Summary: Para todas estas tarefas que temos por diante precisamos unha ferramenta política útil, que non nos enrede en burocratismos mas que tampouco nos convirta en espectadoras das decisións que toman unhas poucas

O futuro é posíbel imaxinalo e non só aceitalo Eduardo Galeano Dixo o Subcomendante Marcos nunha ocasión que "a liberdade é como a mañá. Hai quen agarda durmida a que chegue, pero hai quen desvela e camiña a noite para alcanzala". Desvelarse e camiñar na noite non son promesas de camiños fáciles, mais son, sen dúbida, un camiño certo para non sermos espectadoras da vida senón protagonistas. Na acción política as soberanistas de esquerdas afrontamos un reto maiúsculo: combater (e destruír) o sistema económico e construír (e conquistar) a soberanía. Podemos facer inumerábeis cousas polo camiño, mesmo que algunhas supoñan avanzar e outras non facelo, mas se camiñamos é porque o facemos nesa direción. É un camiño duro, difícil. Decir o contrario sería enganarnos. Alguén pensa que un sistema ao que quere derrotar lle vai dar facilidades para facelo? Non parece e as experiencias demostran que non é. Os camiños difíciles requiren de compromisos firmes para ser percorridos pero asumímolos porque queremos transformar a realidade en que vivimos e colocar a nosa rebeldía ao servizo dese obxetivo. A maior dificuldade é o traballo constante feito no día a día, a necesidade de actuar con coherencia nunha realidade que nos empurra permanentemente cara ás contradicións do sistema en forma de camiños fáciles. Quen non gostaría de poder escoller unha forma fácil de facer as cousas? Unha forma que permitise adquirir poucos compromisos e navegar nos camarotes con vistas en lugar de ter que ir, as máis das veces, na bodega? Hai moitas formas de percorrer os camiños duros pero resúmense en dúas: mal ou ben. Podemos agardar, como di Marcos, a que chegue a mañá -o pobo toma consciencia de seu e aposta na soberanía e no combate do sistema- ou podemos desvelarnos e camiñar a noite: autoorganizarnos, crear estruturas propias que resistan as agresións das políticas neoliberais, traballar para mudar a realidade, ser activistas e impulsoras de loitas sociais e conflitos que amosen os límites deste sistema e das súas institucións, crear condicións materiais de vida alternativas ás que ofrece o sistema, facer da vida o centro das políticas, comprometernos con honestidade a acumular forzas no campo soberanista e sumar os nosos esforzos aos esforzos das demáis para avanzar no camiño. E para todas estas tarefas que temos por diante precisamos unha ferramenta política útil, que non nos enrede en burocratismos mas que tampouco nos convirta en espectadoras das decisións que toman unhas poucas. Unha ferramenta que funcione ao servizo da transformación social, que abra tantos espazos de debate e traballo como sexan precisos, construídos por quen en cada recanto deste país queira participar nela. Unha ferramenta na que todas as voces sexan escoitadas e as representantes públicas estean ao servizo da organización, non ao contrario. Unha ferramenta na que as decisións sexan coletivas e radicalmente democráticas. Unha ferramenta actualizada que sirva para actuar socialmente, acumulando forzas no campo soberanista para mellorar a vida das persoas. Unha ferramenta que actualice o proxecto histórico do nacionalismo, que faga de cada activista un referente e de cada militante unha activista. Son tempos de papeis na reflexión colectiva da fronte patriótica. Para quen non coñeza o funcionamento da fronte unha asemblea nacional consiste en plasmar en documentos as reflexións e análises colectivas nun proceso de debate e emendas intenso que require un compromiso por parte da militancia. Documentos que se empregan como folla de ruta para o traballo diario das miles de mulleres e homes que nos organizamos no BNG. Por iso digo que son tempos de papeis. Os papeis teñen unha virtude: terman de todo o que neles se coloque, das cuestións máis concretas aos obxetivos estratéxicos que nos impulsan a seguir camiñando. Hai tres anos colocamos neses papeis propostas de mudanza no funcionamento da organización: quixemos máis democracia, máis participación, máis pluralidade nos referentes, novas voces e actores políticos... e liñas políticas centradas no traballo social e na construción dunha conciencia nacional imprescindíbel para avanzarmos e construír a República Galega. Apostamos na mobilización, na participación e impulso de loitas sociais que combatan o sistema económico, na desobediencia fronte á vaga recentralizadora do estado español... Temos que seguir actualizando a ferramenta. Agora renovamos moitas desas apostas e temos que facelas por fin realidade na nosa práctica diaria. Comprometerse a levar adiante todas as mudanzas propostas naquel momento e no actual e escoller as persoas que mellor podan defendelas e sobre todo practicalas. Sabemos que non vai ser fácil mas é absolutamente imprescindíbel. Somos moitas as soberanistas que queremos traballar máis, e dende logo moitísimo mellor, do que o temos feito ata agora para transformar a sociedade en que vivimos, para que Galiza sexa un pobo rebelde que con voz propia imaxine e constrúa un futuro diferente para a humanidade. Eis o asunto central ao que adicar os nosos esforzos nos tempos que veñen, no que non sobra ninguén que queira andar o camiño, citando a Emma Goldman: "antes de que podamos perdoarnos unhas ás outras temos que entendernos", non hai mellor forma de reflexionando colectivamente. A traballar. PS: Si, cando haxa unha cita eleitoral, colocaremos todo ese traballo construído no día a día ao servizo do país para que teña unha voz propia alí onde sexa necesaria.


Summary: A xuíza de Lugo decide non impoñerlle medidas cautelares a Ángel Currás, cuxa presunta implicación no caso Pokémon acentúa a súa febleza política ante un PP local no que reina a división

"Hoxe hai en Compostela un ciclo político que se acaba, uns gobernantes cuxo horizonte é a resistencia, e unha parella mal avida que se limita a soportarse". "Todo iso é dabondo para unha cidade que se conforma, non para unha sociedade que segue camiñando, por iso en Santiago hai que pasar páxina e darlle entrada a un aire novo". Estas reflexións, que ben poderían saír na actualidade dun membro da oposición municipal en Compostela, escoitáronse o 11 de maio de 2011 nun hotel da capital de Galicia. Quen as pronunciaba era Alberto Núñez Feijóo que, nun acto electoral, pedí ao voto para Gerardo Conde Roa, un candidato con "experiencia, ideas e, sobre todo" un aspirante para quen "ser alcalde" non é "un oficio estable, senón un reto apaixonante". Menos de dous anos despois aquelas verbas poderían ser consideradas premonitorias, pero cuns protagonistas ben diferentes. As críticas que o líder conservador lles lanzaba daquela a PSdeG e BNG son as mesmas que, con matices, recibe agora o PP local, que ostenta o goberno no Concello con maioría absoluta, gañada por algo menos de vinte votos. Tras aquelas eleccións Conde Roa logrou o bastón de mando e, efectivamente, a Alcaldía non foi para el un "oficio estable". Non en van, nove meses despois abandonaba o poder pola porta de atrás, empurrado polas súas débedas con Facenda, que contraera por financiar a súa empresa con cartos que lle cobrara á clientela en concepto de IVE. Podería "resistir" pero Santiago "non merece un alcalde que estea na situación na que estou", declaraba ante a prensa ao anunciar a dimisión, o 16 de abril de 2012. Con Conde Roa fóra de xogo, todas as olladas se dirixiron a quen era considerada a súa substituta natural, Paula Prado Co alcalde fóra de xogo todas as olladas se dirixiron a quen era considerada a súa substituta natural, a edil e tamén deputada Paula Prado, quen fora número dous na candidatura municipal e quen ademais semellaba lanzada cara á cadeira da Alcaldía no caso de que a controversia política, económica e persoal do seu xefe de filas rematase en dimisión. Pero Conde Roa xogou as súas cartas na sucesión ante Alberto Núñez Feijóo. El marchaba, pero facíao deixando no posto non a Prado, senón ao edil de Educación e ex xerente da Cidade da Cultura, Ángel Currás. Ese foi o pacto e, malia á precariedade dos seus apoios no seo do grupo municipal do PP, Currás tomou posesión como novo rexedor o 17 de abril. Sen erguer entusiasmo ningún entre os propios e moito menos entre os alleos, o baixo perfil político de Currás permitiulle ir navegando dende o poder local ata o 3 de xaneiro deste ano, cando a xuíza Pilar de Lara o convocou a declarar no seu xulgado de Lugo en calidade de imputado na operación Pokémon. A maxistrada cre que Currás podería ter beneficiado a empresa Vendex, centro da investigación, na adxudicación dunha escola infantil xestionada por unha das súas filiais. Despois de coñecerse a imputación o rexedor descartou deixar o posto. Fíxoo nunha rolda de prensa na que só estivo apoiado por catro dos doce edís que, ademais del mesmo, forman o grupo municipal popular. Perda de apoios e declaración Coa posición política de Currás aínda máis debilitada chegou o día da declaración, fixada para este xoves, 17 de xaneiro. Antes de partir a Lugo o rexedor compostelán almorzou coa noticia de que La Voz de Galicia defendía a existencia dun informe amañado sobre pagamentos á filial de Vendex por parte do Concello. Segundo esa mesma información, Currás supostamente tentara forzar que Rebeca Domínguez, a concelleira que o substituíu como responsable municipal de Educación, asinase ese documento, pero ela negouse. Currás asegura que non pensa en dimitir malia á febleza política que implica a falta de apoios internos Malia todo isto, tras prestar declaración Currás explicoulles aos xornalistas que agardaban por el que "xa manifestei no seu día que considero que non fixen ningunha irregularidade, nin nada que sexa delitivo". "Teño a conciencia tranquila" e por iso "non me planteo dimitir", explicou. Pouco antes, dende Compostela, Feijóo amosábase "convencido" de que o alcalde ía "poder explicar as cousas" ante a xuíza e recomendáballe declarar "con intensidade, con tranquilidade e dicindo a verdade de todo o que lle pregunte". "O partido -subliñaba- actuará en consecuencia unha vez que teñamos coñecemento do alcance e contido desa declaración" ou, o que é o mesmo, unha vez que se soubese se a xuíza impuña ou non medidas cautelares, algo que finalmente non sucedeu. En calquera caso, Feijóo defende que "o goberno de Santiago está funcionando" e os seus responsables "están gobernando". Así e todo, no entorno do presidente non se oculta a preocupación polo bloqueo institucional do Concello da capital, logrado por primeira vez polo PP tras case tres décadas de intentos fallidos. A continuidade de Currás, cuxa febleza política está acentuada coa imputación, pode derivar nun enfrontamento aínda maior no PP local. A súa marcha implicaría o inédito episodio de que a cidade teña tres alcaldes do mesmo partido en menos de dous anos.


Summary: O festival destaca o alto nivel da sección de animación, con dúas películas, Afterwork e Sea, premiadas nas categorías xerais REPORTAXE | "Todo isto é inútil" e outras mentiras na Sección Oficial do Festival de Cans VÍDEOS | Unha ducia de videoclips finalistas no Festival de Cans 2018

REPORTAXE | "Todo isto é inútil" e outras mentiras na Sección Oficial do Festival de Cans VÍDEOS | Unha ducia de videoclips finalistas no Festival de Cans 2018 A curtametraxe Matria, de Álvaro Gago, foi a gran triunfadora da XV edición do Festival de Cans, no que obtivo catro premios: á mellor curta de ficción, interpretación feminina (Francisca Iglesias), do público e do xurado dos veciños. Alvaro Gago repite así éxito en Cans, onde xa gañou o premio á mellor curta por Curricán en 2015. O festival destaca o alto nivel da sección de animación, con dúas películas, Afterwork e Sea, premiadas nas categoíras xerais. Remata así unha edición pola que pasaron nomes como Fernando Trueba, Gracia Querejeta ou Chelo Loureiro. Palmarés do XV Festival de Cans Premio do xurado á mellor curtametraxe de ficción: Matria, de Álvaro Gago, "pola súa incontestable contundencia e sensibilidade". Premio do xurado á mellor curtametraxe de animación: El reloj, de Borja Santomé, "polo universo de sensacións que crea". Premio do xurado á mellor curtametraxe de non ficción (FuraCans): Europa, de Hugo Amoedo, "pola súa urxencia de contar, pola necesidade de filmar, pola súa liberdade narrativa e polo seu grao de reflexión formal sobre a linguaxe cinematográfica". Premio do público á mellor curtametraxe: Matria, de Álvaro Gago. Premio do xurado dos veciños e veciñas á mellor curtametraxe: Matria, de Álvaro Gago, "por retratar unha realidade próxima e invisibilizada, por presentar a unha muller que loita contra a adversidade e por facelo de maneira que calquera persoa pode identificarse co seu sacrificio e xenerosidade". Premio AISGE do xurado á mellor interpretación masculina: Eloi Sánchez Palau, por Después de la bandera, "por trasladar de forma elocuente o xogo arriscado da película". Premio AISGE do xurado á mellor interpretación feminina: Francisca Iglesias, por Matria, "por conseguir dende a naturalidade unha interpretación excepcional". Premio CREA do xurado á mellor realización: Miriam Albert Sobrino e Sonia Albert Sobrino (Also Sisters) por The Film Machine, "por xogar habilmente coa linguaxe cinematográfica". Premio AGAG do xurado ao mellor guion: Luis Usón por Afterwork, "por mostrar de forma brillante unha realidade contemporánea pervertendo clásicos da animación". Premio do xurado á mellor banda sonora: Raúl Costafreda por Sea, "por mergullarnos no seu mar de area". Premio do xurado ao mellor videoclip: Omertá, de Gero Costas para BALA, "por plasmar o espírito do grupo, integrando a imaxe e a canción, transmitindo moita forza, enerxía e visceralidade a través dun estilo directo". Premio do público ao mellor videoclip: Sobre el mismo alambre, de Miryam Pato para Silvia Penide con Eladio Santos. Premio da Can Parade: Jessica Ramilo, "Jess". Mención especial do xurado de ficción: A Cat in the Window, de Félix Brixel, "por mostrar con sinxeleza o complexo". Mención especial do xurado FuraCans (non ficción): La mujer invisible, de Noemi Chantada, "por poñer voz e rostro ao que está na sombra e por subliñar o xesto político inherente á creación cinematográfica".


