Summary: Estudantes da USC cumpren catro días encerrados na Facultade de Historia en protesta pola falta de espazos para o estudo nas bibliotecas, unha reivindicación enmarcada noutra máis ampla que critica a deriva dunha institución "menos democrática, máis elitista, sen autonomía e con menos e peores servizos".

Algo máis de medio ano despois do último, a Facultade de Historia da Universidade de Santiago de Compostela (USC) volve acoller un peche reivindicativo. Estudantes reunidos en asemblea aberta decidiron o pasado xoves 17 iniciar outro encerro en protesta pola falta de espazos para o estudo nas bibliotecas e en plena época de exames. Pero esta reivindicación non é máis que unha "problemática" máis "enmarcada" noutra moito máis ampla que os alumnos levan tempo denunciando, tal e como se tira do comunicado que veñen de remitir. Segundo o texto emitido pola asemblea aberta do #PecheHistoria, que suma catro días de protesta, a USC atópase nunha situación "de desleixo das funcións que lle corresponden" e ante "unha patente falta de organización" que, denuncian, vén provocada "pola incapacidade manifesta da equipa reitoral da USC para defender o seu carácter público, democrático e de calidade". Os estudantes critican a "incapacidade" da equipa reitoral para "defender o carácter público, democrática e de calidade" da USC Para os estudantes pechados, os "ataques" á USC a través "de sucesivos recortes no orzamento desde 2009" atopan a "conivencia e actitude contemplativa e de amparo" por parte do goberno da Universidade, o que estaría a levala "a unha situación insostíbel". "A actual situación da USC é penosa", insiste o comunicado, que resume en varios puntos as eivas da institución: "A USC é menos democrática, máis elitista, non ten autonomía e conta con menos e peores servizos". "A USC é menos democrática, máis elitista, non ten autonomía e conta con menos e peores servizos" Precisamente, a asemblea aberta dos alumnos enmarca neste empeoramento dos servizos "a actual situación das bibliotecas universitarias". Para un total de 21.000 matriculados, segundo denuncian, dispóñense de menos de 1.400 prazas (348 en Económicas) en horario extraordinario. Aínda que a Reitoría decidiu -a piques de rematar o período de exames- cumprir "co acordado o ano pasado", habilitando 88 prazas máis en Filosofía, os estudantes consideran "insuficientes" as prazas e lembran que o custo desta apertura é "similar ao que tería abrir a Biblioteca Xeral ou a Facultade de Medicina". No entanto, a falta de prazas nas bibliotecas semella tan só unha pinga máis na indignación duns estudantes que denuncian que "o acceso e a permanencia das e dos estudantes da USC está máis restrinxido desde a chegada de Casares Long ao goberno da universidade". O comunicado censura "a imposición" da Normativa de Permanencia, "fortemente respondida por parte do estudantado", ou do mantemento de "posicións compracentes ante a suba dos prezos das matrículas ou da diminución das bolsas de axuda ao estudo", o que tería provocado "unha USC máis elitista e máis restrinxida". "Casares Long non deu unha soa vez a cara pola universidade ante as administracións" Ademais, denuncian tamén que o Claustro "viuse privado do seu carácter de debate" e que se acabou por converter "nun mero instrumento de trámite" onde "non existe negociación nin diálogo". Para a asemblea, "o brazo executor na USC dos recortes provocados pola Xunta e polo Goberno central non merece ser Reitor da nosa Universidade". "A súa equipa de goberno rematou con calquera tipo de autonomía universitaria e fixo depender os acordos no seo da universidade a directrices alleas á mesma, ademais de manter posicións contemplativas ante os maiores recortes no ensino universitario nos últimos 30 anos", censura con dureza, tras acusar a Casares de "non dar unha soa vez a cara pola institución" ante as administracións. Con todo isto, os estudantes insisten en criticar os recortes, que exemplifican con casos concretos como a existencia de "menos prazas nas residencias universitarias públicas", así como "diferentes problemas laborais en servizos que a día de hoxe están externalizados, como a reprografía ou a limpeza" e nos que se aprecia "unha merma da calidade do servizo". "A única estratexia política de Casares é a deriva dos cartos públicos ás empresas privadas", aseguran os estudantes que continuarán co peche na aula 6 da Facultade de Historia, cando menos ata o vindeiro venres e mantendo un espazo de estudo aberto durante 24 horas.


Summary: A votación saíu adiante con 56 votos a favor e 19 en branco.

O Partido Popular (PP) e o Partido Socialista da Galiza (PSdeG) veñen de votar a favor da renovación das dúas vacantes existentes no consello de administración da Corporación de Radio Televisión da Galiza (CRTVG), nunha moción na que o Bloque Nacionalista Galego (BNG) optou por votar en branco, e na que as tres formacións cruzaron reproches de maneira continuada. O BNG desmárcase do acordo PSdeG-PP para renovar os consellos de CRTVG e Contas por "falta de transparencia" Desta maneira, os candidatos do PP Margarita López Blanco e Álvaro Alonso Filgueira foron escollidos como novos integrantes do consello do ente público de comunicación, nunha votación saldada con 56 votos a favor e 19 en branco. O BNG supeditara o seu voto positivo aos dous nomeamentos a unha mostra de "compromiso" por parte da Xunta á hora de mellorar a situación da CRTVG. Entre os "sinais" que agardaba a segunda forza parlamentaria atopábase que o Goberno galego renovase o consello de informativos do medio, así como a actual dirección, encabezada por Alfonso Sánchez Izquierdo desde 2009. Xornalistas reflexionan sobre a "manipulación" que padece a CRTVG Pola súa parte, os socialistas xustificaron o seu voto a prol das candidaturas dos populares galegos apelando a que os "compromisos" exixidos polo Bloque poden alcanzarse nun contexto diferente ao da votación para a renovación do consello. Aliás, os socialistas falaron de "manipulación" na compañía pública e pediron que "ninguén dubide" do seu "compromiso" co ente público. A isto, a deputada do BNG, María González Albert, recriminou que os compromisos téñense cando hai ocasión de "votar". O PP minimiza a condena á CRTVG Na súa intervención, a deputada do PP Raquel Arias minimizou as críticas expostas polo BNG ante a situación na CRTVG, como a sentenza que condena o ente por "vulnerar" os dereitos laborais dun membro do cadro de persoal. Carlos Jiménez, expedientado pola CRTVG: "A sentenza do TSXG demostra que non debemos axeonllarnos ante o que é unha inxustiza" Para Arias, esta condena non é suficiente para que a formación nacionalista non vote a favor de renovar as vacantes no consello de administración do ente público de comunicación, e cualificou de "moi grave" o voto en branco dos deputados e deputadas do Bloque.


Josep Borrell ten unha traxectoria controvertida, como político e como cidadán. Tivo que demitir como candidato do PSOE ao goberno do Estado no 1999 por mor da súa culpa in eligendo e grande proximidade persoal a respecto do corrupto Josep María Huguet (inspector-xefe da facenda estatal en Catalunya canda Borrell secretario de estado de facenda), condenado a case sete anos de cárcere por varios importantes subornos. No 2012 tivo de demitir como director do Instituto Universitario Europeo da inmortal Firence ao se descobrir que percebía 300.000 €/ano como conselleiro de Abengoa, retribución incompatíbel co aquel seu cargo. En novembro de 2018 foi sancionado pola Comisión do Mercado de Valores (CNMV) con 30.000 € de multa (sanción definitiva, ao non a recorrer xudicialmente en tempo) por usar información privilexiada cando vendeu accións da súa antiga dona antes da perda de valor da enerxética andaluza.Agora a Avogacía do Estado ven de recorrer no Tribunal Superior de Xustiza de Catalunya a reapertura das oficinas exteriores da Generalitat en Londres, Xenebra e Berlín, por seica destinar recursos e actividades para difundir as teses "independentistas". E para alicerzar esta reclamación achegáronse dados e documentos "reservados" obtidos a medio da ilegal espionaxe ao persoal desas oficinas.O máis grave, dende a perspectiva global europea, é que esta espionaxe atinxiu persoas alleas ao Goberno catalánO máis grave, dende a perspectiva global europea, é que esta espionaxe atinxiu persoas alleas ao Goberno catalán. No Reino Unido ao deputado en Westminster (MP) galés do Plaid Cymru , Hywell Williams e a outros MP da Comisión do Parlamento de Westminster que estuda a cuestión de Catalunya. Mesmo semella que poderían estar entre as persoas espiadas o presidente da Cámara dos Comúns, John Bercow e mesmo á first minister escocesa Nicola Stugeon.O asunto vai ter un longo percorrido, pois que só se coñece unha mínima parte do que sucedeu. Mais o que fica claro é que un ministro do Goberno do Estado espiou ou autorizou actividades ilegais de espionaxe a respecto doutros servidores públicos no exercicio das súas funcións e tamén a respecto de gobernantes e deputados doutros Estados europeos. Hai motivos abondo para que Borrell non prorrogara nin un só día máis o seu mandato ministerial en funcións e renunciase axiña á dirección da política exterior europea para a que ven de ser cooptado polo Consello Europeo. Porque encomendarlle a diplomacia europea a un político desta caste é tanto como pór ao raposo ter conta das pitas.


Summary: A CIG lembra que o PP tardou "tres meses" en aprobar a súa reforma laboral e pide a mesma celeridade agora. Desde CCOO e UXT advirten que volverán ás mobilizacións se o Goberno español non de derroga.

As cidades galegas viviron esta quinta feira concentracións convocadas pola CIG como parte da campaña iniciada meses atrás para exixir a derrogación das reformas laborais e forzar unha saída galega xusta da crise. A primeira central sindical da Galiza volveu saír á rúa para denunciar que as normativas laborais aprobadas polos Gobernos do PP e do PSOE, por entender que están a ser utilizadas pola patronal para impor expedientes de regulación de emprego (ERE) e expedientes de regulación temporal de emprego (ERTE) de maneira indiscriminada. Na concentración realizada na cidade da Coruña participou Paulo Carril, secretario xeral da central nacionalista. En declaracións aos medios de comunicación, indicou que "o avance da crise está a ser unha realidade cada vez máis imparábel e a reforma laboral é unha tortura para centos de miles de traballadoras e traballadores que se ven despedidas ou despedidos e están máis empobrecidas nas súas condicións de vida". Admitiu que están "fartas e fartos de que as declaracións se sucedan mais non veñan acompañadas de decisións políticas" e lembrou que ao Goberno de Raxoi "levoulle aproximadamente tres meses" aprobar a súa reforma, polo que "é criticábel que se siga atrasando tanto a derrogación inaprazábel da reforma laboral". Carril cargou tamén contra o diálogo social por considerar que é "compañeiro inseparábel para atrasar esta derrogación" por ser "o pretexto de que non sexa derrogada". En todo caso, para este sindicalista, en relación ás declaracións da Ministra de Traballo, "calquera prazo que se poña que supere unhas semanas será cómplice de quen podendo derrogalas agora non o fai". CCOO e UXT "volverían" ás mobilizacións Ramón Sarmiento, secretario xeral en funcións de CCOO, afirmou tamén esta quinta feira, sobre a derrogación da reforma laboral, que desde o seu sindicato "non propomos unha volta ao pasado, á normativa laboral de 2012" tendo en conta de que "hai aspectos lesivos que hai que modificar". Entende que é o momento de "recuperar elementos para intervir no mercado laboral, como é a autorización preceptiva para realización de despidos polo fechamento dunha empresa". Na actual situación, con ERE en marcha nalgunhas grandes empresas, pensa que "hai que empoderar a capacidade colectiva de negociación das traballadoras e traballadores a través de modificacións da reforma laboral". En todo caso, afirmou "confiar na palabra, mais se non se cumpre obrigaranos a entrar nun espazo de confrontación". Máis contundente foi José Antonio Gómez, secretario xeral de UXT, que ten a sensación de que no Goberno español "están a xogar ao policía bo e ao policía malo" por escoitar "a ministra dicindo que se derrogaría a reforma laboral e por outro o presidente do Goberno español non sendo tan claro nesta materia". En todo caso desde este sindicato consideraron que a derrogación "debería facerse con moita antelación" por saber "como actuarán as grandes corporacións na pospandemia". Se non se produce a derrogación das reformas, asegurou a Nós Diario que "iriamos cara ás mobilizacións que xa viñamos realizando".


