Summary: A Rede Europea para a Igualdade das Linguas reúnese en Compostela para defender a "promoción, protección e desenvolvemento" dos idiomas minorizados do continente.

Representantes de 47 linguas faladas en territorio europeo —non só na UE, senón no conxunto do continente— reuníronse nesta sexta feira no pazo de Fonseca de Compostela para inaugurar a Asemblea Xeral da Rede Europea para a Igualdade das Linguas (European Language Equality Network - ELEN, en inglés), a primeira que se celebra de forma presencial desde o inicio da pandemia, xa que a edición de 2020, que organizou A Mesa pola Normalización Lingüística, decorreu en formato telemático. Reunidos no salón nobre do Pazo, interviron no acto de benvida ás delegacións asistentes o presidente do Parlamento da Galiza, Miguel Santalices; o alcalde de Compostela, Xosé Sánchez Bugallo; a Valedora do Pobo, Dolores Fernández Galiño; a vicerreitora de Organización Académica da Universidade de Santiago de Compostela (USC), Celia Besteiro; o secretario xeral de ELEN, Davyth Hicks, e a corredactora da Declaración universal de dereitos lingüísticos Pilar García Negro. Marcos Maceira, presidente da Mesa, foi o encargado de conducir o evento, e a artista cedeiresa Guadi Galego puxo o broche final ao acto cunha actuación musical. Unha Europa "pouco plural" ELEN naceu en 2011 co obxectivo de promover e protexer todas as linguas do continente europeo, sen importar o número de falantes ou o seu territorio. A organización considera que todos os idiomas deben gozar dos mesmos dereitos, e iso inclúe garantir o seu uso nos servizos públicos e a súa presenza no sistema educativo, dous aspectos que considera prioritarios. Hoxe integran esta rede máis de 60 colectivos en defensa dos dereitos lingüísticos de 24 Estados. "O propio relator especial da ONU sobre minorías [Fernand de Varennes] deixa claro que os dereitos lingüísticos son dereitos humanos, e os seus avances son imprescindíbeis para construír, se realmente a queremos, unha Europa plural, porque a pluralidade é moito máis ampla do que se nos deixa ver, ou mesmo do que está permitido", explica Marcos Maceira a Nós Diario, en alusión ás numerosas linguas presentes no continente e que, por mor da falta de protección, desde a Galiza resultan practicamente descoñecidas. O secretario xeral de ELEN, Davyth Hicks, enxalza o labor do colectivo: "Somos unha organización social totalmente independente que non deixou de medrar, coa única meta de axudar todas as linguas a acadaren a protección e desenvolvemento precisos nos seus respectivos territorios. Traballamos xuntos desde diferentes rexións, é un proxecto moi interesante", di. "Hai unha regresión en toda Europa en relación aos dereitos lingüísticos, mais tamén, a nivel xeral, estase a cuestionar a propia democracia. Neste sentido, a reivindicación das linguas é tamén unha forma de reivindicar a democracia, en canto é un recoñecemento práctico da pluralidade e a diversidade dun Estado", defende o presidente da Mesa. "Defender os dereitos da lingua é defender a democracia", di Marcos Maceira O Goberno francés, lembran Maceira e Hicks, rexeitou asinar e ratificar a Carta Europea das Linguas Rexionais, relegando deste modo todas as linguas diferentes da francesa a un status "de segunda". "A democracia en Francia mellorará en todos os aspectos cando comece a ter en conta que existe unha realidade plurilingüe no Estado. Mais tamén hai unha parte positiva, que é o avance dos movementos sociais en favor das linguas", explica Marcos Maceira. Pola súa banda, Davyth Hicks salienta, no caso concreto de Breizh (Bretaña, en francés), que é "fundamental" que a lingua bretoa se ensine nas escolas. A mesma demanda realiza no caso que o ocupa, o da nación de Kernow (Cornwall, en inglés), onde o kernewek —ou lingua córnica— carece de toda protección por parte do Goberno do Reino Unido. Hoxe atópase nunha fase de revitalización, mais a comezos do século pasado a este idioma milenario apenas lle quedaban tres falantes. Os dereitos do galego, papel mollado O Estado español é, no plano teórico, un dos que máis respecta as linguas minorizadas. Mais tampouco está exento de críticas. De feito, un informe do Consello de Europa sobre o cumprimento da Carta de Dereitos Lingüísticos presentado este mesmo ano pon o foco nas "limitacións" existentes en "todas as etapas do sistema educativo da Galiza" á hora de aprender a lingua do país. "Hai cuestións que aquí non se teñen en conta, como o dereito a reclamarmos unha liña educativa integramente en galego desde os primeiros anos do ensino até a universidade. Mais tamén é fundamental garantir a presenza da lingua en todos os ámbitos da vida das e dos mozos, alén das aulas. Precisamos que non se vexan obrigados a usar o castelán para sentírense integrados, porque un neno galegofalante hoxe non ten produtos de lecer diversos e abundantes na súa lingua. É unha cuestión que debemos abordar xa, polo futuro do idioma", argumenta o coordinador do seminario de sociolingüística da Real Academia Galega (RAG), Henrique Monteagudo, que tamén estivo presente na asemblea de ELEN. A este respecto, unha das principais cuestións que se debateron no cumio foi a aprobación da Lei Xeral do Audiovisual do Estado español, que, lembra Maceira, "fixa porcentaxes para o financiamento de obras producidas en castelán", así como a dobraxe e lexendaxe nesta lingua, mais non garante a presenza do galego. "Desde un punto de vista democrático é inexplicábel que, habendo varias linguas cooficiais, non reciban o mesmo financiamento, algo que garante sobre o papel a lexislación europea", lamenta. A Liña do Galego que a Mesa lanzou en 2007 como unha plataforma para denunciar a vulneración dos dereitos lingüísticos recibe cada vez máis chamadas. "Isto ofrécenos unha visión xeral da situación do galego, que está excluído tanto na vida privada coma nos servizos públicos. Vímolo na pandemia, cando en ocasións a comunicación coas persoas doentes só se facía en castelán", explica Maceira, que matiza que as persoas que denuncian estas situacións "son unha minoría fronte ás que non denuncian". A Valedoría do Pobo tramitou 227 expedientes con queixas sobre a vulneración dos dereitos lingüísticos no que vai de ano Así as cousas, a Valedoría do Pobo tramitou no que vai de ano 227 expedientes de queixas relacionadas coa lingua, máis do dobre que en 2020 e unha cifra moi superior á de 2019, 48, segundo precisan a este xornal desde a entidade. Desas 227 causas abertas, "entre 80 e 90% foron resoltas de forma favorábel para a persoa denunciante". As mesmas fontes salientan, neste senso, que a cidadanía galega semella estar "cada vez máis concienciada" a respecto dos dereitos lingüísticos. Con todo, Marcos Maceira destaca que o galego segue a ser o idioma minorizado europeo con maior porcentaxe de falantes, "superando incluso o català". Xornada do sábado O evento continúa este sábado cunha rolda de prensa que dará comezo ás 11.20 horas no auditorio do Museo do Pobo Galego, tamén en Compostela. Intervirán Marcos Maceira, Davyth Hicks e a vicepresidenta da Mesa pola Normalización Lingüística, Elsa Quintas.


Summary: Como cada ano, o "Alba de Gloria", de Castelao, volverá lerse, para todo o país, desde o máis alto do Pico Sacro, espazo simbólico que o pobo galego encheu de significados e identidade de seu. Será o próximo sábado, 23 de xullo, cun intenso programa de actividades.

A federación Galiza Cultura, a través das asociacións Vagalumes e O Galo, organiza un ano máis a lectura do "Alba de Gloria" no Pico Sacro, no que xa se converteu nun acto de irmandade entre a natureza a e cultura do país. Así, desde 2011, cando se conmemorou o 125 aniversario do nacemento de Castelao, Galiza Cultura homenaxea a xeración do Seminario de Estudos Galegos que "reparou, visitou e estudou este lugar emblemático"."Seguimos a estela de Castelao, quen acudiu en peregrinación até o Pico Sacro no 1925, cando unha ditadura impedía celebrar a festa nacional, e volveu imaxinariamente sobre el, desde o exilio, ao construír unha das súas pezas ensaísticas e literarias máis profunda, o Alba de gloria, discurso de celebración do día da Patria Galega", explican desde a organización, que lamenta o desleixo e a falta de recoñecemento da Xunta de Galiza a respeito desta actividade. Así, cunha volta sobre os pasos físicos e intelectuais de Castelao, as asociacións de base volverán subir até o cumio do Pico Sacro neste 2016. O convidado desta edición será o poeta e estudoso da presenza do Pico Sacro na literatura galega Miro Villar. O programa Nun comunicado de imprensa, a federación Galiza Cultura informa do programa de actividades para o vindeiro sábado. Tratarase dun acto lúdico-reivindicativo aberto a todas as persoas amantes da cultura galega e do país. 12.00h: Benvida na chaira da capela do Pico Sacro a cargo do escritor Miro Villar e a continuación subida do último treito deste monte. 13:00h: Izado da bandeira polas asociacións culturais Vagalumes da Estrada e O Galo de Santiago. De seguido lectura de Alba Gloria de Castelao por parte de representantes das A.C. O Galo, Vagalumes, Papaventos, S. Campio e Raiceiros de Vedra. Canto do Himno Nacional e baixada. 14:00h: No adro da capela do Pico Sagro actuarán os cantautores Mini e Mero, o gaiteiro Raúl Galego e músicos da comarca da Ulla. 15:00h: Xantar en "Casa Mosqueiro", S. Mamede de Rivadulla Roteiro guiado por Iolanda Aldrei, da asociación A Granxa do Pico Sacro: 16:45h: Saída de "Casa Mosqueiro" para a capela de Santiaguiño. Nela falarase do Camiño de Santiago da Ruta da Prata. * Igrexa de S. Pedro de Vilanova. Ademais do aspecto artístico, tratarase do poder da igrexa e da pequena nobreza rural. * Area do Muíños. Incidirase na vella economía agraria e na cultura popular * Mirador de Guindian. Veremos as tres pontes e a súa integración ou impacto na paisaxe * Igrexa de Vedra e palco da música. Tamén se explicará o labor de López Ferreiro que foi o seu párroco antes de ser cóengo na catedral compostelán * Remataremos nun furancho situado perto da área recreativa de Ximonde. Quen queira participar nas actividades programadas para o próximo sábado pode facelo na seguinte ligazón.


Summary: "Pasamos o noso primeiro ano tentando conter a abafadora deriva de abandono e desmantelamento na que nos meteron os actuais administradores da educación; e algo conseguimos, mais non abonda, e imos continuar reclamando, pelexando e denunciando", anuncia a confederación.

Após o seu primeiro ano completo de vida, a confederación de ANPAS Galegas fai balance dun exercicio que consideran que "non merece tanta lembranza" xa que acusan á Xunta de Galiza de dedicalo ao "desmantelamento do ensino público". "A tendencia do goberno galego é a de crear colexios de primeira, de segunda e de última", critican os pais e nais de alumnos "Este ano perdemos profesores e financiamento; quedamos con menos especialistas para incluír á diversidade nas vidas de tod@s; comezamos un curso novo cunha lei nova que ninguén coñecía e para a que ninguén estaba preparado; pelexamos para non cambiar os libros de texto, para non nos ter que afogar mercando material inútil e innecesario; perdemos presenza na comunidade escolar, nós e todos, en beneficio dunha figura creada para ser un valido da administración antes que un director para a comunidade educativa; tivemos que ver cómo se discriminaba a colectivos completos na entrega de axudas para a adquisición de libros de texto; e como se repetía esa discriminación no que este goberno deu en chamar "educación dixital", consolidando a súa propia tendencia: a de fabricar colexios de primeira, de segunda, e "de última", afirma ANPAS Galegas nunha nota pública, na que envían os seus "desexos" de bo ano tanto ao conselleiro de Educación, Jesús Vázquez, como ao presidente do Goberno galego, Alberto Núñez Feijóo. "Temos un goberno que non cre na educación pública; que equipara a xestión pública coa comercial utilizando criterios de custe e beneficio; que pensa que o gasto educativo non é prioritario, sendo que o é por dereito e por intelixencia investidora; que carece dun proxecto educativo organizado e dunha programación planificadora de futuro", afirma a Confederación, que engade no seu balance de 2014 que: "Tentamos conter a abafadora deriva de abandono e desmantelamento na que nos meteron os actuais administradores da educación; e algo conseguimos, mais non abonda, e imos continuar reclamando, pelexando e denunciando".


