Summary: O Sergas rompeu o concerto para a prestación de servizos de rehabilitación con clínicas privadas da Mariña o pasado 31 de xaneiro. Desde ese día, as persoas que eran atendidas nas mesmas "viron suspendido o tratamento de fisioterapia sen recibir nin información nin solución do Sergas", denuncia a CIG.

O sindicato esixe "un plan urxente de mellora da rehabilitación e fisioterapia na comarca". "Cómpre abordar o abandono da rehabilitación e fisioterapia, erradicar as listas de espera e daer solución á situación das persoas derivadas polo Sergas á privada e que agora quedan sen tratamento de fisioterapia", di a central nacionalista. A reclamación da CIG consta de catro puntos. O primeiro, dotar o Hospital da Mariña de "dous médicos rehabilitadores". Na actualidade só hai un para unha poboación de máis de 70.000 habitantes. O segundo, persoal diplomado en fisioterapia para abrir en quenda de tarde os ximnasios dos centros de saúde de Ribadeo e Viveiro. Agora só abren pola mañá. O sindicato tamén revindica que o ximnasio do ambulatorio de Foz contrate fisioterapeutas para a quenda da mañá e mais para a da tarde e a habilitación do de Mondoñedo, "actualmente pechado e sen material". O último punto defendido é a creación do servizo de fisioterapia do Centro de Saúde de Burela, "hoxe inexistente". "Deste xeito obteríamos un dobre obxectivo: crear emprego de calidade na comarca e prestar un servizo de rehabilitación e fisioterapia 100% público e de calidade", conclúe a CIG.


Summary: A Asemblea da ACB decidiu por unanimidade que a competición teña 18 equipos, contando co Fuenlabrada e deixando fóra o COB.

Sorpresa e indignación en Ourense pola decisión da asemblea de clubes de baloncesto de deixar fóra o CB Ourense. Aférrase a ACB á resolución do 3 de xullo, esgrimindo os resultados da auditoría que dicía que o club estaba en causa de disolución. A Liga non acata pois a decisión do Consello Superior de Deportes, que lle deu a razón ao club ourensán. Mesmo pensan recorrer diante da Audiencia Nacional porque cren que houbo unha inxerencia por parte do CSD. A decisión da ACB xa tivo unha primeira resposta do COB, que por boca do seu presidente, Antonio Gavilanes, e segundo recollen medios como La Región, pensa solicitar a "paralización cautelar" da Liga Endesa. "É unha decisión covarde, que nos sorprende porque a lei ampáranos. Hai fundamentos xurídicos que din que temos razón e que ninguén dubide que imos chegar até o final para defender os intereses do noso club", manifestou Gavilanes.


O anuncio da abdicación do Rei de España trae ao debate público o debate Monarquia vs. República. Resulta de todo punto lóxico; non só polo carácter antidemocrático e negador da plena igualdade entre cidadáns que se lle presupón a calquera réxime onde a xefatura de estado estexa vinculada a un privilexio hereditario e non ao sufraxio universal, se non porque no caso español, a entronización do monarca saínte foi obra e gracia do ditador Francisco Franco, e a natureza monárquica do vixente réxime parlamentarista español non foi nunca debidamente plebiscitada; foi, en castiza expresión, colada de matute, no pack constitucional; ou 6 de decembro ou 18 de xullo. O debate está vivo nunha parte non cativa da sociedade, con especial pulsión na xente que se chama, que nos chamamos, de esquerda, ou, utilizando a terminoloxía propia da España de preguerra; das esquerdas. Con independencia da nosa adscripción partidista ou das nosa exacta posición ideolóxica, homes e mulleres de diversos pareceres en multitude de temas, manifestamonos coincidentes na nosa querencia por un sistema político onde a cidadanía poida elixir a persoa que ocupe a xefatura de estado, velaí un elo que nos une. Son polo tanto estes, días de especial activismo político, recén saídos dun proceso electoral con resultados esperanzadores baixo non poucas ópticas, temos de diante, sen coñemento previo e sen apenas tempo para reaccionar, a que queremos imaxinar e imaxinamos, como posibilidade de asestarlle un golpe de gracia á andamiaxe monárquica, para facer tremer e incluso caer con ela, as cimentacións todas do sistema político que nos goberna. Vemos de primeiras como o concepto de "2ª Transición" gaña incluso portadas de importantes xornais sistémicos. Faino, claro está, na acepción máis inmobilista e por outra parte acertada do termo, esa que nos achega ao proceso político vivido na españa postfranquista como o camiño que nos conduce "de la Ley a la Ley, a través de la Ley", en expresión que fixo fortuna cabo do tempo e que retrata como poucas a necesidade que tivo a elite española de teatralizar que todo cambiaba para que, no fondo, todo seguise igual. Da derradeira ditadura fascista de Europa a unha monarquia parlamentar limitada na súa concepción da democracia e fortemente tutelada polos hóspedes de Torrejón de Ardoz. A 2ª Transición non é se non a versión 2.0, dixitalizada, remasterizada e tuneada, dun proceso destinado a facernos crer que as cousas cambian para que en realidade as cousas, as cousas de verdade, esas que se nos ocultan sempiternamente, esas cousas, sigan como até agora. Diante da eventualidade de reciclaxe dun réxime a todas luces decadente xorde como vemos, en amplas capas da sociedade, a pulsión do cambio, a necesidade da ruptura. Parece claro que sectores sociais que partillaron o "pacto", o "acordo", a "concordia", o "entendemento", esto é, que protagonizaron, avalaron e pontificaron aquela 1ª Transición, hoxe non acreditan nun proceso semellante. Sede benvid@s! Establécese un debate lóxico que comeza a permear a grande parte da cidadanía, non só a aquela máis polítizada: Monarquia vs. República. Faino, como por outra parte é lóxico, con caracteres máis grosos e simples conforme o debate se estende na sociedade, pero faino tamén, como por outra parte é digno de eloxio, sen perder a esencia da razón que o motiva: o dereito da cidadanía a elixir ao seu xefe de estado, a negación da prevalencia dun cidadán por ser "fillo de" sobre o resto, ou incluso, aceptando o xogo monárquico; o machismo recalcitrante da coroa española. Coa inmediatez propia dos tempos que vivimos, e a golpe de novas tecnoloxías e redes sociais, o debate chega á rúa o propio día no que o monarca abdica. Polo país adiante, e con extraordinaria premura, amoreanse montes de xente nunha feliz estampa que rompe a imaxe idilicamente prefabricada pola Brunete mediática ao servizo do poder. Nalgunhas cidades do vello Reino houbo dúas concentracións; unhas enmarcaban a súa convocatoria na necesidade dunha república e outras especificaban a súa demanda reclamando unha república galega. Ben poderíamos aplicar ao republicanismo a máxima da finada Margaret Tatcher; gosto tanto de Alemaña que prefiro que existan dúas. Sen embargo hai quen non o ve asi. Nunha situación un tanto desconcertante, observamos como hai quen titula a determinadas convocatorias como "unitarias", "en réxime de autoconvocatoria" ou "dos movimentos sociais" mentras califica ás mobilizacións que demandan unha república galega como "partidistas", "interesadas" ou "burguesas". Se un se toma a molestia de indagar no por que de tamaños epitetos, atopará argumentos de peso que nunca poderán ser satisfatoriamente rebatidos "eu convoquei primeiro", "as nosas fanse en toda España", "as outras son nacionalistas", "estas son as que se anunciaron na tele". Persoalmente creo que se nalgo non mentiron os altofalantes cortesáns estes días é nesa verdade ecléctica que sostén que "la abdicación del Rey es fruto de un cúmulo de motivos". Claro que si. Eu vivo pensando que moitos deses motivos foronse sedimentando cabo do tempo en infinidade de loitas, de esforzos, de campañas, de actividades sustentadas por unha cantidade inxente de xente de todo o estado español, que, desde a convicción duns ideais, con independencia da súa concreción organizativa, fixo posíbel desde a modestia militante, desde o activismo social, desde a cidadanía activa, que o rei posto por Franco tivera que facer o que segundo as súas propias palabras cabo das últimas décadas nunca faría; abdicar. Por eso para min o día 2 de xuño de 2014 fica como un día feliz, a data dunha desas vitorias morais para a xente que estamos predestinada polo sistema chamarnos perdedores para sempre. E non podo nin por un segundo pensar que a unha persoa que acredite realmente nunha democracia digna de tal nome, que acredite na Res Publica, lle poida parecer mal que os que aliás de tal posición, defendemos o dereito a autodeterminación do pobo galego e a potestade de Galiza a exercer a súa lexítima soberanía reclamemos unha República da Galiza. Seguro que toda a xente que acudiu a todas e cada unha das concentracións do pasado luns fixoó baixo a premisa de reivindicar o dereito que teñen como cidadáns a elixir a persoa que ocupe a xefatura do ESTADO, porque se sinten roubados no dereito que lles asiste a elixir o sistema de ESTADO no que queren vivir, pagar impostos, ir ao fútbol e tomar os viños. E eu non podo estar máis dacordo con esa xente, e uno a miña voz a súa, na loita por desterrar á familia Borbón da esfera pública. Claro que sí, non podía ser doutro xeito, porque nesa loita estivo sempre o nacionalismo popular no noso país. Pero a maiores de querer elixir a xefatura de ESTADO, a maiores de querer elixir o sistema do ESTADO, unha chea de nacionalistas neste país queremos ter dereito a elixir o ESTADO no que queremos vivir. Tan básico e tan elemental como eso, queremos o que moita xente quere, e máis. Queremos poder debater, votar, acordar, elixir... tamén sobre o propio ESTADO en si, porque consideramos que o noso país; Galiza, debe ser un suxeito político pleno. É dicir, estamos dacordo en todo, absolutamente en todo, pasa que a maiores, moitos e moitas nacionalistas queremos que esa democracia plena, avanzada, igualitaria, participativa... na que moita xente acredita, o sexa aínda máis, recoñecendo o carácter nacional da Galiza e os dereitos políticos que de tal condición para o noso país derivan. A ninguén libre de ofuscacións filosóficas e de odios viscerais lle pode molestar que nos manifestemos baixo os nosos postulados, facendo bandeira das nosas ideas, de maneira libérrima e combativa. Ninguén cunha concepción minimamente aberta e plural do que é a sociedade pode tentar criminalizar ao nacionalismo por se manifestar sinceira e respectuosamente polo que en xustiza cremos acaído para o noso país. Menos aínda cando resulta obvio que facemos nosas (porque o son) todas as demandas que outra xente poida neste debate plantexar, pasa que a maiores, sempre a maiores, queremos que Galiza exista, que Galiza decida. Por eso non entendo esa xenreira contra o nacionalismo. Acaso non hai sectores sociais aos que tentar implicar na causa republicana para gastar folgos e enerxías en fustigar a quen dende o seu prisma fai parte da loita común? A tal punto é ficticia e interesada a polémica suscitada que en numerosas cidades e vilas se produciron manifestacións comúns. Cal é o problema? Será tal vez que tras eses cantos oníricos á participación do nacionalismo en determinadas convocatorias non subxace un intento de lexitimación de non se sabe ben qué, ou talvez a querencia por asimilar e diluír a demanda nacionalista nun magma máis xenérico e estatal. Non deixa de ser curioso que xente que se laia da non asistencia do nacionalismo á determinada convocatoria sexa a mesma que afea a presenza de estreleiras ou elementos identificativos da causa galega en determinados actos públicos. Que liberdade é esa, a liberdade de Franco? Outra xente enfatiza contrariada que con esta ficticia desunión temos monarquia para rato. Que perda coidado, pola xentiña que reclama na rúa unha República Galega non vai quedar. Nada máis lonxe, por demagóxico e argumentalmente insostíbel, que soster a inapetencia do nacionalismo galego pola causa republicana. E digo ben, demagóxico, insostíbel e historicamente falso: Outras forzas políticas e sociais abrazaron a restauración borbónica que a maiores de negar a existencia do noso pobo e condenar a morte a riqueza produtiva do noso país, nos introducía na economía de mercado máis brutal e na estrutura militar máis asasina que viron os tempos ao tempo que avanzaba na pretendida construcción dunha sociedade de consumo na que se consagra que o home é un lobo para o home. Forzas políticas e sociais distintas ao nacionalismo galego; quen queira debuxar na mente da xente un nacionalismo galego pactista, se quer accidentalista, condescendente con non se sabe que, ou minimamente distante da causa republicana, batira de fronte co legado historico do Partido Galeguista, dos Solidarios que afeaban a visita de Afonso XIII ao noso país ou co exemplo vibrante do noso exilio estentedido cabo do mundo todo. Ainda na súa extrema febleza, derivada da dureza da represión dictatorial, nunca deixou o nacionalismo galego tirados no monte ao herois da nosa resistencia nacional contra o fascismo, como si fixeron outros en aras da Política de Reconciliación Nacional. Sábeno ben os guerrilleiros da Somoza Maior de Lemos. Sábeo a tumba do Piloto ou a familia do Foucellas. Non é o nacionalismo galego amigo da grandilocuencia nin das poses estéticas mediáticamente calculadas, é o nacionalismo neste país amigo das causas xustas, defensor das causas perdidas, pleitos imposíbeis de gañar, pero nos que confiamos firmemente vencer. Por eso, porque creo que máis alá de lecturas simplistas e carentes de matices, moita da xente, (auténticos compañeiros e compañeiras e en moitos casos amigos e amigas) que acude a unha ou outra convocatoria, querendo elixir o sistema de ESTADO, querendo elixir a xefatura de ESTADO, entenderá sobradamente, dende unha concepción inequivocamente demócrata, que o nacionalismo galego defenda o dereito a elixir o ESTADO do que queremos tomar parte. Dende o gusto polo debate e a diversidade, seguro que falando poderemos acadar, tamén nesta loita, moitos puntos de unidade de acción e confluéncia de forzas. Vémonos na rúa!


