Summary: O Integrupo de Minorías Nacionais e Linguas do Parlamento Europeo aproba unha declaración contra o borrador por "ir contra a diversidade lingüística que propugna a UE". A eurodeputada do BNG, Ana Miranda, integrante do colectivo, denuncia "o ataque frontal á realidade plurilingüe de Galiza".

O Integrupo de Minorías Nacionais e Linguas do Parlamento Europeo vén de aprobar unha declaración en contra do anteproxecto de lei de Educación do Goberno español e a través dunha declaración impulsada conxuntamente por un grupo de representantes da Eurocámara entre os que figura a eurodeputada do BNG Ana Miranda, Raül Romeva (ICV) e Ramon Tremosa (CiU). O Intergrupo de Minorías Nacionais e Linguas pide a retirada da lei Wert por estar "marcado ideoloxicamente" e "ir contra a diversidade lingüística que propugna a UE" Na declaración solicítase ao Goberno central que retire o anteproxecto por estar "marcado ideoloxicamente" e ir "en contra da igualdade e da diversidade lingüística que propugna a Unión Europea". Na iniciativa, o Intergrupo acusa o Estado español de "non querer mellorar os estándares educativos, senón de ter como obxectivo facer retroceder as linguas galega, catalá e vasca". A Eurocámara definiu en 2009 a inmersión lingüística como a ferramenta máis eficaz para o multilingüismo Os autores da iniciativa destacan que o Parlamento Europeo votou en 2009 o informe Multilingüismo: un activo para Europa e un compromiso común, que define o sistema de inmersión lingüística como a ferramenta máis eficaz para promover o multilingüismo. "Somos unha Europa multilingüe e o galego forma parte desta Europa", destacou Ana Miranda durante a intervención parlamentaria, na que denunciou que o anteproxecto de Lei de Wert "é un ataque frontal á realidade plurilingüística de Galiza, Cataluña e Euskadi, ademais de supor unha invasión das competencias das nacións con lingua de seu". Neste sentido, o BNG xa ten solicitado a retirada da proposta lexislativa e a reprobación do ministro impulsor dun texto que cualifica de "centralista e retrógrado". Pola contra, a formación nacionalista defende "un modelo educativo público, laico e de calidade, na que os alumnos podan aprender na súa propia lingua". O Intergrupo de Minorías Nacionais e Linguas do Parlamento Europeo está formado por 55 eurodeputados e eurodeputadas representantes de 15 estados membros e da práctica totalidade das formacións políticas presentes na Cámara.


Summary: Aumenta a presión hospitalaria segundo informa o Sergas. A presión hospitalaria medra até o 4,85% e achégase ao 5% fixado pola Organización Mundial da Saúde (OMS) para controlar a pandemia. En 24 horas houbo 134 persoas contaxiadas.

Por primeira vez desde a saída da Galiza do estado de emerxencia sanitaria o país conta con 1.077 casos activos, 84 máis que a xornada anterior. Ademais, segundo informa este sábado a Consellaría de Sanidade, os novos contaxios tamén aumentan e exceden o centenar, 134 e a presión hospitalaria increméntase lixeiramente, con 49 hospitalizados -un máis- e a taxa de positividade sobe até o 4,85%. Nos informe diario do Sergas figura tamén que as persoas ingresadas en UCI pola Covid-19 soben a 12 -unha máis ca esta sexta feira- no conxunto da Galiza, mentres que se manteñen en 37 as hospitalizadas noutras unidades. Por áreas sanitarias, a presión hospitalaria aumenta lixeiramente na da Coruña e Cee, que segue con tres pacientes Covid en UCI e rexistra 12 noutras unidades -un máis-, na de Ourense, con tres en críticos -un máis- e con 13 en planta -uno menos-. As outras cinco áreas sanitarias continúan sen cambios; e na de Vigo que, aínda que mantén a un hospitalizado en UCI, conta con cinco pacientes en planta. Continúan sen cambios, doutra banda, a área de Pontevedra e O Salnés, a única de toda Galiza sen pacientes Covid ingresados, mentres que na de Lugo segue un paciente en UCI e dúas noutras unidades, e a de Ferrol rexistra tres en críticos e catro en planta. A área de Santiago e Barbanza é a única que reduce a presión e mantén un paciente Covid en UCI e outro en unidades convencionais -dúas menos-. Aumentan os contaxios Por cuarta xornada consecutiva -desde a cuarta feira- Galiza rexistra máis dun centenar de novos contaxios diarios, que este sábado ascenden a 134, 11 máis que o día anterior, cando se rexistraron 123. Desta maneira, as persoas contaxiadas na Galiza desde o inicio desta pandemia ascenden a 184.230, das que 43.525 corresponden á área da Coruña e Cee; 37.933, á de Vigo; 27.181, á de Santiago e Barbanza; 22.133, á de Ourense; 21.590, á de Pontevedra e O Salnés; 20.105, á de Lugo; e 11.750 á de Ferrol. Desde o comezo desta crise sanitaria, segundo os datos actualizados por Sanidade, realizáronse 2.927.101 PCR na Galiza, que supoñen 2.595 probas máis que as rexistradas até o día anterior. En canto á taxa de positividade das probas PCR -número de infeccións detectadas cada 100 test-, continúa en ascenso e alcanza o 4,85%, após marcar un 3,61 por cento esta sexta feira. Así, a taxa de positividade, aínda que aínda por baixo, continúa achegándose á barreira do 5% fixada pola OMS para dar a pandemia por controlada. 2.655 persoas falecidas na Galiza As persoas falecidas diagnosticadas coa Covid-19 desde o inicio desta pandemia na Galiza mantéñense en 2.655, ao non notificar desde o martes a Consellería de Sanidade ningunha vítima. Pola súa banda, 180.532 persoas foron diagnosticadas e curáronse no conxunto do país desde o inicio desta crise sanitaria, que representan 50 máis que as contabilizadas até o día anterior. Certificados Covid Por outro lado, a Xunta emitiu xa un total de 2.149.567 'certificados covid', a inmensa maioría de vacinación que ascenden a 2.070.953. Ademais, outros 48.833 foron de resultado de proba diagnóstica e 29.781 de superar a enfermidade. Sanidade lembrou, tamén, que as oficinas de farmacia adheridas ao acordo coa Administración galega poden acreditar a validez dos resultados destas probas e integralos nos rexistros do sistema. Até agora, rexistraron os resultados de probas dun total de 51.510 persoas, que permitiron detectar a 530 usuarios con resultado positivo. Á súa vez, estiveron a realizarse test de antíxenos gratuítos en diferentes puntos dos distritos sanitarios que, unha vez pechados, indican un balance de 27.816 persoas atendidas e 311 casos positivos detectados.


Summary: O documento elaborado pela CIA, de quatro em quatro anos, no início de cada novo mandato presidencial nos Estados Unidos, e que Barack Obama recebeu ao tomar posse do seu segundo mandato, tem o título: 'Global Trends 2030. Alternative Worlds' (Tendências mundiais 2030: novos mundos possíveis). Que nos diz? A principal constatação é: o declínio do Ocidente. Artigo de Ignacio Ramonet em Le Monde Diplomatique

De quatro em quatro anos, no início de cada novo mandato presidencial nos Estados Unidos, o National Intelligence Council (NIC), o departamento de análise e antecipação geopolítica e económica da Central Intelligence Agency (CIA), publica um relatório que se converte automaticamente numa referência para todas as chancelarias do mundo. Ainda que obviamente se trate de uma visão muito parcial (a de Washington), elaborada por uma agência, a CIA, cuja principal missão é defender os interesses dos Estados Unidos, o relatório estratégico do NIC apresenta uma indiscutível utilidade porque resulta de uma posição conjunta – revista por todas as agências de segurança dos Estados Unidos – de estudos elaborados por peritos independentes de várias universidades e de muitos outros países (Europa, China, Índia, África, América Latina, mundo árabe-muçulmano, etc.). O documento confidencial que o presidente Barack Obama encontrou na sua mesa de trabalho na Casa Branca no passado dia 21 de janeiro ao tomar posse do seu segundo mandato, foi publicado com o título: Global Trends 2030. Alternative Worlds (Tendências mundiais 2030: novos mundos possíveis). Que nos diz? Novos países disputam a supremacia internacional a EUA A principal constatação é: o declínio do Ocidente. Pela primeira vez, desde o século XV, os países ocidentais estão a perder poder face à subida das novas potências emergentes. Começa a fase final de um ciclo de cinco séculos de dominação ocidental do mundo. Ainda que os Estados Unidos continuem a ser uma das principais potências planetárias, perderão a sua hegemonia económica a favor da China. E já não exercerá a sua "hegemonia militar solitária" como o faz desde o fim da Guerra Fria (1989). Caminhamos para um mundo multipolar no qual novos atores (China, Índia, Brasil, Rússia, África do Sul) têm como vocação constituir sólidos polos continentais e disputar a supremacia internacional a Washington e aos seus aliados históricos (Japão, Alemanha, Reino Unido, França). Para ter uma ideia da importância e da rapidez da decadência ocidental que se avizinha, basta assinalar estes dados: a parte dos países ocidentais na economia mundial vai passar dos atuais 56%, para cerca de 25% em 2030... Ou seja, em menos de vinte anos, o Ocidente perderá mais de metade da sua preponderância económica... Uma das principais consequências disto é que os Estados Unidos e os seus aliados já não terão provavelmente os meios financeiros para assumir o papel de polícias do mundo... De tal modo que esta mudança estrutural (somada à profunda crise económico-financeira atual) poderá conseguir o que nem a União Soviética nem a Al Qaeda conseguiram: debilitar durante muito tempo o Ocidente. Para a CIA não é seguro que a União Europeia consiga manter a sua coesão Segundo este relatório, a crise na Europa durará pelo menos um decénio, isto é até 2023... E, sempre segundo este documento da CIA, não é seguro que a União Europeia consiga manter a sua coesão. Enquanto, se confirma a emergência da China como a segunda economia mundial e com vocação para se converter na primeira. Ao mesmo tempo, os demais países do grupo chamado BRICS (Brasil, Rússia, Índia e África do Sul) instalam-se em segunda linha competindo diretamente com os antigos impérios dominantes do grupo JAFRU (Japão, Alemanha, França, Reino Unido). Serviço de espionagem ultra-secreto Em terceira linha, aparecem agora uma série de potências intermédias, com demografias em subida e fortes taxas de crescimento económico, chamadas a converter-se também em polos hegemónicos regionais e com tendência a se transformar num grupo de influência mundial, o CINETV (Colômbia, Indonésia, Nigéria, Etiópia, Turquia, Vietname). Ferramentas eletrónicas proporcionarão aos governos "uma capacidade sem precedentes para vigiar os seus cidadãos Mas de aqui a 2030, no Novo Sistema Internacional, algumas das maiores coletividades do mundo já não serão países mas comunidades congregadas e vinculadas entre si pela Internet e pelas redes sociais. Por exemplo, 'Facebooklândia': mais de mil milhões de utentes... Ou 'Twitterlândia', mais de 800 milhões... Cuja influência, na "guerra dos tronos" da geopolítica mundial, poderá revelar-se decisiva. As estruturas de poder esmaecer-se-ão graças ao acesso universal à Rede e ao uso de novas ferramentas digitais. A este respeito, o relatório da CIA anuncia o aparecimento de tensões entre os cidadãos e alguns governos numas dinâmicas que vários sociólogos qualificam de 'pós-políticas' ou 'pós-democráticas'... Por um lado, a generalização do acesso à Rede e a universalização do uso das novas tecnologias permitirão à cidadania atingir altas quotas de liberdade e desafiar os seus representantes políticos (como durante as primaveras árabes ou na crise dos "indignados"). Mas, ao mesmo tempo, segundo os autores do relatório, estas mesmas ferramentas eletrónicas proporcionarão aos governos "uma capacidade sem precedentes para vigiar os seus cidadãos". Os perigos principais que ocorrem hoje nas nossas sociedades são de ordem não-militar: mudança climática, conflitos económicos, crime organizado, guerras eletrónicas, esgotamento dos recursos naturais... "A tecnologia –acrescentam os analistas de Global Trends 2030– continuará a ser o grande nivelador, e os futuros magnatas da Internet, como poderá ser o caso do Google e do Facebook, possuem montanhas de bases de dados, e manejam em tempo real muita mais informação que qualquer Governo". Por isso, a CIA recomenda à Administração dos Estados Unidos que faça frente a essa ameaça eventual das grandes corporações da Internet ativando o Special Collection Service4, um serviço de espionagem ultra-secreto –administrado conjuntamente pela NSA (National Security Service) e o SCE (Service Cryptologic Elements) das Forças Armadas– especializado na captação clandestina de informações de origem eletromagnética. O perigo de que um grupo de empresas privadas controle toda essa massa de dados reside, principalmente, em que poderia condicionar o comportamento em grande escala da população mundial e inclusive das entidades governamentais. Também se teme que o terrorismo jihadista seja substituído por um ciberterrorismo ainda mais surpreendente. A CIA toma tão a sério este novo tipo de ameaças que, eventualmente, o declínio dos Estados Unidos não terá sido provocado por uma causa externa mas por uma crise interna: o colapso económico ocorrido a partir de 2008. O relatório insiste em que a geopolítica de hoje deve interessar-se por novos fenómenos que não possuem forçosamente um carácter militar. Pois, ainda que as ameaças militares não tenham desaparecido (veja-se as intimidações armadas contra a Síria ou a recente atitude da Coreia do Norte e o seu anúncio de um possível uso de armas nucleares), os perigos principais que ocorrem hoje nas nossas sociedades são de ordem não-militar: mudança climática, conflitos económicos, crime organizado, guerras eletrónicas, esgotamento dos recursos naturais... Em 2030, cerca de 60% da população mundial terá problemas de abastecimento de água, dando lugar ao aparecimento de "conflitos hídricos"... Quanto ao fim dos hidrocarbonetos, a CIA mostra-se, pelo contrário, bem mais otimista que os ecologistas. Sobre este último aspeto, o relatório indica que um dos recursos que mais aceleradamente se está a esgotar é a água doce. Em 2030, cerca de 60% da população mundial terá problemas de abastecimento de água, dando lugar ao aparecimento de "conflitos hídricos"... Quanto ao fim dos hidrocarbonetos, a CIA mostra-se, pelo contrário, bem mais otimista que os ecologistas. Graças às novas técnicas de fraturação hidráulica, a exploração do petróleo e do gás de xisto está a atingir níveis excecionais. Os Estados Unidos já são auto-suficientes em gás, e em 2030 sê-lo-ão em petróleo, o que embaratece os seus custos de produção manufatureira e exorta à relocalização das suas indústrias. Mas se os Estados Unidos –principal importador atual de hidrocarbonetos– deixar de importar petróleo, é de prever que os preços caiam significativamente. Quais serão então as consequências para os atuais países exportadores? O aumento demográfico cessará em todos os continentes menos em África No mundo para que vamos, cerca de 60% das pessoas viverá, pela primeira vez na história da humanidade, nas cidades. E, como consequência da redução acelerada da pobreza, as classes médias serão dominantes e triplicar-se-ão, passando de 1.000 para 3.000 milhões de pessoas. Isto, que em si é uma revolução colossal, acarretará como sequela, entre outros efeitos, uma mudança geral nos hábitos culinários e, em particular, um aumento do consumo de carne à escala planetária. O que agravará a crise ambiental. Porque multiplicar-se-á a criação de gado, de porcos e de aves; e isso supõe um aumento do gasto de água (para produzir alimentos), de pastos, de adubos e de energia, com repercussões negativas em termos do efeito de estufa e do aquecimento global... CIA entende que o declínio dos Estados Unidos não terá sido provocado por uma causa externa mas por uma crise interna: o colapso económico ocorrido a partir de 2008 O informe da CIA anuncia também que, em 2030, os habitantes do planeta serão 8.400 milhões, mas o aumento demográfico cessará em todos os continentes menos em África, com o consequente envelhecimento geral da população mundial. Pelo contrário, o vínculo entre o ser humano e as tecnologias de prótese acelerará a criação de novas gerações de robôs e o aparecimento de super-homens" capazes de proezas físicas e intelectuais inéditas. O futuro é poucas vezes previsível. Não é por isso que há que deixar de o imaginar em termos de prospetiva, preparando-nos para atuar perante diversas circunstâncias possíveis, das quais uma só se produzirá. Ainda que já tenhamos advertido que a CIA tem o seu próprio ponto de vista subjetivo sobre a marcha do mundo, condicionado pelo prisma da defesa dos interesses norte-americanos, o seu relatório tetranual não deixa de constituir uma ferramenta extremamente útil. A sua leitura ajuda-nos a tomar consciência das rápidas evoluções em curso e a refletir sobre a possibilidade de cada um de nós para intervir e para fixar o rumo. Para construir um futuro mais justo. Artigo de Ignacio Ramonet, publicado em Le Monde Diplomatique. Tradução de Carlos Santos para esquerda.net, de onde foi tirado


