Summary: Ferrol acolle unha nova edición da Semana de Poesía Salvaxe. Tres días de recitais, performaces e pasarrúas, a cargo de Ana Gorría, Tiago Gomes, Alba González, Carlos Oroza e os xa habituais Víctor Díez, Guillermo Ferrández e Karlotti.

"O home do tempo actual tirou a palabra ao lixo e coa auga sucia tirou tamén ao neno que leva dentro. Non sabe que a palabra é o ser humano mesmo e que a palabra e a vida son o mesmo. Cando a palabra é desprezada, cando nomear é inútil a vida perde todo o seu sentido e o ruído, o intenso ruído, o inmenso ruído ocupa os corazóns igual que os estorniños ocupan as copas dos magnolios. Os homes do ruído gobernan o mundo, cando falan non din nada e a súa música é unha cacerolada permanente que entoa unha melodía macabra, a súa danza é a da morte e a súa gargallada infernal fai tremer aos elefantes de Botswana". Así comeza a proclama da V Semana da Poesía Salvaxe, que un ano máis se celebra en Ferrol, e que se leu este mércores no Cantón de Molíns. Serán tres días de recitais, performaces e pasarrúas, a cargo de Ana Gorría, Tiago Gomes, Alba González, Carlos Oroza e os xa habituais Víctor Díez, Guillermo Ferrández e Karlotti Serán tres días de recitais, performaces e pasarrúas, a cargo de Ana Gorría, Tiago Gomes, Alba González, Carlos Oroza e os xa habituais Víctor Díez, Guillermo Ferrández e Karlotti. Tres días que se inauguraron este mércores, coa referida lectura da proclama e un recital conxunto no Pub Cazadores. O obxectivo fundamental é, un ano máis, levar a poesía á rúa, devolverlle a palabra á xente, a onde pertence. A propia proclama péchase dicindo "A poesía é a nosa casa, a casa do home, a de todos e o gran acubillo das nosas desgrazas é a palabra. A palabra é a nosa grande arma contra o baleiro, o que nos queda agora que intentan desposuírnos da nosa razón. Compañeiros, cidadáns, amigos, non o dubidedes: quédanos a palabra". Este xoves, por exemplo, os escenarios escollidos polos e polas poetas serán o Mercado da Magdalena, ao mediodía, no que recitará Felipe Zapico, e o barrio do Inferniño, pola tarde, cando a poesía se misturará con jazz. Á tardiña a comitiva poética desprazarase a Esteiro para escoitar a Ana Gorría. E pola noite, a sala Super 8 acollerá os versos de Tiago Gomes. Máis información no blog da Semana de Poesía Salvaxe de Ferrol


Summary: Unha ducia de dornas remontarán as augas ata Padrón en homenaxe a Rosalía polos ríos que evoca na súa poesía. A Fundación Rosalía e a A.C. Dorna de Arousa bótanse á auga este mércores 24 de xullo.

A cultura marítima e fluvial homenaxea a Rosalía de Castro con doce dornas que subirán desde a praia fluvial de Vilarello en Cordeiro (Valga) ata Padrón. "Que inchadiña branca vela" é o título deste acontecemento que comezará ás 15 horas do día 24 de xullo de xullo coa saía desde a praia fluvial de Vilar, en Cordeiro, para rematar tres horas despois coa arribada ao Espolón e o flamexar de velas diante da estatua de Rosalía. O conxunto de dornas remontará o Ulla cara ao Sar para poñer fin ao acto no Espolón, diante do monumento á escritora que dedicou un pomea de Cantares ás embarcacións que navegaban polo Ulla e polo Sar, co primeiro verso que dá agora nome a esta homenaxe. Desde o día 15, a dorna Rosalía, da A.C. Dorna de Arousa, ficou ancorada no xardín da Matanza.


Summary: O Camariñas, campión da 3ª da Costa.

O sábado Camariñas celebraba o título de Campión da 3ª, superando ao Outes no remate da liga regular, se ben ambos xa ascenderan con 3 xornadas de marxe. A xornada dominical quedaba cun só posto en xogo: a cuarta praza da Promoción. Con Montelouro, Nantón e Laxe demostrando o seu poderío, o Camelle meteuse neste playff de vida e morte case sen queren. Os de Ordóñez non foron quen de gañar o seu choque ante Laxe, pero o Seaia tampouco era quen de superar ao Montelouro deixando en bandexa a clasificación aos camariñáns. A Promoción arrinca o 22 en Camelle e Laxe O 22 de marzo comezarán as semifinais, de ida e volta, e farano en Camelle e Laxe. O equipo camellán recibirá ao Montelouro e o Laxe ao Nantón. O cadro terédelo sempre actualizado (e haberá carrusel) en www.copadacosta.com. Laxe - Camelle (3-1) Laxe: Eloy, Borja, Elías, Santi V., Jacinto, Gora, Adrián, Dani, Elías, Carra, Óscar Toja. Tamén: Jacobo, Reigía, Jorge e Santi Casás. Camelle: Calipo (David, m.80), Rodri, Ucho, Pablo, Lado (Carlos, m.75), Maka, Marce, David, Ruso, Dido e David Camariñas. Goles: 1-0, m.20: Adrián; 1-1, m.44: Ucho; 2-1, m.82: Carra de penalti; 3-1, m.90: Carra. Partido moi disputado no Areal, onde o Camelle competiu ben ante un Laxe máis dominador, pero sen demasiada profundidade. Si que aproveitou Adrián unha ocasión para meterse por diante, pero Ucho facía o empate ao fío do descanso. A segunda metade comezou co Camelle presionando mellor e mesmo chegando á área contraria. Tardaron en colocarse os laxeiros, que nos últimos minutos aproveitaron un penalti tonto dos camelláns para volver colocarse por diante. Co Camelle volcado, nunha contra setenciaba o cadro local no desconto. Seaia - Montelouro (0-4) Montelouro: Marcos (Iago, m.70), Abel, Pablo (Borja, m.46), Manolo Chouza, Juan, Raúl, Dani, Verán, Rapante (Minos, m.60), Íker (Xquín, m.75) e Yeray. Seaia: Che, Fabián (Jorge, m.50), Iván, Vistas, Sergio, Parga, Míchel (Pablo, m.60), Toni (Eme , m.46), Isaac, Raúl, Andi. Goles: 0-1, m.2: Juan; 0-2, m.26: Rapante; 0-3, m.65: Minos; 0-4, m.80: Xaquín. Foto: Edu Olveira Nada puido facer o Seaia ante un Montelouro que se amosou superior dende o principio. Xa no m.2 se adiantaban os de Purrúa, tras unha xogada nun córner, se ben os de Da Silva non se descumpuxeron, tiraron cara arriba e puideron empatar con accións como as de Andi ou Raúl, que fallaron diante de Marcos. Rapante facía o seguno tras unha xogada trenzada ao rexeite de Che e as ilusións malpicáns de promoción esfumábanse. Apretarían os visitantes ao comezo da segunda, pero a defensa loureá estaba moi seria. Ata fallou un penalti Iván para o Seaia (parado por Marcos), que se veu arriba e deixaba ocos atrás que aproveitarían Minos e Xaquín para sentenciar. Ao final, enredouse o partido con algunha entrada fea pero nada grave. Porteño - Corcubión (4-1) Porteño: Manu, Brais, Manu, Mario, Ángel, Vicente, Joseba, Marcos, Anxo, Cachi, Porto. Tamén: Wii, Edgar e Campaña. Corcubión: Mario Suárez, Eva, Goche, Joaquín, Chiru, Castillo, Cali, Esteban, Lema, Santi e Tito. Goles: 1-0, m.58: Vicente; 2-0, m.63: Wii; 3-0, m.78: Vicente; 3-1, m.80: Cali; 4-1, m.89: Wii. Con 11 xustos (e sen porteiro) chegaba o Corcubión á Grixa, nun partido de trámite sen nada en xogo. As mellores dos visitantes serían nas botas de Santi, mentres que os locais tentarían de sorprender ás contras. Xa na segunda metade, os locais aproveitarían un esbarón dun defensa visitante debido ó estado do terreo de xogo para facer o 1-0. Unha vez metido o primeiro, o resto do partido sobrou. 3 xogadores visitantes expulsáronse (Eva, Joaquín e Goche) e aí rematou o partido. Cali maquillou para os corcubioneses. Ameixenda - Nantón (1-4) Ameixenda: Rivers, Nico, Pablo, Pichino, Eze, David, Papin, Gabri, Susiño, Torices, Javichu. Tamén: Iván. Nantón: Jose, Javi, Pasarela, Costa, Eloy, Martín, Pablo (David, m.48), Rúper (Redondo, m.55), Josiño, Iván (Fran, m.70) e Cristian (Maikel, m.72). Goles: 1-0, m.15: Eze; 1-1, m.73: Josiño; 1-2, m.80: Josiño de penalti; 1-3, m.83: Josiño; 1-4, m.90: Josiño. Capis do Ameixenda e Nanton co colexiado Cristian Sendón Último partido de liga e tivo que esperar moito o Nantón para decidir o encontro. Xa dende o principio, e como era lóxico, collíu o Nantón o dominio do partido pero cunha intensidade baixa. O Ameixenda ben situado no campo non deixaba moitos ocos e as ocasións visitantes limitábanse a tiros lonxanos e algún que outro corner. Pola súa banda o Ameixenda trataba de saír á contra buscando a Pichino (que reaparecía hoxe) e a Ezequiel. E logo de dous intentos fallidos, ao terceiro un balón en profundidade foi aproveitado por Ezequiel para marcar o 1-0. Estaba cómodo o Ameixenda e o Nantón chegaba máis por impulso que por xogo. A partir do minuto 30, os de Fachal comezaron a xerar ocasións, con máis mobilidade e intensidade, pero o porteiro e a pouca precisión fixo que se chegase ao descanso con vantaxe ceense. Na segunda, tardou o Nantón en meterlle velocidade ao encontro, e o Ameixenda puido ter ampliado a vantaxe nun centro chut de Nico que pega no longueiro. Non foi ata a entrada de Fran, que fixo moito dano pola banda, que o Nantón comezou a meterse na área contraria, aproveitando a falta de folgos dos ceenses. Rivers aguantaba aos seus ata que Josiño abriu a lata e marcou 10 goles en 10 minutos empatando no alto da táboa de goleadores a Brandon. Os ceenses protestaron o segundo tanto, clave para o devir do encontro, pois pediroon falta sobre o porteiro.


Summary: Partido Popular e Bloque Nacionalista Galego (BNG) manteñen relacións antagónicas con Ence dados os intereses dunha e doutra formación política. O PP caracterizouse por sentar nas cadeiras do Consello de Administración da empresa pasteira recoñecidos ex cargos públicos, o BNG fíxoo por encabezar o clamor social pola saída da fábrica da ría de Pontevedra. Unha posición que mesmo provocou as ameazas e intención de agresión contra o alcalde pontevedrés Miguel Anxo Fernández Lores.

