Summary: Stop motion dixital no Museo do Pobo Galego. A proposta pode sorprender mais así é, unha das novas iniciativas do dinámico departamento de actividades do centro que ten sede en San Domingos de Bonaval.

Canda a tradición dos aparellos propios da artesanía ou dos oficios, o mundo dixital entra no Museo do Pobo Galego na nova edición das "Olladas sobre o Museo", unha iniciativa na que cada ano convidan a profesionais de distintos ámbitos a mirar o centro e compartir a súa mirada. Adriana P. Villanueva e Sabela Iglesias, de Illa Bufarda, serán as encargadas de facer de guías polo centro. Con moreas de proxectos no sector audiovisual, Illa Bufarda é unha iniciativa nova que naceu en 2012 e traballa pola promoción e divulgación da cultura en soprotes dixitais. Con música en directo das Boubas, a través de stop motion dixital, 2D ou collage construirán a súa ollada animada sobre os obxectos das salas de exposicións do Museo do Pobo. A visita "dixital" será a sexta feira día 8 en dous pases, ás 19 e ás 20 horas. A entrada será gratuida até completar o aforo.


Summary: O subcomité clínico considera oportuno prolongar as medidas estipuladas desde o nadal até o 18 de xaneiro por dúas semanas máis. Trátase dos encontros entre as 3 e as 6 da madrugada.

As persoas que compoñen o subcomité clínico que asesora á Xunta sobre a evolución da pandemia así como representantes do Goberno galego acordaron ampliar por dúas semanas máis as restricións aprobadas para reducir os contaxios de coronavirus durante os encontros de nadal. Porén, haberá algunhas adaptacións. Segundo vén de comunicar a Consellaría de Sanidade na tarde desta cuarta feira, 12 de xaneiro, acordouse que as reunións de non convivintes nas rúas -que ían estar vixentes de forma diaria até o día 18- quedarán impostas tan só as quintas e sextas feiras e os sábados. Trátase, en todo caso, dos encontros que tiñan un horario concreto. É dicir, aquelas que prohibían as xuntanzas entre as 3 e as 6 da madrugada quer en espazos públicos, quer nos privados. O tempo será o mesmo, mais en breve a medida adaptarase máis ao tempo de lecer nas fins de semana. Por outra parte, as persoas expertas optaron por prolongar dúas semanas máis estas e outras prohibicións, co obxectivo de que pasen os peores momentos da sexta onda do coronavirus. Vacinación Transcendeu tamén que o subcomité está preocupado pola incerteza que implica pasar de 6 a 3 meses o período de tempo que debe pasar entre a segunda picada da vacina fronte ao virus e a inoculación da dose de reforzo, coa que xa se está a tratar a boa parte da poboación galega. Aproveitando o encontro de traballo, a Dirección Xeral de Saúde Pública explicou ás persoas asesoras que vai elaborar un protocolo para reducir o risco de contaxios durante o Entroido, outras datas nas que adoitan producirse aglomeracións.


Summary: O xogador escribe, en galego, na súa conta de twitter: "Nai e celtistas, volvo a casa" e pendura unha foto da súa etapa celeste.

O xogador brasileiro do Barcelona, Rafinha Alcántara, anuncia a través da súa conta de twitter que vai decido ao Celta de Vigo, equipo no que xogou antes de ir para as categorías inferiores do club catalán- O irmá de Thiago escribiu: "nai e celtistas, volvo a casa" e puxo unha foto da súa etapa celeste. Unha mensaxe que é interpretada como unha confirmación da súa cesión ao equipo no que comezou a súa carreira.


Summary: Os sindicatos estudan ampliar os paros en tres xornadas máis, 13, 20 e 27 deste mes.

A terceira xornada de greve no metal da provincia da Coruña volve paralizar o sector, onde traballan por volta de 17.000 operarios, no marco do primeiro paro do metal coruñés desde hai 25 anos. Para esta cuarta feira, 5 de xullo, está convocada unha nova xornada de greve e os sindicatos analizan ampliar os paros tres días máis, 13, 20 e 27 deste mes de xullo. O seguemento está a ser masivo nos principais polígonos da provincia, nomeadamente nos das principais cidades, segundo os sindicatos convocantes, CIG, CCOO e UXT. Unha resposta dos traballadores que se produce horas despois de que a xuntanza de negociación entre as partes acabase sen acordo. Desde as centrais laméntase a cerrazón da patronal respecto de determinadas cuestións relativas ao convenio colectivo. Se ben en aspectos económicos houbo achegamento, a patronal non quixo nin entrara a falar en temas como subrogación, precariedade laboral ou na cuestión das mutuas. A greve ten a súa orixe na actitude de paralización da patronal no convenio colectivo, que leva negociándose máis de dous anos e medio. Entre as reivindicacións, a de activar a cláusula de revisión do IPC, paralizala no momento de comezar a crise, pero co compromiso de volver activala en canto acabase o convenio. A patronal aceptaría agora este punto. Porén fica avanzar en cuestións como a subrogación a subcontratas que traballan para Fenosa e Telefónica, ou ben os longos contratos a través de ETT, coa precariedade que iso xera. As "altas indebidas" por parte das mutuas é outro dos campos de batalla.


O 23 de febreiro de 2003 centos de milleiros de persoas manifestáronse na capital do Estado convocadas pola Plataforma Nunca Máis para esixirlle responsabilidades politicas ao Goberno pola xestión da catástrofe. Foi a continuación dunha xeira de mobilizacións sociais que xa amosaran o seu carácter masivo e plural en todas as cidades galegas. Pero agora tratábase de levar a protesta até Madrid, para ser mellor escoitados polo Goberno central presidido por José Maria Aznar. O Goberno falou de cen mil persoas, menos das que se desprazaran esa mesma noite dende Galicia en todos os medios de transporte dispoñibles, e os organizadores afirmaron reunir máis dun millón O Goberno falou de cen mil persoas, menos das que se desprazaran esa mesma noite dende Galicia en todos os medios de transporte dispoñibles, e os organizadores afirmaron reunir máis dun millón. En calquera caso moita, moita xente, que deixou clara que a mensaxe que repetiu Manuel Rivas na súa intervención final na Porta do Sol: a esixencia de responsabilidades politicas "por actuar tarde e mal", era compartida por unha parte moi importante da sociedade galega. Tamén falaron Miguel de Lira, Víctor Mosqueira, Luis Tosar, Juan Diego Botto, a presidenta da Asociación de Mariscadores de Cabo de Cruz, o patrón maior da Confraría de Pescadores do Grove e mesmo cantou Amaral. Rivas demandou "un verdadeiro Plan Galicia con plazos determinados e asignación de recursos" a "limpeza completa do litoral e do mar" e que "se poñan en marcha medios de prevención, un verdadeiro protocolo de actuación urxente e plans sectoriais, ademáis de inspeccións rigorosas". Tamén pediu "unha solución definitiva para o barco afundido".


Summary: Álvaro Gago e Fernando Tato foron os premiados coas Áncoras de Ouro e de Prata, respectivamente, na quinta edición do Curtas Armadiña, que puxo o foco na creación audiovisual galega.

16 de decembro, de Álvaro Gago, levou o premio Áncora de Ouro á Mellor Curtametraxe, mentres Uganda, de Fernando Tato, revibiu a Áncora de Prata que outorga o público. O premio CREA á Mellor Dirección levouno Limbo, de Daniel Viqueira. O premio ao mellor vídeo musical foi para De bruma e salitre, da banda Mileth, dirixido por Xaime Miranda. Homomaquia, de David Fidalgo Omil, foi a mellor curtametraxe animada. A gala A entrega de premios da quinta edición do Curtas Armadiña tivo lugar o domingo 17 de novembro, no Centro Cultural Xaime Illa de Raxó. A gala, presentada pola actriz Isabel Risco, contou coa asistencia dunhas 150 persoas. Alén dos premios monetarios, as persoas gañadoras recibiron trofeos deseñados por Cavalinho do demo. Desde a organización do Curtas Armadiña, que puxo o foco nesta quinta edición na creación galega, valoran «moi positivamente a participación no certame en todas as súas actividades». O evento, organizado pola Asociación Cultural e Deportiva Armadiña, recibiu subvención por parte da Deputación de Pontevedra e o Concello de Poio e contou coa colaboración de CREA, cervexas Meiga e Amásame Bakery Lab.


Summary: O festival de danza contemporánea Corpo(a)terra inicia "o desarraigamento afectivo" da cidade de Ourense cunha edición reducida e peculiar. En dez anos, converteuse nunha das citas culturais que máis fixeron por un uso distinto do espazo urbano mais pola participación do público e da cidadanía a través da danza.

Co programa de formación en marcha desde onte, Corpo(a)terra inaugura esta noite en Allariz os espectáculos de danza do festival. Repite como escenario urbano, como xa vén sendo habitual os últimos anos. A canda el, Ourense, a cidade que durante unha década foi identidade e espazo de referencia fundamental para un proxecto que agora sente a necesidade de progresar. "Dez anos despois cremos que cómpre unha revisión da proposta orixinal que deu lugar a Corpo(a)terra. Neste tempo as cousas evolucionaron, apareceron novos formatos e cremos importantes buscar outras maneiras de facer que o proxecto teña continuidade", explica Marta Alonso, directora do festival xunto a Paula Quintas e Begoña Cuquejo. Despois de dez anos o festival conta cuns valores aínda moi vivos, cunhas redes consolidadas e unha resposta da xente moi activa. Mais a despedida de Ourense tamén é resultado dun "esgotamento", o do diálogo co Concello, "que sempre manifestou unha vontade política por este evento pero de forma intermitente, polo que nunca hai seguridade nin firmeza á hora de pór en marcha as cuestións administrativas" imprescindíbeis para o desenvolvemento e o crecemento do festival. As necesidades mudan e o compromiso ao que aspiran as organizadoras do evento debe ser máis forte. "Cremos no proxecto e na súa traxectoria. Despois destes anos conta cuns valores aínda moi vivos, cunhas redes consolidadas e unha resposta da xente moi activa". Por iso, incide Marta Alonso, ten sentido que continúe e, sobre todo, perseverar na busca de formatos que colmen as necesidades que veñen detectando dentro do proxecto. "Gustaríanos poder estabelecer un convenio de colaboración que xerase a unidade precisa para realizar un evento desta envergadura. Non queremos perder a colaboración con concellos pequenos mais non desbotamos volver a gañar arraigo noutra cidade", salienta Alonso. Unha edición peculiar Á espera dese Corpo(a)terra renovado, a edición deste ano presenta un formato reducido que reforza a súa aposta polas compañías galegas. "Presentamos unha versión adaptada, de resistencia" que conserva, ademais, algunha programación especial, como o espectáculo dos Pedras nas luces. As primeiras pezas poderanse ver esta noite en Allariz, no Campo dos Brancos, onde actuará a compañía Kirenia Danza, que ampara o regreso de David Loira á escena galega da danza. O desarraigamento emocional do proxecto completarase coa xeolocalización de tres vídeos en tres escenarios clásicos do festival a modo de legado histórico. O público que desexe asistir a este espectáculo mais aos programados no marco do circuíto A ceo aberto, que integra propostas da rede internacional, precisará inscribirse previamente. Ao igual que para as pezas previstas para a sexta feira. Entre outras, Technocracia, de Funboa Escénica, unha convocatoria comunitaria que xuntará no escenario dez bailaríns nunha sesión DJ dirixida por Mauro Trastoi. Corpo(a)terra contará ademais coa presenza de Alejandra Balboa e Nuria Sotelo; mais coas compañías ZumZum Teatre, de Catalunya, Glovo, da Galiza, Osa + Mujika e Larrua, do País Vasco. O "desarraigamento emocional" do proxecto completarase cunha intervención do artista Cedric Muller, que vai "xeolocalizar tres vídeos en tres escenarios clásicos do festival en Ourense -praza de Santa Eufemia, mirador de San Francisco e explanada do Auditorio- , a modo de legado histórico". 'Pedras nas luces', un baile de drons Pedras nas luces é "unha primicia absoluta", apunta Marta Alonso. Primeiro porque nunca antes se viron bailar na Galiza drons de luz e, segundo, porque a proposta conta cunha dramaturxia específica, creada por Corpo(a)terra, Umiles, a compañía de drons, e a Central Folque. "As imaxes que se van ver son das pedras e dos petróglifos patrimonio da historia da Galiza ao ritmo da música da Central Folque inspirada nos canteiros de Cotobade até converterse nun 'corpo' identidade do propio festival". Será un espectáculo accesíbel para a xente desde distintos puntos de Allariz, na noite da sexta feira, e de Ourense, o sábado 29. As luces, no alto, e a música, dispoñíbel para descarga en dispositivos móbiles, co obxectivo de facilitar a conexión do público cunha proposta "moi emocionante", incide Alonso.


