Summary: O Goberno central permitirá desde o 2 de maio o exercicio físico e os paseos no exterior e decidirá o ritmo de retorno á normalidade de cada territorio. Galicia terá que ter capacidade para dobrar as camas UCI e para que os centros de saúde traten en zonas separadas os pacientes de coronavirus para iniciar desescalada.

Superadas as peores semanas da pandemia de coronavirus, o Estado español prepárase para iniciar a desescalada das medidas de confinamento. Un proceso que terá o seu primeiro capítulo a partir deste domingo, co permiso para que os e as menores de 14 anos poidan saír das súas casas, e que será longo e progresivo, estendéndose durante os vindeiros meses. O Goberno central está a definir os criterios en que se basearán as decisións para a "desescalada" das medidas de confinamentoO Ministro de Sanidade, Salvador Illa, comunicou nos últimos días que este alivio do confinamento para as crianzas será, de momento, a única medida de apertura, e que as seguintes comezarán a chegar a partir do 9 de maio, pero a relaxación podería chegar antes. Este sábado, Pedro Sánchez anunciou que a partir do vindeiro día 2 será posible saír ao exterior a facer exercicio físico e a dar paseos coas persoas coas que se convive se a evolución da Covid-19 é favorable. A decisión, con todo, dependerá das cifras que vaia deixando a pandemia nas próximas horas. Dende a Xunta, Alberto Núñez Feijóo reclamou que o Goberno central permita saír a xente "como mínimo unha hora" para facer deporte de maneira individual, así como abrir pequenos establecementos comerciais de forma controlada e mesmo con cita previa, ademais de reiniciar as obras de rehabilitación de edificios e reabrir os mercados municipais ao aire libre. Tamén o sábado, o Executivo galego volveu permitir o desprazamento ás hortas de autoconsumo --que fora limitada a 500 metros de distancia--, recoller comida nos restaurantes ou obras no interior de edificios. Esta desescalada será dirixida polo Goberno central, que sinala que "escoitará" as suxestións das comunidades autónomasEn calquera caso, o Goberno central está xa a definir os criterios en que se basearán as decisións para a "desescalada" das medidas de confinamento e de reinicio da actividade económica. O pasado venres pola tarde, representantes do Ministerio de Sanidade e das comunidades autónomas debateron estes criterios na Conferencia Interterritorial do Sistema Nacional de Saúde. O próximo martes, segundo explicou Sánchez, o Executivo dará a coñecer ese plan de desescalada tras o Consello de Ministros e estará baseado no informe que este domingo lle entregou ao presidente o director do Centro de Coordinación de Alertas e Emerxencias Sanitarias (CCAES), Fernando Simón, e titulado Recomendaciones sanitarias para la estrategia de transición.Os criterios atenden á expansión da enfermidade en cada lugar. E, igualmente, á capacidade do sistema sanitario de cada territorioEsta desescalada será dirixida polo Goberno central, que sinala que "escoitará" as suxestións das comunidades autónomas. Distintos indicadores permitirán decidir a velocidade de aplicación das distintas medidas nos diferentes territorios: comunidades autónomas, provinciais e mesmo espazos máis concretos. Barállase que as zonas rurais poidan iniciar antes as medidas de desconfinamento e que tamén o fagan algunhas comunidades, como Canarias, Baleares ou Murcia, as que rexistran menor incidencia nestes momentos.Será, tal e como aclarou Sánchez, unha desescalada "asimétrica e progresiva", por territorios pero "coordinada" polo Estado, e a primeira medida de "alivio" para o 2 de maio só se producirá "se a evolución da pandemia prosegue nun sentido positivo", razón pola que pediu "prudencia e cautela" e que se respecten as medidas de distanciamento social. "Cómpre non subestimar o virus que temos enfronte", advertiu. Sánchez aclara que a desescalada será "asimétrica e progresiva", por territorios pero "coordinada" polo EstadoOs criterios en base aos que se tomarán as decisións atenden, sobre todo, á expansión da enfermidade en cada lugar e ao ritmo de transmisión amosado nas semanas anteriores. E, igualmente, á capacidade do sistema sanitario de cada territorio para facer fronte ao número de positivos existentes nese momento ou os que podería haber nun hipotético rebrote da enfermidade provocado polo remate do confinamento. Isto inclúe un reforzo da atención primaria ou a posibilidade de establecer circuítos dobres nos centros sanitarios, un para os pacientes con coronavirus e outro para o resto. Tamén se incide na capacidade das distintas comunidades para efectuar probas PCR a todos os pacientes asintomáticos.No informe entregado por Simón este domingo, ao que tivo acceso eldiario.es, hai dous requisitos fundamentais para as comunidades autónomas: capacidade para dobrar o número de camas de UCI e para tratar en zonas separadas os doentes ou sospeitosos de Covid-19. As recomendacións do CCAES son claras: nos hospitais débense mater os circuítos dobres e o sistema autonómico de saúde --o Sergas en Galicia-- deben ter a capacidade de dobrar o número de camas UCI respecto ás que tiñan antes da pandemia, ademais de contar cos respiradores axeitados para estas e a medicación axeitada para os pacientes. O Sergas terá que ter capacidade para dobrar as camas UCI e para que os centros de saúde traten en zonas separadas os pacientes ou sospeitosos de coronavirusNa Atención Primaria, zonas separadas para os doentes ou sospeitosos de coronavirus e, a ser posible, ambulatorios dedicados unicamente á Covid-19. Ademais, tamén pide que neste ámbito sanitario golpeado polos recortes unha determinada capacidade de detección e control dos novos casos, polo que cada caso sospeitoso debería ser identificado, diagnosticado e illado, razón pola que se mencionan, sen especificar, as infraestruturas necesarias (hoteis e instalacións públicas) para o illamento de sintomáticosO documento, no entanto, non especifica os criterios epidemiolóxicos e establece que a delimitación das áreas xeográficas con capacidades de preparación axeitadas e con sitaucións epidemiolóxicas e de risco homoxéneas "acordarase coas comunidades autónomas". "En cada territorio os cidadáns coñecerán os indicadores para saber o camiño cara a esa nova normalidade. Non avanzaremos todos á mesma velocidade pero si coas mesmas regras", advertiu Sánchez este sábado, tras avisar tamén de que non se recuperará "de golpe" toda a actividade e toda a mobilidade social, senón que se fará "por etapas", tanto no que ten que ver coa reapertura de comercios e da restauración como nas actividades de ocio, turismo e cultura ou no sector agrario e industrial. A OMS pediu que as medidas de desconfinamento chegasen cando a transmisión do virus "estea controlada a un nivel de casos esporádicos ou conglomerados de casos que poidan ser manexados polo sistema sanitario"Á espera de que se detallen, os criterios epidemiolóxicos cos que o Ministerio de Sanidade vén traballando nas últimas semanas son varios: Que un determinado territorio leve cando menos dúas semanas cunha taxa de contaxio (expresada no denominado número reprodutivo básico) inferior a 1. Que cando menos o 50% das camas de UCI estean libres de pacientes de coronavirus e que tamén o fagan o 70% de todas as camas hospitalarias. Que a taxa de hospitalización polo coronavirus non supere o 30%. E que a taxa de incidencia sexa inferior a dous casos novos por cada 100.000 habitantes (aínda que tamén se baralla reducir este límite a 1 caso por cada 100.000 habitantes). Os expertos en saúde pública Daniel López-Acuña, José Martínez Olmos e Alberto Infante Campos detalláronos hais uns días neste artigo en eldiario.es.Estes criterios seguen as recomendacións expresadas pola OMS o pasado 14 de abril, cando pediu que as medidas de desconfinamento chegasen cando a transmisión do virus "estea controlada a un nivel de casos esporádicos ou conglomerados de casos que poidan ser manexados polo sistema sanitario". Ademais, a OMS suxería que "se focalicen os esforzos en áreas clave na evolución da epidemia, como son as residencias de anciáns e os hospitais". E, así mesmo, pedía "adoptar medidas de prevención nos espazos que congreguen persoas, como centros de traballo ou centros educativos, asegurando que se manteña o distanciamento físico" Cumpre Galicia estes criterios xerais?Galicia non cumpre cos criterios referidos á incidencia e transmisión da enfermidadeGalicia conta con 274 camas de UCI (eran 161, pero foron incrementadas nos primeiros días da crise), pero Feijóo manifestara a posibilidade de incrementar o número de ser preciso. Nestes momentos, segundo as últimas cifras ofrecidas pola Xunta este venres o número de pacientes de coronavirus nas UCI dos hospitais galegos é de 87, un 31,7% de ocupación, moi por debaixo do 50% esixido. A cifra chegou a ser de 177 o pasado 4 de abril. O mesmo sucede co resto de camas hospitalización, pois neste momento un total de 618 están ocupadas por pacientes de coronavirus. A cifra chegou a ser de 939 o 6 de abril.Galicia debería rexistrar menos de 54 novos positivos diarios e manter a súa taxa de contaxio por debaixo de 1 durante dúas semanas seguidasPorén, Galicia aínda non cumpriría as condicións esixidas no que atinxe ao control da enfermidade. As últimas cifras sitúan o número reprodutivo básico en 1,02, despois de permanecer por debaixo de 1 entre o 6 e o 22 de abril. O noso país debería volver a baixar de 1 e permanecer neste nivel durante dúas semanas.De igual xeito, seguen a detectarse máis casos novos que os que esixe o Ministerio de Sanidade para permitir unha relaxación do confinamento. Este venres o número de novos positivos foi de 117 e durante os últimos sete días a media de novos casos foi de máis de 131. O indicador de dous casos novos por cada 100.000 habitantes suporía para Galicia ao redor de 54 positivos diarios, moi por debaixo da cifra actual. E, no caso de que o límite fose de 1 só caso por cada 100.000 habitantes, a cifra debería ser de 27 positivos diarios.Sexa como for, Pedro Sánchez advertiu de que o desconfinamento "non é unha carreira a ver quen é o primeiro que abre un centro comercial ou un pequeno comercio". "Entre todos temos que ser conscientes de traballar en equipo; chegaremos todos á meta", insistiu, tras ressaltar que o calendario de apertura das actividades dependerá do cumprimento dunha serie de marcadores que denominou "cadro de mandos".


Summary: Os responsables das antigas caixas, da súa fusión e do proceso que derivou en Novagalicia Banco comparecerán no Congreso dos Deputados mentres o PP segue a adiar a investigación no Parlamento galego ata que a entidade finalice a súa recapitalización