Summary: O ano comezou cun inusual varamento masivo de golfiños na costa. A Coordinadora para o Estudo dos Mamíferos Mariños alerta dun aumento dos embarrancamentos o pasado ano, a maioría resultado da pesca accidental. Reclaman fondos e continuidade nos programas para atender a fauna.

Durante os días 5 e 6 de xaneiro a rede de varamentos da Galiza, xestionada pola Coordinadora para o Estudo dos Mamíferos Mariños (Cemma), asistiu a un varamento masivo de golfiños. Non son correntes, explica un dos seus integrantes, o biólogo Alfredo López, a Nós Diario: "O habitual é que os varamentos se produzan por mor dos temporais, e que os individuos que cheguen non garden relación entre si". A maior parte dos varamentos na costa galega son de golfiños, aínda que entre os meses de decembro e marzo non é raro que se produza o dalgún exemplar de león mariño. "Chegan do norte de Europa. Durante esta época advertimos á veciñanza de que non pasee os cans soltos polas praias", informa Alfredo López. Só 10% dos animais mariños que fican pendurados na costa galega son atendidos con vida. A Cemma traslada ás tartarugas pequenas e aos leóns mariños durante quince días a unha unidade de coidados intensivos; instalacións temporais e desmontábeis. A partir de aí, cando xa precisan desenvolverse nunha piscina, son derivados o Instituto Galego de Formación en Acuicultura, en Arousa. A información íntegra pode ser consultada na edición en papel de Nós Diario ou na súa lectura na nube.


Summary: A Asociación Cultural O Galo e a Facultade de Xornalismo organizan sendos actos de presentación do proxecto xornalístico.

Sermos Galiza continúa a súa andaina polo país para se presentar após encetar esta nova etapa. Esta cuarta feira ás 20.30 horas a Asociación Cultural O Galo organiza un acto de presentación do novo deseño do semanario en papel. No café Airas Nunes (Rúa O Vilar, 17). Aliás, a vindeira quinta feira (21 de febreiro), a Facultade de Xornalismo (Campus Norte) acollerá máis unha conferencia en que membros do proxecto debullarán polo miúdo as novidades que Sermos Galiza incorpora após o seu segundo lanzamento. Ao longo deste mes de febreiro mais tamén o vindeiro mes de marzo, Sermos Galiza continuará percorrendo as vilas e cidades de todo o país.


Summary: Quen non pase por debaixo dunha escada ou ande tremando os martes e 13 está de festa dos días 6 ao 11 de maio en Carballo xa que a VII Semana do Libro e a Lectura ten á superstición como tema desta edición. Máis de 1200 nenos e nenas participarán das actividades.

Co fin de achegar a poboación máis nova aos libros e á lectura chega a sétima edición deste programa organizado pola AS-PG que se articula entre actividades de mañá orientadas aos centros de ensino de 9.30 a 14 horas e espectáculos de teatro, poesía e contacontos para o público xeral que terán lugar de 18 a 20 horas no Pazo da Cultura. Na inauguración que terá lugar o domingo día 6 ás 12.30 os protagonistas do espectáculo serán os nenos e nenas dos centros de ensino de Carballo, cos que a AS-PG traballa directamente na organización do programa. Concertados con eles celebraranse os obradoiros das sesión de mañá que achegarán ás crianzas aos monicreques con Boabab Teatro, á ilustración con Pepe Carreiro, brillante autor d´os Bolechas, ou á ciencia da man de Teatro do Miolo. Con Carballo con Botas, un trasniño ensinaralles a achegarse con frautas de faia ou buxo aos sons do bosque e para os que lles guste andar coas mans na masa, Ouvirmos aprenderalles as primeiras licións de cociña. Con Marta visitarán os contos contados e co apoio de Tinta de Lura rematarán un conto de Ánxel Fole e co de Antía Otero quen sabe se aparecerán novos nomes para a nosa poesía. Son algunhas das actividades do programa dedicado aos centros de ensino que, nesta edición, implicará nos libros e a lectura a máis de 1200 rapaces e rapazas, unha cifra que supera as expectativas da organización e é a maior de todas as edicións celebradas ata agora. O programa aberto ao público terá lugar todos os días ás 18.30 con espectáculos como Contos do Azar de Boabab Teatro, Orgullo, o espírito dos bosques, de Teatro do Miolo, Pequena, de Talía Teatro, Contos Nómadas, de Eva Cabo e O Aviador de Elefante Elegante Teatro. Complétase con varias exposicións de libros, de materiais do alumnado e a de ilustración galega, Habelos, hainos da AGPI (Asociación Galega de Profesionais da Ilustración).


Summary: Paul Manafort confesou esta sexta feira a súa culpabilidade en dous dos cargos que se apresentaban contra el, no curso dunha investigación sobre a súa asesoría en Ucrania ao presidente pro-ruso Viktor Yanukovych. A confesión é o produto dun acordo co fiscal especial Robert Mueller, quen investiga a suposta conspiración rusa para levar Trump á Casa Branca. É un golpe moi duro para o presidente dos EUA, porque Manafort estivo no miolo de campaña de 2016.

Manafort confesou a súa culpabilidade perante dous cargos —fraude fiscal e obstrución á xustiza— en troca de que lle retirasen outras acusacións que se formulaban contra el. Destarte, terá un tratamento benigno cando sexa sentenciado. O probábel é que sexa condenado a como máximo 10 anos de prisión. Para obter esta rebaixa nas súas penas, o ex xefe de gabinete de Trump oferécese tamén a prestar declaración sobre a súa "participación e coñecimento en todo tipo de actividades criminais". Non só as referidas ás súas incursións na política e na economía ucraínas, senón tamén as que teñen a ver coa conexión rusa —a hipotética conspiración de Moscova para favorecer a candidatura de Trump nas presidenciais de 2016, con hackeos masivos de redes sociais como Facebook e Twitter. O revés para a Casa Branca é de consideración, porque se alguén estaba no núcleo duro da campaña de Trump ese era Paul Manafort. Non estariamos perante a primeira traizón ao inquilino da Casa Branca. A finais de agosto, o ex avogado do presidente, Michael Cohen, tamén mostrou a súa disposición a colaborar con Mueller. Como era previsíbel, desde a Administración Trump rexeitouse esta mesma sexta feira calquera hipótese de que as revelacións de Manafort puidesen incriminar o presidente dos EUA: o caso de Ucraína, dixo a portavoz Sarah Sanders, non garda "ningunha relación" con Trump. O avogado deste, Rudy Guliani, enfatizou: "O presidente non fixo nada incorrecto". A equipa de investigadores que dirixe o fiscal Robert Mueller pensa que Manafort mantiña vínculos directos cos servizos secretos rusos e que o nexo sería Konstantin Kilimnik, un consultor que traballou en Ucrania para o ex xefe de campaña de Trump. A Casa Branca non agardaba que Manafort se prestase a colaborar con Mueller. Na contorna de Trump se daba por suposto que Manafort negaría todo vínculo co Kremlin, coa esperanza de que finalmente fose indultado polo presidente. Eses cálculos fallaron e agora Trump se acha nunha situación moi comprometida, coa ameaza do impeachment —perspecdtiva case segura de os demócratas gañaren as eleccións lexislativas de novembro— pairando sobre a súa cabeza.