Summary: A entidade que executou a venda dos restos das grandes caixas galegas por encargo do Estado escúdase en que non está legalmente obrigada a colaborar co Parlamento galego para non achegar ningún dos documentos solicitados hai un ano, entre eles varios informes encargados a bancos internacionais HEMEROTECA | O banco malo négase a informar o Parlamento sobre o 'ladrillo tóxico' que lle transferiu Novagalicia

HEMEROTECA | O banco malo négase a informar o Parlamento sobre o 'ladrillo tóxico' que lle transferiu Novagalicia O Fondo de Reestruturación Ordenada Bancaria (FROB) foi o instrumento creado polo Goberno de España para canalizar a intervención das entidades financeiras en dificultades durante a crise económica, así como para xestionar o seu rescate con fondos públicos e a súa privatización. A entidade semipública -tamén está participada polos bancos- foi a que fixou as condicións e executou en 2013 venda de Novagalicia Banco, entidade resultante da bancarización de Novacaixagalicia, a fracasada fusión de Caixa Galicia con Caixanova. Dado o seu papel transcendental en todo o proceso da fin das noutrora grandes caixas galegas, a comisión que no Parlamento de Galicia traballa na lenta investigación sobre o acontecido dirixiuse ao FROB para reclamar abondosa documentación sobre o proceso e, case un ano despois desa petición, o FROB vén de responder que non vai achegar papel ningún ao lexislativo galego. Despois de permanecer conxelada durante tres anos por iniciativa do PP, a comisión de investigación das caixas retomou os seus traballos no comezo da actual lexislatura galega, nos primeiros días de 2017. Entre as engádegas de información que os grupos acordaron incorporar á comisión para pescudar no acontecido figuraban numerosos documentos do FROB. Por exemplo, os que recollen todas as súas "accións" a respecto da xestión das participacións preferentes nas antigas grandes caixas galegas, os seus informes sobre o rescate e venda de Novagalicia Banco ou as valoracións que encargou sobre a entidade galega a Barclays, Enrnst&Young e mais HSCB. A comisión de investigación sobre a fracasada fusión das caixas pediu ao FROB documentación como os informes sobre Novacaixagalicia encargados a diversas entidades financeiras internacionais Do mesmo xeito, a Cámara reclamou coñecer a auditoría que o FROB encargou á consultora PwC sobre o valor económico de NCG Banco, clave na venda ao venezolano Banesco. Pediu tamén unha copia do caderno de venda da entidade -que recollía as condicións da operación-, encargado polo FROB á entidade BNP-Paribas, e outros dous informes sobre o proceso de venda ao sector privado, encargados a McKinsey&Co. e a Nomura International. A documentación reclamada completábase cos "expedientes relativos a operacións inmobiliarias de Caixa Galicia e Caixanova", que o FROB enviou á Fisclaía, e os "informes de supervisión e seguimento dos procesos de reestruturación bancaria relativos ás antigas caixas de aforro galegas" que o propio FROB realizase. Esta petición de documentos foi trasladada ao FROB polo presidente do Parlamento, Miguel Santalices, o 23 de marzo de 2017. Nesa mesma xornada a comisión aprobou ademais unha cautela adicional. Como na anterior lexislatura, outorgou á documentación que puidese recibir o carácter de "reservado", unha devasa que debería permitir facer fronte ás cautelas de segredo bancario. No entanto, esta declaración tampoco serviu para evitar que o FROB se negase a colaborar. Resposta un ano despois da petición O pasado 15 de febreiro de 2018 a Cámara galega recibiu a resposta da entidade, unha carta de tres páxinas nas que o seu presidente, Jaime Ponce, dedica practicamente a metade a citar leis que regulan o seu funcionamento. A lei que dende o ano 2014 é o guieiro para as entidades de crédito en España, cita Ponce, "regula o deber de segredo que pesa sobre o Banco de España e, polo tanto, sobre o FROB", a respecto dos datos e documentos que manexe e fixa o seu carácter "reservado". Esa norma, resalta, "exceptúa da obriga de segredo, entre outros supostos, as informacións requiridas polo Tribunal de Cuentas ou por unha comisión de investigación" das Cortes Xerais. A entidade que executou a venda dos restos das grandes caixas galegas por encargo do Estado escúdase en que non está legalmente obrigada a colaborar co Parlamento galego para non achegar ningún dos documentos solicitados Sobre esta base, informa, o FROB pediu ao Consello de Estado un informe sobre a petición do Parlamento de Galicia. O órgano consultivo do Goberno de España, presidido polo ex-ministro e antigo conselleiro José Manuel Romay Beccaría, indicou que o FROB "non ten a obriga de atender o requirimento de documentación" formulado polo lexislativo galego, polo que non achegar a documentación solicitada non implica un "incumprimento do deber de cooperación e asistencia entre administracións". O Consello de Estado conclúe que "non resulta obrigado" que o FROB "atenda" o requirimento de Galicia, pero en ningún punto do seu escrito sinala que sexa ilegal facelo. Así e todo, o FROB aférrase a ese ditame e á normativa xeral en materia de segredo bancario para non entregar ao Parlamento de Galicia ningún dos documentos que solicitou formalmente sobre a desaparición e venda de Novacaixagalicia. Secunda así a actitude da Sareb, o 'banco malo', que se negou tamén a informar o Parlamento sobre o 'ladrillo tóxico' que herdou das caixas galegas mentres, no entanto, realiza campañas de publicidade sobre esas mesmas vivendas. Tamén Abanca sinalou o deber de "confidencialidade" para non revelar ao Parlamento a indemnización coa que José Luis Méndez abandonou Caixa Galicia aínda que neste caso a principal diferenza é que, no momento da petición, esta era xa unha entidade totalmente privada.


Summary: A Asociación Cultural O Galo quere conmemorar o primeiro cabodano do escritor Xabier P. Docampo lendo a súa obra. E léndoa en voz alta. Para tal efecto convoca as interesadas e os interesados o vindeiro 4 de xuño ás cinco da tarde na Biblioteca Ánxel Casal de Santiago de Compostela.

"Os e as participantes porémoslle voz á palabra de Docampo, evitando calquera tipo de discurso" máis alá do elaborado polo autor na súa ampla e celebrada obra. A acción durará dúas horas, xa que ás sete desa mesma tarde, a crítica "e máxima coñecedora" da súa literatura, María Jesús Fernández, ofrecerá "unha palestra". O Galo chama a aquelas e aqueles que queiran colaborar a se anotar antes do 25 de maio en comunicacion@ogalo.gal e a indicaren "un tramo de media hora entre as cinco e as sete para adxudicar a orde das lecturas".


Summary: A celebración do Día das Bibliotecas chega no peor momento. O goberno español eliminou o orzamento do próximo ano para as bibliotecas públicas e na Galiza aumentan os peches. A Xunta recorta nas aulas de animación á lectura e no equipamento de bibliotecas escolares.

Onte foi o Día das Bibliotecas. Algunhas actividades lembraron esta data en que se queren potenciar estes equipamentos e lembrar a importancia que teñen para a sociedade. Non o entenden así institucións como a Xunta e o goberno español, que nos últimos meses reduciron de xeito drástico as achegas para que poidan funcionar con normalidade. Os recortes económicos chegan a ser abafantes e o sector non entende a idea de "aforrar" cando a prioridade vai para outros gastos. Só por poñer un exemplo: a programación cultural e actividades o Gaiás dedica 4,6 millóns de euros, contrasta cos 1,5 millóns de euros que destina a Xunta para dotación de todas as bibliotecas galegas. Ou o custo da primeira exposición No Museo de Galiza da Cidade da Cultura, Gallaecia Petrea, 1,34 millóns de euros. A Xunta reduciu tamén as achegas no ámbito do ensino, tanto no ámbito da animación á lectura como en material e equipamentos para bibliotecas escolares Menos orzamentos... ou ningún O ministro de Cultura, José Ignacio Wert, eliminou dos orzamentos para o ano 2013 o apartado para a adquisición e distribución de libros, ademais doutros fondos documentais, e para a mellora das bibliotecas públicas. Xa non haberá axudas para adquisicións de libros que funcionaban nos Orzamentos Xerais do Estado. Esta situación inflúe tamén na achega da propia Xunta. Manuel Bragado, presidente da Asociación Galega de Editores, comentaba hai uns días no seu blog esta situación. "A colaboración co estado permitiu á Xunta destinar o pasado ano 1.272.600 euros (636.000 euros dos seus orzamentos) para a adquisición de novidades editoriais para a rede das súas seis bibliotecas nodais, así como na compra de libros en galego para o seu reparto na Rede de Bibliotecas de Galiza, un total de 240 bibliotecas, coa finalidade de dotalas de coleccións actualizadas e potenciar a lectura na nosa lingua". Agora coa decisión de Madrid a situación para o ano vindeira será diferente. Menos bibliotecas Este mesmo ano varias bibliotecas públicas pecharon as súas portas no noso país. En Compostela a Sala de Lectura de Caja Madrid, hoxe Bankia, non chegou ao verán. Era o único centro social en Galiza desta entidade que deixa a capital galega orfa dun espazo moi empregado pola cidadanía. Levaba máis de dez anos en funcionamento no Pazo de Fondevila, un fermoso edificio barroco construído a mediados do século XVIII e tiña catro salas de lectura con capacidade para 84 persoas, nove postos informáticos, oito postos para discapacitados e unha sala de traballo para 12 persoas. No concello da Golada tamén pechou a biblioteca municipal que daba servizo a máis de dúas persoas. A razón da desaparición deste importante equipamento público foi, segundo o goberno municipal, a importante débeda que ten ese municipio. Menos animación á lectura e equipamentos para bibliotecas escolares A Xunta reduciu tamén as achegas no ámbito do ensino, tanto no ámbito da animación á lectura como en material e equipamentos para bibliotecas escolares. O secretario nacional da CIG-Ensino, Anxou Louzao, pensa que a razón é "eliminar o noso idioma como lingua de ensino". Denuncia que "a dotación de libros, sobre todo en lingua galega, sufriu un gran retroceso no ámbito do ensino" dun xeito "tan grave" que "hoxe, aínda que non é libro de biblioteca, atopar material en lingua galega para o mesmo profesorado é difícil". Para Louzao "estamos diante dun partido político, o PP, que quere eliminar o noso idioma e por iso o apoio ao libro, o apoio ás bibliotecas pensando na súa galeguización , que sexan un soporte normal eles buscan todo o contraria, desolador".


Antes de ocupar o poder no goberno central o Partido Popular xa viña realizando privatizacións nas CCAA onde gobernaba. Entregaron hospitais públicos a mans privadas (modelo PFI) e realizaron unha masiva externalización de servizos e áreas de actividade sanitaria. Desde que tomaron o poder no goberno central realizaron drásticos recortes. Aos poucos meses o goberno de Rajoy aprobou un recorte de 10.000 millóns en sanidade e educación, con ausencia de debate previo, no que se considerou, naquel momento, o maior recorte de servizos sociais da democracia. Aos poucos meses o goberno de Rajoy aprobou un recorte de 10.000 millóns en sanidade e educación A partida dos orzamentos destinada ao Ministerio de Sanidade leva varios anos descendendo. Estas drásticas medidas provocaron efectos moi nocivos no funcionamento dos servizos públicos . Esa é a estratexia: degradar e desprestixiar os servizos públicos para favorecer negocios a expensas do diñeiro de todos. Explícao moi ben o profesor Navarro no libro A saúde como negocio. Trátase de agrandar o sector privado a costa de reducir o sector público: "Iso é o que están realizando masivamente en España, respondendo aos intereses do capital financeiro que, aliado co complexo sanitario industrial, está destruíndo a Sanidade pública; a evidencia existente é robusta e abafadora". Vicenç Navarro cita o caso dos EEUU que ten un sistema de aseguramento privado, enormemente custoso e ineficiente e sumamente impopular. "Ese é o resultado de poñer como motor do sistema sanitario o afán de lucro: entra directamente en conflito coas necesidades da cidadanía". Desde o propio poder político están realizando unha expropiación de dereitos consolidados, o que representa un grave retroceso histórico Desde o propio poder político están realizando unha expropiación de dereitos consolidados, o que representa un grave retroceso histórico. Un ministro de finanzas portugués respondeulle secamente a un opositor que propugnaba alternativas ás súas políticas de austeridade: "¡Non hai diñeiro! Cal das tres palabras é a que non entende?". Con esta arrogancia pretenden reducir a un tema económico o que en realidade é unha cuestión política e rexeitan calquera procura de alternativas ás políticas de austeridade. Vulneran tamén o principio de "prohibición do retroceso social" que debería obrigar ao poder político a adoptar as medidas necesarias para soster e garantir os dereitos sociais xa materializados. Así o recordaba o fiscal superior de Galicia, Carlos Varela, nun discurso recente. Trátase dos mercados apoderándose do mundo, os voitres que planean e pretenden quedarse con todo. E teñen cómplices na política, que lles facilitan a tarefa Desde o propio poder político, ao amparo da crise, están impoñendo medidas (en sanidade, na educación, no mundo laboral, no exercicio das liberdades) que nos conducen a un tempo preconstitucional. A saúde deixa de ser un dereito e convértena nunha mercadoría. Por si todo isto fose pouco, sabemos que a UE está negociando con EEUU, con todo secreto, un Tratado de libre comercio (TTIP), que, de ser aprobado representaría un perigo serio para os servizos públicos xa que pretende favorecer novos mercados abrindo o sector dos servizos públicos ás empresas transnacionais, o que provocaría unha ola de privatizacións en sectores como a sanidade e a educación. Trátase dos mercados apoderándose do mundo, os voitres que planean e pretenden quedarse con todo. E teñen cómplices na política, que lles facilitan a tarefa.


