Summary: Este sábado 17 de xuño, mentres a RAG elixe o futuro -ou a futura- homenaxeada, no Bierzo réndenlle homenaxe a Antonio Fernández Morales, un autor esquecido a este lado da raia de quen se cumpren este ano 200 anos do seu nacemento.

Hai un ano Antonio Fernández Morales quedaba segundo na votación da RAG para ser homenaxeado este ano. Era o grande obxectivo do movemento cultural berciano: que fose o home das Letras 2017 coincidindo co bientenario do seu nacemento. Pero non puido ser, Casares pasoulle por riba, pero a decepción non impediu que as asociacións culturais se implicasen nesta efeméride, que celebrará este sábado o seu primeiro grande acto. Silveiro: "Queremos que sexa recoñecido como unha figura entre os Precursores e tamén no Rexurdimento, dado que é o segundo autor que publica en galego despois de Pintos e previo a Rosalía de Castro" Será este sábado 17 en Cacabelos, onde se lle renderá homenaxe ás 11.30 diante da súa casa na Rúa Santa María, e logo en La Monchoa inaugurarase unha exposición titulada "Fernández Morales hoxe: creacións e recreacións". Tamén se presentará a obra 'Antonio Fernández Morales, autor berciano. Bicentenario do seu nacemento (1817-2017)', que inclúe poemas do autor e de poetas contemporáneos que se inspiraron nel, como Carme Penim, Igor Lugrís, Romina Bal, Mercedes Queixas ou Manuel González Prieto -tamén coordinador do volume-, entre outros. Na presentación do libro sobre o escritor berciano participarán Anxo Angueira, presidente da Fundación Rosalía, e os académicos correspondentes da RAG Héctor Silveiro e Henrique Costas. Simposio en setembro Este acto será un preámbulo das celebracións que terán lugar en setembro, arredor do día do seu nacemento, o 17, segundo nos conta Héctor Silveiro. O máis destacado será un simposio de tres días arredor da súa figura, organizado pola Academia Galega no Bierzo, ademais doutros actos, algún deles na Coruña. A idea é que Morales "deixe de estar na marxinalidade e pase a formar parte da cultura galega", afirma Silveiro Precisamente con motivo deste bicentenario Edicións Positivas vén de publicar 'Ensayos poéticos en dialecto berciano', a princpal obra deste militar nado en Astorga, publicada antes que os libros en galego de Rosalía. Precisamente ese é o obxectivo dos colectivos que están detrás da celebración deste bicentenario, como o Grupo As Médulas de promoción da lingua e a cultura galega no Bierzo, organizadora do acto. "Queremos que sexa recoñecido como unha figura entre os Precursores e tamén no Rexurdimento, dado que é o segundo autor que publica en galego despois de Pintos e previo a Rosalía de Castro", afirma Silveiro. A idea é que Morales "deixe de estar na marxinalidade e pase a formar parte da cultura galega", o que é tamén un xeito de integrar o Bierzo no conxunto da nosa cultura. "É un proceso paralelo, Morales está sendo descuberto de forma paralela a que o galego se está a incorporar nas escolas bercianas, e que medra a reivindicación do galego na comarca", explica Silveiro, quen nos conta que o movemento de defensa da lingua e da cultura no Bierzo leva desde 1999 traballando na descuberta e tamén na difusión deste autor, do que pouco se sabía naquela altura, publicando datos biográficos, facendo pescudas sobre a súa vida e realizando actos de homenaxe.


Summary: O Goberno español non só non fixo ningunha xestión ante a UE para que o laboratorio de bivalvos fose trasladado a Galicia, senón que xa sabía que o organismo ía pechar mentres a Xunta anunciaba publicamente a candidatura HEMEROTECA | Feijóo anunciou que Galicia optaría ao laboratorio europeo de bivalvos sen facer "ningunha petición" á UE

HEMEROTECA | Feijóo anunciou que Galicia optaría ao laboratorio europeo de bivalvos sen facer "ningunha petición" á UE O Goberno de España celebrou este xoves como "gran noticia" o resultado dunha negociación no seo das institucións da Unión Europea. Os Estados membros veñen de decidir onde se ubicará un organismo comunitario que ata agora acollía a localidade británica de Swanwick, ao suroeste de Londres, e que dende 2019 ten que operar noutro punto do continente por mor da saída do Reino Unido fóra da UE. O resultado destas negociacións foi favorable á candidatura española e Madrid acollerá esta sede tras se impoñer a candidatura defendida polo Reino de España a outras sete. Isto é, tras realizar a xestión que non existiu coa suposta candidatura galega ao Laboratorio Europeo de Bivalvos. A entidade que pasará a ter unha das súas sedes en territorio español é un dos organismos de apoio ao Centro de Monitorización da Seguridade de Galileo, o sistema europeo de navegación por satélite que compite no ámbito internacional co GPS dos Estados Unidos. Segundo a información difundida este xoves polos ministerios de Fomento e Defensa, "o escenario do Brexit fixo necesario reubicar o centro" noutro Estado membro dende marzo de 2019 e o Goberno español concorreu a un "proceso de selección" no que a súa proposta foi "a mellor valorada", por iso o organismo pasará a funcionar nunha das instalacións que ten en Madrid o Instituto Nacional de Técnica Aeroespacial (INTA), entidade estatal implicada no proxecto aeronáutico do Goberno galego en Rozas (Lugo). Un dos centros do programa de navegación por satélite Galileo ata agora ubicado no Reino Unido pasará a funcionar en Madrid O Goberno de Mariano Rajoy non aforra eloxios tras levar a bo porto esta "oportunidade para España", que "reforza así a súa participación nun dos programas estrela da Unión Europea". O Executivo central non aforra detalles sobre un proceso que, dados os feitos, resultou ser todo o contrario ao acontecido coa candidatura galega ao laboratorio de bivalvos, que non pasou de virtual. Como veu informando Praza.gal, a posibilidade de que Galicia albergase o laboratorio de referencia da Unión Europea para o seguimento dos contaminantes virais e bacteriolóxicos dos moluscos bivalvos, cuxas competencias viña exercendo o británico Centre for Environment, Fisheries and Aquaculture Science, comezou a xermolar ao fío dun informe encargado pola Xunta sobre o impacto do Brexit no sector pesqueiro galego. A conselleira do Mar, Rosa Quintana, anunciou en xullo de 2017 no Parlamento que Galicia optaría a quedar con ese organismo e o presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijóo, solemnizou esa aspiración o 24 de novembro, durante os actos do vixésimo quinto aniversario do Instituto Tecnolóxico para o Control do Medio Mariño, en Vilaxoán. O Goberno español non só non fixo ningunha xestión ante a UE para que o laboratorio de bivalvos fose trasladado a Galicia, senón que xa sabía que o organismo ía pechar mentres a Xunta anunciaba publicamente a candidatura No entanto, cando Quintana realizou o seu anuncio ante a Cámara o Goberno español non só non realizara ningunha xestión ante a UE para tentar trasladar o laboratorio a Galicia, senón que xa sabía que este organismo ía ser pechado ao abandonar o Reino Unido e as súas competencias, redistribuídas entre outras instalacións, entre elas un laboratorio que xa funciona en Vigo. Ademais, algo máis dun mes antes de que Feijóo proclamase a suposta candidatura galega en Vilaxoán, España xa votara a prol do peche nas institucións comunitarias. Ao cúmulo de enredos e contradicións engadiuse o pasado decembro a versión oficial da UE sobre o acontecido, ofrecdia polo comisario de Saúde e Seguridade Alimentaria, o lituano Vytenis Andriukaitis, a preguntas do eurodeputado galego do PSOE, José Blanco. O Executivo comunitario, confirmou Andriukaitis, "non recibiu ningunha notificación ou petición oficial de ningún Estado membro a respecto da reubicación" do laboratorio de bivalvos. Daquela, a Xunta estivo a defender publicamente unha candidatura que o Estado -a quen lle correspondería tramitala- nunca defendeu para acoller un organismo que, tal e como coñecía o Goberno de España, ía pechar.


Summary: Os casos de persoas desaparecidas son máis habituais do que se podería supor. Un dos que levaba máis tempo investigado, doce anos, era o de Sonia Iglesias. A xustiza, por unha petición familiar, resolveu declarala oficialmente falecida. Desde SOS Desaparecidos continúan na procura doutras persoas e na actualidade teñen activadas 29 alertas na Galiza.

Sonia Iglesias, desaparecida o 18 de agosto de 2010 na cidade de Pontevedra, está agora legalmente falecida, así vén de anuncialo o Tribunal Superior de Xustiza da Galiza (TSXG). A tramitación comezou a finais de 2020 a petición da familia da muller no Xulgado de Primeira Instancia número 5 de Pontevedra, con competencias no ámbito de Familia. Oficialmente a data que figurará como a do seu falecemento será a de 1 de xaneiro de 2021. Sen posibilidade de resolver o caso Sonia Iglesias Eirín, de 38 anos e veciña de Pontevedra, foi vista por última vez en agosto de 2010, tras o que a súa parella, Julio Araújo, con quen estaba en trámites de separación, presentou denuncia pola súa desaparición. Foi Araújo a única persoa investigada. Con el tiña un fillo en común. Co falecemento deste no seu domicilio en setembro de 2020 aos 62 anos a Policía quedou sen poder continuar co caso. O coordinador na Galiza de SOS Desaparecidos, Wenceslao Yañez, indica a Nós Diario que este caso "é o que máis anos leva na asociación". O seu traballo, como o dos que axudan nesta organización, é voluntario. Xunto á súa muller, María José Díaz, incorporouse á entidade como consecuencia da perda do seu fillo en novembro de 2012. "Nestes casos que duran anos o que facemos, cando é o aniversario, é lembrar a alerta", relata Yañez, "ou tamén cando a familia solicita que o fagamos", engade. A busca de SOS Desaparecidos na Galiza A asociación conta na actualidade con 29 casos activos. "Son os que temos notificación por parte do Centro Nacional de Desaparecidos (CND) ou polas familias que se puxeron en contacto connosco", sinala Yañez. Son os datos oficiais de 2020 por non contar aínda cos de 2021 que poderían facerse públicos este trimestre. A entidade recibe os chamamentos de axuda por parte das familias aínda que, en ocasións, o camiño é á inversa e son os membros de SOS Desaparecidos os que procuran localizalos unha vez coñecido o caso a través de comunicados e información que reciben por internet. "Primeiro pedimos unha copia da denuncia para comprobar que efectivamente é unha desaparición e non a estean buscando por outros motivos", explica o coordinador de SOS Desaparecidos. Se a desaparición é dunha ou dun menor daquela teñen que contar coa autorización asinada pola titora ou titor. Nese intre actívase a alerta, sóbese ás redes sociais e difúndese a toda a prensa "ademais de estar á disposición da familia para todo o que precise", engade. Para chegar a máis persoas contan cun convenio con Euronet para que os anuncios que preparan aparezan en toda Europa nos caixeiros automáticos "que empregamos cando nos decatamos de que é unha desaparición de longa duración", apunta. Outro dos apoios da entidade é a ONG de Cans de Salvamento da Galiza (Casaga) coa que manteñen un acordo de colaboración "e que son moi útiles cando se trata de buscar persoas no rural". "O máis preocupante a nivel galego é a xente maior que comeza a ter principios de Alzheimer e desoriéntase con facilidade", relata Yañez. "As primeiras horas son moi importantes e na Galiza aínda que estean a 500 metros da casa é moito", engade. Outro tema pendente, segundo SOS Desaparecidos, é o das e dos menores que abandonan os centros de acollida. Comunicar con celeridade a desaparición O cambio de protocolo de recepción das denuncias facilitou a aparición de moitas persoas desaparecidas. A denuncia debe realizarse no prazo máis breve posíbel e xa non é preciso agardar 24 horas desde que falta. Aconsellan, iso si, realizar unha primeira procura no domicilio ou no lugar no que a persoa desaparecida foi vista por última vez.


