Summary: Adega denuncia obras para un aparcadoiro na contorna da Igrexa de Trobo, onde hai catalogados cruceiro, cemiterio e perto dun castro.

O Concello de Begonte acvometeu as obras dun aparcadoiro na contorna da Igrexa de Trobo, denuncia Adega, un área onde se atopan inventariados un cemiterio e un cruceiro, ambos os dous próximos tamén a un castro, que contan cun perímetro de protección. "As obras realizáronse en terreos catalogados como de solo rústico e previamente dedicados a prado e que foron cedidos pola veciñanza ao concello para a realización de dito aparcadoiro", explica o colectivo ambientalista. Un recheo con grava dun espazo aproximado de 900 m2 de superficie e cunha altura de 1,2 m, para o que se construíu un muro de contención con cachotes de pedra de grandes dimensións, así como o asfaltado da mencionada superficie. "O impacto que as obras do aparcadoiro tiveron no territorio protexido do conxunto etnográfico da Igrexa de Trobo fai desconfiar -afirma Adega- da existencia da pertinente autorización da Consellaría de Cultura para a realización das mesmas e, incluso, de que o organismo autonómico fose informado dos feitos". Segundo o disposto pola Lei do Patrimonio Cultural de Galicia, afirman os ambientalistas, os concellos teñen a obriga de protexer, defender e realzar o valor cultural dos seus bens patrimoniais inventariados e/ou catalogados, salvagardándoos dos feitos que os poñan en risco ou ameaza. A lei tamén indica que debe de ser a Consellaría de Cultura a que autorice calquera obra que poida ameazar ditos bens patrimoniais ou que poida implicar risco de destrución ou deterioro dos mesmos, establecendo as medidas protectoras ou correctoras que considere necesarias. Por iso, esta asociación vén de solicitar á Dirección Xeral de Patrimonio Cultural información sobre a existencia de ditos permiso.


Summary: O Concello de Santiago anunciou en rolda de prensa que o estadio municipal de San Lázaro pasará a levar o nome da futbolista galega Verónica Boquete.

A deportista, nada en Compostela, é xogadora da Superliga chinesa, capitá da selección española de fútbol e embaixadora da UEFA para o desenvolvemento do fútbol feminino. Está mañá agradecía no seu Twitter a decisión do Concello, para ela o maior recoñecemento posíbel. ¡Emocionada, orgullosa, feliz e sobretodo agradecida! Que o Estadio de San Lázaro pase a levalo meu nome é o maior recoñecemento posible e a mostra mais grande de cariño. Na miña terra, da miña xente. ¡Infinitas grazas COMPOSTELA!— Verónica Boquete (@VeroBoquete) 8 de novembro de 2018 A decisión foi tomada antes de verán polos catro grupos do organismo municipal. Buscan homenaxear a súa traxectoria internacional e apostar polo deporte feminino.


Summary: A Cámara inicia o trámite da modificación regulamentaria proposta polo PP para que a maternidade non impida participar nas votacións. Os conservadores apostan por que outro membro do lexislativo asuma ese labor e a oposición, pola participación directa a través de internet.

Dende o pasado febreiro a composición do Parlamento de Galicia é maioritariamente feminina. Non o é porque os tres grupos con representación na Cámara compuxesen nas pasadas eleccións unhas candidaturas con mulleres nos postos máis relevantes. Ben ao contrario, isto aconteceu porque o grupo maioritario, o PP, situou en diversos cargos de responsabilidade alleos ao lexislativo aos deputados que ían en postos de saída en 2009, unha operación especialmente reiterada entre os electos pola provincia da Coruña e que deu lugar á situación actual, na que varias das compoñentes do hemiciclo chegaron a el malia a teren concorrido aos comicios en postos alén do vixésimo -os conservadores teñen 12 representantes na circunscrición coruñesa-. O Parlamento ten maioría feminina polo gran corremento nas listas do PP Con independencia da súa orixe, a maioría feminina na Cámara dá lugar a que o debate suscitado este martes, no marco dun pleno extraordinario, teña se cabe aínda máis relevancia de fondo. Despois de propoñelo na pasada lexislatura e de mantelo máis ou menos aparcado ao longo de todo o actual mandato o Grupo Popular recuperou, na primeira sesión plenaria do período estival, a súa proposta de modificación do Regulamento parlamentario para permitir que as mulleres embarazadas, que veñen de dar a luz ou de adoptar un fillo ou filla poidan participar nas votacións sen teren que acudir ao Pazo do Hórreo. Se ben existe un acordo básico entre os tres grupos sobre o fondo da cuestión, isto é, que a maternidade non supoña un obstáculo ou discriminación para o labor das deputadas, a discrepancia chega nas formas e mesmo na filosofía da medida. Os populares apostan por delegar o voto e a oposición, por canalizalo a través de internet A proposta do PP, defendida pola súa vicevoceira, Marta Rodríguez Arias, segue a estela do sistema que xa funciona en parlamentos como o vasco, o navarro ou o catalán. Baséase, esencialmente, en que a deputada de baixa por maternidade delegue o seu voto noutro membro do seu grupo durante un período de tempo determinado. Deste xeito, argumenta, a muller que se atope neste caso gozará de "tranquilidade" grazas á chegada ao lexislativo galego dunha "actitude normalizadora" froito dunha "reivindicación histórica". As dúbidas da oposición sitúanse no contido da proposta pero tamén no xeito de abordala, unha iniciativa do PP e non un relatorio conxunto dos tres grupos. Á marxe disto, tanto a nacionalista Tareixa Paz como a socialista Carmen Cajide dubidan de que o procedemento máis adecuado sexa a delegación e non cren, ademais, que a reforma do Regulamento se deba cinguir só á cuestión do voto. "A protección da maternidade non debe ser unha coartada para perpetuar o papel exclusivo" da muller "en relación co coidado e a crianza das fillas e fillos", di a nacionalista, partidaria de que a modificación "afecte tanto á paternidade como á maternidade". Ademais, dado o carácter "indelegábel" do voto, coida que a delegación é sinónimo de "menoscabar" os dereitos das deputadas. "Arcaico, discriminatorio e insolidario" A iniciativa saíu adiante co apoio do PP e do BNG e a abstención socialista Dende o PSdeG Cajide vai un chisco máis alá ao considerar o plan do PP como "arcaico, discriminatorio e insolidario", un "ataque aos dereitos das deputadas e á calidade democrática". En opinión da socialista os conservadores piden que as parlamentarias "renuncien ao seu voto" para seren nais "e aínda se atreven a dicir que o fan en favor da igualdade". "O voto require garantir o coñecemento daquilo que se somete a votación" e na actualidade, di, os medios técnicos como a conexión a internet que a Cámara lles facilita a todos os seus membros e a emisión dos plenos a través da web parlamentaria permite, vía sinatura dixital, un sistema de votación a distancia como o que xa funciona no Congreso dos Deputados. "Dicimos non ao voto delegado, á tutelaxe das mulleres", resolve. Para Rodríguez Arias o que carece de sentido é estender as mudanzas aos "señores deputados desta Cámara", porque "non pasan polo embarazo" e, sobre a postura do PSdeG, limítase a afirmar que Cajide optou por "quedar en evidencia". Alén do tirapuxa dialéctico a proposición de lei saíu adiante cos votos do PP e tamén do BNG, que agarda modificala durante o trámite parlamentario. Este acordo, unido á abstención socialista, deixa certa marxe para un pacto de amplo espectro.


Summary: A moza S.F.D está moi grave após ser tiroteada pola súa parella en Chantada apenas 48 horas despois de que en Barro Mónica Lorenzo fose asasinada de dous disparos polo seu compañeiro.

En apenas 48 horas Galiza rexistrou dous casos de violencia machista con armas polo medio. Un feito que debería facer saltar, aínda máis, todas as alarmas. Após o asasinato a tiros esta segunda feira en Barro de Mónica Lorenzo pola súa parella, na noite desta terza feira, unha moza recibiu dous disparos en Chantada por parte do seu 'compañeiro'. A moza, S.F.D, de 32 anos, está en estado crítico no Hospital de Monforte de Lemos. Os feitos, segundo o relato de axencias, aconteceron no bar 'Piscis' no último día das festas patronais, que foron suspendidas ao se coñecer este acto de violencia machista. O alcalde de Chantada, o independente Manuel Lorenzo Varela, declarou a EFE que a vítima, S.F.D., de 32 anos, recibiu "presuntamente" dous disparos na cabeza no interior da bocatería Piscis, na Avenida de Ourense, en pleno centro da localidade, no que traballaba de camareira e que é propiedade do presunto agresor, noivo ao parecer da muller, que foi detido no mesmo local hostaleiro. No que vai de ano foron asasinadas pola violencia machista sete mulleres en Galiza: Mª José Suárez (45 anos) e a súa nai Adela Ramos (72 anos) em Cervo- Mª Luisa Jiménez (37 anos, Vilaboa) - Mª Elena Rodríguez (68 años, Foz) - Mª Belén Expósito (43 anos, Corunha)- Sara Pereira (81 anos, Pazos de Borbén) - Mónica Lorenzo (38 anos, Barro)


Summary: Un grupo de militantes do Partido Comunista de Canarias, entre eles a súa secretaria xeral, tomou a decisión de se afastar "temporalmente" do PCE por considerar que este partido se está a comportar neste momento como unha forza máis do sistema, que só aspira a xestionalo, non a transformalo. O PCE nega lexitimidade á escisión e nega que o PCC teña "personalidade xurídica propia".

Un grupo de comunistas canarios liderados pola súa secretaria xeral, María Puig Barrios, anunciaron que se afastan temporalmente do PCE por considerar que este partido neste momento está máis "pendente dos procesos eleitorais" e da "rendabilización eleitoral da situación económica" que de se envorcar "na loita contra as políticas neoliberais que agreden as e aos traballadores, construíndo alternativas desde abaixo" Denuncian que neste momento "todas as mensaxes dos dirixentes de IU e do PCE" van no sentido de dicer que "queremos xestionar o BOE" ou de aceitar "os recortes por imperativo legal". Para esta escisión do PCE nas Canarias, "ou se é unha forza máis do sistema que xestiona os recortes por imperativo legal ou se é unha forza para a transformación social e política. Ou a unha ou a outra". De acordo coa visión do aparato central do partido, a canaria é unha federación máis que se debe subordinar ás decisións que se adopten nos órgaos "federais" do PCE en Madrid Alegan tamén teren sofrido "inxerencias" desde Madrid cando o Partido Comunista de Canarias, enfatizan, ten persoalidade xurídica propia desde 1979, ano en que se terían federado ao PCE. O aparato de Madrid, aducen, tería decidido no seu momento desconvocar de forma unilateral o Congreso do PCC previsto para febreiro de 2011, ao tempo que terían imposto a realización dun congreso extraordinario. O PCC, afirman, federouse libremente ao PCE en 1979 e, en función dese estatus autónomo, decide agora afastarse temporalmente do PCE mentres "non mudar a atual situación organizativa e política". Por súa parte, o PCE resta importancia á escisión (limítaa a un número de apenas unha ducia de militantes, aos que se terían sumado arredor de 23 ex militantes) e acusa os críticos de teren levado "o comunismo" á irrelevancia nas Canarias. O PCE, en todo caso, nega enfaticamente que o PCC teña persoalidade xurídica propria. De acordo coa visión do aparato central do partido, a canaria é unha federación máis que se debe subordinar ás decisións que se adopten nos órgaos "federais" do PCE en Madrid.


Summary: 12.003 parad@s máis no noso país e 15.199 afiliad@s menos á Seguridade Social. Eses son os demoledores dados que deitan as cifras oficiais do INEM correspondentes ao mes de xaneiro. En termos inter-mensais, o paro rexistado medrou muito máis en Galiza (o 4,3 por cento) do que no Estado (o 2,72 por cento). No conxunto das comunidades autónomas, Galiza foi a segunda comunidade autónoma máis destrutora de traballo (só superada por Nafarroa).

