Summary: O sindicato médico O'Mega denuncia a morte dun paciente no corredor de urxencias do Hospital Clínico de Santiago. A sexta desde 2011. A xerencia do centro mantén que o doente faleceu na unidade de críticos.

Aorganización sindical Médicos da Galiza Independentes, O'Mega, denuncia a morte dun paciente octoxenario nun corredor do servizo de urxencias do Hospital Clínico Universitario de Santiago (CHUS) a pasada quinta feira. Segundo relata a Nós Diario a delegada de prevención do sindicato, e médica na unidade de críticos o día dos feitos, o doente entrou por Urxencias a media tarde, onde foi clasificado coa cor amarela, correspondente ao nivel 3, de urxencia, cun tempo de espera estimada dunha hora, segundo o protocolo de emerxencias. "O paciente faleceu despois dunha hora e cuarto esperando no corredor a que un facultativo o explorase e valorase o seu caso, nunha zona fóra do control directo do persoal, mentres se ocupaba doutras urxencias", explica Fátima Narcellas, quen recalca que o home "chegou morto á unidade de críticos". "A xerencia do CHUS mantén que o paciente foi ingresado na zona de críticos onde posteriormente se confirmou o seu falecemento". Desde a xerencia da área sanitaria de Santiago, apuntan que o doente, "de 84 anos e con numerosas comorbilidades", tivo a primeira atención sanitaria "en menos de dez minutos da súa chegada ao servizo de urxencias do Hospital Clínico". Aclaran, ademais, que na primeira valoración sanitaria "os seus parámetros non revelaban gravidade nin indicaban prioridade sanitaria alta", así que á espera de "ser situado nun box para unha segunda exploración, produciuse o deterioro da súa saúde, polo que foi inmediatamente ingresado na zona de críticos onde posteriormente se confirmou o seu falecemento". Saturación Desde O'Mega, Fátima Narcellas censura o "mal uso das urxencias". O servizo, di, "está colapsado por pacientes pendentes de ingreso que se acumulan nos corredores, onde sofren unha deterioración da saúde sen chegaren a ser vistos por un médico". Porén, remarca que os facultativos non teñen a culpa do mal funcionamento do servizo. "O persoal sanitario, especialmente o médico, actúa con dilixencia e o seu procedemento non é puníbel", insiste. E sinala a xerencia, "que nin no pasado nin agora adopta medidas capaces de aliviar o colapso". O'Mega destaca que, con este, son seis os paciente falecidos desde 2011 nos corredores dos servizos de urxencias do Hospital Clínico de Santiago. "Non é infrecuente o falecemento dun paciente en urxencias, xa que é o lugar ao que se acode en situacións de risco vital. O problema xorde cando esa morte se produce nun contorno que atenta contra a dignidade da persoa e dos seus achegados, aos que se deixa coa dúbida de se se puido ter feito algo máis". "O'Mega destaca que, con este, son seis os paciente falecidos desde 2011 nos corredores dos servizos de urxencias do Hospital Clínico de Santiago". Agora, os servizos xurídicos do sindicato médico estudan a documentación do caso para determinar se ten percorrido xudicial. "Esta denuncia xa vén de vello. Temos levado este asunto ante a Fiscalía en varias ocasións", sinala Narcellas, arquivadas ao entender que o servizo público non ten responsabilidade penal. Malestar Desde o servizo de urxencias do CHUS, o persoal médico responde con malestar á denuncia do sindicato O'Mega porque pon en cuestión o traballo das profesionais sanitarias cando os procedementos e o labor asistencial do persoal é rigoroso e responde ás necesidades e aos niveis de urxencia de cada paciente. "As urxencias viven momentos de colapso. As esperas para unha primeira atención e mesmo para unha segunda exploración son habituais. É un problema inherente ao propio servizo asistencial", explica o persoal facultativo, quen aproveita o momento para censurar o desmantelamento do sistema sanitario galego, que sobrecarga as urxencias, e reclamar unha reformulación integral que garanta unha cobertura sanitaria digna e de calidade. A información íntegra pode ser consultada na edición en papel de Nós Diario, á venda nos quioscos, ou na súa lectura na nube.


Summary: Alejandro Rodríguez Gutiérrez (Ponferrada,1984) é doutor en historia pola Universidade de Santiago de Compostela e actualmente traballa na súa tese de doutoramento sobre a historia da guerrilla galega. A terza feira de 9 de novembro escribe no coleccionábel Nós Diario sobre a Federación de Guerrillas

Como e cando xurdiu a Federación de Guerrillas da León e Galiza? A Federación xorde ao longo do ano 1941, tras un novo fracaso de saída o exilio a través da fronteira portuguesa. Na primavera dese ano regresan os últimos grupos afastados na Raia Seca e comezan a auto organizar a resistencia nos montes da Galiza. Xa no mes de decembro firmarían os primeiros regulamentos, aprobados no congreso fundacional de Ferradillo no mes de abril de 1942. Sobre que programa político se articulou esta organización guerrilleira e cales foron as súas bases ideolóxicas? A súa base ideolóxica é moi clara: o antifascismo. E isto, por riba de calquera outra formulación partidista. O primeiro, combater a ditadura, organizarse e esperar unha mellora das condicións internacionais, despois, as formulacións ideolóxicas de cada quen. Neste sentido, a loita levada a cabo pola Federación nos montes de Lugo, Ourense e O Bierzo, non difire cas levadas noutras partes de Europa contra as invasións nazis e fascistas e que acabarían por ser fundamentais na vitoria das forzas aliadas na Segunda Guerra Mundial. Que representou a "Cidade da Selva" para os guerrilleiros da Federación? Representou todo. Sen a "Cidade da Selva" non se pode entender a Federación e viceversa. De feito, o comezo e o final destes campamentos, son os que dan lugar o nacemento e á morte da propia Federación. Proporcionoulles un lugar de seguridade, onde podían formular estratexias e onde podían agocharse en momentos de dificultade. Proporcionoulles tamén tempo, de reflexionar, de debater, de analizar a súa loita. Este lugar é un rara avis, un lugar no que vive de maneira permanente un exército irregular durante máis de cinco anos. Cales foron os factores centrais que determinaron o final da Federación? Poderíamos falar de dous, fundamentalmente, e no mesmo nivel un que outro. O primeiro, as loitas internas, que levaron a separación dos grupos comunistas no mes de xaneiro de 1946 e que deixaron un pouso de nova realidade. A Segunda Guerra Mundial rematara meses atrás e as estratexias formuladas até entón mudaban substancialmente. As democracias esquecían aos antifascistas españois e o PCE era o único cunha presenza e capacidade no interior como para seguir combatendo o franquismo. Que diferenzas significaría entre a cultura política e a práctica da Federación e a do Exército Guerrilleiro da Galiza? Son diametralmente opostas. O primeiro, pola unidade no político. Malia que o Exército acubillou nas súas filas a membros doutras organizacións políticas, as súas estruturas, os seus cadros de mando, a súa propaganda,... é dirixido dende o PCE e os diferentes comités do partido na Galiza. E tamén nas súas formas de acción. Abonda con citar as sabotaxes. Mentres que á Federación apenas podemos atribuírlle unha ducia de accións deste tipo, no caso do Exército, temos documentadas polo de agora máis de 50 repartidas por toda a Galiza.


Summary: A tripulación do Novo Judiña, 11 persoas, foron resgatadas e trasladadas ao CHUAC.

Na noite do 10 de xaneiro, por volta do 22.30h o Novo Judiña, un arrastreiro con base na Coruña afundiu a 40 millas do Cabo Ortegal por mor dunha vía de auga. Após dar a alarma e antes de que o buque afundira, a tripulación (11 persoas) puido botarse á auga nun bote salvavidas. Posteriormente acudiu ao seu resgate o helicóptero Helimer e un mercante que navegaba na zona. As 11 persoas foron evacuadas e trasladadas ao Complexo Hospitalario Universitario da Coruña (CHUAC) para proceder a un exame médico.


Summary: As últimas sondaxes outórganlle á actual presidenta o 45% dos votos válidos, insuficientes para evitar unha segunda volta que se celebraría o 26 de outubro. O neoliberal Aécio Neves (27%) e a ambientalista Marina Silva (24%) chegan moi igualados na loita polo segundo lugar.

Dilma Rousseff vai ser a candidata máis votada na primeira volta das eleccións presidenciais, que hoxe se celebran en Brasil. Ninguén dubida diso, e as últimas sondaxes outórganlle á actual presidenta porcentaxes de voto por riba do 40% en todos os casos, mesmo chegando a entre o 44% e o 46% sobre o voto válido. Porén, a candidata do PT semella lonxe de poder superar o 50% e evitar así a segunda volta, que se celebraría o 26 de outubro. As últimas sondaxes outórganlle ao candidato conservador ao redor do 27% dos votos, fronte ao 24% da candidata do PSB Eis a grande incógnita dos comicios deste domingo: a ecoloxista Marina Silva e o neoliberal Aécio Neves chegan moi igualados nas enquisas, aínda que con evolucións opostas. Mentres que a campaña de Silva foi perdendo gas a medida que avanzaban as semanas, a de Neves está en ascenso, e as últimas sondaxes outórganlle ao candidato conservador ao redor do 27% dos votos, fronte ao 24% da candidata do PSB. O incerto do resultado, tanto no que respecta á celebración dunha segunda volta coma no que atinxe á competencia entre Silva e Neves polo segundo lugar, endureceu o ton do derradeiro debate televisado da campaña, o pasado xoves O incerto do resultado, tanto no que respecta á celebración dunha segunda volta coma no que atinxe á competencia entre Silva e Neves polo segundo lugar, endureceu o ton do derradeiro debate televisado da campaña, o pasado xoves. Os ataques máis duros á mandataria foron lanzados por Neves, quen responsabilizou ao actual goberno do PT polo escándalo de corrupción descuberto no xigante petroleiro Petrobras, cuxo ex director Paulo Roberto Costa foi arrestado en marzo pasado. De igual xeito, Silva acusou a Rousseff de "agachar a corrupción" e de mentir ao afirmar que ignoraba as prácticas corruptas en Petrobras. "Non é posible que a presidenta diga que unha persoa desviou recursos públicos durante 12 anos sen que ninguén o soubese", afirmou. Pola súa banda, Rousseff respondeu que o combate contra a corrupción é unha prioridade do seu goberno, e anunciou que ditará novas leis para endurecer as penas aos responsables da desviación de diñeiro público: "Antes de nós, ninguén ía preso", dixo. A actual presidenta tamén atacou a Silva pola proposta da ambientalista de eliminar o control público sobre o Banco Central brasileiro. "Respecto a autonomía do Banco Central, pero ten que ser unha opción dos gobernantes en defensa dunha política de combate á inflación", destacou Rousseff. En calquera caso, todas as enquisas coinciden en que Dilma Rousseff vencería nunha hipotética segunda volta, ben ante Marina Silva, ben ante Aécio Neves. Se o enfrontamento fose entre Rousseff e Silva, a candidata do PT obtería a vitoria por entre 10 e 12 puntos de diferenza, mentres que se a elección fose en competencia con Neves, a diferenza sería algo máis axusta, entre 6 e 8 puntos. Todas as enquisas coinciden en que Dilma Rouseff vencería nunha hipotética segunda volta No seu último Igadi Paper, o Instituto Galego de Análise e Documentación Internacional (IGADI) destacaba que "estes comicios supoñen o test político máis difícil para un PT, o partido gobernante desde 2003, cando chegou ao poder da man do seu histórico líder e ex presidente Lula da Silva". Rousseff preséntase á reelección -lembra o IGADI- amparada na maquinaria política e burocrática do PT, así como na figura de Lula. Non obstante, as incertezas sobre o seu liderado, en particular sobre o modelo socioeconómico derivado da súa xestión presidencial desde 2011, ampararon a súa progresiva caída de popularidade, particularmente visible nas protestas cidadás que desde mediados de 2013 demandan maior atención e melloras en áreas tan sensibles como a educación e a sanidade pública.


Summary: Un total de 6,34 millóns.

