Summary: Comezamos a cultivar a nosa horta e é moi importante planificala e estabelecer o lugar, distancias e capacidade dos espazos onde vaiamos situar os cultivos xa que, dependendo da especie, esta precisará duns coidados ou doutros, unhas distancias maiores ou menores, máis capacidade ou menos etc. Outra cuestión a ter en conta é a asociación de cultivos, é dicir, que plantas se poden situar perto entre si ou mesturadas con outras para que ambas se beneficien.

Ao comezarmos coa nosa horta é moi importante estabelecer o lugar, distancias e capacidade dos espazos onde vaiamos situar os cultivos xa que, dependendo das especies, estan van necesitar duns coidados ou doutros, unhas distancias maiores ou menores, máis capacidade ou menos etc Consideracións básicas da asociación de cultivos: —Na asociación de cultivos búscase que as plantas se favorezan e axuden entre si, complementándose. Normalmente as plantas da mesma familia acostuman ser incompatíbeis (por exemplo, allos e cebolas ou cabaciñas e cogombros).—Na asociación de cultivos aprovéitanse o 100% os recursos ao ser compartidos nun espazo reducido por diferentes tipos de cultivos. Adóitanse mesturar plantas de crecemento rápido con outras de crecemento lento.—Un dos beneficios básicos da asociación de cultivos é que moitas plantas actúan como repelentes de pragas, conseguindo reducilas nunha porcentaxe moi elevada. A continuación imos descubrir as distancias axeitadas que cómpre respectar en cada cultivo para que este teña o espazo suficiente para enraizar correctamente e medrar sen dificultade. Ademais, veremos as compatibilidades entre especies. Cenorias As cenorias plántanse directamente no terreo definitivo esparexendo as sementes. Unha vez que as plantas comecen a medrar hai que aclarar a mata arrincando os exemplares que estean demasiado xuntos. O ideal é que se dispoñan a oito centímetros unhas das outras. —Incompatibilidade: a cenoria é incompatíbel con cultivos da mesma familia como apio, perexil ou fiúncho. —Compatibilidade: a cenoria é unha perfecta aliada de allos, cebolas, leitugas, tomates, acelgas, berenxenas, chícharos, xudías e patacas. Na asociación de cultivos búscase que as plantas se favorezan e axuden unhas a outras, e se complementen entre elas. Normalmente as plantas da mesma familia soen ser incompatíbeis Porros Para cultivar os porros primeiro faremos un sementeiro para obter o plantón. Neste espazo as plantas poden saír moi xuntas, mais á hora de transplantalas ao seu terreo definitivo deberemos deixar uns 15 centímetros de separación. —Incompatibilidade: non se debe xuntar porros con allos, chícharos, fabas nin xudías. —Compatibilidade: o porro forma un tándem perfecto co apio, leituga, tomate e cenorias. Allos Os allos plántanse directamente enterrando o dente de allo. Haino que facer coa punta cara a arriba xa que é por onde sairá o tallo, e coa zona plana -onde sairán as raíces- cara a abaixo. Cómpre deixar uns 15 centímetros entre cada planta. —Incompatibilidade: non se leva ben cos chícharos, fabas, xudías, repolos e espinacas. —Compatíbel: o allo é aliado da berenxena, escarola, leituga, cogombro, pemento e tomate. Herba dos cóengos Estas pequenas plantas, complemento perfecto de calquera ensalada, cultivaranse a través da semente, directamente no lugar definitivo, esparexendo as sementes de modo indiferente. Unha vez que comecen a medrar haberá que aclarar as plantas arrincando as que estean moi xuntas, respectando unha distancia aproximada de oito centímetros entre planta e planta. —Compatibilidade: como as herba dos cóengos teñen dimensións moi pequenas poden combinarse con cultivos de ciclo longo como porros, cenorias ou repolos. Espinacas As espinacas son plantas que se levan ben con case calquera cultivo, debemos cultivalas cunha distancia aproximada de entre 10-20 centímetros. —Incompatíbel: non xuntes espinacas con acelgas nin remolachas. —Compatíbel: é aliada de infinidade de cultivos como tomate, pemento, porro, fresas, millo, berenxena, escarola, leituga, xudía, faba, chícharos... Estamos ante un cultivo que nos dará moito xogo á hora de distribuílo na nosa horta. Cebolas As cebolas precisan dunha distancia bastante grande entre planta e planta para poder desenvolverse correctamente, debemos deixar mínimo uns 20 centímetros entre unha e outra. —Incompatíbel: con cultivos da mesma familia como allos ou porros. —Compatíbel: con tomate, berenxena, pemento, leituga, melón, cogombro ou cenorias. Xudías As xudías son desas hortaliza das que tradicionalmente se vén facendo asociación de cultivos case sen sabelo. É moi frecuente ver asociadas as xudías e as fabas ao millo xa que este lles serve de guía para que suban por el, o que aforra ter que pórlles titores. As xudías precisan unha separación duns 30 centímetros entre planta e planta, e no caso de non cultivalas xunto con millo haberá que pórlle unha guía cando comecen a medrar para que suban por ela, igual que acontece cos pementos ou tomates. —Incompatíbeis: con allo, porro, fiúncho e cebola. —Compatíbeis: con cultivos como o millo, cenorias, fresas, patacas, tomates, cogombros, cabazas, cabaciñas e melóns. Pementos Os pementos precisan moita distancia entre pé e pé, cómpre plantalos a 60 centímetros uns dos outros, e teremos que pór guías ou titores cando comecen a medrar. —Incompatíbeis: non plantes pemento con patacas. —Compatíbeis: con allos, berenxenas, tomates, espinacas, xudías, chícharos, leituga e porros. Leitugas As leitugas precisan unha distancia entre planta e planta duns 20 ou 30 centímetros. —Incompatíbeis: tan só presentan incompatibilidade coa escarola por ser da mesma familia. —Compatibilidade: con cebola, allos, cogombro, porro, tomate, cenoria, berenxena, cabaciña, cabaza, espinaca, chícharo, faba, xudía, melón, sandía, nabo, pemento, remolacha... Cabaciña A cabaciña é un cultivo que se estende moito pola horta, polo que precisaremos de moi poucas plantas para abastecernos, e plantarémolas cunha separación mínima de 50 centímetros. —Incompatíbel: co fiúncho, coliflor ou cogombro. —Compatíbel: con vexetais de ciclo curto, como leituga, millo, xudías ou eiruga. Estas son algunhas das consideracións básicas que cómpre ter en conta á hora de plantar e distribuír os cultivos ao longo e largo da horta. Aínda que ao comezo a asociación de cultivos parece un pouco difícil de comprender, pouco a pouco iranse creando asociacións comúns ano tras ano que favorecerán en gran medida a evolución dos nosos hortos. Os 3 'R' na horta: Reciclando palés En números anteriores reparábase na utilidade de certos elementos reciclados como latas, botellas e outros envases para fabricar recipientes en que plantar. Hoxe imos ver que ademais algúns destes materiais non só serven para dar acubillo aos cultivos se non que tamén son moi útiles á hora de manter ordenada a ferramenta e os utensilios da horta. Este é o caso dos palés que, alén de serviren para fabricar hortos verticais, tamén valen como andeis para pendurar e colocar a ferramenta de man como pas, angazos, sachos, tesoiras de podar etc. Chega con colgalo da parede. A propia feitura do palé servirá para colocar de modo ordenado toda a ferramenta. Tamén podemos colocarlle algunha punta que facilite pendurar certos elementos como tesoiras. Preparados naturais para a horta: Leite para reparar terreos danados Oleite é un alimento que unha vez aberto hai que consumir con rapidez, e non é raro que de cando en vez quede un bote a medio utilizar na neveira. Hoxe imos descubrir as propiedades que ten o leite na horta e en que pode axudar. Non se trata de ir mercar leite para usalo na horta, pero si dun modo de aproveitar un cartón caducado, ou os restos de leite que van sobrando no fondo das botellas. Propiedades:O leite pode servir para reparar terreos que estean danados e para aumentar a vida microbiana ao final do inverno e antes de chegar a época de calor. Ademais pode axudar a combater infeccións por fungos como o mildio. Que precisamos?—Leite, preferibelmente desnatado. Ou soro de leite.—Auga.—Un pulverizador ou unha regadeira. Receita—Mesturar no pulverizador 1 medida de leite por cada 5 de auga.—Axitar ben até que estea ben mesturado. Como usalo?—Para regar: mesturar dous vasos de leite nunha regadeira de cinco litros de auga, isto axudará a restaurar o terreo danado. É conveniente usalo despois dunha gran tormenta de saraiba, choivas fortes ou períodos de seca.—Para pulverizar: Se queremos tratar unha planta afectada por mildio mesturaremos unha medida de leite por cada dez de auga, e pulverizaremos as partes afectadas cada oito ou dez días. Eco-consello A s espinacas son vexetais que poden asociarse con case calquera cultivo, polo que se recomenda plantar unha fila de espinacas entra cada dúas filas de calquera hortaliza, empregando parte delas como fertilizante verde.


Summary: O rei de Marrocos afirmou no 39 aniversario da anexión do Sahara que esta ía ser para sempre. O ministro de exteriores saharaui entende que esa actitude, e a cumplicidade internacional, levan ao camiño das armas.

O ministro de Exteriores da República Árabe Saharaui Democrática, Ould Salek, alertou de que a falla de respecto de Marrocos pola legalidade internacional e a "inercia" da comunidade internacional están situando o seu pobo nun escenario no que "non terá outra escolla que regresar á loita armada". Salek fixo esta advertencia nos micrófonos de Radio Algérienne, segundo Esquerda.net. Unhas declaracións que foron a resposta ao discurso do rei de Marrocos co gallo do 39 aniversario da anexión do Sáhara Occidental. "Marrocos vai seguir no Sáhara e o Sáhara vai seguir a ser parte de Marrocos até o fin dos tempos", dixo o monarco alahuita. Para @s saharauis, esas declaracións son "demoledores" para aqueles axentes internacionais que "tanto no Consello de Seguranza da ONU" como noutras instancias están empeñados "en facer crer á comunidade internacional que Marrocos está a cooperar nas negociacións para unha solución pacífica no Sáhara". Presión Para o ministro, a falla de respecto de Marrocos "polo acordado nas negociacións que prevían o dereito á auto-determinación do pobo saharaui" está a facer aumentar "a presión exercida polos saharauis para o regreso á loita armada para obter a liberdade". O ministro saharaui lembrou que Marrocos ten "todas as características dun Estado colonial" e que as súas tentativas por "furtar" os compromisos internacionais no Sahara colócano no illamento en canto a dereitos humanos. Salek apelou á Unión Africana e a ONU para que asuman as súas responsabilidades no proceso de descolonización do Sahara.


