Summary: A tardanza da Xunta á hora de artellar axudas directas para os colectivos máis afectados pola crise e a falta de atractivo das liñas de financiamento para sectores xa endebedados fan que a contribución do Executivo galego no rescate ás autónomas non chegue a representar a metade que a do Estado español.

Tarde, mal e escasas. Así resumen as axudas da Xunta a meirande parte dos colectivos de traballadoras e traballadores autónomos da Galiza. O Executivo galego foi o que máis tardou no Estado á hora de pór sobre a mesa axudas directas a sectores como o da hostalaría ou o turismo, os máis afectados pola crise económica derivada da Covid-19, e achega un monto total que dista de solucionar os problemas de liquidez que arrastran polo fechamento dos seus negocios. Ao contrario do resto de territorios, o Goberno de Núñez Feixóo limitouse nun primeiro momento a ofrecer liñas de financiamento sen intereses, pero a incerteza sobre a evolución da pandemia e a difícil situación económica que arrastraban algúns destes negocios da anterior crise económica fixeron que moitos desbotasen a posibilidade de endebedarse aínda máis para manter o negocio a flote. Boa proba da escasa eficacia das medidas postas en marcha pola Consellaría de Economía que dirixe Francisco Conde son os resultados dun estudo realizado pola Asociación Galega de Traballadores Autónomos e do Mar (Agtamar), que revela como 82% das axudas concedidas a traballadoras e traballadores autónomos galegos en 2020 correspóndese coas de cesamento de actividade lanzadas polo Goberno estatal, mentres que 18% restante provén da Xunta, é dicir, menos de un euro de cada cinco que recibiron. Este é o resultado dunha sondaxe realizada durante o mes de decembro por esta entidade, que apunta que as autónomas e os autónomos galegos que recibiron algún tipo de subvención durante a crise do coronavirus son 58% do total, polo que case a metade está á espera dalgún tipo de prestación. A falla destas axudas leva, en moitos dos casos, a que os problemas económicos superen o ámbito laboral, xa que estes traballadores e traballadoras tamén teñen que cumprir coas súas obrigas persoais e familiares, entre as que se atopan o pago da vivenda, os gastos de alimentación ou os vencellados ao coidado de crianzas, aqueles que as teñan. A caída da facturación entre o colectivo dá mostras das dificultades que pasan. Segundo o estudo, 45% das persoas enquisadas recoñece que a súa facturación no presente exercicio descendeu máis da metade con respecto aos datos de 2019 e 88% sitúana por debaixo de 20.000 euros. Datos para a esperanza Con todo, tamén hai datos que celebrar. Neste senso, Agtamar sinala como "un dos aspectos positivos" de 2020 a alta adaptación das Tecnoloxías da Información e a Comunicación (TIC) nas actividades económicas. De feito, se o ano pasado 24% das autónomas e dos autónomos empregaban as redes como canles de comercialización, a porcentaxe ascendeu até 55%. Desde o Executivo galego, a conselleira de Emprego e Igualdade, María Xesús Lorenzana, afirmou a comezos desta semana que das 40.00o solicitudes de axudas vinculadas ao plan de rescate de autónomos, microempresas e estabelecementos hostaleiros postos en marcha pola Xunta para paliar os efectos da Covid-19, xa se tiñan tramitadas antes do Nadal 40%, unha cifra que o presidente Núñez Feixoo elevou a 68,3%, após a reunión do Consello da Xunta de hoxe. Tamén apuntou que 16% das 40.147 solicitudes recibidas (o prazo rematou a pasada segunda feira) foron denegadas por non estaren ao corrente coa Seguridade Social, un requisito que, segundo os colectivos, poderían ter cumprido se, como no caso doutros territorios, a Xunta cubrise as cotizacións con axudas a fondo perdido. Feixoo confiou en que en xaneiro estivese o proceso de liquidación das mesmas rematadas. Con todo, os 86,2 millóns de euros do plan de rescate non serán suficientes para aliviar a complicada situación pola que pasa este colectivo, como tampouco o son os 17 millóns consignados como partida específica para a hostalaría, lonxe dos 30 que fixaba o sector como necesario, ou dos 45 e 38 millóns que achegaron territorios como Euskadi ou Murcia.


Summary: Afortalar a organización porque a quebra non será institucional senón social. O líder de Anova, Xosé Manuel Beiras, reclamou no discurso de clausura da asemblea deliberativa que tivo lugar en Compostela a urxencia de afortalar a organización alén de traballar a prol da Alternativa Galega de Esquerdas para desenvolver unhas liñas de accións que son "dinamita", dixo.

Ás seis en punto deu comezo a sesión de clausura. Á hora prevista. Era dos poucos elementos que o programa tiña marcado como indicaba a breve nota enviada aos medios no día anterior. O resto da xornada deixouse á vontade das persoas participantes, militantes e simpatizantes da organización que asistiron á asemblea deliberativa de Anova no Pazo de Congresos de Compostela, preparatoria da decisoria que terá lugar en xuño. Agardábase a clausura de Xosé Manuel Beiras, mais o líder da formación tiña xa participado en ocasións anteriores na asemblea. En pouco máis de media hora de intervención, Beiras lembrou o proceso "entusiasta" da breve historia de Anova e defendeu a necesidade de afortalar a organización, porque, se a "revolución" está por vir, será social e non institucional, defendeu. Afortalar Anova máis tamén a Alternativa Galega de Esquerdas no Parlamento, na que Beiras manifestou sentirse cómodo, xa que "non se sabe quen son os deputados de Anova e quen de Esquerda Unida". Beiras chama a reforzar a organización "Temos que traballar seriamente a prol da Alternativa Galega de Esquerdas", comezou, na parte máis incisiva do seu discurso, na que Beiras se tornou máis orgánico para reclamar un papel activo de Anova e tamén de Esquerda Unida. Ao Hórreo chegan colectivos e entidades sociais, mais o líder de Anova bota de menos as propias organizacións no contributo ao traballo parlamentar da AGE, unha coligación que responde a unhas liñas programáticas que, ao seu ver, son "dinamita pura". "Para iso estamos, no Parlamento de Galiza, mais é unha unidade de acción e nós botamos de menos que as organizacións políticas da coligación están nutríndonos moi pouca cousa, iso ten que facelo Anova e Esquerda Unida", sinalou, chamando a atención á militancia alí congregada e reclamando a urxencia de que as forzas políticas que compoñen a coligación collan alento, xa que manifestou botar en falta o contributo das súas bases. Quebra democrática "Se virá un reventón, serán un reventón social, non institucional" dixo, para, á marxe do traballo parlamentar, afondar na idea da necesidade de conseguir unha organización forte e tamén a "retroalimentación cos cidadáns que están poñendo dinamita" para derrubar o sistema. Construír organización de cara á asemblea de xuño, que será xa decisiva tanto no ámbito orgánico como institucional para construír o que Beiras chamou "instrumento e ferramenta para un novo ciclo político que consiga encarreirar as necesidades e intereses no novo escenario e nunha nova superestructura xurídico-política" en clave "de esquerda radical e rupturista e soberanía do pobo galego". 15 deputad@s en Febreiro Era a parte final dun discurso no que Beiras comparecía convencido de que AGE está en tempo de ascenso, de que se a campaña electoral durara quince días máis terían chegado a 400.000 votos e, se fosen en febreiro a 15 deputados, conseguindo que o PP perdera a maioría absoluta, aventurou. Daba os datos para confirmar que o proceso non foi errado, que a complexa asemblea do mes de xullo camiñou finalmente por camiño certo e que a ruptura da "mesa de catro patas" deu na fórmula para conseguir a "credibilidade dos cidadáns". Facía balanzo Xosé Manuel Beiras do tempo andado, das "feridas e cicatrices" coas que algúns chegaran tanto os que viñan de "forzas políticas que pasaran polo proceso de degradación e a trituradora da política institucional", mais tamén polos que sofreran a "experiencia lacerante da marxinalidade de sentirse fóra e tampouco foran capaces de prender no seo da sociedade civil". Confesou que lle preocupaba que iso "puidese reproducirse" porque, ao seu ver, "sería a condena do proceso ilusionante e euforizante" da constitución de Anova cando, en poucas semanas "sen que ninguén asumise o protagonismo, por iso rompemos coa mesa de catro patas de Compromiso". A ruptura permitiu, segundo relatou, que en dous meses estivesen constituídas máis de corenta asembleas locais que logo se reunirían en Compostela nun proceso que comezaba desde abaixo e non, coa urxencia e preocupación de ofrecer unha alternativa de cara ás eleccións, liña, segundo dixo, defendida por Compromiso. Trátase, para Beiras, de crear "instrumentos da nación nesta crise histórica", e tirou dos seus clásicos, de Albert Memmi a Frantz Fannon para defender un tempo no que "os oprimidos podan facer unha revolución radical da sociedade e da cultura". Remitiu logo á cita de xuño, ao plenario decisorio a partir do que se comezará "a construír para que saia unha marea vermella e azul" e identificou tamén aos inimigos aos que compre "atacar, aos papahostias que están na Xunta, aos monecos da Mocloa, aos cipaios do PP".


Summary: Non, Alemaña non pode ensinarlle civilidade ou democracia a ninguén. Non é comprensiva nin cos seus propios fillos, así que como vai ser unha condutora ou unha boa educadora?

Quen desexamos estabilidade nas nosas vidas e prosperidade ou, cando menos, conformidade vivimos dando por seguras cousas que poden selo ou non. Somos europeístas e desexamos unha Europa no mundo que represente as liberdades persoais e certa comprensión social, todo ben, pero e se ese propósito tan razoable é un imposible? E se estamos presos da nosa fe europeísta? Está atrapada entre os estados que a fundaron e un futuro posible como gran potencia, a súa historia e a súa forza vén dos estados pero os problemas que lle causan danos internos tamén Europa é un xigante cultural e económico, co parlamento máis democrático onde están representadas a maior diversidade de posturas, unha democracia que os intereses norteamericanos queren retratar como "a vella Europa". Con todo, é un adolescente que non acaba de madurar. A crise actual demóstrao. Está atrapada entre os estados que a fundaron e un futuro posible como gran potencia, a súa historia e a súa forza vén dos estados pero os problemas que lle causan danos internos tamén. É evidente que Alemaña é totalmente incapaz de liderar os europeos e compórtase como unha potencia egoísta que practica o abuso de poder como unha forma natural da política Para actuar como unha potencia autónoma no mundo, non estar supeditada a EEUU, tería que ter un liderado e ese liderado ten que nacer dun ou dous dos estados existentes. É evidente que tería que ser de Alemaña, pero tamén é evidente que Alemaña é totalmente incapaz de liderar os europeos e compórtase como unha potencia egoísta que practica o abuso de poder como unha forma natural da política. Non só é incapaz como líder senón que actúa como un perigo interno pois só practica políticas de humillación e espolio. Ten solución Alemaña ou debemos dala por imposible? Non sei se alguén o sabe, eu non. O que vivimos é que se está comportando como sempre, ela contra os países que a rodean. Non pretende liderar Europa, pretende dominar o seu espazo vital, o seu lebensraum Un percorrido pola terra alemá ou pola súa historia demostra que non só é imposible unha Europa sen Alemaña senón que é o centro inevitable de calquera idea europea. E xa non falo do seu poderío e creatividade económica, científica, tecnolóxica e cultural. A súa propia lingua rexorde entre os europeos, mal que ben todos iremos aprendendo algo de alemán como o facían as xeracións ilustradas hai cen anos. Con todo Alemaña é un perigo, un xigantón con cabeza de neno caprichoso e salvaxe que unha vez e outra bate contra a parede e non aprende. Non, non é certa a confianza en que descansa o soño europeo, Alemaña non aprende. E claro que o que vivimos é que se está comportando como sempre, ela contra os países que a rodean. Non pretende liderar Europa, pretende dominar o seu espazo vital, o seu lebensraum. É un estado europeo moi peculiar, non tivo as experiencias propias das potencias coloniais, como Inglaterra, España ou Francia, nin tampouco a vida cívica das sociedades burguesas. Unificado o territorio polos junkers de Prusia, aquela que idealizaba infantilmente Ortega, que crearon unha cultura de estado burocrática e militarista, mesmo períodos con democracia parlamentaria estiveron marcados pola tutela carismática de militares nacionalistas como Hindenburg e Lundendorff. O único período onde se puido desenvolver vida civil foi na república de Weimar, unha época así mesmo marcada polos conflitos sociais e a crise de 1929. A época nazi non só educou a poboación no salvaxismo inhumano tamén eliminou fisicamente os elementos críticos e civilizadores. Tras a guerra, a reconstrución da economía e a sociedade foi conducida polos mesmos poderes que provocaran o desastre, coa tutela da EE.UU. E cando cae o muro de Berlín e a RDA é engulida, integrouse unha poboación que non tivera tampouco experiencias democráticas. Poida que non sexa casualidade que Angela Merkel sexa unha criatura produto desa sociedade tan ríxida e implacable. Poida que non sexa casualidade que Angela Merkel sexa unha criatura produto desa sociedade tan ríxida e implacable Non esquezo a Goethe, aos escritores gústanos máis Hölderlin pero o cortesán de Weimar en "Poesía e verdade" demostra que é cabalmente o primeiro europeo, encarna unha Europa tolerante. Con todo, a historia lémbranos o fracaso do espírito ilustrado en Alemaña: ao mesmo carballo debaixo do que sentaba Goethe a escribir poemas construíronlle ao redor un campo de exterminio, acabou diante das cociñas de Buchenwald. O único que podemos facer por Alemaña é criticala, mostrarlle un espello feito por nós, polos demais europeos e que se vexa como a vemos Non, Alemaña non pode ensinarlle civilidade ou democracia a ninguén. Non é comprensiva nin cos seus propios fillos, así que como vai ser unha condutora ou unha boa educadora. "A morte é un mestre vido de Alemaña", ese fráxil verso de Paul Celan é lapidario. Entón, que vai ser de Europa? Ou que podemos facer? O único que podemos facer os pobriños europeos dos países que serven á súa ama é dicirlle o que é, tan forte, admirable e tamén tan detestable. O único que podemos facer por Alemaña é criticala, mostrarlle un espello feito por nós, polos demais europeos e que se vexa como a vemos


