Summary: Os estados español e portugués axuntan forzas para organizar o torneo en 2030

A Copa do Mundo de Fútbol, o torneo futbolístico máis importante do planeta, podería disputarse no ano 2030 en España e Portugal, estados que formalizaron nun acto protocolario desenvolvido no día de onte no estadio Wanda Metropolitano de Madrid a coñecida como "Candidatura Ibérica". O acordo rubricouse logo de que o pasado mes de outubro do ano 2020 o presidente da Real Federación Española de Fútbol (RFEF), Luis Rubiales, e o seu homólogo portugués, Fernando Gomes, chegaran a un acordo para impulsar unha candidatura conxunta para acoller o Mundial do ano 2030, dando pátina de oficialidade a un ruxerruxe que se retrotraía ao ano 2018 e que inicialmente incluía Marrocos, mais o país africano fíxose a un lado e semella que se presentará pola súa conta. No evento desenvolvido onte en Madrid, que se fixo coincidir co centenario do primeiro compromiso internacional entre as seleccións de fútbol de España e Portugal, reuníronse ademais dos devanditos Rubiales e Gomes o presidente do Goberno español, Pedro Sánchez, e o primeiro ministro luso, António Costa, así como o rei de España, Felipe VI, e o xefe do Estado portugués, Rebelo de Sousa. Logo dun vídeo de presentación, no que brillou a presenza de lendas do fútbol como Paulo Futre ou David Villa, Rubiales destacou a "relevancia histórica, turística e mesmo emocional" que supón acoller unha Copa do Mundo, ao que Gomes engadiu que loitarán "para que o Mundial de 2030 poida facerse na Península Ibérica" porque servirá para "reactivar" ambas as economías. Galiza, a día de hoxe, estaría fóra do Mundial O acto de presentación da candidatura ibérica rematou coa lectura dunha declaración gobernamental conxunta no seu apoio, mais non se entrou en detalles, como que cidades se converterán en sedes do Mundial. Porén, a día de hoxe Galiza quedaría excluída do torneo, pois a FIFA esixe estadios cun mínimo de 40.000 espectadores, cifra que non alcanzan nin Riazor nin Balaídos, o que non é óbice para que sexan reformados para adaptarse á normativa, como xa sucedeu en 1982. Porque Galiza xa sabe o que é acoller encontros da Copa do Mundo, pois en 1982 Vigo e A Coruña foron as dúas sedes galegas designadas sobre o total das 14 que conformaron a cita futbolística máis importante de todo o planeta. Así, a cidade olívica e a herculina repartiron os seis partidos que se desenvolveron no marco do Grupo 1 do torneo, tendo lugar en Vigo os encontros Italia-Polonia, Italia-Perú e Italia-Camerún, e na Coruña os Perú-Camerún, Polonia-Camerún e Polonia-Perú, enchéndose todos os hoteis das súas respectivas áreas metropolitanas de amantes do fútbol e xerándose un gran fluxo de renda vinculado a eses encontros, así como unha imaxe urbana de prestixio internacional, como destacan os profesores Pena, Sánchez e Castellanos no seu estudo "Economía, fútbol e benestar social". E no eido estritamente deportivo, o desenvolvemento de seis partidos en territorio galego permitiu á afección do país seguir en directo as evolucións da selección que sairía campioa, Italia, e gozar da histórica goleada 5-1 de Polonia a Perú.


Summary: O Parlamento aproba por maioría que o presidente tome posesión perante o Tribunal Superior de Xustiza "cando se recupere totalmente".

Desta maneira a Asemblea Nacional venezolana concédelle unha ampliación ao permiso presidencial que goza Chávez e adía a súa toma de posesión de acordo co estabelecido pola Constitución. Disípanse así, todas as dúbidas a respecto da investidura do presidente. Neste senso, Elvís Amoroso, asegurou que o líder bolivariano será investido como presidente da República após recupere a súa saúde e conte co visto e prace da equipa médica coa que segue o seu tratamento na Habana. "Presidente, tómese o seu tempo para que vostede volte con plena saúde", afirmou Amoroso durante a sesión ordinaria do Parlamento. O acordo adoptado polo poder lexislativo outorga ao líder bolivariano, "o tempo que sexa preciso" polo que o regreso de Chávez podería tardar. Durante ese tempo e de acordo co ordenamento xurídico venezolano, as institucións políticas do país serán convocadas para dar conformidade legal á devandita realidade política. No entanto, desde a oposición, insisten en considerar que a situación exixe da investidura do presidente da Asemblea como mandatario. Proposta, que foi en numerosas ocasións rexeitada polo goberno venezolano ao consideraren que a ausencia de Chávez non supón un baleiro de poder en ningún caso.


Summary: "De fronte á violencia de xénero", a campaña da área de Igualdade da Deputación da Coruña, contará cunha programación na que haberá unha 'ciberquedada' e microvídeos, ademais dun acto institucional o 25 de novembro.

A campaña "De fronte á violencia de xénero" da área de Igualdade da Deputación da Coruña, que xestiona a deputada nacionalista María Muíño, volveuse activar outro ano máis coa idea de incidir na sensibilización e fomentar a reflexión entre a poboación moza, sobre todo coa tecnoloxía como elemento facilitador das desigualdades de xénero e de prácticas de violencia machista. 25N: CIG reivindica a valorización social e económica dos traballos de coidados Muíño, durante a presentación decorrida esta segunda feira, explicou que "os datos obxectivos indican que a violencia machista pervive de maneira estrutural na nosa sociedade". Segundo a institución, "un de cada cinco rapaces ou rapazas de entre 16 e 25 anos considera que a violencia machista non existe e asimílana como un invento ideolóxico creado polo movemento feminista, e só catro de cada dez considera que as desigualdades de xénero son elevadas e causan dano ás mulleres". A deputada asegurou que o programa contribuirá "a crear contextos de sensibilización e educación da mocidade, e dotalos de ferramentas para que sexan quen de recoñecer e visibilizar a violencia machista e a desigualdade". Programación Na programación figura unha ciberquedada co fío condutor das violencias dixitais que se retransmitirá o 24 de novembro desde o IES Rosalía Mera (A Coruña) na que participará alumnado de máis dunha vintena de centros educativos de secundaria. Ademais, realizaranse microvídeos con información para sensibilizar sobre situacións reais nos que a cara visíbel será a actiz Melania Cruz e que se pendurarán o 21 na web da campaña. "Varrín a casa con ela": a violencia contra as mulleres no cancioneiro popular Alén diso, entregaranse 10.000 vasos co logo da campaña en centros educativos, haberá actividades específicas e un acto institucional o 25 de novembro no IES Puga Ramón da Coruña.


Summary: Quenda dos grupos parlamentares após o discurso de Núñez Feijóo. Aquí podes seguir o minuto a minuto do principal debate político do Parlamento galego.

