Summary: Dúas persoas con resultado positivo están ingresadas no Hospital Público da Mariña. Algo máis de 500, permanecen en seguimento no seu domicilio.

A Consellería de Sanidade informa que, nestes momentos, segundo as probas realizadas até esta mañá, confírmanse outros doce casos positivos de persoas afectadas por covid-19 no brote de A Mariña, o que eleva a 47 o número total de casos detectados pola Plataforma de Vixilancia e Control Epidemiolóxica e polos Servizos de Medicina Preventiva e Saúde Pública do Sergas. O primeiro caso de infección por covid-19 detectouse na tarde do 23 de xuño, no concello de Xove. A partir desta confirmación inicial, fíxose un rastrexo e analizáronse todos os contactos das persoas que se foron vendo afectadas. Ata o momento, mediante as probas realizadas (unhas 900 PCR ) confírmase a existencia de 47 positivos en covid-19 relacionados con este brote. Dos 47 casos positivos, a maioría son asintomáticos ou presentan síntomas de carácter leve, e teñen a obriga de gardar corentena durante 14 días. Dúas persoas con resultado positivo están ingresadas no Hospital Público da Mariña e a súa evolución é favorable. Do mesmo xeito, as persoas cuxas probas deron resultado negativo, algo máis de 500, permanecen en seguimento no seu domicilio, asesorados pola Plataforma de Vixilancia Epidemiolóxica e os Servizos de Medicina Preventiva e Saúde Pública do Sergas. A Consellería de Sanidade segue a investigar posibles contactos dos novos positivos que van xurdindo.


Summary: Unha operación policial despregada esta terza feira contra o tráfico de haxix e cocaína rematou coa detención, entre outros, de Roberto Martín en Vigo

Roberto Martín, irmán do alcalde de Sanxenxo Telmo Martín (PP), foi detido esta terza feira no marco dunha operación antidroga contra unha organización criminal internacional dedicada ao tráfico de haxix e cocaína. A operación realizárona axentes da Unidade Central de Operacións da Garda Civil e realizouse na súa vivenda, nunha céntrica rúa viguesa. Na mesma xornada realizaron rexistros e detencións en Cádiz e Barcelona. Nesta ultima cidade os axentes rexistraron varios locais comerciais e vivendas e hai catorce persoas detidas, entre elas o presunto líder da organización. Segundo fontes policiais, a organización criminal internacional dedicábase ao tráfico de haxix e cocaína en América do Sur, Europa e África. O dispositivo comezou de madrugada e sorprendeu á veciñanza da zona viguesa da que saíu o irmán do alcalde de Sanxenxo detido, esposado e coa cabeza cuberta. Varios rexistros en Vigo, Meis, A Toxa e Meaño Na operación realizáronse rexistros en catro inmóbeis relacionados co empresario do Salnés en Vigo, Meis, A Toxa e Meaño en busca de probas da súa implicación con esta organización criminal. As mesmas fontes policiais aseguraron que Roberto Martín mantivera varias reunións co líder da banda e do resultado deste operativo dependerá a súa posterior imputación.


Summary: O persoal sanitario considera que é preciso que a Xunta contrate máis persoal para tratar o impacto da Covid-19 nas galegas e galegos. Está convencido de que as consultas "seguirán a aumentar".

A Asociación de Psicólogos Clínicos do Sergas (APCS) exixiu onte á Xunta que se aumente a contratación de persoal para as consultas de saúde mental de cara a poder atender o incremento de demanda por parte da poboación a consecuencia da pandemia. Para o grupo de especialistas do servizo sanitario galego esta demanda é froito dunha "necesidade urxente" porque a estas alturas xa detectaron "un aumento do malestar anímico, con síntomas ansioso-depresivos" na poboación. Ademais, segundo puido saber Nós Diario pola confirmación de distintas pacientes, moita da xente que estaba a ser tratada na época previa ao coronavirus viu diminuída a súa atención e adiadas sine die citas con psicólogas e psiquiatras sen recibir ningunha explicación nin ter contactos para urxencias. Todo parece efecto da maior demanda destas profesionais sanitarias e do nulo incremento do equipo no país, que nalgunhas comarcas xa se consideraba escaso sin necesidade do virus e do dano que está a causar na poboación. O colectivo de expertas e expertos, que entende que as solicitudes de atención "seguirán a aumentar", incide en que o "tratamento da saúde mental na Galiza é de pésima calidade", pero na atención psicolóxica a situación é "aínda máis grave". Por debaixo da media "As e os psicólogos especialistas temos unha das rateos máis baixas de toda España, uns tres psicólogos clínicos por 100.000 habitantes, e unha practicamente nula contratación e creación de nova prazas durante os últimos 20 anos", avisan a través dun comunicado. Malia que esta situación non é nova, complícase coa Covid-19 porque hai listas de agarda "de máis de seis meses" e unha presión nas atencións que dificulta facer o seguimento "axeitado" de todos os casos que chegan ás consultas. Neste contexto tamén se está a facer un "abuso" de tratamentos farmacolóxicos da poboación "causando una patoloxización de problemas psicosociais" porque hai unidades sen expertas clínicas que poidan decidir outro tipo de tratamento. "Din que a consecuencias psicolóxicas da Covid-19 aínda están por chegar", razoan, sobre todo o impacto máis forte porque moita xente xa o está a pasar mal. Un estudo do Centro de Investigacións Sociolóxicas (CIS) de outubro fala de que máis da metade das persoas enquisadas (un 55%) recoñeceu precisar axuda especializada. A evolución vai depender dos cambios socioeconómicos pero "durante estes meses xa se está a notar un aumento do malestar anímico, de síntomas ansioso-depresivos", advirten desde a asociación ao reivindicar que se fagan máis contratos. Cooperación Tamén piden ao Sergas unha mellor organización dos equipos. Mesmo con entidades externas como a Cruz Vermella ou o Grupo de Intervención Psicolóxica en Catástrofes e Emerxencias (Gipce). "A crise económica que se agarda, a perdida de postos de traballo e poder adquisitivo, e todo o que iso leva, fainos pensar que nos próximos meses os problemas psicolóxicos van aumentar, así como a demanda da súa atención e as listas de agarda que, se xa son longas, aínda o serán máis", resumen.


Summary: Botaron abaixo a petición de BNG e AGE coa desculpa de que o Parlamento "non ten competencia". O PSdeG, mais unha vez neste tema, abstívose.

Mais unha vez. O PP volveu botar man de 'rodillo' e impediu que saíse adiante a petición de BNG e AGE de crear unha comisión de investigación sobre o sinistro de Angrois, a traxedia ferroviaria do 24 de xullo na que faleceron 79 persoas. Os populares alegan que o Parlamento galego non ten competencia para iso pois a rede ferroviaria depende de Fomento. O PSdeG, abstívose, a mesma xogada que hai uns meses. E o PP deu esa desculpa mesmo can do no propio articulado do regulamento do Parlamento de Galiza se dispón que a cámara poderá crear unha comisión de investigación sobre calquera tema que entenda que é de interese público. Así se fixo noutras catástrofes, como a da Prestige, cando as competencias eran estatais. Carta da nai dunha vítima Para o portavoz do BNG, Francisco Jorquera, o Parlamento non pode lavarse a cara coas bágoas das vítimas e dos veciños de Angrois. Despois de ler unha conmovedora carta dunha nai das vítimas no accidente da Angrois de agradecemento a todas aquelas persoas que colaboraron e de crítica aos que desfilaron e colocaron ante ás cámaras para "facerse ver", as vítimas de Angrois, dixo Jorquera "piden non ser abandonadas". Para o deputado, se o Parlamento galego quere comprometerse co "verdadeiro espírito de Angrois debe contribuír a que haxa xustiza" e para isto é necesario investigar e coñecer a verdade. Pola súa banda, o portavoz de AGE, Xosé Manuel Beiras, remitiuse aos autos do xuíz Alaez para explicar a necesidade de esclarecer responsabilidades políticas na traxedia e topou coas burlas nas bancadas da dereita e negativa final na votación. "O xuíz di que hai responsabilidades políticas, pero que el non as pode investigar", argumentou Beiras, "e o PP afirma que non se pode facer política no Parlamento. Seguen a ser o mesmo de sempre".


Summary: O presidente da Xunta proclama que "prefire un atraso dun ano" no remate da liña ferroviaria "a un goberno entre o PSOE e Podemos" e reitera 2019 como data "do AVE en probas" se a esquerda "non bloquea os orzamentos" de Rajoy

MAPA INTERACTIVO | O que está e o que falta: a evolución do AVE galego O presidente da Xunta redistribúe as culpas dos atrasos pasados do AVE e anticipa a asignación das demoras que poidan producirse no futuro. O Parlamento acolleu este mércores a primeira sesión de control tras a xuntanza na que o ministro de Fomento, Íñigo de la Serna, e mais o propio Alberto Núñez Feijóo admitiron que a promesa de rematar a liña de AVE Madrid-Galicia en 2018 era tecnicamente imposible, adiando a 2020 a entrada efectiva en servizo cunha solución provisional ao paso da liña por Ourense. Na liña do xa expresado a pasada semana, cando reduciu á categoría de "engano" todos os prazos do AVE agás os prometidos polo gabinete de Mariano Rajoy, o xefe do Executivo atribuíu "en exclusiva" os adiamentos xa consumados a PSOE e BNG e os que eventualmente cheguen, a En Marea. A primeira en evocar as múltiples datas prometidas foi a voceira do BNG, Ana Pontón, quen lembrou que a data inicial do remate dos traballos foi 2009, a lanzada polo goberno de Aznar "nos tempos en que lle impoñían a Medalla de Galiza a Álvarez-Cascos". Cando o PSOE regresou ao Goberno de España, recordou, "deuse de bruces coas mentiras do PP" e prometeu o remate para 2012, "que evidentemente tampouco cumpriu". Depois chegarían 2015, 2018 "e agora, 2019", unhas datas "nas que vostede tamén ten responsabilidade", acusou ao presidente, a quen reprocha que no canto de "defender os intereses" do país "nos regale un novo eufemismo, o do deslizamento de datas" e sexa "cómplice dos incumprimentos do señor Rajoy" escasos meses despois de presentar 2018 como prazo "irrenunciable" no programa electoral co que gañou as eleccións. Pontón lembra que o PP presentou a data de 2018 como "irrenunciable" nas recentes eleccións galegas A resposta de Feijóo á líder do Bloque foi a asignación das responsabilidades pasadas. "De 2005 a 2011 gobernou o PSOE en Madrid cos votos do BNG" e daquela "o que ocorreu durante esa época é responsabilidade súa, exclusiva". No que atinxe ao prazo de 2015, o asinado polo propio Feijóo na etapa de José Blanco no Ministerio de Fomento, o presidente resolve que simplemente tornou "imposible" e por iso "plantexei unha data, o ano 18". Mellor a demora que un goberno da esquerda Coas culpas pasadas outorgadas a socialistas e nacionalistas, chegou a quenda das futuras, adxudicadas na resposta ao voceiro de En Marea, Luís Villares. "Foi a Madrid a recibir instrucións de enganar a cidadanía dicindo que o AVE chegará en 2019, cando realmente non entrará en ningunha cidade galega ata, como mínimo, o ano 2022", afirmou Villares, toda vez que "o tramo Taboadela-Ourense non está nin licitado" e Fomento realizará "unha chambonada" que fará circular o tren "por doce curvas como a de Angrois". "Por que habíamos de crer o prazo de 2019? Tiveron que inventar o troceado dos treitos, igual que troceaban as mordidas para pagar as reformas das sedes do PP", di. Villares: "Foi a Madrid a recibir instrucións de enganar, realmente o AVE non entrará en ningunha cidade galega ata 2022" Feijóo retrucou ás acusacións de Villares caricaturizándoo. O voceiro de En Marea, ironiza, "chegaría ao Ministerio de Fomento e diría 'eu son o señor Villares', e automaticamente os túneles parados empezarían a abrirse". "Pero eu non son o señor Villares, son un galego e de parvo teño pouco" e por iso, afirma, denuncia que o atraso agora constatado é produto "da parálise" do Goberno de España "no último ano", asegura, aínda que durante o período do Goberno en funcións o Adif continuou a facer trámites da liña en treitos como o de Pedralba de la Pradería, na provincia de Zamora. Así e todo, di o presidente, "prefiro o atraso dun ano a un goberno entre o PSOE e Podemos, porque nos podíamos despedir do AVE para sempre". Feijóo: "Prefiro o atraso dun ano a un goberno entre o PSOE e Podemos" Neste escenario, Feijóo amosa a súa confianza no ministro de Fomento, Íñigo de la Serna, a quen insta a distinguir "do Íñigo máis importante desta semana en España, Íñigo Errejón", e reitera a "finalización das obras" en "setembro de 2019", e "a partir de aí empeza o AVE en probas". Así e todo, o titular da Xunta lanza unha advertencia. Se Podemos "bloquea os orzamentos" do goberno de Rajoy, isto é, se non vota a prol, podería haber novos atrasos e estes serían responsabilidade de En Marea. "Espero que o seu grupo aprobe os presupostos", afirma. En calquera caso, o tamén presidente do PPdeG desdeña calquera petición de explicacións a respecto do AVE que chegue dende En Marea e redúceo a un capítulo "entenrecedor". "Eu son veciño da calle Vista Alegre -di, en referencia a unha rúa santiaguesa situada a un quilómetro da residencia oficial de Monte Pío-, levan dous anos e non acabaron as obras" e ademais "levamos un inverno de fochancas no país", polo que Villares non debería "preguntar polo AVE". Adicionalmente, o presidente lanza unha advertencia xeral á oposición sobre estes prazos: "Non conten comigo para mentirlles aos galegos".