Summary: O grupo maioritario da Cámara, o Partido Popular, tombou unha iniciativa do BNG para mudar a Lei de augas. A formación nacionalista argumentou que se trata dunha lei "recadatoria" e "inxusta". A vice-voceira do BNG, Ana Pontón, lembrou os asasinatos de Nebra en 1916 para exemplificar a "inxustiza" da política fiscal do PP.

A lei permite gravar cunha taxa mesmo as traídas pagadas do seu peto pola veciñanza ou pertencentes a pozos privados. Centos de núcleos rurais espallados por toda Galiza financiaron a canalización da auga cos cartos d@s veciñ@s. Sen ningunha axuda institucional levaron a auga ás moradas favorecendo o uso deste recurso considerado internacionalmente como un "ben común", como lembrou o deputado de AGE, Antón Sánchez. Agora, a Xunta de Núñez Feijóo cóbralles un gravame que deixa sen efecto as exencións fixadas durante os anos 90. Da mesma maneira acontece coas explotacións gandeiras, os domicilios particulares ou a hostelaría e fixa unha taxa que supón o pagamento de entre un 7% e un 20% máis de media polo recibo da auga do que pagan as grandes empresas beneficiadas polas bonificacións fiscais aprobadas polo goberno. Para o BNG esta lei supón unha medida "recadatoria" e "inxusta" polo que instou ao Parlamento galego a mudala a través da toma en consideración dunha Proposición de Lei que, no entanto, o Partido Popular rexeitou. PSdeG e AGE apoiaron a proposta presentada polo BNG que atopou o rexeitamento do Partido Popular Mercantilizar un servizo público "A auga é un servizo público que debe garantirse ao 100% da poboación", sinalou Ana Pontón ao tempo que denunciou a "mercantilización" que o Partido Popular promove con medidas como a Lei de Augas. Porén, desde o grupo maioritario apelaron a unha "directiva europea" para asegurar que a súa lexislación viña deseñada polas institucións comunitarias. Mais o certo é que a norma aprobada polo executivo de Núñez Feijóo presupón mesmo un número mínimo de persoas en cada morada o que fixa unha porcentaxe de consumo inicial que nos máis dos casos pode exceder con moito o real --como lembrou a deputada socialista, Patricia Vilán. O Bloque denunciou a estratexia do PP que emprega "a aplicación de tributos inxustos" para "saquear os de abaixo" Mais o certo é que á medida --cuxa tramitación se iniciou en 2010-- viñeron sumarse con posterioridade o céntimo sanitario, o re-pagamento nos comedores e os fármacos, ou a recente suba do imposto de recollida do lixo, sinalaron desde o BNG. Unha serie de decisións que ao entender d@s nacionalistas deixan clara a estratexia do Partido Popular. "Vostedes comezaron co canon da auga para continuar co incremento da factura no lixo", sinalou Pontón, un conxunto de iniciativas que, denunciou, visan "saquear aos de abaixo" a través, asegurou, "da aplicación de tributos inxustos". "Un saqueo", sentenciou a deputada do BNG, declaracións que foron suprimidas do diario de sesións pola presidenta da Cámara Pilar Rojo malia a negativa da vice-voceira nacionalista. Os acontecementos de Nebra Neste senso, e aproveitando a conmemoración do 93 aniversario dos asasinatos de Nebra --acontecidos en Porto do Son en 1916-- Ana Pontón exemplificou a aplicación dese sistema tributario "inxusto" apelando á obra Historia dunha infamia de Xerardo Díaz en que o autor narra os acontecementos daquel 12 de outubro en que foron asasinadas 4 mulleres e un home a mans da Garda Civil durante un protesto contra os embargos que o goberno pretendía executar após a aplicación duns "impostos abusivos" que o campesiñado non podía pagar. "Hai un paralelismo", explicou Pontón, "entre o acontecido en Nebra e a realidade que estamos a vivir hoxe, cen anos despois, a aplicación de tributos inxustos".


Summary: Rinoceronte Editora vén de publicar en galego Gorazde, zona segura e Palestina, de Joe Sacco. Eduardo Maroño fala con Anxa Correa, responsable da área de banda deseñada da editora canguesa.

O xornalista e historietista norteamericano Joe Sacco recolleu en Gorazde, zona segura e Palestina a súa experiencia sobre o terreo na Guerra dos Balcáns e no conflito árabe-israelí respectivamente. Rinoceronte Editora ofrece agora a versión galega de ambas obras, títulos dun prestixio consolidado e referentes imprescindibles para comprender a evolución recente do cómic de autor. Anxa Correa, responsable da área de banda deseñada de Rinoceronte, fálanos destas dúas novas publicacións e fai balance da colección de novela gráfica da editora canguesa. Que atopará o lector que se achegue a Palestina e Gorazde, zona protexida de Joe Sacco? Palestina é unha obra de referencia para entender o conflito árabe-israelí, que foi prologada polo mesmo Edward Said, debuxada e escrita polo autor estadounidense tras visitar os territorios ocupados entre finais de 1991 e 1992. Pola súa banda, Gorazde baséase nas catro viaxes que Sacco fixo a finais de 1995-comezos do 96 a esta zona protexida pola ONU durante a guerra dos Balcáns, e conta os ataques que sufriu a súa poboación, maioritariamente musulmá. Ambos os dous son Historia viva. Dous conflitos –un aínda de actualidade, o outro moi recente– contados a través de testemuñas coas que o autor falou dende o punto de vista do estranxeiro que chega alí para contar a guerra como medio de vida. Ao tempo que conta o día a día nestes lugares cun ton bastante lixeiro, Sacco reflicte os horrores da guerra e retrata as vítimas con dignidade. E faino dende un intenso traballo de documentación e de campo. Como xurdiu a idea de abrir en Rinoceronte Editora unha colección dedicada á novela gráfica? Como sabedes, Rinoceronte é unha editorial especializada en tradución. Partindo desta idea base, a editorial conta con varias coleccións: Contemporánea, Clásica, Vétera, Poesía, Audiolibros,... Lanzarse á novela gráfica foi só produto deste afán diversificador. A colección chegou ademais nun momento no que se producía un certo boom da banda deseñada. "Lanzarse á novela gráfica foi só produto deste afán diversificador. A colección chegou ademais nun momento no que se producía un certo boom da banda deseñada" Pasaron xa case dous anos dende a publicación dos primeiros títulos da colección. Como acolleu o público esta nova liña editorial? Percibimos que existe un público que aplaude o feito de contar con títulos de referencia da banda deseñada en galego. Trátase dun público fiel ao xénero, ou dun público máis xeneralista pero comprometido coa lingua. E que diferenzas atopastes entre a edición de literatura e a de banda deseñada? É máis laboriosa a edición de banda deseñada, loxicamente, e por tanto, máis custosa. No tocante á tradución, está a limitación de espazo nos globos, que no resto das obras non existe. Ademais, ás veces a combinación do texto coa imaxe dá pé a unha mensaxe determinada que é complicado conservar na tradución, e tampouco é plan de andar poñendo notas do tradutor no medio dos cadriños... O traballo de rotulación implica axustar o texto nos globos, ou ter que retocar as imaxes para cambiar o título que aparece na lingua orixinal como imaxe, ou cambiar os topónimos nun mapa... "O primeiro criterio é a calidade. Buscamos ofrecer cun catálogo en galego para formarse como lectores de banda deseñada e para achegarse dende ela ao mundo actual, ao mundo real" Os seis primeiros títulos da colección son moi diferentes entre si, pola nacionalidade dos autores, polo ano de publicación orixinal ou mesmo polos contidos. Que criterios foron determinantes para seleccionar estes títulos? O director da colección, Breixo Harguindey, foi o encargado de escoller os títulos que forman parte dela, obras que, ao seu criterio, sería interesante ter na nosa lingua. O primeiro criterio é a calidade. Buscamos ofrecer cun catálogo en galego para formarse como lectores de banda deseñada e para achegarse dende ela ao mundo actual, ao mundo real. A partir de aí tratouse de combinar obras coñecidas e difundidas con apostas máis persoais. A crónica xornalística (Palestina e Gorazde, zona protexida), a autobiografía (Persépole), o ensaio (Entender o cómic), a ficción pura (Contrato con Deus, Na procura de Ed o Riseiro)... En apenas media ducia de títulos publicados están representadas as correntes máis relevantes do cómic de autor actual. Si, a variedade das propostas era outro criterio, pois había moito oco que encher. Os títulos editados son clásicos do medio ou, cando menos, obras sobre as que existe un grande consenso crítico. A que perfil de lector están dirixidos? Están dirixidos a un público xeral. Moitas delas son as primeiras obras coas que a xente se achega á novela gráfica. Van dirixidas tanto a lectores habituais de novela como a xente que non ten tanto hábito lector pero que se achega polo atractivo das imaxes, ou que busca comida rápida que non teña carne de cabalo. E logo está o público lector de cómic e que agradece ter os títulos de referencia en galego. "Van dirixidas tanto a lectores habituais de novela como a xente que non ten tanto hábito lector pero que se achega polo atractivo das imaxes, ou que busca comida rápida que non teña carne de cabalo" Entre os títulos editados chama a atención poderosamente Na procura de Ed o Riseiro, unha obra moito menos coñecida que as restantes, inédita en castelán, cuxo autor, Kim Deitch, pertence á escena underground norteamericana pero nin sequera é un dos nomes máis populares da mesma. A que se debeu unha aposta tan persoal? Foi unha proposta arriscada do director da colección, que se aceptou despois de meditalo moito. Ata o de agora, todas as obras no mesmo formato, 16 x 24 cm e branco e negro. Contemplades a posibilidade de abrir a colección a formatos novos? Con mínimas diferenzas, este é o formato habitual na novela gráfica. No tocante ao uso da cor, partindo das tiraxes limitadas que se fan en galego, e máis nun xénero que non é maioritario, coidamos que non sairía a conta. "Analizando os catro primeiros títulos editados, vemos que custa moito rendibilizalos, aínda que depende do título. Cremos que estas dificultades non son exclusivas da BD, senón que afectan a todo o mundo da edición" O mercado español de banda deseñada vive tempos convulsos. Fálase de caída das tiraxes, da ineficacia do modelo de distribución, as editoras saldan os seus fondos para obter liquidez, moitas librarías especializadas pecharon... É rendible editar BD en galego? Analizando os catro primeiros títulos editados, vemos que custa moito rendibilizalos, aínda que depende do título. Cremos que estas dificultades non son exclusivas da BD, senón que afectan a todo o mundo da edición, que sempre sufriu dun baixo índice de lectura, agudizado coa situación de crise. En calquera caso, editamos conforme a unha idea, a un modelo de edición e de país que desexamos promover. Coa publicación de Palestina e Gorazde, zona segura cúmprese o plan inicialmente previsto para colección novela gráfica. Haberá novos títulos? Agora precisamos tempo, xa que supuxo un enorme esforzo. Imos ver como funcionan estes dous novos títulos e, segundo o resultado do conxunto do plan previsto, valoraremos se é viable continuar ou non.


