Summary: A Policía investiga as circunstancias da liorta na que este domingo mataron un coruñés de 43 anos. Os axentes antidisturbios non estaban despregados á hora do inicio da pelexa, tres horas antes dun partido que non fora cualificado como de alto risco. "Case nos matan", di un afeccionado na TVG.

"Non teñen nada que ver co fútbol". Poucas horas despois da agresión que este domingo lle provocou a morte a un coruñés que viaxara para asistir ao partido entre o Deportivo da Coruña e o Atlético de Madrid ambos clubes e a Liga de Fútbol Profesional esforzáronse en desentenderse do presunto asasinato. Así, o presidente do Atlético, Enrique Cerezo, dá en argumentar que os feitos sucederon "moi lonxe" do estadio Vicente Calderón -aconteceu a apenas 600 metros, segundo fontes presenciais- e resume o sucedido en que "grupos radicais quedan, atópanse e prodúcense estas consecuencias". "Non temos nada que ver cos feitos", subliña o empresario, nun contexto no que tamén o Deportivo e a propia Liga marcan distancias. "Non eran entradas vendidas por nós. Riazor Blues é un grupo tranquilo en xeral, di Tino Fernández. Segundo foi transcendendo ao longo da xornada a Policía Nacional detivo xa 24 persoas presuntamente relacionadas coa pelexa, iniciada ao redor das 9 desta mañá, ao chegaren a Madrid os autobuses con afeccionados procedentes de Galicia. Segundo admiten fontes policiais consultadas por eldiario.es á hora do inicio dos incidentes non estaban despregadas na zona as unidades antidisturbios, que constitúen o groso dos efectivos que adoitan actuar neste tipo de eventos. Segundo esas fontes os axentes da UIP non foran alertados pola Brigada Provincial de Información de que houbese algún tipo de risco antes do encontro. Mentres aos detidos se lles acusa de presuntos delitos de rifa tumultuaria e, en dous casos, de atentado, resistencia e desobediencia, a investigación tenta esclarecer o sucedido e concretar responsabilidades. Un dos puntos esenciais a aclarar é o xeito en que comezou a liorta. Así, mentres que ao longo do día se veu falando de que a pelexa fora o resultado dunha convocatoria previa, algúns dos siareiros que viaxaron ata Madrid aseguran, ao seren consultados por Praza, que iso non sucedeu así, senón que foron atacados ao chegar. "Eses asasinos case nos matan", di un siareiro coruñés desprazado a Madrid Na mesma liña, outro dos afeccionados desprazados, testemuña dos feitos, declarou á TVG que "aos cinco minutos de baixar apareceron 200, arrancáronnos ao chegar". "Non foi unha liorta, foi unha emboscada", "eses asasinos case nos matan", sinalou a través de mensaxes -a Policía impediulle, nese momento, falar por teléfono-, nas que tamén afirmou que os membros do Frente Atlético, de tendencia neonazi, levaban "puñais", "barras de ferro" ou "coitelos". "A Policía tardou moito e os que caían polo camiño, pateábanos". "Se non corremos, matan a máis dun", lamenta, ademais de testemuñar que "ao que está grave, aínda por riba, tirárono ao río". O coruñés asasinado foi guindado ao río, de onde o rescataron os servizos sanitarios As propias autoridades sanitarias madrileñas confirman que o falecido, integrante dos Riazor Blues, foi rescatado do río Manzanares pola Unidade de Mergullo do Concello de Madrid. Nunha ambulancia os servizos de emerxencia comprobaron que presentaba un forte traumatismo, ademais dunha hipotermia, e que estaba en parada cardiorespiratoria. Tras varios minutos realizándolle manobras de renimación lograron sacalo da parada e trasladárono ao Hospital Clínico San Carlos, onde finalmente faleceu. A Liga manteń que non puido suspender o encontro Neste contexto, a LFP responde tamén ás críticas que lle veñen chegando polo feito de non ter suspendido o encontro. "A LFP foi firme na súa intención de suspender o encontro sen que fose posible", asegura nun comunicado, no que atribué esta circunstancia a que lle foi imposible contactar con ningún representante da Federación Española de Fútbol, rganismo que ten a competencia para tomar este tipo de decisións, alega. O presidente da Liga asegura que non puido suspender o encontro e xustifica non gardar un minuto de silencio porque "non é un afeccionado normal" Ademais, en declaracións á Cadena COPE o presidente da Liga, Javier Tebas, xustificou que non se decidise gardar un minuto de silencio nos partidos da tarde -nalgúns deles, caso por exemplo do Lugo-Tenerife, si que se fixo- porque o falecido "non é un afeccionado normal", senón "un afeccionado que veu encontarse nunha pelexa". Mentres a propia Policía advirte de que a investigación sobre o xeito en que sucederon os feitos segue aberta Tebas reduce o asasinato a "dous grupos de delincuentes que quedan para pegarse" e "dende a Liga crese que por ese feito non se debe gardar un minuto de islenico". "Hai clubes máis permisivos que outros" e "o debate é como hai xente que viaxa a sacudirse e provoca a morte dunha persoa, estas persoas non poden estar no fútbol", engade. O Frente Atlético, de tendencia neonazi, estivo implicado no asasinato dun siareiro da Real Sociedad en 1998 Mentres, dende o Atlético de Madrid un dos seus directivos, Miguel Ángel Gil, desvincula o conxunto do Frente Atlético das agresións. "Teño amigos con fillos no fondo sur -onde se ubica ese grupo- e son xente supersana, non se pode xeralizar. O Atlético, así e todo, acumula un longo historial de pasividade ante actos violentos protagonizados por este grupo, que en 1998 xa estivo implicado no asasinato de Aitor Zabaleta, un seguidor da Real Sociedade de 28 anos por cuxa morte foi condenado un membro de Frente Atlético a 17 anos de prisión. Condena da Xunta e do Concello da Coruña Ao longo da xornada dende Galicia sucedéronse as mostras de condena e condolencia pola morte do siareiro coruñés. Así, a través dun comunicado o presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijóo, condenou "toda manifestación de violencia tras os graves sucesos" de Madrid e traslada "o pésame de todo o Goberno autonómico" e o seu "apoio aos familiares e amigos do falecido". Pola banda do Concello da Coruña o seu alcalde, Carlos Negreira, expresa a súa "repulsa" pola "salvaxe agresión" e reclama que se "esclareza o acontecido", ademais de instar os clubes a que "afasten" os "delincuentes" do deporte. Dende o BNG coruñés tamén se condena o "lamentábel asasinato". Os nacionalistas pregúntanse, asemade, por que o partido non foi considerado de alto risco e lamentan que, ao contrario do que acontece noutro tipo de situacións, a reacción policial fose "morna". Dende o PSOE anunciouse, a última hora deste domingo, que reclamarán a comparecencia do ministro do Interior no Congreso dos Deputados para dar conta do operativo de seguridade e esclarecer posibles responsabilidades. Seis encarapuchados agreden siareiros do Atlético de Madrid na Coruña


Summary: Profesionais e usuarias da sanidade pública manifestáronse pola rúas de Vigo convocadas pola xunta de persoal da área sanitaria. Como representantes das traballadoras e traballadores tanto dos servizos de Atención Primaria como de Atención Hospitalaria, avogan por retomar as mobilizacións e recuperar a confianza da cidadanía no nivel básico da asistencia sanitaria. A Atención Primaria está no centro do sistema, urxe un cambio de modelo e debe ir máis aló das demandas expresas das pacientes. É o principal garante dos principios de equidade e accesibilidade á sanidade pública.

Máis profesionais e máis medios nos centros de saúde e nos Puntos de Atención continuada (PAC). A demanda da xunta de persoal da área sanitaria de Vigo foi explícita na noitiña desta quinta feira nas rúas de Vigo. Profesionais da sanidade pública retomaron as mobilizacións para exixir un novo modelo de Atención Primaria, acorde coas necesidades reais e as reivindicacións da cidadanía, chamada tamén a se manifestar e a "defender" un servizo esencial. "O que pasa na Atención Primaria repercute en toda a sanidade pública", afirma a Nós Diario Manuel González Moreira, voceiro da CIG-Saúde en Vigo e membro da xunta de persoal. Se afunden a Atención Primaria, afunden a calidade do traballo das profesionais e afunden a calidade dos servizos que se lle presta á cidadanía "Estase intentando culpar as traballadoras da Atención Primaria das dificultades de acceso aos centros de saúde, pero as profesionais non somos responsábeis. Somos vítimas igual que a cidadanía. Entendemos o seu enfado cando tardan 15 en darlles unha cita telefónica e outros 15 máis se ten que ser presencial". Pero a situación de incerteza que se xera nese escenario tamén afecta ao persoal dos centros, advirte, "xa que implica unhas dificultades de xestión" para as que reclaman solucións distintas das que se veñen dando. "Estamos no mesmo barco. Porque se afunden a Atención Primaria, afunden a calidade do traballo das profesionais e afunden a calidade dos servizos que se lle presta á cidadanía". Listas de espera A "batalla por recuperar a Atención Primaria" na área de Vigo comezou moito antes da pandemia, pero a Covid puxo de manifesto un déficit evidente de persoal e de recursos que veu comprometer aínda máis unha resposta "razoábel" ás demandas da poboación. A vivencia máis común para o conxunto das doentes que neste tempo procuraron unha resposta áxil por parte da súa médica foi a dificultade de acceso á Atención Primaria, vía telefónica ou presencial. "As listas de espera están aí. A demora media rolda as dúas semanas. E non abonda con dicir que vai haber consultas presenciais se non hai ocos nas axendas para meter eses pacientes nin hai profesionais para dar resposta a esas axendas que se van xerando". As grandes declaracións non modifican a realidade, recalca Manuel González Moreira. "Dicir que xa se pode acudir ao centro de saúde non cambia nada se non pos os medios necesarios; o único que fai é incrementar o nivel de ansiedade da cidadanía porque intenta pedir unha cita e o persoal administrativo dos centros non teñen onde cadralos". A mediados de setembro o Sergas abriu de novo a posibilidade de pedir cita presencial cos médicos e médicas de familia sen necesidade de pasar polo seu propio filtro, vía telefónica. Mais a normalidade pretendida pola Xunta, que malia todo non prevé recuperar unha presencialidade superior a 60%, non é tal, denuncia a xunta de persoal da área sanitaria de Vigo. "O que observamos é maior frustración entre as usuarias e impotencia por parte das profesionais, que non poden organizar dignamente as consultas". Sobrecarga O persoal sanitario advirte que por moito que se fagan axendas de 60 ou 70 pacientes, coas listas de agarda actuais e a sobrecarga asistencial acumulada, atender as doentes como esperan ser atendidas é inviábel. Tamén porque a Atención Primaria ten que dar resposta inmediata a moitas situacións que non están previstas nas axendas, que gañan prioridade e ocupan o tempo das profesionais. Necesitamos unha estrutura de Atención Primaria que planifique as necesidades dos centros, as necesidades do persoal e xestione os recursos económicos A sobrecarga que levan tanto tempo sinalando como principal inimiga dunha atención de calidade ten que ver co tempo de consulta mais co número de profesionais dispoñíbeis para levalas a cabo. "Cada consulta require o seu tempo e cada paciente necesita unha contorna relaxada para explicar que lle pasa". E iso, di González Moreira, exixe profesionais suficientes para repartir as citas con garantías asistenciais. "Pero o que estamos facendo é o contrario, encaixando toda a demanda nun número moi limitado de profesionais, que atenden moito máis do que sería natural". A proba máis próxima, o estío de 2021. "Foi o peor verán da historia. Con picos de máis de 4.000 pacientes Covid en seguimento desde a Atención Primaria, con moitas compañeiras de vacacións e de baixa e sen substitucións nin reforzos suficientes". Así, desde a área sanitaria de Vigo urxen recursos humanos, pero tamén "organización". "Necesitamos unha estrutura de Atención Primaria que planifique as necesidades dos centros, as necesidades do persoal e xestione os recursos económicos propios da Atención Primaria". Porque o que está pasando nos últimos anos, incide o voceiro da CIG-Saúde, é que a estrutura hospitalaria "consome todos os recursos". Modelo e atención integral Coa quinta vaga da Covid superada e unha situación epidemiolóxica favorábel, doentes e persoal sanitario reivindicaron nas rúas solucións reais ás solicitudes da cidadanía e das profesionais. "É o momento de retomar a Atención Primaria que queremos". E isto, concordan, require un cambio de modelo capaz de atender non só as demandas expresadas polos pacientes. "Se vén unha persoa porque lle doe o peito, o noso labor pasa por unha valoración integral da súa saúde". Non abonda con pór parches e actuar só sobre os síntomas. "Defendemos un modelo de Atención Primaria que actúe socialmente, capaz de modificar condutas de risco e de favorecer estilos de vida saudábeis". Esta visión global muda as perspectivas de futuro, pero tamén exixe tempo e recursos. Neste sentido, Manuel González Moreira reivindica o traballo de todas as profesionais que participaron no Consello Técnico de Atención Primaria, con propostas que irían nesta liña, pero sen consideración por parte da Xunta. Sanidade porfía no Plan galego de Atención Primaria, que xunto á estratexia "Por unha Atención Primaria vertebradora do Sistema de Saúde", impulsada pola Consellaría ao mesmo tempo que se desenvolvía o Consello Técnico, de costas a el, con expertos contratados a mantenta, constitúe "o marco sobre o que se sosterá o novo modelo a desenvolver neste nivel asistencial", asegurou onte a directora xeral de Planificación e Reforma Sanitaria, Estrella López-Pardo. "É un problema de modelo. Se queremos unha Atención Primaria puramente asistencialista que se dedique a recibir pacientes e derivalos ao hospital, o modelo actual pode valer. Pero non é o modelo que demanda a sociedade, que busca inmediatez e cada vez máis, calidade dos coidados, dos pacientes crónicos e das persoas maiores. Novos perfís Para as persoas manifestantes que se xuntaron en Vigo na noitiña desta quinta feira en defensa da sanidade pública, o cambio de modelo da Atención Primaria é inaprazábel e debe contar necesariamente coas profesionais que integran este nivel asistencial mais con todas as usuarias. Tamén require unha remodelación da áreas administrativas dos centros de saúde, cun "espazo digno" destinado ao persoal de servizos xerais, responsábel da xestión da información, cada vez máis importante. E require que non todo recaia nos e nas médicas de familia. "Hai que desenvolver as potencialidades doutras profesionais que temos na Atención Primaria", advirte o voceiro da CIG-Saúde en Vigo. "Enfermeiras, fisioterapeutas, hixienistas dentais teñen un traballo moito máis importante que facer". E destaca o papel das psicólogas clínicas, máis urxente que nunca ante a avalancha de consultas e problemas que están a observar. "Se a Atención Primaria non está desenvolvida para facer ben o seu traballo, incrementaranse as consultas hospitalarias innecesarias, saturando servizos con funcións propias. O que pasa na primaria repercute en toda a sanidade pública", conclúe.


