Summary: O Valedor do Pobo, Benigno López, destaca que a gravidade da crise económica "deixou ben marcada a súa pegada" no traballo da defensoría galega ao aumentar nun 141% respecto de 2010 as queixas recibidas en cuestións relacionadas con asuntos sociais. Así, o número de reclamacións referidas á área de servizos sociais en 2011 alcanzou as 507, unha cifra récord, segundo un informe anual que é especialmente crítico coa aplicación da Lei de Dependencia.

Foi o propio Valedor quen lle entregou hoxe á presidenta do Parlamento de Galicia, Pilar Rojo, o seu Informe Ordinario correspondente ao ano 2011 que recolle cifras históricas en canto ao número de expedientes desenvolvidos. A defensoría galega tratou un total de 2947 reclamacións, 249 máis que en 2010, o que supón un incremento do 9% respecto do ano pasado. Benigno López non obviou que a difícil situación económica, "agravada en 2012", é a que explica que as queixas na área de servizos sociais deixaran "ben marcada a súa pegada no día a día do traballo do Valedor". O incremento do 141% nos temas referidos aos servizos sociais converten este área na máis reclamada, por riba da de educación, con 475 queixas, e emprego público e interior, con 348. Estas dúas últimas áreas, sumadas á primeira, suman a metade de todas as investigacións levadas a cabo polo organismo. As queixas en servizos sociais, educación e emprego público suman a metade de todas as investigadas polo Valedor No seu informe anual, o Valedor é moi crítico coa inaplicación da Lei de Dependencia (LD) e censura "os abundantes incumprimentos, que traen consigo que os dereitos recoñecidos nesta norma non resulten efectivos para moitos cidadáns". "Os atrasos continúan e nalgúns casos resultan aínda máis prolongados", destaca o documento. En total, son 171 as queixas relativas á citada LD e aos atrasos que afectan a dependentes severos e moderados, pero tamén "a non poucos grandes dependentes". Do mesmo xeito, o Valedor censura que aínda non se teña arranxado a falta de pago "de atrasos en caso de falecemento do dependente" ou "dos atrasos aos herdeiros dos dependentes que recibiron os programas de axudas antes de que estes morresen". Todo, destaca, malia que esta débeda xa foi recoñecida. Para o Valedor, parte dos motivos da ineficiencia desta Lei da Dependencia non é outra que a disputa política entre gobernos central e autonómico ou, en palabras do informe, "o complexo sistema de reparto concorrente de responsabilidades materiais e sobre todo financeiras entre as diferentes administracións". "Galicia argumenta que achega máis cartos que o Estado e o Estado argumenta o contrario", aclara o texto, que pide solucións aos poderes públicos para evitar que "as discrepancias" sirvan "de escusa" para o cumprimento dunha lei en favor duns dependentes "que deben recibir de forma preceptiva e sen excepción os servizos previstos". O Valedor lamenta que as discrepancias entre gobernos central e galego sirvan de "escusa" para incumprir a Lei de Dependencia "A atención aos dependentes debería ser tratada dunha forma moito máis dinámica, como un servizo público precisado de maior axilidade e dinamismo, con avaliacións rápidas e o establecemento de servizos tamén de forma case inmediata", remata o Valedor, que solicita un cambio de sistema que ve "desaxustado" e "deficiente para atender de forma adecuada as necesidades da maioría das persoas dependentes". Ademais, e entre este aumento dun 141% nas queixas en asuntos sociais, destaca a presentación de 262 cun mesmo contido, denunciando os recortes "que afectaron ás políticas autonómicas de cooperación e desenvolvemento e axuda humanitaria". En concreto, as reclamacións chegaron tras a aprobación de dúas ordes da Xunta que modificaban unhas anteriores nas que se establecían axudas por contías finalmente reducidas. Por último, e ante a preponderancia da conflitividade social derivada da crise económica, o Valedor do Pobo destaca tamén o importante retroceso nas reclamacións en áreas como Obras Públicas e Expropiacións (-75%), Corporacións Locais, Servizos Municipais e Protección Civil (-35%), Sanidade (-24%) e Cultura e Política Lingüística (-27%).


Summary: Considera que para o "sentir popular" é un apelido, polo que pode dar lugar a confusións. A medida obriga aos Lenines (nome relativamente común en América Latina) a cambiar de nome de se rexistrar no Estado español

Os rexistros civís españois estaban a prohibir a inscrición do nome Lenine (un nome relativamente frecuente en países do centro e sur do continente americano). Esa prohibición levou o deputado Gaspar Llamazares a presentar unha pregunta no Parlamento. Ao non admitir os rexistros Lenine como nome, obrigaba a cidadáns estranxeiros que obtiñan nacionalidade española e que tiñan ese nome a cambialo. Así, por exemplo, Leline, o famoso músico brasileiro (que se chama Lenine Macedo Pimentel) tería que cambiar de nome de se rexistrar en España. O goberno español permite, iso si, que alguén se inscriba co nome de Vladimir Illich A resposta do goberno non ten desperdicio: Afirma que o "sentir popular" identifica Lenine cun apelido, polo que pode dar lugar a confusións. E indica que "segundo a doutrina están prohibidos os nomes que fagan confusa a identificación das persoas", algo que acontece, prosegue, "cando o nome pode ser confundido cun apelido". Lenine non era nen nome nen apelido, senón sobrenome de Vladimir Ilich Ulianov. Iso si, o goberno español permite que alguén se inscriba co nome de Vladimir Illich Desde 1977 a lei estabeleceu a liberdade de uso de nomes, apenas co limite do bo senso: "o respeito á dignidade da própia persoa". Tamém están prohibidos os nomes que induzan a confusión a respeito do sexo do bebé.Tamén se prohíbe poñer o mesmo nome a dous irmáns e son vetados os nomes que tornen confusa a identificación. Este último suposto é ao que se acolle o goberno español


Summary: Na documentación administrativa sobre o vertedoiro que Reciclaje Ambiental Lesta S.L. pretende construír nunha parroquia de Ordes figura o nome de Generoso Fraga Rivas como representante da empresa. Foi o concelleiro de Obras e Servizos de Cerceda, cargo que abandonou por motivos persoais en 2011. Outra empresa da súa propiedade prestou servizos a dez concellos da comarca.

Tal e como adiantara Sermos Galiza, a Consellaría de Medio Ambiente reabriu o prazo de información pública relativo á solicitude de autorización ambiental integrada das instalacións do vertedoiro que a empresa Reciclaje Ambiental Lesta S.L. pretende construír en Ordes. A Xunta de Galiza trata, así, de emendar o erro que a levou a fechar un día antes do legalmente estabelecido o prazo de exposición pública e de presentación de alegacións ao proxecto após a forte contestación social da veciñanza de Ordes. A documentación administrativa que obra no expediente recolle o nome de Generoso Rivas Fraga como representante da empresa Reciclaje Ambiental Lesta S.L., con sede no lugar de Portobrea, en Cerceda, e constituída en 2010 . Trátase dun coñecido construtor da comarca que ocupou o terceiro posto da candidatura do PSOE ás eleccións municipais de 2011 e que chegou a ser nomeado concelleiro de Obras e Servizos do Concello de Cerceda. O empresario dimitiu do seu posto como edil de Obras e Servizos en setembro de 2011, apenas dous días após de adxudicárselle unha dedicación parcial de 16.000 euros brutos anuais. O entón concelleiro xustificou a súa decisión aludindo a "motivos persoais". En declaracións recollidas por La Voz de Galicia, apuntara entón: "Son empresario, pero as rendas do meu negocio lévanas os meus fillos, eu estou un pouco apartado de todo e só entrei na política para axudar o meu amigo, o alcalde, [José García Liñares] nada máis". Segundo o Boletín Oficial do Rexistro Mercantil, o ex concelleiro de Obras e Servizos de Cerceda é administrador único da empresa Servicios, Obras y Limpeza S.A., que nos últimos anos prestou os seus servizos a unha decena de concellos da comarca de Ordes. O obxecto social desta empresa é a prestación de servizos de xardinaría e mantemento de zonas verdes e a recollida de residuos non perigosos. Pleno extraordinario Diante dos últimos acontecementos a respeito da instalación do vertedoiro en Lesta, o Concello de Ordes convocou para esta cuarta feira un Pleno municipal extraordinario no que se tratarán as reivindicacións da veciñanza. Fora o Grupo Municipal do BNG quen se dirixira ao Goberno municipal (PP) para a convocatoria dunha sesión plenaria na que se puxesen as primeiras bases para evitar un novo vertedoiro en Ordes. A instalación situaríase a escasos metros do vertedoiro da Areosa, de Sogama, que é de maior dimensión de Galiza, e mais á planta de Gesuga, onde se incineran restos cárnicos, aínda que estes dous equipamentos xa pertencen ao Concello de Cerceda. O BNG leva o vertedoiro de Lesta á Eurocámara A raíz dunha recente visita da portavoz do BNG en Bruxelas, Ana Miranda, á parroquia de Lesta, a formación nacionalista vén de presentar no Parlamento europeo dúas iniciativas, unha sobre o modelo obsoleto de residuos de Sogama e mais a denuncia sobre o vertedoiro de Lesta.


Summary: Francisco M. R está acusado dun delito de danos a raíz de querer evitar que un vehículo "a moita velocidade" tentase atravesar unha manifestación. No suceso foi atropelada unha delagada da CIG.

Francisco M.R., traballador do mar, activista sindical, ía ser xulgado esta segunda feira por un suceso que decorreu hai catro anos, na greve xeral de marzo de 2012, e polo que o ministerio fiscal lle pide máis de 12.000 euros de multa. A última hora o xuízo foi adiado, mais ás portas do xulgado decorreu unha concentración de solidariedade para con este mozo ferrolán, militante independentista, concentración que contou co apoio de sindicatos como CIG e CNT, para alén de diferentes colectivos da comarca e de persoas que asistiron a título individual. "Solidariedade Obreira" e "Xulgan sindicalistas, medran escravistas" foron algúns dos lemas que se podían ler nas faixas despregadas no acto. Os feitos polos que se xulga a Francisco M.R. tiveron lugar durante a mobilización convocada pola CIG no marco daquela greve xeral, lembra el propio en conversa con Sermos Galiza. Nun momento da marcha, na que tomaban parte centos de persoas, un coche ["conducido por un fascista", di] subiu á beira-rúa e intentou pasar acelerando polo medio da manifestación. Unha perigosa manobra "na que arrollou unha rapaza". "Él quería colarse e subiu pola beirarrúa, xa que tiña outro coche diante. Nós tentamos que parara mais non nos fixo caso. Tiven tempo de afastar o meu fillo e a miña nai, que estaban canda min, e púxenme no medio para paralo. Non freou, o que fixo foi acelerar e pasoume a roda por riba da perna, dúas veces. Foi terríbel", comentou esta muller naquela xornada en declaracións recollidas por varios emdios de comunicación. Penas Varios manifestantes, lembra Francisco, intentan entón parar o carro e sacar as chaves do condutor. Consígueno e nese momento, continúa a versión, chega a policia, que se fai cargo da situación. A manifestación prosegue o seu percorrido con normalidade. "A min ninguén se me achegou para pedirme a documentación ou que me identificase. Nada", sostén Francisco, que relata a súa sorpresa cando dous anos despois recebe unha citación do xulgado no que se lle acusa dun delito de danos en relación a eses feitos. "12.000 euros por dúas pancadas a un carro que case nos atropella e a piques estivo de matar a alguén", resume. A petición do Ministerio Fiscal é dunha multa de quince meses de duración a razón de sete euros diarios. Acordo A finais de 2015 ía ter lugar o xuízo por estes feitos. O seu avogado propúxolle chegar a un pacto co que pagaría só 900 euros de multa e 800 euros de danos. "Negueime, négome a pagar un peso a quen intentou atropelar xente nunha manifestación". A decisión de non aceptar o trato foi apoiada, afirma, polo sindicato. O condutor do vehículo estaba acusado dun delito de lesións por imprudencia grave polo que o fiscal solicitaba no seu momento unha condena de seis meses de prisión e a privación do dereito a conducir vehículos a motor e ciclomotores por dous anos.


Summary: Nin as persoas máis escépticas dubidan dos efectos medio ambientais e, polo tanto, para a saúde das persoas que provoca o mercurio en calquera das súas formas, tamén o que se atopa nos procesos produtivos das industrias de transformación. En 2013, unha decisión da Unión Europea fixou decembro de 2017 como data límite para que as cloreiras mudasen a tecnoloxía baseada na electrólise de salmoira con cátodo de mercurio por outra menos contaminante. Elnosa debía mover ficha. E vén de facelo. Eis un extracto da reportaxe publicada no número 258 de Sermos Galiza.