Récord histórico de paro rexistado en Galiza. 290.790 persoas. Un incremento brutal de 12.003 a respecto de Decembro. A taxa de aumento inter-mensal é do 4,31 por cento, a segunda máis alta de todo o Estado, só superada por Nafarroa (7,03 por cento). No Estado entre Decembro e Xaneiro o aumento do paro situose claramente por debaixo de Galiza (o 2,72 por cento). En troca, Galiza sae airosa na comparativa inter-anual. O paro incrementouse no Estado en 12 meses un 8,28 por cento, percentaxe que en Galiza ficou no 7,19. Con toda seguranza, Galiza superará os 300.000 desempregad@s en 2013, até o proprio goberno da Xunta o recoñece nas súas previsións orzamentais. No que atinxe ao número de afiliad@s á Seguridade Social, continúa a queda en picado. En xaneiro deixaron de cotizar un total de 15.199 persoas, co cal a cifra de galeg@s afiliad@s fica en 912.184. A queda inter-mensal foi lixeiramente superior en Galiza (-1,64 por cento) do que no Estado (-1,60 por cento). Como acontece no paro rexistado, en termos inter-anuais a perda de afiliad@s foi maior no Estado (-4,59 por cento) do que en Galiza (-3,85 por cento).


Ás portas das xerais, e a dous meses das locais, os grupos municipais atribuíran ás súas propias xestións o desbloqueo dunhas obras que teñen un prazo de execución de 33 mesesO venres 12 de abril do pasado ano, no primeiro día da campaña das eleccións xerais do 28 de abril, o Consello de Ministros autorizaba -e o PSdeG publicitaba- que Fomento encargase as obras de construción do denominado enlace orbital de Santiago, un nó de estradas ao norte da capital longamente reclamado. Porén, esa licitación non se produciu ata agora, nove meses despois, coa publicación no Diario Oficial da UE do anuncio do concurso público por parte do ministerio. A obra ten un orzamento de 20,8 millóns de euros e un prazo de execución de 33 meses. O enlace orbital configurará unha cuarta saída e entrada na AP-9 en Santiago, ao norte da Cidade, facilitando non só todos os movementos posibles entre esa autoestrada e a autovía a Lugo (A-54) senón tamén a conexión desas dúas vías de alta capacidade cos polígonos industriais desa zona. Porén, a actuación non inclúe a conexión desa infraestrutura máis alá dos polígonos ata conectar á súa vez coa N-550, cun trazado aínda máis septentrional.O enlace orbital configurará unha cuarta saída e entrada na AP-9 en Santiago, ao norte da Cidade, facilitando todos os movementos posibles entre esa autoestrada, a autovía a Lugo (A-54) e os polígonos da zonaCando o pasado abril o Goberno central anunciara a autorización do concurso, o enlace orbital viña de ser polémico porque non aparecía nos orzamentos do Estado para 2019 que finalmente non lograron ser aprobados. O delegado do Goberno central en Galicia xustificara que demoras previas do anterior executivo do PP impedían empezar a obra en 2019 e polo tanto era apresurado consignala nos orzamentos. Cando se autorizou a súa licitación, na primeira xornada da campaña das eleccións xerais e a menos de dous meses das eleccións municipais do 26 de maio, o daquela alcalde, Martiño Noriega, de Compostela Aberta, consideraba unha "boa nova" a luz verde á licitación dunha obra que "levamos anos traballando para desbloquear", con independencia de que chegue en época electoral.Os primeiros traballos non poderán verse ata finais deste ano e despois aínda haberá que agardar preto de tres anos para que estea en servizoPola contra, o daquela candidato do PSdeG e agora novamente alcalde, Xosé Sánchez Bugallo, atribuía aquel anuncio tras anos de atrasos ás súas propias "xestións" mediante xuntanzas "co secretario de Estado de infraestruturas, o inspector da AP-9 e o xefe de demarcación de estradas". "Nunca vin o alcalde nestas reunións", botáballe en cara Bugallo a Noriega, que lle respondía lembrando que o socialista non tiña ningún cargo institucional e ofrecíase a contar "o número de viaxes a Madrid polo orbital" ou as negociacións do seu goberno local con "tres equipos" diferentes no Ministerio para avanzar no proxecto. "Se el chega ao final da festa e quere dicir que a organizou e a pagou, alá cadaquén", dicía Noriega sobre Bugallo, ao tempo que o candidato do PP, Agustín Hernández, atribuía a obra aos fondos comprometidos nos derradeiros Orzamentos de Rajoy prorrogados durante 2019 e agora novamente para 2020.A realidade é que a obra aínda sae a concurso agora, nove meses despois daquela polémica electoral, polo que os primeiros traballos non poderán verse ata finais deste ano. Despois, aínda haberá que agardar preto de tres anos para que estea en servizo.


Summary: Segundo soubo Sermos Galiza, na contorna de Antón Gómez Reino, o home de Pablo Iglesias na Galiza, se sostén a idea de que Carmen Santos, secretaria xeral de Podemos Galiza, está próxima ás teses de Beiras.

Podemos Galiza está en crise permanente e non sae do labirinto. Após a derrota en primarias de Breogán Riobóo e a súa substitución por unha Carmen Santos que se impuxo á candidata do aparato Ángela Rodríguez, agora resulta que a nova secretaria xeral está facticamente en minoría no máximo órgao da formación na Galiza, o chamado Consello Cidadán Autonómico. Sinteticamente as dúas posicións en liza poden resumirse así: Carmen Santos e o seu núcleo pretenden un proceso asembleario que determine primeiro se Podemos vai nas Mareas ou non ás eleccións galegas e, en caso afirmativo, advogan por realizar unhas primarias abertas para nomear o candidato. En troca, o grupo liderado por Gómez Reino dá por superado o debate, non contempla opción distinta á de ir nas Mareas e, canto ás primarias, se decanta por consensuar a candidatura e logo submetela a referendo das bases, seguindo o modelo de escolla dos cabezas de lista da Coruña, Santiago e Ferrol nas municipais de 2015 (isto é, primarias sen candidato alternativo ao consensuado). A xulgar polo desenvolvimento do debate producido esta quinta feira no Consello Cidadán Autonómico de Podemos Galiza, as posicións da secretaria xeral estarían neste momento en minoría. O órgao aprobou unha resolución en que aplaude o recente manifesto dos alcaldes da Coruña, Ferrol e Santiago e en que se pronuncia a prol de "participar activamente no proceso de democratización de En Marea". Dito doutro xeito, non contemplan nen como hipótese a de que Podemos se apresente en solitario. Santos non cre que o grupo de Gómez Reino vaia forzar agora a súa renuncia Durante o debate, Santos perdeu o apoio de dúas persoas da súa confianza, que se acabaron aliñando con Gómez Reino. A situación chegou a tal extremo de tensión que a secretaria xeral se ausentou no momento da votación do pronunciamento do Consello Cidadán Autonómico. Santos manifestou esta quinta feira que non está "entre as súas prediccións" que o Consello faga unha manobra estilo á que sofreu Breogán Riobóo -deixar o órgao sen quórum con demisións calculadas- para criar un baleiro de poder que leve a unha elección interna para cubrir a secretaría xeral. Segundo soubo Sermos Galiza, no sector pro-Pablo Iglesias de Podemos Galiza a impresión é que Carmen Santos está a favorecer as teses de Anova dentro da Marea e máis en concreto as aspiracións de Beiras a ser candidato. As opcións de Beiras serían maiores se houbese unhas primarias abertas -tal e como defende Carmen Santos- sendo que non ten hipóteses de aparecer como candidato de consenso ao ser rexeitado por EU -Yolanda Díaz- e Marea Atlántica -Xulio Ferreiro.


Summary: O proxecto desenvólveo en parcería a cooperativa galega Trespés, o Centro de Estudos Sociais da Universidade de Coímbra e a entidade italiana 'Partezzipanza'.

A principal forma de terra comunitaria na Galiza son os montes veciñais en man común. En Portugal desígnanse por baldios, e na Italia por "Partecipanza". Terras comúns gobernadas de forma democrática a través de réximes de propiedade colectiva con base en dereitos de uso e aproveitamentos tradicionais que sobreviviron até hoxe. As áreas comunitarias adquiriron unha importancia central na procura de respostas á crise económica, ambiental e democrática. Mais un dos desafíos que enfronta esta realidade, é a falla de relevo xeracional. Para responder a ese desafía nace 'Comunix', proxecto impulsado en parcería por entidades de Galiza, Portugal e Italia e que conta coa apoio da Unión Europea a través do programa Erasmus +. A súa finalidade é "capacitar" a mocidade para que participen de maneira activa no goberno e xestión desas áreas. A concreción desta finalidade farase a través de dúas escolas comunitarias en Portugal e Galiza. Ao longo de dúas semanas, unha na Galiza e outra en Portugal, as persoas participantes van coñecer os recursos naturais que existen neses lugares, os seus usos e os retos de os gobernar en común. Aprenderán cales son os procesos de participación na tomada de decisións en común. Esta escola comunitaria vai vai decorrer na segunda quincena de Agosto de 2017 en dous lugares: nun monte veciñal na Galiza (Mancomunidade de Montes Veciñais en Man Común de Pontevedra) e nun baldio en Portugal (Baldio dos Lugares da Extinta Freguesía de Vilarinho, Lousã). Nestas escolas participarán 21 mozos e mozas dos tres países, residentes en comunidades locais que xestionen terras comunitarias. Desde o pasado 10 de marzo até o 10 de abril está aberto o proceso para que os mozos e mozas interesados en participar podan enviar a súa solicitude. Teñen de residir na Galiza. ter entre 18 e 25 anos, galego-falantes, e vivir nunha parroquia con monte veciñal. Máis información en info@trespes.org ou no teléfono tfne: 986 110045


O actual- e inaturábel- nivel de corrupción da actividade política no Estado ten a súa causa sobranceira na colonización das institucións desenvolvida os últimos 30 anos pola cada vez máis ampla burocracia do bipartidismo PP-PSOE O actual- e inaturábel- nivel de corrupción da actividade política no Estado ten a súa causa sobranceira na colonización das institucións desenvolvida os últimos 30 anos pola cada vez máis ampla burocracia do bipartidismo PP-PSOE. Unha burocracia que medra para, porén, depender cada vez máis dun pequeno grupo dirixente, que decide as candidaturas electorais e os postos institucionais, convertendo a louvanza ao xefe, a adhesión acrítica e o espírito gregario nos principais valores para desenvolver unha carreira política. Esta colonización institucional bipartidista, así e todo, non explica por si propia o actual nivel de corrupción senón entendemos a súa estreita relación con determinadas elites financeiras e empresariais madrileñas que xiran arredor do BOE, en sentido amplo. É dicir, do mundo das contratacións e concesións. Elites que, no que atinxe a Galicia, amosáronse historicamente belixerantes diante da posibilidade de que as empresas autóctonas puidesen obter unha parte importante das contratacións públicas ou do reparto eólico. Por certo, son as mesmas que din que as autonomías son ruinosas e que as crases medias vivíamos por riba das nosas posibilidades. A solución futura pasará nomeadamente por darmos máis e mellor regulación España é un dos Estados máis corruptos dentro das democracias occidentais, segundo Transparencia Internacional e o único Estado da Unión Europea sen unha lexislación específica que sancione a falla de transparencia nos Poderes Públicos. Semella, xa que logo, que como moitas veces a solución futura pasará nomeadamente por darmos máis e mellor regulación. Agora ben, hoxe non é protagonista a corrupción sistémica en xeral, senón a que aferrolla a sede central do PP. Se as revelacións das últimas horas son certas e os dirixentes estatais do PP cobraron sobresoldos en diñeiro B até 2009 é evidente que os Presidentes do PP até 2009 tiveron que coñecer ese feito. Tamén Aznar (máximo dirixente até setembro do 2003) e Rajoy, que lidera dende entón. Xa que logo, semella que o futuro do Partido que goberna con maioría absoluta en Madrid e moitas capitais autonómicas pode depender da chantaxe dun presunto delincuente. Porque, se esa caste de comportamentos ilegais existiron no seu tempo, Rajoy tivo que coñecelos. A arrincadeira: O PPdeG volve apelar ao galeguismo O PP vestiuse en Lugo coas galas do galeguismo cordial de Fraga Consciente do deficiente comportamento electoral que tivo nas cidades o pasado outubro, o PP vestiuse en Lugo coas galas do galeguismo cordial de Fraga. Polo de agora non hai síntoma ningún de que sexa algo máis ca unha proclama oca no Partido que bloqueou a aprobación do novo Estatuto, lexislou contra o galego ou renunciou a usar o autogoberno para crear crecemento, emprego e benestar. Mais a política estalles a mudar todos os días, sendo evidente que Madrid/España xa non ofrece marca, prestixio nin prosperidade.


