Summary: Con esta alusión á recorrente frase que fai fincapé en que non toda morte ten de resultar algo especialmente dramático, senón que, dependendo do finado, pode ben ser un acougo físico, psicolóxico ou moral de quen o rodea, Tomás Guerrero encara a súa segunda novela gráfica afastándose, só en parte, do seu primeiro traballo, A deserción de Stalin.

Quizais sexan precisamente as diverxencias as que máis nos chamen a atención ao enmarcarse no aspecto gráfico, dado que habitualmente imos apreciando paseniño a evolución no estilo dun autor e rara vez se observa un cambio de rexistro tan extremo, máis aínda ao tratarse de dous relatos con moitos puntos en común. En Tanta paz leves... Guerrero abandona a amábel liña clara para internarse nun debuxo máis realista e escuro, onde o trazo sucio pretende ser un reflexo do marco social sobre o que se asenta a trama. Ao igual que na súa primeira peza, Guerrero ambienta a acción na Europa posbélica da Guerra Fría presentándonos unha paisaxe humana desolada cuxas feridas aínda están lonxe de se pechar. Tanta paz leves... | Tomás Guerrero | Demo editora | 2019 | 74 páxinas | 14 euros A este primeiro eixe ambiental xustapón un segundo espazo, igualmente cru pero cun elo máis esotérico, tal e como corresponde aos circos ambulantes dos anos corenta. Dentro deste microestado con leis e normas sociais de seu, atopamos a Molouk, un indio canadense que recibirá a visita dun vello amigo, o Padre Ferreira, quen acode xunto cun misterioso compañeiro solicitando viaxar de incógnito até o sur de Francia. O encontro entre os dous protagonistas serviralles de escusa para tentar abrir as regañas da memoria e, de vez, pechar as cicatrices que a Segunda Guerra Mundial deixou nunha poboación masacrada no físico e no psicolóxico. Así, a persoa lectora irá progresivamente afastándose dunha trama case secundaria para centrarse nuns densos diálogos que procuran a catarse e que profundarán nas visións que achegan as diferentes culturas dos protagonistas. Nos xiros, expresións e na percepción do mundo e da inxustizas que nos transmiten os diálogos está o punto forte desta peza, reflexiva, pausada e grave. Cunha dinámica secuencial a poucas revolucións, temos de estar ben centrados e preparados para unha lectura textual máis abondosa do habitual. A isto súmase unha dinámica secuencial que delonga a lectura ao deterse nas marcadas faces dos personaxes e se converte nunha amplificación das fendas que os diferentes conflitos deixaron en cadansúa soma e psique.


Summary: Os manifestantes ocuparán a residencia do mandatario até a renuncia.

O presidente cingalés, Gotabaya Rajapaksa, púxose en contacto onte co primeiro ministro, Ranil Wickremesinghe, para ratificarlle a súa decisión de presentar esta cuarta feira a dimisión como líder do país insular, perante a tensión crecente na que se instalou Sri Lanka desde o pasado sábado, culminando unha revolta que se viña xestando desde marzo, co colapso da economía. Malia que tanto o primeiro ministro como o presidente xa se comprometeran a dimitir 48 horas antes, cando milleiros de persoas asaltaron o palacio presidencial e prenderon lume á residencia privada de Wickremesinghe, os líderes das protestas reiteraron que ocuparán a residencia do mandatario até que a súa marcha sexa efectiva, temerosos de que trate de facer un movemento de última hora para manterse no poder. Manifestantes toman a residencia presidencial de Sri Lanka Sexa como for, desde o sábado non hai confirmación oficial da localización dos políticos, pero fontes gobernamentais citadas por Al Jazeera sosteñen que Rajapaksa se atopa nun barco da Armada de Sri Lanka nos límites territoriais, por se precisase finalmente escapar, ao tempo que outros aliados defenden que está nun país próximo e que retornará hoxe. Mentres, centos de persoas continúan chegando á capital, Colombo, despois de camiñar durante días desde as zonas máis afastadas da illa para apoiar as protestas. Loita pola Presidencia Os partidos con representación no lexislativo negocian desde o domingo para crear un gabinete de concentración orientado a estabilizar a situación e organizar unhas eleccións presidenciais e parlamentarias antes de marzo de 2023. Segundo a constitución, se dimite o presidente o primeiro ministro pasa a ser xefe de Estado provisional; un mes despois o Parlamento decide se valida o nomeamento ou elixe outro deputado como mandatario. Se os dous dimiten será Mahinda Yapa Abeywardena, o presidente do lexislativo, o que asuma o poder de maneira provisional. Medios locais aseguran que o aínda presidente procura manobrar para que sexa Abeywardena e non Wickremesinghe —antigo rival de Rajapaksa— quen asuma a Presidencia. Con todo, medios internacionais sosteñen que o primeiro ministro xa conseguiu o apoio de 115 dos 225 parlamentarios. O primeiro ministro de Sri Lanka anuncia a súa dimisión Pola outra parte, a principal alianza opositora, Poder do Pobo Unido, transmitiu que dan por feito que o novo Executivo de concentración terá o seu líder, Sajith Premadasa, como primeiro ministro. Motivados pola peor crise no país desde que se independizou do Reino Unido en 1948, tamén dimitirán catro integrantes do gabinete, cuxa renuncia non foi aceptada, polo que tiveron que asistir á xuntanza de urxencia convocada polo Goberno esta segunda feira. As principais medidas tomadas para reverter a situación, ademais da negociación con India, a China e o Fondo Monetario Internacional para reestruturar a débeda e normalizar o estado económico no país, foron os anuncios de que as gasolineiras podían comezar a vender onte combustíbel a propietarios privados, e mais da chegada de case 15.000 toneladas de gas licuado aos portos cingaleses. 70% dos fogares reduciu o consumo de alimentos A caída do turismo pola pandemia e das remesas das persoas emigradas, sumadas á prohibición da importación de fertilizantes químicos en 2021 e á alza dos prezos nos primeiros meses de 2022 fixeron estoupar a economía cingalesa. A escaseza de divisas paralizou a importación de combustíbeis, medicinas e alimentos. O Goberno optou por fechar as escolas, instar a poboación a cultivar os seus propios alimentos e negociar un rescate sen éxito cos estados da contorna, e acabou por non permitir a compra de gasolina a propietarios privados, o que levou ás masivas protestas do sábado. Os támiles derrocan o presidente de Sri Lanka que liderou a sanguenta represión de 2009 O deterioro da situación humanitaria levou Unicef a lanzar unha alerta hai un mes ao constatar que 50% das crianzas precisaba axuda inmediata e que o 70% dos fogares do país víronse obrigados a ter que reducir o seu consumo de alimentos.


Summary: Admitiu a trámite os recursos de PP, PSc e Cs. Non suspende o pleno.

O pleno do Tribunal Constitucional decidiu non adoptar medidas cautelares como reclaman en senllos recursos de amparo o PP, PSC e Ciutadans e non suspender o pleno do Parlament que esta segunda feira vai debater unha declaración independentista. Nunha nota de imprensa sinala que os recursos cumpren co requirimento da "especial trascendencia constitucional" exixido para a súa tramitación porque sinalan, atinxe "cuestións" sobre as que "non hai doutrina neste tribunal". O TC entende que a decisión da Mesa do Parlament que foi impugnada atinxe "unha cuestión xurídica de relevante repercusión social e consecuencias políticas xerais" De facto, nunca se ten suspendido unha decisión adoptada pola Mesa do Parlamento de ningunha Cámara lexislativa embora a admisión a trámite dos recursos non supoña tal cousa, senón simplemente o seu estudo. Por agora. Será ao longo desta tarde cando o Pleno do TC decida se adopta as medidas cautelares que reclaman C's, PSC e PP embora os dous relatorios que manexa a mesa sexan contrarios a esta decisión, segundo trascendeu ao longo desta mañá. Aliás, o tribunal acordou solicitar ao Parlament de Catalunya que remita "certificación ou fotocopia das actuacións" que son obxecto de impugnación e das que din, suscitan "unha cuestión xurídica de relevante repercusión social e consecuencias políticas xerais".


Summary: A escalada represiva do Estado en Catalunya aínda non ten concluído e podería ter como ponto culminante o arresto de Carles Puigdemont. No mínimo iso é o que se tira das súas declaracións a La Sexta nunha entrevista con Jordi Evole. "O fiscal xeral [eleito directamente polo Consello de Ministros] ten aventurado esa posibilidade [a da súa detención]", dixo o president.

"Se ten que pasar [o seu arresto] imos facer fronte a calquera decisión. Mais non creo que fose unha boa ideia", respondeu Puigdemont á pergunta de Jordi Evole sobre se ten medo a ser detido pola Fiscalía. Nas últimas datas en meios xornalísticos e políticos manéxase a tese de que a Moncloa instruirá a Fiscalía para que deteña nas vésperas do 1-O non só Puigdemont, senón tamén Oriol Junqueras, o líder de ERC ao que teme especialmente o Estado ao encabezar moi folgadamente todas as enquisas de opinión para unhas eventuais novas eleccións ao Parlament, para as cais o actual presidente da Generalitat xa se ten descartado. Puigdemont desbota calquera desconvocatoria do referendo -"retirarse e renderse sería acabar mal"- e nega que estea a cometer un delito de desobediencia: "Eu non estou a desobedecer. Estou a obedecer o Parlament de Catalunya". E que acontecería se finalmente o Estado é quen de imposibilitar a realización material do referendo? Nesas circunstancias, avanzou Puigdemont, el convocaría unha reunión urxente do Govern catalán para analisar a situación. E nese contexto o probábel é que no seo do seu Govern se alzase algunha voz a favor de o Parlament efectuar a chamada DUI, isto é, a Declaración Unilateral de Independencia. Pugidemont esclareceu que ese non é o seu cenario favorito, que el continúa a enxergar como única opción a da realización efectiva do referendo o vindeiro domingo.


Summary: O Escuadrón 421 do EZNL, que atravesa o océano Atlántico no veleiro 'La Montaña', recalou este domingo en augas galegas e fondean fronte a Baiona.

"O navío fondeou na baía de Baiona, Galiza, Estado Español, Europa. De aí queda perto, "a tiro de pedra", a xeografía chamada Portugal, e un pouco ao norte avístase Vigo. Todas ben de saúde. Por cuestións de papeleo e etcétera,'LaA Montaña' e o Escuadrón 421 permanecerán aquí até, tentativamente, o día terza feira 22 ás 17 horas –data e hora de Vigo-, en que se fará o desembarco. A Garda Civil do Estado Español abordou a nave, tomou os datos da tripulación e pasaxeiros, revisou os pasaportes e realizou o recoñecemento de rutina. Sen novidade. Condicións climatolóxicas: nubrado, choivas lixeiras pero frecuentes, 15 graos centígrados". Esta entrada o domingo pola tarde en 'Enlace zapatista', o caderno de bitácora da delegación zapatista que viaxa desde principios de maio a bordo do veleiro rebelde 'La Montaña', anunciaba que os zapatistas xa están na Galiza. "Fóra vai frío, mais dentro, na xeografía do corazón, algo como un sentimento entibia a alma", anotaban nse caderno para agradecer a recibida que se lles estaban brindando desde terra, onde ducias de solidarios saudaban a chegada da nave. "Caldo galego, empanada galega e xoubas", relambían a bordo de 'La Montaña' co menú que albiscaban desde o barco. O pasado 3 de maio partiu da costa mexicana o veleiro La Montaña, cuxa tripulación conforman sete activistas do Escuadrón 421 do Exército Zapatista para a Liberación Nacional (EZLN), rumbo a Europa para levar a súa "Xira pola Vida" a 30 cidades do vello continente. Manuel Roxo, do colectivo Pallasos en Rebeldía e un dos compoñentes da asemblea que prepara a benvida ás zapatistas, indicaba estes días a Nós Diario que a visita do Escuadrón 421 é un "fito histórico", xa que se trata da primeira visita das e dos indíxenas zapatistas ao lugar "que os libros din que os descubriu", pero máis ben "os espoliou". "Temos moito que aprender delas" O activista galego sinala esta experiencia como "unha grande aprendizaxe" sobre a causa zapatista da que, afirma, a esquerda europea ten moito que aprender: "Traen moitas mensaxes anticapitalistas e reflexións sobre o sistema que estamos a crear, deshumanizante, pouco comunitario e pouco cooperativo. Veñen darnos unha lección desde a selva Lacandona, porque nós crémonos desde aquí moi alternativas e moi de esquerdas, mais as compañeiras zapatistas dinnos 'reaccionade, empezade de novo', porque hai moitas pequenas loitas que nós non atendemos", sostén.