Summary: A muller comezou a engadir interese ó seu relato nomeando detalles relativos á cobertura que o seguro incluía, especificando ademais as cantidades que os meus familiares percibirían en caso de que Dona Morte decidise cruzarse no meu camiño

Hai poucas semanas un número descoñecido reclamaba a miña atención ó telefono, que levaba días sen soar. Unha agradable voz feminina solicitaba educadamente a miña atención ó outro lado da liña, proposta que aceptei sen reparos. Logo de indicar a entidade financeira para a que traballaba a muller pasou a presentarme a oferta que tiñan a ben ofrecerme como suposto premio á miña fidelidade ó longo dos últimos anos. Vostede e novo señor, tentaba mitigar a voz con bo criterio, pero permítame que igualmente lle explique os beneficios que o noso sensacional seguro de vida lle ofrece. Así, despois do pequeno eloxio de rigor, a muller comezou a engadir interese ó seu relato nomeando detalles relativos á cobertura que o seguro incluía, especificando ademais as cantidades que os meus familiares percibirían en caso de que Dona Morte decidise cruzarse no meu camiño. "Permítame explicarlle que, en caso de falecemento por accidente de tráfico os seus achegados percibirían a suma de........; se pola contra o falecemento se producise por accidente laboral a suma ascendería ós..." Ó tempo que a voz descoñecida se esforzaba en relatar co maior tacto posible as variantes de morte que o seguro contemplaba no seu catálogo a miña imaxinación púñase en marcha e, excitada quizais polo morboso da situación, construía ó seu antollo os diferentes escenarios que a voz propoñía dotándoos dun realismo sorprendente. Aquela repentina sintonía xurdida entre a voz descoñecida e a miña imaxinación incomodábame, non só porque me invitara a pensar en algo no que nunca reparara ata o de agora, senón porque ademais parecía estar fóra do meu control. Xusto nese momento de pleno delirio imaxinativo un diálogo interno irrompía no meu maxín secuestrando toda a miña atención e obrigándome a despedirme da voz que agardaba a miña resposta ó outro lado da liña. En consecuencia, decidín cortar a conversa esgrimindo como argumento que o servizo ofrecido non estaba entre os meus intereses. Como dicía, un intenso diálogo interno pedía paso na miña mente e ambos interlocutores, emoción e razón, parecían ansiosos por expresarse. O lado emocional da miña mente introducía o debate mostrando a súa indignación do seguinte modo: -É inaceptable! Pretenden pór prezo ata á morte-sentenciaba impulsivamente o meu lado sensible. -Que pensabas, que había algo neste mundo onde Don Diñeiro no conseguiría colarse?-respostáballe convencido o meu lado racional. -Non, en absoluto. Iso sería pecar de iluso. -Entón, de que te sorprendes amigo? -Sorpréndome da crueza coa que tratan o tema. Ata este momento sempre pensara na morte como un concepto único. A morte é sempre morte, sen diferenzas. Pero agora esta muller comeza a falar de prezos, tarifas… e iso prodúceme un desacougo…. Ademais, por que ha de resultar máis cara una morte ca outra? No me dirás que iso non te sorprende? O lado racional tomou un tempo antes de respostar: -En certo modo non amigo, como a amable señora nos explicou, non é o mesmo falecer como consecuencia dun accidente laboral que facelo nun accidente de tráfico, ou dun infarto, de aí as diferenzas nas remuneracións. -Ah! Acabaramos! Así que segundo ti existen distintos tipos de morte. Vamos oh! A morte é morte, nada máis. Non se deberían facer ese tipo de distincións! -En absoluto, incluso na morte existen diferenzas, e esa circunstancia é aproveitada polas aseguradoras como un elemento máis co que xogar. Pode que semelle duro pero é así. Aínda que comparto contigo a idea de que pór cifras á morte pode resultar unha práctica incómoda, penso que o que está detrás da túa indignación é unha visión demasiado sentimental respecto desta, a cal te condiciona facéndote ver como tabú algo que en absoluto o é. Lembras aquela novela de Saramago que limos fai tempo? As intermitencias da morte. -Lembro, si -asentiu o lado emocional. -Que lección tomaches dela? -Pois aprendín a entender a importancia da morte, a súa necesidade. De non existir esta produciríase un caos que evitaría que o ciclo da vida continuase. -En efecto, esa pode que sexa una das mensaxes da novela, a máis superficial. Pero, na miña opinión, hai outra mensaxe, quizais máis sutil, que se pode extraer do relato. Refírome a intentar ver a morte dun xeito máis natural, sen tantas lerias e sobre todo sen tanto temor. -Pídesme entón que desdramatice a miña visión da morte? -preguntaba intrigado o lado emocional. -Exacto. Tan só intenta concibila dun xeito máis racional, máis natural. Iso axudarache. Desta forma pode que entendas un pouco mellor o negocio da morte, aínda que non compartas o modo en que algúns o tratan, e poderaste centrar no que realmente paga a pena. -Pode que leves razón. Aínda que paradóxico, pode que racionalizar a morte sexa unha das mellores receitas para dar emoción á vida.


Summary: Guillerme Vázquez defende os acordos de varias forzas políticas para desenvolver "políticas diferentes" e amósase convencido de que, se o Bloque sobe, o PP perderá a maioría absoluta

A abrupta saída da Xunta á que se tivo que enfrontar o goberno bipartito provocou, nos tempos inmediatamente posteriores á derrota, un certo distanciamento entre os que foran socios no Executivo. Ao longo de boa parte do mandato de Alberto Núñez Feijóo PSdeG e BNG desbotaron a posibilidade de realizaren xestos públicos que suxerisen a posibilidade dun entendemento futuro no ámbito autonómico, aínda que ambas formacións políticas continuaban a gobernar conxuntamente sen grandes sobresaltos en diversas institucións no ámbito local. Esta tendencia mudou nos últimos tempos e esvaeu definitivamente coa convocatoria das eleccións do 21 de outubro, cita electoral ante a que nin PSdeG nin BNG desbotan a posibilidade de acordos, tampouco en público. Quen inauguron esta mudanza no discurso foi o secretario xeral e candidato socialista, Pachi Vázquez, que dende hai meses vén manifestado a súa disposición á avinza co Bloque e que, nas últimas semanas, expresa que un "goberno de progreso" é a vía para o cambio político no país. Tamén o candidato nacionalista, Francisco Jorquera, subliñaba en días pasados que "se do BNG depende, o PP non vai gobernar", sempre e cando o acordo se produza sobre un programa de "cambio profundo". Na mesma liña afondou este mércores o portavoz nacional dos frontistas, Guillerme Vázquez, que nun almorzo informativo en Vilagarcía retrucou ás proclamas de Alberto Núñez Feijóo sobre os supostos riscos dun goberno con máis dunha cor política. Guillerme Vázquez anima os populares a "integrarse na normalidade democrática" O aspirante á reelección polo PP debe, ao seu xuízo, debe comezar por "integrarse na normalidade democrática, porque os gobernos de coalición son o máis común en todos os países democráticos", explica o líder nacionalista, quen engade que "se o PP perde a maioría" a posición do BNG será a de propiciar a conformación dun "goberno que faga políticas diferentes". O Bloque participaría nese eventual Executivo se está "comprometido co avance do autogoberno de Galiza, con facerlles fronte aos salvaxes recortes do Goberno de Rajoy", se "apoia os sectores produtivos para saír da crise" e se "apoia os intereses das clases populares", dende os "estafados polas preferentes" ata "os dereitos dos traballadores e traballadoras". Onde "non estará" o BNG, advirte, é "nun goberno modelo andaluz no que se aceptan os recortes por imperativo legal". Neste contexto, e botando man das enquisas preelectorais coñecidas nos últimos días, Vázquez ve perfectamente "posíbel" que o PP non logre reeditar a súa maioría absoluta. "As eleccións do 21 de outubro estań abertas" e, polo tanto, "é posíbel derrotar a Feijóo", iso "sabémolo nós e sábeno eles", salienta. A clave para que isto aconteza, ao seu xuízo, é o "ascenso do BNG".


Summary: O auto, que beneficia unha rapaza de Nigrán de 14 anos, engádese ao que hai uns meses permitiu o rexistro de Sara, unha rapaza de Lugo, filla de Cristina Palacios, presidenta de Chrysallis Galicia.

Pouco a pouco, con pequenos avances legais, xudiciais e sociais, a vida dos e das menores transexuais gaña algo de normalidade. Hai uns meses unha sentenza permitía que Sara, unha nena lucense de oito anos, adoptase legalmente ese nome, abandonando o de Hugo, co que nunca se identificara. Esta semana outro auto xudicial permite o cambio de nome de Patricia, unha rapaza de 14 anos de Nigrán que fora inscrita como neno (e como Patricio). A sentenza, destaca a súa familia, é novidade e senta un precedente positivo para os e as menores e as súas familias que sofren esta situación en toda Galicia. En declaracións a Faro de Vigo salientan que mentres o fallo favorable de Sara estaba baseado en motivos "de índole social e do sentimento do menor", esta sentenza vai máis aló, considera probado que a menor sofre disforia de xénero e que a súa identidade psicosocial é feminina, e nela a xuíza sinala que "debe considerarse que sendo o seu sexo real feminino, é o nome co que vén inscrito no Rexistro Civil o que pode inducir a erro". O problema nestes casos é que os e as menores de idade non están recollidas na lei de cambio de nome e de sexo, polo que a resolución das demandas e conflitos depende da sensibilidade dos xuíces e xuízas. O cambio de nome pode ser tan só unha mellora simbólica, pero moi importante para uns nenos e nenas que doutro xeito terían que sufrir aínda máis presión social pola contradición entre a súa identidade real e a súa identidade legal, e entre a súa identidade legal e o seu aspecto físico. A substitución dos xenitais ten que agardar, iso si, ata os 18 anos. A nai de Sara, Cristina Palacios, é a presidenta de Chrysallis Galicia, a delegación galega da asociación de familias de menores transexuais que opera en todo o Estado. En entrevista con Praza destacaba hai uns meses que "queremos facer un labor de normalización e despatoloxización, que non se vexa os nosos fillos como enfermos" e pedía "unha lei de transexualidade infantil" coma a existente en Andalucía, que "fai todo máis doado". Tamén demandaba "incluír nos currículos escolares a diversidade sexual e de xénero", para mellorar a situación que estes nenos e nenas sofren moitas veces nas escolas. Cristina Palacios vai constituír, xunto coa nai de Patricia, Soledad Fernández, a Asociación de familias de menores trans* (Arelas), unha entidade específica que defenderá os dereitos destas persoas e familias en Galicia, atendendo e ofrecendo consello e información nos diversos problemas de tipo sanitario, educativo e legal que adoitan atopar. Da asociación forman parte tamén os pais de Sara, unha nena de dez anos da Estrada que aínda non conseguiu o cambio do seu nome. Arelas destaca que esta semana outro menor na Coruña comezará cos bloqueadores da puberdade a través do Sergas. Porén, denuncian outros casos nos que outros e outras menores transexuais son enviados e enviadas aos servizos de psiquiatría, coma se sufrisen unha enfermidade mental. Mesmo comentan algún caso no que unha menor foi medicada.


Summary: O xacemento foi declarado BIC o pasado ano e acaba de ser obxecto dunha intervención arqueolóxica.