Summary: A vaga de frío dispara o recibo da luz e pon novamente en cuestión o modelo de fixación de prezos

A borrasca 'Filomena' atravesou a península deixando ao seu paso unha serie de rexistros históricos que aínda persisten en forma de baixas temperaturas. Este fenómeno atmosférico fixo tamén que a demanda enerxética se disparase, o que levou, xunto cos altos prezos de dióxido de carbono (CO2) e o gas natural nos mercados, a que a factura da luz rexistrase tamén unha suba histórica, con máximos no prezo almacenista de electricidade, cunha referencia media diaria de 94,99 euros por megavatio hora (MWh). Tomando como referencia a tarifa media do kWh na primeira semana de xaneiro, a factura eléctrica do usuario medio situaríase xa en 83,24 euros, o que representa un incremento de 22,2% sobre os 68,11 euros das mesmas datas do ano pasado, segundo datos Facua-Consumidores en Acción sobre un usuario que consome 366 kWh mensuais e ten unha potencia contratada de 4,4 kW. Para atopar unha factura tan elevada hai que remontarse a setembro de 2018, cando alcanzou os 83,55 euros. Esta situación provocou o enfado de organizacións como Facua, que volveron reclamar ao Goberno español que adopte medidas urxentes para modificar o sistema de fixación de tarifas almacenistas do mercado eléctrico, consistente nunha poxa que, segundo denuncian, "fomenta a especulación". A ministra de Transición Ecolóxica, Teresa Ribera, afirmou que o Executivo estatal está a traballar nesa liña, e tamén na revisión do sistema fiscal da enerxía por parte de Facenda. Unidas Podemos propón baixar o IVE da luz do actual 21% a 4%. Nesta liña, Ribera lembrou que o Goberno español traballa tamén na creación do Fondo Nacional para a Sustentabilidade do Sistema Eléctrico (Fnsse), co fin de trasladar o custo das primas ás renovábeis do recibo da luz a todas as enerxéticas, xa que considerou que "a creación deste fondo é moito máis solvente e compatíbel coa idea dun sistema enerxético onde se poida ter unha visión de conxunto dos consumos", dixo. O recibo da luz O IVE xunto co imposto especial sobre a electricidade fan que a factura da luz encareza 27,2% como consecuncia dos impostos indirectos. Segundo recoñece a Nós Diario Adrián Dios, profesor de Estrutura Económica na USC e que centrou a súa tese de doutoramento no sistema eléctrico galego, "case ninguén entende a factura da luz porque está pensada para que non se entenda". "A electricidade é cara polos impostos, pero neste momento o prezo non subiu polos impostos, senón por culpa das empresas eléctricas", explica Dios, xa que son elas as que fixan o prezo. "Aquí é onde está a trampa. En primeiro lugar, porque o mercado eléctrico é imposíbel que funcione ben tendo en conta que só cinco empresas controlan o sector, o que supón un problema moi grande en termos de oligopolio, pero é que ademais o prezo que pagan as persoas consumidoras é o máis caro de todos canto se ofrecen nas poxas". "É tan kafkiano en termos económicos que na literatura científica chámase beneficios caídos do ceo", engade. "Imaxinemos que o 95% da produción se cobre con renovábeis, que case entran gratis, pero de última metemos un ciclo combinado de gas, que nestes momentos é o máis caro con diferenza, onde o megavatio custa 60 euros. Entón, de repente, todo o que se paga vai a 60 euros, aínda que a produción sexa maioritariamente renovábel. Aquí é onde están as trampas monopolísticas das eléctricas", denuncia. "O sistema favorece a baixada de prezo coas renovábeis, pero ao meter outras tecnoloxías ao final queda en valores altos", lamenta. Tarifa eléctrica galega Nesta liña, Adrián Dios incide na necesidade de contar cunha tarifa eléctrica galega, xa que o país, pese a exportar 40% da enerxía que produce, non obtén ningún retorno positivo da mesma, o que xera un agravio territorial e social. Esa tarifa eléctrica galega, que defenden formacións como o BNG, enténdese en termos de benestar xeral, "que todo o mundo poida acender á calefacción na súa casa". Se a iso sumamos a posibilidade de abaratar o recibo ás empresas "sería un factor de competitividade brutal co exterior", apunta o profesor. A vía máis fácil de conseguila é transformar as peaxes, como se fixo en Euskadi. Pero lonxe de ter beneficios, Galiza queda coas externalidades negativas, como o impacto ambiental dos sistemas de produción, e pagando máis por ese exceso de contaminación. "Ao final o sistema está pensado para favorecer os que non teñen capacidade de produción eléctrica", conclúe Dios.


Teresa Gómez-Limón envía ao Congreso unha carta na que reitera que o daquela secretario de Estado chamouna para pedirlle que non criticase o ministerio, algo que o implicado negou este luns na CámaraTeresa Gómez-Limón, ex-deputada autonómica do PP en Madrid e vítima no accidente de Angrois, vén de enviar este martes unha carta ao Congreso dos Deputados na que acusa o ex-ministro popular Rafael Catalá, que era secretario de Estado de Fomento cando ocorreu o sinistro en xullo de 2013, de mentir este luns na súa comparecencia na comisión de investigación aberta na Cámara. Catalá negou que tras o accidente chamase a Gómez-Limón para pedirlle que non fose crítica nas declaracións públicas que estaba facendo sobre as responsabilidades políticas do sinistro, pero a afectada reitera que si que o fixo e o acusa de cometer un delito ao mentir nunha comisión de investigación.O escrito de Gómez-Limón comeza lembrando que o artigo 502 do Código Penal establece que "é un delito mentir nunha comisión de investigación parlamentaria". Efectivamente, ese artigo di que "o que convocado ante unha comisión parlamentaria de investigación faltase á verdade na súa testemuña será castigado coa pena de prisión de seis meses a un ano ou multa de 12 a 24 meses".A ex-política popular insiste en que, durante a súa convalecencia, Catalá chamouna por teléfono e a conversa, con mans libres, foi escoitada polo seu marido e o seu fillo. Gómez-Limón salienta que nos cinco anos e medio transcorridos desde aquel momento, período no que ela non deixou de criticar esa chamada, Catalá "xamas o desmentiu, xamais me denunciou". Catalá dixo este luns que chamara a Gómez-Limón por amizade pero esta négao: "Na miña vida vira ao señor Catalá, non souben da súa existencia ata recibir esa chamada"Este luns Catalá xustificou aquela chamada por "amizade", e tras negar que nela presionase a Gómez-Limón ("nada máis lonxe da miña actitude persoal, da miña maneira de ser, presionar a ninguén", dixo) interpretou que puido ter esa impresión pola situación emocional na que se atopaba tras o accidente. Porén, no seu escrito Gómez-Limón nega tal amizade. "Na miña vida vira ao señor Catalá, non souben da súa existencia ata recibir esa chamada. Polo tanto, o de amigos e coñecidos no que a min respecta é mentira", sentenza. Segundo Gómez-Limón, Catalá "quería eliminar todo indicio de responsabilidade de calquera alto cargo e, por ende, del mesmo".A intervención final no Congreso que os afectados reclaman ter para poder desmentir con datos e documentos as inexactitudes lanzadas por comparecentes previos segue no aire por populares e socialistasPor outra banda, tras as intervencións deste luns de Catalá e outros ex-altos cargos de diversos departamentos de Fomento, xa só restan por comparecer na comisión de investigación os ex-ministros José Blanco e Ana Pastor, citados para o luns 11 de febreiro. Posteriormente, aínda está no aire a petición realizada polas vítimas de que elas mesmas poidan realizar unha última intervención para desmentir con datos e documentos diversas inexactitudes lanzadas por comparecentes previos. Tras máis de catro anos impedindo a creación da investigación política que reclamaban as vítimas, e despois de que os socialistas cambiasen de opinión hai ano e medio, PP e PSOE volveron unirse ao comezo da comisión para impoñer, en contra do seu desexo, que as vítimas fosen as primeiras en intervir, e só a presión destas e doutros grupos fixo que deixasen aberta a porta a unha segunda intervención ao final do resto de comparecencias. Porén, socialistas e populares, que suman maioría, xa trasladaron ao resto de grupos o seu desexo de que, de producirse esa nova comparecencia das vítimas, sexa a porta pechada, o que os afectados consideran "unha afrenta" e atribúen a que PP e PSOE "teñen medo á transparencia".


Summary: Iso é, dixo o presidente da Xunta, o que "o que dita o sentido común", apelando ao goberno da lista máis votada, un argumento que non gosta aos intereses a dirección española do PP.

Un cambio de cromos. O PPdeG permitirá que goberne o PSdeG no Concello de Ourense e a cambio as socialistas deixarán que Manuel Baltar continúe á fronte da Deputación de Ourense malia perder a maioría na entidade provincial após as eleccións do 26M. Eis a proposta que Núñez Feixoo pon riba da mesa e que comunicou esta quinta feira, na súa comparecencia ante os medios após o Consello da Xunta. "O pacto normal en Ourense, o que dita o sentido común, é que se temos a Deputación menos un escano, que deixen gobernar o PP. E se no Concello gañou o PSdeG, pódese deixar gobernar o Partido Socialista". A declaración de Feixoo non dá lugar a equívocos ou malentendidos. O presidente da Xunta e líder do PPdeG considera que estaas serían "propostas limpas" que si que "respectarían as urnas". Nesta liña, afirmou que se o PSdeG "respecta as urnas é todo sinxelo, se non quere respectar as urnas e enlama os gobernos, estaremos noutro escenario". Feixoo defende unha vez máis que goberne a lista máis votada, contra os intereses de Casado en Madrid. A perda da maioría na Deputación de Ourense deixa o PP á beira de ficar sen o seu único poder provincial. Ao que hai que sumar que das sete cidades galegas só ten posibilidades de gobernar nunha, Ourense. A principal praza onde o PP logrou maioría absoluta no 26M foi Arteixo, de 30.000 habitantes.


Summary: As eternas deficiencias do tren na Galiza só comezarán a superarse cando o Goberno galego reclame as competencias sobre a rede ferroviaria. Esta foi a principal idea da intervención do candidato do BNG ao Congreso pola Coruña Néstor Rego este 13 de outubro na estación de Compostela.

A maiores, Rego esixiu "a mellora da rede interior no conxunto do territorio galego, claramente deficitaria", e mencionou en concreto as liñas A Coruña-Ferrol e A Coruña-Lugo. "O BNG proporá que sexan transferidas todas as infraestruturas de comunicación ao noso país, portos, aeroportos, estradas e camiños de ferro, porque é unha premisa para a mellora do servizo", argumentou. As evidentes carencias do tren galego e da súa conexión co exterior fan "urxente a modernización e ampliación de infraestruturas necesarias para a mobilidade da poboación e as mercadorías". O candidato nacionalista conectou ademais estas reivindicacións co desenvolvemento sustentábel e coas "solucións aos grandes problemas de comunicación do ámbito urbano". O Bloque tamén quere novos trazados de camiños de ferro, como o Lugo-Santiago, "para o que abondaría executar o tramo que conecta Ordes con Curtis, apenas 40 quilómetros de vía". E mais a conexión ferroviaria co porto exterior da Coruña, "necesaria para garantir a súa operatividade". Tampouco esqueceu Néstor Rego a alta velocidade, e prometeu que a súa formación "continuará demandanado o remate das actuacións do AVE á Galiza e no Eixo Atlántico". O candidato rematou cun resumo das vantaxes que, ao seu xuízo, tería a transferencia de competencias na materia: "Vai facilitar que se poña en marcha un servizo propio, galego, que posibilitará a mellora dos transportes interiores e dos servizos de proximidade nas áreas metropolitanas". Finalmente volveu avogar por "unha comisión independente de investigación e depuración de responsabilidades políticas para facer xustiza coas vítimas do Alvia e para que nunca máis se repita unha situación como esta".