Summary: Este 4 de novembro, na sede do Consello da Cultura Galega, a vixésimo terceira edición dos Encontros para a Normalización Lingüística abordarán a creba da transmisión interxeracional, que todos os expertos e informes consideran un dos principais problemas que ameazan a pervivencia da lingua nun futuro inmediato.

Foi no ano 1984 cando naceu "Fálalle galego", aquela primeira campaña pública en defensa da lingua dun Goberno autonómico acabado de estrear. Xa daquela, o centro de atención focábase na necesidade de non romper a transmisión xeracional do idioma, que se percibía como un dos principais motivos de perda de falantes con que se enfrontaba o galego. O vindeiro 4 de novembro, a sede do Consello da Cultura Galega en Compostela acollerá a vixésimo terceira edición dos Encontros para a Normalización Lingüística. Baixo o lema "Desde o berce: a transmisión interxeracional da lingua galega", a xornada abordará a creba da transmisión interxeracional da lingua, que todos os expertos e informes sobre a situación do galego na sociedade actual seguen a considerar un problema de primeira magnitude. Hai que lembrar que un recente traballo da Real Academia Galega, o Mapa sociolíngüístico escolar de Ames, chegaba á conclusión de que "o medio escolar non é amigábel para o galego", segundo resumía Henrique Monteagudo, coordinador do Seminario de Sociolingüística da RAG e responsábel da investigación. Ao falar do efecto desgaleguizador da escola, os autores deste estudo advertían que tiñan en conta o que pasaba tanto dentro como fóra das aulas. "Nos centros educativos organízanse tamén actividades de lecer, deportivas, formativas complementarias... Sen restarlle a importancia que por suposto ten a regulación da lingua como elemento vehicular da docencia, cando se considera o papel que ten a escola en materia de prácticas, competencias e mesmo actitudes lingüísticas cómpre un enfoque global que teña en conta todas estas actividades que se ofertan fóra do currículo", explicaba Monteagudo. Por outra banda, a última enquisa do Instituto Galego de Estatística sobre coñecemento e uso do galego mostraba que o galego resiste como lingua de uso de máis do 50% da poboación, pero que esa resiliencia apoiábase, fundamentalmente, nas persoas maiores de 50 anos. Entre os 30 e os 39 anos, a porcentaxe de poboación que aprendeu a falar galego na súa infancia é de só o 30,42%. Entre 15 e 29 anos a cifra e do 27, 82%. E entre os 5 e os 14 anos, esboróase até o 18,89%. A comezos de século, máis do 30% da cativada aprendera a dar as súas primeiras palabras na lingua do país. A Mesa pola Normalización Linguística mostrábase alarmada por estes datos, así como polo o incremento da ignorancia da lingua propia entre a xente moza, aínda que tamén manifestaba esperanza polos datos que "amosan a vontade dunha importante parte da poboación galega por manter o uso da súa lingua a pesar dos impedimentos". Tres bloques para a análise Ante este panorama, os Encontros para a Normalización Lingüística pretenden "proporcionar e intercambiar información, reflexionar sobre os datos, difundir e compartir experiencias e recursos, e tentar achegar vías de solución ou propostas positivas" ante o que a organización sinala como "un problema grave, non único" da nosa lingua sobre o que "nas últimas décadas os datos indican que a situación é dramática". Desde o Centro de Documentación Sociolingüística da Galiza xa se publicaron unha serie de vídeos introdutorios aos temas que se van tratar na sesión presencial, de maneira que xa se poden consultar gravacións de diferentes persoas expertas que participarán nas distintas mesas de debate dos encontros. O programa inclúe a divulgación de datos que dean a coñecer experiencias levadas a cabo noutros territorios: os relatorios de Paula Kasares, da Universidade Pública de Navarra e Euskarabidea-Instituto Navarro do Euskera; de Xaquín Loredo, do Seminario de Sociolingüística da Real Academia Galega; e do investigador Anik Nandi, da Universidade de Leiden (Países Baixos) xirarán sobre estas accións. Tamén presentar unha visión diferente da crianza que se relacione con espazos e tempos particulares forma parte do programa. Neste bloque, as xornadas achegaranse á experiencia de persoas cunha elevada consciencia da importancia de criar a cativada na nosa lingua. Baixo o título "Escola en galego...escola aberta" falarán Fernando Lacaci, da Confederación de Anpas Galegas; Cristina Llinares, da Galiña Azul; Lorena Pita e Cristina Rodríguez, de Aulas Galegas; e Marta Santos e Joana Santos, do Proxecto Semente. O terceiro dos bloques relacionase cos espazos e propostas de lecer para a mocidade. Esta sesión tenta ofrecer información e debater sobre o que fan as e os cativos no tempo de lecer, sobre o que demandan as familias e sobre o que ofertan as administracións e as empresas. Participan nesta sesión María Campos e Carlos Yus, de Migallas Teatro; Nerea Couselo de Xandobela; Marcos Maceira da Mesa pola Normalización Lingüística que falará da Iniciativa Xabarín, e tamén Marcelo Rodríguez, de Faia, Educación Ambiental. O Plan da Xunta avoga por prestar atención aos neofalantes A Secretaría Xeral de Política Lingüística creou un Plan de dinamización da lingua galega na mocidade 2019-2022 dirixido a mozas e mozos de entre 14 e 30 anos e que mencionaba a importancia de "pór especial atención nos neofalantes de galego, habitualmente mozos e mozas urbanos ou vilegos". En todo caso, o plan foi criticado pola oposición nos últimos meses por carecer dun proxecto de avaliación dos resultados e por non adaptarse ás novas circunstancias estabelecidas pola pandemia de Covid-19 que "sen dúbida ten que afectar á súa implantación".


Summary: O Consello de Ministros dá luz verde aos primeiros Orzamentos da etapa de Sánchez, cuxa difícil aprobación é transcendental para a continuidade ou non da lexislatura. Coa entrega do proxecto ao Congreso será público o investimento territorializado, que no caso galego previsiblemente volverá baixar polo remate das grandes achegas para as obras do AVE

As tres partidas de gasto que máis medran no proxecto de Orzamentos Xerais do Estado para 2019 son, por esta orde, Dependencia (59%), Vivenda (41%) e Infraestruturas (39%). O proxecto aprobado este venres polo Consello de Ministros, clave para a supervivencia política do Goberno do PSOE que preside Pedro Sánchez e cun xogo de apoios absolutamente incerto, é un orzamento expansivo no que o gasto do Estado central - o xestionado polos ministerios, sen contar empresas públicas e outras entidades- consolidado sobe un 3,1%, até os 365.520 millóns de euros. O conxunto do gasto orzamentario -por exemplo con gastos de persoal- elévase ata os 472.660 millóns de euros, un 5,1% máis.O luns, coa entrega do proxecto ao Congreso, será público o investimento territorializado, que no caso galego previsiblemente volverá baixar polo remate das grandes achegas para as obras do AVEOutra volta, as pensións levan máis de catro de cada dez euros (153.864 millóns, un 6,2% máis que o ano pasado). Como adoito, é o maior desembolso. Así se desprende dos datos resumidos proporcionados pola ministra portavoz e as titulares de Economía e Facenda tras a aprobación do proxecto. Os detalles, no entanto, non se coñecerán ata o vindeiro luns, cando o texto chegará ao Congreso dos Deputados. Será daquela cando se coñeza tamén o investimento territorializado, que no caso galego previsiblemente continuará baixando, como nos anos previos, pola fin das grandes partidas para as obras do AVE, a piques de rematar.Alén das competencias transferidas e, daquelas, residuais no cómputo estatal -educación sobe un 5,9%, ata os 2.722 millóns e sanidade, un 1,7%, ata os 2.037-, no proxecto exposto polo Goberno de Sánchez este venres destaca o crecemento do Sistema para a Autonomía e a Atención da Dependencia, un eido no que a débeda estatal coas autonomías é avultada e que crece un 59%, ata os 2.232 millóns. Na liña do acordado polo Executivo con Unidos Podemos, este incremento é de 831 millóns e responde a elementos como a recuperación da cotización á Seguridade Social a cargo do Estado dos familiares coidadores de dependentes e a elevación do diñeiro destinado aos recursos (tanto no nivel mínimo como no acordado, segundo di o acordo).O orzamento de dependencia prevé recuperar a cotización á Seguridade Social dos familiares coidadores de persoas dependentesVivenda e infraestruturasA seguinte maior suba tras a dependencia é a da área de vivenda. Elévase a súa asignación un 41%, tamén na liña do pacto orzamentario rubricado por Sánchez e Iglesias en outubro do pasado ano. Naquel documento a suba pactada era de 630 millóns e finalmente contan 679 millóns máis. A resistencia do Goberno a limitar os prezos do alugueiro dificulta, no entanto, que Unidos Podemos vote a prol do proxecto orzamentario, segundo advertiu nos últimos días a súa voceira Irene Montero.O gasto en infraestruturas é o terceiro que máis crece. Neste caso, un 39,9%, até os 7.572 millóns de euros. Neste eido encádranse, por exemplo, os arredor de 2.500 millóns previstos para estradas pola vía público-privada ou os investimentos ferroviarios. Os fondos destinados Galicia, tanto do ministerio como de Adif ou Renfe, coñeceranse coa entrega do proxecto ao Congreso.Novos ingresos por impostosPola banda dos ingresos o Executivo central estima en 5.654 millóns de euros a achega ás arcas públicas das novas medidas en materia de impostos que xa avanzara. Segundo as súas estimacións, o maior volume de novos ingresos vai chegar coa reforma do Imposto de Sociedades. Esta proposta limita as exencións fiscais e fixa un novo tipo mínimo do 15% para as grandes empresas e do 18% para a banca e as empresas de hidrocarburos. Con iso, prevé ingresar 1.776 millóns de euros máis.O proxecto prevé 1.776 millóns máis coa reforma do Imposto de SociedadesA outra gran medida coa que o Executivo prevé unha maior achega dentro das súas novas medidas atópase o imposto sobre determinados servizos dixitais, coñecido popularmente como a Taxa Google. Con esta, o Goberno prevé uns ingresos para 2019 de 1.200 millóns de euros. O anteproxecto de lei deste orzamento contemplaba un gravame do 3% sobre a publicidade, a intermediación e a venda de datos dos usuarios en empresas cunha facturación de máis de 750 millóns e de polo menos 3 millóns en España.No lado oposto sitúanse as rebaixas fiscais que anunciou o Goberno. Estas medidas suporán unha diminución nos ingresos duns 337 millóns de euros. Neste apartado encádranse a rebaixa do imposto de Sociedades nas PEMES, que suporá uns 260 millóns; e a rebaixa do IVE nos servizos veterinarios (35 millóns), os produtos de hixiene feminina (18 millóns) e os libros electrónicos (24 millóns).Os Orzamentos aprobados no Consello de Ministros inclúen a anunciada rebaixa do IVE para os produtos de hixiene feminina, os servizos veterinarios e os libros electrónicosEntre o resto de medidas, destacan os 850 millóns de euros que prevé ingresar o Goberno co imposto de transaccións financeiras, que grava a compravenda de accións de empresas españolas cotizadas cun valor de máis de 1.000 millóns de euros. Ademais, prevé uns ingresos de 670 millóns coas novas medidas de fiscalidade verde, que irá destinado a novas políticas de mobilidade. Estes orzamentos inclúen un gravame de 3,8 céntimos por litro. Ademais, prevé captar 500 millóns coa adopción de novas ferramentas de loita contra a fraude.O plan orzamentario inclúe tamén o aumento do imposto sobre a renda, o IRPF, en dous puntos cando os ingresos superen os 130.000 euros e en catro puntos cando se traspase a barreira dos 300.000 euros. Con iso, o Goberno conta con ingresar 328 millóns de euros. As outras medidas fiscais contempladas inclúen un aumento do imposto sobre o patrimonio, co que captar 339 millóns de euros. Outros 218 millóns procederían da nova limitación aos pagos en efectivo, que se limita aos 1.000 euros, e outros 110 millóns polo reforzo da lista de morosos.


