Summary: Participan 25 entidades e colectivos, que desenvolverán as actuacións desde este sábado,1 de xuño, até o vindeiro día 15. Na primeira edición elimináronse máis de 200.000 pés de especies invasoras.

A sociedade galega continúa a se organizar e actuar contra a eucaliptización. Este sábado arranca a segunda edición da Deseucaliptización Simultánea, o chamado de Cousas de Raíces para actuar nos montes do país contra especies invasoras como o eucalipto e a acacia. Na primeira edición conseguiuse eliminar máis de 200.000 pés destas especies. Na segunda, na que participan 25 entidades e colectivos, a previsión é actuar nunha quincena de montes. Son 25 entidades de carácter ecoloxista, cultural, veciñais e comunidades de montes. O obxectivo, explica Cousa de Raíces, é resaltar os efectos negativos das especies exóticas invasoras nos montes galegos, "e reivindicar outra forma de xestión forestal do monte, onde primen as especies forestais autóctonas, se preserve a biodiversidade e diversifiquen as funcionalidades do monte e onde haxa un ordenamento real do territorio" O ciclo de actuacións comezará sábado, 1 de xuño, no Monte de Fornelos de Monfero e rematará o vindeiro 15 de xuño en Vigo, no Monte da Guía. Ao longo destes días haberá accións en Vigo, en Lourizán, Moaña, Gondomar, Pontecaldelas e Cerdedo-Cotobade. Tamén en Ferrol, Monfero, Corcubión, Lousame e Rianxo, así como nos montes de Cenlle e Melón e tamén en Ramil (Palas de Rei). Grande parte das actuacións consistirán na eliminación de tocóns e rebrotes de eucaliptos e acacias que rexurdiron após os incendios de outubro de 2017, así como traballos que darán continuidade aos xa iniciados na primeira edición de eliminación simultánea convocada por Cousa de Raíces hai dous meses. Tamén haberá actuacións en lugares con presenza de hábitats naturais prioritarios, como no Parque Natural da Fragas do Eume pola asociación de custodia Bétula, ou na de Froxán, en Lousame. Nalgúns casos, as accións completaranse con repoboacións de especies forestais autóctonas. As entidades que nesta ocasión acudiron ao chamado de Cousa de Raíces: Adega, Couto da Eirexiña, As Brigadas deseucaliptizadoras, Verdegaia, Montescola, A Rente do Chan-Pladever, Arlequín (MonTeis), Voces polo litoral de Teis, APDR, Bétula, Amigos da Terra, Asociación Vergasta, Boca do Sapo, Fundación Eira; os colectivos veciñais de Lentille, Tirán, A Movemento veciñal Fousas ao Monte; e, as comunidades de montes veciñais en man común de Tourón (Melón), O Fieitoso (Rianxo), Teis (Vigo), Lourizán (Pontevedra), Froxán (Lousame) e Rebordelo (Cercedo-Cotobade).


Summary: "A aposta polo coñecemento e a innovación é aínda máis importante nun momento de crise", salienta a líder nacionalista.

"Cómpre unha defensa férrea, por terra, mar e aire, da universidade pública", salientou esta terza feira a portavoz nacional do BNG, Ana Pontón, após unha xuntanza virtual cos reitores das tres universidades galegas: Antonio López, da Universidade de Santiago de Compostela; Manuel Reigosa, da Universidade de Vigo; e Julio Abalde, da Universidade da Coruña. "O noso Goberno será o muro de contención que evite a privatización das universidades e a creación dunha universidade privada no país", afirmou Pontón, que cualificou como "gravísimo" o último "intento de privatización" do ensino superior por parte do Goberno de Alberto Núñez Feixoo. Propón un "novo plan de financiamento" da universidade pública, pactado cos reitores, co obxectivo de destinar 1,5% do PIB da Galiza a "fortalecer" o futuro desta institución, no que unha das chaves sexa "a investigación". A candidata nacionalista lembrou que "a aposta polo coñecemento e a innovación é aínda máis importante nun momento de crise" e criticou que Feixoo manteña unha actitude "temeraria" e conduza "en dirección contraria apostando pola privatización" cun plan de reactivación non se menciona a innovación. Así mesmo, recalcou a necesidade de "rematar co lastre da taxa de reposición" para que as universidades "poidan contar con todo o talento docente e investigador ao máximo nivel". Transferencia da xestión das bolsas a Galiza Neste sentido, Ana Pontón manifestou que o BNG quere camiñar cara a unha universidade "gratuíta" reducindo as taxas até eliminalas e que traballará para lograr a transferencia á Galiza da xestión e concesión de bolsas para o estudantado. Ademais, incidiu en que as bolsas teñen que contemplar a situación excepcional que deixa a COVID-19. "Temos que evitar que ningunha persoa quede sen acceso á universidade por cuestións económicas e que ninguén se quede sen poder rematar unha vez dentro", aseverou. "No BNG queremos unha universidade forte ao servizo do país", apuntou, para engadir que é preciso "avanzar na cooperación entre campus" e garantir "unha universidade galega e en galego", cun maior vínculo coa rede lusófona.


Summary: A terza feira comeza un novo coleccionábel de Nós Diario. Nesta ocasión, percorre algúns dos naufraxios máis significados da historia da Galiza da man dun dos máximos expertos na materia, Fernando Patricio Cortizo. A investigación titúlase A historia marítima baixo as nosas augas e consta de 16 entregas.

A que responde este coleccionábel sobre os naufraxios que vai publicar Nós Diario ao longo do mes de febreiro? É unha aposta divulgativa de achegar unha parte moi significativa dos naufraxios acontecidos na costa galega ao longo da historia, para dalos a coñecer á nosa sociedade. O patrimonio marítimo galego, tanto na súa vertente material como inmaterial, constitúe sen ningunha dúbida un dos meirandes do mundo. Iso, debemos sabelo, preservalo e divulgalo á sociedade desde as escolas. Leva vostede traballando décadas nesta temática, con varios libros publicados. Que aspectos novos presenta esta publicación en relación con anteriores investigacións? Achégase documentación, fotografías e gravados inéditos en numerosos capítulos do coleccionábel. A escolma non foi doada, mais publicaranse naufraxios que atesouran unha gran relevancia na historia marítima mundial, mais son aínda descoñecidos para unha parte importante da sociedade. Unha das primeiras cuestións que chama atención é o amplo número de naufraxios fronte ás costas galegas. Como explica isto? Bebendo das fontes dos historiadores, sabemos que fronte á costa galega pasou a meirande ruta marítima da historia, sucada por miles de barcos desde a noite dos tempos, por iso temos pecios de todas as épocas da humanidade nos nosos espectaculares fondos mariños. A Galiza ocupa un lugar estratéxico desde a perspectiva xeográfica. Fronte ás nosas costas e, especialmente, no arco noroccidental -que casualmente forma a coñecida hoxe como Costa da Morte- mudaban de rumbo todos os navíos que desde Europa partían a outros continentes. Isto súmase a que no inverno os nosos ventos predominantes son noroestes e suroestes e que os efectos das propias correntes mariñas desviaban en moitas millas o rumbo dos barcos que antigamente navegaban por estima e que, ao perder calquera referencia visual de noite, capeando un temporal e cegados pola brétema e a choiva, afundíanse aconchados contra a costa sen remisión. A ausencia total de faros, agás o da Torre de Hércules até 1850, a falla total de medios de salvamento e cartas náuticas erróneas completaban un escenario perfecto para que se producisen naufraxios, nun mar galego temido polos seus temporais por todos os navegantes ao longo da historia. Repasa no seu traballo 16 naufraxios, algúns de embarcacións estranxeiras e outros de embarcacións galegas. Se tivese que seleccionar un, con cal quedaría? Sen dúbida, co do City of Agra. Porque combina á perfección a bondade e afouteza dos mariñeiros galegos da época, neste caso os de Camelle e Arou en Camariñas, que xogaron as súas vidas para rescatar 32 náufragos do vapor inglés, no medio do temporal. Escolleríao tamén pola posterior acollida que lles brindou o pobo de Camelle, o recoñecemento internacional que se lles deu por parte do Goberno británico coa entrega de medallas de prata e, sobre todo, pola excepcional historia do propio naufraxio, que deixou unha fonda pegada na contorna tanto no patrimonio material como na tradición oral. Todo isto, que é imposíbel condensar nunhas liñas, fixo agromar en Camelle desde a Asociación Naufraxios Galegos nada máis e nada menos que o meirande evento cultural dedicado a un naufraxio na Galiza, 'City of Agra na memoria', que na edición deste ano 2022 decorrerá en Camelle e Arou os días 8, 9 e 10 de xullo. Moitas veces os grandes esquecidos en traballos deste tipo son os mariñeiros. Até que punto acabaron por marcar estas traxedias á Galiza costeira? A perda de 14 vidas no naufraxio do gransoleiro, La Isla, aos pés da Torre de Hércules no 1970, fixo que tres anos despois chegase á cidade da Coruña o primeiro helicóptero de salvamento marítimo para o norte peninsular. A meirande traxedia mariñeira acontecida a un barco de pesca na costa da Galiza na historia, a do Marbel, en 1978 nas Cíes, deixou 27 falecidos, que non morrerían tampouco en van, pois meses despois do naufraxio arribaría ao porto vigués un remolcador de altura para ter alí a súa base permanente e dar cobertura ao salvamento marítimo nas Rías Baixas. Os propios mariñeiros galegos rescataron centos de náufragos ao longo da historia, xogándose as súas vidas e diso dan fe as abondosas entregas de medallas e recoñecementos públicos que recibiron de diversos Estados.


Summary: A Xunta poderá levantar a moratoria eólica cando considere oportuno.

O orzamento é a concreción práctica das prioridades políticas dun Goberno. As actuacións nel recollidas dan conta dos intereses que defende a forza política que os propón. Millonarios, empresas eléctricas e as compañías do xogo son algúns dos sectores favorecidos na proposta de contas públicas para 2023 aprobada polo Executivo galego. A Lei de medidas fiscais e administrativas da Xunta, socialmente coñecida como lei de acompañamento dos orzamentos, presentada esta semana no Parlamento, recolle a bonificación fiscal para as grandes fortunas anunciada polo presidente Alfonso Rueda no comezo do debate das contas. Neste sentido, no seu artigo 6 fixa unha "bonificación do imposto sobre o patrimonio", onde estabelece que "sobre a cota íntegra do imposto aplicarase unha bonificación de 50% do seu importe". A proposta do Goberno galego implica reducir os impostos a 7.646 galegos e galegas cuxos bens teñen un valor superior a 700.000 euros, excluíndo a vivenda habitual até 300.000 euros. Neste caso, a Axencia Tributaria cifra o patrimonio medio dos beneficiados por esta medida en seis millóns de euros, deixando de recadar a Xunta arredor de 34 millóns. Precisamente, o Executivo galego está acudindo ao endebedamento para compensar as rebaixas fiscais ás grandes fortunas. Un ano máis, o sector do xogo sae favorecido dos orzamentos. Se no pasado exercicio a Xunta da Galiza aprobou unha bonificación de 20% nos impostos a casinos e bingos e de 30% nas máquinas comecartos, nesta anualidade o PP propón unha nova rebaixa de 20% para os 11 bingos abertos na Galiza. Neste caso, desde o BNG e o PSdeG volven denunciar a proximidade entre o Partido Popular e a patronal do xogo, presidida na Galiza por Serafín Portas, casado en réxime de gananciais coa deputada do PP e membro da comisión de Orzamentos, Lupe Murillo. A Lei de medidas fiscais e administrativas sinala no seu artigo 7 que "nas modalidades do xogo do bingo diferentes ao bingo electrónico aplicarase o tipo de gravame de 50%. O suxeito pasivo poderá aplicar un tipo de gravame de 30% en cada período impositivo no que mantivera o emprego con respecto ao período impositivo inmediato anterior". A diferenza do acontecido no pasado exercicio, o Goberno non vai poder explicar a decisión como consecuencia do "impacto na pandemia no volume de negocios do sector do xogo". Eléctricas Os orzamentos de 2023 representan de facto o final da moratoria eólica aprobada na Lei de medidas fiscais e administrativas dos orzamentos do pasado ano, onde se recollía que "atendendo ao número de proxectos de parques eólicos admitidos e actualmente en tramitación e a cifra de MW prevista nestes proxectos, non se admitirán a trámite novas solicitudes en 18 meses co obxectivo de levar a cabo unha ordenación racional" do sector. Nesta liña, nas contas para o vindeiro exercicio sinálase que "atendendo ás eventuais desistencias, renuncias, declaracións de caducidade ou resolucións desestimatorias das solicitudes xa presentadas, o Consello da Xunta, de xeito motivado, poderá reabrir temporalmente o prazo para presentar novas solicitudes utilizando como referencia os MW en trámite". Desenvolvemento de parques eólicos en Rede Natura O sector eólico gaña de novo coas contas públicas de 2023. A maiores da excepcionalidade a favor das empresas enerxéticas recollida na referida disposición adicional terceira do capítulo IX da Lei de medidas fiscais e administrativas dos orzamentos, os presupostos mudan a lexislación para autorizar "aqueles proxectos eólicos que teñan unha clara incidencia territorial pola súa entidade económica e social, posúan unha función vertebradora e estruturante do territorio e sexan declarados como tales polo Consello da Xunta da Galiza, a proposta da consellaría competente en materia de enerxía". Asemade, a proposta da Xunta abre a porta a desenvolvementos eólicos en espazos actualmente non autorizados, como a Rede Natura 2000.


