Summary: Ao longo da historia, foron moitos os barcos que deixaron pegadas no noso extenso litoral porque os seus naufraxios constituíron perdas humanas que obrigaban a narrar as súas traxedias, ou ben porque os seus importantes e exóticos cargamentos fixeron agromar centos de contos que pasaron a engrosar a nosa inmensa tradición oral, recitados en coplas, cantados nas comparsas dos entroidos e lembrados aínda hoxe en calquera recuncho das nosas aldeas costeiras ao pouco que remexamos na memoria dos nosos maiores. Pensades que só aconteceu no filme O piano, a descuberta dun destes voluminosos instrumentos varado na costa ou existirán outros casos idénticos, incluso doutros instrumentos, nas nosas augas…?

Ambaca Perto da aldea de Touriñán, no inverno de 1992, detéñome a ollar o mar e de súpeto vexo saír un cano de fume branco da herba. Preto de min, vense unhas casas. Avanzo por unha pequena pista de terra até que me decato que o fume sae do teito dunha vella vivenda cuberta dun manto verde e húmido que co paso do tempo o terreo se lle fora apegando ao que era o muro traseiro da propia casa, até facelo desaparecer. Pola parte dianteira, atópome unha fachada denegrida de pedra, moi gastada, por cuxa porta de dobre folla e aberta pola parte superior, vese unha anciá. Está vestida de negro cun pano da mesma cor que lle cubre a cabeza. No seu rostro existen todas as engurras posíbeis. Saúdoa e achégome a ela e comezamos unha conversa. Falamos do tempo, falamos dos lugares da contorna, falamos das colleitas até que avanzado o faladoiro, dime que se chama Sofía. Falaba moi amodo e as veces custábame escoitala, pero o que máis me perturbaba era como a cada pouco a propia velliña afastaba da súa faciana o que parecían ser abellas… Si. Había unha colmea dentro da casa!. Ela, afeita a telas no interior da súa vivenda, comezou a narrarme unha das historias máis abraiantes e tamén das máis arrepiantes que eu escoitei na miña vida. Contaba Sofía que tería polo entón ela uns dez anos de idade cando nunha noite de invernía, estando ao cuberto do lume da lareira nunha casa da aldea de Touriñán, a última muller en achegarse ao grupo, dixo que fóra se escoitaba música que viña do mar. Todas as mulleres, novas e vellas, saíron da casa para comprobalo e, efectivamente -era unha música de baile- e facendo parellas entre elas, puxéronse a danzar. A música durou un bo anaco, até houbo un intre que se percibiu soando moi perto delas até que de súpeto cesou. De novo, metéronse no interior do lar ao calor do lume a escoitaren contos e lendas das mulleres máis maiores. Ao seguinte día, cando andaba Sofía pola ribeira coa súa nai e outras xentes da contorna na procura de crebas (restos de carga, materiais ou obxectos dos barcos, traídos polas mareas á costa) atoparon varios cadáveres flotando diante delas. O mar de fondo non lles deixaba recuperalos. Algúns deles eran peneirados polas ondas, pedras arriba, pedras abaixo, producindo as súas testas uns sons secos e arrepiantes ao bater coas cons que Sofía non foi quen de esquecer dende entón. É probable que este barco levase unha orquestra a bordo e que nese intre estivese amenizando a hora do té á pasaxe na cuberta Tentándome documentar sobre naufraxios acontecidos nestas paraxes na época que me estaba a contar Sofía, atopeime con que no mes de decembro de 1917 vaise a pique o paquebote portugués Ambaca, fronte ao mesmo cabo Touriñán, no último treito da I Guerra Mundial. Sete persoas que ían a bordo deste navío van perder a vida no naufraxio. É probable que este barco levase unha orquestra a bordo e que nese intre estivese amenizando a hora do té á pasaxe na cuberta, pois estaba caendo xa a noite e coa friaxe no ambiente, algúns aproveitarían para estirar as pernas por última vez no día, antes de procurar abeiro nos seus camarotes e estancias. Esta podería ser a música que escoitaban as mulleres na aldea de Touriñán, antes de que o buque fora engulido polo Atlántico ao colidir cun dos perigosos baixos que na zona están na tona da superficie do mar. A Jalluda…? Os Buxeirados…? Quen o sabe. O inmortal José Baña Heim, recolleu unha historia semellante na súa alfaia literaria: Costa de la Muerte. Historia y anecdotario de sus naufragios. Mais pasados uns anos, concretamente, no verán do ano 2000 estaba eu visitando a sala de maquetas do Museu da Marinha en Lisboa, cando casualmente atopei unha formada pola sección de estribor do Ambaca, na cal a súa lenda explicaba que este pequeno transatlántico portugués fora afundido ao ser torpedeado por un submarino alemán fronte ao cabo Touriñán, no mes de decembro do ano 1917. Iso podería explicar por que aquela música da que me falara Sofía se detivo de súpeto cando elas estaban a bailar… Tiven o privilexio de que este conto que acabades de ler foi levado aos escenarios pola compañía Tenencia Teatro de Redes e á súa directora, Eugenia Sanmartín, nunha espectacular estrea que fixeron do mesmo a noite de defuntos de 2018, no icónico e fermoso escenario do Cine Adriano de Barallobre. Vencedor A historia do bergantín Vencedor quizabes sexa a primeira nova documentada que se ten na Galiza da perda dun navío que portaba coma cargamento instrumentos musicais. Tiña matrícula de Bilbao e foise a pique no porto de Vigo o 21 de decembro de 1829. O seu capitán, Juan Bautista Alcatena, viña capeando un forte temporal e xa ao abeiro da ría viguesa, sentiu un forte golpe no costado de babor. O seu navío acababa de colidir coa pedra chamada, o Pego "próxima a tierra" como indican os derroteiros da época. O Vencedor procedía de Londres e fixera escalas previas nos portos de Ferrol e da Coruña. A súa tripulación composta por oito homes salvaríase integramente do naufraxio, unha parte abandonando o barco no esquife, a embarcación auxiliar de a bordo, e outra ao ser auxiliada por unha embarcación de pescadores de Redondela. Parte da carga deste navío pertencía aos señores Bergareche & Co, afincados en Londres, téndoa asegurada na sede da Lloyd´s na mesma capital inglesa, sendo a máis valiosa a que consistía en catro fardos de canela, un fardo de panos de seda da India e catro grandes caixas que contiñan catro pianos que se perderon no naufraxio. Mais non remata aquí o episodio de aparellos e mercadoría de valor que levaba a bordo este bergantín. Sábese que parte dos efectos salvados que saíron a flote foron recuperados e almacenados os días 23 e 24 de decembro na vila mariñeira de Cangas, supervisando dita tarefa o Axudante de Mariña deste distrito, o cal manda poñer por escrito no expediente de naufraxio: "… y a razón que han podido salvarse en el día de hoy mobiliario destinado a la Santa Iglesia de la Catedral de Santiago". Priam Pero de pianos na costa galega voltaremos a ter novas sesenta anos despois, en concreto, o 11 de xaneiro de 1889, cando se vai a pique nas Olgas da Cistela, un baixo existente polo leste da Sisarga Grande, (A Illa como lle chaman en Malpica) o paquebote británico Priam, que tería funesto final coma o rei de Troia a quen representaba o seu nome. A prensa galega da época, en concreto La Voz de Galicia, recolle como en varios areais da franxa costeira existente entre Malpica e Sabón, comezan a aparecer espallados pola costa abondosos restos da carga do vapor británico e curiosamente entre eles, dous pianos. Un vai ser reducido a achas polas xentes que o atopan pensando que no seu interior había obxectos de valor, perto de Malpica, e o segundo vai ser atopado varado no areal de Sabón, na costa de Arteixo. Isto forma parte do que puiden escribir sobre este sinistro marítimo, no meu libro de naufraxios editado no ano 2000. Máis o amigo Xabier Maceiras, lioume no bo sentido da palabra, e anos despois editaríamos conxuntamente, en 2014, o libro que leva por título: De Liverpool ás Sisargas; a derradeira travesía do Priam, traballo no que existe unha gran ampliación da historia e dos datos anteriores e posteriores ao naufraxio deste barco británico e da súa carga, pois entre ela ía un deses pianos que despois de varar na praia de Alba, a carón da aldea de O Rañal, sería cargado polo veciño de Sabón José Naya, nunha carruaxe da súa propiedade tirada por bois, rematando primeiro no balneario de Arteixo, para posteriormente ser instalado no café verán da Baiuca, despois na igrexa parroquial de Santiago de Arteixo, abandonando este templo en 1964 onde se lle perde a pista, sendo seguramente destinado para a nova igrexa dos Franciscanos que se acaba de rematar de construír na cidade da Coruña. Dos grandes rolos de tela que portaba a bordo o SS Priam, buque pertencente á Blue Funnel Line de Liverpool, nace unha historia narrada polo malpicán Chucho de Rojito, o cal afirmaba o que segue: "Cando o casco do barco rebentou polo temporal, os grandes rolos de tela que levaba nas súas adegas coma mercadoría, saíron a flote e ficaron encaixados no Esteirón, canle que afasta á Malante da Sisarga Pequena. Os mariñeiros de Malpica aproveitaron isto para cruzar andando dunha illa a outra por riba deles para capturar os abondosos ovos de gaivota que alí aniñan, producindo o efecto visual entre os seus compañeiros que estaban a contemplar a escena, que eses homes eran quen de camiñar por riba da tona da auga coma fixera Xesucristo!". Palermo Temos, por último, o naufraxio do vapor mercante alemán Palermo, afundido o 11 de decembro de 1910 nos baixos de Corrubedo, entre os Cobos e as Baleas, onde pereceu traxicamente toda a súa tripulación composta por 23 homes, cando se dirixía dende Hamburgo aos portos Mediterráneos con carga xeral a bordo, entre a que se atopaba unha boa cantidade de ouro e tamén acordeóns. Estes instrumentos musicais moi vencellados cos cantos de taberna mariñeiros, saíron ao mar logo de ter rebentado o casco deste buque, e contan os maiores da contorna, que ditas acordeóns emitían un sons fantasmais cando flotaban espallados polo mar e abaneándose ao movemento das ondas. Esta historia inspirou o xornalista e escritor galego Manolo Rivas, que lle dedicou a este episodio un anaco na súa fermosa e tráxica novela levada ao cine, O lapis do carpinteiro. "O barco chamábase Palermo e ía cargado de Acordeóns. Mil acordeóns embalados en madeira. A tempestade fundiu o barco e arrastrou o cargamento cara a costa. O mar, cos seus brazos de estibador entolecido, esnaquizou as caixas e foi levando os acordeóns para as praias".


Summary: "O machismo non colle vacacións". Así de contundente se amosa a deputada do BNG Noa Presas, que na mañá da cuarta feira participou nunha concentración convocada pola forza nacionalista ao pé dos xulgados da Coruña para reclamar unha ou un xuíz substituto especialista en violencia machista.

O BNG convocou un acto simbólico na mañá desta cuarta feira, 16 de agosto, para denunciar a falta dunha xuíza ou dun xuíz que substitúa o titular do xulgado de Violencia contra a Muller. En declaracións a Sermos Galiza, a parlamentar Noa Presas, presente na concentración, puxo de manifesto que "o feito de que o xulgado específico fique sen xuíza ou xuíz demostra que non lles interesa aos poderes públicos nin da administración xeral do Estado nin da Xunta de Galiza, pois non fixeron o mínimo por evitar a situación". E é que a formación nacionalista xa advertira en xuño que a xustiza non tiña previsto substituír o xuíz especialista cando este disfrutase das súas vacacións. A deputada do Bloque considera "inasumíbel" a situación, e ve "unha escusa de mal pagador" a xustificación que ofreceu o Ministerio de Xustiza, que asegurou que non hai orzamento, "para comezar, non falamos dun feito imprevisto, senón dunha substitución ordinaria que corresponde cos dereitos dun traballador a disfrutar das súas vacacións". Indica Noa Presas que o Estado español "non ten nin o máis mínimo reparo en facer modificacións dos orzamentos de 2017 para outras cuestións". Por outra banda, a portavoz do BNG en materia de igualdade no Parlamento de Galiza considera que a falta de substituta ou substituto "é unha moi mala imaxe para as persoas que están dispostas a denunciar calquera acto machista, porque o machismo non colle vacacións". Lembra, ao respeito, o número de asasinadas en 2016, que ascendeu a 37 no conxunto do Estado, "e este ano xa imos por 17". Noa Presas tamén insiste na falta de medios para loitar contra a violencia machista desde o ámbito xudicial, "algo moi criticado polo BNG e polos colectivos feministas, tanto a respeito das deficiencias, como da lentitude ou falta de instalacións". De feito, a formación frontista ten solicitado, en máis dunha ocasión, incrementar o número de xulgados específicos para atender casos de violencia machista no país, pois tan só existen o da Coruña e mais o de Vigo. Neste contexto, a deputada do Bloque urxe "a que isto teña unha solución e a que se adopte o compromiso de facer unha diagnose sobre a situación en que se atopa a xustiza, que é pagada por todas e todos nós e ofrece un servizo que está centralizado en Madrid".