Summary: A entidade, logo dunha asemblea, revela liñas de traballo para este ano, que inclúe un documental co gallo do 40 aniversario.

A Asociación de Escritoras e Escritores en Lingua Galega acordou esta mañá, na súa asemblea xeral de socias, que Concha Blanco sexa a próxima "Escritora na súa Terra – Letra E". Recibirá polo tanto unha homenaxe que este ano chega á súa vixésimo sétima edición; e que terá lugar en xuño, en Cee, coa colaboración do Concello, quen xa acordou por unanimidade atribuír o seu nome a un espazo público na vila. Tamén se aprobou o programa para o ano, que xa comezaron co Día de Rosalía de Castro. A aposta centrarase en continuar con actividades de traxectoria xa asentada e de alcance social, como os paseos literarios ou os obradoiros da Escola de Escritoras e Escritores da AELG. Tamén haberá espazo para a organización ou coorganización de xornadas de formación dirixidas ao estudo das diferentes formas de crear literatura contemporánea desde os espazos de formación de novos formadores-as/educadores-as/mediadores-as da lectura. Igualmente, reforzarase o proxecto coordinado pola Sección de Literatura Oral cunha nova Gala dos Premios Mestres e Mestras da Memoria e a través da celebración de máis polafías e, no outono, dunha nova edición, a décimo cuarta, da Xornada de Literatura de Tradición Oral. Tamén se deu conta da primeira fase de elaboración do Libro Branco de Escritoras-es en Lingua Galega, que continuará cunha segunda parte durante 2021. Asemade, a visibilidade da escritora e do escritor a través da web continuará a ser un eixo central da actuación da entidade co enriquecemento do espazo común e máis das páxinas individuais. Dado que en 2020 a AELG fixo 40 anos desde a súa fundación, a presidencia informou da continuación dos traballos de elaboración dun documental no que se repasa a historia da entidade durante todo este tempo, prevendo a súa divulgación pública en Pontevedra, na medida en que as circunstancias da pandemia o permitan. A presidencia informou así mesmo de que se está traballando para asentar a recentemente creada conferencia de asociacións de escritoras e escritores como medio para conseguir obxectivos comúns en beneficio das respectivas bases asociativas, como por exemplo a redacción dun Código de boas prácticas para a elaboración de bases de premios literarios.


Summary: As imaxes nunca filmadas de Chévere en Eroski Paraíso chegan ás salas de cinema. Unha cineasta, Álex, trata de gravar un documental sobre como se coñeceron os seus pais na discoteca Paraíso, hoxe reconvertida nun supermercado Eroski. A adaptación asinada por Jorge Coira (Rábade, 1971) procura os medios intrinsecamente cinematográficos para trasladar á gran pantalla a orixinal e evocadora posta en escena de Xesús Ron. Eis un estrato da entrevista publicada no número 377 do Sermos Galiza.

Xa ten dito que non sabe en que momento decidiu facer unha película coa obra de Chévere, pero que lle atría de Eroski Paraíso? O momento no que decidín facela ten que ver totalmente co porqué. Foi cando atopei unha idea que podía traducila. Falando con eles dicía: "Si que me resulta atractivo facer unha adaptación". Porén, baixando á terra, era consciente de que tiña que atopar algo que fixese que pagase a pena. É dicir, non era cuestión de facela porque si, senón de atopar un xeito de xogar dunha maneira semellante a como o facía a obra de teatro con esa xenialidade de que non existise a cámara. Na obra hai unha rodaxe, pero non existe o dispositivo que a grava. Por iso había que atopar unha idea do mesmo calado, pero cinematográfica. Só se aparecía tería senso adaptala. E agromou no momento en que propuxen a posibilidade de traballar coa premisa de que, da mesma maneira que na obra de teatro non existe a cámara, que no filme só existise a cámara. Ter todo desde o punto de vista que a cineasta emprega para facer o documental. Cando pensei iso xunto coa posibilidade de traballar con dúas cámaras, en simultáneo, podendo empregar pantallas partidas na montaxe, coas que facer todo tipo de xogos cinematográficos, pareceume que era o que procuraba para que pagase a pena. E lanceime. "Admito que me parecía difícil adaptar a orixinalidade do teatro de Chévere ao cinema, pero coido que o conseguiu, fiel ao texto mais con técnicas propias". Polo que di, entendo que esta era a preocupación central. Efectivamente. Chévere traballa dunha forma puramente teatral, é dicir, nese momento no que están en escena entenden moito a natureza da linguaxe, que no caso do teatro é basicamente convencional. Estabelecemos convencións que compartimos entre os actores e os espectadores. Por exemplo, se dicimos que aquí diante hai unha cámara, non fai falla vela fisicamente. Aceptámolo e traballamos desde aí. Toda a obra está chea de ideas desa natureza, de maneira moi intelixente. Se non aparecesen, a obra sería teatro rodado, que tampouco é cinema, senón algo terríbel, sen ningún interese en absoluto. Eu non buscaba iso, quería conseguir xogar coa linguaxe para facer algo que tivese valor intrínseco, cinematográfico. Con todo, penso que mantén a esencia da obra. Si, claro. Ademais non quería agochar a súa orixe teatral, porque se ve moi claramente que vén dunha obra de teatro e non hai ningunha razón para escondelo. Pero ao mesmo tempo a linguaxe tiña que ser propia, o filme debía atopar un código de seu que fose esencialmente cinematográfico. Ese equilibrio entre dous mundos parecíame moi atractivo e penso que a converte nunha película moi fóra do común, moi especial, porque é unha cousa híbrida. Non é teatro, pero tampouco deixa de selo. O filme irradia teatralidade e naturalidade, xogando sempre co real e o representado, case como se se camuflase de falso documental… Ese tipo de xogos eran o atractivo, ir a ese terreo. Como se desenvolveu isto na rodaxe? Quero dicir: até que punto as cousas están pactadas ou hai espazo para a improvisación? Os Chévere traballan dunha maneira moi orgánica, o seu non é un teatro de texto. De feito, eles non traballan exactamente cun guión, senón que fan un traballo investigación e de creación dentro do cal saben moi ben de que vai a escena. Iso fixo moi doado propor de novo a situación e que os elementos que puidesen cambiar aparecesen de maneira fluída. Había cousas que si mudaban, como o equipo técnico de rodaxe. Na obra, é só unha persoa encarnada pola personaxe de Marc, mais no filme son varios, pois hai, en efecto, dúas cámaras, un sonidista… E mesmo as cámaras poden chegar a verse entre elas. Todo isto non houbo que facelo moi serio, foi poñelo sobre a mesa e os actores asumírono, deseguido comezaban a xogar coas cámaras, miraban para os micros… Todo ía aparecendo dunha maneira moi natural. E tamén moi divertida, porque para eles tamén supuña revisitar unha historia que xa fixeran mil veces, desde outro punto de vista, con pequenas mudanzas e dunha forma, por outra banda lado, completamente nova. Foi moi interesante a rodaxe. [Podes ler a entrevista íntegra no número 377 do semanario en papel Sermos Galiza, á venda na loxa e nos quiosques]


Summary: Termo-Biológicas prevé o cultivo de batata para xerar biocombustible en varias localidades da Costa da Morte, para o que precisaría 200.000 metros cadrados de terreo e 20.000 millóns de litros de auga ao ano. A empresa asinou xa convenios con varios concellos aos que exixe confidencialidade.

Descartada pola Xunta como está a polémica mina de ouro en Corcoesto, outra grande iniciativa industrial asoma agora na comarca de Bergantiños e na Costa da Morte. Non é unha explotación mineira a ceo aberto nin ameaza co uso de cianuro, pero as súas dimensións son igualmente enormes e as promesas de emprego semellantes. Trátase dun proxecto de xeración de biocombustible a partir da plantación da pataca doce -tamén coñecida como batata- en amplas extensións de terreos da zona. A empresa Termo-Biológicas prevé un gran proxecto de xeración de biocombustible que implicaría varios concellos da Costa da Morte É a empresa Termo-Biológicas, unha firma creada hai poucos meses en Galicia e de matriz foránea (nos EUA e Panamá), a que leva adiante o proxecto. Unha compañía con sede na Coruña dedicada á "produción de combustibles de alta octanaxe, industriais e alcois menores, de xeito totalmente limpo e sen contaminar", segundo di na súa web. Avanzando paseniñamente e sen facer moito ruído, a firma asinou xa convenios con sete concellos (Cabana, Coristanco, Carballo, Ponteceso, A Laracha, Fisterra e Malpica) e busca con varios máis acordos aos que xa tería chegado coa Autoridade Portuaria e Portos, logo de presentar a iniciativa á Xunta e recibir o seu primeiro visto e prace. A empresa asinou con sete concellos acordos nos que inclúe cláusulas de confidencialidade Pouco se sabe máis dos detalles logo de que neses convenios cos concellos se incluíse unha cláusula de confidencialidade que impide aos alcaldes afondar no proxecto. Sexa como for, os acordos coas administracións fanse irrenunciables ante a magnitude dun proxecto que precisa un mínimo de 200.000 metros cadrados de solo con cualificación de industrial e o emprego -para o que requiriría unha concesión de Augas de Galicia- de 20 hectómetros cúbicos de auga ao ano entre uso agrícola e industrial, 20.000 millóns de litros anuais. Así, desde hai meses representantes da empresa reúnense xa con propietarios de terreos, comuneiros, cooperativas e administracións. Precisan extensións para os invernadoiros onde, segundo aclaran, eles mesmos fabrican o tipo de solo necesario que se incorpora a unhas bandexas onde plantarán as batatas. Aspiran a seis colleitas ao ano e a súa aposta por Galicia deberíase á idoneidade do clima e das condicións. Cun investimentos inicial de 300 millóns de euros en cada un dos módulos industriais que se creen -catro que se prevén en Cee, Laracha, Ponteceso e Coristanco- as promesas de empregos directos "de alta cualificación" elévanse xa a 1.500. A compañía mesmo recolle xa currículos, segundo puido saber este diario, e asegura que tanto o peirao de Brens como o porto exterior de Punta Langosteira -onde anuncia unha base- serán claves para o movemento das súas mercadorías. O proxecto precisa 200.000 metros cadrados de terreo e 20.000 millóns de litros de auga anuais e promete catro centros industriais e 1.500 empregos directos Moitas promesas por parte de Termo-Biológicas, cuxo conselleiro delegado é José Luis Lagares, asegurou nunha entrevista en Radio Voz que se crearían "cinco postos de traballo por cada hectárea" que explotase a empresa e que recoñeceu o seu "medo" a que se "utilizase politicamente" a iniciativa ante as últimas eleccións municipais. Asegura que a xeración de agrocombustible é "vital" para a comarca e a Costa da Morte e pide "axilidade" ás administracións para conseguir axiña todos os permisos e licenzas necesarias, nun modus operandi que lembra o que seguiran os promotores da rexeitada mina de ouro de Corcoesto. Desde Termo-Biológicas asegúrase que se achegan ao "impacto cero" no medio ambiente e din non supoñer "ningún tipo de contaminación", ademais de negar que a súa actividade poida afectar o uso agrícola da zona, aclarando que nin tan sequera os terreos -que deben ser chans- que precisan teñen que ser necesariamente agrícolas. Unha vez obtida a batata, o produto móese para conseguir o butanol, que se trasnporta á planta onde se mestura con carbón pulverizado a través dun sistema que non requiriría combustión. A opacidade e a ausencia de información por parte das administracións preocupa a organizacións agrarias ou ecoloxistas As dúbidas existentes sobre estes proxectos refírense sobre todo ao posible uso de cultivos transxénicos que poidan contaminar outras explotacións achegadas, a enorme cantidade de auga que se precisa, así como a opacidade coa que se está a tratar o tema. As organizacións agrarias, ecoloxistas e sociais da zona non foron informadas e as cláusulas de confidencialidade cos concellos impiden coñecer máis detalles. Á fronte da empresa impulsora, José Luis Lagares, que liderou aquel proxecto fracasado de Eurogalicia Forestal, que pretendía instalar unha fábrica de papel nas Pontes e na que participaron varios grandes empresarios galegos.


