Summary: As canalizacións denunciadas hai unhas semanas, sen autorización do concello, quedaron obsoletas ante o enorme caudal de residuos evacuados e a compañía mineira instalou un novo sistema.

A veciñanza de Varilongo (Santa Comba) denunciou esta fin de semana a través das redes que continúan as drenaxes ácidas da mina Carme, a través do filón Carballeira. Así, o grupo mineiro que ostenta a concesión continúa coa operación de baleirado de residuos industriais anunciado no seu informe de viabilidade. Xa a comezos de mes o propio Concello de Santa Comba solicitaba un expediente de reposición da legalidade urbanística contra a empresa Galicia Tin&Tungsten S.L., a concesionaria da mina de Varilongo de Santa Comba da que se extraeu volframio até 1985. A compañía, a súa vez propiedade da australiana Rafaella Resources, levou a cabo obras sobre unha vía pública sen contar coa preceptiva licenza municipal. Segundo a veciñanza, estas canalizacións de drenaxe denunciadas hai unhas semanas quedaron obsoletas ante o enorme caudal de residuos evacuados e a compañía mineira instalou un novo sistema. A veciñanza propietaria dos terreos xa rexistrou queixa no concello por estas novas verteduras que anegan as súas leiras. O informe de viabilidade da explotación de Varilongo, que controla a australiana Rafaella Resources, expón as intencións de traballar nunha megamina a ceo aberto que esgotaría o xacemento en cinco anos de explotación intensiva. Malia que o proxecto foi aprobado en 2011, sen avaliación de impacto ambiental, daquela era para unha mina subterránea. Explotación intensiva A operación funcionaría durante as 24 horas do día 7 días á semana, con voaduras ao longo da noite, o que o propio informe considera que pode ser un problema coa veciñanza por mor do ruído, denunciaba esta mesma semana Ecoloxistas en Acción, logo de ter acceso ao documento. Ademais do gran cráter, que sería "restaurado" no sexto ano cun lago ácido, o proxecto contempla a formación dunha balsa de lodos de 20 hectáreas directamente encima da Braña Ancha, unha das tributarias do río Xallas, e dúas escombreiras de 35 e 10 hectáreas. Estas instalacións de residuos implicarían a ocupación permanente dunhas 3.000 parcelas rústicas nas parroquias de Grixoa e San Salvador, en Santa Comba, e na de Cuns, en Coristanco. O plan da empresa é iniciar a explotación de inmediato, operando durante os primeiros tres anos baixo a denominación Canteira da Mina, que Ecoloxistas en Acción cualifica de tapadeira, pois "apenas conta cunha autorización de aproveitamento de áridos, pero procesando o material extraído". Ecoloxistas en Acción denuncia que esta "manobra ilegal, coñecida polas Administracións", permitiría á empresa iniciar a explotación a ceo aberto de estaño e volframio en 2021, sen someter a actividade á avaliación de impacto ambiental, que, segundo a empresa, só sería necesaria para a segunda fase, de cinco anos, cando a Canteira da Mina desapareza por completo. Drenaxes O informe, que contou cunha asesoría do grupo de Enxeñaría da Auga e do Medio Ambiente (GEAMA) da Universidade da Coruña, recoñece que na actualidade a mina está sendo desaugada por gravidade a través da galería transversal Carballeira, tal e como levan denunciando dous meses grupos ecoloxistas e veciñais. O propio texto admite que as actuais verteduras realizadas pola galería de desaugue Carballeira non están contempladas no proxecto de explotación aprobado en 2011. "A pesar das numerosas denuncias presentadas ante a Xunta, Concello e Seprona, desde novembro lévanse vertido máis de 10 millóns de litros de augas contaminadas", denuncia Ecoloxistas en Acción. Varios colectivos temen que "tanto empresa como Administracións pretendan aproveitar a crise da Covid-19 para minimizar a oposición social" A asociación Petón do Lobo xa advertía do risco destes vertidos a finais de outubro. Esas augas residuais levan acumuladas no interior da mina case 30 anos, explicaba o colectivo, "contendo con toda probabilidade altas concentracións de metais pesados, ao tratarse dunha antiga explotación de minería metálica con importantes cantidades cuxo xacemento contén importantes cantidades de sulfuros (arsenopirita, calcopirita e pirita) xeradores de drenaxes ácidas de mina, susceptibles de produciren importantes impactos sobre o medio ambiente". Oposición en marcha Varios colectivos integrados na rede ContraMINAcción, entre elas a plataforma veciñal BerXallas, de recente creación, anuncian que farán fronte ao proxecto a pesar de que "tanto empresa como Administracións pretendan aproveitar a crise da Covid-19 para minimizar a oposición social". A acción social xa conseguiu expor as mentiras da empresa sobre o suposto financiamento do Goberno Federal Alemán, que demostrou ser falso logo de varias preguntas presentadas no Bundestag en outubro e novembro.


Summary: O presidente da Xunta elude revelar se repetirá como candidato do PP nas eleccións galegas, mais advirte de que non irá en ningunha lista nas vindeiras eleccións xerais.

"Non vou ir en ningunha lista ao Congreso nin ao Senado", anuncia Alberto Núñez Feijóo a través dunha entrevista publicada por Faro de Vigo na que elude revelar se repetirá como candidato á Presidencia da Xunta de Galiza nas eleccións de 2016. Feijóo, que afirma que esgotará a lexislatura, salienta que "Madrid non pasa pola miña cabeza, non está na miña cabeza e o meu corazón e o meu compromiso están en Galiza e intento demostralo todos os días". "Cando teña que tomar a decisión de presentarme ás eleccións autonómicas tomarase e anunciarase", resolve en español, como no resto da conversa, tratando de zafarse das preguntas da xornalista. Precisamente, o pasado domingo, Feijóo anunciaba unha remodelación do seu Goberno, facendo ver que prima o peso dos servizos sociais e que deixa atrás a austeridade. Con estes cambios, entre os que destacou a destitución da ex concelleira de Sanidade, Rocío Mosquera e o relevo de Rosa Quintana á fronte de Medio Rural, Feijóo tenta darlle un pulo á súa acción de goberno de cara as próximas eleccións galegas, que serán, previsibelmente, no outono.


Summary: Chega o derradeiro mes do ano e non hai roqueiro, por moi duro que sexa, que poida fuxir do nadal. O noso crítico, Isidro Rajo, ofrécenos dez propostas alonxadas das tradicionais panxoliñas.

Ben sexa porque gusten estas datas, ben sexan porque non se aturen, os roqueiros tamén voltan a casa polo nadal e como non podería ser doutro xeito, traen a súa música con eles. Velaí unha pequena escolma de 10 temas que non poden deixar de soar estas datas The Ramones - Merry Christmas (I Don't Want To Fight Tonight) Un clásico dos Ramones, editado no seu disco Brain Drain de 1989. Até os punks nestas datas desexan un bo nada, e din que no queren pelexar esta noite. The Pogues con Kirsty MacColl - Fairytale Of New York E nestas datas, é imprescindíbel que soe este tema dos Pogues, editado en 1989 no que fora o seu terceiro álbum "If I Should Fall from Grace with God ". O dueto que fai Shane coa malograda Kristy MacColl fan deste tema unha verdadeira obra mestra. Twisted Sister- Heavy Metal Christmas Estes hitóricos do Glam Metal, non puideron fuxir das redes do nadal, e editaron en 2006 "A Twisted Christmas", un álbum repleto de versións metaleiras de panxoliñas clásicas. Este Heavy Metal Christmas é unha versión irreverente do clásico "12 days of christmas", con adicatoria a Ozzy Osbourne incluída. Gary Glitter - Another Rock 'n' Roll Christmas Gary Glitter rebentaba as listas en 1984 con este tema que lle volveu a dar o éxito que non tiña dende os 70 e que non volvería a recuperar outra vez. Existe unha versión deste tema gravada por Paul Di'Anno, quen fora primeiro vocalista de Iron Maiden que tamén é moi recomendábel. Alice Cooper Santa Claus is Coming to TownNon podía faltar na nosa mesa mesa de nadal Alice Cooper, lembrándonos que Santa Claus está de novo de volta na cidade. Esta versión da clásica panxoliña foi editada no 2008 no recompilatorio "We wish you a metal Xmas" Soziedad Alkoholika - Feliz Falsedad Non todo é paz amor e bos desexos. Neste tema, un dos máis coñecidos dos S.A., lémbranos falsidade e o consumismo que rodea ao nadal. Ska-P - Villancico No disco "Eurosis" de 1998, os vallecanos incluían esta panxoliña contra o nadal. Como di a letra "Un negocio millonario coa fe dos cristiáns". Verdades cantadas a ritmo de Ska para non esquecer cal é a realidade que nos rodea. King Diamond – No Presents for Christmas Tras deixar Mercyful Fate, King Diamond debutaba en solitaria con este "No Presents for Christmas". Satanismo e terror conceptual son as características do músico dinamarqués que se encarga de por un toque escuro na nosa mesa de nadal. Venom - Black Xmas E se falamos de satanismo e black metal temos que falar de Venom, que contan como o Príncipe das Tebras volvera polo nadal cando a neve sexa negra. Este Black Xmas, era o tema de apertura do seu disco de 1987 "Calm Before the Storm". Ronnie James Dio - God rest ye merry gentlemen Non podía deixar fora da selección a Dio, unha das mellores voces do metal de tódolos tempos, Este tema, igual que o de Alice Cooper, foi gravado para o álbum "We wish you a metal Xmas". Unha pequena xoia coa rematar esta pequena escolma. Como se soe dicir, estas son só dez, pero hai moitas máis. Que teñades unhas moi roqueiras festas.


Apesar de não ser de interesse principal para os nossos sensacionalistas médios de comunicação, a notícia importante sobre China é que o Fundo Monetário Internacional (FMI) estima que de 2011 a 2015 este país tem acumulado um crescimento do 24%, frente ao 7,6% dos EUA, o qual -junto com outros indicadores- vem confirmar com clareza que China já é a primeira economia mundial. Como tem indicado o Professor Xulio Rios, a China desde Deng Xiao Ping nos 80 encorajou-se freneticamente a imitar o modelo econômico capitalista, convertendo-se em aluna avantajada e mestra. As contradições do capitalismo que o fazem inumano como padrão de vida e inviável na produção e consumo de recursos são as mesmas aqui que alá, pois o cerne de tais contradições também é o mesmo: a concentração artificiosa de poder. A nossa diferença autêntica com China não reside portanto no chamado pluralismo político, pois o poder real -como é sabido- tampouco aqui é possuído polos partidos profissionais que nos oferecem cada bocado de tempo programas e consignas que consumir. A notícia importante sobre China é que o Fundo Monetário Internacional (FMI) estima que de 2011 a 2015 este país tem acumulado um crescimento do 24%, frente ao 7,6% dos EUA Porém, as reformas que China deve acometer para fazer viável e estender o seu bem-estar não são muito diferentes aos nossos deveres neste pólo do planeta, pois os problemas sistêmicos são os mesmos: um inflacionado investimento dirigido sempre e em última instância polo Estado, uma dependência excessiva das exportações face à economia de escala local, e a depredação de recursos naturais, próprios e do planeta. É, como reconhecia em recente entrevista Ray Dalio, presidente do fundo de investimento-risco Bridgewater, uma operação de coração. Se se prefere, uma revolução ou mudança completa. Também tocará fazê-la em ocidente, ainda que nem saibamos como, nem possamos imaginar como será o dia depois. Entretanto, o mundo está refazendo o seu equilíbrio e vetores de forças, e queremos crer e esperar que os seus dirigentes tenham a sensatez e a mesura suficiente para encontrarem caminhos pacíficos. Mas nada garante que vá ser assim, especialmente num contexto não descartável a curto e meio prazo de escasseza dos recursos necessários para alimentar o patamar de crescimento alcançado por cada bloco. Devemos-lhe às seguintes gerações pensar bem como valorizar agora pessoal e coletivamente os recursos presentes dos que dispomos para o futuro. Isto é a definição de economia mesma, não vontade de imitar o modelo ortodoxo capitalista. Seria amplamente insensato renunciar às nossas vantagens e oportunidades presentes para um futuro que ainda não conhecemos com certeza. É irônico e revelador à vez comprovar que essas oportunidades estão precisamente em duas esferas que na Galiza foram tradicionalmente humilhadas polo capitalismo espanhol: o meio rural e o idioma É irônico e revelador à vez comprovar que essas oportunidades estão precisamente em duas esferas que na Galiza foram tradicionalmente humilhadas polo capitalismo espanhol: o meio rural e o idioma. Aprendidas a inutilidade de ambas, e mais recentemente a sua única possibilidade de redenção desde o intervencionismo, vimos encontrar que aquele "pensar local e actual global" que dizia o velho mestre Isla Couto pode ser a fórmula que nos ajude a encontrar o nosso lugar no mundo. China já encontrou a maneira de valorizar a língua para os seus interesses, e fez-o resgatando e projetando a língua de Macau. Nós de momento só concordamos entre nós e na Espanha em que na Galiza há galegos. E ainda que as administrações promovam a língua desde a letra da lei, é a sociedade civil uma vez mais quem assume o protagonismo de a fazer valer no mundo em interesse de todos e de todas.