Summary: A cuarta edición do certame entregará os galardóns o vindeiro 3 de maio en Pontevedra. Tralas votacións populares, agora será un xurado, integrado por músicos e profesionais do sector, quen escollerá os gañadores e gañadoras

Este xoves pola noite fíxéronse públicos os e a finalistas da IV edición dos Premios Martín Códax da Música, un total de 57 artistas, grupos e proxectos, escollidos mediante votación online entre un total de 449 proxectos inscritos (1 máis que na anterior edición): 386 grupos, 17 salas, 24 festivais e 21 espazos de comunicación musical. Tralas votacións populares, agora será un xurado, integrado por músicos e profesionais do sector, quen escollerá os gañadores e gañadoras. Os galardóns entregaranse o vindeiro 3 de maio o Pazo da Cultura de Pontevedra. Entre os e as finalistas, atopamos nomes con moita traxectoria como Xoel López, Davide Salvado, Malandrómeda ou Uxía, pero sobre todo moitísimos proxectos novos que entran a formar parte da gran familia de escollidos que cada ano opta aos galardóns da nosa música. Desta volta, as bases non permitían presentarse aos premiados na pasada edición. As nominacións fixéronse públicas na Festa de Nomeados que se celebrou, como cada ano, nas Bodegas Martín Códax, en Cambados. A presidenta de Músicos ao Vivo, Iria Pinheiro, agradeceu "a aposta e sensibilidade que demostraron todos os patrocinadores e colaboradores do certame, en especial os nosos anfitrións e aliados imprescindibles: as Bodegas Martín Códax" e destacou "a implicación das músicas e músicos galegos unha vez máis nesta edición na que logramos reunir a 449 proxectos, o que volve converter a web dos premios na plataforma de música galega máis importante neste momento; e demostra o indiscutible potencial musical de Galicia, afianzando a MAV como a casa común das músicas e músicos galegos". Nomeados e nomeadas en todas as categorías POP/INDIE: Os Amigos dos Músicos / Berlai / Xoel López ROCK: Brais Morán / The Soul Jacket / Agoraphobia JAZZ/MÚSICAS IMPROVISADAS: Iago Fernández / Alberto Vilas 'Ubuntu' / Miguel Lamas Quartet HIP HOP/MÚSICAS URBANAS: Maladrómeda / García Mc / Wöyza CLÁSICA/CONTEMPORÁNEA: Alberto Vilas 'Universo Lem'/ Roberto Oliveira / Alejo Amoedo FOLQUE: Cuarteto Caramuxo / Vaamonde, Lamas e Romero / Os d'Abaixo MÚSICA TRADICIONAL GALEGA: Tanxugueiras / Xosé Lois Romero e Aliboria / Davide Salvado MÚSICAS DO MUNDO: Uxía / Tangata / Talabarte MÚSICA INFANTIL: María Fumaça – Aire! / A Gramola Gominola / Pesdelán MÚSICA ELECTRÓNICA: Malvares de Moscoso e J.CNNR / 2Pas0s / Pálida METAL: Aphonnic / Tälesien / Raiba REGGAE/SKA/MESTIZAXE: Dakidarria / O Sonoro Maxín / Bush Doctors ORQUESTRAS/GRUPOS/MÚSICA DE VERBENA: Los Satélites / Poceiro Big Band / Áureas en Voga BLUES/FUNK/SOUL: Carmen Rey / VooDoo / The Lakazans CANCIÓN DE AUTOR: Sonia Lebedynski / Tatán Chapeu / Xoán Curiel – Ecuacións COROS E GRUPOS VOCAIS: Encaixe / Sisters in the House / Ejazz PREMIOS ORGANISTRUM FESTIVAIS: Nigranjazz / Festival de Pardiñas / Surfing the Lérez SALAS: A Pousada das Ánimas / Sala Mardi Gras / Garufa Club ESPAZOS DE COMUNICACIÓN MUSICAL: ZigZag-TVG / Gzmúsica / Onda Vital-Radio Galega Durante o acto presentáronse tamén as primeiras estatuíñas rematadas no obradoiro do escultor e músico, Víctor Lorenzo, que se entregarán aos premiados na gala que se celebrará o mércores 3 de maio no Pazo da Cultura de Pontevedra. Ademais dos 19 gañadores e gañadoras que sairán desta lista de finalistas, entregarase tamén o Premio Honorífico Músicos Ao Vivo á musicóloga Dorothé Schubarth, "polas súas novidosas achegas metodolóxicas, a súa xenerosidade, a súa condición de muller intrépida e empoderadora doutras mulleres, así como o insuficiente coñecemento do alcance do seu legado por parte da sociedade galega". Ao remate do acto, o presidente das Bodegas Martín Códax, José Martínez Chantada, destacou que "é unha honra poder dar o noso nome a estes premios que se consolidan nesta 4ª edición e que se converten na gran festa da música galega e na oportunidade para visibilizar e recoñecer o traballo de toda a comunidade musical". Chantada valorou a implicación das bodegas nestes premios como "unha aposta na que debemos estar unidas as empresas privadas e as administración públicas, comprometidas na difusión e fomento da nosa cultura". Páxina dos premios


Summary: O sábado 6 no Culturgal a banda de Caxade subirá ao escenario cos sesenta músicos e músicas da Banda de Música da Bandeira Os temas de A Dança dos Moscas (Discos da Máquina) sentiranse doutra maneira, cunha sorprendente orquestración ao vivo que promove un dos artistas máis recoñecidos do actual panorama galego. Alonso Caxade fala da "grandiosidade" do encontro.

-Como nace o proxecto do concerto coa Banda de Música Popular da Bandeira? Trátase dun soño cumprido. A liña inicial de A Dança dos Moscas era de clara reivindicación das bandas populares. Un fío claro é o do son de principio de século das bandas, que moita xente cualifica de verbeneiro. Moitos quedaron na parte máis folk ou indie pero o certo é que cando concibín o proxecto era anovador do folk no que ten a ver co sentido orixinario e tamén da música tradicional e os preconceitos do romanticismo. Aí entran as bandas de música, que podemos definir como un colectivo tradicional. Como parte desa anovación da tradición e reivindicación do popular era fácil concluír na relación estreita coas bandas. Sorprendentemente, mesmo sendo as primeiras escolas, aínda continúan estando en terra de ninguén. Para aquelas persoa que percibiron esa influencia verana agora de maneira máis palpábel e visíbel ao ver subir ao escenario a máis de sesenta músicas e músicos dunha das mellores bandas do país para orquestrar as composicións que fixen para o disco. - Muda a súa proposta musical con ese escenario completo de músic@s? Gañamos en grandiosidade e outórgalle aos distintos temas o son de banda sonora. Percíbese maxestosidade por esa forza que a banda aporta mais ten un tinte diferente ao do cuarteto. -Como se deu ese encaixe entre o seu grupo e a banda? Na práctica foi moi fácil, máis do que contaba. Estableceuse un proceso de coordinación e diálogo dentro da banda,con persoas próximas a min, coa directiva e co director, por unha cuestión de colectividade. Non quería que se interpretase como eu tocando cunha banda. Buscaba un proxecto colectivo. Certo é que pode ser que o nome da nosa banda, Caxade, pode ter máis forza porque se orquestra o noso disco mais eu entendín o proxecto de maneira conxunta e colectiva. O diálogo foi moi simple. As bandas están abertas a moitos proxectos e quizais por non seren acollidas polo romanticismo tradicional teñen menos prexuízos. Todo pode ser música de banda, poden tocar pezas contemporáneas, pasodobres e... o disco de Caxade. Algo magnífico, por outra parte. No día a día, a preparación foi simple. Orquestráronse as partituras, pasáronse e en dous ensaios estaba funcionado. As bandas de música teñen un nivel espectacular aínda que non se lles dea esa relevancia. Non se valora o seu nivel musical, á altura de auténticas orquestras. Ben é certo que estamos a falar da banda de Bandeira que está no chanzo máis elevado dentro desa grandiosidade. Con ela foi un traballo fácil porque están afeitos a ler e son moi abertos. -Que unha banda como Caxade, co grande suceso do seu disco, escolla tocar cunha agrupación popular pode contribuír a botar abaixo prexuízos? Para min é poética pura, un modelo filosófico. Escoller unha banda popular, e non unha profesional como as municipais, ten un significado. Ademais de coñecer xente dentro, son seguidor do fenómeno de Bandeira onde, trinta anos despois de se xuntar catro señores para facer o antro ido conseguen competir nas primeiras categorías. En Bandeira a música é importante. Nas tabernas fálase máis de música que de fútbol, é unha explosión que non se coñece máis alá e agardo que este proxecto sirva para dar a coñecer o fenómeno e eliminar prexuízos. -Van gravar ao vivo o concerto? Está todo preparado para ser gravado por unha unidade da Radio Galega e polo noso técnico Tomás Axeitos. A idea é editar ese disco. Aínda que sexan as mesmas músicas, o orquestrado sobre o disco vai ser moi novidoso. En principio está previsto que se faga tamén unha minixira de concertos. -Contra o que se pensa, é a mocidade a enerxía que está a mover as bandas. Como encaixa coa música de Caxade? O fenómeno das bandas, certamente, é de xente moza. Quen non veña dese mundo pensa que é cousa de catro vellos e, en realidade é un movemento que move moitísima mocidade que se mete no mundo da música cunha formación moi elevada. Gravar este disco é, en certa medida, darlle a importancia que merece e dirixírmonos a ese público influenciado polas bandas e que, normalmente, non se achega a Caxade doutra maneira. E viceversa. É dicir, que se acheguen ao discurso reivindicativo de Caxade e que a xente que escoita Caxade do mundo do pop, indie ou o folk coñeza e valore a música que están a facer as bandas. -Na pasada edición do Culturgal presentaba o seu primeiro disco. Que balance fai un ano despois? Tremendamente positivo. Non contaba con tanto apoio que nos dá o público. O Culturgal é un punto de inicio, para nós decisivo. O número de vendas dese día no que foron case cen discos, e só despois dun showcase. Funcionou espectacularmente ben. Tanto é así que apenas uns días despois da estrea no Culturgal a primeira edición estaba esgotada. O arranque foi potente e acompañounos máis de cincuenta concertos de presentación, un número moi grande para os nosos cálculos e para un proxecto que está nacendo. O balance é positivo e non podo menos que agradecer a ese público que se comprometeu coa banda. -A súa aparición foi moi ben recibida no panorama musical. Foi a singularidade da súa proposta a que sorprendeu ao público? Estou satisfeito porque fun cumprindo o que quixen facer. Non tiven que agachar ningunha opción, nin ortográfica, nin musical, nin política. Para min é moi de agradecer que se vexa como unha opción normal e honesta. No que ten a ver co musical é importante que partindo dun xénero tan hermético como o folk conseguise que a mesma xente do folk viñera a Caxade. As letras e as mensaxes están aí. Se sigo dicindo que son folk no sentido do pobo, da palabra, e reivindico os dereitos e deberes do pobo. Tamén hai xente que se achega porque lle gusta o pop ou o indie e atopa en nós un proxecto independente, arriscado e sen partir de ningún parámetro coñecido.


Summary: Con 'Antese', que será publicada por Galaxia.

