Summary: SOS Sanidade Pública denuncia que a Xunta pagará o mesmo pola nova infraestrutura sanitaria malia ter 31 mil metros cadrados menos de superficie e materiais de menor calidade que no proxecto inicial

"O Novo Hospital de Vigo (NHV) non se axusta ao deseño orixinal aprobado e sofre unha importante redución que o fan xa insuficiente para atender as necesidades actuais dunha poboación de 600 mil habitantes". Así de contundentes son as afirmacións da Plataforma SOS Sanidade Pública que hoxe presentaron numerosa documentación con acusacións moi graves contra a Xunta. Segundo a Plataforma o goberno galego estaría a beneficiar o negocio da empresa concesionaria "pagando subrecustes por materiais que non figuraban no proxecto e por un hospital con menos superficie da aprobada" e ao negocio sanitario de POVISA posto que "co menor tamaño seguirá mantendo o seu status quo". 29 millóns extras para a concesionariaA obra do que será o NHV non comezou con bo pé. Sábeno na Xerencia de urbanismo co concello de Vigo posto que aínda non lles consta o visado nin as dilixencias da administración que obriga a lexislación. Mais un dos aspectos máis preocupantes que agora descobre SOS Sanidade Pública é o importante incremento orzamentario que ou ben debería constar na documentación ou ben non tería que financiarse con cartos públicos. "Hai 29 millóns de euros de máis mentres o SERGAS mira para outro lado", afirman desde SOS Sanidade, "10,5 millóns de euros en material non clínico, 8 millóns de euros en sobrecustes de cimentación e 11 millóns en mobiliario fixo". A estes gastos "extras" que se pagarán con cartos da sanidade pública a Plataforma engádelle que o edificio que se está a construír terá inferior calidade en eficiencia enerxética, pasando dá categoría "A" á "B". "A Xunta debería pagar 32 millóns de euros menos polo 17% menos de hospital que recibirá" Calidade inferiorFalando dun hospital as calidades dos materiais son fundamentais mesmo para a comodidade d@s doentes. A Plataforma documenta deficiencias en salas de resonancia magnética, quirófanos, consultas, UCI, urxencias, salas de exploración, habitacións e a gardería infantil entre outras. "Non hai localización de camas polo que é máis difícil comparar entre o proxecto inicial aprobado e o que vai resultar ao final", denuncian desde SOS Sanidade. Pagar igual por un hospital máis pequenoSegundo a documentación achegada por SOS Sanidade, a Xunta pagará igual por un hospital que terá 16 mil metros cadrados menos de superficie de atención ao público e 17 mil metros menos de aparcadoiro. "A Xunta debería pagar 32 millóns de euros menos polo 17% menos de hospital que recibirá", aseguran. Os datos son ilustrativos da gran redución que implicaría unha inferior calidade de atención á cidadanía e continuar pagando os servizos privados de POVISA. Na presentación do informe realizado por técnicos e expertos en sanidade salientaron as dificultades para acceder a toda a documentación polos impedimentos tanto da empresa concesionaria como do propio SERGAS.


Summary: "Voume levar ben con el [con Vladimir Putin]? Non teño nin idea. E é moi posíbel que non", dixo Donald Trump nunha entrevista este domingo en Fox News cando foi inquirido a respeito das súas relacións co presidente ruso.

O xornalista saltou entón como un resorte e dixo: "Mais Putin é un asasino", unha declaración máis editorial [Fox News é un dos meios máis conservadores dos EUA] do que informativa. Trump repentizou moi no seu estilo con esta resposta: "Nós temos unha chea de asasinos" e a seguir interpelou ao xornalista: "Ou pensa que somos un país inocente?". O Kremlin pediu formalmente desculpas a Fox News pola designación do líder ruso como asasino -"Putin is a killer", foi a frase literal. Durante a entrevista, Trump defendeu o seu discurso de que Washington debe procurar a alianza con Moscova no combate contra o Daesh.


Summary: Pronunciará o discurso titulado 'Unha galega filla en Buenos Aires' nunha sesión extraordinaria que se celebrará a partir das 19:30 horas.

A escritora María Rosa Lojo (Bos Aires, 1954), con raíces en Boiro, ingresará como socia de honra na Real Academia Galega (RAG) o vindeiro 28 de setembro nun acto no que pronunciará o discurso titulado 'Unha galega. filla en Buenos Aires' nunha sesión extraordinaria que se celebrará a partir das 19.30 horas no salón de actos da institución, na Coruña. O presidente da RAG será o encargado de responder. A Real Academia Galega nomeou María Rosa Lojo como membro de honra no pleno celebrado a finais de decembro de 2019, pero a súa admisión tivo que aprazarse debido á pandemia de Covid-19. Nun comunicado, a RAG destacou que a académica elixida ten unha destacada traxectoria tanto como experta en literatura como como autora dun destacado labor creativo que a converteu en "unha das escritoras arxentinas máis internacionais". Así mesmo, destacou que a súa voz está "profundamente vinculada á Galiza" -filla de pai galego e de nai castelá- e que a emigración e o exilio son constantes nos seus textos autobiográficos e de ficción e nos seus ensaios de investigación, na procura do restauración do legado galego no imaxinario arxentino como "elemento fundado esencial da súa nacionalidade". Neste sentido, a RAG subliñou que con este obxectivo o escritor tamén desenvolve "unha tarefa de constante difusión" entre a comunidade galega en Arxentina e en foros internacionais especializados. Francisco Fernández del Riego será o homenaxeado no Día das Letras Galegas 2023 María Rosa Lojo, doutora en Letras pola Universidade de Bos Aires, foi investigadora principal do Consejo Nacional de Investigaciones Científicas y Técnicas de Arxentina (Conicet) e actualmente é a directora académica do Centro de Estudios Críticos de Ediciones de Literatura Arxentina na Facultade de Filosofía, Letras e Estudos Orientais da Universidade de Salvador, na capital bonaerense. Desde 2015 é membro correspondente da Academia Norteamericana da Lingua Española e desde 2017 pertence á xunta directiva da Fundación Sur. Lugar de construción A súa obra literaria foi traducida a diferentes idiomas e recibiu premios como o Premio de Poesía da Feira Internacional do Libro de Bos Aires (1984), o Instituto Literario e Cultural Hispánico de California (1999), o Premio a toda unha vida en Literatura da Arxentina. Asociación de Artistas Premiados ou o Gran Premio de Honra 2018 da Sociedade Arxentina de Escritores, que Jorge Luis Borges recibiu por primeira vez en 1944. A RAG tamén salientou que a autora recoñece a influencia que exerceron na súa literatura as lecturas de Rosalía de Castro e Álvaro Cunqueiro, pero "antes de que isto ocorrese xa atopaba nos relatos orais do pai un elemento de identificación que compara a Na cultura. dos mapuches e dos ranqueles, pobos nativos do centro e sur da Arxentina, representa a chamada 'canción da liñaxe'". A pegada galega aparece desde a súa primeira novela, Canción Perdida en Buenos Aires al Oeste (1987) até a súa última, Solo skip (2018), pasando por Finisterre, traducida ao galego como A fin da terra ( 2006). Outro exemplo é o álbum ilustrado 'O libro das Seniguais e do único Senigual', publicado orixinalmente en 2010 en galego e traducido ao castelán seis anos despois. O acto de admisión de María Rosa Lojo como socia de honra da RAG estará aberto ao público até completar o aforo da sala e tamén se poderá seguir en directo na páxina web da RAG www.academia.gal. A Academia Galega completa a dixitalización das súas publicacións


Summary: O Festival de Cans, que se inaugura este mércores co Día dos Veciños, acollerá o venres a estrea deste documental, que buscou nos faiados e caixóns desta aldea porriñesa na procura das lembranzas recollidas nas vellas cintas musicais. Falamos cunha das súas responsables, María Yáñez.

Quen non ten unha cinta de casete na casa? Que din sobre nós esas cintas? Que lembranzas levan aparelladas? Se un casete garda a memoria dunha persoa, os casetes de toda unha aldea conforman a súa memoria colectiva. O proxecto Cancasete, que se estrea este venres no propio Festival de Cans, realizou durante semanas un labor de recollida de casetes nos faiados e caixóns das casas da parroquia de Cans, falando tamén cos seus donos, facendo emerxer as lembranzas asociadas a esas músicas e a esas cintas. O proxecto, no que participan María Lobo, Roi Guitián, María Yáñez, Javi Campo e Alfonso Pato, deu lugar a un documental de 25 minutos, sobre o que falamos con María Yáñez. "Os casetes son hoxe o que nos permite explorar o consumo musical que se facía daquela, e serve para visibilizar unha cultura musical que en moitos casos estaba oculta no ámbito doméstico", explica. "O que queriamos facer era un retrato musical da parroquia de Cans a través das cintas, porque partíamos da idea de que todo o mundo garda algunha cinta. E tamén preguntarlles aos veciños cales eran os recordos e as vivencias asociadas a esas cintas e a esa música". O casete, anos despois substituído polo CD e que non esperta aínda o renovado interese que si vive o vinilo, supuxo unha revolución no seu tempo: "O casete é a maneira na que se populariza a música, era un soporte barato e transportable", comenta Yáñez. E que hai nos casetes recuperados na parroquia? Que música escoitaban os veciños de Cans hai unhas décadas? "Sae moito a emigración. É algo moi recorrente na xeración que hoxe ten máis de 50 anos" -di María Yáñez- "Moitos dinnos que as cintas lles permitían ter unha conexión coa música do país, o que as convertía en algo moi importante cando estaban emigrados. As primeiras cintas de moitos deles foron as de Los Tamara, Andrés Dobarro, A Roda ou Ana Kiro, coas que practicamente traficaban. Os casetes que un deles recibía dende Galicia servíalles para socializar, para reunirse a escoitalas. Quedaban nun sitio un domingo e cada un levaba as súas". Outro dos temas que de forma recorrente aparecen nas conversas son as historias dos guateques, nos que quedaban para escoitar a música ou para intercambiar cintas. "Houbo momentos moi bonitos, de xente que nin lembraba o que tiñan as cintas, e que levou unha boa sorpresa ao escoitalas despois de tantos anos, xurdiron moitos recordos", engade a directora. O casete introduce ademais unha novidade, unha característica que posúen os formatos dixitais hoxe en día: a posibilidade de non só consumir de forma pasiva, senón de tamén producir e gravar. Grávanse cintas, o que despois se chamou pirateo, explica María Yáñez, "e ademais xorde o concepto das mixtapes, das cintas gravadas por unha persoa con cancións de varios discos diferentes. Cada un ía configurando as súas propias cintas, coas cancións que máis lles gustaban". "Cans está tan cheo de historias como calquera aldea de Galicia, pero teñen a sorte de que hai xente moi preocupada de que saian á luz. E a partir de algo tan máxico como mirar no faiado de cada un van saíndo historias marabillosas" Obviamente as cintas tamén servían para gravar a música que facía unha persoa, e en Cans tamén atopamos un par de casos, ben interesantes. María Yáñez destaca que "había unha peña de amigos en Cans, chamada Peña Só un solteiro (porque só había un solteiro, os demais estaban casados), que conservan tres cintas coas cancións que gravaban cando ían cear por aí. Tamén había unha banda de gaitas, chamada Os catro ventos, da que se conserva unha única cinta, dun ensaio". María Yáñez conclúe que "Cans está tan cheo de historias como calquera aldea de Galicia, pero teñen a sorte de que hai xente moi preocupada de que saian á luz, e de que os veciños participen. E a partir de algo tan máxico como mirar no faiado de cada un van saíndo historias marabillosas". "O gran paradoxo deste tempo é que o dixital é efémero, as cousas non se conservan a pesar de que conservar é moito máis fácil que antes" Que dirán de nós no futuro os nosos actuais arquivos musicais, os máis deles dixitais? Conservarémolos, sequera? María Yáñez destaca que "agora xa non nos preocupamos tanto de gardar as cousas, primeiro porque todo se pode copiar. Antes os contidos non se podía copiar, por iso era tan importante telos gardados". E, ademais, di, "non hai unha metodoloxía de catalogación. Hai cousas como archive.org, pero o gran paradoxo deste tempo é que o dixital é efémero, as cousas non se conservan a pesar de que conservar é moito máis fácil que antes. Hai unha gran despreocupación. Ás veces gardamos cousas, pero nin nos preocupamos moito de como está gardado, de en que servidor, ou a quen pertence ese servizo". Blog do proxecto documental


Summary: O Museo do Pobo Galego acolle ata o 17 de xaneiro a mostra de fotografía etnográfica 'Galicia máxica. Reportaxe dun mundo desaparecido', escolma do arquivo de imaxes tomadas polo folclorista danés Gustav Henningsen na súa estancia de investigación en Galicia nos anos 60.