Summary: Presenta un proxecto con aeroxeradores cun investimento de 30 millóns

Grupo Inditex presentou á Autoridade Portuaria da Coruña unha solicitude de concesión administrativa para desenvolver un proxecto de instalación de tres aeroxeradores na explanada de Levante do Porto Exterior da Coruña. O obxectivo é que estes muíños eólicos xeren enerxía sostíbel para o autoconsumo colectivo das instalacións portuarias de Punta Langosteira e da sede de Inditex en Arteixo (oficinas, fábricas e centro de distribución), segundo informou a compañía fundada por Amancio Ortega. En concreto, segundo esta proposta, recollida na solicitude de concesión que será estudada e tramitada no seu caso pola Autoridade Portuaria da Coruña nos próximos meses, Inditex asumiría o investimento total das instalacións, estimada en aproximadamente 30 millóns de euros, así como a súa xestión e mantemento posteriores, que serían desempeñados desde o punto de vista operativo por unha empresa especializada. O obxectivo é que estes muíños eólicos xeren enerxía sostíbel para o autoconsumo colectivo das instalacións portuarias de Punta Langosteira e da sede de Inditex en Arteixo (oficinas, fábricas e centro de distribución) Inditex resaltou que esta formulación para o autoconsumo enerxético colectivo é único no Estado español e está en liña coa aproximación pioneira da Autoridade Portuaria da Coruña á iniciativa Green Port, que promove a sustentabilidade e autosuficiencia enerxética dos portos españois. O "autoabastecimiento enerxético sostíbel" supón un paso máis no compromiso establecido polo presidente de Inditex, Pablo Isla, cuxo obxectivo é a incorporación a todas as súas operacións da enerxía máis eficiente. Neste sentido, o grupo marcouse que ao peche do actual exercicio o 90% da enerxía consumida en todas as súas instalacións no mundo (sedes, loxística e tendas) proceda de fontes sostíbeis


Summary: Decide "continuar soa" de cara ás vindeiras eleccións municipais, pero aclara que non foron as diferenzas ideolóxicas as que provocaron a desvinculación dos dous proxectos galeguistas.

Terra Galega desmárcase de Compromiso por Galicia. A formación de centro galeguista celebrou o pasado martes o seu comité nacional, no que se analizaron os resultados electorais logo de acudir conxuntamente aos comicios con CxG, e acordou desvincularse da coalición liderada por Xoán Bascuas para "continuar sós", aínda que "mantendo a porta aberta" a futuros acordos entre as dúas forzas. Terra Galega decide "seguir só" de cara ás municipais pero non pecha a porta a futuras alianzas con Compromiso Así o aclara Guillermo Sánchez Fojo, secretario xeral de Tega, que asegura que a dirección do partido considera "moi malos" os resultados das pasadas eleccións autonómicas, algo do que non culpa a CxG, senón "máis ben, á falta de tempo" para a organización e o asentamento dunha nova forza galeguista. "A culpa non é de Compromiso nin de Terra Galega, senón dos dous e tamén do feito de que a campaña se centrase nunha batalla personalista, algo ao que contribuíron moitos medios", aclara o líder dunha formación que xa deixara claro que o acordo con Compromiso ía destinado, nun principio, aos comicios autonómicos. "Seguiremos sós coa vista posta nas próximas eleccións municipais, porque somos un partido marcadamente municipalista", engadiu Sánchez Fojo, que non descarta posibles acordos no futuro con CxG. "Non formaremos parte do partido agora que se vai constituír oficialmente, pero non imos pechar ningunha porta porque se con algunha formación nacionalista podemos confluír é con Compromiso e non co BNG nin con Anova", explica. Tega nega que as diferenzas ideolóxicas sexan as causantes da desvinculación Ademais, o secretario xeral de Tega aclara que foron varios os membros da dirección do partido que consideraron un erro a unión con Compromiso, pero nega que as diferenzas ideolóxicas sexan as causantes desta desvinculación temporal. "A diferenza ideolóxica entre CxG e Tega pode ser dun 5% e máis; somos progresistas e coa cabeza posta na nosa terra", insiste Sánchez Fojo, que cre que nas pasadas eleccións autónomicas "non perdeu nin Compromiso nin Terra Galega". "Quen perdeu foi Galicia", asegura, logo de destacar que os resultados da coalición nacionalista "foron malos incluso alí onde Tega goberna ou ten unha importante presenza". Rafael Cuiña, membro da dirección de CxG e candidato por Pontevedra nos pasados comicios, cre que a noticia "é boa". "Creo que Terra Galega nunca estivo cómoda cun partido socialdemócrata", asegurou, tras "agradecerlles a súa colaboración". Outros cargos importantes da coalición queixáronse de terse enterado pola prensa da decisión de Tega, aínda que Guillermo Sánchez xa aclarou que falaría co líder da formación, Xoán Bascuas, durante a xornada deste mércores para aclararlle a decisión tomada polo partido no seu comité nacional.


Summary: A tensión non decrece na RAG. Ante o aparecimento na imprensa da orde do día do Pleno que a institución vai realizar esta cuarta feira. Ferrín díxolle hoxe á imprensa: "Cando se filtran as cousas é que hai deslealdades e entón entramos no terreo das cloacas".

"Cando se filtran as cousas é que hai deslealdades e entón entramos no terreo das cloacas", afirmou Ferrín na comparecencia de imprensa en que anunciou a formulación do recurso de casación perante o Supremo contra a sentenza do Tribunal Superior de Xustiza de Galiza sobre o decreto do plurilingüísmo. Pronunciouse nestes termos ao ser interpelado por un xornalista polo desenvolvimento do pleno que se realizará esta cuarta feira. "E non sei por que ti coñeces a orde do día", espetoulle o demisionario presidente ao xornalista, unha frase retórica e coa resposta ben clara. Coñécea como toda a opinión pública galega porque foi filtrada. Ferrín aludía así ao aparecimento na Voz de Galicia dunha información en que se daba conta da orde do día do Pleno que se irá realizar esta cuarta feira. Na sesión plenaria tomarase coñecimento da renuncia do presidente demisionario, ben como se abordará o estado das contas da institución e a política de contratacións da institución -que tivo en nómina familiares directos do presidente demisionario e do secretario, asuntos moi cuestionados por un sector de académic@s. As declaracións de Ferrín evidencian que o conflito interno non amaina.


Summary: Un grupo de traballadores da factoría coruñesa trasladouse até a planta de San Cibrao, en cuxas portas permanecen concentrados baixo a consigna "Peche Non".

O persoal da factoría da Coruña mantén a loita contra o ERE extintivo da multinacional para as plantas coruñesa e de Avilés. Ás 00:00 horas desta quinte feira iniciaba unha greve de 24 horas e desde primeiras horas desta sexta operarios de Alcoa-Coruña manteñen unha concentración na factoría da empresa en San Cibrao, na Mariña. Na factoría coruñesa fican as 70 persoas encargadas dos servizos mínimos, o resto do persoal na súa gran maioría desprazarse até San Cibrao. O feito de se concentrar alí é a importancia desa planta para a multinacional en Europa. O comité de empresa defende a viabilidade da factoría e insiste en que se poden manter 100% dos empregos, dúas cuestións que van marcar a súa liña de actuación nas negociacións do ERE.


Summary: Letizia Ortiz presidiu nun centro da capital galega a apertura do curso de Formación Profesional 2020/2021.

Amplo despregamento policial na zona de Camiño Novo e Santa Marta en Compostela. O motivo, a presenza da raíña española, Letizia Ortiz, no Politécnico da capital galega para inaugurar o curso 2020/21 de Formación Profesional. O alumnado deste centro compostelán tivo que gardar longas ringleirase para pasar controis de seguridade para acceder ás instalacións educativas que ía visitar a raíña. Mentres, a escasos metros, e fronte o Hotel Peregrino, grupos de mozos e mozas concentrábanse para protestar contra a monarquía española e defender a "República Galega". Bandeiras galegas e tamén algunha republicana española entre berros de "Avante, sen tregua, República Galega" ou "Fóra, fóra, fóra a monarquía española" ou "España é a nosa ruína". Galiza Nova de Compostela-Ordes convocara a concentración, baixo o lema "Galiza non ten rei". A principios do pasado mes de decembro, Galiza Nova convocara en Tui unha mobilización contra a presenza do rei español, Felipe VI. A organización considera que "este é un réxime totalmente inxusto, que mantén á súa cabeza unha institución totalmente anacrónica e que nos condena á dependencia do estado español", tal e como ten expresado en comunicados. "A nosa dependencia é a causante de ter os salarios máis baixos, de que non poidamos expresarnos libremente na nosa lingua, de que as mozas galegas non poidamos ter proxectos de vida dignos e en definitiva de que as nosas condicións de vida sexan peores", denuncian.


Summary: Así o informou o Sindicato de Enfermaría (Satse), que explica que a Lei de Seguridade do Paciente entrou no Congreso en decembro de 2019, pero que a día de hoxe segue sen estar aprobada.

Enfermeiras e enfermeiros procedentes da Galiza concentraranse esta terza feira fronte ao Congreso para protestar polo "grave bloqueo" da tramitación parlamentaria da Lei de Seguridade do Paciente. Así o informou o Sindicato de Enfermaría (Satse), que explica que a Lei de Seguridade do Paciente entrou no Congreso en decembro de 2019. Porén, dous anos e cinco meses despois, seguen "sen poder garantir de maneira óptima a seguridade asistencial de máis de 47 millóns de persoas nos centros sanitarios e sociosanitarios" de todo o Estado español. Cinco meses agardando por un tratamento de rehabilitación na Mariña pese a recibir opiáceos pola dor "insufríbel" Satse lamenta que siga a "manterse unha excesiva asignación de pacientes por cada profesional de enfermería, que conleva máis riscos, complicacións, efectos adversos, reingresos e un incremento da mortalidade e morbilidade". Á espera do debate de emendas parciais O sindicato explica que a norma, que obtivo o respaldo de 700.000 persoas e da práctica totalidade dos grupos políticos, "segue agardando a que se produza o debate das emendas parciais". Neste sentido, sinalan que a día de hoxe xa se "acordaron perto de 50 prórrogas na Mesa do Congreso". Persoal sanitario carga contra o desleixo e a precariedade da sanidade pública O lema escollido polo persoal da enfermaría para esta concentración é 'Non máis atrasos. Esiximos ao Congreso que cumpra co seu compromiso'. "Unha chamada de atención aos representantes políticos que se comprometeron no peor da pandemia para mellorar e reforzar" o Sistema Nacional de Saúde e que "están a demostrar cos seus feitos que xa non lles importa nada o presente e futuro da sanidade e dos seus profesionais", conclúe Satse.


