Summary: Desde que a pasada quinta feira afectase ao país o tren de temporais, milleiros de fogares e negocios padecen serios problemas de subministro eléctrico. Unión Fenosa cita en 16.134 os fogares afectados este domingo.

Son máis de 16.000 os fogares que continúan a sufrir este domingo problemas de subministro eléctrico. Trátase de cifras reportadas por Unión Fenosa e publicadas por Europa Press, que se fai eco de que as causas principais da falta de electricidade en casas e negocios do país ten a ver coa caída de árbores e pólas sobre o tendido eléctrico. Segundo a compañía eléctrica, os traballadores vense na obriga de percorrer toda a liña eléctrica para solucionar os puntos afectados. Porén, en tres días de temporal a empresa non foi quen de garantir o subministro eléctrico para estes 16.000 fogares que continúan con problemas. Desde a quinta feira, chegaron a ser até 70.000 os fogares que padeceron cortes de subministro eléctrico nun territorio que é dos maiores produtores e exportadores de enerxía no Estado español, amais de ser un dos máis prexudicados pola afectación da produción de enerxía no seu territorio.


Summary: A portavoz do BNG en Bruxelas, Ana Miranda, visitou o campo de reufixiad@s coñecido como 'a Xungla' onde reclamou "un paso seguro" por territorio comunitario.

Ana Miranda, portavoz do Bloque en Bruxelas e integrande da Alianza Libre Europea --EFA, nas súas siglas en inglés-- visitou esta segunda feira o campo de persoas refuxiadas de Calais (Francia). Un lugar coñecido como 'a Xungla' no que moran "5 mil persoas", entre elas "200 menores sós", sinalou Ana Miranda, nunhas "condicións de miseria" apenas a "dúas horas de Paris" e "tres de Bruxelas" "É un vertedoiro, un lameiro de 18 hectáreas" Calais, o maior campo de toda Europa "é un vertedoiro", afirmou a nacionalista, "un lameiro de 18 hectáreas" situado a carón do Canal da Mancha no que as persoas refuxiadas agardan para cruzar até o Reino Unido. Após visitar as instalacións da man de persoas voluntarias e as ONGs que traballan prestando axuda, Ana Miranda sinalou que as autoridades francesas non están a prestar asistencia sanitaria nen servizos básicos. Un traballo que realizan @s voluntari@s de maneira "admirábel" fronte á "inacción dos gobernos". "Estamos nunha Europa que presume de valores e amosa unha terríbel deshumanización" "Estamos nunha Europa que presume de valores e amosa unha terríbel deshumanización"."Europa perdeu o sentido da solidaridade e non hai valados que poidan conter as ansias de supervivencia", dixo a nacionalista. Neste senso, exixiu que se habilite "un paso seguro por territorio comunitario", cuestión que reclamarán á Comisión europea. Así mesmo, Ana Miranda avanzou que a organización frontista estará presenta na mobilización convocada para o 27 de febreiro en Bruxelas en apoio ás persoas refuxiadas.


Summary: A Xunta denega á empresa a segregación das actividades ao "non existir garantías dabondo para o mantemento da actividade industrial". Ferroglobe responde acusando o Goberno de "desprezar" 500 empregos, anunciando despidos e "precarización" Toda a oposición destaca a "mobilización" e a "presión social" como claves na resolución da Xunta

Toda a oposición destaca a "mobilización" e a "presión social" como claves na resolución da Xunta A Xunta non autoriza a segregación das actividades de Ferroatlántica na Costa da Morte, como pedía o grupo Villar Mir para a posterior venda das centrais hidroeléctricas, por "non existir garantías dabondo para o mantemento da actividade industrial". Así o asegura o Goberno galego nun comunicado, logo de que informase xa aos alcaldes da comarca e aos representantes dos traballadores das fábricas da compañía en Galicia, que sempre defenderon que os plans da multinacional non garantían o futuro. O propio Feijóo telefonou os rexedores para darlles a noticia, ante a que a multinacional non tardou en reaccionar anunciando que recorrería a decisión, acusando o Goberno galego de "desprezar" a creación de 500 empregos e ameazando coa "precarización" das condicións dos empregados actuais. A Xunta entende que "non existen garantías dabondo para o mantemento da actividade industrial" na Costa da Morte O Executivo galego asegura que, tras "avaliar polo miúdo a documentación", ditaminou que "a solicitude non cumpría cos requisitos necesarios que fixa a lexislación para eliminar a condición esencial prevista na concesión, que consiste fundamentalmente en garantir o mantemento da actividade industrial". A decisión chega de Augas de Galicia, organismo encargado de elaborar o informe mediante o cal, segundo di o Goberno, a Xunta "cumpre cos compromisos adquiridos" de "estar ao lado da lei, respectando o principio de legalidade, e salvagardar o interese público da concesión, que neste caso en concreto está determinado pola continuidade da actividade industrial na comarca da Costa da Morte". Desde o comité de empresa entenden que a noticia "vén dar a razón aos argumentos defendidos polos traballadores" que, como lembran, "dende hai dez meses desenvolven unha loita histórica contra o espolio dos nosos recursos e en defensa dos empregos e do futuro da comarca". Foi o conselleiro de Economía e Industria quen, arredor das dúas da tarde, avisaba do ditame ao presidente do devandito comité, que solicitou unha xuntanza con Francisco Conde o máis axiña posible. A resolución, amparada polo informe da Asesoría Xurídica da Xunta, advirte que co proceso elevado por Ferroatlántica non se dan "as condicións necesarias nin se cumpren os requisitos legais para suprimir a condición actualmente vixente na concesión, que ten por finalidade garantir o mantemento da actividade industrial e os postos de traballo na comunidade autónoma". Xa que logo, a condición de non segregar as actividades das centrais e das factorías de ferroaliaxe. Así, segundo o Executivo, "carece das condicións que establece a propia concesión de velar polo interese público". O comité de empresa entende que a resolución confirma que a intención de Villar Mir era "ilegal" por máis que a buscase lexitimar "mesmo con prácticas mafiosas" A resposta de Ferroglobe, en forma de comunicado, foi rápida e dura. Entende que a resolución da Xunta é "contraria a Dereito" ao manter unha cláusula que cre "anacrónica, ilegal e discriminatoria no libre exercicio da activade económica". Por iso, anuncia que recorrerá primeiro ante a Administración e, chegado o caso, ante a Xustiza ou en "calquera instancia". "A desestimación é flagrantemente contraria a Dereito porque vulnera a liberdade de empresa e o principio de iterdición da arbitrariedade dos poderes públicos", engade. Os representantes dos traballadores, pola contra, entenden que o informe "confirma que as pretensións do Grupo Villar Mir son ilegais, por máis que a empresa buscara lexitimar social e xuridicamente esta operación, recorrendo mesmo a prácticas de tipo mafioso". "Non é posíbel desvincular a produción enerxética da produción de ferroaliaxes, pois esta unidade é a única garantía do interese público: do mantemento dos empregos, da industrialización da comarca e da actividade nas factorías de Cee e Dumbría", insisten. Ferroatlántica solicitou o pasado mes de maio oficialmente á Xunta o que levaba tempo reclamando A Xunta destaca que a resolución "tivo en conta a argumentación presentada tanto pola empresa como polos representantes dos traballadores nas últimas semanas" e que actuou "coa máxima responsabilidade" e "sendo o máis garantista posible". Pero á compañía do Grupo Villar Mir a decisión non lle chistou nada. Tanto é así que lle advirte ao Executivo galego que o seu "rexeitamento" á súa solicitude impide levar a cabo o seu plan de futuro para investir 100 millóns en Galicia, o que "prexudica gravemente os intereses" do país ao "desprezar a creación de 200 empregos directos e 300 indirectos en Sabón, Cee e Dumbría". A multinacional acusa a Xunta de "desprezar" a creación de 500 empregos, adianta que haberá despidos e "precarización" e mesmo di que "revisará" as axudas a clubs e entidades Pero hai moito máis. Segundo Ferroglobe, a negativa da Xunta "aborta a implantación en Galicia" dun proxecto de fabricación de silicio solar que "deberá buscar nova localización" nun lugar "con condicións económicas, industriais e sociais máis favorables". E advirte tamén que "carece de sentido" manter en Sabón as actividaes de Silicio Ferrosolar, "que serán paralizadas de inmediato, unha vez que se tramiten as medidas laborais correspondentes". Mesmo ameaza coa "precarización" do emprego existente na actualidade. "O rexeitamento da Xunta deriva na precarización dos 533 empregos actuais" nas centrais hidroeléctricas e nas fábricas de Cee, Dumbría e Sabón, explica a empresa, que aclara que agora os planteis "non terán garantía ningunha de estabilidade" fronte a que ofrecían. Indo aínda máis aló, advirte de que haberá "medidas reorganizativas" e mesmo que "revisará" as súas actuacións de mecenado e apoio a clubs e sociedades, un total de 400.000 euros anuais. Con todo, desde o comité de empresa destácase que foi "a mobilización social" a que "conseguiu evitar a segregación e venda das centrais" e lembran que os representantes dos traballadores lograron "involucrar toda a Costa da morte na loita", mesmo con "manifestacións multitudinarias" como as do pasados 10 de marzo e xullo. Por iso, agradecen temán "aos alcaldes da comarca, aos veciños e veciñas e aos partidos políticos o gran apoio amosado durante todo o conflito". O comité destaca que foi "a mobilización social" a que "conseguiu evitar a segregación e venda das centrais" Aínda así, o comité "lamenta" a demora na resposta da Xunta "nunha cuestión na que a legalidade era ben clara" e espera que a denegación "aclare definitivamente que non existe marco legal para que a empresa poida levar adiante a segregación de actividades". "Esperamos que a resolución sexa precisa neste sentido para que non se volva repetir unha situación similar no futuro", advirte. En conversa con Praza.gal engade que non esperan "a curto prazo" outro intento da compañía pero si "recursos pola vía administrativa e xudicial". Presión e resposta social Foi a principios do pasado mes de maio cando Ferroatlántica solicitou á Xunta a segregación das centrais hidroeléctricas dos ríos Xallas e Grande das plantas de ferroaliaxe de Cee e Dumbría. A compañía pedía oficialmente a Augas de Galicia -logo de reclamalo anteriormente de moitas outras formas- que, "en aplicación do interese xeral e de acordo a dereito", devolvese as concesións hidrálicas ao seu estado orixinal. E advertía que a autorización sería a "única" maneira de manter o emprego e o futuro da compañía no país. A multinacional aseguraba que a segregación era a "única" maneira de manter o emprego e o futuro da empresa no país A empresa propiedade do empresario Villar Mir -imputado no caso Bárcenas por presunto financiamento ilegal do PP e investigado na operación Lezo- reclamaba a "eliminación da prohibición" de segregar as actividades de ferroaliaxe e produción eléctrica que data dos anos 90, de cando o empresario pasou o controlar os activos, e que considera que se aplicou "de forma excepcional" e "en circunstancias especiais". Todo, cos traballadores de Cee-Dumbría-Centrais Hidroeléctricas, os alcaldes da comarca e a oposición política en contra. O plan da compañía estaba máis que trazado. Ferroglobe, resultado da fusión de Ferroatlántica coa multinacional Globe, tiña previsto vender as centrais por 255 millóns, das que o grupo recibiría 153 descontados os gastos financeiros, tal e como informou no feito relevante destinado ás autoridades da Bolsa de Londres e Nova York a principios de ano. Ademais, e malia non dispor de autorización ningunha para separar as actividades, a firma rexistrou no Boletín Oficial do Rexistro Mercantil (BORME) a escisión a nivel empresarial da súa división industrial nunha nova sociedade denominada Ferroatlántica de Electrometalurgia. Ferroatlántica anunciou na Bolsa a futura venda das centrais, segregou as actividades no Rexistro Mercantil e pactou cos sindicatos estatais un plan industrial que avalaba esa venda Ferroglobe presionou o Goberno galego, os alcaldes e os traballadores e pediu ao Executivo que "autorice a operación que garanta o futuro da compañía en Galicia" tras advertir que a cancelación da "extemporánea" prohibición vixente permitiría "a venda das centrais e, con ela, executar o plan industrial de futuro avalado pola maioría sindical o pasado 8 de abril". Aquel acordo a nivel estatal, rexeitado por 20 dos 27 delegados das diferentes empresas do grupo en Galicia, provocou que os delegados de CCOO e UGT en Ferroatlántica abandonasen os sindicatos. Segundo a empresa, este plan inclúe para Galicia investimentos por valor de 102 millóns para "manter rexuvenecer os cadros de persoais actuais, crear outros 200 empregos directos e favorecer a xeración de 300 indirectos". Unha segregación vetada desde hai máis de 20 anos Malia que Ferroglobe aseguraba que a prohibición "vulnera o dereito fundamental á liberdade de empresa" e é "contraria ao ordenamento xurídico", son varias as sentenzas en contra da segregación. Ditames do TSXG e do Supremo certifican que as dúas ramas -a de ferroaliaxe e a de enerxía hidroeléctrica- son unha soa actividade produtiva, logo de que Villar Mir recorrese en varias ocasións. O grupo empresarial propúxose hai máis de vinte anos mercar a división de ferroaliaxes de Carburos Metálicos separando as actividades de ferroaliaxes e enerxía en dúas empresas e converter así as centrais eléctricas, destinadas á provisión de enerxía ás fábricas de Cee e Dumbría, en simples produtoras de enerxía eléctrica para a súa venda no mercado. Daquela, o Goberno de Fraga e coa aprobación do Parlamento condicionara a autorización administrativa para o cambio de titularidade das concesións que Carburos ten dos aproveitamentos hidroeléctricos no Xallas e Grande do Porto á non segregación en dúas sociedades distintas da actividade de ferroaliaxes e produción de enerxía eléctrica, preservando así o seu interese público e condicionando que a produción enerxética estea vinculada aos usos industrias das factorías. En 1994, a Xunta esixe ademais á empresa compradora un plan de viabilidade que garanta a solvencia da explotación conxunta dos aproveitamentos hidroeléctricos e da produción de ferroaliaxe. Villar Mir acepta todas as condicións pero interpón recurso contencioso-administrativo ante o TSXG, que ditamina a favor do Goberno galego, ao igual que o Supremo en 2001 logo doutro recurso de Ferroatlántica.