"Cando unha boa parte dos urbanitas de hoxe", lendo os textos de Gustav Henningsen ou de calquera outro etnógrafo, "se atopa coa imaxe da ruralía galega que el describe, van tirar a idea de que aquela era unha sociedade atrasada e irracional, propia de individuos de mentalidade prelóxica", mais "por debaixo desa aparente falla de rigor, hai toda unha lóxica (por veces asombrosamente sutil) mediante a que os galegos non urbanos reflexionan sobre os problemas que a vida lles presenta e, ao tempo, elaboran estratexias para liberarse deles". Con palabras coma estas, o antropólogo Marcial Gondar introduce o seu texto no catálogo de Galicia máxica. Reportaxe dun mundo desaparecido, a exposición de fotografías de Gustav Henningsen que pode verse ata o vindeiro 17 de xaneiro no Museo do Pobo Galego. "Comprendín que o meu primordial obxectivo como investigador das crenzas populares tiña que ser o que a xente fai e pensa, non o que di", comentaba Henningsen a primeiros dos anos 70, despois de comprobar que as preguntas directas non eran o mellor xeito de achegarse aos seus informantes galegos. Chegara a Galicia no 1965, encamiñado por Julio Caro Baroja, coa intención de estudar as crenzas na bruxaría nunha poboación rural. Quedou 20 meses, nos que fixo traballo de campo polas catro provincias galegas e polo occidente de Asturias. En Ardemil, parroquia de Ordes, realizou a maioría das entrevistas. Se lles preguntaba abertamente aos veciños e veciñas se crían nas bruxas, negábano terminantemente. Mais despois explicaban os remedios máxicos que lles axudaban a lidar coas enfermidades dos animais e coas propias. Gañou a sú confianza facéndolles fotos que despois lles agasallaba. E, alén da bruxería, acabou analizando o xeito de vida do rural galego e as transformacións que estaba a ter. "Cincuenta anos máis tarde de seren tomadas, a revisión destas fotografías testemuña a evolución e o cambio social en positivo que experimentaron as comarcas do interior de Galicia", subliña o Museo do Pobo Galego no seu comunicado sobre a mostra. "Cincuenta anos máis tarde de seren tomadas, a revisión destas fotografías testemuña a evolución e o cambio social en positivo que experimentaron as comarcas do interior de Galicia" O museo recibiu en maio de 2015 os negativos fotográficos de Henningsen, en depósito temporal. Os seus responsables souberan do arquivo de imaxes do folclorista danés a partir dun traballo que o Instituto da Lingua Galega estaba a facer coas gravacións deste mesmo investigador, que non obtivo, nun principio, o tipo de respostas que agardaba dos seus informantes. "Moito máis interesantes eran os resultados que ía obtendo consonte falaba cos seus interlocutores dos aspectos máis ordinarios da vida cotiá naquelas parroquias afastadas, mal comunicadas e carantes aínda de servizos elementais", subliña o Museo do Pobo Galego no catálogo. "Non podemos cualificar o traballo en Ardemil, na comarca de Ordes, como un traballo de antropoloxía visual e tampouco de foto-etnografía. Pero non debemos negar a fecundidade do traballo de Gustav Henningsen como experiencia complexa e completa para elaborar un repertorio informativo no que o etnógrafo se desdobra para ocupar diversas posicións de observación e para se adaptar, segundo os casos e as circunstancias, ás esixencias documentais que presenta o fenómeno tratado e a complexidade de actitudes e comportamentos dos e das informantes", explica Xosé Carlos Sierra, do Museo do Pobo e do Museo Etnolóxico de Ribadavia, no catálogo da mostra. Non podemos cualificar o traballo en Ardemil, na comarca de Ordes, como un traballo de antropoloxía visual e tampouco de foto-etnografía A colección fotográfica de Henningsen, -engade o mesmo autor-, "percorre moitos dos escenarios que dan vida ás xentes da comunidade estudada. O traballo agrario, as diferenzas de xénero e os desequilibrios derivados duns tempos de emigración aparecen como relacións cruzadas nas fotografías que tratan este tema. A vida familiar, a composición sociodemográfica dos grupos na aldea e a infancia e a vellez asoman en numerosas imaxes", indica. "A paisaxe inmediata, coas leiras cultivadas e os casais dos grupos domésticos están presentes como lugares e como espazos no sentido dado por Kirsten Hastrup á trama de significacións que consta na escrita etnográfica, pero que emerxe igualmente nas imaxes obtidas", matiza. Da mesma maneira, a festa e a relixiosidade "están fotográficamente documentadas, como o están as condutas e manifestacións de prácticas ceremoniais ligadas ao ciclo vital e, necesariamente, aquelas outras que motivan a investigación deste etnólogo danés: o curanderismo e a medicina popular". O apartado Camiños, casas e interiores mostra carreiros de terra, a casa tradicional, hórreos e palleiros, labregos e labregas traballando… Aínda que é evidente que non se trata de fotografía artística, non lles falta ás imaxes beleza forza, nin ás veces certa espontaneidade. En Tarefas domésticas as mulleres lavan a roupa, moen o millo, amasan o pan, fían, aran… mentres toda a familia participa nos traballos da matanza ou os zoqueiros tallan a madeira. A esta sección da exposición pertence unha das mellores imaxes: unha señora camiñando co arado e o xugo ás costas. En Feiras, diversións e pasatempos pódense ver vendedores de cantares de cego, xogos, bailes, gaiteiros, sesións de contos… En Estacións e festas anuais imaxes do Entroido, da Semana Santa, o San Xoán… En O ciclo da vida, a infancia, o casamento, o velorio… En Curacións máxicas os rituais da medicina popular…


Summary: A coñecida como "emerxencia climática" capitalizou o debate en Davos dentro dun amplo abano de temas centrados en "salvar o capitalismo". Queda por ver se foi así por unha cuestión filantrópica ou porque o quecemento global comeza a pasar factura nos petos dos poderosos.

As emisións de carbono crecen e as temperaturas soben, mais o impacto do cambio climático non se sente de forma igual en todo o mundo. Segundo o informe que acaba de publicar o Departamento Económico e de Asuntos Sociais da ONU, Situación e perspectivas da economía mundial en 2020, o quecemento global está a provocar que os países pobres sexan aínda máis pobres. A publicación do documento coincide no tempo coa xuntanza en Davos do Foro Económico Mundial (WEF, polas súas siglas en inglés), que durante toda esta semana está a abordar diferentes temas encamiñados a "salvar o capitalismo do capitalismo", a facer participes dos beneficios deste sistema económico as traballadoras e traballadores e mailas comunidades. Un benintencionado obxectivo que, porén, transita polos universos do oxímoro. Dentro desta ampla temática tratada, a "emerxencia climática" ─un termo nacido nos movementos ecoloxistas e que acabou callando e sendo instrumentalizado polas elites económicas e políticas─ ocupa un lugar preeminente. Fóra do espectáculo mediático e superficial que supón o enfrontamento de visións sobre a conservación do ambiente entre unha adolescente de 17 anos e o home máis poderoso do planeta, Davos serviu para encher de certo contido ese continente de "emerxencia climática". A xornada de onte foi especialmente intensa, con seis mesas de debate: O reto da enerxía global; Acordar un New Deal verde; Risco climático e resposta: perigos físicos e impactos socioeconómicos; Que está en xogo: os nosos océanos; Turismo responsábel na idade do cambio climático, e A sociedade de usar e tirar. (Todos os coloquios poden ser consultados na web do WEF e na súa canle en YouTube). Mais foi na primeira xornada do WEF cando se puido escoitar un dos testemuños máis potentes. Hindou Oumarou Ibrahim, presidenta da Asociación de Mulleres Indíxenas e Pobos do Chad, fixo un chamamento de urxencia: "No Sahel a xente que está a morrer está a morrer por causa do cambio climático. Cando se fala de 2050, penso: 'non vai haber solución até 2050?'. Necesitámola xa". Punto de non retorno Segundo informaron recentemente varias axencias internacionais de meteoroloxía, a última década foi a máis quente desde que se teñen rexistros, e o Grupo Intergobernamental de Expertas e Expertos sobre o Cambio Climático leva tempo advertindo de que estamos a piques de chegar a un punto de non retorno ao respecto do cambio climático e das súas consecuencias catastróficas. O secretario xeral das Nacións Unidas, António Guterres, resúmeo así: "Vivirmos nunha prosperidade compartida, dentro da capacidade do noso planeta para nos poder manter, require que deixemos atrás a industria baseada no carbón e na explotación intensiva de recursos. Debemos priorizar no seu lugar o consumo e a produción sustentábeis, unha forma de vida que permita o crecemento económico ao tempo que asegura a protección planetaria". O peche desas industrias contaminantes traerá consigo a perda de postos de traballo. O informe económico da ONU para 2020 non é alleo a esta circunstancia, mais apunta que a "ecoloxización" (greening é a palabra usada no documento) da economía global podería levar á creación de emprego coa potencialización destes sectores. "Inxustiza" Porén, hai voces que non opinan igual. Un dos documentos de debate en Davos, elaborado polo avogado camerunés e defensor do desenvolvemento do sector enerxético africano NJ Ayuk, pon de manifesto a "inxustiza" que supón exixir aos países africanos que renuncien ás industrias baseadas no carbón e noutros combustíbeis fósiles: "Non podemos esperar das nacións africanas ─que todas xuntas emitiron o ano pasado sete veces menos CO2 que a China e catro veces menos que os EUA (...)─ que socaven as súas mellores oportunidades de desenvolvemento económico para se aliñaren coa visión dos países occidentais de como pór freo as emisións de carbono". Nese mesmo documento para o debate, Ayuk explica que "mentres que algunhas nacións do continente africano levan décadas producindo hidrocarburos, a maioría destes recursos foron exportados para impulsar o desenvolvemento industrial en Europa, os Estados Unidos e Asia". Ademais, lembra que "case a metade dos habitantes de toda África aínda non teñen acceso á electricidade" e que "case todas as compañías do continente se teñen que enfrontar co problema da falta de seguridade na potencia eléctrica, algo que eleva os custes, reduce a produtividade e dana a súa capacidade de competir nos mercados internacionais", xusto cando "finalmente comezan a facer uso destes recursos para desenvolveren as súas economías nacionais". A información íntegra pode ser consultada na edición en papel de Nós Diario, á venda nos quioscos, ou na súa lectura na nube.


Summary: Comezou como unha conta na rede social Twitter para denunciar a manipulación partidista nos medios públicos galegos. Un ano despois, Defende a Galega organiza ducias de traballadoras e traballadores nos Venres Negros -as empregadas visten de negro- a prol do cumprimento da lei do ente e contra as presións políticas sobre a información. A plataforma responde vía correo electrónico ás preguntas de Sermos Galiza.

