Summary: O deputado de En Marea rexistrou unha iniciativa no Congreso na que cuestiona o Goberno socialista sobre a dispersión penitenciaria

Após terse materializado a achegamento dos e das presas políticas catalás, o deputado de En Marea, Miguel Anxo Fernán Vello, apresenta un escrito ante o Congreso dos Deputados no que cuestiona o Executivo sobre a situación dos e das independentistas galegas recluídas en cárceres españois. Segundo explica, a lei orgánica xeral penitenciaria sinala que se debe aproximar as persoas internas á súa área territorial para evitar "o desarraigo social das penadas", en liña coas recomendacións da Unión Europea. "A raíz do achegamento das presas políticas a cadeas en Catalunya queremos formular a necesidade de aproximar as presas de ideoloxía independentista galega que se atopen en diferentes prisións do Estado español", declara Fernán Vello, após nomear directamente Roberto Rodríguez Fialhega (Dueñas, Palencia), Raúl Aguilheiro Cartoi (Villabona, Asturias), Eduardo Vigo Domínguez (Ocaña, Toledo), Maria Osorio Lopes (Mansilla de las Mulas, León), Adrián Mosquera Pazos 'Senlheiro' (Mansilla de las Mulas, León) e Carlos Calvo Varela (Villabona, Asturias). "En Marea non comparte a política de dispersión das persoas presas porque vulnera dereitos humanos básicos e as políticas represivas e reaccionarias non son as máis axeitadas para impulsar políticas de reinserción social e persoal das persoas penadas", afirma Fernán Vello. Ao tempo, o deputado especificaba que Galiza contaba coas infraestruturas e prazas necesarias para albergar as persoas penadas. Segundo expresa o político no texto, a "condena política da dispersión" non só promove o "desarraigo social das penas" senón que supón "un castigo engadido para as familias" ao provocar numerosos accidentes de circulación ou dificultades económicas ligadas ao alto custe de desprazamento que supón o internamento das presas en centros penitenciarios lonxe do seu país. Recomendacións da Unión Europea Tal e como indicara, a Comisión de Liberdades Civís, Xustiza e Asuntos Interiores do Parlamento Europeo insta os Estados membros a garantir o contacto das persoas presas coas súas familias –entendidas nun senso amplo– aloxándoas en centros próximos aos seus domicilios e facilitando o contacto.


Summary: O alcalde de Verín e senador do Partido Popular, Jiménez Morán, exixu á CIG a retirada de catro faixas que foran previamente autorizadas argüíndo que estas non cumpren co contido acaído á taxa municipal cobrada. A central sindical denuncia que a decisión do alcalde "atenta contra os dereitos de liberdade ideolóxica, expresión e sindical da CIG".

Coma se dunha brincadeira se tratar, aseguran desde a CIG, o alcalde do concello ourensán de Verín, Jiménez Morán, exixiu a pasada quinta feira a retirada de catro pancartas penduradas pola central sindical en que se criticaba a xestión desenvolvida polo goberno 'popular' na vila. Segundo Jiménez Morán, que inicialmente autorizara a fixación das faixas, o contido das mesmas non se axustaba --a posteriori-- á taxa municipal que fora previamente cobrada á central sindical. "Será mais caro criticar ao Alcalde que a outros estamentos?", ironizan desde a CIG após coñeceren as demandas do rexedor ás que tildan de "inconstitucionais" pois asociaren o "feito impoñíbel dunha taxa ao contido informativo, comunicativo ou ideolóxico dunha pancarta", aseguran nun comunicado. Neste senso, o alcalde asegura que o custe das faixas (nun comezo fixado polo Concello en 21,18€) varía polo feito de non se referiren os seus lemas unicamente á defensa dos postos de traballo do Parador de Monterrei --vítima do ERE aprobado polo goberno de Mariano Rajoy-- senón que tamén denuncia a xestión de goberno do propio Jiménez Morán. Desde o sindicato nacionalista, aseguran que a "conduta" do alcalde de Verín é "reiterativa" e denuncian que malia semellar unha actitude "esperpéntica dá a medida da súas convicións democráticas ao atentar contra os dereitos fundamentais e liberdades públicas da nosa central sindical". Aliás, lembran que o rexedor xa foi condenado o pasado ano 2011 por "violar os dereitos expresión e liberdade sindical, polo Xulgado Contencioso de Ourense, ao impedir á CIG o uso de megafonías para publicitar unha folga xeral". Neste senso, desde a CIG anuncian que veñen de interpor un recurso contencioso-administrativo perante o Xulgado nº2 de Ourense no que exixen a restitución dos seus dereitos e a suspensión do Decreto aprobado polo Concello en que se fixa unha base impoñíbel sob a fixación de faixas. No entanto, aseguran que non descartan a posibilidade de presentaren unha denuncia penal contra o rexedor solicitando que se "depuren responsabilidades" no que din, "podería constituír unha decisión inxusta a sabendas", sentenzan desde a CIG.


Praza Pública naceu coa vontade de osixenar informando e enriquecer valorizando voces e xeitos de contar que non se atopan noutros espazos. Potenciando a rede comunicativa e colaborativa nun tempo aberto neste eido pero onde a sensación de claustrofobia envólveo todo. Onde boa parte da sociedade-rede xa conversa, infórmase ou traballa incardinada nunha realidade que deixou de ser emerxente para cristalizar, removendo radicalmente estruturas sociais e de poder a distintos niveis. Sexa benvida a súa achega ás nosas vidas pois unha interpretación crítica, galega e en galego do incerto mundo ao que nos encamiñamos é mais que precisa cando vogamos sobre 2012, o ano de "tódolos perigos", como di Ignacio Ramonet. Nace na esfera dixital para ollar o mundo coas lentes dun país ao que lle afecta a formidable marea de mudanzas coma calquera outro. Na era pos-Fraga e, posiblemente, na era pos-BNG. Nace tamén na democracia post-ETA que supera a etapa de pos-transición, onde comeza a cuestionarse abertamente o papel dunha institución coma a Monarquía. E ata nunha pos-democracia tecnocrática resultante da instauración da pax germánica en plena II Gran Recesión, que o que mellor democratiza é o efecto Mateo; aquel polo cal os que mais teñen acumulan máis e máis e os que menos son desposuídos do pouco ao que tiñan acceso e fican desprazados do sistema, asentando unha relación inxusta de submisión e vasalaxe propia das vellas sociedades piramidais do Ancien Règime feudal, anterior a 1789. Ao desbocado efecto Mateo engádeselle a irrupción do efecto Pigmalión. Este atenaza e confunde ás esquerdas que se limitaron a xestionar o realmente existente renunciando a combatela anti-utopía imperante no terreo dos valores, e redobrando a democracia do ladrillo e as súas consecuencias. Xogando a ser o que non saben ser. Neste caso o efecto Pigmalión na súa versión negativa, e pola cal o principio de actuación que rexe as decisións internas vai na liña do que, negativamente, a maioría social espera que fagan. Outros, directamente, xa non esperan ren. Os partidos, sendo organizacións e ferramentas pechadas e de intereses, ante a necesidade de cambio, recúan. A desconfianza e a desafección aumentarán mais e ámbalas dúas, á espera do Congreso Nacional Galego do PSdeG, atópanse nunha encrucillada maior que antes do 20-N. Apostaron polo inmobilismo e por agardar impasibles a que a crise lles devolva o que a crise lles quitara, coa salvidade de que a dereita ten gañada a batalla dos marcos interpretativos. Tamén a de presentarse como forza dinámica e adaptable, atrevéndose con reformas que o social-liberalismo dos últimos tempos non soubo, non puido ou non quixo concretar (coma o recorte en subvencións públicas a partidos, organizacións empresariais e sindicatos, ou o recorte dos impúdicos salarios a banqueiros, nunha mistura de populismo e sentido da oportunidade política que compaxinan coas medidas de axuste duro e suba de impostos). O BNG e a "paciencia revolucionaria": No BNG isto verbalizase xogándoo todo á carta máis alta da "paciencia revolucionaria", coma se un escenario de deterioro económico tan fondo que provoque un estalido social (posible) vaia empurrar ás masas traballadoras nos brazos dos seus líderes para construír unha sociedade sen clases e unha Galiza liberada da noite á mañá ou, simplemente, levalos a Monte Pío (imposible). Advírtase que no hipotético caso, a revolta, coma sempre e en todo lugar, produce os seus propios liderados e as estruturas xa constituídas percíbense sistémicas e, polo tanto, un obstáculo máis. O xenuíno instrumento de emancipación social e nacional do que se dotara o pobo galego alá por 1982 está chamado a reinventarse ou a esmorecer logo do acontecido nunha 13ª Asemblea que significaría o epicentro dun terremoto político e un fito histórico: a Gran Clarificación e o recoñecemento das diferentes sensibilidades ideolóxicas do galeguismo e o nacionalismo reflectidas na oferta electoral, nun exercicio de normalidade pluralista, a imaxe e semellanza doutras realidades nacionais do estado español. Fálase abertamente da posibilidade de superar o modelo frontista que dera bos froitos nos 90´s baixo o liderado transversal e aglutinador do gran referente histórico que foi (e segue sendo) Xosé Manuel Beiras, pero que se atopou no albor do novo século coa insalvable contradición que supón gobernar no día a día para todos. Esas contradicións abrollaron en Amio dividindo ao BNG en dúas metades irreconciliables. Hai moitas e vareadas lecturas para o que está acontecendo mais é probable que o nacionalismo non estea enleado noutra batalla mais, concibida unicamente en parámetros de loita pola hexemonía no seo da organización maioritaria e referencial, senón que experimenta algo que, tarde ou cedo, e coincidindo cos seus 30 anos de existencia, afectará a outras organizacións: unha revolución horizontal con compoñente xeracional que, neste caso, procura un nacionalismo vigoroso, aberto e integrador e, por riba de todo, útil e realista. Cando un novo paradigma emerxe, outro tarda en caer, e esa transición chámaselle crise. Hai unha xeración de galegos que aínda estando vinculados no emocional coa loita anti-franquista xa non o están polo feito biolóxico, nin tampouco coa construción dun bloque histórico de liberación nacional concibido en clave terceiromundista e afeito, no último decenio, a convivir non só nun equilibrio de suma cero resistente senón experimentando un proceso de descomposición interna. Se non lles deixan construír dentro as súas arelas, farano á marxe e trocarán a histórica (e hoxe sufrida) alianza entre "upegallos, pexegos e peixes" por unha nova relación. Son os que xa non conciben a política dos pasquíns e as multicopistas, a pegada de carteis ou as reunións clandestinas. Os que estudan Erasmus e se criaron vendo o Xabarín, viaxan en low cost ou establecen un dialogo permanente a través das redes sociais. Os que albiscan na distancia o exemplo do Che pero senten próxima a loita de Camila Vallejo en Chile e a doutros indignados aquí ou acolá. Os que xa non respectan a man de ferro de calquera nomenklatura nin apparatchik, nin tampouco padecen a Síndrome de Estocolmo política que para outros representa rachar cos que publicamente denuncias de manterte secuestrado. É a Galiza ceibe das ataduras de Maio do 68 pois viviron o seu Maio en 2011 e queren facer o seu propio camiño porque o camiño está feito para andar. A maioría deles fai súas as verbas d´O Beiras (quen seguramente teña a chave mestra da resolución da encrucillada), consolidado no papel do druída moderno que fala para todos á marxe de sensibilidades: "lealdade ao pobo galego e ao cidadán do común por riba da lealdade a calquera aparato". Mais o paradigma da Unión do Povo Galego non caerá doadamente, xa que foi a organización nuclear e fundamental do nacionalismo moderno. A mais comprometida, activista e perseverante. A produtora incansable de cadros e dunha cosmovisión revestida de formación ideolóxica, mais ben simple, pero de claro espírito rebelde e combatente. O seu rol, coma o doutras ramas do nacionalismo, está en mans dos seus militantes mais, sobre todo, nas duns cidadáns galegos que xa non agardan mais e que nas urnas veñen marcando un vieiro definido e claramente minguante. Pode que a Gran Clarificación, de producirse, supoña unha nova fronteira do galeguismo e unha competición de efecto multiplicador que fomentaría a unidade dende a complementariedade, a colaboración táctica e estratéxica, pero dende a asunción definitiva dunhas diferenzas que fan perder o 90% dos folgos en cuitas internas como, por outra banda, vén de ensaiarse a nivel estudantil (universitario). A recuperación da credibilidade e o pulo social. O PSOE, derrota do zapaterismo e trunfo da vella garda: A situación do PSOE é diferente pero o que aconteza co futuro do BNG repercutirá inevitablemente aquí porque os vasos comunicantes (xa máis sociais ca electorais) entre ámbolos dous están contrastados e afectan ao progresismo e o galeguismo no seu conxunto. Aínda así, o socialismo hispano ten 133 anos de historia e, a priori, non corre risco de escisión porque, no fondo, non hai diverxencias ideolóxicas insalvables. Pero si houbo no último Congreso dúas concepcións enfrontadas: entre o socialismo chamado renovador, clásico e felipista, que trunfara e fora protagonista da construción da España saída do réxime franquista e unha concepción pos-moderna representada no que supuxo o zapaterismo, coas súas luces (ampliación de dereitos civís, políticas de contido social, aceptación da España Plural ou a pacificación de Euskadi) e as súas sombras (a última lexislatura e o fracaso no eido económico). Trunfaron os primeiros e, polo tanto, trunfou a volta ás esencias nominalmente mais obreiristas e unitarias, xacobinas. Iso pode levar por diante as expectativas de reforma federalizante mais tamén pode acompañar un intento de reconstrución e rearme ideolóxico na liña dunha maior pureza socialdemócrata, nunha conxuntura onde o papel da socialdemocracia europea do século XXI está sendo cuestionado: coa propia democracia e o papel de harmonizador social do estado en grave crise. Se as tensións internas se van sublimando en aras da unidade (os chaconistas, ante a nula integración, anuncian oposición interna) puidera supoñer o rearme a medio prazo dun proxecto onde Rubalcaba tería pouca acollida coma futuro presidenciable, e onde as miradas puideran poñerse en figuras emerxentes coma o vasco Eduardo Madina, o navarro Juan Moscoso ou a propia Carme Chacón. Sen descontar o predilecto do propio Rubalcaba: Patxi López, ou alguén de perfil mais descoñecido/a, ao estilo Zapatero. Tamén corre o risco de que as tensións internas se prorroguen sine die e non logre recuperar o apoio maioritario dos cidadáns por unha longa temporada. Isto abriría as portas a diferentes escenarios. Aínda así semella que perdeu a oportunidade de re-conectar no curto prazo coa base social natural representada no Movemento 15-M e que busca novos símbolos e referentes, esixe unha redistribución equitativa e real dos recursos e das cargas, unha separación efectiva entre a Igrexa Católica e o Estado e o empoderamento dunha cidadanía que desconfía das externalidades producidas por un bipartidismo hipertrofiado. O PSOE celebrou 13 Congresos ata a Guerra Civil, 13 dende aquela ata o de refundación de Suresness e o de Sevilla foi o 12º dende Suresness. Pode que supuxera un paso atrás para, no seguinte, retomar outravolta posicións cara unha nova hexemonía social. Sempre que a revolución neocon, ou a súa vertente neofascista, non bote raíces.


