Summary: Sinala que a apertura de pistas e remocións de terras puideron danar o Castelo de Penaflor, Ben de Interese Cultural.

Mariña Patrimonio vén de denunciar perante a Dirección Xeral do Patrimonio posíbeis danos no Castelo de Penaflor, situado no lugar de Machín, parroquia de Santa Marta de Meilán, en Riotorto, comarca da Mariña. Segundo puideron comprobar membros de Mariña Patrimonio, indica o colectivo, na zona norte deste Ben de Interese Cultural realizáronse recentemente remocións de terras con maquinaria pesada para a apertura dunha pista. "As remocións de terras e a pista chegan ao interior do foxo que defendía o castelo. Por outra banda, na zona sur do xacemento abriron tamén unha pista, que sobe ata o mesmo castelo", indican nun comunicado. Na parcela onde se atopa o Castelo de Penaflor acondicionouse o terreo con maquinaria pesada para a plantación de eucaliptos Estes movementos de terra con maquinaria pesada chegaron ata os muros, denuncian, que forman parte deste ben patrimonial protexido, o que puido provocar o derrube dalgúns tramos dos muros. Así mesmo, na parcela onde se atopa o Castelo de Penaflor acondicionouse o terreo con maquinaria pesada para a plantación de eucaliptos. "Esta acción puido deixar soterrado parte do antigo e orixinal camiño de entrada ao castelo". Mariña Patrimonio sospeita que estas actividades, "que probabelmente non conten coa preceptiva autorización da Consellería competente en materia de patrimonio, puideron danar e alterar este ben patrimonial, polo que lle solicita á Dirección Xeral de Patrimonio que se adopten as medidas oportunas para que se proceda á restauración das zonas afectadas, así como a apertura do correspondente expediente sancionador."


Summary: O conxunto coruñés recibe ao Murcia con dous centrais da canteira e que non pasan dos vinte anos e expectación pola estrea oficial como local do dianteiro Borja, autor de dous goles a pasada xornada.

Aparentemente aparcada a tensión coa que comezou a semana despois de que os administradores concursais negaran a fichaxe do dianteiro de referencia -Álex Geijo- que pedía Fernando Vázquez, o que provocou tamén as queixas de Lendoiro, incluso dirixidas ao seu adestrador, o Dépor volve centrarse na competición, que regresa a Riazor na matinal do domingo co Murcia como rival (12.00 horas, Canal Plus). Após o magnífico xogo amosado durante a segunda parte do encontro anterior en Sabadell (0-3) os branquiazuis pasar un exame na casa, onde aínda non coñecen a vitoria tras perder no anterior partido ante o Córdoba. A baixa do central Kaká será suplida polo canteirán Uxío, que formará xunto a Insua, nun centro da zaga galego, que non pasa de vinte anos e que o curso pasado formaba en Terceira. Moitas miradas estarán tamén postas en Borja Bastón, chamado a ser o goleador do conxunto e que ofreceu un sensacional rendemento na súa estrea, cando marcou dous tantos. O Murcia acumula un triunfo, un empate e unha derrota nas tres xornadas disputadas e ten no dianteiro Kike o seu maior perigo.


Summary: Irimia Fernández Álvarez é a creadora de Brazolinda, un proxecto de deseño e fabricación de xogos de mesa que leva seis anos achegando a diversión en galego aos fogares. O nome da iniciativa procede dunha historia familiar ao redor dunha boneca de tea que veu do Brasil e que figura no seu logo.

Como nace Brazolinda? A min sempre me gustou brincar cos xogos de mesa desde moi pequeniña. Decidinme cando quixen ensinarlle xogos de mesa aos meus fillos e non atopaba uns que me gustasen, polo que comecei a deseñalos eu á miña maneira. Ademais, fíxenos en galego, que no mercado non había. De que maneira os crea? Depende de cada xogo. Teño moitas ideas na cabeza. Ademais do mundo dos xogos, gústame moito a educación, ensinar, observar e ver como aprenden, mais unha cousa é ter unha idea na cabeza e outra facela realidade. Igual que cando escribes un libro inventas a historia, mais sabes que logo vai impresa nun papel. Un xogo vai nun taboleiro, pode ter cartas ou non. É un proceso complexo. Unhas veces sáeme un enredo en pouco tempo e outros levaron máis de dous anos. Unhas veces comezo por saber que quero ensinar e outras elixo unha temática. Hai algúns que son máis de habilidades e outros de concentración. O que si procuro sempre é que cada un deles ensine cousas variadas e achegue motivos educativos diferentes para que non se repitan. Ten que documentarse? Nos xogos que teñen contido si. Para facer o enredo, unha parte importante do tempo que consomes é, ademais de procurar información, probalos. O proceso no seu conxunto é longo e complicado até que sae ao mercado. Algúns como o do "Camiño a Compostela" ou o de adiviñas requiren tempo de documentación que hai que peneirar. O que non me gusta facer son xogos que precisen ter coñecemento, como o caso do Trivial. Quero que aprendas co xogo, que che ensine a ti. Hai que buscar a maneira de que transmita, mais dunha forma entretida. É difícil deseñar as regras? Ás veces leva case tanto tempo como algunhas partes do propio enredo. Podo inventar un xogo, mais logo deixar por escrito todas as normas e non esquecerte de nada... Igual eu xogo dunha maneira e ti tes un problema que a min non se me ocorreu. Procuro sempre que nos meus enredos participen grandes e pequenos, que sexan atractivos para os primeiros e fáciles para os segundos. Sempre que promocionamos un nunha feira pomos unha zona de xogo ao lado onde a xente pode probalos. Notei que moitas persoas non acostuma a ler as instrucións dos xogos, pérdese co hábito de entreterse cos enredos de mesa. Por ese motivo redacto as normas tendo en conta que será para alguén que non está afeito a lelas. Só ese momento de ler e memorizar, tentar entendelas e polas en práctica, é un momento educativo importante. Que papel ten o xogo na aprendizaxe? Aprender xogando é a mellor maneira. Teño un xogo de matemáticas que é cálculo mental e nun principio pensaban que non sería atractivo, mais ao final engánchanse por ter detrás unha historia de conseguir recursos para escapar dun volcán. Se lles das algo entretido resúltalles máis interesante. Os videoxogos son unha competencia? É a percepción que temos os adultos. Se lles das a posibilidade de participar encántalles manipular, tirar o dado... Para o adulto é moito máis fácil mercarlles un videoxogo e que non molesten. Se tes xogos de mesa terás que xogar con eles e ensinarlles. Son importantes para o futuro do galego? Totalmente. É a miña lingua e a dos meus fillos. Vexo que hai moita xente galegofalante que demanda estes xogos para os seus fillos, mais tamén hai que darlle a oportunidade ás persoas castelanfalantes de ter material en galego, que tamén é importante porque non é esa hora semanal na aula. O castelán está por todas as partes. Que haxa xogos en galego dálle normalidade á lingua.


Summary: Esteban Gónzalez Pons (PP) e Félix Bolaños, ministro de Presidencia, serán os encargados de liderar as negociacións.

O até o de agora presidente do Tribunal Supremo e o Consello Xeral do Poder Xudicial (CXPX), Carlos Lesmes, ratificou esta segunda feira a súa esperada renuncia ao cargo, ante o "bloqueo" na renovación deste órgano por falta de acordo entre as diferentes forzas políticas. Este anuncio propiciou unha reunión, que durou perto de tres horas, entre o presidente do Goberno español, Pedro Sánchez, e o presidente do PP, Alberto Núñez Feixoo, un encontro que se presentou como "última oportunidade" para resolver esta crise institucional o antes posíbel. O Executivo, a través do ministro de Presidencia, Félix Bolaños, a quen Sánchez designou como interlocutor —Feixoo delegou as negociacións no vicesecretario institucional do PP, Esteban González Pons—, apuntou que ambas as formacións traballarán "desde xa" na procura dun "acordo rápido" que permita desbloquear unha situación "moi grave que dura xa máis de catro anos". PP e PSOE, que non fixan prazos concretos, traballarán con "intensidade e discreción" PSOE e PP non fixaron aínda un prazo concreto para resolver a renovación do CXPX e máis do Tribunal Constitucional, mais si sentarán a negociar "en serio" e "de maneira inmediata". Bolaños, preguntado por se o Goberno español se abrirá a mudar o modelo de elección, apuntou que en Moncloa optan pola discreción no tocante ao contido da reunión: "Traballaremos con intensidade e discreción e, cando haxa acordos, comunicarémolos", precisou. Cuestionado tamén sobre o coñecemento que ten do contido destas negociacións o seu socio de goberno, Unidas Podemos, o ministro asegurou falar con Yolanda Fíaz para "estar coordinados" nas conversas co PP. Pola súa parte, Núñez Feixoo celebrou os "avances" da reunión de cara a abordar esta "renovación conxunta" por medio dun "novo marco" que "afonde en criterios de independencia", un paso que, ao seu entender, "podía darse moito antes".


A campaña electoral dos Estados Unidos entra nas súas semanas decisivas co desenvolvemento do terceiro e último debate entre o candidato republicano, Donald Trump, e o contendente demócrata, Joe Biden. A cita de hoxe en Nashville, no Estado de Tennesse, presenta importantes mudanzas en relación cos encontros anteriores de setembro e outubro, onde as interrupcións e a interpretación laxa das normas pactadas provocaron desaxustes que tentan evitar coas novas regras. Neste sentido, os organizadores van silenciar os micrófonos dos candidatos que non teñan a palabra para impedir réplicas non autorizadas e interrupcións non axustadas ao regulamento acordado. O actual mandatario, Donald Trump, non dubida en cuestionar o cambio das normas e acusar de parcialidade a Comisión de Debates Presidenciais. O temario do debate de hoxe non é do agrado de Donald Trump. Os candidatos deben explicar a súa posición sobre a pandemia, o impacto da crise nas familias estadounidenses, a cuestión racial, o cambio climático, a seguridade nacional e o liderado. Fica fóra do cara a cara a política exterior, aspecto que desgusta o equipo de Trump, moi centrado durante toda a campaña en sacar á luz os negocios do fillo de Biden, Hunter, en Ucrania aproveitando os contactos do pai, veterano representante demócrata e vicepresidente dos Estados Unidos con Obama. Así as cousas, está por ver o impacto da cita de hoxe no electorado, unha vez que os encontros anteriores non tiveron ningunha repercusión nas tendencias de voto. As enquisas electorais seguen beneficiando a Biden, porén ninguén se atreve a sinalar un vencedor. A este respecto, o candidato demócrata mantén unha vantaxe de 11 puntos de media nas sondaxes nacionais da última semana así como unha importante diferenza ao seu favor nas doazóns dos grupos empresariais e particulares. Nesta liña, calcúlase que o proceso electoral de 2020 vai ser o máis caro da historia dos Estados Unidos cun gasto de 11.000 millóns de dólares, 5.200 millóns dos cales se dedican á campaña presidencial. O apoio económico aos candidatos é un dos termómetros para coñecer as posibilidades dos representantes, nunha democracia de baixa calidade como a estadounidense, onde as grandes corporacións empresariais xogan un papel chave nos resultados finais. A única certeza dos comicios de 3 de novembro é a súa alta participación. Os representantes republicanos e demócratas coinciden en cualificala de "histórica" e destacan que a dúas semanas da realización das eleccións 31 millóns de persoas xa teñen depositado o seu voto. Así, por exemplo, no Estado de Texas, un bastión republicano que os demócratas aspiran conquistar desta volta, téñense emitido a esta altura máis sufraxios que o total recibido por Trump na circunscrición en 2016. A alza do voto anticipado explícano os analistas como consecuencia da pandemia, con máis Estados ofrecendo a posibilidade de enviar sufraxios por correo ou depositalo en receptores deseñados para este propósito. As críticas ao voto por correo é outro motivo de controversia na campaña, após oporse Donald Trump a esta opción e cuestionar a súa fiabilidade.


