Summary: Un único acto de presentación e tres libros. Unha soa autora e tres editores. María Reimóndez regresa máis de dez anos despois á poesía como protagonista dun acto insólito, a presentación de tres novos títulos con tres editoriais distintas.

O acto de presentación dos tres novos títulos de María Reimóndez na libraría Lila de Lilith a última hora do xoves día 17 era inusual por varias razóns. A primeira porque hai máis de unha década que a escritora non ofrecía un novo título de poesía. A segunda porque, en tempos de seca editorial do xénero, non é nada habitual que unha autora publique varios poemarios dun golpe. A terceira, porque a Reimóndez convocaba nun mesmo acto aos seus editores, Fran Alonso de Xerais (que non puido asistir por causa persoal urxente), Francisco Macías de Positivas e Cibrán Rico e Suso Vázquez de Fabulatorio. Son os editores dos seus tres novos libros, os novo triple encontro da autora coa poesía que rememora, en certa medida, algúns episodios de especial relevancia da súa traxectoria. Moda galega reloaded (Positivas) devólvenos ao primeiro libro de poesía de Reimóndez, o Moda galega publicado en 2002 tamén por Paco Macías no que a autora descubría unha voz crítica e aceda de interpretación dos modelos que se a moda impón ás mulleres nun percorrido poético á través dos comercios de Vigo. Con Presente continuo (Xerais), María Reimóndez rememora a súa primeira viaxe á India en 1994, destino que marcaría o seu traballo na ONG, Implicadas no Desenvolvemento, da que foi presidenta até hai uns meses. Finalmente kleinigkeiten/ cousiñas (Fabulatorio) trátase dun libro que a tamén tradutora escribiu directamente en alemán, despois da súa estadía na casa de artistas Villa Waldberta en 2011. María Reimóndez afondou no carácter "excepcional" do acto, á beira da "persoa que deu o primeiro si quero tan importante para ter voz pública por vez primeira", dixo referíndose a Paco Macías. Tamén agradeceu a súa "casa literaria", a Xerais que publica Presente continuo, escrito en 2005 cando se cumprían dez anos da primeira viaxe á India e que agora ve como "unha instantánea prolongada, un presente que non remata nunca". Finalmente, o novo kleinigkeiten/ cousiñas un libro escrito en alemán para público alemán e que só agora ve a luz en galego, nunha tradución tamén insólita para unha autora que só agora se adentra na escrita literaria noutra lingua e publicado por unha editorial nova, Fabulatorio, que ten a vontade de publicar poucos libros mais de esmerado deseño. No acto participou tamén a escritora Susana Sánchez Arins, escritora e compañeira da web de crítica feminista "A Sega". Poesía é a carraxe dunha pedra Como adoita facer nos actos de presentación, María Reimóndez entregou ás persoas asistentes unha sorte de avión en papel a cores encartado, con multitude de dobreces nos que se agochaba un texto escrito para a ocasión e titulado "As leis da física". "Mais nesa biodiversidade, estes tres textos parten do mesmo fluído. Neles, o espazo e o tempo conviven para conformar o político. Ás veces os espazos son a cidade que abrín e atopei follas en branco e páxinas rachadas. Outras veces intentei poñerlles nome pero ningún me chega. E outras herdo unha cidade que agora debo habitar de novo, erixir unha arquitectura na que as rúas me pertenzan, non só as lembranzas" escribe María nese texto que é, en certa medida, unha particular "autopoética" da autora "Unha pensaría que en dez anos a cousa ía mellorar algo, mais esperta co aumento do capitalismo a anestesia social o recorte das posibilidades, a televisión idiotizadora, a falta de personalidade colectiva e uns ideais de muller cada vez máis raquíticos onde ter as tetas pequenas provoca traumas psicolóxicos da dimensión dun ataque terrorista e onde un ten basicamente para escoller entre belén esteban maria dolores de cospedal e lady gaga" escribe a autora no texto entregado o xoves ao público que encheu a Lila de Lilith para a singular presentación triple. "Poesía é a carraxe dunha pedra contida na palabra fronte unha carga policial. E con ela tecéndonos non hai lei da física que poda rexernos máis", remata a autora no seu, este inédito, texto.


Summary: Esquerra considera a consulta como a ferramenta acaida, mais non descarta a declaración unilateral de independencia

As base da ERC aprobaron por ampla maioría o relatorio política que marca o guión para alcanzar a independencia. Fixérono esta fin de semana na conferencia nacional que o partido fixo en Hospitalet de Llobregat. O texto, segundo conta Vilaweb, indica que o referendo ou consulta é "o instrumento ideal", mais non descarta eleccións anticipadas ou a declaración unilateral. Perseveranza e coraxe No discurso de apertura da conferencia nacional, Marta Rovira, secretaria xeral de ERC, pediu "perseveranza" e "coraxe" no camiño cara á independencia e dixo que estas dúas condicións son esenciais para alcanzala. " Rovira tamén deixou claro que a ERC faría "todo que corresponda" para acadar un estado propio e que oos e as catalás podan decidir en que tipo de estado queren vivir. Na conferencia nacional tomaron parte economistas, sociólogos, políticos... para debater sobre como sería unha república catalana independente e viábel. As conclusións poden se consultar na propia web de Esquerra.


Summary: Rafel Medina y Villalonga, avó de Luis Medina Abascal, acusado pola Fiscalía de cobrar comisións na venda de máscaras ao Concello de Madrid, foi un recoñecido represor franquista que participou do golpe de Estado de 1936.

O xornal eldiario.es puxo rostro esta terza feira á familia de Luis Medina Abascal, un dos investigados, xunto ao empresario Alberto Luceño, polo presunto cobramento de comisións na venda de máscaras ao Concello de Madrid, motivo polo que a Fiscalía Anticorrupción os acusa dos delitos de estafa, falsidade documental e branqueo de capitais. Medina Abascal pertence a unha das principais familias da aristocracia do Estado español, a Casa de Medinaceli, e actualmente ostenta o título de marqués de Villalba. Tal e como recolle eldiario.es, o avó do investigado, Rafael Medina y Villalonga, tomou as armas en 1936 e participou do golpe de Estado militar que derrocou a autoridade republicana, alén de se integrar na chamada Garda Cívica, que protagonizou algunhas das escenas máis crueis da represión franquista en Andalucía. A represión da homosexualidade durante o período franquista Unha vez instaurado o réxime ditatorial de Francisco Franco, Medina foi nomeado alcalde de Sevilla (1943-1947) e, posteriormente, procurador nas Cortes españolas. A investigación Segundo o escrito da Fiscalía, Medina Abascal foi quen contactou co Concello para ofrecerse como intermediario na compra das máscaras en marzo de 2020, "aproveitando a súa condición de persoeiro coñecido na vida pública e a súa amizade cun familiar do alcalde de Madrid [José Luis Martínez-Almeida]". Trátase, en concreto, de Carlos Martínez-Almeida, curmán do rexedor e avogado que opera no sector privado. Fiscalía afirma na súa querela que ambos os empresarios venderon luvas de "ínfima calidade" e test de detección da Covid-19 que resultaron ser "defectuosos". A oposición levará á Cámara o contrato dos Ayuso coa Xunta Luis Medina tería percibido unha comisión dun dólar por máscara, polo que a contía total roldaría o millón de dólares, uns cartos cos que mercou un iate valorado en 325.000 euros. "Disto inférese que o prezo real de venda das máscaras era de 2.689.300 dólares e que os acusados o inflaron artificialmente para levar como beneficio neto da operación 4.000.000 dólares; é dicir, 148% do prezo real do produto", sostén Anticorrupción. Pola súa parte, Luceño, o encargado de mercar o material, teríase enriquecido con case 5 millóns de dólares.


Summary: BNG e PSOE piden a súa dimisión, pero o rexedor non pensa deixar o cargo ao sentirse apoiado polo PP a nivel nacional.

O alcalde de Baralla -Manuel González Capón, do PP- cedeu e finalmente convocou para este día 22 un pleno extraordinario no que se debaterá a súa dimisión, como pedían PSOE e BNG, após afirmar en sede local que "os que foron condenados a morte (durante o franquismo) será que o merecían". A oposición pediu de forma unánime a dimisión de González Capón, que polo contrario foi respaldado polo seu partido, que aceptou as "desculpas" polo que tratou como unha simple "frase desafortunada". Así, o alcalde non ten nin a máis mínima intención de abandonar o seu cargo, tal e como xa fixo saber e en contra da petición opositora. A posición do PP e do alcalde de Baralla foi moi criticada durante os actos celebrados co gallo do Día da Galiza Mártir.


Summary: Un informe da Fundación Ramón Areces sobre a distribución da renda ao longo da crise económica salienta que entre 2007 e 2016 o peso da clase alta e media descendeu máis de cinco puntos. O estudo sitúa o 36,4% dos galegos e galegas na pobreza e outro 35,1% na clase media-baixa.

"Todos somos clase media", adóitase escoitar. A categoría, difusa, serve moitas veces para ocultar diferenzas importantes na renda e no nivel de vida da poboación. A Fundación Ramón Areces e o Instituto Valenciano de Investigacións Económicas veñen de publicar un informe sobre a distribución da renda ao longo da crise económica no Estado español e en cada unha das comunidades autónomas. O estudo salienta que entre 2007 e 2016 o peso das clases alta e media en Galicia descendeu máis de cinco puntos, ficando por debaixo do trinta por cento (28,5%). Por debaixo deste nivel ficaría unha clase media-baixa que abranguería o 35,1% da poboación e outro 36,4% de galegos e galegas en situación de pobreza. A clase media foi a que máis diminuíu nos peores anos da crise, pasando de representar o 24,1% da poboación a ser só o 19% O informe analiza a evolución destes grupos sociais entre 2007 e 2013 e entre 2013 e 2016, recollendo un forte incremento desta poboación pobre nos seis primeiros anos de crise (do 33,6% ao 43,2%), descendendo nos tres anos seguintes de recuperación económica ata o 36,4%. A clase alta reduciuse ata o 2013 do 9% ao 6,4%, crecendo posteriormente unhas décimas. A clase media foi a que máis diminuíu nos peores anos da crise, pasando de representar o 24,1% da poboación a ser só o 19%. Dende o 2013, a porcentaxe de poboación que o estudo enmarca neste grupo social volveu crecer, ata o 21,8%, pero lonxe aínda dos niveis previos á crise. Apenas o 28,5% da poboación galega ten unha renda igual ou superior á renda media española, fronte ao 35,6% que supera este nivel no conxunto no Estado Apenas o 28,5% da poboación galega ten unha renda igual ou superior á renda media española, fronte ao 35,6% que supera este nivel no conxunto no Estado. No ano 2007 a porcentaxe de galegos e galegas que superaban a renda media era o 33,1% e no conxunto de España o 41,4%. Neste indicador, tan só Estremadura, Andalucía, Castela-A Mancha, Canarias e Murcia fican por debaixo de Galicia, é dicir, cunha maior proporción da súa poboación por debaixo da renda media do Estado. "O impacto da crise sobre as diferentes xeracións foi tremendamente asimétrico, incidindo especialmente sobre a poboación máis nova" O informe conclúe que "estamos aínda lonxe de alcanzar os niveis de oportunidade de renda e emprego que tiñamos en 2007", cifrando a distancia que nos separa daquela situación nuns 15 puntos porcentuais en oportunidades de renda e máis de 20 puntos porcentuais en oportunidades de emprego. Así mesmo, salienta que "o impacto da crise sobre as diferentes xeracións foi tremendamente asimétrico, incidindo especialmente sobre a poboación máis nova". O grupo de idade comprendido entre 16 e 30 anos viu como se reduciron as súas oportunidades de renda á metade das que tiñan en 2007 e as de emprego ao 60% das que tiñan naquel ano, conclúe.


Summary: As confrarías xa alertaran en reiteradas ocasións da situación desta especie, a máis comercializada polo sector marisqueiro local nas últimas dúas décadas.