Summary: ENTREVISTA | Pedímoslle ao autor do cartel denunciado por grupos católicos unha valoración en frío sobre o proceso vivido nos últimos meses, sobre os límites do humor, a xudicialización das expresións que incomodan nuns ou noutros ámbitos e sobre o respecto aos creadores e creadoras.

Poucos días antes do Entroido, aló polo mes de febreiro, comezou unha sorprendente polémica ao redor dun dos carteis escollidos polo Concello da Coruña para promocionar estas festas, realizado polo debuxante Alberto Guitián. Na imaxe aparecía representada unha persoa disfrazada de Papa (mesmo cun Papamóbil de cartón) cunha copa de viño na man, o que molestou a determinados grupos católicos, que creron ver no cartel unha burla ao Pontífice. Ás críticas da Asociación de Abogados Cristianos sumouse o Arcebispado de Santiago e mesmo o Partido Popular, a pesar das explicacións dadas dende o Goberno local da cidade, sinalando que o debuxo só representaba unha persoa disfrazada de Papa, un disfrace habitual no Entroido en toda Galicia. A cousa puido quedar nun intercambio de declaracións e nun deses intensos pero efémeros flames das redes sociais. Pero un xuíz aceptou a denuncia presentada por Aurora Carro, presidenta da Asociación de Viúdas de Lugo, imputando o concelleiro de Culturas da Coruña, José Manuel Sande, por un presunto delito de ofensa aos sentimentos relixiosos. A declaración de Sande ante o xuíz converteuse nunha festa de reivindicación da liberdade de expresión e do carácter festivo e irreverente do Entroido e, finalmente, a causa foi arquivada. No medio de todo isto estaba Alberto Guitián, que durante algún tempo preferiu non facer declaracións aos medios sobre este asunto, co que facemos balance deste inesperado proceso, agora xa cun chisco de distancia. "Foi unha cousa totalmente inesperada. Nunca houbo intención de ofender nin de escandalizar. Os carteis querían recoller o espírito do Entroido, e para min o Entroido é diversión e un pouco de irreverencia", destaca. Subliña que durante todo este tempo pasou por varias fases, nas que o seu nivel de indignación foi aumentando: "dende unha primeira, coas denuncias da Asociación de Abogados Cristianos e outros grupos, a unha segunda, que foi a instrumentalización política deste escándalo entre comiñas", para chegar á denuncia de Aurora Carro, "que xa foi directamente un esperpento". "E unha cuarta, que foi a que máis tenso me puxo, cando algúns medios me chamaron para facer entrevistas, algunhas con preguntas de xulgado de garda", sinala. "Esa foi a parte máis ingrata", confesa. Con todo, salienta, "case sempre collín o tema con bastante distancia e flegma. Porque parece un sainete de Berlanga e de Rafael Azcona". "Parece que todo o mundo está desexando ofenderse. Hai hipersensibilización tanto nos ambientes reaccionarios coma nos máis progresistas" Ao cabo, todo o proceso inscribiuse no mesmo esquema que outras polémicas recentes relacionadas cos límites da liberdade de expresión e a súa xudicialización. "Sempre é o mesmo modus operandi", di Guitián. "Comeza por descontextualizar os feitos, porque os feitos no seu contexto non xeran polémica e estas campañas non terían percorrido", comenta. "Parece que todo o mundo está desexando ofenderse. Hai hipersensibilización tanto nos ambientes reaccionarios coma nos máis progresistas", critica, destacando que o actual escenario de redes sociais "xera unha especie de ruído continuo, son como un galiñeiro, todo o mundo quere chiar máis alto que os demais". "Parece que todo o mundo ten a necesidade de manifestar que se sente ofendidísimo ou agredido, hai un ambiente de crispación continua. Estas polémicas parecen a leña, o combustible, para que as redes sociais se manteñan vivas. Acaba converténdose nun espectáculo chusco", di. "Nas redes sociais hai un límite máis difuso entre o espazo privado e o público. Todo caduca moi rápido, pero todo queda escrito, calquera pode revisar o publicado hai uns anos, e aí temos un problema", subliña. E, sobre todo, Alberto Guitián cre esaxerada a importancia que se lle está dando a este tipo de polémicas e o tempo que se lles está dedicando: "Este tipo de debates están desviando a atención de temas realmente graves, que deberían ter máis presenza nos medios e sobre as que debería haber máis conversa", conclúe. "Dáste conta de que neste país hai cousas que quedaron atadas e ben atadas, e que aínda existe en España un pouso conservador e moi retrógrado que está contratacando con forza" O nivel de gravidade do caso e, ao mesmo tempo, o seu carácter de esperpento, creceu coa imputación de José Manuel Sande. "Sempre pode aparecer unha señora que, a título persoal, interpoña unha denuncia. Ata aí ben, porque hai xente para todo. O que xa é preocupante é que haxa xente da maxistratura que leve esa denuncia adiante", di Guitián, que critica o mantemento en España de delitos coma o de ofensa contra os sentimentos relixiosos. "Dáste conta de que neste país hai cousas que quedaron atadas e ben atadas, e que aínda existe en España un pouso conservador e moi retrógrado que está contratacando con forza, como se está vendo con este caso, e cos de Cassandra, Strawberry ou Zapata, amosando un ambiente carcundio e ultraconservador", destaca. España é un dos países da UE que conta con este delito de ofensa aos sentimentos relixiosos, inexistente no Reino Unido, Francia ou nos Estados Unidos. A Recomendación 1805 do Consello de Europa, do ano 2007, sostivo, respecto dos afirmacións contra os sentimentos relixiosos, que as confesións relixiosas deben tolerar as afirmacións críticas públicas e o debate sobre as súas actividades, ensinanzas e crenzas sempre que tal crítica non promova insultos gratuítos e intencionais ou a incitación ao odio, á violencia ou a discriminación contra os fieis dunha relixión. Fronte a isto, o Arcebispado de Santiago afirmou nun comunicado que "os símbolos relixiosos, e moi especialmente as figuras que representan a todas as confesións relixiosas, católicas ou non, non deberían ser nunca obxecto de utilización ou manipulación, nin sequera baixo a escusa do divertimento ou de ocasións lúdicas". "Cando saíu o Je Suis Charlie, todo o mundo enarboraba a bandeira da liberdade de expresión, porque os malos eran os yihadistas. Hai un dobre raseiro, é bastante obvio" No debate aberto sorprendeu o "dobre raseiro" que pareceu existir en moitos sectores que si fixeran uso do Je Suis Charlie para defender a revista satírica francesa tralo atentado sufrido polos seus debuxantes, pero que nesta ocasión se colocaron do lado dos grupos relixiosos ofendidos. "Cando saíu o Je Suis Charlie, todo o mundo enarboraba a bandeira da liberdade de expresión, porque os malos eran os yihadistas. Hai un dobre raseiro, é bastante obvio", láiase Guitián. O Entroido irreverente "Houbo moita máis xente que se disfrazou de Papa, algún mesmo levaba o seu propio prototipo de Papamobil, a verdade é que foi bastante xenial" "Mira que hai disfraces para non ter que molestar a ningunha forza relixiosa nin civil. Eu respectaría as figuras de monxas, sacerdotes, o Papa, gardas civís, policías..., xente que está a prestar un servizo a toda a cidadanía", dixo Aurora Carro nun debate en Radio Coruña que tivo lugar en febreiro. No medio deste proceso as propias comparsas do Entroido coruñés tiveron que saír a defender o carácter irreverente destas festas. Os Maracos, Monte Alto a Cien, Pantaleón, Kilomberos de Monte Alto, Malandros e Amigos da Xoldra difundiron un comunicado conxunto no que afirmaban que "o vestiario relacionado coa Igrexa sempre estivo presente" no Entroido e que na festa participa tanto "xente crente" como persoas que non o son. Ademais, criticaban que determinados "sectores fundamentalistas" non sexan "tan contundentes coa pederastia existente na Igrexa, cos desafiuzamentos, coa corrupción ou coa pobreza". "Foi moi bonita sobre todo a reacción da xente das comparsas. E a de xente que sendo moi relixiosa dicían que non se sentían en absoluto ofendidas, que era un absurdo" Guitián destaca precisamente que "foi moi bonita sobre todo a reacción da xente das comparsas. E a de xente que sendo moi relixiosa dicían que non se sentían en absoluto ofendidas, que era un absurdo". "Os disfraces de monxa, de crego, de cardeal ou de Papa son un clásico do repertorio do Entroido. Ou os de picoleto. En xeral os de calquera das forzas vivas da sociedade", di. De feito, en parte pola polémica creada este ano víronse nas rúas da Coruña moitos máis aínda. E, por suposto, no día no que o concelleiro de Culturas tivo que declarar no Xulgado. "Produciuse un efecto Streisand, como adoita acontecer nestes casos", sinala Guitián. "Houbo moita máis xente que se disfrazou de Papa, algún mesmo levaba o seu propio prototipo de Papamobil, a verdade é que foi bastante xenial. Mola moito, porque que un traballo teu acabe callando na poboación, é moi bonito", di. Tamén o pleno da Coruña aprobou unha moción (presentada por Marea Atlántica e apoiada por PSdeG-PSOE e BNG) defendendo que o Entroido é "unha festa de todos e todas, colectiva e marcada pola irreverencia e a crítica aos poderes establecidos dende a retranca e o pracer" e criticando que "nos últimos tempos no Estado español véñense detectando numerosos acontecementos que deixan patente as eivas no que atinxe ao respecto da liberdade de expresión en todas as súas variantes". Insulto aos creadores e creadoras "Cando algúns dicían 'o cartel é feo, de mal gusto, zafio' facíame moita gracia. Era como a guinda que algúns poñían ao resto das acusacións", di Gutián "A min faime graza que estes 'artistas', entre comiñas", dixo Aurora Carro no debate xa citado, no que ademais acusou a Guitián de "falta de imaxinación". No proceso vivido nos últimos meses produciuse en moitos momentos un certo desprezo polo traballo do debuxante e, por extensión, polo de todos os profesionais do sector. "Cando algúns dicían 'o cartel é feo, de mal gusto, zafio' facíame moita gracia. Era como a guinda que algúns poñían ao resto das acusacións", di Gutián, que salienta que "en todas as profesións creativas hai moito traballo que facer para que o público lle dea o recoñecemento profesional e cultural que merece o noso traballo". Guitián foi apoiado por senllos comunicados da Asociación Galega de Profesionais da Ilustración (AGPI) e da Federación de Asociaciones de Ilustradores Profesionales (FADIP). AGPI sinalaba no seu escrito que "a serie de carteis —de calidade artística superior, por outro lado— en ningún caso busca burlarse das crenzas de ninguén, senón reflectir o espírito da festa do Entroido, que tivo sempre como un dos seus puntos claves a visión humorística e a chanza acerca das institucións e as xerarquías". E FADIP cualificounos de "traballo ben executado e sen ningún tipo de intención lesiva para ningún colectivo, senón máis ben todo o contrario". E defendeu "a liberdade de expresión dos ilustradores, asumindo que a súa responsabilidade está nun labor de comunicación gráfica imprescindible para a sociedade, que en ningún caso debe verse ameazada por censuras de ningún tipo". Guitián tamén foi acusado dende algúns ámbitos e mesmo dende algún medio de comunicación de estar próximo á Marea Atlántica e que fora esta proximidade a que motivara o encargo do cartel. O Concello non saca os carteis das festas a concurso, senón que contacta directamente cos profesionais inscritos no directorio de ilustradores Coruña Gráfica, un escaparate dos grafistas e debuxantes da cidade e que funciona tamén como repertorio de talento local para encargar os carteis e demais traballos gráficos dos distintos eventos que organiza o Concello. "Na Coruña a cantidade e a calidade dos debuxantes, ilustradores, autores de banda deseñada e deseñadores gráficos é moi alta. Hai moitos creadores de gran nivel e por iso a política do Concello de encargar estes traballos a creadores locais é moi positiva. Para que vas ir a outro lado cando tes xente aquí que o pode facer moi ben?", destaca. "Deixarían a votación popular os detalles técnicos do proxecto de construción dunha ponte?", pregúntase. "Non, pero como disto do deseño gráfico sabe todo o mundo, pois facemos unha votación" Colectivos profesionais de ilustradores e deseñadores gráficos critican decote a política seguida por outras institucións de convocar concursos que desvalorizan o traballo no sector e con resultados estéticos máis que cuestionables. Guitián conclúe "mal non o están facendo na Coruña, se comparas a súa gráfica coa que está saíndo noutras cidades, que ademais utilizan métodos como concursos de votación popular ou que lla encargan a xente que non é profesional ou sen calidade". "Deixarían a votación popular os detalles técnicos do proxecto de construción dunha ponte?", pregúntase. "Non, pero como disto do deseño gráfico sabe todo o mundo, pois facemos unha votación, como en Gran Hermano. Prexudican o conxunto da sociedade, porque empobrecen moitísimo a gráfica, a comunicación e a imaxe das cidades", conclúe.