Summary: A directora de Augas da Galiza, Teresa Guitiérrez, atribúe o episodio de turbidez das augas do río Eume a un "proceso natural" e exculpa Endesa, empresa que explota o encoro e sobre o que puñan o foco diferentes colectivos ambientais.

A turbidez das augas do Eume, que mesmo levou á prohibición do consumo da auga durante varios días a Pontedeume en outubro, debeuse a un "proceso natural". Así o asegurou a directora de Augas da Galiza, Teresa Gutiérrez, en resposta a unha pregunta formulada poloo deputado do PSdeG Pablo Arangüena na comisión de medio ambiente do Parlamento. Gutiérrez sinalou como culpábeis os desprendementos de muros en regueiros afluentes do Eume. Isto, dixo, provocou "unha alteración importante" da calidade das augas por mor do "arrastre de sólidos". Exculpou, desta maneira, Endesa, a empresa que explota a concesión do encoro. A alto cargo da Xunta puxo de manifesto que as conclusións preliminares dos estudos conclúen que o afondamento das ribeiras en dous regueiros fixo que os muros caesen á auga e acabasen afectando o Eume polo arrastre de sólidos. Valores anormais Para reverter a problemática, a responsábel de Augas da Galiza lembrou que se puxeron en marcha obras para modernizar a potabilizadora municipal de Pontedeume. Tamén sinalou que a Xunta destinará 1,5 millóns en traballos para reverter a turbidez, cuxos niveis multiplicaron por dez os valores normais. Desta maneira, Medio Ambiente, que chegou a incoar un expediente sancionador a Endesa, asume o argumento da empresa enerxética, que o 19 de outubro emitía un comunicado de prensa no que afirmaba que se trataba dun "fenómeno natural", tirando dun informe elaborado pola Cátedra de Enxeñaría do Terreo da Universidade da Coruña. O citado documento espertou as críticas do Colectivo Terra, que a finais de setembro chamou a atención sobre o baixo nivel das augas do encoro do Eume, que deixaran á vista as lamas do fondo. Esta entidade e mais Adega sinalaran a presa de Endesa, construída nos 60 a continuación da área en que se situaba a mina de lignito das Pontes, da turbidez. Os lodos do seu fondo abrollaron días antes de que o río fluíse turbio, cando o volume da auga diminuíu. A situación tamén fora levada ao Parlamento polo BNG, cuxa portavoz, Ana Pontón, visitou o día 3 de novembro o río.


Summary: A XVII Asemblea Nacional do BNG é a máis participada por delegacións internacionais da historia do BNG

A Asemblea Nacional do BNG conta coa presenza de 27 delegacións internacionais procedentes do resto de nacións do Estado español e de países europeos e suramericanos. Os Paisos Catalans son os que máis delegacións envían, con oito formacións representadas. Comunistes de Catalunya, as CUP, Poble Lliure. Junts per Catalunya e ERC, entre outras, contan con unha ou dúas representantes no encontro do nacionalismo galego. Euskal Herria envía tres delegacións, representando a de EH Bildu, Eusko Alkartasuna e o Partido Nacionalista Vasco (PNV). Do resto do Estado, destaca a delegación de Ahora Canarias e de Izquierda Castellana, desde Castela. Portugal volve a estar representado polo Bloco de Esquerda e o Partido Comunista (PCP), xa inmersos na carreira electoral para os comicios lexislativos de xaneiro. Unha representación dos Gobernos progresistas de America Latina tamén esta presente no encontro. Así, Cuba está representada pola cónsul xeral na Galiza, Yahima Martinez Millan e a Armando González Pazo, Venezuela, polo embaixador no Estado español, Mauricio Rodriguez e polo cónsul en Galiza, Martin Pacheco e Bolivia conta polo cónsul en Barcelona, Martín Bazurco. A presenza de América do Sur complétase con delegados do Partido dos Traballadores de Brasil e do Partido Comunista do Brasil, das organizacións progresistas de Honduras, do Partido Autonomista Mapuche de Chile ou Fronte Guasú de Paraguai As organizacións de liberación nacional de África e Oriente Medio estiveron no plenario a través da Fronte Polisario do Sahara, de Hirak do Rif, do Partido dos Pobos Kurdistán e da Fronte Popular de Liberación de Palestina. As formación nacionalistas europeas tampouco faltaron a cita. Entre, estas atópanse o Plaid Cymru galés ou o Scottish National Party de Escocia, recibindo tamén saúdas do Sinn Féin irlandés.


Summary: O barco no que chegaron a Vigo, 'Prometheus Leader', procedía de Reino Unido, concretamente do porto de Southampton.

O Servizo Galego de Saúde (Sergas) iniciou estudos para determinar se o tipo de Covid-19 co que se contaxiaron 5 mariñeiros que chegaron a pasada terza feira a Vigo a bordo dun buque con bandeira de Singapur correspóndese coa variante da India. O Sergas comunicou que o servizo de Microbioloxía do Hospital Álvaro Cunqueiro "está secuenciando as mostras" destas cinco persoas para "determinar o tipo de variante do virus". Trátase dun proceso "longo e complexo", polo que os resultados tardarán varios días. Segundo puido saber Europa Press, profesionais da área Sanitaria de Vigo decidiron secuenciar as mostras destas persoas porque "algúns" dos tripulantes do buque proceden da India, entre eles os cinco positivos, así como polo perfil clínico que presentan. O barco no que chegaron a Vigo, de nome ' Prometheus Leader', é un ro-ro de mercadorías con bandeira de Singapur. Chegou á cidade olívica procedente de Reino Unido, concretamente do porto de Southampton. Na tarde da terza feira atracou no peirao de Bouzas, aínda que esta cuarta trasladouse ao Peirao de Transatlánticos, onde a previsión é que permaneza amarrado até o 10 de maio. Dous dos mariñeiros contaxiados por Covid atópanse ingresados no Hospital Vithas de Vigo. Tal e como puido saber Europa Press, trátase dun home de 67 anos e outro de 28, ambos de orixe estranxeira. O sexaxenario acudiu ao servizo de urxencias do hospital "con sospeitas de enfermidade respiratoria". Após lle facer a proba de antíxenos e unha PCR, os médicos "aconsellaron o seu ingreso en planta para a súa recuperación". Pola súa banda, o mozo ingresou en planta "debido a complicacións derivadas" da Covid.


Summary: O xuíz ordena que o IMELGA determine se a vida da nena está sendo mantida "de forma penosa, gravosa e artificial". O xulgado acredita que o auto de xullo, que autorizou o tratamento, advertía de que podía variar en función do criterio do Comité de Ética.

O Instituto de Medicina Legal de Galicia ten a palabra. A saída á luz pública da petición de morte digna para Andrea, a noiesa de 12 anos ingresada no Clínico de Santiago polo agravamento da súa enfermidade neurodexenerativa, apoiada polo Comité de Ética Asistencial pero negada polos responsables hospitalarios, vén de propiciar un novo movemento xudicial. Despois de que a Xerencia do CHUS se dirixise ao xulgado para "orientar" as decisións médicas e esgrimise un auto xudicial do pasado xullo para negarse a atender a petición familiar, o xuíz Roberto Soto vén de emitir unha providencia na que lle encomenda ao IMELGA determinar se o estado de Andrea é terminal e se o tratamento lle está a producir "sufrimento desmesurado" Este mesmo venres o hospital terá que achegarlle ao maxistrado o historial clínico "completo" da paciente, así como o informe do Comité de Ética Asistencial que o pasado 14 de setembro apoiou a petición de morte digna. Reclama, ademais, un informe "actualizado e exhaustivo" do Servizo de Pediatría no que o hospital "especificique, cando menos, os concretos criterios clínicos" polos que "estima que a paciente non se atopa en situación terminal nin concorre situación de dor e/ou sufrimento desmesurados", como indica a familia. O xuíz insta o hospital a xustificar o seu xeito de proceder e reclama saber se a están a manter con vida "de forma penosa, gravosa e artificial" Alén da versión hospitalaria, o xulgado diríxese de oficio ao IMELGA para solicitar que, tamén este venres, se lle realice a Andrea un "recoñecemento xudicial e forense", no propio hospital e a porta pechada. Ese recoñecemento, indica, terá que servir para determinar se "se trata dunha paciente con enfermidade irreversible incurable e en estado terminal" e, ademais, para avaliar o "procedemento pautad polo servizo de pediatría". Nomeadamente, Medicina Legal indicará se a hidratación e alimentación artificiais son un tratamento "extraordinario ou desproporcionado ás perspectivas de mellora da paciente" e se "produce dor ou sufrimento desmesurado". Trátase, indica o xuíz, de coñecer con certeza se "as medidas de soporte vital pautadas conducen a unha prolongación innecesaria da agonía da paciente e/ou a manteñen con vida en forma penosa, gravosa e artificial". En canto estas probas sexan practicadas o xuíz recibirá os pais de Andrea para escoitar a súa visión do que está a acontecer. O auto de xullo remité ao Comité de Ética Esta providencia chega no medio dun marasmo de declaracións nas que tanto a Xerencia do CHUS como a conselleira de Sanidade e o propio presidente da Xunta aluden ao auto xudicial de xullo para afirmar que o actual procedemento é o correcto. Diante desta conxuntura este venres foi o propio xulgado o que fixo público ese auto no que, como informou este diario, o xuíz avala o proceder dos médicos, pero tamén se remite ao informe do Comité de Ética -que se emitiu en setembro- para advertir da posibilidade de introducir cambios. O auto instaba a "ter en conta as consideraciósn do Comité Ético", que apoiou a petición de morte digna nun informe que non é vinculante Nese procedemento, que o maxistrado enmarca nunha "crise emocional familiar absolutamente comprensible", o xulgado autorizou "o tratamento pautado por consideralo axeitado ao interese da nena", se ben introduce matices que non son menores. "O pediatra -evidencia- solicitou informe do comité ético (...) que pode dar lugar á modificación do criterio médico actual", indica. Ademais, resalta, o tratamento debe ter como obxectivo "diminuír en maior grao posible o sufrimento, respectando a súa dignidade persoal no desenvolvemento da súa enfermidade". No propio auto advertíase ademais de que a autorización para aplicar as pautas propostas dende o hospital "non obsta a autonomía dos médicos" para, "coa familia e de conformidade co marco legal", e atendendo á aplicación da lei neste caso concreto, "aplicar as solucións terapéuticas axeitadas ao estado e progresión da paciente". Todo isto, advertía, "tendo en conta tamén as consideracións do Comité Ético", cuxo informe, ao non ser vinculante, o hospital decidiu non atender.


