Summary: A maior parte das baixas no número de demandantes de emprego non se deben a novos contratos, senón á non renovación das solicitudes. Tan só o 0,66% da caída do paro en Galicia en 2014 ten a súa orixe en traballos ofrecidos polo servizo público de colocación.

Os datos do paro correspondentes ao mes de maio amosan un importante descenso no número de persoas inscritas nas oficina de búsqueda de emprego (111.916 en toda España, 5.700 en Galicia). Porén, alén das críticas á elevadísima proporción de contratos temporais e de tempada ou da cronificación que observan na situación de milleiros e milleros de parados e paradas, convertidas en desempregadas de longa duración, os sindicatos tamén alertan de que, cando menos en Galicia, o descenso do paro se segue debendo en boa medida ao abandono das listas do Servizo Público de Emprego Estatal (SEPE) de moitas persoas, ben por cansancio ou por teren marchado a outros territorios. En concreto, a secretaria de Emprego de CC.OO., Maica Bouza, lembrou este martes que o paro diminuíu en 6.700 persoas en Galicia, pero a afiliación á Seguridade Social só se incrementou en 5.808. O pasado mes de abril o presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijoo, culpou os propios parados e paradas galegas da súa situación e afirmou que "é difícil atopar un traballo se non amosas interese en conseguilo". Referíase ás negativas cifras da Enquisa de Poboación Activa, que amosaban un número moito máis alto das persoas sen emprego que as que revelaban os datos das oficinas de emprego. É dicir, que cada vez había máis galegos e galegas que non renovaban a súa solicitude de demanda de emprego, ao non cobrar ningún tipo de prestación e non ter confianza en acceder a contrato ningún a través dos servizos públicos de colocación. Outro dato moi revelador neste senso é a diferenza entre o descenso no número de persoas inscritas no SEPE nos útimos doce meses en Galicia (20.442) e o incremento das afiliacións neste tempo (3.128). Entre 2005 e 2008 seis de cada dez baixas se debían a novos contratos. Nos catro primeiros meses de 2014 son máis as baixas provocadas por outros motivos, principalmente pola non renovación das solicitudes Dende hai uns meses as cifras de afiliación á Seguridade Social comezan a crecer, moi de vagar, despois de anos de descensos. En total, hai no conxunto de España 261.361 afiliados e afiliadas máis que hai doce meses (un 1,6%), unha recuperación asentada, sobre todo, nos positivos datos de maio (198.320 máis). A recuperación é moito máis tímida en Galicia, cun crecemento nos últimos doce meses de apenas 3.128 afiliados e afiliadas, un 0.34%. En calquera caso, todas estas estas cifras están moi lonxe das que se rexistraban antes da crise: en xaneiro de 2008 cotizaban en España máis de 19 millóns de persoas, tres millóns por riba dos datos actuais. En Galicia, o descenso non foi tan acusado (a menor proporción de poboación inmigrante xoga un papel decisivo neste caso), pero o número de cotizantes caeu en 170 mil persoas en seis anos. Os propios datos do SEPE amosan a escasa eficacia dos seus servizos de procura de emprego en Galicia Os datos de emprego do ano 2013 comezaron a ofrecer un descenso no número de demandantes de emprego, pero as afiliacións non se incrementaban. É dicir, milleiros de persoas xa non figuraban como parados e paradas, pero non por acceder a un contrato de traballo, senón por non ter renovado a súa solicitude. Segundo datos do SEPE recollidos polo Instituto Galego de Estatística (IGE), a medida que foi avanzando a crise, a proporción das baixas de demandantes de emprego motivadas por teren atopado un traballo foi cada vez menor. Se entre 2005 e 2008 seis de cada dez baixas se debían a novos contratos, a partir de 2009 esa proporción foi descendendo, até que nos catro primeiros meses de 2014 son máis as baixas provocadas por outros motivos, principalmente pola non renovación das solicitudes. Baixas totais de demanda de emprego Por atopar Traballo Por non renovación e outros motivos 2005 266.035 162.775 (61,19%) 103.260 (38,81%) 2006 402.917 242.934 (60,29%) 159.983 (39,71%) 2007 389.705 243.178 (62,4%) 146.527 (37,6%) 2008 392.120 229.755 (58,59%) 162.465 (41,41%) 2009 420.705 227.803 (54,15%) 192.902 (45,85%) 2010 430.868 229.834 (53,34%) 201.034 (46,66%) 2011 446.626 235.413 (52,71%) 211.213 (47,29%) 2012 459.541 231.832 (50,45%) 227.709 (49,55%) 2013 487.545 244.148 (50,08%) 243.397 (49,92%) 2014 157.036 78.113 (49,74%) 78.923 (50,26%) Fonte: IGE. Datos de 2005, de maio a decembro. Datos de 2014, de xaneiro a abril A razón de que cada vez máis persoas abandonen as listas de demandantes de emprego, á vista dos datos, parecen non estar relacionadas coa suposta "falta de interese" apuntada por Núñez Feijoo. Por unha banda son cada vez menos os parados e paradas que reciben algunha prestación (contributiva ou asistencial), para a que é imprescindible que estean inscritas nos servizos de colocación. De feito, ao redor de 155 mil parados e paradas galegas non cobran ningún tipo de prestación (dun total de case 300 mil). Pola outra, os propios datos do SEPE amosan a escasa eficacia dos seus servizos de procura de emprego. Se en 2005 ou 2006 ao redor de unha de cada dez baixas de demandantes de emprego estaban motivadas por ter acadado un contrato a través do propio servizo, en 2012 e 2013 a porcentaxe caeu por debaixo do dous por cento. E nos catro primeiros meses de 2014 a porcentaxe é moito máis reducida: o 0,66 por cento. 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 Baixas por contratos ofrecidos pola oficina de emprego 24.590 38.597 15.989 13.887 14.330 11.468 10.478 6.857 7.819 1.041 % do total de baixas 9,24 9,58 4,1 3,54 3,41 2,66 2,35 1,49 1,6 0,66 Fonte: IGE. Datos de 2005, de maio a decembro. Datos de 2014, de xaneiro a abril


Summary: O presidente da Xunta evita acusar a De Cospedal de facer "demagoxia" por asumir o custo do copago farmacéutico, como fixo cos alcaldes galegos que tomaron a mesma medida antes que a presidenta de Castilla-La Mancha e secretaria xeral do PP.

"Unha demagoxia que non merece a sanidade pública". O pasado día 9 o presidente da Xunta definía nestes termos as posturas opostas á aplicación do novo copagamento de medicamentos de dispensación hospitalaria, fármacos que tratan enfermidades graves e polos que agora moitos doentes teñen que comezar a pagar. Nun contexto no que ata o propio Ministerio de Sanidade reformula algunhas destas medidas a Xunta teima en aplicalas. "Imos cumprir a lei", reiteraba Feijóo, cun argumentario que lle quedou desmontado esa mesma mañá e non por un responsable doutra forza política, senón pola número dous do seu propio partido, a tamén presidenta de Castilla-La Mancha, Dolores de Cospedal, que anunciaba que o seu Goberno ía asumir o custo deste copago, como xa fixeran algúns concellos galegos. Converte isto a De Cospedal nunha demagoga? Esta pregunta foille formulada ao presidente este xoves ao remate do Consello da Xunta, a quen se lle reclamou que aclarase se o cualificativo que unha semana atrás lle merecía a oposición en xeral e os alcaldes que asumen o copago en particular pode ser aplicado á secretaria xeral do PP. "O posicionamento de Galicia na sanidade pública reiterámolo", comezou o presidente, para despois citar un informe sobre a adxudicación da apliación do hospital de Ourense que o propio Consello viña de abordar. "Demagogos son os que din que os parados pagarán medicamentos que se dispensan nas farmacias dos hospitais, os que din que as pensións non contributivas ou os pensionistas pagarán adicionalmente eses medicamentos cando saben" que non será así, tentou matizar. "Cadaquén terá que responder da sanidade pública que fai", di Feijóo, que reta a que "nos digan" quen "está investindo máis" que o Sergas Pero, merece De Cospedal a denominación que lle aplicou aos rexedores que tomaron antes ca ela a decisión de non cobrar? Neste contexto, e como xa fixera noutras ocasións, Feijóo optou por sacar peito ante as demais autonomías, mesmo fronte ás demais autonomías do PP. "En Galicia, dentro das posibilidades legais, estamos tomando decisións que outras comunidades non toman". "Aquí tomamos a decisión de que a prestación sanitaria aos inmigrantes en situación irregular se manteña", afirma, aínda que estas persoas teñen restricións para acceder ao Sergas; "ou tomamos a decisión de non pedirlles aos pensionistas que adianten os cartos do seu diñeiro" no outro copagamento, o que se paga nas farmacias. "Cadaquén terá que responder da sanidade pública que fai no seu ámbito territorial e nós nos comparamos con calquera outra comunidade do Estado", proclama. "Se alguén está investindo máis, que nos digan quen e", engade. E De Cospedal? "Non vou contestar unha pregunta que está dunha forma moi sorprendentemente formulada", zanxou. Mentres, dende o Parlamento, a voceira socialista de sanidade, Carmen Acuña, amosábase convencida de que a presidenta de Castilla-La Mancha e outros dirixentes do PP están a "sacarlle a careta ao presidente Feijóo" neste ámbito. Feijóo "andaba ás carreiras para ser o primeiro en impoñer ese repago, miserable, inútil e innecesario" e pode acabar "sendo o único que aplique esta medida". Ata De Cospedal di a deputada, parece ser "máis sensible á dor que Feijóo" para aplicar un repagamento que "non sería nin equitativo nin homoxéneo, sería cruel".


Summary: Os populares caen máis de trece puntos e vense superados polo PSdeG, que suma dez escanos fronte aos 9 dos de Feijóo. En Común e Ciudadanos obteñen cadanseus dous escanos e o BNG dobra resultados pero non consegue representación, ao igual que Vox.

