Summary: O 1 de setembro entra en vigor o RD 16/2012, que deixará fóra do sistema sanitario as persoas en situación irregular. Na Galiza son ao redor de 8 mil. Para alén deste ataque a un dereito fundamental, SOS sanidade pública reclama que o novo hospital de Vigo volva á xestión pública e o BNG alerta do aumento nas listaxes de espera na cidade olívica

A sanidade pública pasa fame. Este sábado, 1 de setembo, entra en vigor un novo modelo que poda a asistencia sanitaria das persoas que pasan dos 26 anos e non contribuíron nunca ás arcas da Seguridade Social, condicionando a cobertura dunha necesidade básica á obriga de estarmos asegurad@s. Á marxe fican tamén as persoas inmigrantes que non teñan regularizada a súa situación, ao redor de 8 mil na Galiza. A poboación inmigrante, que no país representa ao redor do 3% --111.600 persoas, perto de 30 mil chegadas desde Portugal-- estaban xa especialmente castigadas co decreto galego de setembro de 2011, que contempla a exixencia de 183 días de empadroamento para as persoas que queiran dispor de cartón sanitario, a excepción das mulleres grávidas e d@s menores. Segundo denunciaron o Foro galego de inmigración, Médicos do Mundo e a Asociación sen papeis a finais de maio, o Sergas estaba a vulnerar mesmo as excepcións, negando a atención sanitaria a grávidas, menores e prostitutas. Con todo, o decreto español remexe na ferida, ao traer da man a expulsión do sistema sanitario das persoas inmigrantes en situación irregular: 20 mil na Galiza e 150 mil no estado. O eco da chamada á desobediencia civil en contra do racismo institucional ditado desde Madrid e amparado pola Xunta resoou en colectivos sociais e organizacións sindicais. Desde SOS sanidade pública --colectivo do que fan parte, entre outras, BNG, PSOE, CIG, CC.OO., UGT, ou Confederación de asociacións veciñais-- até Médicos do Mundo pasando polo Foro galego de inmigración, a CUT, Amnistía Internacional ou a Rede Acolle, a chuvia de mobilizacións para exixir que Xunta e Sergas se rebelen e non acaten o disposto desde Madrid non escampa. As últimas chamadas ao boicot chegan de Médicos do Mundo e da CUT. Baixo a premisa de que "curar non é só a nosa obriga, tamén é o noso dereito", a organización non gobernamental lanzou nestes días un vídeo chamando a que @s profesionais da Medicina presten atención sanitaria con normalidade, sen excluír as persoas 'sen papeis'. Desde o sindicato secundan o chamamento, recordando que "a inseguridade xurídica e social" acada niveis de "alerta máxima" tamén nos territorios que, como Euskal Herria, anunciaron xa que non respectarán o RD 16/2012, xa que os cartóns sanitarios destas persoas ficarán anulados. Segundo os datos que facilita o sindicato, o que baralla o goberno español é artellar un seguro "imposíbel e inasumíbel pola propia lóxica laboral do colectivo inmigrante": custará entre 710 e 1.864 euros, cantidade esta última para quen supere os 65 anos. Para menores e mulleres grávidas, até o de agora acollidas ao dereito a unha asistencia obrigatoria, prevese que paguen o 40% dos seus medicamentos. Cadra a CUT co sinalado polo Foro galego de inmigración a respecto de que o maior problema xa non é a privación dun dereito fundamental para a poboación, senón a discriminación que agocha esta medida. "Ti podes eliminar unha prestación, e sería discutíbel, mais toda a poboación ficaría sen ela. O que non podes é deixar fóra do sistema sanitario un colectivo e, neste caso, un colectivo en situación de exclusión social". Razoa o voceiro do FGI que, a pesar de que o persoal sanitario anunciou a súa intención de se declarar obxector@s de conciencia --seguindo unha chamada da Sociedade Española de Medicina de Familia e Comunitaria--, aínda que presten atención e expidan unha receita "na farmacia tamén cómpre o cartón para retirar os medicamentos". A saída: que a Xunta se declare insubmisa. Aumento nas listaxes de espera nos hospitais públicosCunha listaxe de espera de 134 días de media --a media galega está nos 80 días--, a oposición e a plataforma SOS sanidade pública reméxense contra as decisións tomadas pola Xunta ao redor do novo hospital de Vigo. Xa en abril do ano pasado, o colectivo en defensa deste dereito fundamental presentou un recurso contencioso-administrativo perante a escolla do Sergas dun modelo privatizador para a xestión desta instalación sanitaria, alegando que tería un custo "significativamente maior". O mesmo día en que o presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijóo, anuncia o adianto electoral falando de que nos tres anos e medio que leva á fronte do Goberno autonómico creou emprego público na sanidade, a educación e a construción de novos hospitais, SOS sanidade pública pide a "inmediata demisión" da titular do ramo, Rocío Mosquera, "por mentir e polos graves prexuízos que o modelo de financiamento privado supuxo para a sanidade pública en Vigo". Na mesma liña pronunciárase o PSOE após unha comparecencia de Mosquera no pleno do Parlamento. O voceiro en Sanidade da formación española explicou que "a diferenza entre público e privado reside en que a boa xestión privada procura beneficios económicos, mentres que a pública procura beneficios sociais", e criticou que Feijóo "vai españoleando e presumindo de investimentos en hospitais cando non gastou un peso", dixo, respecto do modelo de financiamento escollido para o complexo vigués. Pola súa banda, o BNG lembrou ao mandatario galego o seu compromiso de mellorar a área sanitaria de Vigo, e exixiulle que o cumprise. A concelleira Iolanda Veloso, acompañada da deputada Carme Adán, queixáronse de que a palabra de Feijóo pasa, até o de agora, "polo traslado de pacientes aos hospitais de Pontevedra", fronte á apertura dos quirófanos e dos andares aínda fechados, para alén da dotación dos centros da cidade olívica co persoal necesario. "O PP utiliza a sanidade para facer caixa", denunciou Veloso. Carme Adán sinalou as listaxes de espera. Tomando como referencia os datos do propio Sergas, explicou que o tempo medio para unha operación no Chuvi, sen ter en conta os datos de Povisa, é de 75,6 días. E tendo en conta os datos de Povisa sobe a 192,7 días, a máis alta de Galiza, polo tempo medio de espera na área sanitaria viguesa ascende a 134,1 días, e a media galega sitúase nos 80,3 días. Perante a "grave situación" pola que pasa a asistencia sanitaria en Vigo, SOS sanidade pública reclama "o rescate inmediato" da concesión da obra do novo hospital e corrixir os recortes introducidos "para garantir o negocio ás concesionarias". Mais as denuncias sobre as listaxes de espera non quedan na cidade olívica. Desde A Coruña, CIG-Saúde advirte que "decenas de pacientes están amoreados" nos corredores do servizo de urxencias do Complexo hospitalario, Chuac, após a redución de 50 camas de Medicina interna no hospital Abente y Lago durante o verán.


Summary: Iglesias confirma que non volverá optar a ser secretario xeral, despois de renunciar á Vicepresidencia Segunda do Goberno estatal para lanzar a súa candidaturas ás eleccións na Asemblea de Madrid.

O ex vicepresidente segundo do Goberno do Estado e secretario xeral de Podemos, Pablo Iglesias, anunciou que non recuncará na Secretaría Xeral unha vez que se convoque a IV Asemblea Ciudadana da formación estatal, prevista en 2023. Iglesias apostou por "unha renovación dos equipos e un estilo máis coral" nunha entrevista esta sexta feira en TVE, onde salientou que despois de terse presentado tres veces "non tería que volver optar" a dirixir Podemos, "é lóxico que haxa unha renovación. Temos un sistema que garante que os cargos se teñan que ir renovando" indicou. Con respecto á sucesión na candidatura á Presidencia do Goberno de Unidas Podemos, na que apostara por Yolanda Díaz cando renunciou á Vicepresidencia Segunda, afirmou que "vaino facer mellor ca min e vai ser presidenta do Estado", "ademais de ter outro estilo, vai ser máis difícil de atacar" engadiu. No que atinxe á Secretaría Xeral de Podemos, dado que Yolanda Díez non ten carné da formación, Iglesias non revelou as súas preferencias mais sinalou "que hai moitas compañeiras preparadas" para esa función e que "hai que preservar a diversidade do noso espazo". Tamén se declarou centrado na súa candidatura o 4 de maio á Asamblea de Madrid "para gañar as eleccións a dereita e a extrema dereita" puntualizou Iglesias. Un dos temas candentes nos últimos días nas eleccións en Madrid foi a violencia no acto de Vox en Vallecas, no que a Policía e as asistentes ao acto da extrema dereita cargaron contra as manifestantes tras Santiago Abascal pedirlles "imos a por eles". Neste punto Iglesias responsabiliza Abascal "até o punto de que a Policía o acusou" de incitar á violencia, "é o modus operandi da extrema dereita" sinala. Asemade pide responsabilidade aos medios que están branqueando o fascismo "igual que o racismo, non é unha opción respectábel". Lembrou tamén as denuncias de CCOO sobre o sectarismo dos informativos da televisión pública estatal. O único secretario xeral de Podemos Desde o seu nacemento en 2014, Pablo Iglesias foi o único secretario xeral que tivo Podemos. Só catro meses máis tarde afrontaba as súas primeiras eleccións, neste caso ao Parlamento Europeo, onde acadaron o 8%. Ano e medio máis tarde superaban o 20% ao entrar con 69 deputadas no Congreso. Nas últimas eleccións xerais, en novembro de 2019, non conseguiron superar o 10% (26 escanos) tras sucesivas baixas, a pesar diso, foron quen conformar co PSOE o primeiro Goberno de coalición no Estado desde a Segunda República.


Summary: O Fondo de proxectos culturais Reino da Galiza 2021-22 da área de Cultura da Deputación da Coruña contará cun total de 250.000 euros para socializar o coñecemento sobre a historia medieval galega a través de audiovisuais, merchandising, produtos propios da 'cultura pop' actual, intervencións de cultura urbana, libros ou discos.

A área de Cultura da Deputación da Coruña abre en 2022 unha nova liña de traballo que terá o Reino da Galiza e a socialización da historia medieval galega como obxectivo. O deputado de Cultura, Xurxo Couto, e o asesor da área, Xavier Campos, veñen de presentar a primeira das iniciativas neste ámbito: o Fondo de proxectos culturais Reino da Galiza 2021-22, unha convocatoria que, en palabras de Xurxo Couto, busca "contribuír á socialización do coñecemento e do interese pola historia, as figuras, os lugares e os momentos do Reino medieval da Galiza". A través deste Fondo destinarase un orzamento total de 250.000 euros a proxectos en todo tipo de soportes e formatos destinados a empresas e persoas autónomas. De todas as propostas presentadas, seleccionaranse un total de 20 que recibirán unha contía máxima de 12.500 euros cada unha. A convocatoria, que xa foi anunciada no Boletín Oficial da Provincia da Coruña (BOP), entrará en vigor nos vindeiros días cando saia publicada na plataforma estatal de subvencións. Todos os públicos "Os galegos e as galegas temos moitos motivos para sentirnos orgullosos e orgullosas da nosa historia medieval pero dificilmente se pode pór en valor algo que non se coñece", asegurou o asesor de Cultura, Xavier Campos, quen insistiu en que "non se trata de xerar contidos meramente académicos e destinados a público interesado previamente, que tamén, senón que queremos chegar a un público moito máis amplo". Neste sentido, Xavier Campos explicou que "se trata de facer chegar a toda a sociedade que aquí existiu un Reino medieval da Galiza, ao igual que se fixo co Reino de Asturias ou co Reino de León, cuxa percepción social vai máis aló do contexto histórico e está asentado noutros ámbitos como o cultural ou o deportivo". Do inventio do Apóstolo Santiago á revolta irmandiña "Sen estudar o Reino da Galiza non é posíbel hoxe comprender a propia existencia e as relacións galegas con Portugal, os porqués da inventio da tumba do Apóstolo Santiago, o feito de que reis de Castela, Toledo ou León escribisen en galego e que nesta lingua florecese a expresión literaria máis relevante e culta do medievo peninsular, a verdadeira natureza histórica de figuras como Pardo de Cela, Xelmírez ou Don García, a revolta irmandiña contra o poder feudal dos señores ou a propia existencia na actual Catedral de Santiago dun Panteón Real", asegurou Xurxo Couto. A este respecto o deputado indicou que a etapa medieval "é unha das máis relevantes e tamén unha das menos estudadas da nosa historia social e política". Partindo desta premisa, fixo fincapé en que "a sociedade galega actual precisa coñecer o seu pasado para comprenderse mellor na actualidade e poderse pensar con máis capacidade cara ao futuro". Tamén explicou que "esta é unha das épocas máis manipuladas e terxiversadas no relato oficial instalado desde o franquismo". A convocatoria do 'Fondo de proxectos culturais Reino da Galiza 2021-22' terá continuidade con novas iniciativas relacionadas co Reino da Galiza que se desenvolverán tanto ao longo de 2022 como en vindeiros anos.


