Summary: As proxeccións indican que este risco "estará preto ou por riba do valor considerado crítico" a finais desta centuria, segundo o informe elaborado por Meteogalicia a petición da comisión parlamentaria que estuda a política forestal e contra o lume INTERACTIVO | Os incendios arrasaron 62.000 hectáreas en Galicia durante 2017, o 80% durante a gran vaga de outubro

INTERACTIVO | Os incendios arrasaron 62.000 hectáreas en Galicia durante 2017, o 80% durante a gran vaga de outubro O risco de incendios seguirá aumentando en Galicia durante este século por mor do cambio climático. As mudanzas meteorolóxicas obrigan a modificar a estratexia contra as lapas, tal e como advirte o informe de expertos encargado por Portugal e como asume a Xunta. O novo lume --máis incontrolable, máis perigoso e máis daniño-- afectou con especial virulencia o país e todo o noroeste da Península neste ano, en boa parte por un tempo cambiante, anómalo e extremo que agrava as propicias condicións dos montes, desordenados, con moito combustible e vexetación ao pé de núcleos de poboación. "As proxeccións climáticas apuntan a un aumento do risco meteorolóxico de incendios en Galicia ao longo do século XXI", di o informe As previsións non mudan. "As proxeccións climáticas apuntan a un aumento do risco meteorolóxico de incendios en Galicia ao longo do século XXI", advirte Meteogalicia no Informe sobre a incidencia do cambio climático nos incendios forestais elaborado a petición da comisión de estudo da política forestal e dos incendios que se levou a cabo no Parlamento durante os últimos meses. E isto, "asumindo un escenario de emisións nin demasiado optimista nin pesimista". Así, o informe destaca que "de non producirse cambios, as proxeccións indican que a finais do século este risco estará preto ou por riba do valor considerado crítico" e tan só hai dúas zonas que non alcanzarán estes valores: "a costa das Rías Altas e a Mariña lucense". A finais de século, o risco climatolóxico de incendios "estará preto ou por riba do valor considerado crítico" agás nas Rías Altas e na Mariña O documento baséase no FWI (Fire Weather Index), índice empregado pola Consellería do Medio Rural e habitualmente no mundo para medir o grao de risco dos incendios. Ten en conta a temperatura, a humidade, as precipitacións, a velocidade do vento, a seca ou o combustible dispoñible nas áreas estudadas. Neste caso, MeteoGalicia realizou unha análise adicional respecto das proxeccións de temperatura máxima e das chuvias no verán, ao seren "as dúas variables meteorolóxicas que afectan de xeito máis significativo ao FWI". Os resultados das análises conclúen que en Galicia "o patrón espacial do incremento de risco é similar ao patrón do seu valor absoluto en clima presente", é dicir, que se prevé "o maior incremento en Rías Baixas e o menor na Mariña lucense". É unha conclusión coherente con outros informes sobre a evolución futura do anticiclón das Azores e que advirten da maior frecuencia de situacións "cuña" nos veráns galegos por mor dos ventos de nórdés: unha humidade relativa alta na costa norte e baixa na sur para a época. Analizando a evolución climática, o informe destaca que se chegará a valores FWI "por riba ou moi preto do valor crítico de 50 a finais de século" en todo o país, agás nas Rías Altas e na Mariña, o que "de ningún modo quere dicir que non se poidan producir incendios individuais" na costa lucense, "onde o risco con situacións de vento sur seguirá sendo moi elevado" aínda que menos frecuente. Incremento do valor climatolóxico observado do risco meteorolóxico de incendios no período 2071-2100 respecto ao valor observado na análise do clima presente (1971-2000) O que se analiza é o incremento do valor climatolóxico observado do risco meteorolóxico de incendios no período 2071-2100 respecto ao valor observado na análise do clima presente, o do período entre 1971 e o ano 2000. O informe elaborado por Meteogalicia destaca que os resultados do incremento do risco de incedio en Galicia e o norte de Estado en xeral, agás a costa cantábrica, "é un dos máis elevados de toda Europa do Sur", xa que o risco nas zonas máis áridas xa na actualidade achégase ao valor máximo posible "e non pode ser moito máis elevado no futuro". Xunta e Goberno portugués asumen xa a necesidade de mudar a estratexia contra o lume pola incidencia do cambio climático Os riscos dos que advirte o informe foron advertidos xa polo documento elaborado pola comisión de expertos encargada polo Parlamento de Portugal tras a traxedia de Pedrógão Grande. "Os sistemas atuais de combate a incêndios não estão preparados para enfrentar um novo problema com raiz nas alterações climáticas", advertía. Na súa intervención na comisión de estudo da Cámara galega, o director xeral de Ordenación Forestal, Tomás Fernández-Couto, asumía tamén a necesidade de mudar a estratexia contra o lume. Así, desde a Xunta recoñeceuse que recoñeceu que esta "nova situación" derivada do cambio climático implica que o Goberno "teña que ver se o actual operativo" é o que debe dedicar a unhas condicións "extremas", ademais de requirir unha "reflexión" de cara ao futuro.


Summary: Joaquim Forn, conseller de Interior da Generalitat, confirmou esta segunda feira 21 de agosto, nunha entrevista en Catalunya Ràdio, que Younes Abouyaaqoub é o autor material do atropelo masivo que tivo lugar a pasada quinta feira en Barcelona. Abouyaaqoub sería o único condutor da furgoneta e segue en paradeiro descoñecido dende que fuxiu do lugar dos feitos deixando 13 falecidos e máis dun cento de feridos.

O presunto terrorista, de 22 de anos de idade, abandonou a furgoneta alugada que empregara após o atropelo e despois de se pór uns lentes de sol adentrouse no mercado da Boquería. Mesturándose coa multitude, chegou até a parte traseira do mercado e dende alí continuou polas rúas do Raval a bon paso pero sen correr para non chamar a atención. Actualmente estase a traballar coa hipótese de que actuaba só. Forn apuntou que sobre Abouyaaqoub pesa agora unha orde de busca e captura. O conseller afirmou que non hai indicios de o sospeitoso se atopar fóra de Catalunya pero que se está a traballar coordinadamente coa policía doutros países de Europa, sendo que está en búsqueda en todos eles. Todo apunta a que o atentado de Barcelona e o incidente na Diagonal (un Ford Focus saltouse un control e apareceu pouco despois en Sant Just Desvern) están relacionados, tal e como engadía Forn. O conseller sinalou ademais, que o imán de Ripoll, pretensamente implicado no atentado, non tiña antecedentes coñecidos. A seguridade non foi elevada ao nivel 5 polo momento, sendo que, "nestos momentos," en palabras de Joaquim Forn, "desbótase un ataque inminente".


Summary: Os alcaldes Xulio Ferreiro ou Ada Colau, entre outros, participan no foro sobre os retos futuros das urbes, piden mellores mecanismos para financiar os municipios e reivindican o desenvolvemento "sustentable" e a "cohesión social" como obxectivos fundamentais.

Máis, mellor financiamento e un novo mecanismo para levalo a cabo. Esa foi a reivindicación que fixeron varios alcaldes e alcaldesas, entre eles o da Coruña e a de Barcelona, este xoves na urbe coruñesa durante o foro organizado polo Eixo Atlántico sobre os retos das cidades no seu deseño futuro. Xa antes de participar no debate con outros rexedores, Ada Colau e Xulio Ferreiro lembraron que os municipios son "a primeira trincheira" dos servizos que se prestan á cidadanía, cando son tamén os peor financiados, e cando mesmo asumen competencias que non son directamente súas. Ademais, ambos insistiron tamén na necesidade dunhas administracións locais "sustentables" no económico, no social e no medioambiental como clave para mellorar a calidade de vida da cidadanía "e non caer en erros do pasado". Ferreiro e Colau reclaman máis e mellor financiamento para as cidades e un desenvolvemento "sustentable" No debate sobre As novas políticas urbanas, tanto Ferreiro como Colau criticaron a regra de gasto imposta aos concellos polo Estado. O rexedor coruñés cualificouna de "incomprensible" e lembrou que mentres o Goberno central "incumpre ano tras ano os límites de débeda, aos municipios pónsenos un corsé". "O ministro de Facenda debería lembrar que aos alcaldes tamén os elixen os cidadáns, polo que iso de dicirnos, aínda por riba, onde e onde non podemos gastar... Tutelas, as xustas", queixouse, logo de debater sobre a responsabilidade das administracións locais na crise. Nese aspecto, todos os representantes municipais insistiron en que "foron máis ben vítimas", como destacou Alfredo García, alcalde do Barco e presidente da Fegamp, ou que os municipios "acabaram por assumir responsabilidades que não eram deles" para paliar os graves efectos da recesión, tal e como dixo o presidente da Câmara Municipal de Braga, Ricardo Río. Así, Ada Colau advertiu de que foron as políticas estatais, "coa liberalización do solo ou do mecado do aluguer", ou co seu modelo económico as principais responsables da crise. Mentres, Ferreiro quixo ir máis aló ao lembrar que "tamén houbo quen meteu a man na caixa por riba das posibilidades" e que o esfarelado sistema económico que levou milleiros á miseria "non tería sido posible sen as alianzas, tamén nos concellos, das oligarquías e os políticos locais". Os rexedores do Barco, Braga, Guimarães, A Coruña ou Barcelona coinciden en situar os concellos como "a primeira trincheira" dos servizos á cidadanía Respecto da política social, o rexedor de Braga insistiu en que foron os concellos "os primeiros em substituir o Estado" neste ámbito coa chegada da crise, o que levou a Alfredo García a instar a abrir o debate sobre "as competencias municipais" e a necesidade, non só de determinalas, senón de proporcionar "un financiamente axeitado" ás administracións locais para levalas a cabo. Todos os rexedores coincidiron na "cohesión social" como o obxectivo principal das cidades, pero advertindo do "infrafinanciamento" dos concellos, mesmo asumindo competencias impropias "e levando-as a cabo de maneira melhor e mais barata", tal e como destacou a vicepresidenta da Câmara Municipal de Guimarães, Adelina Paula Mendes. "A cidade de Barcelona é a urbe do Estado que máis aumentou o gasto social nos últimos anos, e aínda así é insuficiente; non podemos substituír a Administración central e a Generalitat cando tempos moitos menos recursos", advertiu Ada Colau, que ue se manifestou na mesma liña que Xulio Ferreiro. "Na Coruña, o 20% do orzamento está destinado a políticas sociais e non é dabondo cando cada vez hai máis desigualdade", dixo, á vez que apostou por "modelos económicos sustentables" pero advertiu de salarios que "non lle dan para vivir á cidadanía". "É hora de empezar a falar dunha renda universal, de asegurar unha renda mínima para todas as persoas", finalizou, antes de lembrar que a renda social municipal instaurada no municipio coruñés "foi un primeiro paso pero non insuficiente". O debate, dirixido polo secretario xeral do Eixo Atlántico, Xoán Vázquez Mao, contou tamén coa presenza do alcalde de Plasencia, Fernando Pizarro e era unha das actividades de Axenda Urbana: Foro de Plan de Acción, que comezou a primeira hora da mañá coa intervención de Andoni Aldekoa, experto da Axenda Urbana, e que seguía con ouras intervencións sobre os procesos participativos nas cidades ou os propósitos nas novas urbes de cara ao futuro.


Summary: O estudantado de Grao denuncian o desmantelamento da disciplina que supón a LOMCE e as "agresións" que contra ela carrexaron todas as reformas educativas.