Summary: A matrícula do vehículo do que saíron varias persoas para retirar de noite unha gran esteleda de propiedade municipal en Vilobí d'Onyar coincide coa dun coche propiedade da Garda Civil.

Un xulgado de Santa Coloma de Farners (Girona) investiga o roubo dunha bandeira independentista de propiedade municipal situada nunha rotonda de Vilobí d'Onyar (Girona) que presuntamente foi subtraída por gardas civís, segundo confirmou a alcaldesa, Olga Guillem. Unha testemuña puido anotar a matrícula do coche do que saíron os presuntos ladróns a medianoite do sábado e cando os Mossos d'Esquadra, que investigan os feitos, introduciron a matrícula no sistema informático descubriron que o vehículo pertencía á Garda Civil, segundo publica El País.


Summary: A Xunta só executou 166 dos 234,4 millóns de euros recibidos para apoiar os sectores máis afectados pola Covid.

A conselleira de Emprego e Igualdade, María Jesús Lorenzana, explicou esta cuarta feira que a Xunta executou en seis meses algo máis de 70% dos 234,4 millóns de euros —uns 166 millóns— dos fondos que o Estado transferiu á Galiza para dar apoio aos sectores afectados pola Covid-19, que xestionou a través dos terceiros e cuartos plans de rescate. Así o notificou en resposta a unha pregunta formulada polo deputado do PPdeG José Manuel Balseiro no pleno da Cámara galega, no que sostivo que o deseño por parte do Estado duns requisitos "difíciles de cumprir" e cunha "sobrecarga burocrática" no procedemento ocasionou que só se reciban 15.061 solicitudes e quedase sen executar 30% dos fondos. Neste senso, apuntou que, pola contra, os dous primeiros plans de rescate que o Goberno galego puxo en marcha con fondos propios, con "requisitos deseñados no seo do diálogo social", permitiron que o tecido empresarial galego recibise en apenas catro meses 182 millóns, "practicamente 100% da contía orzada" a través da tramitación de 80.000 solicitudes. A Xunta culpa o Estado de fixar uns requisitos "difíciles de cumprir" e unha "sobrecarga burocrática excesiva" Ademais, a conselleira explicou que a pasada semana remitiu senllas cartas á vicepresidenta primeira, Nadia Calviño, e a ministra de Facenda, María Jesús Montero, nas que solicitaba a reatribución á Galiza dos case 70 millóns de euros que quedan sen executar destes fondos, para que poidan ser destinados na súa totalidade ao tecido produtivo galego en 2022 cuns requisitos que se axusten "o máximo posíbel" á realidade empresarial do país. "Se extrapolamos os datos da Galiza, que presenta un dos mellores rexistros de execución destes fondos, ao conxunto do Estado, resulta que o Ministerio de Facenda vai recuperar uns 2.000 millóns dos 5.000 que destinou aos territorios peninsulares", sinalou. Ademais, chamou a atención sobre o feito de que o país poida verse na obriga de devolver case 70 millóns ao Estado a pesar de que os solicitantes que pediron axudas acreditaron débedas por valor de máis de 2.000 millóns de euros, o que confirma a necesidade de dispoñer da totalidade dos fondos.


Summary: Forzas da oposición e iniciativas cidadás piden que o Concello rectifique na súa decisión de conceder unha nova concesión hosteleira para o edificio do antigo Jonathan, que impide calquera proxecto de recuperación das dunas do areal.

Non se pode entender Vigo sen Samil, xa o cantaba Siniestro Total: "En el Vitrasa hacia Samil/ hoy me voy a divertir (...) No esta lejos de aquí/ Vamos a bailar el rock de Samil". O areal constitúe a praia máis próxima ao centro da cidade, un espazo natural para o ocio dos habitantes da urbe, unha praia urbana que ao igual que lles sucedeu a outras sufriu dende os anos sesenta e setenta unha forte presión urbanística e económica. En poucos anos mudou enormemente a súa fisonomía, perdendo por exemplo o seu complexo dunar, soterrado baixo quilómetros de paseo marítimo, piscinas, restaurantes e chiringuitos. Isto non só afectou á paisaxe, ou á perda de espazos públicos, senón á propia saúde da praia e á súa capacidade para rexenerarse de xeito natural. O PXOM de Vigo e un proxecto de rexeneración integral de Samil do Ministerio de Medio ambiente prevén o comezo da recuperación das dunas mediante a reconstrución 25 metros mais atrás do paseo e das piscinas e a desparición de boa parte dos establecementos hosteleiros construídos dende os anos setenta. Este proxecto da Dirección Xeral de Sostibilidade de Costas, cun custe total de máis de 17 millóns de euros, atópase en fase de aprobación inicial por parte do ministerio. O propio grupo municipal do PSOE instou ao goberno central a que procedese á súa execución o 25 de febreiro de 2013, e esa proposta foi apoiada no pleno municipal de Vigo por unanimidade. Algúns expertos alertaron de que este plan, aínda que con efectos positivos, resultaría insuficiente para a recuperación das dunas (a barreira de cemento debería situarse non a 25 senón cando menos a 50 metros de onde se atopa neste momento). En calquera caso, para que este proxecto se puidese levar a cabo, aínda que fose de xeito parcial, resulta imprescindible a desparición dos restaurantes construídos en primeira liña de praia. Trátase de As Dornas (cuxa concesión xa finalizou e xa foi derrubado), Camaleón (finaliza en 2019), Di San Remo (en 2025) e Jonathan (finalizada por falecemento da súa titular). O 9 de xullo abriranse as plicas para coñecer as ofertas de explotación do establecemento hostaleiro, e en caso de serlle adxudicada a alguén, estaría concedéndose unha licencia de explotación por 30 anos Recentemente, o goberno municipal abriu un prazo para a licitación do Jonathan, un praza que rematou este mércores. O 9 de xullo abriranse as plicas para coñecer as ofertas de explotación do establecemento hostaleiro, e en caso de serlle adxudicada a alguén, estaría concedéndose unha licencia de explotación por 30 anos. Calquera proxecto, sexa a reforma de retranqueo do paseo actual, ou un plan integral de recuperación da praia e do seu sistema dunar que se queira levar a cabo nun futuro, atoparíase co obstáculo do establecemento en cuestión. Quen tivese daquela a licencia de explotación, estaría en condicións de reclamar unha indemnización millonaria, lembran dende Anova Vigo. Dende distintas organizacións políticas (BNG, Anova, Esquerda Unida, Equo...) tense denunciado publicamentea situación, e tamén o fixeron varios cidadáns a través de distintas inciativas online. Anova lembra que o Jonathan incumpre a Lei de Costas de 1988, modificada no ano 2013. A disposición transitoria 4ª vén dicir que as instalacións que ocupen unha zona de dominio público marítimo-terrestre serán demolidas ao extinguirse a concesión. Neste caso, a concesión (que remataba en agosto de 2016) expirou por defunción da persoa titular e sen que fose legalmente posible a súa continuidade a través de herdeiros. Tamén subliña que o canon anual que pagaría quen se fixese cargo da explotación do Jonathan é de 20.000 euros, "ben pouco beneficio se o comparamos co valor ecolóxico da zona tal como era antes das construcións invasivas". Un dos argumentos por parte do goberno municipal para retomar a vía de licitación sería que se trata de servizos necesarios nunha das praias de maior afluencia de Galicia. Para Anova "é evidente que tales servizos poden existir nunha liña máis retirada e que respecte a praia trala súa eventual recuperación". Ao BNG, pola súa banda, parécelle "un despropósito" volver adxudicar o Jonathan "porque supón condenar Samil 50 anos máis e indica que non hai intención de recuperala", en palabras de Iolanda Veloso Ao BNG, pola súa banda, parécelle "un despropósito" volver adxudicar o Jonathan "porque supón condenar Samil 50 anos máis e indica que non hai intención de recuperala", en palabras de Iolanda Veloso. "Parécenos aberrante e non entendemos este empeño máis alá da súa preocupación polos intereses privados", afirma a voceira do Bloque, que no debate plenario que en abril aprobou a nova licitación demandou que se cumprise o PXOM (que prevé a eliminación destes establecementos e do paseo) e que se seguise co Jonathan a mesma política que co derrubado local de As Dornas. De igual xeito, Esquerda Unida denuncia que unha hipotética nova concesión de 30 anos "antepon os intereses económicos privados ao ben común e a sustentabilidade dos espazos naturais da cidade". Para protegxer Samil, EU reclama que se declare como espazo natural de interese local (ENIL) o complexo dunar do Vao. Dende entidades ecoloxistas, expertos e forzas políticas lémbrase que unha barreira artificial coma o paseo de Samil "supón a condena da propia praia" O recente derrubo do restaurante As Dornas permitiu o inicio da recuperación das dunas da praia do Cocho das Dornas. Como sinalaba hai poucos días Vigo Blog, "a poucos centímetros dos alicerces da derruida edificación, aprécianse varios metros de finísima area que só espera ver o aire para incorporarse á praia". Dende entidades ecoloxistas, expertos e forzas políticas lémbrase que unha barreira artificial coma o paseo de Samil "supón a condena da propia praia, e nun futuro máis ou menos inmediato, como ten sucedido noutras praias de zona urbana invadidas con este tipo de construcións, obrigaría o goberno municipal a unha reposición artificial da area da praia con custos elevados e co fracaso a curto prazo garantido", sinalan dende Anova Vigo, que engade que "os abalos e devalos da marea arrastran o areal cara ao mar, e vano lambendo sen posible reposición natural, como é ben sabido, pois pra que as mareas e o vento –e mais a vexetación– fagan o seu traballo, non pode existir ningunha barreira artificial que impida a recuperación do ciclo dunar". Para Anova, Caballero "non quere deixar aberta a posibilidade dunha reforma na praia de Samil e moito menos a liberdade de xestión para que calquera outro goberno municipal posterior puidese acometer ese proxecto de rexeneración do sistema dunar" Para Anova Vigo, o goberno municipal de Caballero "non quere deixar aberta a posibilidade dunha reforma na praia de Samil e moito menos a liberdade de xestión para que calquera outro goberno municipal posterior puidese acometer ese proxecto de rexeneración do sistema dunar". A formación sinala que "Caballero, que tanto fala de Vigo como cidade europea, debería ter presente que en calquera outro país atlántico de Europa, unha praia como a de Samil non estaría nas condicións actuais, condenada ao seu progresivo deterioro e moi lonxe de calquera xestión minimamente respectuosa e intelixente dende o punto de vista medio-ambiental, que ao cabo tamén permitiría pór en valor un espazo de gran atractivo turístico".


Summary: Un incendio o 27 e 28 de agosto calcinou o terreo e tamén a área arqueolóxica da Devesa da Rula atinxida tamén pola maquinaria que traballou na extinción do lume.