Summary: Foi recoller o uniforme de traballo cunha camisola pro-consulta catalá. "Nun ton chulesco dixéronme que non volvese", afirma A.G.

A.G denuncia que foi despedida por razóns ideolóxicas. Cóntao a Nació Digital días despois de que acontecesen os feitos. Foi recoller o uniforme de azafata cunha camisola de Ara es l´Hora e notificóuselle que non ía finalmente traballar na feira de hostalería de Hostelco, en Barcelona. Estaba contratada para traballar no posto da empresa murciana Talasur, segundo afirma a Nació Digital. A rapaza sinala a este diario dixital catalán que a empresa chamouna o día despois de ir recoller o uniforme e "cun ton chulesco" informoulle que non se presentase, alegando motivos de requisitos. Mais A.G. Púxose en contacto coa axencia de azafatas de Madrid que tramitou o seu contrato. E esta recoñeceulle, afirma, "que a empresa os chamara para preguntar se eu era independentista". A despedida afirma que denunciou os feitos perante a Fira de Barcenola, onde decorre o encontro.


Summary: O Concello de Pontevedra deu a coñecer onte, coincidindo coa véspera do Día Mundial do Medio Ambiente, o programa experimental Composta, dirixido á recollida de residuos orgánicos nunhas 2.000 vivendas e produtores singulares da cidade, e que está previsto poñer en march o vindeiro 1 de xullo.

O Goberno local completa con esta iniciativa os tres piares nos que quere sustentar a compostaxe municipal, coa que, segundo indicou o concelleiro de xestión de residuos, Raimundo González Carballo, busca cumprir os obxectivos que fixa a normativa europea de tratar 50% dos biorresiduos a 31 de decembro. Nese obxectivo, Pontevedra xa ten en marcha dúas liñas de actuación: a compostaxe individual, pensada para as vivendas do rural ou para as urbanas que teñen un pequeno horto, e a comunitaria, coa instalación de centros de compostaxe en espazos verdes da cidade para os veciños e veciñas que poidan depositar os seus biorresiduos. Con Composta, o Concello abre a terceira vía do seu programa de compostaxe, que, como salientou o responsábel municipal, servirá para facer a recollida de biorresiduos por unha parte da cidade na que non existe opción de tratamento individual nin compostaxe colectiva. Voluntaria e de balde O Concello destaca que a participación neste proxecto é voluntaria e de balde. Poderán entrar no programa bares, restaurantes, produtores singulares (residencias, froiterías, supermercados que non teñan recollida de orgánicos…) e veciñanza a título individual. Segundo o procedemento deseñado, a persoa ou entidade produtora recollerá os seus biorresiduos e os depositará no colector marrón máis próximo á súa vivenda ou estabelecemento, empregando a chave electrónica que lle permitirá abrilo. A chave electrónica permitirá evitar que se depositen residuos impropios, co obxectivo de que o compost que se xera no proceso sexa dunha alta calidade. A recollida farase todos os días da semana e os biorresiduos enviaranse a unha planta de compostaxe non máis lonxe de 100 quilómetros á contorna. O proxecto comezará nos vindeiros días cunha campaña de sensibilización e información que se realizará porta a porta.


Summary: A oitava edición do Spanish Film Festival de Londres, que terá lugar entre o 28 de setembro e o 10 de outubro, acolle un ciclo especial sobre Luís Tosar e varias producións galegas.

No Festival de Cine de Londres poderán verse documentais coma Tralas luces, de Sandra Sánchez,premiado en Donosti; filmes de animación, coma O apóstolo, de Fernando Cortizo; ou a coprodución de ciencia ficción Lobos de arga, de Juan Martínez Moreno, xunto coas curtametraxes experimentais de Xacio Baños Anacos e Estereoscopía. Por outra parte, na sección Catalan Window (tamén hai Basque Window) figura O sexo dos anxos, de Xabier Villaverde, coproducida entre Continental Producciones, CCFBR e Dream Team Concept, que se exhibirá en catalán e español con subtítulos en inglés. O grande protagonista, con todo, é o actor de Castro de Rei Luis Tosar, do que se exhibirán varios títulos: Douche os meus ollos, Mentres dormes, Os luns ao sol, Flores doutro mundo, Casual Day ou The limits of control, de Jim Jarmusch.


Summary: O Parlamento crimeo adiantara esta quinta feira a convocatoria do referendo de autodeterminación para o 16 de marzo. China pide respeto á "integridade" de Ucraína mais non condena a actuación de Rusia.

A Rada suprema de Ucraína vén de iniciar o procedemento para disolver o parlamento de Crimea, segundo informan medios ucraínos e axencias de noticias. Faino no mesmo día en que a Cámara crimea aprobou o adianto do referendo de autodeterminación previsto, inicialmente, para o 30 de marzo. O presidente interino de Ucrania, Alexandr Turchínov, cualificou de "ilegal e ilexítima" a decisión da cámara lexislativa de Crimea. O poder lexislativo acordou que a consulta a respeito do futuro deste territorio autónomo se decida o día 16. O presidente crimeo asegurou que a pregunta á que dera resposta a cidadanía crimea será se o territorio se mantén como parte da Ucraína ou, pola contra, se integra na República Federal de Rusia. Aliás, e sempre de acordo co recollido polas mesmas fontes, o Parlamento crimeo decidiu por unanimidade, após o adianto electoral, solicitar ás autoridades rusas que tomen en consideración unha posíbel anexión de Crimea. Falou China Tamén nesta quinta feira China rachou co seu silencio sobre os últimos acontecementos en Ucraína. O embaixador chinés na ONU chamou a todas as partes a procurar unha solución política e dentro da legalidade. Liu Jieyei asegurou que China respecta a unidade e a integridade territorial de Ucraína mais negouse a condenar a presenza de tropas rusas na península e asegurou que "hai razóns" para explicar esta situación.


Summary: Ese é o prognóstico do Centro D'Estudis de Opinió (CEO), o instituto demoscópico catalán. A sondaxe, realizada do 10 ao 30 de xaneiro, sinala que por vez primeira a oposición á independencia de Catalunya superaría 50 por cento das persoas inquiridas. Porén, 55 por cento son favorábeis ao procés, isto é, ao direito a decidir.

A estratexia de manter a tensión co Estado que ten despregado o staff político de Carles Puigdemont, o president exiliado en Bruxelas, non estaría a dar os seus froitos, se nos atemos aos resultados que oferece o último traballo do CEO. De acordo con este inquérito, JxCat cedería a ERC a primeira praza no escalafón do independentismo. A lista do president podería ceder até 5 escanos (ao pasar dos actuais 34 a 29-31), en tanto que a marca liderada por Oriol Junqueras incrementaría o seu score do 21-D entre 1 e 3 asentos no Parlament, saltaría dos 32 asentos de decembro a un abano entre os 33 e 35. Destarte, a formación republicana colocaríase practicamente á par de Ciudadanos, entre outras cousas porque a formación liderada por Inés Arrimadas perdería entre 1 e 3 escanos (descería dos 36 do 21-D a entre 33-35). De todos xeitos, os dados hainos que tomar con moita cautela, porque a experiencia recente mostra que os inquéritos tenden a sobre-representar ERC na mesma medida en que infravaloran Junts per Catalunya. O inquérito chega nun momento moi delicado das negociacións actualmente en curso no seo do bloco soberanista para desbloquear a sesión de investidura de Puigdemont. ERC estaría disposta a aceitar unha presidencia bicéfala -cun president simbólico en Bruxelas e outro executivo en Barcelona- en mans de JxCat mais demandaría unha vicepresidencia de forte contido político e non só económico. Aliás, o inquérito non pon en perigo a maioría soberanista, dado que a caída experimentada pola suma de JxCat e ERC (dificilmente poderían alcanzar conxuntamente os 66 escanos do 21D) vese máis que compensada polo crecimento que se prognostica para a CUP, que podería dar un pulo desde os 4 escanos a entre 7 e 8. Canto ao unionismo, e para alén do retroceso de Cs, a tendencia de PP e PSC é descendente, sendo que a formación conservadora obtería entre 3 e 4 escanos (4 o 21D) e a socialdemócrata, entre 15 e 16 (17). Catalunya en Comú ficaría como está, con 8 asentos no Parlament. Queda do apoio á independencia O inquérito trae algunhas noticias inquietantes para o independentismo. O dado máis rechamante é, sen dúbida, que por vez primeira as persoas contrarias á independencia representan 53,8 por cento das inquiridas (10 pontos máis que na sondaxe anterior do CEO), mentres que só apoiarían a criación dun Estado catalán independente 40,8 por cento (8 pontos menos que na mostra demoscópica de outubro). Por tanto, neste momento o non á independencia superaría o si en por volta de 14 pontos. Todo indica que o inquérito rexista un certo cansanzo social ante o bloqueo da situación política catalá e ante a constatación de que a vía rápida cara á independencia é a día de hoxe unha quimera. 55 por cento continúan a prol do procés, isto é, do direito a decidir do pobo catalán, fronte a un 20,8 por cento que defende a retirada do proceso e aposta pola participación na comisión aberta no congreso para reformar a Constitución Mais o CEO dá para outro titular: 55 por cento continúan a prol do procés, isto é, do direito a decidir do pobo catalán, fronte a un 20,8 por cento que defende a retirada do proceso e aposta como alternativa pola participación na comisión aberta no congreso para eventualmente reformar a Constitución. 11,7 por cento é partidaria de manter o actual statu quo, sen ningún tipo de reforma, e apenas 2,2 por cento opta por Estado aínda máis centralista. Indo máis ao miúdo, ao desagregar os dados do continxente social (55 por cento) que continúa a aderir o procés, veríamos que só 19 por cento é partidario da independencia pola vía unilateral, en tanto que 39,5 prefire un acordo negociado con Madrid.


Summary: Un informe confirma a Galiza como territorio emigrante nunhas cifras que afectan especialmente a persoas de entre 25 e 44 anos e que son moito maiores tendo en conta a quen marcha lonxe do Estado.

Galiza segue a perder caudal humano en medio dunha crise feroz. Uns 17.400 galeg@s abandonaron o seu lugar de residencia durante os primeiros tres meses do presente ano 2013 para traballar noutra provincia do Estado, segundo recolle un informe realizado pola empresa de Recursos Humanos Randstad. O número total de desprazad@s é moito maior tendo en conta a quen se dirixe en busca de emprego fóra do Estado. O estudo cualifica a Galiza como territorio "emisor" posto que son moitas máis as persoas que marchan que as que chegan para traballar. Pontevedra é a provincia administrativa da que máis xente marcha, con 6.700 migrantes, seguida da Coruña con 6.500. O perfil maioritario d@s traballadores e traballadoras que se desprazan é o dun home de 25 e 44 anos, con estudos secundarios, que se dirixe a outra provincia para ocupar postos nas actividades relacionadas co turismo, o comercio e na construción.


