Summary: O vindeiro xoves preséntase en Vigo a plataforma cidadá ECOAR. Falamos cun dos seus activistas, Uxío Reinoso, que salienta que estamos vivindo un "cambio de paradigma" nos movementos sociais, "dende as organizacións de masas a unha masa que se organiza pola súa conta".

O vindeiro xoves preséntase en Vigo a plataforma cidadá ECOAR (Espazo de Contradiscurso, Coordinación e Construción de Alternativas e Resposta Social), que busca "ser unha ferramenta a través da cal os colectivos e persoas se coordinen e acheguen á contorna social as súas virtudes". A presentación será o xoves 21 no Teatro Ensalle a partir das oito e media da tarde. Falamos cun dos seus activistas, Uxío Reinoso, que salienta que estamos vivindo un "cambio de paradigma" nos movementos sociais, "dende as organizacións de masas a unha masa que se organiza pola súa conta". Comecemos polo principio. Que é Ecoar? Ecoar é unha plataforma cívica e de movementos sociais e políticos que integra persoas e colectivos. Buscamos mobilizar a sociedade para camiñar cara uns obxectivos moi claros, para mudar o sistema: defendemos un estado social laico, somos anticapitalistas, defendemos un consumo responsable, defendemos o público, a antiglobalización, o multiculturalismo, o ecoloxismo, a horizontalización da sociedade e a non violencia. Coa plataforma búscase que todos os colectivos e individuos poidan desenvolver as súas iniciativas. "Un grupo de xente afín, que xa coincidiramos nalgún movemento social, comezamos a falar da necesidade de converxer na acción" Como comezou o proceso? Comezamos a falar en outono de 2011. Un grupo de xente afín, que xa coincidiramos nalgún movemento social, comezamos a falar da necesidade de converxer na acción. E dende hai seis meses xa comezamos a funcionar como plataforma, falando con máis colectivos e facendo as primeiras accións e creando a páxina web. Que colectivos están dentro? A Plataforma de Afectados pola Hipoteca, o 15M Conciencia Social, Entremos na Panificadora, ou o CSO Xuntas, entre outros. Estamos preto da ducia de colectivos, e despois hai moita xente a nivel individual que tamén serve de enlace con outros colectivos coma DRY e outros movementos sociais de Vigo. "Hai moitas iniciativas, pero dáse unha situación de minifundismo. Isto non é malo, é bo, pero precisamos un espazo de encontro e de coordinación" Hai moita emerxencia social, pero faltan espazos de encontro de cooperación e de axuda mutua? Hai moitas iniciativas, pero dáse unha situación de minifundismo. Isto non é malo, é bo, pero precisamos un espazo de encontro e de coordinación. De tal xeito que xente que comparta os mesmos obxectivos pode colaborar para levar adiante unha campaña. Nos últimos tempos, dende que empezou o 15M, están agromando novas iniciativas, moita xente nova que se está introducindo nos movementos sociais á marxe das institucións típicas, que eran os partidos ou os sindicatos. Nese senso, Ecoar funciona como espazo de encontro entre xente veterana no activismo con xente máis nova. Buscamos crear un espazo para converxer. "Está habendo un gran dinamismo e tamén un cambio de paradigma: dende as organizacións de masas a unha masa que se organiza pola súa conta" Como é a situación dos movementos sociais en Vigo? En Vigo sempre houbo un movemento social moi forte e un gran movemento obreiro. Neste momento o que percibimos é que están agromando moitas iniciativas pequenas, por exemplo nos últimos anos creáronse varios centros sociais ocupados. Estamos nunha nova época na que a xente está perdendo o temor a traballar cooperativamente uns cos outros. Está habendo un gran dinamismo e tamén un cambio de paradigma: dende as organizacións de masas a unha masa que se organiza pola súa conta. E en Ecoar queremos que haxa coordinación e dinámicas de confluencia entre eses colectivos. Tedes accións programadas para os vindeiros meses? A medio prazo o que queremos é afinar as nosas ferramentas e seguir en contacto cos distintos colectivos. E teñen que ser eles os que fagan uso da plataforma.


Summary: O IV Congreso Internacional de Agroecoloxía e Agricultura Ecolóxica celébrase na Facultade de Económicas da Universidade de Vigo entre este xoves 21 e o sábado 23, coa participación de 200 expertos, investigadores e labregos.

O Congreso Internacional de Agroecoloxía e Agricultura Ecolóxica, que chega á súa cuarta edición, converteuse xa nunha referencia en todo o mundo. No encontro, que se celebra na Facultade de Económicas do campus vigués entre este xoves e o sábado, intervirán máis de 200 investigadores, esxpertos, emprendedores e labregos, de Galicia e do resto do Estado, mais tamén vidos de Brasil, Uruguai, Colombia, México e Portugal. O Congreso constitúe un foro de discusión sobre a situación actual do mundo rural e as oportunidades e as posibilidades de futuro para a súa dinamización desde a óptica da agroecoloxía O obxectivo é combinar a visión científica co coñecemento práctico de experiencias concretas e reais que se estean a realizar en Galicia e noutros lugares do mundo e analizar o seu desenvolvemento dende distintas dimensións: técnico-produtivas, políticas (a relación cos movementos sociais, coas mulleres labregas, co desenvolvemento rural, coa saúde...) e socioculturais (cuestións éticas, a súa relación co coñecemento tradicional...) Nesta edición escolleuse como temática central as Iniciativas agoecolóxicas innovadoras para a transformación dos espazos rurais. Procúrase compartir información e aprender de moitas experiencias agroecolóxicas reais ademais de servir de foro de discusión sobre a situación actual do mundo rural e as oportunidades e as posibilidades de futuro para a súa dinamización desde a óptica da agroecoloxía. Neste marco, o congreso servirá para a presentación do manifesto Batamos no fracaso: Por un Rural mellor, por parte da Rede Ágora Rural. O congreso servirá para a presentación do manifesto Batamos no fracaso: Por un Rural mellor, por parte da Rede Ágora Rural Destaca a participación de poñentes de relevancia como pode ser Fernando Silva de Oliveira Baptista ex-Ministro de Agricultura de Portugal e membro da Universidade Técnica de Lisboa. Ou as expertas no ámbito da soberanía alimentaria Marta Rivera ou Esther Vivas. Ademais, Javier García Lozano, do Consello Regulador de Agricultura Ecolóxica de Galicia, ofrecerá a conferencia inaugural. Entre as mesas redondas e presentacións hai que salientar as centradas en Experiencias en consumo alternativo, na que participará a Asociación de Consumo Responsable Semente de Ourense, ou a dedicada ás Experiencias Agroecolóxicas Innovadoras, coa intervención de Labregos Daiquí S. Coop. Galega. Finalmente, o sábado os participantes no Congreso van poder visitar a interesante iniciativa da Cooperativa Monte Cabalar localizada no concello da Estrada, na que poderán coñecer de primaira man o manexo silvopastoril de diferentes razas de gando autóctono. Programa do congreso (.pdf)


Summary: O BNG votou a favor da proposta de Unidas Podemos, se ben reivindicou a creación dunha tarifa eléctrica propia para a Galiza.

O PSOE, o PP, Vox e Ciudadanos tombaron no pleno do Congreso a proposición de lei de Unidas Podemos (UP) para impulsar unha empresa de enerxía pública coa que xestionar as instalacións de xeración hidráulica que fosen caducando. A proposta, por tanto, non pasou o primeiro dos filtros, o da súa admisión a trámite, e decaeu co rexeitamento do seu socio de Goberno, alén dos partidos da bancada da dereita, mais tamén do PNV, o PDeCAT, UPN e Foro Asturias. Esquerra Republicana, EH-Bildu, Más País- Equo, a CUP, Compromís, Teruel Existe e o BNG votaron a favor da tramitación da iniciativa, mentres que Junts abstívose. A iniciativa do grupo confederal pasaba por agrupar as concesións hidroeléctricas que vaian caducando nesta compañía, crear un rexistro público para planificar esa recuperación, impulsar con ela novas instalacións de enerxía renovábel e coordinar a empresa con outras comercializadoras públicas. Durante o debate da iniciativa, o portavoz de UP, Pablo Echenique, defendeu a necesidade de contar cunha eléctrica pública para frear un "oligopolio mafioso", xustificando a súa acusación nas multas por manipulación de prezos, o baleirado de encoros para maximizar beneficios, a imputación do presidente de Iberdrola, Ignacio Sánchez Galán, polo 'caso Villarejo' ou a ameaza de fechamento nuclear anticipado ao Goberno estatal hai uns meses. Pola súa parte, o seu portavoz de Transición Ecolóxica, Juantxo López de Uralde, reivindicou que un ben público como a auga "sexa xestionado desde o público e para beneficio público" coa reversión destas centrais, polo que cre que a súa proposta é "de puro sentido común", lembrando que o Estado español é unha das excepcións da OCDE en non contar cunha gran enerxética pública. O seu homólogo no PSOE e socio de Goberno, Germán Renau, defendeu que é posíbel actuar contra a pobreza enerxética e conseguir prezos máis baratos cun marco regulatorio adecuado, sen unha empresa pública, lembrando que outros países cunha grande enerxética pública superaron España nos seus prezos de electricidade. Por iso, desdeñou a proposta de Unidas Podemos como un "plan a 20 anos vista" se quere baixar os prezos. José Alberto Ferreiro Bono, do PP, asegurou que unha empresa pública "non é, nin de lonxe, a solución" á escalada de prezos, con reversión de centrais nun prazo de entre 20 e 35 anos, unha situación na que tamén incidiu Idoia Sagastizabal, do PNV, que se preguntou se cubrir os custos servirá para garantir enerxía a un prezo asumíbel. Porén, si defenderon ambos os dous un regulamento para a enerxía hidráulica; o PP, para a súa reserva estratéxica como tecnoloxía de respaldo, e o PNV, para a súa xestión ás ordes do operador, pondo o foco non na rendibilidade, senón no momento da súa xeración. Empresa pública galega O portavoz do BNG no Congreso, Néstor Rego, votou a prol da proposta de UP, se ben defendeu "unha regulación inmediata do sector eléctrico, unha tarifa eléctrica galega e a creación de empresas públicas. Na Galiza temos 47 centrais hidráulicas e 122 minihidráulicas xestionadas por só tres grandes empresas", apuntou.


Summary: [ACTUALIZADA ÁS 23.40H] "Paz, Traballo e Democracia" era o lema co que discorría unha manifestación pacifista pro-kurda perto da estación de trens de Ankara cando tiveron lugar unhas fortes explosións que deixaron máis de 240 persoas feridas e 95 mortas.

Segundo informan diversos medios internacionais, ao pouco de iniciarse a mobilización pacifista perto da estación de trens de Ankara (Turquía) producíronse fortes explosións que deixaron 95 persoas falecidas e máis de 240 feridas. Ademais, segundo testemuñas presenciais, a policía empregaría gases lacrimóxenos contra persoas manifestantes. Moitas das persoas mortas eran simpatizantes ou militantes da formación política prokurda Partido Democrático do Pobo (HDP). E é que as explosións, segundo recollen medios locais, teríanse producido perto do lugar no que se deran cita estas persoas para participaren na mobilización. Convocada por sindicatos de esquerdas e colexios profesionais, a marcha, na que estaban participando milleiros de persoas, protestaba contra a escalada de violencia que sofre o pobo kurdo en territorio turco. Precisamente, en tres semanas terán lugar as eleccións parlamentares do país. Pola outra banda, na tarde de hoxe, as autoridades turcas prohibiron a emisión de imaxes do atentado de Ankara a través dunha censura provisional. Xustifícano baixo motivos "de seguridade pública".


Summary: Feijóo mantén que os rexedores e rexedoras de gobernos de coalición "non representan ao pobo" mentres o PSdeG ve o PP coa intención de "atarse á cadeira do PP" e o resto da esquerda e o nacionalismo explora fórmulas e acordos cara a maio do ano que vén.