A esquerda gaña as eleccións xerais en Galicia e o PSdeG supera por primeira vez nuns comicios ao PP, que acada o seu peor resultado no país. Os socialistas son os máis votados no Estado e tamén a nivel galego, neste caso por primeira vez. A fragmentación na dereita golpeou a habitual fortaleza do PPdeG, que suma nove escanos e non alcanza os dez, cifra que fora o seu peor resultado histórico. É a primeira derrota do Partido Popular a nivel autonómico desde que se denomina así. Nunca desde 1989 a formación conservadora non acadara o primeiro posto nuns comicios galegos.O PP perde por primeira vez unhas eleccións en Galicia, onde a esquerda é maioritariaO PSdeG vence con máis do 32% dos votos, dez puntos máis que hai tres anos, e suma dez escanos en Galicia, recollendo votos de ambas beiras e aproveitándose tamén da división no espazo á súa esquerda, pero sobre todo da apelación ao voto útil. En Común-Unidas Podemos obtén dous representantes, un pola Coruña e outro por Pontevedra, mentres que En Marea sae moi tocada, con apenas o 1% dos votos, resultado moi achegado ao obtido polo PACMA. O BNG, pola súa banda, dobrou os seus apoios respecto das xerais de 2016 pero non deu conseguido representación tras quedar preto do 6% de apoio.Na dereita, Ciudadanos irrompe tamén no escenario galego das xerais con dous escanos, pola Coruña e por Pontevedra e máis do 11%, mentres que a extrema dereita de Vox, malia sumar un importante apoio, non obtén representación tras obter máis do 5% de votos e uns 86.000 sufraxios que optaron por unha formación ultra. En 2016, cando Feijóo foi preguntado polos resultados das eleccións xerais, asegurara que daquela foran dos que lle gusta ter ao PP, "por riba do 40%". Agora, case tres anos despois, quedou por debaixo do 28% e superado polo PSOE. Nin en Galicia, tradicional feudo popular, aguantaron os populares. Por primeira vez desde que existe, o Partido Popular non é a primeira forza electoral no país.O PPdeG perde máis de trece puntos de apoio e queda por baixo do 28%O PPdeG, respecto a 2016, perdeu máis de trece puntos en Galicia, mentres que Ciudadanos medrou dous e Vox irrompeu con máis dun 5%. O bloque da dereita recomponse, baixa en apoio e a esquerda imponse liderada polo PSOE, que gaña dez puntos en tres anos. O espazo progresista suma máis do 53% dos votos.Gonzalo Caballero, líder do PSdeG, destacou que "a mobilización masiva permitiu un novo tempo político" e que "por primeira vez na historía democrática do país" o socialismo gañou as eleccións en Galicia "de forma clara e contundente". "Pecha o ciclo político do PP como primeira forza do país", engadiu. O antigo espazo de En Marea sofre a fragmentación: En Común queda con dous escanos e o partido liderado por Villares consegue un 1% dos votos en GaliciaO espazo de En Marea, que abranguía as Unidos Podemos, as mareas ou Esquerda Unida, sofre a fragmentación. En Común obtén dous escanos e queda no 14,5% dos votos, fronte aos cinco que conseguira a antiga coalición de En Marea en 2016. O partido homónimo, liderado polo portavoz parlamentario Luís Villares, foi o gran derrotado: supera por pouco o 1% e consegue só uns 18.000 votos.Yolanda Díaz, reelixida deputada, amosou a súa "enorme satisfacción" pola "derrota do bloque da dereita" e advertiu ao PSOE de que "cumpra co mandato da cidadanía" para que así sexa. Ademais, fixo un "chamado" tamén ao PSdeG e ao seu líder, Gonzalo Caballero, e asegurou que este domingo "é a pista de saída para gobernar a Xunta de Galicia e derrotar a Feijóo". O BNG dobra resultados pero non acada escanoDesde En Marea, Villares recoñeceu estar "insatisfeito", tras asegurar que "toca reflexionar". Culpou dos malos resultados á "polarización do voto", á "clave estatal" dos comicios e á "excepcionalidade" dunhas eleccións nunha "mobilización polo medo". "A xente que decidiu concentrar o voto no PSOE é a mesma que apoiou o proxecto político de En Marea antes; foi unha situación de emerxencia na que se optou por unha solución de emerxencia", dixo. Ademais, por primeira vez en moitos anos, o nacionalismo galego non terá represenante ningún no Congreso. Na anterior lexislatura, Anova colocara dous representantes na coalición de En Marea. Desta vez, o BNG multiplicou por dous o apoio pero a mellora non foi dabondo para que sumase o ansiado escano. Obtivo case 94.000 votos. Ana Pontón, portavoz nacional do BNG, destacou que a súa formación lograse "duplicar" votos nun "contexto difícil". Ademais, recoñeceu que o obxectivo "difícil" non se consegiu e culpou dos resultados "á polarizaicón, á chamada ao voto útil e á fragmentación en Galicia". Ademais, asegurou que o Bloque está "en remontada" e que será "determinante para poñer fin ao decenio negro de Feijóo e fin á hexemonía do PP" no país. O espazo á esquerda do PSdeG --a antiga En Marea, con Podemos, EU e Anova e mais o BNG-- sumaran en 2016 o 25% dos votos en Galicia. Desta vez, ese mesmo espazo, aínda máis dividido, quedou en algo máis do 21%. En escanos, pasou de 5 escanos a 2.


Summary: Está integrada por asociacións veciñais, culturais, ambientais e deportivas de Carballo e Malpica. Quere traballar para asegurar a recuperación do lugar, tres anos e medio despois de que rebentase unha balsa de residuos, e tamén para divulgar o coñecemento do seu patrimonio.

Asociacións veciñais, culturais, ambientais e deportivas de Carballo e Malpica veñen de iniciar o proceso para crear unha plataforma para valorizar, promocionar e protexer o patrimonio, o entorno natural-paisaxístico e o valor sociocultural do Monte Neme, situado entre os dous concellos. O espazo segue sen estar recuperado despois de que en febreiro de 2014 unha das balsas de residuos da canteira existente no lugar rebentase provocando a vertedura de máis de 24.000 metros cúbicos de auga e lodos. A Plataforma pola defensa de Monte Neme está sendo impulsada por veciñanza e entidades das parroquias máis próximas ao monte: Cambre e Leiloio (Malpica) e Cances, Oza e Razo (Carballo). Ademais da protección ambiental da contorna e da fiscalización do proceso de recuperación, aínda pendente, a iniciativa quere promover aproveitamentos económicos sostibles para a zona e, igualmente, a divulgación do coñecemento da historia do Monte Neme e do patrimonio cultural, ecolóxico, lúdico e paisaxístico que contén. Os seus promotores denuncian "a situación de estancamento, incerteza e abandono da explotación mineira, que foi a principal razón da rotura da balsa norte hai tres anos", así coma "o actual bloqueo das actuacións para garantir a seguridade e recuperación do espazo" e tamén "o estragamento da reprodución simbólica do crómlech tamén chamado Eira das Meigas". Estes feitos, din, "xeraron un sentimento de inquietude e inseguridade que provocou que moita xente do entorno se interesase en tomar iniciativa dende a cidadanía para facerse oír, demandar e esixir respecto e solucións". Queren que a plataforma se converta "nun interlocutor válido que faga chegar estas inquietudes ás institucións e ao público xeral e faga visible a súa situación". Ademais da denuncia da situación presente, a Plataforma ten a intención de "protexer, recuperar e poñer en valor o patrimonio arqueolóxico, industrial e cultural, e tamén inmaterial (testemuños, toponimia e lendas)". E aspira a que o Monte Neme "poida ser de novo, como xa foi en tempos pasados, un símbolo e espazo de referencia sociocultural da zona e para o desfrute dos veciños e veciñas do lugar, como fora sempre". Entre elas podería estar tamén a potenciación do turismo no lugar "pero non calquera turismo, senón apostar por alternativas sustentables e a práctica do deporte". Adrián Eirís Torres explica que a plataforma nace cuns obxectivos moi xenéricos, buscando a adhesión de entidades e veciñanza, para despois entre todos os colectivos e persoas participantes definir con exactitude as súas actuacións. "Traballamos nunha tripla perspectiva, do pasado, o presente e o futuro do Monte Neme, buscando coñecer, recuperar e divulgar a súa memoria e patrimonio, ser vixilantes e reivindicativos en relación coa súa situación actual e o necesario proceso de rexeneración do espazo, e finalmente deseñar entre todos un proxecto de futuro axeitado", destaca. "Traballamos no presente e o futuro do Monte Neme, buscando coñecer e divulgar a súa memoria e patrimonio, ser vixilantes e reivindicativos en relación coa súa situación actual, e finalmente deseñar entre todos un proxecto de futuro axeitado" A plataforma constituise ao longo do mes de xuño, un tempo no que se foron adherindo distintas asociacións. E xa o día 23 a Plataforma participou xunto coa Asociación Senda Nova na organización do evento Aquelarre de Meigas no Monte Neme, dentro do Programa de San Xoán do Concello de Carballo, que serviu como actividade de partida da Plataforma e para a súa presentación pública. Durante o verán, a plataforma espera seguir integrando colectivos, entidades e persoas a nivel individual (a través do mail info@monteneme.org). A medio prazo, espera levar a cabo actividades de coñecemento do monte de primeira man e interpretación do patrimonio e proxectos de coñecemento e recuperación da memoria colectiva do monte. Web da Plataforma pola defensa de Monte Neme


Summary: A CIG exixe a paralización do proceso de venda da entidade financeira e demanda a súa transferencia a Galiza para a súa conversión nun Banco Público.

A CIG oponse á venda de Novagalicia Banco ao fondo Guggeinheim, ao que cualifica como "especulativo" e responsabiliza de ser un dos máximos responsábeis da crise das 'subprime'. A central nacionalista xustifica este posicionamento en que considera que, tras o debate parlamentar sobre NGB, fica claro que hai un "apoio explícito e directo da Xunta de Galicia" á opción deste fondo, "alegando que a súa entrada garante a estabilidade e o emprego e remata coa incerteza. "Quen dirixe Guggeinheim é Alan Schwartz (...) que tivo unha participación no timo das hipotecas 'subprime' que son a orixe da pavorosa crise económica que aínda se vive na actualidade" "A opción defendida polo Partido Popular supón que un dos máximos responsábeis da crise financeira das subprime, que fixo saltar polos aires a economía mundial, quede co banco nacido das Caixas de Aforros, outorgándolle o dominio sobre o 40% do sistema financeiro galego. Unha bomba de reloxería para a economía galega no seu conxunto", manifestan desde a CIG. Quen é? A dinámica de traballo de fondos como o Guggeinheim pasa por "mercar barato, reestruturar e vender caro". A compra de NGB por un fondo simplemente, afirma a central nacionalista, aprazaría a súa futura venda a un banco. "Pero ademais, tal e como aconteceu coa venda de EVO ao fondo especulativo e fronte á opacidade máis absoluta por parte da Dirección, do FROB e do Goberno español e galego, a CIG entende que é preciso informar de quen dirixe este fondo especulativo" E quen dirixe Guggeinheim é .Alan Schwartz, que "era o CEO de Bear Stearns, o quinto banco de investimentos norteamericano e tivo unha participación fundamental no timo das hipotecas 'subprime' que son a orixe da pavorosa crise económica que aínda se vive na actualidade. A Reserva Federal norteamericana tivo que intervir en Bear Stearns e obrigou a súa venda, sendo adquirido por JPMorgan por 236 millóns de euros (cun desconto do 93%)".


Summary: Consistorios gobernados polo BNG, as Mareas ou o PSdeG convidan durante esta semana as súas respectivas veciñanzas a unírense á celebración do Día Nacional

Ante a ausencia de celebracións do Día Nacional de Galicia co impulso do Goberno galego, que reduce as accións ligadas á xornada a unha campaña publicitaria tras o desprazamento ao día 24 da entrega das Medallas de Galicia, son diversos os concellos que na contorna do 25 de xullo animan a unirse á celebración con bandos das súas alcaldías e mais con actividades de tipo cultural e festivo. Consistorios gobernados polo BNG, as Mareas ou o PSdeG convidan durante esta semana as súas respectivas veciñanzas a unírense á celebración. Na capital galega o bando publicado este 25 de xullo polo seu alcalde, Martiño Noriega, dedica o día á lembranza de Xoán Xesús González, o canteiro, artista e xornalista que tras desenvolver unha intensa actividade política e cultural o primeiro terzo do século pasado foi asasinado polos franquistas en 1936. "Lembrando a súa memoria queremos celebrar este 25 de xullo de 2017, dedicándollo a un veciño de Santiago construtor da nación galega", sinala o bando do consistorio compostelán, que nos últimos anos dedicou a xornada a figuras como Isaac Díaz Pardo ou María Miramontes. En clave de lembranza foi igualmente o acto celebrado este 24 de xullo polo Concello de Ferrol, na súa tradicional homenaxe a Xosé Fontenla Leal no marco dos actos do Día Nacional. O bando foi tamén o formato elixido por varios concellos gobernados polo Bloque para chamar á celebración do Día Nacional ou Día da Patria. Así, por exemplo, o alcalde de Rianxo, Adolfo Muíños, anima a dar á xornada "ambiente de festa grande" e convida a pendurar dos balcóns "bandeiras galegas" como "expresión de azos para a nosa terra, un país que desexamos próspero e dono dun futuro mellor". A difusión da bandeira galega foi tamén parte central dos actos programados en Poio cuxo rexedor, Luciano Sobral, apelou nun bando a "saírmos á rúa a expresar a ledicia de sermos galegos" e lembrou que o consistorio distribuíu enseñas de balde nos actos que desenvolveu durante esta semana. A distribución de bandeiras realizárona tamén outros concellos como Viana do Bolo. O Alba de Groria de Castelao inspira outro dos bandos municipais deste 25 de xullo, o do Concello de Ribadeo, cuxo alcalde, Fernando Suárez (BNG), lembra as orixes da festa impulsada polas Irmandades da Fala e convida a veciñanza "a amosar o orgullo de pertencer a un país que busca con decisión o seu futuro". "Galiza é unha fermosa obra colectiva que precisa do esforzo de todas e todos nós", sinala. Os actos ligados ao Día Nacional continúan o día 26 en concellos como Vigo ou Ames Outros catro concellos, neste caso da provincia de Pontevedra, apostaron por un manifesto conxunto no canto dun bando. Os alcaldes das Neves, Xosé Manuel Rodríguez; de Mondariz, Xoán Carlos Montes; de Ponteareas, Xosé Represas; e de Salceda de Caselas, Marcos Besada; subscriben un documento conxunto de "alcaldías nacionalistas do Condado e da Louriña" na que sinalan que o seu cometido "non remata nos límites dos nosos respectivos concellos, pois só será completamente útil cando, sumados, os proxectos permitan termos un país que gobernemos, unha nación". Os actos do Día Nacional, que outros concellos como o de Lugo organizan en clave cultural -cun concerto da Banda Municipal- continuarán na xornada do 26 de xullo noutros municipios. É o caso de Vigo, onde o Bando do Día de Galicia será lido nesta ocasión polo presidente da RAG, Víctor Freixanes, nun acto programado para este mércores no Pazo de Castrelos. O 26 é o día elixido tamén por Ames para a conmemoración do Día Nacional de Galicia; será no Pazo da Peregrina ás oito do serán con lecturas de textos literarios, intervencións de membros da corporación, un manifesto institucional lido polo alcalde, José Miñones (PSdeG) e unha actuación musical de Suso Vaamonde.