Que sucede, segundo Defende a Galega, na CRTVG? Pois sucede o que repetimos xa tantas veces: seguimos sen un Consello de Informativos que faga escoitar a nosa voz cando non estamos dacordo cunha información que se ofrece ou mesmo cando se nos obriga a redactala como non queremos; que temos un director xeral que non está ratificado como marca a lei aprobada hai oito anos; que está en marcha un proceso de desmantelamento dos medios públicos, como demostra o feito de que se eliminasen as desconexións para a información local na radio e se reducise a presenza destas noticias na tele. Ou que, por exemplo, na radio estea previsto gravar con semanas de antelación o magazine das mañás da fin de semana de todo o mes de agosto, que se emitirá en diferido... Sucede que seguimos sen ter unha programación de servizo público e que a dirección presume de dixitalización sen coidar o máis mínimo os contidos. Sucede que os debates electorais tanto das xerais, como das municipais e das europeas ofrecéronse en horario de mañá. Sucede que cando acendes a tele é máis doado atopar unha reportaxe sobre unha verza xigante que unha noticia contextualizada sobre as mobilizacións na sanidade pública… Sucede que non nos merecemos estes medios públicos. Na súa última comparecencia no Parlamento este mércores, o director xeral da CRTVG, Alfonso Sánchez Izquierdo, atacou con inusual dureza as traballadoras e traballadores de Defende a Galega. Notan un cambio na súa actitude? Cremos que hai dous puntos de inflexión que inflúen na actitude actual. O máis importante é a concesión do Premio Couso. Até ese momento, as nosas denuncias podíanse ver apenas nas redes sociais e nos xornais dixitais, pero a partir do premio a difusión aumenta e aumenta tamén a preocupación da dirección, claro. E nin sequera se percatan de que o veto da información sobre o premio é a proba de que as nosas denuncias están xustificadas. O outro feito que influíu foi a reacción de moita xente cando a dirección advirte aos traballadores de que non poden levar a camiseta de Defende A Galega cando estean en horario laboral. Iso indignou moita xente e a consecuencia foi que recibimos centos de mensaxes preguntando onde podían mercar a camiseta, que cada vez se ve máis pola rúa, e moita xente que participa en entrevistas dentro e fóra do plató decidiu vestila e saír en pantalla con ela, o que supón un gran altofalante para as nosas reivindicacións. Desde aquí, por certo, un grazas maiúsculo a todos os que exhibiron a prenda en entregas de premios e outros actos públicos. Moitos opinamos que a dirección pensaba que Defende A Galega morrería de inanición. Limitábanse a ignorarnos ata que nos cansáramos e podían facelo, pero agora o clamor social cada vez é maior e iso preocúpalles ata tal punto que o director xeral perde os papeis no Parlamento. O clamor social cada vez é maior e iso preocúpalles ata tal punto que o director xeral perde os papeis no Parlamento Sánchez Izquierdo afirmou en sede parlamentaria que Ana Pérez fora represaliada porque "chegaba tarde ao traballo". No caso de Carlos Jiménez tamén aduciron razóns técnicas e laborais. Ou no de Tati Moyano. Aceptan esta versión dos feitos? Por suposto que non. Xa moitas veces explicamos o noso punto de vista sobre os expedientes abertos a Carlos e a Tati. No caso de Ana, dadas as recentes declaracións de Sánchez Izquierdo no Parlamento, vai contestar ela mesma: "Non sei se o director xeral insinúa que eu chegaba tarde ou non chegaba a tempo para facer o meu traballo, que en todo caso, comezaba ás 8:30 e non ás 8 da mañá. O meu horario era e segue sendo de 7:30 a 15:00. E para ser fieis á verdade hai que remontarse máis atrás no tempo. Setembro de 2017: a empresa decide mudar caras á fronte dos informativos: Marta Darriba asume o Telexornal Mediodía en sustitución de Marga Pazos, ésta pasa ao Galicia Noticias (onde estaba eu) e a min ofrécenme ir ao Bos Días. Formúlolle á empresa a miña dificultade para asumir ese horario (por cuestións familiares e de conciliación) e mesmo a posibilidade de deixar a pantalla e irme de redactora. A empresa "non quería perderme en pantalla" e acordamos que eu mantería o meu horario e incorporaríame ao directo ás 9 da mañá. En maio de 2018 súmome á iniciativa dos Venres Negros por razóns profesionais e nunca partidistas nin de ningún outro tipo, nin presionada, nin coaccionada. Chega a temporada 2018-2019 e en setembro a dirección insiste na idea de que me incorpore antes. Sigo co mesmo problema e volvo poñer na mesa a opción de deixar a pantalla. Acordamos (asumindo unha responsabilidade e un nivel de estrés engadido) que faría o esforzo de entrar en directo media hora antes ás 8:30. Iso tradúcese en que teño que ser hiperpuntual na entrada, pasar por estilismo, maquillaxe e perruquería a fume de carozo e ter polo menos 15 minutos para poder botarlle un ollo á escaleta e non entrar a cegas nun programa en directo de tres horas" Así o fixen de setembro a xaneiro, sen fallar un só día nin un só minuto, cumprindo co meu traballo dilixentemente e sen ningunha queixa por parte de ninguén. No momento en que asumín ese axuste dixéronme que seguiriamos asi até decembro porque viña enriba a dixitalización e non había marxe para cambios. Pero que volveríamos falar no mes de decembro e, ou ben seguía así, ou ben me daban outra alternativa... En todo caso que non deixaría de facer pantalla. A miña sorpresa foi que, sen ter noticia da empresa, a comezos de xaneiro a persoa que me ía substituír chámame para poñerme en sobreaviso de que a ela lle ofreceran o meu posto e en 15 días produciríase a remuda. Cando a nova xa se difundiu polos corredores recibín unha chamada da empresa para desculparse porque me enterara dese xeito da miña substitución. Non houbo proposta ningunha de seguir facendo pantalla (cando á persoa que me substitúe aseguráronlle que xa falaran conmigo e tiñan alternativa para min). Ante este panorama solicito, mesmo por escrito, incorporarme ao Galicia Noticias como redactora, onde sigo traballando a día de hoxe e intentando facelo o mellor que sei e podo. Non acepto máis escurantismos, verdades a medias nin insinuacións case ofensivas cando sempre cumprín coa miña obriga profesional da mellor maneira que puiden e souben. Non acepto que se cuestione a miña profesionalidade porque precisamente a demostrei con creces asumindo calquera reto que me propuxeran. E tampouco me serve como argumento para explicar a miña retirada do programa o de precisar máis implicación do presentador no informativo. Hai outro caso dun presentador que se incorpora a falta de media hora do comezo do Telexornal". Sánchez Izquierdo está disparando contra todo o que se move porque se ve desbordado polas críticas que está a recibir desde moitos ámbitos O director xeral tamén arremeteu contra o Colexio de Xornalistas e contra os medios de comunicación que difundan as denuncias de Defende a Galega. Na nosa opinión está disparando contra todo o que se move porque se ve desbordado polas críticas que está a recibir desde moitos ámbitos. Está nesa política maniquea de "conmigo ou contra min". E asegurou que "entre a marca da CRTVG e o dereito á información", a dirección elixiu a marca para non informar do premio Couso. Como lle dixo un deputado [Julio Torrado, do PSdeG], agradecemos que por fin diga a verdade, aínda que tardase un ano en facelo… Un medio público non pode poñer a súa reputación por riba do dereito á información, obviamente. Pero é que, ademais, parte dunha premisa falsa: non estaba en xogo "a marca" da CRTVG, senón a marca da súa dirección. E cremos que a reputación dun medio mellora cando informa das críticas que recibe, internas e externas. Temos recente o exemplo dos telediarios de TVE que informaron sobre as críticas dos Consellos de Informativos sobre unha decisión da cúpula directiva. Por que decidiron dar o paso de se organizaren en Defende a Galega? Déronse varias circunstancias que favoreceron o seu nacemento. Por un lado, os traballadores da radio empezaron a mobilizarse polo servizo público cando se anunciou a supresión dos informativos locais e do Diario Cultural no seu formato orixinal. Por outra banda, RTVE empezara os seus Venres Negros para reclamar un concurso público que lles permitise ter unha dirección independente que se rexise por criterios xornalísticos e non partidistas; como son demandas semellantes, algúns traballadores trasladaron a iniciativa á CRTVG e desde aí foi medrando ata hoxe. Eses dous factores mestúranse cun tremendo grao de fastío do persoal. Ademais, desde o principio tivemos claro que Defende tiña que ser un movemento de mínimos: somos moita xente e cada quen ten unha idea do que é mellor para a CRTVG, pero coincidimos no máis básico, as reivindicacións que puxemos até agora na mesa. Pasou un ano desde que comezaron as protesas dos Venres Negros. Como é o ambiente entre as traballadoras e os traballadores? Hai un tremendo descontento entre o cadro de persoal e o ambiente de traballo é o peor que se recorda na historia da CRTVG. É desolador que xente á que lle gusta o seu traballo estea desmotivada e cansa de ter que discutir cousas moi básicas a cada minuto… O que nos dá azos é que cada vez nos sentimos máis arroupados fóra. Pode que a xente non sexa consciente de canto significa para nós velos coas camisetas postas ou recibir unha foto de apoio os venres. Ao respecto da cuestión anterior, Sánchez Izquierdo afirmou que non podía "aceptar o linchamento dos que se manifestan aos que non o fan". É certo ese presunto "linchamento"? É totalmente falso. A convivencia entre os traballadores que se manifestan de negro e os que non o fan é boa. Pedide que vos deixen entrar un venres nas redaccións da radio e da tele e comprobádeo vós mesmos. O que pode percibir o director xeral son críticas (que non insultos) cara aos que teñen cargos e desenvolven funcións de responsabilidade, pero iso vailles no cargo. A convivencia entre os traballadores que se manifestan de negro e os que non o fan é boa As súas accións están a conseguir traspasar os muros da compañía e chegar á sociedade? Máis lentamente do que nos gustaría, pero si percibimos cada vez máis apoio social. E é imprescindíbel. Dixémolo na recollida do Premio Couso: nós sós non podemos facer a presión suficiente para cambiar as cousas, ten que ser a cidadanía. Os políticos téñeno que ver como un problema con custo electoral para que se decidan a darlle solución. Temen máis represalias da dirección? Pois tendo en conta o tono que se escoitou no Parlamento esta semana, temémonos o peor.


Summary: Muitas são as vezes que me paro a pensar no devalar da nossa língua o Galego ou Português da Galiza. E imagino-a como uma pedrinha de zucre. Pelo doce, mas também pelo solúvel. Vejo-a adentro dum copinho d'água a resistir duramente á sua dissolução no líquido em que está, irremediavelmente, mergulhada. Um líquido ativo e corrosivo, representado pelo idioma espanhol na Galiza.

