Summary: A neutralidade sobrevida de Núñez Feixóo respecto do proceso de sucesión de Raxoi non resiste a sucesión de acontecementos. Se xusto antes de subir ao avión que o levou esta mañá ao congreso do PP en Madrid calaba a súa aposta "por coherencia e non influenciar". O certo é que prodigou acenos de apoio a Pablo Casado, o candidato máis dereitista.

"Dado que non me presentei, non tería moito sentido que me presentase a través doutro candidato", expuxo. O seu estraño e inesperado recuar a última hora, despois de meses -anos- postulándose para o labor converteuno no apoio máis cobizado polos aspirantes Casado e Soraya Sáenz de Santamaría. Mais, en realidade, coa ex vicepresidenta do Goberno mantivo un soterrado enfrontamento delongado no tempo. O silencio de última hora de Feixóo non oculta que cargos do partido e do Executivo galego próximos a el si se decantaron. E fixérono por Pablo Casado, que se está situando discursivamente no extremo dereito do PP en relación ao aborto, ao soberanismo catalán ou ao feminismo. Estes posicionamentos non parecen, porén, disgustar aos presidentes provinciais dos populares na Coruña, Diego Calvo, nin en Pontevedra, Alfonso Rueda. Os históricos adversarios internos de Feixóo no PP galego anunciaron, pola contra, que están con Sáenz de Santamaría. O presidente da Deputación de Ourense e máis do PP desa provincia, José Manuel Baltar, de maneira pública e expresa. E o portavoz dan dereita no Senado, o lucense José Manuel Barreiro, que no seu día competiu con Feixóo polo liderado do PP galego, fíxoo nas redes sociais. A aparente neutralidade de última hora de Núñez Feixóo ten así unha dobre lectura. Por unha banda, non quere que as liñas de división que atravesan o partido en Galiza queden máis expostas do necesario. Pola outra, se cadra intúe que o seu candidato predilecto -Pablo Casado- pode non ser finalmente o vencedor do congreso. "A miña preocupación é o día despois do congreso", dixo antes de subir no avión esta sexta feira.


Summary: Os números rachan os argumentos económicos de Bruxelas. Nin o rescate do Estado español nin a vitoria dos partidos pro-rescate en Grecia frean a desfeita.

Horas despois da celebración das eleccións gregas a situacón da economía da Eurozona non da sinais de recuperación. Hoxe mesmo a prima de risco dos bonos españois a dez anos disparouse até acadar outro record histórico: os 583 puntos básicos. Estes días pasados Bruxelas argumentou que a recuperación económica da zona euro pasaba por unha vitoria da dereita en Grecia despois do rescate ao Estado español por valor de 100.000 millóns. Os mercados non pensan o mesmo e o bono a 10 anos móvese nunha elevada rentabilidade e por primiera vez por riba do 7%, mentras que o alemán, a referencia para os inversores, atópase no 1,4%. Unha das razóns destas altas cifras é a desconfianza dos inversores en que o goberno de Rajoy poda devolver o que debe e unha esixencia maior cara unha inversión considerada "de risco". Unha das razóns destas altas cifras é a desconfianza dos inversores en que o goberno de Rajoy poda devolver o que debe DúbidasAgora a aportación europea de 100.000 millóns de euros pode ser máis un problema que unha solución polas dúbidas que están a ter moitas das inversións tradicionais en débeda do Estado español. A pouca información que ao respecto difunde o goberno de Rajoy tampouco axuda. Aínda hoxe non se sabe en que prazos e condicións poderán acceder a esta inxección de capital as entidades bancarias, nin cal será a institución europea que aportará os fondos. Tampouco hai cifras claras das cantidades que precisarán estas entidades nin como nin cando será a devolución do prestado. Por último a posibilidade real, segundo afirma o propio Eurostat, de que a devolución deste rescate europeo sexa a través de débeda pública fai máis intensa a sensación de inseguridade entre @s inversor@s.


Summary: Vitoria sen brillo en Riazor, con goles de Marchena -em semi-chilena, nunha acción a balón parado- e o canteirán Luís.

Nada sustancial mellora en Riazor nos aspectos chaves do xogo. Apenas hai desbordamento polas bandas, Borja é un robinson nunha illa deserta, Rudy peléxase tanto co balón (cuxo control se lle resiste por veces) como coas pernas dos contrarios, as bancadas desesperan cos centros de Manuel Pablo (foi incapaz de pór un só con xeito na área madridista) e só Culio acerta a provocar conatos de incendio na zaga rival. Xa é hora, polo demais, de que JuanDo se espila e abandone certa timidez contemplativa que o lastra a el e a unha equipa que del tanto depende. Certo é que as fortalezas da equipa de Fernando se manteñen. O Deportivo voltou a sumar unha nova xornada sen conceder un só gol. No que levamos de campionato, 12 capítulos, o combo galego só encaixou 7 goles (5 deles en accións a balón parado). É co Barcelona a equipa menos goleada da elite do fútebol estatal. O Real Madrid Castilla, unha equipa de escasísimo empaque, non inquietou o máis mínimo a Lux. O seu traballo básico foi coser a patadas a Culio e entorpecer a un Rudy que en ocasións dá toda a impresión de que non necesita moita axuda, de que é perfeitamente capaz de atrapallarse só. Até tivo o detalle de se deixar expulsar a un fubolista ao comezo da segunda metade. Pouco fútebol ofereceu o filial branco, máis alá dun bon toque de pelota nalgúns dos seus máis cualificados elementos. Moi pouco para engaiolar a Ancelotti, certamente. Xa é hora de que JuanDo se espila e abandone certa timidez contemplativa Frente a iso, o Deportivo só foi quen de chutar dúas veces entre os tres paus. As dúas foron gol. Dúas dianas de dous suplentes. Un Marchena que deixou boas sensacións na súa estrea como titular e un Luís Fernández que nos poucos minutos que estivo sobre o relvado mostrou máis capacidade para se oferecer ao resto da equipa do que un desligado Borja Bastón. En definitiva, o mellor, os 3 pontos, a segunda vitoria do Dépor na casa no que vai de campionato. A equipa coruñesa é terceira, con 20 pontos, a 1 do Lugo e a a 6 do líder Recreativo, precisamente o próximo rival da equipa de Fernando. Deportivo: Lux; Laure, Marchena, Insua (Kaká, m. 44), Luisinho; Álex Bergantiños, Juan Domínguez; Rudy (Núñez, m. 59), Culio, Luisinho; y Borja (Luis Fernández, m. 84). Real Madrid Castilla: Pacheco; Llorente, Pulido, Cabrera, Casado; Benavente (Jaime, m. 61), Omar Mascarell, José Rodríguez, Lucas Vázquez (Rozzi, m. 74); Burgui (Quini, m. 51) y De Tomás. Goles: 1-0, m.14: Marchena. 2-0, m. 92: Luis Fernández.


Summary: O monográfico desta semana aborda a educación en igualdade desde distintas perspectivas. Coordinado por Cristina Bajo, o A FONDO, que xa está dispoñíbel na loxa, trata de fornecer as claves para dilucidar que pode facer cada un e cada unha de nós, de maneira individual e colectiva.

O A FONDO número 132, xa á venda na loxa, analiza o reto de educar en igualdade. "Como poderíamos desenvolver a igualdade nas propias casas, nos espazos onde participamos, nas nosas profesións? Pensamos que xorde de maneira espontánea? É cuestión de coñecemento, vontade e dotación das ferramentas necesarias por parte das administracións", apunta Cristina Bajo, coordinadora deste A FONDO, que é consultora de Xénero e integrante de varios grupos de acción feminista. En "A educación non feminista é irremediabelmente machista", Andrea Souto, estudante da UDC, explica por que a violencia contra as mulleres nunca sería concibíbel de non ser pola súa subordinación fronte aos homes, "producida e reproducida polo patriarcado". A autora presenta a súa análise sobre o feminismo en base á súa experiencia como estudante. Ana María García, asesora legal e consultora, tamén xerente da consultora Femlegal, especializada en xénero, expón en "Inquietudes educativas dunha nai feminista", a súa perspectiva como nai que acredita en que o xerme para o cambio se atopa na escola xeradora de conciencia crítica e tamén na casa. A continuación, Cristina Bajo, que tamén imparte formación e conferencias sobre Igualdade, entrevista Cristina Villar, doutora en Ciencias do Deporte e profesora na UDC. Na conversa, a entrevistada, experta en Igualdade e Sufraxismo, aposta en introducir a perspectiva feminista en calquera ámbito. Botando man da súa experiencia como profesora universitaria, Cristina Villar apunta como unha das dificultades para educar en igualdade as miles de mensaxes regresivas que reciben cada día todos os rapaces e rapazas. "Mentres tanto, educación crítica" é o artigo de análise de Carmen Galdón Corbella, socióloga experta en feminismo, que dá conta da importancia dos axentes socializadores na creación da conciencia de xénero, nomeadamente, da familia. Ademais, Sabela Pérez, profesora feminista xubilada, pon de manifesto en "Como educar en valores igualitarios" abre o debate sobre o enfoque dos contidos curriculares na escola coa implicación de toda a comunidade educativa. Por último, Cristina Bajo fecha como coordinadora este A FONDO coa peza de conclusión "Desde Rousseau á Lei Wert. Cara a onde vai a educación en igualdade?"


Summary: O goberno autonómico do PP fixo crecer a débeda pública nuns 7.000 millóns de euros nun lustro malia recortar servizos públicos, creando unha xigantesca hipoteca.

Chámanlle debedocracia, e moito diso hai. Malia o discurso da suposta austeridade, e de visíbeis recortes sociais e laborais, a Xunta de Galiza case triplicou a súa débeda dende que Feijóo tomou o mando de San Caetano en 2009. Se nesa altura, logo de catro anos de bipartito, o executivo autonómico debía uns 3.800 millóns, agora xa son 10.028 os que ten pendentes, non están moi claras as razóns nin a quen. Son datos oficiais, do Banco de España. A aposta por non "alimentar o déficit" resólvese como falsa. Só no primeiro trimestre deste ano, aumentou un 9,82% en relación ao anterior, até representar esa hipoteca pública o 18,2% del Produto Interior Bruto (PIB) de Galiza. Só fóra do sector administrativo, nos últimos tres meses a Xunta xerou 163 millóns de débeda Namentres, as empresas públicas non incluídas no sector administracións da Xunta sumaron no primeiro trimestre 163 millóns de euros de débeda, importe que representa o 0,3% da economía galega, a pesar de que nese sector laboral -ao igual que no administrativo- case desapareceron por completo tanto a entrada de novo persoal como varias pagas normativas, suposto aforro que non é constatábel nos datos oficiais.


Summary: Na Comisión de Medio Ambiente, o Goberno galego respondeu a preguntas do Bloque sinalando que, tal e como denunciaran desde a Asociación pola defensa da ría e desde o Concello de Pontevedra, a Xunta deu por bos os informes da empresa.

Foi un domingo, o 11 de agosto, cando a Asociación pola defensa da ría de Pontevedra (de aquí en diante APDR) alertaba dun posíbel escape na planta que a pasteira Ence posúe en Lourizán. Sen poder confirmar este extremo por parte da empresa, o Concello de Pontevedra informou de que foran varias as persoas que desde distintos puntos do territorio se rexistraran chamadas alertando dese escape e dando conta das irritacións sufridas. Ence non avisou ninguén do acontecido e, cando o Goberno local confirmou que, efectivamente, houbera unha emisión de substancias tóxicas maior do habitual, a dirección da pasteira escusouse aludindo a un mal funcionamento da caldeira sen relevancia algunha para a saúde pública. Que fixo a consellaría de Medio Ambiente? Leu os informes enviados desde a propia empresa, deunos por bos e non enviou persoal da Xunta para comprobar o acontecido até o 20 de agosto, nove días despois do escape. Recoñeceuno esta quinta feira no Parlamento galego o propio PPdG perante as preguntas formuladas ao respeito por Montse Prado, deputada do Bloque. Con todo, nos días posteriores á fuga, a Xunta de Galiza, que contaba unicamente cos informes da propia empresa, saíu en defensa desta sinalando que se tratara dun caso "moi puntual", declaracións que, a xuízo da APDR, do Concello de Pontevedra e agora tamén do Bloque, veñen por de relevo a "conivencia" entre a consellaría e a multinacional pasteira. "Lamentamos que desde o PP contesten ambigüidades no canto de ter un posicionamento claro relativo ao abandono de Ence da ría de Pontevedra e que a súa estratexia sexa consolidar a fábrica nese emprazamento máis aló de 2018", sinalou a formación frontista nunha nota enviada á imprensa en que colocan no tellado da Xunta a responsabilidade de que a pasteira deixe Lourizán nesa data ou perpetúe a súa estadía até 2093, tal e como llo permite a Lei de Costas aprobada en Madrid.