Unha maioría absoluta automática ao obter o 40% dos votos se a seguinte candidatura máis votada queda por baixo do 35%. Esta é, segundo o xornal El País, unha das fórmulas que o PP manexa para materializar a súa reforma electoral nos concellos e ilegalizar, pola vía dos feitos, a constitución de gobernos de coalición. A posibilidade de que os conservadores saquen adiante esta modificación legal a apenas nove meses da cita coas urnas suscita entusiasmo en dirección autonómicas do partido como a galega, que suspira pola posibilidade de que a unha esquerda en reconstrución se lle negue por lei a vía dos pactos postelectorais que veñen permitindo a constitución de múltiples gobernos progresistas tanto nas cidades como en vilas medianas e en certos puntos do rural. Un dos principais valedores de poñerlle fin ao xogo das maiorías electorais nos concellos é o presidente da Xunta, que esta fin de semana lles deu o seu aval ao alcalde de Ferrol, José Manuel Rey, e ao aspirante a selo de Pontevedra, Jacobo Moreira, ao seren elixidos presidentes locais do PP polo 98% e o 97% dos votos, respectivamente. O que Alberto Núñez Feijóo, como Rajoy, denomina "elección directa de alcalde" supón "abrir maiores vías de participación na sociedade". Porque, ao seu xuízo, constituír un goberno apoiado pola maioría dos edís da corporación municipal implica "invalidar" o "voto da xente". Nesta liña, como xa fixera en días pasados, o líder da dereita equipara unhas municipais coas primarias do PSOE para preguntarse se "os dous perdedores" poderían "sumar" os seus votos fronte "ao gañador". Feijóo di que ilegalizar as coalicións nos concellos supón "abrir vías de participación na sociedade" Os alcaldes e alcaldesas destes gobernos baseados en pactos sen "a lista máis votada" son para Feijóo "alcaldes que gobernan sen gañar as eleccións" e "non representan ao pobo". Acto seguido, no entnato, Feijóo asegura que "todos os cidadáns, voten o que voten, merecen o noso respecto" porque o PP ten "vocación" de "ser algo máis". A cuestión, para o presidente, é que en Galicia non hai "alternativa" de goberno fóra do PP porque "a oposición non é capaz nin de facer oposición". Mentres, afirma, grazas aos populares "segue habendo preocupación" pola crise económica, "pero agora hai esperanza". Mensaxes dende a esquerda Mentres a grande incógnita reside, actualmente, en saber se a nova dirección do PSOE estará ou non disposta a pactar unha reforma que, no caso das municipais de 2011, lle daría ao PP unha hexemonía practicamente total nas grandes cidades galegas, o líder do PSdeG, José Ramón Gómez Besteiro, interpreta que os de Rajoy procuran "atarse á cadeira" do poder co seu plan. "Lembrades o xogo revolto? Aquelas épocas en que eramos cativos e, quen tiña a pelota, quería cambiar as regras do xogo na metade do partido? Non saen da miña cabeza estes exemplos dende que escoitei a proposta" de Rajoy, di, o lucense. A Coordinadora Nacional de Anova aposta por "candidaturas de unidade popular" No mesmo contexto chegan tamén mensaxes dende Anova, cuxa política de alianzas locais, xunto ás do incipiente Podemos, é un dos factores que, a priori, pode ter máis influencia na configuración do novo mapa político municipal. A Coordinadora Nacional da formación, reunida o pasado sábado, aposta pola "confluencia da esquerda rupturista, social ou política, en candidaturas de unidade popular e cidadá ou agrupacións de electores e electoras que sexan resultado de procesos democráticos, asembleares e participativos dende a base". "Anova está disposta a xogar nun campo nubrado como sempre fixo; non sabemos como vai ser, pero queremos participar para sumar, especialmente neste intre histórico no que as estruturas partidarias tradicionais están sendo sobrardadas", di o coordinador nacional de Anova, Martiño Noriega, sobre unha proposta que agora será debatida en asembleas territoriais. Vence (BNG) ve demostrado que "se pode construír país" dende os concellos "mellorando a vida da xente" Pola banda do BNG tamén se quecen motores cara ás municipais sen definir nin pechar, polo momento, fórmula ningunha de participación. Partindo da base de que a reforma que impulsa o PP ten o obxectivo de "negar o pluripartidismo coa intención'de impoñer a ditadura da minoría fronte á maioría social que vota nas urnas a forzas políticas que poden pactar entre elas" o portavoz nacional do Bloque, Xavier Vence, aposta por "poñer en valor o traballo realizado" polos gobernos locais da formación. "Tomiño, Allariz, Pontevedra e o resto de concellos do BNG son a demostración de que se pode gobernar con honestidade, de que se pode construír país dende abaixo mellorando a vida da xente", dixo este domingo dende a vila do Baixo Miño. Este labor municipal, di Vence, será un dos eixos da campaña do BNG de cara ao Día da Patria.


Summary: O texto aprobado por sindicatos e o Ministerio de Traballo non convence ao alumnado, que demanda unha "reforma integral das prácticas, especialmente no ámbito académico, garantindo a súa formatividade, remuneración, cotización e calidade".

A Coordinadora de Representantes de Estudantes de Universidades Públicas (CREUP) pediu esta cuarta feira unha nova redacción para o Estatuto do Estudante en Formación Práctica, tras o texto acordado polo Ministerio de Traballo e Economía Social con sindicatos. A organización criticou que, a pesar das reclamacións do estudantado e as reunións mantidas co Ministerio durante os últimos meses, o denominado 'Estatuto do Bolseiro' "ignora" as súas reivindicacións. Para a CREUP, este texto, negociado na Mesa de Diálogo Social "sen contar" coa participación do estudantado nin a comunidade universitaria, "pretende suprimir as prácticas extracurriculares para eliminar a fraude laboral". Con todo, considera que esta mudanza "suporá un prexuízo directo ao estudantado, que non poderá realizar as súas prácticas se non é perante un contrato de formación, xestionado pola súa propia conta no canto de pola Universidade, como actualmente sucede". O Estatuto do Bolseiro, segundo explicou a entidade, expón unha moratoria de tres anos para reformar todos aqueles graos universitarios que non teñan prácticas curriculares nos seus plans de estudos, o cal "non garantirá ao estudantado que poida acceder a unha formación práctica, debido á negativa das universidades a reformar os plans de estudos e á "escaseza" na oferta de prácticas "dignas e de calidade". A Deputación de Pontevedra insta o PP a "desculparse" pola sentenza do Supremo sobre o conflito con 38 bolseiras A organización de estudantes reivindicou a "necesidade" de realizar unha "reforma integral das prácticas, especialmente no ámbito académico, garantindo a súa formatividade, remuneración, cotización e calidade". Igualmente, advertiu que "o principal foco de descontrol e posíbel fraude comeza na universidade, polo que se debe asegurar a participación do estudantado na toma de decisións e elaboración do proxecto formativo". Tamén rexeitaron que a supresión das prácticas extracurriculares "vaia resultar na eliminación da fraude", reclamando a súa "equiparación" ás prácticas curriculares en "control, limitación e proxecto formativo". "A norma debe antepor a calidade da formación e a oportunidade que esta brinda ao estudantado, sen limitar nin imposibilitar o seu acceso a un desenvolvemento profesional nos seus estudos", sentenciou a organización. As mudanzas que introduce o Estatuto do Bolseiro O principio de acordo alcanzado entre sindicatos e o Ministerio de Traballo sobre o Estatuto do Bolseiro, que non foi apoiado pola patronal española, recolle dereitos para o alumnado en prácticas en empresas como as vacacións, o pago de desprazamentos ou que, en ningún caso, superen 20% do persoal total da compañía, malia que si poderán concertar formación con dous estudantes, con independencia do número de integrantes do seu cadro de persoal. En concreto, o documento ordena que o tempo de desenvolvemento da formación práctica no ámbito da empresa "respecte os límites e descansos, incluídos días festivos e vacacións, fixados nas normas legais e convenios colectivos que resulten aplicábeis ás persoas traballadoras que prestan servizos na empresa". Aliás, as actividades formativas non poderán desenvolverse en horario nocturno nin por quendas, salvo que, excepcionalmente, as aprendizaxes previstas no plan formativo non poidan desenvolverse noutros períodos, debido á natureza da actividade. Tampouco poderá realizarse a actividade formativa unha vez alcanzado o tempo de formación práctica previsto para o día, semana ou mes correspondente no plan de formación. O convenio fixa, a respecto da compensación de gastos por parte da empresa ou entidade na que se desenvolvan as actividades formativas, "unha contía mínima suficiente para compensar todos aqueles [gastos] nos que a persoa en formación práctica na empresa incorra como consecuencia desta, tales como gastos de desprazamento, aloxamento ou manutención", aínda que a empresa non estará obrigada a abonar os devanditos gastos se existen outras bolsas ou axudas que os cubran.


Summary: Matria, a curtametraxe de Álvaro Gago, pode sumar o galardón máis importante do cine español a un ano de éxitos. Gutiérrez opta ao seu terceiro Goya polo papel protagonista deCampeones e Zahera é un dos nomeados como mellor actor de reparto por El Reino

Javier Gutiérrez e Luís Zahera poden obter os premios ao mellor actor protagonista e de repartoO cinema galego e os seus profesionais optarán a catro premios Goya na gala que se celebrará o vindeiro 2 de febreiro. Este mércores déronse a coñecer as candidaturas nas distintas categorías, con Campeones (11) e El Reino (13) como filmes con máis finalistas. Ademais destes dous títulos tamén Carmen y Lola, Entre dos aguas e Todos lo saben optan ao galardón á mellor longametraxe.As catro candidaturas galegas chegan, en primeiro lugar, da man de dous actores: o ferrolán Javier Gutiérrez, nomeado ao premio ao mellor actor protagonista por Campeones; e o compostelán Luís Zahera, que optará ao premio ao mellor actor de reparto por El Reino. Gutiérrez obtivo xa dous Goya nos 2014 e 2017, mentres que para Zahera (que suma catro Premios Mestre Mateo) esta é a primeira candidatura aos principais galardóns do cine español.Matria acumula ducias de galardóns nos últimos meses, comezando polo Gran Premio do xurado de SundanceAdemais, Matria é un dos cinco títulos candidatos ao Premio á Mellor Curtametraxe de Ficción. A peza do vigués Álvaro Gago acumula un gran número de recoñecementos nos últimos meses. En xaneiro obtivo o Gran Premio do xurado de Sundance e tamén foi galardoada na Seminci de Valladolid, no IndieLisboa, no Hollyshorts, no 24fps e nos festivais de Montpellier, Ljubljana ou Cerdeña, ademais de nos galegos Mestre Mateo, Festival de Cans, Primavera do Cine, FICBueu e Curtas Armadiña, sumando máis de 30 premios. "Quedan moitas historias de mulleres por contar no cine", dicíanos nesta entrevista, na que destacaba que "En Galicia vívense moitos conflitos, de todo tipo, e alí onde hai conflito xa tes o drama. En calquera lugar onde apuntes a cámara tes unha historia coa que facer unha película".Xavi Font, nomeado xunto con Manuel Riveiro, é o autor da música orixinal de VINTEPor outra banda, tamén os músicos Xavi Font e Manuel Riveiro poderían ser premiados pola banda sonora de Por La sombra de la ley, filme de Dani de la Torre protagonizado por Luis Tosar. A música, foi ademais gravada pola Orquestra Sinfónica de Galicia.Manuel Riveiro (Catoira, 1974) obtivo en 2016 un Premio Mestre Mateo pola música orixinal de El Desconocido. Xavier Font (Bellpuig, 1973), nacido en Lleida e afincado en Galicia dende hai anos, estivo xa nomeado aos Goya nunha ocasión e levou o Mestre Mateo de 2013 pola música de O apóstolo. Ademais, é o autor da música orixinal de VINTE, a nova revista dixital asociada a Praza, que onte botou a andar.Finalmente, tamén na categoría de Mellor maquillaxe e perruquería hai opcións galegas. O equipo formado por Raquel Fidalgo, Noé Montes e Alberto Hortas está nomeado por La sombra de la ley, filme que suma un total de 6 nominacións.Os Goya 2019 rexistran unha maior presenza feminina nas súas candidaturas. Tres das catro nomeadas ao Premio á Mellor Dirección Novel son mulleres e, de igual xeito, dúas autoras optan ao galardón ao mellor guión orixinal e por vez primeira aparece unha muller entre as aspirantes ao premio aos mellores efectos especiais. Con todo, a maior parte dos finalistas nas categorías técnicas seguen a ser homes, e tamén catro varóns son os candidatos ao Premio á Mellor Dirección.