Summary: O Goberno galego contrata unha asesoría externa para asistir as empresas que poñan cartos para os actos sobre a suposta peregrinación de San Francisco de Asís a Compostela.

A pasada Semana Santa a canle episcopal 13 TV incluíu na súa programación o filme Cotolay, el niño y el lobo, a pintoresca produción de 1966 na que se narra a suposta -as fontes historiográficas fan dubidar seriamente de que acontecese- peregrinaxe de San Francisco de Asís a Compostela. Case 50 anos despois da estrea desta fita, en febreiro de 2013, a directora de Turismo da Xunta, Nava Castro, acudía ao Parlamento a explicar a tese mítica que levou o Goberno galego a conmemorar o oitavo centenario da devandita visita do santo, de cuxa realidade o Executivo non dubida, e a impulsar que se convertese en acontecemento de excepcional interese público, categoría que implica notables beneficios fiscais para as empresas que patrocinen o evento. Para lograr esas exencións esas compañías contan cun asesor pagado pola propia Xunta. "No marco da reconquista cristiá", explicou daquela Castro, san Francisco chegou a Galicia proclamando "o Evanxeo pola palabra e sen violencia" e en Compostela "tivo a iluminación de construír conventos", asegurou, na liña do relatado en Cotolay. Sobre este relato a Xunta organiza ou colabora na organización de exposicións, ciclos de conferencias e outros eventos. As empresas que poñan cartos poden desgravar un 15% da súa cota do imposto de sociedades cos gastos en publicidade e propaganda "ata o límite do 90% da doazón", ou ata o 100% se o contido da publicidade "se refire, fundamentalmente, á divulgación do oitavo centenario". O Goberno explicou que Francisco de Asís tivo en Compostela a "iluminación de construír conventos" no "marco da reconquista cristiá" Para "explicarlles" ás empresas as "características fiscais ás que poderían acollerse, a efectos de cálculo do aforro fiscal que suporía o seu patrocinio", a axencia Turismo de Galicia puxo sobre a mesa un orzamento de algo máis de 36.000 euros para financiar un contrato negociado sen publicidade. Para facerse co contrato Turismo convidou a tres asesorías: Ferro & Canabal Asesores, Antonio Blanco Gregores e Regino Gómez Villalobos, os tres de Compostela. Quen gañase a licitación tería que "revisar a documentación necesaria para que os patrocinadores poidan aplicar" os incentivos fiscais, "revisando se é necesario as declaracións fiscais dos patrocinadores" e "elaborar un manual operativo para a aplicación dos incentivos (...) e para a interpretación e aclaración de dúbidas". Entre as empresas que puxeron cartos están o Banco Etcheverría e Iberdrola A finais de xaneiro a propia Nava Castro considerou que "a oferta máis vantaxosa" foi a presentada por Regino Gómez Villalobos, que se ofreceu a prestar o servizo por 35.090 euros, dos cales 21.054 serán abonados mes a mes neste ano e os restantes, en 2015. Dende a formalización do contrato, celebrada a mediados de febreiro, a asesoría ten a responsabilidade de "elaborar memorias, informes e calquera documento que requira a Axencia Turismo de Galicia" sobre o evento franciscano e de acudir a reunións de organismos oficiais "cando sexa convocado". Ademais, terá que "entregar con cada factura unha memoria explicativa das actuacións realizadas" cunha "táboa resumo dos indicadores" como "número de empresas atendidas, número de patrocinadores atendidos" ou o "importe desgravado" por cada un. Resta saber, neste punto, os nomes e o número total de empresas que están a financiar esta caste de Xacobeo franciscano, cuxa programación o Goberno galego aspira a culminar cunha visita do Papa. Segundo fixo transcender a finais de 2013 aspira a obter o apoio dunhas 50 compañías. Polo momento, xa consta o apoio do grupo Banesco, propietario de Novagalicia Banco, a través do Banco Etcheverría, e mais da eléctrica Iberdrola.


Summary: O acordo ao que se chegou incorporará por parte da Xunta 75 millóns de euros e ao redor doutros 5,5 millóns das deputacións, á espera de fechar a participación dos concellos neste fondo común.

O plan de rescate para a hostalaría seguirá negociándose esta vindeira sexta feira após unha maratoniana reunión hoxe entre Xunta, deputacións e Fegamp. O acordo ao que se chegou incorporará por parte da Xunta 75 millóns de euros (0,65% das súas contas para este ano) e ao redor doutros 5,5 millóns das deputacións (1% dos seus orzamentos), á espera de fechar a participación dos concellos neste fondo común, tendo en conta que os grandes xa trasladaron a súa vontade de poñer un 1% dos seus recursos, ao redor de 9,3 millóns en total. "Hoxe estivemos perto mais non nos puxemos de acordo á hora de quen ten que repartir ese diñeiro e o sector pediu por unanimidade a ferramenta da Xunta", subliñou o presidente do Clúster Turismo da Galiza, Cesáreo Pardal, ao termo da xuntanza. Ao seu xuízo este "segundo tempo" foi "decepcionante", despois dunha primeira cita na que se coñeceu a vontade das administracións locais de achegar un 1%. "Mais na segunda parte non nos puxemos de acordo en chegar a ese entendemento de quen repartía ese diñeiro". Asegura que "o sector propoñía unha ferramenta que está contrastada que é eficiente de celeridade, que inxecta o diñeiro nun prazo dun mes e medio no sector", recalcou. Neste sentido desde a Fegamp apostouse por ser os concellos os que tivesen esa responsabilidade. O Plan de Rescate no Parlamento A proposta de 1% para a hostalaría colouse no Parlamento horas antes de ter lugar a reunión sobre o plan de rescate. O presidente do Goberno galego, Alberto Núñez Feixoo, anunciba a ampliación de 50 a 75 millóns de euros deste segundo plan e pedía a concellos e deputacións acordar unha folla de ruta "na que todos aportemos os recursos que se precisan". O vicepresidente primeiro da Xunta, Alfonso Rueda, criticaba que as deputacións da Coruña, Pontevedra e Lugo exixisen que cada unha das administracións implicadas no fondo de cooperación Covid-19 destinara 1% dos seus orzamentos "sen ter en conta" o gasto sanitario e en educación do Executivo autonómico. Pola súa banda, o deputado nacionalista David Pérez reprobaba que o Goberno galego articulase as primeiras axudas para o sector "nove meses despois" do inicio da pandemia e defendía que o "esforzo" das administracións "debe ser o mesmo en función do seu orzamento", lembrando que mentres o da Xunta ascende a 12.600 millóns de euros, o das deputacións sitúase por baixo dos 500 millóns e, o dos concellos, ao redor de 1.200 millóns. Aumento "insuficiente" As deputacións de Lugo, A Coruña e Pontevedra viron, horas depois, o aumento anunciado por Feixoo como "insuficiente". Nun comunicado conxunto, as tres institucións gobernadas por PSdeG e BNG, mantiveron a proposta de que cada unha das administracións achegue 1% do seu orzamento, de forma que o total alcance os 140 millóns de euros. En calquera caso, advirten que a proposta de Feixoo representa "só 0,64% dos 11.663 millóns de euros de orzamento da administración autonómica". De aplicar o mesmo esforzo os organismos provinciais, achegarían uns 22,7 millóns.


Summary: Na apresentación das listas do PPdeG perante a xunta directiva da formación na Galiza, Feijóo equiparou o taboleiro galego ao español -bloqueado sen maiorías de goberno no Congreso após dúas eleccións xerais- e erixiu o seu partido no único garante de estabilidade. VÍDEO NO INTERIOR

"Somos a única candidatura que pode garantir que Galiza non sofrerá o bloqueo que leva oito meses sufrindo España", dixo Feijóo, para quen a formación conservadora é a única con capacidade de "comezar a traballar ás poucas horas de que fechen os colexios eleitorais, sen perder o termpo nen facer perder diñeiro" ás e aos cidadáns. O relato do PP para esta campaña esta servido: dun lado, a seriedade e a estabilidade; doutro, a confusión e as guerras cainitas. Dunha banda "a división, as leas e as vendettas", doutra a "vocación" do PP de "servir os galegos". "Estamos centrados no que interesa á xente: dar estabilidade e achegar responsabilidade". Estabilidade vai ser a palabra de orden da maquinaria eleitoral conservadora nos días que fican por diante até o 25 de setembro. "Gobernar é unha dedicación completa, non pode haber institucións estábeis sen partidos estábeis". Estabilidade e lideranzas fortes. "Non pode haber un presidente secuestrado polas minorías", dixo.


Summary: A catro semanas das eleccións, é moi arriscado facer prognósticos, sobre todo nun tempo tan volátil como o que vivimos. Porén, resulta menos aventurado lanzar algunhas ideas sobre erros a evitar por parte das candidaturas progresistas, ben como sobre o cultivo dun ambiente social propicio ás súas propostas; e é niso que vou me centrar nesta primeira entrega.

