Summary: Convocarán manifestacións nas sete cidades galegas e mais en Vilagarcía e Viveiro. Salientan que nos últimos tres anos "por cada décima que se reduciu o déficit -1,4%- o desemprego aumentou máis de medio punto". A Coruña acollerá a manifestación central destes dous sindicatos.

Os datos da EPA correspondentes ao primeiro trimestre do 2013 coñecéronse a menos dunha semana do 1º de maio. Esta nova e as súas cifras, outravolta moi negativas, dominaron a presentación das mobilizacións que CC.OO. e UGT levarán a cabo en Galicia nesa data. Os seus secretarios xerais, Xosé Manuel Sánchez Aguión e José Antonio Gómez, cualificaron de "estarrecedoras" as cifras e sinalaron que nos últimos tres anos "por cada décima que se reduciu o déficit -do 11,6% ao 10,2%- o desemprego aumentou máis de medio punto", pasando do 20% a máis do 27%. "Unha mostra do erradas que demostraron ser as políticas de austeridade", en palabras do secretario xeral de UGT, José Antonio Gómez, que se preguntou "Que máis ten que pasar?". Sinalaron que nos últimos tres anos "por cada décima que se reduciu o déficit -do 11,6% ao 10,2%- o desemprego aumentou máis de medio punto", pasando do 20% a máis do 27%. "Unha mostra do erradas que demostraron ser as políticas de austeridade" Un e outro fixeron un chamamento a participar nas nove manifestacións convocadas en Galicia: Ferrol, A Coruña, Compostela, Lugo, Viveiro, Vigo, Pontevedra, Vilagarcia e Ourense, baixo o lema "Non teñen límites, loita polos teus dereitos" e destacaron que "a rúa é o lugar que lles queda aos traballadores e traballadoras e á cidadanía". A Coruña acollerá a manifestación central destes dous sindicatos. "Estamos perdendo as conquistas sociais que foramos perdendo durante xeracións e podemos deixarlles aos nosos fillos un mundo moito peor do que nos tocou vivir" Xosé Manuel Sánchez Aguión, de CC.OO., salientou que se trata dun momento "crucial", pois "estamos perdendo as conquistas sociais que foramos perdendo durante xeracións e podemos deixarlles aos nosos fillos un mundo moito peor do que nos tocou vivir". Tamén lembrou que moitas persoas foron resistindo os golpes da crise en boa medida polas "reservas animicas e familiares", pero que esas resevas "se están a esgotar". Tamén alertou sobre os novos ataques que está recibindo o Estado de Benestar e que seguirá recibindo: "agora queren ir polas pensións", dixo. E lembrou que se apunta que este venres o Consello de Ministros aprobará novos recortes: "un novo venres de dor". Sánchez Aguión concluiu dicindo que "hai 300 mil razóns para manifestarse o 1 de maio", en referencia ao número de desempregados e desempregadas existentes en Galicia.


Summary: O acto principal terá lugar o sábado 22 na vila mariñá, onde confluirán cargos nacionalistas que partirán en tren da Coruña e de Ferrol. O Bloque alerta de que o plan de privatización de Renfe levará ao peche das liñas A Coruña-Ferrol e A Coruña-Monforte, consideradas "non rendibles economicamente".

O BNG inicia unha campaña de defensa e reivindicación do tren de proximidade que terá o seu acto central o vindeiro sábado 22 en Betanzos. Ese dia o Bloque desprazará en tren cargos e militantes dende A Coruña e Ferrol, que confluirán alí para esixir a mellora das infraestruturas e para reclamar a transferencia dos servizos ferroviarios á Xunta. A formación nacionalista chama a cidadanía a participar no acto, que comezará ás 18.30 horas no Cantón de Claudino Pita, e que contará coa intervención de Francisco Jorquera. Para o desprazamento a Betanzos os e as participantes sairán da Coruña no tren das 17.30. O lema da campaña é Pola defensa dos camiños de ferro na Galiza e na Coruña e consistirá no reparto de material informativo e na recollida de sinaturas contra os plans do Goberno central de reducir servizos ferroviarios e privatizar algunhas partes de Renfe. Neste senso o portavoz do Grupo Municipal do BNG na Coruña, Xosé Manuel Carril, salientou as consecuencias do real decreto aprobado en xullo polo que implica a privatización de Renfe, que se converterá en catro empresas diferentes de cara á liberalización do sector en 2013. "No caso da Coruña, esta disposición implicará o peche da liña A Coruña-Ferrol e A Coruña-Monforte" Carril alertou de que unha das disposicións finais desta norma recolle que o 31 de decembro se coñecerán os estudos que determinan os tramos que non son viábeis economicamente, para, a continuación, seren eliminados. "No caso da Coruña, esta disposición implicará o peche da liña A Coruña-Ferrol e A Coruña-Monforte", preveu. E engadiu: "non hai que atender á rendibilidade económica do tren, senón á rendibilidade social, especialmente, en época de crise". Salientou, ademais, que, malia a duración do traxecto que une A Coruña con Ferrol, 1h 15 min, "case tanto como percorrer Madrid-Valencia", malia o prezo, 5,75 euros, e malia as poucas frecuencias: só cinco os días laborables, os usuarios e usuarias non deixan de crecer. Os últimos datos indican que máis de 80.000 viaxeiros e viaxeiras empregaron empregaron esta conexión no 2011, un 25 por cento máis que no 2008.


Summary: A Coordinadora Galega de ENDL amosa a "inmensa gratitude por valorar o labor" que realizan, pero non acepta o galardón por proceder dun goberno "reticente coa promoción real do galego"

O pasado 22 de setembro a Xunta de Galicia fixo públicos os Premios da Cultura Galega 2015. O xurado concedeulle á Coordinadora Galega de Equipos de Normalización e Dinamización Lingüística o premio no apartado de lingua. A Coordinadora vén de facer público que rexeita o galardón por proceder dun goberno "reticente coa promoción real do galego". O Consello Directivo da CGENDL quere deixar constancia da súa "inmensa gratitude para o xurado" por "poñer de relevo a transcendencia social, cultural e pedagóxica da normalización lingüística, tal como nós a vimos entendendo desde o ano 2009". Un proxecto, destacan, "aberto e integrador que procura facilitar o uso do galego en todos os ámbitos da vida, libre de prexuízos e pexas históricas, e contando coa suma de vontades para que o noso idioma sexa un valor de futuro, e non unha peza arqueolóxica de museo". Consideran "unha incongruencia aceptalo de mans dun Goberno que ten actuado, por obra ou omisión, en contra de todos os principios que defendemos a prol dunha normalización efectiva da lingua galega" Porén, sinalan que consideran "unha incongruencia aceptalo de mans dun Goberno que ten actuado, por obra ou omisión, en contra de todos os principios que defendemos a prol dunha normalización efectiva da lingua galega". "Non podemos nin queremos ser incoherentes, aceptando un galardón que nos entrega un goberno que ignorou de modo persistente todas as demandas que os sectores máis comprometidos coa promoción do idioma levamos solicitando desde hai anos", din. E recuperan as palabras coas que Prolingua rexeitou o mesmo galardón hai uns anos: "xulgamos lexítimo non aceptar ningún premio que veña hipotecado por agresións contra a mesma cultura que se finxe exaltar con protocolario boato". Destacan que "máis alá das boas palabras e da falsa retórica da liberdade lingüística, temos comprobado como este goberno presidido por Alberto Núñez Feijoo foi o primeiro que lexislou para limitar o uso do galego nas materias tecnolóxicas e científicas no ensino; foi tamén aquel que suprimiu as liñas de galego solicitadas polas familias en Educación Infantil, ou o mesmo que delegou a responsabilidade de "escoller" o idioma de escolarización nas nais e pais, ignorando os desequilibrios históricos entre unha lingua de ámbito estatal e outra minorizada. Foi, en fin, un goberno reticente coa promoción real do galego, a pesar das alarmantes estatísticas que convidan a cambiar de rumbo na política lingüística, e con urxencia". Conclúen que "non nos presta vestir con traxe de gala en tempos que requiren roupa de faena" Conclúen que "non nos presta vestir con traxe de gala en tempos que requiren roupa de faena. Porque as nosas fillas e fillos, que desexamos plurilingües, teñen dereito a escoitar máis galego dentro e fóra das aulas, para non condenalos á ignorancia de non saber de onde son nin de onde veñen. Porque non hai progreso sen memoria nin liberdade sen conciencia da propia identidade".