A ministra de Medio Ambiente do Goberno de José María Aznar que planificou a venda de Ence foi Isabel Tocino. O proceso de privatización concluíu en xullo de 2001, hai 20 anos, co Executivo presidido por Felipe González, mais a antiga compañía estatal abandonou o sector público no marco da venda de grandes empresas do Instituto Nacional de Industria (INI) executada por Aznar. A citada ex ministra, procedente da patronal da enerxía nuclear, fixo parte de Consellos de Administración de distintas empresas, entre elas, de Ence. Cadeira que compartiu con Carlos del Álamo, quen fora conselleiro de Medio Ambiente con Manuel Fraga entre 1997 e 2003, é dicir, era o máximo responsábel da política ambiental do Goberno galego cando Ence virou para o sector privado e participou de decisións do Consello da Xunta que beneficiaron a empresa. Anteriormente, Del Álamo ocupou a Dirección Xeral de Montes e Medio Natural da Xunta da Galiza de 1990 a 1996 e foi responsábel de Conservación da Natureza do Ministerio de Medio Ambiente ás ordes da propia Tocino. Outros membros do PP que ocuparon cadeira na Dirección da empresa foron Pascual Fernández, secretario de Estado de Costas con Aznar, e Pedro Barato, responsábel durante anos da Asociación de Jóvenes Agricultores, entidade ligada ao Partido Popular. Tamén foi Mariano Raxoi quen, no seu último Goberno, e estando en funcións, acordou ampliar a concesión de Ence sesenta anos máis, até 2073. Unha prórroga que vén de anular a Audiencia Nacional. As declaracións de Alberto Núñez Feixoo a favor da permanencia de Ence na ría, e mesmo da necesidade de construír outra fábrica de celulosas na Galiza, explícanse, en parte, polos nexos de unión entre o PP e Ence. "Algún día saberase qué gaña o PP" Precisamente, sobre as relacións entre o PP e Ence pronunciouse o alcalde de Pontevedra, Miguel Anxo Fernández Lores, nunha entrevista concedida a Nós Diario en marzo de 2021: "O PP pactou con Ence hai xa algúns anos intentar por todos os medios que a fábrica permaneza na ría de Pontevedra sine die. O PP aceptou que Ence siga onde está a cambio de que a empresa mudase a política informativa, meter cartos teoricamente no saneamento da ría, que non meteu, e comprar vontades, porque hai un plan social de Ence. Todo iso está encamiñado a xustificar que a fábrica siga no sitio". "Algún día saberase que gañou o que está gañando o PP con esa aposta de pactar a permanencia de Ence na ría. Hai un pacto entre o PP e Ence que ten a ver con que pasasen polo menos dúas persoas no Consello de Administración da empresa que foron cargos políticos destacados do PP, como Isabel Tocino [ministra de Medio Ambiente] e Carlos del Álamo [conselleiro de Medio Ambiente da Xunta], e algún director xeral, cobrando ademais uns salarios desorbitados para 12 reunións que teñen ao ano. Hai unha conivencia clarísima entre o PP e Ence", afirmaba rexedor nacionalista. Ameazas contra Lores O BNG, formación política da que forma parte Lores, acompañou durante décadas as protestas en contra da permanencia de Ence na ría de Pontevedra. Unha posición que lle valeu críticas do Partido Popular, que durante anos desenvolveu campañas para difamar o alcalde pontevedrés e o seu equipo de Goberno, da que tomaron parte traballadores da fábrica de celulosas. En abril deste ano, un grupo de empregados de Ence, capitaneados por CCOO, asaltaron o departamento de Alcaldía do Concello de Pontevedra e trataron de agredir Lores. O rexedor chegou a declarar que pasou "medo" pola súa "integridade física" tras ocupar o pazo municipal unha ducia de traballadoras e traballadores de Ence "enviados pola empresa e o PP". O grupo de empregados agrediu verbalmente o rexedor e tratou de agredilo fisicamente. Un extremo que evitou, segundo o propio Lores, a Policía Municipal. Tamén declarou que o portavoz do PP no Concello, Rafael Domínguez, estivo "un bo intre no recibidor da Alcaldía arengando as persoas que a ocuparon".


Summary: Recta final de campaña. Irrompe nela a número 1 do PSOE a Bruxelas, Elena Valenciano, que mitinea en Vigo.

BNG -10 h, Ana Miranda visita con Xavier Vence as instalacións de Feiraco en Ames, aldea Ponte Maceira; 20 h, mitin en Ferrol no Jofre, con Ana Miranda e Xavier Vence. Compromiso por Galicia -Actos políticos en Ourense (20 h), Lalín (20.30 h), Becerreá (20.30 h) e Pontevedra (20.30 h). AGE -11.30 h, Lidia Senra mantén unha reunión con membros de Solidariedade Galega co Pobo Saharauí, no hotel Virxe da Cerca; 20 h, mitin en Viveiro, no Teatro Pastor Díaz, con Beiras e Yolanda Díaz. PSdeG-PSOE -20 h, mitin en Vigo da candidata do PSOE, Elena Valenciano, con José Blanco, Gómez Besteiro e o alcalde Abel Caballero. Palacio de Congresos Mar de Vigo. PP -10 h, Millan Mon toma parte no almorzo da Asociación de Xornalistas de A Coruña, no Hotel NH Atlántico; 21 h, mitin en Oleiros, nas Torres de Santa Cruz, con Millán Mon e Alfonso Rueda.


Summary: Son Daniel López, María Varela e Caco Agrasar. A agrupación de ccociñeiras e cociñeiros galegos suma 24 membros, entre os cales figuran nove restaurantes con estrela Michelín e 26 soles Repsol

Os cociñeiros e cociñeiras Nove decidiron incorporar ao grupo a Daniel López, María Varela e Caco Agrasar. Os novos membros únense a Nove "orgullosos e motivados" por comezar a pertencer a unha agrupación gastronómica que é "un referente na Galiza e que amosa a nivel internacional a cociña da terra". Caco Agrasar entra en Nove da man de As Garzas, restaurante que herdou dos seus pais no 2002 e no que actualmente tamén está intervindo o seu fillo. Un proxecto que xa vai pola terceira xeración e cuxa cociña en evolución, baseada no recetario tradional e nos produtos da zona de Malpica, onde está situado, faille ostentar unha estrela Michelín desde o ano 2010. A de María Varela é unha aposta polo rural, pola natureza e polos pequenos produtores asentados na comarca de A Ulloa, o lugar no que A Parada das Bestas, ademáis de aloxamento, ofrece unha cociña sinxela na que o queixo con denominación de orixe, as carnes, os galos de Mos e a horta propia son os protagonistas. A tan só uns meses de facer os 10 anos, O Camiño do Inglés, que conta co distintivo Bib Gourmand, é a carta de presentación de Daniel López, un cociñeiro que en tempos de crise apostou pola gastronomía na cidade de Ferrol e que nos últimos anos foi quen de facer que a súa cociña de mercado fose evolucionando e manténdose fiel a súa filosofía: facer pratos baseándose nos produtos da terra e no recetario galego e foráneo que conten pequenas historias e que teñan conexión co territorio. Estes tres novos membros pasan a formar parte de Nove xunto con Lucía Freitas, Pepe Vieira, Rafa Centeno, Iván Domínguez, Pepe Solla, Iñaki Bretal, Héctor López, Javier Olleros, Beatriz Sotelo, Daniel Guzmán, Julio Sotomayor, Manuel Costiña, Antonio Botana, Yayo Daporta, Roberto Filgueira, Juan Crujeiras, Alberto G. Prelcic, Álvaro Villasante, Miguel A. Campos, Javier González e Javier Rodríguez "Taky". Os novos membros serán presentados a través da conta de Instagram do grupo (@gruponovecocina) . Ao longo da semana que vén, do 11 ao 17, Javier Olleros, Héctor López e Iván Domínguez actuarán como padriños e charlarán a través dos directos do instagram do grupo cos novos membros. Iranse anunciando as datas e horas definitivas no perfil de Instagram de Nove.


Summary: O Ángel Carro de Lugo é o peor valorado de Segunda División.

O estadio municipal de Balaídos é o terceiro estadio de Primeira División peor valorado, segundo un estudo da guía de apostas Kelbet, cunha nota de 3,85 sobre 5, baseada nas votacións de persoas usuarias en varias páxinas webs. Segundo explicou Kelbet nunha nota de prensa, o estadio do Real Club de Celta de Vigo obtivo esta valoración despois de ponderar as críticas, tanto positivas como negativas, recibidas en páxinas como Google, Trip Advisor, Yelp e Foursquare. A rivalidade entre Balaídos e Riazor prexudican a Galiza como sede do Mundial En total, o estudo contou con máis de 600.000 valoracións dos estadios dos clubes que forman parte da Primeira e da Segunda División españolas. A táboa reflicte que o Camp Nou (FC Barcelona) é o campo mellor valorado do Estado español, seguido por San Mamés (Athletic Club) e o Santiago Bernabéu (Real Madrid). Balaídos volverá contar co seu público este domingo O estadio peor valorado de Primeira División, segundo este estudo, é o Coliseum Alfonso Pérez (Xetafe CF), seguido polo José Zorrilla (Real Valladolid CF) e por Balaídos (Real Club Celta de Vigo). O Ángel Carro, o peor de Segunda En canto á Segunda División, o Ángel Carro, no que cada 15 días xoga o Club Deportivo Lugo, sitúase na última posición desta categoría, ao apenas contar con valoracións na internet. A afección do Lugo rebélase ante as novas prohibicións no Ángel Carro Na cabeza desta lista atópase A Rosaleda (Málaga CF), sendo o estadio de Segunda División mellor valorado polos internautas, seguido polo Molinón (Real Sporting de Gijón) e O Toralín (SD Ponferradina). Ángel 'Anxo' Carro: o estadio de fútbol do lugo leva o nome dun fascista Ademais do Ángel Carro, os estadios de Segunda División con peor valoración son o Plantío (Burgos CF), a Romareda (Real Zaragoza) e Anduva (CD Mirandés).


Summary: Máis de 37.000 persoas ateigaron o centro da cidade nunha mobilización "pola dignidade da Atención Primaria" que deveu nunha emenda multitudinaria á política sanitaria dos gobernos de Núñez Feixoo. O presidente, porén, fala de mobilización "politizada". Xa hai anunciada unha nova manifestación, para o 24 de xaneiro.

Unha maré de persoas, 37.000 segundo a Policía Local, percorreu as rúas do centro de Vigo na noitiña desta quinta feira no que se transformou nun clamor na defensa da sanidade pública. A convocatoria realizada polos 25 xefes de servizo da área sanitaria de Vigo que dimitiron en bloque asfixiados polas condicións laborais tivo unha resposta en forma de multitude nas rúas. Miles de persoas sumáronse ao chamento "pola dignidade da atención primaria" que realizaron estes profesionais. Estes, as e os profesionais, foron quen levaban a faixa de cabeceira, arroupados por unha multitude de persoas. "Tiñamos a esperanza de que fose unha manifestación multitudinaria e vaia se o é!", recoñecían as convocantes en declaracións á prensa. "Feixoo escoita, a sanidade está en loita", "Xerente dmisión", "Feixoo atende a sanidade non se vende", "O público é servizo, o privado beneficio" ou "A sanidade non se vende" foron algúns dos lemas e consignas que se puideron escoitar ao longo do percorrido. A mobilización contaba co apoio daoposición parlamentaria -En Marea, PSdeG e BNG-, igual que os principais sindicatos, colectivos de traballadoras e traballadoras e mesmo o Colexio de Médicos. O pleno municipal de Vigo adheriuse , iso si, sen o voto do Partido Popular. A Gran Vía ateigada de xente era unha das imaxes que permitían decatarse da magnitude da mobilización. Como noutras ocasións, e polo mesmo motivo, a defensa da sanidade pública, Vigo volveu botarse á rúa. Nesta ocasión a defensa da Atención Primaria é a reivindicación chave mais con ela vai a loita dos servizos de urxencias, a do persoal dos PAC, a denuncia de profesionais e de usuarioss dos recortes en medios e persoal, a crítica da privatización continuada de servizos... "Abonda!" Unha residente de medicina de familia foi a encargada de ler o manifesto. "Abonda de sobrecarga asistencial, de non ter límite no número de pacientes que temos que atender nunha xornada ordinaria e que non podemos atender dignamente, Basta xa de políticas de cero substitucións, de xornadas extraordinarias esgotadoras", dixo. "Basta xa de contratos lixo a novos profesionais", de "aparatos defectuosos ou obsoletos", engadiu. A gran manifestación é unha emenda á totalidade á política retalladas económicas e a reorganización neoliberal da sanidade pública que o PP vén realizando desde que recuperou San Caetano en 2009. "Isto é o principio", indicaron os convocantes, en referencia á manifestación e xa anunciaron unha nova mobilización para o 24 de xaneiro. Feixoo, unhas horas antes desta mobilización, apontaba a que nestas protestas hai motivacións "políticas" e pedía "humildade, xestión e verdade" sobre a sanidade galega. 🏥Decenas de miles de personas claman ahora en Vigo por una #Sanidad Pública de calidad pic.twitter.com/aAJ6gifsRe— Vigoalminuto (@Vigoalminuto) 27 de decembro de 2018


Summary: Compostela vai acoller esta sexta feira un foro de cooperación sino-europea organizado polo IGADI (Instituto Galego de Análise e Documentación Internacional) e pola Academia de Marxismo da República Popular de China. No foro tomarán parte por volta de 60 profesores de universidades chinesas e terá tamén como sedes itinerantes Roma e París. Falamos sobre o seu contido con Xulio Ríos, fundador do IGADI e director do Observatorio da Política Chinesa.