Summary: Partidos, organizacións, colectivos e movementos reúnense para crear un instrumento "popular, unitario, plural e democrática" no que aunar forzas "polo recoñecemento da nación occitana" e a súa auto-determinación.

Partidos, colectivos e asociacións de Occitania (territorio baixo soberanía francesa) están convocados para unha xuntanza esta sexta feira na que sentar bas bases para a creación da Asemblea Nacional Ocitana (ANOC), segundo informa Nationalia. Será un acto aberto a todos os actores do occitanismo e á cidadanía co obxectivo de construñir "unha organización unitaria, plural, democrática e popular" que procure "o recoñecemento da nación occitana e do seu dereito á auto-determinación". A meta da ANOC é, sinalan, atinxir a independencia baixo a forma "dun estado de dereito, democrático, social e ecolóxico". Segundo a información de Nationalia, ANOC quer reunir un "entorno de consenso" de todas as forzas vivas do occitanismo político, "sexan autonomistas ou independentistas", en palabras de Ciril Joanin, unha das persoas promotoras da Asemblea. Até o de agora confirmaron a súa asistencia a esta xuntanza representantes de Liberdade, Partido da Nación Occitá, ADOC, Iniciativa por Occitania, CAOC e independentes, entre outros.


Summary: A CIG-Ensino entrevistouse con Román Rodríguez. Para a central sindical, "constátase que o novo conselleiro vai ter unha política seguidista", afirmou Anxo Louzao.

A CIG, central sindical maioritaria no ensino público galego, entrevistouse esta sexta feira (6 de marzo) co novo conselleiro de Educación, Román Rogríguez. No encontro o sindicato nacionalista trasladou ao novo responsábel as "propostas" e "reivindicacións" que coidan, en palabras do seu secretario nacional, Anxo Louzao, "máis urxentes". Neste senso, demandaron a "derrogación do decreto de plurilingüismo", a "restitución dos dereitos laborais do profesorado" e o seu rexeitamento á aplicación da LOMCE. Porén, desde a Consellaría de Educación aseguraron que ambas as dúas partes se atopan en "posicións afastadas" polo que Rodríguez, con "boas palabras" --sinala Louzao-- aseguroulles que non ía mudar a política educativa que veu desenvolvendo o anterior responsábel, Jesús Vázquez. Ora ben, acrecentou Román Rodríguez, iso non impediría a interlocución coa central sindical. A terza feira (10 de marzo) o Parlamento debaterá a ILP para a restitución dos dereitos do profesorado De antemán, a vindeira terza feira o Parlamento acollerá o debate da ILP presentada pola CIG en relación cos dereitos laborais do profesorado e na que demandan a restitución das súas condicións de traballo e salariais. Previsibelmente, e após o encontro desta sexta feira, o partido maioritario na Cámara (PP) non lle dará o seu apoio embora emanar da práctica totalidade do corpo docente de Galiza. Así mesmo, outra das cuestións que focaron a entrevista foi o conflito coa equipa docente dos cursos Celga --despedida ilegalmente pola Xunta de Galiza, de acordo con máis de 30 sentenzas xudiciais. Desde a Consellaría de Educación, Román Rodríguez, evitou posicionarse asegurándolle @s representantes da CIG que é "unha cuestión que está xudicializada", explicou en conversa con Sermos Galiza, Anxo Louzao. "Dixo que este ano habería cursos mais non aclarou quen os impartirá". Pola súa banda, a central sindical exixiu a readmisión do persoal docente despedido e o cumprimento das obrigas legais que se recollen nas diversas sentenzas. Así as cousas, desde o goberno galego aseguran que non actuarán até se resolver de maneira definitiva o conflito nos xulgados.


Summary: O 1 de xullo deu comezo a temporada de alto risco de incendios, con máis de 140 hectáreas de terreo calcinadas a pasada fin de semana. No ecuador do primeiro mes, os Concellos continúan formando as súas brigadas e limpando as franxas.

O 1 de xullo deu comezo a tempada de risco alto de incendios, marcada polo retardo dos labores de prevención debido a Covid-19 e mais o conflito laboral aberto, e sen resolución á vista, entre o persoal do servizo de prevención contra incendios e a Consellaría de Medio Rural. A nivel de focos a campaña "empezou tranquila", di Josafat Puente. "Até hai uns días, agora as condicións son máis propicias, con vento do nordés e altas temperaturas, e detectáronse máis fogos", explica a Nós Diario este brigadista. No detectado no concello de Ourense a pasada fin de semana, e onte xa baixo control, calcináronse arredor de 60 hectáreas. Nas mesmas xornadas, extinguíronse focos en Porto do Son e no parque da Enciña da Lastra, en Rubiá. "Eu participei nos labores de extinción do incendio de Porto do Son, o distrito ficou con dúas brigadas compostas por dous e catro profesionais cada unha, ademais dunha motobomba, se nese momento prendesen dous incendios máis un tería ficado desatendido", expón Puente, advertindo da necesidade de contar con "máis persoal". Prevención confinada Os labores de extinción parten este ano dunha base máis complexa, xa que a vexetación medrou na pasada primavera, mentres que os labores de prevención de lumes víronse paralizados polo confinamento. O 19 de maio o Diario Oficial da Galiza publicou a resolución que permitiu os traballos de roza, mantemento e limpeza de terreos forestais e en fincas de solo urbano, urbanizábel e rural. A Xunta ampliou o prazo dos traballos de limpeza do monte até o 16 de xullo, mais a prórroga non foi suficiente. Tamén os traballos do persoal de prevención de incendios se viron afectados. "Estamos a rematar as tarefas de mantemento dos puntos de recollida de augas e de limpeza de infraestruturas, o avance depende un pouco de cada distrito", apunta Xabier Bruña, enxeñeiro forestal e técnico de distrito, a Nós Diario. Paralelamente, coa tempada de alto risco de incendios iniciada, as Administracións locais están a ultimar, a través dos convenios asinados coa Xunta da Galiza, a formación das súas brigadas e a levar a cabo os traballos de limpeza das faixas secundarias, as que arrodean os núcleos urbanos próximos aos terreos forestais. Nesta mesma semana, Xunta completará os labores de roza e limpeza das marxes das estradas galegas da comarca de Celanova, no marco da súa responsabilidade sobre a xestión da biomasa nas redes primarias, que inclúen as vías de comunicación ou os tendidos eléctricos. Na anterior semana, o Concello de Ourense anunciou que a Xunta colaborará na limpeza de máis de 15.000 parcelas, ao abeiro dun convenio de cooperación. Están incluídas nas parroquias prioritarias polo alto número de incendios ou de hectáreas queimadas rexistradas nelas. A Xunta reduciu neste ano o número de parroquias desa tipoloxía, de 71 a un total de 28. Estes convenios naceron en virtude dun acordo asinado a tres bandas entre a Federación galega de municipios e provincias (a Fegamp), a Xunta e mais Seaga. E a raíz de que as Administracións locais advertisen das súa falta de recursos, materiais e de persoal, para levar a cabo estas tarefas. A limpeza está enmarcada no obrigatorio Plan de prevención contra incendios que debe elaborar e aprobar todo Concello. Análogas dificultades levaron a que o acordo a tres bandas incluíse que a Administración galega asuma a súa redacción. Porén, dos 186 entregados pola Xunta só 53 recibiron luz verde nos correspondentes plenos locais. E 31 están en proceso de elaboración, segundo a Consellaría de Medio Rural, polo que é probábel que ao remate desta tempada aínda fiquen municipios sen o seu plan. Cuestionada por este medio, a Xunta non especificou cales. Os profesionais consultados por Nós Diario coinciden en que a Covid-19 e o confinamento afectaron ao avance dos labores de prevención, mais tamén en descargar parte da responsabilidade na Administración galega. "Hai tempo que os incendios mudaron, pero os dispositivos e os plans de prevención non", especifica Xabier Bruña. [Podes ler a reportaxe íntegra no Nós Diario en papel, á venda a partir da terza feira, día 21, nos quiosques ou na nube]


Summary: O Ministerio de Economía rexistra no Congreso un informe para bloquear a norma aprobada por unanimidade na Cámara galega. Admite que suporía a devolución de todos os cartos estafados pero vétaa porque afectaría ao déficit público O PP di non ter a "sensación" de que o veto exista e a oposición censura o "menosprezo" ao Parlamento