Summary: Entre xaneiro e maio o número de establecementos rexistrados legalmente pasou de 9.872 a 10.551, mantendo un ritmo de crecemento moi semellante ao dos dous últimos anos. Ofrecen case 57 mil prazas de aloxamento, máis que o conxunto de hoteis existentes en Galicia

Son malos tempos para o turismo e as viaxes. Todas as voces expertas coinciden en que o sector turístico será un dos máis prexudicados polos efectos da pandemia de coronavirus, con expectativas moi negativas para a tempada de verán, sobre todo no que atinxe á chegada de visitantes dende outros países. Porén, os últimos datos coñecidos esta semana sobre a evolución do número de vivendas de uso turístico rexistradas legalmente en Galicia non recollen de momento esa realidade. Todo o contrario: o número de pisos turísticos recollidos no rexistro da Xunta segue a medrar a bo ritmo.Entre o 1 de xaneiro e o 1 de maio deste ano 2020 o número total de establecementos rexistrados en Galicia pasou de 9.872 a 10.551, mantendo un ritmo de crecemento moi semellante ao dos dous últimos anosEntre o 1 de xaneiro e o 1 de maio deste ano 2020 o número total de establecementos rexistrados en Galicia pasou de 9.872 a 10.551, mantendo un ritmo de crecemento moi semellante ao dos dous últimos anos. Aumenta tamén o número de prazas totais ofertadas, que pasa de 50.134 a 56.986 en só catro meses. Esta cifra, ademais, supón que por primeira vez hai máis prazas de aloxamento en pisos turísticos legais que en todos os hoteis de Galicia (56.144).É posible, iso si, que este incremento se producira xa entre xaneiro e marzo, cun gran número de propietarios e propietarias que antes da epidemia decidiran dar de alta as súas vivendas no rexistro do Goberno galego. En todo caso, esta é a realidade a día de hoxe e haberá que agardar aos datos dos vindeiros meses para comprobar o efecto do coronavirus no número de pisos turíticos (legais) en funcionamento no país.Dende que a Xunta fixo públicos por primeira vez os datos do rexistro de vivendas de uso turístico, o seu número non deixou de aumentar. Os 4.630 de xaneiro de 2018 eran máis do dobre dous anos despois, en xaneiro deste ano 2020 (9.872). E os números actuais certifican que a tendencia á alza continúa a pesar da situación sanitaria e de restricións de movementos que se está a vivir.Por vez primeira o número de prazas ofertadas polos pisos turísticos supera ás prazas hoteleirasO número de prazas de aloxamento ofertadas polos pisos turísticos que funcionan legalmente en Galicia (ignórase a cantidade dos que operan sen estar rexistrados pola Xunta) multiplicouse case por tres nos últimos dous anos e medio, pasando das 21 mil (xaneiro de 2018) ás actuais 57 mil. Por vez primeira esta cifra supera á do conxunto de prazas hoteleiras, que nos últimos anos se vén mantendo moi estable, entre as 55 mil e as 56 mil. A estas prazas, habería que sumar, iso si, os números doutros tipos de aloxamento que podemos considerar "tradicionais", como son as pensións, que roldan as 22 mil prazas.Nos últimos anos, mentres se mantén estable o número de prazas ofrecidas polos establecementos de turismo rural e os campings, están aumentando de forma importante as existentes nos albergues turísticos e tamén nos apartamentos turísticos.Sanxenxo segue a ser o concello cunha maior concentración destes establecementos, con case dous mil. A moita distancia aparece Compostela, que supera xa os 700A distribución dos pisos turísticos é semellante á que se viña observando con anterioridade: moi importante en todo o litoral (sobre todo nas Rías Baixas e algo menos no Barbanza e na Mariña), nas cidades e medrando tamén nos concellos polos que pasa o Camiño de Santiago, especialmente o Camiño Francés, como Sarria ou Arzúa).Sanxenxo segue a ser o concello cunha maior concentración destes establecementos, con case dous mil. A moita distancia aparece Compostela, que supera xa os 700, e despois Vigo e A Coruña. Entre as localidades costeiras destacan tamén O Grove, Foz, Barreiros, Cangas, Poio, Fisterra, Carnota, Bueu e Baiona.Nos últimos catro meses os concellos nos que máis se incrementou o número de pisos turísticos legais son Pontevedra, Vilagarcía de Arousa e Poio


Summary: Considerado un dos mellores deseñadores do país, Pepe Barro (Pontedeume, 1955) leva ás súas costas máis de corenta anos de actividade profesional. Nesta entrevista cóntanos como concibiu o novo deseño do Sermos Galiza.

Como xurdiu o novo deseño? Xorde da necesidade de darlle un novo pulo ao semanario. Creo que a empresa editora ten claro que o produto é moi mellorábel na parte física, papel, impresión… e daquela xorde a necesidade de darlle forma. Empresa e corpo de redacción entenden que unha publicación no soporte papel ten unha linguaxe de seu, posúe características nas que a organización da información, é dicir a tipografía, as imaxes e o xeito de dispoñer todos os elementos, actúan como unha linguaxe superposta á escrita, unha linguaxe que non debe ser improvisada. Velaí o discurso que cómpre pensar, conformar, pautar, iso é o deseño. En que se inspirou? A inspiración, cando veña, que me colla traballando. É unha de tantas frases paveras, enxeñosas, que se lle atribúen a Picasso. O que hai, desde logo, é un proceso de documentación e de reflexión continua sobre a evolución dos xornais nos últimos anos e por suposto unha bagaxe que un leva de ter traballado en proxectos editoriais como A Nosa Terra (1977), o Diario de Galicia (1987), Tempos (1996 e 2006) e aínda outros especializados ou efémeros. Sempre me gustou o deseño editorial e o formato tabloide, mesmo para proxectos non necesariamente periódicos, como o Termas romanas, unha publicación para o Balneario de Lugo na que actuei tamén como director e redactor, un só número que xa vai na segunda edición. Nos últimos anos sigo con gusto o traballo de Mark Porter para o The Guardian de Londres ou para o Público de Lisboa, tamén coñezo o traballo de Toni Cases, o desaparecido Público de Madrid, ou o "i" de Lisboa, deseñado por Javier Errea. Os xornais portugueses teñen sempre un recendo a frescura que dá xenio velos. "O novo Sermos vai dar un chimpo na calidade do papel, máis gramaxe, máis branco e por suposto mellor impreso e con todas as corenta páxinas a cores" O novo semanario ten un maior impacto visual O papel permite enxergar dúas páxinas contiguas dun golpe de vista, a unidade nunha publicación coma esta é a dupla páxina. A fotografía de bo tamaño, a tipografía escollida… o papel ten o aquel de físico que debe ser máis coidado… Pero sobre todo, o novo Sermos vai dar un chimpo na calidade do papel, máis gramaxe, máis branco e por suposto mellor impreso e con todas as corenta páxinas a cores. É outro produto. Cal é o obxectivo desta mudanza? A intención que me traslada o presidente do Consello de Administración é que pretende que o semanario teña de partida máis valor, pensando en termos físicos, formais e por suposto na comunicación gráfica e escrita e isto leva a unha nova imprenta e a repensar a estrutura da información. Creo que o público vai ter todo máis claro, máis preciso… a navegación máis fluída e a lectura máis gratificante. O obxectivo, claro está, é aumentar lectores, pero tamén achegar ao proxecto máis personalidade e maior visibilidade. Faise máis arrevistado… Temos un formato tabloide, coma o dos xornais diarios, pero nin o tempo nin o tema é o mesmo. Polo tanto, a forma debe ser outra , ben afastada xa dos modelos históricos… Por outra banda, os magazines son tamén outro xénero diferente ao noso, máis páxinas, máis pequenas, máis tempo… Os semanarios tabloides deben ter unha forma de seu, debemos medir os espazos sen caer no texto ateigado dos diarios, aquí podemos manexar os brancos, o fondo do papel tamén "debuxa". Todo debe ser activado, pero dentro dun sistema que non atúe a produción, non podemos reinventar o mundo cada semana, todo debe fluír, pero o lector debe recoñecernos. A tipografía ten tamén moito peso no novo Sermos Si, é un dos piares do deseño, e por suposto do deseño editorial. Desde o principio tiven claro que era un elemento a mellorar no Sermos. Quixen contar cun tipo deseñado por un galego, o MáisGrotesk de Marcos Dopico, o noso doutor en tipografía, profesor da Universidade de Vigo, que precisamente estudou na súa tese a evolución dos tipos de letra chamados de pau, sen remates, que son os tipos da contemporaneidade, como o elixido para o noso proxecto. Marcos deseñou este tipo con cinco pesos, cinco grosores, cadanseu coa súa cursiva, o que nos fornece unha paleta coa que traballar practicamente todo o repertorio de necesidades. A atención aos detalles máis minúsculos fornece á letra dunha calidez que non se atopa noutros paus secos. O tipo Georgia do histórico Matthew Carter, unha romana ben cumprida desenvolve todo o segundo corpo da publicación e achega variedade. A cor é outra das características... Si, pero ollo, non vai ser un rebumbio, o texto vai en negro e vermello, as cores primeiras, as primeiras tamén da imprenta. A negra é a que leva o peso e fai a continuidade, a vermella matiza organiza e salienta a información. A azul tamén traballa pero só puntualmente e en lugares simbólicos como na cabeceira, que aparece en negro rodeada do azul, algo máis forte que o anterior, para salientar a palabra Galiza. "A formulación dunha publicación ten algo de composición musical, de partitura, o ritmo é importante" Chama a atención a última parte do xornal, na que xorde un segundo corpo… Variedade, especialización, desfacer a monotonía… a formulación dunha publicación ten algo de composición musical, de partitura, o ritmo é importante. A verdade é que despois de certo debate viuse axeitado crear no final, en oito páxinas, un corpo titulado Fóra de serie, que recolle a información cultural, espectáculos, pero tamén temas de lecer e mesmo iniciativas senlleiras no campo do emprendemento económico ou social, son páxinas con outro ar, o deseño cambia e faise máis efervescente.


