Summary: Así as cousas, o encarecemento constante do prezo da luz en máis dun 70% nos últimos anos ten consecuencias desastrosas para as persoas e as empresas. O goberno Feijóo non tomou ningunha medida real, mais alá da esmola do publicitado ticket eléctrico que non chega nin ás familias que cobran a RISGA. A proposta dunha Tarifa Eléctrica Galega é unha medida social que pretende a redistribución dos recursos.

Cada vez que miramos o recibo da luz semella termos entre mans o Pentateuco codificado con números máxicos. Non hai corpo esexético maior que a nomenclatura dos termos de potencia, peaxes de acceso e outros inventos semánticos para concluír cun sinxelo "paga máis que o ano pasado e seguro que menos que o vindeiro". Isto último na conta de resultados das empresas eléctricas tradúcese nun gañar sempre máis e repartir beneficios a esgalla nos consellos de administración. Eses clubes selectos onde se administra sobre todo a xubilación de ministros e presidentes. Así as cousas, o encarecemento constante do prezo da luz en máis dun 70% nos últimos anos ten consecuencias desastrosas para as persoas e as empresas. Para as persoas porque as dificultades para chegar a fin de mes fai que a pobreza enerxética sexa unha realidade que se cobra cada ano máis vítimas mortais que os accidentes de tráfico. En Galiza 455.000 persoas teñen dificultades para aboar as facturas ao supor estas máis do 10% dos seus ingresos. Así un 18% dos fogares son os denominados consumidores vulnerábeis e están en risco de ser pobres enerxéticos. Aínda existindo normativa europea para prever está situación, e prohibir os cortes de luz, o goberno Feijóo non tomou ningunha medida real, mais alá da esmola do publicitado ticket eléctrico que non chega nin ás familias que cobran a RISGA. Para as empresas a situación tamén é moi complexa. Ao ser a electricidade moito máis cara que noutros países europeos convértese nun factor en contra da tan cacarexada competitividade neoliberal. O goberno Feijóo non tomou ningunha medida real, mais alá da esmola do publicitado ticket eléctrico que non chega nin ás familias que cobran a RISGA Unha boa parte desta situación é consecuencia da liberalización do mercado da electricidade en 1997 co goberno de Aznar. O suposto mercado libre está controlado por uns poucos que impoñen as súas regras conseguindo que a recente lei do sector defina á enerxía como unha actividade de interese económico xeral cando debería ser un servizo público básico. O control é tal que se penaliza o autoconsumo até limites como impor multas millonarias. Esta é a grande contribución do ministro Soria xunto cos grandes atrancos impostos ás enerxías renovábeis no seu final de mandato. A proposta dunha Tarifa Eléctrica Galega é unha medida social que pretende a redistribución dos recursos. Nós, galegas e galegos, pagamos altos custos medioambientais desde que se deseñou o sistema eléctrico español pensando coa óptica centralista de Galiza como subministradora de electricidade fundamentalmente para Madrid. Temos os vales asolagados, os muíños de vento nas nosas serras e o país cruzado por liñas de alta tensión sen ningún tipo de beneficio nin para as familias nin para as empresas. Para Galiza o sector enerxético pode e debe ser estratéxico: producimos entre un 30 ou 40% máis de enerxía eléctrica da que consumimos. Ese carácter de excedentarios na produción avala a proposta dunha Tarifa propia baseada nunha estratexia máis ecolóxica e democrática da enerxía. Reducir o recibo da luz, propiciar cooperativas de distribución e fomentar o autoconsumo son eixos básicos da estratexia galega que propomos desde o BNG. A proposta dunha Tarifa Eléctrica Galega é unha medida social que pretende a redistribución dos recursos O PP afirma que é unha proposta simplista e irrealizábel. Esquece que Euskadi acaba de negociar co Estado español o que se coñece como tarifa basca e que recolle un cambio de definición das redes de alta tensión para que teñan collida unha parte moi significativa da rede de distribución basca. Esta medida vaille aforrar fundamentalmente ás empresas sobre un 15% nas peaxes e nun 12,5% no termo de enerxía. Tamén esquece que en Reino Unido, Alemaña ou Suíza existen tarifas diferenciadas segundo diferentes variabeis e prestan un forte apoio ao autoconsumo. No estado español o prezo está unificado desde 1951 máis a lei actual permite que nas Comunidades con tributos propios, como por exemplo é o canón eólico galego, estes sexan aboados polos/as consumidores/as. Para este atropelo a quen produce, como é o noso caso, non hai problemas de rachar a tarifa. O máis simple hoxe é o máis revolucionario. Tan simple como que os recursos naturais non sexan propiedade de cinco empresas e poidan estar a servizo das persoas. Ou tan simple como poder pagar a luz.


Summary: Saqués cesa o galego e soa o arxentino Ricardo Caruso

Segundas partes nunca foron boas. E no caso de Luís César no Club Deportivo Lugo, habería que engadir que non poderían ser peores. O regreso do home que lograra a mellor clasificación histórica dos albivermellos, un noveno posto na categoría de prata durante a tempada 2016/17, finalizou abruptamente mes e medio despois da súa incorporación, tempo no que tan só foi quen de sumar un total de tres puntos sobre 24 posíbeis. O conxunto lucense oficializou a noticia durante a xornada de hoxe, máis o técnico de Vilagarcía levaba sentenciado desde o sábado, cando perdeu na casa por 1-3 ante un rival directo na loita pola salvación como é o Alcorcón e, a consecuencia deste resultado, caeu nos postos de descenso por primeira vez desde o mes de outubro. Conclúe así unha era que tan só se prolongou durante oito encontros, e agora só queda saber quen será o escollido por Saqués para ser o cuarto técnico albivermello esta tempada. No momento de fechamento desta edición, o mellor colocado era o arxentino Ricardo Caruso Lombardi. O Celta suma outro punto cara á salvación Nun partido, cando ningún dos dous equipos quere perder, o normal é que empaten, e iso é o que pasou nun Cádiz-Celta (0-0) que achega ambos os dous conxuntos un pouco máis ao seu común obxectivo da permanencia. Se ben é certo que o Celta foi quen máis intentos de aproximación á portaría contraria realizou, 0 4-4-2 dos gaditanos tornou nunha sólida muralla que contivo sen problemas os tímidos achegamentos duns celestes que tiveron a Hugo Mallo como gran protagonista. O capitán non só se converteu no segundo futbolista que vestiu un máis ocasións a elástica do Real Club Celta de Vigo desde a súa fundación, en 1923, senón que estivo a piques de marcar de fermoso testarazo o gol da vitoria cando apenas faltaban un par de minutos para o final do encontro e viu como o colexiado anulaba, moi rigorosamente, un tanto na primeira metade. Gran xornada dos galegos na Segunda División B Nin un só dos seis representantes do país na categoría de bronce coñeceu a derrota esta fin de semana, e todos eles están un pouco máis preto de conseguir os seus obxectivos. Así, o filial celeste logrou un meritorio empate (1-1) ante o intratábel líder do grupo polo ascenso á Segunda División, o Burgos, polo que as súas aspiracións de finalizar nas posicións que dan acceso a disputar o play-off continúan intactas. Con respecto aos que loitan por estar a vindeira tempada na Primeira RFEF, o Deportivo superou o Numancia por 2-1 e o Rácing fixo o propio co Marino (2-0) e ocupan a cabeza do grupo 1-D. Lamentabelmente, o Compostela non puido certificar o pleno galego ante o Langreo (1-1) a causa dunha polémica decisión arbitral, que sinalou un penalti favorábel aos asturianos materializado por Allyson no último segundo de partido. No grupo por eludir o descenso a Terceira, o Coruxo logrou un gran triunfo ante o filial do Oviedo (4-0) e escala até a segunda posición, só por detrás dun Pontevedra que finalizou o seu compromiso co Lealtad de Villaviciosa con 0-0.


Summary: Ascenden a 1.749 os casos activos e baixan a 54 os ingresados.

Os casos activos de Covid-19 en Galiza manteñen a tendencia ascendente e sitúanse en 1.749, após rexistrarse 254 novos contaxios no conxunto do país,mais descenden a 54 os pacientes hospitalizados -seis men--. Segundo os datos publicados na mañá desta quinta feira pola Consellaría de Sanidade con rexistros até as 18horas desta cuarta feira, increméntanse a 12 as persoas ingresadas en UCI pola Covid en toda Galiza -unha máis-, mais baixan a 42 as hospitalizadas noutras unidades sete menos-, mentres que 1.695 pacientes atópanse en seguimento no seu domicilio. Por áreas sanitarias, a presión hospitalaria aumenta lixeiramente na da Coruña e Cee, que aínda que mantén dous pacientes Covid en UCI, rexistra 15 noutras unidades -dous máis-; alíviase nas de Ourense, Vigo, Lugo e Ferrol; e mantense nas de Santiago-Barbanza e Pontevedra-O Salnés. Os casos activos de Covid-19 suman 18 xornadas consecutivas de aumento e colócanse en 1.749, que supoñen 209 máis que a xornada anterior ao haber máis contaxios (254) que altas (43), ao que se engaden dous falecementos. Con respecto á quinta feira anterior -11 de novembro- hai 842 infeccións máis que as rexistradas hai unha semana. As infeccións activas ascenden nas sete áreas sanitarias galegas, coas Vigo e Ourense á cabeza (+47), seguidas das de Pontevedra e O Salnés (+32), Santiago e Barbanza (+30), A Coruña e Cee (+26), Lugo (+17) e Ferrol (+10). Segundo os datos actualizados na tarde desta cuarta feira pasada polo Ministerio de Sanidade, Galiza conta cunha taxa a 14 días de 59,81 casos por 100.000 habitantes, fronte aos 53,26 da terza feira, mentres que a media do Estado ascende a 96,12. Os novos contaxios de Covid-19 mantéñense desde o 10 de novembro por riba do centenar e aumentan a 254, que representan 40 máis que os 214 da cuarta feira. A cifra máis baixa desde que Galicia entrou en niveis de 'nova normalidade' rexistrouse o 11 de outubro, cando houbo 14. En canto á taxa de positividade das probas PCR -número de infeccións detectadas cada 100 test-, descende lixeiramente a 4,63% tras repuntar a 5,21% a cuarta e baixar a 2,43% a terza, despois de comezar esta semana co 3,93%. As persoas falecidas diagnosticadas con Covid-19 desde o inicio desta pandemia ascenden a 2.661, despois de notificar esta cuarta feira a Consellaría de Sanidade dúas novas vítimas.