Quenda de intervencións. Cada grupo parlamentar (Mixto, BNG, AGE, PSdeG e PP) terá 35 minutos. Núñez Feijóo terá tempo ilimitado para lles responder. Contra-rçeplica de 10 minutos para cada un dos portavoces parlamentares e de novo quenda para Feijóo, outra vez con tempo ilimitado. Núñez Feijóo (presidente da Xunta) 19:59. "Atopamos 30 mil millóns de euros de déficet tarifario, que lle debiamos ás empresas eléctricas. Esa é a gran herdanza fos gobernos socialistas". 19:56: "Para os nacionalistas, sair de Galiza é emigración" 19:49: O presidente galego responde agora á intervención do portavoz do PSdeG, Méndez Romeu. Incide en que Galiza está mellor que os territorios gobernados polos socialistas. Mantén o discurso de que o país está mellor agora que hai un ano. Sobre o naval, bota culpa a Almunia e ao goberno socialista. "Acusábanme de mentir cando os contratos de Pemex, e demostrouse que os había e vostedes nin se desculparon". 19:46 "A democracia está plenamente en vigor en Galiza e en España desde hai case 40 anos". "O seu discurso non era para a Galiza de hoxe. Preocúpame o seu referente intelectual último (en referencia a Pablo Iglesias). 19:42 "Señor Beiras, con todo respecto, parece que vostede estaba a dar unha clase na facultade. Pero aquí os alumnos somos maiorciños". Feijóo afirma que Beiras chamou "gorilas" a funcionarios públicos. "Cando prantexa determinadas cuestións sobre a casta, non sei a que se refire. Fala de Galdós, fillo dun coronel". 19:41 "Cando entendo que os intereses de Galiza non están suficientemente valorados polo Estado non teño problema en recoñecelo". "Abrir agora o inicio dun novo modelo de sistema de financiamento interesa aos nacionalistas cataláns, non a Galiza". 19:36 "Non coincidimos no modelo de estado, señor Jorquera, nin no de Cameron, que vostedes si. Sobre Escocia, nós temos máis competencias e máis donos de nós mesmos que Escocia, non lle envexamos nada a Escocia". Feijóo di que lle "preocupan" as leccións "torticeras" das balanzas fiscais. Di que non reciben máis que outras, que están na media dos territorios do Estado. 19:33. O presidente da Xunta afirma que o goberno está a cumprir os cánones dos mellores requisitos en servizos sociais. A respeito da reapertura da comisión de investigación das caixas Feijóo afirma que se fará se hai novidades. E di que 2 de cada 3 preferentistas recuperaron os cartos. 19:32 "Cando vostede, señor Jorquera, prantexa que agora estamos financiando os colexios onde os pais deciden que estuden separados por sexo. debe saber que co bipartito tamén se financiaban" 19:30 "Señor Jorquera, teño toda a fé neste pobo, que me outorgou o apoio para presidir Galiza a primeira vez que llo pedín. Teño toda a fé neste pobo e traballo exclusivamente para el, por iso fúndome todos os días co pobo de Galicia". 19:27 "Danme medo algunhas ideoloxías que vostede apoia, señora Iglesias, porque trasladaron medo a millóns de persoas en Europa e Sudamérica" 19:23 Feijóo defende o alto grao de cumprimento dos compromisos e acordos do debate de 2013. 19:20 O presidente da Xunta comeza respondendo a Carme Iglesias: "Non teña dúbida de que aquí falamos do que interesa na rúa, vivimos no mesmo país". Repróchalle que a súa intervención se basease nunha enquisa "a 400 persoas, que non son a maioría do pobo galego". Proponlle que recorra ao CIS para ter unha "mellor visión". Pedro Puy (PP) 19:01 Puy cre que co modelo de financiamento autonómico "non nos foi mal" mais cre que é hora de cambialo, tendo en conta características de Galiza como a dispersión ou envellecemento de poboación. 18:58 "O dereito a decidir non se pode atribuir unilteralmente a unha comunidade autónoma, Do mesmo xeito que unha comunidade non se pode ir, as outras non a poden botar" 18:57 "Señor Jorquera, nós non cremos no proceso soberanista. E non vivimos nun estado unitario. Dicir iso é non ser leal coa realidade". 18:53 Puy recoñece que a crise puxo en "evidencia" algunhas feblezas do "entramado institucional". Recoñece que fan falla "cambios", mais afastados do "populismo". E di que o soberanismo está a ser usado "para non ter que dar explicacións da mala xestión". 18:45 Pedro Puy ofrece unha fervenza de datos e cifras para construír unha pantalla na que Galiza "vai mellor que o Estado". 18:43 "Somos solventes, e iso permite pagar aos proveedores" 18:39 Sector do leite, do mar, vitivinícola...Puy vai enumerando sectores nos que, insiste, a situación é palpabelmente mellor agora que antes da chegada de Feijóo á Xunta de Galiza. Fala dun "plan de diversificación industrial" para reactivar este sector. 18:36. "Conservamos Abanca como unha entidade domicilada en Galiza", presume o portavoz do PP 18:33. Pedro Puy di que o PP traballa por ecuperar "equidade social" e por reforzar as institucións da democracia representativa, "e todo dentro do marco europeo". 18:31 "As cousas están mellor agora que hai un ano", afirma o voceiro do Partido Popular de Galiza na Cámara do Hórreo. 18:27 O portavoz do PP de Galicia afirma que Feijóo amosou no seu discurso un "talante" construtivo. Comeza cargando contra Beiras por citar a Benito Pérez Galdós, "un nacionalista español". Méndez Romeu (PSdeG) 18:25 "Señor presidente, poderá falar de recuperación cando sexan recuperados servizos básicos, empregos, cando volten os emigrados..." 18:16 Fai un repaso pola situación na sanidade galega que vai, segundo afirma Méndez Romeu, "cara o desastre" da man da xestión do PP: "Están a destruír o que foi unha conquista de toda a sociedade, a sanidade pública universal". 18:04: O voceiro parlamentar socialista debulla o estado "crítico" dos diferentes sectores económicos galegos baixo os gobernos de Feijóo. 17:59 "Baixaron a investigación a niveis de Turquía e Ucraína, liquidaron o sector eólico. o naval rebosa de promesas incumpridas, en termos de PIB o medre foi negativo nestes anos, temos o prezo de leite máis baixo de toda Europa..." 17:56 O portavoz parlamentar do PSdeG acusa ao PP de procurar beneficiar ás altas rendas, de reducir o modelo de benestar... "Hoxe temos en GZ a débeda multiplicada, o consumo paralizado e o desemprego de longo prazo consolidado". 17:51 "No último ano os 7.000 galegos incrementaron o seu patrimonio en miles de millóns de euros. É unha aldraxe aos 280.000 parados e ás clases medias desfavorecidas". 17:50 Méndez Romeu afirma que Feijóo coloca os intereses de Galiza ao servizo de "Moncloa ou a Rúa Génova do PP". Considera que o presidente da Xunta non está a se centrar en resolver as principais preocupacións dos e das galegas como son o paro ou a desigualdade. Xosé Manuel Beiras (AGE) 17:47 "Temos que ser ferramentas para a rebelión cívica" e non caer en resistencialismos. Cita a un amigo de seu: "Arde o país e nós discutindo de quen son as mangueiras" 17:42 "Mentres en Euskadi e Catalunya na autonomía gobernaron forzas propias, en Galiza gobernaron as sucurrsais da dereita e fixérono como os sipaios" 17:39 O portavoz de AGE pon o exemplo dos mariñeiros do cerco, que cando viñeron protestar a Compostela "que recibiron?" pregunta. E el mesmo responde: "paos dos gorilas". Xosé Manuel Beiras ataca ao PP por negar o dereito a decidir dos pobos e das persoas, "e negan o dereito das mulleres a decidir sobre o seu corpo, o dereito a decidir dos traballadores sobre as condicións laborais na empresa, o dereito a decidir dos mozos, dos labregos..." 17:35 Xosé Manuel Beiras fala da "deriva" e "aprodrecemento" das institucións xurdidas da Transición, institucións do rexime que "están mortas" e só teñen movemento "aparente" pola acción dos vermes. 17:34 "Combatemos pola emancipación da xente e dos pobos para combater esa súa alineación, por iso estamos cos vencidos e os esmagados. Non somos buscóns da política como vostedes, somos xentes do pobo solidarias coas xentes do pobo". 17:31 Beiras cita a Castelao, "Eu non teño vocación de estupefaciente". 17:26 As institucións do pobo galego foron conquistadas nunha loita "na que vostedes non participaron" dilles Beiras aos representantes do PP. Beiras denuncia a "indefensión" do pobo galego perante os grandes poderes financeiros sen ningún tipo de "control democrático". 17:22 "Os ananos do país que converten a Galiza enteira no país dos ananos" 17:18 Beiras cita a Brañas, afirmando que no XIX "analizou brillantemente a crise da súa época, defendendo un programa de radical autogoberno para Galiza". "Fumos expoliados sempre, nunca estivemos subvencionados". 17:16 O portavoz de AGE fai unha análise da crise desde diversas perspectivas e citando diferentes autores, desde Hobsbawm a Wallerstein. 17:12 Xosé Manuel Beiras: "Estamos a vivir unha fase de caos sistémico" Francisco Jorquera (BNG) 17:09 "Galiza padece as consecuencias de que a súa posición a leva á irrelevancia política". 17:07 O portavoz nacionalista cita loitas como o das mulleres contra o aborto ou os preferentistas, ou os emigrantes retornados. Refírese ás loitas dos pobos cataláns e escocés como exemplos de democracia. E pide a Feijóo que "recúe" na pretensión de recortar deputad@s no Parlamento de Galiza. 17:05 "Quere acabar coa corrupción? Acabdemos coas portas xiratorias e as privatizacións". Francisco Jorquera pide que a CRTVG deixe de ser "unha ferramenta de propaganda do goberno". Pide a Núñez Feijóo que "recúe" na pretensión de recortar en deputad@s no Parlamento de Galiza. 16:58 Jorquera fala da desaparición do sistema de financiamento galego "Coa venda de Novagalicia banco só se recuperou o 8% do diñeiro público investido, perdemos 8.200 millóns de euros. Iso é socializar as perdas da banca". Insiste na necesidade de investigar o que pasou coas caixas galegas. 16:54 "Desde a entrada en vigor do novo sistema de financiamento Galiza leva perdidos 6.561 millóns de euros" informa o portavoz parlamentar do BNG. Empraza a Feijóo a que se deixe de cargar contra Catalunya acusándoaa de non solidaria e que defenda os intereses de Galiza. "O problema non é a posición catalana, senón a ausencia dunha posición no financiamento". "Escoitándoo a vostede parece que o principal prexudicado polo centralismo é Madrid" 16:53 "A metade das persoas en paro no noso país xa non cobran ningunha prestación. O Estado presume de aforrar centos de millóns. Por que non pide a transferencia das competencias para poder investir eses cartos en crear emprego?" 16:51: "Galiza xa é a terceira comunidade que menos gasta en sanidade por persoa. Esa é a súa sensibilidade social". Jorquera denuncia que destine centos de milleiros de euros a residencias privadas "mentres se recorta na comida dos usuarios das públicas". 16:49 Francisco Jorquera lémbralle ao presidente da Xunta que desde que é presidente Galiza o Estado non transferiu a Galiza ningunha competencia. 16:48: "Vostede preside un goberno autonómico mais non cre na autonomía", incide o portavoz do BNG, que defende o dereito a decidir "para poder exercer como pobo todos os días". "Necesitamos poder decidir por nós propios para darlle ao noso pobo vida e arealas para prosperar" 16:55 "A mocidade galega non é a xeración perdida, é xeración abandonada polas súas políticas" 16:43 Fai un repaso de sectores coma o enerxético, o pesqueiro,... para sinalar a falla de peso e de políticas da Xunta, con consecuencias prexudiciais que iso implica. "A crise podía ser unha oportunidade para revitalizar o medio rural, mais vostedes seguen a abandonar o rural". 16:41 O voceiro nacionalista abonda na situación do naval. "O dereito a decidir serve, entre outras cousas, para que o presidente da Xunta non teña que enteirarser por Madrid de que parte do flotel de Ferrol vai para Cádiz". Pregunta ao presidente da Xunta sobre a súa política industrial. 16:40 Jorquera recrimina a Feijóo que "non ten proxecto de goberno nin ten proxecto de país". 16:38. O portavoz parlamentar do BNG lembra que na historia de España o centralismo vai da man dos recortes de liberdades. "Vostede está ao servizo da anulación de Galzia como país". 16:36 "Señor Feijóo, despois de escoitalo pola mañá teño a impresión de que non fala da Galiza na que eu vivo: 300.000 persoas no paro, 56.000 en risco de exclusión, 100.000 mozos a emigrar.... Nesta Galiza seis de cada dez familias teñen serias dificultades para chegar a fin de mes" 16:35 Jorquera comeza a súa intervención con citas a reflexións de Castelao no Sempre en Galiza, do que se cumpren 70 anos da súa publicación, apelando á política como ferramenta de transformación social e ao servizo do pobo. Carme Iglesias (Grupo MIxto) 16:23 "Unha revolución democrática vai derrubar a política de salón. Estamos fartas de corrupción, de precariedade" afirma Carme Iglesias, que nomeou as fotos de Feijóo con Marcial Dorado. 16:13 "Como se explica que o PIB compute prostitución e narcotráfico e non o traballo non remunerado das mulleres no fogar?" 16:09 Carme Iglesias considera unha vergoña que a estas alturas siga sen haber unha condea expresa do franquismo. Incide tamén nas graves eivas e falta de interese do goberno polas políticas de igualdade. Fai un relatorio dos incumprimentos no goberno. 16:05 Refírese ás persoas afectadas polo calote das preferentes e subordinadas e cita Bankia como un exemplo "do que agora se denomina casta". Fala de que "o BNG e a CIG posúen probas que poderían indicar vendas" á muller de ex-presidente de Caixa Galicia bens da entidade por baixo do valor. 16:01 A deputada do Grupo Mixto comeza citando un informe europeo no que se sinala que Galiza é dos gobernos peor valorados. Empraza a Feijóo a que tome nota do que fan aqueles gobernos mellor valorados. "Galiza non ten nada a ver co país do que vostede falou esta mañá".


Summary: A proporción de mulleres nas zonas urbanas é moi superior á das zonas rurais, sobre todo entre as xeracións máis novas. A profesora María do Mar Pérez Fra alerta de que elas teñen que asumir o peso do coidado da poboación envellecida, cada vez máis importante, o que pode estar incrementando as migracións femininas.