O PP di non ter a "sensación" de que o veto exista e a oposición censura o "menosprezo" ao Parlamento A historia da AP-9 repítese. Apenas catro meses despois de, estando aínda en funcións, manobrar para impedir que se chegase a debater no Congreso dos Deputados a lei aprobada por unanimidade no Parlamento de Galicia para transferir á Xunta as competencias sobre a Autoestrada do Atlántico, o Goberno de España reproduce a operación e veta outra lei votada por todos os grupos da Cámara galega. Desta volta a prexudicada é a norma que, impulsada inicialmente polo BNG e aprobada definitivamente polo todo o pleno do Parlamento en marzo de 2014, pretendía que todas as persoas enganadas coas participacións preferentes e produtos financeiros semellantes puidesen recuperar "integramente" os seus cartos. A razón que esgrime o Executivo de Mariano Rajoy é que aplicala prexudicaría as cifras do déficit do Estado. Os argumentos do veto vén de rexistralos no Congreso a asesoría parlamentaria do ministro de Economía, Luis de Guindos. Nun informe de tres páxinas a cuxo contido tivo acceso Praza.gal o propio Ministerio admite que a lei galega -apoiada por PP, PSdeG, AGE e o propio Bloque, que a propuxera- revertería o "proceso de xestión de híbridos" realizado polo Goberno de España durante o ano 2013 a través do Fondo de Reestruturación Ordenada Bancaria (FROB). Mediante ese proceso, resume, as persoas ás que colocaran produtos financeiros como preferentes ou subordinadas "canxearon os seus títulos por capital e débeda" e "sufriron recortes no seu investimento orixinal", isto é, a coñecida popularmente como "quita das preferentes", que comezou prevendo que parte da clientela afectada perdese ata case a metade dos seus cartos. O Ministerio de Economía admite no seu informe que a lei galega suporía a devolución de todos os cartos estafados pero vétaa porque afectaría ao déficit público Se "non se realizase este exercicio", explica o informe, o FROB "tería que facer unha inxección adicional de recursos públicos" duns 13.600 millóns de euros, dos que 9.760 correspondería a "investidores retallistas", isto é, a pequenos clientes a quen lle foron colocados produtos complexos, os mesmos que protagonizaron sonoras protestas para esixir que Novagalicia Banco devolvese os cartos das preferentes das desaparecidas Caixanova e Caixa Galicia. Estas persoas, admite o propio informe, perderon entre o 20% e o 25% dos cartos tras acudiren a procedementos como a arbitraxe de consumo, por medio de sentenzas xudiciais ou a venda de accións polas que os bancos canxearon parte das preferentes. O gabinete de Rajoy argumenta que a norma suporía máis gasto público porque o Estado aínda controla a matriz de Bankia Neste escenario, o Goberno central recoñece que se a lei galega chegase a aprobarse "tería efecto sobre ese 20%-25%". Isto é, as persoas estafadas recuperarían todo o perdido. Pero esa devolución "derivaría nun impacto nos recursos públicos" porque o Estado segue controlando BFA, isto é, a matriz de Bankia, e ademais activaríanse "garantías concedidas en desinvestimentos previos". Eses cartos sairía do orzamento do FROB, o mesmo sobre o que se cargaron operacións como o rescate de Novagalicia Banco, do que non se recuperaron uns 8.000 millóns de euros públicos. Isto, advirte, "xeraría un aumento do déficit", polo que o Executivo español "non presta a súa conformidade" para a tramitación da lei. Faino amparándose no artigo 134.6 da Constitución, que permite ao Goberno bloquear calquera cambio nas leis que implique un incremento do gasto ou unha diminución de ingresos no erario. O texto vetado Protesta de persoas afectadas polas preferentes ante o Parlamento en 2012 / Praza.gal A lei galega establecía unha moratoria aos desafiuzamentos das persoas afectadas Con esta operación o Ministerio de Economía oponse, a efectos prácticos, a engadir unha disposición adicional e dúas transitorias á lei de reestruturación do sector bancario do ano 2012, a que incorporou ao ordenamento xurídico estatal as condicións do rescate europeo do sector. Nese texto o Parlamento galego fixaba unha definición formal para distinguir persoas aforradoras e clientes retallistas, indicando que se considerarían "aforradores" as persoas que non contratasen previamente produtos financieros complexos ou que cando lles colocasen as preferentes coidasen que estaban a contratar unha conta de aforro ordinaria, así como á clientela que simplemente fose enganada. Ademais, a lei galega establecía que as persoas que se atopasen nesta situación non poderían ser vítimas dun desafiuzamento se non podían afrontar unha hipoteca contratada coa mesma entidade que as estafou. O día de 2013 en que comezou a tramitación da lei o PP votou a prol no Parlamento galego e en contra no Congreso Fica así suspendida unha lei que, non obstante, naceu marcada pola contradición no seo do PP. Non en van, o mesmo día en que a lei comezou a tramitarse no Parlamento de Galicia co apoio de todos os grupos o BNG defendeu unha iniciativa practicamente idéntica no Congreso dos Deputados. Mentres, no lexislativo galego, o PP defendía o texto como "un chanzo máis na procura dun fin compartido: que o 100% dos enganados recuperen o 100% dos seus aforros", en Madrid os populares rexeitaban a iniciativa que, acusaron, estaba inspirada por una intención da esquerda de "usar a dor" das persoas enganadas polos bancos.


Summary: Entrevistamos Xosé L. Rivas, 'Mini', alcalde destituído por unha moción de censura; o ciclista Gustavo Veloso, achegámonos ás mulleres nacionalistas que loitaron contra Franco, falamos da poesía africana que vai ao móbil... todo isto e máis, neste número. Xa na nosa loxa.

O Partido Popular arrebatou a alcaldía de Boimorto ao BNG cunha moción de censura que vulnera o pacto anti-transfuguismo e a Lei eleitoral. Os nacionalistas interpuxeron un recurso no Tribunal Contencioso. Contámosche os argumentos ademais de entrevistar Xosé L. Rivera, 'Mini': "A moción en Boimorto é unha operación mafiosa, haxa ou non haxa cartos". É o tema da semana deste Sermos Galiza nº159, que podes adquirir nos quioscos e liberías e na nosa loxa. En 'O parque empresarial de Morás, un deserto de 80 millóns' falamos como as administracións do PP apostaron no polígono privado de Vío, e non no público de Morás, como zona loxística do porto exterior da Coruña. Besteiro só sobrevivirá politicamente se é desimputado pola xuíz, mentres José Blanco e a ex conselleira María José Caride agardan quenda entre bambalinas. Un asunto que tratamos na reportaxe 'Quo Vadis, PsdeG?'. Dependencia. Neste número achegámonos aos 12.426 galeg@s no 'limbo' da dependencia', e dos perigos do novo hospital de Vigo. En 'Mulleres nacionalistas contra Franco' a investigadora Cilia Torna fala de que hai que "hai que dar voz á historiadas mulleres que ergueron sindicatos, organizacións, asociacións culturais...". Entrevistamos Gustavo Veloso, ciclista galego que gañou en dúas ocasións a Volta a Portugal: "En Portugal síntome valorado, como na casa", dinos. E confesa: "Prefiro cinco horas enriba da bici que cinco diante da pantalla dun computador". Poesía africana En 'Poesía africana vai ao móbil: Badilisha Poesía X-change' falamos de como a rede dispoñibiliza a obra do maior colectivo de poetas do continente. "Badilisha Poesía X-Change, o maior colectivo de poetas africanos en liña de todo o planeta. A plataforma, afincada en África do Sur, conseguiu". Un grupo de rapazas e rapaces de Narón crea unha asociación cultural sen agardar antes a ter apoios das administracións. É Kómma Cultural, cos que falamos neste número do semanario. E en Viaxes na Miña Terra visitamos co colectivo Xea a Pedra formosa de Galegos. E na contra-capa, 'Tres días baixo o volcán... en Vilaxoán'. Preparándonos para As Revenidas.


Summary: As colaboradoras e colaboradores do Diario Cultural da Radio Galega abandonan o programa. Así o comunicaron nunha carta dirixida á xefa de programas da emisora pública, Tania Fernández Lombao. Asinan Uxía Senlle -crítica de música-, Miguel Anxo Fernández -crítico cinematográfico-, Chus Nogueira -crítica literaria-, Natalia Poncela -crítica de arte- e Antón Lopo -crítico de teatro.

A dirección da radio pública decidiu unilateralmente liquidar o Diario Cultural, un dos espazos máis veteranos da grella radiofónica encabezado pola xornalista Ana Romaní. Será a partir de setembro. Mais as colaboradoras do programa, algunha, como é o caso de Uxía, con 20 anos de traballo, decidiron adiantarse. "Asistimos desde hai unhas semanas con sorpresa, cando non con estupor, ás informacións, xustificacións e detalles sobre o proceso que culiminará co reparto dos contidos culturais nunha aparatosa sucesión de fragmentos", di a misiva. Para os críticos e comentaristas, isto supón "a destrución dun tecido radiofónico de probada efectividade informativa, con identidade propia, produción singularizada e impulso á diversidade, todo isto marcado por unha calidade indiscutíbel". "Os cambios anunciados son, a todas luces, desacertados e pedímoslle que reflexione e reconduza a situación", engadían, "xa que a existencia do Diario Cultural non implica renunciar á súa proposta de programación, cumprimentala con microespazos". A pasada segunda feira, as asinantes quixeron acceder ao edificio da Radio Galega para rexistrar o documento, mais non lles foi permitido. Deixárono no posto dos gardas de seguridade, que se compremeteron a entregalo en man a Fernández Lombao. Desde que transcenderon as intencións da Radio Galega de suprimir o Diario Cultural, unha vaga de indignación percorreu o mundo da cultura galega. Un manifesto xuntou 3.500 sinaturas en apoio do programa dirixido por Ana Romaní -28 anos en antena e numerosos plenos municipais votaron a prol do seu mantemento na programación, así como das desconexións informativas locais. Nota: o crítico cinematográfico do Diario Cultural é Miguel Anxo Fernández e non Miguel Anxo Murado como se publicou por erro nunha primeira versión desta información. Nota: nunha primeira versión deste texto afirmábase erradamente que a xefa de programas non quixera recibir os colaboradores do programa, cando o que pasou é que non lles foi permitido acceder ao edificio da radio para rexistrar a carta.


Summary: A Lei 27/2013, do 27 de decembro, de racionalización e sostibilidade da administración local, tratábase dunha trampa para exercer a tutela xerárquica e pandémica da administración central, da autonómica e das deputacións, definitivamente afianzadas, sobre o exercicio das competencias municipais

"–¿Que ves nese fondo escuro? / ¿Que ves que tembras e calas? –¡Non vexo! Miro, cal mira / Un cego a luz do sol crara. / E vou caer alí en donde / Nunca o que cai se levanta" (Follas Novas, Rosalía de Castro).Dicía José Angel Cuerda, o famoso alcalde de Vitoria, reelixido cinco veces seguidas, «Onde acaban as miñas competencias, comezan as miñas incumbencias». E a cita vén ao caso porque, ao final do 2013, cando Montoro e o Partido Popular se empeñaron en modificar a lexislación básica do réxime local, agarrándose ao principio de «unha administración, unha competencia», a escape embobaron a moita xente co conto de que, mercé ás bondades da nova norma, cada administración asumiría as súas competencias e as súas responsabilidades diante da cidadanía. E, no caso de que a administración autonómica lle quixera empaquetar algunha competencia impropia aos concellos, sempre sería mediante unha delegación expresa, acompañada da correspondente dotación económica.Só tiveron que pasar uns meses para decatarnos de que aquilo, que algúns cualificabamos de parvada, era algo moito máis perigoso, que traía gato encerrado. Tratábase dunha trampa para exercer a tutela xerárquica e pandémica da administración central, da autonómica e das deputacións, definitivamente afianzadas, sobre o exercicio das competencias municipais. Era unha manobra para vender como racionalización e eficiencia a submisión, a recentralización e a disciplina burocrática, tal e como afirmaba por aquel entón o catedrático de Ciencia Política, Joan Subirats. Era, en fin, unha estratexia que comezaba aniquilando o principio de universalidade, «todos os servizos públicos, se financian cos tributos de todos», para darlle paso ao trunfo da particularidade, «cada servizo básico, debe autofinanciarse», a fin de acabar cedéndolle á iniciativa privada a competencia da prestación dos servizos públicos, que pronto serán servizos a secas, porque os veciños deixarán de srer cidadáns, para converterse en ser simples usuarios. Ah! Lémbrame o meu tío Lisardo que, cando o PP aprobou a Lei 27/2013, do 27 de decembro, de racionalización e sostibilidade da administración local, da que antes falamos, o PSOE prometeu que a derogaría, cando gobernase. Seica estivo varios meses mandando, mais deste asunto, ninguén soubo nada. Que fráxil é a memoria dos que falan por non estar calados, vaque si? (Continuará)


Summary: Na capital da Galiza, os servizos sociais primarios están dominados pola Igrexa mais co- financiados con fondos públicos. Comedores sociais, albergues, centros de día e roupeiros conforman a protección asistencial que nun Estado social e laico son, na teoría, dereitos a preservar pola administración