O Colectivo A Rula denunciou a destrución das 13 estacións de petróglifos situadas na parroquia de Vilestro no Concello de Compostela. Os prexuízos foron causados por un incendio que se presume intencionado. A área arqueolóxica da Devesa da Rula estaba composta por dez petróglifos da Portela de Villestro, dúas laxes dos Cortellos e a do Monte San Miguel que ficaron destruídas polas lapas, segundo comunicou o Colectivo A Rula. Outra, situada na paraxe do Agro do Campo resultou danada pola maquinaria que foi despregada na zona. Todas as pezas foran comunicadas previamente, para a súa catalogación, á Xunta de Galiza e o propio Concello de Compostela. No entanto, sinalan, "pensamos que aínda seguen sen catalogar por parte das administracións competentes". Desde o colectivo sinalan que o desenvolvemento dos traballos de extinción e de protección das vivendas --que ocasionaron os danos-- evidencian que "non tiveron en conta en ningún momento o patrimonio arqueolóxico da zona. Imaxinamos que non tiñan constancia destes xacementos, unha evidencia da desconexión informativa entre os diferentes departamentos da Xunta de Galiza". Neste senso, sinalan que "debemos ter en conta que tanto os labores preventivos como os de extinción realizados por este tipo de maquinarias sen control previo destas áreas arqueolóxicas poden causar máis danos no patrimonio ca os propios incendios forestais". Así as cousas, afirman que a Dirección Xeral de Patrimonio actuou con celeridade enviando o 3 de agosto "un arqueólogo especialista neste eido para avaliar os posibles danos". O profesional foi acompañado por integrantes do Colectivo A Rula pois levan "máis de dous anos denunciando a falla de conservación do patrimonio arqueolóxico desta zona de monte onde a maioría das estacións estaban cubertas pola vexetación xa que sabiamos que máis tarde ou máis cedo isto ía acontecer". Así, solicitaron "medidas preventivas no seu día" mais que "non foron atendidas nin por parte de Patrimonio, nin moito menos por parte do Concello de Compostela. De feito, levamos agardando dende decembro unha reunión prometida co equipo de goberno municipal para falar sobre este tema".


Summary: O candidato do BNG pediu tamén o voto da mocidade asegurando que o 21-O tamén está en xogo o seu futuro. No mitin de Allariz estiveron presentes Anxo Quintana e Alfredo Suárez Canal apoiando o candidato nacionalista.

O mitin do BNG de onte en Allariz non foi un mitin máis. Non só por ter lugar nun dos feudos da fronte nacionalista onde dirixen o concello desde hai máis de dúas décadas. Senón pola forte carga emotiva que sobrevoou o acto en que estivo presente o ex-portavoz nacional do Bloque, Anxo Quintana e máis Alfredo Súarez Canal. Quintana fundiuse nun intenso abrazo con Francisco Jorquera, dando a imaxe da xornada. Unha estampa que dá boa conta do clima interno de unidade con que o BNG enfronta os comicios deste domingo. Emotivas foron tamén as palabras de recoñecemento que o actual alcalde de Allariz, Paco García, dirixiu tanto a Quintana como a Suárez Canal, cualificándoos como "exemplos da política ao servizo da xente", referencia que recibiu unha ovación por parte do público. "A chave é converter o descontento co PP en enerxía eleitoral o próximo domingo" Francisco Jorquera dirixiuse de xeito expreso a aqueles sectores que tradicionalmente teñen dado o seu apoio ao Partido Popular e que hoxe non concordan coa política de recortes, pendindolles o voto para frear a un Feijóo "que usa as maiorías absolutas para @s traizoar". Deste xeito o candidato nacionalista á Presidencia da Xunta solicitaba o apoio de autónomos, pequena empresa, comerciantes ou pensionistas e os instaba a se sumaren "sen medo ao cambio que representa o BNG". Jorquera fixo tamén referencia especial á mocidade, chamándoa a participar nunhas eleccións nas "que tamén está en xogo o seu futuro". O candidato nacionalista pediu o voto mozo "para evitar que teñan que emigrar unha vez rematen de estudar e para asegurar a igualdade de oportunidades fronte a un PP que quere volver aos tempos nos que só podían estudar os ricos, e nos que se separaban nenos e nenas das aulas". "A chave desas eleccións é converter o descontento social maioritario co PP en enerxía eleitoral o próximo domingo 21 de Outubro" concluiu. Tereixa Paz diríxese en alemán a Angela Merkel A situación da mocidade, cunha taxa de paro récord, estivo tamén presente na intervención da cabeza de lista do BNG por Ourense. Tereixa Paz chamou a mocidade a "aprender alemán para dicirlle a Merkel que non, que non queremos os seus minijobs lixo". A candidata mesmo chegou a se dirixir en alemán a Angela Merkel afirmando que "@s moz@s galeg@s queren traballar e vivir na súa terra".


Mes e medio antes do Día Internacional do Orgullo LGTBI a vila de Lalín aspira a tornar durante dous días en "capital da convivencia e da diversidade". O municipio celebra dende este venres, 4 de maio, a terceira edición da súa Festa do Orgullo, un evento festivo, pero tamén con "accións educativas, culturais e transformadoras" que pretenden, "rachar tabús ao abeiro da bandeira multicor", di o Concello, que organiza a celebración xunto a diversas entidades de defensa dos dereitos LGTBI. "Este evento -explican dende o goberno local lalinense- pretende incidir na análise e mellora da situación dos dereitos en xeral de toda a cidadanía", co foco posto "con máis intensidade" na infancia e na mocidade e "co factor diferencial" de celebrarse "no contexto rural galego". Con todos estes factores, sinalan, pretenden dar pasos que aseguren "unha educación aberta á diversidade afectivo-sexual en todos os ámbitos", capaz de "previr e combater calquera forma de discriminación ou acoso por razón de orientación sexual ou identidade de xénero". Segundo a organización da festa o Orgullo de Lalín xa "trata de transcender as fronteiras do Deza" para se consolidar como "o Orgullo de Galicia". Lalín, afirma o alcalde, Rafael Cuiña, pretende consolidarse como "pioneiro na loita pola igualdade e os dereitos LGTBI" e "estamos encantados de recibir a través desta iniciativa a tanta xente para reivindicar que cadaquén sexa o que queira ser" nun "Concello progresista, igualitario e responsable, que quere ser punta de lanza" neste eido. A festa, pregoada nesta ocasión polo xornalista da TVG Alfonso Hermida, combina obradoiros e encontros formativos con concertos e actividades lúdicas para "reivindicar que cadaquén sexa o que queira ser" O programa do Orgullo de Lalín comezou este venres co III Seminario de Educación Afectivo-Sexual, no que participaron voces expertas como Celia Blanco, Martina González, Freddy Saborido ou Eva Mejuto. Unha mesa de traballo de colectivos LGTBI de todo o país ou un seminario sobre sexualidade completaron as actividades formativas dunha primeira xornada que culmina, ás once da noite, co Festival do Orgullo na Praza da Igrexa. O sábado a xornada comeza ás 11 coa apetura dos postos informativos de colectivos sociais LGTBI na rúa Joaquín Loriga e animación de rúa, a mediodía, a cargo de Trópico de Grelos. Tamén ás 12 chegará o pregón do evento, desta volta a cargo de Alfonso Hermida, xornalista da Televisión de Galicia. Contos pola igualdade, un partido de rugby, obradoiros ou teatro encherán de actividades a vila ata a noite, cando a carpa do Festival do Orgullo acollerá as músicas de Enfant Bello, The Teta's Van, Las Chillers e Seann Miley Moore. Programa do Orgullo de Lalín 2018


Summary: Nayib Bukele ameaza deputados e deputadas para que aproben o empréstito millonario para un "plan de seguridade" que fora rexeitado polas e polos parlamentares.

A negativa dos deputados e deputadas da Asemblea do Salvador a aprobar un empréstito de 109 millóns de euros para un plan de seguridade para financiar a loita contra as 'maras', levou o presidente salvadoreño, Nayib Bukele, a irromper no Parlamento acompañado de oficiais militares e policías. Unha vez dentro, sentou na cadeira do presidente da Asemblea e ordenou o inicio da sesión ao abeiro, dixo, do dereito divino. Para este domingo o presidente convocara unha "concentración cidadá" invocando o artigo 87 da Constitución relacionado coa "insurrección" para presionar as e os deputados. Dito artigo estipula que as persoas teñen dereito á insurrección para restaurar a orde constitucional alterada pola transgresión das normas relacionadas coa forma de goberno ou o sistema político establecido, ou por graves violacións dos dereitos consagrados na Constitución. A Fronte Farabundo Marti de Liberación Nacional (FMLN) chamou a defender a constitución e manifestou que "condenamos categoricamente as accións altamente perigosas para o país, emprendidas polo presidente da República, que racha a orde constitucional e a independencia dos poderes". A formación de esquerdas, nada da antiga guerrilla, advertiu o presidente que "non nos vai atemorizar" e instouno a deixar o camiño da "prepotencia", propio, afirman, das "ditaduras". A oposición fala de "autogolpe" de Bukele.


Summary: Este sábado confirmábase outro, unha nonaxenaria de Corme no CHUAC. O domingo falecía un septuaxenario de Cabana (O Esto). A madrugada do domingo ao luns tamén falecía un home maior de Cee. Xa son 10 na bisbarra.

Van 3 semanas dende que estamos confinados nas nosas casas polo Estado de Alarma. Quedan outras 3 semanas (xa nos avisara o epidemiólogo Juan J. Gestal…) polo que temos que ter paciencia. Lonxe de correr por publicar primeiro cada falecemento ou cada novo positivo (ademais falamos de datos non oficiais, pois como denunciaron os propi@s alcaldes/as da comarca, estamos orfos de información a nivel municipal) queremos facer un repaso e comparar como vai a nosa famosa curva. Xa temos falado de asuntos tan importantes como a complicada tesitura do mundo do mar ou analizado baixada na afluencia de xente en urxencias e centros médicos. Temos contado incribles iniciativas como as das mascarillas con filtro feitas na casa, da fantástica resposta á chamada do Hospital de Cee dos Concellos da "Costa da Vida"; ou da homenaxe das forzas de seguridade aos sanitari@s ou deses aplausos aos que non poden quedar na casa. Temos falado con enfermeiras de hospitalización a domicilio, e do HVdX, con profesionais do 061, con panadeiras, taxistas… Os datos Así, a 5 de abril, son 11 os falecementos na Costa da Morte. Dende o primeiro falecemento, un veciño de Fisterra, a bisbarra contabilizou un veciño de Carballo, un de Cee, outra carballesa, un home de Dumbría, un veciño de Vimianzo, un de Carnota, outro ceense e unha oitava falecida este sábado, unha nonaxenaria de Corme (Ponteceso), un de O Esto (Cabana), e outro de Cee.Todos, agás a embarazada carballesa de 37 anos, son maiores de 70 anos. Así mesmo hai 5 ingresados no Hospital Virxe da Xunqueira, se ben saben que no centro ceense non hai UCI en cando empeoran son trasladados ao CHUAC. Os datos non oficiais de positivos deixan un balance aproximado de 120-130 positivos en toda a bisbarra (dos 990 que temos na área sanitaria da Coruña, o único dato oficial que hai). Tomando como referencia aos Concellos das bisbarras de Bergantiños, Soneira, Fisterra, Xallas e Muros-Carnota, estes poden ser un datos aproximados da comparativa. Como vedes a Costa da Morte ten aínda unha incidencia moito menor que a nivel estatal, e aínda menor en Galicia, malia que os datos son moi parellos. Afectación do Coronavirus (a 04-04-2020) CasosPositivos (aprox) Poboación Afectados cada1000 habitantes COSTA DA MORTE 130 130.000 0.10 GALICIA 4626 2.700.000 0.17 ESPAÑA 124736 47.000.000 0.27 Falecementos Poboación Falecidos cada1000 habitantes COSTA DA MORTE 8 130.000 0,062 GALICIA 168 2.700.000 0,062 ESPAÑA 11744 47.000.000 0,25


Summary: O I Salón e Túnel do Viño pon o broche de ouro a unha aposta por promocionar e dar a coñecer a gran riqueza dos caldos que se fan na provincia

