Summary: As memorias celebran a mobilización máis masiva en 15 anos diante das portas do Pazo de Meirás, fechadas polo Estado.

Máis de mil persoas acompañaron o movemento memorialista galego na manifestación en Meirás, deste sábado, 19 de xuño, que topou coas portas do Pazo fechadas por orde do Goberno do Estado "que impediu unha xornada festiva nos xardíns das Torres, un espazo recuperado co esforzo de ducias de activistas durante máis de 40 anos", segundo sinalou nun comunicado a plataforma Defende Meirás. "Desde a última marcha a Meirás mudou algo moi significativo. O Pazo agora é patrimonio do Estado. O que non mudou é o lado do muro no que temos que manifestarnos. Seguimos sen poder entrar no Pazo de Meirás. O Estado español non o permitiu. Nunha democracia normal, hoxe as portas de Meirás estarían abertas. Mais están pechadas", sinalou Carlos Babío, portavoz da plataforma que conta co apoio de 68 organizacións memorialistas de todo o país, partidos, sindicatos, asociacións veciñais e culturais. O escenario, previsto para ser instalado nos xardíns do Pazo, situouse finalmente na explanada principal, a carón das portas de entrada ao recinto. Segundo sinalaron desde Defende Meirás, "o Goberno central negouse a abrilas sen xustificar a súa negativa en argumento ningún". "O Pazo para o pobo e a memoria" Pasadas as 12 horas arrancou a marcha cunha pancarta co lema "O Pazo para o pobo e a memoria", seguida doutra levada por persoas represaliadas durante os últimos anos do franquismo en España. Figuraban nela os nomes das case 600 persoas asasinadas polo "terror fascista" a partir de 1936. "Por aquelas e aqueles que viron as súas casas e terras furtadas para maior gloria do ditador e do seu réxime. Por aquelas e aqueles que, en tempos de miseria, tiveron que dar o que non tiñan para obsequiar a quen lles negaba a liberdade. Por aquelas e aqueles que padeceron persecución por seren veciñas e veciños do ditador. Por aquelas e aqueles que nos anos da II República soñaron cun Meirás e cunha Galiza na que vivir unha vida xusta e traballaron con entusiasmo pola conquista desa idea. E remataron nunha gabia, no cárcere, nos montes, no exilio". "Ou simplemente ─continuou Manuel Pérez Lorenzo, outro dos portavoces da plataforma impulsada pola Iniciativa Galega pola Memoria, durante a lectura do manifesto─ obrigadas e obrigados a recibir a Franco ao berro de 'Arriba España' e co brazo en alto, ou colgando a bandeira bicolor no balcón da súa casa baixo coacción. Aclamando pola forza a quen lles furtara o futuro. Por todas e todos, reivindicamos un pazo de Meirás en posesión do pobo". Na marcha, de apenas tres quilómetros por estradas dos arredores do Pazo, participou o alcalde de Sada, Benito Portela, que colaborou na organización do acto. Tamén estiveron presentes representantes das formacións políticas, como Ana Pontón, do BNG; Antón Sánchez, de Anova, ou Antón Gómez-Reino, de Podemos. Partidos, sindicatos e asociacións arrouparon os representantes do movemento memorialista da Coruña, con Fernando Souto, presidente da Comisión pola Recuperación da Memoria Histórica (CRMH), e as ex presidentas Beatriz Gómez e Manuel Monge; así como tamén outros destacados activistas da loita por Meirás, como Plácido Lizancos. Tamén estiveron presentes colectivos memorialistas do resto de Galiza. "Referente de memoria democrática" "Estamos aquí porque a batalla por Meirás non rematou", afirmou Carlos Babío na lectura do manifesto, despois das intervención dos intérpretes Isabel Risco e Fernando Morán, que ofreceron unha parodia da familia Franco, e de tres pezas da agrupación musical Tanxugueiras. "De agora en adiante, Meirás debe servir para honrar a memoria das vítimas. Sen menoscabo doutras funcións e valores que o conxunto atesoura, o pazo de Meirás ten que ser no futuro fundamentalmente un espazo referente de memoria democrática, pois foi epicentro do poder do franquismo durante 36 veráns e é resultado dun espolio continuado. Por iso foi reivindicado como patrimonio público, non por ningunha outra razón", concluíu Babío Neste sentido, subliñou que o obxectivo do acto non era outro que impedir "a rapina dos Franco", e volveu reclamar que o Estado e a Xunta de Galiza se impliquen en protexer os bens todos que forman parte dun conxunto declarado Ben de Interese Cultural. Ademais, agradeceu a implicación da plataforma Defende Meirás e do resto das asociacións que colaboraron na mobilización; tamén ao Concello de Sada "pola súa decisiva contribución para poder celebrar un acto salvando todos os obstáculos que puxo a Administración central"; a Luis Davila, autor do cartel da convocatoria da manifestación; e ás artistas e persoas anónimas participantes. E, ao berro de "Franquismo, nunca máis", rematou a maior mobilización das memorias do país desde hai 15 anos.


Summary: O presidente afirma que as tarifas teñen que "ser homóxéneas" nun estado. Porén, non é así en Europea, onde hai estados con taxas eléctricas diferentes nos seus territorios.

"España, unha". O presidente da Xunta abandeira o vello lema para o debate sobre unha tarifa eléctrica galega. Núñez Feijóo manifestou esta sexta feira que "ningún español" entendería que "en función de cada punto quilométrico se pagase a luz de forma distinta". Para o mandatario, "as tarifas teñen que ser homoxéneas" para o conxunto do estado. Desbotaba así Feijóo a proposta dunha tarifa eléctrica galega, debate que volve estar sobre a mesa após un mes de xaneiro no que o prezo do recibo da luz aumentou días tras día de forma máis que preocupante. No Parlamento galego 'durme', desde comezos de 2016, unha ILP sobre a tarifa eléctrica galega impulsada pola CIG e avalada por 18.000 sinaturas e co apoio de máis de 50 concellos (entre eles, 6 das 7 principais cidades do país) e 3 deputacións. A iniciativa foi aprobada mais está paralizada desde hai meses. Por que unha tarifa propia? Galiza exporta por volta do 40% da enerxía que transforma mais non recibe ningún beneficio por iso, embora os impactos negativos e os prexuízos do punto de vista social e ambiental. A ILP defende qu, por esas cuestións, a enerxía ten que ser no noso país máis barata. Iso facilitaría a instalación de empresas e garantir maior competitividade (e emprego) do tecido industrial. Ademais, por volta dun 18% da poboación de Galiza está en situación do que se denomina 'pobreza enerxética'. Algo que se podería paliar con medidas que garantan a enerxía como dereito. A CIG lembra que o sector enerxético está regulado a nivel de estado e que se fixa unha tarifa única que inclúe toda unha serie de peaxes que teñen que ver co transporte e distribución desa enerxía. Peaxes que tamén se pagan en Galiza embora se producir a enerxía no noso país. Hai territorios en estados da UE que teñen tarifas eléctricas diferentes, como en Alemania ou Reino Unido. En 2013, cando se aprobou a Lei de Enerxía, o goberno vasco asinou un acordo co PP que estabelece unha condición específica para Euskadi en relación coas redes de alta tensión que abarata a enerxía.


Summary: Não atender a requisição civil —a obriga de os condutores fazerem os serviços mínimos quando estes não estavam a serem cobertos—poderia vir a envolver penas de prisão para trabalhadores, alertou o Governo de António Costa. Porta-voz da greve; Pedro Pardal Henriques, anunciou que esta quarta feira não se vão cobrir os mínimos em solidariedade com os 14 motoristas que receberam já notificações da administração por não terem satisfeito os requerimentos feitos pelo executivo.

Foi o ministro de Ambiente e da Transição Energética, João Pedro Matos Fernandes, quem se ocupou de dizer que na terça-feira 14 trabalhadores não cumpriram a requisição civil. Esses motoristas já teriam recebido uma notificação por parte da Administração. Matos Fernandes esclareceu que a seguir se lhes vai comunicar que cometeram um crime de desobediência. Num depoimento feito junto às instalações da Companhia Logística de Combustíveis (CLC), o porta-voz da greve disse: "Estas pessoas não são criminosas, estas pessoas que aqui estão são homens de guerra". A hipótese de os 14 motoristas virem a ser processados em virtude da requisição civil —figura legal que também permite despregar unidades militares—provocou grande irritação no coletivo grevista, segundo Pedro Pardal Henriques. "O que eles [motoristas] disseram hoje é que se vai um motorista preso, então o senhor ministro tem que trazer grandes autocarros para levar os 800 motoristas do país", alegou. Motoristas estão em greve em demanda dum salário base de no mínimo 900 euros, compromisso assinado com a representação dos trabalhadores pelo patronato no passado mês de maio sem que até agora se tenha materializado.


Summary: O deputado Luís Bará (BNG) conseguiu o apoio de todo o Parlamento para facer unha fronte común que permita a recuperación das estatuas de Xeremías/Abraham e Ezequiel/Isaac, obras do Mestre Mateo espoliadas pola ditadura e en mans da familia Franco.