Hai tres meses, cando o Parlamento de Cantabria acordou por ampla maioría solicitar á Comisión Europea unha prórroga para que Solvay Torrelavega puidese seguir empregando mercurio na produción de cloro, a portuguesa CUF –propietarios de Solvay e tamén de Elnosa– viu como se abría unha porta logo duns anos de incerteza e anuncios de feche da fábrica de Lourizán. E non só para Elnosa, senón tamén para as outras empresas que operan no sector e que non adaptaran as súas instalacións á mellor tecnoloxía dispoñíbel, de membrana. Mais esa físgoa foi fechada polo director xeral de Medio Ambiente da Comisión Europea, Daniel Calleja, nun informe remitido tamén á Xunta en que rexeitaba calquera alternativa ás empresas que non fixeran os deberes nos catro anos que se lles deu de prazo. Non hai, polo tanto, posibilidade de seguir empregando a tecnoloxía baseada no mercurio e, de feito, tanto os propietarios de Elnosa como a propia Consellaría levan tempo traballando en salvar este atranco, aínda que até o último momento mantiveron as esperanzas de que se concedese unha autorización excepcional. O exemplo de Cantabria botou por terra esas aspiracións. Só así se entende que a parte empresarial non expuxese a situación con claridade ao sindicato que ostenta a maioría no comité de empresa (CCOO) na última xuntanza, onde non se lle trasladaron os plans a respeito da conversión de tecnoloxía. [Podes ler a reportaxe íntegra no Sermos Galiza 258, á venda na loxa e nos quiosques habituais]


Segundo domingo de maio, día de feira no centro de Parga, ateigado de xente. A inmensa maioría fala galego e uns cantos viven do leite. E polo menos un deles combina con orgullo as dúas cousas e pode dicir que o seu leite fala galego. É Diego Fraga, gandeiro de Guitiriz, provedor de Leite Noso, a sociedade creada hai dous anos co obxectivo de que os produtores cobren un prezo digno polo seu leite e que pon no mercado Deleite, a marca que fai do galego sinal de identidade e modernidade no sector lácteo. "É a primeira vez que te sentes identificado coa marca e a industria, é un orgullo e unha forma importante de vender o leite a prezo razoable", salienta Diego. Diego Fraga, gandeiro de Guitiriz, é un dos provedores de Deleite, a marca que fai do galego antídoto contra as dificultades pola que atravesa o sector lácteo. "É a primeira vez que te sentes identificado coa marca e coa industria", di. "Compromiso de prezos xustos en orixe, estabilidade contractual coas granxas provedoras e apoio ás causas sociais, á cultura galega e ao deporte". Esas son as premisas declaradas de Leite Noso, que ás poucas semanas de nacer no verán de 2015 se facía en poxa xudicial coas marcas Deleite e Muuu que tivera a fracasada Alimentos Lácteos, a empresa impulsada polo PP que nos últimos anos deitou outro pouso máis de frustración no maltratado agro galego. A xestión empresarial daquel proxecto fora mala, como sentenciou a xustiza, pero as marcas tiveran aceptación tanto en Galicia como no resto de España e Leite Noso aproveitounas para o seu proxecto de leite galego a prezo xusto e con compromiso social. Nestes dous anos, Deleite pode dicir que máis que compradores os seus son seguidores. A eles regaloulles ducias de libros en galego a través da súa moi activa conta de Facebook e un festival de música independente itinerante, e unhas cantas caixas de leite a unhas cantas familias necesitadas. Un deses gandeiros implicados, ata no de ir aos bancos de alimentos, é Diego Fraga, que este domingo chega á feira de Parga a cabalo, a súa afección, e conta a súa experiencia. Primeiro festival do leite organizado o verán pasado en Santiago por Deleite [Foto:Praza Pública] A explotación de Diego, na parroquia do Buriz, en Guitiriz, é propiedade súa e doutros dous socios. Os tres viñan de familias dedicadas ao agro e hai dez anos decidiron unirse baixo o nome Portagándara, que hoxe conta cuns 460 animais, dos que 220 son vacas leiteiras que producen uns 9.000 litros ao día. Ese leite que uns días máis tarde, sexa enteiro, desnatado, semidesnatado ou sen lactosa, chega ás mesas galegas en galego nos cartóns de Deleite e que no resto de España se comercializa tamén con éxito nas grandes superficies coa marca Muuu. Ademais, en Portagándara producen entre 50 e 60 animais de carne ao ano. Nestes dous anos, Deleite pode dicir que máis que compradores os seus son seguidores. A eles regaloulles ducias de libros en galego e un festival de música independente itinerante, e unhas cantas caixas de leite a unhas cantas familias necesitadas. "A explotación dános para gañar uns soldos aceptables en Galicia, e temos tres empregados", di, pero lamenta os atrancos que atopa o agro galego. Para alimentar os seus animais contan con preto de 200 hectáreas dispersas, das que a metade son alugadas a outros veciños. "Na nosa zona non hai concentración parcelaria nin expectativas de que a haxa", salienta Diego sobre unha das eivas tradicionais do agro galego, a falta de extensións de terra que fagan rendibles as explotacións. Insuficiente tamén é para el o apoio da Administración a iniciativas empresariais como a que lle permite vender a un prezo xusto o seu traballo de toda a vida, o leite, e ademais facelo coa súa "lingua de toda a vida", o galego. Diego Fraga é un dos que contribúe a que o leite e o galego sigan a ser dous dos sinais de identidade de Galicia. Cando se lle pregunta pola seguinte xeración, a dos seus fillos, Diego conta rindo sobre a lingua como "na casa hai unha pelexa grande porque o rapaz fala galego coma min e a nena castelán como a nai, pero cambiará". Non é tan optimista co leite: "Eu xa estou metido, isto é o que sei facer e xa non hai volta atrás, pero a eles non os vexo". "É máis probable que os meus fillos sigan falando galego que vivindo do leite", sentenza.


Summary: O total de pasamentos vinculados coa pandemia está xa nos 1.380. O de hoxe é o balance diario máis elevado desde hai varias xornadas.

As autoridades sanitarias veñen de notificar dez novos pasamentos derivados das complicacións en pacientes infectados polo coronavirus na Galiza. Con esta nova cifra, a máis alta das últimas xornadas, a Covgid-19 xa causou 1.380 víctimas desde marzo. Porén, a Xunta aclarou que o balance non é só de hoxe senón tamén de decesos que tiveron lugar durante a fin de semana e non se comunicaran antes. Porén, segue a ser unha dos datos máis elevados pois onte, por exemplo, falouse dun único óbito. A Consellaría de Sanidade explicou que houbo catro pacientes falecidos no Complexo Hospitalario Universitario de Santiago (CHUS). Neste caso foron un home de 84 anos e tres mulleres, de 88, 87 e 77 anos de idade. Aliás, no centro hospitalario Virxe da Xunqueira de Cee producíronse tres mortes máis: un varón de 64 anos, unha doente de 73 e outro home de 84 anos. Dáse a circunstancia de que estas dúas últimas persoas foran trasladadas ao hospital desde a residencia DomusVi de Vimianzo, afectada por un gromo. Unha infectada que permanecía ingresada no Complexo Hospitalario Universitario da Coruña (Chuac) tampouco foi quen de superar o virus. O mesmo sucedeu cun paciente do hospital Povisa, de Pontevedra, que tiña 68 anos. Por último, tívose coñecemento dun finado de 71 anos que era atendido polo persoal sanitario do hospital de Ferrol.


Summary: A organización non gobernamental Implicadas no Desenvolvemento e a iniciativa Elas tamén pintan son as gañadoras do premio Begoña Caamaño de proxectos culturais pola igualdade que outorga a Deputación da Coruña.

"Trátase de iniciativas que contribúen á igualdade desde a cultura", sinalou o ente provincial na nota que anunciaba as galardoadas nesta segunda convocatoria do certame. "Neste caso, os dous proxectos defdnen, no ámbito da cultura, unha perspectiva feminista con grande impacto". "Implicadas no Desenvolvemento conta unha traxectoria sólida de 20 anos no ámbito da cooperación cultural, con especial interese no encontro de culturas entre Galiza e colectivos do Sur", engade, "para poñer en cuestión as relacións de poder e hexemonía cultural". Elas tamén pintan é "un laboratorio de arte urbana en clave feminista". "É unha iniciativa promovida por xente nova que, mesmo cunha traxectoria aínda curta, presenta unha aposta clara nun ámbito moi novidoso, levar a ilustración ás rúas". O premio Begoña Caamaño está dotado con 6.500 euros. Nesta segunda edición, formaron o xurado a profesora María Xosé Agra, a promotora e música Belén Bermejo, a música Mercedes Peón, a xornalista Fernanda Tabarés, Patricia Porto, da libraría Lila de Lilith, gañadora o pasado ano, Mercedes Fernández-Albalat como secretaria e Goretti Sanmartín -vicepresidenta da Deputación- como presidenta.


Summary: Guillerme Vázquez asegura que a proposta que concorrerá á Asemblea nacional é "plural e ilusionante" e define o candidato Xavier Vence como "idóneo para encabezar esta nova etapa". A proposta que lidera Vence obtivo este sábado un amplísimo apoio do Consello Nacional. Tal e como adiantou Sermos Galiza, a candidatura supón unha renovación sen precedentes na dirección executiva. 12 caras novas. Só repiten Francisco Jorquera, Montse Prado e Rafa Vilar.

Este sábado, o Consello nacional do Bloque Nacionalista Galego presentou a listaxe de persoas que compoñen a única proposta do máximo órgano entre asembleas da organización frontista. 50 persoas que representan unha moi importante renovación a respeito da súa composición anterior e que conta co apoio da "inmensa maioria" d@s membros do Consello, segundo afirmou o aínda portavoz nacional Guillerme Vázquez. Goretti Sanmartín Rei e Francisco Jorquera encabezan xunto a Xavier Vence a proposta do Consello Nacional do BNG Neste senso, xunto ao catedrático en Economía, encabezan a listaxe Goretti Sanmartón Rei, profesora da UdC e responsábel até o de agora da Comisión de Acción feminista da organización frontista e Francisco Jorquera, voceiro nacionalista no Parlamento galego. Aliás, salienta a presenza da eurodeputada do BNG Ana Miranda e do ex-deputado Bieito Lobeira. A proposta para conformar a Executiva, que se compón de 15 membros (d@s que so fican tres nomes da anterior etapa), complétase cos nomes de Montse Prado, deputada e actual secretaria de Organización; Rafael Vilar, concelleiro do BNG en Santiago de Compostela e dirixente do Movemento Galego ao Socialismo; Rosana Pérez, deputada da organización frontista no Congreso español; Néstor Rego, secretario xeral da UPG; Xiména González, Xabier Campos, María do Mar Vila, Xosé Antonio Rubal, Saleta Chao e Hadrián Diós Vicente, estes últimos militantes de Galiza Nova, organización xuvenil do BNG. Tal e como adiantou Sermos Galiza, a proposta contempla unha renovación sen precedentes na dirección executiva. 12 caras novas. Segundo afirmou o portavoz nacional, Guillerme Vázquez a listaxe que será submetida á consideración da militancia o vindeiro 17 de marzo -e que presumibelmente será a única que concorra- é "plural" e conta cun "importante peso político". Asemade, salientou a presenza de numerosas persoas vencelladas aos movementos sociais. Destarte, considerou que as cincuenta persoas que compoñen a candidatura ao Consello Nacional poden facer un bo traballo político" para o que Xavier Vence --candidato á portavocía nacional-- contará co seu "apoio incondicional". Guillerme Vázquez: "Estou seguro de que Xavier Vence desenvolverá un gran papel político e contará co meu apoio incondicional" Guillerme Vázquez, que deixará a portavocía nacional após case tres anos á fonte do BNG, asegurou que o catedrático de Economía Aplicada da USC "desenvolverá un importante papel político"; porén, salientou que "o vindeiro período se caracterizará polo traballo colectivo". Neste senso, dixo non crer "un obstáculo" que Xavier Vence se manteña como profesor da USC e combine a súa actividade profesional coa portavocía da organización frontista, tal e como el manifestara ser a súa vontade. Guillerme Vázquez amosouse "satisfeito" polo traballo realizado e "agradecido" pola confianza que a militancia despositou nel O aínda voceiro nacional despediuse do que foi o seu último Consello nacional á fronte do Bloque. Guillerme Vázquez asegurou sentirse "moi satisfeito" co traballo desenvolvido durante estes anos (foi eleito portavoz nacional, por vez primeira, en Maio de 2009; revalidou a súa condición como tal en Xaneiro de 2012) malia a que ironizou: "Ao igual que os dianteiros de fútbol, non son eu quen debo xulgarme". O nacionalista considerou ter desenvolvido "o meu labor como mellor souben" e salientou a súa "entrega e esforzo" durante o tempo que exerceu a portavocía da organización política. "Fíxeno o mellor que puiden" subliñou. Guillerme Vázquez fecha a listaxe que será sometida a consideración da militancia na vindeira Asemblea nacional após ser eleito voceiro nacional en dúas ocasións, nun tempo en que el mesmo considerou "tivemos momentos moi difíciles".