Quen vexa no viño unha simple bebida sen máis non poderá disfrutar do que realmente é: Unha porta para estimular os cinco sentidos e para gorentar toda unha cultura arredor deste produto. Beber un viño, sabíao Álvaro Cunqueiro, é meter na boca para disfrutar con lingua e padal a historia dun pobo. E o I Salón e Túnel do Viño de Ourense, que decorre no Museo Municipal, é a oportunidade de disfrutar, marabillarse e coñecer un universo de sabores, texturas e aromas a través dos viños da provincia. Auria Vinum naceu do impulso e compromiso da Asociación Galega de Viticultura (AGV), Federación Rural Galega (Fruga) a Asociación Galega de Sumilleres (AGASU) e o apoio do Concello ourensán. Alén doutras actividades, na cita no Museo, o éxito foi considerábel. Tan só por 5 euros, as e os asistentes puideron degustar a calidade e o sabor dun amplo abano de viños da Galiza. E, alén diso, as e os que quixeron tamén puideron participar nunha cata de maridaxe dos viños das 4 Denominacións de Orixe que hai en Ourense, actividade dirixida por Javier González, chef do restaurante Rexidora e integrante de Grupo Nove, na vangarda da cociña galega. Trinta adegas tomaron parte no Túnel do Viño: das DO de Monterrei, Ribeiro, Ribeira Sacra e Valdeorras, mais tamén de Rías Baixas ou da IXP Viños da Terra de Barbanza e Iria. Namorarse dun sabor e dunha Terra Os organizadores tiñan claro que con esta actividade o que procuraban era "presentar a todos os amantes do viño as elaboracións que devolven a Galiza e a Ourense ao lugar onde lle corresponde neste universo do viño, que non é outro que o duns viños de autentica calidade en Europa, e por tanto, no mundo. Proxectar ao consumidor, neste difícil mercado do viño, a nobreza de viños fieis á súa herdanza histórica e aos seus terroirs diferenciados: riqueza de matices, castes, paisaxes, tradicións e culturas". Mais tamén Auria Vinum quería "redescubrir as nosas castes, as raíñas como a Albariña, Brancellao, Godello, Mencía Treixadura e Sousón, princesas distinguidas como a Loureira, Merenzao, Caiños tintos e brancos, Espadeiros e as cincentas que se vestirán de longo como a Branca Lexítima ou o Pedral". Irmandade Galega de Adegueiros Mais o saábado tamén houbo outros puntos, e tamén en Ourense, onde a maridaxe de viño e país foron protagonistas. Foi en Ribadavia, co nacemento da Irmandade Galega de Adegueiros. Un compromiso cun produto, o viño, e un idioma, o galego, nun colectivo, o dos adegueiros e adegueiras, cada vez máis comprometido coa língua. Así, se en 2003 había ao pé de 12 adegas etiquetando en galego; nove anos despois, o número incrementouse e hoxe son preto de 200.


Summary: Os dous partidos acordan consensuar medidas urxentes para este problema e pretenden mesmo aprobala an tes do Nadal. O Tribunal de Xustiza da UE, pola súa banda, vé incompatíbel a lei española de desfiuzamentos coa europea.

O problema dos desafiuzamentos sobordou o eido social até un punto que as dúas principais forzas españolas (PP e PSOE) están a intentar atinxir un acordo para dar algunha solución a este drama. A intención sería consensuar as achegas para que antes do Nadal. Representantes de ambos partidos mantiveron unha xuntanza estes días na Moncloa. na que fixeron unha primeira aproximación. Concordaron socialistas e populares na necesidade de dar unha resposta urxente, sobre todo para aquelas situacións de "maior vulnerabilidade". Tanto a vicepresidenta do Goberno como a vicesecretaria xeral do PSOE acordaron que todas as achegas sexan sometidas á avaliación de seis expertos, tres propostos polo goberno popular e outros tres polo PSOE. A finalidade, que se atinxan acordos "co máximo consenso, a maior efectividade e para resolver axiña o drama dos desafiuzamentos". Diferenzas A avogada xeral do Tribunal de Xustiza da Unión Europea, Juliane Kokott, ditaminou nesta quinta que a lei española de desafiuzamentos vulnera a normativa comunitaria porque non garante unha protección eficaz dos consumidores fronte a posíbeis cláusulas contractuais abusivas nas hipotecas. A avogada considera que o xuiz pode ter a facultade de suspender a execución forzos dun desafiuzamento até comprobar se unha cláusula contractural é abusiva. Nesta liña, a norma europea exixe que o e a consumidora poida ter un recurso legal eficaz.


Summary: A vicepresidenta desta Administración, Maite Ferreiro, confirmou que queren "continuar coa súa labor de promoción e dinamización sociocultural a partir do legado de Novoneyra".

A Fundación Uxío Novoneyra e a Deputación de Lugo anunciaron hoxe a renovación do seu convenio de colaboración en virtude do cal seguirá a obra de rehabilitación da casa do poeta na localidade de Parada do Courel. A vicepresidenta desta administración, Maite Ferreiro, comentou que a intención da área de Cultura é dar un "novo pulo" ás obras co obxectivo final de "continuar coa súa labor de promoción e dinamización sociocultural a partir do legado de Novoneyra". De feito, queren fornecer un novo atractivo ás visitantes do Camiño de Santiago, que poderán gozar do patrimonio literario que deixou o autor. Para conseguir todo esto, o departamento achegará 35.000 euros á organización, que ten previsto destinar unha parte dos fondos á creación dun novo espazo para acoller residencias artísticas e investigadoras na fragua, un dos departamentos da vivenda familiar do Courel. "O investimento permitirá avanzar no proxecto de restauración que a Fundación Uxío Novoneyra comezou hai dous anos co apoio da institución provincial e que permitiu habilitar as dúas plantas da vivenda como zonas expositivas e arquivo documental", concretou Ferreiro após visitar a casa museo, na que coñeceu de man do responsable da entidade, Uxío Novo Rey, os proxectos a desenvolver ao longo de 2021. De feito, neste exercizo pretenden investir parte da subvención en adaptar as zonas visitábeis do inmoble aos protocolos sanitarios de cara a prevención da Covid-19 e a custear gastos de funcionamento da casa museo e dos espazos naturais da contorna. "A situación sanitaria require un esforzo maior para atender as persoas que se achegan ata aquí. Se antes faciamos grupos de 20 persoas, agora as visitas son en grupos de cinco", aclarou Novo.


Summary: Entrevistamos a xornalista vasca e falamos con ela sobre medios de comunicación e xénero.

June Fernández é xornalista e unha das coordenadoras de Píkara Magazine. Aproveitando a súa visita a Galiza para presentar os cadernos monográficos que veñen de editar e a terceira edición do anuario conversamos con ela na Libraría Lila de Lilith (Compostela) sobre feminismos, perspectiva de xénero e medios de comunicación. Como nace Pikara magazine? Como xorde o proxecto?As fundadoras de Pikara até 2010 participábamos na Rede Internacional de xornalistas con perspectiva de xénero. Un espazo no que as xornalistas reflexionamos através dunha listaxe de correo [electrónico] e en encontros sobre como incorporar a perspectiva de xénero nos nosos medios, non necesariamente feministas. Temas como o uso non sexista da linguaxe, o tratamento da violencia machista ou como facer un xornalismo non androcéntrico. Comezamos a sentir a necesidade de crear un espazo propio no que non tivesemos xefes limitándonos ou cuestionando a nosa maneira de facer xornalismo. Probas novas formas de informar con perspectiva de xénero. En 2010 montamos Pikara. Ao comezo eramos 4 xornalistas vascas ás que, aos poucos, se incorporan outras coñecidas. Comezamos a sentir a necesidade de crear un espazo propio no que non tivesemos xefes limitándonos ou cuestionando a nosa maneira de facer xornalismo Un dos trazos de Pikara é que nela conflúen distintas perspectivas feministas. Tiñades vontade de que fose un espazo de confluencia, de debate...Acho que ao comezo nos marcábamos 3 grandes obxectivos. Primeiro demostrar que é posíbel facer un xornalismo de calidade con perspectiva feminista. Segundo achegar o feminismo a un público amplo, non orientada unicamente ao debate entre feministas. E en terceiro lugar que fose percibido como un espazo diverso e inclusivo, un punto de encontro entre feministas diversas. Nacimos nun punto no que era moi evidente que a pluralidade entre distintos puntos de vista a miúdo provocaba desencontros. Apetecíanos que nun mesmo espazo conversen as académicas coas anarquistas, as queer coas da igualdade. Interésanos que a xente que ten perspectivas diferentes dialogue nun espazo tranquilo. Houbo conflitos ao longo deste tempo? Lembro a polémica por un artigo a respeito do pracer vinculado á maternidade...Foi a respeito de Relatos marranos. Unha obra de relatos sobre sexualidades non normativas desde o transfeminismo. Propuxéronnos publicar algúns dos capítulos en Pikara. Eliximos o de Maria Jopis e Belén Torres sobre a experiencia da maternidade e o vínculo erótico que se pode estabelecer nela. Apoiabamos ese texto mais quizais ficaba descontextualizado, non se comprendía que facía parte dunha antoloxía de sexualidade. Houbo unha onda de comentarios de persoas escandalizadas mais acho que a xente que nos odia o usou como pretexto para nos danar. Acusábannos de fomentar o abuso infantil, iso si que nos asustou. Mais despois viuse que era todo ruido. Sempre dixemos que nos interesa ser incómodas. Incomodar a xente de moral tradicional mais tamén a nós propias Continúa a ser molesto tratar determinados temas, nomeadamente aqueles que non se focan desde perspectivas normativas?Sempre dixemos que nos interesa ser incómodas. Incomodar a xente de moral tradicional mais tamén a nós propias. O tema da maternidade é o xera reaccións máis virulentas e iso é unha cuestión para reflexionar. Cada vez que publicamos textos sobre discursos anti-maternais, o dereito a non ser nai ou o tabú da nai má, das mulleres que mesmo se arrepinten. É un tema que incomoda moito. Outro de Beatriz Gimeno sobre se é compatíbel ser feminista e ter traballadora doméstica, queremos que reflexionen sobre os elementos de clase e de xénero que isto implica. Falas de Beatriz Gimeno, tedes colaboradoras de todo o Estado español. Como vos organizades?A verdade é que en Pikara é todo máis espontáneo e caótico do que a xente cre [ri]. Desde novembro temos unha redacción, por fin, aí estamos Andrea e eu que somos as coordenadoras. Logo hai un colectivo editor con outras 7 compañeiras que son as que de maneira voluntaria asumen responsabilidades, como a xestión das redes sociais, por exemplo. Aí é onde se toman as decisións. Ademais consolidáronse unha serie de colaboradoras habituais que escriben unha vez ao mes. Aliás, achégasenos moita xente através do correo electrónico. Temos unha sección de libre publicación que se chama Participa. Tedes unha parte de restitución da historia das mulleres. De feito o xornalista galego Carlos Bouza escribe moito sobre mulleres e música. Era un dos vosos intereses era construír a herstory, o relato histórico das mulleres?Foi unha aposta desde o comezo. Tamén había a sección Transgresoras de biografías de mulleres que ao longo da historia racharon cos mandatos de xénero. A última foi Gerda Wegener, a protagonista de The danish girl. Mar gallego plantexa unha crítica ao filme porque nel aparece como unha muller heterosexual que ten que asimilar que o seu marido sexa unha muller, cun sacrificio moi grande, mais Mar cóntanos que Gerda era unha muller lesbiana e que ademais pintaba arte erótica lésbica. Tentamos resgatar historia de xente que moitas veces é anónima. A respeito de Carlos Bouza, tendemos a pensar que perspectiva de xénero é falar de mulleres mais unha liña moi importante é sacar a herstory de mulleres esquecidas e borradas da historia. Con Carlos o diálogo que tivemos foi que non se fechase a falar tamén de músicos homes ou persoas transxénero que se caracterizasen polo seu compromiso feminista ou por ter rachado cos mandatos de xénero e sexualidade. Gostei moito do que escribiu sobre Antony and The Johnsons, de facto o seu grupo chámase así por Marsha P. Johnson, unha das travestis que participou nas revoltas de Stonewall, polas que se conmemora o Día do Orgullo o 28 de xuño. Ou o texto de Kurt Cobaine e a súa loita contra a homofobia e o machismo. Precisamos que nas seccións de Economía, Internacional, Deportes, mude a ollada, incorporar o protagonismo das mulleres Falando desa outra perspectiva, os medios de comunicación temos unha grande responsabilidade. Cómpre incorporar a perspectiva de xénero na imprensa xeralista?Para nós son dous traballos paralelos. Sentiamos a necesidade de crear medios non especializados, porque Pikara tamén é xeralista, falamos de todo, o especial é a ollada. Mais medios nos que o compromiso sexa moi claro e radical. Acho que cando criticamos o papel dos medios hexemónicos non pomos en valor o traballo das compañeiras feministas para informar doutra maneira. Temos unha compañeira en Pikara que traballa no programa de Mariló Montero, en TVE. Están a loitar moito por informar ben da violencia machista ou introducir temas que normalmente non se abordan desde estes medios. En Euskadi están a contar con nós en espazos de formación a xornalistas. É un camiño moi lento porque o xornalismo non se traballou moito a formación continua. A chave está en crear procesos nos que os propios xornalistas sexan protagonistas. Con Argia e EiTB participamos en xornadas nas que o cadro de persoal reflexionaba sobre as limitacións que atopaban para informar doutra maneira, por onde deberían tirar e que mínimos facer extensíbeis a todo o cadro de persoal. A pasada semana asinouse en Euskadi, ao abeiro do Goberno vasco, un código para unha comunicación non sexista. É unha declaración de intencións ou visa mudar o tratamento informativo realmente?Asinar acordos creo que é positivo sobre todo para comprometer os medios asinantes e despois poder pedirlles contas, sobre todo se o goberno ten un rol forte aí. En Euskadi o medio con máis forza é El Correo e directamente non asina nen participa destes espazos. Xeralmente os que participan son os medios que xa parten dunha reflexión e dun compromiso previo. Nos xornais estase a avanzar ao incorporar na sección de Sociedade cada vez máis debates sobre igualdade. Son optimista porque nos medios permean cada vez máis os enfoques feministas mais a grande tarefa pendente é a transversalidade. Acontece que en Deportes un futbolista é denunciado por violencia machista e un xornal de grande tirada titula semanas despois 'Rubén maltrata o Valladolid'. Non ter xornalistas nestas seccións con formación en perspectiva de xénero implica ler auténticas barbaridades. Precisamos que en Economía, Internacional, Deportes, mude a ollada, incorporar o protagonismo das mulleres e que se inclúan outro tipo de temas. Se só nos fixamos nos asasinatos machistas non estamos a entender nada Estades a presentar o terceiro anuario, ampliades as páxinas, vai collendo máis forza Pikara?A revista en papel foi curiosa. Tiñamos medo ao comezo pola parte económica, porque é máis cara e porque se cre que a xente xa non quere ler en papel. Mais realmente foi algo que pulou moito polo proxecto. De facto organizamos crowdfundings para financiala e sempre nos sobra diñeiro. Aliás, sérvenos para nos pór cara nas presentacións ou para cousas tan curiosas como que unha concelleira da coligazón de esquerdas de Bilbo [UdalBerri] a entregase ao ministro de Xustiza na visita ao concello. Agora tamén estamos a presentar os monográficos. Parten da idea de que hai quen usa os textos de Píkara como recursos didácticos, por exemplo, para obradoiros sobre consentimento, sexualidade, agresións sexuais... Sacamos polo de agora dous libros, unha análise sobre o tratamento mediático da violencia machista e outro Cara B. Violencias normalizadas e silenciadas que aborda as violencias contra persoas LGTBi, acoso telefónico ou de rúa... Amosar que se só nos fixamos nos asasinatos machistas non estamos a entender nada.