Summary: Convocada polo colectivo de persoas xubiladas da CIG, "en defensa do sistema público e para reclamar unhas prestacións dignas".

O pacto acadado estes días entre patronal, Goberno español e UXT e CCOO para a reforma das pensións tivo esta quinta feira contestación nas rúas das sete cidades galegas. As protestas, convocadas polo Colectivo de Persoas Xubiladas e Pensionistas da CIG, afirman que ese acordo vai supoñer "un empobrecemento xeneralizado das contías" das pensións. O rexeitamento ao acordo é, indican desde este colectivo, "tanto ás formas como ao fondo", pois "non reforza o sistema público, mantén a ampliación da idade de xubilación e do período de cálculo, así como a supresión na práctica da modalidade de xubilación parcial". Un novo recorte nas pensións das xeracións do coñecido como baby boom O sindicato ten claro que estamos perante a "primeira parte dunha negociación que terá continuidade nos próximos meses, e que anticipa un novo retallamento de dereitos en base ás esixencias da UE para acceder aos fondos de reconstrución Next Generation". Nesta liña, salienta que, aínda que se elimina o denominado factor de sustentabilidade, "antes de rematar 2021 haberá unha nova fórmula (que chaman factor de equidade interxeracional) que busca ter efectos similares, supoñendo un novo recorte nas pensións das xeracións do coñecido como baby boom". Ns protestas tamén se denunciou que con esta nova modificación non se garante o poder adquisitivo das prestacións, "xa que debera fixarse por lei que a pensión mínima sexa igual ao salario mínimo interprofesional, e este debe de ser o 60% do salario medio, de acordo coa Carta Social Europea, revalorizábel co IPC real". En virtude do acordo alcanzado hai uns días, a actualización das pensión contributivas será a partir de agora en función da variación do índice de prezos ao consumo (IPC), polo que xa non haberá limitacións ás subas en situación de déficit, como acontecía co índice de revalorización, que estabelecía un máximo de 0,25%.


Summary: Quedan apenas horas para o inicio da Convención Nacional en Valladolid e Feijóo recoñece que o PP se atopa "como España, na UCI, con respirador e case sen constantes", dixo, en declaracións que recolle Europa Press.

O presidente da Xunta destacou a fortaleza do PP malia se atopar "como España, na UCI, con respirador e case sen constantes". As declaracións foron recollidas esta quinta feira, tan só unhas horas antes do inicio da Convención Nacional do partido en Valladolid e nelas, Feijóo deixa ver a crise interna que está a atravesar o partido presidido por Mariano Rajoy. Feijóo avalou, sen embargo, as políticas de recortes do goberno español para afrontar a crise, ao seu ver, unha situación que deriva da mala xestión do goberno socialista de Zapatero. Segundo sinalou, o PP está a desenvolver unha política que ten como obxectivo principal saír da crise, malia que iso poda ser impopular e custarlle "desgustos, votos e algún goberno". Vox non é problema Para Feijóo non está no horizonte a posibilidade de ruptura dentro do PP nin se atopa nun momento de progresivo esmorecemento á maneira do fin da UCD. "Que todas as rupturas sexan como a de Vox", dixo, despois de afirmar que lle costa entender que exmilitantes como Ortega Lara, fundador do partido, non continúe no PP e destacar que non pode haber goberno se "previamente non hai partido". Propón pacto arredor da lei de Felipe González O presidente da Xunta falou tamén da reforma de lei do aborto de Gallardón, dos conflitos internos que afectan á estabilidade do PP. "Vivimos na Unión Europea, onde 21 países dispoñen dunha lei de prazos", sinalou ao tempo que indicou que, ao seu ver, o PP aceptaría un pacto de lexislatura co PSOE arredor do aborto que se fundamentara na lei aprobada en 1985 por Felipe González. Apuntou que o aborto non é a solución e lembrou a lei de protección da muller preñada que o PP aprobou despois de gañar as eleccións á Xunta.


Summary: A oposición lémbralle ao presidente da Xunta que prometeu prohibir as reformas electorais que non tivesen o apoio de dous terzos do Parlamento. O xefe do Executivo teima no recorte da Cámara nunha bronca sesión de control.

O presidente foxe da Gürtel e vólvese atribuír 10.000 dependentes atendidos durante o bipartito O PP en xeral e o presidente da Xunta en particular defenden dende hai semanas en Galicia dúas reformas electorais que non contan con máis apoio que o do propoio partido conservador: o recorte do Parlamento e a ilegalización dos gobernos locais de coalición. Alberto Núñez Feijóo aposta pola aplicación unilateral de ambas reformas e faino contradicindo o programa electoral co que chegou ao Goberno galego, no que, na liña do que reclamara nos seus tempos de oposición, prometía a prohibición por lei das reformas electorais sen o apoio de, cando menos dous terzos do Parlamento, isto é, sen consenso. Na primeira sesión de control do curso político a oposición pediulle contas por esta mudanza ao presidente, que optou por ignorar o seu propio programa para aferrarse aos defendidos polo PSOE na década pasada e na dos 90. O primeiro en lembrar o que noutrora eran promesas de Feijóo foi o voceiro socialista, José Luis Méndez Romeu que, amosando a correspondente páxina do programa popular de 2009, considerou que o presidente "non cumpre niso igual que non cumpre case nada". "Vostede non é fiable, falta aos seus compromisos" e "ignora as súas promesas" tendendo progresivamente a ser "máis o presidente do seu partido e non o de toda a sociedade". "Quere cambiar a lei electoral de xeito unilateral, como se tivese nostalxia do partido único", reprocha, nun contexto no que "os ultras do PP, os estremistas coma vostede, queren impoñer unha reforma no seu beneficio particular", mesmo pasando por riba das "persoas sensatas" que, nas propias filas conservadoras, "non queren levar a convivencia democrática ao abismo, nin acabar co pluralismo nin afogar as minorías". Feijóo evita o seu programa de 2009 pero apela ao de 2012 para reformar a Lei de Eleccións sen acordo "Cando me lembra os programas electorais me lembra o de 2009; significa, en consecuencia, que está a favor de cumprir os programas electorias" e "o de 2012 sinala que fagamos unha redución dos deputados", retrucou Feijóo. O xefe do Executivo cre que "sería bo que pactemos cumprir os programas electorais", concretamente, o seu de 2012 e tamén os do PSOE "do ano 2000 e do 2004", que "propuñan a elección directa de alcaldes -propuñan facelo, pero coa condición do consenso-". "De que programa electoral me está falando?", agrega, obviando, non obstante, a súa propia promesa. Romeu e Jorquera piden contas polo cambio de postura do presidente, que "falta aos seus compromisos" e non ten "principios" Feijóo pasa por riba da súa promesa pretérita para responderlle ao PSdeG e fai o propio co BNG, que a través de Francisco Jorquera lle lembrou ao presidente non só a súa esixencia de esixir dous terzos do Parlamento para reformar a Lei de Eleccións, senón tamén a súa aposta por incluír esa condición no Estatuto de Autonomía e a súa oposición á modificación que propuxo o bipartito e que "non se levou adiante porque non había consenso". "Chegou a dicir: 'pretendo que a xente teña principios", recorda o nacionalista, quen se pregunta se o líder da dereita "ten principios" ao identificar "rexeneración democŕatica" con "cambiar as regras do xogo á medida dos intereses do PP". Como con Méndez Romeu, Feijóo evitou novamente a súa propia proposta, centrándose en reprochar a "proposta do bipartito de diminuír a representación de Ourense e Lugo", que non chegou a aprobarse, e advertir de que aplicará o recorte do Parlamento, isto é, a reforma da Lei de Eleccións, aínda que non haxa consenso. É "lexítimo", precisamente, porque o recorte estaba no programa "da maioría de 41 escanos". Para Jorquera esta actitude aproxima os "principios" de Feijóo aos de Groucho Marx. Segundo o presidente, o Bloque oponse aos plans do PP porque quere "mudar o resultado das eleccións despois de producilas", xeito en que define os gobernos de coalición nos que os nacionalistas, culminou, exercen de "tonto útil do PSOE", expresión que despois retiraría despois de que Jorquera reclamase que o fixera, porque "senón, direi que Galicia ten de presidente un gilipollas".