O XIII Premio de Poesía Victoriano Taibo, que convoca o Instituto de Estudos Miñoráns en colaboración co Concello de Gondomar e a Editorial Galaxia,vai para Arancha Nogueira por Antese. A gañadora recibirá un premio en metálico de 4.000 euros e unha escultura de Fino Lorenzo. Ademais, a editorial Galaxia publicará a obra gañadora. O xurado valora que se trata dunha obra de diálogo interxeracional construída sobre unha forma actual que combina levidade e fondura, na que se atopa unha voz perfilada e madura capaz de sintetizar dunha forma accesible situacións e sentimentos tremendamente complexos. No poemario destaca, dende a propia elección do título, o uso experto da lingua, así como da natureza cativa dun xardín como ferramenta e testemuña da liberación da alma humana a través da poesía. Saliéntase tamén a unidade temática, o ton sutil e reivindicativo do libro e a patente depuración de cada un dos versos usados, que medran en capacidade evocadora segundo se avanza na lectura. Asemade, o xurado decide nomear finalistas os poemarios presentados baixo os lemas Fío, O círculos incompletos, Funámbula na fronteira, querendo destacar tamén a numerosa participación e o alto grao de calidade das obras concorrentes. O acto de entrega do premio e a presentación do libro, editado por Galaxia, terá lugar no mes de marzo de 2022, nunha data aínda por confirmar, pero que será arredor do día 13, cabodano do pasamento do poeta Victoriano Taibo. Antes diso, durante os meses e xaneiro e febreiro de 2022, a gañadora impartirá un obradoiro presencial de poesía en Gondomar para o que se abrirá o prazo de inscrición nas próximas datas. Arancha Nogueira (Ourense, 1989), é Licenciada en Xornalismo pola Universidade de Santiago, cun mestrado en Literatura comparada e Crítica Cultural e outro de Educación. Viviu en Madrid, Porto, Sevilla, Belfast e Santiago de Compostela e, por suposto, Ourense. A súa obra poética foi recoñecida con diversos premios ao longo dos últimos anos, como o Francisco Añón de Outes en 2013, o premio de poesía da Universidade de Vigo en 2016, o Mazarelos da Universidade de Santiago de Compostela en 2017 e 2018 ou, en 2019, o Johán Carballeira do concello de Bueu. Como poeta ten publicado Andar descalza, gañador do Francisco Añón en 2013, o único lugar onde ficar inmóbil coa editora Urutau, spleen en catro tempos con Toxosoutos, a comparsa e os ourizos con Leite Edicións, #hashtags para un espazo/confinamento agónico con Edicións Positivas e dente de leite, gañador do Johán Carballeira, con Xerais, en 2020. Recentemente estreouse tamén como narradora coa obra A mestra corremundos, dirixida ao público infantil e xuvenil, e publicada por Cuarto de inverno.


Summary: A ministra de Industria, Reyes Maroto, reprocha ao Executivo de Núñez Feixoo que non faga uso das súas competencias en materia de emprego para tentar alongar as negociacións entre a dirección e o cadro de persoal de Alcoa sobre o ERE que afecta 534 traballadores. Tamén bota en falta accións en materia industrial.

A ministra de Industria, Reyes Maroto, aproveitou onte a súa comparecencia no Congreso das Deputadas para exixirlle á Xunta "que traballe para poder alongar o período de consultas" entre a multinacional Alcoa e o persoal traballador da factoría sobre o ERE que afecta 534 empregados da principal. Na sesión de control, a titular de Industria afirmou que o Goberno español demostrou "con feitos" a súa vontade para lograr o obxectivo colectivo de manter a actividade da planta galega e o emprego. Neste sentido, apuntou que o seu departamento puxo sobre a mesa un plan industrial que Alcoa rexeitou nun principio e que agora "parece estar a valorar". "Cremos que segue a ser viábel, hai unha oportunidade para que Alcoa sente a negociar co Goberno da man do comité de empresa e da Xunta para conseguir dar unha solución á planta", sinalou a ministra, quen reprochou ao Executivo de Núñez Feixoo que o Goberno puxo enriba da mesa solucións para a planta galega, fronte á Xunta, onde non houbo moitas propostas e si "moitos reproches". "Neste momento é vital que a Xunta exixa a Alcoa que amplíe o período de consultas (remata esta sexta feira) e se poña a traballar co Goberno en políticas industriais para manter as capacidades produtivas da planta", engadiu. Nesta liña, Maroto apuntou que a multinacional norteamericana conta na actualidade con dúas alternativas: ou facer investimentos na planta con outros socios ou vendela, sempre tendo en conta a importancia de manter a actividade produtiva. Por último, e apelando á "lealdade institucional", Maroto aproveitou para pedirlle á Xunta, que, como lembrou, ademais de en emprego tamén conta con competencias en materia industrial, que poña sobre a mesa as súas propostas para axudar a reverter unha situación "que sería a peor de todas": o fechamento da planta. "Alcoa ten que decidir se segue con nós ou se dá paso a un proxecto solvente", concluíu a ministra. A resposta, para ben ou para mal, chegará en cuestión de días. Os sindicatos piden paralizar o ERE Desde a parte sindical, UXT e CCOO aseguraron que o pasado 20 de xullo tiveron coñecemento por fontes da Administración española e do sector do interese dun investidor "de coñecida solvencia e capacidade na industria do aluminio" pola planta que a multinacional Alcoa ten no concello de Cervo. "Ante esta posibilidade de adquisición por parte do potencial comprador, ambas as federacións exiximos a Alcoa e ás distintas Administracións, tanto galega como estatal, a paralización do ERE que nestes momentos está a negociarse" e que finaliza esta sexta feira. Ademais, desde as dúas centrais sindicais instan a dirección de Alcoa a abrir o proceso de análise da posíbel venda e a seguir mentres a actividade produtiva até que se concrete ou non esa posibilidade para non comprometer o futuro da factoría.


Summary: O realizador Pela del Álamo presenta N-VI, un documental que competirá no Festival de Cinema de Málaga e que conta a historia da vella estrada que unía Galicia e a meseta, as súas xentes e as vilas que agora, a 120 kilómetros por hora, xa non vemos.

"Esas grandes vías, as autoestradas, son marabillosas para transportar mercadorías, pero non para examinar un territorio […] Cando teñamos este tipo de estradas por todo o país, como teremos e debemos ter, poderase ir desde Nova York ata California sen ver nin unha soa cousa". O realizador Pela del Álamo bota man de Steinbeck para presentar N-VI, un documental que competirá no Festival de Cinema de Málaga e que conta a historia da vella estrada que unía Galicia e a meseta, as súas xentes e as vilas -La Bañeza, Villalpando, Medina del Campo, Arévalo...- que agora, a 120 kilómetros por hora, xa non vemos. Del Álamo, que naceu en Madrid e con catro anos veu vivir a Galicia, realiza unha viaxe de volta a uns espazos, paisaxes e topónimos que marcaron a súa infancia, con viaxes constantes atravesando os 600 quilómetros desta vía. Unha viaxe que percorre lugares que non deixaron de existir, senón que viraron invisibles para nós e que tiveron que adaptarse a un novo tempo. E un percorrido, ademais, por medio século de historia de España, dende o primeiro proxecto de construción de vías radiais para comunicar Madrid con todos os puntos do Estado até a propia historia da clase media, que coa conversión do coche nun elemento máis da sociedade de consumo, foi construíndo os intramundos deste e doutros trazados. A filme, de Diplodocus Producións, inicia en Málaga o seu percorrido, que continuará por festivais de dentro e fóra de España. Del Álamo, que traballou durante máis de dous anos neste traballo, salienta o apoio recibido da desaparecida Axencia Audiovisual Galega e do Play-Doc de Tui, onde participara en 2009 no laboratorio O retrato filmado, dirixido por Marta Andreu. "Comecei a pensar: esa é a estrada pola que viaxei toda a vida, unha parte fundamental da miña infancia" Como nace o proxecto? O proxecto nace dun impulso. Estaba facendo un traballo para unha produtora, sacando fotos dos viadutos da autovía e de súpeto vexo como en paralelo á A6 seguía estando a vella N-VI. E comecei a pensar: esa é a estrada pola que viaxei toda a vida, unha parte fundamental da miña infancia. Eu nacín en Madrid e pasei todos eses anos indo e vindo dende Galicia, e eu non tiña aldea nin leira, polo que para min a miña familia e a miña infancia estaba asociada á N-VI. Sentín un impulso para explorar esa realidade e eses recordos. E entón vin que podía haber unha película aí. Como é o teu achegamento a esta realidade? Percorriches vila por vila procurando as marcas do pasado, as testemuñas? Ou fas unha achega máis ensaística? Para min o fundamental neste proceso é a viaxe, a experiencia da viaxe, que ten que ver moito coa forma en que eu traballo. Aínda que despois pase dous anos co traballo de escritura e montaxe ou plantexando cuestións máis teóricas. Para construír a historia dividimos a estrada en seis tramos e cada un contámolo dunha maneira distinta, dende o primeiro treito máis próximo a Madrid, no que a autovía comeu case toda a vella estrada e apenas hai restos; outros treitos, na Castela profunda, que me resultaron moi interesantes, porque era unha realidade que descoñecía; ou outros, coma o que atravesa O Bierzo e entra en Galicia por Vega de Valcárcel, Pedrafita, Doncos ou As Nogais, cunhas paisaxes impresionantes e nos que atopas restos da estrada anterior á N-VI. "Interesábame a vinculación que sentes cos espazos, que polo feito de pasar por eles unha e outra vez acaban sendo teus" É un documental que fala, sobre todo, dos procesos de significación dos espazos? Interesábame a vinculación que sentes cos espazos, que polo feito de pasar por eles unha e outra vez acaban sendo teus. Cando estás de viaxe o teu estado mental é outro, estás máis aberto e a viaxe convídate a pensar e a proxectarte na paisaxe, e iso facilita que se xere o vínculo con eses espazos. Como son agora eses lugares? Como cambiaron? Eu comecei o documental cun prexuízo, miraba a través dos meus recordos e só vía o pasado deses lugares e non vía o presente. No proceso de investigación descobres que para moita xente o cambio da estrada é positivo. Decatarme disto fixo que me centrase máis no presente, aínda que obviamente o pasado sempre está aí: no asfalto degradado, nos entrevistados, que son maiores, ou nos escenarios decadentes. "En toda a estrada, tanto nas testemuñas de moitas persoas e en moitos elementos, atópanse eses elementos: ditadura e o crecemento da clase media que ocupou as estradas" No fondo é tamén un documental sobre 50 anos de historia de España? A N-VI e todo o sistema radial está vinculado ao franquismo e en toda a estrada, tanto nas testemuñas de moitas persoas e en moitos elementos, atópanse eses elementos: ditadura e o crecemento da clase media que ocupou as estradas, que até entón foran só para os camións. Pensas que é un filme que se pode entender en calquera parte do mundo? Si, son historias contadas en termos universais. Hai algúns elementos de contextualización, pero nin é unha historia da N-VI, nin é unha película da N-VI: é unha película na N-VI. E si, fóra de España hai historias moi semellantes: en Alemaña, en Polonia, e moito máis nos Estados Unidos.


Summary: Defende a mobilidade por "toda" Galiza porque a "situación é boa" nas 7 áreas sanitarias

O conselleiro de Sanidade, Jesús Vázquez Almuiña, anunciou esta cuarta feira que o Executivo galego pedirá que toda Galiza pase á Fase 1 do proceso de desconfinamento a vindeira segunda feira, 11 de maio, e que a referencia que se tome sexa a área sanitaria. Acompañado doutros dirixentes do Servizo Galego de Saúde, Almuiña detallou as características do documento que se remite ao Ministerio de Sanidade e esgrimiu a situación de Galiza neste momento para defender ese pase. "Tanto os números absolutos como as tendencias son positivas no conxunto de Galiza e en todas as áreas", explicou o conselleiro, quen indicou que nos últimos 14 días non se computou ningún caso de transmisión en 190 concellos (e en 196 ningún caso de transmisión comunitaria). Ademais, o Sergas defende a capacidade sanitaria e hospitalaria de Galiza se houbese que dar resposta a novos casos, así como de seguir e illar calquera contaxio que se detecte. Na súa intervención, Almuiña remarcou que a proposta da Xunta defende a mobilidade en "toda" Galiza porque a "situación epidemiolóxica é boa" no sete áreas sanitarias, tras diminuír os casos de coronavirus COVID-19. Almuiña subliñou que na reunión telemática que ten co Ministerio de Sanidad ás 17,30 horas desta cuarta feira vai defender que se aplique a mobilidade "a nivel de todo o territorio". "Cremos que a medida debería ser máis flexible entre territorios na mesma situación epidemiolóxica", aseverou.


Summary: O Consello de Ministras aprobou hoxe as condicións nas quese desenvolverán esas saídas. A medida fecta na Galiza a 320.000 menores.