Summary: Dous centros de ensino da comarca de Valdeorras, Rubiá e Vilamartín, botaranse á rúa este domingo en contra duns recortes "que é doado tomar facendo números sobre un papel, sen coñecer a realidade". O ano que vén en ambos colexios haberá un ou unha docente e un ciclo menos na Primaria, agrupando na mesma aula nen@s de 1º a 3º e de 4º a 6º. Falamos coas secretarias das dúas Anpas

Dous centros escolares da comarca de Valdeorras botaranse á rúa este domingo en contra das medidas que a Xunta de Galiza está a executar pola calada e que deixarán ferido de gravidade o dereito ao ensino nunha contorna xa de por si esquecida: o rural galego. Ás oito do serán, nos concellos de Rubiá e Vilamartín arrincarán sendas protestas que se prevén multitudinarias a prol da defensa da educación, xa que en ambos os casos o panorama debuxado --de momento "polos rumores", pois a consellaría non só non confirma os feitos senón que insiste en desmentilos-- falan da supresión de profesorado e de ciclos na Primaria por unha cuestión de números. Rubiá e Vilamartín son dous concellos pequenos da montaña ourensá. Ningún chega a 2.000 habitantes. No centro de ensino do primeiro municipio hai 39 nen@s matriculadas, entre Infantil e Primaria; no do segundo, 44, tamén en total. Até o de agora, o alumnado estaba dividido na Primaria en tres ciclos (1º e 2º, 3º e 4º, 5º e 6º), mais segundo a folla de ruta trazada pola Xunta as crianzas dos tres primeiros cursos agruparanse nunha aula, facendo o propio os dos tres últimos. Para cada ciclo, unha ou un docente. E as horas lectivas non se aumentan, polo que todo apunta a que, por exemplo, @ mestr@s de Matemáticas, dividirá o tempo lectivo --unha hora escasa-- entre os cursos a atender --que serán tres--, procurando que ningún deles fique atrasado sobre os demáis na materia. "Se iso non é mermar a calidade educativa..." Coas portas do centro a medio pecharA das dúbidas é Maite Núñez, secretaria da Anpa de Rubiás, quen se pregunta, irónica, "que terá que ver un rapaz de cuarto cun de primeiro?". Seguindo ao pé da letra o plan do departamento que dirixe Jesús Vázquez, convivirán na mesma aula nen@s que aprenden a ler, sumar e restar con outr@s que van xa pola lección das raíces cadradas ou que se preparan para a ESO, como acontecerá, sen saírmos de Ourense, en Vilariño de Conso. "Queren darnos unha educación de terceira", sinala Núñez, e informa de que no último día de aulas, esta sexta, unha nai de dúas crianzas anunciou que o vindeiro curso académico non o realizarán en Rubiá. "Claro! Buscamos o mellor para os nosos fillos! Mais temos que resistir, porque se os levamos a outros centros estamos a facerlles o favor de baleirar o centro para que poidan pechalo, que é o que queren". Ao igual que no outro centro, o de Vilamartín, as crianzas teñen dereito a transporte escolar e comedor de balde, ao teren que se desprazar varios quilómetros. "Se decides non levalos alí, tes que buscarte a vida, e aínda por riba aforramos cartos da Xunta", explica Núñez, citando como exemplo o caso de Vilariño, onde a única opción para @s cativ@s que non queiran ser reagrupad@s sería ir ao colexio a Viana. A historia repítese en VilamartínA escena que describe Mónica Fernández para a outra escola é exactamente a mesma. Malia que a Xunta non informou de ningún cambio, souberon de que o ano que vén no colexio haberá un ciclo e un profesor ou unha profesora menos. "É unha decisión inminente, mais queremos que saiban que non estamos de acordo con que se nos prive do dereito a unha educación de calidade só porque temos un cole pequeno e con poucos alumnos", sinala a secretaria da Anpa de Vilamartín. Tras convocar un pleno extraordinario no Concello, onde goberna o PSOE en minoría con 4 concelleir@s --ten outr@s 4 o PP e máis tres APGA, formación de escindid@s do PP--, o Goberno local mostrou o seu apoio á mobilización e comprometeuse a negociar unha xuntanza a tres bandas entre a Anpa, o Concello e a Consellaría. "A xente nova que volve ao rural porque a vida é máis barata aquí atópase con que non é posíbel ter fillos porque non poden mandalos á escola", apunta Maite Núñez, dando conta de que ao centro escolar terían que acudir nen@s de até 17 localidades --Rubiá é cabeceira municipal--, mais a día de hoxe en moitas delas xa non hai poboación ou non hai crianzas. "A perda de poboación é alarmante, e con estas medidas vaise agudizar. Non entenden que a Educación se divide en ciclos porque cada ciclo ten necesidades diferentes?", insiste con rabia. Desaparecen profesor@s e ciclos, mais na Xunta ninguén sabe nadaAo lle preguntármos polos motivos da mobilización, ao comezo da conversa, resposta irónica: "Motivos? Ningúns! Segundo a Xunta, claro..." Núñez soubo das intencións de Educación mediante unha chamada telefónica o día 13, cando unha profesora de baixa foi avisada de que o ano que vén xa non terá traballo. Non foi @ únic@ docente que recibiu o aviso. "Móvense por detrás e a nós dinnos que non está a pasar nada, que non saben de onde quitamos estas ideas". Ao día seguinte, o 14, tod@s @s nais e pais decidiron en asembleia non enviar @s fill@s ás aulas. Foi o primeiro paso dunha revolta cuxo desenlace semella anunciado, mais que, para os centros de ensino do rural, librala merece a pena. "É doado tomar estas medidas facendo números sobre un papel e sen coñecer a realidade. Ao final imos optar por lles dar aulas na casa, e despois que os examinen eles", conclúe Maite Núñez.


Summary: O Goberno español confirma a compra de 344.000 doses deste novo medicamento, que reduce o risco de hospitalización e morte por coronavirus.

A ministra de Sanidade, Carolina Darias, confirmou na rolda de prensa desta cuarta feira a adquisición de 344.000 doses completas do novo fármaco de Pfizer para paliar os síntomas da Covid-19, Paxlovid. Este produto atópase actualmente en proceso de avaliación por parte da Axencia Europea do Medicamento (EMA, en inglés) desde o pasado 19 de novembro, malia que mentres non se pronuncie de forma definitiva está permitido o uso de Paxlovid en "casos de emerxencia". Nesas situacións, o fármaco debe administrarse "o antes posíbel" após a diagnose da Covid-19 e dentro dos cinco días posteriores ao inicio do cadro sintomático. Cal é a efectividade de Paxlovid? O anuncio da EMA baséase nos resultados provisionais do estudo que Pfizer realizou en pacientes non hospitalizados e non vacinados que tiñan síntomas e, cando menos, unha afección que os puña en risco de padeceren unha doenza grave. Así, arredor de 1% das persoas doentes que inxeriron Paxlovid foron hospitalizados nos 28 días posteriores ao inicio do tratamento, fronte a 6,7% das e dos pacientes aos que se lles administrou placebo. Ningunha das persoas que tomaron o fármaco faleceron, mais si houbo dez pasamentos no grupo do placebo. Con base nestes datos, Pfizer concluíu que o risco de hospitalización descende 88% con Paxlovid. A quen está dirixido? Paxlovid é un medicamento antiviral que se presenta en pequenas pílulas. O seu uso está previsto en pacientes adultos coa Covid-19 que non requiren un aporte de osíxeno extra e teñen un maior risco de padecer unha enfermidade grave. É un tratamento curto, de cinco días, segundo sinala a compañía farmacéutica. Adminístrase por vía oral, dúas veces ao día. Ten efectos secundarios? Os efectos secundarios máis comúns notificados durante o tratamento e até 34 días após de recibir a última dose de Paxlovid foron alteración do gusto —en un de cada vinte pacientes—, diarrea —unha frecuencia semellante—, náuseas e vómitos —menos comúns—. Non se recomenda o seu uso durante o embarazo ou en persoas que poidan quedar embarazadas e non estean empregando métodos anticonceptivos. A lactancia, aliás, debe interromperse durante o tratamento. Tampouco se debe mesturar con determinados medicamentos que poderían reducir o efecto de Paxlovid, nin está previsto que o inxiran as persoas con insuficiencia renal ou hepática grave.


Summary: Os apelidos en galego. Orientacións para a súa normalización, que se pode descargar de balde, ofrece información sobre os 1.500 patronímicos máis usuais, comúns ao 90% da poboación

Brey, Enríquez, Canabal, Collazo, Quintana, Yáñez... Formas incorrectas para apelidos empregados de forma común en Galicia. A Real Academia Galega vén de editar Os apelidos en galego. Orientacións para a súa normalización, obra que recolle nunha listaxe normalizada 1.500 apelidos que abranguen en conxunto preto do 90 % da poboación galega. O libro, que se pode descargar de balde, pretende ser unha ferramenta útil para toda a cidadanía, mais de maneira especial para o persoal dos xulgados e dos rexistros civís, responsables dos trámites de regularización lingüística dos apelidos. O libro é un avance do dicionario de apelidos galegos no que está a traballar o Seminario de Onomástica da RAG, unha obra que, ademais de incrementar a listaxe, conterá información de tipo etimolóxico ou histórico. Cando estea rematado, "xa non haberá razón ningunha para acometer máis antroponimicidios", salientou o presidente da Academia, Xesús Alonso Montero, na presentación que tivo lugar este mércores, e na que tamén participaron Henrique Monteagudo -secretario da RAG-, o director xeral de Xustiza, Juan José Martín Álvarez, e o secretario xeral de Política Lingüística, Valentín García. Tamén interveu por videoconferencia a académica correspondente Ana Isabel Boullón, coordinadora do equipo que realizou o traballo, dentro do Seminario de Onomástica. "Malia manterse esta presión cinco séculos, calcúlase que o total de formas castelanizadas é de apenas o 16 %. Aféctanlles, iso si, a algúns dos apelidos máis frecuentes, de modo que o seu impacto social é maior", sinala Boullón Boullón destacou que a consecuencia de que o galego fose desprazado como idioma instrumental na escrita desde principios do século XVI, os nomes propios, tanto os dos lugares coma os das persoas, "comezaron a ser modificados". No caso dos apelidos, o proceso de deturpación foi "desigual". "Malia manterse esta presión cinco séculos, calcúlase que o total de formas castelanizadas é de apenas o 16 %. Aféctanlles, iso si, a algúns dos apelidos máis frecuentes, de modo que o seu impacto social é maior", sinala. "Tamén se dá o paradoxo de que moitas formas normalizadas na toponimia permanecen castelanizadas cando funcionan como apelidos, como sucede con Seijas en lugar de Seixas ou Abeijón por Abeixón", engadiu. "Preténdese, avanzar nun aspecto tan importante da normalización lingüística como é o dos apelidos, que nos identifican como persoas e como pobo", afirmou Boullón, que agarda que o paso dado con esta publicación vaia tamén "acompañado por medidas oficiais que fomenten a recuperación dos nosos apelidos tradicionais". Boullón agarda que o paso dado con esta publicación vaia tamén "acompañado por medidas oficiais que fomenten a recuperación dos nosos apelidos tradicionais" Trala reforma de 1999 a Lei do rexistro civil permite mudar a forma dos apelidos para regularizalos ortograficamente cando a forma inscrita non se adecúe á gramática e á fonética da lingua correspondente. Con esta obra a RAG quere achegarlles aos rexistros civís "un elenco de formas estandarizadas que permitan aos cidadáns e cidadás exercer o seu dereito ao uso da forma correcta do seu apelido, un dereito que non figura explicitamente nas leis, mais que se infire da Lei de normalización lingüística". "En diante, este trámite será máis fácil, xa que non será preciso entregar no rexistro unha certificación da Academia no caso dos apelidos incluídos nesta listaxe", engade a Academia. Descarga aquí o libro (.pdf)


Summary: Marcos Cadórniga e Carlos Alján foron sentenciados a tres ano de cadea por participar nunha folga en 2009. A manifestación será o 17 en Pontevedra, convocada pola CIG e co apoio de CCOO e UGT

A CIG convoca unha manifestación en Pontevedra para rexeitar a condena a tres anos de prisión a dous sindicalistas da federación de Servizos e a outro de CCOO por participar na folga do comercio de alimentación en 2009. A central nacionalista xa anunciara a presentación dun recurso contra unha decisión xudicial que entende "desorbitada", ao tempo que adiantou a celebración de distintos actos de solidariedade cos afectados e de protesta pola decisión xudicial. A manifestación será en Pontevedra o vindeiro 17 de xullo. A marcha, na que tamén participarán os sindicatos CCOO e UGT, partirá da Praza da Ferrería ás 11.30 horas e rematará fronte á Audiencia Provincial.


Volve o #NeThinking á Illa de San Simón, que de novo se converterá durante dous días nun espazo privilexiado para debater ao redor da rede, a tecnoloxía, a comunicación e os novos medios. Agustín Fernández Mallo, Yoani Sánchez, Javier Pedreira "Wicho", Mario Tascón, Antonio Delgado ou Eduardo Arcos participarán o 26 e o 27 de abril no #NeThinking2013, a terceira edición destes encontros, que tamén se poderán seguir por streaming. Tamén haberá unha completa cobertura a través de twitter, na conta @illasansimon. Tamén contará coa participación de Carmela Ríos, Raquel Martos, José Jiménez Moltó @kurioso, Julián Hernández, Antón Losada ou Marilin Gonzalo, xefa de produto en eldiario.es. Algúns dos paneis nos que se divide o encontro e que de seguro espertarán intensos debates son Novos medios de comunicación na era dixital: Como se están adaptando os medios de comunicación e os xornalistas a internet?. Escribir en internet. Educación dixital: Existen os nativos digitais?. Industria Cultural na rede: Como utilizar internet para a creación e comercialización de contidos culturais?. Contidos. Que estratexias seguimos para captar a atención e conseguir viralidade?. Ou A información teledirixida: Estase a romper a interactuación informante-informador? Os debates comezarán o venres ás cinco da tarde e desenvolveranse até o sábado á noitiña, cando se elaborarán e lerán as conclusións das conversas.