Summary: O xulgado de vixilancia penal suspende a semiliberdade e a aplicación do artigo 100.2 do regulamento penal aos cinco presos políticos cataláns sobre os que ten xurisdición: Oriol Junqueras, Raül Romeva, Joaquim Forn,Jordi Cuixart e Jordi Sánchez.

O xulgado de vixilancia penal suspendeu esta tera feira, 28 de xullo, a semiliberdade e a aplicación do artigo 100.2 do regulamento penal aos cinco presos políticos cataláns sobre os que ten xurisdición: o líder de Esquerra Republicana de Catalunya (ERC), Oriol Junqueras; os ex consellers Raül Romeva e Joaquim Forn, o presidente de Òmnium, Jordi Cuixart; e o ex líder da Assemblea Nacional Catalana (ANC), Jordi Sánchez. Estes voltaron xa á tarde á cadea e mañá, cuarta feira, xa non poderán saír dela. Así o decidiu esta tarde a xuíza de vixilancia penal de Lledoners, prisión catalá onde se atopan varios destes presos condenados polo Tribunal Supremo (TS) no caso contra o procés. Con extrema celeridade a maxistrada respondeu afirmativamente en cuestión de horas a solicitude cursada pola Fiscalía esta mañá. Desta maneira, os presos perden o seu terceiro grao de semiliberdade e o artigo 100.2 do regulamento penal baixo o que, cando estaban no segundo grao, podían saír do cárcere para realizar traballos ou voluntariado. Agora, volven ao segundo grao e teñen a obriga de permanecer en prisión sen poderen saír até que a xuíza se pronuncie sobre a idoneidade de concederlles ou non a medida do 100.2. As defensas dos condenados teñen tres días para presentar recurso. O recuso da Fiscalía presentado esta mesma tera feira pola mañá cargaba contra a cualificación do terceiro grao e, seguindo o establecido polo Tribunal Supremo (TS) nunha resolución da semana pasada, solicitou tamén a suspensión da semiliberdade mentres se estea a examinar o recurso. Foi, de feito, na pasada quinta feira cando o Supremo tumbou o 100.2 que fora concedido pola Generalitat á ex presidenta do Parlament, Carme Forcadell, antes de que a esta lle outorgasen o terceiro grao. Alías, o propio TS no caso da semana pasada contra Forcadell reclamou que debe ser o propio tribunal sancionador quen decida sobre estes recursos, é dicir, neste caso, o propio Supremo. Desta maneira, todos os permisos que até o de agora outorgaban as prisións para que os presos saísen facer voluntariado terán que ser ratificados pola Sala que os condenou e non polas Audiencias Provinciais, que até o de agora foron favorábeis. O móbil de Torrent, atacado en 2019 WhatsApp confirmou ao president do Parlament catalán e destacado membro de Esquerra Republicana de Catalunya, Roger Torrent, que o seu teléfono móbil foi un dos obxectivo dos ataques rexistrados en 2019 aproveitando unha fenda na aplicación. Así llo confirmou ao propio Torrent a directora de Política Pública de WhatsApp para Europa, Oriente Medio e Asia, Niamh Sweeney; que o informou de que foi obxectivo dun "intento de acceso non autorizado" de datos e comunicacións do dispositivo. Con todo, a directora dixo a Torrent que non é posíbel determinar se finalmente o móbil foi hackeado ou non. Para averigualo, habería que facer un "exhaustivo" exame forense do teléfono. O móbil de Torrent foi vítima dun ataque para acceder ao seu contido a través do programa Pegasus, desenvolvido en Israel e unicamente en venda para Estados. O president do Parlament presentou xa unha querela contra o daquela máximo responsábel do Centro Nacional de Intelixencia (CNI) español, Félix Sanz Roldán; e denunciou o caso ante a ONU e institucións da Unión Europea.


Summary: Aprobou por unanimidade recolocar o grupo parlamentar como reclamaban.

A Mesa do Congreso español acordou esta terza feira (9 de febreiro) por unanimidade reubicar Podemos no hemiciclo. Neste senso, a disposición dos escanos comezará desde abaixo o que permitirá ao voceiro do grupo, Pablo Iglesias, estar na primeira ringleira, xunto coas portavocías de PSOE, PP e Ciudadanos. Iglesias sentará na primeira ringleira, igual que Sánchez, Rajoy e Rivera Con esta decisión a formación lilá sairá do 'poleiro'. Un espazo que rexeitaron desde o comezo porque, dicían, restaba visibilidade aos "cinco millóns de persoas" que apoiaron Podemos co seu voto. Segundo comunicou a vice-presidenta da Mesa do Parlamento español, Celia Villalobos (PP), as forzas que compoñen este órgao dera un período de tempo a Podemos para negociar cos demais partidos unha outra disposición que finalmente foi acordada. Polo de agora descoñécese a posición que ocuparán as portavocías de En Comú Podem e En Marea que fan parte do grupo de Podemos.


O prezo medio da electricidade coa tarifa regulada sitúase esta sexta feira nos 295,19 euros o megawatt/hora (euros/MWh) —incluíndo os custos de comercialización, peaxes e outros cargos, isto é, o prezo real sobre a factura—, segundo os datos publicados no día de hoxe por Rede Eléctrica de España. Por treitos horarios, o prezo máximo da luz para esta sexta feira darase entre as 21 e as 22 horas, con 362,97 euros/MWh, mentres que o mínimo, de 235,42 euros/MWh, rexistrarase entre as 14 e as 15 horas. Esta sexta feira o prezo medio do 'pool' —prezo base que negocian as compañías produtoras e comercializadoras de enerxía— é de 214,5 euros/MWh. Deste modo, diminúe 0,11% a respecto dos 214,74 euros/MWh de media desta quinta feira, segundo datos publicados polo Operador do Mercado Ibérico de Enerxía (OMIE). 2021 fechou como o ano máis caro da serie histórica, cun prezo medio de 111,93 euros/MWh debido á espiral alcista rexistrada no 'pool' no segundo semestre. En comparación con hai xusto un ano, o prezo do 'pool' para esta cuarta feira será 168,8% superior aos 79,8 euros/MWh do 3 de xuño de 2021. Por outra parte, o prezo medio do mes de maio foi de 187 euros, case 100 euros por baixo de marzo, que deixou o rexistro máis elevado da historia (283,3 euros/MWh).


Summary: O vindeiro 21 de xullo fanse vinte e cinco anos do pasamento de Xosé Otero Abeledo, Laxeiro, quizais o máis universal e popular dos artistas galegos do século XX. Laxeiro -que vén de ser escollido como a figura que homenaxeará o Día das Artes Galegas en 2022- foi quen de conciliar unha imaxe de paisano retranqueiro, xovial e comprometido, cunha obra que o situou sempre na vangarda da experimentación estética do seu tempo e que dotou á Galiza dunha plástica que reflectía, en cada momento histórico, a realidade sociocultural e o pensamento do país.