-O primeiro que chama poderosamente a atención deste Foro é que estea co-organizado pola Academia de Marxismo da RPCH. Digo isto porque os meios de comunicación mainstream teñen construído nas últimas décadas en Occidente un relato segundo o cal China é hoxe calquera cousa menos un país socialista. Que peso realmente ten o marxismo neste momento en China, despois das reformas pro-mercado impulsadas por Deng Xiaoping xa desde mediados dos anos 70? -É certo que a reforma e apertura que propiciou o salto económico chinés incorporou variábeis como o mercado ou a propiedade privada, antes rexeitadas por asocialas co capitalismo; agora ben, o PCCh considera que a utilización deses factores non determina por sí soa a natureza do sistema político. A día de hoxe, a maior fortaleza e desenvolvemento de China non parece apuntar á busca dunha homologación co liberalismo senón á afirmación dun camiño propio e nesa rota, o papel do marxismo, nunca abandonado, está a repuntar. -O modelo chinés combina a planificación -co control público dos sectores estratéxicos- co mercado, combina socialismo con capitalismo. Como está a ser o balance entre este dous elementos neste momento e cal é a medio prazo a evolución previsíbel? Cara máis planificación ou cara máis mercado? -No fundamental, a planificación seguirá desempeñando un papel esencial aínda que o papel do mercado está lonxe de ter esgotado o seu percorrido. O que non hai en China é unha sacralización do rol do mercado. Tense claro que a intervención gobernamental é tan indispensábel como desexábel. O sector público, que a fin de contas representa a base económica do PCCh, vai seguir desempeñando un papel clave. Basta unha ollada ao XIII Plan Quinquenal para comprender a significación e transcendencia da planificación. -O Foro analisa a colaboración sino-europea e o fenómeno da globalización. Hai unha vía chinesa para unha globalización sustancialmente distinta da que lidera o trípode EUA-UE-Xapón? -China formula un novo modelo que pretende ser máis inclusivo, non baseado exclusivamente no fomento do libre comercio senón nas infraestruturas, na coordinación de estratexias e políticas económicas, na cooperación Sur-sur, nunha maior consideración dos intereses dos países en vías de desenvolvemento, no respecto ás vías elixidas por cada país para alentar o seu crecemento económico… Veremos se é posíbel. -Tamén se vai falar dun proxecto ao que Beijing concede enorme importancia: a reconstrución da Rota da Seda. En que consiste esa iniciativa e que pretende China con ela? -Ten dúas ponlas: a terrestre e a marítima e en certa medida vén concretar aquela proposta de outro modelo de globalización. Presta moita atención ao reforzamento da conectividade, involucrando máis de 60 países de Asia, Europa e África. Conta con instrumentos financeiros de apoio ben destacados como un Fondo específico ou o propio BAII, que reforza as accións do NBD dos BRICS. -Nese sentido, e do ponto de vista dos intercambios comerciais que a Rota sen dúbida viría incrementar, que presenza galega hai en China e como se podería incrementar o seu peso? -A presenza galega en China é moi reducida e avanza moi timidamente, sen unha estratexia clara. Pola contra, é constatábel o crecente interese de China. Cumpriría ser máis proactivo e pór en valor as nosas potencialidades para tirar maior proveito desa relación. China é xa o terceiro provedor de Galiza e un investidor notábel. Pero ao igual que acontece noutros lares, é China quen tira máis da relación. -O Foro vaise realizar nas vésperas do novo congreso do PCCH. Distintos analistas -ti propio entre eles- afirman que este conclave podería ser testemuña do nacimento dun novo pensamento no país, o xiísmo, en alusión a Xi Jinping, actual presidente do país e líder do partido. Cais serían os seus trazos definitorios? -O que Xi Jinping propón é unha actualización das teorías políticas do PCCh a fin de garantir a súa perennidade como referente da súa arquitectura sistémica. Afonda polo tanto no deseño do que chaman o top level design, unha estrutura política cunha gobernanza adaptada á realidade actual nunha China chamada a culminar o seu vello soño da modernización, pechando o ciclo histórico da decadencia. -Na escena xeopolítica é imposíbel falar neste momento de China sen tocar o asunto de Corea do Norte. A impresión que se ten desde fóra é que Pyongyang vai cada día máis por libre e que a tutela de Beijing sobre Kim Jong-un directamente xa non existe. Até que ponto está preocupada China pola cuestión coreana? -Para levar adiante a súa estratexia, China precisa sosego no seu entorno inmediato. Un conflito armado de gran calibre na zona sería nefasto. A estratexia norcoreana facilita argumentos para incrementar a presenza militar dos EUA na zona, que vai en detrimento dos intereses da China. O momento entre Beijing e Pyongyang non é o mellor pero ambos os dous se necesitan.


Summary: O BNG denuncia o traslado de pacientes a hospitais de Pontevedra mentras o debate no PP é "o nome que vai levar o novo Hospital de Vigo", unha instalación que non estará antes de 2014.

A concelleira nacionalista de Vigo Iolanda Veloso, e a deputada e o deputado do BNG no Parlamento galego, Carme Adán e Henrique Viéitez, exixiron do presidente Núñez Feijóo "que cumpra os seus compromisos de mellorar a área sanitaria de Vigo". Nunha comparecencia diante dos medios de comunicación denunciaron que o goberno do PP non está a materializar as súas promesas e desvía a atención con debates que non teñen importancia, como o que sinalou Iolanda Veloso do nome que vai levar o novo hospital vigués. Sobre esta instalación e as súa construción falou Henrique Viéitez. O deputado nacionalista non cre que no 2014 teñamos novo hospital, entre outras razóns apuntou ás dificultades da UTE para atopar financiamento para a obra e a modificación orzamentaria, que ascende a 7,99 millóns de euros. Rexeitou, tamén, a afirmación da Xunta de que crea emprego en Vigo. Segundo datos presentados por Viéitez "a cifra máis elevada de traballadores houbo na construción do hospital foi de 550 persoas, mentres que na actualidade é de 250". O deputado nacionalista denunciou tamén que o obxectivo da UTE é que o número final de traballador@s aínda sexa menor e quede en 130-150. A solución para o BNG sería a apertura de prantas e quirófanos asi como unha maior dotación de persoal. Media de 75,6 a 192,7 días na lista de esperaO BNG presentou os datos do propio Sergas como proba de que as listas de espera están a aumentar o tempo de atención na zona de Vigo. Segundo a deputada Carme Adán, no Chuvi a lista de espera, sen contar cos datos de Povisa, é de 75,6 días, cando a media galega é de 59,5 días. Se contamos cos datos de Povisa a situación é aínda peor pois chegaría aos 192,7 días. Estas serían as peores cifras da Galiza polo que @s nacionalistas aseguran que se está a discriminar esta zona diante doutras do territorio galego. A solución para o BNG sería a apertura de prantas e quirófanos asi como unha maior dotación de persoal.


Summary: O autor tira do fío do drama persoal para trazar un retrato onde, sen esquecer o seu papel como enunciador poético, vai amosándonos toda unha teoría sobre as sociedades contemporáneas.

Na última década a produción poética de Mário Herrero Valeiro foi dándonos unha nova obra cada dous ou tres anos. Un mérito, xa que as reducidas posibilidades de publicación para as autorías que escolleron os camiños do galego reintegrado non se viron substancialmente melloradas nese lapso. Tampouco a visibilidade dunha liña da nosa cultura que parece condenada a fluír subterraneamente, tallándose como quen traballa unha peza de xoiaría destinada a permanecer oculta. Ese é o maior risco das propostas poéticas publicadas en casas como Através, mesmo sendo moitas as persoas que cremos que algunhas das mellores pezas da literatura galega deste século apareceron precisamente dentro do seu catálogo. Ética do abandono / Mário Herrero Valeiro / Através / 2021 / 83 páxinas / 11 euros Ética do abandono é un libro ao que non pode negarse un certo ton continuísta coas últimas obras do autor, aínda que tamén concede a algunhas das vellas temáticas un protagonismo poucas veces visto na autoría masculina. Así, o escenario de partida, xa aludido noutras obras, lévanos ao leito agónico do pai, traendo a cuestión dos coidados no final da vida a un primeiro plano e abrindo tamén a súa conexión con outros temas. A dor palpábel da situación apela á simple materialidade dos feitos, pero tamén conecta coa abolición do tempo nesa espera (porque sempre é fevereiro). E aínda atoparemos o papel da poesía en perspectiva ante unha morte crúa, imposíbel de romantizar, ou a evidencia da situación social e política e as súas eivas en canto á cuestión dos coidados. Trátase de temas ben identificábeis en poemas como "Retrato de pai e filho com o livre mercado ao fundo" que marca o ton dun libro que continuará na seguinte sección: "(a morte é um mercado)". O autor tira así do fío do drama persoal para trazar un retrato onde, sen esquecer o seu papel como enunciador poético, vai amosándonos toda unha teoría sobre as sociedades contemporáneas, nas que a barbarie do pasado segue atopando os seus tortuosos camiños de volta: "a vida começa / e acaba / num lar de idosos, numa cama de hospital". A ollada do autor é descarnada, algo que non sorprenderá a quen coñeza outras pezas da súa obra. Aínda que hai algunha físgoa de esperanza na catástrofe xeral que o poeta define e podemos atopala en seccións como as "sete linhas de fuga para uma teoria da normalidade" e tamén no inconformismo permanente ante a construción de novas opresións. Un libro duro, a temporada do inferno dun autor que continúa a estremecernos.


Summary: O ministro de Cultura, José Manuel Rodríguez Uribes, recorda o apoio do seu departamento á tauromaquia. "Non son sospeitoso", di.

O ministro español de Cultura, José Manuel Rodríguez Uribes, lembrou esta segunda feira, 19 de outurbro, o apoio do seu departamento á tauromaquia, defendendo que el non é "sospeitoso" de desatender o sector, tras as críticas recibidas por unhas declaracións sobre recomendar ou non ir ás touradas. "Estou a facer un traballo discreto pero semella que a decisión de ir aos touros é individual e o ministro non debe aconsellar e desaconsellar. O meu traballo é doutra índole", dixo Uribes en resposta ás críticas que recibiu do sector tras a entrevista no xornal El Mundo en que afirmou que non debía aconsellar ir aos touros e que o teatro, en cambio, era "diferente no sentido de que é unha cuestión pacífica". "O teatro non esperta polémicas", engadiu.


Summary: "Non imos logralo de hoxe para mañá", respondeulle a Ana Pontón, que o instaba a un compromiso claro como presidente nesta reivindicación. Sobre Ferroatlántica, contestou a En Marea que non autorizarían a segregación de actividades, mais lembra que non hai ningunha solicitude da empresa na Xunta.

