Summary: O informe d'A Mesa que avalía a eficacia das medidas consensuadas no Parlamento hai agora dez anos confirman o masivo incumprimento das propostas dun Plan que quedou en papel mollado nas inmensa maioría das súas reivindicacións e obxectivos.

O Plan Xeral de Normalización da Lingua Galega (PXNL) cumpre dez anos desde a súa aprobación por unanimidade no Parlamento galego. Fará unha década o vindeiro domingo cuns resultados tan pésimos como pouco esperanzadores. As máis de catrocentas medidas para favoreder e normalizar o idioma propio do país pretendía ser un pulo fundamental para espallar e prestixiar o uso do galego. Pouco se avanzou. A volta do PP, da man de Núñez Feijóo, á Xunta en 2009 rachou de vez co escaso camiño avanzado. O que para a maioría era a base sobre a que asentar a recuperación do galego para o propio Goberno é só "unha referencia". A Mesa pola Normalización Linguística vén de presentar un amplo informe no que avalía o nivel de cumprimento dos obxectivos e medidas do PXNL. O seu incumprimento "é escandaloso" segundo un colectivo que solicita á Xunta "retornar ao consenso de 2004, un compromiso explícito e efetivo do PXNL por parte do Goberno, a posta en marcha inmediata das medidas contempladas no Plan, así como a derrogación de todas as disposicións legais contrarias a el". Ademais, lémbranlle que o Executivo "ten a obriga" de aplicar as medidas ás que se comprometeu xunto ao propio PP hai dez anos. O informe detalla os numerosos incumprimentos e os "máis alarmantes" das medidas acordadas no PXNL No seu extenso informe, A Mesa avalía os principais obxectivos marcados no PXNL e repara nos "incumprimentos máis alarmantes das medidas acordadas", así como os retrocesos e mesmo algunhas das "evidentes actuacións contra o Plan" levadas a cabo polo Goberno de Nuñez Feijóo. As consecuencias desta inacción son evidentes, tal e como destaca o documento: retroceso sen precedentes no número de falantes, desaparición da lingua galega da educación Infantil das cidades, exclusión do galego en ámbitos claves da sociedade, vulneración de dereitos lingüísticos e cidadáns e inferioridade de condicións das persoas galegofalantes no seu propio territorio. Ademais, multiplícanse os usuarios de servizos aos que lle negan atención por se expresaren na súa lingua, hai falta de programas informáticos que garantan o dereito a recibir documentación en galego, imposibilidade de ver un filme en galego nunha sala comercial ou de ter a opción ao galego en productos audiovisuais... Son só exemplos. Administracións Facendo un repaso polos incumprimentos das medidas acordadas en diversos ámbitos, o resultado é claro -por nulo- e moi indicativo. Nas administracións, por exemplo, a Xunta de Feijóo eliminou en 2009 a exixencia de que nas probas para o acceso á función pública, "cando menos unha fose escrita en galego, garantindo así o coñecemento da nosa lingua". Do mesmo xeito, non se estableceron mecanismos que garantisen un aumento efectivo da presenza do galego nas entidades receptoras de axudas públicas e constatáronse numerosos incumprimentos na utilización da forma galega dos topónimos como única válida e oficial. Feijóo eliminou a exixencia de galego nas probas para o acceso á función pública Na administración local, a privatización de servizos e/ou a súa subcontratación provocou que moitos se deixasen de prestar en galego, ademais de constatarse a non aplicación do PXNL no relativo ás exixencias de garantías ás empresas concesionarias en materia lingüística á cidadanía. Ademais, moitos servizos de normalización lingüística foron precarizados ou desmantelados. Na Administración de Xustiza, os programas informáticos de xestión e os formularios de uso cotián non existen en lingua galega malia estaren proporcionados pola Xunta. Nos tribunais, antes do inicio de calquera procedemento, "non se pregunta de oficio cal é a lingua habitual do cidadán para que esa sexa a lingua de toda a actuación, tanto oral coma documental", ao que se une a "evidente negativa" de gran parte dos membors do poder xudicial e da fiscalía a utilizar o galego que, ademais, "segue a non ser un requisito para exercer como xuíz, fiscal ou secretario xudicial". Na Administración periférica do Estado, segundo denuncia A Mesa, "ignoráronse medidas como a de establecer como norma que todas as comunicacións da Administración central se fagan na lingua declarada como habitual". Ademais, seguen a existir "graves problemas" para dirixirse en galego a estas administracións estatais, ao igual que ocorre nas notaríans, onde as garantías para obter documentación na lingua propia "son mínimas". Educación, familia e mocidade No caso da educación, a familia e a mocidade, o Goberno do PP "non se limitou a incumprir o Plan, senón que mesmo lexislou para que sexa imposíbel cumprir os obxectivos que fixa, como 'alcanzar un uso maioritario do galego na docencia' ou 'fomentar o uso progresivo do galego desde a etapa preescolar". No ensino, a Xunta derrogou o decreto que introducía algunhas das medidas do PXNL e impuxo outro que relega o galego ao mínimo Así, no ensino derrogouse o decreto 124/2007 que introducía algunhas das medidas contempladas no PXNL sobre o galego no ensino como a oferta de preescolar en galego , e como mínimo de 50% de ensino en galego para todos os ciclos educativos obrigatorios, así como ciclos formativos e Bacharelato. Co novo decreto do plurilingüismo, limitouse a un máximo o número de materias a impartir en galego, prohibindo expresamente a impartición en galego de matemáticas en Primaria e de Matemáticas, Tecnoloxía, e Física e química en Secundaria. Ademais, aspectos centrais deste decreto, como consultar os pais a lingua ou a posibilidade de que a lingua na aula fose diferente á da materia, foron declaradas ilegais polo TSXG, que tamén confirmara a "plena legalidade" do decreto 124/2007 derrogado. Por suposto, tampouco se levou a cabo ningunha campaña de sensibilización ante o uso do galego entre a comunidade educativa, senón que se "afortalaron os prexuízos". Do mesmo xeito, reduciuse o apoio institucional e o financiamento ás equipas de normalización e dinamización lingüística, "ás que se lle retirou mesmo a referencia á 'normalización' do nome". As medidas da Xunta na educación "afortalaron os prexuízos" sobre o galego Por outra banda, a avaliación da situación do galego no ensino é "inexistente, mais alá das proclamas propagandísticas da Consellería", mentres que as Galescolas, escolas de Infantil, cun proxecto educativo que contemplaba uns contidos mínimos en lingua galega, foron substituídas polas Galiñas azuis, ao tempo que se eliminaron os programas piloto de inmersión. "Como resultado o galego está excluído de gran parte das escolas infantís das cidades galegas", denuncia A Mesa. En canto á formación de adultos, o conflito provocado polo despediemento do profesorado Celga, contratado en condicións precarias, "é unha mostra do desinterese da Xunta", ao igual que "a falta de medios básicos por parte do profesorado contratado". De atender á transmisión familiar, as campañas oreintados a potenciala débense a entidades sociais "sen que a Administración fixese nada". Ademais, desapareceu Preescolar na casa, hai unha ausencia absoluta de produtos audiovisuais dobrados ou subtitulados, apenas programas ou xogos informáticos en galego e cada vez menos oferta en lingua propia para os cativos nas televisións públicas. Para a mocidade, non hai campañas de sensibilización, nin fomento da lingua nin acordos con televisións e radios locais para facer programas para rapaces en galegos, tal e como se prevía. O mesmo ocorre os xogos ou programas informáticos ou produtos audiovisuais, así como a dobraxe nos filmes. Medios de comunicación e industrias culturais Nada mellor, nin moito menos. A chegada do PP ao Goberno coincidiu co feche das principais cabeceiras impresas en galego, mentres "non se coñecen" xestións para recuperar Radio 4, nin negociacións con televisións locais e privadas para a emisión de filmes en galego, nin acordos para ir aumentando a presenza do galego nos diarios, nin para lograr o obxectivo marcado no PXNL de chegar en dez anos a un mínimo dun 30% ou para que se respecten as declaracións feitas na lingua propia. Nada do que se prometeu se cumpriu, mentres importantes medios seguen a cobrar subvencións polo teórico uso do idioma do país. Nada do que se prometeu para os medios de comunicación se cumpriu, nin tan sequera un mínimo de galego nos xornais Ademais, son "contadas" as empresas de telefonía móbil que ofrecen servizos en galego e desmantelouse o proxecto Mancomún para a tradución de software libre ao galego. As iniciativas en todos estes ámbitos nacen da sociedade civil. Economía Non só non houbo ningunha campaña para "fomentar nos consumidores o hábito de usaren e reclamaren a atención comercial en galego", senón que desde a propia administración se chegaron a facer campañas mediáticas contra A Mesa precisamente por defender os consumidores e consumidoras que vían negado ese dereito. Tampouco houbo campaña publicitaria ningunha para vincular produtos estrela co patrimonio lingüístico, nin se conto o respecto ou uso do galego como criterio na concesións de axudas públicas. No comercio, tampouco houbo bonificacións fiscais polo mesmo motivo, nin avance nos dereitos lingüísticos dos consumidores nin accións que favorecen a etiquetaxe na lingua propia. Na banca, por outra banda, séguense a constatar dificultades para obter formularios ou documentación en galego. Sanidade Na sanidade pública hai unha lexislación clara que defende os dereitos lingüísticos dos pacientes. Aínda así, "son moitas as trabas para que un paciente reciba atención sanitaria na súa lingua". A imposibilidade de recibir a documentación do consentimento do paciente para as probas na lingua propia é un exemplo, pero tamén a falta de garantías para que che atendan no teu idioma, a ausencia de campañas de información sobre os dereitos lingüísticos ou programas informáticos do Sergas que dificultan o traballo en galego. Na sanidade, segue sen haber garantías de que o paciente será atendido na súa lingua materna Sociedade e proxección exterior da lingua No ámbito social, os avances son tamén nulos: Non se percibe aumento real do uso do galego na liturxia malia existir unha política de subvencións e exclúese o galego dos templos e celebracións. Tampouco se garante a competencia en galego dos traballadores dos servizos sociais nin hai políticas de integración de inmigrantes que teñan en conta o idioma propio. No deporte, o galego está ausente na maioría das federacións malia cobraren subvencións públicas, mentres que os produtos de lecer en galego non teñen unha oferta ampla. Ademais, a lingua galega é "excluída" das campañas turísticas. En canto á proxección exterior da lingua, destaca o "incumprimento" da medida estrela neste apartado: a creación do Instituto de Lingua e de Cultura Galega Rosalía de Castro. Nada se sabe del, como de tantas outras cousas.


Summary: Membros do colectivo que agrupa os 8.000 afectados mantiveron unha xuntanza co Goberno galego da que "non saíu compromiso ningún". "A representante do Goberno galego só veu desmolarizarnos", denuncia Long Hope, que agardaba a presenza do presidente ou dun conselleiro.