Summary: As beneficiarias foron 83 entidades de 25 concellos.

O Goberno da Deputación de Pontevedra vén de aprobar a concesión de axudas por valor de 132.235 euros para que poidan impulsar actividades deportivas 83 entidades de 25 concellos diferentes. En concreto son da Estrada, Cambados, Cangas, Fornelos, Gondomar, O Grove, A Guarda, A Illa de Arousa, Marín, Moaña, Mondariz, Mos, As Neves, Nigrán, Oia, Ponteareas, Pontevedra, Ribadumia, O Rosal, Salceda de Caselas, Sanxenxo, Tomiño, Tui, Vigo e Vilagarcía de Arousa. Estas subvencións, en concorrencia competitiva, teñen como finalidade a organización de campionatos, eventos de relevancia deportiva ou iniciativas para dinamizar o deporte, e distribuiranse entre diferentes asociacións que recibirán achegas que oscilarán entre os 4.000 euros de contía máxima e os 500 de mínima. Pontevedra e Vigo, as máis beneficiadas As cidades de Pontevedra e Vigo son as máis beneficiadas desta liña de subvencións, pois recibirán axudas 28 e 16 entidades, respectivamente, entre as que se atopan o Atletismo Rías Baixas, a Escola de Piragüismo Cidade de Pontevedra, a Federación Galega de Ciclismo e a Federación Galega de Piragüismo. Tamén o Clube Balonmán Atlético Guardés, o Clube de Remo de Vigo, a Federación Galega de Vela ou a Sociedade Cultural e Deportiva Atlántida. Nigrán será o terceiro concello con máis entidades subvencionadas (con cinco), seguida de Cangas, Marín e Tui, con tres cada un. Con dúas entidades beneficiadas atópanse os concellos do Grove, Mos, Oia, Sanxenxo e Vilagarcía de Arousa, e entre os distintos deportes que reciben axudas están o tenis de mesa, o billar, o bádminton, o atletismo, o fútbol, a ximnasia, o tenis ou distintos deportes náuticos como o remo ou a vela.


Summary: Máis de 25.000 persoas procedentes de todo o País encheron as rúas de Compostela na defensa do dereito a vivir con normalidade en galego e contra a política lingüística da Xunta. Unha xornada histórica de reivindicación e festa para amosar que o amor polo idioma está moi vivo.

Máis de 25.000 persoas procedentes de todas as comarcas do país, e mesmo de alén dos seus límites administrativos -como é o caso do Bierzo ou do Val de Ellas, responderon á convocatoria de Queremos Galego para mostrar en Compostela que "a lingua é o noso corazón, e con este corazón podemos ir ao fin do mundo", en palabras de Xosé Lois 'O Carrabouxo'. Unha gran mobilización nun ambiente extraordinario a favor do idioma que nos une, da lingua propia deste País, mais tamén unha emenda en toda regra á política lingüística da Xunta de Núñez Feijóo. Foi unha marcha multitudinaria – embora o Concello rebaixar a asistencia a 10.000 persoas e nas primeiras conexións da TVG falaren duns "centos"- na que confluíron xentes de diferentes idades, procedencias, ideas e sensibilidades. Mais unidas pola defensa do galego. Comezou a manifestación pouco antes das 12:30 para percorrer, nunha serpe multicolor de faixas, bandeiras e lemas, as rúas do Ensanche e Zona Vella de Compostela ata rematar na Quintana. A emblemática Praza foise enchendo de manifestantes 'até a bandeira' e desde a Alameda, lugar de inicio da mobilización, aínda seguía a saír xente e máis xente. "Por nós" Unha faixa portada por varias crianzas e co lema 'Por nós' abría a manifestación, entre aplausos non só dos e das manifestantes, senón mesmo desde veciñ@s que contemplaban desde as beirarrúas a marcha. Máis un sinal de que o galego une. A mobilización avanzaba e aos lemas tradicionais (´Na Galiza en galego', 'Sempre en Galiza, sempre en galego') uníanse novas palabras de orde ('Do médico ao notario, galego a diario'). Todo adubiado por palmas, sons de gaitas, pandeiretas ou bombos. A defensa do galego, unha festa reivindicativa. Mobilización apoiada por un amplo listado de forzas políticas, sindicais, sociais... Entre os manifestantes atopábanse dirixentes políticos de BNG, AGE, Compromiso por Galicia, Podemos, PSdeG, Nós-UP ou Causa Galiza. Mais o protagonismo recaeu nos milleiros e milleiros de galegos e galegas que desde todos os recunchos do País acudiron a Compostela para defender o dereito a poder vivir en galego con normalidade. Entre eles, tamén castelán falantes que participaban na manifestación para exixir respecto para o idioma propio deste país. O galego, "arma de construción masiva" A Quintana estaba ateigada e parte da manifestación aínda seguía a percorrer as rúas de Compostela en dirección a esta Praza. Isabel Risco e Xosé Lois 'O Carrabouxo', mantedores do acto, non paraban de animar os e as manifestantes desde o palco. E abofé que o lograron: humor, retranca, sorna... todos os paus do humor para defender o noso idioma e ridiculizar a Núñez Feijóo e a quen lexisla contra o galego, esa "arma de construción masiva" en palabras de Isa Risco. 'O Carrabouxo' mesmo re-escribiu o 'Hey Jude' dos Beatles como 'Fei-ju' con retrouse de "deixa o galego / fala en inglés". A xente seguía a entrar como un gran regueiro nunha Quintana completiña de manifestantes que, malia todo, se apertaban cada vez máis para podelos acoller e que ninguén ficase fóra, os lemas en defensa do idioma ecoaban na gran praza de pedra, o ánimo seguía alto como os cumios de Pena Trevinca... "Aquí está o corazón de Galiza, e co corazón podemos ir ao final do mundo", afirmou entre ovacións 'O Carrabouxo'. Música, risa, orgullo. Un país con futuro Seguían entrando manifestantes nunha Quintana que non sabía xa onde metelos, mais que seguía a acollelos. Actuaron Migallas co seu 'rap da lingua' e puxeron a toda a praza a repetir o retrouso hip-hopeiro. 'O Carrabouxo' animou a todos e todas a sacar a lingua para amosar así a Feijóo o que opinaban os milleiros de presentes da súa política lingüística. E subiron ao escenario Mofa e Befa para facer un deses ´sketchs´- 'lingua estofada'- para desencaixar mandíbulas das gargallas ao tempo que se daba unha sonora labazada a aqueles e aquelas que desprezan o galego. E seguía a xente a querer entrar na Quintana, mais non cabía unha agulla e moitos optaron por se desperdigar polas tabernas do casco vello. Os colantes de 'Queremos Galego' e outros de defensa do idioma facíanse ben visíbeis en toda a zona vella da capital galega, e non só aí. Uxía, Mariña, Cidre... Os nenos e nenas que encabezaran a manifestación coa faixa de "Por nós" foron os encargados de ler o manifesto da mobilización perante milleiros de persoas. Non semella que iso se lles impuxese pois falaron do seu idioma, de que quereren vivir nel con total normalidade, de ter dereito a aprender no idioma no que falan, de querer ver na televisión pública galega debuxos actuais no seu idioma, de querer ter xogos e lecer na súa lingua... Exemplificaron ben a 'anormalidade' do galego na súa propia terra. E tamén os azos que hai de querer virar a situación. Aplausos masivos e prolongados apoiaron as palabras destas crianzas e moz@s, "un exemplo de que o galego ten futuro", malia todos os obstáculos. Foi entón a quenda de Caxade, que acompañado do seu grupo e dunha ducia de bombos fermosamente atronadores, reivindicou un 'galego mundial' e interpretou 'Foliom da Rebeliom'. "Temos forza para reverter a situación" Tomou entón a palabra o portavoz de Queremos Galego, Marcos Maceira, para sinalar que o acto deste 8F amosaba que "temos forza para reverter a situación" á que a Xunta quer condenar o galego. O ramo deste #8F púxoo a interpretación do Himno Galego por miles de gorxas ao son das gaitas. A Banda Sonora inmellorábel para unha xornada de reivindicación e de amor pola lingua que nos une.


Summary: CIG-Ensino sinala que debe ser a Consellaría de Educación "quen tome a iniciativa para promover que, sempre partindo do rigor que se debe exixir nun proceso selectivo, se eviten situacións como as que levamos vendo desde hai anos".

A sección da Confederación Intersindical Galega dedicada ao Ensino (CIG-Ensino) mostrou a súa preocupación polas 104 prazas "desertas" dun total de 2.184 convocadas para o ingreso de corpos docentes. Estas son as prazas dispoñíbeis por especialidade nas oposicións de Educación Tal e como explica a central sindical, estas prazas quedaron desertas despois de que as e os aspirantes non superasen os dous primeiros exames da proba inicial (proba práctica e teórica da especialidade), "antes mesmo de chegar á defensa da programación e da unidade didáctica da segunda proba, polo que a cifra total de prazas desertas podería aumentar". Especialidades afectadas. (Táboa: CIG-Ensino) Neste sentido, o sindicato educativo lamenta que, polo de agora, como mínimo 4,76% das prazas non van ser adxudicadas. "Para CIG-Ensino é un motivo de preocupación, que xa levamos denunciando nestes últimos anos, como unha tendencia que agora se confirma neste novo proceso selectivo", subliña nun comunicado remitido aos medios de comunicación. Causas Tal e como afirma a central sindical, os resultados da primeira proba da oposición achegan dúas alternativas que expliquen a situación. A primeira, que "o nivel demostrado nas probas propias das especialidades por unha gran parte do persoal aspirante é moi baixo". A segunda alternativa que expón CIG-Ensino é que "o deseño e criterios dos tribunais non son correctos, especialmente se temos en conta que unha parte das persoas que se presentan ás oposicións son docentes interinos que levan anos demostrando a súa valía profesional". Incerteza nas oposicións de Educación "Debe ser a administración educativa, última responsábel da organización das oposicións, quen tome a iniciativa para promover que, sempre partindo do rigor que se debe exixir nun proceso selectivo, se eviten situacións como as que levamos vendo desde hai anos" asegura o sindicato. Para CIG-Ensino, isto cobra especial importancia porque "xa non é só que non se chegue a ter en conta nunha parte moi destacada dos tribunais a fase do concurso, senón que mesmo as diferentes partes da fase de oposición xa funcionan como un filtro difícil de entender".


Summary: Barcelona acolle este domingo unha concentración no seua apoio baixo o lema 'Defendamos as nosas institucións'.

