de denuncia dos incendiarios, o 900 815 085.O Pladiga recolle así mesmo as parroquias que están consideradas de alta actividade incendiaria, ben polo gran número de incendios sufridos nos últimos anos, ben pola extensión dalgún deles. Este ano son un total de 70, distribuídas en 35 concellos, sobre todo da provincia de Ourense e algo menos na de Pontevedra. Lugo conta só con unha e A Coruña con nove, case todas na Península do Barbanza.O Pereiro (A Mezquita), Carballo (Carballo), A Granxa (Oímbra), Santa Baia (Maceda) e Pontellas (O Porriño) son as que rexistraron un maior número de incendiosHai uns días a Xunta aprobou a incorporación automática a este listado de todas as parroquias nos que se rexistre un incendio con situación 2 (perigo de lumes forestais nos núcleos de poboación) Este cambio permite traballar dende o primeiro momento neste lugares na limpeza das faixas secundarias para dar así protección aos núcleos de poboación, sen ter que agardar á actualización anual das parroquias de alto rico de incendio.A parroquia de Padróns (Ponteareas), a de San Paio (Lobios), a de Cernado (Manzaneda), a de Camba (Laza) e A Xironda (Cualedro) son as que suman unha maior superficie queimada nos últimos dez anos, con máis de 25.000 hectáreas entre as cinco. Mentres, O Pereiro (A Mezquita), Carballo (Carballo), A Granxa (Oímbra), Santa Baia (Maceda) e Pontellas (O Porriño) son as que rexistraron un maior número de incendios nos últimos cinco anos, con ao redor de 350 en total.O 2018 foi un ano de pouca superficie queimada en Galicia, con 2.618 hectáreas, moi lonxe do dato de 2017, unhas 62.000, das que 50.000 arderon na gran vaga de incendios de outubro.


Summary: Traballadores de Navantia e empresas auxiliares emprenderon sobre as dez e media desta mañá unha marcha a pé duns oito quilómetros polos viais de acceso á cidade.

Segundo Ignacio Naveiras (CCOO), voceiro do comité de empresa de Navantia Ferrol, "os últimos anuncios son un engano para o sector naval galego". Fixo un chamamento á cidadanía para participar na gran mobilización do próximo domingo, que sairá ao mediodía do Inferniño. Os obreiros saíron dende o estaleiro para o porto de Ferrol, pasando polos treitos do Acceso Norte da AP-9 ata a rotonda do Sino. Dende alí, volven ás factorías pola Rúa Nova de Caranza. Por outra banda, segue convocada a protesta cidadá que terá lugar o domingo 10 de xuño para lle esixir ao Goberno central e á Xunta de Galicia o cumprimento dos compromisos adquiridos: carga de traballo para unha comarca con máis de 20.000 desempregados. As mobilizacións para alertar do progresivo descenso da ocupación iniciáranse xa en abril de 2011, pero, malia os distintos compromisos, tanto dende o goberno estatal como dende a Xunta ou o municipio, séguese sen ter referencia de cando se vai situar carga de traballo" nos estaleiros de Fene e Ferrol. Nos últimos meses producíronse preto de 1.000 despedimentos.


Summary: En declaracións aos medios, o conselleiro de Sanidade fixo de novo un chamamento especial aos mozos e mozas a que acudan aos cribados

(Haberá ampliación) O conselleiro de Sanidade, Julio García Comesaña, avanzou que o comité clínico que se reúne esta terza feira e que asesora á Xunta na toma de decisións na xestión da pandemia "modelará" o nivel de restricións á situación epidemiolóxica actual, e á suba "explosiva" de casos. Entre outras posibilidades non se desbotan medidas nos grupos de persoas e tamén se revisarán as medidas dos grandes eventos. En declaracións aos medios, Comesaña fixo de novo un chamamento especial aos mozos e mozas a que acudan aos cribados poboacionais que está a convocar o Sergas, ante a baixa participación que se detectou destes grupos. Comesaña dixo que "calquera agrupación de persoas preocúpalles", polo que indicou que se "analizarán" todas as medidas e actuacións previstas, aínda que dixo que por exemplo nos concertos a distancia de seguridade e os controis de aforamentos e accesos "dá máis garantías" que as concentracións nas rúas. O conselleiro de Sanidade tamén destacou que a semana pasada, coa reapertura do lecer nocturno nos concellos cun nivel medio de incidencia, impúxose tamén o requisito dun test negativo ou certificado de vacinación para acceder aos locais. Esta medida que se poderá tamén estudar para outro tipo de eventos, dixo.


Summary: Puigdemont conseguiu europeizar o procès e está a gañar a batalla da opinión pública europea. Cómpre unha mediación internacional sen condicións previas e semella que esta mediación xa non é unha ocorrencia no cerne mesmo da Europa.