As capturas de ameixa babosa na ría de Ferrol, a especie máis importante para o sector marisqueiro local nas últimas dúas décadas e media, descenderon o pasado ano 20% a respecto de 2020. A caída do stock deste bivalvo, que se vén evidenciando nas cifras de extracción ao longo dos últimos anos, alcanzou en 2021 o seu peor dato, con 25.600 quilos comercializados (malia que as cifras son aínda provisionais) por tres confrarías da ría (Barallobre, Ferrol e Mugardos), seis toneladas e media menos que no exercicio anterior. Pola contra, neste tempo incrementouse o prezo medio de venda, que pasou dos 17,6 euros/quilo aos 19,9 do ano pasado. A evolución das capturas de ameixa babosa, que recolle Pesca da Galiza, dependente da Consellaría do Mar, reflicte unha grave deterioración. A ameixa babosa é a especie máis extraída e comercializada na ría de Ferrol desde que existe un rexistro (2001). Nestes vinte anos vendéronse polas canles legais máis de 3.366 toneladas desta especie, o dobre, por exemplo, que a segunda en volume de capturas, o berberecho. Con todo, o seu peso no sector foi minguando até 2021. En Mugardos foi a terceira; en Barallobre, a sexta, e en Ferrol, a oitava. Tomando como referencia a serie máis recente, o descenso é moi acusado. En 2014, por exemplo, extraéronse perto de 300 toneladas, que reportaron aos depósitos uns ingresos de case tres millóns de euros. Desde entón, a caída foi sostida e denunciada en reiteradas ocasións polos patróns maiores das tres confrarías, até tocar fondo, polo de agora, o pasado 2021.


Summary: A voceira do Bloque, Olaia Fernández Davila, acusa o Executivo de antepoñer a "salvación dos bancos" ao benestar da sociedade e advirte que o PP "xa é libre" para continuar cos recortes logo das eleccións galegas e vascas.

"O Goberno decidiu salvar os bancos e sacrificar as vítimas", resumiu Olaia Fernández Davila, voceira do BNG no Congreso, durante o debate dos Orzamentos que se está a dar este mércores na Cámara. Para a formación nacionalista, que presenta unha emenda á totalidade ás contas, o Executivo conservador centra a súa política económica en "cumprir co déficit a costa das políticas sociais, de non crear emprego nin cohesión fiscal". "Antepoñen intereses da banca ao das persoas mentres avalan o pago de intereses polo rescate do sector financeiro" "Antepoñen intereses da banca ao das persoas mentres avalan o pago de intereses polo rescate do sector financeiro", insistiu Fernández Davila, que lembrou que a débeda do Estado "non é debida ás políticas sociais, senón á desfeita da banca" e advertiu de que as contas presentadas polo Goberno "son contrarias á maioría social". Do mesmo xeito, preguntoulle ao ministro de Facenda, Cristóbal Montoro, se "vai ou non haber rescate", acusándoo de "crear unha inseguridade nada positiva", ao igual que fai coa teórica revalorizacións das pensións. "Non se van revalorizar aínda que as suban o 1%. Este 1% non representa revalorización ningunha; non van cumprir o prometido", reprochoulle. O BNG acusou o Estado de "practicar o artificio orzamentario no AVE cunha dotación anormalmente elevada e non detallada" Ademais, e en canto ás partidas dos Orzamentos para Galicia, Olaia Fernández Davila acusou o Estado de "practicar o artificio orzamentario no AVE cunha dotación anormalmente elevada e non detallada", logo de censurar a actitude de CiU e ERC, tras as súas últimas críticas aos investimentos en alta velocidade galega. "Con todo cariño, desde o BNG entendemos a reivindicación das infraestruturas para Catalunya, pero non imos deixar de defender os nosos dereitos", asegurou a voceira do Bloque, que recordou que Galicia "ten tanto dereito" como os cataláns e incluso "unha necesidade maior" de infraestruturas. "Non tomen a Galicia como se fosemos os culpables de que non teñan as necesidades cubertas, porque somos nós os que non as temos cubertas logo de anos de compromisos incumpridos por parte dos gobernos", recriminou. "Non tomen a Galicia como se fosemos os culpables de que non teñan as necesidades cbuertas", dille Fernández Davila a CiU e ERC Na súa resposta aos grupos minoritarios, Cristóbal Montoro obviou a Galicia e centrouse en censurar os obxectivos independentistas de Catalunya, aínda que fixo unha alusión global. "As criticas sementan desesperanza e desconcerto e son profundamente insolidarias. Detrás delas levantaron bandeiras políticas para mostrar que desde as diferenzas se crea confianza cando é ao revés. É hora de que baixen bandeiras. Nunha democracia hai que elixir o obxectivo", asegurou, logo de acusar de "vitimistas" aos grupos cataláns.


Summary: A Concellaría de Normalización lingüística organiza a quinta edición deste festival musical que terá lugar os días 12, 13 e 14 de maio.

Esta segunda feira (25 de abril) foi presentado o cartaz e programación da quinta edición do Galegote Rock organizado pola Concellaría de Normalización Lingüística do Concello de Pontevedra e o Pontevedra ao Vivo. Alberto Oubiña, responsábel desta área, acompañado de Marcos Rivas e os artistas Roger de Flor e Querido Extraño, sinalaron que se trata dunha actividade coa que visan dar a coñecer intérpretes e grupos de música de distintos estilos através da música en directo ao tempo que promover a variedade musical que se está a producir na Galiza e en galego. Nesta edición o festival introduce diversas novidades a respeito doutros anos como sesións infantís que decorrerán na Praza a Pedreira e que contarán con xogos e espectáculos dirixidos a toda a familia mais principalmente ás crianzas. Aliás, o Galegote tecerá pontes co programa Sétima Feira através da actuación de Davide Salvado o sábado 14 de maio na Praza de Abastos da cidade do Lérez. Porén, son moitos os grupos e artistas do panorama galego que compoñen o cartaz e cuxas actuacións serán de balde. Sokram, Poetarras, Familia Caamagno ou Camarada Nimoy son algúns dos nomes que se poderán escoitar. Xoves 12 No Pequeno Karma, ás 21.30 horas: Querido Extraño e Roger de Flor; Venres 13 Na Sala Karma, ás 22 horas: Santos Morcegos e Camarada Nimoy Sábado 14 ás 11 h, na Sétima Feira (Praza de Abastos): O Xabarín de Bora ás 12 h, na praza da Peregrina: Tanto nos Ten Sesión infantil a partir das 12 h, na praza da Pedreira: xogos ás 12.30 h, na terraza da sidraría Montañés: O Cadelo Lunático ás 13 h, na Sétima Feira (praza de abastos): Davide Salvado Sesión infantil, ás 13 h, na praza da Pedreira: Canta Contos, de Expresión Contacontos ás 14 h, diante do Savoy, Alley Stompers e o baile de Lindy Hop ás 15 h, nos xardíns do Parador: Tatan Chapeu ás 16 h, no Grifón: Mike Grelo e Curmán Sesión infantil, xogos a partir das 16 h, na praza da Pedreira ás 17 h, no Diaño: Poetarras ás 18 h, no Pequeno Karma: Sokram Sesión infantil, ás 18.30 h, na praza da Pedreira : Xoana sen Medo, de Falabaratas ás 19 h, nas escaleiras do Teatro Principal: Champurrada ás 20 h, no cruceiro das Cinco Rúas: Familia Caamagno


Summary: Carril incide na necesidade de que as políticas para saír da crise teñan Galiza no centro.

Paulo Carril, secretario xeral da CIG, sindicato maioritario na Galiza, participou hoxe na comisión parlamentaria sobre a reactivación económica e social da Galiza para pór sobre a mesa unha lista de medidas encamiñadas a lograr unha saída "xusta" e "galega" á crise derivada da pandemia. Para Carril, o que era en principio unha crise sanitaria estase a tornar "nun problema económico e social no que a clase traballadora galega non pode ser a damnificada". Na súa opinión, a resposta das distintas Administracións distan moito de ir na liña correcta, xa que se valen de "instrumentos públicos para socializar as perdas, pero privatizando os logros". Tampouco cre que a solución pase por facer da Galiza "un gran Camiño de Santiago" nin por vender o sector turístico como alternativa á perda de empregos en servizos. Na mesma liña, critica que as políticas da Xunta vaian encamiñadas a permitir facer do país "un grande eucaliptal" e non a conter a sangría da emigración e evitar "que a nosa mellor xeración marche". Para saír da crise, o responsábel sindical considera que unha das premisas é "recuperar o autogoberno" e reducir a dependencia das políticas de Madrid e da Unión Europea para facer que as medidas que faciliten unha resposta xusta á mesma saian do Parlamento galego. Neste ámbito, aposta en fomentar que se fechen no país os ciclos produtivos e mellorar a posición da Galiza no exterior. En materias como o agro e a pesca, "superar o papel mercantilista" e definir "políticas propias". Banca pública Outra das súas propostas pasa pola intervención pública no sistema financeiro, de modo que a Xunta "asuma a promoción de novos proxectos e xogue un papel activo na xestión" pola vía dunha participación directa, como a que reclama para Alcoa e Alu Ibérica en forma de intervención. Para a consecución destes obxectivos, Carril ve oportuna a creación dunha banca pública galega que permita que flúa o crédito e que evite a exclusión, levando oficinas a todos os concellos do país. En materia enerxética, o secretario xeral da CIG advertiu do risco de que os eólicos inunden o rural "como no seu día foron as centrais hidráulicas". Pediu un plan de investimentos para compensar a perda de emprego nas Pontes e Cerceda polo fechamento das centrais que, como apuntou, poderían ir na liña do impulso ao almacenamento de enerxía con hidróxeno. Serían medidas destinadas a combater, dixo, a "desertización económica e social" á que se están a ver abocadas moitas comarcas da Galiza "sen plans alternativos de reindustrialización". A derrogación das reformas laborais e a creación de emprego "digno" foron outras das premisas nas que Carril centrou a intervención, na que tamén falou da situación da sanidade. A este respecto, exixiu una xestión pública directa do sistema sanitario e "recuperar o privatizado". Suxeriu un orzamento propio para Atención Primaria, de maneira que non estea suxeita "a intereses hospitalarios", a creación de novas prazas e a eliminación do copago farmacéutico. Anunciou tamén que nas próximas datas presentarán o seu plan para un sistema público galego de atención ás persoas que, insiste, deben ser o centro das políticas de recuperación. Diálogo Social Por último, Carril tivo ocasión de facer valer o papel sindical na procura de solucións, ao tempo que afeou ao Goberno galego que non teñan en conta á principal forza sindical da Galiza. Neste senso, cualificou o chamado diálogo social como "unha prostitución da representación tripartita" e acusou o Goberno de Feixoo de "estrangular una institución cun Parlamento". Insistiu en que é unha figura que "non ten sostén xurídico" e lembrou que "os consensos constrúense sen sectarismos". Consello Económico e Social e alcalde de Vigo Tamén tomou a palabra o ex conselleiro e ex rexedor compostelán, que é actual presidente do Consello Económico e Social (CES), Agustín Hernández, quen evidenciou a escasa aposta no I+D+i na Galiza e quen incidiu na necesidade de impulsar actuacións como o corredor atlántico de mercadorías ou a transformación da Administración para facela máis áxil e próxima á cidadanía. Mais o que obtivo Hernández como resposta foi unha batería de reproches polo papel da institución que preside, á que acusaron desde as filas do BNG de ter un papel "inexistente" durante a crise derivada da pandemia. Neste senso, a deputada Noa Presas instou o Consello Económico e Social a "saír da hibernación" e "facer valer" o seu papel como órgano consultivo. Na sesión da comisión de reactivación económica, social e cultural da Galiza que decorreu onte, o alcalde de Vigo e presidente da Federación Española de Municipios e Provincias (FEMP), Abel Caballero, encargado de abrir o debate na quenda da mañá, destacou o papel das entidades locais na loita contra a pandemia, que, denunciou, non contaron en moitos dos casos co respaldo da Xunta. Durante a súa intervención, o rexedor vigués criticou que a Xunta non transferise aos concellos "nin un só euro" dos 23 millóns que recibiu do Goberno español para accións sociais. Incidiu na "imperiosa necesidade de coordinación institucional", e apuntou que "dicir o que facer e logo pedir que nos acompañen" é un "mal sistema".


Summary: O movimento popular apúntase unha vitoria incuestionábel. O alcalde de Burgos deu marcha atrás sobre os seus propios pasos e esta sexta feira á tarde anunciou a paralización definitiva do bulevar de Gamonal.

A retirada do proxecto produciuse non sen dúbidas e tira-puxas no seo do propio Partido Popular. O Pleno do concello submeteu esta mañá dúas mocións -de PSOE e UpyD- para instar ao goberno municipal a que renunciase definitivamente ao proxecto. Nese momento, o PP decidiu que non, que as obras poderían eventualmente continuar. Porén, horas despois, o alcalde de Burgos anunciou a paralización definitiva das obras, sen marcha atrás. O alcalde sabía que as mobilizacións non ían cesar. Hoxe mesmo, miles de persoas concentráronse perante o concello durante a realización do Pleno. En Gamonal, un barrio de extracción basicamente obreira, o PP gañou as pasadas eleccións municipais. Todo parece indicar que Javier Lacalle tomou en consideración os consellos de Génova, temerosa de que a faísca prendida en Burgos se puidese estender por todo o Estado a poucos meses -Maio, eleccións europeas- de o eleitorado ser chamado a votar.


