Summary: Analizamos a reforma do Código Penal ollando dúas novidades que suporán unha cadea perpetua encuberta. E falamos tamén do furto da ferramenta de loita máis importante da clase obreira, o dereito de folga

Xa no século XVIII, Cesare Beccaría dixo que a taxa de criminalidade se reduce educando ou, no peor dos casos, acudindo á privación de liberdade de curta duración. "Abride escolas e fecharedes cárceres", retou no XIX Concepción Arenal. Mais o ministro de Xustiza, Alberto Ruíz Gallardón, non le os clásicos. Para alén do retroceso en materia de aborto que se contempla no anteproxecto de reforma do Código Penal, até un sistema máis restritivo que o de 1985, a lectura do texto permite advertir un atraso que coloca riba da mesa estratexias político-criminais máis propias do franquismo que dun Estado que se denomina democrático. Analizamos a reforma con Guillerme Presas, penalista galego e militante do Observatorio polos Dereitos e as Liberdades Esculca, centrándonos nas dúas novidades, ao noso entender, máis importantes: a prisión permanente revisábel e a custodia de seguridade. Máis unha cadea perpetua encubertaA privación de liberdade que ampara o Código Penal español após a reforma de 1995 é das máis altas da nosa contorna xurídica: 30 anos, que poden chegar até 40 se se aplicar a lei antiterrorista. O cumprimento íntegro das penas é outro dos grandes reclamos punitivos feitos desde o Goberno español —tanto do PP como do PSOE—, ao non interpretaren nin o terceiro grao nin a liberdade condicional como privación de liberdade. Mais as penas cúmprense, íntegras, tamén desde 1995. En textos penais como o francés, o alemán ou o inglés, contémplanse condenas vitalicias, mais estas revísanse aos 15 anos após unha petición de indulto que se concede sempre. "No estado temos a taxa de criminalidade máis baixa de Europa, e na Galiza redúcese aínda até a metade. Mais temos unha das porcentaxes máis altas de poboación reclusa, e o Código Penal máis duro", remarca Presas. Con este pano de fondo, a prisión permanente revisábel non é máis que outro eufemismo. "Co código actual na man xa podemos dicir que existe a cadea perpetua", sinala o penalista, en referencia ao incremento dos anos de privación de liberdade aos que pode ser condenada unha persoa, desde os 30 no CP de 1944, que a redención de penas polo traballo deixaba en 20. O afán de castigar afuma calquera vestixio dese obxectivo resocializador que debería ter calquera pena. "Todos os gobernos abandeiraron o mesmo discurso, apuntando cara a unha falta de seguridade que non existe". Lexislar facendo bandeira da alarma social perante delitos especialmente atractivos para o cuarto poder, a prensa, —lembremos a campaña mediática do pai de Marta del Castillo—, "é facer un uso simbólico do CP, aproveitalo para captar votos", e trae da man unha volta á lei do Talión. A "discutíbel" custodia de seguridadeA outra novidade, a custodia de seguridade. É unha liberdade vixiada que se imporía, por exemplo, ás persoas condenadas por delitos vinculados ao terrorismo. Así, após pasaren polo cárcere, os seus dereitos seguirían restrinxidos durante un período que pode chegar aos 10 anos. Entra en vigor máis unha maneira de manter @s pres@s polític@s baixo o xugo do estado. "É absolutamente discutíbel exercer control sobre unha persoa e limitar a súa liberdade sen que exista unha condena polo medio". Falando en cifras, coa lei antiterrorista na man, @ condenad@ podería botar 40 anos cumprindo condena e, após esas catro décadas, ficar controlad@ polo estado unha década máis. En total: 50 anos. Recuperando a Concepción Arenal, o goberno español quere levar á práctica "ese desexo popular tantas veces manifestado de que os delincuentes apodrezan na cadea. Pola contra, do que se trata é de investir en prevención". Por certo que a reforma castiga os delitos patrimoniais, mais só os 'pequenos roubos'. Os delitos de colo branco seguirán impunes. Furtarlle á clase obreira a ferramenta de loita: o dereito á folga Quen non chora non mama, di un refraneiro que a patronal semella coñecer ben. Perante o goberno español desexaron que a clase obreira tivese menos dereitos, e viron como saía adiante unha reforma laboral que, en resumidas contas, impón a política de traballar máis horas para recibir menos salario. Como complemento a este recorte —sumado á machetada ideolóxica nos dereitos sociais—, desexou tamén a CEOE —Confederación Española de Organizaciones Empresariales— que o dereito á folga ficase restrinxido. Axitar a bandeira do medo e criminalizar o sindicalismo combativo. Máis aínda. "Este dereito está xa limitado cando se decretan servizos mínimos abusivos" que, no caso do servizo de Emerxencias 112 pode chegar até o 100%. Non cómpre esquecer tampouco nomes como Antolín Alcántara, Marcos Cardóniga, Carlos Alján, Carlos Búa ou Ramón Sarmiento, sindicalistas sentenciados a penas privativas de liberdade por defenderen o que é seu. Boa parte destes traballadores son militantes da CIG. O secretario de organización da central nacionalista en Compostela, Renato Núñez, remarca que é xustamente a folga "a arma máis forte que posuímos para obrigar a patronal a escoitar as nosas reivindicacións", e arremete contra unha reforma laboral que agocha a bondadosa intención de arrimarmos tod@s o ombreiro para frear "unha crise que nada ten que ver coa clase traballadora". En crise están tamén as ferramentas de defensa histórica da clase traballadora, que permitían "defender na rúa alternativas ao modelo actual de escravitude", en palabras de Brais González, militante da CUT, quen defende a necesidade de "reinventar" o exercicio da folga como dereito político "fundamental". Coa convocatoria da seguinte folga xeral cocendo no forno —CIG, CC.OO. e UGT intentan achegar posturas para un chamamento unitario en setembro—, Núñez describe con retranca o panorama que se debuxa: "limítase o dereito á folga, penalízase a desobediencia civil e non poderemos reclamar pola vía xudicial porque a atención xurídica haberá tamén que pagala e previamente reducíronnos xa os salarios". Di González que reformar o decreto lei de Reformas Laborais de 1977 para limitar o dereito á folga —que no Congreso tería o apoio de CiU e do PNV, para alén do propio PP—, "supón un paso máis aló do permisíbel" pol@s traballador@s. Martiño Paradelo, da CNT, interpreta a posíbel restrición como unha penalización das formas de resposta "após de nos afogaren laboral e economicamente, reservando para si propios o monopolio da violencia". "Non queda máis remedio que a desobediencia civil", apunta Renato Núñez. "Fixéronse folgas cando estaban criminalizadas, para botarmos embaixo a ditadura ou para conquistarmos os dereitos laborais e sociais que agora nos rouban. Fixémolas daquela, e farémolas hoxe".


Nos comicios presidenciais portugueses de 1986 houbo segunda volta. Nunca acontecera. Pasaron a ela o dereitista Freitas do Amaral e o socialdemócrata Mário Soares, a quen os comunistas acusaban de ser o cabalo de troia articulado pola CIA para frustrar a Revolución dos Cravos. A xefatura do PCP deu a orde de votar por Soares e os militantes, temperados como o aceiro soviético que evocara Ostrovski, subían polas paredes. Todos os militantes, incluídos os da xefatura. Un alentejano entrou para o colexio electoral o día do voto con dous sapos na boca e a papeleta na man. A norma electoral producía ese azar. O capricho da aritmética propiciaba que as outras conquistas, aquelas que Soares tamén defendía, puidesen converterse en cinza. Algo semellante lles aconteceu aos franceses en 2002, cando tiveron que elixir entre o fascista Jean-Marie Le Pen e o dereitista Jacques Chirac.Aquí e agora as cousas tamén se parecen. En Galicia só na Coruña e en Pontevedra é posíbel rectificar pola esquerda unha maioría do PSOE. E só votando Unidos Podemos. Non hai máis opcións, non dan os números. Mais en Lugo e Ourense os números non dan nin para iso, porque na esquerda só o PSOE ten opcións reais de lograr ningún deputado. A Galicia interior e a periférica ben diferenciadas e as dúas lamentabelmente limitadas. Esa é a realidade. Un dilema cru para os votantes cuxas opcións fican por baixo da representación: ou apedrar o voto ampliando as posibilidades dun goberno ultra, ou reforzar a partidos cos que diariamente compiten.É de sentido común.


Nas miñas viaxes polo mundo, tiven ocasión de coñecer e gozar de diferentes xardíns botánicos e de conxuntos onde árbores, plantas e flores se conxugan para ofrecer a fermosura da natureza. Desde Versalles á Aranjuez, da Illa de Tenerife á illa de San Simón ou a illa Kitchener en Asuán, no sur de Exipto, onde o dono da illa creou un paraíso de plantas exóticas e de árbores onde á noitiña veñen durmir brancas aves, os Ibis, e onde ese verdor facíase máis fantástico e inverosímil cando case podías tocar coa man a area case roxa do deserto, entre lusco e fusco. Son consciente de que hai xardíns onde vivín horas de gran pracer, como nos da Villa Ephrussi, no paradisíaco lugar de Saint Jean Cap Ferrat, a 10 km de Niza, na Rivière Francesa. Pertencente á familia Rotschild, Beatriz, a esposa de Maurice, apaixonada da arte, das viaxes e a natureza, creou esta marabilla que podemos visitar porque lla legou ao estado antes de morrer en 1934. A lembranza dos xardíns pode derivar da dificultade, como a heroicidade do feito por María Menéndez, neta dun dos arriscados colonizadores en Punta Arenas, en Chile, nun clima tan adverso, ventoso e frío, onde tamén visitei tiritando o fermoso Cemiterio, con profusión de cipreses redondeados, creado pola pioneira xudia alemá Sara Braun. Estaba eu ben preparada para gozar dos xardíns desde nena, onde paseaba asiduamente polos do Pazo da marquesa, chamado agora de Castrelos, no meu Vigo natal. Este sábado, día 3 de Agosto, tiven o pracer de asistir á convocatoria que a escultora de Goián, Cuqui Piñeiro fixo na súa casa, e no exquisito xardín, onde, unida a de outros grandes artistas, mostra a súa obra de, pequenas pezas en bronce, cargadas de intelixencia e humor, fundidas por ela mesma na Fundición que xa fora do seu pai, o escultor Xoán Piñeiro, e que ela herdou e segue rexentando. Non parece un traballo indicado para unha muller. Pero Cuqui, con ese nome que non lle acae, que debe proceder da súa infancia, é unha muller en quen se une a forza, a imaxinación, a sensibilidade, o coñecemento, tantos aspectos que non son facilmente encontrados, concentrados nunha soa persoa.Se coñeces primeiro a ruda Fundición onde traballa, non podes sospeitar que ao seu lado haxa unha fermosa casa, onde predomina a cor malva, ornada con pinturas e enredadeiras, e menos aínda, o camiño de enormes cactus que conducen ao xardín traseiro, cun céspede verde e coidado, presidido polas fermosas torres-chemineas de pedra da casa contigua, e o invernadouro onde protexe os tomates, pementos e outras plantas da súa horta, coas que fixo uns insólitos e creativos centros nas mesas no xardín, en lugar das habituais centros florais. Arte de labrega que tamén herdou esta multifacética artista. Sabemos que Virginia Woolf era artífice de fermosos xardíns, e que ao longo da historia moitas aristócratas idearon tesouros naturais sen mancharse as mans. Non é o caso desta Piñeiro con mans rústicas e sensibles, rurais e artísticas, laboriosas e enxeñosas ao mesmo tempo. As mans necesarias para ilustrar Recuperemos as mans, aquel libro que escribín hai tantos anos. Grazas amiga por tanto goce para a vista e tanta posibilidade de encontros e conversas como me facilitaches. Un día inesquecíbel querida.


Summary: ENTREVISTA No marco da LibreCon 2015, celebrada a pasada semana, Fernando Calle (ASPGems) ofreceu un relatorio sobre as aplicacións que o Internet das Cousas pode ter para as explotacións gandeiras, nas xa se está a tirar proveito dos dispositivos de monitorización dos animais.