Hai so quince días anticipei nestas mesmas páxinas ("Aínda hai xuices en Berlin") o probábel rexeitamento da xustiza alemá á extradición de Puigdemont polo delicto de rebelión, á vista da redacción do tipo delictivo da alta traición no Código Penal alemán, que require violencia ou intimidación. Mais semellaba que non, que Llarena fixera un traballo moi bó, que Merkel e Rajoy eran moi amigos e Alemaña un país serio. Puigdemont sería extraditado axiña. Con ser moi ilustrativo o entusiasmo dos voceiros mediáticos do tripartito do 155 e demáis cobertura do unionismo diante da nova da detención do lider catalán, aínda foi máis salientábel a reacción ás novas xudiciais que viñeron do land alemán de Schleswig Holstein. De súpeto abrollaron euroescepticismos e vellos complexos de inferioridade, con opinións non moi distintas do patrioterismo impreso na guerra de Cuba (1898) ou dos acenos illacionistas da España franquista de 1946 diante da retirada internacional de embaixadores. De súpeto o acordo Schegen non serve, Europa non ten contido nin proxecto e os alemàns son supremacistas. Todo porque un Tribunal independente dun Estado democrático non acepta unha acusación orfa de feitos. E, se non queres caldo, velaí van dúas cuncas. O Gabinete de Prensa do Tribunal Supremo informaba que o maxistrado Llarena podería prantexar unha cuestión prexudicial ao Tribunal da UE que paralisaría o trámite das euroordes en Escocia, Bruxelas e Alemaña, proxectando a idea dun recurso que é imposíbel, porque quen pode prantexar esta caste de cuestións son os Tribunais que coñecen das euroordes, non o Tribunal emisor das mesmas. Está moi clariño no artigo 267 do Tratado de funcionamento da UE. Puigdemont conseguiu europeizar o procès e está a gañar a batalla da opinión pública europea. As manifestacións da ministra federal alemá de Xustiza (SPD) e de relevantes eurodeputados da CDU amosan que no principal Estado da UE a cuestión catalá xa non é unha cuestión interna do Estado español. Cómpre unha mediación internacional sen condicións previas e semella que esta mediación xa non é unha ocorrencia no cerne mesmo da Europa. Publicidade {C}{C}{C}{C}


Summary: O 4 de febreiro será o Día da Coruña en Xantar, o Salón Internacional de Turismo Gastronómico que se desenvolve do 3 ao 7 en Ourense. A Deputación da Coruña e os concellos convidados mostrarán os seus mellores produtos e iniciativas neste neste escaparate do turismo gastronómico.

O deputado da área de Cultura, Xosé Regueira, e a directora adxunta de Expourense, Enma González, presentaron en rolda de prensa a participación da Deputación da Coruña en Xantar, o Salón Internacional de Turismo Gastronómico que abre as súas portas o día 3 en Ourense. A través da Deputación da Coruña, distintos concellos da provincia levarán a Xantar os seus mellores produtos e iniciativas gastronómicas que serán presentadas non só no stand senón por medio de distintas accións no programa oficial, en especial, showcooking, degustacións ou outros formatos de presentación. Día da Coruña O xoves 4 de febreiro será a xornada central coa celebración do Día da Coruña en Xantar cun acto central que terá lugar ás 13 horas coa participación da vicepresidenta da Deputación, Goretti Sanmartín e o responsábel da área de Turismo, Xosé Regueira. No programa inclúese a actuación dun grupo do Conservatorio Profesional de Danza que interpretará a peza "Fóra da Casa" con alumnado do centro. Ao longo dos cinco días desenvolveranse distintas actividades por parte dos concellos que responderon ao convite da Deputación para presentaren os seus produtos e festas gastronómicas nesta feira que ten a singularidade de se dedicar ao turismo gastronómico, ámbito de especial interese para os destinos galegos. O bolo do pote de Mazaricos, as algas e ourizos de Camariñas, os pinchos irmandiños de Vimianzo, as filloas de Zas, os produtos do mar de Arousa, o queixo de Arzúa ou os pementos de Narón son algúns dos produtos estrela que chegarán a Xantar da man da área de Turismo da Deputación, que preside o nacionalista Xosé Regueira. Showcooking e degustacións permitirán ao público achegarse a un tesouro gastronómico que é chave no turismo de calidade dos distintos destinos da Coruña. "Consideramos necesario e de grande interese aproveitar a posibilidade que nos dá termos no país un escaparate internacional do turismo gastronómico para promocionar os seis xeodestinos diferentes con potencialidades turísticas de seu", sinalou o nacionalista Xosé Regueira quen anotou a relevancia da gastronomía como unha das potencialidades turísticas dos destinos galegos, como se comproba nos estudos das percepcións destacadas polos visitantes. "Temos produto e cociña de primeiro nivel e queremos ofertalo en Xantar, desde a horta até peixe ou marisco pasando polas excelentes carnes e é obriga da Deputación axudar a promocionalo", engadiu Regueira. A directora adxunta de Expourense, Enma González, destacou tamén a relevancia deste encontro único de turismo gastronómico e parabenizou a presenza da Deputación da Coruña de maneira especial na programación de experiencias arredor de propostas e produtos. "Pretendemos que sexa unha iniciativa interactiva, que as propostas participantes non teñan só presenza nun stand senón que sexan activas, cunha promoción de carácter experiencial", afirmou Enma González dunha feira que supera as 20.000 visitas e que ten un mínimo de 10% de público procedente de Portugal. Paquete Tren Xantar 2016 A directora adxunta de Expourense aproveitou a roda de prensa para presentar o "Paquete Tren Xantar 2016" unha proposta aberta ao público que inclúe viaxe de ida e volta en tren desde A Coruña e Santiago ate Ourense visita a Ribeira Termal do Miño con baño opcional, entrada no recinto feiral e almorzo nun dos restaurantes de Xantar, visita ás Burgas e ao Casco Histórico e regreso á cidade de destino. A saída será ás 9.30 desde A Coruña e o regreso ás 20.30 cun prezo para toda a xornada de 60 e 50 euros.