Desilusionados e decepcionados. Así saíron os representantes da asociación de ex mariños de Noruega -Long Hope- da xuntanza mantida este martes coa Xunta no seu enésimo intento por arranxar a situación que mantén uns 8.000 ex traballadores galegos sen cobrar as súas pensións logo de anos ocupados no país nórdico. Os representantes dos mariñeiros que traballaron en Noruega amosaron a súa decepción tras a xuntanza coa Xunta O colectivo, que representa un total de 10.000 mariñeiros, intentou este martes conseguir o "compromiso" e a "implicación" da Xunta para que encabece a súa reclamación ante o Goberno central e o noruegués para poder cobrar así as pensións que lles nega o país nórdico, e dado que toda a documentación, as recomendacións da propia Comisión Europea e estudos de expertos avalan unha denuncia ao Estado de Noruega, ademais da posibilidade dun acordo entre ambos os dous países. Pero a decepción foi absoluta. E xa pola interlocutora que enviou a Xunta. "Foi moi amable, pero non era a máis indicada para se entrevistar con nós; non parece que os seus coñecementos sobre o tema fosen moitos, aínda que os do Gobenro galego semella que tampouco", explicou Alberto Paz, un dos voceiros de Long Hope. Quen os atendeu foi Blanca García-Señoráns, directora xeral de Relacións Institucionais e Parlamentarias, quen segundo o colectivo limitouse a escoitar as súas demandas e a advertirlles das dificultades da situación, malia que toda a documentación, as recomendacións de expertos e a propia Comisión Europea están do seu lado. "Non houbo compromiso ningún e a representante da Xunta só veu desmolarizarnos", critica Long Hope "Está todo máis que aclarado, debullado e estudado e a documentación requirida está toda en poder do Ministerio de Asuntos Exteriores", engadiu a asesora legal da asociación, que foi moi dura coa representante da Xunta. "Non houbo compromiso ningún e só veu desmolarizarnos, dicíndonos en todo momento que Noruega non ía aceptar as propostas e que todo estaba moi difícil", engadiu, tras advertir que a director xeral tamén aproveitou para criticar a estratexia levada a cabo pola oposición, nomeadamente por parte de AGE. O caso afecta a arredor de 8.000 mariñeiros galegos e as súas familias que pelexan polo cobro das súas pensións tras anos ocupados no estranxeiro. Son ex traballadores da mariña mercante que pasaron longas tempadas traballando en barcos de Noruega e que pagaron elevados impostos a Oslo, pero que agora, despois de retirados, ven como non perciben nada en forma de pensión de xubilación malia estar empregados con contratos legais e logo de pagar elevadas cotizacións sociais de ata o 45% do soldo. O Goberno noruegués rexeita o pagamento destas pensións argumentando que os mariñeiros non eran emigrantes ao non estar traballando fisicamente en terra, malia que si pagaban impostos e as súas empresas tiñan a sede no país nórdico. O problema afecta a todos aqueles mariños mercantes que traballaron para compañías de Noruega entre 1952 e 1994, ano no que o Estado se incorporou ao espazo económico da UE e regularizou unha situación da que quedaron fóra milleiros de españois. "Tíñanos que ter recibido Feijóo" "Tíñanos que ter recibido o presidente Feijóo ou, cando menos, o vicepresidente ou a conselleira de Medio Rural e Pesca", insistiron os representantes de Long Hope, que denuncian que ningún membro do Goberno se puxo en contacto con eles para coñecer a documentación probatoria que xa entregaron en Madrid e que lembran tamén que o presidente nunca contestou ás súas peticións de reunión. "Desde a Xunta insisten en que está difícil, pero non o está porque teñen todo o traballo feito. Recuperamos do arquivo nacional de Noruega a documentación requirida e mesmo nos recibiu o defensor do pobo daquel país... O único que responden son con evasivas", critica o colectivo, que lembra que o profesor e voceiro do BNG na Coruña, Xosé Manuel Carril, un dos maiores expertos no réxime laboral especial no mar, ratifica a posición de Long Hope no seu último estudo. Alí aclárase a coincidencia coa demanda dos mariñeiros e mesmo coa Comisión Europea, sinalando a inxustiza social de non ter cobrado a pensión ao non ter en conta Noruega que os buques onde traballaban non son máis que un cacho de terra do pavillón cuxa bandeira leve. Xa que logo, o Estado gañaría a demanda se acude ao Tribunal Europeo dos Dereitos Humanos (TEDH) -tal e como lle reclaman-, unha demanda que tamén se podería presentar de maneira particular. Un estudo de Xosé Manuel Carril, experto no tema, aclara que o Estado gañaría unha demanda contra Noruega O caso é que o Parlamento galego xa acordou por unanimidade -e tras iniciativa do BNG- instar o Goberno central a que interpoña unha demanda contra Noruega por discriminar os mariñeiros galegos embarcados nos seus buques ao exixirlles a residencia para a súa inclusión no sistema de Seguridade Social. O Estado gañaría esa demanda, segundo o profesor Xosé Manuel Carril. Ademais, a comisaria europea de Emprego, Marianne Thyssen, ratificou a AGEe a conveniencia de que España e Noruega cheguen a un acordo a través de acordos bilaterais para arranxar o problema. Pero ao tempo, puxo en coñecemento da eurodeputada galega Lidia Senra "un caso semellante", o dos mariñeiros austríacos que traballaron en buques holandeses antes de que Austria se adherise á UE, recentemente presentado ao Tribunal de Xustiza da Unión Europea, indicándolle expresamente que "se o Tribunal falla en favor dos demandantes, isto será de grande interese para os mariñeiros do Estado que traballaban en navíos noruegueses", e comprometéndose a mantela "informada sobre o desenvolvemento relativo a este caso". "Somos 8.000 afectados directamente, pero uns 24.000 en total se temos en conta as nosas familias... E todos temos dereito a voto" Pero Long Hope non ve a Xunta coa mesma iniciativa. "Non ten competencia, pero si a capacidade de poñerse en contacto con Madrid e acordar unha estratexia para a denuncia", insiste a representante legal duns mariñeiros decepcionados. "Foi a peor reunión que tivemos porque nin a tiñan preparada... Estes homes teñen unha media de idade de 83 anos e están fartos", insiste. "Somos 8.000 afectados directamente, pero uns 24.000 en total se temos en conta as nosas familias... E todos temos dereito a voto", advírtenlle ao PP e a Feijóo, "que era quen tiña que estar xunto a nós". A asociación convoca novas manifestacións o 20 e o 22 de abril, fronte a San Caetano, en Compostela, e fronte ao Consulado de Noruega na Coruña, respectivamente.


Summary: Os grupos da oposición pedían o cesamento de Milagros Otero. O apoio do Partido Popular mantena no posto malia a resolución do TSXG. 41 votos fronte a 37

Milagros Otero continúa como Valedora do Pobo. Non importa que o Tribunal Superior de Xustiza de Galiza anulase o nomeamento da xefa de servizo da administración e persoal da Valedora por considerar que no proceso se cometeron importantes irregularidades e que houbo trato de favor por parte de Otero que beneficiou a irmá do portavoz do grupo parlamentar conservador. O PP apuntalouna no posto fronte a unha oposición que conxuntamente pedía o seu cesamento. 41 votos fronte a 37. "Non houbo desvío de poder", asegurou Paula Prado, portavoz do PP no debate parlamentar previo á votación do cesamento da Valedora. "Pode ser que houbese erros no expediente", recoñeceu, ao tempo que insistiu en que Otero "cumpriu coas súas obrigas" durante estes anos de mandato. Prado dixo que "aquí non estamos en sede xudicial" para tirar ferro aos argumentos da sentenza do TSXG e defender "a honorabilidade" da valedora e do propio portavoz parlamentar do PP. Botou man a popular da decisión de Otero de recorrer unha resolución que non era firme para negar o cesamento: "Non imos tomar decisións firmes cando non hai sentenzas firmes". Xosé L. Rivas 'Mini', do BNG, foi quen abriu a quenda de intervencións da oposición. Lembrou que o Bloque non apoiara o nomeamento de Otero para este cargo e afirmou que o caso da valedora mostra una forma de entender o goberno: "Estamos una vez máis nas mañas do PP na administración", dixo. "Foi una elección a dedo", denunciou o nacionalista, referíndose ao nomeamento da funcionaria, un exemplo "de que continuamos nun sistema caciquil". "Eu votei a valedora. As cousas mudaron. Hoxe votarei o seu cesamento". Patricia Vilán resumiu así a mudanza de posición do PSdeG, que en 2015 apoiara a designación de Otero. Vilán insistiu en que actualmente no parlamento a valedora non ten o apoio dos 3/5 das Cámara que son precisos para a súa designación e acusouna de "vivir nunha realidade paralela". Por último, Luís Villares (En Marea) acusou Otero de "defraudar esta Cámara" e dixo que o debate que se estaba a dar no Parlamento era "se imos tolerar ou non que haxa xente que use as administración públicas en beneficio persoal". O portavoz de En Marea acusou a valedora de "abusar da súa posición de poder" para "enchufar unha amiga". De nada valeron os argumentos da oposición. A votación —secreta— deixou un resultado concluínte: 34 votos a favor do cesamento da valedora; 41 en contra. O PP salvou Milagros Otero.


Summary: Cambios na dirección de xogo do conxunto capitalino.

O Monbus Obradoiro, un dos dous representantes da Galiza na Liga ACB -a máxima categoría do baloncesto estatal- xunto co Breogán de Lugo, vén de anunciar dous movementos no seu cadro de xogadores. Así, o primeiro foi o adeus de Braydon Hobbs. O veterano base estadounidense de 33 anos deixa a capital galega logo de facer 7,2 puntos e 4,4 asistencias en 21,9 minutos de media durante os 32 encontros que disputou a pasada campaña. O club non tardou en anunciar o seu substituto, que será Leo Westermann, un base internacional francés que chega ao Obradoiro procedente do Mónaco. No principal equipo do Principado anotou 4,9 puntos e repartiu 3,4 asistencias durante os 17,4 minutos de media nos que saltou á pista. A maiores de 34 partidos na liga gala, Westermann tamén participou en 22 de Euroliga, materializando 4,8 puntos e dando 2,5 asistencias de media. Definido polo director xeral do Obradoiro, José Luís Mateo, como "un base con gran experiencia ao máis alto nivel europeo", o francés vestiu as camisetas de equipos da calidade de Partizan, Barcelona, Žalgiris, CSKA de Moscova ou Fenerbahçe. Goran Filipović chega ao Básquet Coruña O Obradoiro non é o único equipo que reforza a súa dirección de xogo, pois o Leyma Coruña de LEB Ouro incorpora Goran Filipović. Croata de 1,83 centímetros de altura, o seu último club foi o KK Cedevita Júnior e actualmente está incluído na pre selección para participar no inminente Eurobasket co seu país. Considerado como un xogador de gran progresión, cun interesante % de acerto no tiro de tres puntos (42,1), o Básquet Coruña agarda que contribúa "controlando os partidos e xerando vantaxes" no xogo laranxa.


Summary: Un blog publica consellos para mudar a lingua do navegador, importante para potenciar as versións en galego de webs multilingües, as procuras da galipedia ou as descargas de programas na súa versión galega.

En que idioma navegas? Por defecto, os navegadores que se utilizan no Estado español usan por defecto o castelán. Non importa que os menús estean efectivamente en galego, pois pode ser que a lingua de referencia que utilice o programa siga sendo o español. Isto ten implicacións importantes, por exemplo, á hora de entrar nunha páxina con versións en varios idiomas, nas que se abrirá automaticamente a versión castelá e non a galega, ou no feito de que ao facer a procura dunha palabra no navegador, se recuperen primeiro os resultados da wikipedia en español e non en galego. Vén de poñerse en marcha o blog Navegar en Galego co obxectivo de ofrecer consellos prácticos e descargas de utilidade para as persoas que queiran mudar o idioma do seu navegador. Os seus responsables lembran que a importancia disto non é só simbólica, pois unha maior porcentaxe de navegadores empregando o galego implica tamén un meirande interese de empresas e administracións en poñer en marcha versións en galego das súas webs, potencia o uso e as visitas da Galipedia e tamén as descargas de programas e aplicacións na súa versión galega. Ao entrar no blog, o usuario recibe a información sobre o idioma que está empregando o seu navegador (sexa Chrome, Firefox, Ópera...) e sinxelas instrucións para mudar isto na configuración xeral do programa Ao entrar no blog, o usuario recibe a información sobre o idioma que está empregando o seu navegador (sexa Chrome, Firefox, Ópera...) e sinxelas instrucións para mudar isto na configuración xeral do programa. Tamén se amosa un video-titorial e ofrécese un banner para que cada persoa o coloque no seu blog ou páxina, e así apoie a campaña para potenciar o uso do galego na rede. Unha mostra da baixa porcentaxe de usuarios que navegan en galego está nas propias estatística do blog, que os seus responsables fan públicas. A pesar de que aos lectores deste blog se lles supón unha importante preocupación pola lingua, un 71% teñen os seus navegadores configurados na versión castelá, apenas un 17% en galego e ao redor dun 5% en portugués e en inglés. Navegar en Galego engádese a outras iniciativas semellantes, coma o blog Navega en galego ou o grupo de Facebook Eu navego en galego (SNL de Cerceda) e á páxina de axuda na Galipedia Como navegar en galego.


Summary: As moções E (corrente Esquerda Alternativa mais não só) e U (impulsionada pelos atuais coordenadores Catarina Martins e Joao Semedo) obtiveram a maioria d@s representantes: 262 e 256.