Summary: O compositor Hugo Gómez-Chao foi seleccionado para realizar unha residencia artística na Real Academia Española en Roma. Estas residencias, que contan cun enorme prestixio internacional, permitiranlle a Gómez-Chao traballar nun único proxecto durante un ano enteiro até a súa presentación en 2023. O compositor adianta a Nós Diario algunhas das ideas que levará a cabo durante a súa estadía nas residencias. Ademais, Gómez-Chao tamén aborda o festival Resis de música contemporánea, do que é fundador e director.

—Como recibiu a noticia de que fora seleccionado para participar nestas residencias artísticas en Roma?Moi contento e agradecido. Poder participar nas residencias da Real Academia Española en Roma é todo un recoñecemento ao traballo realizado nestes últimos anos e unha oportunidade fantástica para o meu labor como compositor, polo que lle agradezo ao tribunal e ao padroado da Academia por confiar no meu proxecto. Nestas residencias vou poder centrarme nun único proxecto durante un ano e traballar con calma, algo pouco común no mundo no que vivimos, cheo de présas e de encargos. —Que pode adiantar deste novo proxecto?A obra aínda non está composta, pois aínda se estreará en xuño de 2023, mais xa teño algunha idea. Non podo contar demasiado pero a proposta consiste nun proxecto a grande escala no que se traballarán diferentes textos de diferentes autores e en diferentes linguas. Pretendo centrarme na palabra, tanto falada como cantada. Interésame estudar a redacción en cada lingua e tamén a percepción de cada unha delas a través dos textos. Resulta un obxectivo ambicioso e longo pois levará moito tempo afondar nos escritos seleccionados, pero coido que o resultado final da obra será moi interesante. —Ten algún rito ou unha serie de pasos que habitúa seguir nas súas composicións?Esta obra seguirá o camiño que xa desenvolvín en pezas anteriores. Se ben, ao tratarse dun proxecto no que teño tempo para afondar e traballar con calma, os procesos serán diferentes aos de obras anteriores. A duración da obra será maior e poderei dedicar máis tempo a pensar no desenvolvemento do material musical e noutras moitas cuestións como a densidade instrumental, as secuencias harmónicas, os ritmos, etc. Neste proxecto vou poder centrarme en cada son, en cada material, o que resulta moi interesante e fundamental no proceso compositivo. Leva moito tempo deterse a imaxinar sobre o que debe soar e como debe soar. É unha cuestión case dramática. A composición non só consiste en elixir as notas, senón tamén o instrumento, a técnica, o rexistro, a dinámica... É todo un proceso moi longo. Eu podo dedicarlle horas a pensar sobre que quero plasmar no papel. —Ademais de compositor tamén é director do festival Resis de música contemporánea.Despois de cinco anos xa contamos cun público moi fiel que medra en cada edición. Coido que o Resis é un lugar de encontro moi importante na Galiza e resulta unha oportunidade estupenda para presentar grades intérpretes e figuras da composición actual. A música contemporánea está configurada por moitas músicas distintas, depende do compositor, da técnica... Creo que durante moitos anos resultou unha música minoritaria que non formaba parte das programacións institucionais. Con todo, agora vivimos un momento fantástico. Existen persoas compositoras incríbeis na Galiza, e diferentes grupos con estilos distintos. Este ano, as programacións de música contemporánea aumentaron e alégrome moito de que todas as persoas que traballan arredor dela poidan compartir e difundir a súa música. É habitual pensar que a música contemporánea, experimental ou de vangarda é a gran marxinada, mais, pouco a pouco, coido que as institucións se están a decatar de que resulta un elemento moi importante da nosa cultura. A cultura do país mídese en gran medida polos seus artistas, e na Galiza hai moita xente cun gran nivel. Cómpre apoiar este tipo de música.


Summary: O sindicalista falecido é unha das principais figuras da loita obreira no naval galego de finais dos anos 70 e 80.

Na noite desta cuarta feira faleceu en Vigo Emilio Viéitez, máis coñecido como 'Miluco' ou 'Sandokán'. Viéitez converteuse nos anos 70 e 80 nun dos referentes da loita obreira e sindicalista na cidade olívica. Memorial de fracasos económicos 'Sandokán', o alcume polo que era máis coñecido, foi carpinteiro no estaleiro Ascón, e participou activamente nas negociacións e protestas do cadro de persoal para conseguir unhas condicións laborais dignas e conseguir a anulación dos despedimentos. O seu labor sindicalista fíxolle ser protagonista dunha das fotografías máis recoñecidas da historia do sindicalismo galego. No ano 1984, o fotógrafo nado en Vigo Víctor de las Heras retratou o sindicalista falecido ante un axente da policía española, nunha actitude desafiante. Sector naval galego: a historia repítese Porén, a súa actividade a favor da clase obreira galega supúxolle moitos problemas, xa que varios compañeiros sindicalistas que compartiron vivencias con el explicaron que estivo moito tempo sen conseguir traballo polas presións exercidas pola patronal do sector na época. Reaccións ao pasamento Despois de coñecerse o falecemento de Emilio Viéitez, foron varias as reaccións de condolencia e homenaxe ao histórico sindicalista. O Día D para o naval galego O portavoz municipal de Marea de Vigo, Rubén Pérez Correa, definiu 'Sandokán' como "icona da cidade" e "parte do mellor da historia da cidade de Vigo". Pola súa parte, o responsábel local do BNG no Concello de Soutomaior, José Costas, publicou nas súas redes sociais o seguinte: "Déixanos Miluco, un dos grandes e imprescindíbeis da loita obreira do naval galego...que a terra che sexa leve Sandokán!". Nen dique flotante nen blindaxe dos floteis O sindicalismo galego sae á rúa para reivindicar a "plena vixencia" das loitas obreiras de 1972 O propio fotógrafo Víctor de las Heras tamén quixo ter unhas palabras de agarimo cara ao sindicalista. "Grazas por agasallarme esta foto. Grazas, moitísimas grazas", publicou na súa conta de Facebook.


Summary: O deputado nacionalista Luís Bará critica a "resistencia dun goberno do PP a retirar un símbolo franquista do espazo público".

A petición da voceiro do BNG en Pontecesures, Cecilia Tarela, de que, en cumprimento da lei 52/2007 (coñecida como lei de Memoria Histórica), se procedese a retirar un símbolo franquista dun espazo público da vila tivo a súa resposta polo goberno local PP un bando anunciando unha consulta popular sobrea permanencia ou non do xugo e as frechas nunha fonte da vila. Unha "consulta ilegal", como a cualifica o deputado nacionalista Luís Bará, que leva este tema en forma de proposición non de lei ao Parlamento de Galiza. "Non existe constancia de que a citada consulta se fixese seguindo a normativa vixente, polo que carecería de validez legal", dixo. Segundo o parlamentar do BNG, "máis alá do incumprimento da normativa de consultas populares e da falta de validez legal do procedemento seguido pola alcaldía de Pontecesures, o que pon de relevo este caso é a resistencia dun goberno do PP a retirar un símbolo franquista do espazo público, cuestión que debería realizarse non xa en cumprimento da lei 52/2007 de memoria histórica, senón por un elemental sentido democrático, de condena do fascismo e da súa simboloxía". Na proposición non de lei proponse instar a Xunta a condenar a actuación do alcalde de Pontecesures, abrir un expediente informativo sobre o procedemento seguido neste caso e esixir á alcaldía de Pontecesures o cumprimento da lei e o respecto aos valores democráticos; e promover -en colaboración coa FEGAMP, o sistema universitario galego e as asociacións de memoria histórica-, a realización dun informe sobre a pervivencia de simboloxía e outros elementos de exaltación da Ditadura franquista nos espazos públicos. A decisión da alcaldía de convocar a consulta xerou a protesta e rexeitamento do tecido social e que traballa pola memoria histórica, con concentracións como a da Comisión pola Recuperación da Memoria Histórica da Coruña, A Regaducha de Vilaboa,ARMG de Valga e Vagalume de A Estrada.


Summary: A Academia de Artes e Ciências dos Estados Unidos, que atribui os prémios Óscares, anunciou as suas nomeações. O único filme lusófono a aparecer na lista é a animação brasileira O Menino e o Mundo, de Alê Abreu.

É a primeira vez que um filme falado em português é nomeado para o prémio de melhor animação. Noutros categorias a presença de filmes falados em português, desde 1940, não alcança a dezena. Sinopse: Sofrendo com a falta do pai, um menino deixa sua aldeia e descobre um mundo fantástico dominado por máquinas-bichos e estranhos seres alienígenas. Uma inusitada animação com várias técnicas artísticas que retrata as questões do mundo moderno através do olhar de uma criança. O diretor, Alê Abreu é também personagem no filme. Alê Abreu desenvolveu diversos trabalhos para publicidade,como a criação e animação do personagem do "Iô-iôcrem", as premiadas latas de leite da Nestlé, e inúmeras ilustrações para revistas, jornais e livros, clássicos como "O Mistério do Cinco Estrelas" de Marcos Rey", "Sangue Fresco", de João Carlos Marinho e "O Menino que Espiava prá Dentro", de Ana Maria Machado Este longa-metragem foi o grande vencedor do Festival Internacional de Animação de Annecy, na França, considerado o melhor festival internacional de animação. O filme levou o Cristal Award, principal prémio da competição e durante o festival a animação brasileira já recebeu críticas muito positivas Do filme diz Daniel Schenker em o Globo: "Na contramão do exibicionismo tecnológico, Alê Abreu apresenta uma animação artesanal, dotada de poucas (e ininteligíveis) falas, que aposta na sensibilidade do espectador. O diretor (responsável ainda pelo roteiro e pela montagem) conta a história de um menino que sai pelo mundo em busca do pai em jornada que o leva a se deparar com realidades bem diferentes da sua. Criado em ambiente bucólico, em quotidiano marcado pelo ritmo contemplativo do campo, ele é confrontado com a velocidade desenfreada, a poluição visual, o consumo exagerado e os engarrafamentos do meio urbano" O menino e o mundo impressiona pela mistura de técnicas, incluindo colagens, carros feitos por computador (representando a desigualdade social) e mesmo imagens em estilo documentário Bruno Carmelo do Adorocinema fala em termos bem positivos do filme: "O menino e o mundo também impressiona pela mistura de técnicas, incluindo colagens, carros feitos por computador (representando a desigualdade social) e mesmo imagens em estilo documentário, de árvores sendo cortadas em florestas. Junto da trilha sonora de cunho social, composta pelo rapper Emicida, fica evidente a notável ambição deste filme de entreter ao mesmo tempo em que estabelece uma mensagem muito clara sobre a sociedade atual. Talvez as crianças não consigam entender todas as referências históricas, mas nem precisa: a simples sensibilização às desigualdades como mensagem central já é um tema raro e precioso em meio a tantas produções que preferem martelar na cabeça dos pequenos os mesmos valores de amor familiar" Atores negros fora de nomeações para prémios Óscares. A Academia ignorou, pelo segundo ano consecutivo, os atores negros. O ano passado, as nomeações já tinham dado azo a uma polémica que incluiu artigos de protesto na imprensa norte-americana e à disseminação da hashtag #Oscarsowhite nas redes sociais. É a primeira vez desde 1997 e 1998 que os atores negros são ignorados por dois anos seguidos.


Summary: A Associaçom Galega da Língua, entidade decana do reintegracionismo vém de renovar o seu Conselho e na sua presidência situa-se o historiador Miguel Rodrigues Penas, até agora vice-presidente, cadeira que agora passa a ocupar Valentim Rodrigues Fagim, máximo dirigente nos últimos três anos.