O presidente da Xunta, Núñez Feixoo, e o resto de integrantes do seu Goberno aumentan o soldo un 2% nos orzamentos da Galiza para 2022. Esa porcentaxe será o que aumenten as nóminas de todos os funcionarios o ano que vén. Así o recolle o proxecto de contas públicas para Galiza que entregou esta cuarta feira no Parlamento galego o conselleiro de Facenda, Miguel Corgos. En concreto, Núñez Feixoo pasa de cobrar 78.089 euros a 79.651, mentres que os seus dous vicepresidentes e o resto de conselleiros e conselleiras vén incrementados os seus salarios de 68.154 a 69.517 euros. En canto ao persoal eventual de gabinete do Executivo galego (persoal de confianza ou asesores), o proxecto de orzamentos galegos para o próximo exercicio recolle un total de 6,34 millóns, deles 1,73 correspondentes á Presidencia e 1,11 á Vicepresidencia 1ª da Xunta. Isto representa un 50% máis que en 2021, cando a cifra andaba nos 4,24 millóns. O Goberno galego presentou a principios de semana o proxecto de contas da Xunta para 2022 afirmando que son as "máis altas da historia". O presidente, Alberto Núñez Feixoo, e o novo conselleiro de Facenda, Miguel Corgos, revelaron na rolda de prensa posterior ao Consello da Xunta que a Galiza terá para o ano que vén un orzamento non financeiro de 11.627 millóns de euros. Porén, o poder da matemática desmonta mais unha vez o clásico slogan "das cifras máis altas da historia". De feito, o orzamento non financeiro do ano 2009, o último elaborado polo Goberno de coalición de PSdeG e BNG na Xunta, e antes por tanto da chegada de Alberto Núñez Feixoo a San Caetano, alcanzaba os 11.426,4 millóns de euros (o total do orzamento consolidado naquel ano alcanzou os 11.792,8 millóns). En rolda de prensa após a aprobación do proxecto en Consello, o titular do Goberno galego cifrou en "máis de sete" de cada 10 os euros que as contas públicas dedican a financiar o gasto social na Galiza. Así, situou o total do gasto social en 8.660 millóns, cun incremento de 610 respecto dos anteriores orzamentos: 269 dedicados ao reforzo en sanidade (que se sitúan nun total de 4.583 millóns), 179 á educación (en total 2.695 millóns), 126 ás políticas sociais (987 en total) e 37 ao emprego (395).


Summary: Son os máis pobres dos pobres. Segundo a Rede Europea de Loita contra a Pobreza e a Exclusión Social no Estado español (EAPN-ES) na categoría de pobreza severa inclúense aquelas persoas que viven en fogares cuxos ingresos por unidade de consumo son inferiores en 40% da renda estatal media, unha cifra notabelmente inferior á empregada para definir o risco de pobreza e, por tanto, o indicador agrupa persoas que están nunha situación límite.

O limiar de renda utilizado en 2021 para considerar que un lar está en pobreza severa é de 530 euros mensuais para un fogar dunha persoa e de 1.112 euros mensuais para unha familia formada por dúas persoas menores e dúas adultas. A pobreza severa representa o elo máis débil dunha sociedade e tamén o máis agochado. As persoas nesta situación viven moito peor que o conxunto da poboación, a súa principal dificultade é resolver a esixencia permanente de escoller, de facer unha gradación entre necesidades indispensábeis, teñen maiores dificultades para facer fronte a calquera evento negativo e, se sucede, provócalles consecuencias máis graves, e resúltalles moi difícil escapar por si mesmas desa situación. A este respecto, economistas como Viçent Navarro sinalan que "as recuperacións como consecuencias das mudanzas no ciclo económico chegan ao final ou simplemente non chegan ás persoas en pobreza severa porque a súa precariedade debilita, tamén, o seu poder de reclamar dereitos". A pobreza extrema 237.769 galegas e galegos viven na pobreza severa. Malia que a porcentaxe de persoas nesta situación na Galiza é de 8,8% -inferior en 1,4 puntos á media estatal, atopándose por baixo de comunidades como Andalucía, Estremadura ou Canarias- a tendencia dos últimos anos apunta a unha sociedade con cada vez máis exclusión, situándose por riba de Madrid, Castela e León ou Catalunya. A este respecto, os mellores rexistros preséntaos Euskadi, cun índice de pobreza severa de 4% sobre o total da poboación e Nafarroa con 5,9%, coincidindo no caso da primeira e da última cos máis altos estándares de benestar do Estado. A evolución da pobreza severa presenta uns datos moi negativos na Galiza. Se á volta de 2008 afectaba 168.199 persoas, isto é 6% da poboación galega, en 2021 alcanzaba a 237.769 persoas, 8,8% do censo do país, rexistrando nestes 13 últimos anos un incremento de 2,8 puntos. A este respecto, EAPN-ES, no seu recente informe sobre a pobreza de 2021 afirma que neste período "a Comunidade de Madrid, Castela e León, A Rioxa, Cantabria, Galiza e Canarias rexistran incrementos entre 46% e 55%". Nesta dirección, o estudo evidencia que unha vez comezada a recuperación após a Gran Recesión, que especialistas sitúan a partir de 2015, esta non tipo impacto na mellora das condicións de vida. A maiores, a pobreza severa tamén medrou desde o ano 2015 en 2,1 puntos, manifestando EAPN-ES no seu último relatorio que "a pobreza severa incrementouse en sete comunidades autónomas, e en catro delas con moita intensidade. Respecto diso, en Aragón, Asturias, Nafarroa e Galiza os incrementos foron de 59 %, 41 %, 35 %, e 31 %, respectivamente". Nuns termos semellantes, o informe sobre O estado da pobreza na Galiza que acaba de presentar a Rede Europea de Loita contra a Pobreza e a Exclusión Social na Galiza (EAPN-Galiza) recolle que "desde o ano 2015, de referencia da nova Axenda 2030, as cifras eleváronse: 2,1 puntos porcentuais, o que equivale a un incremento algo superior a 30%". A xeografía da pobreza As variábeis demográficas e xeográficas teñen o seu reflexo na pobreza severa. Así, EAPN-Galiza indica que "a taxa de pobreza severa nas zonas rurais leva dous anos por encima das urbanas. Para 2021, a taxa de pobreza severa na zona rural é de 10,1 % -tras manterse estábel desde o ano pasado- e na urbana de 8,4% -tras descender 0,5 puntos este ano-. Con respecto ao ano 2015, a taxa aumentou para ambas as zonas, especialmente na rural". Ao tempo, destaca que "canto maior é a idade da persoa, menor é a súa taxa de pobreza severa", malia que as e os pensionistas galegos sitúanse á cabeza do Estado en pobreza extrema.


Summary: O xuíz sinala unha imprudencia grave e remite a investigación a Marín

O xuíz da Audiencia Nacional Ismael Moreno acordou remitir a Marín a investigación sobre o naufraxio do buque 'Vila de Pintaxo', na que, explica o auto, ve indicios que permitirían imputar "polo menos 21 delitos de homicidio por imprudencia grave e contra os dereitos dos traballadores". Esta decisión prodúcese despois de que a Fiscalía considerase que a competencia pertencía ao xulgado territorial, porque é a localidade onde radica o porto base do navío. 'Vila de Pitanxo', cronoloxía dun naufraxio Nun auto emitido a pasada segunda feira, o titular do Xulgado Central de Instrución Número 2 alíñase coa posición do Ministerio Fiscal e lembra que a doutrina do Tribunal Supremo e os tratados internacionais recoñecen a soberanía ao Estado de orixe do buque para evitar lagoas competenciais en alta mar. Así, o maxistrado sinala que o ocorrido no naufraxio do buque o pasado 15 de febreiro a 450 quilómetros ao leste de Terranova (Canadá) son feitos cometidos dentro do territorio español, polo que a investigación deste incidente, no que morreron 21 persoas, queda fóra das competencias da Audiencia Nacional. A Galiza carece dun organismo propio para investigar os sinistros marítimos "Nas presentes dilixencias ha de acudirse, de conformidade co informe do Ministerio Fiscal, ao atoparnos ante supostos delitos cometidos nun buque español afundido en augas internacionais, ao artigo 15 da Lei de enxuizamento criminal, correspondendo a competencia ao xulgado de instrución de Marín", recalca o xuíz. Homicidio por imprudencia grave O auto explica que a causa se incoou por unha denuncia presentada pola Dirección Xeral da Garda Civil de Pontevedra após tomar declaración ao tres sobreviventes. Un deles, sinala, efectuou unha declaración distinta á que prestou anteriormente sobre a forma en que se produciu o afundimento do pesqueiro e como foron falecendo por hipotermia cada un dos tripulantes. Dunha análise breve dos feitos, e "sen prexuízo do que resulte" tras a instrución que corresponde ao xulgado de Marín, o xuíz induce ademais que "se concitan elementos indiciarios" que permitirían imputar "polo menos 21 delitos de homicidio por imprudencia grave e contra os dereitos dos traballadores". Centos de persoas esixen 'xustiza' en Marín para as vítimas do 'Vila de Pitanxo' O pasado 7 de marzo o maxistrado da Audiencia Nacional deu traslado ao Ministerio Público para que informase sobre se debía iniciar ou non as pescudas dirixidas a determinar se houbo unha responsabilidade penal no naufraxio. A Fiscalía informou hai unhas semanas en contra de que asumise a investigación, instando a remitila a Marín. O barco, sancionado O 'Vila de Pitanxo' acumulaba varias sancións por infraccións graves de pesca ilegal, entre elas, capturas de fletán negro sen declarar. Así consta nunha serie de sentenzas da Audiencia Nacional, a última delas con data do 17 de xullo de 2020. O Ministerio de Pesca sancionou en 2016 ao patrón do 'Vila de Pitanxo' por seis infraccións graves da Lei de Pesca Marítima. As multas sumaban máis de 160.000 euros por cuestións como eliminación ou ocultación de probas en controis de inspección, falta de envío de posicións do buque, non contar coas autorizacións de pesca e diferentes incumprimentos relativos a capturas a bordo e desprazamentos. Ademais, comisáronselle 27.778 quilos de fletán negro, que estaban ocultas e non rexistradas no diario. Vítimas do 'Vila de Pitanxo' alertaron da situación sanitaria a bordo As infraccións tamén se referían ao armador, Pesqueiras Nores, ao que se lle impuxo perda de puntos cos que contan os propietarios de barcos no regulamento de control europeo da pesca debido a cuestións como a eliminación de probas nas tarefas de control, así como pola alteración de datos de capturas.


Summary: O Tribunal Superior de Xustiza de Catalunya (TSJC) vén de decidir admitir a trámite as querelas presentadas contra o presidente da Generalitat, Artur Mas, a vicepresidenta, Joan Ortega e a conselleira Irene Rigau, acusad@s de desobediencia.

A sala penal e civil do TSJC decidiu admitir a trámite as querelas contra o presidente da Generalitat, Artur Mas ademais da vicepresidencia Joan Ortega e a conselleira Irene Rigau. Están acusa@s de delito de desobediencia e o tribunal continúa as investigacións por si se cometeran máis delitos. A decisión foi tomada por maioría e nela o TSJC aproba investigar "os feitos relativos á presunta desobediencia" á resolución do TC ademais daqueles outros que poidan estar relacionados. Son as que se toman en consideración das sete querelas e 25 denuncias presentadas, rexeitando outras dirixidas contra a presidenta do Parlamento ou outros conselleiros do goberno catalán. Segundo o xornal dixital Vilaweb aproba tamén o tribunal acumular as querelas e denuncias na máis antiga das presentadas que se corresponde coa defendida pola organización ultradereitista Manos Limpias.


Summary: Seguen os malos datos para a economía galega. O Índice Xeral de Produción Industrial descende un 11,7% en marzo, máis dun punto por riba da media estatal, e acumula xa unha taxa negativa de 9,9 puntos en 2012. A produción de bens de equipo baixa máis do 22%.

