Summary: O Concello de Monfero coñeceu en outubro de 2020 os plans de EDP Renovables en relación ao parque eólico Taboada, cuxas turbinas ficarían a escasos metros das Fragas do Eume. Porén, o alcalde, Andrés Feal, insistira en máis dunha ocasión en que non recibira tal notificación, que onte se fixo pública grazas á intervención dun edil do Goberno local. A veciñanza pide agora a dimisión do rexedor.

A empresa EDP Renovables informou o Concello de Monfero o 23 de outubro de 2020 da súa intención de construír dentro do seu termo municipal o parque eólico Taboada, conformado por doce aeroxeradores e unha potencia total instalada de 74,4 MW. Así consta na documentación achegada pola promotora ao Ministerio para a Transición Ecolóxica (Miteco); porén, o alcalde, Andrés Feal (PSOE), asegurara á veciñanza en repetidas ocasións que non tivera coñecemento das intencións de EDP Renovables até que o proxecto iniciou a súa tramitación este verán. Tamén negara ter información sobre o parque eólico Pena do Corvo, promovido por Iberdrola no mesmo emprazamento, a escasos metros do parque natural das Fragas do Eume —ambos os parques están proxectados no mesmo emprazamento e tanto as poligonais coma os aeroxeradores solaparíanse entre si de se aprobaren os dous, tal e como informou recentemente este xornal—. "Ninguén contactou connosco, ouvimos rumores de que ían facer un estudo, mais non soubemos nada até ler o BOE. Coa lexislación actual, os concellos practicamente non pintamos nada nestas cuestións", afirmara Feal a Nós Diario o pasado 10 de xuño. Tamén no caso deste parque, segundo o Miteco, Iberdrola tería enviado o documento de consultas previas ao Goberno local —o 27 de novembro de 2020—. Dificultades para acceder ao Rexistro Após teren constancia de que a corporación política do Concello da Capela si recibira o 23 de outubro do pasado ano a información referida ao parque eólico Roidiz —que forma parte do mesmo plan de explotación de EDP Renovables na comarca—, a veciñanza volveu insistir, sen éxito, na súa petición. Tamén un concelleiro do BNG pediu acceder ao Rexistro e, dado que non obtivo resposta nos cinco días posteriores, en virtude do disposto na Lei 7/1985 de regulación das bases do réxime local, considérase como aprobada a solicitude de transparencia. "Estiven confinado até hoxe [por esta quinta feira] e non puiden asistir ao concello. Falei co alcalde e díxome que o secretario estaba de vacacións e que el non sabía como darme acceso. Hoxe [quinta feira] fun a primeira hora e a funcionaria que me atendeu dixo que tiña que agardar a que chegase o alcalde, e cando por fin o atopei, xa entrando no coche para marchar, replicoume: 'Ten que ser agora?'. Pediume que agardase dous minutos; fiquei aquí unha hora e media e non volveu", sinala o edil a este xornal. Filtración do documento Na mañá desta quinta feira, o tenente de alcalde, Alberto Cortizas (PSOE), consultou finalmente o Rexistro e facilitou á plataforma veciñal o documento —ao que tivo acceso Nós Diario— que confirma que EDP Renovables se puxo en contacto co Concello o pasado ano. "A xente pedía transparencia e eu accedín ao Rexistro porque crin que era o mellor", indica Cortizas a este xornal. A respecto das palabras do rexedor, co que este xornal intentou sen éxito contactar nesta quinta feira, o tenente de alcalde sinala: "A explicación que nos deu foi que posibelmente algún funcionario do Rexistro derivara o documento directamente ao departamento de Urbanismo, mais el reitera que non lle chegou ou que, en todo caso, non se lembra". Veciños piden a dimisión de Andrés Feal Logo de coñecer estes feitos, desde a plataforma exixen a dimisión do alcalde: "O alcalde ocultou información sobre os parques eólicos e mentiu en reiteradas ocasións ao asegurar que non recibira ningunha notificación, mesmo chegara a dicir que as promotoras agora xa non envían o documento de consultas aos Concellos", apunta Iñaki López, membro deste colectivo.


Summary: O poeta Carlos Penela (Vigo, 1975) vén de se facer, por segunda vez, co premio Eusebio Lorenzo Baleirón, fallado esta segunda feira na Casa da Cultura de Dodro. O seu libro O tépedo vento que pasa sobre o mundo, presentado a concurso baixo o lema Anábase,valeulle a consideración do xurado como mostra de "síntese e depuración ascensional".

Luís Valle, Mario Regueira, Elvira Ribeiro e Branca Vilela foron os encargados de escoller a obra gañadora da 31ª edición do galardón, que Penela xa obtivera en 2000 por Acaso o inverno (Ediciós do Castro, 2001). "Amosa unha voz literaria consolidade, que atravesa moitos valores de calquera tradición", afirmou o xurado segundo a información difundida nas redes sociais do Concello de Dodro, organizador do certame, "cunha contida e selecta escolma de imaxes e metáforas". Carlos Penela é tradutor e filólogo. Na actualidade residen en Viena (Austria). O tépedo vento que pasa sobre o mundo será o seu sexto libro de poemas e o sexto distinguido cun premio. A súa poética, de inspiración centroeuropea e cruzada polos debates estético políticos do século XX. Atento lector de Paul Celan, Ingeborg Bachmann ou Nelly Sachs, o seu debut publicouse en 1998 despois de levar o premio Espiral Maior: As linhagens do frio (1998). Con O que ardeu nos espellos (Sociedade de Cultura Valle-Inclán, 2004) foi accésit do hsitórico e desaparecido premio Esquío. En 2008 sairía Sombras, rosas, sombras (PEN Clube, 2008), premio Caixanova, e seis anos despois Arte de fuga (Deputación da Coruña, 2014), premio Miguel González Garcés. O t´pedo vento que pasa sobre o mundo publicarase na editorial Chan da Pólvora. O XXXI Eusebio Lorenzo Baleirón está dotado, ademais, con 2.300 euros.


Summary: A Fundaçom Artábria lembrará a súa creación cun concerto (21 de setembro), unha repichoca (28 de setembro) e unha cea de aniversario (29 de setembro).

Festexar os catorce anos de traballo polo reintegracionismo lingüístico, o monolingüismo social e a defensa da cultura nacional é a idea da Fundaçom Artábria para os actos que ten previsto celebrar este mes. A Associaçom Reintegracionista Artábria naceu en Narón no ano 1992 e transformouse en Fundaçom Artábria no ano 1998. Ese mesmo ano inauguraron local social en Ferrol mantendo unha importante actividade social e cultural. Entre as actividades anuais máis importantes que organizan está o Festival da Terra e da Língua que este ano chegou a súa XII edición con actuacións musicais e a estrea da selección galega de fútbol gaélico diante da selección bretoa. Entre as actividades anuais máis importantes que organizan está o Festival da Terra e da Língua Actos do aniversarioAbrirán os actos de aniversario o día 21 de setembro ás 22:30 horas cun concerto no Centro Social, a entrada será gratuíta, onde actuarán os feneses Roger de Flor e os Silvestres xunto ás compostelás Habelas Hainas. Para o día 28 de setembro ás 20:30 horas preparan unha repichoca aberta a todas as persoas que queiran participar e en que haberá petiscos a prezos populares. Rematarán as actividades de celebración dos catorce anos existencia cunha cea o 29 de setembro ás 21:30 horas en Freixeiro, Narón.


Summary: Soñar cunha posíbel convocatoria da selección galega de fútbol no día de hoxe leva irremediábelmente a pensar neses fermosos paxaros aos que lles rompen as ás cando son apenas uns pitiños para que non poidan voar cando medren, pois o nivel da actual xeración de estrelas do país aumenta a sensación de que a súa eliminación en 2009, após chegar o PP ao Goberno da Xunta, supuxo unha barreira ao seu crecemento que tardará anos en ser superada.

A non convocatoria de Iago Aspas, o mellor dianteiro do Estado no último lustro, para ser parte do combinado español na recente edición da Eurocopa de fútbol volveu abrir o debate da necesidade dunha selección galega de fútbol. Miles de persoas discutiron nas súas conversas de café, nos descansos do traballo ou nas redes sociais cal sería o hipotético cadro de xogadores do combinado galego na competición continental, e a conclusión foi que —como revela unha enquisa levada a cabo por Nós Diario— 55% da poboación pensa que a Galiza sería quen de alcanzar as roldas decisivas do torneo: cuartos de final, semifinais ou mesmo a gran final. Historia inacabada do deporte galego: "A forza da Irmandiña (I)" De feito, a maioría daba por feita a clasificación para a proba, tarefa facilitada en extremo pola ampliación dos conxuntos participantes desde o ano 2016, o que levou ao regreso de Escocia despois dun cuarto de século de ausencia ou aos debuts de países como Irlanda do Norte, Albania, Eslovaquia, Islandia, Finlandia ou Macedonia do Norte, escuadras que, home por home, mostran un nivel bastante inferior ao que podería exhibir a Galiza. A selección galega contaría cunha das dianteiras máis perigosas do continente, con Iago Aspas, Lucas Pérez, Santi Mina ou Borja Iglesias Porque, con Iago Aspas como líder, a selección galega contaría cunha das dianteiras máis perigosas do continente, formada polo tamén celeste Santi Mina -12 goles na pasada Liga-, o bético Borja Iglesias (11), e os alavesistas Joselu (11) e Lucas Pérez -hoxe no Cádiz-, quen se ben non fixo a mellor das súas tempadas na 2020/21, continúa sendo un gran goleador aos seus 33 anos. No centro do campo a Irmandiña non exhibiría menos nivel, pois a fantasía de Brais Méndez, Denis Suárez ou Jota Peleteiro estaría acompañada da entrega de David Ferreiro, Pedro Mosquera, Santi Comesaña ou a estrela do Liverpool Thiago Alcántara. Defensivamente, Angeliño, outro ignorado por Luis Enrique a pesar de ser un dos mellores carrileiros de Europa e peza chave no poderoso Red Bull Leipzig alemán, sería a figura dunha liña na que tamén destacan Kevin Vázquez, o incombustíbel Hugo Mallo, Lucas Vázquez, Rober Pier, Pablo Insua e o polivalente e veterano Álex Bergantiños. Por detrás, a portería tamén estaría máis que garantida con Rubén Blanco, Diego López, Diego Mariño e o olímpico Iván Villar. A anormal normalidade Estas conversas a pé de rúa reflectiron unha normalidade que se vicia cando se traslada ao nivel institucional, pois o debate da selección galega é practicamente anatema a nivel político. Argumentos como a presenza na Eurocopa doutras nacións sen Estado, como Escocia ou Gales, ou a participación en competicións oficiais de territorios con moito menor peso deportivo como son as Illas Feroe, Macao, Montserrat, Xibraltar ou Anguila son ignorados cando a protagonista da comparación é a selección galega, un combinado que en 2022 celebrará o primeiro centenario do seu debut. Polo de agora a posibilidade de competir en torneos organizados por FIFA e UEFA parece descartada, pois aínda está moi recente o exemplo da selección de Euskadi, rexeitada polo Comité Executivo do organismo presidido por Aleksander Čeferin por "non ser un Estado recoñecido" e polo feito de que a Federación Vasca "pertence á española". Non obstante, está aberta desde hai moito tempo a posibilidade de disputar partidos de carácter amigábel, que desde a década dos 90 xogan de modo anual e practicamente ininterrompido tanto o devandito combinado de Euskadi como o de Catalunya. A crise como escusa para o desleixo Seguindo os pasos do seu mestre Fraga, Feixoo decidiu que a selección galega era cousa de nacionalistas e, co pretexto da crise económica que padecía o mundo por aquel entón, acabou con ela do modo máis sinxelo: fechando a billa dos cartos. "A Xunta apoia as selección galegas e calquera evento deportivo que sirva de promoción á Galiza, pero non consta unha demanda de celebración deste partido nin por parte dos clubs nin da Federación Galega de Fútbol (FGF). No caso de que a Federación reclame a organización e celebración do encontro da selección galega absoluta de fútbol, a Xunta apoiaríao e estaría representada no evento, pero nunca en forma de financiamento, xa que non é o mellor momento económico para iso", declaraba o secretario Xeral para o Deporte, José Ramón Lete Lasa, empregando a mesma escusa que usarían para xustificar a fin do equipo ciclista profesional galego, o Xacobeo Galicia. O día que unha nación, por fin, tivo selección: quince anos do regreso da Irmandiña Por suposto, unha FGF dirixida por un afín como Carlos Meana tampouco demandou a disputa do encontro, abrazando o discurso da austeridade: "Na delicada situación actual, debemos dar exemplo". Case unha década máis tarde, en 2016, e cun novo persoeiro vinculado ao Partido Popular na presidencia da Federación, Rafael Louzán, a selección galega protagonizaba un descafeinado regreso. Fóra das datas habituais de Nadal, pois o choque disputouse no mes de maio, e coa simbólica camisola de Pepe Barro substituída por unha na que a publicidade dunha entidade financeira collía o relevo da bandeira do país, Galiza empataba ante Venezuela (1-1) con homes como Lucas Pérez, Iago Aspas, Angeliño, Hugo Mallo ou Denis Suárez sobre o céspede de Riazor. Foi o último que se soubo até o de agora dun combinado nacional vítima do desleixo que, a pesar de que antes da irrupción da pandemia da Covid-19 desde o ente federativo dirixido polo ex presidente da Deputación de Pontevedra confirmaran a Nós Diario que daban por bo "un regreso no ano 2020" que nunca se produciu e a que Louzán repetiu en numerosas ocasións que "traballa" na volta dun proxecto "que hai que facer ben, sobre todo para que non teña repercusións negativas" (sic), parece que vivirá o seu 100 aniversario sumido no desleixo e o esquecemento institucional, que non social, no que leva inmerso desde o ano 2009.