Summary: Eu acho que a aposta da sociedade galega por ter padronizado as nossas falas convergentemente com as de Portugal e o Brasil tem sido muito favorável, também para o resto da Lusofonia. Assim, neste formato de fábula, acho eu que podemos fazer o nosso balanço destes 35 anos.

Hoje quando cheguei à Biblioteca 'Concepción Arenal' no departamento de ciências políticas solicitei emprestada a obra de Michael Billing Nacionalismo Trivial. Tentei ler o original, em inglês, mas desisti porque reconheço que ainda tenho muitas dificuldades para apanhar os matizes nesta língua. Ainda bem que podo aceder à obra igualmente, na nossa língua, mas é incrível que o pessoal da minha idade, ainda com estudos universitários tenha tanta dificuldade para ler em inglês. Espero que os programas atuais de estadias e estágios no estrangeiro consigam reverter esta realidade e que os estudantes de agora podam ter um maior domínio desta língua cada vez mais útil neste mundo global do século XXI. Também é certo que o facto da sociedade galega dispor de duas das línguas mais pujantes, do ponto de vista global, ajuda pouco a que aprendamos inglês. Essa comodidade acho que está a ser vencida agora com estas experiências formativas longe da terra, oportunidades às que chegamos tarde os que estudamos na década de 90. É certo que cada vez somos mais os que gostamos de ver as séries, de sucesso, anglo-saxónicas através da RTP, SIC ou TVI. Fundamentalmente por causa de ter acesso às versões originais, sem dobragens. Ainda sendo maioritárias, é evidente que a TVE, Tele 5, Antena 3, La Sexta e Cuatro conseguem no nosso país as quotas de share mais baixas do Estado, em parte, por causa dessa pequena percentagem de sociedade que preferimos ouvir em inglês, mas com legendas em galego-português. Também temos que reconhecer que o trabalho da TVG foi, nestes anos todos, fundamental e por isso se situa como líder indiscutível. Com programas que arrasam como o 'Luar' que até provoca que os programadores portugueses se vejam obrigados a pensar, e muito, com que propostas podem concorrer nas noites das sextas. Uns índices de audiência que se mostraram espetaculares na semana passada quando por primeira vez, em dez anos, um gaiteiro transmontano conseguia ganhar o concurso do programa galego. Autêntico furor pátrio com os seus próprios gaiteiros. Ainda mais celebrado só três semanas após a vitória da jovem promessa musical galega, Alba Maria, no programa de novos talentos musicais organizado pola RTP mas que admitiu qualquer participante lusófono, independente da sua procedência. É divertida esta concorrência musical entre os dous países, tem muita piada e mostra que de Estaca de Bares até o Cabo de Santa Maria há muito talento, e nas ilhas também, é claro. É certo que cada vez somos mais os que gostamos de ver as séries, de sucesso, anglo-saxónicas através da RTP, SIC ou TVI Mas comecei o artigo escrevendo de livros e era nisso no que queria centrar-me, desculpem estas breves linhas sobre a TV, apesar de que até podem ser adequadas para centrar o tema. Podem ser também um jeito de ilustrar esse balanço que me pedem sobre estes '35 anos de reintegracionismo'. Realmente este é um termo que já quase ninguém usa: após a entrada do galego no ensino, foi caindo em desuso e desaparecendo em poucos anos. Aparece nos livros de texto para explicar as velhas disputas estratégicas anteriores ao Estatuto de Autonomia mas atualmente já ficou fora de uso, só restrito a ámbitos académicos e de quem investiga. É por isso que achei mui curioso que fosse esse o lema escolhido para comemorar estes 35 anos. Eu teria preferido algo assim como '35 anos de galego-português, como nos foi?' Mas também pode valer, é claro. Falava de livros no começo do artigo porque ao ter dificuldades para ler em inglês tive que solicitar o livro traduzido, e ainda bem que a série de traduções de livros de ciências políticas de Galáxia é das melhores da Lusofonia. Eu acho que a aposta da sociedade galega por ter padronizado as nossas falas convergentemente com as de Portugal e o Brasil tem sido muito favorável, também para o resto da Lusofonia. Atrevo-me a afirmar que, quase com certeza, traduções como esta só existem em galego-português porque as nossas editoras apostam por elas. É por isso que aparecem como líderes neste sector do mercado e até há casos nos que traduzem já simultaneamente para o castelhano e colocam os dous livros a um tempo nas bancas e livrarias de toda a Península. Embora só neste cantinho podamos aceder com facilidade às duas traduções. Eu acho que a aposta da sociedade galega por ter padronizado as nossas falas convergentemente com as de Portugal e o Brasil tem sido muito favorável, também para o resto da Lusofonia Com estes exemplos queria ilustrar o que opino a respeito da estratégia destes 35 anos. É claro que devemos exigir um maior apoio e que os governos galegos se impliquem mais. É claro que preocupa, e muito, que nas zonas urbanas estejamos demasiado estancados nos usos da língua própria do país, que sejam ainda minoritários. Gostaria que a juventude urbana usasse o galego nas cidades da Galiza, igual que quando vai a Portugal em viagens de lazer, ou a trabalhar, ou como quando visita o nosso rural. É evidente que todos desejaríamos isso. Mas tenho a certeza de que a estratégia que adotamos há 35 anos tem tido mais acertos que erros e que é a que hoje nos permite que praticamente 90% da sociedade galega aposte por manter as suas competências em galego. Tenho a certeza de que se naquele debate tivessem triunfado as posições partidárias de criar um standard afastado do resto do português, hoje eu teria que ler o livro de Billing em inglês ou castelhano. Até podo afirmar que, se esse universo paralelo existisse, em Portugal ninguém teria apostado por traduzir esta obra. Tenho a certeza de que se a nossa aposta tivesse sido a outra, agora, nas bibliotecas universitárias a percentagem de livro em galego-português seria muito mais baixa que os 35% atuais. Presença que para mim ainda é claramente insuficiente, que fique claro. Tenho a certeza, ainda, de que na nossa grelha da TDT teríamos muitos menos dos atuais 12 canais na nossa língua, que suponhem quase um terço de toda a oferta –quem sabe se só teríamos um ou dous canais da TVG, mais algum que outro local. Se tivesse triunfado a estratégia separadora a nossa perspetiva seria muito diferente. Mesmo acho que, aquele que foi um dos maiores defensores das posições da divergência, teria mui complicado ser o atual prémio Nobel de literatura. Um reconhecimento que teria sido impossível se Ferrim estivesse enquadrado dentro de um sistema literário diferente daquele no qual também está o primeiro Nobel das nossas letras, outorgado já naquele longínquo ano 1998 a José Saramago. E assim, neste formato de fábula, acho eu que podemos fazer o nosso balanço destes 35 anos.


Summary: Con este anuncio, o Goberno español pechou neste último Consello de ministros unha tripla ofensiva contra o dereito a autodeterminación das mulleres sobre os seus corpos ao anunciar tamén que imporá a custodia compartida e que as nais que desexen ter crianzas en solitario e as lesbianas fican excluídas dos tratamentos de fertilidade na pública

O Goberno español trazou unha tripla ofensiva contra as mulleres nun único Consello de ministr@s. Foi o realizado esta sexta feira onde, para alén de anunciar que as nais que desexasen ter crianzas en solitario e as lesbianas ficaban excluídas dos tratamentos de fertididade e que a custodia compartida sería imposta aínda en contra da vontade das nais e dos pais, o ministro de Xustiza, Alberto Ruíz Gallardón, anunciou que a reforma da lei do aborto chegará no vindeiro trimestre do ano. Foi unha das promesas eleitorais coas que Mariano Rajoy se presentou ás eleccións que lle deron a vitoria en 2011 e desde aquela os globo-sonda ao redor das mudanzas a implementar para que a interrupción voluntaria do embarazo puidese practicarse nos hospitais públicos non deixaron de se suceder. A última idea coñecida do titular de Xustiza ten a ver con que o suposto de malformación do feto non sería tomado en consideración para a práctica do aborto legal. Tal anuncio xerou malestar non só na sociedade ou nos partidos da oposición, senón tamén nos sectores menos reaccionarios do propio PP. Cando Gallardón decidiu aparcar a reforma do aborto da primeira liña da axenda política a cuestión que se estaba a barallar era que, para alén de que a nova reforma devolverá os dereitos das mulleres sobre os seus corpos até 1985, estas terán que se acoller ao suposto de dano psicolóxico para poder interromper unha gravidez non desexada.


Summary: A Policía española presentouse esta quinta á primeira hora na vivenda de Yolanda García, en Ferrol, para executar o desaloxo que na véspera impediran @s veciñ@s. Segundo a muller, botaron a porta abaixo e déronlle o tempo suficiente para coller a documentación persoal

Até 15 axentes da Policía española foron os que esta quinta feira pola mañá executaron o desafiuzamento de Yolanda García, a muller de Ferrol que vive co seu fillo de 4 anos no barrio do Esteiro nunha vivenda que xa quixeron desaloxar na cuarta. Foron a propia veciñanza, convocada a unha concentración pola asociación Fuco Buxán, quen impediu que ficase sen casa. Mais a prórroga durou pouco. Segundo explicou a muller a varios medios de comunicación, os axentes presentáronse no inmóbel a primeira hora da mañá, botaron a porta abaixo e déronlle o tempo xusto para coller a documentación persoal e abandonar a vivenda, despois de impedir que se atase ao balcón cunhas cadeas. Yolanda García está á espera de cobrar unha renda social que lle foi concedida, e de momento os seus ingresos limítanse a 250 euros pola manutención do fillo. Fuco Buxán chamou á concentración da cuarta coa idea de gañar tempo na procura dun aloxamento alternativo ou dunha vivenda social, o mesmo que esta mañá negociaron no concello @s representantes de BNG e Esquerda Unida.


Summary: O noso país consome moitos máis recursos e servizos ambientais dos que pode rexenerar, e de feito calcúlase que a pegada ecolóxica galega (6,64 hectáreas/persoa) supera nun 50% á da biocapacidade do seu territorio (4,4). Unha análise de Xosé Veiras.