Summary: As irregularidades no rescate da percebeira que traballaba nunha zona de rochas entre Baiona e Santa María de Oia poñen a Xunta de Galiza nun apuro. A deputada nacionalista Montse Prado asegura que os tempos de resposta do Pesca I eran coñecidos pola consellaría do Mar, o que a converte en "cómplice e consentidora" do acontecido e exixe responsabilidades.

Dez minutos de resposta estabelece a legalidade que deben pasar entre a chegada dun aviso e a saída do helicóptero de rescate. A consellaría de Medio Rural e do Mar coñece os tempos de reacción que a empresa concesionaria da xestión de salvamento, Inaer, desenvolve desde o pasado mes de novembro após a sinatura do novo contrato. Neste sentido, a empresa asegura que --malia ser de maneira temporal-- a súa capacidade de reacción sitúase moi por riba dos dez minutos exixidos. Así pois, a deputada do BNG Montse Prado asegurou que a conselleira do Mar, Rosa Quintana, é "coñecedora, consentidora e cómplice" da morte da percebeira de Oia que agardou 40 minutos pola chegada do helicóptero de rescate pois dixo, "a propia consellaría do Mar tivo que recoñecer que coas novas condicións transitorias aumentan o tempo de resposta" en gran medida porque as gardas d@s profesionais non son presenciais senón localizábeis. Para Prado, o "tempo é vital" en accidentes como o acontecido en Oia polo que exixe que Rosa Quintana asuma responsabilidades "e dimita". No BNG aseguran que a decisión da Xunta de Galiza pola que din que investigarán as irregularidades que puidesen ter existido durante o rescate, "non é suficiente" polo que ademais de exixiren a dimisión de Quintana presentarán unha proposición no Parlamento para que se lle remita toda a documentación sobre o contrato con Inaer e para que a Xunta explique en sede parlamentar como foi o operativo de rescate no caso de Oia. Pola súa banda, o sector do percebe xa demandou que a Fiscalía interveña para determinar quen son @s responsábeis da morte a pasada cuarta feira da percebeira.


Summary: Está sen concretar o novo calendario e se manteñen ou non as prazas previstas até o de agora

A Xunta adía as oposicións educativas a 2021. Así o vén de anunciar a conselleira no Parlamento. Após semanas de clamor por parte de miles de opositores e opositoras, sindicatos e oposición, a Consellaría finalmente atendeu a razóns. Carmen Pomar, a conselleira, entendeu finalmente que non se daban as razóns sanitarias nin temporais para facer unhas probas destas características, que reúnen miles de persoas que durante meses e anos preparan estas oposicións. Mais Pomar defendeu a postura mantida até agora pola Xunta de manter esas oposicións por, dixo, "respecto", ás opositoras. Xustificou que se adiasen pola incerteza que xera a crise sanitaria e as medidas de confinamento. E aí morreu o conto para a conselleira, que non aclarou máis. Nin concretou o novo calendario nin acalarou se manteñen ou non as prazas previstas até o de agora A oposición considera que a decisión de adiar estas oposicións é correcta mais chega tarde, lembrándolle que Galiza era a única autonomía que xogaba a carta de manter a convocatoria e que a demanda de aprazamento era claramente maioritaria. O pasado 8 de abril a Xunta reiteraba que mantiña as oposicións e o rexeitamento a tal medida foi ampla. Tamén daquela a conselleira falaba de "respecto ás opositoras" para mantr a convocatoria, Curiosamente, miles de opositoras demandaban da dministración galega precisamente o contrario, que as adiase. Algo que tamén demandaban os sindicatos. As principais organizacións sindicais do sector (CIG- Ensino, Comisións Obreiras Ensino, ANPE e FeSP-UXT), emitiran un comunicado conxunto no que reflectían o seu rexeitamento "unánime" a esta medida e exixían a convocatoria "urxente" da mesa sectorial. Suso Bermello (CIG-Ensino) considerou "unha irresponsabilidade enorme" e "un auténtico despropósito" a medida tomada polo Goberno galego. En ampliación


Summary: A mostra Galicia, un relato no mundo amosará na Cidade da Cultura o códice conservado na Santa Sede, equiparable aos seus irmáns os cancioneiros de Ajuda e da Biblioteca Nacional, os dous en Lisboa

A mostra 'Galicia, un relato no mundo' amosará na Cidade da Cultura o códice conservado na Santa Sede, equiparable aos seus 'irmáns' os cancioneiros de Ajuda e da Biblioteca Nacional, os dous en LisboaNa súa liña iniciada nos últimos anos de facer que grandes iconas da cultura galega conservadas no estranxeiro pasen por exposicións temporais en Galicia, a Consellería de Cultura vén de anunciar este mércores que a partir de novembro poderá contemplarse na Cidade da Cultura o Cancioneiro da Vaticana, un dos tres grandes cancioneiros da lírica medieval galaico-portuguesa, que recibe o seu nome por ser propiedade da biblioteca do Vaticano. Ata alí se desprazou este mércores o conselleiro de Cultura, Román Rodríguez, para facer o anuncio, que tamén inclúe a cesión temporal dunha das tres únicas copias do Códice Calixtino, que ten diferenzas coa que se conserva na Catedral de Santiago. Formarán parte da exposición Galicia, un relato no mundo, presentada pola Xunta como a primeira gran mostra internacional da programación do Xacobeo 21.A finais de 2017 foi o Pergamiño Vindel, que contén as sete cantigas de amigo de Martín Codax e que se conserva no Morgan Library Museum de Nova York, o que viaxou temporalmente a Galicia para a súa exposición no Museo do Mar de Galicia, en Vigo. A finais de 2018 era o cadro A derradeira leición do mestre, que Castelao pintou en Bos Aires e que simboliza a represión franquista, o que se expuña nunha mostra na Cidade Cultura. Previamente, e tras o seu mediático roubo, tamén fora exposto en 2012 na Cidade da Cultura o Códice Calixtino, xunto con outras obras medievais de orixe relixiosa conservadas polas dioceses galegas, como a Historia Compostelana, o Tumbo A ou o Breviario de Miranda.Agora tócalle a quenda ao Cancioneiro da Vaticana, así denominado por ser atopado en 1840 na Biblioteca do Vaticano, onde segue a conservarse. O cancioneiro recompila os tres grandes tipos de cantigas da lírica medieval galaico-portuguesa, de amor, de amigo e de escarnio, e como tal é equiparable, aínda que os tres presenten diferenzas entre eles nas cantigas que conteñen, aos outros dous grandes cancioneiros da época: o de Ajuda, o máis antigo e así denominado por conservarse no pazo dese nome nas proximidades de Lisboa onde foi atopado en 1886 e que só conserva cantigas de amor; e o da Biblioteca Nacional de Portugal, que o adquiriu en 1924 tras ser coñecido tamén como Cancioneiro Colocci-Brancuti, pola súa anterior orixe, e que é o máis amplo dos tres. Así como o de Ajuda é orixinal do século XIII, os da Vaticana e a Biblioteca Nacional son copias do século XVI dalgún manuscrito anterior pero compilado con posterioridade ao de Ajuda.A Biblioteca Vaticana tamén cede para a mostra unha das tres únicas copias do Códice Calixtino, que ten diferenzas coa que se conserva na Catedral de SantiagoA Biblioteca do Vaticano tamén cederá para a mostra que se prepara na Cidade da Cultura o seu Liber Sancti Iacobi, un dos tres únicos códices calixtinos iluminados, ademais do orixinal da Catedral de Santiago, que se conservan no mundo. O do Vaticano permite observar detalles gráficos desaparecidos no compostelán como é o rostro do emperador Carlomagno.Na visita que este mércores fixo o conselleiro á Biblioteca Apostólica Vaticana, acompañado polo secretario da Congregación para os Institutos de Vida Consagrada e as Sociedades de Vida Apostólica, monseñor José Rodríguez Carballo, e o arquivista e bibliotecario, monseñor José Tolentino de Mendonça, Román Rodríguez salientou que o cancioneiro e o códice permitirán facer "unha das maiores exposicións internacionais en termos de recuperación de pezas clave da nosa identidade cultural espalladas en diferentes lugar do mundo".


Summary: A formación de pandeireteiras anunciaron a saída do seu novo traballo discográfico con cancións tan coñecidas como 'Terra' ou 'Midas'. Ademais, estrearán por San Xoán o tema 'Seghadoras'.

Tanxugueiras xa ten data de lanzamento do seu terceiro disco: a sexta feira 29 de xullo. As pandeireteiras revelan así unha das preguntas máis recurrentes pola súa comunidade de fans, que nos últimos meses tiveron ocasión de escoitar, paseniño, algúns dos sinxelos que formarán parte do mesmo, como Desidia, Pano Corado, Averno, Figa, Midas ou Terra. As Tanxugueiras e un espectáculo en 5D, as novidades deste Arde Lucus O novo álbum, que as cantareiras están a avanzar nos directos da súa Xira Midas, terá a súa presentación oficial nun festival: será o sábado 6 de agosto no marco do SonRías Baixas (Bueu). Campaña de prevenda do novo disco No marco deste anuncio, o grupo presenta a Plataforma de Afectadxs polo Novo Álbum de Tanxugueiras, a campaña de prevenda deste terceiro disco e no que Olaia Maneiro, Aida Tarrío e Sabela Maneiro animan ao público a reservar e apoiar o seu novo traballo discográfico. "Non temos a portada, non temos o nome do disco e, como sigamos así, non imos ter vergoña. Pero se cres que somos un investimento máis seguro que as criptomoedas, xa podes apoiarnos coa prevenda do disco", sinalan as músicas. A plataforma é, ademais, unha chiscadela do trío de cantareiras á súa comunidade de fans para "combatir o tanxumono" mentres que o álbum non chega. Olaia Maneiro, de Tanxugueiras, abandona as redes sociais polos 'haters' "Entre os síntomas máis comúns do tanxumono", segundo sinalan Olaia, Aida e Sabela, inclúese "o tembleque pandeireteiro nunha das mans ou aturuxar máis de tres veces ao día sen motivo aparente". O acceso á prevenda do disco está dispoñible desde a propia páxina web da plataforma. Ademais, a formación anunciou que por San Xoán, a partir das 00 horas, publicará en todas as plataformas dixitais o sinxelo 'Seghadoras', tema que se acompañará dun videoclip.