Summary: Manuel Soto, catedrático da UCD, é un activista de longo percorrido na recente historia do movimento ecoloxista galego. E vogal da xunta directiva e responsábel de publicacións de Adega.

-Como avalías o estado actual do ecoloxismo galego? A actividade dos grupos locais está moi reducida en relación ao que foi na última década dos século XX e primeiros dous mil, tendo desaparecido unha maioría deles. Mesmo diminuíron os grupos locais de ADEGA, entidade que pola contra mantén un nivel alto de traballo nacional e sectorial. Un traballo de educación ambiental consolidado, unha atención constante á denuncia de impactos ambientais, mesmo certa incidencia en ciberaccións, mais en conxunto un traballo disperso con pouco músculo en temas concretos prioritarios. Loitas como Corcoesto ou Sarria tiveron a sociedade como protagonista, o que nos fala dunha conciencia ambiental mais xeneralizada que noutrora. Sermos ten de dar voz aos axentes locais e seleccionar axeitadamente os enfoques do discurso de fondo -Que evolución agardas do ecoloxismo a cinco anos vista? Máis reivindicación e tamén consolidación do voluntariado. O enquistamento de problemas como a xestión do lixo e a eucaliptización, o agravamento doutros (cambio climático, especies invasoras, perda de biodiversidade) xunto coa superación dunha época de queda, causada pola resaca do boom post-prestige e a crise, fan prever un incremento das accións reivindicativas. Agardo que o ecoloxismo consiga mobilizar a sociedade en temas prioritarios como os citados. -Que esperas de Sermos nos próximos cinco anos e en que cres que debemos e/ou podemos mellorar? A evolución foi boa, tendo mellorado a calidade técnica. Hoxe hai información dispoñible sobre todas as temáticas, pero despersonalizada e descontextualizada. Dar voz aos axentes locais e seleccionar axeitadamente os enfoques do discurso de fondo. Na situación actual, a alfabetización ecolóxica non se pode limitar a ecoloxistas, toda a xente ten que saber identificar os problemas ecolóxicos e o que son solucións reais. Claro que isto sería o que lle demandamos a unha maioría de medios que non o están a facer.


Summary: Após case tres anos demandando mudanzas significativas no seo da dirección da CRTVG, as e os xornalistas lamentan que todo segue igual. Os partidos da oposición presionan o Goberno para elixir o director xeral con base na Lei de Medios e o PP defende a xestión de Alfonso Sánchez Izquierdo.

En maio de 2018, un grupo de profesionais da CRTVG comezou a mobilizarse en defensa da independencia informativa nos medios públicos, seguindo o camiño que iniciaran as xornalistas de RTVE un mes atrás. Para iso, abriron perfís en redes sociais baixo o nome de "Defende a Galega" e comezaron a vestir prendas negras cada sexta feira co obxectivo de concienciar ás e aos telespectadores. No caso da televisión estatal, as protestas (malia que máis tarde se retomaron) apenas duraron doce semanas, até o momento en que os grupos parlamentarios acordaron executar a renovación do Consello de Administración. Na Galiza, pola contra, as e os xornalistas aínda agardan esa mudanza. Desde aquela primeira concentración decorreron nada menos que 151 "Venres Negros". E o pasado febreiro, de feito, fixéronse 1.000 días de loita. Máis dun cento de semanas nas que, aseguran, non se produciron mudanzas significativas. As profesionais que hoxe manteñen a loita denuncian que a "manipulación informativa" e o "desmantelamento" dos servizos públicos continúan na orde do día: "Sábense totalmente impunes e fan o que lles dá a gana, porque non temen consecuencias máis aló das protestas internas", asegura o colectivo a Nós Diario. Unha das principais reclamacións das traballadoras dos medios públicos é a renovación da dirección xeral, ostentada desde 2009 por Alfonso Sánchez Izquierdo, quen foi nomeado "a dedo" pola Xunta da Galiza en base á daquela vixente Lei de Creación da CRTVG (1984). En 2011, PPdeG e PSdeG pactaron a actual Lei de Medios Públicos de Comunicación Audiovisual da Galiza, que sostén que a elección do cargo corresponde ao Parlamento, a través do voto favorábel de dous terzos da Cámara. "Cando aprobaron a lei, o PP non tiña ningunha intención de democratizar os medios públicos, só de facer un lavado de cara. Vendeuse un falso desligamento entre San Marcos e San Caetano, pero o certo é que hoxe están máis perto que nunca", argumenta a este xornal a deputada do BNG Olalla Rodil. A parlamentaria socialista Noa Díaz, así mesmo, afirma que a súa formación está "aberta" ao diálogo malia que "non houbo movementos" polo de agora: "Ao PP non lle convén mudar a dirección da CRTVG, que ve como unha empresa privada con fins mercantilistas", expón. "Ás portas do primeiro pleno da nova lexislatura pedimos aos grupos parlamentarios que acabasen coa interinidade do director xeral. O propio director xeral dixo que ogallá prosperase a súa remuda, mais o PP deu a calada por resposta", censuran desde Defende a Galega. "Desmantelamento" dos servizos Lonxe de mellorar a situación, as cousas terían ido "a peor" nestes anos: "Na Radio Galega desapareceron os informativos locais e un dos programas máis recoñecidos dentro e fóra da Galiza, como era o Diario Cultural. Na TVG, o proceso de dixitalización perverteuse e derivou nunha mingua da calidade formal coa desaparición dos montadores", expón. A respecto desta cuestión, lamentan que os avances tecnolóxicos non serviran para "mellorar os contidos", senón para "mandar un reporteiro gráfico a cubrir calquera información sen que o acompañe un redactor ou redactora". Outro dos aspectos que reclaman é a constitución dun Consello de Informativos que vele pola pluralidade, órgano que existe en corporacións como RTVE, o Grupo EITB ou CCMA (TV3). "É unha anomalía democrática, unha flagrante vulneración de dereitos, xa que é o mecanismo interno que permite cuestionar o control político", salienta Rodil. "Non é o mesmo aparecer ao inicio do informativo que nas colas en poucos segundos. Silencian a oposición e manipulan a realidade", asegura a socialista Noa Díaz, que bota en falta máis autocrítica: "Sempre falan do mal que funciona TV3, e eu digo que ogallá tivésemos un programa como o Polònia", matiza. Entre tanto, Defende a Galega segue a mobilizarse cada semana malia o medo patente polas posíbeis "consecuencias". Para a elaboración desta reportaxe non foi posíbel contactar con fontes do Partido Popular. Porén, a formación conservadora ten manifestado publicamente o seu apoio á xestión de Sánchez Izquierdo, e nega que exista a "manipulación" denunciada polos profesionais que cada semana se mobilizan nos "Venres Negros". Cómpre salientar, así mesmo, que o PP impediu o pasado ano que o presidente da Xunta, Alberto Núñez Feixoo, comparecese no Parlamento para responder ás demandas de Defende a Galega. A "perda" de "calidade lingüística" na CRTVG Nas últimas semanas, a notoria presenza do castelán en diferentes espazos da TVG e a Radio Galega suscitou un debate sobre o papel que debe xogar a lingua galega nos medios públicos. "Consideramos que entrevistar persoas galegas en castelán é do máis grave que sucedeu nos medios públicos do país, por iso no seu día exiximos unha rectificación por parte do director xeral, que non se produciu", expón desde Defende a Galega. Neste senso, Olalla Rodil detecta unha "perda de calidade lingüística que semella intencionada", en especial nos programas de entretemento, onde o uso que se fai do galego é, para a deputada, "ridiculizante". "Deben ser máis conscientes do que supón promocionar a lingua. O PP ten unha concepción moi distinta da que temos desde a esquerda, e esa mesma concepción téñena sobre os medios públicos", engade Noa Díaz.


Summary: O Pazo de Meirás recibiu máis de 1.000 visitas durante o mes de xullo, unha vez aberto ao público tras a sentenza do ano pasado que obrigou á familia do ditador a devolver o inmóbel ao pobo.

O Concello de Sada, encargado de xestionar as visitas ao Pazo de Meirás tras o convenio asinado pola Administracións implicadas na súa protección tras pasar a mans públicas, coordinou durante o mes de xullo un de 53 servizos guiados ao cargo do persoal técnico do Concello, o que posibilitou o acceso de 986 persoas ao Ben de Interese Cultural. Memoria Este número supera as 1.000 persoas se se teñen en conta as visitas de carácter institucional e memorístico que correron ao cargo da Asociación Cultural Suárez Picallo de man dos expertos na construción sadense, Carlos Babío e o historiador Manuel Pérez Lorenzo. Os primeiros en visitar o Pazo tras a saída dos Franco foron represaliados sadenses da ditadura como Amable Carballeira, presos galegos do franquismo, como Xan Castro ou Xesús Díaz e familiares e achegados de destacados membros da loita franquista como Humberto Baena, Isaac Díaz Pardo ou Moncho Reboiras. O público en xeral procedeu na súa maioría de Galicia (55%) fronte ao 43% procedentes doutros territorios do Estado, encabezados por Madrid (33%), e un 1,7% procedente de países estranxeiros maioritariamente dos EUA (64%). Satisfacción Desde as Concellarías de Turismo e de Cultura da Administración local, recoñecen sentirse "satisfeitos" co éxito de público neste primeiro mes que superou todas as expectativas estabelecidas. A boa acollida das visitas representa, en opinión da concelleira de Turismo, Laura Rodríguez, "un interese crecente pola memoria histórica e polo coñecemento do espolio do patrimonio cultural galego que ven a subliñar a potencialidade do patrimonio histórico e cultural como recurso turístico e motor de desenvolvemento cultura para a vila de Sada". A reserva das visitas para agosto xa están completas ao igual que parte do mes de setembro. Polo momento, e dadas as restricións de capacidade provocadas pola pandemia de Covid-19, as visitas realízanse en grupos de 20 persoas de terza feira a domingo. Desde ambas as dúas concellarías esperan habilitar maís adiante o aceso libre aos xardíns ademáis das visitas guiadas programadas que están estudando reforzar coa incorporación de máis persoal. De cara o mes que vén, informa o Concello de Sada nun comunciado, tamén está prevista a posta en marcha dunha plataforma de reservas online que facilite a solicitude de visitas ás persoas interesadas. Visitas guiadas As visitas guiadas duran unha hora e media e percorren máis de quilómetro e medio polos exteriores do Pazo de Meirás, o vestíbulo e a capela do imbóbel. Tempo e distancia durante a clar terán acceso a unha contextualización histórica da construcións, sobre Pardo Bazán e as Torres de Meirás, o Meirás anterior a 1938, o pazo durante a ditadura franquista e un maior achegamento aos elementos de interese artístico-patrimonial e de interese botánico.


Summary: A mala elección estratéxica dos principais partidos da oposición estalle permitindo ao PP desenvolver a súa estratexia con comodidade e practicamente polo manual. De seguiren así, non se descarta unha maioría absoluta ampliada do PP garantida polos restos electorais e pola volatilidade intrabloque facilitada dende os principais partidos da oposición. O tempo de reacción esgótase e, a cada minuto que pasa, o PP camiña máis firme cara a unha nova maioría absoluta con menos votos pero quizais con máis deputados que hai catro anos.

