Summary: Demandan mellor atención á dependencia.

Un grupo de pensionistas encerrouse esta cuarta feira no edificio da Xunta en Vigo para esixir melloras na atención á dependencia. Despois de que a delegada territorial da Xunta en Vigo, Corina Porro, se comprometese a reunirse con eles, presentaron un escrito no rexistro do edificio administrativo no que detallaron as súas suxestións para mellorar a situación actual. Nese contexto, o responsábel da Federación de Pensionistas e Xubilados de CCOO na zona de Vigo, Tito Ucha, denunciou que na última década non se construíse "nin unha residencia pública" na zona olívica mentres se abriron varias privadas. Así, criticou que malia as promesas do Executivo autonómico, non se colocou "nin unha pedra" nos terreos de Teis nos que se comprometeu a apertura dun centro público. Por iso, os sindicatos demandaron a presentación dun plan que contemple a construción de 400 prazas na área olívica en 2020. Nesa liña, un estudo de CCOO e UXT, mostrou que, entre 2009 e 2016, as prazas públicas en residencias de xestión autonómica ou externa só se incrementaron en 141. Ademais, o secretario xeral da Unión de Xubilados e Pensionistas de UXT na área de Vigo, Juan Fontenla, apuntou que, na zona de Vigo, máis dunhas 500 persoas atópanse "en lista de espera" para acceder a unha residencia pública. A ese respecto, criticou tamén que o período medio desde que se solicita unha praza ata que se concede supere os dous anos.


Summary: As institucións comunitarias debaten a proposta Dereito á Auga, produto dunha iniciativa cidadá europea apoiada por 1,9 millóns de sinatures, que busca garantir o subministro universal de auga potable e oponse á liberalización destes servizos.

As institucións comunitarias debaten a proposta Dereito á Auga, produto dunha iniciativa cidadá europea apoiada por 1,9 millóns de sinaturas, que busca garantir o subministro universal de auga potable e oponse á liberalización destes servizos. A proposta, despois de dous anos de mobilización de ducias de colectivos en todo o continente, chegou este luns ao Parlamento europeo, onde foi presentada publicamente. É ademais a primeira iniciativa que chega á cámara facendo uso deste mecanismo de participación popular, o que foi destacado polos seus promotores: "o éxito da iniciativa deixa claro que os cidadáns queren ter voz e influencia na UE". É ademais a primeira iniciativa que chega á cámara facendo uso deste mecanismo de participación popular A encargada de defender a iniciativa foi a presidenta do comité de cidadáns de Dereito á Auga, Anne-Marie Perret, que defendeu a proposta de que se impida por lei a liberalización deste servizo básico: "a auga non é unha mercadoría, forma parte do noso patrimonio. Temos que ir máis aló e convencer toda a Comisión para que deixe de aplicar as normas tecnocráticas do mercado interior e da competencia; e para que opte por regras baseadas nos principios da xustiza social e a democracia". De igual xeito, o profesor da Universidade de Zaragoza Pedro Arrojo, sinalou que "o debate da agua non é un problema de escaseza, senón dunha crise de insostibilidade, de pobreza e de gobernanza nos servizos da agua, que cederon ás presións liberalizadoras que converteron os cidadáns en simples clientes". "Temos que ir máis aló e convencer toda a Comisión para que deixe de aplicar as normas tecnocráticas do mercado interior e da competencia" Está previsto que a Comisión Europea se pronuncie oficialmente sobre a proposta este mércores, comunicando a súa valoración sobre ela e o seguimento que efectuará. Deputados de case todos os grupos manifestaron o seu apoio xeral á iniciativa, e dixeron ser favorables a que o subministro de augas siga sendo xestionado polas administracións públicas, nomeadamente os concellos. "Non obterán todo o que queren, pero si lograrán cousas", sinalaron fontes da Comisión. Porén, dende as forzas políticas conservadoras xa anticiparon as súas reticencias a que isto se regule por lei, cunha norma que prohíba a privatización de servizos: "É importantísimo que os cidadáns teñan acceso universal á auga e o saneamento e a prezos razoables, pero non creo que iso dependa de se o operador é público ou privado", sinalou a francesa Françoise Grossetete. Mobilizacións en Galicia Daniel Varela afirmou que a anulación do canon da auga traería "graves consecuencias para Galicia", xa que implicaría incumprir a directiva europea A mobilización pola defensa do acceso á auga como un dereito universal tamén foi intensa en Galicia nos últmos anos, sobre todo a raíz do canon da auga establecido pola Xunta cunha lei de 2010 e regulado cun decreto de 2012, que grava o "uso ou consumo real ou potencial da auga de calquera finalidade e mediante calquera aplicación, por causa da afección ao medio que a súa utilización puidera producir". A entrada en vigor deste tributo eliminou as exencións que, dende 1993, libraban do pagamento do antigo canon de sanemento a, por exemplo, os habitantes de núcleos de menos de 2.000 persoas nos usos domésticos. Ademais, grava captacións como pozos ou traídas veciñais, construídas con recursos da veciñanza. O BNG chegou a presentar unha proposición de lei contra este canon, que foi apoiada por PSdeG-PSOE e AGE, pero contra a que votou a maioría absoluta do PP. O seu voceiro de Medio Ambiente, Daniel Varela, afirmou que a iniciativa nacionalista traería consigo "graves consecuencias para Galicia", xa que implicaría incumprir a directiva europea da auga e poría en risco a captación de fondos europeos no ámbito hidráulico. Importante foi tamén a mobilización dos colectivos unidos na Plataforma Galega contra a Lei de Augas. O 9 de febreiro de 2011 o conselleiro de Medio Ambiente, Agustín Hernández, prometera no Parlamento que o canon da auga non se cobraría a pozos e traídas veciñais. Porén, o Goberno galego foi incumprindo ese compromiso, como denunciou repetidamente o SLG.


Summary: Feijóo aproveita o seu discurso en San Domingos de Bonaval, dez días despois de renunciar á loita por presidir o PP, para dicir que "Galicia non é un lugar de paso"

A arquitecta Isabel Aguirre de Úrcola, a investigadora en medicina María José Alonso, o sacerdote galeguista Xesús Mato, o empresario textil Jesús Domínguez e os carteiros rurais de Galicia recibiron este venres en Bonaval, no Panteón de Galegos Ilustres, as Medallas Castelao deste ano, coincidindo coa data do 28 de xuño en que os restos mortais do propio Castelao chegaron a ese recinto. Nunha das edicións menos reivindicativas dos últimos anos, só as dúas primeiras galardoadas reclamaron nos seus discursos maior atención da sociedade e da política cara ás súas ocupacións. Feijóo aproveita o seu discurso, dez días despois de renunciar á loita por presidir o PP, para dicir que "Galicia non é un lugar de paso" Aguirre, paisaxista, salientou no seu discurso de agradecemento da medalla a necesidade de respectar e coidar a paisaxe herdada, mentres que Alonso incidiu na necesidade de investir en ciencia como garantía dun futuro mellor. O resto de galardoados optaron por mostrar o seu agradecemento ás persoas e organizacións que formaron parte das súas traxectorias vitais, como fixo o sacerdote Mato, ou por relatar os seus propios esforzos profesionais como fixeron o empresario ou a carteira rural que fixo de portavoz dos 1.007 integrantes do seu colectivo en Galicia. Neste último caso, coa polémica pairando sobre o acto tras criticar o sindicato UGT que a dirección da empresa designase de xeito unilateral os traballadores encargados de recoller a medalla sen contar cos seus representantes sindicais nin consultalo con todo o colectivo. Finalmente, ese discurso de agradecemento non contivo ningunha reivindicación de mellora laboral. O que si aproveitou o seu propio discurso para colocarse novamente no foco informativo foi o presidente Feijóo. Dez días despois de renunciar a competir pola presidencia do PP argumentando que se debe a Galicia e que tamén desde aquí se pode influír na política estatal, este venres o presidente salientou que Galicia "non é un lugar de paso, nin un lugar onde nunca se desfán as maletas" senón que "Galicia é un destino desde o que se pode influír no mundo".


A forza de repetilos, hai demasiados tópicos que acaban prendendo no imaxinario colectivo. Un dos que hoxe parecen máis indiscutibles para o cidadán medio é que o sistema de pensións de xubilación español é economicamente inviable, fundamentalmente porque a taxa de crecemento do número de pensionistas é moi superior a taxa de crecemento do número de ocupados. Así o analiza A furada do trasno. Coa mesma liña argumental, tamén se ten convencido á cidadanía de que o noso sistema de protección social -lei de dependencia e outras medidas sociais- é igualmente insostible. Para tratar de cuantificar axeitadamente ambas afirmacións, podemos analizar, con datos de 2009, os últimos publicados por Eurostat, cál é a situación española no contexto europeo. O gráfico 1 recolle o gasto que supoñen as pensións en porcentaxe do PIB. É procedente esa análise en relación ao PIB porque nun sistema económico onde os cambios tecnolóxicos están substituíndo progresivamente man de obra por capital e onde, ao menos nos países desenvolvidos, as actividades intensivas en traballo teñen difícil viabilidade competitiva debido aos maiores custos salariais, non ten ningún sentido que o pago das pensións siga recaendo exclusivamente nos salarios. Do mesmo xeito que hai anos a seguridade social deixou de se financiar a través das cotizacións salariais e pasou a financiarse vía impostos, tamén as pensións requirirán, no futuro, desvincularse dos custos salariais e pasar a financiarse pola vía dun imposto que grave a totalidade do valor engadido xerado. Pois ben, pode apreciarse como en España dedícase o 10,10% do PIB ao pago de pensións de xubilación. Isto supón que no conxunto da UE-27, España ocupa o posto 16. Con algunha excepción como Malta, Luxemburgo, Chipre e Irlanda, o resto de países que están por debaixo de España son todos pequenos países da antiga Europa do Leste: Lituania, Romanía, Estonia, República Checa, Bulgaria, Eslovaquia e Letonia. Están por riba de nós, e con moita diferenza, todos os países da nosa contorna Están por riba de nós, e con moita diferenza, todos os países da nosa contorna: Italia (16,03%), Francia (14,51%), Alemaña (13,14%), Reino Unido (12,53%). Pero tamén, Portugal (14,12%) e Grecia (13,45%). Se agora analizamos, no gráfico 2, o conxunto do gasto en protección social, entendido como as transferencias, en efectivo ou en especie, que se fan aos fogares e aos individuos para alixeirar a carga dun conxunto definido de riscos ou necesidades, en España ese gasto equivale ao 25,04% do PIB, ocupando a posición 14 dentro da UE-27. Outra vez, por debaixo de España sitúanse só os países da antiga Europa do Leste. Volvemos a estar, tamén aquí, lonxe do gasto que se fai en países como Francia, Alemaña, Italia ou Reino Unido, pero tamén por detrás de Grecia, Irlanda e Portugal. A conclusión, por obvia, non require máis comentarios. O noso sistema de protección social sitúanos no mesmo nivel de benestar que Eslovenia, Hungría e todos os demais países do Leste xa citados. Tal como vai a cousa, parece claro que, efectivamente, ese é, en todo, o nivel ao que nos diriximos. Co agravante de que todos eses países están mellorando, mentres que nós empeoramos de maneira vertixinosa.