Summary: Este 12 de xullo de 2020 2.7 millóns de galeg@s escolleron a nova composición do Parlamento Galego nunhas novas Eleccións Autonómicas.

Corcubión pasa por ser o único Concello da Costa da Morte onde non gañou o PP. Foi o BNG (37%) a escollida como primeira forza, por diante do PP (33%). O PSOE, que goberna a nivel municipal, queda como terceira forza co 22%, Resultados das #ElecciónsGalegas2020: O PP gaña en 18 dos 19 concellos da Costa da Morte As promesas do 2020 As promesas do #12X (III): O BNG reparte promisións. As promesas do #12X (II): O PP confía na súa supremacía na Costa da Morte. 06-07-2020: As promesas electorais (I): Xustiza democrática. Outras accións da campaña 19-06-2020: O BNG tamén abriu a campaña dende unha granxa de Mazaricos. 17-06-2020: O PP abríu a campaña do #12X visitando á industria agroalimentaria da Laracha. 15-06-2020: Gonzalo Caballero abre a campaña costeira do #12X.


Summary: O presidente aproveitou a sesión de control no Parlamento para afirmar en reiteradas ocasións que fica en Galiza e non medita dar o 'salto' a Madrid. Reiterouno perante Ana Pontón (BNG) e Luís Villares (En Marea), que lle reprochaban estar máis pendente de suceder a Rajoy que de resolver os problemas dos galegos e galegas.

O futuro político de Núñez Feijóo está aquén do Padornelo. Iso é polo menos o que o propio Feijóo se encargou de reiterar esta cuarta feira no Parlamento de Galiza durante a sesión de control ao presidente. Desbotar calquera dúbida que poida haber sobre se o seu compromiso con Galiza está supeditado á carreira sucesoria de Mariano Rajoy, onde Feijóo non se privou de meter ficha durante estes meses. "Faltan dous anos para que finalice o seu mandato: ou demita ou póñase as pilas" (Ana Pontón) "Señor Villares, probabelmente cando vostede non sexa deputado eu seguirei sendo presidente da Xunta se os galegos queren, podo asegurarllo". Así lle respondeu o mandatario ao portavoz de En Marea, que o acusaba de someter a galegos e galegas a "sacrificios" para "pagarlle a carreira en Madrid". "Cantos sacrificios máis temos que facer os galegos para pagarlle a careira en Madrid?" (Luis Villares) Villares dixo que a sumisión da Xunta perante Madrid, que Galiza teña as peaxes máis caras, a renuncia a un financiamento xusto… débese ao interese de Feijóo en situarse na "pool position" sucesoria. Negouno o de Monte Pío, que aproveitou para meter o dedo nas divisións internas de En Marea. "En emprego vostede vive nunha Galiza de conto, que non é a realidade" (Fernández Leiceaga) Pouco antes do debate co portavoz de En Marea Feijóo xa afirmara a súa intención de ficar en Galiza. Fíxoo na quenda de resposta a Ana Pontón (BNG), que lle reprochaba que fixese ouvidos xordos a mobilizacións e demandas da cidadanía contra os recortes de servizos públicos. Unha xordeira, sinalou a nacionalista, que proviría de que "xa ten a decisión tomada [sobre marchar ou seguir] e espera que abra a porta que lle interesa". Núñez Feijóo afirmou entón dirixíndose a Pontón: "Vostede confunde desexos coa realidade: a miña decisión é ficar. Os galegos dixéronme que tiña que quedar e para min é unha honra seguir até o último momento". "A miña decisión é ficar. Os galegos dixéronme que tiña que quedar e para min é unha honra seguir até o último momento" (Feijóo) O portavoz socialistas, Xoaquín Fernández Leiceaga, non entrou na lea sobre o futuro político do líder popular. Centrouse en criticar que Feijóo "viva nunha Galiza de conto, onde vostede cos seus poderes máxicos resolve todos os problemas", Mais a realidade, engadiu, é outra, e puxo o exemplo do emprego: máis temporalidade, menos persoas ocupadas que antes da crise, precariedade. O presidente retrucoulle co argumentario ao uso nestes casos: todo estaba peor cando gobernaban os socialistas. Xa o propio Leiceaga comezara a súa intervención advertindo que en troca dunha sesión de control ao presidente, estas citas eran "sesión de control á oposición".


Summary: Ferrol foi epicentro dos actos que decorreron con motivo do 10 de marzo, Día da Clase Obreira Galega, data cun marcado carácter de loita que lembra os traballadores Daniel Niebla e Amador Rei, asasinados pola policía franquista.

Milleiros de persoas participaron na mañá do domingo das mobilizacións convocadas con motivo do Día da Clase Obreira Galega, que se conmemora cada ano en lembranza dos traballadores de Bazán Daniel Niebla e Amador Rei, asasinados pola policía franquista na manifestación que acolleron as rúas de Ferrol o 10 de marzo de 1972. A CIG convoca oito mobilizacións Precisamente, foi Ferrol o epicentro dos actos, coas manifestacións convocadas por CCOO e pola CIG. O sindicato nacionalista tamén organizou mobilizacións en Vigo, Pontevedra, Vilagarcía, Compostela, A Coruña, Lugo e Ourense baixo o lema "Recuperar dereitos para avanzar". Os actos desenvolvéronse entre consignas que chamaban a resolver o conflito das ambulancias ou contra o feche de Poligal. En Ferrol tamén se reivindicou carga de traballo para o sector naval, unhas pensións públicas dignas e igualdade para as mulleres. Paulo Carril, secretario xeral da CIG, presente na mobilización que percorreu as rúas ferrolás, apelou ás traballadoras e traballadores a se mobilizaren "porque só a través da loita poderemos forzar os cambios que nos permitan recuperar os dereitos para poder avanzar". Carril: "É a clase obreira quen ten que tomar iniciativas e asumir máis compromiso para alcanzar políticas alternativas coas que na Galiza teñamos emprego, salarios e pensións dignas" Carril chamou a clase traballadora a non ficar "de brazos cruzados" ante o medre da precariedade, do empobrecemento e das desigualdades de xénero. Aludiu ao desmantelamento industrial, ao peche de empresas e á sangría da emigración. Puxo Alcoa, Ferroatlántica e Poligal como exemplos do proceso de crise e desertización industrial que sofre Galiza e valorizou loitas laborais como a do sector de ambulancias –que leva tres semanas en greve por un convenio xusto–, do persoal da sanidade e das xubiladas e xubilados de Endesa. "Ninguén nos vai salvar desta situación, é a clase obreira quen ten que tomar iniciativas e asumir máis compromiso para alcanzar políticas alternativas coas que na Galiza teñamos emprego, salarios e pensións dignas", salientou. Coa ollada nas eleccións Carril insistiu durante a súa intervención nas próximas convocatorias electorais, oportunidade, dixo, para mudar a realidade. Apostou en "forzas políticas propias, autenticamente nacionalistas e de esquerdas, que defenden os nosos intereses sen hipotecas, sen obediencias a Madrid", como "saídas para o noso futuro". Neste sentido, cargou contra o Goberno central do PSOE, ao que acusou de non interesarse en cambiar as políticas do PP, "mantendo o modelo económico e de relacións laborais nacido das reformas de 2010, e sobre todo da reforma de 2012, que teñen significado un auténtico atentado e golpe de Estado aos dereitos laborais, sociais e de negociación colectiva". A CIG cualificou de "claramente insuficientes e inxustos" os orzamentos xerais do Estado para 2019, que "no seu día pactaron PSOE e Podemos" A continuación, o secretario xeral da CIG cualificou de "claramente insuficientes e inxustos" os orzamentos xerais do Estado para 2019, que "no seu día pactaron PSOE e Podemos". Das contas xerais tamén denunciou o recorte "significativo" do investimento na Galiza e o seu "continuísmo", ao manteren, salientou, as reformas das pensións de 2011 e 2013. Non esqueceu Carril o papel do Goberno galego, ao que acusou de non frear "a grave emerxencia social e nacional que atravesa Galiza, malia disfrazarse cun discurso crítico e reivindicativo contra o Goberno de Madrid". "Feixoo cada día ten máis complexos e máis vergoña de ser galego, envolvéndose na bandeira de España, como fixo recentemente na Praza de Colón en Madrid, con Vox e Ciudadanos, para agachar as súas frustracións e o desastre das súas políticas", concluíu Carril, que insistiu na necesidade de recuperar o pulso social nas rúas. CCOO pon o foco no "escenario inquietante" CCOO conmemorou o Día da Clase Obreira Galega cunha manifestación que partía pasadas ás 11.30 horas desde o monumento ao 10 de marzo e da que tomou parte Unai Sordo, secretario confederal do sindicato, que puxo o foco no "escenario inquietante, marcado por un intenso momento político e presidido pola desmemoria dunha sociedade enferma do cancro da desigualdade extrema, onde ter traballo xa non significa saír da pobreza". CCOO sinalou que o 28A se decidirá "se o contrato social é solidario e se o modelo social está influído e condicionado pola clase traballadora ou ditado pola infinita cobiza dos poderes económicos" Comisións denunciou a incapacidade do Goberno central de facer da lexislatura "un tempo para o diálogo e o acordo que revertese as reformas máis lesivas da anterior etapa, que dese reorientado á axenda do diálogo a conflitividade xerada polas tensións territoriais". Neste sentido apuntou que nas eleccións xerais do 28 de abril se decidirá "se o contrato social é solidario e se o modelo social está influído e condicionado pola clase traballadora ou ditado pola infinita cobiza dos poderes económicos". No discurso pronunciado ao remate da manifestación, reivindicouse "un esforzo de mobilización unitaria" que garanta "un panorama electoral asentado nos valores e principios comúns da esquerda" para disputar "ás dereitas sen complexos calquera indicio de retroceso nos dereitos". Tamén se apelou á memoria ao recuperar a loita e a solidariedade que seguiu os asasinatos dos dous operarios de Bazán. CCOO salientou que é o momento de "recuperar a centralidade no traballo, o dereito ao traballo e o dereito no traballo como elementos fundamentais de estruturación da nosa sociedade". Engadiu que "continuaremos dando a batalla, sector a sector, empresa a empresa e convenio a convenio. É o momento de que todo o esforzo que fixo a clase traballadora durante a crise se vexa compensado, que o actual patrón de crecemento económico se distribúa cos principios de xustiza social". Ao concluír a mobilización, o Centro Cultural Torrente Ballester acolleu o acto de entrega dos Premios 10 de Marzo, que recaeron este ano en Tensi Álvarez, Xan López Facal e, con carácter póstumo, en Melchor Roel Rivas. A CUT, contra a "manipulación da historia" A CUT conmemorou o Día da Clase Obreira Galega cunha concentración ao pé do farol de Urzáiz, en Vigo, onde chamou a acabar coa "manipulación da semántica e da historia". "As mulleres e homes da clase traballadora galega somos Amador e somos Daniel na disputa do convenio colectivo, na solidariedade, na esixencia de igualdade, na fraternidade, na folga, no piquete, no desaufiuzamento, na ocupación, na camaradería, no conflito…". A CUT apela á conciencia de clase do pobo galego "Somos Amador e Daniel cando o imperialismo invade Venezuela, cando inxire na política de América Latina, no continente africano, cando a UE europea condena a morte aos inmigrantes no mar…", recolleu o manifesto da CUT, que apelou á conciencia de clase do pobo galego.


Summary: A TVG emite esta cuarta feira, 1 de xullo, catro debates electorais, en horario de baixa audiencia e por desconexión provincial. Insírense no programa 'Bos días' e non aparecen sinalados na grella que o medio público pendura na web. Cunha campaña baixo mínimos pola pandemia e cunha alta taxa de persoas indecisas, os debates na CRTVG non son protagonistas.