A pasada semana, un sen teito morría na dársena de autobuses da zona norte compostelá, á entrada do casco antigo, lugar habitual para as persoas ás que o dereito á vivenda decidiu abandonar. E desta vez si. O escándalo desatouse cando o irmán e compañeir@s do finado denunciaron que funcionari@s do SERGAS, aos que chamaran cando este comezara a se atopar mal, desestimaron trasladalo a un centro médico por motivos que inda fican sen aclarar. E o varón valenciano amenceu morto. Pola súa banda, o rexedor compostelán Ángel Currás, aproveitou a polémica desatada nos medios para pedir máis "sensibilidade" para con estas persoas. No entanto, os servizos sociais de base, xenuinamente municipais, están na capital da Galiza maioritariamente delegados a organizacións relixiosas. Aliás, no canto de conformaren unha estrutura sólida e permanente, cobren as necesidades de xeito intermitente. Un labor que, inda que necesario, xestiona os fondos públicos e as achegas da caridade privadas dende a fundamentación teolóxica. "Os servizos sociais de base, xenuinamente municipais, están na capital da Galiza maioritariamente delegados a organizacións relixiosas" Para a poboación sen vivenda, a orde dos Irmáns Franciscanos ofrece o Albergue de Xoán XXIII unha semana ao mes. A solución, rematado o prazo, pasa polos caixeiros, as casas okupas ou a famosa dársena de comboios, curiosamente situada nas inmediacións do albergue municipal. Canto as comidas, Compostela conta dende o ano 1891 coa Cociña Económica, iniciativa impulsada pola congregación das Irmás da Caridade, a cargo do Patronato de Santiago e financiada pola Xunta, a deputación da Coruña e o concello do Santiago, amais dos donativos de particulares e empresas e da propia Igrexa. Onde non actúa o Estado A directora do comedor social, sor Eshter Seoane afirma que, dende o estalido da crise, "a administración non recortou na partida orzamentaria destinada ao comedor" e que "o concello de Santiago incluso aumentou a cantidade da subvención". A relixiosa explica este feito en base a que o goberno local "asume que a demanda é maior" e "porque saben que este é un servizo que debería estar en mans da administración.O Estado non puido asumir a súa responsabilidade en todos os ámbitos dos servizos sociais", mantén Seone, "e, polo tanto, a Igrexa dende os seus inicios tivo de saír ao paso, tarefa que hoxe en día, contrae con maior intensidade". A cociña económica ofrece almorzos, xantares e ceas todos os días da semana, agás os domingos e festivos nos que se prescinde da derradeira comida da xornada. Por un prezo non superior aos 80 céntimos e cun espazo para un número elevado de usuari@s, as súas instalacións están sempre repletas. Porén, o servizo pecha durante todo o mes de agosto, cando se traslada a un local a cargo do Cáritas Diocesano de Santiago. Anexado ao comedor, encóntrase un centro de día no que se imparten talleres e se ofrece asesoramento. A súa traballadora social, Nazaret López, explica que o proxecto actúa de plataforma para "captar as persoas con dificultades económicas, familiares ou de drogodependencia e derivalas a centros e servizos sociais especializados", quer para iniciar tratamentos quer para poñer en marcha os trámites encamiñados a petición de axudas económicas ou psicolóxicas, en función de cada caso. Unha eiva de concepción Nazareth López asegura que, na súa actividade diaria, procuran que @s usuari@s asuman responsabilidades para non caeren no asistencialismo."Moita xente está acostumada a que lle dean todo feito e iso é negativo; por exemplo, van aos roupeiros e, tras utilizaren a roupa unha temporada, desfanse dela. Para que haxa éxito deben estar implicados nas actividades e isto vaille condicionar loxicamente a obtención de subsidios ou doutras axudas", explica. Non obstante, hai de ter en conta que, malia existiren tres roupeiros en Compostela, os equipamentos para que os utentes laven a súa roupa son practicamente inexistentes, polo que o servizo fica limitado a unha simple acción de usar e tirar por unha eiva na súa mesma concepción. Vieiro, un pequeno centro de día destinado a persoas con grave risco de exclusión social, tamén en mans do Cáritas, tivo en conta este problema nos servizos de hixiene e permite aos usuarios lavar a roupa a man, amais de contar coas necesarias instalacións para duchas de auga quente. Un sitio para tomar un café vendo a televisión e distintas actividades formativas a cargo do voluntariado é a oferta dun local que conta cunha psicóloga coma única traballadora, amais da axuda periódica do persoal de Cáritas. Ao igual que a Cociña Económica, actúa coma unha servizo de base para atraer as capas máis empobrecidas da poboación e as derivar a programas, centros e servizos sociais especializados. Patricia Camiña, psicóloga de Vieiro, mantén que a pesar de que "obviamente se seguen as liñas de Cáritas" no traballo c@s utentes, "respéctase a súa liberdade" en cuestións que contradín os postulados do Vaticano coma é o caso do reparto de preservativos. "Non somos tan cerrados como a xente pensa, a Igrexa é moi grande e ten moitas correntes e a premisa básica é que traballamos con persoas; a ningún de nós nos pagan por xulgar", defende. "Non nos interesa a relixión dos usuarios, nin a súa orientación sexual nin o partido político ao que pertencen", engade, "para min é fundamental loitar contra os prexuízos sociais". Canto a cidade de Santiago, a traballadora recoñece que "non conta recursos sociais de media e longa estancia. "Temos unha cociña económica, temos un albergue, roupeiros e centros de día pero, recursos municipais a prol da reinserción, non hai ningún", denuncia. A problemática da dirección única Dende a CIG de Compostela, o seu secretario de organización, Renato Núñez mantén que esta situación se explica en base a liña ideolóxica do partido gobernante. "O Partido Popular procura a suplantación destes servizos a favor da Igrexa para favorecer o seu sustento económico e a súa imaxe perante a cidadanía", reflexiona. Aliás, engade que nunha cidade como Santiago no que a Igrexa ostentou sempre un papel predominante na vida pública, estes servizos, aos que recoñece "un labor útil", son utilizados "para captar unha cidadanía cada vez máis afastada da doutrina católica". Identifica neste acercamento á poboación máis vulnerábel "un claro fin de adoutrinamento", que "alén de aforrar cartos á administración mediante esmolas que non cobren as necesidades básicas da xente, son útis para que non se revolvan contra o Estado", nun contexto de máxima alarma social. Pola súa banda, a traballadora social Mar Castiñeira [nome ficticio] afirma, que nunha época de desmantelamento do Estado de benestar, a desprotección a causa da falta de financiamento "trasládanos a un pasado onde a atención ás necesidades sociais estaba en mans da Igrexa coa única lóxica da caridade e a beneficencia". Para Castiñeira, o feito de que os servizos sociais camiñen só na dirección do asistencialismo fará fracasar a loita contra as deigualdades sociais. "Se só sobrevive un punto de vista que xira en torno á beneficencia, a atención social se desprofesionalizará e, consecuentemente, non se poderá avanzar a prol dunhas medidas integrais", descorre a traballadora social. Neste senso, Renato Núñez afirma que este tipo de asistencia configura na Galiza unha forma máis de caciquismo que procura o agradecemento e fidelidade da xente como recompensa a unhas axudas puntuais. "A solución vén de nos organizarmos para exixir ao Estado que cumpra coas súas obrigas que non son outras que garantir os dereitos da poboación para que os máis desfavorecidos non teñan que acudir á beneficencia", conclúe o sindicalista.


Summary: Unha muller de 42 morreu apuñalada presuntamente a mans da súa parella en Machena (Sevilla). Ademais, a policía detivo o suposto autor dun crime machista en Carabanchel (Madrid), onde foi asasinada unha muller de 32 anos.

Unha muller de 42 anos morreu esta madrugada como consecuencia dun suposto crime machista en Machena (Sevilla). A falecida resultara ferida de gravidade o sábado tras ser presuntamente apuñalada pola súa parella. A vítima fora trasladada ao Hospital de Osuna, ao igual que o suposto autor da súa morte, xa detido e que logo de apuñalada se autolesionou. Ademais, unha muller de 32 anos morreu asasinada tras ser acoitelada. A policía detivo o suposto autor do crime, un home de 34 anos que era a ex parella da falecida. O arrestado contaba con antecedentes por malos tratos. Aínda non se confirmou que se trate dun novo caso de violencia de xénero.


Summary: Hai 627 contaxios confirmados por PCR nas últimas horas.

A terceira vaga de coronavirus xa está aquí, con aumento de contaxios e casos activos da cabalo da relaxación de restricións nas datas de Nadal e Fin de Ano. Galiza xa supera a liña dos 8.000 casos activos e rexistra 8.250, un incremento de 4455 a respecto da xornada anterior. As PCR confirmaron nestas 24 horas 627 novos contaxios. Hai 397 persoas hospitalizadas e 71 nas unidades de coidados intensivos (UCI). O número de persoas falecidas ér xa de 1.450 após os 5 falecementos do domingo. A incidencia acumulada a 14 días na galiza está en 287,3 casos por cada 100.000 habitantes. O avance da pandemia do coronavirus nas últimas horas un importante aumento da presión hospitalaria. De acordo cos datos feitos públicos na mañá de hoxe pola Consellería de Sanidade, Galiza ten 468 ingresados por Covid-19, 47 máis que un día atrás. Este aumento é notábel tanto nas hospitalizacións en planta, que alcanzan a cifra de 397 -37 máis-, como nas unidades de coidados intensivos (UCI), que contan con 71 pacientes covid -10 máis que nos datos do domingo-.


Summary: Un grupo de fascistas atacaron os mozos independentistas

Na mañá desta segunda feira, sete persoas de diversos colectivos independentistas foran agredidas após penduraren unha estelada na praza Onze de Setembre do concello barcelonés de Manresa. Entre os supostos responsábeis figuran varios ultras españolistas coñecidos na comarca do Bages polas súas accións. Un deles é Raul Macià, a quen lle foi concedido un permiso o pasado maio logo de pasar sete meses en prisión por roubo con arma de fogo e tráfico de drogas. Esta agresión mantén a vaga de violencia que está a vivir na bisbarra. No pasado 6 de xullo, Macià xa arrancara unha estelada da mesma praza. En resposta a isto, o Concello de Manresa anunciou que denunciara os feitos ante os xulgados, xa que a presenza da bandeira no balcón consistorial respondía a unha decisión do pleno que data do ano 2012. A organización local de Arran na vila sinalou publicamente a través das súas redes sociais os agresores que increparon e agrediron o grupo de independentistas. Alén de Macià, entre os nomes figura Tony Noguera —un home de Lledoners con antecedentes por violencia de xénero e por agredir un home que penduraba lazos amarelos—, David Delgado Ramiro e Óscar González —de Sallent, que acompañou Macià atentando contra a estelada do Parc de Bombers de Manresa. Entre as persoas feridas, cinco delas tiveran que ser atendidas das súas lesións polos servizos de urxencia. Os Mossos d'Esquadra interviñeron despois dos feitos, aínda que non consta ningunha detención. Con motivo desta agresión, os Comitès de Defensa de la República convocaron unha manifestación esta segunda feira ás 20 horas na propia praza Onze de Setembre.


Summary: A Xunta lanza as primeiras axudas directas con catro meses após decretarse o estado de alarma

A Xunta vén de abrir o prazo para acceder ao denominado cheque 'Seguimos Adiante', unha axuda destinada a traballadores e traballadoras autónomos para, supostamente, recuperar a actividade após o parón provocado pola pandemia da Covid-19. Case catro meses despois de que se decretase o estado de alarma, o Executivo galego lanza unha liña de axudas directas para este colectivo, un dos máis castigados pola crise do coronavirus. De feito na Galiza perdéronse no primeiro semestre 1.908 cotizantes no réxime de traballadores por conta propia, un dato só superado por Madrid (6.031) e Canarias (1.946). Detrás desta información está o feito de que a Galiza foi dos poucos territorios que non optou por dar axudas directas ás e aos autónomos para que puidesen manterse a flote nos peores meses do confinamento. No canto de cubrir as cotizacións das traballadoras ou axudalas cos gastos do local, a Xunta preferiu habilitar unha liña de créditos con intereses bonificados e catro anos de prazo de amortización. Mais as autónomas, xa afogadas por uns gastos fixos aos que é difícil facer fronte sen ingresos, preferiron fuxir do endebedamento. Como indica a Nós Diario o responsábel da Asociación de Traballadores Autónomos (ATA) na Galiza, Rafael Granados, optar por esta vía "sería facerse o propio nó da forca". "Ninguén se vai aventurar a pedir algo sen a certeza de que o pode cumprir", engade. Por iso moitas optaron por fechar e acollerse ás axudas ao cese de actividade do Goberno español. A cuestión é que sen outros incentivos non serán poucas as persoas que decidan non retomar a actividade. Respecto á nova liña promovida pola Xunta, o presidente de ATA Galiza sinala que servirá para fomentar o comercio electrónico, no que as autónomas galegas "non estabamos tan actualizadas como deberíamos". Con todo, pensa que o Goberno galego debería ter apostado nas axudas directas para cubrir gastos fixos, como fixeron moitos concellos galegos, e facelas "o máis áxiles e accesíbeis posíbel". Os 1.800 euros para software ou para ter presenza nunha plataforma de comercio online local non parece que vaian evitar que Galiza siga a perder traballadores e traballadoras autónomas.


Summary: Coordinate funciona activando o GPS nos móbiles dos traballadores e está pensado, principalmente, para rastrear a actividade de comerciais e autónomos

Google Maps vén de anunciar un novo servizo, Coordinate, que lles ofrecerá ás empresas un instrumento para rastrear os movementos dos empregados que traballan habitualmente fóra da oficina, como comerciais, autónomos, técnicos ou calquera persoa que realice a súa actividade dende a súa casa, por exemplo. Coordinate, que xa está dispoñible para Android, funciona activando o GPS nos teléfonos móbiles dos traballadores, permitindo desta maneira que as compañías monitoricen os progresos dos seus empregados e actualicen as tarefas asignadas a cada un deles. Os traballadores tamén poden usar o servizo para comunicarse coa dirección e con otros compañeiros. Coordinate funciona activando o GPS nos teléfonos móbiles dos traballadores Google asegura que se precuparon de que esta aplicación sexa "o máis transparente posible", para protexer o dereito á privacidade, pero a aplicación xa espertou críticas e receos. Google responde a estas crítica que o servizo se desconecta cando o empreado sae de traballar ou remata a súa xornada laboral.