O pleno do Parlamento alcanzou esta cuarta feira, 7 de outubro, un acordo entre as tres forzas políticas con representación no hemiciclo (PP, BNG e PSdeG) para facer unha fronte común que permita a recuperación das estatuas de Xeremías/Abraham e Ezequiel/Isaac, obras do Mestre Mateo que formaron parte da fachada da Catedral de Santiago, declaradas Ben de Interese Cultural (BIC) e espoliadas pola ditadura. Actualmente están en propiedade da familia Franco e o Concello de Santiago reclamou a súa devolución pola vía xurídica. O acordo da Cámara insta a "proseguir o camiño aberto na sentenza do pazo de Meirás" co obxectivo de "investigar e documentar o espolio das estatuas" e "estudar as vías para a súa recuperación por parte do Concello de Santiago". Ademais, o texto propón crear un grupo de traballo, aberto á participación da Deputación da Coruña e do Goberno do Estado español e doutras entidades, que valore as liñas de acción para esta recuperación. A iniciativa foi presentada por Luís Bará, deputado do BNG, que durante a defensa da mesma no hemiciclo explicitou a vontade da súa formación de chegar a unha posición unánime. Bará expresou recoñecemento á asociación O Sorriso de Daniel, que en 2012 pediu a devolución das esculturas e promoveu a declaración BIC das mesmas (aprobada en 2019). O Parlamento pide ao Estado rebaixar o IVE das máscaras A Cámara galega aprobou tamén demandar ao Goberno do Estado español a rebaixa do imposto sobre o valor engadido (IVE) para as máscaras e os hidroxeles desinfectantes. A iniciativa presentouna o PP no pleno, e foi avante coa abstención do PSdeG e os votos a favor do BNG, que xa solicitara no Congreso dos Deputados a exención do IVE nestes bens. O texto aprobado propón modificar o artigo 91 da lei do IVE para que se inclúan estes produtos na lista de bens aos que se lles aplica o tipo reducido de 10% ou superreducido de 4%, de forma que se equiparen a outros produtos farmacéuticos "imprescindíbeis".


Summary: Denuncian a falta de garantías de igualdade.

A prórroga dos contratos predoutorais e posdoutorais para a investigación, ofrecida ao persoal pola Xunta e mais ás universidades logo da pandemia, discrimina a tres investigadoras que se acolleron aos permisos de maternidade durante o seu contrato nunha modalidade B. "O pasado ano conseguimos, tras moitos esforzos, que a Xunta recoñecese o noso dereito a concorrer a futuras convocatorias posdoutorais, concretamente á modalidade B das mesmas, en igualdade de condicións que os nosos compañeiros e compañeiras da convocatoria de 2017, para o que firmou un convenio coas súas universidades con esta finalidade explícita", contan, un convenio en virtude do cal continúan en activo "e dentro do programa". Porén, atopáronse con que a publicación das prórrogas da COVID-19 estabelece que se aplicarán só a eses compañeiros e compañeiras. Desa maneira, atoparanse en distintas condicións cando concorran de novo a esa modalidade B, mais tamén respecto a súa antiga modalidade de contrato, a A, na que unha persoa que se acolleu a unha baixa de longa duración si poderá beneficiarse desa prórroga. As investigadoras presentaron reclamacións de maneira persoal e a través da plataforma InvestiGal e mais da Valedora do Pobo. "Ofrécennos un mes de contrato mentres agardamos polas avaliacións que se realizan ao finalizar a modalidade A, que son negativas nunha porcentaxe moi elevada entre quen se acolle a permisos de maternidade respecto a que non, e que se ampliarán a dous meses máis sen dereito a docencia se as avaliacións son positivas", lamentan. Para as investigadoras, a solución proposta polas universidades segue a ser discriminatoria. "As nosas investigacións víronse paralizadas igual que as do resto e temos dereito a igualdade de condicións co resto de persoas coas que concorreremos á Modalidade B", apuntan. Os programas de investigación, denuncian, carecen de mecanismos que aseguren a equidade para aquelas mulleres que decidan ser nais. "O número de mulleres diminúe drasticamente durante a etapa posdoutoral, a máis competitiva da carreira investigadora, e así non é posíbel competir en igualdade", aseguran.


Summary: O Perte de Descarbonización da Industria quedará aprobado antes do remate do ano, e de cara ao próximo entrará en funcionamento a Axencia Espacial Española.

O Goberno estatal prevé aprobar antes de que remate o ano a orde de bases e a memoria do Perte de Descarbonización da Industria, o duodécimo impulsado polo Executivo. O proxecto conta con 400 millóns de euros, mais a súa dotación podería ampliarse cos 7.800 millóns de euros adicionais en axudas do Plan de Recuperación ou a addenda a este, segundo informaron desde o Ministerio de Industria. O director xeral de Industria e da Peme (pequena e mediana emprega), Galo Gutiérrez, asegurou no 36º Encontro da Economía Dixital e as Telecomunicacións organizado en Santander que o Ministerio está a traballar xa neste proxecto e que as primeiras convocatorias chegarían no primeiro trimestre do ano. "Temos a previsión e a obriga de envialo ao Consello de Ministros no trimestre que empeza agora e tamén publicar as bases", subliñou. Galo Gutiérrez exerceu de moderador nesta sexta feira dunha mesa na que estiveron presentes os comisionados do Perte Chip, Perte Aeronaútico e o Perte da Nova Economía da Lingua. Transición enerxética: menos consumo e máis renovábeis O novo Perte abordaría así un tema central na axenda económica, como é a transición ecolóxica e a optimización do consumo enerxético en plena alerta pola posíbel escaseza de gas e o seu alto prezo. Previamente, o secretario xeral de Industria e da Peme, Raül Blanco, inaugurou a terceira e última xornada do foro cunha mensaxe centrada na necesidade de alcanzar consenso político arredor da política industrial. Blanco tamén fixou algunhas das prioridades do curso político para o seu departamento, como os avances da lei de Industria, que debe aprobarse antes de que remate o próximo ano. O secretario xeral analizou o cambio de tendencia desde o abandono da industria nos anos 80 e 90 en favor dos servizos á necesidade de reindustrializar e contar en Europa con capacidade de fabricación. Propostas da Xunta ao Plan anticrise enerxética: Rueda insta o Goberno estatal a non renunciar á enerxía nuclear Perte aeroespacial Pola súa parte, o comisionado do Perte Aeronaútico, Miguel Belló, reafirmou o obxectivo do Goberno estatal de que a Axencia Espacial Española empece a operar en 2023. Da Galiza ao espazo… e alén! Satélites do país O comisionado explicou os compoñentes do Perte e destacou a importancia de que o Estado español consiga desenvolver capacidade para lanzar satélites por si mesmo, así como a importancia destas ferramentas no día a día. O Perte Aeroespacial prevé mobilizar perto de 4.533 millóns de euros entre 2021 e 2025, cunha contribución do sector público de ao redor de 2.193 millóns de euros.


Summary: O último filme de Alfonso Zarauza (Compostela, 1973) estréase na Galiza, logo da premiere no Festival de Sevilla esta semana, na clausura do Cineuropa en Santiago, o próximo domingo. O director recibe ademais o Premio de Honra nun festival no que se educou cinematograficamente. Coa consciencia de que as súas mellores obras están aínda "por chegar", presenta a potencia espida dunha película sen grandes atavíos, que consegue captar a autenticidade do íntimo. Ons é un chanzo máis nesa procura, cunha linguaxe que sabe da duración e venera o fóra de campo, da verdade. Ou algo que lle arremede, como só o mellor cinema pode.