Summary: O BNG facilita un novo encontro entres os afectados e a comisaria de Transporte e transmite a súa incomprensión por que non haxa sancións tras constatarse que Fomento incumpriu normativa comunitaria O informe da UE sobre Angrois estende responsabilidades de Adif a Renfe e durante varios gobernos

BRUXELAS - Enviado especial Un ano despois do accidente do Alvia do 24 de xullo de 2013 a Comisión de Investigación de Accidentes Ferroviarios (CIAF) do Ministerio de Fomento concluíu que o único responsable do mesmo fora o seu maquinista que se despistar e non freara a tempo antes da curva de Angrois. Dous anos despois, a Unión Europea constatou que aquela investigación non fora realizada de xeito independente, e reclamou a España que realizase unha nova de acordo coas normas comunitarias. Porén, case cinco anos despois do sinistro esa investigación aínda non se fixo porque Fomento argumenta que a CIAF agora xa si é independente e o Goberno xa non pode darlle a orde de facer unha nova análise do sinistro. E a propia CIAF non considera necesario facelo. Este martes a comisaria europea de Transporte, Violeta Bulc, trasladou ás vítimas do sinistro a súa "frustración" con España por ese bloqueo, que se mantén case cinco anos despois do sinistro. O BNG facilita un novo encontro entres os afectados e a comisaria de Transporte e transmite a súa incomprensión por que non haxa sancións tras constatarse que Fomento incumpriu normativa comunitaria A plataforma de vítimas do Alvia foi recibida pola comisaria europea en Bruxelas por mediación do BNG, cuxa eurodeputada Ana Miranda está a actuar como embaixadora de feito dos afectados ante diversos entes comunitarios. No encontro deste martes Bulc trasladoulles que o próximo 10 de xullo ten previsto manter un encontro co novo ministro de Fomento, o socialista José Luis Ábalos, e trasladarlle a necesidade de que España realice esa investigación técnica independente do sinistro á marxe da penal que está en marcha nun xulgado de Santiago e que tampouco rematou cinco anos despois. Pero a Comisión Europea, di, non ten capacidade de obrigar ao Estado español a facelo. A portavoz nacional do BNG, Ana Pontón, que participou no encontro, amosou a incomprensión polo feito de que a Comisión Europea entenda que un estado membro non está a cumprir coa normativa comunitaria pero que non exista ningunha sanción para ese caso. O mesmo considera Arturo Domínguez, un dos integrantes da plataforma de vítimas, que considera que a UE debe habilitar algún mecanismo legal para desatascar a situación. A comisaria anunciou que en cuestión de semanas fará público un informe sobre o cumprimento actual por parte de España da normativa ferroviaria europea en xeral e vítimas e BNG confían en que evidencie que a situación era aínda peor en 2013 No encontro deste martes a comisaria Bulc tamén avanzou aos presentes que xa conta cun informe que encargou hai un ano á Axencia Ferroviaria Europea sobre o cumprimento actual por parte de España da normativa comunitaria en xeral en materia de seguridade ferroviaria e que podería abrir a porta un procedemento de infración. Un informe que, segundo dixo, prevé facer público en cuestión de semanas. As vítimas e o BNG confían en que ese informe, malia non facer referencia directa ao accidente de Angrois e a súa época, constate incumprimentos actuais que evidencien que a situación era aínda peor en 2013. I'd like to thank the families of Santiago HS rail accident victims who continue to highlight the importance of rail safety, which is the Commission's top priority. Our goal is to correct any rail safety deficiencies & ensure that EU recommendations are implemented across the EU. pic.twitter.com/EJTlbqPapo — Violeta Bulc (@Bulc_EU) 26 de xuño de 2018 Esta reunión prodúcese uns días despois de que a pasada semana a Axencia Ferroviaria Europea remitise ao xulgado que instrúe a causa penal un informe que tomba boa parte dos argumentos que viña empregando Fomento para atribuír ao maquinista do Alvia a responsabilidade do sinistro. Este martes outro dos portavoces das vítimas, Javier García, considerou "inexplicable que cinco anos despois non dimitise ninguén e non fixesen dimitir a ninguén", salientando en particular que o director de Seguridade na Circulación de Renfe, Antonio Lanchares, un dos imputados na causa xunto ao seu daquela homólogo en Adif, siga a ocupar na actualidade ese mesmo posto de libre designación. As vítimas piden ao novo ministro que o cese. Non imos tirar a toalla", di a portavoz do BNG, Ana Pontón, quen fixo súas as palabras das vítimas e apelou a "saber toda a verdade para poder pechar as feridas" Pola súa banda, a eurodeputada Ana Miranda saíu do encontro optimista co que considera unha nova mostra de compromiso por parte das institucións europeas, tanto da Axencia Ferroviaria como este martes por parte da comisaria, coas vítimas e coa fiscalización por parte comunitaria de como España está a xestionar a investigación do accidente. "Non imos tirar a toalla", sentenciou a portavoz do BNG, Ana Pontón, quen fixo súas as palabras das vítimas e apelou a "saber toda a verdade para poder pechar as feridas". Pola súa banda, as vítimas aproveitaron durante a súa visita á Comisión Europea para informar dos obstáculos que están a ter para pescudar todo o que pasou arredor de Angrois aos secretarios xerais do PSdeG, Gonzalo Caballero, e PSC, Miquel Iceta, cos que se atoparon mentres estes agardaban por reunións sobre outras cuestións que tiñan concertadas no mesmo edificio. Arturo Domínguez, voceiro da plataforma das vítimas, con Gonzalo Caballero e Miquel Iceta nas instalacións da Comisión / Praza Pública Declaracións no xulgado Dous técnicos de Renfe declaran no xulgado que non coñeceron de xeito directo a alerta que lanzara un maquinista e que recomendaron máis formación aos condutores Por outra banda, este mesmo martes declararon no xulgado de Santiago como testemuñas dous cargos de Renfe en relación coa alerta que un ano e medio antes do sinistro lanzara outro maquinista sobre o risco de que na curva de Angrois ocorrese un accidente xusto como o que sucedeu o 24 de xullo de 2014. Francisco Minayo, director xeral de Operacións e Enxeñaría de Renfe, e Javier Nicolás, xerente da dirección corporativa de Seguridade na Circulación de Renfe, dixeron, segundo varios dos presentes na sala, que eles non coñeceron de xeito directo esa alerta lanzada por aquel maquinista. Segundo a súa declaración, cando analizaron a configuración dos sistemas de seguridade que había por tras daquela advertencia comprobaron que todo cumpría coa normativa e concluíron que recomendando máis formación sobre a liña aos maquinistas. O historial formativo do maquinista do Alvia non recolle ningunha formación a maiores sobre a liña Ourense-Santiago tras a alerta que lanzara outro condutor Esas declaracións, que se producen despois de que o seu superior imputado, Antonio Lanchares, dixese no xulgado que os seus subordinados non o informaran desa alerta previa sobre Angrois, son similares ás que hai xa catro anos fixeron tamén no xulgado outros cargos relacionados coa xestión daquela alerta. Xa naquela altura quedou constatado que esa formación a maiores dos maquinistas decidida por Renfe non chegara ao condutor do Alvia sinistrado, que pertencía ao departamento de longa distancia e non ao de media distancia que foi ao que supostamente se impartiu. O seu historial formativo non recolle nada ao respecto.


O PSdeG-PSOE asentou a súa vitoria electoral en Galicia nas cidades e nas zonas urbanas. Os socialistas foron a forza máis votada en Vigo, A Coruña, Ourense, Lugo, Compostela, Pontevedra e Ferrol, cunha ampla vitoria fronte ao Partido Popular, que cae máis de dez puntos nas sete urbes, cun resultado que se sitúa entre o 20% e 25% en todas elas. En Vigo mesmo se converte na terceira forza, por detrás de En Común Unidas Podemos, que rolda o 15-20% nas cidades do Eixo Atlántico e o 12% en Lugo e OurenseCiudadanos sobe nas sete cidades, situándose en cuarta posición en todas elas, agás Ourense e Lugo, onde é a terceira forza, por diante de En Común. Finalmente VOX rolda o 5 ou 6 por cento en todas as urbes, superando por pouco ao BNG, que duplica os seus baixos datos de 2016. Pacma e En Marea superan por pouco o 1% na Galicia urbana.VigoNa cidade máis poboada de Galicia os socialistas roldan o 36% (24% en 2016), duplicando ao PP, que fica no 18% e cae 13 puntos. En Común é a segunda forza cun 21%, pero perdendo nove puntos con respecto ao resultado de En Marea como coalición nas últimas eleccións. Ciudadanos acada o 11%, medrando dous puntos. Vox finalmente ficou por debaixo do 5% e o BNG duplicou o seu resultado de 2016, cun 4%. A CoruñaNa cidade herculina o PSdeG-PSOE acada o 33%, cun crecemento de 11 puntos. O PP non pasa do 20%, caendo quince puntos con respecto ao 2016. En Común é a terceira forza, roldando o 17%, cunha perda de nove puntos. Ciudadanos obtén aquí o seu mellor resultado nas cidades galegas, chegando ao 14% e medrando máis de tres puntos. Tamén VOX supera aquí a súa media galega, superando o 6%, superando un BNG que pada do 5%OurenseNa cidade das Burgas os socialistas igualan o resultado de Vigo, co 36% dos votos e un crecemento de doce puntos. O PP perde quince puntos e queda por debaixo do 25%. Ciudadanos é a terceira forza, co 14% dos votos e case cinco puntos máis que no 2016. En Común é a cuarta forza, cun 12%, o seu peor resultado entre as sete urbes. Vox rolda o 6% e o BNG rolda o 4%LugoEn Lugo os socialistas gañan cun 34%, oito puntos máis que o PP (26%). Ciudadanos é a terceira forza, igualado con En Común, ambos os dous cun 12% dos votos. VOX supera amplamente o 6%, ficando por diante do BNG (4%).SantiagoEn Compostela, os socialistas fican no 29%, con só catro puntos de vantaxe sobre o PP (25%), a menor diferenza entre as sete urbes. En Común acada o 15% e Ciudadanos o 13%. O BNG consegue na capital galega o seu mellor resultado nas cidades (case o 9%), duplicando a VOX (5%)PontevedraEn Pontevedra de novo o PSdeG-PSOE se sitúa por riba do 30 por cento (32%), cunha ampla vitoria sobre o PP (23%) e En Común (15%). Ciudadanos chega ao 12% e o BNG fica algo por debaixo do 7%. Aquí VOX é a sexta forza, con algo menos do 6%.FerrolResultados moi semellantes en Ferrol, co PSdeG-PSOE en primeiro lugar (32%), por diante de PP (23%) e En Común (18%) e Ciudadanos (12%). Vox acada na cidade naval o seu mellor resultado nas cidades galegas, superando o 6% e situándose por diante do BNG (5%)


Summary: O consumo de ansiolíticos e antidepresivos non deixa de crecer. Galiza é o territorio no Estado que máis benzodiazepinas receita entre a poboación. Ao tempo, España é o Estado do mundo con maior consumo legal de psicofármacos.

Os informes anuais publicados polo Ministerio de Sanidade sobre o consumo de medicamentos en receitas médicas dispensadas en oficinas de farmacia con cargo ao sistema de saúde revelan unha suba progresiva da prescrición e venda de fármacos ansiolóticos e antidepresivos. Na última década, o uso de benzodiazepinas e antidepresivos aumentou de forma exponencial. "Hai unha tendencia a alza clarísima, até o punto de que España é o Estado europeo que máis psicofármacos prescribe", alerta a psiquiatra Iria Veiga, quen sitúa na raíz desta marca o déficit de psicólogos que afecta tanto a sanidade estatal como a galega. "O que sucede é que se acaban medicando problemas para os que o máis indicado sería a psicoterapia". Mariano Carrero Moure: "O plan de saúde mental é errático e o acceso aos recursos, desigual" A médica especialista do Servizo Galego de Saúde sinala a fraqueza dos servizos de atención psicosanitaria do sistema público para explicar o liderado do Estado español na receita de fármacos contra a ansiedade e a depresión, os trastornos máis comúns e os que máis crecen. Asistencia psicosanitaria A carencia de psicólogos clínicos e a falta de tempo nas consultas están na base do problema. "Estamos vendo casos cuxa gravidade aumentou porque non foron tratados a tempo ou porque non se derivaron ao psicólogo simplemente porque non había esa posibilidade, e isto marca a diferenza con outros territorios da nosa contorna, que prescriben menos porque poden ofrecer psicoterapia dunha forma máis eficaz", di Veiga. A media europea de psicólogos e psicólogas clínicas por 100.000 habitantes é de 18. No conxunto do Estado abeira os seis. Galiza sitúase á cola con 3,5 e unha lista de agarda para unha primeira consulta que en decembro do ano pasado superaba os 3.000 pacientes, cunha espera media de 55,7 días, segundo o Sergas. Unha cifra "moi optimista" para os profesionais da sanidade pública galega, que elevan ese tempo até os catro ou os seis meses, cun transvase constante da presión asistencial cara a sanidade privada. Rosa Cerqueiro: "A saúde mental é a irmá pobre da sanidade pública" A pandemia da Covid e antes a crise económica de 2008 causaron estragos que, pouco a pouco, aceleraron a demanda de atención no ámbito da saúde mental. Iria Veiga evita falar dun aumento dos diagnósticos. O que se dá, aclara, é unha "fragmentación", unha valoración máis precisa da patoloxía nun momento en que o acceso e a conciencia sobre saúde mental son maiores. "O factor que máis afecta á saúde mental, fóra do xenético, é a desigualdade, a precariedade" matiza a psiquiatra, quen advirte, tamén, unha forte compoñente de xénero. "As mulleres están máis empobrecidas, acoden antes e acoden máis ao médico e ante un mesmo síntoma é máis frecuentes que lles prescriban fármacos. Hai patoloxías que non se diagnostican ben e recéitanlles psicofármacos porque asumen que teñen unha orixe emocional". Ademais, problemas que antes pasaban desapercibidos ou non se consultaban agora reclaman atención. "Isto fai que detectemos máis, e coincide no tempo con outro factor importante: a tendencia a patoloxizar cuestións da vida cotiá". Pasa moito coa ansiedade, explica. "Hai unha menor tolerancia ao sufrimento emocional" derivado dunha situación adversa normal. Cada vez máis a poboación busca un alivio a esa ansiedade puntual na Atención Primaria, que ante a falta de recursos opta por receitar psicofármacos. A poboación no Estado español pasou de inxerir 64 doses diarias de antidepresivos e 52 de ansiolíticos por 1.000 habitantes en 2010 a consumir 92 e 58 en 2021. Abuso e adicción Case 6% dos envases dispensados nas farmacias de todo o Estado o ano pasado foron antidepresivos e perto de 5%, ansiolíticos, dous tipos de fármacos que se adoitan receitar por xunto para tratar os trastornos do estado de ánimo e os trastornos de ansiedade respectivamente. Os primeiros actúan a máis longo prazo. Os segundos, as benzodiazepinas, fano de forma instantánea. España é o Estado do mundo con maior consumo legal e a Galiza, o territorio no Estado que máis fármacos destas características receita segundo a Enquisa Nacional de Saúde de 2017. Case 17% da poboación enquisada tomara este medicamento nas dúas semanas previas. Candela Vidal: "É necesario un servizo público de saúde mental que sexa forte e poida atendernos a todas" Son un fito na historia da farmacoloxía, admite Veiga. "O caso é se os usamos cando toca". As benzodiazepinas teñen certo compoñente de abuso e crean adicción. "Pero o máis importante é que moitas veces se usan como parche e privan as persoas dunha mellor solución ao seu problema".