Summary: O presidente evita responder se a sentenza debe implicar responsabilidades políticas e obvia a condena a 37 anos a quen foi secretario de Organización do PP galego o propio Feijóo mantivo en Portos de Galicia HEMEROTECA | Pablo Crespo, de home do maletín no PPdeG a cerebro da Gürtel

HEMEROTECA | Pablo Crespo, de home do maletín no PPdeG a cerebro da Gürtel Malia que a Audiencia Nacional vén de condenar o propio Partido Popular como beneficiado da trama de corrupción Gürtel e foron cargos populares boa parte dos 29 condenados, entre eles quen foi secretario de Organización do PP galego, Pablo Crespo, Alberto Núñez Feijóo limitou este xoves o caso a que Luis Bárcenas "non foi un tesoureiro moi exemplar e iso puido contaminar o PP". O presidente evita responder se a sentenza debe implicar responsabilidades políticas e obvia a condena a 37 anos a quen foi secretario de Organización do PP galego e o propio Feijóo mantivo en Portos de Galicia Nunha rolda de prensa posterior á reunión semanal do seu Goberno que estivo centrada na atención ás vítimas que deixou a explosión da pirotecnia de Tui, cuestión que Feijóo considerou máis importante, o presidente foi preguntado polas condenas do caso Gürtel e se considera que deben implicar responsabilidades políticas no seu partido máis alá das penais. O presidente dixo non coñecer a "agardada" sentenza "dez anos despois" máis que por informacións xornalísticas e centrou a súa valoración na figura de Luis Bárcenas, do que dixo que "se o tesoureiro acaba de ser condenado" é que "non foi un tesoureiro moi exemplar e iso puido contaminar o PP". Canto ao partido, dixo que debe "acatar, cumprir e garantir que isto non volva suceder". Feijóo di que o PP debe "mandar unha mensaxe de seguridade de que as cousas que se fixeron mal nin se fagan actualmente nin se volvan repetir nunca máis" Feijóo obviou a pregunta sobre as posibles responsabilidades políticas máis alá das penais dunha sentenza que condena a máis de 37 anos de cárcere a Pablo Crespo, que foi secretario de Organización do PP galego antes de que Feijóo comezase a presidir a formación pero a quen el mesmo, cando era conselleiro de Política Territorial, mantivo como vocal de Portos de Galicia desde 2003 ata que os dous foron relevados polo bipartito en 2005. O presidente da Xunta e do PP galego limitouse a "mandar unha mensaxe de seguridade de que as cousas que se fixeron mal nin se fagan actualmente nin se volvan repetir nunca máis".


Summary: Jorquera lamenta que as "operacións espectáculo" sexan xa unha "norma en Galiza cando chegan as eleccións" e salienta a dimisión inmediata do concelleiro ourensán do BNG. O presidente da Xunta e candidato do PP cre que "hai partidos aos que lles molesta que actúe a xustiza"

Segunda vítima política da chamada operación Pokémon. Tras resistirse durante días o aínda alcalde de Ourense, o socialista Francisco Rodríguez, ratificaba no mediodía deste xoves a súa intención de abandonar o cargo aínda que non polas "imputacións falsas" que pesan sobre el, de presunto suborno e prevaricación en adxudicacións públicas, senón pola "falta de apoio político" que lle impediría conservar o bastón de mando. Rodríguez, visiblemente afectado, realizaba o anuncio tras a primeira Xunta de Goberno Local á que xa non asistiron os tres edís do BNG que lle daban sustento ao seu equipo de goberno. "Dixen que non ía permanecer no meu cargo nin un minuto máis se non tiña os apoios políticos necesarios para garantir a estabilidade do goberno municipal", sintetizou ante a prensa. O anuncio de Francisco Rodríguez chegaba non só despois de constatar a retirada do apoio do Bloque, senón tamén despois de que o concelleiro nacionalista imputado na mesma operación, Fernando Varela, presentase a súa dimisión apenas vinte e catro horas despois de ser detido e posto en liberdade, aínda que imputado por presunto suborno e tráfico de influencias. Arroupado polos demais membros do grupo municipal e por diversos militantes do Bloque en Ourense Varela proclamouse "totalmente inocente" dos cargos que se lle imputan e manifestou a súa "absoluta certeza" de que "poderá demostrar" que non actuou de xeito ilegal. Pero a "coherencia persoal e política" impídelle seguir no concello aínda que a acusación da xuíza se sustente só "nunha conversación entre dous imputados na que sae meu nome", subliña. A persoa que substituirá a Rodríguez elixirase nun pleno municipal entre o sábado e o luns Varela renuncia á súa acta de concelleiro e tamén o fará o propio alcalde en canto o pleno municipal elixa a persoa que o substituirá, algo que acontecerá entre o sábado e o luns. O nacionalista e o socialista toman, polo tanto, un camiño distinto ao do popular Adolfo Gacio, tamén imputado no caso e que o pasado martes deixaba a Alcaldía de Boqueixón pero non a súa corporación municipal, na que permanecerá como concelleiro en virtude do pacto acadado coa dirección provincial do PP na Coruña. Precisamente esa permanencia era defendida este xoves polo presidente da Xunta e candidato á reelección polo PP, Alberto Núñez Feijóo, que ao remate da reunión semanal do Consello do Goberno galego xustificou a decisión no feito de que Gacio "non podía compatibilizar a alcaldía coa liberdade baixo fianza" pero "a presenza deste concelleiro no Concello non afecta para nada á gobernabilidade", xa que non depende del a maioría absoluta dos conservadores, abonda. Jorquera, a prol da xustiza "sen intencionalidade política" Jorquera: "Estase convertendo en norma que, cando chegan unhas eleccións, haxa operacións espectáculo" Mentres Feijóo se pronunciaba deste xeito no interior de San Caetano, no exterior do complexo administrativo da Xunta o candidato do BNG á Presidencia, Francisco Jorquera, censuraba a "desvergoña política" que, ao seu xuízo, están a demostrar os conservadores neste caso. No marco dunha manifestación de apoio ao persoal das factorías de Alcoa o nacionalista esixiulle a Feijóo que "non faga trampa", xa que Gacio "segue de concelleiro para exercer como alcalde na sombra", cando debería "tomar nota da actitude exemplarizante que tivo o BNG" que, malia non "dubidar da inocencia" do seu edil en Ourense, "ten por norma dar exemplo de comportamento" e, ante a imputación, non deixou outra opción que dimitir de inmediato". Feijóo: "É bo que a clase política saiba que en calquera momento pode haber unha investigación" Á marxe das dimisións Francisco Jorquera coida que o caso Pokémon é unha mostra máis da necesidade de que "actúe a xustiza, pero que non actúe así". "Xa se está convertendo en norma en Galiza que, cando chegan unhas eleccións, haxa operacións espectáculo con procedementos que deixan na total desprotección ás persoas incausadas", sometidas a "procedementos máis propios de delitos de terrorismo". Neste caso, como noutros, censura, "invértese a carga da proba" e calquera "díxome díxome" serve "para imputar unha persoa" da que "se presume a súa culpabilidade e non a súa inocencia". "Esiximos que a xustiza actúe, pero sen intencionalidades políticas e os 365 días do ano" para "esclarecer o que haxa que esclarecer", di. Destes receos, así como dos chegados doutras forzas políticas como AGE ou o PSdeG, botaba man Feijóo para, pola súa banda, considerar que "hai partidos aos que parece que lles molesta que a xustiza actúe", pero "a xustiza debe actuar cando consdiere oportuno e investigar o que considere oportuno", xa que "é bo para a sociedade" e tamén bo para que "a clase política" saiba que "non hai períodos de graza e que en calquera momento pode haber unha investigación" na que "responsables políticos poidan estar mesturados". "Isto -asegura- non significa para nada ir en contra da presunción de inocencia".


Summary: Seis membros do persoal do centro de tratamento automatizado de Correos en Lavacolla, Compostela, veñen de dar positivo en coronavirus.

A área sanitaria de Santiago e O Barbanza informa de que catro profesionais de enfermaría se desprazaron esta cuarta feira ao centro de traballo para realizar probas a 86 traballadores e traballadoras, despois de detectarse os contaxios no cadro de persoal. Desde Correos informan de que o centro presta o servizo "con normalidade" e todas as actividades "desenvólvense seguindo as instrucións de seguridade marcadas polas autoridades para preservar a saúde do persoal e a cidadanía". Segundo trasladou onte nun comunicado, a aparición deste foco activou o protocolo estabelecido, polo que se procedeu á desinfección das dependencias, e garantiu que "todos os profesionais da compañía dispoñen do material de protección necesario para levar a cabo o seu labor con seguridade e contan con información sobre os protocolos" en función de cada posto. Previamente, o sindicato CXT alertara da situación "alarmante" neste centro, que distribúe correspondencia e paquetería para todo o noroeste peninsular. Para contelo, reclamoua realización "urxente" de probas PCR a todo o persoal, argumentando que Correos coñecía o primeiro positivo desde o pasado día 20 sen indicar "ningún tipo de illamento preventivo". Así mesmo, a central pide medicións de temperatura ao conxunto do persoal, que haxa unha detección de todos os contactos sospeitosos e que se respecten os dous metros de separación interpersoal, cunha medida que, denuncia "non se está cumprindo".


Summary: A Cámara de Representantes aprobou na cuarta feira, 18 de decembro, nunha histórica sesión, abrir un impeachment ou procedemento de destitución no Senado contra o presidente, Donald Trump. Mais en que consiste esta fórmula?

A palabra impeachment deriva do termo do francés antigo empeechier, que asemade vén da palabra latina impedīre (de pes, pedis), expresando a idea de coller alguén polos pés. De aí o noso "impedir" (ou o francés empêcher, ou o inglés impede). O impeachment é un procedemento excepcional previsto polo artigo II, sección 4, da constitución dos EUA. Utilízase, como no caso de Trump, cando se formula a destitución do presidente, do vicepresidente ou doutros altos cargos do Goberno, como os membros da xudicatura, por cargos de "traizón, corrupción ou outros delitos graves e faltas". En termos xudiciais, o que a Cámara de Representantes fixo foi imputar politicamente o presidente Trump. A pena, a súa destitución, é unha decisión que está só en mans do Senado. Primeiramente, o Cámara baixa redactou os cargos de acusación, resumidos en "abuso de poder" e "obstrución á investigación", e foi na cuarta feira que os votou. A primeira das acusacións aprobouse con 230 votos a favor e 197 en contra. Votaron a favor todos os representantes demócratas, agás os congresistas Jeff Van Drew, de Nova Jersey, e Collin Peterson, de Minnesota. O primeiro, que xa ten un acordo con Trump para se pasar ao Partido Republicano, sentou na Cámara canda os seus futuros compañeiros durante o debate. A segunda tivo un voto menos a favor (229). Aos congresistas por Nova Jersey e Minnesota uniuse a abstención da precandidata presidencial demócrata Tulsi Gabbard, que votou simplemente cun "presente". Inicio do proceso O cargo de "abuso de poder" susténtase nas conversas que Trump mantivo co presidente de Ucraína, Volodimir Zelenski. Todo se iniciou coa publicación por parte do Wall Street Journal dunha información en que se aseguraba que o presidente estadounidense presionara até en oito ocasións o recentemente elixido homólogo ucraíno. O obxectivo de Trump? Que axudase o seu avogado Rudolph Giuliani na apertura dunha investigación a Hunter Biden, o fillo menor do ex vicepresidente demócrata, Joe Biden, e posíbel adversario do actual mandatario na carreira á Casa Branca. O 24 de setembro, coñecida a información filtrada por un confidente, a presidenta da Cámara de Representantes, a demócrata Nancy Pelosi, anunciaba a apertura dunha investigación de cara a un posíbel impeachment, que deu comezo o 13 de novembro coas audiencias das testemuñas. O cargo de "obstrución ao Congreso" vén derivado do primeiro e baséase na negativa por parte do presidente estadounidense a colaborar coa Cámara, que non puido acceder a numerosos documentos nin a testemuñas clave. Rematado o proceso de instrución, as e os representantes do Partido Demócrata chegaron á conclusión de que había "probas abafadoras" para imputar o presidente Trump. O 5 de decembro, Pelosi encargou á comisión xudicial redactar as acusacións ou artigos do impeachment. Tras ser aprobados a semana pasada por este comité parlamentario (23-17, demócratas-republicanos), finalmente, foron votados a pasada cuarta feira na Cámara de Representantes. Xuízo no Senado O xuízo contra Trump será no Senado ─con maioría republicana─, que exercerá de xurado. As e os senadores deben facer un xuramento, comprometéndose a "impartir xustiza de forma imparcial" (o líder republicano nesta cámara, Mitch McConnell, xa avisou de que non o sería). O papel do presidente do Tribunal Supremo, John Roberts, equivale ao de xuíz, e a Cámara de Representantes ─as e os congresistas designados por Nancy Pelosi─ exercerá de instrutor e fiscal. Un equipo legal defenderá o presidente Trump. O conselleiro da Casa Branca Pat Cipollone dirixirá este equipo canda os avogados privados do magnate neoiorquino, segundo informan os medios estadounidenses. O procedemento do xuízo será estabelecido polo propio Senado, e os líderes dos dous partidos, McConnell, polo Republicano, e Chuck Schumer, polo Demócrata, levarán as negociacións. O vicepresidente do Goberno, Mike Pence, como presidente do Senado, será o encargado de convocar a votación sobre o impeachment. Para saír adiante, necesita dunha maioría de dous terzos das e dos senadores presentes na Cámara. Isto é, todas e todos os representantes demócratas e cando menos 20 dos republicanos (en total, 67 votos a favor). A composición actual do Senado é de 53-47. No improbábel caso de que isto suceda, o presidente sería destituído e Mike Pence asumiría o cargo até as próximas eleccións, previstas para o 3 de novembro, terza feira, de 2020. 19 impeachments na historia Segundo informa na súa web a Cámara de Representantes, 19 persoas foron procesadas politicamente na historia dos EUA. A primeira, William Blount, senador por Tennessee, en 1797, por conspirar co Reino Unido, e a última, Thomas Porteous, xuíz de distrito, en 2010, por corrupción. Tamén, os presidentes Andrew Johnson (1868), por imcumprir unha lei que restrinxía o poder presidencial, e Bill Clinton (1999) por mentir diante do Gran Xurado ─ao negar que mantivese unha relación sexual coa bolseira Monica Lewinsky─ e por obstrución da xustiza. Ambos os dous foron absoltos.