No marco da LibreCon 2015, celebrada a pasada semana en Compostela, Fernando Calle (ASPGems) ofreceu un relatorio sobre as aplicacións que o Internet das Cousas pode ter para as explotacións gandeiras, onde xa se está a tirar moito proveito dos dispositivos de monitorización dos animais. Calle titulou a súa intervención A Internet das Vacas, centrándose nas posibilidades que se abren para gandeiros, que contan con sensores e ferramentas que lles permiten predicir algunhas enfermidades que poden afectar á vida do gando a longo prazo, e tamén o celo para poder determinar cando serán máis produtivas las vacas. Os retos de futuro desta tecnoloxía están en poder aplicar esta tecnoloxía en animais en liberdade e evitando un seguimento continuo e visual por parte dos produtores. Como se poden aplicar neste momento as ferramentas de monitorización para o coidado de animais e a xestión dunha explotación gandeira? Que vantaxes ofrece este sistema? Actualmente desenvolvéronse especialmente para vacas leiteiras. Neste sentido, son bastante proveitosas xa que ofrecen ao empresario a opción de ter información individualizada do que produce cada vaca, o seu estado de saúde e de celo. En cambio, para vacas de carne complícase bastante a monitorización, pola tecnoloxía que hai que utilizar. Estamos a investigar neste sentido para poder ofrecer servizos innovadores como a predición de determinados eventos que afectan directamente á produción e ao benestar do gando. "Actualmente, están a realizarse sobre todo avisos na detección momentánea de determinados eventos, coma o celo" Que ferramentas están a disposición dos posibles usuarios? Hai sistemas de monitorización que mostran aspectos sobre a produción dos animais e tamén dispositivos que leva postos o animal (wearables para gando), e que permiten enviar alertas especialmente para o celo. Que retos inmediatos ten esta tecnoloxía? Que novas aplicacións poderanse desenvolver a partir delas ou en combinación con outras? Actualmente, están a realizarse sobre todo avisos unicamente na detección momentánea de determinados eventos, como o celo. A liña a seguir nos próximos meses ou anos é a predición de todo tipo de eventos e enfermidades. En lugar de avisar no momento, obsérvanse os datos e pódese predicir cando vai suceder un evento determinado. Isto é moi favorecedor para o gandeiro, xa que pode planificar as accións que debe tomar con anticipación, e así pode coidar mellor os animais e utilizar mellor os seus recursos. "A tecnoloxía está a evolucionar para que os dispositivos poidan estar conectados á nube de forma continua. Isto fai que poidamos facer un seguimento dos animais mesmo cando están en exteriores" Por outra banda, a tecnoloxía está a evolucionar para que os dispositivos poidan estar conectados á nube de forma continua. Isto fai que poidamos facer un seguimento dos animais mesmo cando están en exteriores (este é un dos maiores problemas actualmente). Tamén poderemos introducir novos sensores, non invasivos, que permitan monitorizar máis información do gando. Como valoras o nivel actual de desenvolvemento tecnolóxico das explotacións gandeiras en Galicia e España? Están a aproveitarse suficientemente as oportunidades ao alcance? Polo momento só están a aproveitar a tecnoloxía algunhas explotacións de vacas leiteiras, gran parte delas de Galicia. O sistema que se implementa é un pouco caro e só as grandes explotacións teñen capacidade para poder aproveitar a tecnoloxía. En vacas de carne non se está facendo nada a nivel nacional. "Cos produtos que se están a desenvolver prevese unha diminución dos custes" Cos produtos que se están a desenvolver prevese unha diminución dos custes grazas á mellora das tecnoloxías, e espérase que tanto as granxas de vacas leiteiras coma as explotacións dedicadas á carne se poidan aproveitar destas ferramentas proximamente. Ademais, coa redución do prezo, tamén poderán acceder a estes dispositivos os pequenos e medianos gandeiros que estean interesados.


Summary: Rescate de 241 millóns de euros para a empresa hoteleira Hotusa, que organizou o Foro La Toja, nun Consello de Ministras e Ministros no que se deu luz verde a un investimento de máis de 5.000 millóns de euros en rehabilitación de edificios e vivenda social.

A rehabilitación de inmóbeis e a vivenda social centraron a xuntanza do Consello de Ministras e Ministros desta terza feira, coa aprobación dun investimento de 5.520 millóns de euros que forma parte do Plan de Recuperación, Transformación e Resiliencia, e que conta co financiamento da Unión Europea. No acordo, contémplase a construción de 20.000 novas vivendas dirixidas a alugueiro social, cun custe de 1.000 millóns de euros, sinalou a voceira do Goberno español e ministra de Política Territorial, Isabel Rodríguez. No que atinxe á rehabilitación de vivendas, especialmente focalizada no impulso á eficiencia enerxética, subvencionarase até o 80% do custe total, coa posibilidade de chegar ao 100% no caso de persoas en situación de vulnerabilidade socieconómica. Rodríguez destacou que a norma "xerará emprego no curto prazo". Nesta partida, de 3.420 millóns de euros, recóllese tamén a posibilidade de rehabilitación a nivel de barrios, para a que se resgardan 976 millóns de euros. A previsión do Executivo estatal nesta clase de proxectos é cubrir o gasto total. Con respecto a edificios individuais, as axudas cubrirán entre o 40% e o 100% cando se trate de fachadas, instalación de caldeiras ou paneis fotovoltaicos, dependendo do nivel de eficiencia enerxética que alcance o inmoble coas modificacións. As actuacións en vivendas particulares permitirán recibir axudas polo 30% do valor, como por exemplo na substitución de xanelas. Na mesma partida inclúense 450 millóns de euros para bonificacións fiscais, cunha dedución do 20% para as persoas que reduzan un 7% a demanda de calefacción e refrixeración da vivenda e até do 60% nos edificios que diminúan un 30% o consumo de enerxía primaria non renovábel. Ao tempo, no decreto apártanse 1.100 millóns de euros en avais ICO para incentivar as obras de rehabilitación. Segundo paquete de axuda á Palma Por outra banda, o Consello de Ministras e Ministros tamén abordou a situación na illa canaria da Palma. O ministro de Presidencia, Félix Bolaños, presentou o segundo paquete de axudas aprobado na reunión, logo de lanzar hai unha semana as axudas máis urxentes co gallo da erupción volcánica, cun orzamento de 214 millóns de euros. Ademais das axudas directas para persoas, estabelecementos industriais, mercantís e de servizos, apuntou o ministro, o gabinete resolveu sufragar o 100% dos gastos dos Concellos por mor dos gastos urxentes que tiveron que acometer pola emerxencia. As persoas afectadas poderán suspender durante seis meses o pago de subministracións, así como as obrigas crediticias. Aliás, o proxecto engade un plan de formación de 63 millóns de euros. Rescate a Hotusa Amais, Rodríguez transmitiu que o gabinete deu luz verde á compañía hoteleira Hotusa -organizadora do Foro La Toja- para recibir 241 millóns de euros en créditos da Sociedade Estatal de Participacións Industriais, ao considerala "unha empresa estratéxica"; é a sétima empresa rescatada polo Goberno estatal desde o comezo da pandemia, despois de Air Europa, Ávoris, Duro Felguera, Tubos Reunidos, Plus Ultra e Rugui Steel. Mañá aprobarán o proxecto de orzamentos O PSOE e Unidas Podemos anunciaron esta terza feira pola mañá que finalmente alcanzaron un acordo para os Orzamentos Xerais do Estado (OXE) e a Lei de vivenda, que de aprobarse será a primeira norma específica desta cuestión a nivel estatal. O ministro de Presidencia, Félix Bolaños, asegurou que esta quinta feira decorrerá un Consello de Ministros extraordinario para aprobar o anteproxecto de OXE, que prevé unha subida do 2% no salario do persoal funcionario. Amais, Pedro Sánchez, presidente do Estado, fixo público que a Lei de vivenda -que será debatida máis adiante- contará cun bono social de alugueiro para as persoas entre 18 e 35 anos cuns ingresos anuais inferiores aos 23.725 euros. Este bono consistirá nunha axuda de 250 euros mensuais para o pago da vivenda durante dous anos, que se poderá conxugar con outras axudas.


Summary: Esta vez é un adeus. A directiva do Deportivo puxo fin á segunda etapa de Fernando Vázquez á fronte do conxunto branquiazul e só é cuestión de tempo coñecer o nome do que será o undécimo adestrador en menos de seis anos dun clube instalado nunha crise institucional, de xogo e resultados que parece xa cronificada.

Cando Fernando Vázquez foi despedido por primeira vez do Deportivo, aló polo ano 2014, o seu substituto no banco branquiazul foi Víctor Fernández. O maño pasou con máis pena que gloria pola Coruña, e quizais o legado máis importante que deixou foi a súa lúcida análise da situación que vivía un clube que por aquel entón aínda militaba na Primeira División: "Aquí hai un ambiente de autodestrución absolutamente imparábel, como nunca vira en ningún lado, e non sei a onde nos vai levar, pero a nada bo". Seis anos, 10 adestradores, tres directivas e dous descensos de categoría despois de que Víctor Fernández realizase esa reflexión parece bastante claro tanto que estaba no certo como onde está hoxe un Real Clube Deportivo que, quizais emperrado en confirmar a teoría do retorno cíclico da historia de Giambattista Vico, vén de cesar Fernando Vázquez por segunda vez. A inemizade entre números e realidade O despedimento do de Castrofeito chegou apenas 24 horas despois de perder ante un Zamora no que 10 dos 11 titulares xogaban o ano pasado en Terceira División. Era esta a terceira derrota consecutiva do Dépor, pero Vázquez estaba virtualmente fóra desde que caera co Celta B en Riazor (1-2). Considerada por moitas afeccionadas como a derrota máis humillante na centenaria historia da entidade, o presidente Vidal ratificouno publicamente, o que en fútbol quere dicir que as súas horas -semanas, neste caso- estaban xa contadas. Cos fríos números na man, non pode dicirse que a etapa de Fernando Vázquez fora negativa, pois vaise sendo o segundo dos grandes adestradores na historia do Dépor con menor porcentaxe de derrotas, só por detrás de Irureta, pero o problema é que cando chegaron, fixérono en momentos fundamentais, como no encontro chave ante o Estremadura do ano pasado que abocou o equipo ao descenso á Segunda B. A pesar de contar con moito apoio entre a afección, que apunta non sen razón a Vidal e Barral, Vázquez, quizais por idade -aínda que non o pareza ten máis anos que Arsenio Iglesias cando deixou o Dépor en 1995- ou por estrema fidelidade a un sistema de cinco defensas e a unhas ideas futbolísticas un tanto anticuadas, hai tempo que non transmitía esa imaxe de líder, de capitán dun barco á deriva que, de non subir, podería naufragar... para sempre.


Summary: "O alumnado coñece e respecta todas as medidas sanitarias", afirma a UVigo

A pasada segunda feira, a Xunta decidiu adiar o inicio das aulas presenciais nas universidades galegas até, cando menos, o 17 de febreiro. Con todo, os exames que xa estaban previstos no calendario académico como presenciais mantiveron as súas datas. As tres universidades galegas decidiran a comezos de xaneiro delegar en cada docente a decisión de facer unha avaliación en persoa ou virtual. Neste tempo, parte do alumnado denunciou a "inseguridade" que lles xeraban os exames presenciais. "Se as aulas son virtuais, porque o exame non?" Miguel Alonso, estudante de Filoloxía Inglesa na Universidade da Coruña (UDC), explica a Nós Diario que faltou a unha proba presencial porque convive con dúas persoas de risco: "Non quería exporme á Covid e o docente, malia que foi empático, dixo que non podía facer nada porque tiña as mans atadas", afirma, e lembra que o único modo de xustificar a ausencia a un exame en persoa é ter dado positivo: "É unha burocratización da enfermidade", sentencia Alonso. "Se durante o curso se evita a presencialidade, por que os exames teñen que selo?", declara a este xornal Alejandro Suárez, representante de Acción Universitaria. Pola súa banda, Manuela Nores, da Asemblea Nacional das Estudantes Galegas (Anega), apunta que o "problema" das probas presenciais non son só as "aglomeracións nas portas das aulas", senón tamén os movementos da poboación: "Hai alumnos de Medicina que viñeron desde Madrid", afirma, e engade que na Coruña houbo "grandes aglomeracións" nas liñas de autobús urbano que conducen ás facultades. Ambos lamentan que as universidades "poñan na mesma balanza a saúde e a posibilidade de copiar nun exame", en referencia á xustificación da presencialidade para "garantir unha avaliación meritoria". Así mesmo, coinciden en que as universidades, en concreto a de Compostela, non están preparadas para a docencia telemática: "O campus virtual cae constantemente, e as alumnas que non tiñan boa conexión a internet víronse especialmente prexudicadas", apunta Suárez. "As avaliacións decorreron con normalidade" Fontes da reitoría da Universidade de Santiago de Compostela (USC) consultadas por Nós Diario aseguran que todas as probas "decorreron con normalidade dentro das circunstancias" grazas ao "grande esforzo" de estudantado e persoal docente e administrativo: "Había delegadas en cada centro evitando posíbeis aglomeracións e unha Oficina Covid que resolveu todas as queixas e peticións do alumnado", expón. Tamén desde a Universidade de Vigo (UVigo) apuntan a un correcto desenvolvemento dos exames: "O estudantado coñece e respecta as normas en vigor, polo que evitaron formar aglomeracións ou reunións máis alo do permitido dentro das instalacións", aseguran a este xornal. Pola súa banda, a UDC incide tamén na seguridade das probas e o cumprimento xeral das medidas sanitarias.


