Summary: Salvemos Cabana alerta de que as prospeccións en 600 hectáreas das parroquias coristanquesas de Cereo e Valenza podería ter "graves consecuencias" sobre a produción "da que está considerada como a mellor pataca de Galicia".

Este mércores a Xunta aprobou un permiso para que Edgewater amplíe os seus traballos de ouro e outros metais afíns en 600 hectáreas adicionais ao proxecto mineiro de Corcoesto. Estes traballos afectan os concellos de Carballo, Cabana de Bergantiños e Ponteceso, pero sobre todo ao de Coristanco, moi especialmente as parroquias de Cereo e Valenza. A Plataforma pola Defensa de Corcoesto e Bergantiños, a solicitude dos veciños das parroquias afectadas polo proxecto mineiro, manterá o vindeiro domingo no local social de Corcoesto ás 11 horas unha reunión na que informará sobre a situación na que se atopa a tramitación do proxecto mineiro, as próximas accións de protesta a desenvolver e tamén ofrecerá información sobre as alegacións que deben presentar os veciños en relación ao novo permiso. Salvemos Cabana denuncia que a ampliación da explotación mineira "podería ter graves consecuencias sobre a produción da que está considerada como a mellor pataca de Galicia" Salvemos Cabana denuncia que a ampliación da explotación mineira a estes lugares "podería ter graves consecuencias sobre a produción da que está considerada como a mellor pataca de Galicia". A pataca de Coristanco atópase baixo a Indicación Xeográfica Protexida da Pataca de Galicia e distínguese sobre todo pola calidade de produción. "Preocúpanos especialmente a contaminación de aire, augas e chans que pode traer á zona", afirman dende Salvemos Cabana, que sinala que no municipio de Coristanco Edgewater xa prevera a instalación da entulleira e dunha das balsas de residuos. A plataforma considera "urxente" unha cuantificación "de cantos miles de postos de traballo poden perderse de saír adiante os plans da empresa mineira, nunha bisbarra que ten ao sector agrogandeiro e marisqueiro o seu principal motor económico, razóns que o goberno presidido por Alberto Núñez Feijóo parece non considerar suficientes polo seu apoio decidido a empresas transnacionais". A plataforma cre "urxente" unha cuantificación "de cantos miles de postos de traballo poden perderse de saír adiante os plans da empresa mineira" O pasado mes de febreiro Salvemos Cabana xa amosara a súa preocupación polos efectos negativos que a mina de Corcoesto podería ter para a produción da pataca pois entre outras cousas "o po provocado polas detonacións pode estender as partículas tóxicas por un radio de 25 kilómetros". Acoso aos veciños propietarios dos montes A Plataforma pola Defensa de Corcoesto e Bergantiños denuncia que a empresa mineira continúa "coa súa política de acoso aos propietarios dos montes visitándoos un por un nos seus domicilios e ameazándoos coa expropiación a prezos ridículos" Por outra banda a Plataforma pola Defensa de Corcoesto e Bergantiños denuncia que a empresa mineira continúa "coa súa política de acoso aos propietarios dos montes visitándoos un por un nos seus domicilios e ameazándoos coa expropiación a prezos ridículos". Estás "accións de acoso individualizado" estanse a realizar segundo a Plataforma "co consentimento da Xunta de Galicia e dos alcaldes de Cabana e de Coristanco, que en lugar de defender os intereses dos veciños, actúan de cómplices da empresa mineira no roubo e na estafa que se está tratando de perpetrar en Corcoesto". Desde a plataforma recórdanlle aos veciños que "non deben vender as súas propiedades a prezos ridículos, xa que o Xurado de expropiación de Galicia, e mesmo os tribunais, están recoñecendo, no caso das canteiras, o valor extractivo dos terreos rústicos e rústicos de protección forestal, establecendo xustiprezos de ata 12 euros metro cadrado, fronte ao de 1,20 euros/m2 que ofrece a empresa mineira".


Summary: Sete meses despois de que a Cámara baixa admitise a trámite a petición unánime galega tras anos de bloqueo polo PP, o cambio de lexislatura volve a mantela no aire

Sete meses despois de que a Cámara baixa admitise a trámite a petición unánime galega tras anos de bloqueo polo PP, o cambio de lexislatura volve mantela no aireHai sete meses o Congreso dos Deputados, cos únicos votos en contra de Ciudadanos, admitía á fin a trámite a proposición de lei para a transferencia da AP-9 a Galicia formulada de xeito unánime por todo o Parlamento galego. Facíao tras anos de bloqueo, cunha interpretación forzada da Constitución, por parte do Goberno de Mariano Rajoy. Porén, poucas semanas despois Pedro Sánchez adiantaba as eleccións xerais e disolvía as Cortes, paralizando así tanto esa tramitación como outras cuestións como o remate da comisión de investigación de Angrois. Constituído novamente o Congreso a finais de maio, dous meses despois a súa inactividade á espera de que se forme un novo Goberno volve manter paralizada a transferencia da AP-9.Desta volta, ao contrario que nas ocasións anteriores, non hai un interese especial por parte de ningún grupo en paralizar a tramitación da transferencia da AP-9 senón que o parón afecta a todo tipo de iniciativas mentres non quede claro que vai haber un novo Goberno e que as Cortes non van ser novamente disoltas para novas eleccións en outono. Pero a nova paralización engádese a anos de ida e volta da petición galega entre o Pazo do Hórreo e a Carrera de San Jerónimo.No Congreso tamén están á espera iniciativas para a reversión das centrais hidroeléctricas e mentres o Parlamento de Galicia segue a traballar nunha nova solicitude de transferencia das competencias de tráficoXunto coa da AP-9 hai outras 15 proposicións de lei remitidas ao Congreso por parte das comunidades autónomas, outras 32 a proposta de deputados ou grupos políticos e 7 iniciativas lexislativas populares, entre outro tipo de iniciativas de control ao Goberno tamén paralizadas. Entre elas hai algunha tamén con especial incidencia en Galicia, como unha proposición de lei de Unidas Podemos-En Común e unha iniciativa popular que piden á vez a reversión e un novo sistema de xestión das centrais hidroeléctricas a medida que rematen as súas concesións. Malia esa parálise en Madrid, o Parlamento de Galicia segue a traballar en novas peticións ao Congreso, como a tamén reactivada das competencias de tráfico, xa solicitada sen éxito no pasado e que xa só está pendente de ser votada, presumiblemente tamén por unanimidade, no Pleno da Cámara galega.


Summary: "Despois dun custoso proceso de dixitalización das redaccións as retransmisións fanse con tecnoloxía obsoleta ou recursos barateiros", afirma o Comité intercentros da CRTVG.

O Comité Intercentros da CRTVG alerta da precarización dos medios públicos galegos a través dun comunicado. Como exemplo, di que o pasado 13 de novembro a CRTVG servía a imaxe do partido de balonmán que enfrontaba Cangas co Barcelona, vixente campión de Europa, e que houbo fallos importantes. "No transcurso desa retransmisión os medios técnicos que emprega a Corporación volveron verse comprometidos. O nulo investimento en sistemas para as retransmisións da como resultado o fallo no sinal", indican. Este erro tamén comprometeu a imaxe da Corporación xa que o sinal recibíano outras canles autonómicas, afirman. Para abaratar custos, afirma o Comité intercentros, a CRTVG substituíu o sistema vía satélite, "de maior calidade e máis custoso", por un sistema que emprega a cobertura telefónica 4G. "Isto xerou que no transcurso do partido se perdese o sinal en varias ocasións, arredor de dous minutos, mais a interrupción mais longa chegou ata os dez minutos, algo televisivamente inaceptábel". Reiteradas denuncias Estes problemas, prosegue o Comité, "sófrenos os compañeiros e compañeiras que se encargan da parte técnica das retransmisións", e engade que o órgano representativo do persoal puxo en coñecemento da dirección "en reiteradas veces" o que estaba a pasar. Este erro tamén comprometeu a imaxe da Corporación xa que o sinal recibíano outras canles autonómicas, afirman. "Dáse a circunstancia que despois da posta en marcha da plataforma dixital as unidades móbiles da CRTVG non se actualizaron e seguen tendo tecnoloxía de definicións stándar (SD), polo que non serven para a retransmisións en alta definición (HD)". O procedemento técnico que se fai é reescalar o sinal, din, e dicir, "estirar" a imaxe que está en formato SD, ocupa 25% dunha pantalla actual, ata que ocupe o 100%, "coa conseguinte perda de calidade". Para o Comité, "este é outro paso mais cara a perda de calidade na encomenda de servizo público que ten como fundamento a CRTVG, que inflúe directamente na diminución de galegos e galegas que empregan os seus medios audiovisuais".


Summary: O Colexio de Xornalistas lembra que "o mantemento dunhas condicións de traballo dignas é imprescindíbel para o exercicio do bo xornalismo".

A Xunta de Goberno do Colexio Profesional de Xornalistas da Galiza (CPXG) emitiu na quinta feira un comunicado no que exixe á Editorial Compostela, empresa editora de El Correo Gallego, o pagamento de todos os salarios atrasados aos integrantes do cadro de persoal do xornal. O CPXG lamenta a situación de El Correo Gallego despois de que Editorial Compostela declarase a súa insolvencia ante os débitos acumulados durante anos e entrase en concurso de acredores. O fundador de Blusens, posíbel comprador de 'El Correo Gallego' Porén, demanda que todas as nóminas sen pagar durante estes meses sexan remuneradas coa maior celeridade posíbel. Ademais, tamén pide que se manteña todo o cadro de persoal actual unha vez se consume a compra da cabeceira, para a que xa existen varios candidatos e candidatas. No seu escrito, o Colexio de Xornalistas lembra que "o mantemento dunhas condicións de traballo dignas é imprescindíbel para o exercicio do bo xornalismo. Resultaría completamente inaceptábel que as persoas que mantiveron o xornal co seu esforzo non recompensado visen agora unha vez máis relegados os seus salarios". Creba de El Correo Gallego Após anos de grave crise, Editorial Compostela, propietaria da cabeceira El Correo Gallego, solicitou a entrada en concurso de acredores e mais a apertura da fase de liquidación. Unha operación vinculada, segundo puido saber Nós Diario, a unha oferta de compra por parte dun empresario galego. Segundo o auto publicado esta quinta feira, e contra o que cabe recurso, o Xulgado do Mercantil número 2 da Coruña o encargado de declarar en concurso de acredores a empresa, a petición desta, debido ao seu estado de insolvencia. Será agora a administración concursal, nomeada pola xuíza, a encargada de continuar todo o proceso. 'El Correo Gallego' creba e entra en fase de liquidación Os acredores deberán comunicar á administración concursal a existencia dos créditos no prazo dun mes. Tamén a petición da empresa, o xulgado decretou a apertura da fase de liquidación, de maneira que suspendeu a capacidade de administración e disposición de Editorial Compostela sobre o seu patrimonio. Na mesma liña, acordou a disolución da empresa e o cesamento dos administradores sociais, que son substituídos polos administradores concursais, que deberán "incluír necesariamente o inventario da masa activa do concurso e avaliar o efecto sobre as masas activa e pasiva do concurso da resolución dos contratos que estivese prevista no plan de liquidación".


Summary: Unha orde ministerial publicada no Boletín Oficial do Estado hoxe recolle, entre outras medidas, a prohibición do peche, redución horaria ou despedimento das traballadoras dos centros residenciais.

