Summary: Como funambulistas en situacións extremas camiñan os personaxes do novo libro de Mercedes Leobalde, gañador do Premio Ánxel Fole de narrativa.

Despois de ter gañado o Illas Sisargas de poesía erótica con Chamádeme Eva, Funambulistas (Xerais) é o segundo libro desta autora que leva tempo escribindo mais que salta agora ao ámbito público da literatura. -O título do libro está recollido nun dos seus relatos, por que se decidiu por "Funambulistas"? Cando aínda non sabía moi ben como artellar o proxecto xa tiña o título, desde o inicio tiña claro que sería este. O funambulista é o que anda na corda frouxa e todos temos moito de funambulistas. Na vida, por moito que intentemos, non hai ningunha situación estábel. Pensas que estás tranquila e vénche unha do revés e perdes o equilibrio. Quería poñer personaxes diversos e enfrontalos a unha situación de crise, extrema, e comprobar como se desenvolvían. Finalmente case todas tiran para adiante con valentía. Por riba, as mulleres temos un plus de funambulistas. -Algúns son relatos tráxicos mais tentou imprimirlle esa vontade de sobrepoñerse ás circunstancias? Penso que si, a súa maneira, mais acontece. Non son personaxes inmobilistas. Buscan reaccionar para saír desta situación. Tentei que no libro se recollese variedade de personaxes, homes e mulleres, novos e vellos mais a maior parte son persoas que superan as súas propias circunstancias, ás veces adversas. "Na vida, por moito que intentemos, non hai ningunha situación estábel. Pensas que estás tranquila e vénche unha do revés e perdes o equilibrio". -Dalgunha maneira, quería mostrar que, malia a condición extrema dalgunhas, a todo o mundo pode pasarlle unha historia como as súas? Exemplifican, dalgunha maneira, a idea de inestabilidade, do eventual que é todo, da necesidade que temos de aproveitar ao máximo os momentos porque todo se acaba. Se non houbera perigo non se darían situacións de inestabilidade, mais o perigo está aí e unha traxedia pode sobrevir en calquera momento. -O editor e membro do xurado, Manuel Bragado, definiu o seu libro de relatos como unha "novela sobre a fraxilidade contemporánea". Con que trata de abordar a fraxilidade contemporánea estou plenamente de acordo. O de escribir unha novela non era a miña intención, de feito, quixen facer un catálogo de relatos que podía ser menor ou amplialo até o infinito. Optei por recoller 25 relatos breves mais algúns deles, certo é, están conectados entre si. En todos hai un elemento que repito con intención de tecer unha arañeira e logo comparten a idea de ir á esencia na temática ou na forma de se expoñer as historias. A idea era crear un personaxe e poñelo nunha situación e ver como sae dela. Ir ao grao. Gústame moito o relato breve e mesmo me encantaría escribir micro-relatos. -O atentado contra un inmigrante, a moza que queda preñada, o consultorio de Elena Francis ou un particular roubo do Códice... os contos quería facer tamén retrato e crítica social? Son circunstancias tráxicas que poden acontecer á nosa beira, como a actitude autoritaria dun policía contra un rapaz senegalés que dá pé a unha desgracia. A miña maneira de ver as cousas non é compracente e iso trasládase aos lectores, cunha dose de crítica sobre a nosa realidade. -Quixo darlle desta maneira un golpe de realidade a quen os lea? Cando empecei a escribir non sabía aínda se sairían do meu ordenador mais paseino ás amizades e seguín escribindo porque me divertía moitísimo. Ademais desa crítica e ese compromiso coa realidade, eu creo que teñen bastante humor. É a miña maneira de escribir, coas miserias, o dramatismo e a denuncia mais tamén con humor. Non cal pode ser a reacción dos lectores mais se se sinte motivada a pensar ou botar unha risa a min paréceme ben. Calquera reacción, xa só por existir, é boa. "Non sei cal pode ser a reacción mais se leva a pensar ou botar unha risa a min paréceme ben. Calquera reacción, xa só por existir, é boa". -Con Chamádeme Eva gañou o premio Illas Sisargas de literatura erótica e con Funambulistas fíxose co Ánxel Fole. Levaba moito tempo escribindo antes? Sempre me gustou escribir pero non tiña ansia de publicar. Escribía para min, para verbalizar os pensamentos. O cambio produciuse ao asistir a obradoiros literarios de Antía Otero, Dores Tembrás ou Yolanda Castaño. Comecei a ler textos en público e ver a reacción e cando vin que a xente podía sacar proveito do que escribía, goce mesmo. O acto de escribir pode esgotarse en si mesmo mais tamén pode acontecer que nun momento decidas que compensa publicar. Se non asistira aos obradoiros non tería pasado. -Vostede é filóloga, o que lle presupón certas destrezas literarias, como decide participar de obradoiros de escrita? Porque tes destrezas lingüísticas, non literarias. Unha cousa é ter dominio da lingua e outra saber crear historias. Nos obradoiros danche ferramentas, ideas, propostas de exercicios.. que son necesarios para crear literatura. Gustáronme, gocei neles e aprendín moito. Eu era moi asistemática e decidín tomalo máis a serio. Os obradoiros póñenche ademais en contacto con persoas das mesmas inquedanzas e estás nun ambiente que te motiva. -Poesía erótica no primeiro libro e narrativa, como se vai mover a súa traxectoria entre os xéneros? A poesía é nova, dos obradoiros, os relatos veñen de antes. Cos xéneros pásame como coa lectura, vou dun a outro. Podo ter a un tempo varios relatos empezados, estar documentándome doutros... Apunto todo o que me para pola cabeza. Teño varias ideas que poden ser relatos curtos ou novelas mais non sei se me darei atrevido. Terei que seguir aprendendo. -Nese sentido, cales son os seus referentes literarios? Moito a literatura latinoamericana: Cortázar, Borges, Rulfo, Horacio Quiroga, Benedetti... tamén Chejov, Poe ou Virxinia Wolf. Nos galegos, Castelao, Cunqueiro, Marilar Aleixander ou Xosé Miranda. Dos recentes, sentinme moi próxima de Os televisores estrábicos de Ramón Vilar e As ilusións estrañas de Antón Dobao. A entrevista saíu publicada no n. 135 do semanario Sermos Galiza xunto cun adianto editorial da obra, daquela aínda non publicada. O número está ao dispor na nosa loxa.


Summary: A Audiencia Nacional española atrasa o litixio despois das probas presentadas pola formación soberanista.

O Xulgado 6 da Audiencia Nacional española resolveu esta terza feira dar dez días ás partes para avaliar as probas presentadas por Izquierda Castellana (IzCa), polo que adía durante ese tempo a decisión sobre a ilegalización da formación soberanista, instada polo Ministerio de Interior, que dirixe Fernando Grande-Marlaska, baseado en cuestións administrativas. Apoiados por representantes de Bloque Nacionalista Galego, EH Bildu, Candidatura d'Unitat Popular, Junts e a Assemblea Nacional Catalana, militantes e simpatizantes de IzCa concentráronse diante do tribunal pouco antes da sesión, alí estaba o seu voceiro nacional, Luis Ocampo, que destacou que o acontecido é "unha vitoria parcial", recolle Naiz. Asemade, o líder da formación acusou a Xustiza estatal de "incapacidade e ineficacia", subliñando a "neglixencia" da Avogacía Xeral do Estado, que non tiña un profesional preparado tras xubilarse o anterior responsábel da causa. Ocampo tamén se referiu a Marlaska, "un ministro que sigue a tradición habitual neste réxime do posfranquismo que ten como hábito a represión e o autoritarismo. Todo o mundo lembra como facía a vista gorda perante a comunicación de torturas dos que ían declarar", indicou. O intento de ilegalización foi impulsado por Interior, que solicitou a extinción e ilegalización da forza política, con 19 anos de historia, por non adecuarse os seus estatutos ás reformas da Lei de partidos executada en 2015 no Goberno de Mariano Raxoi e o Partido Popular. Daquela, informouse de que se advertiría ás formacións que tiveran que actualizar os seus estatutos, porén, a notificación nunha chegou á sede de Izca, "é curioso porque o enderezo correcto si que o tiñan porque é onde enviaron o aviso de ilegalización", asevera Ocampo, "unha vez que coñecemos os cambios que tíñamos que facer, fixémolos. Eran só aspectos técnicos". Aínda que o Rexistro de Partidos Políticos, que depende de Interior, xa avalou os novos estatutos de Izca, a Fiscalía mantivo o seu apoio á solicitude do Ministerio. Así e todo, a organización agarda que ao desaparecer os motivos xustificados polas autoridades españolas para acabar co partido a Audiencia Nacional non tarde en fallar ao seu favor. "Sería moi nefasto para o Goberno de progreso, entre aspas, unha ilegalización" por un tecnicismo, asegura, con "especial relevancia no 500º aniversario da revolución dos comuneiros casteláns".


Summary: Así se presenta a axenda para esta fin de semana na Costa da Morte, que vén marcada polas numerosas celebracións de San Pedro, polo Festival Fisterra Blues, así como pola fin da festa do San Xoán de Carballo co Rockin e a mítica Festa do Bosque.

ARTE DE METEOGALICIA: TEMPO ESTABLE E SOLLEIRO Meteogalicia avísanos que o venres comezamos a ter influencia das altas presións polo que aumentará significativamente a estabilidade atmosférica. Con isto, amenceremos con ceos máis anubrados canto máis ao noroeste, con brétemas costeiras. Á tarde os ceos quedarán pouco anubrados ou despexados en xeral, con algunhas nubes no litoral norte e nubes de evolución ao leste. O sábado, Galicia comeza a quedar na influencia das altas presións. Así, amenceremos con nubes baixas e néboas na metade norte que se irán disipando co avance da mañá para quedar cunha tarde de ceos pouco anubrados ou despexados en xeral. Xa o domingo, Galicia queda nunha situación intermedia entre o anticiclón situado en Azores e unha baixa térmica centrada na península Ibérica, con réxime de ventos de compoñente norte. Con esta situación, no terzo norte amenceremos cos ceos cubertos e iranse abrindo grandes claros co avance do día. Venres 28-domingo 30 de xuño -Festas de San Pedro en Muros. -Festas de San Pedro en Buxantes (Dumbría). -Festas de San Pedro na Ponte do Porto. -Festas de San Pedro en Santa Comba. -Festival Fisterra Blues Experience. Venres 28 de xuño -Festas de Corcoesto (Cabana). -Festival Folclórico Agrocovo en Esteiro. -Presentación dun libro sobre a Ataxia en Cabana. Sábado 29 de xuño -Festas de Corcoesto (Cabana). -Festas de San Pedro de Corcubión. -Festas de San Pedro de Barizo (Malpica). -Festival Rockin en Carballo. -Xornadas de Pesca O Pindo é mar. Domingo 30 de xuño -Festa do Bosque de Carballo. -V Noite Rock na Sala Nasmo en Muros. -Festa da Carballeira de Baio. EXPOSICIÓNS As Torres do Allo, en Zas, de luns a venres dende as 11:00 da mañá ás 20:00 da tarde; e o sábado e domingo amplíase este horario ata as 21:00 horas. A programación habitual:- Visitas Guiadas: ás 13h e 17h. Permitirán coñecer o conxunto etnográfico que inaugurou unha tipoloxía edilicia en Galicia.- O Xogo de Pistas "Os secretos Ocultos nas Torres: deforma continuada durante o horario de apertura (sen necesidade de reserva previa).- Visitas teatralizadas todos os domingos de xullo e agosto ás 19:30. Castelo de Vimianzo. A fortaleza así como a súa mostra de artesanía ao vivo pódese visitar martes a domingo de 10:30 a 14 e de 16 a 19 horas. Conxunto etnográfico do Mosquetín. O conxunto de muíños e batáns do Mosquetín abre as súas portas todos os días da semana dende as 11 horas ata ás 18 horas. Os sábados e os domingos hai visita guiada ás 13 e ás 18 horas. No dolmen de Dombate ofrécense visitas guiadas, en temporada baixa, de venres a domingo de 10:30 a 14:00h e de 16:00 a 18:30. En temporada alta (Semana Santa, e do 1 de xullo a 16 de setembro), visitas guiadas todos os días. A Tenda Turística Stoupa acolle a exposición "Mar de Crebas". TODA A INFORMACIÓN DEBULLADA NA #AXENDACOSTADAMORTE


Summary: Ambos os dous estadounidenses.