Coa recente publicación dos datos do mes de marzo de prestacións, péchase o primeiro trimestre de 2014. Xa a EPA avanzara a gravidade da situación: hai 3.997.656 persoas paradas que non están a percibir prestación ningunha. Agora o SEPE pon as cifras: no primeiro trimestre de 2014 gastáronse 1.262 millóns menos que no mesmo trimestre de 2013. De non tomarse medidas urxentes, 2014 rematará cunha taxa de protección por paro dun de cada catro parados É preciso lembrar que 2013 pechouse cunha diminución de 1.873 millóns sobre 2012. Pois ben, só no primeiro trimestre deste ano o recorte de prestacións supón as dúas terceiras partes que o do ano pasado. De non tomarse medidas urxentes, vai rematar 2014 cunha taxa de protección por paro dun de cada catro parados. Actualmente só un de cada tres está protexido. En abril a afiliación ten un comportamento determinado pola influencia das afiliacións de Semana Santa. Entre o 14 e o 21 de abril producíronse 527.000 altas e 385.000 baixas na Seguridade Social. Nos dous últimos días de mes as cousas viran e hai 200.000 baixas por 102.000 altas. Neste mes houbo un total de 3.331.980 movementos (altas ou baixas). Como a fin de mes hai 151.132 afiliados máis que ao comezo, unha simple división dinos que por cada afiliado que aumenta prodúcense 22 altas ou baixas. Fan falta 22 movementos de persoas para que unha permaneza. Iso supón unha altísima rotación e precarización do mercado laboral. Son contratos de días ou de horas, a tempo parcial en boa parte dos casos. Fan falta 22 movementos de persoas para que unha permaneza afiliada, unha altísima rotación e precarización do mercado laboral É de saudar que, polo menos, creza a afiliación. Pero, sempre hai un pero, resulta que creceu un 13% menos do que o fixo en 2011. Daquela o aumento foi de 173.565 afiliados. Hoxe, grazas ás políticas postas en marcha polo PP, o aumento é de 151.132 persoas afiliadas. Dous anos aplicando políticas e facendo sufrir a toda a poboación (mellor a case porque sempre hai un case que se aproveita do sufrimento) para que se creza un 13% menos de como se facía cando a situación era horrible. Hai 1,10 millóns de persoas afiliadas menos á Seguridade Social que hai tres anos Vemos dous anos de políticas que levaron a que o número de afiliados pase dos 17.498.964 de abril de 2011 aos 16.420.853 deste mes. Hai 1.078.111 persoas afiliadas menos. E as cousas van mellorando, din... Se utilizamos os datos de afiliados medios de abril de 2014, non porque gusten, senón porque son os que están desagregados, e os comparamos cos de abril de 2011, os datos que sacamos son claros. Compróbase como nestes dous anos expulsouse do mercado de traballo ao 23% dos mozos que había e, ao mesmo tempo, os contratos formativos aumentan un 35%. Menos emprego novo e moito máis precario. Tan só aumentan as relacións laborais precarias: con contratos formativos e a tempo parcial. Se traducimos os afiliados a tempo parcial en tempo completo, a caída de afiliados aumenta desde o 8,3% até un 10,2%. Do total de perda de afiliación, as tres cuartas partes corresponden a afiliados con contrato indefinido a tempo completo, hai 790.000 menos e o que máis contrarresta esta perda son os temporais a tempo parcial, hai 115.000 máis. Este é o futuro deseñado na reforma. Nestes datos non aparece a deterioración sufrida polos empregados públicos xa que os que están en Muface non constan nos datos de afiliación, non están na Seguridade Social. Se se fornecesen os seus datos conxuntamente cos afiliados, a situación sería aínda máis preocupante. Esta semana volvemos ouvir que as cousas van mellor. Non se sabe para quen Esta semana volvemos ouvir que as cousas van mellor. Non se sabe para quen. Para os catro millóns de parados que están sen prestacións, non. Se vemos o que mellorou coas políticas do PP a situación que había, é para tremer. Desde o goberno seguen unha e outra vez clamando pola recuperación coma se por invocala se producise. Dá igual que os mesmos que consideraban un pésimo dato o aumento da afiliación en "só" 175.000 persoas, consideren hoxe como o síntoma da recuperación un aumento de 151.000. Un millón menos de afiliados debería servir para facer reflexionar, non para colocarse medallas. Non hai recuperación, senón máis sufrimento Despois dos datos facilitados pola EPA no primeiro trimestre, resulta claramente insultante a lectura que se está facendo dos datos de abril. Non hai o máis mínimo indicio de asomarse á realidade. Un millón menos de afiliados debería servir para facer reflexionar, non para colocarse medallas. A dislocación realizada pola Reforma sobre as relacións laborais é de tal envergadura que non é admisible outra vía que a rectificación. Non hai recuperación senón máis sufrimento. Relacións máis precarias e parados cada vez máis angustiados porque ou están en situación de desprotección, dúas de cada tres, ou senten como esta vailles chegar inexorablemente porque non teñen visos de atopar un traballo. A clave para reaxustar a situación é volver a unhas relacións laborais cunha regulación equilibrada que sitúe o fiel da balanza compensando a diferenza de forzas, primando o colectivo sobre o individual. Ademais é preciso retomar o sistema de prestacións anterior á súa reforma de 2012, redefiníndoo de acordo cunha crise moito máis prolongada que a previsión de duración máxima. Nesta liña é preciso reformar a Renda Activa de Inserción dando entrada, cando menos, aos parados con cargas familiares con independencia da súa idade; pondo o contador a cero, que os que xa a percibisen, poidan volver facelo; reducir o período sen prestación dos doce meses actuais a un máximo dun mes. Todo isto debe estar acompañado por unha revisión dun IPREM conxelado cinco anos e dun salario mínimo que perdeu capacidade adquisitiva. Un voto de castigo a esta política nas próximas eleccións pode servir de chamada de atención. Do contrario, só haberá máis recortes, desprotección e precariedade Se acompañando estas medidas se vira a política de austeridade implantada por outra de crecemento, poderiamos empezar a ver algo de horizonte. Hoxe só se ve a negrura da pobreza, o desemprego e a desesperanza. Un voto de castigo a esta política nas próximas eleccións pode servir de chamada de atención. Do contrario, só haberá máis recortes, desprotección e precariedade.


Summary: A vicepresidenta do Parlamento e deputada Eva Solla salientou que Medtronic está a empregar este servizo "en función das súas necesidades e criterio empresarial" e non guiada polo "interese xeral" ou a "saúde".

A vicepresidenta do Parlamento e deputada de En Marea, Eva Solla, denunciou que o Goberno galego oculta información relativa ao convenio asinado coa multinacional Medtronic. Solla lembra que esta é unha multinacional que está a traballar "de xeito permanente" nas unidades de cardioloxía dos complexos hospitalarios de Santiago de Compostela, A Coruña, Vigo e Lugo "para probar os seus produtos usando as instalacións públicas en beneficio propio da empresa". Medtronic foi obxecto de investigación e sancións por parte doutros países "O rexeitamento por parte da Xunta de informar e ocultar información á cidadanía é o xeito habitual de proceder do goberno galego" afirmou a parlamentar, tamén secretaria xeral do Partido Comunista de Galicia (PCG) Despois de revisar a documentación aportada, o grupo de En Marea afirma que puido constatar que se está a permitir á esta empresa que "sexa a que dirixa o funcionamento das unidades de cardioloxía baseándose en criterios de beneficio empresarial. Un procedemento que a Xunta pretende trasladar a outras unidades". Medtronic foi obxecto de investigación e sancións por parte doutros países. Así, en China foi sancionada por cuestións relacionadas cun subornos e tamén en EE.UU. tivo varias condenas pola vía penal por subornos a médicos para que empregasen os seus produtos. Trátase ademais dunha empresa que está a ser vixiada pola Axencia Española do medicamento en relación ás bombas de insulina.


Summary: Nun comunicado enviado á imprensa transladan o seu apoio aos efectivos que non cortaron a cadea do portal de Aurelia Rey. Deixan claro que a súa función non é "abrir portas" e que chamar ao 080 supón asumir unha demora "moi importante" nos tempos de resposta a unha urxencia

A Mesa intersindical de bombeir@s de Galiza acaba de anunciar que non tomarán parte na execución de ningunha orde de desafiuzamento. Mediante un comunicado de imprensa, o órgano en que se integran CIG, CC OO, UGT e SIB-GAL transladaron a súa postura de "rexeitamento profundo" ao uso do servizo de extinción de incendios e salvamento para "abrir portas" para consumar despexos. "Cómpre aclarar que a apertura de portas ou cancelas é unha actividade que escapa totalmente das tarefas que debe afrontar un bombeiro profesional cando non existe risco para persoas, animais ou bens materiais", sinala a nota enviada á imprensa. @s traballador@s acrecentan que marcar o 080 e mobilizar "a totalidade dos bombeiros de servizo nunha bisbarra" para colaboraren na apertura dun inmoble supón "asumir unha demora moi importante" nos tempos de resposta perante unha urxencia. Malia que non entran a valorar "a xustiza ou inxustiza dun desafiuzamento", insisten en que non farán parte deles e transladan o seu apoio aos efectivos do parque da Coruña que se desprazaron o 18 de febreiro até o nº9 da rúa Padre Feijóo, o portal de Aurelia Rey, e se negaron a cortar a cadea que impedía o acceso á casa da octoxenaria. A negativa destes traballadores foi ratificada por outras equipas de bombeir@s como @s de Madrid, Barcelona, Asturies ou Granada, que fixeron pública a súa intención de non participar nas execucións hipotecarias. Namentres na Coruña "estamos sen novas do xuíz", segundo informan @s bombeir@s na súa conta do Twitter. Medios de comunicación que tiveron acceso ao informe que a policía española redactou relatando a súa versión do acontecido o 18F sinalaron que nel non se identifican os efectivos que se negaron a abrir á forza o portal de Aurelia, feito que dificultaría a imposición de calquera sanción ao respecto. A petición aberta en Change.org para o Concello da Coruña non impor ningunha medida disciplinaria vai camiño das 65 mil sinaturas.


Summary: Sexta semana de paro.

Continúa a greve na administración de xustiza de Galiza, máis de 2.500 traballadores e traballadoras, após acabar sen acordo a xuntanza desta segunda feira entre Xunta e representantes do persoal. A Xunta deu por rotas as negociacións cos sindicatos. Na reunión trasladou unha nova proposta de subasalarialdesta vez non liñal e por corpos. En concreto, 135 euros ao mes para os forenses, 133 para os xestores, 108 para os tramitadores e 105 para os de auxilio. O comité de greve, após rebaixar as súas peticións iniciais mantén a súa solicitude en 190 euros liñais e considera que a última proposta presentada pola Xunta é "moi parecida" á formulada pola Xunta en encontros anteriores, propostas que consideraron xa entón "insuficientes". Desde as centrais tense criticado que a Xunta propoña agora subas que son en base aos cartos que os traballadores de xustiza "perderon" nestes xa 42 días de greve. Anuncian máis mobilizacións e actos de protesto.


Summary: O ex-céltico asinará un contrato que o vincula co clube andaluz até o 2018, segundo medios sevillanos.

Iago Aspas para o Sevilla, o clube que xa o quixo fichar o verán pasado. Finalmente, os andaluces terán na súa escadra a Aspas, após pactar Liverpool e Sevilla un traspaso por unha cantidade próxima aos 6 millóns de euros, segundo Diario de Sevilla. O de Moaña asinará un contrato coa entidade sevillista até 2018, un ano máis que o que rubricara co Liverpool. Diario de Sevilla sinala que nun principio a operación ía ser de cesión con opción de compra, mais que esta segunda feira houbo un "xiro inesperado" que permitiu o traspaso. O Sevilla está moi interesado no galego, o Liverpool quería recuperar parte dos case 10 millóns de euros que pagou por Aspas e este quería relanzar a súa carreira após un ano 'perdido' na Premier. Eses son os motivos que coincidiron, di o Diario de Sevilla, para facer posíbel que Iago Aspas estea no clube andaluz.


Summary: O 7 de setembro de 1870, o Vicealmirante señor Alexander Milne, Comandante da División naval da Mancha, dirixía ao almirantado británico, por medio da nave Psiquis, o seguinte telegrama: "Láiome de ter que lle transmitir unha dolosa nova. O Captain debeu irse a pique esta noite. Ás dúas da mañá, atopábase aínda á vista do meu navío; produciuse un imprevisto refacho de vento violentísimo de súpeto, dende o suroeste; intres despois, ollando ao lugar que ocupaba o barco, este desaparecera da superficie. Esta mañá, no lugar onde desapareceu, foron atopados algúns anacos das súas antenas. Desgrazadamente, todos os homes da nave desapareceron. Mañá parte o Inconstant coa miña relación detallada".