En 1933, Laxeiro participaba nunha exposición ambulante na chamada Barraca Resol, unha especie de caseta que exhibía polas feiras obras de Colmeiro, Seoane, Maside, Fernández Mazas ou Granell, entre outros. A iniciativa -unha das primeiras manifestacións do que logo sería coñecido como o Grupo dos Novos- encadrábase nun proxecto máis amplo, dirixido por Arturo Cuadrado, que incluía a edición dunha Folla voandeira do pobo que se repartía gratuitamente para "pór a arte ao alcance de mariñeiros e campesiños" ou o estabelecemento dunha libraría, Niké, onde os libros se cobraban segundo os ingresos do cliente. O proxecto Resol deixaba albiscar a preocupación dos artistas da época pola relación entre a "alta cultura" e as artes populares, por achegar a arte ao pobo. No contexto das primeiras vangardas europeas, a modernidade debuxábase cun ollo posto nas manifestacións culturais que, até ese momento, as elites desprezaran. De Otto Dix a Chagall, de Picasso aos construtivistas e de Kandinsky a Dadá, esa simbiose entre o popular e o académico era un polo de debate sempre presente na planificación de estratexias para a invención do futuro. Anos máis tarde, se cadra, Laxeiro sería dos poucos que podería dicir que conseguiu algo do que se argallaba naquelas discusións e, probabelmente, o que todo artista desexa: ser respectado e estimado pola crítica e o mundo cultural e transformarse, ademais, nun personaxe de enorme aceptación popular, querido e apreciado pola xente como non o fora ningún artista da súa época na Galiza. Laxeiro participou da renovación artística galega; frecuentou a compañía de Castelao, Otero Pedraio, Vilar Ponte, Dieste, Lorca ou Valle Inclán; foi amigo de Celso Emilio Ferreiro, Fernández del Riego, Lugrís ou os irmáns Illa Couto... Mais nunca esqueceu a súa conexión popular, os seus anos de barbeiro nos que debuxaba retratos das xentes que pasaban polas feiras e que o converterían nun dos retratistas máis destacados da súa época, sempre atento á complexidade psicolóxica dos seus modelos. Mais os logros tardarían en chegar. Un ano despois de participar na Barraca Resol, Laxeiro inauguraba a súa primeira exposición individual na Facultade de Filosofía da Universidade de Santiago: a exposición acadou un relativo éxito entre a intelligentsia galega mais supuxo un fracaso absoluto de vendas. Non obstante, é nesta exposición onde se descobre o Laxeiro granítico, o que atopa na tradición románica galega a chave para abrir a porta da vangarda. O pasado e o futuro Como lles sucede a moitas das figuras da arte do século XX, o paso do tempo déixanos ver un artista integrado nunha tradición onde antes viamos un revolucionario que quería esmagar o pasado. Susana Cendán, profesora na Facultade de Belas Artes da Universidade de Vigo, recoñece o fío que une esa dupla mirada cara ao pasado e ao futuro: "O concepto do primitivo está moi presente na arte das vangardas, e Laxeiro miraba cara atrás da mesma forma que os cubistas vían cara ás máscaras africanas. Buscaba un primitivismo que atopou no románico, nas portadas das nosas igrexas e das nosas catedrais e, a partir de aí, atopa un estilo propio vinculado ás vangardas, pero moi ligado á nosa identidade". A vangarda, daquela, resulta ser a tradición: "Na Galiza, non existe unha tradición pictórica até o século XIX, o noso pasado artístico está na escultura e na arquitectura, e Laxeiro, igual que moitos artistas da súa xeración, soubo recoñecer e asimilar esa tradición e traela á actualidade cunha linguaxe plástica absolutamente nova", explica Cendán. A obra de Laxeiro integrábase nun movemento que visaba a renovar as artes plásticas galegas en consonancia coa pretensión das Irmandades da Fala e a revista Nós de dignificar e conectar a cultura galega coa europea a través das vangardas. Mais como tantas outras cousas, aquel movemento renovador quedou coutado polo golpe de estado fascista e pola represión que provocou. Vigo Ao remate da guerra, Laxeiro instalouse en Pontevedra con medo a sufrir represalias, xa que pertencera ao Partido Galeguista e mantiña unha gran relación coa intelectualidade galeguista e republicana. Xa en 1942, decide trasladarse a Vigo, onde forma parte do grupo que transformaría a cidade no propulsor intelectual da Galiza de posguerra. A cidade olívica presentaba daquela moitos atractivos nunha época de desapiadada persecución da disidencia: non era unha capital de provincia e, xa que logo, non posuía unha delegación do Goberno, extremo este moi atractivo para todos os sospeitosos de non ser adictos ao réxime; o seu porto funcionaba como enlace coa Galiza do exilio; e, finalmente, a actividade económica desenvolvida arredor da pesca e a conserva posibilitaba a existencia dunha pequena burguesía consumidora de artigos culturais. En certa forma, Laxeiro sobreviviu nestes anos grazas á súa fama de retratista, que lle reportou moitos encargos desa burguesía incipiente, ao tempo que debuxaba sen parar nas tabernas bohemias e regalando os seus debuxos a practicamente toda aquela persoa que se lle achegaba. Javier Buján, director da Fundación Laxeiro, non obstante, matiza: "En realidade, aqueles anos foron de traballo moi intenso, de investigación e de desenvolvemento do seu estilo. É certo que a maioría daqueles retratos facíanse exclusivamente por diñeiro, pero neles mantense unha dignidade artística moi notábel. Esa imaxe que a el lle gustaba difundir de si mesmo como alguén moi espontáneo, moi popular, mesmo histriónico, está en contradición coa atención que lle prestaba ao mundo intelectual e artístico. Abonda con lembrar que deses anos data unha obra tan potente como Trasmundo". Bos Aires En 1951 Laxeiro viaxa a Bos Aires para participar nunha exposición de artistas galegos comisariada por Luís Seoane e acaba instalándose na capital arxentina por un período de case dúas décadas. Neses anos, entra en contacto co exilio bonaerense que procura a continuidade ao galeguismo das décadas inmediatamente anteriores á guerra (Seoane, Blanco Amor, Dieste, Lorenzo Varela, Díaz Pardo...) ao tempo que coñece de primeira man -no rico panorama artístico da cidade- as novas tendencias internacionais: especialmente a art brut de Dubuffet, o expresionismo abstracto neoyorquino e a obra do Grupo CoBrA, todos eles expoñentes dunha liña xestual e matérica que o pintor de Lalín, sempre buscando novas maneiras de expresarse, consegue facer súa. "Laxeiro era moi receptivo ás novas ideas", explica Buján, "e iso reflíctese na súa evolución. Sempre estaba desexando aprender e, ás veces, resulta evidente o impacto que o descubrimento de moitos artistas e movementos ten na súa obra; mais sempre acaba asimilando eses achádegos e transformándoos en algo propio que vai máis alá da influencia. Sempre acaba asimilando o novo ao seu propio estilo".Susana Cendán lembra que "tamén tivo unha etapa moi picassiana, deixando atrás o estilo granítico para traballar con cores máis vivas e cun debuxo máis libre e rozando a abstracción. Era unha persoa moi inquieta e gustáballe estar coa xente nova, e ese carácter inflúe na busca permanente de novos camiños creativos". Independencia e radicalidade En 1970, Laxeiro volve á Galiza xa como un artista recoñecido e respectado internacionalmente, mais iso non detén a súa independencia e radicalidade. Xogando entre a abstracción e a xestualidade, adiántase aos neoexpresionismos que configuraron o panorama artístico da década de 1980: os novos salvaxes alemáns ou a transvangarda italiana poderían perfectamente recoñecelo como predecesor, igual que fixeron os artistas do grupo Atlántica nunha homenaxe que lle renderon en Vigo en 1981. A súa independencia ponse de manifesto, por exemplo, en 1978, cando na galería Torques de Compostela, escribe un currículo con palabras inventadas que, en realidade, constitúe unha crítica sarcástica á configuración do sistema da arte. Este currículo inventado é o punto de partida que escolleu o colectivo NEG (Nova Escultura Galega), integrado por Misha Bies Golas, Alejandra Pombo, Jorge Varela e Diego Vites, para crear Recordoleterlorintorel, unha instalación sonora coa que a Fundación Laxeiro conmemora o 25 aniversario do pasamento do artista e que se inaugurará o vindeiro día 23. O Colectivo NEG sérvese desta acción de Laxeiro para chamar a atención sobre a falta de sintonía, que con frecuencia se dá, entre o mundo da creación artística e o sistema no que se insire, unha circunstancia que semella non ter cambiado moito dende a época de Laxeiro até a actualidade. "A partir dese lado máis excéntrico da personaxe que creou Laxeiro", explica Misha Bies Goas, un dos fundadores de NEG, "con aquelas intervencións nas que dicía falar eslovaco e nas que, en realidade, empregaba unha linguaxe inventada, quixemos traballar esa dupla cara da súa figura: por unha banda, estaba esa autoironía case bufonesca cargada de humorismo e comicidade mais, pola outra, revela unha actitude moi crítica co sistema da arte que sempre está buscando os logros do artista nos premios e nos recoñecementos oficiais". A obra do Colectivo NEG estabelece nexos de unión co dadaísmo e coa poesía fonética de, por exemplo, Kurt Schwitters, o que non deixa de ser un síntoma da fertilidade dunha obra que aínda non esgotou as lecturas que se poidan facer dela. "Laxeiro -igual que outros artistas como Seoane, Souto ou tantos outros- é unha referencia para todo o país", reflexiona Misha Bies Goas, "mais desde certo punto de vista, están esquecidos, no sentido de que precisan unha revisión, unha nova lectura que permita abrir novas liñas de traballo desde o contemporáneo". Este ano pode constituír un punto de partida para iniciar esa revisión. A viaxe do Trasmundo Trasmundo, considerada como unha das obras mestras de Laxeiro, iniciou este ano unha viaxe até o Museo Reina Sofía de Madrid, co gallo da reorganización das súas coleccións, despois de que a Fundación Laxeiro e o Concello de Vigo accederan a deixalo en préstamo ao museo madrileño. O préstamo xestouse durante unha visita á Fundación Laxeiro da directora da Área de Coleccións do Reina Sofía e comisaria da exposición, Rosario Peiró quen, unha vez visitada a Colección permanente, quedou fascinada pola obra de Laxeiro. O óleo, de 1942, que é considerado como a culminación do estilo granítico do pintor, permitirá que a obra de Laxeiro sexa contemplada en relación a doutros autores e autoras da colección e, daquela, propiciará que se dean novas lecturas da arte peninsular que lle dean un papel protagónico ao pintor de Lalín.


Summary: Un acceso restrinxido e uns trámites burocráticos complexos son dúas das barreiras que enfronta quen solicita axudas no acceso á vivenda. Unha problemática que se repite nas prestacións postas en marcha polo Goberno estatal durante o estado de alarma.

O decreto de alarma reduciu o día a día dunha grande parte da poboación aos seus fogares. A reclusión puxo de novo ao descuberto unha problemática sempre latente: a dificultade que supón acceder a un dereito fundamental como é a vivenda cando esta depende case en exclusiva do mercado. E reabriu un debate que foi especialmente intenso após a crise de 2008 e o impacto da burbulla do ladrillo. Durante o confinamento, o Goberno estatal aprobou unha serie de medidas arredor da vivenda. "No caso de España, as prestacións xiran arredor de tres eixos: a suspensión dos despexos, a moratoria dos alugueres e hipotecas e a prórroga do contrato do aluguer", resume Andrei Quintiá, doutorando en dereito administrativo no eido da vivenda, a este medio. "Son medidas profundamente burocráticas", valora Quintiá, "especialmente para as persoas que máis as precisan e que poden ter problemas para acceder a internet". Unha problemática "estrutural", engade, ligada non só a estas liñas de axudas concretas senón á práctica totalidade das postas en marcha polo Goberno estatal ou polo galego. Desas tres liñas, as dúas primeiras gardan unha importante relación se se ten en conta que en 2019, na Galiza, os xulgados practicaron un total de 2.271 despexos ou desafiuzamentos. "Un indicador claro do problema grave que temos coa vivenda", destacaba Diego Lores, membro da Oficina de Dereitos Sociais de Coia, en Vigo, nunha entrevista con Nós Diario. Nela tamén lembraba que existen "outras expresións desta falta de dereitos". "Xente que non ten aloxamento perenne, que ten que ir cambiando entre casas de familiares, veciñanza e outros por non poder asumir o prezo do alugueiro por moito tempo", exemplificaba, sinalando unha suba dos prezos da vivenda "que non se corresponde coa dos salarios. A redacción textos que recollen estas axudas, publicados no Boletín Oficial do Estado, constitúe en si mesma outra barreira pola súa complexidade, apunta Quintiá. E non só: diversas entidades sociais teñen apuntado que os requisitos de acceso supoñen outra de maior envergadura. As axudas estatais en materia de vivenda No Estado español a construción segue sendo considerada un dos principais motores da economía. A este factor súmase unha concepción "propietarista" da vivenda. "Que no caso galego é aínda maior", matiza Quintiá, engadindo que foi durante a ditadura franquista cando se consolida esta visión. Se ben nos últimos anos estase a producir un cambio de tendencia, a meirande parte da poboación no Estado, 77,1% en 2008, posúe unha vivenda en propiedade. Isto pode explicar que a primeira liña de axudas do Goberno estatal estivese destinada ao pagamento da hipoteca. Para poder solicitala a demandante debe ter perdido o emprego ou sufrido unha perda de, cando menos, 40% dos seus ingresos ou vendas. O pago debe supor 35% ou máis dos ingresos netos da unidade familiar, que ademais non poden superar 1.612,53 euros no mes anterior á solicitude, tres veces o indicador do IPREM (índice empregado para calcular o importe de axudas sociais). Unha contía que aumenta en fogares con persoas con discapacidade, crianzas ou maiores. Son algunhas das condicións impostas, e a demandante debe cumprilas todas. As condicións son similares no caso da liña destinada ao pago do aluguer. Porén, varían segundo o tipo de arrendatario. Se se trata dunha empresa, organismo público ou do titular de máis de dez inmóbeis pódese solicitar a redución da metade do aluguer ou o aprazamento do pago. O non abonado, no caso da moratoria, deberá ingresarse nos seguintes tres anos e sempre dentro da duración do contrato, mesmo se expira nun período máis breve. No caso de propietarias con menos de dez inmóbeis esta medida pódese negociar, mais é voluntaria. En caso de que a arrendataria non acepte só queda a posibilidade de solicitar un microcrédito aos bancos, cuxas condicións fixará o Instituto de Crédito Oficial, para cubrir como máximo seis meses de aluguer. A maiores, contémplase outra liña de axudas destinadas ao alugueiro que deberá ser concretada polos Gobernos territoriais. Prestacións á vivenda na Galiza A competencia en materia de vivenda, coa excepción dalgúns aspectos, foi transferida ás Administracións territoriais. "Desde 2013 hai unha serie de territorios que pularon por desenvolver normas que apostan pola vivenda social ou a vivenda en algueiro", afirma Andrei Quintiá, matizando que Galiza se atopa "no extremo oposto". "A lei que aproba en 2012 o Goberno de Alberto Núñez Feixoo expón precisamente na vontade de confiar na actividade do mercado para ofrecer vivenda", engade. "O problema das prestacións na Galiza é similar a doutros territorios, o acceso é moi restrinxido e as cuestións procedimentais para solicitalas, moi complexas", apunta Quintiá. "Na práctica, moi poucas persoas se benefician destas axudas", expón. En 2019, por exemplo, o total de persoas de todas as idades inscritas en demanda de vivenda pública era de 14.000. Ese ano resolvéronse as axudas ao aluguer para menores de 35 anos convocadas en 2018. Das 4.000 solicitudes , só obtiveron a prestación 331 persoas. Os motivos: o incumprimento dalgún dos requisitos mais, tamén, o esgotamento dos fondos destinados á convocatoria. Nese senso, o investigador avoga pola necesidade de mudar "a idea base de que o mercado é o único que pode ofertar". "Compre explorar a colaboración público-privada, desenvolver o debate sobre o control dos prezos do aluguer e, sobre todo, mudar a nosa visión e poñer en valor a vivenda como o dereito que é", conclúe.


Summary: O portavoz do executivo catalán, Jordi Turull, asegurou que o Estado español deberá explicar nos "tribunais internacionais" a represión deste domingo. Tamén desde o concello de Barcelona informouse de que valoran presentar unha querela criminal contra os responsábeis das "vulneracións de dereitos humanos.

Jordi Turull, conseller de Presidencia, da por feito que a pesar da violencia policial, a participación no referendo deste domingo vaise contar "por millóns". Nunha comparecencia informativa, Turull asegurou tamén que o Estado terá que se explicar nos "tribunais internacionais" polo sucedido neste 1-O. Informou que a policía logrou fechar 319 colexios electorais e que a cifra de persoas feridas é de 465. "Empregáronse gases lacrimóxenos. É unha salvaxada, un escándalo internacional. A actuación do Estado é de vergoña". O portavoz do executivo anunciou que o reconto será "longo", polo que pediu "compresión e paciencia", engadindo que "todo nos fai intuir que poderán contarse por millóns".


Summary: Menos de cinco puntos separaron ás tres formacións, na urbe cun resultado máis igualado (e incerto) no país. Os socialistas foron os trunfadores nun maior número de barrios, pero o PP dominou o centro e Democracia Ourensana a zona do Vinteún.