O premio Nobel de Economía foi este ano para Paul R. Milgrom e Robert B. Wilson polas súas melloras na teoría de poxas e invención de novos formatos de poxas, segundo anunciou esta segunda feira a Real Academia Sueca das Ciencias. "Non só clarificaron como funcionan as poxas e por que os que fan unha oferta compórtanse de certa maneira, senón que utilizaron os seus descubrimentos teóricos para inventar novos formatos de poxa totalmente novos para a venda de bens e servizos", explican desde a entidade. Robert B. Wilson desenvolveu a teoría de poxas para obxectos con valor común e demostrou por que os que fan unha oferta tenden a ofrecer menos do valor que cren que ten o produto: pola "maldición do gañador". Paul Milgrom incide o director da poxa logrará máis ingresos se os que ofertan saben máis sobre o valor que cren que teñen os outros sobre o produto ou servizo polo que poxan. A dotación económica que acompaña o premio pasa de nove a dez millóns de coroas suecas neste ano, o que se traduciría en 960.000 euros.


Summary: Nesta terza, ás 20.00 horas, terá lugar unha conferencia organizada pola Fundación Galiza Sempre, sobre as reformas económicas desenvolvidas en Cuba. Co gallo da mesma, membros do Bloque Nacionalista Galego, reuníronse esta mañá coa delegación da illa.

Antes de ter lugar a Conferencia organizada pola Fundación Galiza Sempre, a delegación de Cuba que visita hoxe a capital do País, reuniuse con membros do BNG, entre os que se atopaban o voceiro nacional, Guillerme Vázquez, a secretaria de organización Montse Prado e o voceiro municipal da fronte, Rubén Cela. O acto, que leva por lema Cara onde vai Cuba?, desenvolverase hoxe ás 20.00h na Biblioteca Ánxel Casal -Avenida Xoán XXIII, e contará coas intervencións de Fernando Martínez Heredia, Director Xeral e Investigador Titular no Instituto Cubano de Investigación Cultural Juan Marinello da Habana; e Alberto Betancourt, Vicepresidente da Asociación Nacional de Economistas. A conferencia repasará os máis de cincuenta anos dende o trunfo revolucionario, así como a loita e solidariedade amosadas polo pobo de Cuba ao longo deste período. Así mesmo, a delegación cubana, achegará as liñas máis importantes das reformas económicas iniciadas polo goberno nesta nova etapa e as consecuencias do bloqueo imposto polos EUA dende 1962. O acto será presentado por Xesús Veiga, presidente da fundación nacionalista.


Summary: O escritor e profesor Alberte Blanco Casal desbota facer unha lectura "simplista" do ataque ruso a Ucraína. Non pode quedar nunha mera condena á invasión rusa, advirte. En conversa con Nós Diario, asegura que Rusia non ten máis ambición militar que a de conseguir o obxectivo estratéxico de que Ucraína sexa un país neutral.

Que supón o ataque de Rusia a Ucraína? Rusia leva aguantando 30 anos e decidiu non seguir aguantando máis. Podemos estar en desacordo coas formas pero estamos ante unha realidade xeoestratéxica. O mundo ten que cambiar. Occidente non pode comportarse de forma unilateral: bombardear Iugoslavia sen o acordo da ONU, crear o estado fantasma e monicreque como o de Kosovo... O que declarou Putin esta madrugada é que non vai ocupar Ucraína, senón procurar a rendición militar do Goberno ucraíno para favorecer unha Ucraína neutral. Coa potencia militar da que dispón neste momento trata de facerlle entender ao mundo que as regras do xogo teñen que cambiar. Teñen que ser máis amplas, multipolares até conseguir un equilibrio de forzas no planeta que poña fin a este ditame unilateral por parte da OTAN, os EUA e o Reino Unido. O que está ocorrendo é un reaxuste estratéxico cunha guerra cirúrxica. Estase bombardeando exclusivamente instalacións militares, non cidades. Na práctica estase derrotando un exército armado por occidente até os dentes pero sen ningunha capacidade estratéxica. Cal é o contexto desas tres décadas de aguante ás que se refire? Rusia leva 30 anos sendo acosada pola OTAN de forma sistemática. A súa febleza debido á descomposición da URSS impedíalle tomar ningún tipo de medida a este avance inexorable da OTAN pero chegou un momento en que Rusia se reconstruíu como gran potencia e non podía seguir permitindo que a OTAN continuase coa expansión das súas fronteiras ano tras ano. A solución pasa por un reequilibrio de forzas que se ten que producir no ámbito das grandes potencias, primeiro, para despois trasladarse á ONU, ao Fondo Monetario Internacional e ao Banco Mundial O que Rusia se propuxo nos últimos anos foi facer entrar en razón as autoridades occidentais intentando chegar a unha negociación plausíbel que permitise frear en seco o avance da OTAN, desmilitarizar os países que están perto da súa fronteira, no mar Negro mais os páises bálticos, por suposto Ucraína e Xeorxia, e intentar resolver o conflito do Donbass, que foi acordado na ONU no ano 2015, a través do protocolo de Minsk, onde se conveu darlle autonomía ás repúblicas de Donetsk e Luhansk, retirar as armas pesadas e materializar as resolucións da ONU. Por que Occidente non respectou os acordos de Minsk? Os encargados de levar adiante este acordo eran Francia Alemaña, Ucraína e Bielorrusia. Nestes sete anos non se fixo absolutamente nada. A última oportunidade que lle deron a este cuarteto foi o pasado 13 de febreiro, en Berlín, mais de aí non saíu unha folla de ruta para a aplicación deses acordos. Esa reunión foi un completo fracaso. Ucraína negouse a respectar o protocolo de Minsk e nin Francia nin Alemaña fixeron o máis mínimo por que entrase en razón. A conclusión máis plausíbel é que non se queren aplicar estes acordos, nin por parte de Ucraína nin de Occidente. Rusia chegou á conclusión que non había outra saída que tomar medidas drásticas e estratéxicas. Recoñeceu a soberanía do Donbass, unha zona independente, de facto, desde 2015 e deulle un ultimato a Kiev para que deixase de bombardear as repúblicas e fixese unha declaración expresa de que non vai entrar na OTAN. Por onde debe pasar a solución a este conflito? O que quere Rusia é que se recoñeza como unha gran potencia e falar de igual a igual con Occidente e coa OTAN. Polo tanto, a solución pasa porque se recoñeza o statu quo de Rusia, que até o momento non foi máis que obxecto dun desprezo sistemático. Ten que haber un reaxuste xeopolítico a nivel internacional onde as cousas se diriman entre todos os países, sen máis unilateralismo por parte de Occidente. O de Ucraína é a proba de que as cousas van en serio. O mundo ten que reconsiderar o que está ocorrendo. As potencias occidentais teñen que decatarse de que non é posíbel impoñer o seu statu quo porque non teñen capacidade militar nin económica para facelo e de que teñen que renegociar o reparto de poder co resto de nacións emerxentes do planeta. Todo o que poida ocorrer a quen lle vai prexudicar máis é a occidente, especialmente a Europa. A suba do gas, do petróleo, da luz e de todos os artigos básicos, se non se regula, vai ser terríbel En menos de seis horas Rusia derrotou o exército ucraíno e non van entrar aí. O que pretende é unha zona neutral en Europa non adscrita a ningún tipo de bloque político-militar. Da mesma maneira que Rusia marchou na década dos 90, disolveu o Pacto de Varsovia, deixou as súas bases e marchou, vaille pedir aos EUA que faga outro tanto, que deixe as bases da OTAN en Europa e marche, para que Europa sexa un continente libre onde cadaquén tome as decisións que considere. Non hai volta atrás? Estamos asistindo a un cambio histórico, un cambio no ámbito xeopolítico onde Rusia, China e outros países emerxentes van empezar a contar moito máis do que contaban até agora. No futuro, creo que non queda máis que renegociar un novo sistema de seguridade. A ONU, se quere seguir existindo terá que ser un órgano multipolar, democrático, no sentido de que deberá representar todas as sensibilidades e, polo tanto, deixar de ser un monicreque dos EUA e de Occidente. Que poden supor as sancións con que ameaza Occidente? Rusia esperou a ter as posibilidades técnicas e económicas adecuadas para tomar esta decisión máis aló das sancións que pidan producirse agora. Non lle van facer ningún dano. Rusia, ao igual que China, está blindada por un sistema financeiro maduro e todo o que poida ocorrer a quen lle vai prexudicar máis é a occidente, especialmente a Europa. A suba do gas, do petróleo, da luz e de todos os artigos básicos, se non se regula, vai ser terríbel. A crise en Europa vai ser moi forte. A única solución é negociar, atender aos requirimentos de Rusia, que pide que teñen en conta as súas necesidades e a súa opinión. A solución pasa por un reequilibrio de forzas que se ten que producir no ámbito das grandes potencias, primeiro, para despois trasladarse á ONU, ao Fondo Monetario Internacional e ao Banco Mundial. O equilibrio de forzas ten que mudar. Rusia, ao igual que China, está blindada por un sistema financeiro maduro e todo o que poida ocorrer a quen lle vai prexudicar máis é a occidente A situación é máis complicada do que se traslada polos medios de comunicación occidentais. Estanse ocultando as manifestacións neonazis en Kiev, as matanzas que houbo en Odessa co golpe de estado que impuxo o goberno ucraíno... Está en xogo o futuro da humanidade, de Europa. É o momento de que as organizacións de esquerda racionalicen o que está a pasar e o vexan como unha oportunidade, exixindo responsabilidades a quen durante 30 anos non fixeron nada. Non fai falla ser pro Putin, pro Rusia nin pro China, só sentido común para saber que o que vai beneficiar todos os pobos de Europa é unha multipolaridade, non a dependencia dun único polo de poder.


Summary: En resposta ás queixas presentadas pola Plataforma pola Defensa do Castelo, o Valedor pide "aclarar cales son as vantaxes económicas" para a Xunta "financiar integramente a rehabilitación de parte dos inmobles para seren cedidos gratuitamente"

Hai unhas semanas foi o Consello da Cultura Galega o que a través dun informe cuestionou o proxecto hoteleiro defendido polo Goberno galego paea o Castelo de Monterrei. Agora é o Valedor do Pobo quen, en resposta ás queixas presentadas pola Plataforma pola Defensa do Castelo, critica algúns aspectos desta actuación, ao tempo que demanda da Xunta máis información. O escrito do Valedor lembra que non hai ningún estudo que xustifique o cambio de uso e que o proxecto non garante o uso cultural e conxunto do recinto O escrito do Valedor lembra que non hai ningún estudo que xustifique o cambio de uso e que o proxecto non garante o uso cultural e conxunto do recinto: "A Axencia de Turismo non informa sobre cales son os estudos de viabilidade do cambio de uso nin os datos obxectivos polos que se avaliou a conveniencia de adicar parte dos edificios a un uso hoteleiro e, xa que logo, restritivo de calquera outra utilización", sinala. E engade que "Eses estudos deberon levarase a cabo nun tempo extremadamente breve pois con data do 25 de outubro (do 2013) o órgano de contratación xa autorizara o expediente do contrato para a redacción do novo proxecto". O texto esixe "informar sobre o procedemento seguido para avaliar a oportunidade deste cambio. Hai que poñer de manifesto que tanto a renovación construtiva como a funcional existían xa no primitivo proxecto de rehabilitación". O Valedor destaca tamén que non hai datos obxectivos que xustifiquen que o hotel no castelo vai dinamizar a economía da comarca e pide "explicar o fundamento deste importante investimento público en estudos técnicos e económicos que acrediten o seu impacto na dinamización da comarca". O Valedor pide "aclarar cales son as vantaxes económicas de acometer a contratación e financiar integramente a rehabilitación de parte dos inmobles para seren cedidos gratuitamente" Incide igualmente en que a Empresa Pública Paradores, co beneplácito da Xunta, "pretende beneficiarse dunha rehabilitación acometida con fondos propios da Xunta de Galicia (o novo proxecto finánciase cos orzamentos da Axencia, ao ter que prescindir das axudas europeas), xa que a condición para modificar o uso do complexo monumental é a súa gratuidade e sen dereito a percibir ningún tipo de compensación económica pola cesión". O Valedor pide "aclarar cales son as vantaxes económicas de acometer a contratación e financiar integramente a rehabilitación de parte dos inmobles para seren cedidos gratuitamente e sen dereito a percibir ningún tipo de compensación económica pola cesión". O texto esixe finalmente "garantir o escrupuloso respecto aos fins inicialmente autorizados (dos que se derivaba o libre acceso ao recinto e aos edificios)", o que só pode levarse a cabo -di- pola redacción dun proxecto que tome en consideración todas as cautelas e limitacións sinaladas na autorización da Dirección Xeral de Patrimonio Cultural e desenvolva de forma concreta os seus usos iniciais culturais, divulgativos, etnográficos e museísticos. "Esta é a mellor proba e garantía de que o 83% da superficie edificada e a totalidade da superficie sen edificar da fortaleza será visitable", conclúe.