Atrás quedaron as dúas primeiras semanas de precampaña. E por diante uns días aínda antes da campaña. Un tempo máis ca suficiente para observar cales son as estratexias de cada unha das formacións que concorrerá a estas eleccións de Galicia 2012. Ademais, onde podemos comezar a calibrar cales serán as consecuencias -se as hai- da Operación Pokemon que tan desprevida colleu a toda a clase política galega. Imos aló. A polarización beneficia especialmente ao PP que pode conseguir un obxectivo estratéxico para eles nesta campaña: unificar toda a oposición nun tótum revolútum indistinguible En síntese, entre todas as forzas políticas galegas identificase unha estratexia predominante: a da polarización. Todos os partidos dirixen o seu discurso contra o PP a través da crítica aos recortes e ás políticas de austeridade (se son de esquerdas) ou á debilidade política e ao modelo de Estado (se son de dereitas). Ironicamente, esta estratexia beneficia especialmente ao PP que pode conseguir un obxectivo estratéxico para eles nesta campaña: unificar toda a oposición nun tótum revolútum indistinguible, desconfiable e, finalmente, inelixible como alternativa de goberno. A lóxica dunha elección diádica simple moi clásica en política: "eu ou o caos" ou "máis vale malo coñecido que peor por coñecer". Outros beneficiados polo dominio das estratexias polarizadoras son os partidos pequenos con aspiracións a entrar por vez primeira no Parlamento, e especialmente a Alternativa Galega de Esquerda (AGE). Pois outro dobre efecto asociado desta polarización é, por unha banda, soliviantar ao electorado descontento coa actual situación social –proclive a votar a estas formacións, e por outra banda, desactivar ao electorado moderado que desanimado coa política e os partidos tradicionais tende cara á abstención e en menor medida cara ao cambio de voto –orientado tamén cara a estas formacións. A estratexia da polarización beneficia sobre todo ao PP e ás forzas minoritarias que con máis contundencia se lle opoñen e que son, non o esquezamos, os extremos dos polos Isto lévanos á seguinte situación: o dominio da estratexia da polarización fai que, dentro do bloque da esquerda a tendencia sexa cara á abstención ou o cambio de voto a outras formacións –preocupante para PSdeG-PSOE e BNG, e dentro do bloque da dereita sobre todo cara á abstención e en moita menor medida ao cambio de voto –pois aínda que o impacto mediático de Mario Conde ou Rosa Díez poda ser alto o seu atractivo como alternativa de goberno non o é. Primeira conclusión que tiramos: a estratexia da polarización beneficia sobre todo ao PP e ás forzas minoritarias que con máis contundencia se lle opoñen e que son, non o esquezamos, os extremos dos polos. Entón, existen alternativas estratéxicas a esta situación? Poden o PSdeG-PSOE e o BNG cambiar o rumbo dunha probable perda de voto e de representación que garantiría unha nova maioría absoluta para o PP? Si hai alternativas estratéxicas, aínda que o tempo para poñelas en marcha corre e se esgota. A máis obvia é a da diferenciación a través da triangulación: PSdeG-PSOE e BNG son os únicos partidos con posibilidade de representación que teñen experiencia de goberno. A defensa dunha alternativa sólida destes dous partidos representa a saída máis beneficiosa e posible de poñer en marcha o tempo dispoñible. Quizais un acto ou dous conxuntos, tratando temas clave e coincidencias mutuas, non estaría de máis. Os escépticos gritarán: "¡bipartito!" A eles habería que lembrarlles que o 2009 quedou atrás e que o contexto só nos permite mirar cara adiante. O tempo de reacción esgótase e, a cada minuto que pasa, o PP camiña máis firme cara a unha nova maioría absoluta con menos votos pero quizais con máis deputados que hai catro anos Así as cousas, a mala elección estratéxica dos principais partidos da oposición estalle permitindo ao PP desenvolver a súa estratexia con comodidade e practicamente polo manual. De seguiren así, non se descarta unha maioría absoluta ampliada do PP garantida polos restos electorais e pola volatilidade intrabloque facilitada dende os principais partidos da oposición. O tempo de reacción esgótase e, a cada minuto que pasa, o PP camiña máis firme cara a unha nova maioría absoluta con menos votos pero quizais con máis deputados que hai catro anos. Agárrense que veñen curvas.


Summary: Até hai ben pouco falar da Internet era falar da Web mais as mudanzas dos últimos anos situaron as redes sociais no primeiro plano. Un cambio que está a remexer a maneira en que se relacionan as persoas mais tamén a forma de traballar, de facer política... Xa podes mercalo na nosa loxa.

Esta semana presentámosvos un caderno monográfico arredor das redes sociais. Coordenado por Jorge Castro, achéganos ao mundo dixital e a unha das súas principais ferramentas: as redes sociais. Estes espazos web de comunicación e relación inter-persoal están a se converter no quinto poder. A súa crecente importancia situounas nun primeiro plano a nivel internacional. A súa repercusión e rápida penetración entre as faixas de idade máis novas --e non tan novas, converteunas nunha potente ferramenta multiusos. Da man de expert@s nacionais e internacionais presentamos un espazo para a reflexión co que coñecermos máis devagar que son e como poden ser utilizadas as redes sociais. Neste senso, o ciberactivista senegalés CheikhFall explícanos nunha entrevista cal é o modelo que o seu país está a seguir nun proceso de democratización da Internet. CheikhFall foi impulsor do movemento Sunu2012, un movemento que canalizou o descontento popular fronte a candidatura á presidencia de Abdoulaye Wade. Entrevistamos ao ciberactivista senegalés, CheikFall, impulsor do movemento Sunu2012 Este senegalés asegura que na actualidade "os chamados ciberactivistas ou xornalistas cidadáns xogan nalgúns países un importante papel como fontes e transmisores de información" se ben, salienta, "a Internet non escapa da censura". Ao igual que aconteceu en Senegal, o movemento 15M no Estado español tivo nas redes sociais unha importante palestra para se propagar e medrar con axilidade. Desde Monte Alto, a asemblea popular do 15M cóntannos cales foron os aspectos fundamentais que influíron na comunicación deste movemento social. Así, sobre os seus usos converamos con Sara Moreira (Brasil) e Silvia Viñas (Chile) que nos achegan dúas perspectivas afastadas territorialmete mais moi próximas no tempo. Ambas as dúas coinciden en apuntar que as redes "xogan un rol fundamental face o globalismo". E na Galiza? Cal é a situación das redes sociais nas empresas, na escola ou na cultura? O consultor en marketing on-line, Daniel Cequeiro, o colectivo Algueirada de xestión cultural no ámbito das TIC e o mestre de primaria Pablo Nimo explícannolo. Faite con el na nosa loxa.


Summary: O dispositivo da empresa contratada pola armadora logra desencallar o quimiqueiro con dous remolcadores e despois de case tres semanas varado.

Desencallado. 18 días despois, o dispositivo de rescate do Blue Star conseguiu por fin o seu obxectivo pouco antes das 14.30 horas deste martes 10 de decembro. Os remolcadores encargados pola empresa SMIT Salvage lograron sacar o buque das rochas onde quedara embarrancado o pasado 24 de novembro, cando un incendio e un posterior problema na sala de máquinas deixárano a mercé dun forte temporal que o acabou levando contra as rochas da costa das Mirandas, en Ares.A empresa SMIT, con dous remolcadores, logrou na pleamar deste martes desencallar o buque ao terceiro intentoFoi no terceiro intento desde este pasado luns cando, coa pleamar prevista para as 15 horas, a acción coordinada dos remolcadores Boka Pegasus e Unión Princces, ambos exercendo presión desde a popa e babor, lograron desencallar o Blue Star coa axuda dunhas ondas que foron finalmente maiores do que se pensou nun primeiro momento.Logo de sacar o buque das rochas, os remolcadores de SMIT lograron levalo ata o centro da ría de Ares, a onde se achegaron o Vehintiocho e o Don Inda, que prestaron apoio. A continuación, o Blue Star foi remolcado cara ao porto exterior de Ferrol, onde será sometido a unha revisión para avaliar os danos que presenta, tanto os que sufriu polas case tres semanas que estivo encallado, como os que provocou o incendio na sala de máquinas que acabou por desencadear o accidente. Fondeado desde o xoves 21 na ría de Ares, abrigado ante o temporal, o barco decidiu pouco antes das 22 horas daquel venres saír da ría cara á Coruña. Desde a Torre de Control Marítimo ínstase a que se coloque a unha distancia prudente para poder ser remolcado nunha manobra normal na zona e nesas condicións. Só uns minutos despois, o buque perde velocidade tras un incendio a bordo, queda sen máquina e achégase perigosamente ás pedras. Apagado o lume, pero á deriva, o remolcador María Pita decide saír desde A Coruña e chega pouco antes das 12 da noite a unha zona á que se incorporan logo unha embarcación Salvamar e o helicóptero Helimer. Co quimiqueiro encallado, e desde primeiras horas da mañá, a veciñanza empeza achegarse á zona coa pantasma do Prestige na cabeza cando se cumprían 17 anos daquela desfeita. As dificultades para remolcar o Blue Star foron evidentes desde un principio. Remolcadores con máis potencia, como o Don Inda ou o Ibaizabal, non puideron tampouco retirar o buque tras rachar varios cabos en varios intentos. Finalmente, o armador contratou a empresa SMIT, que tivo que presentar un plan de reflote ante Capitanía Marítima. O Goberno central, ante o risco de vertido, puxo a condición de que calquera plan debería priorizar o baleirado do fuel e do gasóleo, unha operación que debía facerse antes de intentar o remolque. As dificultades para remolcar foron evidentes desde un principio, coa rotura de varios cabos en varios intentosAsí se fixo. Durante días, moitos deles cun mal tempo que dificultou as operacións, leváronse a cabo traballos para o baleirado dos líquidos contaminantes. Houbéronse de construír pistas para o achegamento dos camións cisternas aos cantís, asentar o terreo e montar unha tirolina para trasladar as mangueiras e outras ferramentas ao buque. Finalmente, o pasado luns, rematábase o transvasamento das máis de 120 toneladas de gasóleo, fuel e aceites. Quedan agora, como case sempre, as análises que virán tras a retirada do buque e a fin de calquera risco. As cuestións sobre como un buque fondeado entre dous grandes portos exteriores, o da Coruña e o de Ferrol, acaba encallado e con problemas a poucos quilómetros de cada un deles. Ou se é recomendable que acabe sendo unha empresa holandesa a que acabe por ocuparse dun problema que é tristemente cotiá na costa atlántica galega, especialmente no norte. Ou tamén se unha zona que actúa como fondeadoiro non debería ter remolcadores con maior potencia de tiro dispostos a actuar desde un primeiro momento.


"As institucións deben estar á altura do esforzo individual e colectivo, en especial as encargadas da defensa dos dereitos da cidadanía", advirte a Valedora, que suma a súa investigación sobre as residencias ás pescudas da FiscalíaA Valedora do Pobo abriu investigacións de oficio polo efecto da pandemia do coronavirus sobre dereitos da cidadanía en varios ámbitos, nomeadamente nas dificultades para obter na actual situación diversas axudas públicas por violencia de xénero, inclusión social ou vivenda. Así o vén de comunicar a institución, dirixida desde o pasado agosto pola maxistrada Dolores Fernández Galiño, que reclama ao resto de administracións "estar á altura do esforzo individual e colectivo, en especial as encargadas da defensa dos dereitos da cidadanía".Preguntada por Praza.gal sobre as súas actuacións nas últimas semanas, a Valedora do Pobo sinala que ademais de recibir queixas de diverso tipo relacionadas cos efectos da crise do coronavirus, a institución decidiu abrir investigacións en ámbitos como "a accesibilidade e atención dos Centros de Información á Muller durante o estado de alarma", "as dificultades para solicitar axudas por violencia de xénero dada a carencia de certificados dixitais e a imposibilidade de acudir aos servizos de maneira presencial", "para manter as prestacións de inclusión social e acelerar as pendentes de resolución durante o estado de alarma" ou "actuacións en materia de vivenda ante a crise sanitaria". A Valedora tamén iniciou investigacións por iniciativa propia sobre "a situación dalgunhas residencias de persoas maiores"- Estas pescudas súmanse ás abertas pola Fiscalía a respecto destes centros durante a pandemia.Asemade, a alta comisionada indaga na "na situación do sector marisqueiro galego pola crise da Covid-19", "o estado de tramitación das axudas ás entidades de defensa dos dereitos das persoas con discapacidade" ou "as medidas adoptadas para a recollida de residuos de pacientes en illamento domiciliario".A valeduría sinala que está a tramitar as queixas relacionadas co coronavirus con "inmediatez e ausencia de formalismo"Ademais desas investigacións de oficio, a Valedora tamén sinala que recibiu diversas queixas relacionadas coa pandemia que están a ser tramitadas "conxugando urxencia e menor impacto procedemental" con "inmediatez e ausencia de formalismo". A institución sinala que son queixas sobre "a falta dun servizo diario e as 24 horas de intérprete de lingua de signos para a atención sanitaria das persoas xordas", "a dificultade para acceder a medios de subsistencia das familias dedicadas á actividade de venda ambulante", "o corte da subministración eléctrica durante a vixencia de estado de alarma" ou "a falta de subministracións alimenticias ou de primeira necesidade ás persoas que os recibían de entidades sociais".A valeduría tamén está a tramitar queixas sobre eivas nas axudas aos autonónomos, "falta de garantía de dereitos dixitais en amplas zonas do rural galego" ou "ausencia de equipos de protección". Ademais, en diversas cuestións a Valedora do Pobo púxose en contacto co Defensor del Pueblo estatal pola posible relación de diversas queixas con cuestións reguladas por normativa estatal. Segundo a Valedora do Pobo, algunhas das cuestións "xa tiveron resposta positiva por parte das administracións", ás que se está a dirixir "sen restar enerxía nin esforzos ás autoridades e ás persoas que, en primeira liña, se ocupan da xestión das consecuencias da pandemia"Segundo a Valedora, "algunhas das máis importantes cuestións sinaladas relativas a investigacións de oficio e queixas xa tiveron unha resposta positiva por parte das administracións competentes", ás que a institución sinala que se está a dirixir "sen restar enerxía nin esforzos ás autoridades e ás persoas que, en primeira liña, se ocupan da xestión das consecuencias da pandemia". Unhas actuacións, sinala, que o persoal da valeduría está a realizar con teletraballo e "aplicando todos os seus esforzos e poñendo todos os seus medios humanos e materiais ao servizo da cidadanía, e máis nunha situación de ameaza da saúde pública e de confinamento domiciliario como a que estamos a vivir, pois baixo estes condicionantes os dereitos cidadáns atópanse limitados no seu exercicio".