Summary: O líder de Podemos na Galiza e deputado na Cámara Baixa, Antón Gómez-Reino, considera a fórmula Galicia en Común consolidada e con capacidade para ser forza de Goberno. Remarca a vontade de sumar outras forzas como Anova e marca a primavera como data tope para a conformación das candidaturas para as eleccións galegas.

A fórmula Galicia en Común é a aposta na que confía o deputado no Congreso e líder de Podemos na Galiza, Antón Gómez-Reino, como ferramenta máis adecuada para representar a esquerda nos comicios galegos, onde espera que o presidente da Xunta da Galiza, Alberto Núñez Feixoo, saia derrotado. Nese sentido, o secretario xeral da formación morada na Galiza, Gómez-Reino, asegurou este sábado 25 de xaneiro nunha entrevista concedida a Europa Press, que a marca Galicia en Común constitúe un proxecto "consolidado" no panorama político e que, ademais, conta co aval de ser unha "forza de Goberno" ao formar parte do Executivo de coalición español formado polo PSOE e Unidas Podemos. Asegura Reino que este feito converte Galicia en Común na ferramenta preferente para plasmar nunha papeleta ao espazo político do que denomina a unidade popular. "Non só estamos consolidados senón que somos unha forza que agora goberna no Estado. Creo que non é pouca cousa. Galicia en Común é a primeira forza política galega que forma parte dun goberno en España na historia", destacou o deptuado. Galicia en Común é o nome no que se encadran Gómez-Reino e máis a deputada galega e ministra de Traballo, Yolanda Díaz. Ambas as dúas apresentáronse nas últimas eleccións xerais baixo a coalición electoral En Común-Unidas Podemos (Podemos-Esquerda Unida) coa que conseguir dous escanos. Esa alianza non contou con Equo, a diferenza das eleccións de abril de 2019, xa que a formación ecoloxista foi co Máis País de Iñigo Errejón e Carolina Bescansa. Anova tampouco foi nesa candidatura. O líder de Podmeos na Galiza reiterou que as portas "están abertas para outras formacións", en referencia a Anova, e sinalou como "evidente" que "no inicio da primavera ten que estar a maquinaria política perfectamente engraxada" para lograr os obxectivos de "acabar co PP e Feixoo" e recuperar o "liderado" na esquerda galega. Cuestionado sobre a postura expresada nunha tese na que Anova criticaba o trato recibido por EU e Podemos no último ano, Gómez-Reino asegurou a Europa Press "compartir" coa organización fundada por Xosé Manuel Beiras que o espazo político ha de ser "alargado". "Compártoo cos compañeiros de Anova e con quen sexa", apostilou. Nesta liña, apuntou que o obxectivo é realizar "ferramentas moi amplas" para recuperar o terreo perdido nos últimos tempos, que cre consecuencia dun "proceso de maduración" mantido ao longo destes cinco anos nos que, ao seu xuízo, houbo "altos e baixos" propios dunha organización política "tan nova" como Podemos e o espazo do 'rupturismo'. Candidatura á presidencia Sobre quen debe liderar a candidatura á presidencia da Xunta da Galiza, Gómez Reino afirma estar "moi contento cos resultados dos últimos meses" após o ciclo electoral que se pechou coa conformación do Goberno entre PSOE e Podemos. "E a partir de aí, respectar os tempos da miña organización", engade, antes de remarcar que, logo de conseguir ser parte do Executivo no Estado, "o obxectivo fundamental é gobernar Galiza".


Summary: No proceso de certificación ou valoración, con presenza de diplomáticos europeos, auditouse o 46% das mesas electorais (o outro 54% fórao o día das votacións) tal e como pedira a oposición.O resultado ratifica que non houbo fraude e que houbo coincidencia do 99,98% dos comprobantes revisados

O proceso de auditoría comezou o pasado 6 de maio a solicitude da Mesa de la Unidad (MUD), organización dirixida por Capriles, candidato opositor que perdeu nas eleccións do 14 de abril fronte a Nicolás Maduro. Esta organización denunciaba que houbera "fraude" e que existía unha discrepancia entre a intención de voto do elector e o acta de escrutinio emitida polas máquinas de votación. Neste proceso de verificación procedeuse a comparar os comprobantes de voto, coas acta de escrutinio e a acta do Consello Nacional Electoral. Durante o proceso estiveron presentes diversos colectivos da sociedade civil, así como embaixadores e persoal diplomático de Europa. Retirada Porén, a MUD, que exixira esa auditoría e mesmo promovera unhas mobilizacións nas que morreron sete militantes e simpatizantes chavistas; retirouse do proceso pois, sinalan desde Telesur, "non se cumprían as súas exixencias", O CNE (Consello Nacional Electoral) deixa claro que a verificación deitou uns resultados que non permiten dúbida ou sospeita de fraude ou manipulación. "O resultado é equivalente ao de erro cero", dándose unha coincidencia do 99,98%. Houbo casos de mesas electorais onde faltaban 1 ou 2 comprobantes de votación. Neses casos, os auditores e auditoras revisaron as actas de incidencias para verificar por que faltaban.


Summary: O candidato socialista promete unha "Lei de mobilidade da terras", da cal apenas ofreceu datos, con que afirma querer estimular o sector primario galego. Vázquez tamén manifestou o seu propósito de atallar a situación do sector leiteiro mais sen compromisos concretos alén de intensificar a inspección contra a "competencia ilegal".

Lugo foi tamén destino da actividade de campaña do PSdeG. Na cidade amurallada tivo lugar un mitin en que ademais do candidato, Pachi Vázquez, tomaron a palabra o alcalde López Orozco, a candidata Concepción Burgo e máis unha vez o secretario xeral do PSOE, Alfredo Pérez Rubalcaba. A cidade de Lugo foi o enclave escollido polos socialistas para lanzaren algunhas das súas propostas destinadas ao medio rural. Entre elas salienta o anuncio dunha nova "Lei de mobilidade de terras" da cal pouco se detallou e que pretendería estimular o sector primario galego. Asemade, Vázquez amosouse partidario por intensificar a inspección contra das distribuidoras do leite para evitar a "competencia ilegal" que vai contra os intereses dos produtores galegos. En palabras do candidato esa lei ten por obxecto "rematar coa situación actual en que a produción de leite custa mais que o produto final". Aliás, Pachi Vázquez afirmou que de resultar elixido tomará medidas, que non concretou, "para garantir un mellor prezo para o leite que permita competir en custos con Francia". Por último, o cabeza de cartel do PSOE referiuse aos "enganos de Feijóo" asegurando que ao candidato popular "quédanlle cinco días para as seguir enganando a este país como fixo co déficit, coa situación do sistema financeiro ou cos supostos contratos con Pemex". Despois de asegurar que "as enquisas non fan gobernos" volveu reiterarse na súa chamada á participación. Pola súa banda, Rubalcaba resumiu o programa de goberno de Feijóo como "toneladas de sufrimento".


Summary: Este domingo Sermos estrea 'A Torre de Trezenzonio', unha viaxe pola historia da Galiza. "Unha serie de artigos sobre aqueles momentos históricos que non se tratan ou de o faceren, sempre son enmarcados na historia de España", explican.

Alberte Lago e Henrique Egea inauguran este domingo en Sermos Galiza unha serie de artigos sobre a historia de Galiza. Baixo o título de 'A Torre de Trezenzonio' repasarán algúns dos momentos históricos menos coñecidos da nosa nación. Fitos chave para o pobo galego que, no entanto, afirman, fican "ocultos", "esquecidos" e mesmo foron "terxiversados" no marco dun proceso político que visou "desnaturalizarnos". Desde a época atlántica e as relacións comerciais con outras nacións europeas até a Idade Media, Lago e Egea daránnos a coñecer o noso propio pasado. En que consistirá a vosa serie de artigos? Alberte: A nosa idea era facer unha serie de artigos sobre aqueles momentos históricos que non se tratan ou de o faceren, sempre son enmarcados na historia de España. Cal será a súa periodicidade? Alberte. Sairá o último domingo de cada mes. Iremos por quendas pois cada un ten o seu propio estilo. Neste primeiro artigo, para alén dalgunha xeralidade, tentaremos tratar algunha data sinalada do almanaque. Porén, non quero avanzar moito máis [ri]. Henrique. Titularase a Torre de Trezenzonio, un nome baseado nunha curiosa historia acontecida na Galiza durante a época atlántica. Cales son algúns deses momentos ocultos? A. Canto máis atrás, máis ocultación. H. Eu traballo a Idade Media, séculos X - XII. A. Tamén historia antiga, tardo-romana. É o Reino de Galiza un deles? A. Lembro un libro de [Claudio] Sánchez Albornoz onde se traducía 'rex galletiae' como astur-leonesa. Se les calquera libro de historia Galiza semella que non ten. Ninguén sabe da importancia que tivo para os ingleses... H. Ou das rutas atlánticas, do comercio... Iso está oculto, silenciado. A. Mesmo non se tratan as relacións co Reino de Portugal ou cando se fai é enmarcado na historia de España. "Que o pobo galego descoñeza boa parte da súa historia pretende desnaturalizarnos, facernos crer que non existimos" Como valorades o feito de que o pobo galego descoñeza boa parte da súa propia historia? H. É parte da colonización. Desnaturalizarnos de nós propios. Facernos crer que non existimos... A. [Tratarnos] como un pobo que non ten historia, que non ten carácter. H. Coma se fosemos un pobo pacífico onde non houbo guerras, coma se nunca fixesemos nada máis que inventar o matraquiño. Esa ocultación é un obxectivo claro da imposición dun determinado modelo ideolóxico. A. E iso crea unha perspectiva falsa, desvirtuada. No seu libro, A invención do pasado, Miguel Anxo Murado apunta cara á unha construción da historia española baseada mesmo en relatos falseados... A. Non lin o libro de Murado mais coido que, ás veces, valora demasiado a compoñente científica. H. Murado mete o dedo na chaga. Porén, hai que observalo desde unha perspectiva ideolóxica. Todo o que contamos da historia é desde unha perspectiva actual e el di que se contou mal. Algo semellante tentamos facer nós. "O mito español do Cid, por exemplo, é unha grande terxiversación, mais servíu para construír un discurso político" En troca, Anselmo López Carreira outórgalle tamén valor histórico aos mitos e lendas, embora non poder confirmarse nalgunhas ocasións a veracidade dos feitos... H. Os intelectuais crean os mitos dun pobo. E iso é moi importante. O mito español do Cid, por exemplo, é unha grande terxiversación, mais serviu para construír un discurso político, ideolóxico. Nós, pola contra, carecemos deles ou foron terxiversados. A percepción dos relatos tradicionais, das lendas e mitos --que non son científicos-- sempre se desprestixian. Mais son, en certo modo, historia embora non estaren documentados. A. O noso sempre é mito, fantasía, e o dos outros historia. Noutras partes do mundo hai departamentos de estudos celtas, poréna nós rexeitáronnos un artigo sobre o tema argüíndo que non era histórico senón filolóxico. Canto durará a serie? [Rin] H. Mentres deus nos dea saúde e teñamos algo que contar. A. Polo de agora non temos perspectiva diso.


Summary: A sangría demográfica non dá tregua á Galiza. As proxeccións de poboación fornecidas polos organismos públicos adiantan unha importante caída de residentes na próxima década. Neste sentido, o Goberno Galego dá por feito que o país perderá arredor de 300.000 habitantes durante os próximos trece anos.