Ainda em meio desta preocupação geralizada pela economia que nos levou ao desamparo político, ético e de futuro previsível, os galegos/as andamos a voltas com a nossa língua. Somos um povo de poetas desde Ortegal até o Mondego. E, será pela nossa ascendência visigótica ou castreja? Vaia você a saber! Muitas são as vezes que me paro a pensar no devalar da nossa língua o Galego ou Português da Galiza. E imagino-a como uma pedrinha de zucre Mas é certo que existe um profundo abismo entre aquela parte da povoação que só quer dinheiro e mais dinheiro, como um deus a adorar e outra muita gente que se preocupa com coisas tão pouco rendáveis (na aparência) como a cultura e cousas de nom matar que diria a minha amiga e admirada Marica Campo. Muitas são as vezes que me paro a pensar no devalar da nossa língua o Galego ou Português da Galiza. E imagino-a como uma pedrinha de zucre. Ainda com o aquilo de Castelão: Que comerá o Rei/- Comera, comera...Zucre!. Pelo doce, mas também pelo solúvel. Vejo-a adentro dum copinho d'água a resistir duramente á sua dissolução no líquido em que está, irremediavelmente, mergulhada. Um líquido ativo e corrosivo, representado pelo idioma espanhol na Galiza. Observo como as palavras mais galegas vão perdendo uso face as que se parecem mais ás espanholas E assim observo como as palavras mais galegas vão perdendo uso face as que se parecem mais ás espanholas. Pensemos entre escada e escaleira (espanholismo) reserva-se a primeira para aquela feita toda de madeira, rústica, que se usa nas aldeias para subir aos altos. A segunda é aquela que está mais trabalhada ou mais moderna. Entre cheirar, palavra de grande sonoridade, e ulir, escolhe-se esta para o bom cheiro e a galega para o mau –cheira que fede-. Quando a sonoridade galaica da primeira é mui superior a da segunda. Entre corte e estábulo diferencia-se deixando para corte o velho espaço embaixo das casas quando os animais conviviam com as gentes (épocas antigas...). A palavra lareira que os portugueses adaptaram aos tempos modernos e utilizam para qualquer fogo que se faça no interior da casa, ficou reduzida para sinalar a velha pedra em que se fazia o lume antigamente nas casas. Já não tem qualquer significado para o mundo moderno é uma relíquia do passado. Nos utilizamos a forma castelhana de chimenea ou a agalegada de chaminé e eliminamos do nosso vocabulário a lareira e o lar. Este último substituído já totalmente por fogar tradução literal do castelhano hogar. Acostar-se por deitar, recordar por lembrar, em fim, que sempre vai ser privilegiada a forma mais semelhante á espanhola que a diferente ainda sendo esta mais sonora. Todavia, preferimos a castelhanização em quase todos os casos: Vou a fazer por vou fazer utilizando a preposição a entre o verbo ir + infinitivo da maneira mais natural. Os inconvintes vão sendo mais e mais utilizados e os verbos conjugam-se à espanhola Os inconvintes vão sendo mais e mais utilizados e os verbos conjugam-se à espanhola. Como o fato de confundir o pretérito-mais-que-perfeito de indicativo com o pretérito imperfeito de subjuntivo (viera com viesse, fora com fosse, estivera com estivesse, etc) porque estas formas em castelhano são equivalentes, mas não em galego, que significam diferentes tempos verbais. Não é raro escutar a mel ou a leite porque em castelhano são femininos mais não em galego. A minha língua é uma pedrinha de zucre doce e amável. Rica e criativa. Antiga e importante quer em sua literatura quer na sua projeção no mundo, ou simplesmente porque é a nossa. Mas ainda nem está bem tratada nem menos cultivada. Vejo a tantas novas mestras, e também mestres, que deveriam falar em galego aos seus estudantes e não o fazem Vejo a tantas novas mestras, e também mestres, que deveriam falar em galego aos seus estudantes e não o fazem. Vejo a tanta juventude que sabe galego porque o estudou durante vários anos, e não o utiliza. Vejo a tantos maiores que , sendo eles galego falantes falam-lhes ás crianças em castelhano- com maior ou pior fortuna- Vejo pouco carinho para a nossa língua. Nem naqueles que dizem defende-la. Feijó e Rajoi pronunciam-se a castelhana e não á galega, por quase toda a gente. Sem qualquer problema. Suelo, abuelo/a, jueves são expressões normalmente utilizadas ainda pelos defensores/as do galego. Só peço que me deixem gostar o doce sabor da minha língua galega, falando o melhor possível e ajudando-me nas minhas incorreções para mimar o seu cantareiro recendo Gostaria de saborear a minha língua como gosto das pedrinhas de zucre. Escutando a grande variedade de sons que a caracterizam, e a música que a acompanha. Gostaria de evitar que se fosse diluindo paseninhamente na sua competidora a castelhana. Os espanhóis têm nos seu histórico imaginário o aquele de que "A língua é companheira do Império". Eu não quero mais império que o do amor. Póla natureza, póla cultura, póla justiça, póla paz, por outros seres humanos que falam e cantam como eu em diferentes sons. Só peço que me deixem gostar o doce sabor da minha língua galega, falando o melhor possível e ajudando-me nas minhas incorreções para mimar o seu cantareiro recendo.


Summary: Comeza forte a finde, cun festival de rock en Carballo. E de balde!!

Sexta feira Carballo. 21 horas. Rego da Balsa. Festival Rockin' Carballo. Tocarán Sex Museum, Los Bengala, Nave Nodriza, Tachenko, Aula 11-Antondj Oia. Torreiro de Santa María de Oia. Festival Costa dos Castros. Visitas arqueolóxicas e históricas, xogos populares e moito folk con Xerome, Quempallou, Böj, Laroá e Zurrumalla. Sábado. Compostela. 22 horas. Xornadas nacionais de Isca. Concerto na Praza 8 de Marzo, con Nao, Poetarras e Trapallada. Mazaricos. 21 horas. Auditorio da Casa da Cultura. O actor e humorista Federico Pérez xoga na casa ao apresentar o seu espectáculo Ración de Breogán dentro da programación Cultura no Camiño. Cambre. 20 horas. Parque da Igrexa. A compañía Mamá Cabra trae para os máis pequenos de casa o seu espectáculo 15 primaveras, no que fai un percorrido pola historia do grupo e das súas mellores cancións.


Summary: A XI lexislatura botou a andar coa votación da Mesa do Parlamento, que integran os populares Miguel Santalices, Diego Calvo e Corina Porro, a nacionalista Montse Prado e a socialista Marina Ortega. A Cámara Galega terá que debater nos futuros meses as medidas para paliar as consecuencias do coronavirus. O persoal de Alcoa concentrouse ante o Pazo do Hórreo para lembrarllo aos seus deputados e deputadas.

Con berros do persoal de Alcoa no exterior e as pantallas de seguridade entre os escanos no interior, a Cámara galega deu onte comezo á XI lexislatura. Foi unha xornada atípica, sen asistentes na tribuna do público e cos deputados e deputadas dos tres partidos políticos portando máscaras. A pegada da Covid-19 estivo presente no hemiciclo, que rematou este inicio cun minuto de silencio en homenaxe ás persoas afectadas pola enfermidade. Antes das 11 horas, momento fixado para o inicio da sesión, traballadores e traballadoras de Alcoa trasladaron desde A Mariña até Compostela as reivindicacións dunha comarca ao vilo das negociacións das Administracións públicas coa multinacional. "Comprometéronse todos en campaña e agora queremos solucións", advertiu o presidente do comité de empresa, José Antonio Zan. "O primeiro que teñen que facer aquí dentro é arranxar o problema que hai na Mariña", advertiu o comité. A lexislatura deu os primeiros pasos nun hemiciclo composto de novo por tres forzas parlamentarias, o que non acontecía desde 2009. O PPdeG ocupa 42 escanos, o BNG 19 e o PSdeG 14. Desta maneira, as e os deputados nacionalistas volven ocupar o espazo da esquerda no hemiciclo, como lles corresponde como líderes da oposición. Un liderado que xa ocuparan en 1997 e 2001 con Xosé Manuel Beiras como portavoz da formación. Na propia sesión producíronse outras singularidades, coma o feito de que a Mesa de idade á que corresponde organizar a votación para formar a Mesa do Parlamento estivese integrada por tres deputados da mesma formación política, o BNG: Xosé Luís Rivas Cruz, como o de maior idade, e Paulo Ríos e mais Daniel Castro como os máis novos. Este último portou a chaqueta e mais a camiseta de Alcoa, en solidariedade co seu persoal. Tamén da ausencia dun escano e un voto, o da nacionalista María Gonzalez Albert, que se atopaba no hospital a piques de dar a luz. Santalices recunca Na votación para designar os asentos da Mesa, o deputado ourensán do PPdeG, Miguel Santalices, foi reelixido presidente do Parlamento cos 42 votos de apoio do seu partido e os 32 en branco da oposición. Unha posición que ocupa desde xaneiro de 2016, cando a piques de finalizar a IX lexislatura substituíu Pilar Rojo, elixida deputada no Congreso nas eleccións estatais de 2015. Tras el recuncou o tamén popular Diego Calvo na vicepresidencia, un cargo no que se estreara no pasado exercicio. Calvo elixido deputado en 2003 e en 2009 foi nomeado delegado da Xunta na Coruña, un cargo que tamén desempeñou a súa compañeira e secretaria na Mesa, Corina Porro, á que Núñez Feixoo "rescatou" do Consello Económico Social para situala en Vigo. Porro fora anteriormente rexedora da cidade olívica, alén doutras posicións institucionais entre as que se conta a de senadora. Ambos recibiron o apoio dos 42 votos das e dos populares. A Mesa completouse coa deputada do BNG Montse Prado na vicepresidencia segunda, co apoio de socialistas e nacionalistas, que tamén situaron á deputada do PSdeG Mariña Otero na vicesecretaría. Tras as votacións, volveu ao hemiciclo unha imaxe máis tradicional, aderezada neste caso polas máscaras, a dos xuramentos, ou promesas do cargo. A bancada nacionalista volveu portar caraveis ao hemiciclo, ademais do Sempre en Galiza de Castelao, e a socialista acudiu con rosas, símbolo do seu partido. Nas súas primeiras palabras no hemiciclo, Santalices insistiu en que a lexislatura que arranca debe ser "a das persoas" que o están a pasar mal: "Só pido unha cousa, estar á altura da confianza depositada en min e pido por vostedes, porque estean á altura da confianza que os electores depositaron". A lexislatura da pandemia Case sete meses transcorreron desde que o hoxe presidente en funcións da Xunta e do Goberno galego, Alberto Núñez Feixoo, disolveu o Parlamento da Galiza e convocou os comicios no mes de abril. A pandemia trastornou todos os calendarios, non só o electoral, e provocou escenarios inéditos. No político, implicou a suspensión e aprazamento das eleccións e o maior período de actividade da Deputación Permanente.


Summary: A Garda Civil sinala que circulaba "entre provincias" sen causa xustificada baixo o estado de alarma.

A Garda Civil interceptou nun dos accesos a Galiza un cidadán zamorano, que se viu obrigado a regresar á provincia de orixe no marco das medidas que imperan baixo o estado de alarma pola crise sanitaria do coronavirus. Segundo informou o Instituto Armado, os feitos tiveron lugar a principios da pasada fin de semana, cando o condutor, que circulaba sen causa xustificada entre as provincias, declarou que estaba en días de descanso e ía visitar a súa familia O condutor, de 55 anos de idade, foi interceptado nun "punto de control COVID" con "numerosos vehículos verificados". Os axentes tamén decidiron, "baseándose en signos sensíbeis afíns ao consumo de sustancias psicotrópicas", someter o condutor a unha proba inicial de drogas, na que deu positivo á THC, á espera de confirmar un laboratorio independente.


Summary: Un estudo das conversas sobre cinema amosa que a rede social está marcadamente nesgada por razón de xénero. Como a maioría dos filmes, o teatro ou a banda deseñada, non pasa o test de Bechdel.