Primeiro de Maio: Galicia, sen mocidade quedas que poida cotizar A CIG anuncia unha folga xeral para o martes 19 de xuño Tempo de gañar foi o lema escollido por UGT e CCOO para a súa mobilización deste 1 de maio, que tivo na tradicional manifestación polas rúas de Vigo o seu elemento central. Os dous sindicatos puxeron o foco na necesidade de que a clase traballadora deixe de ser a perdedora da crise e comece a sentir tamén ela a súa suposta fin. Baixo o lema Tempo de gañar, os dous sindicatos celebraron a súa manifestación central en Vigo pero tamén outras marchas na Coruña, Santiago, Lugo, Ourense, Pontevedra, Ferrol, Vilagarcía e Viveiro O responsable en Galicia de UGT, José Antonio Gómez, chamou á mobilización para que este 1 de maio sexa un "punto de inflexión" das políticas laborais mentres que o de CCOO, Ramón Sarmiento, reclamou unha maior distribución da riqueza que non se está a producir malia o retorno ao crecemento económico. A manifestación de CCOO e UGT en Vigo, á que asistiron entre outros o secretario xeral do PSdeG, Gonzalo Caballero, e o alcalde da cidade, Abel Caballero, tivo, como vén sendo habitual, un recorrido en parte coincidente co da marcha da CIG, convocada por separado. Se os dous sindicatos iniciaron a súa marcha ás 11.30 horas desde Vía Norte para finalizar en Montero Ríos tras pasar por Urzaiz, a CIG comezou a súa marcha ás 12.00 horas algo máis arriba, no barrio do Calvario, para descender cara ao centro da cidade tamén pola rúa Urzaiz. Ademais da manifestación de Vigo, UGT e CCOO tamén se mobilizaron na Coruña, Santiago, Lugo, Ourense, Pontevedra, Ferrol, Vilagarcía ou Viveiro. Marcha de CCOO e UGT polas rúas de Vigo [@RSarmientoCCOO]


Summary: A 'Lei Wert', aínda vixente, establece que os concertos de Primaria deben ampliarse de catro a seis anos, pero a Xunta opta por estender a duración en todos os niveis do ensino concertado A Xunta elimina a preferencia da educación en igualdade para financiar colexios concertados

A Consellería de Educación lanzou a pasada semana a nova orde de concertos educativos, que rexerán o financiamento público dos colexios de titularidade privada a partir do vindeiro curso polo remate da vixente normativa, ditada en 2013. Como informou Praza.gal, a nova orde chega ao abeiro da aínda vixente LOMCE apóiase nela para, entre outros aspectos, eliminar a preferencia da educación en igualdade á hora de primar uns colexios sobre outros, aínda que isto implique contradicir o plan de educación igualitaria para nenas e nenos que aprobou a propia Xunta. No entanto, hai outro aspecto no que o Goberno galego vai alén da alcumada como 'Lei Wert', a duración dos acordos de financiamento con estes centros privados. As sucesivas ordes que regularon ata agora os concertos educativos fixaban, como normal xeral, unha duración de catro anos. A LOMCE ampliou a duración "mínima" destas concesións ata os seis anos, pero só en Primaria. O obxectivo, segundo se sinalou daquela dende o Ministerio, era que os concertos durasen, cando menos, tantos anos como cursos ten ese nivel educativo. No entanto, a Xunta opta por estender esa prolongación tamén aos demais niveis: ESO, Educación Especial e Formación Profesional, o que implica que todos os asinados cheguen ata o 31 de agosto de 2023 ou, o que é o mesmo, á segunda metade da próxima lexislatura galega. A LOMCE establece que os concertos de Primaria deben ampliarse de catro a seis anos, pero a Xunta opta por estender a duración en todos os niveis do ensino concertado Esta extensión xeralizada dos concertos suscitou este venres as críticas do voceiro do PSdeG en materia educativa, Luis Álvarez. "Polos seus feitos os coñeceredes", ironizou o socialista en rolda de prensa para abordar unha orde que, di, amosa o PP como un "partido estremo, nin moderado nin tolerante", toda vez que con esta orde aposta por unha "manobra" para "salvagadar os concertos" con independencia dos resultados "das eleccións de 2020". Trátase, agrega, dunha "blindaxe dos concertos" que "deixa aberta a posibilidade de limitar o profesorado e o número de unidades nos centros públicos, demostrando que non teñen a mínima intención de recuperar as condicións dos traballadores". Tamén este venres saía ao paso da nova orde o sindicato CIG-Ensino, cuxo secretario nacional, Anxo Louzao, alerta dos efectos de "comprometer os orzamentos dos vindeiros seis anos" con partidas duns 258 millóns de euros anuais, un 10% máis que na anterior orde. "A Consellería -di Louzao- blinda máis de 1.550 millóns de euros de euros que non serán destinados a mellorar o ensino público nin a ampliar os seus cadros de persoal". "Mentres o ensino público pelexa día a día reclamando a dotación necesaria para cumprir cos parámetros de calidade que merece, a Consellería blinda os centros privados e garántellelos", censura. Resposta do PP Os populares retrucan afirmando que a Xunta se limita a "cumprir" a LOMCE e defenden que os colexios que segregar nenos e nenas na escola "non implica discriminación" Estas críticas foron retrucadas dende o PP por parte do seu voceiro en materia educativa, o deputado ourensán César Fernández, que nun comunicado remitido aos medios defende que a nova orde de concertos se "limita a cumprir estritamente a lei", aínda que no que atinxe á duración vai alén do esixido na LOMCE. "A orde da Consellería -xustifica o conservador- amplía o período dos concertos de catro a seis anos" para que "o concerto teña a mesma duración en todas as ensinanzas que se concertan en Galicia" e ademais, evidencia, "como xa é habitual, os concertos revisaranse todos os anos para axustalos á realidade". Ademais, afirma, cómpre "lembrar" que "Galicia non é a única comunidade autónoma que establece a vixencia dos concertos en seis anos". Nun sentido semellante Fernández defende tamén a garantía de acceso aos fondos públicos por parte dos colexios que segregan nenos e nenas pola fin da primacía á coeducación, un aspecto que PSdeG e CIG censuran tamén nunha liña semellante ao expresado en días pasados dende o Parlamento por En Marea e BNG. "Respectamos a decisión libre das nais e pais de escoller entre o modelo educativo mixto ou o que separa aos alumnos en función do xénero, porque iso non implica que eses estudantes non reciban unha axeitada educación en valores", asegura o deputado, en cuxa opinión a segregación de nenas e nenos na escola "non implica discriminación, sempre que as oportunidades e contidos educativos que reciben os alumnos sexan iguais".


Summary: Funcionarios rexistraron o concello herculino nun operativo relacionado coa investigación que o Xulgado de Lugo desenvolve en relación a este trama, na que hai xa case 90 imputad@s. Procuraban contratos co grupo Vendex. O BNG coruñés lembra que en 2012 xa lle pedira o alcalde que remitira toda a información de Vendex á xustiza.

Funcionarios ás ordes de Pilar de Lara, titular do Xulgado de Instrución nº1 de Lugo, que investiga a trama Pokemon rexistraron nesta terza feira o Concello da Coruña. A procura centrábase en localizar documentos e información de 16 contratos da administración local con Vendex. Ademais da Casa do Concello os funcionarios tamén rexistraron outras dependencias municipais e tamén a sede herculina do grupo Vendex. Nos rexistros incautaron material informático. Na Pokemon, que salfire a varios concellos galegos, hai actualmente 88 persoas imputadas, entre empresarios, funcionarios e políticos. Trasparencia Desde o BNG lembran que con data dO 3 de outubro de 2012, o Grupo Municipal da formación nacionalista envioulle un escrito ao alcalde en que solicitaba que se remitise a documentación íntegra relativa a Vendex e que se publicase esa documentación na páxina web do Concello


Summary: A emigración xuvenil centrará o último acareo do ano no Parlamento galego.

A votación final dos Orzamentos da Xunta da Galiza para 2022, o novo modelo de residencias de maiores, a emigración xuvenil e a saída da crise da Covid-19 serán os temas protagonistas do último pleno do ano na Cámara galega, que vivirá un novo cara a cara entre o titular da Xunta, Alberto Núñez Feixoo, e a líder do BNG, Ana Pontón; e mais co voceiro parlamentario do PSdeG, Gonzalo Caballero. A Xunta de Portavoces do Parlamento aprobou esta quinta feira, 16 de decembro, a orde do día da que será a última sesión ordinaria do pleno da Cámara. Decorrerá 21 de decembro, nunha sesión que estará precedida pola votación dos orzamentos. Coa maioría que ten o PP na Cámara, prevese que as contas saian aprobadas. A continuación, terá lugar a comparecencia da conselleira de Política Social, Fabiola García, que informará do documento definitivo elaborado polo comité asesor sociosanitario para a reforma do modelo de residencias. A Xunta ultima así os pasos dados para a redefinición do sistema de coidados e residencias de maiores que se comprometeu a levar a cabo nun dos ámbitos máis golpeados pola Covid-19. Porén, nos últimos debates no Parlamento, a oposición xa alertou de que o novo modelo que se prepara segue baseado na xestión privatizada, entendendo este servizo "como un negocio". O último cara a cara do ano Para a xornada da cuarta feira resérvase o último cara a cara parlamentario do ano entre Ana Pontón e Gonzalo Caballero con Núñez Feixoo. A líder nacionalista denunciará a precariedade laboral "que empurra a mocidade á emigración" e instará Feixoo a explicar cales son as propostas da Xunta para conseguir que a Galiza poida "ofrecer futuro" á xuventude. O BNG tamén interpelará a Xunta sobre o dereito da mocidade ao acceso á vivenda e instará á mobilización do parque de vivenda baleira destinado a este colectivo. A inexistencia de tren de proximidade ou o rescate para autónomos e empresas tamén estarán entre as iniciativas do Bloque. Gonzalo Caballero interpelará Feixoo sobre cales son as súas "políticas estratéxicas" para saír da crise e facer fronte aos desafíos de futuro, á vez que denunciará o inmobilismo da Xunta. Pola súa banda, o grupo popular demandará no pleno o apoio á Constitución española e rexeitar as iniciativas en favor da autodeterminación e independencia.