Summary: Esta cuarta feira, día 17, ás 20:00 horas en cidades como Vigo, A Coruña, Ourense ou Compostela, e en localidades como A Guarda.

A detención de Pablo Hasel esta terza feira en Lleida activou a convocatoria de mobilizacións na Galiza en solidariedade e pola liberdade do rapeiro catalán. Unhas concentracións que estaban previstas desde hai días en réxime de auto convocatoria e para facer efectivas na xornada a seguir da detención deste músico e activista. As concentracións será esta cuarta feira, día 17, ás 20:00 horas. Até o de agora, están convocadas en Vigo, A Coruña, Ourense, Compostela, Ferrol; Ourense, A Guarda e Lugo. "Amnistía total" é, de novo, e como nas concentracións que decorreron hai máis dunha semana, a palabra de orde. Pablo Hasel xa está en prisión, no centro penitenciario de de Ponent. Os Mossos d'Esquadra entraron na mañá desta terza feira no reitorado da Universidade de Lleida para arrestalo¡. Ducias de axentes accederon o edificio sobre as seis da mañá e, antes pasadas as oito e cuarto, detiñan o rapeiro catalán. O prazo da Audiencia española para que o rapeiro ingresase voluntariamente en prisión para cumprir unha pena de 9 meses por exaltación do terrorismo rematou a pasada sexta feira. E onte o xulgado rexeitou o recurso para evitar a prisión. Todas as concentracións serán ás 20:00 horas. Lugares: - Ferrol, Praza Amada García- A Coruña. Praza de Ourense- Compostela, Praza do Toural- Lugo, Praza Maior- Ourense, Subdelegación do Goberno- Pontevedra, Praza da Peregrina- Vigo, no Marco-A Guarda, Praza do Reló


Summary: O Goberno chinés racha as relacións con Washington en diferentes ámbitos de cooperación internacional nun momento de crecente tensión.

O Ministerio de Asuntos Exteriores da China vén de facer público un comunicado no que anuncia unha serie de "contramedidas" en resposta á visita desta semana a Taiwan por parte da presidenta da Cámara de Representantes dos EUA, Nancy Pelosi. A diplomática estadounidense aterrou esta cuarta feira na capital, Taipéi, no que foi o primeiro encontro diplomático na illa cun alto cargo de Washington desde 1997, a pesar da oposición de Beijing. O departamento que dirixe Wang Yi xa afeara ese mesmo día a viaxe de Pelosi alegando que os EUA estaban a "violar a soberanía da China baixo o disfrace da democracia", ao tempo que advertiu: "A completa reunificación da China é inevitábel". A visita de Pelosi a Taiwan aviva o conflito con Beijing: "A reunificación da China é inevitábel" Suspensión de reunións de traballo e da cooperación Esta sexta feira Exteriores dá un paso máis aló e avanza a suspensión da cooperación coa Casa Branca en varios asuntos chave, como a colaboración na loita contra os delitos transnacionais, no control de drogas e na repatriación de persoas migrantes "ilegais". Tamén se suspenden a cooperación entre ambos os países no que atinxe á asistencia xudicial penal e as conversas a respecto das medidas a abordar para frear o cambio climático. A China utiliza munición real a menos de 20 km de Taiwán E canceladas quedan tamén as reunións de traballo previstas entre líderes militares chineses e estadounidenses, o mecanismo de consulta de seguridade marítima militar e o encontro previsto entre diplomáticos dos departamentos de Defensa da China e os EUA. Por outra parte, Beijing avanzou que imporá unha serie de sancións a Nancy Pelosi por facer caso omiso das reiteradas negativas do Goberno chinés á súa visita a Taiwan.


Summary: Hai 1024 anos, o 16 de abril de 926, era coroado como rei da Galiza na catedral de Compostela, Sancho I, para a historiografía Sancho Ordoñes, rei privativo da Galiza até 929, enterrado no panteón real de Santa María de Castrelo de Miño.

Foi un instrumento da oligarquía galega na súa loita pola hexemonía no espazo cristián peninsular. Á morte de Ordoño II, monarca ligado ao núcleo central da nobreza galega polo seu matrimonio con Elvira Menéndes e imposto por ese mesmo sector social no trono após provocar a abdicación do seu pai Afonso III, abriuse un período de inestabilidade política baixo o reinado de Froila II. Sucesor do seu irmán Ordoño á fronte da Coroa nun episodio pouco claro, non contou nunca co apoio das elites galegas, malia a súa activa axenda gobernamental en relación co país, simbolizado nos seus esforzos por gañarse o favor do bispado galego. O retorno dos Ordoñes era un feito en 926. Morto Froila II e entronizado o seu fillo Afonso Froilaz, os principais magnates da Galiza abriron batalla contra o novo monarca derrotándoo en diversos escenarios e obrigándoo a refuxiarse na área asturiana, zona tradicional da súa influencia e onde contou con sectores da nobreza, que xa apoiaran o seu pai no pasado. A vitoria do partido galego abriu a porta a unha reorganización do poder, escasamente clarificada pola historiografía pola ausencia dunha documentación definitiva, que situou a Sancho Ordoñes á fronte das terras galego-portuguesas e ao seu irmán Afonso noutras áreas do reino cristián occidental. Os fillo de Ordoño II e Elvira Menéndes A relación entre os fillos de Ordoño II e Elvira Menéndes requiren dunha revisión. Tradicionalmente, seguindo a tese do historiador Claudio Sánchez Albornoz, deuse por seguro un litixio entre Sancho e o seu irmán, o futuro Ramiro II con Afonso, porén foi moi abondosa a documentación contemporánea que negou esa visión. Esta foi debedora das crónicas do historiador Ibn Haian (Córdoba, 978-1075), que significou a rivalidade entre os irmáns, a pesar de aparecer asinando conxuntamente moitas doazóns e presidindo diversos encontros e xuntanzas da nobreza galega, entre elas a celebrada en terras de Sarria, para restaurar o mosteiro de Santa María de Loio. O reinado de Sancho I foi outro exemplo da loita da Galiza pola hexemonía política na área peninsular Segundo Ibn Haian, "cando morreu Froila, fillo de Ordoño, rei de Galiza, a quen deus maldiga (...) os cristiáns fixeron rei no seu lugar o seu irmán, Afonso fillo de Ordoño, a quen lle disputou o trono o seu irmán Sancho, fillo de Ordoño, maior que el, o cal entrou en León, capital do reino dos galegos, como opoñente do seu irmán Afonso, sendo apoiado por algúns galegos, mentres que outros se mantiveron fieis a este (...) até que acordaron depor a Sancho e expulsalo de León, uníndose baixo o rei Afonso fillo de Ordoño. Sancho fuxiu entón ao extremo da Galiza, cuxa poboación o recoñeceu e entronizou, sendo súa unanimemente, mentres o seu irmán Ramiro, fillo de Ordoño (...), posuíu a zona adxacente desde o oeste da Galiza até o límite de Coimbra". Sancho I facía parte do núcleo duro da oligarquía galega. Fillo da raíña Elvira Menendes, era neto de Hermenexildo Guterres, o auténtico líder da nobreza galega no século IX. Naceu na Galiza nuclear arredor do 895, sendo educado nas terras entre o Douro e Mondego por Ónega, irmá de Afonso O Magno, e polo seu marido Diego Fernández, outro poderoso oligarca ligado á familia dos Guterrres, por conseguinte parente da raíña e membro do núcleo familiar que mantivo a Coroa até Vermudo III, morto no 1038 na batalla de Tamarón. A súa sucesora e irmá foi a emperatriz Sancha, nai dos reis García, Afonso VI e Urraca e avoa do grande emperador Afonso VII. A raíña Goto Nunes A súa política, na liña da desenvolvida por seu pai Ordoño II, buscou estreitar aínda máis relacións coa nobreza galega pola vía dos pactos matrimoniais, casando coa súa curmá por vía materna e paterna Goto Nunes. Dona Goto era filla de Elvira Airas, neta do gobernador de Coimbra, Airas Menendes, e sobriña de Guterre Menendes, integrante tamén da poderosa familia dos Guterres. Seu pai, o conde Munio Guterres, era fillo de Guterre Menendes e Santa Ilduara, irmán de San Rosendo, sobriño da raíña Elvira Menendes e de Ordoño II e curmán do rei Sancho I. O reinado de Sancho I alongouse entre 926 e 929. Malia ser excluído da relación de reis de Afonso O Sabio, que fixou a numeración dos monarcas anteriores que chegou até hoxe, a información sobre o seu reinado na documentación da época é relativamente importante. Coroado en 16 de abril de 926 na Catedral de Compostela polo arcebispo Hermenexildo, a súa xurisdición correspondeuse coas terras da Galiza nuclear e o espazo xeográfico entre os ríos Miño e Mondego, gobernado por delegación polo seu irmán Ramiro, estadista de grandes capacidades, que rexeu como Ramiro II e foi coñecido polos seus contemporáneos como O Grande. A súa morte abriu a porta á centralización do poder do reino na figura de Ramiro II. Enterrado no panteón real de Santa María de Castrelo de Miño, un mosteiro ligado aos Guterres, onde a raíña Goto se retirou como abadesa mais conservando o seu título rexio, Sancho I foi outro exemplo da loita da Galiza pola hexemonía política na área peninsular.


Summary: A Xunta da Galiza non aplicará "restricións adicionais" para controlar a pandemia durante o Nadal "se as cousas se manteñen como están, cunha vacinación acelerada e prudencia". Nestes termos, manifestouse Alberto Núñez Feixoo na tradicional comparecencia posterior ao Consello da Xunta, onde aclarou que a decisión definitiva se adoptará a comezos da semana que vén, unha vez coñecido "o impacto epidemiolóxico da ponte da Constitución".

"Tentaríamos non pedir máis do que vimos pedindo, que é o certificado Covid, vacinación, prudencia, máscara interior, distancia, hixiene e ventilación forzada de forma constante en todos os estabelecementos", sinalou Feixoo, quen destacou que Galiza "é unha das rexións europeas" onde malia aos contaxios, a situación mellorou "sobre todo se se compara co estado do resto de España". Vacinas para menores de 11 anos O presidente galego volveu a sacar peito da súa xestión da pandemia. Nesa dirección, engadiu que Galiza dá pasos "acelerados" no referido ao proceso de inmunización, significando que é o territorio do Estado que máis vacinas subministrou en segunda e terceira dose. Ao tempo, destacou que á volta do sábado o país terá vacinado a unhas 60.000 persoas menores de 11 anos, "o 100%" das doses das que dispón a administración galega para este colectivo. O titular do Executivo adiantou, tamén, a aprobación dun programa de 13 millóns de euros para a contratación de menores de 30 anos en centros de investigación, tecnolóxicos, universidades e fundacións públicas e privadas sen ánimo de lucro. O denominado proxecto Investigo fai parte do plan Emprega Xuventude, cuxo obxectivo é posibilitar á mocidade a primeira experiencia profesional nas administracións públicas. Feixoo sinalou que a previsión é contratar entre 400 e 585 persoas, que obterán un contrato de 12 meses a xornada completa e no que "terán prioridade os empregos ligados á sanidade, transición ecolóxica e outros vencellados a big data e proxectos de investigación cultural ou social". Economía social O Goberno galego aprobou na súa xuntanza desta quinta feira a aprobación de tres liñas de axuda para impulsar a economía social con apoios á rede Eusumo, a asociacións e á contratación de persoas en risco de exclusión. Segundo afirmou Feixoo, "o investimento de 2 millóns de euro formará parte do total de 35 millóns que se destinarán o próximo ano a crear e fomentar o emprego na economía social". A primeira liña de axudas contará cun millón de euros de orzamento, aproximadamente 25% máis que o ano anterior, e permitirá apoiar ás empresas de inserción laboral na contratación de persoas en risco de exclusión social. A este respecto, Feixoo indicou que "como requisito os solicitantes deberán ter 30% do cadro de persoal ocupado por estes perfís e a duración dos contratos deberá ser superior aos seis meses con xornadas laborais por riba de 50%". A segunda das liñas disporá de 683.000 euros e beneficiará a preto de 50 entidades que chegan a máis de 4.000 persoas, contando a terceira das liñas con 330.000 euros para sufragar gastos diversos.