Xosé Veiras publica en Un claro no bosque, o blog de ecoloxía social e biodiversidade de Praza, unha completa ánalise sobre o déficit ecolóxico de Galicia Gastamos máis natureza da que temos. O consumo material e as emisións de CO2 (principal gas de invernadoiro) do noso país superan a capacidade da natureza para rexenerar os recursos renovábeis e asimilar a contaminación. Esgotamos o noso presuposto ecolóxico anual moito antes de que remate o ano, cubrindo o noso déficit ecolóxico á custa doutros países e das xeracións futuras. En 2012, a humanidade esgotou o seu presuposto ecolóxico o 22 de agosto. Mais se toda a humanidade consumise e contaminase como a poboación galega tería entrado en déficit ecolóxico catro meses antes, o 26 de abril. Esgotamos o noso presuposto ecolóxico anual moito antes de que remate o ano, cubrindo o noso déficit ecolóxico á custa doutros países e das xeracións futuras O Earth Overshoot Day ou Día da Débeda Ecolóxica (un concepto ideado polo think tank británico New Economics Foundation) axuda a entender cómo estamos a sobardar os límites ambientais, demandando máis recursos e servizos ambientais dos que o noso planeta pode rexenerar. Da mesma forma que un estado, unha empresa ou unha familia calcula a diferenza entre o diñeiro que ingresa e o que gasta, a rede mundial de investigación Global Footprint Network estima a diferenza entre a capacidade do planeta para fornecer recursos e servizos ambientais de forma sustentábel (a biocapacidade) e as demandas humanas (a pegada ecolóxica). Os cálculos da Global Footprint Network conclúen que, en apenas oito meses, o conxunto da humanidade esgotou o presuposto ecolóxico dispoñíbel para todo o ano. Durante o resto do ano, cubriremos o déficit ecolóxico esgotando reservas de recursos e aumentando a concentración de dióxido de carbono (CO2) na atmosfera e, en consecuencia, agravando o quentamento global. Translimitación ecolóxica Continuarmos a consumir por riba das posibilidades ecolóxicas implicaría custos crecentes e levaría ao colapso nun prazo de décadas O déficit ecolóxico do conxunto da humanidade, de non se corrixir, dificultará cada vez máis a estabilidade económica e o benestar social. Continuarmos a consumir por riba das posibilidades ecolóxicas implicaría custos crecentes e levaría ao colapso nun prazo de décadas. Desde os anos 70, a humanidade, por mor das demandas das clases sociais e os países máis favorecidos, sobardou os límites ambientais. A pesar de que 2.000 millóns de persoas viven en condicións materiais moi penosas, a pegada ecolóxica da humanidade (2,7 hectáreas/persoa) é xa 1,5 veces maior que a biocapacidade do planeta (1,8). A translimitación ecolóxica é un feito. O déficit ecolóxico sería aínda moito maior se se xeralizase o ritmo de consumo dos países máis desenvolvidos. Por exemplo, se toda a humanidade vivise como a media da poboación galega o déficit ecolóxico duplicaríase. Serían precisos 3 planetas en lugar de 1,5. Os recursos renovábeis consumidos nun ano tardarían 3 anos en se rexenerar, en lugar de ano e medio. A ignorada dependencia ecolóxica de Galicia Se dependésemos só da nosa biocapacidade propia esgotaríamos o presuposto ecolóxico anual en 8 meses, o 30 de agosto Galicia está entre o grupo de países que máis adebedan en termos ecolóxicos, pois o valor da súa pegada ecolóxica (6,64 hectáreas/persoa) é un 50% superior ao da biocapacidade do seu territorio (4,4). Xa que logo, se dependésemos só da nosa biocapacidade propia esgotaríamos o presuposto ecolóxico anual en 8 meses, o 30 de agosto. Sostemos a nosa economía e o noso estilo de vida grazas ás importacións de recursos e mais á apropiación de servizos ambientais en maior medida do que nos correspondería por poboación (concretamente da capacidade de absorción de CO2). Isto colócanos nunha posición insolidaria e, alén diso, moi vulnerábel. A nosa dependencia ecolóxica xera enormes riscos nun contexto de agravamento da deterioración ambiental global e de escaseza crecente duns recursos cada vez máis demandados, debido en grande medida ao rápido crecemento da poboación e do consumo medio por persoa dos países BRIICS (Brasil, Rusia, India, Indonesia, China e Sudáfrica). A actual crise económica tende a ralentizar o crecemento da pegada ecolóxica a escala global e a reducila en países como Galicia A actual crise económica tende a ralentizar o crecemento da pegada ecolóxica a escala global e a reducila en países como Galicia, aínda que de xeito insuficiente e á custa de grandes sacrificios sociais. Compriría camiñarmos cara a unha economía sustentábel e xusta que reducise o consumo e aumentase a biocapacidade propia de xeito sustentábel. *Notas: Os datos mencionados no texto refíresen aos anos máis recentes para os que están dispoñíbeis. 2008 no caso dos de ámbito mundial (fonte: Global Footprint Network). E 2005 no que atinxe aos referidos a Galicia (fonte: La huella ecológica como elemento de valoración integrada de la sostenibilidad del desarrollo, estudo para o Ministerio de Medio Ambiente).


Summary: Comezan as primarias de En Marea. Entre a cuarta feira de hoxe e a quinta de mañá, días 17 e 18 de agosto, En Marea porá fin ás cávalas sobre o consenso, a confluenza e as cabezas de cartaz que se veñen facendo dende que Feijóo colocase as eleccións galegas para o día 25 de setembro, adiantando a data sobre a súa promesa de situalas en outubro.

As primarias de En Marea comezan hoxe coa primeira consecuencia de invalidar as primarias que xa celebraba Podemos Galiza por separado. A formación morada incluía 180 persoas no proceso de elección de listas electorais, das cales só 84 ficarán incluídas no proceso constituínte da Marea. Pablo Iglesias (Twitter): "Non hai nada por encima da unidade cando nos xogamos o cambio en Galiza. Podemos estará con En Marea sexa cal sexa a fórmula" A pasada sexta feira, 12 de agosto, Pablo Iglesias e Xulio Ferreiro anunciaban vía Twitter e redes sociais a unión final entre o partido morado e a marea constituída como partido instrumental no pasado 30 de xullo. Esta unión foi considerada como unha disolución de Podemos dentro de En Marea por uns, mais foi entendida como todo o contrario dende a dirección central estatal, ilustrada por Pablo Echenique cun barco pirata lilá, representando a Podemos dentro do que chamou: Marea Morada. Os sectores críticos de Podemos Galiza entenderon esta unión como unha disolución no partido instrumental da Marea. Esta sensación tivo o seu altofalante en Xuntos Podemos, un pequeno grupo que declarou en rolda de prensa a súa independenza con respecto a Podemos Galiza, mais sen tomar o paso de escindirse completamente. En Confluencia Podemos e Contigo Podemos son as listas que presenta a formación morada ás primarias de En Marea Con todo, os membros de Podemos presentan as súas propias listas ás primarias de En Marea: Na provincia de Ourense, En Confluencia Podemos inclúe aos membros de Podemos Galiza e encabezada por Ares Jiménez Soria, xunto a Contigo Podemos da que é número un Alejandro Hermida Prada. Baixo estes nomes, os membros de Podemos inclúense nas dúas listas en cada unha das catro provincias: En Pontevedra destaca Carmen Santos ao fronte da lista de Contigo Podemos e Marcos Cal Ogando por En Confluencia Podemos. Na Coruña, encabezan estas listas Magdalena Barahona e Luca Chao Pérez e en Lugo son Josito Pérez Afonso e Natalia Prieto, os respectivos números un. En total, En Marea presenta, integrando tanto membros de Podemos, como de Anova, Esquerda Unida, EQuo e as Mareas municipais, seis candidaturas por A Coruña -Onda Verde, Unha Marea para un País, A Marea do Pobo, Mar de Todas, En Confluencia Podemos e Contigo Podemos-; nove por Pontevedra, baixo os nomes de Marea Brava, Mareas Abertas (En Común), Onda Verde, Tendendo Pontes, Marea da Clase Traballadora, En Movemento - Pola Creba Democrática, Marea do Pobo, En Confluencia Podemos e Contigo Podemos. En Lugo son cinco listas, as que forman as candidaturas: Lugo Plural, Marea do Pobo, Rede Mareas de Lugo, En Confluencia Podemos e Contigo Podemos e en Ourense existen outras cinco: Somos Quen, Marea das Terras de Ourense, Somos Marea, En Confluencia Podemos e Contigo Podemos. Dúas mulleres e dous homes deberán ser o número un de cada unha das provincias galegas As candidaturas preséntanse a modo de lista fechada e as votacións realízanse elixindo unha das relacións de candidatos dispoñíbeis. Todas estas agrupacións están sometidas a un criterio de paridade de xénero, no que homes e mulleres terán representación a partes iguais e, se colocarán a xeito de 'cremalleira' alternando unha persoa de cada xénero. Un criterio que se estende ao número de cabezas de lista, unha vez sexan elixidas. Dúas mulleres e dous homes deberán ser o número un de cada unha das provincias galegas. As eleccións primarias ficaron abertas desde primeira hora da mañá para todas aquelas persoas que teñan asinado o manifesto dos alcaldes. O xeito de votar pode ser quer telemático, quer presencial, con mesas electorais en diversas localidades de cada circunscrición dispostas durante os días 17 e 18 de agosto.


Summary: Non houbo sorpresas e a abstención do grupo parlamentar de IU permite ao PP reter a presidencia da Junta de Estremadura.

Monago sobreviviu á moción de censura interposta polo PSOE grazas á abstención do grupo parlamentar de IU. 32 votos en contra da iniciativa, 30 a favor e 3 abstencións, as de IU, así se saldou a votación no Parlamento estremeño. IU xustificou a abstención porque, dixo, o debate foi apenas "un duelo de esgrima" entre PSOE e PP. En todo momento, o portavoz de IU sentiuse protagonista do debate, ao seren os votos do seu grupo parlamentar decisivos para a sorte da moción de censura. De feito Pedro Escobar cualificou a iniciativa do PSOE de "moción imposíbel" e o debate de "eleitoralista". Para IU, os que teñen que botar a Monago da presidencia da Junta son "os estremeños" cando se vote nas eleccións autonómicas de 2015. Carlos Floriano, portavoz do PP, coincidiu con IU ao xulgar a moción de censura como "unha xogada eleitoral" do PSOE.


Summary: O sindicalista Serafín Otero encabeza a candidatura da organización frontista ás eleccións municipais.

O Bloque de Vigo presentou as persoas que integrarán a candidatura da formación nacionalista ás eleccións municipais de maio. En comparecencia de imprensa aseguran que se trata dunha "ferramenta útil" para a veciñanza viguesa que "non se resigna, nen á política de recortes do PP nen ás bravatas de Caballero". Vigo precisa dunha alternativa nacionalista "para facer fronte tanto ás políticas da dereita como a un goberno local que finalmente traballa na mesma dirección pactando co PP", afirmou o portavoz nacional do BNG na presentación pública da candidatura que encabeza o sindicalista Serafín Otero. O número un sinalou na súa intervención que que a cidade olívica "non pode perder catro anos" cun goberno no que o alcalde está "pendente da foto e do titular" en troca das necesidades sociais de Vigo. Serafín Otero sintetizou o proxecto do BNG-Asembleas abertas para estes comicios co obxectivo de pór "os problemas da xente por diante" Acompañado polas persoas que, xunto a el, compoñen o primeiro tramo da candidatura, Otero salientou que o BNG márcase como obxectivo para estes comicios "recuperar Vigo como motor económico, capaz de crear emprego, con servizos públicos de calidade, -como a sanidade-, e que se empeñará en combater a exclusión socia". Un obxectivo que sintetizou coa frase "os problemas da xente por diante". Para alén de Serafín Otero integran a listaxe a activista feminista Victoria Iglesias, Manuel González Moreira, médico de familia, Ernes Rodríguez, operaria da Citroën, o licenciado en Socioloxía, Manuel Caride; Dolores Rodríguez, médica e integrante da Asociación pola defensa da sanidade pública (AGDSP); Diego Santorio, Elsa Quintas, Xabier Pérez Igrexas e Maribel Tato.