Summary: O comité de crise da localidade opta por "facer máis contundentes" as protestas e propón un paro total no concello o próximo 16 de outubro. O PPdeG segue a culpar o PSOE de querer "asinar a acta de defunción" da comarca

Endesa teno claro. A central das Pontes non volverá queimar carbón e non volverá ser o que era, se é que é algo. Malia que aínda non presentou a solicitude ao Goberno central para a autorización do feche, desde que o faga pasará ano ou ano e medio ata que a a actividade sexa clausurada, non antes de 2021. Será o tempo no que o persoal --propio, das auxiliares ou dependente--, administracións e cidadanía pelexen por unha alternativa que evite outro duro golpe á industria e ao norte galego. Endesa promete recolocar os 160 traballadores da central pero nada garante sobre os empregos indirectos e di apostar pola produción de enerxías limpasEndesa promete recolocar os 160 traballadores da instalación pontesa, pero non pode garantir nada para transportistas ou os centos de empregos que dependen agora dela. Asegura que ten un proxecto para reconverter a localidade nun polo de produción de enerxías limpas ou biocombustibles e evitar así o golpe que todos temen. Mentres, alcaldes da zona fan fronte común, os sindicatos impulsan grandes mobilizacións e os camioneiros recrúan as protestas. No PPdeG, a táctica, polo momento, semella outra. Malia o inevitable peche, acelerado agora, os populares seguen a falar de 2045 como hipotética data final e a culpar o PSOE de "querer clausurar a central e asinar o certificado de defunción" das comarcas do norte da provincia da Coruña. Varios cargos públicos da zona reuníronse este domingo xunto ao secretario xeral, Miguel Tellado, ante a central para criticar o Goberno central e pedir a dimisión da ministra para a Transición Ecolóxica nun acto propio de precampaña. Pola súa banda, Gonzalo Caballero, líder do PSdeG, acusa a Feijóo de "manterse como espectador" e non asumir "responsabilidades" no que ten que ver coa decisión de Endesa sobre a central. O PP segue a culpar o PSOE de "querer clausurar a central e asinar o certificado de defunción da comarca" e usando o anuncio de Endesa en precampañaO outono prevese quente e as reunións sucédense desde que o pasado venres Endesa anunciase o peche. Precisamente Teresa Ribera, ministra para a Transición Ecolóxica en funcións, convocou xa para o vindeiro mércores unha cos representantes sindicais e das administracións locais. Antes, o martes, unha caravana de máis de 300 camións dedicados ao transporte de carbón desprazaranse á Coruña noutra xornada de protesta. Ao tempo, os transportistas manteñen os peches nos Concellos de Vilalba, As Pontes e Ferrol. Non será a única nas vindeiras semanas. Colectivos sociais, traballadores, sindicatos, partidos e asociacións empresariais xa pensan nunha posible folga xeral nas Pontes o vindeiro 16 de outubro en protesta polo peche da central e a falta de alternativas. Así o anunciou o goberno local logo do encontro do grupo de crise conformado na localidade. Ao paro uniríase unha caravana de vehículos ata Madrid. As Pontes "urxe endurecer as mobilizacións" e planea unha folga xeral o 16 de outubro. No vindeiro martes, unha caravana de camións chegará á CoruñaSó importantes avances na negociación que os vindeiros días se dará entre administracións locais, Estado e Endesa podería frear esta folga xeral. "Urxe endurecer as mobilizacións e facelas máis contundentes", asegurou a concelleiro de Industria das Pontes, Ana Pena. "A posibilidade de peche sempre estivo enriba da mesa, pero non desta forma. Non o esperabamos", engadiu entre críticas á empresa por non ter avisado do anuncio que fixo á CNMV.


Summary: A Audiencia Nacional española desenvolve un novo macroxuízo político contra persoas acusadas de "integración e colaboración" con ETA por poren en marcha as candidaturas de D3M e Askatasuna

Un novo xuízo político sentará no banco d@s acusad@s 13 cidadáns e cidadás vascas que desde esta quinta feira se enfrontan a penas de entre 9 e 7 anos de cárcere, acusad@s de "integración e colaboración" con ETA, por poren en marcha as candidaturas Demokrazia 3 Milloi (D3M) e Askatasuna, que pretendían recoller o voto de esquerdas e abertzale nas eleccións ao Parlamento de Gasteiz celebradas o 1 de marzo de 2009. Algunhas destas persoas foron arrestadas o 23 de xaneiro, recuperando a liberdade tras os comicios. Ao resto citoun@s posteriormente a Audiencia Nacional española. Mais sobre todo esta operación policial serviu de base para a sentenza emitida polo Supremo o 9 de febreiro pola que ilegalizaron ambas as dúas plataformas electorais e que foi ratificada posteriormente polo Constitucional. Con isto, por primeira vez nos últimos 30 anos a Cámara de Gasteiz non tivo unha representación de esquerdas e abertzale. Unha anomalía produto da política de ilegalizacións que terá a súa continuidade co xuízo que levará a cabo, segundo as previsións, os días 3, 4, 7, 8, 9, 17 e 18 de maio. Informes 'ad hoc'A xuízo da defensa, exercida por Jone Goirizelaia e Kepa Landa, o proceso é consecuencia da decisión do Estado español de vetar a esquerda abertzale "e impedir que teña representación institucional". Como é habitual nestes casos, a Policía española e a Garda Civil elaboraron uns informes ad hoc con que vinculan D3M e Askatasuna a Batasuna e que se presentan como se foren análises periciais. Uns documentos en que logo se apoiarían o Supremo e o Constitucional para vetaren as listaxes. "A única razón pola que estas persoas van ser xulgadas é pola súa intención de se presentaren a unhas eleccións", subliña Goirizelaia. O contexto político virou radicalmente desde aquela macrorredada de 2009. A ilegalización segue vixente, xa que Sortu está á espera da resolución do Tribunal Constitucional. Con todo, o Parlamento de Gasteiz é agora o único oasis de veto político onde a esquerda abertzale non ten representación, despois do éxito electoral das coalicións Bildu e Amaiur. A pesar diso, o proceso contra estas 13 cidadás e cidadáns vasc@s segue en pé. Na relación de probas facilitadas polos axentes atópase unha abundante listaxe de manifestos e textos sobre cuestións como Educación, TAV, accidentes laborais ou o éuscaro. Ademais, cítase como evidencia a participación en reunións ou roldas de prensa. Probas de que, en efecto, os e as acusadas son persoas activas na vida pública e política de Euskal Herria. Dito doutra maneira: "A actuación dos acusados non foi controlada, nin auspiciada, nin ideada, nin finanzada por ETA nin por ningún outro partido ou organización que fose declarada ilegal polos tribunais". Nota: esta información foi elaborada a partir do publicado no diario Gara


Summary: Os sindicatos de Bankia e Banco de Valencia, que se uniran tamén ao paro deste mércores 6, desconvocáno tras o achegamento de posturas coas entidades nas súas respectivas negociacións dos ERE. Os sindicatos de NGB esperan "unha resposta masiva" ante a reestruturación "máis salvaxe e dramática" do sistema financeiro.

Os empregados de Novagalicia Banco están chamados á folga para este mércores día 6 contra as intencións do ERE da entidade no que se prevé o despido de milleiros de traballadores. Serán os únicos das entidades nacionalizadas que secundarán o paro, logo de que os de Bankia e Banco de Valencia -que se uniran á convocatoria hai unhas semanas- acordasen desconvocalo tras o achegamento de posturas nas súas respectivas negociacións coas empresas. As xuntanzas entre dirixentes de NGB e os sindicatos non foron dabondo para evitar a protesta no banco con sede en Galicia, que irá acompañada de manifestacións na maioría de cidades a partir do mediodía. Os sindicatos cren que a desconvocatoria do paro noutras entidades evidencia "que mentres noutros lugares si se negocia, aquí non hai intención ningunha de facelo" Fontes sindicais de Novagalicia non cren que a desconvocatoria do paro noutras entidades afecte á da entidade galega, xa que "cada banco e cada proceso de negociación é diferente". "O que evidencia isto é que mentres noutros lugares si se quere negociar e se chegan a acordos, aquí a intención de acordar algo non existe", insisten, tras lembrar tamén que a reestruturación que se prevé en NGB é "a máis dramática e salvaxe" dos sistema financeiro, xa que o cadro de persoal vai camiño de soportar o cuarto ERE e prevese o desmantelamento dun 60% dos traballadores nos vindeiros anos. Tamén por iso, os sindicatos agardan "unha resposta masiva" por parte dos empregados e Novagalicia, unha noticia que demostra "a mobilización" do persoal, pero que evidencia tamén "a gravidade" da redución de cadro de persoal que se pon enriba da mesa por parte da dirección da entidade. Os sindicatos do Banco de Valencia e de Bankia desconvocaron a folga tras o achegamento de posturas coas entidades Foron os sindicatos do Banco de Valencia os primeiros que decidiron desconvocar a folga conxunta prevista nas tres entidades nacionalizadas logo de que alcanzasen un principio de acordo coa dirección que melloraba as condicións propostas nun principio. O ERE, segundo as últimas negociacións, afectaría agora a perto de 800 traballadores (fronte aos 890 iniciais), dos cales máis de 230 serían prexubilidados, mentres que o resto acolleríase a baixas indemnizadas, cunha indemnización de 30 días por ano traballado e con límites de 24 meses e de 36 segundo a idade. Ademais, inclúese un plan de prexubilacións cunha compensación de entre o 80 e o 85% do salario. En canto a Bankia, e á espera de novas xuntanzas durante este martes nas que se podería chegar a un acordo, os sindicatos decidiron desconvocar tamén a folga polo achegamento de posturas coa dirección. Segundo informa Cinco Días, a entidade madrileña inclúe agora prexubilacións para os maiores de 54 anos, baixas incentivadas cunha indemnización de 30 días por ano traballado e un límite de 26 mensualidades como mínimo e 2.000 euros por cada tres anos. Ademais, prevese tamén que a cifra inicial de despedimentos (4.900) tamén se reduza un pouco. Novagalicia mellorou a indemnización prevista e reduce os despidos, aínda que as cifras varían segundo as versións de sindicatos ou dirección En cambio, as posturas de traballadores e directivos continúan afastadas en Novagalicia. A entidade asegura que ofreceu medidas que reducirían á metade os despidos, de máis de 2.500 a 1.250, aínda que os sindicatos (CIG, CCOO, UGT, Csica, ASCA e CGT) manifestan que a redución só sería de 250. O que si mellorou a dirección da entidade foi a indemnización prevista para os despedidos, que pasaría dos 23 días por ano cun límite de 14 mensualidades aos 28 días cun máximo de 18. A cambio, porén, NGB imporía algunhas medidas de flexibilización que incluirían a apertura dalgunhas oficinas pola tarde, así como a redución de xornada e a conseguinte diminución do soldo dos empregados. A desconfianza dos sindicatos atópase sobre todo na proposta da suspensión do contrato de 200 traballadores desde mediados deste ano até finais de 2014, xa que se preguntan cales as garantías de reincorporación destes empregados. Ante a abundante, e variada, oferta feita pola empresa, os sindicatos presentaron unidos outra que implicaría non levar a cabo ningún despedimento na entidade. Nela incluiríase unha saída voluntaria e escalonada en cinco anos para aqueles traballadores cunha antigüidade de máis de 20 anos e que cumpran os 55 de idade, ademais de reducións de xornadas e rebaixas dos soldos máis altos. "Que os salarios do cadro de persoal nunca superen aos do presidente do Goberno", aseguraron, o que implicaría unha considerable rebaixa nos honorarios do presidente, José María Castellano. Ante a falta de acordo, os traballadores de Novagalicia Banco secundarán este mércores unha folga que irá acompañada de manifestacións en varias cidades galegas, todas elas ás 12 do mediodía, e cuxos puntos de saída se indican a continuación: A Coruña: Rúa Nova (Novagalicia Banco). Santiago: Praza de Galicia (Novagalicia Banco). Ourense: Rúa do Paseo (OP Novagalicia Banco). Lugo: Praza Maior (OP Novagalicia Banco). Pontevedra: Praza San Xosé. Vigo: Urzaiz (Oficina de Bankia).


Summary: Choven as críticas desde o mundo da cultura e sectores do independentismo que simpatizan con AGE polo feito de que a candidata se expresase en español durante o enncontro en que participaron representantes de Syriza e Front de Gauche.