Summary: Instagram eríxese como unha das redes sociais máis exitosas e con grandes potencialidades para transmitir contidos de diversos ámbitos. Cun crecemento expoñencial nos últimos anos, moitas persoas aproveitan para dar a coñecer as súas paixóns e ofrecer coñecemento. Na Galiza consolídanse proxectos que teñen en común a querenza pola lingua e a necesidade de falar con proximidade e paixón de libros, arte, historia, cinema… Existe un gran talento e hoxe damos a coñecer as contas de @surfeandolibros, @littera_lupa, @libroscontos, @oarquivodastrasnas, @mulleresgalegas, @pingando.gal e @aspaxinasdesara.

Cando se fala de técnicas para a recuperación da lingua galega, a miúdo incídese en que estas deben fomentar o seu uso no cotián e empregándoa tamén para expresar ideas e coñecemento. Estes dous trazos cúmprenos as contas que nacen día a día na rede social Instagram e que contribúen a xerar unha comunidade reivindicativa e con moita conciencia da nosa identidade e cultura. As persoas que divulgan en galego teñen que demostrar unha gran capacidade de forza e non renderse ante un panorama difícil pero, ao mesmo tempo, moi fértil. Proba diso son os perfís que naceron no Instagram e que espallan contidos á xente moza, principal usuaria desta rede social, e desde o propio país. Irene Pérez Lis salienta que Instagram é unha ferramenta moi importante para a nosa lingua, pois "axuda moitísimo á toma do galego no ámbito cotián, xa que os contidos que consomes están nesta lingua". Surfeando libros Irene Pérez Lis é unha das grandes revolucións do Instagram en galego polas súas foto-recensións de libros nas que coida á perfección todos os detalles, adaptándose ao contido e á época da historia, o que fai que esteamos diante de auténticas obras de arte. A autora desta conta explica que o proxecto naceu en 2019 cando tiña 12 anos e "soñaba con que me puxesen un pequeno mostrador ao lado do da biblioteca na que traballa miña nai, para que os usuarios se achegasen a pedirme recomendacións literarias". A partir de aí comezou a darlle á cabeza até que xuntou a paixón do surf coa descuberta literaria de Agatha Christie, e deu co nome. Xa desde ese instante buscaba "compartir, intercambiar recomendacións literarias de libros que me ensinaron algo, que me gustaron por razóns diversas e penso que a outras persoas lles pode pasar o mesmo". O proceso é longo, "unha auténtica Odisea", pois Irene confesa que todo comeza coa idea da imaxe para a continuación buscar a vestimenta e os elementos axeitados que definan a esencia do que quere transmitir, tirar a foto e editala. Dado o grande éxito destas publicacións, a autora logo decidiu incorporar unha sección de vídeos curtos nos que fala case a diario de adquisicións de libros e outras curiosidades cun estilo máis desenfadado e "de ti a ti". Irene salienta que Instagram é unha ferramenta moi importante para a nosa lingua, pois "axuda moitísimo á toma do galego no ámbito cotián, xa que os contidos que consomes están nesta lingua". O Arquivo das Trasnas Baixo @oarquivodastrasnas agóchanse Sara Piñeiro, Bea Pereira e Daniel Chapela, quen confesan seren grandes fans de contas como a de @surfeandolibros, e aproveitan para destacar que "reafirman o talento e o compromiso da xente nova coa nosa lingua e coa nosa cultura". O Arquivo das Trasnas naceu en plena pandemia da Covid-19 como "unha plataforma desde a que difundirmos a nosa literatura lonxe duns criterios puramente canónicos, é dicir, espallando autoras e autores clásicos, mais prestando moita atención a todas aquelas persoas (especialmente mulleres) que estiveron e están nas marxes da nosa literatura". Isto foi o que as levou a constituírense como asociación cultural e a dirixir as Xornadas "Literatura nas marxes. A creación alén do canon", docorridas en marzo deste ano co financiamento da Xunta de Galiza. Así mesmo, tamén realizan un gran traballo na divulgación da obra de artistas novas como Nuria Grandío e Suso Neira, coas que colaboran desde os inicios. Biografías de autoras, adiviñanzas literarias e curiosidades son algúns dos temas que teñen en conta á hora de planificar o contido que se xera tanto en forma de publicacións como das recoñecidas historias que desaparecen en 24 horas. Violeta destaca a grande acollida do seu proxecto na comunidade galega de bookstagram, pois "as diferentes contas apoiámonos entre nós e colaboramos na difusión da literatura, polo que existe moita sororidade". Littera_lupa As flores, a natureza e os libros son os protagonistas de @littera_lupa, a conta dirixida por Violeta Meléndrez, cun especial fincapé na literatura infantil e xuvenil (LIX), "pois é precisamente desta da que nace o lectorado e aquí é moi cultivada". Así mesmo, outro dos obxectivos claros é difundir a escrita das mulleres, aínda moi invisibilizada. Esta paixón lectora foi a que levou Violeta a formar parte do xurado do certame Jules Verne de Literatura Xuvenil da editorial Xerais e tamén a participar nunha iniciativa da universidade para seleccionar obras de LIX nas que se trata a diversidade sexual e de xénero. Uns proxectos que a achegan, paseniñamente, ao seu soño de ser escritora, e confesa que "xa teño algunha que outra novela escrita". Violeta destaca a grande acollida do seu proxecto na comunidade galega de bookstagram, pois "as diferentes contas apoiámonos entre nós e colaboramos na difusión da literatura, polo que existe moita sororidade". E continúa apuntando que "as redes sociais poden axudar na normalización da nosa lingua, pois se está presente nestas plataformas, o seu uso podería aumentar". As páxinas de Sara Sara Couselo é a cara visíbel de @aspáxinasdesara, unha conta de Instagram que naceu da súa paixón pola lectura e a necesidade de compartila con outras persoas. Desde que botou a andar no confinamento, o perfil foi medrando e a día de hoxe non só se fala de libros, senón que se fai divulgación feminista, análises sobre a situación do galego en Galiza, o descubrimento de pequenas tendas artesanais ou recomendacións de series e películas galegas. "A páxina naceu como unha carta de presentación de min mesma, daquilo que penso e me representa", salienta a autora, quen incide en que busca que sexa un espazo sinxelo e aberto a falar de preocupacións ou daquilo que moleste. Divulgar en galego, recoñece, sempre vai ter menos repercusión que en castelán, o que se debe a que "temos loitar co grande estereotipo de que os nosos contidos son só para as persoas galegofalantes ou residentes na nosa comunidade". Libros e outros contos "Gústame que a xente comparta, comente, debata, que pida consellos, que me dean ideas, incluso que estean en desacordo e o digan, pois Libros e outros contos ten que ser un lugar libre e dinámico". Así define Mónica Cores a esencia do seu espazo na rede, no que publica recensións dos libros que vai lendo cunha única condición: a sinceridade e o dereito a opinar libremente. Esta mestra levaba moito tempo coa idea na cabeza até que hai catro anos se materializou, xustamente "coincidindo cunha enfermidade pola que tiven que pasar un par de semanas na casa". Desde a casualidade, e sen obxectivos marcados de antemán, Libros e outros contos (@libroscontos) estendeuse na actualidade máis alá da rede, pois ao Reto de Libros Contos 2021 súmase a colaboración semanal que Cores realiza en Radio Ordes na que recomenda libros, e tamén se abren novos camiños con algunhas presentacións literarias xa á vista. "Se algo destaco deste proxecto meu é a cantidade de contas que descubrín de persoas con ideas moi boas e moi implicadas, e coas que construín unha especie de amizade virtual". As redes sociais tecen, neste caso e noutros moitos, redes de afecto e de apoio mutuo. Mulleres galegas Raquel Fernández decidiu, como algunhas das protagonistas desta reportaxe, abrir a súa conta @mulleresgalegas a finais de marzo de 2020, coincidindo co inicio do confinamento pola Covid-19. No comezo pensouno como un espazo para acubillar as súas investigacións sobre a historia das mulleres da Galiza, aínda que pronto comezou a divulgar estes coñecementos e a sacar do esquecemento as mulleres nos diversos campos, "amosando que é un suxeito activo da historia, porque a pesar da súa infrarrepresentación nos grandes relatos, elas sempre estiveron aí". Graduada en Historia, Fernández recoñece que detectou unha grande acollida entre a cidadanía, pois temos necesidade de saber onde están as mulleres e de onde vimos. Debido a esa necesidade, a autora adianta que está a idear a creación dunha páxina web na que poder ampliar os contidos, ademais de anunciar actividades e exposicións desta temática que se vaian realizar no país. A autora de @mulleresgalegas recoñece que "hai moitos compañeiros e compañeiras con traballos interesantes, e a xente nova ten moita gana de traballar, pero carecemos de acceso a espazos onde expresarnos e amosar o que estamos a facer". Ante iso, as redes sociais constitúense como un altofalante, pois ofrecen visibilidade a iniciativas como estas ao tempo que as conecta coas doutras persoas. Pingando.gal Desde un proxecto de fin de grao até unha conta de Instagram e despois un podcast. Este é o camiño que percorreu a xornalista Laura Veiga coa creación de @pingando.gal, cuxo principal obxectivo é a divulgación do ciclo menstrual como un signo de saúde, cun especial fincapé na eliminación de tabús, derrubamento de mitos e fomento do auto coñecemento. Todas estas temáticas, que teñen moito que ver coas reivindicacións feministas, transmítense empregando o galego como lingua vehicular, o que fai que esteamos diante dun dos proxectos máis novidosos e orixinais dos últimos anos na Galiza. Partindo de experiencias persoais, Veiga complementa as súas investigacións con lecturas de libros e papers científicos, ademais de nutrirse de conversas con persoas seguidoras ou do seu círculo máis próximo. Da ensamblaxe de todos estes elementos xermolan as publicacións do Instagram e tamén do podcast, contidos que se amplifican cun club de lectura en liña a través de Patreon. Sempre con ilusión, a autora adianta que "a longo prazo gustaríame ofrecer este tipo de información en centros educativos e contornas de divulgación". Resistencia Na actualidade Instagram constitúese coma un escaparate no que atopamos persoas moi novas traballando por divulgar diversos contidos de forma amena e atractiva, e buscando visibilizar a lingua galega. Ademais, cómpre salientar que cada vez as mulleres se animan máis a ocupar os espazos públicos, o que se nota na eclosión de contas nas redes sociais, como se veu demostrando ao longo desta reportaxe. O seu é un labor de resistencia, pois non deixan de nacer e afianzar proxectos ben interesantes nas plataformas virtuais, con boa acollida de público que, con todo, non se manifesta nun apoio real por parte das institucións.