Summary: A militancia do PSdeG decidiu que Xaquín Fernández Leiceaga será o candidato da formación socialdemócrata á presidencia da Xunta. Leiceaga impúxose a José Luis Méndez Romeu ao acadar o 55,67% do apoio da militancia.

Con 3.662 votos, o 55,67%, Xaquín Fernández Leiceaga resultou o vencedor das eleccións primarias que realizou este sábado o PSdeG para elixir o candidato á Xunta de Galiza. O profesor de Economía Aplicada da USC impúxose a Méndez Romeu, o outro aspirante a encabezar o cartel electoral do PSdeG nos comicios galegos, que acadou 2.916 papeletas, o 44,33%. Segundo informa o PSdeG nun comunicado de imprensa, foron 6.700 as persoas militantes que participaron nas votacións sobre un censo de 10.324; é dicir, participou das eleccións primarias un 65% da militancia. Leiceaga gañou en Pontevedra, Ferrol e Lugo e Méndez Romeu, na Coruña, Santiago e Vigo. Foi nesta última cidade onde se produciu a vitoria máis avultada, pois Méndez Romeu sacoulle a Leiceaga 290 votos. Resultados oficiais No comunicado de imprensa enviado, o PSdeG deu conta dos resultados a nivel provincial, seguindo a estrutura da organización desta forza política. Así, na provincia da Coruña votaron 2.375 persoas (un 62,09%) e Fernández Leiceaga obtivo 1.489 votos, fronte aos 834 de Méndez Romeu. Na provincia de Ourense, votaron 942 persoas (un 65,64%). Fernández Leiceaga obtivo 443 votos e Méndez Romeu 479. Na provincia de Pontevedra, votaron 1.937 persoas (un 65,82%). Fernández Leiceaga obtivo 806 votos e Méndez Romeu 1.093 e na provincia de Lugo, votaron 1.446 persoas (un 68,18%). Fernández Leiceaga obtivo 924 votos e Méndez Romeu 510. Partidario dos pactos coas mareas Nas últimas semanas, e ao contrario que o seu adversario nas eleccións primarias, Leiceaga caracterizouse por lanzar na súa campaña apelacións á unidade e por expresar publicamente a intención de chegar a acordos postelectorais coas mareas. Precisamente foi esta a principal diferenza entre as dúas candidaturas, pois Méndez Romeu, detrás do que se atopa Abel Caballero, pronunciouse en reiteradas ocasións contrario a pactar coas mareas. De feito, o veterano socialdemócrata tiña apuntado que sería unha catástrofe para Galiza a chegada das mareas á Xunta. Quen apoiou quen? Nas semanas previas á realización das eleccións primarias, os dous aspirantes foron sumando apoios por parte dos compañeiros e compañeiras do partido. Méndez Romeu foi apoiado publicamente polo alcalde de Vigo e os seus acólitos, como o caso de Carmela Silva, presidenta da Deputación de Pontevedra. Tamén o apoiaron Mar Barcón e Beatriz Sestayo, Xosé López Orozco, Xosé Sánchez Bugallo e Francisco Caamaño. Leiceaga fora apoiado publicamente pola corrente Esquerda Socialista e En Positivo-Novo Proxecto Socialista Galego, así como por Valentín González Formoso e Darío Campos, presidentes das Deputacións da Coruña e Lugo.


Summary: O Instituto de Estudos Chairegos realizou este sábado unha homenaxe ao escritor chairego no que se inaugurou unha escultura diante da Casa de Cultura de Vilalba. Desde esta entidade seguen reivindicando que a Casa da Cultura leve tamén o nome do escritor.

Un emotivo acto de homenaxe ao escritor chairego Manuel María serviu este pasado sábado en Vilalba para inaugurar de maneira oficial a escultura que sobre a súa figura realizou o canteiro José Gómez de Bernardo. A obra, doazón do Instituto de Estudos Chairegos (Iescha), quedou instalada ás portas da Casa de Cultura da vila á espera de que se atenda a reivindicación de poñerlle o nome do escritor a este equipamento. No acto participaron a alcaldesa de Vilalba, Elba Veleiro; a presidenta do Iescha, Marisa Barreiro,; o secretario da Fundación Manuel María, Alberte Ansede; o historiador Felipe Senén; o escultor, José Gómez de Bernardo; e a viúva do poeta, Saleta Goi. Marisa Barreiro, en declaracións a Nós Diario, afirma que "a petición de poñerlle o nome de Manuel María á Casa de Cultura segue en pé, non ten nada que ver coa doazón que fixemos da escultura". Barreiro conta que a reivindicación de poñerlle o nome do escritor á Casa de Cultura "naceu no 2004 e malia que se tentou en varias ocasións e non foi posíbel segue a ser unha proposta que seguiremos solicitando". A presidenta do Iescha lembrou que "semella que causa malestar o pensamento de Manuel María en relación á súa concepción do país e da súa defensa da lingua galega". Para Barreiro "non hai outra explicación do que está acontecendo cando era unha persoa que durante toda a súa vida tivo amizades de todo tipo na vila e sempre estivo para colaborar en todas as actividades que se lle achegaban" ademais de "centrar toda a súa actividade aquí, mesmo cando desprazou a Real Academia Galega até Vilaba cando entrou nesa institución". Por todo isto, desde o Iesche entenden que "hai unha débeda de Vilaba con Manuel María e non é xusto que aquí se lle negue cando noutros lugares non tivo problemas para que se lle puxera o seu nome a rúas ou instalacións".


Summary: O presidente dos EUA cuestionou as propostas da "esquerda radical" do candidato demócrata, durante o discurso que fechou a última Convención Nacional Republicana.

O presidente dos EUA, Donald Trump, asegurou na quinta feira pola noite ─madrugada galega de onte─ que baixo o seu mandato o país "rexurdirá máis forte" tras derrotar o coronavirus e acusou o candidato demócrata, Joe Biden de se renderse á pandemia e á China. Fíxoo no discurso que fechou a última Convención Nacional Republicana, ante a atenta mirada de máis de mil persoas congregadas no xardín principal da Casa Branca. Trump comezou o discurso lembrando as seis vítimas do furacán Laura ao seu paso por Lousiana, así como o irmán del, Robert, recentemente falecido. O parlamento, tras ser presentado pola filla del Ivanka, seguiu a aceptación oficial da súa candidatura ás eleccións do próximo 3 de novembro. Como xa fixo o vicepresidente, Mike Pence, na noite anterior, Trump condenou "nos términos máis enérxicos" os últimos actos de violencia que se produciron en varias cidades dos Estados Unidos durante as protestas polas mortes de cidadáns negros a mans de axentes da Policía brancos. Insistiu en que os disturbios se producen cidades "dirixidas por demócratas", como Kenosha, Minneapolis, Portland, Chicago e Nova York. "Esquerda radical" "Ninguén estará a salvo nos EUA de Biden", dixo, cuestionando as propostas da "esquerda radical" do candidato demócrata de investir en proxectos comunitarios e en asociacións veciñais dos barrios máis humildes do país, no canto de destinalo aos corpos policiais. "Cómpre devolver o poder ás forzas da orde. A Policía ten medo a actuar. Non podemos permitir que o crime goberne", dixo Trump. "A abafadora maioría dos axentes da Policía neste país son nobres, valentes e honorábeis", engadiu. Ante as demandas das minorías Trump sostivo que foi o mellor presidente para a comunidade negra desde Abraham Lincoln. "Fixen máis polos negros en catro anos que Biden en 47 anos de carreira política", manifestou.


Summary: Decenas de persoas acudiron ao acto 'Poesía polos penedos' para defender dos parques eólicos "un dos principais bens patrimoniais de Vimianzo e Laxe, mais tamén da Costa da Morte e Galiza", sosteñen desde a plataforma.

A Plataforma Salvemos os Penedos, formada por varias asociacións culturais e ecoloxistas, realizou na xornada de hoxe o encontro "Poesía polos penedos" , co obxectivo de difundir as decenas de persoas que se achegaron ao lugar, a importancia dos Penedos de Traba e Pasarela que se atopan entre os concellos de Laxe e Vimianzo. Este "conxunto xeolóxico e paisaxístico único, que representa un dos principais bens patrimoniais de ambos concellos, mais tamén da Costa da Morte e da Galiza", sinalan desde a organización, vense ameazados polos proxectos dos parques eólicos de Monte Chan e Pena dos Mouros. Estes proxectos, da man da empresa EDP Renewables, contemplan a instalación dun total de 16 aeroxeneradores que afectarían directamente aos penedos, xa que un dos aeroxeneradores está previsto ser instalado sobre o espazo catalogado como Paisaxe Protexida da Rede Galega en 2009. Ante esta situación, a plataforma realizou hoxe unha ruta até os penedos acompañada da música do grupo Trubisquiñas de Vimianzo. Unha vez chegados ao espazo natural, a carón da Pedra Multiforme, comezou ao mediodía o recital de poesía presentado por Xurxo Souto e co acompañamento musical de César Morán, no que participaron destacadas escritoras e escritores da literatura galega, moitas delas vinculadas á Costa da Morte, e que de xeito desinteresado, quixeron que a súa voz soase en defensa desta incomparable paraxe dos Penedos. Rematado o recital iniciouse a ruta polos penedos guiada polo xeólogo e profesor Juan Ramón Vidal Romaní, que conduciu as participantes polas singulares formas graníticas que forman os Penedos de Traba e Pasarela.


Summary: A iniciativa posta a andar pola AGAL está a ter moito éxito nas redes sociais. A súa última peza audiovisual xa tivo máis de 2.000 visitas en Youtube. VÍDEO NO INTERIOR.

A campaña iniciada pola AGAL con motivo do Mundial de Brasil está a ser todo un éxito. Así, cada vez máis persoas se suman á iniciativa que visa valorizar o carácter internacional da nosa lingua. Aliás, desde o proxecto veñen de lanzar a pasada semana unha segunda peza audiovisual na que, con retranca, volven a situar a lingua propia de Galiza na elite do fútbol profesional. Coñecidas facianas da cultura galega como Os da Ría, Carlos Quiroga, Comba Campoi, o presidente da AGAl, Miguel R. Penas e Federico Pérez, entre outros. Aliás, até fai un pequeno cameo o noso semanario en papel.


Summary: O encontro está a xerar unha forte polémica nos medios de comunicación da dereita española. Titin III enmarca a imaxe no transcurso dunhas xornadas sobre pelota "nas que nos fotografiamos e asinamos autógrafos".

Augusto Ibáñez Sancristán, pelotari coñecido nos frontóns como Titín III, e concelleiro do Partido Popular (PP) en Logroño estivo con Arnaldo Otegui en prisión, mesmo posando nunha foto no interior da cadea con el e outros presos vascos. A imaxe vén de ser publicada polo dirixente da esquerda abertzale no seu twitter e xa levantou unha gran polémica nos medios de comunicación máis conservadores do Estado español. Xunto ao edil do PP e a Otegi, na imaxe aparecen outras persoas, entre elas Arkaitz Rodríguez, condenado tamén no denominado 'caso Bateragune'. Segundo a prensa española, Titín III, pelotari que ten un amplo número de siareiros en Euskal Herria, sinalou que a foto é do ano pasado e tomouse no transcurso dunhas xornadas sobre pelota vasca que se realizan todos os anos nesa cadea. "Manipulación noxenta dos terroristas" O PP de A Rioxa, pola súa parte, sinala que o seu concelleiro "foi vítima dunha manipulación noxenta dos terroristas".


Summary: Alvarellos publica Santiago de Compostela desde dentro, unha guía turística escrita pola escritora e bióloga Marilar Aleixandre. Fronte a outros documentos menos conscientes, pretende ofrecer unha visión máis achegada á dos propios picheleiros, con alternativas de turismo sustentábeis ecolóxica e economicamente, así como respectuosas coa vida cotiá da cidade.