Se nunha película non hai polo menos dous personaxes femininos que teñen como mínimo un diálogo entre elas e que non trata sobre un home, ese filme non supera o chamado test de Bechdel. Nacido dunha tira cómica hai 30 anos, desde entón converteuse nunha ferramenta para medir o rumbo masculino no cinema, o teatro ou os cómics. Agora un grupo de investigadores comprobou que Twitter tampouco pasa a proba. A primeira formulación do test apareceu nun cómic da historietista estadounidense Alison Bechdel en 1985. Dúas lesbianas falaban de que película ir ver e unha delas explícalle á outra que só ve as que cumpren aquel tres normas. A pesar da súa sinxeleza, o test de Bechdel serviu para demostrar o rumbo de xénero que ten a gran maioría do cinema de Hollywood. A Academia do Cinema sueca, por exemplo, úsao para cualificar as películas da mesma forma que noutros países fan para a violencia ou o sexo. Con todo, a gran limitación desta proba é que a revisión esta suxeita á subxectividade de quen a fai. Investigadores do Instituto Federal de Tecnoloxía de Zúric (ETH) e do Instituto de Investigación Informática de Qatar encabezados polo experto español en redes David García crearon agora un algoritmo capaz de operar o test. Primeiro probárono co cinema. Recompilaron 704 tráiler de 493 películas aloxadas en YouTube. Tirando da Base de datos de películas en Internet (IMDb) diferenciaron os seus 4.970 actores e 2.486 actrices. Despois obtiveron o guión de cada película da IMSDb, outra base de datos pero esta vez dedicada só aos guións dos filmes. Tras procesar os guións, os investigadores puideron crear unha rede para cada película formada polas conexións (diálogos) entre os diferentes actores (nodos) e comprobaron que o sistema funcionaba. As súas clasificacións sobre a presenza e independencia dos personaxes femininos predicían as aloxadas na Bechdel Test Movie List, unha especie de wikipedia que cataloga o cinema segundo o seu rumbo de xénero. Algúns resultados son obvios, como é o caso d'O Hobbit ou A Guerra das Galaxias, onde apenas hai personaxes femininos. Pero tamén alí onde abondan, como nas películas de Woody Allen, teñen problemas para pasar o test de Bechdel Algúns resultados son obvios, como é o caso d'O Hobbit ou A Guerra das Galaxias, onde apenas hai personaxes femininos. Pero tamén alí onde abondan, como nas películas de Woody Allen, teñen problemas para pasar o test de Bechdel. Unha das últimas, Midnight in Paris, con catro mulleres entre os papeis protagonistas, pásao polos pelos. "Pero só por un diálogo de cinco segundos entre dúas mulleres sobre unha cadeira", aclara García, da cátedra de Deseño de Sistemas do ETH e principal autor do estudo. "É o primeiro algoritmo que usa a linguaxe natural para automatizar o proceso do test de Bechdel", engade. Con cada filme puntuado en función das regras do test que cumprían, os científicos comprobaron que o rumbo de xénero se reproducía en YouTube. Os tráiler das películas con peor puntuación no test de Bechdel eran os máis vistos e obtiñan mellor valoración (gústame) que os filmes que non presentaban esa preponderancia masculina. Rumbo de xénero en Twitter Pero o cinema é ficción e, en especial o comercial de Hollywood, é para moitos teóricos unha mostra dunha determinada hexemonía cultural que perpetúa a desigualdade. Por iso os investigadores decidiron probar o seu algoritmo nas redes sociais onde se supón que, debido á súa organización descentralizada, non hai obstáculo para a interacción sen rumbo de xénero. E decidiron comprobalo en Twitter, como unha aproximación á realidade. A topografía da rede de conexións entre unha mostra de usuarios revela o rumbo en favor dos homes (puntos vermellos) e os diálogos con referencias masculinas (cadrados vermellos) Tras recompilar 300 millóns de tuits sobre cinema de 175.000 de usuarios estadounidenses da rede social e datos do seu perfil, os autores do estudo puideron crear diferentes redes de diálogos para cada película. Usando tecnoloxías de linguaxe natural, o seu algoritmo podía identificar cun alto grao de acerto o sexo do autor do tuit e o dos actores mencionados na mensaxe e o contido do mesmo. "Unha primeira observación revela que Twitter ten un forte rumbo cara á independencia masculina, estando máis preto das películas que non pasan a proba", di o estudo aloxado en Arxiv e que será presentado na próxima conferencia sobre redes sociais ICWSM'14. Aínda que parte dese rumbo poida deberse a que o 64% dos usuarios de Twitter da mostra eran homes, os investigadores controlaron esa diferenza, pero a desviación de xénero mantíñase. Mentres as películas mencionadas ou compartidas polos homes tenden a non pasar o test de Bechdel, as que si o superan son máis compartidas polas mulleres e estas manteñen máis diálogo entre elas Viron tamén que o algoritmo deitaba resultados diferentes segundo o sexo do os autores dos tuits. Mentres as películas mencionadas ou compartidas polos homes tenden a non pasar o test de Bechdel, as que si o superan son máis compartidas polas mulleres e estas manteñen máis diálogo entre elas. "Pode ser algo subconsciente ou que as mulleres son conscientes da existencia do propio test de Bechdel", mantén o investigador español. García prefire non falar de machismo, porque é un concepto ideolóxico. "Nós medimos comportamentos, non ideoloxías", di. Pero si mantén que Twitter dá máis importancia ao xénero masculino. Recoñece que algúns aspectos do deseño da rede social, como o feito de que sexan discusións públicas ou con mensaxes moi curtas, poden introducir rumbos pero tamén afirma que "Twitter non nos libra dos patróns de xénero".


Summary: A oposición preguntará tamén polas consecuencias do "desmantelamento" da sanidade pública e pola xestión da maior vaga de incendios dos últimos anos.

A comparecencia do conselleiro de Educación, Román Rodríguez, sobre o inicio do curso escolar e a aprobación do plan estratéxico da Galiza 2022-2030 centrarán o primeiro pleno do Parlamento galego no novo período de sesións. Nesta sesión plenaria, que decorrerá os días 13 e 14 de setembro, o BNG cuestionará ao presidente da Xunta, Alfonso Rueda, sobre medidas para paliar a inflación "desbocada", mentres que o PSdeG preguntará a respecto do comezo do curso escolar. O Bloque reclamou unha comparecencia monográfica de Alfonso Rueda sobre a inflación e a crise económica, mais a maioría popular rexeitou esta petición. A viceportavoz do grupo nacionalista, Olalla Rodil, acusou o titular do Executivo de que "prefire agocharse antes que dar a cara" fronte a unha situación "crítica". O BNG acusa a Xunta de permitir o "empobrecemento masivo" da sociedade galega ante a suba "histórica" da inflación Por outra parte, a xunta de portavoces, decorrida nesta terza feira, acordou suprimir os biombos que foran colocados no Hemiciclo como medida antiCovid. Con todo, prorrógase durante un mes o voto delegado para as e os deputados contaxiados. Plan estratéxico da Galiza De tal forma, o pleno comezará na terza feira co debate do Plan estratéxico de cara a 2030. Primeiro tomará a palabra o conselleiro de Facenda, Miguel Corgos, tras o que intervirán os grupos parlamentarios. Así, abrirase un prazo para a presentación de transaccións até as 18.30 horas desa xornada co obxectivo de chegar a acordos. O debate deste plan decorrerá partido en dous días, xa que proseguirá na cuarta feira, día no que se procederá á súa votación para a aprobación. O portavoz parlamentario do PPdeG, Pedro Puy, valorou este "ambicioso" plan para o "longo prazo", que ten o obxectivo de que o país alcance ao remate da década a media do PIB per cápita do Estado español e 90% da Unión Europea. Mostra a "vontade de atopar puntos en común" coa oposición, dixo. O PP realizou tres emendas —para realizar correccións—, mentres o BNG presentou 36 propostas e o PSdeG, 182. A respecto diso, o portavoz parlamentario do PSdeG, Luís Álvarez, destacou que o seu grupo presentou un elevado número de propostas polas "deficiencias que deben ser emendadas". Orde do día O segundo punto da orde do día será a comparecencia do conselleiro de Educación. Puy confía en que os incidentes no inicio do novo curso escolar "sexan mínimos". Sobre esta cuestión, Luís Álvarez considera que a de Román Rodríguez será unha "comparecencia singular", pois "resultará curioso ver como fala de inicio de curso normal tras anunciar un inicio de curso caótico". Igualmente, sinala que os socialistas preguntarán a Alfonso Rueda se apoia ou corrixe "dunha forma implícita" esas palabras do conselleiro. O curso iniciará con mobilizacións nos centros de ensino ante a redución de docentes A bancada popular impulsará dúas proposicións non de lei que pasan polo apoio ao manifesto de conselleiros de Sanidade que urxe medidas en atención primaria e a necesidade da industria electrointensiva de ter un prezo competitivo da luz. Paralelamente, o PP preguntará sobre os obxectivos do Plan Emprega Muller e do programa de cribado neonatal. O Bloque realizará dúas interpelacións a respecto das consecuencias de "desmantelar" a sanidade pública e á maior vaga de incendios nos últimos catro anos, que arrasou máis de 43.000 hectáreas nos meses de xullo e agosto. "Neste país é necesaria unha profunda reflexión sobre ordenación do territorio e política forestal", asegurou Rodil. Desde o BNG tamén presentarán iniciativas que pasan por restaurar de forma "inmediata" a Tarxeta Básica e darlle carácter permanente, incrementar as pensións non contributivas e a Risga, así como mobilizar 1.100 millóns da Xunta para rescatar as persoas máis vulnerábeis ante a inflación. Aliás, presentará unha proposta de pacto galego pola auga e pedirá a reprobación e cambio do director xeral da CRTVG, Alfonso Sánchez Izquierdo. O BNG urxe a restitución da tarxeta básica e acusa a Xunta de "abandonar as persoas vulnerábeis" No tocante ás iniciativas presentadas polo PSdeG, unha versará sobre a prohibición do arrastre en áreas protexidas, mentres que outra demandará á Xunta que "cambie radicalmente" a política de prevención e extinción de incendios. Os socialistas tamén realizarán dúas interpelacións: unha delas ao conselleiro de Sanidade, Julio García Comesaña, co fin de que se realice unha contratación extraordinaria de profesionais; a outra, que foi aprazada no seu día, aborda a autonomía financeira de entidades locais. O PSdeG tamén preguntará polos "auténticos escándalos en manipulación informativa" na CRTVG, así como pola deslocalización da atención telefónica de Naturgy e a perda de subvencións para renovábeis. Luís Álvarez dixo que arrinca o novo período de sesións cun "ánimo positivo", consciente de que o PP de Rueda "está en situación de parálise normativa", á vez que avisa de que "quen determina as políticas" no Partido Popular "é a señora Ayuso". Nova polémica coa TVG: Emite a pregunta dunha canle de 'Youtube' de extrema dereita durante unha exhumación de vítimas do franquismo


Summary: Máis de cen páxinas son as que a revista Journal of Galician Contemporany Studies lle dedica no seu último número á obra do escritor Xabier Queipo.

Co título xenérico de "Espazos naturais, mobilidades textuais: novas perspectivas críticas sobre a obra de Xabier Queipo" a revista Journal of Galician Contemporany Studies reúne varios traballos arredor da obra do escritor nun monográfico con estudos de Martín Veiga, Enrique Santos Unamuno, Margarita García Candeira e David Miranda-Barreiro ademais dunha entrevista co autor e unha antoloxía de textos inéditos. O escritor Martín Veiga é o autor da longa conversa con Queipo ademais do texto introdutorio que fai a primeira achega a súa obra titulado "Benvida ao planeta Queipo: mobilidade, outredade e viaxe interior en "Nos dominios de Leviatán". Viaxes e natureza A "xenealoxía dun imaxinario boreal" é o tema ao que se achega Enrique Santos Unamuno" mentres Margarita García Candeira afonda na súa poesía desde a ecolingüística co título "A natureza, refuxio e abismo". Pola súa parte, David Miranda-Barreiro, aproximarase a outros dos grandes temas da narrativa de Xabier Queipo, o da viaxe. En "Extramunde: a narrativa da viaxe e o paradoxo da alteridade" volverá sobre a escrita dun autor que construíu moitas das súas historias en terras lonxanas. "A través dunha obra literaria ricaz e multifacética,Xavier Queipo confirmouse nos últimos anos como un dos escritores galegos máis orixinais e que presentan unha proposta estética máis arriscada e novidosa.Dos primeiros relatos de Ártico e outros mares (1990) a Extramunde (2011), a súa derradeira novela ata o momento, a obra de Queipo, polo seu asumido carácter fronteirizo, ben podería esborrallar calquera teoría dos xéneros literarios" sinala Martín Veiga na introdución ao seu traballo no que defende a "total liberdade creadora", dun escritor que visitou poesía e prosa de ficción, para adultos e público infantil e xuvenil, ademais doutros xéneros como ensaio, artigos xornalísticos ou crónicas radiofónicas xunto coa tradución literaria. " A pluralidade do cultivo de xéneros literarios e a vocación experimental da obra de Queipo van acompañadas pola exploración de varios motivos e liñas temáticas que tamén percorren a súa produción con teimosía desde o comezo ata hoxe. Entre eles salientan principalmente a viaxe e o tránsito, a aventura e as ambientacións exóticas en mundos distantes (desde o Ártico ata o Trópico), a representación predominante dos espazos naturais, o emprego dos discursos e dos paradigmas da ciencia, e a defensa da tolerancia e a pluralidade" analisa Martín Veiga da obra de Xavier Queipo nunha revista que abre novas vías de análise do seu traballo literario e da súa posición como escritor.


Summary: A candidata do BNG en Ourense asegura que Jesús Vázquez xa negocia un eventual goberno coa candidatura localista de Gonzalo Jácome, que cualifica a acusación de "calumnia".