A televisión galega emite esta cuarta feira, 1 de xullo, ás 10 horas da mañá, catro debates electorais coas e cos cabezas de lista de cada circunscrición. Porén, transmítense por desconexión provincial, e só se poderá ver en cada circunscrición o que territorialmente lle toca. Os encontros non son en directo, tal e como decidiu a CRTVG, e graváronse o día antes. Teñen unha hora de duración e seguirán un formato semellante ao do debate xeral da segunda feira en canto a temas e formacións participantes: PP, PSdeG, BNG, Galicia en Común, Marea Galeguista, Cs e Vox. Ademais dstes debates emitírense nun horario de baixa audiencia, incompatíbel co horario laboral da maioría das galegas e galegos, cando só quedan escasas horas para que se boten pola televisión, a web da CRTVG segue sen anunciar os debates na grella de programación. Nela, simplemente sitúa o nome do programa contedor en que o debate se insire, 'Bos días', e nin sequera menciona que incluirá un debate e moito menos indica a súa hora de inicio (ás 10 horas). A CRTVG presumiu no plan de medios que remitiu á Xunta Electoral que organizaría 9 debates. Porén, o certo é que só se organizou un único encontro con candidatas e candidatos a presidir Galiza e transmitiuse, na segunda feira 29 de xuño, até 13 días antes de votar. Non haberá ningún outro entre as e os líderes. Así, os 8 debates restantes da Galega son 4 a retransmitir por desconexión provincial na radio e outros 4 tamén por desconexión na televisión. No debate xeral da TVG, Gonzalo Caballero, Antón Gómez-Reino, Ana Pontón e Pancho Casal acusaron o Goberno galego de "manipular" a CRTVG. De facto, a Xunta Electoral apercibiu a pasada semana o medio público por silenciar a candidata do Bloque Nacionalista Galego nos informativos, considerando que "non respectou" a neutralidade informativa. Pontón e Caballero instan Feixoo a "non fuxir dos debates" A candidata do BNG, Ana Pontón, reclamou na terza feira, 30 de xuño, a Alberto Núñez Feixoo "que non fuxa dos debates" e retouno a volver confrontar as súas propostas porque "quedaron moitas cousas por abordar" no encontro da CRTVG. En referencia ao debate entre líderes que emitirá a SER esta sexta ás 9 horas, Pontón retou Feixoo a non ausentarse. "Sería unha falta de respecto ás galegas e galegos". O líder do PSdeG, Gonzalo Caballero, defendeu a realización de debates cara a cara e poder confrontar directamente con Feixoo.


Summary: Os nacionalistas queren axilizar os tempos nos trámites das iniciativas e posibilitar que persoas e axentes sociais defendan as súas demandas na Cámara galega. Unha ferramenta para combater a ausencia do executivo no Parlamento.

O BNG vai presentar unha iniciativa dirixida a "axilizar o Parlamento" para que a Cámara dea unha resposta rápida aos problemas do día a día de Galiza, así como posibilitar que cidadanía e axentes sociais poidan ter "voz directa" na Cámara a través do recoñecemento do dereito de peticións. Portavoz e vice-portavoz do BNG, Ana Pontón e Olalla Rodil, compareceron esta quinta feira para valorar o primeiro tramo de lexislatura e falar dos pasos da dar no novo ano. Pontón considera todo un síntoma que o goberno da Xunta apostase en esquivar o Parlamento durante estes tres meses do novo período de sesións. Confunde ter maioría con ter patente de corso, sinalou a voceira nacionalista Neste período ningún dos membros do goberno compareceu na Cámara, "non ten precedentes na historia do Parlamento", embora cuestións de calado tales como os asasinatos machistas ou a xudicialización de altos cargos do Sergas polos tratamentos da hepatite C. Hai unha falla de impulso político para facer fronte aos retos económicos, demográficos e sociais que ten o país, considera o BNG. E iso concrétase nuns "orzamentos continuistas, non achegan ningunha" que supoña traballar escenarios de mellora para o país. Compromisos As emendas do BNG estarán centradas, anunciou Pontón, nunha aposta pola innovación, o retorno da mocidade, o rescate da Sanidade, unha renda de garantía social e un "pacto galego contra a violencia de xénero", dotado con 95 millóns de euros para atender a prevención, a formación, sensibilización e mellorar a rede de acollemento para aquelas mulleres que padezan esta violencia. Olalla Rodil, de por parte, criticou a "prepotencia" do Goberno e a nula intención para o diálogo co resto das forzas parlamentarias. No que levamos vivido, neste período, Feijóo e o seu goberno "ningunean " o Parlamento.


Os tres padexeiros galegos que competiron a pasada fin de semana no Campionato de Europa de Slalom Olímpico de piragüismo regresaron de Praga con boas sensacións. Ainhoa Lameiro, do Club Piragüismo Penedo, fixo unha actuación impecábel na clasificatoria pasando directa ás semifinais xa na primeira manga. Aquí, nun exixente percorrido a nivel técnico e físico, Ainhoa completou unha sólida manga en que algúns toques e unha pequena perda de traxectoria relegárona á 16ª posición. O compañeiro de club dela, Daniel Pérez, tivo un erro na primeira manga clasificatoria no último remonte á esquerda, tendo que ir á repesca. Aquí mellorou a súa prestación, mais dous toques deixárono ás portas da semifinal ao quedar sexto (só pasaban os cinco primeiros). Nesta repesca, o padexeiro de 18 anos competiu con, entre outros, o campión olímpico Dennis Garghaud Chanut. E Luís Fernández, do Club Deportivo Miño, fixo un bo tempo na primeira baixada, mais con demasiadas penalizacións por toques nas portas, que o deixaron a un posto de entrar en semifinais. Na repesca de semifinais puido facer un bo tempo, e ficou fóra das semifinais, rematando o campionato no 24º posto. Competición por equipos Na competición por equipos ou patrullas, Lameiro finalizou en quinta posición. Na categoría masculina, Pérez, Fernández e o catalán Miquel Travé competiron xuntos. A baixada resultou un tanto accidentada, con algúns fallos, que os deixaron lonxe das medallas, mais nunha meritoria sétima posición. Os slalom galego vive un auxe actualmente, que se reflicte en actuacións como estas, nunha modalidade até hai pouco dominada por padexeiros vascos e cataláns.


Summary: A TVG non emitiu o pleno do Parlamento que debateu en 2013 sobre a relación do presidente da Xunta e o narcotraficante alegando que non tiña "encaixe" na programación, mais a corporación non puido evitar que aparecese nas cámaras, da forma máis inesperada, esa fotografía.

Hai case unha década, en concreto no ano 2013, transcenderon publicamente dúas fotografías nas que se observa o daquela presidente da Xunta da Galiza —hoxe en funcións—, Alberto Núñez Feixoo, navegando nun iate co narcotraficante Marcial Dorado. Rapidamente comezaron xurdir senllas informacións que estabelecían un estreito vencello entre ambos os dous, se ben Feixoo, ás poucas horas de saír as imaxes á luz, xustificou nun comunicado que sempre que estivera con Dorado fora por "coincidencia cun compañeiro de traballo da mocidade, e nun contexto de lecer", mais "nunca" no ámbito das súas "responsabilidades laborais", e cando aínda non fora condenado. O presidente galego asegurou que, unha vez tivo coñecemento das actividades delitivas do contrabandista, cortou toda relación con el. Porén, o propio Dorado, nunha entrevista concedida a La Sexta en 2020, contradixo esa versión afirmando que Feixoo durmira en moitas ocasións na súa casa e a súa muller "preparáralle o almorzo". "Relacionábase moi alto e eu fuxo desas cousas. Fun eu [quen puxo distancia entre ambos os dous]", apuntou. Marcial Dorado sobre Feixoo: "Se dormes na miña casa, se a miña muller che fai o almorzo... Eu considerábame amigo" Mais a ampla cobertura mediática que tivo este caso a nivel estatal non se reproduciu tamén nos medios públicos da Galiza. A TVG non emitiu nin a rolda de prensa na que Feixoo deu conta deste asunto nin o pleno do Parlamento galego no que se debateu. O director xeral da corporación, Alfonso Sánchez Izquierdo, xustificou esta decisión alegando que esas informacións non tiñan "encaixe" na programación daquel día. Si se abordou o tema no telexornal, se ben os grupos da oposición criticaron que a cobertura non foi suficiente. Aliás, a corporación intentou eludir a fotografía da discordia cando foi posíbel. Mais houbo unha ocasión, que agora lembran os seus 'artífices', na que saíu en primeiro plano ante as pantallas das e dos espectadores da televisión pública. "Feijóo sabía, como mínimo, que estaba no barco dun delincuente" Nunha conexión en directo do programa A Revista, que estaba a cubrir as xornadas 'Xuventude Galiza Net', unha persoa 'coou' ante as cámaras a imaxe, reproducida nun ordenador portátil, de Feixoo e Dorado no iate. "Cando remataron a conexión viñéronnos chamar a atención, pero o mal xa estaba feito", lembra a través de Twitter Denís Bermúdez. Hai hoxe 9 anos saía na TVG a foto de Feijóo co narco Marcial Dorado. Cando remataron a conexión viñéronnos chamar a atención, pero o mal xa estaba feito. 🖕 pic.twitter.com/8E38EW3rzT— O Denís Bermúdez (@dinisinho) May 10, 2022 Primeira e última vez que saiu a foto de Marcial e Feijóo na TVG.Orgulloso de ter colaborado nesa difícil misión 😅✊🏼😎 https://t.co/vEnzQjpihS— O Manduchas |`★ˎ| (@manduchas) May 10, 2022


Summary: Segundo os dados publicados polo Observatorio Sirio de Dereitos Humanos foron disparadas. A cifra podería ser maior, advirten.

Cando menos 16 persoas, incluídas crianzas, foron asasinadas polas forzas fronteirizas turcas cando tentaban cruzar desde Siria. Así o sinala o Observatorio Sirio de Dereitos Humanos nunha información recollida polo xornal The Times. Porén, outras fontes elevarían a cifra, correspondente aos últimos catro meses. Así mesmo, organizacións internacionais teñen denunciado deportacións por parte do executivo turco de persoas refuxiadas --principalmente afgás-- de volta aos lugares dos que fuxiron e son perseguidas. Para cumprir o acordado no Consello europeo Grecia recoñecerá Turquía como 'país seguro' A información prodúcese no marco do acordo asinado entre a UE e Turquía que prevé a deportación a Ankara de todas as persoas refuxiadas que cheguen a Grecia a partir do 20 de marzo. Para tal fin, o goberno grego debe recoñecer a Turquía como 'país seguro' o que avalaría --cando menos sobre o papel-- a legalidade de devolucións masivas que, no entanto, vulneran os tratados e convencións internacionais. Embora o debate desta cuestión no Parlamento grego se prevía para esta semana, as divisións internas en Syriza pospuxeron o rexistro da medida na Cámara. A portavoz do executivo heleno asegurou que será presentado "nos próximos días" e que non recoñecerá explicitamente Turquía como 'país seguro' mais si a existencia desta figura sempre que o territorio en cuestión teña asinada a Convención de Xenebra e os protocolos que a acompañan. Estes últimos son os textos que o goberno turco aínda non asinou.