Summary: A Bess Nungarrayi Price refutóuselle na Cámara de Northern Territory, onde é deputada, poder falar en warlpiri, unha das linguas aborixes.

Bess Nungarrayi, deputada liberal no parlamento de Northern Territory, Australia, demandou o recoñecemento das linguas aborixes nesta institución, unha petición que fai após que se lle vetase un texto presentado en warlpiri, a lingua da súa comunidade. Esta parlamentar aborixe tentou empregar o warlpiri en decembro na Cámara, mais a presidenta chamouna á orde. Estas linguas non están recoñecidas en múltiples ámbitos da vida australiana, o institucional ou administrativo, un deles. "A nós sempre se nos menospreza, e impónsenos o inglés na nosa vida". O pasado fabreiro, Bess Nungarrayi presentou no Parlamento un escrito na súa lingua aborixe, escrito que foi rexeitado. Porén, o primeiro ministro Malcolm Turnbull, tamén liberal, nun aceno que presentou como de reconciliación coas persoas aborixes falou ngunaewal no Parlamento federal. Nungarrayi denunciou o que considera unha "hipocresía" do seu propio partido, aplaudindo a Turnbull por dicir unhas palabras en ngunaewal [unha lingua morta], mentres prohibe empregar o warlpiri, que é falado por os aborixes desa comunidade. O warlpiri escrébese en alfabeto latín desde a década dos 50 e fai parte da familia lingüística máis importante das linguas aborixes, a pama-ñungan. En Australia subsisten 86 linguas aborixes, a metade das que se calcula que había cando os británicos arribaron a Australia. "Falo unha lingua viva e consideran que é ofensivo" "Falo unha lingua viva, falada por miles de persoas neste territorio e considérase que falalo é ofensivo, non podo entendelo", manifestou a deputada, que lembrou que o 30% da poboación do Territorio do Norte é aborixe. "A nós sempre se nos menospreza, e impónsenos o inglés na nosa vida". Información tirada de nacions.blogspot.com.es


Summary: Este castro, un soberbio e impoñente exemplo de poboado costeiro de finais da Idade do Ferro, sitúase na fermosa parroquia de Baroña, pertencente ao concello de Porto do Son, comarca de Noia. Marca, asemade, o límite sur da boca da ría de Muros e Noia, afrontado ás cúpulas do Monte Louro, o eterno vixía do mar do Norte. O seu emprazamento resulta espectacular. Para construír o seu poboado, aquela pequena comunidade de campesiñas e mariñeiras escolleron un lugar estraño e invisíbel: só sabes que estás diante del cando o atopas de súpeto. E, cando te achegas, o primeiro que ves é unha pequena península rochosa xunguida á terra por un istmo areoso, cos fortes cantís de poñente abertos ao Atlántico. Logo distingues murallas, restos de cabanas, muros de pedra aquí e acolá, neste lugar tan afastado... pero, quen as fixo?

Baroña no nacemento da primeira arqueoloxía galega A Punta do Castro, ou o Castro de Baroña, vai xunguido aos inicios da arqueoloxía académica galega. A primeira vez que mergullamos no seu ventre foi en 1933, logo de que unha escavación furtiva revelara o seu inmenso potencial. Unha vez denunciada e paralizada, fíxose cargo dela Sebastián González-García Paz, profesor de Prehistoria da Universidade de Santiago e a prima donna da arqueoloxía do momento. Moito tempo despois, José María Luengo, director do Museo Arqueolóxico da Coruña, un arqueólogo tremendamente intuitivo, escava en extensión o asentamento castrexo. A súa metodoloxía, arcaica incluso para a época, na transición entre os anos 60 e 70 do pasado século, deixou moitas lagoas que encher, malia que revelou a existencia dun poboado espectacular e sofisticado, unha imaxe que se vai ver referendada no futuro. Na década dos 80 foi a quenda doutro arqueólogo, Francisco Calo Lourido. Natural de Porto do Son, desenvolveu un traballo moi meritorio que tivo como obxectivo a conservación do xacemento, nun intre en que as estruturas pelexaban por esborrallarse. Dende o ano 2012, as intervencións, dirixidas por Luís Francisco López, centráronse na consolidación dos vestixios e na escavación e investigación do sistema defensivo, o máis grande activo que conserva este xacemento colosal. As defensas de Baroña son un punto e á parte na arqueoloxía galega. Complexas e potentes, están completamente escavadas Unhas murallas impoñentes As defensas de Baroña son un punto e á parte na arqueoloxía galega. Complexas e potentes, teñen a vantaxe de que están, no que a restos visíbeis se refire, completamente escavadas. Pero non eran calquera cousa. A partir dos intensos traballos de Terra Arqueos, sobre todo na gran campaña de 2015, sabemos que o Castro estaba defendido por unha primeira liña de foxo, escavado na rocha, e logo unha muralla de 6 metros de ancho, que cortaban o istmo entre os areais do Castro e a Polveira. Unha vez traspasado o recinto que ocupaba o istmo, atopamos outra estrutura defensiva formidábel: un muro ciclópeo, cunha torre ou plataforma de flanqueo da porta, semellante a unha "barbacana" medieval. Impoñente. Pero... está soa? Non. Ás súas costas, deixando entrambas un corredor, aparece unha espectacular muralla de chanzos, xa intuída por Luengo nas súas antigas escavacións. Este, a muralla achanzada, é un modelo que se coñece noutras partes da Galiza castrexa, pero neste caso acada a súa máxima expresión e beleza plástica. Entre o pano anterior e ela, existe un corredor practicábel que, entre o parapeto e o muro achanzado, facilitaba a súa utilización como plataforma de observación e combate. En todo caso, a súa escavación suxire que non foron construídas ao mesmo tempo, senón que o pano ciclópeo ergueuse a xeito de reforma ou mellora nun intre tardía, seguramente na contorna do cambio de Era. Espazos interiores: socalcos, escaleiras e casas No interior do castro atopamos máis de 30 estruturas arquitectónicas, de planta redondeada ou ovalada. A maioría deberon de ser vivendas, pero tamén resulta posíbel pensar en almacéns e lugares de actividade artesanal, como refiren os escavadores que se ocuparon delas. As súas plantas son redondeadas ou ovaladas, unha característica moi especial deste xacemento e que o afasta da arquitectura castrexa crepuscular das Rías Baixas. Hai poucos xacementos que proporcionaran tal cantidade de material móbel e que sexan peor coñecidos Están organizadas nun patrón "urbanístico" moi especial, xa que se distribúen en tres barrios separados por socalcos e que se comunican por portas e escaleiras. O superior permanece sen escavar, pero todo suxire un planeamento fascinante, distintos recintos inundados de casas de pedra, calellos estreitos e liñas de paso a un nivel superior. Emocionante. Os materiais da memoria Cando un volve ás sumarias publicacións de Luengo, ou á minimalista memoria de Calo Lourido, e observa aquela fastuosa e apabullante panoplia de materiais de todo tipo (cerámica indíxena, fíbulas castrexas, tesouriños galaico-romanos, restos de fauna, etc), so lle falta dicir: mamma mia! En verdade, hai poucos xacementos que proporcionaran tal cantidade de material móbel e que sexan peor coñecidos. Moitos destes materiais, como os restos de alimentación, atopáronse nos chamados "concheiros", depósitos masivos de lixo alimentario, fundamentalmente cunchas de moluscos e outras especies, que crearon un falso sedimento calcario que favoreceu a conservación das evidencias. Grazas a isto, sabemos que as mulleres e homes que viviron en Baroña a finais da Prehistoria pastorearon e criaron vacas, cabras e porcos, e que logo sacrificáronos e consumíronos; tamén explotaron, até o seu colapso, o espazo intermareal do castro, procurando marisco e peixe, por medio de estratexias que lembran as comunidades mariñeiras preindustriais. A gran dama do mar Até a historia máis sinxela ten un final melancólico. Nunha data indeterminada da Idade do Ferro, unha comunidade formada por mulleres e homes que vivían no que hoxe é a península do Barbanza acometeron un proxecto novo. Decidiron vivir xuntos, e para iso construíron un poboado de pedra e sal. Elixiron como lugar un enclave de extraordinaria beleza, a Punta do Castro de Baroña, un promontorio envorcado aos solpores de Fisterra. Pero non quedaron aí, cavaron unha gran gabia e rodeárona de fortes murallas, construíron as súas vivendas, casas redondas co teito de colmo, e esperaron. E non apareceu ninguén. Agora, moito tempo despois, sen saber incluso o máis importante de todo, os seus nomes, escribo sobre elas, as donas de Baroña, a Gran Dama do Mar. E, pasados dous mil anos, sinto que aínda están comigo.


Summary: Tereixa Novo, Olalla Rodil e Noa Presas únense a Carlos Callón e Carme Adán e postúlanse para ser cabezas de lista por A Coruña, Lugo e Ourense nas primarias que se celebrarán o vindeiro domingo para determinar as listas de Nós-Candidatura Galega ao Congreso e ao Senado

Carlos Callón, Tereixa Novo, Carme Adán, Olalla Rodil e Noa Presas. Estas son as cinco persoas que xa confirmaron a súa participación nas primarias de Iniciativa pola Unión (IxU) para encabezar as listas provinciais para as eleccións xerais do vindeiro 20 de decembro. Carlos Callón e Tereixa Novo, pola Coruña; e Carme Adán, Olalla Rodil e Noa Presas, por Pontevedra, Lugo e Ourense, postúlanse a liderar as listas de Nós Ás candidaturas confirmadas do ex presidente d'A Mesa pola Normalización Lingüística e ex concelleiro do Bloque e da deputada do BNG no Parlamento uníronse a de Tereixa Novo, Olalla Rodil e Noa Presas, que presentaron cadanseus 25 avais para optar á cabeza de lista provincial de Nós-Candidatura Galega. No caso de Novo, ex concelleira e deputada polo BNG, a súa candidatura provocará que sexa a lista pola Coruña a única na que haxa dous aspirantes a ser cabeza de lista nas primarias de Iniciativa pola Unión. No caso de Lugo, Olalla Rodil é xornalista e militante de Galiza Nova, mentres que a ourensá Noa Presas, é teleoperadora e milita no BNG logo de implicarse durante anos no movemento estudantil nacionalista. Xa que logo, Carme Adán, Rodil e Presas serán, agás sorpresa maiúscula, as cabezas de lista de Nós-Candidatura Galega ás eleccións xerais, unha vez que se proclamen provisionalmente este martes as candidaturas ás primarias, que serán definitivas o vindeiro xoves 4, e que se voten o vindeiro domingo día 8. Nesa xornada, as máis de 4.500 persoas que xa están inscritas para participar terán que decidir entre Carlos Callón e Tereixa Novo para encabezar a lista da Coruña. Terán que elixir tamén entre o resto de candidatos provisionais para as listas do Congreso e do Senado que IxU vén de facer públicos. Pola Coruña preséntanse, entre outros, Suso de Toro, Isabel Risco ou Elvira Souto; por Pontevedra, o alcalde de Pontevedra, Miguel Anxo Fernández Lores ou Valentín García Bóveda. A maioría dos postulados preséntanse incluídos na candidatura de Avante Xunt@s. Tal e como precisa o regulamento aprobado, eran precisos 25 avais para postularse como cabeza de lista en calquera das catro provincias, mentres que dez son xa dabondo para formar parte das listas. As persoas avalistas deberán formar parte do censo das primarias abertas pola correspondente circunscrición provincial. Ao igual que fixera Carlos Callón, Carme Adán colgou tamén un vídeo nas redes sociais no que aproveitou o seu paso pola autoestrada AP-9 para reivindicar que sexa "libre de peaxes" e exemplificar unha das loitas que pretende levar ao Congreso como cabeza de lista de Nós-Candidatura Galega. "Preséntome para traballar por Galiza", di.