O BNG apela á súa traxectoria "na defensa de Santiago" fronte a un Feijóo "delirante" O ruxerruxe levaba a circular varios días pola cidade e nas últimas horas foi expresado ante a prensa. "Jesús Vázquez e o Partido Popular xa pactan un posíbel goberno con Democracia Ourensana para despois do 24-M". Quen o afirma é Susana García, candidata do BNG á alcaldía de Ourense, que ademais advirte de que o xermolo dun eventual bipartito para elevar a Jesús Vázquez á alcaldía co apoio da formación local de Gonzalo Jácome responde a intereses espúreos e, nomeadamente a intereses urbanísticos. "Todo o mundo sabe en Ourense que o PP quere chegar ao Goberno a toda costa para paralizar o PXOM" e, acto seguido, "volver á especulación e ao control de recursos públicos", asegura García. E para facelo, advirte, o ex conselleiro de Educación está disposto a recorrer a "pactos con formacións políticas con nula base democrática" como DO, cuxo candidato "se nomea a si mesmo, ignorando calquera proceso participativo, e di ter un programa oculto". Dadas as circunstancias, sinala a nacionalista, "semella que ese programa oculto ao que se refire Democracia Ourensana é pór no goberno aos amigos dos construtores e aos que recortan servizos e secan as Burgas". Neste contexto, García mantén que a "única alternativa que pode frear un goberno do PP é o BNG", que xa "o fixo nestes dous últimos mandatos" e para o que reclama "máis forza e representación" como "garantía de que non volva gobernar o PP". García: "Semella que o seu programa oculto é pór no goberno aos amigos dos construtores e aos que recortan servizos e secan as Burgas" A acusación da candidata nacionalista foi negada por Vázquez nunha entrevista en Onda Cero e tamén por Jácome, que a cualifica de "calumnia" e "irresponsabilidade democrática". "Isto amosa unha cortedad de miras tremenda de alguén que se postula como alcaldesa", asegura o líder de DO, que nesta campaña pide o voto baixo o lema empregado polo PP nas autonómicas de 2009. Segundoo Jácome "votar BNG e PSOE é o mesmo, mentres que votar Democracia Ourensana é votar independencia" porque "pode pactar con calquera forza se esta respecta as liñas mestras do noso programa". "Gato branco, gato negro, o importante é que cace ratos", ilustra. "PP e DO negan o pacto, logo conversan ata altas horas da madrugada sobre se vai facer sol ou chuvia?", preguntábase horas despois o BNG Ourensán. Os populares e a formación local, manteñen, protagonizaron "conversas prolongadas na noite ourensá". Ao seu xuízo isto acontece porque planean "regalarlle a cidade ás grandes construtoras e especuladores" se son quen de sumaren a maioría absoluta.


Summary: O independentismo de esquerdas melloraría resultados en Catalunya e Euskal Herria.

O Barómetro do CIS (Centro de investigacións sociolóxicas) indica que de haber novas eleccións, o PP volvería ser a forza máis apoiada nas urnas, cun 32,5% dos votos, un lixeiro descenso a respecto dos seus resultados o pasado 26 de xuño, cando qtinxira o 33,05%. O PSOE é, según o barómetro, a única das grandes formacións estatais que melloraría na súa estimación de voto. O CIS dalle un 23,1%, case medio punto máis que o que obtivo nos comicios do 26X. O terceiro posto é para Unidos Podemos e as confluencias cun 19,6%, unha porcentaxe inferior ao 21,10% que obtivo hai mes e medio. En Marea obtería o 1,3% dos apoios, recolle o Observatorio, o que supón unha baixada a respecto do 26X, cando obtivo o 1,44% e do 20 de decembro, unhas eleccións nas que lograra o 1,63% dos apoios. Ciudadanos tamén baixaría, algo máis dun punto, ao pasar do 13,05% do 26 de xuño ao 12% que agora lle vaticina o CIS. Nacionalismo e independentismo En Catalunya a forza máis votada sería En Comú Podem, co 3,5% dos apoios. O PDC (ex-Convergència) vería baixar os seus resultados, pois o Barómetro di que obtería nunhas terceiras eleccións o 1,7% dos apoios nas urnas cando hai mes e emdio logrou o 2%. Aumentaría, porén, ERC, que case chegaría ao 3% dos votos, subindo así case 4 décimas desde o 2,6% que logrou nos anteriores comicios. O PNV manteríase igual, no 1,2%, mentres que EH Bildu lograría o 0,9% dos apoios nas urnas, unha porcentaxe superior á que conqueriu nos comicios do 26 de xullo, cando fixou no 0,77% dos votos.


Summary: Profesionais, entidades sociais e concellos destas tres comarcas denuncian que a medida anunciada pola Xunta en pleno mes de agosto é un paso máis no desmantelamento e centralización de servizos. O Barco de Valdeorras tamén está afectado por esta decisión.

A pasada semana, comezando o mes de agosto, o Goberno galego fixo público o anteproxecto de lei que muda a actual Lei de Saúde de Galicia que, entre outras medidas, reduce de once a sete as áreas sanitarias existentes, suprimindo as da Mariña, Monforte, O Salnés e O Barco, que pasan a estar xestionadas dende as áreas de Lugo, Pontevedra e Ourense. A decisión, que foi criticada de inmediato por todas as forzas da oposición, sindicatos e colectivos socias, comeza a espertar unha mobilización nas comarcas afectadas, que consideran que supón un paso máis no desmantelamento e centralización de servizos sanitarios. "O obxectivo do PP con esta reforma é avanzar nas políticas de desmantelamento da sanidade pública, provocar unha perda do número de camas e servizos nos hospitais comarcais", denuncia a Xunta de Persoal do Hospital da Costa Na Mariña, a Xunta de Persoal do Hospital da Costa solicita a retirada inmediata do anteproxecto de Lei, denunciando que "o Partido Popular unha vez máis intente meter pola porta de atrás unha nova medida prexudicial para a nosa comarca, en pleno mes de agosto e establecendo neste mesmo mes 15 días para alegacións". O órgano de representación das traballadoras e traballadores afirma que "o obxectivo do PP con esta reforma é avanzar nas políticas de desmantelamento da sanidade pública, provocar unha perda do número de camas e servizos nos hospitais comarcais, dificultar a accesibilidade aos servizos sanitarios, paralizar a reforma da atención primaria, reducir o número de traballadores e precarizar as súas condicións laborais". De igual xeito, no Salnés, tamén a Xunta de Persoal do hospital comarcal rexeita o anteproxecto e a prevista supresión da área sanitaria que -asegura- "converterá os usuarios e usuarias" deste centro "en cidadáns e cidadás de segunda". Os traballadores e traballadoras convocan unha asemblea informativa este mércores ás 14 horas no Salón de Actos do Hospital do Salnés. Así mesmo, anuncian que presentarán alegacións ao anteproxecto e que solicitarán xuntanzas cos alcaldes e alcaldesas da comarca para demandar o seu apoio ás mobilizacións. En Monforte, José Tomé -alcalde da vila- criticou abertamente a medida e anunciou unha xuntanza con todos os grupos políticos da localidade para o vindeiro 18 de agosto, co obxectivo de consensuar unha posición común e de redactar un manifesto en defensa da área sanitaria para ser posteriormente aprobado polo pleno municipal. Tomé alerta tamén de que a desparición da área sanitaria provocaría a eliminación dalgún dos servizos que arestora empresa o hospital comarcal, que serían centralizados en Lugo. O alcalde de Monforte criticou tamén o momento escollido pola Xunta para a publicación do anteproxecto, elixido "para que haxa menos marxe de resposta", dixo. "É sospeitoso e inaceptable a publicación do anteproxecto en pleno verán para dificultar o seu coñecemento, tratando de ocultar os termos dunha lei difusa e permisiva" De igual xeito, as entidades que conforman a Plataforma SOS Sanidade Pública manterán este xoves en Compostela unha xuntanza para analizar as medidas propostas pola Xunta e consensuar unha posición común. A Plataforma sinala que "é sospeitoso e inaceptable a publicación do anteproxecto en pleno verán para dificultar o seu coñecemento, tratando de ocultar os termos dunha lei difusa e permisiva". "A nova ordenación territorial diminúe o número das Áreas Sanitarias e, pola contra, recupera os distritos comarcais, suspendidos na lei anterior, sin explicar os motivos, que moito nos tememos sexan recortar ata suprimir os hospitais comarcais", denuncia SOS Sanidade Pública. Reforzo da participación das empresas privadas SOS Sanidade Pública denuncia igualmente que outro dos obxectivos estratéxicos da reforma impulsada pola Xunta é "a legalización da privatización da I+D+i do Sergas, dotando de personalidade xurídica propia e autonomía de xestión aos organismos público-privados, que xa controlan por decreto a docencia, a investigación e a innovación, e que decidirán, xa lexitimados, o destino do 50% do gasto sanitario público". A nova lei aproba a creación dun sistema de investigación independente do Sergas vinculado ás universidades e a industria, "que terá a súa disposición os profesionais e pacientes de todos os centros de saúde e hospitais públicos para os ensaios clínicos e a elaboración de patentes", co obxectivo de que a investigación sanitaria sexa un motor de desenvolvemento económico en Galicia e a actividade produtiva, "coma se o Sistema de Saúde non tivese outro fin primordial que fabricar e consumir tecnoloxías e fármacos en vez de incrementar a saúde e mellorar a vida da poboación", sinala a plataforma. "Poñer as empresas privadas que xa controlan a docencia, a investigación e a innovación no consello asesor reforzará aínda máis a privatización e a mercantilización do noso servizo de saúde", denuncia SOS Sanidade Pública SOS Sanidade Pública critica tamén a prevista incorporación de empresas privadas no Consello Galego de Saúde, órgano colexiado de participación comunitaria no Sistema Público de Saúde de Galicia. "Poñer as empresas privadas que xa controlan a docencia, a investigación e a innovación no consello asesor reforzará aínda máis a privatización e a mercantilización do noso servizo de saúde, xusto o contrario do que necesitamos", di. "Deberá esixirse unha declaración de conflito de interese, impedindo a participación de asociacións patrocinadas pola industria", reclama a plataforma


Summary: Trátase dunha iniciativa de ADEGA, que leva unha década instalando composteiros caseiros. Este espazo permite os veciños dos edificios próximos deixar aí os seus residuos orgánicos, que se converten en compost.

Este xoves ás 11.30 celébrase o primeiro aniversario do espazo de compostaxe comunitaria instalado na Volta do Castro, en Fene, unha iniciativa de ADEGA que conta co apoio do Concello. ADEGA leva unha década traballando coa compostaxe caseira e divulgando que é a solución máis viable e cómoda para os residuos orgánicos, demostrando que os residuos orgánicos se poden reciclar completamente de maneira moi sinxela. "E por iso queríamos dar un paso máis: ir á compostaxe comunitaria, para que nunha aldea, nun barrio, nun edificio, de xeito conxunto, poidan facer compostaxe nunha horta, nun pequeno xardín ou nun parque. E este é o caso de Fene: un composteiro instalado nun parque", explica María Rodríguez Lafuente, unha das responsables do proxecto. Cando saíron as últimas subvencións da consellaría de medio ambiente, ADEGA solicitou un proxecto para facer compostaxe caseira e dar o primeiro paso en compostaxe comunitaria. Rodríguez Lafuente conta que "pedimos para cinco concellos, e o Concello de Fene mesmo cofinanciou o proxecto; Fene xa levaba colocados nos últimos anos 60 composteiros caseiros e o pasado ano colocou outros trinta e a área de compostaxe comunitaria". E ademais este proxecto ten o engadido de que nel colabora ASPANAPS, un centro ocupacional de nenos con discapacidades físicas e psíquicas e que son os voluntarios que xestionan o composteiro. "O contido dos contedores verdes xa sabemos a onde van dar, ou a incinerar ou a un vertedoiro. Agás no Barbanza, no resto do país recóllese por xunto, o que xera máis contaminación e un gasto inútil de recursos" "O contido dos contedores verdes xa sabemos a onde van dar, ou a incinerar ou a un vertedoiro. Agás no Barbanza, no resto do país recóllese por xunto, o que xera máis contaminación e un gasto inútil de recursos. E deste xeito transfórmase dun xeito moi sinxelo en abono, que é devolto ao parque, ou para as hortas próximas", salienta e engade que "en San Sadurniño hai outra área comunitaria que está funcionando moi ben, que comezou a funcionar en setembro. E tamén nas hortas comunitarias de Belvís hai outro composteiro comunitario. E en Fene o Concello está valorando a posibilidade de instalar outro punto. É un xeito de crear redes entre os veciños, porque traballan de xeito conxunto, e o lugar convértese nun punto de reunión: a xente comenta como se facía antes, por exemplo". Unha alternativa limpa e económica "A estrutura territorial da maioría dos Concellos galegos e a súa dispersión poboacional en núcleos de poucas vivendas, obriga a unha cuantiosa inversión económica se se quere dar unha resposta axeitada ao problema dos residuos" Un dos problemas máis importantes que as persoas teñen que enfrontar, tanto dende o punto de vista ambiental como económico, é a xestión dos resíduos sólidos urbanos (RSU). É dicir, o lixo. ADEGA explica que a estrutura territorial da maioría dos Concellos galegos e a súa dispersión poboacional en núcleos de poucas vivendas, obriga a unha cuantiosa inversión económica se se quere dar unha resposta axeitada ao problema. O número de camións de recollida e os kilómetros que teñen que percorrer encarece dun xeito importante todo o proceso. Asemade, os custos de xestión por tonelada de lixo segue unha liña ascendente dende hai varios anos. Por isto, calquera medida que supoña unha reducción do volúme de lixo ten inmediatos beneficios medioambientais e económicos. Algo máis da metade do lixo xerado na nosa sociedade é materia orgánica fermentable, é dicir, residuos procedentes da limpeza de hortalizas e outros alimentos da cociña, restos de comidas, papel alimentario de envolver, e restos de plantas da casa ou do xardín. Trátase da fracción húmida do lixo, medio millón de toneladas anuais en Galicia, a razón de medio kilo por persona e día. É a fracción de lixo máis limpa, libre en orixe de substáncias tóxicas, e que pode ser reciclada enteiramente mediante procesos naturais.