A idea da guía parte dunha proposta da editorial a Marilar Aleixandre que xa en 2009 fixera Terras de Compostela, dentro dunha liña de guías que propuñan unha visita diferente a distintos lugares da nosa xeografía, a través da literatura. En Santiago de Compostela desde dentro Aleixandre intenta descubrir as capas superpostas da cidade, comprometida tamén co relato, como revela no limiar: "o que somos depende de como nos inventamos e tanto ten que a historia sexa ou non verídica sempre que estea ben contada". A autora intenta reflectir outras persoas, outra memoria. "Hai que falar da Catedral, do pórtico, que ademais agora está coa policromía", di, pero tamén presta atención ao que habitualmente fican fóra das guías, como a figura de Ánxel Casal en Compostela, que non foi só "un alcalde axustizado polo franquismo, senón que significou moito para a vida cultural". Ou, por exemplo, a historia do "Home Santo", Xoán Tuorum, quen realmente foi un ferreiro rebelde axustizado polo arcebispo Berenguel de Landoira. Turismo sustentábel Concílianse no texto a Compostela histórica que sobrevive baixo a pedra e a que se recrea sobre ela hoxe en día, cara á que a guía pretende estabelecer un retrato fiel e comprometido coa súa identidade. Por iso, anima a non perturbar o descanso dos habitantes ou hospedarse en hoteis que contribúan ao desenvolvemento económico da zona. Fai fincapé na necesidade de apoiar un turismo que respecte o tecido social e económico. A idea da guía foi proposta do editor Henrique Alvarellos, inspirándose nas doutras de cidades, como Bruxelas, que tamén tiñan esa idea de sustentabilidade. Os consellos que incorpora neste senso recóllense nunha listaxe de nove recomendacións, xa que Aleixandre foxe dos decálogos: "ás mulleres nunca nos foi ben con eles", afirma. A maioría son "cousas obvias, como non poñer cadeados na catedral, pero eu paso por diante todos os días e hainos", comenta a autora. Tamén se fai un chamamento a apreciar a verdadeira artesanía galega e compostelá, fuxindo de falsos recordos, tan populares nos últimos anos como as bruxas. Compostela verde e violeta Aleixandre presta especial atención aos espazos verdes da cidade, aos que reserva unha das catro rutas propostas. "Temos a natureza a 10 minutos do obradoiro, co paseo das brañas do Sar", afirma. Neste senso, pensa que é útil "mesmo para a xente de Santiago" ou que leva vivindo certo tempo e que moitas veces descoñece a súa propia contorna. Outro dos paseos recollidos no libro ten a ver coa literatura, seguindo as pegadas de Rosalía, Lorca ou Valle-Inclán pola cidade. Aleixandre recolle tamén un apartado referido a Compostela, Territorio das Mulleres, dirixindo a visitante diferentes cara a diferentes iniciativas da cidade como a campaña Compostela en Negro, a Casa das Mulleres Xohana Torres ou o os paseos elaborados pola historiadora Encarna Otero arredor da historia feminina. Santiago de Compostela desde dentro, editada de momento en galego e castelán, inclúe tamén un calendario de árbores, flores e festas e algunhas suxestións de visitas a lugares como os Petróglifos do Castriño de Conxo, o Castelo de Rocha Forte, o Pico Sacro ou o Pazo de Oca.


Summary: María Xesús Lama, profesora da Universitat de Barcelona, vén de publicar o primeiro volume dunha agardadísima biografía de Rosalía de Castro, a primeira aproximación ampla á vida do personaxe máis importante das nosas letras. Subtitúlaa así: "Cantos de independencia e liberdade (1837-1863)".

- Este é un traballo moi agardado polo conxunto da cultura galega. Canto tempo che levou?- A verdade é que o traballo en si non é que leve moito tempo, pero métense moitas outras cousas polo medio. A min alongóuseme moito porque non me podo dedicar a iso en exclusiva, e tamén porque sepe me atrancou porque tamén necesitaba dixerir e reflexionar, para valorar todos os datos que ía acumulando. En realidade, eu empecei en 2013 cando en Galaxia me encargaron unha biografía breve e divulgativa polo 150 aniversario de 'Cantares' e como a fixen longa de máis, dixéronme que a fixera definitiva. - Con que dificultades te atopaches á hora de o abordar?- En primeiro lugar, coa falta de datos, de documentos en moitos aspectos que é imposible de conseguir. Hai escritores que teñen diarios, epistolarios longos... e iso permite achegarse ás vivencias e ao pensamento con moita fiabilidade. No caso de Rosalía, algúns queimáronse e outros moitos desapareceron, pero por outra banda, eu diría que temos a sorte de que é unha autora tan querida que hai moita xente que dedicou moitos anos da súa vida a pescudar pacientemente, a buscar todo canto se podía atopar relacionado coa súa biografía. Así e todo, é incrible o disperso que está todo e a cantidade de cousas que faltan por investigar aínda. Había a idea de que era filla de nai solteira e ninguén tivo en conta todo o seu entorno familiar. Sabemos moi pouquiño dos tíos, dos primos, de todo ese entramado familiar que constituíron unhas relacións moi importantes, e un apoio non só afectivo. Porque sabemos, por exemplo, que Rosalía publica artigos na última parte da súa vida en El Imparcial, que estaba dirixido por Gasset e Artime, pero a relación con Gasset vénlle das amizades de Padrón. Sabemos moi pouco das primas e primos cos que se relacionaba habitualmente. Aínda hai moito por pescudar. Na medida do posible eu fun reconstruíndo o que podía ser ese entorno, pero estou segura de que aí aínda se vai avanzar moito máis. Isto esixe un traballo de busca documental por arquivos e moito material xa está perdido seguramente. Eles tiñan moi claro o que querían que pervivise e o que non. - Pois acaba de dicir Alonso Montero na prensa que hai unha obra inédita agochada por Compostela...- Iso é unha obra sobradamente comentada e coñecida, porque hai unha nota en 'Cantares' na que ela di que está a escribir esa historia do seu avó, pero claro que non apareceu nunca. Non se sabe se foi destruída, pero sería unha marabillosa noticia que aparecera. É posible. - Un dos grandes problemas foi que Rosalía mandou queimar cartas no seu leito de morte. - Non só Rosalía mandou queimar as súas cartas, tamén outros papeis. Hai anos publicamos na Academia uns inéditos e víase que estaba preparando un último libro, que se titulaba 'Postrimerías'. O máis probable é que non só queimase cartas, senón tamén escritos. Logo Murguía tamén queimou cartas. Nos anos 20 escribe algo así como "estiven repasando todos os materiais que tiña relacionados con ela e queimando cartas que aínda relín e parecíame tela presente a pesar de tantos anos que hai que xa non está aquí". Os indicios que temos é que se escribían case a diario, daquela era unha práctica relativamente frecuente. Atopamos expresións nas cartas como "levo varios días sen escribir carta túa, a pesar diso eu escríboche" ou "disme que che escriba cada día, pero ti non cumpres". En tantos anos de matrimonio tiña que haber aí unha correspondencia interesantísima. Tamén é moi posible que se destruíran inéditos literarios, pero é posible que algo quedase conservado e que vaia aparecendo co tempo, pero non é doado. Eles tiñan moi claro o que querían que pervivise e o que non. Eles tiñan moi claro que a súa obra tiña unha repercusión pública clarísima e decidiron tanto Rosalía coma Murguía que querían controlar a súa imaxe pública e, polo tanto, controlar que era coñecido e que non da súa vida privada. Esa decisión deles hai que comprendela, a pesar de que nos gustaría que non fose así. Non creo que Murguía fose unha persoa horrible, para nada, pero creo que ela estaba moi por diante en modernidade - Cal cres que foi o papel de Murguía na súa vida, alén de coidar do seu legado despois da súa morte?- Moi complexo, porque a relación entre elas tamén foi moi complexa, nada fácil. Eu creo que había unha compenetración intelectual, unha comunidade de ideais compartidos en canto a proxecto social, e que niso había unha lealdade absoluta entre eles. Pero os dous tiñan personalidades complexas e posiblemente de difícil compaxinación. Fixéronse moitas análises sobre a complexidade psicolóxica de Rosalía, pero o que está por facer é a de Murguía, é un personaxe que ten moitas arestas e furados negros. Creo que nas relacións persoais el tiña que ser complicadísimo. Ela tivo a elegancia de manter sempre esa lealdade de cara a fóra, e de non crear ningunha fisura nin ningunha crítica que puidese danar a imaxe del. Eu penso que ela era unha muller moi consciente da problemática feminina, cunhas ideas que chamariamos prefeministas, moi claras, e que tivo que convivir cunha situación dun matrimonio no que o ego do marido esixía certas claudicacións. E iso ela levouno o mellor que puido, supoño. Non creo que Murguía fose unha persoa horrible, para nada, pero creo que ela estaba moi por diante en modernidade, en actitude reivindicativa, quizais non no social, pero si en temas da muller, por exemplo. El seguramente comungaba cunha mentalidade máis tradicional porque evidentemente a posición do home é diferente. E digamos que ela o levou con diplomacia. A publicación de obras por parte das mulleres tiña que ser autorizada polo marido naquel tempo, e Murguía non só autorizaba senón que a estimulaba a que publicase, pero era moi solícito para revisar as súas obras, igual solícito de máis, igual colaborativo de máis. Era unha parella que se complementaba no ideolóxico, pero os desacordos quedaban na esfera do privado. Murguía non só autorizaba senón que a estimulaba a que publicase, pero era moi solícito para revisar as súas obras, igual solícito de máis, igual colaborativo de máis. - En todos os anos de traballo, cales foron as túas principais fontes?- Pois toda a bibliografía rosaliana. O traballo de Bouza Brey é moi importante, o de Caamaño Bournacel, e nos últimos tempos, o de María Victoria Ruíz de Ojeda, que fai unhas achegas importantísimas a partir de traballo de arquivo. Os autores clásicos que afrontaron a súa biografía fixérono cos prexuízos lóxicos do seu tempo, pero fixeron achegas moi importantes, como Carvalho Calero, e tamén os estudos da súa obra aclaran moitas cousas sobre a súa vida. Por exemplo, o de Katherine Davies para entender toda a implicación intelectual e política cos avatares desa época; ou Francisco Rodríguez, e todos os grandes rosalianistas. Logo claro, hai que ver os arquivos: na RAG consérvanse arquivos dela, tamén na Deputación da Coruña, no Concello da Coruña... Está todo moi disperso lamentablemente. Eu penso que polo menos hai que ir dixitalizando todo, para que polo menos estea todo en dúas institucións básicas como son a Fundación Rosalía de Castro e a Academia. A prensa da época é importantísima. Para o segundo volume teño algúns escritos novos que atopei na prensa, e creo que facendo unha criba máis porosa se poden atopar máis datos. Outra fonte importantísima é a biografía de Murguía que fixo Barreiro, e a edición da correspondencia que fixo Barreiro con Axeitos. A paternidade de Martínez Viojo está fóra de dúbida. - Un dos grandes misterios arredor da súa figura son as circunstancias do seu nacemento e a figura do seu pai. Que nos podes contar diso?- Sobre o pai o problema é que se tardou moito en saber quen era pero agora xa o temos moi claro. Era Martínez Viojo, o capelán de Iria, hai xa estudos sobre a súa familia, e desde que a familia Tobío publicou todas as cartas do tío que lle escribiu directamente a Rosalía e ela contestoulle recoñecendo indirectamente a relación. Logo hai correspondencia coa filla Alejandra, no que os trata como primos. Hai un recoñecemento implícito clarísimo. A paternidade de Martínez Viojo está fóra de dúbida. Ademais, el era un dos capeláns da colexiata de Iria e tamén o do Pazo de Arretén. A relación era asidua, o que pasa é que Tobío deulle esta noticia a Bouza Brey nos anos 20 e non a publicou, e sóubose máis tarde, nos anos 70, cando lle entregou a documentación a Carvalho Calero, quen si a publicou. Ela tivo unha moi boa relación coa familia da nai, que era unha familia grandísima, que tiña un arroupamento de rede familiar. E coa familia do pai parece que era afable, porque tamén hai datos de que ela visitou ao pai nalgunha ocasión. A súa nai é probable que lle explicase e que ela non tivese especial trauma. Ela foi unha filla querida e protexida, e ademais moi amada pola súa nai e moi ben aceptada por toda a familia da súa nai. Eu desmitificaría esa idea de dunha Rosalía traumatizada pola falta de pai e de amor da nai. Non. Ela foi unha filla froito dunha historia de amor extraordinaria seguramente. E ademais iso nótase na seguridade, na liberdade e na autoestima que transmite nos seus escritos. Foi así, pero logo construíuse unha imaxe dunha Rosalía tan desgraciada. Dalgunha maneira non encaixaba moito e potenciouse unha visión que podía saír dos datos obxectivos, pero non é así. Eu desmitificaría esa idea dunha Rosalía traumatizada pola falta de pai e de amor da nai. - Rosalía foi parte do 1% da poboación, que diríamos hoxe. Tivo unha formación só ao alcance dos máis privilexiados. Pero á vez nunca tivo casa propia. Pregúntome se esa posición extraña configurou a súa personalidade e a sensibilidade cos máis febles. - Ela vive nun tempo no que a súa clase social perde os seus privilexios. A súa nai aínda viviu de rendas, tiñan rendas de toda a comarca. O que pasa é que nesa época xa hai dificultades para cobrar as rendas, os veciños non teñen xa excedentes para pagar e comeza a emigración ás Américas e déixano todo. Van perdendo esas vías de ingresos, porque o mundo evoluciona e a agricultura xa non ten a capacidade de soster as élites. A xeración de Rosalía é a xeración da xente que xa ten que vivir do seu traballo. Esa é unha das claves para que ela escribe: faino para gañar algo. Aí hai toda unha serie de xente que se vai á capital para intentar vivir das letras. O mundo das letras é un mundo que non é para bohemios, xa non se vive de mecenas, desenvólvese todo o mundo da prensa e publícanse obras literarias nos xornais. Son vías de ingresos. Ela é unha señorita que, por un lado, non pode traballar nos novos traballos que xorden para as mulleres no mundo industrial. Pensa que daquela foi cando se creou a fábrica de tabacos da Coruña que daba 2.000 empregos a mulleres nunha cidade de 20.000 habitantes. Rosalía non podía ir traballar a unha fábrica. As da súa clase eran institutrices ou educadoras ou traballan no mundo da cultura. Crean revistas, colaboran na prensa. Ela trata de gañarse a vida no mundo das letras porque xa non ten patrimonio para vivir sen traballar. Eran poucos os que conseguían vivir desafogadamente a non ser que puideran conseguir un posto da administración. Así que viviu toda a vida con pouco diñeiro, pero quizais ese é un dos aspectos que é difícil de documentar, porque hai algo de tópico. Por exemplo, na biografía de Barreiro di que Murguía gañou moito diñeiro pero que o dilapidaban. Eu creo que non era tanto, e ademais a xente coma eles gastaba moito diñeiro en mercar libros e outros bens culturais. Os seus ingresos non eran regulares, pero tamén ían ás augas a Caldas, alugaban casas de aquí e alá, viaxaban, tiñan dúas casas abertas. Nunca tiveron unha posición desafogada, como a xente que tiña cartos de verdade, pero tampouco viviron tan mal, diría eu. - Este é o primeiro volume. Cando sairá o segundo?- Estou traballando nel e propúxenme como obxectivo que saia o ano que vén máis ou menos a esta altura.