Se en algo hai un consenso xeneralizado a respecto das Eleccións Galegas do 21-O é no seu carácter decisivo para o futuro inmediato tanto do noso país como do ciclo político a nivel estatal. Unha vitoria do PP –ou sexa, unha nova maioría absoluta– permitiría a Rajoy executar os novos recortes impostos pola troika cunha renovada lexitimidade e daríalle un balón de osíxeno no tocante á recentralización do Estado, reducindo o problema do encaixe de Cataluña e Euskadi ao plano das negociacións bilaterais. Porén, unha derrota da dereita –e a conseguinte, aínda que dificultosa, formación dun goberno liderado polo PSdeG– indicaría o final do ciclo político de Rajoy, que ten na súa propia casa os máis acendrados inimigos, ao tempo que insuflaría nos sectores máis progresistas a confianza de que se pode derrotar o PP e condicionar a acción política dun PSOE que tería en Galiza un pequeno oasis no medio da súa travesía polo deserto sen final á vista. Unha derrota da dereita indicaría o final do ciclo político de Rajoy, ao tempo que insuflaría nos sectores máis progresistas a confianza de que se pode derrotar o PP e condicionar a acción política dun PSOE que tería en Galiza un pequeno oasis no medio da súa travesía polo deserto A catro semanas das eleccións, é moi arriscado facer prognósticos, sobre todo nun tempo tan volátil como o que vivimos e cando están pendentes de celebrarse mobilizacións sociais –o 25S e especialmente accións sindicais– que poden alterar o panorama o suficiente como para facer oscilar o delicado equilibrio no que se move a aritmética electoral galega desde hai unha década. Porén, resulta menos aventurado lanzar algunhas ideas sobre erros a evitar por parte das candidaturas progresistas (que denominarei xenericamente esquerda ao longo do artigo), ben como sobre o cultivo dun ambiente social propicio ás súas propostas; e é niso que vou me centrar nesta primeira entrega. Ese algo máis, na miña opinión, resúmese en dous puntos: explicacións honestas do que está a ocorrer; e propostas capaces de combinar audacia e viabilidade O primeiro risco que debe evitar a esquerda é o de caer na autocompracencia dunha suposta superioridade intelectual –e mesmo moral– a respecto da dereita, a quen unicamente se lle recoñece capacidade mobilizadora. A explotación do medo á dereita é un recurso electoral finito e, a estas alturas, está esgotado ou a piques de chegar a tal estado, como proba a crecente desmobilización da base electoral de esquerdas. É, este, un sinal inequívoco de que se precisa de algo máis, e ese algo máis, na miña opinión, resúmese en dous puntos: explicacións honestas do que está a ocorrer, incluíndo as necesarias doses de autocrítica polas responsabilidades que niso lle corresponden á esquerda; e propostas capaces de combinar audacia e viabilidade, dentro dun horizonte temporal e dun marco competencial moi reducidos. De aí nacen a esperanza e a credibilidade, eses intanxibles que son os que deciden eleccións e consagran proxectos políticos e lideranzas; e se as forzas galegas de esquerda son incapaces dese labor, poden aforrarnos o patético espectáculo de lamentos e reproches con que costuman enfeitar as derrotas electorais, tachando o pobo galego de desnortado rabaño de ovellas que escolle unha matilla de lobos para ser gobernado. Do referido complexo de superioridade intelectual da esquerda orixínase, con non pouca frecuencia, un irresponsable desprezo en relación á eficacia dos argumentos da dereita. Neste caso, como xa é hábito no PP, o argumentario é escueto, simple e contundente: (i) só o PP ofrece estabilidade, fronte a unha sopa de siglas cuxo único nexo de unión é desaloxar do poder a forza maioritaria; (ii) o peor xa pasou, e en Galiza o impacto foi menor que no resto do Estado, grazas á austeridade e á capacidade de anticipación e lideranza de Feijoo; e (iii) só quen liderou o país nos tempos difíciles pode sacarnos do fondo do pozo, fronte a unha oposición descabezada e inmersa en liortas internas. Sospeito que errará en cheo quen dubide da efectividade destes argumentos, mais o erro crucial consistirá en adoptar actitudes que acaben tornándoos certos, especialmente no caso do primeiro deles, de cuxa veracidade é complicado dubidar á vista dos feitos. O permanente desafío electoral da esquerda consiste en demostrar que, desde a pluralidade, é capaz de articular unha alternativa, facendo primar o espírito de síntese sobre o de amálgama A esquerda parte nestas eleccións cunha vantaxe da que non dispuña en 2009: os sectores máis críticos, cuxa desmobilización nas pasadas eleccións foi decisiva para a perda do Goberno galego, xa percibiron con toda clareza –e crueza– as diferenzas entre un goberno insatisfactorio e outro agresor, o que fai pensar que por ese lado se incrementará a mobilización, aspecto no cal tamén axuda a emerxencia de novas candidaturas capaces de atraer parte dos descontentos coas opcións tradicionais. Mais conta, tamén, cunha desvantaxe: esa mesma fragmentación, ademais de pór en risco a tradución dos votos en escanos –notadamente nas provincias interiores–, abre un novo desafío. Ou, mellor dicindo, fai aínda máis complicado o permanente desafío electoral da esquerda, a saber: demostrar que, desde a pluralidade, é capaz de articular unha alternativa, facendo primar o espírito de síntese sobre o de amálgama. Para visibilizar a alternativa á dereita, as candidaturas de esquerdas deben pór en común polo menos dous discursos: un, o dunhas cantas liñas de crítica ao goberno saínte; o outro, un espazo de entendemento capaz de alicerzar unha acción de goberno O máis grave erro que poden cometer as forzas de esquerda é enlearse nunha disputa pola primacía –en votos, en propostas, en lexitimidade, en radicalidade...– da alternativa fronte ao PP, ao invés de dedicaren as súas enerxías a construíla e a facela visible. Para iso, é de todo punto ineludible que as candidaturas de esquerdas poñan en común polo menos dous discursos: un, o dunhas cantas liñas de crítica ao goberno saínte que todos eles repitan a xeito de mantra (ataque aos servizos públicos, desprezo polo autogoberno e pola identidade, falsidade da austeridade, depauperación da situación económica herdada...); o outro, un espazo de entendemento capaz de alicerzar unha acción de goberno (instrumentos financieiros públicos, política fiscal progresiva, compromiso co benestar social e co reforzo do autogoberno, transparencia na xestión...). Salvo grave erro de percepción pola miña parte, nin a sociedade dun modo xeral nin a base social e electoral da esquerda están preparadas –hoxe, o cal non significa que o acontecer futuro non poida mollar un solo xa abonado– para o discurso da excepcionalidade, do cambio de réxime, das proclamas soberanistas, da radicalidade revolucionaria ou mesmo da analoxía con Grecia e Portugal. Máis que nada, porque para que eses discursos triunfasen, sería precisa unha presentación de proxectos que a esquerda –en xeral, e a partidaria en particular– está lonxe de ter sequera rascuñados, máis alá da súa gratificante e estéril enunciación retórica. A miña proposta é sinxela: inverter o ditado e aplicar unha sorte de man de seda en luva de ferro. Ou sexa: contundencia e radicalidade na crítica, conxugadas con propostas viables competencial e financieiramente Cunha esquerda carente da iniciativa na batalla das ideas e dos relatos sociais, cal debe ser a estratexia para vencer? A miña proposta é sinxela: inverter o ditado e aplicar unha sorte de man de seda en luva de ferro. Ou sexa: contundencia e radicalidade na crítica, conxugadas con propostas viables competencial e financieiramente. Sinceramente, non creo nin que a tan traída e levada maioría social pida máis, nin que as forzas de esquerda estean en condicións de ofrecer algo mellor para mobilizar o seu electorado potencial. Mais mesmo desde a humildade, a esquerda está obrigada a transcender o horizonte da noite electoral, pois se calla a impresión de que o que se xoga o 21-O se reduce a pór Pachi no lugar de Feijoo, a escoller os socios de goberno do propio Pachi, a decidir a correlación de forzas no nacionalismo e a amolar as navallas no PP galego, é ben posible que moitos electores progresistas desistan de entrar nese xogo. Sen perder pé da realidade e das propias capacidades e limitacións, a esquerda debe ofrecer un programa para catro anos, a partir do cal se poida inferir unha ambición de cambio substantivo que todos sabemos que levará tempo para se asentar, ao tempo que asume o compromiso de ser un contrapoder fronte aos ditados neoliberais procedentes de Madrid e de Bruxelas. Menos que iso, non se pode pedir. Estamos ás portas dunha campaña electoral que case con certeza resultará determinante para os resultados do 21-O Xa que estamos ás portas dunha campaña electoral que case con certeza resultará determinante para os resultados do 21-O, a súa concepción pode maximizar ou estragar os logros da esquerda. O ideal, ao meu xuízo, sería compaxinar unha campaña de proximidade, aberta e con moito corpo-a-corpo, que reduza a sensación de distancia entre a cidadanía e a esfera institucional; cunha activación dos movementos sociais, non como correas de transmisión senón como axentes impugnadores da (des)orde establecida e da acción de goberno perpetrada polo PP desde a Xunta (e desde Moncloa, referente inevitable nesta convocatoria). O segundo, obviamente, só será posible se a esquerda social sente que ten suficientes motivos para o compromiso, e iso pasa por albiscar unha alternativa, como foi dito máis arriba. Para concluír, non estaría de máis que nesa alternativa se enxergase como algo natural a convivencia de diferentes proxectos políticos cuxas diverxencias non teñen visos de traducirse en diferenzas na acción política nin na próxima lexislatura nin en varias que veñan. E é que unha das maiores virtudes das inminentes eleccións é a súa contribución á normalización do mapa político do país, xa que pola primeira vez en moito tempo a oferta electoral é ampla tanto no plano ideolóxico como no nacional; e aínda que no Hórreo non haberá desta volta espazo para todos, podemos estar a asistir ao primeiro capítulo dunha nova etapa. Quen vivir, verá.


Summary: Os estrategas da Moncloa manexan dous cenarios distintos que resultarían na continuidade de Rajoy na Moncloa.

Contra prognóstico, Rajoy mantense vivo na carreira por continuar en política en primeiro plano. Non só iso, senón que a actual situación política -marcada polo cisma entre PSOE e Podemos no flanco esquerdo do taboleiro- lle outorga non poucas opcións de continuar a ser o inquilino da Moncloa durante os próximos catro anos, despois da convocatoria de novas eleccións para o 26 de xuño. Sobre este asunto reflicte brevemente na súa nova achega á Rede Galega de Vídeo-Clubes o director de Sermos Galiza, Xosé Mexuto.


Summary: "Comezou a conta atrás para o PP" afirmou a portavoz nacional do BNG após analizar os resultados das eleccións municipais e europeas. Pontón salientou que o BNG está chamado a ser o protagonista do cambio político que augura para o país nas eleccións galegas de 2020.

Após a análise dos resultados do 26M, Ana Pontón anunciou o inicio na Galiza dun cambio de ciclo político protagonizado polo avance do BNG e polo retroceso do PP. Nese sentido, a portavoz nacional do BNG anunciou que a formación política que lidera ten un claro rumbo marcado co obxectivo de "abrir un tempo novo que deixe atrás un decenio nefasto para Galiza co empeoramento das condicións de vida e dos servizos públicos polas políticas do Partido Popular". Así mesmo, Pontón amosouse segura de que xa se iniciou a conta atrás para o PP e para Feixoo que culminará nas eleccións galegas a celebrar en 2020. Pontón puxo en valor a suba experimentada polo BNG nas pasadas eleccións xerais do 28 de abril e do 26 de maio Pontón puxo en valor a suba experimentada polo Bloque Nacionalista Galego nas pasadas eleccións xerais do 28 de abril cando duplicou os seus votos, tamén salientou o resultado das europeas onde volveu duplicar os seus apoios de 2014, e en canto ás municipais celebrou a suba en apoios xeneralizada e máis en todas as cidades. De feito, nas urbes incluso recuperou a presenza naquelas onde desaparecera en 2015 (Vigo e Ourense). Ese cambio de ciclo que prognostica a portavoz nacional en base ao aumento de apoio do BNG vai parello tamén cos resultado obtidos polo PP nestes mesmo comicios, cunhas xerais nas que por primeira vez deixou de ser a forza máis votada e xunto co "duro revés" nas europeas e municipais. Os resultados Quixo salientar a portavoz nacional do BNG datos que amosan a suba do Bloque, entre eles os logrados nas europeas pasando de 80.394 votos no ano 2014 a 171.580 en 2019. En relación ás municipais destacou o incremento nas cidades dun 22% así como o aumento do número de concelleiros e concelleiras nun 31,6%. Sobre as cidades Pontón afirmou que "o BNG segue liderando Pontevedra, entrou en Vigo e Ourense, aumentou os votos en Santiago de Compostela e será forza decisiva nos gobernos de Ferrol e Lugo, onde o BNG pasou de 2 a 5 actas. Será tamén clave na Deputación de Lugo", afirmou. O Bloque faise así con 14 maiorías absolutas O Bloque faise así con 14 maiorías absolutas, salientou Pontón, e "aumenta a súa presenza en cogobernos municipais, representando un freo ao PP en moitos concellos". Da mesma maneira que fixo na noite electoral, a portavoz nacional da fronte agradeceu a todas as persoas que depositaron a súa confianza no BNG e avanzou que o obxectivo agora é "ensanchar ese caudal de ilusión e esperanza" para que o medre continúe. Tamén tivo palabras de afecto para a afiliación e simpatizantes e membros das candidaturas polo seu "inmenso traballo" e volveu a "tender a man" a todas aqueles e aquelas que desexen sumarse ao proxecto común do nacionalismo que representa o BNG", concluiu.


Summary: Facemos un percorrido pola historia de Vigo a través deste mercado, que xa na Idade Media era lugar de intercambios comerciais. Os novos tempos apagaron a súa efervescencia comercial e hoxe atópase nunha especie de purgatorio da ilegalidade, cos locais pechados, á espera de que as decisións xudiciais permitan unha reapertura

