Summary: Lula da Silva podería volver ser candidato a presidir o Brasil. A decisión dun xuíz do Tribunal Supremo a respecto da invalidez do proceso xudicial polo que fora condenado anula a súa inhabilitación política e ábrelle as portas a loitar polo liderado, primeiro, da esquerda e, segundo, do país. Decisión xudicial que dá inicio á campaña electoral.

Lula da Silva, de 75 anos de idade, participou en todas as eleccións desde a volta da democracia ao Brasil en 1985. En todas agás nas de 2018, cando foi inhabilitado tras ser condenado por corrupción e lavado de diñeiro. Naquela altura, o líder do esquerdista Partido dos Trabalhadores (PT) superaba nas sondaxes o actual presidente do país, o ultradereitista Jair Bolsonaro. A anulación nas últimas horas desas condenas por parte dun maxistrado do Supremo Tribunal Federal (STF) abre a porta á volta á primeira liña política de Lula, como é coñecido popularmente e nos medios. Ábrelle a porta a unha hipotética candidatura ás presidenciais do ano que vén para se enfrontar con Bolsonaro. Porque a decisión do maxistrado Edson Fachin, aínda que non o exonera dos supostos delitos, si que anula a inhabilitación. Fachim considera que o tribunal que xulgou a Lula non era competente para o facer. Esta decisión individual causou sorpresa entre o resto de xuíces do STF, aínda que a xustiza brasileira contempla este tipo de medidas unilaterais, explica a prensa do país. A corte suprema brasileira está composta por dúas 'turmas' ou salas, con cinco 'ministros' cada unha (o presidente do STF non participa). "O ministro e seus aliados no Supremo consideram que o relator da 'Lava Jato' passou por cima da Segunda Turma ao tomar sozinho uma decisão que esbarrou na que seria tomada em colegiado" ─é dicir, en conxunto─, informaba onte o xornal O Globo a respecto do malestar do presidente desta segunda sala do STF, Gilmar Mendes (que ten título de 'ministro' no Brasil), pola decisión de Fachin no famoso caso de corrupción por desvíos de diñeiro na petroleira estatal Petrobras. A fiscalía xeral brasileira apelará a decisión e levará o caso á Segunda Turma ─onde están Fachin e Mendes─, de acordo coa información achegada na web da institución. De prevalecer a decisión de Fachin, os cargos contra Lula pasarán á Justiça Federal. "'Lawfare' contra Lula" Onte mesmo estaba previsto que esta Segunda Turma analizase o papel do ex xuíz Sergio Moro, presidente do tribunal de Curitiba que en xullo de 2017 condenou a Lula a nove anos e seis meses de prisión por corrupción pasiva e lavado de diñeiro, acusado de recibir subornos en forma de renovación dun piso en São Paulo. A defensa de Lula emitiu unha nota, recollida pola estatal Agência Brasil, insistindo na "inocência do ex-presidente Lula e o lawfare [termo inglés para referirse ao ataque contra rivais políticos utilizando indebidamente os procedementos legais] que estava sendo praticado contra ele". Neste sentido, A Folha apuntaba unha previsíbel imputación de Moro por parcialidade. "Com isso, todas as provas colhidas nos processos contra Lula que tramitaram na 13ª Vara Federal de Curitiba ficariam anuladas. E toda e qualquer investigação contra ele teria que recomeçar do zero", sinalaba onte. Comeza a campaña Todas estas manobras xudiciais enténdense entre os analistas como o disparo de saída da campaña electoral. Tamén O Globo recollía onte a opinión de dirixentes e líderes do PT, que consideran que Lula acabará candidatándose. "Não apostam, porém, que ele faça isso imediatamente, para manter o cenário eleitoral incerto para os adversários", apuntaba. Até agora o posto semellaba estar reservado para o ex alcalde de São Paulo Fernando Haddad, mais xa declarara en entrevistas que en caso de se anular a inhabilitación de Lula, debía ser este quen optase ao Palácio de Planalto. Haddad perdeu en segunda volta en 2018 ante Bolsonaro. A chave agora estará na pelexa por capitalizar o voto da esquerda, que o PT disputa con tres formacións: Partido Democrático Trabalhista (PTD, centro-esquerda); Partido Socialista Brasileiro (PSB, socialdemócrata); e Partido Socialismo e Liberdade (PSOL, escisión do PT). Os seus dirixentes celebraron a decisión de Fachin, mais ven lonxe unha candidatura conxunta arredor de Lula. Lula vs. Ciro Especialmente o PDT é o que contaba até agora con mellores expectativas. O seu presidente, Carlos Lupi, confirmou que a candidatura de Ciro Gomes ─ministro con Lula─ se mantén. Gomes preséntase como alternativa entre o "bolsonarismo boçal [rabioso]" e o "lulopetismo [de Lula e PT] corrompido". Lupi ─tamén ex ministro de Lula─ declarou onte: "Nada muda no primeiro turno. Teremos Lula e Ciro. No possível segundo turno contra Bolsonaro, estaremos juntos. Ciro representa o futuro; Lula, o passado". Argumentou que o ex presidente "hoje não se adaptaria à realidade do Brasil". Desde o PSB sinalaron que é cedo para definir se irán da man con Lula da Silva, con Ciro Gomes ou se lanzarán candidatura propia. E desde o PSOL lembraron que o xuízo a Lula comezará de cero, mais non foi anulado. "Hoje Lula poderia disputar a eleição, mas, até 2022, conhecendo tudo o que se passa no país, é bom acompanharmos com cautela", sinalou Marcelo Freixo, unha das principais figuras dentro do partido. Lula volve superar a Bolsonaro nas sondaxes "Sempre teve uma forte ligação com o PT", sinalou Bolsonaro a respecto do xuíz Fachin e da decisión sobre Lula en declaracións a CNN Brasil. "Não pode, em hipótese alguma, um homem só ser senhor desse julgamento", afirmou, e engadiu que "agora esperamos que a turma do Supremo restabeleça os julgados". O virtual regreso de Lula chega nun momento en que o Goberno está na mira da opinión pública polo risco de colapso dos hospitais de varios Estados brasileiros pola Covid. Bolsonaro e os seus partidarios ─ultraconservadores relixiosos ou grupos agrícolas industriais e de seguridade─ senten unha especial aversión cara á esquerda lulista e o PT. Segundo unha enquisa publicada na fin de semana por Estadão, 50% dos consultados votarían ou poderían votar por Lula (44% nunca o farían), en tanto que por Bolsonaro optaría 38% e 56% rexéitao de cheo.


Summary: A Consellaría de Política Social cifra en 43% o seguimento da folga convocada por CNT. As e os empregados lamentan que na oferta de emprego público non se vaia ter en conta a experiencia nin a antigüidade.

Traballadoras do Consorcio Galego de Igualdade e Benestar apelaron á Xunta da Galiza a avanzar na "estabilización" dos seus postos despois de anos de temporalidade marcados por contratos por obra e servizo. Fixérono durante unha concentración ás portas do edificio administrativo de San Lázaro na que participaron un cento de persoas e nas que as representantes da CNT e empregadas do Consorcio, Elia Ladra e Lorena Alvite, explicaron que a folga indefinida iniciada hoxe, que se prolongará todas as quintas feiras con paros entre as 8 e as 11 horas, busca acadar unha solución á temporalidade dos seus postos, que é "superior a 90%". Segundo denunciaron, moitas das traballadoras levan "13 ou 14 anos" prestando servizos para o Consorcio e agora ven perigar os seus postos coa convocatoria dunha oferta de emprego público aberta na que, critican, non se ten en conta a súa antigüidade e experiencia. Así as cousas, esixen ser recompensadas polo que consideran un "abuso" na contratación temporal durante estes anos e avisan de que mentres elas están a coidar ás persoas vulnerábeis no medio da pandemia, outras persoas poden estar a preparar a oposición. Ademais, lembran que, nestes momentos, no Consorcio, de 1.700 prazas hai uns 300 contratos xudicializados polo que se podería dar o caso de que "para a mesma praza haxa dúas persoas, unha que sacase a oposición e outra que a gañase nos xulgados". Por iso avogan por solucións como un concurso de méritos. "O que queremos é que nos deixen seguir traballando nas nosas prazas", subliñan. Por último, criticaron os servizos mínimos aprobados pola Xunta, que cualificaron de "abusivos". "Case 50% das persoas que poderían ir á folga non puideron facelo porque están de servizos mínimos", censuran. Precisamente, desde a Consellaría de Política Social cifraron o seguimento da folga en 43,2% e lembraron que a OPE permitirá, a través dos distintos procesos selectivos, converter en prazas fixas os postos que na actualidade están cubertos de forma temporal. Tamén apuntaron que as bases están aínda en proceso de negociación e que a Xunta traballa para que a fase de concurso puntúe 40% e se teña en conta para a mesma, entre outros aspectos, os anos traballados e a experiencia das solicitantes.


Summary: Valentín García informou no Parlamento do Plan de dinamización da lingua galega no tecido económico 2015-2020. A deputada nacionalista Ana Pontón amosou as súas dúbidas sobre a vontade de cumprimento dese plan á vista da vulneración "de acordos e leis" en materia lingüística pola Xunta.

O secretario xeral de Política Lingüística da Xunta, Valentín García, informou no Parlamento de Galiza do 'Plan de dinamización da lingua galega no tecido económico 2015-2020', un plan sobre cuxo cumprimento o BNG xa expresou as súas dúbidas por boca da deputada Ana Pontón. A parlamentar nacionalista lembrou os "moitos acordos" incumpridos nesta materia polo Partido Popular e cualificou de "burla" ao sistema democrático que o Goberno "vulnere sistematicamente os acordos e as leis". Ademais, Pontón tamén fixo referencia aos "incumprimentos" dos mandatos establecidos por lei e dos acordos parlamentarios entre os que destacou a obriga do Goberno de remitir ao Parlamento un informe de avaliación da lei Paz Andrade que substituíu, dixo, por unha comparecencia que non achegou ningún dato nin información. O Goberno, recalcou Pontón, incumpre a lei ao igual que incumpre o Plan de Normalización Lingüística aprobado no ano 2004 aprobado por unanimidade e coa obriga da Xunta a establecer "mecanismos de seguimento, control e avaliación informando con regularidade ao Parlamento", afirmando que "levamos toda unha lexislatura sen cumprir con esta resolución". O Plan presentado polo secretario xeral é "un corta e pega" do presentado no ano 2004, dixo a parlamentar, co agravante, puntualizou, que non conta "cunha memoria económica financeira". Onde se aprobou este plan e con que contía preguntou a deputada porque acaban de ser aprobados os Orzamentos e non existe ningún incremento na Secretaría de Política Lingüística para o plan presentado nesta terza feira. O BNG reiterou que o PP "aínda non rectificou" un discurso que lle fixo moito dano a lingua galega, "agresivo e que pon a vítima como verdugo" ademais de alimentar os prexuízos contra o galego argumentando que todas as medidas no ámbito da normalización lingüística "son unha imposición" e que poñen en perigo o castelán na Galiza. 84 medidas O secretario xeral de Política Lingüísticadefendeu as 84 medidas propostas pola Xunta no Plan de Dinamización do galego no ámbito económico, que cualificou de "realistas", e avanzou que a previsión é destinar a este proxecto máis de 6,3 millóns de euros até 2020. Valentín García informou que a participación de 314 entidades na conformación deste texto.