O Boletín Oficial do Estado (BOE) publicado hoxe recolle unha orde ministerial que inclúe novas medidas de xestión e control para os centros de carácter residencial de todo o Estado, xa estean destinados ao coidado de persoas maiores ou con algunha discapacidade e tanto para os de titularidade pública como para os de xestión privada. Nestes centros conviven persoas vulnerábeis, pertencentes a un dos grupos de maior risco ante un contaxio pola COVID-19. Segundo a orde ministerial, os centros residnecias deberán manter a súa actividade, ficando prohibido o seu peche ou a adopción de medidas de redución ou suspensión das actividades ou dos contratos laborais do seu persoal, agás que a autoridade sanitaria competente determine o contrario. As titulares dos centros, xa sexa a Administración, unha entidade social ou empresa privada, deberán achegar a información "veraz e axustada" sobre as características físicas dos mesmos, relativas ao persoal e mais ás residentes ou pacientes. Os datos serán subministrados coa periodicidade e canles, no caso da Galiza, que determine o Goberno galego. Aqueles centros que por ausencia de medios persoais ou materiais, ou outras circunstancias, non sexan capaces de asumir as medidas de prevención ou illamento de persoas contaxiadas deberán informar inmediatamente da súa situación ás autoridades competentes. O Goberno galego terá a potestade para ordenar, por motivos de saúde pública, a alta, baixa, reubicación ou traslado das residentes a outro centro residencial, independentemente da titularidade da súa xestión. Tamén para estabelecer as medidas para a apertura de novos centros. En caso de que un centro conte con residentes enfermas con coronavirus ou persoas que estiveran en contacto con contaxiadas este será intervido e unha empregada pública asumirá a súa xestión para dirixir e coordinar a actividade asistencial. Na Galiza informáronse de casos de contaxio pola nova cepa de coronavirus en residencias de maiores en Santiago de Compostela, Caldas de Reis, Vigo e Celanova. Inspeccións e sancións Respecto ás inspeccións sanitarias, a orde especifica que se poderán realizar en calquera momento, autorizando ás traballadoras públicas a ordenar as actuacións precisas para cumprir coas normas vinculadas "ao control da crise sanitaria orixinada pola COVID-19". A orde tamén determina sancións en caso do incumprimento destas medidas, segundo recolle a Fundación Civio. Estas inclúen as multas de entre 601 e 30.000 euros, incluídas na Lei de Seguridade Cidadá que cualifica de sanción grave "a desobediencia ou resistencia á autoridade ou aos seus axentes no exercicio das súas funcións, cando non sexan constitutivas de delito". En caso de que a infracción constitúa un delito aplicaranse penas de entre un e catro anos de cárcere. Se o incumprimento parte dunha autoridade pública esta poderá ser cesada.


Summary: A ferramenta en liña acaba de incorporar 13 novas linguas, entre elas varias das cualificadas como 'minorizadas'.

O tradutor automático en liña de Google vén de incorporar trece novas linguas, entre elas o corso, o frisio, o hawaiano, o curdo ou o gaélico-escocés. Con esta engádeda, a ferramenta de tradución supera a barreira das 100 linguas dispoñíbeis- O samoano, o lexemburgués, o amárico (falado no norte e dentro de Eiopía) ou o xhosa (lingua de case 8 millóns de sud-africanos) tamén foron incorporadas estes días á ferramenta en liña de tradución. Os criterios para escoller as novas linguas son que sexan idiomas escritos e que exista un "número significativo" de traducións no novo idioma en internet. Así, segundo Google, as máquinas poden "aprender" a lingua pois escanean en internet millóns de textos xa traducidos e identifican patróns estatísticos a unha gran escala. A dispoñibilidade ou non destas traducións preexistentes explica que nunha mesa ampliación se incorporen idiomas con moitos falantes (curdo, máis de 30 millóns) ou con menos forza (corso, 200.000). En Google translate xa figuran outras linguas 'minorizadas' como son o galego, o euskera, o catalán, o galés, o maorí ou o gaélico-irlandés. Info tirada de Nationalia


Summary: A filial eólica da empresa gala impulsa un ERE que suporía a desaparición de 70 postos de traballo no noso país, a pesar de obter un 10% máis de beneficios.

A compañía francesa Alstom -dedicada á enxeñería e ao transporte- impulsa un ERE na súa filial eólica que suporía o despedimento de 373 traballadoras e traballadores no conxunto do estado español. Destes arredor de 70 serán empregadas e empregados dos dous centros que o grupo ten en Galiza, xa que o expediente prevé o peche da planta de produción de compoñentes eólicas radicada nas Somozas, así como tamén da planta de almacenaxe que ten en Narón. Asemade, a pretensión da empresa é reducir de maneira substancial o número de traballadoras e traballadores distribuídos en diferentes puntos do noso país destinados ao mantemento de instalacións eólicas. "O goberno galego non fixo ningunha xestión por este tema agás recibir ao alcalde das Somozas e a unha representación das e dos traballadores" denuncia a CIG O pasado día 9 as e os traballadores secundaban unha convocatoria de folga de 24h e realizaron unha manifestación en Madrid. A protesta rematou diante do Ministerio de Industria para denunciaren a falta de implicación do goberno español. Aliás, desde a CIG denuncian tamén a falta de compromiso por parte da Xunta. "O goberno galego non fixo ningunha xestión por este tema agás recibir ao alcalde das Somozas e a unha representación das e dos traballadores", lamenta Ramón Afonzo de CIG-Metal. Afonzo acrecentou a ese respecto que a presión que están a exercer outros gobernos autonómicos de Catalunya e Navarra, pola contra si estarían logrando reducir o impacto do ERE nas factorías deses territorios. Apenas dous días antes da xornada de folga transcendían publicamente os resultados económicos da empresa que no ano pasado obtivo un 10% máis de beneficios, que totalizaron 802 millóns de euros, logo de aumentar tamén a súa cifra de negocios. Este feito motivou que CCOO e UGT cadrasen en cuestionar a motivación real do ERE.


Summary: Cada sexta feira desde o próximo día 8 de xuño os quiosques recibirán un novo número do semanario Sermos Galiza. As persoas que optaren pola subscrición terán no seu domicilio o xornal a través dun sistema áxil de distribución de imprensa que garantirá a chegada no mesmo día.

Sermos Galiza chegará ao tempo ás casas e aos quiosques. Ese é o obxectivo marcado pola editorial para facilitar a subscrición ao semanario e garantir a recepción en tempo. Un sistema de reparto de imprensa empregado para a entrega de xornais diarios facilitará a distribución nos núcleos urbanos. Na zona rural será distribuído por medio do servizo de correo postal. A subscrición é posíbel facela directamente clicando na ligazón da cabeceira do diario dixital. As persoas que mercaren ou se subscribiren ao xornal semanal terán nas súas mans uns contidos informativos diferentes aos que Sermos Galiza ofrece na web. Pezas de máis demorada elaboración e lectura articularán o semanario, en que haberá seccións fixas e xéneros como a reportaxe, a entrevista ou o artigo de reflexión e análise. Traballamos para elaborar un produto que ten vontade de informar, analizar, interpretar a realidade e entreter na nosa lingua.Non só a redacción de Sermos mais tamén un avultado número de persoas colaboradoras completarán a relación de nomes que cada semana asinarán os distintos contidos do xornal. Alén diso, Sermos convidará a coñecer o país ou a facer encrucillados na nosa lingua, nunha oferta para o lecer que ofrecerá tamén contidos para as persoas miúdas.Após un mes de experiencia informativa na rede, a partir do día 8 de xuño, Sermos Galiza fará regresar o galego aos puntos de distribución de imprensa. Todas as persoas que se comprometeron como accionistas puxeron os alicerces básicos para que isto fose posíbel. Agora corresponde cosolidar o medio e asegurar o seu futuro. E para iso nada máis útil que asinar unha subscrición ao semanario.


Summary: A Fiscalía investiga a Xunta da Galiza para determinar a posíbel comisión dun delito contra o medio ambiente na súa actuación fronte a vaga de incendios a raíz da denuncia presentada pola plataforma Por un Monte Galego con Futuro. 'Nós Diario' conversa co portavoz da plataforma, Xosé Santos, para coñecer as razóns da demanda.

—Por que piden á Fiscalía que investigue as accións da Xunta?Porque se cometeron erros. Non se contou cun operativo en funcionamento cando se precisaba. Non se destinaron recursos nin se tiveron en conta as previsións meteorolóxicas. Na última metade de século, na Galiza produciuse 50% dos incendios do conxunto do Estado español, sendo 30% da superficie forestal afectada galega, cando oo país supón 7% do territorio do Estado. A Galiza é o territorio de Europa que máis diñeiro destina á extinción de incendios, cando debería existir un equilibrio entre a prevención e a extinción destes. Con todo, a pesar de gastar tanto diñeiro nisto, en canto se producen fogos, quen fai fronte aos lumes é a poboación e sen que aparezan ese medios. Fiscalía investigará o Goberno galego pola xestión da vaga de incendios deste verán —Houbo neglixencias na xestión dos incendios?Si. A pouca previsión e a falta de ter posto en funcionamento os operativos de extinción agravaron os incendios do Courel, de Valdeorras, dos montes do Invernadoiro ou do parque do Xurés. Nestes lugares non había as autobombas suficientes e as brigadas de reforzo non estaban constituídas. Ademais, ao longo do ano non se cobren as vacantes de traballadores producidas por baixas, xubilacións ou enfermidades. No caso do fogo de Verín, tendo en conta que se produciron varios focos, que había unha mala previsión meteorolóxica e que a situación era dun estrés elevado, só había un axente ambiental de garda a esas horas; unha falta total de previsión. Ademais, boa parte dos traballos de prevención aínda están sen realizar, cando deberían acometerse antes de comezar a tempada de alto risco.Cando a Fiscalía leve a cabo unha análise pormenorizada da situación, comprobaremos que os ecosistemas e os montes afectados son moitos máis dos que imaxinamos. —Quen son os responsábeis destas neglixencias?A Xunta da Galiza é a responsábel das políticas forestais e de prevención de incendios, e está na súa man adiantarse ás situacións. Temos unha Administración con visión a curto prazo que aplica políticas de maneira unilateral sen ter en conta a opinión dos axentes sociais. O director xeral de Defensa do Monte [Manuel Rodríguez] indicara que a responsabilidade era dos Concellos, mais a competencia é do Goberno galego. Ademais, os danos están sen avaliar. Na maior parte dos ecosistemas calcinados este verán non se fixo nada para evitar a erosión, a escorrentía nin a contaminación polas cinzas. —Que demandan desde a plataforma para intentar reverter esta situación?Outra política forestal. Ante a situación de emerxencia climática que vivimos, cómpre velar por uns ecosistemas sustentábeis. É preciso mudar tamén as políticas de prevención e extinción de incendios, pois non podemos permitir que se sigan estragando os nosos montes.


Summary: O Movemento Galego da Saúde Mental denuncia que os responsábeis da área na sanidade pública se reunisen con representantes dun "lobby" con intereses na privatización da saúde. A xuntanza tivo lugar nun xantar no Hostal dos Reis Católicos.

Cunha xantar no Hostal dos Reis Católicos o pasado 2 de xuño, os responsábeis públicos de saúde mental participaban nun encontro con empresas privadas convocado por unha fundación "que ten entre os seus asesores fundamentais a grandes empresas privadas interesadas no negocio da asistencia sanitaria, que funciona como lobby de presión nas administracións". Así o denuncia o Movemento Galego de Saúde Mental que lamenta que altos responsábeis da Consellaría de Sanidade e Sergas teñan participado neste xantar patrocinado por un laboratorio farmacéutico que está a comercializar un novo produto para o tratamento do alcolismo. No peor dos momentos para a saúde mental pública O MGSM denuncia que os responsábeis públicos participen nesta xuntanza "xusto cando se critica publicamente a carencia de planificación da atención á saúde mental, e a redución dos recursos e o deterioro da asistencia: cando se advirte do agravamento dos indicadores de saúde, xusto agora os máximos responsábeis déixanse agasallar por un laboratorio farmacéutico e n lobby da privatización, aparentando unha xuntanza de traballo", circunstancias que, segundo din, é a primeira vez que acontece na administración pública, a participación nun encontro no que é a empresa privada a que presenta as conclusións nas "sobremesas". "Para nós este acto é deplorable, desconsiderado coa xente e as súas necesidade, irresponsábel por quen debe dar exemplo de austeridade e seriedade na súa función pública, frautista cunha empresa farmacéutica concreta, e expresivo da incapacidade dos nosos gobernantes sanitarios para dar unha resposta planificadora e asistencial acaída ás necesidades urxentes da saúde mental", conclúen desde o MGSM.