Malos datos para a economía galega. Unha vez máis. O Índice Xeral de Produción Industrial (IPI) caeu un 11,7% en marzo no país, 3,2 puntos superior ao descenso do mes precedente, o que supón máis dun punto por riba da media estatal, onde o descenso foi dun 10,4% en relación co mesmo mes de 2011. A caída da produción industrial é superior á media estatal; a taxa negativa acumulada en 2012 só é peor en tres autonomías Deste xeito, e segundo os últimos datos do Instituto Nacional de Estatística (INE), Galicia acumula xa unha taxa negativa de 9,9 puntos no que vai de ano, unhas cifras tan só superadas por Castela A Mancha, Madrid e A Rioxa. En canto ao descenso interanual do 11,7%, a caída é xeral en todos os territorios do Estado, sendo a comunidade galega unha das que acumula unha maior baixada, tras Castela A Mancha (-22,7%), Madrid (-19,9%), A Rioxa (-16,2%), Navarra (-15,5%), Baleares (-14,3%), Euskadi (-14,2%) e Castela e León (-12,5%). Os únicos ascensos interanuais da produción industrial en marzo rexistráronse en Canarias (+10,1%), Murcia (+3,5%) e Cantabria (+2,6%). A produción industrial de bens de equipo descende máis do 22% En detalle, o dato máis negativo na baixada do IPI son os datos dos bens de equipo, cun descenso do 22,1% que achega 4,9 puntos negativos ao crecemento do índice xeral; os bens de consumo achegan -1,1 puntos tras un descenso do 4,3%; os bens intermedios caen un 7,2%, o que supón 2 puntos menos, mentres que a enerxía retrocedeu nun 15,1%, cunha achega negativa de 3,6 puntos á taxa interanual. Con respecto aos crecementos interanuais de febreiro de 2012 só mellora a enerxía, mentres que os demais sectores empeoran os rexistros do mes anterior. En canto á clasificación por actividades, as ramas que presentan unha maior achega positiva á taxa interanual son: a metalurxia, cunha achega de 0,5 puntos e que creceu un 8,0%, e as artes gráficas, que creceu un 24,7% achegando dúas décimas á taxa interanual do índice xeral. A elevada caída no fornecemento de enerxía e na fabricación de produtos metálicos supoñen o 48,8% do descenso xeral do índice de produción As ramas con achega máis negativa son as de fornecemento de enerxía eléctrica, gas, vapor e aire acondicionado, con 3,4 puntos negativos de achega debido ao descenso do 17,6%, e a de fabricación de produtos metálicos, que minora 2,4 puntos o crecemento do índice xeral debido a que decreceu un 26,3%; estas dúas ramas explican o 48,8% da caída do índice xeral. Ademais presentan fortes repercusións negativas a fabricación doutros produtos minerais non metálicos e a fabricación doutro material de transporte, tendo en conta as definición de actividades da Clasificación Nacional de Actividades (CNAE) do Goberno central. No que vai de ano a rama cunha repercusión máis positiva é a Metalurxia, que achega 0,6 puntos á taxa interanual acumulada do índice xeral. A repercusión máis negativa recae nas ramas de fornecemento de enerxía eléctrica, gas, vapor e aire acondicionado, así como a fabricación de produtos metálicos que restan 2,7 e 1,9 puntos respectivamente á variación interanual acumulada do índice xeral. Os datos da produción industrial en Galicia son peores que no Estado, como os do paro Os datos da produción industrial en Galicia non dan lugar a dúbidas. Tampouco os do paro. O desemprego segue subindo no país a un ritmo maior que o do Estado. No último mes de abril, rexistráronse 849 parados máis nas oficinas de emprego do país, unha suba do 0,31% que constata co descenso en 6.632 persoas en España, unha baixada do 0,14%.


Summary: Presentará a primeira demanda o 1 de abril por crimes de guerra na operación 'Bordo protector'.

A Corte Penal Internacional (CPI) recibirá a primeira demanda contra o Estado de Israel por crimes de guerra o vindeiro mes de abril. Terá lugar coincidindo coa adhesión efectiva de Palestina como membro deste órgao e instará o tribunal a investigar os delitos cometidos contra o pobo palestiniano no marco da operación 'Bordo Protector' (2014). Así o avanzou Mohamed Shtayeh, do comité executivo da Organización para a Liberación de Palestina (OLP). No ataque contra a poboación da Faixa de Gaza foron asasinadas máis de 2 mil persoas das que, segundo estimacións das organizacións internacionais, o 60% terían sido civís. Aliás, a demanda tamén denunciará a construción de asentamentos colonos en Cisxordania, segundo recolle Agence France-Press (AFP). As eleccións israelitas do 17-M e a investigación da CPI marcarán o conflito nos vindeiros meses Palestina incorporouse o pasado 1 de xaneiro á Corte Penal Internacional mais non pode iniciar accións legais até o primeiro de abril. No entanto, o tribunal xa iniciou un "exame preliminar" da ofensiva sionista lanzada entre xullo e agosto do pasado ano na Faixa de Gaza como un paso previo á investigación formal por presuntos crimes de guerra. Desde a OLP salientan que este feito marcará o decorrer do conflito nos vindeiros meses xunto coas eleccións israelitas que terán lugar o 17 de marzo.


Summary: Na xornada da cuarta feira, o presidente do PP da Coruña, Diego Calvo, tamén se mostrou partidario de que se convoque un congreso "pronto" no PP ao asegurar que "sería bo" que os militantes escollesen o novo dirixente.

O presidente da Deputación de Ourense, Manuel Baltar, deu un paso máis na nova etapa do Partido Popular (PP) galego e insistiu en que un congreso extraordinario debe ser unha "solución normal" para acordar a sucesión do aínda presidente da Xunta, Alberto Núñez Feixoo. "Eu xa me pronunciei mesmo antes do Congreso de Sevilla, un congreso extraordinario debe ser unha solución normal, como se fixo a nivel estatal e, nesa andaina, o PP dará a mellor das respostas, que a ninguén lle caiba a menor dúbida", sinalou ao ser preguntado por este asunto nun acto decorrido na Deputación de Ourense. Baltar afirmou que, após o congreso de Sevilla, no que a "unanimidade foi total", a formación está agora "en disposición de afrontar a fase segunda", referida á sucesión de Feixoo como presidente dos populares na Galiza. Neste contexto, incidiu en que, como presidente do PP en Ourense, o que ten que dicir é que "o Partido Popular vai facer ben as cousas e de forma absolutamente modélica". "Imos dar unha lección de unidade e esa é a lección e a característica que os veciños ven mellor en calquera formación política", engadiu. Movementos dos baróns Na xornada da cuarta feira, o presidente do PP da Coruña, Diego Calvo, tamén se mostrou partidario de que se convoque un congreso "pronto" no PP, ao asegurar que "sería bo" que os militantes escollesen o novo dirixente. En Lugo, a presidenta do PP, Elena Candía, mostrouse menos aberta a desvelar a súa postura, e só afirmou que "imos acertar". En canto ao presidente do PP de Pontevedra e vicepresidente primeiro da Xunta, Alfonso Rueda, asegurou que "haberá acordo" para acometer a sucesión de Feixoo. Rueda, principal candidato a suceder o presidente da Xunta, cando menos durante os vindeiros meses, quixo pechar a porta a que poida haber varias candidaturas que compitan para ocupar a vacante de Feixoo.


Summary: O voceiro nacional pide "poñer ao día" o Bloque, cuxo proxecto "xógase" nas autonómicas, e cre que a formación debe "tomar decisión valentes e audaces, sabendo que é preciso sumar para derrotar a dereita e o centralismo que representa o Partido Popular"

O BNG toma 2016 como un ano decisivo para o cambio en Glaicia que debe ter "como prioridade" a derrota do PP, na que o nacionalismo do Bloque ten que ser clave. "Ten que ser un ano de cambio, punto de inflexión ás portas dunhas eleccións autonómicas que deben significar a derrota do PP para parar as súas políticas de desfeita deste país e de laminación do autogoberno", asegurou o portavoz nacional, Xavier Vence, no acto de homenaxe a Castelao en Rianxo. "O nacionalismo debe ser unha peza clave nesa derrota do PP nas urnas e na alternativa a este desgoberno do PP", dixo, tras advertir que na vindeira asemblea nacional a formación tomará "decisións importantes no organizativo, no discurso e nas alianzas que fagan posible esa derrota porque Galiza non pode soportar unha nova lexislatura de desgoberno de Feijóo e do PP". Vence advirte que a asemblea nacional tomará "decisións importantes no organizativo, no discurso e nas alianzas" Vence reivindicou o nacionalismo como "proxecto necesario" para o país, pero advertiu que os malos resultados do 20D deben facer "repensar organización, discurso e alianzas", tendo en conta que a prioridade para a maioría social do país é derrotar o PP. "E para iso hai que tomar decisión valentes e audaces, sabendo que é preciso sumar para derrotar a dereita e o centralismo que representa o PP", explicou. O portavoz nacional reivindicou o proxecto nacionalista que representa o BNG como "necesario para o futuro deste país", e instou a "poñelo ao dia" para continuar a ser valorado como "ferramenta útil pola maioría social da nosa nación". Neste sentido, Vence salientou que o futuro do proxecto do Bloque "xógase" nas eleccións galegas "onde temos a obriga de derrotar ao PP". O voceiro nacional pide "poñer ao día" o BNG, cuxo proxecto "xógase" nas autonómicas "Non vai ser fácil pero non é imposíbel. Esa ten que ser a prioridade absoluta na conxuntura na que estamos. Derrotar o PP é unha prioridade para o país e para o futuro do proxecto nacionalista", engadiu Vence. Pola súa banda, o alcalde de Rianxo, Manuel Muíños, lembrou que Castelao confiaba nas potencialidades da nación galega. "Que pensaría hoxe Castelao ante o intento de privatizar a riqueza da Ría de Arousa contra o que loitan centos de mariscadores e mariscadoras", denunciou, ante un goberno da Xunta "ausente e de costas á xente do mar, que só é dilixente para desmantelar barcos e reducir capturas en vez de poñerse á fronte dun país que é potencia pesqueira". Muíños criticou tamén que o Executivo de Feijóo avale unha normativa en materia de acuicultura "que abre as portas das nosas rías ao capital foráneo", ao tempo que "non sabe ou non quere atallar a contaminación, as mareas vermellas, pero si pensa en piscifactorías de capital estranxeiro".


Summary: Unha maré de persoas, de todas as idades, fan da capital da Galiza o barco dun idioma universal. "Non queremos ser estranxeir@s na propia Patria". Non pedimos demasiado, non?

"Non queremos ser estranxeir@s na propia Patria". A palabra de orde de Queremos Galego reuniu milleiros e milleiros de persoas en Compostela, nunha multitudinaria manifestación que non quixo saber nin de adversidades meteorolóxicas nin políticas. Unha maré, unha verdadeira maré, percorreu a capital de Galiza, Con faixas, lemas, cancións, alegría... "Non presumo, mais tampouco teño por que pedir perdón. Falo galego e punto", indicaba Maribel, unha estudante universitaria de Vigo. "Alonso Montero/non fala galego", un dos hits da manifestación. Da man, como non, do reintegracionismo Foi unha protesta multitudinaria. Non hai que ter medo á palabra protesta. Foi unha protesta. Contra as políticas que afogan e marxinan o idioma propio do país. Moz@s e vell@s, guap@s e fe@s,de esquerdas e non de esquerdas, pola independencia e por seguir no Estado... o galego é tan plural como a xente que o fala. Non se trata de marxinar nin de impoñer, trátase de poder vivir en Galiza en Galego. A pallasa do PP E no medio da mobilización na que participaron milleiros de persoas, un pallaso. Bon, perdón para os pallasos. Non era un pallaso, Era unha provocadora, animada por determinado medio de comunicación con idea de provocar. Unha moza con bandeira do PP percorrendo a mobilización, procurando que a provocasen e a insultasen. Saiu ben parada. Como moito, indiferenza.. Ogallá ese mesmo medio de comunicación mande a unha persoa coa bandeira galega ou a prol do galego a unha mobilización desas que tanto gosta de Galicia Bilingüe/UpyD/soloenespañol. De certo, non sairía tan ben parado. Nada que ocultar A manifestación partiu da Alameda de Compostela e acabou na Praza da Quintana. Na manifestación había actrices e actores, escrito@es, polític@s, sindicalist@s, músic@s...mais tamén había mariñeir@s, funcionari@s, desempregad@s, taberneir@s, obreir@s, estudantes, carpinteir@s, autónom@s,... Unha cousa que sorprenderá a Feijóo: na manifestación a prol do galego había castelán-falantes. Xente que entende que o idioma propio de Galiza merece estar ao mesmo nivel que o Estado Os do eneagá, os mellores cuñados E tamén estaban na manifestación os reintegracionistas e lusistas (vaia vostede a saber a diferenza!). Eran distinguíbeis porque levaban un sorriso. Faixas con eneagá, eleagá e moita brincadeira.... Dicía un manifestante de Aguiño: "Son como eses cuñados que son un pouco pesados, pero dos que sabes que teñen razón".


Summary: Piden unha recuperación dos prezos e a retirada dods actuais contratos. Lactalis é a principal recolledora de leite en Galiza.

Após meses advertindo, o sector gandeiro dá un paso adiante e inciia esta sexta feira a campaña de boicot a Lactalis, a multinacional gala que lidera a recollida de leite nas granxas galegas. Súas son marcas como President, Lauki, Puleva, entre outras. O protesto comezará ás 12:00 horas no sumpermrcado Gadis do Ceao (Lugo), convocada por Unións Agrarias. Distribuirase información entre os consumidores e tratará de acceder ao interior do establecemento para marcar os produtos de Lactalis que se comercializan na cadea. As demandas dos gandeiros céntranse en dous aspectos. Por unha banda, queren que a multinacional francesa retire os actuais contratos de compra venda de leite, que provocan caídas de prezos, e ofreza uns contratos cunha mellora das cotizacións. Ademais, UUAA sinala que Lactalis retén indebidamente máis de dous millóns de euros que lle corresponden aos gandeiros galegos. É a cantidade que a distribución lle pagou a maiores para que recpercutise nos produtores e que, denuncia o sector, Lactalis non fai, ficando con eles. Lactalis foi obxectivo de protestos e mobilizacións gandeiras este verán en Francia, unha presión que levou á multinacional a subir a case 30 céntimos o litro o que paga aos produtores galos polo seu leite.