Durante o Entroido deste ano a asociación santiaguesa Galician Youth For Europe levou a cabo un proxecto nesa mesma cidade co-financiado polos fondos do programa Erasmus+ sobre migración e refuxiados. Con este proxecto a devandita organización, cuxos organizadores posúen una sólida base teórica sobre o tema do campo migratorio e a experiencia práctica de ser eles mesmos migrantes, levaron a cabo diversas actividades na capital galega co gaio de concienciar ós 25 mozos que acudiron á convocatoria destas actividades. En concreto, participaron estudantes de Italia, Bulgaria, Grecia e Turquía, ademais dos galegos, que tiveron a oportunidade de contrastar puntos de vista, tecer redes internacionais de colaboración e coñecer a nosa cultura. Criticadas até a saciedade, e aínda podendo seguir nese sentido, parece que a UE polo menos tenta artellar novas políticas no sentido informativo e concienciatorio sobre a problemática desta nova realidade social, a cal trata como allea cando é completamente propia. De feito, na nosa opinión, ó falar de UE débese ter en conta a amplitude do termo e a existencia de iniciativas moi aproveitables, pola mocidade en particular, e pola sociedade en xeral. No caso deste proxecto en concreto, Galicia xa figura con letras maiúsculas e ben diferenciadas no imaxinario de 25 estudantes europeos, que voltarán á casa sabendo da nosa unión migratoria e histórica ca Arxentina, Cuba ou Suíza, coñecendo as foliadas e o licor café, a Costa da Morte e o bonita que é a choiva se nos quixéramos poñer románticos. Pero tamén da nosa realidade lingüística e política, da taxa migratoria que tristemente nos define, dos caboverdianos de Burela, e coa superación dos tópicos mediterráneos que moitas veces dilúen a nosa identidade. Máis aló de todo isto, as actividades sobre o Oriente Próximo, os contidos éticos e legais da lexislación europea, as actividades de rol e as mesas redondas foron un éxito nas evaluacións posteriores, polo que animamos a calquera galega ou galego que queira participar do programa Erasmus+ e espallar a nosa cultura que estea atento ás actividades desta asociación.


Summary: Receitas de consomé tradicional, unllas de porco cocidas e crema volteada peruana

—Consomé tradicional Recoméndase un consomé antes de xantares fortes ou mesmo como cea lixeira. Elaboración: Retírase a pel e a graxa do zanco de polo. Nunha ola grande, quéntanse 4 culleradas de aceite de oliva, dóurase o zanco e a carne de morrillo de tenreira. Móndase a cebola e córtase en 2 anacos. Lávanse cenoiras e allos porros e pártense en 3 anacos. Ao dourarse a carne, incorporamos os allos porros, a cenoria, a cebola, loureiro, pirixel, o óso de tenreira, a auga e un pouco de sal. Coce todo 2 horas a lume medio coa ola tapada, retirando de cando en cando a escuma. Retíranse as carnes, o óso e as verduras. Escóase o líquido para quitar a graxa. Déixase enfriar e retírase a tona de graxa da superficie. Próbase e rectifícase de sal, pois, de botalo todo ao primeiro, ao reducir o consomé, quedaría salgado. Sérvese quente. Notas: De querermos maior sabor, redúcese o consomé deixándoo ferver máis tempo. Para facer sopa, acompañamos coa carne cocida e con fideos. Para que arrecenda, vai ben un chisco de viño de Xerez. Pode levar unha xema de ovo crúa, un pouco de xamón picado ou trozos de pan frixido. —Unllas de porco cocidas Elaboración: Desálganse 24 horas as unllas de porco cubertas de auga fría, mudando a auga cada 8 horas. Raspánselles as posibles sedas. Na ola a presión cóbrense de auga e cocen 45 min desque comece o fervor. Lávanse os grelos e depelícanse as patacas. Nun recipiente, en auga a ferver, cócense os chourizos e os grelos 30 min. Engádense as patacas enteiras, sálgase e coce todo xunto 30 min máis. Nunha tixola, quéntase o aceite, fritindo a lume suave os allos picados moi miúdos, bótase o pemento doce, reméxese e retírase do lume. Nunha fonte individualmente colócase a unlla, a pataca, o chourizo e os grelos, sobre os que se bota a allada. Sérvese quente. —Crema volteada peruana Elaboración: Nun recipiente de cristal, bótase o azucre, a auga e o zume de limón. Coce 4 min no microondas á máxima potencia, comprobamos se está feito o caramelo. De non estar, cócese minuto a minuto até adquirir unha cor escura, pero sen queimar o azucre: o caramelo queimado amarga, no canto de adozar. (O meu micro tarda 6 ou 7 min). Acaramélase, cubrindo ben o interior, un molde de flan de oco ou tubo de 22 cm e déixase arrefecer. Cun batedor de globo, reméxense os ovos co leite condensado, o evaporado e a vainilla. Escóase a mestura dúas veces para eliminarmos calquera tipo de impureza, moi importante. Vérquese ao xeito no molde co caramelo frío e cócese a baño maria no forno prequente a 180º por 1 hora e 30 min. Cando arrefeza, déixase repousar no frigorífico 4 horas mínimo. Desmóldase virándoo e sérvese con caramelo por riba. Notas: Máis saboroso é feito do día anterior.


Summary: O documento urxe tomar medidas, entre outras, á Real Academia Galega, mais tamén a outras institucións do país. Foi asinado por 16 mulleres na segunda feira co gallo do Día das Escritoras e consta de doce puntos "para conseguir a igualdade".

O Manifesto de Soutomaior, asinado por 16 mulleres na segunda feira polo Día das Escritoras, fíxose público esta terza feira, 9 de novembro. Recolle doce puntos que, para a presidenta da Deputación de Pontevedra, Carmela Silva, "serán o motor de traballo futuro para conseguir a igualdade". Collendo como exemplo o modelo Seneca Falls do século XIX, inclúe a denuncia das diferentes situacións de desigualdade que existen no mundo da escrita e propón todo un Plan de acción para rachar con elas. O documento, que recolle todas as reivindicacións, enviarase de forma inmediata á Xunta da Galiza, aos grupos parlamentarios e á Fegamp para que o faga chegar aos concellos galegos, así como ao sector da cultura para que sexa asinado por todas as mulleres creadoras nos diferentes eidos e os homes que se queiran sumar. Paridade na RAG No documento sinalan que "no mundo editorial e literario galego a situación das autoras e editoras é, aínda, desalentadora". Poñen como exemplos que só seis mulleres ocupan unha das 30 cadeiras da Real Academia Galega (RAG) e que só seis mulleres foron homenaxeadas no Día das Letras Galegas fronte a 56 homes. Ademais, advirten da "ausencia case total" de mulleres críticas literarias que ocupan espazos relevantes de opinión e que moi poucas chegan a postos de dirección e liderado nas grandes editoriais galegas ou en organismos públicos culturais. Entre as propostas do manifesto para solucionar estas eivas reclaman que haxa paridade nos xurados dos premios literarios e tamén nas edicións de antoloxías, ademais de urxir a inclusión obrigatoria de escritoras galegas e as súas obras nos plans de estudo na educación. Tamén propoñen que as cadeiras da RAG sexan ocupadas por mulleres nos vindeiros dez anos e exixen, da mesma forma, que nos próximos dez anos o Día das Letras Galegas homenaxee sempre mulleres. Alén diso, anunciaron a creación dun Observatorio para o seguimento das reclamacións e avaliación das medidas, e a posta en marcha dun novo encontro no próximo mes de xaneiro para definir pautas de traballo.


Summary: Despois da Fiscalía, agora o Xulgado rexeita o recurso da Liga contra o arquivo da causa contra Bergantiños

O Xulgado de Instrución número 3 da Coruña rexeitou o recurso de reforma presentado pola Liga de Fútbol Profesional (LFP) contra o auto do pasado mes de agosto no que decretou o sobresemento provisional e arquivo do procedemento aberto contra o capitán do Deportivo, Álex Bergantiños, pola presunta comisión dun delito de corrupción entre particulares. O futbolista foi denunciado pola LFP tras facerse público un audio que enviou a un grupo privado de What'sApp no que, segundo se fixo constar na denuncia, "manifestaba a posíbel predeterminación" do partido que o Deportivo ía disputar contra o Fuenlabrada. "Como ben se fundamentou no auto, a mensaxe obxecto de denuncia non se entende que revista caracteres de delito ningún e, tal e como fai constar o Ministerio Público, interpretar que puidese existir un amaño do partido entre xogadores resulta máis ben o argumento dunha película ou novela de ficción, de aí a resolución que agora se recorre", indica a maxistrada nun auto no que lembra que o xuíz instrutor "non está obrigado a practicar dilixencias de investigación se non entende que os feitos denunciados revisten caracteres de delito". Actuación "preocupante" e inexplicábel da Policía A maxistrada asegura na resolución que é "importante" facer referencia ao auto ditado pola Audiencia Provincial da Coruña o pasado 1 de marzo, no cal advirte que a actuación do Centro Nacional Policial pola Integridade no Deporte e as Apostas (Cenpida) neste caso "resulta preocupante, non explicándose a actuación de tales funcionarios". A instrutora sinala que a LFP, no seu recurso de reforma, fai referencia "a outros posíbeis ilícitos e outros responsábeis que non foron obxecto do presente procedemento nin da súa denuncia". No recurso, segundo destaca a xuíza, alega que non quería dicir que "forzosamente" se debese recibir declaración como investigado ao capitán do Deportivo, "senón que este ben puidese ser como testemuña". "As dilixencias a que se refire a parte versarían sobre feitos que non son obxecto de denuncia", recalca a maxistrada no auto no que rexeita o recurso da Liga.


Summary: O xuíz instrutor dos Xulgados de Compostela emitiu esta semana un auto xudicial en que responsabiliza o Estado español por non ter adoptado as debidas medidas de seguridade no traxecto do Alvia sinistrado. As 11 páxinas do auto debullámolas no número desta semana. Xa á venda na nosa loxa

O pasamento de Rosalía Mera (co-fundadora do imperio téxtil Inditex e unha das súas accionistas maioritarias) provocou nos medios unha fervenza de aplausos á súa vida e ao recoñecíbel labor social desenvolvido a través da Fundación Pandeia Galiza. Nas páxinas de política do Sermos Galiza abordamos as sombras entre as luces de Rosalía Mera e o espazo baleiro que deixou a unanimidade mediática da imprensa maioritaria. SICAV's, explotación laboral e algunhas outras cuestións arredor de como Mera se apropiou da súa fortuna. Na sección de Traballo conversamos con José Luis Pareja, voceiro dos bombeiros de parques privados. A piques de iniciaren unha folga indefinida contra a perda de dereitos laborais e o modelo de xestión privada imposto pola Xunta,José Luis é taxativo ao recoñecer que en non poucas ocasións se ven "obrigados a cometer neglixencias" por mor da falta de recursos. Nas páxinas de Social achegámosvos aos mercados ecolóxicos que están a agromar nas vilas e cidades galegas. Da man de tres proxectos que pulan por un outro modelo de consumo --sostíbel, xusto, directo, local e solidario-- recuperamos unha das tradicións da cultura popular galega: as feiras. Iso si, dunha maneira ben distinta. En Deportes, abordamos o comezo da Liga en primeira e segunda. Revisamos os partidos do Celta e do Depor e botamos unha ollada aos vindeiros encontros das equipas galegas. Na sección de Cultura achegámosvos unha conversa inédita cun premio Camões, Mia Couto. Este moçambicano visa ser un "pequeno instrumento" para pór nome e rostro ao seu país. Sobre Moçambique, o seu traballo e a realidade europea debruzámonos nunha extensa e interesante entrevista. Publicamos unha entrevista inédita co premio Camões, Mia Couto Coma cada semana, a Axenda Cultural e o Andar na Terra tráennos multitude de posibilidades para pasarmos a fin de semana ou o que resta de vacacións --para quen aínda teña-- Mais tamén vos propomos achegarvos ao I Festival de música clásica contemporánea que a Fundación Roxelio Groba organiza do 23 ao 31 de agosto en Ponteareas. Todos estes contidos e moito máis coma cada quinta feira, nas librarías e quiosques do país. Mais para aquelas subscritoras-es que non poidan agardar, xa está disponíbel na nosa loxa virtual.


Summary: O 33,28% das galegas e galegos susceptíbeis de ser vacinados xa teñen a pauta completa dalgún dos compostos contra a Covid-19, segundo informa a Consellaría de Sanidade.

