Summary: Já temos ganhadora da estadia de graça no Porto para assistir aos cursos de língua Aporto, organizados por AGAL e Andaime. Olho, há suplentes, também

Já temos ganhadora da estadia de graça no Porto para assistir aos cursos de língua aPorto, organizados por AGAL e Andaime. Recebemos 37 respostas, 16 delas correctas, e a ganhadora, por sorteio é Pilar Pereira, com que se porá em contacto a organização dos cursos. Em caso de que, pelo motivo que seja, não pudesse participar no aPorto, escolhemos, também por sorteio, dois suplentes: Peter Crespo e Óscar Senra. aPorto são cursos de língua realizados no Porto, com uma semana de duração, que decorrem no verão e que incluem aulas de manhã e atividades culturais e conversas informais de tarde. As aulas decorrem na FLUP, Faculdade de Letras da Universidade do Porto, e as atividades culturais em diferentes pontos da cidade tentando mostra o Porto que o turista comum teria dificuldade em encontrar e envolvendo-se com os cidadãos e as cidadãs que habitam a cidade invicta. As respostas ao teste: 1. Originariamente, o Porto tinha um nome diferente do atual. Cale ou Calem. 2. Como é que se denominavam os(as) habitantes de «Cale» e primeiros(as) povoadores(as) da cidade? Calaicos(as) ou Galaicos(as). 3. «Fluvius Dourus dividens... Gallaecia et Lusitania.» Poderias dizer o que quer dizer esta frase do cronista Julius Honorius? Que o rio Douro dividia na altura as províncias romanas da Gallaecia e Lusitânia. 4. É uma das poucas capelas do mundo com planta ortogonal. Torre dos clérigos 5. A cidade, por mor de resistir um cerco durante a Guerra Civil de 1832/4, recebeu o nome de... Invicta 6. Músico portuense na senda do funk, o jazz e a música eletrónica. Pedro Abrunhosa 7. Filme que Manuel de Oliveira ambientou em 1938 na cidade, e considerada uma das fitas precursoras do neo-realismo. Aniki Bobó 8. Qual destes pratos não é típico do Porto? A alheira com ovo a cavalo. 9. Os «barcos rabelos» são hoje um tipo de embarcações usados como atrativo turístico. Saberias dizer para que se utilizavam antigamente? Para o transporte do vinho do Porto desde a Régua. 10. Livraria muito visitada e fotografada pela sua escadaria. Lello & Irmão 11. O Porto dispõe dum dinamismo cultural muito importante. No entanto, qual destes centros não se encontra na cidade? Centro Cultural de Belém. 12. Qual a principal sala de concertos do Porto? Casa da Música 13. Que nome recebem popularmente os(as) habitantes do Porto? Tripeiros 14. O Porto está unido a Vila Nova de Gaia por várias pontes, uma delas liga-a com as Caves do Vinho do Porto. Ponte de D. Luis 15. Qual destas marcas não é de vinho do Porto? Borba


Summary: A Plataforma de Veciños Afectados pola Macrocentral Hidroeléctrica do Xistral colaborou coa veciñanza na presentación de 160 alegacións que foron acompañadas de 4.430 sinaturas ante o Miteco.

A Plataforma de Veciños Afectados pola Macrocentral Hidroeléctrica do Xistral colaborou coa veciñanza na presentación de 160 alegacións contra o anteproxecto da central. As alegacións foron acompañadas de 4.430 sinaturas presentadas no Ministerio para a Transición Ecolóxica e o Reto Demográfico. A plataforma levou a cabo un período de consultas que rematou o 9 de marzo, no que escoitou as posicións de particulares e colectivos (das que xa ten informado Nós Diario) con respecto á obra, e que resultou na formulación das alegacións e na recollida das sinaturas. O proxecto tamén foi rexeitado por Augas da Galiza. Desde a plataforma sinalan ter constancia de máis alegacións presentadas fóra do ámbito da plataforma, tanto a título persoal como por diversos colectivos e asociacións, pero descoñecen o número exacto. Por outra parte, o colectivo veciñal lembrou nun comunicado que o representante da empresa promotora do proxecto, Desarollos Del Malache SLU, Pedro Machín, "manifestou que non seguirían adiante co anteproxecto se había oposición veciñal", e entenden que "queda demostrado que non queremos nin este nin outro anteproxecto que veña interromper as vidas e o traballo da veciñanza, e así agardamos que lle chegue á empresa promotora". Recalcan, así mesmo, con respecto ao anteproxecto, que "o positivo que puidera traer, non compensa o negativo, e desde a Plataforma tivémolo moi claro desde un primeiro momento". Un total institucións sociais manifestaron o seu apoio ás alegacións, feito que agradeceu a plataforma contra a central hidroeléctrica. Manifestación en contra do anteproxecto Para este domingo, día 13 de marzo, a plataforma ten convocada unha manifestación de repulsa contra o anteproxecto presentado, "para que quede claro que non o queremos no noso val", sinalan. A manifestación decorrerá entre os lugares onde irían instaladas as balsas superior en Vilacampa e a inferior en Recaré, no Concello do Valadouro, co fin de "dar a coñecer a magnitude do anteproxecto á veciñanza". Ao remate da mesma, na igrexa de Recaré, procederase á lectura dun manifesto.


Summary: Tan só dúas das trinta especies ameazadas contan cun plan de recuperación e conservación activo malia as obrigas da Lei da Conservación da Natureza de hai trece anos e do catálogo de 2007. O abandono do rural e a proliferación de eucaliptos e piñeiros son os principais perigos.

As aves ameazadas en Galicia están aínda máis ameazadas. A situación destas especies non só non mellorou "senón que continúa a súa tendencia negativa", estando moitas destas especies "nun estado moi desfavorable ou a piques da súa desaparición" no país. Este foi o balance de varios expertos nunha xornada técnica na que ornitólogos galegos de ámbitos da universidade, a empresa, as administracións ou das ong analizaron a situación da avifauna na autonomía hai xa varios meses e cuxas conclusións foron agora recollidas nun informe da Sociedade Galega de Ornitoloxía (SGO). Moitas das aves ameazadas en Galicia "están a piques da súa desaparición", segundo as conclusións de varios expertos A gravidade do problema é aínda maior de ter en conta que dende a aprobación da Lei de Conservación da Natureza en 2001 e do posterior Catálogo Galego de Especies Ameazadas en 2007, a situación non foi a mellor. Nin moito menos. O incumprimento da obriga legal que supoñen estas dúas normativas provoca que, na actualidade, unicamente dúas especies de aves (a escribenta das canaveiras e píllara das dunas) teñan un plan de recuperación/conservación aprobado e activo. Son só dúas das trinta incluídas na listaxe de especies ameazadas, un 7%. Tan só dúas das trinta especies ameazadas (o 7%) teñen un plan de recuperación aprobado e activa malia a obriga legal "A protección non é máis que sobre o papel, xa que non serve de nada se non se aplican as medidas requiridas e se non hai documento ningún que estableza as obrigas", explica a Praza Sergio París, técnico ambiental e secretario da SGO, que advirte ao igual que o resto de expertos que é "urxente" a actualización da información sobre o estado de conservación e a aprobación dos plans das restantes especies. "A situación actual é inaceptable, incluso desde o punto de vista do cumprimento da legalidade vixente", aseguran. As causas sobre esta precaria situación das especies ameazadas son moitas, pero hai algunhas que destacan sobre as demais: o abandono dos usos tradicionais e cambio de usos de solo no rural galego. "Implica unha simplificación dos ámbitos e ecosistemas destas aves e favorece a desaparición das que están vinculadas á existencia de determinados usos agrarios tradicionais que están a ser eliminados", explica París, que advirte que paxaros como o sisón ou a propia anduriña están a sufrir efectos como a intensificación agrícola ou forestal con especies non sustentables como os piñeiros e os eucalitos en Galicia, especialmente en zonas como A Limia ou a Terra Cha. Ademais, a contaminación por pesticidas ou hidrocarburos, entre outros, tamén é unha grave ameaza, así como algunhas liñas eléctricas e parques eólicos. O abandono do rural e a masificación de piñeiros e eucaliptos son dúas das principais causas da precaria situación das aves ameazadas A contaminación, o abandono do rural e a intensificación agrícola e forestal vense agravadas pola carencia de información sobre o estado de conservación das aves, "derivada da ausencia dun compromiso real da administración coa conservación do medio natural". Aínda así, cada caso é diferente, xa que é moi diferente se nos referimos a especies mariñas ou de interior. Neste último caso, como di Sergio París, sería urxen "un cambio nas políticas sectoriais, tanto no referente ao desenvolvemento de infraestruturas como no que ten que ver con actuacións forestais masivas en piñeirais e eucaliptais", así como a "protección e conservación" dos ámbitos das aves ameazadas. Pero a falta de medidas e o incumprimento das normativas xa existentes segue a ser o máis grave porque, tal e como se pode comprobar con determinados exemplos, os plans de conservación e protección funcionan se se aplican. Así, París destaca que as dúas únicas especies que manteñen unha evolución favorable en Galicia son a aguia real e a píllara das dunas que son, precisamente, "sobre as que se estáa a realizar un investimento para a súa conservación". Casos como o da aguia real ou da píllara das dunas demostran que os plans de conservación funcionan se se aplican No caso da aguia real, os traballos para a súa reintrodución na zona do Xurés deu resultado ao aumentárense os exemplares. En canto á píllara, hai experiencias a través de administracións ou da universidade que demostran como unicamente sinalando as áreas de praia onde está ave pon os ovos conséguese reducir unha mortalidade que é moi habitual no verán coa chegada de bañistas. "Non se trata de prohibir, senón de favorecer a súa conservación". "Isto demostra que onde se aplican as medidas, estas funcionan, pero o problema é cando a administración ambiental non realiza os seus cometidos", insiste París, que explica que hai casos de especies ás que lles abondaría con que se mantivesen dúas ou tres pradeiras no seu ámbito, onde estas están a ser substituídas por plantacións masivas de millo. "Chegaba con que a Xunta comprase un pequeno terreo a algún propietario para conservar a especie", conta. Así, e ante esta precaria situación, os expertos e a SGO reclaman a "disposición dos recursos económicos e medios necesarios para a aplicación de medidas de conservación" e advirte que a situación de crise "non pode ser empregada como escusa para eludir este compromiso". "Xa pasaron máis de 13 anos desde a aprobación da Lei de Conservación da Natureza", engaden tras lembrar que as accións "deben ser planificadas, priorizadas e coordinadas entre as distintas administracións en base a criterios técnicos de conservación e non supeditadas a outros intereses sectoriais ou particulares". Os expertos denuncian que as administración usan fondos asignados á conservación do medio natural para outros ámbitos Por iso, cren "incomprensibel" que a administración ambiental "empregue os fondos asignados á conservación do medio natural (e en moitas ocasións derivados para tal fin de fondos europeos) para traballos propios doutros ámbitos da administración" como son os traballos forestais, creación e mantemento de áreas recreativas, recuperación do patrimonio histórico ou construción de múltiples infraestruturas de interpretación dunha natureza "que se atopa desamparada". Ademais, reclaman unha serie de medidas urxentes que fagan reverter esta tendencia negativa das aves ameazadas: a correcta conservación e xestión das zonas húmidas, a limitación do turismo e outras actividades recreativas nos espazos naturais e áreas de nidificación de especies ameazadas, a regulación das artes de enmalle na actividade pesqueira, o control dos depredadores exóticos e naturalizados insulares, a identificación, conservación e restauración dos sistemas agrarios e agrosilvopastorais de alto valor natural en Galicia, a modificación de liñas eléctricas e parques eólicos problemáticos para as especies ameazadas e a aplicación dunha nova política forestal baseada en criterios de conservación da biodiversidade.


Summary: A televisión pública galega desvincúlase das imaxes da ministra de Igualdade gravadas nos momentos previos a unha entrevista para a EITB no Día da Muller.