"Vai haber explicacións de Bankia, de Catalunya Caixa e de Novacaixagalicia; hai tres entidades que están nacionalizadas e vai haber explicacións no Parlamento, porque son públicas". O voceiro económico do PP no Congreso dos Deputados, Vicente Martínez Pujalte, expresábase deste xeito a pasada semana nunha entrevista en Televisión Española ao ser cuestionado pola posibilidade de que os directivos das entidades financeiras intervidas polo Estado desen contas nas Cortes. O seu partido, abondaba, "non veta ningunha" das comparecencias, que previsiblemente se producirán entre xuño e xullo. A tradución práctica desta declaración de intencións do noutrora polémico deputado é que pola subcomisión que controla a aplicación do Fondo de Reestruturación Ordenada Bancaria (FROB) pasarán, entre outros, os que foran presidentes de Caixa Galicia e Caixanova, Mauro Varela e Julio Fernández Gayoso. Farano ademais, malia ás reticencias iniciais do PP, a porta aberta. E farano tamén mentres no Parlamento de Galicia os propios conservadores continúan a frear unha petición semellante, o que deriva en que a cidadanía galega vaia escoitar antes as explicacións dos directivos das malogradas caixas dende Madrid que dende Santiago. Losada e Pontón cren "inaudito" e "bochornoso" que os directivos comparezan xa no Congreso e non no Parlamento Galego No caso do lexislativo galego o veto á dación de contas vén dado en forma de reiterados rexeitamentos á constitución dunha comisión de investigación sobre a xestión nas antigas entidades, a súa fusión en Novacaixagalicia e o proceso que derivou na posta en marcha de Novagalicia Banco. O último bloqueo producíase este martes cando o PSdeG tentou, sen éxito, que a Xunta de Portavoces dese luz verde aos trámites para que esa comisión bote a andar. Para o voceiro socialista na Cámara, Abel Losada, é "inaudito" que os directivos "vaian comparecer no Congreso" mentres "os galegos e as galegas nos vemos privados desas explicacións pola posición numantina do PP". Esa resistencia, censura, prodúcese malia que os populares dixeran "que a partir de febreiro" accederían á investigación, e tamén aínda que "o presidente dixo, coa forma solemne que o caracteriza, que habería investigación si ou si". En tempos de incerteza no sector financeiro "a transparencia é fundamental para crear confianza", di. Puy céntrase en que PSdeG e BNG non teñen unha postura común sobre o futuro de NCG Banco Pero a negativa do PP non varía. "Ata que se recapitalice e se garanta o futuro non parece axeitado contribuír a enrarecer o clima en relación con Novagalicia Banco", di o seu voceiro no Pazo do Hórreo, Pedro Puy, para quen o Congreso dos Deputados "ten todo o dereito a convocar" unha subcomisión "para facer un seguimento e un control das axudas estatais" a entidades como NCG Banco. "A nós parécenos moi ben", di, nun contexto no que, ao seu xuízo, o problema reside na "obsesión" de PSdeG e BNG por "revisar o pasado" mentres non teñen "unha postura común" sobre o futuro do banco. "Están moi interesados en remexer cuestións do pasado porque seguen sen estar de acordo en relación ao futuro", insiste, xa que, ao seu xuízo, que nacionalistas e socialistas non coincidan plenamente sobre o camiño que a entidade debe tomar "é unha nova salientable, que ten incidencia á hora de demandar comisións de investigacións que non axudarían a garantir a viabilidade de NCG Banco". "Como moito, serían neutras", asegura. Fronte á diagnose do popular tamén dende o BNG -que non ten deputados dabondo para solicitar a comisión pero que apoia a pedida polos socialistas- se considera urxente investigar o acontecido coas caixas. "O PP está actuando con cinismo, baseando a súa negativa en argumentos falaces que non teñen nada que ver coa realidade", di Ana Pontón, quen considera "bochornoso" que "os ex directivos das caixas vaian comparecer antes no Congreso que no Parlamento de Galiza", malia ser a Xunta "quen tiña a tutela efectiva desas caixas". Os conservadores, din, "devalúan o papel deste Parlamento" para "negarlles aos galegos a posibilidade de saber a verdade", ao tempo que evitan unha saída para a entidade que, lembra, en opinión do Bloque debe ser a conversión de NCG Banco nunha entidade bancaria pública e galega.


Summary: A central sindical nacionalista celebrará esta fin de semana o seu VI Congreso Confederal marcado polas consecuencias da crise e o "empobrecemento da poboación en xeral e da clase traballadora en particular". Vídeo no interior

No marco dunha crise sistémica e cunha realidade política que está a deixar sen boa parte dos dereitos conqueridos á clase traballadora, a CIG celebrará o seu VI Congreso Confederal os vindeiros 25 e 26 de maio. A central nacionalista chama á clase obreira a se organizar e loitar para facerlle fronte a todas as "políticas regresivas" que se están impoñendo. Mais tamén, sinalan, para exixir un outro modelo "máis democrático e participativo" que achegue as institucións á cidadanía. Así o explicaron esta segunda feira o secretario xeral da CIG, Suso Seixo, e o secretario de Comunicación, Francisco Miranda Vigo. En comparecencia de imprensa os dirixentes sindicais debullaron as ideas que se tiran do lema escollido para encabezar o conclave e que "pretende sintetizar", aseguraron, "os obxectivos" para os vindeiros catro anos. A central nacionalista chama á clase obreira a se organizar e loitar para facerlle fronte a todas as "políticas regresivas" que se están impoñendo O Congreso renovará os órganos de dirección da central sindical entre eles a Executiva e a Secretaría Xeral. Á espera de que remate o prazo para a presentación de candidaturas a vindeira quinta feira, Suso Seixo avanzou que se presentará como candidato mais asegurou descoñecer se á Executiva confederal concorrerá máis dunha candidatura. No entanto, salientou que a organización se atopa "moi cohesionada" como reflectiu, dixo, o "amplo consenso" acadado no debate dos relatorios de Organización e Acción Sindical. Organización e loita fronte o "pacto social" Mellorar o sindicato para que "sexa unha ferramenta o máis eficaz posíbel para dar resposta" ás necesidades da clase traballadora galega. Este é un dos obxectivos que a Confederación Intersindical Galega (CIG) se fixa de cara ao seu VI Congreso. Neste senso, Suso Seixo salientou a necesidade de "dar resposta" aos ataques lanzados desde a Xunta de Galiza, o Goberno español e a UE mais non "con loitas de carácter espontáneo" senón a través dunha necesaria organización. Aliás o secretario xeral da CIG criticou máis unha vez "o pacto social" defendido por outras organizacións sindicais do que dixo emanan posicións desmobilizadoras das que sempre viñeron acompañadas, salientou, "a cesión de dereitos". Fronte a isto, Seixo apelou á "loita" e á "organización" da clase traballadora como ferramentas para combater a actual realidade social, política e económica da que dixo, Galiza só pode saír se ten soberanía. "Precisamos soberanía", indicou para poder decidir "en políticas fiscais, financeiras e laborais" salientou.


Summary: Antes de debutar como director con Klaus, Sergio Pablos xa tiña un nome labrado no mundo da animación.

Emigrou a París para traballar nos estudios franceses de Disney, o cal lle permitiu dar o salto aos estudios dos Estados Unidos de América, onde traballou no departamento de animación de filmes como O corcovado de Notre Dame, Hércules ou Tarzán. Unha década despois xa creaba a franquía de Gru, o meu vilán favorito para Universal, deseñaba as personaxes do filme Río para Blue Sky Studios ou a Warner adaptaba un libro seu en Smallfoot. Os estudios pelexábanse, e peléxanse, pola súa versatilidade, e Netflix, que non ía ser menos, adquiriu cando tivo ocasión os dereitos de Klaus. Klaus | Reino Unido-España 2019 | Sergio Pablos A historia, escrita por Pablos, conta a orixe de Santa Claus desde unha perspectiva "racional", desmitificando o mito, ou mitificándoo aínda máis, segundo se mire... Pero non se alarmen pais e nais (que non se pasaron ao Apalpador) e desexan que as crianzas sigan a ter ilusión e un motivo para portarse ben durante todo o ano, pois o filme tamén dá razóns de peso para que se poida seguir crendo en Santa Claus tal e como se coñece até o de agora: bochudo, barbudo e de vermello. O fío condutor descansa en Jesper, un aspirante a carteiro vago e consentido. O seu primeiro destino vai ser Smeerensburg, unha remota illa lapona do Círculo Polar Ártico. O recibimento non é amábel precisamente: as dúas familias que habitan a illa levan lustros enfrontadas nunha liorta sen fin e, claro, ninguén envía cartas. Jesper non só deberá adaptarse a vivir sen luxos, senón que tamén terá que idear un plan para conseguir que a xente volva remitir cartas para poder fuxir de tan inhóspito lugar. E até aquí podo ler. Klaus é un filme en 2D feito á man, ao método tradicional, pero ten a particularidade de utilizar elementos CGI e unha iluminación de luz volumétrica que lle dá un aspecto e unha sensación de estar feito en 3D, cando non é así. Unha revolucionaria mestura de arte e tecnoloxía que creará escola e pola que quedou ás portas do Óscar, mais si foi recoñecido cun BAFTA a Mellor Filme de Animación e, o que é mellor, sete premios Annie, os chamados "Óscars da animación", os máis prestixiosos na categoría. Humor negro, tétrica por momentos, profunda, poética e moi simpática. Tanto a animación como a historia están a un grandísimo nivel, facendo que sexa atractiva tanto para un público adulto como infantil. Como curiosidade, engadir que na dobraxe castelá (porque galega aínda non hai en Netflix) conta coa voz de Luís Tosar.


Summary: O portavoz do BNG demanda a transferencia libre de cargas da AP-9 e avanzar cara a gratuidade das peaxes.

O BNG empraza a Núñez Feijóo a que explique por que @s galeg@s van ter que pagar o rescate das auto-estradas radiais de Madrid, algo ao que o Estado español vai destinar 4.600 millóns de euros que sairán, subliña a frinte nacionalista dos petos das e dos contribuíntes. Fíxoo por boca do seu portavoz nacional, Xa Vier Vence, que cualificou de "auténtico espolio" e "insulto" á cidadanía ese rescate. Pediu a Núñez Feijóo que "actúe como presidente de Galiza" e que defenda o país "antes que a conta de resultados de ACS, Ferrovial, Abertis ou Sacyr, "o lobby das grandes empresas construtoras madrileñas amigas do PP". "As grandes concesionarias ínflanse a beneficios e se lles vai mal, rescate con recursos públicos", sintetizou o portavoz do BNG. "Galiza non ten porque asumir os erros de decisións de especuladores, -banca e empresas concesionarias-. Pensamos que non deben recibir recursos públicos pero, en todo caso, se as queren rescatar que o fagan con recursos da Comunidade de Madrid", sentenciou Vence. AP9 O dirixente nacionalista subliñou que Galiza "xa ten os seus propios problemas" soportando "unhas peaxes directas e na sombra" que supoñen "unha sangría" tanto para o usuario, a maioría traballadores e traballadoras, como para as empresas, cuxa competitividade se ve lastradas polas tarifas abusivas que soportan. Nesta liña, Vence pide ao Ministerio de Fomento e a Xunta que se proceda a transferencia libre de cargas desta infraestrutura "chave" para o desenvolvemento do país, "porque foi o PP con Aznar quen cometeu o despropósito de prolongar ata 2046 a concesión desta vía", denunciou. Vence contrapuxo o modelo de xestión pública das infraestruturas que defende o Bloque co "capitalismo con rede" do actual sistema de xestión en base a concesións. "As grandes concesionarias ínflanse a beneficios e se lles vai mal, rescate con recursos públicos", sintetizou o portavoz do BNG.


Summary: A Dirección Xeral de Patrimonio anuncia ás entidades que reclamaron a protección dos espazos a intervención arqueolóxica no forno romano de Esteiro, nas Catedrais, e a protección "eficiente" da factoría romana de Estabañón, en Viveiro, desfeita pola forza do mar.

A Xunta reacciona. Logo da reclamación de entidades como MariñaPatrimonio, Adega e outras organizacións culturais da zona, a Dirección Xeral de Patrimonio Cultural vén de informarlles que autorizará de forma urxente a intervención solicitada para a recuperación do foron romano de Esteiro, situado no espazo protexido das Catedrais, en Ribadeo. Ademais, o mesmo departamento da Administración tamén anunciou que porá en marcha medidas "eficientes" de coberta e protección doutro xacemento arqueolóxico en perigo na comarca, a vila-factoría romana de Estabañón, na praia de Area de Viveiro, en grave "deterioro" pola ausencia de medidas serias para evitar o desgaste que desde hai tempo provoca o mar. A Xunta recuperará o forno romano de Esteiro e aplicará medidas "eficientes" para a protección do xacemento de Estabañón As promesas da Xunta e do Servizo de Costas nas Catedrais chegan logo de que as devanditas entidades anunciasen publicamente a realización dun roteiro pola zona para tratar de "poñer en valor a importancia deste xacemento" e chamar a atención "sobre o risco que ten de desaparecer se non se actúa axiña". As diferentes asociacións implicadas amosan así a súa "satisfacción" pola resposta das administracións ante "as demandas da sociedade civil que, consciente da importancia do patrimonio, reclama a súa protección". Patrimonio "avaliará e comproborá" o estado de todos os xacementos arqueolóxicos da Mariña A Dirección Xeral de Patrimonio, segundo aclaran as entidades demandantes, compromoteuse tamén a "avaliar e comprobar" o estado no se atopan todos os xacementos arqueolóxicos costeiros da Mariña. Pero agora, é urxente arranxar os problemas que sofren algúns como o de Estabañón, un xacemento do que Costas retirou hai un ano as árbores que, situadas diante de parte da factoría romana, supoñían unha barreira natural de protección. Tamén houbera o intento de construción dun paseo marítimo sobre a zona e unha evidente falta de protección das catas arqueolóxicas que a mesma Costas abriu en 2007 tras prometer 3,2 millóns para recuperar este lugar. Pero nada se fixo desde aquela, ata que o mar volveu estragar e facer desaparecer mesmo algunhas pías para salgar. Este xoves 19 de marzo, MariñaPatrimoino organiza unha charla informativa na Casa das Letras de Ribadeo na que se dará cumprida información sobre os valores patrimoniais do forno romano de Esteiro, a canle e as vetas auríferas das Catedrais, así como da presenza de varias minas romanas na Mariña lucense. Xa o domingo, oito organizacións realizarán un roteiro por todos os xacementos arqueolóxicos mencionados e por outros da comarca ao que xa se apuntaron máis dun cento de persoas. Será cando se informe á cidadanía sobre as últimos compromisos adquiridos pola Dirección Xeral de Patrimonio Cultural.