Summary: Centos de xuízos suspendidos. Os sindicatos retan a Feijóo a un debate público sobre os motivos do paro.

Terceira xornada de greve na administración de xustiza de Galiza e o seguimento da mesma continúa a ser masiva. Un 85% de media en toda Galiza, segundo a plataforma de sindicatos convocantes da greve, porcentaxe que se eleva até 95% en Vigo ou Pontevedra. O paro provocou xa o aprazamento de centos de xuízos mais desde o goberno, lamentan as centrais, continúan sen se mover. Desde o goberno galego, iso si, afirman que están dispostos a dialogar cos traballadores, mais mantendo a súa oferta inicial. Estes lembran a importante discriminación salarial que sofren a respecto dos seus compañeiros doutros territorios do Estadio e que a oferta da unta non acaba con esa situación. Os traballadores lembran que coa oferta que lles fan desde a Xunta, unha suba en varias anualidades até 2021, chegarían a ese ano cobrando menos do que os seus compañeiros doutras autonomías cobran na actualidade. Os sindicatos lamentan e critican a actitude de Núñez Feijóo e o goberno, ofrecendo dados para intentar presentar os traballadores da administración de xustiza en Galiza – 2.500 persoas- como un colectivo que pide subas desproporcionadas. Rétano a un debate público sobre os motivos da greve. En palabras de Pablo Valeiras, un dos portavoces do colectivo, semella que a Xunta "aposta non en negociar senón en querer tombarnos".


Summary: A proposta presentada pola asociación Boca de Sapo obtivo apoio de PP, PSOE e BNG e a abstención de Pacor.

O pleno de Corcubión da pasada sexta feira aprobou declarar este concello da comarca de Fisterra "libre de eucaliptos". Unha declaración que contou cos votos a favor de PSOE (3 concelleiros), BNG (3) e PP (2), así como coa abstención do Partido autónomo de Corcubión, que ten un edil. O posicionamento produciuse a raíz da moción presentada por Boca de Sapo, unha asociación recentemente constituída e que se marca como finalidades traballar no eido da defensa do territorio e da cultura, entre outros. O concello de Corcubión comprométese, logo, ao se declarar "libre de eucaliptos" a pular por substituír nos espazos públicos esta especie por frondosas e nos particulares a que se cumpra a Lei de Montes. Corcubión súmase así a outros concellos galegos, como O Grove, Pantón ou Folgoso do Courel, que ao longo destes meses deron o paso de se declarar libres de eucalipto. Entidades ambientalistas e ecoloxistas denuncian desde hai tempo a 'eucaliptización' de Galiza. "Na Galiza o eucalipto atinxe 500.000 hectáreas e aumentando", denunciaban desde Adega, Asociación para a defensa ecolóxica de Galiza. Ocupa case o 17% de todo o territorio galego. Por iso, os ambientalistas apostan en prohibir o eucaliptus nitens por invasor e fixar moratoria para o globulus.


Summary: A institución organizan unha visita comentada á exposición de Henninseng e varias actividades. Na Coruña os museos tamén contarán coa entrada de balde.

O Día Internacional dos Museos, este 18 de maio, segue a engadir actividades na Galiza. Sumándose ao lema "O poder dos museos", escollido esta edicion polo Consello Internacional dos Museos (ICOM), o Museo do Pobo Galego (MPG) anunciou dous días de actividades. Para esta terza feira ten previsto realizar unha xornada de portas abertas (entre as 11 e as 18 horas) co acceso de balde para todo o público, unha das propostas que tamén escolleron outras institucións da Galiza. O Museo do Pobo Galego abre ao público as primeiras coleccións de 'Historia da Galiza' Ese mesmo día, ás 16.30 horas, terá lugar unha visita comentada á mostra 'Coreografías do facer. Imaxes do traballo feminino en Gustav Henninseng'. Co traballo e as mulleres no foco, a exposición producida no ámbito da 17º edición da Mostra Internacional de Cinema Etnográfico (MICE) presenta unha selección de fotografías tomadas polo antropólogo Gustav Henninseng mentres percorría a Galiza xunto a Marisa Rey, a súa compañeira, na procura de material para a realización da súa tese sobre crenzas e rituais. O MPG xa organizou en 2019 a exposición do mesmo autor "Galicia Máxica: Romarías e Santuarios. Gustav Henningsen, fotografías etnográficas (1965-1968)" comisariada por David Conde Lourido. Ese mesmo día, ás 19 horas, realizarase un obradoiro de pandeireta e outras percusións titulado "O poder das ferreñas'",a cargo de Carme da Pontragha. Esta actividade está dirixida a persoas de 12 a 16 anos con calquera nivel de coñecemento no instrumento. Concha Losada: "O Museo do Pobo Galego ten que chegar a ser de maneira efectiva o Museo da Galiza" A festa dos museos continuará ao día seguinte, 19 de maio, cunha visita polo itinerario sonoro "Son[em]peza" ás 19.30 horas. A idea desta actividade é mergullarse na colección e nos arquivos do museo empregando o son como elemento condutor. "Así, mentres camiñamos entre as pezas das salas coñecendo máis datos sobre elas", afirman desde a institución. Actividades na Coruña O Concello da Coruña trasladou o Día Internacional dos Museos ao 21 de maio con diversas actividades gratuítas. No Museo Arqueolóxico e Histórico, situado no Castelo de San Antón, realizaranse dúas visitas guiadas en horario de mañá (12 horas) e tarde (18 horas), orientadas ao público adulto e cunha duración aproximada de 90 minutos. Ademais, o Museo Arqueolóxico tamén contará con varias propostas divulgativas como dous talleres de arqueoloxía para rapazas e rapaces de 6 a 12 anos. As Casas Museo da cidade tamén acollerán actividades especiais, entre elas a organización de visitas guiadas.


Summary: O Tribunal Penal do Cairo considerouno culpable de filtrar secretos de Estado. Mursi foi condenado en abril a 20 anos de prisión pola represión durante unhas protestas en 2012.

O anterior presidente de Exipto, Mohamed Mursi, foi condenado a morte este sábado por filtrar secretos de Estado. O Tribunal Penal do Cairo ditou esta sentenza contra Mursi e 130 procesados pola fuga dunha prisión durante a revolución de 2011, que derrocou o entón mandatario Hosni Mubarak. O Tribunal remitiu o fallo ao muftí, máxima autoridade relixiosa do país, que valorará a condena. O mesmo xulgado terá que ratificar a sentenza o próximo 2 de xuño. Mursi defende que é o "presidente lexítimo" do país, despois de que un golpe militar, orquestrado polo xefe do Exército e actual presidente, Abdelfatah al Sisi, e home forte do réxime de Mubarak, o apartara do poder en 2013. Mursi foi condenado en abril a 20 anos de prisión, declarado culpable do uso da forza, da violencia, a retención ilegal e as torturas durante as protestas fronte ao palacio presidencial en 2012. O expresidente ten pendente outros dous xuízos. Dende o seu derrocamento, o movemento dos Irmáns Musulmáns, que gañou as eleccións con Mursi ao fronte, é perseguido polas autoridades e declarado grupo terrorista.


Summary: Un pleno extraordinario aborda este sábado a cuestión de confianza ligada aos orzamentos despois de que Marea Atlántica PSOE non chegasen a un acordo para a aprobación das contas. Os socialistas negáronse a asumir compromisos a área metropolitana, a mobilidade e a defensa da titularidade pública dos terreos portuarios, lamenta o goberno local