Primeira sesión de control ao presidente do novo curso político e tres cuestións de calado sobre a mesa: transferencia da AP-9, Lomce e Ferroatlántica, presentadas por BNG, PSOE e En Marea respectivamente. Núñez Feijóo optou por 'fintar' nas respostas, sabendo que eran tres temas espiñentos para o PP, e non expresar un posicionamento claro e sen ambaxes, como lle solicitaba a oposición. "Hai posibilidades legais de conseguir a transferencia da AP-9, mais non imos logralo de hoxe para a mañá", respondeu a Ana Pontón. A portavoz nacionalista emprazárao a se manifestar claramente a este respecto, a que exercese "como militante de Galiza, como se calificou a si propio no debate de investidura" e como presidente, para lograr esa transferencia. Feijóo apontou que resgatar a autoestrada requería moitos cartos, "de onde se sacan, das pensións?". A deputada do BNG lembroulle que o goberno español vai investir millóns en resgatar as radiais madrileñas, mais non fai senón intentar vetar o traspaso dunha infraestrutura chave para Galiza. O presidente galego atacou o BNG acusándoo de cambiar de opinión, retrotraíndose para iso aos anos nos que, dixo o nacionalismo falaba da autoestrada como unha "navallada para o país". Pontón, que confesou que tivera a esperanza -frustrada- "de que vostede viñese aquí con algo máis ca un titular", enumorou os pasos dados polos gobernos do PP en ampliar a concesión e privatizar a AP-9. Mais, mirando ao futuro, dixo, solicitou un "pacto real" para lograr que a autoestrada sexa galega. Feijóo evitou comprometerse nese sentido. Ferroatlántica Luis Villares situou o presidente perante a tesitura de se posicionar no tema de Ferroatlántica. "Os traballadores e a Costa da Morte están moi preocupados", sinalou, recriminándolle que non recibise aínda o comité de empresa. O portavoz de En Marea emprazou Feijóo a se pronunciar se ía a Xunta impedir a segregación de actividades, o que impediría a venda das hidroeléctricas de Villar Mir. Feijóo respondeu que a Xunta non recibira ningunha solicitude da empresa mais que "o interese pública das concesións continúa vixente", polo que "non podemos autorizar a segregación", Mais inmeditamente a seguir falou de ter en conta o plan de industrialización que a empresa está propor, investir millóns de euros en Sabón e Costa da Morte da man da súa intención de vender. Fernández Leiceaga quería de Feijóo un posicionamento claro sobre a postura que a Xunta vai levar á conferencia sectorial sobre a Lomce de comunidades autónomas que vai decorrer a fin de mes. "Aí teñen unha oportunidade de rectificar a postura complacente" co executivo central que o portavoz do PSdG lle achaca ao goberno galego. O presidente defendeu que o goberno español está a procurar un "acordo nacional" sobre educación, o que contrapuxo a cando gobernaban os socialistas, "que aprobaban as leis de educación unilateralmente".


Summary: O SMI pasará dos actuais 900 a 950 euros e a suba será aplicable na nómina deste xaneiro de 2020. A negociación, con especiais reticencias na patronal CEOE, comezou coa proposta gobernamental de subir ata 1.000 euros

O salario mínimo interprofesional volverá subir e pasará dos actuais 900 ata 950 euros anuais. É o acordo acadado este mércores pola nova ministra de Traballo, Yolanda Díaz, cos sindicatos Comisións Obreiras e UGT e mais a patronal CEOE no seu primeiro encontro oficial.Coa intención de que este novo incremento xa sexa aplicable nas nóminas de xaneiro, o Goberno central acelerou os contactos e a sinatura do acordo, que Díaz comunicou ao remate da xuntanza. Foi así porque debe pasar polo Consello de Ministros do vindeiro martes.O SMI pasará dos actuais 900 a 950 euros e a suba será aplicable na nómina deste xaneiro de 2020Como informa eldiario.es, este é o primeiro pacto do Executivo central no marco do diálogo social estatal -que inclúe as devanditas organizacións sindicais e patronal- tras o período do Goberno en funcións e tamén o primeiro do gabinete de coalición do PSOE con Unidas Podemos. A ministra Díaz e o vicepresidente de Dereitos Sociais, Pablo Iglesias, tiveron a encomenda de encabezar estes contactos por parte do presidente, Pedro Sánchez.A negociación, con especiais reticencias na patronal CEOE, comezou coa proposta gobernamental de subir ata 1.000 eurosFontes coñecedoras das conversas explican que Iglesias, que encabezou a interlocución co presidente da CEOE, Antonio Garamendi, comezou a negociación coa subida a 1.000 euros mensuais, que finalmente quedou nos 950, intermedios entre os 900 actuais e ese mil. A intención, aclaran, é alcanzar a contorna dos 1.100 euros ao final da lexislatura, que supón o 60% do salario medio comprometido no acordo de Goberno entre PSOE e Unidas Podemos.O acordo chega tras a reunión definitiva deste mércores entre os sindicatos e a patronal coa ministra de Traballo, no que a cuestión do SMI era o centro do debate. O novo incremento, do 5,5%, prodúcese despois de que a patronal, por boca de Garamendi e outros dirixentes, amosasen abertas resistencias a un novo incremento tras a alza do ano pasado, do 22% até os 900 euros mensuais, froito do acordo de orzamentos entre o Goberno e Unidas Podemos.Para Díaz, este é "o primeiro gran acordo social da lexislatura". "É un gran orgullo para esta ministra e para este Goberno iniciar esta nova etapa a do diálogo en maiúsculas, man con man con todos os axentes sociais", afirmou, no que define como "un día moi feliz".Tras coñecer a decisión, a CIG lamentou que a suba "quede moi por baixo do que debera ser un incremento correspondente ao 60% do salario medio". "É una acordo vergoñento, que segue impedindo" esa recomendación da Carta Social Europea, di a central sindical nacionalista. Ao tempo, a central sindical nacionalista censura que "o Goberno de coalición siga a practica un diálogo social que nega a obriga legal de consultar este tipo de cuestións con todas as organizacións sindicais máis representativas, entre as que está a CIG".A anterior suba e os seus efectosTras a anterior suba, a propia CEOE e a oposición, así como o Banco de España e diferentes entidades económicas auguraran fortes impactos no emprego por mor da suba do SMI. No entanto, os primeiros meses co salario mínimo de 900 euros experimentaron crecementos do emprego, aínda que menores que nos anos anteriores. Así, por exemplo, en Galicia o primeiro trimestre co SMI de 900 euros finalizou con 19.500 empregos máis que un ano antes.Tras o primeiro ano completo, o Goberno de España defende os seus efectos positivos no mercado laboral. Na etapa da anterior ministra, a socialista Magdalena Valerio, só admitiu a posibilidade de que nalgúns sectores aumentasen as irregularidades para evitar pagar o SMI. mentres que outras fontes como o servizo de estudos do banco BBVA estiman que a Seguridade Social, potencialmente, tería 45.000 persoas máis afiliadas en todo o Estado se a suba non fose aprobada.


Summary: O PSdeG-PSOE é o único partido en Galicia, e no resto do Estado, que ten aprobadas as súas candidaturas e presentado o borrador do programa electoral que está sometendo a emendas para a súa aprobación definitiva en Conferencia Política.

Ven de convocar Mariano Rajoy as eleccións do 20 de decembro. Fin da lexislatura máis longa da democracia. O calendario xa é oficial. O 6 de novembro han de estar presentadas as coalicións e partidos que concorrerán aos comicios. Entre o 11 e o 16 téñense que presentar na Xunta Electoral as listas de persoas que formarán as candidaturas. Con estas datas enriba da mesa o PSdeG-PSOE é o único partido en Galicia, e no resto do Estado, que ten aprobadas as súas candidaturas e presentado o borrador do programa electoral que está sometendo a emendas para a súa aprobación definitiva en Conferencia Política. Ambos procesos son claros, están regulados e se poden pecar de algo é de transparentes. Tan transparentes que xa deron pé a ter ocupado en distintos medios os minutos e espazos de información e faladoiros que se adican aos, fatigosos para a cidadanía en xeral, asuntos internos dos partidos. Nisto os socialistas tamén damos exemplo e somos líderes (voluntarios a maioría dás veces) en transparencia. Ter moi avanzado o traballo de organización de cara ao 20D deixa o camiño despexado para centrarnos no importante: explicar o programa, volver emocionar, lograr motivar ao electorado e convencer da necesidade do cambio. Dos outros actores da política galega pouco sabemos ainda. No PP nada novo baixo o sol. Seguindo a norma marianista de deixar para o final todo o que se poida resolver a tempo, non ten nin candidaturas nin programa. A corrupción rampante e os retallos aos que someteron á cidadanía nestes longos catro anos prevense devolver polos cidadáns en forma de amplo retallo da súa representación parlamentaria. Moitos nomes quedarán fora, moito cargo municipal e autonómico que recolocar. O dedazo de Rajoy resolverá. As espadas gardaránse ata o 21 de decembro, non as van desenfundar antes. Niso, como en tantísimas outras cousas, PP e PSOE nin parecidos... E as denomindas Mareas? Nesta carreira cara ás Cortes, se nos cinguimos ao seu "modus operandi", pouco queda xa daquel espírito de construción dende abaixo, de transparencia e de enterrar as prácticas habituais dos partidos que veñen en catalogar baixo ou xa superfluo termo de "casta". Pablo Iglesias, cargado da soberbia da que nin os resultados electorais en Andalucía e sobre todo en Cataluña lle axudaron a se desprender aterrou en Galicia ao final do verán para dar case por feito que o "renovador" Xosé Manuel Beiras encabezaría unha candidatura violeta a modo de retiro político e que baixo o seu "carisma" todo serían confluencias ao redor de Podemos en Galicia. Pero Beiras xa non aglutina e como noutras moitas etapas da sua vida política foi un factor divisor. Así que o dedazo disfrazado dun asemblearismo inexistente non saiu ben e atopámonos dia si e dia tamén con declaracións duns e doutros que amosan a imposibilidade para artellar unha candidatura común polo enchida de egos e heteroxenea que sería. Se nun intento in extremis de non dar a imaxe de desunión total que se está dando remátase por formar unha lista única, ésta será resultado do mais parecido á vella política de salón. Polas formas, polo fondo e polas actrices e actores principais. Poñamos como punto de partida as eleccións autonómicas de 2012 nas que irrompe AGE como a "Syriza galega". Obtivo un resultado tan prometedor non seu inicio como frustrante en canto a utilidade política en pouco tempo. Escisións parlamentarias motivadas por equilibrios de forzas e de persoas non pazo do Hórreo e a constatación que de AGE non quedan mais que as siglas, se cadra por pouco tempo, e que o traballo parlamentario do agora "proto candidato" ao Congreso Xosé Manuel Beiras foi escaso e por riba de todo mediático, e que a amálgama de partidos e movementos que queren volver confluir non transmiten mais que incertidume e confusión. Sen dúbida estas eleccións son as das incertidumes. Por primeira vez un partido con maioría absolutísima pode perder o goberno na primeira convocatoria, dándose en calquera caso xa por seguro que o retroceso electoral non vai ter precedentes se a demoscopia non erra estrepitosamente. Os novos partidos soben e baixan nas enquisas dende que irrumpiron. Pero alguén se lembra xa do efecto UPyD? Repetirase con Ciudadanos e Podemos nas suas múltiples versións? O PSOE xógase moito. Pedro Sánchez se cadra moito máis. Con todo, o que ninguén pode negar é que houbo renovación na cúpula via primarias, que o 80% das candidaturas cara ao 20D están renovadas, que en Galicia as encabezarán catro mulleres e que a máquina está en marcha, os cadros elixidos e preparados e o tempo, que é pouco, e os vaivens dos adversarios poden xogar a favor se non se bota a perder en embiguismos e falamos mirándolles aos ollos e aos seus problemas a quen nos deron as costas hai catro anos. Niso andamos a maioría.


Summary: Luar na Lubre volve cambiar de vocalista. A nova voz será a coruñesa Belém Tajes, que ten participado en proxectos como VooDoo e Sisters in the House. Xa se estreou cun par de temas no concerto do sábado en Compostela e agora participará na xira de 30 aniversario que os levará por toda a Península e México.