Summary: A muller, a piques de facer 93 anos, tivo que trasladarse a un hotel tras romper a cadeira e non poder acceder ao piso ao non funcionar o ascensor. Feijóo saíu na defensa dos cargos imputados por estaren "traballando para recuperar un ben de patrimonio da comunidade autónoma" A Fiscalía de Ourense querélase contra dous cargos da Xunta por acoso inmobiliario a unha anciá

A Fiscalía de Ourense querélase contra dous cargos da Xunta por acoso inmobiliario a unha anciá A secretaria xeral da Consellería de Facenda e o subdirector de Patrimonio da mesma área do Goberno galego terán que declarar o vindeiro novembro ante o titular do xulgado de instrución número 2 de Ourense, Luis Doval, como investigados -antiga imputación- por un presunto delito de coaccións inmobiliarias a unha anciá. Así o vén de constatar o xuíz nun auto asinado este 22 de novembro tras admitir a querela contra a Xunta formulada polo fiscal xefe ourensán, Florentino Delgado, na persoa destes dous cargos. A Fiscalía acusa os dous cargos de Facenda de utilizar "medidas de presión non lexítimas" e "non amparadas en dereito" para desaloxar o inmoble Como informou Praza.gal, a Fiscalía asumiu como propia a denuncia formulada polo avogado de Lucila, unha muller a piques de facer 93 anos que dende 1963 reside no edificio da antiga Cámara da Propiedade Urbana de Ourense, un organismo extinguido a finais dos anos 90 polo Goberno de Manuel Fraga en cuxa sede o actual Executivo quere instalar departamentos administrativos. Para facelo adxudicou o pasado xaneiro obras de rehabilitación por algo máis de 30.000 euros mediante un contrato no que advertiu á empresa adxudicataria de que no inmoble seguían a vivir dous veciños, ambos anciáns en pisos de renda antiga. A muller, a piques de facer 93 anos, tivo que trasladarse a un hotel tras romper a cadeira e non poder acceder ao piso por non funcionar o ascensor A querela do fiscal atribúe a estes cargos "medidas de presión non lexítimas" e "irregulares, non amparadas en dereito" para botar a Lucila do piso. Cita entre elas o servizo de limpeza ou o mantemento do ascensor, suprimidos para "presionar os inquilinos para o desaloxo" mesmo despois de tentar desafiuzalos pola vía xudicial e perder dúas veces, tal e como constatou a Audiencia Provincial ourensá en 2014. Fíxoo tras lles tomar declaración a ambos e mais ao conselleiro de Facenda, Valeriano Martínez, en calidade de testemuña. Agora, segundo fontes xurídicas consultadas por Praza.gal, ambos terán que declarar como imputados. Tamén terá que prestar declaración como testemuña a anciá afectada, que tras romper a cadeira en xuño tivo que trasladarse a vivir a un hotel ante a imposiblidade de subir as escaleiras do edificio ata o cuarto piso mentres o ascensor non funcionaba. Feijóo e o conselleiro de Facenda, Valeriano Martínez, nunha comparecencia recente / Xunta O presidente da Xunta saíu na defensa dos dous cargos agora imputados: "Están traballando para recuperar un ben de patrimonio da comunidade autónoma e merecen un respecto", subliñou Diante deste procedemento xudicial, para o que as mesmas fontes confirman que o instrutor non reclamou polo momento fianza económica ningunha, tanto o conselleiro Martínez como o presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijóo, saíron claramente en defensa dos dous cargos acusados. Así, Feijóo negaba a pasada semana que fosen certas algunhas das acusacións do fiscal, como non manter o edificio ata tornar en "insalubres" as zonas comúns, e advertía de que se trata de "empreagdos públicos que "están traballando para recuperar un ben de patrimonio da comunidade autónoma e merecen un respecto". "Coñezo os funcionarios, traballei na dirección xeral de Patrimonio e sei perfectamente que teñen absoluto rigor nas súas decisións", defendeu o presidente. Na miña liña pronunciouse o conselleiro. As mesmas fontes consultadas prevén que a liña de defensa dos dous cargos vaia no sentido da argumentación do presidente a respecto da necesidade de "recuperar" para o uso público a vella sede da Cámara da Propiedade. No caso da secretaria xeral da Consellería, ademais, coidan que sinalará ante o xuíz, como xa fixo ante o fiscal, que as cartas á anciá nas que o fiscal observa medidas de presión non axustadas á lei eran redactadas polo subdirector, neste cargo dende 1998, e que ela se limitaba a asinalas.


Summary: O Premio González Garcés vén de descubrir unha nova voz poética. Falamos de Lorena Conde, coñecida até o momento como actriz, dramaturga, directora, escenógrafa e atrezzista.

Oitenta e cinco obras se presentaron a esta edición especial do Premio González Garcés de Poesía que organiza a Deputación da Coruña. E especial tamén é o galardón, que descobre unha voz descoñecida para a literatura galega e recoñece por cuarta vez na súa historia a obra dunha muller, logo de Luz Pozo, Marta Dacosta e Medos Romero. Ela é Lorena Conde, ligada profesionalmente ao teatro, que acadou este recoñecemento grazas ao libro 'Entullo'. O xurado, composto por Pilar Pallarés, Lucía Aldao, Marga do Val, Antón Lopo e Gonzalo Hermo, valorou na obra premiada a "orixinalidade na construción das imaxes e no tratamento do tema: a visión do corpo como espazo de reconstrución, nun proceso de degradación física e emocional". Lorena Conde (Pontesampaio, 1980) é actriz, dramaturga, directora, escenógrafa e atrezzista. Iníciase no teatro universitario primeiro como actriz e despois como directora. Desde 1999 traballa como actriz en varias compañías galegas. Desde o ano 2000 dirixe varias compañías de teatro amador (Captatio Benevolentiae, Enlata Teatro, Farrapo Teatro) para as que adapta e/ou escribe e pon en escena máis dunha decena de espectáculos, gañando diversos premios como directora e dramaturga. Desde 2013 é cofundadora de Matrioshka Teatro -compañía profesional gañadora de varios premios María Casares,- na que traballa como deseñadora, actriz e para a que escribe o seu espectáculo 'Manawee'.


Summary: As súas solicitudes foron aceptadas polo Ministerio de Educación xunto con outras 31 doutros territorios.

O número total de solicitudes rexistradas ascende a 293 no conxunto do Estado español. De elas, 4 refírense a familias galegas que demandaron do Goberno español axudas económicas para escolarizaren as súas crianzas en colexios privados nos que as aulas se imparten en castelán. Estas persoas acolléronse á partida orzamentaria creada por José Ignacio Wert para "compensar", dixo o ministro, o alumnado que quere como lingua vehicular no ensino o español. Segundo os dados recollidos pola axencia EFE as solicitudes pertencen a aqueles territorios con lingua co-oficial e, entre elas, atópanse os casos de 4 familias galegas. A información foi coñecida após unha pregunta parlamentar presentada por UPyD e que foi respostada por escrito desde o Ministerio de Educación. O Ministerio pagará axudas de máis de 6 mil euros anuais para financiar o ensino na privada a alumnado que desexe como lingua vehicular o español Madrid deu conta, desta maneira, da evolución dos procesos de tramitación das devanditas solicitudes. Neste senso, foron aprobadas até o momento 35. A maior parte na Comunidade Valenciana (25), Galiza (4), Illes Balears (3) e Catalunya (3). Aliás, 256 atópanse aínda en fase de "borrador", aínda non foron confirmados os dados rexistrados electronicamente pol@s solicitantes. A comezos de 2014, o Ministerio de Educación anunciou que aprobarían unha partida orzamentaria dun máximo de 6.057 euros anuais para financiar os estudos daquel alumnado que desexar como lingua vehicular o español. Estes estudos impartiríanse na escola privada e, de acordo coas explicacións proporcionadas polo propio ministro naquela altura, de superar os máis de 6 mil euros de axuda pública --coas debidas xustificacións-- sería o goberno autonómico do respectivo territorio quen asumiría o sobre-custe. "Fanatismo" Desde a Mesa pola Normalización Lingüística o seu presidente, Marcos Maceira, asegura que as cifras evidencian a "absolutísima maioría social que quere o gaego e que se recoñeza o dereito a estudar nesta lingua". Así as cousas, acrecenta, "iso dá conta da política lingüística do Partido Popular" e do "fanatismo duns poucos". En conversa con Sermos Galiza, Maceira subliña que "mentres aos demais se nos impón o decretazo e a LOMCE" e "se nos nega o dreito a un ensino en galego por lei" o goberno español "financia con cartos públicos o desexo de catro familias a ignoraren o coñecemento do galego". "É fanatismo absoluto", subliña.


Summary: Esta terza feira cúmprese o centenario do nacimento de Julio Cortázar. O autor da inmortal Rayuela naceu en Bruxelas, xusto a cidade na que a artista uruguaia de orixe galega Luz Darriba lle renderá unha homenaxe: unha mariola de libros.

Segundo informa a propia artista e colaboradora de Sermos Galiza a meio dun comunicado, Luz Darriba instalará, durante toda a terza feira 26 de Agosto, unha mariola de libros en Place Brugman. Darriba publica a columna feminista Foeminas Xenéricas cada quince días no noso semanario. "A devandita acción [a mariola] ten o obxectivo de recordar o grande escritor arxentino universal no lugar preciso onde nacera (no que se atopa emprazado un monumento na súa memoria)", resalta Luz Darriba. Está previsto que ao acto asistan o burgo-mestre de Ixelles, a comunidade na que naceu Cortazaa, e o embaixador arxentino na capital belga, Hernán Lorenzino. Esta Marelle des livres conta co apoio da Comune d´Ixelles, da Embaixada da República Arxentina, da Maison de l ´ Amerique Latine, da Embaixada da República Oriental do Uruguai, de Intermon Oxfan, da Concellaría de Cultura do Concello de Lugo, da Área de Cultura daDeputación Provincial de Lugo e un importante número de voluntari@s. A Mariola estará formada por libros en moitas linguas, entre elas o galego. Julio Cortázar (1914-1984) é un dos escritores que revolucionou a literatura en español no século XX. A súa influencia foi xigantesca, nomeadamente nos aspectos formais da composición/deconstrución da ficción.


Summary: Entra en vigor o regulamento comunitario que permite a presentación de iniciativas lexislativas populares ante a Eurocámara. Para que cheguen a ser debatidas cómpre a implicación de persoas dun mínimo de sete Estados diferentes.