Summary: O curso reforzouse con 2.300 profesoras e profesores máis, pero o PP non ve o seu mantemento para o vindeiro ano escolar, e víncúlao aos recursos que achegue o Estado.

O mantemento para o vindeiro ano académico dos 2.300 docentes contratados este curso como reforzo ante a pandemia atopou no Parlamento galego a oposición do Partido Popular. O grupo socialista, nunha iniciativa que contou co apoio do BNG, demandou na Cámara á Consellaría de Educación manter para o próximo curso e, como mínimo, o mesmo número de profesoras e profesores contratados para facer fronte á pandemia da Covid-19, tal e como reclaman os sindicatos de profesorado e a comunidade escolar. O deputado socialista Luis Álvarez xustificou a medida no "compromiso" demostrado este curso pola comunidade educativa e en que o panorama para o próximo curso, con grupos de convivencia, distancia de 1,2 metros entre o alumnado na aula e uso da máscara, non avanza "un futuro moi diferente do que se viviu" este mesmo período académico. "Temos a seguridade de que o Goberno estatal transferirá ás comunidades o orzamento suficiente para manter o mesmo número de profesores deste curso", sinalou, con independencia daqueles efectivos que se poidan incrementar debido á oferta educativa, e lembrou que a propia ministra de Educación, Isabel Celaá, pediu aos mandatarios autonómicos manter o reforzo de efectivos. Desde o BNG, Manuel Lourenzo incidiu en que a pandemia puxo en evidencia "os problemas estruturais" do sistema educativo, tanto pola saturación horaria, a " burocratización absurda" dos centros como os problemas en materia de dixitalización. Ovidio Rodeiro (PP) instou a "ver as necesidades" de cada curso antes de comprometer unha contratación de docentes, aínda que presentou unha emenda en que vinculou o mantemento do reforzo de profesorado a que o Goberno español facilite as partidas e recursos económicos necesarios.


Summary: Sés e o portugués Pedro Abrunhosa abordaron en Tomiño as razóns "políticas, sociais e culturais" do "descoñecemento" da produción musical entre ambos territorios

Unha identidade cultural "transfronteiriza" cunha lingua que a "afirma". A Universidade do Minho vén de celebrar en Tomiño o seu terceiro Encontro Minho-Galiza, un espazo de irmandamento das dúas beiras da raia que desta volta tivo na música un dos centros das súas sesións. Unha delas, un debate a respecto da creación musical, derivou nunha actuación improvisada e compartida polo portuense Pedro Abrunhosa xunto á galega Sés. Sés, explican dende a organización do encontro, "non tiña previsto actuar", pero Abrunhousa convidouna a "acompañalo nalgunhas frases melódicas" dos seus temas, un "desafío" artístico do artista portugués "e do público" que a galega atendeu. Esta interpretación improvisada e conxunta foi a culminación dun debate no que, resaltan, "os artistas confesaron descoñecer a produción musical un do outro" e, en boa medida, "a do outro lado da fronteira". Cómpre, ao xuízo de ambos, "que se discutan as razóns políticas, sociais e culturais" que poden "explicar" este descoñecemento. Trátase, din, dunha "realidade pautada pola insuficiencia de promoción do intercambio musical entre a Galiza e o Minho". Así, por exemplo, subliñou a cantante galega, sería máis doado espallar a produción musical do país en Portugal. "Son unha resistente social", sinalou Sés ao explicar que a súa música eo galego van ligadas porque esa é a "única forma de expresar" a súa "visión do mundo" e o seu "pensamento". Sés e o portugués Pedro Abrunhosa abordaron as razóns "políticas, sociais e culturais" do "descoñecemento" da produción musical entre ambos territorios O intercambio de ideas e músicas entre Pedro Abrunhosa e Sés foi un dos puntos fortes dun encontro no que tamén estivo presente a música popular e tradicional. Así, nunha mesa redonda con representantes da Universidade do Minho, da banda municipal de Monção e mais da radio municipal de Tui abordouse tamén o debate sobre as "razóns da falta de interacción cultural" entre músicos galegos e minhotos. Para a organización do Encontro estas xornadas en Tomiño foron "inesquecíbeis, con momentos únicos e irrepetíbeis". O vindeiro ano volverase celebrar o encontro, de novo impulsado polo Centro de Estudos Galegos da Universidade do Minho e cunha "conxugación de vontades" entre o Instituto de Letras e Ciências Humanas e mais o Instituto de Ciências Sociais da entidade académica con sede en Braga.


Summary: Sirva esta pequena lembranza da Fronte Popular Antifascista Galega para loitar contra a desmemoria e a manipulación da Guerra Civil como unha loita entre "rojos y azules" que se está a facer por parte de certos partidos politicos españois na actualidade.

A emigración e o exilio galego aos Estados Unidos é un episodio da nosa historia que ten sido frecuentemente esquecido. A superioridade en termos numéricos, así como a relevancia política e cultural dos movementos migratorios cara a Latinoamérica, oscureceron a miúdo a existencia dunha comunidade galega neste país, sobre todo na cidade de Nova York. Os poucos e necesarios traballos que trataron o tema con certa profundidade (Fuentes 2001, Pérez Rey 2001, Mejía Ruiz 2004, García-Rodeja e Pérez Rey 2007, Varela-Lago 2007, Vilar Álvarez 2009, son dos que teño coñecemento) apuntan a unha importante presenza galega en Nova York, especialmente cando se pon en relación cos números totais da emigración española a esta cidade. Unha das fontes documentais que se citan acotío nestes estudos é o libro de Emilio González López (exiliado coruñés en Nova York) Castelao, propagandista de República en Norteamérica (2000). Sinala González López que "nos Estados Unidos, entre a minoría hispánica, os galegos sempre foron maioritarios" e calcula que na década dos trinta, dos aproximadamente quince mil españois establecidos en Nova York, o noventa por cento eran galegos. Seguindo os datos proporcionados por Germán Rueda, en La emigración contemporánea de españoles a Estados Unidos (1993), estas cifras non serían de todo exactas, polo menos no período 1933-1935, no que este investigador estima que dos 12.000 españois inscritos no consulado, os galegos constituían o 50%. Porén, hai que ter en conta que non todos os emigrantes se atopaban rexistrados. Outros dos datos aportados nos traballos citados anteriormente poñen tamén de manifesto a importancia da emigración a esta cidade en certas localidades galegas. En particular, García Rodeja e Pérez Rey apuntan que de 1917 a 1941, o destino maioritario da emigración que saíu da zona das Mariñas foi precisamente Nova York: un 36% fronte a cidades como Buenos Aires (23%) e A Habana (17,1%). Salientan tamén que en Sada, no ano 1935, "o 84% por cento dos ausentes estaba en Nova York". É este sen dubida un caso especialmente interesante, que merecería máis protagonismo noutro artigo. Debido á súa importancia política e histórica, o período ao que se ten prestado maior atención ao estudar a emigración aos Estados Unidos é o da Guerra Civil. Como se explica no volume Contra el fascismo. Nueva York y la guerra civil española (2007), editado por Peter N. Carroll e James D. Fernández (este último un importante estudoso da emigración española aos EEUU), e a pesar da posición de neutralidade deste país en calquera conflito bélico estranxeiro naquela época (cuestión controvertida, debido á relaxación coa que se permitiu a venta de armas aos rebeldes por parte de certas empresas norteamericanas) a Guerra Civil viviuse con paixón nesta cidade, onde apareceron grupos de apoio a ambos os dous bandos. Varias asociacións americanas se organizaron para a recollida de fondos, especialmente co obxectivo de envíar axuda á República (American Friends for Spanish Democracy, Negro Committee to Aid Spanish Democracy de Harlem, por exemplo), e a comunidade española de Nova York actuou de xeito semellante. Sendo os galegos o grupo maioritario, estiveron á cabeza de moitas destas iniciativas. Destaca entre todas elas a chamada Fronte Popular Antifascista Galega, según nos conta González López fundada o catro de decembro de 1937, nunha reunión que tivo lugar no Centro Galicia situado na Avenida Columbus. A FPAG nace, seguindo as palabras deste autor, como reacción "á situación de privación das liberdades fundamentais" en España que "alporizou […] á comunidade galega de Nova York". Esta organización antifascista, que tiña xa un precedente no Comité Antifascista Español dos Estados Unidos (fundado en Brooklyn en 1936, como apunta Pérez Rey), recadou fondos a través de diversos actos públicos, práctica habitual deste tipo de asociacións. Un dos seus grandes logros foi o envío de catro ambulancias, ás que se lles deron os nomes das catro provincias galegas, como di o profesor González López, "símbolo da axuda aportada polos fillos de Galicia nos Estado Unidos" á defensa da República. Outra das actividades orquestradas pola FPAG foi a de levar a Nova York a persoeiros da cultura e da política galega para recadar fondos e apoio para o goberno republicano. Formando parte desta iniciativa, e como é ben sabido, Castelao chegou a Nova York en 1938. Ao contrario do expresado por Luís Soto (acompañante do rianxeiro nas súas viaxes polos EEUU), González López indica que a visita de Castelao non foi ideada polo goberno de Negrín, senón que foi consecuencia dunha invitación da FPAG. O 14 de Agosto de 1938, Castelao iniciou a súa xira norteamericana nun multitudinario festival organizado polas Sociedades Galegas Unidas e a FPAG, onde deu o seu famoso discurso no Ulmer Park. A escolla de Castelao non foi accidental, nin moito menos. Ademais de ser ben coñecido pola comunidade galega da cidade, o seu nome aparecía con frecuencia no xornal galego-neoirquino La Voz, creado polo vigués Ceferino Barbanzán. Fiel ao seu lema 'Pola xusticia social. Pola Democracia. Contra a Tiranía e o Fascismo', publicou, por exemplo, o carta de Castelao "Aos galegos anti-feixistas de Nova York" que foi lida polo tamén galego Bibiano Fernández Osorio-Tafall (asimesmo invitado pola FPAG) no local do Centro Galego (sito tamén en Columbus Avenue). Posteriormente, o 16 de agosto, La Voz publica o artigo "El festival gallego tuvo éxito máximo", onde se menciona a reacción afervoada que provocou o discurso de Castelao na parroquia galega de Nova York: "En los últimos minutos de su oración habló a sus paisanos, en la lengua vernácula y el entusiasmo se desbordó en ese momento, cuando los gallegos oían por primera vez, la palabra mágica de un hombre que en la lengua materna, sabía narrar la tragedia de la tierra 'Meiga', con un decir tan llano y tan sublime…". O xornal Frente Popular, editado polas Sociedades Hispanas Confederadas (das que falarei a continuación) tamén recolle a visita do intelectual galego no artigo "Castelao en Ulmer Park" (19/8/1938), e mesmo inclúe un extracto do seu apaixonado discurso: "Vuestros huesos son las rovas [sic] vírgenes de Galicia. Vuestra carne es la tierra gallega. Vuestra sangre son los ríos que corren por la campiña galaica. Los fascistas no dominan a Galicia: Galicia la tenéis con vosotros mismos". A actividade do antifascismo galego en Nova York foi máis alá das FPAG. O citado Comité Antifascista Español pasou a denominarse Sociedades Hispanas Confederadas (non hai acordo se en 1936 ou 1937) para "organizar unha fronte de loita antifascista agrupando ao maior número de asociacións españolas ubicadas nos Estados Unidos" (dinos Ordaz Romay nun artigo de 2006). O secretario xeral das SSHHCC non era outro que un galego nado en Oleiros, Xosé Castro, tamén presidente da Sociedade Benéfica Española, como indica González López, a máis antiga das sociedades españolas de Nova York. Cóntanos Pérez Rey que dentro das SSHHCC existían, ademais da FPAG, outras tres sociedades completamente galegas: Club Coruña de Nova York, Centro Galicia (Nova York) e Muros y sus Contornos (Newark). Habería que engadir tamén á lista de sociedades galegas (mais se cadra non incluídas nas SSHHCC) outras coma o Galicia Sporting Club, Sociedad Sada y sus Contornos e Sociedad Bergondo y sus Contornos, citadas no traballo que esta investigadora publicou con García-Rodeja. As SSHHCC seguiron existindo, aínda que con menos forza, durante a ditadura, pero xa dende o seus comezos houbo tensións políticas que levaron a certas sociedades a abandonar a unidade. Sinala González Lopez que, en 1940, o Centro Galego de Nova York pasou a formar parte da Sociedad Benéfica Española. Con el desapareceu tamén a FPAG. Por suxestión de Castelao, converteuse esta en Unidad Gallega, organización que xunto coa súa Casa Galicia de Nova York aínda existe na actualidade. En 1941, e como recolle o xornal España Libre publicado polas SSHHCC, Unidad Gallega decidiu desvincularse desta sociedade. Son moitas as historias dos galegos e galegas emigrados e exiliados a Nova York que merecerían ser contadas para encher este oco da nosa historia, desde as décadas nas que se inicia esta diáspora até os nosos días. Polo de agora, sirva esta pequena lembranza da Fronte Popular Antifascista Galega para loitar contra a desmemoria e a manipulación da Guerra Civil como unha loita entre "rojos y azules" que se está a facer por parte de certos partidos politicos españois na actualidade.