Summary: Presentaron as alegacións na Subdelegación de Goberno da Coruña. Rubén Cela, portavoz do BNG en Compostela e un dos cinco denunciados, reitera que se tenta converter a agredidos en agresores. O secretario xeral da central nacionalista, Suso Seixo critica que "cheguen sancións en función de informes policiais falsos".

Militantes nacionalistas denunciados a raíz da mobilización contra a visita oficial da chanceler Merkel a Galiza presentaron esta sexta feira na Subdelegación do Goberno español as alegacións contra o proceso sancionador aberto a raíz da mobilización pola visita de Merkel a Galiza. Un acto no que estiveron arroupados por BNG e CIG, organizacións ás que pertencen os sancionados. As alegacións preséntanse perante uns "atestados policiais absolutamente inverosímiles", en palabras de Rubén Cela. O portavoz do BNG en Compostela,afirmou que "o único que fixemos aquel 25 de agosto foi protestar de maneira pacífica". Cela é un dos denunciados, con Paulo Carballada, Paulo Carril, Xabier Aboi e Afonso Losada. "Queriamos simbolizar o rexeitamento ás políticas da Troika". "Sufrimos un poder que pretende seguir roubando e que quere seguir lexislando contra a maioría e que a sociedade fique calada nas súas casas" Mais aquela protesta "pacífica" ficou nos atestados policiais como o que non foi, de aí que se opte por presentar estas alegacións na Subdelegación do Goberno: son "alegacións que desmontan" eses argumentos nos que se basean as denuncias contra os nacionalistas. "Non nos arrepentimos do que fixemos, volveriámolo facer. O dereito de manifestación e de reunión non se negocia, deféndese", apuntou. "Chegan sancións en función de informes policiais falsos" O secretario xeral da CIG, Xesús Seixo, dixo que é necesario "denunciar a política represiva que segue o Partido Popular". "Chegan sancións en función de informes policiais falsos. Iso non é casual. Hai orde do Ministerio do Interior a mandos policiais. Iso vaise a agravar coa Lei de Seguridade Cidadá, coa que aos informes dáselles presunción de veracidade", manifestou. Para Seixo existe "un proceso de fascistización da sociedade por parte do PP. Os sectores máis de extrema dereita que dirixe van cara a unha política represiva de recorte de dereitos". Cómpre lembrar que varias organizacións e colectivos impulsan unha campaña de auto-inculpacións en solidariedade e apoio cos cinco nacionalistas encausados


Summary: A rapaza madrileña fixo pública unha carta a través do programa de Ana Rosa Quintana onde agradece o apoio recibido

Mantendo o seu anonimato, a rapariga que foi violada por cinco homes nas festas dos San Fermín de 2016 falou publicamente por primeira vez a través dunha misiva que difundiu o Programa de Ana Rosa Quintana. O texto, que foi lido en directo pola presentadora de Telecinco, chama a sociedade a "non ficar calados, porque se o facedes estádeslles deixando ganar a eles". "Contádello a un amigo, a un familiar, á policía, nun chío, como queirades, mais contádeo", engade. Durante o xuízo, a muller de Pozoblanco relatou a agresión afirmando que nunca falara de sexo cos rapaces e que, unha vez acorralada, entrou en "estado de shock". "Sometinme e calquera cousa que me dixeran ía facela", contou, sinalando que "só quería que pasara". Após o proceso xudicial e a sentencia, que condena -aínda non en firme- os cinco homes a nove anos de prisión por abusos sexuais, a vítima recoñece que "o camiño que hai que recorrer" logo de interpoñer unha denuncia "non é un prato de bo gusto". Porén, a moza reflexiona sobre que tería pasado se ela non tivese denunciado, e avisa as mulleres sobre a importancia de denunciar os casos de violencia. "Pídovos que por moito que creades que non vos van crer, denunciedes", escribe. Na carta, tamén ten palabras de agradecemento para a súa familia e amizades. "Vós erguédesme", afirma, ao tempo que estende a súa gratitude a asociacións, xornalistas e persoeiros públicos por "facerme sentir outra vez parte da sociedade". Por último, a vítima reflexiona sobre a frivolidade que supón facer brincadeiras sobre as violacións. "Ninguén ten que pasar por isto, ninguén ten que lamentarse de beber, de levar minisaia, de ir soa para casa, isto pódelle pasar a calquera, asegúrovolo", conclúe.


Summary: 'Un ano no Carballal. Da vida tradicional aos novos tempos no Courel', da profesora Sonia García, é a novidade editorial que vén de tirar do prelo Canela. Un completo estudo que pon o foco na vida do Courel, desde a antigüidade até os retos e potencialidades de futuro nunha comarca que destaca pola forza da natureza. Conversamos coa autora sobre estas e outras cuesións.

Como inicia este proxecto? Quería afondar máis na historia do Courel. Propúxenlle a idea á editorial Canela, que admiro, e, xa antes de comezar, déronme toda a confianza. Juan Vázquez, veciño do Carballal e un dos principais informantes que aparecen no libro, sempre me dicía que non quería morrer sen ter recollido a historia do seu lugar (fora gaiteiro, movérase por todo O Courel e tiña moito dentro para contar). Así, acudín a el por se lle apetecía plasmar todo ese coñecemento e aceptou. Foi a primeira porta aberta. Coñezo O Courel desde hai máis de vinte anos. Ao principio, cando chegas, quedas engaiolado pola paisaxe e despois vas facendo amizades. Primeiro ía e viña, mais co tempo fun vivir alá e estiven recollendo información durante máis de catro anos para esta publicación. Pouco a pouco, fóronseme abrindo as portas de cada casa. Ao final colaborou comigo, dun modo ou doutro, toda a veciñanza. A xente axudoume moito, tanto do Carballal como de Vilamor, Visuña... Achegaron fotografías, historias, lembranzas… e até me aprenderon a facer pan. Os protagonistas do libro son as persoas do Courel, desde o local até o universal, eu só me encargo de fiar e darlle forma. Divide os capítulos por meses, foi mudando a súa percepción persoal sobre O Courel nese tempo? Si, por suposto. Vivir alí é moi diferente. O primeiro que notei é que ía moi acelerada. Viña da Coruña e no Carballal a vida ten outro ritmo. Alí aprendín a relativizar, a valorar máis unha conversa, a escoitar a natureza… Por exemplo, na Coruña gustábanme as tormentas, mais alí caen unhas terríbeis que fan desfeitas -acaban coa horta, rompen a quenlla, os teitos- e pensas: "Caramba, xa non é tan romántica a tormenta". Lonxe de prexuízos, axudoume moitísimo para ver a crueza de vivir alí. A xente é moi solidaria, unha persoa soa nesa zona pode ter moitas dificultades. Por un lado, perdín medos tontos que tiña e, por outro, apareceron algúns que nin me pasaban pola cabeza, como a forza da natureza. O Courel ensinoume a apreciar a xente, unha boa conversa e deixar o reloxo na casa. A escoitar moito. Foi un antes e un despois. Seguirei ligada ao lugar para sempre. É marabilloso. O Courel ten un algo que te atrapa. No libro aborda non só as necesidades da veciñanza do Courel, senón tamén as súas potencialidades de futuro. Que valoración fai? Sempre digo o mesmo, no Courel, a vida tradicional, como quen di, xa rematou, tan só quedan estas últimas xeracións... Hai un debate aberto entre os que queren que O Courel volva ser o que era, algo que me parece imposíbel e moi inxusto porque esta xente ten que vivir tamén no século XXI e non vai estar plantando cereal no cumio das serras cando alí non hai nin persoas. Esta é unha visión ideal, bucólica, mais non se pode obviar que levaban unha vida dura, durísima, e no libro queda recollido. As veciñas e os veciños eran felices, mais a vida era moi difícil tamén. Ao tempo, penso que o futuro do Courel, en parte, pode estar baseado nese pasado, conservando a memoria da súa personalidade para que non se acabe por facer o mesmo que xa hai en todas as partes. Vexo necesario que se conserven os sequeiros, os muíños, as fraguas, as ferrarías… Hai moitas cousas que se poderían aproveitar para darlle un futuro con personalidade propia a esta comarca. Como viven hoxe? Nalgúns aspectos moi apartados do mundo por falta de servizos: as estradas están sen preparar, na Atención Primaria non hai médico de garda ou botan sen teléfono durante unha semana por unha tormenta… Mais aínda así resisten, adáptanse. Habería que facer moito polo Courel e dunha forma organizada. En Asturias, por exemplo, hai sitios exemplares como Taramundi ou Os Oscos sen ir máis lonxe… A xente aquí vai a menos. Queren traer turismo, mais chegará a un Courel baleiro, sen personalidade, sen veciñanza. Non hai unha aposta firme por parte das administracións. Ten que planificarse unha mellora desde o concello, que pode o que pode, até a Xunta, Europa ou até quen queiran, mais O Courel necesita axuda urxente, e boa. No entanto, vén de presentarse un proxecto de parque eólico que afecta ao Courel... Comprendo que temos que ir cara ás enerxías limpas porque estamos nun punto case sen retorno, mais os parques eólicos non se poden pór en calquera sitio. O Courel, O Bierzo, O Oribio… todas estas serras para nada son lugar onde colocar aeroxeradores. Non me gustan en ningún sitio, mais hai outros espazos onde instalalos sen romper a calidade da Rede Natura, que presenta unha relevancia paisaxística realmente importante. Ademais de que son uns eólicos que non valen para servir á Galiza porque esa electricidade non queda aquí, é unha forma de colonización. Pagamos as consecuencias pero aquí non repercute. Unha ollada desde O Courel como centro Sonia García (A Coruña, 1972) é licenciada en Xeografía e Historia pola Universidade de Santiago de Compostela e está especializada en Xeografía Aplicada. Autora de O libro do Courel (Belagua, 2016), unha obra de carácter divulgativo dos aspectos xeográficos, históricos e etnográficos da comarca, na actualidade continúa afondando no estudo deste territorio, do que é especialista e prepara novos proxectos. Agora vén de tirar do prelo Un ano no Carballal. Da vida tradicional aos novos tempos no Courel (Editorial Canela, 2021), un extenso volume no que a autora afonda no medio natural, na vida tradicional, na etnografía, na antropoloxía, na toponimia, no uso local da língua, na música… "a partir das testemuñas recollidas entre a veciñanza do Courel", completadas con fotografías, arquivos sonoros e de vivencias in situ.