Summary: Pese a que a disputa dos Xogos Olímpicos de Toquio 2020 segue no aíre, a pontevedresa Melania Rodríguez, subcampioa do mundo na disciplina de duplo mini-trampo, ten practicamente os dous pés fóra logo da suspensión do Campionato de Europa que tiña previsto desenvolverse en Suecia.

Melania Rodríguez, unha das maiores esperanzas galegas de medalla nos Xogos Olímpicos de Toquio 2020, está practicamente fóra da proba. Proclamada subcampioa do mundo en novembro de 2018, no Campionato Mundial de San Petesburgo, as esperanzas da pontevedresa para participar nos Xogos pasaba polo Europeo, que vén de ser suspendido. Segundo informou a Federación Europea de Ximnasia, o Campionato de Europa, que tiña previsto desenvolverse na localidade sueca de Göteborg entre os días 7 e 10 do vindeiro mes de maio, queda suspendido a causa do coronavirus. O Europeo era a derradeira opción que lle quedaba a Melania Rodríguez para lograr a clasificación olímpica, despois de non conseguilo na pasada Copa do Mundo. A esperanza para a ximnasta galega pasa agora porque a Federación Europea estabeleza unha nova data para o torneo cando pase a crise do coronavirus.


Summary: Ulega e Aprolac crean unha das maiores organizacións da UE, cunha oferta de 800.000 toneladas e a unión do 40% do total das granxas galegas. A inminente fin das cotas lácteas impulsa unha colaboración que supón un paso fundamental pero que non debe ser o único, segundo o sector.

A poucos días de que chegue a fin das cotas lácteas, e ante o panorama de incertidume e dúbidas que xorde en Galicia, as dúas organizacións de produtores establecidas legalmente veñen de acordar unirse nunha única asociación que "unifique obxectivos e estratexias" e sumen así forzas e presión á hora de negociar os prezos do leite. A Unión Leiteira Galega (Ulega) -impulsada por Unións Agrarias- e máis Aprolac -promovida entre outras por Feiraco- sumarán así unha oferta de 800.000 toneladas ao sumar unhas 4.000 explotacións lácteas, arredor do 40% do total do país. Será unha das maiores organizacións de produtores da UE e a máis grande do Estado. Ulega e Aprolac xuntan 4.000 explotacións e ofrecerán unhas 800.000 toneladas de leite A fin do sistema que rexeu o mercado comunitario do leite nas últimas tres décadas supón unha oportunidade para Galicia ao desaparecer o límite de produción e abrírenselle moitos outros mercados, pero tamén supón elevados riscos ante a excesiva atomización da produción e unha liberalización que obrigará a pelexar con zonas con menos produto pero mellor preparadas ante o reto. A unión de Ulega e Aprolac supón un chanzo importante nun longo camiño. A colaboración e organización é un requisito fundamental no novo escenario, pero non dabondo. Os representantes de Ulega deixárono claro na súa última xuntanza, na que exixiron ás administracións "o rigoroso cumprimento do Paquete Lácteo no ámbito da negociación colectiva con garantías coas industrias". Para a organización, este marco regulador "non é o axeitado porque carece de pezas moi importantes como a figura do mediador con carácter obrigatorio e a excepcionalidade á renuncia a contratos dun ano por parte dos gandeiros". Ademais, agardan aínda tamén medidas legais que garantan o cumprimento dos contratos e a recollida. A unión dos produtores é un paso pero non suficiente: faltan medidas legais que garantan o cumprimento dos contratos ou un mediador obrigatorio Desde Ulega, que achega 600.000 toneladas e 2.500 gandeiros á nova organización, agardan "a mesma lealdade" que eles prometen no sector industrial e distribuidor, "para que se absteña de utilizar a presión como elemento de distorsión do mercado". "A industria ten que asumir que contratos, prezos e volumes son intereses compartidos, e como tales teñen que ser negociados, cunha perspectiva de estabilidade e esquecendo os réditos a curto prazo", din. As organizacións de produtores piden á distribución que abandone "a presión" e "máis innovación" á industria transformadora Do mesmo xeito, insisten en reclamar unha "maior vocación innovadora" ás empresas transformadoras do país ante a coincidencia da fin das cotas coa apertura de "novos e potentes mercados coma o chinés, o árabae ou mesmo o africano". "Van revolucionar o sector lácteo, xa que suporá a demanda dunha maior cantidade de elaborados, polo que é mais importante que nunca que a cadea de valor do leite se manteña equilibrada", advirte Ulega, que lembra que a recente e elevada sanción ás industrias "sacou tamén á luz que o modelo de negocio da empresas transformadoras está esgotado" e que "incomprensiblemente" non supuxo multa para a distribución, "a principal adulteradora dos prezos".


Summary: Unha escola onde @s cativ@s que están aprendendo a ler xúntanse co(a)s que preparan a ESO, coma nos vellos tempos, pode ser o resultado dos novos recortes da Consellaría de Educación nas zonas máis despoboadas.

A CIG- Ensino denuncia "o escurantismo" da Consellaría, e sinala que as Xefaturas Territoriais continúan sen negociar as pretensións para o inicio do curso, cando existen datos que indican que vai haber numerosas supresións -sobre todo nas zonas rurais- tanto de centros como de unidades e prazas de profesorado. Cónstalles que Inspección educativa se dirixiu ás direccións de diferentes centros educativos para promover o agrupamento de alumnado. Cos agrupamentos que procura a Consellaría abundarán as unidades con alumnado de diferentes idades, cursos, ciclos e, mesmamente, etapas, xa que teñen a pretensión de levalas a cabo sempre que non superen os 20 alumnos, e incluso nalgúns casos os 25. Os recortes tamén poden afectar, segundo informou Inspección nalgún centro, aos comedores escolares onde hai menos de 23 usuarios. As supresións aplicaranse en todos os niveis educativos: en Secundaria, Inspección educativa anunciou que reducirá en moitos centros un 10% os cadros de persoal, e que se incrementarán as afíns: pode que o profesorado de Matemáticas imparta Debuxo en 2º de Bacharelato. Máis incidencia nas provincias do interior Segundo Inspección Educativa, en Lugo a supresión de unidades afectaría a Abadín, Triacastela, O Páramo e Barreiros, e outros 25 centros. En Ourense, ao CEIP dos Blancos, Baños de Molgas, Nosa Señora do Carmen (Calvos de Randín), Carmen García Carrasco (Cenlle), Otero Novas (Cortegada), Pena Corneira (Carballeda de Avia), San Mamede (Montederramo), Padre Crespo, (Xunqueira de Ambía), Roberto Blanco Torres (A Peroxa), de Vilariño de Conxo, O Castiñeiro (Laza), Medeiros, Manuel Luis Acuña (Ourense), Rodolfo Núñez Rodríguez, (Vilardevós), Vicente Risco (Cualedro), ou Otero Pedraio (Amoeiro). Na Coruña podería afectar aos CEIP Rodríguez Xixirei, de Lavacolla, Pino de Val e Víctor Saez de Mazaricos, Carreira e Frións en Ribeira, Louro (Muros), O Pindo (Carnota), Abanqueiro (Boiro), CPI de Boimorto, Pontecarreira, etc. Outros dos centros afectados son A Barquiña, en Cerdido, Mañón, Maciñeira (Neda), o Pindo (Carnota) e Caión (Malpica). E en Pontevedra, ao colexio de Fornelos e de Oca. En Vigo suprímense a EEI Nogal e a da Rúa de Palencia e o Colexio Caixanova, que, malia ser privado, tiña profesorado público. O traslado de ensinanzas da ESO dende o CPI Celso Emilio Ferreiro ao IES Álvaro Cunqueiro tamén suporá a eliminación de 10 prazas de profesorado. Cambios na xornada lectiva Ademais, o DOG do pasado mércores publica a Orde do 4 de xuño de 2012 pola que se modifica o artigo 4 da Orde do 23 de xuño de 2011, que regula a xornada de traballo do persoal funcionario e laboral docente que imparte as ensinanzas reguladas na Lei orgánica 2/2006, do 3 de maio, de educación. Con esta orde a Consellería desenvolve e aplica o Real decreto lei 14/2012, do 20 de abril, de medidas urxentes de racionalización do gasto público no ámbito educativo no relativo á xornada lectiva do profesorado. Imponse, así, o mínimo de 20 horas lectivas para todo o profesorado que imparte ensinanzas distintas das de infantil e primaria e modificando as horas complementarias até completar as 23 de presenza fixa no centro. No artigo 4, referido á xornada semanal do persoal funcionario e laboral que imparte as ensinanzas de educación secundaria, ensinanzas artísticas, de idiomas e deportivas, modifícase parcialmente a redacción dos puntos 1 e 2 e introdúcese un terceiro punto. Así, no punto 1, que estabelece a xornada semanal, con 23 horas de horario fixo no centro educativo, na redacción anterior dicíase que destas 23 horas, "18 terían carácter lectivo podendo chegar ata vinte", pero agora indícase que, a maiores das vinte horas "as tres restantes distribuiranse entre dúas gardas e unha hora de titoría de pais e alumnos." No punto 2, tocante ás gardas do profesorado (incluíndo as de recreo e as de transporte escolar), dicíase "nos centros que proceda, entre as 18 horas lectivas e as 23 de presenza fixa no centro incluiranse as gardas de recreo e para custodiar o alumnado no período de tempo que transcorre desdea chegada do alumnado transportado", pero agora, introdúcense estas nas horas de garda, directamente. Por último, o novo punto 3 indica que as reunións dos departamentos didácticos faranse "como mínimo unha vez ao mes", despois de convocalas a xefatura do departamento, e que estas reunións equivalen ao "claustro de profesores", e polo tanto "computaranse dentro das sete horas complementarias non fixas". A CIG-Ensino considera estas modificacións "unha imposición" que suporá un retroceso nas "condicións laborais e na calidade do ensino público", pois a Consellería establece un mínimo de 20 horas lectivas a todo o profesorado, reduce as horas complementarias fixas, que pasan de 5 a 3, elimina unha hora de titoría das dúas actuais e obriga a computar as reunións dos departamentos didácticos por fóra das 23 de horario fixo no centro. Ademais, advirte de que "a atención á diversidade do alumnado verase gravemente comprometida". Parécelles "inaceptable" que a Consellaría vaia alén do Real Decreto Lei "ao estabelecer que as gardas non serán horario lectivo, pois é unha interpretación da Consellería, xa que non está recollido no RD". Isto mesmo, explica, entra en contradición co criterio que para o profesorado de infantil e primaria establece sobre as gardas a Orde do 23 de xuño de 2011, que no seu artigo 3, punto 2, contempla que "Computarán como horario lectivos as gardas". Redución de profesorado Esta modificación da xornada lectiva fará que se reduzan as plantillas dos centros, que aumente o número de profesores que se ven obrigados a impartir materias afíns, as supresións e @s desprazad@s por falta de horario e provocará o despedimento de máis de 2000 profesores/as interin@s. A CIG-Ensino denuncia que recortes como este atacan gravemente ó ensino público e a súa calidade, e esixe que o goberno galego non aplique ningunha das medidas contidas no RD Lei 14/2012.


Summary: Os traballadores e traballadoras aprobaron por unanimidade o acordo que pon fin á folga indefinida tras 101 días.

O pasado 3 de abril a subcontrata do transporte de residuos sólidos urbanos de Sogama, Transportes Pacholo, despedía 8 traballadores en represalia por pedir melloras básicas para o colectivo de persoal non subrogado e que tiña peores condicións laborais. Traballadores e traballadoras aprobaban en asemblea e por unanimidade a convocatoria dunha folga con carácter indefinido até conseguir a readmisión dos compañeiros despedidos. O 15 de abril arrancaba a folga e desde comezo "tivemos en conta que sería un conflito duro porque non ía ser doado reverter unha medida tan drástica", valora o secretario comarcal da FGAMT-CIG, Inácio Pavón. Agora, despois de 101 días de folga, logrouse un acordo que garante a readmisión dos despedidos e a sinatura dun novo convenio colectivo que contén "importantes melloras en salario e xornada, en particular para os traballadores e traballadoras contratados posteriormente á subrogación". O transporte dos contedores de residuos sólidos urbanos desde as plantas de transferencia distribuídas por todo o país até Sogama e o Vertedoiro de Areosa é un servizo privatizado que depende da propia Sogama e da Consellaría de Medio Ambiente. Marchas a pé, feches ou unha manifestación o 12 de maio polas rúas de Ordes permitiron manter a presión na administración e en Sogama. O presidente do comité salienta que toda esta actividade mobilizadora durante a folga "só foi posíbel pola resposta dos traballadores desde o primeiro día e pola unidade demostrada".