Summary: Expertos e activistas debateron en Poio sobre os problemas e ameazas do espazo rural e as propostas e accións para protexelo e dinamizalo. O acto pechouse coa sinatura da Alianza por un medio rural galego vivo", que queda aberta a adhesións doutras entidades que traballen a prol da reactivación do rural.

O local social da comunidade de Montes Rega dos Agros de Combarro (Poio) foi espazo de debate sobre a situación actual do mundo rural, as políticas neoliberais que inciden nel e as propostas conxuntas de cambio cara ao futuro, nunhas xornadas organizadas por ADEGA, CIG, FRUGA e ORGACCMM, ás que asistiron ao redor de 200 persoas. O acto pechouse coa sinatura da Alianza por un medio rural galego vivo, que queda aberta a adhesións doutras entidades que traballen a prol da reactivación do rural. Fronte ao 70% da poboación que nos anos 50 traballaba no sector agrario en Galicia, hoxe en día representa só o 5,7% da poboación galega A conferencia inaugural correspondeu á profesora de Economía Aplicada da USC, Mar Pérez Fra, que foi a encargada de facer un repaso pola historia de desagrarización do rural desde o ano 1950 até a actualidade. Fronte ao 70% da poboación que nos anos 50 traballaba no sector agrario en Galicia, hoxe en día representa só o 5,7% da poboación galega. Segundo Pérez Fra, isto débese á rapidez (en só 50 anos) e á intensidade do cambio de modelo por mor da crecente integración mercantil e da tecnoloxía produtiva no rural que obrigou a resistir fortes déficits das explotacións, cambios nos usos das terras e que, en moitos casos, levou ao abandono. Pero ademais, dixo a profesora, puxéronse límites ao desenvolvemento doutras actividades no medio rural e á transformación dos produtos no país. A cuestión que agora queda por resolver, dixo Pérez Fra, é a de que facer cos territorios abandonados. "Multifuncional e sustentable" A seguir celebrouse unha mesa redonda sobre Un medio rural multifuncional e sustentábel. Manuel Da Cal Vasques, como representante da FRUGA, falou da nova proposta da Comisión Europea para a Política Agraria Común (2014-2020), a cal está dirixida a que "as industrias multinacionais europeas poidan ser competitivas no mercado mundial baixando os prezos dos produtos agrarios". Seguindo este enfoque, "continuista" segundo Da Cal, Galicia sae moi prexudicada e non se ve defendida polo goberno autonómico. Pediulle á Xunta que esta interveña fronte a Comisión Europea a favor dos activos agrarios, para garantir unha calidade de vida mínima para os habitantes do rural e para acadar prezos xustos para o sector produtor. Para crear emprego e conseguir fixar poboación no rural, a CIG avoga por impulsar mecanismos que acaden o peche do ciclo produtivo, polo cal se poderían xear 30.000 postos de traballo directo Por outra parte, Anxo Pérez Carballo, secretario de Medio ambiente da CIG, manifestou a súa crenza en que o despoboamento do rural é "un proceso friamente calculado e de destrución" para deixar "campo libre" á intervención do capital privado. Apuntou responsabilidades cara ao actual goberno por promover instrumentos lexislativos que pretenden desregularizar o medio rural (Lei de Montes, Lei de Caza, modificación da Lei de prevención de incendios, etc.) e presentar o territorio galego como unha oportunidade de negocio. Para crear emprego e conseguir fixar poboación no rural, a CIG avoga por impulsar mecanismos que acaden o peche do ciclo produtivo, polo cal se poderían xear 30.000 postos de traballo directos; crear unha marca galega de calidade que aglutine as xa existentes; adquirir beneficios fiscais ou económicos polo efecto sumidoiro de CO2 dos nosos montes; impulsar a contratación directa de persoas por parte das comunidades de montes veciñais ou mudar a política da vivenda para favorecer o acceso da xente nova aos núcleos rurais. Bruña cre que un futuro vivo do rural sostense na planificación territorial coa participación das persoas que viven nel, na ordenación regulada do territorio atendendo ás súas potencialidades diversas (non "deixar facer") e equilibrando a distribución da riqueza Xabier Bruña, vogal de medio rural de ADEGA, destacou a importancia que todas as políticas promovidas no medio rural teñen para o medio natural e as políticas de conservación, cualificadas como "carentes de xestión, sectoriais e impositivas". Manifestou que a intervención dos mercados no rural e a política do "deixar facer", promovidas pola Administración, acabarán expulsando as persoas que quedan do rural coas conseguintes problemáticas que o abandono xera (desde outono arderon 16.000 hectáreas só en espazos naturais). Bruña cre que un futuro vivo do rural sostense na planificación territorial coa participación das persoas que viven nel, na ordenación regulada do territorio atendendo ás súas potencialidades diversas (non "deixar facer") e equilibrando a distribución da riqueza. Por parte das comunidades veciñais de montes en man común interveu Xosé Carlos Morgade, que asegurou que a única forma de evitar a mercantilización dos montes e a ocupación destes polas multinacionais é a de manter os esquemas tradicionais da xestión comunitaria: que os veciños sigan sendo os posuidores do monte e que sexan os únicos que poidan decidir sobre a súa xestión baseada na produción vencellada á economía local, na creación de emprego, na xestión sostíbel e no traballo en rede. Aprender da experiencia Armando Carbalho e Pedro Gomes, membros da da Federaçao Nacional de Baldios (montes comunais) de Portugal, presentaron as súas experiencias nos Baldios de Ansiães e Vilarinho amosaron a situación actual do rural portugués no marco da política agraria común, nun contexto no que Portugal perdeu a metade da súa poboación agraria en tan só 20 anos. Carbalho animou a que Galicia e Portugal, con panoramas de desagrarización moi similares e nas que aínda persisten as explotacións familiares, promovan accións conxuntas cara a un medio rural vivo. Carbalho animou a que Galicia e Portugal, con panoramas de desagrarización moi similares e nas que aínda persisten as explotacións familiares, promovan accións conxuntas cara a un medio rural vivo Nuria Llabrés, do grupo ecoloxista GOB de Menorca amosou a custodia agraria como ferramenta de conservación de biodiversidade compatíbel coa rendibilidade do sector agrícola e fronte o abandono do campo. Destacou todas as externalidades positivas que os palleses ou agricultores xeran coa súa actividades na zona: manteñen a paisaxe, coidan a biodiversidade animal e vexetal, a auga, o osíxeno, a fertilidade do solo, crean espazo para o ocio e o turismo e preservan o patrimonio histórico e cultural, arquitectónico, o coñecemento tradicional, a saúde, e a estrutura territorial. O soriano Ramón Martín, experto en cooperativismo, apuntou cara a estoutra forma de xestión conxunta como instrumento contra o abandono do rural O soriano Ramón Martín, experto en cooperativismo, apuntou cara a estoutra forma de xestión conxunta como instrumento contra o abandono do rural. Puxo como exemplo o caso de Duruelo de la Sierra onde se constituíron varias cooperativas dedicadas á produción de madeira e á súa transformación nas que os cooperativistas perciben a mesma retribución económica, independentemente da súa función dentro da comunidade. Por último, Pilar Vispo, labrega de Camanzo (Vila de Cruces, Pontevedra), expuxo a súa experiencia particular de reconversión da súa explotación leiteira nunha explotación de carne e de horta ecolóxica.


Summary: O guión sería o mesmo do que a campaña norteamericana. Interferencias informáticas, campañas de desprestixio na imprensa. Todo dirixido desde Moscova para influír nas presidenciais francesas, a realizar en dupla volta, co 7 de maio como votación decisiva. É o que denuncia o movimento En Marche, do centrista populista Emmanuel Macron.

De acreditarmos en dirixentes políticos occidentais como Hillary Clinton ou Emmanuel Macron, Putin tenta alterar ao seu gosto o taboleiro internacional a meio dun exército de hackers e de meios de comunicación de titularidade pública como Russia Today ou Sputnik. Con esas ferramentas tenciona manipular os procesos eleitorais para pór ao fronte do executivo líderes prorusos. As acusacións de Clinton foron mesmo avaladas polas axencias de intelixencia norteamericanas. A tese nos EUA é que Putin conspirou para pór na Casa Branca Donald Trump. Agora estaría a facer o propio para facilitar a chegada ao Eliseo de Marine Le Pen. Esta segunda feira, a campaña do movimento En Marche denunciou que está a ser albo de "noticias falsas" e a sofrer "ataques informáticos". As noticias falsas estarían a ser divulgadas por Russia Today ou Sputnik co obxectivo de retratar Macron, antigo banqueiro de investimentos, como un pión da oligarquía financeira norteamericana con intereses en Europa. En Marche denuncia que os ataques comezaron a ser particularmente intensos no momento en que o seu candidato apareceu nos inquéritos con serias opcións de deixar fóra da segunda volta o cartaz da dereita, François Fillon, atinxido por un escándalo de nepotismo. Macron chegou a ter que desmentir, nun acto público, que manteña unha relación homosexual cun xornalista ás costas da súa esposa. E para que non falte ningún clásico na trama, aquí tamén xoga un papel Julian Assange. Segundo Izvestia, Wikileaks tería "informacións interesantes" sobre o candidato de En Marche, que neste momento parece o mellor colocado para, na segunda volta, a se realizar o 7 de Maio, frear a marcha de Le Pen.


Summary: O propietario das instalacións en que funciona desde hai dous anos o centro social autoxestionado presentou unha demanda que acabou en orde de despexo. Foi o 19 de xaneiro e tiña data desta segunda feira ás 12h. A presión popular logrou paralizala.

Eran as 9 da mañá desta segunda feira e a contorna do centro social okupado do barrio de Palavea, na Coruña, estaban xa fanqueadas por ducias de activistas. De alí a tres horas remataba o prazo para o despexo voluntario do inmoble, ocupado desde o verán de 2011, prazo que as persoas que habitan o centro social xa anunciaran que ían "transgredir" para "continuar coas actividades públicas que dan sentido á nosa ocupación". A resistencia popular, coordenada pola plataforma Stop-desafiuzamentos, logrou paralizar un desaloxo pola forza. Así llo contou a Sermos Galiza Alfonso Mascuñana, veciño do lugar, quen asegura que a opinión que o resto da veciñanza garda a respeito do centro social é "favorábel" porque apañaron un edificio en ruínas "e completamente desfeito porque sufriu varios roubos e até lle quitaran as tubaxes e os marcos das portas" para o adecentaren e o tornaren habitábel. No centro fanse actividades sociais e culturais de maneira continuada e sempre autoxestionada mais a el teñen ido vivir persoas afectadas por ordes de despexo e para as cales o Concello da Coruña "non achega máis solución que a residencia relixiosa Padres Rubinos". "Violencia é non chegar a fin de mes" Tal e como relatou Mascuñana, os protestos intensificáronse a medida que se achegaba a hora en que remataba o prazo voluntario. Un corte do tráfico na N-550, a estrada que une A Coruña e Compostela, levou dúas unidades da garda civil de Tráfico até o lugar. Prohibírono mais minutos despois voltou repetirse namentres @s manifestantes corearon lemas coma "Este é o noso centro social okupa", "Violencia é non chegar a fin de mes", "Nesta cidade non se desaloxa", "Vivir é un dereito e ter esta casa tamén" ou "A loita é o único camiño". A tenacidade d@s activistas motivou o desprazamento até o centro social --ubicado de dous furgóns de antidisturbios, un helicóptero e efectivos da policía española en carros pequenos. Após ameazaren con cargar, quen protestaba decidiron de maneira asemblearia levantar o corte de tráfico. Internado relixioso - centro social okupa - xeriátrico privado Ubicado ás aforas da Coruña, fronte a un hipermercado da cadea Alcampo, o centro social de Palavea foi noutrora un internado propiedade das monxas oblatas onde se prestaba asistencia a crianzas e persoas idosas en situación de conflito familiar. Cando as relixiosas venderon o edificio, este foi mercado en marzo de 2007 e por sete millóns de euros por Karpin Inmobiliaria --propiedade do ex-xogador do Celta Valery Karpin--. Os plans de dar un pelotazo urbanístico, temido pola veciñanza, non foron adiante e o inmoble mudou de mans máis unha vez, desta volta foi parar a Novagalicia Banco. Pertenceu á entidade bancaria até que, en 2012 --xa ocupado-- foi adquirido por un empresario coruñés por 1,5 millóns. A súa idea é construír unha residencia privada para persoas idosas. Foi el quen reclamou o desaloxo do que durante os últimos dous anos é un centro social autoxestionado "perfectamente integrado" no barrio de Palavea.