Summary: A porcentaxe de renda para vivenda creceu catro puntos no último ano

Comprar casa é unha misión imposíbel para moitas galegas. As sucesivas crises e a cronificación da precariedade laboral leva boa parte da poboación a apostar no alugueiro. Mais a crecente demanda deste tipo de vivendas, sumada á redución da oferta polo auxe dos pisos turísticos, fixo que o prezo medio que pagan as galegas medrase 23% desde 2015, segundos os datos dun informe elaborado por Fotocasa e Infojobs. O prezo do metro cadrado pasou dos 5,47 euros de 2015 aos 6,75 de 2019, é dicir que se por un piso de 80 metros pagábanse hai un lustro 437 euros, o ano pasado pagábase de media por ese mesmo inmóbel 540 euros. Mais nese período os salarios non aumentaron do mesmo xeito. Segundo recolle o informe, o incremento do salario medio bruto anual foi de 7%, ao pasar dos 20.876 euros de 2015 aos 22.337 de 2019, un feito en parte motivado pola suba do salario mínimo interprofesional dos 735,9 euros aos 900 euros. Seguindo o exemplo anterior, unha persoa que cobre o salario medio e que decida alugar a vivenda antes mencionada, de 80 metros cadrados, deberá destinar 29% da súa renda mensual (1.861 euros) ao pagamento do alugueiro, sen incluír nesa cantidade gastos de luz e auga. O salto é especialmente significativo no último ano. Desde 2015, a porcentaxe de salario para cubrir o pago do alugueiro mantívose estábel arredor de 25%, un de cada catro euros, mais no último ano esta porcentaxe creceu catro puntos porcentuais, até situarse en 29% que sinala o estudo de Fotocasa e Infojobs. Incremento xeneralizado Segundo Anaïs López, directora de comunicación de Fotocasa, a suba do prezo medio da vivenda en alugueiro deuse practicamente en todos os territorios do Estado español, o que motivou que os cidadáns tivesen que dedicar unha porcentaxe máis elevada do seu salario ao pagamento mensual do alugueiro, xa que os salarios non subiron na mesma proporción. Se se analizan los incrementos porcentuais acumulados nos últimos cinco anos, o prezo medio do metro cadrado da vivenda en alugueiro medrou 45% no conxunto de territorios, mentres que os salarios medios apenas se teñen incrementado 3,4% desde 2015. Con todo, Galiza está aínda lonxe das cifras de territorios como Catalunya (56,5%), Madrid (55,7%) ou Euskadi (51,3%), onde os alugueiros levan de media máis da metade dos ingresos das persoas que optan por este modelo.


Summary: Nuns tempos nos que os recortes continúan a estar á orde do día, o goberno local de Pontevedra procura o equilibrio entre o investimento e o aforro, o que derivou nun cómodo colchón de solvencia para afrontar unha morea de proxectos, algúns xa iniciados, e outros que continuarán nos próximos meses.

Nas últimas semanas, o equipo de goberno desprega un abano de investimentos que, afirman desde o executivo de Fernández Lores (BNG), teñen como obxectivo prioritario mellorar a calidade de vida na bisbarra pontevedresa. Bon exemplo disto, e xa en marcha, podería ser o saneamento do río Gafos. Unha obra necesaria e demandada por asociacións e cidadáns, e que suporá un antes e un despois para os coñecidos "verquidos urbanos" que se dan ao longo do seu percorrido. O concello comprométese a facer un seguimento estrito dunha intervención que xa deu comezo, e que contará cun orzamento de 831.116,30 euros; o que supón unha rebaixa de 26,2% respecto ao prezo de licitación. Tamén cun forte sentido ecolóxico, continúa a avanzar o plano para o parque da Fracha. Cun proxecto xa elaborado e unha comisión de seguimento creada, o Concello traballa agora no prego de condicións para sacar a contratación os traballos de posta a punto do futuro espazo produtivo e de lecer da Fracha que inclúe terreos das comunidades de montes de Marcón, Tomeza e A Canicouva. O plan, que se espera iniciar neste mesmo ano, inclúe o acondicionamento das tres áreas de descanso que terá o parque, con plantación de árbores de sombra; a recuperación de bosques de ribeira, novas plantacións, limpeza de especies invasoras; a posta a punto de 26,6 km de sendas e os tratamentos antierosión dos terreos. A entrada ao parque será polo aparcamento en Outeiro Navío, onde chegan as vías asfaltadas. O orzamento total do proxecto é de 2.704.794,23 euros, xa que hai que sumar 60.000 euros ao ano por mor do mantemento. Cabe destacar o labor dos comuneiros, que ceden o uso das súas propiedades durante 35 anos. Por outra banda, vén de se aprobar o plan de calmado de tráfico (de igual maneira que se fixo en Salcedo) na parroquia de Mourente. Un proxecto que ten un orzamento de licitación de 151.058 euros e que suporá a instalación de máis de 50 redutores de velocidade nas vías municipais que non foron tratadas até o de agora ou nas que non está previsto actuar cun proxecto singular. Trátase dunha continuación a todo o traballo feito na cidade de Pontevedra ao redor da seguridade peonil e ciclista, e que espera funcionar no rural coa mesma eficacia do que no entorno urbano (en sete anos, ningún accidente mortal). Boa parte desta intervención xira arredor das propias peticións de veciños que pedían "lombos" nas proximidades das súas casas para poder desenrolar o seu día a día con maior seguridade. Este proxecto complementará outras actuacións xa realizadas na parroquia como a urbanización do lugar dos Campos por máis de 200.000 euros, os accesos ao Mercantil no lugar de Cons e do Pazo por máis de 120.000 euros; así como as medidas instaladas na avenida de Lugo ou en Santa Margarida. Nesta mesma parroquia, os lugares do Pazo, Carabelos, Eirós e Leirados contan dende xa cunha rede de saneamento á que poderán adherirse nas vindeiras semanas. A obra feita permitiu a conexión de 160 vivendas á rede de saneamento e é a última do convenio de colaboración asinado no seu día con Fomento. O proxecto incluíu a instalación de 5.000 metros lineais de tubaxes, ao que se sumou unha rede de recollida de augas pluviais de 852 metros lineais. O pasado maio aprobábase un paquete de obras para mellorar o acceso a Os Fontáns, na parroquia de Santa María de Xeve, cun orzamento de 234.226 euros para a rehabilitación integral da estrada. Ademais, tamén se licitaron, por 127.843 euros, obras de acondicionamento en Ponte Muíños, parroquia de Lourizán, que inclúen melloras nas beirarrúas e a instalación de novos lombos. Asemade, once colexios do municipio gozarán de diferentes traballos nas súas instalacións por valor de 78.188 euros. As actuacións inclúen tarefas de mantemento e conservación (asuntos de competencia municipal), sendo que o resto de intervencións corresponden á Xunta de Galicia. Os centros que se inclúen este ano dentro dos traballos son os CEIP A Xunqueira I, o Álvarez Limeses, o de Cabanas, o Froebel, o Manuel Vidal Portela, o Ponte Sampaio, o Vilaverde, o de Campolongo, a Marcos da Portela; e os EEI Concepción Crespo Rivas e Fina Casalderrey. O alcalde de Pontevedra, Miguel Anxo Fernández Lores, lembrou a pasada quinta feira que ao ter o municipio tanta extensión rural, "non podemos chegar a todos os sitios ao mesmo tempo", mais apostou en lle dar valor ao esforzo económico que está a facer o concello nos últimos anos para trasladar os estándares de calidade urbana ás parroquias e negar calquera tipo de abandono ou esquecemento do entorno rural. "Gastamos de media cinco veces máis por habitante que no ámbito urbano", sinalou. Dentro do ámbito urbano, o goberno local tamén presentou nas últimas semanas diferentes intervencións. Por un lado planéase a reforma do Gorgullón que estenderá o modelo Pontevedra ao acceso máis urbano do Camiño Portugués a Santiago. O próximo 6 de xullo, vaise convocar unha asemblea pública para a veciñanza coñecer con todo detalle o proxecto elaborado polo concello, un ámbito de participación en que despexar dúbidas e formular suxestións. No casco histórico, a intención é que a rúa Tristán de Montenegro mude dun espazo público desaxeitado e obsoleto nunha zona para uso e gozo de veciños a paseantes. As obras xa deron comezo, ao igual que o farán os traballos de accesibilidade na rúa Cuña Novás cos que se ampliarán as beirarrúas até cumprir os estándares, creando así dous carrís de dous metros e medio de ancho. Tamén se encargou un estudo para a reordenación e mellora da estrada vella de Marín (Rosalía de Castro) no treito que vai dende o cruzamento coa avenida Fernández Ladreda e a ponte da vía do tren en Mollavao. Este traxecto é unha das entradas e saídas históricas de Pontevedra, e aínda que o groso do tráfico sexa canalizado pola autovía da ría, mantén un nivel de tráfico medio, así coma o paso do transporte público que une ambos concellos. A alta urbanización coa que conta deriva na necesidade dun proxecto de adecuación aos estándares de calidade urbana e de vida que o Concello pontevedrés trata de engadir en todas as rúas. A complexidade da obra, ben como a necesidade de colaboración entre as diferentes administracións (Concello, Costas do Estado e Xunta de Galicia), derivou na tardanza da elaboración deste plan. Por último, destaca a actuación que se levará a cabo no aparcadoiro da rúa Alexandre Bóveda, que inclúe un novo firme ademais dunha mellora das súas beirarrúas. A zona presenta na actualidade un chan desfeito e cheo de fochancas, o que dificulta a normal condución pola zona. A problemática será corrixida cunha execución na que non se perderán prazas de aparcadoiro segundo explicou o portavoz do goberno local, Raimundo González. Contará cun orzamento de 241.587 euros, case o mesmo que o empregado na reparación da zona de baño da praia fluvial do Lérez (229.684 euros), que se sumarán as rehabilitacións da rúa do Costado, por 235.591 euros e a posta a punto do entorno de Mato da Trepa, en Lourizán, por 207.374 euros. Nota: Na fotografía inserida no meio do texto, da autoría de C.P., recóllese o actual estado do aparcadoiro da rúa Alexandre Bóveda. Está prevista a realización dunha obra de mellora cun orzamento de 241 mil euros.


Summary: A portaxe da autoestrada entre Santiago e Dozón descenderá un 0,1% no novo ano e a da AP-9 baixará unha media do 0,6% mentres os seus ingresos aumentan por riba do 5%. O impacto nos petos das persoas usuarias non pasará dos cinco céntimos.