A Facultade de Ciencias Económicas e Empresariais da Universidade de Santiago acollerá ao longo desta próxima semana unhas xornadas sobre a economía galega organizadas pola Asemblea Nacional das Estudantes Galegas. No seu marco, ademais de conferencias e proxeccións, haberá un debate sobre o sector público en Galicia que será moderado por Praza.gal. As xornadas dan dereito á obtención dun crédito académico para os graos de Economía, Administración e Dirección de Empresas, Comunicación Audiovisual, Xornalismo, Ciencias Políticas, Dereito e Historia. Ademais de conferencias e proxeccións, a Asemblea Nacional das Estudantes Galegas organiza un debate sobre o sector público en Galicia con Maite Cancelo, Xaime Barreiro, Xosé Manuel Beiras e Xavier Vence moderado por Praza.gal As xornadas comezarán este luns día 24 coa sua presentación, ás 16 horas, seguida dunha conferencia sobre a confección e a industria galega a cargo do profesor Xoán Carmona e a proxección posterior, con coloquio, do documental Fíos Fora. O martes ás 17 horas o profesor Xaime Barreiro pronunciará unha conferencia sobre a alta velocidade en Galicia e a continuación celebrarase un debate sobre o sector público en Galicia no que participarán o propio Barreiro e os tamén profesores Maite Cancelo, Xosé Manuel Beiras e Xavier Vence. Tanto a conferencia sobre o AVE como a palestra posterior sobre o sector público galego estarán moderadas polo xornalista de Praza.gal David Reinero. As xornadas continuarán o mércores con unha conferencia do profesor Xoán Doldán sobre o proxecto de mega-minaría de Corcoesto e a proxección posterior do filme Lobos sucios cun coloquio coa guionista Paula Cons. O xoves os profesores María Loureiro e Edelmiro López impartirán conferencias sobre a xestión do común e o futuro do rural en Galicia. E o venres as xornadas inclúen unha visita matinal á central térmica das Pontes e, pola tarde, unha conferencia sobre o mercado enerxético a cargo de Adrián Dios e Juan Pablo Álvarez, seguida da proxección do documental Asolagados e un coloquio co guionista Afonso Eiré.


Summary: A superficie queimada polos grandes incendios activos desde a fin de semana en comarcas do surdo país abeira as 9.000 hectáreas. No entanto, agora non hai ningún núcleo habitado en perigo.

A Policía Autonómica comunicou hoxe a detención dun home pola súa presunta autoría de varios lumes nos concellos de Boiro e Lousame. Segundo explica a Xunta, o arrestado foi sorprendido "in fraganti" cando pretendía poñer lume nun monte da parroquia de Cadarnoxo, na localidade de Boiro. As forzas de seguridade localizárono na noite do 13 ao 14 de setembro cun chisqueiro na zona forestal. A detención puido levarse a cabo grazas á axuda dos axentes ambientais do distrito IV do Barbanza.A operación conxunta levaba uns meses en marcha. Xa se lle fixeran varios dispostivos de vixilancia a presunto incendiario, quer polo día que pola noite porque aparecían moitas frontes de chamas pola contorna.Ao varón impútanlle, polo menos, a posíbel autoría dun lume detectado o 8 de setembro na parroquia de Tállara, en Lousame. En calquera caso, a investigación da Policía Autonómica continúa aberta. No que vai de ano xa foronndetidas 47persoas vinculadas a incendios forestais provocados na Galiza. Evolución dos lumes activos A superficie arrasada a estas horas polos grandes lumes que afectan a 15 municipios, a maioría rexistrados ao longo da pasada fin de semana, rolda xa as 9.000 hectáreas. Así o informou a Consellaría do Medio Rural no último parte sobre a situación. Os de maior envergadura que siguen avanzando son os de Vilariño de Conso e Lobios, con máis de 2.000 hectáreas queimadas en cada un. Tamén permanecen activas as lapas en Vilardevós, A Mezquita, Montederramo, Chandrexa de Queixa, Rairiz de Veiga, Cualedro, Manzaneda e Laza, O de Maceda quedou xa extinguido tras levar por diante 222 hectáreas de monte.


Summary: Salvini di que os tempos son outros, e que o seu partido tamén se transformou. De Roma ladroa, a Bruxelas ladro

No principal encontro da Lega Norte, nunha pequena cidade, os políticos presentes definen o movemento como unha familia máis que como un partido de militantes. Parece unha derivación lóxica do espírito que os informa. Umberto Bossi tiña alma de botiguer, á maneira catalá, con pouca formación, sentido sagrado do traballo e da pela. E disciplina social calvinista, mirando para Suíza, con gañas de aplicala por medio da organización. Non chegan a comunidade como o PNV, aínda que bican tamén unha árbore con fitas nas que pon Lega varias veces, antes de que suba para o estrado Salvini, entre berros de Matteo! Matteo! Os alleos, pola rouquedade e o volume elevadísimo dos altofalantes, poden lembrarse dos de Duce, Duce! Pero a cousa non vai por aí; é só a maniera italiana.O orador introduce case ao comezo dúas marcas, unha racista, desprezando os africanos, e outra bélica, loando os mortos italianos da Grande Guerra, e explicando que non puido ser en van, o cal é indicio de que na política europea non vai reinar precisamente a calma despois das eleccións de maio.Parécese a Mussolini tamén en que ataca as mafias e do dito pode deducirse que vai a morte a por elas, como facía o Duce e non era de broma, porque intentou aniquilalas. Durante a II Guerra Mundial os americanos negocian con Lucky Luciano, recluído nos EEUU, o desembarco en Sicilia e o gángster dá orde á Cosa Nostra, xa desde a illa, solto por suposto, para que facilite o asentamento das forzas militares de Usa. El mesmo dirixe a entrada. Despois a Mafia xogará á carta da independencia siciliana; un Singapur mediterráneo que finalmente non sae adiante, pero que estivo na axenda da primeira potencia e tiña apoio importantísimo entre os sicilianos. Salvini enumera as mafias e di que irá a por elas. Parece pois que a subida cara o norte da Ndrarngheta e da Cosa Nostra, para poñer negocio criminoso en Milán non afectou á familia da Lega, ou iso queren aparentar.Con Mussolini non se notan máis semellanzas, só a voz rouca, a afirmación masculina e a corpulencia forte e enérxica, pero supoñemos que iso non é mácula.E cambio de estratexia. Di que os tempos son outros, e que o seu partido tamén se transformou. De Roma ladroa, a Bruxelas ladroa. Cambia pois o obxectivo principal e entón primeiro tomarán Roma e despois tomarán Bruxelas, e queren asentarse seriamente no sur, do que xa non din que sexa vago (de taberna e peonás calabresas) senón vítima de Bruxelas e dos poderes financeiros, igual que Lombardía, Piemonte e Véneto.Distánciase do fascismo nos dereitos individuais. Cada un fai na súa casa o que lle peta, líase con quen quere, e por eses dereitos daría a súa vida, afirma, pero tamén a daría porque todos os nenos teñan un pai e unha nai. Fala, claro está, das adopcións homosexuais. E daríaa tamén, a vida, porque non se produzan crimes como os dos ventres de alugueiro, unha monstruosidade, di textualmente se non lembro mal.Conecta co público, diríxese persoalmente a eles, e describe o que ve. E nun momento di que ve moitas bandeiras. E enumera varias das que ve. E ve de primeira, antes que as outras por tanto, a bandeira de Israel, e dio enfaticamente, e ve despois creo que a de Sardeña, e de terceira ve a estrelada de Cataluña e afirma que a estratexia leguista se estenderá e servirá para construír outra Europa. Non explica moito cal. Despois da referencia á primeira guerra mundial e aos caídos, acolloa algo pensar na Europa na que pode estar pensando. Parece pois que o ministro de interior, el, cambiou o rumbo dos vellos gobernos italianos a respecto de Cataluña. Cando gobernaba o Partito Democratico, colaboraba abertamente na represión do independentismo, permitíndolle por exemplo a Madrid utilizar os barcos de Grimaldi e Moby Lines para aloxar as forzas represivas no porto de Barcelona, segundo analiza Germano Dottori.Salvini cita despois a Simone Weil, intelectual xudía, cuxas teorías acostuman a gustar a esquerdistas e a dereitistas e di que a francesa dicía que: "Primeiro son os deberes e despois os dereitos".Nas mesmas semanas, o primeiro ministro italiano (sostido por Salvini e Di Maio de Cinco Estrelas) reuniuse en Washington con Trump e deu despois unha rolda de prensa na Casabranca. Chamoulle simplemente Donald a Trump e amosouse moi contento porque negociaran cooperación estratéxica. Italia vai ser, dixo, o socio preferente no centro do Mediterráneo para a vixilancia africana, "quasi gemellaggio". EEUU recoñece un papel de lidership de Italia no rol de estabilización do Mediterráneo, especialmente Libia.Os dous países parecen brincar desta maneira por riba da estrutura de poder europeo. Berlín, rival de EEUU, fica desprazado na operación e EEUU faise así co segundo gemellaggio, pois o primeiro é Israel no extremo leste do mar antigo.Cataluña levantoulle a España dores de cabeza co acomodo mediterráneo. Non debe esquecerse que Mariano Rajoy visitou a Donald Trump cando era xefe de goberno, para frear o apoio explícito de USA ao independentismo catalán. EEUU considerábao un posíbel xeito de romper o bloque dominante europeo que lidera Alemaña e no que está España.Os independentistas cataláns pro israelitas, que son moitos e importantes, tanto en ERC como no campo de CiU, vían con agrado hai uns anos a posibilidade de que o porto de Barcelona fose o outro polo mediterráneo de defensa occidental.Despois de todo iso, o presidente Pedro Sánchez loou moito o outro día ao ex presidente Willy Brandt, líder carismático da socialdemocracia e alemán por suposto. Fíxoo no mitin do PSC. Pero seguramente todo se volvese máis suave desde que a xustiza xermana liberou ao presidente Puigdemont, que non por iso deixa de ser tamén amigo de Israel, na tradición dos presidentes da Generalitat.


Summary: O filme Arraianos de Eloy Enciso vén de ser galardoada co premio "Vanguardia y Género" na sección de innovación e experimentación con novas linguaxes no Festival Intenacional de Cine Independiente de Buenos Aires, Bacifi. O filme de Eloy Enciso fora seleccionada pola crítica como mellor película galega de 2012 e galardoada no Festival de Cine Europeo de Sevilla.

Arraianos consigue un novo premio para o novo cine galego ao resultar gañadora co premio "Vanguardia y Género" na sección dedicada á innovación e experimentación con novas linguaxes do Bacifi de Buenos Aires. Eloy Enciso comezou este proxecto en que recolle a vida na Raia Seca hai cinco anos. A película ten feitura de documental mais inclúe tamén ficción con actores e actrices afeccionad@s da mesma terra que se recrea na película. Arraianos é un retrato próximo da vida e do tempo na Raia Seca. Así o ideou o seu director que reparou no primeiro momento na granxa familiar de Meira, en que naceu e en que pasaba temporadas á hora de iniciar o seu segundo film despois de presentar en 2007 Pic-nic. O espazo literario e histórico do Couto Mixto, a existencia dunha república independente entre Galiza e Portugal pareceulle a Enciso abondo atractiva como para afincar alí a súa película. Estreada no mes de agosto do pasado ano en Locarno, Suiza, Arraianos de Eloy Enciso en menos mostrouse no Vancouver International Film Festival de Canadá, no Filmfest Hamburg en Alemaña, no Nouveau Cinema de Montreal, no DocLisboa, n Viennale de Austria ou no Festival de Cine Europeo de Sevilla. A película de Eloy Enciso, seleccionada pola crítica galega a través do blogue "Acto de Primavera" como o mellor filme do ano en Galicia.


Summary: A peza audiovisual estrearase o vindeiro mes de outubro.