1) Até 14 anos, Poderán saír a rúa as menores até 14 anos. Esa é a decisión do Consello de Ministras, que desbota así outras propostas sobre a mesa, como as que solicitaban que esa idade de saída fose até 12 anos ou mesmo (caso de Catalunya) que se ampliase até 18. As tres tiñan o apoio de diferentes expertas. Mais a opción elixida é a de 14 anos., a idade pediátrica, e a que defendía tamén, entre outras, a Xunta 2) Acompañadas dunha persoa adulta. Non poderán sair soas senón acompañadas dunha persoa adulta 3) "Actividades esenciais". Só poderán sair para acompañar un adulto para realizar algunha das actividades establecidas no decreto do estado de alarma que permiten rachar o confinamento: ir á farmacia, a facer a compra e ao banco 4) Nin parques nin zonas de xogos nin paseo. Así pois, as saídas non poderán ser para ir a parques ou zonas de xogos, nin para pasear. 5) Responsabilidade. Desde o Goberno español apelan á "responsabilidade dos pai e naiss" para que se "garanta" que esas saídas de menores se axustan ao disposto. 6) 320.000 nenos e nenas. Por volta de 320.000 nenas e nenos galegos de até 14 anos poderán saír á rúa a partir do, 27 de abril. A demanda de que os nenos e nenas poidesen saír á rúa e non estar sometidos a un confinamento total foi unha reclamación presente desde case o inicio do estado de alarma e que aos poucos foi aumentando e gañando visibilidade. Aos posíbeis prexuízos para pequenas e pequenos engadíase o feito de que en oitos estados europeos os decretos que fixaban illamento social por mor do coronavirus comprendían tamén medidas dirixidas a nenos e nenas para que, baixo certas condicións, poidesen saír das súas vivendas.


Summary: A Organización Mundial da Saúde recomenda un fisioterapeuta por cada 3.000 en persoas. No noso país é un por cada 17.000.

En Galiza hai un problema de escasez de fisioterapeutas na sanidade pública. Temos un profesional por cada 17.000 habitantes, 6 veces máis que a ratio recomendada pola Organización Mundial da Saúde (OMS), que fixa un fisioterapeuta por cada 3.000 habitantes. Hai situacións, ademais, como a da Eoxi de Vigo, onde hai un fisioterapeuta por cada 24.000 habitantes. O deputado socialista Julio Torrado considera que a última convocatoria de prazas para esta especialidade é "insuficiente para cubrir as necesidades". Así, dixo, logo das 54 prazas convocadas polo goberno bipartito en 2009, en dez anos de xestión tan só convocaron 11 prazas en 2015 e outras 71 en 2019 "coincidindo con que había eleccións xerais e locais". Tamén urxiu o goberno galego a publicar a Guía de Actuación en Fisioterapia elaborada e entregada polo Colexio Oficial de Fisioterapeutas en 2017, que o Sergas se comprometera a publicar en 2018 pero que "desapareceu da axenda" e en marzo de 2019 "ninguén sabe onde está".


Summary: A Xunta poderá permitir construír piscifactorías, incineradoras ou autoestradas nun 50% da superficie da Rede Natura. No outro, abre xa "barra libre", segundo a análise de ADEGA do novo Plano Director do que desaparece a zona de reserva para máximos valores. "Transforma a Rede Natura nun polígono industrial para beneficio dos especuladores amigos do poder", advirte.

O abuso da discrecionalidade e as excepcións é unha porta aberta á especulación, segundo denuncia Adega arredor do novo Plano Director da Rede Natura que a Xunta vén de aprobar que contempla apenas 390.000 hectáreas, a porcentaxe menor de todo o estado. Segundo a organización ecoloxista, o novo plano vai permitir construír piscifactorías, incineradoras, autoestradas e aumentar a edificabilidade no 50% das zonas de protección, no outro, o nivel de permisibilidade será aínda maior e a Xunta non impide que tanto en espazos de costa como interior, se podan facer, plantacións de eucaliptos, rallyes introdución de especies exóticas ou parques eólicos e minas. "Permítese unha ampliación de facto vía "modernización" e mesmo a minaría a ceo aberto, en teoría prohibida, pode seguir abrindo buracos en Rede Natura xa que fican excluídas da prohibición non só ás explotacións xa outorgadas senón tamén ás solicitadas", denuncian. Para Adega a Xunta relaxa os niveis de control e baleira de contido as proteccións ambientais para "arrogarse a potestade de autorizar discrecionalmente calquera cousa". De gravidade é tamén, segundo a organización ecoloxista, que o goberno galego faga desaparecer a zona de reserva para territorios cos máximos valores ou necesidades de conservación, espazos declarados cando se detectaban hábitats ou especias singulares ou moi ameazadas. Sinalan que a mesma equipa que redactou este Plan, mais con outra dirección política, contemplaba en 2008 a área de reserva e unha maior zona de protección, o 53,5% fronte ao actual 26,4%, é dicir, o duplo do que agora se estipula. A fusión de zonas de "uso restrinxido" xunto coas de "uso moderado", supón tamén para Adega a "rebaixa das cautelas ambientais nada menos que no 67,6% do territorio da Rede Natura Galega para permitir ou autorizar a discreción actividades non tradicionais, maila á presenza de hábitats prioritarios". Intereses económicos e políticos por riba No novo plan, para Adega, a Xunta antepón os intereses económicos e políticos á obriga de conservar o patrimonio natural e, desta maneira, convirte en regra o que para a Directiva de Hábitats e a Lei 42/2007 do Patrimonio Natural e da Biodiversidade é excepción. "Feijóo e Hernández abren a porta para que de xeito discrecional e ao abeiro do que decida o conselleiro de turno, actividades manifestamente agresivas e opostas aos obxectivos de conservación poidan ser declaradas "compatíbeis" e autorizadas pola Xunta,,mesmo nas zonas de maior valor", denuncian desde Adega, dun Plano Director que consagra a "discrecionalidade, a arbitrariedade, o clientelismo e a especulación na xestión do noso patrimonio natural máis valioso e transforma a Rede Natura nun polígono industrial para beneficio dos especuladores amigos do poder, en prexuízo da poboación local e do uso sustentábel destes espazos".


Summary: O sol de xullo aviva as ganas de lecer, folgar e troular. E para gozar ao máximo do bo tempo, Nós Diario publica Máis, o caderno de verán para sacar o mellor partido a esta época do ano. Coñece as mellores praias da Galiza, roteiros inesquecíbeis, a axenda dos festivais e as lecturas imprescindíbeis deste verán con Nós Diario.

A partir do 1 de xullo e até o 31 de agosto Nós Diario achega o caderno Máis, oito páxinas ao día, de terza a sexta feira, para non perder o máis importante da oferta cultural na Galiza, descubrir as mellores praias e roteiros para gozar ao máximo e saber cales son as lecturas, filmes ou cancións imprescindíbeis deste verán. As sinaturas dos escritores Suso de Toro e Arancha Nogueira, da poeta María Lado e da actriz Isabel Risco acompañarán as lectoras e lectores ao longo da semana. Nas sextas feiras será a quenda da sección Un verán en Galeusca, con novos relatos de María Rei, Anxos Sumai e Andrea Barreira, desde a Galiza; así como relatos de autoras e autores de Euskadi, Catalunya e Irlanda, a través dunha colaboración de Nós Diario cos medios VilaWeb, Berria e Belfastmedia. Praia, natureza e bo apetito Area Maior, en Muros, é a primeira praia de moitas que este caderno convidará a coñecer. E para quen prefira practicar exercicio na natureza, cada día achegarase unha proposta de roteiro, con toda a información sobre a súa dificultade, duración, riqueza patrimonial, artística e biodiversidade que nel se pode observar. A primeira proposta de andaina é pola Ferveza de Vieiros, no Courel. E como non hai gozar sen rillar, Noemí García, 'Media Laranxa', achegará cada día unha receita para deleitar o padal con doces e salgados de doada preparación. Música, cinema e libros Nas páxinas centrais do caderno atoparanse completas reportaxes sobre os mellores eventos do verán. O primeiro número ofrecerá unha panorámica do Morrasound, o festival que inundará de música a península do Morrazo nesta fin de semana. No espazo de recomendacións cada día debullarase un libro, filme ou evento que sorprenderá pola súa calidade e contido. Ademais, na sección O verán de... persoas representativas do mundo cultural, artístico e social do país desvelarán os seus máis gardados segredos, recomendando un lugar, praia, parque, restaurante, cantina... que marcaron o seu verán e que lle aconsellan con paixón á lectora e lector para que o visite. De terza a sexta feira, Máis, máis verán con Nós Diario. Cada sábado 'Vive o Tempo con Nós' Todos os sábados de xullo e agosto Nós Diario achegará ás lectoras e lectores o caderno Vive o Tempo con Nós, un suplemento de oito páxinas cheas de pasatempos elaborados por Xoán Costa e Xerardo Roca. Eis a mellor forma de darlle á cabeza, ampliar a riqueza léxica e gañar en dominio de vocabulario dunha maneira entretida, xogando coas letras e a lingua galega.


Summary: Organiza Galiza Nova. Será na aula 1 da Faculdade de Filosofía da USC e dará comezo ás 18 horas.

A organización xuvenil do Bloque Nacionalista Galego convoca esta terza feira un acto en apoio do referendo de autodeterminación de Catalunya, perseguido estes días por todos os aparatos represivos do Estado español. Baixo a lenda A loita pola liberación dos pobos, trátase dunha mesa redonda en que tomarán parte Pernando Barrena, responsábel internacional de Sortu; Navia Rivas, responsábel internacional de Galiza Nova e integrante do Consello Nacional do BNG; Pau Morales, voceiro das JERC (as mocidades de ERC); e Gonzalo Bonnin, membro da sectorial internacional das JERC. É o segundo acto que se fai no noso país en apoio á consulta autodeterminista, despois do decorrido a pasada sexta feira na Gentalha do Pichel, tamén en Compostela, coa participación de Mònica Pujades, portavoz das Assemblees de Joves per la Unitat Popular; Óscar Condamines, integrante de Universitats per la Repùblica; e Noa Presas, parlamentar do BNG e militante de Isca, a formación xuvenil organizadora do evento.


Summary: O INE vén de publicar unha serie de informacións estatísticas para as 2.200 seccións censuais do país, que amosan a divesidade de nivel de vida no interior de cada concello.

Máis de 29.364 euros por persoa. Esta é, como mínimo, a renda media anual da zona máis rica de Galicia. Trátase dunha das seccións do Ensanche coruñés, ao redor da Praza de Lugo, un grupo de rúas nas que, con todo, o 41% da súa poboación ingresa menos de 10.000 euros ao ano. Pola contra, no outro extremo atopamos un gran número de zonas con rendas medias anuais inferiores aos sete mil euros. En Lugo, Avión, Ribeira, Boborás, O Porriño, Carballo ou A Lama. A Galicia máis rica e a Galicia máis pobre, situadas en ocasións a poucos quilómetros unha da outra.Podemos observar unha radiografía moito máis concreta da realidade social do país e das diferenzas que existen no seu interiorO INE publicou este mércores unha serie de informacións estatísticas correspondentes ao ano 2016 segmentadas por seccións censuais, con algunhas limitacións, como por exemplo que non se ofrecen datos das seccións que teñan menos de 100 habitantes. E, ademais, que cando unha sección ten unha renda media superior aos 29.364 euros anuais (coma a referida no centro da Coruña) ou inferior a 2.897 euros, non se ofrece o dato exacto. Galicia divídese en case 2.200 seccións censuais, que nas cidades se corresponden con agrupacións de rúas dentro de cada barrio e que nalgúns concellos da zona rural se axustan aos límites dunha ou varias parroquias. Ao debullar a información estatística empregando esta delimitación (moito máis pequena que os 312 concellos ou os 603 distritos censuais que contén Galicia), podemos observar unha radiografía ben máis concreta da realidade social do país e das diferenzas que existen no seu interior, mesmo entre territorios próximos, entre unha e outra rúa, entre unhas zonas e outras dentro dun concello.As zonas con maior renda sitúanse sobre todo nas cidades e áreas próximas e moi especialmente naqueles lugares máis industrializadosNo mapa (facer zoom para observalo con máis detalle) pódense ver as zonas con maior renda, sobre todo nas cidades e áreas próximas e moi especialmente naqueles lugares máis industrializados. Por exemplo, a renda media é moi elevada nas Pontes de García Rodríguez, Cerceda, Xove ou Carballeda de Valdeorras. A renda é elevada, igualmente, en zonas cun sector agrario ou gandeiro máis desenvolvido. Pola contra, os datos son moi inferiores en concellos rurais e de zonas montañosas. Por exemplo, no interior da provincia de Pontevedra ou no sur da provincia de Ourense.A renda media sitúase en Galicia nos 14.019 euros por persoa e ano, pero tan só 168 seccións sitúanse por riba dese dato. Iso si, algunhas zonas están moi por riba, con 19 seccións por riba de 20.000 euros de media, todas nos concellos da Coruña, Oleiros, Vigo e Compostela.1.013 seccións censuais (case a metade do total) teñen menos de 10.000 euros de renda por persoa e ano. Entre elas, 51 teñen menos de 8.000 euros anuais por persoa.319 seccións censuais superan o 40% de residentes que perciben unha pensiónOs datos do INE ofrecen tamén información sobre á porcentaxe de poboación que en cada sección recibe os seus ingresos a través do pagamento dun salario, que porcentaxe é pensionista e que proporción percibe unha prestación de desemprego. O mapa sobre a porcentaxe de pensionista está moi ligado á idade media de cada lugar e á proporción de poboación por riba dos 65 anos.En consecuencia, as zonas rurais e máis envellecidas son as que presentan unha maior porcentaxe de pensionistas, con 319 seccións censuais que superan o 40% de residentes que perciben unha pensión. Pola contra, un total de 29 seccións presentan unha porcentaxe de pensionistas inferior ao 10%. Nomeadamente na Coruña, Oleiros, Cambre, Culleredo, Ames, Santiago, Teo, Brión, Vigo ou Salceda de Caselas.Seccións de Meis, Carballo, Ourense, Meaño, Pazos de Borbén, O Grove e Redondela son as que presentaban no ano 2016 unha maior porcentaxe de poboación cobrando unha prestación de desemprego, por riba do 5%.O sur de Galicia presenta maiores proporcións de poboación pobreFinalmente, os datos amosan tamén aquelas zonas que rexistran máis pobreza, expresada na porcentaxe de poboación que ingresa menos de 7.500 euros anuais por unidade de consumo. O mapa indica que o sur de Galicia presenta maiores proporcións de poboación pobre, sobre todo no interior da provincia de Pontevedra e no sur da de Ourense. O mesmo sucede nalgúns concellos do eixo central, como Agolada, Toques, Vila de Cruces ou Monterroso, e tamén na Costa da Morte.As seccións cunha maior porcentaxe de poboación con baixos ingresos, por riba do 40% dos residentes, sitúanse nos concellos de Avión, Ribeira, Ferrol, Carballo, Boborás, Maside, A Lama ou O Porriño.