O lugar, a illa de Ons, destaca desde o título como algo máis que un escenario. De onde xorde a idea de achegarse a ela e transformala case en protagonista? Na primeira versión de guión, ao arrincar coa idea do filme, buscaba un lugar afastado de todo dentro da Galiza, de difícil acceso. Fun desde Estaca de Bares [Mañón] até sitios illados de alta montaña... Pero ningún deses espazos me funcionaba. Até que un día se me ocorreu xustamente a idea da illa. Dentro das múltiplas do país, a que máis me cadraba era Ons. En canto din con ela, o guión medrou como un soufflé nun forno. Todo adquiriu sentido cando Ons entrou na historia, antes era máis feble, faltáballe a forza que ten agora. A aparición da illa foi crucial. Durante as oito seguintes versións do texto foi collendo forma e deulle todo o sentido ao filme. Nótase que houbo un proceso de investigación do que significa habitar unha illa. Como foi?Pois os procesos dun filme son tan longos que vai case para cinco ou seis anos que comezamos con isto. Ao longo dese tempo eu fun a Ons unha chea de veces, desde Semana Santa até o mes de outubro viaxaba igual tres ou catro veces. Así fun coñecendo a xente, entrevisteime cos fareiros, falei cos de Parques Nacionais... É fundamental coñecer o lugar, aínda que é unha historia ficcionada, pois ten moito pouso da realidade. Nese traballo da illa como unha personaxe máis, a climatoloxía xogaba un papel fundamental. Como condicionou isto a rodaxe?Foi bastante tolaría, mais para min resultou libertador. As gravacións audiovisuais adoitan estar moi cinguidas a unha especie de plan de produción, que é a maneira de que non se che disparen os orzamentos. En canto ao financiamento é moi necesario, pero no nivel creativo é castrador. Como eu era tamén produtor do filme, foi a primeira vez na miña vida que tiven a liberdade de rachar un pouco con isto. O que fixemos foi algo que se consideraría suicida: en máis de 30 días de rodaxe, só cumprimos o plan dous. Estabamos sempre mudando en función do clima, porque para nós era esencial. Rodamos en outubro-novembro para termos todos os elementos: verán, outono, chuvia, néboa, temporais... Pódense falsear con efectos especiais, pero ás veces son moi cutres e ter a verdadeira natureza outórgalle moita forza ao filme e á imaxe. As xefas e xefes de equipo confiaban moito en min, pero ao mesmo tempo tiñan dúbidas de se sairiamos ben parados, porque isto supón, por exemplo, non saber o día anterior as secuencias que se ían gravar, sen poder deixar as cousas preparadas. Foi moi duro climaticamente, unha rodaxe moi épica, pero tamén fermosa, porque o equipo estaba moi unido e cría no que estabamos facendo. Foi poderoso nese sentido e penso que iso se nota tamén no filme. Interésame unha idea que formula a personaxe da fareira, que semella condensar unha das chaves do filme: "Para min a soidade é liberdade".Claro, é unha das ideas esenciais. Había un diálogo que desapareceu, da propia fareira, que contaba que saíra da illa para estudar en Madrid e, malia estar rodeada de xente, nunca se sentira tan soa. En cambio en Ons está illada, pero asocia esa condición á de liberdade. O filme ten moito que ver con iso, coa idea de liberdade que che dá a soidade, aínda que sexa paradoxal, porque se trata dun sentimento que pode ser desasosegado. Este diálogo mostra algo común na súa obra, a capacidade para deitar estas reflexións profundas desde a naturalidade da fala das personaxes, sen a grandilocuencia que ás veces acusan no cinema estas sentenzas. Como se traballa o guión nese senso? Ou que oco ten a improvisación das intérpretes?É un conxunto de cousas. Eu son moi meticuloso no guión, fago moitas versións. Comeceino con Jaione Camborda, a miña compañeira de escrita. Gústame moito empezar os filmes con ela. Estivemos case tres meses falando da idea, pero sen escribir nin a primeira palabra. Era ir ao esencial: que queriamos contar, como, que evitar... Así traballamos todos os días, moitas horas. Unha vez tivemos unha estrutura inicial, xa me puxen a escribir eu só. Pero ese traballo con ela foi fundamental, aí está a esencia. Jaione ten unha ollada moi poderosa, máis feminina, o que me interesa moito porque contrasta coa miña. A partir de aí pasei case dous anos facendo versións, pulindo os diálogos até que quedaron no esencial, moi "de verdade". Logo vén o traballo cos actores, que lle dá outra capa. Eu déixolles unha liberdade controlada, intento que fagan seus os diálogos, que os incorporen na súa organicidade e na súa fisicidade. É algo complexo e delicado, que leva moito tempo, como un labor de artesanía até que o consegues. Intento que se pareza á verdade porque para min é moi importante. A respecto disto, hai diferentes maneiras de falar dentro do propio idioma que aparecen tamén no filme. O galego das personaxes da illa é distinto das que veñen de fóra, máis urbanitas. Dúas delas son galegos de Barcelona e falan un galego culto, probabelmente aprendido máis na escola que na casa. Unha cousa que me horroriza das series é que todos falan un galego mentireiro, o que é normal pola función de promoción do estándar, que é necesario e valioso, pero a nivel estético... Non me creo nada cando sae un garda civil falando un galego normativo. Para min é moi importante o idioma e coidar a verdade. Por iso aparece tamén a diglosia, que me parece interesante resaltar e fágoo moito nos meus filmes, que de súpeto unha personaxe galegofalante se pase ao castelán, porque é algo que acontece. A estranxeira é a única coa que neste caso falan castelán, porque é algo moi noso, para ben ou para mal. Gústame que se pareza á realidade nese sentido, aínda que para min é fundamental que sexa un filme en galego, porque en caso contrario non sería un filme galego. Pero ese é outro cantar. É esa procura de realismo o que leva a rodar practicamente todas as escenas en plano-secuencia? Por que escolle esa linguaxe?Esa foi unha decisión moi arriscada, que implicou toda unha serie de problemas na rodaxe e na montaxe, dos que eu era consciente. Isto é algo que me pasara pola cabeza facer en filmes anteriores, pero non sentía o dominio ou o control para levalo a cabo, pois tecnicamente é complicado. Porén, aquí si que me vin coa capacidade para facelo e creo que era importante para a linguaxe do filme. Para min, quer no guión quer na maneira de realizalo, é case máis importante o que non se di que o que se di, o que non se ve que o que se ve. Iso tamén forma parte da elección do plano-secuencia, no que nunca imos ver todo, senón unha parte, a que a min me interesa, pero vai quedar outra oculta que vai estar aí presente e dá tanta información como a que vemos. Foi complicado levalo todo a un plano-secuencia, porque significa que se non queda perfecto non tes oportunidade de amañalo logo na montaxe como se adoita facer. Aquí a escena ficaba tal e como era, tiñas que estar moi seguro do tempo interno, que pode facerse longo ou pesado, e logo non tes maneira de acurtalo. Para que todo resultara ben había que facelo dunha maneira moi meticulosa, moi limpa. Foi arriscado, pero finalmente estou moi contento co resultado. Préstache seguir lendo? Tes a oportunidade de facelo mercando Nós Diario e o semanario Sermos Galiza que atoparás nos quiosques, librarías e na nosa loxa online. Tamén podes axudarnos a seguir medrando e facendo este tipo de contido mediante a túa subscrición inmediata!


Summary: Tras escoitar as partes, o xuíz Nigel Teare concluíu que o Goberno británico o recoñeceu "inequivocamente" como "presidente interino constitucional" de Venezuela e que ten acceso legal ás 31 toneladas de lingotes que reclama o Executivo de Maduro.

O Tribunal Superior do Reino Unido ditaminou onte que é a Administración ad hoc do líder opositor venezolano Juan Guaidó e non a do presidente Nicolás Maduro a que pode acceder legalmente ás reservas de ouro de Venezuela depositadas no Banco de Inglaterra. Tras escoitar as partes, o xuíz Nigel Teare concluíu que o Goberno británico recoñeceu "inequivocamente" a Guaidó como "presidente interino constitucional" do país latinoamericano e é, xa que logo, a xunta do Banco Central de Venezuela (BCV) designada por el a que ten autoridade sobre as reservas de ouro. O maxistrado tamén decidiu que "non é xusticiábel" ─é dicir, que non pode someter a exame─ a legalidade con base no dereito venezolano das designacións de Guaidó á xunta do BCV, declaradas nulas polo Tribunal Supremo de Caracas. A decisión senta precedente e significa que o Banco de Inglaterra pode recibir instrucións da xunta designada por Guaidó, encabezada por Ricardo Villasmil, e non da designada por Maduro, presidida por Calixto Ortega. Durante o proceso, o avogado da xunta de Maduro, Nick Vineall, argumentou que, aínda que o Goberno británico declarara nun comunicado en 2019 recoñecer a Guaidó como "presidente interino constitucional até que se organicen eleccións", na práctica "mantén lazos diplomáticos" co Executivo de Maduro. O Banco de Inglaterra acumula 31 toneladas de lingotes de ouro propiedade de Venezuela valorados en 1.000 millóns de dólares. O Goberno de Maduro quere vendelos e usar os fondos para combater a pandemia, mais a entidade négase a devolverllos argumentando que o Reino Unido recoñece como Goberno lexítimo o de Juan Guaidó. Embaixadora da UE Por outra banda, Venezuela anunciou onte que non expulsará a embaixadora da UE en Caracas, Isabel Brilhante, a quen a principios desta semana o Goberno deu un prazo de 72 horas para abandonar o país, en resposta ás sancións adoptadas por Bruxelas en contra dunha ducia de altos funcionarios venezolanos. Finalmente, o xefe da diplomacia da UE, Josep Borrell, e o ministro de Exteriores venezolano, Jorge Arreaza, falaron por teléfono e emitiron un comunicado conxunto coincidindo na "necesidade de manter o marco das relacións diplomáticas" e "facilitar os camiños do diálogo".


Summary: Asociacións ambientais como Adega ou a colectivo de xestores de residuos, Arcodega, veñen denunciando a proliferación na Galiza de vertedoiros irregulares a raíz da incapacidade de Sogama para tratar os refugallos que recibe dos municipios galegos. Tamén asociacións veciñais manifestáronse contra proxectos de depósito de refugallos. A Xunta, pola súa banda nega a existencia de tales vertedoiros e fai referencia a "puntos de vertido incontrolados".