Participação histórica na eleição de delegad@s para a IX Convenção Nacional que o Bloco de Esquerda vai realizar no pavilhão do Casal Vistoso em Lisboa os vindouros 22 e 23 de novembro, esta fim de semana. Votaram 2653 aderentes, a maior participação de sempre numa eleição deste tipo no Bloco. Das cinco moçoes (documentos político-organizativos) aprensentadas a debate duas delas obtiverom uma vantagem considerável a respeito das outras. A máis votada foi a moçao E, 'Bloco plural, fator de viragem': aglutina a corrente Esquerda Alternativa à qual pertencem quatro dos oito deputados do BE na Cámara portuguesa, entre eles o porta-voz parlamentar e impulsor desta moção Pedro Filipe Soares. Atingiu 262 delegad@s. Chamam para "recuperar a identidade do Bloco de Esquerda num novo contexto político" e denunciam que a organização teve uma "linha política e incoerente" que afastou "muitas pessoas". O possível Um total de 256 delegad@s obtivo a moção U, 'Moção unitária em construção'. Os atuais coordenadores do Bloco de Esquerda Catarina Martins e Joao Semedo são as figuras mais conhecidas desta linha. Reconhecem que o Bloco "atravessa dificuldades que cumpre ultrapassar" e que há uma perceção estendida dentro e fora da organização de que a ação institucional tem um "peso esmagador" no conjunto do partido. No documento salientam a prioridade da mobilização social e acreditam que "no país de abril, um novo levantamento social é possível". A proposta que convida a "se refundar num movimento que resgate da burocratização" o Bloco obteve 44 delegad@s. É a moção B, 'Refundar o Bloco na luta contra a austeridade', muito crítica. Afirma que o BE atravessa "o momento mais crítico desde a sua fundação". 38 som os representantes que conqueriu para o IX Congreso a moção R ('Reinventar o Bloco') Os e as defensoras desta proposta põem sobre a mesa o debate sobre o produtivismo e a esquerda, afirmam que nestes anos o Bloco de Esquerdas "é visto" pela gente "como um partido igual ao resto" e chamam para "se afastar do fetiche silencioso do Partido Socialista". E 8 foram as e os delegados obtidos pela moção A ('Uma resposta de esquerda'), um documento chama para um diálogo do Bloco com toda a esquerda, "sen exclusões" e insta a formação a pôr "condições mínimas para apoiar ou participar num projeto de governo" que se preocupe "mais pela vida das pessoas que pela afirmação do seu acantonamento". A credenciação dos 617 delegados inicia-se às 9h30 da manhã de sábado.


O país onde reina a chuvia, e a conduta ríxida dos seus habitantes, acaba de dar ao mundo unha lección de calidez e de tolerancia difíciles de esquecer. O diálogo co que se fraguou o referendo, síntoma do respecto ao adversario político, e afastado do "torniquete" das maiorías absolutas; a elevada participación, máis do 80% d@s ciudadáns con dereito a voto; a naturalidade coa que transcorreu a xornada de votación: o país mantivo o seu ritmo de vida habitual, e eran frecuentes as imaxes de moz@s escoceses ataviados con mochilas votando antes de asistir a clase, ou a de traballadores e traballadoras que despois continuaban a súa xornada laboral con total normalidade; a altura de miras na interpretación dos resultados, recoñecendo que a polarización de opinións fai imprescindible afastar as relacións entre Londres e Escocia do branco ou negro, senón que pasan por abrir a paleta de cores, para pintar unha terceira vía na que tod@s caiban e poidan sentirse cómodos, probablemente a federal... lévanme a pensar que isto si que é política con maiúsculas, e unha democracia participativa plenamente consolidada. Os políticos ingleses e escoceses como Cameron, Salmont e Gordon Brown, demostraron durante todo este proceso seriedade e rigor, dando unha lección de que a interacción coa cidadanía non pasa nin polo afastamento a través das televisións de plasma, nin por "abrazar" ata aos farois, senón por abrir ben os ollos, e limpar os oídos para ver e escoitar o que o pobo ten que dicir, para despois actuar en consonancia con iso. Defenderon as súas posicións con convicción, valentía, sen ataques persoais e mantendo as formas, cunha altura política a anos luz da española. Despois "aterrei" sen freos na realidade do noso país, no déficit político reinante, ao escoitar a González Pons facer comparacións entre "ovos " e "castañas", e calificar este proceso como "desordenado" e "innecesario", e deime conta de que algúns non só é que non tomasen nota, senón que non entenderon nada.


Summary: O paro convocado pola CIG-Industria afecta maioritariamente ao sector da automoción e de xeito máis desigual a outros.

Segunda xornada da greve convocada pola CIG-Industria no siderometal de Ourense para reclamar un convenio colectivo digno, paro que o sindicato afirma que está a ser amplo no sector da automoción, coas principais empresas e concesionarios practicamente sen actividade. Un piquete integrado por máis dun cento de traballadores percorreu os polígonos industriais, como o de Pereiro de Aguiar ou Parque Tecnolóxico, onde a seguridade privada impediu o acceso a unha boa parte dos integrantes. O sindicato nacionalista afirma que desden o inicio da greveconstatan un seguimento máis amplo no sector da automoción. E denuncian que tanto os sindicatos CCOO e UGT como a patronal "están exercer presión para intentar boicotear a xornada de mobilización convocada para reclamar un convenio colectivo digno e rexeitar a pretensión dos empresarios/as de estender a xornada laboral á fin de semana".


Summary: Pilar de Lara abre dixilencias por un novo presunto delito de prevaricación no Concello coruñés, que serán remitidas aos xulgados da cidade ao non teren relación coa trama Pokémon.

Máis desaparicións. Escasos días despois de que unha funcionaria xubilada do Concello da Coruña denunciase a "manipulación" dun ordenador investigado no caso Pokémon que implicou, segundo o seu testemuño, o borrado de información relevante para o caso a xuíza Pilar de Lara investiga agora a desaparición dun informe elaborado pola mesma funcionaria e referente á adxudicación dos servizos de ORA e guindastre en 2005, durante o goberno de Francisco Vázquez. Nun auto emitido este luns e a cuxo contido tivo acceso Praza Pública a maxistrada instrutora dá orde de integrar na investigación unha copia do informe que a devandita funcionaria, na súa condición de responsable de transportes, abordou a "valoración das ofertas presentadas" para este concurso, que acabaría recaendo nunha empresa do grupo Véndex. Ese informe foi a base para a adxudicación definitiva do servizo á empresa presuntamente corrupta, a cal ingresou por el uns 3 millóns de euros anuais, e foi levado aos tribunais pola anterior concesionaria, Setex Aparkisa. A xuíza dálle cinco días ao concello para indicar sobre "onde estivo ubicado" e quen manexou o informe sobre a adxudicación da ORA e o guindastre Segundo De Lara no seu auto esta copia do informe atópase "na documentación orixinal do expediente do concurso" que o actual goberno coruñés lles entregou aos axentes de Vixilancia Aduaneira cando acudiron a rexistrar as súas instalacións. Non obstante, a investigación manexa unha copia porque "desapareceu o orixinal do mencionado expediente, tal e como obra nas anotacións a lapis recollidas no citado informe", indica. Dadas as circunstancias, o Concello da Coruña ten cinco días a contar dende este luns para "informar" ao xulgado de Lugo sobre "os lugares onde estivo ubicado" este expediente "dende o momento da emisión" do informe en cuestión. Deberá, asemade, indicar "a identidade de todos e cada un dos funcionarios e empregados que estiveron en posesión do devandito expediente e con acceso ao mesmo". De Lara abre dilixencias tras recibir documentos sobre un presunto delito de prevaricación no Concello coruñés No mesmo auto a xuíza Pilar de Lara indica tamén que se dispón a abrir dilixencias a respecto doutro presunto delito no consistorio coruñés. Isto sucede despois de que un home que responde ás iniciais A.S.V., afectado pola Operación Zeta, lle achegase "un escrito e documentación" nos que "comunica a comisión dun presunto delito de prevaricación cometido no Concello da Coruña". Dado que estes feitos "carecen de relación" co caso Pokémon a xuíza decide a apertura de dilixencias e, a continuación, inhibirase para que aborden o asunto os xulgados da Coruña.


Summary: SonDeSeu festexará este 2022 os seus 20 anos en activo cunha pequena xira de catro concertos en acústico por outras tantas localidades do país. É o momento de lembrar como xurdiu e medrou un proxecto sen referentes en toda Europa que conseguiu internacionalizarse levando unha proposta única que parte da música tradicional galega. Ducias de concertos e galas, ademais de cinco traballos discográficos, fundamentan unha traxectoria que aínda ten moito futuro por diante.