Summary: CRÓNICA A secretaria xeral de Medios da Xunta e a máis antiga colaboradora de Feijóo acumula, na súa condición de xefa de comunicación e de primeira das asesoras presidenciais, un poder e unha influencia tan grandes como descoñecida é a súa figura para o público e incluso para a propia oposición. Por Anxo Lugilde En Marea está atrapada no seu retrovisor

En Marea está atrapada no seu retrovisor Manda máis que calquera dos conselleiros. E se o seu poder se mide polo respecto que lle teñen os que se sentan nos consellos da Xunta o da secretaria xeral de Medios, Mar Sánchez Sierra pode superar o do vicepresidente, Alfonso Rueda. "Mar contrólao todo", explican fontes populares sobre a relevancia desta coruñesa nada en 1969 e licenciada en Xornalismo pola Universidade de Navarra. "Na práctica ela é a número dous da Xunta desde o comezo, pois ninguén tivo o seu nivel de influencia transversal", sinala un gran coñecedor de como se moven os fíos de San Caetano. "Cando Alfonso (Rueda) dirixía o partido en Galicia había un contrapeso con Mar, mais desde que está en Pontevedra, penso que xa non é así", apunta un dirixente popular en referencia aos cambios que houbo en 2016 na estrutura do PP galego. Hai, aínda, unha interpretación máis matizada e seica máis asisada, emitida a partir de moitos lustros de observación da figura de Feijóo: "Mar e Alfonso están en pé de igualdade para Alberto. Todo depende do asunto de que se trate". "Contrólao todo", explican fontes populares sobre a relevancia da secretaria xeral de Medios Desde que nos anos 90 chegou ao gabinete de comunicación da Consellería de Sanidade dirixida por José Manuel Romay Beccaría, a traxectoria de Sánchez Sierra fundiuse coa de Feijóo, xa que coma el marchou a Madrid en 1996, ao Ministerio de Sanidad. Cando en 2000 o agora presidente do Goberno galego pasou á presidencia de Correos, ela asumiu a dirección de comunicación. Despois foi ocupando ese posto en todos os sucesivos destinos do dos Peares, na Consellería de Política Territorial, na executiva do PP e na Xunta, primeiro como directora xeral, por debaixo en teoría de Alfonso Cabaleiro, e xa desde 2013 como secretaria xeral de Medios. Non hai ninguén máis que acompañase a Feijóo nestes máis de vinte anos de éxitos. E crese que se consegue dar o salto a Madrid como substituto de Rajoy, Sánchez Sierra será a primeira persoa en ir con el. Politicamente Feijóo é un discípulo de Romay, unha de cuxas maiores habilidades foi a de propagandista, aprendida xa nos anos 70 da man de Manuel Fraga. Cando ao chegar á Xunta o de Vilalba lle encargou a pataca quente que era a Consellería de Agricultura tras os salvaxes incendios do tempo do tripartito, mentres puña en marcha o xigantesco dispositivo que existe hoxe, Romay restrinxiu ao máximo posible a información sobre os lumes e converteu a consellería no meirande anunciante nos medios. Despois repetiu o mesmo esquema en Sanidade. Alén do carácter máis que estratéxico que a comunicación ten para o dos Peares, o outro factor que explica o poder de Sánchez Sierra ten que ver co seu hiperpresidencialismo, maior que o de Fraga Alén do carácter máis que estratéxico que a comunicación ten para o dos Peares, o outro factor que explica o poder de Sánchez Sierra ten que ver co seu hiperpresidencialismo, maior que o de Fraga. Con conselleiros na súa gran maioría irrelevantes, as grandes liñas fíxaas Feijóo, que gusta de ocuparse dos asuntos principais, o que multiplica o papel da primeira dos seus asesores. A forma de traballar parécese máis á dun sistema presidencial como o norteamericano. E na Ala Oeste de San Caetano, como a da serie de TV, Sánchez Sierra non só fai de C. J. Cregg, a secretaria de prensa, senón tamén, á súa maneira e salvando todas as distancias, de Leo McGarry, o xefe de gabinete. Este posto da Casa Branca equivale ao dun primeiro ministro nun sistema semipresidencial como o francés, se non hai cohabitación, ou ao dun vicepresidente nun parlamentario como o galego. O 17 de setembro de 2013 interveu na comisión primeira do Parlamento a secretaria xeral de Medios, que respondeu a unha pregunta da deputada do BNG Montserrat Prado sobre a súa política, por mor da discriminación nas axudas públicas ao semanario Sermos Galiza. Aínda que contestou algunha outra cuestión, en ocasións por escrito, Sánchez Sierra ficou bastante fóra do radio de acción da oposición, froito da discreta habilidade da primeira para pasar desapercibida e do despiste da segunda, pois hai deputados que non saben quen é ou só identifican vagamente a súa función. Esa invisibilidade marca unha gran diferenza co principal encargado da propaganda nos gobernos de Fraga, Jesús Pérez Varela, caricaturizado por Xosé Manuel Beiras como "o pequeno Goebbels" e célebre polos seus antecedentes de ultradereita, ou co máis famoso dos que fixeron esa función no bipartito, o xa entón destacado tertuliano Antón Losada. Sánchez Sierra ficou bastante fóra do radio de acción da oposición, froito da discreta habilidade da primeira para pasar desapercibida e do despiste da segunda, pois hai deputados que non saben quen é ou só identifican vagamente a súa función O recordo do estilo de Losada, nun goberno que prometía traer o cambio democrático á Xunta, é axitado polos que xustifican as prácticas actuais, para concluír que non son nin moito menos o peor que se viu e que, en calquera caso, están dentro dos parámetros tradicionais da Galicia autonómica, sempre pouco propicios para o exercicio da liberdade de expresión. Mais Losada apenas dirixía a política informativa de tres consellerías sobre un total trece e fíxoo durante dous anos. En troques, Sánchez Sierra, que centraliza a propaganda de todos os departamentos da Xunta, tivo xa nove anos para consolidar o seu modelo de comunicación institucional. "Nunca vin nada igual. Non se publica unha crítica", constata un veterano do PP. Incluso os que na Xunta critican os métodos da secretaria xeral, eloxian os resultados do seu labor, que se ten intensificado tras a terceira maioría absoluta, seica por interpretar o espectacular resultado electoral do PP de 2016, co 47,6% dos votos, como o dun plebiscito de adhesión ás políticas de Feijóo. Vese ben no sector público. Nesta lexislatura a TVG xa non ten nin un debate político en horario non lectivo, pois só os hai no matinal Bos Días, o que é unha versión adaptada ao presente da práctica de Fraga de poñelos na mañanciña. Só a TVG2 emite os xoves de noite A Crónica dunha Radio Galega na que se reforzaron as opinións favorables á Xunta. Desde 2017 a CRTVG converteuse nunha especie de "ABC falado", pois os profesionais e comentaristas deste xornal, ou saídos del, controlan a información política, malia a posición moi minoritaria no mercado galego dese diario conservador. No sector privado un bo exemplo foi o da vaga de lumes de 2017, cando a maior parte dos medios asumiron as teses de Feijóo sobre un suposto ataque de terrorismo incendiario. Porén, na Secretaría Xeral de Medios aseguran que non se trata ben á Xunta. Aínda que a oposición non se lembre moito dela, Mar Sánchez acode cada quince días ao Parlamento, para seguir desde a tribuna as preguntas dos portavoces ao seu xefe. A diferenza dos seus homólogos dos outros partidos, ela adoita tomar café na sala de prensa cos xornalistas, o que aproveita para indagar e comentar como van enfocar a sesión. Mais o momento decisivo para os profesionais que se dedican á información política en Galicia chega no Nadal, cando a secretaria xeral envía polo móbil unha mensaxe na que invoca á protección do neno Xesús. Quen a deixa de recibir sabe así que caeu en desgraza. Aínda que sexa individualmente para cada interesado, a mensaxe supón un exercicio de transparencia en relación coa lista de xornalistas mal vistos. Catalá, un ministro madrileño de Sanxenxo Rafael Catalá "veranea desde hai moitos anos en Sanxenxo", dixo Feijóo o ano pasado no acto do PP da Carballeira de San Xusto para destacar as ligazóns con Galicia deste madrileño, ministro de Xustiza, que xa empezou a traballar con Mariano Rajoy nos gobernos de Aznar para ser logo secretario de Estado con Ana Pastor, antes do asumir a súa actual carteira, o que lle da unha dobre relación co accidente de Angrois e a súa investigación. Reprobado polo Congreso e coa súa dimisión pedida por todas as asociacións xudiciais, Catalá aparece como unha incorporación recente e chegada de fóra ao círculo de confianza do presidente de Goberno, incluso territorialmente.


Summary: A organización independentista e socialista galega realizou este sábado un acto informativo perante a Igrexa de San Martiño Pinario, lugar simbólico da resistencia galega na revolución de 1846.

CG convocou este sábado aos meios para dar a coñecer a súa campaña cara ao Día da Patria Galega 2017. Actuou como portavoz o membro do seu comité executivo Joám Peres, quen explicou que, após non ter conseguido o apoio de Anova e BNG para unha convocatoria conxunta, a organización independentista e socialista galega resolveu chamar ela soa a unha marcha baixo o lema de "O futuro é noso. Pola independencia nacional". A ideia forza é que o actual marco político -autonómico, decorrente da Constitución española- ten sido nefasto para o país e que non cabe nengunha solución reformista aos problemas da Galiza. É por iso que CG chama directamente á independencia do país. Peres reiterou o apoio de Causa Galiza ao proceso autodeterminista en curso en Catalunya e chamou a emigración galega naquel país a participar activamente no referendo a prol da opción independentista. Aliás, o integrante do Comité Executivo denunciou a continuidade do que alcuñou como "procesos represivos" da Audiencia Nacional (sic) contra o independentismo galego.


Summary: "Non por ultrapasar a velocidade vas descarrilar. Nunca nun accidente hai unha soa circustancia", declarou Juan Jesús García Fraile, secretario xeral do sindicato de maquinistas.

Os primeiros indicios, e a liña informativa da imprensa afín ao Goberno do PP, apuntan a que a Administración tentará endosar toda a responsabilidade do sinistro aos maquinistas. En contraste, o secretario xeral do Sindicato de Maquinistas (Semaf), Juan Jesús García Fraile, deixou sentadas dúas cousas. Primeira, que "rebasar" a velocidade non implica necesariamente descarrilar. E dúas, que "nunca nun accidente hai unha soa circunstancia" causal. O Semaf está a pór a énfase en que o accidente se podería ter evitado no caso de que no tramo en que se produciu o sinistro estivese instalado o sistema de seguridade ERMTS, que si está operativo 4 quilómetros antes da chegada á estación. Hai que ter en conta que o accidente se produciu nun tramo da vía que non é de nova construción, senón unha adaptación á liña AVE do antigo trazado. "É un trazado antigo, de vía convencional, que non está preparado para que circule por el un tren de alta velocidade, sobre todo nunha curva tan fechada. O maquinista vese obrigado a frear de forma brusca cando vén dunha velocidade media de 250 quilómetros por hora e, en cuestión de segundos, debe pasar a 80", declarou García Fraile.


Summary: O xuíz considéraos culpabeis cun delito leve. A sentenza pode ser recorrida

O Xulgado de Instrución número 4 da Coruña condenou ao pagamento dunha multa de 180 euros a cada unha das oito persoas que subiron ao balcón da Casa Cornide, propiedade da familia Franco na Coruña, en setembro de 2017, durante unha protesta para reclamar que este inmóbel pase ao patrimonio público. O xuíz, que as considera autoras dun delito leve de coaccións, absolveu un dos acusados ao considerar que non se acreditou que accedese á vivenda. Os condenados, segundo a sentenza, permaneceron uns cincuenta minutos no balcón desde que foron requeridos por un axente da Policía Nacional española para que baixasen. O día do xuízo as acusadas aseguraron que a acción realizada o 26 de setembro de 2017 consistiu en despregar unha faixa da varanda da Casa Corinde, para reclamar que este edificio, que foi "expoliado" en 1962 polo Franco, sexa restituído ao patrimonio público. Elvira Blanco, portavoz das encausadas, declarou antes de entrar no xuízo que os Franco "poden denunciarnos as veces que querian, que non poden roubar a dignidade do pobo galego". "Que teñamos que sentarnos diante dun xuíz por realizar unha acción simbólica mentres os herdeiros dunha ditadura asasina desfrutan do patrimonio espoliado, é o mundo ao revés", aseverou. Coñecida a sentenza, o BNG da Coruña sinalou que "non podemos compartir unha sentenza inxusta en virtude da cal imponse unha multa ás persoas que protagonizaron unha acción simbólica en defensa dunha causa que é un clamor social, a restitución da Casa Cornide, a reparación dun espolio". Este pazo do século XVIII foi sede de dependencias municipais, aínda que en 1962 foi enaxenado mediante unha poxa pública, recaendo no empresario coruñés Pedro Barrié de la Maza. No escrito de adxudicación, trasladábase, no entanto, a vontade de transferir o edificio a Carmen Polo, esposa do entón xefe do Estado, Francisco Franco, que, finalmente, incorporouna ao seu patrimonio.