O alumnado da facultade de Filosofía da USC, a única da Galiza, encetou este 26 de novembro un encerramento reivindicativo acordado en asemblea "para poñer de manifesto as agresións que vén sufrindo a nosa disciplina" por parte do Goberno español. Coa LOMCE no albo, denuncian que esta lei afectará "de maneira profunda" ao eliminar dúas das tres materias obrigatorias que compuñan a docencia secundaria neste campo. A lei de Wert carrexará, din, "o maior ataque aos estudos en Filosofía en toda a historia da democracia". "As artes, a música, as materias de Humanidades non serven nun ensino orientado ao mercado de traballo. Son ornamentais", quéixase Ana Alonso, secretaria da Sociedade galega da Filosofía, Sogafi, e profesora desta materia no ensino secundario. As reformas educativas A materia foi perdendo horas lectivas polo camiño das reformas educativas acometidas no Estado español —a LOMCE sería a sexta—, até o punto de que a Lei xeral de educación, aprobada aínda na ditatura, contemplaba a filosofía como materia obrigatoria en bacharelato e COU. Aliás, cando a relixión deixou de ser obrigatoria, a ética apareceu como alternativa en BUP con dúas horas de aulas á semana. Coa LOGSE (1990), filosofía deixou de ser troncal en segundo de bacharelato e pasou a ser de oferta obrigatoria só en Humanidades. Coa LOE (2006) a materia ficou reducida a dúas horas na Galiza, fronte ás tres que ten no resto do Estado. Ao tempo, relixión comezou a se ofertar en segundo de bacharelato por primeira vez na historia. Consecuencias da LOMCE Coa LOMCE, filosofía será materia específica en 4º da ESO, coa mesma importancia que a relixión; troncal en primeiro de bacharelato e, en segundo, Historia da Filosofía será tamén troncal mais non será obrigatoria. Con todo, si sería obrigatoria a Historia de España, "necesaria para a estratexia recentralizadora que pretenden", denuncia a profesora Alonso, quen ten claro que a materia que imparte no IES Xelmírez II de Compostela "simplemente desaparece". Luís Soto, ex-decano da facultade de Filosofía da USC, convida a reflexionar sobre "até que punto os valores éticos son unha alternativa á relixión? Por que non o son a físicas? A ética debera ser parte fundamental da formación integral da persoa". Porén, entende que non interesa "porque do que se trata é de formar operarios facilmente manipulábeis, ao se faceren as menos preguntas posíbeis sobre as súas condicións sociais e laborais". Após as accións de protesto que se levan feito xa, coa leitura pública de textos filosóficos ou a entrega dun libro dirixido ao conselleiro de Educación co rogo de que o doase a unha biblioteca pública para o estudantado ter acceso a el fóra das aulas xa que non o terá dentro delas, chega agora este encerramento reivindicativo na facultade compostelá. Contra o desmantelamento de filosofía e do sistema educativo.


Summary: Centos de persoas participaron en Lugo nas actividades do 30 aniversario da Federación Galega de Rugby. A selección de Euskadi derrotou á galega por 23-31. Pero a selección feminina de seven impúxose con claridade á vasca: 22-0

As seleccións de Rugby de Galicia e Euskadi non defraudaron os amantes e afeccionados ao Rugby. Un público que acudiu fiel á cita desde as 12 do mediodía en Lugo para participar na xornada festiva e deportiva de conmemoración do 30 aniversario da Federación Galega de Rugby. Os enfrontamentos dos equipos masculino e feminino de rugby das seleccións de Galicia e Euskadi, que serviu para celebrar os 30 anos do rugby galego, tiveron resultado dispares en encontros moi disputados nos que a deportividade e o bo xogo foron as notas predominantes. Mentres que o equipo feminino galego se impuxo con contundencia ás súas rivais vascas, os do masculino non puideron cos vascos, máis acertados nas súas transformacións a paus. Numeroso público vido de toda Galicia e de Euskadi gozou dunha xornada perfecta (até na climatoloxía). A xornada ao redor do rugby en Lugo arrincou ás 12:00 cos enfrontamentos na modalidade de seven (7 contra 7) e que consistiu na disputa de encontros entre as seleccións A e B de ambas as comunidades. A selección galega A impúxose con claridade a Euskadi por 22-0. Ás 17:00 tivo lugar o prato forte da xornada, coa celebración do partido entre as seleccións absolutas de Galicia e Euskadi na modalidade de 15 contra 15. O encontro foi disputado desde un principio, alternándose ambos os equipos na cabeza do marcador, unha igualdade que se mantivo durante todo o encontro. Todo isto propiciou un moi bo partido, entretido e no que a emoción se mantivo case até o final. O resultado foi Galicia 23- Euskadi 31. O encontro decantouse a favor de Euskadi porque foron máis acertados convertendo as súas transformacións a paus (4 de 4) fronte a Galicia que non conseguiu ningunha (0 de 4).


Summary: O representante máximo do Estado en Galiza lanza na prensa teorías raras segundo as que as persoas agredidas durante a visita de Merkel eran en realidade agresores que "xustifican a violencia".

Unha protesta de forzas nacionalistas de esquerdas que tivo lugar en Compostela e que, malia a súa lexitimidade en términos democráticos, foi salvaxemente reprimida polos corpos policiais, que agrediron a varias persoas, como se pode comprobar en varias imaxes, convértese nunha especie de atentado na imaxinativa -e sobre todo interesada- cabeza de Samuel Juárez, delegado do Goberno español en Galiza, que este domingo asegura nunha entrevista en La Voz de Galicia que @s manifestantes que foron golpeados polos antidisturbios cando protestaban contra a visita de Merkel a Compostela eran en realidade outra cousa, semellante ao terrorismo, co que teima en relacionar ao Bloque. "Exerceron a violencia contra a policía", declara en La Voz o Delegado do Goberno, en contra de toda evidencia de que foi ao revés A obsesión de Juárez co nacionalismo supera todos os límites ante o afín diario coruñés, onde deita frases como: "Vin a dirixentes do BNG en primeira liña, a empurróns, tratando de superar o cordón policial. A policías que nin sequera levaban o equipo de protección. Esa situación de forcexeo contra os policías é exercer a violencia. Xa sei que lles gusta pouco que llo diga, pero exerceron a violencia contra a policía". A realidade é que os corpos de seguridade estatais impediron o acceso á Praza do Obradoiro a centos de persoas que protestaban de forma pacífica, e emprenderon con elas un ataque a golpes malia estar "desprotexidos". Causaron feridas a varios manifestantes. O delegado do Goberno insiste nas súas teorías intentando relacionar o BNG -ou a Beiras- con actividades violentas cando afirma: "Xustificaron no pasado que había mozos fartos e por iso poñían bombas en caixeiros". O Bloque, e as outras forzas parlamentares de oposición, condenaron sempre calquera acción violenta. Pero Juárez segue ao seu.


Summary: O líder da formación galeguista, Xoán Bascuas, coida que o "verdadeiro test" de CxG serán as municipais de 2015

De "cooperativa política" a partido. É o percorrido que Compromiso por Galicia se dispón a iniciar tras as eleccións autonómicas. O Consello Político Nacional da formación galeguista reuniuse este sábado por primeira vez tras os comicios do 21 de outubro con dous puntos sobre a mesa: a avaliación dos resultados das votacións e a organización dos seus próximos procesos internos. En canto ao punto electoral a Executiva, a través do seu líder, Xoán Bascuas, levaba unha análise consigo que foi "ratificada": os resultados "non foron os agardados" -CxG logrou 14.459 votos, o 1,01% do total- e polo tanto cómpre "unha profunda reflexión dos erros cometidos", se ben isto non implica a fin do percorrido, apuntan. Bascuas cre que o "verdadeiro test" de CxG serán as municipais de 2015 Neste contexto, a primeira cita importante para o futuro de CxG será o vindeiro 16 de decembro. Será nesa data na que se celebre o congreso constituínte de Compromiso. "Ata o de agora, e dadas as circunstancias e os prazos -explica a responsable de organización, Sandra Araúxo- asumimos a filosofía" da devandita "cooperativa política, dende o centro progresista ata a esquerda renovadora" e partindo da integración de "diversos colectivos". Pero agora, di, é o tempo "de converterse nun proxecto partidario único, con carácter abranxente pero cunhas propostas claras e precisas para os tempos que nos tocaron vivir, que faga que sexamos útiles para o conxunto da cidadanía". Neste proceso congresual, que será "participativo" e "aberto a militantes e simpatizantes", din, estará tamén presente o que, segundo Bascuas, será o "verdadeiro test" de CxG, isto é, as eleccións municipais de 2015. As autonómicas "foron importantes para ir socializando a nosa marca" pero é nos comicios locais "onde non nos poñemos límites", xa que, pore xemplo, "nos lugares onde existe importante presenza organizativa de CxG" as porcentaxes de voto foron "salientables" e iso "fai que sexamos unha forza política a ter en conta", sinala. Non obstante, e á marxe da revisión dos propios "erros", Bascuas coida tamén que a carreira electoral do 21-O "estivo marcada pola polarización Feijóo-Beiras", que fixo "imposible, política e mediaticamente" que se "visibilzase unha nova proposta como era a de Compromiso por Galicia".


Summary: O PNV cumpre o obxectivo da súa campaña, con tres escanos máis, e EH-Bildu acurta distancias co partido que gobernará cun total de 22 escanos nestes comicios. PSE, Elkarrekin Podemos-IU ou PP achacan os seus malos resultados á abstención electoral.