Summary: Sen lugar a dúbidas, o miñato ou buxato, é a nosa ave de rapina máis coñecida e recoñecida. Presente durante todo o ano, reprodutora e sempre á vista en postes, árbores e cables da luz desde os que dá caza a ratos, pero tamén a réptiles e insectos ao longo de todo o país e en ambientes moi diferentes como bosques, campos ou montes. Fácil de identificar pola súa silueta en voo de ás redondas, é posíbel confundila, especialmente na primavera e verán, con outras aves de rapina das que falaremos cara ao final do coleccionábel.

E n Avetimología, o autor cita o biólogo galego Conde Teira ao falar dos miñatos, do que apunta que tanto no galego como no portugués, se usaron os derivados de Milvus para designar indistintamente os xéneros Milvus e Buteo, propondo que debido ao uso estendido de miñato para Buteo se empregue esta forma e se deixe o vernáculo portugués 'millafre' para o restos dos Milvus. Distribución O miñato está presente en todo o paleártico, chegando até o Xapón e as illas do Atlántico, e por suposto en todos os países de Europa. Na península Ibérica está ben representada, sendo escasa en territorios do mediterráneo como Murcia, Almería ou o País Valencià. A Galiza é probabelmente un dos territorios da península coa maior densidade de miñatos. Aínda que algúns exemplares poden facer grandes desprazamentos, a poboación peninsular é sedentaria, e semella que os exemplares que emigran do norte de Europa para pasar aquí o inverno proceden de territorios nórdicos. Como recoñecelo? Aínda que as femias adoitan ser algo maiores, non existen grandes diferenzas. Teñen unha gran variabilidade na coloración da plumaxe, motivo polo que en francés recibe o nome de 'buse variable'. É unha rapina de tamaño mediano, e tanto en voo como pousada ten un corpo compacto. Cabeza pequena e peteiro fino. A cor vai do pardo moi escuro a cores abrancazadas. Xosé Manuel Patiño e colaboradores apuntan que a forma máis habitual na Galiza é a que ten a cabeza, gorxa, papo e as partes superiores máis escuras, e o resto das partes inferiores máis claras, apencadas de manchas castañas. A cola, curta, téñena moi barrada cunha liña escura no extremo. Ollos escuros e patas amarelas. Os exemplares inmaturos son moi semellantes aos adultos pero carecen da banda terminal da cola á que faciamos referencia. Os portugueses chámano miñato, aguia de asa redonda, unhas das características máis diagnósticas cando se observa en voo, así como por ter os extremos das ás moi escuras coa zona media máis clara. É habitual observala planeando en círculos e tamén peneirando á procura de presas como o faría un lagarteiro. Mide entre 50 e 57 centímetros e ten unha envergadura de ás de 1,20, cun peso que vai dos 0,43 aos 1,36 quilogramos. Voz Emite unha chamada forte facilmente audíbel especialmente ao comezo da época de reprodución semellante a un pii-iou. Ten outras voces en función do seu estado ou actividade como pode ser a de agresión a un intruso ou aquelas que emite durante a cría para avisar dalgún perigo aos polos. Onde atopalos? Rapina moi espallada por diferentes tipos de hábitats, desde lugares de cultivos e zonas húmidas até montes de certa altitude, tamén en carballeiras, piñeirais ou rochedos. Semella que as súas zonas de preferencia son aquelas con árbores e prados ou cultivos ou mato, en definitiva, a paisaxe de mosaico típica do norte onde é máis abundante. Porén, na época de cría precisa que haxa árbores xa que é alí onde vai construír o seu niño. No inverno pode observarse tamén en terreos máis abertos con apenas árbores, dispersas ou escasas. Alimentación É unha especie oportunista, é dicir, pouco especializada e cunha gran adaptabilidade, acomodándose aos lugares nos que poida atopar comida. Motivo polo que o menú dos miñatos é do máis variado, tendo e conta a súa condición de ave xeneralista, tal e como denominan aquelas persoas estudosas da especie; vén querendo dicir que se alimentan de gran variedade de recursos empregando unha ampla gama de condicións ambientais. Concepto que se confronta ao de especie especialista, ao que corresponden aqueloutras que basean a súa alimentación nunha ou moi poucas especies. Seguramente o nome máis estendido en castelán sexa o de ratonero, a mesma denominación que recibe en Alemaña mäusebussard, que pode dar unha idea da súa dieta. Pero pode levar a engano, os miñatos seguramente sexan as rapinas coa dieta máis diversa; alén dos ratos pode cazar presas de maior tamaño como coellos e, pola contra, tamén micro mamíferos ou mesmo toupas. Tampouco vai rexeitar aves, réptiles, anfibios e insectos ou miñocas. E se hai que comer algunha prea, tamén. Dito de maneira coloquial e para entendérmonos, non é 'repugnante' para comer: come o que haxa. En inverno, a porcentaxe de mamíferos na dieta é alta comparada coa do resto do ano e, pola contra, aumenta no verán. O investigador galego Luís Tapia ten estudado a alimentación dos miñatos mediante observación directa de achega de presas a niños en áreas montaña da Galiza. Os mamíferos foron identificados como o grupo máis común de presas (34,5%), correspondendo a porcentaxe máis alta para a toupa (Talpa occidentalis). Os réptiles tamén constituíron unha parte importante da dieta (24%), destacando o escáncer (Anguis fragilis) e entre os ofidios apareceron sete especies. Os anfibios e paxaros resultaron ser moito menos frecuentes (Tapia et al., 2007). Respecto aos métodos para dar caza ás súas presas, os miñatos empregan varias técnicas. Poden facelo pousados, desde un poste, cable da luz ou árbore, onde seguramente os teñamos observado cen e unha veces, espreitarán as súas presas para, unha vez atopadas, lanzarse a por elas. Outra é a de voar cernándose como un lagarteiro, peneirando o aire. Outra menos frecuente, aínda que a min xa me ten cadrado varias veces vela así, é cazando no chan á procura de insectos. Reprodución A época de nidificación comeza cara a finais de febreiro, con paradas nupciais e voos nupciais, e estendese até xullo. Constrúe ou usa niños vellos en árbores de certo tamaño situados desde os 5 aos 25 metros de altura. Unha estrutura voluminosa de até un metro de ancho por sesenta centímetros de fondo pero que cos arranxos dun ano para outro pode acadar dimensións maiores. Elaborado con paus, ramas, pólas e tapizado de vexetais verdes. Poden ter varios niños que van intercambiando cada ano. Poñen 2 ou 3 ovos brancos apencados que chocan ambos proxenitores durante uns 36 días, e os polos desenvolven a plumaxe e voan aos 50 ou 55 días. Independízanse dos adultos ás seis ou oito semanas. Os miñatos tamén poden empregar niños doutras aves de rapina. Segundo un estudo realizado na Galiza, o miñato pode empregar niños doutras rapinas como pode ser o azor ou o gabián pero non é habitual que suceda o contrario. Nun estudo realizado por Rebolo et al., 10,7% dos niños construídos polos azores foron empregados en anos posteriores por miñatos pero ningún dos elaborados polos miñatos foi empregado polos azores. No caso do gabián a situación foi semellante sendo a porcentaxe de ocupación polos miñatos de 5,7% e de cero por parte dos gabiáns. Depredadores do miñato Os miñatos teñen poucos inimigos pero poderosos, o gran bufo real é un deles e a aguia real outra. No meu caderno de campo teño anotado un episodio que certifica o comentado. Nunha tarde de verán de 2011, acompañado do meu amigo Xavier, e visitando unha aldea abandonada do Macizo Central, voou diante nosa un bufo real con algo nas patas que estaba pousado nunha parede derruída. Logo de gozar da difícil e fugaz observación, achegámonos ao lugar do que saíu e puidemos comprobar que o que estaba a comer era un miñato do que xa só quedaban as plumas, unha pouta e pouco máis. Aínda que na actualidade conta cunha poboación estábel non sempre foi así. Non atopamos referencias como tal nos documentos das 'Juntas de Extinción' franquistas pero seguro que os alimañeiros daban boa conta deles. Do que si hai constancia é do gran declive que sufriu a especie en toda Europa nas décadas dos anos 50 e 60 do século XX provocada polo uso de pesticidas. Na actualidade as maiores ameazas son a destrución do seu hábitat por causa de incendios ou construción de infraestruturas e a electrocución en tendidos eléctricos que habitualmente empregan como pousadoiros. Non é raro velos atropelados nas estradas e tampouco son poucos os que durante a tempada de caza reciben un disparo accidental (recomendamos ler esta última ameaza en modo retranca). Semellanzas e diferenzas A ubicuidade dos miñatos pode levar á confusión con outras especies, así non toda a rapina que voa nos ceos galegos de cor pardo é un Buteo buteo. Nas zonas de montaña onde aínda quedan, poderiamos chegar a confundir un miñato cun aguia real, especialmente cando a observación é afastada, pero esta última ten a cabeza e as ás máis longas e rectangulares e non tan redondeadas como o miñato así como unha cola máis longa. Porén, quizais a rapina que máis problemas nos pode dar é o miñato abelleiro (Pernis apivorus). O primeiro a ter en conta á hora da súa identificación é que a equivocación ten data no calendario. Os miñatos abelleiros son estivais e non están de volta da súa viaxe a terras africanas até ben entrado abril! E permanecen até setembro. Polo tanto, a nosa confusión só será posíbel durante eses 4 meses. Como no caso dos miñatos comúns, os sexos son moi semellantes e tamén como estes teñen unha variabilidade cromática moi elevada. Son de cores pardas escuras pola parte superior e claras abrancazadas polas inferiores moi ou pouco apencadas, porén tamén hai exemplares de "morfo" claro. En voo teñen a cola máis longa e unha banda escura no estremo desta precedida doutras dúas máis pegadas á base. A diferenza dos miñatos, teñen os ollos amarelos e non escuros e a cabeza máis pequena e afiada. Na época nupcial ten un voo característico, ondulado con ascensos e descensos semellando que bate as ás, como se estivesen a aplaudir. Abelleiro fai referencia á súa alimentación, baseada en abellas, avespas, avespóns ou abellóns aínda que tamén poida capturar réptiles. Outra das posíbeis confusións pode ser o millafre queimado (Milvus migrans), nomeadamente polas súas cores e tamaño semellante. Como no caso do miñato abelleiro é unha ave estival, que ven á Galiza para criar, pero os millafres queimados son máis madrugadores, comezando a aparecer os primeiros xa contra finais de febreiro. Marchan desde mediados a finais do verán. O nome de miñato queimado fai referencia á súa cor parda escura, con zonas brancas e nas que ademais teñen tonalidades de cor vermella. Porén, atendendo á súa estrutura, poderiamos dicir que ten un aspecto máis lanzal, as ás son longas e nos estremos as plumas semellan dedos. A cola é alongada e gallada, caracteres que axudan a diferenciala do miñato. Gusta esta especie de lugares perto da auga como ríos, encoros e pódese atopar tamén en zonas húmidas da costa como marismas, xa que no seu menú entran peixes mortos e tamén preas así como pequenos vertebrados e invertebrados.


A parlamentaria do BNG, Olalla Rodil, reprendeu a "parálise" da Xunta da Galiza polas "pelexas internas" do PP e propuxo subir as pensións non contributivas e a Risga. Afirmou ademais que os galegos non merecen "un Goberno ausente, descabezado e sen propostas" nun contexto de crise económica e coa inflación situada no 10,5%, "a maior dos últimos 35 anos". Nun comunicado, reclaman a posta en marcha de medidas "urxentes" para paliar as consecuencias económicas nas familias e empresas polo incremento dos prezos. Así, demanda incrementar a Risga e o complemento autonómico non contributivo "conxelado hai máis de 10 anos" porque "hoxe as familias teñen que decidir entre encher a neveira ou pagar as facturas". "A Galiza ten un dos salarios e das pensións máis baixas do conxunto do Estado e, aínda así, padece unha inflación sete veces máis elevada que a media do Estado", remarcou, destacando que "mentres tanto", o Goberno galego está "absolutamente paralizado, coa cabeza posta nas leas internas do PP para suceder a Feixoo" e non en "buscar solucións aos problemas". "A Comunidade necesita un Goberno que goberne, que se poña á fronte e que tome medidas urxentes e audaces fronte á escalada tan brutal de prezos que empobrece á xente deste país", asegurou Rodil.