Summary: A Xunta considera que antes de pedir novas competencias para Galiza, é preciso que o Estado financie aquelas coas que xa se conta. Pospoñen así o avance do autogoberno galego, logo de que durante os 12 anos dos Executivos de Núñez Feixoo non se lograse ningunha nova transferencia.

Logo de que durante os 12 anos de Goberno de Alberto Núñez Feixoo non se lograra ningunha nova transferencia de competencias do Estado á Galiza, a Xunta considera agora que antes de pedir novos traspasos é preciso que o Estado financie aquelas coas que xa se conta. Así, conxelando de novo o desenvolvemento competencial do autogoberno galego, o vicepresidente primeiro da Xunta, Alfonso Rueda, dixo esta cuarta feira, 28 de abril, no Parlamento galego que a Galiza ten hoxe en día prioridades que reclamar ante o Goberno estatal. Referiuse así a cobranza da débeda do IVE do ano 2017, os compromisos pendentes coas infraestruturas, o apoio ao tecido industrial e produtivo e a mellora dos servizos públicos do Estado na Galiza. Así respondeu ao deputado do BNG Luís Bará, que emprazou a reclamar as transferencias pendentes e criticou que o Executivo de Feixoo fora "incapaz" de conseguir "unha soa transferencia" fronte ás "14 do bipartito -do PSdeG en BNG- en catro anos -de 2005 a 2009-". Ademais, cualificou de "fracaso, calamidade, desastre e pura incompetencia" a xestión dos 12 anos dos Gobernos de Feixoo. O PSdeG pide 30 traspasos Na sesión plenaria, os votos en contra do PP impediron que saíse adiante unha proposición non de lei coa que o PSdeG volvía pedir que a Xunta reclamase 30 novas competencias que o viceportavoz socialista, Pablo Arangüena, cualificou de "razoábeis, razoadas e perfectamente viábeis". A iniciativa replicaba unha petición de transferencias que os socialistas presentaran hai dous anos para "avanzar no modelo autonómico" con base nun "federalismo dinámico" pedindo a xestión de materias como tráfico, inspección laboral, litoral, dominio público marítimo–terrestre ou a demarcación xudicial, entre outras.


Summary: O renacido Lugo de Mehdi Nafti pon a proba a súa imbatibilidade ante o mellor equipo da Segunda División, mentres que na categoría de bronce o Compostela abre a xornada mañá ante o Guijuelo, quedando o derbi galego entre Dépor e Coruxo, así como os partidos de Pontevedra, Celta B e Rácing de Ferrol para mañá domingo.

O Clube Deportivo Lugo xoga este sábado ás 21 horas en Barcelona un dos encontros máis importantes da súa historia. Esta pode parecer unha afirmación un tanto esaxerada, tendo en conta que se trata da décimo primeira xornada do campionato, pero é que o resultado do choque ante o Espanyol pode determinar o devir da tempada para o conxunto lucense. No caso de gañar, os de Mehdi Nafti consolidaríanse na zona alta da táboa, até o punto de que quedarían a tan só catro puntos do propio Espanyol, que até o de agora ocupa o liderado da categoría. O desafío para o Clube Deportivo Lugo é maiúsculo, porque os periquitos son os máximos e indiscutíbeis favoritos para conseguir o ascenso directo á Primeira División, tanto por historia -pois en case cen anos tan só pasou cinco na Segunda- como polo nivel dun cadro de xogadores no que brilla o porteiro galego de 38 anos Diego López, que a pesar de ter ofertas de equipos da máxima categoría e do estranxeiro, decidiu permanecer na cidade condal para contribuír coas súas paradas a facer realidade o seu desexo de retirarse "co Espanyol en Primeira". Nafti: "Agora son Brad Pitt, pero o día que perda volverei ser feo e calvo" Mehdi Nafti, o home de moda en Lugo na actualidade -a pesar de que, como el mesmo di, "agora son Brad Pitt, pero o día que perda volverei ser feo e calvo"-, reflicte coas súas verbas ese cambio de mentalidade que viviu o clube a todos os niveis desde a súa chegada, e lonxe de aceptar a súa condición de Cincenta ante o xigante catalán mostrouse convencido de que "se os xogadores fan o que saben, sacaremos algo". "A priori o Espanyol é un rival superior, pero iso non vai influírnos, sabemos o que facemos", engadiu. Deportivo-Coruxo, único derbi galego na Segunda B Na categoría de bronce o único derbi galego da xornada será o Deportivo-Coruxo, que terá lugar na Coruña mañá ás 12 horas. A pesar da gran distancia na táboa entre os dous equipos -os locais son colíderes con sete puntos en tres partidos e o Coruxo fechacancelas logo de sumar unicamente un punto-, ambos os dous necesitan a vitoria, uns para acalar o ruxerruxe da afección branquiazul, moi crítica co xogo que están a desenvolver os de Fernando Vázquez, e os outros para saír do fondo do pozo da clasificación. De feito, o máximo candidato ao ascenso dos 102 equipos que participan na Segunda División B non debería fiarse só dos números para xulgar o conxunto do sur da Galiza, pois acreditou méritos sobre o céspede para estar máis arriba, ademais de ser unha das escuadras que mellor coñece a categoría, na que leva dez anos de modo ininterrompido. Porén, o primeiro partido da fin de semana con presenza galega non será este, senón o Compostela-Guijuelo, programado mañá ás 17.30 horas. Logo dun comezo titubeante, unha vitoria dos da capital permitiríalles superalos e instalarse comodamente na zona morna da táboa, aínda que para conseguilo é imprescindíbel que anoten un gol, son o único equipo da categoría que aínda non viu porta. Xa no domingo, o Celta B recibe a Unionistas ás 12 horas e, tres horas máis tarde, ás 17, o Rácing de Ferrol visitará o histórico estadio do Helmántico para xogar contra o Salamanca. Emilio Larraz, técnico dos Diaños Verdes, congratulouse por ter dispoñíbeis todos os seus homes, e atribuíu certa falta de conexión que se albiscou no pasado encontro ante o Zamora entre certos xogadores ao feito de "incorporalos bastante tarde, polo que é lóxico que non teñan unha conexión de dez". Por último, o Pontevedra porá fin á xornada ás 17.30 horas, precisamente ante o sorprendente Zamora, a revelación da categoría, co que está empatado a sete puntos no máis alto da clasificación.


Summary: "Imos dar continuidade ao camiño da Unidade Popular que iniciaron AGE, as mareas municipalistas e o Acordo de Mazarelos que subscribimos Anova, Esquerda Unida e Podemos, e a Asemblea de Vigo", manifestan nun comunicado sen mención a En Marea.

Anova informa a través dun comunicado que inicia o "diálogo político" cos "aliados cos que vimos compartindo espazo", así como con "axentes cidadáns e sociais", para definir "a alternativa" coa que concorrer ás eleccións xerais do vindeiro 28 de abril. Unha cita electoral que Anova considera que fai necesario "sumar forzas" para frear "a deriva autoritaria impulsada polas forzas políticas ultraconservadoras". O diálogo céntrase, indican, nas forzas coas que colaboraron neste tempo. "Imos dar continuidade ao camiño da Unidade Popular que iniciaron AGE, as mareas municipalistas e o Acordo de Mazarelos que subscribimos Anova, Esquerda Unida e Podemos, e a Asemblea de Vigo como aposta pola ruptura democrática, a defensa dos dereitos sociais e das liberades individuais e nacionais de Galiza". O comunicado aponta pois que esa aposta electoral que procura Anova sería con Podemos e Esquerda Unida e á marxe da que quer impulsar a dirección de En Marea. Entende esta formación que "temos unha responsabilidade enorme con todos aqueles cidadáns e cidadás que aspiran a ter un instrumento político para as maiorías sociais da Galiza que non se resignan". Por iso, salientan, "cómpre activar, política e socialmente, unha maioría cidadá" fronte á axenda das forzas da dereita.


Summary: O número de residentes no estranxeiro medra en case 60.000 persoas (+13,4%) fronte á perda de máis de 40.000 electores que viven na comunidade autónoma con respecto ás eleccións xerais de hai catro anos

A crise e a emigración tamén teñen o seu efecto no censo electoral. Así, o número de persoas censadas para votar en Galicia nas vindeiras eleccións xerais do 20 de decembro diminúe un chisco, ao tempo que aumentan -bastante máis- o número de cidadáns residentes fóra do Estado, segundo os datos feitos públicos este luns polo Instituto Nacional de Estadística (INE). Galicia perde máis de 40.000 electores no país mentres o censo no exterior gaña case 60.000 persoas Xa que logo, para os comicios do próximo mes de decembro figuran inscritos un total de 2.265.812 electores galegos residentes nas catro provincias do país, mentres que son 440.018 os galegos residentes no estranxeiro tamén con dereito a voto. Son 41.110 electores menos na comunidade autónoma dos que había nas últimas eleccións xerais de novembro de 2011, onde tiñan dereito a voto 2.306.922, ao tempo que o censo dos residentes ausentes aumenta en case 60.000 persoas (58.141) con respecto a hai catro anos, cando eran 381.877 os cidadáns de fóra do Estado con dereito a sufraxio. En total, son 2.705.830 os galegos que están chamados a ogar o 20 de decembro, 17.031 máis que nas eleccións xerais de 2011, cando polas catro circunscricións galegos podían acudir ás urnas 2.688.799 persoas. O número de electores no estranxeiro aumentou máis dun 13% con respecto ás xerais de hai catro anos De acordo con estas cifras, e en comparación coas eleccións xerais do 20 de novembro de 2011, o censo de persoas residentes en Galicia caeu un 1,7% mentres que o número de galegos residentes no estranxeiro aumentou nun 13,4%. As consecuencias da recesión económica e a crecente emigración de xente noa ao estranxeira provoca que a cada convocatoria electoral sexan menos os galegos con dereito a voto que habitan no país. Os electores residentes fóra do Estado teñen ata o 21 de novembro para solicitar o voto Nun comunicado, o INE lembra que o censo pode ser consultado desde este luns ata o 9 de novembro e advirte de que "os electores residentes no estranxeiro que desexen votar deberán solicitar o seu voto ata o 21 de novembro". É o voto rogado implantado polo último goberno de Zapatero logo dun acordo co PP e co apoio de BNG, CiU e PNV en 2011. Malia aquel acordo, os socialistas presionan agora aos populares para dar marcha atrás na medida e ambos os dous partidos amosaron xa a súa disposición a suprimila. A reforma da lei electoral de hai catro anos tivo dúas consecuencias: a emigración deixaba de participar nas eleccións municipais, as consideradas máis próximas á cidadanía e, sobre todo, implantábase o voto rogado, isto é, para participar nos comicios dende o exterior habería que solicitalo antes, ao xeito do voto por correo ordinario. O resultado foi o previsto e o contrario ao que agardaban PP e PSOE: as persoas inscritas no CERA (Censo de Españois Residentes Ausentes) deixaron de recibir as papeletas de votación automaticamente na súa casa, pedírano ou non e sen comprobación previa de se seguían vivas. E a participación caeu en picado. Así, xa nas xerais de 2011, a circunscrición galega con máis participación do exterior, Lugo, apenas pasou do 5%; na Coruña subiu levemente do 4% e en Ourense e Pontevedra ficou en algo máis do 3%. Nas eleccións autonómicas de 2012 a tendencia mantívose e a abstención do CERA roldou o 96%. Nas autonómicas de 2009, non obstante, participara o 30,3% da emigración fronte ao 3,2% das de 2012. Nas europeas deste 2014 a participación non chegou nin ao 2%.