Summary: O tribunal admite a trámite o recurso presentado por En Marea contra a reforma aprobada polo PP en solitario. "Vímonos na obriga de recorrer unha operación do PP que ten como finalidade aniquilar a institución que fiscaliza a legalidade da actuación da Xunta", di Villares

O pasado febreiro o PP deu luz verde en solitario no Parlamento á lei de acompañamento dos Orzamentos de 2017, unha fórmula lexislativa sempre controvertida por modificar nun só movemento múltiplas leis sen relación ningunha entre si. Entre as mudanzas desta ocasión, unha vintena, figuraba a liquidación do corpo de letrados do Consello Consultivo, o órgano encargado de velar pola legalidade das medidas que toma a Xunta, mediante unha reforma da lei que o regula. O que para os populares e para o pleno do propio Consultivo é un procedemento correcto que non pon en perigo a independencia da institución e para os letrados, unha "patente ilegalidade", será agora avaliado polo Tribunal Constitucional. A reforma desta norma foi levada por En Marea ante o tribunal de garantías a través do grupo do que forma parte no Congreso con Unidos Podemos e o Tribunal vén de confirmar que admite o procedemento a trámite. Na última xuntanza do seu plenario, o pasado día 20, o Constitucional asume o asunto e, como corresponde, abre un prazo de 15 días para que o Congreso, o Senado, o Parlamento ou a Xunta poidan concorrer ao procedemento e "formular as alegacións que estimen convenientes". A admisión a trámite, resalta o Constitucional, "non supón pronunciamento ningún sobre o fondo" da cuestión, a respecto do cal o Tribunal "resolverá en próximas datas". O tribunal admite a trámite o recurso presentado por En Marea contra a reforma aprobada polo PP en solitario Esta admisión foi aplaudida dende En Marea por boca do seu voceiro, Luís Villares, quen agarda que este trámite sexa o primeiro paso para emendar o que considera un "escándalo". En Marea, afirma, "viuse na obriga" de recorrer ao TC "ante unha operación do PP que ten como finalidade aniquilar unha institución que fiscaliza a legalidade da actuación da Xunta". O Goberno e o propio presidente, acusa, "pretenden acabar cos controis de legalidade" e para iso, di, procura minorar o impacto dunha "institución incómoda". Villares: "Vímonos na obriga de recorrer unha operación do PP que ten como finalidade aniquilar a institución que fiscaliza a legalidade da actuación da Xunta" A xuízo de Villares "o detonante desta modificación foi a operación Cóndor", que investiga un presunto entramado corrupto en torno á empresa de transporte Monbus, na cal a xuízo do voceiro de En Marea fica claro que o presidente do Consultivo, José Luis Costa Pillado, "favorece intereses económicos de empresas" a través da institución. "É unha manobra que ten nomes e apelidos como son Alfonso Rueda" e o propio Costa Pillado, a quen atribúe a intención de pretender "acabar coa independencia da institución mediante a modificación da composición do seu órgano técnico". "Ata agora -debulla Villares- o Consello tiña un corpo de letrados que accedían por opsición e realizaban labores de asesoría técnica para que os conselleiros puidesne tomar decisións baseándose en información rigorosa, técnica e independente", sen atender á "conveniencia política" do presidente. Costa Pillado, afirma, manifestou dende a súa chegada unha "obsesión por acabar coa independencia do Consello", un "menoscabo" que "deu un salto cualitativo coa modificación da lei" para "substituír os letrados por outros de libre designación, nomear a dedo os letrados que fiscalizan a actuación da Xunta", conclúe.


Summary: Case dez anos despois da catástrofe, hoxe 16 de outubro comeza o macroxuízo polo accidente do petroleiro Prestige, que se converteu no maior desastre ecolóxico de Galiza e cuxo fuel alcanzou tamén as costas cantábricas até Francia. Explicamos as chaves do proceso xudicial máis longo e complexo da nosa historia.

Ao longo dunha tortuosa instrución de dez anos, lastrada pola falta de medios técnicos e humanos no Xulgado de Corcubión, foron quedando atrás xuízas e xuíces e avogad@s nun maratón xudicial que entra agora na súa última etapa. Será un proceso con sete meses de vista oral, con 2.128 partes presentadas, 133 testemuñas, 98 persoas responsábeis das peritaxes, 51 avogad@s e 28 procurador@s. Trátase, sen dúbida, do xuízo máis complexo da historia de Galiza e as expectativas non son moi altas por mor do conglomerado de sociedades cruzadas que fai "practicamente imposible", segundo Pedro Trepat, avogado de Nunca Máis, conseguir indemnizacións polo dano causado, dado que algunhas "nin sequera se sabe quen son".Todas as partes asumen que non hai ningunha entidade "solvente" detrás que vaia facer fronte aos gastos que ocasionou o desastre, cifrados pola fiscalía nun mínimo de 1.000 millóns de euros. E ese é o maior problema do Prestige. En casos como o Erika ou no Golfo de México, había implicadas grandes petroleiras (Total e BP), que desde o primeiro momento colaboraron economicamente nas tarefas de limpeza para que a súa imaxe de marca non se vise moi prexudicada. Quen son os acusados? Os acusados nesta causa son o capitán do buque, Apóstolos Mangouras; o xefe de máquinas, Nikolaos Argyropoulos; e o primeiro oficial, Ireneo Maloto (filipino, en paradoiro descoñecido, non se agarda que compareza), por presuntos delitos contra os recursos naturais e o medio ambiente, danos e desobediencia-resistencia. O único acusado con responsabilidades políticas -grazas a unha querela interposta pola plataforma Nunca Máis- é o daquela director xeral da Mariña Mercante, José Luis López-Sors, por suposto delito contra o medio ambiente e danos pola decisión de afastar o buque e non o levar a un porto de abrigo. E os imputados? Están imputados como responsables civís directos a aseguradora The London Steam-Ship Owners e o Fondo Internacional de Indemnización de Danos (FIDAC), pola contaminación por hidrocarburos; e como responsábeis civís subsidiarios, as navieiras Mare Shipping e Universe Maritime e o Estado español. A reclamación total por danos e prexuízos en materia de responsabilidade civil acada os 1.264 millóns de euros. "Non hai ningunha entidade "solvente" detrás que vaia facer fronte aos gastos que ocasionou o desastre" Cal é o papel do Estado español? A Avogacía do estado exercerá, por unha banda, de acusación contra os tripulantes do petroleiro e a armadora; e, por outra, defenderá a López-Sors durante o xuízo. O Estado español xa asumiu o 100% das responsabilidades económicas ao pagar as indemnizacións por danos ecolóxicos e civís. No xuízo asumirá a difícil tarefa de recuperar ese diñeiro. A única empresa solvente en todo o conglomerado do Prestige é ABS, a clasificadora estadounidense que lle deu o visto e prace ao buque. No entanto, a Avogacía do estado decidiu presentar unha demanda en Nova York (e non no estado) por valor de 1.000 millóns de dólares contra esta empresa, que foi rexeitada polos tribunais. Con esa sentenza practicamente desapareceron as posibilidades de lograr unha reparación económica polos danos. "Coa sentenza a favor de ABS en Nova York practicamente desapareceron as posibilidades de lograr unha reparación económica polos danos" E da fiscalía? Ao non estar imputada a clasificadora ABS, a fiscalía dirixe a súa reclamación ás empresas armadora e operadora, ambas as dúas gregas (Mare Shipping e Universe Maritime), así como á aseguradora do buque, a quen lles requirirá un mínimo de 1.000 millóns de euros polo dano global da catástrofe. Cal é o papel de Nunca Máis no xuízo? A plataforma está presente como acusación no xuízo e reclámalle ao único cargo público imputado, o ex director da Mariña Mercante José Luis López-Sors, cinco anos e un día de cadea. Para Mangouras reclama cinco anos e seis meses.


Summary: Hoxe o Sergas informa do pasamento de 6 novos pasamentos na Costa da Morte. O sábado falecía unha muller de 89 anos na residencia DOMUSVI de Carballo O domingo houbo catro falecementos: Unha muller (76 anos) e dous homes (60 e 91) na residencia DOMUSVI de Carballo e unha muller de 88 anos no Hospital Virxe da Xunqueira de Cee. Hoxe luns falecía outra muller de 78 anos na mesma residencia carballesa.

Saía este mediodía Alberto Núñez Feijoo para anunciar unha serie de medidas restritivas, que se porán en marcha ás 0.00h do 27 de xaneiro, e que terán vixencia ata o 17 de febreiro en todos os concellos de Galicia: A mobilidade queda reducida ao propio concello, agás causa xustificada como motivos laborais, sanitarios ou educativos. As reunións quedan restrinxidas aos convivintes. As clases da universidade serán virtuais ata o 7 de febreiro. A Hostalería queda pechada (só comida a domicilio) O comercio non esencial terá que pechar ás 18.00h e os centros comerciais non poderán abrir en fin de semana. O deporte só poderá ser individual e con máscara (pechan os ximnasios).


Os afectados salientan que España segue sen realizar unha investigación técnica independente do sinistro como obriga a normativa comunitaria e lle vén reclamando a Comisión EuropeaA presidenta de Adif, Isabel Pardo de Vera, recibirá este xoves á plataforma de vítimas de Angrois, que leva meses pedindo un novo encontro co ministro de Fomento, José Luis Ábalos. A reunión coa responsable de Adif, empresa pública que ten un cargo imputado na causa xudicial polo accidente, prodúcese ao tempo que os afectados veñen de reclamar ao Defensor do Pobo Europeo que os ampare ante a inexistencia aínda, case seis anos despois, dunha investigación técnica independente do sinistro, que vén sendo reclamada pola Comisión Europea pero que España aínda non realizou.Tras o accidente, a investigación oficial do sinistro concluíu facendo responsable do mesmo só ao maquinista do tren. Esa investigación non foi considerada independente nin polos xuíces nin pola Axencia Ferroviaria Europea. A causa xudicial, de feito, pon tamén o foco na falta de seguridade da liña ferroviaria, polo que imputou a un cargo de Adif. Pola súa banda, a Comisión Europea vén reclamando a España que realice a investigación técnica independente que esixe a normativa europea, pero o Goberno, tanto co PP como co PSOE, argumenta que a entidade encargada desas análises, a Comisión de Investigación de Accidentes Ferroviarios (CIAF), agora xa si é independente e non pode darlle esa orde, mentres que esa comisión vén rexeitando cumprir coa esixencia comunitaria.Ante esa situación, as vítimas piden ao Defensor do Pobo Europeo que as ampare e propoña algún tipo de solución á situación. A investigación independente está sen facer porque o Goberno de España di que non ten capacidade de obrigar á CIAF e á súa vez a Comisión Europea reclámalla a España pero sen dar ningún paso a maiores. Tamén piden ao Defensor que obrigue á Comisión Europea a facilitarlles o contido do procedemento sancionador que abriu contra España por incumprimentos da normativa ferroviaria e que o executivo comunitario rexeita facer público.Con esta situación pendente de resolverse, e mentres no eido xudicial a causa está pendente de que a Audiencia Provincial da Coruña resolva os recursos presentados contra a decisión do instrutor de xulgar o maquinista e o cargo de Adif imputados, este xoves as vítimas reuniranse coa presidenta de Adif. A ela preguntaranlle por esa investigación técnica independente aínda non realizada e pediranlle que cese o cargo imputado, que segue a ocupar un posto de libre designación pero de menor relevancia e alleo a cuestións de seguridade. A reunión producirase uns días despois de que Praza.gal revelase que Adif gastou 14.900 euros en "asesorar" aos comparecentes na comisión de investigación política sobre o accidente celebrada no Congreso dos deputados.