Cantando. Así rematou a súa comparecencia o candidato do PNV a lehendakari e vencedor dos comicios vascos, Íñigo Urkullu. Este domingo, tras coñecerse o resultado da súa formación nas urnas, asegurou que se porá "mans á obra" de inmediato para superar a crise, ofrecer "certezas" e dialogar coa vontade de chegar a acordos" que unan e poñan "de novo, a Euskadi en pé". O electorado vasco premiou a xestión do PNV concedéndolle até tres escanos máis, mentres que a EH-Bildu achegoulle catro deputados e deputados máis, o mellor resultado da súa historia. En tanto, Elkarrekin Podemos-IU e a coalición de Partido Popular e Ciudadanos perderon escanos e papeletas. Os seus representantes, e máis os do PSE, achacaron os resultados á abstención máis alta desde o inicio da democracia. Por primeira vez, a formación ultranacionalista Vox estará presente no Parlamento de Vitoria, cunha deputada. O PNV alcanza o seu obxectivo electoral Urkullu dirixiuse a militantes e simpatizantes da formación nun escenario no exterior da sede de Sabin Etxea de Bilbao, onde celebrou os 349.429 votos 31 escanos do PNV. Entre aplausos e berros de "ari, ari, ari, Urkullu Lehendakari", o cabeza de lista do PNV por Araba destacou que os comicios foron "diferentes, inéditos, difíciles" e agradeceu a participación da cidadanía. Tras recoñecer as ocasións nas que puidese cometer erros, Urkullu asegurou que sempre actuou "ofrecendo o mellor ao servizo da sociedade vasca" e comprometeuse a seguir facéndoo así. "Agardo que podamos reiniciar un camiño de diálogo e colaboración construtiva", indicou. Na reconstrución do país logo da crise, o candidato do PNV asegurou que serán precisas "todas as mans" pois o obxectivo "é claro, atender a quen peor o están pasando e saír da situación sen deixar na ninguén atrás". "A sociedade falou e amosou a súa confianza no PNV, agora, mas á obra", declarou. EH-Bildu celebra o seu máximo histórico A candidata de EH Bildu, Maddalen Iriarte, amosouse moi satisfeita cos 22 escanos atinxidos pola coalición e destacou que "é o comezo dun cambio que vai ser moi importante en Euskal Herria". Desde a súa sede de San Sebastián, no barrio de Igara, Iriarte estivo acompañada polo coordinador xeral da formación, Arnaldo Otegi, ou o secretario xeral de Sortu, Arkaitz Rodríguez, entre outros. Con 22 escanos e 247.552 votos máis, EH-Bildu vén de rubricar os mellores resultados da súa historia. "Moi contenta", Iriarte destacou o "moi bo resultado" das e dos abertzales nunha cita na que tamén descatou a baixa participación. "Cada vez hai máis xente próxima aos valores que defende EH-Bildu", subliñou, "o cambio está comezando". "EH-Bildu tende a man para que este país poida erguerse canto antes e reconstruírse", afirmou Iriarte, amosando a súa "solidariedade" con todas as persoas enfermas e confinadas e mais coas familiares de falecidos e falecidas na crise do coronavirus. PSE urxe ao PNV formar Goberno A candidata socialista, Idoia Mendia declarou o seu agradecemento a quen confía "que imos ser capaces de novo de estar a altura do momento histórico que vivimos". Mendia asegurou que os socialistas traballarán para "reconstruír económica e socialmente Euskadi". "Teríanos gustado obter unha forza maior que a obtida", admitiu Mendia, quen celebrou a vitoria dunha "esquerda non nacionalista". Nestes comicios, o PSE non foi quen de atraer os e as votantes de Elkarrekin Podemos-IU. O partido aspiraba aos 12 escanos, mais ficou en 10 e con 121.869 papeletas. Idoia Mendia achacou os resultados á baixa participación. A candidata socialista pediu ao PNV, ao que "corresponde tomar a iniciativa" tras gañar os comicios, que "facilite coa máxima celeridade a posta en marcha do reloxo institucional vasco" porque Euskadi "precisa arrancar". "Lamentamos que sexa a máis baixa, especialmente nun momento tan difícil", valorou Mendia, que asegurou que en calquera caso o parlamento "terá plena lexitimidade". "Os socialistas non poremos escusas", engadiu. Elkarrekin Podemos recoñece a súa caída A coalición Elkarrekin Podemos-IU recoñeceu os pobres resultados da formación, nas que perdeu 5 dos seus 11 representantes na Cámara de Vitoria e ficou con 71.759 sufraxios. Unha perda que achacan a unha abstención que, din, lles prexudicou "claramente". A candidata a lehendakari, Miren Gorrotxategi, manifestou que fican catro anos por diante de "intenso, duro" traballo que abordan con "moitísima ilusión". "Temos un proxecto político e ilusión de sobra para afrontar estes retos e para dar o mellor de nós mesmas no Parlamento, para transformar en iniciativas parlamentarias todo ese proxecto político que propoñiamos como programa de Goberno", dixo. A coordinadora xeral de Ezker Anitza-IU, Isabel Salud, lembrou que a súa coalición xa advertira que o 12 de xullo "non era o mellor momento para facer as eleccións". Apuntou a que desde ambas formacións saben que os resultados son "un chan e que o espazo de cambio" construído até hoxe "vaise manter". PP e Ciudadanos acusan ao Goberno vasco da abstención O candidato a lehendakari polo Partido Popular e Ciudadanos, Carlos Iturgaiz, defendeu a coalición como a "alternativa ao nacionalismo vasco" e a defensora "da Constitución, o Estatuto, las liberdades e a unidade" do Estado español. Ambas formacións suman 60.299 votos e 6,57% dos sufraxios. En total acadaron 5 escanos, fronte aos 9 logrados polo PP en solitario na pasada cita coas urnas. Da man dos populares, Ciudadanos entrará por primeira vez na Cámara vasca. Os laranxas celebraron o seu asento e lamentaron o avance do nacionalismo en Euskadi. Iturgaiz compareceu desde Bilbao, culpando ao Goberno vasco da baixa participación electoral. É esa elevada abstención a que, segundo o candidato, favoreceu que "lamentabelmente, na Cámara vasca, catro quintos da súa composición sexan de cor nacionalista e abertzale". Como o PSE, o PP liga a esa abstención os seus malos resultados.


Summary: A moción, presentada polo daquela concelleiro nacionalista Óscar Freixedo, foi apoiada polo Partido Popular. O Encontro Irmandiño pide a dimisión do alcalde, Manuel Penedo, e dos restantes concelleiros populares.

O 18 de marzo de 2011 o pleno do Concello do Irixo aprobou por unanimidade unha moción, presentada polo concelleiro nacionalista Óscar Freixedo, que expresaba "o rexeitamento do Concello do Irixo á implantación da planta incineradora e do complexo de residuos urbanos do sur de Galiza, na comarca do Carballiño ou limítrofes, xa que este tratamento dos residuos afecta de xeito prexudicial e irreversíbel ao noso medio e á saúde das persoas". A moción obedecía aos ruxe-ruxes da instalación da planta que comezaran coa aprobación, no Consello da Xunta do 13 de xaneiro do novo plan de xestión de residuos urbanos, no que se indicaba que o lugar axeitado para a situación da planta incineradora sería algún concello limítrofe entre as provincias de Ourense e Pontevedra no eixo da A-52. Daquela a corporación estaba formada por 6 concelleiros do PP, 2 do PSOE e 1 do BNG (na actualidade hai 8 do PP e 1 do PSOE). A moción obedecía aos ruxe-ruxes da instalación da planta que comezaran coa aprobación, no Consello da Xunta do 13 de xaneiro do novo plan de xestión de residuos urbanos Porén, despois da eleccións municipais, o PP de Irixo, encabezado polo alcalde, Manuel Penedo, muda a súa posición e apoia que a incineradora se contrúa no Concello, argumentando que sería unha solución para o desemprego, que traería "o progreso" á comarca e que, ademais, non contaminaba. Segundo o Encontro Irmandiño do Irixo, naquel momento dimitiu o concelleiro Manuel Cardedo Fernández, por opoñerse ao cambio de posición dos seus compañeiros, que Purificación Fernández Dieguez, voceira do EI no concello, cualifica de "hipócrita". O Encontro Irmandiño pide a dimisión do alcalde, Manuel Penedo, e dos restantes concelleiros populares que formaban a anterior corporación e seguen na actual O Encontro Irmandiño pide a dimisión do alcalde, Manuel Penedo, e dos restantes concelleiros populares que formaban a anterior corporación e seguen na actual: Nuria Penedo Taboada, José Luís Alén Trigás e María José Villanueva Dejuane, "por ser todos eles responsábeis desta gran mentira, da decisión da localización da incineradora, da crispación e do enfrontamento que se está a vivir no Irixo". Os membros do Encontro Irmandiño subliñaron que "isto demostra como son e o que podemos fiarnos deles", dixo Purificación Fernández. Moción presentada polo BNG e aprobada por unanimidade (.pdf) Acta do pleno


Summary: Adega advirte que o anteproxecto de Lei de Pesca Continental que vén de presentar a Xunta presenta un "déficit conservacionista" e una "deriva privatizadora" sobre os ríos, á vez que obvia a importancia de conservar os ecosistemas acuáticos continentais para garantir a sustentabilidade do recurso.

A Xunta vén de presentar o anteproxecto de Lei de Pesca Continental coa vocación de substituír a norma vixente de 1992. Unha norma, considera Adega, para ordenar a pesca exclusivamente desde perspectiva deportiva ou turística, esquecendo a importancia de conservar os ecosistemas acuáticos continentais para garantir a sustentabilidade do recurso. Os ecosistemas acuáticos son "algo máis que fornecedores de capturas", advirte a asociación. Porén, reitera, o anteproxecto mostra unha "excesiva tendencia" a considerar a pesca como unha actividade de lecer cun importante potencial de negocio, deixando nun segundo plano a conservación e a sustentabilidade do recurso. Un dos aspectos máis controvertidos da norma é a introdución dun novo tipo de augas de pesca, denominadas "de aproveitamento privado". Nestas concesións de pesca intensiva, afirma Adega, a Xunta cederá na práctica aos titulares a xestión total destes treitos coa condición de que adopten medidas para "impedir a comunicación cos leitos naturais", e eximindo as persoas usuarias da preceptiva licenza de pesca. "Propoñemos suprimir esta figura por supoñer unha enaxenación de recursos públicos e unha cesión de dereitos (máis aló do uso concesional) sobre bens cuxa tutela corresponde exclusivamente á administración", informa a asociación ecoloxista. " Albiscamos unha clara intención de convertir a pesca nas augas continentais galegas nun elemento máis de atracción turística e de negocio, na liña do "efecto Xacobeo", descoidando as outras funcións ecolóxicas e de interese público que acubillan ríos, lagos e lagoas", conclúen desde Adega.