Summary: A redución das taxas de contaxio e de casos con orixe descoñecida, xunto coa falta de "evidencias" de que o foco de coronavirus que afecta á Coruña e a súa comarca se estea a propagar noutros puntos da Galiza, xusfican a decisión da Xunta de non engadir restricións na área sanitaria que acumula dous terzos dos casos de coronavirus da Galiza.

Tres de cada catro novos contaxios do coronavirus na Galiza prodúcense, a día de hoxe, na área sanitaria da Coruña. O dato deuno onte o presidente en funcións da Xunta, Alberto Núñez Feixoo, ao remate da xuntanza do comité clínico do Sergas onde se avaliaba a evolución da situación epidemiolóxica, que deixa 1.623 casos na Galiza, seis deles na UCI, e as medidas de prevención e control dos surtos, en especial no situado nesta cidade e os concellos limítrofes e, en menor medida, en Ourense. Porén, malia o aumento de casos na última semana –de 465 a 960, 59% do total de positivos na Galiza–, a Xunta non aplicará novas restricións –si máis medidas para o seguimento do virus– nestes nove municipios, senón que manterá as adoptadas de urxencia hai dúas semanas, cando as cifras de contaxios na Coruña e os concellos limítrofes experimentaba un aumento "brusco", ao pasar en dous días dos 177 casos aos 322. Estas afectan de maneira especial ao ocio nocturno, que ten prohibición de apertura nos seus locais, e á hostalaría e restauración, con limitación de horario até a unha da madrugada e redución da capacidade dos estabelecementos á metade, aínda que tamén van referidas á redución de visitas nos centros sociosanitarios e de acompañamento a persoas hospitalizadas, ademais de horarios de atención preferente para persoas maiores de 75 anos no comercio. O motivo, segundo sinalou Feixoo, a redución que está a experimentar a taxa de incidencia da enfermidade nesta zona nos últimos tres días, que pasou, segundo os datos achegados, dos 127 casos por cen mil habitantes de hai sete días aos 44. Na comparecencia da semana pasada, o mandatario fixaba a taxa en 92,6 casos, case o cuádruplo que a galega nesa data, moito máis próximas nas cifras de onte, na que a galega ascende a 34,5, tendo como referencia a última semana. Feixoo aludiu tamén ao número de casos "orfos" na comarca coruñesa, aqueles dos que se descoñece a orixe, de 18% a 8%, e á falta de "indicios" de que exista transmisión do virus dos núcleos con maior incidencia a outras zonas da Galiza, algo que si xustificaría as limitacións de mobilidade que se estudaban hai unha semana, pero que onte nin sequera se mencionaron. "O que máis lle preocupa ao comité clínico é que se cumpran as medidas adoptadas nos últimos días. Hai moita xente que entra e sae das zonas perimetrais da cidade, moitísimo turismo, e o que nos preocupa é cumprir, máis que valorar algunha restrición adicional, unha vez que non aparece acreditado en ningún momento que se estean estendendo os casos", manifestou o presidente do Goberno galego, antes de supeditar a imposición dalgunha limitación concreta para a comarca coruñesa –relativa á capacidade dos estabelecementos ou a "algunhas actividades"– á análise de datos que o comité clínico volverá realizar mañá. "Na Galiza levamos actuando desde o primeiro día e imos seguir actuando", salientou Feixoo, quen apuntou que a situación de emerxencia sanitaria implantada en marzo pola Xunta segue "con matices" vixente a día de hoxe. Cribado entre a mocidade coruñesa Para afrontar o principal foco do coronavirus na Galiza, a Xunta iniciou onte un programa de cribado na poboación de entre 18 e 40 anos da Coruña, por ser este "o colectivo máis afectado". Serán, segundo adiantou Feixoo, 62.000 probas, que se suman ás que se están a realizar desde esta semana a colectivos profesionais "sensíbeis" dos concellos con máis casos –A Coruña, Abegondo, Arteixo, Bergondo, Cambre, Carral, Culleredo, Oleiros e Sada–, como son o persoal de farmacia, Protección Civil, Policía ou do servizo de axuda no fogar, así como funcionariado local, que chegarán ás 2.645. O dirixente da Xunta tamén avanzou que o Sergas continuará o "intensísimo labor" de detección de casos que está realizando, cunha medida de 900 PCR ao día na Galiza, "o triplo que en abril". O virus ataca máis os barrios populosos e con menor renda Feixoo sinalou na súa comparecencia os puntos onde o foco coruñés de coronavirus está a afectar de maneira máis intensa: os Mallos, a Agra do Orzán, a Sagrada Familia e o Ventorrillo, os barrios coa maior densidade de poboación da cidade –acumulan máis dunha cuarta parte do total de habitantes da Coruña– e nos que a renda per cápita da veciñanza é máis baixa. O distrito da Agra, con 26.199 residentes en apenas 0,45 quilómetros cadrados é, de feito, un dos máis densos de toda Galiza, cunha taxa case dez veces por riba da medida da Coruña, mentres que o dos Mallos, con 30.549 persoas en 1,1 km cadrados, é o segundo da Coruña en densidade de poboación. En canto á renda per cápita media, calquera destes catro barrios están por debaixo da media da cidade, que se sitúa en 23.206, segundo datos da Axencia Tributaria correspondentes a 2017. No caso da Agra-O Ventorrillo, trátase da área con menores ingresos, segundo estes parámetros, cunha media anual de 18.704 euros, por debaixo dos Mallos (19.198) e a Sagrada Familia-Vioño (21.988). A tendencia de maior incidencia do virus en núcleos populosos e con menor renda esténdese a outros puntos da comarca sinalados por Feixoo, como O Burgo (en Culleredo), o Temple (Cambre) ou Meicende (en Arteixo), aínda tamén sinalou lugares con maior capacidade adquisitiva en distintas parroquias de Oleiros (Santa Cruz, Santa Cristina, Perillo e Mera). Na intervención, Feixoo apuntou directamente a outro colectivo, o máis novo, como o máis afectado neste surto, en especial na franxa entre os 15 e os 25 anos. Segundo indicou, tres de cada catro positivos na área sanitaria coruñesa están hoxe por debaixo dos 40 anos.


Summary: O texto pactado por PP, En Marea, PSdeG e BNG retira da lei os preceptos en que Fomento baseou a súa negativa. O Goberno de España argumentara o bloqueo con cálculos orzamentarios erróneos. DOCUMENTO | Lei para o traspaso da AP-9 pactada por PP, En Marea, PSdeG e BNG

DOCUMENTO | Lei para o traspaso da AP-9 pactada por PP, En Marea, PSdeG e BNG O Ministerio de Fomento e a Avogacía do Estado terán que botar man da creatividade. O pasado 17 de outubro, aínda estando en funcións, o Goberno de España iniciou unha manobra xurídica e política para botar abaixo a petición de transferir a Galicia as competencias sobre a autoestrada AP-9, pactada por todos os grupos da Cámara galega a partir dunha proposición do BNG. O propósito do Executivo de Mariano Rajoy era impedir que a lei galega chegase a debaterse no Congreso, onde o novo xogo de maiorías lle outorga posibilidades de saír adiante. Para facelo enviou ás Cortes un informe con argumentos legais e económicos que a nova proposta do Parlamento de Galicia, pactada outra volta por todos os grupos, torna en papel mollado. Como adiantou Praza.gal, o Goberno central asentaba o seu veto no artigo 134.6 da Constitución, o que indica que calquera modificación legal que implique un incremento do gasto público ou unha diminución dos ingresos "require conformidade do Goberno". Para facelo asentábase nunha das disposicións da lei galega, a que indicaba que no caso de que a Xunta "acordase o rescate da concesión da autoestrada (...) para a súa reversión ao ámbito público", sería a Administración xeral do Estado, a que privatizou a xestión da vía e prorrogou a concesión a Audasa, a que asumiría as "obrigas económicas". O Goberno de España argumentou a súa negativa con cálculos erróneos Neste punto a Avogacía do Estado esgrimía un informe do Ministerio de Fomento baseado, como informou este diario, en cálculos erróneos que inchaban notablemente o custo da eventual operación. Ese hipotético rescate, argumentaban, custaría "máis de 4.300 millóns" de euros. Para chegar a esa cifra baseábanse nos ingresos que, de media, engrosan cada ano as contas de Audasa en concepto de peaxes, uns 130 millóns anuais. Fomento limitábase a multiplicar esa cantidade polo número de anos que restan de concesión -ata 2048-, obviando que a lei de contratos do sector público obrigaría a realizar cálculos máis complexos, ponderando criterios como os beneficios ou o valor da concesión, segundo os cales o rescate roldaría os 3.000 millóns de euros. A versión 'pulida' da lei Aínda tendo en conta que o Goberno de España enganou ou enganouse no seu informe -a cantidade era errónea, daba por suposto que o rescate se ía producir e que ademais ía acontecer en 2016, algo materialmente imposible-, o novo texto acordado por PP, PSdeG, En Marea e BNG -foi asinado polos 75 membros da Cámara- limita as fendas polas que o equipo de Rajoy podería coar a súa negativa. Co asesoramento dos Servizos Xurídicos do Parlamento galego os grupos eliminaron o prazo de seis meses para a transferencia que estipulaba a anterior proposición e ademais explicitan, a través dunha disposición adicional, que "o traspaso efectivo" das competencias "non suporá incremento" ningún "dos créditos nin diminución dos ingresos previstos na lei de orzamentos xerais do Estado en vigor". Isto é, trátase simplemente de que os recursos xa previstos muden de mans. O texto pactado por PP, En Marea, PSdeG e BNG retira da lei os preceptos en que Fomento baseou o bloqueo Xunto á cuestión económica, a lei que agora inicia a súa tramitación tampouco inclúe a hipótese na que Fomento asentaba a súa negativa, a do eventual rescate da concesión. Así, trátase de que a través da comisión mixta Galicia-Estado e por medio dun real decreto de traspaso a Xunta poida asumir todas as competencias que actualmente exerce o Goberno de España sobre a autoestrada, isto é: o réxime xurídico da concesión, a autorización de novos tramos e reformas dos existentes, a supervisión e inspección, as posibles sancións por incumprimentos da concesionaria, a política de peaxes e as posibles ampliacións ou reducións do período da concesión. O Estado, pola súa banda, asumiría as obrigas económicas que xa estivesen vixentes no momento da transferencia. A negativa do novo ministro Co camiño dos vetos parlamentarios a priori máis despexado que coa anterior versión da lei a transferencia non está, así e todo, asegurada. O principal obstáculo -alén da postura que poida manter no Congreso o PP, toda vez que o pasado novembro apoiou manter o veto á lei galega no que o PPdeG cualificou como un xesto de "responsabilidade"- segue estando no propio Ministerio de Fomento, cuxo novo titular, Íñigo de la Serna, deixou claro por dúas veces ao chegar ao cargo que non contempla acceder á petición galega. O novo ministro de Fomento xa advertiu en dúas ocasións de que non está disposto a transferir a AP-9 a Galicia Así, no seu primeiro encontro institucional co presidente da Xunta De la Serna acordou con Feijóo substituír a transferencia por unha comisión para supervisar a autoestrada, remuda á que o xefe do Executivo galego accedeu. Poucos días despois advertiu nunha comparecencia no Congreso de que a súa aposta é "manter a titularidade" estatal da AP-9 para, dixo, "garantir as conexións internacionais". A autoestrada galega "forma parte da rede do Estado" e así ía seguir, asegurou o ministro, disposto a non ir alén da comisión de supervisión da vía. A postura de De la Serna foi vista pola oposición galega como unha nova claudicación do PP galego ante a cúpula estatal do partido, pero tamén como un agravio comparativo a respecto doutros territorios. Esa diferenza no trato vai tamén incluída na nova lei pactada. Así, antes de debullar a exposición de motivos, o texto expón un amplo capítulo de antecedentes lexislativos nos que se inclúe o traspaso, en 1999, das competencias a Euskadi sobre o treito da A-8 entre Bilbao e Behobia, e a operación semellante realizada en 1995 para que a Generalitat de Catalunya puidese asumir as competencias sobre a A-17 e a A-19.