Summary: O Parque Natural das Fragas do Eume aséntase en territorio dos concellos de Pontedeume, Cabanas, A Capela, Monfero e As Pontes, no val do Eume e algúns dos seus afluentes. Unha área que dá para moitas visitas e camiñadas en distintos lugares e diferentes épocas do ano. Sempre podemos gozar de paisaxes espectaculares, dunha enorme diversidade de flora e fauna e das cores cambiantes. Podemos acceder por algunha das rutas sinalizadas ou simplemente camiñar por carreiros e pistas, perdéndonos e gozando da natureza e do exercicio físico.

Desta volta propomos coñecer unha zona nas ribeiras de Monfero, a ruta dos Cerqueiros, que ofrece un percorrido polos diferentes ecosistemas das abas da Serra do Queixeiro na marxe esquerda do Canón ocupado polo encoro do Eume. Arranca nos piñeirais da parte alta e descende até as fragas de carballos e castiñeiros para volver subir ao nivel de partida, ofrecéndonos ao longo do traxecto algúns fermosos puntos panorámicos entre os que destaca o Miradoiro da Carboeira. Paraxe: Fragas do Eume / Concello: Monfero / Percorrido: 8,5 quilómetros (case 11 se facemos o desvío ao encoro) / Dificultade: Baixa Partimos do mosteiro de Monfero, chegamos á porta do parque e continuamos en dirección á Visura e a Pila da Leña, onde collemos un ramal á esquerda (ten sinal verde indicadora das rutas do parque) e seguimos por el até atopar a Portela de Montelongo, inicio da ruta, onde comezamos a camiñada, sempre en descenso, por unha pista. Primeiro entre piñeiros e logo por espazo aberto con pasteiros e bosque ao fondo, pasamos ao pé dunha casa abandonada, a casa do Teixeiro, e cando levamos camiñados uns 2 quilómetros, xusto no punto onde a pista dá un pronunciado xiro á dereita para cambiar de dirección e entrar nas carballeiras, hai un desvío á esquerda, fóra da ruta, que nun pouco máis dun quilómetro de baixada (que á volta hai que facer de subida) nos achega polo medio da fraga ao pé do encoro. De volta na ruta entramos no bosque de carballos e bidueiros e, uns 400 metros máis adiante, onde cae un regato, remata a baixada e logo comeza a subida que nesta parte non é moi forte e, ao longo de máis de quilómetro e medio, discorre por dentro da fraga. Nunha volta fechada á dereita remata a carballeira e entramos no espazo dos piñeiros onde hai bos exemplares de piñeiro de Monterrei e, ao pouco, o desvío á esquerda (1 km, ida e volta) que nos leva ás casas abandonadas dos Esterqueiros. Un pouco máis adiante, cara ao río, chegamos ao miradoiro da Carboeira desde o que temos unhas fermosas panorámicas do encoro do Eume e dos terreos lindeiros do concello das Pontes. De volta na ruta, un quilómetro e medio de subida devólvenos á estrada. Para volver ao punto de inicio temos que coller á dereita e camiñar un pouco máis de 1 quilómetro.


Summary: Ana Pontón advírtelle que o futuro do agro non se recupera repetindo as medidas "do Plan de Desenvolvemento Rural tantas veces anunciado" e lémbralle que o programa "conta con 300 millóns de euros menos grazas á solidariedad de Rajoy", cuxo Goberno reduciu a achega estatal.

O novo plan da Xunta para o rural límitase a detallar parte dun proxecto xa vixente Logo do último Consello da Xunta do pasado mes de marzo, Núñez Feijóo presentou en rolda de prensa o Plan de fixación de poboación no rural. Cualificárao de medida "de impacto"e anunciou que estaría dotado de 230 millóns de euros até 2020 e de 23 medidas específicas para xerar novas oportunidades no agro. Era, en definitiva, a terceira vez en ano e medio que o xefe do Executivo presentaba as mesmas medidas para o rural, englobadas todas no Programa de Desenvolvemento Rural (PDR) 2014-2020 -financiado fundamentalmente con fondos europeos- e detallando, desta vez, algunhas das medidas dunha parte dese PDR, para o que se achegan un total de 1.200 millóns. O novo plan da Xunta para o rural presentado hai tan só uns días límitase a detallar parte dun proxecto xa vixente Nunha práctica habitual da Xunta, o seu presidente anunciou un novo plan que non é máis que detallar medidas xa existentes e vixentes e concretar algo máis as achegas económicas para uns obxectivos que se repiten cada pouco: cohesión territorial, innovación e formación, agricultura sustentable, mellora da competitividade, remuda xeracional e cooperación. Fáltalle aínda presentar outras partes do PDR que poderían chegar vestidas tamén como plan. Este mércores, na sesión de control do Parlamento, o BNG reprochoullo a Feijóo. A súa voceira, Ana Pontón, advertiu da "discriminación" sufrida por Galicia nos Orzamentos Xerais do Estado e da diminución de recursos para "acometer retos como o da recuperación da medio rural", algo que, lembroulle, "non se vai solucionar con propaganda nin con remakes publicitarios do Plan de Desenvolvemento Rural tantas veces anunciado". Referíase até as tres ocasións desde 2015 nas que Feijóo presentou medidas do PDR de maneira ben semellante. Pontón advírtelle a Feijóo que a recuperación do rural "non se vai solucionar con propaganda nin con 'remakes' publicitarios do Plan de Desenvolvemento Rural tantas veces anunciado" Pero Feijóo non só non o recoñeceu senón que citou "a posta en marcha" dese Plan de fixación de poboación no rural -coas medidas xa vixentes antes- como un "reflexo" dos "compromiso" da Xunta, ao que engadiu o "mantemento dos fondos da PAC, con 2.380 millóns de euros no rural ata o ano 2020; a aprobación de leis como a Lei de montes ou a Lei de mellora da estrutura agraria; ou a iniciativa de impostos cero por permutar ou vender fincas". O presidente da Xunta citou o plan con medidas xa vixentes como un "reflexo" do "compromiso" da Xunta co medio rural Ana Pontón, pola súa banda, reprochoulle tamén que presuma das achegas a través dese PDR até 2020 cando "conta con 300 millóns de euros menos grazas tamén á solidariedade de Rajoy". De feito, o anterior PDR para o período 2007-2013 contaba con 1.500 millóns de euros, dos cales 856,5 millóns procedían do Fondo Europeo Agrario, mentres que o Estado e a Xunta achegaran cadanseus case 320 millóns. Desta vez, a UE aumenta a súa achega até 890, pero a Administración galega queda en 217 e o Estado redúcea até unicamente os 79, 140 millóns menos. Ademais, a portavoz do BNG lembroulle que o país lidera a caída de poboación rural no Estado, e que "a metade dos empregos destruídos no sector agrogandeiro foron en Galicia". A UE aumentou a súa achega ao Plan de Desenvolvemento Rural até 2020, pero o Estado reduciuna en 140 millóns e a Xunta en máis de 100 Malia todo, Feijóo destacou que nestes últimos anos o sector primario "está vivindo un proceso de transformacións cara a un sector máis sustentable, máis rexuvenecido e máis produtivo" e chegou a asegurar que Galicia "non pode ser allea a Europa, e en Europa o peso do sector primario está descendendo". "Hoxe o rural ten máis futuro que cando cheguei ao Goberno", engadiu Feijóo, mentres Pontón advertía que "vivir no rural non pode implicar ser cidadán de segunda por falta de servizos e de oportunidades". Iso é o que temos que mudar", insistiu. Con todo, o presidente da Xunta presumiu de aumentos en produción de varios sectores ou de ter "a maior cooperativa láctea da historia de Galicia, con nós no Goberno", non sen antes acusar a voceira do BNG de "falta de respecto ao rural galego" e reprocharlle que empregase unha pregunta sobre Orzamentos para falar do agro.


Summary: O Valedor do Pobo métese a xornalista e considera que as fotografías de Feijóo co narco Marcial Dorado carecen de "interese informativo". Non o xulgou así a imprensa internacional, que as recolleu de forma moi destacada quer en papel quer nas edicións on line. José Julio Fernández sai así en defensa de Feijóo. Mentres, Rueda súmase ao coro dos que piden unha lei que estabeleza unha sorte de censura previa parapetándose na defensa do dereito das persoas a preservar a súa imaxe.

As imaxes do presidente da Xunta en compaña do narco arousán non deixan de suscitar opinións. A última a do Valedor do Pobo, José Julio Fernández quen malia a considerar que non existía "interese xornalístico" a día de hoxe para a súa publicación, asegura que non é precisa unha maior regulación dos medios de comunicación para evitar este tipo de informacións. "Xa existe" acrecentou con rotundidade, un marco normativo que rexe a actividade xornalísta enmarcado na Constitución española de 1978. Desta maneira, Julio Fernández sae en defensa do presidente da Xunta e considera as imaxes pouco interesantes para a opinión pública. Fernández matizou que as fotografías datan da década dos '90 e argüe que o tempo trancorrido devaluou o interese xeral que rexe a publicación deste tipo de informacións. No entanto ao longo desta semana verquéronse ríos de tinta arredor deste escándalo e como puido recoller Sermos Galiza, a cidadanía cre que a amizade de Feijóo e Dorado non era casual e que o líder do executivo galego debe dar explicacións pola súa relación co narcotraficante. O Valedor cre que as imaxes carecen "de interese xornalístico" Limitar a publicación de informacións comprometidas Porén, malia a considerar de pouco interese mediático a publicación das imaxes, Julio Fernández subliñou que non sería preciso mudar a lexislación para fixar límites máis estritos a este tipo de informacións. A súa resposta viña a colación das declaracións feitas polo presidente da Comunidade de Madrid quen tildou de inaceptábel e inadmisíbel as fotografías publicadas polo diario español El País. Ignacio González considerou que as imaxes supuñan "un dano enorme" para a opinión pública e lanzou un chamamento a endurecer as leis e estabelecer límites aos medios para evitar que casos semellantes se volvesen (re)producir. As consideracións do presidente madrileño si foron recollidas polo vice-presidente galego. Alfonso Rueda asegurou en declaracións aos medios de comunicación que o debate arredor dunha maior restrición na publicación deste tipo de informacións "está cima da mesa". "Os dereitos dun rematan onde comezan os do outro", indicou a man dereita de Alberto Núñez Feijóo quen apelou ao "dereito á propia imaxe" para denunciar a publicación das fotografías. Alfonso Rueda di que o debate sobre un endurecemento normativo está "cima da mesa" O vice-presidente criticou asemade aos grupos da oposición, concretamente ao PsdeG por estaren a empregar as polémicas imaxes para "desgastar ao presidente da Xunta". Neste senso, Rueda asegurou que o executivo galego achegará a información demandada pol@s socialistas --que exixen aclarar se existiu algunha relación entre as contratacións do executivo galego e as empresas do narco arousán-- sempre que esta se solicitase "polos cauces reglamentarios". Aliás, o presidente terá que responder ás cuestións achegadas polas forzas da oposición a vindeira terza feira na comparecencia parlamentar que terá lugar na Cámara galega.


Summary: Un 50.9% da afiliación votou a prol da pregunta interna na que se excluía a Declaración Unilateral de Independencia (DUI). Un 46,1% da militancia de UDC posicionouse coas teses independentistas.