Cinco céntimos. Será o impacto máximo que perciban os condutores e condutoras que, a partir deste venres, pasen polas cabinas de peaxe das autoestradas estatais en Galicia, isto é, a autoestrada do Atlántico (AP-9) e a que une Santiago e Dozón (AP-53), que ademais será a que experimente o menor desconto porcentual de todo o Estado. Tras anos de subidas continuadas o Ministerio de Fomento vén de informar de que dende o 1 de xaneiro entrará en vigor unha revisión á baixa das tarifas das autoestradas que dependen da Administración Xeral do Estado, unha minúscula rebaixa do 0,6% que, no caso do vial que vai da capital de Galicia ata a comarca do Deza -continúa ata Ourense libre de peaxe- fica no 0,1%. Mentres concellos de toda a contorna, encabezados por Santiago e Lalín, esixen que Fomento promova descontos substanciais neste vial -percorrelo enteiro seguirá roldando os 6 euros-, o Estado abéirase no Real Decreto que no ano 2011 lle permitiu á concesionaria da AP-53, en desenvolvemento dunha lei do Goberno de Aznar, subir os prezos para compensar os investimentos en determinadas obras na autoestrada. Así as cousas, a compañía que agora depende dun fondo soberano do Goberno de Malaisia apenas percibirá na súa conta de resultados unhas reducións que atinxirán a un único tramo para os turismos e a dez para os vehículos pesados. A rebaixa das peaxes, que só afecta a certos treitos da AP-9 e da AP-53, é de apenas cinco céntimos No caso da AP-9 os cambios son o resultado de aplicarlle á tarifa a mesma variación media que a do índice de prezos ao consumo dos últimos doce meses a respecto do ano anterior e compensar este factor coa evolución dos tráficos, que nesta autoestrada xa comezou a remontar tras caer dende o inicio da crise. No seu caso as persoas usuarias percibirán a baixada de cinco céntimos en sete tramos e os prezos seguirán como estaban en todos os demais. A Autoestrada do Atlántico aplicará esta redución do 0,6% nas peaxes mentres, como os seus tráficos, os ingresos nas cabinas de portaxe continúan a subir. Despois de aumentar xa nos dous últimos anos, no primeiro semestre de 2015 nas arcas de Audasa entraron 62,3 millóns de euros por peaxe, un 5,13% máis que no mesmo período do ano anterior, segundo os datos depositados pola compañía na Comisión Nacional do Mercado de Valores. Recortes de persoal Mentres incrementaba un 5% a recadación por peaxes Audasa seguiu reducindo persoal ata acadar un novo mínimo histórico Neste contexto, a empresa admite un "claro relanzamento nos niveis de tráfico", que ao seu xuízo responde "en gran medida" á "situación de recuperación da crise económica que caracterizara a economía española nos últimos anos". Este optimismo cadra, non obstante, cunha nova redución de persoal ata mínimos históricos. Tras rematar 2014 con 225 persoas no seu plantel, no primeiro semestre do presente exercicio esta cifra descendeu ata 221, unha vintena menos que nos anos 90, cando a autoestrada tiña cen quilómetros menos que na actualidade. Estes recortes de persoal están vinculados, en boa medida, á extensión das cabinas de peaxe automática, que a empresa denomina "vías de pago fácil". A mediados de 2015 Audasa tiña xa instaladas 44 destas máquinas na súa autoestrada e a súa previsión e seguilas incrementando. A empresa asegura que este sistema de pagamento ten "boa acollida" entre as persoas que empregan a autoestrada aínda que, segundo datos da propia Audasa, oito de cada dez vehículos non as utilizan. Reféns de Audasa


Summary: Facemos 400 números. Unha cifra que nos permite mirar o feito, marcar novas metas e buscar a mirada dos nosos parceiros en Catalunya e Euskal Herria, ou afondar nas chaves do xornalismo canda Xosé López, catedrático de Xornalismo na Facultade de Ciencias da Comunicación da Universidade de Santiago de Compostela, onde foi decano.

O 8 de xuño de 2012 saía do prelo o número un de Sermos Galiza. O primeiro dos 400 que hoxe podemos ler. Retornaba así a quiosques e librarías a prensa en galego e facíao da man dun proxecto xurdido do compromiso e do apoio de centenares de persoas e entidades após unha intensa campaña de promoción. Oito anos e 400 números despois, Sermos Galiza continúa comprometido co xornalismo e convencido de que é posíbel manter unha ollada propia coa que encarar e explicar o mundo. Moito máis que unha cifra Foron 400 exemplares nos que falamos desde nós e para todas e todos, do social e do común, de política e de economía, de cultura, de educación, doutros países e doutras realidades, de deporte, lecer, viaxes, arte, deseño, fotografía, tecnoloxía, historia, memoria... 400 exemplares cos que camiñamos sempre na procura de ofrecer un xornal digno, de calidade e que procurou e segue a procurar novos territorios. Neste número recuperamos algunhas das capas destes oito anos de traballo. Xornalismo A directora de Nós Diario, María Obelleiro, entrevista Xosé López García , catedrático de Xornalismo na Facultade de Ciencias da Comunicación da Universidade de Santiago de Compostela, onde foi decano. Doutor en Historia e xornalista en medios en papel, coordina o grupo de investigación Novos Medios, cuxa principal liña de estudo é o impacto e a relación das tecnoloxías cos cambios no ámbito da comunicación e na divulgación do coñecemento. Co motivo do número 400 de Sermos Galiza, conversamos con el sobre o presente e o futuro do xornalismo na Galiza. "En relación ao financiamento dos medios, recorro a un dito: o café sempre o paga alguén. Hai que saber quen o paga", afirma. 'Contar o propio': Aproveitamos a ocasión de facer 400 números para facer balance da situación das linguas minorizadas dentro do Estado, para o que nos acompañan os testemuños dos nosos parceiros cataláns e euskaldúns, Ara, El Punt Avuí e Berria. "Temos que competir non só cunha lingua moi maioritaria, senón cuns medios que son moi potentes", explica Martxelo Otamendi, director de Berria. Os paraísos en cadanseu concello Tamén neste semanario o Colectivo Xea cumpre coa súa cita cos lectores e lectoras. Proponnos, desta volta, percorridos de cada quen polo seu propio concello. "Estes días que, obrigadas polas circunstancias, andamos a camiñar preto da casa, son boas ocasións para ver e recoñecer as cousas coas que compartimos todos os días. Tamén son ocasións nas que se fan máis evidentes as vantaxes que temos os que vivimos nunha contorna entre rural e urbana. Aínda que todos e todas temos, en maior ou menor medida, a posibilidade de aproveitar as saídas, mellor se o facemos cedo e se o tempo é bo, para camiñarmos mergullados nun coro de imaxes e sons, para poder ver como a forza da primavera fixo xurdir vida nos lugares máis insospeitados, para descubrir ou redescubrir os sons esquecidos ou as voces case non recordadas, e para confirmar a cantidade, variedade e diversidade de aves que se fan sentir ás primeiras horas da mañá". Non acaba aquí este semanario. Oito páxinas para debruzarnos sobre literatura, música, cinema e escena teatral. Da man de Mario Regueira, Belén Bouzas, Susana Sánches Aríns, Belem Tajes , Irene Pin, Andrés Castro, César Morán, Manuel Xestoso.


Summary: Alexandra Fernández comunicou ao monarca español o "profundo malestar" que hai na Galiza por mor da prórroga a ENCE. A voceira da coligazón emprazou os socialistas a que "non cedan á tentación conservadora do felipismo zombi".

Felipe VI recibiu esta sexta feira a portavoz de En Marea no marco da segunda quenda de consultas para designar candidato á presidencia do goberno español. Alexandra Fernández reiterou perante o monarca español a disposición a apoiar un goberno "alternativo ás políticas de recortes do Partido Popular". "O desexo de cambio político é maioritario entre a cidadanía. Na Galiza e no conxunto do Estado. Hai que atender ese mandato democrático da cidadanía", dixo Alexandra Fernández. A deputada sinalou que "confiamos en que o PSOE non ceda á tentación conservadora do felipismo zombi", ao tempo que realizaba un "especial chamamento" o PSdeG para que "se comprometa co goberno de cambio". Dende En Marea tamén se lle trasladou a Felipe VI o "profundo malestar" polas actuacións do Goberno en funcións de Mariano Rajoy, concretamente a ampliación da prórroga a ENCE na ría de Pontevedra. "Dixémoslle que nos parece unha cacicada e un nefasto exemplo de como funcionan as portas xiratorias", alegou.


Summary: O Goberno galego remitiu á FEGAMP unha lista de 1.428 parroquias rurais de concellos de máis de 5.000 habitantes que non están obrigadas a respectar as limitacións fixadas para as zonas urbanas. Porén, cada Concello poderá manter as restricións se algunha destas entidades foi "absorbida polo casco urbano"

A Xunta vén de enviar á Federación Galega de Municipios e Provincias (Fegamp) un listado de 1.428 parroquias nas que a partir deste venres xa non haberá que respectar as franxas horarias previstas para saír a dar paseos ou facer deporte. Faino despois de que este xoves a Delegación do Goberno confirmase que a orde ministerial publicada o pasado 1 de maio se podía interpretar de xeito menos restritivo no referido aos "núcleos de poboación separados cunha poboación igual ou inferior a 5.000 habitantes". 1,27 millóns de galegos e galegas poderían ter liberdade de horarios, mentres que os restantes 1,4 millóns seguirán sometidos con seguridade a franxas horariasDeste xeito, en todos os concellos de menos de 5.000 habitantes a poboación poderá realizar os seus paseos ou actividade deportiva entre as 6 e as 23 horas. Pero esta liberdade tamén se podería aplicar nas parroquias que, a pesar de pertencer a concellos que superen os 5.000 habitantes, non cheguen por si soas a esa cifra de poboación. Así, ás 410.000 persoas que viven nos 210 concellos de menos de 5.000 habitantes uniranse outros 866.000 que habitan as parroquias rurais afectadas por este novo criterio. Isto é, 1,27 millóns de galegos e galegas poderían ter liberdade de horarios, mentres que os restantes 1,4 millóns seguirán sometidos con seguridade a franxas horarias.Os alcaldes e alcaldesas poderán manter as actuais restricións nalgunhas parroquias "que nos seus inicios eran rurais pero que foron absorbidas urbanisticamente polo casco urbano"Porén, pode haber excepcións a este criterio xeral, que deberán ser decididas individualmente por cada concello. Os alcaldes e alcaldesas poderán manter as actuais restricións nalgunhas parroquias "que nos seus inicios eran rurais pero que foron absorbidas urbanisticamente polo casco urbano", sinala o Goberno galego. E, de igual xeito, tamén poderán ampliar esta exención de franxas horarias aos núcleos que "aínda estando en parroquias de máis de 5.000 habitantes, estean o suficientemente separados". Polo tanto, a decisión final sobre como aplicar a disposición publicada no BOE dependerá de cada Concello.No listado difundido pola Xunta atopamos parroquias claramente rural e conformadas por unha poboación moi diseminada, pero tamén outras totalmente urbanizadas e mesmo amplas zonas dos termos municipais das sete cidades, especialmente en Lugo, Compostela, Pontevedra ou Ourense. Así, por exemplo, figuran no listado de parroquias rurais San Pedro de Visma (A Coruña), San Valentín ou Perlío (Fene), Teis (Vigo) ou os centros de importantes concellos como Melide, Padrón, Cee, Baiona ou Rianxo.Unha semana de interpretacións sobre o mesmo textoO pasado venres 1 de maio publicouse no BOE a orde ministerial que regulaba os paseos e o deporte ao aire libre para toda a poboación, que ían ser permitidos ao día seguinte. No texto engadíase unha excepción, que sinalaba que as franxas horarias "non serán de aplicación a aqueles concellos e entes de ámbito territorial inferior ao municipio que administren núcleos de poboación separados cunha poboación igual ou inferior a 5.000 habitantes". Dende hai días algunhas voces comezaron a reclamar que o texto legal se interpretase de forma máis ampla, entendendo eses "núcleos de poboación separados" non como o concello na súa totalidade senón como os núcleos que o conformanNun comezo interpretouse que este límite unicamente deixaba fóra a aqueles concellos e entidades locais menores que tiñan menos de 5.000 habitantes. Porén, despois duns días algunhas voces comezaron a reclamar que o texto legal se interpretase de forma máis ampla, entendendo eses "núcleos de poboación separados" non como o concello na súa totalidade senón como os núcleos que o conforman. O pasado domingo, Pedro Sánchez xa se mostrara favorable ante Feijóo a interpretar a orde en Galicia en sentido amplo, como xa se fixera en Asturias, onde se comezou a recomendar o criterio dos núcleos de 5.000 habitantes e non a cifra de poboación dos Concellos. Este mércores o presidente do Goberno central pronunciouse no mesmo sentido no Congreso en resposta ao deputado do BNG, Néstor Rego. Na súa resposta ao voceiro do Bloque, Pedro Sánchez sinalou que esa "é unha cuestión que se suscitou por parte do presidente Feijóo" e tamén polo Principado de Asturias e entra dentro das "marxes" que as comunidades autónomas poidan regulalo. Así, sinalou, Asturias xa o pediu formalmente e no que atinxe a Galicia "temos en conta a súa petición" para poder aplicala se ben nos primeiros días do desconfinamento a Xunta non a tramitou formalmente, defendeu.Ata esta tarde o Goberno galego non fixou un criterio claro sobre que entidades ou núcleos poderían aplicar este criterioFinalmente, este xoves a Delegación do Goberno respondeu á solicitude realizada pola Xunta de Galicia, indicando que "cando na citada orde se alúdese ás entidades de ámbito territorial inferior ao municipio cabe interpretar, do sentido material e do espírito da norma, que non se está remitindo en sentido estrito ao concepto xurídico-administrativo recollido na lexislación de réxime local, senón ao concepto de entidade colectiva de poboación, como agrupación de entidades singulares, definido polo Instituto Nacional de Estatística, como unidade ou entidade intermedia entre a entidade singular de poboación e o municipio". "Exemplos destas entidades colectivas de poboación que teñen unha marcada orixe histórica son as parroquias, irmandades, concellos e outras que existen en diferentes Comunidades Autónomas e, entre elas, na Comunidade Autónoma de Galicia", engade.En resposta, a Xunta difundiu un comunicado no que afirma que a partir deste venres "será efectiva a modificación e poderán saír con liberdade horaria as persoas que residan en núcleos de menos de 5.000 habitantes". Porén, ata esta tarde o Goberno galego non fixou un criterio claro sobre que entidades ou núcleos poderían aplicar este criterio. A lista de parroquias que vén de publicar introduce un punto de partida que deixa liberdade, iso si, para que cada Concello decida finalmente que partes dos seus termos municipais se ven afectados ou non.