"A CRTVG é allea á citada filtración e rexeita o uso de imaxes gravadas na previa dunha entrevista sen respectar a praxe de confidencialidade comunmente estabelecida", asegura o ente público nun comunicado emitido esta terza eira. Así, a corporación dos medios públicos da Galiza desvincúlase da "difusión e filtración" da conversa previa a unha entrevista no Día da Muller que mantivo a ministra de Igualdade, Irene Montero, cunha xornalista da Euskal Telebistako (ETB), cuxo contido foi publicado esta semana no xornal ABC. As imaxes distribuíronse a todas as canles públicas do Estado a través da Federación de Organismos de Radio e Televisión Autonómicos (FORTA) e, segundo avanzou o xornal dixital Eldiario.es, o único medio que solicitou o bruto das imaxes foi a TVG. A televisión pública de Euskadi salientou nun comunicado que non emitiu nin no programa En Jake, nin en ningún outro espazo, as declaracións da ministra que reflicte agora o citado xornal estatal, ao consideralas parte dunha conversa previa á entrevista. Porén, desde a dirección da televisión pública alegan que "a calidade das imaxes filtradas, que circularon á súa vez a través do circuíto interno da FORTA, non se corresponde co estándar técnico das imaxes de arquivo da CRTVG". No seu comunicado, a CRTVG tamén incide en que exercerá "accións legais contra quen acuse á Corporación de ser a fonte de dita filtración".


Summary: Leo Bassi regresa a Galiza para participar no Festiclown, que terá lugar do 12 ao 17 de agosto en Vilagarcía, onde compartirá protagonismo con outros cómicos do mundo: Pepe Viyuela, Vanessa Rivas, Javi Javichy, Pallasos en Rebeldía...

- Voltas a Galiza de novo, aínda que temos a impresión de que vés moito por aquí. - Sempre é un grande pracer vir a Galiza. Pero por outra banda, nas últimas seis semanas estiven en Brasil, México, Dinamarca, Suecia, Italia e Galiza. Os bufóns somos xente de aeroportos, trens, buques, pero gustaríame botar máis tempo aquí, porque teño moitos amigos, pero a verdade é que son sempre viaxes-'relámpago'. - Vés ao Festiclown, cita obrigada, e traes un espectáculo que é unha selección dos teus éxitos dos últimos dez anos. - Si. O do Festiclown, é que non só somos amigos, compartimos unha cousa esencial coa xente deste festival e con Pallasos en Rebeldía: é pensar que hai unha dimensión política no feito de facer rir. Os bufóns e os pallasos teñen unha misión de facer rir e de loitar por valores. Entón Festiclown non é só un festival de pallasos, tamén é un lugar onde nos xuntamos xente, como Pepe Viyuela, por exemplo, e falamos de política, organizamos accións… Son interesantes ambos os dous aspectos. E na segunda parte, o meu propio espectáculo é un regalo que me fago a min mesmo, porque nos últimos dez anos fixen catorce espectáculos diferentes e cando un pasa dun a outro. Eu conto cousas miñas, eu non teño guionista, non hai quen me escriba os textos. Eu falo de cousas que son moi persoais e dame mágoa abandonar un espectáculo, porque é parte de min. Así que dixen, abonda, e vou facer durante ano e medio ou dous anos un espectáculo coas partes que máis me gustaron destes 10 anos. É unha boa maneira, se un non me coñece, de descubrirme, e se xa me coñece, creo que pode gustarlle igualmente estes anacos antolóxicos. Os bufóns e os pallasos teñen unha misión de facer rir e de loitar por valores - Ademais vas facer un obradoiro titulado "En busca da túa identidade cómica".- Isto entra dentro desta outra dimensión máis política. Non é que sexa un curso de como ser pallaso, senón unha introdución á filosofía do pallaso, e como cada un encontra en si mesmo a súa propia identidade para transformar a ilusión nalgo concreto. Eu moitas veces teño a sensación de estar formando un exército da risa para as vindeiras xeracións. Xa teño os meus anos, coñezo o ritmo do tempo e non vou estar aquí sempre, así que me preocupa moito que desapareza a filosofía dos bufóns, porque unha cousa é ser bufón e outra cousa é ser monologuista. Hai unha gran diferencia. Os monologuistas aceptan a realidade, utilizan a ironía sobre a realidade, pero os pallasos nunca aceptaron a realidade e loitan por algo mellor. - Ti dis que todos temos identidade cómica. Mesmo Rajoy?- Seguramente. A cousa é ver como se utiliza. O talento para facer rir non ten etiqueta política. Do mesmo xeito que hai chistes humanistas, hainos homófobos, racistas… Existen chistes da extrema dereita. Entón non teño dúbidas de que Rajoy, ou calquera outro político terá o seu sentido do humor. Aí é onde un entra, pero os pallasos e os bufóns teñen unha consciencia dunha misión. Eu mesmo non teño problema en usar chistes escatolóxicos, pero nunca vou facer un chiste homófobo ou racista. O uso do humor hai que coidalo moito para ver que fas con el. Eu moitas veces teño a sensación de estar formando un exército da risa para as vindeiras xeracións - Estes cursos son só para cómicos ou está aberto a todo o mundo?- A todo o mundo. Eu fago cursos de humor para médicos, por exemplo en Alemaña ou Suíza, para enfrontarse a como transmitir a mensaxe dunha mala noticia. E no mundo dos negocios. O humor é un bo xeito de encamiñar estas cousas, é moi útil para calquera que teña problemas coa comunicación. E hoxe en día é moi importante ser bo comunicador. Pero para a xente que queira vir, que saiba que non imos falar de comunicación, senón de pallasos. - A ti a vea cómica veuche xa no ADN. Naciches dunha familia de artistas. - Si, de moitísimas xeracións. Temos constancia desde polo menos 1840. De pai a fillo e moitas veces de nai a filla tamén. É curioso, cando tiña 20 anos eu odiaba esta idea de ter unha misión e de manter unha tradición, pero agora -40 anos máis tarde- a verdade é que é un orgullo. - E cando chegou a ti a transgresión e a sátira política?- Pois pola miña propia experiencia persoal, porque o que eu aprendín da miña familia é a tradición do circo, ser malabarista, sei como facer cousas de pallaso tradicional, pero deime conta de que isto estaba a ser superado pola realidade na que vivía o público: abusos de poder, inxustizas, violencia… e lentamente ese desexo de facer rir asociouse ao desexo de estar á beira dos máis febles. E finalmente descubrín que o que me estaba a motivar eran os desexos eternos dos bufóns. Entón empecei a ler sobre a historia dos bufóns, tamén noutras culturas, porque non hai só bufóns no mundo occidental, hainos en todas as culturas. Eu encontrei chamáns pallasos hai un par de meses en Brasil, incrible, nun encontro de dúas civilizacións totalmente diferentes. Pero cruzando os ollos con eles, eu sabía o que el era e el sabía o que eu era. El tiña ollos de pallaso e eu tamén. E sen intercambiar apenas palabras, só cun pouco de portugués, entendémonos. É o que eu aprendín por min mesmo, porque no circo quizais eu esquecín esa dimensión antropolóxica da risa. É un percorrido que fixen ao meu xeito, poñendo ao día a tradición que recibín de meus pais. Lentamente ese desexo de facer rir asociouse ao desexo de estar á beira dos máis febles - Sempre te implicaches en cuestións políticas e sociais, centrando os teus ataques cómicos na dereita e na igrexa, fundamentalmente.- Non só falo da dereita e da igrexa, tamén dos pobos oprimidos. Eu estiven moitísimas veces en América, ao carón dos pobos indíxenas, machacados pola nosa civilización ou por multinacionais que lle quitan as terras. Ou, por exemplo, en Palestina, onde estiven con Pallasos en Rebeldía. Pero en xeral para min a ética do pallaso é unha ética moi positiva, que ten esperanza, que cre na xente. Por exemplo, con respecto á igrexa e á dereita, o que máis me molesta deles é que manipulan á xente. E o pallaso odia que a xente sexa manipulada por outros, polo medo, polo poder, os caciques… E nós enfrontámonos a isto coa risa, que eu non teño armas e non vou disparar nunca. Pero a miña arma é atopar contradiccións e facer rir á xente. A lóxica do meu ser como pallaso é poñerme a carón do débil. - En Madrid creaches o Paticano, que é a sede da Igrexa Patólica. Como vai o proxecto?- Moi ben, temos moita xente e cando podo fago as misas o domingo. No verán, como ando por fóra, só está aberto a visitas, pero no resto do ano intento manter unha presenza os domingos. É un sitio moi pequeno, hai que dicilo, é un lugar onde caben máximo 40-50 persoas, pero está sempre ateigado. Falamos de laicismo, o noso deus é un pequeno pato de plástico, como unha cousa infantil pero ao mesmo tempo esperanzadora e humilde. En Internet pódense ver 140 misas en internet, onde se fala de temas humanistas. Estou moi orgulloso disto. Pola miña experiencia de vida, e quizais tamén pola miña idade, eu non creo nas grandes revolucións, creo nas revolucións pequenas, nas cousas próximas, nos teus amigos, en montar cousas xuntos… - Xa para rematar, sabes que seguimos sen goberno no Estado. Ocórreseche algunha solución?- O primeiro é que é unha situación fantástica para os bufóns porque demostra algo que sempre defendemos: con ou sen goberno, non cambia nada, esa é a primeira lección. Nestes 9 meses non vexo que cambiara nada, todo sigue igual. Os políticos están a demostrar que son uns inútiles. E, segundo, pola miña experiencia de vida, e quizais tamén pola miña idade, eu non creo nas grandes revolucións, creo nas revolucións pequenas, nas cousas próximas, nos teus amigos, en montar cousas xuntos… O Festiclown é unha cooperativa que o fai, son amigos quen o crearon e leva 20 anos ou máis e creo que é un bo exemplo do que é posible en política. Eu creo que os poderosos e as multinacionais non nos van permitir un cambio radical, pero podemos intentar vivir sen eles, con economía horizontal, o que ti fas co teu xornal, e intentar protexernos uns a outros das manipulacións dos poderes. Esa é a mensaxe profunda do pallaso.


Summary: Investigadores da USC impulsan esta iniciativa, na que as e os cidadáns poden enviar palabras, expresións, audios, vídeos, conversas de whatsapp… "A idea é conformar un corpus que represente de maneira axeitada a variedade e vitalidade da nosa lingua".

A profesora Elisa Fernández Rey desde o Instituto da Lingua Galega (ILG) coordina o proxecto Lingua viva, iniciativa que quer poñer en marcha unha plataforma que permita recoller o patrimonio lingüístico galego mediante un método colaborativo coa cidadanía. "É dicir, que todos os cidadáns poidan participar fornecendo o seu coñecemento lingüístico. O noso propósito é crear un espazo que reúna as doazóns lingüísticas dos falantes do galego vivo", indica a investigadora. Esta plataforma en liña incorporará distintas vías para levar a cabo a recollida do legado lingüístico, que pode ir desde a doazón de palabras e expresións até o envío de audios ou vídeos, conversas de whatsapp ou a participación en experimentos de produción ou percepción lingüística. "Por exemplo, a xente pode achegar as distintas expresións que emprega para amosar enfado, xa sexa a través dunha gravación, texto escrito… e con todo ese material obtense unha representación gráfica na que se reflicten as diversas expresións que se usan segundo a idade ou o sexo, poñamos por caso", indican os investigadores do Ilga nun comunicado. "A idea é que a cidadanía achegue información, pero que tamén poida comprobar como a fala cambia segundo distintos parámetros. As linguas están vivas porque están en continuo movemento e cambio" "A idea é que a cidadanía achegue información, pero que tamén poida comprobar como a fala cambia segundo distintos parámetros. As linguas están vivas porque están en continuo movemento e cambio, e precisamente iso é o que as converte en instrumentos tan eficaces para nos entendermos e nos comunicarmos", apunta Fernández. A finalidade do proxecto Lingua viva é conformar un corpus amplo que represente de maneira adecuada a variedade do galego vivo en todas as súas expresións, contribuíndo a que a xente tome conciencia da riqueza que supoñen as linguas, que se recoñeza o valor que representa unha lingua viva. Ademais, a partir dos datos recollidos, poderanse realizar unha serie de investigacións nos campos lingüístico, sociolingüístico, da análise do discurso… Un modo de facer visíbel e poñer en valor o patrimonio lingüístico do galego actual. "O noso principal obxectivo non é tanto salvagardar aspectos da lingua que se van perdendo senón resaltar a capacidade de comunicación e expresión da lingua que creamos e conformamos cada día cando falamos. A idea é que a xente vexa a lingua como algo vivo e que se recoñeza nalgún dos xeitos que temos de falar na Galiza. Trátase de achegármonos a como a xente realmente fala" -salientan desde o ILG-. A investigadora da Universidade de Santiago pon de relevo que "é fundamental que os cidadáns se animen a participar tamén nas investigacións de carácter lingüístico a través de pequenas doazóns económicas porque a lingua é de todos, é un ben que nos pertence a todos por igual e os resultados destes proxectos representan un beneficio para o conxunto da sociedade". A Universidade de Santiago de Compostela ten en marcha o programa de micromecenado "Sumo Valor", unha iniciativa da Vicerreitoría de Planificación, Tecnoloxías e Sustentabilidade, co respaldo do Consello Social da USC. Unha das liñas deste programa céntrase no apoio a actividades de investigación. Un dos proxectos que poden recibir financiamento dentro desta liña de micromecenado é o coordinado pola profesora Elisa Fernández Rey desde o Instituto da Lingua Galega.