Summary: A cidade do Lérez alberga este sábado o Campionato de España de marcha nórdica. Participarán once seleccións femininas e once masculinas, entre elas as galegas.

A marcha nórdica é unha das modalidades deportivas máis recentes dentro dos denominados deportes de montaña. Naceu nos anos 90 en Noruega e estendeuse por toda Europa. No Estado español introduciuse en 2017 coa organización de varias competicións. A Galiza foi sede en 2021 dun Campionato de España e este sábado será o momento de que a anfitrioa sexa Pontevedra. Na Illa das Esculturas, na cidade do Lérez, baixo a organización do Club Aromon Pontevedra e do Club Xesteiras de Cuntis, competirán once seleccións masculinas e once femininas, cun total de 137 deportistas participantes. Xavier Carballo, a promesa galega que parte da escalada deportiva Na Irmandiña feminina estarán Raquel Carregal, Nazaret Tilve, Marta Gil, Alba Alonso, María Martínez, Susana Vilas, Olga Brea e María José Regueira. Na masculina, os seleccionados foron Alberto Fidalgo, Héctor Vázquez, Luis Alberto Justo, Diego Rojo, Cesar Romay, Fernando Regueiro, Carlos Lodeiro e José Luis Rodríguez. O capitán de ambas as dúas será, como é habitual, Nacho García. Por primeira vez, ademais, durante todo o sábado haberá unha proba non competitiva denominada Open Caixa Rural Galega de Marcha Nórdica na que participarán 51 deportistas de nivel internacional. A Galiza quere estar entre as cinco primeiras Euskal Herria, Andalucía e Valencia son as seleccións máis potentes na actualidade. "Faremos o que poidamos", indica a Nós Diario David Pérez, técnico de deportes e responsábel da organización deste campionato en Pontevedra. Está co seleccionador galego, Nacho García, cando apunta que a meta sería "estar entre as cinco primeiras", unha clasificación que indicaría "un salto de calidade brutal con relación aos anos anteriores". A principal dificultade para chegar a eses niveis está no seguimento que se pode facer. "Non é como no fútbol ou outros deportes cando hai competicións a diario", aclara. Do adestramento á competición Pérez relata a expansión que tivo a marcha nórdica até obrigar a que "nos últimos anos se regule para facer un deporte de competición". Naceu como unha modalidade de adestramento físico e iso nótase na aceptación por parte da sociedade. "En Pontevedra estes días, coa chegada das seleccións que adestran na propia Illa das Esculturas, notouse certa mimetización", asegura. A súa doada aprendizaxe e os compoñentes saudábeis que reúne fixo que se achegaran a el persoas de todas as idades e deportistas doutras disciplinas. Máis de 1.500 padeeiros estarán en Pontevedra no Trofeo Xacobeo 2022 Nos últimos anos moitos clubs engadiron esta modalidade deportiva ás súas disciplinas e están a prepararse profesionais para adestrar e arbitrar segundo as recentes normas oficiais. Neste campionato que se realizará en Pontevedra, "dos oito compoñentes de cada selección puntuarán os catro primeiros en chegar á liña de meta", apunta Pérez. Nas regras figura a prohibición de deixar pinchado detrás do pé traseiro, "unha falta que se penalizaría con tempo e mesmo tería que pararse ou abandonar a proba como castigo". Por este motivo, sinala este responsábel deportivo pontevedrés, "é moi importante a técnica".


Summary: Rexistrou unha petición na que explican as razóns da súa demanda após o Congreso instar o goberno español da súa suspensión.

Esta quinta feira (7 de abril) representantes da Plataforma galega en defensa do ensino público --integrada por 12 organizacións sociais, políticas, estudantís e sindicais-- presentaron unha petición formal perante a Valedora do Pobo na que solicitan o seu amparo para que a Consellaría de Educación paralice "inmediatamente a aplicación da LOMCE" con visos a "posteriormente derrogala". Así o explicou o portavoz da plataforma, Anxo Louzao, quen lembrou as "numerosas mobilizacións e accións" decorridas nos últimos anos contra unha lei que definen como "un produto tóxico" para o ensino galego". Após o Congreso español aprobar unha proposción na que instan o Goberno español a suspender a súa aplicación, Louzao asegurou que a norma "ten os días contados". Neste senso, reclaman que a Valedora "estexa ao servizo do pobo e non dunha ideoloxía". A LOMCE é un produto tóxico para o ensino galego e ten os días contados Preguntado polos medios de comunicación sobre as competencias coas que contaría Galiza para non dar cumprimento á LOMCE, o portavoz da Plataforma galega en defensa do ensino público sinalou que a Consellaría podería "ter unha actitude totalmente contraria" mais que "son máis papistas que o papa". Neste senso, lembrou o acordo alcanzado polo goberno vasco e o de Madrid para que Euskadi ficase exenta de aplicar algunhas das partes que compoñen a LOMCE. En troca, dixo, a aplicación na Galiza foi "unha auténtica chambonada" por parte dun executivo, o de Alberto Núñez Feijóo, que actúa "como alumno privilexiado" na súa execución mantendo un comportamento, acrecentou, de "vasalaxe e submisión". Concentración Así pois, a Plataforma galega en defensa do ensino público convoca unha concentración o 20 de abril perante a Consellaría de Educación para amosar o rexeitamento á reválida que este ano se levará a cabo en sexto de Primaria. Destarte, instan as familias a non enviar as crianzas o día da proba á escola. Denuncian que neste momento non se sabe en que vai consistir a proba que se levará a acabo en 6º de Primaria "Exemplo" da "improvisación absoluta", dixo, coa que se está a aplicar a LOMCE é que "neste momento non se sabe en que vai consistir a proba, non está regulada na Galiza", dixo Anxo Louzao. Segundo relatou, Educación "di que quere aplicar a proba xeral de etapa a todo o alumnado galego", porén, "non está regulado" para alén "do disposto na LOMCE". "A Consellaría non ten ningúnha resolución, normativa ou orde". Neste senso exíxenlle que "diga realmente en que vai consistir esa proba alén do estabelecido na norma marco", isto é, "materias do ámbito lingüístico, científico-tecnolóxico e matemático". Esta "é a mostra máis palpábel, máis evidente de que o mellor que se pode facer é paralizala, non hai nada que o impida neste momento", sentenciou.


Summary: Xoán Bascuas criticou desde un mitin en Arteixo que "o punto neurálxico de Zara se desprazara a Zaragoza" e formulou algunhas propostas encamiñadas a evitar o traslado de empresas galegas.

O candidato de Compromiso por Galicia criticou a deslocalización empresarial e apostou por despregar medidas que eviten o seu traslado. "A falta de autogoberno provocou que o punto neurálxico de Zara se desprazara a Zaragoza e non radique en Sabón" puxo como exemplo Xoán Bascuas nun mitin en Arteixo. Entre as propostas de CxG está unha remodelación da xestión portuaria. Neste senso, a formación propón que os portos exteriores de Ferrol e A Coruña estean dirixidos por Portos de Galicia. Tamén no apartado infraestrutural, Bascuas afirmou que "a política económica das autopistas hai quemudala, non é lóxico pagar peaxes de cinco ou seis euros dentro dun territorio pequenocomo é o galego". O candidato prometeu reducir a peaxe na AP-9. Performance contra a emigración xuvenil Horas antes do mitin en Arteixo, CxG e as súas xuventudes, a Mocidade Nacionalista Galega, realizaban no aeroporto de Lavacolla unha performance, na que representaron a un grupo de mozas e mozos que se dispuñan a emigrar a Alemaña. Con esta acción quixeron denunciar a "fuga de cerebros" da que responsabilizan ao Partido Popular. Unha situación que Paulo Carlos López, secretario xeral da MNG, cualificou de dramática sinalando que "detrás de cada número hai unha moza ou mozo que ten que volver á casa dos pais logo de ter estudado".


Summary: As plataformas abolicionistas pídenlle ao Concello que declare Pontevedra "vila libre de touradas" e que non renove o convenio polo que a empresa propietaria da praza de touros recibe 47.500 euros anuais por permitir outros usos no recinto.

O debate está nas rúas. Coma se nalgún momento deste verán rachara algunha caste de teito de cristal, a discusión sobre a continuidade das touradas en Pontevedra está máis viva do que estivo nunca, deixando de ser tan só unha reivindicación dun pequeno grupo de activistas, para se converter nun asunto de conflito municipal, con ampla presenza nos medios de comunicación locais e nas forzas políticas da cidade. Xa advertía a plataforma Touradas fóra de Pontevedra que comezaba a xerarse na cidade un verdadeiro "debate social sobre as touradas" e o éxito da manifestación convocada o pasado 9 de agosto fixo o resto. O debate obrigou aos partidos políticos da cidade a posicionarse publicamente sobre distintos temas, dende a propia organización das touradas, até a conveniencia de que o Concello subvencione indirectamente aos seus organizadores a través dun convenio para a utilización da praza de touros (un recinto privado) para outros usos. O propio debate está permitindo coñecer, ademais, a cantidade exacta de cartos públicos que recibe a praza de touros e a feira taurina. Hai uns días o Valedor do Pobo admitiu a trámite a queixa da plataforma Galicia, Mellor Sen Touradas contra a Deputación Provincial de Pontevedra por non facer pública a relación de subsidios que a institución otorga a "grupúsculos taurinos" e á propia organización dos festexos durante o mes de agosto. Hai uns días a Fundación Franz Weber e a plataforma Galicia, Mellor Sen Touradas comunicáronlle por carta ao goberno municipal de Pontevedra a súa intención de iniciar unha campaña informativa para que o Concello renuncie "de forma efectiva" ao convenio que ten coa empresa propietaria da praza de touros. Unha campaña que tamén se está realizando a través da rede e que xa suma máis de cinco mil sinaturas. PP e PSOE manifestaron o seu apoio ao mantemento do convenio, considerando "positivo" que exista un acordo entre o Concello e a empresa "para tratar de expremer as súas posibilidades de uso". E tamén o BNG xustificou o mantemento do convenio para poder acoller, por exemplo, as actividades da Feira Franca. Dende Galicia, mellor sen touradas denúnciase que este convenio, que lle achega 47.500 euros anuais de cartos públicos aos propietarios da praza de touros, é "innecesario" Pola contra, dende Galicia, mellor sen touradas denúnciase que este convenio, que lle achega 47.500 euros anuais de cartos públicos aos propietarios da praza de touros, é "innecesario". O colectivo sinalou que "o goberno municipal (BNG+PSOE) non necesita asinar acordos cos empresarios taurinos nin debe vender a idea de que non se subvenciona a tauromaquia mentras mantén estas axudas dende hai 14 anos". O convenio municipal permítelle ao Concello a utilización do recinto todos os días que desexe, agás as catro xornadas ao ano nas que acolle touradas. Hai uns meses Galicia, Mellor Sen Touradas e a Fondation Franz Weber realizaron unha proposta de reconversión das instalacións, para convertelas nun espazo para eventos musicais, culturais, empresariais e deportivos de audiencia ampla. Dende o BNG sinalouse que o Goberno municipal "non ten competencias" para prohibir a organización de touradas e destacouse que "os pronunciamentos nosos sempre foron clarísimos. Nunca asistimos ás touradas e non figuran no programa de festas". Neste senso, tanto Touradas fóra de Pontevedra coma Galicia, Mellor Sen Touradas anunciaron a súa intención de remitirlles ao alcalde Miguel Anxo Fernández Lores e á concelleira de Festas, Carmen da Silva unha carta para convidalos a sumarse á campaña para declarar Pontevedra vila libre de touradas, xusto no momento en que van facer dez anos dende que Barcelona adoptara esta medida.