A do Mercado da Pedra é unha historia de cambios. Sobrevivir ao paso dos anos require facer as cousas ben e un chisco de sorte, pero nesta emblématica zona do Vigo vello os novos tempos apagaron a súa efervescencia comercial e a día de hoxe o mercado atópase nunha especie de purgatorio da ilegalidade, cos locais pechados, á espera de que as decisións xudiciais permitan unha nova reapertura.Segundo podemos achar na propia información que mostra o mercado no seu exterior, no Vigo medieval a zona da Pedra "xa albergaba o mercado e o concello aberto, reunión pública onde se trataban os asuntos da vila. O primeiro día de cada ano os gremios elixían aquí a dous procuradores, os seus representantes nas reunións dos rexedores municipais".Este emblema de Vigo foi durante séculos lugar de reunión e comercio, situado no corazón da cidade. A web do concello de Vigo aínda recolle a día de hoxe que "o mercado da Pedra é un bo símbolo da evolución do porto cos seus produtos tecnolóxicos chegados de calquera parte do mundo expostos para a súa venda xunto a outros artigos tradicionais", pero isto xa non é verdade.Os vigueses poden recordar este lugar como o gran distribuidor de tabaco de "batea" (de contrabando), o sitio ideal para atopar un bo transistor ao mellor prezo co que escoitar o partido do Celta e, por suposto, roupa de imitación, falsificacións de grandes marcas, motivo polo que finalmente foi precintado pola policía en 2014Os vigueses poden recordar este lugar como o gran distribuidor de tabaco de "batea" (de contrabando), o sitio ideal para atopar un bo transistor ao mellor prezo co que escoitar o partido do Celta e, por suposto, roupa de imitación, falsificacións de grandes marcas, motivo polo que finalmente foi precintado pola policía en 2014 no marco da chamada Operación Cuarzo. A intervención policial que se fraguou ante a atónica mirada de cruceiristas, turistas e demais clientes que alí se congregaban supuxo a incautación de 20.000 pezas de roupa falsificadas e o peche dos locais da zona superior, que actualmente carece de actividade. "A macrorredada de 2014 pechou todo, incluso negocios legais", asegura José Manuel Rodríguez, comerciante da Pedra, que rexenta unha cafetaría e unha tenda de alimentación na zona baixa do mercado desde hai máis de 30 anos.Rodríguez, que tamén é tesoureiro da Asociación de Comerciantes do Mercado da Pedra, lembra os esforzos que levan facendo para darlle vida ao mercado. A Pedra funciona en réxime de concesión outorgada á Asociación polo Concello de Vigo en 2001 e vixente ata 2030. "Negociamos primeiro con Manolo Pérez e logo con Castrillo", recorda José Manuel Rodríguez e, en virtude dese acordo os comerciantes teñen que pagar un canon mensual ao Concello. O principal problema agora mesmo é que dos 21 asociados só hai seis que están ao día nas cotas e o resto están denunciados por impago. E namentres estes comerciantes non resolvan a súa situación económica o mercado está bloqueado e a débeda crece. "Estamos esperando a que o Xulgado arranxe a situación, queremos que entreguen o posto e recoñezan a débeda".En 2017 houbo un intento de reapertura de oito comerciantes na zona pechada pero non tivo éxito. "Tamén é unha cuestión de imaxe, se ti abres pero tes arredor postos pechados a cousa non funciona", indica Rodríguez.Desde a Asociación de Comerciantes cren que a mellor solución sería crear un outlet na zona superior e para iso están a traballar, negociando con empresarios interesadosDesde a Asociación de Comerciantes aseguran que non queda outra que reinventarse, hai que seguir adaptándose aos tempos e cren que a mellor solución sería crear un outlet que ocupase toda a zona superior e para iso están a traballar, negociando con empresarios interesados. "Se non hai oferta a xente vai ás Cíes e marcha. Cremos que a reapertura comercial sería boa para toda a zona, tamén para os bares e restaurantes. Dinamizaríase todo", asegura José Manuel Rodríguez.


Summary: As asembleas de traballadores acordaron ampliar os paros a 13, 20 e 27 de xullo.

A cuarta xornada de greve do metal coruñés mantén a tónica das tres anteriores: seguimento masivo e paralizada a actividade nos polígonos industriais da provincia. CIG, CCOO e UXT coinciden en destacar o amplo apoio á greve por parte dos traballadores deste sector, que na provincia da Coruña representa 17.000 empregos. As asembleas de traballadoras e traballadores decidiron ampliar a greve aos días 13, 20 e 27 de xullo. Unha decisión adoptada perante a negativa das patronais a desbloquear varios puntos da negociación, especialmente os mecanismos contra os abusos das mutuas e a situación do persoal das industrias auxiliares, entre outras. A greve ten a súa orixe na actitude de paralización da patronal no convenio colectivo, que leva negociándose máis de dous anos e medio. Entre as reivindicacións, a de activar a cláusula de revisión do IPC, paralizala no momento de comezar a crise, pero co compromiso de volver activala en canto acabase o convenio. A patronal aceptaría agora este punto. Porén fica avanzar en cuestións como a subrogación a subcontratas que traballan para Fenosa e Telefónica, ou ben os longos contratos a través de ETT, coa precariedade que iso xera. As "altas indebidas" por parte das mutuas é outro dos campos de batalla.


Summary: Pilar Bispo é agricultora. Traballa a súa horta e conta cun posto na Praza de Abastos de Compostela, A Casa da Quenlla. É subscritora de Sermos Galiza e apoia o proxecto desde o comezo. "Tedes moitas cousas e moi variadas", sinala.

O seu proxecto agroecolóxico ocupou unha contra-capa no semanario Sermos Galiza en xullo de 2012 e afirma que o agro debe tomar parte das páxinas da imprensa. "É importante debuxar o campo para que outras persoas se animen a vir", subliña. O seu non é un traballo de 8 horas --embora no inverno a horta dea algo de descanso, por iso salienta que non ten moito tempo para nos ler. Estamos a piques de facer dous anos, cales cres que son os erros e acertos deste tempo percorrido?Na Praza non teño moito tempo para vos ler mais coido que non tedes tantos fallos. Facédelo bastante ben. Tedes moitas cousas e moi variadas. Traballas na horta e contas cunha tenda de agricultura ecolóxica, A Casa da Quenlla. Que coidas que precisa o agro deste país?Máis apoio financeiro, sobre todo para a xente que comeza, senón o que fai é hipotecarse. Ademáis, precisamos un pouco máis de divulgación, non só cos técnicos de Extensión agraria. Hai que falar máis cos agricultores. Como podemos contribuír os medios de comunicación?Tedes pouco que facer, mais tamén é importante debuxar o campo para que outras persoas se animen a vir. Tedes moito que contar á xente nova. Failles falla información. Están afeitos a un traballo de 8 horas e a teren tempo para ir tomar unha caña, mais para iso no campo non hai tempo. Hai que lles dicir que posibilidades no rural hai, que non nos fai falla moito diñeiro para vivir, mais fai falta un proxecto e financiamento. Ten que haber algo detrás.


Summary: Galiza rexistra 271 pacientes Covid ingresados e 2.586 casos activos.

Galiza experimentou un novo alivio da presión hospitalaria ao reducirse a 271 os pacientes Covid ingresados, o que implica 22 menos que a xornada anterior, e unha caída dos casos activos até os 2.586 ás portas da ponte de San Xosé, no que Galiza seguirá con fechamento perimetral. Segundo os datos actualizados esta quinta feira pola Consellería de Sanidade con rexistros até as 18,00 horas desta cuarta feira, 57 pacientes Covid permanecen en UCI -un menos- e 214 noutras unidades de hospitalización -21 menos-. Os pacientes ingresados pola Covid-19 redúcense en todas as áreas sanitarias galegas, cunha maior caída na da Coruña e Cee onde, aínda que aumentan a 20 os críticos -un máis-, caen a 83 os que permanecen noutras unidades -sete menos-. Os casos activos de Covid-19 volveron descender lixeiramente até os 2.586, o que supón 72 menos que a xornada anterior. En xeral redúcense en seis das sete áreas sanitarias, agás na de Vigo, onde aumentan a 484, ao sumar unha ducia. En canto aos contaxios diarios detectados con calquera tipo de proba baixaron lixeiramente a 146, após os 148 detectados a xornada anterior. Deste modo freouse a tendencia ascendente detectada desde o inicio da semana, cos 112 da segunda feira e 122 na terza. En canto á taxa de positividade -porcentaxe de infeccións por test PCR realizados- mantense nun 2%, como desde o inicio da semana. Deste xeito, Galiza continúa por baixo do 5% que a Organización Mundial da Saúde (OMS) sinala para dar por controlada a pandemia. Pola súa banda, desde o inicio da pandemia faleceron en Galicia 2.310 persoas diagnosticadas con este coronavirus, tras as últimas 4 vítimas notificadas esta cuarta feira polas autoridades sanitarias.


Summary: Longa, moi longa a conversa que tivemos co novo alcalde popular de Coristanco, Juan García. A pesar de ter a chamada da fame (pasaban das 16:00h cando rematamos) non tivo presa en ningún momento por escapar ás preguntas deQPC, ata o pundo de deixar tantas e tan diversas respostas que combina partir a entrevista en dúas partes. Hoxe traemos a parte máis xeralista, en clave persoal, medioambiental, meramente municipal e ata de aspectos globais. A semana que vén falaremos en clave pataqueira, pois a cousa ben merece un protagonismo especial, sendo un profesional da pataca o que toma o mando do concello.