Summary: "Noutros países, cando unha muller decide contra o criterio médico, un comité de profesionais reúnese con ela para asegurarse de que estea informada", explican profesionais da xinecoloxía, que alertan de que "o 60% das complicacións suceden en mulleres que estaban consideradas de baixo risco"

Sucedeu esta semana en Vigo: un bebé morreu despois dun parto na casa que non contou con atención médica. O caso, que pon unha vez máis sobre a mesa a pertinencia ou non dos partos na casa, ten dúas compoñentes claves para o tráxico desenlace final. Por unha banda, o bebé estaba en posición podálica (de nádegas), unha circunstancia que, segundo recollen varios documentos, aconsella sen dúbidas rematar o parto nun hospital e preferiblemente cunha cesárea. Por outro, que a nai non contaba con asistencia profesional de ningún tipo. Aínda que varios medios recollen que a muller tentara solicitar nas semanas anteriores axuda especializada, non atopou a ninguén disposto a facelo. Segundo as estimacións das expertas consultadas, anualmente prodúcense en todo o Estado entre 1.000 e 1.400 partos na casa do total de 400.000 nacementos.Membros da Sociedade Española de Xinecoloxía e Obstetricia desaconsellaron en varias ocasións o parto na casa polas eventualidades que poden suceder. Incluso as indicacións contidas na Guía de asistencia ao parto na casa que elaboran varias asociacións de matronas que ten o apoio, por exemplo, do Consell do Colexio de Enfermeiras e Enfermeiros de Catalunya e que cita diversos estudos e referencias científicas subliñan que a posición podálica desaconsella o parto na casa, polo que a maioría de profesionais rexeitaría atender un caso con estas características nun domicilio."O parto de nádegas en España está considerado de risco e debe atenderse nun hospital. As matronas só podemos atendelos cando nos atopamos cunha situación así de forma accidental", explica Lucía Alcaraz, matrona e membro da Federación de Asociacións de Matronas de España (FAMA), unha das organizacións que elaboran a Guía de asistencia ao parto na casa. No caso dos partos que si se atenden no domicilio, o equipo é de polo menos unha matrona acompañada doutra profesional, como unha enfermeira ou unha matrona en formación."Noutros países, cando unha muller decide contra o criterio médico un comité de profesionais reúnese con ela asegúrase de que estea informada par dar a máxima seguridade"Alcaraz subliña que tanto a Lei de Autonomía do Paciente como varias sentenzas europeas avalan que cada muller debe poder elixir o lugar onde dar a luz. "A historia é como damos resposta a casos que implican riscos, como un parto de nádegas. Noutros países, cando unha muller decide contra o criterio médico hai protocolos que contemplan que un comité de profesionais se reúna con ela, se asegure de que está informada e a acompañe para dar precisamente a máxima seguridade", explica. Alcaraz pensa que hai que pór sobre a mesa como se atenden os partos de risco nos hospitais e se os protocolos non son en ocasións demasiado estritos: "Quizá sendo flexibles, tentando individualizar cada caso e dando unha atención adaptada ás necesidades de cada persoa consigamos dar resposta a moitas mulleres que agora non senten acompañadas"."O 60% das complicacións suceden en mulleres que a priori estaban consideradas de baixo risco"A Guía de Asistencia ao Parto na casa establece os criterios clínicos baixo os que se podería realizar un parto nun domicilio. Por exemplo, que non se trate dun embarazo múltiple, que o bebé estea en posición cefálica, que non haxa síntomas relevantes relacionados co embarazo ou determinados niveis de hemoglobina. Cita tamén os criterios que desaconsellan dar a luz no domicilio e os factores que supoñen un risco engadido, como que o bebé estea de nádegas.O xinecólogo do centro Bmum Jackie Quella, que se pronunciou publicamente en varias ocasións contra os partos en casa, ten unha opinión clara. "Un parto de baixo risco pode suceder con total normalidade, claro; hai mulleres que pariron nun taxi. Pero o problema son os imprevistos. O 60% das complicacións suceden en mulleres que a priori estaban consideradas de baixo risco. As eventualidades que poden suceder nun parto non as podemos saber con anterioridade, un parto pode cambiar en cinco minutos", subliña.Imposible predicir complicaciónsA evidencia científica é prudente, principalmente porque non hai estudos o suficientemente amplos como para tirar afirmacións concluíntes. "Estudos observacionais cada vez mellor realizados indican que o parto planificado no hospital non é máis seguro que o parto planificado no domicilio axudado por unha matrona experimentada coa asistencia dun colaborador médico, pero pode provocar máis intervencións e máis complicacións", di unha revisión científica."A maioría dos embarazos entre mulleres sas é normal, pero non é posible predicir con certeza que non ocorrerán complicacións no parto"Pero a comparación entre os partos hospitalarios e domiciliarios tamén menciona as posibles complicacións que poden darse: "A maioría dos embarazos entre as mulleres sas é normal e a maioría dos partos podería ter lugar sen intervención médica innecesaria. Con todo, non é posible predicir con certeza que non ocorrerán complicacións no transcurso dun parto. Por tanto, en moitos países considérase que a opción máis segura para todas as pacientes é ter o parto no hospital. Nalgúns países considérase que mentres á paciente lle fagan un seguimento durante o embarazo e unha matrona a axude durante o parto, a derivación entre o fogar e o hospital, de ser necesaria, non terá complicacións. Nestes países, o parto domiciliario é unha parte integrada da atención médica da nai".Para Lucía Alcaraz, matrona de FAMA, os partos na casa en España teñen un nivel de seguridade alto pero terían "un plus" se existise coordinación co sistema sanitario e co transporte de urxencias, algo que si sucede noutros países. En calquera caso, Alcaraz subliña que se trata de ofrecer información para que as mulleres tomen decisións con todos os elementos posibles sobre a mesa. A tamén matrona Isabel Salgado, da Comisión de Comadronas do Consell de Colexio de Enfermeiras e Enfermeiros de Catalunya, explica que as matronas teñen tamén autonomía para decidir se aceptan ou non atender eses partos e que, en caso de facelo, hai un traballo exhaustivo previo para coñecer desde a historia clínica da paciente ao domicilio ou o plan de traslado en caso de emerxencia."En Holanda non fan isto porque sexan máis modernos, senón por necesidade"O xinecólogo Jackie Quella insiste en que neste momento non existe infraestrutura para garantir a seguridade dunha paciente e o seu bebé que naza en casa. "En Holanda faise isto e existe unha estrutura e un apoio de transporte preparado. Moitas veces os hospitais alí non teñen espazo para asumir a demanda de partos que hai, así que non é que o fagan porque son máis modernos que nós, senón por necesidade". O médico lembra un dos casos que atendeu este ano na súa clínica: o dunha nai nova cun embarazo de baixo risco e un parto que transcorreu con normalidade, pero cuxas complicacións apareceron minutos despois do nacemento en forma de hemorraxia masiva por atonía uterina. "Pódeo contar porque estabamos nun centro con todas as garantías. Claro que o normal é que todo transcorra sen problemas pero os riscos poden chegar de súpeto".


Summary: A partir dos 14 anos, rapazas e rapaces deberán manter desde o domingo o confinamento estrito que se relaxa para as crianzas menores. Familias e persoal especializado concordan coa decisión, mais apuntan ao ámbito educativo e moi especialmente á selectividade, como causa de ansiedade e estrés nestas etapas.

As mozas e mozos adolescentes afrontan os máis de corenta días de confinamento con "menor ansiedade" e cunha necesidade "menos perentoria" de saír á rúa que as nenas e nenos, que, desde este domingo, verán relaxadas as súas restricións de mobilidade con saídas controladas e tuteladas por persoas adultas. Desde o Colexio de Psicoloxía da Galiza apuntan aodesenvolvemento cognitivo, cunha capacidade de análise e razoamento abstracto máis similar ao das persoas adultas, xunto ao uso das redes sociais nas relacións persoais, como ferramentas que, en xeral, permiten nesta idade soportar o encerro en mellores condicións que crianzas máis pequenas, sen problemáticas específicas. Esta conclusión ten unha única salvación, que está relacionada coa "ansiedade" que están a xerar nas franxas de idade a partir dos 12 ou 13 anos as obrigas educativas en confinamento, e que se ve agravada no caso do alumnado de segundo de bacharelato que este ano se enfronta ás probas de acceso á universidade, ABAU. "Non ven perspectiva, non saben como van ter que facer, e esas incertezas si xeran ansiedade e, nalgúns casos, rasgos depresivos ou alteracións do sono", constata Hipólito Puente, vicedecano do Colexio e psicólogo no IES Álvaro Cunqueiro de Vigo, quen apunta a unha "ansiedade engadida á do encerro" vinculada á organización da actividade docente, especialmente nos cambios de etapa. O diagnóstico coincide co da Confederación de Anpas Galegas, que sinala á "desorganización" no ámbito académico como unha causa de preocupación na mocidade e, particularmente, no alumnado de segundo de bacharelato. "Existe un absoluto descontrol entre as autoridades educativas universitarias e as preuniversitarias", observa Fernando Lacaci, presidente da confederación, quen censura unha "falta de concordancia" que vai máis alá do deseño e calendarización da selectividade e afecta, por exemplo, ao inicio do próximo curso universitario. Desde Anpas Galegas sinalan, como causa de "angustia" nestas etapas, as dificultades do alumnado para tomar o control da súa formación ante a falta de instrucións claras, dado o modelo "tremendamente dirixido" da educación galega, "na que poucas veces se lle abre a xestión do traballo". "Non saben reaccionar, nin administrar o seu tempo, porque ninguén lles está a dar indicacións e non comprenden tampouco a falta de coherencia na carga de traballo que se lles encomenda", razoa Lacaci. Precisamente, a planificación do tempo –e do tempo de estudo– é unha das pautas que trasladan desde o Colexio de Psicoloxía para facilitar o confinamento nas persoas adolescentes. O seu vicepresidente empraza as familias a axudar, no posíbel, neste labor."Axudalos a xerar rutinas, que son moi importantes e en segundo que idades as menores aínda non teñen capacidade para estabelecelas", sinala, "o tempo para as amizades, os xogos online e o lecer, a actividade física e os espazos coa familia". O especialista pide tamén "relativizar enfados, actitudes e reaccións das menores, nesta situación especial" e "axudalos a expresar as emocións, a falar do que está pasando".


Summary: "Moi difícil". Así ve Antonio Roma, fiscal do caso Alvia, que poidan producirse novas imputacións como consecuencia do sinistro ferroviario que tivo lugar en Angrois o 24 de xullo de 2013.

O fiscal responsábel do caso Alvia, Antonio Roma, puxo de manifestó esta mañá nunha entrevista concedida á Radio Galega que ve "moi difícil" que poidan ter lugar novas imputacións polo sinistro de Angrois (Santiago de Compostela), pois "os informes periciais dixeron o que dixeron". En relación ao escrito no que o maquinista que conduciu o Alvia até Ourense pide a imputación de catro directivos de Adif, o fiscal sinalou que "as imputacións penais requiren a existencia de indicios obxectivos para proceder á imputación". Malia desbotar máis imputacións, avanzou que estudará todos os escritos. Roma, ao que as vítimas e familiares das vítimas acusan de responder aos intereses de Adif e de Renfe, sinalou que "a responsabilidade penal ten as súas regras e non é que sexa eu, é que é a Audiencia Provincial, son tres maxistrados, quen desbotaron rapidamente a imputación de delito contra a seguridade pública e tamén outras posíbeis imputacións". Por último, o fiscal rexeitou nesta entrevista que existan "atrancos" no proceso de instrucción. Apuntou que a instrución se demorou porque as persoas encargadas da peritaxe "tenían que informar" e precisan de tempo.


Summary: A falta de profesionais médicos condiciona a calidade da asistencia sanitaria en lugares como Vilagarcía, Marín ou Ponteareas.

A crise que padece a Atención Primaria na Galiza, agudizada pola explosión de contaxios da Covid-19 e a consecuente carga de traballo para as e os profesionais desta especialidade, está a evidenciar as eivas do servizo. Tal e como informou na terza feira Nós Diario, 70% do traballo da Primaria faise a distancia, e só 30% das consultas son presenciais. Aliás, hai arredor dun milleiro de prazas vacantes de persoal médico sen cubrir, polo que os tempos de agarda nalgúns centros de saúde do país superan as dúas semanas. Cómpre lembrar, ao fío desta cuestión, que nas dúas últimas semanas de 2021 contraeron a Covid-19 900 sanitarios e sanitarias galegas. Isto provoca, segundo puido confirmar este xornal, que no centro de Vilagarcía só haxa na actualidade catro médicos de catorce prazas que ten. Dado que a cidade ten 37.545 habitantes, a ratio é de case 10.000 pacientes na axenda de cada médico. Algo semellante acontece en Marín, onde un profesional médico debe atender 2.200 persoas, xa que só están dispoñíbeis seis de catorce. E o mesmo ocorre en Ponteareas, que ten 22.942 habitantes e apenas oito de catorce médicos operativos.