A coruñesa Belém Tajes é a nova voz de Luar na Lubre, a banda coruñesa que agora comeza a súa xira de 30 aniversario por toda a Península e México. O pasado sábado xa participou no concerto de Compostela como convidada e estrearase de forma completa este venres 3 no concerto de Almería que inaugura o percorrido por España. Tajes substitúe así a Paula Rey, que formou parte de Luar na Lubre durante seis anos e agora emprende novos camiños. Belém Tajes (Bos Aires 1985) é cantante e compositora e especialista en musicoterapia. Foi vocalista de varias forrmacións como VooDoo e Sisters in the House. Comezou a súa andaina musical no ámbito da música tradicional, posteriormente pasou polo Conservatorio da Coruña e Carballo e varias escolas de música de Santiago e Coruña. Comprometida desde sempre coa cultura galega, Tajes realizou un proxecto o pasado ano como parte de Tosta Cultural Cargo, un programa de intercambio lingüístico e cultural entre nacións con linguas minorizadas. Isto levouna cinco semanas a Irlanda, onde traballou na creación dun cancioneiro de melodías en gaélico e galego relacionadas co mar, vista a conexión dos dous pobos mariñeiros co caladeiro do Gran Sol. Alén disto, Tajes foi noticia en 2015 por ter denunciado a unha escola na que traballaba (Jungle World) por non permitirlle usar o galego. "Nin sequera nos permiten cantar cancións nin ler poemas en galego", afirmou en conversa con Sermos Galiza. Belém Tajes é a quinta vocalista de Luar na Lubre, logo de Ana Espinosa, Rosa Cedrón, a lisboeta Sara Vidal e a coruñesa Paula Rey, que estivo seis anos na formación e que se despediu o pasado sábado no concerto de inicio de xira en Compostela.


Summary: O Concello, ante os prexuízos que o 'catastrazo' supón no rural, propón unha modificación da normativa urbanística para darlle unha nova vida a alboios ou construcións de antigo uso agrogandeiro: "Queremos darlle facilidades a calquera emprendedor que queira montar unha actividade".

As consecuencias do catastrazo comezáronse a sentir en moitos municipios rurais galegos hai tempo. A revisión catastral que Ministerio de Facenda e concellos emprenderon desde 2013 obrigou a aplicar o Imposto de Bens Inmobles (IBI) a alboios, granxas, naves e outras moitas construcións de uso agrogandeiro que permanecían á marxe deste tributo, mesmo a aquelas que permanecen inutilizadas. O Concello de Mazaricos, ante os prexuízos do 'catastrazo', impulsa unha modificación da normativa urbanística para darlle unha nova vida a cortes e pendellos en desuso En Mazaricos, foi a mediados deste 2018 cando empezaron a chegar as primeiras comunicacións sobre os novos pagamentos, medio milleiro delas que poden aínda incrementarse. O Concello, ante o prexuízo económico que esta medida supuña, puxo en marcha varias medidas para paliar o seu alcance. Unha delas, darlles un novo uso a cortes e pendellos, unha nova vida para que os seus propietarios poidan sacarlle rendibilidade e revitalizar o rural: desde unha carpintería ata unha tenda de alimentos ou un albergue. Para logralo, o Concello de Mazaricos elaborou nas últimas semanas unha proposta de modificación da norma urbanística para cambiar o uso de cortes e pendellos que caeron en desuso pero polos que hai que pagar o catastro. O texto será enviado á Consellería de Medio Ambiente e Ordenación do Territorio, que terá que dar o visto e prace. O obxectivo é que estas edificación xeren unha vía de ingresos aos donos sempre que a actividade para a que se destinen sexa compatible coa clasificación de solo no que se asentan. Afectaría a, aproximadamente, medio milleiro de construcións. A intención é que estas construción poidan ser empregadas como albergues, tendas de alimentación ou carpinterías "O valor real destas edificacións é nulo, non teñen porque non serven nin para vender ao estar habitualmente na mesma propiedade ou pegadas á casa", explica o alcalde, Juan José Blanco (BNG), que recoñece que a idea xurdiu a partir das dificultades que supuña o catastrazo. "Procúrase que se lles poida cambiar o uso e se permita desde montar unha carpintería ata algo relacionado con produtos alimentarios, calquera actividade que lle dea vida ao rural", explica. Entre as máis factibles, a creación de pequenos comercios ou de albergues, posibilidades polas que preguntaran xa varios veciños. De feito, a procura doutra vida para as cortes tamén veu motivada no Concello polo auxe que nos últimos anos está a ter o Camiño de Santiago a Fisterra e que propicia o goteo continuado de perergrinos, que cada vez demandan máis hospedaxes privados para pasar a xornada en Mazaricos. "Queremos darlle facilidades a calquera pequeno emprendedor que queira montar unha actividade estando na casa", di o alcalde "Queremos darlle facilidades a calquera pequeno emprendedor que queira montar unha actividade estando na casa", insiste o rexedor, que aclara que a modificación da normativa urbanística especifica que estas construcións deben cumprir cuns requisitos, entre eles manter a arquitectura típica e con materiais propios da zona. O catastrazo, a necesidade de fixar servizos e poboación no rural, dar facilidades para o emprendemento ou o auxe do Camiño de Santiago pola zona levaron ao goberno municipal a acelerar unha iniciativa sobre a que levaban anos matinando. Ademais, a aprobación deste cambio no plan municipal permitirá tamén legalizar varias naves industriais consideradas fóra de ordenación e que levan décadas construídas en distintos núcleos do municipio. Non foron as únicas medidas tomadas. Ante a presión do catastrazo, o Concello habilitou un punto de información e facilitou as reclamacións de balde. Ao tempo, o pleno municipal acordou rebaixar ao mínimo o IBI urbano e bonificar o imposto a ganderías e comercios para limitar o incremento do valor das casas e inmobles que provoca a revisión catastral.


Summary: Cobrar un canon ás empresas enerxéticas pola utilización do "dominio público". Esta é a intención de 51 concellos lucenses –dos 67 que hai na provincia- que veñen de subscribir un acordo coa Deputación para procurar a posibilidade de elaborar unha ordenanza municipal que, unha vez aprobada en cada un dos municipios, posibilitará fixar este canon.

As empresas enerxéticas, tanto de gas como de electricidade, non pagan nada pola utilización do solo público, manifestou o presidente da entidade provincial, Darío Campos. De aí o acordo cos 51 concellos para realizar un estudio técnico e xurídico que permita fixar un canon ao respecto. A finalidade é que as ganancias e beneficios que obteñen as empresas eléctricas e gasísticas repercutan tamén nos propios concellos onde desenvolven a súa actividade grazas ao uso do dominio público.


Summary: Máis de 400.000 persoas residentes en 140 países están inscritas no CERA galego para as eleccións xerais. Os controis instaurados en 2011 reduciron as recorrentes fraudes, pero dificultaron tamén a participación de persoas emigradas recentemente. Este censo aumentou un 80% dende finais dos 90.

O coñecido popularmente como "voto emigrante", o que achegan as persoas inscritas no denominado Censo de Residentes Ausentes, foi fonte constante de controversia en Galicia ata o ano 2011. Nese ano entrou en vigor a reforma da lei electoral que prohibiou a participación exterior nas eleccións municipais e, sobre todo, aumentou os controis do CERA coa introdución do voto rogado, unha esixencia de solicitude persoal previa para votar en cada elección que reduciu a participación á mínima expresión. Mentres os grandes partidos xa traballan nunha nova contrarreforma desta normativa o CERA galego non deixa de subir. O censo que rexe para as eleccións xerais do 20 de decembro recolle máis de 440.000 persoas inscritas no CERA das catro provincias galegas, un 4% máis que nas europeas de 2014 e un 80% máis que a finais da década dos 90, cando unha reforma aprobada nos últimos compases do goberno de Felipe González -a emigración pasou a estar inscrita no CERA sen ter que solicitalo- aumentou exponencionalmente o electorado do exterior. Estas máis de 400.000 persoas distribúense por máis de 140 países, se ben Arxentina, Brasil e Venezuela concentran máis da metade. Pasa por riba dos países para coñeceres o electorado galego en cada un deles Como se recolle amplamente en estudos ao respecto como os elaborados polo xornalista Anxo Lugilde -recollidos, por exemplo, nun recente relatorio ou no libro O voto emigrante. Viaxe pola zona escura da democracia española (Galaxia, 2007)-, o voto emigrante foi unha ferramenta empregada en clave partidaria polos sucesivos gobernos de España dende o final do franquismo. Así, por exemplo, o Goberno de Adolfo Suárez fomentou a participación da emigración para sacar adiante a lei de Reforma Política no referendo de decembro de 1976, pero púxolle atrancos nas eleccións xerais do ano seguinte ao considerar que a poboación emigrada apostaría maioritariamente por opcións de esquerda e non pola UCD. As reformas de 1995 e 2007 aumentaron exponencialmente o censo exterior A participación emigrante nas eleccións e o seu peso no conxunto do censo foi aumentando cos anos e fíxoo especialmente a través da devandita reforma de 1995 e, outra vez, a partir de 2007, cando a través da lei de Memoria Histórica o Goberno de José Luis Rodríguez Zapatero abriu a porta á solicitude da nacionalidade española aos netos e netas de españois expatriados por motivos diversos, non só políticos. Paralelamente a estes incrementos sucedéronse as denuncias de participacións fraudulentas -ata 2009 nin sequera era necesario acreditar que cada elector estaba vivo para dar por válido o seu voto- mentres os resultados do CERA se inclinaban, elección tras elección, a prol do partido gobernante no Estado. Os controis instaurados en 2011 minimizaron a fraude, pero dificultaron tamén a participación de persoas emigradas recentemente Episodios como o paso dun escano do BNG ao PP nas eleccións galegas de 1997 ou a tensa espera que sucedeu os comicios de 2005 pola posibilidade de que os populares retivesen na emigración a maioría absoluta que perderan no interior alimentaron as esixencias dunha reforma do voto emigrante. Esta consumouse en 2011 e elevou a abstención no CERA por riba do 90%, minimizando a fraude con controis que, no entanto, agora padecen tamén as persoas emigradas recentemente, que se ven sometidas á mesma peregrinación burocrática que persoas sen vinculación ningunha co territorio ou que colectivos e partidos que, mentres puideron, alimentaron a fraude do voto exterior.


Summary: O colectivo Ahora Tú Decides lanza unha campaña de crowdfunding para financiar o desenvolvemento dunha aplicación que facilite os procesos de elección interna, debate e a transparencia dentro de todo tipo de organizacións sociais. Falamos cun dos seus promotores, o compostelán Fabio Gándara.