Summary: Autodefínense como soulk. Lírica procedente do repertorio tradicional, voces de inspiración afraamericana e vocación pop. Vudú, dúo formado por Belén Tajes e Maritxinha, presenta o seu primeiro disco completo -logo de dous EP- este domingo, 16 de decembro, na Sala Garufa da Coruña.

De título económico -Vol. III-, o novo rexistro de Vudú está "cheo de sons máis pop ca nunca, percusións electrónicas e os seus inconfundíbeis tintes de jazz e soul. Parte de letras tradicionais que veñen directamente das súas avoas e atrévese por primeira vez con ritmos próximos aos anos 50". Unha noite na eira do trigo ou Eu chorar chorei -pensado como primeiro single- son algunhas das cancións populares incluídas nun traballo que contén tamén composicións propias: Lingua ou Xa me dixo. Na gravación -efectuada nos estudios Drum&Roll da Coruña e no Observatorio Musical de Madrid- tamén colaboraron o percusionista Adrián Seijas, a saxofonista Nata Álvarez ou a rapeira de Moaña Wöyza. "Música íntima e elegante para grandespequenos momentos", afirma o dúo que practica. O domingo 16 de decembro, ás oito do serán no Garufa da Coruña, haberá ocasión de comprobalo.


Summary: CIG indica que esa medida non ten sentido cando desde o comité de Zara Loxística demándase que se intensifique a desinfección.

Servilimpsa Samsic, contrata que se ocupa da limpeza da sede central de Inditex e da plataforma loxística de Zara en Sabón (Arteixo) acaba de anunciar un ERTE por forza maior que afectaría 77% do persoal que realiza a limpeza do almacén. Así o denuncian desde CIG, que mostra a súa srprensa e disconformidade coa medida, indicando que en Zara Loxística continúa traballándose "todos os días" e que as necesidades de limpeza e desinfección "aumentaron desde a extensión da pandemia de COVID-19". O Comité de Empresa do almacén intensificou as demandas nos últimos días para esixir máis limpeza e desinfección, e, incluso, aumento de persoal de limpeza "xa que os traballadores de Servilimpsa non eran quen de atender as necesidades hixiénicas de todas as zonas e elementos de traballo". A empresa, ademais, afirma a central nacionalista, négase a complementar de ningunha maneira as "exiguas cantidades" que van cobrar os traballadores durante o ERTE. A CIG fala de que é unha decisión "que lle impón Inditex á súa contrata de limpeza" e que vai provocar que só haxa, afirman, "7 persoas" para se ocupar da "hixiene de desinfección de máis de 500.000m² distribuídos en 5 plantas onde traballan 1.200 persoas as 24 horas do día en tres quendas".


Summary: Un novidoso proxecto no que se fusionan poesía, danza, música e teatro recala en Rianxo esta fin de semana para (re)interpretar a obra da gran poetisa uruguaia.

Juana de Ibarbourou é una das grandes voces da poesía en América Latina. Mesmo case 40 anos após a súa morte (un 15 de xullo en Montevideo) a obra desta escritora de raíces galegas (o pai era de Mondoñedo) continúa a emocionar e interpelar. E faino tamén en Galiza, con Juana de Ibarbourou_DOCENCIA, premio "Luisa Villalta" de Proxectos Culturais pola Igualdade. Deputación da Coruña. un proxecto dirixido por Marina Oural e producido desde aCentral Folque. A poesía, a danza, a música e a creación escénica son os alicerces da proposta, que se concreta nunha serie de obradoiros que esta fin de semana recalan en Rianxo e que tamén se desnvolverán noutras tres vilas (Oleiros, Ortigueira e Vimianzo). Juana de Ibarbourou_DOCENCIA é un proxecto artístico-educativo aberto á participación de calquera persoa interesada na experimentación con poesía, danza, música e creación escénica fundamentado na escritora uruguaia. Como explican desde O Folque, esta proposta é "unha xanela á participación e experimentación artística". Son catro obradoiros abertos para aprender e vivenciar "como e desde onde as escritoras crean". "Un dos bastións fundamentais deste proxecto de arte e educación sitúase no ecofeminismo: alén do propio corpo, unha das principais ferramentas escénicas coas que se traballa nos obradoiros son as fabas de Lourenzá (localidade de orixe da familia de Juana de Ibarbourou e lugar de nacemento da directora do proxecto, Marina Oural)".


Summary: Ourense figura entre os territorios do Estado con maior fechamento de oficinas desde 2008. No conxunto do país fecháronse máis de mil sucursais, un proceso que acompaña unha exclusión financeira que cada vez afecta máis persoas na Galiza.

Entre 2008 e 2018 na Galiza desapareceron máis de mil sucursais bancarias, proceso que se deu da man do proceso de centralización e concentración bancaria así como do impacto das novas tecnoloxías e a banca e dos trámites por internet. Nunha década desapareceu 40% da rede bancaria na Galiza, segundo os dados recentemente publicados polo Banco de España. O territorio máis afectado corresponde cos concellos ourensáns, que perderon 48% da súa rede (180 sucursais menos) e Pontevedra, con 363 oficinas desaparecidas, 44% das existentes. Na Coruña ese impacto foi pasar das perto de mil oficinas bancarias que había en 2008 até as 602 de agora, un 39% menos. En Lugo a redución foi de 30%. Entre 2008 e 2016, o número de persoas en situación de exclusión financeira aumentou na Galiza en 49%, 15 puntos por riba da media española, que é de 34%. Son datos dun estudo realizado por Joaquín Maudos, Catedrático de Análise Económica na Universitat de València. Un traballo no que cifra en 43 os concellos galegos onde non hai sucursais nin oficinas bancarias, unha situación na que se atopan máis de 61.000 galegos e galegas.


Summary: O 25 de novembro, no Vello Cárcere de Lugo, Luz Darriba presentaba, arroupada por Marica Campo, a súa primeira novela escrita directamente en galego, Abril. Viaxamos da súa man até os escuros anos da chamada ditadura 'cívico-militar' arxentina para poder tirar, a través do amor, do fío da esperanza.

"Na vila de Muxía, na máxica Costa da Morte, entrecrúzanse historias de ida e volta atravesadas por décadas de falso ou meditado silencio. Andrea Neumann quere fuxir de canto a feriu nun pasado innomeábel na Arxentina. Luísa está alí, tentando ceibarse da súa caixa de cristal, para lembrarlle que o máis sinxelo é fuxir, porén, o máis doloroso é regresar". Así reza a sinopse de Abril, editado por Belagua, onde Luz Darriba relata "unha historia de amor desenvolvida nun momento tráxico". Di a autora que creou esta novela como "unha viaxe de coñecemento, para quen sexa doutra xeración ou quen non saiba moi ben o que pasou na Arxentina" de finais da década de 1970. Abril é "unha maneira de visitar esa historia que eu e a miña xeración, tan duramente castigada, vivimos", pero Darriba non quere facer esa viaxe con rancor senón, "desde o punto de vista de valorar o que significa o recordo, a memoria histórica, como ferramenta de defensa, porque canto máis coñezamos o pasado máis poderemos pensar en construírmos un futuro máis xusto". A pesar de retratar a ditadura 'cívico-militar' arxentina, que entre 1976 e 1983 causou torturas, desaparicións e roubo de crianzas, a escritora quixo lanzar tamén, con Abril, "unha historia de esperanza que tratei de contar desde o corazón, de modo que non doese tanto e que tivese outro tipo de chegada, a través do lirismo, até lograr a confianza no ser humano". Con esperanza e con memoria, a novela de Luz Darriba, combina, nos seus oito "tempos", o relato de ficción co documento das comunicacións da Forzas Armadas da Arxentina, que "comezaban e remataban cunha marcha militar, na avenida das Camelias, e que cando soaban os primeiros acordes, quedabamos conxeladas esperando a ver cal era a próxima barbaridade". Alén da poética e da "metáfora" que alixeira a carga tan duran dunha época tan escura, a autora tamén quixo deixar nesta novela a pegada da arte plástica, tanto da propia como da familiar. "Incluín oito ilustracións miñas, tamén para darlle un descanso e un mimo a quen le", explica, para engadir que a portada de Abril é obra da súa irmá Josefina, recoñecida fotógrafa residente na Arxentina, que rescatou da memoria propia as nais da praza de Maio. E así, Abril é feminina, cunha capa para as mulleres, dedicada e protagonizada polo xénero, mais Luz Darriba fala de que "non foi unha escolla consciente, no sentido de intencional, senón que se me aparecían mulleres porque eu teño esa teima, como muller e como feminista. E engade tamén que é preciso lembrar que nese capítulo da historia "as mulleres perdemos moitísimo máis porque ademais da violencia xeral, bestial, instalada na sociedade, tamén estaba, e non menos importante, a das propias casas". Con esta novela, Luz Darriba deixa patente, non só a defensa feminista e necesidade da memoria, senón tamén o "interese pola ollada ligada á historia desde a ficción, como ferramenta para a de reparación". Desta maneira, o futuro da autora traerá historias creadas no confinamento pero tamén rescatará "o diario de viaxe da miña nai, cando ela e mais o meu pai embarcaron como polisóns rumbo a Montevideo". A estrutura da novela, os 'tempos' de Abril Di a escritora que esta novela pasou por moitas escritas, que estivo dous anos con ela. Narra que foi creada como anacos, como se fose unha manta de farrapos, "eu escribía partes da historia e logo fun ordenando ou acomodando de maneira que encaixasen unhas coas outras". "O berro dunha xeración, acalado pola forza bestial dun xenocidio, renace na voz reprimida da seguinte", di Abril, "non importa canto tempo transcorrese, a verdade máis fonda, como a auga, atopa sempre o seu curso e o amor agarda por ela para recollela e aniñala". E así se fai durante "Tempos de aprendizaxe", "Tempos sen lúas nin soles", "Tempos de perigos", "Tempos doutros exilios", "Tempos de confesións", "Tempos de infernos" e "Tempos de Abril". Cada un deles, dedicados por pares ás personaxes que percorren os diferentes momentos de Abril, como Andrea e Luísa, protagonistas en Muxía, Lili e A Rusa, Guillerme e Alfredo ou Fina. Os tempos teñen a ver, conta a escritora, "co que representa o transcurso, con nomear cada tempo co que pasaba ou co que eu pensaba que pasaba nese momento". "De 1976 en diante, era un tempo tan precario que non sabiamos se chegariamos ao día seguinte", relata e "comecei a pórlle nome de 'tempo de tal cousa' a cada capítulo, como se fose o único que puidese dar de si cada momento". Entre a arte plástica e a creación literaria Luz Darriba naceu en 1954, en Montevideo, no Uruguai. Trasladouse en 1970 coa súa familia a Bos Aires, na veciña Arxentina, e vive desde 1990 na Galiza. Filla da diáspora galego-asturiana no Río da Prata, estudou Belas Artes e Filosofía e Letras na Universidade de Bos Aires. Como artista plástica realizou centos de exposicións e intervencións de gran tamaño en espazos públicos, como a que rodeou a muralla de Lugo con 659.000 libros, Cúmulum, durante a campaña de promoción da fortificación para ser declarada Patrimonio da Humanidade. Formou parte de Foeminas, a primeira revista virtual feminista do país (2005-2008). E en 2010 retomou a súa vella vocación literaria, e publicou Toda a xente errante, a súa primeira novela (2012), premio Ánxel Fole; Xoguetes para nenos cegos (2015); e O que o vento non se levou, relatos para espertar a memoria (2016).