A historia oficial de SonDeSeu asegura que esta formación nace no ano 2001 dentro do antigo departamento de Música Tradicional da Escola Municipal de Artes e Oficios de Vigo, hoxe Escola Municipal de Música Folk e Tradicional de Vigo, e-Trad. O seu comezo ten moito de paixón pola música do país e de ilusión por rachar coas barreiras que se lles impuxeron a intérpretes e instrumentos vencellados á expresión popular ao longo dos séculos. "En vez de dar aulas de construción ou de interpretación por un lado e de zanfona por outra, había unha serie de coñecementos que xustificaban un centro onde todo isto se estudase como algo conxunto", explica Romaní. Ninguén mellor que Rodrigo Romaní, membro fundador e director de SonDeSeu, para contar como se fixo ese milagre. "Os inicios de toda esta aventura datan do ano 1996, no que se crea a división do que era a Escola de Artes e Oficios de Vigo, que daquela chamábase Universidade Popular. Nese momento xa había clases, estaba o obradoiro de Antón Corral, aulas esporádicas como algunha que fixera eu de arpa", lembra para Nós Diario. Con esta primeira infraestrutura funcionando e co mundo da música folk no seu mellor momento, con formacións e festivais que marcaron unha época, comezaron a ferver as ideas. "En vez de dar aulas de construción ou de interpretación por un lado e de zanfona por outra, había unha serie de coñecementos que xustificaban un centro onde todo isto se estudase como algo conxunto", explica Romaní. A proposta agradou o daquela responsábel municipal e creouse o que sería a primeira entidade de estudos de música tradicional do Estado español. Coa escola de música funcionando recoñece que se xerou "unha especie de dinámica interesante e moi novidosa, tanto para a xente como para nós" na que "vimos que había unha confluencia moi atractiva de instrumentos e de persoas". A partir dese momento comezaron a funcionar como conservatorio e empregaron, como acontece con outras escolas musicais, os conxuntos onde converxen todos os instrumentos do centro educativo para crear un grupo grande. A falta de repertorio para surtir tanta xente foi o primeiro atranco. "Unha actividade que se realiza en todas as escolas son os conxuntos instrumentais onde todos os instrumentos, nas distintas aulas, reúnense para crear un grupo grande", indica Romaní. No caso deste conservatorio esa formación non tiña repertorio, como si acontece na música clásica. "Na tradicional o que tiñamos era, ou ben o canto con pandeireta, ou ben as pezas de gaita con tambor e bombo, ou ben as pezas de violín de Florencio, mais todo moi illado. Como enchemos unha aula grande de moita xente con moitas especialidades?" Foi a pregunta que lembra Romaní que se fixo o profesorado do centro naquel momento. Por ese motivo, os mesmos mestres puxéronse a escribir música "acolléndonos ao estilo de folk de finais de século XX, que era tomar cancións tradicionais e arranxalas, mesmo crear temas novos que funcionaran ben para que toda esta xente da agrupación puidese tocar a gusto e, se podemos, crear algo xenial", asegura o fundador de SonDeSeu. SonDeSeu festexa 20 anos de música Unha experiencia sen referentes Os primeiros vimbios que deron forma á iniciativa tiveron moito de intuición. O propio Romaní admite que non había "nada igual" en toda Europa. "Por ese motivo foi unha aventura. Non queriamos crear un grupo folk enorme, non se trataba diso", explica co argumento de que do que se trataba era "de que a xente tocase a gusto, en confianza". A solución foi crear seccións "onde ti tocas a túa melodía mais tes outras seis ou oito persoas que están tocando o mesmo ca ti, polo que podes tocar moito máis tranquilo, con máis confianza. E vimos que, do que se trababa, era dunha orquestra". A experiencia de anos noutras formacións valeulles para crear un traballo que "funcionaba, mais non estaba planificado". Nese primeiro momento, coa propia dinámica do grupo, decatáronse de que estaban creando unha historia que funcionaba como as orquestras clásicas, é dicir, por seccións. "Tiñamos os instrumentos e houbo que crear a literatura, as composicións", conta Romaní. Algunhas cuestións estaban claras no equipo fundacional de SonDeSeu: non querían ser un grupo folk nin responder aos mesmos esquemas de formacións como Berrogüetto ou Milladoiro, aínda que músicos deles figurasen no profesorado do conservatorio. A primeira gran decisión foi diferenciarse das orquestras clásicas. "Tomamos a determinación de non termos directora ou director. A razón era que esta música era susceptíbel de ser tocada polo alumnado ou polos músicos escoitándose uns os outros, e non en función dunha dirección", indica Romaní, "e o que fixemos foi promover que os músicos da orquestra tivesen unha orella no seu instrumento e outra orella na orquestra, que non estivesen pendentes exclusivamente da man dun director", engade para completar a argumentación. Desta maneira conseguiron crear "a responsabilidade colectiva de que, cando se toca unha peza, vai ser unha interpretación de todas e todos e non dun señor que está dirixindo e interpretando". É unha das razóns do son tan particular e fresco que ten SonDeSeu nos seus concertos en directo: conseguen transmitir "moita enerxía" ao non está condicionada a orquestra pola interpretación dunha soa persoa, neste caso a directora ou o director. En 2008, tamén co apoio do Concello de Vigo, púxose en marcha a Rede Europea de Orquestras Folk (European Network of Folk Orchestras, ENFO). Creación dunha rede europea de orquestras folk SonDeSeu sorprende en cada actuación e desde o proxecto deciden dar un paso máis. "Ao non haber referencias fóra comezou a chamar a atención e pensamos que estaría ben saír", relata Romaní. En 2008, tamén co apoio do Concello de Vigo, púxose en marcha a Rede Europea de Orquestras Folk (European Network of Folk Orchestras, ENFO). Iniciouse cun evento no Auditorio do Parque de Castrelos en Vigo no que actuaron catro formacións de recoñecido prestixio, como a belga Transpiradansa!, a Folk Orquesta Gabú, de Guinea Bissau, con Verónica Codesal e Nino Galissa, así como a bretoa An Avel e SonDeSeu, acompañadas por Dominique e Yvon Molard. No período comprendido entre marzo de 2010 e marzo de 2012 a Rede Europea de Orquestras Folk creou un catálogo europeo de escolas e orquestras, unha guía para a creación de orquestras e unha guía de contidos para escolas de música tradicional e folk de distintos niveis educativos. Da mesma maneira, realizou concertos públicos e encontros de traballo entre os seus socios nas cidades de Vigo, Aosta e Helsinqui. Os concertos, a porta de entrada internacional As actuacións en directo marcaron o camiño internacional da formación. A orquestra debutou na 19ª edición do Festival do Mundo Celta de Ortigueira, en 2003, tan só dous anos despois da súa creación, levantando unha enorme expectativa e confirmándose como a revelación do evento. O público puido comprobar de primeira man que tiñan diante unha agrupación que herdaba e puña en común moitos dos valores que deron lugar ao nacemento do propio festival galego. O seguinte gran concerto, xa fóra das nosas fronteiras, foi en 2009, nun dos festivais de referencia a nivel internacional: o da localidade bretoa de An Orient (Lorient). Daquela compartiu escenario con Berrogüetto, a banda galega máis recoñecida a nivel europeo. A actuación tivo lugar no Espace Marine, o máis grande foro do certame, diante de 2.500 persoas. Outra das grandes experiencias en directo, desta vez coa colaboración do corpo de baile da asociación O Fiadeiro, foi a actuación o 1 de maio de 2010 no Teatro Circo Price de Madrid. Nel presentaron o seu disco Barlovento cun espectáculo no que participaron máis de 40 músicos xunto a 16 bailarinas e bailaríns. Un ano máis tarde, en 2011, a formación viaxaba até Helsinqui para mostrar o seu repertorio na sala Sonora do Auditorio Musiikkitalo. Na capital finlandesa partillaron escenario coa orquestra do Piemonte italiano Tradalp e estreábase a local Academia Sibelius. O evento formou parte do programa de actos de presentación en Helsinqui da Rede Europea de Orquestras de Música Folk ENFO, liderada polo Concello de Vigo a través da e-Trad (Escola Municipal de Música Folk e Tradicional) en colaboración coa Axencia Europea Facea. A formación viguesa foi tamén convidada a abrir en 2019 o prestixioso festival internacional Celtic Connections na súa 26ª edición, coincidindo con que ese mesmo ano a Galiza tiña que ser a protagonista do certame. En 2015, SonDeSeu formou parte doutra experiencia especial, ao ser escollida pola Cámara Municipal de Setúbal para actuar no Fórum Municipal Luísa Todi no concerto especial de Ano Novo. A orquestra, acompañada outra vez por O Fiadeiro, iniciaba a programación cultural dese ano na cidade portuguesa. A formación viguesa foi tamén convidada a abrir en 2019 o prestixioso festival internacional Celtic Connections na súa 26ª edición, coincidindo con que ese mesmo ano a Galiza tiña que ser a protagonista do certame. Nese concerto, a orquestra estreou a peza Suite de San Martiño, composta por Anxo Pintos e inspirada nas illas Cíes. O programa completouse con temas de Beiralúa, o seu último disco, ademais de pasodobres, rumbas e muiñeiras tradicionais. O ramo púxoo unha interpretación compartida cunha formación de músicos escoceses reunida para a ocasión. Cinco traballos discográficos para a memoria musical Ademais de actuacións e iniciativas pedagóxicas ou de investigación, SonDeSeu foi quen de sacar cinco traballos discográficos ao mercado. Nestes vinte anos gravaron e puxeron na rúa as obras Mar de Vigo (2003), Trastempo (2007), Barlovento (2010), Danzas Brancas (2013) e Beiralúa (2018). A súa realización non foi nada doada, como sinala o fundador da orquestra. "Era un reto: por unha parte queriamos que o son dos discos reflectise o son en directo da orquestra e para iso precisabamos pouco procesamento; mais por outra parte interesábanos que o son fose da máxima calidade posíbel". Malia o bo facer técnico seguen sen ter definida con total exactitude "a maneira de transmitir a un CD o son da orquestra". A intención destes traballos, daquela, era "deixar gravado todo o traballo que fixemos as mestras e os mestres desta orquestra e, ultimamente, tamén compositores convidados a colaborar, como foi o caso de Quico Comesaña ou como Xosé Luís Romero". Un aniversario para seguir adiante Este XX aniversario de SonDeSeu será, por moitos motivos, toda unha festa. O milagre transformouse, co paso dos anos, nun proxecto consolidado a nivel local e nacional que, ademais de con Rodrigo Romaní como director e mestre das seccións de arpa e contrabaixo, conta con profesionais de recoñecido prestixio como Begoña Riobó (mestra da sección de violín), Anxo Pintos (mestre da sección de zanfona), Xisco Feijoo (mestre da sección de canto), Xaquin Xesteira (mestre das seccións de gaita e percusión) e Xosé Liz (mestre das seccións de requinta e corda pulsada). Dunha ou doutra maneira están vinculados á orquestra grupos como Treixadura, Pärbo, Galicia Fiddle, Xisco Feijoó, Xosé Liz, Os Xesteira, Ghaveta, Alfonso Franco Trio, Obal, Arxe, Caldo, Entretrastes, Lagharteiras, Maraghotas, Raiceira e Lulavai. Ademais, colaboraron con artistas como Susana Seivane, Rosa Cedrón, Uxía Senlle, Kepa Junquera ou Xuacu Amieva. De cara a este aniversario desbotaron o proxecto inicial de gravar outro traballo discográfico, mais non a idea de seguir levando a súa música nunha xira que comezará polas cidades galegas para seguir fóra da Galiza. Será sen ningún tipo de amplificación, "para trasladar o mellor son da orquestra", e cunha escolla a fondo dos mellores recintos do país para a música orquestral en base á súa acústica. O proxecto de SonDeSeu pode estar orgulloso de ter creado unha nova vía de evolución das músicas tradicionais ademais de formular as bases da súa aprendizaxe en centros de alto nivel. Vinte anos de traballo e ilusión poñen de manifesto o bo estado de forma da música do país, máis alá de modas pasaxeiras propias do mercado discográfico. Esta orquestra folk é a proba palpábel desta realidade.


Summary: Hai 133 persoas sen casa por cada 100.000 habitantes, case o dobre que no Estado. É a quinta autonomía con maior porcentaxe de cidadáns sen vivenda, cun 8,3%, segundo os datos do INE.

Por cada cen mil habitantes, no Estado hai 71,3 persoas sen fogar. Esa é a media que é superada por só catro territorios en España: Melilla, con 638,4 por cada cen milleiros de cidadáns, e Ceuta (549,9), seguidas de Euskadi (141,3) e Galicia (133). Xa que logo, o país é a cuarta comunidade autónoma onde máis persoas sen fogar por cada cen mil habitantes. Ademais, e en canto ás maiores porcentaxes de persoas sen fogar, os datos de Galicia non son moito mellores. Sitúase no quinto lugar, cun 8,3%, só superada por Cataluña (21,3 %), Madrid (15,4 %), Andalucía (13,1 %)e o País Vasco (8,7%) Galicia é a cuarta comunidade con máis persoas sen fogar por cada 100.000 habitantes e a quinta en porcentaxe (8,3%) Así se tira da Enquisa ás Persoas sen Fogar do Instituto Nacional de Estatística (INE), que sinala que nos centros de atención á poboación sen casa deuse asistencia a 22.938 persoas. O 45% dos cidadáns que quedaron sen casa neste 2012 perderan o seu traballo. Outro dos motivos que destacan á hora de perder o fogar é o de non poder facer fronte ao pagamento da vivenda (26%), separación da parella (20,9%) ou por desafiuzamento (12%). Ademais, o 31,9 % das persoas levan menos dun ano sen dispor dun aloxamento, o 23,6 % entre un e tres anos, e o 44,5 % levan máis de tres anos sen fogar propio. En canto á nacionalidade, o 54,2 % son españois e os 45,8 % estranxeiros,


Summary: A vacina de Pfizer foi a recomendada polo Ministerio de Sanidade ás comunidades autónomas para completar a inmunización das persoas menores de 60 anos que xa recibiron unha dose de AstraZeneca e que están á espera da segunda a causa da suspensión do fármaco nese grupo de idade.

O Ministerio de Sanidade propuxo ás comunidades autónomas nunha reunión mantida esta terza feira, 18 de maio, completar coa solución de Pfizer-BioNTech a vacinación contra a Covid-19 das persoas menores de 60 anos ás que lles foi administrada en primeira dose a solución de AstraZeneca. A proposta parte dos resultados obtidos por CombiVacs nun ensaio posto en marcha polo Instituto Carlos III e que analizou o impacto da combinación de ambas as vacinas durante 14 días e que apunta que administrar Pfizer a quen xa recibiu unha dose de AstraZeneca completa a protección sen efectos secundarios de relevancia. A principios de abril, o Ministerio de Sanidade tomou a decisión de vacinar con AstraZeneca só persoas maiores de 60 anos pola aparición de eventos trombóticos "moi raros" sobre todo en persoas de menor idade, seguindo o exemplo doutros países europeos como Francia ou Alemaña. Esta restrición provocou que moitos menores de 60 que recibiran unha dose de AstraZeneca non puidesen levar a segunda inxección. As persoas afectadas e que están á espera da segunda vacina son até 60.000 na Galiza, principalmente persoal esencial como profesorado ou policías. Horas antes da reunión de de Sanidade, o presidente da Xunta da Galiza, Alberto Núñez Feixoo, reafirmou a súa postura sobre a vacinación: administrar a segunda dose de AstraZeneca a todos aqueles que xa recibiran a primeira. "É o que expoñen os expertos do Sergas, a Axencia Europea do Medicamento (EMA) e a ficha do medicamento acreditan que o razoábel é administrar unha segunda dose ás persoas que se lles administrou a primeira", esgrimiu. "Respectamos moito a opinión do Ministerio, pero sorprende que haxa unha diverxencia entre a EMA e o Ministerio", dixo, antes de subliñar, en relación ao estudo do Carlos III, que "facer un ensaio clínico con 400 ou 600 persoas" non parece "un feito determinante" para "deixar sen efecto a decisión da EMA".