Summary: O escritor Antonio M. Fraga compila nun mapa os fornos e despachos galegos coas mellores empanadas, segundo as recomendacións recibidas no seu blog e redes sociais. O seu Atlas da Empanada achégase xa á centena de entradas, onde os "clásicos" conviven con variedades menos coñecidas como a de centola, a de berberechos con cuncha ou a de atún con ortigas.

Quen sabe se os antecedentes familiares do escritor eumés Antonio Manuel Fraga tiveron algo que ver na cartografía gastronómica na que se me embarcou aproveitando os tempos mortos do confinamento, primeiro como brincadeira e, despois, como proxecto colaborativo. El conta que foi unha empanada "non demasiado boa" a que o levou pedir nas súas redes sociais recomendacións que estivesen á altura da súa sona. Mais ao lle preguntar polos seus vínculos gastronómicos, menciona as irmás Fraga, tías do seu pai, que rexentaron durante anos un forno da praza do Pan de Pontedeume. Como queira que sexa, a súa petición obtivo ducias e ducias de respostas, chegadas das catro puntas da xeografía galega, que el comezou compilar, primeiro nunha táboa de excel e, máis tarde, no mapa que dá forma ao Atlas da Empanada, que hoxe segue a enriquecerse en localizacións e variedades, coa vocación de se converter nunha "descrición do país a través das súas papilas gustativas". Ao "triunvirato básico" que conforman a de bonito, carne e bacallau fóronse sumando exemplos menos coñecidos fóra da súa comarca, desde a empanada aberta de raia que se prepara na zona de Cedeira á insólita empanada de centola de Moaña ou a de atún con ortigas que ofrecen en Lobios. "A miña idea era coñecer despachos e fornos onde a empanada estivese espectacularmente boa, e non tanto variedades, porque moitas son as clásicas, pero comezaron saír empanadas das que nunca oíra falar", conta o autor da obra xuvenil Bestiario científico de Anxos Nogueirosa, que ademais desta enciclopedia da empanada colaborativa, está iniciando un novo proxecto literario, dirixido, desta vez, a público infantil. Polbo, xouba, chipirón, pescada, longueirón ou zamburiña, mais tamén liscos, zorza, chourizo ou unha empanada berciana feita con pataca. E as versións doces de mazá, de tona ou de requeixo con marmelo. Todas están xeolocalizadas neste mapa, no que aínda hai espazos por encher e variedades autóctonas por engadir. "Espero que siga medrando, porque aínda quedan páramos entre o Vicedo e Mondariz, pasando por Lalín", apunta Fraga, que chama a quen queira facer a súa achega a enviala a través dos comentarios do seu blogue, para centralizar nesa canle as novas recomendacións e poder seguir actualizando o mapa. "Este Atlas é un ente vivo que debe continuar a medrar", proclama o autor na súa páxina, onde chama a seguir incorporando propostas e difundindo o apostolado da empanada.


Summary: A portavoz nacional do BNG, Ana Pontón, chamou as galegas e galegos a mobilizarse co voto a prol do BNG e sinalou a fronte nacionalista como a opción capaz de conseguir un cambio real nos concellos, poñendo como exemplo o modelo desenvolvido nas localidades en que actualmente goberna.

Ferrol acolleu esta mañá un encontro de campaña da portavoz nacional do BNG; Ana Pontón e o candidato á alcaldía desta cidade, o actual concelleiro Iván Rivas. Pontón realizou un chamamento "a todas as persoas que queren cambios transformadores" para que se mobilicen masivamente co voto o 26M en favor do BNG, formación da que salientou o seu proxecto para os concellos como "sólido e de futuro, pensado desde Galiza". Apoiouse para isto no exemplo das localidades en que xa goberna como modelo de que fan "as cousas ben, tendo capacidade para sacar o mellor dos concellos". Pontón reivindicou o BNG como "alternativa segura para todas as persoas inconformistas que queren concellos dinámicos e comprometidos co galego, co comercio local, co feminismo e con mellorar a vida das persoas" No inicio da última semana de campaña, Ana Pontón chamou as galegas e galegos a non resignarse "nin co vello bipartidismo nin con esas fórmulas que nos dixeron que viñan cambialo todo pero non foron capaces de xestionar o día a día", asegurou en relación aos chamados goberno da nova política, e reivindicou o BNG como "alternativa segura para todas as persoas inconformistas que queren concellos dinámicos e comprometidos co galego, co comercio local, co feminismo e con mellorar a vida das persoas". O BNG aparece á alza nos últimos estudos e inquéritos publicados. Nese sentido. Pontón chamou a transformar esa "corrente de simpatía en votos para construír un país mellor tamén desde os concellos". Sobre a cidade de Ferrol, desde o Bloque considérana unha urbe "cun enorme potencial" que padece a "ineficacia" dos últimos gobernos municipais "que non foron capaces de poñer en marcha un proxecto transformador que mudase o pesimismo en ilusión e en futuro", indicou Pontón. A aposta da formación nacionalista en Ferrol é o candidato Iván Rivas, de quen Pontón sinalou ter un proxecto claro, un equipo sólido e "aposta segura para todas as persoas que neste momento están decepcionadas co que pasou". Concellos feministas e cláusulas de igualdade no emprego público Esta segunda feira o BNG centrou a campaña en Ferrol, comprometéndose a construír concellos feministas onde pular pola igualdade cunha aposta para acabar coa discriminación das mulleres no acceso ao emprego, para loitar por unha sociedade máis igualitaria e facer dos concellos un axente máis de loita contra a violencia machista, porque, segundo salientou Pontón, "no actual contexto de involución, non podemos dar nin un paso atrás. Nese sentido, desde o Bloque propoñen a creación de cláusulas de igualdade no acceso ao emprego público, penalizar as empresas que discriminan as mulleres e promover a conciliación familiar e laboral. A ese respecto, a portavoz nacional afirmou que non se poden usar recursos públicos para financiar ningunha actuación que vaia contra os dereitos e as liberdades das mulleres ou que perpetúe discriminacións laborais. Pontón defende os servizos sociais como un dereito universal e "unha cuestión directamente relacionada con ter unha vida digna". O BNG comprométese a desenvolver políticas de inclusión social para garantir vida digna Após o encontro en Ferrol, Pontón mantivo un encontro con representantes de diversas asociacións do tecido asociativo de Narón e a candidata nacionalista á alcaldía deste municipio, Olaia Ledo. Durante o desenvolvemento do acto, ambas comprometéronse a pór en marcha políticas municipais de inclusión social "a través de actuacións nas que se traballe por lograr que todas as persoas teñan unha vida digna con independencia das súas condicións económicas, físicas ou de calquera outra índole", afirmou Pontón; para quen os servizos sociais "deben ser entendidos como un dereito universal, unha cuestión directamente relacionada con ter unha vida digna".


Summary: Aos galardóns, sen dotación económica, poden presentarse entidades e persoas individuais. Os ámbitos da convocatoria abranguen as letras, as artes plásticas, as artes escénicas, as iniciativas a prol do patrimonio cultural, a promoción cultural de Galiza, a música e a creación audiovisual.

A consellaría de Cultura, educación e ordenación universitaria fixo pública a convocatoria dos Premios da cultura galega para o ano 2012. A presentación de candidaturas non poderá ser por parte por parte d@s propi@s candidat@s. Sen dotación económica e co agasallo dunha escultura conmemorativa realizada polo artista ourensán Xosé Cid, as modalidades da convocatoria recuncan un ano máis. Para as letras, artes plásticas e artes escénicas valoraranse "os méritos especiais no que atinxe ao desenvolvemento de recursos expresivos, investigación de linguaxes propias, innovación no plano creativo, creacións de código de intercambio con outras sociedades e outros aspectos que contribúan a fortalecer e ampliar o sistema literario galego, a creación plástica galega e as artes escénicas da nosa terra –respectivamente–, e a súa imaxe pública". Para o patrimonio cultural o xurado terá en conta "a traxectoria vinculada á protección, conservación e difusión da nosa riqueza cultural. Para iso terase en conta o labor realizado en calquera eido, propostas que se teñan feito públicas, aínda que non teñan chegado a desenvolverse". No Premio á promoción cultural de Galiza valoraranse as candidaturas "de persoas ou entidades con traxectoria vinculada á expansión cultural da comunidade e á súa promoción fóra dela; con especial atención á súa achega para reforzar a imaxe de Galicia como comunidade de inmensa riqueza patrimonial". A plataforma Prolingua xulgara "lexítimo non aceptar ningún premio que veña hipotecado por agresións contra a mesma cultura" Por último en música e creación audiovisual recoñecerán o labor de persoas ou entidades "que teñan contribuído a reforzar a imaxe destas artes como creadoras dunha linguaxe galega de calidade, con personalidade propia e capacidade para se integrar nos escenarios internacionais". Tamén a imaxe exterior do noso país nestes dous ámbitos da creatividade cultural. Os premios seguen sen ser nacionaisOs premios xurdiron no ano 2008 co nome de "Premios nacionais da cultura galega". Daquela contaban cunha dotación económica e unha escultura de recoñecemento realizada por Ignacio Basallo. Coa chegada de Feijóo ao goberno da Xunta eliminouse a denominación de "nacionais" e quedou nun recoñecemento simbólico público. En 2010 o escritor Agustín Fernández Paz rexeitou o galardón en protesta por este cambio que denunciara a plataforma Prolingua nun comunicado. "Xulgamos lexítimo non aceptar ningún premio que veña hipotecado por agresións contra a mesma cultura que se finxe exaltar con protocolario boato", aseguraba daquela esta plataforma.


Summary: Así se denuncia no Portal Galego da Língua. 'Chegar a casa' é unha serie de 20 episodios que xa se emite na televisión portuguesa e está á espera de se emitir na galega.

'Chegar a Casa' é unha nova serie de ficción que se está a emitir na televisión púbica portuguesa. "Unha coprodución da SPi e da produtora CTV para a RTP e para a TV de Galiza", segundo se recolle na páxina da canle pública lusa. Un proxecto realizado por Sérgio Graciano que xuntou actores portugueses e galegos, con argumento de Filipa Poppe e Joana Andrade, cuxas rodaxes decorreron en Arcos de Valdevez e Santiago de Compostela. Unha serie, logo, rodada na Galiza e Portugal, con actrices e actores galegos e portugueses, feita por produtoras de aquí e de alén Miño e que se vai emitir nas televisións públicas portuguesa e galega. Un traballo no que, segundo denuncia o Portal Galego da Língua, os personaxes portugueses falan en portugués e os galegos... en castelán. "As crianças morando em Portugal trocam para o castelhano ao falarem com o pai, galego que viveria em Compostela, e até a namorada deste -também galega- assinala a falta de entendimento linguístico ao atravessar o Minho (episódio 3). Umha situaçom que, para além de nom promover o idioma próprio, uma das premissas fundacionais da TVG, nem sequer é verossímil, assinalando um desentendimento que nom se dá", indican. "As crianças morando em Portugal trocam para o castelhano ao falarem com o pai, galego que viveria em Compostela, e até a namorada deste -também galega- assinala a falta de entendimento linguístico ao atravessar o Minho" Segundo este portal, "fórom já várias as pessoas galegas que, seguidoras da série, ficárom alarmadas polo tratamento linguístico e denunciárom a eliminaçom do galego numa produçom em que a TVG e, portanto, a Xunta da Galiza, deveria ter tomado medidas para evitar essa falta de respeito contra as galegas e galegos". O PGL indica que puxo estes feitos en coñecemento da Mesa pola Normalización Lingüística. E de que vai 'Chegar a Casa'? É a historia de Marta, unha muller que regresa á súa terra natal, en Portugal, despois dunha vida de 15 anos en Santiago de Compostela, tras o fracaso do seu casamento. Marta acaba de ouvir a frase que máis temía do seu marido Cayetano. Quince anos de casamento, dous fillos, unha casa pagada ao banco e a rotina que ela pensaba ser de felicidade e amor. Cayetano, CEO dunha empresa de telecomunicacións, pediu o divorcio e todos os sinais que Marta ignorou ao longo de meses fan agora sentido. Na vida de Cayetano existe outra persoa, Lola, unha muller máis nova. Marta, responsábel de comunicación na empresa de Cayetano, decide pedir a dimisión e mudarse cos fillos para a terra dos pais, Arcos de Valdevez, no norte de Portugal. Cayetano foi vivir coa nova noiva. Este divorcio será só o caer da primeira peza dun dominó que, co seu efecto, irá afectar todos. CRTVG, "nada que ver" Desde a CRTVG sinalan que a serie é unha coproducción de CTV, SPI e participada polo RTP. A CRTVG non participou neste proxecto como coproductora, apuntan. "Isto significa que non ten nada que ver en ningunha parte do proceso, nin no desenvolvemento do proxecto nin no financiamento". Unha vez emitida esta serie en Portugal, "Chegar a casa" é ofrecida á CRTVG que adquire os dereitos de emisión da versión en galego, como fai en tantas outras ocasións, engade, o que dinamiza tamén o sector da dobraxe en galego.