Summary: A Vicepresidenta da Deputación de Lugo entregou os diplomas do obradoiro 'Tecer para integrar' impulsado por esa institución coa colaboración de Federación de Asociacións do Ámbito Social Fadas Lugo.

Tras oito meses de formación, estaterza feira rematou o obradoiro Tecer para integrar, impulsado pola Vicepresidencia da Deputación de Lugo coa colaboración de Federación de Asociacións do Ámbito Social Fadas Lugo. A Deputación de Lugo chama a cambiar o modelo residencial dos maiores para loitar contra o "illamento" Coa entrega de diplomas que acreditan a participación das quince alumnas que o seguiron, finalizaba esta actividade que procuraba, segundo a vicepresidenta Maite Ferreiro, "pór os recursos e os coñecementos cos que conta o Centro de Artesanía e Deseño para xerar oportunidades laborais tanto na artesanía como no sector téxtil". O deputado de Artesanía e Deseño, Efrén Castro, tamén salientou que o proxecto foi deseñado con "saberes e coñecementos tradicionais, herdados sobre todo das mulleres, mais buscando actualizalos e demostrando que a artesanía é un actividade moi produtiva e de futuro". Formación actual en moda sostíbel Este obradoiro comezou o pasado 15 de setembro, con maquinaria, ferramentas, materiais e mobiliario cedido polo Centro de Artesanía e Deseño para a montaxe do taller de corte e confección no que as quince alumnas, seleccionadas por Fadas entre as súas usuarias, recibiron a maior parte das 638 horas de formación. A Deputación e a Fundación Uxío Novoneyra unen forzas para rematar a restauración da casa do poeta Nas distintas sesións, as participantes iniciáronse en técnicas de patronaxe e confección de prendas de vestir, ademais de tomar contacto, a través de conferencias, visitas e demostracións, co novo modelo da industria téxtil, as boas prácticas de moda sostíbel e obradoiros artesanais galegos dedicados ao tecido e á confección. O aproveitamento desta formación integral ofreceulles ás alumnas a posibilidade de obter a Carta de Artesás, o documento oficial que acredita a condición de artesá.


Summary: É coñecido o caso de palabras procedentes das linguas americanas que se introduciron nas linguas europeas. Tabaco ou tomate son hoxe palabras de noso. Mais, palabras galegas que viaxan a América? A seguir un caso: Costa Rica

Ninguén pode impedir o tránsito das palabras por encima das raias artificiais das fronteiras. Nen sequer os gardas. E non existen posibilidades de pór límite ao desexo humano de se comunicar. Galiza, quen aquí habitamos e quen aquí habitou, comunicou co mundo enteiro e segue a mostrar desexo de comunicar, de ser, de sermos. Palabras de noso bican labios, acariñan alentos de todo o planeta. Reciclamos o nome do zebro extinto para falar coas cebras aínda duradeiras; e dicimos obrigado en xaponés. Mais hai máis, desta vez en Costa Rica. Carlos Gagini foi un escritor costarricense, de ascendencia suíza, nado en 15 de marzo de 1865, vai para 151 anos. Morreu o 31 do mesmo mes de 1925. Filólogo, novelista, educador e entusiasta promotor do esperanto. Tamén escribiu numerosas zarzuelas. En 1893 publicou un libro, Diccionario de barbarismos y provincialismos de Costa-Rica. O libro ten como finalidade contribuír a fomentar "la unidad del idioma común de nuestras Repúblicas" porque xa queda moi lonxe aquela "habla divina de Garcilaso, Calderón y Cervantes" por ter sido alterada e modificada polo vulgo para a converter en imaxe grotesca do que foi. Imaxe grotesca do que foi!!!. Até aquí nada que non sexa común en obras deste teor, reivindicativas da unidade do idioma patrio. O libro ten como finalidade contribuír a fomentar "la unidad del idioma común de nuestras Repúblicas Mais o que chama a atención é que ao longo do texto, mais de 600 páxinas, trátanse unha serie de vocábulos ou expresións que o autor identifica como empréstitos procedentes da Galiza ou do galego. Empréstitos para os falares costarricenses. Nós trouxemos de alá palabras como tabaco ou chocolate e cedemos outras como empurrar ou gomitar. Un intercambio equilibrado. Vexamos algúns casos en que Gagini defende, e ás veces reivindica, a orixe galega deses vocábulos nas falas de Costa Rica. Cochi. Un dos vocábulos en que máis se estende Gagine é cochi / cuchi, empregada a palabra non para chamar o porco mais si para o espantar. A palabra sería, segundo os lexicógrafos americanos, de orixe inca mais, pregúntase, como pode unha palabra chegar desde o Perú a Costa Rica se este territorio permaneceu case illado? A resposta, para el, só pode vir dada porque cocho é a forma con que se denomina o animal na Galiza. Desta maneira Gagini aposta porque o porco doméstico sería un animal levado desde aquí a América e con el o nome. Emporrar é unha forma de indubidábel procedencia galega, afirma o autor do dicionario, e deriva de empurrar, embora presente unha pequena alteración de significado por canto en Costa Rica significa molestar, fastidiar mentres que o significado galego sería o de provocar ou incitar para que alguén faga algo. Gomitar. Outra das formas que identifica como de clara procedencia galega é gomitar. En Costa Rica, como na Galiza, dise Colás en vez de Nicolás, Nacho por Inacio; Moncho por Ramón e Toño por Antonio Na entrada leición o autor non dubida en identificar a palabra con Galiza e, entre parénteses, di "palabra usada en Galicia" aclarando que seguramente se debería pronunciar lición. Tamén lle atribúe procedencia galega á palabra charamasca, do galego charamusca. Outro ámbito que chama a atención a Gagini é o dos nomes familiares, indicando que en Costa Rica se di, como na Galiza, Colás en vez de Nicolás, Nacho por Inacio; Moncho por Ramón e Toño por Antonio. É evidente que Galiza está moito máis presente no mundo do que a simples vista parece. Só é cousa de o querer ver, de a querer ver.


Summary: Máis un semanario saído do prelo. Entrevistamos Carme Adán e Susana Aríns, coñecemos o potencial da castaña para a economía produtiva, examinamos o proxecto de orzamentos do Estado para Galiza e redescubrimos a princesa británica que deu raíñas a Galiza. Todo isto e máis xa na nosa loxa.

O territorio da cultura vive intres críticos. A transformación tecnolóxica, a desidia dalgunhas administracións a comezar pola Xunta, as dificultades para delimitar os seus lindes respecto do turismo ou, sobre todo, a precariedade laboral preocupan a diferentes axentes do sector. As proxeccións que realizan para o ano que empeza entornan, porén, un aire de resistente esperanza. 'Cara a unha cultura non precaria'. Pensar é un acto revolucionario. E o último libro de Carme Adán (Donostia, 1966) –catedrática de Filosofía no IES Politécnico de Vigo, coordinadora de Pensamento e Sociedade no Consello da Cultura Galega e ex secretaria xeral de Igualdade– é unha invitación a facermos a revolución desde o pensamento. 'Feminicidio. Unha nova orde patriarcal en tempos de submisión (Galaxia)'. Falamos con ela: "A capacidade de cambio do feminismo non a tivo ningún movemento social". 'A represión contra o nacionalismo durante o estado de excepción de 1969' O estado de excepción de 1969, o oitavo que decretaba a ditadura e o primeiro que afectaba a todo o Estado, levouse por diante perto de cincuenta antifranquistas galegos. Uns padeceron cárcere, outros foron torturados en cuarteis e comisarías e tamén houbo quen foi desterrado a centos de quilómetros da súa residencia. Recuperamos cincuenta anos despois a memoria dos militantes nacionalistas represaliados. O proxecto de orzamentos xerais do Estado (OXE) que o Goberno español remiteu ao Congreso esta semana contén unha peculiar carambola: é quen de aumentar o esforzo inversor en máis de 13% en todo o Estado mentres se reduce en Galiza en 19%. Unha falla de compromiso que vai alén da redución nas partidas destinadas ao AVE por mor da finalización do proxecto. 'Orzamentos de costas a Galiza'. 'En Marea ao bordo do colapso' O accidentado proceso interno para a escolla da dirección de En Marea acabou de abrir a fenda que, practicamente desde a súa constitución, dividía o partido instrumental. A meirande parte dos sectores activos no "espazo de confluencia" dan por descontada a ruptura orgánica. Na formación de esquerdas, que de momento encabeza a oposición parlamentaria ao PP, apenas existen voces que albisquen con clareza o mantemento da unidade. O continente abala entre as perspectivas reformistas do novo goberno mexicano, a continuidade dos proxectos de Bolivia e Venezuela e a reacción liderada por Bolsonaro baixo a tutela de Washington. 'Os rumbos da política na Nosa América'. 'Londres continúa sen achar a saída no labirinto do Brexit' Humillante derrota de May en Westminster e bloqueo ao negarse a primeira ministra a demitir. 'O potencial da castaña na economía produtiva' Adóitase asociar ao outono, mais a castaña ofrece múltiples posibilidades no mercado de transformación que permiten desestacionalizar un froito que, despois de décadas deostado, goza agora de protagonismo na cociña. Os beneficios da castaña galega, que é recoñecida fóra do país, van alén do económico, ao favorecer o asentamento da poboación no rural e ao contribuír a un monte ordenado. A recuperación ten letra pequena, a rodapé, que matiza cando non emenda os titulares triunfantes de que a recesión é pasado. Unha desas letras pequenas indica que se alarga a diferenza entre sectores con maiores e menores salarios. Outra, que o emprego que se crea é sobre todo nestes últimos. 'A letra pequena da recuperación'. Entrevistamos Susana Sánchez Aríns, que cumpre neste 2019 uma década da publicação de [de]construçom (Espiral Maior), que vem sendo também o décimo aniversário do seu debute na escrita pública. "Som ciente do lugar que ocupo e sei que não sou mainstream". 'Milia de Wessex: a princesa británica que deu raíñas a Galiza". Era filla do rei británico Edgberto de Wessex e casou co neto do rei galego Froila I. A súa relación enténdese no contexto da intensa axenda internacional despregada polas nosas clases dirixentes e a súa xinea explica a historia do espazo cristián peninsular na alta Idade Media e o papel reitor da oligarquía galega. Ao fin, unha princesa británica que vén botar luz sobre o Reino de Galiza. E non faltan as achegas e colaboración de Xoán Costa, Luz Darriba, Machortas e Tokio, Mercedes Queixas, Andrés Díaz, Colectivo Xea, Marga Do Val, Andrés Díaz, Colectivo Xea, Andréscastro, Mario Regueira, Jasper Nao, Pepe Barro. Afondo: Os terribles de Donas: 80 anos da música galega A música tradicional de "Os Terribles de Donas" recolle unha tradición e unha historia propia e singular que estamos reconstruíndo no presente para ter tamén un futuro propio no que a nosa singularidade teña cabida no mundo como algo distinto e apreciábel. Sobre esa historia construímos esta unidade didáctica.


Summary: Afirman que desde que Alberto Núñez Feixoo está no Goberno galego viron reducidos os cadros de persoal e os recursos, unha situación que é peor en plena pandemia.