786.379 galegas e galegos xa teñen a pauta completa da vacina contra a Covid-19, isto supón un terzo das persoas maiores de nove anos no país, as que son susceptíbeis de vacinarse, comunicou hoxe a Consellaría de Sanidade. Ademais dese 33,28% que ao feche da campaña de vacinación do sábado xa recibira a todas as doses dalgún dos compostos aprobados pola Axencia Europea dos Medicamentos, Sanidade informa de que o 54,36% das galegas e galegos maiores de nove anos xa recibiron cando menos unha dose. O sábado puxéronse 26.509 inxeccións, ascendendo o número de doses totais a 2.027.052. Segundo a información da Consellaría o Sergas administrou o 92,90% das 2.181.875 doses recibidas pola Galiza. Ao tempo, sinala que 12.981 persoas de alto risco, 16.354 dependentes non institucionalizados e 23.211 institucionalizados recibiron a pauta completa. Entre as traballadoras e traballadores esenciais só 4.186 completaron o proceso. Se se clasifica toda a poboación vacinada por franxas de idade, os datos de Sanidade reflicten que, até o de agora, 130.581 persoas maiores de 85 anos, 95.566 de 80 a 84 anos e 133.054 de 75 a 79 anos recibiron unha dose. De 70 a 74 anos, foilles administrada cando menos unha picada a 150.772 persoas, 150.718 de 65 a 69 anos; 168.963 de 60 a 64 anos; 176.696 de 55 a 59 e 157.972 de 50 a 54 anos. No que atinxe as persoas maiores de 50 anos recibiron polo menos unha dose 1.164.322 persoas. A estes datos hai que engadir 32.839 persoas de 45 a 49 anos; 28.352 de 40 a 44 anos; 20.646 de 35 a 39 anos; 16.604 de 30 a 34 anos; 13.477 de 25 a 29 anos; 7.376 de 20 a 24 anos; 736 de 15 a 19 anos; e un de 10 a 14 anos.


Summary: Paula Prado estréase como voceira dos conservadores acusando a oposición de "facilitar que se cometan delitos" na Cámara e istando os deputados de PSdeG, AGE e BNG a devolver o salario do pleno ao que non asistiron para protestar polas restricións da presidenta. Audio no interior

"Vai ser a presidenta a que decida" pero non o fará de maneira "arbitraria". É toda a explicación que este mércores a pensa conseguiu obter de Paula Prado, nova voceira do PP galego, a respecto dos criterios que a presidenta do Parlamento, Pilar Rojo, vai aplicar para decidir se permite ou non o acceso da cidadanía á tribuna de convidados nos plenos. Despois de que a primeira sesión coa prohibición en vigor se saldase con momentos de forte tensión e un plante da oposición a xeito de protesta, a número tres dos conservadores bota man do seu discurso máis duro para, lonxe de procurar temperar os ánimos, descargar en PSdeG, AGE e BNG a responsabilidade de todo o sucedido e de todo o que poida suceder no Pazo do Hórreo. Se a Cámara galega "volveu colarse nos informativos nacionais" non foi, a xuízo de Prado, polo veto da presidenta, senón "pola sobreactuación da oposición" e a súa "complicidade" con quen procura "boicotear" as sesións, neste caso en referencia aos traballadores de Navantia e da Universidade de Santiago. A popular expón este razoamento porque, tamén dende a súa perspectiva, "a orixe" do conflito "non está na decisión de Pilar Rojo", tampouco "nas numerosas protestas ilegais" de cidadáns e cidadás na tribuna parlamentaria. A prohibición de que os grupos políticos realicen convites "chega tras un pleno no que un convidado do PSdeG ameazaba de morte ao presidente da Xunta" mentres "deputados de AGE aplaudían", sintetiza, en referencia ás protestas de afectados polas preferentes sucedidas o pasado decembro. Prado esixe que a oposición devolva o salario do día de protesta e matiza que os deputados do PP que non asistiron tiveron "razóns de peso" "Facilitar que se cometan delitos", "convidar persoas con antecedentes por agresión" ou "facer oposición de xeito antidemocrático" son outras das sentenzas que Prado lles dedica aos membros dos grupos diferentes do PP os cales, lamenta, non saben ver que "a medida" da presidenta "pretende rebaixar a tensión", todo o contrario "que os que crispan falando de mocións de censura", di, en referencia a Xosé Manuel Beiras. "Deberían pensar que tempestades poden recoller dos ventos que sementan", ilustra, nun contexto no que ademais di "supoñer" que os parlamentarios e parlamentarias da oposición "pedirán que non se lles abone o salario correspondente ao día de onte" por non asistir ao pleno. Esa devolución salarial deberían efectuala tamén os integrantes do Grupo Popular que non acudiron á sesión de tarde do mesmo pleno?, preguntóuselle a Prado. "Se algún deputado do PP non asistiu non foi porque non quixese", asegura. Ben ao contrario, Prado amósase convencidade que os seus compañeiros de filas só se ausentan cando hai "unha razón de peso" para facelo. Así as cousas, todo semella indicar que os conservadores manterán a dureza na limitación ás visitas, porque, evidencia a voceira do partido, é "distinto" quen acode a un pleno, por, por exemplo, "motivos académicos", que quen o fai para "rebentalo". Mentres, dende a oposición, neste caso dende o PSdeG, o seu secretario de organización, Pablo García, instaba os populares a reflexionar para acordar "fórmulas" que garantan a orde sen "illar" a institución parlamentaria. O enfrontamento continúa, cando menos de momento.


Eta Militar asasinaba para lograr a independencia e o socialismo. Eran os tres principios. Nos anos de fortaleza afirmaban que só negociarían co exército español; ao final de todo abondáballes con liberar os presos. Desde que Eta Militar desapareceu nada vai peor en Euskadi, nin as conquistas da nación nin as sociais; a intensidade non variou. A violencia foi pois un monstro aínda maior se é posíbel, por inútil.Otegui apostou por disolver a banda e iso hónrao, pero non é un grande líder. Fáltalle instinto, formación, capacidade estratéxica e até carisma para renovar a tendencia desde o cerneOtegui apostou por disolver a banda e iso hónrao, pero non é un grande líder. Fáltalle instinto, formación, capacidade estratéxica e até carisma para renovar a tendencia desde o cerne. É moi complexo tronzar o dogal do sangue, que o infecta todo.Otegui non debe aparecer nos medios informativos públicos, segundo os líderes dereitistas españois, porque os pagamos todos. Teñen unhas conviccións democráticas ben chatas. Pretenden que a TVE diga o queremos ouvir, non o que acontece. Filosofía de chisme rosa, de partido de fútbol. Fichen só aos que rendan e gusten, que non estamos para molestias.


Summary: Silvia Fiallega Lorenzo partilla a crónica dunha fixa descontinua no mundo da arte, nun suplemento que tamén ten espazo para lembrar Antón Alonso Ríos, o capitán Nemo ou o guerrilleiro Luís Trigo 'O Gardarríos', entre outros moitos contidos.

Teño no meu haber un longo historial de bolsas e contratos precarios que fixeron de min unha curtida temporeira do sector. A día de hoxe, acceder a el e manterse constitúe un auténtico exercicio de compromiso e resiliencia. As canles oficiais seguen proclamando o carácter diferencial da nosa cultura e as súas potencialidades mercantís e profesionais, mais nunca vin un plan sostible máis alá dunha lexislatura. Bastou un virus para que o tecido profesional enfermara con prognóstico grave. As patoloxías previas eran evidentes. Viña padecendo unha doenza crónica derivada dunha política cultural subalterna do turismo e, polo tanto, sometida á estacionalidade. Con profesionais dependentes dos ritmos e das partidas orzamentarias da Administración. Unha produción deseñada máis para o que vén que para o que está e que adoece de consumo interno. Prácticas curtopracistas, dependentes de subvencións, que abaratan custos e acurtan tempos de traballo, o que impide a formulación de proxectos de continuidade que favorezan a aplicación de fórmulas proactivas, integradas na comunidade. Este tipo de actuacións afondan nas desigualdades do territorio e no abandono do rural, en especial no interior, xa que os investimentos se concentran arredor das grandes urbes e zonas costeiras, onde o desenvolvemento turístico está máis consolidado. O patrimonio destas áreas esmorece ao mesmo tempo que as súas xentes, ao non contar con recursos económicos nin humanos suficientes para xestionalo. Por facer unha analoxía, a política cultural en Galiza foise "eucaliptizando": plántase en terreo fértil, medra axiña, o produto é recoñecible e dá cartos deseguida. O problema do eucalipto é que a raíz queda na tona e cae co primeiro temporal, como así foi. (Podes ler o artigo íntegro 'Temporeira cultural' no suplemento Coñecer, no teu Nós Diario de hoxe (e de todas as terzas feiras), á venda no teu quiosque, libraría, tenda, gasolineira ou na nosa loja) Neste número, ademais, Fernando Patricio Couto escribe as súas 'Lecturas abisais'; Paula Vázquez Verao e Xosé Álvarez Castro deixan as súas opinións nas seccións 'Herdo' e 'Mil ollos', e Fernanda Cedrón Trigo, a neta do guerrilleiro Luís Trigo 'O Gardarríos', protagoniza o 'selfie' desta semana. Suplementos diarios de carácter temático Coñecer', 'Aprender', 'Xogar', 'Gozar' e 'Producir' publicaranse de terzas feiras a sábados co diario para ampliar a información relativa a patrimonio, historia, arte, ciencia, educación ambiental, ensino, actividade física, gastronomía, enoloxía, viaxes, sectores produtivos e iniciativas empresariais, entre outros. Unha aposta de Nós Diario no marco da celebración dos seus cen primeiros números en papel.


Summary: Os traballadores de Alu Ibérica na Coruña din entender a decisión do administrador xudicial e reclaman as administracións galega e estatal que se impliquen no futuro da factoría.

Os traballadores de Alu Ibérica na Coruña levaron a cabo unha protesta este sábado ás portas da factoría para pedir as Administracións que, ante a decisión de cesamento da actividade adoptada esta sexta feira polo administrador xudicial da planta, se impliquen no futuro da fábrica de aluminio. Segundo recoñeceu en declaracións aos medios o presidente do comité de empresa, Juan Carlos López Corbacho, o feche temporal da planta non lles colleu por sorpresa xa que, asegura, a actividade está interrompida "na súa totalidade" desde principios do mes de xullo. "Alí non se produce nada. A xente ía ao seu posto de traballo pero sen actividade algunha", incidiu López Corbacho, que responsabiliza os antigos xestores da situación da factoría, onde "non hai materia prima" e existen falta de pagamentos aos provedores. Falla de seguridade Como denuncian os traballadores e traballadoras de Alu Ibérica, a xestión da nova dirección derivou nunha falta de seguridade dentro da planta e é por isto polo que o administrador xudicial decide interromper de forma temporal a actividade, que quedará reducida aos empregados dos servizos de seguridade e vixilancia. Por iso din entender a decisión tomada. "O que nos preocupa é ver a planta inactiva e que nestes momentos non se estean a tomar as medidas necesarias para pola en marcha canto antes", engadiu o líder sindical, que instou as administracións a porse "ao lado" dos traballadores para que a factoría recupere a súa actividade. López Corbacho amosouse convencido de que nas condicións actuiais, co prezo do aluminio nos 2.500 dólares por tonelada, a factoría ten futuro, pero precisa da axuda dos Gobernos español e galego. "Necesitamos que, dos provedores aos clientes, nos boten unha man. Pero, sobre todo, quen ten que aparecer ao noso lado son as Administracións para pornos a producir. É a única maneira en que imos aguantar até o final", apostilou.


Summary: Xavier Vence presentou un calendario de actos cidadáns abertos para reclamar o dereito de Galiza a decidir após concluíren sen acordo as conversas sostidas con Anova, Esquerda Unida e formacións independentistas.