Este 10 de marzo saíu á luz o avance do documental que leva por nome, precisamente, 'Galicia, 10 de marzo'. A sinalada data, o Día da Clase Obreira Galega, serve para lembrar o asasinato de dous traballadores galegos, Amador Rey e Daniel Niebla, a mans da policía na cidade de Ferrol. No documental, o director, Roi Cagiao, pretende transmitir o nacemento dunhas protestas nas cales, en palabras dun dos protagonistas "a clase traballadora ergueuse en busca da súa liberación". O sindicalismo galego sae á rúa para reivindicar a "plena vixencia" das loitas obreiras de 1972 Esta peza audiovisual dá voz a moitos e moitas das protagonistas daquelas loitas obreiras, como Rafael Pillado, Fina Varela, Ánxela Loureiro ou Fernando Miramontes, falecido o pasado ano. Nunha entrevista concedida a Nós Diario, o director do documental apuntaba: "Entendo que as dramatizacións son unha cousa moi complicada, que moitas veces se emprega mal, hai que ter moito coidado de como se usan. Moitas veces o que fan é repetir o que che está a dicir a persoa narradora, en lugar de procurar que lle dea un contrapunto. Por outra banda, hai que ter coidado de que non dea pé a confusión no espectador co que é a imaxe de arquivo. É delicado". Roi Cagiao: "A nosa idea inicial deste proxecto era realizar un documental sobre o ano 1972 na Galiza" Cagiao, que xa dirixira a peza documental 'Vigo 1972' sobre as loitas obreiras daquel ano, engadía: "Meu pai foi traballador de Citroën no 72. É curioso como un se dá conta das cousas cando pasa o tempo. El viña do rural é a súa universidade foi a fábrica, onde se formou ideoloxicamente". As pantallas dos cinemas reflectirán como se viviu a elección do comité de empresa, así como a negociación do convenio nos estaleiros ou a repercusión internacional das mobilizacións obreiras que se deron na cidade ferrolá. A estrea terá lugar no vindeiro mes de outubro.


Summary: Ao igual que xa sucedera en 2016, o profesor dirixiuse en repetidas ocasións a unha alumna de primeiro curso referíndose ao seu escote. Foi denunciado e a Universidade estuda a apertura dun expediente sancionador, esixido polo alumnado en repetidas ocasións nos últimos anos.

Unha vez máis o docente dirixiuse en repetidas ocasións a unha alumna de primeiro curso referíndose ao seu escoteLuciano Méndez, profesor da Facultade de Económicas da USC, volve ser noticia por unha nova denuncia presentada por unha alumna. Este martes, nunha das clases de Matemáticas que imparte, o docente dirixiuse en repetidas ocasións a unha estudante de primeiro curso referíndose ao seu escote, dicíndolle "ou vas á última fila onde non te vexa, ou tápaste" ou afirmando que "se quería facer topless era libre de facelo, pero fóra da clase". A alumna increpada abandonou a aula, e o mesmo fixeron o resto dos seus compañeiros, agás un. Ademais, presentou unha queixa no Decanato da Facultade, anunciado que faría o mesmo na Oficina de Igualdade de Xénero da USC.Tralo sucedido a Universidade reaccionou anunciando a suspensión cautelar do profesor e sinalando que "de xeito inmediato procederase a abrir un procedemento sancionador motivado polos feitos protagonizados polo docente", dada "a gravidade dos feitos" e ante a repetición destas condutas, que se veñen sucedendo nos últimos anos.Esta decisión xa foi comunicada á Facultade de Ciencias Económicas e Empresariais, así como á dirección do Departamento afectado, co obxectivo de que se adopten as medidas oportunas para que a docencia poida seguir impartíndose con normalidade por outros profesores á espera da resolución do procedemento sancionador, que será o que estude todas as probas pertinentes tanto da parte denunciante como da denunciada para achegar a oportunas garantías e unha resolución definitiva.A USC xa ten en marcha un expediente sancionadorMéndez foi denunciado no ano 2016 por un suceso moi semellante, que tivo lugar tamén nunha das súas clases en Económicas. Nese momento dirixírase a unha alumna dicíndolle "xa che dixen o primeiro día que me desconcentraba o teu escote" ou "empéñaste en traer escote ata o embigo". Xa nese momento o alumnado realizou varias accións de protesta, esixindo o cese do docente. E a USC suspendeu o profesor por un período de dous meses. Nese momento a Universidade foi criticada por non responder coa suficiente dureza.Xa o ano pasado Luciano Méndez volveu poñerse no foco da atención mediática por mor da publicación duns vídeos na súa conta de Facebook nos que pedía a libre absolución dos cinco integrantes de 'La Manada', considerando que non houbo violación, senón sexo consentido, e acusando á vítima de ter presentado unha denuncia falsa. O ano pasado Méndez volveu poñerse no foco da atención trala publicación duns vídeos nos que pedía a absolución dos integrantes de 'La Manada'Nese momento unha concentración estudantil pediu que o profesor deixase de dar clase na Universidade ao berro de "Luciano, querémoste fora das nosas aulas, da nosa universidade". A concentración esixía que a USC tomase "medidas contundentes e proceda á súa expulsión, xa que non imos tolerar ter na nosa universidade un mestre machista". A Universidade condenou as palabras de Méndez e abriu un expediente informativo para valorar se existía algo punible nas súas declaracións, pero non foi sancionadoAdemais, o pasado ano foi detido pola Policía despois de agredir a dous axentes que lle indicaran que non podía aparcar nun espazo reservado. Finalmente, un mes despois foi de novo detido, desta volta acusado de violencia de xénero, caso no que foi absolto o pasado xullo.


Summary: As relacións do Partido Popular e da patronal galega do xogo chegaron ao Parlamento. Mentres os grupos da oposición afean a conivencia entre a Xunta e o sector do xogo, os populares fan causa coas demandas da patronal do xogo. O PP prepárase para aprobar nas próximas semanas unha rebaixa de impostos sen precedentes para este sector na Galiza. Unha das deputadas que votará a favor da iniciativa é Lupe Murillo, esposa do presidente da patronal galega do xogo, Serafín Portas, e persoa politicamente moi próxima a Alfonso Rueda.

Lupe Murillo é unha das caras máis coñecidas dos populares de Pontevedra. Directora xeral de Conservas Pescamar, unha importante industria pesqueira con sede en Poio, e presidenta do Pontevedra Club de Fútbol, deu o seu salto á política institucional á volta de 2007, cando fixo parte da candidatura de Telmo Martín á alcaldía da cidade e entrou a formar parte da corporación local. A súa primeira experiencia institucional rematou con enfrontamentos co seu xefe de filas, polo que non recuncou na lista do PP na seguinte convocatoria electoral, após unha lexislatura onde se centrou en fiscalizar o Executivo local en asuntos económicos e chocou con Telmo Martín polo seu papel dentro do grupo municipal. Murillo foi recuperada para as listas do PP ao Parlamento da Galiza de 2016 por Alfonso Rueda. Na pasada lexislatura exerceu na Cámara galega como portavoz en materia de deportes da súa formación, ademais de presidenta do Pontevedra é secretaria do consello de administración do Club de Baloncesto Obradoiro de Compostela, facendo parte actualmente da comisión de Educación e Cultura, Economía, Facenda e Presupostos e de Control da Corporación de Radio Televisión da Galiza. A actuación parlamentaria de Murillo non se significa polo seu relevo, de feito hai sectores dentro do PP que sinalan que non se sente cómoda no seu labor e que continúa coa ambición de liderar a lista dos populares á alcaldía de Pontevedra, unha espiña que, segundo estas mesmas fontes, ten cravada. Unha persoa de Rueda A parlamentaria popular está considerada como unha persoa política e persoalmente próxima a Alfonso Rueda. Un e outro fan parte do mesmo grupo social de Pontevedra e partillan de vello círculos de amizade, significándose no caso de Murillo a relación de seu pai, o médico Diego Murillo, co núcleo de Mariano Raxoi e da dirixente popular, Ana Pastor. O xinecólogo Diego Murillo, propietario en tempos do hospital pontevedrés da Merced, presidente estatal durante anos da poderosa mutua sanitaria da AMA, concelleiro da dereita nas primeiras corporacións democráticas na cidade, deputado na etapa de Raxoi á fronte da Deputación de Pontevedra, é unha das referencias da dereita na cidade. A empresaria e deputada do PP alíñase dentro da formación coas posicións políticas e ideolóxicas defendidas pola agrupación de Pontevedra, moi contestada tradicionalmente polas organizacións do partido de fóra da cidade e que actualmente mantén un duro enfrontamento con outras organizacións do partido na zona. Precisamente, o núcleo dirixente do PP pontevedrés foi criticado historicamente dentro do partido polo seu carácter clasista e fechado e por situarse á cabeza das posicións máis dereitistas e menos centradas. Actualmente libra unha batalla con outras organizacións da circunscrición como Vigo e ve perigar a elección de Alfonso Rueda como sucesor de Núñez Feixoo, moi distanciado política e persoalmente desde hai anos do presidente do PP de Pontevedra. Lupe Murillo está casada en réxime de gananciais con Serafín Portas, o presidente da Asociación Galega de Empresas Operadoras (AGEO), a poderosa patronal do xogo da Galiza. O matrimonio ten en común diversos bens e partilla intereses en varias entidades mercantís, entre elas Asociados Aleyago S.L., unha sociedade radicada en Pontevedra, dedicada ao sector inmobiliario onde cada un dos cónxugues dispón de 50% das accións e operan como administradores solidarios. Ao tempo, Murillo declara participacións en Alejandra 2005 S.L. e en 4A de Gestión y Desarrollo, outra mercantil ligada á actividade inmobiliaria. Serafín Portas, presidente da patronal do xogo Serafín Portas ocupa desde hai anos a presidencia da patronal galega do xogo. A entidade denominada Asociación Galega de Empresas Operadoras (AGEO), fundada en 1982 e conformada actualmente por 55 empresas, ten como os seus obxectivos a defensa dos intereses do sector e actuar de enlace entre o mesmo e as diferentes administracións. Segundo Portas, "de nós dependen máis de 1.800 empregos directos na nosa comunidade, máis de 756 empresas e delas, case o 95% son de carácter familiar". Ao tempo, teñen sede na Galiza algúns dos máis relevantes operadores do xogo a nivel estatal e cunha importante presenza internacional, como Comar e Luckia. O seu labor como dirixente patronal combínaa coa súa actividade empresarial. Directivo de Recreativos Portas, unha compañía de carácter familiar de referencia no negocio do xogo na Galiza con sede social en Vigo, fai parte do capital doutras mercantís do sector como, por exemplo, Loterías y apuestas deportivas de Galicia ou Juegos Atres. A primeira delas, con sede en Compostela, ten como razón social "a instalación e explotación de terminais de expedición de maquinas automáticas de apostas, recreativas con premio, máquinas de xogo con ou sen premio". A segunda estádomiciliada en Pontevedra e ten como fin "actividades de xogos de azar e apostas". Os intereses empresarias de Portas non se circunscriben ao sector do xogo. Sen ir máis lonxe, é titular da sociedade Distribuciones Sepot a quen en xuño de 2020 o Concello de Vigo outorga licenza para levantar un restaurante de dúas plantas no porto de Bouzas.Ao tempo, participa do capital Portas Hostelería S.L, unha empresa con sede social en Vigo que ten entre os seus obxectivos "a prestación de servizos de hospedaxe, residencia e hostalaría en xeral, tanto directamente como a través de terceiros". Rueda, o responsábel do xogo na Xunta A relación de Serafín Portas e Lupe Murillo con Alfonso Rueda é coñecida. Precisamente, o departamento da Xunta da Galiza dirixida por Rueda dispón das competencias da Administración galega en materia de xogo, cuxa posición en apoio ao sector é pública. Así, no encontro da patronal galega do xogo decorrida no mes de outubro de 2020 non dubida en cualificalo como "un dos sectores produtivos máis importantes da Galiza", e de presentalo como "un sector ordenado e responsábel". A xestión de Rueda nesta materia está salpicada pola polémica. Así, por exemplo, en 2015, o Partido Popular introduciu unha medicación na Lei do xogo da Galiza de 1985 a través da Lei de acompañamento dos orzamentos para permitir a apertura dun casino en Vigo. A lexislación galega só permite un casino por provincia pero coa mudanza aprobada polos populares en 2015 é posíbel a apertura de "salas auxiliares" dos casinos existentes nunha distancia xeográfica limitada en relación coa matriz, porén a oposición criticou no seu momento esta decisión como unha solución a medida dos intereses dos propietarios do casino da Toxa, o grupo catalán Cirsa e o galego Luckia. O trato de favor ao xogo, no Parlamento A presentación dunha proposición non de lei por parte de Luís Bará deu para un debate na Cámara galega sobre as relacións entre o Partido Popular e a patronal do xogo. Neste sentido, a voceira popular, Paula Prado quixo marcar distancias co sector do xogo e situou a proposta dos nacionalistas como unha iniciativa destinada a tentar confundir a cidadanía sobre esta relación. Porén, Prado negouse a apoiar a solicitude do BNG de estabelecer mecanismos de control nas máquinas comecartos nos locais da hostalaría. O deputado do BNG Luís Bará denunciou as ligazóns do PP e da patronal do xogo. "Hai unha relación de conivencia e moita proximidade política entre a patronal do xogo e o Partido Popular, especialmente en Pontevedra como testemuñan os lazos entre o presidente da patronal do xogo, Serafín Portas, Alfonso Rueda e Lupe Murillo", sinalou Bará, en relación coa lazos familiares e de amizade divulgados por Nós Diario. O parlamentario nacionalista criticou as modificacións da lexislación levadas adiante polo Partido Popular en beneficio do sector do xogo. "A Lei do xogo de 1985 fixou un número de máquinas de xogo máximo para Galiza de 2.000, porén a través dunha emenda recollida na Lei de acompañamento de orzamentos de 2017 abriuse a vía ampliar o seu número e hoxe xa se superan os 3.600 equipos de xogo activos", destacou Bará, quen lembrou que "os galegos destinaron en 2017 1.700 millóns de euros a apostas". A voceira do PSdeG-PSOE na comisión parlamentaria, Paloma Castro Rei, tamén reparou na cuestión. "O discurso da Xunta é ambiguo, un discurso que varía segundo con quen se atopa. Eu entendo que Feixoo teña amizades como se ten comentado aquí e que lle guste quedar ben con elas. Non hai un control estrito que dea unha resposta a unha situación que preocupa, nin que atenda aos parámetros do xogo responsábel, que supoña unha renovación da estratexia anterior", afirmou Castro, quen expresou o apoio do grupo socialista a iniciativa de Bará. A deputada socialista puxo en cuestión o novo anteproxecto da Lei de xogo na que está traballando o Goberno galego. A este respecto, sinalou que "non nos sorprende a proposta tendo en conta a composición" da Comisión do Xogo da Galiza, "un organismo no que ademais dos responsábeis dos diversos departamentos da Xunta están presentes un representante dos casinos, outro dos bingos e outro da patronal do sector".