Unha manifestación, que se prevé multitudinaria, percorrerá as rúas de Compostela este domingo a partir das 12 da mañá baixo o lema "Polas fillas dos nosos fillos" e en defensa da lingua propia de Galicia. A marcha, convocada polas máis de 600 entidades que conforman a plataforma Queremos Galego, quere ser unha resposta á situación de devalo no uso da lingua, sobre todo por parte da mocidade, posta de manifesto por estudos do IGE e do INE. Porén, tamén supón unha denuncia da política lingüística exercida polos gobernos de Alberto Núñez Feijoo, "atacando a oficialidade conseguida hai máis de 30 anos coa mobilización social e excluíndoo o noso idioma de todas as etapas educativas através do decretazo contra o galego que por primeira vez prohibe o seu uso en determinadas materias". "A transmisión da lingua é a garantía de que o galego vai chegar vivo ao século XXII", salienta a plataforma, facendo fincapé nos "miles de pais e nais que fan esforzos enormes para poderen transmitir a nosa lingua, mesmo cun sobrecuste económico" Queremos Galego publicou nos últimos días dous vídeos nos que distintos persoeiros públicos apoian a convocatoria e lembran as moitas razóns que a fan necesaria. Os actores e actrices Ricardo de Barreiro, Quico Cadaval, Pepe Penabade, Laura Ponte, Lucho Penabade, Pepe Penabade, Isabel Risco, Teresa Rodríguez e Iria Sobrado fan un chamamento á participación, sobre todo pensando na "transmisión xeracional do idioma". "A transmisión da lingua é a garantía de que o galego vai chegar vivo ao século XXII", salienta a plataforma, facendo fincapé nos "miles de pais e nais que fan esforzos enormes para poderen transmitir a nosa lingua, mesmo cun sobrecuste económico" e lembrando que "o público infantil non ten acceso a DVD dos seus filmes favoritos en galego, que non hai opción de xoguetes infantís en galego, que as editoriais e a produción musical e escénica está viva e activa só grazas ao público". A difícil situación da lingua foi lembrada tamén polas organizacións políticas e sociais que apoian a convocatoria e que nos últimos días e que fixeron chamamentos á participación, dende o BNG a Podemos, pasando por Anova, Esquerda Unida ou, Compromiso ou o PSdeG-PSOE. Tamén por sindicatos e entidades culturais e educativas: por exemplo, Nova Escola Galega publicou o pasado 31 de xaneiro a declaración O devalo lingüístico, na que reclamou "a necesidade dunha planificación que, en clave de país e de futuro, convoque aos distintos sectores sociais nun pulo colectivo a prol da nosa lingua e da nosa cultura". O mesmo fixo a Real Academia Galega, que demandou a derrogación do decreto de plurilingüismo aprobado en 2010 "e o establecemento dun marco legal que permita unha presenza suficiente do galego no ensino". Ou a Mesa, cando denunciou ante a ONU "as diferentes discriminacións que os galegofalantes sofren no seu propio país". Tamén a AGAL fixo unha interesante achega ao debate, a través dun manifesto que sinalaba que "na Galiza levam-se três décadas aplicando a mesma estratégia no ámbito da língua, e levamos o mesmo tempo recebendo os mesmos dados, negativos, sobre o seu uso social" e apostaba por un new-deal para o galego, un "novo consenso" que tomase como punto de partida a Lei Paz Andrade e un "espaço para o português na Galiza sem necessidade de que ninguém perda o seu". Xaime Subiela: "Somos os galego-falantes quen promovemos unha sociedade multilingüe oposta a unha sociedade monolingüe en castelán que promoven, activa ou pasivamente, os detractores do galego" De igual xeito, puidemos ler moitas e moi interesantes reflexións en forma de artigo de opinión, coma a que nos ofrecía Valentina Formoso: "Este é seu Plan, o da ideoloxía lingüística que afianza o imaxinario social do galego como unha lingua B (...) Faise mediante centos de mensaxes indirectas, semi-indirectas e directísimas de que o galego é unha lingua de segunda, xa entrada en anos". Ou a de Xaime Subiela, que lembraba que "somos os galego-falantes quen promovemos unha sociedade multilingüe oposta a unha sociedade monolingüe en castelán que promoven, activa ou pasivamente, os detractores do galego" e engadía que, sen compartir "a idea que todo o feito ata o momento na promoción do galego fose un desastre", "hai moitos anos que está esgotado e que deberíamos andar a outra cousa. Fomos perdendo forza e hoxe boa parte da normalización é entropía, enerxía incapaz de realizar traballo útil".


Summary: Refírese a José Guevara e Seong-Phil Hong, membros do Grupo de Traballo sobre detencións arbitrarias, que condenou que Junqueras, Sànchez e Cuixart estean no cárcere. O goberno español considera que estas dúas persoas incorren en "incompatibilidade" pois traballaron co avogado que representa Junqueras, Cruixart e Sànchez.

O Estado español non soporta ben os reveses á súa estratexia e discurso a respecto do proceso soberanista en Catalunya. Que un órgano da ONU, o Grupo de Traballo sobre detencións arbitrarias, pedise a liberdade do líder de ERC, Oriol Junqueras; o presidente de Òmnium Cultural, Jordi Cuixart; e o ex presidente da ANC, Jordi Sànchez; en Madrid caeu como una xerra de auga fría. A resposta non se fixo esperar e esta seta feira España pedirá formalmente á ONU que inhabilite dous dos cinco membros dese Grupo de Traballo que considera arbitraria a prisión dos líderes independentistas. O embaixador do estado español perante as Nacións Unidas en Xenebra, González-Aller, anunciou esta petición do goberno de Pedro Sánchez e que afecta o mexicano José Guevara e o surcoreano Seong-Phil Hong. O embaixador di que "hai un conflito de intereses" deses dous expertos e o avogado defensor dos tres independentistas cataláns, quen formou parte doutros órganos similares de Dereitos Humanos da ONU, polo que estas trs persoas traballaran xuntas no pasado.. Ademais, fontes do Ministerio de Exteriores informaron a La Vanguardia que non se respectaron obrigas como entregar o informe ao Estado antes que ao resto das partes. O estado español tamén vai pedir a revisión do informe.


Summary: O sindicato Unión Federal de Policía (UFP) solicita que se abra unha investigación interna pola actuación policial na que se detivo o capitán do Real Club Deportivo, Álex Bergantiños, no curso do 'caso Fuenlabrada'.

O xogador foi levado a dependencias policiais hai unha semana polo contido dun audio de Whatsapp no que o xogador falaba cos seus compañeiros sobre o partido do Dépor contra o Fuenlabrada da Segunda División, suspendido por varios casos positivos de coronavirus na delegación do equipo rival.Nunha comunicación dirixida ao director xeral da Policía, Francisco Pardo, a organización sindical solicita que se investigue a actuación do ex director adxunto operativo (DAO), Florentino Villabona, quen, tras a súa xubilación pasou a traballar para A Liga de Fútbol, "por se utilizase funcionarios policiais para o seu uso como integrante dunha institución privada". A UFP pide explicacións adicionais da Dirección Xeral polo arresto do xogador do Dépor, tras unha denuncia por un posíbel delito de corrupción no ámbito deportivo, derivada da cualificación que Bergantiños fixo daquel partido, que definiu de "paripé", nun audio que foi filtrado aos medios. Após a súa comparecencia policial, o centrocampista quedou en liberdade sen imposición de medida ningunha. A actuación policial contra o deportista xa foi cuestionada nun auto xudicial por terse levado a a cabo "baseándose nun simple audio de Whatsapp no que non hai evidencia algunha de manipulación de ningún partido". Segundo alega o sindicato policial na súa carta, que asina o seu secretario xeral, Víctor Manuel Duque León, a resolución do xulgado coruñés advirte que "habería que ter máis coidado á hora de utilizar os recursos públicos e non malgastalos en asuntos sen relevancia". Tamén lembra a UFP que a denuncia polo audio interpúxose o mesmo día da detención de Bergantiños, despois de que a Comisaría Xeral de Policía Xudicial dispuxese o traslado de dous funcionarios do Centro Nacional de Policía de Integridade no Deportes e Apostas. O partido Deportivo-Fuenlabrada foi aprazado in extremis, na mesma tarde da súa celebración, polos positivos en Covid-19 no equipo madrileño, o que marcou o descenso do club coruñés á segunda B sen poder xogar nas mesmas condicións que os rivais. Xogouse finalmente o pasado día 7, con victoria para o equipo coruñés.


Summary: A Confederación de Anpas esíxelle á Xunta de Galiza que garanta a educación educativa domiciliaria, a través dunha serie de medidas que beneficiarían casos como o de Hadrián, o rapaz con leucemia que carece dunha atención domiciliaria acorde coas súas necesidades.

Con motivo da reunión que a pasada sexta feira, 20 de novembro, mantiveron representantes da Confederación de Anpas e Nieves Villar e o seu fillo Hadrián cos grupos da oposición no Parlamento Galiza, as Anpas insisten en reclamarlle á Xunta de Galiza un novo regulamento de atención educativa que garanta a atención no domicilio en casos como o de Hadrián. A nai de Hadrián esixiu un mínimo de 12,5 horas á semana de atención na casa para os nenos e nenas que non poden asistir ás aulas ordinarias durante un período prolongado de tempo. En concreto, a Confederación de Anpas reclama un procedemento que vincule a diagnose da enfermidade co inicio das actuacións educativas, sen que a familia teña que ter a máis mínima iniciativa; dispor dunhas escolas hospitalarias ben dotadas e con capacidade de absorción de todos os casos que aparezan e ter un corpo de profesores e profesoras que dispoñan da formación específica necesaria, non só académica, que poidan cubrir estas necesidades. Tamén demandan un sistema de comunicación entre o alumno na casa, o profesor hospitalario ou domiciliario, a familia, e o titor do alumno ou alumna para que ese período non se converta nunha fase de illamento, senón que se potencie a relación do rapaz ou rapaza doente cos seus compañeiros e compañeiras. Desta maneira, apunta a Confederación de Anpas, facilitaríase a súa reincorporación á vida académica cotiá. Ademais, esixen "atender ao presente", dado que hai moitas crianzas que precisan dunha atención da que carecen, "traballar para o futuro" e abrir o debate á sociedade, para a concienciar.