Isto das touradas começa a ser como aquele medicamento com sabor ruín, ao respeito do qual sendo crianças manifestávamos o nosso desgosto com um sonoro "nom quero!" e que finalmente nos metiam na boca com um autoritário "tens que querer". Temos que querer touradas, ou isso pensam na Cámara Municipal da Corunha Temos que querer touradas, ou isso pensam na Cámara Municipal da Corunha. O governo local nom cessa na sua teima de celebrar essa feira taurina que implantou nos anos noventa Paco Vázquez, e que provavelmente ninguém imaginava naqueles anos que chegaria para ficar, e que se convertiria numha atividade consolidada e especialmente protegida, inclusso apesar da sua nula sustentabilidade económica. Quando escrevo isto, estamos a horas de que se celebre por quarto ano consecutivo a manifestaçom que, coincidindo com a feira taurina, costumam convocar a Fundaçom Franz Weber e a associaçom animalista Libera. Nom tenho dúvidas de que será umha manifestaçom multitudinária. Se já o era quando se celebrava em Agosto, agora que as circunstáncias levam a que a manifestaçom tenha lugar em Outubro, terá com certeza muito mais seguimento. Anteriormente tinham-se dado iniciativas anti-taurinas nesta cidade, mas sem o sucesso que conhecerom estas manifestaçons. Provavelmente outro galo nos teria cantado se num princípio tomássemos a sério a necessidade de nos rebelar contra a imposiçom das touradas Provavelmente outro galo nos teria cantado se num princípio tomássemos a sério a necessidade de nos rebelar contra a imposiçom das touradas. Quando nos primeiros anos eu ia protestar às portas do Coliseo, muita outra gente que partilhava teoricamente posicionamentos anti-taurinos comigo falava de que os atos de protesto eram umha perda de tempo e de que a celebraçom de touradas na nossa cidade nom tinha futuro nengum, que era mais umha ocorrência peregrina das habituais em Paco Vázquez e que o fracasso nom tardaria em chegar. Os que assim pensavam tinha razom a meias, porque com certeza era o capricho de Paco Vázquez o único sentido dessa feira taurina, e porque as cifras da feira taurina eram delatoras da praticamente nula demanda destes espetáculos na Corunha e do interesse também nulo que subscitavam. Isso, e as fotos de butacas vazias no Coliseo, além das constantes renúncias das empresas que assomiam a organizaçom da feira. Mas nom contavam nos seus juízos com que Paco Vázquez nem estava sozinho nem agia por livre iniciativa. Que nos últimos anos resurgirom na Galiza os eventos taurinos, com a pretensa finalidade de atrair turismo, ainda que com a intencionalidade real de cultivar referentes identitários que no nosso país nom funcionam, é umha realidade que se pode comprovar facilmente: as festas de Sárria ou de Teixeiro som claros exemplos. A oligarquia galega tem-no claro, há que fazer da Galiza um território homologável em questons de ócio e cultura ao resto do território do estado espanhol. Sobram as peculiariedades e as diferenças. Galiza pode ser um destino turístico muito rendível, jogando um papel subalterno de outros destinos turísticos, ou seja, sendo um sucedáneo da Espanha mediterránica que procuram os turistas. Podemos oferecer-lhes praias, turismo monumental, mas olho, também há que oferecer paella, sangria, sevilhanas e naturalmente touradas. Nom lhes queçamos a cabeça aos turistas com isso de que culturalmente somos diferentes, que temos umha história própria e umha língua própria, essas som impertinências. Tenhem que poder achar aquí todos os tópicos que procuram da Espanha. O lobbie taurino espanhol necessita resarcir-se da ferida de morte que lhes supom a prohibiçom das touradas na Catalunha e já anteriormente nas Ilhas Canárias A isto há que somar que o lobbie taurino espanhol necessita resarcir-se da ferida de morte que lhes supom a prohibiçom das touradas na Catalunha e já anteriormente nas Ilhas Canárias, unido isto ao fechamento de praças em todo o território peninsular, porque com efeito essa festa tam ligada (ou isso dim) à identidade espanhola perde fol, perde adeptos e perde portanto viabilidade económica. O ultranacionalismo espanhol radicado na Galiza, anseia igualar Galiza com Espanha, confundí-la na homogeneidade espanhola e fazê-la menos galega, e aí é onde se encontram para fazer frente comum os interesses políticos de uns e os interesses económicos de outros. Se no seu dia tivesse havido umha resposta contundente a aquela incipiente feira taurina da Corunha, agora a situaçom seria muito diferente...se à falta de resposta do público tivessem que somar no balanço a rejeiçom massiva (e ativa) do povo corunhês, ao melhor nom se continuava perseverando na teima de implantar as touradas na Corunha e na Galiza. Como os anti-taurinos estávamos divididos entre os que ano trás ano púnhamos o nosso empenho a nos manifestar ao pé do Coliseo encarando-nos com os "afeiçoados" e os que optavam por simplesmente ignorar o tema até que morresse sozinho, a cousa foi botando raíz. Agora temos manifestaçons massivas e inquéritos que demostram o sentir maioritariamente contrário do povo corunhês ante a celebraçom de touradas na cidade herculina, mas temos umha pequena tradiçom criada (sustentada a duras penas, mas tradiçom) e uns governantes sem escrúpulos aos que a vontade popular nom lhes obriga, porque eles entendem que nom tenhem nem porquê escuitá-la. Nós, temos que querer. E é o mesmo que sejamos maioria ou nom, que tenhamos argumentos daquela ou desta índole. O PP, a burguesia corunhesa, o lobbie taurino, todos os grupos de pressom reacionários da cidade já decidrom por nós. Temos que querer, e ainda que nom quixermos, nom vamos ser escuitados. Numha cidade cheia de desemprego, mendicidade e gente sem teito, com bichas quilométricas nos comedores sociais, onde o associacionismo cultural e desportivo continua a sofrer os cortes orçamentares, onde os artistas locais procuram umha oportunidade a sério para mostrar o seu trabalho...temos que querer touradas, que é justo o que necessitamos (ou isso parece) Há que manifestar-se sem excusas contra as touradas na Corunha, nom há que cessar na pressom, porque a vitória pode ser e será nossa Há que manifestar-se sem excusas contra as touradas na Corunha, nom há que cessar na pressom, porque a vitória pode ser e será nossa. O que fica claro é que resulta inadmissível que este governo local continue a ter como prioridade política a celebraçom da feira taurina havendo tantas carências na cidade. Porque além disso, se a feira taurina nom se puido celebrar em Agosto e finalmente se vai celebrar em Outubro, é porque o governo autárquico corunhês ofereceu maiores facilidades à empresa oganizadora, assomindo maior parte dos gastos e maior parte dos compromissos organizativos. Com o que, à parte de estarmos a falar de imposiçom política, poderiamos também estar falando de corrupçom, ou como chamar se nom a essas injeçons arbitrárias de dinheiro a empresas de amigos a cámbio de assomir com risco mínimo a organizaçom de espectáculos economicamente ruinosos? Ou assomimos que "temos que querer" ou deixamos claro que nom queremos.


Summary: Os últimos estudos científicos constataron, por vez primeira, a presenza de augas mornas baixo o Thwaites, o chamado "glaciar do Día do Xuízo Final", o que explicaría o seu recente e progresivo retraemento. O colapso desta masa de xeo provocaría un efecto en cadea que levaría a unha suba do nivel do mar de até tres metros.

"Quizais, máis que calquera outro lugar no mundo, alberga pistas cruciais sobre o futuro do planeta". O investigador británico Rob Larter, un dos principais expertos no glaciar Thwaites, encadraba desta maneira a importancia que este inmenso pedazo de xeo na Antártida ten para a vida da humanidade. Coñecido como o "glaciar do Día do Xuízo Final", a súa parte frontal desemboca no Mar de Amundsen, na zona occidental do continente, no sector non reclamado por ningún país, de acordo co Tratado Antártico. Ten unha superficie duns 190.000 quilómetros cadrados, aproximadamente dúas veces o tamaño de Portugal. Larter sinalaba esta semana ao Financial Times que actualmente "é o lugar máis vulnerábel na Antártida". A comezos deste ano, un equipo científico da Universidade Tecnolóxica de Georgia (EUA) constataba, por vez primeira, a presenza de augas mornas nun punto vital baixo este glaciar, o que explicaría o seu progresivo e extenso retraemento dos últimos tempos. Facíao, segundo explican na súa web, usando un minisubmarino robotizado, o Icefin, un proxecto deseñado orixinalmente para buscar vida na lúa de Xúpiter Europa. Xa en xullo do ano pasado, este mesmo equipo alertaba de que a inestabilidade oculta baixo o xeo antártico está a acelerar o seu fluxo cara ao océano, aumentando o nivel do mar a un ritmo máis rápido do esperado. Nos últimos seis anos, cinco glaciares antárticos observados duplicaron a taxa de perda de xeo, segundo a National Science Foundation (NSF) dos EUA. Polo menos un, o Thwaites, corre o perigo de sucumbir. Paul Cutler, director dos programas de investigación antártica da NSF, di que "a gran cuestión é saber con que rapidez se torna inestábel. Semella estar cambaleando ao bordo do precipicio". O seu colapso provocaría, de seu, a suba do nivel do mar arredor de medio metro en todo o mundo. O Thwaites ten ademais unha capacidade de contención doutros glaciares. De sucumbir, abriría a billa a que máis xeo acabase nos océanos e, en total, calcúlase que elevaría o nivel do mar entre dous e tres metros. A finais deste século, de acordo ás 500 simulacións elaboradas pola NSF, comezaranse a notar as consecuencias, que deixarán nos seguintes anos un mundo moi diferente ao actual. Arredor de 90% de todo o xeo do planeta está acumulado na Antártida. Durante dous mil anos, até finais do século XIX, o nivel do mar mantívose case sen flutuacións, mais desde a Revolución Industrial creceu arredor de 20 centímetros. Foi daquela que se comezaron a usar combustíbeis fósiles. Estes incrementan os niveis de dióxido de carbono (CO2) e doutros gases de efecto invernadoiro na atmosfera, que absorben a calor emitida polo sol aumentando a temperatura global do planeta, provocando ao tempo o desxeo glaciar. "Entender o comportamento do Thwaites non é simplemente unha cuestión académica, é crucial para predicir como as subas do nivel do mar impactarán nas cidades e como prepararnos para un mundo radicalmente diferente", afirma Larter. A capacidade de Thwaites para esculpir o novo planeta ─anegando todas as poboacións costeiras─ e para forzar unha vida diferente nel son as que lle dan o nome de "glaciar do Día do Xuízo Final". Centos de incendios descontrolados en Siberia e récord de temperatura no Ártico O servizo de observación do clima da UE informou esta semana de que en xuño se rexistraran temperaturas récord no Ártico ruso de até 37 graos, dez por riba do habitual nalgunhas zonas, e cinco de maneira global. As condicións de calor e cunha tundra ─chaira propia da zona, aberta e desprovista de árbores, mais con musgo e liques─ totalmente seca propiciaron ademais numerosos incendios descontrolados, que os servizos forestais rusos calculan en case 300. Actualmente, perto de tres millóns de hectáreas de terra están a arder, mais as expectativas son que supere os 17 millóns arrasados en 2019. Chama tamén a atención dos expertos a proximidade dos lumes, a tan só 15 km do Océano Ártico, onde normalmente é difícil que prenda ningún lume. Siberia, ademais da tundra, acolle extensos bosques, grandes sumidoiros de CO2.


Summary: Substituirá a Pablo Isla a partir do vindeiro mes de marzo.

Cambios na ponte de mando de Inditex. Pablo Isla cede a presidencia a Marta Ortega a partir do 31 de marzo de 2022, segundo un feito relevante enviado á CNMV. A téxtil tamén cambia o conselleiro delegado. Con iso, a multinacional culmina o proceso de substitución xeracional iniciada en 2011 coa substitución de Amancio Ortega na presidencia de Inditex. Carlos Crespo -actual CEO- deixa o posto a Óscar García Maceiras, que até o de agora era secretario xeral. Marta Ortega desenvolveu a súa actividade en distintas áreas do grupo durante os últimos 15 anos e, en particular, dirixiu o reforzamento da imaxe de marca e proposta de moda de Zara. "Vivín esta empresa desde a miña infancia e aprendín de todos os grandes profesionais cos que traballei durante os últimos quince anos", Marta Ortega Baixo o seu liderado, lembra a empresa, materializáronse campañas con reputados creativos do sector como Steven Meisel, Fabien Baron, Karl Templer ou Luca Guadagnino, así como o lanzamento de novas coleccións 'premium', incluíndo Zara SRPLS e Charlotte Gainsbourg by Zara. Estamos enormemente agradecidos a Pablo Isla polo seu extraordinario traballo e dedicación durante todos estes anos. Gustaríame destacar a súa inmensa contribución, non só ao noso grupo senón tamén á industria da moda en xeral", subliñou Marta Ortega. "Vivín esta empresa desde a miña infancia e aprendín de todos os grandes profesionais cos que traballei durante os últimos quince anos. Sempre dixen que dedicaría a miña vida a desenvolver o legado dos meus pais, mirando o futuro mais aprendendo do pasado e ao servizo da compañía, os nosos accionistas e os nosos clientes, no lugar onde se considere que son máis necesaria", afirmou. A compañía acordou a incorporación ao comité de Dirección do até agora CEO, Carlos Crespo González, (director xeral de Operacións, Transformación Sustentábel e Dixital, Inditex); Pablo Bado Rivas (director xeral, Pull&Bear); Miguel Díaz Miranda (director financeiro e de Operacións, Zara); Ignacio Fernández Fernández (director xeral de Finanzas, Inditex); Javier García Torralbo (director Xeral de E-Commerce, Zara); Begoña López-Cano Ibarreche (directora xeral de Persoas, Inditex); Beatriz Padín Santos (directora de Muller, Zara); Jorge Pérez Marcote, (director xeral, Massimo Dutti) e Óscar Pérez Marcote (director xeral, Zara).