A raíz da pandemia, milleiros de cidadáns sacamos a pasear a nosa ignorancia sobre a inacción dos gobernantes, o efecto difusor do 8 de marzo ou a nosa tradicional desconfianza sobre o forasteiroEstes días quixen buscar a miña propia narrativa respecto a Pandemia COVID-19. Na orixe, coma na evolución Darwiniana, un acontecer fortuito tan común como explosivo un "salto viral" do morcego ao ser humano, un intercambio xenético envelenado entre os dous únicos mamíferos voadores que existen. Milleiros de vendedores arrastran a súa pobreza en carromatos e motos cada mañá desde o campo, ata a fermosa cidade de Wuhan, maravilla da arquitectura moderna, no medio da modernidade érguense postos con animais salvaxes engaiolados (triunfo do home sobre a natureza), xunto os que ofrecen as súas viandas nun mercado ruidoso, exótico e cromático, delicia dos curiosos e turistas. Mentres, un trebón de ferraris vermellos campan maxestuosos pola gran arteria da urbe: todo en orde no albergue dos vellos anceios dos poderosos: un aparente equilibrio e complacencia na desigualdade; todo parece accesible, pero é todo inalcanzable.Desde as trincheiras das nosas casas forradas de roupa e tecnoloxía orientais saiamos ao mundo mañá con visión humilde, pacífica, respetuosa, feminista e xustaA raíz da pandemia, milleiros de cidadáns sacamos a pasear a nosa ignorancia sobre a inacción dos gobernantes, o efecto difusor do 8 de marzo ou a nosa tradicional desconfianza sobre o forasteiro, e coma se dun exercicio de lingua se tratara, damos encaixado sen dificultade na mesma frase: barato, lixoso, mentireiro, cheirento e come-cans co colofón do xentilicio oriental. Se cremos que o problema é China, toda esta dor e medo que pasamos pódese converter nunha simple e terrible xenofobia, xermen das guerras que sempre foron na historia da man das pandemias. Non son viróloga nin veterinaria nin experta en medio ambiente, son psiquiatra e polo tanto, vou falar do que sei; de acordo coa denostada OMS hai 800000 mortes por suicidio ao ano; ao parecer ¼ dos suicidios ocorren en China; e neste país, especialmente nas zonas rurais, e, en contra de todas as estatísticas planetarias, as mulleres mátanse máis ca os homes. Por que?. Tamén sabemos pola OCDE que onde a muller ten maior influencia, máis nivel educativo e maior control da economía doméstica a seguridade alimentaria e maior e hai menor mortalidade infantil. Se cremos que o problema é China, toda esta dor e medo que pasamos pódese converter nunha simple e terrible xenofobia, xermen das guerras que sempre foron na historia da man das pandemiasQue lle pasa logo as mulleres das aldeas máis poboadas do mundo?... Quixéronlles encoller os pes, as tiraron coma zapatos vellos e agora teñen que embutirse nun estraño mundo postcomunista e neoconfucionista ao mesmo tempo; o comunismo non evolucionou cara a democracia, que é descontrolada, criticable e variable en ideas e propostas de confinamento e desescalada; o comunismo fíxose relixioso e centralista como o fascismo católico e nacionalista español....Desde as trincheiras das nosas casas forradas de roupa e tecnoloxía orientais saiamos ao mundo mañá con visión humilde, pacífica, respetuosa, feminista e xusta.


Summary: ENTREVISTA | Especialistas en estatística da USC desenvolven un procedemento para predicir a incidencia desta enfermidade a partir de información meteorolóxica. Falamos con Manuel Oviedo (Instituto Tecnolóxico de Matemática Industrial), un dos autores do modelo

Todos os anos a intensificación da incidencia da gripe (os coñecidos como picos da gripe) provocan situacións de saturación nos hospitais galegos. A gripe provoca ademais cada vez máis mortes en Galicia, 223 este último inverno, un 64% máis que o ano anterior. Calquera ferramenta que permita anticipar a súa evolución futura facilita polo tanto a resposta que os servizos públicos de saúde poden dar á enfermidade e a organización da atención sanitaria. Especialistas en estatística da Universidade de Santiago desenvolven un procedemento para predicir con semanas de antelación a incidencia desta doenza a partir de información meteorolóxica. Os investigadores do grupo MODESTYA da USC (Modelos de Optimización, Decisión, Estatística e Aplicacións) Manuel Oviedo de la Fuente e Manuel Febrero Bande amosan o seu modelo nun artigo publicado este mércores en PLOS ONE, no que explican en termos numéricos a epidemioloxía da gripe estacional, caracterizada por períodos de incidencia máxima de 8 a 10 semanas durante os meses máis fríos do inverno (entre novembro e abril). Como explica o equipo no seu artigo, varias teorías sinalan unha mellor supervivencia do virus a baixas temperaturas, baixa humidade e baixos niveis de radiación ultravioleta. "As estimacións precisas da incidencia da gripe son esenciais, tanto para os servizos de saúde pública como para a cidadanía, para proporcionar unha advertencia previa de epidemias e permitir medidas preventivas que axuden a reducir o contaxio" Manuel Oviedo explica que nunha primeira parte, o modelo selecciona a mellor información dispoñible, que neste caso foron variables de temperatura dos 15 días anteriores, e tamén datos sobre a incidencia da gripe nas últimas semanas, segmentados territorialmente por comarcas. A partir de aí, o modelo outorga unha maior ou menor probabilidade de que nas dúas semanas seguintes se viva neses territorios un pico da gripe. A predición reaxústase cos erros cometidos no pasado recente, o que lle permite "só con variables meteorolóxicas" acadar "resultados de predición tan bos como os que se conseguen con variables máis difíciles de obter como pode ser a propia taxa de gripe da semana pasada". Dado que a influenza é altamente contaxiosa e posúe unha morbilidade maior que a de calquera outra enfermidade evitable por vacina, en opinión dos investigadores "os sistemas de vixilancia requiren indicadores precisos que detecten posibles epidemias por adiantado". Neste senso, destacan que "as estimacións precisas da incidencia da influenza son esenciais, tanto para os servizos de saúde pública como para a cidadanía, para proporcionar unha advertencia previa de epidemias e permitir medidas preventivas que axuden a reducir o contaxio". Nos últimos anos foron empregados outro tipo de datos para predicir o comportamento dunha enfermidade tan común e contaxiosa coma a gripe: as procuras en Google. Dende o ano 2008 Google Flu Trends seguía en tempo real a evolución desta doenza e permitía anticiparse ao seu crecemento nun lugar determinado. Iso si, a ferramenta non era infalible, como se puido ver no ano 2014. Con todo, en 2015 Google deixou de ofrecer esta información. Dende o ano 2008 Google Flu Trends seguía en tempo real a evolución desta doenza e permitía anticiparse ao seu crecemento nun lugar determinado. Con todo, en 2015 Google deixou de ofrecer esta información Manuel Oviedo explica que o seu equipo tamén empregaba os datos procedentes de Google para comprobar a fiabilidade do seu modelo: "utilizabamos esa información para comprobar se había algún tipo de correlación entre a incidencia da enfermidade, os factores meteorolóxicos e as procuras en Google. E si había correlación". Con todo, explica que "non podíamos depender deses datos, porque corrías o risco de que Google nalgún momento pechase a billa da información, como finalmente fixo". A principal virtude deste modelo, engade, é que "utiliza información facilmente accesible como é a meteorolóxica para predicir a incidencia da enfermidade en Galicia nas próximas semanas". De igual xeito, o modelo proposto é útil "cando a historia recente da incidencia da gripe non está dispoñible, por exemplo por atrasos na comunicación cos informantes". A Generalitat de Cataluña xa o está a empregar para realizar semanalmente as predicións da gripe nas diferentes rexións sanitarias catalás O modelo é froito da colaboración entre o Instituto Tecnolóxico de Matemática Industrial da USC e o Departamento de Saúde da Generalitat de Cataluña, que xa o está a empregar para realizar semanalmente as predicións da gripe nas diferentes rexións sanitarias catalás. "O SERGAS nun primeiro momento amosou interese, pero non tivemos máis contacto", sinalan os autores do estudo.


Summary: Causa Galiza fai un chamamento a se concentrar na Praza do Obradoiro ás 11:30 horas para rexeitar a presenza de Juan Carlos de Borbón e defender a república galega.

Juan Carlos de Borbón, rei emérito español, estará esta sexta feira en Compostela para recibir a súa credencia como 'embaixador de honra do Camiño de Santiago'. Desde Causa Galiza convocouse unha concentración aberta (Praza do Obradoiro, 11:30 horas) para mostrar o rexeitamento a esa presenza e defender o dereito de Galiza á autodeterminación. O acto foi comunicado en tempo e forma á delegación do Goberno en Galiza, afirman desde a organización independentista. Causa galiza considera Juan Carlos de Borbón "a máxima expressom da fraude histórica conhecida como Transición Española, que possibilitou a transformaçom pactuada da velha Ditadura Militar numha democracia tutelada que impunha a Unidad de España, negava o direito democrático de autodeterminaçom às naçons galega, basca e catalá, assegurava a impunidade de repressores e genocidas e, sobretodo, garantia e perpetuava os privilégios da oligarquia española".


Summary: Por segundo ano, a Rede Galega en Reino Unido (REGA-UK) celebra o Día das Letras galegas na capital británica. Unha manchea de actividades e propostas, para alén dos apoios que se envían desde Galiza: de TouriñáN, a Xabier Díaz pasando por Gayoso ou Tati Moyano.

Este sábado, 18 de maio, Londres acolle a celebración do Día das letras galegas, unha iniciativa organizada pola Rede Galega en Reino Unido (REGA-UK) e no que se dan a man, coa cultura galega e o convicio como protagonistas, literatura, a música, o cine ou a gastronomía. Van ser cinco horas de actividade en The YAA Centre nos que a capital británica acolle unha mostra dunha das múltiples linguas e culturas que habitan no seu seo. Igual ca na edición anterior, a actividade conta coa colaboración doutras organizacións socioculturais galegas da capital británica, como a Asociación A Caramiña, Galegos Morriñentos, Galego en Londres, Galician Film Forum e Troula. Numerosas personalidades da cultura galega están a apoiar a celebración do Día Das Letras Galegas en Londres. Na canle de YouTube do colectivo pódense ver xa os vídeos de Guadi Galego, Gayoso, Bieito Romero, Xabier Díaz, Pablo Pose, a familia Seivane, Tati Moyano, Alfonso Hermida ou Touriñán, entre outros, amosando publicamente o seu apoio á comunidade galega na diáspora. Están previstas cinco horas de actividades nas que haberá tempo para o concerto do grupo Zeltia, a intervención de Isaac Xubín, que brindará un recital poético e presentará a súa última novela, a proxección da curta 'Filomena' de Fon Cortizo, foliada, obradoiros, xogos interxeracionais, actividades para nenos e moito máis. A entrada anticipada ten un prezo de 10 libras e de mercarse na porta, o seu custo será de 12 libras. A recadación destinarase integramente á organización de actividades socioculturais no Reino Unido promovidas por REGA-UK.