Summary: O evento terá lugar do 6 ao 9 de abril. No encontro proxectarase a webserie 'Cacola', gañadora do premio ao proxecto en galego 2020.

A novena edición do Carballo Interplay, que terá lugar os días 6, 7, 8 y 9 de abril. mantén o seu compromiso co talento galego. A iniciativa reivindicará a creación de contidos dixitais desde a Galiza e en galego, xa sexa en redes sociais como Youtube ou TikTok, no eido audiovisual ou en formato podcast. Nesta ocasión, os contidos galegos protagonizarán a xornada da quinta feira 7 de abril, que contará con actividades como a gravación dun podcast en directo, a venda de iniciativas que optarán ao premio de Mellor proxecto de serie web ou a celebración do décimo aniversario da webserie Angélica e Roberta. Certame e gravación A xornada comezará ás 10.30 h. co Certame Dinosaurio Escolas, unha nova iniciativa que busca fomentar a creación de contidos audiovisuais orixinais en galego mediante a creación de capítulos da serie Dinosaurio. O certame estará dirixido aos niveis educativos de Secundaria, Bacharelato ou Formación Profesional de Grao Medio. De entre todos os traballos recibidos seleccionaranse 10 capítulos finalistas que se proxectarán na 10ª edición do festival. Ademais, neste encontro cos centros educativos tamén se proxectará a webserie Cacola, gañadora do premio ao proxecto en galego 2020, da man do seu creador, David Fidalgo. Ese mesmo día, ás 12h, terá lugar a gravación en directo de Petiscos no Derby, un formato especial e exclusivo para o Carballo Interplay do podcast Café Derby. No proxecto, creado por Adrián Lede, Nicolás Carreira e Carme Dominguez Prol, participarán Tamara Pazos, Esther Estévez, OlaxonMario e o músico Berto. Pola tarde, ás 18.30 h., será o momento da final das iniciativas que optarán ao premio de 'Mellor proxecto de serie web', na que as finalistas presentarán a súa proposta de webserie ante un xurado que decidirá cal será a que reciba 3.000 euros de financiación para a realización dos seus tres primeiros episodios. Para terminar a xornada, ás 22:30 h., terá lugar a festa de décimo aniversario de Angélica e Roberta, coa emisión dun capítulo especial. O talento galego continúa o día 8 ás 18.30 h. coa proxección dos primeros tres episodios de Pringadas, de Belén Puime, a webserie gañadora do Mellor proxecto de serie web da edición pasada.


Summary: O 25 de xuño entra en vigor a Lei 3/2021, de 24 de marzo,de regulación da eutanasia. Malia o disposto na lexislación, a Xunta da Galiza continúa sen desenvolver a normativa complementaria prevista e constituír o organismo de avaliación fixado na lei. Así as cousas, profesionais sanitarios e colectivos en defensa dunha morte digna observan con preocupación a situación e esixen á administración que cumpra os prazos. Ao tempo, temen que unha obxección de conciencia masiva por parte dos facultativos impida o seu dereito efectivo.

A Lei 3/2021, de 24 de marzo, de regulación da eutanasia será de aplicación a partir de 25 xuño. Segundo se recolle no preámbulo da norma, "regula e despenaliza a eutanasia en determinados supostos, definidos claramente, e suxeitos a garantías suficientes que salvagarden a absoluta liberdade da decisión, desbotando presión externa de calquera índole". Na mesma orientación, sinala que tenta "lexislar para respectar a autonomía e vontade de pór fin á vida" e significa que "compatibiliza dous principios esenciais", "os dereitos fundamentais á vida e á integridade física e moral", e "bens constitucionalmente protexidos como son a dignidade, a liberdade ou a autonomía da vontade". A norma establece que pode solicitar a eutanasia ou o suicidio asistido "quen está nunha situación de sufrimento grave, crónico e imposibilitante ou de enfermidade grave e incurábel, padecendo un sufrimento insoportábel que non pode ser aliviado en condicións que considere aceptábeis". Ao tempo require, que o demandante debe estar "consciente no momento da solicitude", determinando que no caso de non cumprir este requisito pode aplicárselle se subscribiu " con anterioridade un documento de instrucións, testamento vital, vontades anticipadas ou documentos equivalentes legalmente recoñecidos". Os procedementos da eutanasia A lexislación fixa un procedemento para practicar a eutanasia cunha duración de máis dun mes. O trámite arranca cunha primeira solicitude do doente ao seu médico, que a súa vez debe pedir a opinión dun facultativo consultivo, con "formación no ámbito das patoloxías que padece o paciente" pero non pertencer "ao mesmo equipo do médico responsábel". A partir desta segunda demanda, "o médico responsábel" debe trasladar a petición á comisión galega de avaliación, quen ten que decidir sobre a petición a través de dous expertos ou en pleno, podendo recorrela o solicitante diante da "xurisdición contencioso administrativo" se non está de acordo. A falla dunha semana para a entrada en vigor da lei, a Xunta da Galiza non ten constituído a Comisión de Garantía e Avaliación nin enviado aos profesionais información para a aplicación da norma. A respecto do organismo de avaliación, cuxa composición "terá carácter multidisciplinar e deberá contar cun número mínimo de sete membros entre os que se incluirán persoal médico, xuristas e de enfermería", carésese, tamén, do "regulamento de orde interna, que será elaborado pola citada comisión e autorizado polo órgano competente da administración autonómica". Outro tanto acontece cos protocolos e normativas complementarios para facer efectivo o dereito a eutanasia, ficando por determinar procedementos e figuras chaves no proceso, como "o médico responsábel". 'Desde a Xunta non se ten dado ningún paso en todo este tempo para facer efectivo o dereito á eutanasia', sinala Maruchi Blanco O médico internista do hospital da Mariña, Iago Villamil sinala a Nós Diario que "a poucos días da entrada en vigor da norma non existe ningunha formación e información para os profesionais". "Hai moita escuridade e incerteza que poden chocar coas expectativas dos enfermos que pensan que a partir do día 25 van poder exercer o dereito. Desde o Servizo Galego de Saúde non se nos está fornecendo formación, eu mesmo estou acudindo a un curso que se está impartindo desde o Colexio de Médicos da Coruña", sinala Villamil, quen se queixa de que " a administración non está respondendo ás demandas de información que lle facemos". 'Vontade de respectar a lei' A médica xubilada e voceira do colectivo 'Dereito a unha morte digna', Maruchi Blanco indica a Nós Diario que "é de agardar que as autoridades galegas respecten a lei orgánica que regula o dereito á eutanasia, constitúan a Comisión de Garantía e Avaliación e dean información e formación ao persoal sanitario". "A nivel de asociación remitimos unha carta á Consellaría de Sanidade cando se aprobou a lei para unha xuntanza e contestáronos en maio que non era posíbel por problemas de axenda do conselleiro. Preocúpanos esa opacidade e que desde a Xunta non se teña dado ningún paso en todo este tempo", sinala Blanco, quen demanda ao Goberno galego "vontade de respectar a lei". A ausencia de instrucións por parte das autoridades sanitarias xera moitas dúbidas en profesionais e colectivos en defensa dunha morte digna. Así, en relación coa figura do "médico responsábel" fixado na norma, Maruchi Blanco entende que "este é o facultativo que coñece a situación. A xente adoita a ter máis dun problema con patoloxías diferentes polos que debería ser nestes supostos o médico de familia. En todo caso nós defendemos que sexa un médico que dea confianza e que non sexa obxector á lei". Pola súa banda, Iago Villamil considera que "o médico responsábel debe ser o que fixo o seguimento, nuns casos pode ser un neurólogo noutros o médico de cabeceira, porén o máis grave é que moitos dos chamados a selos non o saben e non están recibindo a formación precisa". A constitución e composición da Comisión de Garantía e Avaliación é outro tema que preocupa. A este respecto, Blanco aposta por "pór os medios para que o dereito se leve adiante. A Comisión non pode estar formada por profesionais que sexan obxectores á eutanasia, a súa función é mirar que se cumpren os requisitos e que se seguen os procedementos que marca a lei". Ao tempo, Villamil significa que "é unha peza moi importante no proceso, que mesmo pode tirar abaixo todos os expedientes, onde deben estar recollidas todas as posicións e debe contar con presenza de persoas procedentes do mundo da bioética". Os profesionais consultados por Nós Diario destacan as circunstancias nas que a persoa adoita a solicitar a eutanasia e demandan que se teña en conta polas autoridades. "Trátase dunha situación tremenda, moi dura", afirma Villamil, opinión partillada por Blanco que aposta porque "administración debe axudar ao solicitante, simplificando os tramites e recoñecendo a libre elección de médico, nuns momentos que son moi duros". A obxección paira sobre a eutanasia A Lei 3/2021, de 24 de marzo, de regulación da eutanasia fixa no seu capítulo IV o dereito á obxección de conciencia dos profesionais sanitarios, establecendo o seu "dereito individual" a "non atender aquelas demandas de actuación sanitaria que resultan incompatíbeis coas súas propias conviccións". Así, sinala que "o rexeitamento ou a negativa para realizar a citada prestación por razóns de conciencia é unha decisión individual do profesional sanitario directamente implicado na súa realización, a cal deberá manifestarse anticipadamente e por escrito". A norma obriga ás autoridades sanitarias a elaborar unha lista con aqueles sanitarios que se declaren obxectores, algo que a Xunta da Galiza non ten comezado a facer. Neste sentido, Iago Villamil significa que "non houbo toma de contacto cos profesionais para facer unha estimación de cantos deles teñen previsto obxectar e o máis importante con cantos se pode contar para aplicar a lei". Precisamente, esta listaxe é un dos eixos de disputa daqueles sectores opostos á eutanasia, malia que a xurisprudencia do Tribunal Constitucional ten recoñecido o dereito a crear rexistros similares. Iago Villamil afirma que "unha obxección masiva, similar á que actualmente se dá en relación co aborto impediría o exercicio práctico do dereito á eutanasia". Ao tempo, preocúpano as dificultades loxísticas e terapéuticas de tal decisión "porque derivar doentes maiores nunha situación terminal a outro centro ou mesmo a centos de quilómetros do seu entorno resulta moi complicado". Maruchi Blanco lembra que "a obxección de conciencia ten que declararse previamente ás autoridades sanitarias. Isto non pode ser unha obxección de conciencia institucional á que se acolla todo un servizo dun hospital ou dunha área sanitaria, o seu carácter é persoal como define a lexislación".


Summary: Se a Ponte de Ferro se mantén en pé é grazas a veciñanza de Sarria. Así o recoñece a Plataforma sarriana polo río que parabeniza o movemento veciñal de salvar o seu patrimonio e anuncia unha xuntanza co novo goberno municipal.

A concentración de marzo, os milleiros de viciños que se botaron a rúa durante máis de ano e medio e as 562 alegacións presentadas ao modificado do proxecto de encanamento son algunhas das razóns que explican que a vella Ponte de Ferro continúe en pé. A Plataforma sarriana polo Río parabenízase por manter o seu patrimonio, tamén a Ponte Ribeira de orixe medieval que, segundo sinalan, "está ferida pero non de morte". Acusan ao Concello e á Dirección Xeral de Patrimonio Cultural de desatender o patrimonio do concello, ameazado polas obras que contaron coa oposición da veciñanza. Que a illa do Toleiro "emblema da loita veciñal, o ameneiral atlántico do río Sarria e a presa se manteñan a tal altura é tamén resultado das mobilizacións que botaron á rúa boa parte da veciñanza do concello. "E non só seguen aí, senón que os sarriaos, coa ocupación da illa e a loita na rúa, fomos quen de facerlles ver aos políticos o valor que ten, a súa beleza e as súas posibilidades", afirman desde a Plataforma. Parabenizan tamén ás 7.800 persoas que asinaron para salvar as pontes e o ecosistema do ameneiral das ameazas polas obras do encanamento do río. O colectivo ten xa axendada unha xuntanza co goberno do Concello de Sarria -PSOE, CxG e BNG- nun novo tempo que considera "o momento dos veciños que teñen unha oportunidade de falar e de ser escoitados".