O 8 de marzo do pasado ano a aldea de Loureiro, en Nogueira de Ramuín, viviu a primeira manifestación da súa historia. Foi unha manifestación feminista, que chamou a atención sobre situacións cotiás de desigualdade, sobre todo no terreo dos coidados: "Manolo, hoxe fas a cena solo" ou "En Loureiro e en Pombeiro, a cena que a faga o panadeiro" foron algúns dos lemas. A gran diferenza entre as pensións que cobran homes e mulleres (moi especialmente entre as persoas que desenvolveron actividades agrogandeiras), a dificultade no acceso á titularidade da terra, ou a diferente resposta cara á violencia de xénero nas zonas rurais fan que nestas zonas se engadan máis dificultades."Un dos grandes problemas que teñen as zonas rurais é o elevado grao de masculinización na poboación máis nova. As mulleres están fuxindo dos espazos rurais", di María do Mar Pérez Fra "Un dos grandes problemas que teñen as zonas rurais é o elevado grao de masculinización na poboación máis nova. As mulleres están fuxindo dos espazos rurais", dicía a profesora María do Mar Pérez Fra nesta entrevista. A economista explicaba que en contornas envellecidas o peso do coidado das persoas dependentes e de maior idade recae sobre as mulleres novas, sobre todo cando os apoios públicos non son os suficientes. Esa perspectiva, presente ou futura, é un dos motivos que leva a que máis mulleres que homes abandonen o rural en dirección a vilas meirandes, ás zonas urbanas ou a outros territorios fóra de Galicia. "Se ti colles a poboación maior de 65 anos (que é ou vai ser en pouco tempo demandadora de coidados) e a divides entre o número de mulleres entre 30 e 65 anos, o ratio para o conxunto de Galicia é de 1, pero nos concellos cunha baixa densidade de poboación, que son dous de cada tres en Galicia, o ratio é moi superior", sinalaba Pérez Fra. "O que temos que facer é ofrecerlles a eses habitantes do rural, e en especial ás mulleres, unhas posibilidades de ter unha vida que sexa aceptable""Tendo en conta que a economía de coidados recae maioritariamente nas mulleres e que nas zonas rurais os centros de día son practicamente inexistentes, ese traballo de coidados correspóndelles ás mulleres, o que dificulta moito a súa vida laboral e limita tamén as súas posibilidades de lecer", di. "O que temos que facer é ofrecerlles a eses habitantes do rural, e en especial ás mulleres, unhas posibilidades de ter unha vida que sexa aceptable", conclía.En efecto, en Galicia a ratio entre o número de habitantes por riba de 65 anos (672.930) e o número de mulleres entre 30 e 65 (689.910) é de 0,98. Porén, a maior parte dos concellos teñen moita máis poboación maior, de xeito que as súas ratios son moi superiores. 248 concellos están por riba da media galega e 152 teñen ratios superiores a 1,5. Calvos de Randín, Lobeira, Parada de Sil, O Bolo, Gomesende, San Xoán de Río, Larouco, O Irixo e Verea (todos na provincia de Ourense) son os concellos con máis poboación maior en relación á súa poboación feminina entre 30 e 65 anos.A situación na zonas urbanas é moi distinta. Ames (0,4), Salceda de Caselas (0,54), Arteixo (0,55), Oroso (0,58), Cambre (0,59), Culleredo (0,59) ou O Porriño (0,59) presentan datos con moitas máis mulleres que poboación anciá. O mesmo pasa en seis das setes cidades (todas agás Ferrol), sempre con valores inferiores á media galega.Hai daquela menos mulleres novas que homes novos nas zonas rurais? As estatísticas din que si. No conxunto da poboación galega hai máis mulleres que homes, exactamente un 51,86% de mulleres por 48,14% de homes, en boa medida pola maior lonxevidade feminina. Cómpre salientar que polo xeral nacen máis homes que mulleres (ao redor de 103 ou 104 por cada cen nacementos de sexo feminino) e a proporción de varóns supera á de mulleres nas persoas máis novas, igualándose no grupo de idade de 39 anos. A partir de aí o número de mulleres supera cada vez máis ao de homes.Nas zonas urbanas a proporción de mulleres é maior: fronte á media galega do 51,86%, na cidade de Ourense hai un 54,54%, en Lugo, na Coruña e Compostela hai un 53,6%Nas zonas urbanas a proporción de mulleres é máis elevada: fronte a esa media galega do 51,86%, na cidade de Ourense hai un 54,54%, en Lugo, na Coruña e Compostela hai un 53,6%, en Ferrol hai un 53,1% e en Vigo en Pontevedra hai un 52,7%. Mentres, nas zonas rurais a porcentaxe de mulleres é máis reducida, con 94 concellos con máis homes que mulleres (todas localidades de baixa densidade de poboación). En total, 254 concellos teñen porcentaxes femininas por debaixo da media galega.Esta diferenza pode verse mellor se só contabilizamos a poboación feminina entre 15 e 40 anosEsta diferenza pode verse mellor se só contabilizamos a poboación feminina entre 15 e 40 anos. Neste caso, a media galega é de 49,44%, fronte a un 50,56% de homes. Neste caso a diferenza entre as zonas urbanas e a maior parte das zonas rurais é aínda máis grande. En 83 concellos a proporción de mulleres supera a media galega, entre eles as sete cidades, comezando por Ourense (51,45%), Santiago (51,44%), Lugo (51,45%) e A Coruña (50,3%).En cambio, no resto do país a proporción de mozos é moi superior, mesmo atopando máis dun 55% de homes en 62 concellos, situados todos eles no interior das provincias de Lugo e Ourense. En Calvos de Randín, por exemplo, hai 71 homes entre 15 e 40 anos, fronte a 35 mulleres nesas idades.As diferenzas obsérvanse tamén nos fluxos migratorios que realizan homes e mulleres, sobre todo nas migracións interiores, que se dirixen a outros concellos galegos (e sobre todo dende as zonas rurais ás zonas urbanas), e que afectan máis ás mulleres que aos homesO saldo migratorio con países fóra de España tamén amosou o pasado ano diferenzas por sexo, de xeito que é máis positivo no caso das mulleres (7.128 chegadas máis que saídas) que no dos homes (+5.887), o que pode interpretarse como un sinal dun maior movemento de mulleres que abandonan os seus países de orixe para buscar novas oportunidades en Galicia. Non hai, neste caso, grandes disparidades entre as zonas rurais e urbanas, sendo estas as que reciben un maior número de inmigrantes, independentemente do seu sexo.O saldo migratorio con outras comunidades autónomas do Estado Español é tamén máis desfavorable no caso dos homes (-404) que no das mulleres (-220), aínda que de novo as diferenzas son cativas.


Summary: Gómez Besteiro será investigado por soborno, prevaricación, tráfico de influencias, fraude ás administracións públicas, fraude de subvencións e delito continuado de malversación de caudais públicos.

O día despois de que Pedro Sánchez aproveitase o seu paso por Galiza para dar o seu apoio e amosar a súa total confianza a Gómez Besteiro, a xuíz de Lara atribúe ao secretario xeral do PSdeG seis delitos. Un duro golpe ás aspiracións do socialista por ser candidato á Xunta de Galiza. Aos catro delitos polos que está a ser investigado Besteiro no marco da 'Operación Garañón' engádense agora estes seis na 'Operación Pulpo', unha investigación centrada na Deputación de Lugo sobre adxudicacións ilícitas. A maxistrada cita en calidade de investigado [antes, imputado] a Besteiro para o vindeiro 11 de maio e atribúelle seis delitos: soborno, prevaricación, tráfico de influencias, fraude ás administracións públicas, fraude de subvencións e delito continuado de malversación de caudais públicos. Todos relacionados á súa etapa como presidente da Deputación de Lugo. No mesmo auto, Pilar de Lara imputa ademañis outras seis persoas, entre elas, o dono de Monbus. Na 'Operación Pulpo' investígase se houbo adxudicacións ilícitas para favorecer determinados grupos empresariais, entre eles Monbus. A xuíza fala de gastos "sen ningún tipo de límite" de cartos públicos. O caso abrangue 15 tomos e a xuíz ha levantou parcialmente o segredo de 14. De Lara sitúa no eixo da trama que investiga a Besteiro, o seu xefe de protocolo e a súa xefa de imprensa Besteiro: "Lamento a indefensión á que estou exposto" A través dun comunicado emitido nesta sexta feira, Gómez Besteiroafirma que "polo de agora non podo dar ningún tipo de explicación nin achegar información sobre este tema, xa que está baixo secreto de sumario e non teño acceso aos motivos polos que a mesma xuíza me volve chamar como investigado nesta ocasión". O secretario xeral do PSdeG afirma que "cando dispoña dalgún dato" procederá a aclarar "todo o que sexa oportuno". Finaliza lamentando "unha vez máis a inadmisible indefensión á que estou exposto".


Summary: A reaparición mediática do líder de Podemos despois do seu permiso por paternidade serviu para que comprobar como as posicións dos dous partidos chamados a conformar goberno seguen onde hai un mes. Pablo Iglesias insiste nun Goberno de coalición que o Partido Socialista xa non quere, e así o reiterou esta quinta feira o ministro en funcións de Fomento, José Luis Ábalos.

Iglesias, nunha entrevista na Cadena Ser esta quinta feira, volveu expresar a vontade da súa formación de sentar no Consello de Ministros. "O sensato é que nos poñamos de acordo nun Goberno de coalición", afirmou, "nós tomamos a iniciativa e mesmo aceptamos un veto, mais a responsabilidade de sacar adiante unha investidura é do partido que gaña as eleccións". Podemos quere agora volver á oferta de acordo que o PSOE lle fixo horas antes do fracasado pleno de investidura de Sánchez o pasado 25 de xullo e que incluía unha vicepresidencia e tres ministerios para os de Iglesias. Mais os socialistas levan semanas expoñendo nos medios de comunicación que esa proposta "xa non vale". Esta mesma quinta feira a prensa madrileña publicaba que Pedro Sánchez ultima 300 medidas coas que acadar os votos necesarios para presidir de novo o Goberno do Estado. En todo caso, nin PSOE nin Podemos desbotan novas eleccións, que, de se esgotar o prazo para o segundo intento de investidura, serían en novembro. Por iso Pablo Iglesias, na mencionada entrevista radiofónica, colocou na mesa a atribución de responsabilidades. "Quen decide que vaiamos a eleccións é o PSOE, ten a chave", dixo. E a chave que pecharía a porta electoral, segundo a súa versión, é que haxa ministros de Podemos no vindeiro Executivo estatal.


Summary: Putin defende a actuación rusa na Ucraína e repasa a situación rusa e mundial na súa conferencia anual.

Até 507 profesionais de medios de comunicación estiveron presentes esta quinta feira na rolda de prensa anual de Vladimir Putin, presidente de Rusia, que nesta ocasión decorreu no centro de exposicións Manezh de Moscova, e na que abordou desde a situación epidemiolóxica no país á tensión na fronteira con Ucraína. Precisamente esta cuestión foi unha das que concentrou máis preguntas dos medios internacionais tras as denuncias das últimas semanas por parte dos Estados Unidos (EUA), a Organización do Tratado do Atlántico Norte (OTAN) e a Unión Europea (UE) dunha suposta concentración de tropas rusas para invadir Ucraína, unhas acusacións iguais ás que efectuaron na primavera. Para o Kremlin, a única xustificación destas denuncias é fomentar a "histeria" e o sentimento "anti ruso" na Ucraína, que sosteñen unha maior militarización do país por parte da OTAN e os ataques contra as rexións de maioría étnica rusa. "Dá a impresión de que están preparando unha operación militar e advírtennos que non protexamos a esas persoas", aseverando que Donbas e Crimea son rexións de fala rusa que se ergueron contra Kiev após a aprobación de leis en Ucraína que negan a oficialidade da lingua ou que declaran "os rusos étnicos como non nativos no seu propio territorio histórico, igual que a polacos, húngaros ou romanos". Nese sentido, fixo fincapé no golpe de Estado de 2014, con epicentro en Kiev, e nas consecuencias que xerou o apoio de grupos pro occidentais e de extrema dereita á solución militar para asinar un tratado de libre comercio coa UE. Seguridade incondicional Rusia non está ameazando a ninguén, mantivo Putin, que reiterou que as decisións de Moscova só dependen da "seguridade incondicional" do país. "Acaso colocamos mísiles perto das fronteiras dos EUA? Non, son os EUA os que chegaron á nosa casa cos seus mísiles e se atopan no limiar do noso fogar", incidiu, antes de preguntar que tería pasado se "puxéramos mísiles na fronteira entre os EUA e o Canadá? Ou en México?". Asemade, lembrou que en 1990 a OTAN prometeu que non se expandiría "nin un centímetro cara ao leste", non obstante, producíronse até cinco ampliacións desde aquel intre, polo que son Washington e a OTAN os que teñen que dar "garantías", subliñou Putin. "É moito pedir non pór ningún sistema de ataque perto da nosa casa? Que ten de raro?", reiterou, poucos días despois de que o Ministerio de Defensa ruso fixera público un mapa coa distribución de até 8.000 soldados e material militar estadounidense en Europa do leste, sen contar cos 35.000 soldados apostados nas bases militares que teñen en Alemaña. Economía Con respecto ao impacto económico da pandemia de Covid-19, Putin explicou que á caída do 3% en 2020, seguiulle un ascenso do 4,5% do PIB en 2021, cun incremento do superávit comercial até os 163.000 millóns de euros e das reservas internacionais até os 553.000 millóns de euros. Porén, alertou dun nivel de inflación que superou os índices desexábeis, ao situarse no 8%, apuntando que a pesar diso a economía do país eslavo resistiu mellor que outros Estados da contorna o impacto do virus, e salientando que o nivel de desemprego diminuíu até arredor do 4,3%-4,4%, un dato mellor que antes da chegada do SARS-CoV-2. Vacinas No que atinxe á vacinación, Putin sinalou que a porcentaxe de persoas inmunizadas alcanza o 59,4%, e marcou como obxectivo chegar ao 80% a finais do primeiro trimestre de 2022. Tamén amosou o seu rexeitamento a converter a picada en obrigatoria, reclamando "explicar pacientemente a súa necesidade". Outro dos asuntos dos que deu explicacións na rolda de prensa foi do estado do opositor Alexei Navalni, condenado por fraude, relatando que "sempre houbo, hai e haberá presos en calquera país" e que os crimes non "se poden escudar en actividades políticas". No entanto, reclamou a países como Alemaña, que denuncian o envelenamento do opositor, que se non son capaces de achegar ningunha proba das súas acusacións o que teñen que facer "é pasar páxina".


Summary: Galiza perde anualmente 42 millóns de toneladas de solo pola erosión, denuncia Adega. Advírteo con motivo do Día Mundial de Loita contra a Desertización do Solo, que se celebra esta segunda feira.