Summary: O Goberno di que o 'tícket eléctrico' chegou a unhas 5.000 familias, 35.000 menos das previstas, e aprobou mudar a finalidade de parte dos seus fondos no Consello do pasado 22 de setembro sen incluír o acordo na referencia dos asuntos tratados na xuntanza Economía destina 1,6 millóns a anunciar que "traballa" para "xerar emprego de calidade"

O Goberno destina 1,6 millóns a anunciar que "traballa" para "xerar emprego de calidade" A mediados de febreiro de 2015, apenas tres meses antes das eleccións municipais, a Xunta anunciou unha ampliación do seu "tícket eléctrico". Dous días despois de que o PP vetase no Parlamento unha iniciativa que pedía impedir os cortes de luz a quen non puidese pagala o propio Alberto Núñez Feijóo anunciou que esta axuda, equivalente a un recibo e medio da luz ao ano, ía poder ter "ata 40.000 familias beneficiarias" no canto das 15.000 inicialmente previstas grazas a unha partida de ata 1,5 millóns de euros. Na súa convocatoria para 2016, dotada con 2,1 millóns, o prazo para solicitar o tícket eléctrico estendeuse dende mediados de xaneiro ata finais de xullo. Cando pasou esa data as familias destinarias da axuda eran moitas menos das previstas e o Goberno destinou parte dos cartos a outras finalidades. Unha delas, un estudo sobre a efectividade dalgunhas das súas campañas publicitarias. A decisión foi formalizada tres días antes das eleccións galegas do 25 de setembro, pero a Xunta non a divulgou. Segundo a información facilitada o pasado decembro no Parlamento polo conselleiro de Economía, Emprego e Industria, Francisco Conde, a Xunta "apoiou preto de 5.000 fogares a través do tícket eléctrico social", isto é, 35.000 menos dos anunciados. A resolución de concesión das axudas ao abeiro da convocatoria para 2016, difundida dende a Consellería o pasado 5 de outubro, recolle como admitidas a trámite un total de 761 solicitudes "por un importe total de 148.694 euros". Nesta liña, no penúltimo día da campaña electoral na que Feijóo fixo bandeira das súas medidas sociais, o 22 de setembro, o propio presidente deulle o visto e prace a mudar o destino de 125.000 euros inicialmente reservados a estas axudas, atendendo así a petición da Consellería de Economía, que indicou que o cambio "non altera os obxectivos dos programas afectados". A Xunta di que o tícket eléctrico chegou a unhas 5.000 familias, 35.000 menos das previstas, e parte dos seus fondos pasan a financiar "estudos" sobre "campañas publicitarias" sobre "promoción laboral" O departamento de Conde sinalaba na súa proposta que "unha vez rematado o prazo de solicitudes" de axudas do tícket eléctrico "constátase a existencia de remanente que se pretende utilizar" para outra finalidade. Nomeadamente, para "contratar con carácter urxente estudos e investigacións relativos a plans e programas de investimento en campañas publicitarias de divulgación de contidos relacionados coa orientación e promoción laboral e o fomento do emprego". Para facelo, eses 125.000 euros foron trasladados, en senllas partidas de 62.500, ao orzamento de promoción do emprego que xestiona a Dirección Xeral de Orientación e Promoción Laboral, dependente da mesma consellería. A decisión adoptouse menos dun ano despois de a Xunta decidise destinar 70.000 a un estudo con enquisas sobre a "eficacia" das súas campañas de publicidade. Acordo ocultado aos medios Para completar a mudanza o vicepresidente da Xunta, Alfonso Rueda, emitiu ese 22 de setembro unha certificación na que deixou constancia, na súa calidade de secretario do Consello da Xunta, de que o Goberno galego viña de adoptar ese acordo na súa reunión semanal. O documento foi tamén asinado por Feijóo e incorporado á relación de modificacións orzamentarias dese mes. O expediente completo foi remitido polo Goberno ao Parlamento, como manda a lei, o día 17 de outubro, catro días antes da constitución da Cámara coa composición xurdida dos comicios do 25S. O Goberno non incluíu o acordo na referencia pública do Consello e Feijóo non informou del na súa comparecencia ante a prensa tras a xuntanza Aínda que este foi un dos acordos do Consello da Xunta daquela xornada o Goberno galego decidiu non incorporalo á referencia que cada semana traslada aos medios de comunicación e á cidadanía en xeral sobre os asuntos abordados en cada unha das súas xuntanzas. Do mesmo xeito, o presidente tampouco o indicou na súa intervención ante os medios para debullar o tratado. Si figuraban naquela referencia outros dos asuntos tratados con rango de acordo, o mesmo que o da modificación orzamentaria do tícket eléctrico. Dous deles correspondían á propia Consellería de Economía: a autorización de senllos convenios do Igape coa Federación Galega de Xóvenes Empresarios e mais coa Asociación de Centros Tecnolóxicos de Galicia. Feijóo tamén informou, entre outras cuestións, de que o Goberno viña de aprobar o decreto de fusión dos municipios de Cerdedo e Cotobade e mais o regulamento que desenvolve a lei do solo.


Summary: O portavoz nacional da organización frontista, Xavier Vence, e a deputada do BNG no Congreso español, Rosana Pérez, denuncian o carácter "virtual" das partidas orzamentarias destinadas a Galiza e aseguran que as contas "non están pensadas para saír da crise" senón para engordar os lobbies da banca, as construtoras e as eléctricas.

Os Orzamentos Xerais do Estado (OXE) para 2014 "están feitos a beneficio da banca e demais lobbies a costa dos asalariados e dos pensionistas". Así de contundente se amosou o portavoz nacional do BNG, Xavier Vence, en comparecencia de imprensa. O líder nacionalista valorou esta terza feira as contas presentadas polo Ministerio español de Facensa o pasado 30 de setembro e asegurou que os Orzamentos "desmontan o discurso do PP" ao reflectiren "que os sacrificios" pregoados polo executivo de Mariano Rajoy "non serviron para nada". Neste senso, salientou Xavier Vence, o endebedamento previsto nos Orzamentos 2014 sitúase no 100% do PIB sen contar os xuros a pagar á banca, un nivel de débeda moi superior ao das últimas décadas, acrecentou o voceiro nacional do Bloque. Asemade, o propio texto presentado polo ministro de Facenda, Cristóbal Montoro, prevé o mantemento e mesmo un incremento na taxa de desemprego para o vindeiro exercicio, embora sexan presentados publicamente como os "Orzamentos da recuperación". "O futuro constrúese mellorando o presente, non sacrificándoo"En troca, desde o BNG afirman con rotundidade que as contas para 2014 "non están pensadas para saír da crise", senón que pola contra manterán a situación actual. A aposta dos gobernos do Partido Popular en continuar a aplicar as mesmas políticas neoliberais son para @s nacionalistas "unha irresponsabilidade" que atinxirá gravemente @s asalariad@s e pensionistas con máis e maiores recortes no investimento social e o incremento dos "impostos regresivos". En troca, prevén a inxección 4.105 millóns de euros "para o oligopolio eléctrico". Xavier Vence denunciou as consecuencias que as novas medidas suporán para Galiza e salientou o "agravamento da pobreza" entre as maiorías sociais, nomeadamente entre as persoas xubiladas que verán minguado o seu poder adquisitivo. A actualización das pensións nun 0,25% --atendendo a unha nova fórmula de cálculo que fica pendente de aprobar-- será notabelmente inferior ao incremento do IPC previsto para o vindeiro ano (arredor do 1,5%). Esta realidade, denuncian desde o BNG, atinxirá "de maneira indirecta" a moitas outras persoas na Galiza habida conta, din @s nacionalistas, da importancia das familias que teñen como única axuda para a súa subsistencia o denominado 'colchón familiar'. Cumpre lembrar, sinalaron desde a organización frontista, que @s idos@s galeg@s perciben a día de hoxe as pensións máis baixas do Estado. A "virtualidade" dos OXE para GalizaA deputada do BNG, Rosana Pérez, criticou a partida que o Ministerio de Fomento asigna nos OXE 2014 destinada á construción do AVE. A parlamentar denunciou que "ao igual que aconteceu en 2013" da contía total asignada "no papel" tan só foi executado "o 50% do orzamento" de maneira que boa parte do investimento previsto para 2014 pertencería á porcentaxe atribuída no exercicio anteior. De igual maneira, sinalou Rosana Pérez, o Estado vira as costas a algunha das súas promesas cos sectores produtivos galegos, como o naval, e que se verán "abandonados" o vindeiro ano. Neste senso, desde o Bloque chaman "a se rebelar" contra os Orzamentos ao tempo que anuncian presentarán en tempo e forma unha emenda á totalidade e emendas parciais á fin de procurar melloras atendendo aos intereses reais da Galiza. Porén, sinalou a deputada, non teñen moita confianza en que as súas achegas sexan tomadas en conta.


Summary: Presenta We in the World 2014, o seu informe anual sobre a acción exterior de Galicia. Denuncia unha vez máis o "desleixo" do Goberno galego nesta materia.