Summary: Colombianos, peruanos e arxentinos encabezan a porcentaxe de grupos que abandonan o país, unha decisión en nada allea á crise económica.

Un total de 98.245 persoas de nacionalidade estranxeira ten fixada a súa residencia en Galiza, unha cifra que supón o 3,6% do total da poboación de Galiza. O 40,6% dos estranxeiros residentes no país pertencen á Unión Europea. Dentro destes, os grupos máis numerosos son o dos portugueses (18.694) e dos romaneses (9.200). Entre os estranxeiros extra-comunitarios, os cidadáns de América do Sur suman 29.565 persoas. Destacan os grupos de brasileiros (8.189) e colombianos (5.676). Mais un dato a destacar é que entre 2013 e 2014 marcharon de Galiza o 10,7% dos estranxeiros con residencia no noso país, unha marcha na que a crise foi o factor determinante. Esa porcentaxe supón máis de un por cada dez. Doutros países de Europa e de América do sur compoñen o groso dos inmigrantes con residencia en Galiza E abandonaron o país de todas as nacionalidades, principalmente colombianos (un 22% menos, o que supón que marchou case 1 de cada catro), peruanos (marchou un de cada cinco dos que residían en Galiza), arxentinos (un 17% menos residen aquí en comparación con 12 meses antes) e venezuelanos (-13,5%). Os dominicanos residentes en Galiza baixaron un 14% en só un ano, uruguaios un 15,7% e brasileiros un 13%. Só houbo unha nacionalidade que nese período aumentou en número de residentes en Galiza a respecto do ano anterior: os chineses, un 0,4% máis.


Summary: A actual concesionaria, cun currículo de acoso laboral e incumprimentos, opta a renovar no servizo de limpeza do concello de Vigo. O sindicato empraza a administración a non adxudicar a unha firma cunha bagaxe de incumprimentos tan ampla

O 5 de outubro remata o prazo para optar ao concurso de adxudicación do servizo de limpeza das dependencias municipais de Vigo. Un procedemento en que está presente Linorsa, empresa máis que coñecida na cidade e comarca polos conflitos laborais e sindicais que xerou nos últimos meses e que é a actual concesionaria. A CIG anunciou as alegacións presentadas ao procedemento aberto para a adxudicación deste servizo. O secretario comarcal, Serafín Otero, e a secretaria comarcal da federación de Servizos, Transi Fernández, denunciaron as irregularidades detectadas durante o proceso. Neste sentido, Serafín Otero criticou a actitude da actual concesionaria, Linorsa, que opta a renovar o contrato "malia incumprir os requisitos estabelecidos pola lei para poder participar no proceso, xa que foi sancionada pola Inspección de Traballo por fraude á seguridade social". O secretario comarcal da CIG de Vigo acusou a compañía de perseguir @s afiliad@s da CIG, até o punto de chegar a despedir unha delegada do comité de empresa. Otero afirmou que estas circunstancias deberían ser consideradas "como deméritos" á hora da adxudicación por unha administración pública Pola súa banda, Transi Fernández asegurou que o prego de condicións do concurso presenta numerosas irregularidades que poderían beneficiar Linorsa, entre as que salientou a falta de determinados datos necesarios para facer unha avaliación de custos axeitada. En concreto, os referentes aos distintos lugares de traballo: número de horas semanais, categorías laborais, tipos de contrato e idades das traballadoras. 'Inflar' o cadro de persoal Outra anomalía sobre a que incidiu a representante sindical ten a ver co desfase no número de traballadoras do servizo, xa que as cifras facilitadas pola empresa na relación de horas e antigüidades entregada ao concello para elaborar o prego de condicións e as feitas públicas pola compañía noutras ocasións non coincide. De feito, Linorsa estaría a 'inflar' o cadro de persoal necesario para xestionar o servizo en máis de 20 persoas. Con esta manobra, segundo manifestou Fernández, Linorsa pretende disuadir outras empresas para que non se presenten


Summary: Consideran que decretos como o que regula os aproveitamentos de madeira e leña, poden implicar problemas para a poboación, avellentada, do rural.

Axentes forestais e ambientais da Galiza asociados en Aprafoga mostran a súa preocupación e desacordo polo decreto que establece a que xestións de importancia no rural como as solicitudes de aproveitamentos forestais para uso propio (leñas) pasen a ter que se realizar, afirman, "unicamente a través de formato electrónico". Unha decisión, advirten, que afecta a aproveitamentos madeireiros e leñosos, de cortiza, de pastos, micolóxicos e de resinas en montes ou terreos forestais de xestión privada na Galiza Durante 2019, afirman, das 93.921 declaracións e solicitudes de aproveitamento en montes ou terreos de xestión privada realizadas na Galiza, 39,44% tramitáronse en formato papel (32.742). Máis do 75% das solicitudes mediante o modelo MR604H destinadas para cortas de uso propio tramítanse a través das oficinas de información de cortas, concellos ou distritos. Con este novo decreto, que establece que ese trámite será agora unicamente elctronico e non presencial, Aprafoga entende que prexudica "ao rural e a súa xente, xa que a administración electrónica é unha realidade totalmente desleigada deste ámbito". "Nas oficinas de información de cortas, víñase facendo, á parte dun servizo público que consideramos esencial e que nunca se debe perder; un gran labor de extensión forestal de cara á poboación rural e propietarios forestais en canto a asesoramento técnico libre de arbitrariedades, dúbidas relacionadas coas limitacións ou requirimentos dalgúns aproveitamentos forestais e usos do monte, pragas, plantacións e as súas distancias, usos do lume e recomendacións en prevención de riscos (non esquezamos o alto número de accidentes en labores forestais e/ou usos do lume que acontecen cada ano). A perda desta información suporía un forte menoscabo do vínculo e da proximidade da administración forestal, a través dos axentes ambientais, coa poboación rural". Por iso solicitan que os axentes ambientais continúen coas funcións de información de cortas e extensión forestal "tal e como se viñan desenvolvendo até o de agora nos lugares establecidos para isto (concellos, distritos, etc.); xunto co feito de que os aproveitamentos forestais destinados a uso propio poidan ser tramitados de forma presencial ou ben establecer unha canle para poder ser tramitados a través das oficinas de extensión forestal cando as persoas administradas se acheguen a solicitar información; así como a posibilidade de incorporar dita ferramenta aos dispositivos móbiles tablets da administración para poder dar máis facilidades á poboación rural".


Summary: Ducias de bens precisan unha intervención urxente para evitar a súa destrución ou desaparición. En menos de cinco anos duplicáronse os bens incluídos en listaxes vermellas debido ao seu deterioro.

As listas vermellas elaboradas por asociacións e colectivos de defensa do patrimonio de Galiza continúan a engordar. Listaxes nas que se inclúen bens e elementos do patrimonio que están en grave risco de degradación, deterioro ou desaparición. Unha 'comisión científica' integrada por especialistas na materia é quen elabora esta lista en base a criterios como a importancia histórica e arquitectónica do ben ou o estado no que se encontra. Hai dúas listas que destacan, a de Patrimonio Galego (que supera xa os 10.000 bens catalogados) e o de Hispania Nostra. Hispania Nostra naceu hai 40 anos para defender e poñer en valor o patrimonio do Estado español desde a sociedade civil. En 2007 impulsou a coñecida como 'Lista vermella do patrimonio'. En 2014 integraban esa listaxe 12 bens galegos, un número que aumentaba a 18 a mediados de 2016 e que agora, a comezos de 2017, está xa na vintena. A estas alturas de 2019, xa son 33 os bens que figuran nela, o duplo que no seu inicio. O Mosteiro de Oia foi o último en entrar a formar parte deste triste ránking ao estar "en risco alto por abandono". A Torre de Taboi, en Outeiro de Rei, a basílica de Santa Mariña de Augasantas, a Torre Fortaleza de Sarria ou o sanatorio de Cesuras (estilo modernista) son algúns dos elementos sobre os que HN advirte do risco no que se atopan. A lista é máis grande: o Forno dos Mouros (Dolmen de Moruxosa) ou o Mosterio deSanta María de Monfero tamén están aquí. Protección Máis completa e traballada é aínda a lista vermella (definición empregada a nivel internacional para se referir a aqueles en estado de abandono ou risco) que fai Patrimonio Galego, que leva catalogados máis de 10.000 bens culturais por todo o país. Na súa lista vermella figuran 117 tesouros do noso pasado "en perigo inminente". De conventos a cruceiros, pasando por pontes, igrexas ou círculos líticos, diversos elementos integran esta lista de Patrimonio Galego, que di que "está formada por aqueles bens que corran grave perigo, xa sexa de destrución, alteración ou desaparición". O Convento de Montecubeiro (Castroverde), a Ponte Cabirta (Bugallido-Ames), o Círculo Lítico de Castrotión (Oca-A Estrada) ou a Igrexa de Santo Estevo de Pardollán (Rubiá) son só catro exemplos de bens patrimoniais galegos que figuran na 'lista vermella' elaborada por 'Patrimonio Galego'. A principios de 2015 figuraban nesa lista por volta de 40 elementos. Agora son 117.


Summary: Segundo as informacións das cales tivo coñecemento este xornal, a policía española alega que os menores portaban "petardos e bombas de fume de fabricación caseira".

A policía española impuxo unha multa de case 8.000 euros a catro estudantes de entre 14 e 15 anos (600€ a tres deles e 6.000€ a un cuarto) detidos por non levaren enriba o documento de identidade. Segundo testemuñas presenciais ás cales tivo acceso Sermos Galiza, os catro mozos estaban a falar diante dunha entidade bancaria cando xa se disolvera a manifestación e foilles requerida a documentación. Ao non tela á man, introducíronos nun furgón policial e conducíronos á comisaría, na rúa Joaquín Costa. Após informar a nais e pais, "amedrentarnos e facernos un cacheo de arriba abaixo", os estudantes quedaron en liberdade. Porén, foilles imposta a sanción porque, segundo a policía española, portaban "petardos e bombas de fume de fabricación caseira". "Foron a por eles" Desde o Concello de Pontevedra, o edil Demetrio Gómez explicou a este xornal como axentes da policía identificaron tamén dous mozos que se atopaban diante da casa consistorial unha vez que o protesto ficara xa disolto. "Foron a por eles", relatou o concelleiro, quen se achegou até a comisaría para coñecer de primeira man as razóns polas que foron prendidos. Alí, un axente informouno de que non estaban nen detidos nen retidos, se ben non lle soubo dicir os motivos polos que non os deixaban libres. Acrecentou o axente que "estamos seguros de que iban a tirar unas bombitas". Ás 20h desta quinta feira hai convocada unha concentración en solidariedade cos catro estudantes para rexeitar as sancións impostas.


Summary: A central sindical fixou un paro nesta segunda feira, 31 de maio, que afecta as tendas das marcas Oysho, Zara Home, Pull&Bear e Massimo Dutti da Coruña. Haberá unha concentración en protesta pola reestruturación do grupo que implica fechamentos ás 12 horas na praza de Lugo.

Traballadoras e traballadores das firmas Oysho, Massimo Dutti, Zara Home e Pull&Bear, todas elas pertencentes á multinacional Inditex, están chamadas a unha xornada de folga a próxima segunda feira, 31 de maio, en protesta polo que a CIG considera un "ERE encuberto". Malia que a manifestación central terá lugar ás 12 horas na coruñesa praza de Lugo -onde hai comercios de todas estas marcas e algunha máis-, o sindicato insta ao paro a todo o persoal das distintas tendas de Compostela, Ferrol e Narón. A central sindical fala de expediente de regulación de emprego pola previsión de acometer feches de estabelecementos e rescisións de contratos de cara ao anuncio do grupo de querer centrar maiores esforzos no "proceso de dixitalización das vendas". "Este conflito haino que enmarcar no proceso iniciado pola multinacional a primeiros de ano e que en Galiza suporá o feche de 24 establecementos, dos que até o momento se materializaron 12", explican fontes sindicais. Neste sentido, malia que si transcenderon algúns traslados, a CIG sostén que as despedidas "non van acompañadas dun proceso de recolocacións para as traballadoras e traballadores afectados, con garantías de mantemento dos empregos e das condicións laborais e salariais". A respecto do cambio de postos, afirma que boa parte das prazas "non teñen un mínimo de calidade". "A alternativa que teñen as traballadoras é acollerse a unha praza en peores condicións, algunhas con xornadas semanais ridículas ou con horarios que lle impiden conciliar, polo que ao final se ven obrigadas a marchar cunha indemnización mínima", lamenta o responsábel de comercio da CIG-Servizos da Coruña, Roberto Pérez. Ademais, acusa á multinacional de recorrer a "criterios arbitrarios, inxustos e incertos" para facer esta profunda mudanza na súa rede comercial a pé de rúa. "A consecuencia deste pésimo acordo é que as traballadoras das tendas que pechan antes teñen máis opcións de coller unha praza en mellores condicións que as das tendas que pechan máis tarde, con independencia da súa antigüidade ou da xornada que tiveran previamente", comenta, a modo de exemplo.