Summary: Instan ademais a Dirección Xeral de Conservación da Natureza a tomar cartas a respecto do programa 'Expedición Galicia'.

Adega, o Grupo de estudo dos animais salvaxes e o Grupo Naturalista Hábitat solicitan á CRTVG a retirada do porgrama 'Expedición Galicia' ao tempo que instan a Dirección Xeral de Conservación da Natureza a tomar cartas. No programa, un grupo de persoas percorren Galiza e, entre outras actividades, realizan prácticas de supervivencia. Os ecoloxistas e ambientalistas denuncian que no capítulo poden verse "claramente" agresións ambientais sancionábeis "atendendo á lexislación vixente". Indican que os concursantes realizan prácticas como comer "crúa unha ra dos regos (Rana iberica) incluída no Catalogo Galego de Especies Ameazadas, ou esfarelan un formigueiro para coller material seco co que facer un lume"., así como prender lume nun lugar non habilitado para a súa realización con seguridade ou a acampada e vivaqueo fora de áreas habilitadas para tal feito. "Se ben, como se comenta no Facebook do programa, algunhas das accións están ficcionadas, preguntámonos se é preciso divulgar e fomentar este tipo de prácticas entre a cidadanía galega. Recordamos que os escasos cinco minutos dedicados ao medio ambiente en Galicia que se facían no programa "Natureza", hai anos xa que desapareceron".


Summary: O Partido Popular da Galiza vén de aprobar en solitario a ampliación da liberdade horaria en detrimento do pequeno comercio.

Nun contexto no que o pequeno comercio da Galiza está a loitar para sobrevivir á crise económica e para non deixarse asoballar polas grande áreas comerciais que asolagan o país, o goberno autonómico do Partido Popular vén de aprobar en solitario a ampliación da liberdade horaria para o comercio, no marco das directrices neoliberais marcadas pola Unión Europea e o estado español. Deste xeito, os establecementos cunha superficie inferior a 300 metros cadrados contarán con liberdade horaria absoluta, o que que duplica a estensión máxima permitida pola normativa anterior. Doutra banda, o comercio con superficie útil para exposición e venda superior aos 300 metros cadrados poderá abrir un total de 10 domingos e festivos ao ano. Para este tipo de establecementos, a xornada laboral amplíase cun máximo de 90 horas semanais fronte ás 72 actuais. Finalmente, outra das novidades rechamantes da normativa atinxe ás multas, que no caso das infraccións leves diminúen e no das graves, aumentan. No entanto, a lexislación amósase ambigua xa que os importes ficarán condicionados á graduación realizada polo instrutor de cada momento en función das dimensións do comercio, un baleiro xurídico que non deixa de ser característico dos sistemas neoliberais. Dende a Federación Galega de Comercio, o seu presidente José María Seijas López, manifesta que esta é "unha lei para beneficiar ás grandes superficies, non @s consumidor@s nin @s pequen@s comerciantes". No entanto, pese a admitir que a través da Confederación Española de Comercio fixéronse alegacións ao Goberno central por considerar que "non era necesaria a ampliación horaria", Seijas mantén que "o problema non son as horas, senón a caída do consumo" e remítese a "estatísticas recentes" para afirmar que "onde máis caeu a actividade foi nas grandes superficies". Amais, aproba as modificacións da lei central levadas a cabo pola Xunta por limitar a 10 os domingos e festivos anuais de apertura para o comercio de maiores dimensións, sendo os límites fixados por Madrid entre 10 e 16 ao ano. Outro dos aspectos da lei que máis preocupa á asociación compostelá é a liberdade de comercio para os establecementos de superficie inferior a 300 metros "O único positivo das modificacións promulgadas polo goberno da Galiza é que se aplican os mínimos da lei central coma se fosen máximos", afirma Jose Ángel Blanco, xerente de Compostela Monumental, asociación sen ánimo de lucro de comerciantes, empresarios e profesionais do casco histórico de Santiago, que aglutina un total de 205 comercios e conta cun periplo de vida de 21 anos. Porén, Blanco reflexiona arredor das repercusións a curto e longo prazo que a normativa pode carrexar para o comercio ao pormenor. Primeiramente, sinala como un dos aspectos máis graves "o incremento da xornada laboral mediante aperturas indiscriminadas". En segundo lugar, chama a atención sobre a competencia desleal, potenciada polas normativas de corte liberal, a través das cales as grandes superficies asoballan o pequeno comercio. Outro dos aspectos da lei que máis preocupa á asociación compostelá é a liberdade de comercio para os establecementos de superficie inferior a 300 metros, antes concedida só os establecementos menores de 150 metros cadrados: "A anterior normativa constituía unha forma de protexer e compensar o pequeno comercio; porén, elevar o límite ao duplo é unha estratexia na que a lei se fai ad hoc para favorecer as grandes empresas", resalta o xerente. Blanco explica que, mediante esta vía, concédeselle ás grandes marcas a posibilidade de cambiar o seu formato comercial e rendibilizar máis, "se couber, os seus negocios: "Unha multinacional podería apostar por inaugurar un local de superficie inferior aos 300 metros cadrados e, así, acollerse á plena liberdade horaria, cando as súas circunstancias son ben distintas ás d@s pequen@s comerciantes composteláns", razoa. "Estamos irremediabelmente encamiñados a ver as nosas rúas baleiras por mor dun sistema que só se preocupa por beneficiar as grandes empresas e onde o pequeno comercio ficará engolido por estas". Unha receita perigosa para a Galiza O paradoxo desta iniciativa que no estado español contou con Esperanza Aguirre como a súa principal defensora reside en que a súa ineficacia xa foi constatada en países como Franza, Alemaña ou Estados Unidos, onde os antigos e puxantes centros das súas urbes víronse convertidos en zonas marxinais a causa das políticas que apostaron polas grandes áreas comerciais en detrimento do pequeno comercio. En consecuencia, estes estados están a desembolsar elevadas sumas para acondicionar os seus cascos históricos e devolverlles a vida arrebatada dende as grandes superficies dos seus alfoces. Dende Compostela Monumental, o xerente advirte: "En principio, esta medida véndesenos como unha vía para xerar emprego, emporiso nós apostamos por unha sociedade con postos de traballo estábeis e de calidade, así como por outro modelo de cidade en que se manteña o nivel de vida; é unha filosofía de vida tradicional, fundamentada nunha política de conservacionismo, onde primeiro están as persoas e os servizos sociais". Canto á cidade de Compostela, Jose Ángel Blanco afirma que contar no casco histórico, o centro da cidade, con todo tipo de negocios é "un labor social" que deberían avalar as institucións. En primeiro lugar porque facilita, di, "a vida das persoas que, como os anciáns, teñen problemas para se trasladaren ás aforas co obxecto de adquiriren produtos diarios de primeira necesidade" e, amais, porque "malia que os políticos branden a cotío a bandeira da sostibilidade, son precisamente as grandes áreas comerciais da periferia ás que fan unha cidade insostíbel ao incentivar o uso dos vehículos particulares e incrementar notabelmente o tráfico", reflexiona. Doutra banda, inda que os distintos colectivos de comerciantes ao pormenor coinciden en que, "dentro do malo", as modificacións da lei central elaboradas pola Xunta son menos prexudiciais para Galiza do que as propostas iniciais promulgadas dende Madrid, Miguel Agromaior, presidente da Federación Provincial de Comercio da Coruña, fai un grave prognóstico para o futuro: "Co tempo, de seguro, a normativa adaptarase para que as grandes áreas comerciais poidan abrir todos os días da semana; complexos como Marineda City na Coruña concibíronse para abriren os domingos porque se non o fan, non serían rendíbeis", manifesta. E prosegue: "Estamos irremediabelmente encamiñados a ver as nosas rúas baleiras por mor dun sistema que só se preocupa por beneficiar as grandes empresas e onde o pequeno comercio ficará engolido por estas".


Summary: A Mesa pola Normalización Lingüística foi recoñecida cunha homenaxe en Láncara polo seu traballo e compromiso a prol do país desde 1986. Recibiu o premio 'Ramón Piñeiro Facer País' que organiza a Asociación Cultural 'Val de Láncara'.

A XII edición do premio Ramón Piñeiro 'Facer País' foi para a Mesa pola Normalización Lingüística. Un galardón impulsado pola Asociación Cultural Val de Láncara e que, ao longo destes anos, foi labrándose un merecido respecto. O obxectivo do premio é recoñecer aquelas persoas e institucións cuxo traballo contribúe, precisamente, a facer país. E A Mesa foi a galardoada neste 2013, uníndose así a unha lista na que figuran, entre outros, Avelino Pousa Antelo, Mini e Mero, Xosé Manuel Beiras ou Agustín Fernández Paz. O acto decorreu esta fin de semana en Póboa de San Xiao, cun programa completo no que se incluían intervencións varias, actuacións, louvanzas... e en todas elas un recoñecemento ao traballo que vén desenvolvendo A Mesa. A Mesa resultou elexida entre as 40 candidaturas formalizadas por diferentes entidades e asociacións de toda Galiza A agrupación Val de Láncara concedeu este galardón anual, que xa vai pola súa 12ª edición, á Mesa pola Normalización Lingüística pola súa condición de plataforma independente e plural e apartidaria comprometida, desde o ano 1986, coa promoción do idioma galego en todos os ámbitos da vida social da nosa terra. A Mesa pola Normalización Lingüística resultou elixida entre as corenta candidaturas formalizadas por diferentes entidades e asociacións de toda Galiza que ostentaban a esta distinción, un recoñecemento ás persoas ou institucións que, pola súa traxectoria, se teñen distinguido na defensa de Galicia no eido cultural, artístico, histórico, político ou etnográfico.


Summary: Sanidade habilita a partir deste sábado 25 de setembro 15 puntos de vacinación libre na Galiza aos que se pode acudir sen cita ou con autocita.