Em tempos como os atuais, parece pouco menos que ficçom científica o feito de a remuda à fronte dum cargo eleito se produzir em meio a um clima de absoluto consenso entre quem abandona a responsabilidade e quem a assume. Isto é o que aconteceu na Associaçom Galega da Língua (AGAL): a entidade decana do reintegracionismo vém de renovar o seu Conselho e na sua presidência situa-se o historiador Miguel Rodrigues Penas (Donosti, 1976), até agora vice-presidente, cadeira que agora passa a ocupar Valentim Rodrigues Fagim, máximo dirigente nos últimos três anos. Assume a presidência da AGAL cumha candidatura que aposta às claras pola continuidade... Nom muda absolutamente nada na estratégia: só hai umha mudança na persoa que se situa à fronte, em quem aparece como primeiro na lista e lhe toca a responsabilidade da presidência. Tamém continuam vários membros do anterior Conselho, ainda que tamém estamos bastante satisfeitos porque conseguimos incorporar persoas novas, que se envolverom na associaçom nos últimos anos. A atual equipa directiva da AGAL mostrou dende o início a vontade clara de que a associaçom agisse mais socialmente, com iniciativas como os cursos aPorto e outras muitas. Com que objectivos? O certo é que nom fomos nós os que demos umha viragem à Agal para convertê-la numha associaçom menos académica e mais virada para a atividade social. Desde 2001, desde as presidências de Bernardo Penabade e Alexandre Banhos tamém tentárom fazer isto, com iniciativas como o Portal Galego da Língua ou a participaçom nas manifestaçons dos últimos anos, no Dia das Letras ou outras... O grupo de persoas que nos apresentámos hai três anos tínhamos em comum que éramos quase todas da década de '70, persoas moças que tínhamos umha bagagem e umha experiência no activismo social na língua e noutros campos. O que queríamos é que a AGAL desse un passo à fronte, que fosse além, que se reforçasse e começasse a construir um novo discurso para a língua, centrado ao redor da nossa língua como umha oportunidade. Apesar desse esforço por mostrar a língua como oportunidade, com quantos lugares-comuns segue a enfrontar-se o reintegracionismo? "O reintegracionismo sempre tivo o perigo de ser estrangeirizado, como se fôssemos umha espécie de quinta-colunismo. Cada vez temos que batalhar menos contra isso" O reintegracionismo sempre tivo o perigo de ser estrangeirizado, como se fôssemos umha espécie de quinta-colunismo. Cada vez temos que batalhar menos contra isso, as próprias persoas que estamos à fronte desenvolvemos activismo noutros campos, noutras associaçons, em distinas organizaçons políticas e sindicais... Só coas persoas que integramos o anterior Conselho e o novo, que se cabe ainda é mais diverso, já nom temos que dar tantas explicaçons. Nos últimos anos houvo umha certa mudança nesses sectores sociais que tenhem umha preocupaçom sincera pola língua e nom duvido de que é em parte polo nosso trabalho e em parte, polo doutros. Cada vez se vê o reintegracionismo menos raro e cada vez se nos vê menos como loucos. Semelha que nos últimos tempos as Administraçons tamém assumem esse discurso da utilidade internacional da língua. O que falta para que ajam em consequência? Nom sei se dizer que a batalha está ganha, mas nós pensamos que a nossa focagem é a máis acaída. As posiçons estám cada vez mais viradas cara à nossa filosofia e faltam as vias para tornar tudo isto possivel. Temos que chegar no futuro a um grande consenso entre todos e a, entre aspas, que a oficialidade da língua seja consequente co discurso que tamém eles vam transmitindo nos últimos anos. Para isso, como sempre, estamos totalmente abertos e em disposiçom de colaborar. Programa do novo Conselho da AGAL


Summary: Era o 10 de marzo de 1915. O tren correo que partira de Madrid nunca chegaría ao seu destino, Vigo. Foi ese o día en que a vida de 19 pasaxeiras e pasaxeiros rematou en Crecente, entre as estacións de Filgueira e Freira, cando no lugar de Grobas, un corremento de terras atrapou os comboios. Escribimos sobre este sinistro no Sermos Galiza 241.

O inverno fixérase longo. Chovera moito e os traballos estaban un pouco atrasados. Os veciños de Sendelle, aproveitando que o día viñera enxoito dispúñanse a retomar o labor da ata. Pola Taúña andaba o avó Perfecto e o Sr. Salvador do Cruceiro, os do Gil e os do González andarían pola Barxa, os do Carrasco facían o mesmo na Ouveira, e os da Meleira seguro que andaban polo Couto. Así, todos os veciños dispúñanse a adiantar un pouco o traballo nun día que, parecía, ía ser de rutina como decote ocorría en Sendelle. Cando pasaba o tren, sempre se facía unha paradiña no traballo para contemplar aquel aparello fumeante que, co seu rítmico son, percorría a beira do río. Era un espectáculo que admiramos durante moitos anos, e máis naqueles tempos, cando en Sendelle era o único trebello mecánico que se podía contemplar, xa que non existía estrada ningunha, e o medio de comunicarse con outros lugares era a pé ou a cabalo, pois os camiños, polo seu mal estado, so permitían circular os carros de bois. Na parte "d'alá", os do Condado dispúñanse a facer os mesmos labores. Entre eles a avoa Dulcinea, que saíra coas ovellas para que pacesen un pouco nas veigas de Sá. Dende alí o espectáculo de contemplar o tren baixar pola costa de Grobas percibíase con máis detalle. Escoitaron un forte ruído e viron como a trincheira caía encima da vía. Chamaron a viva voz pola guardesa da Barxa, de nome Presentación, para que fose avisar o tren, que estaba a punto de chegar, do perigo que corría, pero a xordeira da guardesa fixo inútiles os avisos dos do Condado, e a desgraza foi inevitable. Tal como ía o día, nada facía presaxiar que o seu remate sería tan tráxico, e que quedaría gravado na súa memoria xa para sempre. [Podes ler a información íntegra no Sermos Galiza 241, á venda na loxa e nos quiosques e puntos de venda habituais]


Summary: A alcaldesa de Moraña, Luisa Piñero, pediu o voto para o Partido Popular realizando envíos ás e aos electores do concello de Moraña dunha participación de lotaría deste partido xunto coa propaganda electoral, segundo denunciaron na Xunta Electoral.

Luisa Piñero, alcaldesa de Moraña polo PP pediu o voto para o seu partido realizando "envíos ás e aos electores do concello de Moraña dunha participación de lotaría deste partido xunto coa propaganda electoral, sobres coas papeletas ao Congreso e ao Senado do PP e unha carta asinada pola ela mesma, solicitando o voto nos próximos comicios do 10-N". A través dunha nota de prensa, o PSdeG indica que tiveron constancia destes feitos no concello de Moraña, "aínda que non se descarta que esta acción poida repetirse noutros puntos da provincia". "Estes feitos incumpren o estabelecido no artigo 50 e seguintes de Lei orgánica de réxime electoral xeneral", advertiron desde o PSdeG. Tras ter constancia destes envíos, presentaron unha denuncia onde solicitan á xunta electoral de zona a apertura de expediente sancionador "que permita coñecer todos os detalles e o alcance da gravidade desta acción". Defenden que a actuación de Piñeiro "tería que conlevar unha sanción, xa que se distinguiu noutras ocasións pola súa falta de transparencia e de escrúpulos á hora de alcanzar os seus obxectivos", denuncian desde o PSdeG.


Delegados da CIG en Correos concentráronse esta cuarta feira diante do edificio da entidade na rúa do Franco, en Santiago de Compostela, para denunciar a supresión do rexistro de Santiago, o último que quedaba na Galiza, e polo "recorte de servizos". Os sindicalistas lembraron que "o rexistro é unha canle de comunicación entre empresa e traballadores", polo que, "agora, para dirixirse ou tramitar de forma oficial calquera solicitude, deberán gastar o diñeiro nun envío por procedemento administrativo", o que "discrimina" o persoal na Galiza As cartas da Galiza son clasificadas en Valladolid: denuncian o "desmantelamento" de Correos en Compostela Tamén denunciaron que "o recorte de servizos, debido á falta de contratación", verase "agravado este verán". Tal e como explicou John Vivanco, responsábel nacional do sector, "a empresa escúdase na baixada do volume de traballo e tamén na dificultade de realizar contratos coa reforma laboral. Escusas para non cubrir as prazas vacantes, nin contratar por baixas, vacacións ou por calquera outra circunstancia". Precariedade laboral Segundo Vivanco, o resultado é que hai "barrios sen repartir e carteiros multiplicándose por varias seccións de repartición coa consecuente diminución na calidade do servizo". Fronte a isto, criticou que Correos "gasta centos de miles de euros en propaganda duns servizos de banca, pago de tributos ou venda de produtos, entre outros, que logo non se poderán realizar por falta de persoal e nalgúns casos tamén pola falta de produtos nas oficinas". Persoal de Correos inicia unha folga parcial indefinida en dous distritos da Coruña Os empregados tamén lamentaron "o precario mantemento na frota de vehículos de correos", así como "o mal funcionamento dos sistemas informáticos nas oficinas e na repartición, que se bloquean acotío xerando colas e queixas nos usuarios". Vivanco cuestionou "o exceso de xefaturas". "Cada vez son máis en comparación ao número de postos base", afirmou, "recentemente nomearon outros mil postos de xefatura, co que xa van perto dos 10.000". CIG-Correos: "Non hai persoal suficiente para levar a cabo o proceso do voto por correo nestas condicións" En canto a retribucións económicas, o colectivo de traballadores e traballadoras de Correos tamén sofre "unha considerábel perda de poder adquisitivo" que se acumula, neste caso, desde 2011, con conxelacións salariais e subidas por debaixo do IPC.


Summary: O Consello da Cultura Galega e o Observatorio do Patrimonio Lúdico presentaron en socieade a páxina web e a aplicación móbil chamadas Xogos tradicionais, pensadas para que as propostas de lecer pasen do mundo dixital ás rúas galegas.

O Consello da Cultura Galega e o Observatorio do Patrimonio Lúdico culminan a súa iniciativa de aproveitar as novas tecnoloxías para difundir os xogos tradicionais da Galiza coa posta a disposición destes entretementos na rede. O resultado quedou encaixado baixo a web e a aplicación móbil -dispoñíbel quer para Android, quer para Apple- chamada Xogos tradicionais. Tanto o portal web como a app fornecen ao público información de medio centenar de propostas de lecer. "Do puño puñete á petanca, pasando pola chave, a cadeira de raíña.... son algunhas das propostas que se poden atopar no proxecto", presentado onte pola presidenta da institución, Rosario Álvarez; o coordinador técnico, Manuel Gago; e dous representantes das diferentes entidades que integran o Observatorio, Paco Veiga e Xosé Manuel Barreiro". Aliás, Manolo Charrancas, da Asociación Galega do Xogo Popular e Tradicional, lanzou o peón máis pequeno do mundo. "Revitalizar" o seu uso entre as crianzas Máis aló da presentación de onte, a iniciativa xurdiu coa intención, segundo Álvarez, de "revitalizar o seu uso para que volvan formar parte do día a ía da nosa sociedade" apuntou a presidenta Rosario Álvarez. Nesa idea tamén incidiu Paco Veiga, do Observatorio do Patrimonio Lúdico, que concretou que "a idea é que nun minuto se poida pór en práctica o xogo". A idea non é que o contido quede só nun catálogo dixital senón que poida saír cara a parques e rúas. Así, o Consello da Cultura Galega e o Observatorio do Patrimonio Lúdico refírense a esta ferramenta como un "apoio para nais, pais e docentes que queren incorporar os ancestrais xogos da nosa cultura ao acervo familiar".