Que Yolanda Díaz prescindise do galego na súa intervención no encontro internacional que a Alternativa Galega de Esquerda realizou na Coruña tería provocado malestar dentro das filas da AGE. En especial no sector independentista, onde varias persoas manifestaron a súa queixa porque a súa candidata cambiase ao español argumentando a presenza dun membro da francesa Front de Gauche e outro de Syriza. "En deferencia a ellos..." así desculpou Yolanda Díaz a súa intervención en español no acto. A presenza dos representantes da Front de Gauche e de Syriza foi o argumento empregado pola candidata da coalición entre EU e Anova para non falar en galego , lingua que só empregou para saúdar e en dúas palabras do seu discurso, no medio da frase en que denunciou "ataques a nuestra identidad, a nuestra cultura e á nosa lingua". En troques, o tamén candidato Xosé Manuel Beiras fixo a súa intervención no noso idioma. O episodio provocou malestar para algúns dos membros de AGE, moito máis cando ao día seguinte era o propio presidente da Real Academia Galega, Xosé Luís Méndez Ferrín, quen ía intervir no mítin de Cangas. Foi precisamente a figura de Ferrín, entre outros factores, a que atraeu para a AGE a persoas do mundo da cultura que, en toda a súa traxectoria tiveron na normalización lingüística un eixe de defensa política e cultural. O mesmo acontece en históricos militantes independentistas que por vez primeira apoian unha forza política que se presenta en español nun acto central como foi o da Coruña. 'Paracaidismo electoral' en español Esta está a ser a campaña en que a presenza do español está a ter máis forza. Súmase o desembarque de líderes de Madrid como Rubalcaba, Eduardo Marina, José Griñán do PSOE; Cayo Lara, Llamazares e Willy Meyer de Izquierda Unida; Rosa Díez e Toni Cantó de UPyD ou Arenas, Soria, Ana Pastor e Rajoy do Partido Popular, con intervencións en español mália seren tanto a ministra como o presidente de Pontevedra. Tamén por vez primeira unha candidatura está a facer toda a súa campaña en Galiza en español, Sociedad Civil y Democracia, o partido de Mario Conde. UpyD ten tamén no castelán a lingua predominante das súas intervencións públicas.


Summary: Numerosas baixas no no torneo dan opción á delegación galega para conseguir medallas nesta edición.

O Campionato de España individual de pesca submarina en categorías feminina e masculina, que chega esta ano á súa 65º edición, terá lugar ta vez en Cadiz e contará cunha importante representación galega. Pilar Barros, campioa do mundo de vídeo submarinismo: "Somos como depredadoras que coleccionan imaxes" Con epicentro no Centro Naútico deportivo do Cano, do 22 ao 24 de xullo dúas galegas e catro galegos tentarán voltar con medalla deste evento deportivo. Desde a Federación Galega de Actividades Subacuáticas (Fegas) indican a través dun comunicado que se desprazarán até Andalucía dúas pescadoras do club Perez-sub. Serán Sandra Osorio, que conseguiu a medalla de prata no campionato Galego e participará no seu segundo estatal consecutivo, e Isabel Arroio, que este ano parte como campioa galega e disputará o seu primeiro estatal. Diante as baixas confirmadas de varias deportistas por temas laborais, como as catalás Sandra Prat (subcampioa do mundo) e Ainhoa Abellán (Bronce no campionato do mundo), ábrese unha xanela maior para a consecución dun lugar galego no podio. Participación masculina En canto aos homes, participará o actual campión galego, Jacobo García do club Sotavento. A fotografía submarina como deporte Este pescador, ademais, está seleccionado para viaxar ao Europeo de Finlandia. Tamén irá o seu compañeiro de club, Elías Villar, que tentará romper a súa mala sorte nos estatais e, por esta vez, subir ao podio. Por último estarán en Cádiz, Adrían do Rio, o ferrolán do club Remo San Felipe que chega forte, e Ricardo González. Este último é un veterano pescador galego cun tema pendente co campionato estatal que podería saldar agora en Cádiz polo seu bo estado de forma e, segundo a Federación, "obter un bo resultado en augas que ademais non se lle dan nada mal".


Summary: A xeografía das cancións de Silvio Rodríguez é ampla. Santiago de Chile, praia Girón, Nicaragua, Camagüey, óleo dunha muller con sombreiro, aquel mar de serpes. Entre Woody Guthrie e César Vallejo, entre Leo Brouwer e Benny Moré, crónica dun século convulso e esperanzado, a súa obra encarna a arte de intervención e elevadísima esixencia formal. Leticia Carrera Pérez vén de obter sobresaliente cum laude pola tese en que estuda a súa lírica de días e flores.

Carrera Pérez (Ponteareas, 1990) coñeceu Silvio Rodríguez aos 13 anos. Un cedé do seu irmán con fotografías incluía un cartafol de título Inéditas. No seu interior, cancións do cubano. "Na secundaria, os profesores marcaban moi claramente a diferenza entre poeta e cantante, mais para min Silvio era un poeta", explica a filóloga e doutora a Sermos Galiza. Aquela obsesión de orixe adolescente acabou convertida no seu obxecto de investigación, levouna a Cuba e mesmo a tratar persoalmente a Rodríguez (San Antonio de los Baños, 1946). Da man do grupo Galabra da Universidade de Santiago de Compostela e baixo a orientación do profesor Elias Torres, redactou a tese de doutoramento que acaba de defender, Silvio Rodríguez: contra a cristalización do gusto e as ideas. Nela analiza as letras, ou poemas, de 245 cancións, as pertencentes aos 21 discos que o propio Rodríguez considera principais entre todos os que facturou. "Decidir o corpus do traballo foi complexo, porque ten máis de mil cancións, algunhas inéditas, outras só en directo, así que me cinxín aos elepés que el sinala na súa propia web, Zurrón del aprendiz", sinala Carrera Pérez. Con ese material e os métodos informáticos empregados adoito por Galabra, propúxose estabelecer os lazos entre a escrita de Rodríguez e o seu tempo, o axitado século da revolución. Dous bloques O traballo divídese en dous grandes bloques. No primeiro trata o contexto social, histórico, político, económico de Cuba e como se situou Silvio Rodríguez. No segundo, as cancións en relación a el. Singulares foron os mecanismos cos que Carrera Pérez se enfrontou aos textos. Lonxe do subxectivismo habitual na análise literaria, valeuse da estatística. A denominada análise clúster foi o primeiro. Con el descubriu a frecuencia de palabras e as relacións entre elas e crearon campos semánticos e palabras chave. Engadido a un inquérito a 172 persoas da Facultade de Filoloxía de Compostela en que non se lles indicaba a autoría nin a temática, averiguou a idea que proxectaba a obra do cantautor máis aló das súas propias intencións. De aí derivou o reparto das cancións en cinco etiquetas temáticas: amor, agonístico -loita política, maiormente-, metafunción -a reflexión sobre o papel da arte e o artista, tan característica de Silvio-, futuro e existencialismo. Entre os achados detectados por Carrera Pérez, un ben significativo: a palabra amor é a que máis se repite dentro da área amor, pero tamén dentro da área agonístico. "Isto é importante, porque nos explica que cando Silvio Rodríguez fala de amor, entende o amor tamén como internacionalismo, solidariedade, amizade ou compromiso", considera a investigadora. Outra palabra que aparece con frecuencia, deus, "non está asociada ao existencialismo e faise máis abondosa coa apertura relixiosa en Cuba xa nos 90". Sobre a cuestión do amor, coloca dous exemplos, Santiago de Chile, escrita na xornada do golpe contra Allende, e Madre, cuxo núcleo é a guerra de Vietnam. O que ama e o que odia, política e compaixón, amor e loita contra a opresión. Pescuda pioneira Fóra de Cuba, apenas existían estudos sobre unha obra tan decisiva, emblemática, importante, como a de Silvia Rodríguez. "Había unha tese dun profesor canario, máis centrada na harmonía musical, e outra investigación dunha estadounidense. Pouco máis. Enviei a miña proposta e, aínda que de entrada houbo algunhas reticencias, logo déronlle o Nobel [de literatura] a Dylan e iso abriu as portas", lembra Carrera Pérez. Distinto é Cuba, onde ela mesma pasou tres meses e onde chegou a coñecer a Silvio. "Expliqueille o meu traballo. Interesoulle moito, sobre todo que usemos programas informáticos para analizar as súas cancións", di. Na illa si pescudan nas composicións de Silvio, hai libros ao respecto e a Nova Trova Cubana -a xeración de cantores politizados que renovou a música cubana e marcou xeracións de progresistas e revolucionarios de todo o mundo- estúdase na universidade. Mais nunca até agora con estas ferramentas estatísticas. Nota: foto da filóloga e doutora Leticia Carrera Pérez. Embaixo, cuberta do primeiro elepé de Silvio Rodríguez, Días y flores (1975).


Summary: Os Amigos da Ópera de Santiago estrean este sábado en Compostela 'Brundibár', unha ópera infantil ambientada na antiga Checoslovaquia que ten como director de escena a Cándido Pazó.

A Asociación de Amigos da Ópera de Santiago, coa colaboración da Asociación de Amigos da Ópera de Vigo, estreará este sábado 17 de decembro 'Brundibár' (O abellón), unha ópera infantil ambientada na antiga Checoslovaquia da Segunda Guerra Mundial. A obra narra a loita de dous irmáns, Aninka (Aniña) e Pepicek (Pepiño), por conseguir diñeiro para mercar leite e coidar da súa nai doente. Brundibár é o antagonista da peza e personifica o egoísmo e o abuso do poder, fronte aos valores de solidariedade, compañeirismo encarnados polos dous irmáns. Trátase dunha ópera infantil inspirada nun texto de Adolf Hoffmeister e composta por Hans Krása (1899-1944) en 1938, peza que non puido ser representada até 1942, pois a invasión nazi de Polonia impediu a súa estrea. A ópera fíxose coñecida porque entre 1942 e 1944 representouse unhas 55 veces, no campo de concentración de Terezín (Praga), un gueto para os xudeus durante a Segunda Guerra Mundial, coa finalidade de transmitir ás crianzas deportadas un ambiente de normalidade. O 16 de outubro de 1944, o compositor xudeu, Hans Krása, foi trasladado a Auschwitz e foi asasinado na cámara de gas. Agora, a ópera Brundibár (O abellón) reunirá no escenario a máis de sesenta músicos, ao contar coa participación da Escolanía da Catedral de Santiago e a Orquestra Praeludim. A Escolanía da Catedral, dirixida por José Luis Vázquez, é un dos coros máis antigos da cidade e está conformada por uns corenta nenos e nenas de idades comprendidas entre os 8 e os 17 anos. Pola súa parte, a Orquestra Praeludium é unha formación fundada en 2014 en Compostela, dirixida por Mateo Iglesias Seoane, e conformada por seccións de vento, corda e madeira. A dirección da escena corre a cargo de Cándido Pazó e será el quen, ademais, suba ao escenario para integrar un monólogo baseado nesta peza. Brundibár é unha ópera infantil producida pola Asociación de Amigos da Ópera de Santiago, en colaboración coa Asociación de Amigos da Ópera de Vigo e co apoio da Concellería de Educación e Cidadanía do Concello de Santiago, a Deputación da Coruña, a Universidade de Santiago de Compostela, a Consellería de Cultura e Educación, a Comunidade Xudea de Galicia e o Centro Checo. A peza poderá verse en Compostela, o sábado 17 de decembro ás 20.00h no Teatro Principal, e en Vigo, o día 18 ás 17.30h no Auditorio Teatro Afundación.


Summary: As singulares aliaxes de documental, cinema de poesía, ficción heterodoxa e arranxos pictóricos que caracterizan os mellores expoñentes do denominado Novo Cinema Galego continúan ofrecendo inesperados froitos. O debut de Álvaro F. Pulpeiro (Foz, 1990), Nocturno: Fantasmas de Mar en Porto, é un dos últimos. Competirá no Festival de Xixón o vindeiro novembro.

Rodada entre Montevideo e a Mariña lucense, a obra nace "dunha longa investigación do seu director no porto de Montevideo", indican desde a produtora A Cuarta Parede Films. Durante meses, Pulpeiro conviviu cos mariñeiros do pesqueiro Ilha Brava, de bandeira portuguesa, con capitán galego e traballadores indonesios e senegaleses. As horas mortas da tripulación atracada é a materia de Nocturno, que mestura actores profesionais e non profesionais. "Mais que contar a historia destes pescadores, do buque ou do porto", sinalan os produtores, "o cineasta intenta transmitir cunha linguaxe lírica o foro interno do mariño, esa figura case mítica confrontada á distancia dun fogar que xa non recoñece". Segundo algúns dos programadores que xa accederon á fita, o rastro dos últimos filmes do estadounidense Terrence Malick ou do francés Philippe Grandieux detéctase nas imaxes de Pulpeiro. Como Vikingland (Xurxo Chirro, 2011) ou Costa da Morte (Lois Patiño, 2013), pezas do Novo Cinema Galego de olladas moi diferentes, case contrapostas, Nocturno: Fantasmas de Mar en Porto trata, ao cabo, do mar e a súa relación cos humanos. No Festival de Xixón, que se celebra entre o 17 e o 25 de novembro, optará aos premios da sección Llendes -dedicada a traballos que "rachan as fronteiras ente xéneros e estilos"-, ao de "mellor película española" e ao do público. A produción de Nocturno, a cargo da compañía coruñesa A Cuarta Parede Films, contou con capital colombiano e español. A montaxe e parte da posprodución, amais da rodaxe, foron en Galiza, de onde ademais proceden algúns dos intérpretes.