QPC: Comezamo polo eido persoal. Unha persoa que non estaba directamente vinculada coa vida política, como che cambiou a vida? como compaxinas ca familia? Eu creo que se perde intimidade. Unha persoa cando non está na vida pública, pasa inadvertido, e é iso é un gran patrimonio. E cousas cotiás que facemos todos, cando un colle a responsabilidade como é ser alcalde, ten que fixarse en todos os detalles. Creo que é un pouco deshumanizar, pero hai que acostumarse. É certo tamén que te convírtes en máis reservado, porque as túas palabras teñen máis trasdecencia. Tamén teñen outras cousas moi boas a nivel persoal porque cando consegues algo é para moita xente e iso reconforta moitísimo. Deixas de ter unha causa persoal e pasa a ser unha causa colectiva e iso é moi reconfortante. Outro asunto é saber xestionar as expectactivas, que é complicado saber que non podes cumplir as de todo o mundo, sobre todo nunha sociedade cortoplacista coma esta, na que todos temos dereitos, tomos queremos o máximo e o queremos para onte… Son reflexións que considero relevantes, pero en todo caso, a política é moi secuestrante.A final, vas cambiando cousas que viñas facendo, como tomar un café ou unha caña, e todo se convirten en obrigacións. E nun concello pequeno, con medios persoais escasos, nas que moitas cousas non son delegables e todo ten que pasar por ti. QPC: É curioso que nun Concello teña que pasar pola figura do alcalde, non? Niso unha terrible inxusticia. Houbo unha descentralización porque lle vén ben ao goberno central, á Xunta… e pensan "le pasamos el muerto" aos Concellos. Se somos os responsables dun montón de cousas, temos que ter medios para afrontalas. Creo que as responsabilidades ou competencias non son proporcionais aos medios para poder exercelas que temos os Concellos. QPC: Despois de anos convulsos, nos que Coristanco se convertiu no verdadeiro sainete da política municipal galega, supoño que un dos obxectivos deste goberno é a conseguir unha certa estabilidade. Eu creo que había que normalizar a vida política. A situacións normais dan com o resultado acomodo, menos erros, e mesmo todos damos o mellor de nós. Eu non son persoas de falar do pasado, nin de facer xuízos de valor. O que pasou nos últimos anos en Coristanco xa o sabe todo o mundo, e tivo un xuíoz sumarísimo que foron as eleccións municipais. A democracia é o mellor cada certo tempo hai que pasar exame, e xente que estivo no goberno, varios casos, terminaron con resultados negativos.Creo que inflíu a forma de transmitir aos veciños a actividade políica. A xente non quere lío, quere propostas, quere que lle solucionen os problemas que soen en pequenos. Non quere que os plenos sexan unha confrontación, queren que haia negociacións, e que se chegue a acordos. Nestes últimos anos houbo pouco diálogo e moita testosterona. Coristanco necesita deixar de facer ruído e comezar a resolver os problemas da xente. Hai obras dende o ano 2012 sen licitar. Hai un montón de asuntos que solventar: tiñamos impostos caros; non hai oferta para persoas maiores, nin para nenos; temos o patrimonio natural e cultural en abandono; inraestruturas problemas graves de saneamento e abastecemento. Coristanco ten que centrarse en traballar, en buscar recursos. Por agora, e gracias ao mérito da totalidade dos grupos politicos, sacamos adiante por unanimidade a modificación do ICIO, por exemplo, ou da Taxa Municipal de Urbanismo… QPC: Cres entón que vai ser unha lexislatura máis tranquiña coa oposición? Creo que non vai ser fácil, entre outras cousas, porque estamos en minoría. Pero hai unha relación cordial entre os partidos políticos, e eu traballo nesa dirección. A problemas comúns, as propostas non poden ser comúns. Eu non estou atopando un problema na oposición a día de hoxe. Fumos capaces de acadar acordos en común. Se todo se fixo por unanimidade, non é nin mérito meu nin demérito da oposición por non facer o seu traballo. Ao contrario, é mérito de todos, deles por estar a unha altura. QPC: E están propoñendo tamén os grupos da oposición? Si, houbo dúas mocións de TEGA que saíron aprobadas, con melloras gracias ao enriquecemento de todo o mundo, e foron sacadas por adiante finalmente como proposta común. Está habendo por parte de todos certa xenerosidade. QPC: E concretamente, como vai ser a relación co grupo de Pensado? Eu non teño ningunha relación preferida con ninguén. Ë certo que compartimos siglas nun determinado momento. Eu acabo de chegar e Antonio estivo 25 anos. E mesmo houbo negociacións no seu momento para levar un goberno en conxunto, pero había discrepancias. Creo que está superado, decidimos levar o noso plan pero toca consensuar. Con Antonio, como co resto. QPC: Como atopaches o Concello? Algunha sorpresa no caixón? Eu era consciente de que a situación do Concello de Coristanco, como veciño, non era boa. Comparando con outros Concellos o nivel dos servizos é malo. Pero tamén teño que dicir tamén que atopei un grupo de traballadores municipais excepcional. Atópome tamén con noticias postiivas, como a Casa de Erbecedo, que leva 15 recuperada, moi ben ademais, pero non ten nin luz. Falta darlle contido para darlle vida. Por outro banda temos moitos puntos de vertido, depuradoras sen mantemento… Ou esas obras sen licitar dende o ano 2012. Hai un montón de asuntos que solventar: tiñamos impostos caros; non hai oferta para persoas maiores, nin para nenos; temos o patrimonio natural e cultural en abandono; inraestruturas problemas graves de saneamento e abastecemento. Coristanco ten moitas posibilidades, pero temos que saber priorizar, escoller o camiño. Empezo a ver certo orgullo, orgullo de ser de Coristanco, como vin na Festa da Pataca, onde con moi pouquiño tempo puidemos facer unha xornada técnica moi potente, unha xornada gastronómica, un espectrohistórico de Coristanco no que vin bágoas, falando das xentes que foron as creadoras desta Festa, creamos o premio Distinción Pataca de Ouro… Temos o recipiente e temos que enchelo de contido. Temos que atender aos maiores, e non só é un Centro de Día, que son 30 persoas… Temos 1.800 persoas con máis de 64 anos e temosque darlle contidos, para facer programas de envellecemento activo para que tarden en caer na dependencia, actividades neses locais sociais, actividades que son baratos. A liña de traballo é nenos, nos centros educativos, e maiores, darlle contidos aos centros municipais de Erbecedo, Agualada, e un en Coristanco aínda por determinar. QPC: Como está o tema do saneamento? Coñecimos que hai depuradoras pioneiras absolutamente abandonadas… É un dos asuntos de envergadura que temos que afrontar, o problema de abastecemento. Primeiro temos un problemas de mantemento. Temos unha instalación vella, de máis de 30 anos, pero que pode ser perfectamente operativa se investimos algo. Temos que avanzar no tema da automatización. Temos en estudio un investimento en evitar bombear o 70% da auga que bombeamos. E outra loita aberta contra as fugas e o fraude. Iso é insostible.Antes de nada o Concello vai investir premio de 500.000€ na tubería principal, cambiando o fribriocemento. Ademais, temos 4 depuradoras, que necesitan un mantemento que non se lles fixo, e para iso temos compromiso de Augas de Galicia que se vai facer actuación nas 4 para poñelas operativas. E despois temos puntos de vertido que imos atopando, e que por consenso da corporación decidiuse que os recursos do POS 2020 van ir a saneamento. QPC: Museo de Asunción Antelo? Teño que recoñecer que non teño moita información ao respecto. Hai que falar coa familia e con todo o mundo, pero esas cousas que se gardan no camiño non ten sentido. Temos que facilitar que todo iso se poida compartir, se non é sempre, polo menos periodicamente.Creo que Coristanco ten que poñer en valor moitas cousas, como esa Casa Rectoral de Erbecedo, que eu mesmo descoñecía, que está equipadísima, pero está baleira de contido. QPC: Cal é a posición do Concello ante os parques eólicos de Bustelo, Campelo e Monte Toural que tanto rexeitamento xeneran á poboación dos lugares afectados? Vai ser tan grave a afectación á lagoa de Alcaián como asegura a Plataforma Eólicos NON? O alcalde a título persoal ten unha posición. O Concello creo que ningunha, pero está sendo testigo. A primeira cousa é que hai un debate social, sobre se o consumo ten que tirar a unha enerxía máis renovable. Eu levo anos en Europa polo meu traballo, e vin como os parques eólicos dunha forma ou doutra revertíalle, porque traballan alí, porque eran deles, ou porque o pueblo chegaron a un acordo. Pero o debate está aí, e temos que miralo, porque se non queremos diesel, nucleares tampouco, carbón… dalgún lado ten que chegar a enerxía. No que nos atinxe, este parque ten informes sectoriais favorables. Quero pensar que cando Industria, Cultura, Patrimonio… todos o aproban é por algo. En todo caso, creo que queria ou non queira o Concello, van estar os parques. Se cumple a norma, vai ir adiante. Se non lle outorga licencia o Concello, que non o fixo, a lei obriga que vaia a un Xulgado e que se decida alí. A miña sensación é que os vai a haber. Digo tamén que eu mesmo fixen as alegacións dalgunha persoa afectada, como técnico. E agora son testigo de que había dous aereoxeneradores que xa non van, porque apareceu unha pranta, a Centauria Ultreiae, que ten máis interese que os muíños. Sobre a lagoa de Alcaián, pola que non fixo ninguén en moitos anos… Agora de feito, un dos dous postes que quitaron pola pranta é na lagoa. Somos moi dados a comentar e a opinar, e eu sempre prefiro informarme ben antes de falar. QPC: Pero os parques compensa o suficiente a afectados e Concellos? porque o Fondo de Compensación Ambiental tampouco é de todo "ambiental" por norma… Estou disposto a abrir ese debate mañá. Evidentemente o que abre un negocio eólico non é para perder cartos. De cando é o negocio? Quen o leva? Podemos cambiar a norma? A norma debe revertir máis no territorio? Porque ademais cando o Fondo de Compensación Ambiental chega a Coristanco, e o Concello pode decidir onde coloca eses cartos e non ten que ser para nada onde afecta. Que non esteamos dacordo en como se distrubúen os recursos, non quere dicir que teñamos que poñernos a contrapelo contra os parques. Eu na casa temos fillas en idade moi combativas e temos este debate. Hai que ser moi ecolóxicos, pero despois imos ao centro en coche. Non queremos encher esto de paus de forma indiscriminada. Queremos coidar o noso patrimonio natural. E queremos que os beneficios revírtan nos territorios afectados. Estamos dacordo. Pero dicir non porque non, non o entendo. É certo que as negociacións entre empresas e afectados non son proporcionais, olvídate, non falamos ˝de tu a tú". Pero necesitamos camiños viables, os menos malos, que percorrer. Pero xa che digo, o Concello non outorgou licencia, porque, en principio non temos técnico municipal dende 2015, por un tema xudicializado. Esperamos que en breve se solucionen, e en base aos informes do técnico e do departamento xurídico, o alcalde terá que decidir. Pero aínda así se poden saltar este paso. QPC: O proxecto da Xunta da senda peonil pola AC552 para unir Carballo e Coristanco, como vai? Temos 3 sendas peonís previstas: unha dende Agualada ao Cemiterio da Grilloa, porque hai un tramo perigoso, ao pasar pola ponte de Agualada; temos o tramos entre a rotonda de Santa Comba e a última casa, que hai que urbanizar; e necesitamos que esa senda de Carballo ata practicamente o límite de Coristanco chegue ata Carrefour. Está en proxecto, presentamos unha alegación para que se complete ata o Carrefour. Espero que a Xunta o tome en consideración. QPC: Peaxe, paréceche suficiente a rebaixa nocturna que puxo a Xunta hai pouco? A min persoalmente non. A min gustaríame que esa peaxe fose libre na súa totalidade. Eu creo que os servizos tenos que pagalos todos, pero por exemplo ir a Valladolid, e o único tramo que se paga é o da AG55, é moi inxusto.Non pode haber un tramo de peaxe, porque é un agravio. Eu teño claro que se me preguntar dou a mila opinión publicamente. Outras entrevistas c@s rexedor@s da comarca José Luís Pérez Añón: "Parece que a Xunta deu para atrás o proxecto da urbanizacióndo Escaravello". Mónica Rodríguez: "Vimianzo sufría un grave illamento do resto de administracións. Os políticos temos que petar na porta que faga falta". Walter Pardo: "A política é arriscar, e eu teño un gran proxecto para Malpica": Inés Monteagudo: "En Muros, a presencia da muller na vida institucional sempre foi importante". Margarita Lamela: "Hai tantas cousas evidentes e básicas sen facer…".


Summary: Un exitoso documental da RTP sobre a historia de cidadáns lusos represaliados por Franco e polo fascismo durante o conflito proxectarase en Pontevedra, Gondomar e A Estrada e contará coa presenza dos seus autores "Os portugueses e portuguesas foron represaliados polos franquistas polo seu compromiso coas loitas sociais"

"Os portugueses e portuguesas foron represaliados polos franquistas polo seu compromiso coas loitas sociais" A Guerra também foi nossa é unha reportaxe da Radio e Televisão de Portugal (RTP) sobre a historia dos portugueses represaliados por Franco na guerra civil española. A historia desta represión aos cidadáns veciños -agochada e ocultada durante anos- chega agora a Galicia da man de varios colectivos culturais e de recuperación da memoria histórica e do Concello de Pontevedra. 'A Guerra também foi nossa' é unha reportaxe da RTP sobre a historia dos portugueses represaliados por Franco na guerra civil Porque a guerra civil marcou moito e para sempre a vida de millares de familias portuguesas. Eran moitos os cidadáns lusos que vivían perto da fronteira ou traballaban en diferentes territorios do Estado español. Ao estoupar a guerra logo do golpe de estado fascista de 1936, en España había 30.000 portugueses emigrados, tamén moitos en Galicia. Era a comunidade estranxeira máis numerosa. Sufriron e padeceron o conflito, pero tamén a dura represión do bando franquista. Tal e como sinalan os estudos, como o do historiador galego Dionisio Pereira, tan só en Galicia houbo 370 represaliados e 68 asasinados. Tan só en Galicia houbo 370 portugueses represaliados e 68 asasinados polo fascismo "Os portugueses e portuguesas foron represaliados polos franquistas polo seu compromiso coas loitas sociais", lembraba nesta entrevista en Praza.gal Dionisio Pereira, que colaborou e asesorou os autores do documental e estará presente en varias das proxeccións previstas en Galicia. As historias dalgúns deses torturados ou asasinados son contadas pola RTP. Historias inéditas de cidadáns lusos que malia non teren ido á fronte de batalla, foron fusilados ou desapareceron a mans das forzas franquistas. No documental, percórrese a raia luso-española, de Galicia ao Alentejo, do Minho a Andalucía, para rescatar as historias destes portugueses e das súas familias rotas polo horror da guerra. Entre esas historias destacan as de Manuel Graciano Araújo e Abílio Barbosa Araújo. Manuel, natural de Viana do Castelo, residía temporalmente na Estrada, onde traballaba como xornaleiro e canteiro. Membro do PCE, foi acusado de galeguista e comunista e internado no campo de concentración da Illa de San Simón. Posteriormente, foi xulgado en Pontevedra por rebelión militar co resultado de sentenza a pena de morte e executado o 28 de decembro de 1936 na mesma cidade, rexistrándose a morte a causa de colapso cardíaco. Os seus restos repousan no cemiterio municipal de San Amaro da cidade do Lérez, tal e como lembra o Concello da urbe. Abílio, nado en Paredes de Coura e residente en Gondomar, foi asasinado en 1937 no Rosal e soterrado pola veciñanza. O seu corpo foi exhumado en 2010 polo Instituto de Estudos Miñoráns, en colaboración con forenses do Instituto de Medicina Legal de Santiago. A reportaxe correu a cargo da xornalista Ana Luísa Rodrigues, con imaxes de Carla Quirino e edición de José Rui Rodrigues. Ademais, a calidade do documental, de 44 minutos de duración, foi recoñecida o pasado mes de febreiro coa nominación aos Prémios da Sociedade Portuguesa de Autores, na categoría de mellor programa de información televisiva. O documental proxectarase en Pontevedra, Gondomar e A Estrada e contará coa presenza dos seus autores O documental chega agora a Galicia da man do Concello de Pontevedra, en colaboración coa comisión pola memoria histórica Sempre con vós. Cidadanía pola verdade, xunto co Instituto de Estudos Miñoranos de Gondomar e a Asociación Cultural Vagalumes da Estrada. A fita proxectarase nos tres concellos entre os días 30 de maio e 1 de xuño, contando coa presenza das autoras: Pontevedra, martes 30 de maio ás 20:30 horas, no Arquivo Provincial (Rúa Pai Amoedo, 1), con Dionisio Pereira e Xosé Álvarez Castro Gondomar, mércores 31 de maio ás 20:30 horas, na aula de cultura de Ponte de Rosas, con Xilberte Manso, vicedirector do IEM, e Antonio Arauxo Quintas, tenente alcalde de Gondomar e neto de Abilio Araúxo, asasinado en San Xián (O Rosal) A Estrada, xoves 1 de xuño ás 20:30 horas, no Museo do Moble e da Madeira (MOME), con Dionisio Pereira Podes mercar a obra de Dionisio Pereira na Tenda de Praza A reportaxe da RTP pódese ver aquí


Summary: O líder do BNG acudiu ao Congreso do Sinn Féin en Derry, onde falou co histórico dirixente republicano e defendeu que "a soberanía vai unida ao progreso económico e a xustiza social".