A desertización do solo é unha problemática da que Galiza non está exenta. Lémbranolo Adega con motivo do Día Internacional de Loita contra esta realidade, que nos últimos anos avanza cada vez máis. No territorio galego pérdense anualmente case 42 millóns de toneladas de solo debido á erosión, afirma a Asociación Ecolóxica para a Defensa da Galiza. Segundo o Inventario Nacional de Erosión de Solos (INES) pérdense cada ano un total de 14,5 toneladas por hectáreas de solo debido a procesos erosivos, afectando a unhas 2.880.817 hectáreas. "Esta superficie fai un cómputo total de 41.695.509 toneladas de solo erosionado anualmente no país". A isto engádese que 12% do territorio galego sofre risco de desertización causado por estes procesos erosivos. "Os incendios forestais, os monocultivos, a agricultura e a gandaría intensiva, as explotacións domésticas, o urbanismo e a ocupación do litoral, a minaría, e en xeral os cambios nos usos de solo, provocan a perda da cobertura vexetal", explican os e as ambientalistas. Estas actuacións, unidas aos períodos de maior seca e ás mudanzas no réxime de precipitacións debido ao cambio climático, fan que a erosión e a desertización sexan "un problema medioambiental de primeira magnitude na Galiza". A conservación do bosque autóctono e a loita contra os incendios forestais, contrapoñen, terían que ser as accións principais para a conservación e protección do solo Os solos albergan unha cuarta parte da biodiversidade do planeta, afirma Adega. Constitúen un reservorio de biodiversidade que conforma un ecosistema complexo que achega numerosos servizos ecosistémicos necesarios para a vida. "O solo é a base para a produción de alimentos saudábeis, e é capaz tamén de almacenar e filtrar a auga. Ademais, o solo é, despois dos océanos, o segundo sumidoiro de carbono polo seu importante papel nos ciclos bioxeoquímicos".


Summary: Despois de media hora de declaración o xuíz da Audiencia Nacional decretou prisión incondicional contra H.M. "Senlheiro". O mozo detido en Ames declárase inocente. A defensa pensa recorrer e estuda a presentación dunha denuncia por malos tratos e torturas.

O xuíz da Audiencia Nacional Fernando Andreu xa tomou declaración a H.M. "Senlheiro", o mozo independentista detido en Ames hai uns días por pertenza a Resistência Galega. Diante do maxistrado declarouse inocente dos delitos que se lle imputan e non recoñece pertenza a organización criminal ou política algunha, tal e como figura no auto que recolle, segundo fontes da defensa, "só as achegas da policía española". O seu avogado confirma que "Senlheiro" afirmou na súa declaración que estaba a pasear polos arredores da súa casa cando foi sorprendido pola policía que estaba agachada no lugar. Asegurou diante do xuíz que non viu nin tivo no seu poder os artefactos que achega a policia española. Rematada a súa declaración o xuíz acusouno de "pertenza a organización criminal e depósito e tenencia de explosivos" polo que decretou a súa prisión incondicional a partir dese momento. Tamén segundo comentaron fontes da defensa nesta instrución provisoria "aínda falta que se practiquen outras probas e as que hai aínda non foron analizadas". Por este motivo pensan recorrer o auto de prisión porque aseguran que existe "falta de probas" e ademais estudan presentar unha denuncia por malos tratos e torturas.


Summary: O colectivo A Rente do Chan-Pladever coloca varias pancartas e carteis nos concellos de Ponte Caldelas e Soutomaior.para denunciar os "abusos" sobre o río Verdugo.

O colectivo A Rente do Chan-Pladever avanzou un chanzo máis na súa campaña para frear os "abusos" sobre o río Verdugo coa colocación de pancartas e carteis nos concellos de Ponte Caldelas e Soutomaior. Consta iniciativa, que se suma á recollida de sinaturas na plataforma Change.org, o colectivo persegue que a Xunta da Galiza paralice a central hidroeléctrica de Ponte Inferno, no río Verdugo, que leva funcionando 131 anos. Segundo denuncian, nos últimos 26 anos fíxoo incumprindo tanto a concesión como a normativas de augas e ambiental, "o que supón un atranco insuperábel para os peixes, un deterioro ambiental do río, do seu cauce e da vexetación de ribeira e provoca a desaparición de todas as especies migratorias onde anos atrás chegou a ter un coto de salmón". Ademáis, A Rente do Chan-Pladever denuncia que este obstáculo retén tamén parte dos nutrientes que deberían chegar á Enseada de San Simón, espazo natural que incluso alberga unha importante empresa marisqueira. Desde a asociación reclaman o fechamento da central hidroeléctrica, "dado que incumpre as restricións impostas pola Xunta da Galiza, que obrigan a rebaixar a altura do encoro de 12 metros a 6, a construír un paso para peixes e a realizar melloras ambientais ás que Naturgy ─empresa concesionaria─ fixo caso omiso". Piden tamén que se reinicie "de inmediato" o expediente de extinción por incumprimento da concesión, así como unha explicación ao feito de que Augas da Galiza deixase caducar o expediente iniciado en decembro de 2018, "favorecendo así a Naturgy e prexudicando gravemente ao río". Por último, esixen un compromiso ante toda a sociedade galega de "non promover unha nova concesión, senón a eliminación gradual do obstáculo, para restaurar o río á mesma situación que tiña a finais do século XIX". "A sobreexplotación do río Verdugo debe ser detida e os danos causados, corrixidos á maior brevidade posíbel", apuntan desde a asociación.


Summary: A asociación cultural Alexandre Bóveda da Coruña fai nese 2016 o seu 40 aniversario e comeza este xoves a celebralo. Falamos co seu presidente, Xosé Manuel Sánchez Rei.

- Como ides celebrar estes 40 anos da asociación?- Pois comezamos esta semana cun pequeno acto e logo imos facer unha actividade cada mes até outubro, cando faremos unha gala na que vai haber artistas e músicos vinculados á Coruña. Este xoves facemos un acto de pequena homenaxe ás persoas que fundaron a asociación hai 40 anos, que levan 40, 35, 30 anos na agrupación. - Alguén coñecido entre esas persoas? - Pois por exemplo Pilar García Negro, o antigo reitor da UDC, Xosé Luís Armesto, ou Cesáreo Sánchez, presidente da AELG. A asociación creouse cando aínda non había democracia...Creouse en agosto de 1976, xustamente o 17, o día que asasinaron a Bóveda. A partir desa data foi tendo diversas xuntas directivas, agora mesmo temos 230 socios e continuamos a ter actividades dedicadas fundamentalmente á defensa, reivindicación da lingua, literatura e cultura galega. Desde hai 40 anos levamos unha dedicación sen parar, centrándonos no país, sempre vinculada ao proxecto de país que queremos, que tamén debe ter proxección na cultura, non só no ámbito político e sindical. - Que actividades tedes de forma regular? Tedes unha escola de xadrez... - Pois si, e tamén un programa de radio en Cuac FM, ademais de programas fixos de actividades para as Letras Galegas, ciclos de conferencias, etc. O ano pasado desenvolvemos un proxecto de recuperación toponímica que rematou coa publicación dun libro. - Que balance farías destes 40 anos?- Pois moi bon. Moita xente ten pasado pola nosa asociación, da cultura, dos medios, e temos unha media de actividades de 70 ao ano, entre as propias e as que facemos con outros colectivos. O balance é positivo. A nivel de proxección pública é tamén moi positivo. Somos unha das entidades máis antigas no asociacionismo cultural de base e a cidadanía da Coruña sábeo. Fomos responsables, xunto con outras, de refundarmos a Federación de Entidades, a Plataforma Galiza Cultura, así que o balance é moi positivo. "Neste momento estamos traballando nun proxecto que recupere o cancioneiro tradicional da Coruña e a súa comarca" - Que sería da Coruña sen a Alexandre Bóveda?- Pois non sei, penso que unha grande parte da cidadanía se achegou á cultura galega grazas á nosa entidade, por iso creo que se non houbese Alexandre Bóveda, moita xente non tería o coñecemento que ten da lingua e da cultura galega. Creo que cumpriu un papel moi relevante. Temos colaborado coa Facultade de Filoloxía, coa RAG, co Concello, con asociacións... E penso que se non houbese Alexandre Bóveda tería un coñecemento máis precario da lingua, da literatura... - Nestes 40 anos de historia, que momentos cres que foron os máis importantes para a asociación?- Quizais cando se funda, evidentemente, e cando se consegue involucrar e envolver o tecido cultural da cidade. Non sempre foi ao mesmo ritmo, ás veces por cuestións persoais houbo diferente implicación á hora de tirar polo carro, pero penso que nos últimos 15 anos hai unha gran proxección da entidade na cidade. Quizais desde entón a asociación pasou a ser coñecida polo seu grao de actividades e compromiso e número de actos que celebra. "Sempre se fala de homes e tamén houbo mulleres asociadas, e algunhas sorprendentes, cuxos maridos non tiñan nada que ver co nacionalismo" - Cales son os proxectos de futuro da Asociación? Como ves os vindeiros 40 anos?- Véxoos igual, seguiremos a traballar polo país, e pola cultura de base, pero con outras ferramentas, porque é certo que hoxe en día hai ferramentas derivadas das tecnoloxías moi útiles para o desenvolvemento das actividades, mais imos seguir a traballar pola lingua e pola cultura. Xustamente neste momento estamos traballando nun proxecto que recupere o cancioneiro tradicional da Coruña e a súa comarca. É un proxecto moi ambicioso porque supón buscar en arquivos, en hemerotecas, desde finais do XIX até agora, eses cantares tradicionais, que en moitos casos aínda están vivos, así que hai que recuperalos antes de que se perdan. Ademais temos unhas actividades fixas, de lectura, conferencias, Letras Galegas, Día de Galiza Mártir. Ademais de celebrarmos a figura de Manuel María, que era socio de honra noso, e o centenario das Irmandades, que naceron na Coruña. - Que ides facer con respecto ás Irmandades?- Xustamente acabo de falar coas persoas que levan a Comisión. Queremos dar a coñecer o que eran as Irmandades na cidade e estamos a traballar en dar a coñecer os nomes. Sempre se fala de homes e tamén houbo mulleres asociadas, e algunhas sorprendentes, cuxos maridos non tiñan nada que ver co nacionalismo, e elas estaban afiliadas. Vale a pena darlles un pouco de visibilidade.


Summary: O presidente ofrece agora un consenso redivivo sobre a lingua que non pasa, en ningún caso, por derrogar o denominado decreto do plurilingüismo. Non sobra a desconfianza cara a quen, por intereses electorais, se borrou do consenso para saír á rúa de ganchete cos grupúsculos que bramaban a risible teoría da imposición.