A opción defendida por Durán i Lleida e a dirección de Unió Democrática de Catalunya (UDC) venceu na consulta feita por este partido entre as súas bases para se definir no proceso soberanista catalán. Mais foi unha vitoria cuxo resultado indica a división interna que se vive en Unió, a formación que xunto con CDC con forma CiU. No referendo interno tomaron parte o 64% dos por volta de 4.000 afiliados do partido. 1.351 votaron un si na pregunta, na que se excluía a DUI, a declaración unilateral de independencia. Mais 1.226 posicionáronse co 'non', defendido polo sector independentista da UDC. Unha diferencia -50,9% fronte ao 46,1%- que evidencia a existencia dunha fractura dentro de UDC. Desde certos medios cataláns tamén se incide nas consecuencias deste referendo en CiU, pois enténdese que UDC aposta en se desmarcar da folla de rota de Artur Mas. As mocidades de Convergéncia xa expresaron ser partidarias de rachar con Unió. Hai analistas que lembran que case a metade da militancia de UDC aposte nas teses independentistas era algo máis que impensábel hai só catro ou cinco anos.


Summary: Alcoa e os sindicatos insisten en que o mellor modo de garantir os empregos e a viabilidade futura da planta de San Cibrao pasa por que a SEPI se faga coa titularidade, aínda que sexa de forma temporal.

A ministra de Industria, Reyes Maroto, tratou de vender a idea de que Alcoa estaba disposta a desbloquear o proceso de venda da planta de San Cibrao (Cervo), pero nada máis lonxe da realidade. O que parecía un cambio de postura por parte da multinacional do aluminio, disposta a vender directamente a un terceiro sen pasar pola Sociedade Estatal de Participacións Industriais (SEPI), como afirmaba a ministra após a reunión, non foi tal. Pouco despois das súas declaracións, Alcoa emitiu un comunicado no que explicaba que o seu conselleiro delegado, Roy Harvey, accedera a revisar a proposta do Goberno español, que inclúe ferramentas de acompañamento públicas para garantir a continuidade do proxecto industrial, mais aclaraba que o directivo de Alcoa non se comprometera a realizar unha venda directa a un terceiro, opción que xa desbotara días atrás. A empresa está convencida de que a venda da planta a SEPI "é a forma de dar maior seguridade, tanto aos traballadores como á empresa, de que a venda conta co apoio do Goberno español", para evitar situacións como a que están a vivir na actualidade os traballadores das antigas plantas de Alcoa na Coruña e Avilés, en mans de Alu Ibérica. Resposta sindical Pola súa banda, o comité de empresa, que coincidindo coa reunión realizou varios actos de protesta na Mariña, defende a postura de Alcoa. O seu presidente, José Antonio Zan (CCOO), indicou que o persoal ten claro que o Goberno español debe comprar a planta de Cervo a través da SEPI para logo venderlla a un terceiro. Con todo, Zan indicou que "non se trata de vender a SEPI ou a un terceiro, aquí trátase de poñer un marco regulador desa venda". Nesta liña, aclara que a compra por parte da SEPI dá garantías aos traballadores, ao comprador e á parte vendedora (Alcoa), mentres que na proposta de vender directamente a un terceiro, como agora defende o Ministerio, está o marco por definir, e os traballadores queren ter garantías para que non aconteza o mesmo que na Coruña e queden "aos pés dos cabalos". Os traballadores xa anunciaron que seguirán coas mobilizacións mentres o Ministerio non concrete os seus plans. "O que temos claro é que o Goberno ten a oportunidade de comprar a empresa e o que ten que facer é comprala a través da SEPI e logo vendela a un terceiro, que é o que dixo o Parlamento (galego) e o Congreso dos Deputados", insistiu Zan. Desde a CIG acollen "con cautela" o anuncio da ministra do desbloqueo das negociacións e amosan a súa preocupación pola tardanza dunha solución, que Maroto fixa para antes do 30 de setembro. "Esperamos que este anuncio non sexa un intento de gañar tempo por ningunha das partes implicadas e que desta vez si se materialice nunha rápida solución para a fábrica de aluminio", sinalou o seu secretario xeral, Paulo Carril. O sindicato tamén defende que a fórmula ideal para garantir o éxito desta operación é que a SEPI adquira as instalacións e, a través da empresa pública, buscar o mellor grupo comprador, coa calma necesaria para non cometer os mesmos erros que na Coruña e Avilés.


Summary: Unhas trinta e dúas mil persoas segundo medios vascos participaron esta tarde en Bilbo nunha manifestación de respaldo ao pobo catalán e á celebración do referendo do próximo 1 de outubro. Destacados dirixentes de EH Bildu e do PNV acompañaron a marcha.

Convocada pola iniciativa vasca pro dereito a decidir Gure Esku Dago, e baixo os lemas Democracia" e "Votar para decidir", a manifestación recorreu esta tarde o centro de Bilbao encabezada por membros da plataforma e líderes sociais, entre eles, Jesús Uzkudun, de CC.OO., e o ex reitor da UPV, Zelai Nikolas. Tamén acudiron representantes de EH Bildu e PNV, segundo informa Naiz. «O Estado español non é un estado democrático, non é un estado avanzado. É un estado atrasado que non está ao nivel de outros estados democráticos europeos, como está demostrando estes días coa súa actitude cara Catalunya», dixo a parlamentaria de EH Bildu, Jasone Agirre. Itxaso Atutxa, presidenta do Bizkai Buru Batzar, declarou pola súa banda que "Catalunya é unha nación e como nación ten dereitos políticos". Entre os representantes do PNV estiveron ademais Joseba Egíbar e José Antonio Suso, presidentes do partido en Gipuzkoa e Araba; mentres que por parte de EH Bildu tamén participou na marcha Arnaldo Otegi.


Summary: Santiago Alba Rico abriu esta mañá a Semana Galega de Filosofía, dedicada este ano á Revolución. Esta tarde destaca a intervención de Terry Eagleton, e nos días seguintes pasarán por Pontevedra Gérard Mauger, Otelo Saraiva de Carvalho, Domenico Losurdo, Frank Mintz ou Farruco Sesto

Revolución. Será a palabra que máis se escoite ao longo desta semana en Pontevedra. A 31ª edición da Semana Galega de Filosofía estará dedicada ao debate deste concepto e á praxe que ao longo da historia tivo ou pode ter, coa intervención de moi destacadas voces, coma as de Santiago Alba Rico, que abriu a sesión desta mañá, Terry Eagleton, que intervirá tamén este luns, a partir das oito da tarde, ou de Gérard Mauger, Otelo Saraiva de Carvalho, Domenico Losurdo, Frank Mintz e Farruco Sesto, que pasarán nos vindeiros días polas xornadas organizadas pola Aula Castelao de Filosofía. O obxectivo dos organizadores desta Semana é "comprender a realidade para transformala", fronte "á banalidade do mal", a "responsabilidade civil e vital por parte das vítimas do sistema imperial". Foron as ideas nas que incidiu Ana Regueira, coordinadora da Aula Castelao, que na apertura da sesión deste luns reivindicou "a posibilidade doutras formas de vida, de ser, de relacionarse, fóra do capitalismo, así como a usurpación de dereitos e da existencia, en xeral, por parte do sistema". Regueira sinalou que "isto non pode seguir así" e reclamou "a necesidade da memoria" pois "sen memoria non hai causas nin hai culpables" e salientou que "o momento presente xa non é un momento de denuncia, non chega con ser un rebelde, non chega con cambios cuantitativos, son necesarios cambios cualitativos, é necesaria unha revolución que nos leve a definir novas formas de vivir, ser e relacionarnos". Na súa presentación concluíu que "se hai algo que non se pode permitir o momento presente é a renuncia a pensar" e que "nunha sociedade en que os dous grandes males son a banalidade e a venalidade, a nosa aposta é xusto a contraria: nin todo é trivial, nin todo é vendible". As distintas ponencias e intervencións pódense seguir en directo, en streaming, grazas a GZ Videos, nesta ligazón. Santiago Alba Rico: "Non hai posibilidade de reformar o capitalismo" Para Santiago Alba Rico, "a revolución non irromperá como acontecemento fito que divida a historia en dúas partes claramente diferenciadas". O autor considera que "a revolución debe ser un novo programa civilizacional" e que "hoxe en día temos que entender a revolución non tanto como algo que se vaia parecer á Revolución Francesa, senón máis ben como algo semellante á descomposición do Imperio Romano". "Se se descompón o imperio Romano, que programa civilizacional temos?", preguntouse, e apostou por un programa civilizacional "que debe ser revolucionario no económico, reformista no institucional, e conservador no antropolóxico". "Temos que entender a revolución non tanto como algo que se vaia parecer á Revolución Francesa, senón máis ben como algo semellante á descomposición do Imperio Romano" Alba Rico considera imprescindible esta revolución, sobre todo no plano económico, sinalando que o capitalismo, pola súa propia natureza, non pode ser reformado: "Busca permanentemente acumular e reproducir a riqueza, nunha carreira sen fin. O capitalismo está sempre esprintando, non ten meta e sempre acelera cara ao abismo". Alba Rica cre que "na súa análise do capitalismo Marx está plenamente vixente. O capitalismo caracterízase por voltear o ciclo natural do consumo, facendo hexemónico o ciclo diñeiro-mercadorías-diñeiro, a riqueza como fonte para adquirir máis riqueza, o que Aristóteles denominaba crematística". Por ese motivo o filósofo considera que "non se lle pode pedir ao capitalismo que se modere ou que se deteña" e lembrou a definición de Walter Benjamin da revolución como "un freo de emerxencia, nun tren sobre o que perdemos o control". Fronte a este consenso que dixo percibir nas esquerdas sobre a necesidade de superar o capitalismo, polo seu carácter "obsesivo" (porque non cesa) e "sádico", Alba Rico lembrou os debates históricos sobre o tratamento que se lle debe dar ao entramado institucional, ao Estado. E neste punto amosouse pragmático, e definiuse como "reformista": "Eu son reformista, pero para poder ser reformista hai que facer antes a revolución, crear unha orde constitucional, nas que haberá que intervir permanentemente para evitar a súa decadencia ou a súa opacidade". Concluíu a este respecto que "a roda é un grande invento, pero tamén o é a separación de poderes" e engadiu así mesmo que "o capitalismo é un proceso permanentemente destituínte, non institúe nada", polo que "a quen máis molestan os límites é ao capitalismo". "Eu son reformista, pero para poder ser reformista hai que facer antes a revolución" Alba Rico lembrou así mesmo unha crítica que Eagleton lle realiza a Badiou e a outros autores e unha tendencia a considerar "a revolución como un salto á historia", rozando "co místico" e reservado só a uns poucos. O filósofo sinalou a "necesidade de facer as revolucións cos pobos e coas maiorías sociais". De igual xeito, Santiago Alba Rico propuxo "cuestionar e axustar a tecnoloxía como instrumento de emancipación", pois depende dunha infraestrutura que se sostén na explotación de recursos e individuos, criticando en certa forma o determinismo tecnolóxico e a confianza cega no progreso que tamén caracterizou o marxismo clásico. Nese sentido subliñou que nas redes, no mundo virtual, se reproduce a mesma correlación de forzas existente noutros espazos, polo que deben ser consideradas "outro campo de batalla" e non automaticamente unha ferramenta ao servizo da revolución. "Nas redes, no mundo virtual, reprodúcese a mesma correlación de forzas existente noutros espazos" Puxo estas reflexións en conexión, por exemplo, con algúns dos recentes movementos sociais vividos no norte de África, en Turquía ou no 15M, sinalando que "as novas tecnoloxías non serven para sacar a xente ás rúas, pero si serven cando xa están na rúa". E chamou a atención sobre o feito de que "no momento da historia no que as relacións entre os seres humanos son máis virtuais, é cando os seres humanos se convocan máis ca nunca para ocupar e defender o espazo físico público". A sesión de tarde Eagleton intentará aplicar a teoría marxista á nova disposición socioeconómica definida polo capitalismo nas súas novas estratexias Na sesión da tarde, Alba Nogueira analizará os modos lexislativos polos que os poderes neoliberais, en connivencia cos Estados, recortan dereitos fundamentais, anulan aos cidadáns como suxeitos de dereito, co fin de castrar a resistencia, a protesta social fronte a unha máquina de poder que sega existencias, pois desposúe aos individuos do seu ser. Xusto antes de comezar a súa ponencia, plataformas en contra do lei do aborto lerán un manifesto, apoiado polos membros da Aula. Pola noite, a partir das 20 horas, Terry Eagleton (Por que Marx tiña razón), intentará aplicar a teoría marxista á nova disposición socioeconómica definida polo capitalismo nas súas novas estratexias. Para iso, repensará algúns dos conceptos fundamentais, axustándoos ás circunstancias actuais, recontextualizando, repensando e pondo baixo o ollo do presente algúns dos conceptos chave de Marx. O resto do programa A 31ª edición da Semana Galega de Filosofía contará coa participación de destacados pensadores e autores, comezando por Gérard Mauger (Director emérito do CNRS), que este mércores ofrecerá unha conferencia titulada A destitución do "mesianismo obreiro": a contribución de Michael Foucault. Tamén participará o filósofo italiano Domenico Losurdo: Marx, a teoría da loita de clases e a situación actual; o filósofo cubano residente en Alemania, Raúl Fornet: Revolución, humanismo e filosofía intercultural ou o historiador Frank Mintz: A humanidade entre o xenocidio dos indixentes e a destrución da natureza, que respostas? O mércores pechará a sesión o militar e revolucionario portugués Otelo Saraiva de Carvalho. E o venres Farruco Sesto protagonizará a sesión de clausura, presentado por Xosé Luis Méndez Ferrín. A participación galega completarase coa presenza do ecoloxista Xosé Veiras, a investigadora Ana Iglesias, a artista María Ruido e o político Bautista Álvarez.