Non houbo acordo. A pesar de que nos últimos días (e horas) continuaron as negociacións entre Marea Atlántica e PSdeG-PSOE para chegar a un consenso sobre o proxecto de Orzamentos municipais para 2017, finalmente o pacto non chegou. Xulio Ferreiro compareceu na mañá deste venres, acompañado polos seus concelleiros e concelleiras, destacando que "fixemos todo o que estaba na nosa man para chegar a un acordo co PSOE", e subliñando que mesmo ofreceran incrementar de tres a catro o número de concelleiros socialistas que colaborarían co goberno municipal na execución de proxectos concretos (unha das demandas do PSOE que levaran hai unha semana a rachar o acordo) e subliñando que non houbera vetos persoais (á presenza neles, por exemplo, de Mar Barcón). O PSdeG-PSOE non aceptou a esixencia da Marea de que, ligado ao acordo, se pactasen compromisos para o impulso da Área Metropolitana, mobilidade sustentable e a defensa da titularidade pública dos terreos portuarios Porén, o PSdeG-PSOE non aceptou a esixencia da Marea -presentada nos últimos días- de que, ligado ao acordo orzamentario, se pactasen entre as dúas forzas compromisos para o impulso da Área Metropolitana da Coruña, o cambio do modelo de mobilidade cara a un máis sustentable e a defensa da titularidade, a xestión e a iniciativa públicas na transformación dos terreos portuarios. O obxectivo, segundo Marea Atlántica, era "construír unhas condicións mínimas para a estabilidade, cando menos para este ano". A pesar de que estes tres asuntos concretos viñeron contando nos últimos meses, máis ou menos, co apoio do PSdeG-PSOE, os voceiros socialistas manifestaron este xoves e de novo este mesmo venres a súa negativa a chegar a acordos e pactos máis aló da aprobación das contas. Ferreiro: "Estamos condenados a entendernos co PSOE, pero non poden garantirnos un mínimo de estabilidade, basicamente porque non poden garantir á cidade o que non poden garantir para si mesmos" "Estamos condenados a entendernos co PSOE, pero neste momento non poden garantirnos un mínimo de estabilidade, basicamente porque non poden garantirnos a nós nin á cidade o que non poden garantir para si mesmos. A nosa man, en todo caso, está tendida para o futuro", sinalou este venres Xulio Ferreiro, que engadiu que "ao PSOE quédanlle por diante decisións difíciles. A primeira téñena que tomar mañá ás 12.30 horas no Salón de Plenos". Este sábado ás 12.30 celebrarase un pleno extraordinario no que se debaterá unha moción de confianza ligada á aprobación das contas. Unha hora antes, ás 11:30, a Marea Atlántica convoca os seus simpatizantes a concentrárense na praza de María Pita. Todos os grupos da corporación deberán posicionarse sobre o seu apoio a Ferreiro, de xeito que se o rexedor obtén máis votos favorables que negativos o alcalde será ratificado e os Orzamentos aprobados na súa fase inicial. E se, pola contra, hai máis votos negativos, abrirase un prazo dun mes para que as forzas da oposición negocien e, chegado o caso, presenten unha moción de censura, acordando un candidato ou candidata alternativa. De non facelo, as contas (na súa fase inicial) aprobaríanse automaticamente e Xulio Ferreiro continuaría na alcaldía. Este sábado ás 12.30 celebrarase un pleno extraordinario no que se debaterá unha moción de confianza ligada á aprobación das contas Os votos do PSdeG-PSOE serán decisivos este sábado. Se na moción de confianza votan a favor, esta será aprobada. E o mesmo sucedería se se abstivesen e o BNG apoiase a Ferreiro. Pola contra, o voto negativo dos seis edís socialistas levaría ao fracaso da moción de confianza, abrindo ese período dun mes no que PP e PSOE terían que poñerse de acordo para elixir un novo alcalde ou alcaldesa. A este respecto, Xulio Ferreiro engadiu esta mañá que "agardemos que a crise do PSOE non estrague o proceso de cambio que se iniciou en maio de 2015 nin teñan a tentación de empregar A Coruña como un banco de probas". O punto de desacordo Cardador recoñeceu que nestas tres propostas o PSdeG-PSOE está "de acordo" na súa "esencia" e atópase "moi próximo" aos plantexamentos feitos pola Marea. Porén, engadiu que "non se poden precipitar estes proxectos" O concelleiro Jose Manuel García e Florencio Cardador -presidente da xestora local do PSdeG-PSOE- compareceron tamén esta mañá, manifestando a súa "total dispoñibilidade para subscribir o acordo acadado o pasado 25 de xaneiro" mais sinalando o seu rexeitamento ao requirimento de Marea Atlántica para chegar a un consenso neses tres compromisos. Jose Manuel García acusou a Marea de "antepoñer criterios políticos ao que a cidade demanda" e criticou que se "incorporasen elementos novos ás negociacións". Este venres Ferreiro manifestou a súa estrañeza pola negativa do PSOE a comprometerse "nin sequera a desenvolver con nós a filosofía dun plan de mobilidade, o de Salvador Rueda, que eles mesmos impulsaron no seu día", a "apoiar no Pleno o inicio do procedemento administrativo para a constitución da Área Metropolitana nos mesmos termos en que o fixeron os alcaldes socialistas de Culleredo, Bergondo ou Betanzos" ou a defensa do carácter público da fachada marítima da cidade "na liña da moción presentada polo propio PSOE no Pleno da Corporación". En rolda de prensa, Florencio Cardador recoñeceu que nestas tres propostas, "moi importantes para o desenvolvemento da cidade", o PSdeG-PSOE está "de acordo" na súa "esencia" e atópase "moi próximo" aos plantexamentos feitos pola Marea. Porén, engadiu que "non se poden precipitar estes proxectos" nin "engadir algo novo a un acordo que xa había". Preguntado pola posición que manterán os seis edís socialistas ante a moción de confianza, Cardador sinalou que o grupo municipal "terá que deliberar" este venres o sentido do seu voto. Ferreiro acusou ao PSOE de ter realizado "unha negociación inzada de trampas e mostras de deslealdade, como a comparecencia do pasado xoves, na que se daban por feitos extremos do acordo que nunca estiveran pechados" Pola súa banda, Ferreiro acusou ao PSOE de ter realizado "unha negociación inzada de trampas e mostras de deslealdade, como a comparecencia do pasado xoves, na que se daban por feitos extremos do acordo que nunca estiveran pechados". Naquela rolda de prensa do 26 de xaneiro, os socialistas incorporaron demandas e proxectos que non foran consensuadas coa Marea no pacto acadado unhas horas antes. Unha "deslealdade que se confirma hoxe, cando revelan definitivamente que non queren asumir ningún compromiso co goberno municipal, tratando de estar ao mesmo tempo no goberno, xestionando directamente proxectos, e na oposición", concluíu o rexedor. Convocatoria previa ao pleno Marea Atlántica lanzou unha convocatoria para este sábado ás 11.30 horas -unha hora antes do inicio do pleno- na praza de María Pita, ás persoas que queiran amosar o seu apoio ao Goberno municipal e ao alcalde Xulio Ferreiro. "Nós dialogamos polo entendemento. Eles minten e rachan o acordo. Nós pensamos na cidade e na súa veciñanza. Eles no seu partido e no seu cargo. Nós buscamos saídas e construímos pontes. Eles pintan liñas vermellas. Nós somos o futuro. Eles o bloqueo. Pola Coruña, polo ben común, confiamos na Marea", sinala o texto. Así mesmo, dende a última hora da mañá mantense entre os trending topics a nivel estatal o hashtag #ConfiamosNaMarea.


Summary: O Concello obrigara a Comunidade de Montes a retirar unha pancarta por "non ter permiso", malia estar situada nas súas propias instalacións.

O xulgado do contencioso-administrativo número 2 de Pontevedra vén de anular a resolución do Concello de Mos perante a que obrigaba a Comunidade de Montes de Tameiga a retirar unha pancarta reivindicativa, situada nas súas propias instalacións, na que se podía ler "Non deixes que Nidia arrase o noso monte. Defende o monte, defende a vida", en alusión ao "pelotazo urbanístico" que a rexedora, segundo as e os comuneiros, "promoveu" para construír a cidade deportiva do Real Club Celta. "Xa intentara quitala canda as últimas eleccións municipais, levando o asunto á Xunta Electoral, que nos deu a razón. Mais en outubro de 2020 o Concello impúxonos unha sanción económica e urxiu a súa retirada alegando que fora posta sen permiso, a pesar de tratarse dun terreo da nosa propiedade", sinala a Nós Diario o presidente da Comunidade de Montes, César Lago. Non é a primeira vez que a veciñanza de Tameiga, que se opuxo ao proxecto desde que o Celta o presentou en 2017, denuncia a "campaña de acoso" por parte da alcaldesa, mais afirma que "non achantará" ante os seus "ataques á liberdade de expresión". "Non sabemos que pode pasar, mais estamos confiados e satisfeitos coas últimas sentenzas e mantemos a esperanza de que o proxecto non vaia adiante", di Lago De feito, a comezos deste ano un xulgado do Porriño desestimou o recurso presentado por Nidia Arévalo contra a sentenza que absolvía un grupo de veciños e veciñas mosenses ás que a rexedora acusara de orquestrar unha campaña na súa contra de cara aos comicios de 2019. Aliás, cómpre lembrar que o pasado xuño a Xustiza anulou a licenza dos vestiarios do complexo deportivo e obrigou o Goberno local a "revisar" a dos campos de adestramento, ao entender que se trata dun "equipamento deportivo privado" que precisaba para a súa autorización dun Plan Especial de Dotacións e Infraestruturas, un procedemento que o Concello obviou. As e os comuneiros de Tameiga confían nos tribunais para proseguir a batalla contra a cidade deportiva: "Non sabemos que pode pasar, mais estamos confiados e satisfeitos coas últimas sentenzas e mantemos a esperanza de que o proxecto non vaia adiante", di Lago. Así mesmo, o presidente da Comunidade de Montes salienta: "O Goberno concedeu ao Celta licenzas municipais coma se se tratase dun pequeno campo de fútbol parroquial e modificou o plan de urbanismo para recualificar o uso do solo", lamenta, ao tempo que lembra que o proxecto conta con "dous informes desfavorábeis" do Ministerio de Fomento e a Confederación Hidrográfica Miño-Sil.


Summary: Carmela Sánchez Arines é historiadora e anda á procura dos centos de fábricas de gasosas que había no país. Ti podes axudarlle a conseguilo.

Todo naceu da curiosidade: "Na Estrada, de onde son, había catro fábricas diferentes de gasosas, así que imaxinei que en Galiza debería haber moitas máis. Son historiadora da arte e quería saber como eran os deseños das botellas, a tipografía...", explica Sánchez Arines, directora da empresa Etnoga Patrimonio Cultural, aínda que subliña que esta é unha teima "persoal". Así que decidiu poñer en marcha unha enquisa en Internet para que a xente lle indicara cal era a gasosa da súa zona. O conto fíxose viral e en poucos días xa conseguiu que máis de 300 persoas lle enviasen os seus datos. Polo de agora aínda non sabe o que vai facer con eles, ademais de procesalos. Quizais un artigo, un mapa interactivo, quizais algo máis. "Este é un punto de inicio e non sei como vai rematar. Como historiadora considero que é patrimonio industrial", indica. O 'crowdsourcing' (achegas de datos por parte da multitude) funcionou e Carmela xa pode ampliar a listaxe previa de empresas coa que comezou a traballar, que sobrepasaba o cento en todo o país. "Só en Verín había cinco marcas diferentes, en Vilagarcía outras tantas; e por provincias tiña de comezo 21 na Coruña, en Lugo 17, en Ourense 29 e en Pontevedra 57, e supoño que haberá moitas máis". Susana S. Aríns: "Gostamos de falar em bebidas refrigerantes porque é falar das nossas infâncias em casas de avós que já não estão" Aquel país do millón de gasosas xa non existe, e hoxe esta bebida foi substituída por outros produtos máis globalizados. No sector tamén se deu un proceso de concentración, e hoxe o mercado fica en mans de poucas marcas, como La Pitusa, Revoltosa ou La Casera, segundo nos conta Sánchez. "A verdade é que non sei cal é a razón do éxito do chamamento", recoñece, "supoño que é un tema no que temos todos sensibilidade porque nos conecta coa infancia". A infancia e un mundo que xa non existe parecen ser as claves. A súa irmá, Susana Sánchez Aríns, poeta, reflexiona ao respecto do tema no seu blog 'Dedos como vermes': "Gostamos de falar em bebidas refrigerantes porque é falar das nossas infâncias em casas de avós que já não estão. Assim vinhemos a saber que a memória não é sólida nem líquida. A memória é gasosa".


Summary: O PSdeG-PSOE pídelle a Alberto Núñez Feijoo que tome medidas no concello de seu pai, no que o alcalde popular Manuel Cardoso é obrigado pola Xustiza a devolverlle o seu posto a un empregado que fora degradado por razóns ideolóxicas.