As proxeccións demográficas non dan pé ao optimismo. A última delas, realizada polo Instituto Nacional de Estatística (INE) referente ao terceiro trimestre de 2020, estimaba que a Galiza seguiría perdendo poboación a curto e medio prazo, mentres o Estado español e a Unión Europea presentarían taxas de crecemento positivas. A este respecto, persoas especialistas consultadas por Nós Diario significan a credibilidade destes traballos, destacando o catedrático de Xeografía da Universidade de Santiago de Compostela (USC), Rubén Lois, que "estes estudos do INE salientan pola súa fiabilidade e rigor técnico". Caída poboacional de 12,6% A Galiza perderá arredor de 300.000 habitantes até 2035. Segundo recoñece o propio Goberno galego no seu Plan estratéxico da Galiza 2022-2030, elaborado pola Consellaría de Facenda e Administración Pública e recentemente remitido ao Parlamento, "para 2035, prevese que a poboación da Galiza diminuirá de 2,6 millóns a perto de 2,3 millóns de habitantes". Neste sentido, asúmese unha caída de 12,6 % en relación cos residentes da actualidade, como consecuencia dun ciclo histórico que arranca das grandes mudanzas demográficas producidas a raíz das emigracións masivas das décadas dos 60 e 70 , agudizado polos efectos na economía galega da integración na UE. A emigración explica a realidade demográfica da Galiza. Rubén Lois sitúa "a causa do problema demográfico actual nas emigracións masivas das décadas dos sesenta e setenta que non teñen efectos inmediatos e no afundimento do vello complexo agrario". Na mesma dirección, o profesor da Universidade de Compostela, Isidro Dubert, afirma que a emigración xuvenil "constitúe unha notábel perda demográfica para un país no que as actuais xeracións de xente nova son moi pequenas a causa do impacto combinado das emigracións pasadas, do remate da transición demográfica e da modernización social acaecida tras 1975". Un total de 371.637 persoas abandonaron Galiza desde 2009. As cifras recollidas no histórico do INE rexistraron, entre 2009 e 2021, 243.971 emigrantes galegas e galegos ao Estado español e 121.623 a outras partes mundo. Unha mostra do alcance do fenómeno é que o continxente humano que marchou da Galiza neste período, supera os residentes de cada unha das sete cidades galegas, a poboación total da provincia de Lugo, con 327.847 habitantes en 2020, ou de Ourense, con 306.802 persoas nesa anualidade. Asemade, 38% dos emigrantes son menores de 29 anos. 36.281 persoas deixaron de nacer desde 2009 no país pola emigración xuvenil As proxeccións recollidas no Plan estratéxico da Galiza 2022-2030 descontan un intenso envellecemento da poboación e sitúan a idade media das galegas e galegos en 2030 en 50,4 anos, tres máis que na actualidade. A este respecto, sinala que "por grupos de idade, tanto na Galiza como en España, diminuirán os colectivos de poboación de menores de 15 anos e de 25 a 44 anos; na Galiza cómpre destacar a diminución nese período de 10 anos de 25,7% de poboación con idades comprendidas entre 25 e 44 anos, mentres que no total da UE-27 [a dos 27 Estados membro da UE], esta diminución estará próxima a 8%". Na mesma dirección dise que "na Galiza espérase un incremento no colectivo de persoas de 85 ou máis anos de 11,5%" nunha década. A tendencia á concentración da poboación nos aneis metropolitanos da área atlántica e o despoboamento das áreas rurais vaise agudizar. Neste sentido, a Xunta "prevé que todos os tipos de áreas experimenten un descenso poboacional, prevese que as cidades, vilas e suburbios aumenten a súa cota de poboación para 2035, até 39% no caso das cidades e 26% no caso das cidades e dos suburbios. Pola súa parte, prevese que as zonas rurais con menor poboación diminuirán a razón de -1,1 % anual (ou una caída da poboación duns 139.000 habitantes), reducindo a súa cota de poboación até 20%". Na mesma orientación, entenden que "o descenso da poboación esperado está ligado a maiores taxas de mortalidade previstas". A pirámide demográfica de 2030 A foto final recollida no Plan estratéxico da Galiza 2022-2030 retrata un panorama pouco esperanzador. Así, significa "como resume da evolución da poboación galega nos vindeiros anos, a representación da pirámide de poboación proxectada para o ano 2030 na Galiza presenta as seguintes características: acumula efectivos pola parte superior, ten unha base estreita, composta por menos de 67.000 menores de cinco anos, e as xeracións máis numerosas continuarán a ser as das persoas que naceron na época do babyboom, que empezarán a chegar á idade de xubilación". A realidade do despoboamento: a Galiza rural perde 17% dos seus habitantes mentres Madrid gaña 45% Un século de declive en peso poboacional Se á volta de 1920 a Galiza sumaba 2,3 millóns de habitantes e representaba 11% da poboación do Estado, transcorridos 100 anos non chega a 2,7 millóns e supón 5,78%. Mentres nese período o Estado aumentou en 248% a poboación, a Galiza reduciu á metade a súa posición relativa no conxunto estatal.


Summary: Sen utilizar a expresión Grupo Lácteo Galego, o candidato do PSdeG, Xoaquín Fernández Leiceaga, veu prometer esta quinta feira algo polo estilo. Anunciou que desde o goberno apoiaría "proxectos lácteos das coooperativas para reforzar grupos sólidos de base galega".

Leiceaga realizou esta quinta feira unha visita á Aula de Produtos Lácteos en Lugo, un evento que lle permitiu debullar as liñas mestras do que serían as políticas dun goberno galego que el liderase en relación ao sector lácteo. "Estamos a favor de que as grandes empresas do sector invistan na Galiza, mais necesitamos reforzar os grupos que teñen contacto diario cos produtores, porque é a garantía de que os seus intereses serán apoiados", dixo o candidato da formación socialdemócrata. Leiceaga acusou Feijóo de non ter sido capaz de "liderar" un sector que, salientou, "representa o 40% da produción estatal e o 60% das explotacións", mais que nesta altura se acha nunha "profunda crise". O candidato do PSdeG comprométese a convocar desde a presidencia da Xunta "os principais axentes de compra de leite" e a non permitir que se ergan da mesa "até garantiren un trato digno aos produtores". Puxo como exemplo a este respeito o acordo de prezos ao que chegaron o goberno francés e Lactalis.


Summary: En Marea, PSdeG e BNG instan o PP a manter no Congreso a mesma posición que en Galicia e o voceiro popular insta a non "descualificar os deputados de Madrid" se finalmente optan por un novo bloqueo

De volta no punto de inicio. Practicamente un ano despois de que o Parlamento de Galicia aprobase por unanimidade a lei para, a partir dunha proposta do BNG, solicitar do Goberno de España a transferencia das competencias sobre a AP-9 a Galicia, a Cámara galega vén de adoptar, outra volta unanimemente, un acordo semellante. Desta volta o texto aprobado leva, de partida, a sinatura de todos os grupos e da súa redacción elimináronse os treitos aos que o gabinete de Mariano Rajoy se aferrou, a partir de cálculos erróneos, para vetar a súa tramitación nas Cortes Xerais. Ese bloqueo, precisamente, é o que pairou sobre o novo acordo galego mentres o PP di confiar en que non se repita pero, ao tempo, pide non "descualificar" aos seus compañeiros en Madrid se, ao cabo, volve suceder. A diferenza fundamental a respecto do aprobado en 2016 é que a versión 'pulida' da lei explicita que aprobar o traspaso non suporá ningún "incremento dos créditos nin diminución dos ingresos" do Estado, salvando así o recurso ao artigo 134.6 da Constitución, e non fai referencia ningunha a un eventual traspaso, que a lei do pasado ano formulaba como hipótese. A unanimidade en torno a estes preceptos "ten a súa importacia", afirmou o voceiro do PP no debate, Martín Fernández, quen insta os grupos da esquerda a convencérense do "compromiso claro" do grupo que sustenta o Goberno con este asunto. "Senón, non se estaría tramitando". Antón Sánchez (En Marea): "O PP garante a unidade de España, pero di unha cousa en Galicia e outra en Madrid" Pero na oposición o apoio ao texto combínase co receo. "Estamos a debater de novo porque o PP español non tivo vontade política para aprobar a lei anterior" e bloqueouna "utilizando a manipulación e a mentira", reprochou Antón Sánchez, vicevoceiro de En Marea, quen censura que "malia contar co apoio do PP" galego "on temos garantido que o Goberno popular e os señores Rajoy e De la Serna vaian aprobar a tramitación desta lei". "O PP garante a unidade de España, pero di unha cousa en Galicia e non sabemos o que dirá en Madrid", ironiza, mentres En Marea apoia a transferencia en ambas cámaras e ademais, "avogamos polo rescate, porque cremos que sería un bo negocio". Leiceaga (PSdeG) insta a Feijóo a "vencer a resistencia do grupo do PP no Congreso" Como na anterior ocasión, a iniciativa tamén tivo o apoio do PSdeG. A Autoestrada do Atlántico, mantén Xoaquín Fernández Leiceaga, "pode xestionarse mellor" dende Galicia e o Goberno galego pode paliar as "deficiencias e insuficiencias" do vial, a comezar por "reducir" as peaxes mediante unha negociación na que, advirte, debería estar sobre a mesa "o imposto de sociedades a pagar" por Audasa, uns 500 millóns de euros ata a fin da concesión en 2048. Trátase, di, de lograr xestión directa para evitar paradoxos como que "a produción hortofrutíola do Bierzo chegue en mellores condicións á da Coruña que a do Rosal" porque "unha paga peaxe e a outra, non". A transferencia, advirte o socialista, é "posible politicamente, porque a maioría do Congreso xa se pronunciou", e por iso Alberto Núñez Feijóo debería abordar a "tarefa" de "vencer a resistencia do grupo do PP no Congreso", algo que o presidente da Xunta aclarou a semana pasada que non fará. Pontón (BNG) lembra que o veto á lei galega estivo baseado en "falsidades e mentiras sublimes" Segue existindo, daquela, o risco dun novo veto que para a portavoz nacional do BNG, Ana Pontón, non só foi "vergoñento e antidemocrático" por "desprezar" o aprobado en Galicia, senón tamén por "estar xustificado en falsidades e mentiras" como "que a AP-9 nos conecta con Portugal, cando sabemos que esa conexión se fai a través da A-55", ou como que "dá entrada aos principais portos e aeroportos", aínda que tampouco é certo. E canda elas, resalta, a "mentira sublime" do suposto custo do traspaso ao carón dun "método para calcular ao rescate que non é o que contempla a lei". Falar de "informe" é para Pontón, neste caso, "elevar" a "categoría" do documento co que Fomento nega á Xunta o que hai "moitos anos" que transferiu a "vascos e cataláns". Fernández Prado (PP) insta a "non descualificar os deputados de Madrid" se volven bloquear a transferencia Ante o risco de que o bloqueo siga onde está o popular Fernández Prado insta a fixarse só na "coherencia" do PPdeG, e non nas decisións do PP no seu conxunto. "O importante é manter esta postura unánime sobre a tramitación da lei", sinala o tamén concelleiro coruñés, porque supón defender "o interese de Galicia". "Pedimos que se respecten as decisións deste Parlamento", pero, advirte, tamén "debemos respectar as doutros parlamentos", en referencia ao bloqueo. "Os deputados españois defenden os intereses españois" e "ás veces non coinciden cos enfoques" da Cámara galega, pero "por iso non se pode descualificar aos deputados en Madrid". Segue o risco, así as cousas, de que o camiño da segunda lei remate no mesmo sitio que o da primeira.