O Servizo Galego de Saúde (Sergas) habilita 15 puntos de vacinación libre nas sete áreas sanitarias galegas para acudir sen cita ou con autocita para recibir a inoculación da dose contra a Covid-19. Segundo informou a Consellaría de Sanidade, a Xunta da Galiza levará a cabo a vacinación libre contra a Covid-19 entre este sábado, día 25, e a quinta feira 30 de setembro. En concreto, na área de Vigo a partir deste sábado a poboación que estea sen vacinar poderá facelo sen cita no Hospital Álvaro Cunqueiro en horario de 9 a 21 horas. De modo simultáneo, mantén tamén o modelo de autocita. Pola súa banda, para vacinación libre a área compostelá habilita os hospitais Clínico en Santiago e o do Barbanza en Ribeira de 9 a 21 horas desde este sábado á quinta feira con autocita. Na área sanitaria da Coruña e Cee estarán habilitados para vacinación libre, segundo indica Sanidade, o Instituto Feiral da Coruña (Ifeco) este sábado de 9 a 21 horas; e o Hospital de Oza a partir do domingo. A estes espazos súmase desde o día 25 o Hospital Virxe da Xunqueira de Cee. Na área sanitaria de Ferrol de 25 a 30 de setembro haberá dispoñíbel para vacinación libre o Centro de Especialidades do Hospital Arquitecto Marcide -primeiro andar-. Na de Pontevedra e O Salnés de 25 a 30 de setembro pódese acudir a vacinarse sen cita no Recinto Feiral da cidade do Lérez e en Fexdega en Vilagarcía de Arousa. Na área de Lugo a vacinación libre estará dispoñíbel de sábado á quinta feura no Hospital Universitario Lucus Augusti -cuarto andar- e o día 25 no IES Río Cabe e de 26 a 30 no Hospital Público de Monforte de Lemos. Aliás, a área ourensá facilitará a vacinación libre contra a Covid-19 de 25 a 30 de setembro na aula Cabaleiro Goás do Hospital Universitario de Ourense; así como nos centros hospitalarios públicos de Verín e O Barco.


Summary: "Vai ser complicado" que as viaxes de fóra do Estado español á Galiza cheguen antes do ano 2022. Apuntouno esta quinta feira o vicepresidente primeiro da Xunta e responsábel de Turismo, Alfonso Rueda.

"Por min que veñan canto antes, pero, sendo realistas, o lóxico é pensar que será a partir do ano que vén". Así se pronunciaba Alfonso Rueda nunha entrevista concedida a Europa Press a respecto do regreso dos e das turistas de fóra do Estado español á Galiza. "Para que os visitantes estranxeiros regresen necesítase, entre outras cuestións, que a vacinación despegue, non só na Galiza, senón no resto do Estado e no resto de Europa, o que apraza até o inicio do próximo exercicio o turismo estranxeiro", salientou. Na mesma liña, o conselleiro puxo de manifesto que "pensar outra cousa, eu creo que nese momento sería ser pouco realista e suporía desaproveitar o empuxe que podemos ter para o turismo estatal este ano", resumiu. Con esta "actividade interna", e as "axudas que poidan seguir implantándose", Rueda confía en que os estabelecementos poidan "ir sobrevivindo". Tamén apunta ao peso dos viaxeiros españois que busquen na Galiza zonas "menos masificadas". "De aquí en diante, e durante bastante un tempo, iso vai ser unha vantaxe", resolveu. A respecto das subvencións a aeroliñas, amosouse firme en que ese sistema "non funciona". "Se a formulación é recuperar o turismo internacional a base de subvencionar viaxes de liñas aéreas, desde logo esa non vai ser a política da Xunta", apuntou. "Sobre a marcha fomos mellorando bastante" A respecto da hostalaría, apuntou: "Somos conscientes de que tomamos decisións moi duras e ás veces con moi pouco tempo". En ocasións, engadiu, "non houbo máis remedio que facelo así" para evitar efectos nocivos. "Non é nada sinxelo, e creo que sobre a marcha fomos mellorando bastante", apuntou o conselleiro sobre un dos sectores máis afectados pola crise. Sobre o lecer nocturno, amosouse pesimista. E cualificou de "complicada" a súa reactivación". Nada apuntou a respecto da demanda do sector do lecer nocturno e mais da hostalaría dun plan de rescate.


Summary: Carolina Bescansa, dirixente de Podemos, tratou de saír ao paso das últimas enquisas, que reflicten unha caída importante da formación liderada por Pablo Iglesias, e admitiu que non se atopan "en condicións de gañar" as eleccións xerais.

Días após de se coñecer a última enquisa que reflicte un descenso importante de apoios a Podemos e logo do resultado electoral en Catalunya, a secretaria de Programa, Carolina Bescansa, recoñeceu que a formación que lidera Pablo Iglesias non se atopa "en condicións de gañar" as eleccións xerais. "Sexamos realistas: creo que non estaríamos en condicións de liderar un Goberno no noso país. O que temos que facer é traballar moi duro", salientou nunha rolda de prensa que tivo lugar na sede de Podemos. Bescansa puxo de manifesto que "cremos que imos cara unha situación o ben de pacto entre Ciudadanos e o PP ou ben de pacto entre Ciudadanos e o PSOE". "Iso é o que diría a aritmética parlamentar", engadiu. En relación a un posíbel pacto co PSOE, sinalou que "a forma na que concibimos o acordo" é que "Podemos obteña mellores resultados". Así, segundo as declaracións de Bescansa, Podemos só estaría no goberno se superase en votos o PSOE. A última enquisa coñecida, elaborada por Metroscopia para El País, outórgalle a Podemos o 14,1% dos votos, cando esta formación se situaba no 28% nunha enquisa publicada en xaneiro de 2015.


Summary: Está entre os territorios do Estado onde menos obras pararan durante a crise sanitaria até esta segunda feira, cando entrou en vigor o decreto que ordena o feche de todas as actividades non esenciais.

O Consello Xeral da Arquitectura Técnica de España (CGATE, nas siglas en español) sinalou nesta segunda feira, 30 de marzo, que en Galiza só se paralizaran arredor de 20% das obras pola crise sanitaria da COVID-19 antes do decreto estatal que ordena o feche de todas as actividades non esenciais, como a construción de forma xeral. Os datos forman parte dunha enquisa efectuada pola consultora GAD3 entre os profesionais da construción e que, a nivel estatal, sinala que só 34% das obras se paralizaran durante a crise. En Galiza, polo tanto, 80% das obras permanecían en funcionamento até a entrada en vigor do decreto, nesta segunda feira. Por riba estaban Euskadi, con 87%; Cantabria, con 97%, e Nafarroa, onde non parou ningunha obra. En Madrid, epicentro da pandemia, mantíñanse 56%. O informe do CGATE explica ademais que só 11% das destas obras activas a nivel estatal teñen un carácter urxente ou interese xeral.


Summary: Esta quinta feira, 16 de febreiro, hai greve no ensino secundario convocada por Erguer e co apoio da Plataforma Galega en Defensa do Ensino Público. Falamos coa responsábel nacional de Organización de Erguer.

Greve no ensino secundario e universitario de Galiza esta quinta feira, 16 de febreiro, convocada por Erguer, contra a Lomce e o modelo '3+2'. Un paro que conta co apoio da Plataforma galega en defensa do ensino público e que se traducirá, ademais do paro nas aulas, en manifestacións e concentracións en cidades e vilas do país. - Unha nova mobilización no ensino, un dos sectores que durante estes anos máis veces saíu á rúa. Ten esta greve as mesmas causas e reivindicacións que as anteriores ou hai novidades? - Hai unha intención de facer ver que as cousas están en vías de solución, que houbo variacións, cando a realidade non variou apenas. As reválidas están adiadas, non suspendidas; a Lomce mantense e na universidade vemos como a conferencia de reitores propuña que o modelo '3+2' se aplicase no vindeiro curso, primeiro nos graos de nova creación para despois estenderse ao resto. Este é o camiño de elitización da universidade, de facela para uns poucos, é inadmisíbel pois o prezo da matrícula pasa a duplicarse. - Como notastes o ambiente nos centros de ensino durante estas semanas? - O estudantado quer mobilizarse. Percibímolo nas asembleas, xuntanzas... realizadas durante todo este tempo. Hai un descontento moi grande, de aí esta folga, que é a primeira folga galega no ensino secundario e universitario xuntos en moito tempo. Sabemos que é un reto duro, non hai cobertura dos principais medios como cando hai unha convocatoria estatal. O ano pasado houbo folgas en abril e novembro, o referendo sobre a Lomce en institutos de diferentes comarcas do país... e todos tiveron unha boa recepción. O estudantado ten gañas de responder ás agresións ao ensino público. - A do 16 de febreiro en Galiza é unha greve que se enmarca nun mes de mobilizacións nas que están a do día 9 en Catalunya e a do 23 en Euskal Herria... Por que esta dinámica? - Desde o nacemento de Erguer temos relación cos sindicatos de estudantes catalán e vasco. O que procuramos é a través da cooperación internacionalista amosar que a loita estudantil, ademais de estar relacionada coa liberación nacional, ten a ver coas necesidades propias de cada país, tamén no ensino. Así, por exemplo, aquí unha das cuestións que nós demandamos neste protesto, ao igual que a Plataforma galega en defensa do ensino público, é pular por unha Lei Galega de Educación,l da cal carecemos actualmente. - A que vos referides cando falades dunha Lei galega de educación? - A Lomce o que pretende é uniformizar, pasar o rolete polas diferentes realidades. Nós apostamos por unha lei galega que dea resposta e atenda a situación galega. O que temos claro é que, por exemplo, debe ter un compromiso claro coa normalización lingüística. A Lomce é tan agresiva co galego que nin sequera respecta o 'decretazo' de Feijóo, un decreto que xa de por si recortaba bastante a presenza do noso idioma. Ademais, tería que ser unha lei que apostase nun ensino pedagóxico e unha lei que debe contar cos docentes e cos estudantes. - O ensino foi o gran damnificado nestes anos de crise.. - A crise deulles a oportunidade para aplicar un modelo, que desde logo non é o modelo público. A Lomce e o '3+2' son a parella letal para o ensino público galego. Nestes anos anos vemos como, curso tras curso, comezamos con menos unidades educativas no público e máis na privada. Sufrimos os recortes, como nas bolsas de estudo, menos profesorado, menos medios... Non temos dúbidas de que isto responde a unha aposta do goberno español e da Xunta, que pasa por favorecer a privada. Facer peneira no ensino secundario e favorecer unha universidade elitizada.


Summary: A Comisión Nacional dos Mercados e da Competencia (CNMC) propón a Endesa salvar un dos grupos de xeración da central de Litoral (Almería) e reconvertelo nun compensador síncrono, o que permitiría mitigar o impacto na subministración á rede da crecente achega dos sistemas de produción a partir de fontes renovábeis.

Endesa comunicou hai uns meses a súa intención de fechar a central térmica das Pontes. A decisión, baseada fundamentalmente en criterios económicos, supuxo un duro golpe para unha comarca deprimida industrialmente, marcada polo fechamento de industrias como Siemens-Gamesa ou a caída de produción no estaleiro público Navantia. O fechamento da central afectou tamén ás auxiliares. Así, os transportistas, que exixían manter a actividade da térmica, ben con carbón ben con biocombustíbeis, fixeron unha folga que levantaron o pasado mes de marzo após chegaren a un acordo coa eléctrica. Así as cousas, todo parece estar encamiñado á desaparición da térmica. Nesa liña, Endesa tamén anunciou que as instalacións do porto exterior de Ferrol, onde descargaban o carbón que alimentaba a central, se van reconverter nunha plataforma loxística na que a propia firma enerxética actuará como operador, movendo tanto graneis sólidos como mercadoría xeral. No que atinxe á propia central, desbotada a opción dos biocombustíbeis, o emprego nos terreos das pontes quedará ligado ao ciclo combinado de gas natural, aos labores de desmantelamento da térmica e aos novos proxectos, como a planta de hidróxeno verde que proxecta a compañía presidida por José Bogas. Porén, son moitas as voces que piden que non haxa movementos de persoal até que estean fechadas as alternativas industriais. Informe de Competencia Mais a Comisión Nacional dos Mercados e da Competencia (CNMC) marca un posíbel camiño alternativo ao fechamento definitivo das instalacións. Nun informe datado o pasado mes de marzo e adiantado por La Información, o regulador recomenda Endesa manter parcialmente operativa a súa central de Litoral, en Carboneras (Andalucía) para garantir a subministración eléctrica ante o boom das renovábeis que, como advirte, debilita o control sobre a rede e eleva a "inestabilidade". Na súa resposta á proposta de resolución da Dirección Xeral de Política Enerxética e Minas do Ministerio de Transición Ecolóxica sobre a solicitude de fechamento da central, á que tivo acceso Nós Diario, o organismo que dirixe Cani Fernández propón "reformular" dita resolución para incluír nos plans de Endesa a conversión dun dos seus grupos de xeración ─a de Litoral ten dous, fronte aos catro das Pontes─ nun compensador síncrono, un sistema que emprega o alternador e o transformador de saída á rede da térmica para controlar a tensión dos nós eléctricos próximos, ofrecendo capacidade adicional de enerxía fronte a eventuais curtocircuítos. Esta medida permitiría aproveitar parte das instalacións actuais e os puntos de conexión á rede, un dos principais activos da térmica que, no caso das Pontes, será aproveitada pola central de hidróxeno verde e os seis parques eólicos que a compañía prevé levantar na Galiza, que suman unha potencia total instalada de 611 megavatios (MW). Pendentes do Ministerio Até o momento Endesa non recibiu a autorización do Ministerio para a Transición Ecolóxica para o fechamento da térmica das Pontes. De feito, a súa intención era poder parar definitivamente a actividade o vindeiro 1 de xullo. Porén, o aluvión de alegacións da Xunta e do Concello das Pontes á solicitude presentada por Endesa en decembro de 2019 motivou que o departamento que dirixe Teresa Ribera optara por tramitar a petición de forma ordinaria, e non simplificada, o que alongará os prazos de resolución. Isto débese a que a empresa terá que presentar un estudo ambiental exhaustivo que despois será sometido a exposición pública e fase de alegacións. Precisamente, o pasado 7 de maio, o persoal da central e representantes sindicais manifestáronse ante a Delegación do Goberno español na Galiza para denunciar este cambio no procedemento, que podería adiar a resposta até en seis meses. As e os traballadores alí presentes exixiron unha xuntanza con responsábeis do Ministerio e denunciaron unha vez máis a falla de proxectos, de plans de futuro e de convenio de transición xusta nas Pontes, así como o "obscurantismo e opacidade" da Xunta con respecto ás alternativas industriais que contempla. Este tempo extra, sumado á suxestión da CNMC, podía levar Endesa a repensar a súa estratexia coa central térmica. Como incide o regulador no seu informe, "a relevancia do grupo de xeración a manter non se debería tanto á súa cada vez menor achega de potencia activa canto á súa contribución á potencia de curtocircuíto e o control de tensións na zona ante un escenario de crecente integración de fontes de enerxías renovábeis", igual que acontece na Galiza.