O Xulgado do Social número 4 de Ourense estimou a demanda dun militante socialista e traballador do concello de Vilardevós contra ao alcalde Manuel Cardoso pola "súa conduta discriminatoria" contra o operario municipal derivada da súa filiación política e obriga ao "acosador, Manuel Cardoso a restituír ao traballador nas súas responsabilidades. A resolución xudicial do 9 de marzo de 2012 declara probado que estas actuacións discriminatorias e vexatorias do rexedor viñeron precedidas de anuncios públicos das súas intencións, incluso durante o período e campaña electoral. Na sentencia recóllense expresións do que é hoxe o máximo responsable do consistorio, de que o afectado estaría "con mono e casco" e que tan pronto tomara posesión faría "limpeza" no concello. Na sentencia recóllense expresións do que é hoxe o máximo responsable do consistorio, de que o afectado estaría "con mono e casco" e que tan pronto tomara posesión faría "limpeza" no concello O demandante presta servizos para a administración local dende o 1 de outubro de 1991 con categoría de oficial 2º. A pesar de que o seu traballo estaba perfectamente delimitado, dende que o novo equipo de goberno tomou posesión, as súas funcións foron reducidas e o seu desempeño profesional degradado. O operario facía "labores de poda e limpeza de xardíns, sumidoiros e similares". Deixou de traballar na custodia e control de todo o material municipal para o mantemento das instalacións públicas, plantación de xardíns, apertura das portas do edificio e a propia sentencia recolle nos feitos probados como se cambiou a pechadura da entrada para que no puidera abrirse por parte do encargado habitual. O xuíz conclúe que todas estas modificacións no desempeño profesional do traballador son consecuencia directa dunha discriminación por razóns de ideoloxía e para dar cumprimento á promesa feita na campaña de que "estaría traballando con mono e casco". Reacción socialista Tras coñecer a resolución xudicial o ex alcalde socialista, José Luis Pérez, mostrou a súa satisfacción polo recoñecemento da xustiza e asegurou que o vindeiro día 27 pedirán a dimisión do rexedor. Pérez entende que este pronunciamento "mancha o nome do presidente da Xunta porque sempre di que o seu pai é de alí e o que debe facer como mínimo é unha chamada á orde". O ex alcalde socialista, José Luis Pérez entende que este pronunciamento "mancha o nome do presidente da Xunta porque sempre di que o seu pai é de alí e o que debe facer como mínimo é unha chamada á orde" Tampouco se librou das críticas o alcalde de Verín, Juan Miguel Jiménez Morán, xa que "este señor é dos que apoiou a Jiménez na súa loita con Baltar e isto demostra que se pode dicir non son de Baltar pero son de Jiménez, que é o mesmo, porque tanto monta, Baltar como Jiménez". Para o ex alcalde "estamos ante unha mostra de como en Ourense os populares se cobran a disidencia política". Tampouco se librou das críticas o alcalde de Verín, Juan Miguel Jiménez Morán, xa que "este señor é dos que apoiou a Jiménez na súa loita con Baltar O secretario xeral do PSdeG-PSOE en Ourense, Rául Fernández, entende que "estes comportamentos son deleznables e de moita baixeza". Fernández cree que "son sintomáticos do nivel de democracia que temos na provincia de Ourense". O pasado xudicial do alcalde condenado polo Xulgado do Social rexistra máis condenas desta mesma orde xurisdicional e segundo relatou o ex alcalde de Vilardebós, "ata o momento leva 6 condenas favorables aos traballadores e só unha onde saíu beneficiado a institución que preside". Ademais o ex rexedor anunciou que "o PSdeG-PSOE presentará unha querela ante a orde xurisdicional penal contra o actual alcalde por acosar ao traballador rehabilitado polo Xulgado do Social"


Summary: Cesáreo Sánchez, presidente da Asociación de Escritoras e Escritores en Lingua Galega (AELG), afirma que Rosalía contribúe coa súa palabra a fomentar entre a xente nova o amor á nosa lingua.

Este sábado, a Asociación de Escritoras e Escritores en Lingua Galega (AELG) rendeu homenaxe á figura de Rosalía de Castro coa lectura dun manifesto elaborado por Beatriz Maceda e cunha ofrenda floral ante a súa tumba no Panteón de Galegos Ilustres, no convento de San Domingos de Bonaval, en Compostela. No acto, ao que asistiron representantes da corporación municipal de Compostela, da Deputación da Coruña, da Xunta da Galiza, do Parlamento galego, da Fundacion Rosalía de Castro, do Consello da Cultura, da Real Academia Galega e da agrupación cultural o Galo, Cesáreo Sánchez, presidente da AELG, destacou a figura da escritora de Padrón, unha muller "que alargou até o infinito o campo da literatura e da cultura galegas e, con el, as aspiracións a un outro papel histórico para a súa lingua e a súa patria, Galiza". Após 11 anos celebrando o nacemento de Rosalía, un 23 de febreiro de 1837, Sánchez puxo en valor o camiño percorrido pola sociedade galega e "o inxente e ilusionado traballo do profesorado no seu conxunto, na difusión do coñecemento da súa obra". Una obra, destacou, "necesaria para as xeracións máis novas, pois eles e elas son a esperanza de que a obra de Rosalía siga a vivir, sendo a sementeira de pensamento liberador nas novas xeracións". "Contribuímos así coa súa palabra o fomento neles e nelas ao amor á nosa lingua, a que nos explica e nos leva a comprender a nosa identidade cultural", abundou. Nesta mesma liña, o presidente da AELG indicou que a obra de Rosalía "é alicerce que alimenta o pensamento, a súa obra é fonte de coñecemento, axúdanos a saber ler na palma da man do noso tempo para que non asumamos, ás veces sen saber, discursos hexemónicos nos que subxace o racismo e o sexismo. Rosalía dános ferramentas para denunciar a homofobia, a transfobia. A súa é una obra clarificadora para que saibamos ver e nos alonxar das lóxicas de dominación do patriarcado, intanxíbeis e infinitamente crueis. Para que defendamos os dereitos de todas as desposuídas e silenciadas". Espazo laico O discurso de Cesáreo Sánchez tamén tivo varios puntos reivindicativos. O primeiro deles, para pedir aos grupos políticos que sexa feita unha declaración institucional no Parlamento galego do 23 de febreiro, como o Día de Rosalía de Castro. O segundo, como empeza a ser xa tradición para exixir que o Panteón de Galegos Ilustres sexa un lugar "laico, de aceso público e de propiedade pública". "Unha terra que quere ser dona do seu futuro debe ter o aceso aos lugares onde moran seus referentes, os seus símbolos nacionais", asegurou o presidente da asociación. "Non seríamos merecentes dela e da súa obra se permitísemos que Bonaval, deveña nun frío cárcere que é aberto de cando en vez, para ela ou para Castelao, que puxo no horizonte desta terra a estrela que Rosalía levaba na fronte", concluíu.


Summary: @s ambientalistas responsabilizan á Xunta de propor para este espazo unha xestión "subordinada aos intereses urbanísticos e recreacionais" deixando á marxe a conservación dos seus valores naturais.

A Xunta vai deixar pasar unha nova oportunidade de protexer e poñer en valor un entorno de gran riqueza e valor ambiental, a lagoa da Frouxeira, Valdoviño, denuncian desde a Asociación para a Defensa Ecolóxica de Galiza. "Vai aprobar un Plano de Conservación para o humidal, 5 veces protexido. Lonxe de ser a solución para este degradado espazo, o plano visa transformar a lagoa nun estanque, regulándoa de xeito arbitrario á marxe das necesidades de conservación" afirman desde este colectivo. As reiteradas aperturas artificiais da lagoa "provocaron unha progresiva e alarmante colmatación do vaso, afectando á diversidade do ecosistema, a súa estrutura e ao seu funcionamento ecolóxico", explican @s ambientalistas. Porén, insisten, lonxe de abordar estes problemas, "a Xunta optou por propoñer neste espazo unha xestión á carta, subordinada aos intereses urbanísticos e recreacionais para xustificar as aperturas forzadas do humidal, deixando nun segundo plano a conservación dos seus valores naturais". Un plano apócrifo O plano, de autoría apócrifa, "carece de estudo hidrolóxico e xa que logo, non aborda cientificamente aspectos chave vencellados á dinámica hídrica e ás causas da súa alteración". Sen esta información non é posíbel establecer e desenvolver medidas de xestión que aseguren a integridade do espazo protexido, a conservación dos seus hábitats e especies, o estado ecolóxico do medio acuático e o uso racional do humidal. Aliás, e no relativo á catalogación de hábitats, "o documento ignora a presenza dos tipos de hábitat 1130 Esteiros e 1140 Chairas lamacentas ou areosas non cubertas na baixamar, que sí aparecen na cartografía do Plano Director da Rede Natura 2000 (redactado polo IBADER) e considera dubidosa a presenza dos hábitats das Matogueiras costeiras (4040*) eMatogueiras higrófilas (4020*), ambos prioritarios". Adega e outros colectivos ecoloxistas solicitaron a retirada da actual proposta "e a inmediata elaboración dun novo Plano aberto e participativo contando cos técnicos das distintas administracións, representantes das entidades locais, grupos conservacionistas, científicos, investigadores e representantes da Secretaría do Convenio Ramsar, organismo internacional que tutela este espazo".


Summary: Dous antidisturbios terán que someterse a un xuízo de faltas en Vigo pola súa dureza na detención dun reporteiro gráfico da central sindical cando gravaba un piquete, coa que lle provocaron unha escordadura e múltiples contusións

Reducir con dureza a quen só grava o que está a acontecer nunha acción pacífica dunha xornada de folga xeral. É o que aconteceu en Vigo na folga xeral do pasado 29 de marzo cun cámara da Confederación Intersindical Galega como principal afectado. O reporteiro gráfico tomaba imaxes dun piquete nun centro comercial de Vigo cando ata catro axentes antidisturbios o detiveron con suma dureza. Dous deles terán que sentar no banco dos acusados, nun xuízo de faltas por danos e lesións. Segundo detallou o traballador da CIG tras a súa detención, a acción policial produciuse sen que os axentes lle deixasen marxe para, por exemplo, amosarlles a identificación que o acredita como xornalista ou aclararlles que nin sequera formaba parte do piquete -que se estaba a desenvolver sen incidentes-, senón que tomaba planos xerais do mesmo. A resposta dos policías ao intento de explicacións foi guindar o chan ao resporteiro gráfico, que ademais da detención rematou cunha escordadura de ombreiro e diversas contusións, explica a central sindical. O traballador sufriu unha escordadura e múltiples contusións a causa da acción dos antidisturbios Tras aqueles sucesos foron diversas as organizacións que amosaron a súa solidariedade co cámara da CIG, a comezar polo Colexio Profesional de Xornalistas de Galicia, que reclamou explicacións das autoridades ademais de lembrarlles "o dereito de calquera cidadán a obter imaxes dun sitio público", máis aínda se é "con fins informativas". Ademais do xuízo de faltas aos policías o principal afectado por este suceso tamén terá que dar explicacións ante o Xulgado de Instrución número 7 de Vigo, no seu caso acusado de "desobediencia á autoridade", xa que os axentes aseguran que se "negou a identificarse" e "tentou impedir a súa detención", malia que ás imaxes existentes amosan o contrario. Ante un proceso xudicial no que, en virtude da lexislación, a versión policial terá máis peso que calquera outra, a CIG "denuncia que se tratou dunha agresión policial" e "amosa a súa solidariedade co compañeiro", a cal se expresará tamén na propia xornada do xuízo.


Summary: A compra de Air Europa por parte de Iberia deixa a Volotea e Binter como únicas compañías alleas ao xigante International Airlines Group (IAG) nos aeroportos da Coruña e Vigo, respectivamente. En Santiago, Air Europa opera sen competencia directa de Iberia.