O Capitán Cooper Phipps Coles foi o deseñador deste gran buque da Royal Navy, e con el fixo realidade o seu soño, abraiado fronte ao modelo Monitor, que actuara na guerra de Secesión norteamericana, ideando un barco cun francobordo (liña que vai dende a cuberta até a liña de flotación do navío) que acadaba unicamente os 2 metros. Esta escusa serviu como pretexto para que no caso de conflito bélico os buques inimigos visen reducido o seu branco. A posta da quilla principiou o 30 de xaneiro de 1867 en Birkenhead, nos estaleiros de Laird Brothers. No decurso do proceso de construción, o enxeñeiro xefe da Royal Navy, Edgard James Reed, expresara que o deseño dun francobordo tan baixo estaría perigosamente perto da superficie do mar, e incluso chegou a negarse a asinar os planos do buque, mais o Almirantado ordenou igualmente seguir adiante co proxecto que culminaría coa botadura da nave o 27 de marzo de 1869. Sen dúbida, a Royal Navy estivo influída nesta decisión polos grandes apoios que suscitaba o novidoso e transgresor proxecto de Cooles na alta sociedade británica e incluso entre a súa monarquía. O buque excedía 735 toneladas do seu peso inicial Na construción do Captain detectáronse unha serie de erros de cálculo que resultarían fatais para a estabilidade do buque. Aumentóuselle o calado en dous pes, excedía 735 toneladas do seu peso inicial e o francobordo atopábase só a seis pés e oito polgadas da superficie do mar (2 metros) cando debería estar a oito pés e seis polgadas (2,59 metros). Esta última medida raiaba o temerario e o suicida, segundo o propio Reed e non lle faltaba razón, pois o Monarch, barco construído á par que o Captain, que pasaría a formar parte da mesma escuadra, tiña un francobordo de catorce pés (4,2 metros). O colmo das calamidades na culminación da construción do acoirazado, foi engadirlle un arboredo composto por tres mastros que con todo o pano despregado acadaba unha superficie vélica de 3.549 metros cadrados, por desexo do Almirantado británico, fronte a negativa de ter un barco propulsado só por unha máquina de vapor. O casco do HMS Captain foi feito en ferro, tendo un arqueo de rexistro bruto de 7.667 toneladas. Cada unha das dúas torretas xiratorias nos 360º estaba armada con dous canóns de 12 polgadas e 25 toneladas de peso, para convertelo nun acoirazado letal no combate. Finalmente, o HMS Captain, botábase ao mar o 10 de maio de 1870. Na súa viaxe de probas, e segundo o Almirante Spencer, demostrara ser un barco seguro e moi mariñeiro. Ben é sabido ao longo da historia naval que o centro gravitatorio nas embarcacións antigas era en numerosas ocasións calculado de xeito deficiente, o que conlevaba a un gran risco de afundimento do buque por mor da súa acción de abaneo cando o mar era duro, o que, nunha porcentaxe moi elevada, facíaos ir a pique, sen posibilidade de adrizamento. A derradeira travesía O venres 2 de setembro, na travesía de volta ás illas Británicas, parte o HMS Captain do porto de Vigo formando parte dun convoi integrado por once barcos de guerra pertencentes ás Flotas da Canle da Mancha e do Mediterráneo. Inverteron a fin de semana facendo manobras e exercicios de tiro ao branco nas costas galegas, en concreto sobre unha pedra do tamaño dun acoirazado que se pode situar entre Baiona e Ons. No serán do martes día 6 de setembro a meteoroloxía comeza a empeorar. Case todos os capitáns ordenan pregar velas. Non así Burgoyune ao mando do Captain, que mantivo as gavias izadas. No comezo da madrugada do 7 de setembro o tempo derivou nunha galerna, cun vento que acadaba forza seis. O HMS Captain navegaba en formación de escuadra dende a súa partida do porto de Vigo, integrando unha división da Royal Navy na que navegaban tres columnas de navíos, nos arredores do cabo Fisterra. O acoirazado británico coa meirande parte da súa grande superficie vélica despregada atrapando o vento de SW, comeza a escorarse, oscilando a mesma até os 18º de inclinación, para pasar até os 23º e chegando aos incribles 28º cando o seu creador, o Capitán Cowper Cooles, que ía a bordo coma convidado e que morrería afogado no naufraxio, nunca pensou que excedería dos 16º. Só se salvaron do naufraxio 18 homes que se meteran a bordo dun bote salvavidas Xa non había marxe para reaccionar a bordo… o mar comezou a penetrar no casco polos ocos das torretas, por unha cuberta que só estaba afastada da liña de flotación dous metros o acoirazado envorca sen remisión, para afundirse posteriormente de popa. Coas primeiras luces do día e, advertida a escuadra da desaparición do HMS Captain, o Almirante Milne sería posto en aviso posteriormente pola oficialidade a bordo do HMS Bristol, que só se salvaran do naufraxio 18 homes que se meteran a bordo dun bote salvavidas. Soamente se atopou un cadáver pertencente á dotación da nave británica afundida, xunto a unha morea de obxectos pertencentes ao barco flotando polos arredores do naufraxio. Un día despois da perda do HMS Captain, o HMS Bristol recollía en Corcubión os 18 superviventes do primeiro que chegaran á vila de San Marcos camiñando por corredoiras infernais na compaña dun guía e dun carabineiro, facendo o percorrido dende Fisterra, vila onde varara o bote salvavidas do Captain coa súa carga humana, en concreto no areal da Ribeira, situado a carón do baluarte de San Carlos, hoxe convertido no fermoso Museo da Pesca desta histórica vila. Tregenna, un mariñeiro natural de Cornualles, foi un dos artífices entre eses 18 superviventes que ían a bordo da chalupa salvadora, para que esta arribase finalmente a terra coa súa carga humana, integramente, pois situouse de patrón a popa poñendo de leme un dos poucos remos cos que contaban a bordo, para non atravesarse as ondas. Ao abrente, unha lancha de mariñeiros de Fisterra atopounos preto da costa e guiounos até terra. Alí foron atendidos polo Axudante de Mariña da vila e algunhas mulleres déronlles comida e viño. Posteriormente, un médico prestoulles os primeiros auxilios nun barracón e logo poñeríanse en camiño a Corcubión e, cando pasaban seguramente pola praia de Langosteira, o arteleiro May o único oficial entre os sobreviventes, afirmou ver dous pecios sobresaíndo da tona da auga. Na cidade de Londres hai dous templos que recordan a memoria deste gran naufraxio Nun expediente recollido na sección 6º de Sanidade, nº 877, correspondente a un documento con selo gravado do Goberno da Provincia de A Coruña, o 8 de setembro de 1870, escríbese: "Señor Cónsul inglés nesta capital, me dice en esta fecha lo que sigue: tengo que poner en conocimiento de V.D. que en la noche del 6 al 7 del corriente, se fue a pique en el Cabo Finisterre con oficialidad y tripulantes el buque de S.M. británica nombrado Captain, perteneciente a la escuadra inglesa del Mediterráneo. Suplico a V.D. se sirva dar las órdenes necesarias a sus delegados en estas costas para que, si aparecen, como será probable, algunos cadáveres de esta tripulación en aquellas playas, se sirvan darles sepultura de la manera más conveniente, y dar a V.D. conocimiento, de cuyo resultado tendrá la bondad de comunicación oportuna. Lo que traslado a V.P. su más puntual cumplimiento dándole parte detallada de cada uno de los casos de aparición y enterramiento de cadáveres con la mayor actividad posible. P.C. Argüelles a 8 de septiembre de 1870". Na perda do HMS Captain fronte a Fisterra, morreron 453 homes. Foi a meirande traxedia da Royal Navy en tempos de paz, a meirande acontecida na Costa da Morte e a segunda en número de vidas acontecida na costa de Galiza nun só naufraxio, na súa historia. Na cidade de Londres hai dous templos que recordan a memoria deste gran naufraxio. Na catedral de St. Paul, onde acougan os restos de Horatio Nelson, existe unha placa de bronce que lembra esta traxedia co debuxo do barco. Na abadía de Westminster existe unha vidreira como necrolóxica deste acontecemento lutuoso. No decurso de catro anos, a Armada inglesa mandou unha representación a Fisterra para render honras aos falecidos, sendo a derradeira a enviada polos británicos, no mes de setembro de 1884. Veredicto da Corte marcial británica sobre o afundimento do 'HMS Captain' "A Corte ditaminou que o barco da SM Captain afundiuse na mañá do 7 de setembro de 1870, pola presión do velame, asistido pola ondada do mar e, que o pano despregado no intre da súa perda (tendo en conta a forza do vento e o estado do mar) era insuficiente para pór en perigo un barco dotado da debida estabilidade. Antes de disolverse, é deber da Corte deixar constancia da súa convicción de que o Captain foi construído en consideración á opinión pública expresada no Parlamento, e por outras canles e, en oposición aos puntos de vista e opinións do Controlador e o seu Departamento, e que todas as evidencias tenden a amosar que estes desaprobaban a súa construción. Do mesmo modo, amósase como proba que antes da recepción do Captain de parte dos Contratistas, cometérase unha desviación grave do seu deseño orixinal, polo que o seu calado incrementouse ao redor de 2 pés e o seu francobordo diminuíu na medida correspondente e, que a súa estabilidade resultou ser perigosamente reducida, combinada cunha área de vela, nesas circunstancias, excesiva. A Corte láiase fondamente que se estes feitos foron debidamente coñecidos e prezados, non foran comunicados ao oficial ao mando do buque, ou que, no caso contrario, se autorizase que o buque se empregara no servizo ordinario da Frota antes de ser comprobado polo cálculo e a experiencia". Características do barco O HMS Captain era un acoirazado da Royal Navy de recente construción. Tiña 102 metros de eslora, 16,21 metros de manga e 7,16 metros de puntal, desprazando 6.950 toneladas. A coiraza que cubría o seu casco tiña un grosor de 203 milímetros. A súa máquina contaba con 5.400 h.p, 900 cabalos que movían dúas hélices xemelgas de dúas pás que tiñan 4,8 metros de diámetro, acadando unha velocidade máxima de 14,2 nós. O seu armamento estaba formado por catro canóns de 305 milímetros, dous instalados en cada torreta xiratoria e outros dous de 178 milímetros, un situado a proa e outro na popa. A coiraza de ferro do barco tiña un grosor de 17,8 centímetros e ía montada sobre unha base de teka procedente da India de 30,5 centímetros. A súa cheminea abatíase cando navegaba a vela. Tiña unha pasarela que unía as súas dúas pontes por riba das torretas dos canóns de sete metros de ancho e nela ían os botes salvavidas. Foi botado ao mar o 10 de maio do 1870 por Laird Brothers de Birkenhead, Inglaterra. Levaba a bordo 471 tripulantes no intre do seu naufraxio. Estaba capitaneado por Hugo Talbot Burgoyne.


Summary: Falece o galego Manuel Fernández, mítico dianteiro de Celta e Deportivo, triunfador no Real Madrid e vetado na selección española por "rojo" e por ler a Tolstoi, Dostoievski ou Hemingway.

"Non teño odio a ninguén, pero os fascistas dábanme noxo", declaraba hai tan só uns anos. Manuel Fernández Fernández, Pahíño, vigués da parroquia de San Paio de Navia, falecido en Madrid aos 89 anos, nunca calaba. Nin sequera nos peores tempos da ditadura franquista. Tampouco cando no seu debú coa selección española, ante Suíza en 1948, o dirixente federativo e xeneral, Gómez Zamalloa, entrou no vestiario para animar os futbolistas. "Y ya sabéis: cojones y españolía", berroulles. O dianteiro non puido evitar a risa. Non volveu disputar encontro ningún co combinado español até sete anos despois e malia ser un dos mellores atacantes da historia. Pahíño foi un deses futbolistas elevado a mito aló onde xogase. Tanto que é igual de idolatrado pola historiografía celtista como pola deportivista. Co club da súa cidade anotou 56 goles en catro campañas e co coruñés, 46 en tres tempadas. Co Celta comezou a súa carreira na elite, alcanzando o trofeo Pichichi no ano 48 e disputando unha final de Copa. Co Deportivo, encheuse tamén a marcar goles, colaborando na primeira vitoria branquiazul no Bernabéu con dous tantos e conformando algunha aliñación histórica xunto a figuras como Arsenio, Luís Suárez ou Acuña, o Xanetas, aquel histórico porteiro que tamén foi afastado da selección española polas súas ideas antifranquistas. Foi afastado da selección española logo de rir ante os ánimos dun militar que aludía á "españolía" dos xogadores Polo medio, catro tempadas espléndidas nun Real Madrid pre-Di Stéfano que buscaba pelexar os títulos con Athletic, Barcelona e Atlético. Un dato deixa clara a relevancia de Pahíño na historia do fútbol español: Cristiano Ronaldo superou na pasada tempada o récord de promedio goleador do galego no equipo branco, onde sumou 124 tantos en 144 encontros, mantendo un promedio de goles aínda histórico. Manuel Fernández segue a estar entre os dez máximos goleadores da Liga española, xunto a nomes como Raúl, Zarra, Hugo Sánchez ou César. Tan só Cristiano Ronaldo superou o promedio de goles no Real Madrid dun Pahíño que está entre os dez máximos artilleiros da Liga Os datos estatísticos abondan, na maioría dos casos, para resumir a historia dun dianteiro que foi moito máis. Foi un mito no campo e un rebelde dentro e fóra del. Aínda que as biografías o agochen, Pahíño foi un valente nun tempo onde a ousadía podía costar a morte, o exilio ou o repudio xeral. Máis aínda no fútbol. "Ser de esquerdas impediume ir ao Mundial de Brasil en 1950; tiñas que tragar e había que ter influencias para que ademais non che pasara nada", contaba non hai moito desde o seu piso de Chamartín, onde aínda se amoreaban tratados marxistas e libros de autores como Dostoievski ou Hemingway. Os mesmos que lía ás agachadas nas eternas viaxes que o levaban a furar as porterías contrarias por España adiante. "¡Qué se puede esperar de un futbolista que lee a Tolstoi y a Dostoievski!", dicía o xornal fascista 'Arriba' "¡Qué se puede esperar de un futbolista que lee a Tolstoi y a Dostoievski!", chegou a sentenciar o xornal fascista Arriba para desprestixiar o que consideraban o futbolista rojo. "Os fascistas mataban por entreterse; a polo meu pai foron dúas veces, pero puido esconderse", declaraba poucos anos antes de morrer un Pahíño que conseguía os libros de estraperlo, a través dunha librería barcelonesa ou nas súas viaxes a Suramérica. Pahíño será velado en Madrid, onde de xogador fora substituído por Di Stéfano. Saíu non de moi boas maneiras do club branco para xogar no Deportivo, eterno rival do Celta, que tamén abandonara de malas formas ao non considerarse o suficientemente valorado. Porque Manuel Fernández sempre foi un rebelde, un díscolo que co tempo foi admirado por todos. Por todos menos por aqueles que perseguiron a seu pai e que a el lle estragaron un chisco o seu éxito nos estadios. Descanse en Paz.