Summary: Eliseo Fernández é un dos investigadores de referencia para todo o referido á memoria democrática galega. Autor de abondosos traballos sobre o movemento obreiro na Galiza anterior a 1936 e de múltiples estudos sobre a represión e a resistencia ao franquismo na Galiza. A sexta feira achégase en Nós Diario a participación dos anarquistas na guerrilla galega

Que papel xogaron os militantes libertarios nos primeiros momentos da resistencia armada e no proceso de organización dos fuxidos? A militancia libertaria xogou un papel destacado na maioría das localidades onde a resistencia ao golpe militar foi máis importante. Así aconteceu na Raia Seca ourensá, en Tui, Vigo, Vilagarcía, Noia, Compostela, A Coruña, Betanzos, Ferrol, Cariño ou Viveiro, entre outras localidades. A forza sindical ía acompañada neses casos por unha grande combatividade e tamén por certa preparación no que se dera en chamar "ximnasia revolucionaria" nos movementos insurreccionais de 1933. A represión atinxiu principalmente á militancia máis combativa, e por iso que as organizacións libertarias continuaron desangrándose nos intentos de resistencia clandestina: artellando fuxidas por vía marítima, organizando levantamentos en cuarteis ou traballando na reorganización de grupos de fuxidos. En certa medida, existiu un efecto de desgaste da primeira liña da militancia libertaria a partir do golpe militar, como exemplifica o grupo de militantes encabezados por José Moreno Torres, que loitaran na rúa nos primeiros días do golpe, despois fuxiron por vía marítima cara a Asturias e finalmente foron asasinados en outubro de 1937 no Acebo-Fonsagrada, cando retornaban a Galiza tras a perda de Asturias. Se non tiveran sido eliminados nesa altura probabelmente terían xogado un papel similar ao que desenvolveron en Ourense outros combatentes chegados coa caída de Asturias. As primeiras estruturas guerrilleiras galegas están asociadas a nomes de antigos militantes da CNT como "Curuxás" ou Neira, trátanse de casos illados ou hai máis exemplos semellantes? En case todas as zonas onde se conformaron grupos de resistentes que pasaron a accións de tipo ofensivo existía unha presencia libertaria; foi así na zona de Cambre, no Salnés, tamén no Eume, na Mariña ou nas terras do Bierzo. O propio "Foucellas" fora militante da CNT, aínda que é verdade que posteriormente non parece que tivera ningún vencello coas organizacións libertarias. Malia todo, entendo que a contribución anarquista non era unicamente a destes militantes de sona, senón sobre todo a presencia no monte dunha chea de guerrilleiros de extracción libertaria, que despois tomaron camiños moi diversos. Cumpre lembrar ademais que nas organizacións libertarias non foron comúns as campañas de enaltecemento dos militantes, por mais que algúns deles, como o "Curuxás" actuaran clandestinamente por máis de 30 anos, algo que contrasta coa glorificación doutros guerrilleiros que con menos de cinco anos de loita na Galiza son hoxe moito máis coñecidos. A presenza de militantes libertarios foi importante na Federación e tamén no Exército Guerrilleiro, como foi a convivencia con estes últimos no seo das agrupacións a partir da nova liña imposta por Gayoso e Seoane? Existiron bastantes militantes anarquistas que continuaron activos na guerrilla no Exército Guerrilleiro, malia que non participaban da orientación comunista desta organización. Foi o caso de Abelardo Gutiérrez Alba, de José Pedreira de la Iglesia ou de Amador Domínguez Pan, entre outros. A súa convivencia foi inicialmente boa na medida en que partillaban a loita cos mesmos compañeiros cos que tiñan combatido anteriormente na Federación ou nos grupos de fuxidos. Mais a medida que chegaron novos dirixentes comunistas desde o exilio, con novas orientacións tácticas e métodos propios do estalinismo, foron postos baixo sospeita ou mesmo eliminados. No mellor dos casos, algúns puideron marchar cara ao exilio na fase final da loita guerrilleira. Ao tempo que se desenvolve a actividade guerrilleira, unha parte dos cadros libertarios levan adiante un traballo de reorganización da CNT, cando se pode falar dunha nova CNT estruturada na Galiza e cos seus órganos de dirección funcionando? Resulta difícil marcar unha data exacta para a reorganización, pois non foi uniforme nas localidades onde se produciu nin tivo a mesma continuidade. Podemos dicir que a partir de 1941-1942 comeza a existir unha CNT forte na cidade da Coruña, que nos dous ou tres anos seguintes consegue estenderse por Santiago, Vigo, Vilagarcía, Tui, Ferrol, Lugo, e mantén un contacto fluído co Comité Nacional da CNT e mesmo co exilio, a través de militantes como Manuel Amil, Juan García Durán ou José Penido. Froito da súa actividade foron algúns gromos de activismo sindical como a "folga do aceite" no naval ferrolán en 1946, e o artellamento da única plataforma antifascista de carácter aglutinadora de todas as tendencias do antifascismo, que foi a Alianza Nacional de Fuerzas Democráticas. Todo este conglomerado caeu en 1947 e malia que pequenos grupos continuaron funcionando na Coruña, Ferrol, Vigo e Ourense, non existiu relación entre as diversas localidades e foi desaparecendo o traballo sindical ou político por algúns anos. Como foi a relación entre os militantes libertarios que facían parte da guerrilla e as dirección das organización libertarias, neste caso da CNT? A CNT tomou partido por unha estratexia de restauración democrática co apoio das potencias occidentais, para a que a loita guerrilleira non representaba un papel fundamental. Pola contra moitos militantes anarquistas, desde as súas propias conviccións e de acordo coa súa traxectoria persoal, formaron parte das organizacións guerrilleiras. Diante desta clara diverxencia, non existiu un enfrontamento nin un debate -para o que non se daban as condicións- entre os guerrilleiros libertarios e a organización, senón que máis ben se deu unha certa incomunicación e incomprensión. Ilustra esas dificultades o feito de que o guerrilleiro libertario coruñés José Pedreira de la Iglesia toma contacto coa organización para tentar organizar unha guerrilla libertaria, mais finalmente esta proposta non foi asumida pola CNT coruñesa.


Summary: Estes galardóns teñen como obxectivo promover o emprego da lingua galega nos traballos académicos do estudantado. O departamento de Normalización Lingüística anuncia que haberá premios económicos e diplomas acreditativos.

A Universidade de Santiago de Compostela (USC) anunciou hoxe a convocatoria dos XVII Premios á calidade lingüística en galego, uns galardóns que parten do Servizo de Normalización Lingüística da institución académica. As e os gañadores terán acceso a premios económicos, aliás diplomas acreditativos do correcto uso do idioma. Fontes da USC explican que o obxectivo deste certame, que xa ten varios anos, é que apareza a lingua galega na elaboración e defensa dos traballos académicos das e dos estudantes. Ao igual que moitas clases son impartidas na lingua da Galiza, tamén se poden presentar estudos ou investigacións no mesmo idioma. Aos premios poden concorrer as e os alumnos que teñan matrícula en vigor no curso 2020-2021 na Universidade compostelá. Son posíbeis tanto as candidaturas do alumnado de titulacións oficiais de grao como de mestrado. O requisito fundamental é ter que defender un traballo neste ano académico e facelo en galego. A marxe para presentar os de grao finaliza o 31 de xullo mentres que aqueles que correspondan a Traballos Fin de Grao (TFG) ou Fin de Mestrado (TFM) poderán achegarse até o 30 de setembro do ano próximo. Xurado experto As e os interesados só teñen que facer a solicitude mediante o Rexistro Electrónico da sede dixital da USC premendo no apartado de "Solicitude xenérica". O xurado que valorará os documentos estará formado por catro membros elixidos polo Servizo de Normalización Lingüística. O que vai entrar en xogo neste camiño até os galardóns é "a corrección lingüística, o emprego axeitado da linguaxe de cada especialidade, a calidade coa que se redacta, a presentación dos datos e a estrutura dos traballos". Quince premios As e os que superen esa fase poderán levar un dos quince premios, que estarán partillados polas diferentes áreas de coñecemento (Ciencias da Saúde; Ciencias; Ciencias Sociais e Xurídicas; Enxeñaría e Arquitectura e Humanidades) Resérvanse cinco premios de 150 euros (e os diplomas) para os proxectos dun curso normal. Os de Fin de Grao serán tamén cinco, pero neste caso as contías ascenderán a 300 euros. Por último, os TFM levarán asignados o mesmo número de cheques de 500 euros.


Summary: Henrique Capriles presentarase como candidato opositor aos comicios presidenciais en Venezuela.

A imprensa internacional, os mass media globais, claramente hostís a Chávez,continúa coa estratexia de tentar a desestabilización, por división, do movemento bolivariano. Aliás, Maduro está ao mando sen que ningunha corrente relevante do movemento bolivariano poña en cuestión a última vontade de Chávez (a de o seu vicepresidente asumir o liderado da Revolución). O día despois do falecemento de Hugo Chávez a Mesa de Unidade Nacional, que abrangue os partidos opositores á revolución bolivariana, reuniuse para determinar a estratexia a seguir perante os comicios que se poderían levar a cabo a finais do mes de abril, segundo informan algúns medios de comunicación venezolanos. Divide et impera A oposición, que mantivo un posicionamento belixerante durante a convalecencia do comandante Chávez, prepara xa a súa campaña. Ao igual que nos últimos meses, a MUD procura abrir fendas entre o movemento bolivariano batendo contra Nicolás Maduro, ao tempo que promove a figura do presidente da Asemblea, Diosdado Cabello. Continúa así coa estratexia do divide et impera. Este foi o tema que centrou a primeira xuntanza da formación liderada polo que será de novo candidato ás presidenciais, Henrique Capriles. Pouco menos de 48 horas demoraron as principais cabeceiras e emisoras da imprensa transnacional en centrar o seu obxectivo nos comicios e no "limbo político polo que se precipita o país" --asevera o diario español El País. Os grandes grupos mediáticos encetan a precampaña en contra "do oficialismo" e poñen no seu punto de mira o candidato bolivariano, Nicolás Maduro, ao que exixen abandone a responsabilidade de goberno se pretende optar á presidencia da República. Aliás, acúsano de asumir o papel de mandatario en contra do disposto na Constitución. Neste senso, o xurista opositor Gerardo Blyde --membro da Mesa pola Unidade Democrática-- empregábase a fondo, após a primeira xuntanza da MUD, de modo a deslexitimar a decisión do Goberno bolivariano. Blyde argumenta que de acordo coa lei eleitoral Maduro, se ten responsabilidades de goberno, non podería ser candidato. Argumento disparatado se reparamos en que é práctica habitual que os presidentes se presenten á reelección, acaba de o facer Obama nos EUA. Sobrevivirá o chavismo sen Chávez? Esa é a pregunta que pouco despois de se coñecer a nova do pasamento de Hugo Chávez se extendía entre as forzas contrarias á revolución bolivariana. Boa parte dos analistas internacionais consultados estes días pola imprensa transnacional aseguran que o chavismo non sobrevivirá sen o seu carismático líder malia a que desde o Goberno insisten en que o proceso de transformacións iniciado hai 14 anos toma parte fundamental do pobo venezolano que loitará por darlle continuidade.


Summary: A Coordinadora en Defensa da Universidade Pública maniféstase contra os axustes no inicio do debate parlamentario da Lei de Orzamentos que reduce os fondos das universidades e protestará de novo este martes. Un grupo de PAS, PDI e estudantes mantén un peche de 24 horas desde as 11 da mañá.