Summary: Persoal do Sergas exixiu esta quinta feira en todas as áreas sanitarias "a devolución dos acordos roubados"

En 2010, co seu primeiro Executivo recentemente estreado, Feixoo levou a cabo unha das súas medidas "estrela": conxelar os salarios dos traballadores e traballadoras da sanidade pública galega para os exercicios 2010, 2011 e 2012. Hoxe, máis dunha década despois, as persoas afectadas seguen a reclamar ao Goberno do PP "a devolución dos acordos roubados". Esta quinta feira fixérono en forma de concentración nas grandes áreas sanitarias, convocadas pola CIG-Saúde, sindicato que denuncia que a devandita decisión chegara antes de que se aprobara a Lei de Medidas de Estabilidade Orzamentaria pola que se recortaron as condicións laborais e retributivas do persoal dependente das administracións públicas, a coñecida como 'Lei Montoro', promulgada en 2012. Segundo explica a secretaria nacional de CIG-Saúde, María Xosé Abuín, a "medida estrela" de Feixoo non atinxiu o resto do persoal da administración pública, que si se viu beneficiada de acordos de mellora salarial coa Xunta. Neste senso, Abuín critica que, "ao tempo que negociaban estes acordos, (a Xunta) amosaba a súa reiterada negativa a negociar un acordo na mesa sectorial para devolver ao persoal do Sergas os recortes salariais acumulados neses tres anos". Desde entón e até agora, máis dunha década despois, estas traballadoras e traballadores, os mesmos que estiveron na primeira liña durante os meses máis duros da pandemia, seguen a reclamar a devolución dos dereitos retributivos que lles corresponden. "O que estamos a pedir non é un incremento salarial; é que nos devolva o que nos leva roubado", matiza a responsábel sindical. Diferenzas salariais Eses salarios que tiñan que ter percibido permitirían, ademais, equiparar as súas condicións á media dos servizos de saúde do Estado español. Fronte a iso "seguimos estando retributivamente á cola e cuns salarios que minimizaban a diferenza salarial que temos co resto de traballadores e traballadoras da administración pública", lamenta Abuín. Esa diferenza salarial tamén se fai patente entre o persoal do Sergas de igual nivel, pero dunha maior exixencia no rango de titulación, e o resto do persoal da Administración Pública. "É dicir, unha traballadora da Administración Pública que traballa de segunda a sexta percibe unha retribución fronte o persoal do Sergas, cunha prestación de servizo as 24 horas do día os 365 días do ano, de entre 200 e 400 euros". Diferenza que, segundo afirma Abuín, queda constatada na orde de confección de nóminas que anualmente publica a Xunta da Galiza. Ante esta situación, e após ver o papel desenvolvido polo persoal sanitario durante a pandemia, CIG-Saúde considera que, fronte á propaganda, Feixoo "o que ten que facer é devolvernos o roubado. Cremos que xa é hora". Na súa opinión, o mellor recoñecemento sería deixar de negar a confección dun calendario de recuperación que podería comprender "máis dun exercicio orzamentario". E xunto á recuperación dos salarios exixen tamén mudar os niveis retributivos que ten cada colectivo para rematar con todos os agravios.


Summary: Un informe da autoridade laboral certifica as denuncias do persoal e de CCOO contra a entidade, á que culparon de "explotación e persecución". Acúsaa de incumprir o convenio, permitir horas extras de máis, non pagar todo o salario durante a baixa, contratar a dedo ou atacar a liberdade sindical.

O pasado mes de outubro, CCOO sacou á luz graves irregularidades e duras medidas que contra o cadro de persoal se estarían producindo en Proxecto Home Galicia. Varias traballadoras, a través do sindicato, denunciaban "explotación e persecución laboral" nunha entidade que leva a cabo un importante traballo social con persoas drogodependentes ou con problemas de alcoholismo e outras dependencias no país. Traballadoras do Proxecto Home, a través de CCOO, denunciaron "explotación e persecución laboral" e graves irregularidades na entidade Advertían de que no último ano a Fundación Monte do Gozo-Proxecto Home Galicia deixara de pagar algúns salarios nas condicións establecidas no convenio, modificara de xeito unilateral os horarios dalgún centro, pechara sedes, destituíra coordinadores, forzara traslados de persoal ou vetara cambios de quendas entre compañeiras. CCOO denunciaba que a entidade aplicara durante anos un regulamento interno que servía para rebaixar as condicións laborais e levou o caso á Inspección de Traballo que, segundo adiantaba, avalaba as súas denuncias. Pero faltaba o informe oficial. O persoal advertiu de peches de sedes, impagos e destitucións en represalia pola demanda do cumprimento do convenio Por iso, desde a entidade negábase calquera irregularidade e instábase os representantes das traballadoras a amosar os informes. "Que acheguen toda esa documentación se é que a teñen", dicían desde a Fundación, que acusaba o persoal de "querer instrumentalizar e mediatizar". A documentación chegou xa e ratifica moitas das irregularidades denunciadas. "Deixa en evidencia as mentiras da xerencia", advirte CCOO. É un informe da Inspección de Traballo da provincia da Coruña, á espera de que chegue o de Pontevedra, que confirma as denucias sindicais e insta a empresa a cumprir o convenio colectivo. O oficio, ao que tivo acceso Praza.gal, é contundente contra Proxecto Home e acúsao, por exemplo, de non pagar a totalidade do salario durante as baixas médicas, algo que a entidade negara nos medios pero que recoñeceu mesmo ante a autoridade laboral. A Inspección de Traballo vén de ratificar as denuncias do persoal nun contundente informe contra Proxecto Home "Compróbase que a empresa non aplicou o disposto no artigo 52 do convenio colectivo, ao non complementar a prestación ata as porcentaxes fixadas nel", di Juan Zas, secretario de Acción Sindical de CCOO-Servizos. Así, a Inspección emite un requirimento para que se proceda a "complementar ata a porcentaxe indicada no convenio [...] a prestación de IT [incapacidade temporal], debendo ingresar as diferenzas de cotización resultantes", algo que, segundo o sindicato, traducirase "en moitos miles de euros". Ramón Gómez Crespo, director de Proxecto Home-Galicia asina un convenio con Rey Varela / © Xunta Pero hai moito máis. A Inspección corrobora que Proxecto Home contrataba "terapeutas en formación" que eran encadrados na mesma categoría profesional que persoal de conserxaría, limpeza ou atención telefónica. "En ningún dos devanditos postos [...] se leva a cabo labor ningún de intervención social", di a autoridade laboral, que abre a porta a que se denuncie a cuestión ante a Xustiza. A autoridade laboral acusa a entidade de non pagar todo o salario durante as baixas, de contratar a dedo ou de rebaixar con cláusulas as condicións laborais Ante as supostas promocións a dedo, Inspección insta a aplicar o convenio no relativo á provisión de vacantes e postos de nova creación, que se han rexer "polos principios de igualdade de oportunidade, transparencia, publicidade e competencia técnica". E tamén ratifica a denuncia sobre cláusulas nos contratos que rebaixaban as condicións respecto do convenio, polo que pide que se anulen "por contraviren a norma legal ou convencional". En canto aos excesos de xornada e de horas extras, a Inspección é tamén dura tras constatar que, durante 2017, os traballadores monitores de noite superaron o máximo de 80 horas extras anuais, polo que "se procede a iniciar procedemento sancionador pola comisión dunha infracción grave". E insta tamén a empresa "ao pagamento dos salarios resultantes e das diferenzas de cotización". Inspección tamén advirte da superación das horas extras ou de atacar a liberdade sindical A autoridade laboral tamén pide á entidade que cumpra a lei respecto da liberdade sindical e poña a disposición dos centrais un taboleiro de anuncios "que deberá situarse no centro de traballo e nun lugar onde se garanta un axeitado acceso a el" e emite un requirimento para que a empresa "cumpra coas súas obrigas de información, consulta e participación previstas" no Estatuto dos Traballodores e nas "demais normas concordantes". Refírese ao dereito da representación legal do persoal a ser informada de todas aquelas cuestións que poidan afectar tanto aos traballadores e traballadoras como sobre a situación da empresa ou do emprego nela. E lembra que o comité de empresa ten dereito a coñecer o balance, conta de resultados, memoria, modelos de contratos de traballo ou sancións impostas por faltas moi graves. CCOO lembra que o comité ten dereito a emitir un informe previo antes da execución de calquera medida sobre as reestruturacións de persoal, reducións de xornada, traslado total ou parcial das instalacións ou calquera outra incidencia que poida afectar ao volume de emprego, tales como as que se levaron a cabo en Proxecto Home. CCOO di que o informe "deixa en evidencia as mentiras" da xerencia de Proxecto Home, "que avanza cara ao colapso" O sindicato considera que o informe da Inspección ratifica as irregularidades denunciadas nun "importantísimo" proxecto social que "avanza inexorablemente cara ao colapso por culpa dunha única persoa", en referencia a Ramón Gómez Crespo, director de Proxecto Home-Galicia. O sindicato non descarta "esixir responsabilidades" ao padroado da fundación, como responsables últimos da situación. "Se non son capaces de garantir a súa viabilidade deben permitir que outras persoas asuman as funcións", remata Juan Zas.


Summary: A candidatura do BNG-Asembleas Abertas en Compostela encabezada por Rubén Cela defendeu un proxecto de cidade democrática fronte á corrupción e o caos do PP.