Summary: O acordo con Pemex que a propia petroleira desmentiu ou o repetido discurso de que na Galiza o desemprego medra menos que a media estatal, discurso que desminten as propias cifras, son dúas das catro informacións en que o presidente da Xunta resume os "bos recordos" de 2012

Catro titulares da imprensa redactados en español resumen os "bos recordos" que do ano 2012 ten o presidente da Galiza, Alberto Núñez Feijóo. Nun video de dous minutos de duración, o líder d@s conservador@s galeg@s mestura as súas palabras, en que agradece o apoio mostrado nas eleccións do 21 de outubro, con imaxes dos actos de campaña para desexar un "bo nadal e bo ano 2013". Pemex: cifras inchadas en tempos electorais Lémbralles Feijóo aos e ás galeg@s que 'Pemex dará trabajo a 3.000 personas del naval gallego durante 30 meses', tal e como o publicou o diario da ultradereita española ABC o 20 de setembro, reproducindo un comunicado da Xunta de Galiza sobre o acordo da petroleira mexicana en plena precampaña. Ese mesmo día os sindicatos votaron contas. Ignacio Naveiras (CCOO), do comité de empresa de Navantia, considerou que a cifra "está inchada". Indicou que a Xunta sinalou que cada un dos buques suporá unha carga de traballo de millón e medio de horas. Un operario realiza unha media de 1.700 horas anuais. E 1,5 millóns de horas en dous anos e medio (prazo de construción estipulado para o flotel) implica un número moito menor de empregados, que Naveiras cifrou por volta dos 400. Oito días despois Pemex informaba nunha entrevista a un diario mexicano que non había acordo ningún pechado, e apuntaba directamente cara ao electoralismo: "o anuncio dos flotantes caeu en tempos electorais na Galiza, e entón a Xunta o usou politicamente para impulsar o Partido Popular, mais non hai un compromiso de Pemex". Son as palabras de Flavio Ruiz, conselleiro da paraestatal, que tamén desmentiu o anuncio de Feijóo a través de publicacións nas contas que Pemex ten nas redes sociais. Desemprego: cando as cifras desminten o discurso de Feijóo Hai tamén un titular para as "malas noticias", dedicado ao desemprego: 'Sube el paro en Galicia, pero se mantiene por debajo de la media de España'. Máis unha información na liña das ofrecidas polo PP durante durante a campaña electoral e os discursos pronunciados durante os actos de constitución do novo executivo galego, comparando as cifras do desemprego na Galiza co media estatal para loar a xestión do seu goberno. Porén, o titular non reviste de moita actualidade, pois xa os datos do mes de novembro, os oficiais do Servizo público de emprego, que non contabilizan as persoas en cursos de formación, por exemplo, fala de que a taxa de paro é no País o dobre da rexistrada no Estado español. E a cifra española, a piques de se situar nos seis millóns, é a máis alta da UE. O número oficial é de 276.536 persoas; o número real, de 355.889 persoas.


O EDM A Estrada e O Club Baloncesto Base Costa Ártabra (BBCA) poderían ser, por dereito propio, equipos da Liga EBA na vindeira tempada 2020/21. Así llo comunicou ás directivas de ambas entidades a Federación Galega de Baloncesto, obxectivo que logran a pesar de non ter concluído a tempada a causa da pandemia da COVID-19. No caso do BBCA, con este ascenso o club ferrolán volvería participar na cuarta categoría do baloncesto estatal masculino logo de cinco anos de ausencia. "Nunha cidade que respira baloncesto, trátase dun paso importante para devolver á cidade departamental onde lle corresponde", sinalan desde o BBCA. A pesar de que lles gustaría "ter rematado a tempada na cancha" declaran a súa "máxima felicidade" por unha nova que lles obrigará a traballar "moito máis intensamente se cabe para conseguir os apoios necesarios por parte de institucións locais e nacionais, tanto públicas como privadas". "O obxectivo estará conseguido cando se lance o balón ao aire en setembro e o clube estea na EBA", apostilan. Pola súa banda, o conxunto estradense conquista a posibilidade do ascenso logo de que a suspensión da competición chegase cando ocupaba o primeiro posto na táboa clasificatoria, un "premio a unha tempada moi regular a nivel deportivo que, a pesar de que non finalizou na pista, deixa un gran sabor de boca entre todos os membros da familia do baloncesto estradense". Non obstante, isto non significa que a vindeira campaña a afección da Estrada poida gozar de partidos de EBA na súa localidade, pois nas dúas ocasións anteriores en que o conseguiron renunciaron ao ascenso e non parece que nesta ocasión vaia a ser diferente.


Summary: O presidente da Generalitat, Quin Torra vén de facer pública a decisión do seu Goberno de proceder ao feche total de Catalunya, co obxectivo de impedir a propagación coronavirus. Segundo sinalou na súa comparecencia na noite da sexta feira, "trátase de evitar que o virus continúe a estenderse entre a poboación catalá", uns 7,5 millóns de habitantes que suman 509 afectadas.

Torra anuncia o compromiso do seu Goberno con restrinxir as entradas e saídas do país, asegurando que os corpos de seguridade e emerxencia baixo a súa competencia están preparadas para levar adiante a medida. Neste liña demanda colaboración ao Executivo do español para poñela en marcha coa máxima urxencia coa intención de garantir a súa entrada en vigor na medianoite de hoxe. "Hoxe pensamos que debemos anticiparnos á evolución demasiada rápida da enfermidade no noso país, é por iso cremos que hai que confinar toda Catalunya", destaca Torra convencido de que "estamos preparado para facelo. Temos a capacidade para facer efectivo o confinamento de Catalunya. Non podemos permitir o colapso do sistema sanitario". A proposta do mandatario catalán faise pública nun momento no que a epidemia estase espallando de xeito acelerado desde Madrid ao resto do territorio estatal. Neste sentido, na xornada de hoxe, diferentes presidentes autonómicos criticaron a negativa do Goberno estatal a facer efectiva a recomendación sanitaria de impedir a saída de Madrid da poboación residente nesta rexión. A presenza de cidadás madrileñas noutras áreas do Estado tense convertido nun factor de risco na extensión da enfermidade e de preocupación para a poboación dos territorios de acollida. Sen ir máis lonxe, determinadas comarcas da Galiza amósanse sorprendidas da chegada masiva de cidadás madrileñas após a entrada en vigor da recomendación sanitaria que solicitaba non abandonar Madrid.


Summary: O cadro da Copa da Costa de F8 xa en www.copadacosta.com

Quedaban un par campións (os dos tardíos Gr.5) das Ligas de Fútbol 8, de xeito que esta fin de semana quedou listo o cadro final da Copa da Costa F8. O Corcubión conseguía alzarse, por segundo ano, como campión do Gr.5 da Liga Alevín, mentres que o EFM Vimianzo fixo o propio en categoría Infantil. Os dous equipos, como os representates do Outes, Dumbría, Sofán, Xallas, Esteirana, Fisterra e Cee estarán este vindeiro sábado nas Finais da Copa da Costa F8 que se celebrará dende as 10:30h no campo das Redondas, Cabana. Bueno, todos agás o Vimianzo, que aínda non sabe se acodir á Copa da Costa ou á Fase provincial de Xogade en Noia, tras saír vencedor das LCFS , unha vez que coinciden as datas. O que si decidiu foi o Ponteceso, obrigado polo Concello a participar no campionato de fútbol sala, cedendo así o seu posto ao Cee Alevín. As familias de Vimianzo veñen de lamentar a "situación de indefensión na que se atopan os nosos fillos", ao coincidir as dúas datas. Cómpre sinalar dende a Xunta (responsable das finais do programa Xogade) nin se formularon a posibilidade de modificar a data, a pesar de implicar a só 4 equipos, pois se tería que disputar en datas festivas nas que os funcionarios non traballan. Pola contra, e a pesar de que a data da Copa da Costa leva posta pola Federación Galega dende outubro, a subdelegación da Costa propuxo variala ante a petición do EFM Vimianzo, e foron o resto de equipos implicados os que reixeitaron mover a fase. Dende o club vimiancés lamentan que a Secretaria Xeral do Deporte e RFGF non sexan capaces de poñerse dacordo para que non coicidan as datas, e mesmo se formulan presentarse ás dúas competicións en clave de protesta. Unha mágoa, en todo caso, porque os rapaces de Vimianzo ou Ponteceso terán que perderse unha das dúas finais que gañaron no campo. Novas do F8 O F8 pon rumbo á Fase Final da Copa da Costa das Redondas. O EFM Vimianzo, campión Intercomarcal de FS. O Dumbría Benxamín, o cuarto campión das Ligas F8. O Ponteceso Alevín e os dous equipos de Outes, os primeiros campións das Ligas de F8.


Summary: O prezo mínimo desta cuarta feira, segundo datos de Red Eléctrica de España, darase entre as 23 e as 24 horas, mentres que a marca máxima será de 20 a 21 horas.

O prezo medio da electricidade no mercado maiorista retoma as subas esta cuarta feira e encarécese até os 369,5 euros o megawatt/hora (euros/MWh) de media —incluíndo os custos de comercialización, peaxes e outros cargos, isto é, o prezo real sobre a factura—, segundo datos publicados por Red Eléctrica de España. Por treitos horarios, o prezo máximo da luz para esta cuarta darase entre as 20 e as 21 horas, con 439,06 euros/MWh, mentres que o mínimo, de 274,14 euros/MWh, rexistrarase entre as 23 e as 24 horas. Esta cuarta feira o prezo medio do 'pool' —prezo base sobre o que se estabelece o custo na factura— é de 263,65 euros/MWh, polo que volve superar os 250 euros/MWh logo de catro xornadas por baixo desta marca. O 'pool', aínda que elevado, mantén unha certa estabilidade fronte aos grandes aumentos que se rexistraron após a invasión rusa de Ucraína, que comezou o pasado 24 de febreiro. O prezo da luz aumentou en 1.025% no último ano Antes desa data, o prezo máximo anual rexistrárase o 17 de xaneiro, cando o prezo medio do 'pool' ficara en 244,67. Con todo, despois do comezo da guerra produciuse unha escalada diaria do prezo que tivo o seu punto álxido o pasado 8 de marzo, cando a cotización se situou na marca absoluta de 544,98 euros/MWh. A pesar diso, en febreiro e antes da invasión o prezo da luz non superara os 211 euros/MWh En comparación con hai xusto un ano, o prezo do 'pool' para este mércores será 663,98% superior aos 34,51 euros/MWh do 16 de marzo de 2021. É dicir, será case oito veces máis caro que hai un ano. A pesar da moderación do prezo nas últimas xornadas, o prezo medio do megawatt por hora no mercado almacenista no que vai de marzo sitúase en 332,14 euros, é dicir, uns 93 euros máis que a media de decembro de 2021, o até agora mes máis caro da historia con 239 euros de media. A luz pechou 2021 como o ano máis caro da serie histórica, cun prezo medio de 111,93 euros/MWh debido á espiral alcista rexistrada no 'pool' no segundo semestre. Con todo, no que vai de 2022 o prezo medio sitúase contorna aos 229 euros, máis do dobre que o exercicio anterior. Prezo do gas hoxe, 16 de marzo Nese senso, os contratos de futuros do gas natural negociados na plataforma holandesa TTF cotizaron esta terza feira arredor de 121,5 euros/MWh, con picos que chegaron até os 124,5 euros, pero lonxe dos rexistros de comezos da semana pasada, cando se tocaron os 345 euros. Nesa liña, o día previo á invasión rusa de Ucraína o prezo do gas no Estado español cotizaba por baixo dos 80 euros/MWh, mentres que hoxe está en 105,08 euros/MWh, o que supón un descenso de 12,3% fronte ao rexistro desta segunda feira (119,85 euros/MWh), segundo os datos do Mercado Ibérico do Gas (Mibgas). O sistema enerxético galego a debate nas páxinas de 'Nós Diario'