48 seccións censuais para o PSdeG-PSOE, 25 para o PP, 5 para Democracia Ourensana. As tres formacións repartíronse os triunfos nos barrios da cidade das Burgas, a que tivo un resultado máis igualado entre as urbes galegas, con menos de 5 puntos de diferenza entre socialistas, populares e DO.O PSdeG-PSOE pescou á súa esquerda e á súa dereita, gañando 4.500 votos que poden ser determinantes para darlle a Alcaldía. Os socialistas dominaron en boa parte da cidade, amosáronse moi forte ao norte do Miño, pero baixando do 20% en varias rúas do centro. O PP, en cambio, obtivo os seus mellores resultados no centro e mais en Santa Mariña do Monte. Porén, os populares volven perder votos unha elección, caendo xa por debaixo da metade dos apoios que tivera no ano 2007A Democracia Ourensana de Gonzalo Pérez Jácome perdeu un concelleiro e máis de 1.500 votos, pero mantivo o seu dominio na zona do Vinteún e A Ponte.Pola súa banda, Ciudadanos irrompeu con forza na corporación, obtendo máis ou menos os votos que perdeu o PP. A formación laranxa, liderada polo ex-popular José Araújo fíxose forte nas parroquias do norte da cidade, onde chega a superar o 15% dos votos, pero fica moi por debaixo dese rexistros no resto.O BNG, finalmente, regresou á corporación ao crecer algo máis de mil votos.


Summary: O sindicato nacionalista obtén 60 delegados, máis do dobre de CCOO, o seguinte sindicato en apoio

A CIG volveu gañar as eleccións sindicais no ensino público galego. Co 100% dos votos escrutados en Pontevedra, Lugo e Ourense e co 80% na provincia da Coruña, o sindicato nacionalista revalida o seu liderado ao obter 60 delegados en toda Galicia, máis do dobre dos 28 conseguidos por CCOO e tamén por riba dos 18 que sacou ANPE, os 14 de UGT, os 12 de STEG e os 10 do CSIF. CIG-Ensino revalida o seu liderado ao obter 60 delegados, máis do dobre dos 28 de CCOO e por riba dos 18 de ANPE, os 14 de UGT, os 12 de STEG e os 10 do CSIF A falta de completar o escrutinio, o sindicato USDG non tería obtido representación tras unhas eleccións que, segundo CIG-Ensino, "afianzan o modelo sindical galego, de clase, plural, democrático, participativo e próximo ao profesorado" que representaría a central nacionalista. CIG-Ensino agradece "a confianza e o apoio que o profesorado vén de amosar co seu voto maioritario". Este apoio que se traduce na representación maioritaria na Mesa Sectorial, con 8 representantes fronte aos 7 que sumarían o resto de sindicatos. "Supón un aval e un recoñecemento ao traballo realizado nestes últimos catro anos, á nosa oposición ás afrontas e abusos da Consellaría, ao noso combate permanente contra a Lomce e á nosa loita contra os recortes dos dereitos salariais e contra os ataques ao noso idioma", din. A CIG obtivo así, á falta de completarse o reconto, un nivel de apoio ao logrado nas eleccións de 2014, cando apañara o 46% dos votos e obtivera 62 delegados e delegadas.


Summary: O Concello de Mondoñedo vén de dar a acoñecer o IV Premio de Poesía Manuel Leiras Pulpeiro, cuxa gañadora é Elvira Ribeiro pola obra "Playlist para unha retirada".

Elvira Ribeiro (Cerponzóns, Pontevedra, 1971) acadou o primeiro premio, dotado con 1.500 euros; o segundo foi para Óscar García Ramos, da Coruña; e o terceiro para Martiño Maseda. A poeta gañadora ten publicado en verso até o momento Andar ao leu, Arxilosa, Cania Haikai e Corpos transitivos; e en prosa un par de libros infantís: PaLaBrAs BrAnCas e As redes de Inés, ademais do ensaio Descubrir Pontevedra. Ademais do Leiras Pulpeiro, conseguiu os premios poéticos Victoriano Taibo, o Certame de Poesía Erótica Illas Sisargas e o Avelina Valladares. En canto á prosa infantil e xuvenil, foi finalista do Premio Merlín e acadou o Neira Vilas por por PaLaBrAs BrAnCaS. Na súa páxina de Facebook Elvira Ribeiro compartía hoxe alegría e un dos poemas que compoñen a obra premiada, escrita "con banda sonora ao vivo e versos de Martine Broda ao fondo": "un tropel de medos á procura da invasiónasediánnos órganos vitais un voitre atravesa o ceoo escalpelo secunda a escena no entanto resistealgo da brancuraflashes das nosas coxasestomballadas sobre o trevo un peito fóra da camisadesatento á predación medos á procura do asaltoá espreitaesfameados"


Summary: César Santiso manterá unha rolda de contactos cos movementos sociais, veciñais, ecoloxistas, sindicatos, empresarios, colexios técnicos e forzas políticas para construír este foro en respota ao proxecto Coruña Futura do Concello

Esquerda Unida propón a creación dun Foro Alternativo Participativo na Coruña "onde os coruñeses sexan os verdadeiros protagonistas do futuro da cidade". A proposta nace como resposta ao plan do Goberno municipal Coruña Futura, que a formación considera "unha pantomima". O concelleiro César Santiso manterá nas vindeiras semanas unha rolda de contactos cos movementos sociais, veciñais, ecoloxistas, sindicatos, empresarios, colexios técnicos e forzas políticas para construír este foro. O obxectivo é deseñar "un proxecto estratéxico que defina que tipo de cidade queremos para o futuro e que defina as liñas de actuación económicas, sociais e medioambientais". A proposta nace como resposta ao plan do Goberno municipal Coruña Futura, que a formación considera "unha pantomima" Segundo a coalición de esquerdas, "o foro cidade de Coruña Futura excluíu as forzas políticas da oposición, que representan ao 45% dos coruñeses e coruñesas, as asociacións de mulleres, as organizacións ecoloxistas e as asociacións veciñais que representan o sentir da veciñanza dos distintos barrios". Para EU o Foro Cidade de Coruña Futura constitúe "un engano a cidadanía, un fraude do goberno municipal que de novo actúa de costas á cidadanía". César Santiso manterá nas vindeiras semanas unha rolda de contactos cos movementos sociais, veciñais, ecoloxistas, sindicatos, empresarios, colexios técnicos e forzas políticas para construír este foro EU denuncia que o PP "non só perdeu 18 meses en iniciar o proceso de definición de cidade, senón que cando decide dar o paso o fai a golpe de talonario. Unha vez máis utiliza fondos públicos para pubilicitarse e xustificar a súa incapacidade e inacción de goberno, malgastando 700.000 € en contratar os servizos dunha empresa americana para facer un traballo que perfectamente podería desenvolverse con medios autóctonos mediante a sinatura de convenios onde participen entes públicos (Concello Universidade, Deputación e Xunta), colexios técnicos e axentes económicos locais". Para Esquerda Unida esta opción "que permitiría promover un clúster tecnolóxico e un centro de decisións local", permitiría ademais "repercutir todo investimento en xeración de emprego para os coruñeses e coruñesas".


Summary: A CIG salientou que "nesta situación de crise o importante son as persoas".

CIG, UXT e CCOO reuníronse esta sexta feira co conselleiro de Facenda, Miguel Corgos, para abordar as liñas xerais do proxecto de orzamentos da Xunta para 2023. No encontro pediron que sexan unhas contas "extraordinarias" con "gasto social" que incida no emprego e nos servizos públicos. Rueda anuncia unha rebaixa fiscal de 46 euros anuais a rendas baixas e medias O único dato que foi tratado no encontro foi o do teito de gasto dos orzamentos, que para 2023 sitúase en 12.599 millóns de euros. Está previsto que o documento entre a vindeira quinta feira no Parlamento galego, previo paso por un Consello da Xunta extraordinario. Contas centradas "nas persoas" O representante da CIG na reunión con Corgos, Miguel Anxo Malvido, salientou que "nesta situación de crise o importante son as persoas" e demandou a creación dun "sistema público de atención ás persoas" con servizo de axuda no fogar, os centros de día e as residencias. A partida dos orzamentos para pagar a débeda aumentou en 235% desde 2009 Malvido propuxo tamén aumentos orzamentarios en dependencia que se materialicen en máis prazas, até lograr un cociente de cinco profesionais por cada 100 persoas maiores de 65 anos. "Sendo a Galiza produtora de enerxía e exportadora, debería existir unha empresa galega coa que os beneficios sirvan para baixar o prezo da luz", engadiu. As eléctricas marcan a política eólica da Xunta Para rematar, recalcou a "importancia" de conseguir o estabelecemento dun salario "que se equipare ao salario mínimo interprofesional, superando a Risga". Investimentos Maica Bouza, de CCOO, subliñou que as contas do ano que vén "teñen que estar destinadas ás persoas", en especial ás "familias máis afectadas pola crise". Así, solicitou "contías importantes" para medidas como os bonos enerxéticos e para a Risga. Igualmente, tamén demandou que se recupere a tarxeta para gastos básicos que estabeleceu a Xunta durante a pandemia. Tamén demandou un plan "de choque" en sanidade, educación e servizos sociais; atención á dependencia, aos maiores e á discapacidade, ámbitos nos que avogou por "reforzar" recursos humanos e materiais. Situación "excepcional" Finalmente, José Luis Fernández, de UXT, aludiu á "situación excepcional" que determina a guerra en Ucraína e o seu impacto na economía galega e nas familias, para argumentar que "fai falta un orzamento extraordinario que incida no emprego". O obxectivo, dixo, é "impedir" que este contexto "remate coa fuxida de xente e perda de activos" no país. Entre outros ámbitos, apuntou a servizos públicos "que están colapsados" como a sanidade e a dependencia.


Summary: Os "viños das sextas feiras" programados polo seu goberno durante toda a pandemia e os vídeos nos que aparece en festas sen cumprir a normativa sociosanitaria levan a Cámara dos Lords, incluída boa parte da formación conservadora, a pedir a dimisión de Johnson.

O primeiro ministro do Reino Unido, Boris Johnson, está cada vez máis perto de abandonar Downing Street. A Cámara dos Lords, incluído un nutrido grupo de deputadas e deputados conservadores, intenta forzar a súa renuncia desde que a pasada semana recoñecera ter asistido a festas durante o primeiro confinamento. Na sesión de control ao Goberno decorrida esta cuarta feira, a deputada liberal-demócrata Wendy Chamberlain preguntoulle se lle "chegou" a hora de dimitir, ao que Johnson respondeu cun contundente "non". Así, insistiu en que xa presentou "desculpas sinceras" por "calquera erro cometido", e pediu ás e os parlamentarios agardaren ás conclusións que levou a cabo Sue Gray, a funcionaria británica que está a investigar as festas do Executivo. Tamén o líder laborista, Keir Starmer, puxo en dúbida se o primeiro ministro comprendía as restricións que el mesmo impuxera no marco da pandemia, salientando que as súas palabras a respecto da polémica son "ridículas" porque intenta "defender o indefendíbel". "Johnson está fóra de control, non ten ideas e moi cedo estará fóra de Downing Street", engadiu, en declaracións á cadena pública BBC. Durante a sesión, un veterano deputado conservador, David Davis, instou Johnson a abandonar o cargo, subliñando ante a Cámara que agarda que os líderes asuman a "responsabilidade" dos seus actos: "No nome de Deus, marcha", díxolle ao seu compañeiro de partido. O "viño das sextas feiras" O pasado sábado o xornal Daily Mirror deu a coñecer un novo incumprimento da normativa sociosanitaria por parte de Johnson. O persoal de Downing Street tería celebrado reunións sociais nas que se consumía viño e cervexa todas as sextas feiras ao longo da pandemia. Estes eventos, alcumados pola prensa británica como o "viño das sextas feiras", estaban programados de forma automática cada semana nas axendas de medio centenar de empregados da oficina do primeiro ministro, e mesmo chegaban a prolongarse até medianoite. Os conservadores deciden As regras do Partido Conservador estipulan que se pode activar o mecanismo da moción se 15% dos parlamentarios tories así o queren. O número crucial agora é 54, dado que actualmente hai 360 deputados conservadores, logo de que Anne Marie Morris fose apartada por votar en contra do Goberno. Neste caso, Johnson tería que obter o apoio de polo menos a metade dos seus deputados, 180, para permanecer á fronte do Executivo e ficaría exento de ser sometido a outra moción de censura durante un ano.


Summary: Polas condicións meteorolóxicas adversas.

A Fundación Alexandre Bóveda e o Concello de Poio acordaron suspender os actos previstos para comemorar o Día de Galiza Mártir na Caeira, diante do monumento ao galleguista asesinado o 17 de agosto de 1936. O motivo da decisión son as condicións climatolóxicas, de chuvia, que desaconsellan realizar este acto, que fica adiado até unha nova data aínda por determinar. Tamén suspenderon os actos previstos para hoxe polo Día Da Galiza Mártir o BNG e Galiza Nova, que organizaran o tradicional acto nacional na Praza de Curros Enríquez de Pontevedra. A Vicepresidencia da Deputación de Lugo pretende institucionalizar o Día da Galiza Martir con actos programados para hoxe a partir das 20 horas en Sarria; unha ofrenda floral e unha conferencia do historiador Rafael García, na Casa da Cultura dese municipio, ademais da actuación do grupo Raiceira que amenizará o evento.