A voz da cidadanía xa pode chegar ao Parlamento Europeo, aínda que por un camiño un chisco tortuoso. O pasado 1 de abril entrou en vigor o Regulamento (UE) 211/2011, do Parlamento Europeo e do Consello, de 16 de febreiro, sobre a iniciativa cidadá, unha normativa comunitaria que ten os mesmos efectos prácticos que, por exemplo, a lei que dende 1988 permite en Galicia que calquera grupo de persoas poida elevar unha proposición de lei á Cámara galega se xuntan o apoio de 15.000 sinaturas. No caso da Unión Europea, o camiño é notablemente máis completo xa que, entre outros aspectos, estas propostas só chegarán a bo porto -a seren debatidas polos eurodeputados se logran o aval de, cando menos, un millón de cidadáns dun mínimo de sete Estados membros. Esa pluralidade de procedencias das sinaturas non é a única proba a superar polas iniciativas cidadás europeas. O primeiro é xuntar un comité cidadán, os "organizadores", que deben formar sete ou máis persoas con idade legal para votar. Será este comité o encargado de preparar o texto da iniciativa e de rexistrala na Comisión Europea. A continuación comezarán a recollida dese millón de apoios nese mínimo de sete Estados, aínda que cun criterio que non é menor: non pode haber desequilibrios entre a procedencia das sinaturas, isto é, non pode vir a práctica totalidade dun só país. Nomeadamente, existe un número mínimo de asinantes dependendo da súa representación na Eurocámara. Ese número áchase multiplicando os deputados de cada Estado por 750, o que no caso español supón 40.500 sinaturas. As sinaturas teñen que proceder de, cando menos, sete Estados membros, cun mínimo estatal que depende da súa representación na Eurocámara Tendo en conta todos estes factores, os "organizadores" poden recoller sinaturas durante un máximo dun ano, tanto en papel como a través de Internet. As sinaturas en papel teranse que plasmar en documentos "personalizados para cada Estado membro", as electrónicas deben "almacenarse nun só Estado". Nese caso, explica o Instituto Nacional de Estatística (INE), "o sistema de recollida debe garantir que só poidan presentar declaracións de apoio as persoas físicas e deberá contar coas medidas de seguridade necesarias para garantir a protección dos seus datos". Así as cousas se, por exemplo, un grupo de galegos quere emprender unha destas iniciativas debe ter en conta as instrucións que vén de ditar o INE, segundo as cales "as declaracións dun apoio dun español residente en España serán verificadas en España", "as declaracións de apoio dun español residente no estranxeiro" serán verificadas no país no que viva se "non inclúen o identificador persoal -número do documento de identidade" e "en España" se "inclúen o identificador persoal". Os apoios de persoas doutros Estados, deben ser certificadas no seu lugar de orixe. Para as sinaturas de Internet, o sistema de recollida "require ser certificado" previamente polo INE, nomeadamente, pola Oficina do Censo Electoral. Unha vez superado ese camiño de obstáculos, só quedará recoller un millón de sinaturas. Instrucións da Oficina do Censo Electoral


Os xulgados do Contencioso serán os encargados de "autorizar ou ratificar" as medidas que impliquen restricións de dereitos fundamentaisD.ReineroAs medidas contra o coronavirus recomendadas este xoves polo Goberno central e acordadas pola Xunta están concretadas nunha edición especial do Diario Oficial de Galicia publicada na noite deste xoves. Nel, a través de dúas resolucións da Consellería de Sanidade, defínense mellor algúns dos anuncios realizados polo Goberno galego.Ademais dos peches dos centros educativos e asistenciais e da restrición das congregacións de persoas, o DOG tamén establece medidas na área de comercio e consumo. A Xunta establece que "en superficies comerciais, reforzaranse as medidas de información, as medidas de hixiene, así como as medidas e intervalos de limpeza nas instalacións. Así mesmo, o seu titular adoptará as medidas precisas para evitar aglomeracións e cumprir o réxime de distancias recomendado polas autoridades sanitarias". Ademais, suspéndese "a actividade de dinamización comercial en espazos pechados".O DOG tamén contén unha previsión polos efectos xurídicos que poidan ter algunhas das súas medidas sobre os dereitos fundamentais. Nese eido, establece que a Asesoría Xurídica Xeral da Xunta solicitará ante os xulgados do contencioso-administrativo a ratificación das medidas que así o precisen, de acordo coa lei estatal 29/1998 reguladora desa xurisdición. Nesa lei establécese que eses xulgados do contencioso-administrativo serán os encargados de autorizar ou ratificar "as medidas que as autoridades sanitarias consideren urxentes e necesarias para a saúde pública e impliquen privación ou restrición da liberdade ou doutro dereito fundamental".


Summary: Aitor Esteban (PNV), Joan Tardá (ERC) e Olalla Rodil (BNG) debaten na IV Xornadas contra a impunidade franquista, organizadas polo Departamento de Memoria Histórica da Deputación de Pontevedra, sobre a actitude do Estado español a respecto dos nacionalismos.

A mesa redonda sobre "A represión das identidades nacionais" abriu este sábado a cuarta edición das Xornadas contra a impunidade franquista, unha cita consolidada no campo da memoria histórica e que aborda o franquismo, os seus efectos e consecuencias desde prismas diferentes. A directora de Nós Diario, María Obelleiro, foi a moderadora dun coloquio no que tomaron parte Aitor Esteban (PNV), Joan Tardá (ERC) e Olalla Rodil (BNG) e no que tamén interviron voces desde o público .A deputada de Memoria Histórica da Deputación de Pontevedra, María Ortega, quixo agradecer a asistencia e participación da xente nestas xornadas. Segue o Estado español actual política, social ou mediaticamente, vendo os nacionalismos baixo a visión que dos mesmos xerou o franquismo? Eis a pregunta sobre a que decorreu boa parte do coloquio, achagando ideas e propostas en torno á refelxión de que "a represión das identidades nacionais" non é algo que se cinga unicamente ao franquismo, como apuntou María Obelleiro. Joan Tardá considera que no Estado español arraigaron tres ideas, "que aínda perviven hoxe". Refírese o ex portavoz de ERC no Congreso á idea de que España é unha nación que existe desde hai máis de 500 anos, a que todos os territorios que a integran optaron por unirse pacificamente e, subliñou, a idea de que "a democracia esta supeditada á unidade española". As experiencias persoais marcan as xornadas sobre a impunidade franquista Tardá apelou á ausencia dunha "descastelanización" no Estado español como houbo en Alemaña unha "desprusianización", polo que Castela segue a ser identificada como a España real. Unha liña que tamén apuntou Aitor Esteban cando dixo que para moitos e moitas as persoas nacionalistas son "cidadáns de segunda. Dinnos que somos españois mais despois somos españois de segunda". Olalla Rodil alertou da "criminalización" do nacionalismo e soberanismo que se está a facer. A viceportavoz parlamentar do BNG lembrou que co golpe franquista de 1936 non só se procedeu na Galiza á "eliminación de persoas individuais", o que se perseguía era "a eliminación de ideas, de proxectos políticos como o do nacionalismo galego". Na actualidade, apuntou, o escenario que se vive non se pode entender sen "a desmemoria decretada por lei" que se impuxo após a morte de Franco. A impunidade do franquismo e a "demonización" de opcións políticas deturpadas pola ditadura, a debate en Pontevedra Esteban apuntou, a este respecto, a "visión restritiva" que se fai sempre da constitución española na cuestión territorial, primando a visión "centralista". Para o portavoz do PNV no Congreso, a idea que se impón é que "o Estado español pode entrar en calquera competencia, en calquera materia", sen respetar as que son propias das comunidades. "A impunidade", dixo Tardá, é un concepto clave para entender o Estado español actual, situando no centro a figura do rei emérito, Juan Carlos I. "E iso mingua a calidade democrática", o que tamén afecta a como se entenden os soberanismos por parte do Estado. Programa O coloquio non foi o único acto deste sábado no marco das Xornadas. A conferencia O trauma franquista e a memoria da lingua, a cargo do profesor Carlos Callón e o relatorio de clausura, a cargo da profesora Ana-Sofía Ferreira, quen fai unha comparativa sobre as políticas públicas de memoria postas en marcha en Portugal tras a Revolución dos cravos e o tratamento da memoria histórica no Estado español; poñen o ramo a esta cita.


Summary: A directora de 'Nós Diario' participou esta quinta feira nas xornadas organizadas polo Consello da Cultura sobre a censura nos medios de comunicación.

A directora de Nós Diario, María Obelleiro, denunciou nesta quinta feira a censura á que somete a Xunta os medios de comunicación "independentes" e que "empregan o galego". Obelleiro subliñou que "o mesmo día no que se celebrou a Liberdade de Prensa, o 3 de maio, recibimos unha notificacion asinada pola secretaria xeral de Medios da Xunta, que está en funcións, porque marcha con Feixoo a Madrid, pola que nos denega as axudas á prensa escrita malia cumprirmos os requirimentos que recollen as bases da convocatoria". A directora do xornal participou na xornada 'Censura e silencios nos medios de comunicación', organizada polo Consello de Cultura Galega (CCG), na mesa redonda 'Facer xornalismo en galego. É posíbel', xunto co presidente da Real Academia Galega (RAG), Víctor Fernández Freixanes, e o xornalista Luis Álvarez Pousa. Víctor Freixanes, María Obelleiro, Rosario Álvarez e Luís Álvarez Pousa (Imaxe: Arxina) Neste sentido, expuxo que o Goberno galego exerce un tipo de censura económico, "favorecendo e premiando os xornais que lle son próximos, e castigando e vetando a quen exercemos un xornalismo crítico". A Xunta da Galiza exclúe outro ano máis 'Nós Diario' das axudas á prensa escrita Modelo de axudas da Xunta Obelleiro detallou o sistema de axudas da Xunta aos medios de comunicación, que se divide en tres vertentes. En primeiro lugar, referiuse ás subvencións directas. "Hai dúas liñas. Unha é de axudas aos medios exclusivamente en galego, a das faragullas", salientou a directora de Nós Diario, "para a que a Xunta destina 200.000 euros, polos 635.000 que destina, por exemplo, o Goberno de Baleares aos medios en catalán, tendo a metade de poboación". "A outra liña de axudas, da que nos excluíron malia cumprirmos os criterios e que favorece medios que só levan a lingua galega na capa unha vez ao ano, o Día das Letras Galegas, ascende a 1,25 millóns", engadiu. En segundo lugar, falou dos contratos menores, nos que non existe "transparencia". "A través desta vía, a Xunta gastou o ano pasado 10 millóns, entre os medios que quixo. Tamén entre os que incumpren a lei de normalización lingüística, como Libertad Digital ou o ABC". Un dos asistentes ao relatorio mostra un exemplar de 'Nós Diario'. (Foto: Arxina) Finalmente, referiuse aos convenios de colaboración, dos que advertiu da súa "opacidade", e nos que a Xunta repartiu máis de 18 millóns de euros en 2017, cifras ás que Sermos Galiza tivo acceso. "Censura" e "silencios" "Como non vai haber censura e silencios con este panorama mediático?", preguntouse Obelleiro. "Esta é unha das chaves de que Feixoo gañe maioría absoluta tras maioría absoluta", engadiu. Mar Sánchez, cesada como secretaria xeral de Medios Para a xornalista, "esta é a maneira que ten o poder de exercer presión sobre os medios de comunicación para controlalos". Nese punto, a directora de Nós Diario salientou o modelo de xornalismo de Sermos Galiza. "É posíbel grazas ás achegas de moitas persoas que cren que un xornalismo galego e independente, que non depende do poder, é posíbel".