Summary: Ora galega está a organizar un autobús que percorrerá o país para dar a coñecer a organización nacionalista no seu centenario.

Con motivo do Ano das Irmandades, proclamado pola Xunta de Galiza como tal co gallo do centenario da primeira xuntanza en 1916 na Academia Galega, Ora galega está a desenvolver a organización dunha exposición itinerante que levará a 16 puntos do país. No concreto, o material --gráfico, documental e audiovisual-- será exposto nun autobús de estilo inglés "con dous andares" e adaptado para tal fin que percorrerá 712 quilómetros en 8 fins de semana. O itinerario desenvolverase durante os sábados e domingos e levará a exposición a 16 localidades O itinerario comezará na cidade da Coruña para continuar por Betanzos, Ferrol, Ortigueira, Viveiro, Ribadeo, Vilalba, Mondoñedo, Lugo, Monforte, Ourense, Ribadavia, Ponteareas, Vigo, Pontevedra, Vilagarcía, A Estrada, Lalín, Compostela e, de novo, A Coruña. Oito semanas Arrincará a fin de semana posterior ao Día das Letras Galegas (21 e 22 de maio) e rematará a segunda fin de semana de xullo (9 e 10). A escolla dos distintos puntos da xeografía galega nos que aparcará o autobús respondeu a aquelas localidades que "tiveron Irmandades da Fala, máis ou menos activas", explica Vitor Vaqueiro desde Ora galega en conversa con Sermos Galiza. Desde a organización procuran agora apoios para continuar coa programación de actividades aproveitando a estadía da exposición nos distintos lugares. Até o momento contan coa colaboración da Deputación da Coruña que se implicou de cheo na conmemoración do centenario das Irmandades. Neste senso, están a desenvolver encontros con outras administracións como o Concello de Compostela onde tiveron conversas co alcalde, Martiño Noriega. O obxectivo, sinalan desde Ora galega, é "dar a coñecer" a loita das Irmandades e o papel que xogaron na contrución do nacionalismo galego e a defensa de Galiza.


Summary: Milleiros de operarios do naval maniféstanse na rúa da cidade contra a falla de carga de traballo. O comité de empresa reprocha a Feijóo que veña de México con novas promesas que nunca se concretan

O naval de Ferrol cifrou a principios de 2013 en máis de 4.000 os empregos perdidos desde o inicio da crise, dos cales perto de 1.900 entre setemebro de 2011 e comezos do presente exercicio. Unha sangría. E fronte a este escenario, sinalan desde o comité de empresa de Navantia, só hai palabras e promesas,mais ningunha realidade. As promesas traídas por Feijóo após a súa viaxe a México (floteis de Pemex,máis buques,...) son "unha tomadura de pelo", indican desde o comité. Que cumpran! Por iso, por volta de 3.000 de operarios do naval volveron esta sexta saír á rúa, para denunciar o desleixo e incumprimentos de gobernos autonómico e estatal, e reivindicar carga de traballo, comezando polo dique flotante. Estas demandas contan co apoio de todos os sindicatos, para alén de BNG, AGE e PSdeG.


Summary: Os grupos da oposición exixiron de maneira conxunta reactivar o Parlamento para así poder traballar na Cámara nunha saída á crise. Consideran que o presidente da Xunta debe comparecer para explicar a situación, someterse a control democrático e escoitar as propostas dos partidos ante a emerxencia.

Non é habitual que os catro grupos parlamentarios da oposición unan as súas rúbricas en comunicados conxuntos. Porén, vai xa a segunda vez que sucede desde que se decretou o estado de alarma. No primeiro, denunciábase a "opacidade" na TVG dos partidos contrarios ao Goberno, criticando a non emisión do debate producido na Cámara galega sobre a crise. O segundo documento, publicado na segunda feira 27 de abril, nace tamén en defensa do Parlamento. Nel púlase por reactivar o Hórreo, facer seguimento e control ao Executivo, ínstase o presidente da Xunta a expor a situación, a responder as preguntas da oposición e a escoitar as súas propostas para saír da crise. Ao Parlamento estar disolto, por mor da convocatoria dos comicios galegos, o órgano activo é a súa Deputación Permanente, que conta cunha pequena representación de cada grupo. Porén, o presidente Alberto Núñez Feixoo compareceu nela só unha vez, o pasado 26 de marzo. A anterior ocasión en que compareceu na Cámara foi na sesión parlamentaria do 5 de febreiro. Así pois, a oposición acusa a Feixoo de "evitar o control democrático" ao só ter acudido ao Hórreo dúas veces en tres meses. Unha reactivación en dúas fases até os comicios O documento desta segunda feira leva os logotipos do PSdeG, de Galicia en Común Anova Mareas, do Bloque Nacionalista Galego e do Grupo Mixto, que está composto polos escanos de En Marea. No escrito formúlase unha proposta de funcionamento do Parlamento a través da Deputación Permanente. Esa reactivación da Cámara estrutúrase en dúas etapas. A primeira sería para aplicar durante o estado de alarma e a emerxencia sanitaria e consistiría en que a Deputación Permanente mantivese unha reunión semanal. En todas elas comparecería Feixoo e unha conselleira ou conselleiro, a decidir por acordo das forzas. Así mesmo, cada grupo podería presentar unha proposición non de lei en cada xuntanza. "Feixoo compareceu unha soa vez no Parlamento e, non obstante, fíxoo até 21 veces na TVG", sinalou Pontón A segunda fase aplicaríase ao finalizar o estado de alarma e duraría até a realización das eleccións galegas. Así, e unha vez determinada a duración desta situación, estabeleceríase o número de iniciativas totais, mantendo os criterios de proporcionalidade no reparto de iniciativas que para cada período de sesións se viña utilizando. Para esta segunda fase, a oposición pide ademais que a Deputación Permanente manteña unha reunión semanal, que cada quince días a orde do día inclúa preguntas ao presidente da Xunta e que, cando non haxa cuestións, se produza unha comparecencia. En cada sesión habería interpelacións, mocións e poderíanse presentar proposicións non de lei. O portavoz parlamentario do PPdeG, Pedro Puy, evitou pronunciarse sobre a proposta da oposición. Si enfatizou que o PP foi "o primeiro" en defender que o Parlamento debía "permanecer aberto". Rexeitou ademais as críticas da portavoz do BNG, Ana Pontón, que acusou o Executivo de camiñar cara a "un sistema autoritario". Con todo, a orde do día remitida para a Deputación Permanente de mañá non inclúe a comparecencia do presidente. Instan a Feixoo a acudir á Cámara todas as semanas "Cada semana que Feixoo non comparece é unha fraude ao acordo alcanzado coas forzas políticas para adiar as eleccións. Non pode dilatar máis as súas responsabilidades, ten que comparecer en sede parlamentaria", sentenciou o secretario xeral do PSdeG, Gonzalo Caballero. O líder da oposición tamén se referiu nesta segunda feira á desescalada e volveu considerar que debe ser o Goberno estatal quen coordine esa fase para evitar riscos. Caballero acusou Feixoo de só comparecer na televisión para evitar as preguntas da oposición O voceiro de Galicia en Común Anova Mareas, Antón Gómez Reino, reclamou a Feixoo que "escoite" a sociedade galega e as súas representantes políticas e que "deixe de tomar en solitario decisións descoordinadas que obstaculizan a loita contra a crise". Reino voltou a incidir na medicalización e intervención das residencias de maiores e en que todos os recursos da sanidade privada se poñan a disposición da pública, a cal se atopa "depauperada polos recortes". A proposta asinada polos grupos recolle demandas xa postuladas polo BNG, que solicitara a Feixoo comparecer semanalmente. De feito, o Bloque presentou a pasada semana unha batería de propostas fronte a crise para debater na Deputación Permanente. A portavoz nacional do BNG, Ana Pontón, pediu tamén trazar un desconfinamento adaptado á realidade galega e pactado no Parlamento, reforzar o sistema público de saúde e alcanzar "un acordo de país para a reconstrución económica e social da Galiza". Desde En Marea tamén consideraron que "a Galiza non pode estar privada indefinidamente do Parlamento e sen que exista un contrapeso real ao poder executivo no noso país". Unha vez na Cámara e 21 diante das cámaras Os partidos da oposición entenden que o presidente da Xunta debe acudir ao Parlamento e non limitar as súas comparecencias unicamente ás roldas emitidas na televisión. "Desde que se declarou o estado de alarma, Alberto Núñez Feixoo compareceu unha soa vez no Parlamento e, non obstante, fíxoo até 21 veces na TVG", sinalou a líder do BNG, Ana Pontón. Antón Gómez-Reino denunciou que Feixoo "siga a tapar con propaganda" unha xestión neglixente da crise "Nin podemos ter un telepresidente nin se pode gobernar Galiza desde unha pantalla", dixo a nacionalista. O secretario xeral do PSdeG, Gonzalo Caballero, acusou Feixoo de só comparecer na televisión para evitar as preguntas da oposición. "Parece que lle saen sarabullos cando falamos do Parlamento", dixo. Pola súa banda, o voceiro de Galicia en Común, Antón Gómez-Reino, denunciou que Feixoo "siga a tapar con propaganda" unha xestión neglixente da crise.


Summary: O Xulgado de Corcubión está a investigar unha empresa por uns feitos no que poderían estar implicados administración e entidades financeiras. A Fruga exixe que se vaia até o fondo neste asunto e se diriman responsabilidades

Varios centos de veciños e veciñas da Costa da Morte estarían afectad@s por unha presunta fraude na concesión de axudas para traballos forestais. Unha situación que está a xerar un crecente malestar na veciñanza desa comarca e que pode ter graves consecuencias, pois na mesma poderían estar implicadas desde a administración autonómica até entidades financeiras da zona, segundo os denunciantes. O xulgado de Corcubión está a investigar unha empresa presuntamente implicada nos feitos, destapados pola Federación Rural Galega (Fruga). A fraude sae á luz a raíz de que propietarios de montes na Costa da Morte decatáronse 'por casualidade' de que eran beneficiarios de axudas da Xunta que nin tiñan solicitado nin tampouco recibido. Contas fraudulentas Os cartos desas subvencións, unha vez concedidas, serían ingresados en contas bancarias presuntamente fraudulentas, abertas a nome deses propietarios sen eles o saberen. E mesmo esas actuacións de repoboación terían sido certificadas por técnicos como feitas, a pesar de non se teren,levado a cabo. A Federación Rural Galega informa de que ao redor dun cento de persoas afectadas pola presunta fraude na xestión e cobro de axudas para traballos forestais reuníronse en Buxantes (Dumbría) para definir un calendário de protestas. O obxectivo, sinalan desde a Fruga, é lograr unha resposta da Xunta "às demandas dos e das afectadas, asi como a resolución dun conflito que pode afectar a vários centos de veciños e veciñas da Costa da Morte". Os e as participantes do encontro amosaron a preocupación, xa que moitos dos presentes eran coñecedores e coñecedoras da imputación de grandes cantidades de cartos en concepto de subvencións forestais para traballos en leiras que nin son da sua propiedade, e que eran directamente cobradas pola empresa imputada desde o Xulgado de Corcubión. Responsabilidades da Xunta A Fruga afirma que tanta ou máis indignación que o proceder dos empresarios denunciados causa "tanto a implicación das entidades bancarias, como a propia responsabilidade da Xunta en todo este proceso". Este sindicato entende que é imposíbel que desde a administración non se tivese ningunha sospeita ao respecto da tramitación fraudulenta destas axudas, "polo que todo parece indicar que alguén poderia ter colaborado con esta trama desde a propia administración, o que fai necesario que desde esta se inicien os trámites para depurar responsabilidades e averiguar a implicación de distintos funcionarios e funcionarias neste entramado fraudulento". Como conclusión á asemblea, foi definido un calendario de mobilizacións encamiñado a denunciar publicamente esta situación e así presionar á administración, nomeadamente á Conselleria de Medio Rural e Mariño, para que, por unha banda, dea a cara e responda ás numerosas interpelacións, tanto às solicitadas polos denunciantes como as interpostas no proprio Parlamento Galego por mediación do grupo parlamentar do BNG. Investigación a fondo Ademais solicitarase, independentemente da vía xudicial, unha investigación a fondo do acontecido e unha solución colectiva ao problema creado. Desde a Federación Rural Galega advirten que estas primeiras accións non son senón o inicio dunha campaña para esclarecer definitivamente o acontecido coa tramitación e adxudicación destas axudas, "máxime se temos em conta os sucesivos e importantes retallamentos que se están a aplicar sobre outras axudas agrarias e que afectan enormemente á actividade dos homes e mulleres do noso rural". Sería un auténtico escandalo, afirma a Federación, que mentres a adminitración autonómica e central chama a "apertar o cinto" en nome da austeridade, "entramados mafiosos" como este estean a "lucrarse de cartos públicos con total impunidade".