Unha Compostela plural, nova, democrática e luminosa, na que o traballo e a cultura sexan os eixos para o desenvolvemento. Así é a capital galega pola que aposta a candidatura do BNG-Asembleas Abertas, a primeira que fixo a súa presentación pública ao completo. A candidatura do BNG-Asembleas Abertas de Compostela deuse a coñecer ao completo nun acto conducido polo escritor Suso de Toro e a concelleira Elvira Cienfuegos e que contou coa actuación musical de Alba María. Ao longo da xornada, na que se encheu o auditorio das Fontiñas, o BNG presentouse como alternativa de goberno aos catro anos e tres alcaldes do PP que, como dixo Suso de Toro, non tomaron a cidade a serio. Fronte aos catro peores anos de goberno municipal da historia recente da cidade, como se lembrou en moitas ocasións, o BNG daba a coñecer unha lista plural, representativa de Compostela e con vontade de converter a capital galega nunha cidade nova, con enerxía e vontade de futuro, cultural e produtiva, cun modelo oposto ao que o goberno popular impuxo ao longo dos catro complexos anos e os tres alcaldes. A lista de Compostela é a primeira que o BNG-Asembleas Abertas presenta publicamente ao completo de cara as vindeiras eleccións municipais, comicios que o portavoz nacional Xavier Vence defendeu como o primeiro chanzo para mudar un réxime no que se impuxo o recorte de dereitos e liberdades. Devolverlle a cidade o que foi Vence, na capital galega, lembrou que ao BNG se lle deben "os mellores momentos como cidade", en alusión a cando os nacionalistas formaban parte do goberno municipal, e destacou a experiencia e a solvencia para devolverlle "á cidade o que foi". Unha candidatura plural, reflexo da cidade, con presencia de independentes e representantes de colectivos sociais e veciñais con participación activa na vida da cidade é a aposta coa que o BNG-Asembleas Abertas buscará, segundo o voceiro nacional, "a derrota do PP o 24 de maio e pasar a páxina negra destes catro anos de despropósitos e de parálise". Voceiro do grupo municipal e cabeza de lista ás vindeiras eleccións, Rubén Cela non dubidou, despois da súa experiencia destes catro anos en Raxoi, de definir o goberno do PP como o "peor da etapa democrática de Santiago de Compostela" que teñen como efecto un "retroceso brutal" no desenvolvemento da cidade. "Fronte á corrupción, limpeza e honestidade; fronte ao escurantismo e malas prácticas, transparencia e paredes de cristal", defendeu Cela, con respecto ás liñas políticas que son bandeira para o BNG ademais de diálogo e participación veciñal, defensa dos servizos públicos, xustiza social e un modelo de vivenda pública, urbanismo e mobilidade fronte á especulación urbanística promovida polo PP, entre outros obxectivos que o candidato nacionalista presentou en Fontiñas. Cidade de cultura A cultura é marca da cidade e, por iso, o candidato nacionalista tivo palabras destinadas a defender a creación e o apio á lingua e cultura fronte o que definiu como "censura e o apagón cultural2, á vista en especial no veto á música ao vivo nos locais da cidade, que é, ao seu ver, un elemento da propia identidade de Compostela. O BNG "tomou sempre a cidade en serio, foi e está a ser unha candidatura responsábel e preocupada polas reivindicacións da veciñanza", diso Suso de Toro ao tempo que criticaba a "irresponsabilidade" dun PP que sumiu "no caos a cidade". Goretti Sanmartín, número 2 da lista, non dubidou ao afirmar que o BNG sente "noxo da podremia institucional que aturamos neste mandato, que rexeita radicalmente a dilapidación de cartos públicos, a falta de planificación dun goberno non elixido pola cidadanía que está ausente agás para o seu interese persoal e a especulación". LISTA BNG-ASEMBLEAS ABERTAS SANTIAGO DE COMPOSTELA 1.-Rubén C ela, licenciado en Economía e actual portavoz municipal.2.-Goretti Sanmartín, doutora en Filoloxía Galego-Portuguesa e activista do movemento feminista.3.-Rafael Vilar, escritor e traballador na CIG, ademais de concelleiro; 4.- Concha de la Fuente (independente), ex-presidenta da asociación veciñal "A Xuntanza" de San Pedro e traballadora da Radio Galega.5.-Lois Calvelo, ex-presidente da asociación veciñal do Castiñeiriño e activista do movemento veciñal6.-Pilar Lueiro, profesora de lingua galega e traballadora no grupo municipal. 7.-Odilo González, enxeñeiro informático, membro de Suevia Fútbol Gaélico.8.- Marta Domínguez, traballadora dunha planta de reciclaxe e activista da Plataforma de afectados/as polas participacións preferentes. 9.-Xosé Lois Mouriño, músico e artesán de instrumentos tradicionais.10.-Lucía Carreira, presidenta da Asociación Cultural-Musical Solfa e ex-vicepresidenta da Federación Galega de Bandas de Música Populares.11.-Salvador Martí, hostaleiro do bar Abrente e presidente da Asociación de Hostalería Solidaria. 12.-Manuel Domínguez, presidente da Agrupación de Emigrantes Retornados.13.- Margarida Ledo , catedrática de Comunicación Audiovisual na Facultade de Ciencias da Información da USC e directora do Observatorio do Audiovisual Galego.14.-Xabier Baldomir (independente), director do CEIP Santiago Apóstol. 15.-Tania González, pedagoga, emprendedora, traballou na escola do CHUS e é profesora de Brincadeira.. 16.-Jonatan Barral (independente) estudante de Ciencias da Comunicación, practica hípica e é medalla de bronce no campionato de España paraecuestre. 17.-Lorena Tarrío, realizou ciclos superiores de Nutrición e Laboratorio e actualmente prepara oposicións ao Sergas.18.-Fernando García Tobío (independente), economista e traballador na Oficina da Cidade Histórica e Rehabilitación. 19.-Belén Varela (independente) estudante de psicoloxía e música na banda Solfa.20.-Gabriel López, labrego e forma parte da Mesa Nacional da Fruga. 21.-Isabelle Kerdudo, profesora da Escola Oficial de Idiomas e activista polos dereitos dos animais en Abeiro e Adega.22.-Jakson René Rodriguez, doutorando en Turismo e traballa de xestor de internacionalización. 23.-Sabela Mouriz (independente), activista feminista.24.-Xosé Manuel Casaleiro, director do CEIP Pío XII.25.-Elvira Cienfuegos, concelleira e catedrática de Bioloxía e Xeoloxía no Instituto Xelmírez II.


Summary: Os enfrontamentos entre policías turcos e manifestantes curdos que denunciaban o abandono de Kobane perante o EI deixan unha trintena de falecid@s.

Abdullah Ocalan, o encarcerado líder do PKK (Partido dos Traballadores do Curdistán), aposta por acelerar o proceso de paz con Turquía após os últimos acontecementos, nos que faleceron 30 manifestantes curdos pola acción das forzas de seguridade turcas. "Tivemos a oportunidade de intercambiar mensaxes con Ocalan, e pediu que todas as partes aceleren o diálogo ante o perigo das provocacións e os masacres", manifestou S. Demirtas, co-presidente do Partido Democrático do Pobo (HDP). Dermitas lembrou que as manifestacións e mobilizacións foron convocadas para expresar o apoio aos e ás curdas de Kobane perante o asedio ao que os somete o Estado Islámico, para denunciar o abandono da comunidade internacional e as responsabilidades de Ankara. "Eran protestos pacíficos, sen saqueos, nin violencia, nin destrución..." mais a reacción das forzas de seguridade provocou feridos e mortos. Desde o comezo do asalto dos yihadistas a Kobane (a segunda feira) cercaron Kobane polo sur, este e oeste. Polo norte, limita coa fronteira turca. A pasividade de Ankara para facer fronte ao Estado Islámico xerou a indignación dos e das curdas, que protagonizaron unha vaga de protestos e mobilizacións en todo o mundo, fortemente reprimidas en Turquía.


Summary: O comisario de Xestión de Crises fai un chamamento a que os estados apoien a incipiente flota comunitaria, dispoñible para ser activada por Bruxelas en auxilio de calquera rexión en calquera momento sen depender das achegas voluntarias

O comisario de Xestión de Crises fai un chamamento a que os estados apoien a incipiente flota comunitaria, dispoñible para ser activada por Bruxelas en auxilio de calquera rexión en calquera momentoO propio comisario europeo de Axuda Humanitaria e Xestión de Crises, Christos Stylianides, pon o exemplo dos novos incendios forestais de maior impacto que están a sufrir Galicia ou Portugal nos últimos anos como motivación para o impulso da súa iniciativa rescEU, unha reserva a nivel europeo de capacidades de protección civil para actuacións como a loita contra o lume que non dependa das achegas voluntarias que poida facer cada estado en cada emerxencia senón que estean dispoñibles para ser activadas pola propia Comisión Europea en auxilio de calquera rexión en calquera momento. Este martes o comisario supervisou en Madrid a achega española a ese dispositivo, que presentou como "en transición" á espera de máis colaboración futura dos estados membros e que de momento comezará a traballar este ano con 7 avións, (dous deles achegados por España) e 6 helicópteros."O pasado verán contabilizáronse en España 7.000 incendios, boa parte deles déronse en Galicia", salientaba hai uns días a Comisión Europea na convocatoria do acto deste martes en Madrid, no que Stylianides salientou que España "é un claro exemplo da solidariedade europea ante emerxencias de protección civil e catástrofes como os incendios. A achega española ao dispositivo rescEu limítase de momento a dous avións, en liña cos outros catro estados que aportan medios (outros dous avións Croacia e Italia, un avión Francia e seis helicópteros Suecia) e moi por diante do resto de 23 estados membros da UE, polo que Stylianides pide maior colaboración. A UE ten activo o Centro Europeo de Coordinación da Resposta a Emerxencias (CECRE) reforzado en verán con expertos en incendios e co sistema de satélites Copernicus á súa disposición"O noso sistema de resposta en caso de catástrofe acadou os seus límites no seu formato actual, de carácter voluntario", dicía hai un par de anos o comisario, ao comezar o desenvolvemento do sistema rescEU, que presenta como "unha rede de seguridade que nos permitiría actuar cando as capacidades estatais non sexan suficientes" de xeito que "ningún estado europeo vai estar só enfrontado a unha crise" sen que reemplace "as responsabilidades locais ou estatais", que deben ter capacidade para enfrontarse por si mesmos ás emerxencias. Xunto cos medios materiais como os supervisados este martes en Madrid, a UE xa ten activo o Centro Europeo de Coordinación da Resposta a Emerxencias (CECRE), que funciona as 24 horas do día se reforzará durante o verán cun equipo de apoio para incendios forestais constituído por expertos dos estados membros. O centro tamén ten á súa disposición o sistema de satélites Copernicus da UE para cartografar os incendios forestais.


Summary: O obxectivo de CIG-Saúde é reunir 5.000 sinaturas para levar ao Parlamento a recuperación dos complementos acordados co persoal do Sergas que o PP suspendeu en 2010.

Co obxectivo de instar á Xunta a recuperar os acordos retributivos do persoal do Sergas suspendidos desde 2010, a CIG vén de anunciar que promoverá unha Iniciativa Lexislativa Popular (ILP) coa que esperan recoller a lo menos 2.500 sinaturas para levar esta petición como proposición non de lei ao Parlamento galego. Así o explicou o secretario nacional de CIG- Saúde, Manuel González Moreira, nunha rolda de prensa en Compostela na que detallou que se trata de que a Administración devolva o "complemento específico" estabelecido a finais do 2008, en virtude dun acordo co bipartito de PSdeG e BNG, e que supuxo unha media de "200 euros" por profesional. "Coa chegada do PP ao goberno, foi suspendido", lamentou Moreira. Foi en 2010, a través da lei dos orzamentos da Xunta para ese ano, cando se eliminou a "aplicación dos pactos ou acordos que supoñan incrementos retributivos", tal e como consta no texto, polas "circunstancias económicas excepcionais" que había entón. Persoal do Sergas reclama a devolución dos salarios "roubados" desde 2010 A CIG- Saúde entende que agora se debe restabelecer o mencionado complemento, xa que a súa suspensión "non está xustificada", porque "a situación económica cambiou" e "o marco legal hai que respectalo", abundou. Neste senso, Moreira lembrou que o Goberno galego alcanzou "acordos de melloras retributivas e de condicións laborais para o persoal da Administración", pero "non" foi así cos traballadores do Sergas. O texto da PNL que o sindicato tratará de levar á Cámara busca instar á Xunta a negociar na mesa sectorial do Sergas un calendario de recuperación destes acordos, que se faría en máis dun exercicio orzamentario para non entorpecer o "equilibrio financeiro" da Comunidade. O obxectivo dos seus impulsores e que o debate parlamentario da mesma comece xa no mes de xuño.


Summary: Este domingo decorrerá o XV Congreso da Unión da Mocidade Galega, a organización xuvenil da UPG. O lema escollido para a mesma é "Sumando enerxías cara a unha Galiza soberana".