Desde ex-presidentes da Generalitat e actuais consellers até presidenta do Parlament, pasando por deputados, alcaldes ou concellais. Maís de 200 cargos públicos cataláns, segundo os cálculos de 'El Nacional', están no albo de investigacións por actos relacionados co proceso independentista que desde hai uns anos está en marcha en Catalunya. Varias entidades soberanistas convocaron para este domingo unha concentración en Barcelona en apoio a estas persoas baixo o lema 'Defendamos as nosas institucións'. Os organizadores pretenden reunir a eses máis de 200 cargos no acto, con especial protagonismo para alcaldes e concelleiros denunciados pola Delegación do goberno español, a Fiscalía e o Partido popular. O presidente da ANC, Jordi Sánchez, solicitou á sociedade catalá que asista a este acto e "deixe claro o seu apoio ás institucións do país escollidas democraticamente. Hai xa máis de 140 autobuses confirmados que levarán xente de diferentes puntos de Catalunya a esta concentración, fletado por unhas 120 asociacións territoriais.


Summary: Milleiros de persoas demandan o cumprimento da Lei de Medios nunha masiva Festa da Patria Popular celebrada na Praza de Maio en Bos Aires. A presidenta arxentina, Cristina Fernández fixo un chamamento á democratización dos poderes do Estado e demanda que a Corte Suprema rache coas medidas cautelares que favorecen a concentración mediática en Arxentina. Ecuador e Brasil inician tamén procesos lexislativos con senllas medidas.

Unha Praza de Maio ateigada de xente demandaba na noite do domingo o cumprimento da Lei de Medios aprobada en 2009 e batía contra a sentenza feita pública pola Cámara do Civil e Comercial o pasado día 7 de decembro mediante a cal a xustiza arxentina prorrogaba a inmunidade do grupo Clarín. Na súa intervención, a presidenta da República, Cristina Fernández calificou de "ferros xudiciais" o ditame da Cámara e equiparouno cos "ferros militares" que mantiveran a ditadura civil-militar no país. Neste senso, Fernández lanzou un chamamento ao poder xudicial e exixiu deste que respecte a súa "independencia" e que garanta "a vontade do Parlamento" pois do contrario "de que democracia estamos falando?", preguntou. Neste senso, Cristina Fernández --que aproveitou a ocasión para darse un baño de masas-- demandou da xustiza que "non actúe con privilexios para os sectores minoritarios" --apelando ao poder económico que concentra boa parte dos medios de comunicación arxentinos-- e lembrou o dito segundo o cal "con catro capas dun determinado medio derrúbase un goberno". Porén, a realidade mediática da Arxentina non está illada da experiencia doutros países, en que o denominado "cuarto poder" está controlado por grandes grupos cuxas actividades van alén da vontade informativa. Cristina Fernández: "Hai sectores que seguen actuando con outra lóxica e non respectan a vontade popular" Ecuador e Brasil desenvolven senllos procesos lexislativosA concentración de medios nos demais países de América Latina non escapa á que poida desenvolverse en Arxentina ou en calquera país do mundo. Neste senso, Ecuador e Brasil botaron a andar --con cadanseu ritmo-- senllas propostas lexislativas encamiñadas a rachar coa tendenza monopolística/oligopolística dos grupos mediáticos afincados no país. Esta decisión valeulles, ao igual que a Cristina Fernández, duras críticas emanadas das principais cabeceiras da imprensa, mesmo acusando ao ecuatoriano Rafael Correa de "atentar contra a liberdade de expresión". Así pois, na xuntanza desenvolvida en Cádiz, a Sociedade Interamericana de Prensa (SIP) --da que toman parte 1.400 empresarios-- afirmaba con rotundidade que "existen presidentes arbitrarios e intolerantes que pretenden calar a prensa crítica", aludindo aos procesos lexislativos iniciados en América Latina encamiñados a rachar coa concentración mediática. Correa: "Fixéronnos crer que criticar aos medios de comunicación é estar en contra da liberdade de expresión" Neste senso, Ecuador segue a debater a súa Lei de Medios Audiovisuais coa que o goberno de Rafael Correa procura "regular o exercicio dos dereitos da comunicación" --como o propio texto recolle, a través da creación dun Consello de Regulación que exerza funcións de control e solución de controversias perante as reclamacións que presentadas. No entanto, o organismo non poderá suspender nin clausurar ningún medio --cuxa decisión deberá emanar do poder xudicial. Así mesmo, a norma presentada polo executivo, estabelece unha distribución proporcional do espectro radioeléctrico entre os medios públicos, privados e comunitarios que non poderá superar o 33% en ningún dos casos. De igual maneira, o goberno de Dilma Rousseff prepara tamén un novo marco regulatorio dos medios de comunicación en aras, aseguran "do compromiso deste goberno co pobo" e da súa loita contra "os conglomerados máis poderosos". Neste senso, a presidenta brasileira aseveraba que o obxecto da nova norma será "ampliar o acceso, rachar monopolios e garantir a efectiva pluralidade de contidos".


Summary: "Je pense, donc je suis", deixou escrito René Descartes no seu célebre Discours de la méthode. Unha formulación filosófica con antecedentes expresada no "cogito ergo sum" (penso, logo son). Ese pensamento é unha materia pendente na Galiza desde que a LOMCE lle restou presenza no currículo escolar. Porén, a Xunta de Galiza conta con marxe competencial para que a Historia da Filosofía gañe o terreo furtado. Eis un extracto da reportaxe publicada no Sermos Galiza 260.

Cada reforma educativa foi recortando a importancia da filosofía no currículo escolar. Recorte tras recorte, o momento crítico chegou coa LOMCE, a tan polémica lei impulsada polo PP, que reduciu de maneira substancial a presenza desta materia. Até o de entón, a ESO e Bacharelato contaban con Filosofía, Historia da Filosofía e Valores Éticos. Das tres, só a primeira ficou como obrigatoria en 1º de Bacharelato. "Que importancia ten a filosofía a día de hoxe? É como se me preguntas se necesitamos pensar", salienta, en declaracións a Sermos Galiza, Carme Adán, catedrática de Filosofía e profesora nun instituto de Vigo, "a filosofía dá ferramentas que axudan a ter criterio propio e isto é fundamental vendo o complexa que é a realidade". "Nun mundo tan complexo é cando máis necesitamos cuestionar os feitos, debatelos...", insiste. [Podes ler a información íntegra no Sermos Galiza 260, á venda na loxa e nos quiosques habituais]


Summary: O festival, que contará con 161 filmes -88 poderán verse de forma gratuíta previa reserva das butacas-, renóvase polo 35 aniversario. En consecuencia, recibirá doce propostas audiovisuais que concorrerán polos grandes premios. Nove destas achegas terán en Compostela a súa estrea absoluta no Estado español.

Apenas uns días despois de convidar o público á interacción para adiviñar cal sería o eixo temático da XXXV edición, o Festival Cineuropa dá a sorpresa anunciando que esta data sinalada vai ser aproveitada para reconverter a proposta cinematográfica nun certame con competencia. Respecto do ámbito ao que aludiran as achegas audiovisuais, o totalitarismo será a chave para as proxeccións que decorrerán en Compostela entre o 8 e o 24 de novembro. Na presentación oficial do evento, decorrida esta cuarta feira coa participación do alcalde de Compostela, Xosé Sánchez Bugallo; a concelleira de Acción Cultural, Mercedes Rosón; o deputado de Cultura da Deputación da Coruña, Xurxo Couto, e o propio director do festival, José Luis Losa, trasladouse que a exhibición contará con 161 películas, das que a asistencia a 88 será gratuíta. Porén, a gran novidade non é outra que a mudanza dunha cita de impulso do cinema a unha convocatoria competitiva. A sección a concurso nace, segundo a organización, "con doce títulos que chegan con todos os parabéns de Sundance, Cannes ou Locarno". De feito, da ducia de proxectos audiovisuais, nove terán a súa estrea absoluta no Estado na Galiza. Para elixir a mellor proposta e fornecer os resultados nas categorías de mellor dirección, guión, actor e actriz protagonistas, contarase cun xurado internacional formado pola directora Gabriela Guillermo, a crítica de cinema Inma Merino e o cineasta compostelán Alfonso Zarauza. Malia esta versión profesional, o público continuará a ter un papel determinante no festival, como xa o tivo nos días previos ao anuncio desta cuarta feira. Este poderá decidir cal é a súa película favorita. Ademais, botarase man do Xurado Novo -composto por mozas e mozos de 18 a 25 anos afeccionados a esta arte- para outros galardóns que se viran paralizados debido á edición reducida de 2020 derivada da situación sanitaria. Aliás, entregaranse premios a persoeiros do cinema como Navad Lapid e Verónica Forqué. No total de dezanove seccións haberá 161 proxeccións, con arredor da metade de asistencia gratuíta previa reserva. Malia chegar de distintos países e creadores, terán en común o eixo temático do totalitarismo, ao que fai referencia a imaxe simbólica que representa a XXXV edición de Cineuropa. As salas elixidas son o Teatro Principal, o Salón Teatro, Numax, Multicines Compostela, o Museo das Peregrinacións e o Auditorio da Galiza.


Summary: A diferenza no cobro desta prestación pode ser de até 40%.

Distintas localidades galegas acolleron esta segunda feira mobilizacións convocadas polo Movemento Galego pola Defensa dás Pensións e Servizos Públicos ( Modepen) no marco dunha convocatoria para denunciar a "fenda de xénero" o importe desta prestación. Na Coruña, ao redor de medio cento de persoas, segundo os convocantes, concentráronse no Obelisco onde procederon, ademais, á lectura dun manifesto para denunciar, segundo o lema da súa convocatoria, que o Pacto de Toledo "fai crecer a fenda de xénero". A protesta convocouse tamén pola mañá na zona de Val Miñor e en localidades como Ferrol, Boiro, Lugo e Ribadeo, mentres que en Cangas está prevista para as 19:30 horas ante o concello. En Vigo, está convocada media hora despois ante o museo MARCO. En declaracións a Europa Press, Manuel Gundín, membro de Modepen na Coruña, explicou que as concentracións realízanse "en defensa do sistema público de pensións" e para denunciar "a fenda de xénero entre home e muller", cifrando nun 40% a diferenza no cobro desta prestación. Tamén expresou o rexeitamento ao Pacto de Toledo ao entender que figuran medidas que "van en contra do sistema público de pensións" e buscan "activar a privatización" das mesmas. "Queremos que se garanta por lei unha pensión mínima de 1.080 euros como di a Carta Social Europea", indicou Gundín, quen argumentou que a situación na Galiza respecto ao conxunto estatal é "peor".


Summary: Os promotores da plataforma xurdida de Máis Galiza, Acción Galega e Ecogaleguistas amósanse convencidos de que "todos collemos nunha forza de amplo espectro" na xornada na que incorporan a Unidade da Esquerda Galega