Summary: Agricultura, gandaría e pesca xa só ocupan o 6.4% dos traballadores e traballadoras galegas, pero nunha parte do país seguen tendo un peso moi significativo na economía e no emprego

En 19 das 53 comarcas nas que se divide Galicia o peso da agricultura, a gandaría e a pesca na xeración (directa) de emprego é aínda moi significativa, superando o 15% dos traballadores e traballadoras. Son a excepción, nun país no que o sector primario xa só ocupa o 6,4% dos afiliados e afiliadas á Seguridade Social, cun peso laboral decrecente, dende as 76.109 persoas de xuño de 2009 ata as actuais 59.095. Este descenso produciuse sobre todo na agricultura, gandaría, caza e silvicultura, sectores que segundo os datos da EPA pasaron de ocupar 71 mil persoas en 2009 a tan só 45 mil na actualidade. Pesca e acuicultura resistiron algo mellor, cun descenso moi leve: de 24 mil a 20 mil. Porén, en moitos concellos e comarcas enteiras a agricultura, a gandaría, a silvicultura, a pesca e o marisqueo dan traballo directamente a unha parte moi importante da poboación ocupada, superando en moitos casos aos empregados e empregadas da industria e a construción. Uns empregos directos aos que, ademais, hai que engadir case sempre unha gran cantidade de empresas e establecementos comerciais, que lle dan servizo a esas actividades. A agricultura e a gandaría roldan o 30% na Fonsagrada, Meira e Os Ancares, e superan amplamente o 20% en Xallas, Chantada, A Ulloa, Sarria, Terra Cha, Melide ou Arzúa. A pesca, pola súa banda, supera o 15% no Barbanza, e supera o 10% en Muros, Noia e O Salnés, achegándose a esa porcentaxe no Morrazo, Fisterra e A Mariña Occidental Comarcas industriais A industria ocupa ao 13,8% dos traballadores e traballadoras galegas, dous puntos por debaixo do 15,8% que representaba o sector en 2009. Determinadas comarcas superan amplamente esa porcentaxe, destacando nelas o peso do sector industrial. Entre elas non están as grandes cidades, senón que están encabezadas por Valdeorras (27,3%), Caldas (22,7%), O Condado (21,8%), O Sar (21,8%), O Baixo Miño (19,3%), Bergantiños (19,2%), O Ribeiro (18,8%) e Ordes (18,4%). Só despois aparece Vigo (17,9%). O sector servizos, absolutamente maioritario, sobre todo nas cidades É no sector servizos onde sobresaen as comarcas urbanas, cada vez máis terciarizadas. Os servizos dan traballo a 72 de cada 100 ocupados e ocupadas en Galicia, unha porcentaxe que dende o 2009 non fixo máis que crecer (dende o 65% que rexistraba daquela). Santiago (84%), A Coruña (82,5%), Pontevedra, Ourense, Lugo, Vigo e Ferrol (por esta orde) son as comarcas nas que o sector terciario é máis importante, situándose por riba da media e por diante de Terra de Lemos, Verín e O Carballiño.


Summary: O futuro do persoal que depende da factoría de Alcoa en San Cibrao (Cervo) vai máis alá dos 534 postos de traballo directos dos que fala a multinacioal. A coordinadora do persoal das auxiliares presionou esta sexta feira 10 de xullo visitando as alcaldías de Cervo (PP) e Foz (PSOE) para que trasladen aos Gobernos da Xunta e do Estado español a solicitude dunha reunión que poña o foco na súa problemática.

O persoal das empresas auxiliares que traballan para Alcoa en San Cibrao, Cervo, seguen sen ter resposta ás peticións expresas de información das intencións da Xunta da Galiza e do Goberno español en relación ao futuro da factoría da multinacional norteamericana. Até agora estiveron presentes nas reunións telemáticas entre Administracións, empresa e comité mais só como "asesores" a petición dos sindicatos. O inicio do proceso de negociación do expediente de regulación de emprego (ERE) que puxo en marcha Alcoa o día 25 de xuño deixou fóra de campo as auxiliares que malia enviar unha carta conxunta desde a súa coordinadora, co apoio das direccións das empresas, ven como se lles está a deixar á marxe nun proceso que afecta 1.000 traballadoras e traballadores. Por este motivo esta sexta feira 10 de xullo varios representantes das auxiliares de Alcoa San Cibrao desenvolveron dúas accións reivindicativas, primeiro na casa do Concello de Cervo, e despois na casa do Concello de Foz, para demandar dos alcaldes locais que medien diante das Administracións, para que atendan a solicitude dunha reunión na que se fale do seu futuro e das negociacións de posíbeis compradores da factoría de aluminio da Mariña. Respostas diferentes de PP e PSOE Kike Rocha, voceiro da coordinadora do persoal das auxiliares, sinala a Nós Diario que o obxectivo das accións de onte foi trasladarlles unha carta aos alcaldes de dous municipios implicados por esta situación para que falasen cos seus respectivos partidos políticos que teñen responsabilidade na Xunta e no Goberno español. "A resposta foi diferente nas dúas visitas", asegura Rocha, "no caso do alcalde de Cervo, Alfonso Villares (PP), atendeu a reivindicación mais insistiu en que agora atenden á problemática do prezo da enerxía e en solucionar a tarifa eléctrica", explica, "cando a nosa problemática é ben diferente aínda que vai parela ao futuro da factoría situada nese municipio". Na visita ao concello de Foz o seu alcalde, Fran Cajoto (PSOE), compartiu a súa preocupación e, segundo Rocha, "comprometeuse a remitir a solicitude a senadores e deputados en Madrid para que teñan esa reunión co Ministerio de Industria". En xogo 1.000 postos de traballo O silencio por parte de Alcoa e das Administracións está a crear un fondo malestar entre o persoal de todas as auxiliares. Rocha lembra que non só está en xogo o futuro de 534 postos de traballo que Alcoa recolle no seu ERE, senón que hai outros 400 postos das subcontratas e contratas en risco "dos que parece que ninguén se acorda", e que no seu conxunto, no complexo da multinacional de San Cibrao traballan máis de 1.000 persoas. O voceiro da coordinadora lembra os últimos movementos que se realizaron por parte do Goberno español e dos que non teñen unha información completa. "Escoitamos aínda esta semana a Raúl Blanco que traballan nunha posíbel venda da factoría e que iría ligada aos postos de traballo", explica, "queremos que aclare cales son eses postos de traballo", engade. As empresas auxiliares tampouco teñen esa información. Dez delas contan con contratos dos que depende todos os seus ingresos. O seu fechamento sería seguro e afectaría unhas 300 persoas. "Falta que nos digan se a nova empresa que merque as instalacións ten que facerse cargo dos contratos entre Alcoa e empresas auxiliares", indica Rocha, "é unha dúbida que ninguén nos solucionou en todo este tempo", sentencia. Desde a coordinadora de empresas auxiliares admiten que aínda que se arranxe o problema principal, que sería a continuidade da factoría en Cervo, "non significa que os noso postos de traballo sigan en vigor".


Summary: Un lume declarado de madrugada na parroquia de Lesón, na Pobra do Caramiñal, permanece activo na mañá deste sábado, 11 de xullo.

Un incendio que permanece activo na mañá deste sábado, 11 de xullo, e que se declarou de madrugada na parroquia de Lesón, na Pobra do Caramiñal; queimou xa máis de 45 hectáreas. O lume afecta a parroquia de Lesón e empezou ao redor das 3.30 horas deste sábado, polo que "todo indica que foi intencionado", di Medio Rural. Segue activo e para controlalo mobilizáronse até o de agora cinco axentes, seis brigadas, cinco motobombas e unha pa. Está previsto, agrega o comunicado, que "o máis axiña posíbel" se incorporen medios aéreos para colaborar nos labores de extinción. Na tarde de onte, sexta feira 10 de xullo, declaráronse dous incendios, un en Santiago de Compostela, chegando moi perto de casas e do hospital clínico; e outro en Quiroga, na parroquia de Vilar de Lor, queimando unhas varias hectáreas en cada un dos casos. O lume na capital da Galiza extinguiuse na mañá deste sábado (ás 9.17 horas) e arrasou tres hectáreas, metade de arboledo e metade de monte raso, na parroquia de San Paio. Nas tarefas de extinción participaron catro helicópteros, dous hidroavións, sete motobombas, dúas pas, 15 brigadas e sete axentes. No caso de Quiroga, o lume está controlado desde as 23.41 horas da sexta. A superficie arrasada é de 10 hectáreas arborizadas. Nos traballos participaron en leste caso seis helicópteros, catro avións, sete motobombas, 13 brigadas e tres axentes.


Summary: A organización frontista fixo pública a súa nova sintonía acompañada d@s artistas Ugia Pedreira e Óscar Fernández, autor@s da peza producida por aCentral Folque. Vídeo no interior.

A responsábel de campaña, Monste Prado, e o secretario de Organización do BNG, Bieito Lobeira presentaron esta sexta feira a nova sintonía da formación nacionalista, baixo o título 'BNG Si, Galiza Si'. A peza foi creada pol@s artistas Ugia Pedreira e Óscar Fernández en colaboración coa Central Folque. Unha música, dixo Lobeira na presentación, "feita en Galiza por music@s de Galiza". Unha sintonía, recalcan desde o BNG que "chama ao combate nestes intres difíciles" e a "dar pasos adiante", acrecentou Ugia Pedreira. A peza será utilizada pola organización frontista para as eleccións europeas e foi presentada cun vídeo en que se reproducen distintas mobilizacións sociais convocadas e apoiadas polo BNG.