No encontro debaterase unha tese política e outra organizativa. Respecto da primeira o máis salientábel é a análise sobre o papel que a militancia da UMG desenvolve en Galiza Nova, indicando que esta debe ser o referente común do nacionalismo. Os mozos e as mozas da UMG márcanse como obxectivo traballar para aumentar a base simpatizante e militante do BNG, pretendendo a expansión e a dinamización territorial de Galiza Nova. Tamén debullan a situación da educación e do movemento estudantil galego. Apostan pola unidade orgánica do movemento estudantil nacionalista tras a escisión que tivo lugar nos Comités e que deu pé ao nacemento da Liga Estudantil Galega, se ben lograr isto pasa previamente -ao seu entender- por incentivar unha maior colaboración e unidade de acción entre as mesmas. Faise un apelo á militancia a se implicar a fondo nos conflitos sociais e abandonar "tendencias acomodaticias" Na Tese organizativa faise un apelo á iniciativa da militancia para estar presentes nos conflitos sociais e abandonar "tendencias acomodaticias". Reafírmase no principio da autoorganización, impulsando organizacións xuvenís nacionalistas, plurais e unitarias nas que o comportamento da militancia da UMG debe guiarse, afirman, pola "flexibilidade e a sedución". O XV Congreso debaterá na sesión da mañá o Informe político do Comité Nacional –órgano de dirección- saínte e as perto de dúas ducias de emendas presentadas. Coa elección pola tarde do novo Comité Nacional e da Secretaría Xeral darase paso ao acto de clausura, no que intervirá a persoa electa para o órgano unipersoal e o Secretario Xeral da UPG, Néstor Rego Candamil.


Summary: Declarada a situación alerta 2 en Ponteareas, As Neves, Salvaterra de Miño, Gondomar, Cervantes e San Cristovo de Cea.

A proximidade das lapas a núcleos habitados obrigou a activar a situación de alerta 2 e ao desaloxo de veciñas e veciñas, por exemplo nos lugares de Devesa, Sobreira e Incios (concello de Gondomar). Fontes da Policía Nacional informaron a Europa Press de que tiveron que intervir para esgatar das súas moradas persoas de avanzada idade que corrían serio risco de se veren atrapadas polas lapas. En ocasións entraron nas casas após a rotura de xanelas para tirar as persoas anciás dunha trampa seguramente mortal. En Sobreira -un núcleo de populación perto de Vigo- unha persoa nonaxenaria foi atinxida por inhalación de fume


Summary: O popular Argimiro Marnotes Fernández prestará declaración por delitos de tráfico de influencias e revelación de segredos.

Máis unha imputación na operación Pokemon. Desta volta o rexedor do Carballiño, Argimiro Marnotes (PP), quen foi chamado a declarar como imputado por supostos delitos de tráfico de influencias e revelación de segredos. Segundo informan diversas fontes o rexedor teríase amosado "alucinado" após recibir o auto da xuíza Pilar de Lara. Esta mesma segunda feira, a concelleira compostelá Rebeca Domínguez, prestou declaración nos xulgados de Lugo por segunda vez. A responsábel municipal de Educación foi imputada a finais do pasado ano por suposto delito de prevaricación na adxudicación dun servizo de gardería á empresa Vedex, arredor da que xiraría tamén a imputación do carballinés.


Summary: O presidente da Xunta descarta cesamentos no seo do seu partido ata, cando menos, que se publique integramente o sumario, e deixa caer críticas á instrución polo "morbo" dalgunhas das conversas intervidas. Audio no interior

Non é a primeira vez que Alberto Núñez Feijóo é interpelado a respecto da operación Pokémon. Dende o mesmo estourido do caso de presunta corrupción ao presidente da Xunta preguntóuselle en múltiples ocasións polas consecuencias políticas que, ao seu xuízo, debera ter, especialmente no seo do partido do que el é máximo responsable, o PP de Galicia. Entre apelacións a "colaborar coa Xustiza" e á presunción de inocencia o xefe do Executivo daba, por veces, en acabar por pedir explicacións ás demais forzas políticas, especialmente cando as quendas de preguntas posteriores ao Consello da Xunta se convertían case nun monográfico sobre o caso Pokémon en xeral e sobre o Concello de Santiago en particular. Máis dun ano despois o levantamento parcial do segredo de sumario fixo caer sobre o presidente unha amplísima batería de preguntas que deu en responder desentendéndose das revelacións "ata que a Xustiza fale". Visiblemente molesto polas reiteradas preguntas Feijóo insistiu en "lembrar" que "hai dous alcaldes que non están [Gerardo Conde Roa e Adolfo Gacio] e algún que houtro concelleiro que non está" por mor deste caso -en rigor, Conde Roa dimitiu pola súa fraude fiscal-. "Temos actuado en función da gravidade dos datos", di, en referencia ao xeito de proceder do PP. A partir de aí "o que me corresponde é estar atento ao que diga a Xustiza" para "actuar en consecuencia" e por iso "pido que a Xustiza nos aclare cal é ese sumario, que se publique para estar atento ao que nos diga". Feijóo evita pronunciarse sobre se debe cesar o edil que pediu o despido da dona dun sindicalista Pero, alén das consideracións xerais e do "interese en coñecer que é o que a Xustiza di que é delitivo", que sucede coas condutas eticamente reprobables que xa están saíndo á luz, caso por exemplo dos enchufes, dos presuntos amaños de contratos públicos ou da petición do edil de Deportes de Santiago, Adrián Varela, para despedir unha empregada de Vendex pola vinculación sindical do seu marido? "Pedirlle a alguén qeu se pronuncie sobre un sumario parcialmente publicado non é moi razoable", reprocha, nun contexto no que o presidente chega a lanzar unha pregunta retórica: "Había persoas en Vendex que tiñan relación con sindicalistas? Non o sei, porque non lin o sumario e non teño opinión ao respecto", afirma. Apelación a distinguir condutas Partindo da base de que "nin lin os 9.000 folios" do sumario "nin o penso facer" Feijóo anima a prensa a distinguir entre as distintas condutas que fican reflectidas nas investigacións da xuíza Pilar de Lara, xa que "non é o mesmo recibir diñeiro" ou "ter pedido diñeiro a alguén" que "outras cuestións". Tampouco é que esteamos a falar "de como accede un empregado á administración pública, senón de empresas privadas" que "contratan a un ou a outro en función da indicación dun político", considera, aínda que estas empresas sexan concesionarias de servizos públicos. "Como non é o mesmo, debemos ser prudentes para coñecer exactamente cales son as actuacións e circunstancias" porque, a tal punto, a documentación que xa non é segreda semella "unha habitación con pouca luz na que é difícil orientarse". Feijóo deixa caer críticas á instrución e ao "morbo" que, ao seu xuízo, deriva dalgunhas das escoitas telefónicas Con este marco conceptual trazado e aínda recoñecendo que "neses 9.000 folios parece ser que hai cuestións que me parecen, de demostrarse, delitivas e intolerables", o presidente aproveita para deixar caer críticas máis ou menos veladas á instrución de De Lara e, sobre todo, ao contido do sumario que xa é público. Nalgúns dos documentos que están a transcender hai, para o líder popular, "moito morbo e moitas cuestións accicdentais de conversas privadas que non teñen nada que ver nin con accións delitivas nin con corruptelas". Este é o caso, ao seu xuízo, das conversas nas que figura a voceira do seu partido, Paula Prado. "Sobre conversas e morbo eu non me vou pronunciar" porque Prado "non ten ningunha relación, de momento, igual que outros concelleiros e alcaldes, da que se poida derivar ningunha responsabilidade.


Summary: O home contaba cunha orde de afastamento e suicidouse despois de matala en Cubillos do Sil (O Bierzo).

Máis unha muller asasinada pola violencia machista, desta volta no Bierzo. A Garda Civil foi alertada polo propio home, E.M.G. quen advertiu ao instituto armado pouco antes de se aforcar de que acababa de matala. A muller, E.N.G., foi asasinada dun forte golpe na cabeza cun obxecto contundente segundo informaron fontes da Subdelegación de Goberno e da propia Garda Civil. Embora o home contar cunha orde de afastamento que lle impedía aproximarse a ela a menos de 15 metros, arredor das 16.45 horas asasinouna. Con E.N.G. suman xa 29 as mulleres asasinadas no conxunto do Estado español no que vai de ano, segundo os dados publicados polo Ministerio de Sanidade. Cinco na Galiza.


Summary: Ten 19 anos e está a estudar segundo de Comunicación Audiovisual en Compostela. Soubo do certame convocado por este diario, coa colaboración das asociacións Arelas, Sete Outeiros, Avante LGTBI+ Lugo e a Rede Museística de Lugo (Deputación de Lugo) e animouse a participar porque viu "interesante darlle visibilidade ao colectivo e permitir que a xente achegue as súas historias e poidan escoitar relatos que non son considerados normativos".

Avante Pouca Que significa para vostede gañar este premio? En primeiro lugar estou moi contenta de que ao xurado lle gustase o meu relato e tamén moi agradecida de que se poida ter un espazo que permita chegar a máis xente, que ao mellor non está familiarizada co colectivo LGTBI, ou que nunca pensou en que houbese outra realidade diferente á que coñece. Tamén me parece interesante, e gustoume, ver que participou tanta xente, porque coido que é necesario que isto se faga e se visibilice e que a xente se anime a contar a súa historia desde o seu punto de vista. O xurado dixo do seu texto que "a palabra ten un poder fascinante" e que "logra capturar o poder liberador de atopármonos nesa palabra impresa". Como recolle vostede estes eloxios? Gustoume moito o que dixeron e ao ler o seu ditame creo que conseguín transmitir ben o que quería dicir. O relato está baseado nunha experiencia persoal real, a min isto pasoume, non exactamente como o escribín, pero si que me sucedeu cando estaba no instituto. Son cousas que para unha persoa heterosexual se cadra non teñen ningunha importancia, porque hai referencias por todas partes pero, no seu momento, eu quedei impactada de verme representada nun libro texto e é algo que sempre lembro con certo cariño. Avante Media Foi unha dificultade a extensión do relato? Crecín rodeada de libros, de pequena ía a contacontos, participei en diversos clubs de lectura en Gondomar, e tamén escribo desde que era pequena, a maior parte das veces para min. Condensar a historia nun texto breve para min foi sinxelo, o feito de que se tratase de microrrelatos resultoume doado, porque é o que me gusta escribir, cousas curtas, textos breves ou relatos, así que estou afeita a esa pouca extensión nas historias. Parece que seu o interese pola literatura vai máis alá... A verdade é que si. Interésame todo o que ten que ver con contar historias en xeral, pero si que me gustaría seguir escribindo, igual publicar no seu día, que nunca se sabe. Escribir é unha parte moi importante de min, sexa para ler eu ou para que lean outras persoas, pero si que está en min como persoa e como identidade. Contar historias, tanto no nivel literario como no audiovisual, agora que estou a estudalo, interésame moito. Avante Toda Que opina de que a temática do certame fose a diversidade sexual? Eu son bisexual e, cando penso en min na idade na que ía ao instituto, si que me tería gustado ter máis referentes, que é un pouco do que vai o relato. Tanto na vida en xeral, como no sistema educativo, é importante darlle ás novas xeracións referentes do colectivo, para que poidan entender que cis ou heterosexual non é a única realidade, que cando un rapaz ou unha rapaza medran e se decatan de que non son heterosexuais, senón que forman parte do colectivo, que non se lle creen tantas dúbidas e que poidan aforrar ese proceso de inseguridade. Saber que non é algo illado, que non estás soa niso. Precisamente porque cada vez hai máis visibilización e máis referentes que o permiten, vexo na xente máis nova ca min que se dá conta da súa opción sexual moito antes do que eu me decatei. Por exemplo, vexo que xa non teñen tanto problema en verbalizalo. Porque é o que ten que ser, é algo natural. Notar ese cambio paréceme moi bonito.