Summary: O alcalde de Pontevedra asinará en París a integración da cidade na Alianza contra o Cambio Climático no marco do cumio que se está a celebrar na capital francesa. Estes son os indicadores que lle permiten acceder a ela.

O vindeiro día 4 o alcalde de Pontevedra, Miguel Anxo Fernández Lores, asinará en París a integración da cidade no Compact of Mayors, a Alianza de Cidades contra o Cambio Climático, no marco do Cumio Mundial do Clima que se está a celebrar na capital francesa. Será a única representante galega nunha rede na que tamén están outros concellos do Estado como Madrid, Barcelona, Zaragoza ou Bilbao, e urbes portuguesas como Lisboa, Braga ou Matosinhos, e que está impulsada polo goberno de París, así como polo exalcalde de Nova York Michael Bloomberg a través da súa fundación. O convite a Pontevedra foi lanzado o pasado maio a Lores por parte da alcaldesa de París, Anne Hidalgo. Para integrarse na Alianza o gobern pontevedrés debe asumir o compromiso de "introducir periodicamente datos moi precisos sobre a calidade do aire", obxectivo para o que o consistorio galego ten xa un acordo coa Universidade de Vigo. Durante a súa presenza no cumio Fernández Lores exporá, entre outras, cinco cifras que, ao seu xuízo, avalan que Pontevedra esta xa "na vangarda das cidades comprometidas co planeta". 66% Diminución da emisión de gases provocados polos combustibles dos automóbiles no casco urbano da cidade. Logrouse, indica o goberno local, "grazas ás políticas de diminución do coche privado" e á implantación dun "novo modelo de mobilidade". 72% É a proporción que, segundo cálculos municipais, acadan os desprazamentos a pé e en bicicleta sobre o conxunto dos que se realizan en Pontevedra. 81% Porcentaxe de alumnado dos colexios de Pontevedra que vai andando cada a día á escola. Este hábito impulsouse a través da iniciativa dos camiños escolares, agora estendidos por outros concellos do país. 0 Ningunha morte por atropelo na cidade dende a implantación do novo modelo de mobilidade, destaca o concello. No ano 1998 rexistráronse 69 atropelos en Pontevedra e no ano 2013, só 4. 33% Medre da poboación urbana na cidade "nun contexto de regresión demográfica". Este logro, afirman, está vinculado a outros factores "difíciles de traducir" en números, como "unha alta biodiversidade, unha diminución constante da contaminación acústica" ou a "práctica totalidade da accesibilidade no espazo público.


Summary: A acción, motivada por unha orde xudicial, acabou co tapiado do inmoble. O espazo mantiña unha programación cultural, formativa e de lecer estable.

Á primeira hora deste martes axentes antidisturbios da Policía iniciaron o desaloxo do Centro Social Ocupado Escarnio e Maldizer, situado na rúa da Algalia de Santiago de Compostela, seguindo unha orde xudicial. No momento da súa chegada, non había ninguén no edificio, comezando posteriormente o traballo de tapiado do local. O chamamento á solidariedade co centro social e cos seus ocupantes, realizado a través das redes sociais, levou á formación dunha pequena concentración de apoio, que non puido achegarse ata o lugar por mor dun intenso despregamento policial. Dende a web do espazo tamén se facía un chamamento: "Acude a apoiar á porta do espazo! Non á criminalización dos movementos sociais Defende os centros sociais. Defende Escarnio e Maldizer". Este chamado á mobilización concretouse na convocatoria dunha concentración de solidariedade para as oito do serán deste xoves. A protesta foi secundada por en torno a medio milleiro de persoas, contra as que as unidades de antidisturbios cargaron nas proximidades da praza de Cervantes, disparando ademais bólas de goma. Colectivos da cidade convocaron unha concentración de solidariedade ás oito da tarde O Concello compostelán, pola súa banda, confirma que a Policía interveu "por orde xudicial" e que o consistorio "non tiña detectado ningún problema de convivencia" pola actividade do centro. Neste sentido, e tras admitir a través do edil de Convivencia, Xan Duro, que o goberno local non fora informado previamente do desaloxo, dende o consistorio informouse da "paralización do tapiado" do edificio "por tratarse dun inmoble protexido" dentro do casco histórico da capital galega. O goberno local ditaminou ademais a apertura dun "expediente disciplinario polo tapiado do local", xa que o traballo "nin ten licenza nin se axusta ao Plan Especial" que regula as construcións e o urbanismo desta contorna da cidade. O Concello mantén que non detectara "ningún problema de convivencia" e ordena parar o tapiado por ser "un inmoble protexido" O espazo mantiña dende 2014 unha programación cultural, formativa e de lecer estable. O edificio, que fora o antigo local da agrupación de baile e canto tradicional Cantigas e Agarimos, quedara baleiro e sen actividade en 2011. Os e as integrantes do CSO Escarnio e Maldizer destacan na súa web que "o estado deste edifício antes de ser ocupado era de total despreocupaçom por parte das proprietárias, unha construtora, o qual deu pé ao seu contínuo e implacável deterioraçom. Por isto desde o primeiro momento venhem-se realizando trabalhos de restauraçom e limpeza para recuperar um espaço que nalgum tempo foi um importante foco da vida cultural do bairro, e da cidade, e que a especulaçom e a despreocupaçom polo património histórico e cultural levárom ao abandono". Ademais da programación cultural e formativa levada a cabo no espazo, o inmoble acollía varias entidades e colectivos.


Summary: Nesa alternativa eleitoral común e popular ten cabida todo o que queira participar (CXG, EU e BNG como principais interlocultores) e se sinta interpelado pola urxencia de construir unha réplica crítica, efeitiva e contundente. Non é o momento de siglas, nin de disputas terminolóxicas posmodernas, nin tampouco de lembrar afrentas políticas do pasado.

Di o meu ocasional ex-viciño de arriba e antropólogo Marcos Lorenzo que Galiza se atopa en "liquidación de existencias" dende hai, cando menos, un lustro. A lexislatura de Feijoo supuxo o período de maior agresión cara os intereses da cidadanía do común que se coñece dende que existe poder "autoanémico" en Galiza: esfarelamento da economía produtiva e dos postos de traballo, destrución da ecoesfera terrestre, espolio dos recursos naturais, baleiramento demográfico, abolición dos servizos públicos (educación, sanidade e outros servizos sociais), recurte dos dereitos laborais e suba das imposicións fiscais ou ataque indiscriminado contra as liberdades cívicas, a nosa cultura e a nosa fala. Non se trata de escoller unha representación parlamentaria. Do que se trata, entón, é de poñer freo ás agresións que está a padecer a cidadanía galega na súa liña de flotación e supervivencia En consecuencia, os comicios eleitoriais que se celebran o 21-O, co Estatuto vilipendiado e a Constitución abolida, non constitúen un exercicio de sufraxio convencional, debido á incertidume do momento social e económico de excepción polo que atravesamos. Ninguén sabe con certeza que vai acontecer no futuro próximo coas institucións que fan parte do aparello de estado e a segura intervención e rescate financeiro fai prever unha situación, se cadra, aínda máis "líquida" e dramática para a sociedade. Non se trata pois de escoller unha representación parlamentaria que posibilite unha maioría suficiente para determinar un poder executivo durante os vindeiros catro anos. Do que se trata, entón, é de poñer freo ás agresións que está a padecer a cidadanía galega na súa liña de flotación e supervivencia. O noso País atópase en "estado de emerxencia" e convén reaxirmos cunha proposta de unidade de acción ampla, en base a uns principios programáticos común Para tal fin, igual que fixera a Frente Popular no 1936 fronte a ameaza fascista, cómpre acumular forzas. É aquí onde toma todo o seu sentido e significado a proposta que Beiras, como Portavoz Nacional de ANOVA, lanzou –orixinariamente- o pasado Día da Patria. O noso País atópase en "estado de emerxencia" e convén reaxirmos cunha proposta de unidade de acción ampla, en base a uns principios programáticos comúns, onde se visualicen respostas para as principais cuestións que hoxe preocupan á cidadanía e que están a acabar por agotar as poucas "existencias" que quedan na Galiza. Non é o momento de siglas, nin de disputas terminolóxicas posmodernas, nin tampouco de lembrar afrentas políticas do pasado En consecuencia, nesa alternativa eleitoral común e popular ten cabida todo o que queira participar (CXG, EU e BNG como principais interlocutores) e se sinta interpelado pola urxencia de construir unha réplica crítica, efeitiva e contundente. Non é o momento de siglas, nin de disputas terminolóxicas posmodernas, nin tampouco de lembrar afrentas políticas do pasado. O episodio actual desta traxedia merece que nos agrupemos baixo uns principios programáticos comúns, que ilusionen a unha maioría social desmoralizada e descrida da clase política, e que pratiquemos a unidade de acción contra un inimigo coas ideas ben claras, representado polo PP-PSOE como forzas da alternancia do sistema e principais responsábeis da situación que padecemos.


Summary: Colectivos de todos os territorios confluirán en Madrid na Marcha Estatal Contra as Violencias Machistas, que esixirá que a loita contra o terrorismo machista sexa "unha cuestión de Estado" e medidas contra todas "as violencias" exercidas contra as mulleres

Desde o ano 1995, o terrorismo machista asasinou case 1.400 mulleres en España. No que levamos de 2015 o número supera as 70, 37 delas nun verán especialmente terrible. O vindeiro sábado 7 de novembro grupos feministas de todo o Estado convocan unha Marcha Estatal Contra as Violencias Machistas que confluirá en Madrid. Unha manifestación percorrerá as rúas, dende a sede do Ministerio de Sanidade (Paseo do Prado) ata a Praza de España. Violencias machistas, en plural, porque como destaca o seu manifesto estas mortes son "só a punta do iceberg" da violencia patriarcal. "Nos últimos anos padecemos os recortes sistemáticos nos recursos públicos xerais, nos dereitos sexuais e os dereitos reprodutivos, recortes na interrupción voluntaria do embarazo das menores de entre 16 e 17 anos e recortes nos recursos especializados contra as violencias machistas", denuncian. "A cultura patriarcal culpabilízanos sen que a sociedade, os medios de masas e os poderes públicos se enfronten aos mitos misóxinos e anti-feministas", engade o texto. Entre as entidades galegas están a Plataforma Feminista Galega (que fará o vindeiro martes a súa presentación pública) e a Asociación Velaluz As convocantes sinalan ques estas violencias "suceden nunha sociedade que tolera a desigualdade e resta credibilidade e autoridade ás mulleres". "O machismo alimenta a nosa desvalorización, a cousificación dos nosos corpos e a falta de respecto ás nosas decisións. Igualmente, estas agresións son inseparables das que sofren as persoas que non responden á masculinidade hexemónica", din. O manifesto e a marcha contan coa adhesión de ducias de organizacións feministas, e mais co apoio dun gran número de entidades sociais, sindicais e políticas, nunha lista que aínda está aberta e en crecemento. Entre as entidades galegas están a Plataforma Feminista Galega (que fará o vindeiro martes a súa presentación pública) e a Asociación Velaluz. Os colectivos convocantes convidan "a toda a poboación civil a se sumar" a esta marcha, xa que "a erradicación das violencias machistas e das violencias cara ás mulleres é unha cuestión que atinxe a toda a sociedade", subliñan. Esixencias da Marcha Esixe a loita contra "todas as violencias machistas", incluíndo as agresións sexuais, o acoso sexual no ámbito laboral e a trata con fins de explotación sexual/laboral de mulleres e nenas O manifesto péchase cunha lista de esixencias, comezando pola demanda de que "a loita contra o terrorismo machista sexa unha cuestión de estado". Pide tamén que se desenvolva e implemente o Convenio de Istambul e se reforme a Lei 1/2004 de Medidas de Protección Integral contra a Violencia de Xénero "para que estean reflectidas todas as formas de violencia contra as mulleres". Demanda que "o foco se poña na protección das afectadas, facilitando diferentes saídas que impliquen unha verdadeira recuperación vital, económica e social" Esixe que "a loita e os recursos inclúan tanto a violencia que exerce a parella ou exparella coma as agresións sexuais, o acoso sexual no ámbito laboral, a trata con fins de explotación sexual/laboral de mulleres e nenas e todas as violencias machistas". E que "todas as instancias de goberno se comprometan realmente na prevención e erradicación das violencias machistas, así como na asistencia e reparación de todas as mulleres en situación de violencia, independentemente da situación administrativa na que se atopen". Pide así mesmo que "o foco se poña na protección das afectadas, facilitando diferentes saídas que impliquen unha verdadeira recuperación vital, económica e social delas así como dos seus fillos e fillas". Reclama igualmente "a eliminación da custodia compartida imposta e o réxime de visitas aos e ás menores dos maltratadores condenados" e "a retirada e non cesión da patria potestade aos maltratadores". Pide que "os medios de comunicación se comprometan a facer un tratamento adecuado das diferentes violencias machistas" Demanda, finalmente, que "a prevención sexa unha política prioritaria, que inclúa un sistema coeducativo en todos os ciclos, a formación específica para todo o persoal profesional que intervén nos procesos, os medios de comunicación, a produción cultural e a sociedade civil na loita contra as violencias machistas". Neste senso pide que "os medios de comunicación se comprometan a facer un tratamento adecuado das diferentes violencias machistas, visibilizándoas, evitando o sensacionalismo morboso no seu tratamento e empregando unha linguaxe e unhas imaxes non sexistas". Web da marcha