Summary: A UCCLA em parceria com a Câmara Municipal de Cascais celebra, de 3 a 5 de maio, o Mercado da Língua Portuguesa. Será no Mercado da Vila, em Cascais e o objetivo da iniciativa é "homenagear a língua portuguesa e a união das várias culturas pelo mundo, divulgar o artesanato, a dança, a literatura, a música e os sabores de todos os continentes"

A inauguração do mercado terá lugar no dia 3 de maio, às 18 horas, e contará com a presença de diversas personalidades representantes dos países de Angola, Brasil, Cabo Verde, Goa, Guiné-Bissau, China, Galiza, Macau, Malaca, Moçambique, Portugal, São Tomé e Príncipe e Timor-Leste. No dia de abertura haverá ainda: Dança do Leão - Clube Kung Fu Hong Long (Macau); música por Djumbai Djazz (Guiné-Bissau); danças e músicas tradicionais Batucadeiras FinKa-Pé (Cabo Verde) e terminará com música de Piki Pereira (Timor-Leste). O dia 4 de maio, sábado, será de muita música, dança, cor e animação. Da parte da manhã poderemos assistir à atuação de Gaitas de Foles pelos Gaiteiros da Xuventude de Galicia (Galiza) e Kung Fu pelo Clube Kung Fu Hong Long (Macau). Durante a tarde, haverá música e dança para todos os gostos: Afro Mandinga por Mamadú Baio e convidados (Guiné-Bissau); Cante Alentejano pelo Grupo Coral os Vindimadores (Portugal); Semba e Kazucuta por Chalo Correia e os bailarinos Pawel & Marly (Angola); Guitarra Portuguesa por Carlos Sanches (Portugal); BOSSA & Outras Novas por Sílvia Nazário e Cláudio Kumar (Brasil); Fado com Filipa Maltieiro e David Ventura acompanhados à guitarra por Armando Figueiredo e Nuno Siqueira e à viola baixo por Luís Morais (Portugal); semba com Luiana Abrantes (Angola); coladeras, mornas e funaná por Zezé Barbosa (Cabo Verde) e terminará com dexa, rumba, socopé e outras músicas com Tonecas Prazeres (São Tomé e Príncipe). Durante toda a tarde, e no intervalo das atuações, contaremos com a atuação dos Improvisos do Sul (Portugal). O dia 5 de maio - data em que se assinala o Dia da Língua Portuguesa e da Cultura na CPLP - o destaque vai para a língua e a cultura dos diversos países. O dia começará, pelas 11 horas, com uma atividade destinada aos mais novos e famílias, com uma "Viagem pela língua portuguesa", na zona coberta do recinto. Ainda durante o período da manhã, poderemos assistir a dança e música pelo Grupo Evkat (Goa) e a Fado pelo Modus de Fado (Portugal). Durante a tarde, e em dois períodos diferentes, haverá uma tertúlia literária moderada por José Fanha, com o tema "Os Falares da Língua Portuguesa: Um Contrabando de Afetos". Às 14h30 contaremos com a participação de Celina Veiga de Oliveira (Macau), Emerson Sousa (Angola), Goretti Pina (São Tomé e Príncipe), Júlio Meirinhos (Portugal - mirandês), Maria Luísa Timóteo (Malaca), Tatiana Levy (Brasil) e Valentino Viegas (Goa). Às 17 horas, teremos a participação de Brais Fernández (Galiza), Fátima Guterres (Timor-Leste), Filinto Elíseo (Cabo Verde), Ricardo Araújo Pereira (Portugal), Sheila Khan (Moçambique) e Tony Tcheka (Guiné-Bissau). E porque é Dia da Língua Portuguesa, iremos anunciar o vencedor da 4.ª edição do Prémio Literário UCCLA - Novos Talentos, Novas Obras em Língua Portuguesa, pelas 16h45. A música, também, marcará presença neste dia com a atuação da Cultura Makonde por Malenga (Moçambique), às 16 horas, e a encerrar o Mercado da Língua Portuguesa estará a atuar Viva o Samba (Brasil), pelas 18h30. Durante os três dias do Mercado da Língua Portuguesa haverá uma zona de stands de artesanato e gastronomia, uma zona de lazer com mesas e cadeiras para o público em geral.


Summary: Nexta sexta feira, 22 de maio, darase a coñecer o dato de crecemento previsto polo xigante asiático para 2020.

A reunión anual da Conferencia Consultiva Política Popular da China (CCPPC) comezou onte, coa participación de 2.057 delegados, tras o adiamento previo do encontro por causa da pandemia, informou a prensa estatal. A CCPPC prolongarase até a vindeira cuarta feira e solaparase co Congreso Nacional do Pobo, a sesión anual do Parlamento chinés. Os dous encontros, coñecidos como lianghui ("dúas xuntanzas", en mandarín), conforman o maior evento político do ano na China. As lianghui tiñan previsto comezar no 5 de marzo, mais as autoridades decidiron adiar a convocatoria como medida de precaución polo coronavirus. O país rexistrou só uns poucos casos ao día nas últimas semanas, aínda que se detectaron algúns brotes na provincia de Jilin, situada no nordeste, na fronteira con Rusia e con Corea do Norte. Do total de 2.151 delegados da CCPPC, acudiron á reunión inaugural no Gran Palacio do Pobo de Beijing 2.057 representantes, segundo informou a axencia de noticias Xinhua. A reunión iniciada onte contou coa asistencia do presidente chinés, Xi Jinping, e doutros membros da Executiva do Partido Comunista da China (PCCh). A maioría dos delegados, agás os membros da Executiva do PCCh, asistiron con máscara de protección, segundo se puido observar nas imaxes difundidas pola cadea estatal CCTV. Dato de crecemento O día máis importante das "dúas xuntanzas" é a xornada inaugural da sesión parlamentaria, que se desenvolverá hoxe e onde se agarda que o primeiro ministro chinés, Li Keqiang, anuncie o dato do crecemento económico previsto para 2020. A economía chinesa sufriu unha caída de 6,8% no primeiro trimestre do ano como consecuencia das restricións impostas pola pandemia.


Summary: Dianteiro de 25 anos, a súa traxectoria, prometedora nos seus inicios, ten ido de máis a menos. Algunhas fontes cifran o seu traspaso en arredor de dous millóns de euros. O Dépor non deu oficialidade á fichaxe.

Gaikza Garitano, o treinador vasco que dirixe esta temporada o Deportivo, esclarecía esta terza feira nunha entrevista en Radio Coruña que sería inxusto pedirlle ao dianteiro que eventualmente viñese substituír Lucas Pérez que reeditase as estatísticas que este acreditou no último curso coa equipa (17 goles, 8 asistencias). "Non imos poder traer un futbolista top. Lucas está neste momento no Arsenal. Con iso dise todo. A ningún futbolista que poidamos fichar agora lle podemos pedir os números de Lucas. O seu traballo haberá que facelo entre todos", afirmou Garitano. Poucas horas despois o Deportivo facíase co concurso de Álvaro Vázquez, futbolista de Badalona criado na canteira do Espanyol e cunha fugaz e exitosa traxectoria nas categorías inferiores da selección española (foi o máximo goleador do mundial sub-20 realizado en 2011). Posteriormente recalaría no Getafe, onde asinou un par de bons cursos, e tivo a súa aventura na Premier. A súa pasaxe polo Swansea, cedido no exercicio 2013-2014, non se viu coroada polo suceso. Álvaro Vázquez asina por catro temporadas e ten claramente perante si a oportunidade de relanzar a súa carreira Esta temporada ía xogar na Segunda División, outravolta nas filas do Getafe, equipa do que o resgata agora o Deportivo. Álvaro Vázquez asina por catro temporadas e ten claramente perante si a oportunidade de relanzar a súa carreira. Será o segundo punta nato da equipa, polo que disputará a titularidade ao romanés Andone. Non hai aínda confirmación oficial da fichaxe, mais a cifra polo traspaso do futbolista apunta os 2 millóns de euros.


Summary: Ve a luz o primeiro trabalo desta banda compostelá que se move entre o pop melancólico e soñador e vagas de ritmos frenéticos e intensos.

Esposa publican o seu primeiro álbum de estudio, 'Xardín Interior', a próxima sexta feira 31 de marzo co selo discográfico Prenom. A banda, afincada en Santiago de Compostela e composta por Mar Catarina (sintetizador), Cibrán Tenreiro (voz e batería), María Villamarín (voz e sintetizador) e Xacobe González (voz e guitarra), entrega un disco de pop cheo de contrastes, con textos en galego nos que retratan personaxes con identidades en conflito e dúbidas xeracionais. Logo da publicación do EP "Señora De" o pasado ano e ser o EP máis valorado do 2016 pola revista Mondosonoro Galicia-Castilla e León, Esposa confirman no seu disco de debut todo ao que apuntaban no seu anterior traballo. Producido por Bobby Perú e gravado no Estudio Terraforma de Ibán Pérez, nel conflúen melodías contaxiosas, arranxos imaxinativos, guitarras e baterías nerviosas contrastando con sintetizadores atmosféricos e inocentes, voces femeninas e masculinas confluíndo en temas eléctricos que recordan a The Velvet Underground e cancións que lembran aos Yo La Tengo máis íntimos. Esta sexta feira a banda presentará o disco en directo -e en acústico- na Reixa Tenda. E os vindeiros concertos terán lugar o 8 de abril na sala Riquela de Santiago, o 22 do mesmo mes en Ourense e o 18 de maio en Lugo.


Summary: O segundo candidato máis votado, apoiado por Igea, obtivo 42,42% dos votos.

Ciudadanos (Cs) anunciou que Beatriz Pino, ex deputada e membro da Xestora do partido, gañou as primarias na Galiza, polo que será a candidata á Presidencia da Xunta nas eleccións autonómicas do próximo 5 de abril. Con todo, o resultado foi moi axustado entre Pino e o aspirante apoiado polo sector crítico de Cs, Manuel Jesús Morgade. Nun comunicado, Cs informou de que nas primarias, onde as afiliadas votaron por vía telemática, a participación alcanzou 56,41%. En canto ao apoio obtido por cada candidato, a formación laranxa facilitou as porcentaxes de voto recibidos polos dous aspirantes máis votados --Pino, 47,27%, e Morgade, 42,42%--, pero non deu os datos dos outros catro candidatos nin dixo cantos afiliadas votaron a cada un. Beatriz Pino celebrou a súa elección como candidata a presidenta da Xunta publicando unha mensaxe na súa conta de Twitter onde agradeceu a todos os afiliados a súa "confianza" nestas primarias. "Voume deixar a pel defendendo a liberdade, a igualdade e a unión en Galiza. O 5-A frearemos o nacionalismo e o populismo nas urnas .Conto con vós!", escribiu. Pino --Vigo, 1975-- estreouse como deputada por Pontevedra no Congreso após as eleccións xerais de abril de 2019, aínda que cando se repetiron en novembro quedou fóra da Cámara Baixa --a formación laranxa non conseguiu representación na Galiza. É xornalista, licenciada pola Universidade Carlos III de Madrid, e traballou en medios de comunicación como Telemadrid, a TVG e Antena 3. Antes de implicarse activamente na formación, era asesora de comunicación de Ciudadanos.


Summary: Luis Enrique podería ser o treinador máis efémero da historia do Celta. Segundo informa a TV3, o Barcelona vai fichar o asturiano para substituír a Tito Vilanova. O ex treinador do Girona, Joan Françesc Ferrer Rubi, podería chegar de rebote a Vigo.

A recaída de Tito Vilanova (está enfermo de cancro) podería producir a seguinte carambola: Luis Enrique, recén fichado polo Celta, iría ao Barcelona e o clube blaugrana ingresaría nas arcas do celeste 3 millóns de euros. De acordo coa televisión pública catalá, a operación podería completarse coa incorporación de Rubi, ex treinador do Girona, ao clube vigués. Rubi foi fichado polo Barcelona de forma temporaria para dirixir a equipa en cuanto non se concretizar a fichaxe do adestrador que sentará no banquiño blaugrana a próxima tempada. Segundo a TV3, o Barcelona oferecería agora a Rubi ao Celta.


"Podes baterme. Podes tirarme ao chan, mesmo podes cuspirme e mexarme. Mais por favor, non me aburras". (Sarxento Highway -Clint Eastwood- na película "O sarxento de ferro"). Xa o dicía o meu tío Lisardo: A cabra co vicio bate cos cornos no cu. Algo así aconteceu a semana pasada, na sesión plenaria do concello de Ourense. Son coma a medalla do amor: máis ca onte, menos ca mañá. Colleron o vezo de facer chambonadas nos plenos, e era visto que os malos hábitos tiñan que acabar por converterse en vicio. Velaí o vicio dos ínclitos concelleiros capitalinos. Esa teimuda manía de aburrirnos coa habitual e neboeira estreiteza que cada vez fai máis insoportables as mañás do primeiro venres de mes na cidade das Burgas. Se non fora polo significado coresmal que teñen para nós os venres, por mor da educación relixiosa que levamos no sabugo dos dedos, habería que pensar que esa éxtase, ese estado de fóra de si, que decotío nos posúe aos ourensáns, só pode ser froito da nosa alucinante capacidade para aguantar os aburridos soliloquios dos nosos egrexios representantes. Por moito que uns e outros -sen distinción de credo político- se empeñen en negar a evidencia, a un nada de concluír o actual mandato, os ilustres representantes no concello da capital ourensá están a piques de pasar á historia, pola meritoria proeza de ateigar cada folla dos libros de actas cos mesmos insultos e os mesmos improperios, sen molestarse sequera en atopar novos vocábulos e, por suposto sen que nos mesmos conste unha soa proposta nin unha triste idea que teña que ver cun proxecto de cidade. En fin, marchan sen ter un detalle coa sufrida veciñanza. Vanse renegando da máis elemental creatividade, sen escapatoria para non aburrirnos. Tocan a chanca, afeitos a aborrecernos ata a extenuación, convencidos de que a súa boca cheira a xasmín, mercé á monótona ladaíña dos prosaicos insultos duns e outros, convencidos de ter arranxado o mundo mundial, a pesar da carencia absoluta de ideas que realmente paguen a pena. O chocante do conto é que, a maioría de varios, talmente galvanizados, están dispostos a repetir para poder culminar a súa obra, talvez inacabada por culpa da intemperie. E, por suposto, para tratar de gañar o campionato internacional de bocaláns. Iso si, sen que conste nos respectivos programas, coa venia dos mandamais dos partidos que representan. Ah! A cousa pinta mal e, ao mellor, temos que aguantalos outros catro anos. Como lle dixo Rick (Humphrey Bogart) a Sam (Dooley Wilson) en Casablanca: "Se ela puido soportalo, eu podo. Tócaa, Sam!" Nestes tempos de tanto simplismo, mellor será atopar un Sam que toque algo agradable. Algo que nos deleite na lembranza. Calquera cousa, con tal de non aguantar o cacarexo aburrido destes paxaros, tan empostos a tocarnos o nabo ben tocado.