Summary: Será a segunda cita logo de Santiago de Compostela

Logo de desenvolver a primeira Feira do Libro do Estado en Santiago de Compostela, a Federación de Librarías da Galiza presentou onte o programa da seguinte cita, que terá lugar en Vigo desde esta quinta feira, 25 de xuño, até o sábado 4 de xullo. O evento segue o mesmo lema que a edición compostelá: "non contaxian pero enganchan". Con este slogan a agrupación profesional quere chamar a atención sobre a importancia da literatura nestes tempos de pandemia, facendo ao tempo unha chamada á seguridade con coidados protocolos adaptados ao espazo e que garantan a interacción co libro. Participan na feira os postos das librarías Cortizas, Nobel Gran Vía, Pedreira, Hobbit, A Gata Tola, Librouro, así como o Centro de Documentación Feminista de Vigo e a Biblioteca Neira Vilas. Os libros á venda gozarán de 10% de desconto. O horario será de 11 a 14 horas e de 17 a 21 horas. Abrirá o programa o pregón, a cargo da escritora María Xosé Queizán no medio día da quinta feira, quen asinara posteriormente exemplares de Vivir a galope (Xerais) e La semejanza (Tulipa). Ao longo de semana e media pasarán pola rúa do Príncipe múltiples autoras e autores das nosas letras para interaccionar co público arredor das súas publicacións máis recentes. Así, por exemplo, a reflexión sobre a memoria a través da narrativa conquistará a feira con autoras como Elba Pedrosa, con O que non sabías (Xerais); Francisco Castro, con Tantos anos de Silencio; Inma López Silva, con O libro da filla (Galaxia); ou a reflexión a medio camiño entre ficción e realidade histórica que de Emma Pedreira en As fauces feroces (Baía). A poesía dará especial peso a voces novas, como a Lara do Ar de Órbita (Xerais) ou a Vanessa Glemsel de Sutura (Urutau). O ensaio terá tamén un oco da man, entre outras, de Aurora Marco, que presenta por partida dobre As Irmandiñas e Foula e ronsel (Laiovento); as investigacións de Manuel Monge en Os restos do franquismo en Galiza (Laiovento); ou, xa máis desde a divulgación, Manuel Veiga e a súa Galicia contada aos non galeguistas (Xerais). Xéneros xeralmente menos atendidos como a banda deseñada estarán igualmente representados cos traballos de Kiko Dasilva en Aprende banda deseñada con Fiz ou Anémona de Río, coa obra gañadora do premio Garaxe Hermértico, A proba de auga, ambas de Xerais. O homenaxeado nas Letras Galegas 2020 fará acto de presenza a través de varias publicacións, como De Carballo Calero a Carvalho Calero (Hércules), de Belén Rodríguez, ou Ricardo Carvalho Calero. Vida e obra dun ser polifacético (Xerais).


Summary: A Plataforma en Defensa do Castelo de Monterrei fala de "desfeita" polas obras no acceso a este patrimonio, empregando "formigón armado e subindo o nivel dunha calzada".

A Plataforma en Defensa do Castelo de Monterrei manifesta a súa indignación ante as últimas obras levadas a cabo nos camiños de acceso a este Monumento Histórico-Artístico que foi declarado como tal en xuño de 1931 e que é Ben de Interese Cultural, BIC, pola Xunta de Galicia. O colectivo fala de "disparate" perante actuacións e obras que "non respetan o monumento", "esnaquizando unha vez mais partes importantes da muralla do XVII coa mais absoluta impunidade, empregando materiais de carácter irreversible como o formigón armado e subindo o nivel dunha calzada co que se está alterando a volumetría do monumento, a autenticidade a integridade e a lectura histórica". "Que pensarían a cidadanía e os xestores patrimoniais se cementaran e alisaran o acceso ao Hostal dos Reis Católicos? Estes cambios pesarannos moito co tempo, tanto como o cemento que levan enriba", indican desde a Plataforma lembrando a reflexión dunha técnica do Consello da Cultura Galega. Para esta plataforma cidadá, é máis grave aínda que sexan administracións públicas "as responsables desta desfeita, incumprindo a súa obriga legal de protección do Patrimonio Cultural de Galiza".


Summary: Milleiros de persoas secundan a manifestación de Queremos Galego "contra os ataques" ao idioma e fan rebordar a Praza da Quintana. Galería de imaxes no interior

Volveu suceder. Con atrancos ata última hora, con cambio de tempo e ata con inéditos problemas de tráfico. Milleiros de persoas retornaron ás rúas de Compostela para celebrar e defender a lingua galega. Convocadas pola Plataforma Queremos Galego e dispostas a exercer de parapeto "contra os ataques" ao idioma chegaron de diversos puntos do país para asolagar as rúas do centro da capital, polas que avanzaron contra o vento e mesmo contra máis dun vehículo estacionado en dobre liña de aparcadoiro a escasos metros de axentes da Policía Local. E é que a cuestións de intendencia non foron menores na reivindicación do galego no Día das Letras do 2012. Menos de vinte e catro horas antes do inicio da marcha un xulgado tivo que garantir o seu normal desenvolvemento e a súa conclusión no palco instalado nunha Praza da Quintana que rebordou notablemente."Non queren que saia nos medios" e por iso "o Concello non deixa subir os fotógrafos" ao escenario, alertaba o presidente d'A Mesa e voceiro da plataforma organizadora, Carlos Callón, entre apupos dirixidos ás autoridades locais. Ben distinta foi a reacción ante a presenza do lector e autor do manifesto Voares de Esperanza, que lle puxo letra á manifestación. Coa voz calma de quen se sente querido Fernández Paz converteu a Quintana no salón dun fogar de milleiros de persoas que o escoitaron con respecto defender "a lingua de noso". "Imos sempre coa verdade por diante, conscientes da xustiza das nosas ideas e propostas", proclamou un dos escritores máis laureados da literatura galega. A protección do idioma debe vir tamén acompañada de "alegría", subliñou, para "desmontar na práctica os insidiosos prexuízos que outros sementan na sociedade e nas familias, impulsando actividades que fagan posible vivir en galego". Fernández Paz aposta pola "alegría" para "desmontar na práctica os insidiosos prexuízos que outros sementan na sociedade e nas familias"As verbas de Agustín Fernández Paz resumían boa parte dos sentimentos de quen este xoves percorreron o centro de Santiago. "Levo vindo moitos dezasetes, e os que veñan", sorría o músico Roberto Sobrado ao inicio da marcha, na Alameda, onde colectivos sociais, educativos, sindicais e políticos puñan en formación as súas faixas mentres as gaitas e os bombos xa dotaban á xornada de festiva banda sonora. Primeiro, a simbólica pancarta principal, sostida por diversos representantes do mundo da cultura e que pode ser tamén adoptada como metáfora das reclamacións do día. O seu texto viña reivindicar a vixencia dun artigo do Estatuto de Autonomía que as polémicas do ex Valedor do Pobo converteron en símbolo, o 5.1: "o galego é a nosa lingua propia". A continuación, a faixa das entidades promotoras de Queremos Galego e despois, unha infinidade de símbolos, faixas e bandeiras dun amplo abano político e social. O BNG e a súa organización de mocidade, Galiza Nova, as Xuventudes Socialistas, o Encontro Irmandiño, A Mesa, Esquerda Unida, Nova Escola Galega, a CIG, o STEG... pluralidade de siglas espalladas entre non poucos carteis de fabricación artesanal que lembraban retranqueiramente o Goberno galego. E ao fondo, o sonoro "bloco laranja", formado por entidades e persoas partidarias do reintegracionismo e na mesma zona a AGAL, acompañada polos sonoros tambores do Trópico de Grelos."Non cansaremos de berrar o evidente""A lingua que naceu hai máis de mil anos neste país é de todas as persoas que vivimos e soñamos nel", relatoulle Fernández Paz aos congregados na Quintana. Quizais dende a consciencia de que moitos dos presentes levan un bo número de anos de militancia, no máis amplo sentido do termo, na defensa da lingua, o escritor chairego lanzou unha advertencia para aleń da praza: "Non cansaremos de berrar o evidente", sinalou. "Somos conscientes do labor que nos agarda. Mais tamén sabemos que paga a pena empregar todas as nosas enerxías nel, e que non hai lugar para o desánimo". "Arriba, corazóns galegos!", animou, parafraseando a Valentín Paz Andrade. Callón lembra os "190.000 libros" desbotados pola Xunta só "por estaren escritos en galego"E se algo non houbo foi desánino tanto nas rúas polas que transcorreu a mobilización como no acto final. "Na Galiza, en galego, na escola, en galego, na universidade, en galego", reclamaba enerxicamente un grupo de mozos. Moi próximos a eles unha pancarta caseira lembraba o titular de Educación, Jesús Vázquez, e as súas polémicas enquisas: "despois de hacer esto imos a prejuntar si los mozos queren matemáticas", declaraba o paródico conselleiro dende as alturas. Pero non foi Vázquez o único alto cargo lembrado na protesta. O presidente da Xunta que, en verbas do portavoz nacional do BNG, Guillerme Vázquez, "se dedica a poñer flores á lingua galega" mentres "fai o posíbel e imposíbel para que o noso idioma non poida tirar para adiante", ou o alcalde de Santiago, Ángel Currás, foron tamén branco dialéctico dos asistentes e tamén de Callón na súa intervención final.Coa actriz Iria Sobrado como condutora do acto o presidente d'A Mesa fixo balance por tres anos de xestión do Executivo encabezado por Feijóo, a quen lle atribúe a intención de procurar que "so un idioma", o castelán, "teña dereitos" en Galicia. Os "190.000 libros" retirados do ensino "por estaren escritos en galego", o gasto de "máis de catro millóns de euros" en reformas lingüísticas ou a "censura" ao manifesto do Correlingua foron algúns dos fitos máis apupados nunha marcha da que, censura Callón, apenas se ocuparon os medios públicos e non precisamente por desexo dos seus profesionais. Con todo, non todo é negativo para o idioma, subliña o tamén voceiro de Queremos Galego, quen dedicou unha especial mención aos "medios de comunicación que devolven a pluralidade ao noso país", como Dioivo, Sermos Galiza e Praza Pública, citou.


En vésperas do Día das Letras Galegas deste 2019 unha técnica de normalización lingüística que exerceu o seu labor de 2015 a 2017 nos concellos de Vimianzo e Zas reiterou publicamente a reclamación de ser contratada por lo municipio de Vimianzo, tal e como ordenou a xustiza. Nomeadamente, unha sentenza firme ditada en xaneiro deste ano."A situación tamén afecta á veciñanza, pois ao non contar con técnica de normalización están paralizados proxectos como o Apego", resalta a traballadoraEn febreiro de 2018, relata a traballadora, "obtivo a nota máis alta" nun proceso selectivo no concello vimiancés para cubrir a praza de técnica de normalización lingüística. "A pesar disto", afirma, nunca chegou a ser contratada e "o posto quedou sen cubrir", polo que está en situación de desemprego. Do seu punto de vista, esa contratación non se produciu a xeito de "represalia" porque "ao ser cesada" a finais de 2017, "reclamara ante o xulgado e a xustiza xa lle dera a razón", se ben daquela o Concello "optara por indemnizala, no canto de readmitila":Dado que a nova sentenza "obriga o Concello a readmitir a traballadora no seu posto e contratala a todos os efectos dende comezos de 2018", alén de indemnizala, esta técnica decidiu facer pública a súa situación. Mentres isto non suceda, alén dela mesma "a situación afecta á veciñanza", porque "ao non contar con técnica de normalización lingüística están paralizados proxectos existentes en Vimianzo, como é o proxecto Apego", advirte.