Summary: As centrais sindicais censuran que os populares usen as oposicións como "moeda de cambio" e presión na negociación dos Orzamentos do Estado. A orde que será negociada este 2 de marzo introduce novidades na presentación de documentación e na obriga de concorrer aos exames DOCUMENTO | Bosquexo da orde das oposicións da Consellería de Educación para 2017

DOCUMENTO | Bosquexo da orde das oposicións da Consellería de Educación para 2017 A Consellería de Educación ten convocada Mesa Sectorial cos sindicatos para este xoves, 2 de marzo. Sobre a mesa estará a oferta de emprego público para este ano 2017, tanto no que atinxe ao número de prazas como á propia convocatoria das oposicións, a mesma co que o PP presiona dende hai semanas en todo o Estado á oposición en xeral e ao PSOE en particular para que acceda a aprobar os Orzamentos do Goberno de Mariano Rajoy. As centrais sindicais veñen de recibir, durante o período non lectivo do Entroido, o bosquexo dun documento que, en condicións normais, sería o pórtico para a convocatoria do milleiro de postos xa avanzados pola Xunta, os mesmos que os populares amagan con non convocar se a negociación orzamentaria nas Cortes non remata en acordo. A remisión do documento en días non lectivos e a escasas xornadas da cita para negociar incrementa a sensación de incerteza e indignación entre as centrais sindicais. Para a CIG-Ensino os gobernos galego e español teiman en "usar a oferta de emprego como arma política" para que o PP dea sacado adiante os Orzamentos e, a xuízo de ANPE, o persoal docente está a ser utilizado como "moeda de cambio" para forzar esas conversas entre populares e socialistas. Estas e outras organizacións advirten, no entanto, que a aprobación das contas públicas do Estado non é unha condición imprescindible para convocar as oposicións. Cando menos, resaltan, a Xunta podería sacalas adiante coas normas do 2016, contidas nos orzamentos dese ano, agora prorrogados. As centrais sindicais censuran que o PP use as oposicións como "moeda de cambio" e presión na negociación dos Orzamentos do Estado O documento achegado aos sindicatos presenta, a priori, unha estrutura semellante á doutros anos, tamén en canto aos tempos: convocatoria no mes de abril e inicio do proceso selectivo "a partir do 22 de xuño" co obxectivo de que quen logren prazas poidan incorporarse a elas con normalidade no mes de setembro. Nada disto sería posible se, como suxiren destacados cargos populares como o propio presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijóo, se o proceso é conxelado ata a fin do trámite orzamentario. Se isto sucede, segundo Feijóo, a culpa non será dos gobernos que freen o proceso, senón dos grupos da esquerda por non apoiar as contas de Rajoy, especialmente do PSOE. A orde que a Consellería remitiu aos sindicatos prevé prazas en 25 especialidades e introduce novidades na presentación de documentación e na obrigatoriedade de concorrer aos exames Alén dos prazos, o borrador da orde detalla que a previsión é convocar prazas en 25 especialidades, case a metade delas en secundaria: Lingua Castelá e Literatura, Xeografía e Historia, Matemáticas, Física e Química, Bioloxía e Xeoloxía, Inglés, Educación Física, Lingua Galega e Literatura, Análise e Química Industrial, Asesoría e Imaxe Persoal, Hostalería e Turismo e mais Organización e Proxectos de Fabricación Mecánica. Para o corpo de mestres as áreas nas que a Consellería proxecta prazas de ingreso son Educación Infantil, Inglés, Francés, Educación Física, Música, Pedagoxía Terapéutica, Audición e Linguaxe e Educación Primaria. A convocatoria completaríase coas prazas para profesorado de FP: Cociña e Pastelaría, Equipos Electrónicos, Laboratorio, Mantemento de Vehículos e Sistemas e Aplicacións Informáticas. No que atinxe ao procedemento para participar nas probas Educación prevé inserir algunhas novidades na presentación de documentación e nas obrigas de concorrer aos exames. Así, por exemplo, só cumprirá presentar fotocopia compulsada do "título esixido para o ingreso no correspondente corpo" se a persoa participante nos exames non dá permiso á Xunta para que o consulte directamente. No que atinxe á obriga de paticipación, o proxecto de orde estipula que o persoal interino ou substituto "está obrigado" a participar se son convocadas prazas nas súas especialidades. A nova regulamentación establece que este persoal perderá os seus dereitos "nas listas de especialidades convocadas" e "se é o caso, da lista de orientación", tanto se non se presenta ás oposicións como se se "retira" delas antes do seu remate. O PPdeG insta a aprobar o Orzamento de Rajoy por "responsabilidade" O PP galego teima en que a convocatoria carece de base legal e a oposición insta a Feijóo a dar luz verde ás oposicións con, cando menos, os límites de 2016 Neste contexto, o persoal que prepara as oposición segue sumido nunha incerteza que dende o Parlamento galego o grupo que sustenta o Goberno non contribúe a aliviar, cando menos polo momento. Neste sentido, o voceiro conservador na Cámara, Pedro Puy, mantén que "a norma que implica que se poidan convocar esas prazas" tanto en Educación como noutros ámbitos -Feijóo asegura prever unhas 1.600 no Sergas- "depende da súa aprobación polas Cortes". "Non hai un respaldo legal antes da aprobación dos Orzamentos", asegura, obviando a posibilidade de convocatoria coas normas de 2016 ou a promulgación dun Real Decreto-Lei para sacar adiante a oferta pública de emprego. "Todos debemos ser responsables, non é rigoroso tentar aprobar aquilo dos Orzamentos que nos gusta máis e non ter en conta o que nos poida gustar menos", afirma Puy, para quen a vía da "responsabilidade" é sacar adiaten o Orzamento de Rajoy. Mentres, dende o PSdeG reitérase a mensaxe que a pasada semana xa secundou o conxunto da oposición parlamentaria galega: A convocatoria das oposicións "si ten base legal", subliña Xoaquín Fernández Leiceaga, e Feijóo "non só pode, senón que debe convocar unha OPE en educación e sanidade" con, como "mínimo", unha taxa de reposición do 100%, que foi a permitida nos orzamentos de 2016.


Summary: O socialista abandona a alcaldía e o Concello entre o apoio de varios centos de persoas que insultaron o voceiro de Democracia Ourensana á saída.

Francisco Rodríguez xa non é alcalde de Ourense logo de formalizar este sábado a súa dimisión como rexedor da cidade e como concelleiro, nun pleno extraordinario no que foron nomeados tenente primeira e tenente segundo os socialistas Margarita Martín, que asumirá polo momento as funcións de alcaldesa, e Agustín Fernández. Durante o pleno, que durou unha media hora, o xa exalcalde ourensán quixo destacar a "inmensa dimensión humana" do concelleiro do BNG que, coma el, está imputado na operación Pokemon, Fernando Varela, que non asistiu ao Concello por motivos de saúde e que renunciou tamén á súa acta. Ademais, destacou que marchaba da alcaldía co "peto baleiro". Do mesmo xeito, confirmouse tamén a dimisión da que até o de agora era a tenente de alcalde, a nacionalista Isabel Pérez. Centos de persoas apoiaron ao alcalde fóra do Concello e cuspiron e insultaron o voceiro de Democracia Ourensana Fóra, e ante o Concello, varios centos de persoas afíns a Francisco Rodríguez amosaron o seu apoio ao xa ex alcalde, tras seguir o pleno a través duns altofalantes colocados para a ocasión. O voceiro do PP, Rosendo Fernández, desexou "sorte" ao ex rexedor e ao concelleiro nacionalista, Fernando Varela, recordándolles que "hai vida despois da política". Pola contra, o voceiro de Democracia Ourensana, Gonzalo Pérez Jácome, considerou a traxectoria de Rodríguez como "peor imposible" e acusouno de "mentireiro", nun discurso fortemente asubiado polos alí presentes. Á saída, varios destes concentrados cuspiron e insultaron o voceiro desta formación.


Summary: O secretário geral do Partido Comunista Português anunciou no comício de encerramento da festa do Avante uma campanha nacional em favor do emprego, os direitos sociais e a defesa da soberania nacional face a UE.

No primeiro Avante nos últimos 40 anos em que o grupo parlamentar do PCP na Assembleia da República apoia o governo -do socialista António Costa-, o secretário geral da formação comunista, Jerónimo de Sousa, não por isso deixou de colocar um discurso claramente anti-capitalista e contrário à actual União Europeia. "Saudamos a todos aqueles que, tal como nós, prosseguem na Europa a luta contra a UE, por uma outra Europa dos trabalhadores e dos povos", disse no comício multitudinário que pôs fim, este domingo, à festa das e dos comunistas portugueses. O PCP tem um compromisso de apoio na Assembleia da República ao governo em minoria do socialista António Costa e no discurso de encerramento do Avante De Sousa fez uma leitura positiva dalguma das medidas adoptadas por este e que foram produto da negociação prévia com a bancada comunista. Destarte, Jerónimo de Sousa fez uma longa enumeração: "No seu conjunto é vasta a lista de medidas positivas, como são exemplo: - a reposição dos salários e das 35 horas de horário de trabalho na Administração Pública, na sequência de um prolongado processo de luta que se desenvolveu ao longo de 34 meses; a eliminação da sobretaxa do IRS, a reposição dos feriados roubados, a reversão do processo de privatização das empresas públicas de transportes terrestres de passageiros, o aumento do salário mínimo nacional, o aumento do abono de família e do complemento solidário para idosos, a redução das taxas moderadoras, a introdução do início da gratuitidade dos manuais escolares, o fim dos exames do 4º e 6º ano, o apoio extraordinário a trabalhadores desempregados, a redução do IVA da restauração". PCP critica que o PS esteja ainda longe de querer rachar com as "imposições" da UE Mas mesmo assim o secretário geral do PCP esclareceu que governo de Costa não é verdadeiramente um governo de esquerda sendo que ainda está longe de querer rachar com "as imposições· da União Europeia e com "os interesses do capital monopolista". A assunção por parte do primeiro ministro do actual marco europeu -com subordinação da soberania portuguesa- é, para o PCP, "um grave bloqueio à resposta aos problemas do País" e também uma forma de favorecer os interesses das forças "que querem impor o regresso ao passado". Aliás, o PCP continua a fazer uma leitura positiva da actual correlação de forças na Assembleia da República ao ter colocado em minoria as formações da direita, o PSD e o CDS, o que permite a bancada comunista ter opções de influir nas políticas do governo. No comício -ao que assistiram milhares de pessoas- Jerónimo de Sousa anunciou para este mês de Setembro a posta em andamento duma "grande acção nacional pelo emprego, os direitos, a produção, a soberania, pela política patriótica e de esquerda". O Bloque Nacionalista Galego estivo representado neste comício por Montse Prado, membro da sua Executiva Nacional e número 2 da formação soberanista ao Parlamento da Galiza pela circunscrição de Pontevedra.


Summary: Entregaranse o vindeiro 27 de marzo Pazo da Peregrina de Bertamiráns (Ames), durante a realización da 46ª Asemblea Xeral de Adega.