As decisións sobre a cousa pública, que entenden antisociais ate os que as toman, parece que son anunciadas sempre no momento no que non poidan influír en procesos electorais próximos. Non importa que a decisión estea tomada e, por tanto, latente tempo antes. Deste xeito ralvan, a "curarse en saúde", sobre adiantos electorais posíbeis, por norma non tan imprevisíbeis coma o de Asturias do pasado mes. Emporiso sempre há unha hiperatividade de decisións pouco atractivas xusto ao remate de eleccións. Hoxe vemos coma o goberno do estado anunciou o aumento do IRPF sobre as clases non financeiras, tódalas demais de facto. Un paso en contradición manifesta co seu discurso electoral, e que continua coa aprobación dunha nova reforma laboral para facilitar, inda mais, o despido. Neste ponto apaduaranse ate o desenlace electoral da Andalucía, que, parece, virá con novos recurtes, "axustes", nos dereitos sociais, educativos e sanitarios, alienados xa os laborais, culturais, de dependencia, xénero e os do noso medio, se os houbo. Alá foron 30 anos de conquista democrática. Nestes ataques "pola retagarda" séntense de xeito inda mais acusado a desigualdade e a diverxencia no acceso á información e a falla na independencia da mesma, base da democracia aquí i en todo Occidente, por tempo. Unha desigualdade produto do progreso da fenda dixital, natural deste estadio tecnoloxizado do Turbocapitalismo, mais inda nunha sociedade en extremo envellecida coma é a nosa, a galega, e coa paralela implosión dos medios de comunicación-papel tradicionais. Así, nas xeracións mais novas, o acceso á información, cos medios dixitais, coma o que nos garda, en mestura cas redes sociais, atópase, en potencia, case totalmente democratizado se hai vontade, case ate a posible non identificación prioritaria das novas e da información que nos afectan significativamente perante o bombardeo totalizador e instantáneo da realidade-mundo. Sen caer nise extremo, o potencial acceso a unha información plural e independente é para este grupo ampla, e pode que suficiente. Por outra banda, o groso do país, xeracións de galegas e galegos, de menor alfabetización dixital, teñen hoxe unha menor pluralidade informativa real pola crise dos medios de comunicación tradicionais, a implosión das marcas-cabeceira tradicionais do mercado galego, e un cambio de paradigma no financiamento dos mesmos, que, para a súa sustentabilidade, adoitan -por convenio mais ou menos explicitado- trocarse no suxeito da externalización dos -ou na conversión en- gabinetes de prensa, #senpreguntas, ben dito por Antón Losada, dos diferentes gobernos locais, "autoanémicos" e "imperiais"; patrocinadores. Sen preguntas, sen diálogo goberno-medios, non hai información para a sociedade. Só co que di o goberno, sen preguntas, mal pode saber un que esconde cada medido discurso "de responsabilidade". Implantáronnos o copago nos asesores de imaxe gubernativa cun par de moedas no quiosco. Ou nos impostos que pagamos, visto o nivel de subsidio polos servizos desenvolvidos. Os recortes nestes convenios amosáronse arbitrarios en orde a partido, ideoloxía e identidade dominante. Cada un co seu xeito, rogo o lembren, xa que en Galiza, non somos alleos a estas dinámicas. O exemplo de actualidade ben pode ser o seguinte. Transcorridas as eleccións estatais, o Conselleiro de Medio, Hernández, anunciou o lugar escollido pola empresa adxudicataria, dacordo ca Xunta, para aprofundar no modelo SOGAMA na Galiza-Sul. Si se confirma, a incineradora e o vertedoiro iran ao Concello do Irixo, que non chega aos 2.000 veciños i está afastado dos centros de produción de residuos de Galiza, do Sul dela e do Noroeste estatal. 200 kilómetros por tren e 100 por estrada de O Irixo aos puntos de maior produción de residuos. Lembremos que dunha beira a outra da nosa terra non ha moito mais. Seríamos quen de cruzala polo medio. Interesante cálculo do emprazamento, dende a loxística e dende a previsión contable da propia empresa, ao prezo que está o gasóleo e a potencial evolución do mesmo, co pico petroleiro e o que contaminan en por sí estes transportes. Escoitei o outro dia lexitimar a ubicación polos seus promotores e propagandistas, coa afirmación de que no centro de París tiñan unha instalación similar. En efecto, mais París, coma Austria, con centos de instalacións de tamaño menor, optan pola proximidade, o tratamento mais preto posible de onde se produzan os residuos, e así, unha área metropolitana de case 12 millóns de habitantes, nin Irixo nen catro Galicias, ten as súas incineradoras, pequenas, e así menos contaminantes; pero non as foron levar á campiña, do lado das vides de Borgoña. Algo rebre camuflado no debate. A privatización dos beneficios do negocio dos residuos dos bens de consumo todos. Mercámolos pagando ben, produto e carcasa. Mercaremos case calquera cousa e levarémola ledos para casa. Voltaremos pagar, en taxa ao Concello de turno-SOGAMA, esa "UTE", para que nolas leven fora, xa disque lixo. E voltaremos recompralos para casa feitos enerxía, previa compra das eléctricas a Stella Eólica, como a SOGAMA. Deste xeito, sen redución, reutilización nin reciclaxe, coma fan alá, "lonxe", no Barbanza de Avilés coa fracción-resto, os que nos ocupan queimar queimarán case todo o que lle chegue, que niso consiste o negocio; e nos a pagar tres veces polo mesmo, dia sí dia tamén. O pobo ten un sentido do evidente, mais os facedores do pensamento único descentralizáronse facéndonos crer que son mais dun e/ou independentes entre eles, pagan esa imaxe, e aprenderon dos erros dos Thatcher e Reagan fai 30 anos. Xa non avisarán mais do que veñen facer. Atácannos na noitiña.


Summary: O secretario xeral dos socialistas galegos subliña que a renovación da secretaría xeral do partido se producirá cunha votación "en urna e secreta" e pide desbotar as "desconfianzas"

A Executiva Federal do PSOE sancionou este xoves o sistema de renovación da secretaría xeral do PSdeG. A votación de candidaturas de delegados e delegadas encabezadas polas persoas que opten a liderar o partido, isto é, as "primarias consultivas", botan a andar á espera de que un regulamento defina as súas regras de xogo. Mentres as persoas e grupos aspirantes á encabezar a renovación piden aclarar "interrogantes" e "incertezas" sobre o proceso o actual secretario xeral, Pachi Vázquez, aposta por desbotar as "desconfianzas" xa que o liderado vai ser renovado co "voto dos militantes, en urna e secreto". En declaracións á prensa na sede federal do PSOE Vázquez amosouse convencido de que "o acordo pechado sobre a consulta" é "un paso de xigante para toda a militancia" no só do PSdeG, senón do conxunto do PSOE. O partido en Galicia constitúe agora, a xuízo de Vázquez, "a punta de lanza dun vieiro que continuará cun cambio en profundidade do noso modelo" de organización política". Neste sentido, di, o sistema de elección "en urna e secreto" supón "un avance sen precedentes no camiño da participación e da transparencia. "Quen teña algunha desconfianza poderá comprobar que nunca é malo abrir procesos de participación" "Hoxe é un día importante para a militancia que quere máis participación", subliña o do Carballiño, xa que o xeito en que se designará o secretario ou secretaria xeral dos socialistas galegos vai "definir e marcar a pauta e a liña futura de todo o socialismo". Por este motivo, explica, cómpre "convidar a todo o partido a participar" do novo modelo "con prudencia, alegría e ilusión". "Quen teña algunha desconfianza poderá comprobar que nunca é malo abrir procesos de participación e transparencia e en Galicia imos dar un bo exemplo", asegura. Neste escenario, a Executiva Nacional do PSdeG e a dirección federal do PSOE disponse a poñer en marcha unha "comisión mixta" da que sairá o regulamento da votación. Esas xuntanzas, di Vázquez, servirán para "afondar na transparencia e na participación para vincular o voto ao candidato coa elección de delegados sempre de acordo cos estatutos", conclúe.


Summary: Pódense votar ata a noite do 25 de nadal. As seis finalistas son apoderamento, deseucaliptización, fariña, fascismo, feminismo e sororidade. O pasado ano a escollida foi afouteza.

As seis finalistas son apoderamento, deseucaliptización, fariña, fascismo, feminismo e sororidade.Xa se coñecen as seis voces que se poden converter na Palabra do Ano 2018, dentro da iniciativa que dende o 2014 leva a cabo o Portal das Palabras da Real Academia Galega e a Fundación Barrié. Trátase de apoderamento, deseucaliptización, fariña, fascismo, feminismo e sororidade. Poderán votarse ata as 23.59 horas do 25 de nadal neste enlace. E a palabra gañadora darase a coñecer o xoves 27 de decembro.Na primeira fase da campaña recibíronse máis de 7.000 achegas que se traduciron en 962 termos diferentes, entre os que foron seleccionadas as seis palabras. A RAG destaca que "calquera dos finalistas cumpren requisitos claros para se converter no elixido polo público: ser dos máis repetidos na recollida de propostas, referirse a realidades ou fenómenos que están a marcar dalgún xeito a actualidade desde 2018, irromper con forza na linguaxe cotiá ou mesmo cobrar visibilidade como marca de identidade".Todas elas atópanse xa recollidas no diccionario, agás deseucaliptización. Unha nova acepción de apoderamento foi incorporada en setembroTodas elas atópanse xa recollidas no diccionario, agás deseucaliptización. No caso de apoderamento, a súa acepción como "proceso polo cal unha persoa ou grupo social adquiren os medios para fortalecer o seu potencial en termos económicos, políticos ou sociais", que de seguro é a que xustifica a súa inclusión nesta lista de 6 palabras finalistas, foi incorporada o pasado mes de setembro. A RAG destacou daquela que o termo apoderamento era moito máis correcto que a utilización de empoderamento, produto da irrupción recente do anglicismo empowerment.A movemento de apoderamento das mulleres neste 2018 achega tamén os termos sororidade e feminismo. Mentres, o éxito do libro de Nacho Carretero e da serie televisiva posterior puxo de renovada actualidade o termo fariña, unha palabra galega coñecida e usada en todo o Estado. Finalmente, o auxe dos movementos de extrema dereita deulle un maior protagonismo ao uso da palabra fascismo.Nas edicións anteriores foron escollidas afouteza (2017), irmandade (2016), refuxiado/a (2015) e corrupción (2014).