Summary: A frente exterior é chave na batalla catalá e non é seguro que o Estado teña ese asunto absolutamente controlado. Esta mesma quinta feira, o presidente da Comisión Europea, Jean Claude Juncker, nunha entrevista en Euronews, combinou as mensaxes de respeito á legalidade española co recoñecimento implícito dunha hipotética Catalunya independente por parte das autoridades comunitarias.

Juncker esforzouse por aparecer neutral no conflito político que enfronta o pobo catalán que desexa votar o 1-0 (80 por cento de catalás e cataláns a prol do referendo) e o Estado español que persegue as urnas e quer investigar os alcaldes que disponibilizan os locais eleitoriais. A Comisión Europea, enfatizou, "non vai tomar parte en debates internos", dixo, embora estes lle pareceren, quixo acrescentar, "democráticos, aceitábeis e aceitados". A partir desa declaración inicial, Juncker remou a favor duns e tamén dos outros. A favor das teses do Estado español, dixo que está por "respeitar a xustiza e o Parlamento español". Mais a favor das teses catalás deixou a frase con máis carga política: "Se a independencia de Catalunya ve a luz, respeitaremos esta elección", dixo. A UE, por tanto, recoñecería a decisión do pobo catalán se este finalmente se pronunciar polo Si no referendo. Aliás, a seguir esclareceu que unha Catalunya independente ficaría fóra da UE en primeira instancia e que se tería de submeter a un proceso de adhesión tal e como o teñen feito os países que se teñen incorporado ao clube comunitario desde 2004.


Summary: PSOE, AGE e BNG coinciden en sinalar que as contas da Xunta para 2013 non son as acaídas para sacar a Galiza da crise, e que os orzamentos inciden en máis recortes sociais.

Os orzamentos da Xunta para 2013 non convencen á oposición. As tres forzas (PSOE, AGE e BNG) sinalan que as contas non son as acaídas para combater a crise e que as mesmas implican máis recortes e tesoiradas aos servizos públicos e ao gasto social. "Un suicidio económico", en palabras de Francisco Jorquera, voceiro parlamentar do BNG. Desde as ringleiras socialistas, Abel Losada apuntou a que s contas "céntranse nos recortes, caia quen caia", e fronte a isto "non se prantexan ningún incremento dos ingresos fiscais senón todo o contrario". Aliás, falou de que os orzamentos supoñen "un recorte de case 900 millóns de euros", o que supón un 9.7%. Por iso insistiu "non valen trucos de prestidixitación barato para escamotear unha realidade enormemente dura". Polo tanto o recorte anunciado pola Xunta dun 2.5% "é completamente falso". Desde AGE, Xosé Manuel Beiras botou man da ironía para preguntar se os orzamentos "¿son de verdade ou son unha inocentada?", á vez que anunciaba que esta formación estudiará a fondo as contas para presentar "unha alternativa de totalidade". Beiras critica que as contas fosen feitas "a todo correr" sen que nin sequera estivese nomeado todo o tecido de altos cargos do goberno. Pola súa banda, o BNG considera que as grandes liñas mestras dos orzamentos inciden en máis recortes e abocan a Galiza "ao suicidio económico". Francisco Jorquera firmou que Feijoo pretende substituír "a realidade pola propaganda" coa creación dun gran fondo de crecemento económico que o único que representa é "poñer un rótulo propagandístico ás partidas de gasto", Aliás, "son uns orzamentos nos que o Partido popular renuncia a unha política fiscal xusta e equitativa e que impide elevar a contribución fiscal dos sectores máis favorecidos".


Summary: O coleccionábel de Nós Diario "Os reis e as raíñas da Galiza. 1.000 anos dun reino de seu", entre os proxectos gañadores do Fondo de proxectos culturais Reino da Galiza 2021-22.

A área de Cultura da Deputación da Coruña vén de anunciar a lista de proxectos gañadores do Fondo de proxectos culturais Reino da Galiza 2021-22. Das máis de 127 solicitudes presentadas nesta primeira edición, foron finalmente 20 os proxectos premiados. O Reino da Galiza, nova liña de traballo da área de Cultura da Deputación da Coruña Entre eles, destaca o coleccionábel de Nós Diario "Os reis e as raíñas da Galiza. 1.000 anos dun reino de seu", composto de 34 fascículos, 34 episodios de 'podcast', un Banco de Datos sobre o Reino da Galiza, que estará dispoñíbel na edición dixital do xornal, e a elaboración e deseño de 8 rotas culturais e turísticas sobre a monarquía galega. A institución destaca que todas as iniciativas do proxecto de Nós Diario "baséanse na investigación dun dos aspectos máis descoñecidos do reino galego: as dinastías rexias que o gobernaron entre o ano 409 e finais do século XV". Fondo Reino da Galiza O responsábel de Cultura da Deputación da Coruña, Xurxo Couto, explicou que o obxectivo do Fondo Reino da Galiza é "Contribuír á socialización do coñecemento e do interese pola historia, as figuras, os lugares e os momentos do Reino medieval da Galiza". Couto destacou que o elevado número de solicitudes de "alta calidade" e con "diversidade de enfoques e formatos" mostra a "existencia un tecido cultural moi interesado en crear contidos e produtos relativos ao período medieval galego". Aberto o prazo para optar ao 'Fondo de proxectos culturais Reino da Galiza' "Estamos xa coa mirada posta nunha segunda edición, que contemplaremos no orzamento do vindeiro exercicio", engadiu. A comisión de valoración que escolleu os 20 proxectos gañadores estivo conformada por Uxío Novo Rey, María do Carme Galego Marante e Ramón Vicente Yzquierdo,ademais do propio Xurxo Couto


Summary: A Gentalha do Pichel e a escola Semente de Compostela preparan unha cápsula do tempo que permanecerá soterrada dende este 17 de maio ata dentro de 36 anos. Teresa Moure, Séchu Sende, Rosa Aneiros ou Carlos Callón colaboran na iniciativa.

No ano 2050 as nenas e nenos que agora van á escola estarán a piques de facer 40 anos e as súas mestras e mestres, na contorna do que hoxe é a idade de xubilación. Naquela altura o alumnado da Semente, a escola de ensino galego de Compostela promovida pola Gentalha do Pichel, terá unha cita o 17 de maio. Ese día volverán "ao lugar em que tantas cousas aprendêrom no seu primeiro lustro de vida" para desenterrar a "cápsula da língua no tempo" que van soterrar este sábado, Día das Letras Galegas. Coa compaña de representantes do mundo literario como Teresa Moure, Séchu Sende, Rosa Aneiros, Carlos Quiroga ou Carlos Callón na cápsula recolleranse "reflexons e desejos que diferentes persoas faram sobre a situaçom da língua no 2050" e, a mediados de século, irase recuperar. "Para entom -din dende a Semente- talvez nom exista o lugar em que nasceu a primeira Escola de Ensino Galego" aínda que "temos a certeza de que a Semente continuará viva noutras localizaçons e com mais centros de aprendizagem". "Até é possível que a memória do primeiro espaço físico da Semente esteja já a esmorecer", mais "ali terá ficado algo que será necessário resgatar". Teresa Moure, Séchu Sende, Rosa Aneiros ou Carlos Callón colaboran na iniciativa Esa "arca com as nossas prediçons e desejos para a língua para a metade do século XXI" está preparada para ser introducida na terra ás dez e media da mañá deste Días das Letras e tanto a Semente como a Gentalha do Pichel convidan a participar ás persoas interesadas e aos medios de comunicación, a asistir. Ambos colectivos enmarcan a iniciativa na súa aposta polo "trabalho cultural, lúdicio e reivindicativo em defesa da língua e da cultura galega". No caso da Semente a cápsula do tempo responde ao modelo de "ensino laico, em galego e com umha pedagogia transformadora" que levan desenvolvendo dende a súa apertura. Nesta escola "a compreenson e empatia com as crianças é fundamental, assim como a interacçom com a natureza e o entorno mais inmediato". Está situada no barrio compostelán de Vista Alegre, onde se soterrará a cápsula do tempo, e dende alí "defende os valores da coeducaçom, interculturalidade e educaçom interactiva que respeite os diferentes ritmos de aprendizagem", explican.


Summary: "Carvalho explícase a si mesmo a través dos seus textos" sinala a Agal sobre os proxectos que a asociación desenvolve sobre Carvalho Calero en colaboración con Política Lingüística, cuxo desenvolvemento se está a ver condicionado polo coronavirus

"Existen varias visións da lingua e non só é normal, é saudable". Quen fala é Eduardo Sanches Maragoto, presidente da Associaçom Galega da Língua (Agal) en rolda de prensa a través de internet na que, dende outros lugares, participan tamén o secretario xeral de Política Lingüística, Valentín García, e o director xeral de Políticas Culturais, Anxo Lorenzo. Xunto a eles a directora do Portal Galego da Língua, Charo Lopes, e o director de Ouvirmos, Xosé Manuel Aldea."Carvalho explícase a si mesmo a través dos seus textos" sinala o presidente da Agal sobre os proxectos que a asociación desenvolve sobre Carvalho Calero en colaboración con Política LingüísticaDun xeito inédito por mor da pandemia do coronavirus, a mesma que está a provocar que cada vez máis voces avoguen por dedicar tamén o Día das Letras durante o ano 2021 a Ricardo Carvalho Calero, representantes da Agal e do Goberno galego presentaron o convenio polo que colaborarán na difusión de varios proxectos divulgativos en torno á figura do autor. Boa parte deles condénsanse xa no sitio web impulsado pola Agal sobre Carvalho Calero para unha conmemoración máis dixital ca nunca por mor das circunstancias, pero que tamén abre camiños.O sitio web, un documental, unidades didácticas para ensino primario e ESO ou unha exposición producida por Ouvirmos que comeza a súa andaina en dixital para, cando sexa posible, retomar o seu previsto percorrido físico son os principais proxectos que teñen por tras unha vontade, explica Sanches Maragoto. "Carvalho explícase a si mesmo a través dos seus textos" e non existiu "vontade de reinterpretalo", senón de difundir unha figura "moi coñecida no ámbito da elite cultural", mais "moi descoñecido no ámbito máis popular".Neste contexto, afirma Lorenzo, o ano de Carvalho Calero está sendo o "máis dixital ata o momento" e "dalgunha forma, é pioneiro". "Adaptámonos ás novas circunstancias", agrega o titular de Política Lingüística, se ben Valentín García matiza que cando o desconfinamento o permita, a exposición A voz presente volverá pasar do dixital ao mundo físico por diversos puntos de Galicia e tamén en Portugal.Agal e Xunta evidencian que a decisión de prolongar a homenaxe a 2021 é da RAG, se ben lembran que o piden "moitos colectivos culturais" e son moitos os eventos e conmemoracións que están a "adiarse ou prolongarse" por mor da covid-19Sobre a presentación do convenio de colaboración da Agal e a SXPL pairou tamén a posibilidade de que as homenaxes a Carvalho Calero se estendan ao ano 2021, toda vez que boa parte dos actos e conmemoracións do Día das Letras están sendo adiados ou cancelados por mor da covid-19. Tanto o Goberno como a asociación parten da base de que a decisión última é da Real Academia Galega -o seu presidente, Víctor Freixanes, non puido participar na rolda conxunta por problemas técnicos-, se ben lembra Maragoto que a propia Academia xa avanzou que valorará esta posibilidade, que xa é "proposta de moitos colectivos culturais".Pola banda da Xunta, Lorenzo sinala a nivel "persoal" que, igual que "moitos proxectos culturais están adiándose ou prolongándose" para 2021 por non podérense desenvolver con normalidade en 2020 a causa do coronavirus, "non me estrañaría nada" que a homenaxe a Carvalho Calero tamén puidese continuar o ano que vén. "Obviamente, a potestade e a lexitimidade" é da Academia, evidencia.