Summary: O bolo do pote era o pan de antes. En concreto, o pan de antes, feito con fariña de millo, co que se acompañaba o cocido. Aínda que o seu rastro desapareceu de moitas casas galegas, en Mazaricos existe unha festa dedicada á súa exaltación. Esta fin de semana acadou a súa edición número vinte.

Seis locais da Picota, en Mazaricos, ofreceron este sábado as súas versións do bolo do pote e o cocido ao que acompaña. Mais o domingo é o día grande, en que unha carpa -localizada no campo da feira- acolle veciñanza e visitantes que se achegan a este concello do interior da Costa da Morte coñecer un elemento fundamental da gastronomía popular galega. O encontro gastronómico ten, por suposto, banda sonora. O grupo de gaitas O Verán pasou polas rúas da Picota a partir da unha do mediodía. E a sobremesa estará amenizada pola charanga Os Jalácticos. Ademais, unha exposición dos míticos automóbiles modelo Mini forma parte do programa. O bolo do pote elabórase con fariña de millo, auga de cocido e, segundo os lugares, cebola ou panceta. Nota: imaxe de pratos co bolo do pote e o cocido en Mazaricos. Foto: Concello de Mazaricos.


Summary: Tras elaborar unha proposta de reordenamento municipal en 142 concellos Leandro Regueira amosa unha posible reorganización dos mesmos nunha trintena de espazos comarcais

Moverlle os marcos ao país. Esta é, en síntese, a proposta que lanza Leandro Regueiro en forma de proposta de marca comarcal para Galicia. Quince anos despois de que o Goberno de Manuel Fraga aprobase por decreto unha distribución comarcal que apenas se chegou a implantar na Administración e moito menos na sociedade Regueiro pon sobre a mesa unha alternativa que ten como base un novo mapa municipal, o xa amosado en Praza Pública con 142 concellos con, cando menos, 7.500 habitantes. Unha vez trazadas esas lindes municipais baseándose na extensión territorial e, sobre todo, no número de habitantes e nas recomendacións europeas e canto a concellos e poboación, este novo mapa reduce notablemente o número de comarcas, que non terían en ningún caso menos de 30.000 habitantes. A cabeceira de cada comarca sería a capital dun dos "novos concellos" e estaría "o máis céntrica posible" Máis atento á posible prestación conxunta de servizos ou á operatividade administrativa que a distribucións anteriores a proposta de Regueiro fíxase nun concepto menos obxectivo que o do número de habitantes pero, se cadra, tanto ou máis pragmático que o do volume de poboación, as "áreas de influencia" en torno a certas vilas e cidades. Así, segundo este modelo a cabeceira de cada comarca sería a capital dun deses 142 "novos concellos", que estaría "o máis céntrica posible" e tería en conta a relación das persoas con esas localidades. Así, por exemplo, a comarca na que está incluída a cidade de Lugo chegaría ata A Fonsagrada e Vigo incluiría O Morrazo. Esta proposta aposta, polo tanto, por desbotar a vixente dende 1997, cando a Xunta apostou por unha estrutura de 53 comarcas, algunhas das cales transcendían os límites provinciais. Nos anos de maior chegada de fondos europeos a Galicia esa distribución foi a base para a creación da Sociedade de Desenvolvemento Comarcal (Sodeco) e dos cuestionadísimos centros comarcais, edificios nos que se investiron notables cantidades de cartos públicos moitos dos cales non chegaron a ter excesivas aplicacións reais para a poboación. Aquel mapa de comarcas do Goberno de Fraga nacera xa entre un importante cuestionamento, do que é boa mostra a importante cantidade de alegacións que recibiu o proxecto non só por parte de partidos políticos e concellos, senón tamén de entidades sociais tan diversas como unha coral polifónica, unha peña deportivista, colexios, asociacións de empresarios ou colectivos culturais, entre outros. Decreto 65/1997 polo que se aproba definitivamente o mapa comarcal de Galicia


Summary: O ex gobernador do Banco de España lava as mans e non dubida en louvar o labor do supervisor financeiro e en cargar contra os executivos de Aznar, Zapatero e Rajoy.

Nin un chisco de autocrítica, nin un pouco de asunción de responsabilidades. Miguel Ángel Fernández Ordoñez, ex gobernador do Banco de España, cargou contra todos menos contra el mesmo na súa comparecencia no Congreso. MAFO censurou con dureza a actuación dos últimos tres gobernos (o de Aznar, o de Zapatero e o de Rajoy) e apuntounos como responsábeis principais da crise en España mentres non dubidou en asgurar que o supervisor financeiro que el dirixía "cumpriu ben a súa tarefa nun período excepcional". MAFO culpou da crise os gobernos de Aznar, Zapatero e Rajoy e centro as críticas no Executivo actual Porque MAFO non tivo reparos en botar todos os balóns fóra. Apuntou cara a calquera lado menos cara ao seu e centrou as súas críticas no actual Goberno, ao que acusou de "lanzar unha campaña en contra do Banco de España, tentando descualificar absolutamente a institución sen achegar fundamento ningún". Ao contrario que o ex secretario de Estado de Economía, José Manuel Campa, que defendeu a reestruturación financeira, MAFO censurou os "cambios" levados nela por parte do ministro de Economía, Luis de Guindos, especialmente contra a súa decisión de "xestionar directamente o caso de Bankia". Ademais, lembrou que desde que o PP chegou ao poder, a prima de risco española superou a italiana e a irlandesa e a Bolsa caeu un 20%, para logo pedir consenso e unidade. Os comezos da crise Do mesmo xeito, Fernández Ordóñez asegurou, ademais, que a crise española débese á burbulla inmobiliaria, "proceso que arrincou a mediados dos anos noventa e se desenvolveu durante as dúas lexislaturas do PP e a primeira do PSOE". As críticas ao Goberno de Zapatero centráronse no feito de que non cambiara antes a estrutura das caixas e non aprobara unha reforma laboral máis profunda. "Son exemplos da longa lista de medidas e reformas que se deberían aprobar na fase de bonanza e cuxa responsabilidade na súa posta en práctica corresponde ao Goberno e os lexisladores", censurou. Censurou o Goberno de Aznar por causar a burbulla inmobiliaria e o de Zapatero por non facer reformas en tempos de bonanza Tan só houbo un momento no que MAFO pareceu facer algo de autocrítica, cando asegurou que o Banco de España "podía ter tomado algunhas medidas macroprudenciais que non se adoptaron". No entanto, non precisou máis, ao parecerlle incorrecto facelo "sen deixar ao meu antecesor dar o seu punto de vista".


Summary: O próximo sábado día 21 de decembro conmemorarase por cuarta edición o día de Urbano Lugrís mais desta volta será unha festa grande porque se celebra tamén o reencontro da cidade cun novo mural do artista, "Visión da Coruña, 1830" pintado nunha parede de Madrid.

Organizado polo colectivo literario In Nave Civitas xunto coa Asociación de Escritores e Escritoras en Lingua Galega e do Museo de Belas Artes, todo isto tripulado por Xurxo Souto, o sábado 21 de decembro conmemorarase na Coruña o IV dia de Urbano Lugrís cunha "Arribada" aberta a toda a cidadanía. Preséntana como o "reencontro da cidade da Coruña cunha grande obra do pintor do mar" que se poderá ver no Museo de Belas Artes. Trátase de "Visión da Coruña, 1830", un mural que Lugrís pintou na parede da casa dun familiar en Madrid e que só agora retorna á Coruña, a cidade protagonista da obra. In Nave Civitas organiza para ese día, despois das seis da tarde, unha celebración para a que trasladará o seu "obradoiro de paraugas pintados" ao adro do museo. No interior, o poeta do Bierzo Rodrigo Osorio recitará a oda "A Arribada" para lle dar o recibimento ao mural A seguir, as persoas participantes desfilarán en "manifestación surrealista" polas rúas da Pescadería até a Praza de Sellier, lugar no que un recital poético festexará o retorno da obra de Lugrís á cidade da Coruña. O reencontro da cidade da Coruña cunha grande obra do pintor do mar, que a partir do vindeiro dia 21 de decembro poderá ser contemplada no Museo de Belas Artes.Falamos de "Visión da Coruña, 1830". Un mural que Urbano Lugrís pintou na parede da casa dun familiar en Madrid, e que agora, tras un longo proceso de restauración e consolidación, vai ser exposto para solaz dos ollos de todos nós.Para significar tan feliz evento, ese mesmo día, In Nave Civitas, a partir das seis da tarde, trasladará o seu obradoiro de paraugas pintados ao propio adro do museo.Xa no interior, o poeta berciano Rodrigo Osorio dará a benvida ao mural coa oda A Arribada, composta especialmente para ocasión.De seguido marcharemos cos paraugas, en manifestación surrealista, polas rúas da Pescadería até a Praza de Sellier, onde se realizará un recital poético aberto a todos aqueles que queiran participar coa súa palabra neste feliz retorno dunha obra Urbano Lugrís á cidade da CoruñaMedre o Mar !( o obradoiro de paraugas pintados, como todos os actos deste IV Día Lugrís, é tamén absolutamente aberto; prégase que quen a tiver acuda cunha corna mariña para axudar a encher de sons atlánticos esta xornada)


Summary: Señora Cifuentes, é vostede unha mentireira. Mais… ademais, é inxusta. Inxusta porque atenta dunha maneira suprema contra o principio da igualdade de oportunidades. E porque lle fai cargar co morto a quen obedeceu ordes.