Summary: Vigués, con 25 anos de idade e licenciado en Comunicación Audiovisual, foi responsable dos CAF no campus de Pontevedra. Foi elixido este domingo na XII Asemblea Nacional do colectivo de mocidade do BNG en substitución de Iria Aboi, que non se presentou á reelección.

A XII Asemblea Nacional de Galiza Nova, que se celebrou este domingo en Compostela, elixiu Alberte Mera García como novo secretario xeral. Os 300 militantes do colectivo de mocidade do BNG escollérono en substitución de Iria Aboi, que non se presentou á reelección. Alberte Mera García é licenciado en Comunicación Audiovisual na especialidade de guión e dirección pola Universidade de Vigo e de Santiago, onde realiza unha tese doutoral sobre os inicios do cinema galego. Dirixiu e participou en varias curtametraxes e proxectos audiovisuais e é membro do grupo audiovisual Ollo de Vidro canda a outros creadores novos. Foi responsable dos CAF no campus de Pontevedra e membro dos actuais Comités. A intervención do Portavoz Nacional do BNG, Guillerme Vázquez, pechou unha longa xornada de debates na Escola Técnica Superior de Enxeñaría da USC, centrados na importancia da crise económica e a súa incidencia da mocidade, as políticas da dereita e a alternativa do nacionalismo xuvenil, o papel de Galiza Nova na mobilización social e as melloras organizativas necesarias para fortalecer o BNG e ampliar a incidencia do nacionalismo galego entre a mocidade.


Summary: O Ministerio fiscal pide información á Xunta sobre as múltiples irregularidades denunciadas pola veciñanza sobre unha iniciativa de restauración na que ven un "vertedoiro encuberto" e "moitos intereses económicos"

A Fiscalía de Medio Ambiente de Galicia pon o foco xa nas posibles irregularidades do proxecto que a empresa Toysal pretende na antiga canteira da Casalonga, en Teo, logo das múltiples denuncias presentadas pola plataforma veciñal que loita contra unha iniciativa para a restauración da zona que considera un "vertedoiro encuberto" de grave impacto na zona.O pasado venres, logo da denuncia do colectivo Casalonga Limpa de Residuos, Augas de Galicia e a policía autonómica -unidade da Policía Nacional adscrita á Xunta- precintaron unha tubaxe de baleirado polo incumprimento do permiso para a operación, que obrigaba a tratar a auga previamente ante posibles vertidos perigosos. No entanto, a entidade advirte de que segue a baleirarse a lagoa sen que "ninguén faga nada por evitalo". A Fiscalía de Medio Ambiente solicita información á Xunta, á Dirección Xeral de Minas ou a Augas de Galicia para comprobar as posibles irregularidadesEsta é unha das moitas irregularidades das que a veciñanza leva alertando sobre un proxecto que intentan paralizar, entre acusacións á Consellería de Medio Ambiente e á Dirección Xeral de Minas de atrancar as súas denuncias mentres dan vía libre a unha polémica iniciativa. Denunciaron a ausencia dun plan de seguridade, o baleirado irregular, o grave impacto medioambiental, a apertura dun expediente de caducidade por parte da Xunta sen aínda consecuencias, presentaron arredor dun milleiro de alegacións ao plan de restauración e, nos últimos días, alertaron das voaduras na lagoa que consideran unha artimaña máis da empresa para evitar problemas legais. "De querer paralizalo, xa estaría feito, pero hai moitos intereses económicos", din. De feito, neste pasado martes, pouco antes do mediodía, iniciábanse eses traballos de voadura na antiga canteira ante a ollada de moita veciñanza que se concentrou no lugar para intentar impedilo. Non puido ao desaloxar a zona a Garda Civil para a continuación seren activados os explosivos. Augas de Galicia paralizou o baleirado da lagoa pero Casalonga Limpa de Residuos asegura que os traballos continúanAs voaduras foron sobre a lagoa creada na canteira abandonada. Os temores son que a decisión de Toysal, a través dunha empresa subcontratada, sexa a de detonar na zona para que a diversidade medioambiental non sexa un atranco para o proxecto. "Non foi para baleirar nada, senón para encher o oco de pedras e anular así todas as alegacións que por razóns medioambientais presentamos", alerta o colectivo. Xa o venres pasado, e ante todas as irregularidades denunciadas, a plataforma informou á Fiscalía de Medio Ambiente, onde representantes do colectivo mantiveron tamén despois unha xuntanza. O Ministerio Fiscal comprometeuse a solicitar toda a información posible a Augas de Galicia, Consellería de Medio Ambiente, Dirección Xeral de Minas ou Seprona para estudar o caso e decidir, nos vindeiros días, se abre unha investigación formal. O visto e prace ao plan de restauración da canteira, que a veciñanza considera un "vertedoiro encuberto" tras a negativa ao depósito de residuos previsto nun inicio, é o principal problema que afronta a veciñanza, que non puido evitar a voadura que consideran o primeiro paso para asentar o proxecto e logo doutra masiva manifestación a pasada fin de semana. Da planta de residuos á restauraciónA veciñanza oponse a un proxecto que pretende rexenerar a zona enchéndoa de residuos. É o xeito no que se pretende facer esta restauración e a proximidade ás casas o que preocupa á veciñanza. A Xunta insiste en que se limita a cumprir coa legalidade, pero o colectivo reclama unha modificación da lexislación para impedir que plans coma este, que implican o soterramento e a acumulación toneladas de residuos, non sexan permitidos ao pé de núcleos de poboación.No recheo, segundo o proxecto presentado, incluiríanse residuos inertes de minas, outros de fibra de vidro, de materias de construción e demolición, area ou pedrasNo caso da Casalonga, o proxecto afecta 56 hectáreas de terreo da canteira, co obxectivo de deixar a zona nun aspecto similar ao anterior da explotación. No recheo, segundo o proxecto presentado, incluiríanse residuos inertes de minas, outros de fibra de vidro, de materias de construción e demolición, area ou pedras. En principio. Son case 10 millóns de metros cúbicos de refugallos, que serán cubertos por terra vexetal ou tecnosolos. As antigas instalacións mineiras están a uns 300 metros das casas máis achegadas, desde onde os seus habitantes alertan tamén do dano medioambiental que suporía a supresión da lagoa que se foi creando no oco deixado pola canteira e que virou nun recoñecido hábitat húmido.O documento presentado para a avaliación ambiental asume que se prevén efectos adversos como a alteración da calidade do aire polas emisións de gases, po en partículas, así como afectacións na saúde das persoas por estes problemas ou risco de contaminación artificial das auga.


Summary: A CIG Mar amosa imaxes de barcos cefalopodeiros da China faenando no caladoiro mauritano, de onde foi expulsada a flota galega por teórica escaseza de recursos pesqueiros

A flota cefalopodeira galega leva nove meses parada. O veto á pesca de polbo en augas territoriais de Mauritania a causa da falta de acordo entre este país e a Unión Europea levounos ao cesamento forzoso da súa actividade e a súa situación, denuncian, xa é "dramática" en termos de emprego. A causa fundamental argumentada para a non renovación do pacto pesqueiro é a teórica escaseza de polbo no caladoiro. Deste argumento viñan dubidando os representantes do sector e fano máis aínda tras as imaxes e informacións reveladas pola CIG-Mar sobre a presenza de barcos chineses faenando na zona. O responsable do sector do Mar da central sindical nacionalista, Xabier Aboi, coida que os datos dos que dispón a CIG deixan claro que "a expulsión da flota galega non foi por un problema de esgotamento dos recursos, tal e como pretenden facerlle crer á opinión pública", senón unha cuestión puramente política e económica. A propia Secretaría Xeral de Pesca do Goberno de España, di Aboi, confirmoulle ao sector que "a flota cefalopodeira chinesa volve faenar no caladoiro do país africano, o que demostra que a expulsión dos nosos barcos" non é cuestión de recursos. Un informe do Instituto Oceanográfico Español "recolle que se podería duplicar a cota de pesca", di Aboi "Se non hai polbo, como din", di Aboi, non sería posible a "sinatura de novos contratos de explotación" do cefalópodo entre Mauritania e China que vén de recoller a prensa mauritana. Ben ao contrario, afirma, estes acordos veñen ratificar a tese non só do sector pesqueiro galego, senón tamén do Instituo Oceanográfico Español, que nun informe "non só non fala de escaseza" de polbo na zona, "senón que recolle que se podería duplicar a cota de pesca e pasar de 30.000 a 60.000 toneladas anuais". Esta presenza da flota chinesa na zona prodúcese ademais sen que teña que pasar "os mesmos controis que se lles aplicaban aos galegos". "Están a incumprir requisitos como que o 60% da tripulación ten que ser mauritana ou os investimentos en terra", isto, di Aboi, "por non falar dos barcos-chatarra que faenan nesas augas e dos que temos fotografías". Nun sentido semellante, revela, a prensa mauritana tamén se fai eco da "recente incautación, a bordo dun barco chinés, de grandes cantidades de aves conxeladas destinadas a consumo humano". Concretamente trátase de "mascatos, unha ave protexida en Europa que é etiquetada como peixe para evitar que sexa requisada polas autoridades marítimas". "A Xunta, ademais de non enterarse de nada, non move un dedo para reunirse co Goberno mauritano" "Non poñemos en cuestión ao soberanía de Mauritania sobre as súas augas", aclara Aboi, pero "se lles sobra unha pesquería pola que a UE pagou 70 millóns de euros, polo menos que se faga uso dela". Por este motivo, di, os afectados e afectadas pola expulsión da flota galega van "presionar os eurodeputados e eurodeputadas que non se posicionen na defensa dos intereses galegos na comisión de pesca do Parlamento Europeo", que se celebrará a finais de maio. Mentres, a Xunta, "ademais de non enterarse de nada, non move un dedo para reunirse co Goberno mauritano, porque lle teñen que pedir permiso a Madrid". Referencia aos acordos pesqueiros con China na prensa mauritana


Summary: Unha carta enviada pola directora da residencia DomusVi San Lázaro, en Compostela, ás familias das persoas usuarias, e á que tivo acceso en exclusiva Nós Diario, sinala que a Consellaría de Sanidade tardou catro días en dar o visto e prace aos traslados de usuarias e usuarios contaxiados aos hospitais. Tamén asegura que o Goberno galego excluíu das derivacións a centros hospitalarios os grandes dependentes e sinala que non recibiron os tests PCR até o 3 de abril, "14 días despois do brote... sen palabras".