Summary: Aproba en pleno desposuír José Luis Méndez de tal recoñecemento polas consecuencias da súa xestión á fronte da caixa galega. Xa non é fillo predilecto da Coruña e exixen que se lle retire tamén o Honoris Causa da UdC

Malia manter a millonaria xubilación que recibiu do banco que gobernou durante 29 anos como se fose seu, Caixa Galicia, José Luis Méndez vai perdendo pouco a pouco todos os títulos honoríficos que lle foran concedidos antes do seu retiro, polo que cobrou 16,5 millóns de euros. Após renunciar por si propio ao título de fillo predilecto do Concello da Coruña cando o pleno acordara xa retirarlle o nomeamento, a Deputación de Lugo vén de lle arrincar a medalla de ouro que lle outorgara hai dez anos. A moción presentada polo BNG no pleno do goberno provincial foi aprobada por unanimidade polos tres grupos con representación (PP e PSOE, alén d@s nacionalistas). Mario Outeiro, voceiro da formación frontista, defendeu a iniciativa amparándose en que Méndez "puxo en perigo a continuidade de 2.500 posts de traballo directos na entidade, a desaparición da participación accionarial no banco e a viabilidade da obra social". Referiuse tamén Outeiro ao resgate con diñeiro público que protagonizou, entre outras entidades, Novagaliciabanco, unha medida "que pagará a cidadanía e que acabará no peto de accionistas privados". Desde as bancadas do PSOE, Álvaro Santos fixo fincapé no consenso con que a medida foi acollida en pleno, sinalando que @s veciñ@s de Lugo "necesitan xestos por parte dos políticos que demostren que somos cercanos á realidade". O PP lembrou que foi tamén por unanimidade como se lle entregou, o 22 de decembro de 2003, a medalla de ouro que agora se lle retira ao ex director xeral de Caixa Galicia co mesmo apoio porque daquela "equivocámonos todos". Rexeita os honores de fillo predilecto e di que el non os pediu Igual que fixera o seu homólogo en Caixanova, Julio Fernández Gayoso, cando o pleno do Concello de Vigo lle retirou a medalla de ouro da cidade, José Luis Méndez tamén remitiu unha carta ao alcalde da Coruña, Carlos Negreira (PP), para renunciar ao título de fillo predilecto que lle fora concedido en 2006 e que tramitaba retirarlle pola súa xestión á fronte da caixa galega e a venda de participacións preferentes que supuxeron, en total, un roubo de 400 millóns de euros en aforros na Galiza. O BNG sinalou que a devolución do título honorífico "demostra que non era merecedor del" namentres EU convidou a Méndez a devolver tamén a indemnización millonaria que cobrou en concepto de xubilación. Pola súa banda, o alcalde Carlos Negreira recordou que no texto aprobado en pleno tamén se reclamou a demisión d@s concelleir@s do PSOE Mar Barcón e Salvador Fernández Moreda, que foron conselleiros de Caixa Galicia. Amb@s rexeitaron falar desta cuestión sinalando que o seu grupo municipal se limitou a apoiar unha iniciativa d@s estafad@s nas participacións preferentes. O estudantado exixe que se lle retire o Honoris Causa da UdC Para alén das honras xa mencionadas de que era titular José Luis Méndez, en 2002 a Universidade da Coruña investiuno Doutor Honoris Causa nun acto presidido por Manuel Fraga en que se repasou o "relevante papel" que tivo á fronte da entidade bancaria con sede na Coruña. "Dez anos despois deste recoñecemento e á vista do acontecido no ámbito financeiro fica claro que representa absolutamente o contrario do que supón este recoñecemento". Pronunciouse así a responsábel de campus dos Comités na cidade herculina, Ana Barxa, en relación á petición realizada por esta organización estudantil en outubro de 2012 para que Méndez fose desposuído tamén desta distinción de honra da universidade pública.


Summary: A vontade expresada polos militantes do BNG na pasada Asemblea Nacional evidenciou a presenza de dúas grandes correntes políticas, de dimensión cuantitativa semellante, ambas internamente complexas. A noticia a tirar non é a da existencia de dúas posicións distintas, posto que isto ven sucedendo no nacionalismo de esquerdas desde antes da caida da Ditadura, senón o facto de iso ocorrer dentro do Bloque con programas alternativos.

A vontade expresada polos militantes do BNG na pasada Asemblea Nacional evidenciou a presenza de dúas grandes correntes políticas, de dimensión cuantitativa semellante, ambas internamente complexas. A noticia a tirar non é a da existencia de dúas posicións distintas, posto que isto ven sucedendo no nacionalismo de esquerdas desde antes da caida da Ditadura, senón o facto de iso ocorrer dentro do Bloque con programas alternativos, anunciando a posibilidade de empreender o debate necesario sobre a procura da hexemonía democrática como horizonte insoslaiábel da emancipación nacional e social. Un debate sobre o estado da sociedade galega: a economía, a lingua, a memoria histórica e a consciencia nacional após séculos de dependencia e marxinación e de trinta anos de autonomía e acerca da loita para alcanzar o pleno autogoverno, quer nun Estado plurinacional, quer como entidade estatal independente, encarando os propósitos españolistas. Tamén verbo da UE, no continente ao pertencemos, sen ignorar que a Unión é a primeira economía mundial e que malia os governantes actuais non é o pior lugar para defender as conquistas públicas do estado do benestar; sabendo en especial que constitui un espazo novo para a autodeterminación de Galiza como nación, tal como pratica para Escocia o Scotish National Party. E asemade sobre a situación internacional, mui diferente da existente durante a Guerra Fría con EEUU e a URSS como potencias enfrentadas, coa emerxencia de novos estados como actores globais determinantes -entre eles o Brasil da lingua que común e a China do capitalismo de estado e da precariedade social-, e coñecendo a consciencia liberadora que medra no planeta frente ás ameazas militaristas e a dominancia do capitalismo ultraliberal. O debate que se precisa reférese principalmente ao proxecto de nación e á estratexia a apresentar perante a sociedade galega. Atrévome a dicer, máis unha vez, que para conseguir a hexemonía democrática as propostas a defendermos serán tanto máis xustas e eficaces canto máis incorporaren unha firme visión esperanzada sobre Galiza como nación no mundo e a respeito do devir mundial. O escepticismo pesimista non pode chegar até o ponto de dar por realizadas as pretensións asoladoras dos poderes e as ideoloxías hoxe dominantes. Con aquelas posicións, o BNG ten que asumir posicións políticas máis adiantadas, tanto nas cuestións nacionais e linguísticas como nas económicas e sociais. Para a corrente que non gañou o resultado da Asemblea Nacional non foi o que se quería. Mais o conseguido foi positivo, sabendo ademais que de dispor xa dunha maioría interna, as dificuldades a superar serían praticamente ás mesmas. Mantendo abertamente as ideas defendidas, este é o momento de continuar no camiño tomado.


Summary: O tribunal considera acreditado que cometeu sete delitos de abuso sexual, tres deles continuados.

(En ampliación) A sección cuarta da Audiencia Provincial de Pontevedra condenou a penas que suman 32 anos e medio de prisión e a 36 anos de liberdade vixiada o sacerdote Segundo C.V., por abusar sexualmente de seis menores, alumnos do Colexio Salesianos de Vigo, onde o procesado daba aulas. Segundo a sentenza, os feitos ocorreron durante un campamento na localidade de Cambados e tamén nunha peregrinación a Santiago de Compostela. Ademais, outro dos menores foi abusado na sede dunha asociación xuvenil vinculada ao Colexio, mentres vía un partido de fútbol. O tribunal considera acreditado que Segundo C.V. cometeu sete delitos de abuso sexual, tres deles continuados e, ademais da pena de prisión e a liberdade vixiada, impóndolle o pago de indemnizacións que suman 76.000 euros. A Audiencia tamén o inhabilitou para exercer profesións nas que teña relación con menores durante 31 anos.


A administración estatal concentra o groso dos casos de perda da condición de funcionario, tras sentenzas xudiciais, mentres que a Xunta instou dous por "abandono do servizo"Os funcionarios non teñen garantido o seu posto de traballo para toda a vida, pase o que pase, senón que tamén poden ser despedidos. Pero iso en Galicia pasa a un ritmo dun caso ao ano. Nas dúas últimas décadas foron 19 as persoas que perderon a condición de funcionario en Galicia, a maioría delas, 10, policías condenados xudicialmente por diversos delitos, tres deles por asasinato. Como no caso deses axentes, a administración estatal en Galicia concentra o groso dos casos, que adoitan producirse tras sentenzas xudiciais que inhabilitan aos condenados, pero neste tempo tamén a Xunta instou que se apartase da carreira funcionarial a dous traballadores da administración de xustiza por "abandono do servizo".Hai uns meses a Fundación Civio, que analiza e interpreta todo tipo de publicacións oficiais, recompilou os 524 casos (505 por condena e 19 tras sanción administrativa) de perda da condición de funcionario publicados no Boletín Oficial del Estado desde 1996, unha análise que non incluía os corpos de traballadores que dependen das autonomías ou os membros da Garda Civil ou as forzas armadas. Praza.gal segmentou esa busca para Galicia e preguntou tamén á Xunta por posibles casos na administración autonómica, o que agora ofrece esta cifra de 19 funcionarios expulsados en Galicia nas dúas últimas décadas.Asasinato, ameazas, detención ilegal ou suborno, entre os delitos polos que foron expulsados do corpo os dez policías que perderon a súa condición de funcionario en GaliciaA maioría dos casos, 10, foron axentes do Corpo Nacional de Policía expulsados tras ser condenados por delitos como asasinato (tres casos, dous deles os policías que en 1994 mataron catro persoas nun chalé de Nigrán), suborno, falsidade documental, tenencia ilícita de armas, ameazas, malversación, detención ilegal, roubo e revelación de secretos. Pero no listado tamén hai outro tipo de funcionarios. Hai dous casos de traballadores da Axencia Tributaria, un tras unha condena por falsidade en documento oficial e outro por contrabando, suborno e violación de secreto. Tamén hai dous casos de traballadores do departamento de Tráfico, os dous por prevaricación ligados á trama de retirada de multas xulgada en Lugo, entre eles o da única muller fronte aos 18 homes restantes do listado en Galicia, e un caso dun funcionario da administración xeral estatal condenado por malversación. E outros dous casos de profesores, un rexistrado pola Xunta no corpo de mestres e outro do ensino secundario, en ningún dos cales se fan públicos os delitos das súas condenas. Os 19 expulsados en dúas décadas son unha parte mínimia dos 146.000 empregados públicos, non só funcionarios senón tamén laborais, que suman todas as administracións en GaliciaO caso do mestre sinalado pola Consellería de Educación é o único do que informa a Xunta afectado por unha condena xudicial. Ademais dese corpo funcionarial, que tamén ten carácter estatal malia ser xestionado pola Xunta, o outro departamento autonómico que tamén xestiona funcionarios propios, o de Sanidade, sinala que non ten constancia de ningún caso de perda desa condición. Pola súa banda, na administración xeral autonómica a Consellería de Facenda, da que depende a Dirección Xeral de Función Pública que controla ao resto de traballadores públicos autonómicos á marxe de Educación e Sanidade, indica que tampouco ten información de ningún caso de perda da condición de funcionario e só di ter constancia de dous casos de persoal laboral, un peón e un oficial do servizo de prevención e defensa contra os incendios forestais, por faltaren ao traballo durante varios meses sen xustificación.Máis alá dos despidos por condenas, hai outros dous casos de perda da condición de funcionario en Galicia por sanción administrativa, os dous de traballadores do corpo de tramitación procesal da administración de xustiza e os dous como resultado de expedientes disciplinarios incoados pola Dirección Xeral de Xustiza da Xunta por "abandono do servizo". Todas estas cifras son mínimas en comparación cos arredor de 146.000 empregados públicos, non só funcionarios senón tamén laborais, que suman todas as administracións públicas en Galicia, segundo o boletín estatístico de Persoal do Goberno central, que os divide en 27.000 empregados estatais, 86.000 autonómicos, 26.000 locais e 7.500 das universidades.


Summary: A presa de Belesar está hoxe a 27,9% da súa capacidade, logo de que Naturgy decidira baleirala o pasado mes por baixo das cotas habituais. Soltar a auga de forma masiva pode provocar desprendementos de terra e terremotos. Xeólogos de todo o mundo teñen confirmado esta relación.