Summary: O Bloque gañou en 46 das 62 seccións censuais do concello, sendo o resto para o PP, sobre todo na zona norte e algunhas áreas rurais.

O BNG asegurou catro anos máis de goberno nacionalista en Pontevedra. Lores perdeu 500 votos pero obtivo un triunfo claro, un máis, que ademais lle permitiu dominar practicamente todos os barrios e parroquias da cidade. O Bloque gañou, de feito, en 46 das 62 seccións censuais do concello, sendo o resto para o PP, sobre todo na zona norte e algunhas áreas rurais.Lores sumou máis do 35% dos votos en practicamente todos os distritos e aínda que o PP creceu 1.700 votos, os populares só se puxeron por diante en áreas de Lourizán, Campañó ou Cerpozóns.O PSdeG-PSOE tamén creceu preto de 1.500 votos, obtendo o seu mellor resultado dende o 2007. Os seus mellores datos foron en Verducido e Xeve.Mentre, Ciudadanos mantivo as súas posicións, a pesar de perder algúns votos, concentrados principalmente na zona centro e Lourizán, aínda que lonxe do 10% en todos os casos.


Summary: A Terra de Lemos conservan un destacado patrimonio histórico que nos informa da nosa identidade e opera como un importante elemento de desenvolvemento local. O castro de San Lourenzo, situado na Cereixa e recuperado polo esforzo comunal dos seus veciños e veciñas, é unha mostra ben significativa do mesmo.

Son miles dunha punta a outra da Galiza a deixar testemuño do ADN dos nosos lugares e das nosas parroquias. Ás veces ao carón do mar, cercados por unha xeografía inclemente, protexidos por foxos e contrafoxos, infórmanos dun pobo mariñeiro deitado no fin da terra europea. Tamén en promontorios ou espazos duros, gardados por valos e máis valos, aparecen croas que nos falan de labregos e labregas resistentes a moldear a terra con colleitas que sempre volven. E alí habitan os mouros e as mouras, técense encantos e vívense mundos doutro tempo que nos seguen marcando. O castro de San Lourenzo é un deles. Situado na parroquia de Cereixa do concello da Pobra de Brollón, no corazón da Ribeira Sacra, linda cos núcleos de Eixón, Pinel, Castroncelos, Abrence, Fornelas e Chavaga, atópase moi próximo ás vilas de referencia da comarca, como Monforte de Lemos pero tamén a outras áreas da Galiza como Sarria, sendo moi doado o acceso ao mesmo. O asentamento localízase no lugar de Alende, á marxe dereita do río Saa, nunha pequena dorsal a medio camiño entre o chan do castro e o val fluvial. O xacemento está formado por un recinto circular rodeado dunha muralla e un espazo anexo cara ao leste, sumando unha extensión de aproximadamente de 8.800 metros cadrados. O primeiro deles signifícase por atoparse defendido por un murado que nalgúns tramos da súa cara externa aínda conserva cachotaría levantada con coios de cuarcita. Ao tempo, esta parte do asentamento atópase divido por unha sorte de muro que discorre en dirección de norte a sur, situándose con toda probabilidade o aceso á croa no extremo noroeste, onde se empraza a cota máis alta do castro e onde, se cadra, se sitúe un posto de defensa ligado á entrada. O espazo de pequenas dimensións delimitado por unha muralla ao leste do xacemento concentra as estruturas defensivas, cun dobre sistema de foxos e contrafoxos, na liña dosfoxos dúplices característicos dos castros mineiros romanos. Nesta área, a de maior accesibilidade para o viaxeiro, atópase o coñecido como Burato dos Mouros, situado no extremo do sur desta parte do asentamento e que os expertos consideran como a boca da mina. A este respecto, a equipa que lidera o proxecto, dirixida polo arqueólogo Xurxo Ayan, defende a similitude desta construción, de modo moi particular no seu sistema defensivo, con edificación semellantes nos castros mineiros da época romana da área do Eo Navia. O castro de San Lourenzo semella asociado a unha antiga explotación mineira da época romana. A hipótese formulada polo persoal investigador que traballa no proxecto considera o asentamento como un poboado mineiro da época romana, que responde á vella tipoloxía construtiva dos castros galegos, cos seus característicos sistemas defensivos de grandes foxos, mais utilizándoos como partes necesarias para as tecnoloxías hidráulicas e de extracción do mineral ligadas ás novas actividades produtivas introducidas polos romanos. Nesta liña, sinalan que os castros mineiros se caracterizan por empregar a rede hidráulica para edificar os foxos do recinto, indicando para o caso de San Lourenzo que estes poden ter servido para canalizar auga para as frontes e gabias mineiras. Os argumentos a favor desta formulación refórzanse con informacións achegadas desde diversas disciplinas. Se a localización do xacemento non responde á lóxica dos asentamentos característicos do período anterior á conquista romana, a etnografía achéganos dados da existencia dunha mina de ferro no lugar coñecido como O Burato dos Mouros. Ao tempo, nas proximidades do castro a toponimia fálanos dun lugar coñecido como O Escourial, sendo numerosas as escouras de ferro resultado da aplicación dunha tecnoloxía de procesado do mineral con sangrado da escoura, introducidos polo imperio romano na área da vella Gallaecia. A explicación, recuperación e posta en valor do castro de San Lourenzo é un traballo aberto, en construción e que require de tempo. A iniciativa esta impulsada pola Asociación de Veciños María Castaña da Cereixa e promovida polo Grupo de Investigación en Patrimonio Construída do País Vasco, o Instituto de Ciencias do Patrimonio do Centro Superior de Investigacións Científicas, Cátedra Unesco de Paisaxes Culturais e Patrimonio e Concello da Pobra de Brollón. A equipa que coordina o proxecto e a investigación está dirixida por Xurxo Ayán e del fan parte entre outros Manuel Antonio Franco, Pastor Fábrega, César Parcero, Sonia García ou Cristina Sánchez-Carretero. María Castaña Os tempos de María Castaña eran os daquela Galiza rebelde da segunda metade do século XIV, que loitaba por vivir arredada de Castela, unida a Portugal, hexemónica no espazo ibérico e ligada aos pobos atlánticos. As terras de María Castaña eran as da Cereixa, cuxo couto, segundo algúns autores, foi propiedade da súa familia. María Castiñeira, na tradición oral e literaria María Castaña, era unha fidalga da Terra de Lemos que á volta de 1386 liderou unha revolta contra o bispo de Lugo, séndolle confiscados todos os seus bens, entre eles o couto da Cereixa A batalla de Chavaga O 20 de abril de 1946 escribiuse a páxina final da historia da II Agrupación do Exército Guerrilleiro da Galiza nas proximidades da Cereixa. Un grupo de arredor de 50 números da Garda Civil cercaron na parroquia monfortina de Chavaga varias casas de seguridade da guerrilla, rematando co asasinato dos loitadores antifascistas Evaristo González 'O Roces', Mario Morán, Julián Acebo Alberca 'O Gardiña', Gregorio Colmenero Fernández 'O Porreto' e os irmáns Ramón e María López Casanova. A caída provocou centos de detencións en toda a zona, entre elas as de varios veciños da Cereixa. Esta peza publicouse con 'máis', suplemento de agosto de Nós Diario que podes adquirir en quioscos ou na nosa loxa.


Summary: A maioria absoluta da Assembleia da República votou contra o programa de governo da direita e apoiou a moção de rejeição do PS.

Apenas só 12 dias depois de ser indigitado primeiro ministro pelo presidente da República, Pedro Passos Coelho, foi derrotado na Câmara legislativa. O seu programa de governo, feito para se manter no poder quatro anos mais, foi chumbado pela maioria parlamentar que fazem parlamentares do PS, Bloco de Esquerdas e CDU (coligação do PCP e Os Verdes). Destarte, as três forças da esquerda apoiaram a moção de rejeição apresentada pelo PS. Ao ter sido esta aprovada, não fez falta submeter a votação as do Bloco de Esquerda, o PCP e Os Verdes. Neste senso, de acordo com o artigo 195 da Constituição portuguesa que estabelece a demissão do executivo, corresponde ao presidente da República determinar que irá acontecer agora. As hipóteses são duas, indigitar primeiro ministro António Costas (PS) -quem possui o apoio da maioria da Câmara- ou nomear um governo de gestão até se convocarem as eleições legislativas. Às portas da Assembleia da República decorreram, durante o desenvolvimento da sessão, duas manifestações, uma em defesa do governo Passos Coelho e outra convocada pela central sindical maioritária do país, a CGTP-IN, próxima ao PCP, visando "consumar a derrota" do executivo de Passos Coelho e da direita. "Já caiu", berravam face o palácio de São Bento.


A xordeira, como tema e protagonistas principais, non é que prolifere moito no mundo do cinema, aínda que si tivo a súa importante repercusión e afrontouse desde diferentes perspectivas e xéneros: desde o drama baseado en feitos reais (O milagre de Anna Sullivan), pasando por adaptacións literarias (O corazón é un cazador solitario), comedia (Non me berres... que non te vexo), animación (A Silent Voice), clásicos (Belinda), a que logrou o primeiro Óscar para unha actriz xorda (Fillos dun deus menor) ou calquera biopic sobre Beethonven... Sound of metal / Darius Marder / EUA / 2019 / 130 min Nos últimos anos hai unha corrente en prol de poñer en valor a identidade e a cultura xorda. Boa mostra son filmes como A familia Bélier, sobre unha familia xorda cunha FOPX (filla oínte de pais xordos), The Tribe, sobre un internado para xordos, ou a iniciativa IDendeaf, produtora creada fai oito anos por Veru Rodríguez (Mestre Mateo á Mellor Realización), especializada en desenvolver contidos audiovisuais por e para as persoas xordas. Sound of Metal tamén pon en valor a comunidade xorda, e faino desde a perspectiva dunha persoa que perde por completo a audición. Ruben (Riz Ahmed) é o batería de Blackgammon, un grupo de punk-metal formado por el mesmo e Lou (Olivia Cooke), a súa manager, cantante, guitarrista e amante. Ambos cruzan o pais en caravana de bolo en bolo. Son felices. Libres. Quérense. Un día el esperta sen escoitar nada. Despois da lóxica preocupación, decide ir ao médico onde lle diagnostican unha xordeira moderada permanente que derivará en total se non conserva e coida do ouvido que lle queda. Antes de aceptar o que lle está a pasar, por suposto, vén a fase de negación ata que a noiva, bastante máis cabal que el, lévao a un famoso centro para xordos, unha comunidade onde se ensina tanto a comunicarse na lingua de signos como a cambiar a mentalidade. Darius Marder debuta na longametraxe de ficción cun filme de reminiscencias indies pero prescindindo dos clixés e mantendo unha estrutura clásica no guión. Ahmed e Cooke despregan unha gran química en pantalla con dous momentos enormes de interpretación: a despedida no centro e, sobre todo, o reencontro cando están na cama. Difícil dicir tanto con tan pouco. Indispensábel mirala en versión orixinal para apreciar o espectacular e meticuloso deseño de son concibido para lograr unha inmersión sensorial verosímil e veraz no novo mundo no que vai ter que vivir o protagonista; nun arco que comeza en volume brutal e remata en absoluto silencio. Nomeación a Óscar asegurada.


