Summary: O presidente da sociedade estatal engade confusión ao ensinar o contrato coa filial da petroleira aos membros da Comisión de Orzamentos do Congreso, pero aclarar que hai cláusulas que impiden "divulgar o seu contido". En México, a firma estatal segue negando que o acordo sexa firme.

Continúa a confusión arredor dos contratos entre os estaleiros galegos e Pemex. Logo de que a petroleira mexicana insistise, por varias veces, en que non había acordo firme ningún coas empresas galegas, o presidente da Sociedade Estatal de Participacións Industriais (SEPI), Ramón Aguirre, vén de asegurar este luns no Congreso que os acordos subscritos entre a firma estatal mexicana e Navantia para construír dous floteis en Ferrol e Vigo son "contratos en firme". "O importante son os dous contratos en firme que claramente suporán carga de traballo" "O importante son os dous contratos en firme que claramente suporán carga de traballo non só para Navantia en Ferrol, non só para os estaleiros privados de Vigo, senón tamén para a industria auxiliar", asegurou Aguirre durante a súa comparecencia ante a Comisión de Orzamentos do Congreso. Foi o portavoz socialista da materia no Congreso, o galego Miguel Cortizo, o que reclamou a Aguirre que a SEPI -que posúe o 100% das accións de Navantia- ensinase eses contratos para acabar con todas as contradicións e polémicas. "Será capaz de mentir sobre a construción duns buques, xogando co drama de milleiros de persoas ou é que isto é unha terxiversación da oposición, que somos unha especie de demos vestidos para a ocasión de traballadores de Navantia? Isto ten fácil solución: transparencia, ensinar os contratos", recomendou, tras lembrar a resolución da Xunta Electoral Central, na que se acusaba o Goberno de Feijóo de incumprir a Lei Electoral por asistir á sinatura do contrato en plena precampaña. "Que só sexa ese delito. Coño, ensíneos. Se non quere ensinalos a esta Cámara, se non quere demostrar e resolver esta polémica que é mala para o país, para a industria naval, tendo un instrumento tan fácil de acabar con esta polémica, entón deixarei de crerlle e considerareille un mentireiro e un cómplice da mentira do presidente da Xunta por un bastardo interese electoral", dixo o socialista. O presidente de SEPI mostrou o contrato aos membros da comisión, pero aclarou que non se pode divulgar o seu contido Na súa réplica, Aguirre negou ser "bastardo, nin cómplice nin mentireiro", e mostrou aos membros da comisión o contrato asinado entre Navantia e PMI, filial de Pemex, provocando o aplauso dos deputados populares. No entanto, a continuación leu a cláusula de publicidade incluída no devandito contrato, na que se prohibe a Navantia "divulgar a existencia ou o contido" do documento agás a través de notas de prensa "previamente aprobadas" por Pemex. "Así que cando estamos caladiños é porque queremos que (os contratos) saian, e vostede? Eu non estou autorizado a ensinarllo, e tampouco o presidente da Xunta, que nada ten que ver con Navantia. Así que nin é mentireiro, nin oculta a verdade, nin engana a ninguén. Está a cumprir relixiosamente a legalidade vixente", sinalou Aguirre. Un teletipo informa de que traballadores de Navantia, Barreras e PMI traballan xa en México conxuntamente Ademais, Aguirre aproveitou para citar un teletipo deste mesmo luns informando de que traballadores de Navantia, de Barreras e de PMI traballan xa en México en "as especificacións técnicas do buque". "Se lese os teletipos podería ver que estamos ante unha realidade incontestable. Así que imos seguir traballando en silencio para poder ter a construción totalmente en marcha, para poder cortar chapa canto antes", resolveu, replicando ao deputado socialista a que, se "aínda quedan dúbidas" sobre o contrato, é "porque quere" telas. Mentres isto pasa en Madrid, en México directivos de Pemex volven negar a existencia dos contratos, ao tempo que boa parte da prensa azteca acusa a petroleira estatal de enganar os cidadáns mexicanos. Na última fin de semana, Carlos Morales Gil, director de Pemex Exploración y Producción adiantou que este luns se coñecerían todas as ofertas para os buques hotel, entre as que estará a galega, o que confirmaría que o acordo non asegura a construción dos floteis até que Pemex dea o seu visto e prace.


Summary: O presidente cre que haberá vitoria do Frente Amplio este domingo, pois nestes 10 anos de goberno "hai moita xente que está mellor".

Pepe Mújica non pode recuncar este domingo como candidato do Frente Amplio por limitación constitucional, mais non dubida dunha vitoria do FA conducida polo combo Tabaré Vázquez e Raúl Sendic. "Eu confío en que o pobo uruguaio vai manter o rumbo" manifestou Mujica nunha entrevista coa axencia arxentina Télam. O presidente uruguaio sinala que nestes anos de goberno frentista a vida de moitas persoas mellorou sensibelmente, alén de se daren avanzos en dereitos sociais e laborais e na creación de emprego. As últimas enquisas concordan en apontar que haberá 'balotaje' (segunda volta) pois o Frente Amplio non conseguirá o domingo a maioría absoluta dos votos emitidos. En Uruguai o voto é obrigatorio. Sondaxes como a da canle VTV outorgan ao FA o 40,2% dos apoios nas urnas polo 27,7% do Partido Nacional ou o 11,3% do Partido Colorado. En Interconsult concédenlle ao Frente Amplio o 44% dos votos, ao PN o 33% e Partido Colorado, 13%. Nos medios de comunicación uruguaios máis opositores ao goberno de Mújica e ao FA (El País) avogan por un pacto entre Partido Nacional e Partido Colorado no Parlamento para imporse ao FA. "Contra a imposición" Pola súa parte, o principal líder da oposición, Luis Lacalle (Partido Nacional), defendeu o seu proxecto como o mellor para Uruguai pois rodeouse, di, "dos mellores". Pediu o apoio para "un goberno de conviccións e non un goberno de imposicións como o destes anos de Frente Amplio".


Summary: A inacción inicial do Goberno dos EUA fai que o país se achegue aos 400.000 casos rexistrados de coronavirus, de lonxe o país con maior número de persoas afectadas. Nas últimas horas superou a cifra das 10.000 mortes, no camiño de adiantar a Italia e España neste fúnebre podio que polo momento está a deixar a pandemia.

Na segunda feira, o almirante Brett Giroir, médico e membro do equipo estabelecido pola Casa Branca para loitar contra a contención do coronavirus, alertaba no programa de televisión Good Morning, America, da ABC, que esta semana sería a do pico máis alto no país en canto a hospitalización e ingresos nas UCI, e "desafortunadamente, a semana do pico de mortes". En Nova York, epicentro do brote, o seu alcalde, Bill de Blasio, anunciou hai uns días que os hospitais da cidade só poderían aguantar até hoxe co material de que dispoñen. Tamén comentou nas últimas horas que, ante a saturación das morgues municipais, contemplaban a posibilidade de facer enterros temporais en Hart Island, a illa utilizada historicamente para enterrar as persoas indixentes. Non nos parques das cidades ─matizou─ ante as informacións dalgúns medios. Estes cálculos que manexan as autoridades estadounidenses baséanse en análises que se están a elaborar sobre a marcha. Por exemplo, un modelo preditivo da Universidade de Washington calcula que no conxunto dos Estados Unidos a maior demanda de ingresos hospitalarios chegará no 15 de abril, e para o día seguinte agárdase o de maior número de mortes: 3.130. Mais os informes elaborados por especialistas médicos e científicos alertando dos riscos reais desta e doutras pandemias non son ningunha novidade no seo do Goberno dos Estados Unidos. Só é que agora comezan a ter peso nas decisións políticas. "Rebrote do SARS" Nos últimos días saíu á luz un artigo de 2007, publicado pola Sociedade Estadounidense de Microbioloxía, afirmando que "a posibilidade da reaparición do SARS e doutros novos virus de animais ou laboratorios, e polo tanto a necesidade de prepararse, non debería ser ignorada". E segundo informaba onte The New York Times, un dos máis importantes conselleiros de Donald Trump advertiu a finais de xaneiro de que a crise do coronavirus podería custar ao país billóns de dólares e pór en risco de enfermidade ou morte a millóns de cidadás e cidadáns estadounidenses. A alerta, realizada por Peter Navarro, é "a de máis alto nivel" das que manexou a Casa Branca, sinala o rotativo. Mais por aquelas datas, a situación estaba "controlada", segundo Trump. O 22 de xaneiro, un día despois de se rexistrar o primeiro positivo nos EUA, o presidente dicía ao respecto: "Témolo controlado. É unha persoa que vén da China. Non vai pasar nada". Unha semana despois falaba dun "problema moi pequeno", e ao mes seguinte, a finais de febreiro, repetía chío tras chío no Twitter que todo eran "mentiras" dos demócratas e dos inimigos do país. Nas semanas vindeiras continuou acusando os medios de "fabricar fake news", mais a mediados de marzo, ante as evidencias, viuse forzado a declarar a emerxencia nacional. Porén, son os Estados individualmente os que decretan o confinamento. No país norteamericano son moitos os traballadores que non teñen protección social e estaban a acudir aos seus postos con síntomas da COVID-19. Trump insistía en que había que seguir traballando, porque "non podemos permitir que a cura sexa peor que o problema". Modelo asiático Bank of America, nun informe publicado a semana pasada, recoñecía que o problema, en efecto, si que precisaba da cura. A experiencia da China, Corea do Sur e doutros países de Asia ─sinalaba─ probou que a política máis efectiva é un estrito confinamento a nivel nacional. Porén, Trump rexeitou estabelecelo co fin de protexer a economía e manter as cifras de pleno emprego previas á crise que lle daban excelentes prognósticos de cara ás presidenciais de novembro. Janet Yellen, a ex presidenta da Reserva Federal (o banco central dos EUA) afirmaba nunha entrevista nesta segunda feira na CNBC que o déficit do país pode chegar aos dous billóns de dólares. E nas últimas dúas semanas, segundo datos do Departamento de Traballo estadounidense, houbo 9,95 millóns de solicitudes do subsidio de desemprego, mais que no total dos dez meses anteriores. "Veñen días duros", "o inimigo invisíbel" e "haberá moitas mortes" son as frases que o mandatario está a empregar nas súas intervencións dos últimos días. Dá positivo o capitán dos EUA destituído logo de pedir axuda para a súa tripulación Na pasada sexta feira, o capitán do portaavións nuclear dos EUA Theodore Roosevelt, Brett Crozier, era destituído polo secretario en funcións da Mariña dos EUA, Thomas Modly. A decisión chegou despois de que, a finais de marzo, cando máis membros da tripulación foron diagnosticados con COVID-19, Crozier decidira enviar unha carta aos seus superiores informando do "rápido deterioro" da situación a bordo e da necesidade de tomar medidas urxentes para evitar mortes. A carta filtrouse ao San Francisco Chronicle e a situación fíxose pública. Modly sinalou que a carta mostra que Crozier era demasiado "parvo" para dirixir unha embarcación como esta. Tamén se pronunciou ao respecto nas últimas horas Trump, sinalando que podería interceder neste asunto. "Non quero destruír a ninguén por ter un mal día", dixo. Brett Crozier, considerado un heroe pola súa tripulación, deu positivo recentemente por coronavirus.


Summary: ENTREVISTA José Ramón Gómez Besteiro aproxímase a unha encrucillada política. A piques de convocar as primarias que decidirán a candidatura do PSdeG á Presidencia da Xunta olla cara a tres frontes: a estatal, a interna e a xudicial, da que agarda poder librarse tras o seu "streptease económico e patrimonial". "O PP -afirma- sabe o que o seu ciclo se acaba".