O IGADI vén de presentar We in the World 2014, o seu informe anual sobre a acción exterior de Galicia, no que denuncia unha vez máis o "desleixo" do Goberno galego nesta materia, pero no que tamén realiza unha apelación á sociedade galega no seu conxunto para pedirlle unha maior compromiso neste eido. Na introdución ao informe, os responsables do IGADI sinalan que este "desleixo que vive esta política pública no noso país", nos leva a "estar no mundo como moito a medias cos recorrentes argumentos da eficiencia e o aforro de recursos". E engaden "un apelo para conformar unha alianza plural e construtiva desde a propia sociedade, capaz de prover a enerxía, a altura de miras e o dinamismo político que Galicia precisa no ámbito da acción exterior e do que, á vista da súa orientación e acción, carecen as autoridades". O IGADI fai "un apelo para conformar unha alianza plural e construtiva desde a propia sociedade, capaz de prover a enerxía, a altura de miras e o dinamismo político que Galicia precisa no ámbito da acción exterior" O IGADI pregúntase "se temos unha sociedade suficientemente comprometida coa importancia da acción exterior" e destaca que "hai proxectos de persoas, de empresas, de entidades e outros actores diversos que seguen a pular nese ámbito conscientes de que nel é que se xogan o seu futuro" a sabendas "de que na dirección do público non hai ninguén disposto a coller o temón, a non ser para actuar como valedor dun selecto grupo de grandes empresas". Conclúen que "se a Galicia que queremos ver no mundo é mais ca iso, é hora de que a sociedade demostre a súa capacidade para trenzar estratexias propias, cunha cultura de acción capaz de transcender as estratexias individuais para avanzar na conformación de plataformas con ideas construtivas que superen as eivas do público para salientar as potencialidades do colectivo". "Se a Galicia que queremos ver no mundo é mais ca iso, é hora de que a sociedade demostre a súa capacidade para trenzar estratexias propias, cunha cultura de acción capaz de transcender as estratexias individuais" En sintonía con estas críticas, o pasado mes de outubro Xulio Ríos, director do IGADI, presentaba a súa dimisión no Consello de Acción Exterior de Galicia debido "á total inoperancia deste organismo, que leva varios anos sen convocarse nin en pleno nin en comisións", unha "lóxica consecuencia", engadía, "da acción dun goberno que non cre na acción exterior e que impulsou unha visión totalmente reducionista neste ámbito da xestión pública, propiciando un atraso de décadas no impulso exterior de Galicia". Unha dimisión que volve explicar nun texto, "Vida paixón e morte do CAEX", que pecha este informe. O pasado ano, no anterior informe, o IGADI denunciaba que o anteproxecto de Lei de Acción e Servizo Exterior promovido polo Goberno central pretendía limitar a proxección exterior das autonomías e "baleirar de sentido o autogoberno", afrouxando todas as dimensións da proxección exterior que non garden unha estreita relación coa internacionalización económica ou a captación de fondos europeos. Naquela ocasión Xulio Ríos destacaba que carece de sentido "reducir a acción exterior a unha política subsectorial ou diplomacia económica, especialmente no caso das nacionalidades históricas" e engadía que "a cultura, a diáspora, etcétera., son variables a incorporar nesta dimensión evidenciando a transversabilidade dunha política que perde consistencia se non é integral". De Pescanova á viaxe de Feijoo a Cuba O informe debulla nunha ducia de textos outros tantos asuntos relacionados coa proxección exterior de Galicia, tanto no eido económico, político ou cultural e social O informe debulla nunha ducia de textos outros tantos asuntos relacionados coa proxección exterior de Galicia, tanto no eido económico, político ou cultural e social, dende a internacionalización das empresas galegas, cunha atención destacada ao crítico proceso que vive Pescanova, até a Eurorrexión Galicia-Norte de Portugal ou a cooperación transfronteiriza, e a recente visita de Núñez Feijoo a Cuba. Estes son os artigos publicados neste anuario: O perfil comercial de Galicia (Xoán López Facal), Fin de ciclo para a empresa galega? O caso Pescanova (Lara Graña e Santiago Lago Peñas), Bancos sen banqueiros (Enrique Sáez Ponte), A Cooperación Transfronteiriza (2014-2020) nun contexto de crise económica (Roberto Mansilla Blanco), Unha Eurorrexión en movemento (Luis Vilachá), A unión das comunidades galegas no exterior. Unha galeguidade para o século XXI (Antonio Rodríguez Miranda), O Presidente Feijóo en Cuba (Felix Soria), Á terceira non vai a vencida: a propósito do III Plan Director da cooperación galega ao desenvolvemento 2014-2017 (Emilio M. Martinez Rivas), O libro galego no mundo: imaxinación e vontade (Xosé Manuel Figueiras), A Asociación Mexicana de Oficinas de Asuntos Internacionais dos Estados (Manuel Martinez Justo), A nova xeira da Unión Europea (Celso Cancela), Vida, paixón e morte do CAEX (Xulio Ríos). O informe completo do IGADI pódese descargar aquí (.pdf)


Summary: De se manter a tendencia actual, a Galiza pode perder 140.000 residentes até 2033.

Se en 2020 o saldo vexetativo se sitúa en -17.316 persoas, en 2034 proxéctase en -20.324. As proxeccións de poboación do IGE non adoitan traer boas novas. Apunta a que o número de nacementos continuará nunha senda descendente, mentres o número de defuncións aumenta de forma continuada durante todo o período da proxección. Porén, o saldo migratorio na Galiza presentaría signo positivo e alcanzaría o seu valor máximo no ano 2034, con 10.971 persoas. De feito, e segundo o avance do Instituto nacional de estatística (INE), en 2020 Galiza gañou 1.800 habitantes. Mais non hai motivos para a celebración. A pirámide demográfica asusta. A poboación galega maior de 65 anos representa 25% do total e duplica a porcentaxe dos menores de 16 anos, até o punto de non superar estes 12% do conxunto do censo en 244 municipios. Ao tempo, as persoas en idade de xubilación superan as menores de 30 anos en 233 concellos galegos, significan 40% do número total de residentes en 78 localidades e superan 50% en Calvos de Randín, Gomesende, O Irixo, Lobeira, San Xoán de Río, A Teixeira, Verea e O Bolo. As excepción son, unha vez máis, as áreas metropolitanas das principais cidades do Eixo Atlántico e algunhas localidades costeiras das Rías Baixas. O INE indica que, de manterse a tendencia actual, a Galiza pode perder entre 2018 e 2033 un total de 138.799 residentes. O equivalente á cidade de Ourense (104.000 habitantes) e a súa comarca, cos otros 11 concellos que a conforman: Amoeiro, Barbadás, Coles, Esgos, Nogueira de Ramuín, Ourense, Pereiro de Aguiar, A Peroxa, San Cibrao das Viñas, Taboadela, Toén e Vilamarín. A profesora da Universidade de Santiago María Cadaval sinalaba en conversa con Nós Diario que "a caída da natalidade, o incremento da esperanza de vida e a retroalimentación das entalladuras na pirámide de idades causada polos movementos migratorios dan como resultado unha estrutura demográfica avellentada e con escasa renovación xeracional". Na mesma liña, entende que "demografía e economía están ligadas estreitamente e os seus efectos son bidireccionais. Por unha banda, as perspectivas sobre crecemento económico e as rendas salariais afectan ás taxas de natalidade e aos movementos migratorios e, por outra, as tendencias da poboación teñen consecuencias de calado sobre a marcha da economía".


Summary: Unha coligazón heteroxénea formada por PSOE, Unidos Podemos e as forzas soberanistas vascas e catalás abriu esta sexta feira un novo ciclo político no estado. A primeira moción censura triunfante no réxime político de 1978 converteu esta sexta feira Pedro Sánchez en presidente do goberno. Cae Mariano Raxoi -que no seu discurso de retorno ao Congreso após as súas 8 horas de reclusión nun restaurante madrileño deixou ver que pretende pilotar o PP nos próximos meses- e ve freadas as súas ambicións presidenciais Albert Rivera, ao se afastar a perspectiva de eleccións anticipadas.

A chave do triunfo de Sánchez foi a súa decisión de non demonizar o apoio das forzas independentistas, a apresentación desta moción como unha oferta política lanzada aos 350 parlamentares do Congreso, sen exclusión. Abría así o líder do PSOE un diálogo até agora tido por imposíbel coas forzas independentistas catalás -os 9 escanos de ERC e os 8 do PDecAT. Do ganchete dese apoio conseguiu o candidato socialista o respaldo do PNV, ao que tivo, alén de máis, que lle entregar en bandexa de prata o compromiso de non tocar os orzamentos que Sabin Etxea negociara previamente con PP e con Cs. Obtido o 'nihil obstat' do Euskadi Buro Batzar, a sorte de Raxoi estaba botada. Resistiu con enteireza Raxoi o acoso dos meios da direita -e tamén de PRISA- que nas últimas horas bombardearon o PP con reiteradas peticións de demisión do seu líder. Raxoi non renunciou porque de o ter feito perdería toda opción a liderar o partido nos meses que veñen. No seu breve discurso de despedida no Congreso, o político nado en Compostela parabenizou Sánchez pola súa vitoria e deixou unha frase que en si propia é unha reivindicación do seu legado, sinal de que non está a pensar nunha retirada inmediata: "Foi un honor deixar unha España mellor da que a atopei. Oxalá o meu substituto poda dicir o mesmo no seu día. Deséxollo polo ben de España". A convicción do PP é que Sánchez fracasará ao fronte dun executivo tildado polos conservadores de "Frankestein", en alusión ás enormes contradicións -recoñecidas polo propio Sánchez por exemplo no seu debate con Joan Tardá- que existen entre as bancadas que deron o seu apoio á moción. Todo indica que Raxoi asumirá o rol de xefe da oposición, coa intención tamén de pilotar a hipotética transición que eventualmente se poda abrir no partido con máis escanos (137) no Congreso dos Deputados. E mentres tanto, desde Cs vese con preocupación como se afasta do horizonte a convocatoria das eleccións. Non é o único problema para o partido laranxa, tamén o é a partir de agora a batalla a sangue e ferro que a bon seguro librará co PP para se alzar coa primacía da dereita española. 180 votos a favor, 169 en contra, 1 abstención O taboleiro de marcas da moción ficou como estaba previsto: 180 votos a favor (PSOE, Unidos Podemos e confluencias -entre elas En Marea-, ERC, PDeCAT, PNV e Bildu), 169 en contra (PP e Cs) e 1 abstención (Coalición Canaria).


Summary: O pasado 30 de xaneiro, coincidindo co aniversario do nacemento de Castelao, celebrouse o Día da Ilustración, dedicado este ano a lembrar a traxectoria do pintor, ilustrador e escritor Cándido Fernández Mazas (1902-1942).

No contexto desta homenaxe, a Biblioteca da Galiza inaugurou unha pequena mostra bibliográfica —intitulada Cándido Fernández Mazas: signos dunha quimera— que se pode ver na Cidade da Cultura, en Compostela, até 10 de maio. Signos dunha quimera | Cándido Fernández Mazas | Biblioteca da Galiza, Cidade da Cultura, Compostela | Até 10 de maio de 2020 A exposición lémbranos que os vieiros da renovación da arte das primeiras décadas do pasado século non foron nada lineais como se adoita encontrar frecuentemente en manuais de historia da arte. En realidade a modernidade é variábel e pouco precisa. Daquela, como demostra entre nós unha ollada á ilustración gráfica da época, achamos a artistas ben diferentes, mais cun espírito semellante, que nos falan dun mundo en plena efervescencia, nun ambiente como o noso onde se produciron importantes transformacións e un proceso de renovación artística que desde mediados dos anos 20 é xa ben evidente. Inserido de vez neste contexto, en concreto no ámbito en que nacen estás publicacións, achamos a intensa presenza de Cándido Fernández Mazas —como tamén aparecen, con igual rotundidade, os pintores Francisco Miguel (1897-1936) e Luís Huici (1896-1936), ambos asasinados polos fascistas na Coruña. Fernández Mazas ilustra cos seus debuxos e gravados revistas e libros, cun linealismo acusado, moi achegado ao debuxo de moitos ilustradores do ambiente da xeración do 27, como Manuel Ángeles Ortiz, Moreno Villa, Bores, Benjamín Palencia ou Federico García Lorca. Sobresae polo seu traballo de ilustración en revistas e xornais como Alfar, Nós, Gaceta de Galicia, P.A.N. (Poetas andantes y navegantes), La Zarpa, La Nueva España ou El Pueblo Gallego, e en libros ligados á vangarda galega da súa xeración. Cómpre tamén sinalar a súa activa participación nas Misións Pedagóxicas republicanas, para as que realiza decorados e bonecos para espectáculos teatrais. As súas obras, moi típicas da figuración de entreguerras, salientan pola presenza de figuras femininas, cun tratamento lineal moi delicado, completado con amplas zonas de cor de grande harmonía, "con cores que orixinan liñas", como defendía el mesmo en textos de carácter teórico. Estamos, xa que logo, diante dunha notábel figura da nosa historia da arte, necesitada dunha recuperación que a resitúe con rigor nun momento decisivo do noso pasado.


Summary: Ademais de loitar para que en Internet non se produzan desigualdades, busca promocionar as carreiras STEM entre as mozas.