Summary: Esta fin de semana dúas novas convocatorias, dous novos chamados á confluencia, aos que tamén vou e animo a participar para contribuír a esta necesaria unidade de acción. Alicerces, con outros, do movemento social que precisamos e que o luns seguiremos construíndo xuntas.

Cúmprese un ano dende que un pequeno grupo de persoas nos xuntamos, preocupadas pola falta de protagonismo de Galicia no debate político, convencidas de que é no coñecemento das nosas fortalezas como sociedade e na nosa capacidade para poñelas a traballar, onde podemos atopar a base para superar o deterioro actual das nosas condicións de vida e a construción dun futuro de benestar, e comprometidas na necesidade dunha revolta cívica para conseguilo. E iniciamos un proceso de debate e acumulación de forzas que deu lugar ao que hoxe é Somos Nós. Ao inicio do proceso, nos pequenos grupos de debate, no xantar que celebramos en Lestrove, nas conversas e correos con persoas do máis diverso, na presentación da asociación en Xornalismo, xunto coa coincidencia sobre o diagnóstico, primaba un certo pesimismo e desconfianza: 'de acordo co que decides pero que se pode facer? que podemos facer? como se concreta esa idea da revolta cívica?'. Nos últimos meses, esa sensación foi mudando. A derrota do PP o 24M, sobre todo na Coruña e Santiago mostra novas posibilidades de éxito electoral para fórmulas organizativas de acción cidadá, a quen os partidos ceden o protagonismo e prestan apoio e colaboración. Fórmulas novidosas que ilusionan e mobilizan o voto e a esperanza da xente na posibilidade dun cambio, que fan xurdir diversas iniciativas cívicas a prol dese cambio, como mostra a exitosa convocatoria cidadá do 25 de Xullo. Ante as xa próximas eleccións a Cortes nun meses, ábrese unha oportunidade de facérmonos con instrumentos que melloren a nosa calidade de vida, que nos permitan desenvolver esta nosa forma propia de estar no mundo Ante as xa próximas eleccións a Cortes nun meses, ábrese unha oportunidade para avanzar neste camiño, de facérmonos con instrumentos que melloren a nosa calidade de vida, que nos permitan desenvolver esta nosa forma propia de estar no mundo. Moitas voces coinciden sobre o instrumento que procuraría a Galicia ese protagonismo na vindeira lexislatura estatal: un Grupo Galego no Congreso e no Senado. Somos Nós presentamos en Xullo unha proposta de obxectivos políticos para este desexado grupo parlamentar, que sume nunha maioría de cambio e superación do réxime obsoleto do 78 cunha voz galega, e faga efectiva, nese ou calquera outro escenario, a mellora da nosa capacidade de decidir sobre as cuestións relevantes que nos afectan. Unha candidatura nacional que acade os votos precisos para constituír ese grupo parlamentar só é hoxe posible por medio dun proceso de confluencia de base individual, protagonismo cidadá e apoio partidario, ampliando e mellorando os procesos que levaron aos éxitos do 24 de Maio e o 25 de Xullo, para que abrangan todo o país e recollan, sen exclusión, todas as galegas e galegos que vemos esta oportunidade e queremos aproveitala. Unha candidatura nacional que acade os votos precisos para constituír ese grupo parlamentar só é hoxe posible por medio dun proceso de confluencia de base individual, protagonismo cidadá e apoio partidario, ampliando e mellorando os procesos que levaron aos éxitos do 24 de Maio e o 25 de Xullo Nestes meses tivemos ocasión de debater, compartir e colaborar, persoas de diversas e ningunha militancia sobre os 'para que' e os 'como' da confluencia. Asinamos manifestos e participamos de plataformas e xornadas, vimos a dirixentes de partidos e colectivos ser quen de superar, non só a diversidade ideolóxica e organizativa, tamén agravios e desconfianzas. É a responsabilidade a que move o proceso, a conciencia de que vivimos un momento histórico e son espazos de encontro e non dificultades o que compre aportar. A confluencia aliméntase da participación, negociación e confianza. O que hai uns meses semellaba utópico está hoxe na nosa man. Esta fin de semana dúas novas convocatorias, dous novos chamados á confluencia, aos que tamén vou e animo a participar para contribuír a esta necesaria unidade de acción. O sábado no encontro cidadán por unha marea galega e o domingo no banquete de Conxo 2.0 do grupo pola unidade, convocante deste 25 de Xullo. Ámbalas dúas con visión e obxectivos se non idénticos, extraordinariamente semellantes, cos que moitas nos sentimos ilusionadas. Alicerces, con outros, do movemento social que precisamos e que o luns seguiremos construíndo xuntas.


Summary: Consumir produtos locais e de tempada, etiquetados en galego ou non espoliar o monte para decoracións natalicias son algunhas das recomendacións de Adega para unhas festas con espíritu ecoloxista e sostíbel e non subsumidas polo consumismo.

No que xa é unha tradición natalicia, a asociación ambientalista Adega lanza os seus consellos para un Nadal "máis verde". Agudizar nestes días o "espírito ecoloxista" é un dos obxectivos das recomendacións para unhas festas que, embora que a crise as faga menos consumistas, continúan a se caracterizar por un gasto innecesario de enerxía, produción de residuos esaxerada e un aumento do transporte privado. Contra esta situación, Adega ofrece as súas recomendacións que se centran no consumo de produtos locais e de tempada en cantidade racional, sen excesos que leven a desperdiciar comida. Ananás ou langostinos son produtos que, segundo explican, irían en contra dese espírito ecolóxico ao teren que percorrer moitos quilómetros ou provir de ecosistemas fráxiles. A alternativa? Mercar produtos ecolóxicos, de pesca artesanal e de comercio xusto. Investir no propio, en produtos de artesanía e producidos en Galiza por pequenas empresas é outro dos consellos que engaden a estas festas, indicando así a conveniencia de mercar produtos galegos e etiquetados na nosa lingua. Contra o costume de recoller acivro ou xilbardeira para adornar as casas, Adega advirte que estamos a contribuír ao espolio do monte e, como alternativa, propón engalanar con materiais reciclados. Coidado tamén co agasallo de mascotas ou plantas,pode ser que a persoa destinataria non sexa responsábel para atendela como merece e atención aos que veñen de ecosistemas en perigo que poden producir danos na biodiversidade galega. Se o presente vén de países lonxanos a garantía está, segundo a asociación ecoloxista, nas entidades que traballan co comercio xusto. "Agasalla compromiso co patrimonio natural e cultural de Galiza e contribúe a manter viva unha loita de máis de 39 anos", conclúen e, para rematar, indican como posibilidade sorprender facendo socia de Adega á persoa á que se destina o presente. Na súa guía para estas festas pódense atopar o catálogo de consellos para un Nadal ecolóxico.


Summary: Rajoy aproveitou o tradicional acto de comezo de curso político do PP para negarlle unha vez máis a Catalunya o seu dereito a decidir, namentres Feijóo defendeu a prohibición das coalicións programáticas nas municipais.

A uns non os deixará votar. A todos lles obrigará votar do xeito que máis lle convén. E a maiores, triunfalismo económico de castelos no ar. Así se desenvolveu o tradicional e blindado acto de comezo de curso político do PP en Soutomaior. Alí, o presidente do Goberno español, Mariano Rajoy, falou en negativo sobre o referendo de autodeterminación convocado en Catalunya para novembro e volveu subliñar que "a lei está por encima de todo", polo que non vai consentir" que "ninguén viole a lei", á vez que advertiu de que "o que é España decidímolo entre todos". Rajoy, poucos días despois de render pleitesía a Merkel, recordou que "a soberanía nacional radica no conxunto do pobo español". "Estamos orgullosos da nosa nación, e queremos opinar sobre o que é o noso país", indicou ante algo máis dun milleiro de persoas. Desde 2006 Estivo acompañado polo presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijóo, que volveu defender a reforma electoral para as municipais, que a oposición cualifica de "pucheirazo", e lembrou que leva desde 2006 "defendendo a idea de que goberne a lista máis votada", no que práctica prohibe a confección de gobernos de maioría ideolóxica.


Summary: Representantes da fronte nacionalista amosaron o seu apoio á querela contra os crimes franquistas impulsada pola avogada arxentina Inés García Holgado

A deputada do BNG, Ana Pontón acompañada da representante da fronte nacionalista en Europa, Ana Miranda, Iago Lestegas, membro de Galiza Nova e Ernesto Vázquez-Rei, Membro do Padroado da Fundación "Alexandre Bóveda", amosaron esta quinta feira o seu apoio á querela contra os crimes franquistas impulsada pola avogada arxentina Inés García Holgado Na comparecencia ante os medios de comunicación, Ana Pontón anunciou a presentación de novas iniciativas contra os crimes do franquismo no Parlamento galego, compromiso que tamén adquiriu a representante do BNG en Bruxelas, Ana Miranda para impulsar este debate na Cámara europea. A avogada, Inés García Holgado, primeira querelante en Arxentina contra crimes do franquismo, mostrou a súa satisfacción ante o traballo realizado polo BNG e cualificou de "excelentes propostas" as iniciativas nacionalistas neste ámbito. Após agradecer ao BNG o seu interese e implicación na denuncia de crimes franquistas así como o apoio á querela presentada en Arxentina, asegurou manter a "esperanza" e lembrou que a orde ditada pola xustiza arxentina terá efecto no momento en que as persoas imputadas sexan detidas pola Interpol ao traspasar as fronteiras españolas. Dereito a coñecer Para Ana Pontón é urxente "investigar os crimes do franquismo" e que o Estado español non negue o "dereito á verdade e a reparación". Lementou que o Goberno español impida investigar os crimes e mesmo, o actual ministro de Xustiza se declare "en rebeldía contra a xustiza internacional" ao denegar as peticións xudiciais arxentinas. Pola súa parte, Ana Miranda lamentou o "incumprimento e rebeldía" do Goberno español á respecto da petición de Arxentina e reclamou a "reparación" da memoria das vítimas. Miranda censurou que en Europa exista un Estado que non condenou a ditadura e o franquismo polo que reiterou a súa intención de denuncialo en Bruxelas e acusar ao Estado español de incumprir o Dereito Internacional.


Summary: Rueda confirma candidatura á reelección en Pontevedra.

O vicepresidente da Xunta da Galiza, Alfonso Rueda vén de confirmar, nesta terceira feira, a súa candidatura á presidencia do PP de Pontevedra. Así, nunha mensaxe de voz sinala a súa intención de se presentar a reelección coa "mesma ilusión" de hai cinco anos", pois "fican moitas cousas con facer" e coas eleccións municipais de 2023 como obxectivo, "xa que hai moitos concellos nos que o PP quedou a moi pouca distancia de poder gobernar" nos anteriores comicios. O paso adiante de Rueda non ten causado sorpresa algunha na formación, onde esta decisión se dá como "natural". "Queremos aprender dos erros que puidemos cometer e aproveitar o esforzo e os acertos de tanta xente. Case 30.000 afiliados ten o PP na provincia de Pontevedra", subliña Rueda, quen en chave orgánica considera que "o reto é seguir mantendo a unidade do partido, un partido forte, que garante a estabilidade alí onde goberna, un partido no que confiar para xestionar os momentos máis complicados e nas peores situacións". Na mesma clave, aposta por continuar "xuntos, con traballo e a experiencia dos últimos anos estaremos á altura". Pontevedra é precisamente unha das circunscricións electorais máis complicadas para o PP. A formación non só está fóra do Goberno dos principais núcleos de poboación, como as cidades de Pontevedra e Vigo, ou da Deputación, sendo superada nos últimos comicios estatais e galegos pola suma das forzas da esquerda. Rueda é o último presidente provincial dos populares en facer pública a súa intención de repetir no cargo. Neste sentido, súmase á intención adiantada con anterioridade por Diego Calvo, responsábel da formación na Coruña, Elena Candia, presidenta de Lugo e José Manuel Baltar, líder do partido en Ourense. A falla de rematar os prazos regulamentarios para a presentación de candidaturas, as fontes populares consultadas por Nós Diario dan por feito que ningún deles van atopar oposición nos seus respectivos congresos.