Summary: O filme estreouse neste evento e partillou o Premio a Mellor Filme co polaco Marygoround, de Daria Woszek, na sección Retueyo

A estrea internacional da película 9 Fugas, escrita e dirixida por Fon Cortizo no Festival Internacional de Cine de Xixón (FICX), recibiu ex aequo o Premio a Mellor Película xunto co filme polaco Marygoround, de Daria Woszek, na sección Retueyos, dedicada ás novas apostas narrativas. A exhibición online da peza, con límite de visualizacións, chegou a esgotar o número de accesos dispoñíbeis. 9 Fugas, gravada en galego, parte da banda sonora creada por una orquestra de improvisación dirixida da que xurdiron a historia e as imaxes. O filme estrutúrase en nove capítulos que son vasos comunicantes a través de que flúe un relato. Neles, temas como a memoria, o tempo e a opresión van entrelazándose compoñendo un relato que busca enganchar nunha tea de araña de historias. En 9 fugas Cortizo conta no reparto con Areta Bolado, Ailén Kendelman, Olga Cameselle, María Roja, Lola Quirós, Alfredo Rodríguez, Noelia Castro e Marta Pérez. Fon Cortizo ten xa no seu haber varias curtametraxes e no ano 2012 gañou o Premio Mestre Mateo a Mellor filme documental por CEF 100%. O director mandou o seu agradecemento ao certame por medio dun vídeo


Summary: Todas as chaves das municipais 2015, a prohibición de Sanidade de vender a vacina do meningococo B nas farmacias, entrevista a Ismael Ramos e un adianto da súa obra... Todo isto e máis, neste número.

'Revalidar o franquismo coa Lomce' é o título do tema da semana do Sermos Galiza nº145, unha dupla páxina na que falamos dunhas probas avaliativas en Primaria e reválidas na ESO e Bacharelato que devolven a metodoloxía franquista ás aulas. Un artigo de Fernando Lacaci. vicepresidente e voceiro da Confederación Anpas Galegas, completa a reportaxe. Tamén adicamos unha dupla ao período electoral no que nos atopamos. 'A campaña que pode mudar o mapa da Galiza municipal' . 'As municipais, un referendo arredor do futuro de Porto Cabral'. A parroquia viguesa resiste case tres anos despois contra o proxecto que levaría por diante 300.000 metros cadrados de monte común. A promotora, un fondo británico que conta co apoio de PSOE e PP, quenta a campaña con novos anuncios. Só BNG-Asambleas Abertas e Marea de Vigo manifestaron a súa oposición. A decisión do Ministerio de Sanidade de non autorizar a venda en farmacias da vacina contra o meningococo B e, o que aínda é máis grave, de rexeitar as solicitudes dos pediatras e outros especialistas en Inmunoloxía para determinados casos está a provocar situacións impropias dun país normal. Falamos con profesionais e afectados por esta situación na reportaxe 'Un ministerio insensíbel'. Terrorismo machista Malia as sospeitas da Garda Civil nen a xuíza nen a Fiscalía garantiron medidas de protección para Isabel Fuentes, a primeira muller asasinada este ano na Galiza. Un tema do que falamos tamén neste semanario, en 'A violencia machista ispe a xustiza'. 'Aforro galego para créditos españois'. @s galeg@s tiñamos a fins de 2014 en depósitos bancarios máis de 55.000 millóns de euros mais a banca prestou no noso país 44.000 millóns, 11.000 millóns menos. Uns cartos que se destinaron a fornecer créditos noutros territorios. Na reportaxe 'A contundente voz de Escocia' Pilar Fernández explícanos como SNP chamou o conxunto da sociedade, independentista ou non, para reforzar o rol de Escocia en Westminster, esa foi a clave do seu suceso. "Por vez primeira uma obra dun autor em galego e de um escritor galego integra a programação oficial do grande cenário do teatro português". Cóntanolo Xaquín Núñez Sabarís -profesor asociado do Departamento de Estudos Românicos da Universidade do Minho- en ' Vidal Bolaño no Teatro Nacional D. Maria II'. Os fillos da ira "Os novos escritores non imos dar un golpe na mesa" confesa o poeta Ismael Ramos, recente gañador do premio Joham Carballeira, na entrevista que publicamos neste semanario. Publicamos en adianto unha parte da obra. En Viaxes na Miña Terra percorremos da man do colectivo Xea o parque de Castrelos e os xardíns do pazo Quiñones de León. 'Tres propostas literarias para as Letras'. A rede é un acaído soporte de creación e difusión literaria. Autores e autoras como Helena Villar, Fran Alonso, Francisco Castro, Dores Tembrás, Santiago Jaureguizar ou Marta Dacosta, entre moitos máis nomes, ofrecen as súas producións a través da rede. Para este mes das Letras achegámonos a tres iniciativas de difusión da literatura a través das pantallas. Na contra-capa entrevistamos Chiqui Barros, treinador dunha equipa de baloncesto feminino de Ecuador. ""As oportunidades hainas que aproveitar, e esta era unha delas". Xa á venda na nosa loxa.


Summary: Feijóo vén de anunciar a construción para Pemex en Vigo e Ferrol de 2 buques floteis por importe de 300 millóns de euros. Os sindicatos recoñocen a "boa noticia" se ben relativizan o bombo dado pola Xunta ao convenio e lembran que non é a solución para o sector naval galego.

Dous buques hoteis que suporán un investimento de 300 millóns de euros e darán carga de traballo até 2014 a Navantia e dun millón e medio de horas a Barreras. Eis o acordo coa multinacional mexicana Pemex que o presidente da Xunta vén de facer público, en plena precampaña eleitoral, e cunha esceneografía con ansias de xefe de Estado. Respaldado dos dirixentes da SEPI e Barreras e cun discurso en que o presidente da Xunta entendeu que, debido á importancia da situación, tiña que ter presenza destacada o español. O acordo asinado con Pemex recolle a construción de dous floteis (buques hotel). Desde que alá pola primavera Feijóo viñese de México anunciando o interese de Pemex polos estaleiros galegos, falárase de construir no naval galego 7 remolcadores ou mesmo 2 quimiqueiros, mais nunca de floteis. A Xunta sinalou que este acordo supón o investimento de 300 millóns de euros e de que dará emprego a centos de traballadores (mesmo se falou de perto de 3.000 contando cos das empresas auxiliares). A construción do buque hotel en Ferrol daría carga de traballo a Navantia até 2014. O que se fará en Vigo implica millón e medio de horas de traballo para Barreras, empresa que vén de saír dun concurso de acredores. "Só a construción do dique flotante daría o dobre de traballo que a do buque hotel" Un anuncio que o sector colle con moita cautela Desde o encerramento indefinido que manteñen no Concello de Ferrol en demanda da construción do dique flotante, o comité de empresa de Navantia acolleu a nova do buque hotel "como boa, porque representa traballo", mais lembran que non é, "nin de lonxe", a solución definitiva para o naval ferrolán. Manuel Grandal, da CIG, afirma que só a construción do dique flotante daría o dobre de traballo que a do buque hotel. "Facer ese buque é un terceira parte da man de obra que levaría unha fragata", engadiu, para relativizar o bombo que a Xunta dá ao anuncio con Pemex. Grandal lembrou que "perdemos 2.000 empregos" e que a solución para o naval ferrolán pasa por, a curto e medio prazo, a construción do dique flotante. Esa é a loita en que están centrados actualmente os operarios, cun peche no Concello de Ferrol e próximas mobilizacións. O Comité de empresa de Navantia ve "moi esaxeradas" as estimacións dadas pola Xunta de emprego que ía crerar a construción destes buques O Comité de Empresa de Navantia por boca de Ignacio Navieras (CCOO), calificou xa de "moi exaxeradas" as cifras dadas pola Xunta sobre a creación de emprego que a construción deste buque ía supoñer no estaleiro ferrolán. Un caramelo? Desde o naval do sur do país, Vigo, César Rodríguez coincide co seu compañeiro ferrolán. "A noticia é boa, en principio", mais non é "a solución definitiva". Rodríguez afirma que a construción do flotel suporía no momento álxido "entre 400 e 400 e pico traballadores" e que por si só este encargo non é a solución para o sector. "É un parche, un caramelo, que ademáis vén en época electoral". Rodríguez ten claro que a solución para o naval de Vigo pasa porque sexan eses estaleiros os que poidan chegar directamente a esa contratación (e menciona a importancia do Tax Lease), alén de ter asegurado un financiamento a través de fórmulas como Pymar. "Te lo has trabajado" No outro extremo, oposto á cautela sindical, estaba José García Costas, vicepresidente de Barreras, que agradeceu a Feijóo o acordo que permitirá construir un buque de Pemex neste estaleiro (que estaba en concurso de acreedores): "Te lo has trabajado", espetoulle no acto de presentación do convenio ao presidente de Galiza. Alguén, retranqueiro, susurrou se lle daría propina.


Summary: O exército de Exipto confirma que o presidente lexítimo Mohamed Morsi está detido como consecuencia de un golpe militar que non foi condenado nin polos Estados Unidos, nin pola Unión Europea nin pola ONU. Desde occidente evítase o emprego da palabra "golpe".

Pouco despois de se saber que Mohamed Morsi fora deposto do seu cargo e a constitución ficase suspensa, chega a confirmación por parte do Exército da detención do presidente lexítimo de Exipto. Con anterioridade, xa a Irmandade Musulmán, á que Morsi pertence, anunciara a detención do seu líder. O xeneral Abdel Fattah fixo onte o anuncio de que a Constitución quedaba en suspenso e serían convocadas novas eleccións presidenciais. Desde os organismos internacionais mostrouse a preocupación pola situación en Exipto, mais non se sentiron as condenas polo golpe de estado militar. O propio presidente americano Barack Obama fixo votos para que Exipto regresase "ao proceso democrático" sen manifestar en momento algún a condena pola acción militar. De ser considerado un golpe para o goberno americano, implicaría a suspensión das cuantiosas axudas que cada ano destinan ao país árabe e que teñen o seu fin privilexiado no propio exército, brazo executor da destitución do presidente exipcio. Diversos países da Europa continúan na esteira da posición americana e a palabra golpe continúa sen aparecer no panorama internacional occidental. Tampouco a ONU, na valoración do seu secretario xeral Ban Ki-Moon, quixo definir o derrocamento do goberno de Morsi e simplemente cualificou de "preocupante" a situación, aínda que sinalou que consideraba lexítimas as reivindicacións dos manifestantes.


Summary: "Galego, garantía de futuro" é o título do manifesto que está a sumar apoios de cara ao vindeiro 17 de maio no que están convocadas mobilizacións en Vigo, Santiago de Compostela, Ferrol, A Coruña, Ribaeo, Lugo, Ourense e Pontevedra.

O manifesto "Galego, garantía de futuro" está a sumar sinaturas na defensa da lingua de cara ás videiras mobilizacións que terán lugar o 17 de maio ás 12 da mañá. Están convocadas manifestacións e concentracións en Vigo, Santiago de Compostela, Ferrol, A Coruña, Ribadeo, Lugo, Ourense e Pontevedra. "Galiza, o galego, non desaparecerá mentres non deixemos de usalo, mentres nós reivindiquemos a súa normalidade e actuemos no noso día a día para revitalizalo", sinala no seu inicio o manifesto promovido por Queremos Galego no que se cuestionan as ameazas ás que se enfronta a nosa lingua, entre elas, o decretazo contra o galego, as reformas na administración, a limitación de recursos, a deturpación da toponimia, a exclusión na igrexa ou nas empresas que están a limitar "para vivirmos nel con absoluta normalidade". Insiste o manifesto na vontade social de vivir na nosa lingua en normalidade, usalo a todas horas, todos os días e en todas as situación. Queremos Galego cuestiona o novo Plan para elaborar un documento estrutural básico de dinamización da lingua galega no tecido económico que cualifica como "propaganda" e, no canto diso, defende "accións concretas a favor da lingua como as xa aprobadas unanimemente hai dez anos, no Plan Xeral de Normalización da Lingua Galega". Compromiso coa lingua nos concellos "O futuro do galego, o noso máis importante sinal de identidade colectiva, é unha demanda social, a da nosa existencia colectiva, que os gobernos deben ouvir e atender para actuar", sinala o manifesto que chama a se "activar" como sociedade a favor da lingua, dando pasos adiante e loitando contra os retrocesos sobre os acordos "para reverter por fin un proceso de substitución lingüística que nos debilita e nos limita como país". Pola súa parte, a Mesa pola Normalización Lingüística reiterou a petición a todos os partidos e candidaturas que se presentan ás vindeiras eleccións municipais para que se comprometan coa lingua galega nos nosos concellos.


Summary: O suplemento que acompaña o Sermos 250 abarca nas súas 64 páxinas unha ampla selección de temas e enfoques, que durante os próximos días iremos adiantado. Xosé Mexuto, Carme Adán, Antón Losada, Valentín García ou Miguel Anxo Bastos, son algunhas das sinaturas que analizarán o panorama político galego.