International Airlines Group (IAG), matriz de compañías como Iberia, Vueling, Air Nostrum, British Airways e Aer Lingus ten previsto sumar nos próximos meses á súa carteira a liña aérea Air Europa. A compra da compañía propiedade de Juan José Hidalgo está valorada en 1.000 millóns de euros e realizarase a través dunha filial de Iberia. A operación está pendente da aprobación por parte das autoridades competentes. A integración muda por completo o mapa aeroportuario galego. No caso da terminal coruñesa de Alvedro, Air Europa moveu en setembro deste ano 24.864 pasaxeiras na ruta A Coruña-Madrid, que representan 20% do total do aeroporto. Iberia era até hai uns meses o seu único rival nese percorrido, que segundo as persoas expertas será o máis afectado pola chegada da alta velocidade a Galiza. Agora tamén presta este servizo a compañía Air Nostrum, que sen pertencer ao xigante aeronáutico mantén un acordo comercial con Iberia para explotar esta ruta. Xunto con Iberia e Air Europa, no aeroporto operan outras compañías, salvo Volotea e a mencionada Air Nostrum, todas do grupo IAG. A única ruta que quedaría fóra das garras do xigante do transporte aéreo na Coruña sería pois a que cobre esta compañía entre a cidade herculina e Bilbao. O resto de traxectos quedarían cubertos por Vueling, filial de baixo custo do grupo, que voa a Barcelona, Bilbao, Gran Canaria, Londres, Málaga, Palma, Sevilla, Tenerife Norte e Valencia. Monopolio en Vigo O caso de Peinador non é moi diferente. Das seis conexións da terminal viguesa, só a de Madrid é a que operan en exclusiva Iberia e Air Europa. Vueling conecta con Barcelona e Air Nostrum enlaza Vigo con Bilbao e Valencia. Neste caso a compañía que escapa das redes de IAG é Binter, que desde hai un ano une a cidade olívica con Gran Canaria e Tenerife. En Santiago o panorama é ben distinto. Air Europa non se solapa con Iberia en ningunha das rutas que cobre. A firma capitaneada por Juan José Hidalgo enlaza Lavacolla cos aeroportos de Tenerife Norte, Gran Canaria e Lanzarote. Na primeira delas comparte destino con Air Nostrum, Evelop e Vueling; no de Gran Canaria, con Ryanair, o mesmo que en Lanzarote, que tamén opera Vueling. A ruta a Madrid na terminal compostelá é competencia da compañía de baixo custo Ryaniar, polo que a integración de Iberia e Air Europa e o reparto de rutas poderían facilitar a chegada dalgunha das dúas para completar a oferta a Madrid desde todas as terminais galegas e, ao mesmo tempo para plantar cara á firma que dirixe Michael O'Leary. Oferta máis variada Á marxe do posíbel impacto da chegada do AVE a Galiza, a terminal compostelá de Lavacolla podería ser a grande beneficiada desta operación. Por unha parte, pola posibilidade de ampliar a oferta de destinos con estas aeroliñas, e por outra, porque a diversidade de compañías que operan no aeroporto e a competencia nalgunhas delas fai que sexa menos dependente dos caprichos do grupo IAG á hora de determinar as tarifas que deberán pagar as persoas pasaxeiras por viaxar. Na actualidade, na terminal compostelá operan Air Europa nos citados destinos; Ryanair, que enlaza con 10 destinos domésticos (Alicante, Barcelona, Gran Canaria, Lanzarote, Madrid, Málaga, Palma, Sevilla, Tenerife Sur e Valencia) e 3 internacionais (Londres, Malta e Milán); Easyjet, co galego Xavier Gándara como director para os mercados de España, Portugal e Países Baixos, que conecta coas localidades suízas de Xenebra e Basilea, e Lufthansa, que o fai con Frankfurt. Xunto a estas figuran Vueling, que cobre as rutas entre Santiago e Amsterdam, Barcelona, Fuerteventura, Lanzarote, Málaga, Palma, París, Roma e Tenerife Norte; a irlandesa Aer Lingus, que conecta con Dublín, e Air Nostrum, que voa a Bilbao e Tenerife Norte. Estas compañías son as outras que están baixo o control do grupo IAG ou ben contan con acordos comerciais con Iberia. O peso do grupo IAG variaría de modo considerábel nos aeroportos da Coruña e Vigo. Cos datos de tráfico de AENA correspondentes aos nove primeiros meses do ano, no caso do primeiro, a integración de Air Europa suporía pasar de mover 77% das pasaxeiras que empregaron a terminal de Alvedro a supoñer algo máis de 98%. En Peinador pasaríase de 50% até 85%. Na Lavacolla o impacto é menos acusado, xa que apenas subiría dous puntos porcentuais, de 42% a 44%. Porén, arrebataríalle a Ryanair o liderado de movemento de pasaxeiras, con case 50.000 viaxeiras máis. Oportunidades Para desfacer o control tan forte que tería IAG nos aeroportos principais, o resto de aeroliñas que operan en Alvedro e Peinador deberían comezar a moverse para competir nalgunhas das rutas que xa operan as compañías do grupo. No caso de Binter, a marxe é moi limitada, xa que de momeno só opera vós ás illas Canarias. Volotea teno máis doado e podería ofertar novos destinos estatais, mesmo algunha ruta internacional. O que non parece probable é que o alcalde de Vigo chame a O'Leary para que volva Ryanair.


Summary: Hai perto de 700 infeccións entre as e os usuarios e o persoal dos centros de maiores.

Sanidade notificou este domingo un lixeiro descenso de casos da Covid nas residencias de maiores. Así, as e os usuarios coa infección activa son 435, após rexistrar na última xornada 16 novos positivos e 21 altas. Pola contra, faleceron dúas persoas, un home de 79 anos que procedía do centro Quercus de Leiro e unha muller de 89 da residencia de Ribadeo. No tocante ás e os traballadores, hoxe son 243 as afectadas (dous positivos e 16 altas nas últimas horas). As residencias cunha situación máis comprometida son a DomusVi de Carballo (75 usuarias e 29 traballadoras), a Nosa Señora do Carme de Sarria (74 e 0) e a Quercus de Leiro (51 e 20). Centros de atención á diversidade Por outra banda, os casos aumentaron levemente nas residencias de atención á diversidade até alcanzar os 108 (+1) entre as persoas usuarias. A Pai Menni de Betanzos continúa como a máis afectada (62 positivos), seguida por Nosa Señora de Fátima e Cristo Rei de Crecente (40). En canto ás e os traballadores contaxiados nestes centros, aumentan a 50 (+3) despois de tres novos positivos na residencia Pai Menni de Betanzos, que con 24 é tamén a que maior número de positivos ten entre o seu cadro de toda Galiza.


Summary: A vicesecretaria xeral do PSOE cre que Feijóo "ten un déficit de xestión evidente" e advirte que "a axenda galega está no centro do Consello de Ministros" durante un acto no que apoiou a Gonzalo Caballero.

A vicesecretaria xeral do PSOE, Adriana Lastra, participou este sábado en Compostela na reunión da interparlamentaria e da executiva do PSdeG chamando ao "cambio" na Xunta nas vindeiras eleccións porque, segundo dixo, o Goberno de España "necesita un interlocutor en Galicia que saiba xestionar, que saiba cales son as necesidades e prioridades desta terra". Adriana Lastra cre que Feijóo "ten un déficit de xestión evidente" e ladvirte que "a axenda galega está no centro do Consello de Ministros"Para Lastra, Feijóo --de quen dixo que pasou de parecer "moderado" a ser "o de máis ultradereita no PP"-- limítase a "xogar á confrontación permanente co Goberno do Estado" porque, cre, "ten un déficit de xestión evidente". "Non sabe xestionar esta terra e, o que é peor, ademais, é que tampouco quere aprender", dixo, tras destacar a importancia do "reto" das autonómicas que pasa, para os socialistas, por "conseguir que todo ese caudal de confianza das eleccións de novembro e abril se revalide e que sexa aínda maior". "Que poidamos levar o noso proxecto de futuro ata o último recuncho de Galicia, que consigamos espallar o noso proxecto nacionala ta o último recuncho de España", engadiu Lastra, que asegurou que o presidente do Goberno central, Pedro Sánchez, pediulle trasladar "que a axenda galega está no centro do Consello de Ministros". Así, Lastra destacou o comrpomiso do Executivo estatal para "cumprir coas infraestruturas" como, segundo dixo, empezou a facer o Goberno "cando aprobou a proposición de lei da AP-9 que agora se ve reflectida. "Tivo que chegar un ministro valencia para solucionar este tema", dixo en referencia a Ábalos. Ademais, amosouse confiada en que a "maioría de esquerdas" que se plasmou en Galicia tras o 10-N "vai ter tamén apoio logo das eleccións autonómicas" porque "é verdade que se precisa un cambio real en Galicia". "Feijóo é un líder do márketing pero un fracasado na xestión política", di Gonzalo CaballeroPola súa banda, Gonzalo Caballero, secretario xeral do PSdeG, asegurou que a Feijóo lle quedan "oito meses" á fronte da Xunta porque "somos centos de miles os que estamos fartos". "É un líder do márketing pero un fracasado na xestión política", insistiu quen cre que o país "precisa un goberno progresista que reme a favor dos tempos". "Queremos traballar por unha Galicia mellor, de oportunidades, de futuro, porque o blanace de 11 anosd e Feijóo é negro para os galegos e as galegas", rematou o líder do PSdeG.


Summary: O goberno compostelán destina algo máis de 500.000 euros a dotar as glorietas dunha decoración "colorista e botánica" que acabe coa súa "monotonía". Estes espazos, aseguran, "reforzan a personalidade" da capital de Galicia.

Hai demasiado tempo que a actualidade municipal de Santiago vai alén da xestión ordinaria dun Concello e mesmo dos avatares da política local. Sospeitas, enfrontamentos internos, imputacións, dimisións polas bravas, medias verdades e mentiras enteiras ocupan os titulares de prensa, os debates nos plenos e boa parte do tempo do goberno dun PP que, máis que gozar, padece a súa primeira maioría absoluta na capital de Galicia. Nos últimos tempos o gabinete que dirixe Ángel Currás semella tentar abrirse paso entre as tribulacións cunha aposta por accións nas que as Administracións locais acostumaban a prodigarse en tempos de bonanza económica, como reformas e embelecementos de rúas ou instalacións múltiples de novos parques infantís. A última destas operacións vai destinada a un dos elementos urbanos que pasou de ser exótico a medrar como fungos polo país: as rotondas. Segundo datos da Área de Desenvolvemento Urbano Sostible do consistorio Compostela "conta actualmente con 93 rotondas e unha mediana" que, a xuízo do goberno local, cómpre redecorar. Para isto o gabinete conservador reserva algo máis de medio millón, concretamente 502.721 euros para financiar "un conxunto de accións co obxectivo de mellorar a calidade estética, ambiental e de uso de sistema de espazos verdes que conforman as rotondas" que realizará a empresa Cespa. Todo isto, aseguran, sen esquecer os principios de "sostibilidade, viabildiade e optimización de recursos". O goberno compostelán afirma que van "reforzar a personalidade da cidade" redecorando as rotondas A titular deste departamento, María Pardo, foi a encargada este martes de presentar ante a prensa os obxectivos da súa concellaría para estes espazos circulares. "Os obxectivos móvense en dous niveis". Un "estético" e "estilístico", que "reforce a personalidade da cidade nas súas diferentes perspectivas: cultural, paisaxística e socioeconómica" e outra "ambiental, que optimice os recursos que supoñen o seu mantemento". Con esta filosofía como base o consistorio lánzase a un plan de embelecemento dos máis de 100.000 metros cadrados de rotondas compostos por, a saber: máis de 62.000 metros cadrados de céspedes, máis de 7.000 de pradarías, case 30.000 "de arbustos e perennes" e 3.000 máis de "plantacións anuais de flor". Decoración "colorista" contra a "monotonía" Neste contexto, cabe preguntarse que necesidades detectou o Concello santiagués para acometer tal proxecto. "O que se detectou -explican dende o Pazo de Raxoi- é que nas rotondas da cidade existe unha evidente monotonía na súa decoración e o que se pretende con esta mellora é que estes espazos se convirtan en lugares con vocación diferenciada e susceptibles de acoller unha decoración máis colorista e botánica". "Para desenvolver isto" dende Urbanismo distinguen seis tipos de rotondas con cadanseu estilo decorativo. O Concello asegura que vai converter as rotondas en "lugares con vocación diferenciada, susceptibles de acoller decoración colorista e botánica" Así, nos "espazos viarios asociados ao Camiño de Sanitago" as rotondas "tentarán reflectir o ceo no chan, proxectando as texturas e cores de Vía Láctea". No entorno do complexo administrativo de San Caetano, sede da Xunta, os motivos irán "asociados á presenza dos diferentes edificios institucionais". No barrio de Fontiñas teranse en contas "servizos presentes no devandito ámbito" como pavillóns e colexios. As denominadas rotondas "periurbanas" ligaranse "á paisaxe rural ou de vexetación do seu ámbito", as "comerciais", no polígono de Costa Vella, "estarán determinadas pola súa vocación en canto ao continuo fluxo de usuarios" as áreas comerciais e as do polígono do Tambre "trataranse de xeito diferenciado a respecto do seu deseño e mantemento".