Summary: A Mesa entrega no Parlamento as firmas en apoio da iniciativa Xabarín para mellorar a programación infantil e xuvenil en galego

A Mesa pola Normalización Lingüística entregou na mañá desta cuarta feira no Parlamento de Galiza máis de 33.000 sinaturas en apoio da Proposición Non de Lei de Iniciativa Popular ao Parlamento de Galiza para instar o Goberno galego a tomar as medidas precisas para que a CRTVG aumente a oferta en galego destinada á infancia e á mocidade nas televisións públicas a través dunha canle "Xabarín". Unha oferta, explica a entidade, "con programación atractiva, actual, educativa e de produción galega dirixida ao público infantil e xuvenil e dispoñíbel en todas as plataformas dixitais, así como nunha App actualizada para todos os dispositivos e que conte ademais con programas e xogos". A iniciativa tamén insta tamén a que toda a programación televisiva, incluídas as plataformas e TVE, teñan versión en galego orixinal, dobrada ou lexendada. "A porcentaxe de galego na programación infantil e xuvenil é do 4,6% durante a semana e cae ao 2,7% na fin de semana" "A enorme cantidade de sinaturas recollidas a pesar das dificuldades no contexto sociosanitario actual demostra que o problema da lingua galega no audiovisual e outros sectores non é de demanda senón de ausencia de oferta", asegura o presidente da entidade, Marcos Maceira. Neste sentido, Maceira lembra tamén que "a porcentaxe de galego na programación infantil e xuvenil é do 4,6% durante a semana e cae ao 2,7% na fin de semana e que a programación en galego só está garantida por unha única canle, a TVG". "No contexto das plataformas dixitais o galego, simplemente, non existe", denuncia. "A unanimidade social arredor da Iniciativa Xabarín débese reflectir nun apoio unánime do Parlamento", afirma Maceira. Neste sentido, o responsábel da entidade de defensa da lingua advirte que a Mesa traballará os próximos días en conseguir o voto afirmativo de todos os grupos parlamentares. A Mesa anunciou que após o debate parlamentar a iniciativa continuará desenvolvéndose para que a nova lei do audiovisual que presentará o goberno español recolla estas demandas estabelecendo unha porcentaxe de galego igual a do castelán en todas as emisións orixinais, dobradas ou lexendadas, lineais ou baixo demanda, así como igualdade no financiamento anticipado das producións. "A situación do galego non é irreversíbel se entre todas e todos traballamos para mudala", salienta Maceira, "e iso pasa, en primeiro termo, por garantir a presenza do galego en todos os espazos tamén o audiovisual que cada vez máis ocupa un espazo central no lecer da mocidade". A Mesa agradeceu aos centos de estabelecementos comerciais e de restauración, persoas voluntarias e as entidades sociais que mantiveron até o final con moitas dificultades a colaboración coa iniciativa.


Summary: Pór fin ao negocio coa saúde e os servizos sociais é a principal demanda dos colectivos relacionados cos maiores ao futuro Goberno da Xunta da Galiza

A política de ceder a xestión das infraestruturas públicas da dependencia ás empresas privadas centra as críticas dos colectivos consultados por Nós Diario, que apostan por redefinir os servizos sociais cara a un modelo "100% público", é dicir, da titularidade da Xunta e cunha xestión desde o público. Neste sentido, coinciden na necesidade de contar con residencias de maiores con menos prazas e desbotar os centros con 150 usuarios. Así, Francisco V. Vizoso salienta tamén que "os servizos de atención no fogar deben ser unha prioridade real para todas as Administracións, e isto debe concretarse no incremento do seu financiamento e en avanzar na súa remunicipalizacion". Desde Rede apuntan aos cambios lexislativos como base para o novo camiño: "Convivimos cun guirigai espantoso de normativas, ordes, decretos, meros parches dunhas normas orixinais obsoletas que manan do século pasado. Na nova lexislación teñen que estar representados os actores principais, entre eles usuarias e familias, deixadas de lado nesta pandemia". Por outra banda, Vizoso engade que a Inspección deberá ser un instrumento que "contribúa a mellorar a calidade da atención á dependencia". Francisco V. Vizoso: "Un servizo galego de atención pública á dependencia é prioritario" Portavoz do Movemento Galego en Defensa das Pensións Públicas (Modepen) "A principal lección que deberían tirar os que gobernen na próxima Xunta do que pasou nas residencias nesta primeira vaga da COVID-19 é que hai que comezar unha nova etapa na abordaxe das políticas dirixidas aos maiores e dependentes na Galiza", afirma Vizoso, para engadir que "avanzar na construción dun servizo galego de atención pública á dependencia debería ser a tarefa prioritaria" da futura Xunta. Para Vizoso o Goberno "debe comezar unha política activa de construción de residencias públicas, pois desde hai máis de 10 anos non se crean novas residencias de iniciativa e xestión pública", que se afaste do modelo de "macro residencias" e aposte pola "atención personalizada". Paulino Campos: "Feixoo fixo un papel comercial a prol dos intereses das xestoras" Presidente de Rede, a Federación Galega de Asociacións de Familiares e Usuarias de Residencias "O principal desexo de Rede é que non volvan rexir os destinos dos maiores na Galiza os homes e as mulleres que estiveron na primeira líña gobernamental durante a pandemia e na última lexislatura, comezando polo presidente da Xunta, que fixo un papel fundamentalmente comercial a prol dos intereses económicos das xestoras e grupos que dominan, sen escrúpulos, o espazo dos servizos asistenciais e residenciais para maiores e dependentes neste país", salienta Campos, que ve necesaria unha "Lei orgánica de protección dos dereitos das persoas maiores" a nivel estatal e que desenvolva unha "Lei de residencias" na Galiza, coas competencias transferidas. Maribel Barreiro: "A privatización dos servizos sociais non funcionou" Portavoz do colectivo de Traballadoras das Residencias Galegas (TreGa) "Hai que reformular a privatización dos servizos porque non funciona en todo o Estado. Aquí, nas residencias públicas non houbo practicamente casos de COVID-19, ao contrario do que pasou nas privadas", sinala Barreiro, que destaca a necesidade de "crear prazas públicas" nos centros de maiores pola situación demográfica. "Cos Gobernos de Feixoo en 11 anos non se creou ningunha", indica. Ademais, apunta a residencias de menor capacidade e máis específicas: "Debería haber unidades de saúde mental para persoas maiores por un lado, por outro centros para persoas con dependencia física e non deterioro cognitivo, e outros lugares para persoas que acoden por emerxencia social". Elvira Iglesias: "Servizos 100% públicos. A costa da saúde ninguén se ten que facer rico" Representante do colectivo de xubilados, xubiladas e pensionistas da CIG "A nosa petición é a que levamos facendo anos: os servizos sociais teñen que ser públicos e non privados para que uns sexan ricos", explica Iglesias, que reclama un mellor servizo de atención no fogar e axudas para familiares que atenden dependentes. "Feixoo non só privatizou, vendeu as residencias a fondos voitre como DomusVi. As residencias precisan ter o persoal suficiente e ser 100% públicas. A costa da saúde ninguén se ten que facer rico", engade, para apuntar que na central sindical están a debater sobre a necesidade de "repensar" as dimensións dos centros de maiores. Para Iglesias, o actual Goberno "ten que darse conta de que a sanidade privatizada causou un gran problema coa COVID-19".


Summary: Unha semana despois da súa finalización, os principais datos da pandemia da Covid-19 manteñen unha tendencia descendente.

Unha semana despois da finalización do estado de alarma, que supuxo a caída do fechamento perimetral e do toque de queda para toda Galiza, os principais datos da pandemia da Covid-19 manteñen unha tendencia descendente. En concreto, de acordo coas cifras publicadas hoxe pola Consellería de Sanidade e con rexistros até as 18 horas do sábado, hai nos hospitais galegos un total de 173 persoas ingresadas con coronavirus, que son 29 menos que as 202 de sete días atrás. Ademais, esta baixada mantense tanto nas hospitalizadas en planta, que son 138 -20 menos que a primeira xornada sen estado de alarma-, como nas unidades de coidados intensivos, xa que este domingo se sitúan en 35, nove menos que hai unha semana. Na mesma liña, Galiza conta agora con 2.832 casos activos da enfermidade, 65 menos que os 2.897 de sete días atrás, mentres que se detectaron 126 novos contaxios nas últimas 24 horas, fronte aos 189 do dato de hai unha semana. Comparativa co sábado En calquera caso, facendo unha comparativa entre onte e hoxe, tan só a presión hospitalaria repunta lixeiramente, cunha persoa ingresada máis, mentres que os casos activos e as infeccións notificadas continúan en descenso. No que respecta aos hospitais, as 173 ingresadas na Galiza repártense entre as 138 en planta, catro máis que nos datos do sábado; e as 35 na UCI, tres menos. Por áreas sanitarias, o ascenso nas hospitalizadas reprodúcese na de Vigo, con 50 ingresadas (+2), a pesar de que baixan a 10 (-1) as pacientes críticas; na Coruña-Cee, con 46 hospitalizadas (+1), das que oito están en coidados intensivos (-2); e en Ourense-Verín-O Barco, con 14 (+2), deles dúas (sen cambios) en UCI. Mentres tanto, non varían con respecto a 24 horas atrás a área de Lugo-A Mariña-Monforte, con 10 hospitalizadas, dúas deles en críticas; e a de Ferrol, con seis ingresadas, das que unha está na UCI. No lado oposto sitúanse as áreas de Santiago-Barbanza e Pontevedra-O Salnés. Esta última contabiliza este domingo 27 ingresadas con Covid-19 (-2), aínda que se manteñen en nove as de coidados intensivos, mentres que na santiaguesa hai 20 hospitalizadas (-2), das que tres están na UCI. Seguen á baixa os casos activos En canto aos casos activos da enfermidade, descenderon por cuarto día consecutivo e, de acordo cos datos deste domingo, sitúanse en 2.832, 33 menos. Esta baixada replicouse en practicamente todas as áreas sanitarias. Tan só suben na área de Ferrol, até as 87 pacientes (+2), aínda que na de Ourense-Verín-O Barco esta cifra segue en 211. Así, descenderon nas áreas de Vigo, até os 849 (-5); na da Coruña-Cee, a 628 (-14); en Pontevedra-O Salnés, a 452 (-6); en Santiago-Barbanza, a 428 (-5); e en Lugo-A Mariña-Monforte, até os 177 casos activos (-5). Suben os contaxios Así mesmo, en toda Galiza detectáronse nas últimas 24 horas 126 novos contaxios de Covid-19 a través de calquera tipo de probas -118 casos confirmáronse cunha PCR-. Esta cifra, que é a máis baixa da semana, implica un descenso de 50 con respecto aos 176 que se notificaron a xornada anterior. Do total das infeccións rexistradas, a área sanitaria de Vigo suma 34 novas, mentres que na Coruña esta cifra ascende a 30. A de Santiago notificou 20, a de Ourense 16, Lugo 10, Pontevedra nove e Ferrol só sete. Por tanto, as contaxiadas de Covid-19 desde o inicio da pandemia en toda Galiza elévanse a 124.833, das que 30.085 corresponden á área da Coruña; 24.432 á de Vigo; 19.593 á de Santiago; 15.545 á de Ourense; 14.026 á de Pontevedra; 12.633 á de Lugo; e 8.519 á de Ferrol. PCR e positividade Desde o inicio da pandemia, Galiza realizou 2.167.999 PCR, o que supón que nas últimas 24 horas se fixeron 6.335 probas, arredor de 200 menos que as do día anterior. Pola súa banda, a taxa de positividade -porcentaxe de infeccións por test PCR realizados- volveu descender até 2,4%, despois do 3% do sábado, e segue por baixo do 5% que a Organización Mundial da Saúde (OMS) fixa para dar por controlada a pandemia. A última vez que a Comunidade galega excedeu esta barreira foi o 15 de febreiro. Falecidas e curadas Galiza acumula desde o inicio da pandemia 2.401 persoas falecidas diagnosticadas con Covid-19, despois de que na xornada do sábado Sanidade non notificase ningunha nova vítima. En canto ás persoas curadas deste coronavirus desde o inicio da pandemia, ascenden a 119.624, o que supón que no último día recibiron a alta 159 pacientes.