O portavoz nacional do BNG, Xavier Vence, transmitiu ao presidente do Sinn Féin, Gerry Adams, o "apoio e solidariedade do Bloque" á formación nacionalista no seu obxectivo de "avanzar cara unha nova república de Irlanda unificada e soberana" un dos obxectivos que se marcou esta forza política durante o Congreso que celebrou esta fin de semana en Derry, no Ulster, e ao que foi convidado o BNG. Vence considera "un estímulo o avance do soberanismo en diferentes pobos de Europa, incluído Irlanda, como a mellor ferramenta para avanzar no progreso e na xustiza social, que debe traducirse en desenvolvemento económico, emprego e benestar para a maioría social". "A soberanía vai unida ao progreso económico e a xustiza social", subliño o dirixente nacionalista. Segundo o Bloque, a súa participación nesta asemblea anual do SF "permitiu estreitar relacións de colaboración coa formación irlandesa, na Eurocámara pero tamén para intercambiar experiencias de goberno a nivel local e nacional, tendo en conta que ambas formacións comparten unha visión crítica do modelo neoliberal que domina a UE, que está a destruír os sectores produtivos e auspicia recortes que minguan as condicións de vida da maioría social".


Summary: A empresa EULEN, da que é apoderada Micaela Núñez Feijóo, será a encargada de xestionar a atención telefónica d@s afectad@s polas preferentes.

Malia anunciar que sobraban empregad@s públic@s, o presidente da Xunta de Galiza, Alberto Núñez Feijóo, presentou perante as organizacións sindicais unha proposta pola que se contrata á empresa EULEN para que desenvolva tarefas de atención telefónica e xestión de documentación das persoas afectadas pola estafa das preferentes. O contrato non foi publicado en ningún boletín nin diario oficial e tería un custo de 85.000 euros, cargados sob o erario público. A través deste contrato, a empresa EULEN, da que é apoderada Micaela Núñez Feijóo, irmá do presidente galego, viría reforzar o servizo de atención ao consumidor que desenvolve persoal do Instituto Galego de Consumo. Este organismo, está a asumir unha maior carga de traballo sen veren ampliado o cadro de persoal, ao tempo que se externalizan parte dos servizos cara a empresa privada, da que é beneficiaria a irmá de Núñez Feijóo. A Confederación Intersindical Galega, denuncia que "as preferentes de Caixanova, só teñen beneficios para a entidade financeira" mentres se multiplican os perxuízos para @s afectad@s, @s empregad@s públic@s e a cidadanía, que "serán os que paguen a factura", asegura a central nacionalista. A contratación de EULEN pola Xunta engádese aos beneficios obtidos pola empresa privada nalgúns concellos do PP. Como xa adiantara SermosGaliza, a empresa EULEN estase a facer coa xestión monopolizada de centros culturais coma o Teatro Jofre ou o Colón da Coruña. A entidade da que é apoderada Micaela Núñez Feijóo, recibiu máis de medio millón de euros en adxudicacións do Concello de Ferrol.


Summary: Deportivo e Rácing de Ferrol empatan nun derbi marcado pola arbitraxe; o filial celeste suma sen baixar do autobús ante o Estremadura; o Lugo avanza cara á salvación á custa do fechancelas Alcorcón e o Celta protagoniza un partido non apto para cardíacos contra o Mallorca (4-3), gañando grazas ao espectacular papel de Iago Aspas.

Nunca chove a gusto de todos, e no fútbol moito menos. Que lle pregunten á parroquia celeste cantos dos seus membros preferirían gañar cun cómodo, tranquilo e mesmo insulso 1-0 e non do modo en que conseguiron a vitoria ante o Real Club Deportivo Mallorca, nun auténtico espectáculo non apto para cardíacos que rematou 4-3 a prol dos celestes grazas a un penalti no último minuto do tempo de desconto materializado polo de sempre, o que nunca falla, o de Moaña, don Iago Aspas Juncal. E iso que o choque apuntaba a paseo militar da escuadra galega logo de que Thiago Galhardo anotase apenas un cuarto de hora despois do comezo do encontro o seu primeiro tanto ligueiro, pero case inmediatamente despois Giovani González empataba no 17. A partir de aí o partido foi un constante carrusel de emocións no que o Celta conseguiu adiantarse por dúas veces, pero primeiro por un gol en propia meta e logo por un penalti que implicou a expulsión de Hugo Mallo os baleares conseguiron restabelecer as táboas no marcador dun Balaídos no que, tras un mal comezo de tempada, o Celta volve dominar con 15 puntos dos últimos 18 posíbeis. CD Lugo: a salvación, máis perto Mesmo resultado final de triunfo (1-0), pero dun modo ben diferente, decorreu o Club Deportivo Lugo-Alcorcón. Nun partido máis gris que un día de inverno -"feo", en palabras do técnico albivermello, Rubén Albés-, o conxunto da Cidade da Muralla tivo máis problemas dos agardados para conseguir superar no Ángel Carro un Alcorcón que só baixou a cabeza despois de que Carrillo perforarse a rede nunha pena máxima no minuto 87. Empate que non satisfai a ninguén na Primeira RFEF Na terceira categoría do fútbol estatal o Celta B obtivo os puntos máis cómodos do campionato, pois nin sequera tivo que vestir de curto logo da expulsión da competición do Estremadura, mentres que Deportivo e Rácing de Ferrol protagonizaron un duelo de necesidades que finalizou cun empate a cero goles e que non satisfixo a ninguén, especialmente na Coruña, onde se están cuestionando as arbitraxes padecidas polos branquiazuis. Os Diaños Verdes, pola súa banda, teñen hoxe ás 20.30 na Malata outra oportunidade de gañar nun partido adiado no seu momento ante o Raio Maxadahonda.


Summary: Na comisión parlamentaria de Sanidade acordouse repor o persoal no centro de saúde de Ribera, mais houbo enfrontamentos polos plans do PP.

O proxecto de modificación da lexislación sanitaria volveu enfrontar o Partido Popular coas forzas da oposición. A este respecto, o portavoz socialista na comisión parlamentaria de Sanidade, Julio Torrado, sinalou que "é un ataque contra as liberdades", impón "un réxime sancionador autoritario que restrinxe dereitos fundamentais e liberdades públicas" e resulta unha "manobra parlamentaria de dubidosa constitucionalidade para alimentar o delirio bolivariano de Feixoo". "Unha lei como esta que implanta un estado de alarma non é viábel", sentenciou Torrado, quen lamentou que a Xunta e o PP "en público presumen dunha lei de saúde, cando en privado realmente gostan dela porque limita dereitos". Nesta liña, considerou que a lei somete os galegos "a un estado de alarma permanente", o que cualificou como "curioso" porque Feixoo "non quería un estado de alarma durante a pandemia, pero quéreo para dirixilo sen ela". As críticas contra a nova Lei da saúde da Galiza por parte da oposición sucedéronse desde que o PP deu a coñecer a proposta na segunda metade de 2020. Naquela altura, a portavoz do BNG, Ana Pontón, tachouna de "chapuza xurídica que trata as galegas e galegos como sospeitosos habituais, que hai que vixiar e sancionar; recorta dereitos a través dunha lei ordinaria; obriga a vacinarse baixo pena de multa e ten afán punitivo sancionador". O PP oponse a informar das vacinacións Os populares votaron man da súa maioría absoluta para rexeitar unha iniciativa do socialista Torrado na que defendeu instar a Xunta a presentar un "informe inmediato" para aclarar as vacinacións irregulares da Covid. "As persoas cometen erros, algunhas involuntariamente, outras voluntariamente. Os erros voluntarios xa non son erros e cando se cometen en conivencia con quen ten a capacidade de decidir, estes son máis graves. Lamentabelmente, isto ocorreu na Galiza", concluíu Torrado. A comisión de Sanidade aprobou por unanimidade unha proposición non de lei presentada pola deputada do BNG Rosana Pérez sobre o centro de saúde de Ribeira. Reclamouse repor "de maneira inmediata" o número habitual de persoal sanitario, reforzalo ante as necesidades derivadas da pandemia, substituír as baixas do persoal e buscar, "sen dilación", alternativas a falta de espazo neste equipamento.


Summary: A iniciativa presentarase este venres no barrio de Lavapiés, en Madrid, e vén precedida dun manifesto asinado por unha trintena de persoas, entre eles os galegos Antón Gómez Reino-Varela e Raimundo Viejo Viñas, con quen falamos.

"É tempo de valentía e de non deixar que se peche a fiestra de oportunidade que o compromiso de tanta boa xente abriu. Necesitamos unha candidatura unitaria e de ruptura, encabezada por persoas que expresen novas formas de relacionarse coa política e que supoña unha ameaza real para o réxime bipartidista do PP e do PSOE e para quen secuestaron a nosa democracia". Unha trintena de activistas sociais asinan un manifesto, titulado Mover ficha: converter a indignación en cambio político, que supón o inicio dun proceso "participativo e aberto" que quere levar a esa "candidatura unitaria e de ruptura". "O manifesto é o de menos. O importante é que se mova algo na esquerda" sinala un dos seus asinantes, o profesor de Ciencia Política Raimundo Viejo Viñas "O manifesto é o de menos. O importante é que se mova algo na esquerda" sinala un dos seus asinantes, o profesor de Ciencia Política Raimundo Viejo Viñas. Segundo Viejo Viñas, o proceso ten "unha folla de ruta aberta. O que todos temos claro é que non nos gusta o panorama electoral que se abre para a esquerda, unha crónica dunha morte anunciada, na que PP e PSOE baixarán algo pero seguirán sendo as forzas máis votadas, e IU e UPyD subirán algo, pero iso non cambia nada, non afecta ao guión da troika e todos os actores quedan contentos". "Unhas eleccións son unha ventá de oportunidade, e aínda que sexa unha xanela pequena, hai que aproveitala. Agora todo isto depende de que a xente se identifique con isto", di. A iniciativa presentarase este venres no Teatro do Barrio de Lavapiés, en Madrid. O manifesto está asinado por Juan Carlos Monedero, profesor de Ciencia Política na Complutense; o actor Alberto San Juan; Jaime Pastor, profesor de Ciencias Políticas na UNED; o escritor Santiago Alba Rico; Albano Dante-Fachin, editor da revista Café amb Llet; ou o ecosocialista Jorge Riechmann, ademais dos activistas galegos Antón Gómez Reino-Varela e Raimundo Viejo Viñas. Porén, os seus promotores subliñan a importancia de ir alén deste texto, do que mesmo sinalan as súas eivas: "parece escrito nos anos setenta, cunha gramática política do século XX e deixa fóra temas como a renda básica", sinala Viejo Viñas, "isto dos manifestos é moi propio no nivel activista: os activistas danlle moita importancia, pero á cidadanía non lle importa nada". O texto inclúe referencias directas ao movemento 15M: "movementos de indignación política coma o 15-M conectaron cunha clara vontade popular: non sacrificar máis dereitos no altar duns mercados guiados pola especulación e a rapiña" No proceso semella que pode ter un papel importante o profesor de Ciencias Políticas da Complutense Pablo Iglesias e nos vindeiros días está prevista a incorporación de novos nomes, apoios e movementos sociais, a través de artigos de opinión, comunicados e novos manifestos. O texto presentado este martes inclúe referencias directas ao movemento 15M: "movementos de indignación política coma o 15-M conectaron cunha clara vontade popular: non sacrificar máis dereitos no altar duns mercados guiados pola especulación e a rapiña". Tamén salienta que "é a cidadanía a que ten que decidir, non a minoría egoísta que nos trouxo até aquí, que, fronte a uns gobernos ao servizo da minoría do 1% reivindique unha democracia real e que defenda os salarios e pensións dignas, unha fiscalidade progresiva para que paguen máis os que máis teñen, que persiga a fraude fiscal, que rexeite os despedimentos en empresas con beneficios, e que aposte pola repartición de todos os traballos, incluído o traballo doméstico e de coidados non remunerado". O texto tamén sinala como primordiais "o dereito a unha vivenda digna" e "o dereito das mulleres a decidir sobre o seu propio corpo" e conclúe destacando que "quen asinamos este manifiesto estamos convencidos de que é o momento de dar un paso adiante e de que dándoo imos atopar moitas persoas máis".