Summary: Luar na Lubre, Esne Beltza, Mafalda ou SkandaloGz son os grupos máis destacados de varios días de festa irmandiña

A dúas semanas da celebración da gran festa irmandiña da Costa da Morte, Vimianzo presentou a pasada fin de semana a 24ª edición do Asalto ao Castelo. Un festival singular en Galicia no que se funde o actual coa inspiración medieval das revoltas das irmandades no século XV, co seu espírito reivindicativo e de loita. Gastronomía, teatro, espectáculo, deporte e, sobre todo, música. Este ano a organización realiza unha maior aposta pola música, tanto na rúa como nos diferentes concertos que se sucederán os días 5 e 6 de xullo. O venres, trala Cea Medieval no foso do castelo, tocarán nun dobre concerto Blues do País e A Requinta da Laxeira. O sábado 6, día grande, como novidade haberá sesión de tarde na vila Monoulious DOP, Trampulleiro e Vai de Roda, para xa á noite comezar cos grandes concertos no Campo da Festa co referente folk Luar na Lubre, os vascos Esne Beltza e os reivindicativos Mafalda e SkandaloGz. Na medianoite do sábado, entre os concertos, chega o momento álxido da festa: o Asalto ao Castelo, cunha representación teatral na que o propio público se convirte en irmandiño e asiste ao terror dos poderosos, para despois vingarse dirixíndose á fortaleza con fachos, ariete, berros e batalla de auga. Unha semana antes, o sábado 29 de xuño dará comezo oficialmente a festa coa celebración da V Legua Irmandiña, unha carreira con distancias do medievo que ten como fermosa meta no solpor o propio castelo de Vimianzo. Para inscribirse o prazo está aberto en galitiming.com Trala carreira, os XII Pinchos Irmandiños animarán a vila desde o martes ao sábado. Nesta edición, organizada pola Hostalería de Vimianzo, participan catorce propostas que só poden levar como ingredientes produtos que existisen no século XV en Galicia. Na exitosa cita poderanse premiar ao establecemento mellor decorado e ao mellor petisco. E se se fala de gastronomía medieval, a gran referencia é a Cea Medieval que este ano cumpre dez edicións. Xa están as entradas esgotadas para esta cita na que os comensais se reúnen no foso do castelo, nunha velada precedida polo xa consolidado Enlace Irmandiño. Unha voda na que parellas reais ou imposibles casan polo inventado rito irmandiño. As parellas interesadas en participar poden poñerse en contacto coa organización. Durante a xornada do sábado nas rúas de Vimianzo desenvólvese a IX Feira Artesanal e haberá varias actividades novas, como un xadrez humano, varias demostracións e obradoiros de esgrima antiga cos expertos vigueses do Club Falcata HEMA ou a presentación do libro ilustrado Romance Irmandiño (para un Cantar de Cegos), con textos de María Xesús Barbeira e ilustracións de Rubén Rial. Estas súmanse a actividades infantís, xogos e ás grandes citas da tarde, como son o Asaltiño, a Visita Dramatizada do castelo, o desfile das Irmandades Parroquiais da Terra de Soneira ou o pregón e izado da bandeira irmandiña, este ano da man da xornalista vimiancesa Alba Mancebo. O Asalto ao Castelo ten detrás o traballo da veciñanza e de asociacións sen ánimo de lucro. Cherinkas, AXVALSO e o Concello son as entidades sobre as que recae o peso principal deste evento, mais outros colectivos da vila e comarca fan posible a celebración da festa, que este ano fecha o 550 aniversario da Guerra Irmandiña, coa conmemoración da derrota da Revolta.


Summary: Un gol de Radoja dá o triunfo aos celestes fronte ao Alavés (1-0) e sitúaos oitavos, a só dous puntos da zona de Europa League.

Case sobre o asubío final, a piques de finalizar o partido, Nemenja Radoja lograba o gol que daba a vitoria ao Celta en Balaídos sobre o Alavés. Tres puntos que como o propio goleador recoñeceu finalizado o encontro, sabían a gloria. "O meu primeiro gol aquí, sumamos tres puntos". É a quinta vitoria consecutiva do Celta, a cuarta no que vai de 2017. Os celestes escalan até a oitava posición, a 1 punto do Athletic e a só 2 das zonas de 'Europa League'. E todo iso mentres continúa vivo en Europa e na Copa. Non foi un partido nada doado para o Celta. O alavés non fixo nunca concesións, nin cando acabou con 10, a comezos da segunda metade, pola expulsión de Feddal. O equipo vasco foi sempre perigoso, principalmente nas contras e a balón parado. Rubén tivo que empregarse a fondo en máis dunha ocasión. Mais o Celta é un equipo que sabe o que quere. Aprendeu a coñecerse e a non desesperar. A primeira metade foi un partido igualado e con paróns, derivados das faltas e irrupcións. Na segunda, os celestes aproveitaron a súa superioridade pata ir dominando e ameazando cada vez máis a portería de Pacheco. Hugo Mallo estaba de dez e o de Marín mesmo mandou un remate á cruceta da portería no minuto 84. Cando todo parecía decantar cara un empate, Radoja marcaba e daba a vitoria aos de Berizzo. Ficha técnica Celta (1): Rubén, Hugo Mallo, Cabral (Jonny, min.49), Fontàs, Roncaglia, Marcelo Díaz, Radoja, Wass, Iago Aspas (Sergi Gómez, min.90), Bongonda, Guidetti (Rossi, min.70). Alavés (0): Pacheco, Femenía, Laguardia, Feddal, Theo, Marcos Llorente, Camarasa (Sobrino, min.87), Manu, Ibai Gómez (Alexis, min.47), Edgar (Vigaray, min.77), Deyverson. Goles: Radoja, min.89, 1-0. Árbitro: Melero López, do comité andaluz. Amoestou Cabral, Jonny e Fontàs (Celta); Femenía e Edgar (Alavés). Expulsou con duplo cartón amarelo Feddal no minuto 46 (Alavés). Campo: Balaídos (15.723 espectadores).


Summary: En Marea quere que a Xunta se pronuncie sobre "a situación" da fábrica de Sargadelos de Cervo e sobre o legado cultural da empresa. A "situación" vén, na actualidade, condicionada polo anuncio de 49 despedimentos -a metade do cadro de persoal- realizado en pleno agosto polo administrador da marca, Segismundo García.

"García está a xogar tanto co legado desta emblemática marca como co emprego da fábrica de Cervo", denunciou a deputada de En Marea Paula Vázquez Verao. A parlamentaria lembrou que a factoría da Mariña está catalogada como conxunto histórico artístico desde 1972 e como ben de interese cultural. O pasado 17 de agosto, o administrador da empresa -que se fixo con control do accionariado despois da morte, en 2012, do histórico fundador Isaac Díaz Pardo- comunicou por sopresa a súa intención de botar 49 traballadoras e traballadores. Atribuíu a decisión á "presión dos sindicatos" e falou de que lles ía botar "un pulso". Vinte despedimentos xa se fixeron efectivos, aínda que Vázquez Verao sinala que "con moita probabilidade serán nulos". "A actual dirección do grupo Sargadelos amosa unha falta de respecto pola lexislación laboral vixente e polos dereitos laborais básicos", engade a deputada da confluencia de esquerdas, "e xa cometeu numerosas infraccións". Para a parlamentaria de En Marea, Sargadelos "é máis ca unha fábrica de obxectos decorativos. Malia que a actual administración do grupo o deturpara, segue a ser un conxunto de proxectos que son patrimonio inmaterial colectivo". A coalición levará estes feitos ao Parlamento de Galiza "porque a Xunta algo terá que dicir ante a vulneración de dereitos laborais" e para "saber que pensa facer o Goberno galego para preservar o legado cultural de Sargadelos".


Summary: O portavoz nacional de Anova considera que aínda hai marxe para unha candidatura unitaria galega. "Non pensedes que isto está acabado, aínda ten que dar voltas".

O portavoz nacional de Anova criticou que algunha formación procure ser protagonista nos procesos de 'unidade popular', unha afirmación que semella dirixirse a Podemos e a súa decisión de que o seu nome e logo figure nas papeletas para a cita coas urnas 20 de decembro. Xosé Manuel Beiras, nunhas afirmacións feitas após a Xunta de portavoces do Parlamento e recollidas pola axencia EFE, manifestou que "se é unha 'unidade popular' non pode haber ningún partido que apareza como protagonista, pois iso é incongruente coa índole do suxeito que se está a construír, plural e diverso". Nesta liña, sinalou que "todos os que estamos aí, sexa quen for, temos que estar como motores conxuntamente, mais sen pretender que ningún de nós apareza como titulares de alternativa, nin como cotitulares tampouco". Beiras dixo que "non ter claro que aquí hai un inimigo principal" implica "poñer paos nas rodas" e dificultar "un cambio político serio". Sobre a candidatura galega, dixo que "seguimos traballando como Anova e con EU a prol de que calle un acordo que abranga todo o espectro" e considerou que aínda hai marxe para unha candidatura unitaria galega.


Summary: O creador, tamén coñecido como Fon no mundo dos cómics, asina a obra 'Cósmico o bombeiro galáctico'. A peza será publicada pola editorial Xerais.

O xurado da terceira edición do Premio de Banda Deseñada O Garaxe Hermético comunicou na tarde desta terza feira, 4 de xaneiro, que Fonso Barreiro resultou gañador coa súa obra Cósmico, o bombeiro galáctico. A obra foi elixida polo xurado -formado por Miguel Porto, Fernando Iglesias (Kohell), Fernando Llor, Kiko da Silva, Anaír Rodríguez e Fran Alonso- por ser "unha aventura que fala, de forma máis divertida que didáctica, do coidado e a natureza". Neste sentido, ademais de considerar que a Galiza "por desgraza precisa desta clase de heroes", falan do "peculiar bombeiro extraterrícola" ao que se lle poden atopas ligazóns con "algúns personaxes míticos do anime e o manga". O libro, que será publicado pola editorial Xerais a próxima primavera, presentarase ao público cun estilo cartoon infantil recoñecíbel noutras obras do creador, coñecido no mundiño como Fon. O xurado alude, no sei fallo, ás influencias "que van desde Jan até Toriyama". O gañador deste ano pertence á primeira promoción de alumnos que se formaron nun curso da escola de O Garaxe Hermético e na actualidade é director das Xornadas de Banda Deseñada do Liceo de Noia. No décimo aniversario Cósmico, o bombeiro galáctico será presentado durante os actos de conmemoración do décimo aniversario de O Garaxe Hermético, fundado por Kiko da Silva en 2010 en Pontevedra. De feito, tamén se preparan outras actividades como exposicións e encontros profesionais para todo este ano.


Era o penúltimo día do ano e sospeitábase que o novo goberno do PP na Xunta podería aproveitalo para avanzar algo dos seus plans en materia lingüística. E así foi. Aquel 30 de decembro de 2009, o gabinete de Alberto Núñez Feijóo convocou por sorpresa un Consello en sesión de tarde e nun escenario inédito, a sala do complexo de San Caetano reformada en tempos da coalición de PSdeG e BNG, a mesma que o PP sinala como sinónimo de "luxo asiático" e "sultanato". Estaba en marcha -ou semellaba estalo- o primeiro recorte á protección da lingua galega na historia da autonomía.Aquel 30 de decembro de 2009 Feijóo convocou por sorpresa o Consello nun escenario inédito para anunciar que Galicia se dispuña a "pasar" do "monolingüismo" e a "imposición" nas aulas á "normalidade", a "cordialidade" e o "trilingüismo"En realidade, naquela tarde de decembro a Xunta non aprobou nada sobre a lingua. Só deu a coñecer un informe -documento sen valor xurídico ningún- que titulou Bases para a elaboración do decreto de plurilingüismo no ensino non universitario de Galicia. Os seus trazos principais expuxéranos ante a prensa o daquela conselleiro de Educación, Jesús Vázquez, e o propio presidente. Alberto Núñez Feijóo proclamou que Galicia se dispuña a "pasar dun decreto que abría a porta ao monolingüismo" e "no que se impoñía aos rapaces a lingua na que se tiñan que expresar" a outro baseado na "normalidade" a "cordialidade" e o "trilingüismo", porque introducía o inglés.Naquela intervención pública -na que obviou mencionar que o que o Consello si aprobara fora pagar un millón de euros para mercar un informe sobre a fusión de Caixanova e Caixa Galicia- Feijóo tamén avanzou que o decreto recollería o cumprimento dunha promesa electoral: "os pais van decidir" a lingua do ensino, proclamou, mediante "unha consulta que se realizará cada catro anos e que orientará a repartición horaria" de materias entre linguas. Reproduciríase así a enquisa que a Consellería de Educación realizara nos meses previos e cuxos resultados íntegros non divulgara. O carácter vinculante desa enquisa foi un dos aspectos do decreto que acabaría tombando a xustiza.Tras aquel Consello -que en realidade, non aprobara nada sobre lingua- Feijóo tamén asegurara que "os pais van decidir" sobre a presenza de castelán e galego no ensino, pretensión despois tombada pola XustizaEn realidade, o decreto non foi aprobado ata maio de 2010. Chegou ás aulas no curso 2011-2012, momento no que comezou a aplicarse o primeiro retroceso á promoción da lingua propia de Galicia no ensino dende a existencia da propia Xunta de Galicia. Contradíxose así o espírito da Lei de Normalización Lingüística, que sinala o carácter "progresivo" da recuperación do uso do idioma, e tamén a letra do Plan Xeral de Normalización da Lingua Galega, aprobado por unanimidade aínda en tempos de Fraga e transcrito no anterior decreto sobre as linguas no ensino, o que en 2007 estipulou un mínimo do 50% das materias en galego. Foi daquela cando Educación deu en admitir que en realidade, mentres afirmaba que o galego era maioritario no ensino detectara xusto o contrario.Os resultadosOs resultados daquel recorte á protección do galego no ensino son obvios unha década despois, segundo recentes análises cuantitativas e cualitativas. Entre elas non está a avaliación formal dos resultados do decreto por parte da Xunta, que o Goberno galego sempre se resistiu a divulgar.Así, por exemplo, o Consello da Cultura Galega acreditaba en 2017 como o mito da "imposición do galego" que o propio Feijóo contribuíra a axitar chegou a callar entre a poboación máis moza. Nun sentido semellante, a Real Academia Galega subliñaba o pasado 2018 que a escola está a actual como un axente "desgaleguizador".O impacto daquel decreto vén de volver ser fortemente criticado polo Consello de Europa. "Alá os autores do informe", despachou o presidenteAnálises como a da RAG foron recollidas polo Consello de Europa, que na súa última avaliación sobre o grao de cumprimento da Carta Europea das Linguas Rexionais e Minoritarias reclamou a "inmediata" eliminación das "limitacións á docencia en galego". O presidente da Xunta, pola súa banda, optou por desdeñar o estudo: "Alá os autores do informe", despachou ao ser preguntado ao respecto.Tamén os datos máis recentes do Instituto Galego de Estatística permiten observar que o uso da lingua enfraqueceu entre a poboación en idade escolar nesta década e se estancou entre as persoas que daquela estaban nas aulas do ensino público. Así, arredor do 20% das mozas e mozos que en 2018 tiñan entre 15 e 29 anos falan "sempre" en galego, proporción semellante á de hai unha década. No entanto, quen falan "máis galego que castelán" pasaron do 24% a apenas o 18% e quen utilizan o castelán "sempre" pasaron do 25% ao 31%.O panorama correspóndese pouco co augurado con Feijóo aquel 30 de decembro de 2009, cando dera por feito un equilibrio entre idiomas grazas ao seu decreto. "Se hai desaxustes será probablemente por problemas pedagóxicos, non do decreto", dixera, trasladando así eventuais disfuncións a cada colexio.