Summary: O pregón que lerá esta sexta feira a dramaturga Clara Gayo dará comezo á edición máis longa da Mostra Internacional de Teatro Cómico e Festivo de Cangas: do 24 de xuño ao 9 de xuño. Dezaseis días para acudir a un teatro que apela ao humor sen perder un chisco de carga crítica e de espírito reivindicativo.

A receita do humor nunca falla. En Cangas téñeno claro, e ante un tempo convulso, a resposta é contundente: máis alegría, mais risa. A 39ª edición da Mostra Internacional de Teatro Cómico e Festivo de Cangas amplía datas e dá paso, a partir desta sexta feira, a dezaseis días de comedia, dun teatro que busca ver "o lado máis brillante da vida" -segundo aconsellaban os Monty Python- sen perder por iso a mirada crítica sobre a sociedade, a ollada irónica que denuncia e que reivindica. A Mostra de Cangas presenta este ano un total de 26 espectáculos, dos cales catro son estreas absolutas (Paxaros no cabo, de Pistacatro, un espectáculo de circo contemporáneo e danza vertical concibido para ser representado en polideportivos; Histriónica, da actriz e dramaturga Mónica Sueiro; Somos circo, da compañía galega Desastronauts; e unha peza da Escola de Teatro de Cangas, Días entre lusco e fusco) e nove son estreas na Galiza, entre as que atopamos Surprise, dos chilenos Pepe's Show, Makers, da compañía suíza L'Alakran (coñecida por estes lares por pór en escena varios textos de Antón Reixa) ou Veus que no veus, da catalá Pepa Plana, un referente internacional no eido do clown que fechará a Mostra o 9 de xullo. Outros espectáculos de fóra aos que haberá que prestar atención son Pas de deux, que xuntará no escenario do Auditorio de Cangas o Premio Nacional de Danza Chevi Muraday e a Miss Beige, personaxe creado pola performer Ana Esmith; ou ¡Ave osos!, dos vascos El mono habitado. A AAAG outórgalle o Premio Marisa Soto á Mostra de Teatro de Cangas Apoio ao teatro galego A difusión e o apoio ao teatro galego segue sendo unha das guías que marcan a programación da Mostra de Cangas e, de feito, está na orixe da ampliación de datas desta edición. "A idea xurdiu en 2019", explica María Armesto, directora da Mostra, "mais o ano seguinte veu a pandemia e todo se complicou. Na edición de 2020, o teatro galego tivo un protagonismo aínda maior que de costume, como mostra de apoio dentro da crise que estaba vivindo o sector. E agora chegou a oportunidade de ampliar o número de espectáculos galegos sen que iso afecte a programación internacional". Así, ademais dos espectáculos de Pistacatro, Mónica Sueiro e Desastronautats, o público de Cangas poderá ver, entre outras, Amantis, a nova montaxe de Rebordelos dirixida por Tamara Canosa, ou Continente María, a obra sobre María Casares producida por Ainé, dirixida por Tito Asorey e interpretada por Melania Cruz. Ademais, poderán verse varios espectáculos infantís feitos na Galiza, entre eles, o Quixote da compañía Pedras de Cartón, gañador do X Certamen Internacional Barroco Infantil do Festival de Almagro. O VI Torneo de dramaturxia de Galiza, xa consolidado como unha ferramenta que estabelece lazos entre autoras e autores co público, decorrerá o 5 de xullo, con Laura Porto, Raquel Castro, Cándido Pazó e Antón Coucheiro como protagonistas. Lembranza de Lino Braxe e María Casares A Mostra renderá homenaxe a Lino Braxe, figura esencial do teatro e da cultura galega finado en 2020. O hall do Auditorio acollerá a exposición Poeta nas ondas, unha mostra que recolle algunhas das súas pinturas e poemas visuais. A continuación, haberá un acto poético musical na súa honra. E á noite, no Auditorio, as compañías Bucanero e Manarte, ambas colaboradoras habituais de Braxe, porán en escena Eurovisión (O Fake Show), a última peza escrita polo autor. O centenario de María Casares tamén estará presente na Mostra de Cangas a través non só da obra Continente María, senón tamén das dúas conferencias que darán sobre a súa figura María Lopo e Sabela Hermida e da lectura dramatizada de Política sentimental, unha peza de Javier Villán que recrea o encontro entre a actriz galega e Albert Camus. Diversas "Este ano quixemos atender especialmente a diversidade escénica", explica Armesto. "Hai espectáculos de danza, circo, clown, performance... Queremos mostrar todo o abano da creación que agora mesmo está dándose tanto na Galiza como fóra dela". E non só esa diversidade desfilará sobre as táboas: a Mostra de Cangas é pioneira en buscar a paridade de xénero na súa programación. Este ano, as xornadas de debate Mulleres en acción, que xa van pola vixésimo segunda edición, traerán debates, coloquios, presentacións de libros, obradoiros e performances que tratarán de reflectir as realidades, inquedanzas, preocupacións e intereses do movemento feminista, do colectivo LGTBI, e das xeracións máis novas. O Premio Mulleres en Acción, que se entrega desde 2012, será este ano para Tanxugueiras. Non podía ser doutra forma. Premio Xiria á Casa Museo Manuel María O Premio Xiria ao Labor Teatral deste ano será para a Casa-Museo Manuel María. A organización da MITCFC outórgalle este recoñecemento pola creación do Certame de Proxectos Teatrais para Compañías Profesionais, un "excepcional proxecto" que promove a produción da obra dramática de Manuel María. Mulleres en acción: Vinte anos de pensamento e acción feminista en Cangas


Summary: Na cuarta feira tomará maior alcance tras a chegada das 18.000 doses a Galiza. "Teño ganas de poder coller a miña neta, aínda non puiden facelo porque só ten dous meses", declarou Inocencio Corbal, o primeiro residente vacinado na área sanitaria de Ourense, Verín e Valdeorras.

Nun cambio de última hora, a Consellaría de Sanidade decidiu continuar esta terza feira coa campaña de vacinación, iniciada de maneira simbólica o domingo na residencia Porta do Camiño de Compostela. O retraso das doses de Pzifer e BioNTech provocou que se pospuxese a segunda xornada á cuarta feira, mais a Xunta optou finalmente por empregar as vacinas sobrantes da primeira remesa. Na cuarta feira proseguirá a campaña, logo da chegada das 18.000 doses que correspondían a Galiza. Alegría dos residentes A decisión foi avalada polo comité clínico que asesora á Xunta. As 350 vacinas foron destinadas ao Fogar Residencial Bellolar, na área sanitaria coruñesa; á residencia de Caranza, na ferrolá; a de Burela, na lucense; á Servisenior de Vilagarcía, na pontevedresa; a Los Arcángeles de Teo, na compostelá; a Santa Ana de Ponteareas, na viguesa e a vivenda comunitaria San Marcos de Cudeiro na ourensá. O segundo día da vacinación tamén contou con nomes propios. "Síntome liberada e libre deste pesadelo", explicou onte aos medios María del Carmen Fernández, usuaria da residencia de Burela. "Estou alucinada de como os científicos conseguiron en tan pouquísimo tempo a vacina", valorou ao tempo que instou a poboación a vacinarse. Estou alucinada de como os científicos conseguiron en tan pouquísimo tempo a vacina, valorou María del Carmen Fernández Sabina Salvado, a primeira en descubrir o brazo na residencia Los Arcángeles de Teo, afirmou sentirse "moi feliz". "A ver se podemos saír dunha vez por todas deste problema", agregou. Desde a área da Coruña e Cee, o residente do fogar Bellolar da cidade herculina Juan Molina partillou a súa emoción. En Vilagarcía, María Ana Cancio asegurou que despois da vacina está "máis tranquila". A ver se podemos saír dunha vez por todas deste problema, desexou Sabina Salvado En Vigo, María Bello e Abilio Rama foron os primeiros da residencia de Ponteareas, mentres que Inocencio Corbal foino na de Ourense. "Teño ganas de poder coller a miña neta, aínda non puiden facelo porque só ten dous meses. Vina, pero foi desde o coche", dixo Corbal. Previsións Nuria Pardellas, enfermeira que administrou vacinas na área sanitaria de Vigo, explicou que que o principal "problema" da vacina é súa trazabilidade. Adminístrase "rápido", explicou, xa que require entre cinco e sete minutos por cada paciente e precisa dunha observación posterior de 15 ou 20 minutos. Ao longo desta semana os equipos seguirán traballando coas 18.000 doses recibidas, tomando así un alcance maior. Áreas como a viguesa ou a coruñesa prevén vacinar arredor de 2.000 persoas esta semana cada unha.


Summary: Crítica de O xuízo dos 7 de Chicago, un filme que se ambienta na década de 1960 pero coa clara pretensión de que repercuta na época actual.

Segunda longametraxe como director de Aaron Sorkin, gañador dun Óscar a Mellor Guión Adaptado por A rede social. Volve ao drama xudicial, xa tratado en Algúns homes bos (o seu primeiro guión), a través da adaptación do caso dos "7 de Chicago", un flagrante proceso xudicial cheo de irregularidades coñecido nos EUA, mais non tanto fóra. O xuízo dos 7 de Chicago (The Trial of the Chicago 7) / Aaron Sorkin / EUA / 2020 / 129 min. Non é a primeira vez que se fai un filme sobre estes feitos. Os máis relevantes: Steal This Movie, biopic do activista Abbie Hoffman interpretado por Vincent D'Onofrio (e por Sacha Baron Cohen no de Sorkin); Chicago 10, un aclamado documental sobre o xuízo; e William Kunstler: Disturbin the Universe, documental sobre o avogado que levou o caso dos 7 de Chicago. Sete acusados que, en realidade, foron oito durante gran parte do xuízo; mais Bobby Seale, membro co-fundador dos "Panteras Negras", foi absolto pouco antes da sentenza. Todos foron acusados de conspiración e incitación aos disturbios ocasionados a raíz da Convención Nacional do Partido Demócrata de 1968 en Chicago. Malia que se negase de forma belixerante, foi un xuízo político en toda regra iniciado coa administración Nixon contra varios membros de asociacións e simpatizantes de "extrema esquerda", como eran alcumados pola fiscalía. O filme é unha clase maxistral de como desenvolver un drama xudicial con reparto coral sen decaer en ningún momento e mantendo o interese por todos e cada un dos personaxes. Dúas horas perfectas na que hai tempo para coñecer os feitos, as protagonistas, asombrarse, indignarse, rir a gargalladas, sorrir e, incluso, emocionarse. É, sen dúbida, outra das apostas de Netflix para arrasar nas nomeacións aos Óscar. O xuízo dos 7 de Chicago ambiéntase nos 60 pero coa clara pretensión de que repercuta na época actual. Despois de ver o filme enténdense mellor moito do acontecido nos últimos meses baixo a administración Trump: sinalización e persecución sistemática de todas as asociacións de esquerdas baixo a denominación "antifa", a diferenza de trato policial entre manifestacións de "esquerdas" e as que asaltaron o Capitolio, o racismo endémico, a corrupción das institucións, a arbitrariedade xudicial e que, malia que o neguen, segue habendo xuízos políticos nos países occidentais. Parafraseando un dos cómplices de espallar unha das mentiras globais máis mortíferas... tampouco fai falla ir a desertos remotos ou montañas afastadas para atopar casos similares ao dos 7 de Chicago. Sen ir máis lonxe: o despropósito xudicial da "Operación Jaro"... Para cando o filme?


Summary: Entregou un escrito ao director xeral da compañía pública na que rexeitan as manifestacións vertidas por Luis Ojea sobre a manifestación contra a lei de depredación do pasado domingo.