Tras non conseguir a alcaldía en 2011, a ex-rexedora viguesa foi recolocada cun polémico nomeamento no CES, que agora deixa para intentar reconstruír o partido logo doutro fracaso electoralHai oito anos, tras as eleccións municipais de 2011 nas que non foi quen de recuperar a alcaldía de Vigo, a popular Corina Porro (Ferrol, 1953) foi recolocada por Feijóo en Santiago como presidenta do Consello Económico e Social (CES), o principal órgano consultivo de Galicia, cun soldo de 69.000 euros anuais máis trienios, superior ao dos conselleiros. Agora Porro é a elixida por Feijóo para facerse cargo da xestora que rexerá o descomposto PP de Vigo tras o novo fracaso das pasadas eleccións municipais. Un camiño de volta que deixa descabezado un CES que debera ser representativo do conxunto da sociedade galega pero cuxos dous últimos presidentes foron nomeados con polémica por ser destacados membros do PP de Vigo.Corina Porro, conselleira con Manuel Fraga, foi alcaldesa de Vigo entre decembro de 2003, tras unha moción de censura contra o socialista Ventura Pérez Mariño avalada polo BNG, e as eleccións municipais de 2007, cando a alcaldía pasou en minoría a mans de Abel Caballero. Volveu ser a candidata en 2011, pero tras obter resultados similares deixou a política local e Feijóo nomeouna presidenta do CES, o "foro permanente de diálogo e deliberación entre os axentes económicos e sociais e a Xunta de Galicia" no que están presentes empresarios, sindicatos, universidades ou confrarías cunha notable falta de paridade.Antes de Porro a presidencia do CES fora entrega en 2004 por Fraga a Pablo Egerique, que fora deputado autonómico do PP, delegado do Estado na Zona Franca de Vigo durante os gobernos de Aznar e presidente do PP de VigoA súa presidencia é incompatible de xeito expreso con postos de representación política así como, de forma xenérica e ambigua, "co exercicio de calquera cargo ou actividade que impida ou menoscabe o desempeño das funcións que lle son propias", o que agora leva a Porro, tras consultar con varios membros do CES, a poñer o seu cargo a disposición de Feijóo para "evitar calquera tipo de malentendido que puidera afectar ao seu funcionamento" como "órgano independente". Pero a limitación que impón a presidencia do CES non impediu que os seus dous últimos titulares fosen destacados membros do PP de Vigo.Antes de Porro -alcaldesa, senadora, deputada autonómica, conselleira e presidenta do Porto de Vigo- a presidencia do CES, ocupada tras a súa creación en 1996 polo catedrático Luis Suárez-Llanos Gómez, fora entrega en 2004 por Manuel Fraga a Pablo Egerique, que fora deputado autonómico do PP, delegado do Estado na Zona Franca de Vigo durante os gobernos de Aznar e presidente do PP de Vigo, cargo ese último no que a súa sucesora foi Porro. Unha filla súa, Teresa Egerique, é hoxe deputada autonómica do PP. Cando Porro substituíu a Egerique tamén no CES o seu nomeamento foi mal visto non só fóra do PP polo seu marcado perfil partidista senón mesmo dentro desa formación lonxe de Vigo por entender que Feijóo estaba a premiar novamente aos populares desa cidade.Agora Porro volve a Vigo asegurando que non o fai para volver á política local senón só para intentar recompoñer un PP dividido que tras a súa marcha foi pasando por varias mans. Tras o seu fracaso electoral de 2011 a presidencia local foi asumida polo seu histórico número 2, Chema Figueroa, ata 2016, cando pasou a mans da candidata imposta por Feijóo en 2015 e nas últimas eleccións, a súa ex-conselleira Elena Muñoz. Nese congreso de hai tres anos a división no partido quedou patente co resultado de 420 votos a favor de Muñoz por 320 para o seu contendente e tamén ex-conselleiro Javier Guerra, que posteriormente coquetearía con Ciudadanos. Agora a súa recomposición queda nas mans de Porro, de quen varios destacados populares vigueses salientan a súa capacidade de trato tanto cos paisanos do amplo rural da cidade como coas elites do centro.


Summary: O Goberno galego aínda non respondeu a 130 das 150 solicitudes de documentación que PSdeG, AGE e BNG formularon dende o 1 de setembro. No que vai de lexislatura, os grupos diferentes do PP aínda non poden consultar 4 de cada 10 documentos reclamados.