Os cinco primeiros casos positivos en coronavirus na residencia DomusVi San Lázaro, en Compostela, unha das máis afectadas pola pandemia, foron comunicados o 18 de marzo ás 23 horas da noite. Así o asegura nunha misiva enviada ás familias das persoas residente o 25 de abril Gloria García, directora dese centro. Un documento ao que vén de ter acceso en exclusiva Nós Diario. A Asociación de Familiares da Residencia DomusVi San Lázaro achega a este medio os datos que lle facilitou o Comité de Empresa. "Do total de traballadoras e traballadores, houbo 37 positivos e das 150 persoas residentes, infectáronse 116", afirma unha fonte do colectivo, que desmonta a cifra oficial de falecementos, 22, achegada pola Xunta da Galiza, "foron en total 53 porque non contaron os que deixaron morrer na residencia". Do total de persoas falecidas coa COVID-19 na Galiza, perto de 44% tiveron relación con xeriátricos e do total de mortes en centros residenciais, rexistráronse todas en instalacións de titularidade privada. Gloria García asegura na carta que unha vez se coñecen os cinco primeiros positivos crean de maneira urxente un "comité de crise" e que o día 19 comezaron a traballar "con grande urxencia" co obxectivo de ingresar esas persoas en hospitais, "pois todos tiñamos claro o que implicaría mantelas no centro". "Non foi até o domingo que desde a Consellaría se nos informa que se derivasen ese mesmo día, pola tarde. E deriváronse ao HM Rosaleda [hospital privado situado no centro da cidade]", acrecenta. Consultada por Nós Diario, a Consellaría de Sanidade pon de manifesto a través dun correo electrónico que "en ningún caso, nin na residencia DomusVi San Lázaro nin en ningunha outra, deu instrución ningunha para paralizar traslados de pacientes aos centros hospitalarios para o seu ingreso". "A indicación de derivación foi e será sempre clínica", incide. Porén, segundo o documento asinado pola directora de DomusVi San Lázaro, pasaron catro días desde a confirmación dos cinco casos positivos, o 18 de marzo, até a autorización para o seu traslado ao centro hospitalario, o 22 de marzo. E isto a pesar de que se vía con preocupación o que estaba acontecendo nas residencias da Comunidade de Madrid, onde o 17 de marzo xa se recoñecían 19 mortes no centro concertado Monte Hermoso. Un día despois, cando en DomusVi San Lázaro se confirmaban os primeiros positivos, Madrid aprobaba o protocolo que limitaba ou directamente prohibía o traslado de maiores desde as residencias aos hospitais. Ese mesmo día, o 18 de marzo, Madrid contaba 60 falecementos en xeriátricos. Sen "soporte" por parte da Xunta O que estaba acontecendo en Madrid non fixo reaccionar o Goberno de Alberto Núñez Feixoo. "O luns [23] non temos ningunha chamada nin ningunha proposta ou soporte por parte do Sergas", sinala na misiva Gloria García. Ese foi o día en que chegaban da capital de España informacións sobre o achado de cadáveres e anciáns en lamentábeis condicións de salubridade abandonados en residencias. A ministra de Defensa, Margarita Robles, confirmaba a existencia de corpos "abandonados, cando non mortos nas camas". A Consellaría de Sanidade seguiu sen dar instrucións ao centro DomusVi San Lázaro, di a directora. Tampouco o fixo ao día seguinte. [Podes ler a reportaxe íntegra no Nós Diario en papel, á venda a partir da terza feira, día 16, nos quiosques ou na nube]


Summary: Cento oito nomes. Eis o rastro dos galegos mortos no campo de concentración de nazi de Mauthausen-Gusen, en Austria. O Ministerio de Xustiza publicou o rexistro no Boletín Oficial do Estado desta sexta feira, 9 de agosto. Os galegos figuran entre o total de 4.427 vítimas nadas no Estado español.

Un equipo de investigación dirixido polo profesor da Universidade Complutense de Madrid Gutmaro Gómez Bravo realizou o reconto a partir dos "libros correspondentes que se custodian na sede do Rexistro Civil Central", en Madrid, e contrastounos con aoutras bases de datos. Agora abriu un prazo dun mes para que "os posíbeis interesados poidan realizar as alegacións que estimen oportunas" a través da páxina web do ministerio (www.mjusticia.gob.es). O complexo concentracionario de Mauthausen-Gusen atópase a 20 quilómetros da cidade de Linz. Foi un dos maiores campos de traballo escravo da Europa e funcionou entre 1938 e 1945. Cando foi liberado polo 3º Exército dos Estados Unidos o 5 de maio, nel había aproximadamente 85.000 persoas. Os historiadores calculan que, nos sete anos de actividade, morreron entre 78.000 e 100.000 prisioneiros. A seguir, ordenados alfabeticamente, os nomes dos 108 galegos identificados polo Goberno español entre os falecidos. Tras o apelido e o nome vai o lugar de nacemento. No caso de topónimos con dificultade de localización sinálase tamén a provincia. Por último, figura a zona do campo en que finaron, maiormente Gusen e Mauthausen. O Ministerio de Xustiza tamén recolle a data concreta: pódese consultar no BOE do 9 de agosto. Os 108 galegos de Mauthausen Albedro Villaverde, José (A Coruña); GusenAlbite Miranda, Silvestre (Oliveira, A Coruña); MauthausenAlonso Losada, Andrés (Peites, Lugo); GusenÁlvarez Bernardo, Abilio (Olellas, Ourense); MauthausenAraújo González, Antonio (Ourense); GusenArias González, Octavio (Vilar de Donís, Lugo); GusenArias López, Jesús (Sarria); GusenBalín Pérez, Liberio (As Nogais); MauthausenBatalla Caule, Fernando (A Coruña); GusenBecerra Trinanez, José (Carantoña, A Coruña); GusenBillar Febrero, Antonio (Santomé, Ourense); GusenCaamaño-Fernández, Franciso (Pobra do Caramiñal); GusenCallón Peón, José (Ribeira); MauthausenCameán San Isidro, Juan (Pobra do Caramiñal); GusenCamesella Fernández, Agustín (Vigo); GusenCaneda Macía, José (Vilar de Donas, Palas de Rei); GusenCastrillo Sodelo, Adriano (A Coruña); GusenCastro Morales, Domingo (Cabral, Vigo); MauthausenConde Ramos, Ramón (Macedo, Ourense); GusenCoto Martínez, Manuel (Marcón, Pontevedra); GusenDe la Cruz Jarcía, Clemente Juan (A Coruña); HartheimDíaz Ortas, victoriano (Mosteiro, Pol); GusenDíaz Ribas, Ramón (Vilaxoán Eraudio, Pontevedra); GusenDiéguez Blanco, Antonio (Freixido, Ourense); GusenFariña Choupino, Antonio (Malpica); GusenFernández Fernández, Manuel (Folgueiroa, Lugo); GusenFernández García, Manuel (Mugardos); GusenFernández Gutiérrez, Manuel (Vigo); GusenFernández Lorenzo, Tiberio (Corzos, Ourense); GusenFernández Parada, Manuel (Ribeira); GusenFernández Pérez, José (Estremar, Lugo); GusenFernández Rodríguez, Jesús (Cotaros, Ourense); GusenFernández Santín, José (San Miguel, Lugo); GusenFerradas Pastoriza, José (Buen, Pontevedra); GusenFerreiro Álvarez, Martín (Pontevedra); GusenFidalgo Antelo, Daniel (Castrarón, A Coruña); GusenFidalgo Pérez, José (Castiñeira, A Coruña); GusenFolla Arias, Benedicto (Freixido, Ourense); GusenFormoso Fernández, Eligio (Río Bodas, Ourense); GusenGalán Rodríguez, Isaías (Fornelos, Ourense); Neu StassfurtGarcía de la Cruz, Juan Clemente (A Coruña); GusenGarcía Flores, Cristóbal (Vicas, A Coruña); MauthausenGarcía Lagares, Arturo (A Coruña); GusenGarcía Rodríguez, José (Bartar, Ourense); GusenGoméz Cortes, Ángel (Pasaxe Camposantos, Pontevedra); GusenGómez Iglesias, Francisco (Ferrol); GusenGómez López, Ramón (Buisán, Lugo); GusenGómez Torres, Antonio (Pontevedra); GusenGonzales del Valle, Juan (A Coruña); GusenGonzález Prada, Isauro (Castro Caldelas); GusenGonzález Regueiro, José (San Pantaleón das Viñas, A Coruña); GusenGonzález Vázquez, José (Quintela, Pontevedra); GusenLamela Marcate, Ramón (A Coruña); GusenLamelas, Manuel (Viveiro); MauthausenLópez Criado, Leopoldo (A Coruña); GusenLópez Digón, Jesús (Freixo, Lugo); GusenLópez López, Ricardo (Beleigán, Lugo); MauthausenLópez Rama, José (Vilasantar); GusenLópez Reymóndez, Octavio (Villabol, Lugo); GusenMartínez Arias, Julio (A Coruña); GusenMartínez Cacheira, José (A Coruña); GusenMartínez Parada, Castro (Trascastro, Lugo); GusenMartínez Pereira, Jaime (Panxón); GusenMéndez López, Jesús (Vilar de Cucos, Lugo); GusenMiguel Pazos, Olimpio (Redondela); MauthausenMillán Martínez, José (Pobra do Caramiñal); GusenMurado Mazoy, Jesús (Pol); GusenNaveira Campos, José (Betanzos); GusenNaveiro Couso, José (Pobra do Caramiñal); GusenOtero Avión, Marcial (Covelo); GusenPedro Vallés, Rafael (Laxosa, Lugo); GusenPeña Losada, José Andrés (Franza, A Coruña); GusenPeña Martínez, Manuel (Feixeiro, A Coruña); GusenPereira Pérez, José (Mugardos); GusenPérez López, Magín (Sarreaus); GusenPérez Rodríguez, Avelino (Entrimo); OurensePermuy Pérez, Manuel (Igrexa, A Coruña); MauthausenPiñeiro Aguilleiro, Manuel (Dumbría); MauthausenPiñeiro Otero, Antonio (Chapela, Redondela); GusenPontes Palmeiro, Manuel (Ferrol); GusenQuintana Romero, Antonio (Curril, Pontevedra); GusenRafales Lamarca, Luis (A Coruña); MauthausenRajo Lorenzo, Julio (O Carballiño); MauthausenRamos González, Valentín (Brandomil, A Coruña); MauthausenRey Cruz, Manuel (Bueu); GusenRey Domínguez, Demetrio (Santa Comba do Jarjantos, Ourense); GusenRey Lago, Juan (Lampó, A Coruña); GusenRodríguez Abad, Antolín (Vilanova de Arousa); GusenRodríguez Fernández, Ricardo (Vigo); MauthausenRodríguez Louro, Manuel (Ézaro, Carnota); GusenRodríguez Trillo, Juan (Corbeira, A Coruña); GusenRomaní Abeijón, Eduardo (Muros); GusenRomero Rebón, Carlos (Cerbas, A Coruña); GusenSan Miguel Prada, Víctor (A Coruña); GusenSantín Aira, Balbino (Sebras, Lugo); GusenSeijas Aller, José (Castro, A Coruña); GusenSeijas Insua, José (Carral); GusenSouto Vilares, Agustín (Nantín, Lugo); GusenSoutullo Iglesias, Manuel (Ourense); MauthausenSuárez Gallego, Alberto (Veiga); GusenTallón Charlón, Enrique (A Coruña); GusenTeixera Galimanes, Mario (Moledo, a carta envíase a Pontevedra), Portugal; GusenTizón Vázquez, Claudio (Pontevedra); MauthausenVarela Loreino, Francisco (Vilagarcía de Arousa); GusenVázquez Baldomino, Jesús (Cuxas, Ourense); GusenVázquez González, Antonio (Ourense); GusenVillar Piñçon, Manuel (Cervo, A Coruña); GusenYebra Dacoba, Manuel (Seixo, Ourense); Gusen Nota: nunha primeira versión deste artigo dábase unha cifra errada dos galegos mortos en Mauthausen segundo o rexistro do Ministerio de Xustiza. Fica corrixida. Nota 2: respectouse a grafía dos nomes segundo a recolle o BOE.


Summary: "O veto non pode ser a única resposta a única proposta alternativa para a situación", lamenta Marcos Maceira, presidente da MNL.

A Mesa pola Normalización Lingüística denuncia o "veto" do PP á comparecencia do seu presidente, Marcos Maceira, no Parlamento galego, en representación dos colectivos da comunidade educativa que elaboraron a Proposta de bases para a normalización do galego no ensino en Galiza. "Por qué antepón o PP o medo a debater e escoitar unha proposta da sociedade sobre o galego ao regulamento do Parlamento galego?", pregúntase Maceira. "As entidades promotoras levan desde outubro esperando seren recibidas polo conselleiro de Educación para exporlle a proposta", remata, "o veto non pode ser a única resposta a única proposta alternativa para a situación". A Mesa pola Normalización Lingüística, Asociación Socio-Pedagóxica Galega (AS-PG), Nova Escola Galega (NEG), Confederación de Anpas Galegas, Confederación Intersindical Galega - ensino (CIG Ensino), Confederación Sindical Independente de Funcionarios- Ensino (CSIF- Ensino) e Sindicato de Traballadores/as do Ensino de Galiza (STEG), promotoras da proposta, insisten na conveniencia de aproveitar a oportunidade que supón a aprobación dunha nova lei educativa para introducir as mudanzas precisas para criar conxuntamente un novo marco para a normalización da lingua galega no ensino, "tal e como foi requirido polo Consello de Europa e como demanda a sociedade galega".


Summary: Aniversario da invasión masiva á sede do Parlamento bicameral dos EUA.