Summary: A Asociación para a Defensa do Patrimonio Galego informa do achado dun lagar rupestre na Golpilleira, entre os concellos de Ourense, Amoeiro e Punxín.

Trátase dun lagar que conserva a laxa granítica aplanada dunhas dimensións de 5x5 metros, ademais duns estipites rectangulares para sustentar a prensa e un oco central para recoller as decantacións das filtracións da cuba. Á beira da laxa atópase un marco composto por unha cruz e tres iniciais coas letras ' P' de Punxín, 'A' de Amoeiro e ' C' de Canedo, que pertence na actualidade ao Concello de Ourense. O descubrimento, posto en coñecemento do departamento de Patrimonio da Xunta, foi localizado por Javier Torres grazas ás indicacións de Moncho Somoza, veciño da zona A Asociación para a Defensa do Patrimonio Galego sinala que é difícil datar a peza sen contar cunha intervención arqueolóxica, aínda que a maior parte deste tipo de prensas proceden da Alta Idade Media, aínda que hai outros da baixa romanidade e etapas posteriores. En canto ao marco, a tipoloxía gráfica permite situalo entre 1836 e 1943, data na que se anexiona Canedo a Ourense, indica a asociación, que salienta a relevancia do achádego.


Summary: Estes días estase a realizar o inventario para contabilizar e limpar todos os trofeos.

A semana pasada chegaron a San Lázaro os lotes de trofeos que conforman a historia do club branquiazul. O Compostela recuperou o seu patrimonio, perdido en poxa no ano 2006. O ex presidente da entidade deportiva José Albarrán adquiriu nese momento a titularidade dos trofeos co obxecto de preservar a memoria do equipo.A actual directiva da Esedé conseguiu recobrar os galardóns. Estes días estase a realizar o inventario para contabilizar e limpar todos os trofeos, placas honoríficas e medallas que o Compos conseguiu nos seus cincuenta anos de vida deportiva. Abrirase unha sala no estadio de San Lázaro para expor os premios, na que se honrará a figura de Albarrán e que será inaugurada (previsibelmente) a próxima semana. Varios membros da peña Fontesequelo estiveron a colaborar na limpeza e colocación dos trofeos.Concurso de escaparatismoO concurso de escaparatismo convocado pola S.D. Compostela para festexar o medio século de vida da entidade deportiva está a chegar á súa fin. Nos próximos días o xurado reunirase para elixir os dous premiados.O certame, dirixido a todos os estabelecementos comerciais e hostaleiros da cidade, fixo partícipe o sector comercial nos actos conmemorativos do 50º aniversario do club. Varias tendas da cidade vestiron o escaparate de azul e branco. Fotografías, recortes de prensa, camisetas e trofeos da Esedé foron exhibidos nas vidreiras do comercio santiagués.Perto dunha vintena de estabelecementos participaron no concurso, mostrando dende o 2 de maio o traballo realizado. A arte final do escaparate manterase ata este sábado, 19 de maio.


Summary: Urxe o Estado a que inicie a demanda civil no xulgado de Betanzos

A Xunta pro Devolución do Pazo de Meirás solicitará á Xunta que impugne unha eventual operación de venda da propiedade por parte da familia Franco, pola súa condición de BIC. Na xuntanza decidiuse instar os gobernos do Estado e a Xunta a que se poñan de acordo de maneira inmediata e urxen tamén o Estado a que inicie a demanda civil no xulgado de Betanzos e a inscrición do Pazo no rexistro da propiedade, como indican os informes xurídicos xa existentes. A Xunta reuniuse esta sexta feira na sede da Deputación da Coruña co fin de avaliar a nova situación creada despois da manifesta intención do neto de vender a propiedade para eludir o proceso de recuperación como ben público. Representantes de institucións e entidades presentes na reunión coincidiron en que se trata dun momento de "excepcionalidade máxima" que cómpre aproveitar para r"ematar co espolio e recuperar o Pazo de Meirás para propiedade pública". A Xunta pro Devolución alerta de que está a rematar o prazo de tres meses que a lei dá á Xunta de Galicia para exercer o dereito de tanteo para a compra do Pazo de Meirás, pola súa condición de BIC. Á reunión asistiron a vicepresidenta da Deputación da Coruña, Goretti Sanmartín Rei, o alcalde e concelleiros de Sada, Benito Portela e Francisco Montouto e o concelleiro da Coruña, José Manuel Sande ademais de Marilar Aleixandre pola Real Academia Galega, Ernesto Vázquez Rey Farto pola Iniciativa Galega pola Memoria, Fernando Souto, pola Comisión pola Recuperación da Memoria Histórica da Coruña; Emilio Grandío e Xabier Ferreira, autores dos informes histórico e xurídico encargados pola Deputación da Coruña, Xulia Santiso pola Casa Museo Emilia Pardo Bazán e os investigadores Carlos Babío e Manuel Pérez, especialista en historia do Pazo de Meirás.


Summary: A contención do déficit co traslado de gastos ao exercicio posterior explica o elevado nivel de débeda de Galicia. Houbo un deterioro nos pagamentos a provedores, sumado a un incremento dos custos da débeda e da caída dos ingresos. O PP andaluz arremeteu contra Griñán por facer o mesmo que Feijóo: adiantar o peche do exercicio

Alberto Núñez Feijóo defende que Galicia é a comunidade máis solvente de España. Atendendo aos dátos de déficit orzamentario, que reflicten unha taxa do 1,61%, esa aseveración non é incorrecta. Só a Comunidad de Madrid pechou 2011 cun déficit inferior ao 1,3%, segundo os datos do Ministerio de Facenda. A conselleira de Facenda, Elena Muñoz, acude ao Consello de Política Fiscal e Financeira (CPFF) con esta premisa: a de que Galicia é solvente, que fixo "os deberes" e que debería recibir unha compensación ou trato preferente por tal motivo. O secretario de Estado de Administracións Públicas, Antonio Beteta, vén de repetir que o Goberno será inflexible co obxectivo de déficit das CCAA. Nunhas xornadas organizadas por El País e Bankia, Beteta cifrou no 1,5% o obxectivo de déficit orzamentario. Non haberá concesións. Os datos de contabilidade da Xunta amosan aspectos preocupantes que non prexudican directamente a taxa de déficit orzamentario Os datos de contabilidade da Xunta, analizados por este diario, amosan aspectos preocupantes que non prexudican directamente a taxa de déficit orzamentario. Pero aínda que non se faga dano a este indicador, hai débeda e hai un incremento nos prazos de pagamento aos provedores. Como apuntou Praza este luns, a débeda absoluta aumentou en máis de 3.000 millóns de euros desde a chegada de Feijóo á Xunta. Entre o segundo e o terceiro trimestre de 2011, cos últimos datos ofrecidos polo Banco de España, houbo comunidades que reduciron a súa débeda (e incrementaron déficit). Gastos non financeiros das CCAA a III trimestre 2011 CCAA Gastos en xuros de débeda Nivel (miles de euros) Variación interanual (%) Andalucía 423.269 31 Aragón 74.910 66 Asturias 29.213 92 C. Valenciana 449.161 35 Canarias 82.440 176 Cantabria 25.255 103 Castilla y León 97.579 275 Castilla La Mancha 124.769 119 Cataluña 930.645 50 Extremadura 32.504 324 Galicia 131.315 122 Baleares 79.403 73 Madrid 287.389 32 Murcia 72.101 58 Navarra 35.458 62 País Vasco 80.968 282 La Rioja 11.447 121 Total 2.967.826 57 Cómpre ter en conta que parte do deterioro das contas das comunidades autónomas bebe directamente do sistema de financiamento de entregas a conta ás CCAA, en tanto son partidas que non atenden á caída de ingresos nos gobernos autonómicos. Isto é, dáse o caso de que transferencias feitas polo Estado ás comunidades foron superiores ao que deberan ter sido, en tanto ese traspaso de cartos se realizou en base á estimación de ingresos de devandita comunidade, non dos seus ingresos reais. A débeda Entre marzo de 2009 e setembro de 2011 a débeda das comunidades aumentou en máis de 50.000 millóns de euros, segundo os datos do supervisor financeiro. Entre o segundo e o terceiro trimestre de 2011 o pasivo das comunidades medrou máis que o do Goberno central. En Galicia aumentou en 48 millóns en tres meses, a razón de máis de medio millón de euros cada día. Comunidad Valenciana, Madrid, Extremadura, Cantabria, Canarias e Baleares foron as únicas CCAA que reduciron o seu endebedamento. En Galicia a débeda aumentou en 48 millóns en tres meses, a razón de máis de medio millón de euros cada día O día 30 de setembro o Diario Oficial de Galicia (DOG) publicou a orde da Consellería de Facenda, daquela comandada por Marta Fernández Currás, pola cal se regulaban as operacións de peche do exercicio contable. Este mecanismo, que non ten problemas de legalidade, fai que haxa compromisos de pagamento que se trasladan ao exercicio posterior, neste caso 2012. Ao non haber tal desfase orzamentario pola formalización do pagamento da débeda, o déficit non sube. Dáse a casualidade de que o PP andaluz, en varias roldas de prensa, atacou con dureza a decisión de Griñán de adiantar ao 30 de novembro o peche do exercicio contable. A Xunta o fixo un mes antes. A orde do DOG estipulou que "os documentos contables con cargo aos créditos dos capítulos II e IV terán como datas límite de entrada nas oficinas contables das intervencións delegadas e territoriais, correspondentes a cada centro xestor, as seguintes: O día 30 de setembro: documentos en fase RC para A, documentos A e documentos AD de exercicios correntes e futuros e documentos contables ADOK de exercicio corrente; O día 14 de outubro, documentos contables D de exercicios correntes e futuros e documentos DOK; O día 30 de decembro, resto de documentos contables". Dáse a casualidade de que o PP andaluz atacou con dureza a decisión de Griñán de adiantar ao 30 de novembro o peche do exercicio contable. A Xunta o fixo un mes antes O vicesecretario de Política Económica do PP andaluz, Rafael Carmona, pronunciouse así o 10 de decembro ante os medios, nunhas declaracións recollidas por andalucíainformación.es. "É gravísimo, xa que atrasa ao exercicio seguinte un volume de pago importante", algo ao que atribuiu á "dificultade" que, desde o seu punto de vista, ten o Goberno andaluz para cumprir o obxectivo acordado no Consello Económico de Política Fiscal e Financeira (CPFF) de acabar o ano cun 1,3% de déficit.