Summary: Pontevedra amosou o seu rexeitamento á privatización da sanidade nunha manifestación convocada pola Plataforma SOS Sanidade Pública. Denuncian o traslado de pacientes a Compostela e advirten que tomarán medidas mesmo legais porque se están a "vulnerar o dereito á asistencia sanitaria".

Perto de 5.000 persoas percorreron as rúas de Pontevedra no serán desta sexta feira baixo o lema 'A sanidade pública non se vende. Deféndese'. Malia o azoute de Ulla --máis un temporal que chegou a Galiza nestes días-- a mobilización, concada pola Plataforma SOS Sanidade Pública, deu continuidade á marcha que congregou en Vigo na quinta feira arredor de 40.000 persoas. Contra o mapa sanitario da Xunta Entre as reivindicacións d@s manifestantes: a defensa da sanidade como un dereito e o rexeitamento da reorganización de pacientes aprobada pola Xunta de Galiza e que deriva doentes ao Hospital de Compostela en troca do de Vigo, como acontecía até o de agora. E é que perto de 300.000 persoas xa padeceron as consecuencias desta decisión que lles obriga a desprazarse máis de 60 km por estrada (50km por autovía). "É obvio que o noso Hospital de Referencia debe ser o que estea más perto da casa", asegurou a escritora Fina Casalderrey, encargada de dar leitura ao manifesto da Plataforma. Aliás, o seu portavoz, Manuel Martín, subliñou que a convocatoria quixo dar unha resposta ao presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijóo, para lle dicir "que non estamos de acordo co desmantelamento dos servizos de referencia de Pontevedra" pois "o traslado a Santiago suporá o dobre de gasto e de percorrido". Ao tempo, acrecentou, que a cidade perderá "servizos que lle corresponden por poboación". "É obvio que o noso Hospital de Referencia debe ser o que estea más perto da casa" Tomarán medidas, tamén legais, contra o ataque ao dereito de asistencia sanitaria Na mobilización, da que tomaron parte o rexedor pontevedrés, Miguel Anxo Fernández Lores (BNG), representantes das asociacións veciñais, organizacións políticas (todas, agás o PP), forzas sindicais, organizacións xuvenís e estudatís; @s manifestantes tamén amosaron o seu rexeitamento ao proceso de privatización posto en marcha polo Partido Popular e que nos últimos meses, sinalaron desde a Plataforma, "está a adquirir velocidades de cruceiro". Porén, a cidadanía non se resigna e aseguran que continuarán na loita até paralizaren o proceso como xa aconteceu nalgún outro territorio do Estado español. "Imos adoptar medidas de alianza e de tipo legal porque se está a vulnerar o dereito á asistencia sanitaria e dereitos da saúde recoñecidos pola Constitución e a Lei de Sanidade", aseverou o portavoz de SOS Sanidade Pública en Pontevedra, quen avanzou estaren a estudar as mellores vías de maneira conxunta cos grupos parlamentares e os asesores do propio movemento social.


Summary: Plataformas en defensa da sanidade do Rosal, A Guarda e Oia denunciaron os feitos.

Plataformas en defensa da sanidade pública do Rosal, A Guarda e Oia denuncian que un paciente tivo que ser trasladado en padiola durante máis de 200 metros desde o Centro de Saúde do Rosal até o helicóptero que o trasladaría ao hospital ante a falta dunha ambulancia medicalizada na localidade. Os feitos Segundo relatou a plataforma da Guarda nunha nota de prensa, a única médica que atendía neste centro de saúde do Rosal desprazouse cun paciente en ambulancia ao hospital de referencia en Vigo. Nese período de tempo presentouse outra urxencia que tivo que ser atendida pola "médica xubilada, non contratada para estas funcións". Nova condena ao Sergas: O TSXG obriga a indemnizar con 120.000 euros unha muller que sufriu neglixencias no parto Así, perante a falta de ambulancias, o 061 enviou un helicóptero medicalizado, mais o paciente tivo que ser trasladado pola estrada en padiola até 230 metros á aeronave polo persoal do centro e do 061. Ante esta situación, as plataformas sanitarias denuncian que "se pon de manifesto unha vez máis carencias como un número insuficiente de ambulancias asistenciais, carencia dunha ambulancia medicalizada e falta de persoal sanitario" A falta de persoal nas Urxencias do Salnés bloquea o uso das ambulacias do 061 Neste sentido, engaden que "é sabido" que en determinadas urxencias o tempo pode ser crucial para salvar a vida dun doente ou minimizar as posíbeis secuelas. Peticións á Xunta Por iso, demandan á Xunta da Galiza peticións concretas: dotar os centros de saúde destas localidades do persoal sanitario que lles corresponde, fixar de maneira permanente o segundo equipo de urxencias do Punto de Atención Continuada (PAC) da Guarda e dotalo dun profesional de enfermaría, dotar o Baixo Miño dunha ambulancia medicalizada así como aumentar as ambulancias asistenciais.


Summary: Hai outros catro sanitarios illados.

Un surto de Covid-19 sumou os casos positivos de catro traballadores e un paciente do Hospital Álvaro Cunqueiro de Vigo e levou o illamento preventivo doutros catro profesionais foi detectado. Fontes do Servizo Galego de Saúde (Sergas) detallaron a Europa Press que o foco de contaxios está "controlado" e que a súa orixe "segue a investigarse". As mesmas fontes explicaron que o paciente foi sometido a unha proba PCR cando ingresou no hospital, así como que a mesma deu un resultado negativo en coronavirus. Posteriormente, comprobouse que estaba contaxiado. Así as cousas, sospéitase que esta persoa presentaba o virus no seu organismo cando foi hospitalizada aínda que a PCR fose negativa, unha situación que pode producirse cando a infección "está moi ao comezo", precisaron as fontes do Sergas. En concreto, o foco rexistrouse na área de Dixestivos do centro hospitalario vigués, situada na 'vela' 1A, na que se atopaba o paciente. Ademais, 4 traballadores deron resultados positivos en coronavirus, mentres outros catro profesionais foron illados de modo preventivo.


Summary: Case a metade da poboación activa mundial corre perigo inminente de ver desaparecer as súas fontes de sustento.

A caída constante das horas de traballo a nivel mundial a causa da pandemia significa que 1.600 millóns de traballadoras e traballadores da economía informal, isto é, case a metade da poboación activa mundial, corre perigo inminente de ver desaparecer as súas fontes de sustento. Son datos da Organización Internacional do Traballo (OIT) que marcan un Primeiro de Maio inédito, sen as tradicionais manifestacións en todo o mundo, debido ao confinamento pola COVID-19. A caída das horas de traballo no actual trimestre de 2020 ─o segundo─ podería superar as estimacións anteriores, sinala a OIT nun estudo. Together, we must work towards a better normal. Almost 1.6 billion informal economy workers have suffered massive damage to their capacity to earn a living during the #COVID__19 pandemic.#LabourDayMay2020 pic.twitter.com/jxcn0FfGn2— International Labour Organization (@ilo) May 1, 2020 En comparación cos niveis anteriores á crise ─cuarto trimestre de 2019─, agora prevese un deterioro de 10,5%, o equivalente a 305 millóns de empregos a tempo completo (asumindo unha semana laboral de 48 horas). Segundo a previsión anterior, o descenso sería de 6,7%, equivalente a 195 millóns de empregados a tempo completo. Polo que respecta ás rexións, a situación empeorou para a totalidade dos grupos. As estimacións indican para o segundo trimestre unha perda de horas de traballo, fronte aos niveis anteriores á crise, equivalente a 12,4% nas Américas e a 11,8% en Europa e Asia Central. As estimacións para o resto dos grupos rexionais superan todas o 9,5%.


Summary: Desde o sector agrario criticaron as declaracións do presidente da Xunta de Galiza, Alberto Núñez Feixoo, nas que asegurou que a redución de granxas lácteas na Galiza "non é preocupante". O presidente galego avogou en que o país camiñe cara a un modelo de explotación intensiva.

A Federación Rural Galega (Fruga) reciminoulle a Alberto Núñez Feixoo as súas declaracións en que considerou como "non preocupante" a redución de explotacións lácteas na Galiza. O presidente da Xunta pronunciou estas palabras a pasada terza feira, 2 de xullo, durante unha visita institucional ás novas instalacións da empresa leiteira Larsa en Outeiro de Rei. Durante a súa intervención na factoría insistiu en que o país debe camiñar cara a un modelo de "explotacións intensivas". O coordinador da Federación Rural Galega en Lugo, Elías Somoza, criticou as declaracións do presidente da Xunta por non dar importancia á problemática da redución de granxas. Somoza, pola contra, considera preciso para a Galiza ter un sector lácteo con futuro desde unha produción cos pés na terra e que sirva para fixar poboación no rural. Nese sentido, Somoza considera urxente atraer e consolidar poboación no rural para, precisamente, contar cun medio rural vivo, e para iso é imprescindíbel, segundo sinala, que haxa actividade no campo. Resaltou ademais como unha das principais actividades para conseguir tal fin o sector leiteiro. Somoza tamén criticou a Xunta por non preocuparse do sector e por considerar estratéxica a produción de eucaliptos Ademais, Somoza tamén censurou a Xunta por non preocuparse do sector e por considerar estratéxica a produción de eucaliptos para dar materia prima barata a Ence mentres acaba co futuro do rural e dos montes galegos. A realidade que afronta o sector galego deixou no último ano máis de 400 explotacións leiteiras co feche posto. A tendencia é tan negativa que, de feito, tan só no pasado mes de marzo de 2019 perdeuse un total de 19 explotacións no país. O propio Somoza xa sinalou a Sermos Galiza que a problemática reside nos baixos prezos que se aboan por litro de leite e que oscilan entre os 29 e os 30 céntimos. "Trátase de prezos moi baixos sobre todo ao comparalos coa media que se paga no Estado e en Europa", denunciou. Nese sentido, esgrimiu que as causas da caída nos prezos atópanse nos contratos asinados coas industrias, xa que "as empresas están a impor prezos de forma unilateral sen ningún tipo de negociación coas gandeiras e gandeiros". Outros dos problemas que están a incrementar as perdas do sector son os danos producidos pola fauna salvaxe. O sector agrario ten denunciado a Xunta polo seu desentendemento antes esta problemática e esixíronlle reiteradas veces que cubra a totalidade das perdas causadas por especies salvaxes. Urxe á creación dun fondo de corresponsabilidade, que xa ficara previsto na Lei de Caza do 2013.


Summary: O tren entendíase como o progreso. As estacións do ferrocarril sentíanse como prometedores símbolos do corpo e da alma, do progreso de vilas e cidades que se sentían afortunadas por abrir portas ao mundo. As estacións do tramo de Sanabria á Coruña ou a estación de San Cristovo da Coruña son verdadeiras obras de enxeñaría, infraestruturas sensíbeis con gran carga histórica que, a día de hoxe, se presentan nun estado de conservación cuestionábel.