"Somos campións do mundo en construír muros e valados". Compromiso por Galicia (CxG) tiña este xoves unha cita cun aquel de termómetro. Tras a celebración de diversos actos en varios puntos do país a plataforma que agrupa a Máis Galiza, Acción Galega e Espazo Ecosocialista convocou a súa presentación en Santiago, un acto cun certo carácter simbólico con ingredientes de reto práctico, o de encher o amplo salón do histórico hotel Compostela no que convocaron os seus simpatizantes, e inserido, dun xeito ou doutro, na atmosfera política creada polas declaracións lanzadas vinte e catro horas antes polo portavoz nacional do Encontro Irmandiño, Xosé Manuel Beiras, quen se amosou convencido de que o Novo Proxecto Común (NPC) poden chegar a "confluír". Manuel Dios: "Non imos mercar unha casa feita, trátase de poñer os piares dun proxecto que construímos por baixo, por riba, arredor e en rede" O reto de completar o aforo completouse minutos antes do inicio do acto, cando xa se encheran as en torno a duascentas cadeiras previstas en torno ás cales mesmo se situaban diversas persoas en pé. Este foi o escenario no que unha muller inédita ata o momento na escena política galega, a escritora Inma López Silva, explicaba o proxecto de CxG como o do "galeguismo posíbel". A nova forza, di, nace "con vocación de goberno" e do "ben común" para que a política "sirva os cidadáns". Tras López Silva foi Manuel Dios (Espazo Ecosocialista) o primeiro en abordar o estado da cuestión, dun "novo referente político" que "está en construción". "Non imos mercar unha casa feita, trátase de poñer os piares dun proxecto que estamos construíndo por baixo, por riba, arredor... en rede", reflexiona. Ao seu xuízo en CxG teñen cabida "todas as persoas de ben que teñen interese por participar democrática e abertamente para resolver os problemas que padece a cidadanía galega". E iso, di, non "poder ser construído só dunha única maneira". "Estamos fartos de marcos fixos, de aquí para a eternidade", reflexiona Dios, quen sinala que as forzas que botaron a andar CxG "compartimos as necesidades dun novo proxecto plural, baseado no "galeguismo político, no soberanismo cívico, na esquerda renovadora". "Nestes marcos diversos e plurais nos atopamos perfectamente cómodas as forzas que formamos Compromiso por Galicia", asegura, nun contexto no que "non aceptamos o cualificativo de escindidos do BNG", entre outras cousas, di, "porque no meu caso e no de moitos, non é verdade". Xulia Guntín chama a "mobilizar e xerar unha maior adhesión para conseguir a soberanía nacional de Galiza" Aos "valores da esquerda renovadora" como fío condutor de CxG referiuse tamén Xulia Guntín (+G), para quen o obxectivo dunha nova forza política debe ser "construír un proxecto propio" para "mobilizar e xerar unha maior adhesión para conseguir a soberanía nacional de Galiza", comezando por "superar o marco que se xerou na Transición" cunha "nova configuración do Estado español". Dende esa óptica, di, CxG comprométese a "contribuír a afrontar a desafección política" sen "falar de que teñamos que traer a democracia a este país" xa que "formalmente non é certo". "Falamos de que os valores democráticos impregnen a toda a sociedade", apostando, por exemplo, por que "os programas políticos non sexan papel mollado". Nun sentido semellante se expresou o secretario xeral de Máis Galiza, Xoán Bascuas, seguro da posibilidade de "construír poder galego" no medio da crise. "Recuperemos a dignidade como persoas, como cidadáns do mundo e do noso país", di Bascuas, que sitúa as coordenadas da nova forza política "dende o centro galeguista ata a esquerda máis renovadora e que defende os niveis de autogoberno máis elevados". "Todos podemos coller nun proxecto de amplio espectro" sen "liderar ningunha nación ensoñada" nin "ir por aí rifándolle á xente dicíndolles o pouco galegos que son". Incorporación de Unidade da Esquerda Galega Bascuas sinala que a "porta" á confluencia co NPC "xa a tiñamos aberta e segue aberta" Unha certa ampliación dese espectro producíase horas antes en Vigo, onde o propio Bascuas presentaba a incorporación a Compromiso de Unidade da Esquerda Galega, unha formación xurdida en 1994 da confluencia de militantes dos antigos Partido Obreiro Galego, Esquerda Galega e Unidade Galega e reactivada hai poucos meses, cando catorce militantes do PSdeG de Vigo decidiron abandonar a formación por "diferenzas substanciais de proxecto". O secretario xeral de Unidade, Óscar Lomba, coida que CxG "recolle os intereses reais da cidadanía" e por iso, di, achegan ao proxecto a súa "vontade de sumar" e co obxectivo fundamental de contribuír ao xurdimento "dunha nova forza moderna, de esquerdas e transformadora". Neste contexto Bascuas sinala tamén, ao ser cuestionado polas verbas de Beiras, que CxG ten realizado "diversos chamados para realizar unha proposta político-electoral conxunta" e que "esa porta, que nós xa tiñamos aberta, segue aberta". Neste sentido, o secretario xeral de +G non ve "novidoso" o escenario político aberto tras a declaración do líder do EI, se ben valora o "xesto" do histórico nacionalista de cara a unha posible confluencia.


Summary: O portavoz nacional do BNG, Xavier Vence, considera que hai "moi boas perspectivas" de que haxa "unha candidatura única" en Galiza para concorrer ás eleccións xerais.

Nunha entrevista concedida á Radio Galega, Vence sinalou que "hai moi boas perspectivas de que acabe callando unha candidatura única, unitaria, plural, para defender Galiza", unha candidatura, apuntou, "que poida englobar o espazo do nacionalismo e non só o nacionalismo, senón aqueles que ven Galiza como nación". O dirixente nacionalista insistiu en advertir de que o BNG considera clave a creación dun grupo parlamentar propio non subordinado a forzas estatais. "Do que se trata é de que Galiza teña voz propia e unha voz soberana. Isto só pode materializarse na medida en que teñamos un grupo parlamentar propio que obedeza o que decidamos aquí", salientou. Xavier Vence, que sinalou que na terceira semana de setembro "deberíamos saber a aposta que fai cadaquén, puxo de manifesto que "é o momento de que se lles recoñeza ás nacións os seus plenos dereitos e que tamén se recoñeza o dereito a decidir de maneira democrática o futuro de cada unha desas nacións".


Summary: A Casa da Parra de Santiago de Compostela acolle desde o 20 de febreiro e ata o 7 de abril, a exposición Elízara, ou o lugar onde non estiven do pintor Xoán Guerreiro, con quen fala o xornalista Ramón Mariño

A Casa da Parra de Santiago de Compostela acolle desde o 20 de febreiro e ata o 7 de abril, a exposición Elízara, ou o lugar onde non estiven do pintor Xoán Guerreiro (Xove, 1956). Nesta exposición recóllense cadros de case todas as etapas do pintor, así como novas obras que serían unha paréntese dentro dun percorrido marcado polo mar e os espazos urbanos. Guerreiro, que fora un dos pintores encadrados dentro do Novo Realismo Galego, respondeu ás preguntas formuladas no día da inauguración sobre as súas novas propostas e o derroteiro que leva seguido nos últimos anos. Esta exposición que presentas na Casa da Parra en Compostela titúlase Elízara, o lugar onde non estiven. Por que escolliches este nome? A elección fíxena precisamente para non dar explicacións, porque nunca estiven alí, non che sei dicir máis. Poderías falarnos das diferencias básicas desta mostra comparándoa coas últimas que fixeches? A diferenza está sobre todo no lugar. De Galicia este é o lugar. Entón, se a obra merece ter un lugar, tamén o lugar leva moito á obra. Así pois, fíxena pensando para aquí, contando que estaba este espazo pequeno onde, por exemplo, puxen estes bodegóns pequenos dos meus paseos pola Mariña. Tamén puxen un reflexo da miña obra gráfica, do meu traballo a lapis. Na parte de fóra puxen a obra máis forte, as obras máis grandes e rechamantes. Moitos dos traballos que aquí tes son moi representativos da túa obra máis coñecía. Por iso a pregunta é obrigada, que novidades nos presentas na Casa da Parra? Como novidade incorporo todos estes cadros, en total son dezaseis bodegóns ao natural, no seu hábitat. Logo hai novas pezas como unha Casa Indiana de dous metros por dous metros, tamén Covas (Viveiro) desde o mar, que tamén é unha preza grande, o Faro da Illa Pancha, Mar, que tamén está por alí polo medio, é unha obra así importante. Entón son esas catro obras, sobre a última exposición que fixen, que están incorporadas xunto coas que xa che comentei. "Eu sempre fixen paisaxe urbana, faros, mares e estacións de tren. E agora de súpeto, pois aparezo con esta serie de bodegóns no seu entorno, ao natural" Vendo os bodegóns que trouxeches quedei sorprendido. Dígoo porque traballaches moito o espazo urbano, as máquinas, o espazo de fábricas e mar. Por que agora de súpeto achegas unhas pezas de natureza no medio do que se esperaría de Guerreiro? Non es a única persoa que se sorprende. Eu sempre fixen paisaxe urbana, faros, mares e estacións de tren. E agora de súpeto, pois aparezo con esta serie de bodegóns no seu entorno, ao natural. Pois isto é un pouco pola reflexión e o equilibrio. Quizais sexa un pouco un sentimento de querer equilibrarte entre o urbano e deshumanizado coa natureza. Isto veume nos descansos que fago da pintura, cando vou dar unha volta polo monte, comezas a ver estas cousas naturais, que é a vida. Ao fin e ao cabo, tamén é un camiño, un principio e un fin. É a morte e é a vida, como tamén están representados nos outros temas, por iso decidín facelos. Entón contigo non vai a etiqueta de pintor "urbano"? Non. Eu sempre me considerei un pintor de ideas. Usei sempre todas as imaxes que me son válidas para expresar unha idea. A xente guíate. Primeiro foi coas estacións de tren, pero era unha relación coa idea de tránsito que tiña naqueles tempos de viaxe, de camiño e de movemento. O tren érame o referente. Logo a deshumanización, baseada na deshumanización da arte de Ortega y Gasset, de aí veu a cidade sen xente. Entón a paisaxe urbana formaba parte do meu traballo. Pero agora xurdiu isto. En cada momento, o tema nace coa inquietude que teña eu por expresar algo. "No noso camiño do litoral parece que o único aviso de celador, vixiante, é o faro, estático e azoutado polo mar. É un protector de toda esa costa que nos arrodea. Entón eu creo que vai un pouco coa nosa forma de ser" Unha curiosidade. De onde vén a túa obsesión, se se lle pode chamar así, polos faros? Si, unha obsesión pero máis que iso é unha idiosincrasia. No noso camiño do litoral parece que o único aviso de celador, vixiante, é o faro, estático e azoutado polo mar. É un protector de toda esa costa que nos arrodea. Entón eu creo que vai un pouco coa nosa forma de ser. Como foi o proceso de construción desta mostra? Porque aquí tes representados estadios diferentes do teu percorrido. O meu sistema é estar traballando constantemente. Dese traballo vai nacendo a obra e logo vala metendo nas exposicións, non ten outra historia. Neste momento, estas obras que ves sobre natureza é un impasse entre obra e obra, porque me relaxa, porque é colorista, levántame o ánimo. É dicir, sería equilibrar o índice de soidade da obra grande que me absorbe e por iso inserín estes bodegóns, un acto un tanto terapéutico. En total, canto tempo che levou preparar toda esta exposición? Levoume preparala desde sempre. Eu estou pintando sempre. Non teño tempos. Hai un proceso de vida e nese proceso é no que estou pintando. Cando aparece unha exposición pois vou metendo o traballo que teño. Pensaches algunha vez ou ofrecéronche algunha vez, facer unha colección para un público moi concreto, moi pechado? Non e non o faría tampouco, porque eu pinto para min. O público está para xulgar o meu traballo, para valoralo. Pero se eu non pinto o que quero, sería unha fraude. Entón aínda que pinte para os demais, para que os demais gocen do que fago, sempre é para poderen ler a miña mensaxe, o meu discurso, pois se fose outro discurso e non o meu, sería falso. Como ves na actualidade o acceso do público a exposicións como a túa? Particularmente eu non teño moito problema. A xente vai velas. Ademais eu teño un pouco o que se perdeu, a transición oral. Aquilo de unha xente vai traendo a outra, non é cuestión de medios. Hoxe inaugúrase e logo, durante o mes e medio ou dous da exposición, virá xente vela. Botas de menos algún tipo de público? Non, porque ás miñas exposicións vén todo tipo de público. Hoxe serás testemuña diso. "Nesta Casa da Parra creárase hai tempo unha exposición comisariada por Susana Cendán, na que eramos, en teoría, os catro realistas galegos daquela, Quintana Martelo, Xurxo Martín, Roberto González e eu. De aí nacera o chamado Novo Realismo Galego" A comparación do teu traballo co do americano Hopper é case unha constante desde que coñezo os teus lenzos. Pero para ti cal sería o teu referente dentro de Galicia? En Galicia e máis en concreto nesta Casa da Parra, creárase hai tempo unha exposición comisariada por Susana Cendán, que eramos, en teoría, os catro realistas galegos daquela, Quintana Martelo, Xurxo Martín, Roberto González e eu. De aí nacera o chamado Novo Realismo Galego. Ninguén é referencia de ninguén, todos somos referencia de todos. Ninguén inventa nada, pero todos temos a propia personalidade no que estamos facendo. E cales son os teus proxectos máis inmediatos? O novo proxecto é inmediato, porque isto comezou na Fundación Torrente Ballester en Ferrol. Tiña a idea de facer unha exposición para ila movendo por Galicia, por salas. Entón ía metendo obra nova entre exposición e exposición. Nada máis acabe aquí o día sete de marzo, inaugúrase no Palacio Simeón en Ourense o día nove. Ese é o proxecto máis inmediato.


Summary: O presidente ucraíno reclamou, por videoconferencia, máis armamento para Ucraína e máis sancións para Rusia.