Summary: Sánchez refírse a Ciudadanos como unha "forza do cambio", mais na Galiza o partido de Rivera non está pola mudanza, senón pola continuidade de Feijóo.

No Estado Rivera, con reparos, amaga con xogar ao papel de partido bisagra. En marzo apoiou a primeira investidura falida, a de Sánchez. Neste setembro acaba de facer o propio coa segunda investidura frustrada, a de Rajoy. O seu equilibrismo centrista non agacha que en último termo escora cara a direita e cara ao centralismo: esta fin de semana, Rivera voltou a pór negro sobre branco, no seu mitin na Coruña, que en ningún caso fará goberno con quen apoia un referéndum para "rachar España", nunha alusión clara a Podemos e as súas confluencias. A ambigüidade relativa que manexa no taboleiro estatal non é tal na Galiza. No noso país, Cs comparece desacomplexadamente como un partido da direita españolista e a súa aspiración é apenas a de moderar os excesos de Feijóo. A oferta que lle propón Rivera á sociedade galega é a de que é mellor un goberno do PP sen maioría absoluta para o inquilino de Monte Pío non facer o que lle pete. O que propón Rivera é que antes de se mover Feijóo faga unha chamada a Barcelona, que é a cidade en que Cs ten a súa sede. A xulgar polos indicios que deita o que levamos de precampaña, o alto mando do PP inclínase por xogar todas as súas bazas á maioría absoluta Cs é, en todo caso, un expediente peliagudo para o PPdG. Que facer co factor Ciudadanos é a grande incógnita no cuartel de campaña dos estrategas conservadores. Os inquéritos sinalan que o partido de Rivera non ten en absoluto garantida a súa presenza no Hórreo. O PP sabe que todo voto que vaia a Cs e non se traduza en escanos socava as súas opcións á maioría absoluta (mais tampouco ignora que se eles descen por debaixo da fronteira do escano 38 entón precisarían do salvavidas de Rivera). A imprensa amiga non se está a caracterizar até o de agora por meter en precampaña a Cristina Losada, candidata laranxa e perfeita descoñecida para a inmensa maioría da opinión pública galega. A xulgar polos indicios que deita o que levamos de precampaña, o alto mando do PP inclínase por xogar todas as súas bazas á maioría absoluta. Un triunfo en solitario, alén do máis, reforzaría moito a posición de Rajoy e debilitaría a de Sánchez, nomeadamente se o home deste na Galiza, Leiceaga, fose sorpassado pola maré. O discurso do presidente da Xunta é trasladar a Galiza mecanicamente a lóxica política estatal Precisamente o cabeza de lista da maré, Luís Villares, esta fin de semana, fixo alusión á repercusión que podería ter na política estatal unha vitoria da oposición na Galiza. Veu dicer que unha derrota de Feijóo equivalería a unha derrota de Rajoy. Á tentación de españolizar a campaña tamén vai sucumbir naturalmente Feijóo. O discurso do presidente da Xunta é trasladar a Galiza mecanicamente a lóxica política estatal. Só o PP pode evitar que o bloqueo español se traslade ao noso país, argumenta o candidato conservador. O problema para Monte Pío é que ninguén na política galega pon en dúbida que se a oposición ten 38 ou máis escanos, haberá goberno alternativo ao do PP. A importación do algoritmo estatal (a endiañada ecuación PSOE+Cs+Podemos+Referendo Catalán) non é críbel na Galiza: aquí sobre a mesa non hai aínda formulado ningún referendo autodeterminista e o pegamento anti-Feijóo é suficientemente poderoso para cimentar un acordo tripartito de esquerda e nacionalismo.


Summary: Os máximos responsables da provincia eclesiástica de Santiago diríxense aos católicos e tamén á "opinión pública en xeral", animándoos a apoiar o 21 de outubro a quen "promova entre as súas prioridadades a xustiza social, o acceso á saúde e o traballo digno e estable para todos"

Rexeitamento ao aborto e ao matrimonio entre persoas do mesmo sexo. É unha das claves esenciais dos "criterios" que os bispos galegos veñen de emitir de cara ás eleccións galegas do vindeiro 21 de outubro. Como é habitual os máximos dirixentes da Igrexa católica en Galicia fan público un escrito para "lembrar, neste momento das eleccións democráticas ao Parlamento autonómico, algúns aspectos do maxisterio da Igrexa sobre o home e a sociedade". Fano, como é de agardar, dirixińdose "aos católicos", pero tamén "á opinión pública en xeral" para expresar as que, en opinión da institución, deben ser as orientacións do voto. Os cinco responsables da provincia eclesiástica de Santiago de Compostela ubican os comicios do 21-O nun "momento de crise antropolóxica e cultural da que derivou a profunda crise económica que padecemos". Nela, din, "antes de emitir o noso voto" cómpre "ter en conta" que forzas políticas optan por "defender a vida humana en toda circunstancia dende o momento da súa concepción ata a morte natural", isto é, as que rexeiten o aborto e mais a eutanasia. Ademais, explican, cómpre apoiar a quen "favoreza o matrimonio" sempre e cando este sexa sinónimo de "unión esponsal entre o home e a muller" e, por extensión, de defensa "da familia e, dentro dela, das condicións de natalidade". Os bispos tamén animan a votar a quen "promova a xustiza social, o acceso á saúde e o traballo digno e estable para todos" Nun sentido semellante, os dirixentes eclesiásticos procuran orientar os sufraxios cara ás candidaturas que "fomenten unha liberdade real de educación integral, respectuosa coa responsabilidade intransferible dos pais". A estas liñas mestras engaden, non obstante, outras que poden ser interpretadas como diverxentes a respecto do programa dos partidos máis conservadores, xa que defenden tamén o voto ás forzas que queiran "promover entre as súas prioridades a xustiza social, o acceso á saúde, o traballo digno e estable para todos" e a "preocupación polos grupos sociais máis febles, cunhas políticas que se fundamenten na xustiza e na solidariedade". Cómpre ademais, din, "ofrecer proxectos creativos que afronten os problmas da actual crise económica", co obxectivo de "paliar as consecuencias negativas, sobre todo naqueles que sufren o paro" e ademais "atender as necesidades urxentes do ámbito rural e as inquedanzas das xentes do mar". No medio dunha chamada á "participación política como parte do compromiso cristián no mundo" os bispos afirman que, con independencia das súas indicacións, a Igrexa "non se identifica con ningún partido político" pero "as opcións políticas dos católicos deben estar en harmonía cos valores do Evanxeo". Igualmente, remítense á "doutrina social da Igrexa" para lembrar o seu "aprezo" polo "sistema da democracia, na medida en que asegura a participación dos cidadáns na opcións políticas", se ben cren que "non convén esuqecer que é un sistema fundamentado en valores e non depende só dos procedementos, senón tamén da moralidade dos fins que persegue e dos medios dos que se serve".