Summary: O obxectivo e conseguir un posto no podio

A selección galega de atletismo volve á acción esta fin de semana, e máis concretamente este domingo, 5 de decembro, para ser da partida no Campionato de España do Consello Superior de Deportes para as categorías Sub-16 e Sub-18. O torneo xuntará no Centro Ecuestre O Asturcón, en Oviedo, 16 combinados distintos e preto de 400 atletas masculinos e femininos en representación de practicamente todos os territorios do Estado. A Irmandiña desprázase até Asturias con catro equipos nas devanditas categorías Sub-16 e Sub-18 que teñen a firme aspiración de mellorar o resultado da última edición. Galiza quere mellorar os resultados de 2019 Esta disputouse no xa afastado ano 2019, antes da irrupción da pandemia da Covid-19 en marzo de 2020, na que as representantes do país quedaron ás portas do podio. Para conseguilo, Galiza acude cuns combinados moi fortes que teñen á cabeza Xela Martínez entre as Sub 16, quen recentemente lograba tanto o triunfo individual como por equipos no Campionato de España de clubs, e que terá na manchega Monica Guijarro á súa principal rival. Tamén destaca Pedro Vázquez na categoría Sub18, que ao igual que a lucense facíase coa vitoria no Estatal de Clubs disputado en Santiponce (Andalucía) e que pretende reeditar, se non superar, a segunda posición que logrou hai dous anos, cando aínda competía como atleta Sub-16, misión que tratará de impedir o madrileño Ronaldo Olivo. Sobre a liña de saída tamén estarán Antón Martínez -quen asinaba na última edición do torneo un meritorio quinto posto na carreira Sub 16 - e Iván Rego -que tamén repite participación-, así como as campioas galegas de campo a través Sub 16 -Ricardo Negrete- e Sub 18 -Carolina Santos-, que entrarán en acción a partir das 10.30 horas da mañá.


Summary: Unha investigación liderada por Antonio Salas e Federico Martinón, da Facultade de Medicina da Universidade de Santiago de Compostela, afonda na orixe evolutiva do coronavirus e apunta que entre un terzo e a metade dos contaxios estarían relacionados coa figura dos supercontaxiadores.

—Cal é a orixe do estudo que acaban de presentar e que confirma a existencia dos supercontaxiadores? Desde o noso campo, o da xenética humana, estamos afeitos a traballar con xenomas humanos e a facer estudos no ámbito da biomedicina. Traballamos non tanto co patóxeno como co xenoma das pacientes. Mais mentres esperamos polas mostras biolóxicas das doentes para estudar a súa suceptibilidade xenética fronte á infección, por exemplo, ocorréusenos que podiamos aplicar todos os nosos coñecementos, derivar o esforzo que dedicamos a estudar os xenomas humanos e invertilo, para coñecer o xenoma e a raíz xenética do virus. Xurdiu a posibilidade de recoller toda esa información que hai de xenomas enteiros de coronavirus e decidimos avanzar. Un dos aspectos que iniciou este estudo foi a necesidade de entender como se clasifica a realidade xenética do virus. É moi interesante ver como se clasifican as cepas do virus, como evolucionan unhas a partir doutras e como acumulan patróns de mutacións. Entender ese marco patronómico permítenos saber onde cae cada xenoma, onde xurdiu, de onde procede, se vén directamente de Asia ou dunha cepa local. —Como foi o proceso de análise do xenoma do virus? A idea era achegar a nosa experiencia fabricando uns sistemas de clasificación baseados nun método que coñecemos moi ben, o de máxima parsimonia, que se basea en reconstruír as relacións evolutivas, de parentesco, entre as distintas cepas utilizando un criterio de mínimos. Cal é o mínimo número de mutacións que relaciona unha cepa con outra, até o punto de poder situar un xenoma do virus nunha rama concreta e dicir onde se localiza espacial e temporalmente. Analizamos case 5.000 xenomas de coronavirus, xenomas enteiros, xa procesados. Dese traballo inferimos distintos resultados. Aspectos que teñen que ver con procesos de selección natural do patóxeno, como lle afecta ao virus o tipo de variabilidade que el mesmo está xerando. E unha das conclusións ás que chegamos, sen buscala, foi a dos supercontaxiadores. Tirando do fío dun patrón raro que detectamos, demostramos a existencia destas persoas con alta sensibilidade para transmitir o virus da COVID-19. —Que fai que sexan supercontaxiadoras? Hai moitos factores que poden influír nesta condición. Pode ser un factor de predisposición xenética, pode darse o caso de que unha persoa faga máis secrecións respiratorias, que teña unha carga vírica máis alta, que o proceso de incubación sexa máis longo ou que sexa practicamente asintomático; ademais de aspectos que teñen que ver co comportamento, con como se relacionan socialmente ou con que as condicións de temperatura e humidade nas que se atopa sexan máis favorábeis para a transmisión. Con todo, o patrón que atopamos responde á existencia deses supercontaxadiares, figuras chave para explicar a evolución da pandemia. —Qnde está a orixe e o inicio da pandemia? Fomos capaces de reconstruír o proceso de dispersión do virus e das súas cepas desde o seu inicio, en Wuhan (China). Calculamos que o proceso pandémico se iniciou a principios de novembro, porque a variabilidade xenética que observamos non cadra con tempos anteriores. Descubrimos como foi incubando en Asia e como as distintas grandes cepas foron colonizando o resto do mundo, como se foi diversificando. Mais non saíron todas. Algunhas fixérono con máis forza pero por un proceso aleatorio. Non hai cepas máis virulentas ca outras. Neste sentido descubrimos unha cepa que é bastante prevalente no Estado español e non chegou ao resto de Europa, un detalle que chama a atención sen que, polo momento, teña maior relevancia. —Que importancia teñen estes achados de cara ao futuro? O virus segue estando con nós. Na Galiza afectounos menos pero tamén estamos menos inmunizados. Ante futuros rebrotes, o risco está aí, debemos estar preparados e alerta. Hai que respectar as recomendacións dos epidemiólogos. Tamén creo que o confinamento funcionou, polo que estamos vendo. Baixaron as mortes e os ingresos, pero a nivel de xenomas do virus, a diversificación do virus tamén se paralizou. Estamos aprendendo que a intervención humana altera a evolución do virus. Non fai o que quere. Nós tamén temos capacidade para frear o seu proceso evolutivo natural, que é contaxiar e reproducirse até autolimitarse e acadar certo equilibrio co hóspede. Esa é a tendencia natural, mais leva tempo e ten un custo enorme en mortes. A xenética, ao servizo da loita contra a COVID Desde o ámbito da xenética humana levan tempo traballando coa COVID-19 cunha perspectiva centrada nas persoas infectadas. "A epidemia non é nova para nós, porque desde antes estamos concibindo este tipo de traballos", sinala Antonio Salas. "Precisamos mostras biolóxicas e unha potencia estatística suficiente para analizar o xenoma das pacientes e ver a posíbel susceptibilidade xenética á infección por coronavirus. Fixémolo antes con outros patóxenos e comezamos a facelo agora". Mais tamén para observar outras respostas. "Patróns de expresión xénica, como se expresan os xenes ante a infección e como se expresan en distintos tecidos; temas de proteómica, que tipos de proteínas xera a doente cando é infectada por un virus; de epixenómica, os cambios que alteran o ADN que interveñen na expresión xénica.


Summary: A folga alterou a programación normal, obrigando a suspender o magazine 'A Revista'. Hai novos paros convocados para os días 22, 24, 26, 28 e 30 deste mes, e tamén o 2 de decembro.

"Estamos moi satisfeitos, a valoración que facemos desta primeira xornada de paro positiva". Fontes do comité de greve da CRTVG, a preguntas de Sermos Galiza, cifraron en 80% o seguimento da folga de dúas horas por quenda que tivo lugar este 20 de novembro. En delegacións como a de Ourense, informan, ese seguemento chegou a 100%. A pesar do que cualifican como "servizos mínimos abusivos" —foron recorridos polo comité intercentros por entender que son abusivos—a greve deixou pegada, salientan desde os sindicatos. Así, o paro do persoal fixo que non puidese emitirse o magazine 'A Revista', que foi substituído pola emisión do programa Xantar e a redifusión do especial da voda da filla de Amancio Ortega. "Tiveron que poñer un scroll dicindo que a programación se vira alterada" pola folga na televisión e radio pública, informan desde os sindicatos. O que para o comité de greve "é todo un pequeno éxito" pois foi alterada a normalidade e a audiencia puido percatarse de que se estaba a producir unha acción reivindicativa, "visibilizouse a folga perante a sociedade". Lembran desde o comité que a lei establece que os servizos mínimos están para garantir o dereito á información esencial, non para que non poida ser alterada a grella da televisión. A media mañá decorreu unha concentración de traballadores e traballadoras na sede central da CRTVG, en San Marcos, Santiago de Compostela. Tras a faixa na que se reclamaba "unha radiotelevisión pública ao servizo de Galicia", as persoas manifestantes informaron dos motivos da greve. Esta quinta feira está convocada a segunda xornada de paros no marco das mobilizacións. A empresa convocou o comité de folga para as 10:00 horas dese día. Durante os días 20, 22, 24, 26, 28 e 30 deste mes, e tamén o 2 de decembro, a greve vaise materializar en paros de 2 horas por quenda, afectando todas as quendas. Xa en decembro, a protesta vaise substanciar nunha folga de 24 horas, que será convocada a cuarta feira 19 de decembro, xornada na que se realizará unha manifestación cuxo percorrido e horario está aínda por determinar. O sábado desa mesma semana, 22 de decembro, día da lotería estatal, as traballadoras que prestan servizos na quenda de fin de semana tamén estarán convocadas a parar (na proporcionalidade horaria dunha xornada de greve de 24 horas que lle corresponde a esta quenda especial). Puntos A táboa de reivindicacións e motivos desta greve toca diferentes cuestións. "A agresión aos medios públicos é moi grande e toca moitos paus", afirma Raquel Lema, do comité de greve. Así, hai demandas centradas na recuperación da produción propia interna e na supresión da externalización da produción e servizos. Outras das reivindicacións afondan máis no laboral, como as que atinxen a garantía de mantemento do emprego, a fin da utilización "fraudulenta" de bolseiras ou a negociación do cadro de persoal e mantimento do emprego. A defensa da CRTVG como medio público e independente tamén é unha das demandas destes paros. Destarte, o persoal exixe a "fin da política represiva" ou a fin da "manipulación informativa", ao tempo que se reclama a creación do consello de informativos e o estatuto profesional contemplados na Lei 9/ 2011.


Summary: O día en que o Ministerio de Defensa apelaba ao orgullo de ser españois, Galiza Nova -a organización xuvenil do Bloque- organizou un acto sob o lema de "Rebélate, organízate e loita". Loitar para que? Para avanzar cara á construción dunha República galega independente, dada a "irreformabilidade" do Estado español.