Summary: Nin pedir a demisión do alcalde de Baralla nin disculpa ás vítimas da represión. O PP négase a condenar o franquismo e opta por se erguer da Xunta de Portavoces da Deputación, convocada polo BNG despois das declaracións nas que González Capón xustificaba a violencia franquista porque, segundo dixo, as vítimas "o merecían".

O PP non reclamará ao seu alcalde Manuel González Capón que dimita do posto de alcalde e deputado provincial nin sequera se desculpará diante dos familiares das vítimas do franquismo. Erguerse e marchar foi a actitude na Xunta de Portavoces da Deputación antes de ter que se manifestar a respecto das afirmacións do alcalde de Baralla nas que facía apoloxía da represión franquista. "O Popular continúa situándose ao lado dos verdugos e non dos demócratas" sinalou o vicepresidente da institución provincial, Antonio Veiga que lamentou que o PP nin reprobara nin pedira a dimisión dos dous cargos que ten González Capón, alcalde e deputado provincial. Para Veiga, González Capón só é o que pon voz ao que pensan o presidente do PP en Lugo, Xosé Manuel Barreiro ou o propio presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijóo. Erguerse da xuntanza O BNG valora que a actitude do PP ao se levantar da Xunta de Portavoces sen debater a postura do organismo a respecto das declaracións de González Capón supón unha nova falta de respecto ás vítimas do franquismo. "A portavoz dos populares, Elena Candia, marchou da xuntanza dun órgano colexiado no que se trataba de buscar unha solución a este conflito; ela, e polo tanto a formación á que representa, burláronse, unha vez máis, de todos os galegos e galegas asasinados polo franquismo. Candia levantouse para non ter que pronunciarse sobre este asunto e calar covardemente como fixo o seu partido xa fai un ano cando se levou a pleno a retirada de honores a persoas do franquismo" explica Antonio Veiga. Pola súa parte, o concelleiro nacionalista en Baralla, X. M. Becerra, tiroulle valora ás desculpas pronunciadas por algún dirixente do PP como o presidente do partido en Lugo, xa que, ao seu ver, nin foron inmediatas nin certas xa que, a tal altura é "inadmisíbel que o PP non teña obrigado a dimitir a González Capón". O edil nacionalista considera que a gravidade das afirmacións de González Capón terían que facer imposíbel que continuase á fronte dun cargo institucional. Un alcalde que fai unhas afirmacións dese tipo non pode seguir nin un minuto máis no sillón da alcaldía" dixo Xosé Manuel Becerra.


Summary: Jaime Eduardo de Olano Vela encabeza a candidatura do PP por Lugo para o Congreso. É licenciado en Dereito e avogado, ademais de concelleiro en Viveiro desde o 2011. Na última lexislatura tamén foi deputado no Congreso.

Que se xoga o pobo galego nas vindeiras eleccións do 28A? Os galegos xogámonos o mesmo que o conxunto dos españois: o que vai ser España nos próximos catro anos. Pero incluso, nesta ocasión, aínda diría máis: xogámonos o que vai ser España no futuro porque, por primeira vez, pode chegar a ser presidente do goberno a través das urnas alguén que pacta con todos aqueles que queren romper España tal e como a coñecemos actualmente, a que foi construída despois da constitución do 78. Por tanto, creo que debemos reflexionar de se nos convén un goberno, avalado por aqueles cuxo obxectivo é dividir ou confrontar, ou, pola contra, un goberno do PP que o único que busca é que cada euro público reverta no beneficio da cidadanía. Un bo exemplo, témolo en Galiza, con Alberto Núñez Feixoo. Que lectura fai da lexislatura anterior a respecto de Galiza? A lexislatura anterior tivo dúas fases ben diferenciadas. A primeira, cun goberno presidido polo galego Mariano Raxoi do Partido Popular, permitiu a Galiza, a través dos orzamentos xerais do Estado, recibir millóns de euros en investimentos dirixidos a incrementar e mellorar as nosas infraestruturas. E, na segunda fase, cun goberno presidido por Pedro Sánchez, na que, practicamente, non se executou nada do que o Partido Popular deixara previsto. Ademais, ao final do mandato, Sánchez presentou uns orzamentos que resumen ben a súa intención: retirar a cada galego 63 euros para darlle 97 euros máis a cada catalán. Por iso, esta segunda parte da lexislatura co goberno do PSOE foi francamente mala para os intereses de Galiza. Os datos son os que dan e quitan razóns, e este recorte lévanos a pensar que os galegos non lle debemos nada ao sanchismo. Cales serían para vostede as tres principais problemáticas que afectan a Galiza? Evidentemente en primeiro lugar que a economía tanto de Galiza como de España funcione porque é a mellor maneira de crear emprego. Despois, por suposto, que exista un novo financiamento autonómico que recolla as sensibilidades de Galiza e, particularmente, un financiamento que teña en conta o custo efectivo dos servizos prestados. Na nosa comunidade autónoma hai moita dispersión e, ademais, conta cunha poboación moi envellecida e, polo tanto, os servizos públicos en Galiza teñen na maioría das ocasións maior custo que noutras comunidades autónomas. Esta será unha das patas importantes que haberá que potenciar na próxima lexislatura. E, en terceiro lugar, que se remate finalmente a conexión ferroviaria coa meseta a través da alta velocidade e se acaden solucións para o tecido industrial. Que deputada ou deputado sería referente para o seu labor no Congreso? Pablo Casado e Mariano Raxoi. Cal será a primeira iniciativa que defenderá no Congreso? Habería que ver que responsabilidades se me encargan na vindeira lexislatura. Pero, respecto a Galiza e á provincia de Lugo, tanto o que fala coma os dous compañeiros que obteremos representación nestas eleccións, estaremos para defender todas aquelas iniciativas que sexan de interese. Unha delas, sen lugar a dúbidas, será que se tomen solucións para garantir o mantemento da principal empresa da provincia. Refírome a Alcoa. Só a planta de San Cibrao representa o 30% do PIB de Lugo. É preciso que se teñan en conta as demandas dos 2.000 traballadores cos que conta a planta da Mariña. Mariano Raxoi así o fixo cando era presidente. El tomou si que tomou un avión necesario e foi a EEUU, onde se reuniu co presidente desta empresa a nivel mundial, chegando a acordos e acadando solucións. A día de hoxe, Sánchez o único que fixo foi darlle as costas a estas familias e á nosa provincia, pois unha das medidas que paliaría a situación sería abaratar o prezo da luz. O Goberno do PSOE sábeo, pero o que tamén sabemos todos os galegos é que xa non engana a ninguén e, neste asunto, carece de vontade política para solventar o problema. Como ve as opcións do PP na cita electoral? Creo que o Partido Popular vai gañar as eleccións e imos ser capaces de formar goberno porque non haberá grandes maiorías absolutas. En Galiza tamén creo que imos saír vitoriosos nas catro provincias e aspiramos, polo menos, a igualar o número de deputados que obtivemos no 2016.


Summary: O Festival Internacional Outono de Teatro de Carballo presentou a súa programación para a trixésima edición do encontro.

O Festival Internacional Outono de Teatro de Carballo (FIOT) celebra o seu trinta aniversario coa edición de 2021, que decorrerá entre o 24 de setembro e o 29 de outubro, retomando así a súa programación habitual. Para conmemorar as tres décadas, o FIOT recorre a varias das compañías que foron merecentes do Premio do Público: así, Ron Lalá, Yllana, Manolo Alcántara ou Talía Teatro farán parte do programa deste ano, xunto con artistas e compañías especialmente queridas polo público do festival, como Chévere, Voadora ou Touriñán. Haberá once estreas absolutas e tres estreas na Galiza Como vén sendo habitual, o certame prestará atención a diversas tendencias escénicas: teatro familiar, propostas de vangarda, novo circo e unha especial atención aos creadores da Galiza. En total, serán 39 os espectáculos que se poderán ver ao longo do mes e medio que dura o FIOT, e estarán acompañados de actividades paralelas e iniciativas de mediación que propiciarán o achegamento de todos os públicos á actividade escénica. Haberá once estreas absolutas: O espello que arde, de FIOT e Lidiss; A parábola do angazo, de Talía Teatro; Foot, de Fran Rei; Don Carnal (contos desvergoñados), de Caxoto; Desta sairemos mellores, de Ángela Triana; e as seis pezas finalistas do V Certame de Micro-Escenas Metro Cadrado, que se representarán en seis puntos do municipio carballés os sábados 8, 16 e 23 de outubro. O festival integra espectáculos que abordan cuestións como a relevancia da cultura para a convivencia, as diferentes violencias sufridas polas mulleres ou as inquietudes sociais da mocidade Ademais, o FIOT acolle a estrea na Galiza doutros tres espectáculos: Solo un metro de distancia, de Serena Producciones; e a versión tanto presencial coma virtual da última creación da compañía Onírima Mecánica, Ronem Ram (Mar Menor ao revés), unha instalación que pon de manifesto a situación de emerxencia ecolóxica na que se atopa o seu ecosistema. A liña de programación xira arredor da idea de como construír o futuro. Os organizadores do FIOT manifestan que "a pandemia puxo de manifesto a fraxilidade física, de sistemas sociais e económicos e do planeta, confrontando co futuro do medio ambiente e, en consecuencia, co dos seres humanos". Para dar resposta aos interrogantes que esta época formula, o festival integra espectáculos que abordan cuestións como a relevancia da cultura para a convivencia, as diferentes violencias sufridas polas mulleres ou as inquietudes sociais da mocidade.