No mes de outubro de 2018, a Asociación de Nais e Pais de Alumnas do CPI de Cervantes e o Colectivo Patrimonio dos Ancares solicitaban ante a Xunta da Galiza a declaración como Ben de Interese Cultural para o xacemento de Santa María do Castro, en Cervantes. Transcorrido un ano, no pasado mes de outubro, atendendo á súa petición, os restos acadaron a categoría de BIC. Na visita que o ano pasado fixeron ao asentamento o conselleiro de Cultura, Román Rodríguez, e os arqueólogos da Dirección Xeral do Patrimonio, falouse de realizar unha intervención arqueolóxica para poñelo en valor, traballo que vén de concluír. "Consolidáronse todas as estruturas habitacionais, os fogares, unhas tumbas baixomedievais, reconstruíuse un muro que viñera abaixo, que fecha o adro-cemiterio onde se levanta a igrexa; ademais de acometer a limpeza de todo o xacemento", explican con satisfacción desde o Colectivo Patrimonio dos Ancares e a Anpa do CPI de Cervantes, gabando o bo facer de Terra Arqueos, a empresa responsábel. Con todo, lembran a existencia de máis de 1.200 castros nas comarcas do norte oriental do país, dos que só tres teñen a consideración de BIC. "Estamos seguros de que con este novo impulso vaise converter nunha referencia obrigada", aseguran. "Só pedimos que se garden unhas elementais medidas para que se conserve tal como agora o podemos ver: non remover as pedras, non tirar lixo, non pisar sobre os muros e deixar o coche no aparcadoiro", declaran. Nas próximas semanas, a raíz dunha proposta no órgano da Reserva dos Ancares Lucenses, a Deputación de Lugo vai colocar uns sinais de dirección cara


Summary: Após recoñecer que precisaría del para gañar outras eleccións, o titular do Goberno galego lembra agora que o ex presidente da Deputación de Ourense "xa non está na política". Fiscalía Anticorrupción recibiu documentación oficial sobre posíbeis irregularidades durante os anos de goberno do ex barón do PP que xa foran denunciadas pola oposición. PSOE e BNG sitúan a investigación no eido da "vendetta interna" e das "cuestións persoais"

A Fiscalía Anticorrupción recibiu nestes días numerosa documentación oficial que darían conta das irregularidades sobre as que o que foi presidente da Deputación de Ourense, José Luís Baltar, foi erguendo os alicerces de 22 anos de maiorías absolutas. Manipular os censos do PP na procura da vitoria para o seu fillo, José Manuel Baltar Blanco, no congreso no que se lle escollía sucesor --admitindo afiliacións fóra de prazo-- fronte á proposta de Alberto Núñez Feijóo; conceder a dedo postos de traballo e subvencións de até 253.000€ durante cinco anos a unha empresa da que non consta actividade, mais que é propiedade dun dos mellores amigos de Baltar fillo e que adquiriu terreos en concellos como Coles xusto antes de que o novo plan urbanístico os tornase urbanizábeis; o enchufismo, como outorgar a praza de condutor de maquinaria de obras públicas e vehículos especiais a unha persoa sen os permisos C e E; ou amañar oposicións, con anotacións á man feitas directamente na listaxe de candidat@s sobre parentescos; son algunhas das prácticas que aparecen na documentación aportada pol@ demandante. A modo de resumo, na denuncia queda constancia de que, á fronte da Deputación ourensá, Baltar non só fixo favores senón que tamén se fixo cunha fortuna nada despreciábel. De mestre do rural a cacique 'dos bos'O ex presidente do PP e do Goberno provincial --cargos que agora ocupa o seu fillo-- deixou os labores de mestre na escola rural de Luintra ao gañar as eleccións á alcaldía de Nogueira de Ramuín, en 1976. Once anos despois chegou á presidencia da Deputación, e colgou o bastón de mando xubilado, cos 70 anos cumpridos e tras un intenso esforzo para perpetuarse no poder a través de Baltar Blanco. Marchou facendo das prácticas clientelares marca de identidade e, orgulloso --dixo de si propio que era un cacique "bo"--, espetou nunha entrevista que "xa todos saben que son un cacique, mais vótanme". Declaracións coma esta, ou aqueloutra que fixo nun acto de homenaxe diante do cadro de persoal da institución ourensá, lembrando que "vós sodes os meus traballadores, non os da Deputación", ou a entrega de 3.000 euros en billetes de 50 ao alcalde pedáneo de Morgade á saída dun mitin electoral achantaron o terreo para que a denuncia ante Anticorrupción non collese xa a ninguén por sorpresa. De feito, o seu proceder fora denunciado de maneira insistente pola oposición e polas persoas que resultaron afectadas. Valoracións: unha "vendetta interna" ou "cuestións persoais"A última homenaxe foi hai dúas semanas. Máis de 3.000 persoas renderon pleitesía ao ex barón do PP, quen recuperou para a ocasión o seu pasatempo preferido, tocar o trombón. Nese acto, Feijóo recoñeceu que "sen persoas como Baltar eu nunca tería sido presidente da Xunta", e adiantou que o vai necesitar máis unha vez para imporse nos comicios. Porén, tras coñecer a investigación aberta, o titular do Goberno galego andou ás présas para recordar que Baltar "agora non ten ningún cargo, non está na política". Mostrouse convencido Feijóo de que "se lle piden explicacións ten que dalas, e daráas". Desde a Deputación de Ourense chegaron as valoracións da oposición. Desde o BNG, o seu voceiro Xoán Jardón matizou de que até o de agora non posúe "información contrastada" alén da publicada pola prensa. Aínda así, apuntou que os datos que estarían agora nas mans da Fiscalía Anticorrupción fai referencia "a cuestións que se puxeron de manifesto nos últimos anos e que non tiveron percorrido algún". Sobre a posibilidade de que desta volta a demanda vaia adiante, sinalou que "o feito de que el xa non está --na política activa-- é un factor engadido", e valorou que a razón de que as denuncias de supostas irregularidades aparezan agora en forma de documentación oficial podería deberse a "cuestións persoais". Pola súa banda, o PSOE mostrouse taxativo e apuntou que "case seguro" que a información que chegou á Fiscalía Anticorrupción fai parte dunha "vendetta interna". Así, o voceiro desta formación política na institución provincial, José Ignacio Gómez, lembrou que a oposición alertara xa das prácticas caciquís do ex barón conservador en sede provincial e cunha denuncia ante a Fiscalía ourensá hai tres anos. Alén dos puntos contidos na demanda, Gómez aludiu a unha investigación aberta ante posíbeis irregularidades na xestión de fondos europeos.


Summary: O Goberno galego modifica por terceira vez en tres anos a lei do solo de 2016, demora a obriga de ordenar os montes ou prorroga de oficio as concesións de bateas, entre outras moitas medidas incluídas na lei de acompañamento Feijóo torna en normalidade a lei coa que aproveita os orzamentos para cambiar dun golpe normas dispares O pago da débeda absorbe a metade da suba do orzamento da Xunta ao aumentar un 40%

Feijóo torna en normalidade a lei coa que aproveita os orzamentos para cambiar dun golpe normas dispares O pago da débeda absorbe a metade da suba do orzamento da Xunta ao aumentar un 40% O Sergas deixará de distinguir entre pediatras de atención primaria e pediatras hospitalarios. A escaseza dese tipo de médicos, que nos últimos meses provocou protestas de pais e nais por toda Galicia, leva á Xunta a crear unha nova categoría de pediatra máis flexible para o Sergas que poida prestar os seus servizos en calquera nivel asistencial dentro dunha mesma área sanitaria. Esa é só unha das moitas modificacións legais que o Goberno galego vai coar en ámbitos sociais e económicos de todo tipo a través da lei de medidas fiscais e administrativas, a coñecida como lei de acompañamento, que quere aprobar conxuntamente coa lei de orzamentos para o próximo ano. O Goberno galego modifica por terceira vez en tres anos a lei do solo de 2016, demora a obriga de ordenar os montes ou prorroga de oficio as concesións de bateas, entre outras moitas medidas incluídas na lei de acompañamento Os gobernos de Feijóo veñen recorrendo desde a súa chegada á Xunta ás leis de acompañamento para introducir cambios noutras moitas leis aproveitando unha tramitación máis rápida e con menos debate social e parlamentario. Coa deste ano o Goberno galego admite de xeito expreso que pretende modificar outras 24 leis previas, á marxe de cambios que tamén introduce en leis de orzamentos e de acompañamento de anos anteriores. 18 das leis previas que agora quere modificar a Xunta aproveitando os orzamentos foron normas impulsadas por gobernos do propio Feijóo. Ata o ano pasado, segundo recompilou o PSdeG, Feijóo xa modificara 70 normas previas a través das leis de acompañamento. Na lei de acompañamento deste ano a Xunta introduce a creación da nova figura do "pediatra de área", baixo a que se incorporarán todos os novos profesionais desa especialidade e coa que se irán extinguindo as categorías existentes ata o de agora de pediatra de atención primaria e especialista de pediatría. O Goberno galego xustifica que a nova figura posibilitará "a prestación de servizos coordinados nos ámbitos de atención especializada e primaria, sen cinguirse a un único nivel asistencial". Segundo sinala, eses profesionais prestarán os seus servizos de xeito indistinto "nos ámbitos funcionais de atención primaria e hospitalaria, dentro da demarcación territorial da correspondente área sanitaria", o que facilita á Xunta o seu desprazamento. 18 das leis previas que agora quere modificar a Xunta aproveitando os orzamentos foron normas impulsadas por gobernos do propio Feijóo Xunto con esa medida, a lei de acompañamento introduce moitas outras modificacións en leis de todo tipo. Entre outras cuestións, volve modificar a lei de prevención de incendios forestais, introducindo novos matices a distintas cuestións técnicas relacionadas coas faixas de protección. Igualmente, demora os prazos da obriga de elaborar plans de ordenación ou xestión forestal dos montes, nalgúns casos ata dentro dunha década. Pola contra, a Xunta prorrogará de oficio as concesións de bateas sen que o teñan que solicitar os concesionarios. En diversos ámbitos, a Xunta elimina trámites en materia de xestión de residuos industriais, establece deducións de impostos aos afectados pola explosión da pirotecnia de Tui, aumenta ou crea diversas taxas autonómicas ou establece a obriga de que as empresas de turismo activo conten con seguros especiais. Só un ano despois da aprobación da lei de fomento de iniciativas empresariais, a Xunta introduce agora nela unha nova figura, a das iniciativas empresariais prioritarias, que verán reducidos os seus prazos de tramitación á metade Por outra banda, só un ano despois da aprobación da lei de fomento de iniciativas empresariais, a Xunta introduce agora nela unha nova figura, a das iniciativas empresariais prioritarias, que permitirá ao Goberno galego elixir que proxectos poden beneficiarse dunha redución á metade dos seus prazos de tramitación. Tamén volve modificar o Goberno galego unha das normas máis rectificadas da historia da autonomía, a Lei do Solo. A anterior, de 2002, foi modificada practicamente todos os anos por sucesivos gobernos desde a súa entrada en vigor ata que en 2016 a Xunta decidiu impulsar un novo texto. Pero tampouco esa nova lei tivo mellor sorte e, do mesmo xeito que xa foi modificada dúas veces a través das dúas leis de acompañamento que se tramitaron desde aquela, a Xunta propón agora novas rectificacións por terceira vez. Leis previas que modifica de xeito expreso a lei de acompañamento dos orzamentos para 2019: Lei 13/1989, do 10 de outubro, de montes veciñais en man común Lei 3/2007, do 9 de abril, de prevención e defensa contra os incendios forestais de Galicia Lei 3/2008, do 23 de maio, de ordenación da minería de Galicia Lei 8/2008, do 10 de xullo, de saúde de Galicia Lei 11/2008, do 3 de decembro, de pesca de Galicia Lei 13/2008, do 3 de decembro, de servizos sociais de Galicia Lei 8/2009, do 22 de decembro, pola que se regula o aproveitamento eólico en Galicia Lei 9/2010, do 4 de novembro, de augas de Galicia Lei 13/2010, do 17 de decembro, de comercio interior de Galicia Lei 16/2010, do 17 de decembro, de organización da Administración xeral de Galicia Lei 6/2011, do 13 de outubro, de mobilidade de terras Lei 7/2011, do 27 de outubro, do turismo de Galicia Lei 3/2012, do 2 de abril, do deporte de Galicia Lei 7/2012, do 28 de xuño, de montes de Galicia Lei 9/2013, do 19 de decembro, do emprendemento e da competitividade económica de Galicia Lei 8/2013, do 28 de xuño, de estradas de Galicia Lei 10/2013, do 27 de novembro, de inclusión social de Galicia Lei 2/2015, do 29 de abril, do emprego público de Galicia Lei 4/2015, do 17 de xuño, de mellora da estrutura territorial agraria Lei 5/2016, do 4 de maio, do patrimonio cultural de Galicia Lei 2/2016, do 10 de febreiro, do solo de Galicia Lei 4/2017, do 3 de outubro, de protección e benestar dos animais de compañía Lei 5/2017, do 19 de outubro, de fomento da implantación de iniciativas empresariais en Galicia Lei 6/2017, do 12 de decembro, de portos de Galicia Xunto con estas leis previas, a lei de acompañamento tamén modifica moitos outros decretos. DOCUMENTO | Lei de medidas fiscais e administrativas (Lei de acompañamento)


Summary: Alba Nogueira, profesora de Dereito Administrativo na USC e voceira da CIG en temas universitarios, considera que os recortes do Goberno só pretenden "igualar os factores de competitividade" entre o ensino superior privado e público ao reducir profesores e aumentar as taxas deste último.