Os membros do Parlamento de Galicia teñen dereito a "solicitar das administracións públicas os datos, informes ou documentos que consten en poder destas" para desenvolver o seu traballo parlamentario, xa sexa de apoio ou de oposición ao Goberno. O artigo 9 do Regulamento da Cámara estipula, ademais, que "nun prazo non superior a trinta días" dende cada solicitude a Xunta "deberá facilitar a documentación solicitada" ou explicar as "razóns fundadas en dereito" que "impidan" facelo. Dende a volta ao traballo a finais do pasado verán, o 1 de setembro, o Executivo retén case o 95% dos documentos solicitados polos grupos da oposición.Segundo consta na base de datos do Parlamento, a cuxa información tivo acceso Praza Pública -a Cámara non publica información ao respecto dende finais de 2013-, dende o pasado 1 de setembro os grupos de PSdeG, AGE e BNG presentaron un total de 150 solicitudes de documentación, das que 121 corresponden aos socialistas, 15 ao Bloque e 14 a alternativa. Ata o pasado día 13 o Goberno galego só rematara a tramitación de 20, o 15,38% do total, mentres que ten sen entregar as 130 restantes.En máis do 80% dos casos a dilación supón un incumprimento do Regulamento parlamentarioEstas cifras implican que o PSdeG só conta co 12% da información que pediu e agarda resposta a 107 solicitudes, mentres que o BNG dispón de 6 respostas, o 40% do total. Pola súa banda, o grupo de AGE aínda non recibiu ningún dos 14 documentos solicitados. Atendendo as datas de rexistro de cada petición apenas o 17% das solicitudes sen responder non supoñen un incumprimento do Regulamento parlamentario, toda vez que 128 das 150 foron tramitadas hai máis dun mes. Así, en máis do 80% dos casos a dilación supón un incumprimento da normativa vixente.Se se abre o foco para abranguer o tempo transcorrido dende o inicio da lexislatura, no outono de 2012, a ratio de respostas mellora, se ben a primeira solicitude sen atender se remonta ao 20 de novembro dese ano, cando os socialistas reclamaron unha copia dos "contratos de Pemex asinados" por Feijóo "durante a campaña electoral", pola que aínda esperan. Ao día seguinte o propio PSdeG pediu tamén unha copia de documentos relativos ao proxecto de dique flotante para Ferrol que, máis de dous anos despois, aínda non foron entregados. Tamén existen outros casos rechamantes de papeis non entregados, como o formulado o 8 de marzo de 2013 tamén polos socialistas para obter unha "copia do informe sobre o balance dos cen primeiros días de Goberno tramitado no Consello da Xunta" 24 horas antes ou un informe reclamado polo BNG para coñecer o suposto "aforro" de trasladar diversos servizos da Xunta á Cidade da Cultura.Dende o inicio da lexislatura a Xunta xa entregou algo máis do 60% da documentación solicitadaAlén destes rechamantes casos e da reticencia a entregar documentos de temas sensibles para o Executivo como o uso do galego no ensino, a mina de Corcoesto, Pescanova ou financiamento dos medios de comunicación, entre outros, as cifras globais indican que a oposición leva formuladas 915 solicitudes de documentación dende que comezou a lexislatura e, destas, 508 xa foron atendidas. Isto implica, polo tanto, que están sen entregar algo máis do 44% dos documentos, a amplísima maioría deles sobradamente fóra do prazo marcado polo regulamento.Por grupos, o máis numeroso da oposición, o socialista, é o que máis solicitudes formulou, 698, e tamén o que máis respostas recibiu, 387. AGE, pola súa banda, pediu documentos en 109 ocasións e xa recibiu 57 respostas mentres que o BNG obtivo 64 dos 108 documentos que lle reclamou ao Goberno. Porcentualmente o grupo que nesta ocasión sae máis prexudicado é o de Alternativa, que aínda non ten o 48% dos papeis que pediu. Un chisco menos, o 45%, é o que o PSdeG ten sen responder, mentres que o BNG non pode consultar polo momento o 41% da documentación solicitada.Neste contexto merece unha mención aparte o grupo que sustenta o Goberno, o PP, que por razóns obvias apenas solicita formalmente documentación da Xunta. Concretamente, os rexistros parlamentarios indican que os conservadores fixeron seis solicitudes de documentos dende o inicio da lexislatura, das que tres foron respondidas e outras tres, aínda non.


Summary: O presidente do Celta, Carlos Mouriño, ofrece ao Sergas as instalacións da clínica e a sede do clube para atender ás afectadas pola COVID-19.