A pesar da extensión das novas tecnoloxías e das redes, os procesos de deliberación e elección no seo da maior parte das organizacións sociais seguen apostando polas fórmulas tradicionais, presenciais. Algúns colectivos foron introducindo nos últimos tempos distintos mecanismos de votación en liña, botando man das ferramentas que tiñan ao seu alcance, e noutros reprodúcense cada vez con máis intensidade os debates sobre a necesidade de poñer en marcha mecanismos de primarias, por exemplo, ou votacións nas que participen todos os militantes e simpatizantes e que non requiran unha presenza física. "Actualmente as dificultades técnicas e as necesidades de investimento en tecnoloxía frean moitas organizacións á hora de implementar procesos electorais baseados en listas abertas" ListAbierta é unha iniciativa da plataforma Ahora Tú Decides (ATD) co obxectivo de ofrecer unha ferramenta que facilite todos estes procesos, que sexa gratuíta e poida ser utilizada por todo tipo de colectivos, dende grandes partidos políticas até pequenas asociacións de todo tipo. Unha aplicación que permita realizar votacións internas, asegure a transparencia e permita a difusión de informacións e a articulación de debates sen a actual dependencia dos medios de comunicación. E que sexa, ademais, segura e confiable, e tamén flexible e adaptable ás necesidades de cada organización. Os seus promotores explican que "actualmente as dificultades técnicas e as necesidades de investimento en tecnoloxía frean moitas organizacións á hora de implementar procesos electorais baseados en listas abertas". Para poder desenvolvela, ATD necesita entre 6.500 e 9.500 euros, para pode pagar o traballo dos programadores e deseñadores da aplicación e da web. E para acadar esa cantidade vén se botar a andar unha campaña de crowdfunding en Goteo.org. A cambio dos apoios que reciban, ATD oferece unha serie de recompensas, que no caso das achegas máis importantes poden consistir nun labor de asesoramento para todo tipo de organizacións. Falamos co compostelán Fabio Gándara, un dos responsables desta plataforma. "A maioría carecen de métodos e ferramentas que garantan a democracia interna e a transparencia, fomentando así un caldo de cultivo idóneo para o nepotismo e a corrupción" Os movementos e organizacións sociais aproveitan as ferramentas online todo o que deberían para facilitar, democratizar e facer transparentes os mecanismos de toma de decisións? A maioría das organizacións sociais e institucións de España non utilizan as ferramentas online para tomar decisións reais. Como moito estas ferramentas son usadas para difundir información sobre as súas actividades e para manter un contacto bidireccional informal (na maioría dos casos mesmo é unidireccional) coas súas respectivas comunidades, pero nunca como foro para tomar as decisións máis transcendentes. As causas disto son diversas: dificultades técnicas, unha gran fenda dixital que supón que os membros de moitas organizacións descoñezan que métodos e posibilidades teñen ao seu alcance, as necesidades de investimento en tecnoloxía... As consecuencias son claras: en todo o panorama organizativo da nosa sociedade a democracia e a transparencia brillan pola súa ausencia: partidos, sindicatos, ONGs, colexios, asociacións..., a maioría carecen de métodos e ferramentas que garantan a democracia interna e a transparencia, fomentando así un caldo de cultivo idóneo para o nepotismo e a corrupción. Botando a vista atrás, por exemplo á España anterior ao 15 de maio de 2011, avanzouse nesta materia? Aos poucos vaise avanzando, e sen dúbida os grupos, partidos e movementos sociais nados ao abeiro do 15M son máis pioneiros nestes aspectos. Iniciativas como Democracia 4.0 (que pretende implantar métodos de democracia dixital para que os cidadáns poidamos participar directamente no Congreso), Ahora Tú Decides (un movemento político e social construído desde cero a través da participación cidadá), Partido X (un partido moi baseado nas novas tecnoloxías e na organización en rede) ou Asemblea Virtual (un espazo deliberativo e organizativo virtual dispoñible para calquera movemento ou organización) non serían posibles sen o 15M. Con todo, mesmo os movementos sociais máis vangardistas adoitan decidir presencialmente, cando menos sobre os asuntos de maior importancia. É a tónica xeral cando o movemento é dunha cidade. Cando o movemento é de carácter estatal, ou hai que coordinar a grupos de varias, si se utilizan ferramentas dixitais online (como mumble, zoom...), pero case sempre dunha forma máis asemblearia e informal: os portavoces elixidos en cada sitio presencialmente, transmiten o consensuado no seu grupo. Despois de atopar puntos en común para ver propostas nas que se inclúa todo ou case todo o decidido por cada grupo, os portavoces volven con esas propostas aos grupos para que cada grupo debata e decida respecto diso nunha reunión presencial. "Se a xente que participa nos movementos ten a oportunidade de tomar democraticamente os partidos, organizacións e institucións e abrilas á participación, a súa vontade converterase en vontade cidadá e xa non será unha barreira" Que efectos positivos para o funcionamento e o fortalecemento dun movemento social tería a implementación dun sistema como o que propoñedes? Todos os movementos sociais chegan a un punto no que chocan con vontades opostas políticas e institucionais, que lles impiden conseguir o que se propoñen. Se a xente que participa nos movementos ten a oportunidade de tomar democraticamente os partidos, organizacións e institucións que conforman o tecido político-social do noso país e abrilas á participación, a súa vontade converterase en vontade cidadá e xa non será unha barreira. Cantas máis organizacións empecen a utilizar unha ferramenta como ListAbierta para o desenvolvemento de procesos electorais internos abertos á cidadanía, máis voz terán estes movementos de base. Os participantes de ATD apostan na súa gran maioría por pelexar á vez dentro e fóra das institucións. Un exemplo desta aposta é a Marea Branca, integrada por xente que está fóra e dentro das institucións da Sanidade e coa acción coordinada e o traballo conxunto conseguiron parar privatizacións. Funcionaron mellor e saíron fortalecidos ao logralo. A ferramenta ListAbierta servirá para facilitar que este obxectivo se consiga, ao permitirlles aos cidadáns teren voz, voto e peso directamente dentro de calquera institución ou organización. Ademais, tamén é unha ferramenta útil para aqueles movementos sociais que elixan institucionalizarse tomando a forma de asociación, ONG, etc., tratándose dun sistema gratuíto, sinxelo, útil e práctico para organizar na súa totalidade procesos electorais participativos baseados en listas abertas. "A nosa intención é ofrecer unha ferramenta que sexa o máis segura posible, aínda que con distintos graos configurables de esixencia a gusto da organización usuaria" Como se garante a seguridade e a non-manipulación deste sistema de votación para que sexa confiable? A nosa intención é ofrecer unha ferramenta que sexa o máis segura posible, aínda que con distintos graos configurables de esixencia a gusto da organización usuaria. Por exemplo, a organización que decida iniciar un proceso electoral aberto poderá decidir se o abre completamente á cidadanía ou só a un censo determinado, e poderá esixir para confirmar a identidade do votante desde unha simple verificación por correo electrónico ao envío dixitalizado dunha fotocopia do DNI, pasando polo sistema máis seguro que existe: o certificado electrónico, que é o instrumento máis fiable que teñen os cidadáns a día de hoxe para realizar xestións coa Administración por internet. "ListAbierta será plenamente personalizable e configurable de acordo ao obxectivo da organización usuaria, aínda que dende Ahora Tú Decides apostamos sen dúbida por buscar solucións respectuosas coas minorías" Recentemente realizouse unha crítica aos sistemas de primarias afirmando que "prexudican ás minorías". Que opinión vos merece?" Todo depende como se expoñan as primarias (e en especial depende da boa predisposición do universo votante). A nosa ferramenta ListAbierta será plenamente personalizable e configurable de acordo ao obxectivo da organización usuaria, aínda que dende Ahora Tú Decides apostamos sen dúbida por buscar solucións respectuosas coas minorías. Cando participamos no proceso de converxencia SUMA, a xente primeiro, que axuntaba movementos sociais, partidos autonómicos e estatais, un gran debate foi o de como se poderían levar a cabo unhas primarias europeas para respectar os territorios e o xénero. Unha das propostas de ATD foi a realización de listas abertas por comunidades autónomas, garantindo así que na lista ían estar representadas todas as rexións. A continuación, para que o teu voto fose válido podería esixírselles aos usuarios que emitisen dous votos, a unha muller e a un home, respectando así a paridade de xénero. O proxecto de ListAbierta en Goteo.org


Summary: Disponibilizamos o vídeo do discurso de clasura da XV Asemblea Nacional do BNG a cargo da súa nova portavoz nacional, Ana Pontón.

Foi unha intervención que decorreu por espazo de 25 minutos, con momentos que xa están na historia do BNG, como o tributo ás mulleres que durante distintas fases da andaina do Bloque asumiron labores de dirección ou relevantes cargos institucionais, a aperta co portavoz nacional saínte, Xavier Vence, ou o emocionado aplauso a Francisco Rodríguez. O vídeo foi realizado polo propio BNG.


Summary: O BNG lembra ao rexedor socialista que "lle demos mil oportunidades" e este enrócase: "Vou seguir, reprobado ou non reprobado". O PP téndelle a man a Agustín Fernández para "garantir a gobernabilidade"

Toda a oposición reprobou esta sexta feira a Agustín Fernández, alcalde socialista de Ourense, e no epicentro da polémica e de escándalos varios desde hai uns meses. Se ben por motivos distintos, PP, BNG e DO coincidiron á hora de votar pola reprobación do rexedor da cidade das Burgas. Desde as filas nacionalistas lembróuselle a Fernández que se lle deu mil oportunidades de rectificar, mais que optou por non atendelas. Aliás, considera que o goberno local actualmente está mergullado en "neopotismos" e "maquiavelismos" que o alonxan dos intereses e das necesidades cidadáns. Desde o PP acusaron aos socialistas de perder o rumbo, mais de seguido ofreceronse a colaborar na gobernabilidade. O voceiro nacionalista, Xosé Somoza, aproveitou esa oferta popular para botar man da ironía e decirlle aos socialistas que a solución estaría en sumar os seus 1 concelleiros aos 11 do PP, e escoite ao voceiro popular, que continuamente se ofrecer para gobernar. Mire por el, porque xa non se diferencian en nada".


Summary: O concello de Guitiriz prepárase para o seu fin de semana grande. O Día das Letras Galegas fará deste concello de Lugo no que naceu Díaz Castro a capital cultural de Galiza e tanto o 17 como o 18 actos institucionais e festas literarias e musicais ocuparán distintos espazos da localidade. A partir deste ano, institucionalizarase o Día da Poesía.

En Guitiriz, queda aínda moita memoria viva de Díaz Castro, o poeta discreto e afábel que coñeceron os veciños e veciñas de máis idade a súa volta de Madrid. Desde o seu concello natal naceu o movemento para que a Academia reparara no autor de Nimbos para lle dedicar o Día das Letras Galegas que, en certa maneira, contribuíu a que a veciñanza tomase conciencia da grandeza daquel home tranquilo que foi pasar no lugar de nacemento os seus derradeiros anos. "Desorballando outonos" Agora prepáranse para conmemorar con entusiasmo o fin de semana grande do Día das Letras Galegas no que o Concello se converterá na capital cultural galega. O sábado día 17 as portas da Casa Habanera para acoller o acto institucional da Academia e, pola tarde, no mesmo espazo desenvolverase un recital de poemas de Díaz Catro, a actuación da Banda de Música de Guitiriz, lectura de poemas polos nenos e as nenas da localidade e a actuación da Coral Xermolos para rematar cunha interpretación conxunta da coral e a banda musicando tres poemas do autor. O día 18, no entorno da capela de San Alberto, con presenza na súa obra polas referencias á festa da Pastoriza, terá lugar a Festa da Fala e da Poesía que comezará por volta das once da mañá e contarán, entre outras cousas, un recital poético e a estrea do CD da Quenlle, "Desorballando outonos", sobre a obra do autor homenaxeado. A concelleira de Cultura, Marita Carballeira, anuncia tamén que en Guitiriz, a partir deste ano, institucionalizarase o Día da Poesía para o que barallaron o aniversario de Díaz Castro -do que se cumpriu o centenario neste 2014- mais posibelmente se opte por un día de maio, dadas as inconvenencias climáticas do mes de febreiro. "Non é só o Día das Letra,s para nós é o ano Díaz Castro e durará até o 31 de decembro. O Día da Poesía será a maneira de non nos esquecer de toda esta festa poética e da figura do noso autor" comenta a concelleira de cultura que valora de maneira especial ca implicación de veciños e veciñas, os centros educativos mais tamén particulares que mostran o orgullo de Díaz Castro e do protagonismo que Guitiriz ten nestas datas. Na aldea dos Vilares, onde está a casa natal de Díaz Castro, xa non hai habitantes e, por iso, Marita Carballeira entende que os actos se despracen a instalacións máis acaídas para a súa celebración. "Alí rodouse a película que se estreará esta sexta feira que dirixiu Cristina de la Torre. Acondicionouse o espazo e compre mirar pola casa", apunta, dunha propiedade que os fillos doaron á Asociación Xermolos. Lembra a concelleira as palabras do fillo do escritor o día do centenario cando afirmou que Díaz Castro "quedaría moi impresionado se vira todo isto xa que era moi tímido". Malia iso, Carballeira é testemuña da súa cordialidade e evoca o episodio no que coincidiu co poeta na biblioteca e Díaz Castro interesouse pola súa orixe, polo "de quen ves sendo" cando soubo da súa procedencia de Buril. Desde o Concello valórase tamén o esforzo desenvolvido desde hai anos pola Asociación Xermolos e o Instituto Poeta Díaz Castro á hora de valorar e promocionar a figura de Díaz Castro a quen, finalmente, a Academia decidiu dedicarlle o Día das Letras Galegas.