Burbulla. É o termo que emprega Fins Eirexas, integrande da Executiva da Asociación para a Defensa Ecolóxica da Galiza, Adega, para referirse á problemática da xestión de residuos no país. "Creada, ademais, coa complicidade das Administracións públicas", precisa en declaracións a Nós Diario. O colectivo ecoloxista vén denunciando desde hai anos que a incapacidade da Sociedade Galega do Medio Ambiente, Sogama, para tratar os residuos dos municipios galegos deu como resultado a proliferación de vertedoiros "en B". A empresa pública, participada nun 49% pola multinacional enerxética Naturgy e nun 51% pola Xunta da Galiza conta cuns niveis moi baixos de reciclaxe de refugallos. Un 13% do total, "segundo as cifras optimistas", fronte 50% marcado pola Unión Europea para 2020. Eirexas sostén que, froito desta incapacidade de xestión que o Partido Popular desde o Goberno rexeita recoñecer, concedeuse permiso a empresas para cubrir "as fendas" do sistema. "É contrario á filosofía da reciclaxe", advirte o deputado do BNG Luís Bará, "téndose detectado 'puntos negros' de xestión irregular de residuos". "As lamas das depuradoras, residuos da construción ou de industrias como a láctea ou a conserveira, ou os residuos da construción supoñen un problema. Até agora a solución foi agochalos baixo alfombras", denuncia Eirexas, empregando a metáfora para sinalar ás compañías que, baixo a promesa do tratamento e reciclaxe dos refugallos, se limitan a acumulalos. "Existen dous perfís", afirma Eirexas, "as que contan cos medios e a tecnoloxía, pero que están saturadas, como Grixoa en Compostela ou Sobrado dos Monxes e as que se limitan a almacenar os residuos, pois carecen das instalacións necesarias". Negación da Xunta A Xunta desmente ambas posibilidades. En xaneiro de 2019, durante a presentación do Plan de Inspección Ambiental da Galiza 2019-2021, a directora xeral de Calidade Ambiental e Cambio Climático da Consellaría de Medio Ambiente, Cruz Ferreira, asegurou que no país non existen "vertedoiros incontrolados", senón unicamente "puntos de vertido incontrolados". "Abrir un vertedoiro son palabras maiores", incidiu Ferreira, quen daquela destacou que se levan a cabo "moitísimas inspeccións", aínda que admitiu que algunhas empresas "traballan máis eficazmente, mentres outras teñen sancións". "Non podes abrir unha actividade para a que non tes permiso", asegurou a directora xeral, "é imposíbel abrir un vertedoiro sen dicir o que vas abrir". Porén, un sector da propia patronal, a Asociación Profesional de Recicladores de Residuos de Construción e Demolición da Galiza, Arcodega, ten denunciado en ocasións vertedoiros presuntamente irregulares. A burbulla da construción A burbulla do ladrillo é unha das contribuíntes á expansión da problemática da xestión dos refugallos. Arcodega denunciou en 2016 perante a Secretaría Xeral de Calidade e Avaliación Ambiental varios depósitos que operaban. A asociación explica a Nós Diario que as compañías que os xestionan reciben máis residuos que os da construción e que se limitan a depositalos en ocos mineiros ou canteiras abandonadas. Fronte a lexislación vixente, que decreta que os refugallos sexan destinados prioritariamente a "operación de reutilización, reciclado ou outras formas de valorización", limítanse a amorealos. "Baixo a escusa da rexeneración deses espazos reciben permisos de apertura", censura Arcodega. Unha das empresas que denunciou o colectivo é MV Xestión no concello de Lugo, na parroquia de Santa María de Bóveda en Lugo. Ligada á Asociación Provincial de Empresarios da Construción de Lugo, recibiu unha autorización en 2005 para xestionar escombros procedentes das instalacións próximas a unha parcela do polígono do Ceao e a canteira do concello de Lugo. Posteriormente trasladou a súa actividade á localización actual. Arcodega denuncia que no oco mineiro no que opera a empresa "se verten" todo tipo de residuos, non só de demolición", mais a compañía negou os feitos. "Temos autorizacións para a planta de xestión e hai unha autorización para un oco mineiro, non é un vertedoiro", afirmou o xerente, Eugenio Corral. Outro dos puntos denunciados pola asociación atópase no municipio de Silleda. O vertedoiro de Campomarzo veu retirada a súa licenza pola Consellaría de Medio Ambiente, se ben Arcodega asegura que continuou coa súa actividade. O colectivo mantén que se acumularon descartes de todo tipo "sen o necesario sistema de illamento, depuración ou control de lixiviados". As restantes empresas denunciadas por Arcodega son Armacón, que opera no municipio de San Sadurniño; Áridos do Carneiro, en Chantada, Escavacións J. Fernández, en Culleredo, e Contedores Norte e Sur, en Forcarei. En todos os casos a asociación censura a acumulación "incontrolada" de residuos en áreas próximas a cursos fluviais. A información íntegra pode ser consultada na edición en papel de Nós Diario, á venda nos quioscos, ou na súa lectura na nube.


Summary: "Está a facer un traballo por Galiza en Bruxelas", afirma en declaracións a Sermos o portavoz nacional de Anova, Antón Sánchez.

"Lidia Senra continúa a representar AGE en Bruxelas. E está a facer un traballo por Galiza", di Antón Sánchez perante a pergunta de se a eurodeputada representa ou non Anova no Parlamento europeu. "Representa AGE. Sempre foi así. Esa foi a lista pola que nos apresentamos e na que ela consta". AGEe (unha coligazón de Anova e Esquerda Unida) é a marca que adoptou na Galiza a candidatura Esquerda Plural (impulsada no estado por IU) nas eleccións ao Parlamento europeu de 2014. A lista obtivo 6 escanos. Senra -proposta por Anova- ocupaba a quinta praza. Após se suscitar unha viva polémica arredor dunha pergunta da europarlamentar á Comisión en que defendía a non obrigatoriedade das vacinas, IU afirmou que Senra xa non a representaba en Bruxelas por ter abandonado a delegación da Esquerda Plural o pasado mes de marzo. Estaríamos, a ollos de IU, perante un episodio de transfuguismo que levou á formación esquerdista a solicitar unha reunión con Anova, de acordo cun documento da organización liderada por Alberto Garzón ao que tivo acceso Sermos Galiza. Nese encontro IU teríalle pedido a Anova que asumise "os custos" económicos decorrentes do abandono de Senra, con quen existían diferenzas a respeito da cesión de parte do seu salario ás arcas da delegación da Esquerda Plural. Perguntado por Sermos sobre a existencia desta reunión, Antón Sánchez contestou nestes termos: "Non é o momento de falar de nada diso. Iso teredes que llo perguntar a Esquerda Unida". Aval de Luís Villares O asunto Lidia Senra salferiu inevitabelmente a comparecencia informativa desta segunda feira de Luís Villares, portavoz orgánico e parlamentar de En Marea, quen se apresentou perante a imprensa na habitual conferencia de imprensa de comezo da semana. Inquirido a respeito de se a eurodeputada tería que demitir por se opor á prescrición obrigatoria das vacinas por parte dos Estados membros da UE, Villares contestou que "se alguén debe demitir por un tema sanitario é o conselleiro", por perpetrar un "atentado contra a saúde dos galegos" coa proposta de reforma da Lei de Saúde aprobada a pasada quinta feira polo consello da Xunta. Villares reiterou a súa discrepancia con Senra a respeito das vacinas -o portavoz de En Marea si que defende que a súa prescrición sexa obrigatoria- mais alegou que este asunto non "inhabilita" a eurodeputada, ao tempo que reafirmou que entre a confluencia que el lidera e a representante de AGEe en Bruxelas "non existe relación orgánica". O líder de En Marea -que hai 10 días visitou Senra en Bruxelas- destacou o labor da europarlamentar en defensa dos sectores produtivos do país -como o lácteo ou o pesqueiro-, un traballo que tamén estarían a realizar na Eurocámara "outros aliados estratéxicos", dixo, en alusión a Podemos e Esquerda Unida.