Summary: Compromiso por Galicia (CxG) apoia explicitamente a candidatura do BNG ás eleccións estatais que terán lugar o próximo 10 de novembro. Ambos os partidos porán de manifesto esta segunda feira a necesidade de que Galiza posúa voz propia e soberana nas Cortes do Estado.

Por ser unha "candidatura de país", Compromiso por Galicia apoia de maneira expresa a candidatura do BNG ás eleccións estatais do 10 de novembro. Juan Carlos Piñeiro, portavoz de CxG, e Ana Pontón, portavoz nacional do Bloque compartirán unha rolda de imprensa na mañá da segunda feira para explicitar o apoio de Compromiso por Galicia á listaxe do BNG. Ambos os partidos concordan "na necesidade de a Galiza posuír voz propia, soberana, nas Cortes do Estado, desde a convicción de seren as forzas políticas galegas, non subordinadas a ningunha outra de ámbito estatal, quen de defenderen con liberdade e garantías os intereses, dereitos, propostas e aspiracións do pobo galego", segundo tivo coñecemento Sermos Galiza. Unha decisión que se adopta indícase desde o BNG desde "as evidentes diferenzas políticas e ideolóxicas" co Bloque e a diferenza "doutras formacións formalmente galegas que buscaron alianzas con forzas españolas"- Fontes próximas a ambos os partidos confirman que as listaxes do BNG incorporan militantes de CxG. Así, como número 6 pola Coruña concorre Montserrat Almozara Cordeiro; como número 5 por Pontevedra, Berta Roldán Pimentel; como suplente ao Senado por Lugo preséntase Xabier Vázquez García, ao igual que Celso Sánchez González por Ourense. Decálogo Malia as "lexítimas diferenzas ideolóxico-políticas de dous proxectos políticos tamén distintos", ambos os actores asumen un total de dez principios que asinarán na mañá da segunda feira, entre os que se atopa o feito de recoñecer Galiza como unha nación con dereito á autodeterminación; a demanda "dun avance que implique máis capacidade de decisión desde o Goberno e Administración galegas: concerto económico e Facenda Galega e transferencias competenciais"; a defensa da lingua e a restauración de usos sociais e completa normalización do galego e a "defensa do emprego digno na terra e do avance nos dereitos laborais" e, nesta liña, pensións dignas e un sistema público garantido. Ambas as formacións apostan nunha banca pública galega ao servizo do desenvolvemento económico do país; na reactivación da economía galega e da súa capacidade produtiva, con recursos naturais ao servizo do pobo galego e cunha tarifa eléctrica galega e a promoción das enerxías renovábeis; en políticas feministas para avanzar nos dereitos das mulleres; en servizos públicos de calidade; na defensa do medio ambiente e na democracia, dereitos e liberdades, coa derrogación do marco legal regresivo e garantías no exercicio e dereitos democráticos, así como coa recuperación dos bens espoliados polo franquismo. O BNG informou a súa militancia na mañá da segunda feira, a través dun correo electrónico, do apoio de CxG á súa candidatura, que fora aprobada no Consello Nacional que tivo lugar o 28 de setembro. A fin de semana anterior, Compromiso por Galicia desenvolvera o seu terceiro Congreso Nacional en Compostela, onde reivindicara unha candidatura "unitaria" de cara ás eleccións estatais. Unha listaxe "con centro de decisión na Galiza". O partido liderado por Piñeiro obtivo nos comicios de abril 2.760 papeletas, 0,17% dos votos. O Bloque suma apoios Alén do apoio expreso de CxG, o BNG acumula apoios como candidatura cento por cento galega, "sen subordinacións" a partidos estatais, coa incorporación nas listas de perfís que proceden da esfera do independentismo, como o de Bruno Lopes Teixeiro, membro da Fundaçom Artábria, activista pola lingua, un dos portavoces de Vía Galega e ex militante de Nós-UP.


Summary: A comunidade universitaria denuncia a pouca oferta de vivendas dispoñíbeis para o estudantado, así como as condicións destes inmóbeis.

O BNG de Santiago de Compostela compartiu esta segunda feira nas súas redes un par de imaxes nas que se poden ver longas fileiras de estudantes universitarios que acoden ás axencias inmobiliarias en busca dunha vivenda para o vindeiro piso. En busca do piso perdido, fileiras de estudantes trillando as axencias inmobiliarias polo problema da vivenda existente en Compostela 🏣🏠🏘 pic.twitter.com/qoqjOaSaGI— BNG Santiago (@bngcompostela) July 4, 2022 Estas imaxes, que se repiten noutras cidades galegas, dan boa conta dos problemas de acceso a vivenda que denuncia unha gran parte da comunidade universitaria na Galiza. Sindicatos estudantís levan anos a denunciar que o modelo turístico de cidades como Santiago reduce considerabelmente a oferta de pisos dispoñíbeis para o estudantado, debido a que a maior parte dos propietarios e propietarias optan por alugar as súas segundas e terceiras vivendas a prezos só accesíbeis para os turistas. Como solicitar o bono de alugueiro para a mocidade? A isto súmase a baixa calidade dunha gran parte dos pisos de estudantes. Neste sentido, a comunidade universitaria denuncia a súa indefensión ante certos comportamentos abusivos por parte de propietarios e axencias inmobiliarias. A situación turística de Compostela No que atinxe ao mercado de apartamentos turísticos, a capital da Galiza é un dos lugares cunha maior oferta. Inventiva contra a presión sobre os alugueiros: "Hai que facilitar o acceso á vivenda sen producir vivenda nova" Durante unhas xornadas de investigación organizadas na Universidade de Santiago de Compostela (USC) a mediados de xaneiro deste ano, co obxectivo de abordar a problemática da vivenda e as propostas públicas, o responsábel da área de urbanismo de Compostela, Carlos Boveda, fixo fincapé en que a esta situación hai que engadir 16.000 prazas hoteleiras na cidade. Amais, percorreu as distintas fases da expansión destas explotacións, que pasaron de ter vetada a presenza no casco antigo da cidade, a abrirse primeiro á actividade hoteleira, e despois aos pisos turísticos, ocasionando que, cando o problema se fixo patente, multinacionais como Airbnb xa tiñan moi avanzada a súa presenza. 330.000 vivendas están baleiras na Galiza Especialmente en Compostela, ten "que intervirse o mercado de apartamentos turísticos e regularse dun xeito máis drástico", aseveraba o catedrático de Análise Xeográfica Rexional da USC, Rubén Lois. O catedrático narrou que o anterior Goberno municipal (Compostela Aberta) "non fixo nada" por informar de expulsión de residentes e encarecemento da vivenda, e que o actual (PSdeG) tampouco está a facer nada nese sentido.


Summary: Feixoo reitera que "non ten sentido" que o IVE recadado na Galiza "non repercuta na facenda pública galega".

O Tribunal Supremo (TS) deu a razón á Xunta e, segundo o fallo que foi notificado ao Executivo galego, Galiza poderá recuperar os ao redor de 200 millóns que reclamaba ao Goberno español en concepto do IVE pendente de decembro de 2017. Recentemente, o alto tribunal xa avalara a mesma esixencia de Castela e León. Por iso, en declaracións aos medios en Porto, Feixooo remarcou que era "unha noticia esperada". "Mais non por iso deixa de ser unha excelente noticia", indicou. Así, recalcou que a Xunta "tiña razón" e que "non ten sentido" que o IVE recadado na Galiza e correspondente a ese mes de decembro de 2017 "non repercuta na facenda pública galega". Feixoo lembrou que o "conxunto" de autonomías impulsaron esta reivindicación Feixoo lembrou que o "conxunto" de autonomías impulsaron esta reivindicación e apuntou que se expuxeron propostas de negociación ao Executivo que dirixe Pedro Sánchez, mais "todas foron rexeitadas", o que levou a "xudicializar" o proceso para que o Goberno español fixese fronte á súa "débeda". Así as cousas, celebrou que "por fin" o Supremo repón "o equilibrio e a orde estatutaria e constitucional", incidindo en que do recadado ena Galiza "o 50% do IVE e do IRPF corresponde aos galegos. Recuperar agora os ao redor de 200 millóns que esixía a Xunta (204 millóns) é, en palabras do presidente, "unha moi boa noticia" no actual contexto económico da pandemia.


Summary: Un verán en Galeusca é un proxecto impulsado, por terceiro ano consecutivo, entre VilaWeb, Berria e Nós Diario, coa novidade da participación do medio irlandés Belfastmedia. A serie consta de doce relatos curtos, escritos por María Rei, Yurre Ugarte, Andrea Barreira, Juan Luís Zabala ou Anxos Sumai entre moitos outros. Todos os relatos aparecerán ao longo do verán nos catro medios.