O portavoz nacional do Bloque, Xavier Vence, analizou o desenlace das conversas tidas estes días -cuarta e quinta feira- entre forzas soberanistas e a esquerda estatal. Para o voceiro do BNG, foi o "obstrucionismo" de Izquierda Unida o que imposibilitou un acordo final que puidese resultar no impulso de mobilizacións conxuntas. E é que, segundo explicou Vence, a federación de IU en Galiza, Esquerda Unida, "tiña como única prioridade a dinámica estatal de IU" polo que "só asumía como lema o lanzado polo seu holding desde Madrid". Isto é, Referendum Xa!. Para @s nacionalistas, o debate aberto após a abdicación de Juan Carlos I de Borbón "non pode simplificarse como fan os sectores da dereita e da esquerda españolas" ao "dilema" dun "referendo sobre monarquía ou república" senón que, explican desde o BNG, "o problema é a configuración territorial do Estado" e "a solución, abrir un novo proceso constituínte que rompa coa actual centralización e recoñeza o dereito das nacións a decidir". O BNG di confiar aínda na posibilidade dunha "convocatoria unitaria" galega como, din, "demanda a cidadanía" Así pois, a postura inamobíbel de Esquerda Unida que coidaba a defensa do dereito de autodeterminación como algo que "non suma, senón que resta" -dixo en alusión a unha frase que tería pronunciado o secretario xeral do PCE na Galiza-, rematou por "botar por terra a proposta dunha dinámica unitaria en clave galega" entre todas as organizacións sociais e políticas que "cuestionan o actual marco constitucional", como defendía o BNG. Desde a organización frontista critican con dureza o "seguidismo" de Anova, á que acusan de ter apoiado os posicionamentos definidos desde Madrid por IU-Federal e que foron defendidos nas xuntanzas polos representantes de EU. Mobilizacións polo dereito das nacións a decidir Así as cousas, @s nacionalistas lanzaron un calendario de "mobilizacións abertas" até a coroación de Felipe VI ao tempo que, din, non renuncian a "unha ampla convocatoria unitaria a nivel galego, como pensamos demanda a cidadanía que estes días se manifesta por todo o país". Os actos e concentracións que propuxo esta sexta feira o BNG están abertos, explicou Xavier Vence, "a todas as forza políticas, plataformas e movementos sociais, sindicais e ao conxunto da cidadanía". O 19 de xuño BNG, Bildu, ERC e CUP convocan nos seus territorios concentracións polo dereito a decidir das nacións O almanaque proposto comeza cun acto simbólico este sábado 7 de xuño ás 12.00 horas. A organización frontista chama a "rodear o Parlamento" de Galiza. Asemade, a fronte anuncia que participará das concentracións convocadas para a tarde "acompañando a cidadanía". Xa a vindeira semana, o Bloque chama a desenvolver actos nas diferentes vilas e cidades do país, como unha asemblea aberta en Compostela, a partir das 20.00h coincidindo co debate do proxecto de lei orgánica que rexerá a sucesión monárquica. O 19 de xuño, con motivo do acto de coroación de Felipe VI organizacións soberanistas de esquerdas das nacións sen estado (BNG, Bildu, ERC e CUP) convocan senllas concentracións nos seus territorios a favor do dereito a decidir das nacións e contra unha segunda restauración borbónica.


Hai dez meses semellaba que as novas respostas á corrupción e ás crises económica e institucional virían no noso país de formulacións estatais, como Podemos e Ciudadanos. Semellaba que o galeguismo ía ficar á marxe desta corrente, arrombado na vella política partidaria, sen pulo fronte ás novas esixencias da cidadanía, nomeadamente nos espazos urbanos. Foi na Coruña onde xurdiu a primeira resposta nada da cidadanía (a Marea Atlántica) e á que seis partidos, quer galeguistas, quer estatais déronlle o seu explícito apoio, mais que xurdía como resposta cívica, galega e coruñesa Foi na Coruña onde xurdiu a primeira resposta nada da cidadanía (a Marea Atlántica) e á que seis partidos, quer galeguistas, quer estatais, déronlle o seu explícito apoio, mais que xurdía como resposta cívica, galega e coruñesa. O mesmo ocorreu meses despois en Lugo con Lugonovo e en Santiago coa Compostela Aberta. O manifesto Somos Maioría fixo posíbel outros instrumentos análogos con diferentes graos de éxito, en Sada, Cambados ou Gondomar. Tamén Ames, Culleredo, Pobra do Caramiñal e Noia deron pé a mareas municipalistas dende unha concepción galega e cívica. Mentres, en lugares como en Ribadeo ou Pontevedra, candidaturas máis improvisadas e menos plurais bateron contra proxectos representados por alcaldes galeguistas solidamente enraizados na cidadanía, como en Pontevedra ou Ribadeo. Estes meses viron tamén o nacemento da plataforma Somos Nós, que non operará en clave local e partidaria, senón galega e social e que xa anunciou a súa proposta de rebeldía cidadá fronte á secundarización de Galicia na nova escena política, advertindo que moitos dos problemas de Galicia non han ser vistos en perspectiva de clase, senón territorial e precisan de solucións de noso. O galeguismo, entendido máis na súa vertente cívica ca identitaria, non pode ficar á marxe, senón que habería ser parte esencial dese relato O propio líder de Podemos, Pablo Iglesias, recoñeceu este día a singularidade do espazo político galego, mentres Anova, Compromiso por Galicia e o BNG, con matices diversos, veñen de chamar por unha candidatura galega común e plural para as vindeiras eleccións xerais. Os partidos e, nomeadamente, os axentes cidadáns semellan ser quen de construír un relato galego para dar solucións aos problemas da rexeneración democrática, da reactivación económica e do mantemento do Estado do Benestar con centro de decisión no país. O galeguismo, entendido máis na súa vertente cívica ca identitaria, non pode ficar á marxe, senón que habería ser parte esencial dese relato.


Summary: Segundo recolle o diario basco Naiz, @s independentistas catalás optan por non coligarse con EH Bildu nas eleccións europeas de maio.

A decisión adoptarase formalmente no Consell político deste sábado 1 de febreiro mais o diario basco Naiz xa adianta que @s republican@s optando por non se candidatar de maneira conxunta ás europeas con Euskal Herria Bildu. A decisión, apunta Naiz, non viría determinado por discrepancias de fondo entre as formacións senón na oportunidade aberta para @s republican@s após a convocatoria do referendo de autodeterminación para o vindeiro 9 de novembro. Pola súa banda, EH Bildu continúa coa rolda de contactos con formacións catalás, galegas e doutros territorios do Estado á fin de artellar unha candidatura alicerzada no dereito a decidir das nacións e a ruptura co actual modelo social e económico.


Summary: A coordenadora nacional de Esquerda Unida e deputada de En Marea no Congreso optou por responder ás críticas de Beiras amosando a súa "admiración" pola súa figura.

Yolanda Díaz respondeu aos ataques lanzados por Xosé Manuel Beiras na entrevista concedida a Aida Pena este domingo na Cadena Ser amosando o seu "respecto" e "admiración" pola figura do líder de Anova e parlamentar no Pazo do Hórreo. Así as cousas, a coordenadora nacional de Esquerda Unida recoñeceu que exiten "diferencias" políticas entre ambas as dúas formacións e que non partillan a estratexia de Anova. Esquerda Unida defende a concorrencia nas eleccións de xuño como coligazón e Anova como partido instrumental En síntese, mentres a formación de Beiras defende concorrer aos comicios do 26-X como partido instrumental para garantir a creación dun grupo parlamentar galego nas Cortes españolas, Esquerda Unida apela a unha mudanza na "correlación de forzas" do Congreso para que se faga unha outra leitura do Regulamento da Cámara que permita a conformación do devandito grupo mesmo facendo parte del formacións que non competiron electoralmente nos comicios. Antón Sánchez defendeu que o acordo que deu lugar a En Marea sexa sometido á consideración das bases Esas diferenzas, dixo Díaz, son lexitimas e "hai que resolvelo". Porén, esta segunda feira o deputado de AGE e membro da Coordenadora Nacional de Anova, Antón Sánchez, foi un paso alén e reclamou o sometemento a consideración das "bases" de En Marea o Manifesto de Mazarelos, isto é, o acordo tripartito (EU-Anova-Podemos) que deu lugar á coligazón electoral. En resposta aos medios de comunicación, segundo recolle Europa Press, Sánchez asegurou que serán esas persoas as que deben determinar se cómpre "cambiar algo ou non".


Summary: O Consello de Goberno da UDC ratificou unha declaración redactada polo Comité de Ética da institución, que cualifica estas técnicas como "eticamente incorrectas" e destaca que danan "a integridade científica e académica" ao incumprir "o rigor e a honradez"

Homeopatía, naturopatía, ozonoterapia, psicanálise, quiropráctica, reflexoloxía, reiki... De cando en cando as institucións públicas vense asaltadas por unha serie de disciplinas ou técnicas que se revisten dunha apariencia científica, pero que carecen dun método científico que as avale. As empresas e profesionais que impulsan e comercializan estas técnicas están especialmente interesados en levar a cabo actividades ou presentacións nas universidades, ao entender que como institucións de coñecemento poden dotar de solidez ás súas propostas, equiparándoas ás disciplinas que si contan cunha validez demostrable. A declaración da UDC cualifica a pseudociencia como "eticamente incorrecta" e comprométese a "garantir a integridade científica e académica en todas as actividades que fagan uso do seu nome, a súa imaxe ou as súas instalacións" O Consello de Goberno da Universidade da Coruña aprobou hai unhas semanas unha declaración contra a pseudociencia redactada polo seu Comité de Ética da Investigación e a Docencia. O documento subliña que a pseudociencia "implica a transmisión ou difusión de coñecementos que se presentan como científicos sen estar baseados en argumentos, criterios ou métodos propios das ciencias". Polo tanto, cualifica a pseudociencia como "eticamente incorrecta" porque "lesiona dous valores básicos da procura do coñecemento: a verdade e a confianza". A declaración conclúe que "a pseudociencia dana a integridade científica e académica porque incumpre dúas esixencias da investigación e a docencia responsábeis: o rigor e a honradez". A declaración péchase "rexeitando" a pseudociencia e instando á Universidade da Coruña a "garantir a integridade científica e académica en todas as actividades que fagan uso do seu nome, a súa imaxe ou as súas instalacións". Nos últimos anos asistimos tamén en Galicia a varias polémicas pola presenza (case sempre finalmente abortada) destas chamadas terapias naturais nos centros universitarios. Sucedeu hai dous anos coa presentación de varios máster na Universidade de Santiago relacionados coa acupuntura ou a medicina natural ou co intento de Josep Pàmies de vender as súas técnicas e produtos na Universidade da Coruña. Texto completo da declaración (.pdf)


Summary: A dependencias máis alta desta fonte de ingresos está nas áreas de Ourense Sur (a metade dos fogares), Lugo Sur, O Carballiño-O Ribeiro e Ferrol-Eume-Ortegal.

O 32,12% dos fogares de Galiza teñen nas prestacións a súa única fontes de ingresos, unha porcentaxe que recolle o Instituto galego de estatística e que supón que un de cada tres fogares que hai no país subsisten grazas a subsidios e pensións. Unha cifra demoledora e que permite albiscar dados en poboación activa e ocupada preocupantes, así como en avellentamento e emigración. Galiza non ofrece unha imaxe homexénea neste punto, existindo considerábeis fendas entre as diferentes áreas do país. Así, fican moi pior riba da media nacional zonas como Ourense Sur (comarcas da Limia, Baixa Limia, Terra de Celanova, Verín e Viana), onde o 51,8% dos fogares só teñen ingresos por esta vía. Un de cada dous. A área de Lugo Sur, que abrangue Chantada, Quiroga e Terra de Lemos rexistra un 48,3%, seguida de O Carballiño-O Ribeiro, cun 47%. Mais a estas áreas súmanselle as de Ferrol-Eume-Ortega, onde case o 40% dos fogares están nesa situación; ou a área da Costa da Morte ( Bergantiños, Fisterra, Muros, Terra de Soneira e Xallas), onde esa porcentaxe está no 38,9%. No outro extremo están áras como a de Barbanza-Noia e de Santiago, que rexistran os índices máis baixos de vivendas onde as axudas e subsidios son as únicas fontes de entrada de diñeiro, o 22 e 23% respectivamente.


Summary: A Xunta, condenada a pagar ao comité de empresa de Política Social a subvención que lle viña negando desde 2013.

A Consellería de Facenda decidiu en 2013 deixar de ingresar as axudas anuais para funcionamento e desprazamento ao comité de empresa de Política Social (antes, Benestar e Traballo). Son partidas que, afirma o comité, aparecen orzamentadas anualmente mais que desden 2013 non se fan efectivas. Por iso, o organismo representativo dos traballadores decidiu levar a xuízo esta situación, presentando unha demanda por impagamento. O comité vén de recibir a resolución do Xulgado do Social nº 2 de Santiago de Compostela polo que se condena a Dirección Xeral de Presupostos da Consellería de Facenda a abonar a cantidade adebedada. "Valeriano Martínez convértese así nun condenado por impagamento ao incumprir co disposto no Convenio do Persoal Laboral da Xunta", afirma o comité nun comunicado. "Neste momento a Consellería de Facenda debe máis de 20.000 euros ao total dos comités de empresa da Xunta de Galicia. No caso do Comité de Política Social da Coruña, a morosidade do conselleiro Valeriano ascende a 2.700 euros".