Summary: O comité de empresa exixe o Ministerio de Industria un borrador do que vai falar en Pittsburgh coa dirección de Alcoa

En menos dunha semana, o vindeiro 19 de xullo, remata o prazo para que as empresas interesadas en facerse coa titularidade da planta de aluminio de Alcoa en San Cibrao (Cervo) presenten as súas ofertas. O Ministerio, a Xunta e o comité de empresa xa teñen coñecemento dalgunhas das propostas. Agora só falta encaixalas co que pide a multinacional norteamericana. Pasou xa máis de medio ano desde que Alcoa decidira retomar as conversas para a venda da planta. Desde entón, o Goberno español e a empresa foron pasándose a pelota sobre quen debería liderar as negociacións. Mentres que a firma con sede en Pittsburgh defendía que a Sociedade Estatal de Participacións Industriais (SEPI) debía levar as conversas, xa que ía a ser temporalmente a propietaria antes de cederlla a unha terceira compañía, o organismo público argumentaba que tiña que ser Alcoa a que estabelecese os criterios para a venda da planta. Agora, xa case no tempo de desconto, o comité de empresa, o Ministerio de Industria e a Xunta da Galiza acordaron a pasada sexta feira levar unha postura común a Pittsburgh, onde está previsto que a ministra Reyes Maroto se reúna a próxima semana co conselleiro delegado de Alcoa, Roy Harvey, un vello coñecido en San Cibrao. Sen noticias de Industria A reunión é cuestión de días pero, segundo denuncian desde o comité de empresa, de momento non teñen noticias de Industria. De feito, o seu presidente, José Antonio Zan, emprazou o Goberno español a que remita "o borrador do que queren facer" con respecto á venda da factoría de San Cibrao. "Estamos a esperar a que nos envíen o borrador do que queren facer. Temos claro que agora mesmo hai dúas empresas coas que Alcoa podería chegar a un primeiro acordo e que nos faría avanzar", subliñou. Esas dúas empresas das que fala Zan son as que aceptan a folla de condicións de Alcoa, moi semellante á negociada o pasado verán, cando a empresa estivo a piques de transferir a planta a Liberty House. Xunto a estas, habería outras dúas empresas interesadas que terían que "negociar algo máis", segundo apuntou o presidente do comité após a reunión da semana pasada. Segundo Zan, Alcoa podería asinar "xa" con esas dúas empresas interesadas na planta de San Cibrao o acordo de venda, "e só falta saber se a SEPI vai apoiar esta venda ou que outro mecanismo hai que sirva para todos". "Se non o hai, terá que ser a SEPI a que faga a compra", insistiu. Sen marxe para o fracaso Neste senso, o representante dos traballadores da planta da Mariña insiste na necesidade de que Maroto acuda á reunión de Pittsburgh cunha postura común para que se poida chegar a un acordo definitivo para a venda da factoría de aluminio. Para os traballadores e traballadoras da planta, advertiu Zan, "sería un gran fracaso que a ministra fose a Pittsburgh reunirse co conselleiro delegado de Alcoa e non trouxese un acordo de venda, senón que decidise continuar coas negociacións cos catro ou cinco compradores que hai enriba da mesa", concluíu.


Summary: A Comisión promotora decide nunha xuntanza onte ao serán se continúa a celebración pública en Lisboa.

O 25 de abril de 1974, unha operación instigada polo Movemento das Forzas Armadas (MFA), desatada ao soar Grândola Vila Morena en Rádio Renascença, rematou coa ditadura en Portugal, que se alongara durante 48 anos. Democratizar, descolonizar e desenvolver foi o obxectivo dos participantes na Revolución dos Cravos, que desencadeou os procesos de independencia das antigas colonias portuguesas no mundo, rematou coa represión e levou a unha nova etapa democrática na República portuguesa. 2020 foi o primeiro ano desde 1975 que o país non viviu unha celebración pública pola situación derivada da pandemia. Tradicionalmente, a data conmemórase cunha sesión no Parlamento e un desfile multitudinario en Lisboa, mais a xuntanza na cámara tivo que reducirse a entre 110 e 130 persoas, entre elas os tres cargos máis importantes do Estado: o presidente, Marcelo Rebelo de Sousa, o primeiro ministro, António Costa e o presidente do Parlamento, Eduardo Ferro Rodrigues. Un ano despois, a pandemia da Covid-19 tamén vai influír na 46º celebración do 25 de abril, nun proceso de organización definido polas protestas da dereita para desfilar en contra das restricións marcadas pola pandemia. Neste ano, a comisión promotora do evento, que inclúe partidos políticos, sindicatos e asociacións, como 25 de Abril, coordinara coa Dirección Xeral de Saúde portuguesa o desenvolvemento das conmemoracións, cun límite de 1.000 persoas no desfile que tería que indicar á comisión. Protestas da dereita Os partidos Volt e Iniciativa Liberal protestaron contra esa decisión e acusaron a comisión promotora de excluílos, mais mantiveron a súa postura de aparecer, sexa como for, na conmemoración. "O 25 de Abril é de todas e todos os cidadáns que confíen na causa da liberdade", sinalou a TSF o dirixente do Bloco de Esquerda, Fabian Figueiredo, "as persoas hoxe son moi conscientes do que é preciso facer para estarmos unhas coas outras en condicións de seguridade", resolveu. O Partido Comunista portugués, se ben denunciou na comisión "accións de provocación de cariz fascistizante" co obxectivo de reducir "o alcance e o significado das accións conmemorativas", aclarou por medio de Jerónimo de Sousa, o seu secretario xeral, que o "domingo, nas conmemoracións populares, evoco a canción de Zeca Afonso: 'Sexan benvidos, aqueles que veñen por ben'", declarou. A Asociación 25 de abril, unha das principais entidades que integran a comisión promotora dos festexos do 25 de abril, liderada por Vasco Lourenço, un dos capitáns de abril, respondeu nun comunicado ás acusacións de Volt e Iniciativa Liberal explicando que "contrariamente á política de abertura e alongamento á participación de todos os defensores dos valores de abril", a pandemia obriga a "restrinxir a participación no desfile ás organizacións que constitúen a comisión promotora", como único modo de poder cumprir coas exixencias e o protocolo de saúde definido polas autoridades sanitarias. Festexo en dúbida Nunhas declaracións recollidas onte por Público, Lourenço comunicou que, diante da polémica creada, convocou unha nova xuntanza para a mesma tarde, na que tocaba "analizar a situación e exixir que todas asuman as responsabilidades polos seus actos". Lourenço recoñeceu que todas as opcións estaban enriba da mesma, incluso a de cancelar o desfile na avenida da Liberdade de Lisboa. Tamén sinalou que a asociación terá que avaliar a súa continuidade na comisión promotora dos festexos. Mais á hora de feche desta edición a comisión promotora aínda non fixera pública a súa decisión. 25 de abril na Galiza A Asociación José Afonso da Galiza organiza para este domingo 25 de abril os actos principais na Galiza de conmemoración da Revolución dos Cravos. Ás 12 da mañá, o patio do Burgo das Nacións, en Compostela, acollerá o acto Vozes da liberdade, en lembranza de José Afonso e Benedicto. Contará coa actuación musical do grupo Falua e un canto colectivo do "Grândola". Xa pola noite, na canle de Twitch de Orgullo Galego conversarán Paulo Esperança e Odilo González, vicepresidente e presidente respectivamente da asociación José Afonso na Galiza.


Summary: Unha exposición no Museo do Pobo Galego (MPG) descobre, até o 17 de xuño, unha interesante relación entre arte decorativa e o fenómeno socializador dos traballos relacionados co liño nesta zona da Galiza.

As investigacións antropolóxicas ás veces traen curiosos descubrimentos. Manuel e Belén levan varios anos investigando no Val de Vea o mundo das espadelas e atoparon unha particularidade que vai mais alá da ferramenta de traballo: a decoración artística e o seu contexto social como relación entre mulleres e homes. Para as súas propietarias son algo máis ca ferramentas de traballo e teñen un valor engadido ao seren galanos dos namorados "como sinal do seu compromiso". Logo a realidade tiña outros camiños trazados. Na inauguración da exposición ...Para ir a unha espadela no MPG estiveron presentes mulleres e homes que aportaron a maior parte das pezas. "A min regaláronme tres e non casei con ningún deles", comenta entre risos Dolores, unha das informantes. As diferentes posibilidades económicas das casas con menos recursos vénse naquelas pezas con decoración algo menos traballada. Daquela tamén as clases sociais, dentro da mesma parroquia, marcaban distancias. Para as súas propietarias son algo máis ca ferramentas de traballo e teñen un valor engadido ao seren galanos dos namorados As carpinterías da zona sabían dos gustos da clientela e aproveitaban para crear pequenas obras de arte. Elementos xeométricos, símbolos relixiosos, figuras zoomórficas, sogueados e todo tipo de combinacións que, segundo explica Belén "chegan a ser internacionais posto que mesmo as atopamos en Exipto". Fenómeno antigoO Val de Vea (A Estrada, Pontevedra) leva o nome do río que nace na Bragada, a carón do concello de Cuntis, e que remata no Ulla. As súas parroquias son Santo André, San Xurxo, San Xiao e Santa Cristina de Vea, Baloira, Frades, Couso e Cora. A principios do século XIX todas formaban parte da xurisdición de Vea na antiga provincia de Santiago. Manuel e Belén pensan, despois das súas investigacións, que a presenza destes utensilios na zona é un fenómeno que xa vén de antigo. "Partimos das pezas do propio MPG e da ducia que se coñecíamos nun principio comezaron a aparecer máis", apunta Manuel. Para Belén a razón do seu éxito nesa época estivo no traballo da espadela. "Xuntábanse moitísimas mulleres, 30 ou 40, e presumían do seu espadeleiro", asegura Belén. O carácter social destes encontros déixao claro a propia Dolores "onde atopabamos aos homes senón é na espadela?"


Summary: Convidados de pedra foi a peza gañadora do I Concurso de Guións contra a violencia machista organizado pola Deputación da Coruña. A idea central combate a pasividade social perante o maltrato.

Unha nena recolle o premio polo seu relato "As dúas". A historia recolle o maltrato dun home á muller a súa filla. Mais a historia non é ficción, acontece na súa casa. É o arranque da curta "Convidados de pedra", gañadora do I Concurso de Guións contra a violencia de xénero que a Deputación difunde na rede. "Ante o maltrato, non sexas un convidado de Pedra, actúa", é a mensaxe central da curtametraxe elaborada por un grupo do alumnado do IES Poeta Añón de Outes que gañou a primeira edición do concurso de guións contra a violencia de xénero da Deputación e que logo foi realizado coa titorización da produtora Esferobite. Alumnado, co apoio da profesora Manuela Campos, desenvolveron a curta no verán deste mesmo ano no obradoiro "Actúa, non sexas un convidado de pedra contra a violencia de xénero". Chegaba a imaxes unha historia que, como perseguía a convocatoria, procurou debates nas aulas dos centros escolares, reflexión arredor do tema e ergueu a alerta nun tramo de idade de especial relevancia para a prevención da violencia machista. Goretti Sanmartín, demandou unha maior implicación desde as administracións e maior conciencia social para eliminar a violencia contra as mulleres Melissa Lado, Luis Mayo, Alberto Rodríguez e Antía Villar, alumnado do IES Poeta Añón de Outes, son representantes do alumnado que, canda as súas familias, participaron esta sexta feira na Casa da Cultura de Outes no multitudinario acto de estrea da curta na que a deputada a área de Benestar Social, Educación e Políticas de Igualdade de Xénero, a nacionalista Ánxela Franco, destacou o papel central do sistema educativo na prevención da violencia de xénero e lembrou que estaban abertas as novas convocatorias destinadas a centros de ensino como unha nova edición do concurso de guións ou o Premio Concepción Arenal dirixido a proxectos socioeducativos pola igualdade de xénero con tres modalidades, infantil, primaria e secundaria e unha dotación de 5.000 euros en cada unha delas. A vicepresidenta da Deputación da Coruña, a nacionalista Goretti Sanmartín, demandou unha maior implicación desde as administracións e maior conciencia social para eliminar a violencia contra as mulleres. "As políticas, o discurso, os recursos contra a violencia de xénero teñen que ser unha prioridade", sinalou e, desde a Deputación fixo un chamamento "agora que todas as administracións están cos orzamentos, a que non haxa ningún recorte para atallar a violencia, a que existan orzamentos, planificación neste ámbito en que a administración local ten moito por facer" . Convidados de Pedra. (V.O. Galego) from Convidados de pedra on Vimeo.


Summary: A ministra Carolina Darias recoñece que a cepa británica tamén está en "claro ascenso" e ambas poderían explicar o incremento dos contaxios dos últimos días nalgúns territorios.

A reunión do Consello Interterritorial do Sistema Nacional de Saúde (CISNS) non se limitou a decidir que as medidas de contención do virus vixentes neste momento non serán máis restritivas durante a Semana Santa, senón que as e os representantes dos distintos territorios concordaron en que hai un "crecemento da presenza da variante surafricana" da Covid-19 en todo o Estado español. Así o manifestou despois do encontro a ministra de Sanidade, Carolina Darias, que ofreceu unha rolda de prensa xunto aos seus homólogos en Política Territorial e Función Pública e Interior, Miquel Iceta e Fernando Grande-Marlaska, respectivamente. Se ben recoñeceron que é a circulación da cepa británica a que está en "claro ascenso", sendo a principal nalgunhas zonas, a variante africana tamén gaña terreo. "A variante británica é xa prevalecente en España no 50%, aínda que nalgúns territorios a súa incidencia supera o 70 ou 80%, polo que se está convertendo en maioritaria", indicou a responsábel da carteira de Sanidade. Engadiu que teñen coñecemento de que "estas variantes teñen a mesma forma de transmisión que o virus orixinal, polo que a cultura da precaución do coidado debe seguir funcionando". Isto podería dar unha explicación á evolución da epidemia nestes últimos días, onde houbo un aumento dos contaxios e das hospitalizacións. Na Galiza, de feito, a caída dos casos experimentou un paro. A nivel estatal, a representación do Goberno de Pedro Sánchez indicou que a incidencia nos últimos 14 días estivo nos 132,22 casos por cada 100.000 habitantes. Onte falábase só de 128,71 positivos.