Galiza Nova reuniu un nutrido grupo de militantes e simpatizantes esta quinta feira na Praza 8 de Marzo de Compostela nun acto en que tomaron a palabra o seu secretario xeral, Alberte Fernández; a súa responsábel de Internacional, Navia Rivas; e a súa dirixente e viceportavoz do grupo parlamentar do BNG, Olalla Rodil. No evento Galiza Nova apresentou unha batería de 50 medidas para "liberar" a mocidade galega, un conxunto de iniciativas para garantir un país con xustiza social, liberto da dependencia e do patriarcado, unha Galiza en que "se poda vivir plenamente en galego". Na súa intervención, Olalla Rodil chamou a mocidade a ser protagonista dun momento político que, xulgou, é o máis decisivo das últimas 4 décadas, marcado polo confronto entre o soberanismo e o réxime de 1978. Por súa parte, Navia Rivas dixo que as 50 medidas de Galiza Nova non responden a un "capricho", mais si a unha estratexia deseñada para ultrapasar "a situación colonial do país", visando a conquista dunha "República galega independente". A independencia é o obxectivo que cabe ao pobo conquistar sendo que -manifestou Alberte Fernández- "o estado español é totalmente irreformábel". Para o secretario xeral de Galiza Nova, o catálogo de políticas opresivas do Estado español é moi amplo e cada país sófreas de maneira distinta: "O Estado español exerce a violencia non só en forma de represión como en Catalunya, senón tamén obrigando a mocidade galega a emigrar"


Summary: Os mozos aceptaron a condena logo dun pacto coa Fiscalía para evitar a entrada en prisión, aínda que manteñen a súa inocencia. Terán que pagar máis de 1.000 euros en concepto de indemnizacións aos axentes da policía

Aarom, Mario e Atanes, os tres estudantes acusados de boicotear hai agora un ano un acto de Feijóo na Facultade de Matemáticas de Santiago, chegaron finalmente a un acordo co fiscal e aceptaron cadanseus quince meses de prisión a cambio de recoñecer os feitos. Fixérono para evitar a cadea que solicitaba o ministerio público e porque insisten en que non se cumprían uns mínimos requisitos para un xuízo xusto, tras insistir en que os atestados policiais foron falseados para inculparlles un delito. Aarom, Mario e Atanes manteñen a súa inocencia pero recoñecen os feitos para evitar a entrada en prisión A Fiscalía pedira nun principio tres anos de cárcere para cada un dos mozos, aos que se lles imputou desordes públicas, atentado contra a autoridade e faltas de lesións. Tras o xuízo de hoxe -ou máis ben tras o pacto ao que se chegou-, os rapaces aceptan esta nova pena de prisión, que non será efectiva de non cometeren delito ningún nos vindeiros dous anos, pero terán tamén que indemnizar os policías aos que supostamenteo agrediron. Un pagará 720 euros 300 serán abonados entre os outros dous. Ademais, deberán estar entre seis e sete días localizados permanentemente. Foi o pasado 23 de outubro de 2014 cando aconteceron os feitos polo que agora foron xulgados os tres mozos. Arredor dun cento de estudantes protestaron contra os recortes na educación pública ante o presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijóo, que acudía á inaguración dun envento na Factulade. Leuse un texto, subscrito pola asamblea de estudantes, de crítica á LOMCE e os recortes. E varias testemuñas denunciaron que foran acosados por "cinco persoas vestidas de paisano, que en ningún intre se identificaron e que comezaron a empurralos e bater neles". Beiras, Antón Sánchez, Bieito Lobeira, Ana Pontón ou Rubén Cela apoiaron os tres estudantes ante os xulgados Tres dos estudantes universitarios que participaron na protesta foron días despois detidos sendo acusados de atentado á autoridade, lesións e desordes públicas e reclamándoselles entre 7 anos e medio e 9 de cadea en total, ademais do pagamento de indemnizacións. Finalmente, Aarom, Mario e Atanes aceptaron unha condena menor nunha vista no xulgado número 2 do penal de Compostela na que estiveron apoiados por varios mozos que portaban unha pancarta na que se podía ler "Basta xa de represión contra o estudantado". Na concentración ante os xulgados tamén estiveron presentes os deputados de AGE e líderes de Anova, Xosé Manuel Beiras e Antón Sánchez, así como Bieito Lobeira, Ana Pontón, Rubén Cela ou Rafa Vilar, polo BNG.


Summary: A deputada Ana Pontón solicitou que o goberno galego se faga coas obras de arte das extintas caixas, cando o banco no que estas se tornaron está a piques de ser vendido polo que agora é seu dono, o Estado. "Pode darse o esperpento de ter que destinar cartos públicos para recuperar unhas obras de arte que xa son nosas", advirte Pontón.

A piques de saír a poxa, NovaGalicia Banco conta entre os seus activos cunha das mellores coleccións artísticas do país, procedente da obra social das extintas caixas. O risco de que sexa vendida xunto coa entidade financeira levou o BNG a presentar unha iniciativa parlamentar para o FROB --accionista maioritario do banco-- doar á Xunta de Galiza a obra, maioritariamente pictórica. "O Goberno de Feijóo ten que actuar para evitar o espolio do noso patrimonio, ten que dirixirse ao Estado para evitar que esa colección se venda como un activo financeiro máis de NGB", apuntou a viceportavoz parlamentar do BNG, ao tempo que alertou do "esperpento" que podería darse de se producir a venda. O BNG cre que o Estado, actual titular do banco, visa vender o patrimonio artístico das caixas como "un activo máis" de NGB "Pode darse o esperpento de ter que destinar cartos públicos para recuperar unhas obras de arte que xa son nosas, porque foron pagadas cos aforros dos galegos e galegas a través da obra social das antigas caixas", subliñou Pontón, para quen a súa declaración como Ben de interese cultural (BIC) "non é suficiente para impedir" a súa venda. Neste senso, desde a organización frontista sumáronse á iniciativa popular promovida pola Fundación Galiza Cultura para demandar que o goberno galego unifique as coleccións nun único, BIC facilitando así a recuperación do carácter público do conxunto da obra. Aliás, no caso de Caixa Galicia, os fondos artísticos non ficaron adscritos á Fundación, senón que constitúen máis un activo financeiro da entidade bancaria. Desde o BNG, aseguran que esta decisión non é "inocente", senón que visa "facilitar a venda deste patrimonio" como máis un activo do banco. Así, demandan á Xunta de Galiza que se implique na defensa destas coleccións e garanta a súa "permanencia no país", evitando que se produza "un duplo espolio: o do aforro galego e do patrimonio artístico".


Summary: Ao longo desta semana a filosofía estivo presente de maneira moi especial en Compostela. O evento 'Filosofía na rúa" comezou na segunda feira e remata esta sexta. Na cuarta feira tivo lugar a conferencia 'As estrelas dobres como fonte de información astronómica (e inquedanzas filosóficas)' impartida por José Ángel Docobo, director do Observatorio Astronómico Ramón Mª Aller da USC.

Na cuarta feira o doutor en Astronomía e director do Observatorio Astronómico Ramón Mª Aller, José Ángel Docobo, impartiu unha charla titulada 'As estrelas dobres como fonte de información astronómica (e inquedanzas filosóficas)'. O acto tivo lugar na Facultade de Filosofía da Universidade de Santiago de Compostela e foi presentado polos profesores José Luis Falguera e José Miguel Sagüillo. "A astronomía e a filosofía seguen indo da man", comeza dicindo Falguera -responsable de introducir o acto-. "Os científicos teñen que ter inquedanzas filosóficas e os filósofos tamén teñen que ter inquedanzas científicas", declarou Docobo a Sermos Galiza. As estrelas dobres é a principal liña de traballo do Observatorio Astronómico Ramón Mª Aller. "Unha entrela dobre existe cando hai unha relación física entre elas", afirma Docobo. Por outra banda, o movemento é un dos alicerces máis importantes na análise astronómica. "Para estudar o movemento hai que estudar o movemento relativo entre as estrelas", engade. Ademais, desde o punto de vista contemplativo adoitan ter diferentes cores -que se deben ás temperaturas superficiais que teñen-. Explica o caso da costelación da Osa Maior. "Aquí aparecen dúas estrelas que se poden ver separadas a simple vista: Mizar e Alcor". Ademais, engade que Mizar é a primeira estrela dobre descuberta. Por outra banda, até o ano pasado había dúas comisións encargadas do estudo deste tipo de estrelas: a comisión 26 -da que Docobo foi presidente- e a comisión 42. Con todo, desde o ano pasado xuntáronse na comisión G1. William Herschel descubriu o movemento das estrelas dobres no século XVIII Estudo das estrelas dobres O director do Observatorio Astronómico fai un percorrido histórico no estudo das estrelas dobres. O inicio sitúase no século XVI coa figura de Copérnico que establece o sistema heliocéntrico. Despois deste feito entramos na época dourada da astronomía, onde destacan autores como Tycho Brahe e Kepler. Kepler deduciu as leis que rixen o movemento dos planetas. Isto fixo que a astronomía se desenvolvese como ciencia. As teorías de Newton e Halley tamén estiveron presentes. Halley -a partir das leis que deducira Kepler- "descubriu os movementos propios das estrelas", explica Docobo. William Herschel estableceu unha lista das estrelas que observaba no ceo. Deduciu que as máis brillantes estaban situadas máis preto. Ademais, decatouse de que as estrelas movíanse, mais precisaban dun ano para facelo. "Estaba descubrindo o movemento das estrelas dobres"-finais do século XVIII-.Entre os estudosos adicados ás estrelas dobres destacar a figura de Couteau, quen descubriu máis de 3.000 estrelas binarias- e Ramón Mª Aller -que introduciu as estrelas dobres no estado español- Exoplanetas Con todo, ademais das entrelas dobres, a investigación actual está centrada no estudo dos exoplanetas -planetas dentro doutros planetas-. Docabo explicou que para estas investigación utilízanse as mesmas técnicas de descubrimento que para as estrelas dobres.Se hai exoplantes "porque non exosatélites?" remata cuestionando Docabo.


Summary: O Executivo galego ingresou máis de 200.000 euros por sete liquidacións desde o ano 2010

Con relativa frecuencia aparece publicado no Diario Oficial da Galiza (DOG) o inicio dalgún procedemento para declarar a Xunta como herdeira ab intestato, é dicir, por non ter a persoa testamento nin herdeiros legais que se fagan cargo do seu legado. O último, o dun veciño de Outeiro de Rei de 83 anos, cuxa resolución saíu publicada o pasado 9 de decembro. Este caso súmase a outros 74 iniciados na Galiza nos dez últimos anos, tempo no que a Xunta ingresou algo máis de 200.000 euros polas liquidacións de sete delas. O cobro da herdanza non é inmediato, xa que se trata dun procedemento longo no que, en moitos dos casos, adoitan aparecer herdeiros. Só na conxuntura de que non haxa quen herde é cando as administracións reciben os bens legados, que se destinan normalmente a fins asistenciais e culturais. Neste tipo de herdanzas, a norma fixa tres fases. A primeira delas, de actuacións previas, é na que se investiga se a persoa falecida ten ou non herdeiros legais ou testamentarios. Nos últimos tres anos abríronse 143 investigacións, segundo informa a Consellaría de Facenda: 77 en 2018 e 44 en 2019, que se suman ás 32 iniciadas até o momento en 2020. O departamento que dirixe Valeriano Martínez aclara que "moitas das investigacións iniciadas nun determinado ano non pasarán á fase de declaración de herdeiros, posto que a Administración adoita atopar herdeiros preferentes". A segunda etapa, a de procedemento para a declaración administrativa de herdeiros, é a que arrinca se a Administración comproba a priori que aparentemente a persoa falecida non ten herdeiros. Nese caso, previa publicación no DOG, no Boletín Oficial do Estado (BOE) e na propia web da Consellaría, iníciase o procedemento para declarar oficialmente herdeira a Xunta. Desde o ano 2010, pasaron por este proceso 75 legados. Galiza foi declarada herdeira de seis persoas falecidas en 2010, sete en 2011, 19 en 2012, sete en 2013, oito en 2014, nove en 2015, catro en 2016, tres en 2017, seis en 2018, tres en 2019 e outras tres no que levamos do presente ano. A última parte do proceso sería a fase de liquidación da herdanza, na que a Xunta liquida o patrimonio para destinalo a fins asistenciais ou culturais, cumprindo así co estabelecido na lei de dereito civil da Galiza. Desde Facenda insisten en que os tres procesos, transversais no tempo, poden dilatarse varios anos. Proba diso é que só se liquidasen sete legados, polos que a Xunta ingresou 212.954,85 euros. A última liquidación data de 2018. Presunción de abandono Mais esta non é a única vía pola que a Xunta incrementa o seu patrimonio grazas ás contribucións por herdanzas, xa que tamén hai persoas que legan directamente os seus bens ás administracións públicas. E logo están os bens en presunción de abandono. "Intúo que as herdanzas sen testamento non son moitas, é máis, creo que a Administración herda máis pola adxudicación de valores, contas correntes etcétera, en presunción de abandono, isto é, cando pasaron máis de 20 anos sen practicarse xestión ningunha", destaca o profesor de Economía Aplicada da Universidade de Vigo Alberto Vaquero. Vaquero, membro do Foro Económico da Galiza, alude a este tipo de herdanza "silenciosa", que estima que é máis habitual que o caso das intestadas. En canto ao perfil do falecido sen testamento e sen sucesores, e o tipo de patrimonio máis habitual, apunta, non hai estatística "que mostre tanto detalle". Desde o Consello Xeral do Notariado explican que, no caso de non deixar testamento, é a lei a que determina os herdeiros a quen corresponde a herdanza seguindo a orde de parentesco até o cuarto grao de consanguinidade. Neste senso, lembran que as persoas que se consideren herdeiras dun familiar que non deixase testamento deberán acudir a un notario competente para facer a declaración de herdeiros ab intestato. Basicamente serán competentes os notarios do lugar en que tivese o falecido a súa residencia habitual, de onde tivese a maior parte do seu patrimonio, de onde falecese ou dun distrito lindeiro a todos eles, engaden desde o órgano notarial.