Summary: Oxfam sostén que nos últimos 6 anos a fame extrema multiplicouse por máis de dous nos 10 países máis afectados polo cambio climático

Oxfam Intermón difundiu esta sexta feira, 16 de setembro, un informe sobre "o impacto da crise climática nun mundo famento" que debuxa un sombrío escenario actual e proxecta un futuro máis escuro aínda se non se producen cambios sistémicos. Fame e quecemento global é o titular que encabeza este informe, cuxo resumo executivo pon un exemplo ckarificador da situación: "Un terzo de Paquistán está enterrado baixa a auga. Os cultivos e as terras quedaron arrasados, e as infraestruturas agrícolas destruídas. Na outra beira do mar Arábigo, Somalia está a sufrir a peor seca en 40 anos, coa consecuente perda de colleitas e de cabezas de gando. O clima non está a cambiar. Xa o fixo". Máis de 900 millóns de persoas en todo o mundo sofren fame crónica Un cambio climático que "está a agravar a fame de millóns de persoas en todo o mundo", xa que nos últimos 50 anos os fenómenos meteorolóxicos extremos "multiplicáronse por cinco e destruíron fogares, decimando medios de vida, exacerbado os conflitos e desprazamentos, e profundado as desigualdades. Case 50 millóns de persoas afectadas en dez países "Os 10 países máis afectados polo cambio climático sufriron un incremento de 123% da fame severa no últimos seis anos", sinala o informe. Son os dez "puntos críticos" que sumaron un maior número de chamamentos de emerxencia de Nacións Unidas asociados a fenómenos meteorolóxicos extremos: Somalia, Haití, Xibutí, Quenia, Níxer, Afganistán, Guatemala, Madagascar, Burkina Faso e Zimbabue. Actualmente, 48 millóns de persoas están en situación de fame severa nestes países, fronte aos 21 millóns de 2016. Delas, 18 millóns están ao bordo da fame extrema. "Os 10 países máis afectados polo cambio climático sufriron un incremento de 123% da fame severa no últimos seis anos", sinala o informe. O informe de Oxfam tamén incide en que a fame derivada dos efectos do cambio climático é unha clara mostra da desigualdade mundial. E, para máis inri, "os países menos responsábeis da crise climática son, non só os que están a sufrir máis os seus efectos, senón tamén os menos preparados para facerlles fronte". A media diaria dos beneficios obtidos polas empresas de hidrocarburos nos últimos 50 anos ascende a 2.800 millóns de dólares e os obtidos por estas empresas en menos de 18 días bastarían para financiar a totalidade dos chamamentos humanitarios de Nacións Unidas en 2022, cuxo custo está valorado en 49.000 millóns de dólares.


Summary: O maxistrado Ramón Sáez Valcárcel fixo un voto particular na sentenza que condena a Xurxo Rodríguez e Carlos Calvo a 6 e 12 anos de prisión. "Non todo acto de violencia con finalidade política pode ser cualificado como terrorista", afirma.

A tipificación de Resistencia Galega como organización terrorista, tal e como considerou a Audiencia Nacional nunha sentenza de setembro e validou o Tribunal Supremo en abril, semella que non é compartida pola totalidade dos e das maxistradas da AN. Unha disintonía que se vén de se poñer de manifesto no fallo da Audiencia Nacional que condena aos independentistas Xurxo Rodríguez e Carlos Calvo a 6 e 12 anos de prisión. Este xuíz destaca que RG nunca atentou contra "a vida e liberdade das persoas" ou que portan documentación legal, "rasgos que non se compadecen cos dunha organización terrorista" Un maxistrado, Ramón Sáez Valcárcel, fixo un voto discrepante a esa decisión, un voto no que conclúe, tal e como recollen medios españois como El País ou El Mundo, que Resistencia Galega non ten as características dunha banda terrorista. Non levan armas e portan documentación legal O xuíz razoa que RG conta con "escasos efectivos" e que os seus membros non portan armas, carecen de depósitos de explosivos e portan con eles documentación legal. Ademais, o maxistrado considera de relevancia o feito de que os artefactos explosivos que se lles atribúe sexan de elaboración artesanal e que nunca atentasen "contra a vida e a liberdade das persoas". Para Sáez Valcárcel os mencionados rasgos "non se compadecen cos dunha organización terrorista". É máis, este xuíz engade: "Non todo acto de violencia con finalidade política pode ser cualificado como terrorista, porque do contrario poderíamos incorrer, en matria tan sensíbel para os dereitos fundamentais, nunha aplicación extensiva dos tipos penais".


Summary: O Sermos dixital fai este 26A o seu V aniversario -nacemos á rede o 26A de 2012- con innovacións no deseño -o carrusel de novas que vai no seu cabeceiro- e unha aposta decidida na información máis achegada ao territorio, a de carácter local e comarcal. Nestes 5 anos, Sermos chegou a 2,5 millóns de usuarias e usuarios únicos e totalizou 27 millóns de páxinas vistas, alén de se consolidar como o dixital líder nas redes sociais.

Estamos de cumpre en Sermos, 5 anos, e non hai mellor forma de celebrar un aniversario que oferecendo proxectos de futuro. Sermos introduce innovacións no seu deseño este 26A -o slider de novas do seu cabeceiro- e, ao tempo, mostra a súa vocación de achegar máis información de carácter local e comarcal, de estar máis no territorio. Nese sentido, Sermos traballa na dirección de se dotar dunha rede de correspondentes e colaboradores nas distintas comarcas que fornezan ás nosas leitoras e leitores de información rigorosa, solvente, alternativa e galega. Publicamos este 26A información sobre Lugo e Ferrol -traballos de Lucía Rodríguez e María López- e iremos dando un repaso por todo o país durante os próximos días. Sermos sempre tivo a vocación de ollar o mundo desde o noso país e o mundo comeza en nós mesmos, tamén no máis cercano, daí esta aposta por estarmos o máis perto posíbel de onde se producen as noticias. Este 26A tamén é tempo de botar un ollo ao retrovisor e facermos balanzo. Sen caírmos na autocompracencia, a historia destes 5 anos é a historia dun incremento continuo da nosa audiencia. Cada día somos máis as e os que integramos a Comunidade Sermos. Apenas uns dados bastan para ilustrar esta afirmación. Desde o 26 de abril de 2012 até hoxe, Sermos rexistou un total de 8.259.614 visitas, segundo os dados de Google Analytics. En persoas usuarias únicas, a cifra ascende a 2,5 millóns e en número de páxinas vistas alcanzamos as 27.,20 millóns. As Redes espellan a consolidación de Sermos no espazo comunicativo galego. De entre os dixitais que non son a reprodución na rede dun diario escrito, Sermos continúa a reforzar a súa lideranza. Entre Facebook (22.992) e Twitter (18.256), Sermos ten neste momento un total de 41.248 amigas e amigos, moi por cima dos outros meios cos que compartillamos a rede galega. E Sermos é unha plataforma multimedia, con presenza neste momento na rede e no quiosque. E para patentizar esa vocación multimedia, este 26A estrearemos un novo espazo no noso web, VeñanMáis5, en que recolleremos por unha banda as pezas máis destacadas publicadas no semanario durante estes cinco anos (o papel fará o seu V aniversario o 8 de xuño) e unha serie de entrevistas con persoas relevantes da vida do país a respeito de como lle foi a Galiza durante esta época, as súas expectativas de futuro e que agardan de nós, de Sermos, nos tempos por vir. Non queremos ficar aquí. Veñan Máis 5!!!


Summary: Esta nai dunha crianza que recibe aulas no rural leva meses mobilizándose contra as políticas de recortes asinadas polo PP, a mesma formación que vén de revalidar a maioría absoluta no Parlamento galego. "As mentalidades no rural son moi difíciles de mudar"

Noelia Maceda valora para Sermos Galiza o acontecido nunha xornada electoral en que o PP non só revalidou a maioría absoluta senón que o sistema D'Hondt lle outorgou tres escanos máis no Parlamento. "A sensación que teño é a de que agora estaremos loitando para que o ano que vén non nos pechen o colexio". Maceda é voceira da Asociación de nais e pais do Incio e mobilizouse coas diversas plataformas que nos últimos meses se constituíron na Galiza en defensa dun ensino público que esmorece. O ataque do PP concentrouse sobre todo no rural "onde as mentalidades son moi difíciles de mudar e a mairande parte da poboación é idosa", explicou, se ben recalcou que "os novos, os poucos que somos, berramos e seguiremos berrando que queremos unha educación de calidade e en galego para os nosos fillos". A súa crianza, unha nena de 4 anos, "non ten dereito a un especialista en Infantil como tería se fose de Mondoñedo ou da Coruña". Na escola onde recibe aulas hai dúas unidades e tres docentes --especialistas en Inglés, Música e Educación física-- para 22 pequen@s. Se o número de alumn@s se reducise até 18 pasarían a ser unha unitaria, con nove niveis educativos concentrados nunha mesma aula. "Agora temos moi claro a quen dirixirnos", indicou Noelia Maceda, recordando a renglón seguido a resposta que recibiron do xefe territorial de Educación en Lugo, Xesús Ramos, cando se lle foron queixar pola supresión da única praza de especialista en Infantil: "a decisión está tomada".


Summary: A máscara será obrigatoria para poder acceder ao colexio electoral e solicítase que as persoas maiores de 65 anos ou de colectivos sensíbeis estean excluídas das mesas electorais.

A Xunta presentou esta cuarta feira o seu protocolo para as eleccións do 12 de xullo, un proceso que se vai desenvolver baixo a pandemia do coronavirus. O protocolo inclúe unha serie de propostas que o Goberno galego non ten competencias para aplicar, mais que considera que favorecerían un proceso máis seguro, como facilitar e ampliar a votación por correo e mediante fedatario, ou que se poidan "preservar" os trámites daquelas emigrantes que deron os pasos necesarios para exercer o seu dereito nas eleccións previstas para o 5 de abril e suspendidas polo coronavirus. Nunha rolda de prensa co conselleiro de Sanidade, Jesús Vázquez Almuiña, o vicepresidente da Xunta, Alfonso Rueda, comprometeu unha campaña para promover a votación por correo, de acordo coa recomendación do comité clínico que aconsella o Executivo galego desde que comezou a crise sanitaria; e advertiu de que exixirá formalmente que se faciliten e amplíen os prazos. "A nosa intención é solicitar que, nesta ocasión, se arbitre un sistema para que quen decida votar por correo evite desprazarse fóra da súa casa" "Aínda que a súa aplicación non nos corresponda, pediremos ampliar ao máximo o voto por correo, tanto para a solicitude como para a emisión, e para facilitar as circunstancias nas que se pode desenvolver. Que quero dicir? Ben, a nosa intención é solicitar que, nesta ocasión, se arbitre un sistema para que quen decida votar por correo evite desprazarse fóra da súa casa ", explicou. Un sistema que sería para calquera persoa que queira votar por correo, mais Rueda pide que se priorice especialmente nas maiores de 65 anos e nas que padecen patoloxías vulnerábeis, así como nas usuarias das residencias (exemplificou que se podería implantar un sistema como o xa existente para as institucións penitenciarias). Todo isto, garantindo que se cumpran "as garantías legais" que deben acompañar un voto e a identificación da persoa que o emite. Neste sentido, o vicepresidente apuntou a Correos e lembrou que "un dos acordos adoptados no Congreso" subliña que o ente público debe "facilitar" ao máximo, en colaboración coas Administracións, deste xeito para emitir o voto, no marco dunha situación de reactivación social despois da fase aguda da pandemia. Entre as peticións da Xunta que "tamén dependan do Goberno estatal", segundo indicou, está facilitar o voto a través de fedatario, é dicir, por poder. A proposta do Executivo galego é que se poida habilitar un "mecanismo temático" para ese voto. A Xunta recomenda levar o voto preparado da casa e haberá unha bandexa para depositar o DNI ao identificarse para reducir o contacto Así mesmo, aínda que unha vez máis dependerá da Xunta Electoral, a Xunta cre que sería positivo que o feito de ser maior de 65 anos ou ter unha patoloxía vulnerábel poida ser un elemento de alegación para ficar exenta de facer parte dunha mesa electoral . Outras cuestións que explicaron na comparecencia foi a de que as persoas para acceder ao colexio electoral deben levar máscara ou que as persoas que integren as mesas electorais deben de ter 2 metros de separación entre elas. O protocolo inclúe un reforzo das medidas de seguridade sanitaria nos colexios, que inclúen priorizar o acceso ás maiores de 65 anos, manter a distancia de seguridade, uso obrigatorio de máscaras e colocar "en lugares de fácil acceso" as cabinas de votación "intentando evitar" as cortinas nelas para evitar ter que manipular este elemento.