Summary: Manuel Baltar será o único candidato á presidencia no congreso do PP de Ourense pero a dirección autonómica ten garantida a presenza dos seus fieis nos órganos do partido na provincia

Feijóo non volverá tentar o asalto a Ourense, ou cando menos non o fará directamente. O PP ourensán pechou ás 13:30 deste martes o prazo de presentación de candidaturas para o seu congreso do vindeiro 16 de marzo que, como prevía o entorno da actual dirección, será un acto de aclamación do actual presidente, Manuel Baltar. A vinte e catro horas de que o que foi líder omnímodo da provincia, José Luis Baltar, teña que responder ante a Xustiza dun presunto delito de prevaricación continuada por 104 contratacións realizadas, precisamente, antes do anterior congreso do partido, o seu fillo ratifica que a súa é a única candidatura ao posto, iniciando a carreira sen rivais con 3.620 avais, 3.545 máis dos que precisaba. Ao contrario do que aconteceu en 2010, cando o PP ourensán viviu cotas de tensión inéditas pola pugna entre Baltar fillo e Juan Manuel Jiménez Morán, alcalde de Verín elixido por Feijóo e Rueda para tentar derrocar o baltarismo, a "campaña electoral interna" será un paseo do tamén presidente da Deputación, a desenvolver entre 8 e 14 deste mesmo mes e que transcorrerá baixo o lema Ourensán. Segundo a comisión organizadora o proceso vai "con total normalidade" e así continuará ata o día do Congreso, cando Feijóo non poderá evitar a fotografía con Manuel Baltar, xa reelixido. O que é posible que non se produza é a imaxe de Baltar pai en primeira fila, toda vez que formalmente xa non é militante do partido. O cambio nas normas internas asegúralle a Feijóo que os seus fieis na provincia senten na Executiva de Baltar Quere isto dicir que a dirección galega do PP renuncia por completo a estar presente en Ourense ou a coñecer o que se move no seo do partido na provincia? Non completamente. No recente congreso autonómico a cúpula que encabeza Feijóo sacou adiante un cambio nos estatutos que lle aseguran a presenza dalgúns fieis no territorio de Baltar. Segundo esa nova normativa, os membros da Executiva autonómica son tamén membros natos das executivas das súas respectivas provincias. Así as cousas, no feudo baltarista sentarán tamén afíns a Feijóo e Rueda como o deputado no Congreso Celso Delgado, a deputada Carmen Pardo, o secretario xeral de Emigración e antigo baltarista Antonio Rodríguez Miranda e mesmo o propio Jiménez Morán. Será neste contexto no que se desenvolva o segundo mandato de Manuel Baltar, quen presenta o seu "proxecto para os vindeiros anos do PPOU" como un plan para "continuar acadando os éxitos electorais que caracterizan a esta formación política na provincia". Tamén, asegura, seguirá "renovando o partido" e "acadando un maior achegamento á cidadanía". En todo caso, ese mandato interno estará tamén condicionado polo rumbo que tome o procedemento xudicial que se desenvolve contra o seu pai, inicialmente a instancias do PSdeG pero asumido pola Fiscalía. El, en calquera caso, asegura ter "criterio", polo que non agarda recibir "indicacións" dende a cúpula galega do partido.


Summary: F.M.R sufriu a pasada quinta feira en Ferrol unha malleira a mans dun grupo de persoas "da extrema dereita". Falamos con el esta segunda feira, mentres se recupera na casa das fracturas e moratóns dunha brutal agresión que, lembra, non é a primeira deste tipo que se produce na cidade. "Andan envalentonados", alerta, sobre os fascistas.

Que foi o que pasou a quinta feira, 7 de marzo? Iamos de madrugada cara á casa tres amigos. Un deles decidiu de brincadeira sacar unha foto cando pasabamos pola rúa Real, nunha estatua [dun 'capuchón' de Semana Santa] que hai alí e cuxa inauguración xa foi motivo de polémica hai uns anos. Entón xa vimos que se achegaba un grupo dunhas oito ou dez persoas, berrando "rojos de mierda, hijos de puta". Un dos meus amigos respondeulles, chamoulles "fascistas". Batéronme e caín ao chan, e xa non lembro máis até espertar no hospital. Coñeciádelos? Pensas que eles vos coñecían a vós? Por suposto, si que me coñecían. Teño corenta e pico anos e levo media vida militando politica e sindicalmente. Ademais estou nunha banda que canta en galego e con letras antifascistas. Eu dese grupo recoñezo a dous. O que me bateu polas costas se o vexo coñézoo e a outro tamén. Penso que son militares ambos os dous. "O que pasou mete medo no corpo, non vou dicir que non" Acordaches no hospital... No hospital estiven desde que ingresei na madrugada da quinta á sexta feira até o sábado ás nove e media da mañá, que me derivaron ao Materno-Infantil da Coruiña, que é onde está o servizo maxilofacial para que me mirase as fracturas e fisuras no nariz, na fazula, as pezas dentais... En principio decidiron non operar e o sábado a primeira hora da tarde déronme a alta. Este tipo de agresións xa ten pasado noutras ocasións en Ferrol? Ten, si. A máis xente xa lle teñen pegado. A min mesmo hai uns catrou ou cinco anos uns fascistas déronme unha malleira que me fixo perder parte da visión dun ollo. Hai logo un fascismo activo en Ferrol que chegue ao nivel de agredir outras persoas pola súa ideoloxía? Non é o habitual, mais o certo é que hai unha serie de persoas ás que nos teñen controladas. Esa xente non vai con pinta de fascistas, non levan insignias nin esa parafernalia, queren disimular. Mais nas noites ferrolás atópalos nun bar e xa te miran mal, provócante... Andan envalentonados. "A estas agresións hai que darlles unha resposta social, contundente" Nestes meses houbo en todo o Estado un rexurdir de discursos e psoicionamentos españolistas e dereitistas, tamén se nota iso en Ferrol? Si que se nota. Un dos que me bateron o outro día andaba a berrar que el era de Vox. Presentaches denuncia por esta agresión? Si, xa falei co avogado e esta segunda imos presentar denuncia. Tes medo? O que pasou mete medo no corpo, non vou dicir que non. Isto sempre afecta. Daslle voltas a ver se isto vai poder volver pasar, se me van volver coller calquera día e darme outra malleira, se nunha destas me van matar... Un dos meus compañeiros díxome que o outro día despois de patearme saíron correndo e el cre que algúns deles pensaban que me deixaran morto. Todos os golpes que me deron [cando estaba inconsciente no chan] foron na cabeza. Que consideras que debe ser a resposta perante este tipo de feitos feitos? O que hai que facer é dar unha resposta social, unha resposta contundente. Hai que facer traballo de rúa e todo o que faga falta contra o fascismo e estas agresións. Agora estase a crear en Ferrol unha Coordenadora Anti-fascista, que até agora non existía. Xente de esquerdas, do independentismo, do anarquismo que se están xuntando para poñer en andamento unha plataforma así na comarca. Estas cousas non poden ficar impunes e hai que evitar que se repitan. Consideras que actúan con impunidade? Si que o creo. Actúan con impunidade, como sabendo que finalmente estas cousas non chegan a ningures, son agresións que fican como se fose unha pelexa calquera desas que hai pola noite.


Summary: O BNG leva á Cámara unha proposición non de lei para que a Xunta reclame en Madrid a derrogación do RD 29/2012, que entrará en vigor en abril, pola "regresión" que introduce: máis economía somerxida ligada ás mulleres

"Precariedade", "invisibilidade", "desprotección", "infravaloración social", "salarios baixos", "regulación laboral discriminatoria" e "economía somerxida". Son os trazos con que o BNG define a situación laboral das empregadas do fogar na proposición non de lei que esta terza feira achega ao Parlamento galego coa intención de instar o goberno da Xunta a que demande en Madrid a derrogación do RD 29/2012 pola "regresión" que introduce nos dereitos destas traballadoras. Así as cousas, as novas normas sobre o rexistro e as cotizacións á seguridade social asinadas polo Goberno español e que entrarán en vigor en abril de 2013 carrexarán máis economía somerxida para as empregadas do fogar. O Consello de ministr@s do 28 de decembro aprobou unha mudanza en virtude da cal a responsabilidade de ficar dada de alta xa non corresponda á persoa que emprega, senón á empregada, cando o contrato laboral non supere as 60 horas semanais. "O que vai pasar na realidade é que moitas traballadoras van ficar obrigadas a asinaren ese acordo e afrontaren o pagamento do seguro elas soas", critica Teresa R. Vilaseco, voceira da asociación de empregadas do fogar Xiara. Lembra que a Lei 27/2011, pola que se integraban no réxime xeral da seguridade social, leva menos dun ano en vigor e trouxo "un 38% máis de altas" —dato do 30 de novembro—, malia eivas tan importantes como non recoñecer a prestación por desemprego. Economía somerxida vinculada ás mulleresCon todo, o ministerio de Traballo di que quere "fomentar a afiliación" e descarrega a responsabilidade sobre os ombreiros das empregadas que traballan en varias casas. Como indica Vilaseco, estas son "a maioría". Na súa proposición non de lei, o BNG reclamará, aliás, un seguimento sobre a implementación da normativa vixente co obxectivo de corrixir as eivas e pór riba da mesa as condicións necesarias para a realización de inspeccións que garantan o cumprimento da lei. "Non sabemos a que vén o cambio", quéixase Teresa R. Vilaseco, de Xiara. Para alén da mudanza sinalada, tamén se reducen os tramos de cotización, de tal xeito que os máis baixos se elevan por riba dos salarios. A consecuencia das dúas medidas foi sempre un incremento da economía somerxida vinculada ao emprego doméstico e, en consecuencia, ás mulleres. Subliña Vilaseco que as novas normas se basean en datos dos primeiros meses, unha información "escasa e insuficiente". Por isto, Xiara elaborou o seu propio documento e fíxollo chegar ao grupo parlamentar mixto no Congreso d@s deputad@s e a representantes do Pacto de Toledo para achegarlles a súa valoración en contra dos cambios anunciados. Copiar o Cheque de emprego-servizo francésOs datos achegados a esta institución en setembro de 2012 sinalan, segundo o departamento que dirixe Fátima Báñez, que a base media de cotización baixou un 30% coa nova lei, e os ingresos á seguridade social caeron en 63 millóns. Na Galiza, as estatísticas oficiais contabilizan máis de 20 mil mulleres que traballan como empregadas do fogar. Desde a entrada en vigor da lei, en xullo de 2012, a Xunta non fixo "ningún seguimento". Os novos cambios traduciranse "nun retroceso", valora Vilaseco. Ao fío, a formación frontista reclama tamén que a Xunta tome en consideración novos sistemas de empregabilidade no fogar como o sistema Cheque de emprego-servizo, que funciona xa en Franza. A fórmula para se dar de alta realízase na oficina bancaria onde a parte empregadora ten a conta. Adquire un cheque e comunica cal será o salario neto que pagará mensalmente. Todas as demáis xestións corren da conta da Seguridade social.


Summary: Para o xurado do premio Mondoñedo 10 na modalidade de teatro, Nome: Bonita, de Vanesa Sotelo, é a mellor peza dramática galega dos dez últimos anos. "Revela unha voz dramática moi sólida caracterizada por un lirismo que entronca coa dramaturxia do mindoniense Álvaro Cunqueiro", sinala o fallo.

Os premios Mondoñedo concédeos a Asociación As San Lucas en colaboración co colectivo Mondoñedo É... "co obxectivo de estabelecer vínculos permanentes entre a cidade e o concello que lles dá nome coas mellores obras de creación cultural". Na primeira convocatoria, Os libros arden mal (2006) de Manuel Rivas foi distinguida como mellor obra de narrativa. Na segunda, Hordas de escritura (2008) de Chus Pato como mellor obra de poesía. "Nome: Bonita manifesta o valor testemuñal ao respecto das mulleres represaliadas ao longo da historia", engade o xurado, "nun entrecruzamento de linguas e culturas, a partir da figura da cagançeira brasileira". Identidadem memoria e ecoloxía, resume. A obra data de 2014. Sotelo (Cangas do Morrazo, 1981) é agora directora de Erregueté. Revista Galega de Teatro e autora de textos teatrais como Estigma, Campo de covardes ou O retrato da Sibila. O xurado do premio conformárono o escritor Antonio Reigosa, as profesoras Olivia Rodríguez e Dolores Vilavedra, o dramaturgo Afonso Becerra, o actor Antonio Salgado, Tareixa Campo da Asociación Galega de Editoras, Diego Vázquez da Asociación Galega de Empresas de Artes Escénicas e Francisco Piñeiro, do Concello de Mondoñedo. A entrega do galardón será o domingo 21 de outubro ás doce e media no auditorio Pascual Veiga da vila.