Summary: EN ACTUALIZACIÓN Os servizos de emerxencia confirman un segundo falecemento tras desenvolver tarefas de busca durante toda a noite . O alcalde de Tui e o seu antecesor no cargo confirman que o almacén pirotécnico operaba de xeito "clandestino"

· Información actualizada ás 10:46 do 24/05/2018O estoupido dun almacén de pirotecnia en Paramos (Tui) provocou na tarde deste mércores o falecemento de cando menos dúas persoas e unha trintena de feridas -30, nomeadamente, segundo o último balance oficial-, segundo confirma o 112 e os servizos de emerxencia da Deputación de Pontevedra, que certificaron o segundo falecemento na mañá deste xoves. "O corpo -explican- foi atopado na mesma vivenda onde apareceu a primeira persoa falecida".Contra as catro e media da tarde unha forte explosión e unha vaga expansiva na forma de tremor de terra percibiuse en boa parte da contorna do Baixo Miño, alertada por unha enorme columna de fume visible dende varios quilómetros á redonda e que tiña a súa orixe nun almacén que, segundo o alcalde tudense, Carlos Vázquez Padín, non contaba coa autorización pertinente, toda vez que o Concello "descoñecía" a súa existencia. A instalación sería presuntamente utilizada para almacenar material da antiga pirotecnia La Gallega, clausurada nunha parroquia veciña, cuxo propietario foi detido pola Garda Civil no serán deste mércores.Veciñanza da zona alertou en poucos minutos o 112, que contra as cinco e media da tarde confirmou a activación do Plan Territorial de Emerxencias ao tratarse, segundo efectivos dependentes da Deputación de Pontevedra, dunha "explosión de grandes consecuencias". Ao lugar do incidente desprazáronse medios de emerxencias e efectivos contra incendios de Vigo, O Morrazo, Ribadumia e do propio Baixo Miño, así como da localidade portuguesa de Valença do Miño, catro helicópteros e varias ambulancias do 061.A veciñanza viuse obrigada a abandonar as súas vivendas por mor dos desperfectos provocados pola explosión. As grandes fendas derrubaron algunhas casas e puxeron en risco de derrubamento outras.Os efectivos de emerxencias pregaron dende o inicio da intervención "non obstaculizar os accesos á zona da incidencia" co obxectivo de "deixar o tránsito libre para os vehículos de emerxencias" e tamén para evitar os riscos de eventuais novas explosións. "Solicitamos encarecidamente eviten achegarse á zona afectada. Medios seguen traballando xa que é necesario controlar que non haxa máis risco de explosións secundarias", advertiu o 112, que detalla que os bombeiros tiveron que comprobar "casa por casa" o acontecido. Ese risco de novos estoupidos foi avaliado por TEDAX da Garda CivilO perímetro afectado é duns "700 ou 800 metros", sinalan efectivos do Consorcio de Bombeiros de Pontevedra e as vivendas con "grave afectación" roldan a vintena. Mentres, veciñanza da zona afirma en declaracións á Radio Galega que se ben era coñecido que na casa onde se produciu a explosión era almacenado material pirotécnico, non se trataba dunha instalación adaptada para ese uso. O Concello de Tui facilita o teléfono 986 60 70 55 para as persoas afectadas polo sinistro, que tamén poden dirixirse ao Centro Cultural de Guillarei, habilitado como centro de atención.Atendendo ao revelado polo alcalde da vila, o estoupido produciuse nun almacén que, en rigor, se trataba dunha vivenda non autorizada para almacenar ou producir material pirotécnico. Segundo Enrique Cabaleiro, ex-alcalde de Tui, a casa é propiedade "da filla do propietario" dunha pirotecnia doutra parroquia do municipio que si fora legal, chamada La Gallega, pero que foi clausurada por orde xudicial durante o seu mandato no Concello. "Hai un ano procedemos ao seu precinto", declarou Cabaleiro á Radio Galega.


Summary: Un obradoiro de flamenco para crianzas. Esta é a última actividade da Fundación Cidade da Cultura que voltou ser debate no pleno. A deputada Ana Pontón reclamou apoio para un sector cultural que atravesa un momento crítico e o conselleiro Xesús Vázquez afirmou que a CdC aforra alugueiros.

O conselleiro de Cultura afirmou que un 44% do gasto procede doutros organismos e aforra alugueres á Xunta de Galicia. Un 66% dos artistas son da Galiza, dixo o conselleiro, diante da crítica da deputada Ana Pontón que denunciou o abandono do tecido cultural galego nun momento crítico no que en só dous anos as funcións de teatro mermaron en dous milleiros e en só un ano se perderon 2.800 postos de traballo.A deputada Ana Pontón sinalou que o Gaiás leva en mantemento 7.000 euros ao día e consome un 16% dos fondos de Cultura, máis do que se inviste na compra de libros ou en apoiar o teatro. "Vostedes están estrangulando a cultura e concentrando todo nun valeiro que nin ten público", criticou Pontón poñendo sobre a mesa as só 80.000 persoas que asistiron á exposición Gallaecia Pétrea, a máis custosa das que se lembran no país."A cultura galega atravesa un momento crítico e todos os seus representantes o acusan de levala a unha situación crítica e empregar o argumento da crise para o seu desmantelamento", denunciou a deputada nacionalista diante dun conselleiro que defendeu que a Cidade da Cultura era unha posibilidade de futuro para o propio sector cultural. Pola contra, Pontón retrucou que á cultura galega, no Gaiás só lle quedan "migallas" e citou o obradoiro de flamenco que anuncian na programación para xente miúda.


Summary: Coincidindo coa reunión da coordinadora de Anova, o coportavoz da formación, Xosé Manuel Beiras, puxo por diante de calquera organización política "de ámbito estatal ou galego" a "esquerda social".

Logo dunha reunión da coordinadora de Anova, o coportavoz da formación, Xosé Manuel Beiras, puxo de manifesto que a "esquerda social" debe estar "por riba" de calquera partido "de ámbito estatal ou galego". Neste sentido, avogou por poñer o pobo galego "por diante e por enriba das condicións ideolóxico políticas de cadaquén". Beiras apelou á responsabilidade das organizacións políticas para artellar "un suxeito político galego" de cara ás eleccións xerais e diante do "proceso de ruptura" que está a ter lugar na sociedade. "Quen non estea disposto a saltar os marcos da súa finca, sexan as mareas, que non sexan quen de artellar unha marea galega; sexa Podemos, que intente imponer unha estratexia a nivel estatal; ou sexa o BNG, que queira ser outra vez protagonista do nacionalismo galego, será responsábel", insistiu. O coportavoz de Anova, que anunciou que a formación participará na xuntanza convocada para o día 12 en Compostela para avanzar no proceso de candidatura unitaria, afirmou que a coordinadora da organización acordou hoxe comezar o diálogo para a elaboración dunhas "bases estratéxicas" e dun "preacordo político previo a calquera acordo electoral".


Summary: "Isto, inovador faz trinta anos, hoje já não o é, quando todos partilham esta visão", adverte André Pena Graña, arqueólogo e historiador do Concelho de Narón desde 1987, autor da reflexão ao redor do Samaín e do Magosto. Eis un estrato da peza publicada no número 370 do semanario en papel Sermos Galiza.

Existe celebrando a chegada do sol no ponto mais alto de seu curso a solsticial festa de São João, a mais popular festa do lume na Europa, uma "Divisão Celeste" universal do ano: a dos solstícios e equinócios. Mas os Celtas "que vivemos (Éforo de Cime) na posta do sol, baseando‑ nos na percepção estacional pelo efeito da Corrente do Golfo, fazemos uma "Divisão Terrestre" em quatro ciclos de 90 dias, assinalando claros momentos de viragem climático, entre o acordar da vida da Mãe Terra (Mater), o 1º de fevereiro, e seu declinar, o 1º de novembro. Começa o ano e primavera a véspera do 1º de fevereiro, Inbolc ou Candeloria; começa o verão a véspera do 1 de Maio, Beltaine, anunciando a festa dos Maios ‑o Green Man‑, a rica vegetação estival, a chegada do calor e das flores, promessas dos vindouros frutos; anuncia a colheita a véspera do 1º de agosto, Lughnasad; terminando o ano e verão em Samhain, a Véspera de Todos os Santos ('Allhallow'sEven[ing]') ou 'Hallowe'(en') 1º de novembro agoirando o frio e a escuridão invernal. Beltaine, Samaín… Estas palavras tão raras procedem do Celta Antigo Comum, língua hoje tão perdida no berço que a viu nascer: Galiza. Como esta ortografia. Samaín ou Samhain ("fim do verão"), inaugurava a época de luto pela morte do verão, a morte da Terra. A noite de 31 de Outubro começava, coma inda se celebra na Illa de Man, o Aninovo Celta. Os noventa dias do 1 de novembro até o 1º de fevereiro, são um limite, de três meses: novembro, dezembro e janeiro, com o tempo e o espaço congelados e as leis suspensas. Era quando o corio, "banda armada de jovens" solteiros da tribo de *co "juntos" e *wiros "jovens", fazia mascaradas e se punha temporariamente à margem da lei como mesnada fantasmal, Estadiña, Mesneéd'Hellequin ou Herlatingui. As entronizações tinham lugar o 1º de novembro, pois a "morte da Terra" simbolizava o fim do reino. Os lavradores pagavam as rendas e os Durvedes, "Druidas" [Antón Costa], cobrando a "fumádega" apagavam os lumes das lareiras e as acendiam com lume sagrado ‑a Igreja trasladou o costume à Candeloria‑. Essa noite, as ánimas regressam às suas casas, a aquecer‑se ao lume da lareira, a sentar no escano e degustar o jantar preparado com agarimo pela família ‑desenho de Carlos Alfonzo‑. Pervivencia galega do Samhaín No século VII (ano 610), o papa Bonifacio IV, transladou, sem sucesso, ao 13 de maio a festa de Todos os Santos, a restaurando, Gregório III ao 1º de Novembro. A Véspera de Todos os Santos, suplantando aos mortos com disfarces e acesos calacús, as crianças, galegas, irlandesas, escocesas, galesas e bretãs, percorriam os lugares ‑no rural não temos aldeias, agás duas "Aldeia Nova", temos freguesias e lugares, rueiros, vilares e casais‑, petando nas portas das casas. Convidadas a entrar, as meninas e os meninos lançavam‑se sobre mesas cheias de pães, doces, freixós, carne e larpeiradas. E apanhando a comida nas bulsas que levavam para comê‑las logo nas suas casas, desapareciam tão ligeiros como entraram. Parando‑se de novo na porta dos dadivosos, as pícaras fantasmas bailavam, improvisando canções de agradecimento. As canções eram de escarnio se não se lhes franqueavam as portas, e não se lhes dava nada. O cristianismo estendeu a tradição aos cantos de Reis e Aguinaldos. O costume foi proibido temporalmente na Diócese de Mondoñedo polo Bispo Inquisidor Antonio de Guevara. Em tanto a igreja está em mãos de cregos do país, o cristianismo integra as tradições, me as quando o clero é alheio as destrói por ignorância. Aconteceu com o bispo de Mondoñedo, Dom Antonio de Guevara, que no século XVI, achando que o costume celta era judeu ou mourisco o proibiu na diócese por um tempo: Constou-nos pela visita que o dia de Todos os Santos e o dia seguinte de defuntos andam todos os mozos da freguesia a pedir pelas portas e danlles pan e carne e viño e freixós e pichóns e outras cousas, e que peden asi os fillos dos ricos que os pobres; e por ser mais este rito xentil que cristián, ordenamos e mandamos que, de aqui en adiante, que ningún mozo vaia aqueles dous dias de porta en porta a pedir, senón que o beneficiado, o reitor e o primiclero e outro que nomease a freguesia pida aquel pan e todo o demais que lles deren, o repartan na igrexa o día dos finados entre os pobres e necesitados, sob pena que o paiou a mai que enviara ao seu fillo a pedir aqueles días pague mil maravedís […] [ex S. L. Pérez López, CEM]. Uma pequena reflexão Por colonial assimilação, desaparecem milenários costumes. O chamado Samaín no Celta Antigo Comum de Kaltia/Galtia, "Galiza", do que derivam todas as línguas Celtas, não desapareceu porque as crianças o salvaram reclamando a continuidade. Mas a conquista Romana levou‑se por diante língua própria Celta (J. J. Moralejo Álvarez), de Galiza, que prosperou em Irlanda e nos finisterres atlânticos. Isto que escrevo assim, acolhendo‑me à Lei Paz Andrade, não é português, é galego [‑"o português é galego" (F. Venâncio)‑], escrito com seu signário histórico próprio, hoje usado ‑falado com diferentes fonéticas‑ em cinco continentes por quase 300 milhões; substituído, no berço que o viu nascer! pela arbitrária ortografia simplificada, não histórica ou própria, tomada do 'castelhano', coma que o galego compete em desvantagem. Felizmente, a História repete‑se. Quando por segunda vez se apague a língua própria da Galiza florescerá nos países lusófonos]. Deixemos aos nenos e nenas galegos celebrar com calacús o Samaín ou Véspera de Todos os Santos, em inglês All Hallow's Eve ou Hallowe'em, nas duas beiras do Atlântico, com os curmãos da Europa Celta, com os filhos, netos, e bisnetos do milhão longo de galegos emigrados a América desde o século XIX; deixemos a nenos e nenas celebrar com os curmãos, filhos dos emigrantes irlandeses, etnia maioritária norte‑americana; filhos dos galeses que conservam sua língua na Patagônia; com os Celtas dos atlânticos fisterras, que celebrando Halloween, Santos ou Samhain, a com uma tradição atlântica, não importamos, exportamos o 'American Way of Life'. [Podes ler a reportaxe íntegra no número 370 do semanario en papel Sermos Galiza, á venda na loxa e nos quiosques]