Summary: O Concello de San Cristovo de Cea vén de rexeitar unha moción na que se propuña fomentar o cultivo de trigo do país para recuperar terras, fixar a poboación e tratar de acadar a Denominación de Orixe Protexida para o pan de Cea, motor económico da localidade que, como sinalan, está en horas baixas.

O pan de Cea foi o primeiro en lograr a Indicación Xeográfica Protexida (IXP), un selo de calidade que recentemente se fixo extensivo a todo o pan galego. Mais, o que debería ser un recurso para xerar riqueza non está a frear o declive do medio rural. En Cea comeza a preocupar a falla de relevo xeracional en moitos dos obradoiros de pan. Algún deles xa botou o feche, pese a ser un produto recoñecido tanto dentro como fóra das nosas fronteiras e con boa demanda. Para tratar de darlle a volta a esta situación, o BNG de San Cristovo de Cea presentou unha moción no Concello para instar o Goberno local, do PP, a recuperar o cultivo de trigo en terras ermas do municipio nas que xa se cultivara antes. A formación nacionalista defende que é "unha política lóxica, non só polo valor da produción deste cereal ou pola achega que puidese supor cara á consecución da Denominación de Orixe Protexida, senón porque tamén axudaría a limpar amplas zonas, abrir novas pistas e mellorar os camiños existentes, evitar os lumes e mesmo mellorar as condicións cinexéticas. A pesar de todas estas bondades, o alcalde e os concelleiros e concelleiras do PP en San Cristovo de Cea evitaron tan sequera debater a moción presentada polos nacionalistas e votaron en contra sen argumentar motivo algún. Alternativa viábel Como explica a Nós Diario Elvira Fernández, concelleira do BNG en San Cristovo e asinante da moción, a localidade perde, segundo os datos do padrón municipal, unha media de cincuenta habitantes ao ano e "non hai relevo para a xente dos fornos que se xubila". Revitalizar o campo e sacar proveito das terras paradas é unha das alternativas para darlle a volta a esta situación. "O da Denominación de Orixe é para darlle máis valor e evitar que a tradición se perda", apunta Fernández, quen lembra que a Covid levou moita xente a comprar casas nas aldeas, "pero se ven que non hai vida, non se animan", resalta a edila. Na proposta rexeitada polo Goberno local, advertíase da "urxente" necesidade de buscar fórmulas de actuación para recuperar un sector primario "á deriva", procurando a súa optimización, con plantacións de produtos autóctonos e de calidade. Ademais, no caso do trigo, argumentan, facilitaría o logro da Denominación de Orixe Protexida (DOP) para o pan de Cea, que conta na actualidade coa Indicación Xeográfica Protexida (IXP), pero que non pode optar á DOP precisamente por carecer o Concello de cultivo de trigo autóctono, xa que incumpre o requisito de que "produción, transformación e elaboración se realicen na mesma zona xeográfica". "Cultivando trigo do país cumpriríanse moitos obxectivos, tanto para a economía do pan como do turismo, porque aquí vén un turismo cultural que se preocupa, que pregunta por todo e que vén de todas partes do mundo, xa que San Cristovo de Cea é parada obrigada da Ruta da Prata", sinala Elvira Fernández. Boa disposición Como recoñece, a disposición por parte da poboación "é boa, pero se llo di o alcalde sería aínda mellor". A concelleira nacionalista pon como exemplo unha das últimas actuación da Administración no concello. "Expropiaron as mellores terras para facer unha estrada que non nos achegou nada e a xente nin sequera reclamou un prezo xusto. A maioría asinou o que lle ofrecía a empresa. O dos cultivos poderíase facer se houbese vontade política", afirmou. "A maioría da xente coa que falamos está disposta a ceder as súas terras para que as traballen outras persoas. Ademais, teñen o respaldo do banco de terras. Xuridicamente está avalada a operación e a xente non vai perder a súa propiedade, que polo menos deixaría de estar a monte". "Falta o cultivo. O outro xa está", incidiu Fernández. Nesta liña, a impulsora da moción cre que a aposta neste cultivo "sería moi sinxela, porque o mercado está asegurado xa". De feito, propón a creación dunha cooperativa con xente nova "e seguramente poderíanse abrir máis fornos porque ─insiste─ o pan ten moi boa saída no mercado". Porén, segundo denuncia o grupo municipal, "seguiremos a gastar en apagar lumes, cos camiños tupidos e a paisaxe deteriorada, sen conseguir unha Denominación de Orixe Protexida para o noso pan, sen lograr fechar o ciclo produtivo". "Seguiremos tamén vendo a dexeneración dun patrimonio etnográfico composto por muíños e fornos en ruínas, porque os que teñen a obriga de facelo non lle dan importancia", conclúe a concelleira.


Summary: Vén de reclamar no Supremo que se anule a sentenza da Audiencia Provincial que absolveu a Administración e o capitán do buque de delito medioambiental para que "non se poña en entredito" a actuación do Goberno. Nunca Máis critica a xustiza e acusa a avogacía do Estado de "parcial"

A Fiscalía vén de reclamar no Tribunal Supremo que se anule a sentenza da Audiencia Provincial da Coruña que en novembro de 2013 absolveu o Estado da catástrofe provocada polo Prestige e que cualificara a xestión do Goberno central como "profesional e correcta". Aquel ditame, que causara unha fonda indignación entre a sociedade galega, absolvera a Administración, ao absolver tamén o ex director xeral da Mariña Mercante, José Luis López-Sors -o único cargo político do Goberno acusado- dun delito medioambiental. Saldárase cunha única condena: a de nove meses de cadea por un delito de desobediencia grave para o capitán do buque, Apostolous Mangouras, que tampouco fora declarado culpable pola xestión do naufraxio. A Fiscalía busca anular a sentenza para inculpar o capitán e manter o "prestixio" do Estado como "Etado que defende as súas costas" Agora, a Fiscalía intenta que a sentenza sexa declarada nula, pero non para que se revise a absolución da xestión administrativa da catástrofe -e que foi posta en dúbida por peritos e polas conversas con Salvamento Marítimo gravadas naquel tempo-, senón para buscar unha condena o capitán do Prestige e volver evitar a asunción de responsabilidades do Estado. Pretende que a Audiencia de A Coruña dite outra sentenza que teña en conta cinco documenos que o fiscal considera "centro neurálxico" da carga probatoria e que o ditame non tivo en conta e que se recoñezan indemnizacións por 4.238 millóns de euros O fiscal, Luis Navajas, considera a sentenza "coxa" e "notoriamente errónea" e na súa intervención na vista na que o Supremo analiza os doce recursos presentados chegouna a cualificar de "ilóxica e arbitraria". Pero tamén deixou claras as súas intencións ao asegurar que está en xogo "o prestixio do Estado español como Estado que defende as súas costas, algo que quedou en entredito". Así, a Fiscalía reclama que a nova sentenza condene o capitán tendo en conta documentos como o que reflicte a inspección visual que Mangouras realizou nos tanques de lastre de estribor, onde logo se produciría a avaría inicial que provocou o accidente. Cre tamén que se obivaron as anotacións no libro de navegación do anterior capitán onde denunciaba o mal estado do barco pouco antes de rexeitar navegar nel. Estes e outros tres documentos son claves e o Estado entende que se creou "indefensión" ao non telos en conta. A Fiscalía intenta así que o delito de desobediencia que se atribuíu ao capitán inclúa tamén unha responsabilidade civil que permita resarcir os danos. De anularse a sentenza, o caso demoraríase aínda máis no tempo, tendo en conta que xa pasaron trece anos desde a catástrofe. O Estado pretende recuperar algo dos máis de 2.000 millóns de euros que gastou tras a vertedura de máis de 60.000 toneladas de fuel. Unha hipotética condena do capitán por parte do Supremo podería determinar que a operadora do barco e a aseguradora do Prestige afrontaran a póliza de 1.000 millóns subscrita pola embarcación. "O Estado só pretende que haxa unha condena que permita acudir ao pago de indemnizacións para cubrir os gastos", di Nunca Máis Entre os recursos que estuda o tribunal tamén se atopan o da Xunta, o do Goberno francés e varias administracións locais galas ou asociacións como Arco Iris e Nunca Máis. Esta última plataforma mantén a súa crítica a unha petición da Fiscalía que "é parcial e está enfocada no capitán e na armadora, dirixida a un interese monetario e non a poñer en evidencia a responsabilidade da xestión". "Só pretenden que haxa unha condena que permita acudir ao pago de indemnizacións para cubrir os gastos", di Xaquín Rubido, voceiro do colectivo que mobilizou milleiros de persoas en Galicia durante a catástrofe e nos anos posteriores. "Nós entendemos que hai máis responsabilidades e unha clarísima é a do goberno do PP pola súa xestión", insiste Rubido, que cre que "xa foi un éxito" poder imputar a López-Sors "dadas as condicións da xustiza española". "Falemos claro: a sentenza foi un aval á xestión do Estado e pasou amplamente do ditame de peritos especializados que argumentaron con claridade que a xestión da catástrofe provocou un impacto medioambiental importatísimo que non se tería producido cun protocolo de actuación claro", insiste quen lembra que nas gravacións emitidas no xuízo quedaron claras as recomendacións de Salvamento Marítimo para levar o buque a un porto refuxio". "Falemos claro: a sentenza voi un aval á xestión do Estado; aquí houbo presións políticas e iso é moi preocupante", di a plataforma "Aquí houbo presións políticas e iso é moi preocupante", engade Nunca Máis, que lembra que acudiu á xustiza para que "se repare o dano causado: material, medioambiental e moral". "A cidadanía levou unha labazada coa sentenza, a sociedade que loitou, que protestou e que sufriu as consecuencias", di tras asegurar que "aquí non hai ninguén que faga autocrítica". "É difícil confiar nunha xustiza que tarda once anos en emitir unha sentenza; o que houbo foi unha vontade político por diluír isto no tempo e evitar un maior malestar social", di. Nunca Máis lembra que a súa única alternativa agora é acudir ao Tribunal de Estrasburgo, algo que farán grazas aos cartos recollidos nunha colecta entre a cidadanía. "Non hai máis pasos xudiciais, o único que nos quedaría sería a acción cidadá, social e política para outro tipo de reparacións, pero desde o punto de vista legal, e despois do Supremo, só nos queda Estrasburgo", remata.


Summary: A fin de semana de San Xoán trae unha proposta poética para combater a calor, o festival PoemaRia de Vigo, que terá lugar a sexta 24 e o sábado 25 en varios espazos da cidade.

PoemaRia comezará a sexta con recital e entrevista Ana Gorria e Miriam Reyes na fotogalería de Javier Teniente, continuará na Casa das Artes con Chus Pato e o Seminario Permanente de Improvisación Libre, e rematará á noite cun recital eléctrico de Ouveo de Allen Ginsberg da man de Iolanda Zúñiga. O sábado haberá obradoiros para nenos e nenas con Elvira Ribeiro, Ramón Trigo e Miguel Ángel Diz na Escola de Artes e Oficios. E a iso da mediodía, pícnic poético en bici con Marta Fernández Calvo. Na tardiña haberá recitais "íntimos" con Ismael Ramos, María Ramos, Isaac Xubín, Elvira Ribeiro, Viktor Gómez e Itziar Minguez. E alén disto, proxección de filmes, contacontos e outros experiencias parapoéticas.