A sismicidade inducida é o fenómeno referido aos tremores da terra provocados pola acción humana e non polo movemento natural das placas tectónicas. Unha das principais causas é o fracking, técnica de extracción consistente en fracturar rochas que teñen petróleo e gas atrapados no seu interior. En 2013, o proxecto Castor, promovido polo Grupo ACS nas augas do Mediterráneo para inxectar e extraer gas natural, desencadeou unha serie de terremotos —o maior de 4,2 puntos na escala de Richter— que provocou a súa clausura polo temor a unha posíbel catástrofe. Os encoros tamén teñen unha estreita relación de causalidade con este fenómeno, moi estudada a nivel internacional nos últimos anos; non así na Galiza e no Estado español, onde a Administración nega que exista un vínculo. As investigacións comezaron a cobrar relevancia na década dos 60, cando un grupo de científicos vencellou o terremoto de magnitude 6,6 que en 1967 arrasou a práctica totalidade da cidade india de Koynanagar e provocou 180 vítimas mortais coa enchedura da presa de Koyna, estreada uns meses atrás, nunha rexión na que nunca se rexistrara actividade sísmica significativa. Desde entón, téñense detectado arredor do globo máis de douscentos terremotos na contorna de grandes encoros. Un deles tivo lugar na Galiza; en concreto, o 22 de maio de 1997, cando a terra tremeu en Becerreá e Triacastela co maior sismo desde que existen rexistros, de magnitude 5,1, que se tería producido por mor da acción sobre o territorio da presa de Belesar, situada entre os concellos de Chantada e O Saviñao. "En Belesar non hai unha falla activa", di o xeólogo Vidal Romaní Esta mesma semana volvéronse producir sismos na contorna do maior encoro do país, con epicentro no Páramo e Láncara. "Non ten sentido pensar que en Belesar, onde se ergueu un grande encoro, poida haber unha falla activa, xa que estas non adoitan coincidir cos cursos dos ríos, como é o caso do Miño", explica a Nós Diario o catedrático de Xeoloxía e profesor emérito da Universidade da Coruña Juan Ramón Vidal Romaní. Logo, se estes tremores non son consecuencia do choque natural entre as placas tectónicas, por que se producen? "Vemos como se repiten ano tras ano, sempre nesta mesma época, coincidindo co baleirado das presas. Descárganse de súpeto millóns de toneladas de auga e iso provoca a hidroisostasia, isto é, o equilibrio da litosfera. Cando diminúe o peso que exerce a auga encorada, érguese a codia terrestre e causa sismos de baixa intensidade", afirma. Vidal Romaní lembra que todas as grandes presas deben contar cun sismógrafo para detectar eses movementos, malia que no caso de Belesar falta información ao respecto: "Que pasa coas ondas sísmicas que se producen aí? Que pasa co encoro? Que di o sismógrafo? Que eu saiba, ninguén sabe nada del", cuestiona. Verter a auga de forma controlada A forma de evitar que a terra trema polo baleirado dos encoros, asegura o xeólogo, é soltar a auga "aos poucos", e non "de golpe". "Mais as empresas enerxéticas teñen os mellores lectores meteorolóxicos e saben cando van vir as fortes choivas, así que uns días antes optan por baleirar as presas porque, deste modo, toda a auga que reciban vana poder aproveitar para xerar enerxía eléctrica. En cambio, se xa os teñen cheos, teñen que liberar a auga sen quitarlle proveito ningún", sostén. "Na época da ditadura precisábanse os encoros galegos porque a maior parte do Estado era desértica, mais hoxe cumpriría seguirmos o exemplo de países como os Estados Unidos de América, que están a reducir a capacidade dos encoros. Hai que actuar amodo, con tempo, porque se non, temos medio país que non pode prender a luz polo prezo e as empresas marchan porque non poden traballar sen enerxía eléctrica", engade. Outros riscos do baleirado Alén da sismicidade inducida, o baleirado masivo dos encoros provoca grandes perdas para o sector pesqueiro: "Toda esa auga vértese nas rías, e se está a marea baixa morre todo o marisco porque a auga doce se converte en salgada", expón. Aliás, pódense producir "fortes desprendementos de terra nas dúas beiras do río, que está cheo e de súpeto queda baleiro". O estado actual das presas Segundo os datos máis recentes, hoxe o encoro de Belesar atópase a 27,9% da súa capacidade, e o conxunto das presas do país apenas chega a 46,5%, uns rexistros moi inferiores aos dos anos precedentes. Fraga ocultou un informe sobre encoros e sismicidade O xornal A Nosa Terra foi o primeiro en facerse eco, en 1997, do vencello entre os encoros galegos e a actividade sísmica. Fontes deste medio sinalan a Nós Diario que o daquela presidente da Xunta, Manuel Fraga, pedira un estudo que abordase esta cuestión, mais evitou que se dese a coñecer presionando os científicos que o elaboraran para "evitar que se relacionase a sismicidade inducida coa presa de Belesar".


Summary: O Pleno do Concello de Santiago vén de aprobar unha declaración institucional de todos os grupos municipais na que instan ao cambio de denominación do aeroporto.

Todos os grupos do Concello acordaron no pleno celebrado na tarde de hoxe -quinta feira "instar ao Ministerio de Fomento e a AENA a que aproben e dean efecto ao cambio de denominación do Aeroporto de Santiago de Compostela, para pasar a denominarse Aeroporto Rosalía de Castro, Santiago-Lavacolla". Alén disto, na mesma declaración demandan "das institucións e entidades culturais, empresariais, sociais, etc. da nosa cidade e do resto do país o apoio á presente declaración". No propio pleno estaba presente facendo explícito este apoio o presidente da Fundación Rosalía, Anxo Angueira. Outras institucións, como o Consello da Cultura, a RAG e a Consellaría de Cultura e Educación, tamén secundan a proposta, segundo o Concello. A Fundación Rosalía, o Consello da Cultura e a Consellaría xa manifestaron o seu apoio, segundo o Concello No texto previo, a declaración afirma que "cando pensamos nunha imaxe icónica de Galicia aparécesenos unha persoa que brilla con luz propia, unha figura fundamental da literatura europea, a escritora máis representativa da lingua galega, unha muller que naceu en Compostela: Rosalía de Castro, de quen este ano conmemoramos o que sería o 180 aniversario do seu nacemento". O Concello pretende, ademais, que tal denominación se faga efectiva o 24 de febreiro próximo, data do nacemento da poeta que se converteu nos últimos anos nunha celebración clave no calendario cultural galego co nome de Día de Rosalía.


Summary: Regulamentariamente pode facelo, dispón de máis de 35 parlamentares. A formación liderada por Pablo Iglesias anunciou esta quinta feira que procura apoios para desprazar Rajoy da presidencia. Só un problema: a moción de censura no sistema constitucional español require dun candidato alternativo. E Unidos Podemos é neste momento o terceiro grupo parlamentar da cámara.

No que ten todo o aspecto de ser unha nova cabriola parlamentar, un novo golpe de efecto marca da casa, Unidos Podemos lanza unha operación con poucas -virtualmente nulas- opcións de suceso. Unha moción de censura. Anunciouno esta quinta feira en conferencia de imprensa Pablo Iglesias coa plana maior do grupo parlamentar de Unidos Podemos, incluído o portavoz de quenda de En Marea, Antón Gómez-Reino (á súa vez destacado dirixente de Podemos). Iglesias afirmou que xa se teñen estabelecido contactos co PSOE, con CC OO (non con UXT) e con Xuíces pola Democracia. Xavier Doménech, por súa parte, revelou que mantiveron conversas con ERC e o Partit Demòcrata Europeu Català, a antiga Convergència. O líder de Podemos non esclareceu se el sería o candidato alternativo a Rajoy. "Isto non vai de nomes nen de caras", dixo. A moción sería a resposta ao agravamento dos fenómenos de corrupción que atinxe o PP, en plena fervenza de detencións e imputacións arredor da chamada Operación Lezo, en que se investiga a trama de financiamento irregular do partido no goberno. Non parece previsíbel que Unidos Podemos vaia ter o apoio do segundo grupo parlamentar da cámara, o PSOE, fraccionado neste momento polo seu congreso. En todo caso, e despois de ter facilitado a continuidade de Rajoy na Moncloa ao vetar no seu día o goberno pactado por PSOE con Cs, Unidos Podemos quer enarborar agora a bandeira do cambio político e da rexeneración. "Puxéronnos nas institucións para mudar as cousas e o mecanismo para quitar o PP é a moción de censura", dixo Iglesias.


Summary: Estas declaracións chegan logo de que 'Nós Diario' informase do adiamento dunha cirurxía de cancro no CHUS por falta de sangue, cando a paciente estaba xa sedada no quirófano.

O presidente da Xunta, Alfonso Rueda, fixo esta cuarta feira un chamamento xeneralizado á poboación galega para alcanzar unha media de 500 doazóns de sangue diarias e, así, liquidar a "falta de reservas durante os meses de verán". Así o explicou Rueda desde unha unidade móbil da Axencia Galega de Doazón de Órganos e Sangue (ADOS), no municipio de Miño. Alí, o titular do Goberno galego subliñou a "necesidade" de manter boas cifras de doazóns na época estival. "É máis necesario que nunca realizar un pequeno esforzo que vai ir en beneficio de todos", precisou o presidente. Os niveis das últimas semanas foron "baixos" Segundo datos achegados pola Xunta, as últimas semanas roldan as 300 doazóns diarias, uns "baixos niveis". Porén, esta terza feira alcanzáronse as 500 extraccións, de maneira que o Goberno galego apela á "solidariedade" para manter a cifra nos próximos días. Cirurxía de cancro adiada por falta de sangue Estas declaracións do presidente chegan logo de que na terza feira Nós Diario informase do caso dunha paciente á que se lle suspendeu unha cirurxía de cancro de páncreas no Hospital Clínico de Santiago, na mañá desta segunda feira e cando xa estaba sedada no quirófano, por falta de sangue dispoñíbel. Adían unha cirurxía de cancro de páncreas no CHUS por falta de sangue coa doente xa sedada En resposta a preguntas deste xornal, fontes do Sergas precisaron que o adiamento desta intervención, programada un mes atrás e confirmada a pasada semana, debeuse a que "poden xurdir emerxencias vitais que requiren das reservas de sangue". Ante esta situación, "e sempre seguindo criterios clínicos", matizaron, "priorízanse as Intervencións de Riscos extremos". Pola contra, desde a Asociación de Pacientes do CHUS, o seu presidente, Fernando Abraldes, indicaba a Nós Diario: "Non é un problema de falta de doantes, senón dunha mala xestión de recursos públicos. Non podes causar este dano físico e moral á paciente e logo suspendela".