Summary: As mobilizacións decorrerán o vindeiro 11 de abril para denunciar que o goberno español abre a porta a "contratación de menores de 30 anos, con salarios inferiores a 500€ e, en moitos casos, sen dereito á prestación por desemprego"

Facer fronte ás reformas e recortes en materia laboral aprobados polo goberno español no último mes. Esa é a finalidade das mobilizacións convocadas pola CIG para o vindeiro 11 de abril en diferentes cidades galegas. o decreto para a contratación da mocidade; a autorización ás mutuas para dar altas de enfermidade; a das pensións anticipadas, voluntarias ou forzosas e o recorte do dereito ao subsidio para maiores de 55 anos, son algunhas das últimas tesoiradas do executivo do PP á clase traballadora e contra os que a central nacionalista chama a se mobilizar. Co pretexto de favorecer a contratación de menores de 30 anos o Goberno de Mariano Rajoy autoriza, con carácter xeral, a contratación de menores de 30 anos con salarios inferiores a 500€ e, en moitos casos, sen dereito á prestación por desemprego. "Non satisfeito con isto, o Goberno ofrece a cambio importantes axudas ás empresas, ás que permite facer estes contratos para os que a CIG denuncia que previamente despedirán a outras/os traballadoras/es por calquera causa. "Poderán substituír a un/unha traballador antigo e maior por varios novos, precarios e baratos". Permite ademais ás ETTs facer estes contratos baratos e pagar con diñeiro público a empresas privadas que os xestionen en substitución do INEM. Concentracións A Coruña, ás 20:00 horas na Subdelegación do Goberno Compostela ás 20:00 h. na Praza do Toral Ferrol, ás 19:00 horas na Praza do Concello Ourense, diante da Subdelegación do Goberno español ás 20.00 horas Pontevedra, na Praza da Peregrina ás 20.00 horas Vigo, na farola da Urzaiz ás 20.00 horas .


Summary: Multan un xornalista deste medio en euskara, Axier López, por publicar na súa conta de twitter fotos dun operativo policial en Eibar; e a raíz dunha denuncia da comisaría de Donostia.

Axier López é o primeiro en Euskal Herria en ser multado ao abeiro da 'Lei Mordaza' e por exercer a súa profesión. Así o denuncia o propio medio onde traballa, Argia, que aponta a que "o goberno español castiga Argia por informar, empregando a Lei Mordaza". Impónselle a este profesional unha sanción de 601 euros por publicar na súa conta de twitter imaxes dun operativo policial que decorreu a comezos de marzo en Eibar para deter unha activista, unha moza que en 2007 canda outros 4 compañeiros cortara a Auto-estrada A8 para protestar contra a ilegalización de 'Segi'. Axier López, no desempeño do seu traballo, sinalan desde o semanario e dixital euskaldun, procedeu a cubrir o operativo, algo que tamén realizaban profesionais doutros medios. No momento da detención subiu as imaxes a través da súa conta de twitter. Isto derivou nunha denuncia contra el da Comisaría de Donostia. López foi un dos rostros visíbeis da campaña 'Kazetaritza ez da delitua' (O xornalista non é delito), que decorreu o ano pasado e sumou o apoio de máis de 400 profesionais de País Vasco para denunciar os intentos de aplicación da Lei Mordaza a medios vascos.


Summary: "De tramas falaron outros gobernos, o goberno que eu presido nunca", di Feijóo, sen indicar que outros executivos, entre os que se sitúa o Goberno central de Mariano Rajoy, que si empregou esa expresión A "actividade incendiaria homicida" en torno a Vigo que denunciou Feijóo non existiu alén de "rumores" A Fiscalía desbota a teoría das tramas e do terrorismo incendiario que alentou a Xunta

O pasado luns o fiscal superior de Galicia, Fernando Suanzes, negou que os incendios da vaga de lume do pasado outubro poidan ser considerados como terrorismo, como os cualificou a Xunta. E argumentou que para iso, máis alá de que fosen intencionados, requirirían condicións que ao seu ver non se deron: que buscasen "subvertir a orde constitucional, alterar gravemente a paz pública ou provocar estado de terror na poboación, e iso non foi así", dixo. Tras esas palabras, este xoves o presidente Feijóo pediu que se cambie o Código Penal para que os incendios intencionados teñan cabida no delito de terrorismo. Na súa rolda de prensa semanal tras a reunión do seu Goberno, Feijóo asegurou que coincide con tres das principais conclusións expresadas polo fiscal no Parlamento de Galicia: que os incendios foron intencionados, que non houbo unha trama detrás deles e que non son terrorismo. E matizou especialmente as dúas últimas para tentar trasladar a imaxe de que non contradín o discurso oposto a elas que viña trasladando a Xunta. "De tramas falaron outros gobernos, o goberno que eu presido nunca", dixo, sen indicar que outros executivos, entre os que se sitúa o Goberno central de Mariano Rajoy, que si empregou esa expresión Feijóo salientou que a maioría dos incendios foron intencionados, pero volveu atribuír á propia Fiscalía as dúbidas sobre a posible existencia de tramas organizadas detrás deles malia que o seu propio Goberno e o PP alentaron as sospeitas ao respecto. Malia empregar el mesmo expresións como "atacáronnos indiscriminadamente" ou "o sucedido non é resultado da casualidade", vinculadas á antedita expresión de "terrorismo incendiario", Feijóo insistiu este xoves en que el nunca empregou a expresión "trama". "De tramas falaron outros gobernos, o goberno que eu presido nunca", dixo, sen indicar que outros executivos, entre os que se situaría o Goberno central de Mariano Rajoy, que si empregou esa expresión, ademais do bipartito de PSdeG e BNG. Sobre a consideración dos incendios intencionados como "terrorismo incendiario", expresión que a Xunta divulgou mesmo pagando anuncios en prensa, e que Feijóo alentou que tivese repercusión penal, o presidente admitiu este xoves que "non se pode falar desde o punto de vista de recoñecemento xurídico no Código Penal de terrorismo incendiario, e por iso nós defendemos que haxa as modificacións legais axeitadas para que esas actuacións intencionadas se poidan cualificar desde o punto de vista penal como delitos de terrorismo incendiario". Un cambio que, segundo o expresado polo fiscal superior, implicaría aumentar os anteditos criterios para que un delito sexa considerado terrorismo.


Summary: É a de maior importe presentada en Galiza. Os denunciantes son unha muller de 60 anos e os seus dous fillos

Unha familia emigrante en Suiza presentou, a través do bufete Caamaño, Concheiro & Seoane en A Coruña, unha demanda contra Novagalicia Banco por importe de un millón cincocentos mil euros, a máis alta até o de agora en Galiza. A denuncia é dunha muller de 60 anos, emigrada en Suíza, e os seus dous fillos, sen experiencia algunha en investimentos. A cantidade que meteron en participacións preferentes procedía dunha herdanza. Os feitos remóntanse a 1991, ano no que a muller demandante, que daquela estaba emigrada en Suíza, foi depositando os seus aforros nunha sucursal de Caixa Galiza en Pontevedra, onde estaba o seu xestor bancario e persoa de confianza. Este en 2001 foi trasladado a Ferrol e a muller transferiu as súas contas a esa nova sucursal. Abuso de confianza Nos seguintes anos, e en base a esa confianza, a familia foi facendo o que lles dicía esa persoa á que deixaron claro que que quería que os seus aforros se depositasen a prazo fixo e sen risco. Os avogados consideran que este caso é "habitual dentro das demandas presentadas nas preferentes: persoas sen ningún tipo de experiencia previa en investimentos, nin formación específica, titulares de depósitos, cunha relación de confianza cos empregados de NCG banco, quen non informan do risco e características dos produtos nos que se investían".


Summary: Despois dunha década de traballo, a Universidade de Vigo, o Instituto da Lingua Galega e o Centro Ramón Piñeiro presentaron este verán o sintetizador de voz, que permite a conversión de textos en cadeas orais

Despois dunha década de traballo, a Universidade de Vigo, o Instituto da Lingua Galega e o Centro Ramón Piñeiro presentaron este verán o sintetizador de voz CoToVía, que permite a conversión de textos en cadeas orais. No proxecto CoToVía conflúe o traballo do equipo e enxeñeiros e enxeñeiras do Grupo de Tecnoloxías Multimedia da EE de Telecomunicación de Vigo, coordinados primeiro pola catedrática Carmen García Mateo e actualmente polo profesor Eduardo Rodríguez Banga, e de lingüistas da Universidade de Santiago de Compostela, baixo a dirección de Manuel González González. O obxectivo era construír un sistema de conversión automática texto-voz para a lingua galega e para iso, ao longo dos últimos anos foron presentándose distintas versións ata chegar a esta definitiva, construída con unidades pregravadas extraídas da lingua natural. Os sintetizadores de voz serven para garantirlles a accesibilidade web a persoas con discapacidades visuais, pero son tamén fundamentais na automatización das comunicacións Os sintetizadores de voz serven para garantirlles a accesibilidade web a persoas con discapacidades visuais, pero son tamén fundamentais na automatización das comunicacións, da información e das relacións sociais: en postos de información automatizados (servizos de banca, reservas de billetes, lectura de mensaxes por vía telefónica...), no ensino de idiomas, no ensino de lectura a nenos con dislexia, nas alarmas orais, na verificación de texto... CoToVía funciona mediante a concatenación de unidades e difonos extraídos da linguaxe natural, emulando voces masculinas e femininas. Isto faise a través de tres módulos destinados a arquivar os recursos lingüísticos, acústicos e prosódicos (entoación, ortografía, duración dun segmento, etc) cos que se interpretará o texto dun xeito intelixible, fiable e cunha gran naturalidade e proximidade ao discurso oral. Isto supón un destacado avance respecto ás primeiras versións do programa que contaban cunha voz máis mecánica. Unha vez obtida a frase textual, o programa normaliza o texto e realiza un preprocesado do mesmo, para despois realizar unha análise morfolóxico e sintáctico. Esta tarefa deriva nunha transcrición fonética, a partir da que se dan ordes para buscar unha secuencia determinada no módulo acústico e un modulado prosódico, coa duración dos segmentos, a súa intensidade e a frecuencia de cada vogal. A partir de agora, o equipo do proxecto CoToVía seguirá traballando nunha nova dirección máis flexible e diversificada de elaboración de recursos auxiliares para o desenvolvemento deste tipo de tecnoloxías A versión definitiva de CoToVía púxose ao libre dispor de toda a comunidade como Creative Commons, cunha licenza GPL 3.0+, de maneira que pode ser empregada libremente por calquera empresa ou usuario, coa única condición do recoñecemento de que os seus autores son o CRPIH e a Universidade de Vigo. A partir de agora, o equipo do proxecto CoToVía seguirá traballando nunha nova dirección máis flexible e diversificada de elaboración de recursos auxiliares para o desenvolvemento deste tipo de tecnoloxías. Ciencia e tecnoloxía en Praza.gal ofrecida por  Proba aquí o que CoToVía pode facer


Summary: Vilas e cidades do Estado Español están a ser escenario nestas últimas horas de concentracións cidadáns para amosar o rexeitamento ao rescate e á xestión do goberno español

De Ourense a Barcelona e de Madrid a Sevilla, nestas horas estanse a realizar concentracións de cidadáns e cidadás en diferentes partes do Estado español para expresar o malestar por un rescate europeo aos bancos que vai acabar pagando a cidadanía e para criticar a xestión de Mariano Rajoy e o goberno español. As convocatorias realizáronse mediante as redes sociais e nas mesmas está a se implicar o movemento 15M. Nalgunhas das mobilizacións foron visíbeis faixas pedindo a dimisión de Mariano Rajoy e mesmo alcumándoo de covarde e botándolle en cara o ter ido a Polonia a apoiar a selección española. As persoas concentradas consideran que o rescate, para Mariano Rajoy, "liña de crédito", vai ter consecuencias directas e prexuciais sobre a cidadanía, que se concretarían en máis recortes e medidas de austeridade a custa de servizos públicos e dereitos laborais. Exixen a Rajoy que compareza no Parlamento As diferentes organizacións de esquerda con representación no Parlamento español, entre elas o BNG, exixen a Mariano Rajoy que compareza na Cámara baixa para explicar o rescate Foto de portada: @SantiDemajo


Summary: A cifra de persoas infectadas nas residencias supera as 1.100.