Nos anos 90 foi ben célebre o anuncio do Scattergories, o xogo de mesa baseado en dicir o maior número de palabras posibles sobre un tema concreto cunha letra inicial escollida ao chou. Naquela montaxe publicitaria o propietario do xogo amagaba con marchar da casa das súas amizades ao non aceptaren estas a verba "barco" na categoría "animal acuático". "O Scattergories é meu e fago o que quero", viña dicir o protagonista da pequena historia. Cando, no ano 2004, o Parlamento de Galicia acadou a unanimidade en torno ao Plan Xeral de Normalización da Lingua galega, o anuncio xa pasara de moda pero a actitude do propietario do xogo na ficción, en absoluto. O PP, que gobernaba daquela, marchou co consenso apenas dous anos despois de impulsalo, casualmente tras desembarcar na oposición. Agora, cando xa transcorreu case unha década e no inicio dun longo ciclo electoral, di querer recuperalo. Poucos días despois de que milleiros de persoas reivindicasen novamente nas rúas de Compostela unha protección e promoción efectiva da lingua propia de Galicia o presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijóo, aseguraba no Parlamento estar a traballar nun plan para "dinamizar" -que non "normalizar"- o uso do idioma para o que, asegura, conta coa colaboración da Real Academia Galega, a mesma que a finais de xaneiro esixiu un cambio de rumbo inmediato na política lingüística do Goberno. Apenas vinte e catro horas despois o propio presidente advertía, a preguntas da prensa, de que o seu consenso redivivo non pasa, en ningún caso, por derrogar o denominado decreto do plurilingüismo, o mesmo co que a propia RAG pide acabar para poder iniciar un novo camiño baseado, precisamente, no incumprido plan xeral de 2004. O decreto só desaparecerá do ordenamento xurídico se así o ordena o Tribunal Supremo, deixaba claro o presidente. O presidente advirte de que o seu consenso redivivo non pasa, en ningún caso, por derrogar o denominado decreto do plurilingüismo O momento en que se produciron as reclamacións da RAG non foi casual. A institución académica decidiu alzar a voz, como se lle viña pedindo dende diversos ámbitos, despois de que o Instituto Galego de Estatística constatase que o galego seguiu a perder terreo nos últimos anos e que as políticas públicas canalizadas a través da Consellería de Educación conseguiron reducir aínda máis a súa presenza en ámbitos tan sensibles como as aulas. Isto sucedeu mentres a Xunta retiraba arredor do 60% do seu orzamento para o fomento do galego e eliminaba normas tan pouco esixentes como a que estipulaba a necesidade de realizar cando menos un exame en lingua galega en cada proceso de oposición para acceder a un posto de traballo na Administración autonómica. Pero o Goberno, veu mantendo o presidente, xa "preserva" o galego e agora toca que "as familias" fagan a súa parte. Non sobra a desconfianza cara a quen, por intereses electorais, se borrou do consenso para saír á rúa de ganchete cos grupúsculos que bramaban a risible teoría da imposición Este é o escenario no que o propio Feijóo, cadrando coa saída da Xunta do xa ex conselleiro Jesús Vázquez, semella tentar poñer as bases para a procura da pax lingüística en tempo electoral. É un contexto no que, sen dúbida, non sobra que a oposición parlamentaria e os movementos sociais en defensa da lingua senten en cadanseus ámbitos a reflexionar se as súas estratexias foron as máis axeitadas e a procurar novas e creativas vías para acrecentar o prestixio social do idioma e o seu uso normalizado en todos os ámbitos. Pero o que sobra aínda menos é a máis que lícita desconfianza cara a quen, por intereses puramente electorais, se borrou da fotografía do decreto lingüístico de 2007 tras apoialo inicialmente para, xusto despois, proclamar a existencia dun "conflito lingüístico sen precedentes", saír á rúa de ganchete cos grupúsculos radicais que bramaban a súa risible teoría da imposición e meter a lingua na partidaria lameira do curto prazo como nunca antes se fixera. Ninguén garante que quen imposta indignación coas declaracións sobre Galicia dun anónimo membro de Podemos de alén mar pero non tivo dificultades en converter o galego nun problema cando conviña non o volva facer no momento en que a demoscopia electoral poida indicar que é rendible. O consenso, sen dúbida, é un horizonte desexable, pero non pode equivaler a unhas poucas boas palabras ou a determinadas e puntuais inxeccións orzamentarias. E semella difícil, e mesmo imprudente, construílo sobre a mesa dos dirixentes e da formación que, en calquera momento, pode volver decidir converter o galego no seu Scattergories e ir xogar de novo con el aos platós televisivos da ultradereita madrileña por un puñado de votos.


En 1996 o daquela ministro de Fomento popular Rafael Arias Salgado puxo a primeira pedra do primeiro treito da Autovía Santiago-Lugo (A-54). Este martes, 22 anos e cinco ministros despois, o actual titular da carteira, Íñigo de la Serna, puxo outra primeira pedra, a do último treito da autovía, duns 16 quilómetros entre Arzúa e Melide, que non estará rematado ata 2022, 26 anos despois do inicio da infraestrutura. O ministro aproveita o acto propagandístico para anunciar 2,8 millóns de euros para a reparación parcial de máis de 200 quilómetros de estradas A autovía Santiago-Lugo vén sendo empregada como promesa de futuro nunca concretada polos sucesivos gobernos centrais. O seu primeiro treito, que serve de enlace entre Santiago e o aeroporto de Lavacolla, púxose en servizo en 1999, pero houbo que agardar ata marzo de 2015 para que os vehículos circulasen polos seguintes treitos. Foi ese ano, coa presenza de Mariano Rajoy na inauguración do treito Guntín-Palas de Rei, cando se anunciou que o último treito pendente, o Arzúa-Melide cuxa primeira pedra se puxo este martes, iniciaría as súas obras en 2016. Pero non foi así e houbo que agardar outros dous anos, período no que Fomento anulou o concurso que xa tiña convocado e convocou outro novo no que primou o aforro sobre o calidade técnica, de xeito que o importe de licitación de 157 millóns de euros acabou rebaixado a 88 millóns na adxudicación. Feijóo salientou a importancia do investimento traducíndoo á moeda existente cando se comezou a planificar a autovía o século pasado e asegurou que "en cada kilómetro imos gastar máis de 1.200 millóns de pesetas" Na colocación este martes da primeira pedra, o presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijóo, salientou a importancia do investimento traducíndoo á moeda existente cando se comezou a planificar a autovía o século pasado e asegurou que "en cada kilómetro imos gastar máis de 1.200 millóns de pesetas". Pola súa banda, o ministro aproveitou para facer balance de diversas infraestruturas pendentes en toda Galicia, convertendo así un acto sobre unha autovía na súa comprometida visita trimestral para dar conta da evolución das obras do AVE. No seu discurso, De la Serna anunciou tamén que Fomento destinará 2,8 millóns de euros a reparacións, "cando as condicións climatolóxicas o permitan", en máis de 200 quilómetros de estradas que presentan un moi deteriorado estado de conservación. Segundo o listado difundido polo ministerio, actuarase en 127 quilómetros da autovía A-6, 46 quilómetros da N-540 Lugo-Ourense, 28 quilómetros da N-547 Lugo-Santiago e 5 quilómetros da N-642 que percorre a Mariña de Lugo. Porén, no listado non se inclúe a N-VI malia a petición unánime ao respecto de todos os grupos políticos representados na Deputación de Lugo.


Summary: O presidente, que vén facendo do ano santo a súa principal aposta política de futuro, presenta o Plan Estratéxico do Xacobeo, que reflicte a masificación como o principal aspecto negativos

O presidente, que vén facendo do ano santo a súa principal aposta política de futuro, presenta o Plan Estratéxico do Xacobeo, que reflicte a masificación como o principal aspecto negativoO pasado outubro, no último debate de política xeral no Parlamento de Galicia, Feijóo elevou o Xacobeo 2021 a plan de lexislatura apostando por convertelo nunha "declaración de intencións de todo o que Galicia quere ser na vindeira década". Hai un mes a Xunta situou ese Xacobeo como prioridade dos derradeiros orzamentos desta terceira lexislatura de Feijóo á fronte do Goberno galego. Pero este luns o propio Feijóo foi máis alá e, nunha reunión co comité que elaborou o o Plan Estratéxico para ese ano santo, apelou á apertura dunha "era xacobea" que comezaría xa e non remataría en 2021 senón que se prolongaría nos dous seguintes xacobeos, os de 2027 e 2032. Sería un "Xacobeo de 5.000 días", segundo as súas verbas, que amose "a mellor Galicia da nosa historia".Fronte a esas verbas de Feijóo, o plan estratéxico feito público este martes indica como unha eiva que "o Xacobeo xera unhas expectativas elevadas; no imaxinario colectivo asócianse aspectos como converterse nun revulsivo económico para Galicia, a súa capacidade para corrixir deficiencias históricas, a inmensidade da programación cultural, etc., que poderían ter un efecto contraproducente".O plan estratéxico é un documento de 92 páxinas no que se reflicte unha diagnose da situación actual do fenómeno do Camiño de Santiago e se establecen principios para a súa xestión. O documento tamén recompila os orzamentos que distintos departamentos da Xunta dedican ao Xacobeo e cuantifícaos en 247 millóns entre 2019 e 2022.No seu apartado de diagnose, elaborado a partir de contactos con expertos e enquisas a 400 peregrinos de 33 nacionalidades distintas, o plan estratéxico sinala a masificación como o principal aspecto negativo do fenómeno xacobeo. Malia iso, a Xunta segue gabándose de xeito periódico das cifras brutas de chegada de turistas en xeral e peregrinos en particular a Galicia. Case a metade dos consultados, salienta a propia Xunta, "puxeron o foco no elevado número de persoas en determinados puntos do Camiño, o cal ten un maior impacto no territorio"Segundo o documento, ao ser preguntados por aspectos negativos, case a metade dos enquisados, o 47,15%, "puxeron o foco no elevado número de persoas en determinados puntos do Camiño, o cal ten un maior impacto no territorio". Ese aspecto, o do "número ou concentración de peregrinos no Camiño", tamén é o último cando se pregunta por aspectos positivos, con só o 0,5%, seguido polos servizos e a seguridade. Entre o máis positivo, os enquisados salientan a paisaxe, a gastronomía e o patrimonio.A oposición foi convocada a unha reunión de traballo sobre o plan estratéxico ao tempo que a Xunta a convidaba á presentación do documento xa rematadoPor outra banda, o xeito en que a Xunta elaborou este plan estratéxico xa está a xerar polémica. Os grupos da oposición, que participaron en xaneiro e xuño en dúas reunións de recollida de opinións para a elaboración do documento, nas que reclamaron seguir traballando sobre un borrador de plan, foron convocados o pasado xoves a un novo encontro este luns pola tarde para informalos do traballo feito e das achegas incorporadas. Porén, pouco despois eran invitados á presentación formal do Plan Estratéxico o próximo venres, un novo acto institucional tras a reunión deste luns de Feijóo co comité que elaborou o plan.A oposición considera que a reunión convocada para a tarde deste luns, co documento xa divulgado por parte da Xunta e co anuncio da súa presentación pública o próximo venres, non ten ningún sentido e "é unha nova falta de respecto por parte do goberno da Xunta. O encontro, ao que rexeitaron asistir, sería "exclusivamente cosmético, sen marxe de participación real e mellora sobre un texto que xa está elaborado e que ten xa data de presentación pública nesta mesma semana", segundo comunican de xeito unánime á presidencia do Parlamento nun escrito ao que tivo acceso este diario.


Summary: Os nomes do terror. Galiza 1936: os verdugos que nunca existiron (2017) é o primeiro volume monográfico sobre aqueles que se encargaron da represión fascista durante os anos da Guerra Civil. Editado por Sermos Galiza e xa pola segunda edición, preséntase esta sexta feira 23 de febreiro ás oito e media do serán no auditorio de Vilalba.

No acto participarán o coordinador do libro Xosé Ramón Ermida, o presidente do consello de administración de Sermos, Xoán Costa, o membro do Instituto de Estudos Chairegos Manuel Roca e o cronista de Viveiro Carlos Nuevo Cal. Nuevo Cal é, ademais, o autor do ensaio que, incluído nos Nomes do terror, trata sobre "os represores na área norte de Lugo e o seu operativo". "Ate agora contabamos con numerosos estudos sobre as vítimas da represión, mais a realidade dos represores permanecía agochada", sinala Manuel Roca, "con este volume queremos sacar á luz a outra parte da verdade que ficaba por coñecer. Non hai vítimas sen verdugos". Roca lembra algunahs das demócratas vilalbesas asasinadas: os concelleiros Xosé Balsa e Xesús Orosa, o mestre Anxo Fraga, ou o crego de Monfero Andrés Ares. A represión política e social non só se substanciou nos mortos. Así o amosa o número de persoas presas por motivos políticos entre 1936 e 1939 na bisbarra chairega: 26 persoas en Vilalba, 22 en Guitiriz, 21 en Cospeito, 19 en Polo, 16 na Pastoriza, 10 en Xermade, 11 en Abadín, 12 en Rábade, 11 en Begonte, 12 en Castro de Rei e seis en Outeiro de Rei. Os nomes do terror. Galiza 1936: os verdugos que nunca existiron recolle testemuños documentais e orais sobre os veciños que participaron no despregamento da violencia fascista, como os falanxistas Baltasar Pérez Núñez, o Vinculeiro ou os irmáns Canto.