Summary: AGTAMAR denuncia que as rendas medias dos autónomos e autónomas galegas (un de cada catro traballadores) e as súas condicións laborais "empeoraron gravemente durante os anos de crise".

"O 1º de Maio é tamén o día dos traballadores autónomos galegos". É o recordatorio que, a xeito de reivindicación, vén de facer a Asociación Galega de Traballadores Autónomos e do Mar (AGTAMAR), na véspera do Día dos Traballadores e Traballadoras. A entidade lembra a importancia numérica deste colectivo en Galicia, que suma 217 mil persoas, cun peso crecente no conxunto da masa laboral. De feito, os autónomos e autónomas son xa case un de cada catro traballadores en Galicia (un 24%), unha proporción que mesmo é superior se lle sumamos outros empregados por conta propia, coma os inscritos e inscritas nos réximes de traballadores do mar ou de empregados do fogar. 144 mil deses 217 mil, exercen a súa actividade de forma independente, sen traballadores asalariados ao seu cargo. Máis do 15% do total traballan en exclusiva ou case en exclusiva para unha soa empresa A categoría de autónomo é moi ampla e heteroxénena, abranguendo dende pequenos empresarios ou propietarios de comercios ou pequenos negocios, ata mesmo os chamados falsos autónomos, que só traballan para un único pagador, e que na práctica son asalariados que non están dados de alta como tales. AGTAMAR subliña, neste senso, que en Galicia case dous terzos dos autónomos e autónomas, en concreto 144 mil deses 217 mil, exercen a súa actividade de forma independente, sen traballadores asalariados ao seu cargo. E sinala que máis do 15% do total traballan en exclusiva ou case en exclusiva para unha soa empresa, sinalando que "cada vez é máis necesario protexer as súas condicións de traballo". A entidade celebra, a través do seu vicepresidente, Jesús Diéguez, que o colectivo de autónomos e autónomas acadaran nos últimos anos uns "determinados niveis de protección social" que levaban décadas reivindicando, pero alerta de que estas conquistas "volven estar en perigo ao poñerse en dúbida certos ámbitos do Estado Social que lles afectan de forma directa". Diéguez denuncia que dende o comezo da crise económica, "as rendas e rendementos netos dos traballadores autónomos en España reducíronse en máis dun 20%". Diéguez denuncia que dende o comezo da crise económica, "as rendas e rendementos netos dos traballadores autónomos en España reducíronse en máis dun 20%" A base media de cotización dos traballadores e traballadoras autónomas é duns 1.030,45 euros ao mes, moi inferior á cotización media dos traballadores e traballadoras do réxime xeral da seguridade social (1.738,96 euros). De igual xeito, as pensións medias que reciben os e as autónomas xubiladas é dunha contía moi baixa: 598,31 euros, moi por debaixo da pensión media dos inscritos e inscritas no réxime xeral (956 euros). AGTAMAR tamén critica o feito de que os máis de 28 traballadores e traballadoras autónomas da UE non conten sequera cun estatuto xurídico común, o que os "expulsa do sistema europeo de protección e recoñecemento dos seus dereitos sociais". Difícil conciliación do tempo laboral e persoal Os traballadores e traballadoras autónomas teñen, maioritariamente, xornadas laborais partidas, o que aínda dificulta máis a conciliación da vida laboral e familiar e tamén a realización doutras actividades Segundo as cifras da Enquisa de Poboación Activa correspondentes ao conxunto do ano 2014, un de cada catro autónomos e autónomas(o 24,65%) traballa dous ou máis domingos cada mes, fronte ao 14% dos asalariados e asalariadas. E máis da metade (o 52,6%) traballa dous ou máis sábados cada mes, o dobre que os asalariados (o 24,89%) De igual xeito, case tres de cada dez (o 29,5%) traballa habitualmente ata a hora de cear, unha porcentaxe que no caso dos asalariados é do 18,69%. Ademais, o 12,6% traballa habitual ou ocasionalmente polas noites, unha porcentaxe semellante á dos asalariados e asalariadas (12,5%). Os traballadores e traballadoras autónomas teñen, maioritariamente, xornadas laborais partidas, o que aínda dificulta máis a conciliación da vida laboral e familiar e tamén a realización doutras actividades. É así no 71,3% dos casos, unha proporción moi superior á que se rexistra nos asalariados e asalariadas: o 35,4%. 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 Réxime xeral 782.298 753.121 730.625 710.987 680.720 641.242 632.518 646.558 Autónomos 237.866 231.690 224.325 219.091 215.725 212.913 213.224 216.287 Outros reximes 49.959 50.047 49.191 48.376 46.710 53.405 53.078 52.218 Total 1.070.123 1.034.858 1.004.141 978.454 943.155 907.560 898.820 915.063 Evolución dos inscritos e inscritas galegas na Seguridade Social, por réxime. Fonte: Ministerio de Emprego


Summary: Irregular xornada futbolística para os conxuntos galegos na elite futbolística, pois tanto Celta como Lugo caeron derrotados, mentres que na Primeira RFEF o Dépor superou pola mínima Raio Maxadahonda, rival directo na loita por uns play-off nos que tamén queren estar presentes Rácing de Ferrol e Celta B, quen só puideron empatar.

Hai hoxe 43 anos, en 1979, o Real Madrid venceu grazas ás continuas axudas arbitrais un choque cun Sporting de Xixón que por aquel entón estaba pelexando polo título ligueiro. A afección presente no Molinón, indignada, berrou por primeira vez aquilo de "así, así, así gana el Madrid". A última ocasión -agora en galego- que se repetiu o xa histórico cántico foi no Estadio de Balaídos, onde o Celta padeceu de novo a predilección que -con puntuais e honrosas excepcións- sente o colectivo arbitral para con o conxunto branco. Nesta quenda, nun partido que rematou 1-2, pitaron tres penaltis a prol dos brancos, dos cales o porteiro celeste Dituro foi quen de parar o segundo. Mais non remata aí a polémica actuación de González Fuertes, pois con 0-1 anulou un gol de Thiago Galhardo que mesmo empregando o VAR deixa dúbidas sobre se a decisión foi correcta. Indignado, Iago Aspas manifestou despois do partido que o colexiado "semella que quería que Benzema marcase o hat-trick", declaracións que serán denunciadas polo Comité Técnico de Árbitros e que poderían derivar nunha dura sanción de catro a 12 partidos de suspensión. Se finalmente o de Moaña é castigado, subirá aínda máis o peso no equipo dun Santi Mina no ollo do furacán polo seu xuízo por unha presunta agresión sexual. Este saltou ao terreo de xogo no minuto 72 e foi recibido con frialdade pola súa afección. Dura derrota do Lugo O Club Deportivo Lugo non puido manter ante o Valladolid a súa boa xeira de actuacións ante equipos da zona alta da táboa, e caeu derrotado con contundencia (1-4) fronte a un conxunto pucelano que foi moi superior en todo momento Medra a igualdade na Primeira RFEF Na categoría de bronce o Dépor -e, como vén sendo habitual neste 2022, sufrindo- superou un rival directo na loita pola promoción, Raio Maxadahonda (2-1). Con este resultado, os coruñeses logran consolidarse na segunda posición, mais non puideron recortar distancias co sólido líder, Rácing de Santander, que gañou 0-1. Pola súa parte, tanto Rácing de Ferrol como Celta B, inmediatos perseguidores da escuadra branquiazul, sumaron senllos 1-1, no caso dos diaños Verdes ante o Calahorra e no do filial celeste fronte Dux Internacional.


Summary: Intelectuais galegos de todos os ámbitos asinaron un comunicado no que solicitan ao presidente español que mude a posición diplomática do goberno con respecto ao golpe de Estado en Venezuela, a cal cualifican de "inxerencista". Entre as persoas asinantes están a catedrática da USC e cineasta Margarita Ledo, os escritores Méndez Ferrín e Anxo Angueira ou o dirixente de Anova Xosé Manuel Beiras.

Na misiva, acusan o presidente español de "avalar a consagración dun golpe de Estado", cando o pasado sábado 26 de xaneiro, nunha comparecencia pública, deu un ultimato ao Goberno da República Bolivariana de Venezuela. Acto que atenta gravemente din, "contra as relacións históricas de irmandade" da nación galega con América Latina. Así mesmo, tildan de "inadmisíbel" o desenvolvemento dunha diplomacia "baseada nas presións e ameazas" e afirman que calquera intervención estranxeira dese tipo, contribuiría a "crear un estado inusitado de violencia en Venezuela", cuxos resultados posteriores "son impredecíbeis". Lembran igualmente o recoñecemento do ex presidente Aznar do golpista venezolano Pedro Carmona, quen durou no goberno bolivariano apenas 47 horas tras o golpe de Estado de 2002, e laméntanse de que non comparta a posición de Zapatero, quen como Presidente de España, "mantivo excelentes relacións co goberno do Presidente Chávez". Conclúen en que non hai "viso algún de legalidade na autoproclamación do Señor Guaidó" e que o seu recoñecemento por parte do goberno de España, "avalaría o desenvolvemento dun golpe de estado contra a soberanía de Venezuela". Entre as persoas asinantes, entre outras, están Margarita Ledo, Xosé L. Méndez Ferrín, Anxo Angueira, Xosé M. Beiras, a actriz Mónica Camaño, Xesús Alonso Montero, Cipriano L. Jiménez Casas, o xornalista Gustavo Luca, Manuel Fordadela, Carlos Núñez ou o arquitecto Cesar Portela.


Os pacientes hospitalizados pola Covid-19 na Galiza aumentaron este domingo a 694, 61 máis que o sábado, mentres que os casos activos descenden a 12.974. Pola súa parte, a taxa de positividade baixou a 29%. Segundo os datos actualizados esta segunda feira pola Consellaría de Sanidade, con rexistros até as 18 horas do domingo, desde o sábado aumentaron a 26 as persoas hospitalizadas en UCI e a 668 as ingresadas en unidades convencionais, mentres que 12.280 pacientes permanecen en seguimento no seu domicilio. Descenden levemente os casos activos de Covid na Galiza Por áreas sanitarias, a presión hospitalaria aumentou nas sete, en especial na de Lugo, que é a única sen ingresados pola Covid en UCI, mentres rexistra 73 hospitalizados noutras unidades (23 máis). Na da Coruña e Cee, aínda que descenden a 11 os pacientes en críticos (un menos), aumentan a 162 os ingresados noutras unidades (10 máis); mentres que na de Vigo soben a tres os que se atopan en UCI (un máis) e a 94 os doutras unidades (sete máis). Na área de Ferrol mantéñense tres ingresados en UCI e aumentan a 61 os hospitalizados noutras unidades (nove máis); mentres que na de Santiago e Barbanza segue un en críticos e ascenden a 98 os doutras unidades (cinco máis). Na área sanitaria de Ourense mantéñense catro pacientes Covid en UCI e aumentan a 108 os doutras unidades (catro máis); mentres que na de Pontevedra e O Salnés soben a catro os críticos (un máis) e a 72 os pacientes noutras unidades (dúas máis). Descenso dos casos activos Os casos activos mantéñense á baixa desde o pasado sábado e sitúanse en 12.974. O descenso é xeneralizado nas sete áreas sanitarias, coa da Coruña e Cee á fronte (-388), seguida da de Vigo (-366), Lugo (-361), Ourense (-328), Santiago e Barbanza (-300), Pontevedra e O Salnés (-160) e Ferrol (-150). Desta maneira, con máis infeccións activas mantense a área da Coruña e Cee, con 2.678; seguida da de Vigo, con 2.319; Santiago e Barbanza, con 2.093; Ourense, con 1.729; Lugo, con 1.639; Pontevedra e O Salnés, con 1.448 e á cola segue a de Ferrol, con 1.055. Segundo o último informe actualizado polo Ministerio de Sanidade esta pasada sexta feira, 13 de maio, adaptado ao novo sistema de vixilancia da Covid-19 centrado en poboación vulnerábel, a incidencia acumulada a 14 días na Galiza en maiores de 60 anos baixou a 1.251,12 casos por 100.000 habitantes, mentres que a media estatal subiu a 856,56. Os efectos do coronavirus no cerebro poden producir covid persistente Coronavirus Galiza: a incidencia, disparada entre a poboación maior de 60 anos En concreto, a incidencia no grupo de idade de 60 a 69 anos descendeu a 14 días a 1.089,93 casos por 100.000 habitantes; no de 70 a 79 anos a 1.224; e no de maiores de 80 anos reduciuse a 1.524,94. Novos contaxios Esta semana comeza con 502 novos casos de Covid nas últimas 24 horas tras rexistrarse 1.243 novos contaxios desde o sábado. Por tanto, os contaxiados ascenden na Galiza até 605.147, dos que 137.100 corresponden á área de Vigo; 125.297 á da Coruña e Cee; 95.927, á de Santiago e Barbanza; 73.482 á de Ourense; 69.189, á de Pontevedra e O Salnés; 66.479 á de Lugo; e 36.803, á de Ferrol. Coronavirus Galiza: a taxa de positividade por Covid dispárase até 42,04% Esta fin de semana pasada realizáronse 2.531 PCR, 3.883.048 feitas desde o inicio desta pandemia, e 2.685 test de antígenos, 1.737.011 en total. Tres novos falecementos As vítimas da pandemia pola Covid-19 na Galiza ascenden a 3.432, despois de que a Consellaría de Sanidade notificase tres novos falecementos. Pola súa parte, 588.803 persoas curáronse da Covid-19 desde o inicio da pandemia, tras recibir o alta desde o sábado outras 3.294 persoas.