Os camiños do presidente do Celta de Vigo, Carlos Mouriño, e do presidente da Xunta, Alberto Núñez Feixoo, vólvense cruzar nun momento especialmente delicado para o líder do Executivo galego. Desta vez, o empresario vigués, a través da fundación do clube de fútbol, vén de doar material sanitario ao Sergas e tamén de ofrecer ao Servizo Galego de Saúde as instalacións da súa residencia no caso de que fosen necesarias para a atención das doentes afectadas pola COVID-19. Con esta iniciativa, o Celta busca "axudar ás institucións e colectivos con maior protagonismo na loita contra a COVID-19 e aos grupos de poboación máis desfavorecidos". Bota así unha man á Xunta e ao seu presidente, quen hai uns días se laiaba da escaseza de material ao mesmo tempo que aseguraba ter subministros gardados nun almacén. O ofrecemento non é cousa menor, xa que a institución que preside Carlos Mouriño cederá ás responsábeis sanitarias, "no momento en que o consideren oportuno", as 28 camas con que contan as habitacións da residencia da canteira, que tamén dispón de zonas comúns, cociña e lavandaría, así como a clínica do clube, con "espazos aproveitábeis para consulta e mesmo para aloxamento" do persoal sanitario. "O clube e a fundación colaborarán ao máximo en todo aquelo que pacientes e sanitarios poidan precisar durante a súa estadía na sede", apunta a institución celeste. Unidos por Pemex Mouriño e Feixoo son dous vellos coñecidos. O presidente da Xunta beneficiouse das influencias do empresario vigués a comezos da década para lograr o contrato de Pemex para a construción de dous floteis nos estaleiros galegos. Era tamén unha vella aspiración de Mouriño que se fixo posíbel, segundo recoñece a Fiscalía mexicana, que investiga eses contratos, grazas en boa medida a Juan Camilo Mouriño, fillo do presidente do Celta falecido nun tráxico accidente de avión en 2007. O fillo de Carlos Mouriño era por aquel entón a man dereita do presidente mexicano, Felipe Calderón, e comprometérase coas empresarias galegas para beneficialas co outorgamento de contratos públicos para salvar o naval. O que non sabía é que, tempo despois, o presidente mexicano daría cumprimento a dita promesa e relanzaría a carreira política de Núñez Feixoo, que fiaba a súa reelección precisamente aos contratos dos floteis. Tampouco é un segredo a mala relación existente entre o presidente do Celta e o alcalde vigués, o socialista Abel Caballero, co que mantén unha pugna pola reforma do estadio de Balaídos, de titularidade municipal. Por outra banda, Mouriño cedeu ao Partido Popular a sede social do Celta, hai agora un ano, para celebrar un mitin, con Pablo Casado como estrela principal. Un acto político que causou enfado entre as socias e socios do clube. Relacións co PP O que está claro e que Mouriño se sente cómodo co PP, ao que acode a axudar sempre que pode. Non é de estrañar, por tanto, que elixira o veciño concello de Mos, gobernado por esta formación, para situar alí a cidade deportiva do Celta e mesmo o seu futuro estadio. O Celta tamén uniu a Mouriño co conselleiro de Medio Rural, Xosé González Vázquez, que exerceu como administrador concursal do clube cando traballaba como inspector de Facenda e que tempo despois mesmo chegaría a facer negocios no sector do viño co empresario vigués, un feito que preferiu ocultar após ser nomeado conselleiro do PP.


Summary: Un ateigado Teatro Colón rendeu tributo este sábado á memoria do poeta e concelleiro do BNG de Malpica Paco Souto (1962-2017).