O presidente de Ucraína, Volodimir Zelenski, interviu na tarde desta terza feira ante o Congreso español, nunha comparecencia telemática na que comparou a situación de guerra que vive o seu país cos bombardeos en Gernika de 1937, durante a Guerra Civil española, a pesar de que ambos os casos, a nivel político, non teñen demasiado en común. Na súa intervención, que comezou cun lixeiro retraso, o dirixente ucraíno asegurou que en Ucraína "está ameazada toda a vida común" da poboación. A ONU alerta de que tanto Rusia como Ucraína estarían a cometer crimes de guerra Zelenski acusou Rusia de levar a guerra a Ucraína en 2014, coa "ocupación de Crimea", e sinalou que ante iso están a "defender o seu Estado contra esa agresión, a maior desde a Segunda Guerra Mundial". Segundo o presidente ucraíno, o seu homólogo ruso, Vladimir Putin, quere "destruír a nosa posibilidade (de Ucraína) de vivir sen ditadura, a nosa posibilidade de ser unha democracia aberta". "Horrores" da guerra Zelenski fixo referencia aos "horrores" da guerra, e sinalou que, pese a estar en 2022, Ucraína está como Gernika en abril de 1937, cando foi bombardeada por cazas enviados polo fascismo italiano e alemán. Ao igual que na súa comparecencia no Congreso dos Estados Unidos (EUA), na que lembrou o bombardeo xaponés de Pearl Harbor, Zelenski tratou de sensibilizar a sociedade do Estado español traendo á memoria o que é considerado o primeiro ensaio de guerra total da historia, pese a que non manteña relación coa actual situación de Ucraína. "Quedan só ruínas nas nosas cidades ocupadas, 90% dos edificios están derruídos. Os rusos bombardean lugares nos que saben que hai nenos", engadiu. Na súa comparecencia, tamén sinalou empresas españolas como Porcelanosa, Sercobe e Maxam por "facer negocios con Rusia", e exixiu que deixen de traballar no país. Resposta de Pedro Sánchez Ante a petición de Zelenski de máis armamento e maiores sancións para Rusia, o presidente do Goberno español, Pedro Sánchez, recolleu as palabras do seu homólogo e afirmou que o Estado español seguirá a apoiar Ucraína, tanto con armamento como con "axuda humanitaria". "O Estado español condena coa maior determinación esta guerra despiadada de Putin contra Ucraína", manifestou Sánchez, que, como a pasada semana, personalizou no presidente ruso as causas da guerra en Ucraína. Novas vexacións en Dnipró Paralelamente, e no medio das acusacións enfrontadas polas mortes en Bucha, onte tamén apareceron imaxes nas que supostamente se realizan vexacións e se golpea a cidadáns ucraínos "prorrusos". Por que en Ucraína pintan, ispen e atan persoas a sinais de tráfico e árbores? Nos vídeos, pódese observar como persoas ataviadas coa indumentaria dos Servizos de Seguridade Ucraínos (SBU) colocan en fileiras, maniatan, gravan, insultan e dan malleiras até provocar fortes hemorraxias a cidadáns. Nalgunhas das malleiras incluso chegan a espir forzadamente as persoas. Os golpes e o sangue en zonas vitais como a cabeza son xeneralizados.


Summary: Fademga xa informara por escrito a Política Social da "situación crítica" destas entidades por mor da "inoperancia e falta de resposta sobre a aplicación do concerto social".

Fademga Plena Inclusión, organismo que agrupa entidades galegas que traballan no ámbito da discapacidade intelectual e do desenvolvemento, vén de anunciar a súa intención de emprender mobilizacións para exixir á Xunta a activación do concerto social, que lles permitiría obter fondos para financiar as prazas de asistencia que xestionan e que, apuntan, "son prazas públicas". Nun comunicado, a entidade denunciou esta terza feira o "grave incumprimento do plazo máximo" para a execución do concerto social, xa que o decreto de decembro de 2020 daba "un prazo máximo de 18 meses para pór en marcha" este mecanismo, algo que "venceu en xullo de 2022". Fademga agradeceu as xestións realizadas pola conselleira de Política Social, Fabiola García, así como de Francisco Conde —conselleiro de Economía e vicepresidente primeiro— como "encargado do seu despacho" nesta liña, así como "a súa axilización no tema". Con todo, apuntan, "o atraso na posta en marcha supón un prexuízo de vital importancia para o financiamento e a viabilidade das entidades". Por iso, o pasado 7 de outubro enviaron un escrito á Consellaría de Política Social para informar de que, "ante a inoperancia e a falta de resposta sobre a aplicación do concerto social e do incremento salarial derivado da aplicación do convenio para este ano", as entidades do sector "tomarían medidas". Esta realidade, sosteñen, "agrávase ao ter coñecemento de que a Consellaría de Facenda non previu a inclusión dunha partida específica e concreta nos orzamentos da Galiza para o desenvolvemento e o impulso do concerto social no 2023, tal e como comprometeu no seu día Fabiola García". Fademga alertou así da "situación crítica" das entidades, que "levan anos asumindo incrementos de custos que deberían corresponderlle á Administración [da Galiza]". "A esta situación debemos de sumar o elevado sobreesforzo económico que asumen por motivo dos custos derivados da crise sanitaria e agora da crise enerxética, unha situación que, unida agora á paralización do concerto social, está a xerar un clima tenso no sector, que de non ter pronta solución pode acabar ocasionando a perda de moitos traballos e poñer en risco a supervivencia de moitas entidades", recollen.


Summary: Os múltiples rostros do escritor homenaxeado neste Día das Letras Galegas, entrevistas a Néstor Rego ou Sonia Lebedynski, empresas galegas e paraísos fiscais... todo isto, e máis, neste número do semanario, que xa podes obter na nosa loxa.

O Ano Manuel María está a resultar o máis celebrado pola cultura de base. Logo dun 2015 para esquecer desde este punto de vista, asociacións, colexios, bibliotecas e entidades de todo o país collen a bandeira de Manuel María para reivindicar o poeta máis prolífico e tamén un dos máis populares. En 'Os múltiples rostros de Manuel María' falamos do autor desde diferentes prismas, dándolle voz a quen o coñeceu moi ben. 'Precisa a Ribeira Sacra dun Wagner?'. É a pregunta que dá título á sección 'Desescribindo', de Marilar Aleixandre. "De construírse, a autovía A-76 entre Ourense e Ponferrada supoñería unha trabada á Ribeira Sacra", afirma. Guillerme Vázquez, na súa sección 'Extra-muros' lémbranos que "Volve ser tempo de eleccións. Nunca tal se viu. As forzas políticas con mais representación nas Cortes do Estado non foron quen de formar goberno. Rajoy, o grande adversario a bater, segue sendo presidente. Feijóo espera. Galiza cae a cachos". Colleitar entre edificios As hortas urbanas gañan terreo nas urbes ao tempo que a superficie agraria útil do país mingua. Tomateiras, acelgas, espinafre, cabaciños, amorodos, ruibarbo, remolacha, chícharos... mudan do interior á beira das urbes da man da horticultura urbana. Falamos deste tema en 'O agro desenvólvese nas cidades mentres o rural fica ermo'. En 'A insubmisión ás reválidas vai das familias até algúns gobernos' Alumnado de 3º e 6º de Primaria enfronta as probas previstas pola LOMCE. Moitas familias optaron por as boicotearen e deixar as crianzas ficar na casa. Ver as estrelas non é posíbel na maior parte das cidades por mor da contaminación lumínica. Que é e como reducir o seu impacto? Fins Eirexas debulla con nós neste número 'A problemática da contaminación lumínica'. "Se o poder nos ataca é porque ve en nós un perigo" Entrevistamos Néstor Rego, secretario xeral da UPG. Estes días anda atarefado coa preparación do XIV Congreso da Unión do Povo Galego, a realizar o domingo 22 de maio no Pazo da Cultura de Pontevedra. "Sen auto-organización non hai capacidade de decisión libre e sen capacidade de decisión libre non hai maneira de avanzar para o obxectivo da liberdade colectiva como nación", afirma. En 'As chaves da Operación Cristina', Manuel Monge explica como todo o aparato do Estado se pon ao servizo da filla de Juan Carlos Borbón. "As inxerencias da Casa Real e as presións ao xuíz José Castro foron constantes durante todo o proceso". Galegos para embranquecer o Brasil A abolición da escravitude no Brasil tivo como efecto a necesidade inmediata de procurar man de obra para substituír a forza de traballo negra, especialmente nos cafeais, mais, ao mesmo tempo, fixo que Brasil adoptase plenamente a teoría do embranquecimento. A importación subvencionada de inmigrantes europeos foi o medio máis práctico para conxugar ambas necesidades. En só un ano, 40.000 galegos foron levados para Brasil. Xoán Costa cóntanolo en 'Galegos para embranquecer o Brasil'. As intencións dos EUA de reforzar a súa presenza militar ou de promover a división do país ameazan con o converter definitivamente nun estado falido en medio da guerra contra Daesh. 'O Iraq, un país sepultado nas súas propias ruínas'. Nesta última década saíron da Galiza con destino a limbos tributarios centos de millóns de euros. Para Panamá, Curaçao, Delaware... 'Paraísos fiscais das empresas e fortunas galegas'. E en 'O capital risco e outras fontes de financiamento' falamos de como Galiza situouse entre as cinco comunidades que recorreron en maior medida ao financiamento a través de capital risco no período 2007-2014. Deserto de centos Despois de ser a vocalista de Fía na Roca durante unha década, Sonia Lebedynski afronta o seu primeiro traballo en solitario. Falamos con ella nunha entrevista a dupla páxina. "Deserto de centos é o enfrontamento ante un camiño nunca transitado". En 'Do tempo pasado', Uxío-Breogán Diéguez fálanos dos 'Congresos obreiros galaicoportugueses. 115 aniversario'. Non faltan neste semanario a crítica literaria de Mario Regueira e a de cinema, de Andrés Castro. Lola Dopico achéganos a Inúñez, "unha creadora cun gusto exquisito, no que o sobrio e o excesivo danse a man".E Iago Varela, en 'Mapa de Bits', fala de 'Rebaixas no roaming antes da súa fin'. No 'Andar e Ver' desta semana, o colectivo Xea escolle a rota da Fervenza da Ruxida, perto da Pobra de Parga. Auga, restos dun castelo e fermosas paisaxes. En 'Carme Durán, muller coraxe en días escuros', María Xesús López escrebe desta muller pioneira no mundo do transporte após o pasamento do seu home. Con 38 anos, dúas fillas e un fillo (a cuarta naceu meses despois) dirixiu o negocio que acabou por converterse en Autocares Viuda de Cándido. Foi un exemplo máis de anonimato e de autoeliminación no mundo empresarial, ao agochar a súa identidade baixo o nome de Viuda de Cándido. E na contra-capa, a selfie-entrevista a Rubén Pérez, de Libera; e o mural que en Moaña xuntou Rosalía e Delacroix.


Summary: Após dous anos de pandemia e o compromiso dos Gobernos de España e Portugal, a formación nacionalista urxe resolver os problemas derivados do fechamento das fronteiras na rexión transfronteiriza do Miño.

O Bloque Nacionalista Galego vén de rexistrar iniciativas no Congreso para coñecer en que estado de tramitación se atopa o cartón de cidadanía transfronteirizo ao que se comprometeron os gobernos do Estado e Portugal así como o alcance que terá. Neste sentido, a organización nacionalista demanda incluír no cartón todas as persoas que por razóns laborais, de estudos ou outros motivos teñen que atravesar a fronteira a diario. Segundo sinala nun comunicado dirixido aos medios, o fechamento e as restricións impostas nos pasos fronteirizos entre Portugal e a Galiza durante a declaracións dos estados de alarma en 2020 e 2021 repercutiu de maneira negativa na economía de toda a rexión transfronteiriza do Miño, polo que tanto os concellos galegos como as cámaras portuguesas, así como a Agrupación Europea de Cooperación Territorial do río Miño demandaron a creación dun mecanismo que facilite a circulación das persoas que cruzan a 'raia' seguido. Tarxeta transfronteiriza No seu momento propuxeron permitir o paso mediante a presentación dun cartón ou tarxeta de cidadanía transfronteiriza para facilitar a circulación normal das e dos que deben atravesar a diario a fronteira. Tras as dúas última cimeiras ibéricas, que decorreron en 2020 e 2021, ambos executivos comprometéronse a traballar para atender esta reclamación, lembra o BNG, mais agora parece limitarse á creación dun "estatuto do traballador transfronteirizo" que podería deixar fóra moitas persoas, avanza. "Queremos saber en que estado se acha a tramitación dese cartón transfronteirizo que ambas institucións se comprometeron a desenvolver e se se vai limitar ao chamado Estatuto do Traballador e Traballadora Transfronteiriza", explica o deputado do BNG no Congreso, Néstor Rego. "Nin a Xunta da Galiza, nin a AECT Galiza-Norte de Portugal, nin a AECT Verín-Chaves, nin a AECT do río Miño, nin os concellos ou cámaras recibiron comunicación ou consultas sobre as liñas de traballo seguidas para a posta en marcha dun futuro cartón transfronteirizo" denuncia o deputado nacionalista. Estatuto do traballador transfronteirizo Tras a cimeira de Trujillo (2021), deuse a entender que eran os Ministerios de Traballo de ambos os Estados os que estarían a elaborar ese Estatuto do Traballador Transfronteirizo", mais descoñécese en que vai consistir, nin que interlocutores sociais ou territoriais están tendo ambos os ministerios para a elaboración do citado estatuto, precisa a formación nacionalista. Na iniciativa que vén de rexistrar, solicita coñecer o alcance que terá ese Estatuto e "se se poderá aplicar ao resto de persoas que fan vida na área transfronteiriza por motivos de estudo, negocio e semellantes" ou se limita de maneira exclusiva á mobilidade laboral. Con todo, en plena sexta vaga da pandemia, urxe aos Estados que "avancen e poñan en marcha canto antes un pase transfronteirizo" ademais de que "se teña en conta as consideracións que as institucións directamente involucradas poidan achegar", conclúe Rego.