Summary: Unha campaña en varios idiomas da compañía 'Transport for London' inclúe varios dos seus traballadores falando nas súas linguas. Unha delas, o galego. Vídeo no interior.

En Londres fálanse máis de 300 idiomas, un dato que indica por si só a puxanza da capital británica e o sangue multicultural que corre polas súas veas. Do tamil ao polaco, pasando por nepalí, urdu, alemán, francés, chinés, gaélico ou, como non galego, son moitas as linguas que viven no día a día de Londres, cidade na que viven por volta de 12.000 galegos. 'Transport for London', a compañía que xestiona o transporte público no Gran Londres vén de lanzar un vídeo co lema 'London is Open' e no que persoas que traballan na empresa saen falando nas súas diversas lingua. Entre elas, unha rapaza que di en galego: "Londres está aberta para todos".


Summary: Protagonizan o spot co que Vegalsa-Eroski presenta a súa campaña de nadal, baixo o lema "Comparte a maxia".

Premio Nacional de Teatro 2014, Chévere é o grande reclamo da campaña de nadal de Vegalsa-Eroski, a protagonizar un anuncio que a compañía de distribución alimentaria presenta como un tributo ao teatro galego. A rodaxe do anuncio, interpretado por Miguel de Lira e Patricia Lorenzo, tivo como cenario o Teatro Colón da Coruña e o Eroski Center de Betanzos. O spot pode ser visto neste sitio. De Lira e Lorenzo son os protagonistas tamén de Eroski Paraíso, o primeiro espectáculo posto en andamento por Chévere após gañar o Premio Nacional de Teatro. Precisamente o sorteo de 50 billetes para presenciar esta obra —nas súas próximas representacións en Vigo, Pontevedra e Teo— fai parte tamén da campaña 'Comparte a Maxia'. Vegalsa-Eroski é unha compañía participada ao 50 por cento polo grupo galego liderado pola familia Ventura González e pola cooperativa vasca Eroski. Ten perto de 6.000 traballadoras e traballadores e en 2017 a súa facturación ultrapasou os 1.000 millóns de euros (1.048). A marca posúe 262 establecimientos en Galiza, Asturias e Castela e León. Non é a primeira vez que Vegalsa-Eroski aposta en referentes da cultura galega na súa campaña de nadal. Xa o fixo o ano pasado con De Vacas e a Compañía Nova Galega de Danza.


Summary: Francisco Castro, director xeral da Editorial Galaxia, participará esta terza feira nun encontro arredor da figura e a obra de Florencio Delgado Gurriarán na UDC.

A Universidade da Coruña (UDC) acollerá esta terza feira ás 13 h un encontro arredor da obra de Florencio Delgado Gurriarán, autor homenaxeado este ano coas Letras Galegas, a cargo de Francisco Castro, director xeral da Editorial Galaxia. No acto, que terá lugar no Salón de Graos da institución, analizarase a contribución da editorial para lembrar ao poeta valdeorrés este ano coa recuperación dos seus tres poemarios: Bebedeira, Galicia infinda e O soño do Guieiro, xunto cunha Antoloxía poética, en edición de Débora Álvarez Moldes e Margarida Pizcueta Barreiro, que reúne os poemas menos coñecidos do autor. Unha mostra recolle obxectos persoais de Florencio Delgado Gurriarán Ao mesmo tempo saíron do prelo os libros Florencio Delgado Gurriarán. Poeta na terra, na guerra e no exilio. Antoloxía poética, de Xesús Alonso Montero e Vida e obra dun poeta valdeorrés, republicano e galeguista, de Ricardo Gurriarán, publicado orixinalmente en 1999 e agora recuperado por esta editorial. Estas obras, completan a aproximación á vida e obra do poeta, xunto con Florencio Manuel Delgado Gurriarán. Un legado infindo, publicado na colección Lectura Fácil, da autoría de Lucía Gómez Álvarez. Delgado Gurriarán, avogado e poeta Delgado Gurriarán, avogado de formación, foi poeta, articulista, pioneiro da tradución poética interlingüística, editor literario e home ponte entre a Galiza exiliada en México e a Galiza interior. Galaxia reedita obra de Florencio Delgado Gurriarán Foi tamén activista cultural, promotor de iniciativas como o Padroado da Cultura Galega en México (creado en 1953), a revista Vieiros -da que foi director xunto a Carlos Velo e Luís Soto- e a audición radiofónica Hora de Galicia. A homenaxe a Gurriarán será tamén, daquela, un recoñecemento do exilio galego en México.


Rechouchíame, o blog de tecnoloxia e redes sociais de Praza Pública, estréase cun post sobre a deep web, contidos non indexados por buscadores que representan ao redor do 96% da parte de acceso público da rede. Estamos acostumad@s a escoitar falar do infinito da rede. Todo un océano sen fin de sitios web e contidos que nin sequera somos capaces de asimilar. Ben, e se che dixéramos que a maioría de nós utilizamos nada máis que o 4% do que existe na rede? Imaxinémolo como se fose un iceberg. Estes grandes bloques de xeo flotantes amosan en superficie soamente a punta, escondendo baixo a auga a meirande parte da súa masa. Ben, o mesmo acontece con Internet. Debaixo da Web Superficial onde todos nos movemos: portais, redes sociais, blogs… está o que se coñece como Deep Web ou Web Profunda. Os contidos desta parte da rede non son indexados polos buscadores como Google ou Bing. A maneira de acceder é distinta. E se che dixéramos que a maioría de nós utilizamos nada máis que o 4% do que existe na rede? Imaxinémolo como se fose un iceberg O primeiro que se debe aprender da Web Profunda é que non é segura. Cada busca que fagamos aquí pode ser monitorizada e os nosos datos poderían verse comprometidos, por non falar da integridade do noso software. Os seus enderezos web non seguen a estrutura palabra.gal ou termo.com. Normalmente estes enderezos están compostos por combinacións aleatorias de letras e a extensión .onion ("cebola" en inglés). Tampouco podemos acceder a ela desde un navegador como Safari, Chrome ou Firefox. O sistema de acceso máis utilizado é Tor (The Onion Router). Unha alusión directa ao funcionamento da Deep Web. Tratase dun sistema de capas (coma as dunha cebola) que elimina o rastro de busca. O rastrexo da IP do usuario convértese nunha tarefa titánica. Uns usuarios tapan aos outros configurando unha rede na que a privacidade é moi forte. Non podemos acceder a ela desde un navegador como Safari, Chrome ou Firefox. O sistema de acceso máis utilizado é Tor (The Onion Router) Precisamente esta clandestinidade do usuario é a que posibilita que nesta parte da rede atopemos todo tipo de contidos ilegais. En portais como Agora ou Pandora podemos mercar drogas, armas, documentación falsa e ata contratar sicarios -na meirande parte dos casos son estafas-. A peor parte sen dúbida é a gran cantidade de contidos relacionados coa pedofilia que se poden atopar na web profunda. Cuestión na que poñen o acento os hackers da policía de delitos informáticos. En países onde está prohibida a navegación libre, a existencia da Web Profunda é fundamental Máis aló do mundo da delicuencia, a Deep Web constitúe unha arma para loitar contra a censura e a espionaxe na rede. Os datos, a nosa privacidade, son o gran tesouro da nosa época. Expertos na materia falan da necesidade de estender e simplificar estes sistemas, por exemplo, en servizos como o correo electrónico. Dentro do mundo do xornalismo, algúns consideran que sería fundamental na protección das súas fontes. En países onde está prohibida a navegación libre, a existencia da Web Profunda é fundamental. A liña entre privacidade e clandestinidade supón o principal punto de discordia en canto á Web Profunda. A solución ao debate non semella sinxela.


Summary: Galiza rexistra un lixeiro descenso no número de casos activos e de persoas hospitalizadas, e tamén experimenta unha diminución da taxa de positividade que se sitúa nun 1,7%

Neste comezo da Semana Santa, a Galiza experimenta un lixeiro descenso dos casos activos de Covid-19, cuxa cifra se sitúa en 2.403 casos, e tamén diminúe o número de persoas hospitalizadas, sendo un total de 214 pacientes. Aínda que este descenso presente un ritmo moi pausado, en xeral estase a demostrar unha mellora da situación en comparación coas xornadas anteriores. Segundo os datos actualizados esta mesma mañá, agora mesmo na Galiza hai 36 persoas con Covid-19 ingresadas nas UCI, unha cifra que non mostra ningún cambio. Mais, si se reduciu o número de pacientes hospitalizados e hospitalizadas noutras unidades a 178, nove menos. Porén, aínda que os casos parezan minguar, a presión hospitalaria segue a aumentar na área sanitaria de Pontevedra-O Salnés, que rexistra un paciente máis en críticos e un aumento de tres persoas ingresadas noutras unidades, e mantense nas áreas de Ferrol e Lugo. Nas outras catro áreas sanitarias, as referidas a Ourense, A Coruña-Cee, Santiago-Barbanza e Lugo, dáse un descenso da presión hospitalaria. Se ben o número de casos activos na Galiza descende a 2.403, 37 puntos menos que a xornada anterior, esta baixada non se experimenta de forma xeneralizada entre as sete áreas sanitarias galegas, pois os casos aumentan lixeiramente en Pontevedra-O Salnés, con seis casos máis, e en Santiago-Barbanza, cun máis. Porén, é Coruña-Cee a zona que rexistra un maior número de casos, cun total de 900, mentres que Ourense se mantén á cola con 150. No referido aos novos contaxios, aínda que se dera unha repunta a pasada xornada cunha cifra de 162, hoxe rexistrouse un descenso a 115 persoas contaxiadas. Cómpre destacar tamén que nas últimas 24h confirmáronse 95 probas PCR positivas, 62 menos que onte, das cales 32 se localizan na área de Coruña-Cee, área que concentra o maior número de persoas contaxiadas. Taxa de positividade En relación á taxa de positividade, se ben subira a comezos de semana a un 4%, esta mañá os datos demostran que a porcentaxe de infeccións por test PCR feitos no territorio galego diminúe ao 1,7%, unha cifra positiva que se sitúa, con bastante marxe, por debaixo da porcentaxe do 5% coa que a OMS dá por controlada a pandemia. Hoxe na Galiza rexistráronse un total de 150 persoas curadas máis que onte Hoxe na Galiza rexistráronse un total de 150 persoas curadas máis que onte; porén, tamén continúan os falecementos. Os dous últimos foron os dunha muller de 77 anos e outra de 95, segundo Sanidade


O presidente galego vén desentendéndose da aplicación da lei que debera mellorar a independencia dos medios públicos galegos que el mesmo impulsou en 2011O persoal mobilizado na CRTVG contra a manipulación informativa e o deterioro dos medios públicos de Galicia está a facer xirar este trixésimo venres negro de protesta arredor da figura do propio presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijóo, do que intentan que se pronuncie persoalmente sobre o conflito. Para intentar conseguir máis visibilidade social e política, as protestas chegarán tamén o vindeiro mércores, 19 de decembro, coincidindo coa xornada de folga de 24 horas convocada tamén para ese día, ás portas do Parlamento de Galicia. Desde alí, tras unha concentración, sairá unha manifestación polas rúas de Santiago "para facer visible á cidadanía os problemas que sofren os medios públicos galegos e facer partícipes a todas aquelas persoas que desexen prestar o seu apoio". Nesa liña de intentar que Feijóo se pronuncie sobre as protestas na CRTVG, este xoves, unha vez rematada a súa habitual rolda de prensa tras a reunión semanal do seu Goberno, un reporteiro gráfico de RTVE, cuxo persoal segue a apoiar ao dos medios autonómicos tras a súa propia desmobilización, preguntou ao presidente se ía facer algún comentario a respecto de que se fose celebrar xa o venres negro número 30. "Eu contestáballe con moito interese, o que pasa é que a miña obriga é contestarlle aos periodistas", dixo o presidente. Posteriormente o Colexio de Xornalistas de Galicia tomoulle a palabra e na súa conta de Twitter reiteroulle a Feijóo a pregunta de se ten previsto tomar algunha medida ou lle merece algún comentario o venres negro número 30. "Eu non dirixo a TVG", foi a resposta de Feijóo o pasado xuño cando se lle preguntou polo incumprimento da lei de medios públicos que el mesmo impulsou en 2011Sobre a falta de cumprimento por parte do Goberno galego da lei medios públicos que debera mellorar a independencia da CRTVG xa foi preguntado o presidente por Praza.gal o pasado xuño, cando só se levaban celebrados catro venres negros. "Eu non dirixo a TVG", foi a resposta de Feijóo para desentenderse do cumprimento da lei que el mesmo impulsou en 2011. Posteriormente, a Feijóo tamén se lle preguntou pola situación da CRTVG no Parlamento galego, onde o presidente dixo que "o de TVE non é o modelo serio, independente e profesional da TVG".