Summary: José Antonio Gómez, da UXT, expón a urxencia de sacar leccións do vivido durante a pandemia e, así, "construír un novo contrato social e medioambiental" para estabelecer unha nova senda de progreso sostíbel.

Chegou o momento de pór a proa do barco cara á reactivación, erradicando a precariedade e sen deixar ninguén atrás. Foi un ano duro, de incertezas, sobre todo, no eido da saúde, pero tamén no eido económico, social e laboral. E, non nos enganemos, isto aínda non rematou. Aínda que parece que a situación sanitaria vai mellorando chanzo a chanzo, coa vacinación como compás de guía, a pandemia continúa aí, máis controlada, pero continúa, e son moitas as latitudes, os países, que aínda carecen dun acceso normalizado ás vacinas e, se algo aprendemos ou deberíamos ter aprendido, os virus non entenden de fronteiras, polo que, aínda que sexa egoistamente, pero, sobre todo, por cuestións humanitarias e de solidariedade entre todos, temos que traballar para que as vacinas cheguen ao último recuncho habitábel da terra se queremos dar por fechada esta escura etapa das nosas vidas. E, a maiores de rematar coa pandemia, temos que sacar folgos e traballar conxuntamente para garantir a reactivación económica e que esta se faga en termos de igualdade, co fin de que ninguén quede atrás. Non podemos volver permitirnos os erros da crise de 2008, na que se deixou a moitas persoas, a moitas familias espidas de recursos para afrontar proxectos vitais dignos. Parece que nesta ocasión a visión inicial xa non foi a mesma, o traballo conxunto de administracións e sindicatos permitiu pór a funcionar un colchón que foi amortecendo a caída dos que, por mor da crise, quedaron sen actividade laboral. Estou a falar dos ERTE que, ademais de manter un salario para estas familias, están a dar a posibilidade de volver, coa senda da recuperación, moitos traballadores e traballadoras aos seus empregos, e tamén das axudas que tanto desde o Goberno central como desde a Xunta se habilitaron para sectores específicos. Para aqueles que estaban xa nunha difícil situación como punto de partida nesta crise, moitos vítimas aínda da crise de 2008, púxose en marcha o mecanismo do IMV que, aínda que para UXT resulta insuficiente e amosa moitas carencias na súa xestión, si se recoñece como unha ferramenta máis para que ninguén quede atrás nesta recuperación. Chegou o momento tamén de abordar a axenda social con medidas como a derrogación da reforma laboral de 2012, atallar a temporalidade e mellorar as prestacións por desemprego. Recuperación que pasa pola reactivación da actividade económica, dando soporte ás persoas que máis o necesitan, os que perderon o seu emprego, os que levan máis dun ano en ERTE, cunha mingua significativa de salarios... Como? Mellorando o IMV, tomando medidas en relación á vivenda e, por outro lado, aproveitar a oportunidade que ten España no seu conxunto e Galiza cos fondos de reconstrución europeos que deben converterse na folla de ruta para lograr xerar emprego de calidade e con valor engadido. Chegou o momento tamén de abordar a axenda social con medidas como a derrogación da reforma laboral de 2012, atallar a temporalidade e mellorar as prestacións por desemprego. Outra das nosas reiteradas demandas, a derrogación da reforma das pensións de 2013, parece que xa é unha realidade, repito, froito do traballo conxunto e do traballo incansábel entre Goberno e axentes sociais. En canto aos ERTE, deben seguir adaptándose á situación económica até que se produza unha reactivación total da activade en todos os sectores. Outra das grandes leccións desta crise, e que sería imperdoábel non ter aprendido, é a necesidade de que os servizos públicos saian protexidos e reforzados. Para isto, requírese maior investimento, recuperar o financiamento anterior aos recortes de 2012, así como máis emprego e máis estábel e con salarios dignos. Só así se poden facer efectivos dereitos fundamentais como o dereito á saúde, á educación e protección social. Ademais, é preciso ter en conta que os bens que consumen en maior proporción os fogares con menor nivel de renda están crecendo máis que a media do IPC, prexudicando a calidade de vida dos que menos teñen e máis dificultades están pasando durante a pandemia. Desde UXT-Galicia apostamos porque os salarios xoguen un papel moi importante tamén nesta recuperación. Os salarios deben medrar de tal xeito que logren ganancias de poder de compra de xeito global porque o contrario significaría que os fogares non poderán contribuír de modo adecuado ao relanzamento das vendas das empresas nin á recuperación do emprego. Ademais, é preciso ter en conta que os bens que consumen en maior proporción os fogares con menor nivel de renda están crecendo máis que a media do IPC, prexudicando a calidade de vida dos que menos teñen e máis dificultades están pasando durante a pandemia. Por iso, tamén é moi importante que aumente o SMI e que todos os convenios colectivos garantan un salario mínimo de, polo menos, 1.000 euros ao mes. Neste contexto, apostamos por construír un novo contrato social e medioambiental que permita un proxecto de país estábel e que non dependa dos vaivéns electorais cada catro anos. Trátase de estabelecer unha nova senda de progreso sostíbel para todos e todas. Isto implica tamén cambios no emprego. Hai que erradicar a precariedade e promover o emprego de calidade. A contratación indefinida e con dereitos debe ser a norma, hai que perseguir a fraude masiva na contratación temporal, acoutando causas e endurecendo sancións e impulsando a xornada laboral de 32 horas semanais, sen redución salarial. Esta medida mellorará a produtividade, facilitará a conciliación, axudará a reducir a contaminación e redistribuirá rendas en favor das persoas traballadoras. En relación aos fondos europeos, estes son unha oportunidade única para cambiar o noso modelo produtivo, con base na máis e mellor industria, unha transición enerxética xusta, para afrontar os retos dixitais e medioambientais e para revitalizar e reforzar os servizos públicos. O Estado e a Xunta deben adquirir presenza en sectores estratéxicos, como fan outros países como Alemaña e Francia. Para garantir o seu éxito, é preciso que non estean sometidos a unha condicionalidade "perversa", na que se impoñan reformas regresivas, e potenciar o diálogo e a participación. Os sindicatos debemos participar no deseño, distribución e xestión dos fondos nas empresas e sectores. O Estado e a Xunta deben adquirir presenza en sectores estratéxicos, como fan outros países como Alemaña e Francia. Neste senso, urxe un Pacto de Estado pola industria para lograr acadar o obxectivo europeo do 20% do PIB e é precisa unha banca pública potente que evite a exclusión financeira de persoas e empresas. Ademais, precisamos dun sector enerxético eficiente que garanta a subministración a fogares e empresas en condicións razoábeis. Baixar impostos, como sucedeu coa luz, axuda a curto prazo mais non é a solución porque o problema radica na formación de prezos e nos beneficios abusivos das empresas. Desde UXT-Galicia apostamos por incrementar o uso de renovábeis no mix enerxético, pero garantindo unha transición xusta, e pola creación dunha empresa pública de enerxía de referencia que proporcione estabilidade e equilibrio ao sistema enerxético. Todo iso sen esquecer a urxencia, aproveitando a catarse que esta crise sen precedentes na nosa historia máis recente tanto polas súas dimensións sanitarias como económicas está a supor, de acometer unha reforma fiscal integral que permita recadar máis e de xeito máis xusto porque non se pode esquecer que este país recada 6,1 puntos porcentuais de PIB menos que a media da zona euro, case 70.000 millóns de euros menos cada ano. As rendas de capital, as grandes empresas e as grandes fortunas deben pagar máis e tamén hai que emprender un camiño contundente contra a evasión de impostos e os paraísos fiscais. Os impostos son necesarios para fortalecer o Estado de Benestar social: a sanidade pública, verdadeiro estandarte fronte á pandemia; para asegurar pensións dignas; activar, de forma plena, a Lei de dependencia; e estender a protección efectiva das prestacións por desemprego. Tamén urxe implementar medidas eficaces para facer máis accesíbel a vivenda, construíndo un potente parque público de vivendas de alugueiro e converter a vivenda nun dereito subxectivo e que sirva para atallar os problemas estruturais de acceso. E é que sen a recuperación dun Estado de Benestar máis eficaz non será posible que a cidadanía recobre a confianza no noso sistema democrático e político. Entre todos, sumando todos e todas, porque iso é o que reclama a cidadanía, máis e máis consenso, e fuxir das liortas partidistas nun momento tan crucial, temos que reconstruír social e economicamente o país. Reconstruílo sobre bases sólidas, en liña co que reclama a sociedade, reparando as eivas detectadas durante a pandemia pero tamén as históricas que arrastramos. Reconstruír un novo país partindo dos investimentos públicos. Nunca na historia do noso país se tiña feito un esforzo como este por parte de todos e todas. Hai que aproveitar estes recursos para saír da crise.