Summary: O alcalde pediu á cidadanía que "non segregue" os habitantes destes dous territorios. A respecto, dos concertos do verán propuxo que no canto de eventos de 40.000 persoas habería que organizar 1.000 de 40 asistentes.

O alcalde de Vigo e presidente da Federación Española de Municipios e Provincias (FEMP), Abel Caballero, pediu á cidadanía que "non segregue" os habitantes da Comunidade de Madrid ou de Catalunya por seren os territorios do Estado máis afectados pola pandemia. "Non podemos facer do contaxio un factor de segregación, temos que buscar o 'non contaxio', mais non de forma pexorativa porque é un fenómeno común", subliñou Caballero nunha entrevista con Europa Press, onde mostrou a "solidariedade" con cataláns e madrileños por soportar a "forte pandemia" e insistiu en non ter "prexuízos" cara aos cidadáns destes territorios. En concreto, o alcalde de Vigo abriu as portas das "praias seguras" da cidade que preside aos madrileños e cataláns unha vez que as autoridades sanitarias permitan o tránsito polo territorio do Estado. A este respecto, sinalou que será o Ministerio de Sanidade quen decida cando a seguridade sanitaria permite "viaxar confiados". A Respecto das praias de Vigo, Caballero ten previsto detallar nas próximas horas o seu plan para garantir a seguridade ante o coronavirus que constará dun sistema de cuadrículas para a aplicación do distanciamento social. Un método, dixo, compatíbel coa limpeza e desinfección que se realiza cada noite da praia. Actos culturais do verán Por outra banda, Abel Caballero pronunciouse sobre os actos culturais que se desenvolven no verán e chamou a deseñar un "novo ámbito social" que permita cumprir as recomendacións sanitarias. No caso dos concertos, por exemplo, o alcalde de Vigo vaticinou que no canto de facer unha sesión á que, en condicións normais, acudirían 40.000 persoas, habería que celebrar 1.000 concertos aos que vaian tan só 40 asistentes respectando a distancia de seguridade.


Summary: O 17 e 18 de maio, Día internacional dos museos. O persoal pide solucións para garantir a continuidade dos 31 postos de traballo e "evitar o feche" da Casa dos Peixes, á Casa do Home e á Casa das Ciencias.

O persoal dos museos científicos coruñeses decidiu en asemblea convocar dúas xornadas de greve e dúas de paros parciais. Unha decisión adoptada após que a concesionaria, Samyl, comunicase por segunda vez en menos de dous meses a intención de aplicar un ERE temporal ao persoal adscrito á Casa dos Peixes, á Casa do Home e á Casa das Ciencias. A representación social critica que dende o Concello "non se teña adoptado ningunha solución para garantir a continuidade destes 31 postos de traballo e evitar o peche destes tres museos municipais". Samyl retirou en abril un ERE após acadar un acordo co Concello para prorrogar por terceira vez a contrata e dar servizo mentres non ten lugar a adxudicación a unha nova empresa. Porén, indica a CIG, o proceso negociado que o goberno municipal ten pode ficar deserto, ao igual que en ocasións anteriores, ao non presentarse ningunha empresa por considerar insuficiente a dotación económica destinada ao concurso. "Hai 31 profesionais que levan moitos anos prestando servizo nos museos científicos da Coruña, aturando os abusos e os incumprimentos de Samyl, con ducias de sentenzas que nos dan a razón nas nosas demandas e, agora, esta mesma empresa quere mandarnos ao paro e grazas á incompetencia do Concello vaino conseguir", denuncia a delegada do persoal. As xornadas de greve terán lugar os días 17 e 18 de maio (Día internacional dos Museos) que irán precedidas de dúas xornadas de paro parcial os días 13 e 14 de maio. Ademais, para o día 18 está convocada concentración diante do Concello da Coruña de 11:30 a 12:30 horas e unha manifestación ás 20:00 horas, que sairá da Praza de Vigo e rematará na Praza de María Pita.


Summary: A esquerda abertzale preguntará esta semana ás súas bases se aceptan a proposta da dirección de absterse no pleno de investidura de Pedro Sánchez.

As bases de EH Bildu decidirán entre o 2 e o 3 de xaneiro se aceptan a proposta da dirección da coalición soberanista para absterse na sesión de investidura do candidato do PSOE á reelección como presidente do Goberno central, Pedro Sánchez. O contido concreto da pregunta que se formulará ás bases de coalición soberanista é o seguinte: "Estás de acordo con que os cinco deputados e deputadas de EH Bildu no Congreso español faciliten mediante a abstención activa a investidura do candidato do PSOE, Pedro Sánchez, como presidente do Goberno español, para que conforme goberno con Unidas Podemos?. A Mesa Política de EH Bildu xa deu a coñecer na segunda feira, 30 de decembro, que é partidaria de absterse na investidura de Sánchez, dado que un Goberno de coalición entre o PSOE e Unidas Podemos "abre unha xanela de oportunidade para a resolución dos graves problemas estruturais do Estado". Aínda que esta é a proposta da dirección de EH Bildu, a última palabra sobre cal será o sentido do voto das representantes da coalición no Congreso dos Deputados recaerá na militancia, que entre os días 2 e 3 de xaneiro deberá pronunciarse ao respecto nunha consulta. O prazo para participar na votación péchase ás 12.00 horas da sexta feira, 3 de xaneiro, segundo informou hoxe a propia formación soberanista nun comunicado. O pleno de investidura decorrerá no Congreso dos Deputados durante os días 4 e 5 de xaneiro e, de o candidato do PSOE non obter unha maioría absoluta de apoios, repetirase a sesión o día 7 de xaneiro onde xa só se precisa unha maioría simple de votos afirmativos.


Summary: Cee incorpórase aos concellos en nivel vermello.

O número de concellos en alerta vermella pola incidencia da Covid-19 no últimos sete días baixou de 50 a 44 con respecto ao domingo, tras incorporarse á listaxe Cee e desactivarse esta situación en seis municipios: Santiago de Compostela, Ordes, Noia, O Carballiño, Verín e Soutomaior. Estes cambios non afectan ás medidas aprobadas pola Xunta e que entraron en vigor na madrugada do pasado sábado. Segundo a actualización de hoxe do mapa de alertas da Consellería de Sanidade, que reflicte certa melloría ao descender do medio cento a cifra de localidades en risco máximo. Xinzo de Limia, Ourense, Ribadavia, Cervo, Chantada, Viveiro, Burela, Vilalba e a cidade de Lugo seguen no nivel máximo de alerta. Tamén Ferrol, Narón, Fene, Pontedeume, A Coruña, Arteixo, Culleredo, Cambre, Oleiros, Carballo, Malpica, Ponteceso, Cabana, Vimianzo, Santa Comba, Ames e Teo, aos que se engade Cee. No segundo nivel de alerta atópanse hoxe 29 concellos galegos, máis que o domingo Cambados, O Grove, A Guarda, Lalín, Marín, Mos, Nigrán, Poio, Pontevedra, O Porriño, Ponteareas, Redondela, Ribadumia, Salvaterra de Miño, Sanxenxo, Tui, Vigo e Vilagarcía de Arousa completan a listaxe. A alerta máxima de risco de todas estas localidades implica que se detectaron máis de 21 casos de coronavirus no últimos sete días. Con todo, nas urbes de máis de 50.000 habitantes, o limiar para detectar o aviso vai en función do tamaño: Ferrol -máis de 76 casos nunha semana-, Pontevedra -máis de 96-, Lugo -máis de 11-, Ourense -máis de 120-, A Coruña -máis de 276- e Vigo -máis de 332-. No segundo nivel de alerta atópanse hoxe 29 concellos galegos, máis que o domingo tras a incorporación de seis que descenden do nivel máximo -O Carballiño, Verín, Ordes, Santiago, Noia e Soutomaior- e doutros tres que empeoran os seus datos no últimos sete días: Sarria, Camariñas e Ponteceso.


Summary: Constata que aparece en até 24 ocasións una bandeira coa palabra Xunta, tal e como denunciou o BNG.

A Xunta Electoral estima parcialmente a denuncia presentada polo BNG contra o Partido Popular polo seu vídeo de precampaña 'Galicia é moito', de Los Limones, e ordena "retirar ou modificar" ese vídeo para que do mesmos sexan retirados as "bandeiras e emblemas da Xunta". O BNG denunciou este vídeo por entender que inflinxía o artigo 53 da Lorex, alegando que no mesmo "aparecen referencias a obras, proxectos e demais políticas levadas a cabo polo PP na Xunta, empregando o nome e logo da Xunta e o escudo institucional". Para as nacionalistas, isto supuña "confundir o electorado" e "ofrecer una visión de continuidade da Xunta". A Xunta Electoral, "una vez visualizado o vídeo", e após ter en conta as alegacións do PP,. Constata que en por volta de "24 ocasións" aparece una bandeira coa palabra Xunta, "de tipografía coincidente coa empregada pola institución". Cómpre lembrar que a Xunta Electoral ordenou a retirada dunha campaña de publicidade da Xunta pola súa semellanza co lema de precampaña de Núñez Feiixoo e o PPdeG e que fora denunciada polo BNG.


Summary: O secretario xeral do PSdeG, Valentín González Formoso, confirmou que esta formación votará non na votación da investidura de Alfonso Rueda como presidente da Xunta da Galiza. Formoso afirmou que Rueda carece da lexitimidade que outorga o respaldo do pobo.

O secretario xeral do PSdeG, Valentín González Formoso, confirmou que esta formación votará non na votación da investidura de Alfonso Rueda como presidente da Xunta da Galiza. O BNG avanza o seu "non" a Rueda: "É un dos responsábeis de deixar unha Galiza peor que a de 2009" Nas súas declaracións, incidiu en que a candidatura de Rueda é "legal". "Mais para nós carece da lexitimidade do respaldo político directo do pobo galego", argumentou. Así, cualificou a designación de Rueda como novo presidente da Xunta como o resultado das conversacións nunha "mesa padiola de repartición de poderes entre baróns provinciais do PP". Así será a investidura de Alfonso Rueda como presidente da Xunta Iso, engadiu, "non pode substituír de ningunha maneira a ningunha vontade popular que debe decidir quen debe representar a un pobo nunha institución como a Xunta". Sen cambios Por outra banda, sobre a xestión de Alfonso Rueda, mostrouse convencido de que non haberá "grandes cambios" despois de 12 anos "compartindo proxecto" co agora presidente do PP español, Alberto Núñez Feixoo. Alfonso Rueda avisa: "non hai catro" PPdeG "Unha presidencia lastrada por unha decisión de persoas como José Manuel Baltar que deciden por todos os galegos quen é o presidente da Xunta", dixo en referencia ao presidente do PP ourensán. Preguntado sobre que lle pediría ao que será o novo titular do Executivo galego, Formoso asegurou que Rueda debería afrontar "de forma urxente e conxunta co resto de formacións aquelas decisións que temos que publicar no Diario Oficial de Galicia (DOG) para liquidar a situación crítica de sectores como o pesqueiro, o agrogandeiro, industrias ou transporte".