Summary: O goberno central anunciará en breve un novo recorte que podería chegar aos 30.000 millóns de euros

Mariano Rajoy anunciou esta semana que ía "pisar o acelerador" nas reformas da economía española, unha frase que tería a súa tradución concreta na eliminación de 300.000 empregos públicos e nun novo recorte de ducias de milleiros de millóns de euros. Esas son as cifras que da o medio El Economista, citando a fontes próximas ao executivo español. La Moncloa xa leva semanas lanzando globos sonda de que era necesario un adelgazamento da administración, todo elo parapetado na xustificación da austeridade. A Área Pública da CIG (CIG-Ensino, CIG-Saúde e CIG-Administración) manifesta a súa máis rotunda oposición á pretensión do PP de facer pagar ás empregadas e empregados públicos o rescate da banca cos seus postos de traballo. Considera que é inaceptábel tratar de aforrar 80.000 millóns de euros a cambio de mandar ao paro ás persoas que traballan para as administracións, cando non se adopta ningunha medida dirixida a facer pagar a quen máis ten, controlar as actividades dos especuladores, impedir a fraude fiscal ou mudar un sistema que está a favorecer a acumulación de capital en cada vez menos mans, mentres se empobrece ao conxunto da poboación. Un outro plan de privatizacións O goberno español engadirá ao seu plan de axuste e redución do défice, máis privatizacións que alcanzarán os 30.000 millóns de euros, segundo fontes do executivo achegadas a Europa Press. Esta nova medida, afectaría previsibelmente a empresas de participación estatal coma Renfe, Aena ou a rede de Paradores. O novo plan, deberá ser previamente aprobado por Bruxelas na vindeira xuntanza programada para o 10 de xullo, e dirixirase a amortizar parte da débeda.


Summary: Entrevista a Xulio Ríos no 30º aniversario do Instituto Galego de Análise e Documentación Internacional (Igadi), do que é fundador de presidente de honra.

O 10 de setembro de 1991 constituíase oficialmente o Instituto Galego de Análise e Documentación Internacional (Igadi) co fin de debullar os acontecementos que marcan a política mundial. De pensar o mundo desde Galiza e de levar Galiza ao mundo. A 'criatura' celebrou onte o 30º aniversario no Consello da Cultura; e o 'pai' ─fundador e presidente de honra─, Xulio Ríos, compartiuno con Nós. ─Cal era o mundo en que o Igadi naceu hai 30 anos? Estabamos no proceso de disolución da URSS, da fin da Guerra Fría e do mundo bipolar. Abríase un novo tempo, con moitas expectativas de cambio, incluído o terremoto político que sacudiu Europa central e oriental coa emerxencia de novos Estados. Con aquela expectativa, tamén, da "casa común Europea" [proposta polo ex líder da URSS Mikhail Gorbachev]. Era un momento para que desde Galiza se pensase como todas esas grandes transformacións, que fechaban unha etapa relativamente estábel xurdida tras a II Guerra Mundial, impactarían de forma moi importante en Europa e no mundo. E que oportunidades se abrían, o que deu pé á constitución do Igadi. ─E como é 30 anos despois? Estamos nunha tesitura. Por unha banda, hai quen quere pechar aquela Guerra Fría coa reedición dunha nova ─neste caso cun actor que sería EUA e outro, a China─; e pola outra aqueles que apostan por unha transformación máis profunda da sociedade internacional, pola alternancia e a multipolaridade. ─E dentro doutros 30 anos, como o imaxina? O dilema actual estará basicamente resolto. Eu non lle dou moito crédito aos intentos de reeditar unha Guerra Fría. Comprendo que desde a perspectiva dos EUA esta é unha opción desexábel. Pensa: "se nunha ocasión fun vitorioso, por que non o vou ser nunha segunda". Mais a China de hoxe non é a URSS de entón. Nin no ámbito ideolóxico e político, nin no económico. Coincide ademais co proceso que se abre de cambio de paradigma industrial e tecnolóxico, onde a China non é a URSS que ficara atrás despois das proezas espaciais. Tampouco o resto de actores internacionais, como a UE ou América Latina, son os mesmos. Os procesos de cambio vividos nestes 30 anos fan difícil ─malia o intento de polarizar o mundo apelando aos valores, á democracia ou á loita contra o autoritarismo─ que todo iso chegue a callar. Creo que o mundo vai evolucionar cara a unha orde multipolar. Onde EUA seguirá a ser un actor importante, como a China. Ou a India ou o Brasil. Mais é unha situación cambiante, dependente dos proxectos políticos en cada país. Non é o mesmo Bolsonaro que Lula, obviamente. Mais a realidade económica mundial é moi plural e diversa e iso acabará trasladándose á política. ─Cal cre que foi o acontecemento con maior peso neste tempo? A disolución da URSS e a liquidación do socialismo real seguen a pesar moito. A súa onda expansiva segue a chegar. Hai outros feitos importantes, mais máis prolongados no tempo e que permiten unha adaptación, como é a propia emerxencia da China ou o alargamento da UE. Que tamén están relacionados co final daquel proxecto emancipador e en gran medida mesiánico que representaban a URSS e aquel modelo de socialismo. Mais como dixo Zhou Enlai a respecto da Revolución Francesa, estamos aínda demasiado perto para valorar a súa transcendencia.


Summary: Neste número falamos dos atrancos para estudar galego no Bierzo, de que é o partido Ciudadanos na Galiza, da necesidade de 'desautoxicarse', das primarias na folla de rota de IpU e a Marea galega, entrevistamos Pilar Cancela... Todo isto e máis, xa á venda na nosa loxa.

É a hora das primarias. Un proceso de escolla que a Iniciativa pola Unión e o Encontro cidadán por unha marea galega asumiron desde o inicio das súas respeitivas andainas como irrenunciábel. Agora, as bases toman a palabra. Unha cuestión que debullamos en 'É tempo de decidir'. En 'Un partido pantasma na Galiza' botamos un ollo a Ciudadanos, a formación 'de moda' mediaticamente, e a súa realidade no noso país. O delegado de Cs confirma que lles falta proxecto para Galiza e que teñen limitadas as competencias. "Temos que poder recuperar o espíritu da transición" dinos Pilar Cancela. Conversamos coa secretaria de Organización do PsdeG-PSOE, que dá conta das liñas de acción da formación política de cara á cita electoral. Veciñanza e comerciantes próximos ao hospital Xeral de Vigo, fechado tras a apertura do Álvaro Cunqueiro, denuncian o abandono do edificio e a falta de futuro para o barrio. Unha cuestión que debullamos en 'Unha segunda vida para o Pirulí'. 'Desautoxicarse, a guerra contra o coche' As bicis están a se tornar, para alén dun medio de transporte, nun elemento de presión a prol de modelos de mobilidade urbana que poñan no centro as persoas e tiren os automóbiles da centralidade do urbanismo. Falamos de como rachar con esa dinámica en 'Desautoxicarse, a guerra contra o coche'. En 'A grave problemática do mercado laboral de Galiza' o economista Aleixo Vilas explica que o bo dato de redución do desemprego que a Enquisa de Poboación Activa (EPA) vén de ofrecer para Galiza non debe ser a árbore que nos impida ver a negativa evolución e os grandes problemas que aínda persisten no mercado laboral en Galiza, como comprobaremos a continuación. Dom Pedro: "Muita gente ainda não percebeu que o tango possa ter raízes negras" Entrevistamos Dom Pedro, cineasta de orixe angolana que se embarcou nun grande desafio: revisitar a historia do Tango. O resultado foi un filme extraordinario cun título ben evocativo de "Tango Negro. O Courrier des Afriques'. "Muita gente ainda não percebeu que o tango possa ter raízes negras" Non falta neste número a nosa cita con 'Viaxes na Miña Terra'. Desta volta, unha camiñada arredor de Visuña. Unha ruta de gran interese paisaxístico, xeolóxico e biolóxico en terras do Courel, dentro do espazo protexido como LIC Os Ancares-O Courel. 'Atrancos para o galego nas aulas do Bierzo' é unha dupla páxina de Manuel González Prieto, un berciano que fala da marxinación e desleixo das adminsitracións a respeito da tamén lingua propia desta comarca. Outra cuestión quer podes ler neste número 169 do semanario é sobre o acoso escolar na reportaxe 'Cando a vida é un inferno'. Na sección de 'Lugo é letras' entrevistamos Luz Pozo Garda, que recoñece que "sen poesía non podería vivir". Poeta representativa da denominada literariamente Promoción de Enlace, incorporouse á escrita en galego en 1952 como unha das voces líricas femininas pioneiras do seu tempo e é unha das cinco mulleres membros do plenario da RAG. Na contra-capa falamos da Casa da Galiza na India.


Summary: O IGADI analiza o resultado das recentes eleccións celebradas no país heleno e na que se produciu unha forte caída dos dous principais partidos. O Instituto Galego de Análise e Documentación Internacional presentou este venres o libro Irlanda en Plácido Castro.