Xa limos o Manifesto das Mulleres da Buserana, o conxuro polo empoderamento da muller de Viki Rivadulla, ou os artigos en clave de igualdade de Marisol Soneira e en clave de folga de Fátima Rodríguez. Achégase o Día da Muller, e a Costa da Morte será un verdadeiro fervedoiro de actividade. Cee, Carballo e Camariñas perfílanse como centros neurálxicos para a cita feminista, pero aproveitamos para facer un completo repaso de todas as citas. Ademais, a folga terá, de seguro, máis incidencia que nunca, loitando por todos eses avances que aínda quedan por dar, sen dar un só paso atrás. A praza 8 de marzo, epicentro Cee será, coma sempre, un dos epicentros desta loita. De feito, vén de formar a Plataforma 8 M da Costa da Morte, integrada pola Organización feminista Buserana, o sindicato CIG, a ANPA do ies Agra de Raíces, a ANPA do ies Fernando Blanco, as Asociacións Pedras miúdas, Cantareiras, Fumes do cal, o Club ciclista de Cee, e varias mulleres a título individual. A entidade anima a todo o mundo a secundar a folga laboral,, de coidados e de consumo convocada para ese día. E por suposto convoca a toda a veciñanza á manifestación d venres día 8 de marzo, na Praza 8 de marzo, ás 12.30 horas baixo o lema "Por todas as mulleres, por todos os dereitos: revolta feminista". Xusto antes, ás 11:45, terá lugar a concentración municipal, convocada polo CIM. Ademais das das actividades escolares e do apoio do pleno á folga feminista, o CIM, en colaboración co Centro Social prepara o V Almorzo - Tertulia, a partir das 10:00h do propio 8 de marzo, e con Eva Senlle Buiturón, Policía Local de Cee. Marcha comarcal en Camariñas Camariñas perfíllase como a Manifestación comarcal a favor da igualdade para a tarde do venres. A saída da marcha será ás 19:00 horas da Estatua da Muller e estará encabezada por unha pancarta na que se poderá ler o slogan 'A igualdade é unha necesidade'. O percorrido da manifestación pasará polo paseo marítimo e a Estatua do Carme para volver outra vez ata a Estatua da Muller. A cada asistente se lle regalará unha camiseta morada co slogan da manifestación. Manifestación co Círculo Feminista de Carballo Polo norte da bisbarra será Carballo o outro epicentro comarcal. O venres 8 de marzo, terá lugar a manifestación convocada polo Círculo Feminista de Carballo con motivo do Día da Muller Traballadora. A manifestación partirá dende os Xulgados de Carballo ás 20:00h e rematará na Praza do Concello, onde terá lugar a lectura do manifesto. A convocatoria ten como obxectivo aproximar o movemento feminista á vila carballesa e amosar que a loita feminista ten aínda moito polo que pelexar. Piden, iso si, que só haia simboloxía feminista (e nada de partidos ou sindicatos). Por parte municipal, o Centro de Información á Muller e a Biblioteca Rego da Balsa preparan para o xoves 7, a partir das 19:00h un faladoiro Feministas e artistas, unha nova proposta das Xornadas Guerrilleiras que nos propón cada ano por estas datas a biblioteca. Ademais, 18 de marzo de 10.00 a 14.00 horas desenvolverase no Pazo da Cultura un novo e interesante obradoiro, nesta ocasión sobre Confianza e seguridade das mulleres na rede, que vai dirixido a mulleres con coñecementos de informática a nivel usuaria. Folga e Concentración en Vimianzo O Concello de Vimianzo solidarízase coas reivindicacións das mulleres e apoia a Folga feminista deste 8 de marzo. O 100% das súas empregadas secunda a dita folga, e convoca a unha concentración ás 20:30h diante do Concello. De Santiago a Mazaricos Mazaricos, como non podería ser doutro xeito, súmase aos actos do Día da Muller. Faino facilitando a participación na manifestación nacional que se celebrará en Santiago de Compostela, fletando buses que sairán ás 19:00 da Picota e ás 19:10h do Pino do Val. Pero ademais, o sábado 9 celebra unha completa mañá baixo o lema "Mulleres, aí estamos". A cita arrincará ás 11:30h na Casa da Cultura, e será presentada por Tania Fuegho, que dará paso ás mulleres máis influíntes do día a día mazaricán. Un xeito de poñer en valor ás mulleres rurais, pois sen elas non sería posible o tecido produtivo agrogandeiro nin a conservación das tradicións. O alcalde sinalou que "as asociacións do concello que interveñen no acto son fundamentais: a asociación cultural de Antes recuperou a tradición da manufactura dos sancosmeiros, as amas de casa o bolo do pote e eu son mazaricos dinamiza a vida cultural do Concello cos nenos e nenas. Sen a tarefa, moitas veces invisible e pouco valorada das mulleres, o rural non existiría". Móllate en Laxe Este venres 8 de marzo, o Concello de Laxe vai realizar un acto reivindicativo que estará cargado de simbolismo con isto de "mollarse" no que ademais da lectura dun manifesto que contará coa participación cidadá coa implicación do alumnado dos nosos centros escolares. A cita ás 11:00h ao carón do peirao pequeno de Laxe. Muro da igualdade en Muxía O xoves 7 será un día importante e pola mañá terá lugar un taller de igualdade polos coles impartido por Soledad Agra, Psicóloga do CIM de Muxía. Tamén se abrirá o Muro da Igualdade, na porta do Concello no que a veciñanza poderá poñer o seu post-it indicando "como mellorarías a igualdade no noso concello?". Haberá tamén un Obradoiro de Seguridade Vial con perspectiva de xénero, e un Contacontos "Utopía" con Atenea García (o sábado 9 ás 17:30 na Biblioteca), así como un Obradoiro impartido por Carme Adán sobre o libro: "Feminicidio. Unha nova orde patriarcal en tempos de submisión", xa en maio. Documental e coloquio en Ponteceso Ponteceso conmemorará o Día da Muller coa proxección dun documental e un debate-coloquio protagonizados por traballadoras de mediados do século XX. A Biblioteca Municipal co lema "Dálle a volta" acollerá esta cita a partir das 19:30. O documental "Tecido resistente: a silenciosa revolución das mulleres de Présaras", dirixido por Marina Chiavegatto, recolle o testemuño dalgunhas das centos de mulleres que traballaban na fábrica Hilados y Tejidos de Vilasantar (Lugo). A continuación dará comezo un debate-coloquio no que participarán un grupo de mulleres que desenvolveron a súa actividade profesional da década dos 40 ao 60 traballando na antiga mina e como cociñeiras no colexio Eduardo Pondal de Ponteceso. Arredor das 21:00 horas, os/as asistentes poderán desfrutar dun aperitivo mentres intercambian impresións sobre a xornada. Antes, o xoves 7 cunha haberá unha proposta escénica dirixida ao público familiar que nos achegará a contadora de contos Celtia Figueiras a través do espectáculo Ula Lúa?. As Xornadas tamén viaxarán ata o IES Eduardo Pondal de Ponteceso, cun encontro entre os/as estudantes do centro e a xornalista e escritora mallorquina Roser Amills. Será o venres 15, a partir das 13:00 horas.O venres 22 será a actriz e contadora Raquel Queizás quen achegue aos máis pequenos/as os contos pola igualdade a través do espectáculo "Somos iguais". 8M en Muros O xoves 7, venres 8 e sábado 23 de marzo serán días completos en Muros arredor da Muller, da man do CIM. Xornadas de Arte, de literatura, de andaina, de graffiti, con concentración, o venres ás 12:00h na praza do Concello incluída. Artigos 8M Marisol Soneira: A igualdalde que hai que gañar cada día. Fátima Rodríguez: Non é violencia de xénero, o feminismo non me representa: Feminismo Liberal. Novas do 8 de marzo Unha Folga común polo 8 de marzo. 8M, conxuro polo empoderamento. Camariñas postúlase como epicentro das mobilizacións polo 8 de marzo. Máis novas Novembro 18: As Buseranas pechan un histórico 2018 na loita feminista na Costa da Morte. Marzo 18: Como secundou a folga feminista a Costa da Morte. Marzo 18: 8 de marzo: A Costa da Morte saíu á rúa con máis forza que nunca. Viki Rivadulla: 25N: Isto tamén vai contigo.


Summary: O Sindicato Labrego inicia así unha campaña contra a Lei de Augas e a súa aplicación nas traídas veciñais, que se reproducirá en ducias de concellos de Galicia. Esquerda Unida tamén expresa o seu rexeitamento a unha medida que supón "a mercantilización dun ben público universal". Audio no interior.

"Quérennos cobrar por vivir", así resume Celsa, do Sindicato Labrego Galego (SLG), a tendencia que a Lei de Augas, aprobada hai máis de ano e medio, parece confirmar na súa aplicación. A pesar de que o propio conselleiro de Medio Ambiente, Agustín Hernández, prometera en febreiro de 2011 no Parlamento que o canon da auga non se cobrarína aos pozos rurais e traídas veciñais, un núcleo rural de Rois recibiu hai uns meses unha denuncia de Augas de Galicia notificándolles un cobro de 499'02 € en concepto de canon da auga correspondente ao período que vai dende a aprobación da Lei de Augas (decembro de 2010) até o 30 de agosto de 2011. Entregáronse no Concello ao redor de 400 sinaturas, que piden que non se cobre o canon a este tipo de instalacións -como prometera o conselleiro- Por este motivo en febreiro o SLG iniciou en Rois unha campaña de información e de recollida de sinauturas, para que todos os veciños que puidesen estar nesta situación fosen conscientes dela. Este sábado entregáronse no Concello ao redor de 400 sinaturas de veciños e veciñas, que piden que non se cobre o canon a este tipo de instalacións -como prometera o conselleiro-, que se derrogue a lei e que non se cobre "a auga para o uso diario e para a produción de alimentos". O pasado 31 de maio, o Consello da Xunta aprobaba definitivamente o canon da auga coa promesa de que non se lle cobraría ás traídas particulares. Mais os cobros feitos en Rois demostran o contrario. Ademais, o artigo 45º.1 da Lei de Augas di: "Constitúe o feito impoñible do canon da auga o uso ou o consumo real ou potencial da auga de calquera procedencia, con calquera finalidade e mediante calquera aplicación". A campaña quere recoller as sinaturas e os apoios, que se irán entregando sucesivamente nos Concellos, "para que os propios alcaldes sexan os que se pronuncien en contra da lei" Celsa afirma que a campaña do sindicato está destinada a informar, principalmente, pois "aínda hai moita desinformación" e "a xente, cando lle chega unha carta deste tipo, pensa que lle están cobrando o trámite de legalización, pero estanlle cobrando ese atraso de meses dende que se aprobou a lei". Celsa engade que grazas a esta campaña "vanse coñecendo aos poucos máis casos en toda Galicia". Pero a campaña quere recoller as sinaturas e os apoios, que se irán entregando sucesivamente nos Concellos, "para que os propios alcaldes sexan os que se pronuncien en contra da lei". Os Concellos están obrigados a cobrar o canon, por lei, "así que pedimos e apoiamos que fagan ese pronunciamento", di Celsa. Esquerda Unida denuncia "a mercantilización dun ben público universal" EU denuncia que están "suxeitas ao pagamento do canon da auga todas as persoas polo feito de consumir auga aínda que sexa mediante captación comunal, pozo ou auga da chuvia. É dicir, polo feito de estar vivas Tamén Esquerda Unida – Os Verdes manifestou a súa oposición ao canon da auga, pois ainda que está "de acordo en que se deben implementar medidas de cara a unha maior racionalización no consumo da auga que evite o seu malgasto", consideran que "unha cantidade mínima de auga debería estar garantida a todas as persoas e non suxeita a ningún tipo de cobro". EU denuncia ademais que están "suxeitas ao pagamento do canon da auga todas as persoas polo feito de consumir auga aínda que sexa mediante captación comunal, pozo ou auga da chuvia. É dicir, polo feito de estar vivas. Non se garante unha cantidade mínima exenta de pago, de onde se deduce o carácter unicamente recadatorio desta Lei". Polo tanto, a formación esquerdista afirma que a lei supón "a mercantilización dun ben público universal como é a auga". Denuncia de Augas de Galicia recibida polos veciños


Summary: O seu portavoz, Néstor Rego, defenderá na Comisión de Industria, Comercio e Turismo que a factoría de San Cibrao (Cervo), volva ao sector público.