A Asociación para a Defensa Ecolóxica da Galiza (Adega) galardoará a defensa dos ríos e rías da Galiza e a aposta polo rural fronte á "invasión eólica" na vixésimo primeira edición dos seus Premios Osíxeno e Dioxina, que se entregarán o vindeiro 27 de marzo Pazo da Peregrina de Bertamiráns (Ames), durante a realización da 46ª Asemblea Xeral de Adega. Xornada de eliminación de flora exótica invasora na zona húmida de Baldaio Os premios divídense entre os Premios Osíxeno, que condecoran as mellores actitudes ou actuacións ambientais do pasado 2021, e os Premios Dioxina, que son entregados a "persoas e colectivos que teñen protagonizado as accións ou actitudes máis nefastas para o medio ambiente galego durante 2021". No caso dos Premios Osíxeno, Adega outorga o premio na categoría individual a Aranza González, presidenta da Asociación Aire Limpo nas Mariñas e secretaria da Comunidade de Montes Veciñais de Monte de Gato, pola súa "actitude resiliente e mobilizadora fronte a invasión eólica das Terras do Mandeo e As Mariñas Coruñesas e, en xeral, de todo o rural galego". Presentan alegacións aos proxectos de parques eólicos Caíño e Brancellao, na comarca de Ordes En canto á categoría colectiva, a asociación decidiu entregar o galardón á Asociación Para a Defensa da Ría (APDR), que en 2021 "conqueriu unha importante vitoria xudicial para o futuro da ría de Pontevedra". Adega destaca nun comunicado que "APDR acadou sentenza favorábel da Audiencia Nacional pola que se anula a prórroga extraordinaria que permitiría a ENCE permanecer en Lourizán até o ano 2073, constituíndo este feito o principio do fin da continuidade de ENCE na ría de Pontevedra". Asemade, entregarán o Premio Osíxeno de Honra 2021 a Fernando Cobo, profesor titular do departamento de Zooloxía da USC e ex-director da Estación de Hidrobioloxía do Encoro do Con, polo seu "excelente traballo ao fronte deste centro de investigación durante máis de 16 anos e a súa constancia no impulso de proxectos e estudos que contribuíron a coñecer máis e mellor os nosos ríos, tanto dentro, como fóra das nosas fronteiras". A APDR acusa o PP de dar un novo paso cara a "ilegalidade e a fraude" con Ence Premios Dioxina 2021 En canto aos Premios Dioxina, na categoría individual Adega premiou a Conselleira de Medio Ambiente da Xunta de Galiza, Ánxeles Vázquez, por "non respectar" os órganos de participación pública e vetar a votación da moratoria eólica no Consello de Medio Ambiente e Desenvolvemento Sostíbel (Cogamads). Os ecoloxistas critican que, durante 2021, a conselleira de Medio Ambiente fixo caso omiso das "constantes apelacións do ecoloxismo e da sociedade galega en xeral" que lle instou ampliar a rede de espazos protexidos, Rede Natura 2000, e a actuar contra as "ilegalidades e os abusos que están a cometer" as empresas enerxéticas en contra da contorna natural e das persoas. Ánxeles Vázquez abandona antes de tempo unha xuntanza con ecoloxistas sobre os eólicos Por último, na categoría colectiva, concédelle este galardón ao Complexo de "xestión" de residuos de Sogama, "participada pola Xunta en 51%", por "mentirlle descaradamente a sociedade galega sobre os seus avanzos na adaptación á economía circular e á sutentabilidade" e "constituír un lastre ambiental, económico, histórico e social" para o cumprimento dos obxectivos europeos en materia de residuos. "En 2021, a Xunta adxudicou a xestión da incineradora, que custou ao erario público nada menos que 238 millóns de euros por un período de 10 anos". detalla a asociación, que critica que, "alén do indecente gasto que supón incinerar os RSUs (e a contaminacion que provoca), hipotécase por 10 anos a xestión dos refugallos impedindo de facto a mudanza do modelo de tratamento". Os contratos de Sogama, baixo sospeita


Summary: Vén de lanzarse un número 0 e unha campaña de financiamento colectivo para esta publicación (online e impresa) centrada nas iniciativas de decrecemento e preocupadas polo esgotamento dos recursos materiais e enerxéticos

"Cambiar a un mundo sen enerxías fósiles e sen crecemento material será toda unha revolución histórica e antropolóxica á altura da Revolución do Neolítico ou a Industrial. Toda Revolución necesita medios de comunicación que a axuden a conformarse e estenderse. E esta III Revolución necesítaos con urxencia". Deste xeito preséntase 15/15\15, unha revista de ámbito peninsular, con achegas de autores de todo o Estado español e Portugal e textos en galego, castelán, catalán, eúscaro e portugués, e centrada na reflexión e na actualidade ao redor das iniciativas de decrecemento e preocupadas polo esgotamento dos recursos materiais e enerxéticos que conforman a base do actual sistema económico. 15/15\15 defínese como "unha revista para decrecentistas, transicionistas, peakoilers e ecoloxistas radicais na procura dun cambio de paradigma" e busca ser unha publicación "accesible", de xeito que axude a ampliar a conciencia da actual crise de civilización 15/15\15 defínese como "unha revista para decrecentistas, transicionistas, peakoilers e ecoloxistas radicais na procura dun cambio de paradigma" e busca ser unha publicación "accesible", de xeito que axude a ampliar a conciencia da actual crise de civilización "a capas cada vez más amplas das nosas sociedades". Hai uns días presentouse na rede e lanzou unha campaña de financiamento colectivo a través de Verkami que en menos dunha semana xa recadou case catro mil dos 5.740 euros que necesita. "Ter menos (petróleo, coches, industrias, produtos de consumo, etc.) non significa necesariamente vivir peor" Manuel Casal Lodeiro, un dos seus impulsores, destaca que "Dunha civilización baseada no petróleo e nos outros combustibles fósiles, e que é dependente dun crecemento permanente, imos ter que pasar en moi poucos anos a un novo tipo de civilización, máis local e agraria, menos urbana e con moita menos industria, que estará unicamente baseada na enerxía renovable". A revista describe este proceso como o Descenso ata un novo tipo de sociedades humanas, en equilibrio cos límites do planeta, e que non teñen que ser obrigadamente "peores cás actuais". "Ter menos (petróleo, coches, industrias, produtos de consumo, etc.) non significa necesariamente vivir peor", conclúen. Iso si, advirten de que de non tomarmos os propios cidadáns as rendas deste proceso de Descenso, pode acabar sendo tráxico e dominado por poderes de tipo neofeudal ou totalitario. Boa parte dos seus impulsores paticiparon tamén na edición da Guía para o descenso enerxético e do Manifesto Derradeira Chamada, dúas iniciativas de innegable éxito. "A xente está a reclamar información para comezar a actuar colectivamente ante a inminencia dun colapso civilizatorio", destacan. "Parece que existe un máis rápido espallamento dunha conciencia difusa de que o sistema actual non pode continuar e conceptos máis xenéricos, máis sistémicos, como o da necesidade do Decrecemento parecen ir callando paseniña pero firmemente, polo menos nun sector máis "aberto" mentalmente das nosas sociedades", afirma Manuel Casal, que con todo dubida de que "sexa significativo ese medre da concienciación social no tema concreto do Teito do Petróleo". Manuel Casal dubida de que "sexa significativo ese medre da concienciación social no tema concreto do Teito do Petróleo" Casal Lodeiro destaca o éxito do manifesto Derradeira Chamada (cuxos impulsores veñen de abrir un espazo de difusión en eldiario.es), aínda que cre que é cedo para afirmar que as forzas políticas transformadoras "mudaron as súas preferencias". "Cando menos estase a comezar a dar un debate que tiña que chegar", destaca. "Se o Manifesto está a servir para algo é para obrigar a afloraren as contradicións nas formacións de esquerda con respecto á dicotomía produtivismo neokeynesianista vs. decrecemento", engade. A revista "Se o Manifesto está a servir para algo é para obrigar a afloraren as contradicións nas formacións de esquerda con respecto á dicotomía produtivismo neokeynesianista vs. decrecemento", engade A revista (sempre e cando acade o seu obxectivo mínimo de financiamento, que marcha a bo ritmo) combinará a publicación online, con novos artigos cada mes, cunha recompilación semestral impresa "e encadernada de maneira coherente cos valores ecoloxistas profundos da revista, co mínimo gasto enerxético e de materiais, e que lles será remitida por correo postal aos subscritores". Ao Consello de Redacción, formado por Pedro Prieto, Antonio Turiel, Jordi Solé, Carlos de Castro, Xoán Doldán, Marga Mediavilla, Begoña de Bernardo, Daniel Gómez e Manuel Casal Lodeiro, únese unha longa lista de colaboradores, entre os que destacan José Luís Valcarce, Henrique Pérez Lijó, Joám Evans, Joaquim Ballabrera, Marcos Celeiro ou Maria Castelo. Para apoiar o proceso de financiamento colectivo iniciado, está xa na rede un nº 0 que busca amosar como pode ser o futuro 15 anos despois do 2015: un 2030 no que xa só quedará o 15% da enerxía neta do petróleo. Este número 0 tamén se publicará nun formato físico, e será enviado aos subscritores s subscritoras ao redor de xaneiro de 2015. O obxectivo é que as dúas seguintes recompilacións impresas (correspondetes ao primeiro e segundo semestre de 2015) se envíen en maio e novembro de 2015. O que podemos ler é unha reflexión, simulando ter sido escrita dende ese 2030 por chegar, sobre a situación que neste momento vive a humanidade. Algúns dos textos son máis críticos ou buscan chamar a atención sobre os problemas que debe enfrontar a nosa sociedade; pero os máis deles sitúanse nunha posición optimista, salientando que "é posible" levar a cabo unha transición cara a un modelo distinto de economía e de formas de vivir. "O peor da transición social foron os primeiros anos, cando algunha xente aguantaba até o límite antes de procurar unha saída vital no rural", destaca o profesor Xoán Doldán nunha entrevista simulada, na que fai un percorrido polos éxitos das estratexias e accións decrecentistas. Doldán explica que "o primeiro paso consiste en desprenderse das certezas coas que temos medrado e convivido durante toda a nosa vida" Doldán explica que "o primeiro paso consiste en desprenderse das certezas coas que temos medrado e convivido durante toda a nosa vida", subliña Manuel Casal. "Algúns autores como Jorge Riechmann falan dun proceso de conversión, utilizando conscientemente o coñecido termo relixioso" -explica- "Non deixa de ser unha relixión a que nos leva a crer que podemos seguir a medrar, que o modo de vida industrial-consumista pode continuar indefinidamente, que o mañá sempre será mellor co presente, que a tecnoloxía nos pode salvar de todo, etc.". "Polo tanto é preciso desconverterse desa relixión para poder iniciar a transición e convertérmonos a un novo paradigma, que non é en realidade máis ca volver ao sentido común, á racionalidade de comprender que o planeta ten límites e que os temos superado de maneira suicida" -conclúe- "Axudar neste proceso, ollando para el de maneira práctica, narrando experiencias pioneiras de alá e de acolá, pero tamén desde un punto de vista filosófico e cultural, é o obxectivo central da revista 15/15\15".


Summary: Na mañá da sexta feira, o presidente do Parlamento, Miguel Santalices, conduciu por terceira vez a constitución da comisión de investigación pola fusión das caixas de aforros, dúas lexislaturas e oito anos despois de constituírse o primeiro comité parlamentario sobre o asunto.

O pasado 20 de outubro, o pleno aprobou de modo unánime formar esta comisión e pórlle punto final á investigación. A dilación nesta cuestión é denunciada polos grupos da oposición mentres o portavoz parlamentario do PPdeG, Pedro Puy, suxeriu que a demora ten que ver coa coincidencia entre a primeira comisión e a apertura dun proceso xudicial. Así, xustificou o feito de que "moitos dos comités parlamentarios, ultimamente non cheguen a resultados" porque hai persoas sometidas a procesos penais, "o que dificulta" o propio traballo, xa que se poden inhibir e non responder ou non achegar documentación por preservar o seu dereito de defensa. Precisamente, preguntado pola ausencia de documentación demandada polo ex deputado Antón Sánchez, de En Marea-Grupo Común, sobre a que pesa unha sentenza xudicial que obriga á Xunta a presentala, Pedro Puy amosouse seguro de que se cumprirían os prazos de entrega. O documento mencionado é o informe da proposta de fusión e mais as actas da reunión de secretarios xerais do Consello previa á autorización da mencionada unión. Ante as palabras da deputada Noa Presas, do BNG, ao explicar que agarda a que os populares "non metan no conxelador" de novo esta encomenda, Pedro Puy respondeu que agora "o prioritario" é a crise da Covid-19 e que este comité está "entre as prioridades secundarias e terciarias". Asegurou que o "ánimo" é o de acabar os traballos pero a "prioridade" é sacar adiante os orzamentos e mais as conclusións da comisión de reactivación económica. A parlamentaria do BNG insistiu en que é hora de finalizar os traballos, "oito anos despois" da súa creación por primeira vez e após máis de dúas lexislaturas de "veto permanente" do PP á recepción de "documentación, comparecencias e á existencia dun ditame". A reactivación desta causa no Parlamento chega logo de BNG e PSdeG a esixir, á luz dun auto da Audiencia Nacional no que se cuestiona o papel da Xunta da Galiza durante a fusión, en 2010, das entidades de aforro Caixanova e Caixa Galiza, como Nova CaixaGaliza, e que un ano despois pasaba a ser NovaGalicia Banco, até a actual Abanca, do grupo venezolano Banesco.