Bendita e maldita palabra: educación… Porque pode ser o mellor camiño para achegármonos a unha utópica liberdade. Ai… Pero tamén pode ser empregada perversamente e converterse na mellor ferramenta para a alienación. En realidade, nos nosos tempos, a carga semántica da palabra educación foi derivando cara a unha acepción máis próxima á idea de información ca a de formación. Neste paraíso do materialismo-liberalismo ao que chegamos, a formación cotiza moi pouco en bolsa… Pero eu tentarei ser educado. E respectuoso co significado das palabras, e das expresións. Por iso quería felicitar como ben merecen aos ministros de Educación anterior e presente e á presidenta da Comunidade Autónoma de Madrid polo insuperable máster en educación que a señora Cifuentes acadou de maneira tan brillante. Xa saben… Os meus máis sinceros parabéns para eles; pero, tamén, para todas as persoas implicadas nesa fervenza de responsabilidades, en maior e menor altura, que facilitaron o tal recoñecemento. Un máster que supera en calidade, de longo, ao mellor Premio Nobel á verdade, á integridade, á dignidade… á xustiza e á ética. Valores que propoñía a Educación para a cidadanía, valores que tanto lles gustan aos dirixentes e votantes do PP, homes e mulleres, que aboliron a tal materia do "sistema educativo". Xa se sabe: o importante é a fe… Ai… Pobre educación! Ai… Pobre "sistema educativo"! Hai tempo que defendo que, na sociedade actual, o sistema educativo ten moi pouca capacidade para mellorar conflitos e problemáticas, cando lle toca facelo á contra; é dicir, en contra dos valores polos que se rexe a sociedade. Violencia, de xénero ou de calquera tipo, machismo, drogas, prostitución, saúde alimentaria, ecoloxismo, solidariedade, tolerancia, paz… Todo o mundo lle esixe ao sistema educativo que faga algo; que faga milagres, en realidade. Xa ora, difícil encomenda… Nos tempos do analfabetismo e da preuniversalización do ensino, a persoa que se dedicaba a ensinar era un referente, un faro; e, como consecuencia, tiña un poder e unha autoridade na sociedade que hoxe perdeu. Hoxe, a sociedade mudou. Hoxe, na sociedade da sobreinformación, os valores que o sistema educativo transmite, perderon moita eficacia. A literatura educativa está percorrida de arriba a abaixo, e de esquerda a dereita, por valores positivos e transversais: respecto, tolerancia, comprensión, solidariedade, xenerosidade, xustiza, paz, integridade, dignidade… E a maioría das e dos profesionais do ensino tentamos transmitilos, con maior ou menor acerto, con maior ou menor coherencia… Isto da coherencia é outra palabra clave. Interna e externa. Ás veces, o sistema educativo cae en incoherencias. Por riba, en moitas casuísticas, a incoherencia entre os valores que transmite o sistema educativo e aqueles que imperan na sociedade é manifesta. Ai… Impotencia… Si, si… impotencia. Mentres son pequenos, os nenos e as nenas aínda reciben as mensaxes que espallamos nas aulas con certa receptividade; sempre e cando non se contradigan moito coas mensaxes familiares, claro; porque, no caso de contradición, van prevalecer sempre as mensaxes afectivas da familia. Lóxico. Pero, a medida que van deixando de seren nenos e nenas, os estímulos e os valores educativos dilúense diante da tendencia que marcan a sociedade e os seus modelos. Aínda así, a nosa obriga é insistir e insistir; xa que, por outra parte, para iso nos paga a sociedade. E aquí aparece outra palabra clave: a hipocrisía. Dunha maneira algo simplista, son consciente, sería algo así como: "Ensinádelles aos nenos e ás nenas a que non fagan o que nós facemos". E, ollo, aquí non se salva nin o apuntador! Os profesores e as profesoras tamén somos sociedade! Ai… Non insultes, non pegues, non abuses, non discrimines, non te aproveites do próximo… Parabéns, señora Cifuentes, señor ministro… Señora Sociedade… Se hai algo que me alporice de maneira notoria e me provoque úlcera duodenal (si que o hai, moitas cousas), iso é a perversión da linguaxe. A clase política e a clase dirixente da nosa sociedade xogan coas palabras e coas expresións ao seu antollo. E crean tendencia, claro… Sempre defendín que a mentira é a porta pola que se entra nas peores manifestacións do comportamento humano. E, que as medias verdades, cando son mal intencionadas, son as peores mentiras. Ai… Quería ser educado. E respectuoso coa lingua. E coas persoas. A ver se o consigo… Señora Cifuentes, é vostede unha mentireira. E unha cínica. E unha hipócrita. E unha persoa prepotente que usa o seu cargo en beneficio propio coa crenza de que o poder a volve invulnerable. Mais… ademais, é inxusta. E indigna. Inxusta porque atenta dunha maneira suprema contra o principio da igualdade de oportunidades. E porque lle fai cargar co morto a quen obedeceu ordes. E indigna porque non asume que é mentireira, hipócrita…. e inxusta. E, por extensión, son todo iso os responsables do seu partido que a xustifican e vomitan indecencia cada vez que abren a boca para facelo. E, por unha extensión máis diluída, pero tamén, considero que teñen certa cota de responsabilidade os seus e as súas votantes, por poñela onde está. Porque, vostede, que ía de exemplo de persoa íntegra, hai moito tempo que participa das indecencias do seu partido e dos poderosos que se serven del. Deixémonos de eufemismos bondadosos, cómplices. O seu partido leva remexéndose no lamazal dos instintos máis baixos do comportamento humano hai moito tempo. Chegou ate tal punto a dexeneración, que moitas persoas do mesmo están no cárcere. Dubido que todas as que o merecen e as máis responsables. En todo caso, a min impórtame pouco o cárcere. A min impórtame moito máis que devolvan o importe económico do defraudado. Ou do conseguido polos atallos. Despois non hai para pensións, nin para reformas educativas serias e verdadeiras, nin para manter un sistema sanitario solidario, xusto… Nin para a dependencia, investigación… Pero, curiosamente, si que hai para salvar bancos, empresas que constrúen autovías e obras civís fantasmas, co único obxectivo de engordar e de financiar campañas políticas… Ou para gasto militar… E para manter privilexios insoportables. Ai… Máis alá dos labirintos legais, deixémonos de andrómenas, e falemos en claves de xustiza e de ética, en clave de verdade. Vostedes son os actores principais dunha sociedade podre. Vostedes son os que poñen nos papeis educativos o contrario do que logo son as súas actuacións privadas e públicas. Pobre educación! Canto deixo por dicir! Pero creo que teño que ir pensando en rematar este exercicio de libre expresión. De liberación. Que nos queda aos impotentes, aos perdedores? Berrar. Para desabafar. Con respecto e educación. Pero, tamén, coa verdade verdadeira por diante. Na era da parvada esa da postverdade, reivindico a VERDADE dende o significado lexítimo e real das palabras e dos comportamentos humanos. Si, isto dá noxo…! Para que querería vostede ese máster? É que a ambición e a vaidade non teñen límites? Teña agora dignidade e asuma o que fixo. E váiase para a súa casa co rabo entre as pernas, por favor. E deixe de lixar e de contaminar a política, a educación, a universidade… A sociedade. Asuma responsabilidades mirando de fronte. Se un amo lle manda ao seu obreiro pillarlle as peras ao veciño, quen é o máximo responsable? Pero… a que xogamos? A quen pretenden convencer? Señores dirixentes do PP, deixen de xustificar e de defender o inxustificable e indefendible. Pero, outramente, señora oposición, deixe de criticar polo baixiño. Faga un discurso potente e directo, que vimbios para iso hainos a feixes. Ou é que ten medo de afogar no mar da verdade? Ai… Basta xa! Pero, tamén, señora sociedade, esperte, por favor. Somos paifocos? Porque, que estes comportamentos se perpetúen elección tras elección di moi pouco de nós. Moi pouco… Rexeneración ética integral, por favor! Se non… Pobre educación! Publicidade {C}{C}{C}{C}


Summary: Os certames literarios seguen a ser unha das locomotoras do mundo editorial galego. O reinicio de curso así o certifica. Entre as novidades que acompañarán o outono atópanse non poucas obras derivadas da concesión de premios: o Torrente Ballester e o García Barros de narrativa, o Gonzalo López Abente de poesía, ou o Álvaro Cunqueiro e o Manuel María de teatro. Pero non só.

O poeta e narrador Francisco Xosé Fernández Naval (Ourense, 1956) regresa á novela cinco anos despois da Noite branca con Alma e o mar (Galaxia). Un dos autores máis veteranos de entre os activos, Bernardino Graña (Cangas do Morrazo, 1932), fedella na súa memoria de infancia no Neno mariñeiro (Xerais). Co Xardineiro inglés (Galaxia), premio Manuel García Barros, volve Marcos Calveiro (Vilagarcía de Arousa, 1968) logo dun hiato de dous anos estraño para un autor tan prolífico. Aínda que, insistiu en diversas entrevistas, deixou de escribir e esta obra rescatouna da gabeta. Pero no eido narrativo hai tamén estreas. A poeta Eli Ríos (Londres, 1976) sorprendía hai uns meses ao se facer co premio Torrente Ballester en lingua galega con Luns (Xerais), unha novela protagonizada por, segundo o xurado, "unha personaxe feminina perfilada con solvencia que se bota un pulso a si mesma ante unha situación vital dramática". A eclosión das novas voces poéticas Nos últimos tempos, a crítica refírese á eclosión dunha nova promoción de poetas. As recentes escolmas 13. Antoloxía da poesía galega próxima (Chan da Pólvora) e No seu despregar (Apiario) recollen unha significativa porción das novas voces. Na segunda aparecen poemas de Tamara Andrés (Pontevedra, 1992), de quen Galaxia publicará o seu debut individual en Corpo de Antiochia. Chan da Pólvora fai a súa propia aposta polos novísimos e, na colección Malaca de Fóra, sacará textos de Iago Rodríguez, 17 anos e segundo o editor Antón Lopo "con versos de resistencia emocional que se mastigan, de terra", e mais de Mónica Sánchez, "poesía telúrica de radicalidade identitaria e feminista". Especializada en poesía, Chan da Pólvora recupera ao Emilio Araúxo (Coles, 1946) poeta con Seica si, coeditado con Amastra-N-Gallar. "É unha voz poderosa que confirma a Araúxo como o gran poeta das últimas décadas, que se enxerta nunha tradición que vai máis alá de Novoneyra, que usa a poesía como rescate e como transporte", expón Lopo, quen tamén se debruza sobre a terceira das novidades da editorial: A lentitude (disolución), de María do Cebreiro (Compostela, 1976). "Do Cebreiro entrégase a unha especie de mística á que se enfronta con, diría eu, moralismo, no sentido de coherencia consigo mesma", engade, nun libro que considera de inflexión na traxectoria dunha autora "en perpetua construción". Con Mudanzas e outros velenos, Galaxia xunta a poesía completa de Marilar Aleixandre (Madrid, 1947), que acaba de ler o seu discurso de ingreso na Real Academia Galega. Da man da editora morracense Barbantesa, Luís Valle (Lugo, 1977) afonda na esencialización do seu discurso poético con Para que eu beba, mentres Elvira Ribeiro (Pontevedra, 1971) escribe "dos exilios emocionais e corporais, das prisións internas e das reais, da memoria como testemuño" en Welcome to Sing Sing. Amais da súa primeira novela, Eli Ríos tamén publicará Culpábel, o libro de poemas co que gañou o premio López Abente, da man de Xerais. Xerais será tamén quen se encargue de dar ao prelo o premio Álvaro Cunqueiro de teatro, que na súa última edición levou Manuel Lourenzo (O Valadouro, 1943) con Sweet Arcadia, e Manuel María de teatro infantil, que foi para Carlos Labraña (Cedeira, 1969) por O valo, centrado na guerra de Siria. Volven clásicos do ensaio Nomes clásicos do ensaio en galego, un xénero menos transitado en Galiza do que a convulsa actualidade mundial faría agardar, volven no outono ás librarías. María Xosé Queizán asexa desde ángulos inéditos a figura de Rosalía en Rosalía de Castro e o poder sexual (Xerais). E o historiador Ramón Villares indaga na cuestión nacional con Indentidades e afectos patrios (Galaxia). A mesma casa bota A liberdade no século XXI, de Enrique Sáez Ponte. O proxecto editorial Axóuxere céntrase no pensamento das marxes e en prácticas narrativas heterodoxas. Para este trimestre preparan Na defensa dos animais, do profesor de filosofía da Universidade de Santiago de Compostela Óscar Horta (Vigo, 1974), que, en palabras do editor Roberto Abuín, é"unha revisión da ética animal desde a filosofía analítica" con paraxes no terreo político lexislativo. E mais 'ayn. O ollo e a fonte, de Almudena Otero Villena, sobre "místicas heterodoxas medievais" e a medio camiño entre a literatura, a política e a filosofía. Axóuxere tamén contribúe á reavaliación dos múltiples labores de Emilio Araúxo, de quen publicará a súa rescrita dun texto do irlandés Samuel Beckett.


Summary: Segundo indicou o secretario xeral dos socialistas galegos, tratouse dun encontro "cordial" pero "non todo o produtivo" que o PSdeG pretendía.

O secretario xeral do PSdeG, Valentín González Formoso, lamentou a existencia de "puntos de desacordo importantes" na súa reunión co presidente da Xunta, Alfonso Rueda, en ámbitos que, na súa opinión, deben ser "esenciais", como a sanidade. Formoso destacou que só observou "achegamentos" en cuestións como a necesidade de que o Estado español permita unha maior facilidade para realizar convocatorias extraordinarias de prazas MIR e en materia de fondos europeos. Formoso proporá a Rueda acordos sobre o modelo económico, sanitario e de protección sociosanitaria Así o sinalou o propio secretario xeral do socialistas en declaración aos medios de comunicación, após manter unha reunión de pouco máis dunha hora presidente do Goberno galego. Trátase do primeiro encontro entre o líder dos socialistas e o novo presidente do Executivo autonómico desde que ambos asumiron os seus cargos. Ao remate da súa xuntanza, comezou o encontro coa portavoz do BNG, Ana Pontón, como representante da segunda forza do Parlamento galego. Encontro "cordial" Segundo indicou Formoso, tratouse dun encontro "cordial" pero "non todo o produtivo" que o PSdeG pretendía. "O PSdeG presentou propostas en tres ámbitos (sanidade, atención sociosanitaria e economía) que consideramos que deben configurar un novo modelo de país e constatamos que hai unha visión moi distinta da Galiza", sinalou. Así, diferenciou "a do PP", como unha "visión de resignación", da do PSdeG, "unha visión de esperanza do país". O financiamento centrará a reunión de Rueda coa oposición O secretario xeral dos socialistas galegos explicou que, "ante a situación de colapso sanitario, por exemplo, creo que hai puntos que se propoñen no noso modelo sanitario que significan cifras concretas. "Estamos a falar de igualar 11% de incremento medio estatal de investimento en sanidade, 140 millóns de euros máis no orzamento para 2023, que entendía que nunha situación de colapso sanitario sería aceptado sen molestias", sostivo Formoso, para asegurar que "decepciona excesivamente" tendo en conta que "para os galegos a situación sanitaria" está "por enriba de todo nas súas preocupacións".


Summary: BNG, Bildu, CUP e Izquierda Castellana denuncian en Madrid a "montaxe" contra os 12 independentistas galegos que a partir da segunda feira van ser xulgados na Audiencia nacional.