A Cátedra Feminismos 4.0, posta en marcha pola Universidade de Vigo e Deputación de Pontevedra, está a piques de facer dous anos co "éxito" de "todo o conseguido en tan pouco tempo" no seu obxectivo de identificar machismos dixitais e promocionar entre as mozas as carreiras de ciencias, tecnoloxías, enxeñarías e matemáticas (STEM, polas súas siglas en inglés). Segundo explicou a Europa Press a directora da Cátedra e da Unidade de Igualdade da UVigo, Águeda Gómez, "o mundo do dixital é omnipresente", polo que é necesario "loitar para que nese espazo non se produzan esas desigualdades que no mundo offline existen e regúlanse con leis". A Cátedra Feminismos 4.0 naceu en 2019 para loitar contra as "desigualdades de xénero" existentes no mundo virtual, e así traballar fronte a cuestións como o "machismo dixital que se pode atopar nas redes sociais, nos nesgos de xénero dos algoritmos, nos estereotipos sexistas...". Así mesmo, esta iniciativa ten o obxectivo de promocionar as carreiras STEM entre as mulleres. "En poucos anos, a maioría de empregos e os máis remunerados van estar situados neste ámbito, se non estamos -as mulleres-, a fenda salarial que xa existe pode que se incremente aínda máis", alertou Gómez. A presidenta da Deputación de Pontevedra, Carmela Silva, trasladou a Europa Press que "traballar cara á igualdade precisa do coñecemento e de tecer redes coas mulleres que forman parte de colectivos feministas e, dunha forma moi particular, coa universidade". Froito das investigacións e actividades realizadas no marco da Cátedra, as participantes confirman que "o mundo dixital non é neutro", xa que nel "reprodúcense esas desigualdades de poder entre homes e mulleres, sexismo, misoxinia...". Como exemplo, Gómez apunta que en Wikipedia o número de perfís sobre científicas é "moito menor" que o de científicos, "cando esa representación non é así no mundo real". "Hai infrarrepresentación da muller", concluíu. Dentro do mundo virtual, os nesgos de xénero existen tamén na intelixencia artificial. Así o confirmou a profesora da Universidade da Coruña, catedrática de Intelixencia Artificial e membro do Consello Asesor (CAIA) do Goberno neste ámbito, Amparo Alonso, que participa en varias das iniciativas desta Cátedra. No marco do seu traballo, puxo de manifesto que a intelixencia artificial é unha das tecnoloxías que conducen cara a sociedade do futuro, aínda que apuntou que o feito de que os equipos que a desenvolven estean compostos na súa maioría por homes de raza branca e economía media alta, "aínda que sexa de forma inadvertida", ocasiona "nesgos que poden perpetuar eses roles sexistas e de desigualdade". Luz Castro, profesora na Universidade da Coruña, recoñeceu que no ámbito dos videoxogos tamén hai menos mulleres traballando, aínda que non son menos como usuarias. Así, indicou que as mulleres representan entre o 44 e o 46 % da poboación xogadora, mentres que a súa actividade laboral na industria sitúase entre o 14 e o 18 %. "Se non hai mulleres nos equipos de desenvolvemento de videoxogos, se son pouco diversos, os videoxogos que saian de aí tamén", avisou, en declaracións a Europa Press, insistindo en que "é importante que haxa mulleres no sector e desenvolvendo videoxogos".


Summary: O exercicio aéreo conxunto entre Corea do Sur e Estados Unidos de América continúa, segundo anunciaron ambos gobernos, após o que consideran "provocación" de Corea do Norte.

As Forzas Aéreas de Corea do Sur e Estados Unidos de América (EUA) anunciaron na quinta feira a súa decisión de estender o período do exercicio aéreo conxunto 'Tormenta Vixiante' en resposta ao que consideran recente "provocación" de Corea do Norte, que lanzou horas antes tres mísiles balísticos cara ao mar de Xapón. O presidente surcoreano ofrece un plan de desenvolvemento conxunto ao norte Segundo detallou a Forza Aérea surcoreana, o adestramento conxunto -que comezou o 31 outubro e que debería acabar o 4 novembro- estenderase no tempo, aínda que ambos os dous países deben acordar aínda até cando, segundo soubo a axencia Yonhap. A decisión estivo motivada polos recentes lanzamentos de proxectís que levou a cabo Corea do Norte, quen disparou só a cuarta feira case unha vintena de mísiles, dos cales un sobrevoou a liña de demarcación marítima entre as dúas Coreas por primeira vez desde a guerra entre ambos os países, facendo saltar as sirenas antiaéreas nunha das illas surcoreanas. China avoga polo diálogo As autoridades de China avogaron por resolver mediante "negociación e diálogo" a crise na península de Corea. O portavoz do Ministerio de Exteriores chinés, Zhao Lijian, sinalou que "salvagardar a paz e estabilidade na península forma parte do interese común" e incidiu en que para iso son fundamentais o diálogo e as conversacións entre as partes. "Esperamos que as partes fagan fronte ás principais causas do problema na península de Corea, enfróntense uns a outros e cren condicións para renovar un diálogo significativo", manifestou Zhao. "A xestión da pandemia fixo que en Corea do Sur caese o mito de Europa e EUA" En relación coa posibilidade de reforzar as sancións contra Corea do Norte, limitouse a puntualizar que Pequín "desempeñou sempre un papel construtivo nesta materia, recomendando a reconciliación e facilitando o diálogo".


Summary: Será o vindeiro 28 de maio. A fraga de Soandres acolle en apenas 8,5 hectáreas 70 especies de especial interese e 6 endemismos.

Veciñanza e Comité de Defensa das Rías Altas convocan para este 28 de maio unha nova mobilización na defensa de Vilar de Fraga, en Soandres, concello de Laracha. Un espazo dun alto valor: en 8,5 hectáreas acolle 70 especies e 6 endemismos. Todo isto ameazado, informan os convocantes, pola construción dun campo de tiro olímpico e outro de tiro ao prato. Após dous meses paralizadas as obras reanudáronse, denuncian desde o comité, embora a denuncia presentada en xaneiro perante a Fiscalía de Patrimonio e Medio Ambiente. Concello e Xunta deron as licencias para a construción deses espazos, que terán un grave impacto ambiental, denuncian os detractores, que alertan sobre o perigo das "toneladas" de chumbo de cartuchos e perdigóns que poderían acabar no río Anllóns e, desde aí, na Ría de Corme e Laxe.


Summary: Os contratos indefinidos asinados en 2016 foron un 20% menos que en 2008 e os temporais, un 24% máis. O peso do traballo a tempo parcial nas novas contratacións aumentou trece puntos nos últimos oito anos.

O mercado laboral galego rematou 2016 cun récord de contratos. Segundo datos do Servizo Público de Emprego recompilados polo Instituto Galego de Estatística foron un total de 944.114, o que supón case un 8% máis que no ano anterior e case un 20% por riba do ano 2008, considerado o do inicio da crise económica. No entanto, estas cifras históricas de contratos asinados non son sinónimo dun incremento do emprego co mesmo vigor. Non en van, o mercado laboral é cada vez máis reducido e rexistra arredor dun 11% menos de persoas a traballar que no inicio da recesión. Os contratos indefinidos foron en 2016 un 20% menos que en 2008 e os temporais, un 24% máis A disparidade entre o número de contratos e o volume total de persoal con traballo débese, fundamentalmente, a que os contratos temporais aumentan a un ritmo moito maior que os indefinidos. Ou, dito doutro xeito, que cada posto de traballo temporal é cuberto cada vez por un maior número de contratos. Deste xeito, no devandito ano 2008 en Galicia asináranse algo máis de 87.000 contratos indefinidos -incluíndo conversións dos temporais- e uns 706.000 temporais nas súas diversas modalidades. En 2016 os indefinidos foron uns 70.600 e os temporais, máis de 873.000. Así, os contratos estables son Os contratos a tempo parcial son un 37% dos rexistrados, trece puntos máis que antes da crise Alén do incremento da temporalidade nos novos contratos os rexistros do IGE amosan tamén o maior peso do traballo a tempo parcial nestas novas contratacións. Dos case 800.000 contratos rexistrados no ano 2008 practicamente 600.000 eran por xornada completa, mentres que uns 190.000 implicaban traballo a tempo parcial e arredor de 4.500 se correspondían con postos fixos discontinuos. No 2016, tras oito anos de crise, os contratos a tempo completo acadaron unha cifra moi semellante á de 2008, case 588.000, mentres que a contratación a tempo parcial pasou de 192.000 a 350.000, o maior número da serie, e os fixos discontinuos a 5.500. Así as cousas, os contratos de xornada completa pasaron de ser o 75% ao 62% de todos os rexistrados, mentres que o peso da contratación a tempo parcial pasou do 24% en 2008 a 37% no pasado 2016. A combinación de temporalidade e parcialidade deriva nun panorama no que o número de contratos rexistrados no país medra con vigor, mesmo a niveis superiores aos anteriores á crise, pero este ritmo non se corresponde co crecemento do emprego. Nesta liña, o número de contratos chegou a crecer en 2016 ata case un 15% interanual, mentres que as afiliacións medias á Seguridade Social apenas superaron o 2% a respecto do ano anterior nun mercado laboral que acumula máis de media década por baixo do millón de persoas a traballar.


Imaxino a Castelao observando asombrado dende o Panteón a esperpéntica sombra que algúns intentan debuxar da súa figura. Un dos nosos galegos máis ilustres, defensor da República, loitador incansable contra o caciquismo e as vellas concepcións reaccionarias, admirador e potenciador da nosa lingua, convertido en produto comercial por aqueles que só se lembran do galego para facer pomposos e hipócritas discursos. De seguirmos desdebuxando así a súa figura, máis pronto que tarde a "marca Castelao" acabará nos carteis de publicidade dalgún Banco, ou de produtos "made in Taiwan". De seguirmos desdebuxando así a súa figura, máis pronto que tarde a "marca Castelao" acabará nos carteis de publicidade dalgún Banco, ou de produtos "made in Taiwan" Despois están os que de verdade din o que pensan, como Gloria Lago, Presidenta de Galicia Bilingüe, que non dubida en cualificalo no seu blog coma "xenófobo". A verdade é que a opinión daqueles que coma ela, aínda consideran que o galego só sirve para falar coas vacas, pois non me interesa demasiado, porque as vacas, ao igual que a nosa lingua e a figura de Castelao, na nosa terra para moit@s de nós son case "sagradas". Remove as entrañas que na entrega das medallas de Castelao o Presidente da Xunta reflexione acerca do que el considera "desafortunada República", e que conclúa que a época máis escura e tenebrosa da nosa historia recente foi causa dos "caprichos da historia". Como se a represión franquista que levou a moit@s a ter que abandonar a súa terra non fora polo golpe militar do 36, senón responsabilidade dos deputados aos se lle esqueceu colocar unha restra de allos na porta do Congreso. É máis necesario que nunca poñer en valor o legado de Castelao, e salvagardalo daqueles que non o entenden, ou pretenden "moldear" a súa figura ao seu antollo Cando se cumpren 30 anos daquelas desgarradoras imaxes, que mesturan emoción e tensión, nas que @s galegos recibían os seus restos, é máis necesario que nunca poñer en valor o legado de Castelao, e salvagardalo daqueles que non o entenden, ou pretenden "moldear" a súa figura ao seu antollo, daqueles que Pondal cualificaba coma "salvaxes, duros e escuros".


Summary: Será o 11 de maio nunha xornadas que incluirá actividades moi diversas ao redor deste deporte, entre eles o seven feminino Galicia-Euskadi, concertos e un animado terceiro tempo.

Hai selección galega. De rugby. E este 11 de maio xogará en Lugo ante a selección de Euskadi. Será ás 5 da tarde no Estadio Gregorio Pérez Rivera nunha xornada na que o partido non será o único evento, senón que haberá actividade diversas ao redor deste deporte, entre eles o encontro de seven feminino Galicia-Euskadi, música e un animado terceiro tempo. O adestrador da selección galega, David Losada, que adestra tamén a Os Ingleses R.C. de Vilagarcía, deu a coñecer a preconvocatoria de 35 xogadores, dos que finalmente serán 22 os convocados (a convocatoria definitiva coñecerase o 6 de maio). Entre eses 35 preseleccionados destaca a presenza dos internacionais por España Francisco Usero, Alejandro Blanco e Adolfo Rodríguez, os tres xogadores do Universidad de Vigo, ou Pablo Enríquez do CRAT. Estará tamén presente Carlos Parrado, que actualmente milita na liga vasca, no Guernika R.T., e que xogou en varias ligas europeas. E por riba de todos eles, destacará a presenza de Carlos Blanco (Universidad de Vigo), xogador de pai galego que naceu e se formo en Australia, sendo internacional na selección dese país nas súas categorías inferiores, e que xa foi internacional con España en categoría seven e absoluta. Ao longo do día haberá carpas de seleccións e equipos, recepción de afeccións, zona de ocio para nenos e adultos, merchandising, bar e restaurante con produtos típicos de Lugo. Ás doce xogarase o partido de seven feminino Galicia-Euskadi. Tamén se presentará a nova camiseta para a próxima tempada da selección de Galicia de Rugby. Despois do encontro entre as seleccións absolutas haberá música e un animado terceiro tempo entre equipos e seareiros.