Summary: Até a quinta feira durará o encerramento de estudantes na facultade de Filoloxía da USC. Protestan polos ataques ao ensino público promovidos desde a Xunta e desde Madrid e rexeitan o decreto que estabelece un número mínimo de alumn@s para manter os graos en filoloxía clásica e filoloxía galega.

"Había que protestar tamén contra o decreto", di Sara Porrit para explicar as razóns que levaron ao estudantado da facultade de Filoloxía da Universidade de Santiago a encetar un encerramento que se prolongará até o 24 de Outubro, xornada de greve no ensino público da Galiza en contra da LOMCE. Porrit, estudante do grao en Lingua e literatura galega, refírese á norma promovida polo Goberno galego e que o decanato de Filoloxía deu a coñecer após a comisión permanente do 20 de febreiro, informando de que tanto esta titulación coma o grao en filoloxía clásica están condenados ao desmantelamento por non reuniren un número mínimo de alumn@s. O encerramento está apoiado por alumnado de todas as filoloxías que se imparten na facultade de Santiago e pola tres organizacións estudantís nacionalistas: Comités, Liga estudantil e Agir. O Leo en Filoloxía A Xunta quere polo menos 50 estudantes nas titulacións que se imparten no campus de Compostela, 45 nas que se imparten no campus de Lugo e unha vintena deberán matricularse dun mestrado para que non o borren da oferta formativa da Universidade compostelá. A USC é a única universidade do País que imparte estas dúas titulacións, pois na U-Vigo e na UdC non se oferta Clásica e Galega fica unificada con Hispánicas en Vigo e con Portuguesa na Coruña. Pola súa banda, o estudantado de Matemáticas tamén 'tomou' a facultade, desta volta para mostrar o seu rexeitamento aos recortes emprendidos no ensino público galego. Se en Filoloxía amenizaron a acción reivindicativa cun recital de poesía no cal participou o cantautor punk O Leo, en Matemáticas realizaron varias asembleas para decidir cando porán fin ao encerro. Finalmente, o feche foi cancelado esta cuarta feira. Tamén así, desde a Acampada ETSAC iniciarán un encerramento esta cuarta feira previo ao día da folga na Escola técnica de arquitectura, no que desenvolverán unha palestra da man do activista de Stop-Desafiuzamentos Coruña, Héctor Tejón.


Summary: Dez anos despois de temer fugas de votos a UPyD, os populares procuran que en Galicia parte dos seus sufraxios habituais non vaian parar á formación de extrema dereita. Mentres, outras formacións como En Común-Unidas Podemos ou o BNG empregaron esta rede social para facer chegar vídeos de campaña ou convocatorias dos seus actos ao electorado galego

Santiago, 8 de febreiro de 2009. Falta menos dun mes para as eleccións galegas e destacados dirixentes do PPdeG -agás Alberto Núñez Feijóo, de viaxe preelectoral en América- maniféstanse atendendo a convocatoria dunha asociación denominada Galicia Bilingüe contra a política lingüística da Xunta, gobernada por PSdeG e BNG. Os populares subiran ao carro destes grupúsculos aguilloados por un temor: que os votos do seu electorado máis centralista puidesen ir parar á incipiente UPyD de Rosa Díez, tamén presente naquela marcha, e poñer en risco a maioría absoluta que os devolvería ao poder.Dez anos despois de temer fugas de votos a UPyD, os populares procuran que en Galicia parte dos seus sufraxios habituais non vaian parar a VoxUnha década despois daqueles comicios, nos que UPyD quedou no 1,41 % dos sufraxios, os temores no seo do PP en xeral e do PPdeG en particular son outros. Xa non se temen que escapen unhas pinguiñas de voto cara a outras formacións da dereita. As vías de auga son moitas máis e, ao contrario que en anteriores convocatorias, o maior perigo xa non semella ser Ciudadanos, senón a formación de extrema dereita Vox. Os líderes do PPdeG reiteran en mitins e intervencións nos medios a necesidade de "unir o voto". Mesmo nalgún caso con mensaxes que lles deron en xerar problemas, como a chamada do seu secretario xeral, Miguel Tellado, a "meter a man no buzón das mans dos veciños" e tirar ao lixo as papeletas de Vox, palabras polas que se desculpou este venres. Pero tamén saen á procura do dereitista indeciso no FacebookA ferramenta coa que esta rede social deu en incrementar -relativamente- a transparencia da publicidade política que lle contratan tras escándalos como o de Cambridge Analytica permite coñecer cantos cartos gastan os partidos en campañas publicitarias en Facebook a través dos seus perfís oficiais, así como a distribución territorial das mesmas. No caso galego, na recta final desta campaña do 10N o PP está a lanzar en Facebook e Instagram fundamentalmente unha mensaxe ao electorado de dereitas: que quede cos de Casado e non caia na tentación de marchar a Vox.El 10N si votas a Vox en La Coruña estarás regalando tu voto a Pedro Sánchez, di un dos anuncios sufragados polos populares e segmentado para a provincia coruñesa. En las últimas elecciones, en Pontevedra 27.426 votantes eligieron Vox pero Vox no consiguió ningún escaño. Si votas a Vox darás tu voto a Pedro Sánchez, di outro deles, encamiñado a ser visto polo electorado da provincia de Pontevedra. Durante os días oficiais da campaña o PP gastou en anuncios en Facebook para todo o Estado uns 12.538 euros, segundo os datos da propia rede.O gasto en Facebook das formacións da esquerda en GaliciaO gasto do PP en anuncios en Facebook é -dende o seu perfil oficial- moi inferior ao que, por exemplo, leva realizado Podemos. Durante a campaña o perfil oficial do partido que encabeza Pablo Iglesias destinou 124.917 euros a esta publicidade, segundo a propia rede social. Unidas Podemos difunde en Galicia vía Facebook extractos de intervencións dos seus líderes e convocatorias de actosNo caso da súa candidatura galega, Galicia en Común, o investimento é moito máis modesto -pouco máis de 200 euros durante a campaña- e destinouse a facer chegar ao electorado mensaxes coma o seu vídeo electoral, convocar actos de campaña ou divulgar pequenos extractos de intervencións de líderes como Iglesias ou Yolanda Díaz no seu acto central da campaña, na Coruña. Xunto a elas, tamén apelacións como Unha AP-9 pública, galega e gratuíta pode ser posible se Galicia está presente no Goberno. En Común-Unidas Podemos busca en Facebook sobre todo xente moza e máis mulleres ca homes.O BNG centra as súas accións nesta rede social en subliñar a importancia de "conseguir voz propia para Galiza" no CongresoUn chisco máis, aínda que lonxe das grandes formacións estatais, foi o investido polo BNG en publicidade en Facebook nesta campaña electoral. A formación soberanista optou por divulgar múltiples anuncios con menor investimento, ata sumar uns 1.341 euros, segundo Facebook. No seu caso, os vídeos electorais e intervencións de Ana Pontón ou Néstor Rego combínanse con mensaxes como Cando cremos en nós, somos capaces de todo. Con orgullo, xuntos e xuntas, imos conseguir voz propia para Galiza, explicacións sobre o efecto que pode ter concentrar o voto no Bloque para obteren representación ou gravacións nas que se sinala que forzas soberanistas dan "voz" a outros territorios do Estado mentres Galicia non a ten.Mentres, o PSOE non deseñou campañas especificamente segmentadas para Galicia en Facebook. A formación que encabeza Pedro Sánchez destinou en campaña uns 37.825 euros para todo Estado nesta plataforma e a difusión dos seus anuncios en Galicia varía en función das mensaxes, que fundamentalmente conteñen os seus lemas de campaña, vídeos electorais e convocatorias de mitins de Sánchez.As campañas escuras No derradeiro día da carreira electoral regresou a Facebook a campaña de anuncios encamiñados a desmobilizar o electorado da esquerdaPero non todas as campañas son máis ou menos transparentes. Así, no derradeiro día da carreira electoral regresou a Facebook a campaña de anuncios encamiñados a desmobilizar o electorado da esquerda -fundamentalmente, de PSOE e Unidas Podemos- e que, como informaron eldiario.es e El País, ten diversas ligazóns co PP pola vía de asesores de Pablo Casado e outros líderes aínda que non fose contratada dende os perfís oficiais do partido.Cadrando coa reactivación destes escuros anuncios, que foron denunciados infrutuosamente por Más País ante a Xunta Electoral, os populares lanzaron tamén na recta final da campaña electoral do 10N unha acción de envío masivo de mensaxes SMS co texto Hola, soy Pablo Casado. Te pido tu voto para sumar una nueva mayoría de cambio en España frente a la crisis económica y el desafío separatista. O partido subliña que esta campaña de envío masivo de mensaxes, recibidos tamén por persoas sen vínculo ningún co PP, é "completamente legal"


Summary: Unha historia eminentemente shakesperiana, teatral e fantasmagórica, con evidentes ecos de Welles, Kurosawa ou Murnau e reminiscencias a Edgar Allan Poe nas pasaxes da loucura.