Summary: A Garda Civil entrou esta quinta feira no Palau da Generalitat, no Parlament e no Departamento de Xustiza do Goberno catalán en busca de información sobre o caso do 3 por cento (comisións para a antiga CiU a cambio de contratos públicos) e, mais concretamente, as adxudicacións que presuntamente tería arranxado Germá Gordó, ex conseller de Xustiza.

A operación fai parte da investigación sobre o presunto cobro de comisión ilegais a través da extinta Convergència Democràtica de Catalunya. Neste momento só se busca recabar información e non se prevé ningunha detención. Tamén se requiriu información e documentación no Centro de Telecomunicación se Tecnoloxías da Información da Generalitat. A segunda feira 24 de xullo, Germá Gordó está citado a declarar como investigado. O TSJC abriu o pasado mes de xuño unha investigación ao deputado do PDeCAT pola súa participación no chamado caso do 3 por cento no que presuntamente Gordó pediu a empresas adxudicatarias da Generalitat que fixesen doazóns á fundación CatDem a cambio de adxudicacións.


Summary: O Día Internacional da Muller Rural volve denunciar a discriminación no campo das labregas. A falta de información, impulso e desenvolvemento da normativa provoca que desde 2011 pouco máis dunha ducia se acollesen a esta reclamada lei. No conxunto do Estado tan só o fixeron 136.

No Día Internacional da Muller Rural, as mulleres seguen a sufrir a discriminación. Malia os avances legais acadados nos últimos anos, as problemáticas que sofren non só non marcharon, senón que coa crise aumentaron e seguen máis vixentes ca nunca. E a pesar de que hai normativas que sentan as bases para corrixir anos de inxustizas, a igualdade que se pretendía chega moi aos poucos. Case sen avanzar nada. Apenas o 5% da labregas de Galicia xubílase coa pensión íntegra, fronte ao 80% dos homes que traballan no campo A Lei de Titularidade Compartida é o exemplo máis claro. Foi esta unha demanda reclamada longamente polas mulleres do rural. Aprobada a finais de 2011, permitía que as labregas puidesen figurar como cotitulares, xunto á súa parella, do negocio familiar de explotación agraria. Deste xeito, os seus rendementos económicos e subvencións pasan a repartirse ao 50%, rachando cunha situación eterna na que, malia que levasen anos traballando e realizando os mesmos labores có home, na estatística non figuraban en pé de igualdade. Si -e unicamente- como axuda familiar, cos conseguintes prexuízos económicos, nomeadamente á hora da xubilación. De feito, apenas o 5% da labregas de Galicia xubílanse coa pensión íntegra, fronte ao 80% dos homes que traballan no campo. Hoxe en día, e tras catro anos da posta en marcha da nova lei, tan só 13 mulleres galegas se acolleron á nova normativa segundo os últimos datos do Ministerio de Agricultura de xuño des e mesmo ano. Todo malia que no país hai unhas 35.000 labregas que nas estatísticas figuran como axuda familiar, pero que non consta que formen parte de xeito legal -e mesmo real- da explotación. No conxunto do Estado, a situación é semellante, ao formar parte do rexistro de titularidade compartida 136 mulleres das 300.000 que o Estado calculara como potenciais candidata a beneficiarse da medida. Tan só Castilla y León e Castilla-La Mancha superan o número de rexistros de Galicia, habendo seis autonomías (Euskadi, Balears, Madrid, Canarias, Extremadura e Andalucía) nas que ningunha muller se deu de alta no rexistro. Tan só 13 mulleres galegas se acolleron á titularidade compartida, 136 no conxunto do Estado, desde 2011 Aos problemas burocráticos dos inicios da lei, cando as administracións non tiñan claros os trámites nin a documentación requirida, úneselle tamén o feito de que teña que ser a propia explotación a que solicite a titularidade compartida ou que a normativa non se acompañase con medidas de acción positiva. A falta de información e de impulso por parte das administracións fan o resto. De feito, no espazo web do Ministerio de Agricultura onde se detallan os datos de rexistros a xuño de 2015, o texto explicativo da norma fala dos "próximos pasos" a dar, aludindo ás actividades que se farán "ao longo de 2012". Ao tempo, esta lexislación bateu cunha sociedade moi masculinizada e unha profesión, a labrega, cuxos ingresos moitas veces non permiten que haxa máis de unha cotización por familia. O inexistente pulo e desenvolvemento por parte das administracións estatais, autonómicas e locais a unha igualdade real e o nulo desenvolvemento da normativa provoca que siga sendo o home o que cotice, mentres a muller mantense -unha vez máis- invisbilizada, sen dereitos laborais e sen cotización, malia que o seu traballo adoita ser o mesmo -ou maior- có do cónxuxe. Ao inexistente pulo á igualdade real e a falta de desenvolvemento da normativa úneselle unha profesión moi masculinizada E iso que España presume de xer, xunto coa rexión belga de Valonia, o único Estado cun sistema legal de titularidade compartida coma este, tal e como explica a Federación de Asociaciones de Mujeres Rurales (Fademur) en El País. A diferenza está en que en Bélxica aplícase automaticamente a titularidade compartida a toda granxa que cumpra cos requirimentos, a non ser que a negativa sexa explícita. Mentres a titularidade compartida continúa se arrancar no Estado, a ministra de Agricultura, Isabel García Tejerina, aproveitou o Día Internacional da Muller Rural para destacar o Plan de promoción da muller rural aprobado o pasado venres polo Goberno central, con máis de 80 medidas e un orzamento de 23 millóns de euros. Segundo di, "favorecerá" que as mullere do campo "poidan destinar as súas capacidades a emprender e xerar riqueza". Agaca denuncia a "invisibilidade" da muller no rural Por outra banda, e alén de partidos, plataformas e colectivos diversos, a Asociación Galega de Cooperativas Agroalimentarias (Agaca) denunciou polo Día Internacional da Muller Rural a "invisibilidade" das mulleres no agro e asegura que segue a ser "difícil asimilar que un conxunto tan representativo poida pasar habitualmente tan desapercibido e ignorado tendo en conta a súa excepcional contribución no ámbito agrario tanto a nivel económico como social e familiar". Agaca lembra que en Galicia, as mulleres" sempre estiveron máis concentradas no traballo da explotación e da casa e non adoitan ser protagonistas en ámbitos públicos (como a cooperativa da que forman parte)", a pesar de que, case o 50% das persoas socias son mulleres "e iso debera verse reflectido nos órganos de dirección nunha porcentaxe similar e maior da actual: só o 12% dos cargos do consello reitor e o 3% das presidencias están ocupados por mulleres". O PSdeG, pola súa banda, advirte de que "o primeiro déficit das mulleres que viven no medio rural é o do emprego". E lembra que "só o 23% dos traballadores ocupados no sector primario son mulleres, fronte a un 77% de homes", datos que poñen de manifesto a "especial discriminación que sofren as mulleres". "Gran parte das políticas de recortes desta lexislatura foron orientadas cara a unha intensa diminución do gasto na protección social e de servizos sociais", din os socialistas, que apostan por "renovar o compromiso de traballar pola igualdade entre mulleres e homes, por traballar por todas as mulleres, residan onde residan e teñan as circunstancias que teñan".


Summary: Entre os 100 máis ricos do Estado hai 8 galegos, 2 máis que no ano anterior. Suman 75.000 millóns de euros. No segundo trimestre de 2015, os salarios galegos caeron un 2,2% .

Oito son os galegos que figuran na lista que elabora a revista 'Forbes' sobre as 100 principais fortunas do Estado español. Dous máis que na lista do ano anterior. Oito fortunas que suman entre ellas case 75.000 millóns de euros. Nove veces o que son os orzamentos da Xunta de Galiza para 2016. Os 100 máis ricos representan 189.250 millóns de euros, un 15% máis que no exercicio anterior. Manuel Edelmiro Añón e a Familia Domínguez, con 450 e 425 millóns de euros respectivamente, son os novos galegos en entrar na coñecida clasificación da revista 'Forbes'. Nos postos 93 e 97. Unha lista a de 'Forbes' que ten no seu cumio outro rico galego: Amancio Ortega. A súa filla Sandra é a cuarta fortuna do Estado español, Manuel Jove, a 17ª. Os irmáns Freire (propietarios de Azkar até a súa venda) están no posto 51 e Isabel Castelo (seguros Ocaso), no 52. Fernández Somoza, propietario de Megasa, está no lugar 62 con máis de 650 millóns de euros de fortuna. E mentres, os salarios... O salario medio galego caeu no que vai deste ano un 2,2%. Baixada que contrasta co aumento do 0,6% que no mesmo período experimentou o soldo medio español. Como sinalan os dados feitos públicos polo Instituto Nacional de Estatística, o salario medio en Galiza era de 1.635 euros, mentres que no Estado español estaba en 1.941, o que supón 300 euros mensuais máis. Nunha nómina de 12 pagas anuais iso supón unha fenda de máis de 3.600 euros de diferencia. Ademais, Galiza ten a segunda xornada laboral máis elevada do Estado en canto a horas efectivas e a terceira se nos atinximos a horas pactadas.


Summary: Os asalariados galegos son os que máis horas traballan do Estado. Mentres no conxunto español a media da xornada laboral semanal é de 36,7 horas, na Galiza esta cifra sitúase en 37,3 horas. A diverxencia en relación co Estado e coa Unión Europea é aínda maior no caso das mulleres, que dedican ao traballo 34,7 horas á semana.