Summary: O Centro Nacional de Intelixencia rexeita a súa "habilitación", imprescindible para traballar na parte militar do estaleiro, baseándose nun artigo na norma da Autoridade Nacional de Seguridade Delegada. Falamos con Xaquín García Sinde, un dos afectados.

"Faranse as investigacións precisas para determinar se unha persoa, o seu cónxuxe ou parella, ou persoas vinculadas cercanas (...) demostraron, de obra ou palabra, falta de honradez, deslealdade, falta de fiabilidade, non ser de confianza, ou indiscreción". Trátase dun dos criterios de valoración da idoneidade dunha persoa, determinados polo Centro Nacional de Intelixencia (CNI), para a concesión dunha habilitación persoal de seguridade. E é neste criterio no que o propio CNI se basea para denegar a habilitación de catro ou cinco traballadores de Navantia Ferrol, que polo tanto non poderán traballar na parte militar das instalacións do estaleiro ou manexar certos documentos. Ignacio Naveiras (CCOO), portavoz do comité de empresa de Navantia Ferrol e dende o pasado mércores novo presidente do comité intercentros da empresa, denuncia que é a primeira vez que se lle denega a habilitación a un traballador "sen fundamentarse o motivo". Nas notificacións oficiais entregadas a cada un dos operarios simplemente se fai referencia a que "non reúne os criterios de idoneidade" sinalados no devandito artigo na norma NS/02 da Autoridade Nacional de Seguridade Delegada, e que en consecuencia a súa presenza nas instalacións pode supor "un perigo para a seguridade nacional", como denunciou Naveiras. Porén, estes traballadores suman varias décadas de traballo en Navantia, con información sensible, e nunca foron sancionados. Naveiras criticou, así mesmo que "o Goberno non pode ampararse nun organismo secreto para non dar unha explicación ao respecto". "Paréceme unha barbaridade que me acusen de deslealdade a España. En que consiste iso?. Se me din que non son leal a este Goberno, pois sería certo, claro que non son leal a un Goberno que está afundindo na miseria millóns de persoas" Un deses traballadores sinalados é Xaquín García Sinde, que este xoves compareceu ante os medios en Ferrol, acompañado de representantes de PSdeG-PSOE, Esquerda Unida, BNG e CCOO para denunciar o sucedido. García Sinde afirma que non recibiu "ningunha explicación", nin da empresa nin de ningún organismo, máis aló da simple notificación da súa non habilitación en base a esa norma. "Paréceme unha barbaridade que no ano 2014, nun Estado democrático, me acusen de deslealdade a España. En que consiste iso?", di. "Se me din que non son leal a este Goberno, pois sería certo, claro que non son leal a un Goberno que está afundindo na miseria millóns de persoas. Pero o Goberno non é España nin é o Estado", engade. "No artigo ao que fan referencia dise que eu demostrei a miña deslealdade de obra ou palabra. Pois, señores, presenten esas probas, esas obras ou palabras miñas que me converten nun risco para a seguridade nacional", afirma. "É unha acusación moi grave, e moito máis para min, que traballo en instalacións militares. Que implicacións ten isto para min?", denuncia. "É unha acusación gratuíta, inxustificada, é un abuso de poder e de autoridade que me deixa ademais nunha situación de indefensión. Como me defendo eu disto?", di. Xaquín García Sinde é dirixente sindical de CCOO en Navantia, militante de Esquerda Unida, formación pola que mesmo chegou a formar parte de listas electorais. "Eu, como toda a xente en Ferrol, teño claro que isto é unha represalia polas miñas ideas e pola miña militancia e o meu activismo político", sinala. "Pódenme acusar de ser moi crítico, moi de esquerdas, moi anti-PP, pero que de aí se poida chegar a dicir que hai sospeitas fundadas de que eu poida espiar para un país estranxeiro, poida sabotear un barco militar atracado nas instalacións de Navantia ou poñer unha bomba? De que se me acusa entón?", denuncia. "Teño claro que isto é unha represalia polas miñas ideas e pola miña militancia e o meu activismo político" "Esta é unha decisión política, do Partido Popular, porque a notificación vén asinada polo Secretario de Estado, director do CNI, que é un cargo político", afirma. "É un feito máis de todo o que estamos vendo: a criminalización de sindicalistas por loitar, a criminalización do 15M, a persecución dos escraches, a penalización do activismo..." -continúa- "tentan meter medo a todos os que rexeitamos as súas políticas e os seus recortes. É un símbolo máis da súa deriva autoritaria e da súa política de represión". García Sinde recorrerá esta decisión a través dun recurso contencioso-administrativo contra o CNI nun xulgado de Madrid.


Summary: Núñez Feixoo di que o que "preocupa" é que se cumpran as medidas e restricións xa establecidas nestes días antes que a aprobación de novas medidas.

En pouco máis dunha semana Galiza rexistrou por volta de mil novos casos activos de Covid, un aumento focalizado principalmente na área sanitaria da Coruña mais non só. Esta cuarta feira houbo unha nova reunión do comité sanitario que fai seguemento da pandemia e Núñez Feixoo compareceu despois da xuntanza. Feixoo sinalou que Galiza está "nunha situación epidemeolóxica moito mellor" que o resto do Estado español se ben recoñeceu preocupación ante o aumento de casos. "A situación na Coruña é mala", dixo, mais tamén indicou que enstes tres días "parece que se reduce o número de contaxios". Desbotou restrinxir a mobilidade na Coruña pois, apuntou, "non hai transmisión a outras zonas de Galiza" mais anunciou que se vai facer un "peneirado masivo" da poboación da Coruña entre 18 e 40 anos de idade. Citou os barrios nos que os expertos consideran que a situación é máis preocupante: Os Mallos, Agra do Orzán, Ventorrillo, Sagrada Familia (A Coruña), ou O Temple e O Burgo (Culleredo). Non haberá, logo, novas medidas e restricións e si un chamamento a que se "cumpran" as normas aprobadas nestas dúas semanas. Esta sexta feria haberá unha nova xuntanza, anunciou Feixoo, onde se volverá a analizar a situación. O comité clínico tamén aprobou a instrución para que se lles realicen probas diagnósticas a todos os novos residentes das residencias sociosanitarias, así como aos empregados que se incorporen cun novo contrato ou regresen aos centros despois de permisos ou vacacións. O presidente da Xunta lembrou o límite das visitas a unha persona por residente e cunha duración máxima dunha hora ao día. Igualmente, deu luz verde definitiva ao protocolo de explotacións agrícolas con traballadores temporeiros. Feijóo salientou que "o obxectivo é incrementar a seguridade sanitaria nas campañas conxugando a continuidade da actividade coa saúde dos traballadores". Deste modo, a partir desta quinta feira, 20 de agosto, empezaranse a realizar probas diagnósticas ao redor de 3.000 ou 4.000 traballadores e traballadoras.


Summary: O curso comezou esta cuarta feira 23 de setembro, pasada unha semana sobre o previsto, para o alumnado de primeiro e segundo de ESO, primeiro de Bacharelato e primeiro de FP Media e de FP Superior, ao que seguirá no que queda de semana o resto de cursos destas etapas, con folga do profesorado e novas instrucións da Consellaría de Educación.

A fórmula docente non será para todo o alumnado igual, senón que dependerá do centro de ensino de cadaquén, pois non todos contan cos mesmos recursos de persoal e espazo, que son os que determinan se as aulas serán presenciais ou incluirán –para Bacharelato e FP– semipresencialidade rotatoria, se haberá desdobres ou se se terá que recorrer a barreiras de separación entre persoas para suplir a falta de espazo interpersoal de 1,5 metros que pautan os principais organismos de saúde pública. Esta "arbitrariedade", e a desigualdade das medidas definidas pola Xunta para as diferentes etapas educativas –Infantil e Primaria non teñen limitación de distancia entre o alumnado, ao aplicarse a fórmula das "aulas burbulla"–, é un dos argumentos principais que sustentou a xornada de folga convocada para esta cuarta feira, 23 de setembro, polos sindicatos CIG, CCOO, CSIF e STEG, a segunda desde que os centros de Infantil e Primaria iniciaron as aulas o pasado día 10. "Houbo unha arbitrariedade inmensa por parte da Inspección Educativa: centros que teñen practicamente todo o que solicitaron e outros que non contan nin coa metade do profesorado necesario; centros que foron obrigados a recorrer a unha semipresencialidade para a que non hai plan nin preparación, malia que os equipos directivos acreditaron que tiñan espazo para desdobres", exemplificaba, durante a concentración realizada diante da Consellaría de Educación –en Compostela– Suso Bermello, secretario nacional de CIG-Ensino. Novos protocolos Precisamente, coincidindo coa folga do profesorado –apoiada polas federacións de nais e pais Anpas Galegas e Confapa e por organizacións estudantís–, a Xunta publicaba as últimas modificacións ao seu protocolo de adaptación do inicio do cuso ao contexto sanitario. Nel incorpórase a posibilidade, xa anunciada, de separar as persoas na aula con anteparos, no caso de non se cumprir a distancia de 1,5 metros, e de aplicar semipresencialidade como alternativa aos desdobres, e anunciaba a aprobación na quinta feira, 24 de setembro, dun plan de continxencia para o ensino semipresencial ou non presencial, para o que o presidente do Goberno galego, Alberto Núñez Feixoo, garantiu "máis ordenadores e máis formación". Na mesma xornada, a Consellaría de Educación facía públicos tamén os protocolos, adiados até esta cuarta feira, de prevención da transmisión da Covid-19 no alumnado con necesidades educativas especiais e de uso dos comedores escolares. As organizacións convocantes da folga reclamaron, ademais de equidade na dotación de recursos para todo o alumnado e persoal educativo, transparencia nos datos de contaxios e rigor na xestión das corentenas nos centros e denunciaron que a Xunta segue obrigando profesorado vulnerábel a incorporarse á súa praza sen que os servizos de prevención teñan cursado as solicitudes de exención. Medio cento de aulas de Infantil e Primaria fechadas pola Covid-19 O anuncio de Núñez Feixoo dun plan de continxencia para o ensino semipresencial ou remoto chega na xornada na que os centros de Infantil e Primaria, que comezaron a impartir aulas desde o día 10, suman xa 179 casos positivos –18 máis que na xornada previa– e medio cento de aulas fechadas pola incidencia da pandemia, segundo as cifras trasladadas esta cuarta feira polo Sergas, que desde esta semana inclúe este dato no seu parte diario. As áreas da Coruña e Compostela son, segundo esta información, as máis afectadas, con 35 positivos e cinco aulas suspendidas en cada caso. Neste panorama están a xurdir iniciativas como a da ANPA do IES Illa de San Simón de Redondela, que está a recomendar ás familias que non leven o alumnado ao instituto, "polo perigo para a saúde" de toda a poboación da vila. O risco nas aulas, á Fiscalía de Menores Os sindicato de enfermaría Satse, xunto con ANPE, veñen de trasladar á Fiscalía de Menores da Galiza a situación de "grave risco" que, segundo denuncian, sofren as crianzas e adolescentes nos centros educativos galegos "como consecuencia de que as Administracións públicas non están a utilizar todos os medios ao seu alcance para mitigar e controlar o risco de contaxios de Covid-19" a través da presenza dunha enfermeira nas aulas. No seu escrito, as dúas organizacións indican que a situación non soamente é alarmante desde o punto de vista de que se infecte unha menor, "senón polo efecto exponencial que ten ese contaxio", os illamentos que provocará e as probas que fará necesarias. Neste contexto, apuntan á figura da enfermeira como a que "mellor pode responsabilizarse da detección precoz de casos e da xestión adecuada", en coordinación co centro, a comunidade educativa e o servizo de saúde pública de referencia. Como fan notar, o protocolo da Xunta para o inicio de curso fixa a figura de "coordinador Covid", que recar sobre o persoal docente, "cando debería ser un profesional sanitario". Campaña en Change.org Outra reclamación para que a Xunta reforce a seguridade sanitaria nos centros de ensino está a recabar apoios a través da plataforma Change.org. Púxoa en marcha a plataforma Profesorado en Pé, e nela pídense, entre outras medidas, a provisión de equipamentos EPI de máxima seguridade e formación adecuada para os membros dos Equipos Covid dos centros, a entrega a todo o alumnado de medidas de protección persoal básicas e de máscaras FFP2, batas e pantallas o profesorado para todo o curso.