En cumprimento da Lei da memoria histórica 52/2007, de 26 de decembro, o Pleno da Deputación da Coruña de 29 de xullo de 2016 acordaba, por unanimidade, "proseguir coas accións dirixidas a recuperar e dignificar a memoria das vítimas da represión exercida despois do golpe militar de 1936, eliminar os símbolos, as denominacións e as referencias franquistas de rúas e edificios públicos". O Pleno de 26 de outubro de 2018 aprobaba, sen ningún voto en contra, as seguintes medidas: "Instar os concellos da provincia ao cumprimento da Lei de Memoria Histórica, eliminando os restos de simboloxía franquista (escudos, insignias, placas, nomenclátor das rúas, inscricións etc), distincións, nomeamentos, títulos honoríficos e honores a golpistas e franquistas".O Pleno de 29 de marzo de 2019 aprobaba, por unanimidade, unha "Declaración institucional sobre a retirada de honras e distincións a persoas vencelladas ao levantamento militar de 1936 e ao franquismo", e acordaba: "1. Proceder ao longo de 2019 a aprobar un novo Regulamento de Honras e Distincións. 2. Elaborar un catálogo de honras, distincións e simboloxía franquista. 3. Incoar o correspondente expediente, seguindo os procedementos oportunos para invalidar todas as distincións, nomeamentos, títulos honoríficos e demais formas de exaltación de persoas vencellas ao levantamento militar do 36 e á represión da ditadura, así como para eliminar a simboloxía franquista nos edificios pertencentes á institución provincial".A presidencia da Deputación ten coñecemento da existencia desta simboloxía franquista desde decembro de 2018, que entreguei persoalmente un escrito por rexistro. O 13 de novembro de 2019, tamén por rexistro, un colectivo de presas e presos políticos de Galiza na ditadura entregamos un novo escrito: "Hai que acabar con esta lamentable situación, unha auténtica ofensa e humillación para todas as vítimas do franquismo […] Ofrecemos a nosa colaboración para participar en calquera Comisión ou organismo que se puidese constituír para a eliminación da simboloxía do franquismo". Nunca tivemos resposta.Os tempos son chegados. Despois de 13 anos da Lei de Memoria Histórica, por que non se cumpre esa lei? Por que non se executan os acordos da Deputación sobre a eliminación da simboloxía franquista? Onde está o catálogo de honras, distincións e simboloxía franquista de toda a provincia? Evidentemente, estamos ante unha falta de vontade política e o presidente da Deputación da Coruña debería explicar por que un expediente tarda dous anos en cumprimentarse. Estes son os 37 símbolos franquistas que quedan por retirar e unha breve información que xustifica a súa eliminación, recollida do meu libro OS RESTOS DO FRANQUISMO EN GALIZA.RETRATOS DE PRESIDENTES NA DITADURA E ATÉ AS PRIMEIRAS ELECCIÓNS MUNICIPAIS DE 1979, QUE ESTÁN NO SALÓN DE PLENOS (7)Juan José Barcia Goyanes (29-10-1938 a 28-10-1939); Emilio Romay Montoto. (1929-1930 e 1939-1950); Diego Delicado Marañón (1950-1961); Rafel Puga Ramón. (1961-1970); Ángel Porto Anido (1970-1974); Lino Rodríguez Madero (1974-1977) e Manuel Fraga Solar (1977-1979).O deputado provincial de Lugo polo BNG e responsábel de Memoria Democrática, Efrén Castro, executaba un acordo do goberno provincial (PSOE-BNG) e retiraba do salón de plenos en agosto de 2020 os retratos dos presidentes da Deputación na Ditadura de Primo de Rivera (de 1923 até 1931) e desde 1936 até as eleccións democráticas de 2019.O goberno municipal de Bilbao (PNV-PSOE) consideraba "ilexítimos" os alcaldes até abril de 1979 porque non foron elixidos nunhas eleccións democráticas e retiraba a eses alcaldes todas as rúas e distincións.DISTINCIÓNS HONORÍFICAS (27)Fillos adoptivos (17)Enrique Cánovas Lacruz (5-1-1937), Florentino González Vallés (5-1-11937), Luís Tovar Alonso (5-1-1937) e Pablo Martín Alonso (5-1-1937), militares golpistas que organizaron a sublevación militar da Coruña o 18 de xullo de 1936.A Coruña (alcaldía do PSOE) retiraba a Enrique Cánovas Lacruz a distinción de Fillo Adoptivo o 1 de marzo de 2010.José Antonio Girón de Velasco (25-9-1950). Falanxista, ministro de Traballo na ditadura.As Pontes, sendo alcalde Valentín González Formoso (PSOE), actual presidente da Deputación, retiráballe a Medalla de Prata en xaneiro de 2009 e A Coruña (alcaldía do PSOE) a distinción de Fillo Adoptivo o 1 de marzo de 2010..Rafael Hierro Martínez (24-3-1951). Gobernador Civil e Director Xeral de Seguridade.A Coruña (alcaldía do PSOE) retiráballe a distinción de Fillo Adoptivo en 2010Diego Salas Pombo. (29-8-1951). Falanxista, gobernador, procurador nas Cortes franquistas.Valencia (goberno Compromís-PSOE) retiráballe a Medalla de Ouro en xullo de 2016.Fernando Suárez de Tangil (25-5-1952). Vicepresidente das Cortes, ministro na ditadura.Burgos (alcaldía do PP) retiráballe por unanimidade o título de Fillo Adoptivo no Pleno de 6 de outubro de 2017.Antonio Pedrosa Latas (27-6-1953). Falanxista, participou na represión.Lugo (alcaldía do PSOE), retiraba a Medalla de Ouro o 4 de maio de 2015Francisco Delgado Serrano (28-7-1953). Golpista, Capitán Xeral de Galiza na ditadura.A Coruña (alcaldía do PSOE) retiraba a distinción de Fillo Adoptivo en 2010.José Manuel Pardo Santayana (27-11-1953) e Cristóbal Graciá Martínez (29-8-1960), os dous falanxistas e gobernadores da Coruña.Numerosos concellos retiraron as rúas e distincións a gobernadores civís na ditadura. En Madrid foi eliminada a praza de Carlos Ruiz, gobernador civil de Madrid (1941-1954) cos votos a favor de Ahora Madrid, PSOE e Cs. O pleno de Barcelona de 25 de xaneiro de 2019 (alcaldía de BComú e voto a favor, entre outros, do PSC-PSOE) retiraba a Medalla de Ouro a Antonio Ibáñez Freire, gobernador civil de Barcelona (1963-1966).Cirilo Cánovas García (26-10-1959). Falanxista, ministro de Agricultura na ditadura.Valencia (goberno Compromís-PSOE) retiráballe a distinción de Fillo Adoptivo o 28 de xullo de 2016.Fermín Gutiérrez de Soto (27-2-1960). Golpista, Capitán Xeral de Galiza na ditadura.A Coruña (alcaldía do PSOE) retiráballe a Medalla de Ouro da Cidade en 2010.Manuel Fraga Iribarne (27-11-1965). Ministro de Información e Turismo na Ditadura.Ferrol (alcaldía de Ferrol en Común e votos a favor de PSOE e BNG) retiráballe o 25 de abril de 2019 a distinción de Fillo Adoptivo, concedida en 1965. A Coruña (alcaldía de Marea Atlántica e votos a favor do PSOE e BNG) acordaba o 6 de maio de 2019 iniciar o expediente para retirarlle a distinción de Fillo Adoptivo, concedida en 1968. Cedeira (alcaldía do PSOE e voto a favor do BNG, que presentaba a moción) acordaba en marzo de 2020 retirarlle a avenida; e o pleno de 2 de outubro de 2020 aprobaba (votos a favor do PSOE e BNG), iniciar o expediente para retirarlle a distinción de Fillo Adoptivo.O manifesto NON QUEREMOS O "CAMARADA FRAGA" COMO FILLO ADOPTIVO, impulsado por 44 presas e presos políticos de Galiza na ditadura, tivo o apoio de 63 historiadoras e de 56 entidades de toda Galiza.Laureano López Rodó (27-11-1965) e Gonzalo Fernández de la Mora y Mon (19-5-1973), os dous ministros na ditadura, perderon as distincións de Fillo Adoptivo e Fillo Predilecto, respectivamente, no pleno de Compostela de 19 de xullo de 2018 cos votos a favor de Compostela Aberta, PSOE e BNG.Fillos predilectos (7)Emilio Romay Montoto (10-2-1950). Presidente da Deputación na ditadura.Valencia (goberno Compromís-PSOE) de 28 de xullo de 2016 retiraba a distinción de Alcalde Honorario a Adolfo Rincón de Arellano García, presidente da Deputación (1958-1969).A Deputación de Badaxoz (presidencia do PSOE) catalogaba en decembro de 2017 un total de 253 restos da guerra civil e da ditadura nos concellos da provincia, daba un prazo de tres meses para a súa retirada e, en caso de incumprimento, non recibirían subvencións ou axudas públicas, en cumprimento da Lei de Memoria Histórica de Estremadura. Nese catálogo estaban as rúas de políticos franquistas e presidentes da Deputación de Badaxoz na ditadura: Adolfo Díaz-Ambrona (1949-1965) e o xeneral Carracedo (1965-1970). En Almendralejo (alcaldía do PP) cambiaban unha rúa para non perder unha subvención dun millón de euros.Fixo o mesmo a Deputación de Cáceres (presidencia do PSOE) e o alcalde de Plasencia (PP), despois de recibir o requirimento, cambiaba a rúa Millán Astray.Constantino Lobo Montero (27-3-1951). Militar, participou na sublevación de 1936.As Pontes (alcaldía do PSOE, Valentín González Formoso) retiráballe a Medalla de Prata en xaneiro de 2009.Ferrol (alcaldía do PSOE) cambiaba a súa rúa por Catalunya o 2 de marzo de 1981.Salvador Moreno Fernández (29-8-1951). Golpista, almirante da Armada e ministro.Ferrol (alcaldía do PSOE) cambiaba a súa rúa por Irmandiños en 1981.Pontevedra (alcaldía do BNG e voto a favor do PSOE) cambiaba a súa rúa por Rosalía de Castro en outubro de 2002.José María Rivero de Aguilar Otero (28-12-1951), militar e subsecretario de Obras Públicas, e Francisco Núñez Rodríguez (28-11-1968), almirante da Armada e Capitán Xeneral de Ferrol até abril de 1968, participaron na sublevación de 1936.A Coruña (alcaldía do PSOE) acordaba o 1 de marzo de 2010 retirar as distincións aos Capitáns Xenerais de Galiza na ditadura: Fillo Adoptivo a Francisco Delgado Serrano e Mohamed Ben Mizzian Bel Kasem, e Medalla de Ouro a Fermín Gutiérrez de Soto.A Deputación de Barcelona retiraba por unanimidade o 30 de xuño de 2016 a Medalla de Ouro a José Moscardó Ituarte, Capitán Xeneral da IV Rexión Militar na ditadura.José Fariña Ferreño (27-6-1953), fascista, enlace dos golpistas cos sublevados de Andalucía, e o falanxista Enrique Salgado Torres (30-7-1970), participaron na represión.Cádiz aprobaba a retiraba do nome de Fariña Ferreño dun grupo de vivendas en xullo de 2018.Ferrol (alcaldía do PSOE) cambiaba en 1981 a rúa Salgado Torres por Alcalde Quintanilla Martínez, socialista fusilado polo franquismo en 1936.Medalla de Ouro (2)Evaristo Martín Freire (26-3-1966). Falanxista, golpista, Gobernador Civil da Coruña.Varias deputacións acordaba retirar as distincións a gobernadores na ditatura, Así, a Deputación de Valencia (goberno PSOE-Compromís) aprobaba por unanimidade no pleno de 18 de xullo de 2016, retirar a Medalla de Ouro da provincia a Jesús Posada Cacho (gobernador civil de Valencia de 1960 a 1962 e pai de Jesús Posada, ex–presidente do Congreso polo PP).Pedro Barrié de la Maza (17-5-1971). Empresario franquistaO Pleno da Coruña de 1 de outubro de 2020 (votos a favor do PSOE, Marea Atlántica e BNG) aprobaba trasladar á Comisión Municipal de Memoria Democrática o estudo de retirar a Barrié a avenida, retrato e distincións. O Pleno de Sada de 28 de xaneiro de 2021 acordaba, cos votos a favor de Sada Maioría, BNG, PSOE e Alternativa dos Veciños, retirar a Barrié unha avenida, o nome dun colexio e a distinción de Fillo Adoptivo.Medalla de Prata (1)Javier Pardo Bedia (12-7-1969). Vicepresidente da Deputación na ditadura.Alcázar de San Juan (alcaldía do PSOE) retiraba a rúa a José María Aparicio Arce, presidente da Deputación de Cidade Real na ditadura.CENTROS DE ENSINO (2)IES Rafael Puga Ramón Fogar Infantil Emilio RomayRafael Puga Ramón e Emilio Romay son dous ex-presidentes da Deputación da Coruña que dan nome a centros educativos, dependentes da deputación. Xunta de Galicia, concellos e deputacións cambiaron o nome de centros de ensino de presidentes de deputacións na ditaduraO IES Diego Delicado (presidente da Deputación na ditadura de 1950 a 1961) xa cambiou o seu nome (hoxe IES Urbano Lugrís), sendo Manuel Fraga presidente da Xunta. Outro centro educativo, dependente da Deputación da Coruña, como o IES Calvo Sotelo da Coruña, tamén cambiou o seu nome por Rosalía Mera en xaneiro de 2021.O CEIP Príncipe Felipe –integrado na Cidade Infantil Príncipe Felipe, dependente da Deputación de Pontevedra, con presidencia do PSOE– pasa a chamarse Daría González (DOG, 1-6-2020), sendo Feijóo presidente da Xunta.O concello de Sevilla (alcaldía do PSOE) cambiaba en xaneiro de 2017 o nome do CEIP Benjumea Burín, que foi Presidente da Deputación (1936-1940), por Concepción Estevarena, poeta romántica do século XIX, en aplicación da Lei de Memoria Histórica. Anteriormente, o pleno de 18 de xullo de 2008 acordaba, por unanimidade, retirarlle unha rúa.PLACAS (1)Placa "Polideportivo Calvo Sotelo" no vello IES Calvo Sotelo.O Pleno da Deputación xa cambiou o nome deste instituto.