O número de casos de coronavirus na Galiza ascende esta quinta feira a 5.551, segundo a Consellaría de Sanidade. Deles, 1.148 corresponden á área da Coruña, 563 da de Lugo, 1.041 da de Ourense, 470 da de Pontevedra, 1.069 da área de Vigo, 939 da de Santiago, e 321 da de Ferrol. Do total de pacientes positivos, 154 permanecen en UCI, unha cigtfra que vai minguando aos poucos nestes últimos días, mentres que 794 están en unidades de hospitalización e 4.603 no domicilio. Polo de agora, informa SanidADE, na Galiza rexistráronse 910 altas de pacientes e 297 falecementos. O número de PCR realizadas é de 36.799. Datos dos centros residenciais de servizos sociais Deses 5.551 casos de contaxio na Galiza, 1.166 corresponde ás residencias de anciáns, a gran maioría a usuarias e usuarios (818 contaxiadas), mentres que 348 son traballadores e traballadoras. Do total de 297 vítimas mortais contabilizadas por Sanidade, 117 teñen a ver coas residencias: 61 faleceron nas propias instalacións destes centros e 56 en hospitais e residencias integradas. O número de casos de coronavirus detectados en centros residenciais de servizos sociais de Galiza supoñen 3,3% do total das persoas residentes., segundo inciden desde a Xunta Respecto das 4 persoas falecidas esta terza feria en centros residenciais, 2 foron na residencia DomusVi Cangas, 1 na residencia DomusVi Barreiro (Vigo) e 1 na residencia Moledo (Vigo). A Consellería de Sanidade reitera que a cidadanía empregue o número 061 só para emerxencias ou casos graves e aconsella utilizar o número gratuíto do 900 400 116 para consultar dúbidas ou síntomas leves de coronavirus.


Summary: Comeza a cuarta edición do congreso As mulleres que opinan son perigosas, que decorrerá de maneira online e que poderá seguirse nas canles do Concello de Pontevedra e da Deputación. Este ano participan, entre outras, as xornalistas Belén López, Montse Fajardo, Lara Graña, Mercedes Mora, Almudena Ariza e a directora de Nós Diario, María Obelleiro. Entrevistamos a Susana Pedreira, unha das promotoras do foro.

Por que son perigosas as mulleres que opinan? Non o somos, as mulleres que opinan son necesarias e non perigosas. O único que corre perigo con nós exercendo a opinión é un xornalismo machista que xa interesa cada vez a menos público. O título do noso foro tira de retranca galega para criticar os ámbitos de poder que nos silencian. Por que son tan poucas as xornalistas que chegan a postos de decisión nos medios? Son varios motivos, pero salientaría dous: o poder é un sector historicamente masculinizado, tamén nos medios de comunicación, e os homes promociónanse entre eles, esa inercia custa rompela. E o segundo motivo hai que buscalo no fogar, onde as mulleres seguimos cargando cos coidados, o que limita as nosas posibilidades de ascenso no mundo laboral. Necesitamos fogares correspondentes para que deixemos de renunciar ás nosas aspiracións profesionais. Que se pode facer para reverter unha situación en que as mulleres son maioría nas redaccións pero minoría nas dirección? Comezando por reivindicar ese espazo para que os que dirixen e mandan saian da inercia histórica, reivindicarnos como profesionais que, ademais, queremos dirixir, opinar e ter mando. Promocionar mulleres dentro das redaccións para equilibrar a mirada que constrúe a axenda informativa dese medio. Non reverteremos a situación de verdade até que ademais de querer dirixir teñamos a posibilidade real de facelo porque as cargas e responsabilidades no ámbito privado sexan compartidas. O mercado laboral ten que fomentar esa corresponsabilidade. A maternidade ten que ter un valor e non só un prezo a pagar. As políticas públicas de igualdade son imprescindíbeis. Como aplicar a perspectiva de xénero nos medios? É necesaria a formación das e dos profesionais, comezando polos que dirixen medios para que saiban de que vai iso da perspectiva de xénero, para que o entendan como unha ferramenta clave que vai mellorar o contido e o tratamento de todas as informacións que publiquen. Ten que ser transversal, non un departamento estanco. Que destacaría desta edición de As mulleres que opinan son perigosas? Destacaría que xa é un evento consolidado cun público fiel que pregunta por el desde finais do ano anterior. Ademais, conseguimos crear unha marca que as profesionais de todo o Estado coñecen e da que queren formar parte. Do cartel salientaría o poder feminino no xornalismo galego con tres directoras de medios, dúas xefas de sección de Economía, e dúas xornalistas referentes falando de cultura e memoria.


Summary: O Goberno central incrementa ás agachadas a cotización dos autónomos. A maioría terán que pagar 62 euros máis por ano, mentres que aos societarios ou con máis de dez empregados suporalles 57 euros máis cada mes.

"Neste momento, os gobernos teñen que axudar os emprendedores. Non os imos deixar sós porque son o motor que conduce de novo o país á prosperidade". Son frases que Núñez Feijóo ou Mariano Rajoy pronunciaron nos últimos meses, nese teimudo discurso que sitúa nos traballadores en réxime autónomo ou nas empresas creadas por un mesmo como a base da solución aos problemas económicos de Galicia ou do Estado. O Goberno de Rajoy aprobou ás agachadas pouco antes do Nadal a suba de catro impostos aos autónomos Xunta e Goberno central artellaron diversas normativas para impulsar o emprendemento, a través de incentivos fiscais, eliminación de burocracia e prazos ou liñas de microcréditos. Pero os feitos volven desmentir as supostas intencións das administracións do PP. Catro impostos vén de subir de súpeto, e ás agachadas, o Executivo de Rajoy aos emprendedores e, xa que logo, aos autónomos. Daquela "alfombra vermella" para os pequenos empresarios pola que apostaba Madrid, aos atrancos no camiño. Foi pouco antes das festas de Nadal cando, no decreto que ampliaba a contratación a tempo parcial para os emprendedores, o Ministerio de Emprego aproveitou para meter unha nova suba ás cotizacións dos autónomos. "Non se agardaba porque o fixeron a última hora e sen previo aviso", asegura Rafael Granados, presidente da Asociación de Autónomos (ATA-Galicia), cuxa agrupación a nivel estatal xa pediu unha xuntanza co Executivo pero que teme que "non se vai poder facer nada" para evitar o que supón un novo golpe para este colectivo. Malia que as subas non moi grandes en tres casos, si supoñen "un gasto engadido máis nesta época de crise". A cotización dos autónomos societarios ou dos que teñen máis de dez empregados sobe un 22% e pagarán 57 euros máis ao mes No entanto, a suba si é importante para os autónomos societarios ou administradores que tiveran contratados dez ou mais traballadores por conta allea en 2013. Vense afectados os socios traballadores co control efectivo da sociedade ou socios de pequenas empresas laborais, pero tamén as persoas físicas que teñan en nómina máis dunha decena de empregados. O incremento para estes casos será do 22%, xa que a base mínima de cotización elévase dos 875,70 euros que se lles exixía até agora até os 1.051,50, polo que a cota mensual que pagan pasará dos 256,72 euros aos 313,4, case 57 euros máis ao mes. Para ATA, esta medida "influirá na contratación" e podería provocar incluso despidos, xa que "todo sae máis caro e hai xente que vive ao límite que terá que reducir o seu cadro de persoal de engadírselle máis gastos". A agrupación destaca que son miles as pequenas sociedades de autónomos nas que matrimonios ou amigos comparten a xestión da compañía e que serán as máis prexudicadas. O 90% dos autónomos galegos pagarán case 62 euros máis ao ano O caso é que segundo ese decreto lei "de medidas para favorecer a contratación estable e mellorar a empregabilidade dos traballadores" tamén se produce unha suba do 2% na base mínima de cotización para os autónomos, que á a que pagan o 90% dos 215.000 profesionais deste tipo que hai en Galicia. Dos 858,60 euros de agora aos 875,70 deste 2014, máis de cinco euros máis por mes e case 62 máis ao ano. A medida non se aplicará en 2014 aos novos autónomos que causen alta inicial no Réxime Especial, pero si afectará os que xa realizan as súas actividades e cuxas asociacións que os representan levan anos denunciando as cotas que adoitan superar as que se pagan noutros países da UE. Pero ademais, á suba do 2% na base mínima inclúese tamén un incremento do 5% na base máxima, polo que aqueles que autónomos que elixan a cotización máxima mensual, que até o de agora situábase nos 3.425,70 euros, terán que pagar 3.597 euros, un importante aumento que, no entanto, afectaría un mínimo do conxunto de autónomos. Por outra banda, o decreto lei incluíu tamén como elementos cotizábeis algúns que non estaban na base da cotización, como os seguros médicos, plans de pensións, complementos de transporte ou axudas de comida. Estes engadidos tan só se aplicarían ás bases de cotización ´mais baixas e serían asumidos pola propia empresa, pero os traballadores poden verse afectados cunha perda de poder adquisitivo se a compañía ten que cotizar tamén por estes conceptos. Este novo pau aos autónomos chega logo de que se coñecesen os novos datos de altas de autónomos no Estado en 2013. En Galicia, producíronse 35.834 afiliacións no pasado exercicio, fronte ás 30.192 de 2012, o que supón un incremento do 18,7% (a media estatal foi do 21,1%) e 5.642 máis. En total, en Galicia hai na actualidade 214.446 autónomos.


Summary: A dereita logrou no país 67% dos votos e apañou 24 dos 27 deputados que se elixían aquel 15 de xuño de 1977. As formacións nacionalistas sumaron por volta 4,5% dos votos. A abstención abeirou 40% (no Estado, 21%). Un acto na Coruña, organizado polo Foro Cívico, lembra aquela xornada con algúns dos seus protagonistas.

Esta quinta feira fanse 40 anos das primeiras eleccións no Estado español trala morte de Franco. Uns comicios que van ser lembrados hoxe, 15 de xuño, nun acto no salón da Once, Cantón Grande, da Coruña, organizado polo Foro Cívico e que comezará ás 19:30. Nel tomarán parte algúns dos protagonistas daqueles días, como Meilán Gil, que encabezaba a candidatura da UCD; Carlos Etcheverría (lista do partido Socialista Popular), Elvira Souto (Bloque Nacional-Popular galego, BNPG) e Fernando García Agudín. Federación Democracia Cristiana-Democracia Galega. O acto será presentado por Manuel Monge, que naqueles comicios de 1977 lideraba a candidatura Agrupación Electoral de Traballadores (ORT). Naquelas eleccións concorreron máis candidaturas. Como a de Alianza Popular, encabezada por María Victoria Fernández-España y Fernández Latorre; PSOE (Francisco Vázquez); PSG (Xosé Manuel Beiras); PCE (Rafael Pillado) e Fronte pola Unidade dos Traballadores (LCR, etc), con Ignacio Fernández Toxo liderando a lista. O Foro Cívico lembra que naquelas eleccións "non houbo igualdade para todos; a legalización de todos os partidos políticos era unha esixencia asumida por toda a oposición, pero algúns non puideron presentarse a estas primeiras eleccións coas súas siglas". Se ben PCE fora legalizado, non así UPG, por exemplo. A participación no Estado español abeirou 80%, situándose finalmente en 78,9 por cento. Unha porcentaxe moi superior á rexistrada en Galiza, onde foi de 60,7%, polo que a abstención estivo no 40%, 19 puntos por riba da rexistrada no conxunto do Estado español. Aquel 15 de xuño de 1977 os galegos elixían nas urnas un total 27 escanos, catro máis que os que elixiron nas xerais de xuño de 2016, onde polas circusncripcións galegas votáronse 23 deputados. Unha diminución en representación que exemplifica a importante perda de poboación en Galiza a respecto da evolución do conxunto do Estado. Daqueles 27 deputados, a Unión de Centro Democrático (UCD) de Adolfo Suárez papara a maioría, 20. Obtivo un máis que contundente apoio nas urnas (53,7% dos votos). A segunda forza en votos foi o PSOE, con 15,5 por cento dos sufraxios e 3 escanos. A Alianza Popular (AP) de Manuel Fraga tivo menos votos, 13%, mais atinxira un escano máis que os socialistas (4), situándose como segunda forza en Galiza. Entre estas tres formacións repartíronse os 27 escanos. Nunha imaxe que deixa unha abafante presenza da dereita (da máis extrema ao centro-dereita), que obtivo 24 dos 27 deputados. Os socialistas, 3. E o resto de forzas que concorreron aos comicios, con porcentaxes por baixo de 5 por cento. A cuarta forzas en votos en Galiza naquela cita de xuño de 1977 foi o Partido Socialista Popular (PSP) de Tierno Galván, con 53.000 papeletas, 4,7% dos apoios nas urnas. O PCE logrou 3% e o PSG que lideraba Beiras, 2,4 por cento. BNPG e Democracia Galega obtiveron por volta de 2% cada unha. Naqueles primeiras eleccións xerais, o voto nacionalista (PSG e BNPG) apenas chegaba cinco por cento.