Summary: O Equipo de Normalización Lingüística do CEIP Virxe do Rocío de Coia (Vigo) reclámalle ao Concello que o centro pase a chamarse CEIP do Resío, un cambio xa aprobado polo claustro, recuperando así a forma orixinal e eliminando as connotacións relixiosas.

O colexio Virxe do Rocío, en Coia (Vigo), inaugurouse no ano 1943. A comunidade educativa do centro, que este ano celebrou o seu 75 aniversario, vén reclamando dende hai un tempo un cambio na súa denominación, co obxectivo de recuperar o topónimo orixinal do lugar no que se asenta, O Resío, modificado nalgún momento por El Rocío para finalmente adoptar a forma de CEIP Virxe do Rocío para o colexio.O nome orixinal do lugar do 'Resío' foi cambiado por 'Rocío' e de aí a parroquia pasou chamarse 'Nuestra Señora del Rocío'O Equipo de Normalización Lingüística reclámalle ao Concello que mude o seu nome e que recupere o topónimo para todo o barrio. O obxectivo é non só respectar a denominación tradicional, senón tamén eliminar as connotacións relixiosas do actual. A finais do curso 2016-17 aprobouse no claustro a mudanza do nome do centro, pasando a chamarse, por decisión maioritaria do profesorado, "CEIP do Resío". Porén, esta mudanza non se puido facer aínda efectiva polo feito de non se levar a pleno para a súa aprobación por parte do equipo de Goberno do Concello de Vigo.A petición apóiase nos traballos realizados por Ivan Sestay Martínez (Toponimia do Val do Fragoso) ou por Gonzalo Navaza e lembran que a forma rocío non existe en galego e si resío, con dous significados: por una banda a relativa a un terreo sobrante, que fica fóra dun muro que delimita unha propiedade e que procede do latín residuu (residuo, o que se deixa fóra). E por outra, a relativa ao orballo, rosada ou condensación atmosférica producida durante as noites. No curso 2016-17 aprobouse no claustro a mudanza do nome do centro, pasando a chamarse, por decisión maioritaria do profesorado, "CEIP do Resío". Pero debe ser aprobado polo Concello de VigoIván Sestay explica na súa obra que "o Resío é un barrio (aldea) que se corresponde máis ou menos coa actualmente chamada rúa do Resío (na placa rúa do Rocío). Recentemente independizouse eclesiasticamente de Coia e aos curas non se lles ocorreu outra cousa que chamarlle oficialmente parroquia de Nuestra Señora del Rocío, como se o secular nome do Resío fose unha mala pronuncia dese nome da Virxe". "Desde hai xa máis de cen anos o nome deste barrio aparece sempre escrito como Rocío, sen dúbida por unha mala interpretación que fixo pensar que Resío é unha bárbara deformación popular de Rocío. Non hai nada diso, os paisanos din ben", engade.O equipo deu mesmo con fontes documentais dos anos 50 do pasado século, nas que (a pesar de estaren escritas en castelán) se empregan os topónimos O Resío ou O Rosío para o barrio. O investigador da Universidade de Vigo Gonzalo Navaza defende igualmente que estas dúas formas son as válidas para este lugar e que se relacionan coas existentes en Portugal, por exemplo na lisboeta Praça do Rossio.Hai tres anos, ademais, alumnado do centro realizou un proxecto de Investigación titulado "A toponimia do noso barrio", no que entrevistaron a veciños e veciñas de distintas xeracións. Os resultados amosaron que canto maior era a idade das persoas enquisadas, maior presenza había do termo O Resío.O equipo de normalización lingüística destaca que "a mudanza de nome do noso centro é un pequeno paso para a nosa lingua, na reconquista de espazos dos que o galego fora excluído durante séculos"Curiosamente, este caso concreto de substitución foi elixido polos Bolechas na súa historia "Os Bolechas queren saber a orixe dos nomes dos lugares". Alí lamentan a substitución da denominación Resío por Rocío e mesmo a adopción posterior de tradicións coma a procesión dedicada á virxe de igual nome e moi venerada en Andalucía.Dende o equipo de normalización lingüística destácase que "a mudanza de nome do noso centro é un pequeno paso para a nosa lingua, na reconquista de espazos dos que o galego fora excluído durante séculos", mais "un paso necesario para eliminar connotacións relixiosas o nome dun centro educativo público", para "depurar e restaurar un topónimo acastrapado" e para "superar o auto odio que aínda pervive nas persoas que pensan que mudar "Rocío" por "Resío" é un acto de hipergaleguismo ou nacionalismo".


Summary: E se a Idade Media non foi unha época tan escura? E se en boa parte dela eran relativamente comúns as unións conxugais entre os homes? Na súa vídeo-columna das segundas feiras, Carlos Callón resgata un documento que testemuña a unión homosexual máis antiga non só da historia da Galiza, senón da península.

En 1993 un profesor de Yale e prestixioso historiador, John Boswell, deu ao prelo un libro que levaba á tona a realidade das unións homosexuais na Idade Media. Unións entre homes, o patriarcado e a misoxinía non toleraban as das mulleres. O libro de Boswell Same Sex Unions in Pre-Modern Europe revelou, con dados, este fenómeno. Entre os documentos achados por Boswell nas súas pesquisas atópase o testemuño escrito dun matrimonio, a primeira unión homosexual da que se ten constancia, non só na Galiza, senón na península. Ese vínculo entre dous homes formalizouse por escrito o 16 de Abril de 1016, en Santa María de Ordes (Rairiz de Veiga). Sobre este asunto escrebeu no seu día o noso colaborador Carlos Callón un volume -Amigos e Sodomitas. A configuración da homosexualidade na Idade Media- e a este asunto dedica a súa vídeo-columna desta segunda feira.


Summary: Este tipo de terreo, a SAU, representa en Galiza apenas o 25% do territorio, unha das superficies máis baixas de Europa.

Terra tan rica como Galiza non abonda en moitos sitios na contorna, e poucos hai, tamén, que abandonen tanto a súa superficie últil para a agricultura. En apenas 20 anos, de 1985 a 2005, a superficie agraria últil (SAU) do noso país perdeu perto de 150.000 hectáreas. Miles e miles de quilómetros cadrados aptos e acaídos para a tarefa agraria e que son abandonados. A isto enádese que desde 2005 e até agora calcúlase que outras 120 hectáreas segurion ese camiño de abnadono. En Galiza a superficie agraria últil non chega ao 25% do territorio, o que supón unha das porcentaxes máis baixas de Europa. E iso nun país como o noso cun sectyor primario ligado ao campo importante. Entre 1999 e 2009 abandonouse o 10% da SAU que había en Galiza, segundo manifestou José M. Andrade, director de Fundación Juana de Vega, nunhas xornadas recollidas por Campo Galego.. Entre as máis de 144.000 hectáreas de superficie agraria útil abandonada, os expertos desas xornadas calculan que hai 46.000 hectáreas que son de "máxima aptitude" para a produción agraria. Mais están a monte, sen producir, abandonados.


Summary: Descarta acudir á Xustiza en relación coa falta de pluralidade e a democracia interna no partido, denunciada durante o congreso do PSdG.

O ex secretario xeral do PSdeG Gonzalo Caballero deixou en mans da nova dirección do partido nomear ao portavoz dos socialistas na Cámara galega, na que asegura que continuará como deputado. O político pronunciouse así tras ser preguntado esta quinta feira no Pazo do Hórreo sobre o seu futuro como portavoz após o XIV Congreso Nacional do PSdeG, no que Valentín González Formoso foi ratificado como novo secretario xeral e no que se elixiu á executiva que pilotará a formación o próximos catro anos. Responsabilidade Na súa intervención, Gonzalo Caballero asegurou que a súa "responsabilidade" cos galegos e galegas é "ser deputado ao longo desta lexislatura" e sostivo que é "un home de partido", que "ten criterio pero tamén lealdade". "Vou traballar desde o Parlamento polos galegos e correspóndelle á dirección nova tomar as decisións que corresponden en relación á portavocía", dixo. Neste punto, sinalou que esta sexta feira será o encargado de formular a pregunta ao presidente da Xunta, Alberto Núñez Feixoo, na sesión de control, tendo en conta que "non hai outro escenario posíbel". "Mañá corresponderame facer a pregunta ao presidente porque son portavoz do Grupo Socialista e, até que a dirección do partido faga unha proposta doutro portavoz, correspóndenos a cada un saber onde temos que estar. E a min correspóndeme estar no Parlamento da Galiza neste momento sendo portavoz e facendo oposición", sinalou. "Máis aló das distintas percepcións ou perspectivas que teñamos no seo do PSdeG, a responsabilidade dos que temos cargos institucións é cumprir coas nosas tarefas e cumprir como parlamentario en Galicia", incidiu. Integración Cuestionado sobre se considera que houbo integración no Congreso, limitouse a desexar "todos os éxitos" á nova dirección. "Son un militante comprometido, que sempre traballei pola esquerda e o socialismo na Galiza alí onde tiña que estar, vouno seguir facendo e desexo que a nova dirección teña todos os acertos para ter un partido socialista forte e seguir avanzando do mesmo xeito que avanzamos no últimos catro anos", apuntou. Ademais, lamentou que se considere que traslada unha imaxe de división. "Os medios pregúntanme moitas cuestións e se logo respondo a moitas cuestións o que penso, están a dicir que teño unha formulación de non asumir os resultados ou que coa miña visión non estou a facilitar a solución para o partido", apuntou. "É unha situación na que eu quero dar todo tipo de respostas pero se vostedes queren que diga o que penso, tamén se poden xerar escenarios nos que vostedes expoñen que traslado unha imaxe de división e, por tanto, teño que ser responsable, como o fun sempre, e correspóndelle á nova dirección acertar e ter todos os éxitos", sostivo. Rexeita acudir á Xustiza Despois de que durante o congreso denunciase que se impedía a pluralidade e a democracia interna no partido ao non permitir que os seus afíns presentasen listas para os órganos nacionais e federais do partido, descartou levar á vía xudicial o asunto. "Non estou nese escenario", deixou claro ao ser preguntado sobre se os seus presentarán un recurso nos tribunais. "Sei que algúns delegados presentaron algún tipo de escritos ante a comisión electoral e, a partir de aí, terán que tomar as decisións que corresponda", sinalou.