Summary: O fundador de Wikileaks levaba desde 2012 no edificio. O presidente ecuatoriano xustificou a retirada do asilo diplomático por "violar reiteradamente convencións internacionais".

A policía británica detivo Julian Assange, fundador de Wikileaks, ao retirarlle Ecuador o asilo diplomático. Assange levaba desde 2012 refuxiado na embaixada de Ecuador en Londres. Desde hai eses os ruxes ruxes de que se ía expulsar Assange da sede diplomática ían medrando. Wikileaks afirma que el non saíu da embaixada polo seu propio pé. Foi o embaixador quen convidou a policía londinense a entrar e foi dentro da embaixada onde se lle detivo. A detención realizouse por mor dunha solicitude de extradición de Estados Unidos. De acordo co comunicado da Policía Metropolitana, o fundador da Wikileaks "foi posto baixo custodia nunha comisaría da policía no centro de Londres onde ficará, até ser apresentando perante o Tribunal de Maxistrados de Westminster en breve". Nunha declaración en vídeo publicada nas redes sociais, o presidente ecuatoriano Lenin Moreno xustificou a retirada do asilo diplomático a Assange por "violar reiteradamente convencións internacionais e o protocolo de convivencia".


Summary: CIG desenvolveu hoxe unha xornada de loita contra os orzamentos da Xunta para 2013, que considera antisociais e nada acaídos para loitar contra a crise.

A CIG realizou hoxe asembleas de delegad@s e posteriores concentracións en diferentes cidades e vilas do país para mostrar o rexeitamento aos orzamentos da Xunta para 2013. Unhas contas que, sinala a central nacionalista, "amparadas na política da austeridade posta en marcha polo PP, levan á maioría social a unha situación de miseria e a un gran número de familias á exclusión social". Após as nutridas asembleas, os e as presentes iniciaron unha serie de mobilizacións, nas que se procedeu a ocupar temporalmente diferentes edificios institucionais. En Compostela foi a Consellería de Traballo, en Pontevedra a Deputación e en Ourense a delegación da Xunta. A central sindical denuncia ademais que estes orzamentos supoñen máis recortes en servizos públicos "e que non contemplan unha aposta clara por políticas activas de emprego e defensa dos nosos sectores produtivos, favorecendo así a emigración masiva da mocidade, e o empobrecemento das clases populares".


Summary: Alén disto, a Comisión pola Recuperación da Memoria Histórica da Coruña denuncia tamén a renovación do convenio que exime a familia do ditador de abrir o Pazo ao pobo cando se aloxa nel

A Comisión pola Recuperación da Memoria Histórica (CRMH) da Coruña volveu acusar ao Goberno de Núñez Feijóo de estar "ao servizo" da familia Franco, tras coñecer o informe da Dirección Xeral de Patrimonio Cultural en que se sinala que a Xunta destina 23.000 euros a pagar a seguridade do Pazo de Meirás durante as visitas que a familia do ditador Franco, propietaria do inmóbel, está obrigada a permitir, por se tratar dun Ben de Interese Cultural. Durante moitos meses os partidos da oposición e algúns colectivos sociais interesáronse polos custos derivados da seguridade do Pazo. Finalmente, sóubose que o gasto ascendía a máis de 32.000 euros, un primeiro convenio de 9.513 euros e unha addenda --que se coñece porque as consellerías están obrigadas a facer públicos os convenios que asinan cada cuadrimestre, en virtude da Lei de Transparencia-- de 23.000 euros. O documento, que o Valedor do Pobo trasladou á CRMH, sinala que o Executivo galego se compromete, no convenio asinado coa familia Franco, a asumir os custos derivados do desenvolvemento de visitas guiadas e do estabelecemento das condicións de seguridade axeitadas para minimizar os riscos de deterioro do inmóbel co límite total de gastos de 23.000 euros. Alén disto, xustifícase o peche do pazo no mes de agosto --cando a familia Franco se aloxa nel-- aducindo a "imposibilidade" de garantir a seguridade da familia do ditador. Do mesmo xeito, dáse a entender que a situación se prolongará durante este 2012, xa que o informe indica que "está en tramitación un convenio similar nas mesmas condicións de visita que o ano pasado".


Summary: Política Social sinala que a decisión xa estaba prevista e que o xeriatra -que criticou publicamente a xesión do Goberno galego- foi contratado para poñer en marcha inha instalación que agora, "tralo bo traballo realizado", pasa a formar parte da estrutura de Sanidade. CIG-Autonómica critica a "opacidade" do Executivo.

O pasado 24 de marzo a Xunta habilitou dúas residencias integradas, unha en Baños de Molgas e outra en Compostela, para que servisen -baixo a xestión da Consellería de Sanidade- para acoller as persoas anciás que desen positivo por coronavirus nos centros de toda Galicia. Posteriormente, engadíronse outras tres (en Vigo, Cangas e O Barco de Valdeorras), intervidas polo Goberno galego polo seu elevado número de contaxios.O Goberno galego sinala que a decisión xa estaba prevista e que o xeriatra foi contratado para poñer en marcha a instalación que, "tralo bo traballo realizado", pasa a formar parte da estrutura de SanidadeÁ fronte do Centro Residencial de Coidados Integrados de Baños de Molgas foi situado o xeriatra Miguel Ángel Vázquez Vázquez, unha persoa moi respectada neste ámbito, e que dende hai anos preside a Sociedade Galega de Xerontoloxía e Xeriatría (SGXX).Vázquez vén de ser cesado como coordinador da residencia integrada de Baños de Molgas, unha medida que segundo a Xunta xa estaba prevista e que se produce porque o centro, "unha vez finalizou con éxito a fase de posta en marcha", pasa a formar parte da estrutura da Consellería de Sanidade. Dende a Consellería de Política Social sinálase que "este mesmo proceso irá seguíndose nas demais residencias integradas, que comezaron a funcionar despois de Baños de Molgas".A substitución de Miguel Ángel Vázquez foi coñecida a través de Zeltia Burgos, secretaria nacional da CIG-Autonómica, que visitou o centro para realizar unha avaliación de riscosA consellería explica que Miguel Ángel Vázquez "foi contratado para poñer en marcha unha residencia integrada pioneira" e que "tralo bo traballo realizado, o doutor Vázquez seguirá colaborando coa Consellería de Política Social na reflexión sobre o futuro do modelo de residencias", unha tarefa "na que a súa experiencia e visión serán fundamentais", engádese.A substitución de Miguel Ángel Vázquez foi coñecida a través de Zeltia Burgos, secretaria nacional da CIG-Autonómica, que visitou este mércores pola mañá a residencia de Baños de Molgas para realizar unha avaliación de riscos. "Pedín falar co director, porque o normal é que nestas avaliacións de riscos estea presente, como máximo responsable en prevención, pero non estaba. Preguntei e respondéronme que houbera un cambio de dirección e que non sabían o motivo", explica."A Xunta non pode ter esta opacidade, non pode ser que saibamos que houbo un cambio na dirección porque nos achegamos a facer unha avaliación de riscos"Nos últimos días Miguel Ángel Vázquez realizou en varios medios de comunicación críticas ás autoridades sanitarias en relación coa xestión do coronavirus nas residencias de maiores. A representante da CIG rexeita especular sobre os motivos que levan ao Goberno galego a adoptar esta decisión, pero sinala que "a Xunta non pode ter esta opacidade, non pode ser que saibamos que houbo un cambio na dirección porque nos achegamos a facer unha avaliación de riscos". "Un cambio de dirección nesta situación debería ser xustificado", subliña Zeltia Burgos, que afirma que "isto forma parte da opacidade coa que a Xunta está actuando. Cando din algo é porque os sindicatos estivemos protestando e o estivemos esixindo". "Aínda esta semana nos deron por primeira vez unha relación do persoal que foi contaxiado", comenta como exemplo. "Isto forma parte da opacidade coa que a Xunta está actuando. Cando din algo é porque os sindicatos estivemos protestando e o estivemos esixindo"Zeltia Burgos salienta que "nós como organización sindical presionamos moito á Xunta dende o comezo, porque isto comezou moi mal e conseguimos que se melloraran cousas. Conseguimos que nesta residencia houbese material de protección adecuado, semellante ao dos centros sanitarios". E lembra que "o persoal que foi enviado a Baños de Molgas foi obrigado, cun requirimento e cunha ameaza penal, e era xente que proviña sobre todo de centros de día, que non tiñan experiencia con enfermos e con persoas con este nivel de dependencia". E conclúe: "o director poderíao facer mellor ou peor, pero era un profesional do gremio e era un director que estaba alí". Críticas á xestión de SanidadeNos últimos días Miguel Ángel Vázquez realizou en varios medios de comunicación críticas ás autoridades sanitarias en relación coa xestión do coronavirus nas residencias de maioresMiguel Ángel Vázquez realizou varias críticas á Consellería de Sanidade en relación coa xestión da crise nas residencias da terceira idade. Nunha entrevista difundida por Europa Press, o presidente da SGXX cualificou como "imprudente" o confinamento nos xeriátricos que "son centros de ámbito social que non teñen recursos sanitarios", dixo, reclamando o seu traslado aos centros hospitalarios. Ademais, animou ás familias dos usuarios das residencias a "denunciar en vía penal" aos responsables sanitarios, aínda que engadiu que este non é aínda o momento de xudicializar a situación. En declaracións á mesma axencia, tamén publicadas na súa web, sinalaba este mércores que a remuda no posto en Baños de Molgas non ten "nada que ver" coas críticas.Vázquez si valorou positivamente a apertura das residencias integradas, agradecendo a medida adoptada pola Consellería de Política Social, pero criticou a falta de resposta da Consellería de Sanidade ás propostas presentadas dende a sociedade que preside. Finalmente, pediu "repensar" o modelo de residencias existente en Galicia e no conxunto do Estado, camiñando cara a un modelo máis integrado no sistema sanitario público e, ademais, na propia vida social da comunidade na que se insiren."Nas residencias de maiores actuamos tarde e mal", afirmou nunha entrevista na Cadena Ser o xa ex-coordinador do centroDe igual xeito, uns días despois, nunha entrevista realizada por Radio Galicia-Cadena Ser, Miguel Ángel Vázquez reiterou boa parte destas valoracións e sinalou que "nas residencias de maiores actuamos tarde e mal", subliñando sobre todo que non se illou de forma axeitada ás persoas contaxiadas. Nun comunicado, a SGXX alertara igualmente do atraso na realización de probas para a detección dun virus que levaba tempo circulando polas residencias e igualmente reclamaba a responsabilidade das autoridades sanitarias: "a atención á enfermidade COVID-19 é unha competencia clara do Sistema de Saúde, non do sector residencial. As persoas non deben morrer nas residencias por este virus. Deben ser atendidas polo Sistema Nacional e Autonómico de Saúde onde corresponda".