Limpar sangue é unha leria. Seino porque levo máis de media hora sentada no sofá intentando quitar unha minúscula mancha que aí segue, fitándome con eses ollos que lle quedaron. De que tipo será? Tanto me ten, todas iguais de malas de sacar. O certo é que cando aceptei o ascenso na empresa de limpeza nunca imaxinei isto. Mellores horarios, dicían; mellor salario, aseguraron. Isto si que o cumpriron. Madía leva! Algo tiñan que respectar! Non me molestan o resto de condicións. Cada día, coche novo. Co ascenso viñan pagos os cursos para todos os carnés de conducir que hai. Xa non sei nin cantos vehículos probei de todas as gamas. Menos mal que non me piden conducir un camión ou unha ambulancia! Seguro que logo tiña que limpalos tamén! Agora que o penso… Nunca collín unha moto… Aínda que si me despracei en patinete, malia que mira que pesa a mochila con todos os trebellos… Como farán as repartidoras para que non lles doian as costas? Lerias podres e aínda non marchou a maldita da mancha. E agora parece que lle saíu un sorriso e todo! Pero que demo lle pasa? Por que? Por que aceptaches este ascenso? Ti que vivías tan ben limpando as escaleiras ao ritmo do rock and roll. Pero calquera lle di que non ás xefas con ese mirar, ese sorriso engaiolante (a que dentista irán?), ese agardar por ti antes de que entres a traballar ás seis da mañá, ou despois, nunca antes das dez da noite. —Non te preocupes, muller! Nós non somos de durmir moito! Que non se lles pode dicir que non, vamos. E aquí estou, neste minúsculo apartamento de 35 metros cadrados que me está levando máis tempo que o chalé de onte. Pero canta sangue pode coller nunha persoa! A min que non me veñan con zarapalladas de: Dexter facíao en dous minutos… Quería ver eu a Dexter fretar con coidado, coas mans aterecidas da auga fría e do xeo, enzoufado de sal e cheirando a auga osixenada sete tipos distintos de tecidos sen contar as diferentes superficies! E logo queixábame das manchas que ía deixando a miña regra. Sempre hai alguén peor, que dicía miña mai. —Xa verás! As túas novas xefas son aínda mellores ca nós. Moito máis flexibles! Nese departamento estarás como queres! Aprenderás novas técnicas de limpeza, coñecerás novos produtos que están probando… Novos produtos, que me van contar… Púidome a ambición, querer facerme un oco no mundo da perfección, da desinfección, da orde… Novos produtos… O único que funcionan son os consellos de vellas! E malia todo aínda estou no sofá, menos mal que é cómodo, aínda que nesta postura mañá seguro que me resinto. Deusas! Pero se todo o demais xa case está seco e isto sen rematar! Cos anos vou perdendo a paciencia. —O teu currículo é perfecto: a carreira de químicas, os ciclos formativos de química industrial, bioquímica, ambiental… Si, fixen todas as químicas que puiden. A miña intención era inventar o mellor limpador do mercado, aquel que traballara practicamente só, capaz de adaptarse a calquera sucidade… Nas primeiras empresas nas que estiven tacháronme de tola, polo que decidín montar o meu propio laboratorio caseiro no rocho. E conseguino, eh! O xabón filosofal da limpeza! Pero canto sangue pode coller nunha persoa! A min que non me veñan con zarapalladas Dubidei se ensinalo… Tiña as miñas reticencias, tiña que comprobar a súa eficacia, a súa eficiencia. Polo que decidín cambiar de sector e entrar no da limpeza. Daba igual o tipo de garito, taller, fogar ao que se enfrontara a miña fregona, todo quedaba impoluto dunha pasada. Acadei certa sona. Era rápida e perfecta. Nin un lixo, nin unha mini pinga, arañeira, líquido, graxa… nada de nada se resistía á rolla nun só movemento. Nun só de verdade, non como din os anuncios da tele! Non debín ser tan esculfurida. Se non fose pola miña soberbia non acabaría aquí… —Es todo o que buscamos. Unha limpadora única, especial. Pelexan por ti nas morgues e nos tanatorios.Non era o meu traballo favorito, pero as persoas mortas que culpa teñen! Se van descansar polo menos facelo con todas as garantías de salubridade. Eu limpaba as súas peles con cariño, con respecto lavaba o seu cabelo branco, grisallo, negro… Unha vez preguntáronme se quería maquillalas. Pintalas! Non! Ao natural eran máis fermosas, ademais este invento meu facía que todo o que tocaba recuperara o seu cheiro cotián. O seu cheiro cotián vital, non putrefacto, entendámonos O mellor de traballar con mortas é que non se queixan. As vivas agora tampouco, que van dicir se todo queda como unha patena! O malo foi que me aburrín. Era todo demasiado rápido e aínda que che prometan tempo libre, canto máis fas máis queren que fagas. Comecei con catro pisos nunha planta, logo cun edificio enteiro, logo cunha rúa (pares pola mañá, impares pola tarde) das pequenas, tampouco hai que esaxerar. Logo pediron horas extras e aí xa non puiden máis. E como se me leran a mente apareceron elas. —Estás desperdiciando o teu talento. Para nós menos é máis, pero non como unha frase feita, tomámolo moi en serio. E así foi. Cambiei barrios por mansións, edificios por discotecas snobs e algunha que outra tasca alternativa. Pero limpar o iate foi unha grande experiencia. Sentir como as ondas mexen o teu corpo mentres pasas a aspiradora. Eses momentos son máis de música clásica. Que fermoso barco… Ata lle din ás velas! Semellaba que acaban de botalo. Se non fose porque o ensuciaría creo que volvería bautizalo. Moito me parabenizaron. Foi a chave do meu ascenso, e aí case nin usaba o meu xabón filosofal. Tiña tempo e tempo para deixar relucente cada un dos meus traballos. —Xa verás. Quizais poidas pensar que as súas formas son máis duras que as nosas. Ben, é que o son —rían mentres facían unha broma que non comprendín, pero vaia, non entendía case ningunha das que facían— pero non terás queixa… Non terás queixa, non terás queixa! Ha! Seguro! Quen me mandaría deixar ás vampiras para irme coas peeiras… Non teñen delicadeza ningunha co sangue, déixana toda ciscada… Menos mal que esta mancha non puido comigo. Terei que resignarme e volver traer o limpador… Así fago demasiadas horas… páganmas… pero xa non me queda tempo para min. Andrea Barreira, autobiografía Andrea Barreira Freije (A Fonsagrada, 1986). Licenciada en xornalismo. Escritora de xénero fantástico. Ten publicados os libros Palabra de Bruxa (Editorial Galaxia, 2018) e Non hai luz sen escuridade (Urco Editora, 2015); relatos nas antoloxías colectivas como O libro dos libros (Editorial Galaxia), Contos do Sacaúntos. Romasanta o criminal (Urco Editora), entre outras; ademais, escribiu o conto infantil de Nadal, Que pode saír mal? para as actividades Pontexogos (Pontevedra, 2016/17), ilustrado por Ana Seoane. Coordina diversos clubs de lectura na Biblioteca Pública Ánxel Casal (Santiago) e na Biblioteca Pública Miguel González-Garcés (A Coruña). Imparte obradoiros de narrativa para adolescentes e adultos en Taller Abierto Gestión Cultural (Pontevedra) e en escolas, institutos, bibliotecas, feiras e eventos literarios. Forma parte do colectivo feminista de crítica literaria A Sega.


Summary: A vicepresidenta do Executivo manifestou a súa preocupación pola reacción de Alxeria e sinalou que Pedro Sánchez debe dar explicacións.

A vicepresidenta segunda e ministra de Traballo e Economía Social do Goberno español, Yolanda Díaz, apelou a unha "reflexión conxunta" do Executivo de coalición tras o xiro do PSOE para apoiar o plan de autonomía marroquí para o Sáhara Occidental. Díaz expresou, á chegada á gala de entrega dos premios Mestre Mateo este sábado na Coruña, a súa "tristura" e a de Unidas Podemos por esta mudanza a respecto do Sáhara e manifestou a preocupación pola reacción de Alxeria, que chamou a consultas o embaixador en Madrid. "Estamos a vivir momentos moi difíciles e creo que dalgunha forma o Goberno de coalición debe de reflexionar", subliñou Díaz a respecto da cuestión. Neste sentido, lamentou que á "gran crise económica e social" e á "crise enerxética de primeira magnitude", agora se sume "a crise co Sáhara". "Apelo a unha reflexión conxunta do Goberno de coalición para estar á altura das circunstancias deste momento histórico", insistiu. Díaz incidiu, ademais, en que non coñecía a posición do Goberno e recordou que ela sempre traballa con "lealdade" ao presidente, Pedro Sánchez, con quen comparte todas as decisións importantes. Para rematar, sinalou que tanto o presidente como o ministro de Asuntos Exteriores, UE e Cooperación, José Manuel Albares, teñen que explicar por que deron este paso, de formas "non correctas". Alxeria non foi avisada Por outra parte, fontes diplomáticas alxerinas fixeron saber que o Goberno español nunca informara de antemán a Alxer sobre a mudanza de postura, tal e como afirmaron este pasado sábado fontes gobernamentais. Madrid asegurou que informara "previamente" a Alxer, fronte á "sorpresa" expresada polo Executivo alxerino, que acabou chamando a consultas o seu embaixador en Madrid, Said Musi.


Summary: A Asociación de Actores e Actrices reproba a "actitude completamente hostil" do conselleiro delegado de Sargadelos, que despediu unha vintena de traballadores e ameazaba con botar outros tantos se o persoal non revogaba unha sindicalista crítica coa dirección

Dende que no ano 1997 comezaron a outorgarse os Premios María Casares, convocados anualmente pola Asociación de actores e actrices de Galicia (AAAG), os gañadores e gañadoras de cada categoría veñen recibindo unha xerra coa efixie de María Casares, reaizada por Sargadelos. Iso non sucederá na XXIII edición dos galardóns, que se entregarán o vindeiro 21 de marzo na Coruña.A AAAG reproba a "actitude completamente hostil" de Segismundo GarcíaA Xunta Directiva da AAAG decidiu prescindir este ano das súas tradicionais xerra como forma de protesta ante a "actitude completamente hostil" por parte do administrador único do grupo Sargadelos cara á acción sindical do seu cadro de persoal. "A AAAG, como entidade sindical, só pode reprobar tal actitude e iniciar unha nova etapa dentro dos seus premios sen as xerras fabricadas por Sargadelos", destacan.O pasado mes de agosto anunciábase o despedimento de 49 traballadores, a metade do cadro de persoal da fábrica de Sargadelos en Cervo. O conselleiro delegado e accionista maioritario da empresa, Segismundo García, xustificou a decisión pola "presión sindical" e as reivindicacións laborais dos traballadores. García sinalou especialmente a Rogelia Mariña, representante sindical por UGT na fábrica, que fóra despedida de forma improcedente no ano 2016 tras criticar á Dirección da empresa, que por orde xudicial tivo despois que readmitila e indemnizala.Sargadelos despediu unha vintena de traballadores e ameazaba con botar outros tantos se o persoal non revogaba unha sindicalista crítica coa DirecciónSegismudo García afirmou que daría marcha atrás en varios dos despedimentos anunciados se o cadro de persoal acordaba revogar a Rogelia Mariña, algo que unha asemblea de traballadores acordou dúas semanas despois. Finalmente, os despedimentos foron máis de 20. A empresa superou nos últimos anos varios Expedientes de Regulación de Emprego e un concurso de acredores tras o conflito que rematou coa saída de Díaz Pardo. Algún dos ERE foi declarado ilegal pola xustiza.A AAAG destaca "a gran implicación persoal" de Isaac Díaz Pardo na creación dos Premios María Casares en 1997.


Summary: A crise do coronavirus virou toda a atención cara á ciencia. A urxencia dunha vacina capaz de frear o avance da COVID-19 sitúa a comunidade científica no punto de mira. Mais as investigadoras advirten dos tempos da ciencia e das necesidades de financiamento, talento e estabilidade para gozar dun sistema autónomo e capaz. Na Galiza, critican recortes e a precariedade.