O Goberno galego aínda ten que negociar cos sindicatos os detalles da convocatoria, correspondente aínda á Oferta Pública de Emprego de 2018 da que só se executaron o pasado verán as prazas de educación O Goberno galego divulgou tras a reunión semanal do Consello da Xunta deste xoves un informe propagandístico no que avanzou as grandes cifras das convocatorias da Oferta Pública de Emprego (OPE) correspondente a este ano 2018 para a sanidade e a administración xeral que aínda non executou e que se sumarán á de educación que si xa se celebrou o pasado verán con 2.050 prazas en xogo. Para as áreas da administración xeral e a sanidade, cuxos detalles aínda teñen que ser negociados cos sindicatos, o Goberno galego prevé convocar arredor de 3.000 prazas de nova incorporación, 150 de promoción interna e preto de 600 para converter en funcionarios a persoal que xa traballa para a Xunta como laboral fixo. Segundo asegurou este xoves o presidente Feijóo, cando estea executada por completo a oferta de emprego público de 2018, xa ao longo de 2019, será a maior da última década, con 5.686 prazas, incluídas as 2.050 xa executadas en xuño, das que 397 foron de promoción interna. O detalle facilitado este xoves polo Goberno galego é o seguinte:


Summary: A armada celeste visita Madrid co obxectivo de concretar o bo xogo cunha clara vitoria e dar así o salto á zona nobre do taboeiro.

O Celta viaxa a Xetafe con 18 efectivos, entre os cales Luis Enrique elixirá a alineación que ten como misión conquistar a segunda vitoria no que vai de Liga. O partido (22:00 horas, Coliseum Alfonso Pérez , Canal+Liga e Gol TV) é un máis dun tramo do calendario (3 partidos en 7 días) que, pola brevidade entre os encontros, obriga á máxima exixencia. A armada celeste quere dar un golpe de autoridade e atinxir os tres puntos, conquistando así unha vitoria que non saborea nesta liga desde que derrotou o Betis na segunda xornada. Os celestes van décimos, con 6 puntos froito dunha vitoria e tres empates. 'Geta' A armada celeste terá enfronte ao Xetage, 'El Geta', no que actulamente milita un celtista de berce e corazón como é Roberto Lago. Os madriñeos teñen ausencias destacadas para este encontro, como as de Lafite ou Escudero.


Summary: [EN AMPLIACIÓN] A Consellaría de Sanidade deu conta na mañá desta sexta feira de novas restricións após a última reunión do subcomité clínico que estuda a evolución epidemiolóxica da Covid-19. Entre outras, comunicou o fechamento da comarca de Bergantiños, agás no caso da Laracha, e do concello de Ribadavia.

A Consellaría de Sanidade decidiu fechar a comarca de Bergantiños, excepto o concello da Laracha, e mais o municipio de Ribadavia, debido á evolución negativa na incidencia da Covid-19. O decreto coas novas restricións publicarase nas próximas horas e entrará en vigor ás 00 horas deste sábado 14 de novembro. As medidas terán unha duración de 30 días. Na comarca de Bergantiños a incidencia a sete días é de 239 casos por 100.000 habitantes e a 14 días de 371. No caso de Ribadavia, son 39 os casos por 100.000 habitantes a 14 días. Estas cifras levaron a estabelecer o fechamento perimetral da comarca da Costa da Morte, excepto A Laracha, e do fechamento do concello do Ribeiro. Mais tamén outros factores, como as características da poboación afectada e da presión asistencial. Así, en Cabana de Bergantiños, Carballo, Coristanco, Laxe, Malpica de Bergantiños, Ponteceso e Ribadavia adoptaranse as mesmas medidas que nas sete cidades e os seus concellos próximos, de maneira que se fecha a hostalaría, prohíbense as reunión públicas e privadas das persoas non conviventes e limítase a mobilidade nas áreas afectadas. Con estes municipios, serán 67 os concellos galegos co máximo nivel de restricións. Por outra banda, na rolda de prensa decorrida despois da reunión, Sanidade advertiu de que permanecerá "vixilante" nos concellos da Rúa, Sanxenxo e Chantada, onde na próxima semana podería decretar as mesmas medidas que nos 67 concellos en alerta máxima de restricións. Preocupación polo aumento de 25% de ocupación das UCI A Consellaría de Sanidade puxo de manifesto a preocupación a respecto do aumento da presión asistencial nas Unidades de Coidados Intensivos (UCI), que na última semana subiu 25%. A respecto do pico da pandemia, en marzo, hai un 46% de ocupación en UCI e un 47% na hospitalización noutras áreas. As áreas máis afectadas polo incremento da presión nas UCI son a da Coruña, a de Vigo e a de Lugo, segundo informou o xerente do Sergas, José Flores. Prevese que as cifras aumentan dado que as previsións levan a apuntar que os enfermos coa Covid-19 tardan 15 días en ingresar en unidades convencionais e outras dúas semanas en seren hosputalizados en UCI. Tamén destacaron a carga asistencial "moi alta" da Atención Primaria, que 93,8% das persoas diagnosticadas coa Covid-19 se atopan nas súas casas, 5,2% hospitalizadas en unidades convencionais e o 1%, en UCI. Tendencia ao descenso A directora xeral de Saúde Pública, Carmen Durán, informou da incidencia nalgunhas das áreas sanitarias e salientou a tendencia "ao descenso" motivada polas restricións aprobadas, aínda que apuntou que é cedo para valoralas. Malia o aumento constante de contaxios e falecementos, alén da suba na carga asistencial, Durán salientou que a Galiza é un dos territorios que mellor enfrontan a Covid-19. Sinalou que a incidencia a sete días é de 138,17 por 100.000 habitantes, fronte os 233 do conxunto do Estado. A catorce días, é de 308,91 casos por 100.000 habitantes, fronte aos 514 do conxunto estatal. Tamén ofreceu os datos de Compostela para demostrar o descenso na incidencia, onde a sete días caeu de 157,8 casos por 100.000 habitantes hai unha semana a 89. Tamén caeu en Ferrol, onde na semana pasada había 272 casos por 100.000 habitantes e agora hai 137. Vigo representa a outra cara da moeda, "semella que se estabiliza, mais a tendencia descendente non é tan marcada", informou Durán. A incidencia a sete días é nesta cidade de 174. A respecto do Carballiño, concello que dá nome ao modelo máis elevado de restricións na Galiza, a tendencia é "moi moi descendente", ao pasar de 113 casos por 100.000 habitantes a 64 en sete días.


Summary: A Xunta abrirá o 1 de xuño o prazo para matricularse ás oposicións do ensino correspondentes a este ano, mais que terán lugar o que vén, como consecuencia das restricións da crise sanitaria. A decisión desbota sumar ás prazas convocadas as correspondentes ao ano que vén, como pedían colectivos e sindicatos.

A Consellaría de Educación anunciou onte, após a reunión da mesa sectorial de ensino, que abrirá o 1 de xuño a matrícula na Oferta Pública de Emprego (OPE) docente deste 2020, cuxo prazo de inscrición quedara suspendido en marzo, o mesmo día no que se prevía a súa apertura, pola declaración do estado de alarma, para un concurso de oposicións que tamén foi adiado até 2021 pola crise sanitaria. A decisión, que a Xunta xustifica como a "opción máis segura" para garantir a totalidade das prazas da actual convocatoria da OPE –máis de 3.650, unha cifra superior á que correspondería por resposición, en virtude dos acordos de estabilización do emprego público entre o Goberno central e as forzas sindicais–, supón que as persoas aspirantes a esas prazas teñan que matricularse nas próximas semanas para unhas oposicións que non se desenvolverán até dentro dun ano. Isto deixa fóra, salvo solucións de última hora, o colectivo que titula este ano, ao que correspondería opositar en 2021 se a matrícula das probas seguise os seus prazos ordinarios, pero que terá que agardar a 2022 por ese concurso, e tamén impide a persoal interino que si pode concorrer ao proceso selectivo presentar aqueles méritos que consiga durante o vindeiro curso. Peticións de acumulación Para salvar estes impedimentos, derivados do aprazamento das oposicións ao que obrigou a crise do coronavirus, organizacións sindicais e colectivos opositores solicitaban a acumulación da OPE deste 2020 e a de 2021, o que permitiría garantir as actuais prazas convocadas sen renunciar ás previstas para o ano que vén, cifradas polos sindicatos en arredor doutras mil. A posibilidade está hoxe practicamente desbotada pola falta de "garantías xurídicas" que achaca a Xunta á fórmula que se ofrece desde o Ministerio de Educación para realizar esa acumulación, na que tampouco acreditan as forzas sindicais galegas. Onte, a plataforma #OposXustasParaTodxs, que representa máis dun millar de futuras opositoras e que reclama unha convocatoria de oposicións conxunta "na que se repoñan as prazas correspondentes ás xubilacións de 2021 e na que se poidan presentar todas as persoas que nesa data cumpran os requisitos", amosaba a súa preocupación pola solución adoptada pola Xunta. "O Ministerio de Educación xa lle fixo constar ao Goberno galego que unha convocatoria conxunta ten cabida no actual marco lexislativo, polo que sería a Consellaría a única responsábel de utilizar esta OPE para aforrar a de 2021", indica o colectivo, que considera que a Xunta "instrumentaliza o necesario adiamento da convocatoria deste ano, logrado pola presión social". Aos seus ollos, a vía definida pola Consellaría é "discriminatoria e inxusta para máis de mil estudantes que estamos nesta situación" e "devastadora" para o ensino. "Estase imposibilitando que se presente moita xente con preparación e ilusión e que, ademais, cumpriría os requisitos de inscrición para 2021", alegan as futuras opositoras. Segundo observa a plataforma, seguir coa convocatoria de oposicións correspondentes a 2020 en xuño de 2021 imposibilita ademais que nese ano "se poidan convocar as prazas necesarias para garantir a continuidade do ensino público cun número de docentes axeitado, posto que están previstas máis de mil xubilacións para o vindeiro curso e os seguintes terán lugar nun contexto excepcional pola pandemia que estamos a sufrir". "As prazas docentes deben ser repostas no tempo correspondente para que así non sexan as novas xeracións as que paguen as consecuencias desta pandemia, ademais de poder ofrecer un ensino de calidade á nosa comunidade", sostén. Nesa liña, desde CIG-Ensino, o seu secretario nacional, Suso Bermello, lembra que o ano que vén "vai ser necesario acometer unha oferta xenerosa, polo elevado número de xubilacións que se agarda e pola necesidade de reforzar os cadros de persoal dos centros para facer fronte a un ano excepcional, tanto se se mantén a situación de pandemia como se non. "A propia Consellaría afirmou que vai ter que abrir numerosas listas de interinidade", apunta. Ampliación dos prazos de inscrición A falta dun informe que dea seguridade xurídica a unha xa improbábel acumulación das OPE de 2020 e 2021, forzas sindicais como UXT e CCOO vían, como última solución, unha ampliación do prazo de matrícula para o concurso a realizar o ano que vén, para dar máis opcións ao estudantado a punto de rematar o curso. O problema está, segundo apunta desde UXT Paula Carreiro, en que a Xunta supeditaba esa ampliación á anulación da actual OPE docente, para unha convocatoria posterior, unha solución "inaceptábel", xa que "pon en risco" un alto número de prazas. "Non hai que esquecer o contexto político, coas eleccións galegas á volta da esquina e unha lei de Orzamentos Xerais do Estado que, de aprobarse, tamén pode afectar a estes procesos", observa desde CCOO o seu portavoz na mesa sectorial, Jose Manuel Fuentes. Desde a CIG denuncian que a próxima convocatoria electoral "condiciona" a decisión adoptada onte pola Xunta, á que acusa, xunto co Ministerio, de "xogar con miles de persoas opositoras".


Summary: A mobilización máis numerosa foi a de Vigo, na que tamén participaron ducias de afectados polas participacións preferentes. Noutras cidades as concentracións complementáronse con charlas sobre a situación económica. Galería no interior.