O número de casos positivos por coronavirus en Galicia ascendeu ata 90 este venres, primeira xornada na que, en aplicación dos novos protocolos, as confirmacións son realizadas directamente polo Servizo Galego de Saúde, sen ter que agardar pola ratificación do laboratorio central de Majadahonda (Madrid). Case a metade dos casos continúan a concentrarse na área sanitaria da Coruña (43) e polo momento, só 6 precisan atención en Unidades de Coidados Intensivos.Case a metade dos casos continúan a concentrarse na área da Coruña, cun total de 43 nunha xornada na que se prevén novas restricións por parte dos gobernos galego e centralSegundo a información fornecida pola Consellería de Sanidade, a seguinte área sanitaria con máis casos confirmados é a de Vigo, con 15. En Ourense rexístranse 10, 9 en Pontevedra, 8 en Santiago, 4 en Lugo e un único caso en Ferrol. Alén da devandita media ducia de persoas atendidas nas UCI, a maior parte dos pacientes con infección confirmada están recibindo atención nos seus domicilios, un total de 54, mentres que outros 20 están hospitalizados en unidades ordinarias. As probas realizadas en Galicia eran ata o mediodía deste venres 784, informa Sanidade, nunha xornada na que se prevén novas medidas e restricións tanto por parte do Goberno central como da Xunta, que se reúne en Consello Extraordinario ás 18h deste venres.Cara á preparación ao incremento de casos, a Consellería asegura estar en disposición de incrementar os postos de UCI cando sexan precisos. No eido dos materiais, o Goberno galego daba luz verde este xoves á sinatura dun convenio co Servizo Vasco de Saúde (Osakidetza) para acceder a ata 70.000 máscaras sanitarias. Forman parte dun contrato coa empresa fornecedora Nueva Sibol que o Goberno vasco asinou o pasado marzo cun total de medio millón de unidades."Illamento social" para frear a curva ata o pico previsto en abrilSanidade insiste en "evitar as grandes concentracións" e, cando saian, maiores e infancia estean en espazos abertosEstas son as cifras da expansión dunha doenza que no caso de Galicia, especificou o conselleiro de Sanidade en comparecencia ante os medios na Coruña, continúa en fase de contención. Precisamente por iso, reiterou, "é importante o illamento social", contribuíndo así a cidadanía a frear o incremento de casos na medida do posible ata acadar o pico de contaxios que, segundo calcula o Sergas, chegaría "na primeira ou segunda semana de abril", sinala Jesús Vázquez Almuíña.Nete sentido, o conselleiro subliña que ese illamento non implica un peche "total", pero "si é moi importante tratar de evitar as grandes concentracións". Así, exemplifica, "non significa que as persoas maiores estean sen saír, pero si que saian a espazos abertos e con poucas persoas". No que atinxe á infancia, "os espazos abertos son prioritarios: mellor un parque que un centro comercial e mellor un parque con poucos nenos que con moitos".Estas accións individuais, subliña, axudan a "conseguir un bo illamento" co que "poderemos facer que a curva da epidemia sexa máis progresiva" para garantir a asistencia sanitaria ás persoas que si a precisan . Entre apelacións á "tranquilidade" da poboación, Sanidade lembra que "en caso de que haxa síntomas", a instrución é "quedar na casa e procurar ter tratamentos habituais, con antitérmicos e medidas hixiénicas", así como "airear moito os cuartos".Nesta liña, Sanidade reitera que o teléfono 061 debe ser utilizado unicamente para urxencias e reclama "responsabilidade" á hora de utilizar a liña de información habilitada especificamente para o coronavirus, o 900 400 116. Moita desta información xeral está dende este venres concentrada nun único sitio web do propio Sergas.


Summary: A formación considera que a situación "mudou" desde que decidiu non concorrer aos comicios do 5 de abril que foron suspendidos. Ademais, Pancho Casal e María Chao asumiron a portavocía.

Os inscritos de En Marea decidirán se a formación concorre ás eleccións autonómicas que o presidente da Xunta, Alberto Núñez Feixoo, contempla convocar para principios de verán trala suspensión da cita do 5 de abril, á que o partido decidira non concorrer. Aprobouno neste sábado, 16 de maio, o Consello das Mareas nunha reunión telemática, segundo informou nun comunicado remitido aos medios. Este órgano acordou facer un chamamento a todos os espazos municipais e outras formacións políticas, da forma máis aberta posíbel, para coñecer o seu posicionamiento e implicación de cara ao proceso electoral. A formación quere valorar a posibilidade de conformar unha plataforma electoral ampla á que, de así o decidiren os inscritos, se incorporaría, coa súa posición e liñas políticas en relación ás urxencias sociais, feminista e ambiental. O partido instrumental lembra que anunciara que non participaría nos comicios que se deberían celebrar o 5 de abril "nun exercicio de responsabilidade" para "non fragmentar máis o voto da esquerda". "Nestes meses a situación mudou e para En Marea evidenciouse que esas forzas políticas non son suficentes para conformar unha verdadeira alternativa a Feijoo que a cidadanía precisa nuns momentos tan difíciles coma estes. Falta moita xente", asegura. No vídeo, @panchocasal explica as condicións de En Marea para dar o noso apoio á convocatoria en xullo: pic.twitter.com/KBJalz3lFx— En Marea (@En_Marea) May 15, 2020 Tamén sinala que nas asembleas telemáticas que a formación realizou a pasada fin de semana, con participación de "arredor de 150 persoas", "houbo un amplo consenso referente á que a situación política do país cambiou de xeito radical durante estes meses". "Unha organización política, ante unha situación excepcional e histórica como a actual, debe ter un posicionamento claro e o seu proxecto para a reconstrución do país e para afrontar a nova normalidade", comenta. Ante a "magnitude da decisión", o Consello das Mareas acordou a organización dun plenario telemático para que os inscritos tomen a decisión final sobre a participación electoral, "enfocando o debate sobre a pertinencia de concorrer, a forma de facelo e como artellalo". Nova portavocía No Consello das Mareas desenvolvido neste sábado tamén se tomou a decisión de que Pancho Casal e María Chao asuman a portavocía da formación, un cargo que ostentou até a súa marcha da política o maxistrado Luís Villares. Ao respecto, Chao dixo que "é un orgullo formar parte dunha organización que pon o feminismo como eixo central e transversal das súas políticas, por iso é un orgullo tamén poder pórlle voz".


Existen seres humanos incapaces de reaxir ao se veren en situacións de risco. Fronte ao aparente primitivismo da reacción instintiva, a civilización ten xerado en nós novas capacidades que se activan perante o estímulo acaido. Tal habilidade permítenos avanzar e sobrevivir na perigosa xungla da sociedade contemporánea. Con todo, tanta sofisticación semella servir de ben pouco en contextos primarios de perigo inminente. No ano 1755, a confluencia dunha serie de movementos tectónicos no fondo do Atlántico, con epicentro no sudoeste do Cabo de São Vicente provocou un salvaxe terremoto (a sismoloxía estímalle unha magnitude de entre oito e nove na escala de Richter) que afectou severamente, entre outras, á costa occidental da Península e Marrocos, facendo estragos na práctica totalidade do litoral e destruíndo Lisboa. A reacción das xentes de Lisboa foi, en lugar de fuxir en resposta aos inequívocos sinais de aniquilación, achegarse todos á Baixa para presenciar aquel inédito fenómeno O terremoto arrasou a Cidade, e grande parte dos superviventes fóronse concentrar na área máis despexada do porto, fuxindo dun eventual derrubamento dos edificios. Perante eles, o mar recuou varios centos de metros, descubrindo as súas entrañas e facendo visíbeis os restos de naufraxios que tiveran lugar nas inmediacións portuarias. Estrañamente, a reacción das xentes de Lisboa foi, en lugar de fuxir en resposta aos inequívocos sinais de aniquilación, achegarse todos á Baixa para presenciar aquel inédito fenómeno. Tal abarrote foi branco doado para o retorno do Atlántico, convertido en varias ondas xigantescas que varreron ás súas abraiadas vítimas. A fascinación polas magnitudes e nomenclatura dunha crise económica mantén aos cidadáns engaiolados polos medios de comunicación. A profusión de datos, puntos de vista e leccións maxistrais sucédese – as máis das veces de maneira antagónica – a todas horas, en toda parte. É preceptivo ter unha opinión, formada ou non (nestes tempos, a manifestación da opinión vén adquirindo as pavorosas formas dun acto de fe, tan distante da argumentación lóxica). O mantra reiterado até o fastío adquire dese xeito as facultades dun salmo ou responso que permita acougar das coitas propias ou colectivas. En definitiva, lonxe de orientarnos á formulación dunha posición intelectual, o acceso a un grao de información sen precedentes sobre a magnitude do perigo e a súa inminencia condúcenos ao letargo, á inmobilidade, á parálise fatal. O acceso a un grao de información sen precedentes sobre a magnitude do perigo e a súa inminencia condúcenos ao letargo, á inmobilidade, á parálise fatal Os sentidos do individuo na vida salvaxe fornecíano da información precisa para articular unha resposta as máis das veces providencial, pois dela adoitaba depender a propia vida. Na sociedade contemporánea, a connotación previa da información fai que o cidadán predispoña o seu ánimo en función da fonte informativa - segundo esta estiver ou non santificada polo grupo da súa adscrición -, anula os nosos sentidos producíndonos un efecto hipnótico ou directamente narcótico. Aínda coidamos que os nosos reflexos son quen a nos salvar, fascinados perante o caos. E no entanto, a inmensa onda achégase de vez, ameazando con sepultarnos no fondo da historia. Todo apunta a que a intención dos gobernantes segue a ser enterrar os mortos. Non fica tan claro que se pretenda coidar dos vivos Na Lisboa devastada, a lúcida e racionalista voz do Sebastião de Carvalho e Melo (daquela, aínda non posuía o título de Marqués de Pombal co que había pasar á historia) tiña claras as prioridades: "Cuidar dos vivos, enterrar os mortos". Os sinais que un dexerga nestes tempos non tranquilizan. Todo apunta a que a intención dos gobernantes segue a ser enterrar os mortos. Non fica tan claro que se pretenda coidar dos vivos.


Summary: As outras cidades interesadas, Santiago e Ourense, poderían aínda presentar candidaturas á marxe do Goberno galego.

A Coruña será finalmente a cidade que contará co apoio da Xunta da Galiza para ser candidata a sede da Axencia Española de Supervisión de Intelixencia Artificial (Aesia). Así o vén de anunciar ante os medios o director da Axencia para a Modernización Tecnolóxica da Galiza (Amtega), Julián Cerviño, tras a reunión do Nodo Galego de Intelixencia Artificial (Nodo GalicIA) decorrida esta segunda feira, coa asistencia de representantes do Goberno galego, das tres universidades públicas do país e da Eurorrexión Galiza-Norte de Portugal. Pode a Galiza acoller a futura sede da Axencia Española de Intelixencia Artificial? Durante a xuntanza, de case tres horas de duración, os representantes analizaron máis de 200 indicadores de diversa índole —demográficos, socioeconómicos, loxísticos e científicos— e determinaron que A Coruña é a "cidade idónea" para ser candidata a albergar este organismo. Con todo, está por ver se algunha das outras dúas cidades que xa mostraron interese en emprender a carreira pola Aesia —Santiago de Compostela e Ourense— continuarán nela por separado, posto que o Goberno estatal tamén acepta que sexan as corporacións locais as que presenten formalmente a candidatura. A alcaldesa da Coruña, Inés Rei, acolleu "con moita satisfacción" a decisión da Xunta e insistiu en que a súa cidade "é a mellor situada". Así o manifestou após o anuncio realizado ante os medios. "É unha boa noticia que ten que culminar coa elección de A Coruña como sede da Aesia. Traballaremos para conseguilo", puntualizou Inés Rei, preguntada pola elección.