Summary: O director da CIA reuniuse co Goberno de Kíiv para asesoralo no referente á guerra en Ucraína, mentres a nivel militar os principais focos dos combates están en Khersón e Bakhmut.

Ucraína e Rusia intercambiaron esta quinta feira acusacións de ataques con drons contra Kíiv e Crimea respectivamente, sen que foran confirmadas vítimas mortais. Porén, o epicentro dos combates están a ser os oblast de Khersón e Donetsk. No primeiro, as tropas ucraínas lanzaron unha ofensiva para intentar facerse co control da capital da rexión, tamén chamada Khersón, tras rodear a cidade polo oeste, sinala AP. Máis de 70.000 residentes foron evacuados da zona perante a chegada das hostilidades, indicaron as autoridades rusas. Pola súa parte, estanse a efectuar bombardeos na marxe esquerda do río Dniéper, pero o groso dos combates atópase na contorna de Bakhmut, en Donetsk, considerado nestes intres o principal obxectivo dos militares rusos. Amais, a CNN fixo público que o director da Axencia Central de Intelixencia dos Estados Unidos (CIA), William Burns, visitou Ucraína a comezos de outubro nunha viaxe secreta para reunirse co presidente do país, Volodimir Zelenski. Os estadounidenses entregaron a Ucraína armamento por valor de 25.000 millóns de euros desde o comezo da invasión rusa. A voceira do Ministerio de Asuntos Exteriores ruso, Maria Zajarova, apuntou que "canto máis atraídos están os EUA a apoiar o réxime de Kíiv no campo de batalla, máis risco hai de provocar un enfrontamento militar directo". Nese sentido, un funcionario do Ministerio trasladou que os satélites comerciais dos EUA e dos seus aliados poderían ser considerados obxectivos lexítimos do Exército ruso en base á participación de Washington na guerra, asegura Reuters. Precisamente o Exército dos EUA comunicou na madrugada desta quinta feira que efectuaron ensaios para desenvolver armas hipersónicas, campo no que a China e Rusia (que xa as usou en Ucraína) teñen unha gran vantaxe. Ao tempo, o Estado Maior das Forzas Armadas ucraínas avanzou que Moscova está programando a "liquidación" dos líderes políticos e militares do país, entre novas denuncias do Kremlin por estar preparando Kíiv a detonación dunha bomba nuclear de baixo rendemento. Nord Stream Con respecto aos gasodutos Nord Stream, que unen Rusia con Alemaña, o Executivo teutón definiu como "tecnicamente imposíbel" utilizar a única liña que non se viu afectada por unha explosión a finais de setembro, e cuxo uso propuxera Moscova para que a Unión Europea recibira o gas natural que reclamaba.


Summary: A CUP négase a apoiar a candidatura de Jordi Sànchez á presidencia da Generalitat de Catalunya. Así o decidiu este mediodía o seu consello político. Para a formación anticapitalista, Sànchez -líder da Assemblea Nacional Catalana actualmente en prisión- é unha persoa excesivamente achegada a Artur Mas.

A decisión da CUP -que opta pola abstención se Sànchez excede os obstáculos xudiciais e chega a someterse a votación no Parlament- enfría así o acordo acadado por Junts per Catalunya e Esquerra Republicana e que esta mañá anunciou o portavoz republicano Sergi Sabrià nunha entrevista en RAC1. A proximidade de Sànchez e Mas disgusta aos anticapitalistas, que forzaran a retirada deste último en 2015. Daquela, Jordi Sànchez, xa cabeza visíbel da ANC, chegara a pedir desculpas por pedir o voto para, entre outras forzas soberanistas, a CUP.


Summary: Carmen Pomar avanzou que o comité clínico da Xunta valorará a obrigatoriedade da máscara nas aulas, unha medida que o seu propio protocolo non contempla e que o seu presidente, Alberto Núñez Feixoo, proporá na vindeira reunión dos Gobernos territoriais coa Administración central.

A conselleira de Educación en funcións, Carmen Pomer, defendeu este domingo as ratios de 25 alumnas e alumnos por aula recollidos no protocolo galego de adaptación dos centros educativos á Covid-19. A responsábel deste departamento argumentou que "aínda que quixéramos, non temos espazos suficientes para ir a ratios de 15 alumnos, é inviábel", en relación a unha das principais reclamacións de sindicatos, colectivos docentes, asociacións de nais e pais e plataformas de familias xunto coa contratación de máis profesionais. "Sería totalmente inviábel porque non teriamos onde situar, a nivel físico, ao alumnado", sinalou nunha entrevista á cadea SER, na que defendeu que a Xunta é "realista" e que comunica "o que realmente é posíbel". A responsábel de Educación xustificou que se poden xuntar até 25 alumnas e alumnos nas aulas, pese á recomendación da propia Xunta de que as reunións en xeral non sexan de máis de 10 persoas, porque "o contexto educativo é moi particular e as actividades están moi estruturadas e fechadas". Pomar defendeu as escolas como "lugares con moita orde" onde os pupitres están colocados "dunha maneira determinada" e a rapazada seguirá "unhas pautas". Ademais, agregou que a ratio legal actual é a de 25 estudantes por clase. A titular de Educación reflexionou que "en ningún sitio" a cidadanía estará "libre" dun contaxio e que os centros educativos teñen a "vantaxe de seren "lugares estruturados" cunha "disciplina" que os menores "interiorizan". Unha argumentación similar á do Secretario Xeral de Educación, Xesús Oitavén, quen na Radio Galega asegurou que "non é comparábel a situación dunha reunión de carácter social" que a de "25 persoas separadas, ordenadas, mirando nunha mesma dirección e atentas". Unhas verbas criticadas pola plataforma Profesorado en pé, cuxa integrante Alexandra Cabana apuntou a este medio que "semella que non sabe como é a dinámica dunha clase". Separación das mesas e uso da máscara En canto á separación das mesas, tamén cuestionada polo comunidade educativa, Pomar defendeu que o protocolo galego segue as recomendacións da Organización Mundial da Saúde, que "fala dun metro entre cabeza e cabeza". Referíndose ao anuncio do presidente da Xunta da Galiza, Alberto Núñez Feixoo, que esta semana avanzou que proporá a máscara obrigatoria para as crianzas de máis de seis anos, Pomar sostivo que o alumnado "está afeito a usala e empregala na aula non vai ser tan incómodo como nos parecía". A vindeira cuarta feira o comité clínico da Xunta manterá un encontro na que se abordarán medidas para o regreso aos centros escolares, no que se definirá o emprego das máscaras ou a xestión de posíbeis focos. Unha medida, a segunda, que o propio protocolo da Xunta, criticado e rexeitado pola comunidade educativa, non inclúe a día de hoxe mais sobre o que están a traballar os equipos directivos desde hai máis de tres semanas. Inclusión da enfermeira escolar En tanto, medra a inquedanza en parte da comunidade educativa mentres que a CIG, o sindicato con maior representación no sector, non descarta convocar unha folga de non mudar o protocolo. Ás voces do cadro de persoal e das familias sumáronse máis recentemente as de colexios profesionais e asociacións de Enfermaría, que avogan pola incorporación da figura da enfermeira escolar nas aulas e cuestionan que a Consellaría de Educación derive a responsabilidade da prevención no profesorado, sen a formación necesaria.


Summary: A Academia Galega do Audiovisual recoñece o esforzo da produción de longametraxes. A Esmorga de Ignacio Vilar con 16 candidaturas e Os Fenómenos de Zarauza con 11 sitúanse á cabeza das candidaturas aos Mestre Mateo.