Summary: "A poboación galega percibe unha deterioración continua do sistema público de saúde", di o informe da Valedora, que advirte da persistencia do "problema estrutural" das listas de espera. Para a Xunta, a conclusión debería ser que "o sistema sanitario público de Galicia é moi resolutivo, moi accesible e moi eficaz"

A Valedora do Pobo vén de entregar ao Parlamento o seu último informe. Corresponde ao ano 2018, polo que aínda que xa foi tramitado ante a Cámara pola nova titular da institución, Dolores Fernández Galiño, aínda inclúe as queixas remitidas pola cidadanía en tempo da dimitida Milagros Otero.No caso das queixas referidas á Xunta, un total de 19.456 sobre 1.095 asuntos distintos, un ano máis destacan entre elas as dirixidas a consellerías cuxa xestión ten maior impacto na vida cotiá da cidadanía. Así, no número total de queixas a Consellería de Sanidade foi a que acumulou maior volume de reclamacións, mentres que no cómputo de asuntos diferentes, ese primeiro posto foi para a de Educación.Desta volta Sanidade non se limitou a responder á Valedora durante o trámite das queixas, senón que optou por retrucar publicamente pouco despois da presentación do informeEntre os asuntos aos que o informe da Valedora apunta como causas de disconformidade cidadá coa sanidade pública figura, unha vez máis, a xestión das listas de espera. Pero ao contrario que noutras ocasións, a Consellería non se limitou a expoñer os seus argumentos á Valedoría durante o trámite de cada queixa, como marca a lei. Tamén optou por retrucar publicamente ás advertencias da alta comisionada mediante un comunicado remitido á prensa pouco despois de que Fernández Galiño entregase o seu informe ao presidente do Parlamento, Miguel Santalices. Entre a réplicas do departamento que dirixe Jesús Vázquez Almuíña destaca unha: que noutras autonomías a situación é peor."A poboación galega percibe unha deterioración continua do sistema público de saúde", di o informe da Valedora, que advirte da persistencia do "problema estrutural" das listas de espera"Do análise o conxunto de expedientes e reivindicacións", di o informe, "conclúese que a poboación galega percibe unha deterioración continua do sistema público de saúde que afecta tanto á atención primaria como á especializada". As reclamacións chegan da poboación atendida pero tamén "dos propios profesionais, que frecuentemente se dirixen" á institución "reivindicando medidas" que "palíen as dificultades ás que se enfrontan na prestación do servizo", salienta.O informe da Valedora detense sobre problemáticas concretas referidas ao eido sanitario que tratou durante o ano nas queixas da cidadanía. Entre elas, a escaseza de pediatras ou as listas de espera. "Debe destacarase -afirma- que unha porcentaxe moi elevada das reclamacións sobre tempos de espera en Sanidade resólvense satisfactoriamente tras a intervención" da Valedoría, pero "o problema estrutural pervive e constitúe unha das críticas máis abondosas por parte dos usuarios". "Non podemos obviar", advirte, que este asunto xa deu lugar a "múltiples intervencións" da Valedoría neste tempo.Alén dos "tempos excesivos" de demora, a Valedora insta a Sanidade a pór fin á "práctica" de non fixar data da cita para probas, consultas e operacións no momento en que o paciente a solicitaA Valedora evidencia que a Xunta ten en marcha leis como a de garantías de tempos de espera máximos e a normativa que a desenvolve. Alén das lagoas desa normativa, advirte de que "o problema" xa non é "só que o tempo de espera resulte excesivo", senón tamén que "en moitas das reclamacións" fica "constatado" que "o paciente nin sequera ten concretada data para consulta, intervención ou proba". Esa "práctica de non obter unha data concreta no momento de solicitar cita debe ser corrixida", reclama citando casos concretos como o TAC do Hospital de Ourense para o control a pacientes que padecen ou padeceron cancro.O retruque da ConselleríaA pouco usual réplica pública da Consellería de Sanidade chegou pouco despois. Sen referirse abertamente á Valedora, a Xunta subliñou aos medios que "o tempo medio de espera cirúrxica en Galicia" está "moi por baixo da media estatal" que, con "93 días" a 30 de xuño, está "36,6 días" por riba da "media galega", afirman. Ademais, gábase, "no primeiro semestre deste ano 2019" a espera media no Sergas "foi de 56,4 días, 3,4 días menos que no mesmo período do ano anterior.Para a Xunta, a conclusión debería ser que "o sistema sanitario público de Galicia é moi resolutivo, moi accesible e moi eficaz"A Xunta insta a ter en conta tamén que, por exemplo, "continúa cumprindo o compromiso de atender as patoloxías máis graves por baixo dos 30 días" ou que "segue a traballar na implantación das vías rápidas de cancro para dar unha resposta aos pacientes de acordo coas súas necesidades". Non se refire, en calquera caso, a unha das principais queixas da Valedora: a práctica de enviar á casa os doentes sen cita prevista, avisándoos posteriormente.Segundo a Xunta, a conclusión sobre a xestión das listas de espera sanitarias en Galicia debería ser outra moi diferente. "Estes datos amosan que o sistema sanitario público de Galicia é un sistema moi resolutivo, moi accesible e moi eficaz", conclúe.


Summary: Dende o verán de 2016 os 23 deputados e deputadas das circunscricións galegas formularon 9.680 iniciativas. A deputada máis activa foi Yolanda Díaz e o que menos iniciativas presentou foi, tras Ana Pastor, o tamén popular Tomás Fole

Hai moitos xeitos de medir o traballo parlamentario. Dende o contido nas iniciativas formuladas ata o seu éxito ou fracaso á hora de seren aprobadas pasando pola oratoria que despregan os membros das Cámaras á hora de defendelas. É habitual facelo tamén de xeito numérico, atendendo ao volume total de iniciativas defendidas para cada deputado ou deputada durante unha lexislatura. Dende o verán de 2016 os 23 deputados e deputadas das circunscricións galegas formularon 9.680 iniciativas fronte ás máis de 15.000 da anterior lexislatura, que si durou catro anosNo período lexislativo iniciado no verán de 2016 a representación galega no Congreso dos Deputados formulou un total de 9.680 iniciativas individuais. Son un 38% menos que na anterior lexislatura, cando os 23 deputados e deputadas por Galicia chegaron a formular 15.747. Esta redución débese, en boa medida, á menor duración efectiva da lexislatura -a anterior durou practicamente catro anos e a actual, menos de tres-. Así e todo, a media mensual de iniciativas rexistradas por deputados da Coruña, Lugo, Ourense e Pontevedra pasou dunhas 340 no anterior período unhas 300 no que vén de rematar. Este cómputo non inclúe as iniciativas formuladas en grupo.Alén das cifras globais, as 9.150 preguntas escritas, 464 preguntas orais, 65 solicitudes de informes, e 1 solicitude de comparecencia que formularon os representantes das circunscricións galegas no Congreso tiveron un reparto desigual entre os deputados e deputadas. A que máis iniciativas rexistrou foi Yolanda Díaz, deputada de En Marea pola Coruña na lexislatura que vén de rematar, dentro do grupo de Unidos Podemos, cun total de 1.519.A deputada máis activa foi Yolanda Díaz e o que menos iniciativas presentou foi, tras Ana Pastor, o tamén popular Tomás FoleTras Díaz sitúanse, por número de iniciativas, tres membros do PSdeG: Guillermo Meijón, con 1.018, Margarita Pérez Herraiz, con 722, e Rocío de Frutos, 704. A maior variación a respecto da anterior lexislatura é que desta volta si se rexistraron cifras significativas de iniciativas formuladas por membros do PP, especialmente activos tras a moción de censura que os situou na oposición a finais de maio de 2018. O máis activo entre os populares galegos foi o coruñés Miguel Lorenzo, con 592 iniciativas parlamentarias rexistradas.Na banda contraria aos deputados e deputadas máis activos sitúanse os que menos iniciativas formularon nesta lexislatura. Despois de Ana Pastor, que dada a súa condición de presidencia do Congreso apenas participa da formulación ordinaria de preguntas e propostas -rexistrou só 11- o deputado galego menos activo foi Tomás Fole, tamén do PP, cun total de 156. Jaime de Olano (PP), Ricardo García Mira (PSdeG), Pilar Cancela (PSdeG), Antón Gómez Reino (En Marea), Joaquín García Díez (PP), Pilar Rojo (PP) e Miguel Anxo Fernán-Vello (En Marea) formularon tamén menos de 300.Con independencia dos resultados do 28A, unha boa parte das deputadas e deputados electos polas circunscricións galegas en 2016 non regresarán ao Congreso tras as vindeiras eleccións xerais. Non en van, tanto PP como PSOE introduciron notables remudas nos primeiros postos das súas listas. Ademais, a que foi terceira forza en escanos por Galicia nesta lexislatura, En Marea -que concorreu en 2016 como coalición- concorre a estes comicios en dúas opcións electorais diferentes -En Marea por unha banda e En Común-Podemos, por outra-, todo isto nun panorama que, segundo diversos inquéritos, apunta a unha maior fragmentación que nos anteriores comicios.


Summary: Neste traballo preténdese achegar algunha luz sobre a relación de apoio/auxilio sanitario á guerrilla antifranquista e aos seus enlaces que foi facilitado por médicos e practicantes galegos nos anos da posguerra. É unha área de investigación na que é moi difícil conseguir documentación escrita salvo cando deu lugar a detencións ou procesos represivos. Moitos destes sanitarios xa estiveran represaliados dunha ou outra forma durante os anos da guerra e na posguerra polos seus vínculos cos valores e as políticas republicanas.