Summary: As cifras. Facemos unha radiografía do que acontece na Galiza, o Estado español, a UE e Portugal a respeito do feminicidio.

No Estado español foron asasinadas nos últimos catro días tres mulleres. Unha en Benidorm (País Valenciá) de identidade descoñecida até o momento e 48 anos de idade; Tatiana Vázquez Abuín en Lugo (24 anos) e Cristina, de 36 anos, en Sant Feliu de Llobregat (Barcelona). Desde 2003 foron asasinadas 840 mulleres no Estado español e 432 en Portugal desde 2004 En total suman 14 mulleres no que vai de ano, segundo as cifras oficiais, á espera de se confirmaren os casos de Tatiana e Cristina, aínda en proceso de investigación que elevarían a 16 as estatísticas. Unha media de 4 mulleres ao mes. O pasado ano, o número de mulleres asasinadas pola violencia machista no conxunto do estado foi de 60, de acordo cos dados fornecidos polo Ministerio de Sanidade español. Asasinatos machistas (2003-2015) Create line charts Na última década a cifra oficial ascende a 640 mulleres, 840 se ollamos os dados desde 2003. Cumpre lembrar que de acordo coa tipificación legal do delito de violencia machista só se computa como tal aquela que se produce no marco dunha relación afectivo-sexual, fican fóra dela, por exemplo, o asasinato de Amaia e Candela (Moraña) en 2015 polo seu pai ou o de Adela Ramos en 2014, en Cervo, a mans do seu xenro. O número de mulleres asasinadas no Estado español en 13 anos é superior ás persoas asasinadas pola organización armada ETA en 42 anos de actividade (829). Na Galiza en 2015 rexistrouse o maior número de asasinatos machistas desde 1999 Na Galiza, o pasado ano 2015 rexistrouse o maior número de feminicidios desde que o IGE publica esta estatística, 1999. Isto é, as 8 mulleres asasinadas no noso país resultaron a cifra máis elevada no que levamos de século. Desde que comezou 2016 na Galiza rexistráronse dous asasinatos machistas, o de Tatiana Vázquez (Lugo) e Ana Gómez (Becerreá), para alén dun intento de feminicidio por arma de fogo en As Pontes. Así as cousas, malia as cifras, non foi convocado órgao político algún nen tampouco ningunha forza política con representación parlamentar no Estado español solicitou que se fixese, para alén de chamadas puntuais a un "pacto de estado" en materia de violencia machista con motivo da noticia dun novo asasinato. O contexto global Porén, o Estado español non é un caso excepcional. A violencia machista "física ou sexual" atinxe, segundo os dados das Nacións Unidas, "unha de cada tres mulleres". Principalmente, acrecenta o estudo, "a mans do seu compañeiro sentimental". Nese caso, atinxe "dúas de cada tres mulleres" no mundo. Así o reflicte o informe The World's Women (2015). A ONU sitúa en unha cada tres as mulleres en situación de violencia física ou sexual En termos rexionais, a violencia contra as mulleres atinxe entre o 7-32% das norteamericanas, o 13-46% das europeas, o 6-69% das asiáticas, o 6-64% das africanas e o 17-68% das mulleres de Oceanía. A UE A respeito dos Estados membros da UE a realidade reprodúcese de igual maneira. Segundo a estudo publicado pola Axencia europea de dereitos humanos en 2014 o 43% das mulleres dos 28 sufriu algún tipo de violencia psicolóxica por parte do seu compañeiro sentimental ao longo da súa vida. Así as cousas, a propia Axencia recoñece que a dispoñibilidade de dados é "limitada" en boa medida por unha consideración moi diversa do que é violencia psicolóxica e/ou física en virtude das lexislacións de cada estado. Nos países da nosa contorna as cifras do Estado español semellan ser das máis baixas a respeito dos casos de violencia machista (física ou sexual) situándose por baixo do 15% en relación ao número total de mulleres maiores de 15 anos. Porén, o estudo realizado pola Axencia europea de dereitos humanos recolle as denuncias e non os asasinatos. Neste senso, os países nórdicos (Finlandia, Dinamarca) que reflicten as taxas máis elevadas de violencia contra as mulleres (por riba do 30% da poboación feminina) son tamén os territorios onde máis denuncias se presentan, como lembraba na altura ao fío da publicación do informe a integrante do Observatorio da Mariña pola Igualdade, Luísa González en conversa con Sermos Galiza. Portugal Aproximando o foco á nosa realidade, o país veciño amosa unha fotografía semellante á do Estado español. En Portugal, foron asasinadas en 2015 29 mulleres en 2015, cumpre lembrar que a poboación total portuguesa é de 10.562.178 persoas de acordo co censo de 2011. Na última década foron asasinadas 392 mulleres en Portugal Nos últimos dez anos foron asasinadas, segundo o relatorio anual do Observatório Mulheres Assassinadas elaborado pola União de Mulheres Alternativa e Resposta (UMAR), 392 mulleres. Trátase de cifras oficiais recoñecidas polo goberno portugués que sumarían desde 2004, 432. Isto é, unha media de 2,4 mulleres ao mes asasinadas pola violencia machista en Portugal ou o que é o mesmo, un promedio de 39 mulleres ao ano. Ao fío da publicación do relatorio a portavoz da UMAR, Elisabete Brasil, lamentaba en declaracións recollidas pola axencia de noticias EFE, a escaseza de estudos científicos a respeito da violencia contra as mulleres en Portugal o que "dificulta", di, "afondar na súa análise e realizar comparativas con outros países europeos". Porén, o informe elaborado pola UMAR debulla polo miúdo cada un dos feminicidios e intentos de feminicidios rexistrados anualmente, describindo aliás a idade, relación, situación laboral, arma empregada e lugar de residencia de cada caso. Fe de grallas. Inicialmente o artigo sinalaba que María José Suárez non computaba como vítima de violencia machista. Porén, foi a súa nai, Adela Ramos, a que non foi contabilizada polas administracións públicas como tal ao ter sido asasinada polo seu xenro.


Semella que Galiza para o PP está a converterse nun potente racha olas artellado para frear a contestación e a indignación cidadá que cada día emerxe con máis virulencia contra un Rajoy que xa o propio aparello popular sinala como medio amortizado Semella que Galiza para o PP está a converterse nun potente racha olas artellado para frear a contestación e a indignación cidadá que cada día emerxe con máis virulencia contra un Rajoy que xa o propio aparello popular sinala como medio amortizado. Toda vez superada a escollera en 2012, alancado o dique galego, adquirida unha nova prórroga da libertinaxe absoluta, máis osíxeno e tempo para seguiren aplicando reformas, recortes e duras medidas antisociais segundo a folla de ruta imposta polo Banco Central europeo, cúmprese o vello dito de que o que paga manda, ou sexa salvando a banca e os especuladores a toda costa, sempre en requesta dos máis débiles, o que non deixa de ser o cumio da sen razón e da mentira dado que foi precisamente esa ampla maioría social quen os puxo a gobernar. Con todo, atopamos desta volta unha cativa e inqueda salvidade, un desestabilizador imprevisto con trama sucesoria engadida e que promete deñadas turbulencias políticas na coordenada galego-madrileña dos populares no vindeiro ano e no que todo apunta á que a situación socio política galega determinará en gran medida a continuidade ou non ao fronte do goberno español dun reaccionario mais anovado PP. O erro imperdoable de Feijóo máis aló do marabilloso país de cifras que nos testará é non asumir que o que está facendo medrar a crise de xeito exponencial é un desorbitado desemprego A pesar do esforzo disuasorio que sempre envolve estas manobras de Xénova, o erro imperdoable de Feijóo máis aló do marabilloso país de cifras que nos testará é non asumir que o que está facendo medrar a crise de xeito exponencial é un desorbitado desemprego. Sen traballo e con unhas prestacións sociais xa en precario resulta traumático para a xente que malvive delas e sobre todo pola imposibilidade de pagar as débedas. Sen traballo, sen crecemento, pódenlle meter todo o capital alemán que queiran a banca que si as perdas non se frean e os prezos non se estabilizan, o burato seguirá a medrar e medrar por moito banco malo que improvisen. O máis desalentador é que os novos orzamentos da Xunta para 2013 confirman unha notable redución do 40% na promoción do emprego e mellora do mercado laboral O máis desalentador é que os novos orzamentos da Xunta para 2013 confirman unha notable redución do 40% na promoción do emprego e mellora do mercado laboral. Responsabilidade cero do señor Feijóo. Sen estímulo empresarial, sen fomento do emprego, sen unha entidade financeira propia e solvente, sen moito menos unha Banca Pública envorcada nas pemes, sen fiscalidade xusta nin un radical atallo da fraude, seguiremos caendo en barrena por mor do partidismo máis noxento, o que se exerce con todo o peso do goberno e das institucións antepoñendo os intereses dun partido ao interese xeral da xente. Desgraciadamente confírmase a Feijóo como o aval, o garante en Galiza das políticas erradas de Mariano Rajoy e sen dúbida xa asubía como seu marabilloso relevo natural en Madrid Hoxe, xa en 2013, cun paro por enriba do 20%, oito puntos porcentuais máis que en 2009, unha débeda pública preto dos 8.000 millóns de euros a pesar do conto da austeridade, 80 novos parados cada día e 150 empresas fechadas cada mes, desgraciadamente confírmase a Feijóo como o aval, o garante en Galiza das políticas erradas de Mariano Rajoy e sen dúbida xa asubía como seu marabilloso relevo natural en Madrid, todo grazas ou a pesar dunha maioría absoluta de 2012 sen asunción de responsabilidade algunha en 2013.


Summary: Advirte que vulnera a lexislación e que pode incitar ao odio c. A organización ultra-católica repartiu o material en 16.500 centos.

Hazte Oír, a organización ultra-católica que desde hai anos impulsa campañas e iniciativas contra calquer tendencia que non sexa a heterosexual, desembarca nos centros de ensino de Galiza. Faino a través de 100.000 panfletos que se distribúen por 16.500 colexios de todo o estado, folletos nos que baixo o título '¿Sabes lo que quieren enseñarle a tu hijo en el colegio?' denuncia o que denominan "leyes de adoctrinamiento sexual". No fondo, un ataque ás leis que defenden a diversidade sexual. Varias entidades do movemento LGTBI -lesbianas, gais, bisexuais, persoas transxénero e intersexuais - galego deron un paso adiante fronte a esta situación. Denuncian que "o texto difundido pretende crear unha alarma inxustificada entre as familias do alumnado e entre a comunidade educativa en xeral, deostando —con argumentos ideolóxicos e discriminatorios— a comunidade LGTBI, á que acusa de forma absolutamente infundada, de querer causar un grave dano ó alumnado". Ante estes feitos, as entidades LGTBI galegas presentaron un escrito á Consellaría de Educación e á Valedora do Pobo para "expresar a nosa fonda preocupación e máximo rexeitamento ás afirmacións vertidas por Hazte Oír na súa propaganda". Así mesmo, as entidades LGTBI galegas anuncian que estudan a posibilidade de denunciar este feito "tan deleznable" ante o Ministerio Fiscal, por entender que "este panfleto vulnera varios artigos da lexislación internacional, española e galega, así como a protección xurídica do menor, incitando o dio cara o colectivo LGTBI".