Summary: Nas vésperas do decisivo partido face o Levante, prodúcese un incidente en Abegondo que deixa ver perigosos sinais de descomposición na equipa coruñesa.

Çolak viuse envolvido nun pequeno tirapuxa con Eneko Bóveda -o lateral destro asinado polo Dépor neste mercado de xaneiro entrou ao turco cunha dureza que este considerou excesiva- e o dorsal 8 do Deportivo reaxiu desabridamente. Á seguinte acción en que lle chegou a pelota, enviouna lonxe do campo de xogo con visíbel irritación. Chove sobre mollado. A impresión moi estendida no clube da Praza de Pontevedra é que o talentoso Çolak non é precisamente un devoto do traballo duro nos adestramentos e que aproveita a menor ocasión para se borrar deles. Ao ver a súa actitude, Cristóbal Parralo dirixiuse nestes termos ao ex futebolista do Galatasaray: "Que problema hai? Tes algún problema? Se non queres adestrar, pódeste ir. Se queres vaite. Vaite. Vaite". E foise. Cara ás duchas. Non é o primeiro incidente nos treinos da atribulada equipa coruñesa, que viaxa no vagón do descenso, a dous pontos da salvación. Semanas atrás foran Arribas -quen acabaría saíndo do clube, rumo ao futebol mexicano- e Andone os que protagonizaron unha pequena lea, saldada coa aplicación do réxime disciplinario interno do clube após seren afastados dunha sesión dos adestramentos por decisión de Cristóbal. Falta agora por ver como vai reaxir o clube perante esta expulsión do turco, un futebolista que -embora a súa intermitencia- achega á equipa as pingas de criatividade das que carecen os seus compañeiros.


Summary: Un estudo liderado pola USC advirte dos riscos das reforestacións masivas programadas no Pacto Verde da Unión Europea, sobre todo polas especies que se usan normalmente, de crecemento rápido e con resinas inflamábeis.

A reforestación masiva pode supor unha arma de dobre fío, "xa que o uso das especies que se utilizan a miúdo nas plantacións -de crecemento rápido e con resinas inflamábeis-, pode aumentar o risco de incendio, especialmente se non se acompaña dunha xestión forestal adecuada", afirma Adrián Regos, un dos científicos da Universidade de Santiago de Compostela (USC) que participa nun estudo publicado na revista Global Change Biology. O estudo foi desenvolto por investigadoras da USC en colaboración co Centre Tecnològic Forestal de Catalunya, o Research Centre in Biodiversity and Genetic Resources (CIBIO) do Centre de Recerca Ecològica i Aplicacions Forestals da Universidade Autónoma de Barcelona, e do Consello Superior de Investigacións Científicas, No texto do estudo destácase que "é fundamental planificar moi ben como e onde se farán estas plantacións, é dicir, que especies e como se xestionarán, aspectos que son claves se queremos ser efectivos reforestando para evitar riscos asociados a grandes incendios forestais". A proposta das e dos autores é incidir máis na "diversificación de hábitats ou na recuperación de zonas húmidas e de pastos", o que consideran máis eficiente. Ademais, sinalan o risco de que as reforestacións masivas provoquen a perda doutros hábitats de importancia na conservación ou de actividades agropecuarias. Ben que o estudo recoñece que a restauración de bosques "plantando árbores ou axudando á súa recuperación natural contribuirá á estratexia global de mitigación dos impactos do cambio climático", tamén incide en que investir nos hábitats sinalados "sería máis eficiente que plantar árbores nas rexións máis secas e propensas ao lume, como o Mediterráneo, onde a dispoñibilidade de auga é limitada". Green Deal Esta investigación está motivada polo Pacto Verde da Unión Europea (UE), tamén denominado Green Deal, unha plan da institución contra o cambio climático que entre as medidas que contempla atópase a plantación de 3.000 millóns de árbores ata o ano 2030.


Summary: O preacordo recupera a mesa galega de negociación combinada coas provinciais e implica unha revisión salarial inmediata do 2%. A suspensión do paro indefinido revisarase a vindeira semana ANÁLISE | A folga na que a patronal quixo marcar o ritmo Feijóo di que "a Xunta era unha parte do problema, pero a fundamental era a retribución dos condutores" de bus

ANÁLISE | A folga na que a patronal quixo marcar o ritmo Feijóo di que "a Xunta era unha parte do problema, pero a fundamental era a retribución dos condutores" de bus O presidente da Xunta sinalou este martes pola mañá en sede parlamentaria os que, ao seu xuízo, son os principais culpables do conflito do transporte de viaxeiros que a esa hora aínda mantiña en firme a convocatoria de folga indefinida: a CIG e a patronal, acusou o presidente da Xunta, estaban a facer "unha pinza" contra o Goberno galego e o seu novo plan de autobuses. Apenas doce horas despois sindicatos e patronal, sentados á mesma mesa ao abeiro do Consello Galego de Relacións Laborais, acadaban un preacordo laboral que suspende polo momento o paro indefinido e recupera o marco galego de negociación, isto é, un foro xeral -como pedía o persoal- que se combinará con catro provinciais -como reclamaban as empresas- para abordar a revisión dos convenios colectivos. Estes novos comités provinciais terán o obxectivo de abordaren a negociación cun "compromiso" xa adquirido. "A revisión das táboas salariais será dun 2%" xa de xeito "inmediato" e, a partir deste acordo inicial, negociaranse o resto de aspectos. A mesa galega recoñécese a si mesma como lexitimada para "presidir" a negociación, "recoñecéndose as partes" a "plena lexitimidade e capacidade" para que o espazo de discusión sexa, en última instancia, o galego. O preacordo recupera a mesa galega de negociación combinada coas provinciais e implica unha revisión salarial inmediata do 2% Sobre esta base a comezos da vindeira semana -o luns ou o martes- reuniranse esas comisións provinciais e o mércores, día 19, volverá xuntarse a mesa galega. Será nese punto no que se analice se a folga segue suspendida ou, pola contra, é retomada pola falta de avances nas negociacións. O preacordo acadado na noite deste 12 de xullo estivo supeditado, en calquera caso, á decisión das asembleas do persoal, que o ratificaron este xoves en asembleas celebradas nas estacións de todo o país "por práctica unanimidade", informan os sindicatos. Tras a ratificación do preacordo por parte do persoal a CIG considerou, a través do seu responsable de Transporte, Xesús Pastoriza, que o pacto non sería posible "sen a solicitude de medicación ao Consello Galego de Relacións Laborais" formulada por este sindicato. "O diálogo e o marco galego saltaran polos aires ao levantarse a patronal da mesa", decisión que "xustificaba por mor da sinatura por parte de CC.OO. e UGT do acordo coa Xunta", di, decisión que ao seu xuízo "só servía para lavarlle a cara á conselleira". Este novo escenario desactiva, cando menos de momento, o punto de bloqueo ao que chegaran as conversas entre sindicatos e patronal. Como informou este diario, a patronal veu usando a indefinición económica que, di, trae consigo o novo plan de transporte para frear a actualización económica dos convenios. O feito de que ambas partes volvan negociar provocará, en certo xeito, que a Xunta teña que mudar tamén a súa estratexia, toda vez que o Goberno galego agardaba que as empresas perdesen forza nos seus argumentos cando algunhas delas comezasen a ser adxudicatarais das novas liñas, proceso que está a piques de iniciarse.


Summary: Representantes duns 150 centros escolares galegos solicitaron da Consellaría de Educación a prórroga automática dos contratos de adxudicación das cafetarías dos centros escolares galegos. Esta demanda parte da actual situación de estado de alarma e da suspensión das actividades lectivas presenciais.

Nun comunicado conxunto, representantes duns 150 centros escolares galegos solicitan da Consellaría de Educación que prorrogue a adxudicación das súas cafetarías. Afirman que a actual situación "levou consigo que, dun día para outro, as persoas adxudicatarias das cafetarías deixasen de ter ingresos, uns ingresos dos que dependen moitas familias galegas". Ademais engaden que "tras a posta en marcha dunha nova normativa aplicábel ás cafetarías escolares que entrou en vixencia hai apenas uns cursos escolares, os postos de traballo que xeran estes negocios nunca están seguros nin sequera a medio prazo". O sistema de adxudicacións por dous anos din que "esquece que a maior parte das persoas adxudicatarias son pequenas autónomas e autónomos e non grandes empresas hostaleiras". Prórroga de oficio As traballadoras e traballadores solicitan da Secretaría Xeral Técnica da Consellaría de Educación que prorrogue de oficio os contratos de concesión das cafetarías escolares durante dous cursos escolares máis a partir do momento actual e que se condone o canon exixido para o presente curso escolar. Segundo sinalan no comunicado, esta demanda é "xusta, dadas as actuais circunstancias e dada a actual falta de ingresos das persoas que rexentan estes negocios" ademais de ser "realista, pensando en que a explotación destas cafetarías poida seguir sendo rendíbel e posíbel".


Summary: Falo co portavoz nacional de Anova no seu despacho no Parlamento galego. O ambiente no mundo das mareas está algo enrarecido pola polémica levantada por unha iniciativa de Lidia Senra sobre a obrigatoriedade das vacinas, que Anova non partilla. En todo caso, Antón Sánchez defende con paixón a vixencia da fórmula da unidade popular. É, alega, unha exixencia das cidadás. E con idéntica enerxía enarbora os principios fundacionais de En Marea, a comezar pola consideración da Galiza como un suxeito político con direito a decidilo todo. É a entrevista política do Sermos276. Eis un avanzo da conversa.