No ano 1945 Benigno Andrade, "Foucellas", o máis emblemático e popular dos guerrilleiros antifranquistas galegos, feriuse accidentalmente coa súa arma de fogo. Conseguiu ser atendido nun primeiro intre polo médico de Ordes Antonio Concheiro, e mais tarde polo de Tordoia, José Camino Quintáns (antigo militante do Partido de Centro). Logo, os seus compañeiros da guerrilla levárono, con nome falso, ao sanatorio compostelán do prestixioso Dr. Ramón Baltar, onde lle fixeron varias radiografías. Pola necesidade de ser intervido, foi trasladado, operado e internado de forma clandestina no Sanatorio San Nicolás na Coruña e permaneceu alí varias semanas ata a súa alta. Os médicos que o atenderon foron Joaquín García, Ramallal Rumbo e Gaspar Araujo (vinculado ao republicanismo moderado da Coruña), e parece que tamén Eliseo Sánchez Otero (encadrado na dereita republicana). Unha vez convalecente, foi trasladado a unha casa de apoio no barrio coruñés de Monelos, sendo atendido neste tempo polo Dr. Chacártegui. O médico Concheiro foi detido e encarcerado, mais as declaracións de Foucellas diante do fiscal conseguiron que non fose condenado (De Toro, 2020). O médico Fernando Chacártegui Barbier, foi detido en 1946 e condenado a un ano de cadea. Ramón Baltar Domínguez era profesor da Facultade de Medicina e cirurxián no Hospital Real de Santiago. No seu sanatorio particular en Santiago deu apoio médico a fuxidos e guerrilleiros (De Toro, 2020). Neste círculo de sanatorios medico-cirúrxicos privados na contorna da Coruña, temos tamén o ingreso clandestino nun deles e intervención cirúrxica correndo 1942 ao guerrilleiro Evaristo Candelas, facilitado polo estudante de Medicina, Demófilo Pedreira Rumbo, vinculado ao PCE e familiar do dono do sanatorio. Ferrolterra Nesta comarca temos que destacar o labor de axuda e apoio que fixo o médico de Neda, Francisco Cebreiro Barros. Formou parte da corporación republicana (ORGA e IR) do concello de Neda. Foi represaliado e estivo preso varios meses na guerra e posguerra. Traballou case sempre na consulta privada que tiña no Pazo da Mercé onde residía e daba axuda á guerrilla. A relación de apoio/auxilio sanitario á guerrilla antifranquista e aos seus enlaces foi facilitada por médicos e practicantes galegos Outros nomes de médicos na zona foron Enrique Quintero (As Neves), Manuel Rodríguez (Mugardos), pero tamén médicos aínda non identificados atenderon na zona da Cruz do Pouso-Xuvia ou en Pontedeume, a varios guerrilleiros nos anos 1943-45. O practicante de confianza da guerrilla antifranquista de Ferrolterra era Raimundo Otero Brañas, de orientación libertaria, detido por prestar axuda ao guerrilleiro Francisco Martínez "Pancho", ferido de bala en novembro de 1954. O ultimo guerrilleiro galego, "Curuxás" En 1967 apareceu en Vilamor (Toques), o corpo sen vida de Ramón Rodríguez Varela, "Curuxás". Viviu entre o monte e o acubillo dos veciños polas terras de Melide e a Ulloa, e foi atendido nalgunhas ocasións polos médicos da zona de Melide (Juan Segade Vidal e Alberto de la Fuente Rodríguez) e de Palas de Rei (Constantino Grandío Seijas). O Dr. Segade Vidal tratou Curuxás en varias ocasións, en 1943 por causa dunha afección pulmonar. Fora destituído, multado e desterrado a zona de Vimianzo durante a guerra pola súa adscrición á Fronte Popular, regresando logo a Melide (Parrado, 2009). Ourense Unha importante zona de actividade guerrilleira antifranquista foi a provincia de Ourense, especialmente na "raia" con Portugal, na zona do Macizo Central e tamén no Oriente da provincia, nos territorios montañosos de Trevinca, lindeiros con León e Zamora. Os médicos Antonio Concheiro e Fernando Chacártegui foron detidos por prestar apoio a "Foucellas" Da zona limítrofe coa Seabra ou na "raia seca", temos aínda poucos datos sobre apoio sanitario á guerrilla. Destacar o practicante Manuel Alonso San Román, veciño de Vilavella-A Mezquita, condenado a nove anos de cárcere por pertenza a Sociedade Obreira do Ferrocarril, e que deu axuda sanitaria á guerrilla das Frieiras tras quedar en liberdade. Ás veces a guerrilla recorreu á axuda dos médicos de Portugal nos pobos da raia. O investigador Xosé Rodríguez Cruz en conversas co guerrilleiro Cándido Losada "Malvavisco", faloulle do Dr. "Carabullo" de Moimenta-Vinhais. Na comarca do Ribeiro, temos o médico Francisco Bejarano Fraile, militante do PCE, que estivo encarcerado en Camposancos e Santa Isabel (Santiago) até 1942. Exerceu por Cortegada, Castrelo e Ribadavia, e serviu de enlace ca guerrilla. As terras agrestes do Macizo Central Ourensán (Trives, Manzaneda, Chandrexa de Queixa...) e a Serra de San Mamede foron refuxio e lugar de acubillo de moitas partidas guerrilleiras (Mario de Langullo, a IIª Agrupación Guerrilleira...) até os anos 50. Segundo o guerrilleiro Camilo de Dios, preto de Baños de Molgas tiñan un punto de axuda e enlace. Referíase, se acaso, á casa do veterinario Felipe Martínez situada na aldea de Almoite, a 1,5 Km de Baños de Molgas (Marco, 2011). O seu fillo, José María Martínez Cerviño "Jaime" pertencía á II Agrupación Guerrilleira de Galicia, e era o encargado de subministrar material sanitario ao grupo, que sofre a caída e asalto na súa base na Edreira (Serra San Mamede) en 1949 (Domínguez, 2016). Na montaña de Trives estivo o catedrático de Medicina de Santiago Ulpiano Villanueva de Castro consultando un guerrilleiro doente por iniciativa dos médicos da zona que o atendían. Polo que conta Borobó (2003) o catedrático "viaxou unha e outra vez de Santiago á aldea de alta montaña ourensá, sendo coñecedor de que aquel caso era irreversible. Somente para aliviar coa súa palabra os sufrimentos do moribundo guerrilleiro". Descoñecemos a identidade dos médicos locais e do guerrilleiro. A partida de Casto Cabezas permaneceu activa na zona da Baixa Limia e no Couto Mixto até os anos corenta. O médico de Porqueira Benito Rodríguez, antigo militante do Partido Republicano, semella que lles prestou axuda médica en momentos difíciles. Na zona de A Merca exerceron os irmáns Roberto e Federico Lloria Llovera, médicos valencianos represaliados polas súa pertenza a exército republicano. Tras anos de cárcere, ambos acabaron exercendo en Ourense. Segundo fontes familiares, Roberto Lloria, que estivo como médico na Manchica-A Merca entre 1946-55, nalgunha ocasión axudou a guerrilleiros feridos de bala. O seu irmán Federico, foi un importante membro da directiva do PCE ourensán entre 1945 e 1948. Os médicos José Mel e Miguel Piedra colaboraron cun hospital clandestino operativo en Foz nos anos 40 para apoio de fuxidos da Europa ocupada e de guerrilleiros da Mariña Na capital ourensá é obrigado citar o xinecólogo e directivo do Partido Galeguista, Manuel Peña Rey, tamén represaliado e que axudou e deu apoio á guerrilla. Na zona de Valdeorras próxima a Trevinca tamén sabemos do médico do Barco de Valdeorras Gonzalo Gurriarán, que en Vilamartín atendeu o guerrilleiro alcumado "Corchas" a comezos dos anos corenta. Noutra ocasión, este médico foi conducido até o lugar onde se atopaba Mario de Langullo, por medio dun enlace da guerrilla. Este enlace, adoitaba levar medicamentos fornecidos polo Dr. Gurriarán para outros guerrilleiros. Do Bierzo á Mariña pasando por Lugo M oi preto de Trevinca, na bisbarra do Bierzo, houbo naqueles anos unha intensa actividade guerrilleira que aínda segue a ser estudada nos traballos de Santiago Macías ou no interesante proxecto do grupo de investigación "Sputnik Labrego". Algúns médicos bercianos pagaron coa súa vida esta colaboración, tal que Lodario Gavela Yáñez, médico titular de Perenzais no val de Fornela: Lodario, que foi executado por unha contrapartida da Garda Civil nunha emboscada no monte en 1947 (Heine, 1980), atendía e daba cobertura sanitaria á guerrilla da zona. Parece que na aldea de Prado de Somoza en Vilafranca do Bierzo se instalara unha especie de sanatorio clandestino, tamén visitado polo médico Gavela (Macías, 2020). Noutra zona do Bierzo, xa mais preto das montañas do Teleno, A Cabreira e Trevinca, existiu outro hospital clandestino que atendía os guerrilleiros. Funcionou entre 1943-1948 en Carracedo do Mosteiro-Cacabelos baixo a protección de Alexander Easton. Este era un enxeñeiro inglés establecido na zona desde 1931 e que exerceu de axente do servizo secreto británico desde 1941 até 1948 en que foi detido e expulsado do país. Atendían o referido hospital, que se atopaba na vivenda de Easton, o médico Genadio Núñez Antón e o practicante Ángel Basanta García, ambos de Cacabelos. O Dr. Núñez fora médico municipal en Ponferrada na República e destacado socialista (Cabañas, 2018). No concello de Ourol (Lugo), o médico Carlos Vázquez Penabad foi enlace da guerrilla e prestaba asistencia á mesma nos anos 40. Simpatizante socialista, recibiu numerosas presións e ameazas, ademais de ser multado. Na Mariña, e a través de traballos publicados por Xosé Ramón Ermida (1998), soubemos da existencia en Vilaxoane-Foz dun hospital clandestino destinado a fuxitivos pertencentes ás forzas aliadas durante a IIª Guerra Mundial, e que foi organizado dende o consulado británico en Ribadeo; este, apoiouse nos socialistas da zona para establecer redes de espionaxe. Estaba situado na fermosa casa indiana "Villa Modesta", vinculada á familia de Ramón Couto, un coñecido socialista da localidade. Este hospital estivo atendido polos médicos Miguel Piedra Guardia e José Mel Pérez, natural de Alfoz e presidente de Izquierda Republicana en Foz. O Dr. Piedra chegou a Foz en 1942 tras ser represaliado, depurado e confinado a exercer a máis de 300 km de Madrid. Este médico deu tamén apoio á guerrilla da zona e tivo relación co mítico guerrilleiro "Gardarríos". Por terras de Chantada exerceu o médico Mariano Cedrón Noguerol, que foi directivo do Partido Republicano Radical na II República, polo que resultou expedientado e sancionado. Segundo datos orais, axudou a enlaces e directamente a guerrilleiros feridos na zona de Sabadelle-Chantada nun episodio dos anos 40. Outros nomes foron o médico puericultor José Rodríguez Pedreira (Lugo) ou Josefina Martínez Biel, axudante de odontoloxía que en 1949 foi detida e xulgada por prestar atención dental á guerrilla na zona de Monforte-Pobra de Brollón. De seguro non están todos os nomes, pero queden estas liñas dedicadas a todos os profesionais sanitarios que nos días difíciles da "Longa Noite de Pedra" prestaron un servizo impagábel, poñendo coñecementos e material médico a disposición da guerrilla antifranquista e dos seus enlaces e familias.


Summary: O director colombiano-ecuatoriano, de orixe brasileira, Alejandro Landes (1980) dirixe esta coprodución internacional sobre un grupo de mozas e mozos pertencentes á guerrilla, que deben custodiar unha refén norteamericana, e tamén unha vaca leiteira chamada Shakira...