Shakespeare dirixida e escrita por Joel Coen, desta volta en solitario, sen contar coa inestimábel colaboración do seu irmán Ethan. Unha obra bastante arriscada distribuída pola plataforma AppleTV+ e con estrea limitada en salas, probabelmente, para poder participar en festivais que esixen un mínimo de proxeccións en cines. A traxedia de Macbeth (The Tragedy of Macbeth) / Joel Coen / EUA / 2021 / 105 min. A historia é ben coñecida: Macbeth (Denzel Washington) topa con tres bruxas que lle auguran a coroa, mais non a dos seus descendentes. Obsesionado con este presaxio, trata de forzar que se faga realidade, custe o que custe. A súa ambiciosa muller, Lady Macbeth (Frances McDormand), será determinante para acalar as voces da consciencia do seu esposo para que se cumpra a profecía e consiga o trono, un trono tinguido de sangue, traizón e loucura. Joel Coen idea un híbrido entre teatro e cinema rodado nun pulcro branco e negro, baixo a dirección de fotografía de Bruno Delbonnel (Amelie), inspirada no expresionismo alemán, e onde todo son decorados. Si, aínda que non o pareza, todo está construído ex profeso para a ocasión e, salvo un elemento da escena final, tampouco hai planos en exteriores. Isto, xunto coa impresionante e minuciosa posta en escena, acaba dando ao conxunto unha sensación de clasicismo inmediato onde a sombra de Orson Welles é ben alongada. O elenco está espectacular, con grandes soliloquios recitando os versos de Shakesperare. Denzel Washington estivo nomeado ao Globo de Ouro ao Mellor Actor de Drama, premio que perdeu con Will Smith por O método Williams. Porén, a verdadeira roubaplanos é Kathryn Hunter, actriz teatral estadounidense de ascendencia grega que interpreta as bruxas (e tamén un vello). Impresionante o traballo corporal, de voz e de expresión facial que acada neste filme. Xunto coa posta en escena, os decorados e a fotografía, as breves, pero potentes aparicións de Hunter son do máis memorábel da película. Os Globos de Ouro esquecéronse dela, mais os Premios da Crítica de Nova York, unha asociación con moito máis prestixio actualmente, outorgoulle o de Mellor Actriz de Reparto. A ver se os Oscar tamén se lembran dela. A traxedia de Macbeth é unha historia eminentemente shakesperiana, teatral e fantasmagórica, con evidentes ecos de Welles, Kurosawa ou Murnau e reminiscencias a Edgar Allan Poe nas pasaxes da loucura. Un filme ideal para persoas nostálxicas do cinema clásico e das grandes interpretacións. Mágoa da proxección limitada en salas.


Summary: ENTREVISTA Teresa Peramato, Fiscal adscrita á Fiscal da Sala contra a Violencia da Muller, ofrece unha conferencia este mércores en Compostela, e onte fíxoo en Ourense. Vén de publicar o libro Desigualdad por razón de identidad sexual e identidad de género, homofobia e transfobia

Teresa Peramato, Fiscal adscrita á Fiscal da Sala contra a Violencia da Muller, está en Galicia para ofrecer unha serie de conferencias (este mércores en Compostela, organizada polo Colexio Oficial de Psicoloxía de Galicia e a Facultade de Psicoloxía da USC, e onte en Ourense, convocada pola Universidade de Vigo). Peramato foi membro do Grupo de Expertos do Observatorio Estatal de Violencia contra a Muller para a elaboración do Primeiro Informe Anual do Observatorio Estatal de Violencia sobre a Muller (2007), no que segue participando a día de hoxe. Vén de publicar, ademais, o libro Desigualdad por razón de identidad sexual e identidad de género, homofobia e transfobia, aspectos nos que centra unha parte da súa actividade, traballando para erradicar as situación de desigualdade legal e social que sofren en distintos ámbitos as persoas por razón da súa orientación sexual ou da súa identidade sexual. "Onde máis hai que avanzar é na reprodución asistida, pois as parellas homosexuais atopan problemas en moitas clínicas, e en moitos casos teñen que acudir a outros países para acceder á maternidade subrogada" As persoas homosexuais seguen sufrindo unha desigualdade social, aínda que no ámbito legal si se avanzou moito. Que normas e ámbitos seguen establecendo unha desigualdade? No ámbito do recoñecemento dos dereitos ás persoas homosexuais, hai que destacar que España se sitúa nun nivel moi alto, en relación coas lexislacións dos países da nosa contorna. En España hai matrimonio igualitario, as unións de feito teñen unha regulación moi ampla e estase avanzando moito na súa regulación igualitaria, a orientación sexual non é unha motivación para denegar unha adopción... Onde máis hai que avanzar, seguramente, é na reprodución asistida, pois as parellas homosexuais atopan problemas en moitas clínicas, e en moitos casos teñen que acudir a outros países para acceder á maternidade subrogada. E, mesmo así, cando chegan a España cos nenos, teñen problemas para conseguir a inscrición da filiación deses nenos como propios. Neste senso, a última resolución do Tribunal Europeo de Dereitos Humanos está pendente de ser reflectida na lexislación española. Fomos avanzando moito, iso si, pero estamos a metade de camiño. "Non abonda con que haxa lexislacións contra a homofobia a nivel autonómico; ten que ver unha lei a nivel estatal que protexa de forma integral, multidisciplinar e transversal os dereitos deste colectivo" Como valora as leis contra a homofobia aprobadas nos últimos meses en Galicia e Cataluña? Ademais do rexeitamento e a intolerancia a nivel social, o principal problema que sofren as persoas homosexuais é a ausencia dunha lei global antidiscriminación. Nos últimos meses aprobáronse senllas leis en Galicia, que foi pioneira, e Cataluña, pero non abonda con que haxa lexislacións a nivel autonómico, ten que ver unha lei a nivel estatal que protexa de forma integral, multidisciplinar e transversal os dereitos deste colectivo. Estas leis significan un avance importantísimo, supoñen un recoñecemento do problema ao que está sendo sometida calquera persoa cunha orientación sexual distinta á heterosexual. É un paso adiante. Pero fai falla unha lexislación para toda España. E eu iría máis aló: non só unha lexislación que recoñeza os dereitos do colectivo LGTB, senón que necesitaríamos unha lei antidiscriminación global que regule todo o problema da discriminación por razón de calquera causa a nivel transversal, como aquel anteproxecto que manexou o Goberno no ano 2010 e que quedou pechado nun caixón. Na sociedade hai ámbitos, coma o deporte ou o Exército, nos que o camiño que se debe percorrer ata acadar unha igualdade real é aínda longo, non si? Eses temas trátoos moito no libro que veño de publicar. Neses dous casos que comentas aínda non temos solucións axeitadas en España. En relación coa homosexualidade no deporte non temos ningunha regulamentación; no ámbito do deporte ocúltase a homosexualidade porque existe un rexeitamento por parte dos clubes e por parte das afeccións, o que leva a un retraemento a que as persoas homosexuais recoñezan en público a súa orientación. No que respecta á transexualidade no deporte si que contamos cunha regulamentación máis avanzada, sobre todo porque na competición feminina a transexualidade é entendida como unha desigualdade, consecuencia dunha situación de vantaxe propiciada pola base biolóxica hormonal da muller transexual con respecto á muller bioloxicamente muller. Pero o deporte é, en resumo, un campo no que debemos seguir loitando para que estas persoas poidan competir a nivel de elite e a nivel de base cunha absoluta igualdade. No ámbito do Exército, en España avanzouse bastante, e hai que dicir que somos un dos poucos países, porque no ámbito militar atopamos unha xeneralizada discriminación, tanto para homosexuais como para heterosexuais. Iso si, podemos ter unha lexislación que protexe, pero seguimos tendo moita discriminación. "Hai mulleres transexuais, con parellas homes, é dicir, en relacións heterosexuais, que sofren violencia, e o problema está en identificalas como mulleres para tratalas como vítimas ao amparo da nosa lei integral" As mulleres transexuais que sofren violencia de xénero atópanse desasistidas en moitos casos, unindo as dificultades que sofre calquera muller nesta situación ás derivadas da súa condición? A violencia de xénero exercida contra as mulleres transexuais foi unha preocupación da Fiscalía da Sala contra a Violencia contra a Muller, ata o punto de que foi un dos temas tratados pola Fiscalía Xeral do Estado nunha das súas circulares. Porque hai mulleres transexuais, con parellas homes, é dicir, en relacións heterosexuais, que sofren violencia, e o problema está en identificalas como mulleres para tratalas como vítimas ao amparo da nosa lei integral. Cando estas mulleres xa accederon ao rexistro para cambiar o seu nome e o seu sexo, non hai problema, porque son consideradas mulleres, e polo tanto son consideradas vítimas de violencia de xénero. O problema é cando son mulleres que mesmo se puideron someter a unha cirurxía de reasignación sexual, ou non, pero levaron a cabo os tratamentos hormonais correspondentes e viven como mulleres, pero non accederon ao rexistro para cambiar o seu sexo e identidade, por circunstancias diversas ou porque non poden facelo porque non son legalmente españolas. Nestes casos, a circular da Fiscalía Xeral do Estado adiantouse en 2011 e dixo que se concorrían todos os presupostos que as habilitarían para acudir ao rexistro para cambiar o seu sexo, nós dende a Fiscalía teríamolas en conta como mulleres e polo tanto dariámoslles o tratamento de vítimas de violencia de xénero ao amparo da nosa lei. "Carecemos dun estudo criminolóxico, sociolóxico e antropolóxico que nos diga cales son as causas, as consecuencias e as características reais da violencia sobre a muller" Cos datos máis recentes que a Fiscalía manexa sobre a violencia de xénero podemos ser optimistas en relación coa evolución desta lacra? Ou pola contra, detectan que a crise económica está supoñendo un obstáculo para que moitas mulleres denuncien estes feitos? En dez anos que leva aplicándose a lei orgánica, o que podemos dicir é que o primeiro avance, o máis importante, foi a promulgación da propia lei. Con esta lei conseguiuse por exemplo que entre o 2005 e o 2009 se duplicase o número de denuncias por violencia contra a muller. Se en 2005 houbera unhas 65 mil denuncias por violencia contra a muller e violencia doméstica, en 2009 houbo máis de 135 mil denuncias só por violencia de xénero. A lei supuxo que saíse á luz boa parte desa violencia contra a muller que estaba oculta. Pero é certo que dende o ano 2009 até o ano 2013 rexístrase un descenso de 11 mil denuncias. Iso faríanos especular e faríanos preguntarnos por que está habendo un descenso nas denuncias: pola crise económica, polo descenso da poboación estranxeira..., pero todo serían especulacións, porque non temos traballos de fondo, carecemos dun estudo criminolóxico, sociolóxico e antropolóxico que nos diga cales son as causas, as consecuencias e as características reais da violencia sobre a muller, para poder combatela con eficacia. Esa é unha das deficiencias que vimos denunciando dende a Fiscalía Xeral do Estado dende o ano 2005. Pedímoslle reiteradamente ás institucións que se fixesen estes estudos e aínda non os temos, o que nos leva a ter menos posibilidades de acertar nas medidas a adoptar para erradicar a violencia contra a muller. "Necesitamos que todos os profesionais que loitan contra a violencia contra a muller -xuíces, avogados, fiscais, os equipos psicosociais- teñan unha formación específica en violencia de xénero" Que pasos faltan por dar? Onde se debe incidir para loitar con eficacia contra a violencia de xénero? Cremos que coa lei orgánica avanzamos moito, pero o escollo fundamental, e onde temos aínda que avanzar é en formación e en especialización. Necesitamos que todos os profesionais que loitan contra a violencia contra a muller -xuíces, avogados, fiscais, os equipos psicosociais- teñan unha formación específica en violencia de xénero, é dicir unha formación no que significa a violencia sobre a muller, nas características das vítimas, que son ben distintas a outras vítimas, e por suposto nas consecuencias da violencia. Só se temos unha formación axeitada poderemos dar unha resposta máis axustada e axudaremos de verdade as vítimas e avanzaremos na loita contra esta violencia.