"O PP é un produto caducado e Feijóo xa non está centrado en Galicia" José Ramón Gómez Besteiro aproxímase a unha encrucillada política. Case dous anos e medio despois de chegar á secretaría xeral do PSdeG está a piques de convocar as primarias para decidir a candidatura á Presidencia da Xunta e faino ollando a varias frontes: a estatal, co posible intento de Pedro Sánchez para formar goberno; a interna, tras a frustrada operación de exdirixentes que procuraron propiciar a súa remuda; e a xudicial, na que di agardar que a imputación no caso das torres do Garañón decidida pola xuíza Pilar de Lara o pasado verán deixe de "xogar" no panorama político. El, subliña, xa realizou todo "un striptease económico e patrimonial" ante un caso que vincula cun PP "que sabe que o seu ciclo se acaba". O 2016 é un ano marcado en vermello no calendario político galego que chega, ademais, despois dun longo ciclo electoral. Como o afronta? Van ser uns meses moi longos que se abriron despois do 20 de decembro, cun escenario para o que disque todos estabamos preparados, pero semella que uns máis preparados ca outros. A min isto lémbrame a aquilo que lle preguntaban a un senador republicano sobre a razón pola que volvera gañar Obama; el dicía: "Nós pensamos que a sociedade era como O show de Bill Cosby, pero en realidade era como Modern Family". Agora está pasando algo similar; supostamente todo o mundo estaba preparado para o pluralismo político pero agora algúns piden volver votar porque non lles gustou o resultado. Pero os cidadáns diréxonnos que nos poñamos de acordo, non que lles pidamos unha segunda opinión. E por iso se debe traballar na construción dun goberno alternativo a partir dun resultado que é un "non" rotundo ao PP, ao que, tamén aquí en Galicia, se lle perdeu o respecto. E por iso se abre a posibilidade irreversible dun cambio en Galicia que vai marcar a axenda política dos vindeiros dez meses. Como abordaría o PSdeG unha eventual repetición das xerais? Eu no último Comité Nacional reflexionei sobre a palabra coherencia e falei do que supuxo a perda da coherencia para nós, facendo un cambio constitucional que levou os votantes a pensar que PP e PSOE eramos o mesmo. E esa incoherencia arrastrámola cinco anos. Pedro Sánchez sitúa tres puntos: a reforma constitucional, posición contra o terrorismo internacional e firmeza ante a declaración secesionista de Catalunya. Así nos presentamos a unha campaña electoral na que nos posicionamos fronte ao PP e tamén fronte a Ciudadanos nun contexto moi complexo para o Partido Socialista. Que fixemos despois do 20-D? Seguimos no marco da coherencia, priorizando a axenda social. Como afrontaríamos unhas posibles segundas eleccións? Mantendo a coherencia, mentres todo o mundo sabe que do PP non pode esperar nada, mentres Ciudadanos terá que dicir se a súa axenda de reformas pesa máis que ser unha muleta do PP e Podemos, se a súa axenda social está por riba da territorial. Nese Comité Nacional houbo críticas á dirección do PSdeG centradas na súa persoa. Como as interpreta? Eu distinguiría a cantidade da calidade nas intervencións nese Comité Nacional. Algúns crían que o Partido Socialista ía ter peores resultados, que ía ter menos deputados. Por iso non é extraño que fracasasen algúns dos movementos que houbo despois do 20-D, porque lles faltaba sentido común. "No Comité Nacional cada un represéntase a si mesmo e, sen negar o dereito á discrepancia, deben ter en conta que, para ter peso, hai que ter autoridade para falar" Algúns deses movementos aos que se refire partiron de antigos dirixentes da primeira liña do partido... Cando un está no Comité Nacional represéntase a si mesmo. Aí non hai categorías. E, como sempre en política, hai que ter autoridade e tamén potestade. Por exemplo, co nomeamento de Patxi López no Congreso dos Deputados, ninguén lle nega a autoridade, que é o que hai que perseguir ter. E algúns, dende o meu punto de vista e sen negar o dereito á discrepancia, deben ter en conta que, para ter peso, hai que ter autoridade para falar. A pasada semana tivo que ir declarar aos xulgados de Lugo pola súa imputación. Agardaba chegar ao ano electoral pendente deste procedemento? "Todo o mundo vai entendendo que se fixo unha imputación 'exprés' ante a posible votación sobre o Senado, da cal o PP tamén foi cómplice" Era previsible que puidese ser así polos antecedentes dese xulgado. Eu acudín fiel á cita, como debía, e quedou claro que non é que non quixese declarar, senón que non me deixaron máis remedio que non facelo, porque nunha declaración un debe estar asistido polos seus avogados, que están familiarizados cunha suposta macro causa de 18 tomos. Eu, como avogado de oficio que fun, sei que un avogado ten que ter coñecemento da causa para exercer dun xeito normal. Sentíndoo moito, expliqueille á xuíza que me parecía absurdo que, levando 180 días agardando para declarar, xustamente o 12 de xaneiro, cando os meus avogados teñen un xuízo, semella que se acabe o mundo e non existe outro momento. Despois un pódese preguntar por que non se cambiou, o que eu deixo aberto aos lectores intelixentes, cando outros actos nestas mesmas dilixencias se cambiaron de datas. Pero eu creo que todo o mundo vai entendendo que foi o que pasou con esta imputación exprés o 3 de xullo, cando despois o 31 de xullo aínda faltaban documentos por pedir. Todos os feitos posteriores fan pensar que se fai unha imputación exprés ante a posible votación sobre o Senado, da cal o PP tamén é cómplice. Todo o mundo ten claro cal foi o xogo que se fixo. O pasado está aí para analizalo e eu non son dos que di "te lo dije" ou "díxencho". Vostede a que atribúe esas coincidencias ás que se refire? Dicía un veciño meu de Castroverde: "Non interesa". Efectivamente, haberá que profundizar en por que non interesa. O PP sabe que o seu ciclo se acaba e erroneamente interpreta que a súa liña de ataque se debe centrar no Partido Socialista. Hai un Partido Popular que non entende estes tempos, cun presidente que xa non é relevante, senón titubeante, en permanente fuxida ante calquera tema comprometido. Dáse algún prazo persoal en caso de que os prazos xudiciais sigan a alargarse? "Se os tempos xudiciais e políticos coinciden haberá que facer unha análise social profunda" Vai haber un horizonte de toma de decisións nas eleccións primarias. Nese momento nos poremos ante a decisión que adoptarei, baseada na profunda responsabilidade. Non vou abandonar o camiño da responsabilidade. Eu agardo que os temas xudiciais non xoguen nisto porque senón a análise social sería máis profunda. Sería unha desas cousas que se analizan dentro de varios anos, sobre se os tempos xudiciais e políticos coinciden ou se é conveniente facelos coincidir. Cando chegue o momento serei unha persoa absolutamente responsable. Agora mesmo, en xaneiro de 2016, séntese con forza para ser candidato? Totalmente. Agora mesmo, en xaneiro de 2016, afírmoo de forma contundente. En febreiro haberá un Comité Nacional extraordinario no que falaremos de cousas moi importantes, como unha plataforma programática que poremos ao servizo de toda a sociedade. Trátase de como imos chegar a unhas eleccións nas que quero que haxa primarias, non como aconteceu hai catro anos, cando situacións internas non se axeitaron para que houbese primarias. Todos o lembramos e todos os militantes de ben saben que non se debe producir esa situación. Nos últimos meses aludiu á necesidade de reconectar coa xente moza que, se quere votar en clave de esquerda, olla cara ás mareas en Galicia ou cara a Podemos no ámbito do Estado. Como pensa facelo? "A sesión de entretemento debe rematar: hai que lle dicir á xente como imos solucionar os seus problemas" Primeiro, co camiño da coherencia, que o Partido Socialista volva facer o que se espera del. Iso ten que reforzarse con posicións claras sobre o que se quere facer en España e en Galicia. Para nós o criterio é a reconstrución social, porque o efecto da crise é moi forte e porque nesta discusión sobre bipartidismo ou máis forzas políticas late o fracaso dunha xeración, na que os pais non son quen de explicarlles aos seus fillos que foi o que aconteceu para ter unha carreira, dous másters, tres idiomas... E estar traballando de recepcionista nun hotel. Temos que competir en facer mellor as cousas tendo claro o que queremos facer; o proxecto socialista só pode triunfar con esa bandeira social tamén ante esa xente que non lembra quen foi Felipe González, á que lles estoupou diante esta crise e que ve só aos socialistas como xente moi maja que fixo grandes cousas no século XX. E trasladando a mensaxe de que non hai que ter só referentes orgánicos, tamén referentes sociais. A sesión de entretemento debe rematar e hai que lle dicir á xente como imos solucionar os seus problemas. Entretívose demasiado o PSdeG dende 2009, cando Feijóo chega ao goberno, mentres se configuraba un amplo espazo político á súa esquerda, primeiro no Parlamento e despois nos concellos? Iso responde á realidade social na que se producen fenómenos como o 15-M e nunha longuísima crise ante a que non hai case resposta por parte do Estado. Non é unha crise dos partidos, é unha sociedade máis madura como foi antes noutros países. E, sobre todo, a crise económica fixo cidadáns primeiro máis egoístas e despois, máis solidarios. É o que nos toca vivir e, dentro disto, o Partido Socialista ten que aparecer como un vehículo de responsabilidade e de solucións ás grandes preguntas. Ábrese un espazo no que temos que ser moito máis claros sobre o que queremos e podemos facer.


Summary: Putin asegura a Macron que levará a "operación especial" até o final.

Os Gobernos de Ucraína e de Rusia acordaron onte o estabelecemento de corredores humanitarios para a evacuación e a entrega de alimentos e medicinas no marco do conflito, segundo anunciou a parte ucraína ao término da segunda rolda de conversas, diálogos que se repetirán "axiña". A guerra en Ucraína, en directo Así o trasladou o asesor da Presidencia ucraína, Mikhailo Podoliak, a través da súa conta en Twitter, onde tamén publicou unha fotografía da xuntanza e lamentou que Ucraína "aínda non conseguiu os resultados que necesita". Isto é, que paren os ataques sobre as cidades do país. Segundo recolleu o portal de noticias ucraíno Babel, Podoliak detallou que as partes abordaran a posibilidade de estabelecer un cesamento do fogo mentres se fai entrega dos alimentos e as medicinas. Rusia e Ucraína crearán unha canle de comunicación especial para discutir a posibilidade de estabelecer os citados corredores. Así o confirmou tamén o xefe do equipo negociador ruso, Vladimir Medinsky, que considerou que esta segunda rolda supón un "progreso substancial". Ambas as partes tamén acordaron volverse reunir "axiña", na que sería a terceira rolda de conversas. Nacións Unidas contabilizou en máis dun millón o número de persoas refuxiadas que fuxiron da guerra en só sete días, salientando que a crise humanitaria vai camiño de empeorar. "Non á guerra" Putin, durante unha reunión do Consello de Seguridade ruso, asegurou que "a operación especial se está a desenvolver segundo os prazos previstos no plan". "Todas as misións estanse a levar a cabo con éxito", sinalou. Ademais, apelou á unión do pobo ruso, ao que pediu que apoie as familias que perderon seres queridos "no campo de batalla loitando pola seguridade da patria". Antes, nunha conversa co seu homólogo francés, Emmanuel Macron, Putin asegurou que completará a ofensiva "en calquera caso", que "a situación se agravará", e que se trata dunha cruzada contra o "nazismo". Por outra parte, as autoridades rusas volveron instar onte a cidadanía a non participar nas protestas contra a guerra, que se suceden desde o inicio da ofensiva militar. Miles de persoas foron detidas en Rusia nestas mobilizacións, segundo medios internacionais. Na mañá de onte, o ministro ruso de Exteriores, Serguéi Lavrov, afirmou en declaracións aos medios que se fala da "posibilidade dunha guerra nuclear, mais non por parte de Rusia, senón por parte da OTAN e máis Ucraína"


Summary: Pedro Sánchez, o sábado, e J. A. Pérez Tapias, este domingo, mantiveron encontros coa militancia en varias cidades galegas. O vindeiro domingo 13 de xullo celebraranse as votacións. Dúas das tres sondaxes publicadas este domingo outórganlle unha lixeira vantaxe a Eduardo Madina, a outra a Sánchez.