As sete cidades galegas acolleron este domingo mobilizacións en defensa dunha banca pública. A mobilización máis numerosa foi a de Vigo, na que tamén participaron ducias de afectados polas participacións preferentes. Noutras cidades as concentracións complementáronse con charlas sobre a situación económica, coma a que ofeceu Xavier Vence en Compostela ou de José Luís Outes Ruso en Pontevedra. Álvaro Rodríguez, de ATTAC e un dos voceiros da plataforma en Vigo, salientou a participación nas mobilizacións con perfís distintos aos habituais, por exemplo, os afectados polas preferentes, moi numerosos no sur de Galicia. A Plataforma polo Aforro Público considera que "para superar esta crise en positivo, e para o normal funcionamento democrático da nosa sociedade é imprescindible unha banca pública que funcione de xeito ético e devolva á cidadanía o poder sobre os aspectos financeiros da economía". Os colectivos que integran a plataforma consideran así mesmo que a bancarización das caixas de aforro "non é necesaria nin inevitable" e que se lle está regalando "o capital das caixas aos bancos", creando ademais "un oligopolio no sistema financeiro galego e español, que vai provocar a exclusión financeira de gran parte da poboación, pequenas e medianas empreas e familias".


Summary: Viñetas desde o Atlántico, o festival de banda deseñada de referencia na Galiza, chega este ano a súa vixésimo quinta edición. Un cuarto de século en que soubo gañar un espazo no panorama internacional e no que se converteu en punto de encontro de creadores e público.

Hai agora un cuarto de século, o 17 de agosto de 1998, abría as súas portas a I edición de Viñetas desde o Atlántico. A súa sede era a Estación Marítima da Coruña, e celebraba os sesenta anos de Superman e os corenta de Mortadelo y Filemón. Miguelanxo Prado, impulsor do evento, declaraba que se trataba de "encher a cidade de cómic, atraer o público como quen sementa grans de millo para levar as pitas ás exposicións". Os xardíns de Méndez Núñez víanse de súpeto invadidos pola banda deseñada, podía visitarse unha antolóxica dedicada a Jean-Claude Mezières -un pioneiro da ciencia ficción na BD- e por eles paseaban autores como Pere Joan, Fernando de Felipe, Adam Hughes ou Regis Loisel. A banda deseñada cítase na Coruña en 'Viñetas desde o Atlántico' Non eran os mellores tempos para a banda deseñada e A Coruña quedaba moi lonxe dos centros editoriais que marcaban o ritmo da historieta internacional, mais a iniciativa contou co apoio do público -e tamén co do alcalde da cidade, Francisco Vázquez, un confeso lector de cómics que posúe unha vastísima colección persoal- e nos anos seguintes, Viñetas desde o Atlántico foi consolidándose malia a inestabilidade nos orzamentos que caracterizou o seu desenvolvemento. Vinte e cinco anos despois, o encontro da Coruña é un festival consolidado e recoñecido a nivel internacional e, sobre todo, cunha personalidade que o diferencia doutros eventos. As feiras de referencia naquel momento eran Angoulème e Barcelona, mais ao contrario que estes, Viñetas desde o Atlántico apostou desde o principio por deixar de lado o aspecto máis comercial para crear un modelo no que se dan a man a feira, o encontro e o debate. Punto de encontro Manuel Barreiro, crítico de banda deseñada, cre que "outros festivais como Angoulème e Barcelona teñen unha compoñente mercantil moi marcada, o que as distancia moito da sociedade, tenden máis ao ghetto profesional. Viñetas, porén, ao no prestar tanta atención a esa vertente comercial, intégrase mellor na cidade: a xente préstase máis a un intercambio amábel. De feito, mesmo entre os autores e autoras que acoden á Coruña, o festival ten fama de ser o lugar onde poden quedar e falar entre eles, cear ou tomar unha cervexa tranquilos, sen as presións comerciais doutros eventos deste tipo". A aposta do Concello da Coruña semella válida e duradeira, mais tamén ofrece algunhas dúbidas. Segundo Barreiro, "Viñetas do Atlántico é moi dependente do financiamento local e iso podería non xogar ao seu favor de cara ao futuro. É certo que, durante todos estes anos, case sempre gobernou o mesmo partido e que nas lexislaturas nas que gobernaron outros, ninguén se atreveu a retirarlle o orzamento. Mais tampouco houbo nunca incrementos espectaculares e, se cadra, esa é unha forma de non permitirlle medrar". Dada a relevancia que adquiriu, quizais outras administracións deberían implicarse máis no futuro de Viñetas, aínda que, matiza Barreiro, "sen que se institucionalice tanto que perda ese carácter case familiar que agora posúe. A cuestión estaría en atopar o punto de equilibrio". O festival de cómic 'Viñetas desde o Atlántico' cumpre 25 anos na Coruña Figuras internacionais do cómic galego Entre os nomes que estarán presentes na edición deste ano de Viñetas desde o Atlántico atópanse artistas galegos que coñeceron o festival na súa infancia e mocidade como Alicia Jaraba, que sorprendeu a todos coa súa obra Celle qui parle, David Rubín (Gran hotel Abismo) ou Emma Ríos (A cousa do pantano: Contos da ciénaga), hoxe dous creadores consagrados internacionalmente. Ademais das mostras individuais dedicadas a cada persoa convidada, o festival desenvolverá a exposición colectiva comisariada por Toni Guiral Viñetas: a ciencia dos océanos que se poderá ver no Aquarium Finisterrae. Tamén se exporán os orixinais do Premio Castelao de Banda Deseñada 2021 e mais da obra María Casares. En tres actos de Inés Vázquez, Rubén Rial e Dani Xove, con guión de Manuel L. Poy. Que significou exactamente Viñetas desde o Atlántico para a banda deseñada galega? "É un pouco a demostración de que podemos ser o que queiramos", subliña Barreiro. "Viñetas desde o Atlántico non partía de cero, xa existiran as Xornadas de Ourense, o movemento dos fanzines de Vigo nos 80... Pero con eses poucos vimbios logramos ter un escaparate internacional para o cómic galego. E iso outórgalle relevancia a un país como o noso. De feito, creo que é un síntoma de renovación que Autobán -o festival de autoedición e banda deseñada de autor que decorre na Coruña de forma paralela- nacese á sombra de Viñetas para complementala, para dar paso a novas formas de facer cómic que seguen enriquecendo o panorama da BD galega". Alicia Jaraba, a nova promesa da BD galega Entre as grandes sorpresas da banda deseñada galega está, sen dúbida, Alicia Jaraba, que onte explicou en Viñetas do Atlántico o seu traballo, especialmente de Celle qui parle, unha obra que sorprendeu a crítica e público en Francia, o lugar onde desenvolve na actualidade o seu traballo. Alicia Jaraba: "Segue a haber moito estigma sobre a banda deseñada, custa vela como un obxecto de cultura"


Summary: O caderno elaborado pola asociación ecoloxista acompaña o semanario en papel, á venda esta quinta feira.

Esta semana o xornal en papel inclúe nas páxinas interiores o caderno Somos Adega, un monográfico sobre ecoloxismo e ambiente elaborado pola Asociación para a defensa ecolóxica de Galiza. Oito páxinas que nos achegan á Eira de Xoana, un espazo recuperado polo colectivo que integra múltiples e diversas actividades. "Un lar para quen ama a cultura e a natureza", en verbas dunha das súas impulsoras e valedoras, Adela Figueroa. Voces como a súa, explican que é para elas este recuncho ao que moitos acoden para tomar "contacto co rural, ver e aprender a forma de vivir de aquí", sinala Marcial Barral, veciño, coidador e dinamizador da Eira. Da man do arqueólogo, Antón Malde, coñecemos o Castro de Remonde, un "recinto fortificado" sito la ribeira do Pambre, fronte ao castelo que leva o mesmo nome, e no que Adega está a traballar. Pola súa banda, o biólogo Xurxo Mouriño descóbrenos a biodiversidade da zona. Aliás, inclúense algunhas das actividades desenvolvidas nos arredores da Eira e outras postas en andamento por Adega. Finalmente, na contracapa, Baldomero Iglesias, Mero, descríbenos o que para el é "ese lugar idílico". Queres saber cal é?


Summary: A Plataforma pola Recuperación do Sar vén de denunciar un intento fraudulento por parte do Goberno central de pór en marcha as obras para a nova depuradora de augas residuais (EDAR) de Santiago de Compostela. O Consello de Ministros anunciou o pasado 26 de xaneiro a urxente ocupación dos terreos do Souto, sobre os que agora pesa a ameaza dunha declaración de ilegalidade derivada do recurso interposto pola organización.

O recurso contencioso administrativo presentado contra a nova depuradora pola Plataforma pola Recuperación do Sar xuntos os veciños de Quistiláns, Costoia e Framil, está a ser tramitado no Tribunal Superior de Xustiza de Galicia. O documento denuncia os estragos medioambientais e patrimoniais do traslado da depuradora da Silvouta á zona do Souto, no municipio de Compostela. O portavoz municipal do Partido Popular e ex conselleiro de Medio Ambiente, Agustín Hernández, entende que esta é a "única alternativa viábel" e lembra que conta cunha declaración de impacto ambiental favorábel. Mais a plataforma, por voz de Suso Noia, denuncia que tal estudo non inclúe "os elementos patrimoniais e naturais existentes na zona, cando hai unha directiva europea que pon especial atención ao entornos con elementos patrimoniais e arqueolóxicos". "Cremos que hai presións e pode haber intereses especulativos cos terreos do Souto, intereses empresariais na revalorización desas terras", engade Noia. "É surrealista que se cambie a unha depuradora que vai costar trinta millóns de euros máis para tela no Souto en lugar de mantela na Silvouta [tamén no termo municiapal de Compostela]. Trinta millóns de euros que os veciños de Santiago van estar pagando os próximos vinte ou trinta anos". De asinar o convenio, o Concello de Santiago tería que sufragar 18 millóns de euros (1.800 euros por veciño), 20% dos 90 millóns sobre os que se estima o custo total da nova estación depuradora. "Comparado con outras cidades, Ourense aporta 5% do custo da súa e Vigo, 6%. Aquí aporta igual o Concello que a Xunta. Son datos que a cidadanía non sabe e que é interesante que saiban", explica. A maiores, a Noia preocúpalle sobre todo os danos que a estación depuradora de augas residuais (EDAR) causaría no medio ambiente: "Aínda que fose gratis, tampouco queremos a depuradora no Souto. É unha zona moi rica, cunha carballeira centenaria, distintas árbores de ribeira, teixos de máis de douscentos anos, cipreses que se van incorporar ao catálogo de árbores senlleiras, petroglifos, etc. Dálles todo igual. De facerse a obra, vai quedar un talude de 35 metros de altura, como un edificio de doce plantas. Como pode o PP plantexar esta barbaridade nun dos bosques máis singulares do entorno de Santiago?". Xa no ano 2015, Aquagest -a empresa privada que xestiona a auga en Compostela- intentara mudar o sistema de depuración escollido no proxecto. Segundo a compañía, o funcionamento por fangos activos "era o peor dos catro sistemas propostos", lembra Suso Noia. "Eles mesmos recoñecen que é a peor opción das contidas no estudo de impacto ambiental. Desde o Ministerio de Agricultura contestan que non, que de cambiala cambiaríase a declaración ambiental e non a cumpriría", quéixase. "Agora asustan cunha sanción de 12 millóns de euros por non asinar o convenio. É unha ameaza de matón de barrio por parte do ministerio: ou firmas ou métoche unha multa. Martiño Noriega [o alcalde de Compostela] está a decatarse de que poden perder os fondos asine ou non o convenio, pois a obra ten moitas posibilidades de ser paralizada". Desde o Concello de Santiago consideran que o traslado ao Souto sería "prexudicial para a cidade" e aseguran non estar a favor do convenio "tal e como está redactado". Amais, acusan a Aquagest e a Augas de Galicia de non introducir as demandas do concello en canto ao uso de tecnoloxías e ao reparto dos custos descritos no convenio. A pesar disto recoñecen que é "competencia plenaria" e que, polo tanto, "terá que ser o pleno quen decida". Ames, sen consultar A nova localización da EDAR sitúase a 15 metros do termo municipal de Ames, "e sen consultar con el", explica Suso Noia: "A propia lei de estudo de impacto ambiental obriga a consultar aos organismos afectados, xunto coas entidades ecoloxistas que poidan alegar". O desprazamento da depuradora afectaría Ames, xa que as vivendas máis próximas, a 200 metros do lugar previsto para a obra, pertencen a ese concello. "É un dos máis afectados e non foi chamado a consulta. Ames pode tirar abaixo este procedemento e xa advertiu por unanimidade no pleno que van recorrer esta ubicación. O único que defende esta nova ubicación son Agustín Hernández e o PP de Santiago". Nota: imaxe do Souto, en Santiago de Compostela.