O Boletín Oficial do Estado español (BOE) recolle nesta quinta feira a orde do Ministerio de Facenda pola que o Goberno terá que pagar 224,6 millóns de euros pendentes da liquidación do Imposte do Valor Engadido (IVE) de decembro de 2017. En concreto, a Xunta recibirá 211 millóns de euros da liquidación e 13,6 millóns derivados dos impostos de demora, xa que o Goberno español debería ter transferido estes cartos en 2019. A cantidade final é algo superior ás estimacións iniciais da Administración galega. En total, o Estado deberá pagar algo máis de 3.062 millóns de euros aos Gobernos das autonomías. A Galiza é a quinta que maior cantidade vai recibir do Estado, só por detras de Andalucía (568,6 millóns de euros), Cataluña (560,6 millóns de euros), Madrid (424,7 millóns de euros) e o País Valencià (267,3 millóns de euros). A lista de autonomías complétase do seguinte xeito: Castela e León (194,8 millóns de euros); Canarias (146,5 millóns de euros); Castela A Mancha (145 millóns de euros); Aragón (101,7 millóns de euros); Extremadura (98,8 millóns de euros); Murcia (85,2 millóns de euros); Asturias (80,2 millóns de euros); Baleares (69,2 millóns); Cantabria (62,6 millóns); A Rioxa (32,3 millóns); Ceuta (2,4 millóns) e Melilla (1,9 millóns de euros). Sentencia do Tribunal Supremo O Tribunal Supremo (TS) aceptou a trámite o recurso do Goberno galego contra a intención da Administración estatal de non abonar integramente a recadación do IVE de decembro de 2017. O conxunto das autonomías presentou recursos deste tipo ante a posición unilateral do Estado. A finais de abril do ano pasado, o Tribunal Supremo xa se pronunciou a favor do requirimento de Castela e León. Un cambio no sistema de contabilidade impulsado polo ministro de Facenda durante o Goberno de Mariano Raxoi causou que o pago de 2.500 millóns de euros correspondentes ao IVE de finais de 2017 quedaran en punto morto.


Summary: A deputada e ex-portavoz do PPdeG declarou durante dúas horas diante do xuíz designado polo TSXG. "Había tempo que quería dar a miña versión", sinalou Prado.

A deputada e ex-portavoz do PPdeG Paula Prado declarou durante case dúas horas perante o xuíz instructor designado polo Tribunal Superior de Xustiza de Galiza. Dixo estar satisfeita por "poder dar a miña versión. Había tempo que quería e agora chegou o momento". O TSXG decidiu investigar a autorización de pagamento dunha factura municipal de Santiago de Compostela (onde Prado era concelleira do Partido Popular) cun sobre custo de 3.000 euros pola representación en 2012 de 'La abeja Maya'. Tamén a influencia da parlamentar do PP na contratación de persoas en firmas e empresas concesionarias de obras e servizos do Concello compostelá. E a iso engádese a intervención na resolución de 2 expedientes dun establecemento de lecer. "Non fixen nada que non se axuste a dereito", manifestou Paula Prado após declarar.


Summary: O presidente aproveitou a comparecencia no Parlamento para anunciar un feixe de medidas e accións a raíz dos incendios que o pasado mes arrasaron perto de 50.000 hectáreas. Entre elas, recuperar algunhas das que o seu propio goberno reduciu, como a franxa de seguranza para núcleos poboados. Feijóo insistiu en falar de "terroristas".

Camiño do mes da vaga de incendios que arrasou case 50.000 hectáreas en Galiza, o presidente da Xunta compareceu finalmente no Parlamento para informar da resposta dada desde a administración face o que o propio Feijóo recoñeceu como das peores ondas incendiarias que sufriu o país. Non variou o discurso mantido desde o minuto 1 daqueles incendios do 14 e 15 do mes pasado: o lume debeuse á combinación de factores climatolóxicos externos e o "terrorismo incendiario". "Usan o lume para alterar a paz pública", dixo Feijóo en alusión ás forzas da oposición, que afirmou que non nos atopamos con "simples individuos que queiman o monte", senón con "terroristas". Non presentou nin se referiu a ningunha evidencia ou proba de que exista ese terrorismo. Recoñeceu que "se existe unha trama" ou non, é "competencia da xustiza" determinalo. Admitiu que até o de agora a xustiza non atopara tal trama. Mais o presidente baseou no "terrorismo" boa parte do seu discurso. "Debemos condenar" Unha baza que empregou cando se preguntou por que arde o monte e tamén cando debullou propostas para facer fronte aos incendios. "Galiza non arde, quéimana", indicou, para engadir: "Non é unha opinión persoal, é unha conclusión dos investigadores: 3 de cada 4 lumes non son por causas naturais". A partir de aí, Núñez Feijóo construíu o relato do "terrorista" incendiario. Unha persoa que "espera que veñan as condicións meteorolóxicas propicias" para prender lume ao monte e "alterar a paz social". Fronte ao terrorismo, "non frivolizar, debemos condenar", instou e mandou unha mensaxe: "Imos a por eles". Ao ser o terrorismo incendiario responsábel do lume que asolou Galiza, o pacote de medidas que anunciou o presidente no parlamento incluía, claro está, propostas neste eido. Proposicións que Feijóo foi expoñendo desde a tribuna: desde instalar cámaras de videovixilancia nos montes máis afectados polos incendios até crear equipos forestais de investigación (brigadas semellantes foron eliminadas baixo o seu goberno). Medidas e premisas O presidente defendeu a actuación da Xunta. Quer no momento dos incendios quer posteriormente, na adopción de medidas e actuacións. Cero autocrítica. Enumerou as medidas de axudas económicas aprobadas para afectados polo lume e anunciou novas axudas para sectores afectados e para recuperar infraestruturas danadas. Propuxo crear unha comisión específica para un "acordo de país" sobre o monte. Anunciou un paquete de 30 medidas en aspectos como a ordenación do monte ou desenvolvemento socio-económico. Un gran pacote no que se inclúen medidas diversas, como estabelecer franxas de seguridade en núcleos poboados (que o propio goberno de Feijóo reducira) ou activar obradoiros de empregos forestais, pasando por aumentar as superficies de frondosas autóctonas. Foi, en resumo, unha comparecencia na que Feijóo apuntou múltiples responsabilidades nos incendios: desde o furacán Ophelia e as altas temperaturas até os lumes que viñan de Portugal, pasando polos incendiarios, os concellos que non tiñan brigadas ou o estado da floresta. Responsabilidades de todos menos do goberno que el preside.


Summary: Sexista, antigalega, escurantista e fiasco. Ao evento "Coruña Wapa" que o goberno municipal de Carlos Negreira ideou para dinamizar o comercio chóvenlle as críticas na súa clausura. Esconder o nome da empresa concesionaria, empregar topónimos deturpados e o machismo dos seus lemas non sentaron ben ao BNG e EU e lémbranllo no balance.

"Coruña Wapa" pecha as súas portas e na conta de resultados ao BNG non lle falta case de nada para lamentar mesmo que o evento teña nacido. Ás acusacións de sexista e de ter vetado o galego súmaselle agora á de xestión escurantista e fiasco de público e vendas. O grupo municipal do BNG denuncia irregularidades na contratación do Servizo de organización, produción e comunicación de "Coruña Wapa", un programa que naceu xa coa polémica do sexismo e o veto á nosa lingua. A piques de pechar as súas portas a edición de "Coruña Wapa" o perfil do contratante aínda contempla a lenda "en fase de valoración" sobre a empresa adxudicataria para as xestións de organización, produción e comunicación. O contrato con procedemento aberto por unha cantidade de 180.000 euros segue sen ser do dominio público e os nacionalistas solicitan por iso acceso ao expediente de contratación, acusando de "escurantista" ao goberno de Negreira, a quen estes días tamén lle están a reclamar que faga públicos os orzamentos municipais. Á de escurantismo súmase a crítica de fiasco nos resultados do evento. Segundo o BNG, os comerciantes valoran que "Coruña Wapa" non supuxo "ningunha dinamización real da actividade comercial" e, malia o alto orzamento lamentan que non se pubicitara o mercado de Santo Agostiño onde o comercio local puña a venda os seus produtos de oportunidades. "Antes muerta que sencilla" O evento pecha como comezou, con críticas. A polémica sobardou o ámbito local e o grupo nacionalista pediu no Parlamento á Secretaria Xeral de Igualdade que se posicionara arredor de lemas sexistas como "Antes muerta que sencilla" ou "La belleza está en el interior del Vestidor" que utilizou a campaña do goberno municipal do PP. A concelleira Avia Veira presentara previamente a denuncia de sexismo perante o Observatorio da Secretaria Xeral de Igualdade. "A Concelleira Avia Veira enviáralle ao alcalde un compendio de leis relativas ao uso do galego por parte da Administración local e á normalización da lingua para denunciar o veto ao galego" Se o pasado ano a pouca repercusión e as faltas de ortografía foran algunhas das críticas recibidas polo evento de moda, nesta edición, o sexismo, o veto ao galego e o escurantismo na xestión convertéronse nalgúns dos argumentos que a oposición esgrimiu para cuestionar o evento programado polo goberno de Negreira. O emprego da toponimia deturpada no evento organizado pola Concellaría de Emprego e Empresa e a ausencia da nosa lingua nunha actividade que tiña como obxectivo dinamizar a vida comercial da cidade provocaron tamén as queixas da Mesa pola Normalización Lingüística. A Concelleira Avia Veira enviáralle ao alcalde un compendio de leis relativas ao uso do galego por parte da Administración local e á normalización da lingua para denunciar o veto ao galego que quedou á vista de maneira especial en todos os soportes da campaña de Coruña Wapa. No balance do programa, o grupo municipal de Esquerda Unida-Os Verdes pregúntase se "tanto pase de modelos e tanto despropósito tiveron algo que ver coa dinamización do goberno local." "Por outra banda, resulta certamente contraditorio vincular gastronomía e pases de modelos, cando por norma xeral, ás modelos que participan non semellan comer demasiado", din na nota de prensa na que piden contas polos 240.000 euros investidos no evento que cualifican de "flagrante fracaso para a dinamización do comercio local". O voceiro César Santiso critica o sexismo do evento e o seu deseño nada acaído para as urxencias que ten a cidade neste momento.


Summary: Un roteiro na serra de Queguas que desde a fronteira con Portugal vai descendendo cara ao val da Limia dentro do Parque Natural Baixa Limia-Serra do Xurés.

Unhas camiñadas na serra de Queguas, unha pequena aliñación no concello de Entrimo, entre a serra do Laboreiro e os montes do Quinxo, que desde a fronteira con Portugal vai perdendo altura cara ao val do Limia, na contorna da localidade que lle dá nome e dentro do Parque Natural Baixa Limia-Serra do Xurés. Unhas andainas que nos achegan a paisaxes singulares do espazo natural galego-portugués, á diversidade da zona e a restos arqueolóxicos (dolmen Casiña da Moura) e etnográficos (cortes e cabanas de pastores). Paraxe: Baixa Limia / Concello: Entrimo / Percorrido: 15 km / Dificultade: Media Desde a Terrachá (Entrimo) imos a Queguas por una estrada que vai gañando altura pola aba da serra desde a que imos gozar de espectaculares vistas da contorna -do val do Limia, o encoro de Lindoso, e as Serras de Santa Eufemia e o Xurés -que podemos contemplar con repouso desde a área de lecer e miradoiro do Pedreiriño. Chegando a Queguas deixamos o vehículo no espazo que hai á entrada da localidade e botamos a andar para cruzala e seguir cara á serra por un camiño empedrado que nos leva ás Cortes da Carballeira onde tamén se atopa a ermida da Ascensión rodeada das antigas construcións nas que pasaban o verán os pastores. No adro da ermida atópase un magnífico exemplar de rebolo (Quercus pyrenaica) incluído no Catalogo de Árbores Senlleiras da Xunta de Galiza. Logo, desde a parte máis alta do lugar séguese un camiño á esquerda que vai aos cumes e no seu trazado pasa ao pé do dolmen da Casiña da Moura, despois alongamos a camiñada pola contorna, cara aos cumes e ás corgas do río Agro, e á volta, para non facela polo camiño da ida, na casiña da Moura imos á esquerda para volver dando un rodeo polos altos por un camiño e unha pista que nos devolven a Queguas, co que completamos un primeiro traxecto de entre 8 e 10 quilómetros. Mais sabendo da nosa debilidade polas fervenzas, e aproveitando que nunca nos atoparemos máis perto, fixemos un segundo percorrido, outros 5 km, para achegarnos aos saltos e as fervenzas da corga das Rozadas e a Fecha do Fragón -que se ve ao lonxe, desde a estrada, un pouco antes de chegar a Queguas- nuns regos que baixan da serra para ir ao río da Montaña. Para iso fomos pola rúa da parte baixa do lugar, logo por un camiño entre leiras que se fai case carreiro perto do río, polo que remontamos a corrente até chegar á confluencia coa Corga das Rozadas, onde cruzamos a pontella de pedra e deixamos o río da Montaña para remontar pola beira a corga na que deseguido se atopan un par de pequenas fervenzas; mais para achegarnos á Fecha do Fragón temos que seguir a remontar o río, agora polo mato e mellor pola parte alta do val, até onde poder baixar a uns penedos desde onde se ve a fervenza.