Summary: Construír un relato que permita unha nova lectura da historia da arte sen a tradicional exclusión das mulleres artistas. Eis a pretensión de Mirar de novo. A muller contra o tempo, unha exposición que mostra o fecundo potencial desa nova mirada sobre o desenvolvemento das artes desde comezo do século XX até os nosos días.

Non se trata tanto de mostrar os traballos realizados por mulleres -que tamén- senón de incrustar os seus nomes no canon artístico, reescribir dunha maneira inclusiva a historia da arte para corrixir a eiva tradicional da exclusión das mulleres. A exposición Mirar de novo. A muller contra o tempo, que se pode visitar até o vindeiro 4 de xuño na Sede de Afundación da Coruña, contén no seu título a intención que a guía: mirar de novo ampliando o ángulo de visión, enfocando aquilo que antes quedou nas marxes. Como explican os comisarios da mostra, "construír esa liña de tempo permite descubrir como o que tradicionalmente se considerou residual hoxe pode terse convertido en fundamental". De feito, unha das novidades máis salientábeis que se presentan na mostra é un timeline, unha sorte de nova liña cronolóxica -conceptualizado por David Barro e deseñado por Cristina Moralejo- que ilustra, nunha liña de tempo, a evolución de movementos, tendencias e estilos desde o ano 1900 até a actualidade, incorporando o nome das moitas mulleres que fixeron parte destes movementos e a quen se lles negou a visibilidade e o recoñecemento que si obtiveron os seus coetáneos varóns. Como explican os comisarios da mostra, "construír esa liña de tempo permite descubrir como o que tradicionalmente se considerou residual hoxe pode terse convertido en fundamental". Mirar de novo mostra trinta e tres pezas realizadas por trinta e unha artistas escollidas de entre os fondos das coleccións de arte de Abanca e Afundación, ás que se suman, en calidade de cesións, creacións procedentes do Museo de Belas Artes de Asturias, da Colección DIDAC, Fundación RAE e coleccionistas particulares. Comisariada por David Barro e Diego Cascón Castro, coa colaboración e elaboración do texto analítico do catálogo da experta e crítica de arte Mónica Maneiro, busca completar ese relato sobre a arte do século XX no que, na maior parte das veces, faltan protagonistas de primeiro nivel: se se fala de Lorca e Dalí non se pode deixar de falar de Maruxa Mallo; se se fala de Picasso, Braque e Juan Gris, non se pode obviar o nome de María Blanchard. Entre outras, están presentes obras de Cristina Iglesias, Maruxa Mallo, Julia Minguillón, Menchu Lamas, Berta Cáccamo, Elena Colmeiro, María Blanchard, Pamen Pereira, Helena Almeida, Carmen Calvo, María Xosé Díaz, Susana Solano, Soledad Sevilla, Tatiana Medal, Antía Moure, Mónica Alonso, Lita Cabellut ou Yolanda Ferrer. Nomes cuxa entrada no imaxinario colectivo é sempre máis custosa que a dos seus compañeiros varóns. A exposición transita, grazas a estas obras, pola construción dunha diferenza de xénero a partir do íntimo (Elena Colmeiro), da ruptura coas leis da representación e das sucesivas reencarnacións da abstracción (de María Blanchard a Fiona Ray), ou da reivindicación do performativo na relación entre corpo e identidade (de Maruxa Mallo a Mónica Alonso). Mirar de novo. A muller contra o tempo pon o foco en creadoras que, polo xeral e contrariamente á tradicional exclusión das mulleres, si obtiveron un amplo recoñecemento polo seu traballo Contra o tempo Mirar de novo. A muller contra o tempo pon o foco en creadoras que, polo xeral e contrariamente á tradicional exclusión das mulleres, si obtiveron un amplo recoñecemento polo seu traballo. Así, preténdese pór en valor "a potencia, diversidade e interese" que encerra a arte feminina na o panorama artístico desde principios do século XX ata a actualidade. Mais tamén existen casos de artistas que, aínda sendo recoñecidas, seguen a buscar o seu verdadeiro lugar na historia recente das artes. É o caso, por exemplo, de Julia Minguillón, que desenvolveu unha obra a contracorrente das tendencias con maior visibilidade na súa época, mais cuxa calidade precisa atopar un marco teórico que a sitúe dentro da historia do seu tempo. Ou de Berta Cáccamo, cuxo pasamento temperán, xusto no momento en que se proxectaba no panorama internacional con máis forza, atrasou dramaticamente o seu recoñecemento.


Summary: Unha década de agasallos fiscais de Núñez Feixoo ao sector

O pleno do Parlamento da Galiza vén de aprobar cos votos favorábeis do Partido Popular e coa oposición do BNG e do PSdeG unha nova rebaixa fiscal para o sector do xogo. A medida, recollida na Lei de Medidas Fiscais e Administrativas para 2021, popularmente coñecida como Lei de acompañamento dos orzamentos, estabelece que nas autoliquidacións que deben presentar as empresas do xogo en 2021 se rebaixe o 20% de todos os tributos de 2020 no caso dos casinos e bingos e o 30% e no caso das máquinas ou aparellos automáticos. Ademais, cando na primeira autoliquidación de 2021 non se chegue ao tope que o cambio lexislativo permite aforrar nesta anualidade, será posíbel repartir o que reste por bonificar nas seguintes liquidacións do exercicio. As concesións fiscais ao sector do xogo son unha constante na acción de Goberno de Alberto Núñez Feixoo. En 2013 a Xunta da Galiza botou man da Lei de acompañamento dos orzamentos para modificar a tributación dos bingos, que até ese momento estaban obrigados a destinar o 61% dos seus ingresos a premios, o 23,5% a impostos e o 15,5% a beneficios, pasando desde aquela altura a dedicar o 70% a premios, o 15% a impostos e outro 15% a beneficios, coa conseguinte caída da recadación para as arcas públicas galegas. O aumento da contía para premios é un aspecto moi criticado polas asociacións de ex xogadores, que entenden a decisión como un incentivo para o xogo e unha medida que favorece a ludopatía. O impacto destas decisións teñen consecuencias graves na saúde das persoas e nas contas públicas galegas. Ademais, non só o sector dos bingos se viu favorecido polas rebaixas fiscais do Executivo de Feixoo, pois as coñecidas como máquinas comecartos non tributan polo recadado, senón por unha taxa fixa trimestral que as converte nun dos negocios máis lucrativos para os operadores do xogo. As máquinas tipo B, as máis habituais nos locais da hostalaría, están obrigadas a pagar á Administración galega unha cota trimestral de 935 euros, unha contía que as persoas coñecedoras do sector consultadas por Nós Diario consideran "ridícula" á vista dos beneficios xerados por estes aparellos. Ademais de utilizar a Lei de acompañamento dos orzamentos para beneficiar o sector do xogo fixando un réxime fiscal máis favorábel para o negocio, noutras ocasións empregouse para modificar a normativa marco nesta materia. En 2015, o Partido Popular introduciu unha mudanza na Lei do xogo da Galiza de 1985, que só permitía un casino por provincia, autorizando a apertura de "salas auxiliares" das xa existentes, decisión que a oposición denunciou como unha solución a medida dos intereses dos propietarios do casino da Toxa (O Grove), interesados na apertura dunha sala en Vigo, en funcionamento desde 2019. As forzas de oposición ligan as decisións da Xunta da Galiza á súa conivencia coa patronal do xogo. A este respecto, nunha comisión parlamentaria decorrida o pasado 15 de xaneiro, o deputado do BNG Luís Bará puña de manifesto que "hai unha relación de conivencia e moita proximidade política entre a patronal do xogo e o PP, especialmente en Pontevedra, como testemuñan os lazos entre o presidente da patronal do xogo, Serafín Portas, Alfonso Rueda e Lupe Murillo".


Summary: O director Xacio Baño regresa ao Festival de Lorcano coa curtametraxe Eco que se estrea esta cuarta feira dentro da sección Pardo di Domani. Baño repite despois de levar ao prestixioso festival suízo o pasado ano o filme Ser e voltar.

Se o pasado ano Xacio Baño presentou Ser e voltar no Festival de Lorcano, este ano estrea Eco, unha curtametraxe rodada en galego na que, a través da lectura dun fillo e a súa parella dos diarios da súa nai se entremestura a memoria persoal e histórica. Un andar na Coruña é o escenario deste novo traballo dun dos nomes de relevancia do que se deu en chamar Novo Cinema Galego. A historia nace cando Xosé Barato, que se ía converter en figura central do filme canda a súa compañeira Rocío González, lle propón gravar a mudanza do piso no que a súa familia vivira durante moitos anos. Os diarios dunha muller son o elemento clave a través dos que a historia se revela nunha introspección na que se dan a man a realidade e a creación, a historia persoal e a social, o documental e a ficción. "A Eco quitáronlle a voz, e condenárona a repetir o que dicían os demais. Anulada, decide refuxiarse nunha cova e afastarse do trato humano", é a lenda da presentación da nova curta de Baño. Eco proxectarase este día 13 no Festival de Lorcano e tamén os días 14 e 15. Eco - trailer from Xacio Baño on Vimeo.


Summary: Alcoa e Alu Ibérica agardan por despexar o seu futuro mentres o prezo do aluminio marca máximos históricos no mercado e roza 3.000 dólares por tonelada.

O prezo do aluminio achégase aos 3.000 dólares por tonelada nos mercados cando hai só nove meses loitaba para superar os 2.000 dólares. Este ascenso imparábel do metal prodúcese nun contexto no que as empresas galegas do sector afrontan de diversa maneira o seu futuro. Mentres Alcoa e Alu Ibérica, as grandes produtoras, están a expensas de manter a actividade nas súas fábricas, outras firmas do sector, como Exlabesa, Extrugasa ou Cortizo, especializadas na fabricación de perfís de aluminio, prevén fortes investimentos para seguir medrando e aumentar os seus beneficios. Con Alcoa e Alu Ibérica paradas, a Galiza está a deixar pasar a oportunidade de garantir actividade en dúas plantas que durante os meses máis duros da pandemia foron consideradas esenciais, co impacto que iso tería no emprego e na xeración de riqueza. Porén, a falla dunha política industrial clara por parte da Xunta, co Igape case desaparecido, e a complicidade do Ministerio de Industria, cunha Sociedade Estatal de Participacións Industriais que non se atreve a dar o paso de intervir as factorías, como pediron en numerosas ocasións desde os seus comités, condena Alcoa e Alu Ibérica a un futuro incerto. No caso da planta da Mariña, a multinacional norteamericana Alcoa logrou o seu obxectivo de adiar a venda da factoría até coñecer o pronunciamento do Tribunal Supremo sobre o recurso presentado contra a decisión do Tribunal Superior de Xustiza da Galiza (TSXG) de anular o ERE para os 524 traballadores e traballadoras da planta de aluminio primario, a única de todo o Estado español. Onte mesmo, o secretario xeral de Industria, Raül Blanco, afirmou que o Goberno traballa para atopar unha solución para as plantas de Alu Ibérica, na Coruña, e de Alcoa, en Cervo. No caso de Alu Ibérica, sen actividade desde hai meses e cos traballadores na casa e á espera dun ERTE, Blanco sinalou que o administrador xudicial "está a traballar" e que "hai que ver que solucións vanse abrindo". E aínda que se mostrou confiado en que a haberá, apelou á prudencia nestes momentos. Respecto Alcoa, espera que haxa "novidades", pero insistiu en que é algo que está nas mans da multinacional norteamericana, polo que "haberá solución" para a planta galega "se Alcoa quere". Clientela en crecemento No lado contrario está a súa clientela, firmas galegas que teñen no aluminio a súa principal materia prima. Quitando a automoción, afectada pola 'crise dos microchips', a construción, e nomeadamente as empresas de perfilería, están a experimentar un forte crecemento. Exlabesa, Extrugasa e Cortizo teñen na actualidade plans en marcha para ampliar a súa capacidade de produción. Exlabesa incluirá unha nova liña de extrusión nas súas instalacións da Picaraña (Padrón). O seu 'veciño' Aluminios Cortizo, con sede na parroquia de Extramundi dese concello, inviste 51 millóns de euros para triplicar a súa capacidade de produción para 2025. Por último, Extrugasa, que destina 15 millóns de euros a novas instalacións, vén de reservar terreos en Cuntis para seguir medrando fóra de Valga.