A historia do ferrocarril na Galiza aínda está por facer. Lentas fases de construción comentadas en artigos de xornais e revistas, repartidas en documentos, en ilusións e frustracións, en silencios tamén. E arredor desta historia e da súa arqueoloxía industrial, programas políticos, empresariais, caciquís, novas riquezas, explotación, pobreza e principios desa cultura global que hoxe debe estar no brete fronte ao humanismo. A historia do ferrocarril presenta testemuños que atinxen a vida das derradeiras xeracións da contemporaneidade, de bisavós, avós, pais, fillos... Mesmo lembranzas do que nós fomos, e somos, no lado que hoxe corresponde ao Alvia ou ao AVE que nos vai tocando, tamén coa súa parte dramática. Unha historia centralizadora que non remata. O xornal Los Ferrocarriles de outubro de 1852 incide no interese empresarial e público de semellante modernidade no transporte e nas relacións: "[...] el señor Braña, capitalista de La Coruña parece que se ocupa del proyecto de una línea que desde dicho punto cruce por Cortiñán y la provincia de Orense para enlazar en Zamora con el ferrocarril de Valladolid". No ano 1861 a idea vai tomando corpo e o entón ministro de Fomento, Claudio Moyano, pon en marcha un equipo de enxeñeiros para unha nova liña coñecida como Ferrocarril Central de Galicia. Namentres, as obras da liña A Coruña-Palencia xa se tiñan encetado con todo o boato real o 6 de setembro de 1858. Unha liña que tardaría 25 anos en concluírse, inaugurada o 3 de setembro de 1883. A primeira liña de ferrocarril inaugurada na Galiza foi no ano 1873, a de Santiago a Carril, o "Ferrocarril Compostelano", un proxecto nacido da Real Sociedade de Amigos do País coa ansia de dar saída a Compostela cara a un porto. Cómpre anotar que a primeira liña de ferrocarril inaugurada na Galiza foi no ano 1873, a de Santiago a Carril, o "Ferrocarril Compostelano", un proxecto nacido da Real Sociedade de Amigos do País coa ansia de dar saída a Compostela cara a un porto. Un trazado que conta co apoio do ministro de Fomento, o Marqués de la Vega y Armijo. Sendo o enxeñeiro e arrendatario da súa explotación o agudo empresario inglés John Stephenson Mould e actuando como presidente da Compañía Montero Ríos. Quedando entón pendente o enlace de Carril a Pontevedra, que se inaugura no ano 1899, sendo o xerente da compañía West Galicia Railwail o inglés John Trulock, avó de Camilo J. Cela, historia gardada no museo (fechado) anexo á Fundación Cela en Iria, Padrón. A un tempo era concedida a liña de Ourense a Vigo, obra do enxeñeiro Xosé Elduayen, que, asentado na Galiza, adquiriría a un tempo un importante papel político. Liña con interesantes viadutos en enxeñaría de ferro, como os de Redondela, Cantados por Gerardo Diego "el sueño del tren en Redondela". Unhas e outras obras sometidas a un debate arredor da problemática da orografía, a despoboación e a previsíbel pouca rendibilidade. Argumentos esgrimidos para paralizar os proxectos en varias ocasións e manter Galiza na marxinalidade pese á significada presenza de galegos nos diferentes Gobernos. Unha historia con moitas ramificacións: intereses políticos, económicos, caciquís e culturais O tren entendíase como o progreso, velaí expresado con inxenuo entusiasmo por Curros Enríquez ao celebrar "A chegada a Ourense da primeira locomotora" no 2 de marzo de 1881: "Velaí vén, velaí vén avantando / Cómaros e corgas e vales e cerros. / ¡Vinde vela mociños e mozas! / Saudáina rapaces e vellos! / Por onde ela pasa / Fecunda os terreos, / Espértanse os homes, / Frolecen os eidos. / Velaí vén, velaí vén tan houpada, / Tan milagrosiña, con paso tan meigo, / Que parece unha Nosa Señora / Una Nosa Señora de Ferro". O tren e os argumentos "civilizadores" mesmo entraban na Arte e na Literatura, non había máis que mirar cara á capital referente, París, ou mesmo ao Porto portugués. Tanto así que os Xogos Florais de Betanzos de 1918 convócanse arredor dun teimoso argumento "Esixencias ferroviarias en Galicia e a necesidade de resolver este problema". Amor Naveiro será o gañador, argumentando a necesidade da liña A Coruña-Zamora, que artillaba Galiza co Km 0. Proxectos entre programas políticos que expoñen os vellos vizos da inmadureza, as rivalidades interparroquiais e mesmo entre cidades, a caciquería maiúscula. Neste alborexar do século XX os intereses locais do ministro Montero Ríos, de Juan Fernández La Torre, entón director xeral de obras públicas, para que na súa terra se remate a liña entre Compostela e A Coruña, tampouco valen de todo, até que en 1923 media a máis poderosa plutocracia, o Banco Pastor, o Banco da Coruña e o inquedo alcalde Manuel Casas, figura interesante desde a súa educación troiesca compostelá, xunto co enxeñeiro coruñés Xosé Fernández-España Vigil, figura chave nesta teimosía que arrancará de vez aproveitando o Plan Guadalhorce abandeirado desde a ditadura de Primo de Rivera, para que no ano 1926 se retomen definitivamente as obras agora coa mediación de Calvo Sotelo como ministro de Facenda en compensación aos seus votantes galegos. Coa Segunda República volve o tema ao debate e aos programas políticos, entre o paro, as manifestacións, as folgas, incluso no 27 de xuño do 1931 coa proclamación da República Galega por unhas horas, e o papel de Antón Alonso Ríos, vida digna de homenaxe e sempiterna lembranza. Na metade do século XX, entre a sangría da emigración, o medo e os traumas da guerra, Galiza ofrece cambios nun desbaratado desenvolvemento urbanístico en vilas e urbes. A fin da construción da liña do ferrocarril cos seus grandes túneles, viadutos, estacións... eran consecucións que se propagandizaban desde a ditadura franquista, comparándoas coas grandes obras da humanidade. Ao respecto hai artigos antolóxicos. Antolóxicas estacións da liña Zamora- A Coruña, abandonadas, afeadas e en venda As estacións do ferrocarril sentíanse como prometedores símbolos do corpo e da alma, do progreso de vilas e cidades que se sentían afortunadas por abrir portas ao mundo. Así o entendían tamén os equipos de grandes enxeñeiros que as proxectaban, que seguían con entusiasmo as obras coas que colaboraban empresarios e filántropos doando soares, facilitando a realización, coa ansia de que o tren pasase por alí... asuntos que, ao cabo do tempo, Renfe e Altadis irían privatizando e mesmo masacrando aquelas obras realizadas con gran dignidade e "visión de futuro", dun futuro que agora é o noso presente. Non temos máis que pór sensibilidade e botar unha ollada ao estado da cuestión das estacións, desde A Gudiña á Coruña, O Carballiño, Boborás, O Irixo, Lalín, Taboada, Ribadulla, Ordes... Estacións feitas con deseño exterior e interior, que presupuñan traída e levada de augas propia, de conducións subterráneas, con cargadoiros de gando, almacéns, talleres... infraestruturas mal empregadas ao cabo do tempo, sendo incluso diana de todo tipo de intromisións, feísmos e vandalismo. Proxectos entre programas políticos que expoñen os vellos vizos da inmadureza, as rivalidades interparroquiais e mesmo entre cidades, a caciquería maiúscula. Somos a xeración que vivimos a súa fábrica, a súa inauguración, a súa apoteose, o seu presente... a súa destrución e o seu esquecemento tamén. Obras que implicaron un meticuloso traballo interactivo, fundamentalmente de enxeñaría, moi documentada en arquivos, memorias, revistas de ferroviarios de colexios de enxeñeiros... mais pouco estudado e que daquela reúne sobranceiros técnicos, entre eles o enxeñeiro carballiñés Marcelino Enríquez Parrondo, que comeza deseñando a estación de Zamora e que controla canto significa a súa terra. Obras que moveron e enriqueceron os que serían grandes construtores galegos, como a empresa do enxeñeiro Rodolfo Lamas ou a do ourensán Emilio Suárez, esta orientada e dirixida polo arquitecto do Movemento Moderno Antonio Ales Reinlein. Todo un equipo de enxeñeiros que traman canto supón o trazado das vías e das estacións, formado por profesionais como Enríquez Parrondo, Tovar Bisbal, Vicente Machimbarrena, Antonio Salazar Martínez, Roberto González de Agustina e que se moven no debate modernista, entre o historicismo de tradición romántica e das versións "nacionalistas" coas tendencias do Movemento Moderno e o uso do formigón, de novos materiais e aplicando novas tecnoloxías construtivas. A pegada de arquitectos como Antonio Palacios déixanse ver no emprego das pedras da Galiza, dos canteiros e artesáns, así como da síntese e puntos de partida con base na arquitectura histórica da Galiza: o brutalismo da pedra, os soportais, os balaustres, o Románico, as torres estilo Gil de Hontañón, o Barroco... As estacións do tramo de Sanabria á Coruña —agás a do Carballiño, que asina o veciño daquela vila Marcelino Enríquez—, entre elas a do empalme de Ourense, encárganselle ao enxeñeiro José Luis Tovar Bisbal, autor do fermoso viaduto de Ourense (1933-1958). A estación de San Cristovo da Coruña, proxecto de 1935 rematado no 43, é do enxeñeiro Antonio Gascué, Etchevarría, que demostra coñecer a de Helsinki. Ambas as dúas son estacións que, tratadas con pautas autóctonas, seguen modas centroeuropeas. Obras que presupoñen un contexto urbanístico racional, que incluía coidados barrios obreiros, casas particulares con soportal, xardín e horta, cos máis sobresaíntes edificios de estacións coa súa correspondente praza de entrada e servizos, bar... Vestíbulos de entrada con mármores, granitos, coidadas cornixas e orelleiras de portas... algúns con murais sobre paneis, como os de Prego, na estación do Carballiño, as esculturas de Failde na estación ourensá de San Francisco... boa forxa e carpintaría de madeira, seguindo deseños propios para o mobiliario interior e exterior... Aínda se atopa algo para quen ten a sensibilidade de buscalo e protexelo. O estado da cuestión, as intervencións pouco sensíbeis en trazados tan coidados na súa planificación, o abandono campante, o graffiteo, o emprego para fins que non son os adecuados... poñen en evidencia o desinterese, o descoñecemento histórico, mesmo do que hoxe comporta esa intermodalidade que queda unicamente no discurso. Sumando a tanta destrución a falla de coñecemento do que se fai noutros países con infraestruturas tan sensíbeis e con tanta carga histórica. Mírense na Provenza esas estacións revitalizadas como punto de encontro. Modélica a da vila vitivinícola de Beaujolais. Agora reaproveitadas para a recepción turística, con mostrario dos produtos da terra, algo así como o que se pretendía cos centros de nova planta para os centros comarcais, ideados descoñecendo estes espazos que buscaban novas alternativas... Modélica no reaproveitamento das históricas arquitecturas preexistentes coa nova funcionalidade é a estación de Luxemburgo. Cuestións a encadrar dentro da cultura, do patrimonio histórico: somos o que facemos e o que desfacemos.


Summary: "Defender a democracia terá custos para a cidadanía", dixo o presidente estadounidense, Joe Biden, que valora reducir as sancións a Venezuela para importar petróleo.

O presidente dos EUA, Joe Biden, anunciou esta terza feira a prohibición das importacións de petróleo, gas e carbón procedentes de Rusia a raíz da invasión de Ucraína. "Non subvencionaremos a guerra de Putin", apuntou, nunha comparecencia ante os medios de comunicación na que tamén avogou por seguir aumentando a presión sobre a Federación Rusa tras a aprobación do paquete de sancións económicas "máis significativo da historia". A guerra pasa factura: a Galiza quedará sen cereal "en dous ou tres meses" Defender a democracia, dixo, "terá custos" para a cidadanía estadounidense. "A guerra está a afectar as familias dos EUA no depósito de combustíbel", lembrou, en alusión ao incremento de até 75 centavos no prezo, unha suba que, "previsibelmente, irá a máis". Segundo datos do portal estatístico Eurostat recollidos por Europa Press, 20,8% do petróleo que importaron os países da Eurozona en 2020 procedía de Rusia, mentres que no caso dos EUA supuxo 6,9%. Cales son as gasolineiras galegas nas que aforrar á hora de encher o depósito? O secretario de Estado dos EUA, Antony Blinken, xa adiantara o pasado domingo que os seus "aliados europeos" estaban a estudar a posibilidade de sumarse ao embargo total sobre o petróleo ruso. En consecuencia, o Goberno estadounidense valora unha posíbel redución das sancións a Venezuela que permitiría ao país que dirixe Nicolás Maduro producir máis petróleo e vendelo no mercado internacional, logo de varios anos de alta tensión política entre ambos os países. Como é que a Galiza ten un dos carburantes máis caros do Estado? O Goberno venezolano non se pronunciou, polo de agora, a respecto das últimas ofertas que terían recibido dos EUA sobre as exportacións de cru.


Summary: Carlos Penedo Casmartiño, membro da Plataforma pola defensa do Monte As Salgueiras e asinante do "Aldeas con horizonte", volve lanzar o seu dardo contra a invasión eólica en prol do noso patrimonio natural.