Os datos ofrecidos polo Euroestat en relación a 2020 -os últimos dispoñíbeis- poñen de manifesto que as mulleres asalariadas galegas contan cunha xornada laboral semanal de 34,7 horas. Así, traballan á semana Así, traballan á semana 2,7 horas máis que as vascas, 2 horas máis que as estremeñas, 1,9 horas máis que as aragonesas, 1,8 horas máis que as navarras, 1,7 horas máis que as andaluzas, cántabras, madrileñas e castelás e leonesas, 1,4 horas máis que as castelás manchegas, 1,1 horas máis que as valencianas, 0,9 horas máis que as rioxanas e 0,6 horas máis que as asturianas e as murcianas. A fenda cos Estados da Unión Europea (UE) é aínda máis grande Así, por exemplo, as asalariadas francesas rexistran xornadas laborais semanais de 33,3 horas, as suecas de 32 horas, as italianas de 31,9 horas, as británicas de 31,6 horas, as irlandesas de 29,9 horas, as danesas de 29 horas e as alemás de 28,5 horas. Neste sentido, só presentan unhas xornadas de traballo máis longas que as galegas as cidadás dos países do leste da Unión Europea, de Grecia e de Portugal. Algunhas das razóns desta diferenza cos países centrais da UE atópanse na existencia dunha lexislación que favorece a conciliación, dunha rede de benestar máis ampla e duns salarios máis elevados. As xornadas laborais das mulleres son inferiores ás dos homes. No caso galego os varóns traballan 4,5 horas máis á semana, manténdose unha tendencia análoga noutros territorios do Estado. A diverxencia increméntanse cando a comparativa se realiza cos Estados da Unión Europea, e de maneira moi particular con aquelas áreas incorporadas á coñecida como a banana europea e que se corresponden coas zonas máis desenvolvidas do continente. Tanto e así que a diferenza en horas traballadas nunha semana entre homes e mulleres en Alemaña é de 9, no Reino Unido de 8,9 e en Francia de 5,1. A maior parcialidade nos contratos das mulleres Un recente informe da Comisión Europea explica esta realidade en base á maior parcialidade nos contratos das mulleres. Nesta liña, destaca que en Alemaña 50% das mulleres dispoñen de contratos a tempo parcial, unha cifra que no caso do Estado español sitúase en 25%. A este respecto, expón que "a diferenza de Alemaña, Francia e Países Baixos, a maior parte da parcialidade en España é involuntaria, relacionada fundamentalmente con coidados familiares". Na mesma dirección certifica para o Estado que "a probabilidade de que unha muller estea a traballar a tempo parcial é moito máis alta que entre os homes". Galiza é, con Castela A Mancha, o territorio do Estado con máis horas traballadas. Mentres a cidadanía galega traballa unha media semanal de 37,3 horas, esta cifra sitúase en Euskadi en 35,2 horas, en Cantabria en 35,9 horas, en Nafarroa en 36 horas, no Paìs Valencià en 36,4 horas, en Andalucía en 36,6 horas, en Estremadura en 36,6 horas, en Castela e León en 36,8 horas, en Asturias en 36,8 horas, en Catalunya en 36,8 horas, na Rioxa en 36,8 horas, en Madrid en 36,9, en Murcia en 36,9 horas e en Aragón en 37 horas. A diferenza medra aínda máis analizando as xornadas laborais da Galiza en relación coa dos Estados da Unión Europea, sendo as máis baixas aquelas dos países con maior poder adquisitivo.A duración da xornada laboral galega fica moi lonxe das recomendacións da Unión Europea e dos obxectivos fixados polo propio Estado español.Malia que na Galiza e no Estado español teñen diminuído as horas traballadas nos últimos 20 anos, este descenso é moi inferior ao da media dos países da UE. Mentres Islandia, nación que non fai parte da UE, recortou en 20 anos en 6,4 as horas traballadas, na Galiza a baixada foi inferior a dúas horas á semana. 35 horas á semana para 2050 como obxectivo O documento España 2050 propón deixar a xornada laboral nesa data en 35 horas á semana. A proposta presentada polo Goberno do Estado busca axeitar as horas de traballo aos estándares dos países europeos atendendo á propia lóxica do mercado de traballo interno. Neste sentido, o obxectivo do Executivo español pasa por reducir a xornada laboral en 1,6 horas nos próximos 25 anos, unha cifra asumíbel para a media do Estado, á vista do acontecido nas décadas pasadas, mais que deixará a Galiza lonxe das orientacións comunitarias e dos criterios marcados polo Goberno estatal, por razóns de orde estrutural. Traballo e desenvolvemento As persoas expertas non dubidan a respecto das vantaxes económicas dunha xornada laboral máis reducida. O profesor da Universitat Oberta de Catalunya (UOC) Manuel Fernández Jaria sinala que "nos casos en que se aplicou este tipo de cambios sempre apareceu un aumento do benestar percibido e unha mellora na produtividade". Nunha mesma dirección, o seu compañeiro Daniel Toscani afirma que "está demostrado que as persoas que traballan menos horas son máis produtivas". Na mesma liña, outro docente da UOC, Antonio Fernández García, apunta que "os beneficios económicos pasan por melloras na eficacia dos persoais e no paro estrutural, pero tamén nun aumento do consumo". Pero hai máis, porque a duración da xornada laboral é un termómetro do nivel de desenvolvemento da formación social.


Summary: A Fiscalía acúsao de estabelecer unha trama de contratacións irregulares cando dirixía este organismo. Pide para el unha pena de cinco anos de prisión. O xuízo decorrerá en Lugo a semana próxima.

O que fora presidente da Confederación Hidrográfica do Miño-Sil, Francisco Fernández Liñares, enfróntase a unha petición de cinco anos de prisión formulada por Fiscalía, que acusa ao tamén ex concelleiro do PSOE en Lugo dos delitos de prevaricación e suborno por unhas supostas irregularidades cometidas na súa etapa á fronte do organismo público encargado da xestión das concas do interior galego. A Audiencia Provincial de Lugo acolle a próxima semana o xuízo contra Liñares, que procede dunha peza separada da 'Operación Pokémon', impulsada pola maxistrada Pilar de Lara, quen terminou sendo sancionada e apartada dos xulgados da cidade por considerar que provocaba dilacións na instrución da macrocausa. A Fiscalía sostén no seu escrito de acusación que Fernández Liñares, desde o seu posto como concelleiro no goberno local de Lugo durante os gobernos do socialista José López Orozco entre os anos 1999 e 2008, "teceu unha rede de intereses económicos" a través da concesión de contratos, postos de traballo ou xestión de servizos públicos a cambio de subornos cos que aumentou o seu patrimonio. Con todo, aclara que estas "irregularidades" cometidas durante a súa etapa no executivo local "non son obxecto de investigación" neste procedemento, que se cingue á súa etapa á fronte da Confederación Hidrográfica Miño Sil, un cargo que ocupou entre principios de 2009 até finais de febreiro de 2012. Proveito do cargo Durante ese tempo, sempre segundo a Fiscalía, Fernández Liñares continuou coas prácticas que mantivera nos seus anos de responsable local, valéndose do seu posto para entregar contratos a sociedades e empresas a cambio de diñeiro ou outros favores. Di que, presuntamente, acusado empregaba o procedemento de adxudicación negociado que, segundo a Lei de Contratos do Sector Público, permite contratar obras cun orzamento inferior a un millón de euros a condición de que se solicitasen no proceso, polo menos, as ofertas de tres empresas. Segundo Fiscalía, Fernández Liñares teceu unha trama con representantes de varias entidades para adxudicarlles os contratos ao prezo máis baixo para a confederación. A rede funcionaba de forma que os empresarios se turnaban para partillar as adxudicacións simulando as ofertas con prezos lixeiramente superiores. De feito, a acusación pública asegura que unha das empresas adxudicatarias chegou mesmo a renunciar a un contrato para que este fose parar a outra das sociedades implicadas na rede en segunda convocatoria. Unhas 40 adxudicacións En total, trátase de case 40 adxudicacións por importes millonarios durante os pouco máis de dous anos que Liñares estivo á fronte da Confederación Hidrográfica Miño Sil. Fiscalía solicita a mesma pena de 5 anos de cárcere para os outros nove procesados que acompañarán ao exresposnable local no banco. En canto ao diñeiro destas operacións, o Ministerio Público mantén que o ex responsábel da conca Miño-Sil desviou estes fondos ás súas actividades empresariais, fundamentalmente á compra de inmobles e á participación en sociedades mercantís. O branqueo destas cantidades segue sendo investigado noutras pezas da 'Pokémon' e polas que están implicadas as sociedades Doal, Cechalva e Artenosa. Ademais, o ex responsábel público tamén deberá responder polas supostas irregularidades cometidas co uso dun vehículo oficial que lle correspondía como presidente da CHMS.


Summary: O sindicato repróchalle a Beatriz Mato que difunda a poucas semanas das eleccións os "compromisos" do seu departamento coas persoas dependentes en comarcas con carencias nestes servizos

"Non teñen vergoña". É a conclusión que a Confederación Intersindical Galega tira tras coñecer o inicio da difusión en varias comarcas do país da Carta de Servizos da Dependencia, o documento no que a Consellería de Benestar sintetiza os seus "compromisos" de atención ás persoas dependentes cuxo incumprimento non comporta, non obstante, ningún tipo de consecuencia ou sanción para a Administración nin beneficio ningún para os usuarios e usuarias. Malia sumar xa catro infracións da lei electoral en menos dun mes o Goberno galego, denuncia a CIG, está agora a facer "uso electoral" desta carta de servizos, ata o punto de que o propio persoal da Consellería está a "denunciar" este xeito de proceder. Así, por exemplo, o día 24 de setembro "chegaron ás dependencias do edificio administrativo da Xunta en Ferrol" uns "folletos" co contido da carta de servizos da dependencia co obxectivo de "seren repartidos entre a cidadanía". "Este libriño correspóndese, segundo nos indican as traballadoras e traballadores de Benestar, cunha das esixencias previstas" para a implantación do Modelo Europeo de Excelencia na Xestión no relacionado coa atención á dependencia. "Mais a realidade é que publicado neste momento, a menos dun mes das eleccións e tratando temas de tanta sensibilidade, non pode menos que cualificarse de promesas ou propaganda electoral", din. No propio libro os servizos pasan a denominarse "compromisos", salientan. "Non se poden prometer estas cifras cando hai cidadáns que padecen un tempo de espera de 800 días" Neste sentido, a CIG considera aínda menos "de recibo" que en comarcas como Ferrolterra "se fale de de calidade do servizo de política social" cando, por exemplo, "pende sobre as traballadoras e traballades unha ameaza de amortización de oito dos seus postos de traballo". Do mesmo xeito, a central sindical nacionalista coida que "non se poden comprometer ou prometer as cifras das que se fala neste libriño" cando "nesta comarca os cidadáns teñen que padecer un tempo de espera de 800 días para a avaliación dunha discapacidade". Deste xeito, a central sindical coida que "Feijóo e Mato" deben "deixarse de gastar os cartos públicos en facer propaganda en temporada electoral" e "aposten por unha verdadeira política social", o que implica, entre outros aspectos, "dotar os traballadores dos medios e recursos neceserios para atender as demandas de valoración e atención dos sectores máis necesitados". Ademais, "xa que fan este dispendio económico -abondan- en edición bilingüe, non esquezan promocionar a lingua galega e, sobre todo, dar exemplo de corrección no seu uso", conclúen.


Summary: A asociación animalista Libera pide que se regule o acceso con animais ao transporte público galego.

A asociación animalista Libera propón modificar a actual Lei de Benestar Animal, que "só" regula o acceso con animais a estabelecementos de restauración, para que tamén permita a entrada ao transporte público. A iniciativa chega após unha enquisa realizada o pasado mes de outubro pola asociación, na que un 76% das 1.200 persoas da Galiza preguntadas está a favor de que os animais de compañía poidan subir canda os seus donos ao tren ou ao autobús. Ningunha cidade galega permite até o momento acceder ao transporte público con animais de compañía. Desde Libera sinalan que "ningunha cidade galega o permite até o momento" e alentan unha modificación que "equipararía Galiza con outras cidades europeas como Londres ou Berlín, que xa contan cunha regulación neste sentido". Medidas especiais A experiencia das cidades que desde hai anos legalizaron a presenza de animais no trasnporte público apunta necesidade de estabelecer unhas normas que garantan os dereitos das usuarias e tamén dos animais durante as viaxes en cada un dos medios de transporte. Entre outros aspectos, regulan os horarios en que poden acceder os animais e os requisitos mínimos de seguridade que deben cumprir no interior: estar identificados, viaxar en gaiola ou en transporte especial se o seu tamaño o permite ou con buceira e correa no caso dos cans. 600.000 cans identificados na Galiza A asociación destaca que a presenza de animais entre os galegos e as galegas é "evidente" con "máis de 600.000 cans identificados con microchip". Por iso, instan aos organismos públicos a "responder a esta realidade social", e apuntan que a entrada con animais no transporte público pode ser motivo de "cohesión veciñal".