Cando o sarxento (a voz da razón) abandona temporalmente o lugar, esquécense dos obxectivos encomendados e desátase a inconsciencia, as hormonas e as ganas de divertirse inherentes á súa idade. Comezan a aflorar entón certas rivalidades latentes que irán derivando en liortas irracionais e actitudes violentas. Cando a refén foxe, xorde o caos. Monos | Alejandro Landes | 2019 | 102 minutos | Colombia-Arxentina O guión, que o propio Landes escribiu xunto ao director arxentino Alexis Dos Santos, está empapado do espírito de William Golding (O señor das moscas), pero tamén do de Joseph Conrad (O corazón das tebras) e do "mito da caverna" de Platón. A violencia do ser humano nun microcosmos sen regras (sen adultos), que abranguería a primeira parte do filme, deriva nunha viaxe cara á tolemia e o horror, na segunda. Certamente unha mestura inquietante. Landes sabe combinar á perfección ambos os ingredientes conseguindo un filme orixinal e imposíbel de predicir, onde os brotes de furia animal, no fondo, conteñen un punto de beleza natural moi semellante ao de estar presenciando un documental de feras salvaxes en acción. A maioría de actrices e actores teñen pouca ou nula experiencia cinematográfica. Só Julianne Nicholson (Eu Tonya) e Moisés Arias (O xogo de Ender) son intérpretes profesionais contrastados. Landes tamén logra sacarlle o máximo partido á autenticidade que achega o elenco novo conxugado coas táboas de Nicholson e Arias. De feito, "a novata" Sofía Buenaventura (alcumada "Rambo" no filme) é unha das máis destacadas. A inestabilidade enfermiza e as tensións emocionais están brillantemente apuntaladas pola banda sonora atonal que a compositora londiniense Mica Levi constrúe a partir da máis variada gama de sons sintetizados e timbais. Unha música inquietante que se mete nos miolos e permanece gravada a lume nese subconsciente musical capaz de recoñecer calquera melodía con apenas un par de notas. Levi obtivo premio no Festival Internacional de Cine Independente de Bos Aires (BAFICI). O filme acadou tamén un amplo percorrido festivaleiro internacional, destacou o Premio Especial do Xurado "World Cinema" en Sundance. Probabelmente Hollywood non tarde en facer o pertinente remake desta impresionante e complicada obra rodada a 4.000 metros de altitude e no medio da xungla colombiana.


Summary: Os axustes levados a cabo na ensinanza en Galicia afectan a todos os ámbitos, pero súfrenos especialmente aqueles alumnos con necesidades específicas de atención educativa por mor dalgún trastorno ou dificultade. Diversas asociacións e nais destes rapaces denuncian con crueza a súa situación e advirten dos problemas ante a masificación das aulas, os recortes no profesorado de apoio e a falta de recursos.

Os recortes que está a sufrir o ensino cébanse cos máis febles. Cébanse coa calidade educativa, cos docentes e especialmente co rural. E cébanse, e moito, cos máis necesitados. Tamén cos cativos con necesidades específicas, aqueles que por mor dun trastorno, sexa cal for, necesitan unha atención especial. "Está claro que se se reduce persoal educativo, sexa cal sexa, especialistas en pedagoxía terapéutica, mestres ou calquera, as aulas estarán máis masificadas, o que impide o trato individualizado, teña o alumnado necesidade específica de atención educativa ou non; o alumnado con algún trastorno, dificultade ou necesidade, obviamente que o vai sufrir máis que o resto", explican desde a asociación Anhida da Coruña, colectivo de nenos con trastorno por déficit de atención e/ou hiperactividade (TDAH). A súa reflexión é a de moitos colectivos, que ven un futuro "negro" cos axustes na educació . "A realidade para estes nenos xa é moi precaria, pero a perspectiva é aínda peor; obviamente que sofren os recortes máis que o resto" "A realidade xa é moi precaria, sen formación nin os recursos necesarios, pero a perspectiva é aínda peor", sinala Esther Cuadrado, membro da Plataforma Galega pola Educación Inclusiva, así como da estatal, nai dun neno con síndrome do espectro autista e autora do coñecido blog La sonrisa de Arturo. Desde o seu colectivo, veñen de denunciar un caso no que a Consellería de Educación recortou profesores de atención directa a nenos con autismo nun centro da Coruña. É só un dos moitos casos que hai e que se agardan nos vindeiros meses. Coñecedoras da realidade dun neno con necesidades especiais, as súas nais -e á vez loitadoras desde diversos colectivos pola concienciación sobre os trastornos dos cativos- explican como ninguén o que poden supoñer os intensos recortes que está a sufrir o ensino en Galicia. Menos profesores, aulas máis masificadas, menos unidades, falta de especialistas en pedagoxía terapéutica ou mestres de audición e linguaxe... "Hai e haberá menos persoal de apoio, os docentes dispoñen de menos tempo para a atención específica e a masificación das aulas dificulta o trato que precisan os rapaces", resume María José Muñiz, presidente de Asperga, Asociación Galega de Familias de Persoas Afectadas pola Síndrome de Asperger, outro tipo de trastorno autístico, que enumera varios dos atrancos que os nenos con esta problemática poden sufrir por mor dos recortes. "Os cativos precisan unha metodoloxía diferente de ensino e máis tempo de dedicación; ademais, tamén necesitan unha persoa de referencia, un profesor de apoio que estea pendente deles cando se poñen nerviosos", conta, logo de exemplificar nun caso moi concreto o que pode supoñer o aumento das ratios nas aulas. "A masificación das clases prexudícaos moito xa polo feito da súa sensibilidade auditiva; a máis ruído, máis problemas para eles, e cun profesorado que non lles vai poder dedicar todo o tempo necesario", aclara. Contar con apoio en audición e linguaxe no colexio exclúe do dereito a un logopeda pola Seguridade Social Tamén é clara Iolanda Veloso, concelleira do BNG en Vigo e nai dun rapaz con trastorno do espectro autista. E engade algunha problemática máis, como a que atopou ela non hai moito. Ocorreu cando a foniatra do neno a avisou de que no caso de que tivese clases de audición e linguaxe no colexio "xa non tería dereito a un logopeda pola Seguridade Social, xa que a Administración entende que é duplicar apoios". "A realidade é que na atención temperá, tan importante para o desenvolvemento posterior destes cativos, non hai unha intervención global, senón parches", denuncia. "O pouco que se foi conseguindo recórtano agora; unha profesora nun grupo de 14 alumnos pode facer algo por un neno con autismo se conta con profesores de apoio; pero se aumenta o número de alumnos e non hai nin profesores de apoio?", pregúntase, tras denunciar a "falta de acceso á formación especializada ou aos recursos de apoio" ante os axustes que está a sufrir a ensinanza. E vai máis aló. "Os nenos que precisan unha atención específica quedan aparcados. O tempo que se perde nas idades máis temperás é irrecuperable porque é fundamental para o diagnóstico e para a intervención desde pequenos, onde se teñen resultados moi bos; non só non camiñamos cara a unha mellor atención temperá senón que estamos eliminando os recursos máis importantes", asegura, tras contar outro caso particular que deixa ben ás claras até onde chegan os problemas. "A propia consellería ten recomendado aos pais que non leven os fillos á escola se están de baixa as coidadoras" "Ao non cubrirse as baixas de menos de quince días, a propia Consellería de Educacion ten recomendado aos pais que non manden o seu neno á clase cando están de baixa as coidadoras", di, tras recoñecer que o futuro que se albisca para estes nenos con necesidades especiais "é preocupante". "Estamos ante unha involución, ante un retroceso brutal", recoñece. Tampouco morde a lingua Esther Cuadrado, que denuncia o feito de que estes cativos sexan destinados a unha aula de educación especial desde os seus inicios escolares, negándoselles a estar "na mesma aula que os seus compañeiros", e logo das últimas reformas lexislativas en forma de decreto. "Se non se lles garante un mínimo de profesorado nin de educación inclusiva, o que se fai é segregalos, separar o diferente ou o rapaz que se entende que pode ser un handicap para o resto do grupo", asegura, que ve "indecente" tratar así uns cativos "aos que se está condenado a ter problemas no futuro". "Non é criterio economicista, senón segregacionista; entenden a educación destes rapaces como unha esmola ou rehabilitación" Preguntada sobre se considera que estes recortes están baseados nun criterio economicista, Cuadrado é clara: "Hai un afán segregacionista máis que economicista, consiste en entender a educación destes nenos como unha esmola ou como rehabilitación". Ademais, denuncia que na Consellería chegaron a dicirlle que o seu neno "tiña algo moi grave". "Non é unha cuestión económica, é unha cuestión de pensar que uns colectivos teñen dereitos e outros só teñen dereito á miseria e á esmola", engade. "O ensino, tanto público como privado, ten a obriga de responder ás necesidades educativas do alumnado, teña trastornos ou non", resume Anhida-Coruña. "Os nenos aprenden moito da diferenza, pero o que van aprender se ven que eles mesmos están desatendidos? Pois aprenderán que o que pode se salva e o resto, non", resume Iolanda Veloso. Todas elas chaman a atención sobre os problemas dos seus fillos e dunha morea de familias máis. Recoñecen as dificultades para facer visibles os seus problemas e para unirse a través de colectivos que, en moitas ocasións, son minoritarios e moi disgregados. Por iso, máis que nunca, piden o apoio de todos. Pais e nais, docentes, sindicatos e todos aqueles que apostan por unha educación pública, de calidade e inclusiva.


Summary: A última proba de BTT Maratón realizárase en Lalín e tivo que suspenderse a seguinte pola situación de pandemia. A nota positiva deste ano foi, tamén, a recuperación da Copa Galiza.

O Cross Country Maratón (XCM) galego poderá este sábado, despois de moito tempo, actualizar a súa listaxe de campións. A Covid-19 impediu que os títulos de BTT Maratón se puxeran en xogo no 2020 polo que a espera para volver coroar ás e aos mellores fondistas do panorama galego concluirá esta fin de semana coa disputa da Viveiro Bike Xtreme. O desafío, organizado pola Peña Ciclista Lar Viveiro, comezará ás 10 horas con saída na praza Pastor Díaz e terá un percorrido de 65 quilómetros con 2.500 metros de desnivel positivo acumulado. Sen realizarse desde 2019 Perto de 200 corredoras e corredores, entre as inscricións no campionato e nas dúas marchas cicloturistas, competirán nun evento que, malia os contratempos, volve á escena 28 meses despois. A súa anterior edición foi en Lalín, na Bike Race do 2019, unha proba que tamén exercera de clausura do Open de España. Naquela ocasión fixéronse coas camisolas galegas Lara Lois e Brandán Márquez en elites, Silvia Blanco e Fernando Guerra en máster-30, Ana González e Alejandro Trasbach en máster-40 e Francisco Xavier López nos máster-50. O BTT Maratón galego logrou esta tempada nove medallas no Campionato de España. Rexurdiu ao recuperar a Copa Galiza onde gañaron Rebeca Muñoz (Ribadumia) e Alberto Alanís (Burgas Bike) que competirán en Viveiro, ao igual que a escuadra do Extol MTB Team, con bos resultados no Open XCM estatal.


Summary: O goberno provisorio da autoproclamada República Popular de Donetsk informou de que o 90% das e dos eleitores votaron a prol da independencia. Donetsk quere agora seguir os pasos de Crimea e se integrar como República na Federación rusa.

A partición de Ucraína en dúas metades -a occidental, como satélite de Washington-Berlín, e a oriental, de volta na área de influencia de Moscova- preséntase como o escenario máis verosímil após as populacións de Donetsk e Lugansk votaren masivamente a prol da súa constitución como novos Estados. A República Popular de Donetsk xa se dirixiu esta mesma segunda feira a Moscova para sondexar a súa disponibilidade a aceitar a integración do novo Estado na Federación rusa, na esteira do proceso verificado en Crimea. 96,2% a prol da independencia en Lugansk Moscova limitouse a sinalar que respeita o resultado do referendo -tido por ilegal polas potencias occidentais, a UE e os EUA- e a pedir que se abra un proceso de diálogo entre Kiev, Donetsk e Lugansk, o outro territorio en que se produciu un referendo de autodeterminación este domingo, cun resultado, o 96.2% a prol da independencia, aínda máis abrumador a prol do aparecimento dun novo Estado. De acordo cunha declaración do copresidente do goberno provisorio de Donetks, Denis Pushilin, -recollida por Russia Today, medio estatal ruso- após o referendo deste 11 de Maio a República Popular de Donetsk se constitúe como un "Estado soberano". A soberanía exerceríana non para seren un Estado independente, senón para "de modo a honrar a historia do país, e dada a vontade do pobo" chamar a Rusia para negociar a integración na Federación que lidera Moscova.