Peche na Universidade contra os recortes. A Coordinadora en Defensa da Universidade Pública reiniciou este luns unha serie de accións de protesta e mobilizacións contra a redución no financiamento das universidades galegas e os recortes salariais dos traballadores dos centros. Coincidindo co debate no Parlamento da Lei de Orzamentos, PAS da USC concentráronse ás portas da Cámara á espera dunha protesta moito máis masiva de mañá martes e na que colectivos sociais de todo tipo protestarán contra os axustes nos fondos destinados a ensino, sanidade, benestar e outros servizos públicos. Un grupo de PAS, PDI e estudantes comezou ás 11 da mañá deste luns un peche de 24 horas na Facultade de Filosofía Ao tempo, un grupo de PAS, PDI e estudantes comezou ás 11 da mañá deste luns un peche de 24 horas na Facultade de Filosofía e no que Alba Nogueira, Antonio Pérez Casas, do colectivo de PAS A Trabe, Xoán Carmona, Manuel Outeiriño e Xavier Vence impartirán aulas abertas á toda a comunidae universitaria sobre a problemática de recortes pola que pasa a institución. Un paro de catro horas apoiará as protestas convocadas para este martes ante o Parlamento e contra os recortes sobre os servizos públicos Por outra banda, mañá martes 26 está convocado un paro de catro horas na Universidade de Santiago (entre as 13 e as 17 horas) para apoiar a manifestación que diante da Cámara pedirá que non se apliquen os recortes previstos sobre os servizos públicos. Estará acompañado pola celebración dun pique-nique con pan e auga "porque a pan e auga é como nos pretenden deixar" As mobilizacións son apoiadas por Acción Universitaria, Liga Estudantil Galega e Comités; agrupacións sindicais APA (PAS funcionario da UDC) e TGU (PAS funcionario da USC), sindicatos con presenza nos órganos de representación de PDI e PAS nalgunha ou todas as universidades galegas: CIG, UGT, CUT e USO. Tamén o Comité Intercentros e a Xunta de Persoal Funcionario amosan o seu apoio ás protestas, así como numerosos grupos que se están a sumar nas últimas horas. As mobilizacións chegan logo de meses nos que a Coordinadora en Defensa da Universidade Pública denuncia a perda de recursos, autonomía e capacidade das universidades galegas tras a redución en 20 millóns de euros que a Xunta impuxo no plano de financiamento ás universidades galegas e que suporá importantes recortes, tamén na masa salarial dos traballadores, unidos a constantes axustes como os dos fondos dedicados á investigación. Tal e como lembra o blog Na Encrucillada, é "especialmente dramático" o recorte drástico en políticas de investigación, o que está provocando a emigración forzosa de moitos investigadores, "perdendo a nosa sociedade parte do mecanismo para saír da crise a través dun cambio de modelo produtivo". Así, destacan a evolución dos recursos obtidos pola USC a través de proxectos de investigación científica mediante convocatorias da Xunta de Galicia nos últimos anos, ao pasar dos 13 millóns de euros no 2009 a 2,5 millóns no 2012, unha tendencia idéntica ás dos contratos ou convenios. "Se atendemos ao financiamento denominado estrutural das universidades (ao marxe de obxectivos) voltamos a ter retrocesos xigantescos", di. Pero hai moitas máis queixas. "Estamos vendo xa como hai xente que renuncia á matrícula cando chegan ao segundo ou terceiro prazo de pagamento porque non poden asumir o custo. Temos un índice de renuncias un 40% superior ao do ano anterior", chegou a asegurar o reitor da Universidade da Coruña, Xosé Luís Armesto, nunha entrevista con Praza Pública. Exemplificaba así os efectos que está a ter na institución académica a combinación da crise económica coas reducións de bolsas e as subas das taxas de matrícula. No entanto, para a Xunta o panorama é totalmente oposto. Segundo o secretario xeral de Universidades, José Alberto Díez de Castro, o que di o reitor coruñés simplemente "non é certo" e non lle pasa a "ninguén".


Summary: O mandatario galo reuniuse con Raúl Castro e visitou Fidel Castro.

François Hollande viaxou oficialmente a Cuba, converténdose así no primeiro xefe de estado francés en visitar a illa, o que foi cualificado polo goberno de A Habana como "visita histórica". Hollande mantivo unha xuntanza con Raúl Castro, un encontro no ambos os dous coincidiron na necesidade de multiplicar o intercambio entre os dous países a través dos bloques de cooperación rexional. Hollande afirmou que América latina e o Caribe son escenarios chamados a ter ser área xeográfica protagonista no XXI, e que Francia quer estar presente, lembrando o vínculo francés con esas zonas. Algo que contrasta coa postura do Estado español, de afastamento e partidario do isolamento de Cuba. Entre outros actos, durante a visita de Hollande a Cuba, o mandatario francés mantivo unha xuntanza con Fidel Castro, reunión na cal -segundo a prensa cubana- intercambiaron opinións e pareceres sobre cuestións de política internacional. Fidel agradeceu a FranÇois Hollande ser o primeiro presidente galo en visitar a illa e lembrou que un dos textos da súa mocidade foi a literatura relacionada coa Revolución Francesa. Hollande vai acompañado dunha delegación de altos cargos do goberno e do mundo social e empresarial francés, nunha visita que o Elíseo considera de "alto rango". O novo escenario creado após os pasos para 'desbloquear' as relacións entre Cuba e EUA están e levar a certos estados europeos a apostar en variar a súa tradicional actitude cara á illa. Unha nova liña na que semella non estar o Estado español.


Summary: O equipo xurdido no Centro Galego da capital británica, a piques de cumprir 50 anos, gaña a súa Liga, obtén o subcampionato de Copa e cumpre xa os requisitos para obter praza no torneo máis antigo e con máis tradición do fútbol.

Campións da súa Liga, subcampións da Copa e co billete adquirido para optar a disputar na vindeira tempada a FA Cup, o torneo de fútbol máis antigo do mundo. O FC Deportivo Galicia de Londres vén de asinar unha campaña histórica e continúa a subir chanzos no seu palmarés. Xurdido da emigración galega na capital británica nos anos 60 e a piques de cumprir 50 anos, soña con celebrar esa efeméride representando o país no campionato con máis tradición, nas Illas onde se inventou o deporte. O Deportivo Galicia gañou a Liga, foi subcampión de Copa e xa cumpre cos requisitos para ter praza na vindeira FA Cup A vitoria por 4-0 contra o Cricklewood Wanderers na última xornada da Middlesex County Premier League deulle ao equipo galego o título e o ascenso á Combined Counties League. En poucos meses, o Deportivo Galicia debutará nun campionato dividido en dúas divisións de 18 equipos que equivalería, segundo aclara o club, á Preferente Autonómica en España. É, en todo caso, a décima categoría do fútbol inglés e xa achegada ao profesionalismo, aínda que a equivalencia exacta "é difícil de facer porque os sistemas de liga mudan moito". Así o asegura Mónica Villar, responsable de prensa dunha entidade que é a única española e federada no balompé británico. Co título de Liga no peto, nesta última fin de semana o Deportivo Galicia caeu na final da Copa da categoría contra o Assyria (0-3), unha derrota que non quita brillo á tempada. "Adestradores, directiva e xogadores fixeron un traballo inmellorable para conseguir o noso obxectivo", explican desde o club, que buscaba o ascenso para continuar escalando divisións, pero sobre todo para poder optar, de vez, a xogar na FA Cup, torneo que este ano cumpre a súa 146ª edición. O equipo alcanza a mínima categoría esixible para disputar o torneo máis antigo do fútbol e está á espera do convite da Federación Inglesa Os deberes están feitos. A Combined Counties League é o punto de corte para poder participar na FA Cup pero para optar a ela, os equipos desta competición teñen que ter participado antes na FA Vase, torneo para os clubs de ligas inferiores, algo que o Deportivo Galicia fixo a tempada pasada. Agora, todo depende da decisión da Federación Inglesa, que chegará nos dous vindeiros meses. "Cumprimos con todos os requisitos, pero agora depende de que eles decidan outorgarnos unha praza", explican no club, que é optimista de cara á súa inscrición no campionato. Hai tan só uns anos, foi recoñecido como un FA Charter Standard Club, galardón da Federación Inglesa de Fútbol que recoñece o bo facer da entidade, tanto na súa xestión como no traballo de canteira. Participar na FA Cup sería un soño cumprido e un broche de ouro á traxectoria dos últimos anos para un club xurdido arredor do Centro Galego de Londres a finais dos 60. Anos despois uniuse a outro equipo de emigrantes na capital británica (o Deportivo, na honra do seu homónimo coruñés) para refundarse como FC Deportivo Galicia. O club xurdiu a finais dos 60 no Centro Galego de Londres Malia que viviu as súas mellores épocas durante os 90, chegando incluso a conquistar títulos amateurs en Francia, Bélxica ou Alemaña, tardou pouco tamén en pasar polos seus peores momentos, cando hai menos dunha década estivo a piques de desaparecer. Foi daquela cando dous veteranos xogadores e fillos de galegos, Leo Decabo e José Andón, colleron o temón do equipo para facer aboiar de novo o Dépor, tal e como denominan os seus membros e afeccionados o club. Coa cruz de Santiago e a bandeira de Galicia no escudo e na camisola, no actual cadro de xogadores hai até oito futbolistas galegos: cinco emigrantes e outros tres que son fillos ou netos de galegos que marcharon ao Reino Unido hai xa décadas. O resto, catro mozos doutras partes do Estado e futbolistas de Xamaica, Bolivia, Francia, Iraq e a República Dominicana. "O 80% dos futbolistas teñen pasaporte español e o 60% destes son galegos", explica a entidade, que serve tamén como lugar para "aprender inglés e integrarse nas diferentes culturas de Londres". O equipo conta con oito xogadores galegos: cinco emigrantes e tres fillos de emigrados hai xa décadas Así, xunto a apelidos como Vigo, Alves, Casal, Gascón, Louro, Añón, Lamas ou Decabo mestúranse outros como Orakzai, Ibnahaten, Kelenchy ou Lewis-Waithe. Nun equipo que é exemplo de multiculturalidade e integración pero que serve como escaparate publicitario de Galicia. Pola súa vinculación co Centro Galego de Londres, a entidade recibe unha pequena subvención pública de arredor de 2.500 libras anuais e contaba con outra pequena achega de Abanca a través do patrocinio da que xa non dispoñen. Non é dabondo. "Contamos con ese pequeno apoio e estamos moi agradecidos ao Centro Galego de Londres, pero non é suficiente; o ascenso de categoría aumenta os nosos gastos e esperemos que esta fazaña faga que o noso nome e a nosa historia se vaia coñecendo e se xere así máis interese", explica o club, cuxos representantes aproveitaron as súas viaxes a Galicia para promocionar o equipo, ademais de implicar a través de fotografías e apoios a través das redes sociais a ilustres futbolistas españois que disputan a Premier. No futuro, o Deportivo Galicia "tampouco descarta" contactar con algún club para procurar algún tipo de colaboración, aínda que non o fixeron polo momento. A súa denominación e orixe dirixen case todas as olladas cara ao Real Club Deportivo da Coruña. Sexa como for, a súa ambición no para. Para a vindeira tempada, o obxectivó é "intentar gañar a Liga e seguir ascendendo", ademais de formar un equipo xuvenil para os máis novos. Todos os xogadores seguirán levando a camisola azul e celeste. "Representar a Galicia é case a cousa máis grande para nós; é difícil explicar o orgullo que sentimos e moito máis doado chorar de emoción", recoñecía Leo Decabo, técnnico do equipo, nunha reportaxe de Praza na que lembraba que "levar a banda azul no peito" supón "un sentimento de verdade" para todos os integrantes do equipo. "Tamén para os que non son galegos, porque todos se senten moi a gusto con nós", dicía o adestrador dun club que viste a franxa da bandeira galega ou raias branquiazuis nas súas equipacións e que serve tamén de promoción para o seu lugar de orixe. "Non hai rival que non nos pregunte onde está Galicia, e non hai club que non acabe coñecendo a nosa terra", remataba.