Summary: O Congreso debate este 11 de decembro a toma en consideración da lei para a transferencia da Autoestrada do Atlántico á Xunta, que o Goberno de Rajoy mantivo vetada dous anos forzando un artigo da Constitución

O 14 de outubro de 2016 o Goberno de Mariano Rajoy levaba dez meses en funcións. Case un ano antes o Parlamento de Galicia aprobara por unanimidade unha proposición de lei do BNG para reclamar a transferencia á Xunta das competencias sobre a Autoestrada do Atlántico. E o gabinete de Rajoy comezou a manobrar para vetala forzando o artigo 134.6 da Constitución, que permite ao Goberno de España frear unha lei no Congreso se afecta aos gastos ou ingresos previstos no Orzamento do ano en curso, algo que o texto galego non facía.Tras dous anos de vetos do Goberno de Rajoy forzando un artigo da Constitución, o gabinete de Sánchez ergueu o bloqueo ao trámite da lei da transferencia, que se debate este 11 de decembro no CongresoDespois daquel primeiro veto aínda chegarían dous máis do Goberno de Rajoy. Un, contra unha nova versión da mesma lei tamén avalada pola unanimidade do Parlamento galego e outro, contra unha proposta formulada no mesmo sentido por En Marea directamente no Congreso. Os tres vetos do Executivo popular baseábanse en cálculos económicos erróneos ou falsos, suxerían razóns que non se corresponden coa realidade como que a AP-9 conecta con Portugal e, en última instancia, utilizaban o devandito recurso constitucional dun xeito incorrecto e excesivo, como constatarían despois os servizos xurídicos do Congreso. Tras todos estes sucesos e viraxes, a moción de censura que o pasado maio desbancou a Rajoy atinxiu directamente á lei galega para traspasar a AP-9. Nomeadamente, á aprobada en 2015 en Galicia. O pasado setembro o Goberno de Pedro Sánchez eliminou o veto a que esta lei puidese ser tramitada e o texto chegou á orde do día do pleno do Congreso cun ritmo moito máis acelerado do habitual. Así, este 11 de decembro a Cámara Baixa debaterá e votará a toma en consideración da lei do traspaso da AP-9, trámite indispensable que os de Rajoy teimaran en impedir dado o elevado risco de que saíse adiante.Unha delegación do Parlamento galego composta por PP, En Marea e PSdeG -por seren as tres forzas con máis representación, algo que contrariou especialmente o BNG, grupo que inicialmente impulsou o texto- defenderá ante o pleno do Congreso a lei para o traspaso. Para tentar suplir esa ausencia no debate, que se inicia ás tres da tarde, durante a mañá a portavoz nacional do Bloque, Ana Pontón, reunirase no propio Congreso con representantes dos grupos de PNV, ERC, PDeCAT, Compromís e EH-Bildu para "recabar o seu apoio" á lei galega.O PP di que agora vota a prol do traspaso porque o Goberno de Sánchez accedeu a transferir a AP-1 a EuskadiDespois da intervención da delegación galega, os grupos fixarán posición e votarán. O que ten máis escanos,o PP, xa avanzou que agora votará a prol tras impedir durante anos co apoio de Ciudadanos na Mesa do Congreso. Faino, argumentaron os conservadores a pasada fin de semana por boca da súa deputada compostelá Marta González, agora vicesecretaria de comunicación do partido, porque o Goberno do PSOE se amosou disposto a transferir a AP-1 a Euskadi e negarse a facer o propio coa AP-9 a Galicia sería un "agravio". Unha vez mudada a posición, dende o PPdeG o seu voceiro parlamentario, Pedro Puy, considera que "todos deberíamos estar contentos de conseguir a transferencia da AP-9 e non andar mirando quen ten máis mérito" nela.Gonzalo Caballero ratificou o voto a prol do PSdeG e En Marea reitera o apoio por ser "transcendental para Galicia"Pola banda do PSOE, que nas últimas semanas evitara aclarar abertamente o sentido do seu voto, a balanza inclinouse cara ao voto afirmativo. Así, dende Galicia o seu voceiro parlamentario, Xoaquín Fernández Leiceaga, sinalou este luns que agarda un apoio "amplo" á toma en consideración da lei e pouco despois o seu secretario xeral, Gonzalo Caballero, ratificaba o voto favorable tras a xuntanza da Executiva Nacional do partido e contrapúñaa cos "vetos da dereita". "En sete anos de Goberno do PP en España, Feijóo non tivo peso político para convencer ao seu partido de que este era un tema importante para os galegos; houbo que esperar a que chegase un goberno socialista", afirma.Dende En Marea a súa voceira no Congreso en materia de Fomento, Alexandra Fernández, ratificou tamén o apoio á lei do traspaso por parte do grupo de Unidos Podemos, no que se integra a formación. "É unha decisión transcendental para Galicia" que, ao seu xuízo, cumpriría que viñese acompañada tamén do rescate da infraestrutura -escenario que o texto a debate formula como hipótese-. "O PSOE -advertiu Fernández- ten que demostrar que está a escoitar unha demanda unánime da sociedade galega" nun marco no que, advirte, os "pasos firmes para a transferencia da AP-9" son clave para En Marea cara a "diálogos" posteriores como os dos Orzamentos do Estado para 2019.Se a lei culmina a aprobación parlamentaria a Comisión Mixta Galicia-Estado concretará os termos exactos do traspaso de competencias, que sería o primeiro dende 2008Dadas as declaracións dos grupos, todo apunta a que a toma en consideración da lei para o traspaso da AP-9 sairá adiante cunha maioría ampla. Así e todo, hai marxe para a incerteza. Non en van, o precedente máis inmediato dun debate deste tipo no Congreso non é bo. O 7 de setembro de 2010 unha delegación galega defendeu o traspaso das competencias en materia de tráfico e seguridade viaria e a lei chegara de Galicia tamén aprobada por unanimidade. Pero foi rexeitada polo PSOE e o PP, que cun voto a prol permitiría a aprobación, optara pola abstención.Se finalmente a lei galega supera o primeiro chanzo en pleno isto non significará a aprobación automática da transferencia. Unha vez transcorrido o trámite parlamentario -incluíndo emendas que poden mudar aspectos concretos da lei, como a referencia a un eventual rescate-, se a lei é aprobada definitivamente será o momento do diálogo político entre a Xunta e o Goberno de España na Comisión Mixta de Transferencias Galicia-Estado para concretar os termos exactos do traspaso. No caso de que este acordo chegue, o pacto suporía o primeiro incremento de competencias para Galicia dende o ano 2008.


Summary: O ex secretario de Estado de Economía pide depurar "responsabilidades concretas", pero defende a reestruturación bancaria, que "é e era a correcta", e a saída a Bolsa de Bankia porque era "un proxecto atractivo".

"Cometéronse erros e excesos". O ex secretario de Estado de Economía José Manuel Campa admitiu que moitas cousas se fixeron mal no sector financeiro, tanto antes como despois da chegada da crise. Ademais, pediu "limitalos" e esixiu "responsabilidades concretas" nos protagonizados até o de agora, durante a súa comparecencia na Comisión de Economía do Congreso dos Deputados para explicar a súa visitón sobre a situación dos bancos. Campa admite "erros e excesos", pero defende a reestruturación financeira, que "é e era a correcta" Aínda así, matizou, e aclarou logo que "non hai que confundir os erros cometidos cunha equivocación na dirección da reestruturación financeira, que é e era a correcta", defendeu, para poñerse de lado da vía levado a cabo polos gobernos, tanto o actual como o anterior. Non só iso, senón que defendeu a transparencia do Estado co sector. "Se hai algún país que en tempo real fixo un esforzo en favorecer a transparencia, foi España", asegurou. O ex secretario de Estado de Economía negouse a analizar casos concretos como os de Bankia Campa asegurara antes de comezar a súa intervención que tiña "moitas ganas de informar", pero rexeitou ao principio centrarse en casos como o de Bankia, malia que a súa grave situación e o seu análise era unha das interpretacións agardadas. Para o ex secretario de Estado de Economía, non se debe valorar "o éxito ou o fracaso" da reestruturación financeira segundo o funcionamento dalgunhas institucións "específicas" como Bankia, senón sobre a súa capacidade de fortalecer as entidades en xeral. No entanto, si o fixo ante as preguntas dalgúns congresistas, para defender a saída a Bolsa de Bankia, ao considerar que era un "proxecto atractivo" que contribuíu a rebaixar a prima de risco española mentres a dos países "vulnerables" subía. "Non hai que minusvalorar o impacto da saída a Bolsa de Bankia", sentenciou Campa na súa quenda de réplica, onde asegurou que a entidade agora nacionalizada xa tiña "necesidades" de capital "importantes" tras o decreto de febreiro de 2011. Segundo Campa, o problema financeiro até a pasada primaver foi debido a "actuacións específicas", pero non a un problema "sistémico". Ademais, defendeu a "supervisión" do Fondo de Reestruturación Ordenada Bancaria (FROB) e animou a continuar saneando o sector financeiro, aínda que isto requira "maiores achegas" públicas. "Non se debe perder a perspectiva; o obxectivo é a estabilidade do sector", chegou a dicir. O problema das preferentes En canto ás participacións preferentes, o ex secretario de Estado circunscribiu as súas emisións á necesidade das caixas de seguir crecendo e ante a súa incapacidade de ampliar capital. "Desde 2008 déixanse de emitir preferentes en rede minorista, só as emite o FROB", defendeu, para despois lembrar que o Goberno excluíu as preferentes como capital de calidade e calculou que o saldo vivo pasou de 25.000 millóns en 2008 a menos de 8.000 millóns. "Desde xullo de 2009 non se emitiron case preferentes en mercado minorista, só se maroitzaron", subliñou. HABERÁ AMPLIACIÓN


Summary: Galiza avanzou lexislativamente no recoñecemento e protección da diversidade porén, continúan a rexistrarse agresións.

O 17 de maio conmemórase o Día Internacional contra a LGTBifobia coincidindo coa supresión da homosexualidade da Clasificación Internacional de Doenzas (código 302.0) elaborada pola OMS na que, no entanto, se mantén a transexualidade como 'trastorno'. Nos últimos anos, Galiza avanzou na creación dun marco regulador que visa recoñecer a diversidade das identidades sexuais e de xénero para alén de educar e sensibilizar socialmente. Porén, tamén continúan a se rexistrar agresións como a acontecida nun estabelecemento comercial de Compostela en febreiro deste ano. A transexualidade aínda está recollida pola OMS como un 'trastorno' En conversa con Sermos Galiza, R.B., compañeiro do agredido A.R., aseguraba na altura que se está a producir un "repunte" das agresións como resultado dun "importante retroceso" que atribuíu en boa medida a mudanzas legais que non supuxeron mudanzas culturais, sociais. "Aínda hai unha cuestión cultural que fai crer que podes pegar a un marica ou un gordo sen que pase nada, a xente non se actualiza como un software", aseguraba. Delitos de odio Así as cousas, moitas agresións e casos de discriminación continúan sen ser denunciados. Segundo os dados oficiais recollidos polo Ministerio de Interior na Galiza contabilizáronse en 2015, 64 delitos de odio dos que 4 terían sido considerados por razóns de orientación sexual e identidade de xénero. No conxunto do Estado español, producíronse 1.328 delitos de odio dos que 169 foron por orientación sexual ou identidade de xénero. Unha cifra que se reduciu notabelmente a respeito do 2014 no que o número ascendía a 513. A disriminación por razón de orientación sexual é percibida socialmente como algo extendido No entanto, socialmente continúa a se percibir a discriminación por orientación sexual e identidade de xénero como algo extendido. Segundo o Eurobarómetro, máis da metade da poboación da UE (58%) coida que estas actitudes son habituais unicamente superadas polo racismo. Perante esta realidade na Galiza foise avanzando lexislativamente no recoñecemento da diversidade sexual e de identidade de xénero tornándose no primeiro territorio do Estado español en aprobar unha lei contra a LGTBifobia que, no entanto, foi criticada polos colectivos LGTBi ao non recoller un capítulo de sancións que punan a discriminación ou agresión por razón de identidade de xénero e orientación sexual no deporte, as empresas ou o ensino. Aliás, deixa en mans da Valedora do Pobo o control e seguimento de posíbeis incumprimentos legais, algo que os colectivos achan insuficiente. Educar Fronte ás agresións e co obxectivo de sensibilizar e educar na diversidade a Xunta de Galiza presentou, através da Consellaría de Educación, unha campaña dirixida aos centros de ensino baixo o lema 'Eu respecto'. En total, cinco mil cartaces que apenas se diferencian de calquera outro asunto polas cores da bandeira do orgullo e o título da Lei 2/2014 pola igualdade de trato e non discriminación, serán repartidos en escolas, colexios e institutos. Galiza tornouse no primeiro territorio do Estado español en contar cunha lei contra a LGTBifobia mais que non prevé sancións De novo, colectivos como Ultreia LGTBi ou a Asociación Nós Mesmas criticaban a medida por "non contar" con eles no deseño da mesma. Aliás, desde Arelas aseguraban que era "insuficiente". "Necesítanse medidas serias e efectivas que traballen na sensibilización e educación no respeto a diversidade para previr e evitar o bulling e transfobia que se da nos centros educativos galegos", apuntaban. Tres meses despois, Educación presentou da man de Arelas, o 'Protocolo educativo para garantir a igualdade, a non discriminación e a liberdade de identidade de xénero', un documento que se entregará aos centros educativos de Galiza e que visa ser unha "ferramenta de traballo" a prol dunha "escola inclusiva" asentada no respeito á diversidade. Desde a CIG e con motivo do 17 de maio, Día contra a LGTBifobia, reclamaron que este documento "se dote medios que garantan as actuacións de formación e sensibilización relacionadas coa diversidade sexual, xunto coa posta en marcha dun protocolo de prevención, detección e intervención que remate coa discriminación e a transfobia nos centros educativos galegos".