Summary: Con palmas e ovacións de "temos unha labrega en Europa", valorou a eurodeputada electa Lidia Senra os resultados da Alternativa Galega de Esquerdas.

A candidata de Alternativa Galega de Esquerdas dentro da lista de IU, Lidia Senra, compareceu unha vez confirmada a súa acta no Parlamento Europeo para confirmar a "responsabilidade de colocar o noso pobo na alianza da esquerda europea para traballar en políticas que nos permitan vivir dignamente no noso pobo". Para a que será nova eurodeputada cando se constitúa a nova cámara europea, a súa opción encamiñarase a que ninguén teña que abandonar a súa terra, contra o que agora acontece que, segundo dixo "estanos botando coas políticas neoliberais que estamos sufrindo". Manifestou tamén a candidata de AGE a súa vontade de levar á cámara europea "os compromisos contraídos cos movementos sociais". "Imos dar a batalla para converter o Parlamento Europeo na caixa de resonancia da loita que distintos colectivos están dando no noso país", engadiu. CxG: "punto de partida para as municipais" Para Compromiso por Galicia, os resultados acadados nestas eleccións europeas son "o punto de partida para o noso verdadeira obxectivo, as eleccións municipais", segundo dixo o secretario xeral da formación, Xoán Carlos Báscuas Tres eran os obxectivos que marcaran nestes comicios, o primeiro dar a coñecer as siglas, o segundo presentar referentes políticos novos, os dous conseguidos, e o terceiro, subir en votos que se saldou con resultados "insatisfactorios", valorou, a pesar de manter "practicamente a porcentaxe de votos" das eleccións galegas. "Estamos na primeira noite electoral das eleccións municipais, porque os resultados electorais reflicten que alí onde hai agrupación constituída de Compromiso por Galicia e se traballa a porcentaxe de votos é substancialmente maior que a media do país, afirmou Báscuas, na mesma liña na que se manifestara o seu candidato Carlos Paulo López, a pouco xa de pechar as urnas. O PP: gaña en "Galiza e España" "O PP gañou as eleccións en Galiza e en España", comezou o presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijóo, acompañado do secretario do partido, Alfonso Rueda e o candidato, Millán Mon. Nunha moi breve intervención, Feijóo quixo transmitir á cidadanía que "o Partido Popular europeo, o PP de España e o eurodeputado galego traballarán sen ningunha dúbida por todos". Sen embargo, deixou constancia da perda de apoio social ao afirmar que seguirán "traballando por recuperar a motivación dos cidadáns na política", ademais de recuperar porcentaxe de voto e "avanzar no camiño da esperanza e recuperación económica". Destacou tamén que España e Alemania son os únicos dous países que gañan o partido que está no goberno fronte á segunda forza, o PSOE que, segundo dixo, tivo o na Galiza peor resultado que no Estado español, contra o que acontece no PPdeG, que supera en 9 puntos os resultados do PP en todo o territorio estatal. Pola súa parte, Millán Mon, en declaracións en español, destacou os 13, 5 puntos de ventaxa sobre o PSOE. PSOE: resultados que non satisfán O secretario xeral do PsdG-PSOE fixo fincapé en que os resultados son os peores para o PP na Galiza nos últimos 25 anos. Sen que "satisfagan" ao PSOE o reconto final de votos "abre un camiño novo, un cambio de ciclo político", sinalou, referíndose a un "xiro claro á esquerda por parte do electorado". Valorou que o PSdG se confirme como segunda forza na Galiza. "Máis perdeu o PP que obtivo os peores resultados dos últimos 25 anos. Nunca houbo unha tan clara maioría de esquerdas en Galiza", dixo José Blanco. Máis tallante foi a candidata do PSOE, Elena Valenciano, que non dubidou en cualificar de malos os datos recibidos pola súa formación e remitiu á xuntanza da Comisión Executiva Federal que se reunirá esta segunda feira e na que, previsíbel mente, se fará a análise despois dun "moi mal resultado".


Summary: AGE fai rebordar o seu mitin de Compostela con chamadas a "librar un combate para acabar co espolio do noso país" a través do "desaloxo" do PP na Xunta

Hai poucos días Xosé Manuel Beiras explicaba, nunha entrevista con Praza Pública, que ao comezo da campaña electoral advertiu no seo da Alternativa Galea de Esquerda de que ía ter que "administrar moito as enerxías" e que unha "campaña ao uso" non ía estar ao seu alcance. O cabeza de cartel de AGE detallaba tamén que, pouco despois, el foi o primeiro "sorprendido" ao ser quen de afrontar unha carreira electoral en toda regra, aínda que isto o obrigue a "recargar a batería" sempre que pode, porque nos mitins gasta "máis enerxía da que debe". O acontecido este mércores en Compostela foi unha boa mostra. En AGE non dubidaban de que o da capital non ía ser un mitin máis. As conservadoras previsións de aforo da sala de concertos na que se celebrou o acto ficaron superadas máis de vinte minutos antes do inicio, cando as algo máis de duascentas cadeiras dispostas a xeito de platea xa non foron dabondo. Tampouco foron suficientes as outras tantas localidades da zona do palco nin o recibidor, nin as escaleiras da entrada. O local rebordaba e, con tanta xente dentro coma fóra, arredor dun milleiro de persoas escoitaron ao histórico nacionalista prognosticar a "inexorable derrota do PP" o 21 de outubro, da que AGE, asegura, vai ser a "chave decisiva". "Van fuxir coma ratos", proclama. Beiras: "Non estamos atacando a quen non ten sentido atacar neste intre" Para Beiras o movemento xerado arredor da coalición que encabeza é "unha bóla de neve" que non deixa de medrar. "Nós somos os que imos librar un combate para acabar co espolio do noso país", "non nos van chuchar o sague os nazi-necios", atronou mentres, entre aplausos, metía no mesmo saco a Alberto Núñez Feijóo ou a Angela Merkel. O "espolio", di, vai das caixa á cultura, da sanidade aos servizos sociais. Pero iso, asegura, "rematou". "Iso acábaselles o 21 de outubro", cando, asegura, "imos facer o que soñaban os nacionalistas históricos". Por iso "non nos confundimos de inimigo", enfatiza, "non estamos atacando a quen non ten sentido atacar neste intre", a ningueń máis que "aos espoliadores que están destruíndo incluso o escaso edificio de autogoberno limitado", que "foi logrado en 1981 co sangue de Bóveda, dos comunistas, socialistas e republicanos, co sangue dos guerrilleiros e das mulleres que os apoiaban e que foron masacradas coma eles". "Todo iso foi o que custou chegar" á autonomía e por iso, di, "é indecente e unha traizón ao pobo facer o que están facendo". "Non abonda con paralos, cómpre desaloxalos" "Só por iso" Beiras xa identifica motivos dabondo para "desaloxar" o PP das institucións de autogoberno. "Non abonda con paralos, cómpre desaloxalos" non só para conformar unha nova maioría no Pazo do Hórreo, argumenta, senón para "comezar a darlle a volta polo forro ás institucións suplantadas" polo "franquismo sen Franco que representa esta barbarie no poder". "As eleccións galegas non son simplemente unhas eleccións galegas", asegura, "está en xogo se aquí o despotismo sen ilustración de Rajoy" vai levar "o mesmo varapau que vai levar en Euskadi". "O 21 arrasaremos e contribuiremos a abrir un novo ciclo político na nosa nación" pero tamén no conxunto do Estado. "Sede os protagonistas -arengou-, levádenos ao Parlamento e, se non funcionamos, revogádesnos!". "Non imos parar ata que vexamos esposados aos responsables do desmantelamento do sistema financeiro galego", di Díaz A chamada de Beiras a desaloxar da Xunta a un Feijóo "ágrafo" que "non le porque lle ten alerxia á letra escrita" chegaba despois de que polo atril pasase Yolanda Díaz. Entre as múltiples bandeiras galegas estrela e as dúas enseñas da República española que flanqueaban o escenario a número dous da candidatura de AGE pola Coruña e líder de Esquerda Unida debullou parte das propostas da coalición para "botalos, acabar con eles", en referencia ao PP. Dende a derrogación da Lei de Familia ou da Lei de Augas ata a implantación dunha renda básica e a expropiación do parque de vivendas dos bancos, pasando por advertir de que "non imos parar ata que vexamos esposados aos responsables do desmantelamento do sistema financeiro galego". "Convencede a todos os homes e mulleres que non van votar" de que poden "ser corresponsables da maioría absoluta do PP", animou. "Estamos facendo historia, estamos transformando o país". "Venceremos", asegura.


Summary: A plataforma en contra da explotación a ceo aberto debulla as presuntas irregularidades cometidas pola empresa e que foron advertidas polo colectivo nas alegacións presentadas na Xunta, que apoia a empresa.

A Plataforma pola defensa de Corcoesto insiste en que o proxecto de explotación de ouro previsto a ceo aberto en Cabana "non cumpre coa lexislación de minas", logo de que presentasen na Xunta de Galicia as alegacións, de que rematase o prazo de exposición pública e de que o Executivo galego cualificase de "grande oportunidade" para os "investimentos" a "interesante" explotación que a empresa canadiana Edgewater Exploration ten prevista na comarca de Bergantiños. A plataforma considera que a aprobación da mina a ceo aberto equivalería a "meter unha bomba" neste val de Corcoesto. Así, nunha nota de prensa, o colectivo -que xuntou ás alegacións máis de 1.300 sinaturas contra o proxecto- enumera e explica varias das razóns polas que, na súa opinión e na de varios expertos, o proxecto de Edgewater incumpre a lexislación. A plataforma enumera varias das razóns polas que o proxecto de Edgewater incumpre a lexislación Segundo a plataforma, o proxecto sitúase no ámbito de tres concesións mineiras: Emilita, Ciudad de Masma e Ciudad de Landró, "afectando directamente a dúas delas, polo que a empresa debería ter presentado dous proxectos diferentes, un por cada concesión ocupada polo proxecto de explotación, e cada un deles con toda a documentación específica correspondente". "Isto supón unha grande irregularidade na tramitación, que podería invalidar o procedemento administrativo que se está a seguir", advirten. A empresa recoñece que o 80% dos recursos non está asegurado que existan Ademais, lembran que a lexislación mineira establece que para outorgar a concesión dunha explotación, "os recursos minerais deben estar adecuadamente xustificados". "Este requisito tampouco se cumpre no proxecto presentado ante a Consellería de Industria, xa que a propia empresa recoñece expresamente que case o 80% dos mesmos son recursos inferidos, é dicir, recursos que non se saben se existen", explican. Do mesmo xeito, advirten tamén que "na escombreira e nas balsas de lodos contaminantes, non se cumpre tampouco o Real Decreto 975/2009 sobre xestión de residuos das industrias extractivas e de protección e rehabilitación do espazo afectado por actividades mineiras, xa que non se presenta a documentación esixida por esta normativa para cada unha destas instalacións". A plataforma enumera unha morea de presuntas irregularidades, tamén de natureza técnica, xa que "non incorpora un estudo arqueolóxico do ámbito de prospección mineira adaptado á actual lexislación, incumprindo deste xeito requirimentos da Dirección Xeral de Patrimonio". O colectivo pon "en dúbida" o compromiso da empresa co medio ambiente ao presentar un estudo de impacto ambiental "con moitas carencias, tanto na metodoloxía empregada, como na rigorosidade dos estudos, sempre orientados a minimizar os impactos desastrosos na zona". O colectivo contra a mina de Corcoesto denuncia vertidos de aceites e combustibles ao monte sen control ningún "O escaso compromiso co medio ambiente e con respecto á natureza por parte da empresa xa está acreditado na actualidade, polos vertidos de aceites e combustibles ao monte sen ningún tipo de coidado, nin sequera dispoñendo de contedores para os residuos xerados como é preceptivo e esixido pola normativa", un feito "que xa foi denunciado". En canto aos dereitos laborais, a plataforma considera que o proxecto "contén afirmacións sorprendentes" como que se establecen dúas quendas de traballo "de doce horas cada unha", o que vulneraría a lexislación laboral vixente en España. "Incidimos ademais na precariedade do emprego e como exemplo cómpre resaltar que a compañía acaba de contratar unhas dez persoas por unha breve duración de quince días, e que ademais, proximamente, a maioría dos empregados da mina pasarán a engrosar as listas do paro", explican. A Plataforma pola defensa de Corcoesto advirte tamén que o proxecto "non contén moita da documentación mínima esixida polo artigo 41 da Lei 13/2011 de 16 de decembro, reguladora da política industrial de Galicia", como a xustificación da forma en que a proposta de investimento dá lugar a unha expansión significativa do tecido industrial galego ou á consolidación do mesmo. "Tampouco contén un estudo de viabilidade que abranga os catorce anos do proxecto e que recolla todos os custos da explotación, incluídos os derivados da expropiación do monte que non figuran por ningures, ou a relación detallada de bens necesarios afectados pola explotación, é dicir cada un os montes afectados, os seus titulares e a superficie, tal como esixe a lei de expropiación forzosa". No proxecto tampouco se recollen os efectos da explotación sobre o planeamento urbanístico vixente, non se xustifica o cumprimento das Directrices de Ordenación do Territorio mediante a súa análise de compatibilidade estratéxica e o mesmo ocorre co Plan de Ordenación do Litoral. Por outra banda, membros da plataforma reuníronse o pasado xoves 14 de xuño co escritor uruguaio Eduardo Galeano, do que recolleron o seu apoio na loita contra a explotación mineira e que se une ao de numerosos persoeiros galegos. Con este xesto, o literato, que posou coa camiseta do colectivo, mostrou a súa solidariedade cos veciños que pelexan por evitar o proxecto e serviu como "símbolo da internacionalización do apoio recibido".