O ingreso mínimo vital do Estado xa está en vigor. Así o fixa o real decreto-lei publicado este 1 de xuño polo Boletín Oficial do Estado, cuxa convalidación do Congreso o Goberno de coalición do PSOE e Unidas Podemos semella ter asegurada, dadas as declaracións previas dos grupos cuxo voto é favorable é preciso para que a medida continúe vixente. O IMV pode ser solicitado dende o 15 de xuño e o decreto que o regula certifica que non impide á Xunta "seguir xestionando" a Risga, aínda que non será compatible con ela ata que o Parlamento galego aprobe unha reforma da lei de inclusiónA norma promulgada polo Executivo central fixa os requisitos para acceder ao IMV, que pode ser solicitado dende o 15 de xuño, e evidencia que unha das alertas lanzadas polo presidente da Xunta, que a súa entrada en vigor impedirá ao Goberno "seguir xestionando" a Renda de Inclusión Social de Galicia (Risga), non se corresponde coa realidade. Si será preciso, non obstante, que o Parlamento galego elixido nos comicios do vindeiro 12X reforme a lei de inclusión social de Galicia para que ambas prestacións sexan compatibles, tal e como establece o real decreto promulgado este 1 de xuño.As contíasComo avanzaran a pasada semana o vicepresidente de Dereitos Sociais, Pablo Iglesias, e o ministro de Inclusión, José Luis Escrivá, as contías mensuais do ingreso mínimo vital oscilarán entre o equivalente a unha pensión non contributiva para unha persoa adulta sen menores ao cargo -462 euros ao mes, 5.538 ao ano-. Esta contía mínima aumentará en función do número de persoas da unidade familiar ou da existencia ou non de menores ao cargo no fogar ata un tope de 1.015 euros ao mes.Os requisitos persoaisO real decreto publicado este 1 de xuño fixa tamén os requisitos de idade e situación persoal para acceder a esta nova prestación. Os principais son estes [podes consultar aquí o decreto íntegro] [podes consultar aquí o simulador do IMV aberto pola Seguridade Social]Ter entre 23 ou 65 anos. As persoas menores de 23 poden optar a el se teñen fillas ou fillos ao cargo e cumpren o resto de condicións.Ter residencia legal en España durante un mínimo dun ano, agás no caso de persoas vítimas de trata de persoas ou de violencia machista.Non vivir nun centro residencial público, agás vítimas de trata e violencia.Ter solicitadas as prestacións públicas ou pensións que lle poidan corresponder a cada persoa, agás "salarios sociais, rendas mínimas ou axudas análogas das comunidades autónomas", caso da Risga, que non obstante non é compatible -non se poden cobrar á vez- ata que o Parlamento galego non reforme a lei de inclusión.Inscrición como demandante na oficina de emprego.No caso de que a solicitude sexa para unha unidade de convivencia (máis dunha persoa), debe levar constituída un mínimo dun ano. Pode tratarse de matrimonios, parellas de feito ou familiares ata o segundo grao de consanguinidade.As condicións económicasAs persoas e unidades de convivencia que cumpran as devanditas condicións persoais deben facer o mesmo cos limiares económicos que fixa o decreto. Para calcular se a persoa que solicita o IMV ten ou non dereito a cobralo, a Seguridade Social comprobará se os ingresos do ano anterior son "inferiores en polo menos 10 euros á contía mensual" que lle correspondería cobrar. Nese cálculo non terá en conta prestacións como a Risga -cando sexa compatible en Galicia- ou outra como bolsas de estudo, por exemplo. Si computarán ingresos do traballo, sempre e cando non se supere o limiar da axuda.Ademais dos ingresos, outro factor clave no cálculo é o patrimonio da persoa solicitante, pero sen ter en conta a vivenda habitual -si contan outras posesións como segundas vivendas ou fondos de pensións, por exemplo-. O patrimonio máximo para que unha persoa adulta poida optar ao IMV é de 16.614 euros, tres veces a renda garantible para unha persoa adulta. O máximo, para un fogar con catro adultos e un menor ou máis ao cargo, será esa contía multiplicada por 2,6 (43,196,40 euros).Como norma xeral, o IMV concederase tendo en conta os ingresos e patrimonio da persoa solicitante durante o ano anterior, pero "excepcionalmente" tamén se valorarán durante 2020 peticións de persoas con "supostos de vulnerabilidade económica que se producisen no ano en curso"Ao contrario que noutras prestacións ou axudas, as persoas que o soliciten non terán que presentar ante a Seguridade Social abondosa documentación para acreditar se chegan ou non a estes limiares de ingresos ou patrimonio. "En ningún caso -di a norma- será esixible ao solicitante a acreditación de feitos, datos ou circunstancias que a Administración da Seguridade Social deba coñecer por si mesma", para o cal se solicitará permiso expreso da persoa que solicita.Como norma xeral, os requisitos económicos e persoais para acceder ao IMV estarán vinculados á situación da persoa solicitante no ano previo, pero a norma tamén estipula unha excepción, concibida segundo o Goberno central para paliar as consecuencias económicas do coronavirus. Así, "excepcionalmente e cando non sexan beneficiarios de prestacións ou subsidios de desemprego", ata o 31 de decembro deste 2020 aceptaranse solicitudes con "supostos de vulnerabilidade económica que se producisen no ano en curso".A solicitude e os convenios coas autonomíasComo avanzara o Executivo central, as solicitudes do IMV formularanse "preferentemente, na sede electrónica da Seguridade Social". A documentación a achegar será o documento de identidade, o libro de familia, o certificado de empadroamento ou documentos equivalentes para acreditar a situación persoal ou de residencia. Tamén a tarxeta do Servizo Público de Emprego, no caso das persoas sen emprego. Todo o relativo á situación económica é información que a Seguridade Social recompilará directamente.O decreto confirma que polo momento o IMV non será xestionado polas autonomías agás en Euskadi e Navarra, pero tamén certifica que, ao contrario do afirmado por Feijóo, a implantación do ingreso mínimo non "impide" que a Xunta siga xestionando a Risga nin "anula" esta prestación galegaA Seguridade Social disporá de tres meses para resolver a concesión do IMV e, se non o fai unha vez transcorrido ese prazo, a prestación considerarase denegada. O real decreto tamén indica que, nas comunidades autónomas ou concellos que asinen convenios co Ministerio a partir de 2021, será posible tramitar as solicitudes a través deles. Polo momento, as únicas autonomías que disporán da xestión do IMV dende o inicio son Euskadi e Navarra e o decreto subliña que esta diferenza se debe ao seu réxime foral, polas súas competencias máis amplas en materia de facenda e patrimonio.Deste xeito, polo momento en Galicia convivirán ambas prestacións. Ao contrario do manifestado por Feijóo en rolda de prensa e a través dun comunicado da Xunta, a posta en marcha do IMV non "impide" ás autonomías que non sexan Euskadi e Navarra que "xestionen" as súas rendas de garantía de ingresos ou inclusión, como a Risga. Tampouco supón, como dixo o actual presidente da Xunta, que a medida estatal "anule as rendas que viña aplicando e xestionando" o Goberno galego.


Summary: As galegas queren dar a sorpresa ante as grandes favoritas

Gañar ao equipo imbatíbel. Ese é o reto que afrontan as galegas do Durán Maquinaria Ensino ante o Perfumerías Avenida de Salamanca hoxe ás 17.30 horas no choque que abre a edición de 2021 da Copa da Raíña de baloncesto. A cidade de Valencia, e en concreto a pista central de L'Alquería do Basket, será o escenario dun encontro que os seareiros e seareiras do conxunto lucense poderán seguir a través da canle Teledeporte e no que, para que o equipo dos seus amores alcance as semifinais, terá que -literalmente- facer historia. Porque o seu rival leva desde o 15 de febreiro de 2020, é dicir, máis dun ano, sen coñecer a derrota, sumando até o día de hoxe 40 vitorias consecutivas repartidas en cinco competicións diferentes, incluídas as continentais Euro Cup Women e Euro League Women. Nin sequera a obrigada parada a causa da pandemia puido frear a inercia gañadora dun conxunto salmantino que é o único que permanece invicto na Liga Endesa. Ademais, as charras contan co aval de ser as campioas das últimas catro edicións da Copa da Raíña e de presentar os mellores números en ataque, asistencias e porcentaxes de triplo e tiros de dous, mais o Ensino presentará batalla á estatística e á historia con base nos seus bos datos en ataque -é o quinto mellor equipo en anotación, o segundo en porcentaxe de triplos e o primeiro en tiros libres- e no potencial ofensivo e a calidade de xogadoras como Vega Gimeno, Aleksandra Stanacev ou Bea Sánchez. De conseguir dar a que sería a maior sorpresa no baloncesto feminino estatal nos últimos anos, a escuadra galega disputaría as semifinais copeiras o sábado -día 6 de marzo- ás 13 horas ante o gañador da eliminatoria entre Spar Girona e Movistar Estudiantes.


Summary: 'Queremos Galego' concentrouse fronte ao Parlamento mentres o presidente interviña

Unha concentración fronte ao Parlamento cando Núñez Feixoo intervía no pleno foi impulsada por 'Queremos Galego' para mostrar coas recentes afirmacións do presidente en redes sociais preocupado pola "exclusión" do castelán no ensino e as declaracións de líderes do PPdeG na mesma liña. Marcos Maceira, portavoz de Queremos Galego, mostrou a "sorpresa" de que o presidente de Galiza escolla este tema para se pronunciar "cando hai motivos de abondo para facelo sobre decisións" do Executivo español en torno ao galego. Así, Maceira lembrou a exclusión de traballos en galego de premios por parte de terminados ministerios, o feito de que o Radar Covid inicialmente non estivese en galego ou mesmo cando as intervencións de Feixoo para informar da evolución da pandemia eran en castelán. "O único que explica ese furor que lle deu é que o galego lle sobra", opina e insta o presidente galego a que se pronuncie sobre "canto menos galego quere no ensino". Neste punto lémbralle que a presenza do idioma propio da Galiza "é mínima" no ensino: "En Infantil non pasa de 8% nas aulas e en Secundaria supón 18 horas fronte ás 31 de español". Marcos Maceira indica que o pasado mes de xuño a comunidade educativa elaborou unha proposta para a normalización do galego no ensino. "O conselleiro aínda non nos respondeu", indicou. Esta proposta é un documento conxunto da Mesa pola Normalización Lingüística e movementos de renovación pedagóxica (AS-PG, Nova Escola Galega), Anpas (Confederaciónde Ampas galegas) e organizacións sindicais (CIG, STEG, CSIF) para un modelo de sistema educativo co galego como lingua vehicular e de aprendizaxe


Summary: O veto á pesca de fondo podería ter un impacto por persoa aproximado duns 24.000 euros anuais, segundo cálculos da Consellaría de Mar.

O sector pesqueiro da Galiza manifestarase o vindeiro 8 de outubro na praza do concello de Ribeira contra a decisión da Comisión Europea de fechar o acceso da frota de arrastre a 87 zonas de protexidas en augas comunitarias do Atlántico Nororiental. O Executivo español anuncia un recurso contra o veto á pesca mentres aparece unha nova ameaza para a frota galega O veto, que entrará en vigor o día seguinte á mobilización e que afectará a frota galega que faena no Gran Sol, foi duramente criticada por sectores produtivos marítimos e formacións políticas como o BNG, que subliñan que a decisión non se basea en argumentos científicos rigorosos e que foi tomada sen consultalo previamente cos actores implicados. Cartel do BNG chamando á participación na protesta do sector pesqueiro galego. Segundo os cálculos da Consellaría de Mar, o veto á pesca de fondo podería ter un impacto por persoa aproximado duns 24.000 euros anuais, máis de 347,5 millóns de euros para a frota afectada e uns 816 millóns para o conxunto da economía galega. O veto sobre a pesca de fondo podería deixar 816 millóns de perdas económicas Pode "chegar a afectar" a máis de 4.400 tripulantes, de acordo coas estimacións da Administración galega, ao redor de 40% do total, e repercutiría de forma "directa" na actividade de máis de 200 barcos de capital galego e na actividade de 900 buques de maneira indirecta, "co seu consecuente impacto nas vendas en lonxa, nos salarios das tripulacións e na prestación de bens e servizos", entre outros aspectos. Ofensiva "xudicial e institucional" contra o veto Organizacións e colectivos como a Confederación Intersindical Galega (CIG) xa anunciaron que levarán a cabo unha ofensiva "xudicial, institucional e de mobilización" contra o veto de Bruxelas á pesca de fondo, ao entender que supón un "duro golpe" para a frota galega e ameaza "millóns de empregos" no país. A CIG prepara unha ofensiva "xudicial e institucional" contra o veto á pesca de fondo O secretario xeral da central sindical, Paulo Carril, anunciou que o organismo prepara xa a presentación dun recurso contra a decisión da Comisión Europea, á vez que reclamou a adopción de medidas compensatorias inmediatas para as persoas e as empresas afectadas. a organización sindical mantivo contactos nos últimos días con diferentes asociacións de armadores para abordar a situación. Aliás, tratou de contactar, "sen éxito", co Goberno estatal e a Xunta para artellar unha ofensiva xudicial coa presentación de tres recursos: un por parte dos sindicatos, outro polas empresas e outro polas institucións. "O veto á pesca de fondo afectará máis de 50% da produción da frota de Celeiro" O sindicato xa está "preparado" para a presentación do recurso, "tendo en conta que se atacan os intereses dos mariñeiros galegos", polo que consultou coa Universidade da Coruña e a de Santiago para abordar o apartado xurídico.


Summary: As autoridades encontraron polo momento dez vítimas mortais e salvaron a 5.800 migrantes, segundo o último reporte coñecido, que foi aumentando durante toda a fin de semana. A cifra é unha das máis altas que se recordan.

A Guarda Costeira italiana informou do rescate de polo menos 4.100 persoas migrantes, que tentaban cruzar o mar Mediterráneo en 16 botes, rexistradas en menos de 24 horas. Foron localizadas dez vítimas mortais. As autoridades italianas non descartan que a cifra aumente e manteñen varias operacións de salvamento activas, segundo recolle a axencia AP, malia que xa é unha dos rexistros máis altos dos últimos anos. Outros centos de persoas conseguiron chegar ás costas de Lampedusa e Sicilia, onde os centros de internamento están saturados. Organizacións humanitarias advertiron durante as últimas semanas que as travesías continuarían, fronte á pasividade da Unión Europea. Unha nova traxedia no Mediterráneo após a morte de 800 migrantes afogadas o pasado mes de abril en augas próximas á costa de Libia. Un fluxo que non cesa. Italia rescatou 170.000 persoas no mar en 2014, un 277% máis que en 2013, e este ano espera que aumente.