Summary: Coa dotación avanzada por Facenda a novas axuda chegaría a arredor do 40% dos nacementos, se ben a Xunta asegura que beneficiará a oito de cada dez familias porque prevé que as axudas teñan dotación tamén en 2017.

O 'cheque bebé' de 100 euros ao mes por nacemento foi o anuncio máis pirotécnico dos lanzados por Alberto Núñez Feijóo no derradeiro debate de política xeral da lexislatura. Unha semana despois do anuncio xa son públicos os Orzamentos Xerais de 2016, que financiarán a medida. No entanto, o plan lanzado entre acusacións de "electoralismo" segue inmerso nun mar de incógnitas que non se despexan en exceso nin tras a lectura dos documentos orzamentarios. Así e todo, dende San Caetano xa se ofrece unha certeza: este cheque só está garantido, cando menos de momento, para un ano. Isto é, para os nenos e nenas que nazan no ano electoral de 2016, cuxas familias disporían da prestación durante os doce meses seguintes ao nacemento. O conselleiro de Facenda, Valeriano Martínez, remitiu durante a presentación das contas "aos vindeiros días" para ofrecer detalles do cheque. Será o novo responsable de Política Social, José Manuel Rey, di, quen explique e aplique as axudas. Mentres, o responsable das contas públicas limítase a xeralizar que o subsidio beneficiará a "amplas capas medias da sociedade" e que terá un impacto no orzamento de entre 9 e 10 millóns de euros. Non é, en ningún caso, asegura, unha medida "electoralista" O Goberno nega que a medida sexa "electoralista" Así as cousas, se son adxudicados 100 euros mensuais durante un ano a cada nacemento en familias que cumpran os -aínda descoñecidos- requisitos, unha dotación de 10 millóns serviría para financiar cheques para uns 8.300 bebés. Cun número de nacementos semellante ao de 2014 -algo máis de 19.000- isto suporía dar unha axuda a algo máis do 40% das nenas e nenos que nazan, se ben o Goberno asegurou que chegaría a oito de cada dez familias. A consecución dese horizonte do 80% das familias, aclárase dende o Goberno galego a este diario, procurarase porque é previsible que os Orzamentos de 2017 -que elaborará o próximo Executivo- tamén inclúan dotación para cubrir as axudas que se teñan que seguir pagando nese vindeiro exercicio aínda que o proxecto de 2016 non inclúa unha programación plurianual ao respecto. Coa dotación avanzada por Facenda a axuda chegaría a arredor do 40% dos nacementos, se ben a Xunta asegura que beneficiará a oito de cada dez familias porque as axudas, previsiblemente, tamén terán dotación en 2017 Mentres o Goberno despexa as incógnitas -este mércores o Parlamento ordena as comparecencias nas que os conselleiros explicarán cadansúas contas-, unha ollada ao proxecto orzamentario permite deducir de onde sairá o cheque bebé, aínda que este non apareza como tal nos cadros da nova Consellería de Política Social. Dentro dos 54,6 millóns de euros que este departamento destina a transferencias correntes aparece unha nova partida de 15,4 millóns para "conciliación e dinamización demográfica" que non existía na antiga Consellería de Traballo e Benestar. Así, cabe agardar que sexa este montante o que financie o cheque bebé e outras medidas aínda non explicadas como o 'bono coidador'. Alén do cheque bebé, o considerado novo conselleiro estrela do gabinete Feijóo disporá dun orzamento social maior que a súa antecesora nesta área, Beatriz Mato, agora responsable de Medio Ambiente e Territorio. Así, a función de acción social sobe un 12% a respecto de 2015. Nesta liña, os fondos para a atención a persoas en situación de dependencia soben un 8%, ata os 324 millóns, a área de protección e inserción social gaña un 16%, ata os 74 millóns, e as políticas de mocidade disporán dun 11% máis, que deriva de achegarlles 2 millóns de euros adicionais. Pola contra, o programa de dirección e servizos xerais de acción social perde un 21% e fica en 39 millóns e a reducida área de solidariedade cae aínda un 7% máis, ata ficar en 1,2 millóns.


Summary: 2.000 traballadores de naval de Ferrol volveron saír á rúa para denunciar a falla de carga de traballo nos estaleiros e as "mentiras" de Goberno central e Xunta sobre os floteis de Pemex.

Máis unha vez, centos de traballadores de Navantia e industrias auxiliares volveron saír á rúa en Ferrol. As demandas, as mesas que levan meses e meses reclamando: carga de traballo e a fin das mentiras por parte da Xunta e Goberno central. Xa son máis de 2.500 os postos de traballo destruídos no naval de Ferrol, unha cidade cuxa taxa de desemprego é a máis alta do Estado español, por riba do 30%. O secretario do comité de empresa, segundo recollen as axencias, advertiu que en breve van acabar os traballos do único buque que fica en construción, LHD encargado por Australia, polo que 800 operarios ficarán sen tarefa. José Blanco denunciou que se siga a "mentir" no tema de Pemex por parte da Xunta, cuxa sede en Ferrol foi rodeada polos operarios en sinal de protesta. "O ano pasado dicían que era cousa feita, e a día de hoxe non hai nada. Nada de nada", lamentan desde os traballadores. "Se as mentiras se construísen en estaleiros... con Feijóo tiñamos carga de traballo para anos", ironizaba hai semanas un traballador do naval vigués, nunha afirmación que en días como este de protesta é moi compartida en Ferrol. Mais o certo é que a situación, como denuncian os sindicatos, é "insostíbel" e que o naval de Ferrol non pode soportar máis esta situación: sen dique flotante, sen flotel, sen carga de traballo e con centos de traballadores máis que cualificados engrosando as listas de paro.


Summary: [ACTUALIZACIÓN ÁS 10.51]. Só consta a presenza dun conseller, Josep Rull, no seu despacho durante esta mañá. Estivo até as 10 horas, momento en que abandonou o seu escritorio para acudir a unha reunión do PDeCAT. O Goberno español concede a president e consellers un prazo dunhas horas para recolleren as súas pertenzas. E advírtelles de que, se transcorrido ese prazo continúan a ocupar os seus despachos, poderían enfrentar cargos por un delito de usurpación de funcións, castigado no código penal con penas de un a tres anos.

Desobedecer o cesamento imposto por Mariano Rajoy, publicado no BOE na madrugada do sábado, e acudir esta segunda feira a traballar nos respectivos departamentos e coa máxima normalidade que sexa posíbel. Esta era a perspectiva coa que, segundo informaban meios próximos ao bloco indepedentista, o Govern afrontaba o primeiro día laborábel após a entrada en vigor do artigo 155. A realidade é que o único conseller que efectivamente ocupou o seu despacho foi Josep Rull, quen fixo rular unha foto súa no escritorio. A reacción do Goberno español non se fixo esperar e, en declaracións a ElNacional.Cat, fontes da Moncloa indicaban que darían unhas horas ao president e aos consellers para acudiren aos seus despachos a recolleren as súas pertenzas, unha circunstancia -alegaron- perfeitamente normal cando un gabinete cesa nas súas funcións. As mesmas fontes informaron, aliás, de que se Puigdemont e a súa equipa ocupan os seus despachos máis alá dese prazo estarían a cometer pretensamente un delito de usurpación de funcións, penado entre 1 e 3 anos de prisión. Na mesma situación atoparíanse os seus cargos de confianza. Querela Ora ben, o independentismo é consciente de que esta situación non pode prolongarse indefinidamente. Hai dúbidas sobre como actuarán os Mossos, se cumprirán as ordes de impedirlles acceder aos despachos ou mesmo de detelos. Pende en todo isto a querela por rebelión que prepara a Fiscalía. Aliás, coa intervención de contas da Generalitat e outras medidas a marxe de actuación de consellers e outros cargos está máis que limitada. 21D O independentismo, mentres tanto, ten que ir deseñando un posicionamento de cara ao 21D. As eleccións convocadas por Mariano Rajoy obrigan a resolver varias incógnitas. En primeiro lugar, se se concorre a elas ou non. En segundo, baixo que fórmulas e con que programa. O constitucionalismo xa situou o 21D na axenda como unha oportunidade para derrotar o 'procés' e vai dedicarse a iso con total empeño, como demostrou na multitudinaria manifestación deste domingo en Barcelona. PSC, PP, Cs baixo a mesma bandeira rojigualda e cun discurso común, resumido polo ex-ministro Josep Borrell: "Imos botar fóra o goberno nacionalista". A opción dunha "fronte ampla" contra o 155, insinuadas nas últimas horas por Dante Fachin (Podem) e Gabriel Rufian (ERC), foi asumida polo propio Oriol Junqueras nun artigo esta fin de semana en El Punt Avui, artigo en que abría a porta a unha participación nas eleccións do 21D. Desde En Comù Podem, porén, xa se apresuraron a desbotar unha fronte con JxS e a CUP. Todo está, pois, aberto. E mentres estes debates se daban, varios concellos cataláns (con alcaldías da CUP, de ERC e de PDcat) anunciaron que non cederían espazos para os comicios convocados por Mariano Rajoy por ser os mesmos debedores da aplicación do 155.


Summary: Falamos co presidente da Sociedade Galega de Xerontoloxía e Xeriatría (SGXX) sobre a xestión realizada nas residencias de maiores durante a crise do coronavirus e sobre as mudanzas que se deben introducir para un mellor funcionamento destes centros.