O pasado 8 de febreiro comezou a folga no sector das ambulancias que traballan para o Sergas. O conflito ten a orixe na intención de baixar o soldo ao persoal por parte das empresas concesionarias do servizo, as cales manteñen que as condicións aceptadas no contrato coa Consellería de Sanidade son deficitarias. Non cobren o custo real das ambulancias. Uns días antes do inicio da folga varios destes vehículos foron sabotados en localidades como Arbo, Tomiño, Sada ou Cambre con pintadas e outros desperfectos. En Tui, unha ambulancia foi queimada.Pontón reprocha ao presidente que estivese "de ganchete coa extrema dereita" mentres en Galicia "defendiamos nas rúas a sanidade pública" e Feijóo tenta ligar esas protestas con "atentados" a ambulancias días antes do inicio da folga do sectorA estas sabotaxes previas ao inicio da folga, baixo investigación para dilucidar a súa autoría, aferrouse este mércores o presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijóo, para deslizar unha acusación -máis ou menos- velada sobre as mobilizacións no sector da sanidade que salpican Galicia dende hai meses, as mesmas que o pasado domingo confluíron nunha concorrida manifestación en Santiago. A coincidencia desa mobilización a prol da sanidade pública coa concentración das dereitas contra Pedro Sánchez en Madrid, á que Feijóo acudiu tras cambiar a súa axenda oficial nos Estados Unidos, foi resaltada polos grupos da esquerda na sesión de control ao presidente, que optou por ligala coas sabotaxes ás ambulancias."Mentres milleiros de galegas e galegos estabamos nas rúas defendendo a sanidade pública, o presidente estaba en Madrid de ganchete coa extrema dereita antigalega, racista e machista", reprochou Ana Pontón no nome do BNG para evidenciar o que, ao seu xuízo, é unha síntese das "prioridades de cadaquén". Pero para o titular da Xunta, a mobilización -de Santiago- o domingo apenas cambiou nada.A esquerda, proclama, teimou no seu "afán inaudito por desprestixiar" a sanidade pública, se ben "é certo que houbi algo novo, houbo atentados ás ambulancias do Sergas". "Vostedes van condenar este tipo de atentados? O BNG e o seu sindicato van condenar este tipo de atentados? Hai algunha relación destes atentados con esa forza sindical?", inquiriu Feijóo. "Vaia papelón, xa sabemos que non lle gusta falar da sanidade e quere intoxicar o debate", resolveu Pontón. "Se cala cando queiman as ambulancias da sanidade pública", retrucou Feijóo.A parálise do autogobernoTanto a líder do BNG como os voceiros de En Marea e PSdeG apoiáronse tamén no xiro recentralizador da cúpula do PP para, durante a sesión de control, afondar no que consideran unha evidente contradición no discurso do presidente. "Que pouco lle durou o disfrace de autonomista, vese que lle quedaba un pouco grande", ironizou Luís Villares para lle reprochar ao presidente o "decenio negro da autonomía", en referencia á ausencia de novos traspasos dende 2008. Villares lamenta "o pouco que durou o disfrace autonomista" de Feijóo e Leiceaga ínstao a pactar "unha axenda do autogoberno responsable" comezando por transferencias xa pactadas no pasado, como a de tráfico"Abascal e Casado chamaron a filas e tivo que desfilar xunto coa Falange Española, Hogar Social e Vox", lamentou o voceiro de En Marea, quen resalta que na mobilización celebrada en Madrid ao mesmo tempo que a manifestación galega de SOS Sanidade Pública o presidente da Xunta estivo ao carón "do odio, dos que piden a supresión da autonomía de Galicia". Para Feijóo esa acusación de Villares é tanto como "insultar á maioría absoluta de Galicia". "Cre que a maioría absoluta de Galicia vota á Falange?", repreguntou a quen considera "ridículo" e membro dun "grupo parlamentario bolivariano"Alén das descualificacións mutuas Feijóo resta importancia ao feito de que Galicia non gañase competencia ningunha dende 2008 alegando que "nos últimos 8 anos non houbo transferencias" a outras autonomías -hóuboas, de pequena entidade, a sete comunidades- en resposta a Villares e tamén para contestar ao socialista Xoaquín Fernández Leiceaga, que propuxo sen éxito pactar "unha axenda do autogoberno responsable, sensata, que non introduza divisións entre os grupos" e encaixe "plenamente na Constitución", comezando por transferencias xa pactadas no pasado, caso da de tráfico. "Se agora non é o momento, cando é?", cuestionou Leiceaga. Segundo Feijóo, o PSdeG aposta por novas transferencias para deitar unha "cortina de fume" sobre a baixada do investimento en Galicai previsto no proxecto de Orzamentos do Goberno de Pedro Sánchez.


Summary: Aliás, até 19 municipios teñen menos de dez crianzas matriculadas en Educación Infantil; dous deles, Beariz e Negueira de Muñiz, cun só estudante.

Beariz e Negueira de Muñiz son os concellos do país nos que hai menos crianzas matriculadas en Infantil na Galiza no inicio do curso 2022-23, só un en cada caso. Aliás, un total de cinco concellos non contan con ningún cativo ou cativa escolarizada en Primaria para este curso: San Cibrao das Viñas, Taboadela, Vilariño de Conso, Paderne e Coirós. Con todo, nestes cinco casos si que contan con estudantes na etapa de Infantil. Así figura na información que vén de trasladar a Consellaría de Educación a Europa Press de matrículas por municipios en centros públicos, privados e concertados para este novo curso. Os seguintes municipios con menor número de crianzas en Infantil son O Bolo, con dous; Viladervós, con tres; Vilarmaior, tamén con tres; Cervantes, con catro; As Somozas, con cinco; Vilariño de Conso, con cinco; Samos, con cinco; Padrenda, con cinco; Vilar de Barrio, con cinco. A lista prosegue coa Veiga, con seis; Melón, con seis; Muíños, con seis; Santiso, con sete; Punxín, con sete; Entrimo, con sete; Muras, con sete; Vilamartín de Valdeorras, con sete; Castrelo de Miño, igualmente con sete, e Dozón, cun total de dez CIG-Ensino convoca protestas ante o "recorte" de centos de docentes neste curso escolar En Primaria, alén dos cinco municipios citados con cero alumnos neste nivel, os concellos con menor cifra neste nivel son Punxín, con tres; Vilarmaior, con catro; A Veiga, con cinco; Muras, con sete; e Triacastela, con nove. Redución do alumnado Un total de 311.179 alumnos e alumnas galegas volven ás aulas esta semana en Infantil, Primaria, ESO, Bacharelato e Educación Especial, 5.725 menos que no curso pasado. Os recortes de unidades e profesorado ameazan o inicio dun novo curso escolar Malia que Secundaria e Bacharelato rexistran un lixeiro aumento de matriculacións, 390 e 746 máis respectivamente, a baixada é xeneralizada en Infantil, Primaria e Especial, que suman 6.861 matriculados menos. Os datos de Formación Profesional aínda non están dispoñíbeis, xa que o proceso de matriculación remata o día 6. Segundo informa a Consellaría de Educación, serán 1.591 os centros educativos que inicien a súa actividade esta semana, 1.206 deles de titularidade pública.


Summary: O Bloque di "apostar por novas caras e reforzar o papel da xente moza" na súa XVI Asemblea Nacional, na que busca "ampliar o campo do nacionalimo" máis aló da militancia

Unha asemblea "de portas abertas" para "o conxunto da cidadanía" e cunha clara aposta "por novas caras". Así presenta o BNG o seu cónclave, a XVI Asemblea Nacional que celebrá os vindeiros 25 e 26 de marzo na Coruña baixo o lema En Bloque cara a un tempo novo. A formación márcase como obxectivo "reforzar o proxecto nacionalista" para "recuperar apoio social e electoral" e "consolidar o relevo xeracional". O BNG aposta por "novas caras" e "consolidar o relevo xeracional" para "recuperar apoio social e electoral" Na presentación da asemblea, a responsable da área de Organización, Goretti Sanmartín, fixo un chamamento "á participación" e insistiu nas "portas abertas" para que participe todo o mundo, non só a militancia e os simpatizantes, senón "o conxunto da cidadanía", á que chama a anotarse ata o 13 de marzo para participar e "achegar as súas propostas". Tal e como explicou Rubén Cela, secretario de Comunicación, o BNG insiste no lema da asemblea no que "tanto callou interna como externamente" na pasada campaña das autonómicas, e chama "a un tempo novo" tamén para "repensar e corrixir". "Sabemos que podemos facer máis e mellor, tempo de reforzar e relanzar o proxecto nacionalista da man de toda a xente que se ten achegado ao BNG nos últimos tempos, todo coa vocación de recuperar e ampliar apoio social e electoral", argumentou. Para Cela, o propósito debe ser "relanzar a organización para ser un referente ao servizo da maioría social do país", máis tendo en conta que a asemblea definirá o Bloque para os próximos tres anos, onde se levarán a cabo varias citas electorais. E apostan por ese relanzamento logo dun ano de debate no se actualizaron os principios fundacionais e as teses políticas. O Bloque quere "aumentar o campo do nacionalismo" a persoas que, sen ser militantes, queren "defender os intereses de Galiza" Tal e como dixo Sanmartín, o "dereito a decidir debe ser elemento central" para a transformación social e o aumento do benestar porque "falamos das cousas de comer". Ademais, centra outro dos obxectivos en "ampliar o campo do nacionalismo" co persoas que, sen ser militantes, queren achegar para "defender os intereses de Galiza". Alén disto, o BNG quere nesta asemblea "apostar por novas caras e reforzar o papel da xente moza", pero tamén por levar a cabo "un discurso máis claro e directo, buscando a conexión social, en particular coa mocidade". Así, a formación opta por dar maior protagonismo a Galiza Nova, así como á militancia na emigración, e por reforzar a participación interna. Á XVI Asemblea Nacional do BNG están convidadas 32 organizacións nacionais e 42 internacionais. Relatorios a debate da XVI Asemblea Nacional do BNG


Todos os anos celebramos o día da muller, que algúns se empeñan en seguir apelidando como traballadora. Non existe día do home traballador. Será porque non hai, ou porque non fai falla. O máis parecido é o día do Pai. Cada ano as mulleres deben constatar a mesma sanguenta evidencia: a igualdade preséntase máis difícil de alcanzar que a liña do horizonte. Aínda que polo menos ese día, as feministas non teñen que aturar as chanzas e burlas tabernarias que tanto alborozan a tanto cabaleiro español que habita nos nosos medios. Gárdanllas todas para o día seguinte. Todos os anos, os líderes e gobernantes responsables de que a igualdade tarde tanto en chegar sacan o seu lado feminino para renovar o seu compromiso coas mulleres Todos os anos, os líderes e gobernantes responsables de que a igualdade tarde tanto en chegar sacan o seu lado feminino para renovar o seu compromiso coas mulleres, alegrarse polos pequenos pasos adiante fabricados pola estatística creativa e non ofrecer unha soa explicación por tan clamoroso e sostido fracaso. Ao parecer, nisto da igualdade, os homes somos incompetentes, pero sensibles. Dóenos de corazón facelo tan mal. A mal chamada reforma do aborto do ministro Gallardón volve tratar a muller como un ser frívolo e pouco fiable, incapaz de tomar unha decisión por si mesma e necesitada da sabedoría, a reflexión e o permiso do macho Repasemos as evidencias que proban tanto compromiso. Durante o últimos dez anos, as mulleres seguen cobrando un 70% de canto perciben os homes por idéntico traballo. Unha situación tan contraria á igualdade como á eficiencia económica. A porcentaxe de directivas en consellos e cúpulas empresariais mantívose conxelado na cuarta parte. En política, a paridade constitúe algo que se respecta se non queda máis remedio, ou se o obriga unha sentenza. O terrorismo de xénero continúa sendo un delito onde quen debe fuxir, esconderse e cambiar de vida é a vítima, mentres o agresor segue coa súa rutina normalmente amparado, cando non encuberto, por unha sociedade que prefire pretender que non sabe, non a informan ou non se decata. A mal chamada reforma do aborto do ministro Gallardón volve tratar a muller como un ser frívolo e pouco fiable, incapaz de tomar unha decisión por si mesma e necesitada da sabedoría, a reflexión e o permiso do macho. Os recentes datos da enquisa da Axencia Europea de Dereitos Fundamentais falan por se sós da gravidade e extensión da desigualdade, a violencia, o desamparo e a humillación que padecen a diario e ao longo da súa vida máis da metade das mulleres do continente. Con todo, as xa de seu limitadas e exiguas políticas de igualdade resultaron as primeiras vítimas dos recortes sacrificadas nos altares dos fetichistas do déficit, sen que unha opinión pública dominantemente masculina derramase demasiadas bágoas por elas. Se os homes parísemos, habería aborto libre. Se os homes cobrásemos a terceira parte menos que as mulleres polo mesmo desempeño, os cárceres estarían cheas de empresarios sexistas Se os homes parísemos, habería aborto libre. Se os homes cobrásemos a terceira parte menos que as mulleres polo mesmo desempeño, os cárceres estarían cheas de empresarios sexistas. Se os homes fósemos vítimas de malos tratos, os agresores non poderían ir tranquilamente ao bar ou ao fútbol. Non avanza a igualdade porque así seguimos gañando. En lugar diso, facemos adhesivos, pegamos cartaces, presentamos powerpoints con gráficos que deberían darnos vergoña e lemos versos de poetisas un día ao ano. Deberiamos cambiar o nome da celebración. Non é o día da muller. É o día dos homes que nos cremos guais, pero non o somos.