Summary: O Congreso aprobou a nova Lei de Montes que permite construír en chan ardido.

PP, UPyD e UPN sacaron adiante a nova Lei de Monte. Un texto lexislativo que introduce importantes mudanzas. Unha delas, das máis criticadas, a recalificación do terreo forestal queimado no que se permitirá construír sen que teñan que pasar 30 anos, como acontecía até o de agora. Desde o Partido Popular defenderon este novo marco afirmando que as forzas políticas que se opoñen á nova lei reflicten unha "falta de sensibilidade cos propietarios", a súa ampla maioría privados, e cos "habitantes do medio rural" aos que, dixo o deputado popular Manuel Torres, queren limitar "as súas posibilidades de desenvolvemento". Na Galiza, BNG e AGE amosaran con anterioridade o seu rexeitamento a esta reforma lexislativa que tildaron de "recentralizadora" debido á "usurpación" competencial que supón, mais tamén pola merma da capacidade de protección ambiental. Neste senso, para alén da recalificación de terreos queimados, o novo texto promove novos usos como a plantación de cultivos enerxéticos. Aliás, quita competencias aos axentes forestais que non poderán denunciar delitos pasando estas funcións a mans das FSE. No concreto, do Seprona.


Summary: Nin BNG nin PSOE. Finalmente, a Marea Atlántica non expresa preferencia ningunha entre o BNG e o PSOE para presidir a Deputación da Coruña.

O alcalde da Coruña, Xulio Ferreiro, sinalou en declaracións a Europa Press que a asemblea da Marea Atlántica acordou que "non entrará en guerras" e que apoiará o candidato ou candidata que decidan PSOE e BNG, en caso de chegaren a un acordo, para presidiren a Deputación da Coruña. Ferreiro apelou á "responsabilidade" para que ambas as formacións cheguen a un consenso e afirmou que no caso de que PSOE e BNG non acaden ese acordo os representantes da Marea absteríanse na constitución do ente provincial. A decisión da Marea Atlántica está condicionada pola situación que afronta no Concello da Coruña, onde precisa dos votos do PSOE para sacar adiante as súas propostas. Precisamente esta mañá o PSOE, xunto co PP, rexeitaba a proposta de dedicacións e retribucións dos membros da Corporación municipal no pleno de organización do Concello da Coruña. Fronte ao voto en contra do PSOE e do PP, o Goberno da Marea Atlántica contou co voto a favor da concelleira do BNG, Avia Veira. O propio Ferreiro sinalaba na sesión plenaria que a falta de apoio do PSOE podería derivar en consecuencias na asemblea celebrada pola Marea para decidir o seu voto na Deputación da Coruña. A configuración da Deputación da Coruña é a seguinte: o PP conta con 13 representantes, o PSOE con 8, o BNG con 5, a Marea Atlántica con 3 e Compostela Aberta e Alternativa polos Veciños con un cada un. BNG e PSOE non renuncian a presidir a Deputación O secretario de Organización do BNG, Bieito Lobeira, puña de manifesto esta mañá nunha rolda de prensa que "a correlación de forzas" da pé a unha Presidencia do Bloque na Deputación da Coruña e afirmou, en alusión á Marea Atlántica, a Compostela Aberta e a Alternativa dos Veciños, que "a pelota está no tellado das outras formacións". Ademais, no día de hoxe, a Executiva do PSOE da Coruña ratificaba nun comunicado enviado aos medios de comunicación que o alcalde das Pontes, Valentín González Formoso, será o candidato a presidir a Deputación da Coruña. O PSOE tamén sinalaba que considera "irrenunciábel" a Presidencia da institución. Aínda así, salientou a "boa sintonía" co BNG, que deu como froito un acordo marco entre ambas as formacións. Polo de agora, Alternativa dos Veciños anunciou, en conversa con Sermos Galiza, que concorda ao 90% coa proposta política do BNG para as deputacións e avanzou o seu voto favorábel á organización nacionalista. Compostela Aberta decidirá o seu voto nunha asemblea que terá lugar este luns. As conversas para lograr un goberno alternativo ao PP na Deputación continuarán a vindeira semana, xa que non será até o xoves 16 de xullo cando teña lugar o Pleno de investidura.


Summary: O dragón de Elena Gallego voa alto. Tres novelas de éxito, inminentes traducións a outras linguas e un ambicioso proxecto multimedia que converterá Dragal nun filme. E a triloxía continuará con novas entregas.

Elena Gallego é xornalista. Do seu maxín naceu hai anos unha historia de adolescentes e dragóns con referencias moi pegadas á historia e á tradición galega. Unha historia, unha novela, unha triloxía e agora un gran proxecto multimedia que nos vindeiros anos se converterá nunha película, nun videoxogo e en varias novelas gráficas. "Teño vertixe", recoñece a autora. Decidiu escribir o primeiro libro para animar a ler ao seu fillo, un adolescente ao que lle encantan os dragóns. Dragal foi medrando aos poucos. Hai xa algúns anos foi finalista dun premio literario. Non gañou pero Manuel Bragado, director de Xerais, amosouse interesado por publicar a novela e moito máis cando soubo que formaba parte dunha triloxía. Dragal I: A herdanza do dragón foi un éxito de vendas e obtivo o Premio Frei Martin Sarmiento. Dragal II: A metamorfose do dragón e Dragal III: A fraternidade do dragón confirmaron que estabamos ante un fenómeno de masas que tamén se publicará en castelán nos vindeiros meses e, probablemente, en inglés e alemán. "Un dia dixen, medio de broma medio en serio, que Dragal podían ser tres triloxías e realmente a historia que eu teño na cabeza dá para máis" Que sentes ante este proxecto tan ambicioso? Teño vertixe. Estas cousas parece que só pasan nas películas. Calquera escritor soñaría con levar o que escribe á pantalla, pero isto na maior parte dos casos é inviable, e moito máis no caso dun proxecto coma este tan grande e multimedia. Que papel vas ter ti en todo este proceso? A miña idea é acompañar todo o proceso, porque Dragal é unha triloxía pero vai continuar. De feito un dia dixen, medio de broma medio en serio, que Dragal podían ser tres triloxías e realmente a historia que eu teño na cabeza dá para máis. O ter rematado a primeira permíteme comezar a traballar na segunda. O proceso de preprodución xa está en marcha e estamos compartindo algunhas ideas sobre o deseño dos personaxes, pero a medida que o proxecto vaia crecendo veremos como nos coordinamos. "Falando co meu fillo no coche, só me falaba das novelas de dragóns e de maxia. Eu estaba empeñada en que lese libros en galego e en que coñecese a historia de Galicia, así que decidín escribir unha novela de dragóns en galego" Como nace o Dragal? Como nace a idea e como fuches desenvolvendo os distintos elementos que están presentes nos libros? Eu son xornalista, vivo en Marín e traballo en Cangas e ao meu fillo de 16 anos matriculeino en Moaña porque levalo a clase no coche era unha maneira de velo, porque cos meus horarios sempre chego pola noite a casa. Falando con el no coche, só me falaba das novelas de dragóns e de maxia. Eu estaba empeñada en que lese libros en galego e en que coñecese a historia de Galicia, así que decidín escribir unha novela de dragóns en galego. E para que se sentise mais atraido a lela fíxeno a el protagonista da novela: un rapaz de 16 con moi poucas ganas de estudar e de facerlle caso á vida real. E sempre tiven a idea de que se quería que Dragal tivese potencia argumental tiña que ter detrás a historia de Galicia. Temos a historia da traslatio, que é unha das historias de ficción máis importantes do mundo, e sobre ela aséntase todo o Camiño de Santiago, e no Códice aparece un dragón. Por que non xogar con iso? Está documentado que o alquimista Nicolas Flamel, que aparece en Harry Potter, estivo en Compostela. Eu utilicei varios elementos que o meu fillo recoñecía doutros libros. A forma de construír Dragal era crear unha ficción nova a partir de elementos que están documentados. "Sempre tiven a idea de que se quería que Dragal tivese potencia argumental tiña que ter detrás a historia de Galicia" Ademais a tradición da literatura fantástica en galego é moi rica, de Cunqueiro a Ferrín... Si, e moitas veces os nosos rapaces non o coñecen. Iso é do que máis orgullosa estou con Dragal, de que moitos nenos se me acheguen e vexo brillar o dragón nos seus ollos. Tamén tiven na cabeza as aventuras dos Cinco: que os protagonistas vivisen aventuras dentro da vida real, que tivesen exames que tivesen conflitos da vida real. Quería fuxir da fantasía de armario. "Tamén tiven na cabeza as aventuras dos Cinco: que os protagonistas vivisen aventuras dentro da vida real, que tivesen exames que tivesen conflitos da vida real. Quería fuxir da fantasía de armario" Como vai ser o proceso do Dragal en castelán e noutras linguas? Estou rematando a tradución ao castelán do terceiro libro. Nestes momentos hai dúas editoriais moi importantes que teñen as dúas primeiras novelas e están valorando a súa publicación para España e Hispanoamérica. É un proxecto moi potente, porque estas dúas editoriais teñen unha gran produción para o mundo educativo e tamén para o multimedia, co que se pode encaixar moi ben co proxecto de Ficción Producciones. Estamos negociando tamén a súa publicación no mercado anglosaxón e Alemaña. E todo isto sen axente literario, que conste! Que eu tentei que algún axente me botase unha man despois de publicar a primeira novela e non o conseguín. Ao final serviume de moito a miña formación como xornalista á hora de relacionarme cos medios e promocionar o libro. "O meu reto persoal é que Dragal 4 poida estar escrito antes de que poidamos ver a primeira película. E para a película non podo poñer prazos" Para cando Dragal 4? Nestes momentos non podo escribir. Eu para comezar cun libro necesito concentrarme nese traballo todos os dias 2-3 horas. E agora con todo o que estou facendo, dende as traducións até o proxecto multimedia, non podo facelo. O meu reto persoal é que Dragal 4 poida estar escrito antes de que poidamos ver a primeira película. E para a película non podo poñer prazos. Prefiro que tarde máis e que sexa unha gran película. E dende Galicia pódese facer unha gran película. Veñen anos de moito traballo, logo... Si, vou ter que traballar moito. Porque este é o meu soño e os soños hai que traballalos. Isto pode voar altísimo pero tamén podemos levar un castañazo. Pero estou ilusionada porque vexo moita ilusión polo proxecto nas persoas que o están traballando. O dragón xa non é unha cousa miña, agora é de todos. Eu o que agora quero é que o dragón voe para o audiovisual galego.


Summary: Tras varias reunións mantidas esta semana co presidente deportivista, o de Castrofeito tería acadado un acordo, polo cal adestrará o club coruñés as dúas vindeiras temporadas, con opción a unha terceira

Era o desexo da afección deportivista, á que Vázquez engaiolou desde o seu desembarco no club, e semella que xa é unha realidade: Fernando Vázquez seguirá no banco do Deportivo da Coruña. En principio, por dúas temporadas mais con opción a unha terceira. Así o anuncia a sección de deportes da Radio Galega, e outras como Cadea Cope en Galiza. Fernando Vázquez xa expresou a súa intención de que o Deportivo aposte a serio pola canteira, un camiño semellante ao seguido polo Celta e que lle mereceu ao equipo do sur de Galiza os parabéns de iconas do deportivismo como Fran. Ascenso O acordo, pois, consistiría en que o de Castrofeito adestraría dúas temporadas máis aos coruñeses e, de atinxir o ascenso, tería opción a facelo unha terceira.


Summary: Un total de 10.623 pacientes xa están curados.