-Anova está a realizar por todo o territorio o que lle chamades a Rolda das Xeiras. Cal é o propósito que as anima? -Ben, é unha metodoloxía que vimos ensaiando desde case o nacimento de Anova. Son procesos de reflexión colectiva abertos non só á militancia de Anova, senón a xente que se queira achegar. Neste caso, o que estamos facendo é unha reflexión cara prioritariamente o papel de Anova dentro das candidaturas municipais, das Mareas, das listas de unidade popular cara ás eleccións de 2019. Nese sentido, a nosa aposta é clara a prol das candidaturas de unidade popular nos concellos, que son as Mareas. O que queremos é debater un pouco de como as consolidar e de como axudar a ampliar ese espazo. -E a reflexión inicial, a que abre este proceso, parte digamos de certa satisfacción sobre o papel de Anova nesas candidaturas ou hai descontento? -Anova ten a satisfacción de que apostamos desde o primeiro momento pola unidade. En maio de 2014, quero lembrar, a coordenadora nacional xa fixo unha resolución na que determinaba as condicións en que concorrería Anova ás eleccións municipais. A primeira opción era que alá onde houbese candidaturas de unidade popular a militancia de Anova participaría a título individual. E así o fixemos. E só onde non houbo esas listas apresentou Anova unha candidatura propia. Fomos moi consecuentes con ese acordo. Practicámolo na maioría moi abrumadora dos casos. A xente de Anova deu exemplo de colaboración e participación e de ser uns máis dentro das mareas. É unha cuestión a consolidar no país. -Ti es o portavoz nacional de Anova. Neste momento, aínda que é unha pergunta un tanto esquemática, cales dirías que son as fortalezas e cales as debilidades da organización? Dígoo do ponto de vista orgánico. -Ben, nós cremos que temos unha aposta moi clara. Primeiro pola unidade popular, pero unidade popular en clave de ruptura, de que Galiza é un suxeito político soberano e que non debe estar subordinada a nengún outro interese, aínda que estabeleza alianzas con forzas doutras nacións e do Estado español. É unha aposta sempre nesas claves e nunha perspectiva de confrontación co réxime de 1978. Como organización somos unha forza nova, embora nos últimos anos pasasen moitas cousas e puidese semellar que non o é tanto. É nova. E, claro, non houbo tempo de a consolidar como organización a nível de todo o país. Hai que lembrar que en xuño de 2012 tiñamos a asemblea constituínte e en outubro concorríamos ás eleccións galegas con 9 deputados de AGE e a partir daí foi unha especie de voráxine e de pasos adiantes na construción da unidade popular. Un proceso no que Anova envorcou moitísimas enerxías, un proceso que tamén nos provocou moitas tensións internas. Esta entrega é unha mostra de xenerosidade por parte de Anova. O noso obxectivo nunca foi a defensa da organización política como fin en si mesmo, senón a construción dunha ferramenta útil para as maiorías deste país. En todo caso, por suposto que hai moitas cousas en que temos que mellorar. Temos que acortar a distancia entre o que dicimos ser e o que somos como organización. Temos que ser unha forza verdadeiramente asemblearia, no sentido de que funcionen as asembleas, de que participe moita máis xente na toma de decisións. E temos que ter maior capacidade de produción de alternativas políticas para o país en moitos dos sectores. (...) -O liderado de Luís Villares ao fronte de En Marea como o ves neste momento? -Nós insistimos sempre que os debates non deben cinguirse só aos nomes, que se lle deu excesiva importancia a este asunto nun momento en que había moitas cousas que debater para a construción de En Marea como suxeito útil para este país. Eu con Luís Villares no Parlamento galego traballo para facer un bon labor e niso é no que estamos centrados. A íntegra da entrevista, unha dupla páxina, aparece no Sermos276, disponíbel na nosa loxa e nos pontos de venda habituais.


Summary: A Mikaela, a gran festa da mocidade de Bergantiños. A historia do Caietano.

A do Caietano é unha das historias máis singulares do Entroido da Costa da Morte. Laxe desvívese nesta curioso Enterro, que ten máis de 10 anos, no que eleva ao "borrachín do pueblo" e o despide en apenas unha semana. Foi o pasado domingo 3 cando se alzaba alcalde da vila, e saía polo balcón municipal a saudar á veciñanza. Pero este pasado sábado o seu corpo sen era atopado "en estranas circunstancias", en plena rúa, a altas horas da madrugada, tras caer despois da investidura. As primeiras sospeitas sinalaban que puido ser un marido celoso, pero despois dunha ardua investigación de Marcial e Manolo a "utosia" deixou patente que faleceu polas desproporcionadas inxestas de rosquillas, filloas, fuciño de porto e esteroides… De feito, a arma branca coa que pensaron que os supostos asasinos ameazaran ao Caietano tiña restos de patacas, polo que non ten relación co seu pasamento. Con esta sorna a veciñanza de Laxe lanzouse á rúa para despedir, este domingo ao Caiteano. "As súas viúvas e viuvos de dereito e vicio, fillos putativos, bastardos, compañeiros/as de troula, sobriños, curmáns e demais familia de ben e de mal", acompañárono na comitiva fúnebre que tivo lugar nas rúas de Laxe. Acompañados da música tenebrosa da Batukada dos Trikitrakes, a comitiva, comandada polo mesmísimo Papa, trasladouse ata o areal de laxe, para proceder á misa e á "queima controlada". Toda unha demostración de retranca a vivida en Laxe co Caietano! Investidura do alcalde Caietano a semana pasada-Foto-Jose Maria Suárez O Caietano tivo tempo durante a semana para recibir a comitiva do Titanic Funeral e queima controlada do Caietano de Laxe-Fotos-Vítor de Mira


Summary: Aseguran que a nova etapa aberta após a súa morte será empregada por "diversos sectores para desestabilizaren o país". O carismático líder bolivariano é considerado polas organizacións coas que Sermos Galiza conversou como "un referente" e "un símbolo" para América Latina e confían en que "o movemento popular" que apoiou durante 14 anos o proxecto revolucionario iniciado por Chávez "manteña o camiño emprendido" e impida que o comandate se converta "nunha paréntese na historia de Venezuela". Esta cuarta feira terá lugar un acto de solidariedade ás 19.00h perante o consulado de Venezuela en Vigo.

Organizacións políticas e sindicais da Galiza amosaron publicamente o seu pesar após o anuncio da morte de Hugo Chávez Frías. Sermos Galiza, quixo conversar con algunhas delas para valoraren a figura do líder bolivariano e analisar a nova etapa que se abre en Venezuela logo do falecemento do comandante Chávez. Moncho Boán: "Moitos sectores procurarán desestabilizar o país como reflicte a fuga de capitais que se está a producir desde hai uns días "Hugo Chávez é un referente moi importante para toda América Latina", aseverou Francisco García, responsábel de relacións internacionais do BNG, nunha opinión partillada por moit@s que lembran ao comandante bolivariano como "unha persoa que tentou transformar Venezuela e pór fin a unha etapa en que o petróleo estivo ao servizo da oligarquía" afirma Moncho Boán desde a Confederación Intersindical Galega, unha organización que asemade mantén "estreitas relacións co sindicalismo venezolano", un dos motores do proceso de transformación bolivariano. O avanzo na calidade de vida das clases populares e as mudanzas socias promovidas en Venezuela desde a chegada ao poder de Chávez en 1999 son os alicerces sob os que se asenta a visión máis positiva arredor do presidente finado. "Aí están os dados que o avalan", afirma con rotundidade Antón Sánchez de AGE. Por súa banda, o voceiro nacional da organización frontista asegurou nun comunicado que "Chávez se atreveu a enfrontarse ao imperialismo", cuestión que Guillerme Vázquez considerou lle dará á figura do líder bolivariano unha "impronta histórica". Francisco García (BNG): "Desexo que ese camiño emprendido baseado na independencia e soberanía dos pobos poida manterse" Porén, a incertidume a respecto do futuro da revolución bolivariana centra o debate no día despois do seu falecemento. "Haberá que agardar mais semella que a idea dunha etapa de inestabilidade é máis un desexo daquelas voces que queren que se veña abaixo", apunta o nacionalista Francisco García quen acrecenta "hai pobo detrás del que o fixo gañar elección tras elección" e que sen dúbida "será capaz de manter vivo o proxecto e evitar que se produza unha regresión", considerou Sánchez. Neste senso, os procesos electorais desenvolvidos após a última hospitalización de Chávez dan boa conta do apoio popular co que conta o chavismo e que podería levar ao poder nos comicios que se han de convocar en 30 días ao seu sucesor, Nicolás Maduro. "Hai que salientar que con Chávez ausente e en Cuba, o movemento bolivariano trunfou nas últimas eleccións", sinalan desde o Bloque. Mais desde Galiza aseguran que após a súa morte o que se abre é "un momento de incerteza forte" derivado dun proceso transformador vencellado de maneira moi estreita á forte personalidade do comandante que se traduciu, indica Boán "nunha forte polarización --malia non ser todo branco ou negro-- entre chavistas e non chavistas". Antón Sánchez (AGE): "Chávez deixa un movemento popular que cremos será capaz de manter vivo o proxecto e evitar que se produza unha regresión" "A posición que tome o exército será definitiva", continúa o sindicalista quen lembra a expulsión de dous estadounidenses a pasada terza feira "após iniciaren contactos con militares venezolanos na procura de influír no proceso que se abre a partir de agora". Sen dúbida, numerosos sectores "procurarán desestabilizar o país", como denunciou en múltiples ocasións o goberno venezolano, nomeadamente a través da "guerra psicolóxica" iniciada polos grandes grupos mediáticos que noutrora apoiaran o golpe de 2002. "Sectores que queren volver á etapa previa e facer de Chávez unha paréntese na historia de Venezuela". Porén, todos eles coinciden en apuntar que "o movemento bolivariano" continuará vivo e que a "figura de Chávez se converterá nun mito" entre distintos pobos de Latinoamérica apoiado nun poder popular "que será capaz "de manter vivo o proxecto" e o "espírito bolivariano". Xunto a BNG, CIG e AGE tamén a dirección política de Primeira Linha comunicou o seu pesar polo falecemento do líder venezolano do que dixo "é umha das figuras mais relevantes da luita dos povos e oprimidos pola sua emancipaçom e libertaçom". Alías, lanzou un chamamento "ao povo trabalhador galego" a secundar "todas aquelas iniciativas solidárias com Hugo Chávez e a Revoluçom Bolivariana" que se realicen na Galiza, a comezar polo acto de solidariedade que terá lugar esta cuarta feira en Vigo perante o consulado ás 19.00h. Marisol Soneira (PSdeG) "O chavismo sen Chávez gañará as eleccións mais non creo que sobreviva" Pola súa banda, a Xunta de Galiza emitiu un comunicado ás 14.00 horas en que "lamenta o pasamento" do presidente Hugo Chávez e asegura estar en contacto permamente e "comunicación fluída" coa "colonia galega" no país. Desde o PSdeG, Marisol Soneira asegura que "con Hugo Chávez ninguén pode ficar indiferente". Neste senso malia a recoñecer que "haibía grandes masas populares que non tiñan acceso a ningún servizo até a chegada de Chávez", acrecenta que moitas das políticas desenvolvidas polo líder bolivariano "chocaron coas clases medias que mesmo o apoiaran no seu primeiro mandato". Soneira considerou que a figura do venezolano era a dun "líder mesiánico" polo que non concibe "o chavismo sen Chávez" malia a confiar en que "os seus herdeiros" sairán vitoriosos dos vindeiros comicios. Neste senso, puntalizou a socialista "xa comezan a aflorar tensións entre Maduro e o presidente da Asemblea nacional", cuestión que confronta coa imaxe de unidade reflectida até o momento entre @s líderes bolivarianos. O Partido Popular apela "á unidade" de tod@s @s venezolanos nesta nova etapa e di lamentar o pasamento de Chávez "como o de calquera outro ser humano" Pola súa banda, desde o Partido Popular aseguraron en declaracións a Sermos Galiza que lamentan "a morte de Hugo Chávez como a de calquera outro ser humano" e din "agardamos que a nova etapa" que enceta Venezuela após o pasamento do comandante "sirva para fechar as fendas abertas" entre a sociedade do país. Aliás, @s populares apelaron "á unidade" de tod@s @s venezolan@s na procura "da liberdade e a democracia" no país. Asemade, desde o Partido Popular --que sempre amosou un posicionamento moi crítico coa revolución bolivariana-- amosaron o seu desexo de que o futuro político en Venezuela deveña dunha "transición tranquila".