O persoal dos centros residenciais da Xunta volveuse manifestar esta quinta feira para protestar polo deterioro dos servizos, que se puxo máis de manifesto desde que comezou a pandemia da Covid-19. Nun novo día de protestas, traballadoras e traballadores saíron ás portas dalgunhas infraestruturas dependentes da Consellaría de Política Social con carteis pedindo a dimisión da responsábel do departamento Fabiola García e queixándose do paulatino deterioro. "Desde o ano 2012, a Xunta de Feijoo o único ao que se dedicou, con respecto ao persoal ao seu servizo, foi ao brutal recorte de dereitos previstos no V Convenio Colectivo Único para os traballadores e traballadoras", incidiron nun comunicado. Xa non falan do trato ás e aos residentes, senón das condicións laborais que complican o día a día. De feito ao longo destes meses coñecéronse moitos casos susceptíbeis de causar preocupación na sociedade e agromaron as queixas laborais. Ademais de falar desa redución de dereitos, o cadro de persoal asegura que é menor e dispón de poucos medios materiais, algo que se está a ver "insostíbel coa pandemia". Nas reivindicacións advertiron de que "máis do 50%" das e dos empregados públicos nas residencias son interinos, polo que os centros están minimamente atendidos e con operarias "sobresaturadas de traballo". Aliás, "a Consellaría de Política Social é na que máis accidentes de traballo acumula toda a Xunta". E co coronavirus aínda ameazante, denuncian que non hai un plan de continxencia despois de nove meses de coñecer o virus. "Coas novas de que está "aplanándose" a curva de contaxios da terceira onda do virus nas nosas residencias seguimos con 28 compañeiros e compañeiras contaxiados e sumamos 234 positivos confirmados nesta última onda so entre o persoal", lamentaron. Ante a desatención de Política Social chamaron á dimisión a Fabiola García que, din, non acepta as chamadas a negociar coa representación sindical.


Summary: A administración Obama presenta a batería de medidas como máis un plan para "acelerar un proceso de transformación" na illa.

Os EUA anunciaron os primeiros movementos lexislativos após iniciarse un proceso de normalización das relacións diplomáticas coa illa de Cuba. A administración encabezada polo presidente Barack Obama modificará algúns dos aspectos económicos e comerciais que compoñen o bloqueo nas vindeiras semanas, porén, esta medida excepcional e contraria ao dereito internacional que perdura desde hai máis de medio século non poderá ser suspendida agás por acordo do Congreso estadounidense. O desxeo das relacións políticas e diplomáticas será escenificado coa celebración dun encontro histórico na Habana os días 21 e 22 de xaneiro. A esta cimeira bilateral asistirá, en representación dos EUA, Roberta Jacobson, secretaria de Estado adxunta para o hemisferio occidental. Esta será a prieira vez en 60 anos que unha autoridade estadounidense pise chan cubano. Con estas mudanzas a administración Obama visa que o pobo cubano sexa "menos dependente da economía controlada polo estado", explicaron fontes da Casa Branca Entre o pacote de medidas que aprobará os EUA atópase a flexibilización das restricións para viaxar á illa caribeña ao suprimiren a licencia específica que até o momento debía conceder o Departamento do Tesouro. No entanto, só poderán trasladarse a Cuba aquelas persoas que pertenzan ás 12 categorías estabelecidas polo goberno ianqui (familia, viaxes gobernamentais, orhanizacións intergobernamentais, medios de comunicación, centros de investigación, proxectos educativos, relixiosos e médicos, entre outras). Esta licencia tampouco será obrigatoria para as axencias de viaxes. Así mesmo, autorizarase o envío de remesas entre os 500 e os 2 mil dólares por trimestre. A exportación de materiais de construción e agrarios e a xeración de maiores facilidades para o comercio de servicios e materiais de telecomunicación entre os EUA e Cuba. Con estas mudanzas a administración Obama visa que o pobo cubano sexa "menos dependente da economía controlada polo estado", explicaron fontes da Casa Branca, e "acelerar" asi o "proceso de transformación na illa". Unhas declaracións que reflicten o espírito intervencionista que mantén EUA, mesmo mudando de estratexia, a respeito de Cuba.


Summary: A Alta Comisionada dos Dereitos Humanos da ONU, Michelle Bachelet, expresou o seu rexeitamento ante a morte dun cidadán negro baixo custodia da Policía e pediu abordar a influencia do racismo xeneralizado no país.

A rede social Twitter censurou por vez primeira unha mensaxe do presidente dos EUA, Donald Trump, onde describe como "matóns" aos manifestantes que durante os últimos tres días saíron ás rúas de Mineápolis, cidade do Estado de Minnesota, para protestaren pola morte do cidadán negro George Floyd nunha detención policial. As protestas rexistraron disturbios e episodios de saqueos. O alcalde da localidade, Jacob Frey, declarou a emerxencia local. A Garda Nacional de Minnesota informou a través de Twitter que despregara 500 soldados entre Mineápolis e Saint Paul, a capital do Estado, mentres as protestas continúan en ambas as dúas localidades. Unha persoa morreu tras recibir un disparo no marco das protestas e tamén se rexistraron incendios. A Policía, pola súa banda, usou gases lacrimóxenos, o que provocou enfrontamentos. Máis tarde, os manifestantes incendiaron unha comisaría en Mineápolis, informou a cadea CNN. Floyd morreu a comezos desta semana tras ser arrestado pola Policía. Nunha gravación de vídeo pódese ver a un axente branco axeonllado durante varios minutos sobre o pescozo deste home de 46 anos, detido por unha suposta falsificación. Floyd trata de pedir axuda e berra en repetidas ocasións que non pode respirar. Polo momento, catro axentes foron despedidos. Críticas da ONU Ao respecto, a Alta Comisionada dos Dereitos Humanos da ONU, Michelle Bachelet, expresou o seu rexeitamento ante esta nova morte e pediu ás autoridades estadounidenses "que tomen medidas serias para deter os asasinatos" de cidadáns negros. Así mesmo pediu que se garanta a xustiza nestes casos. Ademais, insistiu en se debe abordar a influencia do racismo xeneralizado no país, e referiuse aos casos que acabaron xustificados ou que pasaron a resolverse con medidas administrativas.


Summary: A Mesa pola Normalización Lingüística estivo presente no acto, que tivo lugar en Donostia e no que as primeiras palabras correron a cargo de Pilar García Negro e Aureli Argemí.

O palacio Kursaal de Donostia contou cunha afluencia masiva de centos de axentes e cidadáns chegados de diferentes territorios de Europa, entre eles Galiza, para a presentación oficial do Protocolo de garantía dos dereitos lingüísticos. Segundo as palabras pronunciadas por Paul Bilbao, secretario xeral de Kontseilua, "este protocolo supuxo un exercicio práctico de empoderamento histórico, en tanto que os axentes sociais demostraron a súa capacidade para confeccionar unha ferramenta eficaz para responder as necesidades ligadas á garantía dos dereitos das linguas minorizadas". Destacou Bilbao a ampla solidariedade lingüística que percibiu durante todos estes meses ao longo de Europa. "A participación foi a clave do éxito deste protocolo, e fomos capaces de demostrar que, a pesar de ser comunidades pequenas, se nos unimos temos unha capacidade enorme". As primeiras palabras foron pronunciadas por Aureli Argemí e Maria Pilar García Negro, que estiveron presentes hai vinte anos no proceso de elaboración da Declaración Universal de Dereitos Lingüísticos. "Somos 40 millóns de persoas, no continente europeo, as que temos unha lingua propia diferente das oficiais dos Estados. Se os nosos idiomas son obrigados a vivir nunha sorte de réxime de oracións subordinadas, en virtude do cal só existan para certas funcións, só se practiquen onde nolo permitan e cando non molesten, entón, os principios da democracia, da igualdade de oportunidades, do respeito á pluralidade, á diversidade, e á xustiza, veranse seriamente comprometidos ou ben ficarán sen contido", explicaba María Pilar García Negro. García Negro citou Castelao na súa intervención, rendendo homenaxe ao rianxeiro lembrando unha das súas pasaxes: "Eu dígolles que a variedade de idiomas, ca súa variedade de culturas, é o signo distintivo da nosa especie, o que a fai superior a dos animais. Aí vai a demostración: un can de Turquía ladra igual ca un can de Dinamarca; un cabalo das Pampas relincha igual ca un cabalo de Bretaña. E, sabedes por que? Porque todos os pobres animais aínda están en idioma universal".


Summary: A cooperativa de crédito presidida por Manuel Varela superou o pasado ano os 1.740 millóns de euros en activos após crecer 18% respecto a 2020.

Caixa Rural Galega celebrou onte a súa Asemblea Xeral anual, na que aprobou as contas do exercicio 2021, no que acadou un beneficio neto de 6,32 millóns de euros, o que supón 10% máis con respecto ao ano anterior. A cooperativa de crédito presidida por Manuel Varela suma así nove anos consecutivos medrando en beneficios, concretamente desde o ano 2013, que supuxo o primeiro exercicio con incremento de resultado neto após a crise financeira de 2008. As contas recollen uns activos que superan os 1.740 millóns de euros e que supoñen un crecemento do 18% respecto do ano anterior. Os depósitos de clientes superan os 1.500 millóns de euros e a inversión crediticia acada perto de 768 millóns de euros, o que supón para ambas as partidas crecementos de 20% e 11%, respectivamente. A morosidade pechou o exercicio en 2,65%, cunha baixada de perto de un punto respecto do exercicio anterior, na liña dos últimos anos, mentres que a ratio de solvencia acada 15,24%, cumprindo, como en anos anteriores, os requirimentos do regulador. Útil para a xente Manuel Varela, presidente da entidade, recoñeceu que o "avance impasíbel" da tecnoloxía afectou especialmente ao colectivo da xente maior, que se sentiu inxustamente tratada nun servizo fundamental como é a banca. A este respecto, indicou que o primeiro obxectivo de Caixa Rural Galega é serlle útil á xente, sempre sen abandonar a senda da rendibilidade para poder seguir medrando. "Á banca non lle interesan os maiores como clientes" Sobre os resultados, salientou que Caixa Rural Galega volve presentar cifras récord, tanto en investimento crediticio como en depósitos, con crecementos sostíbeis ano tras ano, e abundou que "é no crecemento destes últimos no que se pode ver a confianza que os clientes veñen depositando na entidade". Ao remate da reunión, e en nome do Consello Reitor, Manuel Varela trasladou un especial agradecemento aos empregados e empregadas da caixa polo seu esforzo para superar este ano "cheo de contrastes, vaivéns e dificultades", ás que animou a continuar construíndo o proxecto "todos xuntos, coa mesma confianza de sempre".


Summary: Falamos con José Blanco, de Portosín, un dos 5 armadores encerrados na Cámara galega até ser recibidos polo presidente ou vice-presidente da Xunta. "As cotas que nos dan significan fame".

"De aquí non saímos até que nos escoite o presidente da Xunta ou o vicepresidente. Ou que nos saquen mortos". José Blanco, de Portosín, é un dos 5 armadores do cerco que están pechados no parlamento de Galiza. Comparte cos compañeiros (de Sada, Cambados, Malpica e A Coruña) unha sala da Cámara. Fala claro das demandas: reunirse con Núñez Feijóo ou Alfonso Rueda. A conselleira? "Non. A asemblea de mariñeiros non a quere polas mentiras e enganos que nos fixo, e nós non podemos pasar por riba da asemblea. O que nos fixo a conselleira a nós e a Galiza non ten perdón. Tiña que estar xa demitida". Con ese "o que nos fixo a conselleira" José Blanco refírese a non defender a frota galega no reparto de cotas de xarda e xurelo feita polo Ministerio de Pesca. "Son farangullas, é a fame. É a ruína", insiste. Blanco, e a asemblea do cerco, quere que Feijóo se comprometa a defender que ese reparto ten que se volver a facer. "Que os topes se repartan por barco e tripulante". "Nós tiñamos que estar no mar, non aquí" José Blanco reitera que están alí para loitar polo futuro deste sector (154 barcos e 1.500 mariñeiros). Reitera que a conselleira "non pode ter perdón" e insiste en que debe demitir. Agradece o apoio de BNG, AGE e PSdeG. "Levamos tres meses sen ver un euro", denuncia. E lembra: "nós tiñamos que estar no mar, non aquí". Se están alí, encerrados no Parlamento, "é para evitar que nos condenen á fame".


Summary: Houbo que agardar case tres anos e medio dende a morte do ditador para poder contar cuns concellos democráticos. O 3 de abril de 1979 celebráronse os comicios, que lle deron á esquerda as alcaldías de Vigo, A Coruña e Ferrol e un número importante de vilas.