Pedro Sánchez e José Antonio Pérez Tapias mantiveron esta fin de semana encontros con militantes socialistas en Galicia. O vindeiro domingo 13 de xullo celebraranse as eleccións primarias, das que sairá o novo secretario xeral do PSOE. Dúas das tres sondaxes publicadas este domingo outórganlle unha lixeira vantaxe a Eduardo Madina, a outra a Sánchez, tamén por escasa marxe. O sábado Sánchez estivo en Ferrol, A Coruña e Compostela. Na cidade departamental destacou que o seu empeño é "xubilar democraticamente" o presidente do Goberno, Mariano Rajoy, e avogou por iniciar unha dobre recuperación "moral e económica" en España. Pedro Sánchez realizou unha ofrenda floral ante o monolito que Pablo Iglesias, fundador do partido e do sindicato UGT, ten na súa cidade natal. Sánchez destacou "querer moito esta terra" e lembrou que foi voluntario na campaña das eleccións autonómicas de 2005, que levaron a Emilio Pérez Touriño á presidencia da Xunta. Sánchez afirmou, así mesmo, que "o socialismo galego vai ser a vangarda" e a "punta de lanza" do "cambio no socialismo español". Pola súa banda, José Antonio Pérez Tapias participou este domingo nun acto en Santiago de Compostela. O granadino, en declaracións aos medios, rexeitou a posibilidade de "retirarse" para darlle o seu apoio a Eduardo Madina, despois de destacar que reuniu "un a un" os 10.000 avais que conseguiu. Engadiu que na súa candidatura "non hai ningunha tutela, ningún patrocinio, ningún padriño, nin ningún aparello detrás". Pérez Tapias defendeu que a súa é unha candidatura con propostas e ideas "ben diferenciadas" que no viu "recollidas noutros candidatos", e comprometeuse a "reubicar o PSOE na esquerda, que é onde debe estar". Este domingo El País, El Mundo e La Razón publicaron tres sondaxes de intención de voto nas primarias do vindeiro domingo. Dúas das tres enquisas outórganlle unha lixeira vantaxe a Eduardo Madina entre os votantes socialistas, a outra a Sánchez, tamén por unha marxe escasa. Os tres candidatos participarán este luns nun debate, que pode marcar o final da campaña e definir o resultado. El Mundo sitúa por diante a Pedro Sánchez (30,8%) sobre Eduardo Madina (27%) e Pérez Tapias (8,3%). Pola contra, na sondaxe de El País Madina (40%) supera por pouco a Sánchez (37%), cun 18% para Pérez Tapias. O mesmo que na que publica La Razón: 34% para Madina fronte a 21,5% para Sánchez e 8,3% para Pérez Tapias. O PSOE confía que estas eleccións primarias supoñan un revulsivo e freen a crise que o partido sofre dende hai anos, acentuada nas eleccións europeas pola irrupción de Podemos e o ascenso de IU. Varios líderes e personalidades socialistas alertaron dos riscos aos que se enfronta ao partido, da posibilidade de que a formación se convirta nunha forza residual, como lle sucedeu ao PASOK en Grecia, e tamén contra a inutilidade dos "liderados de cartón-pedra".


Summary: O alcalde de Mugardos espera que a Xunta dea o seu visto bo ao novo plan para que a planta de gas manteña a súa localización e Feijoo asegura confiar en que iso será así. O Comité Cidadán asegura que a modificación necesita dunha Declaración de Impacto Ambiental que Reganosa non conseguirá, o que obrigaría ao seu peche.

"Non teño todos os datos na cabeza, pero creo que hai unha decisión do Concello de Mugardos de facer unha modificación do PXOM para compatibilizar os usos dunha regasificadora única de Galicia e o mantemento do emprego. Todo parece indicar que hai encaixe legal urbanístico para cumprir a sentenza e manter Reganosa na súa actual ubicación. Dime o conselleiro de Economía que estou no certo". Alberto Núñez Feijoo confía na continuidade da planta de gas de Reganosa na súa localización actual, no interior da ría de Ferrol, e cre que a sentenza do Tribunal Supremo que esta semana anulou a modificación do PXOM de 2003 non obrigará ao seu traslado a outra localización. O mesmo pensa o alcalde de Mugardos, Xosé Fernández Barcia (BNG), que defende que a nova modificación do plan de ordenación municipal, aprobado polo pleno municipal celebrado o 19 de abril de 2012 cos votos a favor de BNG, PP e PSOE e o voto en contra de EU, amparará a instalación da planta na súa localización actual en Punta Promontorio. Segundo Fernández Barcia, en 2003 a lei non especificaba "claramente" a necesidade de incluír unha Declaración de Impacto Ambiental, da que Reganosa sempre careceu. A sentenza do Tribunal Supremo é clara neste senso e polo tanto a continuidade da planta depende diso. Segundo Fernández Barcia e Núñez Feijoo o novo PXOM legalizará a situación, e o propio alcalde afirmou que o Consello da Xunta o aprobará "en dez ou quince días", o que non foi confirmado polo presidente da Xunta Segundo Fernández Barcia e Núñez Feijoo o novo PXOM legalizará a situación, e o propio alcalde afirmou que o Consello da Xunta o aprobará "en dez ou quince días", o que non foi confirmado polo presidente da Xunta. Porén, dende o Comité Cidadán, que presentou numerosas alegacións ao novo plan, aseguran que a nova modificación do PXOM incide "nas mesmas razóns de ilegalidade" e afirman que a planta non vai contar con esa declaración de impacto ambiental.


Summary: El País. ABC. E agora Felipe González. O ex presidente afirmou na SER que non fala desde hai meses con Pedro Sánchez, mais si con Albert Rivera.

Non fala con Pedro Sánchez (nas primarias, foi derrotado ao apoiar a opción de Susana Díaz). Non fala desde hai 3 anos e medio con Aznar. Mais si o fai con Albert Rivera -pouco, eh!, aprésase a esclarecer. Non é o único ex presidente que o fai. Aznar ten na práctica profillado o líder de Cs. Rivera é o home de moda da política española, sinalado por sectores significativos do establishment como a baza a xogar agora en plena crise do réxime de 1978. Sobre o seu estatus no PSOE após fracasar na operación Díaz, e após recoñecer que carece de interlocución con Pedro Sánchez, Felipe González -presidente do goberno de 1982 a 1996- afirmou: "Prefiro non intervir. Non represento nada no partido. Son un membro máis e non quero pronunciarme sobre temas de partido". En todo caso, González mostra a súa disposición a falar en calquera momento con Sánchez: "Hai moito tempo que non falo con el, o cal non quer dicer que non estea disposto a falar con el. Se quer falar comigo, é obvio que estou disposto a falar con el". Sobre Catalunya A respeito da situación de Catalunya, o dirixente histórico do PSOE afirmou ter "dificuldades" á hora de ver un "delito de rebelión" nas actuacións dos líderes soberanista -si que vería a sedición e a malversación de fondos públicos- e alegou que se "sentiría máis cómodo" se Junqueras, Forn e os Jordis non estivesen en prisión preventiva.


Summary: Centros de ensino de todo o país mobilizáronse na hora do recreo para amosar o seu rexeitamento á lei na semana en que dan comezo as reválidas.

Esta cuarta feira (11 de maio) comezarán os exames de avaliación do alumnado de 6º de Primaria. Con motivo da execución das reválidas, que tamén atinxirán o estudantado de 3º curso, a comunidade educativa dos centros de ensino galegos desenvolveu diversos actos de protesta coincidindo coa hora do recreo. As mobilizacións fan parte do calendario convocado pola Plataforma galega en defensa do ensino público e dan continuidade ás decorridas o 4 de maio en vilas e cidades do país. Desde a plataforma reiteran o seu chamamento ás familias para que non leven as súas crianzas aos centros educativos nas datas en que teñan lugar as probas. O 11 de maio está prevista unha concentración diante da Consellaría de Educación coincidindo co inicio das probas.


Summary: O ex directivo da multinacional petroleira foi quen negociou con Feixoo o contrato dos floteis nos astaleiros galegos e tamén a compra da parte maioritaria do Barreras.

A Fiscalía Xeral da República de México xa fixo unha acusación formal contra o que fora director da petroleira Pemex, Emilio Lozoya, para o que demanda o ingreso na cadea por un prazo de 39 anos. O ex alto cargo, que negociara co presidente da Xunta Alberto Núñez Feixoo carga de traballo para os estaleiros galegos e rematou liderando a compra de Barreras, está acusado de asociación delituosa, lavado de diñeiro e suborno. Segundo recolle Europa Press do diario mexicano Milenio, agárdase que a Xustiza informe agora á defensa de Lozoya de que o ministerio fiscal pediu que se abra o xuízo oral. Ademais, transcendeu que a Fiscalía tamén reclama que a nai do ex alto cargo de Pemex sexa condenada a 25 anos de prisión por presunta asociación delituosa e suborno. A pena solicitada para o responsábel que negociara con Feixoo hai uns anos responde á consideración de que exerceu a súa posición de poder na multinacional para recibir subornos da construtora brasileira Odebrecht, para despois empregar os cartos en subornos a deputados e sacar adiante a reforma enerxética durante o sexenio de Enrique Pena Nieto.A pesar deste novo paso na causa, Lozoya ten a oportunidade de conseguir un acordo, a condición de que repare o dano causado. Esta decisión dependería do Ministerio Público Federal.Vínculos coa Xunta A prensa mexicana ten sinalado a relación existente entre Feixoo e Lozoya, afirmando en febreiro de 2020 o xornal El Universal que "o ex director de Pemex forxou vínculos e negocios co político Alberto Núñez Feixoo, presidente da Xunta da Galiza, e a empresaria Mar Sánchez Sierra, tras a compra dun estaleiro a sobreprezo e mediante presuntos actos de corrupción". As sospeitas da xustiza mexicana tamén pairan sobre a compra das instalacións de Barreras. De feito en setembro de 2012, Pemex e a Xunta anunciaban a firma dos contratos para a construción de dous floteis (un en Barreiras e outro en Navantia-Ferrol) e, algo máis dun ano despois e a instancias de Emilio Lozoya, o Consello de Administración de PMI -a filial da petroleira- aprobou a compra do 51% das accións do estaleiro privado por 5,1 millóns de euros. Esta compra tería sido apadriñada polo presidente galego, Alberto Núñez Feixooi (en cuxa axenda pública figuraron encontros con Lozoya en 2013 e 2014), escenificouse en decembro de 2013, nunha visita de mandatarios da empresa mexicana a Vigo. Naquela reunión, anunciáronse varios contratos que nunca chegaron a cumprirse.


Summary: A vila practicamente calcou os resultados obtidos por cada candidatura en Galicia, con variacións inferiores a un punto. En Arteixo, Cambre e Redondela, onde dende 1977 sempre gañara o mesmo partido que no conxunto de España, desta vez non foi así.