Souto cantaba o mar e no mar morreu, cando faenaba na mañá do 30 de marzo deste 2017 na zona de Razo, Carballo, canda outros percebeiros, tres dos cais tiveron de ser resgatados. Sete meses despois, centos de persoas encheron o Teatro Colón da Coruña na primeira homenaxe nacional a Paco Souto nun espectáculo colectivo organizado pola Deputación da Coruña e coordinado pola poeta Rosalía Fernández Rial e que foi apresentado pola vicepresidenta da institución, Goretti Sanmartín, e pola viúva do poeta Enma Abella. O tributo -convocado sob a lenda de "Atesourando a palabra"- reuniu unha nutrida representación das artes polas que Paco Souto profesaba un maior cariño: as plásticas, a poesía, a música... Rosalía Fernández Rial contou para este evento con poetas como Miguel Mato Fondo, Marta Dacosta, Xosé Iglesias, Lino Braxe, María Xosé Fernández ou Paco de Tano; artistas plásticas como Viki Rivadulla, Peter Kramer, Peter Schneider, Mon Lendoiro, Chiña ou Abraham Vila, e músicos como Serxio Moreira, Aida Saco e Fran Barcia, ou figuras do eido audiovisual como o cineasta Xosé Bocixa. Elas e eles tomaron a palabra para, desde o afecto e a admiración, evocaren a figura dun escritor que, alén de producir a súa propia obra, foi un importante promotor da cultura na Costa da Morte, o seu territorio, nas diferentes artes. Gabaron non só o Paco Souto poeta, mais tamén o Paco Souto activista político comprometido desde o nacionalismo coa causa das clases populares e dos direitos nacionais de Galiza. "Foi un grande axitador cultural, coa súa continua vontade para promover actos e iniciativas culturais. Paco Souto foi a personificación do verbo dar", sobranceou Rosalía Fernández Rial, quen louvou a súa actitude "voluntariosa e colaborativa". Nado na Coruña en 1962 -poeta, editor e promotor cultural- Souto acadou, entre outros, os premios Espiral Maior 1994 por As árvores do incesto e o Johán Carballeira do concello de Bueu 2006 por As horas de María. Participou en exposicións colectivas e individuais, ilustrou libros e colaborou en diversas montaxes teatrais. En 1993 realizou xunto a Laura Quintillán e Kukas o espectáculo pluridisciplinar América; no 2001 creou Aínda con Serxio Moreira ao piano e realizaron Como augas de maio e en 2003 Aviléscanto, unha homenaxe a Avilés de Taramancos. En 2007, As horas de María e en 2008, por encarga da A. C. Monte Branco, Lugar de Incendios, unha homenaxe a Xelucho Abella, autor homenaxeado nas Festiletras do Couto. Esa montaxe reunía pintura e poesía da súa autoría con música do pianista Serxio Moreira. En 2016 publicou o seu último libro individual, e Caín. Con Rosalía Fernández Rial, Serxio Moreira á música e a fotografía de Peter Schneider asinou Tempo escuro. En 2015 aparecía Catálogo con Rosalía Fernández Rial e os ilustradores Chiña e Mon Lendoiro. E editaron o CD Proxecto Barro, parte dun espectáculo multidisciplinar que clausurou a Mostra da Oleiría de Buño. Aínda hai máis: dirixiu con Paco de Tano a colección de poesía Caldeirón. onde se editan os premios de poesía erótica Illas Sisargas. Neste 2017, o seu poema "Terradentro" alzouse co premio aRitmar da Escola Oficial de Idiomas de Santiago de Compostela. (dados tirados da ficha do autor da AELG). Nota: as fotografías son da Deputación da Coruña. Nelas aparecen as apresentadoras do acto -Goretti Sanmartín e Enma Abella- e a pianista Aida Saco.


Summary: Milleiros de persoas volven ateigar as rúas de Santiago nunha marcha "contra a deterioración" do sistema sanitario marcada polo conflito polo peche do paridoiro e con peticións de dimisión a Núñez Feijóo.