Summary: Os datos do IGE amosan que as mulleres optan, sobre todo, polas novelas, mentres que os varóns consumen máis obras de divulgación e de banda deseñada. Elas van máis ao teatro e a exposicións; eles navegan máis por internet e acoden en maior medida a espectáculos deportivos, concertos e a bares.

As mulleres galegas len máis que homes. Segundo os datos do IGE correspondentes a 2014 (Enquisa estrutural a fogares), máis do 46% das galegas len habitualmente libros non relacionados coa súa profesión ou estudo; un 21% faino a diario, outro 14% varias veces á semana e un 11% varias veces ao mes. Nos homes a suma destas porcentaxes fica no 34%, doce puntos por debaixo, cunha gran diferenza sobre todo entre aqueles que din ler diariamente, apenas un 13,6%. O 50,2% dos homes galegos recoñece non ler nunca, fronte ao 39,8% das galegas. Entre as persoas que si len libro, elas -ademais- son lectoras máis voraces. Un 44% das lectoras remata un mínimo de 6 libros cada ano, unha porcentaxe que nos homes descende ata o 37%. Por xénero literario, as mulleres len moita máis novela que os homes (un 72% das lectoras consume este tipo de libros, fronte ao 54% dos lectores). Tamén algo máis de biografías e memorias e de teatro e poesía. Pola contra, máis homes len libros de divulgación (de xornalismo, historia, ciencia...), e igualmente eles consumen máis banda deseñada. Elas van un pouco máis a ver museos e exposicións e a representacións de teatro e outras artes escénicas. E eles acoden máis ao cine e a concertos, aínda que as diferenzas son mínimas. Si hai un gran desequilibrio na asistencia a espectáculos deportivos (o 43,1% dos homes vai algunha vez no ano, fronte ao 26,8% das mulleres) En canto aos hábitos xerais de aproveitamento do tempo libre, os datos do IGE confirman o máis gusto das mulleres pola lectura (58%-47%) e as artes escénicas (7%-3%), tamén polas manualidades, calceta e costura (32%-7%), polas artes plásticas e por facer actividades en familia. Pola contra, os homes con máis frecuencia reúnense con amigos (85%-80%), van a bares ou discotecas (72%-63%), fan bricolaxe (23%-10%), navegan por internet (61%-55%) ou xogan a videoxogos (25%-11%)


Summary: n recorte masivo anunciado por envío postal en agosto pode afectar a máis de 40.000 persoas dependentes de Galiza. O presidente da Xunta, xustifícao.

Organizacións sociais cualifican a medida como "demolición controlada" dun dos sectores máis indefensos e que no seu día foi obxectivo preferente das institucións, até que o PP tomou o camiño contrario. No número 109 do noso semanario revisamos o novo plan de retallamento anunciado pola Xunta de Alberto Núñez Feijóo através dunha carta enviada aos domicilios. Máis unha vez, as persoas máis vulnerábeis, as dependentes, verán minguada e practicamente desaparecida a escasa axuda que percibían. Máis da metade, xa non reciben ningún tipo de apoio económico por parte do goberno galego. Toda a información, no Sermos Galiza en papel, xa á venda na nosa loxa e nos quiosques.


Summary: Asociacións de armadores, como a da Coruña, instan ao goberno español a levar a prohibición dos descartes ao Tribunal Europeo. Afirman que esta medida suporá a ruína para a flota galega no Gran Sol.

A Comisión europea aprobou a prohibición, se ben dun xeito paulatino, dos descartes de peixe na pesca (capturas non desexadas de peixes que após mortos son botados o mar). Unha decisión que, aplaudida por ambientalistas, non deixa de xerar moita inquedanza no sector do mar que traballa en altura e gran altura. Os armadores sinalan que na pesca de especies como a pescada, peixe sapo ou rapante, ao non poder facer descarte das que non lles interesan, van atinxir a cota asignada en menos tempo. E deberán descargar en porto canto antes e con maior celeridade por mor da conservación a bordo de especeis como o xurelo ou o lirio. Consideran que a prohibición dos descartes mesmo viola o tratado de adhesión do Estado español á CEE Ante este escenario, desde asociacións como a Asociación Provincial de Armadores de Buques de Pesca de A Coruña (Arpesco) xa se pediu ao goberno español que denuncie a decisión ante o Tribunal Europeo. As razóns? Por entender que a prohibición dos descartes viola o tratado de adhesión e porque vai supoñer a ruína para flotas como a do Gran Sol. Perda de 2.000 empregos Jesús Etchevers, presidente de Arpesco, afirmou mesmo que a decisión de Bruxelas suporía que 200 dos 300 buques pesqueiros afectados terán que abandonar a actividade. O que implicaría a perda de 2.000 postos de traballo, entre os de mar e os de terra. Etchevers, ao que se ten definido como "un ex-combatente do Gran Sol", ten denunciado en máis dunha ocasión que España sacrificou a pesca e flota galega na negociación de entrada na Unión Europea. En 1981 no Gran Sol había 460 barcos. Ao entrar na CEE esa cifra recortouse a 300. Actualmente, a cifra rolda os 130. O Consello de Pesca da UE atinxiu hai uns días un pacto sobre as medidas contra os descartes, consistentes nun calendario segundo a especie, a partir de 2014, no que se imporán aos mariñeiros desembarcos obrigatorios de todas as capturas.


Summary: O xuízo contra os mariscadores de Ferrol quedou listo para sentencia, coa retirada dos cargos para un deles e a rebaixa da pena solicitada para o resto. Na segunda xornada do xuízo (a terceira suspendeude, ao retirar a defensa varias testemuñas) unha ducia de membros do Comité, entre eles Yolanda Díaz, Manuel Rodríguez Carballeira, Luz Marina Torrente ou Eliseo Zaera, lembraron que eles tamén participaron nas protestas.

O xuízo contra os mariscadores de Ferrol quedou listo para sentencia, coa retirada dos cargos para un deles e a rebaixa da pena solicitada para o resto. A Fiscalía pide para un dos imputados a absolución e rebaixa á metade a petición inicial de condena para os restantes (18 meses para Bernardo Bastida, expatron maior e 12 meses para os outros seis). A defensa, conducida por Nemesio Barxa e Jesús Porta solicita a absolución. Aínda que inicialmente estaba previsto que o macroxuízo se prolongase durante tres días, as defensas dos acusados renunciaron a varias testemuñas, polo que foi posible que se presentasen tamén as conclusións Na segunda xornada do xuízo declararon unha ducia de membros do Comité, entre eles Yolanda Díaz, portavoz de Esquerda Unida; Manuel Rodríguez Carballeira, coordinador do Comité; Xoán Francisco López Pérez, sindicalista; Luz Marina Torrente, presidenta de la AVV de Mehá; Rafael Pillado; Jaime Gabarri, armador; Carlos Álvarez Feal, enxeñeiro industrial; Alexandre Carrodeguas; Eliseo Zaera, que daquela era presidente do Ateneo; Santiago Bouza Lamas, armador; Lupe Cés; Umberto Fidalgo, vicepresidente de Adega-Trasancos; Santiago Sendón, armador; Manuel Rodríguez, mariscador; e José Luis García Rodríguez, mariñeiro. Todos eles declararon que participaron na protesta en igual medida que os mariscadores denunciados e que os mariscadores asistiron ás mobilizacións convocados polo Comité Cidadán Todos eles declararon que participaron na protesta en igual medida que os mariscadores denunciados, que os mariscadores asistiron ás mobilizacións convocados polo Comité Cidadán, xunto con máis dun cento de persoas que non foron procesadas a pesar de ser recoñecibles, moitas delas, nos vídeos e fotos achegadas pola Garda Civil e de autoinculparse unha boa parte delas, e que as decisións de mobilización correspondían á asemblea cidadá, adoptándose por maioría dos seus membros. Lembraron que outros actos de protesta nos que tomou parte o colectivo de mariscadores non foron levados aos tribunais "e que isto sucede no presente pola afectación da ilegal Reganosa" Así mesmo, concluíron que o obxecto da mobilización era "romper o silencio informativo" e chamar a atención "sobre as ilegalidades cometidas na instalación da Planta de Gas de Reganosa no interior da Ría de Ferrol, que carece de Declaración de Impacto Ambiental segundo testemuñan dúas Sentenzas do TSXG". Finalmente, lembraron que outros actos de protesta nos que tomou parte o colectivo de mariscadores non foron levados aos tribunais "e que isto sucede no presente pola afectación da ilegal Reganosa".


Summary: Tres representantes de colectivos galegos en Barcelona reflexionan sobre o proceso político catalán e as eleccións claves deste domingo. Coinciden no "excepcional" deste 27S e en que nada será o mesmo desde o luns, pero aclaran que o enfrontamento ideolóxico non se traslada á rúa