Summary: "Queren a sanidade pública para gañar cartos e a privada para dar os beneficios", sinala Xurxo Porrit, da Plataforma en Defensa da Sanidade Pública do Condado.

Os concellos de Ponteareas, Marín e Ordes acolleron esta quinta feira senllas concentracións fronte a centros de saúde para protestar polos recortes da Xunta na sanidade pública galega. A Plataforma en Defensa da Sanidade Pública do Condado convocou ás 20 horas a veciñanza de Ponteareas para protestar pola situación "crítica" no sistema sanitario. O voceiro da plataforma, Xurxo Porrit, denunciou as políticas da Xunta e do Partido Popular con respecto á sanidade pública. "Estamos a traballar para unir todas as plataformas e organizar un acto común de denuncia, porque están a matar a sanidade pública galega polos cartos", sinalou Porrit a Nós Diario. Os traballadores da sanidade denuncian que o Goberno galego "proclame" no Parlamento que aumenta as partidas destinadas á sanidade "cando ese diñeiro sempre vai destinado á sanidade privada e non á pública". "Queren a sanidade pública para gañar cartos e a privada para dar os beneficios", engadiu Porrit. Pola mañá, o BNG convocara a veciñanza diante do centro sanitario de Marín, ás 11.30 horas, baixo a consigna "Non aos recortes na Atención Primaria". Ese e outros lemas puideron escoitarse nas inmediacións da concentración, onde un cento de persoas denunciou a redución de cadros de persoal e servizos na sanidade pública do concello e do conxunto da Galiza. A voceira municipal do BNG de Marín, Lucía Santos, explicou a Nós Diario que a veciñanza do concello leva anos a sufrir os "recortes sistematizados en servizos como fisioterapia ou medicina de familia", así como a redución dos cadros de persoal. A nacionalista afirmou que o grupo municipal está a traballar para trasladar as queixas á Xerencia da área sanitaria e a Consellaría de Sanidade. "Levabamos uns meses sen concentrarnos, pero a situación crítica e a propia veciñanza leváronnos a recuperar estas concentracións con frecuencia mensual". No caso de Ordes, CIG-Saúde informou de que se producira outra concentración ás 17 horas fronte ao Punto de Asistencia Continuada (PAC) de Ordes para exixir unha dotación de equipos completa, xa que actualmente os dous equipos de traballo do PAC contan con dous médicos mais só con un enfermeiro, o que fai que ante unha emerxencia no exterior, un dos médicos quede sen asistencia.


Summary: A 23ª edición do evento internacional de títeres celebrarase entre o 13 e 21 de outubro en Compostela, coa participación de compañías españolas, brasileiras, venezolanas ou arxentinas

O Festival Internacional de Títeres Galicreques celebrará a súa 23ª edición entre o 13 e 21 de outubro en Compostela. A programación inclúe máis de 25 espectáculos, coa participación de compañías procedentes de Arxentina, Brasil ou Venezuela, ademais de formacións galegas e do resto de España. 13 das funcións estarán especialmente dirixidas ao alumnado de colexios e institutos. O festival está organizado pola Asociación Cultural Barriga Verde coa colaboración do Concello de Santiago, a Axencia Galega das Industrias Culturais (Agadic), o Instituto Nacional de Artes Escénicas e Musicais (Inaem), a Deputación da Coruña e a Fundación SGAE. Os espazos nos que se realizarán as funcións da programación para escolares serán a Fundación SGAE, o Teatro Principal e o Centro Sociocultural Santa Marta Os espazos nos que se realizarán as funcións da programación para escolares serán a Fundación SGAE, o Teatro Principal e o Centro Sociocultural Santa Marta e as funcións concentraranse principalmente en horario de mañá dos días lectivos para o estudantado, entre o luns 15 e o venres 19. Os centros interesados en levar os seus estudantes ás funcións poderán contactar nos teléfonos 981 80 12 37 ou 667 771 147 de luns a venres, en horario de 10.00 a 14.00h. A programación arrinca o luns 8 de outubro, cunha función na Fundación SGAE ás 10.30 h. de La ratita presumida, da formación valenciana Teatro La Estrella e destinada a rapaces maiores de 2 anos. Unha semana despois, o luns 15 de outubro, e xa co Festival Galicreques en marcha, a SGAE acollerá ás 10.30 horas a peza El pirata Barba, dos valencianos Xarop Teatro, dedicada ao público a partir de 4 anos. A Fundación SGAE continuará ao longo desa semana de outubro acollendo diversas funcións para o público dos colexios. Así, o martes 16 ás 10.30 h., será a quenda de Títeres Brincadeira, que lle ofrecerá aos espectadores maiores de 4 anos a obra Orellas de Trapo. O mércores 17, tamén ás 10.30 horas, os arxentinos de Uluria Teatro actuarán coa peza En una canasta, espectáculo ideado para maiores de catro anos. O xoves 18 a formación aragonesa Teatro de Medianoche ofrecerá ¿Quién soy?, montaxe pensada para o público a partir de 5 anos. Finalmente, o venres 19 ás 10.30 horas, os mexicanos de Mano y contramano representarán El oso que no lo era, peza formulada para espectadores maiores de cinco anos. O Teatro Principal tamén acollerá funcións destinadas ao público de infantil e primaria como son La caperucita, dos arxentinos Tres Tigres Teatro (o martes 16 de outubro ás 11.30 h) ou DerreTimos, dos valencianos PTV-Clowns (o mércores 17 ás 11.30 h.). Por último, o Centro Sociocultural de Santa Marta recibirá o luns 15 de outubro ás 11 horas ao Grupo brasileiro Sobrevento, coa montaxe Mi Jardín (ideada para menores de cinco anos), e o martes 16 de outubro, Luis Vallecillo dará a coñecer a súa obra musical Cantamos? o martes 16 ás 11.00 h. A histórica compañía Os Monicreques de Kukas ofrecerá unha función para institutos do seu último espectáculo: Requiem por un monicreque, escrita por Roi Vidal Ponte O público maior de 10 anos, que desenvolve os seus estudos xa na ESO e Bacharelato, contará con tres espectáculos diferentes na programación do XXIII Festival Internacional Galicreques. O primeiro deles celebrarase o luns 15 de outubro nunha dupla función ás 10.00 horas e ás 12.00 horas. Trátase de Viaje a un país de Cortázar, coprodución arxentina-galega das compañías Tres Tigres Teatro, Chachakün e Títeres Cachirulo. A segunda montaxe será Home, dos madrileños de Mazzú Teatro, formación que actuará no Teatro Principal ás 11.30 horas o xoves 18 de outubro. Por último, o venres 19 de outubro, tamén no Teatro Principal, a histórica compañía Os Monicreques de Kukas ofrecerá unha función para institutos do seu último espectáculo: Requiem por un monicreque, escrita por Roi Vidal Ponte e galardoada co Premio Barriga Verde de textos para teatro de monicreques na modalidade de adultos.


Summary: A Xunta asina un convenio para a adquisición de xiringas, respondendo o chamamento de subministracións de material médico feito desde Cuba, que está a desenvolver cinco vacinas contra a Covid-19.

Malia desenvolver até cinco vacinas contra a Covid-19, o bloqueo económico de Estados Unidos contra Cuba dificulta á illa o acceso a subministración de material médico como as xiringas, o que levou a diversas solicitudes dirixidas á comunidade internacional. Nesta liña, a Xunta da Galiza anunciou a sinatura dun convenio coa Asociación Solidariedade para o Desenvolvemento e a Paz "coa finalidade de adquirir 360.000 xiringas coas que vacinar contra a Covid-19 a poboación cubana". Este proxecto, ao que a Xunta dedica 30.000 euros, forma parte da Estratexia de resposta á Covid-19 da Cooperación Galega, e está orientado a dotar a Cuba "do material necesario para a vacinación", iso si, con compostos "desenvoltos en Cuba polo Instituto Finlay e o Centro de Enxeñaría Xenética e Biotecnoloxía", indica a Vicepresidencia Primeira e Consellería de Presidencia, Xustiza e Turismo. O Plan Anual 2021 de Cooperación Galega, no que se enmarca este convenio, conta cunha dotación de 7,4 millóns de euros, un 12% máis que en 2020, salienta a Xunta, que destaca o compromiso co IV Plan Director da Cooperación Galega 2018-2021, no que se estabeleceu en colaboración coas entidades de cooperación e axuda ao desenvolvemento un incremento anual deste monto cando menos do 11,4%. Pola súa banda, Sodepaz é unha organización de ámbito estatal centrada "na cooperación para o desenvolvemento internacional, o comercio xusto e viaxes de turismo responsábel", que conta con delegación na Galiza desde 1994. Sodepaz leva tres décadas de presenza en Cuba, apunta a Xunta, polo que respondeu ao chamamento da Administración cubana para conseguir as subministracións médicas. Eficacia da vacina contra a variante Delta Un estudo co composto contra a Covid-19 de Pfizer publicado na revista Immunity, amosou como a variante Delta é relativamente débil contra a vacina. "Se tiveramos unha variante máis resistente como a Beta mais que se propagara tan facilmente como a Delta, teríamos máis problemas", revelou Ali Ellebedy, un dos líderes da investigación da Facultade de Medicina da Universidade de Washington en San Luis (EUA).


Summary: UUAA, molesta coa proposta de axudas ás empresas da Xunta, pide a intervención do Ministerio.

O aumento da produción do sector lácteo galego non está a beneficiar as granxas. UUAA acaba de denunciar que a industria continúa a introducir contratos de compra de leite sen ter en conta o aumento dos custos de produción, impondo na súa maior parte os mesmos prezos que o anos pasados. Félix Porto, membro de UUAA, explica que desde 2019 até 2020 o aumento na produtividade foi de 3,9%, pasando de 2,8 millóns de toneladas a case os 2,9 millóns. Incremento dos custos de até 20% "Aínda así a nosa situación non é boa por unha suba dos custos de produción de entre 15% e 20%, como consecuencia do aumento dos prezos das materias primas para a elaboración de pensos, da luz e o gasóleo" ao que habería que sumar "os custos salariais nas explotacións polo IPC e sen contar coa baixada das axudas PAC para paliar a caída da venda de leite". Malia esta circunstancia e de ser a Galiza o máximo produtor a nivel estatal, os prezos continúan a ser os máis baixos. "As industrias pon contratos impostos que non se poden modificar e introducen a cláusula de que o prezo cobre os importes de produción cando non é certo", asegura Porto. Maiores beneficios para a industria Diante desta situación critican que a Xunta negocie "dar subvencións á industria a cambio de nada". Por este motivo, insisten en que "o Ministerio de Agricultura ten a arma perfecta pola vía da normativa da lei de cadea para regular que haxa unha normativa que se cumpra". Desde UUAA apuntan a que o Goberno estatal "ten todos os datos dos prezos que teñen os produtores, da industria e de distribución e o de venda ao público". Segundo datos recollidos por esta organización agraria, a desaparición de explotacións gandeiras de leite continúa. En xaneiro de 2016 había 9.078 e ese mesmo mes de 2021 a cifra pasou a ser de 6.722. Elías Somoza, da Fruga, opina que hai abondo organismos para "facer un cálculo obxectivo deses custos". Pon como exemplo o Observatorio de Prezos lácteos e outros "que reciben axudas e teñen capacidade para facer un estudo serio do que custa producir un litro de elite nas súas distintas modalidades e non se pon nos contratos para nada". Cre que o sistema non protexe ás explotacións para que as empresas "traballaran cuns contratos dignos".