O Comité intercentros da CRTVG entregou un escrito ao director xeral da compañía, Sánchez Izquierdo, polo que lle exixe que cese o xefe de redacción da Radio Galega, Luis Ojea, a raíz da súa columna 'Carroñeiros da desolación', publicada no ABC. O Comité tamén expresa o seu malestar e rexeitamento polas acusacións e expresións feitas por Ojea. "As opinións de Luis Ojea, partidarias e ofensivas contra as plataformas e organizacións cidadás que democraticamente exercen o seu dereito de opinión e manifestación, son impropias dun responsábel dunha canle de titularidade pública, que debe respectar os principios de integridade, honestidade, imparcialidade, obxectividade e respecto ao marco xurídico e á cidadanía, conforme ao establecido na Lei 1/2016, de 18 de xaneiro, de transparencia e bo goberno". O director xeral da CRTVG, Sánchez Izquierdo defendía esta semana no Parlamento galego a liberdade a "dicir o que lle pareza" do redactor xefe da Radio Galega. Ojea non aforrou no mencionado artigo no ABC nos epítetos que dirixe ás organizacións convocantes da manifestación deste domingo: "caverna", "inframundo", "gentuza". "Non nos enganemos. A esta tropa non lle importa o monte galego nen que haxa incendarios que o queimen. O único que lles preocupa é a conflitividade social, alimentar a súa estratexia de mobilización permanente na rúa. A democracia representativa abúrreos. E calquera excusa é boa para a algarada contra o sistema".


Summary: CUT fala de "sentenza histórica" e afirma que a factoría de Citoën terá que aplicar "as novas medidas de conciliación que recoñecen o dereito a conciliar sen reducir a xornada laboral".

O Tribunal Superior de Xustiza de Galiza (TSXG) recoñece o dereito dunha operaria da factoría de PSA Citroën en Vigo a elixir unha xornada laboral de segunda a sexta feira de 10:00 a 14:00 horas para conciliar a vida laboral e familiar. Unha sentenza "histórica", afirma a CUT, sindicato que presentou a demanda. Esta central explica que a traballadora demandante precisaba "por conciliación" estar adscrita á quenda de maná e cun horario fixo de 10:00 a 14:00 horas mais a empresa non atendeu esa petición. A empresa, indica a CUT, botou man do acordo de xornada asinado por varios sindicatos e "obrigou a traballadora a escoller un dos horarios de dito acordo, en horarios rotativos de 06:00 a 12:00 e de 16:00 a 22:00 ou fixo de 12:00 a 16:00 horas". A resolución do TSXG recolle o dereito individual da traballadora a escoller o horario sen ter que acreditar neste caso se a parella, avós ou terceiros están dispoñíbeis para o coidado do seu fillo. Acredita ademais que son os pais os que deben velar polos seus fillos co que necesariamente ten que poder conciliar a súa vida laboral. "A empresa non achegou ningún dato que permitira afirmar que o horario solicitado supuxera algunha imposibilidade ou lle fora especialmente gravoso". CUT afirma que a falla de conciliación actual leva a un aumento do absentismo derivado dos riscos psicosociais, provocado pola ausencia de mecanismos efectivos de conciliación. "As administracións públicas outorgan a esta empresa numerosos premios e subvencións polas supostas boas practicas desta empresa no ámbito da conciliación laboral, familiar e persoal, sen ningún control efectivo do cumprimento da lei". Polo tanto as administracións teñen que ser vixiantes nestes aspectos. Esta sentencia, conclúe o sindicato, "pon en xaque" que o sistema de conciliación existente en PSA Vigo (6-4-6) e negociado cos sindicatos sexa o único para conciliar a vida laboral e familiar.


Summary: A Audiencia Provincial de Barcelona condenou a aseguradora Zurich (aseguradora do Sergas) a indemnizar con 180.000 euros máis xuros a un matrimonio de Vigo polo falecemento da súa filla recén nada no antigo Hospital Xeral, en 2012.

O matrimonio presentou demanda contra a aseguradora por unha suposta neglixencia médica na atención á nai, que acudiu ao Hospital Xeral de Vigo cunha xestación a termo e rotura de membranas. Segundo se recollía na demanda, presentada polo bufete Castreje&Co Avogados, as circunstancias aconsellaban acelerar o parto pero non se detectou a tempo unha infección no líquido amniótico, e non se practicou a cesárea de urxencia, segundo a sentenza á que tivo acceso Europa Press. Como consecuencia disto, a nena faleceu ao pouco de nacer por un fallo multiorgánico vinculado a 'sepsis vertical' (infección transmitida polo líquido amniótico da nai). Un xulgado de primeira instancia de Barcelona (onde se presentou a demanda por estar a sede de Zurich na cidade condal) condenou por estes feitos a aseguradora a indemnizar ao matrimonio en 200.000 euros máis intereses. No entanto, a compañía presentou recurso de apelación. A sentenza da Audiencia Provincial de Barcelona é susceptible de ser impugnada mediante recurso de casación ante a Sala Primeira do Tribunal Supremo.


Summary: A entidade galega mantén a estratexia de gañar volume de negocio con novas adquisicións, como no caso da rede española de Novo Banco, para evitar ser comida.

Din que non hai dúas sen tres, e parece que Abanca está en disposición de acometer a súa terceira operación corporativa no país veciño. Após a compra da rede de Deutsche Bank en Portugal e da integración da rede española de Banco Caixa Geral, a entidade presidida por Juan Carlos Escotet está a piques de incorporar tamén á súa rede as oficinas de Novo Banco no Estado español. Segundo fontes do sector, a entidade galega é a favorita para quedar coa filial española do banco portugués, en proceso de venda por parte do seu actual propietario, o fondo Lone Star, desde hai varios meses. Abanca supera así Haitong Bank, o banco chinés de investimentos que xa en 2015 adquirira a parte do negocio de Novo Banco vinculada ao mercado de capitais. A entidade galega, que durante a súa presentación de resultados xa anunciara que aínda estaba "en proceso de revisión e de considerar que [Novo Banco] cumpre cos requisitos", tamén ten como competidores Eurocaja Rural e Andbank, que só puxa polo negocio de banca dixital e banca privada da entidade lusa. De feito, Novo Banco ten que recorrer ao despece despois de que fracasara o intento de vender o grupo ao completo. Unha parte importante do negocio quedou en mans dunha empresa española, Trea AM, entidade especializada na xestión de fondos, que completou a finais do pasado ano a integración de Novo Banco Xestión, a xestora en España de Novo Banco. Esta operación quedara en suspenso en xullo ao pórse á venda a filial do grupo portugués no Estado español, que é pola que poxa Abanca. Venda por partes Ese acordo de adquisición incluía todos os activos da xestora de Novo Banco en España en fondos de investimento, plans de pensións e sicav, cuxo valor estimado se sitúa en 600 millóns de euros, segundo informou esta terza feira nun comunicado. A xestora adquirida por Trea AM ten un marcado acento galego, xa que Novo Banco fusionara nela dúas xestoras independentes Ges-BM e Gescapital, as que sumaría posteriormente por adquisición as xestoras de Banco Caixa Geral, Banco Investimento e do galego Banco Pastor. O negocio polo que compite agora Abanca, segundo a información distribuída por Deutsche Bank, entidade contratada por Novo Banco, representa unha carteira de créditos de 1.600 millóns e 1.900 millóns en depósitos. A rede española de Novo Banco conta ademais cunha clientela de 24.700 persoas repartida nunha rede de 10 oficinas con 180 empregados. A parte máis suculenta son as 640 persoas da súa clientela de banca privada ─con activos por máis dun millón de euros─ e as 5.900 de banca persoal ─entre 150.000 euros e 1.000.000─. Crecer e non ser comido Abanca segue pois coa súa aposta de medrar en volume de negocio, ademais de ampliar presenza en territorios como Euskadi, onde vén de fechar a adquisición de Bankoa, Catalunya, Madrid, Aragón, Asturias, País Valenciá ou Andalucía, onde Novo Banco ten presenza comercial a través da súa rede de oficinas. Novo Banco encaixa nesa estratexia centrada en integracións "que agreguen maior volume de negocio pero que permitan manter o modelo de negocio e gobernanza", como explicaba o propio Escotet hai uns días durante a presentación de resultados. "Non nos preocupa tanto o tamaño como a complementariedade e a verdadeira posibilidade de integrala e que sexan coherentes co modelo de negocio que demostrou ser exitoso e ben gobernado", expuxo entón o presidente da entidade galega. Fontes do sector apuntan a que a resolución da adxudicación está próxima. De materializarse, Abanca gañaría algo máis de músculo para tratar de manter a súa independencia nun mercado chamado á concentración para cumprir cos requirimentos de capital que marcan desde Bruxelas. Atrás quedan operacións frustradas como a fusión con Liberbank ou a compra do luso Euro BIC, mais o apetito comprador de Abanca e o seu saneado balance poderían levala a acometer novas operacións deste tipo para medrar e, ao mesmo tempo, complicar a posibilidade de ser 'pescada'.


Summary: As dúbidas sobre as causas da caída do viaduto da A-6 á altura de Pedrafita do Cebreiro (comarca dos Ancares) aumentan a medida que pasan as horas. Mentres desde o Ministerio de Infraestruturas apuntan a un problema "oculto" como motivo do suceso, os responsábeis do Executivo do Estado néganse a confirmar o nome da construtora responsábel das obras.

O viaduto da A-6 en Pedrafita do Cebreiro foi recoñecido no momento da súa inauguración como unha grande obra de enxeñaría e exemplo destacado do liderado das empresas estatais en materia de obra civil. Aberto ao público co cambio de século nun acto presidido polo ministro de Fomento, Francisco Álvarez Cascos, e coa presenza do presidente galego, Manuel Fraga, a obra entrou en funcionamento con varios anos de atrasos. O alcalde de Pedrafita: "Faltou vixilancia" A maior parte dos tramos da A-6 de acceso á Galiza desde a meseta foron executados no seu momento polas grandes empresas da obra civil madrileña. Neste sentido, o alcalde de Pedrafita, José Luis Raposo, sinala a Nós Diario que "este foi o último tramo da autovía" e denuncia que "faltou vixilancia". "Se unha ponte cae con 20 anos imos aviados", apunta Raposo quen destaca os problemas nas obras civís, cando acaban sendo "executadas pola subcontrata da subcontrata da subcontrata". Cae unha ponte da A-6 ao seu paso por Pedrafita do Cebreiro sen que haxa persoas feridas "Altos niveis de corrosión" O director xeral de Estradas do Ministerio de Fomento, Javier Ferreiro, desprazado na xornada de onte a Galiza, significou que "durante o pasado verán decretouse o feche do viaduto despois de que fosen detectados altos niveis de corrosión no sistema de cabos da infraestrutura" e asegurou que "o colapso puido deberse a un vicio na infraestrutura que non fora detectado até o momento ou que se desencadeou como consecuencia dos traballos". Na mesma dirección, avanzou que se revisarán todos os elementos da infraestrutura, incluída as cimentacións sobre as que se pousan todos os piares do viaduto. FCC non se pronuncia A construtora madrileña Fomento de Construcciones y Contratas (FCC) negouse a facer "declaracións" sobre o sucedido". Preguntada por Nós Diario sobre as causas da caída do viaduto da A-6 respondeu: "non facemos ningún tipo de declaración". Na mesma dirección, o Ministerio de Infraestruturas declinou contestar a Nós Diario sobre se "se puxera en contacto coa empresa construtora da ponte de Pedrafita de Cebreiro". A conselleira de Infraestruturas e Mobilidade, Ethel Vázquez, pediu ao Goberno do Estado "información e transparencia" sobre o derrube do tramo da A-6 e trasladou a súa "preocupación" por este incidente, xa que a referida estrada é a "principal vía de comunicación da Galiza coa meseta". O BNG adiantou a presentación de iniciativas nas Cámaras galega e estatal. A deputada Olalla Rodil confirmou unha interpelación no Parlamento da Galiza e o voceiro nacionalista no Congreso, Néstor Rego, pediu explicacións sobre "as razóns do feche do segundo viaduto" e solicitou unha "auditoría do estado de pontes e viadutos das vías estatais na Galiza".


Summary: Nunha conferencia de imprensa, o fundador de Wikileaks mostrou a súa disponibilidade para compartir códigos aínda non revelados que permitirían a empresas como Apple ou Microsoft blindar os seus produtos face a espionaxe da CIA. As compañías ven un problema na oferta de Assange: o que decorrería do uso de material clasificado e filtrado ilegalmente.

"Decidimos taballar con elas [as compañías] para lles fornecer un uso exclusivo a detalles técnicos adicionais aos que tivemos acceso, de forma que podan subsanar os erros de seguranza nos seus sistemas", dixo esta quinta feira Julian Assange. Mais as compañías son reacias a aceitaren esta axuda e por se tivesen calquer dúbida o secretario de Imprensa da Casa Branca, Sean Spicer, indicoulles onte que procurasen asesoría xurídica antes de ter acceso aos códigos filtrados. A filtración -todo indica que practicada por antigo persoal subcontratado pola axencia- mostraría como a CIA aproveita erros de seguranza nos sistemas de empresas tecnolóxicas como Apple, Microsoft ou Samsung para, a meio do seu hackeo, empregar telemóveis, computadores e até smart tv como ferramentas de espionaxe. Spicer salientou que o material filtrado continúa a estar clasificado aínda que fose feito público por Wikileaks. O seu uso sería, portanto, delictuoso. Que din as grandes tecnolóxicas? Microsoft, Apple e Google dixeron ao unísono que os ciber-ataques da CIA tiveron como albo versións vellas do seu software e que as novas actualizacións dos seus produtos si estarían blindados perante os intentos de hackeo. De facto, Apple, nun comunicado feito público hai dous días, salientou que "sempre urximos os nosos usuarios a que descarreguen a última versión do iOS [sistema operativo dos Iphone] para garantir que dispoñan da máis recente actualización en materia de seguranza".