O presidente dos Estados Unidos, Joe Biden, conmemorará o primeiro aniversario do asalto ao Capitolio, o edificio que alberga o Parlamento bicameral do país norteamericano, cun discurso ante os lexisladores. Biden, segundo informaron os medios estadounidenses, estará acompañado pola súa vicepresidenta, Kamal Harris, e advertirá da "ameaza á democracia" que supuxo o xa histórico suceso. "O presidente vai contar a verdade do que sucedeu, non as mentiras que algúns propagaron, e do perigo que supuxo para o estado de dereito e para o noso sistema democrático", sinalou a portavoz da Casa Branca, Jen Psaki. O 6 de xaneiro de 2021, centos de seguidores de Donald Trump quixeron forzar a suspensión do reconto de votos das eleccións presidenciais forzando a entrada no Capitolio á conclusión dun discurso incendiario do entón presidente. Catro persoas perderon a vida nese asalto masivo, o máis grave desde a Guerra anglo-estadounidense de 1812. A Casa Branca avanzou que Biden pretende desmentir todos os falsos argumentos que Trump e os seus seguidores continúan a soster: isto é, que a súa vitoria foi fraudulenta e que o asalto ao Capitolio foi unha manifestación popular non violenta. Trump falará o 15 Pola súa parte, Trump cancelou esta cuarta feira a conferencia de prensa que tiña prevista para esta quinta feira desde a súa residencia en Palm Beach, Florida, sinalando que abordará o tema nun acto programado para o vindeiro 15 de xaneiro en Arizona. Mentres, o equipo legal do ex presidente continúa a manobrar para impedir que se coñeza toda a verdade. A comisión parlamentaria que investiga os feitos, con presenza dalgúns republicanos como a repudiada Liz Cheney, está á espera de coñecer se o Tribunal Supremo bloqueará finalmente, a petición de Trump, o acceso ao rexistro das actividades e reunións desenvolvidas durante aqueles días na Casa Branca. As conclusións desta comisión deberían de estar listas antes das eleccións lexislativas de novembro, e incluirán as comparecencias públicas dos vindeiros meses. Trump podería ser un dos comparecentes. Imputados A nivel xudicial, máis de 725 persoas foron acusadas pola súa implicación no asalto, algunhas das cales fan parte de organizacións e milicias de extrema dereita fortemente armadas, como Proud Boys e Oath Keepers.


Summary: Un estudio de arquitectura de Madrid lanza un proxecto para "revitalizar o patrimonio" e facer "rendibles" estas construcións converténdoas en aloxamento para turistas. Unha campaña de micromecenado procura financiamento para rehabilitar un cabazo en Ribadeo que sirva como modelo

Hórreo, cabazo, calostra ou piorno. Son só algunhas das denominacións que en Galicia hai para se referir a esta construción rural sobre columnas empregada para gardar o millo e outros produtos agrícolas tras a colleita. Calcúlase que uns 30.000 se conservaban ata hai ben pouco no país, pero o seu número mingua a cada día que pasa entre o abandono, a falta de uso e a desprotección que provoca a desaparición de moitos deles. Walk & Hórreo pretende "revitalizar" os hórreos creando infraestruturas "rendibles" para convertelos en albergues para peregrinos Nun novo intento por resucitar estas construcións tan propias, un estudio de arquitectura de Madrid púxose mans á obra nun ambicioso proxecto. Walk & Hórreo pretende "revitalizar un patrimonio en desaparición" e quere facelo creando unha infraestrutura "que faga rendible de cara aos seus propietarios a preservación dun patrimonio de interese xeral". O obxectivo é converter os cabazos en albergues para peregrinos do Camiño de Santiago. "Queremos que viren en axentes activos e propositivos da paisaxe e que non sobrevivan froitos de medidas proteccionistas, senón que xeren interese polo seu valor comercial", explican os impulsores do proxecto na web de Verkami onde recollen achegas económicas para o seu primeiro obxectivo: rehabilitar un primeiro hórreo en Galicia -na parroquia de Carboeiro no concello de Ribadeo- que "sirva de exemplo para o resto de propietarios" e para que poidan comprobar a utilidade e rendibilidade do seu cabazo. A iniciativa lanza un proxecto de micromecenado para rehabilitar un hórreo en Ribadeo que sirva como "exemplo" da súa utilidade e rendibilidade "Sempre estiven interesado nestas construcións e viaxando por Asturias e Galicia vin a situación na que se atopaban moitos; pensei nun posible cambio de usos e fun dándolle voltas sobre como poder empregalos, ata que pensamos que centralos no turismo e nas posibilidades dos fluxos dos peregrinos era unha boa opción", explica Nacho Gias desde o seu estudio de arquitectura, impulsor desta iniciativa que recadou xa máis de 6.000 dos 8.500 euros que, como mínimo, precisa para rehabilitar este hórreo-piloto que pretende ser o inicio de algo máis ambicioso. A idea: que este cabazo de Carboeiro sexa o exemplo para poder mostrar a todos aqueles propietarios de hórreos que queiran sacarlle uso pero non vexan clara a súa rendibilidade. "Rehabilitalos é caro e por iso a xente non pode asumilo; o que queremos é que ese gasto se poida amortizar porque hai moitas persoas que non poden permitirse gastar entre 11.000 e 15.000 euros se non é como investimento para poder recuperar os cartos", explica Nacho, que asegura que xa houbo catro veciños máis que se interesaron polo proxecto para as súas construcións. "A súa reactivación servirá de estímulo para o resto de veciños, que verán como poden obter un beneficio preservando unha infraestrutura xa existente" Pero o primeiro paso é fundamental. "A súa reactivación servirá de estímulo para o resto de veciños, que verán como poden obter un beneficio preservando unha infraestrutura xa existente", explican os impulsores de Walk & Hórreo, que destacan a situación do hórreo de Carboeiro que, ao estar elevado sobre o terreo, converterase tamén nun mirador. Mide 1,4x5,2 metros de lonxitude e ten unha escaleira de lousa para acceder a el. A idea ´efacelo habitable, reforzar a súa estrutura, illalo termicamente e amoblalo. Ademais, que unha das súas fachadas sexa de vidro para poder ollar as vistas. Lucía e Miguel, os propietarios do hórreo, hai pouco que comezaron unha nova vida na zona e teñen as súas propias empresas de actividades de aventura e Reiki vencelladas á contorna. Por iso, as recompensas para aqueles persoas que acheguen cartos ao proxecto -e segundo a cantidade que se decida- céntranse en aloxamentos gratuítos no propio cabazo rehabilitado, descensos en canoa, rutas de bicicleta de montaña... Ou o agasallo en DVD do documental que tamén se está a elaborar sobre a iniciativa. A idea é crear unha rede de hórreos que sirvan de albergue para os turistas Nacho Gias lembra que a súa idea é intentar que sexan moitos hórreos máis os que se engadan á lista e lembra que os que están protexidos non se tocarán, pero si quedarán incluídos nas rutas que se farán sobre estas construcións. A idea é crear unha rede de cabazos onde se poidan aloxar turistas. E cada un deles é un mundo. "Non teñen unha tipoloxía nada estandarizable; hai que analizar cada un e cada propietario ten necesidades moi diferentes", explica quen asegura que hai "reaccións moi diferentes" cando se achega a un propietario a propoñerlle a idea. "O normal é que haxa moito interese e alegría por que alguén de Madrid se interese polo seu patrimonio, pero case todos acaban pedíndonos ver un, un modelo para comprobar que efectivamente a idea funciona", explica. O proxecto baséase na creación de emprego nas zonas rurais e na preservación dun patrimonio en desaparición Por iso, insiste, buscan a axuda para rehabilitar o hórreo de Carboeiro. No caso de conseguir os 8.500 euros, será un proxecto "básico de reforma, habilitando o interior cunha litera e cubrindo a fachada principal con madeira". De alcanzar os 12.500, converterase o cabazo nun mirador da paisaxe, cunha fachada sur completamente de vidro, e ampliarase a súa superficie gañando metros para poder situar unha cama dobre. Desde Walk & Hórre, conclúen, son varios os motivos para apoiar o seu proxecto: colaborar coa preservación dun patrimonio en desaparición, coñecer a contorna de Carboeiro, xerar emprego en zonas rurais, colaborar na creación dunha base de datos dos hórreos existentes e aumentar a oferta do Camiño de Santiago. Argumentos non lles faltan.


Summary: Cambiar o nome na mesma nota de prensa. A deputada Carme Adán tirou de dúas comunicacións da Xunta para concluír que para o goberno do PP as vítimas da violencia machista son "só un trámite". O vicepresidente Alfonso Rueda respondeu cun "no bipartito tamén morrían mulleres".

A deputada do BNG, Carme Adán, leu dúas notas de prensa idénticas nas que só mudaba o nome. Unha correspondíase á comunicación da Xunta para condenar o asasinato de Isabel Fuentes no Hospital de Ourense e a outra referíase á vítima dun atentado de violencia machista acontecido en Vigo no mes de febreiro. Os textos eran idénticos, só o nome variaba. O exemplo foi empregado por Carme Adán para acusar a Xunta de considerar as vítimas da violencia machista como "un mero trámite". Carme Adán esixiu á Vicepresidencia da Xunta unha investigación sobre o acontecido no Hospital de Ourense, onde Isabel Fuentes estaba a ser tratada precisamente por un atentado de violencia de xénero, ou a dimisión da Secretaria xeral de Igualdade. "Non sei se vostede pode durmir tranquilo despois do fracaso de dúas leis para a protección das vítimas e o asasinato dunha muller que estaba nun centro público de Saúde", díxolle a Rueda a deputada nacionalista quen esixiu responsabilidades sobre o acoitelamento de Isabel Fuentes no Hospital no que estaba ingresada. Rueda, moi alterado, contestoulle á deputada acusándoa de que "no bipartito tamén morrían mulleres", en alusión á xestión da deputada no seu tempo de Secretaria Xeral de Igualdade.


Summary: O secretario xeral do PSdeG comeza o seu primeiro Comité Nacional tras ser elixido explicando que a débeda do partido supera os 2 millóns de euros e apelando a "non avivar o lume que nos impediu ser unha alternativa crible"

Os malos resultados electorais non son só un problema político para os partidos. Son tamén unha seria dificultade económica, derivada esencialmente da diminución de ingresos pola perda de escanos e da necesidade de seguir afrontando gastos de funcionamento diario e de novos procesos electorais, todo isto combinado cos recortes estatais ao financiamento das formacións políticas. Este foi o escenario no que, por exemplo, se viu o BNG, que entre 2012 e 2013 tivo que afrontar un proceso de redución de gastos e de mingua do seu cadro de persoal combinada cunha petición de maiores esforzos económicos á militancia e, especialmente, aos cargos electos. Algo semellante aconteceu tamén no PSdeG cuxa nova dirección, encabezada por José Ramón Gómez Besteiro, decidiu iniciar o saneamento interno pola parte económica. Condicionado polo resultado das autonómicas de 2012 e polo ERE que aplica o PSOE a nivel federal, o equipo de Besteiro iniciou o seu traballo cunha "avaliación económica e administrativa" comandada por Luis Ángel Lago Lage, secretario de Administración da Executiva Nacional. Nun xesto pouco habitual o groso do resultado desta auditoría foi exposto este sábado polo propio Besteiro ante o Comité Nacional, que "non quixen convocar sen ter feita esta tarefa e contar con todos os datos", explicou, xusto antes de traducir a números a "situación económica difícil, crítica" do partido: a débeda acumulada a 31 de decembro de 2013 era de 2,2 millóns de euros. O partido debe 2,2 millóns de euros e terá que realizar despedimentos Ante este panorama "a esta Executiva tócalle levar a cabo medidas encamiñadas a garantir a viabilidade económica do PSdeG", un plan que pasa polo "refinanciamento da débeda" e tamén polo "control e axuste do gasto". Esta segunda medida, admite, ten transcendencia económica pero tamén humana", xa que "nos pon na obriga de reestruturar o cadro de persoal", isto é, de tomar a "decisión dolorosa" de despedir traballadores. De aí en diante toca "facer máis con menos" e "apelar ao noso compromiso como socialistas", apelación que se traduce nunha petición de maiores achegas mensuais dos petos dos cargos públicos ás arcas do partido. Un partido en "reconstrución" Besteiro inscribe implicitamente este saneamento económico no proceso de "reconstrución do partido" que se propón emprender. Aínda que sen mencionar en ningún momento a etapa de Pachi Vázquez explica que a súa intención é "non avivar máis o lume que nos impediu ser unha alternativa crible nos últimos catro anos". Ao contrario, afirma, a súa "ilusión" é "facer un partido forte" e "renovado" no que "deixemos de falar de nśo mesmos para falar dos que están a agardar por nós". "Non somos unha organización máis preocupada de si mesma que dos problemas dos galegos", afirma. Besteiro chama a "non avivar o lume que nos impediu ser unha alternativa crible" Nesta liña, anuncia, a Executiva renuncia a votar nos Comités Nacionais, máximo órgano entre congresos, para "non distorsionar as decisións" e "reforzar o seu papel de control, desvinculándoo das decisións" da cúpula. Paralelamente, asegura, a intención do partido é "garantir a honestidade de todos os cargos públicos en prol da exemplaridade" que debe caracterizar "un partido de esquerdas". Así, subliña, calquera representante socialista que sexa "detido" ou obxecto de "medidas cautelares" será removido do seu cargo, o mesmo que se ten que enfrontarse a un xuízo oral. "Non imos actual como o PP de España en Galicia, que se escuda en denominar asuntos privados" os casos de presunta corrupción, "aplicando un criterio ou outro segundo lle conveña" e amosando así unha "ética maleable".