A auga, un ben moi preciado, nace nos montes. Primeiro son as nacencias e despois os afloramentos dos ríos. No monte As Salgueiras atesoura este proceso natural ,a auga é a principal protagonista e arredor dela hai todo un mundo para aproveitar este recurso.Muiños, fontes, ríos de lavar. Máis inmaterial atopamos relacionados coa auga un sin fin de topónimos e microtopónimos impresionante. Tras a casa d´Antón e Folgue queren instalar uns eólicos. Prevé facelo Norvento, na Lagoa e chega ata a Chousa dos Maricos. Deixamos atrás a Chousa de Rosa, nunha época na que os montes tiñan nombres de muller, e chegamos a Fonte Leiras. Hai moita auga por estes montes, que nace nos recunchos das penedas, mirando ó mar. Fontes que beben do orballo que as mañanciñas deixan caer sobre das silvas. Pasamos por Cuca e Escribana e chegamos ás Salgueiras. Cabanas de Badín, Chousa Nova, Chousa Vella, Milleiras, Pedra Furada, Cruces, San Hadrián, Laíño, Cucheira, Rego dos Corvos, Carballa, Carballiña, Cova, Pereira, Rego da Carballa, Abelleira, Abelleira Pequena, Mina d´auga, Campo Redondo, Lamachega, Revimba, Porto Lagos,…. Sí, Porto Lagos, un lugar de paso seguro para pasar dun lado ao outro do humidal das Salgueiras, sen mollarse. Porque aquí no monte das Salgueiras tamén hai humidais de montaña. Eses humidais que dan lugar ao nacemento dunha manchea de cauces, regos e manancias… Eses que despois dan de beber á xente das vilas, como o depósito de auga da Costa, no lugar do Couto e que abastece a esta parroquia. E ao pé das Salgueiras, as Covas, a Cortiña da Rosa e a Chousa da Lista. Unha riqueza toponímica inmesa ao redor do monte As Salgueiras que nun futuro próximo será engulida polo cartel xigante do dragón capitalista:Benvidas ao polígono eólico industrial das Salgueiras. Carlos Penedo Casmartiño, membro da Plataforma pola defensa do Monte As Salgueiras. Novas sobre os eólicos A DIA do Campelo recoñece que os do Campelo, Bustelo e Toural son un só proxecto eólico . Xaneiro 2021: O bosque de Santa Locaia, tamén ameazado polos eólicos de Banzas. 6 razóns do expolio eólico: "Nunca Máis ao Plan Sectorial Eólico de Galicia". Os Quijotes e Petón do Lobo piden que os eólicos non afecten aos humidais de montaña. Reda Natura e Parques Eólicos son incompatibles. Denuncian a posible corrupción trala fragmentación fraudulenta dos parques eólicos de Vimianzo e Dumbría. A desfeita das obras do parque eólico G3 de Corme, en imaxes. Familias afectadas por 6 proxectos de parques eólicos: "Róubannos a nosa Paisaxe". O BNG ratifica o seu rexeitamento ao parque eólico no Monte das Salgueiras. Ofrecen un modelo para presentar alegacións para pedir a inaplicación do Plan Sectorial Eólico de Galicia. O Cerqueiral, outra ameaza para a nosa paisaxe. Greenalia, que promove 7 parques eólicos na comarca, fai unha doazón de material escolar. Abril 19: A desfeita das obras do parque eólico de Mouriños na Serra de Gontón, en imaxes. Novembro 19: Santa Comba vestiuse de negro contra o "megaparque" eólico de Bustelo, Campelo e Toural. Febreiro 18: Regoelle, a tea de araña dos eólicos da Costa da Morte.


Summary: Este luns o 100% das traballadoras en San Cibrao das Viñas secundou a folga convocada, que se repetirá este mércores. Nos últimos anos o traslado de servizos a outros lugares xa fixo descender á metade o número de postos de traballo na compañía

Unitono, compañía do sector dos centros de chamadas con sede en Ourense, abriu o mes pasado unha oficina en Reus (Tarragona) que pasará a ocuparse do servizo de atención ao cliente de Naturgy, que ata agora viña realizándose dende a sede da compañía en Ourense. O movemento, denuncian os sindicatos, pon en grave risco a continuidade dos actuais 130 postos de traballo da empresa en San Cibrao das Viñas. Este luns as traballadoras e traballadores de Unitono en Ourense levaron a cabo unha folga de unha hora por quenda que tivo un seguimento do 100%, segundo as centrais. O paro repetirase este mércores. O cadro de persoal de Unitono aproveitou a convocatoria para desenvolver unha concentración diante das instalacións da compañía, onde despregaron unha faixa e berraron consignas contra a deslocalización e o mantemento do emprego.Das 131 traballadoras actuais, 107 son mulleres e 24 homes, e arredor do 93% ten contratos indefinidos. A CIG denuncia que nos últimos anos parte dos servizos foron xa deslocalizados a outros lugares, como Colombia ou Xerez (Cádiz). "En Ourense chegamos a ser 262 traballadoras, e na actualidade somos xusto a metade; ademais, levamos anos reclamando que se busquen máis campañas para non depender dun só cliente, pero non nos fixeron caso e agora atopámonos nesta situación", sinala a central.As sospeitas de que todos os servizos que ata agora viña realizando a oficina de San Cibrao das Viñas pasarán a ser asumidos polo novo centro de Reus increméntanse polo feito de que hai xa anuncios para contratar máis persoal alí que "piden coñecementos de inglés e de galego", denuncia a CIG.Entre as medidas de presións que idearon as traballadoras de Unitono está a de pedir que a xente que queira apoiar as súas reivindicacións chame ao número de atención ao cliente de Naturgy (900 100 259) nas horas da convocatoria de folga deste luns e mércores (de 12 a 13 e de 18 a 19). E que, ademais, pida atención telefónica en galego.


Summary: Os 41.681 membros que se inscribiron para participar na elección interna poderán votar este 21 de marzo polo único candidato a liderar a formación.

Os 41.681 afiliados do PP que se inscribiron para participar nas primarias do partido poderán votar este 21 de marzo polo único candidato a liderar a formación, Alberto Núñez Feixoo, que logrou unha cifra maior de apoios ao presentar a súa candidatura, con 55.580 avales. Nas sedes haberá tamén unha segunda urna para a elección dos compromisarios que irán ao congreso extraordinario de Sevilla, que se organiza os días 1 e 2 de abril. É a segunda vez que os afiliados poden elixir o seu líder por primarias, cun sistema de dobre volta que se instaurou no último congreso ordinario. Desta forma, en primeira rolda votan os afiliados e, na segunda, fano os compromisarios. O congreso do 20 e 21 de xullo de 2018 foi o primeiro que organizou o PP con este sistema de primarias, un método que Feixoo cre que necesita "axustes". "Creo nas primarias a través de compromisarios, non nas primarias asemblearias", admitiu hai un par de semanas nunha entrevista no diario El Mundo. Hai case catro anos, dos seis candidatos iniciais, só dous pasaron a segunda rolda: Soraya Sáenz de Santamaría e Pablo Casado, e este último impúxose sobre a que foi vicepresidenta do Goberno na votación dos compromisarios. Aquel congreso extraordinario convocárase para elixir o sucesor de Mariano Raxoi; catro anos despois outro galego volverá liderar o partido conservador español. Elección dos compromisarios O 16 de marzo finalizou o prazo para que os afiliados puidesen inscribirse para participar e poder votar esta segunda feira en dúas urnas: unha para elixir o candidato e outra para votar os compromisarios que irán ao conclave de Sevilla. O requisito para ser compromisario é estar afiliado e ao corrente do pago das cotas, algo que só podía facerse por transferencia bancaria nominativa. Cada afiliado abona cada ano un importe de 20 euros ao mes. Dos 3.099 compromisarios que participan no congreso (aos que hai que sumar os 439 natos), Andalucía pola súa dimensión e poboación é a que máis achega, con 525 delegados; a seguir, Comunitat Valenciana (379); Castilla y León (338), Galiza (316); Madrid (259) e Castilla-La Mancha (224). Por baixo están Canarias con 147 compromisarios; Balears con 114; Catalunya con 111; Extremadura con 109; Aragón con 108; Murcia con 103; Asturias con 63; Cantabria con 57; Euskadi con 54; La Rioja con 42; Nafarroa con 26; e Melilla e Ceuta con 29 e 27, respectivamente. Ademais, o PP no exterior contará con 58 compromisarios e o Comité Organizador con 10.


Summary: "Onde atoparmos o resplandor total/ capaz de iluminar, dunha vez/ e para sempre, a noite escura?". Os lonxes do solpor pecha a obra poética de Manuel María. Trátase do que se considera o derredeiro título de poesía para o que el propio lle tiña encargado o prólogo a Miguel Anxo Fernán Vello. A Fundación que leva o seu nome publícao agora canda o CD Andando a Terra, Uxía Canta a Manuel María máis o DVD De amor e cantería, un documental que nos achega de forma poética a súa casa.

Non dubida Fernán Vello, a traxectória literaria de Manuel María sitúao nos nomes máis importantes da poesía do século XX. Fernán Vello é autor do prólogo, por encargo de Manuel María a comezos dos noventa, de Os lonxes do solpor, o título que, en principio, pecha a conta de poemarios de Manuel María. "Un libro feito no desexo e na realidade que tecen a nostalxia e o mundo". Así define Fernán Vello o libro, que mostra a mágoa por non contar xa coa voz grave de Manuel María para recitar os seus versos. O libro súmase ao universo Manuel María, completa a súa obra poética e trae canda el un novo proxecto artístico que mostra máis unha vez a predisposición que os versos do escritor tiveron sempre pola música. Agora é Uxía, da man do seu "parceiro" Sergio Tannus, quen se achega aos poemas de Manuel María nese Andando a Terra que toma título dunha das obras máis celebradas do escritor. A grade voz da música galega experimentara xa coa obra de Manuel María hai dous anos, cando lle puxo música a catro poemas para unha das homenaxes celebradas na Coruña. Daquela a celebración do encontro foi tal que deseguido naceu o proxecto dun traballo en que Uxía cantase a Manuel María. Trátase, ao dicir da cantora, "do gozo sinxelo dun canto ao noso labrego-poeta. Un home que andou a terra, este país, parroquia por parroquia, lugar por lugar, face por face". Suma o seu nome Uxía a unha longa lista que pasa por Milladoiro, Fuxan os Ventos, María Manuela ou Mini e Mero. O encontro foi feliz e a voz de Uxía deu un novo traballo musical arredor da obra de Manuel María, sen dúbida, o poeta máis cantado das nosas letras. Desa tradición de cancións, Uxía bota man de dúas, "O Carro" que compuxo Mero para Fuxan os Ventos e "Manual do Señorito", que soara na voz de María Manuela para completar un traballo en que o groso son composicións novas para as que Uxía contou con Sergio Tannus. "Manuel María é o gozo de vivir, e eu fixen un pacto con el para completar a tarefa urxente, fermosa, nidia e necesaria de gastar o meu corpo e a miña voz nos camiños ata ser pó, seixo ou silveira", comenta Uxía. Coa presentación de hoxe día 16 no Centro Galego de Arte Contemporánea anúnciase xa unha xira que levará a Uxía por distintas cidades e vilas, para cantar a Manuel María, cun espectáculo en que, ademais das cancións do novo traballo, haberá a presentación dunha figura local da cultura e a proxección do documental De amor e cantería, a terceira trabe que amplía o universo Manuel María. "De amor e cantería" publícase xunto co libro e o CD e constitúe un achegamento poético audiovisual á Casa das Hortas, a que será en breve sede da Fundación Manuel María e, a través dela, aos seus sonetos en que visita o espazo querido da infancia. Con imaxes en que o tempo parece deterse, con fotografía dos recunchos queridos polo poeta e un achegamento experimental e literario o vídeo de Pixel Films, sobre guión de Anxa G. Refoxo constitúe un sorprendente documental que mereceu no ano 2011 o premio Mestre Mateo á mellor produción experimental. A presidenta da Fundación e viuva do poeta, Saleta Goi, o secretario Alberte Ansede, Miguel Anxo Fernán Vello e a propia artista Uxía xunto Sergio Tannus participaron na presentación do triplo traballo no CGAC.