Un Sermos Galiza moi especial polo noso V aniversario. Este 15 de xuño, o semanario sairá acompañado dun suplemento sen precedentes para celebrar o número 250 da publicación. Unha peza única onde reunimos unha trintenta de voces para compoñer un retrato plural do país e para reflexionar sobre o que ocorreu durante último lustro. Un total de 104 páxinas que estarán á venda ao prezo de sempre. O especial abarca nas súas 64 páxinas unha ampla selección de temas e enfoques, que durante os próximos días iremos adiantado. Lingua, ecoloxismo, sanidade, feminismo, deporte, pensamento político, xeopolítica, América Latina, lusofonía, banca, innovación, empresa, traballo, patrimonio, literatura, teatro, historia, música... entre moitos outros. Destaca a sección de Política, cun feixe de sinaturas para entender a Galiza presente. Un percorrido polos partidos políticos da oposición durante os últimos anos, a cargo do director da edición dixital de Sermos Galiza, Xosé Mexuto. Falamos con Carme Adán sobre pensamento político e filosofía. Entrevistamos o profesor da USC Antón Losada para preguntarlle sobre as chaves da política actual no país e a Valentín García para reflexionar sobre lingua e poder. Ou nos adentramos no Partido Popular como movemento sociopolítico, nas súas fortalezas e debilidades, un tema analizado polo tamén docente da universidade compostelá Miguel Anxo Bastos. Estes contidos e moito máis a partir do 15 de xuño no especial, que estará dispoñíbel na nosa loxa e nos puntos de venda habituais.


Summary: CIG responsabiliza da situación a "nefasta xestión" da Consellaría de Política Social.

Cadros de persoal insuficientes, non se respectan as ratios de persoal, non hai cobertura do persoal mediante as listaxes de sustitucións temporais que describen desde a CIG nas residencias de persoas maiores da Xunta de Galiza e que se traduce, denuncian, en baixas por sobrecarga de traballo ou estrés laboral entre traballadores e traballadoras. "Nos centros da provincia da Coruña pode quedar unha enfermeira e dúas auxiliares ao cargo de case 200 residentes con diversos graos de dependencia ou patoloxías psicoxeriátricas, nunha quenda de tarde, de noite ou as fines de semana", alerta o sindicato . "Moitas veces sen persoal médico para as urxencias e tendo que chamar o 061 para a atención das urxencias", engaden. Afirman que a falta de persoal altera horarios e afecta calidade das persoas residentes."A situación de deterioro xeral na atención os maiores dependentes nas residencias públicas da terceira idade, centros de día, centros de menores e escolas infantís xestionados pola Xunta é insostíbel e inaceptábel e constitúe unha mingua da calidade asistencial e compromete a seguridade e a saúde do persoal".


Summary: Ourense, Rubiá e Porto do Son padeceron estes días grandes incendios que, malia estar controlados segundo Medio Rural, seguen activos aínda que algúns controlados.

A zona de Canibelos, na cidade de Ourense, segue padecendo o incendio que se iniciou este sábado desde as 15.03 horas, segundo informan fontes da Consellaría de Medio Rural. Polo de agora xa afectou a unhas 60 hectáreas. A pesar da súa proximidade ás vivendas, desde a Xunta aseguran que "non hai perigo" para as casas. Estabilizado o incendio de Porto do Son e coontrolado en Rubiá O incendio rexistrado no municipio de Porto do Son desde as 17.42 horas deste sábado e que calcinou unha superficie de 40 hectáreas permanece estabilizado, segundo as mesmas fontes. Por outra banda, o incendio que comezou esta sexta feira en Rubiá e que queimou 41,35 hectáreas do Parque Natural da Serra da Enciña da Lastra continúa controlado desde as 19 horas deste sábado. Este foco iniciouse sobre as 13.05 horas do venres na parroquia de Pardollán e, segundo os datos provisionais de Medio Rural, calcinou 30 hectáreas de monte arborado e o resto, de raso.


Summary: "Hai que recuperar a esencia do galeguismo", afirma o escritor que dá por vez primeira o paso de integrar a candidatura dun partido político.

Xavier Alcalá, autor do clásico A nosa cinza, fechará a candidatura de Compromiso por A Coruña, informou esta segunda feira a formación galeguista a meio dun comunicado de imprensa. Alcalá -de acordo coas declaracións recollidas no comunicado- afirma que "o país está falto de galeguismo transversal" e nese sentido enfatiza que a candidatura que lidera Xoán Carlos Bascuas é a ferramenta precisa "para recuperar a esencia dun galeguismo, no que colla moita xente que pon por riba de todo a conciencia de nación e de actuación en todos os ámbitos". A xuízo do escritor, Galiza está especialmente necesitada do que dá en cualificar como "galeguismo activo empresarial no sentido amplo da palabra" e a ese respeito expresa a súa confianza nas potencialidades do país: "Hai que inventar, producir, facer empresa, abrirse ao mundo e non se pode estar eternamente con olladas e lamentos de xente que nunca saíu do mundo funcionarial".


Summary: A Mesa pola Normalización Lingüística exixe sancións e valora a adopción de medidas legais por entender que pode ser un delito de odio.

A Xunta recoñece a discriminación lingüística cometida o pasado mes de febreiro en Lugo por dúas funcionarias da delegación da administración galega nesa cidade. Así o afirma A Mesa, que esta sexta compareceu en Lugo para dar conta das novidades en relación ao caso de "agresión lingüística" acontecido en febreiro . A secretaria xeral da Mesa, Mónica Pazos, e Adela Figueroa, a veciña albo da 'discriminación lingüística', foron as comparecentes. Após as queixas presentadas, a Secretaría Xeral para o Deporte recoñece nun informe que "as funcionarias que atenderon á cidadá descoñecían a obrigatoriedade que demanda á normativa de aplicación respecto ao dereito da cidadanía a elixir o idioma en que desexa ser atendida pola Administración". A Mesa lémbralle á Xunta que "a ignorancia da lexislación non exime do seu cumprimento, máxime cando estamos perante a vulneración de dereitos fundamentais por parte de funcionarias públicas, e perante a conculcación de lexislación de carácter básico ao que están sometidas as funcionarias". Aliás, aponta a MNL, non se pode deixar de lado o ton e frases pronunciadas polas funcionarias: "no me dá la gana", "soy funcionaria y puedo escoger el idioma que yo quiera", "yo solo hablo castellano, no me dá la gana de hablar en gallego" ou "pues si se pierde, mejor! Ni gallego ni catalán, con sólo castellano mucho mejor". Ás que engadir as de "Ojalá volviese Franco, ¡Buena falta hacía!" ou "Si volviese Franco sería mejor", Para Mónica Pazos, a reiteración destas expresións, a intensidade a hostilidade contra a persoa administrada poderían ser constitutivas "dun delito de incitación ao odio, polo que os servizos xurídicos da Mesa están valorando a posibilidade de adoptar medidas penais por este motivo". Para Pazos, o recoñecemento da Xunta da negativa das funcionarias a atender en galego deberían ter sanción tal e como estipula a Lei do estatuto básico do empregado público por cando menos as seguintes faltas moi graves; discriminación por razón de lingua (artigo 95.2.b), incumprimento de funcións inherentes ao posto de traballo con rigor e respecto (artigo 95.2.g) e polas faltas graves de; minguar o crédito da imaxe pública da Administración galega (artigo 95.3.c). Pola súa banda, Adela Figueroa culpou a Xunta de Galiza de mentir no seu informe, pois "están dicindo que apareceu un funcionario para ofrecerlle a atención en galego que as funcionarias lle negaron cando non é certo". Para Figueroa a mala actitude das funcionarias debe ser castigada para evitar que situacións así volten a acontecer.


Summary: A CIG censura que Feijóo "apunte" o persoal público como "culpable da corrupción" e Besteiro advirte de que o anunciado polo presidente non achega nada que non estea recollido na Lei de Transparencia de 2006.

"Un arrebato de indignidade". O Consello da Xunta deulle este xoves luz verde ao acordo para remitirlles aos sindicatos o "código ético" co que, segundo Alberto Núñez Feijóo, fican definitivamente vetadas as posibilidades de prácticas corruptas no seo da Administración autonómica. Entre as novidades anunciadas polo xefe do Executivo figura a extensión de boa parte dos preceptos código -que non ten consecuencia legal ningunha- ao conxunto do persoal público. A primeira central sindical en retrucar a proposta gobernamental foi a CIG, que descarta chegar a un acordo coa Xunta baseado nese texto. "Non nos imos prestar a este xogo inmoral", din. A xuízo do sindicato nacionalista "quen necesita un código ético é o PP", polo que "non imos consentir que ante a pregunta de se os cargos do PP rouban se conteste que os empregados e empregadas públicas precisan un código ético". Dende o seu punto de vista, ante a vaga de "múltiples casos de corrupción política", os conservadores "pretenden desviar a atención apuntando directamente" o persoal da Administración "como culpable dos casos de corrupción", cando son precisamente este traballadores quen exercen "controis" sobre os actos da Xunta. "É precisamente a existencia de empregados e empregadas públicas un dos freos para impedir que se siga metendo a man nas arcas públicas", subliñan. A CIG salienta que o persoal público actúa como "freo para que se siga metendo a man nas arcas públicas" Neste contexto, a CIG a segura que non "consentirá que o amigo dun narcotraficante lles dea leccións de ética aos empregados e empregadas" da Xunta. Non en van, acrecentan, é o propio PP quen favorece un "ambiente corruptóxeno" no que "se mercantilizan os servizos públicos", converténdoos en "fonte de lucrativos negocios onde os bens públicos son mercadoría". "É aí onde se aprestan a facer negocio os que consideran que son parte da operación mercantil da súa venda", din. Nada novo a respecto da lei de transparencia Quen tamén saíu a paso do anuncio solemne da Xunta foi o secretario xeral do PSdeG, José Ramón Gómez Besteiro, blanco das críticas dos populares nos últimos días por reclamar a extensión das cláusulas sociais na contratación pública que aplica a Deputación de Lugo ao conxunto das administracións. No marco dunha xornada parlamentaria do seu partido Besteiro evidenciou que o esencial do código presentado por Feijóo "xa está recollido na lei de transparencia no ano 2006", texto legal que xa vetaba os agasallos a cargos do Goberno e único límite legal para eles antes e despois do devandito código. Besteiro censura que Feijóo "oculte" que os agasallos xa están vetados dende 2006 O código, sinala Besteiro, "non afronta grandes novidades" e simplemente "sitúa no contexto actual" un "desenvolvemento da lei de 2006". "O que resultaŕia máis interesante para a sociedade é saber cal é a posición do PP ante os casos de corrupción, aí si que sería bo que desenvolvesen un código ético e tivesen un criterio", afirma. "O que presentaron onte -salienta- está na lei promovida durante o Goberno de Touriño", unha circunstancia que "Feijóo agora trata de ocultar".


Summary: Completouse xa a identificación de todas as vítimas mortais do sinistro de Angrois.

De acordo cunha información facilitada polo Tribunal Superior de Xustiza de Galiza, xa foron identificadas "oficialmente" as últimas tres vítimas mortais do accidente. Informa o TSXG que "cabe a posibilidade" de que, en función das probas practicadas polos forenses, e sempre pendentes dos resultados do ADN, "os tres restos" humanos que aínda se están a submeter a análise "correspondan a vítimas xa contabilizadas". Destarte, e sempre á espera "da evolución dos pacientes hospitalizados", o número de falecidos manteríase nas 78 persoas.


Summary: Falamos cunha das estudantes da USC que se poden ver prexudicadas pola medida. "A especialidade que escollín xa non existe no grao, polo que non me convalidan todos os créditos. Posiblemente teña que cursar un ano ou ano e medio. E facer, ademais, o proxecto final", di.