Esta vindeira terza feira debaterase na Comisión de Industria, Comercio e Turismo, a través dunha Proposición Non de Lei a intervención pública da factoría de aluminio de Alcoa en San Cibrao (Cervo). Anunciouno este sábado o deputado nacionalista Néstor Rego. "Atopámonos nun momento decisivo no que a nacionalización é agora, máis que nunca, a única saída para salvar a planta, despois de que a empresa comunicase a parada das cubas, a entrada nun ERE e o despedimento de 415 traballadores e traballadoras", explica Rego. Nacionalizar a planta O BNG leva reclamou desde que se anunciara o peche da factoría reclamando a nacionalización da planta para retornala ao ámbito público, mantendo desta forma os postos de traballo e o futuro económico e social de toda a comarca da Mariña. "O Goberno español, conxuntamente co Goberno galego, debe pór sobre a mesa a nacionalización de Alcoa para salvar o complexo industrial e os empregos directos de máis de mil traballadores e traballadoras" salientou. PSOE e PP contrarios O pasado 11 de setembro, PSOE e PP votaron en contra doutra iniciativa que presentara o BNG no Congreso na que se instaba a apostar pola intervención pública da planta de aluminio no caso de fracasar a negociación con Alcoa para a súa venda. Despois do fracaso das negociacións, Rego explicou que "nin o marco normativo galego, nin o do Estado español, nin o da Unión Europea impiden a nacionalización de Alcoa; polo tanto, esta solución só necesita da vontade política das Administracións públicas".


Summary: Os sindicatos convocaron concentracións por segundo xoves consecutivo diante dos centros de traballo, nunha xornada na que tamén o colectivo de xubilados da CIG se mobilizou en toda Galicia e a unha semana das manifestacións que buscan homenaxear as persoas falecidas nas residencias e esixir un cambio de modelo

A crise do coronavirus puxo o foco sobre a situación laboral existente nas residencias de maiores e tamén sobre as condicións nas que son atendidos e atendidas os seus usuarios e usuarias. Este xoves leváronse a cabo dúas series de mobilizacións que reclaman melloras nos servizos sociais galegos, especialmente nos centros de atención á terceira idade e que chegan a unha semana das manifestacións convocadas por diversas entidades para render homenaxe ás persoas falecidas nas residencias e esixir uns servizos públicos e de calidade.Os sindicatos reclaman o incremento de prazas públicas e de xestión directa, a recuperación das compensacións por festivos traballados e a transformación dos contratos de fin de semana ou inferiores a xornada completaAo igual que o pasado xoves, CIG, CCOO, CSIF e UGT levaron a cabo concentracións diante de todos os centros de atención directa a usuarios da Consellería de Política Social, esixindo "a devolución dos dereitos suprimidos pola Consellería no ano 2012". A pasada semana a Xunta aceptou retirar o plan que limitaba as vacacións a persoal de residencias de maiores, unha das demandas que motivaba estas mobilizacións.Porén, os sindicatos reclaman aínda o incremento de prazas públicas e de xestión directa, a recuperación das compensacións por festivos e domingos traballados e a transformación de tódolos contratos de fin de semana ou inferiores a xornada completa. As centrais sindicais esixen "unha aposta decidida por uns servizos sociais públicos, dignos e de calidade" e piden que se recoñeza "o traballo e o esforzo realizado durante a situación de emerxencia sanitaria"."En vez de valorar o esforzo, a dedicación e o risco asumido, a Consellería de Política Social segue mantendo os recortes nas súas condicións laborais"Na súa protesta conxunta, os catro sindicatos denuncian que "en vez de devolverlle os dereitos arrebatados ao persoal que traballou en servizos esenciais durante a pandemia e valorar o esforzo, a dedicación e o risco asumido, a Consellería de Política Social segue mantendo os recortes nas súas condicións laborais". Advirten de que se a Consellería "se nega a recibirnos e a negociar", manterán o calendario de mobilización previsto para todo o mes de xuño, concentrándose todos os xoves diante dos centros de traballo. A crise sanitaria "sacou á luz a precariedade das residencias de maiores"Tamén levaron a cabo concentracións este xoves os colectivos de xubilados da CIG que se mobilizaron diante de varias residencias gaegas en demanda dun sistema de atención ás persoas maiores e á dependencia "100% público, galego e de calidade" e para esixir, ao tempo, "unhas pensións públicas dignas e garantidas". O colectivo quere pór o foco da atención "nas graves carencias asistenciais e na nefasta xestión do modelo privatizado promovido pola Xunta do PP, cuxas consecuencias quedaron en evidencia na pandemia da Covid19".Subliñan que a crise sanitaria "sacou á luz a precariedade tanto no plano asistencial como laboral que existe nas residencias de maiores, servizos de axuda a domicilio, centros de día..."Subliñan que a crise sanitaria "sacou á luz a precariedade tanto no plano asistencial como laboral que existe nas residencias de maiores, servizos de axuda a domicilio, centros de día..., tras anos "de recortes orzamentarios en materia de política social e de fomento dun modelo de atención que prima o lucro privado sobre o benestar e a seguridade das persoas".A CIG, que lembra que só o 25% das prazas en residencias son de xestión pública, sinala que os datos de contaxios confirmados, o elevado número de mortes, a ausencia de protocolos homoxeneizados ou a opacidade coa que as direccións dos centros privados abordaron a emerxencia sanitaria son "mostra clara da necesidade de rachar con este modelo fomentado polo PP, baseado en engordar os beneficios dunhas poucas empresas privadas a conta de recortar en persoal, en atención, en medios e nas condicións laborais das traballadoras e dos traballadores".Horarios das manifestacións por unhas residencias de maiores "públicas e de calidade"Sinalan que "o forte exceso de mortes polo COVID-19 que houbo nas residencias, sobre todo nas de xestión privada" é "unha proba máis" da necesidade de "introducir profundos cambios no modelo de residencias actualmente existente"Por outra banda, xa se coñecen os lugares e horarios das 'marchas cívicas' convocadas o vindeiro 11 de xuño pola Alianza Galega polos Servizos Públicos para Maiores e Dependentes en homenaxe as vítimas da pandemia e para reivindicar "uns servizos sociais plenamente públicos, asequibles, de calidade e de proximidade", denunciando o modelo actual, "ferozmente privatizado en mans de empresas ou sociedades usureiras, moitas delas fondos de inversión ligados aos paraísos fiscais".Nestas manifestacións, apoiadas por Traballadoras de Residencias de Galicia (Trega) e o Movimento en Defensa das Pensións e os Servizos Públicos (MODEPEN), participarán familiares de usuarios das residencias de maiores, que tomarán a palabra nos actos finais.As orgaizacións convocantes sinalan que "o forte exceso de mortes polo COVID-19 que houbo nas residencias, sobre todo nas de xestión privada" é "unha proba máis" da necesidade de "introducir profundos cambios no modelo de residencias actualmente existente".Vigo: ás 20:00 horas, no cruce de Rosalía de Castro con García BarbónOurense: ás 20:30 horas, na Praza MaiorSantiago: ás 20:00 horas, na AlamedaPontevedra: ás 12:00 horas, na Praza da PeregrinaA Coruña: 12:00 horas, no ObeliscoFerrol: 12:00 horas, na Praza de ArmasLugo: 12:00 horas, na Praza do Concello


Summary: A Unesco reúnese esta semana en Nixeria para decidir se o espazo natural se suma á rede mundial malia a ameaza de varios proxectos de impacto ambiental que poden chegar a comprometer os requisitos exixidos pola organización internacional.

A "última palabra" sobre a candidatura da Ribeira Sacra e Serras do Oribio e Courel, como informou a Consellaría de Medio Ambiente, Territorio e Vivenda nun comunicado, correspóndelle ao Consello Internacional de Coordinación do programa Men and Biosphere (MaB), que se reúne entre esta segunda e sexta feira na cidade nixeriana de Abuja, onde dará a coñecer os nomes das novas reservas da biosfera de todo o mundo. Para o departamento da Xunta, o conxunto natural atópase nun momento "decisivo", case tres anos despois da posta en marcha da candidatura, a principios de 2019, cunha primeira proposta elaborada xunto co Instituto de Biodiversidade Agraria e Desenvolvemento Rural (Ibader) da Universidade de Santiago de Compostela e da Fundación Juana de Vega. Unha vez superado o trámite ante o Comité Español do programa MaB, que avalou por unanimidade a proposta en novembro de 2020, a iniciativa para declarar esta zona reserva da biosfera chegou ao órgano consultivo internacional da Unesco, que lle deu o seu visto bo poucos días despois de que a Xunta e o Estado decidisen adiar a candidatura da Ribeira Sacra a Patrimonio Mundial tras o 'non' da propia Organización das Nacións Unidas para a Educación, a Ciencia e a Cultura. A Xunta sinala que afronta os últimos pasos do proceso "con optimismo" e que "se todo transcorre segundo o esperado" e a proposta galega se a proba, a declaración da nova reserva entrará en vigor após a súa publicación no Boletín Oficial de Estado, ao tratarse dun instrumento internacional de protección. A Ribeira Sacra e Serras do Oribio e Courel converteríase na sétima reserva da biosfera da Galiza e na segunda máis grande do territorio, posto que o espazo natural atinxe un total de 23 concellos que se estenden polos canóns do río Sil e do río Miño, cunha superficie total de 306.534,77 hectáreas. Unha beleza ameazada Segundo Medio Ambiente, trátase dunha zona "de gran beleza natural e moi rica desde o punto de vista cultural e etnográfico". Máis tamén se trata dunha paisaxe "agredida" polo impacto de varios proxectos, eólicos e hidroeléctricos, que ameazan a contorna, contrarios á conservación que exixe unha reserva da biosfera, salientan entidades ecoloxistas desde o inicio da candidatura. Neste sentido, sempre se amosaron moi críticas coa decisión da Xunta de utilizar unha figura de protección máis "branda", como é unha reserva da biosfera, para compensar "o seu desinterese e falta de vontade por ampliar a Rede Natura 2000 e aplicar o Plan Director neste territorio". Reservas da biosfera Galiza conta na actualidade cun total de seis espazos recoñecidos polo programa Men and Biosphere da Unesco, que promove o desenvolvemento sostíbel baseado na mellora da relación do ser humano coa súa contorna. Área de Allariz; As Mariñas e Terras do Mandeo; Gerês-Xurés; Ancares e Montes de Navia, Cervantes e Becerreá; Río Eo, Oscos e Terras de Bourón e Terras do Miño son as seis reservas da biosfera galegas, integradas nunha rede mundial que busca reconciliar a diversidade biolóxica e cultural co desenvolvemento económico e social.