A Esmorga continúa a bater marcas e a máis recente son as 16 candidaturas conseguidas -nas 25 existentes- para optar aos Premios Mestre Mateo da Academia Galega do Audiovisual. Ao filme de Ignacio Vilar, que conseguiu xa superar todas as cifras de proxeccións en salas comerciais e espectadores para o cinema galego, séguelle Os Fenómenos de Alfonso Zarauza que competirá en 11 das modalidades. A Academia recoñece desta maneira o esforzo pola produción de longametraxes galegas que ocupan os dous lugares de cabeza da listaxe. En terceira posición continúa a serie Serramoura con 9 candidaturas e a cuarta é para a longametraxe Schimbare, que aparece en 8 das categorías dos premios do mundo do audiovisual. A actriz e produtora Mercedes Castro e o actor Ricardo de Barreiro foron os encargados de dar a coñecer a listaxe de finalistas nun acto organizado pola Academia Galega do Audiovisual en Compostela e que serviu tamén para anunciar a gala que se desenvolverá o vindeiro 11 de abril no Palexco da Coruña e que será retransmitida pola TVG. Antonio Durán Morris pola interpretación en A Esmorga e o Códice, Touriñán por Os fenómenos e como comunicador e Jaione Cambordan polo guión de Os Fenómenos e a dirección de arte de O Ouro do Tempo conseguen competir por dúas obras na mesma edición dos premios. A Esmorga logra tamén situar aos seus tres protagonists como finalistas a mellor actor principal, categoría que só comparten con Luís Tosar. Resultados por números de candidaturas A Esmorga. (16) Longametraxe; Interpretación masculina protagonista (3: Antonio Durán "Morris", Karra Elejalde, Miguel de Lira), Interpretación feminina de reparto (2: Mela Casal, Sabela Arán), dirección, dirección de arte, guión, dirección de fotografía, montaxe, música orixinal, vestiario, son, maquillaxe e perruquería, dirección de produción. Os Fenómenos. (11) Longametraxe, Interpretación feminina de reparto, Interpretación masculina de reparto, dirección, dirección de arte, guión, dirección de fotografía, montaxe, música orixinal, vestiario, maquillaxe e perruquería. Serramoura. (9) Serie TV, Interpretación feminina protagonista, Interpretación masculina de reparto (2: Antonio Mourelos, Monti Castiñeiras), dirección, guión, dirección de fotografía, música orixinal, son. Schimbare. (8) Longametraxe, Interpretación feminina protagonista, dirección, dirección de fotografía, montaxe, son, maquillaxe e perruquería, dirección de produción. O Outro do tempo. (4) Interpretación feminina de reparto, Interpretación feminina protagonista, dirección de arte, guión. A casa da conexa. (3) Programa TV, comunicador, realización. Códice. (3) Interpretación masculina de reparto, música orixinal, vestiario. El niño. (3) Longametraxe, Interpretación masculina protagonista, maquillaxe e perruquería. Era visto! (3) Serie TV, son, dirección de produción. Pazo de familia (3) Serie TV, Interpretación feminina protagonista, vestiario. Casa Manola. (2) Serie TV, dirección de produción. Noche ¿de paz? Holy Night! (2) Longametraxe de animación, dirección de arte. Resultados completos por categorías LONGAMETRAXE: A ESMORGA, de Vía Láctea Filmes, Editorial Galaxia e TVG. EL NIÑO, de Vaca Films, Ikiru Films, la Fermé e Telecinco Cinema. OS FENOMENOS, de Zircozine, Maruxiña Film Company e TVG.SCHIMBARE, de Ficción Producciones e TVG. LONGAMETRAXE DE ANIMACION: - A TROPA DE TRAPO NA SELVA DO ARCO DA VELLA, de Abano Producións, Continental Producciones, Anera Films, la Tropa de Trapo e Raiz Produçoes. MAIMIÑO, de Ficción Producciones, TVG, TVE e Estudios de Animación Icaic.NOITE ¿DE PAZ? HOLY NIGHT! de Dygra Films. DOCUMENTAL: - A VIAXE DE LESLIE, de Portocabo. - A VOLTA DOS NOVE, do Margarita Teijeiro Suárez e Antonio Caeiro (O Faiado Producións).- ANGROIS NO ESQUECEMENTO, do Colectivo Audiovisual Lentes Diverxentes.- FUNES 0 INVENTOR DA LÚA, de Control Z. SERIE TV: - CASA MANOLA, de Filmanova para TVG.- ERA VISTO! de Producidos Zopilote para TVG.- PAZO DE FAMILIA, de Central de Telecontenidos para TVG. - SERRAMOURA (Capítulos 1-13), de Voz audiovisual para TVG. SERIE WEB: - CLASES DE LO SOCIAL, LA WEBSERIE, de Volvemos a Primera, Pablo Cacheda e Claqueta Coqueta. - EL METODO SUECO, de Porco Bravú.- FAME WEBSERIE (2a Tempada), de Audiobeesual.- TE QUIERO, PERO (Tempadas 2a y 3a) de Pronettia. PROGRAMA DE TELEVISION: A CASA DA CONEXA, de Ficción Producciones e TVG.GALEGOS NO MUNDO, de Portocabo e TVG.LUAR, de TVG.ZIGZAG DIARIO, de TVG. ANUNCIO PUBLICITARIO: ALARMA, YA ES NAVIDAD, de Algarabía animación.ATLANTIC TOUCH, de Congo Producciones.SOÑEMOS COMO GALEGOS!, de Congo Produccións.TODO VUELVE A EMPEZAR, de Pixel Film. CURTAMETRAXE: SER E VOLTAR, de Xacio Rodríguez Baño.TUPPER, de Gromland Producciones.UNARY, de Elena Olivares e Nacho Caballero en coproduccióncon Pixel Films.VENDESE. BAIXO PREZO. POUCO USO, de Psico Pictures e Kaorecords. VIDEOCLIP: GARDEN'S ROAD (Escuchando Elefantes) de Miss Movies (Juan Galiñanes e Olga Osorio)ROBIN (Escuchando Elefantes) de Carlos M. Tajes e Silvia Rábade.SI MUERO ESTA NOCHE de Fernando Tato e Soledad Rebollo.SI VAS AL OLVIDO (Luz Casal), de Control Z. INTERPRETACION MASCULINA PROTAGONISTA: ANTONIO DURAN "MORRIS" por A Esmorga.KARRA ELEJALDE, por A Esmorga.LUIS TOSAR, por El Niño. MIGUEL DE LIRA, por A Esmorga. INTERPRETACION FEMININA DE REPARTO: - LEDICIA SOLA, por Os Fenómenos.- MARTA LARRALDE, por O Ouro do Tempo.- MELA CASAL, por A Esmorga. - SABELA ARAN, por A Esmorga. INTERPRETACION FEMININA PROTAGONISTA: - CANDELA PEÑA, por Schimbare. - LUCIA REGUEIRO, por Serramoura (Capítulos 1-13).- MABEL RIVERA, por Pazo de Familia.- NEREA BARROS, por O Ouro do Tempo. COMUNICADOR/A DE TV: - FERNANDA TABARÉS, por Vía V.- MARGA PAZOS, por Telexornal Mediodía.- MARTA DOVIRO, por Mais galego.- XOSE A. TOURIÑAN, por A casa da Conexa. INTERPRETACION MASCULINA DE REPARTO - ANTONIO DURAN "MORRIS " por Códice. - ANTONIO MOURELOS, por Serramoura (capítulos 1-13).- MONTI CASTIÑEIRAS, por Serramoura (capítulos 1-13).- XOSE A. TOURIÑAN, por Os Fenómenos. DIRECCION: - ÁLEX SAMPAYO, por Schimbare.- ALFONSO ZARAUZA, por Os Fenómenos.- IGNACIO VILAR, por A Esmorga.- MIGUEL CONDE e JORGE SAAVEDRA, por Serramoura (Capítulos 1-13). DIRECCION DE ARTE: ÁNGEL AMARO, por A Esmorga.CURRU GARABAL, por Os Fenómenos. DAVID RUBIN, por Noite ¿de Paz? Holy night!.JAIONE CAMBORDA, por O Ouro do Tempo. GUIÓN: - ALBERTO GUNTÍN, VÍCTOR SIERRA E XOSE MORAIS, por Serramoura (Capítulos 1-13).- ALFONSO ZARAUZA E JAIONE CAMBORDA, por Os Fenómenos.- IGNACIO VILAR E CARLOS ASOREY, por A Esmorga. - XAVIER BERMÚDEZ, por O Ouro do Tempo. DIRECCION DE FOTOGRAFIA: - ALBERTE BRANCO (AEC) por Os fenómenos. - DIEGO ROMERO SUÁREZ LLANOS, por A Esmorga. - JUAN HERNÁNDEZ, por Schimbare. - XOSÉ MANUEL NEIRA, por Serramoura (Capítulos 1-13) REALIZACIÓN: - DIEGO GUERRERO E MARCOS ESTEBO, por Cos pes na terra (3ª tempada) - EMILIO VILA, por A casa da conexa.- GAEL HERRERA BATALLÁN, por Qué Casas!- ÓSCAR GALANSKY LÓPEZ, por Ribeiras. MONTAXE: - ALEX SAMPAYO, por Schimbare.- JOSÉ MANUEL G. MOYANO, por A Esmorga. - JUAN CARLOS ARROYO, por Os fenómenos.- MARCOS NINE, por A viaxe da Leslie MUSICA ORIXINAL: - MANU CONDE, por Serramoura (Capítulos 1-13)- MANUEL RIVEIRO, por Códice.- PITI SANZ E ANXO GRAÑA, por Os Fenómenos.- ZELTIA MONTES, por A Esmorga. VESTIARIO: - ALICIA E LOLA DAPENA (SATURNA) por Os fenómenos.- EVA CAMINO, por Códice.- MAR FRAGA, por A Esmorga.- MARIA FANDIÑO E LETICIA MELENDRO, por Pazo de Familia. SON:- ALFONSO COUCEIRO E VICTOR SEIXO, por Serramoura(Capítulos 1-13)- DAVID MACHADO, por Schimbare.- JUAN GAY, SANTI JUL E IVAN LAXE, por Era Visto!- XAVIER SOUTO, por A Esmorga. MAQUILLAXE E PERRUQUERIA: - FANY BELLO E RAQUEL FIDALGO, por Os Fenómenos. - RAQUEL F. FIDALGO, por Schimbare. - RAQUEL F. FIDALGO E NOÉ MONTES, por El Niño. - SUSANA VEIRA, por A Esmorga. DIRECCION DE PRODUCION: ÁNGEL SEOANE, por Era Visto!EVA RIVAS, por A Esmorga.TONI VEIGA, por Schimbare.XABIER EIRÍS, por Casa Manola.


Summary: Os centros fechados na Galiza son seis, dous máis ca onte.

Hai na Galiza 2.461 casos de coronavirus entre alumnado e docentes de escolas infantís e centros educativos. Son 203 máis que na xornada de onte. Tamén aumentan o número de aulas fechadas polo virus, que pasan de 92 a 13, o que supón 9 máis. Mantense, iso si, os centros afectados: 6. Dous na área sanitaria de Pontevedra, outros 2 de Ourense, 1 de Lugo e 1 de Vigo. Aquí podes consultar centro a centro a situación da Covid en todas as áreas sanitarias da Galiza. As áreas sanitarias con máis casos de coronavirus no ensino son as da Coruña e Vigo. Na primeira hai 623 contaxiados e 24 aulas fechadas mentres que na viguesa as cifras son 520 e 28, respectivamente. Ademais, nesta hai tamén un centro fechado 408 casos de Covid-19 e 15 aulas fechadas son os dados de hoxe na área de Santiago, e na de Ferrol son 174 e 10. Na área de Lugo hai 1 colexio fechado, 4 aulas clausuradas e 202 casos de coronavirus; na de Ourense esas cifras son de 277casos deste virus, 12 aulas e 2 centros clausurados. Por último, na de Pontevedra son 2 os centros fechados e 10 as aulas. O número de persoas con Covid, entre alumnos e docentes, é de 257.


Summary: O Bloque inicia unha campaña contra o proxecto de lei de reforma e sostibilidade da Administración local que impulsa o Goberno central e advirte de que coa nova norma os municipios terían que deixar de prestar servizos como a axuda a domicilio, asistencia a emerxencias sociais ou normalización lingüística

"Quen vai pagar a reforma non van ser os soldos dos políticos, van ser as familias". Deste xeito resume o BNG os efectos que, ao seu xuízo, terá a aplicación da lei de racionalización e sostitiblidade da Administración local que está a preparar o Goberno central. A tenente de alcalde de Culleredo, Raquel Jabares, exerceu este mércores de voceira dos cargos municipais do Bloque xunto aos rexedores de Allariz e Pontevedra para expresar as cautelas da formación frontista cara á nova normtaiva. O gabinete de Mariano Rajoy, alertan, quere "aforrar a costa de eliminar postos de traballo" nos consistorios e facer o propio con diversos servizos que, subliña Lores, cando non os poidan prestar os concellos ou ben non os prestará "ninguén" ou serán postos en mans de empresas privadas. "Políticas de mocidade, normalización lingüística, axuda a domicilio", pero tamén "axudas de emerxencia social", que implican ata "pagar recibos" de persoas sen recursos, ou servizos de "información á muller", que adoitan xogar un papel relevante na loita contra a violencia de xénero. Todas estas, explica Jabares, son políticas municipais que pasarán a ser consideradas competencias impropias dos concellos e que, polo tanto, os gobernos locais terán "prohibido" desenvolver co plan impulsado polo departamento que dirixe Cristóbal Montoro. Ademais de implicar unha mingua nos servizos públicos os nacionalistas coidan tamén que, no caso de ser aprobado, o proxecto traerá consigo tamén un "retroceso democrático", di Lores, toda vez que se "incrementan as competencias deas deputacións" e das secretarías e intervencións municipais, que pasan a depender directamente do Estado. Por este motivo, explica Francisco García, "esta reforma avanza na recentralización" e pasa por riba das competencias de Galicia e de características "diferenciais" do país vinculadas ao asentamento poboacional. A reforma, di o alcalde de Allariz, faise "sen contar cos concellos, imponse", e virá dar lugar a unha "administración vertical sen marxe de manobra" para "proxectos alternativos" ás políticas do Goberno central. O Bloque salienta que os concellos poden ter "prohibido" prestar servizos como información á muller, normalización lingüística ou axudas de emerxencia social Neste contexto o Bloque tampouco alberga "ningunha esperanza" a respecto das alegacións que, segundo anunciou Alberto Núñez Feijóo, vai enviar a Xunta para tentar modificar o proxecto lexislativo. Esta ausencia de confianza no Goberno galego, explica García, susténtase en que este proxecto plasma, cando menos parcialmente, políticas que xa está a desenvolver a propia Xunta en ámbitos como a "potenciación das Deputacións", ás que se lle encomenda a xestión dos servizos sociais municipais dos concellos de menos de 20.000 habitantes "mentres se recorta o plan concertado", isto é, os fondos para que sexan os gobernos locais quen proporcione esta asistencia. "Levamos anos escoitando a Feijóo como un campión", ironiza Lores, en cuxa opinión o presidente di que "vai facer algo" porque "ten revolucionada toda a súa base social", especialmente os alcaldes e alcaldesas do PP. O BNG plasmará estas reivindicacións nunha "campaña de denuncia" que comezará a desenvolver de inmediato e que, detallan, incluirá iniciativas nos concellos, no Parlamento e no Congreso dos Deputados. Ademais, sinala García, a formación nacionalista organizará asembleas, debates e encontros coa veciñanza para "informala" das consecuencias da nova lei.