Summary: Esta quinta feira ten lugar nos Xulgados de Compostela a segunda sesión do xuízo do #8f45anos. Falamos cunha das persoas encausadas no proceso, Joam Peres.

Joam Peres é unha das 12 persoas que esta semana ten que sentar no banco dos acusados para facer fronte a peticións de penas de cárcere e multas económicas por unha Fiscalía que os considera responsábeis de alteración da pública ou atentado á autoridade (entre outros delitos) no marco da resposta na rúa a unha marcha de Galicia Bilingüe. Activista de vello no independentismo, o campo anti-represivo ou a defensa da lingua, este vigués residente desde hai anos en Compostela fala sobre o xuízo e as súas circunstancias. Decorrida xa a primeira das varias xornadas deste xulgamento, como valoras o xuízo? De forma positiva, pois a Fiscalía non foi quen de demostrar en ningún dos casos a participación dos e das acusadas nos incidentes. A Fiscalía está interesada en demostrar que a convocatoria que para ese día había en defensa do galego tiña vontade de confrontación con GB. Despois desta xornada no banco dos acusados, mantedes que é un xuízo político? É 100% político desde o momento en que foi a Delegación do Goberno español en Galiza quen mandou facer as detencións, quen sinalou o tipo de ideoloxías a criminalizar. Outra cousa é que agora a xuíza opte por ser garantista, mais no inicio do proceso, coas detencións, hai unha intencionalidade política. A entrevista ao completo neste Sermos Galiza nº97


Summary: A banda de música Pibe Canguro estrea EP con cinco cancións. Así mesmo conta o por que de compor os temas en galego e a importancia da normalización da lingua.

Diego Arufe, cantante do grupo musical Pibe Canguro, explica como naceu a banda e os plans de futuro que, tanto el como os seus compañeiros, teñen para o grupo. Arufe anuncia a estrea dun EP con cinco cancións que se poderán escoitar este mesmo mes. Ademais, tamén opina sobre as razóns que os levaron a compor en galego e sobre a importancia que ten este feito para a normalización da lingua. Pois como el mesmo afirma, "non nos debería chamar a atención que a letra dunha canción estea escrita en lingua galega". Avante Pouca Forman o grupo catro amigos, como naceu Pibe Canguro?Si, nós xa eramos amigos desde sempre. Somos Simón (guitarra), Carlos (baixo), Agustín (batería) e mais eu (voz e guitarra). A idea de crear un grupo naceu unha noite no bar Avante. Comezara a soar unha canción de Terbutalina e decatámonos do interesante que sería formarmos nós unha banda. Simón e mais eu xa o intentáramos anteriormente, pero quedara en nada. Mais desta segunda vez eramos catro e tiñamos máis ganas que nunca. Eu diría que facemos unha música moi básica. Non somos músicos profesionais, por iso precisamos compor pezas sinxelas que funcionen ben. O obxectivo sempre foi pasalo ben e facer música que nos divirta.Persoalmente, o que me parece máis interesante do grupo é que cada un de nós ten unhas referencias musicais diferentes, polo que achegamos ideas moi distintas á hora de compor cancións. Con todo, ben é certo que concordamos nalgúns referentes como Terbutalina ou The Rapants. A banda ten un nome ben curioso, por que se chama Pibe Canguro?Despois de longas sesións de chuvia de ideas nas que non conseguiamos pórmonos de acordo, chegamos á conclusión de que todos queriamos que o nome do grupo tivese a palabra "Canguro". Non existe ningún motivo en específico, simplemente que nos gustou. Entón, comezamos a achegar diferentes propostas de combinacións con esta palabra. Foi nese momento cando a Agustín, un dos meus compañeiros, que é uruguaio, se lle ocorreu o nome de Pibe Canguro. Avante Media Por agora o grupo ten dúas cancións, cales son os plans de futuro?Cando se estrearon os primeiros temas, non tivemos moito alcance debido á pandemia. Xusto iamos participar nun concerto para dármonos a coñecer pero cancelouse. Con todo, a razón pola que chegamos á xente foi grazas a amigos e a familiares que nos deron visibilidade compartindo polas redes ou mesmo cun documental, que fixo meu irmán, estudante Comunicación Audiovisual, sobre o grupo. É curioso, eu teño a sensación de que o estamos facendo todo ao revés.De cara ao futuro, estamos realmente emocionados. Estivemos todo o mes pasado traballando nun estudio e xa podo anunciar que temos un EP con cinco cancións que se estreará este mesmo mes. Os temas están listos, o título tamén, só nos falta a portada e a data de saída. Fainos especial ilusión pois as dúas cancións que temos en Spotify están producidas por nós mesmos. Gravámolas e montámolas entre Simón e eu. Pensamos que, xa que estabamos gravando as novas cancións nun estudio, debíamos regravar eses temas antigos para que todos tivesen a mesma calidade e poder incluílos no EP. Avante Toda E fano en galego. Eu, como moitas persoas da miña xeración, medrei vendo o Xabarín Club e escoitando os grupos que aparecían no programa. Na miña opinión, o Xabarín tiña dúas funcións: normalizar a nosa lingua e darlle apoio a grupos galegos. Agora esas funcións atopámolas nas redes sociais. Hoxe en día, é moito máis sinxelo darse a coñecer grazas a coñecidos que comparten a información que se publica na rede. E así, chegar a moitas máis persoas, como nos ocorreu a nós. Persoalmente, defendo que as cancións escritas en galego deberían verse como algo normal. Non nos debería chamar a atención que a letra dunha canción estea en galego. Esa é a principal razón pola que compomos en galego. Entre nós é a lingua que falamos, polo que non lle atopabamos o sentido a cambiármonos de idioma á hora de cantar.


Summary: Un día despois da reunión entre Pedro Sánchez e Pere Aragonès, presidentes do Estado e Catalunya respectivamente, chegou a quenda da sesión de control no Congreso, onde Sánchez defendeu os indultos mentres as forzas de dereitas anunciaban os recursos á decisión, valorando unha moción de censura.

A sesión de control no Congreso comezou pouco despois das nove da mañá desta cuarta feira con Pedro Sánchez, titular da Presidencia do Estado, defendendo a decisión de indultar as nove presas e presos políticos cataláns que permanecían na prisión despois de organizaren o referendo de autodeterminación do 1 de outubro de 2017. Apenas un día despois de reunirse co presidente de Catalunya, Pere Aragonès, e oito tras a concesión dos indultos polo Consello de Ministros, Sánchez baseou a súa disertación na concordia e no diálogo, salientando que a "vía xudicial non vale por si soa para garantir a convivencia en Catalunya". Máis de 2.700 indultos foron asinados por José María Aznar e máis de 800 por Mariano Raxoi, esgrimiu o presidente, para soster a normalidade da medida. Asemade, indicou que non implican o seu apoio a un referendo de autodeterminación pactado co Estado, apostilando que o PSOE non o vai aceptar. "Dádenos tempo", respondeulle Gabriel Rufián, voceiro de Esquerra Republicana de Catalunya no Congreso, antes de lembrar a Sánchez que hai tempo tamén negaba os indultos aos presos políticos cataláns. Na mesa de diálogo hai que falar de "amnistía e de autodeterminación", apuntou Jaume Asens, presidente no Congreso do grupo parlamentar de Unidas Podemos, socio minoritario do Goberno do Estado. Pola súa banda, unha vez que Vox e Ciudadanos xa anunciaran o recurso aos indultos no Tribunal Supremo, Pablo Casado, líder do PP e da oposición no Congreso, fixo o propio na sesión de control pola "afectación á soberanía [española] con este atropelo democrático". Asemade, mentres criticaba a concesión dos indultos e o "golpe de Estado" que supón baixo seu xuízo, engadiu que "a Guerra Civil foi o enfrontamento entre quen quería democracia sen lei e quen quería lei sen democracia", afirmación que despertou a ira de boa parte das forzas políticas no Congreso, que o acusaron de "branquear o fascismo".


Summary: Os alcaldes da Coruña, Santiago e Ferrol manteñen un diálogo aberto organizado por Praza Pública e eldiario.es sobre os novos gobernos municipais.

"Da praza ao concello, das mareas aos feitos". Foi o título baixo o que este mércores os novos alcaldes da Coruña, Ferrol e Santiago sentaron á mesma mesa en Compostela para dialogaren sobre os gobernos municipais das mareas. No encontro convocado por Praza.gal e eldiario.es e moderado polos xornalistas Montse Dopico e David Lombao os rexedores debullaron ante unhas duascentas persoas o xeito en que, en verbas do coruñés Xulio Ferreiro, comezan a "testar todo aquilo que nos permitiu construír un suxeito político diferente". Tras as súas simbólicas tomas de posesión tanto Ferreiro como Martiño Noriega e Jorge Suárez concordan en sinalar que as súas primeiras medidas, como a redución de salarios ou a renuncia a empregar vehículos oficiais, combinan simbolismo con política "real". "Estas medidas iniciais teñen carga de fondo, desafían o statu quo", afirma Noriega, en referencia aos asuntos internos do Concello pero tamén, por exemplo, á decisión de non acudir á ofrenda na Catedral de Lugo. "Como primeiro acto institucional fomos á homenaxe a unha científica", resalta Ferreiro. O xeito de canalizar a prometida participación cidadá ou a relación cos "poderes fácticos" das respectivas cidades foron outros dos asuntos abordados nun contexto no que, subliña o alcalde ferrolán, o proceso que agora se inicia é "unha carreira de fondo". "Para mudar as cousas non abondan seis meses", resalta Suárez, quen subliña as dificultades coas que se atopan os novos gobernos locais para, por exemplo, reverter concesións de servizos privatizados antes de que remate o período concesional. "O alcalde de Ferrol ata agora era Florentino Pérez", ilustra. Co reto de "non descapitalizar as mareas" e "tecer rede" entre as respectivas cidades os alcaldes ollan tamén con esperanza a posibilidade da conformación dunha "marea galega", asunto que estivo entre as preguntas lanzadas polo público. De formarse, din, esa posible candidatura tería que ter o "paraugas da cidadanía", e non o dun ou varios partidos. Estas e outras reflexións pódense recuperar na gravación do encontro que acompaña este texto. Nos vindeiros meses Praza Pública organizará outros diálogos abertos con representantes de diversas forzas políticas.


Summary: CIG concentrouse diante de oficinas de Abanca, Bankia e CaixaBank.

A Federación de Banca da CIG desenvolveu unha xornada de mobilizacións esta quinta feira en demanda dun convenio colectivo de Aforro digno e para rexeitar os recortes "que pretende impor a patronal das antigas caixas (agrupadas na CECA), que afectan principalmente ás condicións laborais e salariais das traballadoras". A central sindical advirte que a patronal tamén busca estender nesta negociación o código disciplinario "para poder sancionar o persoal por non cumprir os obxectivos de colocación de produtos que, subliñan, a clientela non demanda". A xornada de protestas realizouse en Santiago de Compostela e comezou cunha concentración diante da oficina de Abanca situada na rúa Montero Ríos, para despois continuar diante da oficina de Bankia do Hórreo e rematar no CaixaBank da rúa da Senra. Dende a CIG-Banca xa advertiron que este é o inicio dun proceso de mobilizacións para facer fronte aos recortes que pretende impor a CECA, aproveitándose da limitación da ultravixencia introducida pola reforma laboral do PP. A patronal das antigas caixas de aforro quere, denuncia o sindicato, recortar dereitos que afectan principalmente ás traballadoras, que son as que xa sofren unha discriminación en materia de carreira profesional e, polo tanto, de salarios. Ademais, denuncian, pretende estender o código disciplinario e establecer un modelo de organización "no que calquera superior pode aplicar o que até agora eran sancións, sen ningún tipo de garantía, e simplemente por non cumprir os obxectivos de colocación de produtos que a clientela non demanda".