Summary: Os incendios deixan na Galiza 13.800 hectáreas calcinadas polo de agora.

A Asociación para a Defensa Ecolóxica da Galiza (Adega) convocou para esta terza feira unha concentración en apoio da veciñanza dos concellos da zona do Courel que están a verse afectados pola vaga de incendios que comezou no país a pasada quinta feira. Veciñanza e axentes forestais denuncian a falla de medios para loitar contra o lume no Courel Así, Adega chama a concentrarse ás 20 horas diante do Multiusos da Xunta da Galiza en Lugo, e diante da Casa de Chocolate, na sede da Xunta en Ourense. Segundo recolle o propio cartaz difundido pola asociación ecoloxista, as persoas asistentes concentraranse "pola defensa efectiva desta xoia natural única na Galiza". Falan as vítimas do lume en primeira persoa: "Hai moitos nervios, non sabes o que atoparás cando volvas" Neste sentido, Adega lamentou nas súas redes sociais que non existan "políticas que preserven a biodiversidade natural, restauren os ecosistemas e recuperen usos tradicionais dos montes, que contribúen a fixar poboación e a afastar os lumes". 13.800 hectáreas calcinadas A vaga de incendios que afecta estes días á Galiza, nomeadamente nas comarcas do interior, arrasou xa case 13.800 hectáreas de terreo, segundo o parte facilitado pola Consellaría do Medio Rural, con datos recollidos até as 19.15 horas da segunda feira. O balance da vaga de lumes: máis de 13.800 hectáreas calcinadas Destes incendios, dous, os máis grandes, continúan activos e avanzan a gran velocidade alimentados polos terreos secos, o vento e as temperaturas elevadas, xa que se sitúan nas únicas zonas da Galiza que aínda permanecen en alerta por altas temperaturas: o interior das montañas de Valdeorras e O Courel. En concreto, o lume orixinado en Carballeda de Valdeorras, na parroquia de Riodolas, calcinou xa 4.600 hectáreas, segundo a información da Xunta. Após aproximarse o domingo ao núcleo do Barco, avanza agora en dirección a Sobradelo, Rubiá e Biobra, nas proximidades do parque da Serra da Enciña da Lastra. O incendio de Valdeorras cruza o Sil e arrasa casas en Éntoma, no Barco Por outra parte, arderon xa unhas 4.500 hectáreas de terreo noutro incendio de grandes dimensións resultado da unión de varios lumes rexistrados no Courel, concretamente en Folgoso e A Pobra do Brollón


Summary: Receitas de sopa de sémola de arroz e verduras; zancos de polo enfornados con mollo de limón, mostaza e mel; e torta de cacao e cabaciña.

—Sopa de sémola de arroz e verduras A cabaciña (Cucurbita pepo), variedade das cucurbitáceas, é un froito moi utilizado na gastronomía galega. Elaboración: Lávanse as verduras, despúntase a cabaciña, que se parte en anacos finos. O pemento e as acelgas ou espinacas córtanse á xuliana. Nun recipiente, férvese o caldo e bótanse as verduras que, logo do novo fervor, cocen 5 min. Agrégase a sémola de arroz, o sal e a pementa, e coce 12 min, remexendo de cando en cando. Apágase o lume e repousa 5 min antes de servila quente, esparexendo en cada prato queixo relado. —Zancos de polo enfornados con mollo de limón, mostaza e mel Elaboración: Retíranse dos zancos (denominados tamén coxa, coxigón ou coxote) a graxa e os restos de plumas. Sálganse os coxotes e bótase pementa. Esprémese o limón. Remexemos o zume co mel, a mostaza, o vinagre, o AOVE e a salsa Worcestershire até obtermos unha mestura integrada. Colócanse os coxigóns nun recipiente que poida ir ao forno, vértese o líquido sobre os zancos, untándoos ben por ambos os lados. Para que maceren, déixanse repousar na neveira como mínimo 12 horas, virándoos unha vez para que enchoupen. Ao día seguinte, sácase o recipiente da neveira e deixamos temperar. Mentres, lavadas as cenorias, móndanse e córtanse en anacos medianos (3/4 cm). Pelamos o allo e partimos en anacos moi miúdos. Entre o polo con todos os zumes da maceración, colócase a cenoria, estendendo por riba os allos picados e o tomiño. Régase con 150 ml de caldo ou viño, reservando 50 ml. Caldéase o forno a 200ºC, métese o recipiente e báixase a 180º, asando 30 min. Vírase cada peza, botámoslles os 50 ml de caldo ou viño e enfórnase de novo 30 min. Sóbese a fonte ao punto máis alto do forno e gratina 10 min. Como gornición, arroz en branco, puré de patacas, cuscús, patacas fritas ou simplemente mollo feito coa cenoria triturada e algo dos zumes da cocción. —Torta de cacao e cabaciña Elaboración: Penéirase a fariña, o lévedo, o cacao e o sal. Reservamos. Lávase e despúntase a cabaciña, córtase en vertical e rélase coa monda. Resérvase. Mesturamos cunhas varas de bater os ovos co azucre até estaren escumosos. Engádese o aceite e o leite, batendo até integrárense. Incorpórase a cabaciña relada, remexendo con culler de pau. Engádese a mestura de fariña, cacao, lévedo e sal e mexemos até ficar ben homoxénea, sen bolos. Caldéase o forno a 200º C. Vértese a mestura nun molde engraxado con manteiga e enfórnase baixando a temperatura a 180º C. Debe cocer 30 min. Compróbase a cocción pinchando cunha agulla. Déixase arrefecer, retírase do molde e sérvese decorado con chocolate branco derretido ou azucre moído.


Summary: A Comisión Europea entregou o cuestionario de adhesión á UE a Moldavia e Xeorxia mentres Suecia e Finlandia debaten a súa entrada na OTAN. Borrell sinala a vía militar como única saída da guerra.

A Comisión Europea entregou esta segunda feira o cuestionario de adhesión á Unión Europea (UE) a Moldavia e Xeorxia, dous países que seguiron o ronsel de Kiev e solicitaron o seu ingreso formal no bloque tras a invasión rusa de Ucraína. Bruxelas comprometeuse a acelerar todos os procesos relativos a estes países, en especial no caso de Ucraína, en sinal de respaldo fronte á invasión deste país por Rusia. O rublo ruso revalorízase a respecto do comezo da invasión a Ucraína Pola súa parte, Finlandia e Suecia abriron os respectivos debates parlamentarios para estudar pedir o seu ingreso na OTAN, segundo confirmou o ministro finlandés de Exteriores, Pekka Haavisto, que fixo referencia á coordinación que existe entre Helsinqui e Estocolmo para este obxectivo. Cargos da UE piden novas sancións a Rusia sen o consenso dos Estados Funcionarios dos dous países sinalaron ao diario británico The Times que ambas as nacións estarían listas para unirse á OTAN "antes de verán" e desta forma, pasaría a Alianza Atlántica a contar con 32 membros. A OTAN aproba duplicar os batallóns que ten no leste europeo Con respecto a esta potencial adhesión, as autoridades de Rusia negaron esta segunda feira que a inclusión de Finlandia e Suecia na OTAN permita aumentar a seguridade en Europa en plena guerra de Ucraína. O portavoz do Kremlin, Dimitri Peskov, alertou de que a alianza "xa representa en si mesma unha ferramenta para provocar a confrontación". Cambio de regras O ministro de Exteriores de Rusia, Sergei Lavrov, indicou esta segunda feira que as declaracións do Alto Representante da UE para Política Exterior, Josep Borrell, sobre que a guerra de Ucraína só pode resolverse pola vía militar "cambian significativamente as regras do xogo". Batalla de Mariupol As autoridades da República Popular de Donetsk aseguraron esta segunda feira que as forzas rusas teñen tomado o control do porto da cidade de Mariupol, un enclave de importancia pola súa localización. Mariupol está considerada unha conquista chave para os intereses militares de Rusia, na medida en que lle permitiría avanzar nos seus esforzos de unir os Oblast de Lugansk e Donestk coa península de Crimea. China pide investigar o acontecido en Kramatorsk China pediu esta segunda feira "verificar e comprobar" as circunstancias e as causas do ataque con mísil sobre unha estación de tren na cidade ucraína de Kramatorsk.


Summary: Claudia Ribera é estudante de Educación Social no campus de Ourense e integrante da plataforma 'Vía Galega'. Conversa con Sermos Galiza sobre a última campaña do colectivo, 'Non emigramos, expúlsanos', que este sábado sairá á rúa en máis de 40 municipios da Galiza. A campaña pon o foco nas orixes da emigración: a precariedade, os traballos temporais ou a falta de expectativas laborais.

Cal é o detonante da campaña 'Non emigramos, expúlsannos'? Tras anos de análises da situación galega arredor da emigración, sobre todo no que respecta ao contexto da mocidade. A miña xeración carece de expectativas de futuro. As opcións que temos limítanse á procura de empregos precarios que compaxinamos cos estudos ou con traballos precarios fóra da Galiza. Na última década máis de 200.000 persoas emigraron, entre elas 80.000 mozas e mozos. Por iso decidimos poñer en marcha unha campaña potente para este ano que conciencie a sociedade desta situación. Neste contexto, cales foron as solucións propostas desde a Xunta e como as valorades? A Xunta, lonxe de intentar paliar este problema fomentouno. É a principal causante de que teñamos un alto índice de desemprego xuvenil (26,2% de desemprego en menores de 20 anos e de 25% entre os 20 e os 25 anos no terceiro trimestre de 2019). O Goberno galego acata as políticas que dita Madrid, sen facer unha análise da realidade propia. A Xunta fomentou a actual crise industrial, cun desmantelamento dos seus postos de traballo. O turismo crea postos de emprego temporais e, a maiores, contribúe a masificación de áreas como a de Compostela. A Xunta, lonxe de intentar paliar este problema fomentouno, afirma Ribera Como impacta a alza do prezo dos alugueres á mocidade? En Compostela percíbese especialmente o problema dos alugueres, porque é a cidade onde se concentra máis alumnado universitario, pero estase estendendo a outras cidades. Os pisos máis baratos están situados nas aforas da cidade, mentres que os do centro presentan contratos trampa ou unhas condicións pésimas. Nesa alza o turismo tamén ten que ver. Percibides un fomento da emigración nas persoas novas, do mesmo xeito que antes se animaba ás do rural a marcha á cidade? Véndennos a emigración como unha solución aos problemas da poboación, pero nunca se analiza cales son eses problemas e os seus porque. Semella que emigramos para ver mundo, aprender idiomas, coñecer outras culturas e ampliar a nosa perspectiva. Transmítese unha mensaxe de emprendemento, de acceso a unha mellor calidade de vida. Eu cada vez teño máis amigas e compañeiras que perciben a emigración como un futuro próximo, antes que a procura de traballo aquí. Elas mesmas mentalízanse de que formarán o seu proxecto de vida fóra. E os medios de comunicación xogan un papel moi importante na comunicación deste discurso. Véndennos a emigración como unha solución aos problemas da poboación, afirma Ribera Como se informa da emigración? Eu sempre poño o exemplo de programas estatais como 'Españoles por el mundo' ou 'Callejeros viajeros', que amosan exemplos de emigrantes de éxito que son minoritarios. Distorsionan a realidade. Non son casos que imperen nas persoas emigrantes. Hai moitas persoas novas que seguen emigrando para traballar como au pair no estranxeiro, sen contrato, con malas condicións laborais. Que accións levastes a cabo nesta campaña? Organizamos charlas nas que se comparten perspectivas de diferentes puntos de vista: da xente nova, desde unha análise histórica dos procesos migratoiros ou de emigrantes que retornaron á Galiza. Algunhas tiveron moi boa acollida, coa participación de moita xente moza. Ademais presentáronse mocións nos concellos para que recoñecesen a problemática da emigración. E este sábado haberá concentracións en 46 municipios galegos. En Vía Galega participan 60 colectivos, que fixeron unha campaña intensa para animar a participar. O fin é poñer esta problemática no mapa mental da xente. Cal foi a valoración que fixo a persoa retornada a Galiza? Na charla de Ourense o poñente falou desde o persoal. Contounos o contexto do que viña, a Arxentina, que conta con numerosas asociacións galegas, e explicounos que a súa volta sentiuse espido, sen axudas por parte da Xunta.