Summary: O Goberno popular reformou sete normas do Executivo de PSdeG e BNG e promete para o último treito da lexislatura medidas 'estrela' como a Lei de Publicidade Institucional, que vía "urxente" ao principio do mandato

"Non vimos derrubar o que fixeron ben os nosos antecesores". O 14 de abril de 2009 o daquela candidato á presidencia da Xunta, Alberto Núñez Feijóo, expresaba deste xeito no debate de investidura o espírito do que sería o seu futuro Goberno. O seu gabinete fuxiría de revisionismos para, "sen rancores nin dogmas", "coller o relevo" á fronte do país e poder entregalo, "cando corresponda", "coa tranquilidade que dá o deber cumprido". Tres anos despois de que o líder conservador pronunciase as tres palabras e ás portas do que podería ser o derradeiro período de sesións da lexislatura -seráo se, como todo semella indicar, as eleccións se celebran en 2012-, o balance das leis impulsadas pola Xunta que dirixe Feijóo é o mesmo que ao remate do seu primeiro ano de goberno: unha de cada tres leis continúan a ser modificación de normas anteriores, esencialmente do bipartito e, en menor medida, do Executivo de Manuel Fraga e do tripartito do socialista Fernando González Laxe. Feijóo, en 2009: "Non vimos derrubar o que fixeron ben os nosos antecesores" Foi nos primeiros meses de mandato do PPdeG cando as reformas foron máis intensas. En apenas sete meses de mandato efectivo os conservadores modificaron ata sete normativas, algunhas delas cun carácter especialmente simbólico na xestión do bipartito. Así, nos primeiros compases do retorno popular desaparecía da Lei da Función Pública a obrigatoriedade de realizar en galego cando menos un exame de cada oposición da Xunta e a Lei pola que se regula o aproveitamento eólico botaba por terra o decreto co que a extinta Consellería de Innovación e Industria tentara regular o sector. Ademais, nese mesmo ano o Goberno galego mudou en dúas ocasións aspectos da Lei de Pesca, tamén do bipartito, e alterou a Lei de Réxime Financeiro, de Fraga, a Lei de Comercio Interior, do tripartito, e a Lei de Caixas, aprobada tamén por Fraga e modificada previo acordo co BNG. Despois de que o primeiro ano de xestión rematase cun pobre balance de normas novas -deixando a un lado os preceptivos Orzamentos Xerais, só se levou adiante a lei para renovar as concesións de transporte público e outra para realizar modificacións tributarias-, en 2010 o gabinete de Feijóo si desenvolveu con maior intensidade iniciativas novidosas, aínda que cunha forte presenza das modificacións; non en van, 5 das 11 normas que recibiron o visto e prace do Parlamento foron mudanzas de leis precedentes. Neste caso, as modificacións tiveron un abano diverso de orixes, dende o roteiro político do Goberno ata normativas da Unión Europea ou os avatares do sector financeiro. Así, por exemplo, a Xunta modificou máis de vinte leis á vez coa denominada Lei Ómnibus para así cumprir coa esixencia de adaptar a lexislación galega á ditados da UE. Ademais, o proceso de fusión de Caixa Galicia e Caixanova foi o marco para un novo cambio na Lei de Caixas e cuestións esencialmente administrativas deron lugar á reforma da Lei de Gardacostas. Maior contido tiveron os trocos na Lei de de Ordenación Urbanística, que flexibilizou a construción no ámbito rural, ou na Lei do Traballo en Igualdade, que trouxo consigo a fin do Servizo Galego de Igualdade do Home e da Muller. Leis políticas e 'de autoconsumo' Foi en 2010 cando o Goberno comezou, a efectos prácticos, a despregar o seu programa de Goberno e tamén cando pasaron a formar parte do ordenamento xurídico galego dúas iniciativas lexislativas populares -normas promovidas por grupos de cidadáns- que quedaran pendentes da lexislatura anterior. Entre esas primeiras medidas figurou a lei que rebaixou o imposto de transmisións patrimoniais e actos xurídicos documentados na compra de vivenda ou a lei do catálogo de medicamentos, apoiada polos nacionalistas e que daría lugar a un forte conflito da Xunta co Goberno central, aínda presidido por José Luis Rodríguez Zapatero. En 2011 a Xunta reformulou o Banco de Terras e situou o control do déficit no centro da xestión Nese mesmo ano comezou tamén outro dos que pretenden ser emblemas da xestión de Feijóo: a reestruturación do funcionamento interno da Xunta en aras da "eficiencia" e da "austeridade". Esas foron dúas das intencións que o Goberno galego proclamou nese ano para impulsar a Lei de Organización e Funcionamento da Administración Xeral e do Sector Público (Lofaxga), unha norma de amplos contidos que mudou dende a estrutura das consellerías ata a dos entes paralelos, os coñecidos popularmente como 'chiringuitos'. No guión gobernamental teñen a mesma intención catro das leis aprobadas en 2011, un ano na que as modificacións de normas anteriores tiveron unha menor presenza -só foron dúas, unha delas a que reformulou o Banco de Terras- e no que o impulso lexislativo do Goberno foi, en boa medida, de 'autoconsumo', isto é, con sensible influencia no funcionamento da Administración pero con menor repercusión na vida diaria da cidadanía; é o caso, por exemplo, da Lei do Consello Galego da Competencia, da Lei de Patrimonio ou da Lei do Plan Galego de Estatística. Non obstante, dentro desas normativas que poderían ser consideradas 'de autoconsumo' unha delas destaca polo seu fondo contido político: a Lei de Disciplina Orzamentaria. Anticipándose á modificación da Constitución aprobada o pasado verán esta regulasmentación sitúa o control do déficit no centro da acción do Goberno priorizándoo sobre o investimento ou, por exemplo, sobre as áreas sociais da xestión. É con este currículum co que chega o Goberno de Feijóo ao que podería ser derradeiro da lexislatura. Á espera de coñecer o calendario electoral do presidente, o propio Feijóo avanzou nos últimos días a súa intención de aprobar ata vinte e tres novas leis, un obxectivo que semella pouco menos que irrealizable no caso de que os comicios se celebren o vindeiro outono. Neste paquete o xefe do Executivo inclúe algunhas das normas que o seu Goberno considerara "urxentes" ao inicio da lexislatura, como a Lei de Publicidade Institucional. Leis aprobadas dende o inicio da lexislatura Novas Modificacións Total 2009 3 7 10 2010 11 5 16 2011 13 2 15 Total 27 14 41


Summary: En galego, cunha particular versión da letra e moito humor, a parodia do vídeo de Enrique Iglesias rula xa pola rede. Discoteca fronte á rave "relixiosa" e postais no canto de imaxes das cidades galegas. VIDEO NO INTERIOR.

Non tardou en aparecer e poucos datos dos créditos ofrecen. Rodado en Cerdeda,Taboada e Monforte de Lemos segundo din, asinan como "Páramo Pictures" con produción musical de Sueiro & Chis. Coa música da canción "De noche y día" do polémico vídeo de Enrique Iglesias, a parodia ofrece no lugar da rave en Carboeiro, unha festa discotequeira e nunha palleira. Rematan poñéndolle o número de conta a Feijóo para lle pedir "300 euros" mais en pouco desisten xa que chega unha conselleira co maletín dos 300.000 que se lle pagaron a Enrique Iglesias. A iniciativa súmase ao desesperado intento de AdelgazaMos3 por participar na "rave" de Enrique Iglesias. No vídeo, Rogelio Casa Baquero, J.M. García e J. Mos desprázanse a Carboeiro sen éxito ao topar coas portas do mosteiro pechadas. "Enrique, cando é a próxima festa?", pregúntanse, non sen lamentar que o seu exceso de peso pode ser unha das razóns de non entrar no guión do video polo que a Xunta pagou 302.000 euros. O video pódese ver aquí.


Hai máis dun mes, o pasado 18 de setembro, o PP presentou no Parlamento de Galicia unha proposición non de lei pedindo axilidade ao Goberno central nas súas axudas ás fábricas que consumen moita electricidade. Ese tipo de iniciativas declarativas, nas que a Cámara non ten capacidade de actuación directa senón que pide a outra administración que faga algo, poden tardar máis ou menos tempo en debaterse, pero foi precisamente o martes da pasada semana, como se os populares soubesen que un día despois Alcoa ía anunciar o peche das súas fábricas, cando o PP forzou que se debatese no pleno desta semana. E así se fixo este martes, cando os populares mudaron a súa proposta inicial e aceptaron, a petición da oposición, que no futuro axudas eléctricas como as de Alcoa deban ir ligadas a manter o emprego. Os populares negocian coa oposición unha postura conxunta do Parlamento de Galicia en contra do peche da fábrica da Coruña A proposición non de lei formulada polos populares non ten máis valor que o dun posicionamento político do Parlamento de Galicia. Na súa redacción inicial cando foi presentada hai un mes os populares realizaban un chamamento xeral ao Goberno central a axilizar as axudas previstas nos orzamentos estatais para as empresas que consumen grandes volumes de electricidade e a reformar en próximos anos o sistema de axudas para que esas firmas poidan competir en igualdade de condicións coas doutros países europeos. Pero nada dicía, como non o facían as regras dese tipo de axudas, sobre compromisos de futuro por parte das empresas beneficiarias. Tras coñecerse o anuncio de peche de Alcoa, os propios populares emendaron o seu texto para facer referencia explícita a esa empresa e, segundo avanzou a deputada popular encargada de defender a proposta, Marta Novoa, van agora un paso máis alá e aceptan introducir unha referencia, solicitada por todos os grupos da oposición, a que no futuro ese tipo de axudas estean ligadas á obriga das empresas beneficiarias a manter emprego e investimentos, condición que ata o de agora non contemplaban os populares. Porén, esa medida non só é unha petición do Parlamento ao Goberno sen ningún tipo de capacidade executiva senón que tampouco tería ningún efecto retroactivo sobre Alcoa. PP e PSdeG botáronse a responsabilidade da situación actual e En Marea e BNG avogaron pola unidade para evitar que peche a fábrica de Alcoa na Coruña No debate deste martes no Parlamento os populares deitaron no Goberno central a responsabilidade de solucionar a actual ameaza de peche de Alcoa lembrando que anteriormente sempre se resolveron situacións similares. Pola contra, o PSdeG, por boca do seu deputado Abel Losada, dixo que o Goberno central herdou un problema que atribuíu aos anteriores executivos populares. "Quen a viu e quen a ve, parece que cambiou o Goberno en España", ironizou o socialista coa deputada popular. Pola súa banda, En Marea e BNG centraron o foco na necesidade de acordo de todos os partidos para evitar que Alcoa continúe coa súa decisión de pechar. "Deixemos as diferenzas e a busca de culpables para o día seguinte de que Alcoa renuncie ao ERE", dixo o deputado de En Marea Pancho Casal. "Benvidos á rectificación que fan hoxe, pero son necesarias moitas máis", valorou a deputada do BNG Noa Presas. O comité de empresa da Coruña confía en que se suspenda o ERE para poder negociar coa empresa e insiste na importancia de que se garanta o subministro eléctrico e a continuidade do traballo na fábrica O debate parlamentario sobre Alcoa prodúcese poucas horas antes de que a última hora da tarde deste martes se reúnan en Madrid representantes do Goberno central, Xunta, Principado de Asturias e sindicatos para intentar buscar unha solución ao anuncio de peche das plantas de Alcoa na Coruña e Avilés. O comité de empresa da Coruña confía en que se suspenda o ERE para poder negociar coa empresa e insiste na importancia de que se garanta o subministro eléctrico e a continuidade do traballo na fábrica, xa que parar e retomar a actividade suporía uns gastos moi elevados para Alcoa que poderían servir novamente de argumento para unha nova ameaza futura de peche.


Summary: A Galiza produce a metade da madeira que importa para as súas factorías Navigator Company, antiga Portucel e a principal empresa produtora de pasta de papel de Portugal. Case o 75% da produción que esta empresa produce na Galiza provén do eucalipto, especie da que ten explotacións en media ducia de concellos galegos.

As vendas de madeira de eucalipto galego a Portugal chegaron a atinxir hai case dez anos os 1,5 millóns de toneladas, o que supuña por volta de 40% do total das cortas da especie. Mais o fechamento de Ence Huelva, Andalucía, en 2014 levou a unha reconfiguración do mercado de eucalipto a nivel estatal, de modo que as pasteiras lusas —Portucel (actual Navigator) e Cerbi— aumentaron as súas compras no sur da Península Ibérica e reduciron as adquisicións na Galiza. Así, as vendas de eucalipto galego a Portugal baixaron á metade e Ence ampliaba o seu poder e presenza en todo o territorio galego como a compradora con maiúsculas. Mais en febreiro de 2018 entrou en vigor a norma portuguesa que impide a plantación de eucaliptos até 2030, o que obrigou as pasteiras lusas a buscar novos horizontes. Nesta estratexia, Navigator segue unha política de expansión que ten Mozambique como a súa xoia da coroa, cunha autorización que lles permite plantar até 246.000 hectáreas. Unha ducia de concellos A Galiza tamén está enmarcada na estratexia da principal pasteira portuguesa e desenvolve un papel de importancia: Máis de 1.000 hectáreas que producen case medio millón de metros cúbicos de madeira. A súa actividade na Galiza supón a metade das importacións de madeira que fai a compañía con sede en Lisboa e con factorías en Cacia, Figueira da Foz, Setúbal e Vila Velha de Ródão. En apenas un ano, a firma portuguesa, que obtivo en 2020 uns ingresos de 1.400 millóns, duplicou a superficie arrendada na Galiza. Estas explotacións espállanse por unha ducia de concellos galegos con cadansúa unidade de xestión, "de acordo cos principios expresos na política forestal" da Xunta, destaca a compañía. A Galiza produce a metade da madeira que importa Navigator para abastecer as súas fábricas, as importacións (o 25% do volume de madeira que usa) complétanse con árbores procedentes do Brasil e do Uruguai. Montes da Galiza Navigator opera na Galiza coas filiais Navigator España, SA, Bosques do Atlántico, SL e Navigator Tissue Iberica SA e posúe tres parques loxísticos: na Coruña, en Ferrol e na Susana-Santiago; puntos de entrega desde os que se envía a madeira a Portugal. A Galiza produce 50% da madeira en rolo e 40% da madeira serrada, mais só representa 13% do volume da facturación e acolle 10% do número de empresas forestais do Estado. Un desenvolvemento baixo no sector transformador ligado ao protagonismo que ten o eucalipto. O 25% da superficie arborizada do monte da Galiza, por volta de 422.000 hectáreas, é de eucalipto e "a porcentaxe medrou e medrou á sombra da demanda de Ence, que é o principal comprador", como sinala a este diario Manuel Vázquez, enxeñeiro forestal.