Summary: Ianukovich pedira tempo para estudar o texto porque, segundo está redactado, vai mermar a soberanía da Ucraína e empioraría tamén as condicións de vida da poboación. A non asinatura do acordo desatou o levantamento contra o goberno, encoraxado pola UE e os EUA.

A Ucraína asinou esta sexta feira as bases dun acordo de parceria coa Unión Europea, xustamente cando se fan catro meses desde que o presidente deposto Viktor Ianukovich rexeitou calquera avanzo en dirección a Bruxelas. A recuada de Ianukovich deu inicio aos primeiros protestos na praza da Independencia, que concluíron recentemente coa anexión da Crimea á Rusia. Esta sexta feira foi o primeiro ministro interino, Arseni Iatseniuk, quen asinou o Acordo de Asociación cóbado con cóbado en Bruxelas co presidente da Comisión Europea, Durão Barroso, e o presidente do Consello Europeo, Herman Van Rompuy. O pacto lanza as bases para o estreitamento da cooperación política e económica, aínda que partes substanciais só veñan a ser ratificadas tras as eleccións presidenciais marcadas para 25 de Maio. Ianukovich pediu tempo para estudar o acordo que a UE puxo riba da mesa porque segundo está redactado mermaría a soberanía da Ucraína e mermaría tamén as condicións de vida da poboación, xa que a economía ucraniana non ten forza dabondo para afrontar todas as esixencias que estabelece o documento. Europa esixe que se muden varias leis e que se acometa unha reconversión da súa industria sen apoio do exterior. Polo de agora só foron asinados os puntos políticos do documento. Posteriormente serán ratificadas áreas máis específicas, como a política externa, a enerxía e o nuclear e a cooperación xudiciaria. Está aínda previsto o establecemento dun espazo de comercio libre, suxeito a negociacións sobre a política de visados. Dixo Van Rompuy que a rúbrica deste acordo é "unha homenaxe a quen deu a vida pola liberdade" e a presidenta alemá, Angela Merkel, aplaudiu tamén a sinatura.


Summary: Familiares de Alexandre Bóveda e representantes políticos e da sociedade galega homenaxean o ilustre galeguista no 85 aniversario do seu asasinato polas tropas fascistas.

"Ouh, Alexandre Bóveda, meu irmao, / pai desta patria triste, escura. / ¡Invoco a Rosalía, a Castelao...! / ¡Nomeo a vida túa, noble e pura! / Ouh, Alexandre Bóveda, semente, / colleita fiel de lealdade: / ¡se vive Galiza e a súa xente / a túa morte non pode ser verdade!". Con estes versos lembraba en 1971 o poeta Manuel María ao ilustre político galeguista Alexandre Bóveda, fusilado na Caeira (Poio) polas tropas fascistas o 17 de agosto de 1936. Nesta terza feira, no 85 aniversario do seu asasinato, doce municipios galegos renderon homenaxe ás vítimas dunha Galiza mártir cuxa memoria segue máis viva ca nunca. Unha data fixada polas persoas exiliadas na Arxentina en 1942 por mor da tráxica efeméride de Bóveda, mais convertida co tempo nunha xornada de lembranza de todas as e os represaliados no país. "Seguimos a traballar pola institucionalización desta data, algo que xa apoiaron as deputacións de Lugo e Ourense e que agardamos que se aprobe cando volvamos trasladar esta cuestión ao Parlamento galego. Cada vez vemos unha maior pluralidade política [por vez primeira asistiu ao acto de homenaxe na Caeira o líder do PP de Pontevedra, Rafael Domínguez] e iso é esencial para normalizar o Día da Galiza Mártir", explica, en conversa con Nós Diario, o vicepresidente da Fundación Bóveda e neto de Alexandre, Valentín García Bóveda. Lembra que nesta xornada non se conmemora a morte do seu avó, senón "as ideas que defendeu e que provocaron o seu asasinato". "Celebramos que non só Bóveda, senón moitos outros galeguistas deron as súas vidas pola democracia, e que foron represaliadas porque o fascismo precisaba rematar cunha serie de ideas e progresos sociais", sostén. Por iso, cre que o máis positivo de outorgar un carácter institucional a esta data sería seguir os pasos do Día das Letras Galegas: "Escolleuse o 17 de maio en homenaxe a Rosalía de Castro, mais cada ano dedícase a unha persoa diferente e exponse a toda a cidadanía galega a súa obra e o seu legado. Bóveda non se pode desvincular do 17 de agosto, mais a intención desta xornada debería ser falarmos de Casal, de Suárez Picallo... O sufrimento non é un valor, máis si o son as accións que unha persoa fai en vida", di. Aliás, salienta a importancia da memoria histórica porque "o franquismo instaurou un relato falso" do acontecido. "Unha sociedade cunha nova memoria terá tamén unha nova perspectiva de futuro", conclúe. Urxen anular todas as sentenzas do franquismo No acto institucional decorrido no monumento en lembranza de Alexandre Bóveda, na Caeira, participaron tamén diferentes personalidades políticas. A concelleira de Memoria Histórica de Poio, Margarida Caldas, denunciou que a Xunta e o Goberno estatal "seguen sen devolver o espoliado", a pesar da recuperación do Pazo de Meirás "grazas ao movemento civil galego". Tamén lamentou que "algunhas forzas políticas sigan exaltando o poderío fascista dentro das institucións ou impedindo que se enxuíce a Coroa". Carlos Mella, presidente da Fundación Castelao, apuntou que "os inimigos da nación galega están máis preparados que antes, e agora o seu ataque é intelixente", ao tempo que instou a reflexionar sobre "por que a Galiza se deixa gobernar lexislatura tras lexislatura por xente sen respecto polo galego" e reivindicou a autodeterminación fronte á "submisión". Pola súa banda, a portavoz nacional do BNG, Ana Pontón, salientou: "Esa xeración non foi derrotada, senón que vive en nós, no nacionalismo forte dun Bloque que é alternativa ao PP e que mantén o seu obxectivo dunha Galiza viva e próspera". Aliás, a deputada reclamou "saldar a débeda democrática" coas vítimas do fascismo, o que supón "rehabilitar a figura [de Bóveda] a través da anulación do xuízo sumarísimo e todas as sentenzas, expedientes e sancións ditadas contra cidadáns galegos por motivos políticos, de raza ou diversidade sexual". "Todos os que queremos a Galiza temos que estar aquí, unidos ao redor dunha figura moi importante para o país", dixo Rafael Domínguez (PP), eloxiando unha persoa que "fixo moito por Pontevedra" e cuxo "único delito" foi "amar a Galiza".


Summary: A alcaldesa de Forcarei, Verónica Pichel, entrou no debate esta sexta feira, despois de que a Fegamp alertara de que a desaparición de moitas oficinas vai ter efectos no despoboamento do rural. Tamén o delegado do Goberno español na Galiza afeou as decisións da entidade financeira.

Despois de que a Federación Galega de Municipios e Provincias (Fegamp) alertara a pasada quinta feira de que o feche de sucursais de Abanca (e doutras entidades financeiras) no rural ía acrecentar o problema do despoboamento, a clase política galega segue a pronunciarse en contra dos plans estratéxicos do banco galego. A alcaldesa de Forcarei, Verónica Pichel, criticou esta sexta feira Abanca por decretar a desaparición de varias oficinas no rural "despois de recibir moito diñeiro público". Neste sentido, instou á empresa a reconsiderar as decisións, que por exemplo afectan a Soutelo de Montes. "Fan referencia aos números, pero aquí non só vai de números. É unha entidade financeira que recibiu moito diñeiro público e deberíase ter en conta non só os números, senón tamén ás persoas", subliñou Pichel durante un encontro co delegado do Goberno español na Galiza, José Miñones. Tamén este último falou da situación e, malia aludir a novos servizos de Correos "para achegar os servizos bancarios a estas poboacións", recoñeceu que non se pode suplir a presencialidade en sucursais e que as propostas que aparecen "son complementos". Miñones explicou que mantén o contacto coa Fegamp pola "fuga" de bancos, algo que este último colectivo que agrupa á maioría dos concellos galegos cre que "non é compatíbel coa realidade galega". Desde o punto de vista do representante estatal no país, as áreas menos urbanas deben ter acceso a servizos "de calidade" que faciliten e "permitan a súa progresión persoal, social e económica". A este respecto tamén falou das conexións a internet para "favorecer a igualdade de oportunidades".


Summary: O xuízo polo accidente do tren Alvia ocorrido en Angrois (Santiago de Compostela) en xullo de 2013 (no cal morreron 80 persoas e 145 resultaron feridas) retómase esta terza feira cunha intensa xornada na que declararán cinco testemuñas.

O xuízo polo accidente do tren Alvia ocorrido en Angrois (Santiago de Compostela) en xullo de 2013 (no cal morreron 80 persoas e 145 resultaron feridas) retómase esta terza feira cunha intensa xornada na que declararán cinco testemuñas, entre elas dous traballadores das empresas que forneceron o sistema de seguridade e dous expertos no Sistema Europeo de Xestión do Tráfico Ferroviario 'ERTMS'. Haberá sesión tamén a quinta feira día 10 e a sexta día 11, datas en que están convocados unicamente unha persoa por día: quen era director xeneral de Operacións e Enxeñería de Adif na época na que a liña se puxo en servizo e na cal se produciu o sinistro (Alfonso Ochoa, o 10) e un técnico tamén de Adif (Juan Antonio Sánchez Corrales, o 11). Así, para o día 8 está citada, en primeiro lugar, unha traballadora das empresas Dimetronics (Siemens) e Thales, que conformaban a unión temporal de empresas (UTE) provedora do sistema de seguridade 'ERTMS'. Adif sabía do risco da curva de Angrois desde o ano 2011 Na súa declaración en calidade de acusado, o ex director de seguridade de Adif, Andrés Cortabitarte, negou ter competencia sobre análise de riscos e, de feito, descargou responsabilidades, entre outros, nestas empresas, que achegaron un dossier de seguridade sobre o seu labor na liña Ourense-Santiago. "Que a UTE elabore o dossier de seguridade e despois haxa unha avaliación independente non significa que vostedes teñan que aceptar iso sen máis", chegou a reprender o fiscal a Cortabitarte, para atribuírlle unha "actuación pasiva". "Non, non é así. Nós non imos avaliar o avaliado. Iso é un feito fundamental. A UTE Siemens-Dimetronic cando fan o dossier de seguridade fano a través dun proceso", respondeu Cortabitarte. Outra das persoas citadas a declarar esta terza feira é un empregado de Bombardier, responsábel do deseño e instalación do 'ERTMS' embarcado no tren, o que xerou incompatibilidades que levaron á súa desconexión, previa solicitude por parte do xefe de seguridade de Renfe e autorización por parte de Cortabitarte. "Faltan á verdade" Xunto a un portavoz do sindicato de maquinistas, tamén están citados para a terza dous expertos no 'ERTMS': Jorge Iglesias e Jaime Tamarit. Un veciño de Angrois: "O maquinista dixo que xa o tiñan denunciado, que non se podía circular por esa vía a esa velocidade" O primeiro era director de coordinación técnica na Dirección de Operacións e Enxeñería de Rede de Alta Velocidade, dependente da Dirección Xeral de Operacións e Enxeñería, durante a posta en servizo da liña. O segundo é ex director do laboratorio de interoperabilidade ferroviaria do Centro de Estudos e Experimentación de Obras Públicas do Ministerio de Fomento (Cedex). Jorge Iglesias foi, en concreto, o coordinador do grupo encargado de elaborar as regras de enxeñería para "ERTMS' Nivel 1 e 2 e o coordinador técnico para a posta en servizo da liña. A dirección xeral da que dependía era aquela á fronte da cal estaba Alfonso Ochoa (o citado para o día 10) na época en que se puxo en servizo a liña e no momento do descarrilamento. Declaran os primeiros policías que chegaron a Angrois Iglesias escribiu ao presidente da comisión de investigación do Congreso sobre o sinistro do Alvia para denunciar que se estaba "faltando á verdade", en alusión a Ochoa. Tratou de desmontar, coa súa tese, a teoría (mantida por Ochoa) de que as regras de enxeñería de Adif, que el elaborou, obrigaban a que o cambio de proxecto da liña implicase a retirada do sistema de supervisión continua da velocidade 'ERTMS' dos últimos quilómetros, pouco antes da chegada á estación compostelá e onde aparece a primeira curva (a da Grandeira) despois dun traxecto case rectilíneo.