Summary: A MNL constata que "tan só 33,33% das entidades garante o uso do galego na web, unha porcentaxe menor que o de linguas non oficiais como o inglés, que está presente en 42% dos casos".

A Mesa pola Normalización Lingüística presentou o informe 'O uso do galego nas páxinas web das entidades bancarias', un documento no que analiza como empregan os bancos o galego nas súas páxinas web, aplicacións e caixeiros, con especial fincapé naquelas que teñen un convenio público coa Xunta e que actúan pois como servizo para realizar pagamentos de multas, taxas, bolsas, sancións e demais procedementos administrativos de obrigado cumprimento. Segundo este estudo, "ningún banco garante o dereito da poboación galega a usar a súa lingua" e unicamente 4 das 14 "entidades financeiras colaboradoras" ás que as persoas usuarias deben acudir para realizar determinados trámites como obrigatorios e necesarios (pagamento de taxas universitarias, sancións administrativas, diversas taxas por servizos públicos administrativos…), ofrecen servizos web en galego. "Cada día é mais habitual", advirte Marcos Maceira, presidente da Mesa, "realizar as actividades bancarias mediante Internet. De forma que aos galegos e galegas impónselles a obriga de realizar os trámites obrigatorios e públicos en español sen opción en galego, a pesar de pagaren taxas e prezos á Xunta". "Tan só o 33,33% das entidades garante o uso do galego na web, unha porcentaxe menor que o de linguas non oficiais como o inglés, que está presente nun 42% dos casos", denunciou Elsa Quintas, vicepresidenta da Mesa e responsábel do Observatorio de Dereitos Lingüísticos. "Se a Xunta, os 315 concellos e as catro deputacións non son capaces con todos os millóns de euros que xestionan de conseguir que as entidades bancarias cumpran a legalidade en cuestións tan básicas, tan sinxelas e baratas, como as van facer cumprir outras cuestións máis complexas? Entre as entidades con convenio público, Abanca, Banco Sabadell, Caixabank e Caixa Rural Galega contan cunha versión en galego nas súas páxinas web, mentres que BBVA, Banco Santander, Banco Pastor, Banco Popular, Bankia, Caja Rural Zamora, Ibercaja, Targobank e Banca Caixa Geral non ofrecen ningunha versión na lingua propia de Galiza. Abanca, Banco Sabadell e Caixabank ofrecen, tamén, a posibilidade de usar o galego tanto nos caixeiros como na aplicación móbil, aspecto que non cumpre Caixa Rural Galega. "Preocupante" A entidade considera especialmente preocupante o feito de que tanto Santander (e todas as súas filiais) como BBVA non traduzan a súa páxina web, xa que entre ambas as dúas suman o 40% das contas bancarias da Galiza Ambas as dúas entidades teñen, porén, versión das súas web en catalán e, no caso do BBVA, en inglés. "Os poderes públicos galegos teñen a obriga de garantir o dereito a usar do galego, por iso, han de promulgarse medidas legais para a igualdade real e efectiva da nosa lingua como a proposición de lei, por iniciativa lexislativa popular de Medidas para a garantía dos dereitos lingüísticos no ámbito socioeconómico que presentou no Parlamento de Galiza en 2017 a Mesa pola Normalización Lingüística" recordou Quintas. "Se a Xunta, os 315 concellos e as catro deputacións non son capaces con todos os millóns de euros que xestionan de conseguir que as entidades bancarias cumpran a legalidade en cuestións tan básicas, tan sinxelas e baratas, como as van facer cumprir outras cuestións máis complexas?" inqueriu Maceiras.


Summary: Após dúas semanas de conflito militar, as posicións diplomáticas semellan achegarse pouco a pouco, mais ambos bandos insisten en que están lonxe de chegar a un acordo para rematar coa ofensiva do exército ruso en Ucraína.

O asesor de Presidencia de Ucraína, Mijailo Podoliak, vén de anunciar nas súas redes sociais que o encontro entre as delegacións rusa e ucraína para proseguir coa negociación que remate de xeito diplomático coa ofensiva militar rusa en territorio de Ucraína queda pausado até a cuarta feira. A technical pause has been taken in the negotiations until tomorrow. For additional work in the working subgroups and clarification of individual definitions. Negotiations continue...— Михайло Подоляк (@Podolyak_M) March 14, 2022 Tal e como explicou Podoliak, o obxectivo desta "pausa técnica" é que os subgrupos de negociación poidan levar a cabo "traballo adicional", aínda que o integrante da delegación ucraína non deu maiores explicacións. A reunión desta segunda feira tivo lugar de xeito telemático, a través de videoconferencia, e aínda que non se fixeron públicas as exixencias dun e outro equipo negociador, na véspera desta reunión trasladouse aos medios de comunicación a idea de que comezaban a tenderse os primeiros puntos de entendemento entre Rusia e Ucraína, aínda que a situación seguiría moi lonxe de resolverse. A plataforma 'Galiza pola Paz' convoca mobilizacións nas sete cidades o domingo 20 de marzo O propio asesor de Volodimir Zelenski explicou nas súas redes sociais que as dúas partes xa expuxeran as súas peticións e que o proceso de diálogo estaba a a ser "duro", xa que segundo Polodiak, Ucraína estaba a manter un "diálogo libre coa a sociedade" para chegar a un consenso sobre as súas condicións, mentres que Rusia esta a a levar a cabo a "supresión da súa propia sociedade". Negociacións entre Rusia e Ucraína Desde o comezo da ofensiva militar rusa en solo ucraíno, producíronse un total de 4 reunións de negociación entre as delegacións rusa e ucraína. As tres primeiras, que tiveron lugar de xeito presencial, decorreron no territorio "neutral" de Belarús, cuxo presidente, Oleksandr Lukashenko, e aliado do presidente de Rusia, e acusou en varias ocasións ao longo destas dúas semanas a Ucraína de estar a organizar "ataques" contra a poboación belarusa. Remata sen acordo a terceira rolda de negociacións entre Ucraína e Rusia Nas primeiras reunións chegáronse a pequenos acordos para estabelecer corredores humanitarios nas principais cidades ucraínas sitiadas polo exército ruso, nomeadamente Mariupol e Irpin. Porén, o bombardeo destes corredores, do que se acusaron mutuamente os gobernos de Rusia e Ucraína, paralizou o proceso negociador. O diálogo retomouse cunha reunión entre os ministros de Asuntos Exteriores ruso e ucraíno, Sergei Lavrov e Dmitro Kuleba, que decorreu na cidade turca de Antalya. Durante esta, ambos ministros conversaron sobre diversas cuestións, mais novamente volveu a non haber un acordo sobre os corredores humanitarios. Segundo Lavrov, no encontro non estaba previsto abordar ese tema, mentres que Kuleba lamentou que o dirixente ruso sinalou durante a reunión que el non tiña competencias para abordar esa cuestión. Rusia e Ucraína reúnense sen avances sobre o cesar o fogo Coa reunión desta segunda feira, as delegacións de ambos países intentan retomar o diálogo e as negocacións para pór fin a unha situación de guerra que se atopa xa na súa décimo novena xornada de ofensiva militar do exército ruso.


Summary: A multinacional rexeitou unha campaña publicitaria do certame Cantos na Maré por estar en galego e redirixir a unha web na mesma lingua. O festival asegura que o xigante da Internet "establece un campo vedado para o idioma dun país enteiro" e denuncia o seu "desprezo" á lingua VÍDEOS | O galego, unha lingua para as cousas novas

VÍDEOS | O galego, unha lingua para as cousas novas "Rechazado. Idioma no disponible. Idioma: gallego (España). Esta foi a mensaxe que organizadores do festival Cantos na Maré recibiron de Google logo de intentar contratar sen éxito unha campaña de publicidade coa multinacional para difundir unha edición máis do evento da música e da lusofonía que se celebrará desde o vindeiro xoves en Pontevedra. "Rechazado. Idioma no disponible. Idioma: gallego': Google impediu a Cantos na Maré anunciarse en galego No seu intento por promocinar o certame, xestores de publicidade para Cantos na Maré empezaron os trámites para contratar unha campaña a través de Google Ads, a antiga Google Adwords, servicio da empresa pola que ofrecen anuncios patrocinados a potenciais anunciantes e que é a súa principal fonte de ingresos. Técnica habitual en moreas de promocións de eventos, os organizadores cumpriron cos trámites normais á espera de que o xigante da Internet comprobase e validase o anuncio. "É o procedemento habitual: fas o anuncio, envíalo, pagas e logo eles mándanche unha mensaxe co estado porque teñen que comprobar que non conteña palabras inapropiadas e cumpra cuns requisitos mínimos. A nosa sorpresa foi cando lemos no aviso que non o aceptaban por estar en galego", din fontes da organización, que recibiron ademais un correo electrónico que explicaba o motivo do rexeitamento: "Idioma no admitido. Gracias por el interés mostrado en publicar anuncios con Google Ads. Aunque actualmente no trabajamos con todos los idiomas, estamos haciendo todo lo posible para que el servicio de Google Ads pronto esté disponible en más idiomas". A compañía explicou aos organizadores que os seus equipos "non están optimizados para o galego" No intento por pasar o filtro, a organización buscou elaborar o anuncio --adoitan ser curtos e con moi poucas palabras-- incluíndo verbas que foran galegas pero coincidentes co castelán. Tampouco resultou. Así, puxéronse en contacto coa propia compañía, que lles explicou que os equipos de Google "non están optimizados para o galego" e que o problema xurdía da páxina web á que redirixía o enlace do anuncio, a propia de Cantos na Maré, por estar escrita unicamente en lingua galega. A multinacional aclara que o problema é que a web de Cantos na Maré á que redirixen os anuncios estea unicamente en galego "O sistema non está adaptado para o galego e como a web de destino está en galego, non funciona", explicou aos organizadores Google, compañía que a través de Google Ads ofrece os anuncios patrocinados de dous xeitos: aqueles que aparecen na páxina de resultados do buscador xunto ás buscas e que se diferencian dos resultados orgánicos porque inclúen a palabra anuncio en cor verde xunto á URL; e en forma de banners en diferentes webs que forman parte da denominada Rede de Display da firma, sendo estes anuncios máis flexibles e variados que os que aparecen no buscador. Na propia web de axuda de Google Ads aclárase que a interfaz está "dispoñible en 44 idiomas" entre os que se inclúe, ademais do español e o portugués, o catalán. Con todo, aclara que esta listaxe de idiomas admitidos "son diferentes daqueles aos que se poden orientar os anuncios". Malia que a multinacional si presta outros servizos en lingua galega, como o de tradución, non todos os seus servizos teñen o galego entre as súas opcións. Nin tan sequera para contratar publicidade. Google Ads, o servizo de anuncios de Google, está dispoñible en catalán pero non en galego Desde Cantos na Maré aseguran que esta política de Google "ten unhas implicacións que van alén" do festival. "Está a establecer un campo vedado para o idioma dun país enteiro. E resulta paradoxal que aconteza con Cantos na Maré, que é exactamente o contrario: un espazo de encontro de linguas, culturas e países", explica a organización. "Google establece un campo vedado para o idioma dun país enteiro; é un desprezo á lingua dun país, do noso", di Cantos na Maré Cantos na Maré lembra que "naceu arredor dun espazo lingüísitco e cultural, o da lusofonía" e que "evoluciona incorporando máis linguas, máis propostas, máis ideas, máis expresións culturais". "Google está a facer o contrario cando nos di que veta a nosa publicidade por ter a nosa web en galego", insiste, tras anunciar que a organización está a "analizar que facer para axudar a corrixir este problema, porque non é un problema de Cantos na Maré, é un desprezo á lingua dun país, do noso". Este xornal tentou recabar a versión da empresa tecnolóxica sen que, polo momento, ofrecese respostas.