Summary: O xurado destacou a orixinalidade das voces narrativas

A Deputación de Lugo, a través da responsábel de Cultura, Maite Ferreiro, deu a coñecer o resultado da XXII edición do Certame de Narración Curta Ánxel Fole. A gañadora é Afogada, de Rocío Leira, escollida polo xurado formado por Ánxela Gracián, Manuel Bragado Rodríguez e Xosé Antonio Neira Cruz (gañador da pasada edición). As tres destacaron "a calidade das voces narrativas presentadas e a orixinalidade e dificultade da estrutura proposta pola autora". Xerais publicará a novela, da que quixo salientar "a súa excelencia" como obra de intriga, en canto á estrutura formal, o uso da multiperspectiva, a diversidade de tipoloxía textual e a polifonía de voces narradoras. Rocío Leira recibirá tamén un premio de 4.000 euros.


Summary: Todos os líderes dos 193 membros da ONU interveñen estes días na Asemblea Xeral da ONU, que este ano 2020 chega á súa 75ª sesión, marcada ademais pola situación de pandemia que se vive en todo o planeta. O conflito entre os EUA e a China foi un dos protagonistas no primeiro día de discursos no 'Parlamento mundial'.

"Non hai outra organización global coa lexitimidade, co poder de convocatoria e co impacto normativo das Nacións Unidas. Ningunha outra organización global dá esperanza a tantísima xente", reza parte da declaración aprobada pola Asemblea Xeral da ONU para marcar o seu 75º aniversario. Os 193 Estados membros participan estes días na sesión inaugural cos discursos de cada un dos seus líderes, que este ano por motivo da pandemia foron pregravados. Hoxe rematan os parlamentos e durante mañá e o sábado desenvolverase o debate xeral. Posteriormente, na vindeira semana, terán lugar tres cimeiras de alto nivel: a primeira, sobre biodiversidade; a segunda, para conmemorar os 25 anos da Cuarta Conferencia Mundial sobre a Muller; e a terceira, sobre o desarmamento nuclear. Bolsonaro, con Trump A 75ª Asemblea Xeral comezou co tradicional discurso inaugural do Brasil, que abre a quenda de intervencións desde 1955. Membro fundador das Nacións Unidas, o país xogou historicamente un importante rol na organización. Por exemplo, o ex ministro e diplomático brasileiro Oswaldo Aranha foi quen presidiu a primeira sesión especial da Asemblea Xeral e a segunda ordinaria. O actual presidente brasileiro, Jair Bolsonaro, defendeu as políticas para protexer o Amazonas e afirmou que o Brasil é vítima de "uma das mais brutais campanhas de desinformação sobre a Amazônia e o Pantanal". "A Amazônia brasileira é sabidamente riquíssima. Isso explica o apoio de instituições internacionais a essa campanha escorada em interesses escusos que se unem a associações brasileiras, aproveitadoras e impatrióticas, com o objetivo de prejudicar o governo e o próprio Brasil", dixo. O país "desponta como o maior produtor mundial de alimentos e, por isso, há tanto interesse em propagar desinformações sobre o nosso meio ambiente", engadiu. Ademais, pediu combater a "cristofobia" no mundo, gabou os acordos entre Israel, Emiratos Árabes Unidos e Bahrein, e louvou a Donald Trump e as políticas internacionais do Goberno del. Trump, contra Xi Precisamente o presidente dos Estados Unidos foi o segundo en intervir, como é tamén tradicional, dado que é o país que alberga a sede da ONU, na cidade de Nova York. No seu discurso, Trump cargou contra Beijing, a quen acusou de propagar o que chamou "virus chinés" e demandou á ONU que lle faga render contas. Ademais, defendeu a súa propia xestión da pandemia nos EUA, onde a Covid xa se cobrou a vida de máis de 200.000 persoas. "Levamos a cabo unha feroz batalla contra o inimigo invisíbel", dixo no seu discurso pregravado de menos de sete minutos, onde prognosticou que serán os EUA quen acaben coa pandemia e que o mundo entrará nunha nova era de prosperidade, paz e cooperación sen precedentes. "En tanto que perseguimos ese futuro brillante, debemos facer responsábel a nación que liberou esta praga ao mundo: China", dixo. Xi non quere pelexa A intervención do presidente Xi Jinping chegou pouco despois (antes falou o mandatario turco, Recep Tayyip Erdogan, que pediu un diálogo "sincero" para resolver de forma "equitativa" o conflito no Mediterráneo con Grecia sen o "acoso" de Occidente). En ton máis conciliador, Xi chamou a mellorar a cooperación para superar a pandemia, e salientou que China non ten intención ningunha de pelexar "nin unha Guerra Fría nin unha quente" con ningún outro país. "China é o maior país en desenvolvemento do mundo, un país que está comprometido coa paz e co desenvolvemento aberto, cooperativo e común", comentou, ao tempo que pediu rexeitar os intentos de politizar a pandemia. O vídeo de Xi foi presentado polo embaixador da China ante a ONU quen, en referencia ás palabras de Trump, denunciou o "unilateralismo" e o "bullying" e negou as "acusacións sen ningún fundamento". Na primeira rolda de intervencións, alén do Brasil, dos EUA, de Turquía, e da China, interviñeron ─por orde─ Chile, Suráfrica, Cuba, Rusia, Xordania, Corea do Sur, Qatar, Filipinas, o Irán e Francia. E de tarde (horario local), Colombia, Turkmenistán, Exipto, Taxikistán, México, o Uruguai, Seychelles, Ruanda, Angola, a Arxentina, Letonia, Lituania, Nixeria, Costa Rica, Sri Lanka, Indonesia, o Perú e o Congo. Os máis pequenos tamén alzan a súa voz Entre as intervencións dos países máis pequenos, Costa Rica por exemplo propuxo un fondo económico para a reconstrución financiado polos países ricos. E o Congo pediu a cancelación da débeda externa dos países en desenvolvemento para facer fronte ao coronavirus. O presidente de Cuba, Miguel Díaz-Canel, cargou contra a "insensata" carreira armamentística no mundo e dixo que a máxima do seu país, parafraseando as palabras do ex presidente Fidel Castro, era "médicos e non bombas". Na súa intervención, o secretario xeral da ONU, António Guterres, destacou as luces e as sombras destes 75 anos da ONU, creada tras a Segunda Guerra Mundial. "Nunca na historia moderna pasaron tantos anos sen unha confrontación militar entre superpotencias". Ademais, logrouse reducir a fame e a pobreza, erradicar enfermidades e asistir millóns de vítimas de conflitos e desastres, afirmou, mais advertiu que a pobreza está volvendo aumentar e o odio a se espallar. A desigualdade entre sexos ─"o maior reto para os dereitos humanos no mundo"─ permanece, e a emerxencia climática ou o colapso da biodiversidade ameazan a vida no planeta, dixo.


Summary: O Partido Popular da Galiza desbotara unha oferta de Ciudadanos nese mesmo sentido hai uns días.

A portavoz de Ciudadanos no Congreso, Inés Arrimadas, reiterou esta segunda feira ao PP a proposta dunha alianza para as eleccións na Galiza, Euskadi e Catalunya; unha oferta que lanzara a finais da semana pasada coa idea de "frear" os nacionalismos e que desbotou o PPdeG. Arrimadas pide ao Partido Popular que se aveña a pactar con Cs unha fórmula "transversal" para a cita coas urnas que este ano vai haber na Galiza. "Creo que o debate ten que ser nos tres territorios, debería selo", dixo nunha entrevista a Onda Cero, recollida por Europa Press, insistindo en que nestas "circunstancias excepcionais" non deberían prevalecer os "intereses do partido". Neste sentido, criticou que o PP sexa favorábel a unirse en Catalunya, onde ten menos deputados e deputadas que Cs, mais non na Galiza, onde goberna con maioría absoluta e Cs non ten representación parlamentar. Segundo explicou a deputada de Cidadáns, o seu obxectivo é facer unha proposta "emocionante e mobilizadora" das e dos votantes constitucionalistas "para facer fronte ao nacionalismo nas urnas nestes tres territorios.


Summary: O plan de racionalización de servizos ferroviarios que Fomento quere aplicar a partir de xuño afecta ás liñas A Coruña-Lugo-Monforte, Santiago-Carballiño-Ourense, A Coruña-Ferrol e Ourense-Puebla de Sanabria, que desaparece xunto con 21 estacións.

O Ministerio de Fomento presentoulles aos sindicatos un borrador de traballo do plan de racionalización de servizos ferroviarios que prevé executar a efecto a partir de xuño. O plan contempla a supresión da cuarta parte das viaxes semanais dos trens de media distancia, un total de 779 trens, 84 deles en Galicia. En Galicia, ademais, 21 estacións deixarán de ter servizo ferroviario, e outras 27 verán reducidos os seus servizos a unha viaxe por día e sentido. Fomento está a falar coas CC.AA. para propoñerlles que financien algún dos servizos que propón eliminar. Porén, a Xunta aínda non se pronunciou e o futuro destas liñas e estacións está en dúbidas. Fomento está a falar coas CC.AA. para propoñerlles que financien algún dos servizos que propón eliminar. Porén, a Xunta aínda non se pronunciou e o futuro destas liñas e estacións está en dúbidas Algunhas das 27 estacións que non chegan a 5 viaxeiros o día e que verán reducida a frecuencia de trens a dous diarios son: Cambre (na actualidade 14 servizos), Cecebre (12), Cesantes ou Neda (8), Sela, Pousa-Crecente ou Pontevedra-Universidade (6) Canabal (4) ou Os Peares (3). O recorte afecta ás liñas A Coruña-Lugo-Monforte, Santiago-Carballiño-Ourense, A Coruña-Ferrol e Ourense-Puebla de Sanabria, que desaparece por completo. O ministerio estuda a posibilidade de reducir o impacto da supresión de servizos utilizando os trens de longa distancia pra prestación de servizos de media distancia. Concretamente estuda que o tren híbrido que na actualidade sae da Coruña cara a Madrid, empece e finalice o seu percorrido en Ferrol, para chegar á Coruña e continuar por Ourense e Zamora, permitindo a sua utilización no treito A Coruña-Ferrol-A Coruña polos viaxeiros de media distancia. Treito Trens/Semana na actualidade Trens/Semana na proposta Redución Ourense-Monforte 34 28 -6 A Coruña-Lugo-Monforte 42 28 -14 Santiago-Carballiño-Ourense 68 42 -26 A Coruña-Ferrol 66 42 -24 Ourense-Puebla de Sanabria 14 0 -14 A CGT rexeita os plans de Fomento, "pois supoñen unha importante reducción de servizos ferroviarios pra Galiza, especialmente para as zonas rurais máis illadas do interior, onde as vilas e aldeas terán aínda menos servizos dos xa de por sí minguados servizos públicos". E critica que se eliminen paradas en estacións, "xa que ata agora estas estacións con pouca demanda teñen as paradas facultativas, de tal xeito que si non hai viaxeiros o tren xa non para, polo que o aforro de cartos e tempo é mínimo". O sindicato convoca o 20 de marzo unha xuntanza en Ourense de todo o sector, co obxectivo de estudar as consecuencias no ámbito social e laboral destes plans. A CGT aposta por aumentar os investimentos no ferrocarril convencional fronte os trens de Alta Velocidade, creando redes de proximidade con dobre vía electrificada con estacións e apeadeiros preto das cidades e vilas galegas que fomente o equilibrio entre o medio rural e o urbano A CGT aposta por aumentar os investimentos no ferrocarril convencional fronte os trens de Alta Velocidade, creando redes de proximidade con dobre vía electrificada con estacións e apeadeiros preto das cidades e vilas galegas que fomente o equilibrio entre o medio rural e o urbano. Reivindica tamén un ferrocarril que inclúa facilidades pra o transporte con bicicleta e a intermodalidade con outros medios de transporte sustentábel e redes metropolitanas que presten á cidadanía un servizo suficiente, accesíbel economicamente e de calidade para os desprazamentos diarios.