Summary: Os aeroxeradores destruíron "partes significativas do interior do recinto", afirma o persoal investigador.

Arqueólogos do colectivo romanarmy.eu desenvolven, desde esta segunda feira, unha campaña de prospección arqueolóxica no xacemento a maior altura do sur do país, o Castelo do Faro, en Covelo. Localizado a 1.148 metros de altitude nas proximidades do Faro de Avión, os investigadores traballarán na gran fortificación con distintas técnicas —incluíndo a xeofísica— e estudarán en detalle as súas estruturas mediante sondaxes arqueolóxicas. O seu director científico é o profesor da Universidade de Salamanca e arqueólogo José Manuel Costa García, comandando un equipo no que participa João Fonte, arqueólogo da Universidade de Exeter (Reino Unido), Francisco Alonso Toucido (Tempos Arqueólogos) e o profesor da Facultade de Ciencias da Comunicación Manuel Gago (Universidade de Santiago de Compostela). Esta campaña durará até a próxima sexta feira, 17 de xuño, e está promovida polo Concello de Covelo cunha subvención para actuacións arqueolóxicas da Deputación de Pontevedra. O recinto foi descuberto polo colectivo romanarmy.eu con técnicas de teledetección e comunicada a súa existencia á Dirección Xeral Patrimonio da Xunta da Galiza en 2020. O xacemento ten unha planta de tendencia ovalada, conformada por unha muralla construída con pedra granítica local ocupando unha área de arredor de cinco hectáreas. A muralla adáptase á topografía local, cinxindo un amplo perímetro interior que non parece corresponderse co parcelario agrario da zona. Un aspecto particular da muralla é a existencia dunhas singulares estruturas cuadrangulares encostadas ao muro, de función descoñecida e sen paralelos coñecidos noutros recintos fortificados. Desprotexido fronte aos aeroxeradores O grupo de investigación explica que, posto que non foi identificado como estrutura arqueolóxica até o momento, o Castelo do Faro atópase considerabelmente afectado por un parque eólico, que "destruíu partes significativas do interior do recinto". A pista de acceso afectou tamén partes da muralla perimetral do recinto.


Summary: Asegura que o cambio de sistema de seguridade realizouse para lograr unha "insignificante rebaixa nos custos" e "menos minutos de viaxe" co obxectivo de "captar usuarios con fins lucrativos".

O xuíz é claro. O maxistrado Luis Aláez, que instrúe a causa polo accidente do tren Alvia en Angrois o pasado 24 de xullo, emitiu este venres un auto no que critica con dureza a actuación dos responsables de Adif e acusa o administrador de "incrementar o risco para a vida de milleiros de persoas" ao cambiar o sistema de seguridade ERTMS polo ASFA na curva por "motivos comerciais". O xuíz acusa a Adif de "incrementar o risco para a vida de miles de persoas" ao cambiar o sistema de seguridade por "motivos comerciais" O xuíz lembra que foron os responsables de Adif os que tomaron a "decisión transcendental" de "modificar o proxecto orixinal" da liña Ourense-Santiago en canto ao ancho de vía, o que "afectou as instalacións de seguridade, "pasando da configuración inicial da explotación" con sistema ERTMS en toda a liña a manter este sistema até "catro quilómetros antes do lugar do accidente", onde pasou a explotarse só con sistema ASFA. Segundo o maxistrado, esta decisión dos responsables de Adif, de "converter unha indiscutible liña de alta velocidade nunha liña asimilada" considerouse "desde os momentos iniciais da investigación sospeitosa dunha imprudencia punible", xa que "levou un previsible incremento do risco na circulación que non se considera axeitado socialmente". O maxistrado cre que a única utilidade do cambio foi "o aforro duns minutos de viaxe" a cambio "dun importante aumento do risco de vida para as persoas" Así, o maxistrado cre que esta modificación "parece supor para a sociedade tan só un beneficio menor", que "non ampara aquel incremento do risco". "Presumiblemente, a única utilidade que obtivo a sociedade con aquela decisión foi o aforro duns minutos de viaxe entre Ourense e Santiago, como contrapartida a un importante aumento de risco para a vida dos centos ou miles de persoas que utilizan a liña cada día", destaca Luis Aláez. O xuíz é ben claro cando asegura que a liberdade de actuación dos responsables de Adif "ten como elemento delimitador a seguridade dos usuarios do ferrocarril", e a transformación desta liña sen a adición de "medidas de seguridade" a maiores, é "sospeitosa de criminalidade", apunta. Aláez carga directamente contra Adif, ao que acusa de realizar esta modificación, e a "rebaixa de seguridade" consecuente, amparándose en "motivos comerciais". Segundo recolle no auto, o "regateo de seguridade" desta decisión produciuse por "motivos comerciais ou produtivos", derivados tanto dunha "insignificante rebaixa dos custos de obra e mantemento" como da redución de "minutos" no traxecto co obxectivo de aumentar o "atractivo comercial" da liña e lograr a "sedución ou captación de usuarios" con "fins lucrativos". "Trátase dunha situación creada por unha posible decisión non técnica, senón que carácter comercial, que se adoptou polas mesmas persoas que tiñan como deber primordial velar pola seguridade dos usuarios da liña, e a posibilidade de cumprir con el ditando as normas complementarias correctas para mitigar o risco", explica o xuíz. Carga contra os conselleiros de Adif No mesmo auto, o maxistrado pregúntase sobre as diferenzas da liña antes e despois do cambio de sistema de seguridade. De feito, apunta a que, a pesar de que a zona na que se produciu o accidente conta co sistema ASFA, "este devandito tramo parece presentar parellas características ao anterior, onde si se estimou necesario explotalo co ERTMS". Do mesmo xeito, carga contra o Consello de Administración de Adif e os seus responsables de seguridade, aos que acusa de "alegar, sen mais, que se tomou unha ou outra decisión porque se confiaba noutras persoas". "Por riba do principio de confianza está o principio de responsabilidade no cargo", destaca Aláez, quen apunta que os conselleiros, "cada un coa súa decisión" de apoiar a modificación, "responsabilizábanse" da mesma e do proxecto que "finalmente saíu adiante". Ademais, tamén critica a aqueles conselleiros que, posteriormente, "consentiron no seu mantemento". "Non fai falta especial capacitación técnica para coñecer as diferenzas substanciais entre o sistema ERTMS e o ASFA", di o xuíz "Non fai falta especial capacitación técnica para coñecer as diferenzas substanciais entre o sistema ERTMS e o ASFA", debendo "presumirse loxicamente capacidade para comprendelas en quen asume cargos en materia de seguridade na circulación ferroviaria". Ademais, no auto, o xuíz cita a declarar como testemuñas na causa ao xefe de Maquinistas que en 2011 remitiu un informe sinalando o perigo da liña, así como a dous dos cargos que recibiron un correo electrónico coa información. O tres deberán comparecer en Santiago o próximo 7 de marzo. Aláez chama a declarar como testemuñas o maquinista que advertiu do perigo da liña nun informe en 2011 Tamén solicita aos peritos que interveñen na causa que, á marxe do seu informe, adianten un ditame acerca das características da liña, o campo de aplicación da normativa de cambio de velocidade máxima ou a incidencia da desconexión do sistema ERTMS, entre outras cuestións. O maxistrado incorpora á causa un correo electrónico co informe sobre seguridade enviado polo xefe de Maquinistas a un responsable de seguridade, así como o número 56 da revista de Adif Líneas, que analiza o tramo Ourense-Santiago. Finalmente, o xuíz dá 10 días a Renfe para que achegue ao xulgado copia de todos os partes de incidencia que deron lugar á desconexión do ERTMS o 23 de xuño de 2012, así como as pólizas dos contratos subscritos con entidades aseguradoras.