Summary: Rexistra 66 casos positivos entre os usuarios e 16 entre os traballadores.

A Xunta vén de intervir a residencia de maiores Paz y Bien de Tui co fin de reforzar o persoal do centro. Unha vez avaliada a situación da residencia, as Consellerías de Sanidade e Política Social acordaron tomar esa medida co obxectivo de garantir a correcta protección da saúde, tanto das persoas usuarias como das traballadoras e traballadores do centro. Un equipo da Consellería de Política Social está xa desprazado no centro para facer un seguimento permanente sobre a situación dos residentes, así como para vixiar a correcta aplicación das medidas de prevención, seguridade e hixiene. Os profesionais do Sergas tamén velarán pola continuidade dunha atención sanitaria axeitada na residencia. A residencia de maiores Paz y Bien de Tui rexistra 66 casos positivos entre os usuarios e 16 entre os traballadores. A situación nas residencias de maiores continúa a empeorar na Galiza nestes días. Segunda dados da propia Xunta esta terza feira, nas últimas horas rexistráronse 90 novos positivos, a metade deles (44) na residencia de Ribeira e todos referidos a persoas usuarias.


Summary: As enquisas máis optimistas coas expectativas do PSOE sitúan os de Pedro Sánchez cun número de escanos semellante ao de abril ou un chisco inferior. PSdeG e PP pugnarían pola primeira posición en escanos polas circunscricións galegas, Unidas Podemos podería aspirar ao terceiro e o BNG estaría en condicións de regresar ao Congreso cun ou dous escanos

O PSOE resistindo, pero con tendencia á baixa e afrontando un esquema de pactos mesmo máis complexo que tras as anteriores eleccións xerais se Pedro Sánchez quere seguir gobernando. O PP á alza, pero sen se disparar por mor do crecemento da extrema dereita de Vox, que pode sumar un bo número de escanos aproveitándose dun forte devalo de Ciudadanos. E en Galicia, menor recuperación da prevista para o PPdeG e posible retorno do BNG ao Congreso na derradeira proba antes dos comicios ao Parlamento do ano 2020.Lonxe do prognosticado polo CIS, as enquisas máis optimistas coas expectativas do PSOE sitúan os de Pedro Sánchez cun número de escanos semellante ao de abril ou un chisco inferiorSon algúns dos titulares que é posible tirar da derradeira vaga de enquisas públicas cara ás eleccións xerais do 10N. Na media noite do 4 ao 5 de novembro entra en vigor a prohibición de divulgar inquéritos, o que non quere dicir que non se continúen a facer. Algúns medios de comunicación e partidos políticos seguirán manexando información demoscópica ata o propio domingo electoral, xornada na que volverá ser legal publicalas unha vez pechadas as urnas.Ata ese momento, o escenario debuxado varía en función da casa de enquisas, pero coinciden na tendencia xeral. Lonxe do prognosticado do CIS -a oficina demoscópica estatal foi a que máis atinou en abril-, que augurou unha cómoda vitoria co PSOE a crecer, as sondaxes máis optimistas coas expectativas socialistas sitúanos en niveis semellantes aos de abril ou un chisco por riba -así o fan Sigma Dos para El Mundo, SW Demoscopia para Infolibre ou Infortécnica para La Región-. O PP medraría, pero tería dificultades para traspasar o limiar dos 100 escanos mentres a extrema dereita de Vox aspira a ser terceira forza, segundo estes inquéritosNon obstante, son máis as que auguran que os de Sánchez poden acabar igual ou con menos escanos que o 28A -fano GAD 3 (ABC), NC Report (La Razón), Sociométrica (El Español), IMOP (El Confidencial), IPSOS (20 Minutos), Sondaxe (La Voz de Galicia) ou Gesop (El Periódico de Catalunya). Todas elas ven o PP con capacidade de medrar na contorna da trintena de escanos con relación a abril, cando quedou en 66, pero con dificultades para traspasar o limiar dos 100 en boa medida porque a extrema dereita de Vox podería pasar dos seus actuais 24 á corentena ou mesmo ao medio cento, aspirando a ser terceira forza. Mentres, o gran prexudicado do bloque da dereita sería Ciudadanos, partido ao que poucas enquisas sitúan por riba dos 20 escanos.Unidas Podemos e as súas confluencias sufrirían un lixeiro descenso que non compensaría Más País, atendendo a estes estudosPola esquerda, os inquéritos prognostican que Unidas Podemos e as súas confluencias sufrirían un lixeiro retroceso a respecto dos 42 escanos do 28A sen que o partido de Íñigo Errejón, Más País, os vaia compensar -ningunha das últimas enquisas lles dá máis de media ducia de escanos-. No que atinxe ás forzas soberanistas, estes estudos demoscópicos sitúan a Esquerra como forza preponderante entre o independentismo catalán e ao PNV, mantendo a súa fortaleza en Euskadi. No caso galego, cando menos cinco -GAD-3, IMOP, DYM, Celeste-Tel e Sondaxe- das que ofrecen detalles sobre o epígrafe "outros" dan opcións ao BNG de retornar ao Congreso.As sondaxes auguran que as combinacións para formar un goberno liderado polo PSOE serían aínda máis complexas que tras o 28A mentres o bloque da dereita segue a subirO panorama debuxado polas derradeiras enquisas públicas da campaña augura que o principal obxectivo de Pedro Sánchez coa repetición electoral, simplificar a formación de alianzas, está lonxe de cumprirse. Para un pacto pola esquerda seguiría precisando a Unidas Podemos e cando menos a Esquerra Republicana e agora, posiblemente tamén a Más País. Se Sánchez dese en ensaiar outras fórmulas, agora nin sequera podería aspirar a un pacto con Ciudadanos e só a colaboración co PP -mediante unha abstención, por exemplo- sería unha vía factible.Pola banda dereita, practicamente ningunha enquisa prognostica unha eventual alianza que leve a Pablo Casado ao Palacio de La Moncloa. Non obstante, os inquéritos si ven o bloque da dereita en condicións de seguir medrando nos días finais da campaña e algunhas delas sinalan que apenas unha quincena de escanos separan a PP, Ciudadanos e Vox de ultrapasar o limiar dos 175 da maioría absoluta. Nese caso, Casado sería presidente e seríao, ademais, apoiado nunha extrema dereita reforzada.Resistencia do PSdeG ás portas dos comicios de 2020Para as circunscricións galegas as fontes demoscópicas son menores. Apenas tres das enquisas divulgadas no remate do prazo legal ofrecen un prognóstico detallado sobre o reparto dos vinte e tres escanos que reparten A Coruña, Lugo, Ourense e Pontevedra. As que si o fan sitúan o PSdeG en condicións de recuncar como primeira forza -condición que nunca conseguira ata o 28A-, pero tamén dan oportunidades ao PP de regresar á primeira posición.PSdeG e PP pugnarían pola primeira posición en escanos polas circunscricións galegas, Unidas Podemos podería aspirar ao terceiro e o BNG estaría en condicións de regresar ao Congreso cun ou dous escanosConcretamente, Sondaxe para La Voz de Galicia augura que o 10N os de Alberto Núñez Feijóo non darán pasado dos 9 escanos de abril, mentres que os socialistas aguantarán os 10. A maior variación con relación ao 28A sería, segundo este tracking, a desaparición de Ciudadanos e o reparto dos dous escanos que este partido logrou nas anteriores xerais entre En Común-Unidas Podemos, que ascendería a 3, e o BNG, que volvería ao Congreso cun escano pola Coruña.Tamén DYM para Faro de Vigo e La Opinión de A Coruña coincide en prognosticar que o PSdeG seguirá á fronte tras o 10N con 10 escanos e no retorno do BNG cun escano pola Coruña, segundo Sondaxe, ou cun pola Coruña e outro por Pontevedra, segundo DYM. Non obstante, os inquéritos publicados por Faro de Vigo e La Opinión tamén introducen unha variable: a posibilidade de que Vox entre no Congreso cun escano pola Coruña. Tamén Infortécnica, que sítúa a PP e PSdeG pugnando pola primeira posición en escanos, augura oportunidades a Vox, mentres que desbota o retorno do BNG.Prognóstico para as galegas de 2020No caso das enquisas publicadas por Faro de Vigo e La Opinión, o seu traballo de campo esténdese tamén ás eleccións galegas de 2020. Segundo os datos divulgados por ambos xornais este 4 de novembro, a esquerda estaría ás portas de poder volver gobernar en Galicia once anos despois.Segundo DYM para 'Faro de Vigo' e 'La Opinión', a esquerda estaría ás portas de poder volver gobernar Galicia unha década despoisSen ofreceren estimación de escanos, estes inquéritos aseguran que os de Alberto Núñez Feijóo pasarían do 47,6% dos votos nas eleccións galegas de 2016 a algo máis do 41%, unha caída de seis puntos que lles impediría chegar aos 38 escanos da maioría absoluta en solitario. Si poderían continuar gobernando da man da extrema dereita de Vox, que podería entrar no Pazo do Hórreo.Este estudo demoscópico bosquexa un escenario político en Galicia de práctico empate técnico entre esquerda e dereita. Así, o socialista Gonzalo Caballero estaría ás portas de xuntar votos para ser investido presidente se o PSdeG, que medraría tres puntos, lograse o apoio do BNG -que medraría 9- e de Galicia en Común, no caso de que esta formación concorrese baixo estas siglas, indica o estudo.


Summary: Antolín Sánchez Presedo detallou o contido das 172 emendas presentadas polos socialistas á Política Pesqueira Común.

O eurodeputado do PSdeG-PSOE Antolín Sánchez Presedo, explicou hoxe en rolda de prensa a posición socialista respecto da Política Pesqueira Común, e detallou o contido das 172 emendas presentadas á proposta de Regulamento de 13 de xullo de 2011. Galicia é a rexión máis importante no sector pesqueiro da UE, e, polo tanto, unha reforma como a que se propón, que vai estar vixente durante tres anos "merece unha reflexión pública dentro do noso país", dixo O Parlamento está recibindo as emendas presentadas, o que fai augurar a Sánchez Presedo un atraso sobre as datas de entrada en vigor da reforma, previsto para o 1 de xaneiro de 2013 O Parlamento está recibindo as emendas presentadas, o que fai augurar a Sánchez Presedo un atraso sobre as datas de entrada en vigor da reforma, previsto para o 1 de xaneiro de 2013. Os socialistas inclúen nas súas emendas a adición ao Regulamento dun novo artigo dedicado á pesca costeira, á artesanal e á acuicultura a pequena escala, procurando que a PPC a priorice. Para mellorar esta pesca artesanal e costeira os socialista propoñen tamén a creación dunha etiqueta que faga constar a data de captura, para engadir valor a estes produtos procedentes de mareas de 24 horas. Os socialistas defenden "un concepto de sostibilidade que teña en conta aspectos económicos, sociais e ambientais. De acordo con esta visión, Sánchez Presedo anunciou a inclusión de emendas para a mellora do emprego, a competitividade, a consecución do marcado único, a protección social e a calidade de vida das zonas pesqueiras. Sánchez Presedo propón que se compense polas capturas accesorias No relativo aos descartes, os socialistas queren coas súas emendas que se establezan compensacións por "descargar todo o que se pesca". Sánchez Presedo propón que se compense polas capturas accesorias. Como solución para as tallas inferiores ao legal, propoñen a non comercialización e a súa distribución a usos sociais, e as non comerciais, "os pescadores deberan obter un aproveitamento que lle compense nos costos a través da elaboración de subprodutos, dos que podan obter algún rendemento". Os socialistas tamén emendan as concesións transferibles, co fin de que non se aplique obrigatoriamente á pesca artesanal e á costeira e se teñan en conta criterios históricos para o seu outorgamento, se reserven cotas para os novos entrantes e admitir a transferibilidade a nivel europeo evitando concentración e excluíndo a operadores que non teñan a actividade pesqueira como principal.