Summary: O Festival celebrarase en Calo o 9 de xullo con presenza de cinco grupos galegos: Zurrumalla, Barbitúricos, O Sonoro Maxín, Maladrómeda e Airiños do Maycar.

O Festival Música na Noite, un dos máis veteranos do panorama estival galego, chega aos 18 anos cunha selección das mellores bandas de rock, folk e hip hop do país. Zurrumalla, Barbitúricos, O Sonoro Maxín, Maladrómeda e Aririños do Maycar actuarán o sábado 9 de xullo no Campo de San Domingo en Solláns, Calo (Teo), para celebrar a maioría de idade do evento, organizado pola Asociación Cultural Lúa Chea. Os concertos son de balde e comezan ás 22.00 horas, e neles participan varias das bandas máis interesantes da escena galega. O apartado folk ocúpano Zurrumalla, unha banda viguesa de inspiración tradicional con máis de quince anos e dous discos ás costas. Tamén devotos da festa son O Sonoro Maxín, aínda que a súa música mestura cumbia, rock ou música xamaicana. Barbitúricos son, pola súa banda, a aposta do Música na Noite 2016 polo rock contundente. Formado por tres clásicos da escena compostelá (Vituco Neira, Xurxo Pinheiro e José Manuel Piedra, integrantes de bandas como Ruxe-Ruxe ou Xenreira), veñen de editar co selo Lixo Urbano o seu primeiro sinxelo, Escravos da Moda / Bonnie & Clyde. Malandrómeda, o dúo de hip hop formado por Hevi y O Master do Son, son o grupo con máis proxección da música galega actual. Os dous enormes discos que editaron este ano co selo Matapadre, Os corenta e oito nomes do inimigo e Cada can que lamba o seu carallo, obtiveron o aplauso da crítica e do público. Pechan o cartel do Música na Noite 2016 a charanga iconoclasta Airiños do Maycar.


Summary: Tanxugueiras, Os Azeitonas, Susana Aríns e Marta Chaves foron as gañadoras das catro categorías do certame, que concedeu o premio especial do xurado "Embaixada da Amizade galego-lusófona" a Uxía. A entrega dos galardóns terá lugar este mércores do Auditorio de Galicia, en Compostela.

O Auditorio de Galicia acolle este mércores ás 21 horas a gala de entrega dos premios da edición 2019 do certame aRi[t]mar de música e poesía galega e portuguesa, uns galardóns que nesta ocasión foron para Tanxugueiras, Os Azeitonas, Susana Aríns, Marta Chaves e Uxía. A gala, que contará tamén coa actuación de Carlos Blanco, ten entrada libre ata completar a capacidade da salaOs premios foron para Tanxugueiras, Os Azeitonas, Susana Aríns, Marta Chaves e UxíaaRi[t]mar, promovido pola Escola Oficial de Idiomas de Compostela, ten por obxectivo dar a coñecer e difundir a poesía e a música editadas en Galicia e en Portugal, así como achegar a cultura e a lingua dos dous países, no marco das accións de desenvolvemento da Lei Valentín Paz-Andrade para o aproveitamento da lingua portuguesa e vínculos coa lusofonía.Os preto de cinco mil votos do público determinaron que os/as artistas gañadores polo mellor tema musical publicado en Galicia e en Portugal en 2018 son as Tanxugueiras, con 'Quen non mo neguen', e Os Azeitonas, con 'Efeito do Observador'. No apartado de poesía, as gañadoras foron a galega Susana Sánchez Arins, polo poema "e isso é o amor" (Tu contas e eu conto, Através Editora, 2018), e a portuguesa Marta Chaves, por "FACHADA" (Varanda de Inverno, Assírio e Alvim, 2018). Ademais, o xurado decidiu conceder o Premio aRi[t]mar especial do xurado "Embaixada da Amizade galego-lusófona" á cantora galega Uxía.O certame ten por obxectivo dar a coñecer e difundir a poesía e a música editadas en Galicia e en Portugal, así como achegar a cultura e a lingua dos dous paísesNa presentación da gala, Gonzalo Constenla, director da Escola Oficial de Idiomas, sinalou que este certame "é a cereixa no topo do bolo, como din en Portugal, pois é o final dun ano lectivo en que se desenvolve un proxecto didáctico e pedagóxico nas aulas de galego e de portugués". "Naceu para iso, mais agora é un dos festivais de referencia de todo o país e mesmo de Portugal coa singularidade de que son os únicos premios en Galiza que se escollen por votación popular", engadiu.Valentín García, secretario xeral de Política Lingüística da Xunta de Galicia, sinalou que aRi[t]mar é "un escaparate magnífico para visibilizar e dar eco a multitude de voces que poñen en evidencia algo que nos vén dado por herdanza cultural e secular que é a posibilidade da lingua galega e de Portugal e da lusofonía no seu conxunto"Valentín García: "aRi[t]mar é un escaparate magnífico para visibiliza algo que nos vén dado por herdanza cultural e secular que é a posibilidade da lingua galega e de Portugal e da lusofonía no seu conxunto"De igual xeito, Xosé Lago, subdirector xeral de Acción Exterior e Cooperación Transfronteiriza, afirmou que aRi[t]mar "fai moito pola integración da cultura, da música e da poesía galega e portuguesa, porque cremos é unha das mellores vías para que se integren a cidadanía galega e portuguesa é a través da fala e da música".A gala aRi[t]mar está promovida pola Escola Oficial de Idiomas de Santiago de Compostela, xunto coa Consellería de Cultura, Educación e Ordenación Universitaria. Patrocinan a Xunta de Galicia, Deputación Provincial da Coruña e Concello de Santiago de Compostela, Agrupamento Europeo de Cooperación Territorial Galicia-Norte de Portugal e Instituto Camões-Centro cultural Portugués de Vigo. Colaboran a Facultade de Filoloxía de Santiago de Compostela, Escola Oficial de Idiomas de Lugo, Escola Oficial de Idiomas de Pontevedra, Centros do Ensino Português pelo Camões.Paco Souto e Pedro Craveiro e A banda da Loba e os irmáns Sobral foron os gañadores das dúas edicións anteriores do certame.


Summary: Así o sinalou Evaristo Varo, o presidente-fundador da Sociedade Española de Transplante Hepático.

"Aquí vanaglórianse de ser das comunidades máis austeras, e iso ten un custe". Así de taxativo foi en comparecencia de imprensa Evaristo Varo, vice-presidente da asociación médica Batas Brancas, presidente-fundador da Sociedade Española de Transplante Hepático e xefe da Unidade de Transplante Abdominal do CHUS en comparecencia de imprensa após reunirse en sede parlamentar co PSdeG-PSOE. Varo é un dos facultativos que presentou a denuncia contra o Sergas perante a Fiscalía pola morte de 5 doentes de hepatite C, e un preso de Teixeiro, ao considerar que existen "indicios de delito" na xestión que a Consellaría de Sanidade fixo dos tratamentos de nova xeración contra esta enfermidade. No cerne do acontecido, Evaristo Varo sitúa a "austeridade" practicada pola Xunta de Galiza que tería causado "incumprimentos" nos tempos de resposta fixados polo plan estatal para o tratamento desta doenza cos novos fárcamos. Algo que, sinalou o médico, non aconteceu noutros territorios en boa medida porque o goberno galego mantivo a responsabilidade da decisión nunha subcomisión político-médica máis tempo que as demais comunidades. Tres das cinco persoas falecidas agardaron 6 meses por unha resposta da subcomisión, unha delas recibiu a aprobación 3 días após morrer "Os recortes poden ter un custe", dixo Varo, e a respeito da hepatite C, "mataron". Ese foi o final de 3 persoas que se atopaban entre o seu cupo de pacientes, para alén doutra que finalmente conseguiu salvarse. A "punta do iceberg", segundo o facultativo que ve nos retrasos dos tratamentos recortes "en diferido" para aprazar o custe dun tratamento que ascende a 25 mil euros por persoa. "Supoño que unha vida vale máis", asegurou perante os medios de comunicación. O médico deu conta das circunstancias en que se produciron as mortes de 3 pacientes. Todas elas agardaron até 6 meses por unha resposta da subcomisión. Unha delas, obtivo a aprobación 3 días despois de morrer e após case medio ano agardando. A persoa que finalmente conseguiu salvar a súa vida fíxoo logo de que o propio Evaristo Varo enviase unha carta á conselleira de Sanidade, na altura Rocío Mosquera, ameazándoa con adoptar "medidas legais" no caso de que falecese. "En cinco días apareceu o tratamento", indicou. Finalmente Batas Brancas instou a Fiscalía a investigar e, agora, é a xustiza a que deberá tificar o presunto delito que puidese ter cometido a Xunta. Entretanto, o goberno galego continúa a defender a súa xestión.


Summary: Continúa o proceso para facer posíbel a consulta do domingo, se ben coa mirada de esguello na decisión do TC.

Recta final para a consulta do 9N. A data fixada hai xa varios meses, canda as preguntas a realizar, polo bloque parlamentar partidario do dereito a decidir, amplamente maioritario. Son estas -data e pregunta- apenas as cousas que non cambiaron nestes meses. Xa non vai ser unha consulta como se deseñara daquela porén un 'proceso participativo' ou 'referendo alternativo'. A suspensión do Tribunal Constitucional obrigou a Artur Mas a manobrar e cambiar algunhas das cuestións acordadas con CiU, ERC, CUP e IC-V. Como recoñecía nunha entrevista en Sermos Galiza Eduard López (ERC), iso provocou nun primeiro momento "que quebrase a unidade que facía posíbel o compromiso. Mais, en vista do día 9, isto recuperouse máis ou menos". Faltan apenas seis días para o domingo. Os preparativos seguen a súa marcha mentres a maioría das miradas están postas no Tribunal Constitucional. Suspenderá máis unha vez a consulta do 9N, tal e como lle pide o goberno español? Poucos dubidan que así será malia escasa base xurídica para facelo, indican medios cataláns. De así ser, os medios catalán apontan a que a Generalitat convocará o Pact Nacional pel Dret de Decidir. Sobre a mesa, a pregunta chave: manterase a votación? Quen asume a responsabilidade? Joan Rigol, presidente do PNDD, xa afirmou que de se suspender a votación o Pact estaría disposto a asumir calisquer responsabilidade. E incidiu en que é a cidadanía quen ten as "rendas do proceso na man a través dos voluntarios". Mais para Carme Forcadell, presidenta da Assemblea Nacional Catalana, a organización da consulta ten que ser feira pola Generalitat, aínda que haxa consulta. "Ten que ser convocada polo goberno", engadiu nunha entrevista recollida en Vilaweb, e limitaba o papel do soberanismo cidadá organizado a apoiar. Mantéñense os preparativos Por volta de 41.000 persoas xa se rexistraron para participar como voluntarias na consulta do 9N. (O goberno calculaba en 20.000 as necesarias para facer o proceso) O dispositivo de votación consta de 6.695 mesas repartidas en 1.317 colexios de 942 concellos dos 947 existentes en Catalunya. Non hai censo previo. O rexistro para votar farase no mesmo día (9n), antes de depositar o voto. A Generalitat calcula que poderán votar por volta de 5,4 millóns de persoas. Para votar hai que presentar o Documento de Identidade (DI), o pasaporte e comprobante de empadroamento para cidadáns comunitarios e a Tarxeta de Estranxeiría para extra-comunitarios. Non hai voto anticipado. O escrutinio farase a noite do 9N e os resultados daranse a coñecer o 10, segunda feira.