Summary: Os Gobernos municipais de ambas as dúas cidades anuncian o inicio dos traballos de rehabilitación para convertelos en espazos de arte e cultura. Proxecto Cárcere pídelle ao Concello da Coruña e ao Goberno central que "estean á altura e axilicen os trámites para o traspaso" da prisión herculina

Os antigos cárceres provinciais de Murcia e Málaga, abandonados dende hai anos, serán rehabilitados nos vindeiros meses e convertidos en centros culturais, segundo anunciaron nas últimas semanas os gobernos municipais de ambas as dúas cidades. Nos dous casos trátase dunha vella demanda do tecido cultural e asociativo murciano e malagueño, que levan anos alertando da degradación destes valiosos e céntricos edificios e reclamando que se lle dean novos usos públicos. Unha situación previa e unhas demandas moi semellantes ás que dende hai anos se veñen realizando na Coruña. Porén, na cidade herculina non se albisca unha solución próxima, coa prisión aínda en mans do Ministerio do Interior. No caso de Málaga, o edificio pertencía á Sociedade Estatal de Infraestruturas e Equipamientos Penitenciarios (SIEP), o mesmo que o da Coruña. Porén, en 2012 o concello malacitano negociou con este organismo dependente do Ministerio do Interior e conseguiu a súa cesión. O mesmo fixo Murcia en 2013 para facerse coa propiedade da prisión, propiedade do Ministerio de Facenda. As cousas van máis lentas na Coruña. Neste senso, o colectivo Proxecto Cárcere esíxelle "tanto ao goberno da Coruña como á Sociedade de Infraestruturas e Equipamentos Penitenciarios" que "estean á altura e axilicen canto antes os trámites para o traspaso á cidade da nosa antiga prisión provincial". Hai unhas semanas o alcalde coruñés, Carlos Negreira, invalidou o convenio de 2005 polo que o Concello debería pagar 1,2 millóns para recuperar o cárcere, un convenio criticado polo Consello Consultivo. Porén, o Ministerio do Interior teima en manter a propiedade do cárcere e xa recorreu ante a Audiencia Nacional a decisión do Concello, polo que a batalla xudicial continuará. Proxecto Cárcere denuncia que o Concello da Coruña está inmerso "nunha contenda xudicial sen ningún resultado práctico máis alá dos gastos xudiciais que conleva" Proxecto Cárcere destaca que nos casos de Murcia e Málaga as súas corporacións municipais, ambas do PP, o mesmo que a coruñesa, "foron quen de conseguir por parte da Administración central a cesión destes edificios nesta última lexislatura". Pola contra, denuncian, o Concello da Coruña "ignorando dende o primeiro día a este colectivo cidadán" está inmerso "nunha contenda xudicial sen ningún resultado práctico máis alá dos gastos xudiciais que conlevan, sen esixir responsabilidades da anterior administración municipal e co edificio cada vez en peores condicións en pleno paseo marítimo e na zona de protección da Torre de Hércules". A entidade pídelles a Concello e Ministerio que "aforren os cartos que supón manter esta loita xudicial" e que os dediquen "a acondicionar o edificio e poñelo en mans da cidadanía, que tanto precisa dun espazo de seu nestes momentos". Murcia e Málaga, gobernadas tamén polo PP, "foron quen de conseguir por parte da Administración central a cesión destes edificios nesta última lexislatura" O colectivo sinala que aínda que non comparte o "modelo de xestión" escollido para os futuros espazos culturais e artísticos en Málaga e Murcia, o "proceso de posta en valor", o seu destino público e as funcións que terán si coinciden coas propostas que Proxecto Cárcere leva facendo dende hai catro anos. A antiga prisión provincial de Málaga, construída en 1933 e pechada en 2009, recibirá un investimento de seis millóns de euros para ir poñendo en uso os seus distintos espazos. O Goberno municipal da cidade comprometeuse en buscar a cooperación dos "artistas" para o "deseño da xestión". Durante anos un movemento cívico loitou pola recuperación da propiedade da prisión para darlle un "uso cívico, social e cultural". Agora, vén de reactivarse para fiscalizar o proceso iniciado polo concello a dous meses das eleccións municipais. En Murcia a Concejalía de Cultura prometeu a pasada semana iniciar un programa de consultas con participación cidadá e de expertos para decidir o seu modelo de xestión e os seus usos buscando cubrir "as demandas e iniciativas culturais da cidade". Entre as posibilidades de transformación do antigo cárcere están, por exemplo, a creación dunha biblioteca e un centro de documentación, a creación de espazos de traballo para artistas e residencias, salas de exposición multimedia


Summary: A maioría absoluta da formación conservadora rexeita as emendas á totalidade e a oferta de diálogo formuladas pola oposición. O PP ignora así a multitudinaria manifestación deste domingo contra unha reforma que suprime catro áreas sanitarias: O Barco, O Salnés, Monforte e A Mariña.

Non ás emendas á totalidade e non a suspender a tramitación da reforma da Lei de 2008 de Saúde de Galiza para abrir un novo proceso de diálogo após a masiva manifestación de protesta deste 4F. Así respondeu a maioría absoluta do PP ás propostas das tres formacións da oposición, En Marea, PSdeG e BNG, que emitiron discurso nunha frecuencia de onda moi semellante. Nos corredores do Pazo do Hórreo, e en declaracións á imprensa, o portavoz da plataforma SOS Sanidade Pública Manuel Marín cargou contra o PP pola súa "cerrazón e soberbia" ao se negar a entrar en vías de diálogo após a mobilización do domingo. "Ficamos moi sorprendidos pola falta de vontade de diálogo que ten o grupo parlamentar popular e, sobre todo, a vontade de ignorar a populación que o domingo expresou dunha maneira masiva o seu rexeitamento a este modelo de decreto e ao decreto en si mesmo", declarou Marín. Xa no propio debate parlamentar, o PP desconsiderou as críticas da oposición -cualificounas de "mantra"- e defendeu a reforma sanitaria co argumento de que blinda a existencia dos hospitais comarcais e de que potenciará o rural. En realidade, a nova lei elimina catro áreas sanitarias -A Mariña luguesa, Monforte, O Barco e O Salnés- e aposta na centralización de servizos nas áreas máis populosas do país. Eva Solla (En Marea) tildou a modificación da lei de 2008 de "contrareforma" e ligouna a un plano do PP para "destruír a sanidade pública", en tanto que Julio Torrado (PSdeG) ve "covarde" esta iniciativa do Goberno Feijóo e alerta de que "oculta cousas". Para Montse Prado (BNG), non estaríamos perante unha "modificación menor nen un mero cambio de terminoloxía", mais si perante "un auténtico ataque á liña de flotación da sanidade galega". A reforma vai na direccion de retallar prestacións. Julio Torrado puxo un exemplo concreto: na área de Valdeorras até agora prestaban os seus servizos 4 traumátologos. Agora, dixo, hai "dous, ás veces uns".


A futura lei para a creación da Universidade Intercontinental da Empresa, a primeira privada en Galiza impulsada por Abanca, seguirá a súa tramitación parlamentar após superar o debate da totalidade, no que tanto BNG como PSdeG mostraron o seu rexeitado a esta iniciativa por considerar que "duplica" a oferta das universidades públicas. O conselleiro de Cultura, Educación e Universidade, Román Rodríguez, foi o encargado de defender o proxecto de lei no pleno da Cámara galega, onde destacou que se trata dunha iniciativa dunha fundación sen ánimo de lucro que "aposta polo ensino superior e ten vocación de ser útil e diversificar a oferta educativa". Incidiu en que é "compatíbel" coas institucións educativas públicas ao incrementar a oferta "dunha maneira compatible". En fronte, os dous grupos da oposición, BNG e PSdeG, coincidiron ao mostrar o seu rexeitamento a esta iniciativa por considerar que duplica as titulacións que xa se ofertan na universidade pública e que abre a porta á privatización do ensino superior. Tanto os nacionalistas como os socialistas presentaron senllas emendas de devolución, defendidas polos deputados Manuel Lourenzo (BNG) e Noa Díaz (PSdeG), que foron rexeitadas cos votos do grupo popular. En concreto, o deputado nacionalista sostivo que esta universidade privada "duplica titulacións" que xa existen na pública e "non pretende máis que crear un lobby para elites sociais que si poden pagar o seu prezo". "Opómonos e pedimos a retirada deste proxecto", afirmou Manuel Lourenzo, que denunciou o "aliñamento do PP cos intereses" de Abanca ao permitir que se cre unha "universidade innecesaria, que se constitúe co informe negativo do Consello Económico e Social, co rexeitado das universidades públicas, dos reitores e das organizacións sindicais e estudantís". "O Sistema Universitario Galego non necesita unha universidade privada, necesita financiamento do sector público", sostivo o nacionalista. Pola súa banda, a socialista Noa Díaz sostivo que o proxecto "solapa a súa oferta" coa do SUG e pode "pór en risco" ás universidades públicas. "Non queda acreditada a súa necesidade tendo en conta que o tres públicas que conforman o SUG cobren xa a demanda dos estudos de ensino superior con estándares de calidade debidamente avaliados e certificados", apuntou. Concentración Mentres no Parlamento se debatía o proxecto de lei, ante as portas da Cámara tivo lugar unha concentración convocada pola Plataforma Galega en Defensa da Universidade Pública. As organizacións sindicais, profesionais e estudantís que conforman a Plataforma critican o proceso iniciado polo Goberno de Núñez Feixoo, "en contra das tres universidade públicas, que conxuntamente se pronunciaron na defensa do carácter público dos estudos superiores". Consideran, aliás, que na Galiza non é necesaria unha universidade privada e que a ampla oferta académica do sistema universitario galego (SUG) responde á demanda existente e onde non chega é "olas limitacións fixadas pola Xunta". A Plataforma ten previstas novas concentracións contra este proxecto para a cuarta feira día 2 de xuño as 11:00 horas, desta volta nos 7 campus.


Summary: Ofrece un manual para unhas festas "máis verdes".

O Nadal é un momento sinalado no calendario para arrodearse dos seres queridos. Mais tamén unhas festas nas que o consumo se dispara. Na procura dun Nadal máis ecolóxico, a Asociación para a Defensa Ecolóxica da Galiza (Adega) editou un manual con consellos para que a cidadanía diminúa a súa pegada nestes días. "As cegadoras luces destas celebracións impídennos ver o seu alto custo ambiental, económico e social", advirten. O caderno Por un Nadal máis verde enmárcase na iniciativa Fogares Verdes "que tenta botarlle algo da cor verde a este planeta cada vez máis gris". Nel a entidade ecoloxista reflexiona sobre o impacto destas festas en distintos eidos. No ambiental, destacan o gasto enerxético "superior ao do resto do ano". "Prodúcese un maior consumo de produtos e increméntase substancialmente a cantidade de residuos", exemplifican. No ámbito social, salientan o tempo de lecer investido en tendas e centros comerciais, "consumimos a nosa saúde paciencia en longas colas". Tamén advirten que os xantares tradicionais foron desprazados por menús excesivos. A maiores, lembran que detrás dos xoguetes, aparellos tecnolóxicos e outros agasallos de Nadal están as mans de persoas "que, de seguro, non gozan do Nadal nin se poden permitir moitas das cousas que fabrican". Con base en distintas fontes, Adega calcula que a media de gasto no Estado español por persoa oscila entre os 900 euros e os 1.500 euros. Un monto que, en termos xerais, se destina a comprar en grandes superficies ou multinacionais. "Parar o dispendio tería importantes beneficios tanto para as persoas como para o medio", valoran.


Summary: Será a asemblea de traballador@s a que decida se finalmente convocan un paro na capital galegapor mor das negociacións do convenio colectivo e en solidariedade coa loita iniciada en Lugo.

O comité de empresa de Urbaser-Compostela reunirase en sesión extraordinaria após o despedimento do comité de folga de Lugo. Perante o cariz que está a tomar o conflito na cidade amurallada, o plantel da concesionaria na capital galega valorará convocar un paro indefinido "en solidariedade cos compeñeiros de Lugo" mais tamén perante as negociacións do convenio colectivo na capital galega. Neste senso, o secretario comarcal da CIG-Servizos, Roberto Alonso, lembrou que en Compostela Urbaser "pretende recortar dereitos" @s traballador@s "para aumentar os seus beneficios" pois, sinala, "séguese a pagar o mesmo á contrata do Concello" e a veciñanza tamén nas súas facturas. Aliás, Alonso explicou que tamén dous empregados de Urbaser na capital galega "foron despdidos". Así pois, someterán a decisión á vontade da asemblea de traballador@s mais advirten que o acontecido en Lugo --onde foi despedido o comité de folga e sancionad@s 66 empregad@s-- "obríganos a dar un paso adiante na defensa dos nosos dereitos".