Nas Ciencias Políticas repítese con frecuencia o dato de que nas eleccións presidenciais norteamericanas quen gaña no Estado de Ohio gaña tamén no conxunto do país. Así foi dende 1960. Ohio é un swing state, moi competido entre republicanos e demócratas e que adoita cambiar de partido dominante con frecuencia, casualmente sempre na mesma dirección que o resultado global. Esta circunstancia deu pé a que o equipo responsable do blog Piedras de Papel titulase Aragón es nuestro Ohio o libro no que analiza estes mesmos fenómenos en España. Nel destacan non só que quen gaña na comunidade autónoma de Aragón tamén o fai no conxunto do Estado, senón que ata estes comicios había 81 localidades nas que tamén se repetía esta circunstancia. Nas xornadas electorais contan que o propio Manuel Fraga adoitaba esixir inmediatamente os resultados da vila betanceira para ter unha idea certeira do resultado final no conxunto do país En Galicia tamén temos dende hai moitos anos o noso Ohio. Trátase de Betanzos, que adoita rexistrar en case todos os comicios os mesmos resultados que se acadan no conxunto da comunidade. Nas xornadas electorais contan que o propio Manuel Fraga adoitaba esixir inmediatamente os resultados da vila betanceira ("Fáganme o test de Betanzos!") para ter unha idea certeira do resultado final no conxunto do país. Trátase dun fenómeno casual, pero non tanto. Betanzos é unha vila de tamaño medio (13 mil habitantes), nin urbana nin rural, unha localidade que pola súa composición social pode representar ben a totalidade de Galicia. Unha middletown cuxa estrutura humana e comportamento electoral foi estudado a fondo por Carmen Cotelo no seu libro Betanzos, magic town (Biblos), publicado o pasado ano co apoio do profesor de Estatística da UDC, Salvador Naya. A autora conclúe que, en moitos aspectos, Betanzos é unha "cidade matematicamente perfecta", unha mostra fiel do universo galego, o que a leva a calcar os resultados electorais e as variacións no voto dos partidos. Betanzos é unha vila de tamaño medio (13 mil habitantes), nin urbana nin rural, unha localidade que pola súa composición social pode representar ben a totalidade de Galicia Que sucedeu este domingo en Betanzos? Pois o mesmo que pasou no conxunto de Galicia. Os resultados na vila non só mantiveron a mesma orde (o PP foi a forza máis votada, seguida de En Marea, PSOE, Ciudadanos e Nós) senón que as variacións co respecto aos datos galegos foron mínimas. Así, o PP obtivo un 36,62% (en Galicia, 37,1%), En Marea un 25,38% (25,04%), o PSOE un 22.18% (21.33%), Ciudadanos un 9,24% (9,07%) e Nós un 3,74% (4,32%). O PP obtivo un 36,62% (en Galicia, 37,1%), En Marea un 25,38% (25,04%), o PSOE un 22.18% (21.33%), Ciudadanos un 9,24% (9,07%) e Nós un 3,74% (4,32%) Podería pensarse que os grandes cambios que se produciron nestes comicios, coa aparición de novas forzas e a maior fragmentación do voto levarían a un incremento das desviacións con respecto á media pero, de feito, sucedeu o contrario. Se observamos os datos das convocatorias electorais (agás as municipais) dende 2008, as eleccións do 20 decembro foron a cita nas que os resultados de Betanzos máis se parecen aos galegos. Iso si, a súa fiabilidade é abraiante en calquera dos anos analizados e na maior parte dos casos as diferenzas en cada candidatura son inferiores aos dous puntos porcentuais, e mesmo inferiores. Curiosamente, Betanzos non aparece entre as 81 localidades que os autores de Piedras de Papel sinalan como os Ohio españois, nos que dende 1977 sempre coincidiu o partido gañador nas eleccións xerais. A vila do Mandeo tivo un pequeno fallo, en 2004, cando gañou o PP por catro puntos, fronte á vitoria socialista no conxunto de España. Nesa lista, en cambio, si aparecían outros tres concellos galegos nos que, dende os primeiros comicios, a candidatura gañadora fora a mesma que accedera ao Goberno, engadíndose a esta lista de magic towns. Trátase de Arteixo, Cambre e Redondela. En Arteixo, Cambre e Redondela, onde dende 1977 sempre gañara o mesmo partido que no conxunto de España, desta vez a forza máis votada foi En Marea En todo caso, nestas tres vilas, algo máis poboadas que Betanzos e máis próximas a grandes cidades, as diferenzas de voto cos resultados globais de cada candidatura foron en todas as convocatorias moi superiores. Ademais, se observamos os resultados rexistrados nas eleccións do domingo, vemos como os tres concellos veñen de perder esa condición de predictores do gañador final. Nos tres, curiosamente, a forza máis votada foi En Marea, que superou de forma clara o Partido Popular, con diferenzas de dous puntos en Arteixo, catro e medio en Cambre e case cinco en Redondela. Non foron os únicos Ohios que deixaron de selo. Das 81 localidades que ata agora sempre rexistraran o mesmo gañador que o conxunto do Estado, tan só seis (Jaca, Villaquilambre, Ponferrada, Coca, Cogollos e Plasencia) o volveron facer. Os cambios políticos e a fragmentación do voto debuxaron un escenario moito máis mestizo e impredicible.


Summary: O Castro de Viladonga (Castro de Rei) é un xacemento castrexo e galaico-romano que se comezou a escavar en 1971, que achega abundante información arqueolóxica e histórica e que, co seu Museo de sitio, conforma un enclave patrimonial de notábel importancia cultural, educativa, turística e social. Situado na parroquia de Viladonga, concello de Castro de Rei (GPS: N43 9.648, W7 23.32), aséntase sobre un amplo outeiro a 500 metros de altitude, na cunca inicial do río Miño e preto da Serra de Meira, dominando gran parte da Terra Chá lucense. Coas súas murallas, fosos, croa e antecastros, constitúe un verdadeiro arquetipo formal e monumental de castro, representativo deste tipo de poboados do interior da Galiza.

Despois das primeiras escavacións, feitas entre 1971 e 1977 por Chamoso Lamas, e das realizadas por nós mesmos desde 1982 até 2002 e logo proxectadas polo Museo pero executadas por varias empresas, este castro atópase intensamente escavado para a súa utilización pública. O castro organízase ao redor dun recinto superior ou croa (coroa) rodeada dunha muralla principal formada por unha enorme morea de terra de entre 10 e 14 metros de altura sobre o foxo actual polo seu lado externo, mentres que o seu paramento interior está feito de potentes muros de lousa e xisto. Polo pé exterior desta muralla discorre un profundo foxo escavado no penedo rochoso, que rodea a croa salvo no lado O, no que se dispón un extenso antecastro. O sistema alternativo muralla-foxo repítese polos lados E e NE até tres veces, mentres sobre todo polo lado S e SE aproveita o desnivel do monte para estruturarse en sucesivos recintos, fosilizados no parcelario rural, cara ás terras baixas. Un xacemento senlleiro O xacemento abrangue unhas 4 hectáreas (uns 39.000 m2) entre as súas murallas máis exteriores, cunha croa ou acrópole central de forma aproximadamente cuadrangular pero cos ángulos curvos e que ten 95x100 m nos seus eixes N-S e E-O. O aspecto monumental do poboado coa súa forte presenza na paisaxe, así como o feito do achado casual dun torque áureo en 1911 induciron a que desde 1971 se realizaran en Viladonga sucesivas escavacións que sacaron á luz a maior parte das construcións que hoxe están á vista, sempre feitas de lousa ou xisto e de moi diversos tipos e plantas, así como numerosos elementos construtivos de moito interese (murallas, escaleiras, pavimentos lousados, patios, lareiras...). Desde moi cedo, chamou a atención a inxente cantidade de materiais e obxectos achados, moitos de clara cronoloxía romana, todo o cal, unido á súa monumentalidade, fixeron do Castro de Viladonga un xacemento senlleiro e representativo da cultura castrexa, sobre todo durante a súa evolución e transformación na etapa galaico-romana. A aculturación material entre o mundo indíxena galaico e as numerosas achegas romanas está ben demostrada neste castro: moitas das construcións, ben articuladas sobre eixes viarios moi claros, cóbrense con tégulas e ímbrices de barro, e entre os moi abundantes e diversos artefactos aparecidos (desde todo tipo de ferramentas e útiles domésticos, e mesmo xogos, até adobíos para persoas e cabalarías e, por suposto, moitos restos cerámicos), hainos –moitas veces nos mesmos espazos habitados– de tradición castrexa, de clara adscrición romana e ás veces de orixe ben distante como o Mediterráneo oriental e, así mesmo, hai materiais onde a mestura de filiacións e influencias é ben clara aos ollos da arqueoloxía. Os materiais atopados neste castro constitúen unha serie moi ampla de vestixios que aportan innumerábeis datos sobre as formas de vida e as dinámicas socioeconómicas dun período histórico moi extenso. A aculturación material entre o mundo indíxena galaico e as numerosas achegas romanas está ben demostrada neste castro O momento de apoxeo da ocupación deste castro enmárcase no período galaico-romano, e sobre todo tardío, entre fins do século II ou comezos do III d. C. até o século V d. C. polo menos. Porén, nas actuacións levadas a cabo nos últimos anos puido confirmarse a existencia dun nivel de ocupación anterior á conquista romana (s. II-I a. C., algo xa apuntado nos anos 80 e até agora só na zona NE da croa. Nos últimos traballos descubriuse nesta parte un depósito ou alxibe de auga que estaría en uso varios séculos, así como máis construcións que dan a unha rúa empedrada, da rolda interior paralela á muralla, xa da etapa galaico-romana. Os 'castella tutiora' Viladonga é, pois, un dos exemplos máis sinalados dos castros ocupados nas etapas prerromana e galaico-romana e, neste caso na fase máis tardía, até o final do Imperio Romano e mesmo coincidente coas primeiras décadas do Reino Suevo, sendo ademais o paradigma do modelo de poboado rural fortificado na área de influencia dunha cidade de referencia como Lucus Augusti. Neste sentido non está de máis apuntar un comentario que podería explicar algunhas cousas como a adopción de complexos sistemas defensivos en plena época galaico-romana tardía: é moi posíbel que algúns castros viviran e mesmo desempeñaran un papel singular na etapa de transición cara ao Reino Suevo (serían os castella tutiora que cita o bispo Hidacio). Estariamos diante da evolución dalgúns asentamentos (castrexos?, galaico-romanos?, xa xermánicos? ou ben mixtos?) que acabarían converténdose ás veces en enclaves estratéxicos altomedievais. Cómpre continuar as escavacións noutras áreas para coñecer, por exemplo, como é a ligazón entre a croa e o amplo antecastro oeste, probabelmente cunha entrada similar á xa descuberta na porta principal do lado leste. Igualmente, hai que continuar os traballos en varias áreas extensas do xacemento aínda non abertas pero lindeiras doutras zonas xa descubertas, como son, v.gr., todo aquel antecastro do lado oeste, por fóra da croa, así como a parte sur da croa central para comprobar, como é previsíbel, a existencia de máis construcións dispostas case en paralelo á muralla principal por esta beira da acrópole, ou ben, en fin, o recinto situado ao sueste da croa, onde se atopa a entrada dunha cova, de posíbel prospección ou explotación mineira (aurífera?) antiga, tamén pendente dunha investigación máis demorada e profunda. Localización e función cultural Outro tema será a localización (e, de ser así, a súa escavación cando menos parcial) da necrópole que, supomos, debe de estar asociada a este sitio pola súa cronoloxía galaico-romana e tardía, é dicir, probabelmente de inhumación e de situación indefinida pero fóra das áreas de habitación e para a que aínda existen posibilidades diversas e aínda moi abertas por fóra da croa, se ben nalgunhas xa se desbotou a súa existencia por prospeccións ou informacións previas. Para completar a función cultural co castro, a maiores da puramente científica e histórica, xa nos anos 70 construíuse ao seu carón un edificio destinado a servir de Museo de sitio –idea pioneira naquela altura– para gardar, exhibir, interpretar e explicar os seus materiais arqueolóxicos e o propio xacemento. A súa creación oficial demorouse até 1983 (polo Ministerio de Cultura, logo coa xestión transferida á Xunta en 1990) e abriu ao público en novembro de 1986, cun desenvolvemento pleno de todas as súas funcións, a conservadora, a investigadora e a de comunicación e difusión, e atento ademais ao seu amplo contorno xeográfico e contexto histórico da Terra Chá e relacionado, pola súa vinculación xeo-histórica, coa cidade de Lugo. A creación e formación deste Museo de sitio permitiu que, ao lado dos traballos de escavación arqueolóxica, se desenvolveran labores de conservación (tanto de estruturas como de materiais), e que se acometera a documentación, investigación e interpretación do descuberto, para logo devolvelo á sociedade a través da exposición, difusión e comunicación a todo tipo de público, cumprindo así a dita función educativa e social á par que "turística" (e por tanto económica) a partir dun patrimonio arqueolóxico que, en base ás razóns antes citadas, foi declarado Ben de Interese Cultural en decembro de 2009. Proseguir a atención a todos os elementos do castro O conxunto formado polos restos do poboado e a exhibición dos materiais no seu Museo configuran un patrimonio de grande interese polas súas enormes posibilidades didácticas levadas a cabo con sinxeleza e eficacia. É precisamente esta utilización patrimonial, sociocultural, educativa, e mesmo de lecer e turística, do conxunto de Viladonga, unha razón de peso para consideralo un espazo protexido. Por outra parte, hai que seguir prestando atención ao patrimonio inmaterial (o que antes se chamaba "folclore arqueolóxico" vinculado a este castro e que é moi abundante e variado), pois é ben sabido que se vai perdendo con enorme celeridade, se ben no caso de Viladonga temos a sorte de estar xa recollido desde os anos 70 do século XX, aínda que sempre pode haber novas informacións ou versións e interpretacións. O conxunto formado polos restos do poboado e a exhibición dos materiais no seu Museo configuran un patrimonio de grande interese No referente ás estruturas arqueolóxicas, e sen prescindir de novas escavacións, é fundamental atender á súa conservación para poder transmitir o xacemento ás futuras xeracións, o que esixe, como se veu facendo nas últimas décadas, continuar cos traballos de consolidación e de restauración daquelas estruturas que, pola súa feitura en lousa e xisto do país, nos casos de maior fraxilidade e menor consistencia pódese ver afectada a estabilidade dos muros. Por último, debe proseguir a atención á contorna arqueolóxica do xacemento, traballo que, como se dixo, xa se iniciara nas campañas dos anos 70 e nas décadas posteriores. É importante esta atención ao contexto arqueolóxico de Viladonga pois as informacións existentes apuntan a unha contorna de grande interese e definitorio para a interpretación histórica deste castro. Ademais da importancia deste contexto arqueolóxico e histórico máis próximo, hai temas nos que se debe seguir afondando, como a posíbel relación deste castro (e doutros) coas villae tardías, neste caso coas veciñas de Doncide (Pol) e de Coea (Castro de Rei), así como a influencia que ten a proximidade dunha capital de conventus como Lucus Augusti, ou a existencia de posíbeis vías de comunicación entre Lugo e a costa cantábrica a través de comarca de Viladonga e da cunca do río Eo, logo convertida na chamada Vía Rexia de peregrinación xacobea. Bibliografía A bibliografía é abundante e de moi diversa entidade, contido e finalidade, pero aquí só se inclúe unha escolma dela. Moitas das referencias publicáronse na revista CROA, que naceu como Boletín da Asociación de Amigos e que hoxe é editada polo propio Museo, e que tamén está nas webs do Museo -viladonga.xunta.gal- e da Asociación de Amigos -amigosaviladonga.gal-. Remitimos aos índices da dita revista, onde se atoparán numerosos artigos sobre varios aspectos do museo e do xacemento, incluídos os referidos aos traballos arqueolóxicos. ARIAS VILAS, Felipe: "El Castro de Viladonga (Lugo): 25 años de Investigación y Patrimonio Cultural", Estudios Bercianos (Revista del Instituto de Estudios Bercianos, Ponferrada), nº 23, marzo 1997, p. 18-31.ARIAS VILAS, Felipe: "Aspectos arqueolóxicos e patrimoniais do Castro de Viladonga (Lugo): os retos para o futuro", Portugalia Nova Serie, vol. 36 (Faculdade de Letras do Porto, 2015), p. 257-269.ARIAS VILAS, Felipe; BASTOS BERNÁRDEZ, Dolores; DURÁN FUENTES, Consuelo; VARELA ARIAS, Elena: Museo do Castro de Viladonga (Castro de Rei-Lugo), (Xunta de Galicia), Santiago de Compostela, 2013.CHAMOSO LAMAS, Manuel: "Las excavaciones del Castro de Villadonga y la problemática que plantean sus resultados", Actas del Coloquio sobre el Bimilenario de Lugo, Lugo, 1977, p. 41-46.DURÁN FUENTES, Mª Consuelo: Moedas do Museo do Castro de Viladonga, (Xunta de Galicia), Santiago de Compostela, 2009.LAGE PILLADO, Manuel: Fíbulas galaico-romanas do Castro de Viladonga, (Xunta de Galicia), Santiago de Compostela, 2004.LÓPEZ GÓMEZ, Felipe-Senén: "O folklore do Castro de Viladonga e da súa bisbarra", Actas del XV Congreso Arqueológico Nacional (Lugo 1977), Zaragoza, 1979, p. 623-630.