Unha das moitas anomalías do proceso de Transición Política foi que houbo que agardar case tres anos e medio dende a morte do ditador para poder contar cuns concellos democráticos. As primeiras eleccións municipais celebráronse o 3 de abril de 1979, hai 40 anos, case dous anos despois dos primeiros comicios xerais de 1977.Houbo que agardar case tres anos e medio dende a morte do ditador para poder contar cuns concellos democráticosNas grandes cidades, ademais, eran moitos os retos e problemas que reclamaban unha solución dende os concellos. A década dos 70 foi un tempo de rápido e desordenado desenvolvemento urbanístico, con numerosas actuacións irregulares e unha gran necesidade de dotar de servizos e equipamentos públicos básicos aos novos barrios. Esas demandas foron as que fixeron crecer un vizoso movemento veciñal que mantería a súa importancia na primeira parte da década dos 80.Aínda que xa en 1978 foran substituídos algúns alcaldes que procedían directamente do réxime franquista (como Joaquín García Picher en Vigo e José Manuel Liaño Flores na Coruña) situando no seu lugar a persoas de perfil máis baixo (Emma González Bermello e Berta Tapia, respectivamente), os veciños e veciñas aínda non puideran elixir libremente as súas corporacións municipais.O contexto político xeral en Galicia era o dun esmagador dominio da UCD, que en xuño de 1977 obtivera 20 dos 27 escanos en xogo cun 53% dos votos e que o 1 de marzo de 1979 repetira o seu triunfo, aínda que perdendo tres deputados e cinco puntos. Detrás, aparecían o PSOE (17% e 6 escanos) e a Coalición Democrática de Fraga (14% e 4 deputados). O nacionalismo ficaba máis lonxe, co 5,9% do BNPG e o 5,4% de Unidade Galega (formada por PSG, POG e PG), e o PCE ficaba no 4,2%.Ese día as urnas déronlle ás esquerdas a súa primeira grande alegría electoral na TransiciónVistos estes resultados, todo apuntaba a que a UCD mantería a súa hexemonía nas eleccións municipais convocadas un mes despois, o 3 de abril (unha sucesión de comicios que, por certo, lembra a que estamos a vivir neste 2019). Porén, ese día as urnas déronlle ás esquerdas a súa primeira grande alegría electoral na Transición. No conxunto de España os acordos entre o PSOE e o PCE, principalmente (aínda que tamén o PSA, ERC, HB, PSUC...), outorgáronlle ás forzas progresistas as alcaldías de principais cidades: Madird, Barcelona, Sevilla, Málaga, Córdoba, Zaragoza, Valencia, Palma de Mallorca, Xixón, Alacante, Pamplona...Tamén en Galicia moitas zonas urbanas tiveron gobernos de esquerda, comezando polas dúas principais cidades. En Vigo foi escollido Manuel Soto (PSOE) e na Coruña Domingos Merino (Unidade Galega) e o mesmo sucedeu en Ferrol con Jaime Quintanilla (PSOE), fillo ademais do derradeiro alcalde republicano, fusilado en 1936. A esquerda e o nacionalismo fixéronse coas alcaldías de Vigo, A Coruña e Ferrol, e de numerosas vílasÉ certo que as restantes catro cidades foron gobernadas por UCD: José Luis López Iglesias (Ourense), José Novo Freire (Lugo), José Antonio Souto Paz (Santiago) e José Rivas Fontán (Pontevedra). Porén, a esquerda e o nacionalismo fixéronse tamén coas alcaldías en numerosas vílas, como Redondela (UG), Moaña (BNPG), Corcubión (PTG), Fene (BNG), Mugardos (PCG), Narón (UG), Oleiros (Candidatura dos Veciños), As Pontes (UG), Bueu (BNPG), O Grove (PCG), Marín (PSOE), Vilagarcía de Arousa (PSOE) ou Cangas do Morrazo (PCG)Iso si, na maior parte das zonas rurais o triunfo de UCD foi esmagador, mantendo o partido do Goberno boa parte das estruturas de poder caciquís que viñan funcionando previamente. Tamén Coalición Democrática acadou un número importante de alcaldías, debido en parte a que presentou nas súas listas a unha gran parte dos alcaldes franquistas. De feito, froito deste dominio nos concellos pequenos, UCD acadou un total de 1.797 concelleiros en toda Galicia, as listas independentes fixéronse con 706 e CD con 603, moi por diante dos 437 do PSOE.Na maior parte das zonas rurais o triunfo de UCD foi esmagador, mantendo o partido do Goberno boa parte das estruturas de poder caciquís que viñan funcionando previamenteAs negociacións entre as distintas forzas de esquerda e nacionalistas (PSOE, UG, BNPG e PCG) foron difíciles e estiveron a piques de rachar en moitos momentos. Os socialistas querían trasladar a Galicia a fórmula do seu pacto co PCE a nivel estatal: que en cada lugar gobernase a forzas de esquerdas máis votada, un modelo que lle tería outorgado ao PSOE os Gobernos de tres cidades (Vigo, Ferrol e A Coruña). Porén, dende Unidade Galega reclamábase a alcaldía da Coruña para Domingos Merino, a pesar de que recibira menos votos que o candidato socialista. Finalmente, o acordo foi posible, grazas ás cesións duns e doutros (semellantes fórmulas compensatorias aplicáronse por exemplo en Moaña, onde o BNPG acadou a alcaldía con menos votos que UG).As negociacións entre as distintas forzas de esquerda e nacionalistas foron difíciles e estiveron a piques de rachar en moitos momentos.Nunha crónica publicada días despois por Luís Álvarez Pousa, o xornalista destacaba que "Mandan os ucedeos, pero menos (...) Porque se ben seguen coas Deputacións provinciais na man, non poden esquecer que trinta e seis axuntamentos teñen maioría de esquerdas. E son dos máis importantes (...) A dereita ten o arrepío no corpo". Nos anos seguintes UCD acabaría esfarelada mesmo antes das seguintes eleccións xerais de 1982, pero tamén o nacionalismo entrou en crise coa desaparición da coalición de Unidade Galega, perdendo ademais en 1981 a súa máis importante alcaldía: a da Coruña que comandaba Domingos Merino. Pero esa é outra historia.


Summary: Os EUA prohíben a importación dunha serie de produtos rusos, desde cereais até diamantes, e os países do G7 estudan acordar que a Federación Rusa non poida obter financiamento de organismos como o FMI ou o Banco Mundial.

O presidente dos Estados Unidos de América (EUA), Joe Biden, prohibiu esta sexta feira a importación dunha serie de produtos rusos, como cereais, vodka, diamantes ou caviar, e restrinxiu as relacións comerciais con Moscova, como parte dun novo paquete de sancións en resposta á invasión de Ucraína. Os EUA, dixeron desde o Goberno estadounidense, adoptan estas medidas "en coordinación" coa Unión Europea (UE) e os líderes dos países que conforman o G7: Canadá, Francia, Alemaña, Italia, Xapón e o Reino Unido, alén dos EUA e dous representantes da diplomacia europea, o presidentde do Consello, Charles Michel, e a da Comisión, Ursula von der Leyen. Rusia e Ucraína reúnense sen avances sobre o cesar o fogo En concreto, tal e como recolle a axencia Europa Press, Biden revogou o status de "nación máis favorecida" no plano comercial, unha decisión que negaría a Rusia os beneficios de pertencer á Organización Mundial do Comercio (OMC). Aliás, a Casa Branca avanzou que os países do G7 teñen previsto acordar que Rusia non poida obter financiamento de institucións financeiras multilaterais, como o Fondo Monetario Internacional (FMI) ou o Banco Mundial (BM). Rusia deixará de participar no Consello de Europa polo "abuso" dos países de UE e OTAN Noutra orde, os EUA impuxeron novas sancións contra "membros da elite rusa" e as súas familias, entre os que figuran executivos de bancos previamente incluídos nesta listaxe e membros da Duma que recoñeceron as autoproclamadas repúblicas populares de Donetsk e Lugansk. "Temos que defender a democracia en Ucraína, temos que defender a agresión de Rusia; o mundo libre únese para loitar contra Putin", dixo Biden. Esta é a 'lista negra' de "países hostís" do Goberno ruso Con todo, o presidente estadounidense rexeitou pelexar nunha "guerra de Rusia contra Ucraína, xa que iso, sinalou, "podería derivar na terceira guerra mundial". Ao mesmo tempo, subliñou que o Goberno de Vladímir Putin "pagará un alto prezo se recorre a armas químicas", segundo informa a Agence France-Presse.


Summary: Queremos flotel? Menos dá unha pedra. Pero que se saiba a súa pretensión. É imprescindible que se levante o veto a construción civil, un dique flotante para seguir sendo puxantes no sector de reparacións navais, volver facer turbinas e abrirnos as alternativas dos parques eólicos flotantes

Foi de risa e segue sendo, a cascada de noticias sobor das promesas para o naval en Ferrolterra. Que se a VI fragata, que se flotel, dique flotante, que se gaseiros… Todo aderezado para ser competitivos: reconversións, Zona de Urxente Reindustrialización, Zona Industrial en Declive, Plan Ferrol, convenios con grandes custes de recortes para os traballadores. Con plans de competitividade, plans estratéxicos, industriais…, poderíamos seguir con todo tipo de nomes baixo distintos eufemismos, pero cos mesmos resultados… Nada de nada. Navantia segue sen carga de traballo. Ferrolterra segue con perda poboacional, depresión económica. Afóndase o seu declinar Navantia segue sen carga de traballo. Ferrolterra segue con perda poboacional, depresión económica. Afóndase o seu declinar…, as dúas administracións, únicas alternantes; socialistas e populares, non foron quen de dar saída a esta situación. Falla de vontade e incapacidade política!!! O presidente da Xunta, Feijóo, instrumentaliza en plena campaña electoral que a situación pode reverterse coa construción dun flotel para Navantia en Ferrol…, un canto de serea. Xa van quince meses, e nada, aprazamentos. Pero o que é peor…, instala no maxín da xente que ése é o camiño para a salvación de Navantia nesta comarca. E crémolo… Pois non, o flotel é un remendo curtopracista, explícome: tan só daría traballo durante un ano a 450 traballadores no mellor dos casos. Ferrolterra ía seguir no seu declive económico e poboacional e mesmo incrementaríase. Dado que os xestores políticos conseguirían facer ver que a xestión publica é ineficiente con respecto a privada, polas perdas que se ían ter. Pois case con seguridade devandito flotel sería adxudicado a Barreras e este subcontrataría a Navantia, co que isto supón: a baixa en custes para súa construción nesta comarca. Sabendo estes xestores políticos, que a estrutura de industria de Navantia non é a doada para facer este artefacto. É como se a Barreras se lle encargase facer o prototipo de embarcación, unha chalana, unha gamela… É este estaleiro o axeitado para este tipo de botes? O flotel é un remendo curtopracista, explícome: tan só daría traballo durante un ano a 450 traballadores no mellor dos casos Pois o mesmo pasa con Navantia respecto ao Flotel. Navantia Ría de Ferrol é un estaleiro pensado e preparado para facer grandes artefactos navais: dende plataformas petrolíferas, FSU (perforación, extracción e almacenamento de petróleo), FPSO (perforación, extracción, almacenamento e refinamento de petróleo), BPE (buque de proxección estratéxica) unha pequena cidade flotante, fragatas, etc. Pois ben, polo dito anteriormente, coa construción do flotel neste tipo de estaleiro, sería a longo prazo unha equivocación…, como se di popularmente "perderíase o calzón". É un canto de serea. Unha vez máis os neoliberais "demostrarían" que o mellor, o máis rendible é a privada. Que non nos enganen, que non nos frustren máis!!! É imprescindible que se levante o veto a construción civil, un dique flotante para seguir sendo puxantes no sector de reparacións navais, volver facer turbinas e abrirnos as alternativas dos parques eólicos flotantes Foron capaces de poñernos no abismo. Queremos flotel? Menos dá unha pedra. Pero que se saiba a súa pretensión. É imprescindible que se levante o veto a construción civil, un dique flotante para seguir sendo puxantes no sector de reparacións navais, volver facer turbinas e abrirnos ás alternativas dos parques eólicos flotantes. De momento seguimos nas mesmas. Na de Na!!!


Summary: A formación integrada en AGE amosa a súa posición favorábel a iniciativas "sen converxencia nos marcos da esquerda ou o nacionalismo" namentres que os galeguistas deciden que presentarán candidatura en solitario na cidade máis poboada de Galiza.