Summary: A entidade, que agrupa case 40 vilas e cidades galegas e portuguesas, subliña que, tras case tres décadas, "de cooperação transfronteiriça, consideramos necessário dar o próximo passo. Somos um sistema urbano conjunto, com cidades que já vivemos juntas"

A piques de chegar ás tres décadas, o Eixo Atlántico do Noroeste Peninsular decide emprender unha nova xeira. A entidade, que tras as últimas incorporacións -como as do Concello de Ponteareas ou a Deputación de Ourense- xunta xa 39 entidades locais de Galicia e do Norte de Portugal, vén de aprobar en asemblea un "cambio de estratexia". O obxectivo, di, é evolucionar "da cooperación transfronteiriza ao desenvolvemento conxunto" de vilas e cidades de ambas beiras da raia."Levamos 28 anos de cooperação transfronteiriça e consideramos necessário dar o próximo passo. Somos um sistema urbano conjunto, com cidades que já vivemos juntas" sinala Ricardo Rio, alcalde de Braga e presidente do Eixo"Na busca dunha Eurorrexión máis compacta", detallan tras a asemblea -celebrada por videoconferencia por mor da pandemia-, a entidade vén de aprobar organizarse en "cinco comisións políticas" que deseñarán a nova etapa. Trátase, subliñan, de "adaptar á era postpandemia" a "terceira área máis poboada da Península Ibérica e a décima de Europa". Estas comisións sectoriais pasarán a traballar nos eidos da rexeneración urbana, a innovación, a sostibilidade, a economía e a política social."Levamos 28 anos de cooperação transfronteiriça e consideramos necessário dar o próximo passo. Somos um sistema urbano conjunto, com cidades que já vivemos juntas", sinala Ricardo Rio, presidente da Cámara Municipal de Braga e actual presidente do Eixo. Esa é a razón pola que "estamos abandonando a cooperação transfronteiriça e caminhando para um desenvolvimento local conjunto, sem fronteiras", resume.Nesta liña, a alcaldesa de Lugo e vicepresidenta da entidade, Lara Méndez resalta que o Eixo aposta por traballar como o que é, "un sistema urbano único en Europa", con independencia de que as cidades e vilas que a compoñen se asenten en dous Estados diferentes. "Traballaremos nunha estratexia que busca un desenvolvemento socioeconómico baseado na innovación, na sostibilidade e na solidariedade social" e para facelo "é fundamental a cohesión, tanto social como territorial" e "moi especialmente, entre a costa e o interior".Lara Méndez, alcaldesa de Lugo e vicepresidenta do Eixo: "Busamos o desenvolvemento económico baseado na innovación, na sostibilidade e na solidariedade social e para iso é fundamental a cohesión"Para o secretario xeral do Eixo, Xoán Vázquez Mao, esta cuarta xeira da entidade pode ser "a máis determinante, polas circunstancias actuais e o que van supoñer no futuro inmediato, unha etapa na que aspiramos a acadar, en dez anos, a renda media da Unión Europea". Para traballar nestes eidos, o Eixo disporá neste 2021 dun orzamento de 4 millóns de euros, "un 84% dedicados a programas de desenvolvemento conxunto".As liñas aprobadas nesta asemblea afondan no exposto o pasado setembro en Pontevedra, nun encontro onde as vilas e cidades do Eixo Atlántico reivindicaron ser "protagonistas" na etapa da reconstrución tras a pandemia, tamén na xestión dos fondos da UE. Captar investimento" para potenciar a industria e "a economía de proximidade" ou promover melloras "na mobilidade e o maior uso do espazo público" foron algunhas das prioridades fixadas.


Summary: O departamento dirixido polo veterano popular Ángel Bernardo Tahoces incumpre prazos legais e pon todo tipo de obstáculos para facilitar información en materia de impacto ambiental dos parques eólicos ou as canteiras HEMEROTECA | A Xustiza condena a Xunta por ocultar información das concesións mineiras en Corcoesto