"É unha situación crítica". As medidas previstas polo Goberno no Real Decreto-Lei 14/2012 pon en vilo ás universidades. Os mecanismos propostos para a valoración da dedicación docente e investigadora, a regulación de varios aspectos que vulneran a autonomía dos centros e, sobre todo, a anunciada suba das taxas teñen en pé de guerra á comunidade universitaria. "É un intento de cambio de modelo, un intento de privatización das universidades para abrir a educación superior ao mercado privado". O prezo das taxas e a calidade do profesorado sempre foron mellores na universidade pública, "xusto as dúas cousas que agora o Goberno quere cambiar con este decreto" Quen así fala é Alba Nogueira, profesora de Dereito Administrativo da USC e voceira da CIG para temas de Universidade. Na súa opinión, o intento do Goberno central non é outro que igualar os factores de competitividade da educación superior pública e privada para beneficiar así a esta última. "O que dificulta a extensión e proliferación da universidade privada sempre foi o elevado prezo das taxas e a menor calidade do profesorado; xusto o que agora o Executivo pretende cambiar co novo decreto", explica. De feito, o plan de estabilidade que o Executivo central enviou a Bruxelas dio claramente. "Prevese unha redución do profesorado e do cadro de persoal, unha medida vinculada á suba das taxas, porque todo está relacionado", explica a portavoz da central nacionalista, que cre que o propósito final non é outro que "un menor acceso dos estudantes" á ensinanza superior. A intención non é outra que lograr que a educación privada poida competir na oferta coa pública. Coa suba das taxas que impón o Goberno, e que pode supoñer un aumento de case o 70%, o importe a pagar polos estudantes "non será tan diferente entre unha universidade e outra". O descenso no número de profesores busca o mesmo obxectivo, igualar as condicións coa privada, pero cunha consecuencia aínda peor. "Cada vez van ter máis dificultades para facer investigación porque terán unha función de profesorado de ensino medio, envorcado na docencia, pero con escaso transvase á investigación", explica Nogueira, que advirte do problema de futuro que estas eivas suporán para a sociedade en xeral. "Feijóo reducirá o orzamento das universidades e acabará abocándoas a subir as taxas" En definitiva, e segundo Nogueira, o Executivo procura un desprestixio e empobrecemento da universidade pública para acabar favorecendo á privada e á inclusión do mundo empresarial na ensinanza superior. Ademais, e en canto á promesa de Feijóo de non subir as taxas universitarias, tal e como recomenda o Estado, Nogueira cre que o presidente da Xunta "acabará abocando as universidades a facelo". "Rajoy xa lle dixo a Bruxelas que ía limitar as transferencias á educación e a Xunta reducirá o seu orzamento para que as tres universidades elixan entre cobrar máis a cada alumno ou quedar nunha peor situación". De feito, iso mesmo se deduciu das palabras do xefe do Executivo galego, cando recomendou aos tres reitores galegos a decidir se "poden seguir subsistindo sen necesidades de máis recursos". Para a voceira da CIG, as palabras de Feijóo non foron máis que "unha promesa preelectoral a poucos meses das eleccións".


Summary: Novo fracaso de Julio Rodríguez, ex xefe do Estado Maior da Defensa, na súa tentativa por conseguir un escano no Congreso. O seu perfil otánico -a súa participación na agresión a Libia- foi sen dúbida un lastre para atraer o voto de IU en Almería.

O 20D Julio Rodríguez foi apresentado como a grande fichaxe de Iglesias para as listas de Podemos. Unha fichaxe controvertida, dado o seu perfil. Con el a escadra morada quería reforzar a súa imaxe de forza política "patriótica" e transversal, máis alá da tradicional dialéctica entre dereita e esquerda. Non só ía como candidato a deputado, senón como ministro de Defensa na sombra dun goberno podemita. En decembro Rodríguez foi de 2 pola lista de Podemos en Zaragoza, mais as urnas fóronlle esquivas. Desta volta, e coa intención de lle garantir un posto de saída, o militar apareceu como cabeza de lista por Almeria, un candidato paracaidista ou cunero, dada a súa nula conexión con ese territorio. Parecía un posto claro de saída. O 20D, Podemos tivera 39 mil votos e IU, 10 mil. Pois ben, nen así. Rodríguez ficou o 26X tamén fóra da cámara baixa. A súa candidatura foi a cuarta máis votada, co 13,12% dos votos, por debaixo do PP (43,09%) -3 deputados-, PSOE (27,72) -2- e Cs (13,67) -1. Ficou a 1.673 sufraxios da acta. Parecía un posto claro de saída. O 20D, Podemos tivera 39 mil votos e IU, 10 mil. Pois ben, nen así Mais o relevante en termos políticos é o número obtido por UP nesta circunscrición: exactamente 39 mil, isto é, os mesmos que conseguira Podemos en decembro. Dito doutro xeito, Rodríguez non conseguiu conquistar un só voto dos 10 mil obtidos por IU a finais de 2015, boa proba do rexeitamento que esta fichaxe de Iglesias produce na base militante da formación liderada por Alberto Garzón. Recuncará Rodríguez como candidato de haber terceiras eleccións? Veremos.


Summary: Dous duros informes asinados pola letrada xefa das Cortes aos que tivo acceso Praza.gal advirten de que o Goberno de España non ten "dereito de veto ilimitado" para "cercenar a iniciativa lexislativa do Congreso" e ínstano a "interpretar a Constitución no seu contexto actual, que non é o da Transición"

Primeiro pau xurídico á estratexia do gabinete de Mariano Rajoy para evitar que o Congreso dos Deputados saque adiante leis contrarias ao criterio do PP malia gobernar en minoría. Dende a perda da maioría absoluta en decembro de 2015 o Executivo de Rajoy vén apoiándose no artigo 134.6 da Constitución, o que lle permite vetar as leis que impliquen incrementos de gastos ou diminucións de ingresos nos orzamentos, para bloquear as proposicións de lei promovidas pola oposición ou por parlamentos autonómicos e coas que non concorda. Unha das primeiras leis vetadas foi a da transferencia da AP-9 a Galicia e xunto a ela, unha vintena máis. Estes vetos deron lugar a un conflito institucional no que vén de entrar en xogo a Asesoría Xurídica das Cortes cuns duros informes no que desmontan a estratexia dos de Rajoy, advertíndoos de que o seu poder fronte ao lexislativo non é ilimitado. Aínda que a maioría das leis vetadas, entre elas a da AP-9, continúan no limbo do bloqueo, dúas delas -a suspensión do calendario da LOMCE e cambios no Estatuto dos Traballadores, formuladas polo PSOE- seguen adiante porque os grupos da oposición fixeron valer a súa maioría na Mesa do Congreso para que continuasen tramitándose. O Goberno de España levou este desbloqueo ante o Tribunal Constitucional e, neste contencioso, os letrados sustentan a decisión do Parlamento cos devanditos informes, asinados pola letrada xefa da Asesoría Xurídica, Paloma Martínez Santa María, e a cuxo contido tivo acceso Praza.gal. Os informes da letrada xefa aos que tivo acceso Praza.gal advirten de que o Goberno de España non ten "un dereito de veto ilimitado que poida cercenar a iniciativa lexislativa do Congreso" En cadansúas corenta páxinas a máxima responsable do corpo letrado das Cortes explica que o uso deste tipo de vetos debe ser "excepcional", porque do contrario teñen un "impacto radical" na función parlamentaria, xa que "impide que as Cámaras exerzan a potestade lexislativa". O precepto constitucional, advirte, "non concede" ao Goberno español "un dereito de veto ilimitado que poida cercenar a iniciativa lexislativa do Congreso", e a interpretación "absoluta" do devandito artigo é "incompatible co sistema de atribución de competencias" aos poderes executivo e lexisaltivo. "Se se aplica e admite esa aplicación, a potestade lexislativa queda nas mans do Goberno, o que supón a maior contradición cos poderes do Congreso e do Senado". Alén do cuestionamento xeral da estratexia, os informes xurídicos que agora abordará a Mesa desdeñan tamén os argumentos concretos do Goberno para apoiar os seus vetos. Nin sequera, advirten, "identifica" a que partidas concretas dos Orzamentos Xerais do Estado afectan as modificacións, das que fai unha "mera avaliación do impacto económico". No caso da AP-9, ademais, estas estimacións están baseadas en cálculos erróneos, tal e como informou Praza.gal. Atender o contexto actual O gabinete de Rajoy debe "interpretar a Constitución no seu contexto actual, que non é o da Transición", advirte o informe Na súa ampla explicación a letrada xefa advirte de que o gabinete de Rajoy debe "interpretar a Constitución no seu contexto actual, que xa non é o da Transición", cando se introduciron no texto constitucional límites coma este na procura da "estabilidade" para os "primeiros gobernos" tras a ditadura. "Debe adaptarse á realidade" e "o que agora se esixe ao Parlamento, integrado polos representantes directos dos cidadáns" é que poida "modificar a actuación do Goberno" cando as maiorías así o ditan. "Pero isto é imposible se ten limitada a posibilidade de realizar as súas propias propostas lexislativas no caso de que estas teñan repercusión orzamentaria". A Asesoría Xurídica das Cortes resalta que unha interpretación absoluta deste dereito de bloqueo ten "paradoxalmente" o seu "precedente máis inmediato" nas leis franquistas Se o Congreso non cuestionase esta senda estaría, para a Asesoría Xurídica, a "garantir" que o o orzamento sexa "intocable polas mesmas Cámaras que o aproban" nun momento no que "o sistema constitucional demanda unha profundización ou reforzamento do principio de colaboración lexislativa" entre Goberno e Parlamento, e no que a cidadanía demanda que o lexislativo "poida modificar a actuación" do Executivo. "Ademais -agrega- o Goberno, a través das emendas do grupo ou grupos que o apoien, ten posibilidades de particicipación ao longo do procedemento lexislativo", isto é, de tentar mudar as leis que se tramitan, no canto de vetalas para evitar mesmo que poidan ser discutidas, como sucedeu co traspaso da autoestrada galega. Neste sentido, o informe da letrada ao que tivo acceso este diario agrega á súa argumentación un detallado percorrido pola historia do parlamentarismo tanto español como internacional e lembra que a "facultade" de frear leis parlamentarias dende o goberno por motivos económicos "xurdiu nun clima constitucional que nada ten que ver co presente". No caso de España, advirte, o "precedente máis inmediato" deste apartado nunha interpretación absoluta é "paradoxalmente, no réxime anterior á Constitución vixente", isto é, o franquismo, mentres que o texto constitucional da II República permitía aprobar leis que alterasen os orzamentos se tiñan o apoio dunha "décima parte da Cámara".


Summary: Simboliza o compromiso galego de clase daquela xeración heroica que vinculou nunha única loita a liberación do país e dos traballadores. Facedor de sociedades agrarias e sindicais, organizador de partidos e agrupacións políticas, dirixente de loitas e conflitos operarios, activista sen tregua a prol do Estatuto ou alcalde da Guarda, non lle quedaba outra que morrer a mans dos fascistas. A vida e a loita de Manuel Noia Xil adiantou o camiño que os nacionalistas andarían trinta anos despois.