Dúas pequenas formacións políticas galegas tomaron este sábado decisións arredor da súa presenza nas eleccións municipais de maio de 2015, ambas relacionados coa aparición de novos movementos que din basearse na "unidade", pero en sentido xusto contrario. Compromiso por Galicia anunciou que convocará eleccións primarias en Vigo, o que significa que non participará da Marea da cidade, que chegan a chamar "aventura de novas coalicións", e anuncian a súa intención de presentarse en solitario aos comicios, tal e como farán noutras localidades -en Lalín teñen depositadas moitas esperanzas da man de Rafael Cuíña- namentres en cidades como A Coruña aínda non teñen a decisión tomada. "Somerxerse·" Pola súa parte, Espazo Ecosocialista, que celebrou Consello Aberto Nacional, no que, segundo unha nota pública, pularon por "procesos cidadás e inclusivos, onde os partidos que decidan somerxerse no medio das augas da Marea o fagan desarmándose e cedendo a súa soberanía as cidadás. Non se trata de se a converxencia se produce nos marcos da esquerda ou dos do nacionalismo, pois situando a proposta programática na esquerda e sendo o carácter nacional o factor político para vertebrar hexemonías, a chave neste momento esta no factor democrático. Non abonda coa mera unidade como elemento agregativo de siglas, senón que cómpre a cooperación política entre espazos culturais e cidadáns"


Summary: Varias sentenzas desmontaron o sistema de gardas da área ourensá por discriminar o persoal interino, provocando o incremento dos custos e o aumento das listas de espera, o que propiciou a supresión da atención aos partos segundo varias fontes.

Varias sentenzas xudiciais que condenaron a Xunta polas condicións de precariedade e discriminación de persoal de pediatría na área de Ourense acabaron propiciando o peche da sala de partos no Hospital Público de Verín. A polémica decisión do Sergas agocha por tras numerosas motivacións que a explican e das que profesionais implicados levan tempo advertindo. A baixa natalidade, a suposta "falta de pericia" dos traballadores, a necesidade de "garantir" a seguridade de nais e pequenos e, por último, a falta de pediatras foron as causas ás que Sanidade atribuíu a supresión do paridoiro. No entanto, tal e como advirten varias fontes sanitarias, foron os reproches e instrucións dos tribunais os que acabaron acelerando a orde. A Xustiza desmontou con ata seis sentenzas o sistema de gardas do Sergas na área de Ourense, que discriminaba o persoal interinoNos últimos meses, un xulgado de primeira instancia de Ourense condenou ata en seis ocasións a Xunta por obrigar os pediatras desa cidade con contrato temporal ou interino a cubrir gardas no hospital do Barco de Valdeorras baixo a modalidade de "localizadas", de menor custo que as "presenciais" ao non esixiren permanecer no centro sanitario durante toda a súa duración senón só presentarse nel nun prazo máximo de 20 minutos desde que son avisados. Iso é imposible desde Ourense, a máis de 100 quilómetros do Barco, e así o constataron as sentenzas, que obrigaron o Goberno galego a considerar esas gardas como "presenciais" e reorganizar o sistema empregado. A Xunta recorreu os ditames e insistiu na súa potestade de considerar as gardas "localizadas". O Tribunal Superior de Xustiza de Galicia (TSXG) insistiu en deixarlle claro que "é imposible" ir de Ourense ao Barco en 20 minutos e en ratificar integramente as sentenzas de primeira instancia. Nelas, o xuíz desmonta o sistema de gardas e condena a Administración a abonar aos médicos denunciantes as diferenzas de salario que esa discriminación e "obrigación de maneira forzosa" lles supuxo nos ultimos anos e a establecer un novo sistema que trate por igual uns e outros profesionais. O xulgado obrigou o Sergas a mudar o sistema de gardas que "obrigaba de maneira forzosa" a desprazarse ao persoal temporal pero non ao fixoComo inflúen estas sentenzas contra a Xunta no peche do paridoiro en Verín? O traslado da xurisprudencia do caso do Barco, pertencente á mesma área sanitaria, ao do hospital verinense obriga o Sergas a mudar un sistema consolidado de gardas e organización laboral que a Xustiza non considera legal. O aumento do custos, a rotación dos profesionais e as conseguintes ausencias de especialistas fixeron a xerencia da área sanitaria tomar unha decisión apurada e contundente. Ante o "colapso do servizo", tal e como relatan varios profesionais implicados, pechouse o paridoiro e o servizo de urxencias pediátricas malia que as mesmas fontes aseguran que a atención estaba xa planificada e cuberta ata o mes de maio de 2020. "Foi un deses pediatras que viñan de Ourense a mala gana o que nos advertiu de que as gardas e a atención a pediatría estaban cubertas ata maio", explica unha fonte do persoal do hospital de Verín. Días despois, "o servizo acabou por rebentar" e a xerencia tomou a decisión drástica de suprimir a atención aos partos. A aplicación da xurisprudencia sobre O Barco a Verín obrigou a que o Sergas aumentase os custos e a unha reorganización que aumentou as listas de esperaPor que? As mesmas fontes explican que todo se deriva das sentenzas condenatorias. Ata daquela, "só o persoal interino ou contratado en precario era enviado a facer as gardas" ao Barco ou a Verín desde Ourense. De entre os máis de 20 profesionais do servizo no CHUO, tan só "uns poucos" se desprazaban para unha garda que lles era considerada como localizada e non presencial, como ao persoal con praza. A diferenza, entre unha e outra modalidade, é de ata 180 euros por xornada, habendo moitos casos de médicos que durmían no centro hospitalario. Os ditames xudiciais, aínda que non sempre nin de maneira regulada, fixeron tamén que persoal fixo e temporal tivese que rotar para as gardas no Barco e Verín. Aumentáronse lixeiramente os custos para o Sergas, pero tamén provocou que moitas máis consultas quedasen baleiras e sen cubrir durante varias xornadas, xa que esas gardas implican que o profesional perda un día de traballo fóra e outra máis pola libranza que lle corresponde. As listas de espera dunha consulta pediátrica multiplicáronse por cinco. "O problema é de xestión de recursos; se en Ourense hai máis de vinte pediatras e en Verín non hai ningún, haberá que facer algo. Se no CHUO non dan feito, pois haberá que contratar máis persoal", advirte outra das fontes médicas implicadas no conflito. A diferenza da garda localizada realizada polo persoal interino e a presencial que le correspondería ao fixo é de ata 180 euros menos por xornadaMalia todo, tampouco as sentenzas lograron que a rotación de profesionais para as gardas fose completa. "É difícil negarse se es dos novos e tes un contrato de tres meses con opción de que cho renoven se o fas ben", explica un dos doutores, que pide reparar tamén no feito de que os 44 asinantes dun documento que avalaba o peche do paridoiro son traballadores a quen afecta o sistema laboral e de gardas. Ante esta situación, e malia que nun principio daba por definitivo o peche, a Xunta volveu convocar dúas prazas de pediatría para o hospital de Verín, as mesmas que quedaron desertas hai medio ano, e Feijóo asegura que serán cubertas "en 24 horas" de apareceren profesionais. Desde a oposición e desde o persoal médico insisten en que nada se muda "mentres sexan prazas interinas, temporais, precarias e con toda a incerteza". "O que debe facer o Sergas é ofrecer un contrato estable, ben remunerado e con incentivos, ben sexan económicos por establecerse nunha zona rural e máis illada, ou con puntuación que favoreza o persoal á hora de solicitar un traslado ou para a súa carreira", advirten profesionais da área sanitaria de Ourense. Ademais, e tal e como denunciou a CIG, a toda esta problemática engádeselle o atraso na publicación das listas de contratación de persoal facultativo de hospital, tras ser difundida a resolución do inicio do proceso hai oito meses. "Se as prazas de pediatría de Verín non se cobren é porque o Sergas acumula meses de atraso na publicación das listas", denuncia o sindicato, que advirte que se estivesen xa listas e se coñecese canto persoal pediárico hai, poderíase proceder "á súa inmediata contratación para cubrir os ocos vacantes nos centros máis deficitarios ou de difícil cobertura".


Summary: Este sábado a Asociación Irimia organiza a Romaxe de crentes galegos e galegas. Esta 44 edición do acto preséntase co lema 'Fóra do pobo non hai salvación', en homenaxe a Moncho Valcarce, e decorrerá en Castelo, Culleredo. Nós Diario conversa co párroco Rubén Aramburu, membro da asociación, sobre a romaxe desta fin de semana.

O campo da festa de Castelo, en Culleredo, acolle este sábado a Romaxe de crentes galegas e galegos, un evento que a asociación Irimia leva realizando desde 1978. A entidade anima todas as persoas, comunidades, asociacións e parroquias da Galiza a que asistan a unha xornada marcada pola irmandade e a festa. "A romaxe é unha xuntanza que pretende achegarse á realidade dos galegos e das galegas", explica a Nós Diario o párroco Rubén Aramburu. O abuso a menores é, para críticos da Igrexa, resultado do exceso de poder Este evento desenvólvese cada ano nun lugar diferente do territorio galego e conta cun "ton reivindicativo e de denuncia das situacións sociais que se dan no país". Nova edición da Romaxe Cada edición vai acompañada dun lema, o deste ano, 'Fóra do pobo non hai salvación', homenaxea a figura de Ramón Valcarce. "A frase desta edición vén dunha expresión latina que di 'Fóra da Igrexa non hai salvación' e nós queriamos facer unha réplica pero sostendo que onde realmente non hai salvación é fóra da implicación no pobo", pois, engade Aramburu, "o pobo debe ser o elemento fundamental". O lema fai referencia a Ramón Valcarce (1935-1993), o crego das Encrobas, figura referencial pola súa actividade social e política na defensa do país e das clases populares e, principalmente, das labregas e labregos, como no caso da loita das Encrobas a finais dos anos 70. O BNG homenaxea na Coruña a Moncho Valcarce Este ano, a xornada comezará coa celebración 'No Ronsel de Mocho Valcarce: fóra do pobo non hai salvación', que irá acompañada pola música do grupo A Quenlla. A continuación, decorrerá un xantar compartido, tamén animado por actuación musicais. "Ademais, sempre hai un espazo para a intervención de asociacións que reivindican as súas loitas" como colectivos de persoas inmigrantes, indica Aramburu. A Asociación Irimia A Asociación Irimia "naceu na primeira romaxe que se desenvolveu hai 44 anos no pedregal da Irimia (Meira), de aí o seu nome". O lema daquela romaxe inicial era 'Eu renazo galego' como un "xesto simbólico da xente que se rebautizaba na auga do río Miño". Desde entón, a asociación comezou a levar a cabo diversas xuntanzas e a publicar unha revista homónima. "Tamén participamos todo o que podemos (en iniciativas) a prol do país", sostén o párroco. A revista da "teoloxía da liberación galega" fai 1.000 números O obxectivo da asociación é a conformación dunha Igrexa galega comprometida co pobo e coa lingua do país. "A Igrexa institucional implicouse moi pouco na defensa da lingua, o 90% das celebracións litúrxicas son en castelán" afirma, e pregúntase "por que se falamos en galego non podemos rezar en galego". O obxectivo da asociación é a conformación dunha Igrexa galega comprometida co pobo e coa lingua do país O crego sostén que o uso do galego na Igrexa é unha forma de "dignificación da lingua impresionante" e indica que "cando se fan misións fóra, o primeiro é entender a cultura, aprender a lingua dese pobo, porén aquí pasa todo o contrario". Critica a "imposición" do castelán, que demostra a presenza "dunha Igrexa que estaba na Galiza pero que non era galega".


Summary: O número de persoas rexistradas no desemprego aumentou en 1.012 en agosto. O peor dato neste mes na última década.

O paro rexistrado en Galiza a 31 de agosto é de 164.424 persoas, o que supón 1.012 máis das que había ao comezar ese mes. Unha media de 32 novas persoas no desemprego cada día. O comportamento foi diferente por sectores. Así, en agricultura e construción houbo un descenso en desempregados, 45 e 327 respectivamente. Todo o contrario sucedeu na industria e en servizos. En ambos os dous aumentou o número de persoas no paro rexistrado. En servizos en 1.134 e en Industria en 450. En canto a contratos, en agosto rexistráronse 99.717, dos cales máis de 91.000 foron temporais, continuando así pois na liña de temporalidade e parcialidade cada vez máis estruturais na economía galega. No rexistro da Seguridade Social hai agora na Galiza 1.158 cotizantes menos que a inicios de agosto. A nivel de Estado o paro rexistrado aumentou en máis de 47.000 persoas, un dato peor que o do mesmo mes do ano anterior.