Summary: Entrevistamos o cociñeiro no 'Caderno de Verán'

O verán é a época con máis demanda de restaurantes, como un dos cociñeiros galegos máis recoñecido pode coller vacacións? Non está dentro do meu calendario nin do programa, pero xa desde que teño uso de razón. O recordo que teño dos veráns é sempre de traballar axudando a meus pais; meu pai é cociñeiro e miña nai camareira. As miñas vacacións soñadas serían un verán no Grove de descanso. E cando ten algún momento libre, que lle gusta facer? Estar cos meus fillos e coas miñas amizades. Adoitamos coller as vacacións en febreiro e facer unha viaxe longa en familia, coido que é o mellor agasallo que lle podo facer aos nenos: dedicarme 100% á súa atención. Ademais de ser o único cociñeiro galego con dúas Estrelas Michelín tamén conta cunha Estrela Verde. Si. Superar a barreira das dúas estrelas Michelín foi xenial, coido que é unha historia moi importante para a Galiza. Con todo, podería dicir que me fixo aínda máis ilusión conseguir a Estrela Verde. Trátase dun recoñece que lle deron a doce restaurantes estatais con estrelas Michelín que premia a responsabilidade co planeta e a sustentabilidade. Ese é exactamente o camiño e a historia do noso restaurante Culler de pau: o compromiso coa contorna na que estamos. Gústanos destacar especialmente esta estrela porque non é tan coñecida. Como desfruta un cociñeiro da comida? Precisa sempre produtos moi elaborados ou goza tamén dunha cociña máis básica? Desfruto do cariño que hai detrás de quen fai de comer. O meu verdadeiro gozo é ese: as ganas de facer felices aos demais a través da comida. A xente pensa que é moi difícil invitar a comer a un cociñeiro, pero eu creo que é o máis fácil. Como sempre adoito estar do outro lado da barra, poder sentar á mesa, que me atendan e que cociñen para min, iso xa é un regalo. Non podemos desprendernos dese acto de xenerosidade que supón a cociña. Cal sería o seu prato favorito para o verán? Calquera que mostre o lugar e a estacionalidade do produto. Coido que para o verán elixiría unhas sardiñas á brasa enriba do anaco de pan, iso si que é alta gastronomía.


Summary: A débeda galega supera por primeira vez os 10.000 millóns de euros e o incremento acumulado dende 2009 chega ao 107%. A Consellería de Facenda asegura que a Xunta reducirá o endebedamento no que queda de ano.

Unha miraxe ou unha tendencia? Entre o segundo e o terceiro trimestre de 2013 a Xunta logrou reducir a súa débeda en case 300 millóns de euros, unha baixada que foi publicitada con amplitude dende a Xunta. As cifras eran para o Goberno galego a ratificación do "aumento do diferencial positivo co resto de comunidades", diferencial que, non obstante, volveu minguar a finais de ano, cando o endebedamento total volvía repuntar, aínda que rematando o exercicio con menos débeda que ao inicio. Eran, en total, 9.131 millóns de euros que no primeiro trimestre de 2014 escalaron non só por riba de todos os valores do pasado ano, senón alén de todas as cifras rexistradas na historia da Administración autonómica. Segundo os datos publicados en días pasados polo Banco de España a Facenda galega incrementou o seu endebedamento en case un 10% nos primeiros tres meses do ano ata traspasar unha barreira que ten un aquel de simbólica, a dos 10.000 millóns de euros. Son, concretamente, 10.028 millóns de euros, 897 máis que no remate do pasado ano e sitúan a débeda galega 503 millóns por riba do inicio do 2013. Estes valores implican que actualmente a Administración autonómica debe máis do duplo dos cartos que debía cando se fixo cargo dela o actual Goberno: a finais de 2009 a débeda era de 4.842 millóns, polo que o incremento é xa do 107%. A débeda supera os 10.000 millóns por primeira vez e aumentou un 107% dende 2009 O actual nivel de endebedamento coloca Galicia como a sexta autonomía que máis debe en termos absolutos, só por tras de Catalunya (59.729), Comunitat Valenciana (33.864), Andalucía (25.612), Madrid (24.054) e Castilla-La Mancha (12.060). Neste contexto a Xunta adoita apelar a poñer o foco non sobre o importe da débeda, senón sobre o seu peso no produto interior bruto (PIB), que permanece por baixo da media malia os sucesivos incrementos. Actualmente este indicador está no 18,2%, o décimo do conxunto das autonomías e superior aos de Extremadura (18%), Castilla y León (17,5%), La Rioja (16%), Asturias (15,9%), Euskadi (14,9%), Canarias (13,9%) e Madrid (13,1%). Mentres que a oposición galega ve nestas cifras unha mostra de que a xestión do gabinete de Alberto Núñez Feijóo e da súa conselleira de Facenda, Elena Muñoz, dista moito de ser un emblema de eficiencia e se preguntan "para que" está a valer este endebedamento, o Goberno galego apenas varía o discurso. Así, tras saír á luz as novas cifras do Banco de España a Consellería de Facenda emitiu un comunicado no que aseguraba que "Galicia rebaixará ata finais de ano o seu endebedaemnto en 0,5 puntos e manterá o seu diferencial positivo co resto de autonomías na contorna dos 3,5 puntos". A Xunta asegura que rematará o ano no 17,7% Sen mencionar o traspaso, por primeira vez na historia, da barreira dos 10.000 millóns facenda asegura que "a modificación en relación ao último trimestre de 2013 débese a que Galicia presenta unha elevada execución do seu programa anual de endebedamento de 2013" e "ademais, hai que ter en conta que a Administración galega apenas rexistrou amortizacións de débeda nos tres primeiros meses do exercicio, en concreto un 2,3% fronte ao 35,4% de media das comunidades autónomas". "Durante os seguintes trimestres -di a Consellería- Galicia mellorará o seu endebedamento absoluto e porcentual" e "manterá a súa positición comparativa co resto de autonomías, porque estas terán que seguir acudindo ao recurso do endebedamento". A finais de ano, aseguran, o peso da débeda sobre o PIB será do 17,7%.


Summary: A plataforma galega contra a Minaría Destrutiva tilda de "enxeñaría social" a campaña "Minaría Sostíbel de Galiza", dirixida ao ensino infantil, primario e secundario e que se presentará a videira terza feira 12 de febreiro na Cidade da Cultura.

A Rede ContraMINAcción denunciou publicamente a "imaxe falsa" que pretenden presentar a Xunta e o sector mineiro da actividade no marco da campaña "Minaría Sostíbel de Galiza" e na que, din, se oculta "a grave contaminación, destrución da paisaxe e do patrimonio". O proxecto da Cámara Oficial Mineira de Galiza en colaboración coa Xunta será lanzado a terza feira 12 de febreiro na Cidade da Cultura e consistirá nun kit de materiais educativos para o ensino infantil, primario e secundario así como a presentación da marca "Minaría Sostíbel de Galiza". No acto intervirán o director da cámara, Diego López, Natalia Caparrini pola Escola de Enxeñeiros de Minas e Enerxía da Universidade de Vigo, Pablo Núñez polo Colexio Oficial de Xeólogos e o Conselleiro de Economía e Industria, Francisco Conde. A Rede ContraMINAcción, que unifica distintos colectivos en contra de proxectos mineiros na Galiza rexeitou "frontalmente" este acto, ao que cualificou de " enxeñaría social" e "lavado de cara" debido os "graves impactos ambientais da minaría" e a "enorme repulsa social" xerada polos plans de apertura de minas en diferentes puntos do país. "Mentres a administración dedica grandes esforzos e recursos públicos a estas campañas de enxeñaría social ducias de explotacións mineiras continúan sen restaurar" denuncian dende a Rede, quen cualifica as minas de Miramontes, Casalonga e Touro de " focos agravados de contaminación". Denuncia igualmente que esta campaña non é a primeiro do estilo; "como os carteis de Turismo de Galiza sobre as balsas tóxicas de Monte Neme" ou "os museos mineiros de San Finx ou Fontao, aos que cada ano se levan a millares de nenas e nenos en actividades escolares", e a falta de trasparencia en relación ao outorgamento das axudas que recibe o sector para estas actividades divulgativas.


Summary: A executiva do EAJ-PNV vén de elexir por unanimidade o presidente do partido nacionalista, Iñigo Urkullu, como candidato 'jeltzale' a Lehendakari nas vindeiras eleccións vascas, que poderían realizarse a comezos de 2013.

A candidatura de Urkullu será, de feito, a única que o Euskadi Buru Batzar translade ás bases do PNV na Asemblea Nacional do partido, que se realizará o vindeiro 5 de xullo e que porá o broche de ouro ao proceso interno dos nacionalistas vascos para 'quentar motores' de cara á cita coas urnas para elexir o novo ocupante de Ajuria Enea. Unha comisión formada polos presidentes das executivas territoriais do PNV (Bizkaia, Gipuzkoa, Araba, Nafarroa e Iparralde) foi a que propuxo ao EBB a candidatura de Iñigo Urkullu, que foi aceptada e aprobada por unanimidade Eleccións en clave abertzale As sondaxes e inquéritos do Euskobarómetro sinalan que o PNV sería a forza máis votada nunhas eleccións vascas de se desenvolveren agora, aínda que só cunha lixeira vantaxe en escanos por riba da esquerda abertzale, que se situaría na segunda posición. Os 'jeltzales' obterían o 30,7 por cento dos votos e entre 22 e 23 escanos dos 75 de que consta o Parlamento vasco. O PNV sería a forza máis votada en Bizkaia Pola súa parte, o Euskobarómetro sinala que a esquerda abertzale obtería o 25% dos votos (entre 19 e 22 deputad@s). Dez escanos lograríaos en Gipuzkoa, territorio onde sería a forza máis votada. O PSOE acadaría 16 escanos (18,3 por cento dos sufraxios) e o PP, 14 (15,4% dos votos). Os populares serían a principal forza en Araba. Izquierda Unida, co 3,1%, bailaría entre os 0 e os 3 escanos, mentres que UPyD perdería o deputado que ten (1,8 por cento dos votos).


Summary: Liga, Comités e Agir, apoiados pola Plataforma Galega en Defensa do Ensino Público, convocan un paro nas aulas este xoves contra a lei Wert e as reformas do Goberno do PP na ensinanza.