Summary: As dúas traballadoras foron condenadas a tres anos de prisión por participar nun piquete, nun caso semellante ao dos sindicalistas Carlos e Serafín. A Fiscalía, que foi quen solicitou unha pena maior para as mulleres, solicita penas semellantes para decenas de persoas en todo o Estado.

Outras dúas galegas poderían entrar na cadea por participar nun piquete durante unha folga. A Audiencia de Pontevedra, en senteza firme, vén de impoñer unha condena de tres anos de prisión a dúas mulleres, Ana e Tamara, por un delito contra os dereitos dos traballadores por coacción e outro de danos, presuntamente acontecidos durante unha mobilización de empregados de instalacións deportivas en Pontevedra. A Fiscalía recorreu o primeiro ditame xudicial, que as condenara a seis meses, e solicitou tres anos de cadea para as dúas mulleres O caso é ben semellante ao dos sindicalistas Serafín Rodríguez e Carlos Rivas, condenados tamén a tres anos de cárcere tras ser denunciados pola policía logo de participar nun piquete durante unha folga de transporte de mercadorías. Malia que varios xuízos remataron en absolución, un xulgado de Vigo considerou estes membros de CIG e UGT como culpables tamén dun delito contra os dereitos dos traballadores. Agardan a tramitación dun indulto, pero a Fiscalía impuxo un recurso de apelación contra a decisión xudicial de suspender temporalmente a súa entrada na cadea. No caso das dúas mozas, a Fiscalía tamén actuou para recorrer o primeiro ditame, que as condenara a seis meses e a unha multa, e solicitar tres anos e un día de cadea e xa sen posibilidade de recurso. A cidadanía mobilízase para conseguir o indulto destes catro galegos que ven como poden acabar no cárcere por participar en diversas mobilizacións laborais e sindicais. Este mesmo xoves, unha nova manifestación en Vigo (no Marco a partir das 20 horas) volverá pedir o indulto para Carlos e Serafín. No caso de Ana e Tamara, foron varias xa as protestas e na Rede case 6.000 sinaturas piden xa que se lles conceda o indulto e unha intensa campaña reclama que non sexan enviadas á cadea. Tamara e Ana foron acusadas dun delito contra os dereitos dos traballadores e danos por tirar pintura a unha piscina, un feito que negan e que ninguén puido probar Os feitos remóntanse ao ano 2010, cando no complexo deportivo Rías do Sur de Pontemuíños (Pontevedra) un grupo de empregados das instalacións deportivas protestaron e lanzaron pintura á piscina, manchando o traxe do xerente e berrando "esquirois". Nin Ana nin Tamara, que negan ter lanzado pintura ningunha, nin ningunha outra persoa foi identificada como autora material deste acto, pero si foron recoñecidas ocmo integrantes do piquete informativa, xa que unha delas traballara naquela instalación. Ana e Tamara, tal e como se aclara no escrito que reclama o seu indulto, sempre recoñeceron que formaban parte do piquete, pero negan que fixesen algo máis. Estaban entre outras 50 ou 60 persoas e a propia acusación deixou claro que ninguén viu que elas tiraran pintura á piscina. De feito, os propios traballadores que aquel día permanecían na instalacións seguiron no seu posto de traballo e aseguran que non se sentiron coaccionados. "Son dúas traballadoras correntes que, por ser coñecidas, foron acusadas de todo o sucedido", pide a solicitude de indulto enviada ao Goberno central A situación de Tamara, embarazada de tres meses, e Ana é un chisco diferente á de Carlos e Serafín, xa que elas non pertencen a sindicato ningún. "Son dúas traballadoras correntes que, por ser coñecidas, foron acusadas de todo o sucedido", asegura o escrito que vai dirixido ao Ministerio de Xustiza. "Podiamos ser calquera de nós", engade unha solicitude que procura a boa fe dun Goberno central que non parece estar polo labor. De feito, os últimos casos son só os últimos dunha gran lista. A Fiscalía pide moreas de anos de cárcere para decenas de sindicalistas por participar en piquetes en todo o Estado. Hai até 40 procedementos xudiciais abertos, algúns penais e outros sancionadores, contra persoas que participaron en diferentes folgas en varios territorios de España. Até 40 procedementos xudiciais abertos hai na actualidade no Estado contra sindicalistas que participaron en piquetes Un dos casos máis graves é o de oito traballadores de Airbus, para os que a Fiscalía pide oito anos de cadea por participar nun piquete durante a folga xeral do 29 de setembro de 2010 no que houbo altercados e unha carga policial na que os antidisturbios chegaron a disparar ao aire. É, polo momento, a maior pena que se solicitou nunca no Estado por feitos parecidos desde que chegou a democracia. Hai procedementos abertos en numerosas comunidades autónomas como Madrid, La Rioja, Illes Balears, Andalucía ou Asturias. Tamén Galicia é unha onde máis casos se dan. A maioría dos implicados no Estado teñen vinculación con CCOO ou UGT, pero tamén hai persoas vinculadas a outras centrais como a CIG. No caso de Tamara e Ana, nin tan sequera están afiliadas a un sindicato.


Summary: Máis un semanario saído do prelo. Falamos do estancamento na creación de empresas, da procura de autonomía do Centro Galego de Arte Contemporánea, entrevistamos Francisco Castro, detémonos na medida que obriga etiquetar a orixe do leite, debullamos o que agochan as intervencións "humanitarias"… Todo isto e máis xa na nosa loxa

Menos empresas constituídas, máis disolucións e menos recadación no Imposto de Sociedades. Estes son algúns dos dados que revelan un estancamento, cando non recesión, no tecido empresarial galego. Ademais, xa son máis as empresas que optan por marchar da Galiza que as que prefiren instalarse, cando menos estabelecendo no país a súa sede fiscal . 'Estancamento na demografía empresarial'. Tres, tres e tres. Tres prazas docentes perdidas no pasado curso, máis outras tres neste ano académico deran como resultado tres días de greve na Escola Superior de Arte Dramática de Galiza, secundada polo 100% do estudantado e do profesorado. Após unha reunión co Xefe Territorial nesta segunda feira que acabou con boas sensacións, o persoal do centro vigués mantén as mobilizacións esixindo a restitución de todos os postos de traballo. 'Arte e recortes'. 'Máis conflitividade e menos solucións no ensino' Un novo curso marcado por unha problemática que semella ser endémica. Salvador Soutullo (Barcelona, 1965) é fillo da emigración. Descendente dunha familia de Boqueixón, criouse no distrito barcelonés de Gràcia. Implicouse no asociacionismo galego e estudou os emigrantes que chegaban do seu país de escolla, Galiza. Agora xunta en 'Palabra de Patriotas' (Acega Edicións, 2018) conversas con algúns dos vultos máis sobranceiros do nacionalismo de esquerdas: Bautista Álvarez, Xosé Manuel Beiras, Camilo Nogueira, Antón Arias Curto, Francisco Rodríguez e Ana Pontón. "Para ser maioría social algún día terá que haber un centro dereita nacionalista en Galiza". A formación que emerxeu en 2014 continúa sen conseguir a estabilidade orgánica no país. Podemos Galicia volta a chamar as súas bases para elixir líder e cúpula. E o deputado Antón Gómez-Reino dá o primeiro paso. 'Novo asalto ao poder en Podemos Galicia'. 'Cando as intervencións humanitarias son militares'. A defensa dos dereitos humanos ten sido utilizada de maneira reiterada como coartada e escusa para xustificar intervencións militares. A "responsabilidade de protexer" invocada polas principais potencias para lexitimar as súas agresións encobre finalidades que teñen a ver máis co económico e o xeopolítico que co humano. As rúas de Catalunya, e singularmente de Barcelona, reivindicarán a lexitimidade democrática do referendo independentista. Realizado grazas ao apoio popular e a pesar da brutal represión do Estado. '1-O: un ano despois do día que o mudou todo'. 'O recambio chinés na xeopolítica global'. O director do Observatorio da Política Chinesa (Casa Asia-IGADI), Xulio Ríos, debulla neste artigo as principais chaves baixo as que se desenvolve a política exterior chinesa. Son horas roubadas. Ao traballador ou traballadora que as ten que facer e non se lle remuneran, á caixa común da Seguridade Social, ás persoas no paro ás que se lles furta emprego cubríndoo a base desas horas extra que non se pagan, á familia e amizades da persoa asalariada que ten que 'meter' estas horas roubando tempo ao descanso ou desfrute. Na Galiza fanse máis de 26.000 horas extra cada día. 'As horas roubadas'. 'O leite…madi in España'. Aínda que con tres anos de atraso, o Goberno central aproba a obrigatoriedade de indicar a orixe do leite na etiquetaxe dos produtos lácteos. A ollos de gandeiros e gandeiras, tendo en conta que no Estado español seguen a entrar produtos derivados de leite foráneo sen que así o perciba a persoa consumidora, o real decreto representa un avanzo considerábel, mais resulta insuficiente no contexto de crise que segue a padecer o sector na Galiza. 'Iridium' é a nova novela de Francisco Castro (Vigo, 1966). En apenas dez díaz esgotou a súa primeira edición. O escritor fai un alto no camiño de presentacións que o leva por toda Galiza para falarmos do proceso creativo, do seu labor á fronte de Galaxia e das fortalezas e necesidades do panorama literario galego: "Escribo para cambiar o mundo". 'O CGAC busca autonomía'. O Centro Galego de Arte Contemporánea fai 25 anos de vida. As súas dependencias, deseñadas por Álvaro Siza na Compostela monumental, acollen a única colección pública dedicada á cuestión. Pero a pedagoxía e a autonomía son materias pendentes. E non faltan as achegas e colaboracións de Xoán Costa, Marilar Aleixandre, Guillerme Vázquez, Rosa Conde, Francisco Castro, Mercedes Espiño, Colectivo Xea, Mario Regueira, Andrés Castro, Manuel Xestoso e Iolanda Gomis.