As eleccións lexislativas celebradas o pasado domingo 6 de maio en Grecia confirmaron o anunciado escenario de fragmentación política nun país sumido na súa máis grave crise socioeconómica desde que en 2010 fora obxecto do rescate financeiro propiciado pola "troika" conformada pola Comisión Europea, o Banco Central Europeo (BCE) e o Fondo Monetario Internacional (FMI). Os comicios gregos expresaron unha forte contestación social non só cara a súa clase política tradicional senón contra os programas de austeridade económica impulsados dende Bruxelas e Berlín. O novo mapa político grego da conta dun escenario absolutamente atomizado, tendo en conta a participación electoral de 32 partidos políticos e a caída de votos por parte do conservador Nova Democracia O novo mapa político grego da conta dun escenario absolutamente atomizado, tendo en conta a participación electoral de 32 partidos políticos e a caída de votos por parte do conservador Nova Democracia, ND (18,88% dos votos, obtendo 108 escanos) e do socialista PASOK (13,19% dos votos, 41 deputados), incapaces de alcanzar a maioría lexislativa de 151 dos 300 escanos. A práctica imposibilidade dun goberno de coalición ND-PASOK quedou en evidencia ante o espectacular avance de opcións alternativas como a Coalición da Esquerda SYRIZA (16,76%, 52 deputados), unha formación que cuadriplicou os seus votos con respecto aos anteriores comicios de 2009 e que amosase radicalmente contraria aos programas de austeridade propiciados pola "troika". Outras formacións con peso parlamentario que afianzan a volatilidade política son o nacionalista e dereitista Gregos Independentes, (10,6%, 33 deputados), o Partido Comunista de Grecia, KKE (8,47%, 26 escanos), a Esquerda Democrática, DIMAS (6,1%, 19 deputados) e, dun xeito mais preocupante, a ultradereita xenófoba e antiinmigración de Amencer Dourado (6,97%, 21 deputados), movemento que sae repentinamente da súa marxinalidade política a raíz da crise socioeconómica -nas eleccións de 2009 só alcanzara o 0,29% dos sufraxios-. A abstención, cifrada no 38%, igualmente certificou a sensación de desencanto no electorado grego. Estes comicios lexislativos confirmaron un retroceso para as opcións de dereita gobernante en varios países europeos e defensores da austeridade financeira Estes comicios lexislativos confirmaron un retroceso para as opcións de dereita gobernante en varios países europeos e defensores da austeridade financeira, no marco dunha conxuntura electoral clave á vista da celebración paralela da segunda volta dos comicios presidenciais franceses, gañada polo socialista François Hollande; dos comicios presidenciais de Serbia, que dirimirán nunha segunda volta o próximo 20 de maio entre o mandatario europeísta Boris Tadic e o ultranacionalista Tomislav Nikolic; dos comicios no länder alemá de Schleswig-Holstein, que coa vitoria dos socialdemócratas do SPD asestaron un duro revés político para a chanceler demócrata-cristiá Ánxela Merkel; e, con menos atención informativa, dos comicios municipais británicos, onde os nacionalistas do SNP en Escocia obtiveron un relevante triunfo electoral. O ascenso dunha nova esquerda grega Sen dúbida, o factor que altera o novo mapa político grego é o avance dunha nova opción dende a esquerda, a Coalición da Esquerda Radical, SYRIZA, liderada por Alexis Tsipras (39 anos), un novo liderado político dentro dunha plataforma que engloba a diversos partidos e movementos na tradicionalmente militante esquerda grega, algúns deles de afiliación anarquista, trotskista, maoísta e de moitos desencantados co socialista PASOK. Tralas eleccións, o SYRIZA afiánzase como o segundo partido político en Grecia, tras a Nova Democracia e superando ao PASOK. Como visible triunfador da contenda electoral, Tsipras fixo un inmediato chamamento para formar un goberno de esquerdas Como visible triunfador da contenda electoral, Tsipras fixo un inmediato chamamento para formar un goberno de esquerdas con clara vocación de suspender os draconianos programas de austeridade financeira impulsados dende a "troika" e aceptados tacitamente por Nova Democracia e o PASOK. Aínda que con certos claroscuros, o SYRIZA amosa unha actitude relativamente favorable á permanencia grega dentro do Euro e da Unión Europea, obviamente premendo por unha relación mais equitativa que remate co visible "protectorado económico grego" dende o exterior, particularmente polo peso de decisións tomado por Berlín desde a aplicación dos rescates en 2010. No novo contexto parlamentario, todo apunta a que SYRIZA conformaría eventualmente unha coalición co Partido Comunista, KKE e a Esquerda Democrática (DIMAS). O líder desta formación, Fotis Kuvelis, está considerado como o político grego mais popular e mellor valorado pola cidadanía. Tras coñecerse os resultados e verificarse o fracaso electoral de ND e PASOK, o actual primeiro ministro grego, o socialista Evangelos Venizelos, fixo un infrutuoso chamado a conformar un incerto goberno de coalición, pouco probable tendo en conta a actual atomización parlamentaria, onde SYRIZA terá un peso político clave. Este chamamento só tivo eco no líder de ND, Antonis Samaras, quen instou publicamente a "renegociar" con Bruxelas un novo programa de rescate financeiro. Por tanto, as incertezas dominan o actual escenario político grego. O ascenso de SYRIZA, o fracaso do bipartidismo ND-PASOK dominante dende a década de 1980 e, máis preocupante aínda, o ingreso parlamentario de opcións neonazis e xenófobas como Amencer Dourado, verifican unha sensación de urxencia por parte da cidadanía grega á hora de atopar novas alternativas nun escenario social abertamente conflitivo e agravado pola austeridade impulsada pola "troika". Dende os sectores de esquerda se vaticina que a "troika" e as elites políticas están tentando configurar en Grecia unha especie de laboratorio da "nova economía post-crise", fraguada na austeridade, na imposición de salarios paupérrimos e no progresivo desmantelamento do estado social de benestar. Resulta palpable en Grecia a sensación cidadá de estar practicamente "hipotecados" aos designios económicos de Bruxelas e Berlín durante as próximas décadas Resulta palpable en Grecia a sensación cidadá de estar practicamente "hipotecados" aos designios económicos de Bruxelas e Berlín durante as próximas décadas. A grave crise ameaza constantemente con activar unha explosión social motivada pola alarmante situación socioeconómica derivada do aumento da pobreza, dun proceso de pauperización económica definido en torno á precariedade salarial e laboral e do aumento do desemprego (calculado nun 21% da poboación economicamente activa), factores que están potenciando a emigración e un aumento na taxa de suicidios. Paralelamente, o escenario postelectoral aprecia o avance das opcións nacionalistas e ultranacionalistas, con especial énfase en Gregos Independentes, formación de tendencia dereitista e nacionalista conformada por deputados expulsados do ND opostos aos acordos de rescate da UE. Obviamente, a entrada ao Parlamento grego de Amencer Dourado fortalecerá un discurso xenófobo e antiinmigración que aumenta nas capas populares, incrementando unha sensación de posible violencia social a tenor da afiliación neonazi deste movemento que pide a expulsión dos estranxeiros ilegais e a saída grega da UE. Aínda que non entrou no Parlamento grego ao non poder superar o limiar do 3% dos votos, outra formación a ter en conta é a Alerta Popular Ortodoxa (LAOS), outro partido ultradereitista cun discurso antiinmigración. Curiosamente, LAOS non puido consolidar o seu peso tras caer na votación unha vez formara parte do goberno de coalición de Giorgios Papademos en 2011. A opción da "troika" Así, a volatilidade e atomización parlamentaria abre un escenario de sensación de ingobernabilidade en Grecia, que pode levar a unha posible repetición dos comicios lexislativos, moi seguramente ante a presión política por parte da "troika". Esta implicación exterior preelectoral foi evidente trala inédita declaración do ministro alemá de Finanzas, Wolfgang Schaeuble, premendo ao electorado grego a favor das medidas de austeridade (en clave de votos favorables ao ND e PASOK), e advertindo de que, no caso contrario, Grecia sufriría dramáticas consecuencias económicas, como a súa saída do Euro. En caso de repetición electoral, os próximos comicios celebraríanse en cinco semanas En caso de repetición electoral, os próximos comicios celebraríanse en cinco semanas. Pero o actual escenario postelectoral abre unha paréntese no que a "troika" ten en perspectiva novas iniciativas para preservar a súa política. Cunha visita a Grecia nos próximos días, definirase o impulso dun novo plan económico de austeridade que contempla a redución no gasto público doutros 11.500 millóns de euros. Este plan erixiríase como a principal válvula de presión da "troika" cara Atenas dentro do actual mapa de atomización e incerteza postelectoral. Tendo en conta este novo escenario, onde SYRIZA posúe un peso político clave á hora de rexeitar estes programas de axuste, é probable que se produza unha maior presión por parte da "troika" a favor dunha repetición electoral que, eventualmente, poida configurar un goberno de coalición ND-PASOK favorable aos programas de axuste económico. Pero todo apunta a que a atomización política augura un novo Parlamento de escasa duración así como a reactivación nas próximas semanas da conflitividade social, expresada en folgas e mobilizacións populares, moitas delas de cariz violento, e onde bandas afiliadas á ultradereita de Amencer Dourado poden erixirse como perniciosos protagonistas. Podes ler a reportaxe completa na páxina do IGADI Páxina do IGADI


Summary: Alternativa Galega de Esquerda celebra a súa primeira xuntanza para coordinar a acción da coalición no Parlamento

Un tándem semellante ao da campaña electoral. Alternativa Galega de Esquerda (AGE) celebrou este luns a súa primeira xuntanza para organizar o labor da coalición conformada Anova, Esquerda Unida, Ecosocialistas e Equo no Parlamento de Galicia e non houbo sorpresas na primeira decisión. O que foi cabeza de cartel de AGE nas eleccións do 21 de outubro, Xosé Manuel Beiras, líder de Anova, será tamén o portavoz parlamentario da formación na Cámara galega mentres que a coordinadora nacional de EU, Yolanda Díaz, ocupará a viceportavocía do grupo parlamentario. A Comisión de Coordinación que rexerá as relación entre as forzas políticas que conforman esta alianza deulle o visto e prace a unha decisión que, explican, sitúa a Beiras e Díaz á fronte dun grupo parlamentario cuxos nove membros "actuarán coma unha equipa complementada a todos os niveis, incluído o da portavocía". Disípase deste xeito, polo tanto, a posibilidade de que os cinco deputados de AGE que forman parte de EU e os catro restantes de Anova vaian actuar por separado no seu debut no Pazo do Hórreo. O grupo parlamentario de AGE participará nas mobilizacións da folga xeral Neste contexto fican aínda por despexar outros interrogantes, como o nome do deputado ou deputada que ocupará o posto que lle corresponde a AGE na Mesa do Parlamento, o órgano rector da Cámara que, en virtude dos resultados electorais, estará composto por PP, PSdeG e a propia formación que encabezarán Beiras e Díaz. Á marxe destas decisións orgánicas Yolanda Díaz avanzaba tamén este luns que a intención de AGE é "vir a este país para quedar", polo que as forzas políticas implicadas na coalición están dispostas a "consolidar esta ferramenta". "Imos cumprir", afirma, á espera de artellar "a engranaxe" non só para definir "como imos traballar no Parlamento", senón tameń "como nos imos relacionar cos movementos sociais". Dende AGE avanzan que esta relación cos movementos sociais e a propia "visualización conxunta do grupo parlamentar" se amosará xa por primeira vez o vindeiro 14 de novembro, cando os nove deputados e deputadas "participarán na manifestación da folga xeral convocada polos sindicatos".


Summary: A Galiza está entre os últimos territorios do Estado a nivel de reciclaxe, así como na produción de compost e no aproveitamento do refugallo que se tira mesturado no contedor verde, e boa parte da responsabilidade é de Sogama, a empresa con maioría pública que xestiona o 80% do lixo do país.