Como hai un ano, Santiago volveuse encher na defensa da sanidade pública. Milleiros de persoas --mesmo máis que hai doce meses-- ateigaron as rúas compostelás acudindo á chamada de SOS Sanidade Pública nunha marcha "contra a deterioración" de sistema sanitario galego. Fixérono nunha mobilización apoiada por toda a oposición, que volveu fiar un discurso unánime contra a xestión de Núñez Feijóo, a quen o conflito sanitario volvéuselle botar masivamente á rúa a pouco dunhas eleccións autonómicas. "Feijóo dimisión" ou "Feijóo, ruín, non volvas por Verín" foron algunhas das consignas máis repetidas nunha marcha marcada polo conflito do paridoiroCo peche do paridoiro de Verín --e a súa posterior reapertura-- aínda moi vixente, foi ese conflito un dos protagonistas nas pancartas e proclamas. "Rubial dimision", en referencia ao xerente do Sergas na área ourensá, "Feijóo dimisión" ou "Feijóo, ruín, non volvas por Verín" foron algunhas das consignas nunha marcha que amosou unha indignación pola deterioración da atención sanitaria nos últimos anos, común en moitas comarcas de Galicia. "Zas sen recortes en pediatría", "En defensa da sanidade pública da Mariña" ou carteis pola atención no Piornedo víronse polas rúas de Santiago, onde se xuntaron xente nova, avós e rapazada. "Contra o desmantelamento da sanidade pública galega", rezaba a pancarta tras a que se colocaron líderes ou figuras relevantes dos partidos da oposición e dos principais sindicatos galegos nunha marcha apoiada por moreas de colectivos sociais, cidadáns e en defensa do sistema sanitario. Todo marcado por un conflito permanente, coas denuncias das eivas na atención pediátrica, da precariedade do persoal, da falta de recursos ou da saturación das Urxencias máis vivas que nunca e, sobre todo, aguilloado polo peche do paridoiro de Verín, con alusións constantes en toda a manifestación, e a desatención acentuada fóra das áreas urbanas. "A xente do rural tamén temos dereitos", berrouse varias veces. Nunha praza da Quintana rebordada malia a chuvia, na lectura do manifesto final, os organizadores advertiron de que a "gran manifestación" deste domingo "debe ser o comezo dunha mobilización continuada que conduza a un cambio de goberno, sen o cal a sanidade pública galega está condenada á deterioración e posterior desaparición"."Isto debe ser o comezo dunha mobilización continuada que conduza a un cambio de goberno, sen o cal a sanidade pública galega está condenada"Lido por Quico Cadaval, Lucía Aldao, María Lado e a portavoz da Plataforma pola Defensa da Sanidade Pública de Monterrei, Aurora Sola, que participou no peche do hospital de Verín, o manifesto destaca que a sanidade pública galega "segue en perigo". "Están a soltar todas as alarmas", dixeron, tras lembrar que hai un ano a mesma praza encheuse tamén polos mesmos motivos e contra a Lei de Saúde. "A Xunta de Feijóo segue facendo ouvidos xordos a este clamor e segue empeñada en transformar o sistema sanitario nunha oportunidade de negocio para as empresas multinacionais e os fondos de investimento", advertiron, tras sinalar que "a universalidade, a equidade, a accesibilidade, e a eficiencia deben ser os sinais de identidade do noso sistema sanitario público". Para os organizadores, son varios os motivos que sacaron a rúa mileiros de persoas outra vez. Entre elas, a decisión da Xunta de "supeditar a Atención Primaria ás xerencias hospitalarias, controladas por burócratas ao servizo de Feijóo e do PP" e que supuxeron, din, "importantes recortes de persoal, orzamentos e equipamento, nos centros de saúde, que perderon calidade e capacidade resolutiva, mentres que a poboación enferma debe esperar días ou semanas para ser atendida". "Chegou o momento de poñer no centro do sistema unha Atención Primaria que conte cos equipos de profesionais e dos recursos necesarios""A consecuencia lóxica desta deterioración foi a rebelión do persoal da Atención Primaria e o apoio da poboación ás mesmas", explican, tras denunciar "a conxestión das urxencias, a presión irracional sobre as consultas hospitalarias, o crecemento dos seguros privados e unhas listas de agarda que aínda que maquilladas, non deixan de crecer, son a consecuencia lóxica desta situación", engaden. "Chegou o momento de poñer no centro do sistema unha Atención Primaria que conte cos equipos de profesionais e dos recursos necesarios", piden, tras reclamar tamén que se oferten "urxentemente" todas as prazas de todas as especialidades "que garantan unha Atención Primaria Integral e que responda aos problemas de saúde da poboación galega". Non faltou, por suposto, a alusión ao peche do paridoiro de Verín. Así, Aurora Sola lembrou que se "suprimiron áreas sanitarias e estanse desmantelando os hospitais comarcais, nos que se seguen pechando servizos e nos que faltan profesionais, situación que está afastando a poboación rural da atención hospitalaria e incrementando a desigualdade, en detrimento das áreas máis pobres, envellecidas e con problemas de comunicacións e desprazamento". Para SOS Sanidade Pública, a supresión durante dous meses da atención aos partos na comarca de Monterrei foi "o exemplo palpable desta política". "O pobo, cando se une, é capaz de vencer o poder""Co subterfuxio de que faltan pediatras e descende o número de nacementos, pretendeuse deixar miles de mulleres da área rural sen un servizo que garantise dar a luz en condicións de seguridade sen ter que desprazarse a quilómetros da súa residencia", explican, tras advertir de que a decisión "puxo en evidencia unha política sanitaria que non ten en conta as desigualdades de xénero". Pero tamén deixou claro, lembran, "que o pobo, cando se une, é capaz de vencer o poder". "Resultan patéticos os cambios de argumento de Núñez Feijóo ao longo do conflito para xustificar o peche. que mostran falta de solidez e de racionalidade da súa política sanitaria, engadiu.Respecto ás listas de espera, os organizadores da marcha censuran que o Sergas segue sen publicar as "non estruturais" e denuncian que estas listas "serven de xustificación, para enviar, moitas veces contra a súa vontade, miles de pacientes a hospitais privados concertados baixo a cínica Lei de Garantías". Tamén pon o foco SOS Sanidade Pública na "deterioración" das condicións laborais dos e das profesionais do Sergas ata "acabar nunha contratación que se pode catalogar como lixo". SOS Sanidade Pública destaca a "a entrega e a profesionalidade" dun persoal do Sergas "maltratado, descontento e frustrado"Desde a entidade destacan, malia todo, "a entrega e a profesionalidade" dun persoal do Sergas "maltratado, descontento e frustrado" que "suple os problemas asistenciais xerados polos recortes, mala xestión e privatización desta administración do PP". "Galicia necesita dunhas autoridades sanitarias capaces de poñer en práctica unha política de persoal incentivadora, baseada na racionalidade e nunhas condicións laborais xustas", remataron os organizadores, que aclaran que seguirán "negociando" pero tamén "nas mobilizacións". Alén disto, tamén denunciaron "a manipulación da CRTVG no tema sanitario", antes de "saudar" a Defende A Galega, colectivo do persoal mobilizado nos medios públicos, aos que acusaron de colaborar, por exemplo, no "engano" do conflito do paridoiro e de servir de "voceiro do PP". Todo tras finalizar a marcha ao berro de "sanidade pública e de calidade" e con dúas comitivas, ben diferenciadas, case en solitario cando a praza se baleiraba: as enfermeiras de Eventuais en Loita e a veciñanza de Verín.


Summary: Principais resultados da fin de semana en Galiza, onde ademais da vitoria do Celta no derbi tamén destacaron os tres puntos do Lugo en Segunda en casa grazas a Luís Fernández.