Summary: O Concello lugués valora a posibilidade de convocar un referendo para dedicir a ubicación do recinto das festas en vindeiros anos, despois de que a Xustiza, a instancias dunha vintena de veciños, obrigue a que as atraccións e tómbolas non superen os 45 decibelios

"Non atoparedes -asegúrovolo- no Outono galego festa máis cabal nin días máis fermosos". Deste xeito definiu Álvaro Cunqueiro as festas do San Froilán de Lugo, unha das citas festivas con máis sona do país que, en oito días de troula, marcan na cidade da Muralla o paso do verán ao outono mentres recibe a milleiros de visitantes procedentes de toda Galicia e tamén de fóra dela. Nos días grandes, auténticas mareas humanas colapsan rúas e prazas á procura do polbo, dos concertos, das atraccións de feira ou dos postos de venda ambulante. É unha combinación de festa, música e moita xente que dá como resultado a ledicia dos festeiros e festeiras, un ambiente de xolda como poucos... e tamén ruído no centro da cidade. Entre todos estes elementos clásicos das festas cada ano cólase un non tan agradable: as protestas do escaso número de veciños que habitan no entorno do recinto feiral e que cada ano insisten en non ter que aturar o son da festa durante o seus oito días de duración -do 4 ao 12 de outubro-. Desta volta deron un paso máis, á Xustiza. E gañaron. Son, nomeadamente, 18 veciños e veciñas dos arredores do parque de Rosalía de Castro, nestes días xa poboado de tómbolas e carruseis. Nunha zona privilexiada da cidade na que os protagonistas son os edificios públicos -institutos de ensino secundario, xulgados...- os seus habitantes decidiron denunciar ao Concello e o xulgado do contencioso administrativo optou por ditar un auto de medidas cautelares: as festas poderanse desenvolver no seu lugar de costume, pero non poden superar os 55 decibelios polo día e os 45 entre as dez da noite e as oito da mañá ou, o que é o mesmo, o son que emite unha concentración de persoas tan voluminosa coma esta, sen necesidade de ningún ingrediente adicional como a música ou a megafonía dos carruseis. As únicas excepcións serán os días 5 e 7, no que horario se amplía ata as 12. O xuíz obriga a que o recinto feiral non supere os 45 decibelios durante a noite, agás dous dos oito días de festa "Non hai volta de folla", di o tenente de alcalde lugués, o tamén edil de Cultura e responsable das festas, Antón Bao, contrariado pero resignado a "cumprir" un auto que é un verdadeiro terremoto para o San Froilán. O consistorio baixará o volume do fío musical e comunicaralles aos feirantes o contido da orde xudicial. Pero pouco máis pode facer, ademais de dotar á Policía Local dos correspondentes sonógrafos que esixe utilizar o xuíz. Neste contexto, á estupefacción municipal engádese o monumental cabreo dos responsables dos carruseis e a contrariedade do resto da cidade, que ve como 18 das case 100.000 persoas que viven nela obrigan a celebrar as festas grandes de Lugo cun inédito sixilo. Neste contexto, Bao explica que o goberno local xa valora seriamente a posibilidade de convocar un refeerndo "para que os cidadáns de Lugo se pronuncien sobre onde queren que se ubique a festa", se no lugar de costume ou nunha zona deshabitada, no que o ruído non sexa un problema para ninguén. "O San Froilán non son as festas do Concello, nin as festas do Bloque, do Partido Socialista ou do Partido Popular, son as festas de todos os lugueses e luguesas, por iso eu penso que habería que facer unha consulta popular", advirte. Así e todo, o día 4 arrinca o programa festivo e resta saber se o auto xudicial bate ou non coa realidade. Web das festas, co programa de actos


Summary: O Museo provincial acollerá a mostra realizada pola Fundación Moncho Reboiras até o 14 de xuño.

Esta terza feira (26 de maio) inaugurouse no Museo Provincial de Lugo a exposición "70 anos do Consello de Galiza. O goberno galego no exilio". Unha mostra composta por 8 paneis e diversos materiais orixinais que afondan na constitución, evolución e o papel que xogou o Consello de Galiza como organismo de representación institucional do pobo galego creado no exilio. Unha iniciativa pola que pulou Alfonso Daniel Rodríguez Castelao na altura de 1944 e cuxa historia serve para coñecer o recoñecemento de Galiza como nación. A mostra permanecerá no Museo até o 14 de xuño Para alén dos materiais que compoñen a exposición a Fundación Moncho Reboiras presentará a vindeira semana un vídeo de 12 minutos que, a modo de documentario, explicará a historia do Consello de Galiza. Asemade, organizará unha conferencia da man do historiador e profesor Uxío Breogán Diéguez Cequiel que terá lugar no propio Museo de Lugo o 4 de xuño e que levará por título "O exilio de Castelao e o Consello de Galiza. 70 anos". Na presentación estiveron presentes o delegado de Cultura e Turismo da Deputación, Mario Outeiro, o director da Fundación Moncho Reboiras, Manuel Mera e o propio Diéguez Cequiel que acompañaron as persoas achegadas na visita da exposición neste seu día inaugural.


Summary: Palestra, debate, poesía e música centran o vindeiro 22 de decembro os actos de celebración das tres décadas de vida da organización.

O 10 de marzo de 1988 fundábase formalmente a Frente Popular Galega como culminación da confluencia e unidade de diversas forzas da esquerda independentista existentes naquel intre. Concebida nun primeiro momento como fronte de partidos na que se integran principalmente o Partido Comunista de Liberación Nacional, Galiza Ceive e os colectivos nacionalistas de Compostela, Vigo e Ferrol, mais adiante evoluiría "cara un modelo organizativo e programático de partido comunista de praxe independentista", indican na súa web. O vindeiro 22 de decembro Compostela acolle unha xornada de comemoración dos 30 anos de existencia da FPG e dos 5 de Xeira, unha festa baixo o chamado ferriniano "Reclamamos a liberdade pró noso pobo". Co título "Ollada histórica do comunismo independentista" decorre unha mesa de debate na que estarán Lucía España (militante de Xeira e FPG), Xiana L. Penedo (cofundadora de Adiante e militante da Frente), Pancho Niño (cofundador do PCLN) e Méndez Ferrín (escritor, cofundador da UPG, Partido Galego do Proletariado e militante FPG). Un recital poético ("República escarlata das nosas letras") reunirá Chus Pato, Xabier Cordal, Anxo Angueira e Elvira Ribeiro. A intervención en nome do Comité Central da FPG de Oriana Méndez dará paso ao concerto, da man de Roberto Sobrado, O Leo e Arremecághona e Impacto de Varsovia.


Summary: Como cada sábado previo ao Día da Patria Galega celebrarase a subida ao Pico Sagro, revivindo o ascenso que Castelao realizou en 1924 xunto outros membros das Irmandades da Fala para coñecer os mitos e toda a historia que este cumio alberga desde tempos inmemorábeis. Após o ascenso realizarase un xantar e visitaranse distintos puntos de Vila de Cruces. A benvida recae este ano na escritora Marta Dacosta cun texto inédito da súa autoría composto para inaugurar esta xornada.

Unha nova subida ao Pico Sagro celebrarase o vindeiro sábado 20 de xullo baixo a convocatoria da federación Galiza Cultura, a Asociación Cultural O Galo de Santiago e a AC Vagalumes da Estrada. Conmemórase así o ascenso realizado por Castelao o 19 de xullo de 1924, en plena ditadura de Primo de Rivera, con outros membros das Irmandades da Fala para coñecer os mitos e a historia do pobo galego. Ademais tamén se honrará o discurso épico-lírico "Alba de Gloria" de Castelao, reafirmando con el a vontade de ser e de existir como nación. O ascenso foi e é na actualidade todo un símbolo do nacionalismo galego O ascenso foi e é na actualidade todo un símbolo do nacionalismo galego que abre a reivindicación do Día da Patria Galega. Realízase de maneira ininterrompida desde que estas asociacións o puxeron en marcha no ano 2011, con motivo do 125 aniversario de Castelao. Esta nova edición decorrerá pois o sábado 20 de xullo, arrincando ás 12 horas coa concentración das e dos asistentes no espazo onde até hai uns anos estaba situada a fonte do Pico Sagro, desaparecida hai uns anos. Realizarase aí un recitado de poemas por parte do taller de declamación da Asociación Veciñal e Cultural Agra do Orzán da Coruña. Posteriormente será a quenda da escritora Marta Dacosta, quen pronunciará a benvida coa lectura dun texto inédito da súa autoría creado para esta ocasión. Após o recibimento, comezarase xa coa subida do último treito do cumio do Pico Sagro que se coroará co izado da bandeira da Galiza co escudo da serea deseñado por Castelao, e lerase o "Alba de Gloria" a cago de membros das asociacións culturais O Galo, Vagalumes e a Alexandre Bóveda. Memoria, historia, identidade e reafirmación son os puntos que Dacosta reivindicará no seu texto de benvida Visitaranse tamén as covas do Pico Sagro nun roteiro guiado pola poeta Iolanda Andrei. Posteriormente celebrarase un xantar no restaurante O Peixeiro, en San Miguel de Castro, e a sobremesa estará amenizada polo grupo Maraxe. Ás 16.30 horas comezará o roteiro anual para coñecer a comarca do Ulla. Este ano visitarase o concello de Vila de Cruces e Iolanda Andrei guiará a visita polo pequeno mosteiro medieval de Camanzo, cuxas orixes son do século X, mais a maioría do que se conserva é do XII; mantendo porén no seu interior varias pinturas que datan do século XVI. É dos poucos tesouros plásticos conservados na Galiza deste século. Investigadoras da Universidade Complutense de Madrid tamén están estudando o valioso púlpito que conserva o mosteiro. Esta construción relixiosa adoita estar fechada ao público, polo que é unha oportunidade excepcional podelo coñecer. Desde O Galo afirman en declaracións a este medio que cada ano hai máis xente participando da Galiza e de fóra dela Finalmente, ás 18.15 horas realizarase unha visita tamén guiada polo poboado mineiro de Fontao, onde moitos traballadores das minas eran presos políticos do franquismo que extraían o volframio. O director do Museo da Minaría do Volframio guiará a visita polo propio museo, o cine (hoxe salón de actos), a escola e a igrexa do poboado. A arquitectura deste poboado data dos anos 50 e é moi novidosa a nivel estatal. Aquelas persoas que desexen participar deben porse en contacto coa asociación para organizar os desprazamentos en autobuses e partillar coches a través do email comunicacion@ogalo.gal Desde O Galo, en declaracións a este medio, afirman que cada ano hai máis xente participando, e indican que chegan de todo os puntos da Galiza e mesmo o ano pasado viu xente sarda e en edicións anteriores desde Catalunya e mesmo de Escocia e Bretaña. Falarei da necesidade de recoñecérmonos e de querérmonos", adiantou Dacosta A escritora Marta Dacosta sinalou a Sermos Galiza a importancia da realización deste acto. "Son moi necesarias todas aquelas conmemoracións que nos reafirman na nosa identidade, e o discurso Alba de Gloria é precisamente unha obra de homenaxe o noso pobo", afirmou. "Memoria, historia, identidade e reafirmación" son os puntos que Dacosta reivindicará no seu texto de benvida. "Falarei da necesidade de recoñecérmonos e de querérmonos". * Na fotografía, de arriba abaixo: Manuel García Barros, fillo maior de García Barros, Castelao, Nodar Magán, Manuel Catedo. Á dereita de Castelao está Otero Abelleira e diante da cova Manuel Sinde.