"En pé por un ensino público galego!". Con este lema, as organizacións estudantís galegas Comités, Liga Estudantil Galega e Agir convocan para este xoves 20 unha folga no ensino contra a Lomce e os recortes no sistema educativo que irá acompañada de mobilizacións nas sete cidades, así como en quince vilas máis do país. BNG, Anova e o nacionalismo político e sindical, así como a Plataforma Galega en Defensa do Ensino Público apoian tamén un paro para o que este último colectivo pide a centros e profesorado que faciliten a participación dos alumnos. A Plataforma Galega en Defensa do Ensino Público apoia o paro estudantil convocado por Comités, Liga e Agir Como xa fixeran para anteriores folgas, como a do pasado 24 de outubro, as organizacións estudantís nacionalistas fan fronte común contra a Lomce e únense nunha xornada de mobilización a nivel galego. Hai catro meses, as protestas baleiraron as aulas e sacaron milleiros de persoas ás rúas galegas contra as rúas nunha convocatoria que era global e que incluía todo o espectro político progresista, así como o profesorado e as asociacións de pais e nais. Desta vez, o estudantado é o protagonista nunha protesta "contra o españolismo, a privatización e o patriarcado no ensino". As tres organizacións estudantís denuncian "os innumerábeis recortes e reformas impostas é educacións pública", entre as que se inclúen o descenso e a supresión de bolsas, a suba das taxas universitarias, a redución nos comedores públicos ou a minimización do límite de prazas. Todo, segundo advirten, sobre o pretexto dunha crise económica "na que, paradoxalmente, aumentan as ganancias das grandes elites económicas e invístese diñeiro público en rescatar bancos ou manter iniciativas privadas". Os convocantes denuncian "os innumerábeis recortes na educación pública" e unha Lomce "españolizadora, privatizadora e patriarcal" Segundo o manifesto das tres organizacións, e tal e como denuncian tamén asociacións de pais, sindicatos ou plataformas contra a lei Wert, a Lomce "reforza un programa ideolóxico sustentado na sumisión da muller ao home" ao dar maior importancia á relixión católica na educación e ao "aumentar o número de profesoras nesta materia". Ademais, "promove as asimetrías entre os xéneros ao financiar con diñeiro público os centros que segregan por sexo". Os convocantes das mobilizacións advirten tamén de que xa están deseñados os bosquexos dos futuros programas educativos, todos eles de "marcado carácter retrógrado e promotor do capitalismo extremo e da mercantilización das mozas", din, e citan como exemplo a materia de Iniciativas Emprendedoras. Agir, Liga e Comités denuncian tamén a "represión" sufrida por mozos en anteriores marchas contra os recortes en educación e cren que é "o estudantado da esquerda nacionalista" o que "debe tomar a iniciativa e continuar coas dinámicas mobilizadoras, combatendo a quen quere privar a clase traballadora e ás mulleres de acceder á educación de calidade e plantando cara a quen nos pretende asimilar como pobo". O BNG apoia a folga estudantil deste xoves 20 contra unha Lomce que cualifica de "clasista, privatizadora e inconstitucional" e reclama á Xunta que leve ante o Tribunal Constitucional a norma por inconstitucional, xa que "invade as competencias do Estatuto de Autonomía, as competencias plenas que temos en materia de educación". Anova, pola súa banda, di apoiar as mobilizacións e sumarse a elas xa que "os mozos e mozas deste país" non poden "permitir que o PP siga exercendo de verdugo dos estudantes". Lugares e horarios das manifestacións Santiago de Compostela: Alameda, ás 12.00 A Coruña: Praza de Vigo, ás 12.00 Lugo: Edificio Intercentros, ás 11.30, e na Horta do Seminario, ás 12.00 Ferrol: Praza de España, ás 12.00 Ourense: Rúa do Concello (diante da Xefatura Territorial de Educación), ás 12.00 Pontevedra: Praza da Peregrina, ás 12.00 Vigo: Praza América, ás 12.00 Carballo: Praza do Concello, ás 12.00 Cee: Praza 8 de Marzo, ás 12.00 Ribeira: diante da estación de autobuses, ás 12.00 Moaña: diante do edificio do Concello, ás 12.00 Noia: Diante do IES Virxe do Mar, ás 12 00 Ponteareas: Rúa Feliciano Barrera, ás 12.00 Pontedeume: porta do I.E.S. Breamo, (ás 10.00) Ribadeo: diante do IES de Ribadeo, ás 12.00 Sarria: Praza da Vila, ás 12.00 Verín: Avda. de Portugal-Diante IES Xesús Taboada Chivite, ás 12.00 Vilalba: Praza da Constitución, ás 12.00 Vilagarcía: Praza de Galicia, ás 12.00


Summary: A Coordinadora para o Estudo dos Mamíferos Mariños lembra as precaucións que cómpre ter no caso de atopar un animal como o aparecido a pasada semana nunha praia coruñesa, que vén de falecer por mor da desnutrición que padecía.

O pasado 4 de febreiro un pescador alertaba a Policía Local da Coruña da aparición dun lobo mariño varado na praia de Bens. O animal estaba moi "feble e delgado" e foi recollido por unha unidade móbil da Rede de Varamentos de Galicia, entidade asistencial dependente da Dirección Xeral de Conservación da Natureza que xestiona a Coordinadora para o Estudo dos Mamíferos Mariños (CEMMA), con sede en Nigrán. Ao chegaren, os técnicos da CEMMA observaron que se trataba dun exemplar de lobo mariño cincento cun "crítico estado de saúde" e decidiron trasladalo á Unidade de Coidados Intensivos do CEMMA; onde faleceu este luns. Diante da morte do león mariño, a quen se lle dera o nome de Bens, pola praia na que apareceu, o CEMMA lembra que consellos cómpre seguir no caso de atopar un destes animais. "Aínda que pensemos que nunca nos imos atopar cun lobo mariño, a posibilidade de atopalos entre Fisterra e Ribadeo durante a tempada invernal non é tan rara" "Aínda que pensemos que nunca nos imos atopar cun lobo mariño, a posibilidade de atopalos entre Fisterra e Ribadeo durante a tempada invernal non é tan rara", destacan. Entre novembro e abril "o empeoramento das condicións mariñas", con temporais como os destes días, "acrecentan a posibilidade de que máis lobos mariños dean á costa fuxindo das duras condicións do mar". Non en van, calcúlase que Bens puido chegar ata A Coruña "transportado por unha corrente dende as illas británicas ou Irlanda". Os lobos mariños "chegan directamente dende as colonias de cría do norte" e "están moi cansos". Por este motivo non é descartable que "poidan baixar á terra" para "descansar e botar unha soneca". Isto é o que, subliña o CEMMA, cómpre "ter en conta" se damos cun destes animais nun areal: 1-Non achegarse Un achegamento excesivo pode molestar o animal e provocar que "responda agresivamente". Unha distancia "prudente" evitará que "poida atacar e trabar". 2-Non bloquearlle a fuxida Se non está enfermo ou ferido, o lobo mariño pode querer marchar. Por iso sempre debe ter na súa contorna "unha alternativa" de fuxida cara ao mar. 3-Atar os cans Se atopas o lobo mariño mentres paseas co teu can, "procura que non se acheguen nin ataquen", lembra a CEMMA. 4-Manter silencio A aparición dun destes animais pode xerar balbordo, pero "os berros e o barullo porano alerta e nervioso". 5-Avisar Unha chamada inmediata ao 112 activará de inmediato a Rede de Varamentos. Bens chegou á costa galega desnutrido e con dous plásticos no seu estómago Estes consellos, indica a CEMMA, son a mellor guía para proceder, xa que non cómpre actuar igual en todos os casos. "Non todos os animais que chegan á costa precisan ser recollidos, só aqueles feridos ou que persisten en ficar no mesmo lugar durante días e amosan un comportamento patolóxico". Este era o caso de Bens, que chegou á Coruña cun "esgotamento extremo", deshidratado e desnutrido. Malia ao tratamento aplicado en Nigrán, as súas constantes vitais empeoraron e "non puido remontar o estado crítico co que chegou á costa galega". Tras a súa morte, resaltan, a necropsia amosou que tiña o aparello dixestivo "absolutamente baleiro" de alimento e, ademais, tiña "dous plásticos pequenos no estómago" que, se ben "non teñen que ver coa morte", debería "facernos reflexionar sobre o uso de xestión dos residuos".


Summary: Os padexeiros galegos na Copa do Mundo de Shaoxing, con Diego Romero e Tono Campos como grandes estrelas, conseguiron un total de seis medallas, tres de ouro, tan só por detrás dos 21 metais dos húngaros.

A Copa do Mundo de piragüismo maratón, celebrado na localidade china de Shaoxing, finalizou cunha soberbia actuación da representación galega, que sumou un total de seis medallas. Esa cifra faría de Galiza a segunda no medalleiro do campionato, de participar como nación independente, quedando tan só por detrás dos 21 metais dos húngaros. O grovense Tono Campos e o cuntiense Diego Romero foron as grandes sensacións do torneo, pois acadaron o ouro competindo conxuntamente no C2, ao que engadirían outros dous coa primeira praza de Romero no C1 curto e a de Campos no C1, ademais da prata que conseguiu este no C2 Junior. Pola súa banda, Tania Fernández e Tania Álvarez fixéronse coa prata no K2 Senior, e Pablo Crespo e Diego Piñeiro co bronce no C2 Junior. Asemade, tanto Manuel Garrido como Iván Alonso e Jaime Sobrado quedaron ás portas de sumar metal, xa que finalizaron na cuarta praza do C1 e o K2, respectivamente.