"Quédanme 6 créditos para completar a licenciatura, unha materia anual da que aprobei a metade. Pero non podo presentarme á proba extraordinaria de setembro, porque non esgotei as dúas oportunidades ordinarias". Falamos cunha das estudantes da Universidade de Santiago que se poden ver moi prexudicadas pola extinción das licenciaturas universitarias, que se consumará o vindeiro 30 de setembro. Aquelas persoas que nese momento non completaran as licenciaturas veranse obrigadas a adaptarse aos novos plans de grao, o que lles pode supor un desembolso económico moi superior e, nalgúns casos, a perda dun ou dous anos. "No meu caso, a especialidade que escollín na licenciatura xa non existe no grao, polo que non me convalidan todos os créditos. Posiblemente teña que cursar un ano ou ano e medio do grao. E facer, ademais, o proxecto final de grao", explica. "Quédanme 6 créditos para completar a licenciatura, unha materia anual da que aprobei a metade. Pero non podo presentarme á proba extraordinaria de setembro, porque non esgotei as dúas oportunidades ordinarias" "Pedimos que nos deixen presentarnos a ese exame, en igualdade de condicións co resto de persoas que se atopan no noso caso", di. Organizacións estudantís como AGIR, Comités Abertos e Liga Estudantil Galega xa denunciaron que isto constitúe unha "exclusión arbitraria" deste grupo de estudantes e un "agravio comparativo". "No meu caso, a especialidade que escollín na licenciatura xa non existe no grao, polo que non me convalidan todos os créditos. Posiblemente teña que cursar un ano ou ano e medio do grao. E facer, ademais, o proxecto final de grao" Os e as estudantes afectadas convocaron, co apoio destas organizacións unha reunión para todas as afectadas e afectados que terá lugar o vindeiro xoves 24 de setembro na Aula 7 da Facultade de Xeografía e Historia ás 20:15 horas. A xuntanza servirá para ofrecer información, das alternativas existentes, para visibilizar o problema e, ademais, para coñecer cantas persoas se atopan nesta situación. Hai uns meses, dende a Universidade se comunicara que había 540 estudantes que non completaran os seus estudos de licenciatura, aínda que unha parte si poderá acceder agora á proba extraordinaria. "Necesitamos máis apoios. Hai xente á que se lle resolveu o problema, porque poderá facer os exames agora. Outros déronse por vencidos e xa comezaron a matricularse nos graos. Pero non queremos resignarnos", destaca a estudante coa que falamos. O requisito esixido para presentarse aos exames convocados en setembro pode ser modificado polo Consello de Goberno da USC. Os sindicatos reclaman a convocatoria de urxencia deste órgano antes da extinción da licenciatura o 30 de setembro "para modificar o requisito que impide a centos de estudantes optar a rematar as súas Licenciaturas". Os Comités sinalan que hai dúas semana solicitaron unha reunión de urxencia co reitor Juan Viaño, que pode convocar o Consello de Goberno, e afirman que a día de hoxe aínda non tiveron resposta. Tamén iniciaron unha recollida de sinaturas. "Se hai unha oportunidade debe abrirse para todos. Cando ves que, despois de moitos anos de estudar unha carreira, despois de tanto esforzo, che queda tan pouco para rematala, resulta moi duro", conclúe.


Tres novas enquisas publicadas nos últimos días pola Sexta, ABC e La Razón prognostican que o PP e máis C´s quitarían maioría absoluta. Á vista destes catro anos e das propostas dos de Albert Rivera semella que enfrontaríamos novos tempos de sofrimento para os servizos públicos e os intereses das maiorías sociais, en xeral, mais tamén para o autogoberno e, con él, para as posibilidades de reactivación económica de Galicia. Velaí que sexa precisa esa ampla converxencia do galeguismo e do progresismo para enfrontar as dúas claves da vindeira lexislatura estatal: a territorial e a das persoas. Tendo en conta que as reformas institucionais que posibiliten a blindaxe e substancial incremento do autogoberno son clave para os intereses da nosa xente. Galicia non ten peso poboacional nin económico no Estado e as bases da súa economía non son importantes para ningún partido estatal. Precisamos, máis ca ninguén, un autogoberno eficiente e ben financiado para garantir o benestar da nosa poboación. Esta chamada á unidade foi quén a ilusionar milleiros e demostrou que as eivas para a unidade non están na cidadanía do común, senón nas cúpulas políticas. E aí non fica ninguén exento de culpa. Porque se o preacordo de Podemos, Anova e EU supuxo unha emenda á totalidade a un proceso aberto e baseado no protagonismo cidadán, a ausencia do BNG á xuntanza de partidos e organizacións do 2 de outubro tampouco Remata o tempo. Dez candidaturas municipais de unidade veciñal, Compromiso por Galicia e ducias dos nosos máis senlleiros intelectuais e pensadores veñen de facer as derradeiras chamadas á unidade. Todos sabemos que o acordo é posíbel dende a intelixencia e a xenerosidade. Impedilo será un grave erro histórico e contribuirá directamente ao noso empobrecemento e á nosa irrelevancia . Pola contra, facer posíbel esta confluencia e abrir canles para a participación cidadá na súa xestión e gobernanza dotaría a Galicia dun instrumento potente para a súa afirmación e defensa do seu autgoberno e dos seus intereses económicos e sociais, mais tamén para animar e estruturar a profundización da democracia e o progreso da economía, garantíndolle á nosa xente o benestar ao que ten dereito.


Summary: O colectivo presenta a súa renuncia cunha dura carta onde denuncia unha situación "insostible" con "sobrecarga asistencial", listas de espera "inaceptables" ou "condicións de traballo deplorables" para os máis novos e advirten dos "recortes" que afectan o sistema sanitario desde 2012.

Os recortes, a falta de medios e persoal, a precariedade e as derivadas deficiencias de atención ao persoal. Son as queixas que desde hai tempo levan a cabo diferentes colectivos da sanidade pública galega e que provocan mobilizacións constantes ou folgas no sector das ambulancias, nos puntos de atención continuada (PAC) ou nas Urxencias, como ocorre a tal hora no Clínico de Santiago. O conflito vai a máis e este luns 22 xefes de servizo dos centros de saúde da área sanitaria de Vigo presentaron a súa dimisión en bloque ante a "progresiva deterioración da asistencia sanitaria en Atención Primaria, que chegou a límites insostibles". Máis de vinte xefes de servizo da área sanitaria de Vigo presentan a súa dimisión pola "derioración da asistencia sanitaria en Atención Primaria"Con esa contundencia se manifestaran na carta de renuncia que asinaran todos eles e dirixida á Consellería de Sanidade. Na tarde deste luns, 22 profesionais consumaron e escenificaron a súa renuncia nunha rolda de prensa na que explicaron que o motivo principal da súa decisión eran "os recortes que están afectando ao sistema de saúde galego desde 2012". Así o aclarou o presidente do colexio de médicos de Pontevedra, Luis Campos, que mostrou o apoio aos dimisionarios.No escrito, ao que tivo acceso este diario, advirten de que teñen avisado "reiteradamente" da situación á administración sanitaria. "Ata aquí chegamos e non queremos ser cómplices desta deterioración", explican os xefes de servizo, que lembran que denunciaron as eivas "de forma reiterada" tanto ao xerente e a director de asistencia da área de xestión integrada de Vigo, así como ao conselleiro de Sanidade, Jesús Vázquez Almuíña. As peticións levadas a cabo nas últimas xuntanzas no verán tampouco recibiron resposta. "Ata aquí chegamos e non queremos ser cómplices desta deterioración", explican os profesionais sobre unha situación que "chegou a límites insostibles""Ante a ausencia de cambios, decidimos presentar a nosa dimisión como xefes de servizo", explican na carta os responsables dos centros de saúde de Coruxo, Gondomar, Casco Vello ou A Doblada, entre outros. Na carta denuncian a "sobrecarga asistencial" que provoca "a deterioración da atención aos pacientes, con repercusión na súa saúde", así como o "esgotamento e desmotivación dos profesionais sanitarios", o que provoca a "falta de fidelización dos profesionais novos á sanidade pública e xubilacións anticipadas de profesionais con grande experiencia". Na rolda de prensa, advertiron de que a carga asistencial provoca que moitos dos profesionais de Primaria teñan que atender até 45 pacientes por día algo que non cren "digno". E mesmo explicaron que un dos que dimite non puidera estar no acto porque tiña que atender "92 pacientes" nesta xornada. E advertiron de que hai médicos "que non queren traballar coas condicións precarias que lles ofrecen". Os xefes de servizo critican tamén a "nula previsión da falta de recambio profesional" que, din, é "evidente" desde hai anos en Medicina de Famlia e Pediatría, ou a "dificultade de acceso á atención hospitalaria" dos doentes, con listas de espera para probas e consultas "inaceptables" e "sen posibilidade de derivación urxente ou preferente", sendo as urxencias hospitalarias "a única porta de entrada". Ademais, denuncian a "utilización perversa de novas tecnoloxías na interconsulta que dificultan máis o acceso" e a "ausencia de contratos eventuais estables" e as "condicións de traballo deplorables para os profesionais máis novos na sanidade pública". Os profesionais falan dunhas "condicións de traballo deplorables para os profesionais máis novos na sanidade pública"O escrito, moi duro co Sergas, advirte de que os centros de atención primaria "non contan desde hai anos con plans estables de reposición de material nin de incorporación de novos aparellos". "Non deixamos de ver como os hospitais crecen en dotación e tecnoloxía cara e sofisticada mentres na Atencións Primaria carécese do elemental. A actividade que antes se facía nos hospitais e agora se realiza en primeira non ven acompañada dos recursos necesarios", explican os xefes de servizo que pasarán a exercer unicamente como médicos de familia. A dimisión que presentarán esta tarde en bloque, e á que se podería unir algún facultativo máis, coincide cunha xornada de folga de médicos en Galicia na que o sindicato O'mega critica tamén a "deterioración da sanidade" ou o "esgotamento" do persoal, así como os "recortes orzamentarios" e o "colapso permanente da asistencia". A dimisión coincide cunha folga de médicos en toda Galicia ou a que se mantén nas Urxencias do Clínico de SantiagoAs demandas coinciden en moitos casos, tamén, coas reivindicacións que levan a cabo nas Urxencias do Hospital Clínico de Santiago tanto o persoal como os médicos. Neste luns, e ata o xoves, comeza a quinta semana de folga nun espazo onde os profesionais, como noutros casos, reclaman máis traballadores, máis medios e mellores condicións laborais para mellorar tamén a atención á cidadanía. O persoal considera insuficiente a oferta de reforzo que ofrece a xerencia, mantén as mobilizacións e anuncia un peche para o vindeiro día 19. Tanto médicos como o resto de profesionais insisten en manter as mobilizacións, que este luns volven á porta do Clínico, logo de que nos últimos días se volvesen acumular doentes nos corredores.


Summary: No 2017 arderon 62.000 hectáreas, o segundo peor exercicio para o monte galego dende 1989. Porén, o número total de lumes foi relativamente reducido, confírmándose a tendencia a sufrir menos incendios pero moito máis destrutivos. O pasado ano cada un queimou unha media de case 20 hectáreas, moito máis que no terrible ano 2006. MAPA INTERACTIVO | Estas son as 77 parroquias máis castigadas polo lume A Xunta non aumenta o persoal de loita contra o lume nin introduce grandes cambios na súa estratexia

MAPA INTERACTIVO | Estas son as 77 parroquias máis castigadas polo lume A Xunta non aumenta o persoal de loita contra o lume nin introduce grandes cambios na súa estratexia O 2017 foi un moi mal ano para o monte galego. En total, arderon case 62.000 hectáreas, a cifra máis elevada dende as 96.000 do 2006 e as 199.000 de 1989. Porén, o número de incendios foi relativamente reducido: 3.141, unha cantidade superior á dos anos 2014, 2015 e 2016, pero inferior á dos exercicios 2009, 2010, 2011, 2012 e 2013. O pasado ano rexistrouse, de feito, a media máis elevada de superficie queimada por incendio (19.64 hectáreas) dende o ano 1989, superando por moito a cifra do terrible ano 2006. O pasado ano rexistrouse a media máis elevada de superficie queimada por incendio (19,64 hectáreas) dende o ano 1989, superando por moito a cifra do terrible ano 2006 Non parece un fenómeno excepcional. Segundo podemos ler nas estatísticas oficiais que a Xunta fai públicas a través do Pladiga, presentado este xoves, nos últimos anos vén confirmándose unha tendencia a ter menos incendios pero moito máis feroces e destrutivos. Xa no 2016 a superficie queimada por incendio foi de máis de 9 hectáreas e entre o 2010 e o 2015 (coa excepción do 2014) a cifra moveuse entre as 4 e as 6 hectáreas queimadas por incendio. Entre 1991 e o 2010 ese ratio só foi superado nos anos 2005 e 2006. Os e as expertas veñen advertindo da intensificación dunha serie de factores (maior presenza de especies altamente combustibles, cambio climático, despoboamento do rural...) que derivan en incendios moito máis grandes e difíciles de apagar Os e as expertas veñen advertindo da intensificación dunha serie de factores (maior presenza de especies altamente combustibles, cambio climático, despoboamento do rural...), condicións cada vez menos extraordinarias que derivan en incendios moito máis grandes e difíciles de apagar, tal e como foron descritos polo informe que analizou a vaga de lumes sufrida por Portugal o pasado ano. O propio director xeral de Ordenación Forestal da Xunta, Tomás Fernández-Couto asumiu publicamente que a vaga de outubro e as condicións climáticas extremas esixen "unha reflexión" sobre a loita contra os incendios en Galicia. De igual xeito, o Informe sobre a incidencia do cambio climático nos incendios forestais elaborado por Meteogalicia a petición da comisión parlamentaria de estudo da política forestal alertou recentemente de que o risco de incendios en Galicia polo cambio climático aumentará ata "niveis críticos" neste século. A pesar de todo isto o Pladiga presentado pola Xunta este pasado xoves amosa que, de momento, o Goberno galego se resiste a mudar a estratexia de prevención e defensa contra os incendios seguida ata agora polo Executivo de Alberto Núñez Feijoo.