Summary: O BOE deste 1 de abril concretará as medidas aprobadas polo Consello de Ministros, que abranguen accións como adiamentos de cotas de autónomos, suspensión do corte de subministros básicos ou moratorias no pago do alugueiro para persoas afectadas polos efectos económicos da pandemia da covid-19

O Consello de Ministros deste martes, 31 de marzo, deu luz verde a un Real Decreto-Lei que abrangue múltiples medidas e que semella pretender responder a parte das reclamacións que diversos colectivos sociais e laborais, así como amplos sectores da cidadanía, viñan lanzando ao Goberno de España ante a crise do coronavirus. Tras o primeiro paquete económico, que trouxo consigo medidas como a moratoria de hipotecas ou o impulso do teletraballo, este segundo trae consigo un acento máis social, incluíndo accións que quedaron fóra do primeiro en áreas como o pagamento de recibos de subministros básicos ou axudas á vivenda en alugueiro.O BOE deste 1 de abril concreta as medidas avanzadas tras o Consello de MinistrosAínda que o Executivo da coalición do PSOE e Unidas Podemos non atenden a peticións como unha moratoria xeneralizada dos pagamentos do alugueiro ou a unha condonación xeral das cotas para persoal autónomo afectado pola crise sanitaria, si anuncia medidas nestas materias. Así se resume o avanzado este martes pola ministra de Facenda e voceira, María Jesús Montero, xunto ao vicepresidente de Dereitos Sociais do Executivo central, Pablo Iglesias, e á vicepresidenta económica, Nadia Calviño, sobre unhas medidas que se concretaron no Boletín Oficial do Estado deste 1 de abril no que atinxe ás persoas beneficiarias, condicións e prazos, así como modificacións nalgunhas das normas ditadas anteriormente.Emprego, empresas e autónomos-Subsidio excepcional de 430 euros para persoal con contratos temporais "de ao menos dous meses" que quedase no paro durante o estado de alarma e non cumpra o requisitos doutros subsidios. Axuda para un mes-Moratoria de seis meses no pagamento das cotizacións á Seguridade Social para persoas autónomas e mais para pequenas e medianas empresas.-Aprazamento sen xuros ata o 30 de xuño do pagamento das débedas coa Seguridade Social para PEMES e persoas autónomas.-Adiamento sen xuros da cota de autónomos dos días traballados en marzo. Esa cota foi cargada este 31 de marzo. Segundo o Ministerio de Seguridade Social, "os autónomos cuxa actividade quedase suspendida polo decreto de alarma non terán recargos se pagan as cotas do 1 ao 13 de marzo con atraso"-As empregadas do fogar dadas de alta na Seguridade Social que perdan o traballo permanente ou temporalmente por mor da crise do coronavirus poderán acceder a un "subsidio extraordinario de ata o 70% da base de cotización e, como máximo, equivalente ao salario mínimo interprofesional.Subministros-Prohibido o corte de subministros de auga, luz e gas na vivenda habitual para "o conxunto da poboación" durante o estado de alarma-Ampliación dos descontos do bono social para persoal "afectado por despedimentos ou autónomos que cesasen a súa actividade ou reducisen os seus ingresos como consecuencia" do coronavirus. Para rendas non superiores a 18.799€ anuais para fogares sen menores, 22.559€ cun menor e 26.318€ con dous ou máis.-"Suspensión temporal" do pagamento de subministros para PEMES e autónomos, podendo abonalas durante os seis meses seguintes á fin do estado de alarma.Vivenda-Suspensión de desafiuzamentos por impagamento de alugueiro para fogares vulnerables sen alternativa ata seis meses despois do estado de alarma.-Prórroga extraordinaria dos contratos de alugueiro que rematan "nos vindeiros tres meses", para impedir subas de prezo durante a crise sanitaria.-Microcréditos sen xuros a devolver en seis anos con outros catro adicionais para inquilinos en situación vulnerable: persoas no paro, que sufran ERTE ou redución de xornada ou autónomos que non cobren máis de tres veces o IPREM.-Os propietarios de máis de 10 inmobles e fondos de investimento deberán aplicar unha moratoria de 4 meses nos recibos e acordar o xeito de pago co arrendatario. Se non hai pacto, aplicarase unha "reestruturación da débeda" en dous ou tres anos ou unha redución a da débeda á metade, ademais de poder acollerse aos microcréditos.-Quen non poida devolver o microcrédito -fornecido polo Instituto de Crédito Oficial-, poderá recibir ata 900 euros en axuda directa.-A moratoria das hipotecas xa aprobada esténdese aos locais e oficinas de autónomos-Os concellos poderán usar o superávit "para medidas de apoio a colectivos vulnerables en materia de vivenda"Consumo-Prohibida a publicidade de apostas e xogos en internet durante o estado de alarma-Devolución dos cartos ou alternativa por servizos sobrados e non prestados por empresas durante o estado de alarmaTelevisións-Á marxe das medidas en materia social, o Real Decreto-Lei inclúe tamén unha inxección de 15 millóns de euros para as grandes cadeas de televisión. Concretamente, xustifícao para "compensar unha parte dos custos" de "manter durante un prazo de seis meses determinadas porcentaxes de cobertura poboacional obrigatoria". Estas empresas reclaman apoio público dende hai semanas. O decreto non especifica axudas para compañías e entidades que editen medios noutros soportes.


Summary: Eva Teijeiro é profesora de lingua castelá no IES Díaz Castro de Guitiriz, e canda outros mestres do centro como Fernando Ulla e María Miradallas coordinou un proxecto interdesciplinar baixo o título de Días contados. Trátase dunha actividade de aula no que participou tanto o profesorado como o alumnado de 4º da ESO co obxectivo de traballar sobre o coidado da memoria. A partir de entrevistas, as rapazas puideron investigar e coñecer máis sobre a historia da súa familia e dos seus antecesores.

En que consiste o proxecto Días contados? O proxecto trata sobre a recollida e tratamento da información para a elaboración dunha serie de materiais por parte do alumnado en relación coa memoria familiar e interxeracional. Esa era a idea xeral. Formaba parte doutro macroproxecto que había dentro do centro relacionado co coidado, e nós decidimos enfocalo no coidado da memoria. Consistiu nunha serie de entrevistas de cada unha das alumnas a unha persoa da xeración anterior e a outra da seguinte que pertencesen a súa familia. Nais e avoas, escollidas con criterios de paridade. Cos datos recompilados das entrevistas, empezaron a facerse tarefas máis concretas, relacionadas tanto coas propias familias como coa contorna da vila. Para vostede, cal é o obxectivo ou obxectivos principais de todo o traballo? Penso que o obxectivo fundamental é recuperar a memoria e, ao mesmo tempo, facilitar que as máis novas poidan relacionarse coas xeracións familiares que os antecederon, ademais de coa veciñanza e outras persoas do concello. Ademais, queríamos acadar a maior visibilidade posíbel, e por iso apostamos por un formato audiovisual que fose sinxelo de difundir en redes. A idea fundamental era recuperar a memoria máis próxima ao alumnado. Eles conviven con esta memoria, pero non se chega a falar sobre estes temas. A partir do proxecto saíron moitas historias relacionadas coa emigración, cos primeiros oficios e traballos, como era a formación das mulleres noutras épocas... Días contados deu pé a que moitos departamentos do colexio puidesen adaptar actividades que tivesen relación coa iniciativa. Cal foi a principal ensinanza que obtivo o alumnado durante o transcurso de Días Contados? Os dous aspectos que destacaría son a evolución no pensamento e a toma de conciencia do alumnado con respecto da súa contorna familiar. Aprenderon sobre a importancia que ten a vida das persoas próximas a eles. Tiñan un descoñecemento desa realidade. Ademais, a partir desa interacción con persoas cunha maior experiencia, maduraron moito. Penso que houbo unha evolución moi positiva das rapazas. A relación tanto coas súas familias como entre elas volveuse moito máis intensa. Ao ser unha comunidade pequena, era moi sinxelo que as historias de unhas e outras tivesen relación ou compartisen protagonistas. Que acollida tivo o proxecto? En xeral, a acollida foi moi boa. Por un lado, as familias do alumnado mostráronse moi sorprendidas porque lles chamou a atención ser o obxectivo principal do proxecto e da aprendizaxe das rapazas. As familias non adoitan ser o foco de atención cando se trata do ámbito estudantil. Ademais, iso nos permitiu recompilar moito material documental e audiovisual, que era algo que tiñamos claro que queríamos facer. Pensamos que era necesario darlle ás familias a oportunidade de gardar toda esa información e toda a memoria antes de que se puidese perder co paso do tempo. Son importantes proxectos como Días Contados para pór en valor o coidado da memoria e dos maiores? Paréceme algo fundamental. O tema dos coidados, tanto físicos como mentais é moi importante. Foi curioso decatarse durante a elaboración do proxecto que as mulleres foron e seguen a ser as que se ocupan de xeito case total dos coidados no que ten que ver co ámbito familiar. É importante de que se tome conciencia de como era vida hai décadas para contrastar a realidade de épocas pasadas coa nosa propia realidade.


Summary: O 76,2% das máis de cinco millóns de persoas chamadas a votar levaron o PP a duplicar os escanos das eleccións de 2019. Aínda que sen maioría absoluta (ficou a só 4 escanos), polo que Ayuso precisará Vox para manter o poder na rexión de Madrid, despois de que Ciudadanos quedara borrado do mapa político.

As urnas falaron e Isabel Díaz Ayuso (PP) poderá recuncar na Presidencia da Comunidade de Madrid e contar co apoio da extrema dereita de Vox para a lexislatura. Os resultados de Ayuso permítenlle ao PP volver ser a primeira forza do Parlamento rexional, absorbendo os escanos de Ciudadanos -que queda definitivamente fóra da asemblea-, e sumando 35 escanos aos 30 cos que quedou despois das eleccións en 2019. Logra 65 representantes, ficando a 4 da maioría absoluta. Os resultados de Vox, 13 asentos, garanten as posibilidades de Ayuso de continuar gobernando até 2023, cando se terán que desenvolver novos comicios, despois de amosarse durante a campaña aberta á participación no Goberno da extrema dereita. Pola contra, o bloque progresista non foi quen de mobilizar o seu electorado como pretendía nos últimos días. A subida na participación, que pasou do 64,27% de 2019 ao 76,2% de onte, non chegou para acadar os 69 escanos que lles terían permitido formar unha alternativa de goberno a PP e Vox. O PSOE perde a primeira praza que acadara dous anos atrás, cun descenso de 13 escanos até os 24, na que previsiblemente serán as derradeiras eleccións de Ángel Gabilondo como candidato tras as criticas recibidas polo perfil elixido polo PSOE para encabezar a súa lista e o sorpasso de Más Madrid. Más Madrid, que despuntara nas últimas enquisas, convértese na segunda forza da Asemblea de Madrid nas súas segundas eleccións, co liderado de Mónica García, alcanzando os 24 escanos e superando por uns poucos miles de votos ao PSOE. A última forza do bloque, Unidas Podemos, mellora lixeiramente os seus resultados até as 10 deputadas e deputados, despois da renuncia de Pablo Iglesias á Vicepresidencia do Estado para concorrer como candidato nestas eleccións. Hai dous anos a formación entrara no Parlamento rexional por só un 0,6% do voto. Ao confirmarse estes resultados Iglesias anunciou a súa retirada da política. Ciudadanos non terá representación no órgano lexislativo da Comunidade de Madrid, ao quedar moi lonxe do 5% mínimo para acceder, despois de cogobernar desde 2019.


Summary: A Associaçom Galega da Língua impulsa umha campanha na que dá voz aos novos associados cum objectivo: mostrar o galego que vem

Na campanha Gente Nova da AGAL som entrevistadas algumhas do medio cento de novas pessoas associadas ao longo do ano 2012, que exponhem os motivos polos quais decidiram primeiro aderir ao reintegracionismo para depois passar a fazer parte da associaçom. "Há pessoas de todas as idades, mas chama a atençom a juventude dos novos associados numha organizaçom que até há pouco tinha fama de académica. A diversidade entre as novas incorporaçons nota-se mais no que di respeito aos ámbitos profissionais deles. Já nom é só professorado de língua; agora também há engenheiros de telecomunicaçons, bombeiros…", asseguram os responsáveis da campanha. "Queremos aproveitar a atual corrente de simpatia com o reintegracionismo para indicar a necessidade de fortalecer a AGAL" Até o 25 de Julho publicaram no site http://gentenova.agal-gz.org as entrevistas, e faram difusom através da FanFage no Facebook e também do perfil da AGAL e do PGL no Twitter, onde utilizam o hashtag #GenteNovadaAGAL.


Summary: Defensa do Común levou adiante na mañá deste sábado unha marcha cívica para esixir a devolución da Casa Cornide e para loitar contra os "significados franquistas que aínda conservan na Coruña rúas, retratos, placas e todo tipo de distincións".