O compromiso social de Manuel Noia está vinculado á organización e posta en marcha do movemento agrario e operario no Concello da Guarda. Á volta de 1918, e con motivo dunha folga na vila para facer efectiva a xornada laboral de oito horas que viña de aprobar o Goberno, canda o seu irmán Xoán, funda a Sociedade Obreira da Guarda, tomando parte da elaboración dos seus estatutos, incorporándose á súa dirección e actuando de contacto co libertario Xosé Vilaverde, no momento residente en Vigo, que actuaba como asesor daquel nacente sindicato. Segundo lembra Xoán Noia nas súas memorias, o seu irmán, naqueles momentos heroicos do sindicalismo na Guarda, axudou a cruzar a fronteira clandestinamente a destacados dirixentes do obreirismo internacional, dándolle continuidade a este compromiso até o final dos seus días, sendo detido en 1933 e 1934 como dirixente da Federación Local Obreira da Guarda, integrada na CNT, continuación da vella Sociedade, e da que viña a ser no período republicano a grande referencia no Baixo Miño. Non menos importancia merece a súa actuación no movemento antiforal e nas xornadas de protesta que vive o Baixo Miño após os sucesos de Sobredo en 1922, que rematan coa súa entrada no cárcere, da que sairá xunto o resto dos detidos, tras unha forte resposta social e mesmo institucional. Os inicios na política As orixes da súa participación na loita política remóntanse a 1923, cando con outros agrarios do partido xudicial de Tui decide promover a candidatura de Portela Valadares fronte a Mariano Órdoñez, deputado case perpetuo do distrito. Á altura de 1930, participa na fundación da Agrupación Republicana da Guarda, tomando parte de diversos actos de propaganda antimonárquica e democrática antes do 14 de abril, afiliándose ao Partido Galeguista en xaneiro de 1936, unha vez que a referida agrupación acorda integrarse no mesmo, tras anos de colaboración cos nacionalistas, pedindo o voto para os seus candidatos desde as eleccións de 1931. Nomeado alcalde en marzo de 1936, manterase como tal até o 15 de xuño de 1936. A súa acción de goberno destacou polo apoio á campaña do Estatuto, acudindo el mesmo en representación do Concello da Guarda á asemblea do 16 de maio de 1936 pola defensa das condicións de vida da clase traballadora, obrigando o empresariado a que respectase a lexislación laboral que sistematicamente incumpría, ou da mellora dos servizos básicos daqueles núcleos onde residían as clases populares. A resistencia Unha vez recibidas as primeiras noticias do golpe militar, canda os seus camaradas da dirección da Federación Local Obreira da Guarda, os máis deles militantes do Partido Galeguista, ponse á fronte da resistencia na localidade. Coordina a resposta aos fascistas cos compañeiros doutras localidades do Baixo Miño, participa na requisa de armas e na adopción das medidas de seguridade, colabora na organización da columna de veciños da Guarda que acoden a Vigo e mantén cos máis a vila na democracia até a súa toma pola reacción o 27 de xullo. A trepia formada polo Goberno local da Fronte Popular, os afiliados do Partido Galeguista e a potente estrutura da Federación Local Obreira, auténtica columna vertebral da democracia, posibilitaron unha resistencia tan longa aos fascistas. Como afirmaba a organización sindical nunha folla voandeira espallada, unha vez tiveron coñecemento do alzamento fascista: "Traballadores todos, o Comité da Federación Obreira de acordo coas autoridades decreta desde este momento a Folga Xeral para opoñerse ao intento criminal do fascismo sanguinario. Desde este momento paralizade todos os traballos e acudide inmediatamente á Federación Obreira para recibir instrución. ¡Traballadores!, ¡Homes libres!, ¡Todos en pé contra o fascismo asasino! ¡Hai que esmagalos sen piedade! A cumprir co voso deber loitando pola república. ¡Viva a República! O 27 de xullo de 1936, unha vez tomada A Guarda polos fascistas, Manuel Noia é un dos militantes que decide pasar á clandestinidade. Agochado nunha casa da súa vila, é delatado por varios veciños, entre eles o cura Manuel Álvarez, conducido á casa do Concello, para que se despida da nai, as fillas e a compañeira. Trasládano á Tui, onde é posto a disposición do Comandante Militar, Eduardo Rodríguez, que ao pouco llo entrega a un grupo de falanxistas. A partida de falanxistas, en palabras do seu irmán Xoán Noia, estaba dirixida por Xosé María Salgado Méndez e formaban parte dela, entre outros, Miguel Saéz, Severo Sobrino e Anselmo Fernández. Na mañá do 24 de agosto condúceno primeiro á Guarda para facer un rexistro e despois a Oia, onde tentaban capturar un grupo de fuxidos, do que facía parte Alonso Ríos ou Guillerme Vicente. Fracasado no seu intento, comezan a torturalo brutalmente, até que deciden asasinalo nunha praia de Oia. Os seus asasinos celebrarían o crime cun xantar nun hotel da Guarda, aparecendo o seu corpo o 25 de agosto de 1936.


Summary: Defenderán no debate sobre o estado da nación a creación dunha Lei galega de ciencia, reverter as privatizacións e mesmo a disolución da propia Cámara.

BNG, AGE e PSdeG explicaron as principais propostas de resolución, até un máximo de 40 por grupo. Estas deberán ser debatidas e transaccionadas para a súa votación en pleno na sexta feira. A deputada do BNG, Ana Pontón, sinalou que a súa forza política defenderá a creación de senllas comisións de investigación referidas ao accidente de comboio acontecido na curva de Angrois o 24 de xullo de 2013 e en relación cos "procesos de privatización e construción" do novo hospital de Vigo, o Álvaro Cunqueiro. Aliás, Pontón urxiu o desenvolvemento dunha "avaliación real de todos os problemas" que atinxen o complexo hospitalario e un "plan" para solventar as "deficiencias" do que considerou un "grande fiasco". Desde o Bloque apuntan á responsabilidade da "propia concesionaria" do contexto no que se atopa o Álvaro Cunqueiro. BNG proporá a creación dunha lei galega de ciencia para combater a "precariedade" na investigación Desde a organización frontista defenderán tamén a rebaixa "como mínimo do 50%" do custe das portaxes galegas; unha lei galega de ciencia que combata a "precariedade" na investigación así como un novo modelo de financiamento para Galiza. Asemade, presentarán resolucións dirixidas a defender a cultura, a lingua e o audiovisual galego. "Disolver o Parlamento" Pola súa banda, desde Alternativa Galega de Esquerdas defenderán unha proposta de resolución que insta a disolver a Cámara e convocar "eleccións anticipadas". A coligazón electoral coida que as medidas anunciadas por Núñez Feijóo na súa intervención --como a baixada de impostos ou o cheque bebé-- evidencian que o goberno está "esgotado". "Non hai ideas", dixo Yolanda Díaz en comparecencia de imprensa. "É a demostración de que están mortos e máis que mortos". Neste senso, urxiu a convocatoria electoral anticipada e a disolución do Parlamento embora non "en ácido sulfúrico", brincou. AGE cre que o goberno "non" ten "ideas" polo que insta a convocatoria de eleccións anticipadas Para alén disto, AGE defenderá a creación dun órgao para a prevención e loita contra a corrupción e dunha fiscalía propia neste ámbito, entre outras cuestións. Reforma fiscal Desde o grupo parlamentar do PSdeG-PSOE presentarán senllas propostas de resolución na procura dunha reforma fiscal "progresiva", dun "plan urxente de dependencia", un plan demográfico e outro de loita contra a pobreza e vivenda. Aliás, proporán reverter os procesos de privatización desenvolvidos durante o goberno de Feijóo --incluído o do Hospital Álvaro Cunqueiro-- e instan a executar de maneira "íntegra" os orzamentos aprobados.


Summary: O acusado négao e vincula a acusación, pola que foi sancionado pola empresa e despedido, a unha cuestión laboral.

Catro ex traballadoras de El Corte Inglés de Santiago aseguraron esta cuarta feira que o que fora o seu responsábel de planta ata 2017 sometéraas a propostas e tocamentos "soeces" e dixéralles frases e xestos de contido "sexual". "Para min é un depredador", dixo unha das testemuñas. As mulleres compareceron nos xulgados de Santiago nunha vista penal contra quen foi o seu responsábel de plantas entre 2014 e 2017, ao que unha delas denunciou por suposto acoso sexual e laboral, un proceso ao que, despois de recorrer ao protocolo interno da empresa neste tipo de casos, derivou no despedimento do ex xefe de planta, que un xulgado apoiou posteriormente. Agora, a denunciante, Isabel Fraga, tamén leva o caso á vía penal, para depurar responsabilidades polo que ela considera que foi un acoso sexual continuado e do que tamén foron vítimas outras compañeiras. Na súa declaración na vista, a denunciante asegurou que o acusado chegou á planta onde traballaba, o departamento de electrodomésticos, en 2012, "desde o Hipercor, por problemas de saias" e que, pouco despois, "comezou" a dicirlle "cousas" de contido sexual, "facer xestos obscenos" ou dicir "frases soeces", como "non me veñas con eses morritos, que me pos cachondo". A muller explicou que, no seu lugar de traballo e cando estaban soas, mostroulle "vídeos e fotos pornográficas" e chegou a facerlle propostas para manter relacións sexuais nun "motel que coñecía". Do mesmo xeito, acusa o que fora o seu xefe de "tocamentos inadecuados": "Colleume pola cintura" e díxome: "que duriña estás" "Foi paulatinamente, gradualmente, pero desde o principio", dixo a muller, que respondeu a esas ofertas marchando outro lugar. "Se non segues o xogo, sabes que estarás na rúa ou que fará a túa vida imposíbel", explicou. A traballadora informou dos feitos ao departamento de persoal en 2016, pero, dixo, ignorárao. "Dixéronme que non lle dera importancia e en novembro pedín marchar porque a situación era insoportábel", resumiu. A raíz da consulta co seu médico, a traballadora puxo os feitos en coñecemento do protocolo interno de El Corte Inglés, un departamento que emitiu un informe no que apreciaba a existencia de acoso sexual do denunciado. Na vista declararon outras tres mulleres que tamén traballaron na mesma planta do centro comercial compostelán e que, segundo afirmaron, sufriron os comentarios e propostas do acusado. En concreto, unha das testemuñas contou como, cando estaba embarazada coa súa segunda filla, o entón xefe da planta díxolle que "agora era o momento de facelo", porque así non quedaría embarazada e afirmou que o acusado tomouna "das cadeiras" e da "cabeza" con intencións de natureza sexual. A muller dixo que non informou dos feitos por medo a ser "botada á rúa", como despediran a un compañeiro que "se lle enfrontou". Outra traballadora, visibelmente afectada, relatou como o acusado facía comentarios sexuais e "propúxome ir con el", mentres lle facía "tocamentos". "Non informei porque non me sentía apoiada, porque non era capaz, e temía que houbese represalias", explicou a muller, que defendeu que foi cando foi chamada a testificar no informe interno cando soubo que había máis casos. "A súa forma de falar comigo e o seu comportamento non eran normais. Para min, esta persoa é unha depredadora", dixo. Finalmente, tamén declarou unha traballadora do departamento de atención ao cliente, situada no mesmo andar, que dixo que era "habitual" que o acusado "dixese cousas de contido sexual" e lle mostrase "imaxes pornográficas" no seu teléfono móbil.


Summary: A Dirección Xeral de Persoal vén de confirmar que finalmente se reducirán só 2 docentes en vez de 6 no único centro de estudos superiores de Arte Dramática do país. Porén, a CIG-Ensino considera insuficiente a proposta da Consellería e pide que se reduza máis o recorte.

A redución comunicada oficialmente o pasado 24 de xullo á dirección da ESAD de Vigo era de 6 profesores no "cupo" do centro, redución que a CIG-Ensino calificou de "destrución do modelo de ensino dun centro exemplar a nivel estatal". Finalmente, coa adxudicación de destinos provisionais a redución quedou en 5 e agora a Consellería comunica que será de 2 docentes. A CIG-ensino salienta que a perda destes postos de traballo repercute negativamente o nivel de atención individualizado que a ESAD lle da ao seu alumnado, cuestión fundamental para a este tipo de formación. Con este motivo, o pasado 1 de agosto tivo lugar unha entrevista co Subdirector Xeral de Persoal para trasladarlle a oposición do profesorado e máis do sindicato. A resposta do Subdirector Xeral de Persoal foi que se "incrementaba" o cupo do centro até "38" docentes pero na práctica, tras a anterior redución, pérdense 2 postos de traballo. A CIG-ensino ve aquí un paso adiante máis da Consellaría de Educación nos seu camiño de desmantelamento do ensino público. A redución de prazas na ESAD implica o cese do persoal docente afectado, xa que son todos interinos. CIG-Ensino relaciona ademais este suceso co "proceso de acoso" ao que está sendo sometida a Escola Superior de Arte Dramático, vinculado ao seu activismo na procura da adscrición á universidade dos centros de Ensinanzas Artísticas. A CIG-Ensino considera igualmente insuficiente o incremento de 1 docente na ERBC de Pontevedra trala redución previa de dúas prazas e demanda á Consellaría que restitúa as prazas de ambos centros antes do comezo do curso 2017/2018.