Summary: PSdeG, AGE e BNG reclaman a fin da compra de espazos na prensa por parte do Goberno galego e o PP acúsaos de atacar "os xornalistas"

O pacto que rexeu a coalición de Goberno entre PSdeG e BNG entre 2005 e 2009 comprometíase ao "establecemento dunha regulación transparente e obxectiva das relacións" da Xunta "coas empresas privadas de comunicación". No programa electoral co que Feijóo chegou á Presidencia da Xunta o PP prometía que "a política de axudas aos medios de comunicación" ía ter "soporte legal, como sucede na maioría dos países europeos", con subvencións e achegas económicas rexidas sempre pola "transparencia". Ambas lexislaturas remataron e esas modificacións legais quedaron sen facer mentres ambos gobernos mantiñan, en boa medida, as inercias da era Fraga no que atinxe ás axudas aos medios. Neste contexto é no que se inscribe o debate mantido este mércores no Parlamento no que, durante a presentación dos Orzamentos da Secretaría Xeral da Presidencia, as tres forzas da oposición coincidiron en reprocharlle á Xunta que "merque información" nos medios. Despois de que nos últimos meses o Goberno galego continuase a achegar importantes montantes económicos a diversas empresas de comunicación pola vía do convenio e só unha pequena parte a través de convocatorias públicas PSdeG, AGE e BNG reclaman un cambio de rumbo. Tendo en conta que, malia ao recorte xeralizado, a Secretaría Xeral de Medios apenas perde capacidade orzamentaria, a vicevoceira de Alternativa, Yolanda Díaz, coida que o proxecto de contas públicas vén dicir que "hai que administrarlle as mentiras á cidadanía e ocultarlle á verdade", porque senón "o pobo non sería quen de dixerir o que están a facer". "Están faltando ao principio fundamental de termos dereito a unha información obxectiva e rigorosa" e isto sucede porque "empregan toda a maquinaria que teñen, aderezada coa TVG, para publicitar as súas accións agresivas para as clases populares", di. Díaz: "Páganlles aos medios para publicitar as súas accións agresivas para as clases populares, cunha maquinaria tipo Goebbles" O Goberno galego, sinala Díaz, "está a dicir" que estas axudas "cumpren dous obxectivos: favorecer os medios que potencien o uso da lingua galega e defender a nosa cultura". "Non sei como non teñen vergoña de poñer estas cousas nun documento serio", censura, xa que "teñen no seu balance a desfachatez de ter pechado todos os xornais que se difundían en lingua galega". Do mesmo xeito, abonda, "puñan como condición" para as subvencións "que os medios de comunicación non despedisen traballadores e traballadoras", pero "poden ver cantos xornalistas temos no noso país nas ringleiras do paro" mentres os seus medios "están a recibir cuantiosas cantidades" que "serven para mercar información". "Páganlles aos medios para que, cunha mentira repetida mil veces, consigan difundir a súa mensaxe". "Puxeron a funcionar a maquinaria tipo Goebbles", incide, en referencia ao ministro nazi de propaganda. O PP acusa a oposición de dicir que "os xornalistas se están vendendo" Tamén a socialista Marisol Soneira lamenta a inserción nos medios de espazos gobernamentais presentados como información. "Isto custa cartiños e é manipular e enganar", resume para criticar prácticas que, lembra, "incluso as denuncia o Consello de Contas". "Curiosamente", sinala, nestas relacións de axudas "hai grupos [de comunicación] que non aparecen". "Son grupos que non se teñen destacado por darlles xabrón", afirma. "Tamén é curioso -sinala-. como pode haber liberdade de prensa cando, nalgúns medios, o maior ingreso que teñen é do Goberno de Galicia". Con esta análise concorda tamén a nacionalista Tereixa Paz, para quen as contas da Presidencia en xeral e de Medios en particular son "paradigmáticas da orientación" política da Xunta: "evidencian que a única preocupación deste Goberno segue a ser a propaganda". Diante destas críticas o secretario xeral da Presidencia, Valeriano Martínez, rexeitou que a intención destas achegas económicas fose a denunciada pola oposición. Non obstante, a resposta máis belixerante chegou da voceira do PP, Paula Prado, para quen o resto de grupos e, nomeadamente, a vicevoceira de AGE, "acusa os xornalistas de Galicia de venderse", pero "cando un xornalista dá unha información non se está vendendo". Por iso, di, Yolanda Díaz debera "rectificar". "Non vou rectificar poque avalo as miñas palabras con feitos reais", retrucou a parlamentaria de AGE. "Non dixen que os xornalistas se vendían", porque "os que mercan a información son vostedes, con cartos públicos", resolve.


Summary: O director do Centro de Investigacións de Tecnoloxías, Enerxía e Procesos Industriais, José Luis Martínez Lastra, está detrás deste proxecto. Na Galiza trabállase para entregar unha primeira serie de 1.000 pantallas.

José Luis Martínez Lastra é director do Centro de Investigación de Tecnoloxías, Enerxía e Procesos Industriais (Cintecx) da Universidade de Vigo. Tamén, desde hai uns días, da iniciativa EscudoCovid19. Un proxecto en rede que traballa a nivel estatal para fabricar pantallas de protección facial destinadas a centros sanitarios, corpos e forzas de seguridade de todo o Estado e máis persoal que traballa para mitigar os efectos da pandemia. EscudoCovid19 é tamén unha plataforma dixital que pon en contacto as provedoras de materiais e ferramentas, centros de produción e empresas de distribución coas demandantes destas viseiras. Na Galiza estase traballando na actualidade nunha serie de 1000 pantallas que se entregará a comezos da vindeira semana. Cos medios actuais, o proxecto estima unha produción total de até 10.000 proteccións. A universidade apunta que co proceso deseñado "a produción podería estenderse a centos de miles" en todo o Estado. "En situacións excepcionais como esta, necesítanse solucións diferentes, onde acheguemos valor de xeito rápido e sinxelo. A Universidade de Vigo, como axente xerador e posuidor de coñecemento, está ao servizo da sociedade e neste intre, quixemos contribuír cunha implicación maior e directa a través desta iniciativa", asegura José Luis Martínez Lastra. Rede de colaboradoras Ademais de dar forma a EscudoCovid19, Martínez Lastra coordinou na Galiza o proceso de deseño, produción e loxística desta pantalla facial, man a man con outras investigadoras do campus vigués. Desde os seus primeiros pasos o proxecto contou coa colaboración da Asociación de Industriais Metalúrxicas da Galiza. Asime actúa subministrando o material e contactando ao tecido empresarial galego na procura de máis produtores ou subministros. Nesta andaina sumáronse na Galiza empresas como Toqueles Galicia, Valver, Dalot ou a portuguesa KPfilms achegando materiais, fabricando ferramentas, producindo as viseiras ou axudando na loxística.


Summary: Un cento de persoas acompaña a presentación de recurso contra as multas impostas por participar nas mobilizacións contra o desafiuzamento, entre elas Francisco Jorquera e varios bombeiros, que contaron co apoio de afectad@s polas preferentes. Denuncian a "criminalización" que practica o delegado do Goberno

As mobilizacións contra os desafiuzamentos proseguen na Coruña, onde aínda se escreben novos capítulos da loita cidadá que evitou o despexo da súa vivenda da anciá Aurelia Rei, que foi contestada dende a Delegación do Goberno que comanda Samuel Juárez con multas a oito activistas. Estas persoas presentaron hoxe, no edificio gobernamental, os seus recursos contra a sanción, acto durante o cal foron acompañados por un cento de persoas, entre elas varios bombeiros -que acudiron en solidariedade cun compañeiro afectado-, membros da plataforma Stop Desafiuzamentos, o portavoz parlamentar do BNG Francisco Jorquera -tamén multado- e un grupo de vítimas da estafa das preferentes, que quixeron amosar así o seu apoio ao movemento contra os despexos. Jorquera acusa o PP de "usaren figuras xurídicas doutras épocas, como cando eu son multado porque afirman que fun un instigador" Segundo Héctor Tejón, de Stop Desafiuzamentos A Coruña, estas sancións -de 600 euros cada unha- supoñen "un intento de criminalización dos movementos sociais". "Nós recibimos castigos, namentres as tropelías de banqueiros ou gobernantes realízanse na impunidade", engadiu. Nesa liña, o avogado da plataforma, Antonio Vázquez, acusou a Delegación do Goberno de cometer "unha desviación de poder" ao utilizar unha figura legal "que parte da lei Corcuera" -aprobada por un Goberno do PSOE- e que "serve para reprimir ao que non é submiso, acusándoo de alteración da orde pública". O letrado dixo non entender como se multa a activistas logo de a autoinculpación de varios deles ter sido rexeitada. Pola súa parte, o portavoz do BNG no Parlamento galego, Francisco Jorquera, criticou "unhas medidas que queren amedrontar á cidadanía para que deixe de protestar contra políticas inútiles que levan á exclusión social, como ocorría no caso de Aurelia, á que ían deixar sen nada na rúa". "Trátanse de actos bárbaros contra os que é lícita a desobediencia civil e a resistencia pacífica, o mesmo que defenderon figuras con recoñecemento universal como Gandhi, Mandela ou Luther King. Porén, actúan ao revés e acusan a quen loita pola xustiza de ser bárbaro", indicou o voceiro parlamentar do BNG. Jorquera tamén acusou o PP de "usaren figuras xurídicas doutras épocas, como cando eu son multado porque afirman que fun un 'instigador'. Ademais, con estes expedientes administrativos queren evitar que acudamos diante dun xulgado para defender o noso proceder de forma pública". "Non ten sentido tampouco que haxa sancións individuais para unha actuación que foi solidaria e colectiva", rematou.


Summary: A Real Academia Galega (RAG) acolleu a presentación da edición especial Rosalía de Castro: obra poética e manuscritos, que conta con ilustracións da artista Gosia Trebacz.