A Comisión Aberta en Defensa do Común desenvolveu durante a mañá deste sábado unha marcha cívica para reclamar a recuperación da Casa Cornide, actualmente propiedade da familia Franco. Con saída ás 12.30 horas desde a praza de María Pita, na Coruña, a marcha, que se realizou respectando de forma estrita as medidas sanitarias vixentes na loita contra a Covid-19, contou coa participación da veciñanza e de axentes sociais, así como de boa parte do sector político, cultural e sindical da cidade herculina. Mais non só, no encontro tamén se deixaron ver ao redor do emblemático edificio os propios usurpadores, Francisco Franco, Pedro Barrié de la Maza, Carmela Arias, Carmen Polo e Alfonso Molina (interpretados por un conxunto de actores). Esta acción simbólica resulta especialmente relevante ao desenvolverse xusto un día despois de se coñecer que a familia Franco ten que devolver o Pazo de Meirás ao Estado, como tarde, o 10 de decembro, após a decisión do Xulgado de Primeira Instancia número un da Coruña. Manifesto contra o espolio e o fascismo Ao termo da mobilización, as participantes da convocatoria leron un manifesto a cargo do escritor e xornalista Manuel Rivas. "O espolio que hoxe denunciamos corresponde claramente a unha época de "círculo vicioso", autoritario, desigual e corrupto", comezou Rivas a súa intervención. "Este acto de hoxe, como outros anteriores e os que virán, non responden soamente a un movemento de reparación histórica, que tamén o son, senón que teñen moito que ver co noso futuro e co das xeracións vindeiras", indicou. "A Casa Cornide e o pazo de Meirás son dúas caras dun mesmo espolio aproveitando o réxime de tiranía que se impuxo despois dun golpe e unha guerra, durante décadas, por medio dunha represión criminal e mafiosa". "O espolio que hoxe denunciamos corresponde claramente a unha época de "círculo vicioso", autoritario, desigual e corrupto", reclamou Rivas durante o acto Alén da reparación histórica que implica a devolución destes bens inmóbeis espoliados, no manifesto Rivas tamén fixo referencia a aqueles "protagonistas" do franquismo que estaban ao servizo do ditador e que a día de hoxe aínda conservan "distincións" a distintos niveis: "Neste espolio tamén figuran os mesmos protagonistas, os mesmos poderosos que actuaron ao servizo do ditador: Pedro Barrié de la Maza, Alfonso Molina Brandao e Sergio Peñamaría de Llano. Estes persoeiros, obxecto case sempre de haxiografías ou biografías exclusivamente laudatorias, son cualificados na moción aprobada no pleno de 1 de outubro de 2020, como "significados franquistas que aínda conservan na Coruña rúas, retratos, placas e todo tipo de distincións que non pode admitir unha sociedade democrática". Casa Cornide, Ben de Interese Cultural Outra das cuestións que reclaman o conxunto de colectivos é da necesidade de facer da Casa Cornide un Ben de Interese Cultural coa finalidade de protexer o edificio. "É unha boa noticia e agardamos que, independentemente do proceso para a súa devolución, a cidadanía poida entrar na Casa Cornide o próximo ano", indicou. "É unha boa noticia e agardamos que, independentemente do proceso para a súa devolución, a cidadanía poida entrar na Casa Cornide o próximo ano", dixo Manuel Rivas na lectura do manifesto E é que para protexer a Casa Cornide espoliada pola familia Franco durante a ditadura, o Concello da Coruña vén de reclamar a declaración de Ben de Interese Cultural (BIC) para este inmóbel, actualmente propiedade da familia Franco. Unha acción ao carón da cal se reivindica que o inmóbel sexa propiedade pública. Para iso, o Concello da Coruña apelou ao contido dun informe artístico, asinado por profesionais dos campos da historia da arte, a arquitectura, a historia, a topografía ou a conservación de bens culturais, que salienta a "excepcionalidade" da Casa Cornide. O documento acredita a "singularidade" do edificio, tal e como expuxeron desde o Concello herculino. "Isto confirma que os Franco se fixeron cun edificio dun valor patrimonial e histórico incalculábel para a cidade, un inmóbel que se espoliou tras unha poxa amañada e que ten que volver ser parte do patrimonio público da Coruña e dos coruñeses", dixo a Administración coruñesa. A historia do inmóbel A Casa Cornide érguese como unha mansión antolóxica da Galiza. Construída en pleno século XVIII, o edificio non pasa desapercibido. Fogar de Xosé Andrés Cornide Saavedra e Folgar (1734, A Coruña – 1803, Madrid), un dos persoeiros da Ilustración, historiador, naturalista, economista, político e poeta, figura cimeira da cidade herculina. Ás curiosidades, coñecidas e ocultas, da historia que acompañan hoxe a Casa Cornide, achegouse o antropólogo Felipe Senén para o semanario Sermos Galiza. Entidades participantes en prol da Casa Cornide A iniciativa desenvolveuse após ser posposta polas restricións sanitarias e nela participaron as organizacións Defensa do Común, Asociacións Veciñais de: Cidade Vella, Agra do Orzán, Gaiteira-Os Castros, Atochas-Monte Alto, Iar Castrillón-Urbanización Soto, Eirís, Os Anxos de San Cristobal das Viñas, Labañou; Anova, BNG, Cerna, EU, Marea Atlántica, PCG, Unión Republicana, Plataforma en Defensa da Ría de Sada e Betanzos, CIG, Galiza Nova, A.C. Alexandre Bóveda, Proxecto Cárcere, ADEGA, A.C. Gomes Gaioso e A.C. O Facho. Máis actos contra o espolio do inmóbel A convocatoria pola recuperación da Casa Cornida non é a primeira das actuacións simbólicas en defensa deste inmóbel "okupado" por Francisco Franco maila súa familia. En setembro de 2017, nove persoas "tomaron" de forma simbólica a varanda da Casa Cornide, propiedade da familia Franco, para reivindicar a súa devolución ao patrimonio público. Por esta actuación, os Franco pediron ante as autoridades 81 anos de prisión para as nacionalistas que ocuparon simbolicamente o inmóbel.


Summary: A formación nacionalista aposta polas iniciativas populares "sen tutelaxe" e insta a buscar "unha fórmula electoral que as xunga" para poder "dar a batalla tamén nas deputacións" e ante os requisitos que impón a lei electoral.

Anova apoia as diferentes mareas cidadás xurdidas en Galicia de cara aos vindeiros comicios locais e aposta pola "confluencia nacional" destas iniciativas, en parte pola importancia que o agromar destes procesos populares puidesen ter "para a posterior conformación das deputacións provinciais" e ante as dificultades que supoñen os requisitos da lei electoral. "Cómpre procurar solucións técnicas e políticas para que exista unha fórmula electoral que xunga as mareas que xurdan e que, entre outros obxectivos, sirva para dar a batalla polas deputacións, administración notoriamente reforzada tras a reforma local", asegura nun comunicado a coordinadora nacional da formación nacionalista, celebrada este sábado en Teo. "Cómpre procurar solucións técnicas e políticas para que exista unha fórmula electoral que xunga as 'mareas' que xurdan" Con esta aposta, Anova segue o ronsel que xa apuntou Somos Maioría -que celebra este domingo unha xuntanza nacional en Compostela para "procurar a harmonía de principios comúns e programas concretos a nivel local e galego"- ou da Marea Atlántica da Coruña, que chama a crear "un espazo de encontro e diálogo onde intercambiar obxectivos e experiencias" cos procesos semellantes que están a xurdir en numerosas vilas e cidades de Galicia. A formación nacionalista parece ir un pouco máis aló e ante a importancia que as reformas do Goberno central lle conceden ás deputacións, de cuxa conformación dependen os resultados nas locais. Así, a coordinadora nacional de Anova aprobou un documento que define a constitución dun comité de política municipal para a elaboración de propostas programáticas para os concellos, así como para "o estudo de propostas técnico-político-legais para a conformación dun proxecto nacional para as municipais". Ademais, abriu un prazo de quince días para que as localidades ou comarcas "envíen informes da situación e as propostas de forma das candidaturas". Anova aposta por un acordo a nivel galego entre as iniciativas cidadás "para dar batalla tamén nas deputacións" Anova aclara que "as distintas formas organizativas de mareas, así como outras fórmulas como Ourense en Común ou Somos Maioría" son "expresións que van no camiño apuntado por Anova de apoiar, promover e potenciar, que non tutelar, iniciativas amplas de base cidadá". Na opinión da formación nacionalista, "cómpre tamén achegar nestes ámbitos tanto solucións a nivel interno como externo, que axuden a rematar con éxito esta aposta e os propios procesos a nivel local". Ante a situación aberta coa morea de iniciativas cidadás que agroman, a formación liderada por Xosé Manuel Beiras cre que a conformación "dunha única forma electoral a nivel nacional" debe ser "tamén obxectivo" de Anova. Todo a partir da "expresión dos procesos e candidaturas a nivel local". Así, advirte que esta proposta chega ante a "transcendencia" que a conformación destas hipotéticas candidaturas "terá tamén a efectos da posterior conformación das deputacións provinciais". A lei electoral só permite a presentación de candidaturas a partidos ou federacións, coalicións entre partidos ou agrupacións de electores Tal e como lembra a formación nacionalista, a lei electoral só permite a presentación de candidaturas a partidos ou federacións (inscritos no rexistro de partidos), a coalicións electorais (só entre partidos ou federacións, previamente rexistrados) ou a agrupacións de electores (con recollida de sinaturas autenticadas, en número mínimo fixado na normativa). "En consecuencia, as candidaturas de unidade só poden formalizar candidaturas ou ben rexistrándose como partido (ben a nivel local, ben a nivel territorial) ou ben como candidatura de electores a nivel municipal (forma esta que non permite a coalición supra-municipal)".


A sétima edición do Campus Científico de Verán XuvenCiencia botou a andar este luns en Lugo. Un total de 150 alumnos e alumnas preuniversitarios poderán tomar parte en obradoiros e proxectos científico-técnicos nos que coñecer de primeira man a oferta formativa e as liñas de investigación do campus lucense da USC. O obxectivo é spertar a vocación científica do alumnado preuniversitario de toda Galicia a través dun ameno programa de aprendizaxe e convivencia.A iniciativa educativa do Campus Terra está centrado este ano contra o ciberbullying, a través da actividade 'Aprendendo a construír vídeos contra o ciberbullying', coordinada por Mari Carmen Caldeiro Pedreira, na que se tratará !como o uso indiscriminado dos teléfonos móbiles e da tecnoloxía por parte das novas xeracións deriva ás veces en fenómenos coma o acoso virtual". Neste obradoiro aprenderase a combater o ciberbullying coas súas propias armas, a través da construción de pequenos vídeos que permitan facer conscientes ás rapazas e aos rapaces de como se detecta e como se intervén sobre esta nova forma de acoso.Ademais, o proxecto 'Explora o teu ADN: introdución ao mundo da xenómica' permitirá ao alumnado participante experimentar como traballa un investigador dedicado ao estudo do ADN. Este proxecto conta coa colaboración colaboración do Centro Singular de Investigación en Medicina Molecular e Enfermidades Crónicas (CIMUS) da USC.Os rapaces e rapazas participantes poderán realizar talleres relacionados coas titulacións científicas, técnicas e sociais do campus. E, así mesmo, poderán realizar visitas ás distintas facultades, laboratorios de investigación e a centros e empresas colaboradoras (Aula de Produtos Lácteos, Laboratorio de Sanidade e Produción Animal de Galicia, Museo Provincial, Museo Universitario A Domus do Mitreo, AMSlab, Xenética Fontao, Hospital Universitario Lucus Augusti, Castro de Viladonga, Sotavento, Fundación TIC, LARSA, Norvento, Finsa, CETAL).Polas tardes, os/as alumnos/as inscritos/as no programa, repartidos en grupos pequenos, desenvolverán, baixo a tutela do profesorado universitario, distintos proxectos científicos ou técnicos a elixir entre 26 propostas.Na inauguración deste luns participaron a vicerreitora de Coordinación do campus de Lugo, Montserrat Valcárcel; a profesora da USC e coordinadora do campus de verán XuvenCiencia, Mercedes Novo Rodríguez; a alcaldesa de Lugo, Lara Méndez; a deputada provincial, Pilar García Porto; e a secretaria territorial da Delegación da Xunta de Galicia en Lugo, Marta Barreiro Castro.