Fútbol Masculino: Primeira división: Deportivo-Celta 0-2 Segunda división: Lugo-Recreativo 2-1 Segunda División B: Racing-Somozas 1-2Celta B-Compostela 0-1Murcia-Coruxo 0-1 Baloncesto: Liga Ouro Masculina: Basquet Coruña-Instituto de Fertilidad 78-57Peñas Huesca-Ourense Baloncesto 76-86Descansou o Breogán. División Honra Feminina: Mann Filter-Universidade Ferrol 62-69 Balonmán: Liga Asobal: Frigoríficos Morrazo-Benidorm 31-24 Hockei sobre patíns: OK Liga: Liceo-Manlleu 5-4Vendrell-Cerceda 5-5 Rugbi: División Honra Masculina: Universidade Vigo-Complutense 0-38 División Honra Feminina: CRAT Coruña-Sanse 46-5


Summary: Adega denuncia que Solt Sea Farm está a empregar unha zona protexida de Quilmas (Carnota) para depositar residuos. Pide amparo ao Valedor do Pobo ante a ''cumplicidade'' das administracións.

A multinacional Solt Sea Farm está a amorear na praia de Corna Becerra (Quilmes-Carnota) entullos procedentes das obras que está a realizar nas súas instalacións de piscifactoría. Esa é a denuncia que fai Adega, que acusa a esta empresa de estar a usar a marxe costeira, "en pleno dominio público e dentro da Rede Natura 2000 (ZEC Carnota-Monte Pindo) coma entulleira". Adega acusa a administración de non fornecer información sobre as obras de Solt Sea Farm en plena Rede Natura A asociación ambientalista afirma que nese punto a multinacional está a depositar blocos de cemento e formigón picado, tubaxes e outros materiais plásticos, ferros e outros residuos de demolición, entre os que podería haber tóxicos e perigosos. "Ademais, para poder carrexar estes materiais dende as súas instalacións, abriron un camiño con maquinaria pesada até a entulleira sobre os hábitats (algúns de protección prioritaria) da marxe costeira". "Cumplicidade e escurantismo" Para Adega é máis que indignante que se estea a facer este uso dun "espazo considerado por Europa como de necesaria conservación, por acoller a hábitats sensíbeis, fráxiles ou raros, como é o caso do litoral de Carnota: actividades como a piscicultura industrial, ao contrario que outros usos menos agresivos, semellan ter bula sobre esta privilexiada costa". Adega insiste en que até o de agora, a administración rexeitou subministrar información sobre esta obra: permisos, estudo de impacto, medidas correctoras..., "e tivemos que solicitar o amparo do Valedor do Pobo". Esta piscifactoría xa ten sido albo de denuncias e críticas, como a da Asociación Ecolóxica de Quilmas por verteduras.


Summary: A perda da maioría no Parlamento podería obrigar o goberno británico a solicitar unha nova prórroga: tres meses máis a partir do 31 de outubro.

As parlamentarias e parlamentarios contrarios ao Brexit son maioría no Parlamento británico -328 contra 301, despois de que parte dos conservadores se negasen a apoiar ao goberno e cambiasenn de bando- e poden forzar unha maioría de bloqueo contra as intencións do orimeiro ministro, Boris Johnson, dunha "saída" rápida da UE. Johnson ameazou a pasada terza feira con ir a unhas novas eleccións para eludir o bloqueo parlamentario. Foi a súa última manobra despois de semanas intentando salvar os obstáculos no Lexislativo con recursos legais, como o de suspender o período de sesións parlamentarias. Para esta cuarta feira está previsto un debate de urxencia no que a oposición ao goberno parece que apostará en forzar unha nova prórroga da UE para seguir negociando. A data do 31 de outubro adiaríase. Pero ademais o goberno de Johnson, e o seu fráxil liderado entre os conservadores, podería ficar definitivamente sepultado. Johnson pretende convencer agora a cámara de representantes de que está negociando unha saída ordenada coa UE, pero no debate da terza feira non puido presentar evidencias, como lle reclamaron os opositores. Entre os conservadores, hai quen xa fai bandeira dun afundimento da economía se o Brexit se produce. Os laboristas xa non dan marxe a Johnson. Un portavoz asegura que "non haberá Brexit sen acordo parlamentario" e "tampouco se farán eleccións nas condicións de Johnson, senón nas nosas". A unidade dos conservadores rachou. Segundo medios británicos, unha reunión na terza en Downing Street -a sede do primeiro ministro- rematou "de forma precipitada". Pero Johnson non cede e acusa os opositores de estar favorecendo un próximo goberno laborista con Jeremy Corbyn á cabeza. Mais esta ameaza non lle parece tan grave como a dun Brexit desordenado a unha parte importante do Partido Conservador. Xunto con outros conservadores moderados, foi á rúa Downing na terza cedo para escoitar as explicacións de Johnson. E como informaron todos os medios británicos, a reunión terminou de forma acentuada. O primeiro ministro non quixo buscar a complicidade dos seus detractores, senón que continuou co ataque desde o primeiro minuto e acusounos de favorecer coa súa actitude a un futuro goberno laborista encabezado por Jeremy Corbyn.