Summary: O delegado do Goberno na Galiza insiste en que a investigación segue aberta e "será o xulgado" o que determine se houbo un delito de odio

A Secretaría de Estado de Migracións vai regularizar a situación dos 2 senegaleses que tentaron axudar Samuel Luiz durante a mortal malleira na madrugada do sábado 3 de xullo na Coruña. Así o confirmou o delegado do Goberno estatal na Galiza, José Miñones, en declaracións aos medios durante o acto de entrega das Medallas ao Mérito Civil na cidade herculina. E posteriormente o Consello de Ministros deu o visto bo a esa pretensión. "Esperamos que se poida regularizara situación (dos dous inmigrantes), porque se coñece na investigación dos feitos que foron dúas das persoas que intermediaron, ademais cun papel activo, na violenta malleira. E por tanto é un acto de recoñecemento e cremos que é de dereito", explicou, dada as actuacións "de valentía e exemplo" que tiveron na agresión. Aínda que non entrou en detalles sobre os seus datos persoais, Miñones si confirmou que son dúas persoas orixinarias de Senegal "que non teñen papeis nin a situación regularizada" no Estado español. "E é aí onde queremos actuar para darlles esa posibilidade, como así se contempla na normativa, de que poidan ter ese permiso de traballo", agregou. Ademais, destacou que foron as propias amigas de Samuel Luiz as que "estiveron solicitando esta posibilidade". Por outra banda, preguntado sobre a investigación, que continúa aberta e baixo o segredo de sumario decretado polo xulgado, o delegado do Goberno insistiu en que non hai "ningunha novidade" tendo en conta que "os principais supostos autores" xa foron detidos as pasada semanas e postos a disposición da xustiza.


Summary: Ventos de até 155 quilómetros por hora en municipios como o de Viveiro marcaron onte unha xornada con alerta laranxa por refachos fortes na maior parte da Galiza, vento no mar e aviso por ondas de até sete metros, pero sen incidencias de gravidade.

Os rexistros de Meteogaliza indican que, até as 15.20 horas superáronse os cen quilómetros por hora noutras localidades costeiras. Así ocorreu en Vimianzo, con picos de 118 quilómetros por hora a mediodía, e Burela, con máximos de 115,7 quilómetros por hora. As predicións para hoxe apuntan a que será un día de transición, en espera da entrada na Galiza dunha nova fronte, prevista para mañá, e que baterá con máis forza nas primeiras horas, con especial incidencia na costa.


Summary: As redes sociais participaron do #SermosDebate achegando as súas cuestións para Carme Adán (Nós Candidatura Galega), Yolanda Díaz (En Marea) e Pilar Cancela (PSdeG).

Juan M.R. preguntou a Yolanda Díaz: Logo de vendernos o compromiso cas bases. Como podemos crer as suas promesas, se non chegaron a preguntarnos en ningún momento quen ian ser os candidatos? Yolanda Díaz: "As bases votaron en dúas ocasións e gañamos co mesmo resultado. Un 80 contra 20. Houbo consultas ás bases e estas elixiron democraticamente". Carlos Romero pregúntalle a Carme Adán. Por que para Nós non é suficiente unha reforma da Constitución? Carme Adán: "É un texto que non é válido para nós, que excluíu as necesidades de Galiza. Nós queremos estar presentes nos debates constituíntes, representando os intereses galegos, sen ataduras a outras forzas estatais". María Ferreiro preguntou a Pilar Cancela se a reforma constitucional do PSOE é para ir a un federalismo simétrico ou asimétrico no que existan diferenzas competenciais entre autonomías. Pilar Cancela: "Igualdade de dereitos en todo o territorio. Apostamos por mellorar o reparto competencial. Creo que no caso de Galiza hai competencias que debería ter asumido, como a inspección de traballo. Competencias compartidas afondando nun modelo federalista máis amplo. Luís Sánchez preguntou a Yolanda Díaz: OTAN si ou non? Tedes un candidato militar favorable. Yolanda Díaz: "OTAN non". Variante Non preguntou a todas: Cal é a vosa postura acerca da construción da variante á N-550 ao seu paso polos concellos de Valga e Pontecesures, así como a futura construción dunha estrada paralela á AP-9 libre de peaxe? Carme Adán: "Nós apostamos por liberar totalmente a peaxe da AP-9, que é posible, e así evitar xerar novos gastos coa construción de outra alternativa". Yolanda Díaz: "Hai que cohesionar este país co ferrocarril, con trens de cercanías, ademais dun proceso de racionalización". Pilar Cancela: "Coincido con Yolanda, a través das vías férreas podemos mellorar as comunicacións, que son fundamentais. Non podemos esquecer as obras comprometidas para o AVE en Galiza. O PP insistía nos prazos, e agora Pastor [en referencia á ministra de Fomento] cando vén ao país promete novos tramos. Basta de prazos e toca inauguralas liñas". Moisés Rivadulla preguntou a Yolanda Díaz. No caso de saír elixida integrarase no grupo parlamentar de Podemos ou no de Izquierda Unida? Yolanda Díaz: "No galego. Nin nun nin noutro, nun grupo parlamentar que represente Galiza". Ricardo López Costa preguntou a todas: Nos paises veciños como Portugal, Francia, Alemania ou Italia, os Autónomos non pagan cuota a SS. E a contribucion de impostos vai en funcion dos rendementos economicos, ¿por que ningunha delas teñen nos seus programas algo similar pra rendibilizar e potenciar a economia dos Autonomos? [As tres candidatas remitiron ao debate, durante o que fixeron propostas para os autónomos. Pódese consultar nesta ligazón]


Summary: As consecuencias dos fortes ventos nas cubertas obrigaron a suspender os partidos de Deportivo e Celta nos dous estadios municipais, que levan anos sufrindo problemas. Os convenios de cesión obrigan ao mantemento dos recintos por parte dos clubs pero exímenos de obras estruturais.

As últimas horas do temporal teimaron en xustificar de vez -se non o estaba dabondo- a suspensión dos partidos que Deportivo e Celta tiñan que diputar esta pasada fin de semana nos seus estadios. Á hora na que o conxunto branquiazul debía estar enfrontándose ao Betis o venres, fortes refachos de vento e chuvias sacudiron Riazor nunha das peores noites dos últimos días, coa cuberta furada sufrindo de novo e as rúas adxacentes acordoadas. En Balaídos, a cuberta de Río -da que xa se levantaran 20 metros cadrados- sufriu novos desprendementos e danos na madrugada do sábado ao domingo malia que a intensidade da borrasca foi menor e horas despois de que o encontro dos celestes contra o Real Madrid fose aprazado. As difíciles condicións climatolóxicas en Galicia dos últimos días -con dous falecementos, centos de incidencias e milleiros de persoas sen luz- bateron forte nos dous recintos municipais dos dous grandes do fútbol galego e intensificaron o rebumbio mediático arredor dunhas instalacións que sofren como poucas os temporais pero que levan anos reclamando melloras. Riazor e Balaídos sofren como poucos os temporais pero levan anos reclamando melloras e sufrindo eivas Os problemas veñen de lonxe. Os dous estadios foron reconstruídos case ao completo para o Mundial de 1982, hai case 35 anos, asumindo co paso dos anos novas reformas. Balaídos agarda a remodelación de novas bancadas tras estrear nesta tempada a de Tribuna, nunha obra por áreas que é financiada maioritariamente polo Concello e a Deputación de Pontevedra. Riazor loce nova cara tras importantes reformas estéticas, pero mantén a estrutura de dous fondos de hai 20 anos e as dúas outras zonas desde hai máis de 30. Deportivo e Celta gozan dos estadios e asumen a súa conservación e mantemento agás en reformas estruturais como as cubertas Nos dous casos, os convenios de cesión que clubs e administracións locais asinaron establecen que Deportivo e Celta asumirán os custos derivados da conservación e mantemento dos estadios, pero con algunhas excepcións. No caso de Balaídos, as obras maiores e estruturais recaerán no Concello de Vigo, mentres que no de Riazor, o club asume todo agás -precisamente- unha área que depende do Concello da Coruña: "as estruturas metálicas e as cubertas das diferentes bancadas" polas "características especiais" delas. Tan de lonxe viñan os problemas na zona do estadio coruñés afectado de novo por este último temporal que esta cláusula foi incluída na revisión do convenio de 2000 -asinada por Augusto César Lendoiro e Francisco Vázquez- e que non estaba no de 1982. O ex-presidente do Deportivo, en declaracións á Radio Galega esta fin de semana, lembrou que el mesmo pedira ao rexedor non facerse cargo da reparación das cubertas "porque estaban moi mal". Hai case 17 anos daquilo. Pero nada se fixo. "Tiña mala relación co Concello e non se fixo nada", recoñecía Lendoiro tamén, que asegurou que a responsabilidade era do Concello pero que viña "herdada" de hai anos. O Deportivo negouse a asumir as obras das cubertas polo seu mal estado xa na revisión do convenio de 2000 Desde hai xa varias tempadas, as pingueiras son habituais en varias bancadas de Riazor, algo que acontece tamén en Balaídos. Lendoiro lembrouno en 2010 noutra xuntanza co Concello, daquela gobernado en coalición por PSdeG e BNG pero optouse por alongar os prazos e ir tirando. Co cambio de goberno tras a vitoria do PP, as relacións da directiva deportivista coa administración local non mudaron demasiado. Pero o novo rexedor, Carlos Negreira, encargou un proxecto de reforma das cubertas a finais de 2013, cuxa adxudicación a Dragados asínase -por 2,5 millóns- dous meses antes das eleccións tras as que a Marea Atlántica accede ao goberno. O prazo de execución era de dous anos, polo que Riazor aínda estaría en obras hoxe. Pero nada se fixo. A construtora negouse a realizar a obra nos termos acordados logo de analizar a situación das bancadas, peor da agardada. E empezaron as diverxencias co Concello, que temeu acabar nunha batalla xudicial con Dragados coas obras xa comezadas. A empresa pediu rescindir o contrato, que se cancelou en outubro. Prometeuse licitar en conxunto o proxecto e a obra, pero os temporais e o vento seguían afectando as cubertas sen solución ningunha nin axilidade burocrática. O goberno da Marea anunciou que a obra sairía a concurso en outono e que a obra, xa que logo, non podería comezar até 2018 e custaría moito máis do previsto. Máis meses perdidos e mentres, parches para arranxar os continuos problemas. Coa suspensión do partido, o PP local insistiu en culpar exclusivamente o executivo da Marea Atlántica e mesmo pediu a dimisión do alcalde Xulio Ferreiro. En Vigo, non foi distinto. O concelleiro popular Miguel Fidalgo lembrou que Abel Caballero "leva dez anos como alcalde, polo que é o único responsable do estado actual da bancada de Río". "Debería asumir as cousas que suceden e non buscar os culpables fóra", insistiu mentres desde Madrid, diferentes medios e o propio club presionaban para xogar un partido que desaconsellaban enxeñeiros, técnicos e bombeiros. O PP da Coruña e de Vigo aseguran que os "únicos responsables" do estado das cubertas de Riazor e Balaídos son Ferreiro e Caballero O Concello e o propio alcalde encargáronse en varias ocasións de culpar o PP de evitar ter desde hai tempo unha solución definitiva aos problemas na bancada de Río de Balaídos. Segundo Caballero, foi unha asociación "achegada" aos populares a que interpuxo un recurso que paralizou as obras previstas para acabar cos "desprendementos, pingueiras, filtracións e humidades" que sofre a cuberta, tal e como destaca o informe técnico que xustificou a suspensión do Celta-Real Madrid. O ex-alcalde de Vigo, Carlos Príncipe, é o presidente da Asociación en Defensa de Vigo, que presentou un recurso de reposición para paralizar cautelarmente a obra da bancada. O Concello adxudicou a Copasa o pasado mes de decembro as obras por 5,5 millons e o recurso pretendía evitar que os fondos públicos repercutisen ao favor de "investidores estranxeiros". Era cando a venda do Celta a un grupo chinés -agora rexeitada- estaba máis preto. Caballero e Concello acusan a unha asociación "afín" ao PP, presidida por Carlos Príncipe, de paralizar a obra na bancada de Río a través dun recurso Segundo di o Concello, as obras para esta bancada terían comezado "a finais do mes de decembro de 2016" pero non comezaron "debido á interposición dun recurso esepcial en materia de contratación que está a demorar o comezo da obra e a repetición definitiva desta situación", aclaraba o informe técnico do pasado sábado. Precisamente, o Tribunal Administrativo Central de Recursos Contratuais vén de inadmitir o devandito recurso, segundo adiantou a axencia Europa Press. Faino por "non acreditar un interese directamente relacionado co obxecto de recurso", polo que non está lexitimada para recorrer o procedemento. É, a reforma desta bancada, a seguinte prevista tras a de Tribuna para acabar cunha reforma integral de Balaídos que ascenderá a máis de 30 millóns de euros, na súa inmensa maioría sufragados por institucións públicas. Intentarase así acabar cos múltiples problemas que os socios celtistas levan denunciando anos, entre eles varios desprendementos. O martes, polo momento, empezarase a amañar a cuberta, unha vez pasados os ventos fortes. En Riazor, os danos comézanse a avaliar este luns.