A transparencia ségueselle a atragoar á Xunta, desta volta á Consellería de Economía, cuxa Dirección Xeral de Enerxía e Minas, dirixida polo veterano popular Ángel Bernardo Tahoces, que como deputado na oposición era un dos máis duros contra o bipartito, incumpre prazos legais e pon todo tipo de obstáculos para facilitar información en materia de impacto ambiental dos parques eólicos ou as canteiras. As queixas contra Enerxía e Minas son reiteradas por parte de diversas organizacións ecoloxistas e mesmo conta cunha sentenza condenatoria pola súa falta de transparencia.O departamento dirixido polo veterano popular Ángel Bernardo Tahoces incumpre prazos legais e pon todo tipo de obstáculos para facilitar información en materia de impacto ambiental dos parques eólicos ou as canteirasPraza.gal formulou o pasado 27 de marzo unha petición de transparencia á Xunta para ter acceso aos resultados das comprobacións periódicas do impacto que ten sobre a mortandade de aves o parque eólico de Cordal de Montouto, entre Guitiriz e Aranga. Unha vixilancia que a Consellería de Medio Ambiente obrigou a realizar na declaración de impacto ambiental coa que autorizou en 2010 ese parque eólico inaugurado en 2015. Porén, ese seguimento periódico imposto por Medio Ambiente e que realiza unha empresa externa é agora supervisado por Enerxía e Minas, a onde se desviou a petición de transparencia o 12 de abril, 16 días despois de formularse.Enerxía e Minas deixou pasar o tempo e non deu ningunha resposta a esa petición de transparencia dentro do prazo máximo dun mes que contempla a lei. Superado ese tempo, o que a lei considera como silencio administrativo negativo, este diario formulou unha reclamación ante a Comisión da Transparencia de Galicia, responsabilidade da Valedora do Pobo, o 11 de maio. Tres semanas despois dese recurso, máis de dous meses despois de formulada a petición orixinal, Enerxía e Minas emitiu o 1 de xuño un requirimento solicitando a este diario que acreditase o pagamento de taxas que ao seu ver eran obrigadas para poder obter os informes ambientais solicitados e, ao tempo, pedía que se concretase "o formato da documentación solicitada".A lei de transparencia de Galicia sinala na súa disposición adicional cuarta que "o acceso á informacións será gratuíto" e que só "poderán estar suxeitas ao pagamento de taxas" a "obtención de copias e a transposición a formatos diferentes do orixinal". En ningún momento das súas varias comunicacións Enerxía e Minas indicou a este diario que taxa concreta era a que supostamente tiña que pagar para acceder á información nin ofreceu ningunha vía para preguntalo senón que advertiu de que a non contestación en tempo suporía o arquivo do procedemento. Este diario respondeu ao requirimento tres días despois sinalando que desexaba ter acceso aos informes en formato dixital e polo tanto sen que fosen esixibles taxas.Enerxía e Minas acabou facilitando a información dous meses por riba do prazo legal, tras un silencio administrativo e dúas reclamacións á Comisión de Transparencia, nun portátil da propia Xunta na mesa dunha funcionaria en vez de remitila de xeito telemáticoEse novo movemento foi tamén comunicado á Comisión de Transparencia para que fose supervisado no marco do recurso formulado previamente. E ao tempo que se respondeu a ese requirimento como se fose un cidadán calquera o que formulase a petición, este diario púxose en contacto co departamento de comunicación da consellería facéndolle ver os obstáculos atopados para acceder á información solicitada. Dúas semanas máis tarde, dous meses e medio despois de formulada a petición orixinal, o departamento de comunicación respondeu avanzando que Enerxía e Minas facilitaría nos días seguintes a información a través da canle administrativa de transparencia.Esa resposta non foi tal. O 20 de xuño o recibido a última hora da mañá foi unha notificación electrónica asinada polo propio director xeral de Enerxía e Minas na que se indicaba que a información solicitada "se atopa en custodia" nos servizos centrais dese departamento en San Caetano e ofrecía a posibilidade de consultala alí ao día seguinte de 10 a 12 horas e un día máis tarde no mesmo horario.Malia o axustado do tempo, con menos de 24 horas para poder acceder aos documentos, ao día seguinte este diario desprazouse ás oficinas de Enerxía e Minas dentro do horario ofrecido. Alí atopouse con que os informes solicitados non estaban en formato papel, malia os impedimentos amosados ata ese momento por Enerxía e Minas para acceder a eles de xeito dixital argumentando a necesidade de pagar taxas por copia ou obrigar a consultalos presencialmente.Tras todos os atrancos, os informes revelaron que en tres anos no parque eólico de Cordal de Montouto atopouse un cadáver dunha curruca rabilonga e dous de morcegos, o que supón un "impacto reducido" dos muíños sobre a avifaunaEn vez de remitir os informes solicitados por correo electrónico ou outro tipo de transferencia telemática, Enerxía e Minas acabou facilitando o acceso aos mesmos tres meses despois da petición de transparencia (dous meses por riba do prazo legal), tras un silencio administrativo e dúas reclamacións á Comisión de Transparencia. Fíxoo facilitando a súa consulta en formato dixital nun ordenador portátil da propia Xunta na mesa dunha funcionaria á que iso lle supuxo deixar de facer outros traballos.Tras todos eses atrancos, os informes revelaron que o parque eólico de Cordal de Montouto está a ter un "impacto reducido" sobre as aves xa que durante os tres anos avaliados non foron atopados nas súas inmediacións máis que un cadáver dunha curruca rabilonga e dous de morcegos.Sancións a minasAnte os atrancos na transparencia sobre o parque eólico, formulouse unha segunda petición para coñecer o detalle das sancións impostas a minas, pero a resposta foi a suma xeral e non o listado de multas, como si fan outras administraciónsAnte os atrancos que foi atopando en todo ese procedemento, ao tempo que presentou a primeira reclamación ante a Comisión de Transparencia Praza.gal formulou unha segunda petición de transparencia á propia Dirección Xeral de Enerxía e Minas o 11 de maio, desta volta solicitando "información ao detalle (descrición, importe, etc.) das sancións impostas pola Xunta a actividades mineiras que obre no seu poder". Matiz ese último que se non se realiza nas peticións de transparencia está a servir ao Goberno galego para desestimalas argumentando por sistema que non toda a información solicitada está no seu poder, ou que o volume dela obrigaría a reelaborala para facilitala e que a lei permite non ter que facelo.Novamente esa segunda petición de transparencia quedou sen resposta no prazo máximo dun mes que contempla a lei, polo que unha semana despois de superado ese tempo este diario formulou unha nova reclamación ante a Comisión de Transparencia contra ese novo silencio administrativo. Malia que a petición de información formulada indicaba que se desexaba unha resposta electrónica, e despois de que Enerxía e Minas xogase cos formatos da súa resposta para demorar o procedemento sobre o parque eólico, este diario acabou recibindo resposta dese departamento a través dun correo postal certificado."Dende o ano 2009 impuxéronse sancións consistentes en imposición de multas económicas no marco de 93 procedementos que acadaron un importe total que ascende a 2.488.519,39", é toda a resposta de MinasNesa contestación, asinada polo propio Tahoces e en cuxa relación de datas se admite que é formulada fora de prazo, non se achega o detalle solicitado das sancións senón só o dato global de que "dende o ano 2009 impuxéronse sancións consistentes en imposición de multas económicas no marco de 93 procedementos que acadaron un importe total que ascende a 2.488.519,39". A resposta argumenta que a lei non permite comunicar "datos de carácter persoal relativos á comisión de infraccións penais ou administrativas". Porén, multas similares da Confederación Hidrográfica do Miño-Sil a empresas construtoras do AVE por verteduras a ríos si veñen de ser divulgadas tras unha petición de transparencia co detalle dos nomes das firmas sancionadas.Estes feitos súmanse ás numerosas críticas lanzadas nos últimos anos por diversas organizacións ecoloxistas contra a falta de transparencia do departamento de Minas da Xunta. O Goberno galego xa foi condenado por ocultar información sobre as concesións mineiras en Corcoesto, e a comisión de seguimento do Convenio de Aarhus da ONU sobre información á cidadanía en materia ambiental está a investigar unha denuncia por obstáculos similares.


Summary: Esta segunda feira comezan na cidade de Oslo (Noruega) os procesos de diálogo entre as FARC e o goberno de Colombia.

Após retrasárense unha semana a respecto da data prevista nun comezo --oito de outubro--, as delegacións das Fuerzas Armadas Revolucionarias de Colombia (FARC) e o goberno liderado por Juan Manuel Santos, iniciaranse esta segunda feira --15 de outubro-- na cidade de Oslo (Noruega). Así informou á emisora de radio colombiana, Blu Radio, Rodrigo Granda, membro da delegación das FARC, quen asemade, adiantou que o vindeiro día 17 a mesa de negociación emitirá un comunicado público que dea conta do decorrer dos diálogos. Este é a cuarta ocasión en que as FARC e o goberno de Colombia inician un proceso encamiñado cara á fin do conflito armado no país. Desta volta, as negociacións iniciáronse na cidade da Habana (Cuba) en febreiro deste mesmo ano, xuntanzas das cales saiu unha folla de ruta en que se recollen os principais asuntos que deron orixe ao conflito, así como moitas das súas consecuencias. O inicio das conversas teríase adiado, segundo informa a prensa internacional, pola incorporación dunha cidadá holandesa que tomaría parte da delegación das FARC. Tanja Nijmeijer, atoparíase na Habana con membros da guerrilla e sería motivo de malestar entre a delegación gobernamental por non ser de nacionalidade colombiana. Porén, as FARC defenderon en todo momento o seu dereito a elixiren libremente as persoas que participarán do proceso e argüíron que Tanja leva máis dunha década entre as súas filas. Unha folla de ruta que resolva o conflito Este acordo inicial, en que se plasma a axenda de temas nas sucesivas mesas de diálogo desenvolvidas entre Oslo e A Habana, sentará as delegacións das FARC e do goberno de Juan Manuel Santos fronte a fronte para atoparen unha saída pacífica a medio século de conflito armado. Desde as FARC, Hermes Aguilar, un dos seus principais dirixentes, aseguraba após as primeiras xuntanzas que a guerrilla non aceptaría unha paz a calquera prezo, se esta non pasaba por unha "solución dos problemas sociais e políticos" de Colombia; principalmente pola necesidade de desenvolver unha reforma agraria integral que poña fin a unha das principais problemáticas do país. Aliás, a folla de ruta aprobada achega --a máis da reforma agraria--, outras cuestións como a reinserción das FARC na sociedade civil a través do recoñecemento dos seus dereitos políticos permitíndolles, xa que logo, o "exercicio da oposición" con garantías democráticas. Tamén así, cuestións como o paramilitarismo ou o narcotráfico ocupan unha parte importante da axenda aprobada.


Summary: Esta segunda feira, 28 de marzo, comeza a XXXIII edición da Semana da Filosofía de Pontevedra, que nesta ocasión analizará a política e o TTIP e que terá lugar no Teatro Principal da cidade.