A Real Academia Galega (RAG) acolleu a presentación da edición especial Rosalía de Castro: obra poética e manuscritos, publicado por Boreal Ediciones. A edición inclúe toda a obra poética de Rosalía de Castro -tanto en galego como en castelán-, o único relato en prosa que redactou en lingua galega e as 16 cartas escritas por ela exhumadas a día de hoxe, así como textos publicados en revistas e outros que ficaron inéditos. O volume tamén contén a reprodución facsimilar dos escasos manuscritos que se conservan da autora fundacional das letras galegas contemporáneas que se conservan, incluídas as últimas descubertas, entre elas a realizada no arquivo da Real Academia Galega no ano 2014. «Foi aquí onde atopamos un libro final de Rosalía, Postrimerías, como ela mesma o titulou, obra que debe de estar relacionada dalgunha maneira con En las orillas de Sar», explica Henrique Monteagudo, secretario da RAG. Os textos orixinais pertencen aos fondos da Real Academia Galega, o Arquivo Municipal da Coruña, o Arquivo da Deputación da Coruña, a Fundación Rosalía de Castro, a Fundación Penzol e arquivos privados. Son todos os conservados, mais representan só unha pequena parte do conxunto de toda a obra de Rosalía de Castro, que se supón que ela mesma ordenou destruír antes de morrer. A esta perda sumouse, tras o seu pasamento, a destrución das cartas que lle escribiu ao seu home e editor, Manuel Murguía, que as fixo desaparecer. Poesía e arte combinadas Rosalía de Castro: obra poética e manuscritos, é unha publicación que consta de 640 páxinas, está encadernada en pergameo e presentada nun estoxo, que garda tamén a contribución artística de Gosia Trebacz, autora das nove obras gráficas que inclúe esta tiraxe. «A miña achega é en forma dunha serie de retratos de Rosalía, interpretados nun ton do clima húmido galego e en papel vexetal de alta gramaxe. As transparencias e a textura do pergameo dialogan cos manuscritos, os apuntamentos e os seus marabillosos poemas, dándolle a unha parte dos retratos teñen un aire de arte tradicional e, a outra parte de arte pop», describe a artista polaca, residente na Galiza desde hai décadas. Freixanes: «A de rosalía é a voz máis libre e comprometida da literatura" Acompañando Gosia Trebacz no acto de presentación de Rosalía de Castro: obra poética e manuscritos, que se desenvolveu na sede da Real Academia Galega, na coruñesa rúa Tabernas, tamén estivo o presidente da institución, Víctor F. Freixanes; o editor Manuel Mariño; e o secretario da RAG, Henrique Monteagudo, que editou e revisou os textos. Quen non estivo presente foi Marina Mayoral, académica de honra da Academia Galega e unha das máis recoñecidas especialistas en Rosalía, que colabora no proxecto achegando o lector á obra poética de Rosalía e ao tempo histórico en que se produciu. Para o presidente da Academia, Víctor F. Freixanes, este libro «non substitúe outras iniciativas», mais «merece parabéns» por ser un «esmerado produto editorial», ao que considera como «unha celebración e, ao mesmo tempo, coma unha homenaxe» ao «tesouro da palabra dunha das voces máis intensas, auténticas, comprometidas e libres da literatura de todos os tempos». O editor Manuel Mariño, pola súa banda, definiu Rosalía como "esa voz universal, loitadora e feminista que cultivou unha poesía social até entón descoñecida", e engadiu que con ela "comeza o renacemento da literatura galega, até converterse na voz do pobo que ama".


Summary: Rosalía deixou escrito "Pobre Galiza, non debes chamarte nunca española!", dignificou o galego e é o símbolo nacional de Galiza por excelencia. A Xunta decidiu conmemorar a súa figura este 8 de Marzo. E con quen vai contar para tal cousa? Con Marta Rivera, unha escritora que ten publicado toda a súa obra en español e ten colaborado con Galicia Bilingüe. A polémica estaba servida. Rivera entrou ao trapo nela no twitter. Nun chío afirma: "Rosalía non era nacionalista" e recomendou "hai que ler máis...e mellor!".

Unha internauta @natinat889 interpelou a Marta Rivera através do twitter. "Como te sintes tendo que homenaxear á escritora feminista e nacionalista galega por excelencia?", inquiriulle. A resolta xornalista e escritora, coñecida polo seu activismo contra a normalización da lingua galega, retrucou en español: "Feliz e orgullosa. Por certo, Rosalía non era nacionalista. Hai que ler máis... E mellor!". "E logo que era", voltou a terciar @natinat889, ao que Rivera repuxo: "Unha escritora excelente que rexeitaría o tinglado que montaron algúns arredor da lingua que usou en parte da súa obra". @natinat889 tomou folgos e concluiu: "O que rexeitaria seria a figura de chorona que algúns lle atribuen... "pobre Galiza non debes chamarte nunca española". A indignación que a designación desta escritora levantou en amplos sectores da cultura galega, e tamén nas redes sociais, interprétaa a colaboradora de Galicia Bilingüe como un ataque político do BNG. "Levo todo o día a receber insultos no meu TL porque o BNG non me considera adecuada para ler en público versos de Rosalía de Castro", di no seu twitter.


O conflito social de Sargadelos xa tiña vencedor antes de iniciarse, ese gañador é Segismundo García, o señor "Consejero Delegado" como lle gusta nomearse. Pode parecer que a súa estratexia responde a un quentón como xerente, mais estou seguro de que todo está metricamente estipulado e estudado cun único fin, rematar cos dereitos laborais en Sargadelos e buscar apoucar ó plantel para garantirse unha paz social e seguir incumprindo os 262 preceptos legais, que el mesmo presume de non cumprir, gran empresario e respectuoso coa legalidade vixente, si señor! e coa competencia dos empresarios e autónomos que cumpren mes a mes con sacrificio. Claro está que se o conflito ten un vencedor tamén ten que ter perdedor ou perdedores neste caso perde Galicia e perdemos todos, porque quen máis deixaron neste camiño foron os traballadores e traballadoras de Sargadelos que lle fan o xogo ó seu dono. Perderon a súa dignidade como persoas nunha sorte de doma e castración que tarde ou cedo pagarán a Don Segismundo. É certo que quen xoga con miserias e un miserento e neste senso o "Consejero Delegado" é tal, non ten outro nome. Mais supoño que a vitoria lle vai reconfortar o seu ego. Estas actuacións, coñezo varias, son as que sitúan a Galicia na cola da negociación colectiva e nos dereitos laborais. Perde Galicia porque, se esta actuación queda impune, pronto outros con menos foco mediático farán o mesmo, parecido ou peor e voltaran os caciques. Neste senso UGT pode gañar unha batalla, a da defensa de Rogelia Mariña representante LEGAL dos traballadores, mal que lle pese a Segis. Pero a guerra está xa perdida e ó final a saída de Rogelia vai ser unha indemnización e un recoñecemento xurídico á súa persoa, xa que non conto que os vendidos das firmas usen o dereito ó voto segredo na asemblea. Sabe Rogelia que a súa actuación sindical en xeral non era por min admirada nin compartida, na miña función de secretario xeral de UGT Costa Lucense, coa anterior Dirección de Sargadelos, son outras historias pero quero que quede claro. Mais é xusto lembrar que xa en 2005 eu mesmo lle din a distinción do premio do 8 de marzo porque entendo e entendía a súa valía como Presidenta dun comité de empresa importante nunha época na que as mulleres non estaban tan presentes no campo sindical, deséxolle forza e firmeza e o mellor dos resultados, aínda que ela sabe tamén que a guerra está perdida. O que me preocupa como galeguista e o futuro de Sargadelos, o legado de Seoane e Díaz Pardo está, por xogos do capital, en mans dun elemento que non se pode considerar empresario, se nos atemos ás declaración e escritos por el feitos. Un empresario, coñezo moitos, cumpre a lei e xoga coas regras das que todos nos dotamos. En calquera Estado do mundo as declaracións de este "Consejero Delegado" serían validas para a actuación de oficio da xustiza, que fai a fiscalía? Entendo que a importancia de Sargadelos en Galicia e a natureza da súa identidade que, escapa do meramente empresarial ou industrial, ten que ser o motor de impulso dunha acción política e tamén social. Mecanismos existen que faga que ó final quen perda a batalla sexa o gran "Consejero Delegado", ese que por exemplo ó non pagar e cotizar os salarios marcados no convenio colectivo esta a roubar ós pensionistas. Vendo as pobres reaccións da clase política galega a fe é pouca. O PP di que isto está na esfera da empresa privada, o goberno da Xunta fai oídos xordos a un empresario que di violar 262 leis e que non cumpre o marcado nas regras de xogo, a Xunta pouco pode facer din... para empezar facer cumprir a lei e denunciar os incumprimentos. O PSOE, nun acto de cumprir o expediente fala de dialogo, como si se poderá dialogar con quen che apunta coa pistola do desemprego, que socialistas son oes, de paso esquecen as funcións do Ministerio de Traballo e da Seguridade Social hoxe dirixidas por socialistas, que patético. En Marea está falando do seu, que lle imos facer. O BNG con botar a culpa á Xunta e pedir que actúe xa está, pois non Señora Pontón ten mecanismos como partido, póñaos a andar, ou ó caso a CIG non lle deixa? Que mérito ten o reflotar unha empresa sen cumprir cos traballadores, obrigando a unha hora extra sen retribución todos os días, eliminando todas as melloras sociais coma o comedor de persoal e a piscina para as familias, deixando de lado toda a parte pública social, o auditorio caendo e o que é peor non atendendo ó mantemento do edificio da factoría declarado BIC. As empresas do algodón americanas tamén foron moi rendibles. Como temos claro que quen perde é Galicia a actuación dos galeguistas vai ser forte Señor Segismundo, está é unha batalla que dende CxG nos negamos a perder. Aqueles que xogan coa miseria e o mercadeo do traballo non son quen de representar a Galicia, Sargadelos quédalle grande non faga máis dano a un legado tan importante. Publicidade


Summary: Para percorrer os tortuosos camiños da memoria histórica en Galiza, Eloy Enciso viaxou aos límites da luz. Longa noite, a súa terceira longametraxe, explora a guerra e as súas consecuencias, o trauma e os alicerces da ditadura. Construído a partir da escrita de ficción e non ficción, con actores non profesionais, e unha "radical aposta estética". o filme competirá polo Leopardo de Ouro no prestixioso Festival de Locarno (Suíza).

"Anos despois de rematada a Guerra Civil, Anxo regresa á súa vila no interior de Galiza", describe a sinopse oficial da obra, "a través das conversas que mantén durante a viaxe, descobre como a guerra e o novo réxime transformaron as relacións entre as persoas". Esa é a anécdota narrativa sobre a que Enciso constrúe Longa noite, que, nas súas palabras, investiga "os mecanismos de poder ocultos nas sociedades totalitarias". "É un filme necesario. Sinto orgullo ao velo", explica a Sermos Galiza a produtora Beli Martínez, "porque se trata de cinema político, dese que se bota en falta". Ao ver Martínez, responsábel de Fílmica Galaika, no traballo de Eloy Enciso (Meira, 1975) a guerra non é apenas contexto "como sucede na maior parte do cinema", senón o propio obxecto de indagación. "Resulta oportuno facer este exercicio hoxe. Falar de presos políticos, por exemplo", sinala. Con todo, ese "hoxe" é relativo, porque o proxecto Longa noite comezou hai seis. Hai catro acelerouse coa concesión dunha bolsa en Harvard. Mais unha proposta deste rigor non o tivo doado. "Foi moi difícil financiala", relata a produtora, "malia ser dese tipo de películas galegas que nos levan polo mundo adiante". Pasou co anterior traballo do cineasta, Arraianos (2012), estreado tamén en Locarno e mellor filme no Bafici de Bos Aires. Longa noite conta co apoio das deputacións da Coruña e Pontevedra, do Concello de Pontevedra e mais de Agadic. Non conseguiu respaldo, porén, da de Lugo, aínda que alí decorreu parte da rodaxe. E na TVG consideran que será "moi difícil de programar". O chamado Novo Cinema Galego, celebrado nos máis potentes festivais do mundo, segue a topar certas resistencias no propio país. Literatura e nonO artista plástico Misha Bies Golas protagoniza a longametraxe. Nuria Lestegás, Celsa Arújo, Verónica Quintela, Manuel Pumares ou Suso Mellán son algúns dos intérpretes. Na arquitectura do filme, cuxa dirección de fotografía corresponde a Mauro Herce, a literatura ocupa un lugar principal. Textos de Luís Seoane, Alfonso Sastre, Max Aub, Ramón de Valenzuela, Fogwill ou Jenaro Marinas del Valhe, e cartas de presos políticos do franquismo alicerzan Longa noite. O elaboradísimo traballar na luz do cineasta portugués Pedro Costa, a solemnidade construtivista da parella francesa Jean-Marie Straub e Danièle Huillet, ou as fantasías con política e historia ao fondo do tailandés Apichatpong Weerasethakul conforman parte da caixa de ferramentas á que recorreu Enciso. E coa que armou unha peza que se enfrontará ao público por primeira vez o 14 de agosto dentro da Sección Internacional da 72ª edición do Festival de Locarno. Nota: fotograma de Longa noite, de Eloy Enciso.