Summary: Unha historia de amizade e compañeirismo coa Ruta Xacobea de fondo é o núcleo da nova curtametraxe de Andrés Castro (A Coruña, 1976), codirixida por María Fanjul. Atopando o Camiño estréase este 26 de setembro ás oito do serán no Teatro Principal de Pontevedra.

Os 16 minutos do filme de Castro xurdiron dun proxecto escolar sobre o Camiño de Santiago implusado pola propia Fanjul, de profesión mestra. "Acordaron que fose material audiovisual. Daquela escribín un guión bastante ambicioso, con moitas localizacións". Pouco e pouco fóronse sumando persoas e a idea "desenvolveuse a nivel semiprofesional". Con filmes como os Goonies (Richard Donner, 1985), Conta comigo (Rob Reiner, 1986) ou a teleserie española Verán azul (Antonio Mercero, 1981-1982) de espello, Atopando o Camiño enriqueceuse coa banda sonora de Óscar Ibáñez, a produción da propia María Fanjul, a axuda na dirección de Andrés Taboada e Uxía Santiago ou a montaxe de Pablo Cacheda. E, entre outras, as actrices Marisé Rancaño Fanjul, Laura Torres López, Alejandro Sanmartín Vidal e Lorenzo Fernández Millán. Rodouse durante seis días en Pontevedra, en Campañó, en Barro. O resultado é unha peza sobre a iniciación á vida adulta, en que catro rapazas percorren a ruta que vai a Compostela e, en palabras do seu director, "van aprendendo cousas, tamén dos diferentes personaxes que van atopando". Con ese cinema sobre amigos e aventuras que conformou un subxénero na década dos 80 ao fondo, Castro levanta tamén unha narración sobre as relacións entre persoas cando estas descobren o que as agarda. Despois da estrea no Principal de Pontevedra, o cineasta e crítico -encárgase de escribir semanalmente sobre cinema en Sermos Galiza- quere que Atopando o Camiño se vexa en festivais educativos e colla pulo en vésperas do Xacobeo 2021.


Summary: Veciños e compañeiros de militancia da que fora concelleira e deputada provincial participan nun emotivo acto de homenaxe no porto sonense a "unha muller nacionalista imprescindíbel".

A explanada portuaria de Porto do Son acolleu unha emotiva homenaxe a Ánxela Franco, concelleira nacionalista e deputada provincial, que faleceu o pasado domingo aos 57 anos de idade. 'Organizado polo BNG, ao acto asistiron a familia da falecida, compañeiras de militancia así como numerosos veciños e veciñas. No acto interviron a vicepresidenta da Deputación da Coruña e membro da Executiva Nacional do BNG, Goretti Sanmartín, e Ana Pontón, portavoz nacional da fronte nacionalista, que destacaron o compromiso e personalidade dunha "muller nacionalista imprescindíbel". O falecemento de Ánxela Franco causou sorpresa e pesar en Porto do Son e a familia nacionalista. Muller referencial neste concello onde era edila como no propio Bloque Nacionalista Galego, tiña cunha longa traxectoria e compromiso político coa formación nacionalista. Numerosas entidades e colectivos sociais e veciñais recoñeceron nestes días o compromiso e traballo desta muller que era, en palabras de Goretti Sanmartín, vicepresidenta da Deputación da Coruña e membro da Executiva do BNG, "autenticidade e bravura".


Summary: O allarizao Iván Feijóo, de só 22 anos, foi terceiro na máxima categoría, na que competía por primeira vez. O gondomareño Ricardo Buba, de 17 anos, gañou con claridade a carreira junior. A junior Laura Mira foi pratae o Sub23 Miguel Rodríguez foi bronce nunha fin de semana de éxito para Galicia.

Destacou o triunfo de Ricardo Buba na categoría junior e o terceiro posto acadado por Iván Feijoo na máxima categoría. Ademais, Laura Mira foi prata en categoría junior feminina e Miguel Rodríguez foi bronce na categoría sub23 masculinaGalicia demostrou esta fin de semana ser unha potencia no ciclocrós. A selección galega obtivo dez medallas nos campeonatos de España, que se celebraron durante tres días na localidade vaenciana de Xàtiva. Entre elas destacou o triunfo de Ricardo Buba na categoría junior e o terceiro posto acadado por Iván Feijoo na máxima categoría. Ademais, Laura Mira foi prata en categoría junior feminina e Miguel Rodríguez foi bronce na categoría sub23 masculina. Estes éxitos súmanse a outras seis medallas obtidas en categorías cadete, máster ou na carreira por equipos.Os resultados acadados pola selección galega certifican, sobre todo, a existencia dun futuro brillante nesta disciplina. Non só polo ouro de Ricardo Buba (17 anos), a prata de Laura Mira (17 anos) e o bronce de Miguel Rodríguez (18 anos) nas categorías junior e sub23, senón tamén pola excelente carreira do allarizao Iván Feijóo, de 22 anos, campión Sub23 nas últimas tres edicións e que no seu salto á máxima categoría derrotou a rivais moito máis experimentados.Os resultados acadados pola selección galega certifican, sobre todo, a existencia dun futuro brillante nesta disciplinaFeijóo só foi superado por Felipe Orts -un dos mellores do mundo na categoría, afeito a competir todas as semanas cos Van Aert, Pidcock, Van der Poel e Iserbyt- e Kevin Suárez, tamén habitual en campionatos internacionais. O galego, agora no equipo MMR, marchaba lonxe do podio nas primeiras voltas, pero unha gran remontada nos quilómetros finais levouno a adiantar competidores. A tres voltas do final era xa terceiro e xa non abandonou esa posición.O gondomareño Buba dominou a carreira junior con claridadeMención especial merece por suposto o triunfo de Ricardo Buba. Compoñente do sexteto da Selección de Galicia que o venres se adxudicou a competición Team Relay de remudas por equipos, Buba volveu festexar un triunfo na carreira coa que se abriu a xornada de clausura do campionato. O gondomareño tomou o mando da proba júnior dende o esprint inicial. Con todo, o valenciano Raúl Mira mantívose sempre moi preto do galego. O título júnior que defendía Galicia, tras a vitoria de Miguel Rodríguez no 2021 en Torrelavega, decidiuse nos últimos quilómetros. Buba lanzou outra ofensiva no ecuador da última volta e volveu descolgar a Mira. Nesta carreira o tudense Iván Fernández foi cuarto, a tan só catro segundos do bronce.Galicia obtivo un total de dez medallasEn total, a colleita de metais galegos en terras valencianas, entre os logrados pola Selección e polos ciclistas que competiron polos seus equipos, alcanzou a decena: catro ouros -Team Relay, o da cadete María Filgueiras, o da máster-40 Marina González (Illas Cíes) e o do júnior Ricardo Buba-, tres pratas -a da cadete Aroa Otero, a do máster-40A Andrés Calvete e a da júnior Laura Mira- e tres bronces -o do máster-40 B Moisés Leboso (G.D. Diez), o do sub23 Miguel Rodríguez e o do elite Iván Feijoo (MMR)-.


Summary: O deputado do BNG Luis Bará pregunta ao goberno galego por esta confiscación. Considera a fronte nacionalista que estamos diante dun "ataque contra a liberdade de expresión", como se puxo de manifesto en sentenzas xudiciais.

O deputado nacionalista Luís Bará pregunta ao goberno galego se comparte o criterio do Pontevedra CF a respecto da requisa de bandeiras galegas coa estrela vermella ou co escudo de Castelao e na advertencia de sancións ás persoas que exhiben estes símbolos. Para o BNG, estamos diante "dun ataque contra a liberdade de expresión, como se puxo de manifesto en sentenzas xudiciais". O parlamentar lembra que noutros estadios galegos as e os seareiros poden acceder con esta simboloxía sen que iso supoña un problema. "Nuns estadios permítese a exhibición destes símbolos e noutros prohíbese drasticamente. (...) No caso do Pontevedra existe unha prohibición expresa por parte da dirección do club", denuncia Bará. Neste sentido, lembra, nas últimas tempadas tramitáronse cando menos dous expedientes sancionadores con multas de 300 e 500 euros, xunto coa prohibición de entrada ao estadio. Invócase para a requisa e prohibición destes símbolos a Lei 19/2007 de 11 de xullo contra a violencia, o racismo, a xenofobia e a intolerancia no deporte. Concretamente faise referencia ao artigo 2, que cualifica como actos ou condutas violentas ou que incitan á violencia no deporte, entre outras, as seguintes: "A exhibición nos recintos deportivos, nas proximidades ou nos medios de transporte organizados para acudir aos mesmos de pancartas, símbolos, emblemas ou lendas que, polo seu contido ou polas circunstancias nas que se exhiban ou utilicen, dalgunha forma inciten, fomenten ou axuden á realización de comportamentos violentos ou terroristas, ou constitúan un acto de manifesto desprezo ás persoas participantes no espectáculo deportivo". Para Luís Bará, "de ningunha maneira se pode interpretar que a exhibición de bandeiras galegas estreladas incitan a violencia. Polo contrario, son actos lexítimos de expresión das ideas pacíficas e democráticas que se manifestan por medio deses símbolos". Segundo Bará, "existen sentenzas xudiciais que conclúen que prohibir estreleiras nos estadios conculca a liberdade de expresión, polo que as autoridades deben evitar a inclusión da exhibición deste tipo de símbolos entre os actos ou condutas violentas ou que incitan á violencia no deporte".


Summary: A proposta da patronal das grandes superficies para o convenio do sector dos vindeiros catro anos contempla eliminar pagas extra, conxelar ou mesmo reducir salarios e aumentar o número de horas a traballar

Co caída do consumo como excusa, a patronal Anged, que representa ás grandes superficies comerciais, vén de poñer sobre a mesa as súas propostas para a renovación do convenio do sector para os vindeiros anos. As achegas desta organización, que representa a empresas como El Corte Inglés, Carrefour, Ikea, Cortefiel, C&A, Alcampo, Leroy Merlin, Eroski, entre outras cadeas, resúmese en dous mandamentos: Traballar máis e cobrar menos. As propostas de Anged afectan a uns 13.000 empregados e empregadas en Galiza (por volta de 230.000, no Estado). Propón a eliminación dunha paga extra (a recuperar cando se recupere a facturación) así coma dos complementos por domingos e festivos; alén da conxelación dos salarios de 2013 a 2016, podendo incluso reducirse entre un 2% e un 5%. De feito, ese recorte nos salarios podería ser do 20%, sumando o de todos eses anos. As propostas de Anged afectan a uns 230.000 empregados e empregadas no conxunto do Estado Recortes en dereitos laborais Aliás, a proposta da patronal permite ás cadeas descolgarse automáticamente deste convenio no conjunto da empresa ou en cada centro de traballo. Anged tamén propón incrementar de forma significativa as horas anuais de 1.770 a 1.826 (40 horas semanais, o máximo permitido). Ademáis,as grandes superficies tamén queren cambios na distribución desta xornada. Até 2012 esa distribución faise anualmente e informábase con tres meses de antelación. Coa proposta da patronal, farase mensalmente e informando con 10 días de antelación.


Summary: A citación ás e aos integrantes do organismo chegou despois de que o Colectivo de Vítimas do Terrorismo esixira ao tribunal especial que lles tomara declaración para que acheguen "toda a información que teñan".

A Audiencia Nacional española citou a declarar en calidade de testemuñas @s integrantes da Comisión internacional de verificación que mantiveron unha xuntanza con membros de ETA para certificar a posta fóra de uso dunha parte do seu arsenal armamentístico. O tribunal especial ouviu a petición do Covite --Colectivo de Vítimas do Terrorismo--, que esixe que a comisión facilite "toda a información que teñan" sobre as dúas persoas que aparecen no vídeo onde se certifica a entrega do armamento, indicando "quen eran, onde están, onde se reuniron e se coñecen a súa identidade para que as forzas de seguridade os prendan de inmediato". O tribunal especial ouviu a petición do Covite --Colectivo de Vítimas do Terrorismo--, que esixe que a comisión facilite "toda a información que teñan" sobre as dúas persoas que aparecen no vídeo onde se certifica a entrega do armamento. Segundo a orde emitida polo titular do xulgado de instrución nº2, Ismael Moreno, a comitiva liderada por Ram Manikkalingam (Sri Lanka) a quen acompañaron Ronnie Kasrils (Sudáfrica), Chris Maccabe (Gran Bretaña), Satish Nambiar (India), Fleur Ravensbergen (Holanda) y Aracelly Santana (Ecuador) deberán informar das identidades d@s membros da organización armada vasca con que mantiveron a xuntanza, así coma do lugar onde se atopan. Así as cousas, Moreno emitiu unha orde para que a policía española, a policía vasca (ertzaintza) e a garda civil localicen @s integrantes da comisión internacional que compareceron na sexta feira en Bilbo para dar conta do armamento que ETA deixou fóra de uso. Cómpre sinalar que o Estado español non recoñece a mediación deste organismo. A fiscalía da Audiencia Nacional española apoiou a decisión xudicial e cualificou a petición do Covite de "lóxica e coherente". Só tres d@s cinco citad@s comparecerán no tribunal especial. Aracelly Santana non foi localizada namentres a neerlandesa Fleur Ravensbergen viaxou xa ao seu país. O sexto integrante da comisión, o indio Satish Nambiar, non viaxou a Euskal Herria.