Miguel Ángel Vázquez preside a Sociedade Galega de Xerontoloxía e Xeriatría (SGXX). Dende o inicio da crise a SGXX vén publicando posicionamentos e recomendacións sobre as medidas que se deberían tomar para evitar contaxios e mortes nas residencias de maiores, o espazo no que se produciron máis falecementos pola Covid-19. Unha das propostas referíase á posta en marcha de espazos nos que ingresar aos usuarios e usuarias de residencias que fosen infectadas polo virus. A suxestión foi adoptada pola Consellaría de Política Social, que creou varias residencias integradas, que nas súas primeiras semanas foron coordinadas por varios integrantes da SGXX, entre eles o propio Miguel Ángel Vázquez, que se ocupou da xestión do centro de Baños de Molgas ata o pasado 23 de abril. Vázquez amósase moi crítico coa xestión realizada nas últimas semanas para conter a extensión da epidemia nas residencias e, en xeral, co papel que a sociedade reserva ás persoas maiores. Falamos con el.Como valoras a xestión que se fixo do coronavirus nas residencias de maiores? "Aquí produciuse unha traxedia humana, morreron moitas persoas maiores. E morreron mal, porque morreron soas"Máis da metade das mortes polo coronavirus tiveron lugar en residencias. Aquí produciuse unha traxedia humana, morreron moitas persoas maiores. E morreron mal, porque morreron soas. O que sabemos polos estudos en coidados paliativos é que á xente que ten conciencia de que vai morrer o que máis lle preocupa, a súa maior angustia, é morrer soa. E esta xente morreu soa, fomos incapaces nunha sociedade do século XXI de atender unha das cuestións humanas máis básicas e máis relevantes, que é o proceso da morte e morrer acompañados. Había que poñer todos os medios posibles para que nestes casos, aínda que fose con EPIs, esa persoa morrese con algunha persoa próxima ao seu lado. Temos que reflexionar sobre cal foi o trato que lle demos a estes milleiros de persoas maiores que morreron en España. A sociedade ten que pensar que ocorreu, por que asumimos todos calados que os maiores era normal que morresen e por que non pelexamos para que non morresen e por que non procuramos que non morresen sós.Que é o que fallou para que houbese tantos contaxios e mortes?"A intervención nas residencias por parte das autoridades sanitarias era necesaria e a resposta foi moi lenta. O pico tardou un pouco máis en chegar a Galicia e tivemos algo máis de tempo para organizarnos, pero en Madrid e Cataluña provocou o caos"O 19 de marzo publicamos dende a SGXX un posicionamento en relación coas medidas que considerabamos que se debían adoptar nas residencias, que eran sobre todo o diagnóstico precoz, facendo probas ás persoas que presentasen síntomas, e o illamento inmediato, tanto dos casos positivos coma dos sospeitosos. Tamén propuxemos a creación de centros intermedios de coidados continuados, a semellanza das residencias integradas que máis adiante puxo en marcha a Consellería de Política Social. Non se trataba de levar a todos os casos positivos aos hospitais, pero si de illar as persoas infectadas, para evitar os contaxios. A intervención nas residencias por parte das autoridades sanitarias era necesaria, e a resposta foi moi lenta. É certo que o pico tardou un pouco máis en chegar a Galicia e tivemos algo máis de tempo para organizarnos, pero en Madrid e Cataluña o pico foi antes e provocou o caos. Política Social contactou con nós e consultounos de que xeito se podían poñer en marcha estes centros intermedios e nós suxerimos a procura de espazos como residencias de tempo libre ou hoteis que se puidesen habilitar para os casos positivos que non necesitasen coidados hospitalarios. Penso que a Xunta foi valente á hora de tomar esta decisión.Dende a SGXX incidides en que as residencias non estaban preparadas para dar resposta a este problema e criticades que as autoridades sanitarias se desentenderon da súa responsabilidade..."A decisión de deixar as persoas maiores nas residencias e non ingresalas nos hospitais foi froito do pánico. Podería terse dado ás persoas maiores unha resposta moito máis sanitaria do que se deu"A Covid-19 é unha enfermidade e, polo tanto, ten que ser atendida por persoal sanitario. As residencias de maiores non son centros sanitarios, nin sequera socio-sanitarios. Non hai ningunha residencia en España que teña médico 24 horas ao día e legalmente non están obrigadas a telos. O sistema sanitario posiblemente descoñecía o mundo das residencias e por iso se tomaron decisións inapropiadas. A decisión de deixar as persoas maiores nas residencias e non ingresalas nos hospitais foi froito do pánico. Podería terse dado ás persoas maiores unha resposta moito máis sanitaria do que se deu. Houbo denuncias sobre a falta de persoal e de medios materiais nas residencias. Podería terse feito máis con máis recursos?"Aplaudo moito a valentía e o compromiso das persoas que seguiron traballando nas residencias en situacións moi malas, porque non había máscaras nin luvas"As residencias non son centros sanitarios. Cando chega o coronavirus, se os profesionais sanitarios tiveron pánico, imaxina o persoal das residencias. Eu aplaudo moito a valentía e o compromiso das persoas que seguiron traballando nestas condicións, en situacións moi malas, porque non había máscaras nin luvas. A maioría das residencias en España viviron situacións moi dramáticas, e aínda por riba cúlpaselles pola mortaldade. Pero iso é como se culpas a un colexio porque hai sarampelo.Hai que cambiar o actual modelo de residencias de maiores? O sucedido nestas semanas debería abrir os ollos sobre as condicións de funcionamento destes centros? Dende a SGXX incidides sobre todo en que as residencias deben estar máis "integradas na comunidade"..."Temos que cambiar o modelo de residencias. Nós avogamos porque sexan residencias pequenas, integradas na comunidade. Os profesionais da atención primaria son quen deben atender a esas persoas"Temos que cambiar o modelo de residencias, pero sobre todo temos que cambiar o modelo de sociedade no que atinxe á consideración que teñen as persoas maiores, discriminadas por razón de idade, o que se denomina como edadismo. Neste novo modelo nós avogamos porque sexan residencias pequenas, integradas na comunidade, que non teñan todos os servizos dentro (o médico, a enfermeira, o educador social o fisioterapeuta...), senón que utilicen os da comunidade. É un modelo que funciona moi ben nos países nórdicos, que desenvolven estados de benestar máis potentes que o noso. Os profesionais da atención primaria son quen deben atender a esas persoas, ao igual que as atenden nos domicilios. É un desperdicio ver a estes profesionais traballando para 20 ou 25 persoas, cando poderían estar traballando para toda a comunidade. Este sistema dun dobre sistema sanitario -un no interior das residencias e outro fóra- implica empobrecer os recursos e obrigar esas persoas a pagar dúas veces por ese servizo, polo que xa pagaron durante toda a súa vida a través das súas cotizacións.Búscase tamén que as residencias non sexan algo apartado da sociedade, un lugar no que as persoas maiores quedan 'aparcadas'?"As residencias teñen que ser un espazo máis da comunidade, non poden estar illadas, non deben ser un gueto"Si, as residencias teñen que ser un espazo máis da comunidade, non poden estar illadas. Teñen que ser un lugar onde un grupo de persoas vivan e onde reciban apoios que necesitan, pero non debe ser un gueto. Debemos rexeitar o modelo hosteleiro que se implantou en España dende os anos 80 e que eu mesmo apoiei nese momento, teño que recoñecelo. Hai que permeabilizar as residencias e convertelas en lugares máis habitables, que se parezan máis á túa casa, nas que comas cando queiras comer e te ergas á hora que te queiras erguer. O que fan estes servizos é apoiar os maiores. A min non me gustan os termos atención ou coidado, porque coidar, cóidase a un neno, pero a unha persoal adulta dáselle un apoio. Este modelo de 'coidados' é infantilizador no trato e nas palabras, ao igual que esa forma de falarlles ás persoas maiores coma se fosen nenos.Falabas antes de cambiar o modelo de sociedade en relación coas persoas maiores. Debe mudar o seu papel na sociedade, tendo en conta que somos un país cada vez máis lonxevo e cunha proporción cada vez maior de poboación de máis de 65 anos?"Cal é o papel dunha persoa maior na sociedade? Pois ser avó ou avoa, pouco máis. Pode prescindir unha sociedade do 25% dos seus individuos e mantela á marxe? Parece claro que non"Efectivamente, a realidade é que temos unha sociedade moi lonxeva, cunha porcentaxe de poboación de máis de 65 anos que supera o 25% en Galicia e que en Lugo e Ourense supera o 31%. Ten en conta que hoxe en día unha persoa que se xubila aos 65 anos ten por diante 20 anos de vida. Cal é o papel dunha persoa maior na sociedade agora mesmo, cal é o rol social que desempeña? Pois ser avó ou avoa, pouco máis. Pode prescindir unha sociedade do 25% dos seus individuos e mantela á marxe? Parece claro que non, e que polo tanto teremos que artellar unha sociedade diferente. Non se pode vivir de costas á nova sociedade que temos, unha sociedade lonxeva e que o vai ser cada vez máis.Ao longo de toda a nosa vida imos formándonos para traballar, para competir. Pero resulta que te xubilas e ninguén te ensina como vivir eses 20 ou 25 anos que vas ter por diante, nos que ademais tes unha chea de tempo libre e moitos temas resoltos. Pero a sociedade non conta cos maiores e os maiores en consecuencia non contan coa sociedade. Que espera a sociedade das persoas maiores? Espera que morran, nada máis, e considera normal que morran.Influíu esta concepción no trato que se lles deu ás persoas maiores nesta crise?"Nesta crise en España discriminouse por razón de idade, restrinxíronse os dereitos das persoas maiores"Si, nesta crise en España discriminouse por razón de idade, restrinxíronse os dereitos das persoas maiores por este feito. A sociedade no seu conxunto é edadista: se falta un pediatra nun lugar toda a poboación sae a manifestarse, pero non hai ese nivel de mobilización cando faltan servizos para as persoas maiores. A actitude edadista tamén a ten o profesional sanitario. Cando faltaban respiradores e houbo a necesidade de priorizar, inmediatamente púxose enriba da mesa o factor idade para decidir quen podía vivir e quen non. Pero a idade é tan só un número, hai xente de máis idade que ten mellor saúde que persoas máis novas. Hai un dito popular que afirma que "ninguén é tan vello que non poida vivir outro ano". Chegar aos 90 anos non é algo tan raro.Que cambios se deben producir na sociedade para unha maior integración e participación das persoas maiores, para ese novo papel que deben ter?"Hai que artellar sistemas de participación e de formación para os maiores"Os maiores deben participar de xeito activo, deben ter un rol na sociedade que non sexa só o de ser avós ou o de mirar as obras. Haberá que artellar sistemas de participación e de formación para os maiores. O que non pode ser é que os teñas á marxe de todo. Temos, ademais, un sistema sanitario demasiado enfocado cara aos pacientes agudos, cando o máis importante comeza a ser a cronicidade.Boa parte da culpa tamén a teñen as propias persoas maiores, porque a actitude de moitos é 'eu xa traballei toda a vida', 'eu xa estou xubilado', 'comigo que xa non conten'... Hai unha serie de estereotipos negativos da vellez que todas as persoas van aprendendo ao longo da súa vida, a través de chistes, comentarios e representacións sociais. E este estereotipo negativo é mesmo asumido polas persoas maiores. A realidade é que segues vivindo nunha sociedade que ten necesidade de ti e que ten que seguir contando contigo.Como debería ser a desescalada para as persoas maiores? Debe primar a protección, dado que son poboación de risco, ou o regreso á normalidade, a posibilidade de estar nas rúas?"A vellez é moi heteroxénea. Non ten nada que ver unha persoa de 65 anos con unha de 90. Hai que permitir que as persoas maiores, que son sensatas, poidan saír"A vellez é moi heteroxénea. Non ten nada que ver unha persoa de 65 anos con unha de 90. Hai que permitir que as persoas maiores, que son sensatas, poidan saír. E, sobre todo, deben saír as persoas que teñan trastornos neurocognitivos, como demencias, ou enfermidades psiquiátricas. Isto é prioritario. Eu non utilizaría, en todo caso, a idade como un criterio, senón a existencia ou non de enfermidades, trastornos e outros condicionantes.Hai que permitir igualmente que as persoas maiores poidan realizar exercicio físico, porque a estática favorece os edemas, a insuficiencia cardíaca e os problemas renais, e altéranse os procesos metabólicos... Ademais, a falta de luz solar e vitamina D favorece a osteoporose e o illamento acaba por danar moito a autoestima.Habería que avaliar como está a situación na axuda a domicilio. E os centros de día para persoas con demencias teñen que abrir xa, porque son centros terapéuticos e os usuarios e usuarias están perdendo a súa capacidade cognitiva a unha velocidade impresionante. Cónstame que os centros están dando apoios nas casas, pero aínda así deben abrir canto antes, porque son fundamentais.


Summary: Malia que a Secretaría xeral de política lingüística ten un convenio co Sergas para ofrecer os formularios na lingua do País nun tempo máximo de media hora

A Mesa pola normalización lingüística vén de facer público máis un caso de discriminación lingüística no Sergas, nomeadamente no hospital Miguel Domínguez de Pontevedra. Un paciente deste centro sanitario viuse avocado a adiar unha operación ao reclamar que a documentación a encher estivese en galego. Malia que o doente informou de que a Xunta, a través da Secretaría xeral de política lingüística, ten un convenio co Sergas para traducir este tipo de documentos nun tempo máximo de 30 minutos, a traballadora que o atendeu explicoulle que se non asinaba os papeis en castelán tería que agardar a que lle enviasen á casa uns novos, en galego. A Mesa recorda que foi a raíz dun caso de discriminación, tamén por razóns de lingua e tamén no Sergas, desta volta no hospital Nuestra señora de Fátima, en Vigo, cando desde a xerencia do servizo público se emitiu unha nota informativa a todo o persoal onde se puña a disposición d@s pacientes o servizo de tradución da Secretaría xeral de política lingüística, sinalando que a documentación estaría na nosa lingua nun tempo máximo de media hora. Após o novo episodio denunciado, a organización en defensa dos dereitos lingüíticos conclúe que a medida é "pouco efectiva" e que se non saen máis casos á luz "non é porque no resto de hospitais non se produzan, senón porque xogar coa saúde é unha chantaxe terríbelmente efectiva".