O obxectivo marcado pola Directiva de residuos da Unión Europea (UE) é que os Estados membros reciclen ou reutilicen cando menos o 55% dos residuos municipais en 2025. Baseado nesa norma, a Lei de residuos e chans contaminados estatal fixa que en 2020 o 50% tiñan que ser reciclados. Así e todo, non só se incumpriu a lexislación senón que as cifras se atopan aínda moi lonxe, no 36% no Estado, coa Galiza no grupo de cola, sendo quen de reciclar arredor do 20% do 1.144.762 toneladas de lixo non industrial que se produce ao ano, segundo recolle a Memoria anual de xeración e xestión de residuos do Ministerio para a Transición Ecolóxica e o Reto Demográfico de 2018, o último que foi publicado. Só Melilla, Ceuta e Asturies reciclan unha porcentaxe menor dos seus desperdicios. Incluso ese dato "é grazas a que se toma en conta o conxunto do país", explica Fins Eirexas, secretario técnico da Asociación pola Defensa Ecolóxica da Galiza (Adega), con plantas como a de Nostián (A Coruña) ou Lousame (comarca de Noia), que "tiran arriba e maquillan un pouco as cifras, Sogama é a auténtica rémora". Por Sogama "estaríamos de últimos" A Sociedade Galega do Medio Ambiente (Sogama), na que o 51% das accións pertencen á Xunta da Galiza e o 49% a Naturgy, xestiona o 80% dos residuos da poboación galega, e se fose por eles, "estaríamos de últimos", incide Eirexas, que sitúa no 3% a taxa de reciclaxe da empresa por distintos documentos que se fixeron públicos, mais apunta que é unha estimación por mor de que desde 2016 non se publica a memoria anual. Nese último documento, recoñece a sociedade que só 3 de cada 100 quilogramos que entran acaban reciclados. Moi por baixo de Nostián e Lousame Sumando o contedor amarelo de Ecoembes, "unha multinacional dos produtores de envases", a porcentaxe pode acadar o 8%. Porén, "a pesar dos distintos problemas" que sofren esas instalacións, na planta de Nostián a taxa de reciclaxe localízase entre o 15% e o 18%, e na de Lousame entre 32% e 34%. Pola contra, Sogama "nunca quixo saber nada da separación en orixe nin da compostaxe", incide, limitándose a cobrar "a prezo de ouro" o transporte e xestión do lixo para despois "queimalo e tiralo, que é o tratamento máis barato de todos en lugar de reciclalo, ese é o truco". Mesmo no tocante á incineración, o beneficio é discutíbel. A Galiza é o segundo territorio do Estado, logo de Catalunya, que máis refugallo incinera, 533.699 toneladas, o 46% dos residuos non industriais do país, para alimentar unha termoeléctrica que pode chegar a producir até 50 MW no Complexo Medioambiental de Cerceda. Baixo rendemento da incineración A pesar dos altos prezos da electricidade no mercado, o proceso de incineración precisa secar os residuos, antes de queimalos, con gas natural -subministrado por Naturgy, que obtén así unha garantía de beneficios-, co gallo de que aproximadamente a metade do procedente do contedor verde é materia orgánica. A suba no valor do gas natural, que lidera a alza do incremento no prezo da enerxía, volve menos lucrativo o proceso. A raíz das regulacións cada vez máis estritas da UE en materia de reciclaxe comezaron a aparecer iniciativas para respectar "sobre o papel" as normativas comunitarias, o que obrigou Sogama, con máis énfase desde a aparición dos fondos Next Generation, apunta Eirexas, a impulsar a produción de compost. Aínda así, dous millóns e medio de euros en investimentos nunha planta de compostaxe en Cerceda non serviron para producir nin un quilo de fertilizante, segundo recoñeceu hai uns meses a empresa. O representante de Adega abunda en que isto é debido á negativa a apostar por parques de compostaxe comarcais e descentralizados, e máis por unha xestión de composteiros como a que financia hai anos a Deputación de Pontevedra. A falta de compromiso da xestora maioritaria do lixo con estes sistemas provoca que entre os territorios que contan con plantas de compostaxe apenas a Comunidade de Madrid e as Illes Balears teñan unha menor porcentaxe de aproveitamento neste eido que a Galiza, e outro tanto coa reciclaxe de material procedente de residuos mesturados -a principal tarefa de Sogama-, onde está quinta pola cola.Tamén no que atinxe aos residuos industriais no conxunto do Estado, a Galiza ocupa un papel preponderante, ocupando o segundo posto na listaxe de vertedoiros mineiros tras Andalucía, con 216. A Comisión Europea colle o asunto de man Aínda que a posición da Comisión Europea foi até o de agora valorar unicamente os datos estatais, polo que se negaba a facer seguimento do que acontecía nos territorios; as cousas están a cambiar e aumentan as exixencias ás Administracións públicas para remediar situacións como a da Galiza.


Summary: O frentismo proposto por Arnaldo Otegi contra o avanzo da ultradereita xa ecoa na Galiza. Esta cuarta feira, o líder histórico de Anova, Xosé Manuel Beiras, ergueu a voz para secundar a iniciativa do referente da esquerda abertzale.

Otegi cre que a excepcionalidade do momento, marcado pola emerxencia das expresións máis ultras do españolismo, convida á construción de plataformas moi amplas que abrangan "desde o PNV até a CUP" nun diálogo que se abra tamén a "forzas progresistas" no ámbito estatal. Esa luva recolleuna na Galiza o líder histórico de Anova, Xosé Manuel Beiras, que esta cuarta feira compareceu ante os meios co portavoz nacional da formación, Antón Sánchez, para dar a coñecer os acordos adoptados pola Coordenadora Nacional da organización nacionalista na súa reunión do pasado domingo. Interpelado ao respeito na conferencia de imprensa, Beiras fixo súa a proposta de Otegi e mesmo se ofereceu para estabelecer "conversas" tendentes á inclusión de Anova na plataforma que prepara EH Bildu para as europeas. Nesa coalición Anova —que nas europeas de 2014 concorreu con Esquerda Unida— reencontraríase co BNG e con ERC. Menos explícito e máis a ton co seu cargo orgánico, Antón Sánchez matizou que "non hai ningunha proposta enriba da mesa". "Cando a houber, valorarémola. Faremos un chamado en breve porque acreditamos que é necesaria unha alianza das esquerdas soberanistas e das que respeiten o dereito á autodeterminación para facermos frente en Europa ao fascismo e á extrema dereita", engadiu. "As eleccións europeas poden ser unha oportunidade para facerlle fronte ás políticas do 135 e do 155 e para fixar as consecuencias negativas que teñen en Galicia a persistencia das políticas neoliberais da Unión Europea", afirma Anova nun comunicado de imprensa en que tamén notician que a organización convocará, após as municipais, a súa IV Asemblea Nacional para "tomar as súas decisións con autonomía absoluta" a respeito da súa relación cos demais componentes do autodenominado espazo de ruptura. No debate interno, Anova está claramente aliñada con Podemos e Esquerda Unida. Ao seu xuízo, a responsábel da crise da confluencia é a actual dirección villarista por, afirma, ter violentado "os acordos do Plenario do 27 de outubro", congreso gañado en votacións decisivas polos sectores críticos da organización.


Á Virxe da parroquia pontevedresa de Conforto suplantáronlle a identidade. Días atrás, o cura, sen permiso do rebaño, levouna a "reparar" e a Virxe, coma quen sobrevive a un mal lifting, a un curso de restauración dunha asociación de amas de casa, volveu sen a súa identidade. Era unha Santa en formato editable. "Non é a mesma –dixo un home bravo de sesentaetantos-, seino eu que xa me bautizaron aquí". E unha señora, serena, díxolle á reporteira de Telecinco o peor que pode escoitar un iconoclasta de base: "Eu antes cría, cambiaron á Virxe e xa non creo". Pancartas revolucionarias de "Cura dimisión" e revolución nun torreiro que, en plena sesión vermú, podería ser bendecido por Juan Carlos Monedero. "Círculo de Conforto". Os veciños castigaron á Virxe, que culpa terá ela, roubáronlle a personalidade, quebrantaron a súa intimidade coma se fose unha estrela de cine subindo selfies sexis á nube. iCloud que estás en los cielos. Que democrático sería todo se os hackers fosen en verdade solidarios. Por exemplo, un selfie de Scarlett Johansson en pelotas aireado ao mesmo tempo que o documento da reforma electoral que ten pensado aprobar o PP. Logo xa que cada depravado se masturbe co que prefira. A nube é un vertedoiro ilusionante e os hackers, que son os únicos que manteñen vivo o deporte elegante do voyeurismo, atopan aí intimidades gorentosas. Xa sabemos que as fotos porno das celebrities venden, pero nesa nube ten que haber máis cousas que unha ristra de tangas. Cousas menos individuais, arquivos que ataquen á identidade do conxunto e que terían que ser roubados para saír á luz antes de que sexa demasiado tarde. Non sei: enquisas do CIS en mal estado, epístolas de amor entre ministros e funcionarios a dedo, receitas en B, documentos de produtos bancarios a Arial 12, a lista da compra do señor deputado e o teléfono de contacto da meiga de Pujol, que veu aquí a curarse o tic da transición e saiu coa alma negra. Non estaría mal poder descubrir o cinismo dos programas electorais antes de que non se fagan efectivos. Como aquel de Feijoo de 2009 no que prometía impedir reformas electorais sen consenso. Nunca a maioría absoluta será tan práctica como a señora serena de Conforto: "Eu antes cría, Feijoo cambiou o programa electoral e xa non creo". Pero non, todos ao inferno. Que democrático sería todo se os hackers fosen en verdade solidarios. Por exemplo, un selfie de Scarlett Johansson en pelotas aireado ao mesmo tempo que o documento da reforma electoral que ten pensado aprobar o PP. Logo xa que cada depravado se masturbe co que prefira.


O coñecemento da case totalidade do sumario aberto no chamado caso Pokemon está provocando diversos comentarios sobre as actuacións desenvolvidas por distintos representantes políticos e directivos empresariais. Non existe, en troques, a mesma intensidade analítica sobre dúas cuestións relevantes vinculadas a este episodio: o papel das empresas privadas que prestan servizos públicos en réxime de concesión e o comportamento de certos funcionarios da administración local. As vindeiras eleccións municipais constitúen unha boa ocasión para reflexionar a respecto das virtualidades e dos riscos asociados aos distintos modelos de xestión dos servizos públicos residenciados nos concellos As razóns básicas tradicionalmente utilizadas para xustificar o sistema concesional na prestación de certos servizos públicos concrétanse na maior flexibilidade que proporciona tal mecanismo e na superior eficiencia do mesmo. Seguindo esta lóxica argumental, as administracións municipais non terían que soportar as rixideces derivadas da loxística de medios humanos e materiais que requiriría a eventual xestión pública e asumirían un menor custe como consecuencia da fórmula elixida. As prácticas empresariais exhibidas por Vendex e Aquagest nas distintas peripecias recollidas neste sumario xudicial desmenten radicalmente a presunta superioridade derivada da presenza de xestores privados. As vindeiras eleccións municipais constitúen unha boa ocasión para reflexionar a respecto das virtualidades e dos riscos asociados aos distintos modelos de xestión dos servizos públicos residenciados nos concellos. En todo caso, a experiencia da Pokemon esixe revisar a situación vixente e implantar novas fórmulas de control das instancias públicas sobre todas as empresas que teñan encomendada a prestación daqueles servizos públicos cuxas características concretas xustifiquen a realización de semellante procedemento. Para esa viaxe non se xustifica a pertinencia do status funcionarial. Abondaría con que cada equipa gobernamental practicase un recrutamento do persoal requirido para o desenvolvemento dos seus proxectos Nas páxinas que imos coñecendo correspondentes a esta instrución xudicial atopamos exemplos totalmente antagónicos protagonizados por funcionarios públicos. Nalgúns casos –secretario e interventora do concello de Santiago- o comportamento foi o que cabe agardar nas persoas que desempeñan esas responsabilidades: asegurar o cumprimento das normas legais e non aceitar as chantaxes ou as presións dos cargos políticos que pretenden corromper os procesos de funcionamento da administración. Lamentabelmente, no sumario hai diversas imputacións sobre empregados públicos que traspasan a fronteira da legalidade e da ética para obter beneficios particulares do seu traballo como xestores dos recursos aportados pola cidadanía. A gravidade que se deriva desas actuacións irregulares resulta indiscutíbel por canto cuestiona a propia existencia dos corpos funcionariais. Se no canto de asegurar que as institucións actúan ao servizo dos administrados sen hipotecas clientelares, as persoas que traballan estabelmente nas tarefas máis relevantes do aparello administrativo practican o favoritismo discrecional ou asumen unha dependencia expresa dos intereses de certas empresas ou de determinados representantes políticos, a conclusión está servida: para esa viaxe non se xustifica a pertinencia do status funcionarial. Abondaría con que cada equipa gobernamental practicase un recrutamento do persoal requirido para o desenvolvemento dos seus proxectos. Con tal dinámica, como é obvio, non ficaría garantida a primacía dos intereses dos contribuíntes. Os episodios de corrupción teñen efectos demoledores sobre a confianza da sociedade no sistema político mais tamén provocan consecuencias destrutivas sobre o prestixio da xestión dos recursos públicos e favorecen, indirectamente, as pretensións privatizadoras que manteñen importantes e poderosos grupos de presión económicos.