Summary: A oposición na Asemblea Nacional tenta obstaculizar a aprobación do proxecto de reforma das pensións, tomando o relevo das mobilizacións nas rúas, que esta quinta feira vivirán unha nova xornada de paro.

No mesmo día en que, tras pasar por unha comisión parlamentaria previa, a reforma das pensións do Goberno de Emmanuel Macron chegaba ao pleno da Asemblea Nacional, a Confederación Xeral do Traballo (CGT, en francés), Forza Obreira (FO) e outros sindicatos convocaban unha "xornada negra" con paros no transporte de trens, metros, buses e tranvías. Porén, a afectación foi menor que as de xornadas anteriores, especialmente as de decembro. A reforma é unha das medidas estrela de Macron, que di que camiña cara a un sistema de xubilación máis xusto que o actual de 42 réximes especiais. Porén, as centrais sindicais e as formacións políticas da esquerda cren que suporá maior tempo de traballo a cambio de remuneracións máis pequenas e un golpe á economía das persoas xubiladas, para preservar os intereses financeiros. O proxecto de lei, que pretende estabelecer un sistema único de xubilación por puntos, recibiu miles de emendas. Francia Insubmisa (FI) presentou unhas 23.000, a Esquerda Democrática e Republicana (GRD, en francés), unhas 13.000, e o Partido Socialista (PS), arredor de 700. O obxectivo é obstaculizar a súa tramitación, que desde o Goberno queren que sexa rápida para presentala como unha vitoria de cara ás eleccións municipais de marzo. Os comicios serán un exame para o Executivo de Macron e o seu partido, A República en Marcha (LREM, nas súas siglas en francés), que desde o pasado 5 de decembro vive unha das mobilizacións máis extensas no tempo na historia recente de Francia. A erosión sufrida nestes meses súmase ao desgaste provocado polas protestas desde hai máis dun ano dos coletes amarelos, que protestan pola suba no prezo dos combustíbeis, a perda de poder adquisitivo e a inxustiza fiscal. París é o bastión da LREM e onde os paros no transporte e as folgas xerais máis se fixeron notar. Nas presidenciais de 2017, a capital francesa apoiou maioritariamente o candidato Macron con 35% de votos na primeira volta e 90% na segunda. En 2019 consolidou a súa posición de primeira forza con 33% do sufraxio. Filibusterismo A esquerda quere bloquear o proceso rápido de aprobación da lei que busca Macron. Alén da redacción de miles das emendas presentadas, contemplan outros mecanismos dentro do denominado "filibusterismo parlamentario". A información íntegra pode ser consultada na edición en papel de Nós Diario, á venda nos quioscos, ou na súa lectura na nube.


Summary: En Río de Janeiro, aos 94 anos de idade.

Rubem Fonseca faleceu esta cuarta feira en Rio de Janeiro aos 94 anos de idade, tal e como a súa familia confirmou ao diario portugués Público. En 2003, obtivo o Prémio Camões, o mais prestixioso en lingua portuguesa. Era un dos máis importantes e singulares escritores brasileiros contemporáneos. Naceu em Juiz de Fora, Minas Gerais, en 1925. Era fillo de portugueses transmontanos, emigrados para o Brasil. Residiu desde a infancia no Rio de Janeiro. Era licenciado en Dereito e traballo como comisario na policía. As obras de Rubem Fonseca xeralmente retratan, em estilo seco e directo, a luxuria e a violencia urbana, nun mundo onde se misturan marxinais, asasinos, prostitutas, miserábeis. A história a través da ficción é tamén unha marca de Rubem Fonseca, como nas novelas Agosto (o seu libro mais famoso) en que retratou as conspiracións que acabaron no suicídio de Getúlio Vargas (avogado, militar e político brasileiro, líder da Revolução de 1930) e en O Selvagem da Ópera, en que retrata a vida de Carlos Gomes (o máis importante compositor de ópera brasileiro). "Non me gusta encher de chumbo a ninguén, mais é o meu traballo" (Rubem Fonseca) En 2019 Quico Cadaval dirixiu unha adaptación ao teatro do brasileiro Rubem Fonseca, 'Carpe Diem'. "A anécdota é cinematográfica: unha muller e un home coñécense nunha previsíbel festa de fin de ano e comezan unha relación ilícita: os dous son casados. Con outras persoas. Un caso de adulterio entre persoas de clase alta", resumía daquela a compañía a súa aposta. Era aa adaptación dun relato de Fonseca, "o maior escritor vivo da lingua portuguesa": "A atrevida tentativa de converter en teatro un dos máis excitantes contos do maior autor vivo na nosa lingua", dixo Cadaval.


Summary: Para protestar contra a decisión de non contratar traballadores para cubrir baixas e vacacións,

Persoal de repartición de Correos de dous distritos da Coruña comezará esta segunda feira unha folga parcial, entre as 7:30 e as 9:30 horas, para protestar contra a decisión de non contratar traballadores para cubrir baixas e vacacións, informou o sindicato CGT, que convoca cando a CIG. Os empregados da unidade de repartición 3 da Coruña, situada na rúa Entrepeñas, e que dá servizo aos distritos 10 e 11 (Agra do Orzán, Ventorrillo, Peruleiro, Rolda de Nelle e outras zonas) considera que non hai persoal suficiente para prestar o servizo con calidade. Ademais, o sindicato indicou que, en lugar de facer as contratacións para substituír a quen se atopa de vacacións ou de baixa médica, Correos "indica ao persoal de repartición que, a maiores da súa sección habitual, tense que dirixir a outras seccións non cubertas". Isto supón "unha sobrecarga de traballo" que, "en moitas ocasións, é imposible de asumir" polos traballadores, que están chamados a unha folga parcial nas dúas primeiras horas da súa xornada, engadiu. O persoal lamenta a falta de resposta de Correos a un escrito, asinado pola maioría do persoal da unidade, que foi remitido ao director de zona a semana pasada, indicando que a contratación prevista non era suficiente. "Esta falta de reposta é a que aboca o persoal a tomar a decisión de levar adiante esta folga dende este luns", critican.


Summary: Prácticas non remuneradas, traballos por horas ou a fuxida ao estranxeiro que, nalgúns casos, xa viviron seus pais son os trazos dunha xeración que foca a atención dos dados da EPA.

A ministra de traballo española, Fátima Báñez, afanábase na súa visita a Galiza en darlle xabrón ao presidente da Xunta. Báñez loubou perante os medios de comunicación o traballo desenvolvido polo goberno de Alberto Núñez Feijóo na redución do número de moz@s no desemprego. Segundo os dados da EPA publicados o 22 de xaneiro e relativos ao cuarto trimestre de 2014, en Galiza 113.800 persoas entre 16 e 29 anos están ocupadas e 65.000 paradas. Cifras que teñen mellorado a respeito do período anterior --terceiro trimestre-- no que máis de 71 mil moz@s non tiñan traballo. Uns dados que aledan a faciana de responsábeis políticos mais dos que poden tirarse diversas conclusións. Desde as organizacións sindicais alertan da perda de poboación que recolle a Enquisa de Poboación Activa (EPA). Neste senso, a CIG afirma que en 2014 o noso país perdeu 24.600 persoas con idades comprendidas entre os 16 e os 34 anos, só nun trimestre, 16.800. Para a central sindical nacionalista, este feito evidencia que as políticas do Partido Popular "están a provocar a expulsión de miles de persoas", que, no entanto, desde o PP atribúen á xubilación dunha "poboación cada vez máis envellecida". Porén, que hai detrás das cifras da EPA? Cales son as historias que agochan eses dados? Bea é licenciada en Ciencias Políticas. No ano 2011 rematou a carreira e deciciu estudar un mestrado. "Após acabalo fixen máis cursos e só me ofreceron prácticas non remuneradas que aceptei para adquirir experiencia", explica. Ao igual que ela Carmen, licenciada en dereito e estudante do mesmo mestrado que Bea, tamén traballou sen percibir salario logo de rematar os seus estudos universitarios. "Mentres fun estudante traballei os veráns como axente de turismo na miña localidade, cobraba 500 euros ao mes por unha xornada que superaba as 60 horas semanais" "Mentres fun estudante traballei os veráns como axente de turismo na miña localidade, cobraba 500 euros ao mes por unha xornada que superaba as 60 horas semanais, aínda que no contrato puña 30h", subliña. "Despois de rematar a carreira e mentres estudaba o mestrado traballei como pasante nunha notaría e dous despachos de avogados, onde non me pagaban", explica. "Aínda non entendo cal é a razón para que os meus xefes non me pagasen cando todas as súas empresas tiñan recoñecida solvencia económica", acrecenta. Perante esta situación ambas as dúas decidiron continuar estudando. "Estou facendo o meu segundo mestrado, esta vez on-line, preparando o Advance [inglés] e aforrando para irme no verán a Edimburgo", afirma Bea. Pola súa banda, Carme matriculouse nun segundo mestrado --no que se coñeceron estas dúas rapazas-- "e agora estou co doutorado". "Traballei nunha empresa de informática. O contrato era de 4 horas semanais polas que percibía 100 euros ao mes" Xornada completa sen salario, "só comisión" Ao igual que elas, Paula conta tamén con estudos universitarios. É licenciada en Comunicación Audiovisual e ten un mestrado. Ao rematar comezou a procurar traballo. Corría o ano 2012. Após meses presentando o seu currículo en diversas empresas do país foi contratada por unha empresa informática como deseñadora. "O contrato era de 4 horas semanais" polas que percibía "100 euros ao mes". Logo de varios meses adebedados decidiu deixar o traballo. Todas elas coinciden en sinalar que as ofertas laborais ás que está a acceder a mocidade galega son "prácticas non remuneradas" ou "traballos como comercial". Paula coñece ben as consecuencias destes postos de traballo. "Xornada completa de luns a venres sen soldo fixo, só cunha comisión" por cada venda formalizada. "Só estiven un día", afirma. "Son consciente de cal é a situación e de que debo adaptarme mais négome a crer que ningunha empresa, organización ou despacho poida pagar un soldo digno" "Son consciente de cal é a situación e de que debo adaptarme mais négome a crer que ningunha empresa, organización ou despacho poida pagar un soldo digno", asevera Carmen. As tres apuntan cara á emigración como un futuro certo. "Malia a miña formación académica os únicos traballos aos que podo acceder son aqueles que non precisan cualificación", sinala Bea. A súa experiencia laboral --rexistrada como tal na Seguridade Social-- son "20 horas á semana nunha tenda de roupa" a cambio dun salario de "399 euros ao mes". Foi contratada como reforzo durante o período de Nadal e, ao igua que Paula, representaron dúas persoas menos nas listaxes do paro no último trimestre. "Prefiro marchar e aprender un idioma, polo menos", apunta Bea coa ollada posta en Edimburgo. Coma ela, Carme asegura que após rematar o doutorado "marcharei fóra buscar o que sexa" pois, "embora os traballos non estaren moi ben pagados, cando menos aprenderei un idioma", di. Londres: traballar 8 horas a 6,5€ O camiño que están a piques de encetar estas tres mulleres xa o percorreu Susana. Licenciada en Ciencias Políticas e cun mestrado vive en Londres desde hai nove meses. "É o paradoxo da nosa xeración: estudar para optar a un futuro onde poder atopar unha profesión que nos poida encher e rematar de camareiros ou repoñendo roupa", escribe desde unha das cidades que máis persoas está a recibir desde o estourido da crise. "É o paradoxo da nosa xeración: estudar para optar a un futuro onde poder atopar unha profesión que nos poida encher e rematar de camareiros ou repoñendo roupa" A súa historia repítese de xeración en xeración. Seus país emigraron a Suíza hai máis de dúas décadas. Tras deles marcharía o primeiro fillo, varias ducias de anos despois "arruinado logo do estoupido da burbulla inmobiliaria e con miles de euros sen cobrar", conta. "Unha deixa de sorprenderse, sendo xa a cuarta xeración na miña familia que intenta gardar a maior parte das súas cousas nun par de maletas para facerse "ó mundo arriba", tal como dicimos na miña casa", relata. Con "ilusión" asegura, colleu o avión e marchou para Londres decidida a "cobrar ese salario de 1.000 tan mal visto na etapa de Zapatero e poder, ao mesmo tempo, reforzar un idioma e aprender dunha nova cultura". Actualmente traballa nunha empresa de comida rápida mais "saudábel". Nun posto de traballo onde cobra por horas "teño sorte", di, "cobro entre 7h e 8h ao día normalmente", explica. "Algúns ás veces teñen que apandar con horarios de 6 horas". Pola súa xornada percibe "6,50 euros a hora". Un salario que di é "un chiste se pensamos que o aluguer dunha habitación individual rolda os 500 euros". Susana racha coa idea bucólica da emigración no século XXI e as condicións laborais que narra semellan ás das xeracións que a precederon. "Correr. Ese é o único que se fai en toda a xornada. Tes un tempo limitado para facer centos de cousas, o xefe pídecho". Cando xa estás acostumada, asegura, "cando xa podes manexar esa cantidade de traballo esixido pídenche unha hora menos. Por qué non? Se es capaz de facelo en 3 horas, tamén o podes facer en 2h e media, ou quizás en 2h. Porque canto máis das, máis che esixen".