Summary: O Goberno mexicano advirte de que "segue a investigar" a compra de Barreras por parte de Pemex a raíz da detención en España do ex-presidente da petroleira, Emilio Lozoya, dentro dunha operación contra a corrupción moito máis ampla

O Goberno mexicano advirte de que "segue a investigar" a compra de Barreras por parte de Pemex dentro dunha operación contra a corrupción moito máis amplaAs investigacións estréitanse sobre a compra de Barreras por parte de Pemex e sobre Emilio Lozoya, ex-director xeral da petroleira detido en España e impulsor, da man da Xunta, dos principais negocios da empresa en Galicia. O Goberno mexicano, a través da Unidad de Inteligencia Financiera (UIF), advirte de que "segue a investigar" o caso do estaleiro galego dentro dunha operación moito máis ampla que inclúe pescudas que sinalan o ex-directivo polo suposto cobro en subornos dun mínimo de 16 millóns de dólares de diferentes compañías. Así o asegura Santiago Nieto, xefe da UIF, nunha entrevista en El País. "Seguimos investigando o do estaleiro en Galicia. Está pendente tamén o de Fertinal, que non o rematamos. Presentáronse catro denuncias por fraude fiscal, peculato, suborno e lavado de diñeiro de Emilio Lozoya e a súa contorna, incluíndo evidentemente a súa esposa". A UIF, creada en 2004 polo Executivo mexicano para colaborar na prevención e o combate dos delitos de lavado de diñeiro e de financiamento do terrorismo, é só un dos organismos que investiga a polémica compra de Barreras por parte de Pemex, unha das principais operacións que a petroleira estatal dirixida por Lozoya impulsou en Galicia xunto á Xunta. A Fiscalía mexicana, Pemex e o Goberno azteca investigan a compra do estaleiro vigués por parte da petroleira a raíz da detención de Emilio Lozoya en EspañaA propia Pemex, a Fiscalía General de la República e a Secretaría de la Función Pública (SFP) do Goberno de México intensifican tamén as pescudas a raíz da detención de Lozoya sobre aquela operación sinalada xa pola Auditoría Superior de la Federación (ASF), equivalente ao Tribunal de Contas en España, polas perdas económicas que supuxo, por non ser parte do negocio da empresa pública e pola opacidade e escurantismo dos contratos asinados en Galicia. Pero a investigación sobre Lozoya vai moito máis alá. Santiago Nieto eleva agora a 16 millóns de dólares de supostos subornos na trama Odebrecht que implica varias empresas. "Todas acaban facendo transferencias a Panamá, Illas Virxes ou Mónaco", di o responsable da UIF en El País, para engadir a continuación que a súa Unidade "segue a investigar" o caso de Barreras. "A investigación a Peña Nieto chegará, non somos tapadeira de ninguén", di o Goberno mexicano respecto do presidente que impulsou os acordos coa XuntaO seguinte paso do Goberno mexicano será levar ese caso á Fiscalía, que xa mantén aberta unha investigación sobre esa adquisición do 51% de Barreras por parte de Pemex. Segundo fontes coñecedoras do proceso en México, as probas e testemuños que están a apañar diferentes investigadores sobre advirten de que todo empezou cando en 2012 o ex-presidente do Goberno central, Mariano Rajoy, solicitou ao daquela xefe do Executivo mexicano, Felipe Calderón, que achegase diñeiro ao estaleiro vigués, un compromiso adquirido nos últimos meses do seu mandato e concretado logo con Peña Nieto. Ambos ex-presidentes están no punto de mira, segundo a prensa mexicana. Agora, a UIF é máis clara. "A investigación a Peña Nieto chegará, non somos tapadeira de ninguén", di Santiago Nieto, sinalando ao ex-presidente que fortaleceu aquela "alianza estratéxica" entre a Xunta e Pemex e con quen Feijóo se reuniu varias veces no marco daquela colaboración. Foi en abril de 2012, e sen case publicidade, cando Núñez Feijóo se uniu á viaxe presidencial que Rajoy levaba a cabo en México entre peticións de explicacións da oposición. Un ano máis tarde, e despois de que se anunciase aquela "alianza estratéxica" entre o Goberno galego e a petroleira, Feijóo regresou a México para reunirse con Peña Nieto, un desprazamento que repetiría máis tarde para verse tamén co agora detido Emilio Lozoya, daquela director xeral da petroleira.Máis investigadosSegundo conta a prensa mexicana, na investigación sobre a compra de Barreras aparecen vinculados un mínimo de cinco ex-funcionarios de primeiro nivel. Segundo advertiron medios como Eje Central, a Fiscalía e a UIF traballan nunha liña de investigación que "involucra directamente" os ex-presidentes mexicanos Felipe Calderón e Enrique Peña Nieto nunhas pescudas sobre a compra de Barreras. Fontes consultadas por Praza.gal advirten de que a investigación recaerá do mesmo xeito sobre José Manuel Carrera Panizzo, representante de Pemex no acto de sinatura do acordo coa Xunta en 2012, na altura delegado de Pemex Internacional, un dos principais protagonistas na maioría de pactos entre a petroleira e o Goberno galego e agora investigado tamén polas actuais autoridades mexicanas por presuntos sobrecustos na compra dunha compañía de fertilizantes, Agro Nitrogenados.Tamén se investigan, segundo as mesmas fontes, as actuacións de Pedro Joaquín Coldwell, que fora secretario de Enerxía de México na mesma época e que desbloqueou, en conversas co daquela ministro de Industria, José Manuel Soria, a licitación dos dous buques floteis que Pemex acabou construíndo en Galicia.


Summary: O Movemento Galego da Saúde Mental denuncia a participación de altos cargos de Sanidade, entre eles a conselleira Rocío Mosquera, nun acto patrocinado por un laboratorio privado co obxectivo de promover a distribución dos seus fármacos

O Movemento Galego da Saúde Mental denuncia que o pasado 2 de xuño un grupo de altos cargos da Consellaría de Sanidade, entre eles a súa máxima responsable, Rocío Mosquera, ademais do Xerente do SERGAS, o Director Xeral de Asistencia Sanitaria e os responsables asistenciais da saúde mental, comezando polos xefes dos Servizos de Psiquiatría de todas as áreas sanitarias, participaron nunha xuntanza promovida pola Fundación Bamberg e patrocinada por un laboratorio farmacéutico. A plataforma critica especialmente a participación dos cargos públicos no acto, celebrado no Hostal dos Reis Católicos, por tratarse dun evento do laboratorio dinamarqués Lundbeck, que buscaba a promoción dun novo fármaco para o tratamento do alcoholismo. A reunión estivo organizada por Saned, unha empresa promocionadora e facilitadora do éxito comercial, que a dota, destaca a plataforma, dunha enganosa apariencia técnica, convidando os convidados a debatir un cuestionario no que a metade das preguntas aludían á cuestións que interesan ao laboratorio patrocinador. O pasado ano Lundbeck recibiu a autorización da Comisión Europea para comezar a comercializar o seu medicamento Selincro, un tratamento para a redución do consumo de alcohol en pacientes adultos con dependencia desta substancia. A plataforma critica especialmente a participación dos cargos públicos no acto por tratarse dun evento do laboratorio Lundbeck, que buscaba a promoción dun novo fármaco para o tratamento do alcoholismo Segundo destaca o Movemento Galego da Saúde Mental, "non teríamos nada que dicir se os protagonistas deste encontro foran particulares dispoñendo do seu tempo privado, e sen conflicto de intereses. Mais son os máximos responsables públicos da saúde mental, que van ser nin máis nin menos que convocados por esa entidade privada, coa lexitimidade que lle outorga a presenza da Conselleira". O pasado mes de abril Aquilino Morelle, o principal asesor do presidente francés François Hollande, dimitiu por un conflito de intereses relacionado con esta farmacéutica. Mediapart revelara que Morelle traballara ao mesmo tempo para Lundbeck e para a Inspección Xeral de Asuntos Sociais. A plataforma cre que o acto constitúe "un movemento máis na preparación da introducción de intereses privados na sanidade pública galega" O Movemento sinala que esta xuntanza se produce "xusto cando se critica públicamente a carencia de planificación da atención á saúde mental, e a redución dos recursos e o deterioro da asistencia, cando se advirte do agravamento dos indicadores de saúde". Engade que "nunca antes se fixo unha xuntanza deste nivel por iniciativa da Conselleira para definir o plan de saúde mental que se necesita". Os responsables do Movemento Galego da Saúde Mental cualifican o acto de "deplorable, desconsiderado coa xente e as súas necesidades, irresponsable por quen debe dar exemplo de austeridade e seriedade na súa función pública, favoritista cunha empresa farmacéutica concreta, e expresivo da incapacidade dos nosos gobernantes sanitarios para dar unha resposta planificadora e asistencial acaída ás necesidades urxentes en saúde mental". Tamén alertan de que este acto "facilitador do establecemento de contacto directo entre os grandes intereses privados no negocio da atención sanitaria e os responsables asistenciais" chega nun momento en que dende a Consellería "se pretende un cambio na organización sanitaria", polo que considera que constitúe "un movemento máis na preparación da introdución de intereses privados na sanidade pública galega".


Summary: O Goberno español "irá indicando" que sectores volven á actividade.

O Consello de Ministras e Ministros, reunido na mañá da terza feira, 7 de abril, valorou que os datos sobre a evolución da pandemia no Estado están a marcar unha mellora da situación, mais ao tempo considerou preciso "non baixar a garda", razón pola que o Consello aprobou pedir ao Congreso unha segunda prórroga de 15 días do estado de alarma para continuar coas medidas excepcionais de cara a garantir o illamento social. Así o anunciou na rolda posterior ao Consello a ministra e portavoz do Executivo, María Jesús Montero. A voceira do Goberno pediu aos partidos, patronal e sindicatos sumarse a un "grande acordo de país" após a pandemia para facer fronte ás consecuencias sociais e económicas que deixe o coronavirus, unha vez que a emerxencia sanitaria pase. Con "humildade" e "xenerosidade", dixo Montero, o Goberno chama a oposición e os axentes sociais a forxar uns novos Pactos da Moncloa onde se realice un concerto "social, económico e político" para afrontar a crise que vén. En canto á volta á actividade económica e laboral, a ministra afirmou que o Executivo irá comunicando progresivamente os sectores que poderán volver retomar a actividade. O Goberno mantén pois a fin da suspensión das actividades non esenciais para o remate da Semana Santa. Montero quixo tamén responder ás denuncias efectuadas polo PP e Vox sobre a falta de control democrático ao Goberno estatal durante a presente emerxencia sanitaria. Sinalou a ministra que o presidente Pedro Sánchez "xa cumpre co control do Parlamento coa comparecencia quincenal que realiza para pedir as prórrogas sucesivas do decreto de alarma". Con todo, na tarde desta terza feira, a Mesa do Congreso aprobou convocar para a vindeira semana unha sesión de control ao Goberno. Traballo no campo O ministro de Agricultura, Luis Planas, deu conta do novo decreto do Executivo que permitirá compatibilizar "de forma extraordinaria" prestacións por desemprego ou a renda agraria co cobro dun salario por traballar en campañas de recollidas de froita e hortalizas. Fican fóra deste acordo aquelas persoas que fosen afectadas polos expedientes de regularización temporal de emprego (ERTE) e que e que perciban 70% do seu salario. Con este decreto o Goberno quere garantir a produción para as próximas campañas agrícolas, que necesitan, segundo sinalou Planas, entre 75.000 e 80.000 traballadoras. Tamén poderán acceder a estes traballos aquelas persoas migrantes cuxo permiso de traballo conclúa no período comprendido entre a declaración do estado de alarma e o 30 de xuño de 2020. Tests a máis de 30.000 familias Os tests rápidos que adquiriu nos últimos días o Goberno só se van realizar a pacientes con síntomas moderados ou graves que estean hospitalizadas, e aos leves que estean en residencias de maiores ou en centros sociosanitarios, segundo estabelece a Guía para a utilización de tests rápidos de anticorpos publicada na terza feira polo Ministerio de Sanidade. Porén, desde o Executivo anunciouse que xa "se está deseñando un estudo amplo representativo da poboación" para coñecer que porcentaxe superou a enfermidade", é dicir, para analizar o nivel de inmunidade alcanzado. Así, nas vindeiras semanas comezaranse a realizar tests en 30.000 fogares para avaliar a expansión da COVID-19.