"Venezuela é obviamente importante por ser a terceira provedora de petróleo do mundo. Diría que o señor Chávez -e o Departamento de Estado o secundará- non está velando polos intereses dos Estados Unidos de América", George Tenet, director da CIA, 1997-2004 Non foi alguén que achegara no teórico e doutrinal moito ás esquerdas ou -no plano simbólico- tanto coma o que outrora supuxeran as loitas de emancipación lideradas por outros personaxes históricos; desde Martí ou Bolívar até Allende ou o Che Guevara. Pero si que foi, na altura de finais do século XX e comezos do XXI, o continuador das vellas aspiracións daqueles que non contaron nunca nun continente enteiro "sin piernas, pero que camina", cincocentos anos despois da conquista e o espolio. Foi, na altura de finais do século XX e comezos do XXI, o continuador das vellas aspiracións daqueles que non contaron nunca nun continente enteiro "sin piernas, pero que camina", cincocentos anos despois da conquista e o espolio No continente que padeceu a Videla, a Trujillo, a Pinochet ou á Contra e á ditadura militar brasileira, ou viu o xenocidio guatemalteco patrocinado por Ronald Reagan. Onde as desaparicións de disidentes en alta mar e as torturas nos penais militares foron norma para "erradicar a pantasma comunista" en plena Guerra Fría cando reprimir sindicalistas, estudantes universitarios, intelectuais ou artistas chegou a ser case un deporte. Onde as favelas e os cerros do extra-radio das cidades-burbulla infestados de miseria e violencia descoñecen a auga potable e a luz eléctrica. No mundo do narcotráfico ilegal e o asasinato a sangue fría, ou no cal os cativos remexen entre vertedoiros de lixo erguendo fusiles no nome de guerrillas e paramilitares, sen dereitos nin deberes alén de matar e morrer. Onde boa parte das veces o estado mesmo non é mais que algo afastado ao que nada lle deben. As administracións non chegan, porque os que as viñan ocupando tampouco lles importaba. Onde enfermidades curábeis ou alimentos en mal estado levan por diante vidas e comunidades enteiras son desprazadas co empurre da deforestación e a agro-gandería extensiva. Onde un regueiro de mulleres son violadas -cando non se converten en carne fresca para o tráfico de órganos- e as redes de delincuencia organizada funcionan como a única escola. Onde non hai mais dunha década proliferaban democracias de cartón-pedra teledirixidas por elites políticas corruptas con dificultades para falar castelán de xeito intelixible porque pola mañá gobernaban no Sur, e pola noite descansaban no Norte. No patio trasero e alí onde hoxe mesmo traballadores das multinacionais mineiras son explotados de sol a sol por dous dólares ao día mascando coca para resistir a altura mentres a prole, no llano, inhala pegamento para fuxir do aburrimento. Hugo Chávez foi quen desatou a rebelión que abriu un discurso contra-hexemónico e alternativo á bota neoliberal e deu forma, na instancia política, a parte de aquel soño do Subcomandante Marcos en Chiapas a mediados dos 90 Hugo Chávez foi quen desatou a rebelión que abriu un discurso contra-hexemónico e alternativo á bota neoliberal e deu forma, na instancia política, a parte de aquel soño do Subcomandante Marcos en Chiapas a mediados dos 90´s: rachar co relato e ciclo depredador dos Chicago Boys e as nefastas políticas miltonfriedmanas aplicadas coa man de ferro imposta coa Operación Cóndor, outorgando carta de cidadanía aos descamisados, aos pobos indíxenas e ao conxunto das maiorías sociais. Foi quen continuou a promesa da revolución cubana sen necesidade de emprender a vía insurreccional armada e sen implantar un réxime de partido único e graves restricións das liberdades fundamentais: o Socialismo do S. XXI A súa influenza e berro de dignidade, soberanía e independencia estendeuse propiciando gobernos progresistas en Brasil, Bolivia, Perú, Ecuador, Uruguay, Paraguay... e fornecendo a integración da zona, erixíndose nun líder rexional indiscutible e nun referente mundial entre países e pobos non-aliñados nin pregados ás leis dementes do turbo-capitalismo. Foi a voz rexia dos pobos que rexeitaban as viles invasións imperiais e bárbaras de Oriente logo do 11-S, e outra mais sumando a favor do multi-centrismo contra os desequilibrios xeopolíticos, climáticos e as pulsións belicistas do vasto complexo militar-industrial no contexto predominante dos que propuñan a Fin da Historia e o crepúsculo das ideoloxías, ou o que é o mesmo: a condena a seguir tal cal aceptando para sempre o status quo. No 2002, xenerais insurxentes financiados por E.U.A. -que desde 1945 intentou derrocar 50 gobernos e bombardeou 30 países, algúns deles democráticos- apoiados polo goberno de Jose María Aznar, dispuxeron a francotiradores que dispararon contra manifestantes para culpalo de reprimir ao seu propio pobo e xustificar un golpe de estado coa cobertura des-informativa dos medios de comunicación privados debedores dos intereses das grandes corporacións. Entre eles, tamén, medios españois perfectamente recoñecibles -de aí a continua caricaturización aquí, acompañada da minorización dos seus logros no económico e no social-. Pequenas conquistas ás que aquí non lle damos -non lle dabamos- valor algún: programas de vivenda digna, educación pública en todos os seus niveis, hospitais e centros de saúde, servizos sociais a enfermos, desempregados, maiores, programas de igualdade de xénero, programas de salubridade e saneamento, de seguridade laboral e promoción do emprego, fomento do cooperativismo, reforma agraria, promoción da cultura desde a infancia orientada ás clases populares ou erradicación da fame. Nun país que, na recesión global, crece ao ritmo dun 5.5% anual ao igual que o conxunto dun continente nun proceso de unidade e liberación que procura asentar as bases dun protoestado de benestar. Colocou a Venezuela no mapa e na axenda das relacións internacionais coma un actor relevante aproveitando a súa posición xeo-estratéxica e a regalía dos recursos naturais: en tecnoloxía espacial, en cooperación ao desenvolvemento, no cumprimento dos Obxectivos do Milenio, etc... O seu xeito de exercer e xestionar o poder -con doses altas de demagoxia e pingueiras populistas- foi a escusa perfecta nas democratísimas democracias europeas para esconder os éxitos da súa revolución cidadá, socialista e bolivariana O seu xeito de exercer e xestionar o poder -con doses altas de demagoxia e pingueiras populistas- foi a escusa perfecta nas democratísimas democracias europeas, sometidas hoxe aos ditados de organismos financeiros internacionais fóra de control democrático que alí repudiaron, para esconder os éxitos da súa revolución cidadá, socialista e bolivariana. A revolución dos de abaixo e desde a concienciación do poder popular, para subverter a perfecta orde dunha oligarquía que, tanto alí como aquí, prefire masas atomizadas, contrariadas, entretidas e amedrentadas. Sobra dicir que, coma calquera proceso do tipo, non todo foron luces. Mais para recordalo constantemente sobra quen o faga. Pode que sexa tempo de mirar á outra beira do Atlántico e á lección de dignidade que deron algúns pobos latinoamericanos a prol da súa soberanía e independencia, xusto cando se esvaece por completo nos pobos europeos. As trampas do Poder En cada ocultación ou en cada información dirixida, censurada ou auto-censurada a tele-realidade fabrica os símbolos e os marcos cognitivos que perpetúan estruturas de pensamento Son moitas e moi variadas. Cada mañá, en cada xornal, por boca de calquera tertuliano ben remunerado e do mais simplista e bo amigo da promoción do encefalograma plano. En cada campaña de propaganda e desprestixio. En cada ocultación ou en cada información dirixida, censurada ou auto-censurada a tele-realidade fabrica os símbolos e os marcos cognitivos que perpetúan estruturas de pensamento e o sostén da pirámide por medio do bombardeo de conceptos, imaxes, mentiras ou medias-verdades que se dan por sentadas. Recentemente tivemos unha boa mostra coa operación a escala da des-lexitimación da protesta social, algo que vén sendo habitual desde o 15-M: "a Plataforma de Afectados pola Hipoteca ten vínculos coa contorna da ETA". Todo é ETA. Tan só porque algúns membros desta plataforma cidadá acudiran a unha marcha en Biscaia a favor do re-agrupamento dos presos dispersos en penais españois e franceses ligados, directa ou colateralmente, á organización ETA. Non pensaron que algunhas desas persoas, ademais de ser -só- familiares de presos, puideron verse involucradas tamén en procesos de desafiuzamento? Tan simple coma iso, sen entrar no debate que suscitaría en si mesmo. A estratexia consiste en provocar división e desconfianza entre a opinión pública e entre os propios activistas dun movemento incontrolable por xenuinamente popular e auto-organizado; así como tamén trataran de contaminar outros con idénticas prácticas, coma a que afectara á plataforma Nunca Mais. Lembremos as palabras de Jaime Mayor Oreja no 2003, en pleno shock post-Prestige e a conseguinte rebeldía nacional: "En el País Vasco estamos padeciendo las consecuencias de grupos como Nunca Máis. Lo que padecemos es la batasunización de la sociedad por parte de ETA. Su estrategia siempre ha sido crear estructuras sociales que, sin llamarse ETA, estaban al servicio de ETA". Sempre botan man do mesmo mantra. O asunto é que, desta volta, resulta ineficaz. Pólvora mollada que indica ata que punto algúns se senten superados e só parecen preocuparse pola conservación do status, da súa orde e privilexios. No canto de pedir perdón á sociedade por tan grave latrocinio consentido e por expulsar coas súas complicidades, accións e omisións a centos de miles de persoas das súas vivendas, inician unha ofensiva sen precedentes contra os seus representados No canto de pedir perdón á sociedade por tan grave latrocinio consentido e por expulsar coas súas complicidades, accións e omisións a centos de miles de persoas das súas vivendas habendo millóns delas baleiras e inhibíndose de dar cumprimento á Carta dos Dereitos Humanos e á propia Constitución, inician unha ofensiva sen precedentes contra os seus representados: persoas de toda idade, ideoloxía e condición que loitan por facerse escoitar e pola propia subsistencia -en situación límite e de necesidade extrema- poñendo, con esta actitude, en risco a confianza na eficacia do sistema e lexitimando a manifesta violencia estrutural. O Poder deféndese cualificando de "acosadores" aos acosados nunha lóxica perversa que recorda a tempos que fican no mais escuro da memoria. O Poder fala de liberdade cando está suxeitado nun sistema de mercantilismo corporativo e tiranías privadas que exercen un control autocrático ilimitado. Ninguén dixo que ser responsable político consistira só en planear arredor de botíns, evadir diñeiro a Suiza, cobrar comisións ou dietas por desprazamento sendo propietario de varias vivendas en Madrid, saír no papel couché, dar entrevistas a dobre páxina, gozar de prebendas a perpetuidade ou de retiros dourados sendo, por riba, sempre mansos cos grandes poderes económicos e nadando nun océano de impunidade. A erótica do poder debera ter algunha contra-partida. Por iso o chamado escrache -dentro dos límites legais- non só é algo lexítimo e mais veces visto, se non que é absolutamente necesario para este novo tempo onde a democracia se converteu en algo vaporoso para tanta xente Por iso o chamado escrache -dentro dos límites legais- non só é algo lexítimo e mais veces visto, se non que é absolutamente necesario para este novo tempo onde a democracia se converteu en algo vaporoso para tanta xente. Supón a evidencia do conflito social nun país que está despertando dos seus días de amnesia, viño e rosas cos seus altibaixos desde a chamada Transición. Están mostrando unha paciencia infinita as clases traballadoras e os neo-escravos do Sur de Europa confiando aínda -inxenuamente- en que o endiañado proceso do círculo vicioso da débeda será reversible a través das canles habituais e establecidas. Se o Estado continúa en retirada e raptado polas elites e non cumpre as súas funcións básicas haberá quen estea disposto a re-apropiar para si a igualdade, a xustiza social e a democracia. A soberanía. Haberá quen re-apropie o espazo público e rache o monopolio dos que son vítimas dun secuestro por non atreverse a contestar as solucións que propón o Fausto moderno mentres a sociedade se desfai: demostración de alquimia capitalista e superioridade moral por parte do divino mercado, dos bombeiros pirómanos, en precario equilibrio coas necesidades máis inmediatas. Estamos ante a clase política máis cega, soberbia e irresponsable que se lembra: no canto de reaccionar, criminaliza. No canto de resolver, bloquea. No canto de mostrar sensibilidade, amosa os dentes Estamos ante a clase política máis cega, soberbia e irresponsable que se lembra: no canto de reaccionar, criminaliza. No canto de resolver, bloquea. No canto de mostrar sensibilidade, amosa os dentes. Moitos deles non son plenamente conscientes de que están de prestado e consentidos pola multitude e ao servizo desta, e non dos intereses da oligarquía nunha Monarquía Constitucional que nunca chegou a ser unha democracia plena. Non telo presente e rectificar pode traer consecuencias imprevistas a medio prazo, coma xa aconteceu mais veces na Historia. Nin todas as argucias xuntas poderán manterse se algún día, nesta fuxida adiante coa venda nos ollos, remata a función e comeza o baile. A tempo están de reaccionar, ou darán por válida aquela estampa de Castelao, tamén deputado no seu día: -E pra que son os deputados? -Eu non o sei, meu fillo.