Summary: "Agochar acordos de contido millonario e facer públicos informes propagandísticos sen validez vai contra o compromiso de transparencia", dinlle os socialistas ao titular da Xunta, e ironizan cos eloxios que lle dedicaron os seus propios asesores Feijóo obvia as críticas de Contas ao uso que fai do Fondo de Continxencia e di que é un procedemento ordinario

Feijóo obvia as críticas de Contas ao uso que fai do Fondo de Continxencia e di que é un procedemento ordinario "Agochar acordos de contido millonario e facer públicos informes propagandísticos sen validez vai contra o compromiso de transparencia", dinlle os socialistas ao titular da Xunta O grupo parlamentario do PSdeG criticou este xoves as ocultacións do presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijóo, nas súas comparecencias ante os medios de comunicación logo das reunións semanais do seu goberno. Nelas, Feijóo vén multiplicando a difusión de informes propagandísticos favorables ao seu goberno pero sen validez legal ao tempo que oculta decisións vinculantes de todo tipo, entre elas varias coas que recorreu a 280 millóns de euros do Fondo de Continxencia, proceder criticado polo Consello de Contas. Fronte aos eloxios que lle veñen de dedicar a Feijóo os seus colaboradores máis próximos, o deputado socialista Juan Díaz Villoslada ironiza e critica a súa "estratexia da confusión": "Fixéchela boa, presidente", dille. O PSdeG ironiza cos eloxios que os seus asesores lle veñen de dedicar a Feijóo no libro recompilatorio dos seus discursos parlamentarios, no que salientan que o presidente frea as súas ideas cando son "excesivas en marketing" Este mércores o Parlamento de Galicia acolleu a presentación dunha recompilación de discursos parlamentarios de Feijóo, similar ás que xa se fixeron dos anteriores presidentes da Xunta. No libro hai unha presentación que asinan cinco dos colaboradores máis próximos a Feijóo e que titulan "Estiveches ben, presidente", asegurando a continuación que é algo que non lle dixeran ata o momento. Un texto no que os asesores tamén din que Feijóo frea as súas ideas cando son "excesivas en marketing" co argumento de que debe actuar "desgastándose el para que non se desgaste Galicia". Este xoves este diario publicou que, fronte aos numerosos anuncios propagandísticos realizados polo propio Feijóo como portavoz do goberno nas roldas de prensa posteriores aos consellos da Xunta, nelas ocultáronse aos medios de comunicación polo menos 13 decisións nos catro últimos anos coas que se recorreu a 280 millóns de euros do Fondo de Continxencia. O Consello de Contas critica que se empregue ese procedemento xa que o considera revelador dunha "deficiente orzamentación, por escasamente realista". Segundo os socialistas, "agochar acordos de contido millonario e facer públicos sen embargo informes sen validez choca frontalmente co compromiso de transparencia e boas prácticas que predica o presidente". Por iso, anunciaron iniciativas parlamentarias para que a Xunta clarifique "ata onde chegan na súa política de agochamento de acordos e por que toman esa decisión", e esixirán que Feijóo "pare na súa estratexia da confusión ao publicitar documentos sen validez mentres agochan os que realmente teñen relevancia para os orzamentos de todos os galegos". O actual goberno vén multiplicando a divulgación de informes propagandísticos ao tempo que oculta decisións como as de perdoar unha multa ao ex-deputado popular Telmo Martín ou non levar a xuízo á empresa que contaminou o río Ulla O uso de informes propagandísticos nos consellos da Xunta é habitual desde hai décadas. Porén, se Fraga chegou a divulgar máis dunha vintena nun só consello, durante o goberno bipartito de PSdeG e BNG reducíronse a menos de un por semana, mentres que con Feijóo volveron dispararse. Este mesmo xoves Feijóo volveu divulgar sete informes dese tipo. Fronte a eses informes propagandísticos, Feijóo vén evitando informar aos medios de diversas decisións logo polémicas tomadas nas reunións do seu Goberno como as de perdoar unha multa ao ex-deputado popular Telmo Martín, recualificar un monte comunal en Guitiriz para un xeriátrico privado, non levar a xuízo a unha empresa que contaminou o río Ulla ou regularizar vivendas e piscifactorías ilegais.


Summary: Esta terza feira sae do prelo o Nós Diario cun novo número do caderno 'Aprender', onde Sonia Villapol -profesora de Neurociencias no Instituto de Investigación Methodist de Houston, Texas- reflexiona sobre a hipotética protección que poden ofrecer as bacterias intestinais ante a severidade da COVID-19.

Tivo que chegar unha pandemia en 2020 para cambiar o mundo, e abofé que o fixo. A infección polo SARS-CoV-2 está a ter unhas consecuencias devastadoras na saúde dos infectados. A solución idónea sería administrar globalmente unha vacina segura e efectiva á poboación, pero aínda non a temos. Por sorte as candidatas a vacinas estanse a investigar a ritmo acelerado, probándose varias delas xa nas fases clínicas. Tamén se puxeron enriba da lista algúns tratamentos antivirais cos mellores resultados para axudar na recuperación dos pacientes hospitalizados. Quizais, os resultados máis esperanzadores son os das transfusións de plasma dos doantes recuperados da COVID-19 aos enfermos máis críticos. A estratexia inmediata para frear a expansión do virus é facer unha "vacinación social", consistente en doses de empatía e respecto, minimizando o contacto social e o uso obrigado das máscaras. O grande perigo do coronavirus está na súa implacable transmisibilidade, sobre todo por parte das persoas que non presentan síntomas respiratorios nin febre, e que, polo tanto, descoñecen se están infectadas. O transcurso da COVID-19 ten varias fases. Determinouse que 60% dos afectados presentaron problemas intestinais, coma diarrea, vómitos ou dor abdominal na fase temperá da enfermidade, días antes de detectarse síntomas respiratorios como tose ou disnea, mesmo até chegar a desenvolver pneumonía na fase máis avanzada. Cando a xente padece problemas intestinais non os asocia coa enfermidade, e isto é un factor de risco na transmisibilidade. Na primeira fase, o virus empeza a replicarse e infectar as células do organismo, provocando disfunción intestinal, cambios na flora bacteriana, e inflamación sistémica aguda. A medida que avanza a enfermidade, o virus non precisa replicarse e estoupa a corrente inflamatoria máis potente, acompañada de problemas respiratorios e febre. A xente que presentou síntomas intestinais nas fases iniciais foi a que amosou maiores complicacións no desenvolvemento da enfermidade. As razóns polas que o virus causa máis patoloxías nalgunhas persoas que noutras, segue a ser unha incógnita. Aínda así, hai xente infectada que consegue eliminar o virus sen desenvolver ningún tipo de síntomas, o que suxire que o reforzamento do sistema inmune pode darnos a chave para entender e vencer a infección viral. Identificar a sintomatoloxía asociada á COVID-19 canto antes, sen agardar a que xurdan os problemas respiratorios, axudaríamos enormemente a detectar e frear a propagación. Alteracións na flora intestinal A chave principal na invasión do SARS-CoV-2 son os receptores para a encima convertedora da anxiotensina 2 (ACE2) nos pulmóns, pero que tamén se atopan nos intestinos. A entrada do virus causa alteracións na flora intestinal aumentando os compoñentes inflamatorios que poden agravar a chamada tormenta de citoquinas sistémica ou hiperinflamación causada pola COVID-19 nos doentes máis graves. A maioría das comorbilidades da COVID-19, como a obesidade, a hipertensión, as enfermidades cardiovasculares, a diabetes ou a idade avanzada, están asociadas a unha diminución da diversidade microbiana. A menor diversidade, esperamos unha maior resposta inflamatoria e un peor prognóstico da COVID-19. Se sabemos identificar que bacterias deliñan o transcurso da enfermidade, poderíamos predicir a gravidade e o prognóstico da COVID-19, e aplicar algún tratamento. No meu laboratorio estamos a realizar un estudo de identificación das bacterias intestinais que correlacionan cos marcadores inflamatorios, xunto coa carga viral. Se podemos establecer uns patróns que asocien determinadas bacterias no transcurso da enfermidade cunha sinxela análise, poderíamos interferir e modificar a composición destas bacterias para protexernos da severidade da COVID-19. (Podes ler o artigo íntegro de 'Síntomas intestinais' no suplemento Aprender, no teu Nós Diario de hoxe (e de todas as terzas feiras), á venda no teu quiosque, libraría, tenda, gasolineira ou na nosa loja) Neste número, ademais, reflexionamos sobre astronomía da man de Martin Pawley; Isabel Rebollido e o investigador predoutoral Adrián Cordido deixan as súas opinións nas seccións 'Eureka' e 'Reconexión', e Maruxa Cabeza, profesora e investigadora da Universidade de Vigo, protagoniza o 'selfie' desta semana. Suplementos diarios de carácter temático Coñecer', 'Aprender', 'Xogar', 'Gozar' e 'Producir' publicaranse de terzas feiras a sábados co diario para ampliar a información relativa a patrimonio, historia, arte, ciencia, educación ambiental, ensino, actividade física, gastronomía, enoloxía, viaxes, sectores produtivos e iniciativas empresariais, entre outros. Unha aposta de Nós Diario no marco da celebración dos seus cen primeiros números en papel.


Summary: O éxito das mobilizacións antitaurinas e o enorme fracaso das tres touradas que se celebraron no Coliseo acenderon as alarmas entre as elites coruñesas que defenden unha feira taurina que recibe 90.000 euros de subvención indirecta por parte do concello.La Voz de Galicia xa se posicionou ao seu favor.

As dúas mil persoas que participaron na marcha celebrada polas rúas da cidade a prol da abolición deste tipo de espectáculos chocaron coas apenas un milleiro que acudiron ás corridas de touros nas súas dúas primeiras citas, dobrándose esa asistencia o domingo cun cartel encabezado por figuras do mundo da prensa rosa. As bancadas baleiras do Coliseo -con capacidade para 8.000 persoas- nun espectáculo que rexeita a maioría da poboación e que apenas conta cunha afección moi minoritaria pero en boa parte pertencente aos sectores máis poderosos e conservadores da urbe poñen en dúbida a continuidade da feira, posto que a empresa que a xestiona non está interesada en seguir, dado que causa importantes perdas malia o apoio do concello, duns 90.000 euros por vía indirecta. A evidencia do fracaso das touradas é tal que mesmo o alcalde do PP, Carlos Negreira, evitou comprometerse claramente coa súa continuidade nas festas do ano que vén, o que se une ao rexeitamento total de BNG e EU, ao que agora se suma o propio PSOE que puxo en marcha esta actividade a principios dos anos noventa, en pleno vazquismo. Ante un horizonte sen touradas -que entenden como unha mostra de posición e case un dereito- os taurinos da cidade xa comezan a presionar para que se manteñan os festexos e o apoio municipal, posto que sen o mesmo é moi complicado que algunha empresa organice a deficitaria feira. E para lanzar mensaxes nese sentido xa utilizaron La Voz de Galicia, onde nun artigo asinado polo responsábel local do periódico deféndese a súa continuidade a base de datos dubidosos, cando non falsos. Así, La Voz afirma que só foron 200 @s manifestantes contra as touradas cando as imaxes proban que ese número se multiplicou varias veces e -en contra de calquera enquisa ou pulso da rúa- chega a afirmar que estes teñen "un nulo respaldo social". De BNG, EU e incluso PSOE dise que queren sacar votos coa súa postura neste tema. Á formación nacionalista mesmo a acusa de si apoiar a feira de Pontevedra a pesar de que o seu goberno alí non achega nin un peso a estes eventos, pero non ten competencias para prohibilos. Ademais, esaxera moito a asistencia ao Coliseo, critica ao alcalde por non ser moi partidario das touradas e márcalle unha folla de ruta -axudas públicas incluídas- para continuar cun espectáculo protestado e que apenas xera interese na Coruña alén dun pequeno sector elitista.


Summary: Mentres a cidade de Pontevedra vía aumentar o tamaño das súas beirarrúas como parte indispensábel do proceso de transformación a favor do modelo peonil dos últimos anos, tamén creceu dunha maneira lóxica o mercado hostaleiro que aproveitaba o novo espazo para ocupalo coas súas terrazas.