Na Galiza non temos ningún grupo de investigación especializado no estudo de coronavirus e en todo o Estado cóntanse cos dedos dunha man. "Non é casual", explica a Nós Diario María Mayán, investigadora e xefa do grupo CellCOM do Instituto de Investigación Biomédica da Coruña (Inibic). "É o resultado dunha política científica baseada nun investimento moi baixo e en recortes continuados desde o comezo da crise en 2008". España destina a Investigación, Desenvolvemento e Innovación (I+D+i) 1,2% do seu Produto Interior Bruto (PIB) fronte a case 3% do resto de Europa. Na Galiza, o investimento non alcanza 1%. Segundo os últimos datos rexistrados polo Instituto Nacional de Estatística (INE), o esforzo interno dedicado á ciencia é de 0'94%. "Unha vez máis a ciencia creadora de riqueza e de forza vingouse dos que a descoñecen e menosprezan". Para María Mayan, vivimos tempos e circunstancias moi parecidas ás que Santiago Ramón y Cajal denunciou xa en 1889 con estas palabras: "Unha vez máis a ciencia creadora de riqueza e de forza vingouse dos que a descoñecen e menosprezan". "Nin na Galiza nin no resto do Estado saben por que se debe investir en I+D+i e na xeración de coñecemento básico. Non cren que sexa necesario. É máis, consideran que se trata dun luxo". Mais non é tal, asegura. O exemplo, di, témolo en países líderes en desenvolvemento científico, creadores de produción e riqueza, Corea do Sur, Xapón, Israel, Alemaña, Estados Unidos. A ciencia, intocábel "Nestes territorios o peto da ciencia é intocábel. Contan con pactos de Estado que protexen esta partida e que mesmo chaman a reforzala en época de crise. Así, durante os últimos anos, mentres Alemaña incrementou o seu orzamento 40%, España reduciuno 12%", sinala. De media, na última década, Europa aumentou o investimento en I+D+i 20%, sen que Galiza nin o resto do Estado contribuísen a esa suba. Ao contrario. A investigadora do Inibic convida as responsábeis das Administracións galega e estatal a fixarse no exemplo de Corea do Sur e Israel, dous dos países con maior capacidade, infraestrutura e talento investigador. "Israel inviste en ciencia perto de 4,5% do seu PIB. Unha das súas fortalezas é o Instituto Weizmann, que conta con sete dos 25 medicamentos máis vendidos no mundo. Na actualidade, só este centro obtén 30.000 millóns de euros de beneficios. E só a partir da ciencia", recalca. "Un só instituto, o Weizmann, obtén 30.000 millóns de euros de beneficios. E só a partir da ciencia". O outro modelo, tamén o é a respecto da xestión do coronavirus. Corea do Sur converteuse nun dos primeiros territorios en lograr aplanar a curva de incidencia do SARS-CoV-2. "En dez anos, duplicou o orzamento (de 2 a 4% do PIB) destinado á ciencia. A súa aposta pola educación e a investigación permitiulle acceder ao club dos países máis ricos do mundo. E agora, demostra a súa eficiencia contra o coronavirus", engade. Reaccionou tarde pero fíxoo ben, explica Mayán, porque dispón dos recursos necesarios, "de infraestrutura e persoal investigador competitivo". Outra proba máis, indica, é a compra masiva que acaba de anunciar o Estado de probas rápidas de diagnóstico. "Vaillas mercar a Corea, xerando postos de traballo e riqueza nese país". Coñecemento básico Esa riqueza científica, defende Ángel García, investigador principal do CiMUS, o Centro Singular de Investigación en Medicina Molecular e Enfermidades Crónicas da Universidade de Santiago de Compostela, e profesor de Farmacoloxía da mesma institución, depende necesariamente do investimento en ciencia e investigación. "Con maiúsculas", insiste. "Só a ciencia, a investigación e a xeración de coñecemento nos van permitir saír desta, e se non aprendemos a lección, seguiremos sen estar preparadas para reaccionar con máis e mellores recursos ante outra situación similar que se poida dar no futuro". "As solucións inmediatas non se dan sen coñecemento previo". No ámbito da Biomedicina, sostén o profesor García, o coñecemento é un piar fundamental, que nin sequera ante a crise sanitaria do coronavirus se antolla suficiente. "As solucións inmediatas non se dan sen coñecemento previo. De súpeto, todo o mundo se lembra da ciencia. Urxe unha vacina. Pero estámoslle pedindo demasiado en moi pouco tempo. A ciencia non funciona así", aclara. Nin con todo o que se sabe en materia de viroloxía, inmunoloxía ou farmacoloxía resulta doado dar cunha vacina eficaz nun prazo tan breve, explica. "É complicado, e malia a todos os esforzos que se están facendo, non vai ser cousa dun mes, e a ver se dun ano; de aí todas as outras axudas que se están probando para frear o coronavirus". Ángel García refírese a diferentes fármacos e antivirais dispoñíbeis no mercado, indicados para outras enfermidades como a malaria ou virus como o do VIH, que se están usando con pacientes de COVID-19; ademais doutros ensaios experimentais que comezan a probar a eficacia de posíbeis vacinas en persoas. Solucións propias Con todo, destaca, ningunha destas experiencias sería posíbel sen ciencia básica, a encargada de xerar o coñecemento esencial no que se van amparar novas investigacións. "Só se pensa na ciencia aplicada, de réditos rápidos, e descártase a ciencia fundamental, a do coñecemento". A que alenta a curiosidade, engade María Mayán. Ambos investigadores concordan. A ciencia básica non interesa, mais é a única que pode garantir un sistema científico propio e produtivo, capaz de propoñer solucións novas sen necesidade de traelas de fóra. "A ciencia básica é a única que pode garantir un sistema científico propio e produtivo". "A crise do coronavirus é unha cura de humildade, un baño de realidade brutal, para a sociedade e para as responsábeis políticas", mantén o investigador do CiMUS. "A experiencia faime ser escéptico, porque xa no pasado se falou da necesidade de mudar o modelo produtivo e de garantir o investimento en I+D+i, co fin de reforzar o noso tecido científico", mais non se adoptaron medidas contundentes, salienta. O panorama actual, coinciden os investigadores, demostra que non se cre na ciencia, porque falla o financiamento, a captación de talento e a estabilidade do persoal científico. Carreira profesional Investigadoras de toda Galiza acaban de acordar a creación de Investigal, a Rede Galega da Investigación, un espazo compartido desde o que reivindican unha carreira investigadora estábel, profesional e dotada de recursos. "A ciencia revelouse fundamental estes días", explica Adrián Cordido, investigador predoutoral no Laboratorio de Nefroloxía do Hospital Clínico de Santiago. "E na Galiza, o investimento en I+D+i non fai máis que baixar", salienta. Con todo, di, a resposta da comunidade investigadora está sendo exemplar. Neste sentido, Zulema Varela, investigadora posdoutoral, reclama unha carreira profesional continuada e un pacto pola ciencia que comprometa Administracións, Universidades e Investigadoras. Investimento, estabilidade e carreira profesional. Son demandas urxentes e necesarias para atallar a precariedade, indica Juan Vallejo, da área de Microbioloxía do Inibic. "Temos grandes esperanzas depositadas no futuro convenio das investigadoras hospitalarias da Galiza", un avance transversal co que buscan darlle valor e profesionalizar a investigación sanitaria, así como ao resto da produción científica que se fai no país.


Summary: A Asociación Galega para a Defensa da Sanidade Pública (Agdsp) exixe a posta en marcha das conclusións do Consello Técnico de Atención Primaria.

A Asociación Galega para a Defensa da Sanidade Pública (Agdsp) exixe a posta en marcha das conclusións do Consello Técnico de Atención Primaria, un documento no cal quedan recollidas as solucións a "todos os problemas" que ten o servizo e que "o PP ten nun caixón desde novembro de 2020". A asociación explicou que, ao non porse en marcha as melloras acordadas, conovcáronse mobilizacións en "moitas localidades" galegas porque "o Goberno da Xunta non garante unha sanidade pública de calidade" para nenos, novos e mulleres. "Faltan profesionais" Os problemas que resaltou a Agdsp son que "faltan profesionais" e por iso a algunhas crianzas téñenas que atender por médicos de familia ou puericultores, no canto de por pediatras, que os horarios de moitos centros son reducidos e a falta de cobertura de baixas, vacacións e permisos. As consecuencias inmediatas deste "nefasto" modelo son que hai unha "desatención e abandono sanitario" o que causou que moitas familias se teñan que desprazar a outros centros fóra da súa localidade e a sobrecarga das consultas pediátricas e de matronas. Así mesmo, engadiron que hai problemas de falta de revisións, seguimento de tratamentos e vacinación infantil, así como problemas de control de embarazos, pueriperios e outros "procesos fisiológicos das mulleres". A asociación tamén alertou do incumprimento do Programa da Muller, para previr a discriminación de xénero, pola "inexistencia de programas de prevención e talleres de formación" tanto en materia de embarazos e posparto, como en educación sexual e reprodutiva. Todo isto levaría a unha "perda do dereito a unha asistencia de calidade" para crianzas, adolescentes e mulleres, así como a saturación do servizo de urxencias dos hospitais e a privatización da atención primaria, xa que as familias contratan seguros privados.


Summary: Produciuse na conca alta do río Mougás, poboada por 5 hábitats de interese comunitario e com especies incluídas no 'Catálogo galego de especies ameazada'.

Trece colectivos e entidades ambientalistas denuncian as "agresións" que vén de producirse na Serra da Groba, en concreto, din, "nun dos espazos de maior valor ecolóxico da serra da Groba: a braña do Campo do Costado, situada no nacemento do río de Mougás". As obras, contratadas pola Comunidade de Montes de Mougás e financiadas con Fondos Europeos Feader, consistiron no "peche perimetral, desbroce sistemático, subsolado e plantación dunha superficie aproximada de 30 hectáreas" nunha zona que está poboada por 5 hábitats de interese comunitario, e dous deles coa consideración de "hábitats prioritarios" na lexislación europea. Ademais, apontan a que entre as especies afectadas figura o narciso coñecido como "mallo" (Narcissus cyclamineus), que está incluído no 'Catálogo galego de especies ameazadas'. No lugar habitan ademais diversas especies animais pouco frecuentes na costa sur galega, como son a lebre (Lepus granatensis) e o miñato abelleiro (Pernis apivorus). Nun comunicado público, estas entidades esixen a restitución do espazo natural "ás súas condicións anteriores", así como que a administración analice a "posíbel vulneración da normativa ambiental" no referido á lexislación de augas e de protección de hábitats prioritarios e de especies catalogadas. Subscreben a denuncia: Colectivo Matogueira, Fontaíña, Verdegaia, Morcegos de Galicia, Amigos da Terra, Adega, Salvemos Monteferro, SOS Groba, A Ría Non Se Vende, Asociación Gallega para la Conservación de la Biodiversidad, A Terra Non Se Vende, Equo e o Clube Espeleolóxico Maúxo


Summary: Recoller a forza da palabra de Celso Emilio. Este é o obxectivo da Coordinadora Galega de Equipos de Normalización e Dinamización Lingüística (CGENDL) que preparan para o próximo marte día 12 do mes 12 do ano 2012 unha acción colectiva nos centros de ensino que consistirá en recitar "Deitado fronte ao mar". O programa "RecitandoCelsoemiliO" convida tamén a mover as redes sociais na lembranza do poeta.

"Deitado fronte ao mar" é o poema escolido para un recitado que pode chegar a bater marcas no número de voces. A CGENDL convida a participar a todos os centros educativos mais a calquera persoa ou entidade nesta homenaxe colectiva que terá lugar o día 12 ás 12 do mediodía. Alén do recitado público do poema que foi publicado no libro Longa noite de pedra, o proxecto recolle tamén un envío masivo a través das redes sociais da lenda recitandocelsoemilio xunto co poema protagonista da xornada. A CGENDL recomenda que todos os centros educativos organicen un acto conxunto nun espazo común e solicitan que se inscriban no proxecto a través dun correo electrónico remitido á coordinadora. O obxectivo da acción colectiva é "manter viva a memoria dun dos grandes poetas galegos do século XX a través da posta en valor dun dos seus poemas máis emblemáticos". Para alén deste recoñecemento do autor no seu centenario, a CGENDL quere manifestar tamén de maneira festiva e colectiva o seu "compromiso cívico cara a lingua galega, porque si, porque nos peta".


Summary: A actividade da área de Cultura da Deputación da Coruña anunciou as oito autoras e autores que participarán nas residencias que terán lugar durante catorce días os meses de xullo e decembro.

Vanesa Martínez, María Esther Fernández Carrodeguas, Andrés Sanjurjo, María Soraya Lema, Paula Domínguez, Judith Ruso, Xosé Xerardo Pereiro e Abraham Pérez, son as oito autoras e autores que participarán na primeira edición das Residencias Artísticas Mariñán dedicadas a Literatura e Pensamento. O Mariñán abre as residencias á literatura e ao pensamento O xurado desta selección estaba formado polo videocreador Rafa Xaneiro, pola poeta Alba Cid e pola filósofa e ensaísta Rebeca Baceiredo. Tamén participaron o deputado de Cultura da Deputación da Coruña, Xurxo Couto, como presidente, e a xefa de sección de Cultura e Deportes, Manuela Muñiz, como secretaria. Na xuntanza tamén estivo presente o comisario das Residencias Artísticas Mariñán de Literatura e Pensamento, Roberto Abuín. Tras a encontro do xurado, Xurxo Couto explicou que "o obxectivo fundamental desta iniciativa é ir máis aló dos resultados finalistas, apoiando os procesos de creación e atendendo a unha demanda histórica das creadoras e creadores do país". O deputado de Cultura tamén salientou a "diversidade de propostas que concorreron a esta primeira convocatoria das Residencias que, ao igual que ocorrera nas de música, confirma a pluralidade de temas e intereses que hai actualmente nas investigacións e na literatura de noso". A Deputación da Coruña crea residencias artísticas no Pazo de Mariñán Quendas en xullo e en decembro No mes de xullo desenvolverán a súa estadía en Maríñán Andrés Sanjurjo e Vanesa M. Sotelo, na modalidade de Literatura, e Paula Domínguez e Judith Ruso, na de Pensamento. Mentres, en decembro será a quenda de Esther F. Carrodeguas e Soraya Lema Carballo en Literatura, e de Xerardo Pereiro Pérez e Abraham Pérez Fernández na de Pensamento. Cada estadía terá unha duración de 14 días.