Summary: O Estado brasileiro, metido na voráxine do capitalismo mundial, das dinámicas financeiras, e dos propios axustes fiscais, está esquecendo os valores sociais primixenios de protección universal das clases máis desfavorecidas, creando un modelo cívico, regresivo, onde os dereitos sociais individuais priman - e ademais son premiados- sobre os colectivos

Poucas veces acontece que un país consiga xerar tanta esperanza e expectación como Brasil nos últimos tempos, xa non só para quen o habita, senón para unha comunidade internacional desexosa de novas conquistas en mercados menos saturados que os actuais. No entanto, para quen é brasileiro as conquistas son as internas, e as últimas décadas están sendo un devalar de mudanzas para eles co desafío de construír un país novo onde vivir, menos desigual e máis democrático. Para quen é brasileiro as conquistas son as internas, e as últimas décadas están sendo un devalar de mudanzas para eles co desafío de construír un país novo onde vivir, menos desigual e máis democrático Un dos elementos estratéxicos de todas as actuacións encamiñadas a solucionar o seu problema fundamental, o desenvolvemento económico, foi a de dotarse dun estado fortemente activista na loita pola xustiza social e a redistribución da renda, principios recollidos na Constitución Federal de 1988 e onde se recoñece a dimensión social do desenvolvemento como parte inseparable dun proceso de crecemento económico. Neste cadro, e dende o ascenso do PT ao poder en 2003, puxéronse en marcha medidas de transferencia de renda capaces de sacar da pobreza a unha parte importante da sociedade, nacendo así a chamada Clase C -unha nova clase media- que supera na actualidade o 50 % da poboación e que sostén unha boa parte da demanda interna do país. Dende o ascenso do PT ao poder en 2003, puxéronse en marcha medidas de transferencia de renda capaces de sacar da pobreza a unha parte importante da sociedade, nacendo así a chamada Clase C -unha nova clase media- Ese fito, posible grazas a Programas como o Bolsa Familia emprendido por Lula da Silva, ou o actual Plan Brasil sen miseria do actual Goberno, supón un pulo importante no proceso de transformación social nun contexto amparado pola creación de estruturas institucionais e de deseño de políticas proteccionistas da industria nacional que dan conta do crecemento económico que apuntalou ata agora os avances do país, e permiten falar do Brasil coma unha realidade presente dentro do panorama económico global. Hoxendía o país forma parte do grupo de potencias mundiais e a súa evolución económica semella imparable. Con todo, comprendendo os éxitos, tamén as dificultades, e cumprindo moitos dos obxectivos de crecemento en termos macro, o desenvolvemento económico e social do Brasil e as melloras na calidade de vida da súa sociedade, demoran, tal vez, máis do esperado, chegando a entreverse unha relaxación nos obxectivos sociais iniciais en virtude doutros de carácter máis mercantilista. As melloras na calidade de vida da súa sociedade, demoran, tal vez, máis do esperado, chegando a entreverse unha relaxación nos obxectivos sociais iniciais en virtude doutros de carácter máis mercantilista A creación dun Estado de Benestar - que agora en Europa destruímos coa inconsciencia de quen pensa que foi doado acadalo – non parece ser máis un obxectivo prioritario para o goberno brasileiro, a sabendas que o único camiño posible para un crecemento sostible é mediante a eliminación das enormes desigualdades sociais, e isto non se consegue só con políticas asistencialistas que fomenten o servilismo, senón a través de melloras en Educación e Sanidade públicas: principais deficiencias do país, xunto coa grande inseguridade cidadá derivada de todos os desequilibrios sociais. Daquela, o Brasil actual, as súas políticas, e a sociedade que aspiran a ser, non están exentos de críticas a pesar da boa sona dada pola prensa e a comunidade política mundiais, preocupadas especialmente en dar visións positivas e non contrariar a un país con aspiracións de potencia e posuidor dun mercado interno dos máis atractivos. O Estado brasileiro metido na voráxine do capitalismo mundial, das dinámicas financeiras, e dos propios axustes fiscais, está esquecendo os valores sociais primixenios de protección universal das clases máis desfavorecidas Así, o Estado brasileiro metido na voráxine do capitalismo mundial, das dinámicas financeiras, e dos propios axustes fiscais, está esquecendo os valores sociais primixenios de protección universal das clases máis desfavorecidas, creando un modelo cívico, regresivo, onde os dereitos sociais individuais priman - e ademais son premiados- sobre os colectivos. Isto tradúcese nunha atmosfera onde a sociedade asume de maneira relativamente tranquila que a Sanidade e a Educación teñen máis calidade cando son ofertadas por provedores privados. O calado destas ideas fomenta aínda máis o consumismo e vai configurando unha nova organización das cidades entorno a un modelo de consumo que afianza aínda máis as diferenzas. De continuar con esta lóxica, Brasil non conseguirá fuxir da herdanza de modelo de Estado corporativista e asistencialista que simplemente crea novos consumidores para o sistema – contribuíndo, si, ao crecemento dun mercado interno tractor, pero insuficiente a longo prazo para establecer alicerces sólidos que permitan ás persoas que saen dunha situación de pobreza aspirar a algo máis que dispoñer de maior capacidade de compra. Daquela, esta devandita Clase C terá complicada unha mellora real e sostida da súa calidade de vida sen un Estado activo que cree mecanismos reais de protección social e elimine dende a orixe o problema, provocando o necesario e verdadeiro cambio social e cultural – o certo é que isto, concretamente, non semella estar pasando aínda no Brasil. E este cambio, de non producirse, fará que os cimentos do seu crecemento e os fitos acadados nas últimas décadas non servisen finalmente para afianzar ningún patrón de desenvolvemento de futuro. Os protestos iniciados o pasado ano albiscan un tímido cambio de tendencia e unha toma de conciencia por parte da sociedade civil na reivindicación de vellos dereitos universais propios dun Estado protector Entón, a pregunta de cara onde vai agora o Brasil, non parece ter respostas unánimes. O que si aparenta ser un feito claro é que os protestos iniciados o pasado ano albiscan un tímido cambio de tendencia e unha toma de conciencia por parte da sociedade civil na reivindicación de vellos dereitos universais propios dun Estado protector, pero falta moito para saber o seu alcance e se conseguen consolidar un rumbo novo.


Summary: O "Certame de Curtas para Rosalía" fallarase na súa terceira edición mañá día 17 na Coruña e, dos catro autores finalistas, tres son mulleres, unha maioría difícil de atopar no mundo audiovisual. Organizado pola AS-PG busca homenaxear á autora de Cantares Gallegos.

Un xurado composto polo director e guionista Raúl Veiga, o director e actor Omar Rabuñal, a actriz Isabel Risco Valdivieso e o produtor Alfonso Blanco decidiu seleccionar dous traballos na categoría de curtas de menores de trinta anos e tres na de curtas. Na de autoría nova, Mª Dolores Arias Rodríguez por A sombra e Jairo Iglesias Martínez por Dende un país que nunca vin competirán polo premio mentres Sandra García Rey por Desafiuzamento (A Xustiza pola man) e Lara Bacelo González por Vaguedades optarán á mellor curta xunto coa de Jairo Iglesias que compite nas dúas categorías. A Asociación Socio-Pedagóxica Galega busca coa organización deste certame homenaxear a Rosalía de Castro e contribuír á divulgación da Literatura Galega. O premio entregarase ás 20 horas de mañá luns día 17 no CGAI da Coruña.Non é a primeira vez que no Rosalía de Castro a maioría das obras finalistas están asinadas por mulleres xa que na pasada edición, catro das sete pezas seleccionadas tiñan autoría feminina.


Summary: A Asociación Unificada de Guardias Civiles (AUGC) denuncia que Ana Belén Vázquez, deputada ourensá do PP no Congreso, coaccionou un axente de Bande para evitar multas por mal aparcamento e por non ter a ITV superada, e xunto co seu home, o alcalde de Bande, presiona para trasladar o axente.

O incidente protagonizado por Esperanza Aguirre hai uns días cuns axentes de mobilidade en Madrid segue ocupando portadas e dando moito, moito que falar. O que se lle critica á ex presidenta da Comunidade de Madrid non é tanto a infracción cometida nun primeiro momento (estacionar o seu vehículo no carril bus) coma o desprezo e a prepotencia amosadas ante as indicacións dos axentes. A igualdade de dereitos e obrigas entre un político e calquera outro cidadán é un dos conceptos máis escoitados nos moitos faladoiros que seguen tratando esta cuestión: "calquera cidadán que fuxira da autoridade, esa noite tería durmido no calabozo", salientou o socialista José Quintana. O pasado 18 de novembro o sarxento da Garda Civil de Bande multou a deputada por unha infracción de estacionamento e por non ter superada a ITV Ao fío da polémica aberta por Esperanza Aguirre, a Asociación Unificada de Guardias Civiles (AUGC) vén de poñer sobre a mesa unha situación que cre equiparable, e que afecta á deputada galega do PP Ana Belén Vázquez, ademais vicepresidenta da Comisión de Interior do Congreso. O pasado 18 de novembro o sarxento da Garda Civil de Bande multou a deputada por unha infracción de estacionamento e por non ter superada a ITV. A AUGC denuncia que dende entón tanto a deputada coma o seu home, o alcalde de Bande Juan Antonio Armada, iniciaron unha serie de presións destinadas a provocar o traslado deste axente. A AUGC sinala que nos últimos meses o rexedor "esforzouse pouco por dar exemplo aos seus veciños no cumprimento da lei, pero si parecía máis interesado por instigar a poboación contra os axentes do posto, aos que acusaba nos medios de conduta arbitraria e caprichosa". A este respecto un informe do Xefe da Comandancia de Ourense relata como o axente "viuse involucrado nunha serie de incidentes, entre eles denuncias penais e queixas de cidadáns, que motivaron unha serie de procesos penais e informacións internas, sendo arquivados na súa totalidade". A AUGC considera "un feito grave" calquera intento de coaccionar un axente, unha "gravidade que se acrecenta se a coacción parte dun personaxe público coa responsabilidade da señora deputada Ana Belén Vázquez" A asociación conclúe que "os dous cargos parecen ignorar que as normas de tráfico están para cumprilas todos" e cre que a Dirección Adxunta Operativa "debería apoiar e defender o labor deste mando e os seus axentes", sobre todo "cando no seu poder obra o informe do Xefe da Comandancia no que se exime de toda responsabilidade ao sarxento e os gardas civís de Bande". A AUGC denuncia que "pola contra, optou pola fórmula caciquil: compracer aos cargos públicos e os infractores quitándolles do medio o sarxento". A entidade AUGC pregúntase así mesmo se a Garda Civil lle "consultará á señora deputada e ao señor alcalde o nomeamento do próximo sarxento". E considera "un feito grave" calquera intento de coaccionar un axente, unha "gravidade que se acrecenta se a coacción parte dun personaxe público coa responsabilidade da señora deputada Ana Belén Vázquez", sobre todo polo seu cargo na Comisión de Interior. A asociación tamén lle pediu á Fiscalía que abra dilixencias por se puidese existir un delito penal nestes feitos.


Summary: Bandeiras e bufandas con simboloxía galega voltaron a ser vetadas nun campo de fútbol. Desta vez, en Leganés, antes do partido que disputaba o equipo local co Celta de Vigo e que rematou cun empate a cero.

O de Butarque, en Leganés (Madrid), foi o último estadio en que se requisaron bandeiras e bufandas con simboloxía galega. O Colectivo Nós, de seareiros e seareiras do Celta, denunciábao a través das redes sociais, onde amosaba "os periogosísimos elementos" requisados pola seguridade do C.D. Leganés. Vetaron nesta ocasión a bandeira do propio colectivo, que fai súa a serea deseñada por Castelao, co escudo do Celta en lugar do "Denantes mortos que escravos" e coa lenda "Colectivo Nós. Sempre Celta" e mais a bufanda da peña, que recolle o nome "Nós" e unha estrela vermella no centro e a serea e mais a faciana do autor do Sempre en Galiza nos extremos. Sermos Galiza púxose en contacto co afeccionado ao que lle requisaron a bandeira e mais a bufanda do Colectivo Nós. "Á entrada do estadio cacheáronme, levaba unha mochila con dous chisqueiros dentro, a bandeira e a bufanda de Nós. Informáronme de que tiña que deixar, por seguridade, os chisqueiros na entrada e déronme un ticket para os recoller na saída e entrei sen problema ningún", relata. Unha vez situado na grada, a seguridade do Leganés dirixiuse a el e pediulle que regresase ao punto de control da entrada coa bandeira. "Dixéronme: baixa coa bandeira, esta bandeira non pode pasar e ten que quedar aquí". "A bufanda quedárame no arriba, no asento, e cando me requisaron a bandeira preguntáronme pola bufanda, contestei que a deixara na grada e obrigáronme a ir buscala. Tamén queda aquí, dixeron, sen máis explicación", lamenta o afeccionado do Celta, "simplemente me comunicaron que non podían deixar pasar nin a bufanda nin a bandeira". O seareiro sinala, en declaracións a Sermos Galiza, que é a primeira vez que lle requisan a bandeira e a bufanda do Colectivo Nós. "Vetáranme a bandeira da Patria en estadios como o Bernabeu [en Madrid], en Almería e en Sevilla, no Pizjuán. De feito, como xa imaxinaba que non ma deixarían meter no campo, deixeina quedar onte no asento do bus", engade. No estadio do Leganés ondeaban onte bandeiras españolas entre a afección local. O seareiro celeste teno claro: "existe un veto á simboloxía galega e aos do Celta mírannos sempre con lupa". Nos últimos meses, contáronse por ducias os casos de afeccionados e afeccionadas galegas que viron como se lles vetaba a simboloxía galega en estadios españois e non só. Tamén no propio Balaídos, en Vigo, e en Pasarón, onde o Pontevedra C.F., presidido pola deputada do PP Lupe Murillo, ordena a confiscación das bandeiras da Patria, veto que foi denunciado polo BNG no Parlamento.