O Goberno de Feijóo volveu converter en habitual a práctica instaurada en tempos de Fraga e suprimida polo bipartito segundo a cal cada ano, de xeito paralelo aos orzamentos, tramita a coñecida como "lei de acompañamento". Esta controvertida vía legal é empregada para reformar dun golpe e pola vía rápida outras múltiplas leis e normas, as máis das veces sen conexión ningunha entre si e en moitas ocasións sen apenas relación coa materia orzamentaria. A lei de acompañamento de 2019 atinxía a unha vintena de normas dispares, pero Xunta e PP apostaron a última hora por utilizar esta vía para reformar unha lei e dous decretos máis. A xuízo do PSdeG os populares forzaron tanto esta figura ata, neste caso, empregala "de xeito fraudulento". E por iso van tentar demostralo ante o Tribunal Constitucional. Durante o trámite da lei de acompañamento dos Orzamentos o PP introduciu emendas para modificar as leis de Caza e do Consello Económico e Social e mais un decreto sobre centros de menores sen conexión ningunha co texto lexislativo remitido pola Xunta ao ParlamentoDurante o trámite de emendas á lei de acompañamento, alén das da oposición foron rexistradas un total de 55 polo propio PP, unha delas para suprimir a controvertida figura do pediatra desprazable, cuxo anuncio xerara amplas protestas. Outras cinco foron tramitadas para modificar a lei de caza de 2013 -na regulación da caza de xabaríns-, para introducir cambios no decreto que regula dende 2005 os centros de menores e mais para cambiar a lei do Consello Económico e Social (CES) de Galicia no referente á composición deste órgano. As dúas restantes tiñan como cometido acomodar a exposición de motivos da lei de acompañamento a estes cambios non previstos.Para o PSdeG é claro que o PP "decidiu ampliar de maneira fraudulenta o contenido do proxecto de lei" de acompañamento. Obviando o Regulamento da Cámara, fixeron "un uso desviado do dereito de emenda" introducindo asuntos sen "relación ningunha co proxecto de lei obxecto de tramitación". O PSdeG advirte ao Constitucional que os de Feijóo "secuestraron toda posibilidade de exame e debate" porque é imposible que a oposición presentase "emendas ás emendas"O feito de cambiar a lei de caza, a lei do CES e o regulamento dos centros de menores por esta vía, defende o escrito elevado polos socialistas ao Constitucional, "secuestrou toda posibilidade de exame e debate" aos grupos diferentes do PP, toda vez que non existen as "emendas ás emendas". Toda a oposición viuse "privada no seu dereito a propoñer solucións normativas alternativas ás novas propostas legais que non formaban parte" da lei de acompañamento" cando o Goberno de Feijóo a remitiu ao Parlamento, detallan.Nun escrito no que o PSdeG cita diversas sentenzas nas que o propio TC sentenciou contra a posibilidade de que as emendas substitúan o trámite normal dunha lei ou por ir contra a Constitución, os propios socialistas lembran que xa advertiran formalmente do que consideran unha irregularidade durante o propio trámite no Parlamento. Pero o PP ignorou a advertencia esgrimindo un informe dos servizos xurídicos da Cámara coa "afirmación xenérica" de que "pode considerarse" que as emendas "superan o mínimo de conexión" coa lei que estaba a discutirse para "seren admitidas a trámite". Nese informe, apuntan, "nada se di" de cales son esas supostas "conexións" entre a caza do xabarín, os centros de menores e o CES cos Orzamentos para 2019.Os socialistas piden ao Tribunal Constitucional que suspenda o acordo que deu luz verde ás emendas "fraudulentas"Con estes argumentos o PSdeG tentará que o Constitucional ditamine que o PP de Feijóo vulnerou os dereitos do Grupo Socialista a exercer a súa función regulamentaria de oposición, que certifique que a Xunta infrinxiu a Constitución en materia de participación política e, daquela, anule o acordo da Mesa da Comisión Terceira do Parlamento na que o PP, facendo valer a súa maioría absoluta, permitiu tramitar as emendas que cren "fraudulentas".Para o voceiro socialista na Cámara, Xoaquín Fernández Leiceaga, o acontecido "abre as portas a emendar calquera texto legal" durante o trámite de calquera lei, estea relacionada ou non. Por iso, din, pretenden que o TC "estableza con claridade" os límites no uso dos resortes da lei de acompañamento, unha controvertida figura que, lembra, na etapa de Emilio Pérez Touriño á fronte da Presidencia da Xunta nunca foi utilizada.


Summary: O 1 de decembro fanse once anos da histórica manifestación que colapsou Compostela. A prensa internacional deu a cifra de 300.000 persoas. Unha maré humana (e de paraugas) exixiu a demisión dos responsábeis políticos do 'Prestige' e a declaración da Galiza como zona catastrófica. 1 de decembro é este domingo. Nunca Máis convoca protestos outravolta. Desta, para berrar contra a impunidade.

A Praza do Obradoiro encheuse. Non unha senón tres veces. Compostela ficou completamente colapsada e houbo quen non deu chegado porque nos accesos á cidade as ringleiras de carros eran quilométricas. A prensa internacional deu a cifra de 300.000 persoas. Unha maré humana que formou un vistoso manto de paraugas aquel 1 de Decembro de 2002, un día en que a chuvia, malia non arreciar, non puido calar a indignación. "Dicímolo no código do mar: Delta India Mike India Serra India Oscar November: demisión", proclamou o escritor Manuel Rivas desde o micro. Expresou así a exixencia que resoou nas rúas da capital galega durante as por volta de catro horas que durou o protesto. Caía auga a chuzos. "Polycomander, Urquiola, Erkowit, Andros Patria, Casón, Mar Exeo e agora Prestige. Non queremos contar máis. Abonda!", continuou Rivas. "Estamos xa petroleados deica as praias das nosas almas", acrecentou. "Demisión". "In-com-pe-ten-cia". "Marea negra, nunca máis". Galiza petroleada, o goberno en desbandada". "TVG, manipulación". "Máis pesqueiros e menos petroleiros". "Fraga, Aznar, todos a limpar". "A culpa de quen é? Do goberno do PP"... proclamas coreadas por os milleiros de gorxas que exixiron a demisión dos responsábeis políticos do afundimento do Prestige e a declaración da Galiza como zona catastrófica. 1 de decembro volve ser este domingo. E Nunca Máis chama ás rúas outravolta. Concentracións nas sete cidades e na Mariña (Foz), agora para rexeitar a impunidade que deitou a sentenza da Audiencia Provincial da Coruña que deixa a catástrofe sen culpábeis e condena só o capitán do barco, o grego Apostolos Mangouras, por un delito de desobediencia. Volven ser tempos de berrar. "Xamais poderá dicirse que este pobo non se mobilizou, mollándose, namentres o seu presidente --daquela Manuel Fraga-- se autoxubilaba", proclamou hai once anos Carlos Blanco no Obradoiro. E concluíu: "Non quedemos máis en silencio, que non mexen por nós e digamos que chove".


Summary: Primeiro Campionato da Galiza da modalidade.

A primeira tempada da modalidade de Resistencia dentro do calendario da Federación Ciclismo Galego (FCG) baixou o pano coa súa cita máis importante, a 3 Horas BTT Noia. Alí congregáronse 280 bikers masculinas e femininas -cifra que supón un novo récord de participación- co gallo de determinar no circuíto do polígono industrial de Agualevada (Noia) quen serían os primeiros campións e campioas da modalidade. Antes de que as bicicletas comezasen a rodar durante tres horas no evento organizado polo Club Peña Ciclista Toxo gardouse un minuto de silencio en memoria dos falecidos e desaparecidos na traxedia do 'Vila de Pitanxo' nas augas de Terranova. Desta homenaxe pasouse a unha accidentada posta en escena coa caída nada máis arrancar de Manuel Ángel Parada (Xesteiras), que saíra desde a primeira fila da grella. Co gañador da xeral da Copa Galiza dando cos seus ósos no chan, un compañeiro do seu equipo como Alejandro Trasbach e Busto (Extol) foron os principais protagonistas da carreira. Por tan so 10 segundos de diferenza, e despois de dar 11 voltas ao circuíto, Busto asinou o mellor rexistro na liña de meta cando o reloxo marcaba 2 horas, 57 minutos e 55 segundos desde o inicio da proba. Trasbach esixiulle até os metros finais, e obtivo o título Máster-40, mentres que Daniel García outorgoulle outra coroa ao Xesteiras logo de rematar terceiro, a 57 segundos de Busto, e proclamarse así campión Máster-30. Tres coroas femininas A gran favorita entre as mulleres cumpriu cos prognósticos. Eva Ortega, gañadora da Copa Galiza, prolongou a súa hexemonía acumulando oito voltas en 2.40.47. A tamén corredora do Extol avantaxou en 6.29 Irene Trabazo (XSM), finalizando en terceira posición Rebeca Muñoz (Xesteiras), que conquistou a coroa Máster-40. Mar Delgado (Monteneme) gañou o bronce elite e coa 'medalla de chocolate' na categoría raíña quedou Desirée Fernández (Ribadumia). O terceiro título que estaba en xogo logrouno Sofía da Silva (Os Moqueteiros), primeira Máster-30. Nesta idade Silvia Blanco (Avelaíñas) rematou na segunda praza e Mirian Iglesias (Media Ducia), na terceira. A recompensa dun posto de podio tamén foi nas Máster-40 paraRebeca Nieto (Vara e Pedal) e Andrea Pousada (Poio Bike).


Summary: Cun "acto simbólico" o BNG deu continuidade na mañá desta cuarta feira á súa protesta contra a xestión da autoestrada AP-9 e os opacos vínculos entre concesionaria, fondos de investimentos e Goberno de Madrid. "É unha das maiores estafas organizadas do noso país", afirma a Sermos Galiza o concelleiro de Santiago de Compostela Rubén Cela.

Xustamente en Santiago de Compostela foi a concentración de cargos e militantes nacionalistas. Coincidiu cunha nova visita de Mariano Rajoy e do ministro de Fomento Íñigo de la Serna para inaugurar a ampliación da vía na capital de Galiza. "Veñen inaugurar unha suba en directo e outra en diferido nas peaxes", explica Cela, "por riba das outras autoestradas do Estado". O Bloque volveu reclamar a transferencia da AP-9 a Galiza "como solicitou por unanimidade o Parlamento galego. Iso é o que teñen que explicar o presidente e o ministro". Refírese á negativa do Goberno español -referendada pola Mesa do Congreso- a tramitar a proposta unánime do Hórreo ao respecto. "Aínda que o ideal sería o seu rescate público", engade, "din que non hai cartos, pero si que os había para rescatar as radiais madrileñas". Segundo Rubén Cela, os convenios da Administración cos xestores da autoestrada "só serven para engordar as contas dos fondos de investimento". En concreto, menciona Capital Corsario -"o nome é moi acaído", ironiza-, que posúe 38% da infraestrutura.