Summary: O candidato e maila candidata do BNG por Pontevedra mantiveron esta mañá un encontro cos comités de empresa de ambas compañías, no que tamén estivo presente a deputada no Congreso, Olaia Fernández Davila. @s nacionalistas demandan o tren de proximidade para Galiza e propoñen unha "compañía ferroviaria galega"

Nun encontro celebrado esta mañá en Vigo cos comités de empresa de Renfe e Adif, no que participaron os candidatos nacionalistas Carlos Aymerich e Carme Adán, xunto a deputada no Congreso, Olaia Fernández Davila, o BNG alertou da precarización das condicións de traballo en ambas empresas logo de seren privatizadas. Neste senso, Davila transmitiulles á representación das e dos traballadores ferroviarios o seu compromiso de seguir a defender en Madrid a reversión do proceso privatizador así como o "mantemento dunhas condicións laborais dignas". "Estamos totalmente en contra destas medidas que o PP chama de liberalización dos servizos públicos e de dividir as as empresas públicas para vender parte rendíbel" dixo Aymerich, que acrecentou que os nacionalistas defenden un servizo público ferroviario "comprometido con este país", esixindo que non se eliminen servizos baixo a escusa de "non seren rendíbeis". A número dous da candidatura nacionalista, Carme Adán , explicou as liñas mestras da propostas do BNG en materia de transporte. "Defendemos que se aposte polo transporte público colectivo, potenciando o uso do tren para viaxeiros mais tamén para mercadorías" sinalou, propoñendo a tal fin a "elaboración dun plan integral de mobilidade sustentábel". Nin rastro do tren de proximidade para Galiza Asemade, Olaia Fernández Davila denunciou que nos orzamentos xerais do Estado, que veñen de ser aprobados polo goberno español, non se recolle ningunha partida para o tren de proximidade. Tampouco se concreta ningunha medida ao respecto no plano de infraestruturas. Precisamente este é un dos puntos chave do programa do BNG, no que se recolle a posta en marcha de servizos de proximidade "que comuniquen as cidades e vilas dos distintos itinerarios". Aliás, a fronte nacionalista oponse "firmemente" á eliminación de servizos xa existentes. A prol dunha compañía ferroviaria galega Outra das medidas que defenden é dotar a Galiza dunha compañía ferroviaria de seu, que se faría cargo dos servizos ferroviarios no territorio galego "comezando polos que corren maior risco de seren abandonados polo goberno central", como o FEVE, para o que demandan o traspaso das competencias necesarias.


Summary: O feito por parte dun goberno de lexislar activamente en contra da lingua nacional e nativa do seu territorio sirve como máxima auto-descalificación de calquera lexitimidade política da que pretenda dispoñer. Merecemos máis do que pretenden conseguir os máximos representantes actuais da cultura galega. Merecemos máis dos que están en diálogo directo cos que perpetúan ese mal. Merecemos máis.

Confeso ser un inxenuo. Confeso que en 2009, cando xa se uliscaba que modelo de política lingüística ía impoñer o novo réxime, dei por sentado que ía xurdir unha resistencia cultural dinámica, robusta e decisiva que non consentiría que aquelas políticas nefastas ficasen en vigor máis duns meses. É verdade que houbo críticas e censuras, cartas abertas, declaracións públicas e mediáticas en contra delas, pero aquel rumbo filisteo tirou para adiante sen vacilación ningunha. Houbo tamén reproches institucionais por parte da mesma xente acomodada e acomodaticia que ocupa os mesmos postos de sempre e que intercambian entre eles nun eterno xogo de cadeiras musicais, un sempiterno turno pacífico de coleccionar cargos que deixa a xuventude galega galeguista indiferente –cando non cínica– diante da súa fraca resistencia, do seu conformismo acomodado. Confeso que en 2009, cando xa se uliscaba que modelo de política lingüística ía impoñer o novo réxime, dei por sentado que ía xurdir unha resistencia cultural dinámica, robusta e decisiva Boa parte deses reproches chegaron dos mesmos sectores que pactaron colocar o sr. Anxo Lorenzo no lugar onde ficou, supoñamos que para facer menos dano en lugar de ningún dano, porque dano fixo e non soamente ao seu propio creto, senón tamén ao benestar da lingua que na súa encarnación anterior profesaba defender. Outros reproches proviñeron dunha RAG cuxa cúpula fica cada vez máis debilitada e caída en desgraza. Se hai algo que nos estamos a perder, se hai algún complot secreto e ben intencionado que non nos dignaron contar, que nolo conten agora –que somos maiores de idade– para que nos comprazamos e volvamos a ter fe neses xerifaltes da cultura institucional galega. As únicas medidas efectivas que se tomaron foron as manifestacións de Queremos Galego, que conseguiron plasmar en forma pública, física e cívica o malestar diante do abuso por parte do goberno de Feijoo do consenso lingüístico acadado historicamente a base de loita, sufrimento e –non o esquezamos– asasinatos. Escríbense cartas. Asínanse manifestos. E doulles o meu profundo apoio e respecto. Con todo, creo que aos destinatarios destes documentos importámoslles un carallo e o galego impórtalles un carallo, e xa era hora hai tempo de amosar outras respostas e posturas. Pode que me digan que hai certa maneira de facer as cousas, e pode que teñan razón; e se non entendemos ben esa maneira misteriosa de negociar cunha Xunta que non amosa nin o menor interese en modificar o seu comportamento lingüístico, sempre nolo poden explicar e quedaremos agradecidos pola lección. Pero a maneira que vin ata agora de facer as cousas non me parece o xeito de censurar unha institución, mesmo o propio goberno do país, cando pretende esnaquizar o principal ben cultural da nazón. Paréceme unha acomodación cada vez máis difícil de entender ou xustificar. E todos sabemos o que pasa cando non opoñemos resistencia a un matón. Non vai ser todo crítica sen proposta, e propoño o seguinte: se a Xunta leva o decreto da lingua fóra de Galiza, deixará ben claro que o dano que fixo ata agora ao galego representa unha auténtica vontade de cometer lingüicidio. Neste caso, as principais institucións galegas deberían adoptar inmediatamente unha política de cooperación cero coa Xunta. De resistencia pasiva pero total. A mesma política que deberan practicar ao principio deste esperpento en 2009. Con iso, deixarían ben claro que xa non van pedir que Feijoo e familia lles tiren migas da súa mesa para logo parecer agradecidos por darlle eles á sociedade galega o que lle correspondía de antemán e por propio dereito. Volver a resistir –nunha noite, si, de pedra, aínda que non tan longa–, porque máis vale perder algunhas cousas que perder a dignidade enteira. Que queda dos recursos que se pretendía conseguir grazas a quedar ben con esa Xunta? As principais institucións galegas han dar exemplo Que queda dos recursos que se pretendía conseguir grazas a quedar ben con esa Xunta? As principais institucións galegas han dar exemplo. Contra a política lingüística da Xunta van miles de anos de valores civilizados, de ética filosófica, de convivencia universal, de dereitos humanos e de normas internacionais no tocante á defensa e dignidade lingüística e cultural. Cando todo o demais cae, sempre nos fica iso. Merecemos máis do que pretenden conseguir os máximos representantes actuais da cultura galega O feito por parte dun goberno de lexislar activamente en contra da lingua nacional e nativa do seu territorio sirve como máxima auto-descalificación de calquera lexitimidade política da que pretenda dispoñer. Retomando aquelo de Castelao, son literalmente crimes en contra do patrimonio universal da humanidade enteira. E iso, sen nin sequera botar unha ollada ás cifras de paro e os casos de corrupción que xa lles chega dabondo. Merecemos máis do que pretenden conseguir os máximos representantes actuais da cultura galega. Merecemos máis dos que están en diálogo directo cos que perpetúan ese mal. Merecemos máis.


Summary: Tres xeracións levou recuperar o pazo de Meirás da impunidade que durante oito décadas ostentou o franquismo e os seus herdeiros e solventar así unha longa anomalía democrática. Desde onte, a que foi residencia de verán do ditador en Sada convértese, de novo, nun ben público.

O pazo de Meirás pasou onte, formalmente, a mans públicas, 82 anos despois de que o ditador Francisco Franco o recibise como agasallo, froito do espolio ás veciñas e veciños de Sada e un día despois de que a familia do xeneral golpista, herdeira da propiedade, entregase no xulgado as chaves, de acordo coa execución provisional da sentenza que o pasado 2 de setembro determinou que a posesión do conxunto patrimonial pertence ao Estado e non aos Franco. Desta maneira eludiron os netos do "caudillo" figurar nunha imaxe que simboliza un momento histórico: a recuperación para o ben público da que fora morada da escritora Emilia Pardo Bazán e posteriormente residencia de verán do xefe do Estado durante a ditadura. Ese momento quedou retratado a última hora da mañá, cando a maxistrada Marta Canales, autora da resolución xudicial de primeira instancia, facía entrega das chaves á avogada xeral do Estado Consuelo Castro e rubricaba o cambio de posesión, en presenza da subsecretaria do Ministerio de Facenda e dos membros da Avogacía do Estado que presentaron a demanda, nun acto desenvolvido no que fora o despacho de Pardo Bazán, na denominada Torre da Quimera, onde a autora gardaba a súa biblioteca persoal. Antes de chegar a ese momento, a comitiva xudicial, xunto cun equipo técnico, verificou que os bens inventariados o pasado mes de novembro –un total de 697 pezas artísticas e históricas, móbeis e pertenzas persoais, das que a Avogacía do Estado excluíu onte dúas, a Casa das Cunchas e o hórreo anexo ao inmóbel, por quedar fóra do perímetro amurallado– se atopaban nas dependencias. Previamente ao acto, a xuíza requiriu tamén a Administración xeral do Estado para que no prazo de vinte días hábiles determine que bens han ser entregados aos demandados, tal e como solicitaron os Franco, despois de reclamar para si o conxunto dos efectos. Tamén no exterior O feito de que a entrega de hoxe responda á execución provisional dunha resolución que aínda non é firme –a familia Franco ten interposto recurso contra a decisión de anular a doazón do pazo en 1938 e o posterior contrato de compravenda, de 1941, por fraudulento e de outorgar a propiedade ao Estado español– non empanou a significación dunha xornada que deixa, en palabras da Avogada xeral do Estado, sensación de "xustiza histórica". Así quedou patente desde a mañá na contorna do recinto, á que foron acudindo medios de comunicación, grupos de persoas e activistas para celebrar que "o pazo é do pobo", após oito décadas en poder da familia do ditador, e reivindicar a súa transmisión a Galiza, unha vez a sentenza que declara pública a propiedade sexa definitiva. Entre eles contábase o investigador Carlos Babío, o autor da obra Meirás: un pazo, un caudillo, un espolio, e cuxo traballo serviu de base á demanda xudicial pola propiedade do conxunto arquitectónico, quen resaltou o papel da "loita democrática e reivindicativa da xente comprometida" e chamou a seguir traballando para recuperar outros bens "espoliados" durante aquel período histórico. Neste sentido, o especialista censurou a exclusión dos sectores sociais non institucionais na xuntanza desenvolvida a pasada cuarta feira, a instancias da vicepresidenta Carmen Calvo, na que representantes do Goberno español, da Xunta, dos concellos da Coruña e Sada e da Deputación avaliaron os usos futuros da residencia e a finca, "unha vergonza desde o punto de vista social", que "obvia", a entender de Babío, a participación dos colectivos na reivindicación de Meirás como patrimonio público durante todos estes anos. Este é un estrato do tema que publicamos hoxe. Se queres saber máis atoparás o contido completo no Nós Diario que agarda no quiosque ou na tenda online. Para futuros despistes, é mellor que te subscribas xa!