Summary: O blog de receitas Bolboretas no Bandullo dedícalle unha semana á Escarlatina, a personaxe de Escarlatina, a cociñeira defunta, obra que levou a Ledicia Costas a recibir o Premio Nacional de Literatura Infantil 2015, entre moitos outros recoñecementos.

O ratatouille é o prato elixido por blog Bolboretas no Bandullo para homenaxear Escarlatina, a personaxe creada por Ledicia Costas para facer as delicias dos pequenos e non tan pequenos. O blog de receitas ofrecerá esta semana os pasos para elaborar as receitas que se recollen en Escarlatina, a cociñeira defunta, libro gañador do Premio Merlín de Literatura Infantil, do Premio Fervenzas Literarias ao Mellor Libro Infantil, do Premio Fervenzas Literarias á Mellor Portada de LIX, o Premio Neira Vilas ao mellor libro Infantil e Xuvenil e o Premio Nacional de Literatura Infantil. Bolboretas no Bandullo decidiu achegar as receitas do libro "porque ademais de nos namorar, non resulta común atopar novelas que fusionen literatura e gastronomía como aquí fai Ledicia". E é que ao final de cada capítulo, a autora incluíu unha fórmula do receitario de Román, un pequeno que adora a cociña e que polo seu décimo aniversario, que coincide co Día de Defuntos, lles pide aos pais un curso de cociña. O agasallo resultou ser un cadaleito acompañado dun sobre negro que recolle as instrucións para activar Escarlatina, unha cociñeira falecida no s. XIX. A pasada primavera, Ledicia Costas publicou Esmeraldina, a pequena defunta, unha precuela da obra Escarlatina, a cociñeira defunta.


Summary: A empresa estadounidense inspeccionou o Prestige até sete veces antes do naufraxio e determinou que estaba en condicións de navegar. O Estado evitou que sentase no banco d@s acusad@s e agora a Audiencia Provincial da Coruña apunta cara a ela como responsábel. Aliás, o presidente da Xunta tamén a colocou no albo das súas queixas e dixo que o petroleiro era "unha chatarra flotante".

De "hipócrita" tildou Nunca Máis o presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijóo, após informar de que "estuda recorrer" a sentenza do Prestige. Lembra a plataforma que foi xustamente o avogado do Estado quen impediu sentar a clasificadora estadounidense ABS no banco d@s acusad@s, malia ser responsábel de que o petroleiro continuara a navegar. Revisárono até sete veces antes do naufraxio e emitiron o correspondente certificado de aptitude. "Nós fomos os únicos que intentamos imputar ABS" cando o avogado do Estado lle retirou os cargos "e non o conseguimos", explicou en rolda de imprensa o voceiro de Nunca Máis, Xaquín Rubido. "Vir agora erixirse en defensor dos intereses galegos porque vai reclamar o diñeiro é unha hipocrisía", espetou, a respeito da posibilidade de que a Xunta apele a decisión xudicial. Feijóo cualificou o Prestige de "chatarra flotante". Aliás, a propia sentenza apunta directamente cara á clasificadora como responsábel da catástrofe ao lle permitir a navegación a un buque "con deficiencias" e sinala que existen "indicios" de que as inspeccións previas aos certificados de navegación "non foron eficaces". Ao fío, achaca o fallo que se produciu na zona dos tanques e que foi identificado como a causa máis probábel da avaría do buque a "deficiencias de mantemento e control". Porén, o Estado impediu que ABS aparecera entre @s imputad@s. O recurso perante o Supremo, aínda sen decidir A respeito do recurso de casación perante o Tribunal Supremo que podería presentar Nunca Máis, Xaquín Rubido confirmou que son 15 os días de que dispoñen para apelar e que aínda non se tomou ningunha decisión en firme. A Comisión Xestora da plataforma reunirase máis unha vez a semana que vén, xa que para recurrir cómpre procurar argumentos en máis de 200 horas de gravacións e milleiros de folios de documentación. Polo de agora, o colectivo cidadán chama ás rúas "masivamente" esta sexta feira día 15, en que hai convocadas concentracións en dezasete localidades galegas, en Madrid e en Londres en repulsa por unha decisión xudicial que deixa sen castigo o maior desastre ecolóxico da historia da Galiza e tamén do Estado español. "Parécenos que hai unha indignación profunda na sociedade galega" e a esa indignación apelou Rubido para pedir que a sentenza "non se acate" porque é "un mazazo" que deixa Galiza "indefensa". A este respeito, o voceiro de Nunca Máis dixo que a mensaxe que transcende desa resolución xudicial é "un anuncio público de que calquera petroleiro que queira ter un accidente pode vir aquí" e enfatizou que "os únicos que pagamos somos os de abaixo, os que fomos limpar e os que vivimos dos sectores produtivos afectados; aos de arriba dálles igual". As concentracións convocadas, todas esta sexta feira día 15 ás 20h agás que se sinale outro horario, son as que seguen: A Coruña, Ferrol, Compostela, Lugo, Monforte (ás 21h), Ourense, Pontevedra, Lalín, Ribadavia, Marín, Vigo, A Estrada, Vilagarcía de Arousa, Foz, Ribeira, Cee, O Grove, Madrid (ás 20.30h) e Londres.


Summary: Feijóo non se pronuncia polo momento sobre posible reforma e di que "habería que valoralo". Carga contra aplicación do IMV porque asegura considerar que, se o Estado non transfire a xestión á Xunta dende o inicio, o Goberno galego non poderá "seguir xestionando" a Risga. En realidade, o Goberno de España seguirá sen ter competencia ningunha sobre a renda de inclusión galega

O pasado venres, o Consello de Ministros aprobou o real decreto-lei que regulará o ingreso mínimo vital. Á espera da publicación da normal no Boletín Oficial do Estado, xa son coñecidas as súas contías -entre 462 para unha persoa adulta soa e 1.015 euros mensuais para fogares de catro ou máis membros e con menores ao cargo- e algúns dos seus principais requisitos. Tamén que o Goberno de España o concibe como "compatible" coas rendas de inclusión ou de garantía de ingresos xa existentes nas comunidades autónomas. No caso galego, a Renda de Inclusión Social de Galicia (Risga).Aínda que o Goberno central di pretender que o IMV sexa "compatible" con rendas de inclusión e garantía de ingresos xa existentes, a actual redacción da lei de inclusión de Galicia impídeoAínda que ambas prestación son diferentes en contías e condicións, o certo é que cando menos unha parte da poboación á que se dirixen é coincidente e, segundo o avanzado polo Ministerio de Inclusión e a Vicepresidencia de Dereitos Sociais, a intención é que poidan "complementarse". Pero isto non sucederá en Galicia polo momento. Cando menos, non ata que o Parlamento elixido nas urnas nas eleccións do vindeiro 12 se constitúa -isto sucederá o 7 de agosto- e tramite unha reforma da lei de inclusión social.A lei de inclusión é a norma da que, dende 2013, depende a aplicación da Risga, existente dende 1991. Dende 2019 -con máis de cinco anos de atraso sobre o estipulado na devandita lei-, a renda de inclusión está tamén regulada por un decreto de seu. Ambas normas fixan o réxime de incompatibilidades da Risga e considerána incompatible "coas pensións non contributivas ou con calquera outra prestación ou pensión de importe igual ou superior ás ditas pensións".Dado que o mínimo de renda que garante o ingreso mínimo vital é exactamente o mesmo que o das pensións non contributivas (PNC), 5.538 euros anuais para unha persoa adulta soa, esta disposición converte de facto a Risga en incompatible co ingreso mínimo vital. Así, aínda a regulación estatal considere o IMV compatible cunha prestación como a Risga, a regulación da Risga si a fai incompatible co IMV. Para superar este atranco cumprirá que o vindeiro Goberno galego ou os grupos parlamentarios impulsen unha reforma da lei de inclusión e que o novo Parlamento a aprobe.Novas críticas de Feijóo e competencias autonómicasFeijóo non se pronuncia polo momento sobre a súa postura a respecto da reforma da lei de inclusión: "Habería que valoralo"Esa "colisión" da normativa galega de inclusión coas regras do IMV foi tamén admitida este domingo polo presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijóo, que en rolda de prensa non se pronunciou, así e todo, sobre se sería partidario ou non desa reforma no caso de que o PP continúe gobernando na vindeira lexislatura. "Habería que valoralo no futuro", considerou.Máis amplo foi Feijóo nas críticas á aplicación da nova prestación por parte do Goberno da coalición do PSOE e Unidas Podemos. O tamén líder do PP galego di interpretar o IMV como unha "inxección" económica do Executivo central para afrontar a "ampliación do número de persoas susceptibles" de cobrar a Risga. Alén de que as súas contías sexan diferentes, tamén o será a súa condicionalidade e control, entre outros aspectos.Feijóo di considerar que, se o Estado non transfire a xestión do IMV á Xunta dende o inicio, o Goberno galego non poderá "seguir xestionando" a Risga, aínda que a nova prestación estatal non teña influencia directa ningunha na que xa rexe en GaliciaA lectura política que Feijóo di facer é que se o Estado non cede dende o inicio a competencia sobre o IMV á Xunta será tanto como non "permitir" que o Goberno galego siga "xestionando a renda que vimos xestionando hai tres décadas", en referencia á Risga. Tamén asegura interpretar que supón "anular as rendas" que as autonomías viñan aplicando e xestionando. En realidade, mentres ese traspaso non exista -o Ministerio di prever asinar convenios para a xestión compartida dende 2021-, o Goberno central non terá influencia ningunha na xestión da Risga, como ata agora, e se o Parlamento galego aproba a devandita modificación, ambas prestacións pasarían a ser compatibles. Se esa reforma chegase, Feijóo tampouco especifica polo momento se sería partidario de limitarse a aprobar a compatibilidade, sumar ambas prestacións para crear unha nova de maior contía e amplitude ou outras fórmulas. Na actualidade, a Risga é segunda renda de inclusión ou garantía de ingresos máis baixa do Estado.Considera tamén Feijóo que "non se sostén" que Euskadi e Navarra si vaian xestionar o IMV dende o comezo. O Ministerio de Inclusión xustifica esa diferenza polo feito de seren territorios con réximes forais e, por este motivo con competencias máis amplas de seu en materia de facenda e patrimonio. [Galicia encadea tres lexislaturas sen novas competencias por primeira vez na historia da autonomía]