Solidariedade cos 12 independentistas galegos que a partir desta segunda feira, día 19, van ser xulgados na Audiencia Nacional e denuncia da criminalización do independentismo. Estas foron as dúas mensaxes principais que esta quinta feira, ao pé do Congreso dos deputados, transmitiron representantes do BNG, EH Bildu, CUP, Izquierda Castellana, Yesca e a a Coordenadora 25S. Con eles, Joam Peres, un dos encausados no proceso pola 'Operación Jaro' e que senta 12 independentistas galegos no banco da Audiencia nacional. A Fiscalía pide máis de 100 anos de prisión para eles ademais de situar sobre a mesa a ilegalización de organizacións políticas como Causa Galiza e anti represivas como Ceivar. Peres defendeu que estas dúas organizacións actuaron sempre en "na legalidade" e rexeitou as acusacións de pertenza a banda armada e enaltecemento do terrorismo e a petición dun global de 102 anos de cárcere á que se enfrontan. Os representantes das formacións soberanistas pediron a "absolución" para os doce independentistas e denunciaron o que consideran unha "montaxe policial e xudicial". Néstor Rego (BNG), Bel Pozueta (EH Bildu) e Albert Botrán ( CUP), este último por carta debido a que non se desprazou a Madrid polas restricións sanitarias, expresaron a solidariedade para cos encausados. Este acto precede á manifestación nacional convocada para este domingo en Compostela e na que se demandará a absolución dos independentistas procesados. Unha mobilización á que se chega nunha vaga de solidariedade para cos 12 militantes de Causa Galiza e Ceivar. Así, manifestaron o seu apoio aos procesados sindicatos como CIG, CUT e CNT, organizacións políticas como BNG, Anova, Causa Galiza, Agora Galiza, Esquerda Unida ou Anticapitalistas Galiza; centros sociais, entidades como A Mesa pola Normalización Lingüística ou organización estudantes como Erguer e Estudantes Antifascistas. Ademais, outro manifesto reúne xa máis de 1.600 sinaturas de xente do mundo da cultura, do traballo, de colectivos sociais ou do deporte pola absolución destes 12 independentistas.


Summary: A Audiencia de Pontevedra pon fin ao proceso penal aberto polas polémicas comisións de coordinación, pero aclara que as posibles irregularidades, das que advertira a Fiscalía, poden ser resoltas aínda pola vía contencioso-administrativa.

A Audiencia Provincial de Pontevedra decidiu arquivar a investigación aberta contra a maioría do goberno local de Valga por un presunto delito de malversación de fondos e prevaricación. As xuízas, malia que a Fiscalía recoñecera varias irregularidades e o escurantismo destes pagamentos, decidiu o arquivo do caso polo que investigou sete dos nove edís do PP na localidade pontevedresa, entre eles o seu alcalde, José María Bello Maneiro, polo cobro de importantes dietas pola asistencia a unhas reunións denominadas comisións de coordinación, peculiar figura allea aos órganos colexiados e instaurada nesta localidade desde hai máis de dúas décadas.A Audiencia de Pontevedra pon fin ao proceso penal pero aclara que as posibles irregularidades poden ser resoltas pola vía contencioso-administrativaNo auto de finais do pasado mes de abril, o tribunal rexeitou o recurso de apelación dos demandantes contra o arquivo da causa que xa decretaran os xulgados de Caldas, unha decisión para a que non hai opción ao recurso, polo que se pon punto final ao procedemento penal. Non así ao contencioso-administrativo, que será a vía que adopte agora o grupo do PSOE local, quen iniciara a longa batalla xudicial en 2015. Cun gasto público medio de 15.000 euros anuais e de case medio millón desde 1992, o ex-interventor do municipio situou á marxe da lei estes pagamentos, que tamén foron postos en dúbida polo Consello Xeral de Secretarios, Interventores e Tesoureiros da Administración Local (Cosital) durante a investigación. Mesmo o propio xulgado e a Fiscalía recoñeceron o escurantismo, os escasos datos e a falta de xustificación destas polémicas comisións de coordinación en Valga. Mesmo un ex-interventor do Concello ratificara ante a xuíza que as dietas estaban á marxe da lei. Agora a Audiencia, no seu auto, aclara que non hai delito de prevaricación nin malversación, ao non determinarse que se actuase fóra da legalidade administrativa e porque as polémicas reunións foron creadas legalmente e cunhas retribucións aprobadas cada ano polo pleno e sen informes en contra de secretarios ou interventores municipais. A legalidade das polémicas dietas fora posta en dúbida por un ex-interventor e a Fiscalía advertira do escurantismo, os escasos datos e a ausencia de xustificaciónCon todo, aclara que, "aínda cando concorresen irregularidades" --que di que non lle "corresponde analizar"--, esas poderían ter sido determinadas cun "expediente adminitrativo no que se puidese declarar a nulidade dese gasto". "As normas administrativas prevén supostos de nulidade controlables pola xurisdición contencioso-administrativa sen que sexa necesaria a aplicación do Dereito Penal", di. "O auto emitido en ningún momento recoñece que as comisións de coordinación sexan legais. Non entra a valorar a legalidade ou non, simplemente se centra en que non é por vía penal onde se debe resolver esta cuestión", di o PSOE local, que aclara ser "consciente de que este proceso ía ser lento e longo, que non ía rematar no xulgado nin na Audiencia Provincial". Desde que se fixera pública a investigación, en varios concellos de Galicia descubriuse a existencia tamén destas polémicas comisións de coordinación, cada unha delas regulada daquela maneira e todas baixo a sombra da opacidade e a escasa transparencia. En todos eles, a oposición estaba pendente da resolución xudicial no caso da vila pontevedresa, o que podería encher os xulgados de denuncias semellantes, a maioría sobre gobernos locais do PP. De feito, a oposición en Outes, Noia, Porto do Son, Cabanas, Neda e Curtis pedira xa explicacións sobre dietas como as que acabaron no xulgado en Valga.A oposición en Outes, Noia, Porto do Son, Cabanas, Neda ou Curtis pedira xa explicacións sobre dietas como as que acabaron no xulgado en ValgaO grupo socialista da loclaidade insistiu varias veces en que as polémicas comisións "non están amparadas pola lei" e que só existen como "sobresoldos" dos concelleiros do goberno. Desde este Concello, pero tamén desde outros, denúncianse os pagos pola asistencia a unhas reunións de organización "como calquera outras", das que non se adoitan facer públicos os seus contidos e que, cando se fan, revelan a súa brevidade, a falta de concreción e o seu considerable custo. Unha destas comisións en Valga, tomada como exemplo, durou 40 minutos segundo a acta asinada polo secretario. Tratáronse catro temas e asistiron oito concelleiros a 60 euros cada un: 480 euros.Dúbidas da Fiscalía e dos interventoresO documento achegado por Cosital na investigación asegura que a creación destas polémicas comisións "é legal", pero aclara que "non se axeita á legalidade" que ese órgano complementario "non estea regulado a través do regulamento orgánico municipal" nin "a ausencia dun funcionario público que actúe como secretario" nas xuntanzas. Ademais, advirte que para determinar a legalidade das dietas recibidas polos concelleiros "habería que determinar que funcións desenvolve a devandita comisión e se estas funcións teñen suficiente entidade como para xustificar o establecemento dun réxime de indemnizacións na contía que se establece", algo que "non se desprende da documentación achegada". A propia Fiscalía, no informe no que solicitara o sobresemento, recoñece o cobro das dietas e que "o contido, funcionalidade e necesidade" das comisións "non aparecen debidamente xustificados" tendo en conta as actas das sesións que se achegaron e que, ademais, "non consta a presenza nas sesións do secretario municipal para dar fe e documentar o alí debatido por concelleiros e alcalde". O Ministerio Fiscal engadía, ademais, que "as sumas percibidas non están debidamente xustificadas dende o punto de vista administrativo". Malia todo, a vía penal queda finiquitada e queda a contencioso-administrativa. Logo de coñecerse o auto, o alcalde e candidato popular á reelección pediu a dimisión da portavoz socialista, María Ferreirós, cabeza de lista neste 26M, porque cre que "actuou de mala fe". Ademais, pediulle que "rectifique e recoñeza publicamente que se equivocaron e que durante os últimos tres anos intentaron enganar os veciños coas súas denuncias falsas". Maneiro defendeu a celebración das comisións "como un órgano importante para a boa organización e funcionamento do municipio" e creitou a "persecución persoal e política" sufrida polos concelleiros implicados, froito dunha "estratexia política para manchar a imaxe deste goberno". Estas polémicas comisións, habituais en moitos concellos, celébranse á marxe das xuntas de goberno, das comisións informativas e dos plenos, onde a asistencia xa é retribuída pero con menos cartosCoa aparición da polémica en Valga, moitos outros grupos da oposición noutros municipios denunciaron a existencia de dubidosas comisións semellantes. Todas celébranse á marxe das xuntas de goberno --na que unha parte do executivo xa se reúne reguladamente--, as comisións informativas e os plenos, onde a asistencia xa é retribuída pero con dietas sempre menores ás das reunións exclusivas dos concelleiros do executivo instauradas en Neda, Cabanas, Outes, Porto do Son, Curtis ou Noia. Expertos consultados por Praza.gal dubidan moito da súa legalidade ou mesmo aseguran con contundencia que son ilegais.


Summary: A equipa de traballo decidirá esta quinta feira que documentos serán reservados xunto con aquelas sesións que se desenvolverán a porta fechada. Deputad@s e medios de comunicación non poderán, segundo propón a Xunta, acceder ás auditorías que avalaron a fusión. Aliás, o Banco de España escudase en que é información reservada para se negar a dar os seus informes sobre as caixas ao Parlamento

A asesoría xurídica da Xunta de Galiza propón á comisión de investigación que as auditorías que avalaron o proceso de fusión e bancarización das extintas caixas sexan confidenciais. Dos perto de 30.000 folios que compoñen a documentación achegada á comisión 14 dos 34 arquivadores serán de acceso reservado polo que non poderán ser publicados nin copiados mesmo pol@s deputad@s que compoñen a equipa de traballo. @s representantes das forzas parlamentares accederán aos documentos --que estarán custodiados-- e non poderán facer copia deles. Tampouco os medios de comunicación poderán asistir ás sesións en que se dea conta das informacións recollidas nestas auditorías entre as que se atopa a realizada por KPMG. Así o solicitou o executivo galego, decisión que deberá ser adoptada en última instancia pola equipa de traballo da propia comisión --onde o Partido Popular posúe maioría. A proposta achegada pola Xunta de Galiza insta a adoptar unha serie de prevencións para "garantir o carácter reservado" destes documentos polo que @s deputad@s non poderán "obter copias nin reproducións" dos informes sendo unicamente posíbel "tomar notas" sempre "en presenza da autoridade encargada da custodia". Aliás, recolle a Xunta, a filtración destas informacións poderá carrexar a perda, entre outros, dos dereitos de asistencia e voto nas sesións, da perda de retribucións económicas ou mesmo dunha suspensión temporal da condición de parlamentar.


Summary: O barril de Brent, referencia do petróleo en Europa, págase por primeira vez en 5 anos por baixo dos 60 euros. Mais ese importante descenso apenas repercute no combustíbel.