Summary: A plataforma continúa as súas protestas en Cedeira.

A Xunta insiste en que a redución do cadro de profesorado do IES Punta Candieira, en Cedeira, tomouse en base a razóns "demográficas". Así o asegurou nesta cuarta feira o conselleiro de Educación, Román Rodríguez, en resposta a unha pregunta formulada polo BNG. O debate estivo marcado pola expulsión da Cámara das persoas representantes da comunidade educativa do IES Punta Candieira por interromper o conselleiro desde a tribuna do hemiciclo. "Iso é mentira", berrou unha das persoas que formaba parte do grupo, ao que lle requisaron á entrada no Pazo da rúa do Hórreo, en Santiago de Compostela, as camisetas reivindicativas que levaban. Desde o Parlamento argumentaron que a institución conta desde 2019 cunha regulación que veta o uso de indumentaria que "menoscabe o seu decoro". Entre as prendas prohibidas, inclúense as camisetas cno consignas. Acusan a Consellaría de "prohibir" protestas nos centros de ensino A reacción desde a grada produciuse cando o conselleiro asegurou que a redución de docentes se debe á redución do número de matriculados que, segundo o responsábel de Educación, incluso deixou sen alumnado algunhas titulacións. "Non hai decisións arbitrarias", asegurou Rodríguez, quen afirmou que a xefatura territorial da Consellaría ten constancia de que o director do IES Punta Candieira "está contento" coa cadro de 65 docentes do centro. Demandas do IES Punta Candieira Porén, a Plataforma SOS IES Punta Candieira continúa denunciando a situación na que se atopa o centro. A voceira da plataforma, María Pernas, informa a Nós Diario de que "as protestas en Cedeira continúan máis fortes ca nunca". Insisten en que se retroceda na decisión de reducir profesorado pois "afecta en gran medida ao alumnado". O curso iniciará con mobilizacións nos centros de ensino ante a redución de docentes Pernas indica que a falta de docentes provoca a supresión das clases de apoio, da aula de convivencias e do bacharelato de adultos. Ademais, critica a suba da ratio, o que provoca que as aulas conten con 40 estudantes "que non caben fisicamente".


Summary: Inicia este sábado 24 de agosto a XX edición do Guísamo Folk no concello de Bergondo. Neste festival, comprometido coa Galiza e o feminismo, todas as actuacións serán de mulleres artistas galegas. Así, poderase desfrutar das actuacións de Susana Seivane, Leilía, Tanxugueiras e da agrupación local Quinta San Vitoria.

Bergondo acolle unha nova edición do festival Guísamo Folk, e xa van vinte anos deste evento comprometido coa Galiza, a música e a cultura. O feminismo tamén é unha reivindicación do festival e este ano as actuacións serán a cargo de mulleres artistas galegas. Susana Seivane, Leilía, Tanxugueiras e Quinta San Vitorio compoñen o cartel desta edición. Os concertos comezarán este sábado 24 de agosto ás 21.00 horas no campo da feira. As actividades e obradoiros iniciáronse á tarde, após o tradicional xantar onde houbo food trucks, obradoiros e xogos, así como iniciativas de concienciación sobre a reciclaxe e o feminismo. O festival quere nesta edición contribuír a pór en valor o papel das mulleres na música tradicional galega, segundo aseguran desde o goberno local. As orixes do festival folk de Guísamo remóntanse a finais da década de 1970, cando un grupo de mozas e mozos organizaron un festival de música tradicional. Após desaparecer por falla de financiamento, no ano 2000 recupérase por iniciativa municipal baixo o nome de Guísamo Folk. Algúns dos mellores nomes da música folk mundial actuaron en Bergondo nestes 20 anos, como Luar na Lubre, Gwendal, Mercedes Peón, Lúnasa, Oskorri, Susana Seivane, Cristina Pato, Celtas Cortos, Berrogüetto, A Roda, Tejedor, Os Cempés, Macfeck, Xabier Diaz & Adufeiras de Salitre, Nuevo Mester de Juglaría, Ávalon, Roi Casal, Radio Cos, Kepa Junkera & Sorginak, Asturiana Mining Company, Braht, Trisquel, Balakandra, Alén do Mar, Birimbao, Aïsha, The Tannahill Weavers, Guadi Galego, Óscar Ibáñez & Tribo, MIlladoiro, etc.


O Ministerio de Medio Ambiente e a Xunta veñen de facer públicos os datos oficiais de 2012 de emisión de gases causantes do cambio climatico, que crecen por culpa das centrais das Pontes e Meirama. Unha reportaxe do blog Un claro no bosque. Os datos oficiais sobre as emisións de dióxido de carbono (CO2) das térmicas de carbón e outras industrias nun determinado ano están dispoñíbeis un ano antes que os relativos ás emisións totais. Porén, coñecendo os datos referidos ás centrais de carbón é fácil prevermos se as emisións totais de CO2, o principal dos gases de invernadoiro, aumentan ou diminúen. Hai un ano anunciabamos neste blog o aumento das emisións galegas en 2012. Algo que confirman os datos que o Ministerio de Medio Ambiente e a Xunta veñen de facer públicos. O incremento foi do 9,7% a respecto de 2011. Galicia aumentou a súa achega ao quentamento global a pesar da crise económica. A causa non foi outra que unha elevada produción eléctrica con carbón nun ano malo para a xeración renovábel. O que máis determina a evolución das emisións galegas de gases causantes do cambio climático é a actividade das centrais de carbón das Pontes (ENDESA) e de Meirama (Gas Natural Fenosa) O que máis determina a evolución das emisións galegas de gases causantes do cambio climático é a actividade das centrais de carbón das Pontes (ENDESA) e de Meirama (Gas Natural Fenosa). A súa importante capacidade de produción –suman uns 2 MW de potencia-, así como o carácter moi intensivo en emisións de CO2 do carbón, explican este feito. O forte crecemento do número de parques eólicos desde finais dos anos noventa até o recente "parón eólico", xunto coa entrada en servizo de dúas centrais de ciclo combinado a gas natural en 2008, limitou o peso do carbón na xeración eléctrica do país mais, con todo, segue a ser alto, nomeadamente en anos de pouca chuvia, nos que descende moito a produción hidroeléctrica, como aconteceu en 2012. Durante 2012 as térmicas de carbón verteron á rede eléctrica perto de 13.000GWh, unha cantidade similar á que xeraban antes de 2008. Foron, de lonxe, a maior fonte de gases de invernadoiro en Galicia. O 38,4% das emisións do país saíron das súas chemineas. Se persistir o estancamento da potencia instalada en enerxías renovábeis e o reducido nivel de utilización das centrais de ciclo combinado a gas natural, a situación pode repetirse en anos vindeiros nos que chova tan pouco como en 2012, especialmente se aumenta a demanda eléctrica. A chuvia é, xa que logo, a máis potente arma de loita contra o cambio climático da que dispomos. En verán apaga lumes forestais. E durante todo o ano "apaga" as térmicas de carbón. Galicia, a comunidade onde máis aumentaron as emisións en 2012 En 2012 baixaron as emisións en todos os sectores, agás no enerxético: desde a industria á agricultura, pasando polo transporte ou o sector residencial e comercial, diminuíron a súa achega ao maior problema socioambiental global En 2012 baixaron as emisións en todos os sectores, agás no enerxético: desde a industria á agricultura, pasando polo transporte ou o sector residencial e comercial, diminuíron a súa achega ao maior problema socioambiental global. Non foi por causa de medidas anti-crise (climática), senón pola crise (económica), polo descenso do PIB (-0,9%). Mais as emisións totais non baixaron. O incremento das emisións desas "invisíbeis" fábricas de cambio climático que son as térmicas de carbón compensou todas as reducións. Tanto que Galicia foi, con moita diferenza, a comunidade autónoma onde máis medraron as emisións, tanto en termos absolutos como relativos, o que xa albiscamos aquí hai un ano. No conxunto do Estado español as emisións diminuíron o 1,5%. En Galicia aumentaron o 9,7%. A segunda maior porcentaxe de crecemento anual rexistrada no período 1990-2012. E en plena crise económica!. Malia o decrecemento do PIB, a economía galega mobilizou máis enerxía primaria e xerou máis emisións de CO2 en 2012 que en 2011. Xa que logo, fíxose máis intensiva en consumo enerxético e en carbono. O Balanzo Enerxético de Galicia 2012, elaborado polo Instituto Enerxético de Galicia (INEGA) da Xunta, apunta que a intensidade enerxética primaria (o consumo de enerxía primaria por unidade de PIB) pasou entre 2011 e 2012 de 0,198 a 0,215 tep/millón de € ctes de 2000, sendo moi superior á do conxunto de España (0,125). A razón desta suba dánola o propio balanzo: "o incremento das importacións de carbón". O carbón non só é o xeito máis sucio de xerar electricidade, tamén é o máis ineficiente E que o carbón non só é o xeito máis sucio de xerar electricidade, tamén é o máis ineficiente. Por se alguén o xulga importante, lémbrao cada ano o balanzo enerxético: "as centrais que presentan un rendemento máis elevado son as que empregan fontes renovábeis e as que teñen un rendemento máis baixo son as termoeléctricas de carbón". A produción eléctrica renovábel implica, entre outras vantaxes, un aforro de enerxía primaria, un aforro de materias primas enerxéticas. Que pasou durante 2013? En 2013, a chuvia e a depresión económica conxugáronse para recortar as emisións Tardaremos aínda un ano en coñecermos os datos oficiais sobre as emisións totais do país, mais é doado anticiparmos que descenderon a respecto de 2012. Algúns datos así o indican: o PIB decreceu o 1,1%, as emisións de CO2 das térmicas de carbón reducíronse en case un 25%, o consumo de derivados do petróleo baixou o 7,2%. En 2013, a chuvia e a depresión económica conxugáronse para recortar as emisións. O carbón é o problema número un para o clima O "parón renovábel", o estrepitoso fracaso do comercio de emisións de CO2 e un prezo do carbón máis competitivo que o do gas natural confluíron para tornar posíbel o renacemento do carbón Na segunda metade da década pasada parecía que o carbón, que até entón achegaba aproximadamente a metade de toda a electricidade producida, ía perder moito peso no "mix eléctrico" galego. Porén, non foi así. O "parón renovábel", o estrepitoso fracaso do comercio de emisións de CO2 e un prezo do carbón máis competitivo que o do gas natural confluíron para tornar posíbel o renacemento do carbón, que nos últimos anos tres anos achegou entre un 30 e un 43% da produción anual eléctrica do país. Esta recuperación da xeración eléctrica con carbón, unida á ausencia dunha estratexia galega para a redución de emisións, fixo que Galicia, malia a caída na produción e o consumo dos últimos anos, siga a ter unhas emisións territoriais por habitante moi elevadas, de nada menos que 10,8 toneladas. As propias dunha economía desenvolvida europea que consome recursos naturais en exceso e, ademais, xera demasiada electricidade con carbón. Unha economía que non só non reduciu as súas emisións desde 1990 –o ano de referencia na loita contra o cambio climático- senón que mesmo as aumentou o 6,3%. A sociedade galega no seu conxunto é parte do problema climático, mais está lonxe de asumir a súa responsabilidade nel Estamos a nos apropiar en moita maior medida da que nos corresponde dun ben común básico para o benestar humano: a capacidade de absorción de carbono dos ecosistemas. A sociedade galega no seu conxunto é parte do problema climático, mais está lonxe de asumir a súa responsabilidade nel. Unha responsabilidade internamente moi desigual. No plano individual, a maior renda, maior consumo e maiores emisións. E aínda que a responsabilidade de cada un e cada unha de nós como consumidor/a é importante, convén non esquecermos o enorme contributo ao quentamento global dun reducido grupo de empresas. En 2012, tan só catro industrias, coas centrais de carbón á cabeza, emitiron nada menos que o 46% dos gases de invernadoiro do país. O carbón é o maior culpábel do fracaso na mitigación do cambio climático en Galicia... e non só. A combustión de carbón foi a causa de máis de tres quintos do aumento das emisións mundiais de CO2 rexistrado desde 2000. E non só China, cuxas emisións por habitante están a se aproximar ás europeas, depende moito do carbón para se abastecer dunha electricidade destinada, en boa medida, a fabricar bens que Galicia e o resto do mundo compra. Na UE, Polonia produce unha porcentaxe maior de electricidade a partir de carbón que China. No conxunto da UE, o carbón forneceu o 28% da electricidade durante 2013. A pesar disto, e contrariamente ao acontecido en Galicia, as emisións territoriais de gases de invernadoiro na UE diminuíron un 20% desde 1990. Mais, como suliñaron recentemente algunhas das principais organizacións ecoloxistas europeas, para Europa avanzar na loita contra o cambio climático, "a participación do carbón no mix eléctrico europeo debe declinar rapidamente"1. A devastadora megaminaría atrás das térmicas de carbón As centrais de carbón das Pontes e de Meirama son, sen dúbida, as industrias máis insustentábeis do país. Por moitas razóns, mais alá de seren grandes fábricas de cambio climático. Entre esas razóns figuran os impactos da extracción do carbón que queiman. Unha parte dese carbón extraeuse nas minas situadas ao seu carón, até se esgotaren en 2008. Unha minaría que deixou un cuantioso legado de deterioración ambiental. Parte pouco coñecida del é a acumulación de sedimentos tóxicos no fondo do río Eume, no encoro da Capela, procedentes da mina das Pontes, problema ao que veñen de aludir algunhas organizacións galegas de defensa ambiental, a propósito do proxecto de modernización dos desaugadoiros da presa, propiedade tamén de ENDESA. Mais os danos socioambientais da minaría asociada á actividade das térmicas son tamén extraterritoriais. Xa moito antes do esgotamento das minas das Pontes e de Meirama, Galicia importaba grandes cantidades de carbón para xerar electricidade, pero desde 2008 todo o carbón queimado procede do estranxeiro. En 2013, Galicia importou 4 millóns de toneladas. O 80% desde Indonesia, un dos maiores exportadores de carbón do mundo. A minaría de carbón é unha das principais ameazas ás que se enfronta a exuberante natureza de Indonesia, membro do selecto grupo de países "megadiversos", a causa da súa rica biodiversidade. Segundo un informe de Greenpeace do Sureste de Asia, 1,1 millón de hectáreas de selva –superficie equivalente a un terzo da de Galicia- están ameazadas a curto prazo por causa da minaría de carbón, o 85% en Kalimantan (Borneo)2. Nesta rexión é onde se localiza a mina dunhas 150.000 hectáreas de superficie da que se abastece maiormente a central das Pontes3. Carbón ou clima De non ouvirmos a derradeira chamada –título escollido polos promotores dun recente manifesto de alerta sobre a crise socioecolóxica global- e reaccionarmos axiña, estamos abocados a unha catástrofe Estamos nunha decisiva encrucillada climática. De non ouvirmos a derradeira chamada –título escollido polos promotores dun recente manifesto de alerta sobre a crise socioecolóxica global- e reaccionarmos axiña, estamos abocados a unha catástrofe. O futuro pasa por abandonarmos os combustíbeis fóseis e, nomeadamente, o carbón. Moito antes de que se fagan moi escasos ou se esgoten. Notas 1. Europe's Dirty 30. How the EU's coal-fired power plants are undermininig its climate efforts. CAN, WWF, HEAL, klima alliance, EEB. 2. Banking on coal. urgewald, BankTracK, CEE Bankwatch Network, Polska Zielona Siec. 3. "La hulla que se quema en la central procede de la mina de Tutupan en IIndonesia". Diario de Ferrol, 20 de novembro de 2011. Documento