Summary: BNG votou a favor do informe Educación, Formación e Europa 2020, onde se solicita aos estados que "non utilicen" a crise como "argumento" para reducir investimentos en educación e destaca a importancia do multilingüismo

Ana Miranda, eurodeputada do BNG en Bruxelas, incidiu en que o informe aprobado na Eurocámara supón o apoio explícito do Parlamento da UE a que os estados "fomenten desde a infancia a adquisición de competencias naquelas linguas cooficiais da UE, -como é o caso do galego, éuscaro ou catalán-, dando a estes idiomas o mesmo estatus do que disfrutan o español ou o francés"-. Estas recomendacións,afirma Miranda, "van en dirección contraria aos recortes na educación pública que está levando a cabo o PP no goberno de Galiza, e tamén contradín a política da Xunta de recortar o peso do galego no sistema educativo. Para o Parlamento europeo, as linguas cooficiais son unha riqueza que se debe fomentar con apoio económico e político". "Non se pode usar a crise como coartada para reducir o investimento en educación, formación, investigación e innovación, así como a diversidade cultural e lingüística. Por contra, as medidas de pretendida austeridade e os recortes orzamentarios poñen en perigo un dos piares da cohesión: as políticas baseadas no coñecemento",sintetiza a representante nacionalista na UE. A Eurocámara recoñeceu a importancia de mellorar a educación e a aprendizaxe ao longo de toda a vida "o que facilitará a recuperación económica".


Summary: Alén da mediática fichaxe do madrileño Miguel Carmona por Iberdrola, a Galiza ten longa traxectoria de portas xiratorias. O máis recente é o caso de Beatriz Mato, ex conselleira con Feixoo de Medio Ambiente e agora conselleira de Greenalia. A fichaxe de José Blanco (PSOE) por Enagás e as de Isabel Tocino e Del Álamo (PP) en Ence son paradigmáticas.

A fichaxe do socialista madrileño Antonio Miguel Carmona como vicepresidente de Iberdrola desatou unha onda de críticas contra as portas xiratorias que conectan Gobernos con grandes empresas. Alén do mediático do caso, o deste socialista caído en desgraza no partido (foi defensor de Susana Díaz nas primarias contra Pedro Sánchez), que non ocupou Ministerios nin Consellarías, fica moi lonxe da profundidade das portas xiratorias na Galiza. No país, o caso máis recente é o de Beatriz Mato, conselleira de Medio Ambiente (2015-2018) con Alberto Núñez Feixoo. En 2020 fichou como conselleira executiva da eléctrica Greenalia, empresa con rápida expansión nos últimos anos a consecuencia das concesións da Xunta. A Consellaría de Mato outorgou a Greenalia autorizacións legais para a posta en marcha de proxectos como o da planta de biomasa en Teixeiro (Curtis). A planta, insignia da empresa, librouse en xullo de 2017 de "someterse ao proxecto de avaliación do impacto ambiental común", dado que a Consellaría non o considerou necesario. O proxecto contou con financiamento a cargo dos fondos europeos que sufragou 50% do investimento. Ademais, a fichaxe de Mato por Greenalia anunciouse sen ter en conta o tempo marcado pola Lei de incompatibilidades da Galiza, que estabelece que non se pode dar o salto a unha empresa privada relacionada con expedientes sobre os que se ditasen resolucións até transcorridos dous anos de deixar o cargo na Xunta. Mato tamén forma parte do Consello de Administración de Euskaltel e da empresa de xestión do ciclo da auga Gestagua. As eléctricas son as máis demandadas. En Red Eléctrica foi conselleiro Arsenio Fernández de Mesa (2017-2021). Previamente foi delegado do Goberno español na Galiza con José María Aznar e director xeral da Garda Civil con Mariano Raxoi. Ecoener, grupo galego de enerxías, ten na dirección tres altos cargos de Aznar: os ex ministros Eduardo Serra e Ana Palacio, e Carlos González-Bueno, ex subsecretario de Estado en varios Ministerios e director da Oficina Española de Patentes e Marcas. Isabel Tocino, a ministra de Medio Ambiente con Aznar que planificou a venda de Ence, senta no máximo órgano da empresa. A pasteira nomeou en 2019 Carlos del Álamo como conselleiro coordinador, mais xa entrara no cumio da empresa en 2009. Foi o máximo responsábel da política ambiental da Xunta cando a privatización de Ence e polas súas mans pasaron importantes decisións que beneficiaron a empresa.


Summary: As grandes eléctricas gañaron entre 2008 e 2015 máis de 56.650 millóns de euros. Nese período o recibo da luz subiu un 54%. Todo vén desde o 1997, ano en que comezou a liberalización do sector enerxético, que deixou de ser servizo público. Dedicámoslle ao "oligopolio mimado" unha ampla reportaxe no Sermos Galiza 220. Aquí, un extracto.

A decisión do Supremo de tombar o "bono social" e obrigar a indemnizar as eléctricas por ter que pagar estes dous anos esa tarifa subvencionada para persoas consumidoras con baixos ingresos puxo as cousas no seu sitio. O mesmo sitio no que levamos, como mínimo, desde o proceso de liberalización do sector eléctrico encetado en 1997 e que serviu para engordar e dotar de poder un oligopolio que decide sobre unha necesidade básica como é a electricidade. A pobreza enerxética afecta na Galiza máis de 110.00 fogares e a nivel de todo o Estado son por volta de catro millóns de persoas as atinxidas pola problemática. Máis de 75.000 fogares galegos retrasaron en 2015 o pagamento de facturas da luz por non as poder pagar no seu momento e 4.000 familias solicitaron as axudas estabelecidas pola Xunta para evitar cortes de luz por impagamento. Uns cortes de luz que non son excepcionais: en 2015 Iberdrola (unha das tres grandes eléctricas) cortou a luz a 270.000 fogares. Facíao mentres gañaba 2.400 millóns de euros só nese ano. O que fora un servizo público, o subministro eléctrico, até 1998 pasou ser case un artigo de luxo. Como foi isto posíbel?


Summary: O presidente do padroado do Museo do Pobo Galego aposta nun xornal que ofreza "foros de debate no que poidan participar todas as opcións"

De cara ao lanzamento do Sermos Diario Galego —o diario en papel que preparamos para 2019—, o historiador Justo Beramendi ten claras as achegas que un proxecto de tal calibre tería para o país. "Que haxa un xornal en galego é positivo en si mesmo, tamén que haxa un marco de información rigorosa e completa sobre os problemas do país e desde o país, que é un déficit do conxunto da prensa galega", sinala o presidente do padroado do Museo do Pobo Galego. O xornal como axente social e como espazo común é outro dos aspectos que Beramendi contempla a respecto do Sermos Diario Galego. Segundo el, cómpre ofrecer "foros de debate desde unha perspectiva non sectaria, que falase sobre os principais problemas do país no que puidesen participar as distintas opcións, de xeito que o público tivese unha perspectiva completa de cales son os proxectos e opcións que se barallan na sociedade e na política". O historiador conclúe que, en liñas xerais, un xornal diario en galego "sempre terá unha aportación positiva, porque o tratamento da cultura propia na maioría dos medios de comunicación é manifestamente mellorábel". Este aspecto, sinala, xa é polo semanario e xornal dixital Sermos Galiza, "e máis aínda supoño que sería nun xornal diario".


Summary: Obrigou dúas traballadoras a acudir ao seu posto durante a greve, "saltándose o acordo de servizos mínimos", afirma o sindicato.

O Concello de Mugardos obrigou dúas traballadoras a acudir ao seu posto de traballo o 8 de Marzo, día da folga das mulleres, "saltándose así o acordo de servizos mínimos acadado coa representación social no que non estaban incluídas estas dúas empregadas", segundo informa a CIG. Diante destes feitos, a CIG-Administración presentou denuncia no xulgado polo que considera que é "unha violación do dereito fundamental á folga das traballadoras", e pide que se impoña ao Concello a sanción máxima. O xuízo terá lugar o vindeiro 14 de maio. A central sindical quer salientar que este feitos ocorren no "contexto de confrontación que se dá neste mandato entre a Alcaldía e o comité de empresa a causa do convenio colectivo que, logo dunhas longas e fracasadas negociacións, rematou no Consello Galego de Relacións Laborais". O organismo emitiu laudo arbitral dando a razón ás demandas da parte social e avalando os acordos sobre diversos puntos aos que se chegou na mediación.


Summary: Seis horas de marcha multitudinaria para despedir a Chávez. Iso é o que se está a viver en Caracas, a primeira das cerimonias de despedimento do líder bolivariano. Una impresionante mostra de dor popular sen precedentes non só no país, senón en todo o continente. Maduro, no meio de milleiros, camiña a pé, acarón del vai Evo Morales. Seis países latinoamericanos declararon 3 días de loito oficial: Cuba, Uruguai, Arxentina, Bolivia, Ecuador, Brasil. Irán e Bielorrusia tamén se sumaron ao loito en solidariedade con Venezuela.

Seis países latinoamericanos, Irán e Bielorrusia declararon loito oficial Unha maré vermella interminábel andou a pé as compridas avenidas de Caracas, en dirección á Academia Militar. Seis horas de marcha para homenaxear o líder bolivariano, o que testemuña o enorme apoio popular do que gozaba o máximo dirixente do Partido Socialista Unido de Venezuela. Podes acompañar a marcha que despide a Hugo Chávez desde www.telesur.net. O féretro do líder bolivariano está a ser trasladado nestes mesmo momento, por entre un océano humano, até a Academia Militar. Alí ficará a vindeira sexta feira, en que se realizará o funeral.