Galiza rexistra 314 casos activos de coronavirus, o que supón 2 máis que os comunicados na mañá de onte na información diaria que ofrece sobre a situación da COVID-19 a Consellaría de Sanidade, pero é un menos do total que notificaba pola tarde (315) despois de sumar os novos casos da Mariña. A Consellería de Sanidade informaba esta segunda feira que, segundo as probas realizadas ata esta mañá, confírmanse outros seis casos positivos de persoas afectadas por covid-19 na comarca de A Mariña, o que eleva a 28 o número total de casos detectados nesta zona pola Plataforma de Vixilancia e Control Epidemiolóxica e polos Servizos de Medicina Preventiva e Saúde Pública do Sergas. A Dirección Xeral de Saúde Pública da Consellería de Sanidade informa que, na última actualización, o número de casos activos de coronavirus na Galiza é de 314. Deles 70 son da área da Coruña, 49 da de Lugo, 21 da de Ourense, 10 da de Pontevedra, 129 da área de Vigo, 24 da de Santiago, e 11 da de Ferrol. Do total de pacientes positivos, 4 están en unidades de hospitalización e 310 no domicilio. Non hai pacientes positivos en UCI. Polo de agora, na Galiza hai un total de 10.623 persoas curadas, rexistrándose 619 falecementos. O número de PCR realizadas é de 182.174. Residencias de anciásNas residencias de anciás hai un único caso activo, que corresponde a un traballador. En total, houbo 274 falecementos rexistrados nestas instalacións durante a pandemia.


Summary: Convocada pola Comisión pola Recuperación da Memoria Histórica da Coruña (CRMH).

Unha marcha a pé de Sada a Meiras para apoiar a acción civil pola devolución do pazo en mans dos Franco. Esta é a proposta que a Comisión pola Recuperación da Memoria Histórica da Coruña (CRMH) vén de formular a organización políticas, sindicais e colectivos sociais. Sería o sábado 10 de novembro, con saída do Monumento ás Vítimas do Franquismo que está no Paseo Marítimo de Sada ás 12 da mañán, e remataría na porta principal do Pazo de Meirás. "Cremos que é hora da mobilización popular para axudar a forzar que se dea unha acción civil que leve ao Estado español a forzar unha acción civil contra a familia Franco, para que estes teñan claro que o que teñen que facer é devolver o Pazo de Meirás á titularidade pública", indican desde a Comisión. Lembra esta entidade que após dous informes xurídico-históricos, ún feito a instancias da Deputación da Coruña, e outro do Parlamento de Galiza, onde se acredita "sobradamente" que o Pazo de Meirás é "un roubo á cidadanía galega por parte do ditador Francisco Franco", e logo do acordo unánime do Parlamento de Galiza, no que se insta á recuperación do Pazo ao patrimonio público sen nengún tipo de compensación económica á familia Franco, "queda suficientemente probada a irregular e ilexítima propiedade do devandito pazo por parte da familia Franco".


Summary: Tamén tratará a continuidade do pasaporte Covid e o emprego das máscaras en centros educativos.

O comité clínico que asesora a Consellaría de Sanidade reunirase na tarde desta terza feira para aboradar a posibilidade de que a Xunta retire as restricións no ámbito da hostalaría, amparándose na evolución epidemiolóxica da Galiza. O doutor e membro do comité clínico Pedro Rascado apuntou en declaracións a Europa Press que, ademais deste tema, tamén tratarán a continuidade do pasaporte Covid e o emprego das máscaras en centros educativos. Para Rascado, "neste momento o importante é a información" para que a poboación "entenda os riscos que asume". O sanitario defendeu que as restricións manteranse mentres sexa necesario, en función da súa necesidade e beneficio. Ante a proximidade do entroido, o membro do comité clínico fixo un chamamento a "actuar con sentido común" para "protexer os máis vulnerabeis". Lembrou que nas reunións no interior dos domicilios non existen limitacións, polo que hai máis risco "canto maior é o número de comensais da mesa". Continuidade do pasaporte Covid En canto ao pasaporte Covid, estimou que "nunhas semanas" podería chegar a súa fin na Galiza. "Funcionou e segue a funcionar" para evitar contaxios, " mais ten os días limitados", admitiu o doutor. O comité clínico porá enriba da mesa a posibilidade de manter a súa vixencia máis alá do 26 de febreiro. Porén, Pedro Rascado matizou que o cambio ou adopción de novas medidas "valorarase en conxunto coa incidencia". Neste sentido, o vicepresidente primeiro da Xunta, Alfonso Rueda, afirmou que "imos esperar ao que di o comité clínico" para estudar a eliminación do emprego do pasaporte Covid para acceder aos locais da hostalaría. Máscaras nos colexios Para o membro do comité clínico, é "razoábel" a recomendación de que as crianzas manteñan as máscaras postas nos patios exteriores dos centros educativos, xa que "se as sacamos sabemos que hai máis risco de contaxios". En canto á petición da retirada paulatina das máscaras no interior das aulas, defendida por colectivos de pediatría, Rascado insistiu en que debe terse en conta ao equipo docente dos centros educativos e non só ao alumnado para analizar "en que momento se poden retirar". O facultativo abogou polo uso das máscaras. "Sabemos que funcionan e o maior número de contaxios prodúcese no interior, con máis risco para os non vacinados, maiores e inmunodeprimidos".


Summary: Crónica da unidade imposíbel, a loita da frota do cerco, a castaña como motor económico, a operación da AN contra o independentismo, unha entrevista entre o imaxinario e o real de Xosé M. Pereiro a Lois Pereiro. Isto, e moito máis, á venda na nosa loxa.

'Crónica da unidade imposíbel' é o título do tema da semana deste nº170 do semanario 'Sermos Galiza'. Unha reportaxe a dupla páxina que vai acompañada dun artigo de Suso de Toro titulado 'A candidatura que non foi posíbel e a posíbel'. Tamén falamos da loita que mantén a frota do cerco de Galiza. Suman xa 3 semanas de campamento ás portas de San Caetano para demandar un reparto das cotas de pesca que non prexudique a frota cerqueira galega e evite "a desaparición do sector". Armadores e mariñeiros insisten na responsabilidade do Estado e da Xunta nun problema derivado dunha decisión política na que Galiza non contou. Contámoscho na reportaxe 'O cerco: unha loita contra vento e maré'. 'AP9', un negocio único e eterno' debullamos o que é, con toda probabilidade, o maior negocio en materia de infraestruturas que existe en Galiza. Os ingresos por peaxes aumentan un 5,4% até situarse nos 62,3 millóns no primeiro semestre. A detención da dirección nacional de Causa Galiza, ordenada pola Audiencia Nacional e executada pola Garda Civil cun imponente despregamento militar en 6 localidades galegas, aplica en Galiza a "lexislación de excepción" que o Estado executou na década pasada contra a esquerda abertzale. Falamos con avogados e familiares dos detidos para coñecer o impacto e obxectivos dun operativo desmedido e "político". En 'Operación Jaro: as liberdades políticas baixo sospeita'. A economía de ir soutar. Para alén dos magostos, das castañas asadas e cocidas, este produto sitúase nun elemento dinamizador do meio rural. Cooperativas e iniciativas pulan por un produto que, alén dos beneficios económicos para moitas comarcas, ten tamén unha "importancia social" chave. En 'A economía de ir soutar' tratamos todo isto. Entrevistamos Miguel Alvariño, das Pontes, que é gañador da Copa do Mundo de tiro con arco. "Antes probara co fútbol, mais non gostaba de correr nin de mollarme", afirma na conversa. "O obxectivo é ir a Río-2016. É o meu soño desde que comecei a practicar este deporte". Begoña Caamaño e Fernando Pessoa Dous libros colectivos e unha homenaxe lembraron a escritora e xornalista Begoña Caamaño un ano despois da súa morte. Amigas e autoras convocan a súa memoria co mesmo entusiasmo que ela sementou en vida. Contámosche o acto na reportaxe 'As voces das amigas cantan a Begoña Caamaño'. "Tecía fíos que nos unían nunha comunidade que compartía cariño, liberdade e amor pola vida", din dela. En 'Fernando Pessoa, publicista da Coca-cola' falamos dum slogan do escritor que introduziu a Coca-Cola em Portugal mas a bebida foi proibida no mesmo ano e não retornou até 40 anos mais tarde. "O anúncio de Pessoa ficou apenas no papel, não por razões comerciais, mas si políticas" cóntanos Xoán Costa nesta reportaxe. Alonso Caxade confírmase como a revelación da música galega dos últimos anos. Logo de 90 concertos polo país adiante, vén de ser seleccionado como representante galego no Festival Europeo da Canción en Linguas Minoritarias Suns Europe que se celebra en Udine (Friuli, Italia) o próximo 11 de decembro. Non perdemos a oportunidade de contarcho. En Viaxes na Miña Terra imos ao faial da Pintinidoira, andando entre O Courel e Os Ancares, e gozando dunha zona única da man do colectivo Xea. "Aproveitar a ocasión para gozar do primeiro gran espectáculo do outono, da forza, a intensidade e a variedade de cores que ofrecen". Extintivos e Lois Pereiro Volve neste número a sección 'Extintivos', de Antón Lopo. Fálanos de Carme Carracedo, fareira, 'A dadora de luz'. "Carme Carracedo é extintiva por partida dobre: o seu oficio de torreira foi oficialmente declarado en extinción e ela mesma [xunto aos seus dos compañeiros de faro] é a derradeira habitante de Sálvora, no parque nacional das Illas Atlánticas". Así comeza a reportaxe de Lopo. "A´poesía é o que se arrinca da morte". Eis o título da entrevista que, entre o real e o imaxinario, Xosé M. Pereiro fai ao seu irmán, Lois Pereiro na sección 'Lugo é letras'. "Todo aquel que escribe é para que o recoñezan, ou como dicía o poema de Carver que citaba ao comezo de Poesía última: " E conseguiches o que/ querías desta vida?/ Conseguino, si./ E que querías?/ Considerarme amado, sentirme/ amado na terra." Na contra-capa falamos de 'Xiro', pantalóns vaqueiros con certificación ecolóxica, 'eco-jeans' atlánticos. E contamos con artigos de Luz Darriba e Xavier Queipo. E a críticas de cinema de Andrés Castro ('Les chevaux de Dieu') e a crítica literaria de Mario Regueira ('Ostrácia', de Teresa Moure).


Summary: Maskarpone, un combo de ska, reggae, festa e diversión, foi a gañadora entre as 21 bandas participantes no concurso de bandas nóveis Revenidas 2013. Actuarán o 18 no Festival de Vilaxoán, toda unha referencia.

O 18 de xullo, data na que se conmemoran os dez anos de Revenidas, sobre o escenario estarán Maskarpone. Un octeto de Ourense que fornea ska, reggae, rock a base do mellor lévedo: festa, galego e diversión. A proposta máis acaida para gozar ao pé das augas de Arousa, no porto de Vilaxoán. Un octeto de Ourense que fornea ska, reggae, rock a base do mellor lévedo: festa, galego e diversión. Maskarpone foi o grupo gañador do I Concurso de grupos noveis Revenidas co seu tema 'A Boa vida'. O premio, aliás de tocar neste festival de referencia en Galiza, son 300 euros en metálico. Do Ortegal ao Miño... Nesta cita tomaron parte máis de 20 grupos procedentes de todos os recunchos do país. O único requisito, cantar en galego e non ter ningún disco publicado. Durante algo máis de dúas semanas os seguidores da páxina de Facebook das Revenidas estiveron votando por os seus favoritos. Os tres grupos que chegaron a final foron Supeoito, con máis de mil votos, Bocinazo con máis de seiscentos e Markarpone con 518. Non está de máis lembralo: O 19 e o 20 deste mes van estar nas Revenidas...Fermin Muguruza, Os Diplomáticos, Obrint Pas, ültraqäns ou Zuloak. E Maskarpone gañou. Son de Ourense. A terra da chispa, disque. A chispa que fai prender a festa en calquer torreiro, barrio ou onde sexa. Formouse en Ourense no 2009 e está integrado na voz por Lore, nas guitarras por David e Ton, na batería por Bush, no baixo por Champi, no acordeón por Berni, no saxo por Martinho e na trompeta por Iván. E aí vén a artillería!! Os dous días grandes do festival serán o 19 e 20 de xullo con un gran cartaz no que actuarán grupos de fóra de Galicia como Fermín Muguruza, Zuloak e Obrint Pas, pero no que se fará tamén unha homenaxe as grandes bandas galegas como Os Diplomáticos de Monte Alto, Ruxe Ruxe, Zënzar ou Ültraqäns. E moito, moito máis, de O Leo á Banda Fura Fura ou Compañía do Ruído (de Ribeira, probabelmente o porto con máis cachondos mentais por metro cadrado). Como din as pescas, xa sexan de Vilaxoán ou de Rianxo: Non atoparás mellor patela.