A Semana da Filosofía, que organiza a Aula Castelao, comezará coa palestra "Política e vulnerabilidade", a cargo de María Xosé Agra Romero, catedrática da USC, que dará paso na xornada da tarde ao relatorio "O suxeito político e a cuestión nacional", do filósofo Francisco Sampedro. Á xornada inaugural poralle fin a intervención "Soberanías, representación e discurso para unha revolución democrática" de Antonio Baños, xornalista, escritor e cabeza de lista da CUP nas últimas eleccións ao Parlament catalán. Terza feira Na terza feira, Concha Roldán, do Instituto de Filosofía do CSIC, abordará a palestra "Crise, adelgazamento e deformación dos conceptos ético-políticos" e o economista e colaborador do semanario Sermos Galiza Aleixo Vilas disertará sobre "Consecuencias económicas do rol dependente da Galiza no Estado español no marco da UE". A continuación, intervirá Ricardo García Zaldívar, cunha palestra que leva por título "Paremos el TTIP". Cuarta feira A cuarta feira comezará coa conferencia "Política en movemento. Movementos sociais e soberanía", a cargo do profesor Arnau Matas Morell, e continuará coa palestra do xeógrafo Rubén Camilo Lois "A desarticulación da sociedade galega; territorio, migración, destrución do sistema produtivo e dos mecanismos de cobertura social". Tamén intervirá o xornalista e politólogo Alberto Cruz co relatorio "Eurasia como eixo do século XXI". Quinta feira O papel da esquerda e do seu novo papel abordarase na quinta feira, cando o catedrático de Filosofía Política da Universitat de Barcelona José Manuel Bermudo interveña coa palestra "Definición de esquerda e análise da situación". Tamén participarán o día 31 a filóloga Helena Miguélez, que falará de "Oito apelidos de rexións escasamente romanizadas: Cultura da Transición e conflito colonial interno no Estado español" e a politóloga Ángeles Diez, autora do relatorio "A mediocracia, a banalización da política e o show electoral". Sexta feira Na derradeira sesión, o día 1 de abril, intervirán Juan García Morán, profesor da Uned, coa súa palestra "Pensar a política emancipatoria despois da postmodernidade" e o economista Xosé Doldán coa palestra "Políticas enerxéticas e ambientais na Galiza: metabolismo socioeconómico e conflitos sociais". A clausura correrá a cargo da escritora e profesora Laura Mintegi Lakarra, que fora candidata á presidencia de Euskadi por EH Bildu. Revisión de conceptos fundamentais da política Mercedes Moreno, coordinadora xeral da Semana, sinalou na presentación da Semana da Filosofía que "os acontecementos dos últimos anos, tanto no noso país, como en Europa, e incluso alén das fronteiras europeas, invitan a revisar os conceptos fundamentais da política desde unha perspectiva independente e multidisciplinar". Esta tarefa é a que abordará a nova edición de reflexión filosófica na que tamén se revisarán "conceptos proceden do mundo antigo, de Grecia, que cumpriron xa hai tempo os dous mil anos: política, democracia, liberdade, cidadanía".


Summary: O colectivo Polo Correo do Vento impusa unha campaña para que o Día das Letras Galegas do vindeiro ano estea dedicado a unha autora. Suxire dez nomes e propón que o alumnado dos centros de ensino se dirixa por carta aos académicos e académicas da RAG.

Rosalía de Castro (1963), Francisca Herrera Garrido (1987) e María Mariño (2007). Son as tres únicas autoras homenaxeadas nos 55 anos de historia do Día das Letras Galegas. Nas vindeiras semanas a Real Academia Galega escollerá o autor ou autora a quen dedicará a edición 2018 das Letras e vén de comezar unha campaña que solicita que a homenaxeada sexa unha muller. O colectivo Polo Correo do Vento impulsa a iniciativa, que busca "denunciar a inxustiza histórica do papel da muller na cultura e nos demais ámbitos da sociedade" e "dar a coñecer a mulleres que escribiron en lingua galega ou traballaron na defensa do idioma". A iniciativa busca "denunciar a inxustiza histórica do papel da muller na cultura e nos demais ámbitos da sociedade" e "dar a coñecer a mulleres que escribiron en lingua galega ou traballaron na defensa do idioma" De momento xa se dirixiu a algún concello, coma o de Pontevedra, e nos vindeiros días dirixirá a proposta aos centros de ensino da provincia pontevedresa. Búscase que o alumnado destes colexios e instituto lle remita a un dos académicos ou académicas da RAG cartas (pódese descargar aquí o modelo) demandando o recoñecemento para unha autora galega, unha campaña que se podería estender a outras institucións, entidades e colectivos sociais e igualmente a persoas a título individual, para que tamén se dirixan á Academia. A campaña busca tamén a mobilización nas redes sociais, empregando etiqueta #Proponunhamuller, e outras como #nonhaiescusa, #Xavaisendohoraunhamullerparao18, #Sonmoitasasmulleresepoucasasnomeadas, #esteanosi, #Temosmoitasescritorasedecalidade ou #proponunhamullerparao18. Polo Correo do Vento fai unha primeira proposta de dez autoras que poderían ser merecedoras do recoñecemento, sinalando que na campaña se poderían engadir todas as que as persoas participantes queiran. As dez autoras propostas inicialmente son: Avelina Valladares, Belén Feliú, Clara Corral Aller, Filomena Dato, Luísa Villalta, María Tobío, Mª Victoria Moreno, Pura Vázquez, Xela Arias e Xosefa Iglesias Vilarelle. Unha reivindicación crecente Nos últimos anos vénse reclamando cada vez con máis insistencia a necesidade de que máis mulleres sexan recoñecidas, compensando o rechamante déficit das últimas décadas. Xela Arias estivo entre os nomes votados para as celebracións do Día das Letras do 2015 e do 2016, pero non foi escollida. Dende o 2014 a plataforma de crítica literaria A Sega impulsa o Día das Galegas nas Letras para reivindicar o papel literario das mulleres do país fronte ás celebracións do 17 de maio, homenaxeando a Dorothé Schubart, María Victoria Moreno e María Xosé Queizán En paralelo, un movemento semellante veu demandando unha maior presenza de mulleres na propia Real Academia Galega. En 2011 o manifesto O xogo das cadeiras reclamou a incorporación de máis académicas, unha petición que -de vagar- se vai cumprindo. Entre un total de 30 postos, Fina Casalderrey foi a quinta muller (2013), Marilar Aleixandre é a sexta (2016) e Chus Pato será a sétima ao longo deste 2017. Modelo de carta para o envío dende os centros de ensino (.pdf)


Summary: O colectivo Filosofia Si considera que a obrigatoriedade de ter que estudar esa materia específica para poder cursar optativas como Coeducación, Antropoloxía ou Robótica vulnera os artigos 14 e 16 da constitución. Presentou unha queixa perante a Valedora do Pobo por este motivo.

Alumnos e alumnas de bacharelato que teñen que cursar relixión católica sen querelo. Non é que os obriguen os pais e nais ou o propio centro. É que o propio deseño de itinerarios do bacharelato na Galiza leva a que esa ou ese estudante se quer cursar determinadas materias acabe tendo que coller tamén Relixión católica (que é materia específica) para poder cumprir cos requisitos do itinerario. Isto supón a vulneración de liberdades e dereitos amparados nos artigos 14 e 16 da constitución española, consideran desde o colectivo Filosofía Si. Por iso esta cuarta feira rexistraron perante a Valedora do Pobo unha queixa, que posteriormente tamén oficializaron no Parlamento de Galiza. Pídenlle á Valedora que "realice as xestións oportunas para garantir que a Consellaría de Educación ampara o dereito constitucional á liberdade de ideoloxía, crenza ou credo de todo o alumnado de 1º de Bacharelato galego". Propoñen, ademais, que se estude a posibilidade de permitir as e os escolares a obxección de conciencia e ser eximido de cursar esa materia de Relixión católica. "É inadmisíbel que no século XXI aconteza isto", sinalou Carme Adán, profesora no Politécnico de Vigo, durante o rexistro da queixa: "Hai alumnas e alumnos que non collen Coeducación como optativa para non ter que estudar a materia de Relixión". Para Eva Garea, tamén do colectivo Filosofía Si, "as materias opcionais de 2 horas están afectadas por esta obriga de 'unirse' a Relixión". Un sen sentido, indican, ao que queren poñer fin. "Isto é unha mostra clara de como a Relixión católica está proriozada na Lomce", sostén Adán. O decreto 86/2015 determina que en bacharelato a Relixión é unha materia específica e o alumnado ten que cursar dúas materias específicas para poder titularse. "Isto implica que cando ao alumnado lle ofertan materias optativas autonómicas como Robótica ou Coeducación para o século XXI a distribución da carga horaria para poder titular obrígao a coller necesariamente Relixión católica case na totalidade dos centros galegos", explica o colectivo de docentes de Filosofía. "Teño alumnas que non son crentes, nin sequera están bautizadas e que teñen que estudar Relixión aínda que non quieiran para poder facer a materia que queren, Coeducación. Non ten lóxica", sinala Carme Adán.