Summary: A que até hoxe se definiu como iniciativa popular en favor do dereito de autodeterminación considera que "agora é aínda máis necesario que nunca articular un proxecto sociopolítico independentista aglutinante e capaz de intervir na realidade nacional e comarcal". Pretenden realizar a Asemblea Nacional Constituínte da nova organización na primavera

Causa Galiza, que até agora se definiu como iniciativa popular en favor do dereito de autodeterminación, anuncia nun comunicado na súa web que comeza a súa transformación nos vindeiros meses "nunha organización independentista e socialista, de ámbito nacional, asemblear, con vocación de masas e rumada á loita de masas, ideolóxica e institucional". A decisión xorde, afirman, froito do proceso de reflexión desenvolvido nestas semanas, e ten como finalidade "dotar a reivindicación da independencia e o socialismo dun proxecto político amplo, ilusionante e capaz de materializar unha prática efectiva nesta dirección". "Queremos dotar a reivindicación da independencia e o socialismo dun proxecto político amplo, ilusionante e capaz de materializar unha prática efectiva nesta dirección" Nesta liña, escollerase en breve unha comisión nacional, con responsábeis permanentes de organización, comunicación e finanzas e enlaces comarcais, encargarase de executar duas tarefas: afortalar a base territorial do proceso e definir os marcos, tempos e liñas mestras, que concluirá coa asemblea nacional constituinte do novo proxecto político para a primavera. Causa Galiza afirma que "adoptamos esta decisión coa convición de que, neste momento de crise do estado, ascenso da mobilización social e tensionamento das contradicións no país, é aínda máis necesario que nunca articular un proxecto sociopolítico independentista aglutinante e capaz de intervir na realidade nacional e comarcal. Pretendemos contribuir así a dotar de referencia política e edificar un movemento de rutura co España que vaia alén dos exercicios tácticos de simulación, o oportunismo e as alianzas contranatura que hoxe proliferan no campo nacionalista galego". Chamada a participar con ilusión aos e ás independentistas Causa Galiza afirma que vai desenvolver un extenso plano de contactos con "decenas de independentistas galegos e galegas interesadas na tarefa proposta e xerar así nas próximas semanas unha onda de ilusión, participación colectiva e compromisos co proceso e os seus obxectivos, abrindo portas e xanelas a todas as persoas que desexen achegar os seus esforzos e impulsar o proxecto independentista".


Summary: O secretario xeral do PSdeG criticou que a Administración galega persista no seu "oscurantismo" e que non aclare "as decisións que se adoptan". Desde maio, nin Núñez Feixoo nin o conselleiro de Sanidade, García Comesaña, detallaron como funciona o rastrexo na Galiza.

O secretario xeral do PSdeG, Gonzalo Caballero, insta ao presidente da Xunta, Alberto Núñez Feixoo, a reforzar o sistema de rastrexo dos contaxios para garantir a seguridade na desescalada nas restricións que inicia Galiza esta fin de semana. Por outra banda, o líder socialista celebrou que o "PP rectificase" procedendo a blindar Galiza de cara á ponte. En rolda de prensa ofrecida este sábado, o dirixente socialista valorou que a flexibilización das medidas adoptadas para facer fronte á Covid-19 en distintos concellos debe desenvolverse "con cautela". Caballero considerou que "á vez que se fai o proceso de desescalada en sectores como a hostalaría" cómpre "fortalecer a loita" contra o virus cun sistema de rastrexo "máis eficiente que nunca". Nin o presidente da Xunta nin o conselleiro de Sanidade, Julio García Comesaña, detallaron até o de hoxe como funciona o sistema de rastrexo nin cantos rastrexadores traballan no Centro de Seguimento de Contactos. No verán Núñez Feixoo cifrou en máis de 6.000 as persoas facendo seguimento, para despois reducilas a 700. Unha cifra que engloba rastrexadores, tamén aos militares, e a outros profesionais do Servizo Galego de Saúde. Nesa liña Caballero, que interveu acompañado polo deputado no Congreso Guillermo Meijón, lamentou que a Administración galega siga ancorada no "oscurantismo" e que o líder do Executivo galego non explique "as decisións que se adoptan". Cuestionado polas críticas de rexedores e rexedoras locais pola falta de información do virus nos municipios, Caballero criticou que se "ocultasen". "Houbo moitas carencias ao longo destes meses. Feixoo chegou a dicir que sería perigosísimo dar aos concellos esa información", agregou, apoiando a necesidade de "protocolos claros" e "iguais" para todos os municipios.


Summary: Practicamente todos os medios de comunicación publicaron esta cuarta feira a nova de que na camisola da nena se acharan "restos de seme" e que "non son de seu pai". Após un comunicado do Superior galego desmentindo tales afirmacións, La Voz de Galicia recoñeceu que as tirou "dun programa de televisión" e que as difundiu sen confirmar.

O programa de variedades 'Espejo público', que se emite polas mañás na canle de televisión privada española Antena 3, difundiu esta cuarta feira 9 de outubro unha "exclusiva" a respeito da morte de Asunta Basterra que deseguida foi portada de practicamente todos os medios de comunicación. Segundo contaron, citando "fontes da investigación", na camisola que levaba posta acharan "restos de seme" que non corresponderían a ningunha das persoas detidas até o de agora, é dicir, non eran do pai da pequena. A nova correu pola rede como todas as relacionadas con este caso. Na Galiza, La Voz de Galicia difundiu unha ampla nova en que viña a dicir que a nai e o pai de Asunta Basterra se esforzaran en aparentar que eran unha "familia perfecta", falando dos seus empregos e do seu nível económico, así como de que a pequena era "guapa" e con "altas cualidades". No mesmo texto daban conta das manchas atopadas na camisola: "de seme" e sen coincidir con ningunha das persoas detidas por este caso. Ía máis aló o xornal e especulaba con que puideran proceder dun local de alterne ubicado nas inmediacións da pista forestal de Teo onde foi localizado o corpo da rapaza. Porén, todos estes dados foron substituídos da páxina web do diario por unha nova información: "Restos biolóxicos na camisola de Asunta engaden máis incerteza". Segundo conta agora La Voz, o laboratorio de criminalística non determinou aínda de onde proveñen as manchas localizadas na prenda e a nova errónea que publicada na cuarta feira debeuse a que "un programa de televisión anunciou que as manchas achadas na roupa da nena eran de seme" e entón "desde outros medios deuse por boa esa información, que non foi confirmada". Non só non foi confirmada, senón que foi desmentida. Perante a repercusión mediática acadada polas especulacións de Antena 3, o Tribunal Superior de Xustiza de Galiza viuse na obriga de emitir un comunicado de imprensa en que recalcou que "o laboratorio de criminalística non dispón aínda de resultados a respeito dos fluxos achados na roupa da vítima nin noutros relacionados co crime. É dicir, descoñécese a orixe destes restos". Aliás, acrecentou o TSXG un segundo punto onde subliñou que "após contrastar as primeiras análises recibidas polo xulgado de instrución nº2 de Santiago, comprobouse que os resultados non eran concluíntes". Cómpre sinalar que tanto o Colexio profesional de xornalistas de Galiza como a Facultade de Ciencias da Comunicación da USC emitiron senllos pronunciamentos en que rexeitan o tratamento sensacionalista que se lle está a dispensar á morte de Asunta Basterra, primando a venda de exemplares sobre a calidade e a veracidade das informacións. O "seme" que "non é do pai" O diario El Mundo aínda mantén na súa capa esta quinta feira o titular "Achan restos de seme na camisola que vestía Asunta o día da súa morte" e aclara nun cabezallo que "Non son do pai". La Vanguardia mudou nas últimas horas o seu titular. Inicialmente colocaron "Os investigadores achan restos de seme na camisola de Asunta Basterra" para despois aclarar que isto é así "segundo 'Espejo Público'". Cuatro tamén se fixo eco da "exclusiva" do programa de Antena 3. No seu programa 'Las mañanas de Cuatro' informaron de que "Segundo a policía, a camisola tiña restos de seme e o ADN non é do pai". A mesma información publicárona outros medios españois como ABC e a propia televisión pública, TVE.


Summary: Non van parar até que chegue a democracia, advirten os manifestantes, días despois da fuxida do Rei a Sudáfrica e da intensificación da represión.

Cando están a piques de facerse dúas semanas desde o comezo das protestas contra o Rei de Esuatini, a última monarquía absoluta de África, e días despois de que se vira obrigado a fuxir cara Johannesburgo (Sudáfrica), intensifícanse as protestas para democratizar o país no medio da represión do Exército, que deixa 40 persoas mortas e 150 feridas, confirma o Swaziland News. Porén, as autoridades non brindaron até o de agora ningún balance de vítimas, todo isto no medio dun feche informativo e da suspensión de internet no país, que hoxe confirmou o grupo MTN, a principal operadora, facendo imposíbel acceder aos principais medios do Estado, o Swazi Observer e Times of Swaziland. As protestas comezaron o 20 de xuño, cando centos de persoas saíron a rúa para pedir a elección democrática do Goberno, de xeito paulatino foi aumentando o número de manifestantes até que o 28 de xuño foi suspendida a entrega de peticións ao Rei Mswati III. Isto, sumado a represión, derivou no impulso das protestas, coa queima de propiedades atribuídas o monarca. "A xente debe actuar contra as propiedades e empresas do rei Mswati", incidiu Kungahlwa Kwenile, un dos principais líderes do movemento prodemocracia. "Precisamos escolas, pero preferimos empezar de novo cun novo Goberno que permitir que se toleren os disparos contras os cidadáns", explicou. "A monarquía non ten ningún papel que xogar no futuro do pobo de Esuatini. A monarquía debe ser arrincada e botada ao lixo da historia", sostivo Kenneth Kunene, secretario xeral do Partido Comunista suazi, que lidera as protestas xunto a Pudemo, o seu presidente, Mlungisi Makhanya, sinalou que "os responsábeis de emitir e executar estes actos xenocidas teñen que ser arrestados, xulgados e castigados". O Goberno de Sudáfrica, principal socio comercial de Esuatini, transmitiu a quinta feira que os incidentes "son inaceptábeis". "Estamos particularmente preocupados polas informacións sobre vidas perdidas e destrución de propiedades", solicitando o Goberno suazi "total contención" e respectar "as cláusulas constitucionais e as leis", lembrando que o "dereito á protesta pacífica está recoñecido de maneira universal". O Partido Comunista de Sudáfrica, que forma xunto ao Congreso Nacional Africano e a central sindical COSATU a alianza que goberna en Sudáfrica desde o final do apartheid, comunicou onte as súas condolencias polas mortes e condenou a "violencia do Estado contra o pobo", apoiando a loita pola democracia que se está a desenvolver e reclamando ás empresas que cesen as súas actividades até que remate a represión contra as protestas. Pola súa banda, Moussa Faki, presidente da Comisión da Unión Africana, condenou "os incidentes de violencia que levaron a perder vidas" e amosou a súa preocupación "pola situación política e de seguridade", solicitando un diálogo "construtivo para unha resolución pacífica dos problemas".


Summary: Once deportistas estarán no Campionato de España máster de atletismo. Entre os clubs que participarán firan o Club Atlética Silva e o Samertolameu.

Esta fin de semana un total de once atletas da Galiza participarán no Campionato de España máster que sobre as modalidades de Combinadas, Pentatlón de Lanzamentos, Milla e 10.000 m. desenvolverase conxuntamente na localidade malagueña de Estepona. Por clubs, haberá unha representación do Club Atlética A Silva que viaxará co seu presidente na expedición. O atletismo feminino galego segue a estar entre o mellor a nivel estatal Precisamente Pepe Domínguez, concursará na modalidade de combinadas na M50 acompañado pola campioa de España, María Abuín, na categoría F60 na modalidade Pentatlón de lanzamentos, e a campioa mundial de pista cuberta, María de los Angles Rodríguez, quen tomará parte en Heptatlón na categoría de F60. Tamén estará a S.D. Compostela Atletismo que viaxará cun dos seus responsábeis e especialista nas probas de ruta, Amador Pena, quen estará participando na M40, tanto sobre os 10.000 m. como sobre a milla. Pena acudirá acompañado por Emilio García que sobre a M45 estará na Milla. Todos os ollos postos en Esther Pedrosa O Samertolameu é outro dos conxuntos que envía representantes a esta cita. En concreto participa co campión de España en xavelina, Javier Viteri, na M60, que concursará sobre o modalidade de Pentatlón de lanzamentos así como o plusmarquista mundial de relevos, Pablo Fervenza, na M70, que por partida dobre estará na milla e nos 10.000 m. Galiza conclúe o Estatal de pista cuberta con 109 metais A máis agardada será a tamén plusmarquista mundial feminina, Esther Pedrosa, que tomará a saída na milla, distancia esta da que posúe o récord de España. Por último, viaxarán o especialista máster das combinadas, Carlos Ferrer (Atletismo Narón), Juan Miguel Maillo (ADAS CUPA) e Emilia Mesa (Ourense Atletismo).