Summary: "É inadmisible coller os rapaces como reféns porque unhas empresas teñan discusións económicas con unha Administración", salienta o presidente, que "garante" aos traballadores que "van manter os seus postos de traballo". Seis claves para entender a masiva folga de autobuses en Galicia

Seis claves para entender a masiva folga de autobuses en Galicia "É inadmisible por completo o que fixeron cos rapaces estes dous días, collelos como reféns para facer unha folga de transporte; non creo que os rapaces nin as familias galegas merezan ese trato; non creo que ningún galego mereza que os seus fillos non poidan ir a clase porque unha empresa ou unhas empresas teñan discusións económicas con unha administración; non creo que iso sexa razoable". Así atribuíu este xoves o presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijóo, ás empresas de autobuses o paro masivo do transporte por estrada nos dous primeiros días da folga convocada polos seus condutores. Preguntado directamente pola posibilidade de que a folga dos traballadores estea a ser en realidade tamén un "peche patronal", dada a coincidencia de facto dos seus obxectivos, o presidente dixo que "para poder confirmar esa sospeita hai que ser prudente, pero que hai cousas raras nesa folga, é evidente". "É inadmisible coller os rapaces como reféns porque unhas empresas teñan discusións económicas con unha Administración", salienta o presidente A folga de condutores de todo tipo de autobuses iniciada o pasado martes e convocada polos sindicatos CIG, CCOO e UGT para todos os martes e mércores de xeito indefinido está a saldarse cun seguimento masivo e co incumprimento dos servizos mínimos, de xeito especialmente significativo no transporte escolar. Este xoves o presidente foi preguntado por ese paro, provocado pola intención da Xunta integrar a partir de agosto o transporte escolar cos servizos regulares en varias comarcas de Galicia, que tanto patronal como sindicatos aseguran que suporá unha redución de servizos e, con ela, de empresas e empregos. Feijóo: "Un pode defender os galegos e ter discrepancias cunha empresa que defende a súa marxe económica e o seu beneficio, e ante iso hai un dereito constitucional que é o dereito á folga" Un día despois de que a conselleira de Infraestruturas, Ethel Vázquez, anunciase a apertura de expedientes ás empresas polo incumprimento dos servizos mínimos, este xoves Feijóo tamén puxo o foco especialmente na patronal, máis que nos traballadores. "Eu nunca vin unha absoluta falta de respecto e un incumprimento masivo dos servizos mínimos como nesta folga", dixo, para engadir que "as empresas teñen dereito a defender o seu interese privado, o seu beneficio económico", pero que a Xunta defende o interese xeral de todos os galegos. Feijóo mesmo falou do dereito de folga como un dereito das empresas e non só dos traballadores: "Por suposto que hai discrepancias, un pode defender os galegos e ter discrepancias cunha empresa que defende a súa marxe económica e o seu beneficio, e ante iso hai un dereito constitucional que é o dereito á folga, pero ese dereito constitucional á folga é tan importante, tan sagrado, como a obriga de cumprir os servizos mínimos". A decisión da Xunta de impulsar un novo sistema de transporte público que integre o escolar co regular prodúcese logo de que empresas de varias comarcas de Galicia decidisen renunciar ás súas concesións por considerar que perden cartos con ela pola súa baixa ocupación. Unha renuncia que se produce despois de que o Tribunal Supremo anulase unha previa prórroga por dez anos das concesións aprobada en 2010 pola Xunta. Neste contexto, Feijóo evidenciou este xoves como a Xunta non prevía unha resposta coincidente de patronal e sindicatos contra o seu plan: "É sorprendente que teñamos que buscar unha solución [o novo plan de integración] ante unha decisión das empresas de renunciar ás súas concesións; as empresas renunciaron a que os seus traballadores teñan traballo, e nós o que buscamos é que a pesar desa renuncia os traballadores sigan tendo traballo", dixo. Feijóo "garante" aos traballadores que "van manter os seus postos de traballo" Na estratexia dos últimos días do Goberno galego de tentar dividir a unidade de facto de patronal e sindicatos, que estes negan, este xoves o presidente foi máis alá e comprometeu a súa propia palabra ante os traballadores fronte as empresas: "Nós lle garantimos aos traballadores do sector do transporte que van manter os seus postos de traballo, porque as empresas adxudicatarias [do novo sistema] terán que subrogarse". Do mesmo xeito, Feijóo insistiu en que a Xunta non quere unha negociación simultánea a tres bandas con sindicatos e patronal, como pidan esas dúas partes, senón por separado. "Sorprendente que noutras folgas os sindicatos queiran falar a soas coa administración e neste caso só queiran facelo a tres bandas, cos empresarios tamén presentes", dixo. O PSdeG atribúe a orixe do conflito á decisión da Xunta de prorrogar as concesións en 2010, logo anulada polo Supremo, na que os socialistas se abstiveron Por outra banda, este xoves o PSdeG reclamou a Feijóo que a folga teña "consecuencias" para a conselleira de Infraestruturas, á que ve "desbordada" pola súa "falta de previsión". Segundo os socialistas, o desenlace actual era "previsible" e froito da "pasividade" durante anos do Goberno do PP, desde que en 2010 aprobou a prórroga das concesións logo anulada polo Supremo. Porén, daquel o PSdeG non votara en contra da medida senón que se abstivera.


Summary: O Concello estuda recuperar a feira dos xoves e propón unha partida de 40.000€ en axudas para os hostaleiros

Onte, xoves 25 de febreiro, tivo lugar unha Comisión de seguimento da covid-19 debido ao levantamento nas restricións a partir de mañá. E unha das decisions é a reapertura, a partir do martes o Castelo e os Batáns de Mosquetín. Do mesmo xeito, o Concello estuda facer o mesmo coa feira do vindeiro xoves, que se celebrará pero aínda non se acordaron definitivamente os termos de dita apertura. As instalacións deportivas municipais volverán abrirse, coa salvedade da pista de pádel, danada pola pasada borrasca Karim e que está pendente da reparación, e do ximnasio municipal, no que está proxectado facer obras de acondicionamento. Axudas aos hostaleiros O pleno do Concello de Vimianzo debaterá hoxe, venres 26 de febreiro en sesión ordinaria, a aprobación dunha modificación de crédito para, entre outras materias, adicar unha partida de 40.000 euros para establecementos hostaleiros do municipio, buscando con isto paliar os efectos da crise económica provocada pola pandemia da covid-19. Cada negocio poderá recibir ata 600 euros e a alcaldesa avanza "futuros plans para artellar axudas dirixidas a outros sectores económicos de Vimianzo", plantexa.


Summary: A cidade ferrolá ten o maior índice de envellecemento dos grandes concellos e encabeza o rexistro de idade media e a taxa de mortalidade. É tamén a urbe galega con menor taxa de afiliación á Seguridade Social.

"Os ferroláns están espertando do seu letargo con forzas renovadas para volver crecer". "Reconfórtame ver que hai ferrolańs dispostos para guiar esta vella cidade, que espera por un futuro que a faga avanzar". "A Xunta dará a batalla a favor de Ferrol, o apoio está garantido tanto para levar a cabo os proxectos que dependen dela como para tratar de desbloquear os que dependen do Goberno central". "A Xunta estivo, está e estará comprometida con Navantia, co sector naval e con toda a industria naval da cidade". "Compartimos a inquedanza da cidade e da comarca e dos traballadores do sector naval ante a situación que arrastran hai anos". Estas e outras declaracións resumen, en boa medida, a actitude dos gobernos, esencialmente do galego cara á cidade de Ferrol e a súa contorna, unha urbe cunha poboación que, á luz dos datos, cada vez envellece máis e pode traballar menos mentres agarda pola concreción de todas esas promesas. Vixilias masivas e manifestacións multitudinarias lémbranlles periodicamente aos gobernantes unhas materias pendentes que o Instituto Galego de Estatística (IGE) vén de traducir a cifras no seu panorama dos sete grandes concellos, o estudo no que debulla os datos básicos das principais cidades do país. Segundo as cifras máis recentes, datadas en 2012, Ferrol ten a idade media máis alta de Galicia, con 46,7 anos, máis dun ano por riba da media galega e das segunda e da terceira cidade máis avellentadas, Ourense e A Coruña, e catro máis que a cidade con menor idade media, Pontevedra, que queda en 42,2. Ferrol ten o maior índice de envellecemento e encabeza o rexistro de idade media e taxa de mortalidade A vellez da cidade departamental fica tamén clara noutros datos proporcionados polo IGE. A pobobación ferrolá é a que conta cunha menor porcentaxe de poboación menor de 20 anos (14,9%) e a que ten máis habitantes maiores de 64 (24,6%). Se a variable analizada é o índice de envellecemento, que mide a realación entre ambos grupos de poboación -maiores de 64 e menores de 20-, Ferrol tamén sae mal parada: por cada 100 persoas menores de 20 anos ten 165 maiores de 64. No polo oposto está, de novo, Pontevedra, que co seu 93,2% é tamén a única das sete cidades cun índice de envellecemento menor de 100, isto é, con máis menores de 20 que maiores de 64. Neste contexto, a taxa de mortalidade, que mide o número de defuncións por cada mil habitantes, non é unha excepción. Ferrol é o gran concello galego con maior taxa, un 12,1, e Pontevedra o que a ten menor, cun 9,5. A media galega neste caso está en 11 e nos sete grandes concellos a taxa de mortalidade dos homes supera á das mulleres. A menor afiliación á Seguridade Social Afiliación á SS entre a poboación de 15 a 64 anos Fonte: IGE 2012 % Homes Mulleres Total A Coruña 54,3 51,7 52,9 Ferrol 43,6 40,1 41,8 Santiago 56,7 52,8 54,7 Lugo 55,8 52,7 54,2 Ourense 54,0 50,1 52,0 Pontevedra 48,4 46,5 47,4 Vigo 54,1 48,4 51,1 GALICIA 54,0 48,3 51,1 Os datos poboacionais son o pano de fondo dunha realidade socioeconómica era mala, pero que moi probablemente na actualidade é peor, toda vez que, por exemplo, Navantia xa quedou sen carga de traballo. Un bo retrato robot desta circunstancia son os datos de afiliación á Seguridade Social, tamén debullados polo INE no seu panorama dos grandes concellos. Ferrol é, entre os sete grandes concellos de Galicia, o que presenta unha menor taxa de afiliación entre a poboación de entre 15 e 64 anos, cun 41,8% que a deixa a case seis puntos de Pontevedra, a segunda con menor taxa, e ben máis lonxe dos concellos nos que mellor se comporta este indicador, Lugo e Santiago, cun 54,2 e un 54,7, respectivamente. Panorama dos sete grandes concellos


Summary: Unió deixa a Generalitat e podería desfacer a federación, malia que Duran i Lleida o rexeita.

A independencia podería rachar máis de trinta anos de alianza. Esta cuarta feira (17 de xuño) a dirección política de Unió decidiu abandonar o Govern da Generalitat, presidido por Artur Mas, e podería esfarelar a federación. Segundo recolle o xornal dixital Vilaweb, a decisión foi adoptada por 16 votos a favor, 10 en contra e 2 abstencións. No marco desta ruptura a vice-presidente Joana Ortega, o conseller de Interior, Ramon Espadaler, e o conseller de Agricultura, Josep Maria Pelegri, sairán do Govern aínda que apoiarán o executivo de Mas en aras da estabilidade. De acordo coa información difundida por Vilaweb, na que se cita fontes presentes na xuntanza, estas persoas serán substituídas por outras pertencentes ao sector independentista de Unió. Así as cousas, a formación liderada por Duran i Lleida prevé manter as alcaldías. Porén, Duran i Lleida asegurou en comperencia de imprensa que a decisión é "por coherencia" mais que non visa "rachar coa federación de CiU".


Summary: A Galiza mantense por riba dos 200 positivos novos por Covid-19 en 24 horas e continúa aumentando os casos activos, mentres que diminúen os pacientes hospitalizados no país.

Segundo os datos publicados pola Consellaría de Sanidade, con cifras das 18 horas desta segunda feira, na Galiza hai xa 2.035 casos activos de Covid-19, un total de 26 máis que o día anterior, e detectáronse en 24 horas 205 contaxios, 13 por encima da última cifra. Da mesma maneira, a Xunta informa de que o total de falecidos é de 3.926, un máis que no último informe. Sanidade desbota retirar a máscara do transporte público polo "leve aumento" de casos de Covid-19 Pola contra, a cifra de persoas hospitalizadas experimentou neste último boletín un descenso, até os 134 pacientes -15 menos-, con 130 en planta e catro en coidados intensivos. Por áreas sanitarias, a que experimentou un maior descenso foi a de Ourense, que pasou de 17 pacientes en planta e un na UCI a 10 doentes en hospitalización convencional e un en coidados intensivos. Tamén diminuíron as hospitalizacións en Vigo -12 en planta- e na Coruña -46 en planta e un na UCI-. Pola súa parte, a área de Pontevedra continúa con 22 positivos en Covid-19 en hospitalización convencional e un en coidados intensivos, e Ferrol mantén a cifra, aínda que cambia a distribución: 11 pacientes en planta e un na UCI, que ate esta sexta feira permanecía sen casos de coronavirus. Ademais, as persoas hospitalizados aumentaron na área de Santiago -17 en planta- e na área de Lugo -12 en planta-. A Coruña é a área con máis positivos En relación aos novos casos positivos en 24 horas, a área con maior cifra foi a da Coruña, con 45, seguida da de Pontevedra, que pasou de 13 até 34. A área sanitaria de Ourense rexistrou 30 contaxios e as de Lugo, Vigo e Santiago sumaron 28 cada unha. En Ferrol detectáronse 12 novos casos. A Covid-19 remite na Galiza: menos de cen novos contaxios Pola súa parte, a área con máis casos activos segue sendo a da Coruña, con 460, seguida de Ourense, con 354, e a de Santiago, con 341. Na área de Vigo hai 272 casos activos, 228 na de Lugo e 227 na de Pontevedra-O Salnés. A área con menos casos segue sendo Ferrol, con 151. Desde o inicio da pandemia, resultaron contaxiadas na Galiza 680.209 persoas e superaron a enfermidade 674.357.