Summary: A xuíza acúsaos de delito electoral. Un deles, Iravedra, é ex-tesoureiro do PPdeG e conselleiro na CRTVG.

José Luis Iravedra, conselleiro do PPdeG na CRTVG, ex-tesoureiro do partido conservador e dirixente provincial do mesmo en Lugo, así como tres afiliados do PP, están imputados por carrexar anciáns con demencia nas eleccións autonómicas de outubro de 2012. O auto da xuíza parte da denuncia presentada por Alternativa Galega de Esquerdas (AGE), así como da "documentación gráfica" publicada en varios medios e a declaración de testemuñas presenciais: anciáns do asilo de San Roque que foron levados a votar coa papeleta na man malia que esas persoas "carecían de capacidade para comprender e decidir o sentido do voto".


Summary: Mulleres afgás participan nunha insólita manifestación na cidade de Herat.

O lustro do primeiro Goberno talibán (1996-2001) no Afganistán caracterizouse pola imposición da lei islámica, a sharia, nunha das súas interpretacións máis severas. Mulleres e minorías étnicas e relixiosas viron acernados dereitos humanos tan básicos como o ser. O ser e decidir por unha mesma. Durante aquel período, nenas, raparigas e adultas tiñan prohibido ir á escola ou traballar fóra da casa. Ademais, vestir o burqa ─a prenda que cobre o corpo por completo, da cabeza aos pés, con só unha reixa de malla ante os ollos para poder ver─ tornouse obrigatorio para saíren da casa, sempre acompañadas dun varón. Obviamente, unha manifestación de mulleres nas rúas era un soño inimaxinábel. Mais o onírico fíxose carne esta semana en Herat. Foi na quinta feira que entre 60 e 80 mulleres, segundo Al Jazeera, saíron á rúa para demandar ─mellor dito, sacrificar─ o que só unha nai pode sacrificar: a súa vontade a aceptaren levar burqa sempre e cando as súas fillas poidan ir á escola. "Estamos preparadas mesmo a vestir o burqa se nolo piden, mais queremos que as mulleres poidan ir á escola e ao traballo", declarou en conversa telefónica a AFP Fereshta Taheri, fotógrafa de profesión. "É o noso dereito ter educación, traballo e seguridade", engadiu. Herat, unha antiga cidade da Ruta da Seda, está situada perto da fronteira co Irán e con máis de medio millón de habitantes é a terceira maior do Afganistán. Está considerada a máis cosmopolita do país, aínda que o burqa seguiu a ser usado por algunhas mulleres nestas dúas últimas décadas. A volta dos talibán ao poder veu acompañada de certas promesas, como que as mulleres poderían traballar e ver os seus dereitos salvagardados, sempre ─sinalaron os seus dirixentes─ baixo os límites impostos pola sharia. "Non se pode formar un Goberno sen mulleres", manifestou Basira Taheri, unha das organizadoras da manifestación. O anuncio da composición do novo Executivo afgán ─que estará liderado polo cofundador do movemento taliban Abdul Ghani Baradar, segundo adiantou Reuters─ é inminente. Preguntados pola posibilidade de houberen mulleres, os portavoces talibán desbotárona, aínda que aceptaron que puidesen estar en cargos inferiores dentro da Administración. O xefe político en Qatar, Mohammad Abbas Stanikzai, ratificou nas últimas horas nunha entrevista na BBC que non haberá mulleres no Goberno. Outra das manifestantes, Mariam Ebram, asegurou que a maioría permanecen encerradas nas casas. As que "ousaron" regresar aos seus traballos, como por exemplo doutoras e enfermeiras, están a ser obxecto de burla por parte dos talibán, que tampouco se dirixen directamente a elas e que as ignoran. Xuízas e reos Máis alá da mofa e do desprezo vai a situación que están a vivir as xuízas afgás que non puideron ser evacuadas do país na segunda quincena de agosto. Son con avogadas e axentes da Policía unhas 250, segundo a Asociación Internacional de Mulleres Xuíces (IAWJ, en inglés); obxecto todas elas de ameazas de morte do militantes talibán que meses ou anos atrás mandaron ao cárcere e agora foron liberados. A IAWJ continúa a traballar para lograr a evacuación destas mulleres en grave risco de seren asasinadas como aconteceu en xaneiro pasado con dúas maxistradas do Tribunal Supremo. E critica que tras o proceso de educación e preparación das últimas dúas décadas, os países occidentais non as considerasen persoas prioritarias no plan de evacuación. As mulleres collen o fusil en Panjshir O enfrontamento armado na rexión de Panjshir, último bastión da resistencia contra os talibán, intensificouse nas últimas horas. Informacións nas redes sociais ─sen contrastar xornalisticamente─ aseguran que a Fronte Nacional de Resistencia conseguiu abortar unha nova ofensiva talibán e controla enclaves na limítrofe Parwan, onde as mulleres estarían a participar nos combates. Reporteiros de medios internacionais sobre o terreo informaron de que os talibán estaban a disparar unha gran cantidade de artillaría pesada.


Summary: O Grupo de Investigación en Xerontoloxía da Universidade da Coruña realizará este luns unha demostración práctica do funcionamento do seu dispositivo Telexerontoloxía.

O Grupo de Investigación en Xerontoloxía da Universidade da Coruña (UDC) realizará este luns unha demostración práctica do funcionamento e particularidades do servizo de teleasistencia avanzada denominado Telexerontoloxía. Trátase dun innovador sistema de apoio xerontológico a domicilio baseado nas novas tecnoloxías de teleasistencia avanzada dirixido ás persoas maiores (e cuidadores/as) que vivan soas ou presenten perda de capacidade funcional e/ou cognitiva. O proxecto pretende a prevención e detección precoz da dependencia e a asistencia a distancia desde múltiples especialidades científicas, polo que é sen dúbida un sistema de apoio social e sanitario. O grupo cre necesario "desenvolver distintas iniciativas baseadas nas máis avanzadas tecnoloxías para acadar sistemas de soporte para as persoas maiores e os seus coidadores e coidadoras, facilitando a permanencia no seu domicilio, atrasando a institucionalización, sempre máis traumática e custosa, e fomentando o envellecemento activo ou aforrando custos económicos, sociais, administrativos...". O proxecto pretende a prevención e detección precoz da dependencia e a asistencia a distancia desde múltiples especialidades científicas, polo que é sen dúbida un sistema de apoio social e sanitario Telexerentoloxía valora cada usuario de xeito individual e personaliza as actuacións terapéuticas necesarias en cada momento, analizando o seu estado cognitivo, a tensión arterial, pulso, nivel de saturación de osíxeno en sangue e outros parámetros, ademais de facilitar a interacción por videoconferencia, fomentando paralelamente a atención centrada na persoa e o envellecemento activo. Todo isto mediante unha conexión a Internet e os compoñentes de Telexerontoloxía: unha pantalla táctil de uso moi sinxelo e intuitivo; unha terminal central que conecta todos os dispositivos e posibilita a comunicación exterior, así como a súa xestión remota desde o Centro de Control onde un equipo de expertos en xerontoloxía atende as 24 horas do día calquera incidencia ou consulta; finalmente unha pulseira de alarma máis avanzada que as convencionais que activa un sistema de videoconferencia co Centro de Control, priorizando o historial clínico do usuario, que figura en devandito centro. Telexerontoloxía ofrece tamén servizos como o adestramento e valoración cognitiva a través dunha aplicación denominada Telecognito Telexerontoloxía ofrece tamén servizos como o adestramento e valoración cognitiva a través dunha aplicación denominada Telecognito, rehabilitación por vídeo e contidos estáticos.