Summary: A posibilidade de continuar unha carreira investigadora depende na Galiza das bolsas públicas. Este ano, o persoal teme que a Xunta decida non convocar as dirixidas a investigadores posdoutorais, deixando no paro a 51 persoas e impedindo a entrada dos novos doutorados e doutoradas. "A investigación non se respecta", lamentan as persoas afectadas.

O 30 de xuño, a Xunta da Galiza anunciou que prorrogaría os contratos posdoutorais do persoal investigador do Sistema Universitario Galego. Onte, a sorpresa destes investigadores e investigadoras foi maiúscula cando souberon que probabelmente parte deles quedarán no paro no mes de decembro. Sen ningún comunicado oficial, desde a Rede Galega Pola Investigación (Investigal) quixeron saber se a Xunta renunciaba a convocar as bolsas posdoutorais na modalidade A e na modalidade B neste 2020. O persoal administrativo co que contactaron confirmoulles que a Administración galega tomara esta decisión, que xustificaron coa falta duns presupostos aprobados na Cámara galega este ano. 51 profesionais no aire "Isto crea dous problemas. Por unha banda, os 400 doutorandos e doutorandas que presentaron este ano a súa tese non terán opcións para continuar a súa carreira investigadora. Pola outra, as persoas que levan tres anos na modalidade A quedarán no paro sen saber cando poderán volver traballar", explica a Nós Diario Javier Dubert, puntualizando que na modalidade A o persoal investigador "fórmase durante dous anos nos mellores laboratorios a nivel internacional para logo volver a Galiza e seguir investigando e impartindo docencia". Os proxectos nos que están inmersos 51 profesionais poderían verse interrompidos en decembro se non se convocan estas bolsas, que a Xunta comprometera nun comunicado a finais de abril "de permitilo as circunstancias". "Estas persoas rematarán da Galiza noutra fuga de cerebros. Non comprendemos que non se aposte polo capital humano nin pola investigación", lamenta Dubert. Laura Camino é investigadora posdoutoral en Filoloxía e unha das persoas afectadas de non convocárense as axudas neste 2020. "Nun momento como no actual, no que se pon tanta énfase na importancia da investigación , é un paradoxo escoitar dirixentes políticos gabar a ciencia á vez que non a fomentan. A investigación non se respecta". Precariedade do persoal Ambos os dous sinalan que a comunidade investigadora depende deste tipo de bolsas, xa que as propias universidades apenas ofertan prazas. Porén, as mudanzas ano tras ano na data da convocatoria, nas prazas ou no presuposto da mesma dificúltanlles unha mínima previsión e planificación. "Hai unha precariedade estrutural que acabamos asumindo", lamenta Camino.


Summary: Unhas xornadas de traballo analizarán a problemática e as posíbeis solucións aos danos que a fauna salvaxe causa a quen aínda (sobre)vive do agro na Galiza. Organizadas pola Federación rural galega, Fruga, decorrerán en Lugo o 1 de outubro.

Desde que o PP chegou á Xunta, as explotacións agrogandeiras afectadas polos danos causados polo porco bravo deixaron de recibir as correspondentes indemnizacións. Recórdao a Federación rural galega, Fruga, co gallo da xornada de traballo que organiza en Lugo para o vindeiro 1 de outubro (17h) co obxectivo de abordar a problemática ocasionada pola fauna salvaxe no agro galego e achegar posíbeis solucións. Así, a incidencia dos danos que causa o xabarín é "enorme" e prodúcese "nunha situación económica terríbel" que afecta especialmente o rural galego, enfatiza a organización agraria, quen subliña que a saída non está en lles transladar a responsabilidade aos tecores --terreos cinexeticamente ordenados--, senón que tal decisión fai parte do desleixo da consellaría do Medio rural para co agro. Insiste Fruga en que é "materialmente imposíbel" que os tecores teñan a capacidade de asumir o control de toda a fauna salvaxe, así como a responsabilidade económica dos danos que esta ocasione nas leiras ou nas explotacións gandeiras. Para alén de botar balóns fóra "nunha cuestión cuxa responsabilidade corresponde á Xunta", tal medida provoca tamén enfrontamentos entre a veciñanza "evitando que a frustración polos danos se focalice no goberno". Reclaman responsabilidades políticas e un plan de actuación público Hai máis. Fruga reclama á consellaría que dirixe Rosa Quintana que as políticas "erradas" postas en marcha desde este departamento carrexaron "abandono e desestruturación" no rural, incrementando as accións dos animais que viven ceibos. Por todo isto, na xornada de traballo exporanse as reivindicacións que achegan tanto a organización agrogandeira como os tecores: que a Xunta asuma as súas responsabilidades na materia; a elaboración dun estudo sobre a situación actual e dun mapa de danos que derive nun plan de actuación público pagado pola consellaría e atendendo ás demandas d@s labreg@s; e habilitar "de maneira urxente" un fondo de danos que inclúa as perdas nas colleiras.


Summary: A Vella Igrexa de San Xoán, en Antas de Ulla, acolleu este sábado a presentación da obra do historiador Xosé Lois García editada polo Instituto de Estudos Ulloáns.

O libro 'Aportacións á Simboloxía do Románico da Ulloa', escrito polo historiador Xosé Lois García e editado polo Instituto de Estudos Ulloáns (IEU), presentouse este sábado en Antas de Ulla. Xosé Lois García: "Cómpre sensibilizar a xente que vive perto de templos románicos do seu valor expresivo" O evento tivo lugar na Vella Igrexa de San Xoán, incluída no patrimonio románico da vila, e contou coa presenza da Deputación de Lugo. En representación da institución provincial acudiu a deputada de Réxime Interior, Promoción do Territorio e Turismo, Pilar García Porto, que puxo en valor que Lugo, "en especial o sur", conta con "unha das maiores concentracións de románico rural de Europa". Neste sentido, subliñou que publicacións coma esta "poñen en valor e dan a coñecer" este patrimonio que "é recoñecido, en parte, como Roteiro Transrománico grazas á institución provincial". Lois Diéguez: "Por que non podemos pensar que en tanta obra e beleza feita no románico galego non podía haber mestras arquitectas ou escultoras?" Segundo destacou a Deputación nunha nota de prensa, a institución adquiriu 500 exemplares deste libro que achega o románico da comarca da Ulloa a través de monumentos medievais que coexisten neste territorio. Así, a publicación conta con 46 edificacións: 10 en Antas de Ulla, 16 en Monterroso e 18 en Palas de Rei, que a día de hoxe contan coa simboloxía románica. Na presentación tamén participaron o director do IEU, Francisco Pardo; o párroco de San Xoán de Antas de Ulla, Javier Diéguez, e o propio autor, o historiador e escritor, Xosé Lois García.


Summary: A concentración, secundada por máis de 60 colectivos sociais, políticos e culturais da Galiza, ten por obxectivo exixir "unha CRTVG ao servizo do pobo".

Os colexios profesionais de xornalistas da Galiza, Andalucía, Asturies, Cantabria, Castela e León, Catalunya, Murcia, Navarra, Euskadi e A Rioxa expresaron nun comunicado conxunto o seu apoio á manifestación convocada polo Comité Intercentros da CRTVG para o vindeiro 6 de novembro en Santiago de Compostela. 40 colectivos convocan unha manifestación o vindeiro 6 de novembro para exixir "unha CRTVG ao servizo do pobo" A concentración, secundada por máis de 60 colectivos sociais, políticos e culturais da Galiza, ten por obxectivo exixir "unha CRTVG ao servizo do pobo", ao entender que os respectivos Gobernos de Alberto Núñez Feixoo e Alfonso Rueda na Xunta manteñen "secuestradas" a radio e a televisión públicas do país, "antepondo os intereses do PP aos valores de carácter ético-político nos que debe fundamentarse o servizo público". Neste sentido, os colexios de xornalistas lembran que en marzo de 2019 xa fixeran público un manifesto no que reivindicaban a "necesidade" de que os medios públicos "teñan como principios reitores a calidade, a profesionalidade, a independencia, a pluralidade e a viabilidade". Persoal da CRTVG denuncia "represión" pola manifestación convocada Os organismos colexiados salientan que estes principios son "esenciais" para garantir "unha información libre e ao servizo dos valores democráticos, que non estea pregada, como lamentabelmente é habitual, aos intereses políticos do momento". Reivindicacións compartidas Os colexios de xornalistas afirman que comparten as mesmas reivindicacións que as entidades convocantes da manifestación, que reclaman que a CRTVG "garanta a cultura e a lingua galega, a independencia e a veracidade da información, o pluralismo, a cohesión social e territorial, a promoción dos dereitos fundamentais e das liberdades públicas e a calidade da propia democracia". Os colectivos tamén instan as Administracións galegas ao cumprimento da normativa do sector audiovisual público galego, nomeadamente a designación por unha maioría cualificada do Parlamento dun novo director xeral que substitúa Alfonso Sánchez Izquierdo. O comité intercentros da CRTVG exixe dimisións ante os "novos episodios de manipulación informativa" Precisamente, as convocantes da manifestación acusan Sánchez Izquierdo de ser designado "a dedo hai 13 anos" por Feixoo, e cualifícano como "expresión dun modelo de radiotelevisión que non garante a independencia do ente público".


Summary: Illa ignora as críticas dos partidos e reitera que seguirá como ministro até que comece a campaña do 14F

O ministro español de Sanidade e candidato á Presidencia da Generalitat polo PSC, Salvador Illa, reiterou esta segunda feira, 4 de xaneiro, que permanecerá á fronte do departamento ministerial até o comezo da campaña das eleccións catalás, previstas para o próximo 14 de febreiro, e asegurou que traballará en "corpo e alma" no Ministerio até ese momento. O ministro fixo estas declaracións logo de que Unidas Podemos, socio de coalición do PSOE no Goberno español, coincidise coas distintas peticións realizadas desde o PP, Vox e Ciudadanos para que Illa deixe o Ministerio de Sanidade após ser designado como candidato do PSC. As catro forzas consideran incompatíbel afrontar o novo reto que ten por diante coa xestión que require facer fronte á pandemia da Covid-19 en plena campaña de vacinación. O deputado de Unidas Podemos na Cámara Baixa Juantxo López de Uralde sinalou que Illa debe abandonar o cargo tras anunciar a súa candidatura e non agardar a que se inicie a campaña de maneira oficial. "Nas circunstancias actuais, o ministro de Sanidade debe estar centrado na loita contra a pandemia", dixo. "Nas circunstancias actuais, o ministro de Sanidade debe estar centrado na loita contra a pandemia", dixo Uralde O presidente do Partido Popular, Pablo Casado, respondeu aos medios cun 'si' ao ser preguntado se opinaba que Salvador Illa debía deixar o Ministerio. Previamente, o alcalde de Madrid e portavoz estatal do PP, José Luis Martínez-Almeida, tamén instou Illa a dimitir. Desde Ciudadanos, a súa presidenta, Inés Arrimadas, pediu ao ministro socialista que deixe o cargo se quere ser o candidato do PSC, argumentando que non pode ser ministro de Sanidade "a tempo parcial" mentres afronta unha terceira onda de contaxios.


Summary: Máis un novo número saído do prelo. Falamos das perto de 7.100 persoas que contan en Galiza cun patrimonio superior aos 700 mil euros, entrevistamos Ana Pontón, portavoz nacional do BNG, e Lupe Gómez, poeta; debullamos a eucaliptización que capa o territorio, falamos da realidade do lobo no noso país... Todo isto, e máis, xa na nosa loxa.