Summary: Vo Nguyen Giap, patriota vietnamita, comunista, estratega intelixente n(o que lle recoñeceron mesmo os estadounidenses e franceses que combatiu). "Cando era novo soñaba con ver o meu país libre e unificado. E a miña vida adicouse a cumprir o sono".

Tiña 102 anos. E era unha lenda, mesmo un mito. Comunista e patriota vietnamita foi, con Ho Chi Min, un dos rostros que encarnou a loita dun pequeno país asiático contra os grandes imperiores pola súa liberdade. Liderou aos combatentes vietnamitas en Dien Bien Phu, a batalla que fixo poñer o xeonllo no chan aos franceses e marcou o final da dominación colonial de Francia sobre este país. Giap comandou as forzas norvietnamitas contra o exército de Estados Unidos na Guerra de Vietnam. O estado máis poderoso do mundo mandou centos de milleiros de soldados a este pequeno país, mais non foi quen de derrotar a 'Charlie' (así denominaban os estadounidenses ao Vietcong). Ofensiva do Tet En 1968 Giap desencadeou o que foi coñecida como 'Ofensiva do Tet' , unha actuación decisiva para o devir da guerra e que sentou as bases para a derrotar de EUA. O 30 de abril de 1975, Saigón (capitán de Vietnam do Sur) foi recuperado polos vietnamitas e marcou pasou ser Ho Chi Minh City. No Vietnam independente e comunista, Giap foi ministro de Defensa até 1980. Mais ante todo foi, recoñecen familiares, amigos e compañeiros de armas, "un home que todos os díasdabe grazas por ver feito o soño que tiña de novo de ver un Vietnam libre e unido".


Summary: A Sociedade Cultural Medulio organiza o espectáculo escénico musical, que terá lugar na fundación Torrente Ballester o próximo sábado 24 de febreiro ás 18 horas

Música, poesía e sentimento. Estes son os ingredientes para a receita que ofrecerá o próximo sábado a Sociedade Cultural Medulio na fundación Torrente Ballester, en Santiago de Compostela. Seguindo a súa tradición anual, a entidade conmemora o nacemento de Rosalía de Castro dando a coñecer a súa obra. Este ano, a celebración terá a forma dun espectáculo dramatizado e musicalizado no que serán escenificados varios poemas das súas obras Follas Novas e Cantares Gallegos. O evento é posíbel grazas á aportación do Grupo de Teatro da asociación, do cantor Xoán Padín, da cantora Lidia Piñeiro e dos músicos Moncho de Orzán -acordeonista-, Alberte Maceiras -gaiteiro- e Nélida Santiago -violinista-. Estes últimos interpretarán música orixinal, creada especialmente para a ocasión, no caso dos poemas Daquelas que cantan as pombas e as flores…, No ceo, azula clarísimo…, Vamos bebendo e Por que, na miña almiña. Por último, a peza Alborada de Cantares Gallegos será interpretada seguindo a partitura orixinal para a que Rosalía elaborou o texto. A Sociedade Cultural Medulio convida todas as persoas interesadas a participar neste festexo que celebra "unha Rosalía viva que, alén de nos amparar, emociona, esperta, alegra e divirte".


O Papa Bergoglio ven de falar perante o Parlamento Europeo. Os eurodeputados de IU, ICV e AGE deixaron os seus escanos a xeito de protesta por un acto que coidaban confesional. Na Galicia, X.M. Beiras declarou que non lle importaba o que dixera Bergoglio, senón só a Igrexa como estrutura de poder que nega ás mulleres os seus dereitos. Cal e a resposta axeitada dende a laicidade democrática á revolución tranquila que está a desenvolver Bergoglio? Descoñecela, como fai AGE? Ou animala, como fai Pablo Iglesias? Mentres, os eurodeputados de Podemos ficaban na Cámara e o seu líder, Pablo Iglesias, saudaba o discurso do Papa. Un discurso no que Bergolgio dicía que os valores da democracia e da cidadanía son incompatíbeis co dominio dos axentes financeiros e que a dignidade da persoa é incompatíbel coa miseria e coa pobreza severa de tantos na Europa. Cal e a resposta axeitada dende a laicidade democrática á revolución tranquila que está a desenvolver Bergoglio? Descoñecela, como fai AGE? Ou animala, como fai Pablo Iglesias? Dende o punto de vista pragmático, Bergoglio é un aliado para as forzas que terman por máis democracia, máis cidadanía ou máis xustiza social, quer no ámbito galego ou estatal, quer no ámbito europeo Semella que a dúbida está fóra de lugar. Bergoglio está a desenvolver unha auténtica cruzada contra os abusos sexuais a menores e a corrupción na Igrexa onde está a arriscar moito, porque mesmo chega a desmontar a xerarquía alí onde pense que é preciso. É verdade que a exclusión feminina na Igrexa é inadmisíbel e seica non compre agardar grandes novidades a respecto deste tema nos anos vindeiros. Mais os avances son reais. Dende o punto de vista pragmático, Bergoglio é un aliado para as forzas que terman por máis democracia, máis cidadanía ou máis xustiza social, quer no ámbito galego ou estatal, quer no ámbito europeo. Tamén para desmontar o predominio extremista e españolista excluínte da xerarquía católica no Estado. Outra razón esencial é a da liberdade relixiosa e ideolóxica. O teólogo galego Victorino Pérez Prieto xa nos aprendeu a grandísima achega de cristiáns como Castelao, Bóveda, Moncho Valcarce, Francisco Carballo, Torres Queiruga ou Pilar Wirtz na construción do galeguismo democrático. Defender que os cristiáns progresistas han continuar o seu tránsito cara á non crenza para construír unha alternativa transformadora vai contra os valores de liberdade e democracia que, supostamente, sosteñen os que tal propugnan. Os valores da laicidade non esixen do anticlericalismo Os cristiáns poden e deben construír democracia e cidadanía sen abdicar dos alicerces éticos e antropolóxicos da súa fe. Os valores da laicidade non esixen do anticlericalismo.


Summary: Unha concentración denuncia as condicións laborais nunha perfumería de Santiago, onde as traballadoras teñen que ir ao baño controladas pola encargada, denuncia a CIG.

Na Perfumería Neobel de Santiago, da empresa 'Perfumistas de Galicia' de Hermanos Alberto Recio, hai actualmente 4 traballadoras de Baixa, ás que hai que sumar una quinta que tivo que deixar o emprego. Situacións que se deben, denuncia o sindicato CIG, á situación de "acoso laboral" que viven as empregadas desta tenda da capital galega por parte "do xerente e a encargada". Carminha Naveiro, da CIG-Servizos, afirma que, entre outras cuestións, "as traballadoras e traballadores son obxecto de berros, insultos, actitudes que atentan contra a súa dignidade persoal e profesional e mesmo que teñen que pedir permiso á encargada, que as acompaña e controla o tempo que lles leva facer as súas necesidades fisiolóxicas, cando teñen que ir o baño". A empresa, engaden desde a central nacionalista, malia ser coñecedora do que estaba ocorrendo, "non fixo absolutamente nada para evitar o acoso". Coaccións Ademais denuncian presións e coaccións para deixar a redución de xornada por coidado de fillo e filla para que regresen á xornada completa.


Summary: Ángel Carracedo, o noso xenetista xalleiro máis mediático, únese á causa da Asociación de Medios en Galego co gallo do Día dos Medios en Galego, que celebramos hoxe, 7 de febreiro.

Fai anos entendín que os científicos non só tíñamos que investigar e dar clase no ensino superior ou conferencias en congresos, senón divulgar a ciencia e que chegara a xente tanto das cidades como do rural e particularmente aos máis novos, porque é a forma de que a xente entenda o que facemos, a cantidade de cousas que aínda non sabemos e de que poidan entender mellor o mundo que nos rodea. Tamén pensei que para comunicar a ciencia en Galicia había que facelo en galego, pero aínda que semellaba posible usalo na comunicación oral era moi difícil na escrita. Sempre me dicían: - "Pero se escribes en galego non che vai ler ninguén, nin tan sequera os galego falantes moito máis afeitos a ler en castelán". Tal vez fora verdade pero é cuestión de afacerse. Unha vez o fas queda xa en sintonía o que les e o que falas e aínda por riba enriqueces o teu vocabulario e falas cada vez mellor. Para divulgar ben a ciencia, que a xente desfrute dela e que algúns das nosas rapazas e rapaces queiran un día ser científicos, hai que chegar a xente e que te sintan un máis deles. Falar de cousas importantes pero dun xeito sinxelo. Por iso en todas as miñas charlas divulgativas en Galicia é o idioma que emprego, como trato de facelo nos idiomas que sei en outros países, porque proximidade e entusiasmo son claves na comunicación. Supoño que son tempos complicados para os medios, nos que hai que saber adaptarse aos cambios e combinar formatos para chegar a todos, novos e vellos, pero non sabedes que importancia lle dou a que o fagades en galego, porque é a mesma historia: non só e importante para normalizar o uso da nosa lingua, para poñela en valor, senón para achegarse a xente e transmitirlle as novas que lle sexan de interese ou importancia. Parabéns polo que estades facendo. Tedes todo o meu recoñecemento e aprecio. Nada máis cun consello. Vivimos nun mundo que cada vez vai maáis apresa con novas que voan vertixinosamente (e non penso que é unha boa cousa). Un mundo de novas e novas pero non de información. Eu vos pediría poñer sempre pezas de información, e non e refiro só a ciencia nin moitos menos. Ao lado dunha nova de un xuízo explicade que é unha instrución, un sumario ou o código penal. Ao lado dunha estatística ou seu significado, cando se fala da COVID que é un virus, ou no seu caso que é o cancro. É unha maneira de que os nosos cidadáns aprendan e podan analizar criticamente todo o que lle contan. En definitiva, un xeito de facelos máis libres. Ángel Carracedo, Catedrático da Universidade de Santiago e Director da Fundación Pública de Medicina Xenómica (SERGAS). Os Medios da AMEGA


Summary: O seu disco debut, publicado en 2002, converteuse nun fenómeno que excedeu, con moito, as fronteiras do Brasil. A combinación de pop e ritmos indíxenas e a súa proposta de renovación da MPB transcendeu. Os Tribalistas moveron multitudes, venderon milleiros den discos -aínda se vendían discos- e non volveron gravar. Ate o pasado ano.

O novo disco, de agosto de 2017, serve ao trío conformado por Marisa Monte, Arnaldo Antunes e Carlinhos Brown -auténtico supergrupo do pop brasileiro-, de escusa para unha xira mundial que os levará, o vindeiro 26 de outubro a Compostela. Será ás 21 hora no Multiusos do Sar. Os autores do ubicuo retrouso "eu sou de ninguem, / eu sou de todo o mundo, / e todo o mundo me quer bem", da canción Ja sei namorar, inician a tourné este 28 de xullo en Brasil. Ademais da súa parada galega, tocarán en Lisboa e Porto, Barcelona, Madrid, Londres, Hamburgo, Basel, París, Milán e Roma. "A miña maior esperanza de reunirnos Tribalistas de novo vai máis alá de Marisa, Arnaldo e máis eu, son de feito esa lexión de xente que lle deu alma e lle prestou os seus ouvidos ao noso repertorio nos últimos 15 anos", declarou recentemente Carlinhos Brown, "e o noso obxectivo é servilos a través da música, e farémolo coa facilidade e espontaneidade grazas a que a atmósfera que se crea cando estamos xuntos é pegadiza para nós mesmos".