Summary: O deputado galés Hywel Williams denunciou na Cámara dos Comúns do Reino Unido que varios membros dese parlamento "foron espiados por axentes" do goberno español comandados polo Ministerio de Exteriores a raíz do proceso soberanista catalán.

Na Cámara dos Comúns, o parlamento do Reino Unido, denunciouse esta quinta feira 11 de xullo unha suposta espionaxe do goberno español sobre deputados e deputadas que conforman un grupo que estuda a situación de Catalunya. Así afirmou o deputado Hywel Williams, do partido nacionalista galés Plaid Cymru. Williams denunciou a realización dunha "vixilancia encuberta" sobre as actividades do denominado Grupo Parlamentario sobre Catalunya, que se formou para estudar o conflito catalán e que integra representantes do Plaid Cymru, do Partido Nacional Escocés e do partido conservador británico, baixo a coordinación do propio Williams. Varias deputadas e deputados acusaron de vergoñenta a existencia da suposta espionaxe denunciada polo deputado galés. Williams asegurou que existen probas desta espionaxe e apuntou a que se atopan nos documentos que o Ministerio de Exteriores de Josep Borrell achegou ao Tribunal Superior de Xustiza de Catalunya Williams asegurou que existen probas desta espionaxe e apuntou a que se atopan nos documentos que o Ministerio de Exteriores de Josep Borrell achegou ao Tribunal Superior de Xustiza de Catalunya para consumar o feche das embaixadas catalás. Neses documentos, segundo sinalou o deputado, faise alusión a varias reunións deste grupo parlamentario, "incluída na que interveu Josep Costa, vicepresidente do goberno catalán". O deputado galés augurou que esta denuncia "ten aínda camiño para percorrer" e apuntou que neses documentos tamén aparecen sinaladas a deputada galesa Elin Jones e a primeira ministra de Escocia Nicola Sturgeon. O deputado galés apuntou que neses documentos tamén aparecen sinaladas a deputada galesa Elin Jones e a primeira ministra de Escocia Nicola Sturgeon A vicepresidenta da cámara británica, Eleanor Laing, asegurou que a suposta espionaxe é unha cuestión "moi seria", contraria á "lealdade" na que se basea a democracia británica, e animou o deputado galés para elevar a denuncia por escrito ao presidente da cámara. " As acusacións de espionaxe Todo estoupou a pasada terza feira 10 de xullo cando TV3 destapou unha presunta espionaxe do Estado español ao goberno catalán na súas acción exterior e embaixadas. O conselleiro de exteriores da Generalitat, Alfred Bosch, cualificaba a situación dunha "guerra sucia" por parte do Ministerio de Exteriores español. O conselleiro de exteriores da Generalitat, Alfred Bosch, cualificaba a situación dunha "guerra sucia" por parte do Ministerio de Exteriores español. As informacións que se emitiron apuntaban a que o goberno de Sánchez encargara informes sobre a actividade das delegacións da Generalitat para sumalas á causa que se apresentou no TSXC co obxectivo de pechar as embaixadas catalás en Londres, Xenebra e Berlín. Today I raised concerns about the reports of alleged espionage by the Spanish Government on members of @APPGCatalonia "Spying by a supposedly friendly country has no place here"#Catalonia pic.twitter.com/YCadTJDBcd— Hywel Williams AS/MP 🏴 (@HywelPlaidCymru) 11 de julho de 2019


Summary: A pasada fin semana presentouse no Culturgal Criaturas, revista dixital especializada na literatura infantil e xuvenil, coordinada por Ledicia Costas e Daniel Landesa, con quen falamos

Xa está aquí Criaturas. Foi unha das novidades máis comentadas no Culturgal e a demanda e interese xerado pola revista nos últimos días desbordou as expectativas dos seus promotores e promotoras. Ou cando menos do seu servidor web, que estivo caído durante horas ante o gran número de lectores e lectoras que querían botarlle un ollo e descargar o número cero. Criaturas é revista dixital especializada na literatura infantil e xuvenil, coordinada por Ledicia Costas e Daniel Landesa, que repasa non as novidades editoriais, senón que tamén se detén en autores, autoras, temas e tendencias, buscando ser un punto de encontro para o sector, e un medio de referencia, un espazo para o debate e a reflexión para un ámbito moi destacado das letras galegas e da produción cultural do país. No seu consello de redacción atopamos nomes tan destacados como Fran Alonso, Burghard Baltrusch, Carlos Nogueira, Nuria Díaz, Agustín Fernández Paz, María Jesús Fernández, Mar García Pérez, María Lado, Montse Pena Presas, Xabier P. Docampo, Mercedes Queixas Zás, Laura Sáez, Gracia Sanctórum e Miguel Vázquez Freire. No número cero da publicación ofrécense entrevistas coa editora Helena Pérez, e o ilustrador e escritor Jacobo Fernández Serrano, espazos de crítica, outro dedicado ás librarías e un apartado monográfico, centrado nos monstros de Maurice Sendak e outras criaturas, con traballos de Gracia Santórum, Montse Pena ou María Jesús Fernández. e un editorial que presenta a iniciativa afirmando que "queremos que esta criatura inicie un vieiro que terme dos pasos das persoas que a escriben, a ilustran, as que a difunden, as que a estudan e, de xeito especial, as que a len e só esperan atopar en cada páxina unha emoción inesquecíbel. O único contrato pechado é o compromiso coa LIX en xeral e a galega en particular". A seguinte entrega chegará na primavera. Falamos con Daniel Landesa. Semella, simplemente á vista dos problemas que tivestes na vosa web, que hai fame por unha revista como esta. Como valorades o recibimento que tivestes? Non sabemos se fame, o certo é que cremos que Criaturas responde a un baleiro que nós notabamos. Non queremos erixirnos en nada, hai portais que realizan un labor impresionante en canto a divulgación da nosa literatura dende hai bastante tempo. Malia todo, non atopabamos ningunha publicación que se dedicase en exclusiva ao ámbito da literatura infantil e xuvenil. Escollemos o formato web para Criaturas e polo de agora esa vai ser a canle na que debemos crecer. É certo que nós fomos quen primeiro se sorprendeu ao ver a acollida da páxina, tan boa que nos fixo caer da rede en tan só dous días e medio (polo de agora está felizmente solucionado). Esta resposta de visitantes a nosa chamada de presentación do número cero encheunos de felicidade, para que negalo, mais debemos ir con pés de la. Presentámola no Culturgal, que é un lugar idóneo para que un proxecto pequeno pero ambicioso coma este teña a máxima difusión. Somos conscientes de que, por desgraza, non hai unha feira destas condicións todos os meses. Se vale unha analoxía, lanzamos un foguete ao aire e veu todo o mundo á festa, agora temos que conseguir que volvan e ademais a gocen. Barallades algún cambio de soporte ou de periodicidade? En canto a soportes, é certo que hai outras opcións, pero polo de agora son completamente inviables. O futuro dirá. A periodicidade no noso caso hai que relativizala. Por un lado a web vai funcionar como tal e procuraremos ila fornecendo deseguido con contidos relacionados coa literatura infantil xuvenil do modo máis constante posible. Por outra banda, o que presentamos no Culturgal foi o noso número cero, que se vai perfilar como un monográfico temático, tratando de achegarnos á lix dende diferentes visións arredor dun mesmo eixo. Estes monográficos serán de libre descarga e agardamos poder conseguir unha periodicidade cuadrimestral para o 2015. "A criatura nace cun número cero, mais ten que ir crecendo, botando plumas e patiñas, abrindo os ollos, enrabechándose ás veces, acertando outras, mais sobre todo aprendendo a camiñar" Criaturas responde a unha necesidade de destaque do bo traballo que en Galicia se fai no ámbito da LIX e de reflexión e debate neste campo? Criaturas quere reunir. Esa foi a nosa intención nun primeiro momento, dar un lugar a toda canta experiencia hai neste país arredor da literatura infantil e xuvenil, que non é pouca. Non sabemos se imos lograr responder a esas necesidades que son evidentes (na lix e en calquera outro campo, claro), pero imos poñer todo o empeño en aprender a equivocarnos. É algo que tamén tivemos claro dende o primeiro momento: a criatura nace cun número cero, mais ten que ir crecendo, botando plumas e patiñas, abrindo os ollos, enrabechándose ás veces, acertando outras, mais sobre todo aprendendo a camiñar. "Non é unha revista infantil. Contámolo porque xa houbo quen nos preguntou. Mais tampouco é unha revista académica. Trátase dunha publicación de divulgación" A quen se dirixe Criaturas? Non é unha revista infantil. Contámolo porque xa houbo quen nos preguntou. Mais tampouco é unha revista académica. Trátase dunha publicación de divulgación. Cremos que pode ser unha ferramenta de moita utilidade para persoas que traballan con actividades de promoción da lectura, profesorado, persoal de bibliotecas, nais e pais interesadas en achegarlles novas lecturas ás pequenas e aos pequenos. Nacemos, ou quixemos nacer, como proxecto aberto coa intención ser un lugar onde non só dar visibilidade a autoras e autores, senón tamén todo o bo traballo que se está a facer no mundo da edición, da tradución, da ilustración, etc. Que contidos traerá o vindeiro número de Criaturas. Pódese adiantar algo? Como é o proceso de elaboración de cada número? Como comentabamos, por unha banda a web vai ir alimentándose de contidos do modo máis constante e regular posible. Outra cousa son os números pechados, como dixemos, temáticos. Estamos traballando xa no seguinte número, que debería saír para o mes de marzo. Polo de agora estamos en pleno proceso de decisión dos contidos polo que non podemos adiantar nada. En canto ao proceso de elaboración, é moi horizontal. O Consello Editorial reúnese a diario na rede e, de cando en cando, intentamos vernos para temas importantes. Temos un foro interno no que imos discutindo contidos e repartindo tarefas. E a día de hoxe a resposta de todas as persoas que colaboraron dun modo ou outro connosco é realmente marabillosa. Así é todo sempre moito máis fácil. "A literatura infantil xuvenil do noso país ten unha enorme calidade, ten consumidoras e consumidores. Ademais hai diferentes iniciativas ao longo do país que fan da lectura un valor engadido" Podemos dicir que a LIX en Galicia goza de boa saúde? A saúde actual de calquera cousa que teña que ver coa cultura, e coa nosa cultura en particular, ten que partir dunha análise moi intensa. Quizais dende as editoras poderían dar mellor resposta ca nós a esta cuestión. Podemos falar de sensacións; a literatura infantil xuvenil do noso país ten unha enorme calidade, ten consumidoras e consumidores. Ademais hai diferentes iniciativas ao longo do país que fan da lectura un valor engadido, dicímolo pensando no labor enorme que se fai dende moitas bibliotecas e centros de ensino. Falar de boa saúde danos certo respecto, quizais deberíamos dicir que temos síntomas de saúde, pero con diagnóstico reservado. "A nosa cultura sen falantes do idioma propio pasa a ser unha anécdota, un souvenir exposto no escaparate dunha tenda que ninguén visita. Ten solución? Por suposto, co esforzo de todas e todos" Paradoxalmente isto prodúcese un contexto de perda de falantes, sobre todo entre os máis novos e novas. Ten solución esta tendencia tan negativa? Engadiriamoslle o adxectivo dramático a esa perda de falantes. A nosa cultura sen falantes do idioma propio pasa a ser unha anécdota, un souvenir exposto no escaparate dunha tenda que ninguén visita. Ten solución? Por suposto, co esforzo de todas e todos, o noso idioma é un ben tan, tan importante que non pode quedar ningún esforzo sen facer para reverter esta tendencia tan perigosa. Por suposto, os poderes públicos deberan ser os primeiros en protexelos, mais se estes non responden dun modo efectivo temos que ser a cidadanía quen protexa un dos seus bens máis prezados. Olla e descarga aquí o número 0 de Criaturas