@s economistas adoitan falar do 'foguete' e a 'pluma'. Cando o prezo do barril de Brent, que é a referencia para o petróleo en Europa, aumenta, a cotización da gasolina reacciona ao momento, como un 'foguete'. Mais cando o barril de Brent baixa de prezo, a gasolina tarda en descender, facéndoo amodiño, como cando cae unha 'pluma'. Unha teoría que volve a se demostrar empiricamente nestaS semanas: o prezo do barril de Brent caeu por riba do 45% desde inicio do verán, cotízase xa por baixo dos 60 euros, a máis baixa dos últimos cinco anos. Mais o descenso na gasolina anda polo 10%. Cada euro que se rebaixa ao crú, como sinalan portais económicos, implica unha rebaixa de apenas 10/15 céntimos no consumidor. O propio ministro De Guindos fixo un chamamento ás gasolineiras a que reducisen o prezo do combustíbel. E Competencia amosaba a finais de novembro o seu malestar polo feito de que os prezos da gasolina descenderan no Estado español só un 3,4 por cento, mentres nos mercados internacionais baixaran máis dun 9 por cen. As gasolineiras, logo, apenas trasladaron ao consumidor as baixadas de prezo en orixe. Hai quen apunta a que isto deriva da depreciación do euro a respecto do dólar (divisa de referencia para o crudo). Porén, desde a Comisión de Competencia sospeitan máis ben da existencia dunha coordinación de prezos entre as gasolineiras para manter os prezos "artificialmente alto", como afirman en El Economista. Desde a Comisión de Competencia sospeitan máis ben da existencia dunha coordinación de prezos entre as gasolineiras para manter os prezos "artificialmente alto" AOP, a asociación de operadores de produtos petrolíferos, afirma que nesas acusacións esquécese o alto volume de impostos que gravan o combustíbel e que fan que se parta dunha base moi alta de prezo. Competencia lembra que, antes de impostos, a gasolina e gasoil xa ten prezos moito máis altos que no resto de Europea: as gasolineiras perciben 35 céntimos por litro máis que no promedio da UE e 30 céntimos máis por cada litro de gasóleo. Liberalización do mercado e prezos na Galiza O xornalista Manuel Sola lembraba que houbo un tempo no que Galiza era dos territorios do Estado coa gasolina máis baixa, pero iso foi antes de 1998. Nese ano procedeuse á liberalización do mercado dos carburantes (até entón un monopolio en mans de Campsa). Curiosamente, e malia esa liberalización, en dous anos Galiza xa tiña o prezo da gasolina máis cara de todo o Estado español. Posto que adoita manter desde aquela. Na Galiza hai 607 estacións de servizo (no Estado, 10.424 a finais de 2012). O 48% corresponden directamente a Repsol e Cepsa. A portuguesa Galp é a cuarta (47 estacións). O que apenas hai no país son as gasolineiras 'low cost' (asociadas a grandes áreas comerciais) e que no conxunto do Estado español son o 15% do total. As tres grandes petroleiras que operan no Estado español As tres grandes petroleiras que operan no Estado español son Repsol, Cepsa e British Petroleum (BP). O proceso de desmonopolización que culminou a finais dos 90 levou a que moitos activos de Campsa (a empresa que administraba o monopolio estatal de petróleos) acabasen en mans desas tres petroleiras, sobre todo en Repsol. As tres teñen sido investigadas e multadas pola Comisión de Competencia por pactar prezos. Multas que apenas supón castigo algún nas súas abastadas contas de resultados. Repsol ten o 39 % das estacións de servizo españolas. Cepsa posúe o 17 % e BP, por volta do 8 por cento. Os principais accionistas de Repsol son Caixabank, Sacyr e Pemex (entre as 3, o 33%). Un 57 por cento do capital social cotiza en bolsa. No que atinxe a Cepsa, @s propietari@s da segunda petroleira española cambiaron considerabelmente desde 2009. Daquela eran a petroleira francesa Total Fina, o Banco Santander e Unión Fenosa. En 2011, o fondo árabe IPIC de Abu Dhabi fíxose co 100 % do capital.


Summary: Non puido o Sofán facerlle un favor ao Fisterra e roubarlle algún punto ao líder. O Viveiro vencía no Carral e mantén os 4 de vantaxe sobre o cadro fisterrán, deixando ao Sofán lonxe da zona noble. Pola súa banda, competiu moito mellor o Xallas de Adrián Lema unha serie de erros infantís condeunoulles a sumar unha nova derrota, a 8ª en 10 partidos.

Residencia - Fisterra (1-2) Fisterra: Iván Bouzón, Pablo Vigo, Breixo, Aarón Fdez., Piti; Aarón López, Roa, Andrés. Julián López, Herbert, e Adrián Makaay, Tamén: Jorge, Pablo Lestón, Dani Marcote, Dani Martínez e Julito. Goles: 0-1, m.20: Breixo; 1-1, m.57; 1-2, m.76: Julián de penalti. Novo partido, serio, e sufrido dun Fisterra que se foi ao descanso cun 1-0 que podían ter sido 3. O gol de Breixo, aproveitando un erro do meta local, demostraba que o Fisterra non saía a especular, e as ocasións xeradas polos de Ángel Canosa daban conta da ambición deste equipo. Na segunda, o Residencia igualaría, pero un penalti sobre Dani Asensio, permitíalle a Julián meter de novo por diante aos fisterráns. Os últimos minutos foron de asedio local, pero o equipo estivo imperial en labores defensivas. Sofán - Viveiro (1-3) Sofán: Alex Lopez; Rubén (Matías, m.56), David Castro, Raúl Añón, Viqueira; Jacobo Eibe (Carro, m.77), Fabian, Jony (Fita, m.46); Quintela (Luís, m.62), Alexandre, Raúl. Goles: 1-0, m.10: Alexandre; 1-1, m.40; 1-2, m.55; 1-3, m..87. Chegaba o lider da categoria o Carral e xa dende o inicio se viu que ía ser un partido de poder a poder, porque no primeiro minuto a Sd xa dispuxo da primeira ocasión para adiantarse nun tiro de Alexandre que saiu fóra, e apenas un minuto despois o Viveiro lanzou alto. A Sd impoñia un ritmo alto nos primeiros minutos e nun balón longo milimétrico de Raúl Añón sobre Alexandre, este controla para sacar un forte disparo e adiantar o equipo sofanista. A Sd queria ser o dono do encontro e nos primeiros 10' tirou a meta defendida por Manu Cedron ata en 5 ocasións.O Viveiro demostraba tamén o seu potencial con Xaime distribuindo o xogo e con Marino e sobre todo Gerardo creándolle problemas á defensa sofanista,. De feito, un gol visitante foi anulado, e tiveron varias faltas laterais, sempre con perigo sobre a meta local. A 5 do descanso chegaba o empate noutra nova xogada de Gerardo, que saca un pase de rabona, unha das súas especialidades, para poñer un balón a Arturo que se interna na área e bate por baixo a Álex López. Na reanudación o partido seguiu sendo unha loita por adiantarse no marcador, xa con Parafita no campo para intentar ter máis solucións á hora de rematar xogadas. Pero foi o Viveiro o que estivo máis acertado e no 54' outro pase de Gerardo sobre Marino que volve a batir a Alex cun bo tiro cruzado e poñer o 1-2. A expulsión de Alexandre aínda con 25 minutos por diante foi clave, porque a SD seguiuno intentando, e mesmo coa entrada de Luís chegou á meta rival dende a banda esquerda, pero non se acertaron. Foi no treito final cando de novo Gerardo, tras gañar varios rexeites pon o definitivo 1-3 no marcador co que se chegaría o final do partido. Xallas - San Tirso (2-3) Xallas: Coke, Marcos, Loureiro, Marquiños, Cris, Jordan (Manuel), Borja, Juan de Celia, Pablo (Carlos), Doro (Julián) e Álex Blanco. Goles: 0-1, m.23; 1-1, m.50: Jordan; 2-1, m.56: Álex Blanco de penalti; 2-2, m.70: de penalti; 2-3, m.80: de penalti. Competiu xa cara a cara o Xallas de Adrián Lema, pero os erros infantís no treito final condenárono. Saíron enchufados os locais, con moita intensidade, e chegando á meta rival. No ecuador do primeiro tempo o cadro visitante adiantábase nunha contra, pero o Xallas seguía confiando en que a primeira vitoria estaba preto e loita todos os balóns. Varias ocasións chegaron antes do descanso pero non tiveron acerto. Saíu o Xallas a por todas na segunda, e pronto os tantos de Jordan e Blanco, dende os 11 metros tras un penalti cometido sobre Juan de Celia, daban a volta ao marcador. Pero co tanto o equipo deu un paso atrás, e o San Tirso comezou a volcar o campo cara a meta xalleira, provocando dous penaltis inocentes que conderaron aos xalleiros a unha nova derrota, a pesar de ter ocasións, nos últimos 10 minutos, para ter empatado. As táboas en www.futboldacosta.com


Summary: Novas investigacións en relación á nova cepa do coronavirus que se iniciou no Reino Unido sementan a incógnita de como afecta ás persoas segundo os diferentes tramos de idade. As empresas que xestionan as vacinas aprobadas traballan para confirmar que tamén poden combatila.

A comunidade científica está a investigar todas as novas incógnitas que xurdiron coa nova cepa do coronavirus que se espallou nos últimos días polo sur de Inglaterra e Gales. As primeiras explicacións públicas suxeriron que podía combaterse coas mesmas medidas que se aprobaron a nivel mundial e que as vacinas desenvolvidas e aprobadas polos diferentes organismos internacionais poderían servir para deter o seu avance. Agora, segundo publicou hoxe a BBC, novos estudos indican que a cepa británica podería afectar de igual maneira a nenas e nenos que a persoas adultas. Neutralizar a nova cepa As dúas grandes vacinas que agora mesmo están activadas, Pfizer e Moderna, están a realizar probas para comprobar se son efectivas coa nova cepa aparecida no Reino Unido. Segundo informa Pfizer nun comunicado feito público pola cadea CNN, a análise estase a realizar coas mostras de sangue das persoas inmunizadas coa súa vacina para verificar a súa efectividade. Desde BioNTech, socio de Pfizer, aseguran tamén noutro comunicado ao mesmo medio estadounidense que podería producir nun período de seis semanas unha modificación da súa vacina para adaptala a esta mutación do virus. Non cortar a cadea de subministros A situación de illamento en que quedou o Reino Unido unha vez que os diferentes países da UE aprobaran fechar as súas fronteiras e prohibir os desprazamentos está a crear graves problemas de abastecemento. Desde a Comisión Europea recomendouse onte que se levanten estas prohibicións de voos e trens para asegurar que se poden realizar viaxes esenciais e que non se corta a cadea de subministracións. Bruxelas considera que é importante tomar "medidas de precaución temporais rapidamente" para conter a propagación desta nova cepa do coronavirus e desaconsella todos os desprazamentos considerados non esenciais entre Reino Unido e os países da UE mais tamén discrepa das prohibicións "xeneralizadas". Esta terza feira eran xa case 3.000 os camións retidos en Kent agardando pola posibilidade de volver a Francia. Tamén está a afectar ás exportacións, como é o caso do sector marisqueiro escocés.


Summary: A pandemia deixou ao descuberto as debilidades do sistema de atención ás persoas maiores. Mentres continúan as denuncias pola calidade do servizo e a ausencia de medios materiais e humanos, a Xunta da Galiza insiste en manter o actual modelo residencial. O sentido do voto do PP onte na Cámara galega así o amosa.

O Partido Popular rexeitou onte no Parlamento da Galiza unha proposición de lei para un novo modelo de residencias de maiores. A iniciativa, defendida pola deputada do BNG Olalla Rodil, partía de que "na Galiza existen na actualidade 21.944 prazas en centros residenciais para persoas maiores en 383 centros, o que sitúa o país en tres prazas por cada 100 maiores de 65 anos, lonxe das ratios recomendadas pola Organización Mundial da Saúde de 5%". Ao tempo, lembraba que "é o territorio do Estado coa porcentaxe máis baixa de prazas públicas en residencias, con só 20%", correspondendo a xestión de 80% restante a entidades privadas. Maior letalidade na privada Como informaba onte Nós Diario, 90% de residentes falecidos con Covid na pandemia rexistráronse nos centros de maiores de xestión privada. Rodil referiuse a este dato e defendeu mudanzas para "garantir o dereito a unha vellez digna, despregar un sistema público de coidados forte" e "situar as persoas no centro das políticas". Nesa liña, reclamou "fixar un límite de prazas ás residencias, cun tope de 100 prazas, onde 90% das mesmas como mínimo deben ser individuais, estruturadas en módulos de 25 residentes máximo e 20 en caso de centros con persoas dependentes". Asemade apostou, por aumentar a "supervisión, inspección e o réxime sancionador", creando " un corpo de inspección específico para as residencias cos medios humanos e técnicos suficientes". Os argumentos da nacionalista non convenceron ao PP. O viceportavoz do grupo popular na Cámara, José Alberto Pazos, sinalou que a súa formación "ten un modelo de residencias para humanizar e dotar de mellores arquitectónicas os centros de maiores" e cualificou de "desafortunada" a proposta da nacionalista. Na mesma dirección, defendeu a xestión privada nos xeriátricos e aseverou que "o Partido Popular da Galiza leva anos traballando por un novo modelo", porén puntualizou que "actualmente estamos traballando co Goberno dos Estado e o resto das comunidades autónomas nunha proposta única para todo o territorio español". Críticas ao investimento A voceira socialista en materia de Benestar, Marina Ortega, manifestou que "traer a debate a situación das persoas maiores é sempre unha boa proposta" e considerou necesario "o debate porque se es maior tes que saber que Galiza é a comunidade autónoma que menos inviste en dependencia, a comunidade autónoma que máis privatiza nas residencias e a segunda que menos inspectores ten destes servizos". Asemade, criticou o Executivo galego por "leva dous anos mareándonos co seu modelo de residencias" e expresou o foto favorábel do seu grupo á proposta do BNG. 74 millóns en concertos As eivas do actual modelo de atención aos maiores, evidenciado de maneira clara durante a pandemia, resulta moi custoso para a Administración galega. Segundo os datos ofrecidos no Parlamento da Galiza polos responsábeis da Consellaría de Política Social, a Xunta subvencionou no pasado exercicio as residencias privadas con 100 millóns de euros. Concretamente, 74 millóns de euros achegáronse en concepto de concertos cos operadores privados, 18 millóns en concesións ás empresas que xestionan centros de titularidade pública e 5 millóns de euros en cheques a usuarios para sufragar a súa estadía en centros de maiores privados. Prezos das residencias As residencias privadas son o único recurso asistencial para moitas familias galegas. A maiores dos problemas de xestión, como o coñecido recentemente no xeriátrico Mi Casa de Pazos de Borbén, denunciado por "malos tratos", estes centros signifícanse polas súas listas de agarda e os elevados prezos das prazas. O tempo de espera para unha praza pública sitúase entre dous e cinco anos, chegando a pagar os residentes nalgúns centros privados até 4.358 euros ao mes. Un estudo do Movemento en defensa das pensións (Modepen) sinala que en Vigo os prezos oscilan entre 1.950 e 2.312 euros ao mes na residencia DomusVi-Barreiro, de 2.387 a 4.358 euros mensuais na residencia de Sanitas e entre 1.950 e 3.100 euros ao mes na residencia de Ballesol". Os donos das residencias galegas DomusVi, con 29 estabelecementos e a Fundación San Rosendo, con 3.200 prazas, son os maiores operadores da dependencia na Galiza. O primeiro é propiedade de fondos de investimento e o segundo está ligado á Igrexa. Un e outro grupo significáronse pola proximidade ao PP.