Summary: A Xunta crea a "unidade de convivencia ampliada", que lles permitirá saltarse a norma de que só están autorizadas interaccións sociais con convivintes baixo o mesmo teito. O DOG tamén establece que durante estas semanas de semiconfinamento pode irse a cultos relixiosos ou de caza de xabarín e lobro.

Esta madrugada principiaron as tres semanas de novas restricións na Galiza anunciadas esta segunda feira por Núñez Feixoo. Unhas medidas nas que se fixaba que só se permitirían as xuntanzas de persoas conviventes. Mais o DOG publicado na noite desta terza feira (apenas una hora antes da entrada en vigor das restricións) recolle excepcións: como a que permite que parellas e matrimonios que non convivan poden verse durante este período de case-confinamento. Iso si, non poden para iso saltar o feche perimetral. As persoas que na Galiza viven en solitario poderán afrontar as vindeiras tres semanas sen se sentir soas grazas a esa "unidade de convivencia ampliada". "As persoas que viven soas, que poderán formar parte dunha única unidade de convivencia ampliada" e aclara que "cada unidade de convivencia pode integrar soamente a unha única persona que viva soa". Así mesmo, tamén quedan exentos de cumprir a norma de que só se permiten reunións familiares, sociais e lúdicas de persoas que pertencen ao mesmo núcleo ou grupo de convivencia os casos de menores de idade cuxos proxenitores non conviven no mesmo domicilio e os matrimonios ou parellas que viven en casas diferentes. Ir a misa, si: O DOG contempla que se permitirá acudir a lugares de culto, nos que se deberá respectar unha capacidade dun terzo do templo e unha distancia de 1,5 metros entre as persoas asistentes. Fumar ou beber pola rúa: Prohíbese fumar, comer ou beber "en movemento" pola rúa Hostalaría: Fica suspendida toda actividade económica que non sexa esencial. Isto tradúcese, entre outras cuestións, en que todos os locais de hostalaría deberán permanecer fechados e tan só abrirán para entregas a domicilio e recollidas de encargos. Caza: Fican excluídas das restricións á mobilidade e feche perimetral as relacionadas coa "caza colectiva exclusivamente sobre xabarín e lobo". Isto non afectará os comedores do ámbito laboral, que poderán seguir ofrecendo comidas aos traballadores dos centros aos que están adscritos. Deporte: A súa práctica estará restrinxida ao modo individual, ao aire libre e sen saír do propio concello. Iso implica o feche de ximnasios e outros establecementos interiores. A excepción a esta norma serán as competicións de ámbito estatal e internacional, mentres que seguen pechadas as de ámbito autonómico. Así mesmo, será obrigatorio o uso de máscara sempre, tamén para correr e facer actividade física na rúa, aínda que se poida garantir a distancia física de dous metros con outras persoas. Comercio: Os establecementos non considerados esenciais continuarán abertos pero adiantarán a hora de peche ás 18:00 horas e seguir respectando as restricións de capacidade máxima, situada no 50%. Ademais, os centros comerciais non poderán abrir durante a fin de semana. Pola contra, negocios como supermercados, tendas de alimentación, farmacias e talleres mecánicos, entre outros, poderán operar até as 21:30 horas -ás 22:00 entra en vigor o toque de recoller- por si estar considerados servizos esenciais. Cultura: Suspéndese a actividade de museos, bibliotecas, teatros, auditorios ou calque4ra outro establecemento cultural ou de espectáculos. Ensino: As universidades retomarán as aulas de modo telemático o 8 de febrero. O ensino de réxime especial (escolas de música, idiomas…) suspenden aulas presenciais. Centros sociais: Féchanse todos os centros sociais e similares, como clubs de xubilados ou centros sociosanitarios. Non afecta aos centros de día


Summary: Após as denuncias de abusos sexuais por parte de varios alumnos da década de 1980, o colexio La Salle de Compostela traslada a apertura dunha investigación interna.

Poucas xornadas despois de que o Bloque Nacionalista Galego de Compostela exixira unha investigación sobre as denuncias por abusos e agresións sexuais no colexio La Salle da cidade, á que se sumou o alcalde, Xosé Sánchez Bugallo, o centro escolar anunciou a apertura dunha investigación interna para esclarecer o acontecido. O director do colexio, Jesús Martín, asina un comunicado dirixido ás nais e pais dos alumnos no que asegura que iniciaron o proceso para recompilar "toda a información posíbel". Cos datos obtidos por medio de entrevistas "a persoas que poidan achegar datos relevantes sobre o caso", Martin subliña que nelas recollerán o ocorrido "con independencia de que os feitos prescribisen legalmente ou de que o presunto agresor falecese". Testemuños de abusos Varios ex alumnos do colexio La Salle de Compostela declararon que durante a súa estancia no centro, na década de 1980, foron vítimas de abusos sexuais por parte dun profesor e mais dun cura, falecido hai anos. O pasado sábado, a entidade recoñeceu que recibida dúas novas denuncias por estes feitos. Na Galiza ten un centro en Ferrol amais do situado na capital do país. La Salle incidiu na "repulsa cara aos feitos, e mostramos o noso total apoio ás persoas afectadas", ao tempo, salienta que nos últimos antes trasladaron "diferentes denuncias que foron admitidas a trámite pola Audiencia Nacional", e que algunhas delas "acabaron en longas penas de cárcere". As agresións sexuais a menores de idade no seo da Igrexa tamén foi denunciada no Parlamento. A oposición de Bloque Nacionalista Galego e Partido dos Socialistas de Galiza indica que procuran garantir que se profunde na investigación destes delitos.


Summary: O BNG levará vía emenda aos Orzamentos Xerais do Estado para 2022 a demanda do sector dos salóns de peiteado para que se lles reduza o IVE a 10%.

O proxecto de Orzamentos Xerais do Estado para 2022 contarán cunha emenda que avoga por reducir o IVE a 10% aos salóns de peiteado, estética e barbarías. Así o adiantou esta sexta feira, 22 de outubro, o deputado do BNG na Cámara Baixa, Néstor Rego, após reunirse con representantes do sector. A proposta, explicou o nacionalista, "vese arroupada porque en pleno confinamento, esta actividade considerábase esencial e seguiu operando para dar un servizo público". A iniciativa xa fora presentada no pasado pola anterior deputada do BNG no Congreso, Olaia Fernández Davila, despois de que o PP subise o IVE de 8% a 21% en 2012. Unha loita que continuou até a actualidade con iniciativas presentadas tamén no Parlamento galego e no Congreso. O propio Rego, de facto, presentou nos pasados Orzamentos Xerais do Estado unha emenda para baixar o IVE a 10% nesta actividade. "Non é admisíbel que este sector continúe a ter o tipo máis alto do imposto", denuncia Rego "O sector está a pagar as consecuencias dunha decisión inxusta e o cambio de posición de PP e PSOE segundo gobernan ou non", dixo Rego en relación a esa suba de 13 puntos do IVE en 2021, que supuxo que o sector decidise non incrementar os prezos ante unha posíbel baixada do consumo. "Non é admisíbel que este sector continúe a ter o tipo máis alto do imposto", denunciou Rego. O parlamentario nacionalista remarcou que o Estado está presidido polo PSOE, "partido que apoiaba a baixada do IVE cando se atopaba na oposición", polo que entende que, desta volta, "terá que apoiar esta emenda que presentaremos nos orzamentos". De non facelo, advertiu, moitas e moitos profesionais terán que fechar os seus negocios ou mesmo pasar á economía submerxida. "As perruqueiras e perruqueiros están a cumprir cunha imporante función social, pois, ademais da estética, tamén se encargan de atender as necesidades de moitas persoas dependentes e mesmo de avanzada idade que precisan asear o seu pelo. Non é vaidade, é hixiene" destacou o deputado nacionalista. "É de xustiza que, agora, en plena crise xerada pola Covid-19 e despois de moitos anos aguantando, o Goberno do Estado leve a cabo as actuacións necesarias para axudar ao sector", concluíu.


Summary: O sector de Autonómica da CIG-Administración asegura que pediu en varias ocasións que se convoquen os comités de Seguridade e Saúde laboral cunha resposta "completamente dilatoria".