Summary: O dianteiro vigués foi presentado polos 'reds' mentres que o máximo goleador de Segunda e ex xogador do Pontevedra ten un principio de acordo co Celta

O principal referente do Celta nas últimas tempadas, o dianteiro Iago Aspas, foi presentado polo Liverpool e posou por vez primeira coa camiseta do histórico club inglés, co que asinou un contrato polas próximos catro anos. A fichaxe foi confirmada após os problemas creados pola duplicidade de axentes do goleador vigués. Aspas dá así un salto na súa traxectoria cara un dos principais equipos da Premier, onde é previsíbel que substitúa ao uruguaio Luis Suárez, que deixará a entidade, polo que o xa ex céltico asumirá unha enorme responsabilidade na punta de ataque do Liverpool. Mais o Celta, que será a próxima tempada o único conxunto galego na máxima división do fútbol estatal, non fica inactivo e xa ten moi avanzadas as negociacións co que pode ser o reemplazo de Aspas na dianteira celeste e que, após alcanzar un principio de acordo, seguramente será un vello coñecido do fútbol galego, posto que o máximo goleador -con 32 tantos- da Segunda división co Almería -o brasileiro Charles- está a piques de asinar o seu contrato cos celestes. Charles, de 29 anos militou durante seis tempadas no Pontevedra. O atacante foi a gran figura do equipo andaluz na última campaña, resultando chave no seu ascenso. A contratación pode supoñer un gasto dun millón de euros para o club vigués, que xa presentou a súa primeira incorporación para o vindeiro curso, Fontás, central ex do Barça.


Summary: O Instituto de Medicina Legal da Galiza (Imelga) acaba de publicar un estudo sobre o perfil das persoas falecidas en accidente nas estradas galegas, que chama a atención sobre a diferenza na mortalidade por sexo, que deixa un perfil maioritario: o de varóns ao volante. No caso delas, a causa principal é o atropelo.

Os varóns, ao volante; as mulleres, atropeladas ou como acompañantes. O estudo das mortes na circulación e uso de vehículo a motor do Instituto de Medicina Legal da Galiza (Imelga), incluído na súa memoria anual de actividade, relativa a 2019, chama a atención sobre a diferenza por sexos nas modalidades de accidentes mortais nas estradas do país, e tamén na propia mortalidade, que se duplica no caso dos homes. Das 131 vítimas que contabiliza o informe, 43 eran mulleres, o que representa menos de 33% do total, aínda cando o dato supón un aumento relevante respecto a anos precedentes (21% en 2018 e 29,5% en 2017). Delas, só unha cuarta parte (11) eran as condutoras do vehículo accidentado, cifra que ascende a case 40% nos atropelos mortais (17) e a un terzo (14) nas falecidas que ocupaban o asento acompañante. No caso dos varóns, 53 dos 88 falecidos –case dous terzos dos mortos na estrada– dirixían o automóbil, mentres que unicamente 8% eran acompañantes. A tendencia mantense nos accidentes de moto: 2019 deixou 20 falecementos nesta clase de vehículos, dos que 17 eran varóns, 16 dos cales ocupaban o posto de piloto; porén, das tres mulleres que faleceron en moto só unha pilotaba. Este desequilibrio na mortalidade non pode explicarse polo perfil das persoas condutoras: o censo da Dirección Xeral de Tráfico sitúa as licenzas masculinas na Galiza en 939.671, o que representa 54,4% do total. Unha pista pode dala o último balance dos datos de siniestralidade viaria da Delegación do Goberno na Galiza, que fixa como causa máis habitual dos sinistros –mortais ou non– as distraccións ao volante (25% do total) ou a velocidade inadecuada (18%). O informe do Imelga achega outra chave, ao estudar a incidencia do alcol e as drogas. En 24 das 131 persoas mortas na estrada o ano pasado atopouse algunha destas substancias, mais só unha era unha muller, e en cinco casos detectouse combinación de bebida e cocaína, sempre varóns. No único sinistro no que se detectaron drogas –cannabis– sen presenza de alcol, tamén o falecido era un home. A rede viaria galega, a máis perigosa A mortalidade ao volante non se pode desvincular do estado da rede viaria e, no caso da Galiza, este resulta un factor determinante, á vista da conclusións de informes como o de Avaliación da Rede de Estradas do Estado do RACE que, por quinto ano consecutivo, sitúa as estradas galegas como as máis perigosas e vincula a sinistralidade co mal estado de conservación.


Summary: Un documental de Xarda Sociedade Cooperativa Galega trata o desmantelamento da sanidade pública, nomeadamente da Atención Primaria, no rural.

O desmantelamento da sanidade pública, sobre todo da Atención Primaria, é o albo dun documental que pon o foco nos problemas do rural. Afonda nos casos de Outes, A Baña, Baio, Mazaricos e Fisterra. Varias médicas, usuarias e activistas falan sobre a realidade da sanidade no rural, os problemas que se atopan e as poucas intencións que parece haber por parte da administración para devolver un servizo que debería estar garantido. Participan no audiovisual Xosé Dios, da Asociación Galega pola Defensa da Sanidade Pública; Vanessa Viquendi de Pediatras e Matronas Xa; as médicas Alicia Barreiro e Xoán Casas e a activista Mayka Cacheiro. As principais reivindicacións O audiovisual céntrase en catro puntos principais de reivindicación: falta de recursos humanos, fechamentos de servizos como o de pediatría, aumento das consultas telefónicas e a falta de transporte público que conecte as persoas cos seus centros de saúde. Tamén recolle críticas cara á nova reforma da Lei de Saúde e a perda dunha sanidade baseada na prevención ao tempo que se afonda nun modelo 'hospitalcentrista'. "Asentarse no rural é moi difícil, queda moi bonito nun spot publicitario, pero no momento que faltan todos os servizos pois evidentemente a xente nova pensa se vir. Porque vivir no rural supón un custo é unha perda de dereitos e de garantías", afirma Mayka Cacheiro, unha das entrevistadas. O proxecto "Lugar de" está realizado pola cooperativa Xarda e está apoiado pola Deputación da Coruña.


Os muradáns Terbutalina serán os protagonistas do Festival Vitaminas para o Galego, que se celebrará este venres na Gentalha do Pichel, en Compostela, e que busca chamar a atención sobre a necesidade de potenciar os medios de comunicación en galego. Haberá tamén un recital poético, no que participarán Olalla Cociña, Alicia Fernández e Gonzalo Hermo, todo presentado por Xia Arias. As entradas custan apenas 4 euros (5 na porta do concerto) e haberá unha fila cero para os que queiran colaborar aínda máis, cun custe de 10 euros. Todos os beneficios do festival serán destinados a sufragar o mantemento da propia campaña e dos medios en galego Todos os beneficios do festival serán destinados a sufragar o mantemento da propia campaña e dos medios en galego. No mesmo festival darase conta do proxecto en marcha de cara ao gran evento do 17 de maio, que Vitaminas para o Galego está preparando co gallo do Día das Letras Galegas. A actuación é a primeira iniciativa da segunda fase da campaña, lanzada este inverno. Falamos con Terbutalina, banda de Muros que hai uns meses sorprendeu cun álbum, -Broncodilatador-, ruidoso, fresco e divertido, con temas imposibles de quitar da cabeza durante días, como Canto Moderno, Cartos ou Rubia, ou a singular R.A.J.O.Y (Rajoy, yo te quiero/ pero no te lo digo en gallego). Tedes problema de asma? Nos concertos non o parece Somos cinco rapaces con asma. Nos concertos nótase ben, a verdade. Por iso facemos temas tan curtos, para que nos dea tempo a coller aire e meterlle un chute de Terbasmin. Estamos respondendo isto por escrito e xa me está faltando o aire, imaxinádevos! Que é o Gastropunk? Algo que o noso guitarrista lle escoitou nun Festeiro Rock a Rafa Anido: ir tocar como ben se poida e que che dean de comer. Agora estamos deconstruíndo un -ismo que defina un pouco o noso estilo, xa que pensamos que temos superado o Bizarrismo, o Postmodernismo e todo iso. Nós sentímonos máis cómodos dentro do Turismo: ir por aí adiante para ver qué pasa. De quen vides sendo? Como foi a historia de Terbutalina? Somos todos froito da endogamia que padecemos na costa e da ría chea de antibióticos das gaiolas de salmón. E si, cada un de nós ten unha evidente tara, algunhas bastante divertidas, outras máis tristes. A nosa historia é ben sinxela. Un día Carlos, o noso batería, decide abandonar a Orquestra Nicaragua coa que estaba a tocar e chama a Brais e Mon para montar un grupo de versións de Wham, feito que agora pode parecer sancionable, pero que na altura era un oco por encher dentro do panorama musical galego. "Agora estamos deconstruíndo un -ismo que defina un pouco o noso estilo, xa que pensamos que temos superado o Bizarrismo, o Postmodernismo e todo iso. Nós sentímonos máis cómodos dentro do Turismo: ir por aí adiante para ver qué pasa" Despois duns primeiros ensaios lamentables, que rematan con toneladas métricas de empanada de xoubas polo chan da cabeceira na que ensaiaban, póñense en contacto con Miguel e comigo, que acababamos de abandonar por inútil o noso anterior proxecto, Marta del Castillo e os que a buscan con rastrillo. Miguel mais eu exercemos de supernannys e reconducimos a banda mediante unha terapia sistémica baseada, principalmente, en rimas en infinitivo e cancións cun acelerón ao final. Un par de semanas despois tocamos en Catoira, gravamos o Live in Catoira e, despois diso, xa foi todo igual. Again and again. Como vedes o panorama de musica na Galiza, e sobre todo de música feita en galego? Nós, pasar, pásamolo moi ben. Supoñemos que a complexa problemática do panorama musical pódese estender á cultura galega. Vivimos nunha resaca da que nunca houbo borracheira. Que grupos galegos vos gustan? Pois así, de entrada, diriamos Familia Caamagno e John Happy Driver, dous grupos que son unha pasada. Tamén nos prestan ben os Deseqilibrio Mental, Telephone Rouges, Monstruo, Metralletas Lecheras, as Ataque, Gendebeat, Noise Project, Sally Arachnophobic... Variedade, calidade e espírito. Cerebro, estómago e pulmóns. O voso disco é rápido e curto. Que facedes para alongar os concertos? Non os alongamos. Os nosos concertos son como a vida: curtos e cheos de suor. Agora en serio, tocamos 70 temas en cada bolo, pero o oído humano non o aprecia de entrada. Despois, cando o público vai durmir, reproduce oniricamente un concerto que pensaban que non escoitaran. Enviáchedeslle a Rajoy o disco? Pois si. Como sabemos que está tristeiro por non pasar tanto tempo na terra que tanto quere e defende, mandámoslle un paquete anti-morriña por Seur co disco metido nun pen, unha botella de Mencía e farlopa. Cambiou algo en Muros, agora que se chega antes dende Noia e Compostela? Non. "Tras uns tempos desalentadores, sobre todo no marco da prensa escrita, parece que estamos a ver un rexurdir da man de Praza, Dioivo, Sermos..." Como vedes o panorama dos medios en galego? Tras uns tempos desalentadores, sobre todo no marco da prensa escrita, parece que estamos a ver un rexurdir da man de Praza, Dioivo, Sermos... Mais tamén hai que pensar nas experiencias que continúan a funcionar dende xa hai tempo garantindo un espazo de reflexión e óptica máis que necesario, como é o caso do Novas da Galiza. Despois, en radio e podcast, máis relacionados coa música, hai cousas xeniais, desde clásicos como Planeta Furancho ou Commons Baby a programóns como Nin puta idea. Supoñemos que até que as empresas non comecen a poñer banners en todo portal canto hai, publicidade na radio e prensa... pois aquí continuaremos igual, polo menos grazas a gobernos como o actual e a todos os galegos de merda que os votan e teñen medo de deixarse a si mesmos seren aquilo que lles negaron, sen máis. Podemos saludar a La Voz de Galicia? Hola, chicos! Cal é o futuro de Terbutalina? Que proxectos inmediatos tedes? Andamos metidos en varias liortas das que inda non sabemos como sairemos. Nas próximas semanas comezaremos a gravar o que será o noso primeiro videoclip, que servirá como presentación dun EP con 7 temas novos e que levará como título Hostias para tod*s. O disco sairá, coma sempre, en formato dixital e, coma sempre, estará dispoñible para libre descarga. Ademais, tamén colaboramos cun tema inédito no recopilatorio Galician Bizarre II. E despois, cumprir co que nos corresponde: non parar de tocar. O venres na Gentalha, para Vitaminas para o Galego; o sábado en Vigo e despois festivais como a Festa TrezeCatorze, Reperkusión, Brincadeira... Non podemos parar de bailar. Vitaminas para o Galego