Catalunya vive este vindeiro domingo unha xornada histórica. Ben sexa polo carácter "plebiscitario" que lles dá o nacionalismo ou pola importancia chave para o resto de formacións, as eleccións autonómicas do 27S marcarán un antes e un despois na política catalá, pero tamén no futuro do Estado. Será tamén unha data fundamental para os milleiros de galegos que viven ás beiras dun país onde a mobilización independentista estendeuse con forza durante os últimos anos. Tres representantes do asociacionismo galego en Catalunya reflexionan en Praza sobre o presente e o futuro da súa terra de acollida. Son Suso López, integrante da Asemblea Galega Cultural de Barcelona (AGCB), Camilo Fernández, presidente do Foro Cívico Galego de Barcelona (FGCB) e Manuel Carrete, presidente do Centro Galego de Barcelona (CGB). Un leva poucos anos en Catalunya, outro máis de media vida e algún xa naceu alá. E entre tanto balbordo, intentan deitar luz sobre un proceso que non se vive aló tal e como nolo pintan acó. Ou iso é o que eles din. "Non hai dúbida de que é un momento excepcional", di Suso López, da AGCB "Non hai dúbida de que é un momento excepcional". Así o define Suso López, membro activo da AGCB e que leva tres anos vivindo en Barcelona. "Poucas voces dubidan de que estamos nun momento de crise do réxime institucional e do Estado español; tocou fondo no caso catalán, pero tamén noutros lugares", di quen cre que "xente que noutros momentos sería proclive a pactos como os da Transición" xa non confía niso. Camilo Fernández, presidente do FGCB e profesor de Filoloxía Románica galega e portuguesa da Universitat de Barcelona, leva 35 anos en Cataluña. "Un pouco máis da metade da miña vida", di e asegura que o proceso político catalán "vívese cunha vizosidade e dinamismo" moi acentuado con respecto á vida política no Estado. "Hai un ambiente de expectativas, esperanzas, debates e intercambios de ideas", insiste quen cre que iso confirma "a existencia dunha democracia máis desenvolvida que a que adoitamos percibir noutras partes do Estado". "O proceso vívese con vizosidade e dinamismo", aclara Camilo Fernánez, presidente do Foro Galego Cívico de Barcelona Pola súa banda, Manuel Carrete, presidente do CGB, coincide na importancia dos comicios pero cre que se presentan "como unhas eleccións plebiscitarias cando non o son". "Ao día seguinte, haberá que gobernar un país e en Junts pel Si, que se prevé que será quen lidere o goberno, hai xente con pensamentos e ideas económicas moi diferentes", advirte quen cre que non se deberían tomar as eleccións tan só como unha dicotomía entre independencia ou non, senón tamén "entre a esquerda e a dereita". "Eu véxoo así porque neste novo Parlamento haberá moitas votacións sobre política social na que o lóxico sería que deputados de ERC, CUP, Catalunya Si que es Pot e mesmo o PSC votasen xuntos", di o dirixente dunha das maiores insitucións galegas da diáspora que se pregunta "se a partir de agora se vai apostar pola concertación privada nos hospitais ou pola sanidade pública". Manuel Carrete, presidente do Centro Galego, cre que o 27S debería tomarse tamén como unha elección "entre dereita e esquerda" Para Suso López, esta "carga plebiscitaria" que se lle dá ás eleccións terá "dobre lectura: en votos e en escanos". E aquí é onde o membro da AGCB ve "un problema" porque "se Junts pel Si opta por tirar cara adiante só coa maioría de escanos, quedas con máis do 50% da poboación non representada neses parlamentarios". "Aí o proceso de normalidade e de debate si que podería ter un punto de fricción", di. Porque iso é o que relatan todos eles: normalidade. Moito máis da que se pode pensar desde fóra. Así o asegura o presidente do FCGB, que cre que a situación non é a que a maioría da xente albisca desde fóra e considera que "a razón fundamental está nos medios de comunicación". "O control dos medios por parte dos grandes capitais e da oligarquía, especialmente nas televisións públicas e privadas, impide que se teña unha información transparente", aclara quen cre que tamén aló os medios están "dominados polos poderes constituídos". "O rebumbio mediático" "O rebumbio mediático duns e doutros agocha e embaza as tres grandes cuestións que ao meu ver están en causa: en primeiro lugar, a necesidade de superar o actual status quo emanado da Constitución de 1978. Status baseado no dogma da Nación única española, na hexemonía do PP-PSOE como partidos turnantes no poder durante esta longa segunda Restauración monárquica, e na perpetuación dos privilexios dunha oligarquía corrupta na que se inclúe o pujolismo de Catalunya, factores que botan por terra o actual modelo descentralizador do Estado das Autonomías", di Fernández. Camilo Fernández fala das tres grandes cuestións que explican o proceso: a necesidade de superar o status actual, a vella arela do nacionalismo e a frustración polo Estatut "En segundo lugar", insiste, está "a vella arela do nacionalismo catalán de centro-dereita e de esquerdas, con fondas raíces históricas e que conta arestora cun amplo apoio social, de despregar un marco xurídico-político propio baseado na soberanía da nación catalá como suxeito de pleno dereito". Tamén inclúe como causas da actual situación "o crecente malestar do cidadán emprenyat, como aqui se di, pola frustración da reforma do Estatut, pola negativa do Estado a pactar coa Generalitat un rexime fiscal máis equitativo e as agudas retalladas dos servizos públicos sufridas no último lustro". Ademais da situación política, estes representantes do asociacionismo galego rexeitan ese enfrontamento civil que se fai ver desde algúns puntos. "Desde fóra non se está vendo como se está a vivir desde dentro de Catalunya", di Suso López, que lembra que "os independentistas e os que non o son camiñan polo mesmo lado, non uns nunha beirarrúa e outros noutra". "Non hai tal confrontación social nin a houbo nunca; o panorama xeral é de normalidade, dunha cita electoral importante, pero que chega despois de moitos procesos extraordinarios, como cada 11S nos últimos anos", conta. "Ao final, a extraordinariedade normalízase, aínda que é evidente que estes comicios marcarán un punto de inflexión", di. "Non hai tal confrontación social nin a houbo nunca; o panorama xeral é de normalidade Ademais, e en canto a ese teórico enfrontamento da cidadanía, Camilo Fernández lembra que "nas democracias dos países avanzados hai debates e choques de opinión e intereses, así como certas tensións": "É algo inherente pero non problemático; o que é propio das non democracias é a inexistencia de opinión e debate público", continúa tras asegurar que a actitude "de civismo impoluta" é o que destaca. "Ese é o grande alicerce das democracias avanzadas e se cadra noutras partes hai menos madurez política, menos partidos propios e menos debate". "Iso é o que reviste de carácter excepcional as eleccións do 27S. Para moitos cidadáns, máis que unhas eleccións autonómicas ao Parlamento de Catalunya, son un plebiscito de autodeterminación, se non de iure si de facto. Eleccións das que os prognósticos apuntan que poderían lexitimar -e isto é o que fai tremer todas as esferas do poder instituído, dende a gran patronal ata Filipe VI-Obama- maiorías parlamentarias a prol do proceso constituínte dun novo Estado catalán", insiste o dirixente do FGCB, que cre que este resultado sería "un sismo que obrigaría a desfacer vellas costuras socioeconómicas e refacer marcos xurídicos, estratéxicos para a existencia do Estado español en si e na UE". En canto á campaña, Suso López recoñece que está centrada na independencia pero lembra que Catalunya "segue vivindo cunha normalidade abraiante os mesmos problemas sociais de recortes ou desafiuzamentos". "Todo iso segue latente e hai manifestacións cada pouco", destaca quen cre que advertencias como as da saída da UE non influirán moito nos electores. "Se algo amosou este país foi unha madurez política importante; é unha sociedade que está a levar a cabo a maior mobilización democrática de Europa desde hai varios anos", engade. "Precísanse certezas e todo sería máis doado se houbese unha proposta económica e social clara" Para Manuel Carrete é precisamente ese tema social e económico o que bota en falta na campaña. "Se van tirar cara á independencia, o proceso habería que facelo con tempo, con calma e cun plantexamento económico de país e unhas bases, pero seguimos sen saber moitas cousas do futuro", di quen cre que "coa ilusión a xente non come e ao hospital has ter que ir igual". "Precísanse certezas e todo sería máis doado se houbese unha proposta económica e social clara", advirte. Os prognósticos para o 27S Respecto do resultado do 27S, Camilo Fernández cre que as urnas "van reflectir unha maioría crítica importante, un avance da democracia e da conciencia nacional catalá", aínda que non se advirte a augurar porcetanxes. O que si cre é que "unha porcentaxe ampla estará a prol desa autoorganización política". Así, cre que o vindeiro luns "porase en marcha un proceso complexo pero interesante para a creación dun Estado catalán" que, no futuro, "será configurado de maneira independente, confederal ou federal de novo formato". "O que non se volverá é á autonomía como tal, iso desde logo", engade quen considera que o problema territorial en España "arrástrase desde hai 150 anos" ao non terse recoñecido "a plurinacionalidade lingüística, social e económica" do Estado. "O centralismo e o nacionalismo español simplifícano todo", remata. Fernández aposta pola posta en marcha do proceso para a creación dun Estado, que será "independente, confederal ou federal de novo formato" Para Fernández, tras dese "aparente choque dos nacionalismos (catalán e español), de feito un David enfrontado a un Goliat, conviría non ignorar o rexurdimento dun vello drama ou trauma histórico-social que aboura o Reino de España na idade contemporánea: o da negación das Hespañas como mosaico rico e complexo de pobos, nacións e cidadáns libres que a integran". "Suxeitos que esixen fundar a convivencia non na negación imperialista nin na imposición de hexemonías oligárquicas. Senón no pleno recoñecemento equitativo das identidades diferenciais de cada parte. Debidamente reorganizadas como realidades cooperativas e non subalternas como ata agora", indica. Manuel Carrete, pola súa banda, arrisca máis e cre que o feito de que ERC se incluíse na lista de Junts pel Si xunto a CDC provocará un aumento importante de votos cara á CUP. "Eles son a esencia do independentismo de esquerdas e cunha clara mensaxe económica e social que en Esquerra quedou difuminada agora", di quen cre que tanto esa CUP como Unió poden ser as sorpresas e poden quitarlle votos á lista de Mas, Romeva e Junqueras. Ademais, considera que nin Podemos nin Ciudadanos cumprirán as expectativas e que o PP amortiguará a súa caída mentres o PSC pode levar un duro golpe. Manuel Carrete cre que a CUP recollerá moreas de votos que antes ían a ERC e aposta por que Unió dará a sorpresa Para Suso López, as enquisas "se algo demostran é que erran", pero no entanto cre que Junts pel Si será a lista maioritaria e que a clave estará en "ver que pasa co voto oculto do PP". Sexa como for, este galego asegura que a ACGB "ten claro que a ha de ser o pobo catalán o que decida o seu futuro" e nese futuro, segundo aclaro, os galegos residentes a contará como calquera. "Non sobramos, somos parte activa deste proceso e como tal o estamos facer, con normalidade", di. "O proceso debería ser visto pola cidadanía de España e de Galicia como unha oportunidade histórica" O presidente do FGCB, Camilo Fernández, cre ademais que o denominado problema catalán "debería ser visto pola cidadanía de España -e de Galicia- sen prexuízos atávicos ou frontistas". "Ou sexa, non só como un desafío ao Estado descentralizado, rexeitado por caduco, deforme e inxusto, senón como unha oportunidade histórica. A de repensar e aprofundar a democracia, a liberdade cívica, a xustiza social e o progreso material e cultural de todos. E para pactarmos un novo ordenamento xurídico-político e socioeconómico sobre a realidade plurinacional, plurilingüística e intercultural das Hespañas", reflexiona. Manuel Carrete, pola súa banda, cre moi "complicado" que o proceso independentista siga cara adiante polos atrancos que pode atopar na Unión Europea e no veto dos Estados e insiste na incerteza, sobre todo económico, que provocaría. Defende, iso si, "que se lle pregunte á xente a través dunha consulta democrática", pero aclara que "para chegar a iso, tería que haber políticos responsables e non os hai". "Aquí seguimos co problema do 3%, que se está a cubrir cunha bandeira... E iso non significa que eu defenda os de Madrid nin os de aquí, porque son igual de crítico con todos", remata.


Summary: Persoal das empresas que traballan no corazón da multinacional con sede en Arteixo denuncian que nestes meses de emerxencia perderon dereitos laborais. Aseguran que Inditex "mandou aforrar" para recuperar as perdas ocasionadas por non abrir un ERTE no propio grupo. Comezan a pensar nunha folga.

O persoal das empresas de seguridade, hostalaría dos comedores, mantemento ou loxística que traballan para o xigante téxtil propiedade de Amancio Ortega, Inditex, comezan a pensar que están a pagar os números vermellos da multinacional nesta pandemia. As tres máis importantes son VJMantemento, Grupo Norte e Servilimpsa Samsic. Todas pasaron, ou aínda están, por expedientes de regulación temporal de emprego (ERTE) forzoso, a diferenza do que aconteceu co persoal que pertence a Inditex. Ningunha destas empresas auxiliares complementou as prestacións que recibiron as súas traballadoras e traballadores, nin en vacacións nin en salarios, e agora continúan coas mudanzas que iniciaron meses atrás e, malia as protestas, manteñen un sistema ideado para a emerxencia sanitaria. De traballar por horas a mudar horarios Unha das máis importantes polo traballo que realizan é VJMantemento. Como indica o seu nome, é a responsábel de manter en condicións todas as máquinas de Inditex para producir e repartir as prendas de Zara no almacén de Arteixo. A empresa decidiu facer un ERTE a tempo parcial, flexíbel, e o persoal traballa días soltos ou por horas. Definen a súa situación como "estar traballando para unha ETT". Outra das empresas, o Grupo Norte, está nas mesmas. Dúas persoas por quenda para cubrir almacén e oficinas centrais de Inditex. Son as que teñen baixo control a temperatura e o sistema informático das instalacións. A outra das auxiliares, Servilimpsa Samsic, encárgase da limpeza e é a empresa con máis traballadoras e traballadores. Neste caso incorporaron a maior parte do seu cadro de persoal por ter que encargarse da hixiene, unha das prioridades normativas para a volta ao traballo en todo o complexo téxtil da multinacional. Quendas con pouco persoal e problemas serios de mantemento O persoal de VJMantemento é consciente de que o seu traballo é esencial para o bo funcionamento de todo o complexo central de Inditex en Arteixo. Por este motivo non tiveron un ERTE como outras empresas. "Seguimos traballando por horas efectivas de traballo e menos xente", explica a Nós Diario Sergio Escarís, delegado sindical da CIG. Os seus ingresos actuais veñen do SEPE (55%) e da empresa (45%). "Conxeláronos as vacacións", sinala. No traballo que antes realizaban dez persoas por quenda agora mesmo están tres. A empresa segue ser querer levantarlles o ERTE malia tentar falar varias veces co seu departamento de recursos humanos. "As máquinas teñen que ter un mantemento constante e preventivo e non se fai", asegura. Con este método di que quedan pezas para reparar e que "cando se reinicie todo haberá problemas moi serios". Desmantelando dereitos "O problema grave é que saimos da pandemia desmantelados de dereitos", asegura dunha maneira gráfica Roberto Pérez da CIG en Zara Loxística, "cargáronse os horarios de conciliación e agora tentarán defender que poden facer o mesmo traballo con menos xente", engade. Entre as tres empresas suman ao redor de 250 postos. No caso do persoal de limpeza recuperaron o emprego polas actuais circunstancias mais coa novidade dunha mudanza importante de horas e a imposibilidade de conciliar. "O motivo real é que non queren facer contratación temporal", explica Pérez, "está situación actual só ten unha explicación como medida de aforro que vén directamente de Inditex", di. Por estes motivos, e malia que as circunstancias son diferentes en cada unha destas auxiliares, comezan a pensar que se non hai novidades terán que comezar as mobilizacións e non descartan unha folga. "O ERTE que non se asinou nas tendas do Grupo Inditex e no almacén estámolo pagando nós agora con este tipo de medidas", sentencia Pérez en declaracións a Nós Diario.