Summary: Pilar Ceneri e Noela Hermida elaboran roupa "xeitosa feita á man con conciencia ecofeminista" baixo a marca Muchachicha. Trátase dun proxecto innovador a nivel galego que conxuga artesanía téxtil e moda co ecoloxismo e co feminismo como bandeiras. Desde a filosofía do 'body positive', estas artesás danlle unha volta á roupa interior con deseños que apostan pola liberdade, en todos os sentidos

Como xorde a idea de lanzar a marca Muchachicha? Empezamos porque nos decatamos de que dentro do ámbito da sostibilidade existía un baleiro no que a roupa interior se refire. O feito de engadirlle un valor feminista foi algo orgánico porque para nós, feminismo e ecoloxismo van da man. Así o vemos desde o ámbito da cultura de coidados, que normalmente vai asociado ás mulleres, e que quixemos estender até as prendas co afán de coidar a todo o mundo, desde as persoas que o producen até o planeta en si mesmo. Á súa vez, tamén tiña que estar vinculado coa filosofía do body positive, un movemento ou corrente mediante a cal se procura ver e entender os corpos en positivo, tal e como son, de forma natural e sen rexeitamentos. O proxecto xurdiu a raíz de aí. Queríamos facer ioga cómodas e non tiñamos economía para mercar prendas sostíbeis, mais si para crealas. O nome de Muchachicha sae dese sentirte "inchada", porque, teñas máis ou menos peso, sempre hai un "pero". Mais agora todo colle dentro das nosas bragas, que son altas e cun deseño idóneo para que esteas o máis cómoda posíbel. Foi dificultoso o proceso de deseño e de procura de materiais das prendas? As primeiras prendas naceron da curiosidade, de ir probando e a base de tutoriais. Aprendemos pola nosa conta, desde a procura de materiais, intentando facelo sempre de maneira local e cunha clara aposta nos materiais orgánicos. Procuramos construír algo próximo e o máis sostíbel posíbel. Os primeiros pasos démolos a través de patróns que conseguimos en internet. Fomos traballando sobre eles, cosendo e adaptándoos aos nosos gustos e necesidades, ás formas que nós procurabamos. Tivemos a sorte de atopar unha empresa en Vigo que fai elásticos sen químicos malos para a pel... e moi pouquiño a pouco foise construíndo a roupa interior, primeiro con algodón orgánico e agora xa con algodón orgánico con bambú, unha planta que ten un montón de propiedades antibacterianas para o corpo, algo que é moito mellor para as zonas íntimas. Ademais, as cintas que utilizamos son de base auga e o fío co que traballamos é orgánico. Nun principio tivemos que adaptar as prendas aos materiais dos que dispuñamos, non foi sinxelo, o deseño ás veces tiña que acomodarse aos materiais que estaban ao noso alcance. De feito, as primeiras bragas fixémolas con camisolas vellas porque había que experimentar e naquel momento non tiñamos diñeiro para mercar teas. Por aí comezamos a patronar. Os seus deseños tamén rompen estereotipos. Notan algunha barreira? Si, por suposto. Nós vendemos de cara ao público, na rúa, nos mercados primordialmente, e aí decátaste dese choque cultural que aínda existe. A xente ás veces non está preparada para ver unhas bragas "grandes". En Muchachicha sabemos que non son bragas para todas, mais nacemos tamén para iso, para reeducar, para abrir a mente dos demais. A puntilla non é a única roupa interior sexy para levar posta, ti podes, e debes, sentirte sexy até dentro dun saco de patacas. A nós dixéronnos un pouco de todo: "bragafaixas", "bragas de avoa", "bragas para baleas". Falta esa educación... Somos conscientes de que de momento na Galiza non é fácil propor produtos ecolóxicos nin deste estilo, un pouco diferentes e que rompen patróns. Cando recomendas unha talla, ao ser bragas grandes, a primeira reacción é de rexeitamento. Téñennos dito, "seguro que levo unha menos". Parece que sempre debemos entrar en lugares máis pequenos, o noso cerebro pide unha prenda pequena e iso é algo que hai que traballar.


Summary: ENTREVISTA Jorge Suárez, cabeza de lista de Ferrol en Común, converterase presumiblemente no novo alcalde da cidade, despois de catro anos de maioría absoluta do PP. Falamos sobre as prioridade do novo goberno, a necesidade de activación social e as medidas máis urxentes.

Jorge Suárez, cabeza de lista de Ferrol en Común, converterase presumiblemente no novo alcalde da cidade, despois de catro anos de maioría absoluta do PP. Os 6 concelleiros acadados pola formación, sumados aos 5 do PSdeG-PSOE e aos 2 do BNG permiten unha maioría de esquerdas. Falamos con el sobre as prioridade do novo goberno, a necesidade de activación social e as medidas máis urxentes, situando o emprego e a participación da cidadanía como os dous asuntos claves. Suárez maniféstase esperanzado polo éxito da "unidade popular" nos comicios xerais do outono e nas eleccións ao Parlamento galego do vindeiro ano, recoñece "erros" por non ter presentado unha única papeleta "contra o bipartidismo", tende pontes coa Marea Ártabra e fai un chamamento a que "as distintas forzas políticas teñan intelixencia e xenerosidade e deixen á marxe intereses partidistas". Agora que xa tiveches algo de tempo para pensar no sucedido este domingo en Ferrol, que valoración fas do resultado e do camiño que se abre agora? O primeiro que me pasa pola cabeza é a confianza que depositou en nós a cidadanía, que demostrou que a resignación se pode converter en indignación. A xente apostou por levar adiante un novo concepto de democracia, unha democracia que estaba secuestrada polo Partido Popular. Temos por diante unha gran responsabilidade, tanto nós coma todas as forzas da esquerda. Ferrol decidiu que quere un goberno de esquerda e agora temos que ter altura de miras e xenerosidade para construír un proxecto común e un goberno estable para os vindeiros catro anos. A estabilidade non é a maioría absoluta e as políticas que atacan as persoas, a estabilidade é isto. Como será o proceso de conformación dese novo goberno? O ideal sería que en base aos nosos programas -que en realidade non presentan tantas diferenzas- e con moito respecto á identidade de cada unha das formacións, cheguemos a un acordo de mínimos e a un programa estable para catro anos. Non me gustaría, ademais, que se repetise a experiencia dalgúns gobernos de coalición nalgúns lugares, nos que había dous gobernos paralelos. Non quero un Ferrol con tres gobernos paralelos. Temos que estar todos á altura da situación e do cambio de ciclo que estamos a vivir. Na Coruña, en Compostela, en Madrid ou en Barcelona viuse que a democracia está avanzando cara un novo estadio no que a xente toma a palabra. "Os mínimos pasan por activar o emprego e por activar a participación, por recuperar un Concello de portas abertas, un Concello transparente nas contas e transparente nas decisións" Cales serían eses mínimos, eses eixos prioritarios do novo goberno? Esta cidade leva catro anos de abandono absoluto e de colapso social. Eses mínimos pasan en primeiro lugar por activar o emprego. En segundo lugar a prioridade é activar a participación, recuperar un Concello de portas abertas, un Concello transparente nas contas e transparente nas decisións, conseguindo ademais que a xente se sinta copartícipe desas decisións. Cales deberían ser as primeiras medidas que adopte o novo goberno, as medidas máis urxentes, para as primeiras semanas de xestión? A primeira medida deberá ser convocar o Consello da Veciñanza, para activar a participación cidadá. En segundo lugar nós levamos no noso programa un plan de choque para loitar contra o desemprego. O emprego vai ser nesta cidade fundamental para recuperar poboación e tamén para solucionar varios dos problemas urbanísticos que temos; no noso programa figuran propostas que rexeneración urbana que crean postos de traballo, comezando pola rehabilitación de inmobles. Tamén propoñemos o impulso do cooperativismo agrario e social para loitar contra o paro. Un Concello pode facer moito máis do que se fixo para xerar emprego directo. Outras medidas urxentes pasan pola recuperación para a xestión pública de servizos que na actualidade están privatizados e secuestrados. Nesta batalla ímonos enfrontar a xigantes que son chamados mercados, pero que en realidade teñen nomes e apelidos. Vai ser un camiño duro pero hai que ser valentes e recuperar para Ferrol cousas tan importantes coma o lixo e a auga, e outras que se cadra non o parecen tanto, pero que tamén son vitais, coma a axuda no fogar, a xestión cultural ou o socorrismo. O primeiro labor dun Concello de esquerdas é defender o público, porque iso garante defender as persoas e potenciar a economía da cidade, revitalizando as nosas rúas. "O primeiro labor dun Concello de esquerdas é defender o público, porque iso garante defender as persoas e potenciar a economía da cidade, revitalizando as nosas rúas" Hai algúns asuntos moi concretos que marcaron a campaña e os meses anteriores ás eleccións. Que vai pasar, por exemplo, co ascensor panorámico da Costa de Mella [un proxecto moi criticado polo seu custe e dubidosa utilidade]? Ou co famoso capuchón [unha estatua de bronce dun neno confrade da Semana Santa, na que o Concello gastou 20 mil euros]? Neste tipo de cuestións máis concretas, voume aventurar, porque as decisións en Ferrol en Común, como candidatura de unidade popular, deben ser adoptadas de forma asemblearia. Pero creo, a nivel persoal, que o primeiro que debemos autoimpoñernos é a coherencia. Nós posicionámonos contra a instalación do ascensor da Costa de Mella, así que se está na nosa man paralizar esa obra e destinar eses fondos a outras políticas, farémolo. En canto ao Capuchón, tamén amosamos o noso rexeitamento no seu momento a unha escultura que consideramos innecesaria; agora xa está feita, pero teremos que repensar a súa ubicación: estamos nun estado laico e aconfesional e actuaremos ao respecto. "Vai ser un camiño duro pero hai que ser valentes e recuperar para Ferrol cousas tan importantes coma o lixo e a auga" Actuará o Concello de forma inmediata contra a taxa de saneamento ou na situación do Ateneo? A loita contra a taxa de saneamento foi fundamental na nosa campaña. Vai ser unha batalla moi dura, que seguramente terá consecuencias a todos os niveis, mesmo chegando a posibles imputacións de alcaldes. Pero non debemos ceder, debemos ser firmes. Imos levar a cabo un saneamento real da ría, con canles separativas, asumindo o Estado o custe da obra, como sempre debeu facer. En canto ao Ateneo, xa nos puxemos en contacto con eles, e reiterámoslles o compromiso que tiñamos de recuperar o seu espazo e recuperar os seus fondos, para que o Ateneo sexa o que debe ser: un espazo de creación de cultura libre e local. Cal debe ser a política do Concello en canto ao sector naval da cidade? Que se pode facer dende o Goberno municipal que ata agora non se facía? Xa criticamos durante a campaña a actitude covarde e cínica que tivo o goberno saínte con respecto ao naval. O naval é unha reivindicación de cidade, non é unha cuestión máis. Débese fomentar a unión sindical, e o Concello debe defender con firmeza que os traballadores das industrias auxiliares teñan unha condicións laborais dignas, pois están sendo explotados. Iremos onde faga falla, cunha grande unidade detrás, demandando carga de traballo e a construción do dique flotante. Sen dúbidas nin titubeos, e chegando ata o final. O naval debe ser o motor da economía da comarca, pero en paralelo debemos ir desenvolvendo outra política industrial, con investimento directo na nosa cidade, para seguir sendo o polo industrial do norte de Galicia. "Iremos onde faga falla, cunha grande unidade detrás, demandando carga de traballo e a construción do dique flotante. Sen dúbidas nin titubeos" A maioría coa que a esquerda chega ao goberno en Ferrol é axustada. Perdeuse a oportunidade de xerar un movemento máis forte e máis amplo que obtivese unha vitoria máis ampla? Como se pode impulsar un movemento social que dea apoio e defensa ás políticas do novo Goberno? Debemos ser autocríticos. Cometemos erros neste proceso. Foi un grande erro que Marea Ártabra non fose a primeira e única marca nesta loita contra o bipartidismo. Abandonamos a Marea porque se converteu nun espazo de confrontación, e nese momento tentamos impulsar un movemento aberto e plural no que a sociedade se sentise representada. Pero para conseguir que este movemento de Ferrol en Común teña continuidade -non só nestes catro anos e non só na política municipal, senón tamén nas eleccións xerais e ao Parlamento Galego, nas que debemos confluír con máis forzas a nivel de país- é fundamental recuperar a hexemonía social. É fundamental que haxa asembleas nas que os cidadáns sexan partícipes das decisións, fuxindo do cupulismo e das decisións adoptadas internamente. Hai que facer un chamamento á Marea Ártabra, para facer esta viaxe xuntos, para que esta unidade popular se converta nun novo poder social. "É fundamental que haxa asembleas nas que os cidadáns sexan partícipes das decisións, fuxindo do cupulismo e das decisións adoptadas internamente. Hai que facer un chamamento á Marea Ártabra, para facer esta viaxe xuntos" Que instrumentos e accións concretas se poden poñer en marcha para impulsar ese activismo social? En Ferrol temos un instrumento, que é Regulamento de Participación Cidadá. É unha ferramenta institucional, pero que utilizada ata as súas últimas consecuencias, si que nos pode facer acadar esa democracia que todos buscamos. De forma que un Consello da Veciñanza sexa quen de decidir e priorizar, con solidariedade entre os distintos barrios e sectores, onde se invisten os recursos públicos. Hai consellos sectoriais, hai foros cívicos e modificaremos a normativa para facilitar as consultas populares. Persoalmente, considérome unha persoa humilde e accesible, veño dunha familia traballadora, e o Concello vai ter as portas abertas a todos e todas. Ferrol sempre foi unha cidade participativa e nos últimos anos todo este movemento social estivo algo viciado, pero máis por enfrontamentos persoais e por unha falta de rexeneración por idade, xente que arrastraba vellos enfrontamentos. A mocidade é unha materia pendente en Ferrol. A propia universidade semella estar á marxe da cidade. En canto a xente se comece a sentir partícipe das decisións que se adopten, isto vai xerar un movemento in crescendo. "Cómpre que as distintas forzas políticas teñan intelixencia e deixen á marxe intereses partidistas. Dende Ferrol imos facer ese traballo para confluír con Podemos e coas forzas que compoñen AGE e tamén cos movementos sociais" Que valoración fas dos resultados no resto de Galicia e de España, sobre todo pensando nas eleccións xerais de novembro? Eu estou francamente esperanzado en que esta unidade popular chegue ao goberno de España e de Galicia. O que cómpre agora é que as distintas forzas políticas teñan intelixencia e deixen á marxe intereses partidistas. No meu partido, que á marxe de Ferrol en Común, é Esquerda Unida, creo que deberíamos dar pasos para deixarnos de posicións identitarias e pensar na xente. Se o que queremos é un cambio social, o que cómpre agora é a xenerosidade. Podemos debe ser un compañeiro de viaxe. Dende Ferrol imos facer ese traballo para confluír con Podemos e coas forzas que compoñen AGE e tamén cos movementos sociais. Para que por unha vez gañemos nós.