Summary: A suba de prezos na economía galega sitúase por riba da media estatal.

A inflación na Galiza aumentou en xullo até 11,5% en comparación ao mesmo mes de 2021, o maior rexistro en 40 anos, segundo os datos publicados esta sexta feira polo Instituto Nacional de Estatística (INE). A suba do IPC galego superou o da media do Estado, de 10,8%, que tamén marcou o récord en catro décadas, en 0,7 puntos. Así, o IPC só foi superior en Castela-A Mancha (13,2%), Castela e León (12%) e A Rioxa (11,7%). O BNG acusa a Xunta de permitir o "empobrecemento masivo" da sociedade galega ante a suba "histórica" da inflación Deste modo, a economía galega continúa coa escalada de prezos, que aumentou 0,4% respecto de xuño, a suba máis acusada do conxunto do Estado español, onde de media, no mesmo período, os prezos caeron 0,3%. A inflación na Galiza foi liderada polos custos da vivenda (28,1%, cinco puntos máis que no Estado), transporte (15,9%) e alimentos e bebidas non alcólicas (12,8%). Na media do ano, entre xaneiro e xullo, o aumento do IPC é de 6,5%, co transporte á cabeza do ascenso (13,3%). Na comparativa entre xuño e xullo, a maior suba é a dos custos derivados da vivenda (2,7%), polo encarecemento da electricidade e do gas. O economista da Universidade de Santiago de Compostela (USC), Bernardo Valdês, en declaracións a Nós Diario, sinala que "os novos datos marcan unha tendencia que vén xa de hai algún tempo e que é previa inclusive ao conflito en Ucraína". "Aínda que igual o pico que temos agora pode caer lixeiramente no futuro, parece que se vai manter un incremento de prezos elevado", explica. Os prezos de vivenda e alimentos lideran unha inflación desbocada Valdês advirte de que "estamos vendo unha perda de poder adquisitivo e un empobrecemento moi grande, especialmente nas capas máis desfavorecidas, cando xa partíamos dunha situación con elevados niveis de pobreza e dunha porcentaxe importante de fogares con dificultades para chegar a final de mes". "A responsabilidade da inflación moitas veces é achacada aos salarios, cando está moi claro que neste caso as retribucións laborais non teñen nada que ver coa suba de prezos que se está producindo", remarca Valdês. "Ao contrario, as que están pagando fundamentalmente este incremento de prezos son as rendas salariais que teñen unha escasa capacidade para negociar as retribucións e conseguir unha suba similar á que experimentan os prezos", concluíu. Tamén en declaracións a este xornal, a economista da USC, María Cadaval, subliña, con respecto ao comportamento diferenciado da inflación na Galiza, que "hai unha cuestión rechamante que tira á alza dos prezos non só con respecto ao mes de xuño senón tamén na inflación interanual baseada nos custos derivados da vivenda, que inclúen a electricidade e os combustíbeis". "É rechamante que precisamente os prezos da electricidade estean por riba na Galiza do que a nivel estatal, pois somos un país exportador deste ben", resaltou Cadaval. Para a economista da USC, "o máis grave é a inflación subxacente, a que deixa fóra factores que podemos chamar estacionais". "Cando temos un incremento tan importante da inflación subxacente é que realmente a suba de prezos xa contaxiou a medula da economía, e isto é o que explica o incremento tan considerábel nos alimentos e nas bebidas non alcólicas", explica, ao tempo que alerta das consecuencias para a clase traballadora galega, xa que ten "unhas rendas máis baixas que as da media do Estado". Beneficios para as grandes empresas e problemas nas pemes A inflación xera unha situación diversa para as empresas, dependendo do seu sector e do seu tamaño. "Estamos vendo como esta situación está sendo aproveitada por algunhas empresas que están facendo o seu agosto, estes días mesmo vimos a publicación de resultados por parte dalgunha das eléctricas incrementando notabelmente os beneficios", explica Bernardo Valdês. Naturgy gaña 557 millóns até xuño, un 15% máis "Son empresas, como os bancos, que teñen capacidade para sacar rédito da súa situación de dominio do mercado e para aproveitar a situación inflacionista co fin de incrementar os prezos de venda dos seus produtos", acrecenta o economista. Porén, a situación é diferente para as pemes, "moito máis complexa, porque lles é moito máis difícil repercutir nos prezos de venda o incremento de custos", sinala Valdês.


Summary: Kalandraka publica ademais un novo título de Rodari

Aínda que non atravese o seu período de maior relevo público, a de Marguerite Duras (Cidade Ho Chi Minh, Vietnam, 1914-París, 1996) foi unha das obras literarias determinantes no século XX. Radical esteticamente, politicamente comprometida, experimental, foi autora de culto até que, en 1984, 41 anos despois do seu debut, publicou O amante. A editorial Kalandraka publica agora a versión galega do libro no seu selo Faktoría K e coa tradución da poeta Oriana Méndez. O amante é unha novela de ficción ambientada na Indochina colonial. Protagonízaa unha moza francesa e a súa familia arruinada. O pouso autobiográfico resulta máis que evidente. De feito, Duras nunca o negou, como tampouco o negou en libros posteriores e, de certo xeito, continuadores do Amante: é o caso do Amante da China do Norte (1991). Versións galegas "Un día, sendo xa maior, no vestíbulo dun edificio público, un home veu cara a min. Presentouse e díxome: 'Coñézoa dende sempre", comeza o libro segundo a versión de Méndez. O amante non é a primeira obra de Marguerite Duras en galego. En 1989, Edicións Xerais colocou nas librarías O xardín (1955), traducido por Valentín Arias dentro da súa desaparecida colección Grandes do noso tempo. Recolle o diálogo entre dúas persoas nun banco a disertar sobre a súa insatisfacción existencial. Kalandraka tamén anuncia para este mes outra tradución, mais enfocada ás lectoras e lectores novas. Trátase de Era dúas veces o Barón Lamberto, do italiano Gianni Rodari (Omegna, Italia, 1920-Roma, 1980). Con ilustracións de Javier Zabala e versión galega de Isabel Soto, narra "as peripecias dun aristócrata ancián que, grazas a un antigo remedio, experimenta unha progresiva mellora na súa saúde". Kalandraka prometeu celebrar o centenario de Rodari con numerosas publicacións.


Summary: A MICE afronta a súa penúltima xornada desta edición coa estrea, na Galiza, da curtametraxe Os corpos, do galego Eloy Domínguez Serén.

Na xornada da sexta feira, 9 de abril, a Mostra Internacional de Cinema Etnográfico (MICE), en Compostela, acolle a estrea na Galiza da curtametraxe de Eloy Domínguez Serén Os corpos. Unha peza que "filma de modo envolvente os festexos e o ambiente do Entroido ourensán". Centrado nas tradicións de Laza e Maceda, o traballo de Eloy Domínguez estreouse no Festival Internacional de Documentais (IDFA) de Amsterdam e xa competiu no festival Curtas Clermont-Ferrand e no Festival Internacional de Cinema (FIC) de Xixón. A proxección na MICE terá lugar ás 20 horas, no Teatro Principal, e encargarase de presentar a peza o director, Eloy Domínguez, xunto á produtora Beli Martínez de Filmika Galaica. Despois da proxección haberá un coloquio con parte dos protagonistas da curta. Neste penúltimo día da MICE, da Sección Oficial vanse proxectar tamén as pezas A miña terra, presentada polo seu director, Santiago D. Risco, e Notas sobre a habitabilidade na Barca, do colectivo Cinema Semente, que estará representado por Paloma Hernández e Andrés Fernández. Ambas as dúas decorrerán na Sala Numax ás 17.30 horas. Tamén forma parte da Sección Oficial o filme Como el viento, de Raquel Ruiz, que se proxecta ás 17 horas no auditorio do Museo do Pobo Galego, e o documental Hostal España, de Chus Domínguez, Inma Álvarez e as traballadoras e residentes do hostal que lle dá nome. A proxección, de estrea, será as 19 horas no mesmo espazo. E ás 18 horas estréase tamén Poto e Cabengo, de Jean Pierre Gorin, onde se conta a historia de dúas xemelgas que inventaron a súa propia linguaxe. A proxección decorrerá no Teatro Principal. Talleres formativos Esta sexta feira dá comezo, ás 16 horas, o obradoiro de Adriana Vila Guevara, "Da investigación á creación biográfica", que se enfoca en achegar unha variedade de métodos, recursos e cuestionamentos de base etnográfica, cinematográfica e creativa, para a aproximación ao labor de comprensión do outro ou da outra. E ás 16.30 horas terá lugar o encontro "A comunicación de eventos cinematográficos na Galiza", promovida polas plataformas profesionais Proxecta e CREA. Unha mesa moderada polo cineasta Xoán Escudero e para a que se conta coas xornalistas Andrea Villa, María Yáñez e Jesús Silva.


Summary: Partidos chave para o futuro dos conxuntos do país

Dous dos tres representantes galegos na LEB Ouro, Leyma Básquet Coruña e Ibereólica Renovables Ourense, afrontan na sexta feira, 9 de abril, dous compromisos que poderían ser vitais para a futura consecución dos seus obxectivos, o ascenso e a permanencia, respectivamente. O conxunto ourensán saltará ás 19 horas á pista do carismático Pez Voador, no que xoga os seus partidos o Real Canoe madrileño, cunha soa idea na cabeza, "solucionar os problemas dos últimos partidos", tal e como sinalou o preparador Gonzalo García de Vitoria. "Esta foi unha semana difícil porque viñamos dunha boa dinámica, con grandes sensacións, e tras dúas derrotas seguidas regresan as dúbidas", engadiu De Vitoria, laiándose polo feito de ter que xogar até tres partidos seguidos a domicilio. Ademais, o técnico vasco lembrou que "a porcentaxe de vitorias dos equipos visitantes nesta segunda fase está por debaixo de 20%", polo que está seguro de que o choque ante o Real Canoe será "difícil, a pesar de que sexa actualmente o fehacancelas, porque se imos aos fríos datos, eles gañaron 30% dos partidos da casa e nós soamente 10% fóra". Só vale gañar para o Básquet Coruña A igualdade tamén é a característica predominante na loita polo ascenso, polo que o Básquet Coruña necesita imperiosamente un triunfo na cancha do Pau Castelló (20 horas) se non quere distanciarse na clasificación de forma case definitiva dun equipo levantino que avantaxa nunha vitoria o coruñés. Para Sergio García, adestrador laranxa, a chave do éxito ante un rival que ten "moitísimos argumentos" estará en que os seus homes sexan quen "de volver ser un equipo dominador do rebote, para así poder facer o noso xogo".