Summary: Beatriz Figueroa entregou no Ministerio de Sanidade case 600 mil sinaturas en demanda dunha maior protección social para os e as doentes, que en moitos casos non poden traballar e, a maiores, deben pagar o 40% das súas medicinas. Este sábado celébrase o Día Mundial conta o Cancro Unha ducia de moléculas contra o cancro "Estarmos na vangarda da biopsia líquida permitirá á cidadanía acceder aos seus avances"

Este sábado 4 de febreiro celébrase, coma todos os anos, o Día Mundial do Cancro, que nesta ocasión emprega como lema Nós podemos. Eu podo. Coincidindo con esta data, este xoves tres activistas en defensa dos dereitos das persoas que sofren esta enfermidade entregaron no Ministerio de Sanidade un total de dous millóns de sinaturas recollidas en tres campañas públicas. A ministra de Sanidade, Dolors Montserrat, rexeitou recibir estas persoas, alegando que nese momento tiña que asistir xunto á raíña Letizia á inauguración do VI Foro Contra o Cancro, organizado pola AECC. "Non ten sentido que se estea apoiando institucionalmente a loita contra esta enfermidade e que non se teñan 15 minutos para escoitar que os homes e as mulleres, unha vez diagnosticado este cancro, son despedidos e despedidas" Unha destas activistas foi a viguesa Beatriz Figueroa, que leva anos en loita por unha protección social eficaz para os e as doentes, converténdose nun dos símbolos desta batalla a nivel estatal. Figueroa denuncia que "é contraditorio que a ministra vaia a un acto contra o cancro e, ao mesmo tempo, non teña tempo para recibir as peticións asinadas por máis de dous millóns de españois". "Non ten ningún sentido que se estea apoiando de maneira oficial e institucionalmente a loita contra esta enfermidade e que non se teñan 15 minutos para escoitar que os homes e as mulleres unha vez diagnosticado este cancro son despedidos e despedidas e que se nos quita o pan de debaixo do brazo, independentemente dos anos que teñas cotizados", di. "Aos novos con enfermidades crónicas ou tratamentos longos, aos que non se nos recoñece a incapacidade permanente mentres nos recuperamos, esta lei fainos pagar o 40% dos nosos medicamentos" Figueroa, que aproveitou para reunirse cun responsable da área de Sanidade e Política Social da Oficina da Defensora del Pueblo, levou a súa iniciativa (apoiada por case 600.000 persoas), na que pide que a lei protexa os enfermos e enfermas de cancro, que na actualidade teñen que pagar o 40% das medicinas que necesitan cando, en moitas ocasións, a súa propia doenza ou os propios tratamentos non lles permiten traballar. "Os tratamentos longos non son só cousa dos pensionistas. Aos novos con enfermidades crónicas ou tratamentos longos (enfermos oncolóxicos e outras patoloxías graves), aos que non se nos recoñece a incapacidade permanente mentres nos recuperamos, esta lei fainos pagar o 40% dos nosos medicamentos", denuncia. A iniciativa, que foi rexeitada pola maioría absoluta do PP no Congreso, demanda igualmente a concesión dunha prestación económica suficiente durante o tempo no que os e as doentes están en tratamento e non poidan ir traballar e o recoñecemento de incapacidade permanente para enfermos e enfermas de cancro nos casos que sexa necesario. Canda a Figueroa, tamén achegaron outro millón de medio de sinaturas Inocencio Alarcón e Sebastián Martín, con senllas propostas para que na declaración se inclúa un recadro para que se destinen máis fondos á investigación contra o cancro e para financiar unha investigación específica desenvolvida pola Universidade de Granada. A dobre batalla conta o cancro Figueroa denuncia que "o que non nos quita a enfermidade, quítanolo a administración" "Non queren escoitar que se necesita protección social, investigación e financiamento. Aí están as cifras de cantos millóns de persoas sufrirán cancro nos vindeiros anos", advirte. Figueroa denuncia que "o que non nos quita a enfermidade, quítanolo a administración". No seu caso concreto, esta xornalista pasou por épocas nas que tivo que facer fronte a todos estes gastos cobrando unha axuda de 426 euros, pois non podía desenvolver a súa profesión. Na actualidade, aínda que (non sen moitas dificultades) si lle foi recoñecida a incapacidade permanente, esta só lle supón uns ingresos mensuais de 550 euros e segue tendo moitas dificultades para traballar de xeito normal. "Eles saben o que é librar unha dobre batalla contra a enfermidade? Despois sempre se repite a importancia de que o enfermo oncolóxico se libere do estrés. Pero coa ansiedade vital que sufrimos, somos as primeiras candidatas a recaer na enfermidade. É todo pura retórica", di, salientando que cando ela pasou polo tratamento contra o cancro "o efecto da quimio non era nada comparado co recibo mensual da hipoteca". "O cancro estragoume a vida. Non hai que lanzar unha mensaxe de desánimo, por suposto, hai que loitar contra o cancro. Pero que me dean as armas para facelo" Beatriz Figueroa critica a este respecto as conmemoracións rituais que dominan no Día Mundial contra o Cancro: "Non serei eu quen me opoña aos lazos rosa, o problema é que o Estado é incapaz neste momento de ofrecernos unha protección suficiente. E eses lazos rosas o único que fan é dulcificar o cancro". "Abócannos á tiranía do pensamento positivo ao redor do cancro. E o cancro non é nada positivo. Eu non vou dicir que o cancro foi unha oportunidade e que me permitiu cambiar de vida. O cancro estragoume a vida. Non é unha oportunidade, é unha merda. Non hai que lanzar unha mensaxe de desánimo, por suposto, hai que loitar contra o cancro. Pero que me dean as armas para facelo", di. "Como vou traballar se no último ano puiden saír 70 días da casa, se no último mes tiven 14 citas médicas, se tentei facer un curso e faltei ao 70% das clases? Quen me vai contratar a min?", di. E destaca: "Eu son a primeira que me quero poñer ben. Por iso me sometín a unha quinta intervención. Gustaríame volver traballar, pero tiven que rexeitar un emprego e algunhas colaboracións en prensa. E rexeiteinas por responsabilidade, porque sei que non podo cumprir coas obrigas destes traballos". "Ás veces coincide que tes un baixón, e xusto nese momento recibes moitas mensaxes e chamadas de persoas que che din que coa túa loita lles están dando a forza para seguir adiante" Malia a todo, maniféstase esperanzada por varias razóns, comezando polo feito de que o Partido Popular non conta con maioría absoluta no Congreso. "Ás veces coincide que tes un baixón, e xusto nese momento recibes moitas mensaxes e chamadas de persoas que che din que coa túa loita lles están dando a forza para seguir adiante. É emocionante, e é unha das cousas que fai pague a pena seguir loitando. Pero o día a día é moi duro, o meu e o de moitas persoas. A min simplemente me tocou poñer o rostro", conclúe. Vídeo: Catro supervivintes Beatriz Rouco: "Durante 6 meses estiven a someterme ao tratamento e as inspeccións por parte da Seguridade Social foron continuas; cada 15 días citábanme, críanse que estaba a inventar ou finxindo semellante enfermidade" Esta semana, ademais, Chapela (Redondela) foi escenario da gravación dun vídeo protagonizado por catro mulleres que loitaron e seguen a loitar contra o cancro. Pero que, ademais de pelexar contra a enfermidade, deben levar a cabo unha segunda loita, pola súa propia supervivencia económica, superando grandes obstáculos. Unha delas é a propia Beatriz Figueroa, mais no vídeo tamén aparece Beatriz Rouco Martínez (Baiona), diagnosticada de leucemia promielocítica en 2013 con 46 anos, que explica que "durante 6 meses estiven a someterme ao tratamento e as inspeccións por parte da Seguridade Social foron continuas; cada 15 días citábanme, críanse que estaba a inventar ou finxindo semellante enfermidade. Os efectos da medicación de mantemento me incapacítanme por vómitos, mareos, cansazo extremo, dor nas articulacións. O INSS denégame a baixa e máis tarde unha prestación por 'non alcanzar as lesións o grao de incapacidade'. Presentei reclamación ante o xulgado, pero mentres tanto debo incorporarme ao meu traballo". Mercedes Valverde: "Empezas a quimioterapia, e aí decátaste de que tes que deixar de traballar, non porque queiras senón porque as forzas non che deixan" Tamén Mercedes Valverde (A Coruña), diagnosticada de cancro de mama en 2009 con 40 anos, que relata que "empezas a quimioterapia, e aí decátaste de que tes que deixar de traballar, non porque queiras senón porque as forzas non che deixan. Un traballo como empresaria autónoma que dependía de min e que creara con tanta ilusión e esforzo. Cando finalizo o tratamento, despois de dous anos, o meu traballo esfumárase. Atópome sen emprego, sen condición física para realizar calquera outro e sen unha prestación recoñecida para seguir vivindo". Magdalena Martínez: "A señora inspectora do INSS que me deu a alta debe crer que as ameixas chegan soas ao seu prato. Para que ela saboree unha rica ameixa, unha mariscadora traballa moi duro" E, finalmente, Magdalena Martínez (Pontevedra), unha mariscadora diagnosticada de cancro de mama en setembro do 2015 con 56 anos, que conta que "a señora inspectora do INSS que me deu a alta debe crer que as ameixas chegan soas ao seu prato. Para que ela saboree unha rica ameixa sen o máis mínimo esforzo, unha mariscadora traballa moi duro. O meu traballo depende das mareas, meter o meu corpo até os xeonllos na auga fría, sexa verán ou inverno, chova ou quente o sol e cravar unha gancha, que pesa máis de 15 quilos, na area para extraer a prezada ameixa durante 8 horas ao día. Como son autónoma, o día que non podo ir non cobro. E estando enferma co diñeiro que cobraba pola baixa teño que seguir pagando o recibo de autónomos. E o que me quedan son 600 euros despois de 50 anos de traballo".


Summary: Ofrece prazas para a Educación Infantil en Compostela, A Coruña, Lugo, Trasancos e Vigo e para Primaria na capital do país e en Trasancos.

Este mes de marzo principia o proceso de pre matrícula nas escolas de ensino galego Semente, segundo vén de informar a entidade a través dun comunicado. Durante a última década, salienta, "vén promovendo un ensino autocentrado e inmersivo en lingua galega" e ten prazas dispoñíbeis para o alumnado de entre 2 e 6 anos de idade en todos os seus centros —Compostela, A Coruña, Lugo, Trasancos e Vigo—. Aliás, nas escolas de Compostela e Trasancos ofrécese tamén o ciclo de Educación Primaria, para a rapazada de 6 a 12 anos, coa certificación da New England Association of Schools and Colleges. Semente, escolas en comuñón coa lingua e co barrio Desde Semente subliñan o "impulso dun modelo plurilingüe aditivo, que incorpora o estudo e posta en valor doutras linguas e culturas minorizadas no ámbito estatal e mundial, como o euskera ou o chool, unha das linguas do pobo zapatista". A entidade, aliás, foi galardoada na segunda edición dos Prémios Mil Primaveras ao "mellor proxecto de fomento do galego na infancia e a mocidade". Semente, Dígocho Eu ou Galeguiza-T, entre os proxectos recoñecidos nos II Premios Mil Primaveras Malia non contar aínda cunha escola propia en Ourense, Semente indica que nesta cidade "un grupo promotor formado por familias, educadoras e activistas" está a dar forma a "un oasis para o idioma propio, nunha cidade onde 72% das escolas infantís ofrecen un ensino maioritariamente en lingua castelá". "A soberanía educativa debe ser construída nun duplo movemento: a reorientación da Escola Pública Galega, nas coordenadas da lexislación internacional en materia de protección dos dereitos lingüísticos, culturais e educativos dos pobos e, alén disto, no envolvemento da sociedade na consolidación do espallamento da escola popular no conxunto do territorio, nomeadamente naqueles lugares onde sofre un maior asedio", conclúen.