Summary: A través dunha convocatoria publicada nunha páxina de Facebook a "militancia crítica" de Anova afonda a crise iniciada nos últimos meses tras a demisión do coordenador nacional, Martiño Noriega, e doutr@s cinco integrantes da Comisión Permanente.

En réxime de "auto-convocatoria", aseguran, á asemblea está chamada a "militancia crítica e comprometida" da organización liderada por Xosé Manuel Beiras mais tamén, indican, "simpatizantes, votantes e xentes comprometidas co tecido social" que partillen "os principios consensuados que deron lugar ao Novo Proxecto Común" e que "posteriormente foron aprobadas na Asemblea Constituínte de Anova nos seus principios políticos". Desta maneira, o denominado Foro Anova por unha militancia informada desmárcase das decisións acordadas na I Asemblea nacional decorrida en xullo de 2013. O obxecto da convocatoria, de acordo cos puntos que compoñen a orde do día, será valorar de maneira "crítica" o propio proxecto político e determinar a "estratexia de acción" que de maneira "colectiva" desenvolverán. A política de alianzas, no cerne do confronto As tensións xeradas arredor da expulsión de 17 militantes da localidade de Redondela fixo estourar o conflito e evidenciou os "dous polos" recoñecidos pola que foi responsábel de Acción feminista e membro da Permanente, Iolanda P. Docampo, na súa carta de renuncia. Porén, a diverxencia de opinións non se reduciría á decisión adoptada pola Comisión de Garantías --que @s críticas exixen sexa revogada pola que consideran unha "extralimitación" nas súas competencias--, senón que abranguería tamén a política de alianzas da organización. E é que a aposta da formación nunha teoría de xeometría variábel en función dos comicios --aprobada por Anova na súa I Asemblea Nacional-- estaría a ser desbotada pola militancia crítica que defende a re-edición da coligación con Esquerda Unida nas eleccións europeas. Así se pronunciou o responsábel comarcal de Anova-O Morrazo, Breixo Paz, quen expresou nun comunicado de imprensa o seu "respaldo á proposta de concorrer ás eleccións ao Parlamento europeo en chave de Fronte-Ampla, que tería que ter como base a continuidade da proposta política concretada na Alternativa Galega de Esquerda". Neste senso, a asemblea comarcal do Morrazo alíñase desta maneira coas teses defendidas polo teense Martiño Noriega e mesmo demandaron a "depuración de responsabilidades pola situación xerada en Anova", en clara alusión ao sector encabezado por Luís Eyré e Mario López Rico. "Anova non está exenta de morrer" As posicións públicas amosadas pola comarca do Morrazo, mais tamén pola localidade de Teo e a propia asemblea comarcal de Compostela acrecentan a crise aberta en Anova e espellan unha presión interna que demanda mudanzas na organización, a comezar pola revogación das sancións impostas pola Comisión de Garantías @s 17 militantes de Redondela. Neste senso, a través dun comunicado de imprensa remitido pol@s sancionad@s --entre os que se atopan dous integrantes da Coordenadora Nacional de Anova-- aseguran reservárense o "dereito a acudir á xustiza ordinaria" de non se solucionar o conflito "pola vía do consenso". Para isto, exixen a re-incorporación da militancia expulsa. A profunda crise aberta no seo de Anova levou ao seu líder, Xosé Manuel Beiras, mesmo a asegurar que a formación podería desaparecer após dous anos da súa fundación. "Anova non está exenta de morrer", dixo.


Summary: O líder do PSOE pide o contrato de Pemex como "membro da Comisión de Segredos Oficiais do Congreso", mentres Pachi Vázquez esixe que o teórico arranxo da tarifa de Alcoa se concrete "no BOE".

Nun mitin no que o PSdeG non cumpriu as previsión de público e ante unhas 700 persoas, o líder do PSOE estatal, Alfredo Pérez Rubalcaba, pediu o voto para os socialistas galegos e para un Pachi Vázquez que considera "un político de verdade" ante un Feijóo que "se coida para que a xente non o coñeza mellor". Rubalcaba cre que Pachi faralle un favor a Feijóo se gaña as eleccións: "Así Rajoy daralle traballo en Madrid" Así, o secretario xeral do PSOE, que chegou á campaña galega e que asistirá a cando menos tres actos máis, asegurou na Coruña que Núñez Feijóo "quere gañar as eleccións para buscarse un posto en Madrid". "E por iso obedece en todo a Rajoy", engadiu, tras manifestar que "ao presidente da Xunta parece que Galicia se lle quedou pequena". "En realidade é que lle vén ben grande, pero Pachi Vázquez vaille facer un favor gañándolle as eleccións porque así Rajoy daralle traballo", dixo nun aforo que quedou grande e que obrigou incluso a retirar algunha cadeira de máis. Pérez Rubalcaba acusou o PP de "agochar de todo" durante as campañas xerais, aludindo ao programa real que non explicaron na das xerais, os Orzamentos que non aprobaron ata que se celebraron os comicios andaluces e "os contratos de Pemex e as cifras de déficit" que Rajoy estaría agochando en Galicia. O líder do PSOE aclara que estaría "encantado" de que os contratos de Pemex existisen, pero pide velos na Comisión de Segredos Oficiais Ademais, criticou que o candidato da dereita evite coincidir con Mariano Rajoy nos seus actos e pediulle a Feijóo que lle "ensine os contratos de Pemex como representante do PSOE na Comisión de Segredos Oficiais do Congreso". "Estariamos encantados de que ese contrato existise, igual que estariamos encantados de que se resolverse o problema de Alcoa", engadiu Rubalcaba, que se reuniu xunto a Pachi Vázquez e Francisco Caamaño con varios representantes da empresa de aluminio que acudiron a manifestarse á entrada do acto socialista. Respecto disto, o líder dos socialistas coruñeses, Francisco Caamaño, preguntouse como é que Feijóo coñece o contido duns contratos "en teoría segredos" entre unha empresa e os estaleiros. Do mesmo xeito, Rubalcaba advertiu aos pensionistas de que o PP "non vai actualizar as pensións" e dirixiuse á cidadanía para lembrar que as políticas económicas que leva a cabo o PP "son fame para hoxe e máis fame para mañá". Pola súa banda, o candidato socialista á Xunta, Pachi Vázquez, asegurou que as enquisas internas do partido agoiran que "hai unha maioría social que quere cambio de Goberno en Galicia" e advertiu que é na provincia da Coruña onde máis se aprecian esas ganas de derrocar o Executivo conservador, polo que animou aos dirixentes socialistas a pisar o acelerador neste territorio. Pachi Vázquez cualificou de "inmoral" o anuncio de Feijóo aos traballadores de Alcoa en plena campaña Ademais, e respecto dos contratos de Pemex e a polémica de Alcoa, Pachi Vázquez cualificou de "inmoral" aproveitar o "sufrimento" dos traballadores para "ir a un mitin a dicir que todo está arranxado". "Iso non se arranxa así, senón publicando a resolución no BOE", engadiu o líder do PSdeG, que denunciou os "enganos" do PP con Pemex ou o déficit, tras referirse outra vez ao informe do Consello de Contas que advirte da desviación de 411 millóns do exercicio de 2010 ao de 2011 por parte da Xunta. Por outra parte, insistiu na súa promesa de crear 25.000 bolsas de traballo para mozos, así como a suba de impostos "aos que máis teñen" e fixo unha chamada ao voto porque "o enfado está moi ben" pero onde se demostra é "nas urnas".


Desde os anos setenta, as traballadoras sexuais migrantes e autóctonas, o feminismo post-colonial e outros grupos comezaron a cuestionar o papel central do tráfico de mulleres, as leis elaboradas para o combater e os modelos de goberno da prostitución que emerxen tanto da "protección dos dereitos humanos" como dunha particular visión do que significa a "violencia contra as mulleres". Un instrumento que cristaliza algunhas das reivindicacións destes movimentos é a Declaración dos Dereitos Humanos d@s traballador@s do sexo presentada en 2005 ante o Parlamento Europeu. @s trabalhador@s do sexo preséntanse como nov@s actor@s polític@s que desafían as divisións entre inclusión e exclusión Tanto a movilización como a presentación deste documento perante o Parlamento Europeu representan un desafío á cidadanía entendida nos termos políticos e normativos da UE. @s trabalhador@s do sexo preséntanse como nov@s actor@s polític@s que desafían as divisións entre inclusión e exclusión. A Declaración é unha ferramenta para a apropiación dos dereitos humanos por parte do colectivo e unha forma de intervención política na linguaxe dos dereitos humanos aceptada polas institucións europeas. Excede os límites da cidadanía europea: dereito ao traballo, á libre elección do emprego, liberdade de movemento, tanto para os cidadáns como para os non-cidadáns e, portanto, intensifica a "universalidade" implícita nos dereitos humanos O relevante deste documento é que excede os límites da cidadanía europea: dereito ao traballo, á libre elección do emprego, liberdade de movemento, tanto para os cidadáns como para os non-cidadáns e, portanto, intensifica a "universalidade" implícita nos dereitos humanos. Asemade, ao contrario do que acontecía na década de oitenta, este colectivo non só inclue mulleres senón que se amplía a homes e transexuais que se dedican ao traballo sexual. Isto como estratexia para desprazar a atención das cuestións de xénero e vitimización e pór o acento tónico no traballo. As persoas que traballan na industria do sexo non gozan do dereito de movemento, con independencia do estatus de cidadanía. @s trabalhador@s do sexo con nacionalidade de algún Estado da UE poden ser privad@s da súa liberdade de movemento mediante a criminalización do traballo sexual e a falta de consideración deste último como parte da economía de servizos ou do ámbito laboral. Así mesmo, @s traballador@s do sexo estranxeir@s tampouco gozan da liberdade de movemento debido ao control migratorio, mais tamén, como reflexo das condicións impostas polo marco da loita contra o tráfico de persoas, que as considera vítimas de exploración sexual. As reivindicacións do movemento de traballador@s sexuais encamíñanse portanto a conseguir que o traballo sexual sexa aceptado como un intercambio económico máis As reivindicacións do movemento de traballador@s sexuais encamíñanse portanto a conseguir que o traballo sexual sexa aceptado como un intercambio económico máis dentro do contexto da UE, e diríxense a transoformar e desafiar o imaxinario europeu. Neste sentido, se ben o estigma da puta establece a separación entre unha feminidade normal e outra desviada, negando os dereitos desta última, estas políticas cobran forza ao descartaren a "prostitución" como unha forma de ser e reivindicaren ao mesmo tempo o traballo sexual como unha profesión. Esta postura é unha ferramenta para sortear o típico esquema do axente-vítima tan proprio da perspectiva de xénero que asumen as políticas contra a "violencia de xénero", non só no ámbito europeu. Por todo isto, a constitución deste colectivo como suxeito político encarna o que se ten denominado a movilización da movilidade. O feito de pór a énfase en que o traballo sexual sexa considerado unha actividade económica leva a descartar tamén aquelas visións que afirman que a prostitución é a consecuencia de problemas físicos, psicolóxicos, e o resultado de abusos previos. Por outra parte, proporciónanse argumentos que describen o traballo sexual con elementos comúns a outras formas de traballo, en particular entre migrantes, e outras formas de traballos mal remunerados na economía globalizada. A emerxencia dunha nova subxetividade política que desafía as limitacións institucionais acerca do traballo sexual va gañando espazo no eido social e discursivo nos últimos meses coa constitución en Francia do Sindicato de Trabalhador@s do Sexo (STRASS) e em Portugal a través do lanzamento dunha campanha dirixida pola Rede sobre Trabalho Sexual para denunciar a discriminación deste colectivo e promover o recoñecemento desta actividade como un traballo.