1492 considera-se, desde a ideologia imperialista espanhola, o ano no que se consuma a unidade do que hoje se dá em chamar Espanha, um projeto nacional no que nos incluim de maneira inopinada e entende-se que eterna. Assim como as geraçons nascidas no seio desta realidade chamada Galiza durante tam prolongado período nom puiderom escolher acerca desse vínculo com Espanha, nom poderemos nós nem poderám as geraçons que venham depois. Assim o tenhem pensado na Espanha. Decidirom e decidirám por nós. Sem dúvida que no que se refere a Galiza utilizarám o argumento de que a maioria da populaçom galega nom deseja cambiar o atual estado de cousas no tocante à soberania, ou seja, nom está preocupada pola soberania. A isto poderia-se responder que um captivério aceitado de bom grao nom deixa de ser um captivério. 1492, além de ser a data na que se fecha o que o imperialismo espanhol chama "Reconquista", assentando as bases do que eles consideram a unidade nacional, é também o ano no que Colombo "descobre" a América. À partir daí começa umha longa etapa de expansom da Coroa de Castela polo continente americano. Umha época gloriosa que acaba pouco antes de entrarmos no S.XX, com a perda de Cuba. Mas o imperialismo espanhol gosta de vanagloriar-se daqueles anos gloriosos, que deixarom pegada na América e cuja herança mais clara a constitui a língua e a religiom. Impôr a língua às comunidades indígenas e cristianizá-las pola força foi umha política implementada com o intuito de perpetuar as cadeias do Império. A cruz, a espada e a pólvora forom os que mantiverom os pendons de Castela além mar. Ainda que ultimamente a propaganda espanhola, sobre todo desde os fastos do ano 1992 (o famoso V Centenário) renovou o discurso pretendendo definir o acontecido como "um encontro de culturas", o que houvo foi o submetimento de uns povos por parte de um poder chegado da outra parte do oceano. Os estados surgidos da independência dos territórios coloniais da América, para bem e para mal, tenhem no seu código genético o sangue, a suor e o submetimento dos povos indígenas e dos negros chegados como escravos. A estrutura social de qualquer desses países delata-o. Também som fruto da luita desses povos, ou essas mesmas luitas condicionam hoje o seu presente. Costuma-se dizer que no 12 de Outubro nom temos nada que celebrar, ainda que em rigor sim que deveriamos considerar que temos motivos para a celebraçom: meio milénio de luitas, de resistência indígena, negra e popular nas Américas. A sua luita é a nossa, temos um inimigo comum que é o imperialismo espanhol, português, británico, francês...ou o imperialismo hegemónico a dia de hoje, que é o dos Estados Unidos da América, a fim de contas fundado pola oligarquia británica continental. No 12 de Outubro, a nossa memória tem que estar com cada pessoa indígena morta a ferro polas hostes conquistadoras, torturada ou executada polas autoridades coloniais eclesiásticas ou civís, cada umha das pessoas que perderom a vida nas minas. Temos que lembrar a todas aquelas pessoas que forom torturadas e exploradas polo escravagismo espanhol, que morrerom na longa travesia da África aos portos americanos ou polas más condiçons de vida ao serviço dos seus amos. E também temos que lembrar e honrar a todas aquelas pessoas que luitam e luitarom por um futuro mais digno para os povos da América. Os mambises, que com o machete combaterom as baionetas espanholas; Simón Bolívar, e a sua ideia de pátria latinoamericana, depois recolhida polo Ché Guevara; Augusto César Sandino, pai da pátria nicaraguana; o povo mapuche e a sua guerra silenciada contra o estado chileno...eles devem ser os sujeitos homenageados para nós, e nom desde logo os Reis Católicos, nem Cristovo Colombo, nem nengum dos atores que tenham intervido no expólio das terras americanas e a opressom dos seus povos. Da Espanha, como digo, ficarom muitas cousas na América; os que hoje exploram e oprimem, os que no seu dia sustentarom ditaduras e agora apoiam movimentos golpistas, som de raza branca e descendentes daquela oligarquia espanhola que saqueava a América colonial. Os fascismos chileno, paraguaio, argentino, uruguaio, venezuelano, colombiano tenhem conexions muito diretas com o espanhol; assim Stroessner, Videla ou Pinochet som perfeitos calcos de Franco além do Atlántico. Espanha na América levou riquezas, deixou um legado de terror e misséria. Essencialmente. Aquém mar, também devemos lembrar e honrar àqueles e àquelas que fixerom possível que hoje eu esteja a escrever este artigo em galego. O império espanhol sempre foi umha obra inconclussa, a de uns imperialistas fracasados. Estamos vivos e vivas, apesar de estar perdendo a guerra, talvez definitivamente. Enquanto a derrota final nom se der, há motivos para celebrar. Celebrar a dignidade da resistência. Nom vamos ao patíbulo da história em silêncio e sem forcejo; apresentamos ainda batalha numha luita desigual. Naturalmente que nem os exércitos da Espanha, nem os seus símbolos, nem a sua propaganda, nem as suas instituçons nos inspiram respeito. Espanha celebra-se a si própria, nós celebramos que nem ainda morrendo estamos rendidos. 522 anos depois.


Summary: ODS-Coia, a Plataforma de Afectad@s pola Hipoteca (PAH), o Grupo de Axitación Social (GAS) e o Colectivo Imán desenvolven un encerramento de 12 horas na Parroquia do Cristo da Vitoria (Vigo). Conversamos con Ana Belén e Pili, dúas das participantes nesta xornada.

Arredor de 40 persoas participaron nas primeiras horas do fechamento convocado por distintos movementos sociais da cidade de Vigo. A Oficina de Dereitos Sociais do barrio de Coia, a Plataforma de Afectad@s pola Hipoteca (PAH), o Grupo de Axitación Social (GAS) e o Colectivo Imán, organizan esta "xornada de convivencia e reflexión" que visa pór o foco da atención pública na situación que atravesan milleiros de familias viguesas, mais tamén en todo o país. "Denunciamos o empobrecemento de cada vez máis persoas" que están a ficar "excluídas", sinala en conversa con Sermos Galiza, Ana Belén, integrande de ODS-Coia. "A situación é cada vez peor", explica. E é que este colectivo que ofrece axuda ás persoas do barrio obreiro de Coia coñece de primeira man a realidade que están a viver centos de familias. "Desde non poder facer fronte ás necesidades básicas por non teren ingresos ou seren insuficientes" até "non poder afrontar o día a día con dignidade", subliña. Ana Belén (ODS-Coia): "Hai moitas familias que non poden facer fronte ás necesidades básicas por non teren ingresos ou seren insuficientes" Á beira da exclusión e sen dereito a unha vivenda O desemprego e a escaseza das axudas sociais están a deixar á beira da exclusión a centos de familias polo que urxen ás administracións "a dar unha resposta necesiaria" a esta situación. Con este obxectivo, o fechamento conta cun amplo programa de actividades dirixido a informar á cidadanía sobre os seus dereitos. Mais tamén arredor de dúas das grandes loitas desdes colectivos: a defensa da Renda Básica das Iguais e do dereito á vivenda. Pili é integrante da PAH en Vigo. Coñece centos de casos de persoas que están a piques de ficar sen morada. "A situación é horrorosa", narra, "mais o 2014 preséntase pior" pois serán moitas as familias que fiquen sen unha vivenda após caducaren os acordos de re-financiamento negociados pol@s prexudicad@s con axuda da propia PAH. Para paliaren este drama desde a Plataforma contan cunha "obra social", un servizo de apoio e axuda co que conseguiron paralizar os despexos de dúas veciñas de Vigo, Analia e Remedios. "Estes dous están solucionados", conta Pili, "mais en Vigo poden ser milleiros os casos e temos que os solucionar todos". Perante a inacción do Concello e a Xunta que non se están a responsabilizar daquelas persoas sen recursos que non poden pagar o aluguer ou a hipoteca, desde a PAH están a promover unha Iniciativa Lexislativa Popular a prol da creación dun "parque de vivendas de aluguer social" que sexa nutrido con aquelas moradas que actualmente se atopan en propiedade do SAREB --a entidade pública creada polo Goberno español para xerir os inmóbeis propiedade das entidades financeiras resgatadas. Pobreza enerxética?: "Coñezo nenos que se duchan en auga fría""Aquí fechada atópase unha muller de 59 anos que o 5 de marzo vai ficar sen casa", explica Pili, "nós non podemos ir un por un, é un cansazo, as administracións teñen que volcarse con esta xente e dar solución a todos os casos". Para esta activista, a principal causa da realidade actual "é que non temos traballo, se tivesemos ingresos ninguén deixaría de pagar" o aluguer, a luz ou a hipoteca, acrecenta. Pili (PAH): "O problema é que non hai traballo, se tiver ingresos, a xente non deixaría de pagar a luz ou a hipoteca" "Coñezo nenos que se duchan en auga fía", após as súas familiar vérense incapaces de facer fronte á factura da luz. Inquirida a respeito da posición do Partido Popular en relación á pobreza enerxética, Pili é taxativa: "o do PP é para facerlle unha enciclopedia, como poden dicer que non a que a xente teña auga?", pergúntase. E é que o grupo que apoia o goberno rexeitou en múltiples ocasións --a última esta mesma semana-- adoptar medidas para paliar a pobreza enerxética asumindo os custos da electricidade e a auga á fin de evitar que numerosas familiar fiquen sen servizos básicos como a calefacción ou a auga quente. "Estou nunha igrexa", explica Pili, "mais non son crente", porén "non podo entender como quen se din católicos poden ter tan pouca caridade"; quixera, expresa, "que desde o PP visitaran a esta xente". E como facer fronte ao problema?"O problema é que non hai traballo", reitera esta activista da PAH. Con ingresos suficientes para enfrontar o día a día, moitas destas historias rematarían. Aí se insire a ILP a prol da Renda Básica das Iguais, defendida tamén polos colectivos organizadores do fechamento. "O noso obxectivo é que máis alá das rendas que existen e que son insficientes, como a RISGA", explica Ana Belén, de ODS-Coia, "falemos do dereito a ter ingresos para facer fronte ás necesidades básicas". A respeito da axuda que actualmente mantén a Xunta, a Renda de Inserción Social de Galiza (RISGA), Ana Belén é clara: "é unha renda de miseria xa antes da reforma" que conta "cuns criterios que exclúen a boa parte da poboación". Neste senso, o que demandan é unha renda á que todas as persoas teñan dereito polo feito de seren persoas e coa que artellaren "unha ferramenta contra a exclusión social". De se aprobar esta proposta, indica Pli, "axudaríase a resolver todo". Imaxes de arquivo: Axluar, Galiza Contrainfo e Aequistres


Summary: O Concello promove a creación dun sistema de orzamentos participativos

Absolutamente consolidados están os Consellos Parroquias de Carballo. Esas citas, por cada unha das 16 parroquias, para que os veciñ@s falen cara a cara cos responsables municipais das necesidades dos seus lugares. Así se puido comprobar no Consello Parroquial de Oza celebrado onte, no que máis de 40 veciñ@s participaron activamente, e que contou ademais ca presencia dos representates dos grupos municipais: Evencio Ferrero do BNG; Paula Nogueira, do PP; Mari Carmen Vila, do PSOE, e José Bello, de TeGa. Unha veciñanza que ía coas ideas ben claras: Esixen a extensión do abastecemento de auga a todos os lugares da parroquia.Unha necesidade básica que practicamente quedará solventada, segundo informou o alcalde Evencio Ferrero, co proxecto que está en execución nestes momentos para levar o servizo ata Razo. Ademais, de cara aos orzamentos do ano que vén está previsto incluír a ampliación ata Serantes, de onde eran boa parte dos veciños e veciñas presentes no consello, e dende ese punto ata Xoane (Goiáns). O proxecto estará listo este mesmo mes, á espera de elaborar outro para completar a parroquia co lugar de Villar de Uz. Orzamentos participativos A cita serviu para repasar a idea dos orzamentos participativos, e a meirande parte dos grupos propoñen un sistema mixto, seguindo os modelos destes Consellos parroquiais, recollendo as suxestións veciñais e trasladalas, na medida do posible, aos orzamentos. Algo que practicamente xa é unha realidade, pois a a pavimentación do campo da festa de Oza foi unha demanda do ano pasado que se afrontará antes do verán a través do superávit do orzamento do ano pasado. Seguridade A outra gran preocupación da veciñanza de Oza é a seguridade viaria na estrada Carballo-Razo, polo que van seguir pedindo modificar os pasos de peóns para alonxalos das curvas e a instalación de lombos para reducir a velocidade, así como a construción de beirarrúas.