O contexto político actual tenlle reservado a Galiza un rol dependente dentro da estrutura do Estado español que se manifesta, entre outros, no eido económico. A raíz dese estatus e apoiado pola propaganda consolidouse en amplas capas da poboación galega a idea de que a súa "rexión" non podería subsistir nos termos de benestar que hoxe existen sen a solidariedade do resto dos territorios do Reino de España. Mais a realidade é ben diferente: unha ollada a algúns dos indicadores máis salientábeis da economía propia revelan que esa imaxe fai augas, e moitas. Deitamos a ollada nas grandes fortunas galegas e contámoscho en 'Eixo A Coruña-Vigo, a elite económica'. 'O lobo, estábel na Galiza'. Temido, fero, endiañado e fío co que se teceu parte da mitoloxía do país e centos de contos e cantigas populares. O lobo non escapa á arquitectura nin á arte románica. É tan malvado como nolo pintaron? Realmente corre perigo? Cal é a súa situación demográfica? Mergullámonos nun mundo ateigado de estigmas. A Consellaría de Educación asume todos os gastos dos centros concertados, que non están sometidos ao control público. 'Ensino concertado, un modelo a suprimir (I)'. 'Treboada na confluencia'. Todas as opcións están sobre a mesa no debate interno da Marea. Están en xogo principios tan básicos como o respeito de aquilo que votaron as bases nas primarias de xaneiro. A tensión é máxima. Os confrontos son transversais, non se explican en chave de grupo. A esta altura é difícil prever unha solución de compromiso. "Podemos alcanzar éxitos que hai anos nin soñabamos" Carregada de enerxía. Carregada de electricidade política. Carregada de paixón na defensa das súas ideas. Así vexo Ana Pontón (Sarria, 1977) no despacho do grupo parlamentar do BNG. Falamos da recentísima Asemblea de Palexco. En apenas un ano ao mando do Bloque, o Efeito Pontón pasou se converter no Referente Pontón. Referente dentro do Bloque e tamén fóra, no taboleiro político galego. Transmite xusto aquilo que demandou en Palexco a militancia: a determinación e a ousadía de quen non se pon límites. "Podemos alcanzar éxitos que hai anos nin soñabamos". Neste número incluímos a segunda achega das crónicas que a respecto da situación de Colombia após o acordo asinado entre as FARC e o goberno, que nos envía Bruno Carvalho. 'A revolução tem voz de mulher`. 'A UE-27 aposta na dupla velocidade para superar a súa crise'. A poucos días de que se inicie formalmente o Brexit, os restantes Estados que integran a Unión Europea aproveitaron o 60 aniversario do Tratado de Roma para escenificaren unidade e cohesión arredor dun proxecto de construción europea en situación crítica. O XXI Seminario Internacional "Os Partidos e unha nova sociedade", organizado polo Partido do Traballo de México no Distrito Federal, congregou máis de 450 delegadas e delegados de 150 organizacións progresistas de 40 países. No foro visouse a vontade da esquerda de seguir a avanzar nos procesos de cambio e na integración continental. 'A esquerda latinoamericana non claudica'. A revisión do Plan Forestal, cun proxecto de decreto de Medio Rural para regular o eucalipto sobre a mesa e cunha iniciativa popular para se organizar ante a "eucaliptización", é unha boa oportunidade para nos deter a analizar o que esta especie supón e implica para o país ambiental, económica e socialmente. E comezamos desmontando un "mito": a chegada de Ence a Galiza non foi o inicio da eucaliptización do noso país. 'O eucalipto que nos capa'. En Análise adentrámonos na discriminación do colectivo LGTB no mercado laboral. As obras de Díaz Pardo Felipe Senén escrebe sobre 'Os títulos das obras de Díaz Pardo'. Que se agocha detrás dos títulos das obras artísticas de Isaac Díaz Pardo? Os nomes das obras de arte poden enriquecelas con suxestións históricas, míticas ou poéticas. Explicamos o que hai detrás dos títulos cos que Isaac tratou de esquivar a censura franquista. Non falta á cita a sección Fóra de Serie, con consellos, recomendacións e achegas. Nin o colectivo Xea, da man do que percorremos a Fervenza de Augacaída e Castro de Marce. "A emoción como arma, arma dos pobres". Entrevistamos Lupe Gómez. Levaba tempo desaparecida, fóra de combate, sen escribir nos xornais nin publicar libros. Por iso unha das mellores novas deste ano foi o seu regreso ás librarías con Camuflaxe (Chan da Pólvora), un libro encolledor de almas que escribiu para a súa nai falecida. E quixemos saber dela, da súa vida camuflada, das súas cartas con John Berger e do seu Fisteus. 'Santo Amaro ou a historia viva'. Non resulta esaxerado considerar o camposanto histórico da Coruña, Santo Amaro, o máis importante da Galiza dados os persoeiros que acubilla entre as sepulturas. Mergullámonos no interese histórico e artístico dunha necrópole construída fronte ao mar. Percorrela tamén é percorrer a historia da Galiza, pois nel fican soterrados os restos de galegas e galegos ilustres. E tamén neste número, a achega de colaboradores, sen os que sería imposíbel. Artigos, recesións, colaboracións... David Otero, Xoán Costa, Marga Doval, o humor gráfico de Tokio e Nachortas, Mercedes Espiño, Pepe Barro, a crítica literaria de Mario Regueira e a de cinema de Andrés Castro, Noelia Gómez, Ramón Vilalta.


Tal día coma hoxe, hai dúas décadas, relaizouse o Congreso Constituínte da CIG, concluíndo desta maneira o achegamento entre outras dúas centrais: a CXTG-IN e a INTG, esta última consecuencias da unificación entre a Intersindical Nacional Galega, a primeira central sindical nacional, coa Central de Traballadores Galegos (1980) e, posteriormente, coa Confederación Sindical Galega (1982). Así as cousas, foi a folga xeral do 14 de decembro de 1988 contra a regresión na contratación da mocidade que implicaba o Plano de emprego xuvenil --aprobado polo goberno do PSOE de Felipe González-- o punto de inflexión que marcou un cambio de tendencia. CXTG e INTG realizaron convocatorias propias en chave nacional e de clase. O seguinte paso decisivo foron as eleccións sindicais de 1990, onde a Converxencia Intersindical Galega --constituída en abril dese mesmo ano-- acadou un 23,2% do total de elexid@s na Galiza, 3.527 delegad@s. O 2 de abril de 1992 realízase unha folga nacional no noso País que conta co apoio das centrais sindicais, agrarias e estudantís. En 1994, cando se celebra o Congreso Constituínte da CIG, o desemprego afecta 205.000 galeg@s. A nova central dotouse dos seguintes principios de funcionamento: sindicalismo de clase, nacionalismo "porque a Galiza é unha nación sen soberanía política ao servizo de intereses alleos submetida e dependente economica, política e culturalmente", e autoorganización. Aliás, acreditou tamén no internacionalismo, a solidariedade entre os pobos, a transformación da sociedade e a normalización lingüística como ferramentas para mudar as condicións da clase obreira galega. E desde aquela, até hoxe.


Summary: Citizen Lab investiga se desde os 65 teléfonos infectados inicialmente accedeuse a outros contactos, como xornalistas.

O laboratorio da Universidade de Toronto, Citizen Lab, que destapou o 'Catalangate', está a investigar se outras 150 persoas foron espiadas co mesmo programa informático Pegasus, segundo avanzou este sábado 'El Confidencial'. Robles xustifica na Cámara a espionaxe e forzas nacionalistas reclaman a súa dimisión En concreto, o diario dixital apunta a que as 65 persoas espiadas inicialmente estarían a colaborar coa entidade para esclarecer se, a través do acceso aos seus dispositivos, espiouse tamén a parte dos seus contactos. Entre as novas posíbeis afectadas habería xornalistas de medios de comunicación cataláns e estatais que tiveron contacto con algún dos políticos aos que, segundo Citizen Lab, se lles espiaba. Segundo explica o medio de comunicación, esta segunda fase da espionaxe podería producirse a través dun acceso á axenda de contactos unha vez que xa se interveu un teléfono, polo que, nalgúns casos, podería afectar a persoas que non pertencen á política nin viven en Catalunya. Segundo fontes coñecedoras da investigación, citadas por 'El Confidencial', a espionaxe tamén afectaría a cooperadores e asesores políticos, xornalistas ou membros da sociedade civil vinculados a Òmnium Cultural, a ANC ou os CDR. Arkaitz Rodríguez: "O soberanismo vasco foi espiado toda a súa historia" Para ese contaxio -o laboratorio de Citizen Lab localizaría até 200 mensaxes SMS con esa finalidade- usáronse mensaxes de texto que aparentaban ser noticias, actualizacións de Twitter, notificacións da Seguridade Social, avisos gobernamentais sobre a covid, ou envíos de paquetes e tarxetas de embarque. Ademais, segundo 'El Confidencial', Citizen Lab aumentaría a súa capacidade de rastrexo aos móbiles Android, pois até o de agora só podíase saber se un dispositivo da marca Apple (un iPhone con sistema iOS) fora infectado co 'software' espía.


Summary: Nunha concentración convocada por Comisións Obreiras, as traballadoras da ONCE na Galiza protestaron polo abuso da temporalidade nos contratos e vulneracións dos dereitos das delegadas sindicais. Reclaman que a entidade aumente as súas ganancias á vez que reduce o seu persoal.

Arredor dunha vintena de traballadoras da ONCE pecháronse este sábado da súa sede na Coruña, un paso previo á manifestación celebrada polo sindicato Comisións Obreiras durante este mediodía diante do propio edificio e na que reclamaron maior "estabilidade laboral". Baixo o lema "A túa publicidade oculta precariedade e maltrato á discapacidade", as traballadoras visibilizaron as súas reivindicacións fronte á sede da ONCE. Segundo informa o sindicato, estas protestas teñen lugar após unha reunión mantida a pasada sexta feira coa dirección da entidade na Galiza, nun "último intento de diálogo para arranxar os problemas que afectan ás traballadoras". Ademais, CCOO denuncia "vulneracións aos seus delegados sindicais". A unha delegada de Lugo "non lle renovaron o contrato a pesar de que, segundo o convenio, debería pasar a ser persoal fixo" e a outro de Pontevedra "rexeitárono" a un posto "de non mobilidade". Como consecuencia veuse obrigado a repartir nunha ruta de 30 quilómetros para a que precisa de axuda externa. Coas protestas deste sábado a organización de traballadoras quere aumentar a "estabilidade" laboral das vendedoras do coñecido cupón xa que, segundo censura, a entidade "abusa da temporalidade" e "diminúe" o seu cadro de persoal a pesar do aumento das vendas nos últimos catro anos e de gozar de exencións da cota á seguridade social. As ganancias da Once ascenderían a uns 395 millóns de euros en todo o Estado. Xunto as traballadoras estivo Eva Solla, coordinadora nacional de Esquerda Unida e deputada do Grupo Común de Esquerda, xunto con Loreto Taibo, integrante da directiva de EU. En declaracións aos medios, Solla asegurou que a non renovación dun contrato á traballadora "é un caso de represión sindical, que se une á precariedade laboral do persoal da ONCE, en moitos casos con contratos en fraude de lei". "A ONCE, en vez dun elemento de inclusión social, está a ser un negocio", asegurou Solla.


Summary: Galiza rexistra 244.044 persoas desempregadas no mes de outubro, 5.841 máis que hai un mes.

Os servizos de emprego publicaron esta terza feira (4 de novembro) os dados correspondentes ao paro rexistrado no mes de outubro. Galiza rematou o pasado mes con 5.841 persoas máis dadas de alta como demandantes de emprego. Isto é, un 2,45% máis que o mes anterior. En termos anuais o desemprego reduciuse un 9,02%. Por sectores, os servizos continúan á cabeza no número de parad@s con 151.598 persoas seguido da industria que suma 170 nov@s desempregad@s (32.795 persoas). A construción deixa 31.210 persoas sen traballo e a agricultura 8.457. Por idades, @s menores de 25 anos cífranse en 13.524 persoas, o que supón o 5,54% do total. A temporalidade continúa a ser a norma nas contratacións, dos 78.171 novos contratos máis de 71.500 son temporais Neste mes de outubro o número de demandantes de emprego que non tiñan un traballo anterior sitúase en 19.984 persoas --612 menos que en setembro. Fundamentalmente procedentes de segmentos de idade entre os 16 e 30 anos (7.878). O incremento do número de desempregad@s débese en boa medida ao fin da estacionalidade. Aínda así este mes déronse de alta á Seguridade Social 78.171 persoas, maioritariamente con contratos en réxime temporal (71 mil 588) mentres que os contratos indefinidos supoñen 6 mil 583. No conxunto do Estado español a tendencia é a mesma que en Galiza. O número de persoas desempregadas rexistradas nos servizos de emprego aumentou en 79 mil 154 no mes de outubro o que volve pór o paro rexistrado por riba dos 4 millóns e medio (4.526.804).