Summary: O Goberno galego reduce de 500.000 a 80.000 os fondos para bibliotecas, deixando sen axudas os centros das cidades. O libro en galego pasa de recibir 350.000 euros a menos de 30.000.

Non son bos tempos para as bibliotecas públicas. En pleno mes de agosto o Goberno central aprobaba o decreto que en virtude dunha directiva europea establece que toda biblioteca de localidade maior de 5.000 habitantes terá que pagar un canon por libro prestado ou por usuario do centro ás sociedades de autores e editores. Unha medida que mereceu a denuncia de Anabad-Galicia ou da Asociación de Bibliotecarios Municipais de Galicia. Esta mesma semana o D.O.G. publica unha orde da Consellaría de Cultura que fixa as axudas do Goberno galego ás bibliotecas municipais para a adquisición de novos fondos. Segundo a orde, as poboacións con máis de 30.000 habitantes quedan excluídas de recibir fondos para as súas bibliotecas integradas na Rede de Bibliotecas de Galicia. A convocatoria de axudas, que pasa de anual a plurianual, recorta 420.000 euros respecto de 2013, cando houbo 500.000 euros dispoñibles. A partida total, tanto este ano coma no 2015, queda reducida a 80.000 euros, un recorte do 84%. Alternativa Galega de Esquerda denuncia, a través dos seus deputados Xabier Ron e Ramón Vázquez, que o Goberno galego "deixa sen axudas todas as bibliotecas públicas das sete cidades galegas", e subliñan igualmente que a orde da Xunta supón "un ataque directo á promoción do libro en galego". O pasado ano as bibliotecas recibían 350.000 euros para a promoción do libro en galego (unha cantidade xa reducida, despois de anos de recortes). En 2014 e 2015, a orde só especifica que unha terceira parte dos fondos bibliográficos deberá estar editado en galego, polo que o libro en galego recibirá un terzo deses 80.000 euros totais, pouco máis de 25.000 euros. "O PP convértese nun bárbaro cultural, nun bibliocida persistente, e asáñase, sobre todo, co libro en galego, o máis feble", concluíron os deputados. Medidas conta o canon Ademais, denuncia AGE, estes concellos veránse obrigados "a afrontar o pago do canon por préstamo ou adquisición, se a Xunta persiste en non exercer as súas competencias estatutarias". Neste senso, o BNG anunciou que levará unha proposición ao pleno do concello de Lugo para esixir a retirada do canon bibliotecario imposto polo PP. O pasado 1 de agosto, en pleno período vacacional, o Goberno do Estado español publicaba o Real Decreto 624/2014, de 18 de xullo, que obriga ao pago polo empréstito a arquivos, museos e bibliotecas, un RD que responde ás esixencias da Directiva europea 2006/115/CE, de 12 de decembro de 2006. Este real decreto, imposto polo PP, determina o pago de dereitos de cada autor e autora con base no pagamento dun canon por empréstito; establece o pago de 0,004€ por empréstito realizado e 0,05€ por persoa usuaria das bibliotecas. Ademais, sinala que mentres non se poida aplicar o pago por empréstito, establecerase o canon de 0,16€ por obra adquirida pola biblioteca e dispoñible para ser prestada. Para o BNG o canon fai recaer o peso do pago sobre os concellos, "que son, en moitas ocasións, as administracións que máis invisten en cultura a pesar de disporen de menos recursos que outras administracións" Para o BNG "o Real Decreto non ten en conta a situación de Galicia, onde non existe un carné de usuario único e onde moitos usuarios son socios de máis dunha biblioteca e, por tanto, por unha mesma persoa pagarase varias veces". Para o Bloque, esta medida "é un claro ataque ás bibliotecas públicas, que verán aínda máis diminuídas as posibilidades de actualizaren o seu fondo", e fai recaer o peso do pago sobre os concellos, "que son, en moitas ocasións, as administracións que máis invisten en cultura a pesar de disporen de menos recursos que outras administracións"". Para o BNG, a normativa representa tamén un ataque ao dereito da cidadanía á lectura e ao acceso á cultura, prexudicando, máis unha vez, a quen menos ten, pois ao deteriorarse este servizo público dificultarase o acceso á cultura das persoas con menos recursos".


Summary: O comité de empresa de Alu Ibérica na Coruña volve pedir á Sociedade Estatal de Participacións Industriais (SEPI) que interveña as plantas da antiga Alcoa.

A situación dos traballadores e traballadoras de Alu Ibérica na Coruña empeora por momentos. Ao igual que anunciaran para a de Avilés, o administrador concursal da antiga factoría de aluminio de Alcoa na cidade herculina vén de comunicar ao comité a presentación dun ERE extintivo. Así o comunicou o administrador concursal á representación do persoan nun encontro que mantiveron esta sexta feira, no que lles explicou que ían solicitar ao Xulgado do Mercantil número 2 da Coruña executar un Expediente de Regulación de Emprego (ERE) para a extinción colectiva da totalidade dos contratos dos traballadores e das traballadoras da empresa. Nesta mesma liña, o responsábel da administración da compañía durante o proceso concursal instou o comité a constituír unha comisión representativa dos traballadores no prazo de sete días. Mesa industrial Ante esta "delicada situación" desde o comité volven exixir ao Ministerio de Industria e á Xunta da Galiza que convoquen "de urxencia" a mesa industrial de Alu Ibérica e que cumpran os seus compromisos para o mantemento do emprego De non facelo, indican "o Administrador Concursal é só o mecanismo para o despedimento do persoal, sendo as responsábeis e executoras as propias administracións, que están a traizoar aos traballadores logo de prometerlles e mentirlles con solucións". Para o comité, nestes momentos a unica solución de urxencia é que a Sociedade Estatal de Participacións Industriais (SEPI) interveña temporalmente as plantas para devolvelas logo ao mercado privado cun proxecto industrial de percorrido. As últimas informacións apuntaban o interese de dúas firmas para facerse co control da sociedade, en concurso de acredores, mais descoñécese se se avanzou algo nesa vía.


Summary: Un estudo desta organización ambientalista indica que as batidas e controis letais da especie non solucionan o problema. A poboaión de lobos en Galiza non aumentou nestes anos, o incremento do rexistro de danos desde 2015 débese a unha mellora no sistema de recollida dos mesmos.

A coexistencia entre lobo e gandería é posíbel e necesaria aa manter a saúde do ecosistema e preservar un valioso e rico legado natural e ecolóxico. Cómpre, para iso, cambiar políticas e medidas así como ter un coñecemento real sobre a realidade do lobo no noso país. Un estudo elaborado por Martiño Nercellas, biólogo e vogal de Biodiversidade de Adega, achega a este respecto datos e propostas. Hai máis ataques de lobos? Aumentou a súa poboación en Galiza? Son as batidas unha solución? "A información e estudos que se dispoñen sobre o estado da poboación non demostran que se teña incrementado o número de lobos na Galiza", indican desde Adega, Asociación para a defensa ecolóxica de Galiza. "Estaríamos ante unha poboación estancada, que non medra, polo forte persecución e mortalidade que soporta anualmente. O feito de que se rexistren máis danos dende o 2015 responde, máis ben, á mellora e optimización do sistema de recollida de avisos disposto dende a Xunta, e a publicidade e que se triplicaron as axudas dos pagos (aínda así, de modo insuficiente). Probablemente estamos ante uns danos moi semellantes a anos anteriores, pero agora comunícanse". Este colectivo ambientalista considera "lóxicas e lexitimas" as reivindicacións polos afectados polos ataques do lobo candos e senten "desprotexidos ante unhas perdas" económicas que, "aínda sendo globalmente moi reducidas, sobre as economías familiares de quen as sofre son importantes, e a desatención da administración ante este problema xera unha frustración e desanimo que finalmente, case sempre, acábase cebando co lobo". Máis tamén defende Adega que o lobo forma parte dun legado natural de extraordinario valor patrimonial, ao tempo que demanda das administracións que, "dunha vez, cambien a súa idea de entender o lobo coma un problema, nunha visión trasnoitada, e poñan os esforzos e recursos necesarios para a súa conservación conforme ás recomendacións científicas que se veñen publicando a nivel mundial nos últimos anos". "Estamos ante unha situación caótica na atención que a Xunta presta a este asunto", denuncian os ambientalistas. "Hai unha insuficiencia importante na dotación de recursos e esforzo que se destinan para tratar de favorecer unha situación de coexistencia, así coma unha importante falta de sensibilidade". Para o ano 2017 Adega contabilizou que o alcance de danos tivo un custo de case 500 mil euros mais a Xunta só destinou a metade para cubrir ditos danos e, incluso, "sorprendentemente, a pesar de que se incrementaron os rexistros de danos, reduciu as axudas en cen mil euros". Por último desde Adega reivindican a necesidade de que se activen campañas de divulgación e sensibilización sobre a importancia do lobo no medio natural, algo previsto no Plan de Xestión do Lobo, pero que non se puxo en marcha.


Summary: O estudantado galego quece motores de cara á folga estudantil convocada por Comités e Galiza Nova para o 17 de outubro, e que previsibelmente será apoiada pola comunidade educativa e polas outras dúas organizacións estudantís do nacionalismo: Liga e Agir. Cos catro colectivos repasamos o acabado de aprobar anteproxecto da LOMCE, que obrigou a adiantar o calendario de mobilizacións