Summary: Un informe do Consello Económico e Social critica a Xunta pornon contemplar a intermodalidade na lei de áreas industriais.

A falla de alternativas de transporte lastra a comptetividade dos polígonos galegos. Dos principais, só os de O Ceao, Teixeiro e as Gándaras teñen conexión activa cunha rede ferroviaria de mercadorías, mentres que os de Pocomaco, Vío e Agrela na Coruña; A Sionlla, en Compostela, e o de San Cibrao das Viñas, en Ourense, teñen as vías aos seus pes mais carecen de terminais de mercadorías. O Consello Económico e Social (CES) vén de emitir un ditame no que recrimina a Xunta que na futura lei galega de áreas industriais non contemple "a posibilidade de deseñar estratexias que fomenten as conexións ferroviarias" para "facer unha verdadeira integración e resultar máis atractivos e competitivos na implantación de empresas" O informe chega nunha delicada situación industrial na Galiza. Os fechamentos nos últimos meses de fábricas como a de Siemens-Gamesa, Vestas ou Alu Ibérica poñen de relevo a crise que afecta o país; fechamentos nos que sindicatos e oposición parlamentaria acusaron a Xunta de non actuar nin exercer as súas competencias en materia industrial, igual que agora o CES lle reprende por non contar coa intermodalidade para contrarrestar algunhas das eivas que afectan o panoma industrial galego. E máis agora que Europa incide na necesidade de fomentar o transporte ferroviario, moito menos contaminante, e a conexión cos portos e grandes áreas industriais. Os polígonos galegos soben ao tren Distintas oportunidades As diferencias existentes no país fanse evidentes no mapa industrial. Basta con coller os dous maiores da Galiza para comprobalo. Así, o polígono de Morás (Arteixo), promovido pola Xunta e aínda á espera da chegada dos primeiros inquilinos, entre os que se atopan Estrella Galicia e Aluman, carece de infraestrutura ferroviaria, igual que o de Sabón, onde se asenta Inditex, pois a vía máis próxima ─sen uso─, que pasa tamén por diante do polígono de Agrela (A Coruña), morre diante da refinaría da cidade herculina. Caso distinto é o da Plataforma Loxística Salvaterra-As Neves (Plisan), promovida polo Porto de Vigo, a Xunta e o Consorcio da Zona Franca, no que hai previsto un apeadoiro ferroviario A conexión con tren é tamén unha realidade no polígono de Curtis-Teixeiro, con moito tráfico de madeira e etanol; no do Ceao, en Lugo, e no das Gándaras, no Porriño, aos que podería sumarse proximamente o de San Cibrao das Viñas (Ourense), onde os empresarios e as empresarias proxectan unha terminal ferroviaria que podería dar servizo a outros parques industriais da zona. O BNG demandará no Congreso a "mellora da mobilidade ferroviaria" na Galiza Onde tamén hai movemento é nos portos exteriores da Coruña e Ferrol. No primeiro están a espera de que comecen as obras (o acceso ferroviario está en licitación), mentres que en Caneliñas as obras están moi avanzadas e está previsto que rematen en 2023. Outros polígonos, como o de Vío (A Coruña), de iniciativa privada e chamado a ser a plataforma loxística do porto exterior de Langosteira, e o Porto Seco de Monforte, ambos pegados ás vías do tren, non foron quen de captar empresas e atópanse baleiros, ou case. Nas outras cidades galegas, houbo proxectos en Ferrol para conectar por tren o polígono de Río do Pozo (Narón), mentres que en Compostela, a proximidade das vías abre a porta a unha futura conexión intermodal na Sionlla.


Summary: Os detalles concretos dos acordos do Sergas con Medtrónic debúllanse nos anexos dos convenios, que a Xunta tivo que entregar a unha asociación de pacientes tras a intervención de Transparencia, pero non divulgou para a cidadanía en xeral Así permite o Sergas que unha multinacional americana controle servizos sanitarios en catro hospitais Feijóo obvia a rectificación dos pediatras itinerantes para volver reducir a mentiras as críticas sanitarias da oposición

Así permite o Sergas que unha multinacional americana controle servizos sanitarios en catro hospitais Feijóo obvia a rectificación dos pediatras itinerantes para volver reducir a mentiras as críticas sanitarias da oposición O pasado setembro a Consellería de Sanidade viuse obrigada a entregar á Asociación de Pacientes do Hospital Clínico de Santiago copias íntegras de tres dos seus cinco convenios coa multinacional sanitaria estadounidense Medtronic. Fíxoo despois de que o colectivo tivese que acudir para conseguilos á Comisión da Transparencia, órgano dependente do Valedor do Pobo que constatou que a Xunta saltara un precepto "esencial" lei de transparencia" ao negarse a facilitar os documentos á asociación sen antes consultar coa empresa. Cando o fixo, Medtronic non viu "impedimento" en revelalos á asociación e a Xunta tivo que entregalos. Os detalles concretos dos acordos do Sergas con Medtrónic debúllanse nos anexos dos convenios, que a Xunta tivo que entregar a unha asociación de pacientes tras a intervención de Transparencia, pero non divulgou para a cidadanía en xeral Como vén informando Praza.gal, o Servizo Galego de Saúde pon cartos e persoal para executar estes convenios, que atinxen aos complexos hospitalarios públicos da Coruña, Lugo, Santiago e Vigo -un quinto convenio regula xenericamente os acordos-. A través deles Medtronic proba os seus produtos e servizos nos hospitais galegos coa intención declarada de "aumentar a súa oferta" e "fortalecer a súa posición" no mercado. Mentres duren, persoal da compañía instálase en servizos como os de Cardioloxía de Santiago e Lugo, monitoriza o seu funcionamento e instala alí maquinaria "exclusivamente para servir os fins deste acordo". Todos eses detalles inclúense nos "anexos" aos convenios, que a Xunta tivo que entregar á asociación de pacientes pero que non divulgou á cidadanía en xeral. Así e todo, a Consellería asegura que os convenios son "públicos". Catálogo de produtos de Medtronic incluído no convenio asinado co Sergas para o HULA A Consellería defende en resposta a En Marea que "estes convenios son públicos e o texto dos mesmos atópase dispoñible no portal web da Xunta", onde os anexos non foron publicados Despois de que transcendesen os contidos destes anexos mediante informacións como as publicadas por este diario a voceira de En Marea en materia sanitaria, Eva Solla, dirixiuse por escrito ao departamento que dirixe Jesús Vázquez Almuiña para pedirlle aclaracións sobre a "incidencia que están a ter , nas unidades hospitalarias de cardioloxía", os convenios con Medtronic. Na súa resposta Sanidade admite que "formalizou acordos de colaboración" coa empresa "para a mellora continua e para incrementar a calidade asistencial e eficiencia operativa de unidades asistenciais". Nesa mesma resposta a Consellería asegura que "estes convenios son públicos e o texto dos mesmos atópase dispoñible e accesible no portal web da Xunta", di antes de transcribir o enderezo da parte pública do Rexistro de Convenios, portal que dende hai meses padece constantes carencias de actualización, con numerosos convenios xa asinados que aínda non foron publicados. A 24 de outubro de 2018 ese rexistro público segue sen incluír os anexos aos convenios con Medtronic, polo que continúa a non ser certo que os pactos coa empresa sanitaria americana sexan "públicos" integramente. Referencia ao seguimento de pacientes a distancia no acordo con Medtronic para o HULA Alén do referido á transparencia, Sanidade volve defender estes acordos e nega que Medtronic estea a exercer control ningún sobre unidades de hospitais públicos galegos. "Os profesionais da unidade de Cardioloxía non teñen ningún incentivo específico" a este respecto e "os profesionais da empresa Medtronic non forman parte nin das unidades correspondentes nin da dirección das mesmas e non teñen relación xerárquica ningunha a respecto do persoal do Sergas", subliña. Así e todo, algúns destes convenios -como o de Santiago- si implican a presenza "a xornada completa" xun executivo de Medtronic no hospital. A resposta da Consellería á deputada de En Marea remata advertindo de que "non hai integración xerárquica de ningún membro dunha empresa externa no cadro de dirección das unidades asistenciais" e asegura que "os profesionais do Sergas non están a ser titorizados por ningunha empresa privada". Os acordos asinados e vixentes, pola súa banda, reflicten unha influencia directa de Medtronic no futuro destas unidades -ata o punto de promover unha "transformación integral" do servizo de Cardioloxía, caso de Lugo-, aspectos que para a Asociación de Pacientes que pediu os convenios revelan "unha intervención do sector privado na sanidade pública contraria ao interese xeral".


Summary: A Feijóo asístelle o quietismo. Bástalle con quedarse onde está, facendo puntuais declaracións rexeneracionistas mentres amigos nos medios e medios amigos seguen a chufalo. Unha década despois terá ocasión de presentarse como líder salvífico. O seu maior problema é que, desta volta, fará ticket electoral co seu vello amigo Marcial Dorado.

A día de hoxe, o PP máis que un partido conservador é un partido inmobilista. A doutrina marianista é basicamente quietismo, malia que o seu inmobilismo devore as posibilidades de conservar o poder atesourado en 2011, o ano feliz do cambio conservador. A sondaxe de Metroscopia publicada por El País é rotunda: un 70% das persoas preguntadas cren que aos conservadores lles iría mellor cun novo cartel electoral. Entre os votantes do PP, un 50% entende que Rajoy non debe repetir como candidato. Na fortuna do continuísmo cre o 45%. Entrementres Mariano Rajoy sigue meditando pousonamente cambios mínimos no seu Goberno e na súa comunicación política, en faladoiros e redaccións especúlase, inspírase e mesmo conspírase para forzar unha Gran Transformación no partido da dereita que abra un horizonte posmarianista máis esperanzador. En faladoiros e redaccións especúlase, inspírase e mesmo conspírase para forzar unha Gran Transformación no partido da dereita que abra un horizonte posmarianista máis esperanzador. É máis que improbable que Mariano Rajoy tome en consideración a súa recusación como candidato do PP nas próximas eleccións xerais. Rajoy non é dos que renuncian. É dos que fan renunciar a outros. O seu gran poder é a súa capacidade de disuasión e agarre na estrutura profunda do Partido Popular. As malas previsións electorais axúdanlle. No que queda de 2015 non será doado marcar vitorias electorais no calendario. Ninguén quererá destronalo para liderar derrotas nas urnas do outono. A sucesión, de ser, será co cambio de ano. Pensando nese tempo a mudanza no Partido Popular asóciase a Soraya Sáenz de Santamaría e Alberto Núñez Feijóo. Saénz, como parte do Goberno, apúntase como relevo natural de Mariano Rajoy, pero desta volta a natureza non o ten doado. Estar sentada no Consello de Ministros axuda ben pouco. A Vicepresidenta debe manterse na primeira fila dando cara por unha políticas gobernamentais que perden crédito e, ao mesmo tempo, debe reservarse como suplente do home que personifica e decide esas políticas. Nas desfeitas, os continuístas non adoitan ser os mellores relevos. O maior problema de Feijóo é que, desta volta, fará ticket electoral co seu vello amigo Marcial Dorado. A Feijóo asístelle o quietismo. Bástalle con quedarse onde está, facendo puntuais declaracións rexeneracionistas mentres amigos nos medios e medios amigos seguen a chufalo como "o único presidente dunha Comunidade Autónoma gobernada polo PP con maioría absoluta". Feijóo sabe como gobernarse en relevos postraumáticos. Demostrouno en xaneiro de 2006 cando, derrotado electoralmente Manuel Fraga, se empoleirou como presidente galeguista, centrista e renovador do PPdeG. Unha década despois terá ocasión de presentarse como líder salvífico. O maior problema de Feijóo é que, desta volta, fará ticket electoral co seu vello amigo Marcial Dorado. Podemos estar seguros de que os seus rivais na sucesión mariana serán os primeiros en lembrar a súa perigosa amizade co narcocontrabandista. Pesado aval para quen ter que se bendicido como un decente rexenerador da democracia española e o Partido Popular. Seguir lendo en Propósito de emenda, o espazo de crónica política no Obradoiro de Praza Pública Propósito de emenda, crónica política no Obradoiro de Praza