Summary: Nas vésperas do Día da Patria Galega, e na serie de entrevistas políticas, o director de Sermos, Xosé Mexuto, conversa coa candidata do BNG á presidencia da Xunta, Ana Pontón, no número 205 do semanario, esta quinta feira nos pontos de venda habituais e este serán xa na nosa loxa.

Que mensaxe quer transmitir o BNG este Día da Patria Galega? Como facer para acortar a fenda que existe entre a capacidade de mobilización social do Bloque e os seus resultados eleitorais? Un cambio a tres na Galiza prefigura un tripartito? A estas e a outras perguntas sobre a actualidade política contesta a portavoz nacional e candidata do BNG á presidencia da Xunta da Galiza, Ana Pontón. O Sermos205, para alén da terceira entrega do Caderno de Verán, debruzarase tamén sobre como vai afectar a Galiza as sancións que a UE imporá ao Estado español por este se desviar no cumprimento do obxectivo do déficit público para 2015.


Summary: Os feitos foron denunciados por Adega e Mariña patrimonio perante Patrimonio.

Adega e Mariña Patrimonio denunciaron perante o Servizo de Patrimonio Cultural despois a destrución do dolmen da Casa dos Mouros de Lobeira (Budián, O Valadouro) no transcurso duns labores forestais relacionadas co eucalipto. Nun comunicado, ambas as dúas asociacións indican "probablemente os espoliadores aproveitaron as pas mecánicas e a maquinaria pesada, utilizadas na realización dos labores forestais, para extraeren dous esteos do dolmen e para trasladar un deles a un xardín situado nunha casa no concello de Foz, onde foi localizado polo Seprona". O outro esteo, indican, deixárono abandonado á beira da mámoa "porque lles partiu cando o sacaron do túmulo". A maiores, o túmulo foi furado coas pas mecánicas "o que acabou provocando aínda máis danos no xacemento". A Casa dos Mouros é un xacemento sobradamente coñecido polos veciños do lugar, din Adega e Mariña Patrimonio, ademais de existir bibliografía sobre el. "A masiva destrución do patrimonio, provocada pola industria do eucalipto, é un grave problema que a Consellería de Cultura non quere afrontar, sexa por submisión á todopoderosa industria forestal ou simplemente por falta de capacidade" Imaxes: Mariña patrimonio e Seprona


Summary: O Grupo Parlamentario Plural quedou esta sexta feira rexistrado no Congreso dos Deputados co Bloque Nacionalista Galego (BNG), Junts per Catalunya (JxCat), Más País-Equo, Coalición Canaria, Nueva Canarias, Compromís, Partido Regionalista de Cantabria (PRC) e Teruel Existe como integrantes.

Agora tócalle á Mesa do Congreso decidir se acepta esta división do Grupo Mixto, no que permanecerían a CUP, Unión del Pueblo Navarro e Foro Asturias. Ao peche desta edición, as formacións políticas implicadas neste Grupo Parlamentario Plural descoñecían a data na que se reunirá o órgano de Goberno da Mesa da Cámara Baixa para tratar este asunto. Porén, fontes próximas a estes partidos sinalaron a Nós Diario que a decisión "debería" ser comunicada ás partes antes de que se celebre unha primeira sesión de investidura. Sobre este grupo unificado por criterios de "operabilidade", como indicou desde o primeiro momento o deputado do BNG en Madrid, Néstor Rego, tamén se pronunciou a portavoz nacional da formación nacionalista, Ana Pontón, para salientar que o grupo "cumpre estritamente os requisitos" para recibir o visto bo da Mesa. "Non hai lugar para que non o poidan aprobar", manifestou Pontón para destacar que a decisión de configurar un grupo "instrumental" xunto con outras formacións fora do Mixto só obecede á posibilidade de poder traballar cunha maior operatividade na súa acción parlamentaria e así "defender da mellor forma Galiza". Ao cumprir co mínimo de 15 deputados e deputadas que estabelece o regulamento para a formación dun grupo parlamentario, os asinantes agardan que a Mesa autorice a súa constitución nunha reunión ao comezo da vindeira semana.


Summary: Hai catro anos Noa Presas deu a volta ás enquisas e foi electa deputada do BNG por Ourense. Agora, volve liderar a lista nacionalista co reto de ampliar a forza do Bloque, vencer a maioría do PP e trazar "un futuro distinto".

—Como reverter o despoboamento en Ourense?É urxente lograrmos un cambio político na Xunta. Ourense é o expoñente máis claro do fracaso do PP. Eles levan gobernando practicamente todas as institucións desta zona desde hai 40 anos e, mentres, é o lugar do país máis avellentado e con problemas máis serios para consolidar poboación. O reto está claro: hai que activar a economía para xerar emprego e que así, a xente quede aquí. Urxe pois localizar industria en Ourense. Non é lóxico que mentres que en Pontevedra hai un problema de saturación de oferta do chan industrial, as empresas marchen para Portugal podendo ofrecermos terreo industrial en Ourese, o cal moitas veces fica criando toxos. E, por outra banda, está o potencial agrogandeiro. Moitas veces a xente desde fóra ten a imaxe de que en Ourense hai unha gran produción deste sector, mais ao reparamos, por exemplo, na explotación bobina vemos que somos tan só 5% de todo o país, cando aquí temos razas autóctonas e un importante potencial nese eido. —Celanova, Valdeorras, Ourense... foron epicentros da crise sanitaria nas residencias de maiores. Aquí houbo unha falta absoluta de medios e de implicación por parte da Xunta, que se puxo de perfil desatendendo as súas funcións e poño un exemplo: cando faltaba persoal o que facía a Xunta era dar o teléfono dunha empresa de traballo temporal. Ao final, foi en casos como o da residencia de Celanova, onde se tivo que autoorganizar a veciñanza para socorrer as traballadoras exhaustas. Unha vez máis, o pobo salvou o pobo. A crise sanitaria e a xestión da Xunta acabou precipitándose e convertendo Ourense na zona cero da COVID-19 nas residencias, porque detrás de todo isto hai un modelo absolutamente privatizado e falido. Os recortes en asistencia e sanidade iniciados en 2008 están a custar vidas. En Ourense basta con ver que 66% das prazas que hai para maiores en residencias son privadas. É a ratio máis alta da Galiza. Ademais temos o monopolio de San Rosendo, que é un lobie baixo protectorado do PP. Quero recordar que o ex presidente de San Rosendo, Benigno Moure, chegou a ser condenado por roubar medio millón de euros a unha enferma de alzhéimer, e aínda así, foi homenaxeado co aplauso de cargos do PP. —Como ve a onda das enquisas? Hai partido. Ourense é unha praza fundamental para tombar a maioría absoluta do PP e o BNG é quen de facelo posíbel.


Summary: Os conservadores non ven "sobreactuación" na entrega do Calixtino protagonizada por Rajoy e Feijóo mentres o BNG reclama abrille un expediente á institución eclesiástica pola deficiente protección da obra

Nin sanción nin investigación, senón recoñecemento. Vinte e catro horas despois de que os presidentes da Xunta e do Goberno central escenificasen o retorno do Códice Calixtino á Catedral de Santiago e mentres continúan saíndo á luz achados de cartos presuntamente furtados da Catedral por parte do autor confeso do roubo do libro, a controversia pola seguridade do valioso volume segue no ámbito político. Como xa acontecera tras a recuperación do Códice, os grupos da oposición parlamentaria seguen a cuestionar os sistemas de seguridade que a Igrexa aplica ao seu patrimonio e este luns o BNG, a través da súa voceira, Ana Pontón, apostou por concretar esa petición de responsabilidades en forma de expediente sancionador. Pero dende as filas do PP ratifícase o que cabía deducir das actuacións gobernamentais e, ademais, chámase a recoñecer o labor da institución eclesiástica. Puy: "Todo este asunto do Códice debe facer pensar na importancia que ten a Igrexa no desenvolvemento cultural do noso país" O voceiro dos conservadores na Cámara, Pedro Puy, coida que "se hai que facer algo" a respecto da seguridade do Códice e doutros bens da Igrexa quen ten que dispoñelo é "a autoridade competente" pero, non obstante, achega unha "valoración persoal" ao contencioso. Na súa opinión, "todo este asuto do Códice" debe "facer pensar na importancia que ten a Igrexa no desenvolvemento cultural do noso país" e na "custodia de importantes documentos". Por este motivo, "lonxe de pensar que non contribúe e non fai todo o que pode por conservar o noso patrimonio cultural", coida que "hai que facerlle un recoñecemento á Igrexa galega pola contribución ao noso patrimonio, do que hai evidentes mostras en cada vila e aldea de Galicia". Á marxe disto, o único que cabe dende as Administracións pública, dende a súa óptica, é "colaborar nestes novos tempos, nos que a seguridade cidadá ten mudado en relación ao pasado". Do mesmo xeito, a Puy "non lle parece que houbese ningunha sobreactuación" na entrega do Códice. Ao contrario, a fotografía de Mariano Rajoy e Alberto Núñez Feijóo co arcebispo e o deán no Pazo de Xelmírez é, ao seu xuízo, a "constatación" da "repercusión internacional" do "esclarecemento do asunto e reintegro no patrimonio eclesiástico" do Códice, todo isto dentro dunha operación "ben resolta". Unha interpretación oposta foi a realizada dende as filas do BNG. "Parécenos que vivimos unha situación esperpéntica", di Ana Pontón, para quen "a presenza de Rajoy é desafortunada e desacertada", máis aínda candao "non ten tempo para explicar os recortes pero si para vir facer unha foto" á Catedral. Pontón: "Non hai razóns para que non se incoe un expediente sancionador por incumprimento da lei en materia de protección do patrimonio" Á marxe do acto que xuntou representantes gobernamentais, eclesiásticos e policiais, a nacionalista coida que "un asunto deste tipo non pode saldarse sen que se asuman responsabilidades", tanto no ámbito "de quen tiña a custodia" do Códice como no de "quen ten a obriga de protexelo", isto é, a Xunta. "As leis están para aplicarse", constata Pontón e, neste caso, a Lei de Patrimonio de Galicia di "con claridade" que as entidades ou persoas privadas "que teñan bens integrantes do noso patrimonio cultural teñen a obriga de custodialo e salvagardalo". "A Igrexa incumpriu flagrantemente este princpio" e por isto non ve "razóns para que non se incoe un expediente sancionador por incumprimento da lexislación en materia de protección do patrimonio". Do mesmo xeito, a voceira do Bloque avanza que a formación frontista impulsará iniciativas para que se realice un "inventario de bens" eclesiásticos, "moi particularmente dos que están na Catedral de Santiago" e unha"revisión dos acordos entre a Xunta e a Igrexa, porque é evidente que non funcionan". Nesa reformulación, sinala, un dos aspectos a ter en conta é "se a custodia dalgúns deses bens, que son moi valiosos, pode seguir sendo exercida pola Igrexa". Maleta con 600.000 euros Juárez confirma que os 600.000 euros proceden "do ámbito da Catedral" Mentres isto acontecía o delegado do Goberno central en Galicia, Samuel Juárez, confirmaba dende un almorzo informativo en Vigo o achado duns 600.000 euros nunha maleta propiedade do electricista que confesou ter cometido o roubo do Códice. Segundo o responsable gobernamental eses cartos proceden, "en xeral", do "ámbito da Catedral" compostelá. Ese diñeiro subliña, é adicional ao arredor dos 1,2 millóns de euros e 300.000 dolares atopados nos primeiros rexistros, tras os cales "se seguiu buscando" ata "atopar" máis cartos. As forzas de seguridade sabían "que faltaban cartos" e por iso continuaron a procura, din. Neste contexto, a investigación continúa aberta se ben, a priori, a busca de cartos estaría rematada. Isto acontece mentres o antigo electricista da catedral continúa en prisión provisional sen fianza, igual que a súa muller e o seu fillo. Aos tres impútanselles senllos delitos de branqueo de capitais e, no caso do antigo operario do templo santiagués, as acusacións implican tamén roubo con forza continuado, furto e delitos contra a intimidade das persoas.