Summary: Coincidindo coa chegada de Donald Trump á presidencia en EUA e do impacto das súas primeiras medidas, a evolución do cumio da CELAC define igualmente síntomas de cambios de percepción e posibles fendas dentro deste organismo hemisférico

Cómpre observar con atención o desenvolvemento do V Cumio de Xefes de Estado e de Goberno da CELAC celebrado o 25 de xaneiro na localidade de Bávaro, en República Dominicana. Coincidindo coa chegada de Donald Trump á presidencia en EUA e do impacto das súas primeiras medidas, en especial a controvertida orde executiva de elevar o muro anti-inmigración na fronteira con México, a evolución do cumio da CELAC define igualmente síntomas de cambios de percepción e posibles fendas dentro deste organismo hemisférico, en gran medida motivados polos recentes cambios políticos. Está por ver, en todo caso, a presumible intuición de que a CELAC estea transitando por unha etapa de redefinición que, incluso, pode eventualmente tramitar un reordenamento das alianzas hemisféricas. Un factor que explica esta perspectiva ten que ver coas presenzas e as ausencias observadas no cumio de Bávaro, que en chave prospectiva poden determinar novas realidades dentro do organismo hemisférico. Destaca aquí a preponderante asistencia en Bávaro do denominado "eixe da ALBA", cuxo peso decisivo influíu na evolución do cumio. O mesmo veuse personificado na presenza do presidente venezolano Nicolás Maduro, do cubano Raúl Castro, o ecuatoriano Rafael Correa (quen se despedía destes cumios), do boliviano Evo Morales e do nicaraguano Daniel Ortega. Destaca igualmente a presenza do mandatario salvadoreño Salvador Sánchez Cerén, cuxo país ocupará a presidencia pro tempore deste organismo. Polo contrario, as ausencias foron igualmente significativas. Aducindo asuntos de axenda, non estiveron en Bávaro os presidentes de Arxentina, Mauricio Macri; o peruano Pedro Pablo Kuczynski; o brasileiro Michel Temer; o mexicano Enrique Peña Nieto (ausencia comprensible pola súbita crise bilateral con Washington a raíz do decreto anti-inmigración de Trump), o uruguaio Tabaré Vázquez; o paraguaio Horacio Cartes; a chilena Michelle Bachelet; e o colombiano Juan Manuel Santos, así como os mandatarios de Panamá, Costa Rica, Guatemala e Honduras. O tema das presenzas e ausencias neste cumio cobra unha importancia estratéxica ante o momento xeopolítico hemisférico, particularmente traducido pola asunción presidencial de Trump e as súas implicacións para a política hemisférica. Neste apartado, a CELAC precisaba dotarse neste cumio dun marco de cohesión e unidade política que permitira adoptar unha posición común ante a agresiva radicalización e o degradante distanciamento que se presume impulsará Trump dende a Casa Branca de cara a súa política hemisférica. Alén do polémico muro anti-inmigración que afectará temas sensibles para a relación hemisférica entre EUA e América Latina (entre outros, a fluidez das remesas das diásporas hispanas radicadas en EUA) outros temas imprescindibles na axenda rexional pasaron aparentemente inadvertidos no cumio da CELAC. Con todo, a Declaración Final de Bávaro estableceu unha posición común de opoñerse á "criminalización da inmigración", en clara alusión aos decretos de Trump. Non obstante, outros temas estratéxicos foron eclipsados. Destaca aquí a retirada estadounidense do Acordo de Asociación Transpacífico (TPP), que ten especial incidencia cara a Alianza do Pacífico integradas por México, Colombia, Perú e Chile, así como para a relación comercial destes países con Asia-Pacífico, en especial China. Sepultado o TPP, pode agora abrirse unha nova etapa de fluidez nas relacións entre a Alianza do Pacífico e a CELAC con China e a contorna de Asia-Pacífico. Non obstante, o cumio de Bávaro aparentemente non se decatou por esta perspectiva, tal e como se observou na súa Declaración Final. Outro aspecto ten que ver coas expectativas de Trump de revisar (con visos de degradar) o Tratado de Libre Comercio de América do Norte (NAFTA) vixente desde 1994 con Canadá e México. A CELAC non expresou unha posición específica ao respecto dun tema que afecta a un socio chave como México. Un aspecto que cobra importancia ante a lexítima decisión de Peña Nieto de suspender subitamente a súa visita a Washington prevista para o próximo 31 de xaneiro. Por tanto, compre intuír posibles cambios de perspectivas que eventualmente terminen erosionando a consistencia da CELAC. As ausencias dos presidentes de países estratéxicos como Brasil, Arxentina, México, Perú e Colombia, visibles impulsores dunha reacción "neo-conservadora" tramitada polos recentes cambios electorais e políticos a nivel hemisférico, impón a inevitable perspectiva de observar se dentro a CELAC estase asistindo a unha modificación das alianzas e das expectativas, que modifican substancialmente o proxecto orixinario creado a partir de 2011. A Declaración Final do V Cumio da CELAC en Bávaro expresa inquietudes imprescindibles que, nalgúns casos, víronse inmediatamente opacadas. Destaca aquí o apoio da CELAC (principalmente impulsado polo eixe ALBA) á misión da UNASUR e do Vaticano para continuar co diálogo en Venezuela. Non obstante, o mesmo viuse seriamente contestado pola súbita e definitiva retirada da oposición venezolana da mesa de negociacións, un día despois do cumio de Bávaro. A Declaración Final de Bávaro contivo outros aspectos, se ben relevantes, pero igualmente reiterativos, abordados e acordados previamente en cumios anteriores. Destacan aquí aspectos relativos á descolonización e á soberanía (Guantánamo, Malvinas, Porto Rico), contextualizados noutras expectativas como a loita contra a corrupción e a criminalidade transnacional, a Axenda 2030 dos Obxectivos de Desenvolvemento Sostible, o apoio ao multilateralismo, a reforma da ONU e a participación da CELAC noutros foros internacionais e as relacións con socios extrarrexionais, destacando aquí India, Rusia, Turquía, Corea do Sur, a UE e o Foro China-CELAC. Como presidencia pro tempore, O Salvador deberá organizar o próximo cumio da CELAC en 2018. Cun 2017 determinado polo impacto das medidas hemisféricas de Trump, polos intensos cambios que se agardan na xeopolítica global e pola evolución política rexional ante o calendario electoral e as crises políticas, o cumio da CELAC en Bávaro anunciou tímidas expectativas no relativo á cohesión deste foro. Expectativas que se ven igualmente motivadas por unha sensación de reconstitución das alianzas e dos intereses hemisféricos na era Trump, que incidirán na consistencia da CELAC e doutros organismos rexionais.


Summary: Este domingo (17 de abril) a Cámara vota a abertura do proceso de impeachment.

O Congreso do Brasil votará este domingo (17 de abril) a abertura do proceso de impeachment (destitución) da presidenta do Brasil, Dilma Rousseff, após os presuntos casos de corrupción que atinxen o seu goberno. Segundo recolle a Folha de São Paulo, a mandataria non estaría en condicións de conseguir o terzo de parlamentares (172 de 513) que precisa para impedir a súa saída pois as principais forzas políticas con representación na Cámara anunciaron que votaran a favor da destitución, embora nalgúns casos non sexa o conxunto total de parlamentares. Dilma Rousseff precisa 172 escanos para impedir a súa destitución De acordo co reconto feito nos últimos días pola Folha de São Paulo logo dos pronunciamentos públicos das formacións. Así pois, PMDB (66), PSDB (51), Rede (4), DEM (28), PV (7), PSB (31), PPS (9), SD (14), PSC (10), PTB (19), PMB (1), PRB (22), PSL (2), PSD (36) e PP (47) votarían a favor do impeachment. PCdoB (11), PSOL (6), PTdoB (3) e PDT (20) oporíanse á destitución da presidenta. No medio, PR (40), PHS (7), PROS (6), PEN (2) e PTN (13) aínda non ficou claro en que sentido orientarán o seu voto o domingo. As contas non dan mais desde o goberno aseguran que poderían conseguir mesmo algún apoio máis do que os 172 necesarios. Ora ben, todo apunta a que será moi complexo tornar a votación pois nos últimos días dúas das formacións que apoiaban o gobero, o Partido Progresista (PP) e o Partido Republicano Brasileiro (PRB) avanzaron que se posicionan na contra da presidenta.


Summary: Denuncia que algunhas destas queimas en rede Natura e Reserva da Biosfera "foran ordenadas por administracións públicas".

A plataforma Por un Monte Galego con Futuro vén de se dirixir á Fiscalía de Medio Ambiente e Urbanismo de Galiza para solicitar que se practiquen "as dilixencias oportunas e necesarias" para clarexar o acontecido nos incendios forestais producidos nos últimos meses e que afectaron zonas integradas na Rede Natura 2000 ou Reservas da Biosfera. A plataforma, conformada por máis de 50 entidades, explica que por medio de diversas persoas asociadas, polo persoal forestal e pola información recollida da prensa e das redes sociais, vén advertindo que nos meses de marzo e abril deste ano produciuse, de maneira cotiá, a queima de montes e ecosistemas forestais dun alto valor medioambiental, mesmo en zonas que integran a Rede Natura 2000 ou Reservas da Biosfera. Unha situación que consideran "especialmente preocupante", xa que algunhas das queimas destes ecosistemas de incalculábel valor foron "realizadas por institucións públicas como son a consellaría de Medio Rural, da Xunta de Galiza, coa colaboración da unidade da UME do exército español", afirma. Aínda máis preocupante consideran que "nalgúns casos, estas queimas autorizadas e xestionadas pola administración pública acabaran derivando en incendios forestais". A modo de exemplo sinalan o acontecido o día 6 de abril de 2021 na parroquia de Hórreos, en Folgoso do Courel, na Serra do Courel, que afectou unha superficie considerable da Rede Natura 2000 ou o ocorrido o día 7 de abril, logo dunha queima realizada pola consellaría de Medio Rural e pola UME, que calcinou un ecosistema de alto valor ecolóxico no Monte Muradal, parroquia de Pacios, concello de Fonsagrada, en plena Reserva da Biosfera de Oscos-Fonsagrada-Terras de Burón. Por un Monte Galego con Futuro advirte ademais que nesta época do ano a fauna está en pleno proceso de apareamento e cría e que estas queimas afectan gravemente ao normal desenvolvemento da bioloxía dos animais e que estes incendios teñen unha grave incidencia nos ecosistemas, na biodiversidade, na perda de solo –erosión-, na contaminación atmosférica, na saúde humana ou no cambio climático, entre outras cuestións. Xunto a isto denuncia que son moitas as queimas producidas nos últimos anos, "tanto oficiais como autorizadas pola Xunta a particulares", que teñen producido incendios forestais polo escape do lume, co conseguinte risco para as poboacións, estragos aos ecosistemas e incluso a morte de persoas. A Plataforma afirma que existen alternativas ao uso tradicional do lume para o manexo dos ecosistemas, máis seguras e respectuosas co medio, que entende que "se deben fomentar por parte da Xunta e que deben implementarse cando os condicionantes climatolóxicos ou de superficie, localización e época de actuación desaconsellen a realización de queimas". Alternativas e actuacións que, apuntan, "se teñen posto en práctica noutros territorios da Unión Europea". Advirten ademais que non se están tendo en conta pola Xunta os condicionantes meteorolóxicos de finais de marzo e principios de abril, xa que se permitiron queimas en días co índice de risco de incendio forestal extremo nas zonas que se levaron adiante 3 estas prácticas. "Días nos que este tipo de queimas estaba prohibido noutras comunidades da Cornixa Cantábrica, como Asturias e Cantabria". Por iso reclaman que a Fiscalía de Medio Ambiente e Urbanismo de Galiza aclare o acontecido para concretar "posibles responsabilidades penais e civís que puideran existir".