Non é ningún segredo que nos últimos tempos a situación parecía estar revertendo nun feismo paisaxístico para as rúas, e, inclusive, nunha incomodidade para o veciñanzo a hora de andar por certas prazas ou pasos máis estreitos. Coas queixas sobre a mesa, o Concello pontevedrés anunciou a pasada semana medidas para prohibir os toldos e os enormes encerramentos de plástico que inzaron a cidade. O Goberno local afirma que non pode permitir a privatización das beirarrúas e chama á convivencia de todas as partes. A decisión do Concello foi trasladada pola concelleira de Promoción Económica, Anabel Gulías, aos propios hostaleiros da cidade nunha reunión que serviu para presentar as modificacións que serán aprobadas cara á ordenanza que regula as terrazas e os veladores. A xuntanza transcorreu de maneira afábel. Formuláronse críticas, mais en xeral enténdese a necesidade dunha nova regulación. Un dos asuntos que máis interese supuña para os responsábeis do sector hostaleiro era o do horario. Con todo, este foi aceptado sen maior discusión. Se nada cambia, a normativa mostrará un horario único que irá das nove da mañá até a unha e media da madrugada. Será compartido por todos os días da semana, de segunda feira a domingo, salvo excepcións de eventos especiais (como Feira Franca). Así, Gulías lembrou que non se permitirá colocar a terraza antes desa hora aínda que non se utilice. Espérase que co novo horario diminúan as molestias para as veciñas e veciños, ben como eventuais molestias que se podían ocasionar tais como entorpecer a limpeza viaria. Un dos asuntos que máis interese supuña para os responsábeis do sector hostaleiro era o do horario. Con todo, este foi aceptado sen maior discusión Por outra banda, a prohibición de toldos e de ocupación da vía pública resultou nun tema máis sensíbel. A posibilidade de utilizar todo tipo de ancoraxes ou encerramentos nas terrazas será desterrada da cidade. A concelleira de Promoción Económica cualificou a súa imaxe coma "daniña", e sinalou o incríbel crecemento destas terrazas cubertas por toda a Boa Vila, incluíndo o Casco Histórico, que ten a consideración de protexido. O concello avisa de que non quere que a cidade acabe por se converter nunha cadea de encerramentos de plástico fronte a cada local hostaleiro, e define a acción coma unha especie de uso privado dun espazo público. Desa maneira, anunciáronse medidas sancionadoras polos servizos de disciplina urbanística. Facer uso destas estruturas será considerado unha infracción moi grave, o que pode resultar nunha sanción administrativa de até 3.000 euros. A posibilidade de utilizar todo tipo de ancoraxes ou encerramentos nas terrazas será desterrada da cidade Pese á delicadeza do asunto, a aprobación da nova normativa conta co consenso da maioría. "A realidade é que ten que existir unha boa convivencia entre veciños, hostaleiros e concello. Un só pensa no seu negocio, pero pode ser que si, que se estea a dar una situación un tanto masificada do uso dos veladores", recoñece o responsábel dun negocio pontevedrés do centro da cidade. En xaneiro será aprobada a normativa, momento que se agarda con impaciencia na Boa Vila pola veciñanza e polo sector do comercio para ver como se aplica exactamente, e con que esixencia real para os negocios. Tamén a oposición quixo deixar constancia da súa opinión. César Abal (PP) asegura tender a man ao Goberno local para lograr unha transformación da normativa máis ambiciosa e que regule todos as cuestións que se atopan actualmente no aire. Entre elas destaca a dunha fiscalidade progresiva e non única. As fotografías son da autoría de C.P.


Summary: O Consello Nacional de Comisións cre que a "actitude" do Goberno galego impide continuar na mesa na que tamén senta UGT e a Confederación de Empresarios de Galicia

O diálogo social empequenece. No verán de 2010 a Xunta sentaba á mesma mesa aos sindicatos CC.OO e UGT e á Confederación de Empresarios de Galicia (CEG) para asinar pactos en materia laboral e industrial, ademais de política social ou ordenación do territorio. Esa fotografía de entendemento entre Goberno, sindicatos e empresarios foi presentada pola Xunta como unha diferenza substancial entre o panorama político-laboral de Galicia e o do Estado. Malia non contar coa participación da CIG o propio presidente asegurou en diversas ocasións que, mentres a José Luis Rodríguez Zapatero "lle formulaban folgas xerais", o Executivo galego chegaba a acordos cos representantes de empresas e traballadores. Pero nesa mesa xa non está un dos seus catro apoios: Comisións Obreiras. Comisións atribúe á "actitude do Goberno da Xunta" a imposibilidade de manter o diálogo social Foi o pasado 15 de xuño cando o Consello Nacional de CCOO en Galicia tomou a decisión. No marco dunha análise das medidas de reforma e recorte adoptadas dende Santiago e Madrid nos últimos meses e das súas consecuencias o máximo órgano entre congresos do sindicato "decidiu dar por esgotado o proceso de diálogo social" e fíxoo, esencialmente, "pola actitude do Goberno da Xunta". Se ben CC.OO. "valora a consecución de avances nesta etapa" -o acordo mesmo foi ampliado a comezos deste 2012- a central sindical no ve posible manter a interlocución. "Pasadas as eleccións autonómicas" Comisións "traballará para potenciar os contidos da súa proposta" de "pacto polo emprego e polos servizos públicos de calidade". Nesa mesma xuntanza o secretario xeral da organización, Xosé Manuel Sánchez Aguión, fixo especial fincapé no "crecente proceso de mobilizacións sectoriais e xerais para rexeitar a reforma laboral", así como "os recortes e as súas consecuencias en sectores e empresas". Nun ámbito máis xeral o sindicato coida que "non é o momento de facer partidismo político dende as institucións" e, neste contexto, "cómpre menos propaganda política e máis transparencia, ademais de responsabilidade". Iso, din, non se dá cando "no canto de transparencia", os gobernos galego e central optan por "eufemismos para evitar palabras como rescate, recortes e copagamento". "O Goberno do PP, sempre facendo os seus cálculos electoralistas", reprochan, "non quere dar unha información tan clara como as medidas e decisións que adopta" e dos "seus resultados", caso por exemplo do rescate bancario. Así, Comisións coida que "na súa cruzada contra os dereitos laborais e sociais e contra os servizos públicos" os conservadores "non atenden a razóns, nin as máis básicas, como son o diálogo e o debate", que lles "sobran".


Summary: GALERÍA DE IMAXES | Veñen de rematar os traballos iniciados hai tres anos co obxectivo de protexer a obra, moi deteriorada, e recuperar o seu aspecto orixinal. A actuación, xunto con outras accións realizadas pola Fundación Barrié na Catedral de Santiago, tivo un orzamento de 6 millóns de euros.

Galería de imaxes do Pórtico da Gloria trala súa restauraciónO Pórtico da Gloria da Catedral de Santiago xa amosa todo o seu esplendor. Veñen de rematar os traballos de restauración iniciados hai tres anos co obxectivo de protexer a obra, moi deteriorada, e recuperar o seu aspecto orixinal. A actuación foi posible grazas ao mecenado da Fundación Barrié, que investiu uns seis millóns de euros nesta e noutras accións no marco do Programa Catedral de Santiago.A intervención foi precedida por un exhaustivo estudo previo que puxo en evidencia "a dramática deterioración do Pórtico da Gloria acelerado no últimos dez-quince anos", destacan os seus responsables. O Pórtico estaba nunha situación "crítica con constantes desprendementos de material e afectado por complexos mecanismos físico químicos de degradación de materiais", explican. Ademais, os produtos que se aplicaron nas últimas intervencións, moi pouco compatibles co monumento agravaban aínda máis esta situación", engaden.Os traballos permitiron estabilizar o conxunto e preservar a policromía que aínda se conserva dun risco inminente de perda definitiva, conservándoa para futuras xeracións. Tamén supuxo unha oportunidade de excepción para profundar no coñecemento desta obra e da arte románico en xeral, así como nos procesos de deterioración que afectan os conxuntos de pedra policromada. O proceso de restauración desenvolveuse en varias fases, iniciándose no ano 2009 os estudos e diagnóstico que permitiron a redacción dunha proposta de intervención. En 2015 completouse a montaxe da estada para poder acceder a todos os relevos do nártex, abordando a intervención directa sobre os materiais.Tres policromadosDurante a fase de intervención confirmouse a existencia de tres policromados ao óleo que cambiaron a imaxe do Pórtico. Unha primeira policromía con decoración medieval da que se conservan bastantes vestixios como se pode apreciar no anxo que porta a columna ou os que portan a cruz e que conservan por completo a primeira policromía (azul lapislázuli).A segunda policromía dataríase no século XVI coincidindo coas modificacións primeiras da portada exterior e momento de importantes obras no templo. A utilización da cor é diferente neste caso; os azuis son azuritas nalgúns casos moi alteradas na actualidade; para os vermellos, utilizan bermellón e laca vermella de cochinilla; para os verdes, verde de cobre e para os brancos pigmentos de chumbo. As encarnacións son de cor máis intensa que na primeira policromía.A terceira policromía é a que se atopa máis visible na actualidade. Realizaríase no século XVII. A paleta cromática utilizada é moi similar á renacentista. Destacando unha maior presenza da lámina de ouro, achegando un carácter barroquizante ao pórtico.Os traballosOs criterios de intervención foron moi conservadores, mantendo todos os restos de cor conservados e retirando unicamente os depósitos nocivos acumulados sobre a superficie e que poidan afectar á estabilidade dos materiais históricos, como é o caso da sucidade, os sales, os restos de natureza biolóxica, os morteiros de cemento e os produtos consolidantes acrílicos pouco compatibles coa superficie orixinal.Para a documentación recorreuse ás últimas tecnoloxías, empregando técnicas fotogramétricas de alta resolución, escaneado 3D así como bases de datos para a xestión do inxente volume de imaxes e textos acumulados durante estes anos.


Summary: Ademais das tres finalistas, tamén Martes de Carnaval (9) e A Cabeza do Dragón (7) suman un gran número de candidaturas. Os galardóns entregaranse o 21 de marzo no Teatro Rosalía Castro da Coruña. Así mesmo, A galiña azul, Outono e Pum, Pum! competirán polo premio ao mellor espectáculo infantil

A Asociación de Actores e Actrices de Galicia (AAAG) vén de anunciar os/as nomeados/as aos XXII Premios María Casares, a gran festa do teatro galego, cuxa gala se celebrará o vindeiro 21 de marzo no Teatro Rosalía Castro da Coruña. Nesta ocasión, as candidaturas estiveron moi repartidas. A obra que suma un maior número de nomeacións é Resaca (IlMaquinario Teatro), que aspira a 10 galardóns; Martes de Carnaval (Centro Dramático Galego) opta a 9 candidaturas; A Cabeza do Dragón (Producións Teatrais Excéntricas) e Soño dunha noite de Verán (Voadora) acadan 7 cada unha e Elisa e Marcela (A Panadaría) aparece con 6 finalistas. Elisa e Marcela, Resaca e Soño dunha noite de verán optarán ao premio ao mellor espectáculo nos María Casares. Ademais, A galiña azul (Tanxarina), Outono (Pistacatro) e Pum, Pum! (Baobab Teatro) competirán polo galardón ao mellor espectáculo infantil. Tito Asorey (Resaca), Marta Pazos (Martes de Carnaval) e Quico Cadaval (A Cabeza do Dragón) son finalistas ao premio á mellor dirección. Mentres, Elisa e Marcela, Resaca e Fillos do Sol optan ao galardón ao mellor texto orixinal. Nos apartados de interpretación, Miquel Insua (Martes de Carnaval), Fran Lareu (Resaca) e Iván Marcos (A Cabeza do Dragón) son candidatos a mellor actor protagonista. E Melania Cruz (Resaca), María Roja (Martes de Carnaval) e Areta Bolado (Elisa e Marcela) son finalistas na categoría de mellor actriz principal. Os espectáculos finalistas nas catorce categorías déronse a coñecer na Festa dos Nomeados/as, que tivo lugar no Auditorio de Galicia de Santiago de Compostela, presentada pola actriz e secretaria da AAAG Iria Sobrado. Pola súa banda, a presidenta da AAAG, Nieves Rodríguez, na súa intervención destacou a participación deste ano e a calidade dos espectáculos. Este ano un total de 32 espectáculos e máis de 300 profesionais presentaron as súas candidaturas. No acto presentouse tamén a imaxe dos premios deste ano, realizada pola ilustradora Xulia Vicente coa intención de fomentar as relacións creativas entre as artes escénicas e o mundo da ilustración. A partir de esta edición os María Casares pretenden contar coa colaboración de ilustradores e ilustradores de recoñecido prestixio.