Summary: A Xunta revelou este luns os datos por localidades, esixidos polo PSdeG-PSOE dende o pasado mes de outubro. Sanxenxo, con 1.117 inmobles suma unha cuarta parte do total, e Santiago, Barreiros, O Grove ou Foz acumulan un número tamén importante. En varias vilas do litoral este tipo de aloxamentos xa ofrecen máis prazas que os hoteis ou pensións. Compostela acumula xa 519 pisos rexistrados en Airbnb

Compostela suma xa 519 pisos rexistrados en Airbnb Un total de 4.630 vivendas de uso turístico están rexistradas legalmente en Galicia, segundo os datos facilitados pola Axencia Turismo de Galicia, en resposta a unha pregunta parlamentaria formulada polo PSdeG-PSOE. A Xunta ofrece ademais a información detallada por concello, como lle esixían os socialistas, o que permite analizar polo miúdo a importancia que o fenómeno dos apartamentos turísticos ten en cada localidade, atopando neste senso grandes desequilibrios entre unhas zonas e outras. Case unha cuarta parte do total (1.117, exactamente) sitúanse no Concello de Sanxenxo De feito, case unha cuarta parte do total (1.117, exactamente) sitúanse no Concello de Sanxenxo. Santiago de Compostela é o segundo lugar con máis pisos turísticos legalmente rexistrados, uns 246. Porén, unha ollada rápida ao mapa amosa que son as localidades do litoral as que acumulan un maior número destes inmobles, suman Barreiros (174), O Grove (169) ou Foz (144) unha cantidade maior que A Coruña (141) ou Vigo (135). Poio (132), Cangas (126), Carnota (98), Bueu (97) ou Fisterra (91) tamén presentan cifras importantes. O pasado mes de outubro o Goberno galego negárase a facer público o número de vivendas de uso turístico existentes en cada un dos concellos de Galicia, en resposta a outra pregunta dos socialistas. A Xunta, malia recoñecer que dispoñía dos datos completos, limitouse a ofrecer unha estimación xeral para todo o país, situando a cifra total en "máis de 4.500 solicitudes" de apartamentos turísticos que demandaban ser rexistrados ao abeiro do decreto co que o Goberno galego buscaba regular este tipo de inmobles. A Comisión Nacional dos Mercados e a Competencia (CNMC) recorreu este decreto ante os tribunais, a pesar de que o Executivo de Núñez Feijoo modificou algún dos elementos criticados polo ente estatal. En canto ao número total de prazas dispoñibles nestes apartamentos turísticos, Sanxenxo suma 5.737. A moita distancia aparecen Santiago de Compostela (1.207), O Grove (964), Poio (771), Barreiros (704), A Coruña (677), Cangas (586) e Foz (583). Os datos de Sanxenxo son moi significativos, e máis se os poñemos en relación coa poboación habitual deste concello (17.314) e, sobre todo, en relación ao número de prazas en establecementos hoteleiros (9.245 nun total de 177 hoteis ou pensións). Chaman tamén a atención os datos que Barreiros, ofrece xa máis prazas en apartamentos turísticos que en hoteis ou pensións (294) e o mesmo pasa en Foz (362), ou Cangas (428), e tamén en Bueu ou Carnota. Barreiros, Foz, Cangas, Bueu ou Carnota ofrecen xa máis prazas en apartamentos turísticos que en hoteis ou pensións No mapa podemos observar que a cifra de apartamentos turísticos é elevada en todo o litoral galego. Tanto nas Rías Baixas, de Baiona a Ribeira, coma na Costa da Morte e as Rías Centrais, de Muros a Camariñas, coma na Mariña Lucense, destacando os casos de Viveiro e Ribadeo, ademais dos xa comentados. O número de pisos turísticos é moito máis reducido en concellos do interior, especialmente na provincia de Ourense, que en conxunto suma só 97, menos que Foz ou Cangas. As excepcións aparecen unicamente nalgunhas localidades do Camiño Francés, como Sarria, Arzúa ou O Pino, ou en concellos como Pantón ou Ribadavia, pero con datos moito máis modestos.


Summary: En Marea consegue sorpassar o PSdeG na maioría de sondaxes, mentres o BNG podería acadar entre dous e seis escanos. Ciudadanos estaría ás portas de obter representación en Galiza.

A unha semana dos comicios galegos, as enquisas coinciden en sinalar o PP como vencedor das eleccións do 25 de setembro onde, á vista de todos os inquéritos publicados, revalidaría a maioría absoluta. En Marea conseguiría sorpassar o PSdeG segundo a maioría de sondaxes, mentres o BNG acadaría entre dous e seis escanos no Parlamento galego. Ciudadanos podería conseguir até dous representantes ou quedarse fóra do hemiciclo. O BNG estaría entre os catro e os seis escanos, segundo a enquisa de Sigma Dos. A candidatura do popular Alberto Núñez Feijóo repetiría un resultado próximo en porcentaxe de votos con respecto ás eleccións de 2012 (entre o 45% e o 46%), o que lle garantiría a maioría absoluta. Pola súa banda, a confluencia encabezada por Luís Villares superaría o 20% en expectativa de voto e pasaría –agás na realizada por Infortécnica– aos socialistas galegos como segunda forza do país. A maioría de enquisas reflicten que En Marea superaría como segunda forza o PSdeG. A fronte nacionalista liderada por Ana Pontón moveríase entre o 5 e o 7% dos votos aínda que, na publicada por Sigma Dos, o teito do BNG estaría entre os catro e os seis escanos. Ciudadanos quedaría por baixo por 5% en intención de voto. Recollemos os resultados das principais enquisas publicadas este domingo: Create your own infographics


Summary: Este sábado 26 de outubro unha asemblea nacional deseñará a "batalla social" contra o re-pagamento de fármacos hospitalarios. O alcalde riotortense, Federico Gutiérrez (BNG) lanzou un chamamento "a toda a xente de ben" que loite por unha sanidade "universal e gratuíta" a se sumar á iniciativa. Maceda, Vilar de Santos, Cervantes, O Valadouro e A Pastoriza súmanse á ofensiva local contra o re-pagamento.

"Tócanos a nós dar esa grande batalla social". Así de taxativo se amosou o alcalde de Riotorto, Federico Gutiérrez Estoa (BNG). Após anunciar que o se concello asumirá o re-pagamento dos fármacos de prescrición hospitalaria para doentes crónic@s, xa suman unha vintena as administracións locais que se declararon insubmisas ao decreto aprobado desde Madrid. Unha fronte común contra o re-pagamento O seu obxectivo é "instar ao presidente da Xunta a que paralice a entrada en vigor do decreto". Neste senso, Gutiérrez Estoa convocou unha asemblea nacional á que están chamadas as asociacións veciñais, organizacións sindicais, colexios profesionais, plataformas en defensa da sanidade, representantes institucionais... "todas as persoas de ben", asegurou o rexedor nacionalista dispostas a conformar unha "fronte común" contra o re-pagamento. Federico G. Estoa,aldalde de Riotorto: "Tócanos a nós dar esa grande batalla social pola sanidade pública" E a chamada deu os seus froitos. Decenas de representantes sociais, institucionais e veciñais reuniranse este sábado 26 de outubro na Casa da Cultura desta vila luguesa. "Todos nós temos unha responsabilidade coa nosa sociedade", insistiu Federico Gutiérrez, "e coa que lle imos deixar en herdanza aos nosos fillos" polo que procurarán que das accións de resposta que saian acordadas o vindeiro sábado, "a presión social obrigue ao PP a dar marcha atrás", subliñou. Neste senso, o rexedor de Riotorto ten claro que "as últimas decisións do Ministerio de Sanidade" cruzan "todas as liñas vermellas. Importante resposta social á convocatoria Nen Riotorto, mais tampouco Allariz, Monforte, Ribadeo, Pedrafita, A Pontenova.. e esta quinta feira: A Pastoriza, O Valadouro, Cervantes, Maceda e Vilar de Santos; aseguran non estar dispost@s a que doentes con enfermidades crónicas como o cancro de mama, leucemia, artrite ou hepapite C "teñan que pagar os seus medicamentos" co risco, advirten, de que se vexan abocad@s a os abandonaren por falta de diñeiro. Aliás, chaman a máis concellos a se sumaren e a se achegaren a Riotorto o vindeiro sábado para se unir á loita "por unha sanidade pública e universal". Até o momento, din, "un bo número de asociacións veñen de confirmar a súa asistencia. Ademais, tamén están convocados todos os alcaldes, concelleiros e políticos que traballan desde a oposición, dos que tamén contamos que haxa unha alta participación", afirmou Gutiérrez Estoa, ao tempo que se amosou certo de que "os resultados" da xuntanza "tamén o sexan".


Summary: Ribadavia, Cenlle e Leiro son os emprazamentos onde diversos profesonais explicarán a relación do viño do Ribeiro con outros elementos culturais e históricos galegos. Esta actividade enmárcase dentro da LVI Feira do Viño Ribeiro.

A comarca do Ribeiro está formada por perto de 2.500 hectáreas dedicadas ao cultivo do viño homónimo. Como cada ano, entre finais de abril e comezos de maio, realízase a Feira do Viño en Ribadavia, un dos municipios que a conforman. Como prólogo a esta homenaxe vitivinícola, en colaboración coa Asociación de Amigos do Museo Etnolóxico de Ribadavia, os días previos desenvolverase unha serie de relatorios no propio concello e nas localidades veciñas de Leiro e Cenlle. O obxectivo destas xornadas, que comezarán o 29 de abril e que se prolongarán até o 2 de maio, é dar a coñecer o mundo do viño na Galiza ao longo dos tempos. Máis polo miúdo, a súa finalidade é a de relacionar o Ribeiro con elementos históricos, xeográficos, culturais e etnolóxicos. Os relatorios seguirán todos a mesma dinámica. Comezarán ás 19 da tarde e as persoas convidadas falarán durante aproximadamente unha hora. De seguido o público asistente poderá formular as súas inquedanzas respecto ao tema tratado. Expostas as cuestión ao poñente, para rematar a xornada visitaranse algúns lugares de interese relacionados. "Cando o viño canta nas fontes de Clio" é a primeira das conversas organizadas. Realizarase o vindeiro día 29 no Museo Etnolóxico de Ribadavia. O director do arquivo histórico provincial de Ourense, Pablo Sánchez, será o relator da xornada. Ao finalizar visitarase o conxunto histórico "As chaves do viño". Ao día seguinte, no IES do Ribeiro, terá lugar "O viño e o Camiño de Santiago". O doutor en historia da Arte, Francisco Singul Lorenzo, explicará a relación entre ambos elementos e, ao rematar, acudirase á Casa da Coenga-Granxa do Cabido da catedral de Santiago de Compostela. Coa chegada de maio, os relatorios abandonarán o municipio. O día 1 o Mosteiro de San Clodio, en Leiro, albergará a charla "Viño tinto ou viño branco. As entradas de viño nas granxas monacais", que impartirá a doutora en historia Isolina Rionegro Fariña. Pola súa parte, Pazos de Hermos, en Cenlle, é o emprazamento escollido para finalizar as xornadas. O día 2, o arqueólogo Manuel García Valdeiras conversará sobre "lagares de pedra, a tradición vitivinícola na Galiza" antes de visitar o lagar de Peiteiros-Cima de Aldea. Un viño secular O cultivo do viño Ribeiro é unha tradición antiguísima. A pesar de que non se sabe con exactitude cando comezou esta práctica, si existe a constancia de que no século II xa se colleitaban os viñedos da comarca. A chegada do Renacemento supuxo a súa expansión comercial e o comezo do seu renome. Unha fama que continúa na actualidade e á que contribúe a Denominación de Orixe outorgada en 1932.