Summary: A formación conservadora ignora as mobilizacións estudantís do 10 de Maio e rexeita unha iniciativa presentada polo BNG para tal fin, ademais de instar á Xunta a un incremento do financiamento público no ensino superior até acadar a media estatal no 2015 e a media europea no 2020

O Partido Popular opúxose esta sexta no Parlamento a unha iniciativa do BNG, defendida polo deputado Carlos Aymerich, que tiña por obxecto impedir o incremento do prezo das matrículas universitarias por riba do incremento experimentado polo IPC. A proposición non de lei nacionalista tamén tentaba instar á Xunta a incrementar o financiamento público do ensino superior até acadar a media estatal en 2015 e a media da UE en 2020, así como mellorar a dotación de bolsas e a dotación de servizos, como os residenciais, que contribúen eficazmente á igualdade no acceso e permanencia na Universidade. O voto en contra do Partido Popular evidenciou, segundo Aymerich, que os anuncios de Feijóo e do consellleiro rexeitando a aplicación en Galiza das medidas adoptadas polo ministro de Educación, José Ignario Wert, son "palabras baleiras" e, no caso concreto do "sempre servil conselleiro Jesús Vázquez", son "un claro intento" de desviar cara os reitores a responsabilidade "por unha medida que ten un selo claro, o selo do PP". Aymerich defendeu a súa iniciativa como unha forma de facerlle fronte á "evidente agresión" do Estado ás competencias galegas e á autonomía das universidades, así como á concepción dunha universidade "elitizada" que se quere implantar. Para o deputado nacionalista, fica claro que este é o obxectivo último do ministro, toda vez que as súas políticas e distintas declaracións van sempre na liña de cuestionar a calidade do actual sistema universitario, criticando a súas masificación e pondo enriba da mesa, como medida para a correxir, restrinxir o acceso. Estes límites máis os recortes no orzamento van supoñer unha dificultade engadida para o estudantado de familias con ingresos medios ou baixos, que van ter moito máis difícil poder cursar estudos superiores, segundo veñen denunciando as organizacións estudantís e a Plataforma Galega en Defensa do Ensino Público. Aymerich fixo un chamamento ao PP para que reflexione e escoite a voz dos milleiros de estudantes, nais e pais e profesorado, cuxos berros a prol dun ensino público, galego e de calidade nas mobilizacións do 10 de Maio aínda resoan.


Summary: A entrega das chaves do pazo de Meirás, que estivo 82 anos en mans do ditador Francisco Franco e da súa familia, é un dos temas máis comentados do día nas redes sociais. Porén, este día histórico aproveitouse como soporte para outro tipo de ataques e acusacións políticas e de ideario.

Ao igual que Meirás, en Sada, foi hoxe epicentro da actualidade galega, tamén o foi para boa parte das e dos usuarios das redes sociais. O debate nos estabelecementos de hostalaría, nos parques e mesmo nos arredores ao pazo que estaba en poder da familia do ditador Francisco Franco trasladouse á espera dixital. A tónica dos comentarios que converteron Meirás en Trending Topic en Twitter foi positiva, celebrando a entrega das chaves desta propiedade (cos seus bens, patrimonio cultural do pobo) ao Estado. Quer partidos políticos e as súas cabezas visíbeis, quer analistas políticas, quer tuiteiras de toda índole opinaron ao respecto. "Hoxe recuperamos o Pazo de Meirás para a cidadanía. Despois da retirada do ditador do Val dos Caídos, o goberno progresista cumpre con Meirás. E a vicepresidenta Carmen Calvo traslada na súa visita a Galicia o compromiso do goberno coa memoria democrática", dicía o secretario do PsdeG, Gonzalo Caballero. "Pódese dicir máis alto pero non máis claro: por fin se fai xustiza e se remata co roubo do século", reflexionaba o analista Antón Losada na televisión, cunha opinión compartida na plataforma. Ciudadanos na Galiza pedía lembrar o inmoble por Emilia Pardo Bazán e non pola familia Franco e o seu legado. "O Pazo de Meirás debe converterse nun espazo dedicado á Memoria histórica e nun espazo aberto feminista. Seguro que Pardo Bazán estaría disposta a que ambas ideas se fixesen realidade. Nin unha nin a outra, ambas! Porque Memoria Histórica tamén é recordar o machismo do réxime", podíase ler noutra mensaxe co cancelo sadense. Incluso se pensou en que "hoxe é un gran día para a xustiza e a democracia. Hoxe, por fin, o pazo de Meirás volve ao seu lexítimo dono. Un importante paso para acabar coa impunidade de quen, durante demasiado tempo, enriquecéronse a costa do noso país". Críticas diversas Mais enseguida aproveitouse esa posición e promoción da palabra para lanzar consignas ou opinións políticas a un e outro lado. "Os Franco entregaron hoxe as chaves do pazo de Meirás, para cando os Borbóns entregando as chaves da Zarzuela", reflexionaba un usuario. Esta foi unha idea bastante repetida nos taboleiros. Para outra persoa quedaba claro que "a un roxo en ERTE cóntaslle o do pazo de Meirás e segue votando ao PSOE co soro conectado". Un terceiro opinaba: "Valor do pazo de Meirás regalado ao Caudillo: 8 millóns de euros. Custo do Falcon 900B do que fixo dono "el Fraudillo": 35 millóns de euros". "Pazo de Meirás entregado, Val dos Caídos desaloxado, o Emérito pagando impostos, a Monarquía baixo mínimos, PGE a favor das persoas, un Goberno de esquerdas (grazas a UPodemos).... E queredes que a dereita non dea dentelladas?", foi outra das mensaxes que se deixou coa escusa de Meirás. Dúbidas sobre a CRTVG De feito, incluso a CRTVG levou ataques por non retransmitir en directo o acto de entrega ao Estado e continuar coa súa programación habitual. Porén, había quen entendía que amosar ese momento "tiña tanto interese como a exhumación do ditador".


Summary: Ataque Escampe dille adeus aos que describira como "violentos anos dez" coa presentación do seu novo disco, A Alma, o sábado 28 de decembro na Gentalha do Pichel.

O sábado 28 de decembro ás 21.30 horas, Ataque Escampe presenta o seu novo EP, A alma, e dille "Adeus aos anos dez" —que titularon un dos seus discos— repasando algúns dos seus temas máis populares, mais "sorprendentemente anovados", segundo anticiparon. O concerto, para o que as entradas anticipadas están xa esgotadas, será no Guateque de inverno que organiza cada ano a Gentalha do Pichel, seguido das picadas de Wanda Buluba e Fragabuki. Quedan aínda arredor de 30 billetes para a venda no propio día, a partir das 21.30 horas. O público do grupo parece ansioso por ver de novo a formación co vocalista orixinal, Álex Charlón, que anunciou o seu retorno este novembro após deixar os escenarios en 2015, tras a xira de presentación d'O disco vermello. Aos tres membros habituais (o baixista Lois G. Carlín e os guitarristas Miguel Mosqueira e Samuel Solleiro), súmanse Cibrán Tenreiro na batería e Julio Vilariño Cabezas nos sintetizadores. Ante a rápida venda das entradas na billeteira, Ataque Escampe xa prometeu nas redes sociais programar axiña máis datas.


Na pasada década construíronse en España máis de catro millóns e medio de vivendas, pero vendéronse menos de tres. Os tres millóns e medio de vivendas que están hoxe baleiras constitúen case a sexta parte dun parque inmobiliario sobredimensionado e desequilibrado que toca -na estatística- a unha vivenda por cada dous habitantes, pero que só conta cun 10% de vivendas de aluguer e cun 0,5% de unidades de protección oficial nese mesmo réxime, ambas as dúas porcentaxes escandalosamente inferiores á media europea. A produción inmobiliaria española é unha obscena celebración do dereito á propiedade privada e ao enriquecemento persoal A produción inmobiliaria española é unha obscena celebración do dereito á propiedade privada e ao enriquecemento persoal. Unha festa patrocinada pola promoción gubernamental da depredación do territorio, do pelotazo e do endebedamento de todo aquel que puxese un pé nunha sucursal bancaria. A vivenda, na España real, non foi nunca un dereito; naqueles alegres anos da burbulla, a dirixencia política, económica e mediática alimentou esa construción mental franquista que é a aspiración xeral á vivenda en propiedade e promoveu o sector inmobiliario como elemento de especulación e reserva de valor. Agora, de resaca, pásanos a factura da festa mentres a banca nos bota das casas e retén millóns de vivendas baleiras a prezos ficticios. Non pretende ser esta unha análise profunda sobre a realidade da vivenda baleira, pero se botamos unha ollada rápida aos países do noso entorno podemos coñecer distintas abordaxes interesantes a esta problemática. Alén de múltiples medidas máis conservadoras baseadas no incentivo e o subsidio ao aluguer, na maioría dos países europeos existen políticas valentes construídas sobre a base de estudos minuciosos e periódicos das súas bolsas de vivenda deshabitada. Pero España carece, xa para comezar, de datos precisos neste eido. Nas cidades con máis dun 10% de vivendas baleiras, o goberno alemán procede á demolición de aquelas que non se poden alugar, estratexia que tamén aplica Suecia Alemaña obriga os propietarios a rehabilitaren e alugaren certas vivendas baixo pena de multa, apropiación temporal ou expropiación definitiva. Nas cidades con máis dun 10% de vivendas baleiras, o goberno alemán procede á demolición de aquelas que non se poden alugar, estratexia que tamén aplica Suecia. O país escandinavo, que leva demolidos milleiros de inmobles nas últimas décadas, contempla tamén a aplicación de descontos no aluguer para atraer novos habitantes e a reutilización de vivendas para novos usos. Dinamarca multa aos propietarios que manteñen deshabitadas as súas casas durante máis de seis semanas. Holanda permite a ocupación das vivendas que levan máis dun ano baleiras, e os propietarios deben garantir que non voltarán deixalas en desuso para as recuperaren. O Reino Unido conta cunha axencia de mediación entre as partes implicadas nesta problemática, adquire casas desocupadas para as destinar a aluguer social, penaliza aos propietarios que manteñen inmobles baleiros a vontade e obriga -cun bo feixe de excepcións- a alugar ou vender as vivendas que levan máis de seis meses baleiras. En Francia, os inmobles que levan desocupados máis de dous meses son taxados cun imposto que vai aumentando co tempo e que se destina á rehabilitación pública de vivenda Especialmente elaborado é o regulamento francés. Ademais da concesión de axudas e vantaxes fiscais para a rehabilitación de vivendas en aluguer, nas grandes cidades galas con forte presión demográfica, elevado número de vivendas baleiras e maior demanda de aloxamento, os inmobles que levan desocupados máis de dous meses son taxados cun imposto que vai aumentando co tempo e que se destina á rehabilitación pública de vivenda. Esta taxa non afecta ás vivendas que están habitadas polo menos trinta días consecutivos ao ano, ás que están á venda ou aluguer a prezo de mercado e non atopan comprador ou inquilino, ou ás que requiren reformas moi custosas. A lexislación francesa contempla tamén a apropiación por períodos de entre un mes e doce anos das vivendas propiedade de persoas xurídicas que levan máis de dezaoito meses baleiras. As experiencias europeas amosan que non deberíamos desbotar entón instrumentos activos como a expropiación A banca española faría ben en liberar a bolsa de vivenda que mantén desocupada á espera dunha hipotética recuperación do mercado mentres bota persoas á rúa e lle limpamos entre todos as súas porcalladas. Isto é ciencia ficción na actual correlación de forzas e co poder financeiro manexando á súa vontade a ministros, conselleiros e medios de comunicación, pero, de lles disputarmos a hexemonía e conseguirmos dar o golpe de timón, teremos que implementar medidas para lle darmos finalmente á vivenda a función social que merece, poñendo ese inmenso stock de vivenda baleira ao servizo da cidadanía onde sexa precisa a provisión de primeira vivenda, e demoléndoa onde non exista tal necesidade. As experiencias europeas amosan que non deberíamos desbotar entón instrumentos activos como a expropiación. Poderíamos facelo incluso seguindo as súas regras: a prezo de mercado; cal é este valor para un ben que non ten compradores?