Summary: O traballador da TVG Fito Ferreiro interpuxo unha demanda perante o xulgado do social número 2 de Santiago de Compostela e irá a xuízo o próximo 15 de xuño ás 13.15 horas debido á "situación de acoso" que, segundo advirten CCOO e Alas A Coruña nun comunicado de prensa, "leva sufrindo desde hai anos pola súa actividade sindical, política" e, "de forma especial pola súa orientación sexual, por ser homosexual".

Segundo expoñen CCOO e Alas A Coruña, antes de chegar aos tribunais, Ferreiro dirixira un escrito á Dirección de Recursos Humanos do ente público e interpuxera unha denuncia previa ante a comisión de acoso da CRTVG. "Fago pública esta situación de acoso, mobbing e LGTBIfobia para visibilizar a fustigación que sufrimos as persoas LGTBI na nosa contorna laboral. E para animar a todas as persoas que sofren acoso por LGTBIfobia no traballo a que se animen a visibilizar o seu problema", afirma o reporteiro gráfico, que pertence ao colectivo Defende a Galega e que foi concelleiro do PSdeG na cidade da Coruña. Unha situación que a CRTVG desmente. En declaracións a Nós Diario, o ente público expresa o seu "máximo respecto" coa orientación sexual de todas as persoas, "traballen ou non na CRTVG". "Este é un feito que estimamos está fóra de toda dúbida". Na mesma liña, a CRTVG informa que o caso de Ferreiro foi tratado "de forma interna con todas as garantías de procedemento na Comisión de Acoso e non se atoparon motivos de discriminación de ningún tipo". "Agora o tema segue a vía admistrativa que a CRTVG non pode facer outra cousa que respectar", conclúe o ente público, que asegura que "desde 2017 e sobre unha masa de perto de mil traballadores houbo 4 demandas por acoso laboral na CRTVG, ninguha delas alegando motivos de discriminación sexual. As resolucións das 4 demandas foron favorábeis á CRTVG". A partir de 2005 Segundo o comunicado de prensa enviado por CCOO e Alas A Coruña, Ferreiro comezou a vivir este acoso a partir de 2005, cando se aprobou a lei de matrimonio igualitario. "Eu levaba no activismo LGTBI desde 1998, pero foi ese ano cando dei un salto como activista, pasando a ser entrevistado por medios" de comunicación, explica. Xusto nese momento, asegura, a TVG deixa de envialo a facer reportaxes, viaxes e eventos especiais, algo que facía con asiduidade até entón, e destínano no Telexornal mediodía, con horario de 7.30 a 15 horas. Ademais, a partir dese momento, advirte, asígnanlle só "noticias secundarias, que ían desde o número 27 cara a abaixo na escaleta dos informativos". Tamén, segundo o afectado, desde ese ano 2005 deixaron de encargarlle substitucións por enfermidade e vacacións na delegación da Coruña da TVG, uns traballos que viña realizando desde finais dos 90, revela. A isto engádese, segundo o comunicado de CCOO e Alas A Coruña, que Ferreiro tramitou varias peticións de traslado urxente á delegación coruñesa nos últimos anos para poder coidar o seu pai, cunha dependencia do 69%, sen resposta. Mentres tanto, salienta, oito reporteiros gráficos foron asignados a esta delegación en comisión de servizo e outros compañeiros realizan substitucións de forma habitual. Tamén existe persoal contratado no seu mesmo posto de traballo. "Pódese dicir que cortaron a miña carreira profesional", afirma o afectado "A miña orientación sexual limitou as miñas oportunidades laborais e fixo que me estancara profesionalmente; pódese dicir que cortaron a miña carreira profesional", denuncia no comunicado Ferreiro. Ana G. Fernández, presidenta de Alas A Coruña, organización da que Ferreiro forma parte, lembra que "cando falamos de non discriminación no ámbito laboral estamos a falar tamén de dereitos humanos" e que "a orientación sexual non debería ser un condicionante nin para ben, nin para mal, para o desenvolvemento profesional da persoa". Da mesma maneira, Mary Rodríguez, de CCOO FSC, asegura que "non imos permitir que se menoscaben os dereitos de ningunha persoa nin a discriminación, o acoso, o rexeitamento directo ou indirecto nin a violencia para as persoas LGTBI, especialmente no ámbito laboral".


Summary: O PP "tomará en consideración" e estudará, tanto no grupo parlamentario como no partido, o manifesto pola pluralidade lingüística Liberdade, igualdade, democracia, entre cuxos impulsores se atopa A Mesa pola Normalización Lingüística. A entidade reuniuse esta segunda feira cos populares e co BNG e, en datas vindeiras, farao con En Marea.

O Bloque, pola súa banda, amosou o apoio ao documento, asinado xa por 1.200 persoas. Ademais da Mesa, promóveno organizacións doutros lugares do Estado, como Kontseilua (Euskal Herria), Ómnium Cultural, Ciemen e Plataforma per la Llengua (Catalunya), Acció Cultural del País Valenciá (País Valenciá), Obra Cultural Balear (Illas Baleares), Nogará (aragón) e Iniciativa pel Asturianu (Asturies). Por parte do PP foi o deputado César Fernández Gil, quen se reuniu coas representantes da Mesa Mónica Pazos e Sara Seco. Asegurou que "tomará en consideración" o manifesto, aínda que o programa electoral do partido para as eleccións xerais contempla que "só terán carácter oficial aqueles actos administrativos que se realicen, polo menos, en castelán". "Existen máis de 500 disposicións legais que amparan o español", sinalou a secretaria xeral da Mesa Mónica Pazos, "mentres coñecer a lingua propia de Galiza non é requisito para o acceso á administración pública, a presenza nos medios de comunicación públicos do Estado é anecdótica. O incumprimento da Carta Europea das linguas é flagrante". Pazos lembrou o carácter plurilngüe do Estado español e que, polo tanto, "non pode recoñecer máis dereitos a quen fala unha das linguas que existen dentro do seu territorio. Todas e todos os cidadáns temos os mesmos dereitos e deberes. As linguas son mostra de diversidade e non hai linguas superiores a outras". Entre as reivindicacións que recolle o manifesto atópase a de que o Estado español "estenda deberes e dereitos dos que até agora só se beneficiou o castelán". Nota: na foto, de esquerda a dereita, a deputada do BNG Olalla Rodil e as representantes da mesa Mónica Pazos e Sara Seco.


Summary: O ex alcalde de Ourense entre 1995 e 2007 foi acusado de non exixir 10% do aproveitamento urbanístico a 15 proxectos de promotores e construtoras durante o seu mandato.

A Fiscalía de Ourense vén de presentar un recurso de casación ante o Tribunal Supremo pola absolución do ex alcalde de Ourense, Manuel Cabezas, acusado dos delitos de prevaricación e malversación de fondos públicos. O antigo rexedor da cidade entre 1995 e 2007 resultou absolto o pasado 31 de xaneiro, xunto co concelleiro de Urbanismo de Ourense entre 1999 e 2003, Ricardo Campo, pola Sección Segunda da Audiencia de Ourense. Cabezas e Campo foron acusados polo 'caso de 10%', após o alcalde do Partido Popular e o concelleiro de Urbanismo non exixiron 10% do aproveitamento urbanístico a 15 proxectos de promotores e construtoras durante o seu mandato. A concesión desa excedebcia tivo lugar en 1997 e 2002, a pesar de que o Goberno español aprobara a Lei de Solo en 1997, que obrigaban as entidades locais a exixir ese 10%. O ex alcalde acolleuse nun acordo plenario de 1994 para xustificar a súa actuación. Cabezas culpa os técnicos A defensa de Cabezas e Campo baseouse en que os técnicos municipais emitiran informes favorábeis sobre estes proxectos, polo que eles unicamente os aprobaron. Na súa sentenza, a Sección Segunda da Audiencia de Ourense afirma que "non resulta probado que se guiasen por un ánimo de enriquecemento inxusto co fin de converter o patrimonio municipal en beneficios privados". A Fiscalía decidiu apelar a decisión do tribunal ao entender que a sentenza incorre nunha infracción de lei do artigo 404 do Código Penal, ademais de que, segundo o Ministerio Público, existe un quebrantamento da forma.


Summary: Os representantes da Mesa, o CIEMEN e Kontseilua pularán por "unha alianza entre comunidades lingüísticas" para enfrontar a 'lei da wertgoña'. Esta terza feira darán unha conferencia de imprensa conxunta en Madrid e reuniranse cos grupos parlamentares.

A Mesa, o CIEMEN e Kontseilua comparecerán conxuntamente en rolda de imprensa esta terza feira para denunciaren a LOMCE e artellaren unha "alianza" en defensa dos dereitos lingüísticos das tres nacións históricas. Neste senso, os responsábeis das tres organizacións aseguran que decidiron unir as voces para que se deteña "a contrarreforma educativa" e a "doentía preconstitucional" iniciada polo ministro de Educación, José Ignacio Wert. O obxectivo deste acto é promover un manifesto que chama á construción dunha alianza "de axentes sociais, sindicais e políticos para lle pórmos freo a esta situación" que sirva de dique fronte aos ataques lingúísticos previstos na reforma educativa. Neste senso, após a comparecencia pública reuniranse cos grupos parlamentares para lles exporen a súa valoración da LOMCE e reclamárenlle "políticas lingüísticas de equidade que pasan por avanzar na normalización do uso e o coñecemento das nosas linguas".


Summary: A decisión prodúcese após una denuncia do BNG.

A Xunta Electoral ordenou a retirada dunha campaña de publicidade da Xunta pola súa semellanza co lema de precampaña de Núñez Feiixoo e o PPdeG e que fora denunciada polo BNG. É una información de Eldiario.es. O presentara sendas denuncias ante a Xunta Electoral contra o Goberno da Xunta e contra o actual presidente, Núñez Feixoo, por utilizar a web institucional "para facer propaganda en beneficio do PP". A formación nacionalista advirtía que "non só se está a utilizar a canle oficial para pregoar supostos logros do PP senón que mesmo se usa a páxina web do Executivo galego para difundir unha campaña institucional que copia o lema electoral 'Galicia é moito' co que se está promocionando ao candidato Feixóo." Así, o órgano que vela polo cumprimento da lei electoral estima parcialmente a denuncia do BNG e pide á Xunta que cese na campaña 'O rural é moito'.


Summary: O movemento antisistema M5S e o partido de extrema dereita Liga Norte desbotan o nomeamento de Paolo Savona como ministro de Economía para garantir a aprobación do presidente da República

Os líderes do Movemento 5 Estrelas e da Liga, Luigi di Maio e Matteo Salvini, acordaron esta quinta-feira unha formación dun goberno político en Italia que evitará que o país pase por novas eleccións. O pacto ten lugar após de que o presidente da República, Sergio Mattarella, tombara a proposta que incluía Paolo Savona -crítico co euro- como ministro de Economía e Finanzas. O posto será ocupado por Giovanni Tria. Despois de ter rexeitado a proposición de goberno que incluía Savona como ministro, Italia entrou nunha crise institucional que puña en perigo a formación de goberno e abocaba o país a unhas novas eleccións. Na altura, Di Maio solicitara a Salvini considerar resituar o euroescéptico dentro da proposta. Logo dunha reunión en Roma, o líder da Liga Norte acabou por ceder e Savona foi reasignado para a carteira de Asuntos Europeos. Giovanni Tria será, pois, o próximo responsábel do Ministerio de Economía. Presidente da Escola Nacional de Administración Pública, Tria mantén certas posturas en común con Savona en materia da Unión Europea e a súa política da moeda única, mais sen chegar a cuestionar completamente o sistema do euro. Pola contra, Tria defende que os problemas do euro "deben ser compensados con transferencias orzamentarias entre os países". "O grande perigo do euro é a implosión, non a saída", afirmaba nun artigo coasinado co deputado de Força Italia, Renato Brunetta. Di Maio e Salvini serán vicepresidentes do goberno ao tempo que ocupan a carteira de Benestar e de Interior, respectivamente. A toma de posesión estaba programada para ser efectuada na mañá desta sexta feira, e haberá que agardar até os primeiros días da próxima semana para a aprobación do Parlamento.