Summary: O cabeza de lista do BNG pola Coruña amósase convencido de que a formación obterá representación este 10N. Durante a campaña, afirma, o electorado está a percibir que é "a forza que lle pode dar voz a Galiza" nas Cortes e ao tempo, que "tamén vai servir para garantir políticas trasnformadoras e frear á ultradereita". "Se nós entramos, eles non entran", advirte

Néstor Rego encabeza por segunda vez a candidatura do BNG ao Congreso pola provincia da Coruña. Profesor de instituto de profesión, quen fora activista estudantil nos tempos de ERGA e concelleiro en Santiago, onde participou do goberno da cidade na pasada década, amósase agora convencido de que tras o 10N será deputado. Así o percibe, afirma, no aumento da afluencia aos actos públicos do Bloque durante a campaña. Coida que, malia ao contexto xeral, están a lograr facer ver que o BNG é "a forza que lle pode dar voz a Galiza" nas Cortes e que ao tempo, "tamén vai servir para garantir políticas trasnformadoras e frear á ultradereita".Repítese moito nesta campaña que a xente está farta. Pola repetición electoral, pola ausencia de pactos para formar Goberno en España, pola propia reiteración de mensaxes de campaña… Vostede percíbeo así?Nós o que detectamos, sobre todo, é moita decepción co comportamento das forzas estatais. Mesmo naquelas persoas que en abril confiaron na chamada ao voto útil das forzas da esquerda española para frear a ultradereita e ter un goberno progresista con políticas diferentes, porque comprobaron que ese voto foi inútil, porque non serviu para ningunha desas cousas: segue vixente a LOMCE, a lei mordaza, a reforma laboral… E estanlle dando outra oportunidade á dereita. Esa decepción pode levar á tentación da pasividade, de absterse. Pero esa non sería a solución; nós partillamos a decepción, pero a solución é facer algo diferente confiando nunha forza que nunca lle fallou a este país, como é o BNG. Nese sentido, o que vemos na campaña é que o apoio ao BNG vai medrando."A mellor maneira de frear a ultradereita é evitar que teña representación e a forma de facelo é confiando no BNG: Se nós entramos, eles non entran"Veñen sinalando que o BNG ten en xogo escanos coa extrema dereita en circunscricións como a da Coruña. Que reflexión lle merece o feito de que existan posibilidades de que unha formación coma esa estea en condicións de competir electoralmente con vostedes ou outras forzas?É preocupante, mais nós temos claro que a mellor maneira de frealos é evitar que teñan representación. E a forma de facelo neste momento é confiando no BNG, porque se nós entramos, está claro que eles non entran. De calquera maneira, nós entendemos que hai políticas que comparte toda a dereita e apelamos a que se confronte cun apoio decidido ao BNG. Cando hai forzas que están falando de acabar coa nosa lingua, de eliminar a TVG, o Parlamento e o Goberno galego, de ilegalizar forzas nacionalistas… A reacción ten que ser un voto en chave de país, que se mobilice en defensa da democracia, dos dereitos, das liberdades públicas e da nación. E quen pode garantir iso neste momento é o BNG.É posible que haxa electorado de esquerdas que dubide entre apoialos ou non polo risco de non obteren representación. Que lle diría?Nós temos a certeza de que o BNG vai ter representación. Non é que o digan as enquisas, é que esa é a percepción que estamos vendo todos os días, mesmo dende ámbitos ideolóxicos diferentes hai persoas que defenden que esta é a oportunidade de que Galiza teña voz. Por iso estamos apelando a concentrar todo o voto en chave galega no BNG; por exemplo, o das persoas que votaron nas pasadas elección ao Senado e que nos terían dado representación se o fixesen no Congreso. Ou o de quen votaron a outras forzas galegas nun momento no que o BNG é a única forza galega que se presenta. Pero tamén apelamos a quen votaron a esas forzas estatais, para dicirlles que hai esperanza e que en Galiza hai unha alternativa que non falla a este país e que tamén é garantía de frear á dereita e á ultradereita.Di o PP que o único que achegaría o retorno do BNG ao Congreso é que vostedes se poñan do lado do independentismo catalán…"O PP parece que en vez de facer campaña co que acontece en Galiza, quere facer campaña con Cataluña. Será que non ten moito que dicir"O PP parece que en vez de facer campaña co que acontece en Galiza, quere facer campaña con Cataluña. Será que non ten moito que dicir. Para nós, o esencial é colocar sobre a mesa os problemas de Galiza: aí temos unha crise industrial galopante con milleiros de postos de traballo en risco de se perder, temos unha crise demográfica gravísima, temos unha mocidade sen expectativas… E fronte a iso, o PP só fala de Cataluña. Nós temos claro que nos temos que centrar na solución dos problemas dos galegos e galegas e coa mesma claridade dicimos que o BNG é unha forza democrática e soberanista que defende os dereitos colectivos dos pobos, comezando polo noso, e o dereito de autodeterminación. E tamén é claro que rexeitamos as decisións políticas e xudiciais que, entendemos, conculcan dereitos e liberdades públicas.A respecto desa crise industrial: tendo en conta que aspectos como os custos das emisións de CO2 ou as esixencias ambientais da UE para a térmica das Pontes levan unha década sobre a mesa, por que cre que tardou tanto en chegar ao primeiro plano político?"É evidente que no caso da térmica de Endesa houbo falta de previsión ou de intereses por actuar, permitíndolle chegar a esta situación sen alternativas"É evidente que houbo unha falta de previsión ou de interese en actuar por parte das forzas que nos gobernan. Tanto do PP, que está no Goberno da Xunta e estivo no do Estado, como do PSOE, que está no Goberno do Estado. O caso de Endesa é gravísimo, permitíndolle chegar a esta situación sen colocar alternativas que promovan, cos recursos suficientes, a reindustrialización e posibilidades de traballo e novas actividades económicas na vila e na comarca. É unha irresponsabilidade que non se fixese nestes anos e o Goberno non pode autorizar o peche; non ten sentido que unha empresa que espoliou os nosos recursos naturais e fixo un negocio multimillonario pretenda marchar sen alternativas. E hai que poñer en marcha unha mesa de traballo que elabore ese plan e determine cales son os recursos necesarios. Nós somos favorábeis á transición enerxética, pero ten que ser xusta. Igualmente, parécenos unha irresponsabilidade que non se puxesen solucións á crise da industria grande consumidora de enerxía e mesmo se traballase en contra: cada vez que o BNG propuxo unha tarifa eléctrica galega, Feijóo votou en contra dicindo que ninguén o entendería a pesar de que o PP a favoreceu para a industria vasca. Esa tarifa galega é a solución idónea para dar estabilidade á industria e, de paso, baixar a factura para as pequenas e medianas empresas, autónomos e partifculares. Falta visión de conxunto neste debate sobre industria e cambio climático? Alcoa, as térmicas… E dunha perspectiva diferente, tamén a cuestión de ENCE na ría de PontevedraInfelizmente, non hai unha política industrial coherente que teña como obxectivo desenvolver o país sobre a base das súas propias potencialidades. Iso faltou sempre e estase vendo nesta crise. Con independencia de que nós pensemos que o caso de ENCE é diferente, estamos falando de empresas en crise por diferentes razóns: falamos da industria electrointensiva como Alcoa ou Ferroatlántica, de deslocalizacións como as de Gas Natural-Fenosa sen que a Xunta non faga nada malia ter competencia nesta materia, de mil postos de traballo en risco en R e as súas auxiliares, do peche de Poligal en Narón despois de recibir subsidios moi importantes da Xunta igual que R, pechou Isowat na Coruña… Hai unha crise e, sorprendentemente, fronte a iso as forzas que teñen responsabilidade de goberno limítanse ao peloteo cando a responsabilidade é doutro. Feijóo está moi activo no caso de Ferroatlántica ou Endesa porque entende que a responsabilidade do Goberno central, pero onde é da Xunta está calado. Para nós esta crise tamén pon en evidencia algo moi importante: as solucións dependen máis unha vez do que decidan en Madrid cando tería que haber un sector enerxético público e galego que puidese colocar a enerxía ao servizo do desenvolvementod o país."Todo o mundo sabe que o BNG é garantía de que a dereita non goberne nin en Madrid nin aquí, pero dicimos coa mesma claridade que o noso voto non vai saír gratis"No caso de que logren representación e de que a dereita non sume, os focos virarán cara a forzas como o BNG para unha eventual investidura de Pedro Sánchez. Cales serían as súas condicións de partida?Todo o mundo sabe que o BNG é garantía de que, se de nós depende, a dereita non vai gobernar nin en Madrid nin aquí. Pero dicimos coa mesma claridade que o voto do BNG non vai saír gratis, ten que ser con contrapartidas que favorezan os intereses de Galiza e melloren as condicións de vida dos galegos e galegas. E iso significa investimentos e políticas sociais. Significa, por exemplo, volver colocar os investimentos por riba dos 2.000 millóns de euros para compensar o déficit histórico que levamos acumulado; hai que lembrar que os orzamentos que pactaron PSOE e Podemos situábanse en 745 millóns; hai que triplicalos e colocalos no nivel que conseguiu o BNG hai dez anos. Pero tamén significa derrogar as medidas máis inxustas e regresivas do PP, como a reforma laboral, a LOMCE ou a lei mordaza; subir o salario mínimo e as pensións mínimas e medidas da axenda galega como esa tarifa eléctrica galega, transferencia de infraestruturas como a AP-9 ou investimentos para que a nosa mocidade emigrada poida volver, co apoio a sectores como a investigación e o tecnolóxico.O groso dese investimento do Estado estivo moitos anos concentrado no AVE, que agora está a piques de rematar. En termos absolutos vai ser difícil que haxa proxectos tan cuantiosos como o eixo atlántico de alta velocidade e conexión coa Meseta ao mesmo tempo; cales serían as prioridades?Nós pensamos que hai moitas outras necesidades en infraestruturas que non estiveron cubertas nestes anos…O AVE tapounas?"Parece que a prioridade é que cheguemos unha hora antes a Madrid; pero é que temos unhas infraestruturas ferroviarias no interior do país de hai cen anos"Claro. E parece que a prioridade é que cheguemos unha hora antes a Madrid, pero é que chegar de Ferrol á Coruña leva hora e media e case dúas horas da Coruña a Lugo. Temos unhas infraestruturas ferroviarias no interior do país de hai cen anos, nalgún caso decimonónicas e claramente insuficientes. Non hai por exemplo, conexión ferroviaria de Santiago a Lugo, ou o aeroporto de Santiago non está conectado co ferrocarril ou non hai servizos de proximidade ou conexións aos portos exteriores. O BNG vai defender a transferencia desas infraestruturas e mesmo da seguranza viaria e pública coa posta en marcha da policía galega, pero entendemos que esa transferencia se ten que producir cos recursos suficientes para compensar o atraso histórico. E cremos que ten tanta ou máis importancia que o AVE, que efectivamente foi unha tomadura de pelo a este país case trinta anos despois de que se inaugurase a primeira liña.Vinculado coas infraestruturas, estaría entre esas prioridades do BNG retomar a investigación política do accidente de Angrois no Congreso? E a técnica, que reclaman as vítimas?Faremos que no Congreso volva abrir a comisión de investigación que pechou pola convocatoria das eleccións e á que PP e PSOE pretenden dar carpetazo, porque hai novas evidencias das responsabilidades políticas no que aconteceu, tanto no accidente como para tapar responsabilidades. E hai que poñer os medios para que non volva acontecer. Faremos fincapé niso e tamén na comisión técnica independente, que estableza onde estiveron os fallos, cales son as solucións. As vítimas saben que teñen todo o noso apoio."Van vir as eleccións galegas, mesmo pode que en seis meses e nelas o obxectivo é unha alternativa que só pode garantir o BNG; un bo resultado nestas eleccións favorecerá ese obxectivo"Que importancia lle dá ao 10N cara a un eventual cambio de goberno en Galicia?O obxectivo neste momento é garantir darlle voz ao noso país, que Galiza estea presente e non continúe perdendo oportunidades porque as forzas estatais non se preocupan dos nosos intereses. Pero tamén é verdade que se o BNG ten representación, establecería un punto de partida moito mellor para os retos futuros. É evidente que van vir unhas eleccións galegas, mesmo pode ser que en seis meses teñamos que enfrontalas, e nelas o obxectivo é quitar de vez a Feijóo e ao PP da Xunta pero garantindo non só alternancia, senón unha verdadeira alternativa que só pode garantir o BNG. E un bo resultado do BNG nestas eleccións favorecerá ese obxectivo.