Summary: Con Alexandre Frazão na batería e Carlos Barretto no contrabaixo, o trío de Bernardo Sassetti estaba quizais no máis alto da súa carreira, despois de doce anos de tocar xuntos,

Un disco acabado de saír devólvenos a un momento do pasado, a unha noite de 2007 na que o prematuramente desaparecido Bernardo Sassetti tocaba co seu trío no Culturgest de Lisboa, un dos locais favoritos do pianista. Nelson Carvalho, o enxeñeiro de son que acompañaba o pianista en todos os seus concertos, atopou unha gravación impecábel daquel concerto, que agora aparece nun disco editado por Clean Feed. Culturgest 2007 / Bernardo Sassetti Trio / 2022 / Sete pezas / 13,90 euros Con Alexandre Frazão na batería e Carlos Barretto no contrabaixo, o trío de Sassetti estaba quizais no máis alto da súa carreira, despois de doce anos de tocar xuntos, de atopar sempre unha chave de conxunto que era quen de enriquecer as xa de seu admirábeis composicións do líder da formación. O tema que abre o disco, e o concerto, "Abertura", ofrece un resumo de todo o que o trío era quen de obsequiar nun concerto ao vivo: un jazz cun certo sabor a fado, un desenvolvemento dos temas musicais lento e seguro, unha enorme capacidade de reflexión en cada viravolta melódica, en cada variación harmónica. Logo, a formación desvíase cara a un clásico da década de 1930, "I'm Thru with Love", demostrando que se poden facer lecturas contemporáneas que non traizoen o espírito dunha música composta confiando na capacidade lírica. Aquí a melodía vaise instalando desde un eléctrico walking bass das vasoiras de Frazão, que deixan paso a un xogo no que a música aparece e desaparecede xeito enigmático mais indiscutíbel. Unha exhibición de jazz que poucos conxuntos poden permitirse con tanta seguridade. E regresan as composicións de Sasseti, mais reflexivas e introspectivas: cada peza ofrece novas sorpresas que enriquecen o colorido dun piano que parece saír da música, unha variación rítmica que lle devolve o sentido ao verbo sincopar -esqueleto do xénero-, unha cadencia case bailábel que semella cobrar vida propia até que os músicos deciden retomala e domeala até transformala nunha balada. O piano prevalece desde a súa aproximación cauta e audaz a un tempo, mais sempre apoiándose nunha base rítmica atenta a cada cambio, a cada heterodoxia, a cada nota de regreso á orde. Catorce anos despois, a música deste trío continúa a mostrar a brillantez dun músico que deixou unha marca indelébel en todo o universo jazzístico, do máis ortodoxo ao máis vangardista, e cuxo inmenso abano de rexistros non deixa de sorprender con cada gravación nova que aparece. Un disco verdadeiramente xenial que non fai máis que incrementar o respecto pola inmensidade do seu legado.


Summary: @s nacionalistas transmítenlle a Pedro Puy nunha misiva que non participarán nas xuntanzas previas anunciadas pol@s populares e presentan unha outra reforma da lei electoral para confrontar a decisión do PP

Con consenso ou sen el. Así de taxativ@s se amosan @s populares a respeito da redución de parlamentares que prevén aprobar esta lexislatura. Amparad@s no seu programa electoral e no aval que para el@s supón a maioría absoluta da Cámara, o voceiro do grupo Pedro Puy anunciou que se "fixará unha data concreta" para unha xuntanza previa "nos vindeiros días" á espera de @s socialistas lle remitan a súa resposta formal e unha proposta de aforro alternativa á diminución do número de deputad@s prevista polo partido maioritario. Feijóo e Pedro Puy anunciaron que aprobarán a redución "con consenso ou sen el" Pedro Puy asegurou esta segunda feira en comparecencia parlamentar que "até o momento" só recibiu resposta do BNG. No entanto, os tres grupos da oposición amosaron publicamente o seu rexeitamento á reforma achegada pol@s populares ao consideraren que a redución de parlamentares constitúe "unha cortina de fume" para desviar a atención dos escándalos que atinxen ao Partido Popular. O PP chama ao "consenso" e a oposición rexeita negociarDesde o grupo popular aseguran que a proposta presentada "non se cincunscribirá ao número de deputados senón que estará aberta a outros moitos aspectos" regulados pola lei electoral, salientou hai uns días o vice-voceiro Agustín Hernández. Neste senso propoñen modificar a duración das campañas electorais "e outros aspectos" matizou que "poidan xurdir na negociación". Porén, desde o BNG xa transmiriron ao portavoz parlamentar Pedro Puy que non asistirán ás xuntanzas previas e que se limitarán a defender a súa posición no debate parlamentar. @s nacionalistas rexeitaron a proposta coa presentación dunha reforma electoral encamiñada a "gañar máis democracia". Neste senso, o Bloque propón a supresión da barreira electoral fixada en tempos de Fraga no 5% e a distribución de escanos a través dun método de proporcionalidade pura que rache coa "degradación da democracia" que din, supón a reforma prevista pol@s populares.


Summary: A oitava edición do festival Ponte Poética, que se celebrará esta fin de semana en Pontevedra organizado polo concello, xuntará voces poéticas internacionais. De Galiza a Occitania, de Catalunya a Irlanda, de Portugal a Euskal Herria.

Ás cinco e media da tarde da sexta feira -20 de abril-, un recital abrirá o certame. Del farán parte as galegas María Xosé Queizán (Vigo, 1939), Manuel Rivas (A Coruña, 1957) e Elías Portela (Cangas do Morrazo, 1981) e mais a portuguesa Filipa Leal (Poro, 1979). Será no Teatro Principal. A seguir, no mesmo recinto, lerán poemas a galega Miriam Ferradáns (Bueu, 1982), a occitana Aurélia Lassaque (1983) e o irlandés -tamén tradutor de poetas galegos ao inglés- Keith Payne (Dublín). Á noite, no pub El Pequeño, haberá videopoesía e performance a cargo de Lassaque e Portela. O sábado 21 de abril, o Teatro Principal acollerá a poeta de Iparralde Itxaro Borda (Baiona, 1959), a catalá Dolors Miquel (Lleida, 1960) e o berciano Juan Carlos Mestre (Villafranca, León, 1957). Será ás cinco e media da tarde. Ás sete, tamén no Principal, decorrerá o "recital de clausura, que reunirá todas as autoras participantes e presentará Yolanda Castaño (Compostela, 1977), directora do festival. A maiores, a sexta feira de mañá haberá un "encontro poético" co alumnado de dous institutos, o sábado un "obradorio de narrativa" con Manuel Rivas e o domingo, un de poesía con Juan Carlos Mestre. As persoas interesadas en se anotar deberán facelo antes desta quinta feira, 19 de abril, a través do enderezo electrónico cfuentesmoledo@yahoo.es ou do teléfono 669428188.


Summary: A primeira sesión do xuízo ao procés soberanista catalán acolleu todas as intervencións dos avogados nas cuestións previas. As letradas e os letrados centraron os seus discursos en denunciar as vulneracións de dereitos que se produciron, en reclamar as probas e testemuñas que o tribunal se negou a aceptar inicialmente e en cuestionar a imparcialidade dos maxistrados.

Concluíu a primeira xornada do xuízo histórico ás políticas e políticos e activistas cataláns. No banco sentaban nove membros do anterior Govern –Oriol Junqueras, Raül Romeva, Dolors Bassa, Carles Mundó, Josep Rull, Jordi Turull, Joaquim Forn, Meritxell Borràs e Santi Vila–; os máximos dirixentes da ANC e Òmnium Cultural durante o referendo –Jordi Sánchez e Jordi Cuixart– e a presidenta del Parlament na anterior lexislatura, Carmen Forcadell. Nesta primeira xornada puxéronse sobre a mesa tres momentos chave: os feitos do 20 e 21 de setembro perante a Consellaría de Economía –que xustifican o tumulto co que se sustentaría a acusación contra os Jordis–; a propia xornada do 1 de outubro –día do referendo– e a proclamación da República no Parlament. A principal acusación que recae sobre as presas e presos políticos é a de rebelión, co agravante de malversación A principal acusación que recae sobre as presas e presos políticos é a de rebelión, co agravante de malversación. A Fiscalía aplícalles, neste caso, os artigos 472.1 e 473.1 do Código Penal, que se refire á rebelión sen armas nin combate. Junqueras, para o que piden 25 anos de cadea, é considerado o líder da trama. A Cuixart e Forcadell pídenlles 17 anos de cadea e outros 17 de inhabilitación. Turull, Romeva, Forn, Rull e Bassa enfróntanse a 16 años de prisión e Mundó, Borràs e Vila, a sete anos de prisión por malversación e desobediencia grave, á parte dunha multa de perto de 30.000 euros. A Avogacía do Estado, por outro lado, acúsaos de sedición, mentres que a acusación popular de Vox estipula nos límites más altos o delito de rebelión. Maxistrados que defenden "a unidade de España" Nesta primeira sesión, na que estivo presente o president da Generalitat Quim Torra, interviñeron as avogadas e os avogados das 12 acusadas e acusados. Perante o tribunal presidido por Manuel Marchena, as letradas e letrados afanáronse en evidenciar a vulneración de dereitos acometida e en apuntar que os maxistrados carecen de parcialidade. "Teño a sensación de que aquí se trata de facer ver que os maxistrados están para defender a unidade de España", afirmaba o avogado de Jordi Sánchez e de Josep Rull, Jordi Pina. "Pídolles que fagan de xuíces e non de salvadores da patria", engadía Pina. Sobre Marchena, Pina fixo alusión á polémica xerada polo whatsapp do senador Ignacio Cosidó no que alardeaba de que se este maxistrado era elixido presidente do Consello Xeral do Poder Xudicial podería controlar a Sala do Pena do Tribunal Supremo "desde detrás". Salientaba ademais que catro dos sete membros do tribunal que xulga as e os cataláns están "contaminados", porque foron quen admitiron a trámite a querela presentada pola Fiscalía Xeral do Estado contra o Goberno de Carles Puigdemont, a ex presidenta do Parlament, Carme Forcadell, e cinco ex membros da Mesa que iniciou a causa. "Unha derrota colectiva da sociedade española" O avogado de Jordi Cuixart, Benet Salellas, advertía, "a xulgar quen exerce dereitos fundamentais, póñense en cuestión e en perigo estes dereitos fundamentais. Este xuízo é unha derrota colectiva da sociedade española e non debería comezar así". Durante a súa intervención, o letrado do presidente de Òmnium Cultural inquiría os maxistrados, "A unidade territorial xustifica sacrificar dereitos fundamentais?". A resposta dábaa el mesmo ao afirmar que "non existe un dereito fundamental á unidade territorial". Criticaba, ademais, a decisión "restritiva" de limitar as testemuñas solicitadas, así como as probas periciais. O defensor de Joaquim Forn, Xavier Melero, complementou a argumentación de Andreu Van den Eynde –letrado de Oriol Junqueras e Raül Romeva– e pediu ampliar a testifical que formulou inicialmente, coa presenza do ex ministro do Interior, Juan Ignacio Zoido. O caso de Forn, lembrou, é diferente ao do resto, ao acusárselle de "dominar a forza policial" durante as xornadas do 20 e 21 de setembro e do 1 de outubro, tal e como sinala o Ministerio Fiscal. A avogada de Forcadell: "Declarar a independencia non é delito" Olga Arderiu, avogada de Carme Focardell, afirmou que a presidenta non participou da "organización do referendo do 1 de outubro, aínda que declarar a independencia non é delito". A letrada denunciou que o Constitucional "intentou que a mesa censure o debate parlamentar". En relación ás probas, criticou que se admitiran atestados nos que se detallan chíos das redes sociais e declaracións de Forcadell que foron "manipuladas" e que se lle dea credibilidade ao coronel Baena, malia ter un perfil nas redes desde o que "insultaba o independentismo". Coincidindo coa primeira xornada do xuízo, milleiros de persoas acudiron á chamada da ANC e de Òmnium Cultural para se mobilizaren na praza de Catalunya (Barcelona) contra o proceso ao procés baixo o lema "A autodeterminación é un dereito". A mobilización tivo lugar despois de que esta terza feira se desenvolveran protestos por toda a cidade, desde cortes de tráfico até a concentración ás portas da Fiscalía Superior de Catalunya. E mañá? Na cuarta feira, día 13, continuará a fase das cuestións previas e intervirán as acusacións, isto é, Fiscalía, Avogacía do Estado e a acusación popular do partido de extrema dereita Vox. A diferenza do caso das defensas, a meirande parte da documentación e as peticións testemuñais da acusación foron aceptadas. En función da duración das intervencións da acusación, o tribunal comezará mañá ou a quinta feira a lles tomar declaración as acusadas e acusados, a comezar por Oriol Junqueras.