A aprobación do anteproxecto que o goberno español preparou para impor a contrarreforma educativa levou o estudantado galego a adiantar o seu calendario de mobilizacións para se erguer máis unha vez contra unhas políticas que levan o ensino público polo vieiro da privatización e do elitismo até o volver un privilexio para uns e unhas pouc@s. O vindeiro 17 de outubro haberá folga. Convocada de primeiras por Galiza Nova e Comités, confían en que "o éxito sexa polo menos similar" ao rexistrado na multitudinaria manifestación do 10 de maio, apunta Daniel Candal, responsábel nacional do colectivo estudantil. Para alén das xa citadas, aquel paro foi secundado polas outras dúas organizacións estudantís nacionalistas, Liga e Agir, que desta volta manifestaron xa o seu apoio á mobilización, aínda que non decidiron se convocarán. Uns días antes, o 11 de outubro, conmemórase o Día internacional de mobilización estudantil e loita e ambos os dous colectivos fan parte das accións que a nivel de estado artella o estudantado da Galiza, Euskal Herria e os Països Cataláns. Un anteproxecto que a comunidade educativa coñece pola prensa"Despois desta xornada --Alberto Núñez-- Feijóo non pode seguir mirando para o outro lado. Ten que dicir 'non' aos recortes, e non pode facelo coa boca pequena", dixo daquela a secretaria xeral de Galiza Nova, Iria Aboi, após contemplar a estampa de 10 mil estudantes fóra das aulas, secundando as máis de vinte mobilizacións convocadas en todo o país. "Non é nin medio normal que o PP fose soltando pílulas a través da prensa sen sentar a dialogar coa comunidade educativa", valora Aboi, e a renglón seguido lembra que a norma emanada do goberno español e acollida sen contemplacións polo PP galego "degrada ao máximo o ensino público e atenta contra a igualdade de oportunidades". Hai motivos para ir á folga? Coa axuda d@s voceir@s de Comités, Liga estudantil e Agir, damos conta do impacto real que terán algunhas das medidas recollidas na Lei orgánica de mellora da calidade educativa, LOMCE. "Flexibilizar as traxectorias, de maneira que cada estudante poida desenvolver todo o seu potencial" = o alumnado escollerá xa en 3º da ESO, e non en 4º como se veu facendo até o de agora, se quere seguir cara ao bacharelato ou cara a unha formación profesional "É unha dificultade engadida para que cada quen poida estudar a carreira que desexe, pois non existe posibilidade de retorno, e a escolla faise a idades moi temperás", valora Iria Aboi. Pola súa banda, Daniel Candal (Comités) asegura non ter claro "até que punto é pedagoxicamente positivo" adiantar a elección un ano académico. Di que "por experiencia propia" é moi cedo para saber respostar a esa inocente pregunta de que queremos ser de maiores: a decisión tomarase con 14 anos. O alumnado ten que escoller entre bacharelato e FP aos 14 anos Para Diotino González (Liga estudantil) "o principal problema" non é tanto que se adiante a escolla, senón "un curso segregado" entre @s alumn@s que optan polo bacharelato e aquel@s que o fan pola FP. E para Miguel Cuba (Agir) supón un freo a unha educación que se supón obrigatoria até os 16 anos, obrigando o alumnado a escoller e focando esa escolla cara a "un mercado laboral que demanda titulados en formación profesional" como man de obra barata. "Implantación de probas de avaliación a nivel nacional --español-- en puntos críticos de cada etapa educativa" = reválidas controladas desde Madrid e fixadas nos cursos de 3º e 6º de primaria 4º da ESO e bacharelato "Independentemente de que o conxunto da lei era mellor reciclalo, este é o principal punto de controversia", apunta Candal. "Se xa estabamos en contra da selectividade por ser unha proba inxusta, agora non sei se volvemos ao ensino de hai 40 anos ou este atentado pedagóxico vai mesmo máis aló", sinala o responsábel nacional dos Comités, e González (Liga) considera que do que se trata é de "por a proba as capacidades do alumnado para lles dificultar o avance". A reválida "é unha aberración pedagóxica" que reforza un ensino privado disimulado: as clases particulares En Agir consideran que volver ás reválidas é "un comodín" do PP, máis unha oda á "cultura do esforzo" que pretende avanzar con disimulo cara ao ensino privado ao reforzar as horas de aulas particulares para que as persoas con máis dificultades poidan superar cada exame. Para Galiza Nova o feito de que desapareza a avaliación continua e a avaliación que parte do persoal docente "é unha aberración pedagóxica que degrada a función do profesorado e a atención á diversidade". Remarca Iria Aboi que a reválida afianzará "un ensino clasista" e deixará @s fill@s da clase obreira ás portas da universidade. "Racionalización da oferta educativa, reforzando a aprendizaxe de materias complementarias" = quitarlles horas lectivas ás optativas para reformar aquelas dedicadas a lingua(s), matemáticas e ciencias. As horas de relixión non se van tocar As intencións do goberno español pasan por "uniformizar e deslegalizar o xa de por si deslegalizado", pois coa LOMCE serán menos os contidos que cada territorio achegue ao currículo. "Aumenta a colonización das novas xeracións", apunta Iria Aboi, e quéixase tamén de que esas horas lectivas non se lle resten á relixión, ao entender que "se falamos de calidade educativa, dun ensino que non busca o adoutrinamento, calquera relixión debería quedar fóra". Pola súa banda, Daniel Candal centra a análise na redución de itinerarios do bacharelato, afodando nunha opción que na Galiza o PP xa foi introducindo nos seus tres anos de goberno. "Haberá moitos institutos na contorna urbana onde o estudantado non poderá realizar o itinerario que escolla, obrigándoo a se desprazar centos de quilómetros", supoñendo que poida afrontar economicamente o 'capricho' de estudar unha vía que o ensino público non lle oferta. "Se falamos de calidade educativa, dun ensino que non busca o adoutrinamento, calquera relixión debería quedar fóra" Esta contrarreforma educativa para Miguel Cuba non é máis que "usar o ensino para impor unha ideoloxía", a da Igrexa católica, para alén de lle reducir tempo ás alternativas de apoio curricular "e reforzar a lingua española". "Apoio do plurilingüismo" = as aulas do país non falarán na lingua propia. Na Galiza o decreto que regula a presencia do galego no ensino foi o primeiro paso cara á españolización do ensino "Se o PP fala de apoio ao plurilingüismo, aqueles que defendemos que o ensino debe ser na nosa lingua debemos estar, polo menos, preocupados", ironiza Candal. En palabras de Aboi, este punto é sinónimo "dunha maior españolización do ensino" e traducirase en que "as novas xeracións medrarán orfas da lingua, a cultura e a historia do país en que naceron". "O plurilingüismo só se consegue investindo en educación, non reducindo horas lectivas", enfatiza Miguel Cuba, unha valoración con que cadra Diotino González ao considerar que na Galiza tal 'apoio' se fará "a costa da lingua propia". "Que o ministerio de Educación nos diga como temos que impartir as nosas aulas aínda sabendo que as competencias están transferidas é un golpe agresivo" acrecenta Candal. "Impulso da Formación profesional" = orientar o ensino público cara a un mercado laboral que procura man de obra barata Di Iria Aboi que falar de impulso é "unha hipocrisía" e queda "en papel mollado" nun escenario marcado polos recortes. "Non é admisíbel que reducindo en orzamento e en docentes se pretenda pular por algo, o que se busca é man de obra precaria e limitar o acceso á educación". Coas palabras da secretaria xeral de GN cadra Agir. Lembra Cuba que a FP foi até o de agora un camiño de acceso en condicións ventaxosas ao ensino superior, mais de aquí en diante "o que se pretende é rachar coa vida académica na procura de man de obra barata e que o estado deixe de finanzar o ensino público". "Hipocrisía", "descarga de responsabilidades", "centralismo" e "deixar de finanzar o ensino público" "Con esa apariencia de impulso o que se fai é descargar responsabilidades", sinala Diotino González, voceiro da Liga estudantil, entrementres os Comités focan a análise na Galiza para sinalar, tal e como considera Daniel Candal, que "outro dos problemas é que na actualidade non existe un mapa de centros de FP racional no noso país, senón outro cuxo risco definitorio é o centralismo". Considera Candal que a oferta educativa de formación profesional "non atende" a realidade galega, cando debería estar orientada na demanda laboral de cada bisbarra. Para alén disto, sentencia: "Poño en dúbida que esta lei orgánica sirva para impulsar algo". Así as cousas, contra este "golpe de estado" --en palabras de Candal-- perpetrado polo goberno español contra o ensino público hai folga convocada o mes que vén en todas as etapas educativas. O obxectivo: "que o PP recúe e que entenda que, como rezan os lemas que berramos na rúa, a educación é un dereito, non un privilexio", apunta Iria Aboi, voceira da outra organización convocante. E conclúe lanzando unha pregunta: "Haberá que contestar esta reforma na rúa, non?" A resposta, o 17 de outubro.


Summary: Haberá paros parciais nas segundas feiras, sábados e festivos por mor do traslado forzoso decretado pola Administración

O persoal sanitario da Fundación Pública Urxencias Sanitarias de Galicia 061 nos centros de Conxo e San Marcos, así como todas as persoas traballadoras no Grupo Norte da Central de Coordinación de Urxencias —no edificio de usos múltiples de San Marcos—convocan unha greve indefinida a partir do próximo sábado 4 de agosto. Todas as segundas feiras, sábados e festivos haberá paros de 12 a 14 horas e de 19 a 21 horas até que se negocie o traslado á Estrada. A decisión do persoal foi tomada na pasada cuarta feira 18 de xullo perante a "imposibilidade de chegar a un acordo coa Administración nas condicións do cambio de centro de traballo de San Marcos e Conxo á Estrada", sinalan desde a CIG, sindicato convocante. Segundo explican, após varias reunións co Sergas e a Dirección do 061, a administración adoptou "unha posición inmobilista nos puntos importantes" e presentou unha proposta definitiva que dista substancialmente das condicións reclamadas polo persoal. Segundo os traballadores, o traslado forzoso decretado pola Administración non conta coas "debidas garantías para un servizo destas características" e iso "marca liñas vermellas que fan imposible o acordo". De feito, denuncian que aínda a día de hoxe non se sabe en que quenda de traballo se fará efectiva a mudanza, nin que ou cantos recursos humanos serán precisos no día do traslado, nin que xestión das quendas será requerida. Alén disto, aseguran que non existe tampouco un plan de probas previo. Por iso reclaman que o traslado se paralice até dispor dun programa de traslado axeitado e de garantías.


Summary: Os celestes intentárono de todos os modos posíbeis, pero non puideron coa Real Sociedade (0-2)

O Real Club Celta encaraba coa máxima ilusión o choque en Balaídos ante o líder da categoría, a Real Sociedade, logo de ser quen de golear na pasada segunda feira (0-3 ante o Xetafe) e, o que é máis importante, recuperar as sensacións que caracterizaban o conxunto celeste durante a tempada 2020/21. É por iso que o preparador olívico, Eduardo Coudet, optou por manter os mesmos once homes que saíron de inicio ante os madrileños, estratexia contraposta á do adestrador rival, Imanol Alguacil, que preferiu dar descanso a xogadores como Gorosabel, Zubeldia, Guevara, Sorloth e Remiro para dar entrada a xente como Aihen, Zubimendi, Portu, Janujaz e o porteiro Ryan, xogada que sería decisiva, pois o meta australiano acabaría por ser o home chave deste duelo vasco-galego. Nos primeiros 45 minutos o Celta foi de máis a menos. Tanto é así que en lugar dun partido distinto parecía a continuación do segundo tempo de Xetafe, coa clásica formación 4-1-3-2 do Chacho funcionando como unha máquina perfectamente engraxada. Pasando con precisión, pero sen abusar da horizontalidade, Brais Méndez, Iago Aspas, Denis Suárez, Fran Beltrán, Nolito e Santi Mina intercambiaban balóns e posicións desmontando sen apenas dificultades o sistema defensivo de Alguacil. De feito, o cronómetro aínda non sinalaba os dous minutos cando Nolito, logo dunha magnífica triangulación con Iago Aspas e Denis Suárez, quedaba só ante Ryan, pero a súa definición foi á dereita do meta australiano. Unha boa idea cunha execución mellorábel, exactamente o mesmo conto que aconteceu 180 segundos despois cando o propio Denis non foi quen de materializar unha boa xogada de Brais Méndez, máis por fortuna do porteiro que por demérito do de Salceda de Caselas. Logo dun cuarto de hora de abafante superioridade celeste, un erro defensivo de Aidoo posibilitou un man a man do sempre perigoso Isak ante Dituro que, afortunadamente, o arqueiro arxentino foi quen de desviar a córner. Desde ese momento o encontro entrou nunha fase de bloqueo, onde os homes encargados de desconxestionar o centro do campo -Denis Suárez no Celta e Merino na Real Sociedade- non puideron tocar balón con comodidade, resentíndose tanto o nivel de xogo como o espectáculo futbolístico. Este escenario beneficiou os txuri-urdin, que remataron facéndose co balón e axexando a área olívica, aínda que a mellor oportunidade no que restaba de primeiro tempo caeu do lado local, pois a piques de asubiar o árbitro o equipo tivo unha desas que, como se di nos bares, é máis doado metelas que fallalas: remate de Suárez que Ryan despexa como pode e Santi Mina non atina a metela logo de coller o rexeitamento, permitindo que o gardamallas aumentase a súa cotización de mercado ao mesmo tempo que se confirmaba como o mellor home do partido. Quen perdoa, paga É un vello tópico do fútbol, pero non por iso deixa de ser rotundamente certo: "Quen perdoa, paga". Iso foi exactamente o que lle pasou a un Celta que claramente non ten a sorte do seu lado, pero que tamén evidencia un problema ante a portería contraria que semella xa estrutural e que ameaza con pór en perigo o feliz desenlace da presente tempada. Nolito, Aspas, Mina, Brais... todos tiveron claras oportunidades, mais ora Ryan, ora a mala sorte ou a negativa do deus do fútbol, o Celta non conseguía marcar, cousa que si acaban por facer os seus rivais, como lle aconteceu á Real Sociedade, que no 53 anotaba nas botas de Isak o primeiro tanto do encontro, vantaxe que aumentaría até o definitivo 2-0 no minuto 80 cando Merino, libre de marca nun córner, sentenciaba o compromiso.