Summary: Os días 25 e 26 de agosto terá lugar en Monterroso o 4ª Festival Agrocuir da Ulloa, dedicado á defensa do bosque autóctono e á loita do colectivo trans. Mercedes Peón, Rodrigo Cuevas, Tanxugueiras, Radio Cos e Silvia Penide porán a música en dous días de concertos

Os días 25 e 26 de agosto Monterroso acollerá a cuarta edición do Festival Agrocuir da Ulloa, dedicado nesta ocasión á defensa do bosque autóctono e á loita do colectivo trans. O festival muda a súa denominación, dende o agrogay cara ao agrocuir, buscando "abrir o abano de posibilidades de existir, sen xénero que determine se es home, muller, lesbiana, gay, aldeán, urbanita, travesti, transexual, hetero ou calquera das denominacións nas que debemos encaixar para ordear, clasificar, cuantificar a cultural natureza humana". "Somos cuirs", resume Laura Halçague, "porque valoramos a liberdade de sentir, de ser o que cada un desexa". Así mesmo, o festival recupera nesta edición a bandeira de oito cores, "que é a bandeira orixinal que representaba o movemento LGTBIQ. Perdéronse dúas cores polo camiño: o rosa e o azul claro, que representaban precisamente a bandeira trans", explica Gina Gisbert. "O colectivo trans" -afirma- "foi moi relegado dentro do movemento, a pesar de ser precisamente os que iniciaron a loita". Por iso, este ano o festival dedica os seus premios á visibilidade ao colectivo trans. A festa comezará o venres 25 na propia vila de Monterroso, coas actuacións de Silvia Penide, ás 20.30, e de Radio Cos, ás 22 horas. Despois, haberá sesión dj's ata ben entrada a madrugada. O sábado 26 pola mañá a Granxa Maruxa acollerá un obradoiro de baile tradicional con Gabi Reboredo e un taller básico de cordas co colectivo Encorda2. Ao mediodía, haberá sesión vermú con Tanxugueiras. E a partir das 13h, actividades lúdico-educativas coa Escola Semente e unha táboa redonda sobre conservación do bosque autóctono, defensa do territorio e alternativas sustentables. Despois do xantar colectivo na carballeira da Granxa, proxectarase o derradeiro filme do ciclo de cine LGTBIQ; haberá tamén un contacontos musicalizado coa Escola Semente; e ás 18 horas actuará Rodrigo Cuevas. Ás 19h terá lugar a lectura do manifesto desta edición e a entrega dos premios á visibilidade e seguirá un concerto de Mercedes Peón. Pola noite, a festa trasladarase á vila de Monterroso, cos cantos de taberna e o peche na Peneda, a cargo de Moreno-Moreno Dj, Dj Forestal e máis sorpresas. Todas as actividades na vila de Monterroso serán gratuítas, pero dado que o aforo da Granxa Maruxa é reducido, para as actividades do sábado 26 que se celebren alí haberá que mercar entrada, que custará 7 euros. O colectivo Agrocuir sinala que non ten ánimo de lucro e que todos os ingresos obtidos serán destinados a cubrir os gastos do evento. Ciclo cinema Agrocuir Dende o pasado 29 de xullo Monterroso e Palas de Rei veñen acollendo distintas proxeccións do Ciclo cinema Agrocuir, organizado polo Colectivo Agrocuir da Ulloa e no que colaboran o Cineclube de Compostela, o Concello de Monterroso e o Concello de Palas de Rei. Xa se puideron ver Un chant d'amour (Jean Genet), Paris is Burning (Jennie Livingston), Cucarecord (Els 5 QKs), Ocaña, retrat intermitent (Ventura Pons), 1977 (Peque Varela), Hide and Seek (Su Friedrich), Un ano con trece lúas - In Einem Jahr mit 13 Monden (R. W. Fassbinder) e Ander (Roberto Castón). O ciclo pecharase este sábado no propio festival coa proxección de Comizi d'amore, de Pier Paolo Pasolini. Web do Festival Agrocuir


Summary: Remite ao Comité de Expertos do Consello de Europa para a Carta europea das linguas rexionais ou minoritarias un relatorio sobre a situación do galego que será tido en conta para a elaboración do 5º informe de avaliación do cumprimento deste tratado

Os dereitos lingüísticos da poboación galega están a ser vulnerados, con incumprimentos en todas as áreas onde o Estado e a Xunta deben garantir a presenza normal do galego: educación, vida social e económica, xustiza, cultura, medios de comunicación, relacións transfronteirizas, etc. Esta é a cerna do relatorio sobre a situación do galego que A Mesa pola Normalización Lingüística (MNL) entregará o vindeiro 3 de novembro, en Dublín, ao director do Secretariado da Carta Europea das linguas rexionais ou minoritarias do Consello de Europa A entrega formal terá lugar no marco da Asemblea xeral da Rede Europea para a Igualdade das Linguas (ELEN) antes do encontro que o Comité de expertos manterá a finais de ano con entidades sociais e organismos públicos para a avaliación da Carta e emitir o seu informe definitivo para o Consello de Ministros. ELEN é unha entidade co status de entidade consultiva do Parlamento Europeo, do Consello de Europa, as Nacións Unidas e a UNESCO e que aglutina 150 entidades representativas de 45 linguas minorizadas de Europa en 23 estados europeos Incumprimentos Desde A Mesa adiantaron esta terza feira que quer o Estado quer a Xunta incumpren as súas obrigas en todas as áreas nas que deben garantir a presenza normal do galego: educación, vida social e económica, xustiza, cultura, medios de comunicación ou relacións transfronteirizas, entre outras. No relatorio faise un detallado repaso polos diferentes ámbitos e tomando o pulso á situación do idioma. Así, por exemplo, e no que atinxe ao ensino constátase que se mantén o decreto de plurilingüísmo a pesar das recomendacións do Comité de Expertos e do Consello de Ministro do Consello de Europa; e que o ensino público non garante o ensino en galego como estabelece a Carta. En xustiza incídese en que "continúa sen haber garantías para o desenvolvemento da xustiza en galego"; e en economía denuncian cuestións como que non haxa ninguna entidade financeira que permita facer todos os trámites en galego. Carta europea A Carta europea das linguas rexionais ou minoritarias é un tratado internacional promovido polo Consello de Europa para garantir a normalidade das linguas minorizadas que o Estado español ratificou en 2001 no seu grao máximo. Segundo a Carta, o Estado ten que garantir o uso pleno do galego nos territorios onde é oficial ou está protexido polo estatuto en ámbitos como educación, xustiza, administración, relacións sociais e económicas, cultura ou relacións transfronteirizas. Isto afecta Galiza e as zonas de lingua galega de Castela e León. En ocasións anteriores, os expertos europeos alertaron sobre as graves deficiencias na aplicación da Carta, nomeadamente no do ensino, o que motivou unha recomendación do propio Consello de Ministros sinalando que a introdución doutra lingua non podía servir de escusa para a eliminación da propia no ensino. Porén, nesta ocasión, o Estado remitiu ao Comité de Expertos un informe que, segundo A Mesa, "manipula os datos e que mente", co fin de obter unha avaliación positiva. "O Estado mente ao Consello de Europa manipulando os datos oficiais", asegurou Marcos Maceira, presidente da Mesa.


Summary: Hai unha década os concellos con máis poboación moza que maior eran 37. Ames, Salceda de Caselas, Oroso e O Porriño son as localidades máis novas e San Xoán de Río, Calvos de Randín e Lobeira, as máis maiores.

O IGE vén de publicar os indicadores de poboación correspondentes ao ano 2018, unhas cifras que seguen a debuxar un país cada vez máis envellecido, mesmo nas áreas urbanas. A idade media da poboación galega chega por primeira vez aos 47 anos, cun incremento de tres anos e medio na última década (44,41 en 2008). Hai ademais grandes diferenzas por provincias, entre os 45,29 anos de Pontevedra e os 50,49 de Ourense. A idade media da poboación galega chega por primeira vez aos 47 anosAdemais, a porcentaxe de galegos e galegas que superan os 65 anos rolda xa o 25% do total da poboación (24,89%), cun aumento de tres puntos na última década (21,62% en 2008). En paralelo, a proporción de mozos e mozas menores de 20 anos mantense por debaixo do 16% (15,92%), iso si, mantendo un nivel semellante ao de hai dez anos (15,96% en 2008). De novo, hai grandes diferenzas por territorios, destacando o 31,2% de maiores de 65 anos que xa rexistra Ourense, moi por riba do 28,8% de Lugo, o 24,3% da Coruña e o 22,1% de Pontevedra.Albiscando o futuro inmediato, os datos deixan claro que o envellecemento da poboación se acelerará nas vindeiras dúas décadas. O índice de estrutura da poboación en idade activa é un bo indicador da distribución interna das xeracións intermedias, alén da mocidade e da terceira idade. Entre 1975 e o ano 2000 este índice mantívose estable entre 82 e 85 puntos sobre cen; é dicir, por cada 85 galegos e galegas entre 40 e 65 anos había 100 entre 15 e 40 anos, o que aseguraba unha renovación natural cando a xeración de máis idade chegaba á súa xubilación.Na actualidade hai 147 persoas entre 40 e 65 anos por cada 100 entre 15 e 40Porén, a partir da entrada no século XXI, este índice comezou a crecer, pasando en só 17 anos do 84% ao 147% puntos. É dicir, na actualidade hai 147 persoas entre 40 e 65 anos por cada 100 entre 15 e 40, polo que a substitución dun grupo por outro xa non se pode dar. Este fenómeno de rápido envellecemento pode observarse na diminución do peso electoral da mocidade nas últimas dúas décadas.Por concellos. A Galicia moza é cada vez máis pequenaAnalizando os datos concello a concello obsérvase ademais unha enorme desigualdade territorial, cunha gran parte do país profundumente envellecido e só algunhas zonas cun certo equilibrio demográfico. Porén, son cada vez menos e tamén esta Galicia moza comeza a envellecer.Hai 5 anos eran 26 os concellos que tiñan máis xente moza que maior de 65 e hai 10 anos eran 37, toda unha mostra deste rápido envellecementoOs concellos nos que hai máis poboación menor de 20 anos que maior de 65 anos comezan a ser unha excepción. Na actualidade son unicamente 16, situados case todos nos arredores das grandes cidades da fachada atlántica (A Coruña, Compostela, Pontevedra e Vigo): Ames, Arteixo, Cambre, Culleredo, Oleiros, Oroso, Teo, Gondomar, O Porriño, Poio, Ponteareas, Pontecesures, Salceda de Caselas e Soutomaior. Coas excepcións, iso si, de Burela e de Barbadás, en Lugo e Ourense.Hai 5 anos eran 26 os concellos que tiñan máis xente moza que maior de 65 e hai 10 anos eran 37, toda unha mostra deste rápido envellecemento. No resto do país hai aínda un grupo de concellos nos que os dous grupos de idade presentan un certo equilibrio, pero son xa 215 localidades (máis de 2 de cada 3) nas que os maiores de 65 cando menos duplican os menores de 20. E en 87 a diferenza é de 5 a 1: cinco maiores de 65 por cada menor de 20 anos.Os récordsAmes é o concello coa menor media de idade e o único por debaixo de 40 anos (39,63). Ségueno Salceda de Caselas, Oroso, O Porriño, Ponteareas, Arteixo, Barbadás e Culleredo.Semellante é a lista de localidades cunha porcentaxe maior de poboación menor de 20 anos, de novo encabezada por Ames (23%). E de igual xeito Ames é o concello cunha menor proporción de maiores de 65 anos (un 12%)San Xoán de Río é o concello máis envellecido de Galicia, cunha media de idade de 62,48 anos. Ségueno Lobeira, Calvos de Randín, Verea e Larouco.A lista de concellos cunha maior proporción de poboación maior de 65 anos presenta algunhas diferenzas, situándose Calvos de Randín, Larouco, Verea, Lobeira e O Irixo por diante de San Xoán de Río. Todos eles por riba do 51%.Lobeira, Verea, Montederramo, Calvos de Randín, Parada de Sil e Navia de Suarna son os concellos cunha maior desproporción entre os dous grupos de idade. En todos eles hai cando menos 10 maiores de 65 anos por cada mozo ou moza menor de 20.