Summary: A Subdelegación mantén multas de 750 euros a participantes nunha concentración en Burela a prol da sanidade pública. A Plataforma anuncia a presentación de recursos de alzada.

A Plataforma na Defensa da Sanidade Pública da Mariña denunciou que a Sub-delegación do Goberno do Estado en Lugo mantén "a súa persecución política intentando amordazar o traballo do colectivo ". A Plataforma cuestiona o proceder da Subdelegación, pois "mantén dúas sancións de 750 euros" cada unha a participantes nunha concentración que decorreu en Burela o 2 de marzo. "Tampouco tivo en conta as provocacións de persoas asistentes ao congreso provincial do Partido Popular que levantaron os ánimos de moita xente a unha concentración ruidosa – xa que se trataba dunha cacerolada – pero pacífica". "Houbo provocacións de asistentes ao congreso provincial do PP, con acenos, insultos e guindando moedas" Cuestionan tamén o despregue policial efectuado na data da concentración por entender que era "exaxerado" e sinalan que foron " moi rápidos para presentar denuncias contra os convocantes e pasivos diante das provocacións dos asistentes ao congreso do Partido Popular con xestos, insultos ou lanzamento de moedas a preferentistas que non constan no expediente" Nunha reunión realizada a principios desta semana, acordaron presentar recurso de alzada contra as sancións. "De non prosperar so quedaría a vía do contencioso rematando o procedemento administrativo", polo que en paralelo iniciarán unha campaña de recollida de apoios económicos que axuden a evitar o intento de anular e amordazar a nosa actividade. Asemblea de Riotorto Na xuntanza tamén se informou sobre o contido da asemblea celebrada pasado sábado en Riotorto á que acudiron varias plataformas sanitarias e múltiples colectivos e organizacións "preocupadas polo desmantelamento e privatización do sistema sanitario público". A Plataforma acordou "apoiar todas as iniciativas dirixidas a parar o proceso de degradación e privatización iniciado polos gobernos do Partido Popular" que responde unicamente a impoñer o modelo ideolóxico neoliberal dirixido á eliminación do estado social.


Summary: Suso Bermello (A Coruña, 1965) é xa o novo secretario nacional da CIG ensino, após receber o abrumador respaldo do VII Congreso da federación (144 votos a favor, ningún en contra, ningunha abstención). Toma o relevo dun referente indiscutíbel do sindicalismo na Galiza, Anxo Louzao, e faino con ambición e desde unha aposta inequívoca no traballo en equipa. Ten clarísimo que a transformación social e nacional do país pasa, antes que polas urnas, pola mobilización das traballadoras e dos traballadores.

-Non tes unha certa vertixe á hora de tomar o relevo dunha persoa tan referencial e con tantos anos no cargo como Anxo Louzao? -Si, e ademais non recoñecelo sería unha ousadía. A vertixe nótase pola referencialidade que ten Anxo na federación, na CIG e mesmo en todo o terreno sindical e político do nacionalismo. Esa referencialidade é impresionante. Supoño que a miña vertixe é parecida á que pode sentir o meu compañeiro Paulo Carril ao relevar Suso Seixo e á que nos próximos anos terán que notar outras e outros compañeiros e compañeiras cando esteamos nese relevo xeracional tan necesario por cuestións biolóxicas que temos que ter na confederación. Mais ao mesmo tempo que teño esa vertixe, que a teño e eu creo que é bon recoñecelo, teño tamén confianza porque Anxo, que encabezou o proxecto e que axudou a modelalo nos últimos anos, o certo é que sempre o fixo rodeado dunha equipa de xente, e sempre cun traballo moi colaborativo e, por tanto, sempre moi participado. E iso dáme confianza de que somos unha boa equipa e de que imos traballar en equipa como sempre se fixo. Nen nos sentimos sós antes nen nos sentiremos sós agora. -Asumes a secretaría nacional dunha central que é maioritaria no seu sector, no ensino. Mais supoño que non vos poñedes límites, non? -Non, non, eu ningún. É ben, éo en calquera faceta da vida, non poñerse nunca límites a nada, mais tamén é ben non estar excesivamente obsesionado polos números. Eu creo que o principal factor que a CIG supón no terreno sindical, no ensino público e no ensino en xeral na Galiza, é que é un referente. Somos referenciais para todo. Somos referenciais para a nosa competencia sindical, somos referenciais para o poder político, tamén o somos para os grupos mediáticos que deciden ningunearnos dunha maneira escandalosa que todo o mundo percibe, é algo tan claro que xa é obsceno. Eu creo que esa referencialidade é a que temos que ter como norte. O obxectivo é mantela. Mantela implica ter mellores resultados; temos capacidade para o conseguir. Incrementar a afiliación; temos tamén capacidade para o facer. Somos unha organización ben cohesionada, ben estruturada, e iso evidentemente supón que temos capacidade de mellorar. Desde logo, o que nunca imos facer é poñernos límites. En ningún caso. Somos referenciais para todo. Somos referenciais para a nosa competencia sindical, somos referenciais para o poder político, tamén o somos para os grupos mediáticos que deciden ningunearnos dunha maneira escandalosa -Hai unha cuestión que ten algo de paradoxo. É o feito de que na sociedade galega o PP é un partido moi maioritario, con índices de apoio eleitoral sen parangón no Estado e mesmo na UE, e que, en troca, na comunidade educativa galega se acha nunha posición próxima á residualidade. Que reflexión che merece ese paradoxo? -Comezando se queres polo final, son residuais a pesar dos intentos permanentes do PP porque non o sexan. A propia dinámica que ten aquí o Partido Popular é moi clara. O intervencionismo directo -falo xa do ensino público, non falemos do concertado ou outros sectores- é total. Todo o papel que está desenvolvendo na aplicación da LOMCE agora, mais tamén durante a etapa Aznar, foi exactamente o mesmo, é dicer, intervir directamente, manipulando, nas comisións de selección de equipas directivas. Esa é unha cousa clarísima. Estamos a percibir agora mesmo unha maior conflitividade nas relacións entre a inspección educativa e os centros e tamén en boa medida nalgunhas equipas directivas. Non en todas evidentemente, pero si notamos un incremento da conflitividade. E iso é pola intervención do PP. E a respeito da sociedade, pois é certo, a ninguén se lle escapa que o PP é un partido cunha organización política potentísima, absolutamente implicada en todo o territorio nacional e que ten unha estrutura de poder impresionante, cun respaldo mediático tamén impresionante, practicamente absoluto. Que iso non se reproduce exactamente igual no ensino? Pois é certo que non se reproduce. No ensino temos de todo. Tamén hai moita xente conservadora. Mais tamén entre a xente conservadora todo o mundo busca unha referencialidade e esa referencialidade é a defensa dos seus propios intereses. E aí nós temos un papel que xogar. E iso evidenciámolo mesmo na etapa do bipartito. Esa foi a mellor etapa do ponto de vista das negociacións e de conseguir melloras sociais, laborais e de calidade de traballo para o profesorado? Si, mais iso non nos impediu tamén ser tremendamente críticos cos erros que se puideron cometer, especialmente agora falamos da Consellaría de Educación, e convocamos folgas e estivemos permanentemente na mobilización. E eu creo que iso a xente o percibe. E a xente ao final o que fai é buscar unha referencialidade sindical que defenda os seus intereses. -Hai neste momento profesoras e profesores que, no ensino secundario, chegan a ter oito aulas e 250 alumnas e alumnos. Iso resulta nunha meia de máis de 30 alumnas e alumnos por aula, a diferenza do que acontecía hai uns anos en que si había desdobres e podía haber 10 ou 15 rapazas e rapaces por turma. Está claro que o pagano desta situación é o alumnado que sofre unha merma na calidade do seu ensino. -Nos 8 anos que leva gobernando Feijóo o retroceso na calidade educativa foi tremendo. A ver, nós como colectivo docente é certo que sofremos unha merma retributiva moi importante e é certo que ás veces dá a sensación de que iso é o que se pon en primeiro lugar -e loxicamente nós como sindicato non podemos obviar que a perda do poder adquisitivo foi brutal, estamos a falar dunha perda de máis de 20 por cento en todos estes anos-, mais é un sentir maioritario do profesorado que a deterioración das condicións en que desenvolvemos o noso traballo resultou nunha merma grave da calidade do ensino que receben as alumnas e os alumnos. O incremento das horas lectivas en secundaria derívase dunha perda de profesorado, e implicou unha perda de calidade. Antes, coas mudanzas introducidas polo bipartito, das 18 horas lectivas, coas reducións por xefaturas de departamento ou por dinamización e coordinación de bibliotecas e actividades extraescolares, acababas tendo 15 ou 16 horas de clase. Iso pasou agora a 20 horas de clase. Un cambio a pior tremendo. A secundaria é a día de hoxe con diferenza a etapa educativa máis conflitiva para impartir docencia, na que con máis crueza se nota o cambio nos currículos escolares e onde o profesorado se tivo que adaptar, a pasos forzados, a todos eses cambios lexislativos. Entón ao final o profesorado está máis vendido que nunca. Hai un tema, que é o das materias afíns, que é un auténtico disparate, non? Ti es un profesor de galego, pero acabas impartindo educación física ou música. Onde está aí a calidade educativa? Ti es un profesor de galego, pero acabas impartindo educación física ou música. Onde está aí a calidade educativa? -Mais ti cres que na sociedade en xeral hai conciencia desa deterioración tan grande do ensino que se imparte ás alumnas e aos alumnos na Galiza? -Na sociedade en xeral é probábel que non haxa esa conciencia. Tampouco hai unha difusión entendo eu, sobre todo por parte dos grandes grupos mediáticos, desa deterioración. Máis ben todo o contrario. Os grupos mediáticos máis afíns ao Partido Popular o que poñen sempre de realce son esas innovacións educativas que se producen nos centros, que son importantes, valiosísimas, e que son froito do traballo individual do profesorado, a pesar de todas as eivas da xestión do PP e do goberno da Xunta. É moi positivo que se poña de relevo todo o bon que se fai no ensino público, pero todo o bon que se fai no ensino público é a pesar da Consellaría de Educación. E onde se pode percibir con maior clareza o que acontece no ensino público é naqueles sectores que están máis afectados, alén do profesorado, que é o caso das familias. Eu creo que aí si. De feito, eis temos esa eclosión que aconteceu, real, de pequenos colectivos, que deu como froito á constitución de ANPAS Galegas. Aí houbo un auténtico revulsivo de participación das familias. É certo, non nos podemos enganar, que esa participación de pais e nais sempre foi historicamente máis activa e notoria en infantil e primaria, mais tampouco é menos certo que as campañas que desde a Plataforma Galega en Defensa do Ensino Público promovemos levaron tamén a que en moitos institutos as ANPAS se organizasen, convocasen charlas informativas, o que resultou, por exemplo, nun boicot masivo de 80 por cento á aplicación da LOMCE, cifras que non se deron con esa dimensión en ningún outro territorio do Estado. O que si hai, portanto, é un sentir xeralizado dos sectores directamente afectados de que a educación non vai ben. -No discurso de clasura do VII Congreso, alertache de que o chamado Pacto Social pola Educación o que persegue é unha maquillaxe da LOMCE e a súa reentrada pola porta de atrás. -Cando comezou toda a campaña contra a LOMCE, utilicei nalgunhas charlas informativos unha foto do scrabble [xogo de mesa]. Entón ti colles o scrabble, colles as siglas, colles esa sopa de letras de todas as leis educativas dende a LOGSE ou a Lei Orgánica do Direito a Educación (LOCE), colles todo iso, e vas cambiando todas as siglas políticas, cambiando do PSOE para o PP, de volta para o PSOE, e despois de novo para o PP, e ves que a estrutura do sistema educativo español se mantivo sempre inalterada. Foron sempre pequenos cambios cosméticos, que se a relixión tiña valor académico ou se non o tiña... lixeiras mudanzas na conformación da comisión que selecciona as direccións nos centros -implantada no ano 94 por aquel ministro do PSOE Pertierra, non hai que esquecer que a elección antidemocrática quen a implanta é o PSOE, logo quen recarga ese carácter antidemócratico é o PP, que lle dá unha maioría abafante aos representantes da administración nesas comisións... Ben, o esencial foise mantendo. Chega Zapatero e restitúe unha comisión de selección que tiña González e con menor participación da administración, mais hai unha comisión, continúa sen haber unha elección directa e democrática decidida en cada consello escolar. Pois todo iso lévao a toda a estrutura da LOMCE e practicamente estamos na mesma. Entón que ocorre? Pois que o Congreso dos Deputados ten hoxe unha conformación de maiorías moi distinta á lexislatura en que o PP dispuxo de maioría absoluta e todas as forzas políticas, a excepción do PP, dixeron que en canto a formación conservadora perdese a maioría o primeiro que farían sería derrogar a LOMCE. Mais que temos en realidade? Pois Rajoy aplicando tácticas dilatorias. E o que vemos é que, polo tremendo rexeitamento social das reválidas, aí si que deron marcha atrás. Mais o resto da LOMCE continúa exactamente igual. Adiando todo a non se sabe que momento e onde vemos xa declaracións mesmo do que foi o auténtico gurú da LOGSE, de Álvaro Marchesí, falando de que a relixión ten que permanecer no currículo escolar. Non sabemos que vai dar de si o panorama político nos próximos meses, pero desde logo creo que aquí [no Congreso] a oposición está a facer un mal papel. O que vemos é que, polo tremendo rexeitamento social das reválidas, aí si que deron marcha atrás. Mais o resto da LOMCE continúa exactamente igual -A alternativa cal é? A intensificación da mobilización? -Si, iso é clarísimo. No discurso incidín moito nese aspecto porque eu creo que é algo que vai moito máis alá do que é propio do panorama sindical ou educativo. Temos que falar de política. Actuar sindicalmente é facer política. Pensar que cuns resultados eleitorais máis ou menos favorábeis a uns sectores sociais ou outros podemos relaxar a mobilización é un erro terríbel. Quizais o panorama político do Estado nos últimos tempos levou a certos sectores a pensar que coas urnas xa chegaba. Estou convencido de que por desgraza eses sectores acabarán no desencanto, mais a primeira consecuencia é que con efeito se está a producir un certo decaimento da mobilización. Iso é un erro. Sen mobilizacións sociais non hai conquistas sociais. As organizacións sindicais que nos sentimos transformadoras, que estamos para actuar e transformar a sociedade, como pensemos que as urnas son as solucións aos problemas entón imos mal. Desde logo hai outras que nen sequera pensan niso, que no único que pensan é nos pactos con aqueles que teñen os votos e iso vímolo perfeitamente na semana pasada con ese acordo ao que se chegou entre varias organizacións sindicais minoritarias na Galiza, un acordo que simplesmente son melloras de xestión das listas e que non recupera ningún dos dereitos perdidos polo persoal interino que leva desde o ano 2010 sen cobrar as vacacións de verán cando traballaron máis de cinco meses e medio e cando o mínimo que se podía pedir, cando se abre a posibilidade de modificar parcialmente un acordo, é que recuperes ese direito. Pois nen sequer iso. Que necesidade teñen de pactar? Pensar que cuns resultados eleitorais máis ou menos favorábeis a uns sectores sociais ou outros podemos relaxar a mobilización é un erro terríbel -Xa para concluírmos, falemos un anaquiño da situación do galego nas aulas. Claramente nestes anos a situación foi a pior. Que obxectivos marcas neste campo? -O noso obxectivo é que a loita pola normalización do noso idioma continúe a ser un elemento fundamental da nosa acción sindical. É lamentábel, mais é unha realidade, que a día de hoxe e no terreno educativo non haxa ningunha organización sindical agás a CIG ensino que poña permanentemente o acento sobre a cuestión do noso idioma. Iso é lamentábel. É certo que hai importantes asociacións, colectivos, a comezar pola Mesa ou a plataforma Queremos Galego, que están a facer un traballo inxente e que vai moito máis alá do terreno educativo. Mais é que nós no ensino temos un problema gravísimo. Eu son realista. Temos uns obxectivos fixados, a derrogación do decreto do plurilingüismo e procurar un consenso para reverter a situación actual. Un consenso que xa foi, con aquel acordo entre a Mesa e as forzas con representación no Parlamento; un acordo que infelizmente acabou en papel mollado... A situación é a que é, o que temos por diante é un proceso de estranxeirización da nosa propia lingua. Hai un recente informe da Mesa en que se fai constar que a día de hoxe nos centros educativos xa hai máis manuais en inglés do que en galego. Ti cando ves a cantidade de diñeiro que vai gastar o goberno da Xunta -70 millóns de euros- para levar o plurilingüismo a infantil e ao bacharelato de aquí a 2020... pois esa cantidade equivale a todo o orzamento en normalización lingüística dos últimos 7 anos. Como pode ser que un goberno dun país normal se dedique a facer grandes investimentos para coñecer unha lingua estranxeira cando o que se está a detectar é que a propia lingua do país está esmorecendo? Cando cada vez máis o inglés e tamén o castelán van gañando terreno a costa do galego! Pensar que cuns resultados eleitorais máis ou menos favorábeis a uns sectores sociais ou outros podemos relaxar a mobilización é un erro terríbel Primeiro, manter como elemento fundamental do debate sindical e político o idioma. E, segundo, conseguir que o decreto do plurilingüismo caía abaixo. Eses son os nosos obxectivos. Dito isto, somos realistas, sabemos contra quen xogamos, coñecemos a maioría absoluta e abafante do PP, sabemos da súa galegofobia, e sabemos que é un inimigo enorme. Mais a nosa presión tamén será enorme.