Summary: Pachi Vázquez aposta por modular o proceso que desembocará na súa marcha en 2013 no medio dun fogo cruzado de esixencias de "renovación". Mentres, socialistas afastados da primeira liña dirixente reclaman "reflexión" e "construción dun proxecto" novo tras o "malísimo resultado" do 21-O.

A mediados de xuño de 2010 o PSdeG celebrou unha "conferencia política". A dirección socialista, xa encabezada por Pachi Vázquez, quixo que aquél cónclave de dous días en Compostela fose o punto de inicio dun proxecto "socialista e galeguista" que rachase co pasado, entendido como o partido que non fora quen de suturar as feridas da abrupta perda do Goberno, un ano antes. Naquel evento tentaran escenificar ademais que un cabo que estaba solto deixara de estalo: na xornada de clausura a cúpula do partido entrou no auditorio do Palacio de Congresos de Galicia acompañada por Emilio Pérez Touriño. Dalgún xeito, procurábase tapar bocas e silenciar as voces que falaban de separación, cando non de enfrontamento, entre Vázquez e o ex presidente. Dous anos despois, os socialistas galegos procuran, de novo, a súa identidade. Esta nova busca prodúcese nun contexto se cabe máis traumático para a formación que o complexísimo escenario de 2009 e 2010. Chega tras un durísimo correctivo electoral no que dos 25 escanos de Touriño, próximo ao teito do partido en Galicia -González Laxe lograra 28-, pasan a uns 18 que lembran máis os dificilísimos tempos que seguiron as eleccións de 1997, con Abel Caballero como candidato. Con sete escanos e 230.000 votos perdidos na batalla o secretario xeral trazou un roteiro do que polo momento só se coñece o final, a súa marcha do cargo, pero non os tempos exactos. Vázquez proponse pilotar o proceso que desemboque nun congreso extraordinario no ano 2013, pero xa hai voces internas que procuran ser tamén externas para reclamar celeridade na renovación. En 2010 o PSdeG celebrou unha conferencia política para artellar un proxecto "socialista e galeguista", a nova procura prodúcese nun contexto máis traumático O primeiro en falar, esixindo directamente a dimisión de Vázquez, foi o ex deputado Ismael Rego, abertamente touriñista e afastado dos postos de saída nas listas do 21-O -pechou simbolicamente a candidatura por Lugo-. Vinte e catro horas despois, este martes, saía á palestra o secretario xeral do partido na Coruña, quen ademais foi cabeza de cartel pola provincia, Francisco Caamaño. O ex ministro de Xustiza cre que para "recuperar a ilusión do electorado" o Partido Socialista precisa "unha profunda renovación nas ideas e nas persoas". Este proceso debe comezar, ao seu xuízo, por que Pachi Vázquez "arbitre durante un tempo" o camiño ao congreso. Pero matiza; a sociedade galega "difícilmente entendería" que o que foi candidato á Xunta lidere o partido no Parlamento tras a derrota "sen paliativos". As verbas de Caamaño, que inclúen unha aposta pola convocatoria de "primarias abertas", desataron unha verdadeira treboada entre os seus detractores, que ao longo do día manifestaron por múltiples vías que o ex ministro poida representar "renovación" no partido por, entre outros aspectos, a forte caída en votos e escanos na provincia da Coruña. Así, por exemplo, para o alcalde de Ares, Julio Iglesias, é "inconcibible" que Caamaño poida dar "leccións de renovación" no seo do PSdeG e Ángel Burgos, membro do comité provincial que tentara disputarlle a secretaría xeral a Pachi Vázquez, emitiu unha dura nota de prensa na que reta o líder provincial: "se ten ovos e é coherente, rétoo a que predique co exemplo e esas primarias empece por convocalas primeiro na súa provincia" e "lle pregunte así á militancia se quere ou non seguir téndoo como líder despois de perder votos as dúas veces que liderou a candidatura -nas xerais e nas autonómicas-". "Aclararse internamente" e "construír un proxecto galego" No medio da tensión xorden tamén outras voces igualmente críticas coa actual dirección, se ben sensiblemente máis pausadas nas formas. Este é o caso, por exemplo, do ex deputado Xoaquín Fernández Leiceaga, quen ve nun "déficit de gran profundidade" na "conexión co electorado" unha das causas que provocou o "malísimo resultado" do PSdeG, que "perde catro de cada 10 votos" malia á crise económica e os recortes do PP. O Partido Socialista, en Galicia como no resto do Estado, explica, está a ter "dificultades serias para representar o núcleo progresista da sociedade" e para poder facelo "hai que facer unha renovación profunda, non só de persoas", aínda que "tamén" haxa que acometer, dende o seu punto de vista, esas mudanzas orgánicas porque "a actual dirección quedou moi tocada" tras os comicios. Leiceaga: "Introduciuse unha lóxica de supervivencia dos aparatos en vez de abrirse á sociedade" Para Leiceaga "hai que pensar ben os contornos da n0sa oferta política, que proxecto temos para Galicia" tras uns anos nos que, dende o seu punto de vista, o partido non logrou o obxectivo que procurou na devandita conferencia política de 2010, a "construción dun proxecto galego" que "era o obxectivo central da época de Touriño". Nisto, dende a súa óptica, "deuse marcha atrás e é percibido polos cidadáns". "Hai unha especie de repregamento sobre o propio partido, introducindo lóxicas de supervivencia dos aparatos en vez de abrirse á sociedade". "Xusto cando a sociedade reclama máis participación", lamenta. Cal é o camiño, polo tanto? "O primeiro -na súa opinión- é aclararse internamente" e para iso "é inevitable" que o congreso extraordinario "se produza nos próximos tres meses" e que del "naza unha dirección para os próximos catro anos" cunha "liña política clara" que teña o reto de "configurar unha alternativa" dende unha "oposición intelixente" que ademais agora ten unha "presión" engadida, a presenza dun grupo de esquerdas adicional no Parlamento, como é a AGE de Xosé Manuel Beiras.


Summary: O número de traballadores e traballadoras afectadas por estes expedientes multiplicáronse por catro en comparanza co ano pasado

A reforma laboral aprobada polo goberno do PP está a dinamitar dereitos laborais a un ritmo case que se podería decir 'desenfrenado". Unha realidade que vén de ser denunciada no Congreso español pola deputada Olaia Fernández Davila. A parlamentaria sinalou que os EREs non pactados incrementáronse nun 317% e os traballadores afectados multiplicáronse por catro en relación ao ano pasado, e todo a raíz da reforma laboral. Alén dis, salientou a deputada nacionalista cando se dirixiu á ministra de Emprego, "a súa reforma laboral logrou unha rebaixa salarial que sitúa o salario no Estado español nun 11% por debaixo da media da UE. A reforma laboral remataba hoxe definitivamente a súa tramitación despois de voltar do Senado. Davila ironizou coa situación creada desde a aplicación do Real Decreto de Reforma Laboral sinalando que "con estes dados tan positivos sobre o benestar das maiorías sociais, hoxe se vai votar o proxecto de lei que, desde logo contará co voto en contra do BNG". Afirmou que o último trámite da reforma laboral vén a demostrar que "co PP todo pode ir a pior. A Lei saiu do Congreso pior, e volta do Senado pior".


Summary: Nas unidades de críticos o número de camas ocupadas por persoas cunha proba positiva en COVID-19 mantense estable dende hai 15 días. A cifra de ingresos hospitalarios mantense -grazas á vacinación- en niveis moito máis baixos que o pasado mes de xaneiro, a pesar de que a cantidade de casos detectados é máis do dobre.

A actual vaga da pandemia, dominada pola variante ómicron, continúa a acadar cifras récord de número de positivos detectados. Porén, hai un tempo que os datos de incidencia deixaron de ter unha importancia directa, sendo máis determinantes os indicadores hospitalarios e, por suposto, os de mortalidade. A variante ómicron ten unha capacidade de transmisión moi superior a todas as variantes anteriores, pero -en parte debido ás súas características, en parte grazas á vacinación- na maioría dos casos non está a provocar síntomas nas persoas que a portan. De igual xeito, a proporción de casos graves (que necesitan de ingreso hospitalario) é -de momento- moi inferior á de anteriores variantes e mesmo a estadía hospitalaria está a ser de menor duración.Hai un tempo que os datos de incidencia deixaron de ter unha importancia directa, sendo máis determinantes os indicadores hospitalarios e, por suposto, os de mortalidadeMesmo así, a gran cantidade de contaxios e de positivos detectados está a a deixar xa un incremento notable no número de camas hospitalarias, ademais de empeorar a situación de saturación que sofre a atención primaria. Nos vindeiros días haberá que estar atentos a eses indicadores para comprobar o verdadeiro impacto da actual vaga. En principio, os milleiros de positivos que se están a detectar -un número moi superior ao de calquera das ondas anteriores- traduciranse nun número total de ingresos e mortes moi inferior á do pasado mes de xaneiro. Porén, está aínda por ver a súa dimensión exacta.O Sergas informa este luns de 4.963 novos positivos de COVID-19 en Galicia, 2.871 detectados por unha proba PCR nas últimas 24 horasO Sergas informa este luns da detección de 4.963 novos positivos de COVID-19 en Galicia, 2.871 detectados por unha proba PCR nas últimas 24 horas. Son cifras inferiores ás de días anteriores, debido en boa medida ao efecto da fin de semana e das xornadas festivas ao redor do Fin de Ano, polo que a redución non pode aínda lerse como unha redución real da incidencia da enfermidade. Este domingo o número de probas de detección realizadas (8.420) foi moi inferior ao de dias anteriores, movéndose entre as 10 mil e as 17 mil.O número de casos activos segue a medrar e achégase aos 50.000 (49.988), con moito o valor máis elevado acadado durante a pandemia. Con todo, as moi diferentes características da actual vaga e desta variante do virus fan que a comparación con ondas anteriores deixe xa de ter sentido.O número medio de mortes diarias segue lixeiramente por riba das tres (3,24), unha cifra semellante á da última vaga, o pasado veránA incidencia media sitúase en Galicia ao redor dos 1.700 casos por cada 100.000 habitantes nos últimos 14 días. As áreas con máis positivos por habitante son as de Vigo, Pontevedra e Santiago, por riba dos 1.900. Porén, mesmo as áreas con menos casos detectados -Lugo e A Coruña- roldan os 1.400 e 1.500 respectivamente.O número de persoas ingresadas nos hospitais galegos cun diagnóstico positivo de COVID aumentou en 64 nos últimos tres días, ata chegar ás 384O Sergas informa tamén de que o número total de falecementos de persoas con COVID chega xa ás 2.770, aínda que non últimos dous días non se notificou ningunha nova defunción. O número medio de mortes diarias nos últimos 7 días mantense lixeiramente por riba das tres (3,24), unha cifra semellante á acadada na última vaga da pandemia, este pasado verán. O indicador está aínda moi por debaixo dos niveis acadados o pasado mes de xaneiro, cando chegaron a acadarse valores medios de 27 defuncións diarias. Porén, aínda hai que comprobar nas vindeiras semanas o efecto exacto da actual onda e dos contaxios producidos durante as xornadas festivas do Nadal.O número de camas UCI ocupadas por pacientes COVID segue estable. Dende hai dúas semanas o número móvese entre as 50 e as 56 e aínda por debaixo do máximo acadado este verán (64)De momento, os indicadores máis fiables e relevantes seguen a ser os hospitalarios. O número de persoas ingresadas nos hospitais galegos cun diagnóstico positivo de COVID aumentou en 64 nos últimos tres días, ata chegar ás 384, o valor máis elevado dende o pasado mes de marzo. Varias destas persoas non están, en realidade, enfermas de COVID-19 senón que presentan algunha outra patoloxía.En canto ás UCI, o número de camas ocupadas por pacientes COVID segue estable. Este luns o Sergas informa de que súa cifra medrou levemente, ata as 53, unha máis que hai sete días. Dende hai dúas semanas o número móvese entre as 50 e as 56 e aínda por debaixo do máximo acadado este verán (64).