Summary: O colectivo EZG realizou un vídeo de animación sobre o PP con clicks de playmobil. Os Feijoo, Cospedal, Bárcenas ou Baltar executan o coñecido baile que tantos vídeos virais xerou nas últimas semanas.


Summary: Co pouso do tempo, o historiador Carlos Méixome reelaborou escritos sobre a "criminal persecución franquista" no Val Miñor, esbozados en momentos de intensa actividade memorialista. Deles bota man en 'Catas da memoria', o seu último libro, que vén de ver de a luz.

José Vázquez Grela exercía de mestre na escola de Nigrán desde 1931. Antigo emigrante en América, activista agrario nos tempos da Restauración, dirixente sindical das organizacións do maxisterio nos tempos republicanos e militante socialista, ficou na memoria popular como un home culto, entregado á súa profesión e comprometido coa causa dos máis desfavorecidos. Detido en 1934 pola súa participación nos sucesos revolucionarios de outubro, orador de referencia en moitos actos políticos durante o período republicano, apresouno, na súa escola o 12 de setembro de 1936, un grupo de fascistas dirixido polo tenente da Garda Civil Francisco Rodríguez 'O Rabioso', sendo asasinado ao pouco nas proximidades do centro educativo. José Pérez Luís era un anarquista de Sabarís, en Baiona, curtido nas loitas obreiras na Arxentina. Coñecido polos seus camaradas como 'Saluto', pseudónimo empregado na prensa libertaria americana e polos seus veciños como 'Pepe de Inés', participou en 1924 na fundación do sindicato de condutores de Bos Aires e en 1928 veu ser o principal impulsor da posta en marcha dos famosos "colectivos". Retornado á súa terra, mantivo intactos os seus compromisos libertarios, pasando por ser un dos cadros de relevo da Federación Anarquista Ibérica (FAI) en Val Miñor e impulsor dunha innovadora granxa coñecida como "O Esperanto" e do centro cultural Ferrer i Guardia. Pérez Luís, refuxiado desde finais de xullo de 1936, rematou asasinado a canda o seu irmán Luís o 13 de outubro. As historias de Vázquez Grela ou de Pérez Luís son algunhas que percorren a investigación de Carlos Méixome sobre a persecución franquista no Val Miñor. Catas da Memoria, o volume de Méixome publicado por Laiovento, é mais que un detallado percorrido pola historia da represión franquista nos concellos de Baiona, Gondomar e Nigrán. O libro achéganos aos conflitos sociais e políticos que marcaron o período republicano, ás grandes correntes ideolóxicas que deron corpo ás forzas sindicais e partidarias, ás lóxicas de poder e ás dificultades por superar o control que viñeron exercendo até practicamente a primavera de 1936 as vellas elites herdadas da Restauración. O franquismo empregouse na represión ao maxisterio. Carlos Méixome (Lalín, 1954) detense nas diversas tipoloxías represivas aplicadas polo novo réxime aos traballadores da ensinanza, exemplificadas, entre outros, nos caso de José Cribeiro, Benito Ramallo ou Victoriano Taibo. Este último, poeta en Morgadáns (Gondomar), fundador das Irmandades da Fala e nacionalista de primeira hora, foi acusado de "nacionalismo/separatismo ou galeguismo" e desterrado en 1938 a Villalar de los Comuneros, en Valladolid. Segundo sinala Méixome, seguindo a Morente Valero "se no expediente a acusación de nacionalismo/separatismo se consideraba probada, a sanción mínima sobre o interesado era o traslado fóra da rexión". As grandes loitas obreiras marcaron o escenario político nos días da II República. Sen ir máis lonxe, os mariñeiros de Baiona, organizados no poderoso Sindicato de Industrias Pesqueiras da Confederación Nacional do Traballo, presidido polo militante da Federación Anarquista Ibérica, José Villafines, irmán do alcalde libertario deste concello, Agustín, atopábanse embarcados nunha dura folga nos días previos ao levantamento franquista e mesmo tentaron pór en marcha unha breve experiencia de comunismo libertario. Outro tanto acontecía en Gondomar co sector das panadarías, organizadas, neste caso, na UXT e que libraban unha folga en defensa da mellora das súa situación laboral. Os cadros sindicais e políticos remataron por converterse nas grandes vítimas da represión franquista. Unha represión onde xogaron un papel chave as forzas da Garda Civil, auxiliadas polas milicias falanxistas e onde se significou o grupo desta organización da Ramallosa, no concello de Nigrán, onde destacaron os liderados de persoas como Gerardo González Fernández, o temíbel 'Fandiño', ou Julio Roade Niel. Carlos Méixome non eludiu pór nome aos vitimarios, como demostrou nas súas achegas ao coleccionábel Os nomes do terror de Nós Diario, e nesta investigación volveu botar luz sobre as figuras de recoñecidos represores como o cabo da Garda Civil de Baiona Manuel González Pena e outros números deste corpo como Florencio Márquez, Ángel Rúa ou Eduardo Gutiérrez.


Summary: O persoal secundou de maneira masiva o chamamento de CIG, CUT e CCOO de non acudir voluntariamente a traballar este sábado. Os sindicatos xa rexistraron unha nova convocatoria de folga para o próximo día 15 de xullo.

A empresa non respeitou o descanso mínimo obrigatorio de doce horas entre xornadas de traballo Malia que a convocatoria era informal, a xornada de folga impulsada por CIG, CUT e CCOO en Citroën chamando ao persoal a non traballar nas quendas voluntarias deste sábado 8 de xullo concluíu en éxito. O seguimento foi "case total", segundo os sindicatos convocantes. Unicamente o persoal que estaba obrigado a traballar acudiu á factoría. O elevado seguimento da xornada de paro, provocou que as liñas de produción da factoría viguesa rexistrasen numerosas paradas e problemas de calidade. As centrais sindicais denuncian que a empresa procurou impedir o paro incorrendo en irregularidades. A máis grave, segundo sinalan, sería ter convocado para traballar na quenda de mañá a empregadas que remataran a anterior ás 22h da sexta feira o que impediu o preceptivo descanso mínimo de doce horas entre xornadas que fixa a normativa. Diante disto, os sindicatos anunciaron que darán traslado desta infracción á Inspección de Traballo, enfatizando que afectou sobre todo a persoal eventual e con contratos precarios. Esta xornada de paro inscríbese dentro da campaña de mobilizacións iniciada coa manifestación do pasado 1 de xullo, na que máis dun milleiro de persoas exixiron "menos abusos, máis respeito" por parte da multinacional francesa, denunciando a crecente precariedade e o insuficiente número de contratacións. Nova greve o sábado 15 O vindeiro sábado 15 de xullo realizarase unha nova greve, desta volta baixo a cobertura dunha convocatoria formal e legal, que foi rexistrada esta sexta feira por CIG, CUT e CCOO. A greve atinxirá a todas as quendas e sistemas da factoría. O calendario de protestos podería estenderse ao longo de todo este mes de xullo (en agosto a factoría fecha por ferias) diante da negativa da dirección de PSA Peugeot Citroën de negociar coa representación sindical para poñer fin a situación de "abusivas cargas e ritmos de traballo". Arestora son 400 as traballadoras e os traballadores en situación de baixa, o 7% dun plantel de 5.500, e a empresa decidiu aumentar a cadencia de produción sen se produciren novas contratacións. Os sindicatos demandan que a empresa se someta a un AGA (Acordo galego de solución extraxudicial de conflitos no traballo), para resolver os problemas derivados da falla de persoal na fábrica. A maior empresa de Vigo A factoría automobilística, sediada no polígono de Balaídos, é a principal empresa da cidade e da súa área de influencia. Na actualidade representa uns 5.500 postos de traballo directos, arredor da metade dos que chegou a ter antes da crise, aos que se engaden outros 8 mil indirectos na industria auxiliar. O pasado ano 2016 das liñas de produción da cidade olívica saíron 424 mil vehículos. O próximo mes de setembro cumpriranse 60 anos da instalación de Citroën en Vigo. A primeira factoría da multinacional francesa no Estado español, produciu ao longo das últimas seis décadas 13 millóns de unidades de 32 modelos diferentes de vehículo. Na actualidade está inmersa no lanzamento industrial do proxecto K9, que suporá a fabricación de tres novos modelos de furgoneta a partir do próximo ano e dun cuarto modelo, o V20, en 2020.


Summary: Malia que aínda non se produciron detencións, a Policía xa tomou declaración a sete persoas como presuntas autoras da malleira que acabou coa vida de Samuel. Dúas amigas que presenciaron a escena aseguran ter escoitado como lle berraban "maricón de merda" mentres o golpeaban, sen posibilidade de se defender da agresión.