Summary: A convocatoria electoral colle co pé cambiado a parte da oposición.

O Partido Popular nesta ocasión vai ao límite. As diferentes enquisas que manexan nas últimas semanas o núcleo de confianza de Núñez Feixoo certifican a perda da maioría absoluta do PP na Galiza e o progresivo desgaste do seu Executivo. Se nun primeiro momento o presidente da Xunta defendía separar os comicios nacionais dos estatais, agardando unha perda de apoios por parte das forzas da oposición, como consecuencia das medidas do Goberno do Estado, os estudos sociolóxicos indican outra cousa ben distinta. Nesta liña, as sondaxes coñecidas até a data valoran de maneira positiva a acción do novo Executivo e o pacto de investidura que posibilitou a elección de Pedro Sánchez. A dirección das populares na Galiza ten moi presente a súa actitude nos pasados comicios municipais e estatais, onde a evidencia duns resultados non favorábeis provocou o seu absentismo. A oposición O presidente galego colle co paso cambiado a unha parte da oposición. As populares son conscientes de que nesta ocasión o resultado dos comicios xógase pola dereita e o seu obxectivo é recuperar os sufraxios que nas pasadas estatais se concentraron nas papeletas de Ciudadanos e Vox. O PP agarda integrar nas súas algunhas das referencias do partido laranxa pero sen formalizar unha coalición electoral na Galiza, opción que gaña forza pola situación de debilidade do partido de Inés Arrimadas e da súa falla de músculo para competir nas galegas con algunha posibilidade. A dirección estatal de Vox ten que elixir nos vindeiros días as súas cabezas de cartel na Galiza, se ben Núñez Feixoo xa conta co apoio da extrema dereita para manterse Goberno, no caso de que sumen cos seus representantes. As forzas herdeiras do antigo espazo de En Marea deben resolver a fórmula de concorrencia e a composición das súas candidaturas nuns prazos diferentes aos previstos. Así, as fontes deste ámbito, consultadas por Nós Diario, observan como opción máis probábel unha candidatura conformada por Anova, Esquerda Unida, Podemos e as mareas urbanas e outra nucleada arredor do grupo de Luís Villares. A este respecto, na xornada de hoxe reúnense representantes de Anova, Esquerda Unida e Podemos para poder avanzar na proposta electoral e definir os mecanismos de elaboración das candidaturas. A celebración de primarias para a escolla das candidatas é un motivo de importante diverxencia entre as socias. Nacionalistas e socialistas teñen escollidas ás cabezas de cartel e avanzados os programas. O BNG traballa coahipótese do adianto electoral desde mediados de 2019, cuestión que as levou a apurar o proceso interno de elección da candidata a presidenta da Xunta, Ana Pontón, que en Twitter puña de manifesto a súa intención de se incorporar do seu permiso por maternidade antes do previsto. O PSdeG conta con candidato proclamado desde novembro de 2018 e cunha organización razoabelmente unida para acometer sen problemas internos a conformación das candidaturas. As súas posibilidades electorais están moi condicionadas polo nivel de cumprimento dos seus compromisos con Galiza do Executivo de Pedro Sánchez


Summary: O Concello de Sada recibe 300 solicitudes en catro días para visitar o Pazo.

O Pazo de Meirás reabre hoxe, 1 de xullo, as súas portas coa visita de vítimas do franquismo e representantes de colectivos de memoria histórica, para os que o Goberno de Sada reservou as primeiras xornadas da apertura de portas dos xardíns do complexo recentemente recuperado de mans dos herdeiros do ditador Francisco Franco. No últimos catro días, o Concello de Sada recibiu unhas 300 solicitudes para visitar o Pazo de Meirás. Todas elas producíronse após o anuncio de que o 1 de xullo o pazo abriría as súas portas para facer unha visita de hora e media polos seus xardíns. O tres primeiros días, as visitas están reservadas para sadenses vítimas do franquismo, familiares de asasinados, asociacións memorialistas galegas, familiares de Isaac Díaz Pardo e Alexandre Bóveda, persoas destacadas e historiadoras e historiadores. Represaliados sadenses da ditadura como Amable Carballeira, presos galegos do franquismo como Xan Castro, Xesús Diaz ou Manuel Villares e familiares e familiares de asasinados e represaliados polo franquismo como Amalia Bóveda, filla de Alexandre Bóveda, Camilo Díaz, fillo de Isaac Díaz Pardo ou María Flor Baena, irmá de Humberto Baena Alonso, serán as primeiras persoas que visiten o Pazo de Meirás. Xunto a eles estarán presentes representantes de asociacións memorialistas como a Asociación para a dignificación das vítimas do fascismo, a Asociación Viguesa pola Memoria Histórica do 36, a ARMH de Marín, a Fundación Alexandre Bóveda, a Comisión pola Recuperación da Memoria Histórica da Coruña, a Asemblea Republicana de Vigo Amigo da República, a CRMHB (Barbanza), o Instituto de Estudos Miñoranos, a Fundación Luís Tilve e a sadense Asociación Irmáns Suárez Picallo. O día 3 de xullo haberá unha visita institucional á que se convidará tamén a todas as persoas que formaron parte das corporacións sadenses desde o ano 2007 até o momento, tendo en conta que a declaración BIC do 2008 tivo como antecedente, entre outros, un acordo do Pleno da Corporación de agosto do 2007 no que se instaba da Xunta á declaración BIC, que así foi declarado o ano seguinte, no 2008. Público xeral A partir do 4 de xullo será a quenda do público xeral que poderán realizar a visita guiada previa reserva, de terzas feiras a domingos. As visitas realizaranse en grupos de 20 persoas como máximo e deberán reservarse no correo electrónico reservaspazodemeiras@sada.gal ou a través de dous teléfonos habilitados. A través deste sistema confirmaranse data e hora da visita. Os grupos completos deberán facer a reserva por correo electrónico. Na visita ofrecerase unha explicación xeral achega da orixe e evolución da leira, cos dous momentos importantes, época de Pardo Bazán coa construción das torres e a partir de 1938 como uso de residencia de verán de Franco.


Summary: Está previsto que os últimos colexios electorais fechen ás 5 horas da madrugada galega desta terza á cuarta feira.

EUA acudiu hoxe ás urnas para elixir o presidente do país para os vindeiros catro anos, nuns comicios igualados (os colexios electorais fecharán nesta madrugada na Galiza), tras unha campaña fortemente polarizada, nunha sociedade marcada polos conflitos raciais e a violencia nas rúas, e no medio dunha epidemia de Covid que provocou a morte de 231.000 persoas, un quinto do total a nivel mundial. Máis de 100 millóns de persoas exerceran o seu dereito ao voto nos días previos, ben por correo ben de forma presencial, segundo as regras de cada Estado. Estes sufraxios poderían converterse en fonte de conflito nos vindeiros días, tras as ameazas do actual presidente e candidato do Partido Republicano, Donald Trump, de que serían fonte de "fraude". En calquera caso, todo parece indicar que a cifra de participación será histórica. Precisamente, os chamamentos a non ficar na casa e ir votar foron constantes desde as filas do candidato do Partido Demócrata, Joe Biden, xa que consideran que esta foi unha das causas da derrota hai catro anos de Hillary Clinton. Tanto Biden como Trump pasaron as últimas horas antes da apertura dos colexios facendo campaña en Estados dos chamados "bisagra", chaves para a resultado final. Trump, tras un derradeiro mitin en Michigan, interviu por teléfono en Fox News e augurou unha gran vitoria en Arizona e Florida. Biden visitou a súa cidade de nacemento, Scranton, en Pensilvania. Alí prometeu pór o país en pé: "A clase medida construíu este país, non foi Wall Street". "Voto útil" As enquisas a nivel nacional daban unha clara vantaxe a Biden, mais hai unha igualdade maior nos Estados que poden decidir o resultado final. No sistema electoral estadounidense, os votantes deciden a nivel dos Estados un número de representantes. Son os chamados votos electorais, diferentes do voto popular. Cada Estado ten un número fixado pola súa poboación. Por exemplo, California é o que máis ten, con 55, seguido de Texas, 38, e Nova York e Florida, que contan con 29 cada un. O candidato que consegue máis sufraxios en cada Estado suma todos os votos electorais; o resto de candidatos, ningún. Isto empuxa ao "voto útil" e a desbotar outras opcións diferentes á demócrata e á republicana que se ven como inviábeis. Á súa vez, isto provoca que cada vez menos partidos alternativos se presenten aos comicios e que se perpetúe o sistema bipartidista. Nos Estados chave, a clausura dos colexios estaba prevista para (todos, horarios galegos): as 1 horas en Georgia; as 1.30 horas en Carolina do Norte e Ohio; as 2 horas en Florida e Pensilvania; e as 3 horas, en Texas, Michigan, Wisconsin e Arizona. Estes son os Estados onde se decide o próximo inquilino da Casa Branca, tendo en conta que nalgúns como Ohio a data límite para recibir o voto por correo ─que non para emitilo─ é o 13 de novembro.


Summary: Nun monte da parroquia de Sabadelle.

Un operario faleceu na mañá desta segunda feira despois de que unha árbore caera sobre el cando estaba a traballar nun monte na parroquia de Sabadelle, en Chantada. Tiña 33 anos de idade e era veciño deste concello. Segundo informou o 112, outro traballador, veciño de Taboada, resultou ferido nese mesmo accidente laboral e foi evacuado por persoal de Urxencias Sanitarias 061. Tras recibir a chamada de alerta por parte do persoal sanitario, sobre as 11,00 horas, na que comunicaba a saída do helicóptero medicalizado con base en Ourense para axudar a un traballador que caera unha árbore enriba, os xestores do 112 pasaron aviso á Garda Civil, Policía Local e Protección Civil. Tamén se informou aos Bombeiros de Chantada para axudar na evacuación dos accidentados, xa que a zona presentaba dificultades para o acceso do persoal médico, aínda que, finalmente, non foi necesaria a súa intervención, precisaron desde o 112. Mortandade Galiza está á cabeza do Estado español en índice de incidencia (número de accidentes por 100.000 traballadores) en sinistros laborais mortais. Duplicamos a media estatal no que é unha constatación máis do preocupante panorama que nos accidentes laborais rexistra Galiza. No Estado hai 3,24 sinistros mortais por cada 100.000 traballadoras. Na Galiza hai 6.05. Máis da metade das empresas incumpren a obriga de investigar os accidentes laborais, denunciaba o sindicato CIG nun documento Gabinete Técnico de Saúde Laboral. 300.000 accidentes de traballo fican anualmente sen investigar no Estado, sen que iso implique ningún tipo de sanción para a maioría das empresas que incumpren a legalidade neste campo.


Summary: As 10 Festas de Interese Turístico da Costa da Morte.

Novo paso adiante para que a Festa da Carballeira en Zas, sexa recoñecida como de interese turístico de Galicia. Máis dun ano despois da petición oficial por parte do Concello, o Consello Galego de Turismo avalou onte a candidatura zaseira, un paso previo á declaración oficial. O Consello valorou entre outros motivos, "a súa singularidade a capacidade para amosar a cultura tradicional galega tal e como era décadas atrás onde a música ten un alto atractivo, chegando a reunir a numerosos artistas galegos e estranxeiros de raíces celtas". Ademais da zaseira, tamén serán declaradas en breve a Festa dos Fachós, en Castro Caldelas; a Festa da Vendima, en Leiro; a Festa da Tenreira Galega, en Láncara; da Romaría de Santa Marta de Ribarteme, en As Neves, ou da Romaría do Corpiño, en Lalín. E o Asalto? Queda pendente a Festa do Asalto ao Castelo de Vimianzo, que xa ten pedida formalmente a súa declaración o pasado 2 de xullo, pero que non entrou no prazo deste curso. En todo caso, a alcaldesa vimiancesa Mónica Rodríguez recoñece que "está todo OK, a declaración segue en marcha".


Summary: En nivel 2 da alarma hai 20 municipios.