Summary: Os casos activos increméntanse a 3.573.

Os novos contaxios de Covid-19 repuntan en Galiza até os 506, que supoñen máis dun cento que a xornada anterior, e os hospitalizados por este coronavirus aumentan a 105 -sete máis-, mentres que os casos activos ascenden a 3.573, que constitúen 405 máis. Segundo os datos publicados na mañá desta quinta feira pola Consellaría de Sanidade con rexistros até as 18 horas desta cuarta, Galiza mantén 12 pacientes ingresados en UCI pola Covid, mentres que aumentan a 93 os hospitalizados noutras unidades -sete máis- e 3.468 pacientes permanecen en seguimento no seu domicilio. Por áreas sanitarias, a presión hospitalaria aumenta nas de Ourense, Vigo e Pontevedra-O Salnés; alíviase nas da Coruña-Cee, Lugo e Ferrol e mantense sen cambios na de Santiago-Barbanza. Os casos activos seguen en ascenso por vixésimo quinta xornada consecutiva e sitúanse en 3.573, que supoñen 405 máis que o día anterior ao haber máis contaxios (506), que altas (101), ao que se engade un falecemento. A quinta feira pasada, 18 de novembro, había 1.749 infeccións, polo que agora Galiza rexistra 1.824 máis. Galiza conta cunha taxa a 14 días de 120,7 casos por 100.000 habitantes, na xornada anterior estaba en 108,11 As infeccións activas ascenden de novo nas sete áreas sanitarias galegas, coa de Vigo á cabeza (+114), seguida da de Ourense (+100), A Coruña e Cee (+52), Ferrol (+40), Santiago e Barbanza (+38), Lugo (+33) e Pontevedra e O Salnés (+28). Segundo os último datos actualizados na tarde desta cuarta feira polo Ministerio de Sanidad, Galiza conta cunha taxa a 14 días de 120,7 casos por 100.000 habitantes -a terza feira situouse en 108,11-, mentres que a media do Estado ascende a 148,84. Os novos contaxios rexistrados de Covid-19 repuntan a 506, que supoñen 128 máis que os 378 da xornada anterior, tras os 237 da terza e comezar esta semana con 270. A quinta anterior -18 de novembro- houbo 254. En canto á taxa de positividad das probas PCR -número de infeccións detectadas cada 100 test-, aumenta ao 7,94%,e segue por riba do limiar do 5% que fixa a Organización Mundial da Saúde (OMS) para dar por controlada a pandemia. As persoas falecidas diagnosticadas con Covid-19 desde o inicio desta pandemia ascenden a 2.664, ao notificar a Consellaría de Sanidade unha vítima esta cuarta. En concreto, o último óbito correspondeu a un home de 84 anos de idade, cuxa morte tivo lugar no Hospital Povisa en Vigo, que contaba con patoloxías previas.


Summary: Francisco Leiro (Cambados, 1957) fálanos na entrevista en Sermos Galiza de como aborda esta etapa de confinamento, de como o corpo articula a súa linguaxe e de como a fraxilidade do corpo dá lugar a iso que chamamos arte.

"No mundo de Leiro, a postura do corpo é a metáfora das ideas", escribiu Miguel Anxo Murado. A frase sírvelle a Manuel Xestoso como porta de entrada para entrevistar Francisco Leiro, un dos nomes chave da arte galega. "A súa obra circula polos museos e galerías de todo o mundo, pero el permanece chantado no lugar de onde procede traballando a madeira e a pedra para dar conta da súa mirada sobre o mundo", escribe Xestoso, que nesta conversa co cambadés falan de arte, de confinamento, da Galiza, de Nova York, da inspiración... e de moito máis. "A pandemia colleuno traballando no taller de Cambados. Como enfronta este período de confinamento? Non quero pecar de soberbio, pero a miña profesión baséase en estar confinado, no estudo, traballando, así que non me podo queixar. Boto de menos ir a un bar ou a un restaurante comer, pero máis ou menos sigo facendo a vida que fago todos os días. Ou sexa, que até pode ser un momento produtivo. Os artistas estamos recluídos, polo que é posíbel que haxa bos resultados a medio prazo. A cultura non é algo que requira unha atención constante, no sentido de estar permanentemente visitando exposicións ou museos. A cultura e a arte son un fluído que circula continuamente entre as persoas, e este é un bo momento para reflexionar sobre o que entendemos por cultura. Bastante dispersos andamos todo o ano: a soidade tamén axuda". A entrevista completa podes lela no Sermos Galiza que este sábado se publica no Nós Diario.


Summary: PuntoGal, Agasol e Dinahosting poñen en andamento esta cuarta feira, 26 de xullo, o novo servizo.

O servizo i.gal posibilita codificar calquera enderezo web facéndoo máis pequeno e manexable para enviar, compartir, publicar ou memorizar. Tamén permite personalizar as palabras que forman parte da URL resultante, de xeito que sexa máis sinxela a súa utilización posterior. A iniciativa forma parte da colaboración que mantén PuntoGal con Dinahosting á que se une a Asociación Galega de Software Libre (Agasol), entidade que tamén forma parte da asociación e que ven colaborando co dominio dende os seus inicios. Recentemente, PuntoGal e Dinahosting puxeron en marcha tamén Velaqui.gal, un sistema que permite o intercambio de arquivos de ata 2Gb de maneira gratuíta. A saída de i.gal (www.i.gal) coincide no tempo coa promoción de PuntoGal que permite rexistrar dominios novos por un máximo de 25 euros máis IVE ata o día 31 de xullo. PuntoGal conta, a día de hoxe, con máis de 4.100 dominios rexistrados. A asociación agradece, como sempre, o apoio da sociedade galega a este proxecto común. O dominio é voso.


Summary: É o mísil intercontinental máis potente até o de agora que disparou Pyongyang.

Pyongyang lanzou un novo mísil, após dous meses de inactividade, que tras alcanzar un novo récord de altura, acabou no mar de Xapón, a algo máis de 200 quilómetros das costas niponas. Nun boletín da televisión norcoreana a presentadora. detallaba que o mísil voou 950 quilómetros e alcanzou a maior altura ata a data dun proxectil norcoreano. O mísil intercontinental "dispón dunha oxiva especialmente grande e capaz de atacar calquera punto de Estados Unidos", asegurou a axencia oficial norcoreana, KCNA. A proba é a vixésima do ano. "Kim Jong-un declarou con orgullo que logramos finalmente a nosa gran causa histórica de completar un Estado de forza nuclear, a causa de crear unha potencia de mísiles", dixo na TV norcoreana a veterana presentadora Ri Chun-hee. O presidente dos Estados Unidos abordou cos seus homólogos do Xapón e de Corea do Sur a situación. En resposta ao ensaio balístico, Xapón lanzou varios mísiles para