A campaña a dous anos vista lanzada polo PP galego para recuperar as alcaldías das grandes cidades galegas está a ter un problema xusto coa única das urbes que goberna, Ourense. Por segunda vez consecutiva, ningún representante da cidade participou este venres no encontro de líderes populares urbanos organizado polo partido, que nesta ocasión contou para darlle máis visibilidade co vicesecretario de comunicación do PP estatal, Pablo Casado. O partido argumenta problemas de axenda, pero máis alá deles Feijóo está a ter dificultades para presentar como exemplo a seguir no resto de Galicia a única urbe que goberna o seu partido de xeito inestable: os orzamentos municipais están prorrogados desde 2014 e o borrador recentemente presentado para os de 2017 non ten prazos de tramitación baixo unha sombra permanente de moción de censura. Os populares din ter "o mesmo discurso tanto a nivel local, como autonómico e nacional" ao tempo que o ministro de Fomento rexeita a petición de transferir a AP-9 O pasado venres, o secretario xeral do PP galego, Miguel Tellado, reuniuse en Santiago co que denomina Comité das Cidades. Nese encontro, focalizado en dar visibilidade ás críticas populares aos gobernos municipais de esquerdas, estiveron presentes os portavoces municipais do PP na oposición en Vigo (Elena Muñoz), Santiago (Agustín Hernández), Lugo (Jaime Castiñeira), Pontevedra (Jacobo Moreira) e Ferrol (Martina Aneiros) e a presidenta do PP da Coruña, a tamén conselleira Beatriz Mato, pero na foto non apareceu ningún representante de Ourense. O PP galego fixara a data do acto malia que naquela cidade había previsto un pleno municipal. Este venres a visita de Casado para dar visibilidade ás críticas contra os gobernos locais de esquerdas lévano á Coruña, Pontevedra e Vigo. Na primeira cidade o responsable do PP estatal reuniuse cos mesmos representantes do partido a nivel local que xa se xuntaran unha semana antes en Santiago, novamente coa ausencia de Ourense. Desde o partido arguméntanse motivos de axenda para xustificar a ausencia do alcalde ourensán, Jesús Vázquez, pero ao encontro, como pasara o venres pasado en Santiago, tampouco acudiu ningún outro representante do PP local. Os actos de Casado en Galicia serviron para que o secretario xeral do PP galego, Miguel Tellado salientase que o seu é "un partido que, respectando as características de cada lugar, podemos facer o mesmo discurso tanto a nivel local, como autonómico e nacional". Díxoo o mesmo día en que o ministro de Fomento, Íñigo de la Serna, reiteraba en Madrid a negativa do Goberno central a transferir a Galicia a xestión da AP-9, en contra do que vén reclamando, novamente esta mesma semana, o PP galego. Pola Coruña está a ser Beatriz Mato como presidenta local a representante malia que é a única que non é portavoz municipal, mentres que por Lugo participa o portavoz malia que xa anunciou que non aspira a ser presidente local Por outra banda, se o pasado venres a representante do PP da Coruña na reunión en Santiago foi a presidenta local do partido, Beatriz Mato, e non a portavoz municipal, este venres Rosa Gallego si participou no encontro xunto con outros cargos territoriais do partido na Coruña como o presidente provincial, Diego Calvo, e o secretario local, Gonzalo Trenor. Porén, Gallego non aparece na imaxe do encontro que difundiu no seu twitter persoal Beatriz Mato, quen moitas voces tanto no seu partido como fóra sitúan como próxima candidata á alcaldía. Do mesmo xeito, o representante do PP de Lugo nestes actos de precampaña a dous anos vista das municipais de 2019 está a ser o actual voceiro municipal, Jaime Castiñeira, malia que renunciou a volver presentarse como presidente local do partido tras dous intentos fallidos por lograr o bastón de mando e nun contexto de forte tensión interna. Non en van, o único candidato a liderar o partido na cidade da Muralla, Ramón Carballo, realizou hai poucos días un xesto político que implica rachar abertamente coa etapa de Castiñeira ao anunciar que situará na vicepresidencia do partido a Enrique Rozas, un veterano edil con amplo predicamento na cidade cuxas diverxencias co ex-líder o levaron a un segundo plano nos últimos anos.


Summary: A Administración de Vladimir Putin sinala que os EUA nunca ofrecen probas da suposta preparación dunha invasión a Ucraína, creada por medio "dunha campaña de desinformación".

"Unha campaña de desinformación a grande escala", así cualifica o Ministerio de Relacións Exteriores de Rusia a actuación dos Estados Unidos (EUA) con respecto á suposta invasión de Ucraína. "A finais de 2021 e principios de 2022, o espazo de información global enfrontou unha campaña mediática sen precedentes na súa escala e sofisticación", sostén o organismo, que salienta que o obxectivo desta campaña "é convencer a comunidade mundial de que Rusia está a preparar unha invasión a Ucraína. Nas últimas xornadas, responsábeis da Administración dos EUA como o asesor de Seguridade Nacional Jake Sullivan, declararon que Rusia atacará durante ou ao remate dos Xogos Olímpicos de Inverno, que están decorrendo en Beijing (China). Non obstante, o embaixador ruso en Washington, Anatoli Antonov, reiterou que estas acusacións non "están apoiadas por ningunha evidencia", e incide en que nunca se ofrecen probas. "Incluso os observadores locais sinalan que a confianza da cidadanía estadounidense nesas declaracións diminuíu bruscamente", defende, cando amais, na primavera de 2021 os EUA e a alianza militar que lideran, a Organización do Tratado do Atlántico Norte (OTAN), xa reiteraran que Rusia estaba a piques de atacar Ucraína, e que supostamente contaba con milleiros de soldados na fronteira preparados para a acción. Asemade, os EUA recomendaron que as persoas dos EUA que residan no país abandonen Ucraína. Ao longo do día, está programada unha chamada telefónica entre o presidente ruso, Vladimir Putin, e o seu homólogo estadounidense, Joe Biden, que chega após as conversas entre Ucraína, Alemaña, Francia e Rusia. Dmitri Kozak, xefe adxunto da Presidencia rusa, acusou estes países de estar "xogando" e de non ter ningunha intención de cumprir os acordos de Minsk, que marcaba as pautas para a normalización da situación.


Summary: "O que estamos é tentando encaixar o noso sistema informático coas instrucións do Ministerio de Sanidade", asegura o presidente da Xunta

"Cumprir estritamente o protocolo do Ministerio de Sanidade". Esa é a razón, afirma o presidente da Xunta, da introdución masiva de "curacións" sen referencia temporal na estatística do Servizo Galego de Saúde sobre o impacto do coronavirus en Galicia. Esta suma, unida a outras variacións bruscas que rachan co método anterior de presentación dos datos, vén de tornar a efectos prácticos en inútil a serie estatística construída nos últimos dous meses para observar a evolución da covid-19 no país.Despois de que o pasado mércores atribuíse a engádega de 3.552 "curacións" dun golpe á necesidade de revisar "máis de 5.000 historias clínicas", este xoves Alberto Núñez Feijóo centrou a súa resposta na causa da brusca caída no número de hospitalizacións. Fíxoo especialmente sobre casos na UCI, así como na redución de positivos activos non explicada polo Sergas. Feijóo: "O que estamos é tentando encaixar o noso sistema informático coas instrucións do Ministerio de Sanidade"Preguntado ao respecto por Praza.gal na rolda de prensa -a través de internet- posterior ao Consello da Xunta, o titular do Goberno galego sinalou que o Ministerio "indica" a necesidade de "non computar como enfermo por coronavirus" aos pacientes na UCI que ingresasen pola covid-19 pero "dea negativo na proba cunha PCR", indicativa de que superou a doenza. Ata o pasado mércores, a Xunta non ofrecera o dato de cantas persoas pasaran pola UCI durante a pandemia (agora son 310)."O Ministerio é taxativo e nós estamos cumprindo", sinala Feijóo, aínda que "con algúns días de decalaxe porque o sistema informático do Sergas non distingue cando os pacientes están na UCI" e se recuperan da doenza pola que ingresaron nela, aínda que padezan outras. "Houbo que meterlle unha nova entrada para distinguir pacientes na UCI con PCR negativa" e que estes "non se consideren a efectos de coronavirus" por superaren a covid-19. "O que estamos é tentando encaixar o noso sistema informático coas instrucións do Ministerio de Sanidade", asegura.O Sergas non divulga unha serie estatística completa da pandemia e a introdución de novas curacións estraga as tendencias que trazara co método empregado ata hai dous días para presentar a informaciónNeste sentido, Feijóo atribúe tamén ao Goberno central as grandes distorsións dos datos do Sergas, que dende o inicio da pandemia publica os datos mediante comunicados diarios remitidos á prensa e no seu sitio web, pero sen ofrecer unha serie de datos pública, aberta e reutilizable. O Ministerio, sinala o presidente, "agora só quere test PCR para considerar os contaxios" e por iso este xoves contabilizou "140 casos novos de contaxio" dende Galicia aínda que "PCR estritas sexan 40". "Seguimos dando a cifra maior, porque para dar boas noticias sempre hai tempo e preferimos dar a cifra maior sen depurar", asegura.Tras a introdución de curacións en masa sen ofrecer referencia temporal ningunha nin divulgar unha serie estatística completa, o número de casos positivos activos -indicador que a Xunta vén utilizando como referencia dende o comezo da crise sanitaria- reduciuse a máis da metade e as "curacións", que antes só presentaban altas hospitalarias, triplicáronse.


Summary: O parque eólico Legre, que fai parte do 'macroproxecto' Ordes-Curtis, vén de ser sometido a información pública no DOG.

Representantes dunha decena de entidades e movementos veciñais contra os 'macropolígonos' eólicos das comarcas de Ordes e Betanzos mantiveron nas últimas horas un novo encontro no que acordaron artellar unha rede de traballo para "informar e asesorar a veciñanza" sobre estes proxectos e preparar a presentación de alegacións. Refírense, nomeadamente, ao parque eólico Legre, promovido por Green Capital Power, que foi sometido ao proceso de información pública a través do Diario Oficial da Galiza (DOG) e que afectaría os concellos de Mesía e Oza-Cesuras. O proxecto Legre, sinalan, fai parte "pola vía da fragmentación" do 'macroparque' Ordes-Curtis. Afirman, aliás, estar "preparadas" para que "non se escape" nas próximas datas a publicación oficial da anunciada liña de alta tensión (LAT) Gato-Mesón do Vento, da enerxética Greenalia. "Xa vén de vello a estratexia das promotoras de abrir os prazos de alegacións en meses de vacacións como son xullo e agosto e así 'coar' proxectos estratéxicos sen oposición dos afectados", lamentan. O Goberno español quere autorizar na Galiza 5.197 megawatts eólicos en zonas prohibidas "Ante o poderío económico das eléctricas e a motivación especulativa para acaparar os territorios rurais, as persoas afectadas desde todos os eidos poñen a funcionar a súa grande arma, que é a colaboración voluntaria para a defensa do patrimonio persoal propio e do patrimonio ambiental e cultural de todas", indican. Renovábeis "en positivo" Neste senso, salientan que é "cada vez máis xente" a implicada na loita veciñal contra estes 'macroproxectos' eólicos, e a tal efecto habilitarán proximamente un novo dominio na rede, 'renovábeis en positivo', para "pór en común as ferramentas de todas as plataformas para así xuntalas nun 'clic' e facer que o seu traballo sexa cada vez máis rendíbel". Con todo, subliñan que non teñen "nada en contra das renovábeis", senón que consideran que "poden ser moi positivas para a cidadanía ante a crise enerxética que se aveciña, sempre que falemos de modelos ben dimensionados, planificados, distribuídos e respectuosos co medio e coas persoas dos territorios onde se instalen". A Galiza urxe unha "alternativa enerxética" aos eólicos De cara ao remate do verán prevén convocar unha manifestación na Coruña, e avanzan que no outono terá continuidade o seu traballo de divulgación. Tamén na cidade herculina participarán nun relatorio xunto a persoas afectadas polos parques eólicos mariños proxectados no país. Os colectivos que se reuniron recentemente e que preparan estas accións son Afectados de Paderne, Asociación A-Legre, Asociación Aire Limpo nas Mariñas-Mandeo, Asociación Salvemos o Val de Barcia e o Monte Xalo, Asociación SOS Monte do Gato-Seselle, Plataforma Caíño-Brancellao, Plataforma Monfero di Non, Plataforma pola defensa da Comarca de Ordes, o 'Quixote de Outes' e Veciños polo Rural.