A alerta vermella por Covid chega xa a 51 concellos galegos, un máis que na xornada do domingo, de acordo co mapa 'semáforo' que cada día actualiza a Consellería de Sanidade. A actualización de hoxe, 2 de novembro, inclúe a incorporación en alerta vermella do concellos de Gondomar, Ordes, Xinzo e Boqueixón. Os concellos de Muros, Cerceda e Silleda pasan a nivel 2. Atópanse en nivel vermello os concellos de Baiona, Cambados, Cangas, A Cañiza, A Estrada, Gondomar, O Grove, Marín, Moaña, Mos, Nigrán, Pontevedra, O Porriño, Poio, Ponteareas, Redondela, Ribadumia, Salvaterra de Miño, Soutomaior, Tomiño, Tui, Vigo, Vilagarcía de Arousa e A Guarda. Tamén os de Ames, Arteixo, Boqueixón, Cambre, Carballo, A Coruña, Culleredo, Fene, Ferrol, Narón, Oleiros, Ordes, Pontedeume, Santiago, Teo e Vimianzo. O Cervo, A Fonsagrada, Lugo, Monforte de Lemos e Viveiro, Xinzo de Limia, Barbadás, O Carballiño, Ourense, Ribadavia e Verín tamén están en máxima alerta. A entrada no nivel máximo de risco de todas estas localidades implica que detectaron máis de 21 casos de coronavirus no últimos sete días. Con todo, nas urbes de máis de 50.000 habitantes, o limiar para detectar o aviso vai en función do tamaño: Ferrol -máis de 76 casos nunha semana-, Pontevedra -máis de 96-, Santiago -máis de 112-, Lugo -máis de 112-, Ourense -máis de 120-, A Coruña -máis de 276- e Vigo -máis de 332-. Alerta laranxa Mentres, en situación dúas -na cor laranxa do mapa- sitúanse 20 concellos, o mesmo número que na xornada do domingo. Cerceda, Ares, Arzúa, Malpica, Muros -tamén pasa do nivel tres ao dous-, Porto do Son, Sada, Valdoviño e Oza-Cesuras. Un nivel no que tamén están Caldas de Reis, Cuntis, Fornelos de Montes, Lalín, Silleda -que pasa da alerta vermella á laranxa-, Vilaboa, Cercedo-Cotobade, San Cibrao das Viñas, Bóveda, Cospeito e Burela.


Summary: 28 de xuño, Día do Orgullo. Mobilizacións convocadas dentro e fóra do movemento LGBT fan visíbeis as súas loitas a prol duns dereitos que se conquiren "desde as barricadas e con conciencia de clase obreira". Alén do simbólico, en Compostela até 30 militantes de Galiza Nova foron identificad@s pola policía española en resposta a "intereses políticos". Foi nunha protesta perante a estatua de Bieito XVI

Cada 28 de xuño son moitas as persoas que se botan á rúa en todos os recunchos do país para se visibilizaren, sabendo que a conmemoración, o Día do Orgullo, é un recoñecemento a aquel@s que sementaron loitas inmortais. "Somos minorias, dinnos. Mais somos maioría, maioría cualificada", reivindica o manifesto da Rede Transfeminista Galega. Non piden tolerancia, pois entenden este termo "como un vicio burgués que significa unha posición desigual, onde se concede unha convivencia pautada". O recoñecemento dos dereitos do movemento LGBT cómpre "por xustiza e por dignidade", máis aló das leis e conquistados desde as barricadas, desde a conciencia cos e coas precarias, pois "só nos interesesa a loita con conciencia de clase obreira". Declaradas "inmigrantes no heteropatriarcado, no capitalismo, na crise e na colonización española", desde dentro as persoas LGBT reclaman unha xustiza meirande que aquela que debera chegar desde "ese ente abstracto e insultantemente anónimo da figura do lexislador". O Papa, 'orgulloso'E Xustiza terán que reclamala tamén @s integrantes da organización xuvenil Galiza Nova após seren identificad@s pola policía española cando realizaban un acto simbólico ao pé da estatua do papa Bieito XVI en Compostela. Desde a secretaría xeral, Iria Aboi condenou a actuación, que atribuíu "a intereses políticos", e responsabilizou o PP das situacións de homofobia e discriminación que seguen vixentes cara a determinadas persoas, nomeadamente as LGBT, "por amparar todo tipo de discursos ofensivos que a diario se cospen dende os medios de comunicación, así como de promover políticas que perpetúan as desigualdades". Así as cousas, Galiza Nova escolleu o líder da Igrexa católica como albo dos seus berros, e partillou coa prensa unha escolma de intervencións de varios relixiosos que ficarán na lembranza pola súa carga racista. Se a muller aborta, o home pode abusar dela, dixo Javier Martínez, bispo de Granada; Hai adolescentes de 13 anos que son menores e están perfectamente de acordo e, ademais, desexándoo. Incluso se te descoidas provócante, dixo outro bispo, o de Tenerife, Bernardo Álvarez; O furacán Katrina foi una retribución divina pola tolerancia de Nova Orleáns coa homosexualidade, dixo máis un bispo, Gerhard Wagner, de Liz, en Austria. "Mentres os abusos da Igrexa católica seguen impunes, perséguese a xente que os denunciamos", espetou Aboi. Por certo que o resultado 'estético' do acto reivindicativo pode verse na imaxe que acompaña esta información, coa orgullosa estatua de Bieito XVI.


Summary: E 1.791.693 persoas recibiron polo menos unha dose da vacina no conxunto de Galiza, o que constitúe un 72,99% da poboación diana a vacinar.

Galiza avanza na vacinación dos mozos de 30 a 39 anos con máis dun 48% dos chamados a inmunizar desta franxa de idade con polo menos unha dose ao alcanzar as 156.521 persoas, mentres que máis do 62,9% da poboación diana de toda a Galiza xa finalizou o proceso. Segundo os datos actualizados na mañá desta quinta feira pola Consellaría de Sanidade con rexistros até o peche da xornada de vacinación da cuarta, recollidos por Europa Press, administráronse 3.196.112 doses das 3.315.195 recibidas até a data, que supoñen 26.978 postas máis. Por iso, dos datos publicados dedúcese que a xornada de vacinación desta cuartacentrouse en administrar primeiras doses, en especial no grupo de 30 a 39 anos. En canto ás persoas con pauta completa,hai 1.544.217, que supoñen o 62,91% da poboación galega a inmunizar, 6.046 máis que a xornada anterior. Por condición de vulnerabilidade, os últimos datos actualizados por Sanidade indican que se administrou polo menos unha dose a 15.177 persoas de alto risco (+67) e 14.819 completaron a pauta (+23); mentres que 17.622 dependentes non institucionalizados recibiron polo menos unha dose (+8) e 17.402 contan coa pauta completa (+9). Ademais, 26.507 persoas institucionalizadas recibiron como mínimo a primeira picada (+9) e 26.355 finalizaron o proceso (+3). En canto aos vacinados por probabilidade de exposición, 73.025 traballadores do ámbito sanitario recibiron polo menos a primeira dose (+71) e 71.796 están inmunizados (+31). Así mesmo, administrouse a primeira inxección a 27.415 profesionais do ámbito sociosanitario (+43) e 26.743 contan coa pauta completa (+12). Tamén recibiron como mínimo unha dose da vacina contra a Covid-19 no conxunto de Galicia 44.777 traballadores esenciais (+16) e 41.681 completaron o proceso (+21). En canto ás persoas que foron citadas a vacinarse pola súa idade, a 1.587.110 cidadáns administróuselles polo menos unha dose (+23.783) e 1.345.386 teñen a pauta completa (+5.942). Por grupos de idade, recibiron polo menos unha dose até o momento 131.222 persoas maiores de 85 anos (+16); 96.061 de 80 a 84 anos (+12); 134.250 de 75 a 79 anos (+35); 152.757 de 70 a 74 anos (+48); 160.731 de 65 a 69 anos (+349); 174.518 de 60 a 64 anos (+425); 181.053 de 55 a 59 anos (+1.134) e 193.381 de 50 a 54 anos (+1.121). A elas súmanse 199.324 persoas de 45 a 49 anos (+207) e 186.807 de 40 a 44 anos (+233). Por iso, até a data foron vacinadas 386.131 cidadáns de 40 a 49 anos, un 87,16% duns 443.000 habitantes desta franxa de idade. Así, até o momento recibiron polo menos unha dose 1.610.104 persoas maiores de 40 anos en Galicia, que supoñen un 93,6% das 1.720.101 chamadas a vacinar na Comunidade galega a partir desa idade --segundo os datos globais do Ministerio de Sanidade--. Así mesmo, foron vacinadas 128.958 persoas de 35 a 39 anos (+12.626) e 27.563 de 30 a 34 anos (+6.624), o que supón 156.521 cidadáns, un 48,4% duns 323.300 a inmunizar en Galicia nesa franxa de idade. Tamén recibiron polo menos unha dose 15.096 persoas de 25 a 29 anos (+197); 8.840 de 20 a 24 anos (+747); 1.096 de 15 a 19 anos (+215) e 36 de 10 a 14 anos (+12). Por tanto, 1.791.693 persoas recibiron polo menos unha dose da vacina no conxunto de Galiza, o que constitúe un 72,99% da poboación diana a vacinar.


Summary: O ministerio fiscal acusa estes mozos de 'atentado á autoridade', 'desordes publicas' e 'lesións' durante os incidentes no protesto diante da delegación de Educación na cidade das Burgas. Esta cuarta feira declaran como imputados nos Xulgados de Ourense.

Sete estudantes van declarar esta cuarta feira, 18 de febreiro, na vista oral nos Xulgados de Ourense a raíz dos protestos durante a folga e mobilización estudantil que decorreu o pasado 11 de outubro de 2012. Os estudantes afrontan penas solicitadas polo Ministerio fiscal por un total de máis de 16 anos de prisión. O diario 'La Región' informa que as acusacións que deita o fiscal contra estes mozos son as de "desordes públicas" (para os sete, un ano de prisión para cada un), "atentado en concurso ideal cunha falta de lesións" (para un deles, tres anos e medio de prisión) e "atentado e delito de lesións" (para outros dous, tres anos para cada un). No que atinxe á responsabilidade civil pide unha indemnización entre 500 e 2.850 euros. A acusación particular eleva as indemnizacións a perto de 5.000 euros. Os feitos tiveron lugar o 11 de outubro de 2012 no marco da folga e das mobilizacións convocadas no ensino contra os recortes do goberno do PP e na defensa do ensino público. Diversas organizacións fixeron un chamamento a un Día Internacional de Loita estudantil. Na Galiza a xornada de protesta estaba convocada por Liga estudantil, Comités e Agir. Sentada Varios centos de persoas tomaron parte na manifestación de Ourense, que finalizou perante a delegación da Consellaría de Educación cunha sentada pacífica e a lectura de manifestos. O escrito da acusación contra estes sete estudantes -que cita La Región- afirma que nun momento dado un grupo de manifestantes quixo entrar no edificio, protexido por un cordón policial. A acusación afirma que nese momento houbo insultos contra os axentes e golpes a resultas das que varios policías, di a fiscalía, resultaron feridos. Unha outra versión dos feitos Mais hai outra versión dos feitos, da que informa o portal anti-represivo Ceivar. Así, sinala que após a manifestación un nutrido grupo de persoas dirixiuse á Biblioteca Municipal para pendurar unha faixa reivindicativa. A Policía "irrompeu" para evitalo. Os estudantes terían abandonado o edificio sen ser identificados. Semanas despois dos feitos, e segundo esta versión, varios estudantes foron chamados a unha rolda de recoñecemento. Hai convocada unha concentración solidaria ás portas dos Xulgados de Ourense para o 18 de febreiro ás 12:00 horas.


Summary: Falta de recursos, excesiva carga de traballo e indefensión son algunhas das denuncias feitas na 'perfomance' convocada por CIG-Correos.

Un protesto decorreu esta cuarta feira en Compostela para denunciar a situación laboral que viven día a día os carteiros e pola suspensión de emprego e salario dunha carteira en Boiro. Falla de persoal suficiente, exceso de carga de traballo, ausencia de ordes por escrito... A 'perfomance' reivindicativa comezou cunha procesión encabezada por un carteiro que cargaba coa súa propia cruz, simbolizando a excesiva carga de traballo que sofren os carteiros, por mor da redución dos cadros de persoal de reparto.. Anxo Álvarez, da CIG-Correos, explica que con esta mobilización pretendíase chamar a atención sobre a situación na que está está a carteira de Boiro, "suspendida temporalmente de emprego e soldo inxustamente, mais tamén denunciamos a indefensión que sofren centos e centos de carteiros".Lembrou que no seu traballo diario, o persoal de reparto padece un exceso de carga de traballo, contratacións irregulares, ordes que non se entregan por escrito e mesmo a obriga de traballar en días nos que non terían que facelo para recuperar festivos que teñen dereito a gozar.