Na madrugada da sexta feira ao sábado, Samuel Luiz, residente en Meicende (Arteixo), foi vítima dunha brutal malleira na avenida de Bos Aires (A Coruña) propinada por un numeroso grupo de persoas. Faleceu no Hospital Universitario dúas horas despois, por mor de múltiples contusións na cabeza e o tórax. Hoxe, tres días despois, o crime aínda non foi esclarecido e a investigación fica baixo segredo de sumario. Entre o domingo e a segunda feira a Policía Nacional tomou declaración a máis dunha decena de persoas, sete delas relacionadas presuntamente coa agresión mortal, mais aínda non se produciron detencións. "Para de gravar ou mátote, maricón" A declaración das amigas de Samuel que presenciaron a escena estreitan o cerco sobre a motivación da brutal malleira que rematou coa súa vida. Segundo afirmou Lina, quen o acompañaba no pub Andén, ambos os dous saíron á rúa a fumar un cigarro e contactaron por videochamada cunha terceira persoa, Vanesa, que a través do teléfono foi tamén testemuña do acontecido. "Pasou un mozo coa súa parella e pensou que estabamos a gravalos. Intentamos aclarar a confusión, mais el encarouse con Samuel e berroulle 'ou paras de gravar ou mátote, maricón'. Viña buscando pelexa", explica Lina, que engade que Samuel lle espetou: "Maricón de que?". Acto seguido, afirma a testemuña, o agresor teríase abalanzado sobre Samuel para comezar a bater nel até que un home interveu para separalos. E o asaltante marchou. Nese intre, Lina, a petición do seu amigo, que ficaba no chan, volveu ao pub para recuperar o seu móbil. "Cando volvín aos cinco minutos apareceu el cun grupo de xente. Fixen todo o posíbel para salvalo e pedir axuda", di. Mais xa era demasiado tarde. Ao berro de "maricón de merda", o grupo de agresores acabou coa vida do xove Samuel. As cámaras de vixilancia presentes na zona semellan corroborar a súa versión: unha lea iniciada por unha confusión co teléfono móbil que tería rematado nunha mortal malleira cun marcado carácter homófobo. De feito, a rapaza tería identificado en comisaría o principal autor do crime a través do vídeo gravado nun estabelecemento próximo. Tampouco foi complicado dar coas persoas implicadas, xa que horas antes da agresión deixaran os seus respectivos DNI nunha discoteca da zona para poder acceder, como parte da nova normativa sociosanitaria. Non se descarta ningunha hipótese O delegado do Goberno estatal na Galiza, José Miñones, apuntou onte que os corpos policiais traballan con "todas" as opcións, e asegurou que non se descarta "ningunha das vías", entre elas un posíbel delito de odio. "Estamos nunha primeira fase, tomando declaración a todas as testemuñas, son horas chave para a investigación. A partir de aí saberemos se é un crime homófobo ou non, mais desde logo mostramos a nosa absoluta condena, porque na sociedade na que estamos non se pode permitir o sucedido nesta fin de semana", destacou. Tamén o ministro do Interior, Fernando Grande-Marlaska, defendeu que a Policía Nacional está a investigar "de forma exhaustiva" os feitos para poder esclarecelos "á maior brevidade posíbel". Aliás, incidiu en que "non está excluída ningunha hipótese, se subxace un ánimo de delito de odio ou calquera outro ánimo ou vontade", mais si expresou a súa "intensa preocupación" polos delitos de odio. "Sempre fago este chamamento. Estamos para protexer, para dar resposta e para perseguir este tipo de condutas dunha gravidade máxima e que poñen en tela de xuízo o estado de dereito e os valores democráticos", concluíu. O pai pide "non politizar" a morte de Samuel Diferentes colectivos LGBT+ e formacións políticas condenaron onte o asasinato de forma pública, e no Concello da Coruña gardouse un minuto de silencio en lembranza de Samuel. E persoas próximas á familia colocaron no lugar dos feitos flores, imaxes e cartaces para renderlle homenaxe. Con todo, Maxsoud Luiz, o seu pai, agradeceu onte as mostras de cariño recibidas mais pediu que "este terríbel homicidio non sexa utilizado como bandeira de ninguén" e que para o recordo quede que Samuel "era unha persoa moi boa e alegre que odiaba a violencia". Tamén instou os pais dos agresores a seren eles mesmos "quen leven a comisaría aos seus fillos" para que se faga "xustiza" e os culpábeis sexan detidos. Mobilizacións en máis de 70 vilas Centos de persoas repudiaron onte en senllas manifestacións o brutal crime que acabou coa vida de Samuel Luiz. Alén da cidade da Coruña, houbo concentracións en máis de 70 localidades galegas para exixir "que se esclarezan os feitos" e, de se confirmar a motivación homófoba dos feitos, rexeitar unha nova agresión contra o colectivo LGBT+. Tamén en Madrid e en diferentes puntos de Catalunya e o País Valencià se produciron mobilizacións. E na residencia Padre Rubinos da Coruña, onde Samuel traballaba como auxiliar de enfermaría, o cadro de persoal e as persoas usuarias realizaron a mediodía un minuto de silencio na súa memoria.


Na nosa Galicia somos en xeral respectuosos coas ideas dos demáis, co seu xeito de vida, coas súas lexítimas opcións políticas, ideolóxicas, relixiosas, sexuais... No noso País as nais solteiras equipáranse en número as casadas, mentres só o 27% da poboación escolle a opción do financiamento á Igrexa Católica na declaración anual do IRPF, o que facemos compatíbel cunha riqueza cultural de fonda ráigame cristiá e precristiá.Somos o país do sentidiño e da acollida, o que adoptou ao britón Maeloc como bispo na Mariña, o que fundou Compostela sobre o eixo dunha basílica e dunha rúa de negocios rexentados por francos. O que modernamente integrou milleiros de latinoamericanos (moitos con sangue galego) e caboverdianos como cidadáns tan galegos coma os de orixe, demostrando que a cor ou o nacemento non determinan a galeguidade, senón a vontade de vivir e traballar na Galicia.Existiamos como reino dende o sèculo V, cando os reis suevos formaron o primeiro "regnum" da Europa. Falamos unha lingua de noso dende o século X. Fixemos a Catedral, cocreamos a Europa moderna dende o Camiño de Santiago, abrimos o noso País ás civilizacións marítimas dende os nosos portos de Viveiro, Ribadeo, Noia, Baiona, Vigo. Muros, Coruña ou Ferrol. Construímos a nosa epopea da Galicia exterior, cando os nosos emigrantes, fillos do pobo, recrearon a nosa identidade nacional alén mar e pagaron as fontes, camiños e escolas que o inxusto centralismo español nos negaba.Logo dun primeiro terzo do século XX que desenvolveu este país equiparándoo coa Europa que contribuimos facer, dende 1936 a ideoloxía extremista do odio matou, roubou e reprimiu, sometendo o País a unha longa noite de pedra onde se suprimiron as nosas liberdades políticas, lingüisticas e culturais, a igualdade da muller ou o dereito á diferenza sexual. Foron tempos de tiranía e negación.Despois de moitos anos, as vaguedades dunha transición limitada e contraditoria permitiron abrollar outravolta unha forza ultradereitista que visitará Galicia nas próximas horas. Unha forza aliada coas outras dúas ponlas da dereita tripartita arredor dunha axenda imposta polos radicais extremistas de Abascal e acríticamente repenicada por Casado, Alvarez de Toledo, Arrimadas ou Rivera.Respectemos ás persoas, mais non branqueemos nin normalicemos unha ideoloxía allea ao noso xorne, aos nosos valores liberais e democráticos, ao noso País. Cómpre tomar a serio a ameaza dun partido que non xoga no taboleiro democrático. E loitar ferreñamente contra estes que veñen dende os valores de paz, tolerancia e liberdade cívica, máis tamén dende os valores da nosa cidadanía e da nosa identidade nacional galega.Porque as súas ideas caducas e extremistas non son benvidas nesta nosa Terra.


Summary: Unha comitiva polo mar, con Muros de porto de partida, arribou á vila do Baixo Miño para tomar parte no XIV Encontro de embarcacións tradicionais da Galiza. E por terra chegou a reconstrución dun volanteiro, barco que desapareceu a principios do século XX.

Desde esta quinta feira, día 11, e até o domingo, 14, A Guarda vai ser a capital europea das embarcacións tradicionais, unha cita bianual que rota polos diferentes portos galegos reunindo centos de tripulantes e miles de visitantes en torno ao mundo do mar. Navegacións en barco, música ao vivo, exposicións, obradoiros, gastronomía... unha manchea de actividades desenvolveranse estes catro días na Guarda no marco deste XIV Encontro de embarcacións tradicionais, organizado por Culturmar, a asociación Piueiro, o Instituto de Estudios Miñoráns e o Concello. Estes días previos á inauguración oficial do encontro xa foron días de movemento. Houbo unha comitiva por mar, con porto de partida en Muros e de arribada na Guarda. A última etapa foi desde Cíes até a vila guardesa. O convoi, formado por 18 embarcacións de diferentes tipoloxías, e con 120 tripulantes a bordo, realizou a travesía conxunta de Cíes ata A Guarda en case seis horas. A comitiva contou en todo momento co apoio do remalcador Sebastián Ocampo, da Consellería do Mar. En total foron 22 millas e cunha grata sorpresa á altura de Oia, xa que alí agardavban barcos da Guarda, que lles acompañaron no último tramo da viaxe. Ao tempo, o volanteiro construído por Piueiro viaxaba por estrada desde o estaleiro A Pasaxe ata o porto guardés. No traslado investíronse nove horas e foi necesario un dispositivo de máis de 20 persoas, tres guindastres, un trailer, dous elevadores e a colaboración do Concello para conseguir que esta embarcación tradicional, que se cría perdida, chegase á Guarda. Este volanteiro construíuse seguindo planos antigos xa que se teñen referencias dete tipo de embarcación desde o século XVII, aínda que posteriormente, no século XX, co auxe dos arrastreiros deixouse de construír.


Summary: O Goberno gastou máis de 32 mil euros o pasado ano na seguridade do inmoble, en virtude dun convenio que tamén exime os Franco de abrir o Pazo (declarado BIC) ao público cando se atopen alí. O Valedor do Pobo remitiulle á CRMH, en resposta a unha queixa presentada en setembro, o informe emitido pola Dirección Xeral do Patrimonio.

O Valedor do Pobo remitiulle á Comisión pola Recuperación da Memoria Histórica da Coruña, en resposta a unha queixa presentada en setembro, o informe emitido pola Dirección Xeral do Patrimonio Cultural da Xunta sobre os custes derivados da seguridade do Pazo de Meirás durante as visitas que os propietarios do inmoble, a familia do ditador Franco, están obrigados a permitir, por tratarse dun Ben de Interese Cultural. Durante moitos meses os partidos da oposición e algúns colectivos sociais interesáronse polos custes derivados da seguridade do Pazo. O gasto de seguridade ascende a máis de 32 mil euros, un primeiro convenio de 9.513 euros e unha addenda de 23 mil Finalmente, sóubose que o gasto ascendía a máis de 32 mil euros, un primeiro convenio de 9.513 euros e unha addenda (coñecida grazas a que as consellerías están obrigadas a facer públicos os convenios que asinan cada cuadrimestre, en virtude da Lei de Transparencia) de 23 mil. Este convenio di textualmente que "A Xunta comprométese a asumir os custos derivados do desenvolvemento de visitas guiadas e do establecemento das condicións de seguridade axeitadas para minimizar os riscos de deterioro do inmoble, co límite total de gastos de 23.000 euros". Este mesmo convenio exime á familia Franco de abrir o Pazo de Meiras, cando se aloxen nel, como sucedeu o pasado mes de agosto. En concreto, o Informe remitido polo Valedor do Pobo á CRMH di: "recóllese no convenio que a Dirección Xeral de Patrimonio Cultural poderá dispensar do cumprimento da obriga de apertura para visitas públicas, de forma puntual e excepcional, en atención ás circunstancias concorrentes, cando entenda que existe causa suficientemente xustificada para iso. Neste caso, atendendo o informe da empresa (de seguridade) coa proposta de suspender as visitas durante os días en que a familia estivera aloxada no pazo pola imposibilidade de garantir a seguridade da mesma". Recóllese no convenio que a Dirección Xeral de Patrimonio Cultural poderá dispensar do cumprimento da obriga de apertura para visitas públicas A situación, polo que parece, continuará neste 2012, pois o mesmo informe indica que "nestes momentos está en tramitación un convenio similar nas mesmas condicións de visita que durante o ano pasado". "A Xunta está ao servizo dos intereses da familia do ditador Franco" En consecuencia, a Comisión pola Recuperación da Memoria Histórica da Coruña denuncia que "A Xunta está ao servizo dos intereses da familia do ditador Franco, pechando o pazo de Meiras para facilitar as súas vacacións, incumprindo a Lei do Patrimonio Cultural de Galicia" e conclúe: "É o colmo que a Xunta, é dicir, todos nós, teñamos que pagar a seguridade desa familia, que disfruta desde hai 74 anos dun pazo que foi mercado cuns cartos roubados ao pobo e aos concellos, coa presión e chantaxe dos fascistas". "É o colmo que a Xunta, é dicir, todos nós, teñamos que pagar a seguridade desa familia, que disfruta desde hai 74 anos dun pazo que foi mercado cuns cartos roubados ao pobo e aos concellos, coa presión e chantaxe dos fascistas" Hai uns meses o secretario xeral de Cultura, Antonio Fernández Campa, recoñeceu no Parlamento que "non existe obriga ningunha recollida na Lei de Patrimonio Cultural de Galicia de asumir a vixilancia por parte da Xunta das visitas aos bens de interese xeral coma o Pazo de Meirás". Porén, ante unha pregunta do PSdeG-PSOE, Fernández Campa sinalou que a Xunta considerara "axeitado" asumir os custes de seguridade para "minorar os riscos de deterioro do inmoble dada a singularidade do ben".