Vivemos tempos de playback e karaoke, mas bem me lembro de como nos institutos trabalhávamos alunas/os e profes a fazer música, teatro e pantomima, sem afão de lucro, em horário e fóra de horário, e todo o que se lograva era genuíno e autêntico. Depois chegou a primacia da imagem e a preferência foram as coreografias onde só importava a dança e o movimento ao som de uma música mais ou menos audível que ficava perdida na invisibilidade da borbulha. O mesmo acontecia fóra, por exemplo nos festivais. Veja-se o mítico festival da eurovisão onde já não há orquestra nem músicas ao vivo, mesmo quando recuperou algo de dignidade com a presença de uma bela canção interpretada por Salvador Sobral. Porém, como é sabido, antes não era assim. Havia uma grande orquestra no palco, e quando saía à cena o cantor, cantora ou grupo de cada país era também apresentado o diretor correspondente que, batuta na mão, dava início aos acordes que a orquestra interpretava sem o mais mínimo aparato virtual. Era a época de France Gall, Raphael, Sandie Shaw, Lulu, Vicky Leandros ou ABBA. O formato era comum noutros festivais como o de San Remo, o de Benidorm e também nos que se faziam na Galiza, como o festival do Minho, onde Alfredo Garrido interpretaria em 1968 a canção Mi tierra gallega, original de Ricardo Ceratto e María Josefa López, logo popularizada com grande sucesso polos Tamara na voz de Pucho Boedo e com arranjo de Prudencio Romo. Todo mais manual e menos digital, mais mecánico e menos electrónico, mais verdadeiro e menos falso. A música podia ser melhor ou pior, mas era música ao vivo Há tempo que alguns não concorremos a festivais deste tipo, mas eu lembro ter participado em cidades e vilas ao longo do país. Às vezes a infraestrutura era outra e cada quem empregava os seus meios instrumentais, mas vem-me agora à mente a convocatória de um festival em não sei que ano dos setenta. Levava duas canções originais e precisava alguém que me fizesse os arranjos para orquestra, e seguindo conselhos fora falar com Manuel Muñiz, diretor da orquestra Compostela. A conversa foi na Quintana, onde estava o palco, e ele redirigiu-me a José Ramón Sierra, que além de compositor e arranjador era clarinetista, violinista, saxofonista e mesmo diretor da Banda Municipal da Corunha, máis tarde membro da Orquestra da Corunha e daquela membro também do grupo Os Breogáns, onde também estava o contrabaixista Manuel Iglesias, meu professor no conservatório. Sierra vivia na Avenida de Navarra, perto da Torre. Deixei-lhe a partitura básica das canções e talvez algo gravado em cassete, e aos poucos dias já me tinha os arranjos ao módico preço de três mil pesetas. Isso era trabalhar com seriedade. Agora só era chegar a Marim –não dixera ainda onde ia ser o festival–, entregar-lhe ao diretor as partituras e começar o ensaio geral para o evento da tarde-noite. Todo mais manual e menos digital, mais mecánico e menos electrónico, mais verdadeiro e menos falso. A música podia ser melhor ou pior, mas era música ao vivo. Haverá pouco mais de ano e meio, numa mudança familiar, apareceram as partituras.


Summary: Breogán Riobóo insiste en que o seu cargo non hai que renovalo. A xestora establece que para poder optar aos órganos internos, tanto sexan candidaturas individuais como listas, haberá que contar co aval de, polo menos, un círculo ou algún órgano interno.

A xestora que dirixe Podemos Galiza desde a disolución dos seus órganos directivos pola dirección estatal finalizou xa o deseño do calendario para o proceso de primarias, proceso que renovará dirección e designará novo secretario xeral.O actual secretario xeral, Breogán Riobóo, mantivo durante estes días o seu argumentio de que este cargo non hai que renovalo neste proceso. O regulamento da xestora establece que do 15 de marzo ao 10 de abril elixirase unha persoa para secretario xeral, 34 membros do Consello Cidadán Autonómico e seis da Comisión de Garantías Democráticas. Os resultados serán proclamados o 12 de abril. Avais Para poder optar aos órganos internos, sexan candidaturas individuais ou listas, haberá que contar co aval de, polo menos, un círculo ou algún órgano interno de Podemos Galiza. O prazo para conseguilos transcorrerán entre o 15 e o 28 de marzo. Entre o 28 e o 30 de marzo ábrese o prazo para a inscrición de candidaturas. As persoas e listas que queiran participar poden realizar o trámite a través dos espazos telemáticos habilitados por Podemos. No caso da secretaría xeral deberá incluír un documento político-organizativo. Un dos requisitos é que as listas deben ser presentadas en listas cremalleira e de xénero e ter unha composición paritaria, tal e como consta no regulamento. Campaña A campaña electoral das candidaturas continuará entre o 4 e o 10 de abril. Nos últimos días de campaña, estarán abertas as votacións por vía telemática (entre o 8 e o 10 de abril) e a proclamación das candidaturas será o martes 12 de abril.No regulamento interno tamén se recolle que os círculos e órganos internos deberán manter a súa neutralidade. Esta situación o que implica é que dende as contas oficiais (redes sociais, correo electrónico e outros) non se poderá facer difusión de candidaturas concretas, senón que "soamente do proceso no seu conxunto". Listas Segundo o regulamento interno, ao que tivo acceso Europa Press, a elección ao Consello Cidadán e á Comisión de Garantías realizarase a través de listas abertas, de maneira que aínda que se presenten listas completas, cada elector poderá elixir ou vetar os integrantes desas candidaturas.


Summary: O Comité Antisida de Ferrol vén de denunciar en rolda de imprensa que a consellaría de Educación impide o acceso a un curso de formación profesional a persoas con enfermidades infecto-contaxiosas, grupo no que se inclúe o VIH. De non eliminaren este criterio, presentarase denuncia por vulneración dun dereito fundamental

A Asociación Lazos Pro Solidariedade ou Comité Antisida de Ferrol vén de denunciar esta mañá, nunha rolda de imprensa celebrada nesa mesa cidade, un protocolo público "discriminatorio" coas persoas doentes de VIH e que "vulnera os seus dereitos fundamentais", en concreto o dereito á educación. A consellería de Educación e Ordenación Universitaria da Xunta de Galiza restrinxiu o acceso a un ciclo formativo de perrucaría, que se impartirá no IES Carballo Calero de Ferrol o vindeiro curso, a persoas con enfermidades infecto-contaxiosas, clasificación na que se inclúe o VIH. A Consellaría de Educación restrinxiu o acceso a un cliclo formativo de perrucaría o acceso a persoas con enfermidades infecto-contaxiosas Porén, tal e como sinalou Carlos Varela, presidente da Asociación Lazos, en conversa con Sermos Galiza, o desenvolvemento das funcións de perruqueir@ non comporta perigo de infección a terceiros por convivencia, posto que non hai lugar a prácticas de risco. "Toda a literatura científica di ben claro que non existe ningún caso de transmisión de VIH por contacto casual", lembra Varela. De facto, a propia consellería de Sanidade no documento "A infección por VIH e a SIDA, previr é posible, de nós depende" refire, na súa páxina 13, que "o VIH non se transmite ao compartir lugar de traballo, ...compartir un cuarto, ... [ou] asistir á mesma escola ou a mesma aula". É por iso que, nun comunicado dirixido aos medios, o Comité Antisida de Ferrol instou á Xunta a que "elimine calquera requirimento en forma de certificado médico onde se exixa a revelación de padecemento dunha enfermidade infecto-contaxiosa ou, en calquera caso, e de ser necesario o certificado, que se reflicta se a persoa é apta ou non para a realización do ciclo formativo". O Comité Antisida de Ferrol instou á Xunta a que "elimine calquera requirimento en forma de certificado médico" No caso de non eliminaren esta restrición, abondou Carlos Varela a este medio, "verémonos obrigados a presentar, nos xulgados, unha denuncia por vulneración dun dereito fundamental como é o dereito á educación". "Estas exclusións xeran unha alerta social inxustificada, contradín as mensaxes preventivas que lanzamos dende as organizacións que nos adicamos á prevención, contribúen a estigmatizar inda máis un colectivo xa de por si moi vulnerábel e dificultan o acceso ao diagnóstico por temor a seren discriminados e discriminadas", denuncia o activista ferrolán. "Estas exclusións xeran unha alerta social inxustificada e contradín as mensaxes preventivas que lanzamos dende as organizacións que nos adicamos á prevención" Unha problemática de definición Doutra banda, segundo subliña o comunicado da Asociación Lazos, a catalogación actual de enfermidades infecto-contaxiosas, "equipara a infección por VIH con outras enfermidades cuxos mecanismos de transmisión" son radicalmente distintos como, por exemplo, a tuberculose. É por iso que, xunto coas distintas asociacións e ONGs que conforman a Coordinadora Estatal de VIH/ SIDA (CESIDA), reivindicaron que "o VIH sexa clasificado como enfermidade infecto transmisible". Ao seu ver, esta nova etiqueta, alén de se axustar "a unha definición máis exacta", impediría que se sigan producindo "situacións de discriminación no acceso a bens e servizos", coma no caso que nos ocupa. Neste senso, o comunicado recorda que abondosos documentos do Dereito nacional e internacional subliñan a importancia de non se produciren situacións discriminatorias por mor da incorrecta catalogación das enfermidades en función das vías de contaxio. Deste xeito, a reformulación da clasificación actual evitaría que as disposicións sobre enfermidades de transmisión casual se aplicasen indebidamente @s doentes de VIH/ SIDA.


Summary: María Reimóndez, fundadora da ONGD galega, será a vicepresidenta dunha organización que celebrou asemblea de soci@s e buscará nesta nova etapa "consolidarse como referente na cooperación feita desde Galiza e ter un papel máis destacado na acción política e social".

A ONGD Implicadas no Desenvolvemento celebrou o pasado sábado a súa asemblea de soci@s, na que nomeou como nova presidenta á xornalista Lucía López Bayo, que pertence á organización desde hai oito anos, durante os que participou traballando en áreas como comunicación ou fortalecemento nas redes. Así mesmo, a fundadora de Implicadas, a escritora María Reimóndez, será a vicepresidenta, namentres que Manuela Vázquez Coto será a secretaria. López Bayo é licenciada en Publicidade, foi xefa de Opinión no desaparecido Xornal de Galicia e na actualidade colabora coa páxina de crítica literaria feminista A Sega. "A nova etapa vai ser de continuidade e nela temos que definir as liñas de traballo para os próximos cinco anos, con obxectivos como o de consolidar a organización como referente na cooperación feita desde Galiza ou ter un papel máis destacado na acción política e social, no activismo", explica. Implicadas é unha ONG de Desenvolvemento de inspiración feminista que traballa dende hai 16 anos a prol da erradicación da pobreza nas comunidades máis afectadas por ela e, máis en concreto, coas mulleres a través da "eliminación das estruturas de opresión Norte-Sur máis tamén de xénero". Entre outras moitas actuacións, o ano pasado estreou a película documental Cambia de Papel, co-dirixida por María Reimóndez, o actor Luis Tosar e a poeta india Kutti Revathi.