A CIG denuncia o "caos" e a "improvisación" que se están a vivir nos edificios administrativos e os centros de atención social da Administración galega resultado dunha resposta "completamente dilatoria" da Xunta da Galiza ás "múltiples solicitudes" do sindicato para que se convoquen os comités de Seguridade e Saúde laboral. O sector de Autonómica da CIG-Administración asegura que o pasado 5 de marzo solicitou a convocatoria do Comité de Seguridade e Saúde Laboral de Intercentros para acordar a implantación de medidas de prevención de riscos diante da infección do COVID 19 no ámbito laboral da Xunta de Galiza. "A resposta foi convocarnos para o día 17 de marzo como un punto máis da orde do día da xuntanza ordinaria", explican nun comunicado. Ante a evolución da epidemia nos últimos días e as medidas adoptadas o día 9 polo Consello Interterritorial do Sistema Nacional de Saúde, do que forman parte o Ministerio de Sanidade e os gobernos dos diferentes territorios do Estado, e para salvagardar a saúde dos traballadores e traballadoras da Xunta, a CIG reiterou a pasada segunda feira por escrito "a necesidade de tomar medidas urxentes". "E aínda así, a día 12, continúase na mesma situación e a Xunta segue sen actuar", critican. "Nestas alturas, a Xunta non implantou medidas específicas de protección fronte este virus infeccioso nos centros de traballo", salientan desde a CIG-Autonómica, que denuncia especificamente "a falla de batas, mascarillas de protección adecuada fronte este risco biolóxico, protección ocular e luvas que cumpran a normativa para este tipo de infeccións". Sinalan que, por exemplo, na residencia de maiores Volta do Castro en Santiago de Compostela estanse a facer ocos para posíbeis persoas infectadas, mentres o persoal non ten a mínima información nin material para a prevención do contaxio. Para a CIG débese "estremar xa a limpeza e desinfección en todos os centros de traballo, unha medida para a que é urxente a contratación de persoal de reforzo e limpeza". O sindicato fai fincapé en que "nin sequera no edificio administrativo de San Caetano, en servizos centrais, se estabeleceu un protocolo de limpeza específico, non se instalaron dispensadores desinfectantes, non se separou ao persoal sensíbel da atención o público e non se deu ningún tipo de instrución nos rexistros". Neste senso, lembran que as medidas organizativas e materiais pola Lei de Prevención de Riscos Laborais son previas aos equipamentos de protección individuais (EPIS). "Esta falla de medidas é extensiva a todos os centros da Xunta de Galiza: hai preto de 30.000 empregadas públicas en risco e todas as persoas usuarias dos servizos públicos", sostén a CIG no seu comunicado. Así, desde a CIG lembran que existe persoal sensíbel, con maior risco por padecer enfermidades crónicas, en estado de inmunosupresión, pluripatolóxicos ou embarazadas para quen non se tomou ningún tipo de medida de protección, como apartalas da atención directa ao público. Desta maneira, a CIG incide en que a Xunta ten a "obriga" de "garantir a seguridade e a saúde das persoas traballadoras ao seu servizo". E valora denunciar ante Inspección de Traballo e acudir ao xulgado "para buscar as responsabilidades penais porque as persoas dirixentes da Xunta non están a tomar medidas reais para protexer a saúde do seu persoal".


Summary: Venezuela vive inmersa en importantes tensións e reptos. Abordamos a situación do proceso revolucionario en marcha naquel país con Gonzalo Gómez Freire, director do diario dixital Aporrea e un dos referentes da corrente Marea Socialista integrada no PSUV.

Gonzalo Gómez, antes de máis nada, insiste en discutir a campaña de intoxicación contra o país afirmando contundente que "ninguén pode negar que Venezuela é unha democracia". Desde o goberno venezolano afirman estar confrontando unha guerra económica. En que consiste exactamente? Falamos dunha serie de distorsións na economía produto de manipulacións onde entran fenómenos como o desabastecemento programado, o contrabando de extracción, a hiperespeculación ou o desfalco por miles de millóns da renda petroleira. Ten a ver coa captura de divisas mediante a fraude coas importacións para xogar co diferencial cambiario do dolar. Hai que ter en conta que en Venezuela preto do 70% do que se consome é importado. Súmase tamén o deterioro importante dos salarios, inda que se fixeron aumentos salariais pero que non compensan os niveis de inflación que se atinxen arredor do 68%. A que se deben os problemas de abastecemento no país? O que non se vende no comercio formal vai parar ao comercio informal ou pola vía do contrabando de extracción en Colombia a prezos moi elevados, con marxes de até o 300% fronte ao 30% no que o goberno limita o gaño. Isto provoca carestía, falla de produtos importantes para o consumo que xeran malestar no povo, fórmanse fileiras porque os produtos non están e cando chegan tratan de acumular máis do que precisan pola expectativa de que van volver faltar. Non hai esa situación de fame que tratan de mostrar manipulando. Que resposta está a dar o goberno? O goberno bolivariano de Maduro aplica unhas políticas que non sendo as mesmas dun marco clásico neoliberal vanse aproximando a este, inda mantendo as políticas sociais. Falo de medidas como autorizar os incrementos dos prezos, que se continúen outorgando divisas e dólares ao sector privado cando hai un desfalco descomunal no que participan tamén sectores da burocracia corrupta, a creación de zonas económicas especiais que en realidade son illas neoliberais dentro do país, a ampliación da participación accionarial do capital transnacional na industria petroleira e nas empresas mixtas co Estado ou a posibilidade de privatizacións de empresas. Son estes aspectos nos que non se acaba de rachar co capitalismo, co vello modelo económico e inda se pretende regular, o que impide construír o novo modelo de desenvolvemento endóxeno, baseado na produción social, o que a súa vez deixa sen capacidade de resposta diante das actuacións do capital privado contra os intereses do país. "Hoxe hai elementos de contrareforma no que é a revolución bolivariana, de cousas que van camiño de dar marcha atrás ao que se conseguiu no tempo de Chávez" A guerra económica non se debe só a unha trama conspiradora da burguesía e da dereita, senón que esta combínase coa lóxica do capital e o afán de lucro, que ademais aproveitan para tentar debilitar ao goberno. A mesma non tería iguais efectos se ao tempo non se desen as condicións de que a lóxica do capital continúe a funcionar e se o goberno tivera impulsado as políticas de transformación económica, creando esa rede de empresas que garantisen a produción dos bens básicos para o consumo popular con propiedade social, comunal, con control obreiro. Non é só responsabilidade do ataque do capital, senón que se debe tamén ao atraso ou a conxelación da aplicación dun proxecto revolucionario. Pero Maduro fala de transición ao socialismo... O actual vicepresidente Jorge Arreaza fala por exemplo durante 2014 de coexistencia de modelos. O proxecto bolivariano para nós [a corrente Marea Socialista] non é de coexistencia, inda permitindo unha marxe de economía mixta. Coexistencia de modelos é algo así como que capitalismo e socialismo poden existir ao mesmo tempo. En Venezuela inda non hai socialismo, o que hai son políticas soberanistas que apuntan á independencia nacional e con trazos importantes de antiimperialismo e políticas sociais, conquistas sociais e democráticas da revolución. Non hai economía socialista en Venezuela, hai empresas do Estado manexadas con criterios de capitalismo de estado e marxinalmente algunhas con certa participación dos e das traballadoras na súa dirección. Por iso non se pode falar de fracaso do modelo socialista en Venezuela porque inda non se levou adiante, e ese é precisamente o problema. O fracaso é querer manterse dentro do modelo capitalista, mesmo a pesar das grandes diferenzas co enfoque neoliberal. Os problemas que vivimos no país non son por culpa da revolución, senón porque fai falla profundar nela. O testamento político de Chávez foi un "golpe de leme" no que instaba a aplicar o Programa da Patria. Estase a facer? O golpe de leme non foi asumido polo goberno de Maduro. Na proposta de Chávez chama a virar o rumo para ir a unha nova etapa de aceleración na construción da nova sociedade, do socialismo en Venezuela. O programa da patria tampouco se está a aplicar. Após as guarimbas e os intentos de golpes de Estado durante 2013 e 2014 houbo políticas de conciliación, de apostar por equilibrios cos sectores burgueses para poder moderalos, o que retrasa a aplicación do programa da patria. Venezuela vive baixo a ameaza dun golpe de Estado? Si, é unha ameaza real. A conspiración golpista, externa e interna, é permanente. Non só desde os EUA, están sectores paramilitares colombianos ligados a Uribe, ou as persoas que hoxe están a ser encausados pola xustiza que xa participaron noutros intentos e actos criminais[en referencia a Leopoldo López e Antonio Ledezma]. Hai distintos sectores que teñen tácticas diferentes a respecto de como acabar coa revolución bolivariana. Hai algúns que queren a vía rápida, que non queren empregar os mecanismos constitucionais, que cren que poden levar as cousas até forzar a renuncia do Presidente ou provocar un estalido social que poña en xaque a gobernabilidade. Pero tamén hai outros sectores da burguesía que apostan por forzar ao goberno a asumir as súas políticas, para debilitar a base social do proceso revolucionario. "Non se pode falar de fracaso do modelo socialista en Venezuela porque inda non se levou adiante" Hai o risco dun golpe violento pero tamén que a oposición aproveite a situación e falla de resposta para gañar pola vía electoral, logrando unha maioría de dereita na asemblea nacional ou a través dun referendo revogatorio contra Maduro. Fixo referencia a burocracia corrupta. O chavismo ten inimigos dentro das propias filas? Hoxe hai elementos de contrareforma no que é a revolución bolivariana, de cousas que van camiño de dar marcha atrás ao que se conseguiu no tempo de Chávez. Hai sectores que medraron coa xestión das empresas do Estado. Esa é a discusión que hai hoxe dentro do movemento chavista. Algúns dicimos aquí hai un proceso de burocratización e temos que salvar a revolución, e hai outros que nos acusan de traidores por formularmos críticas. Con Chavez [vivo] a situación estaba manexándose doutra maneira. Porque Chavez ante as situacións de presión máis forte movíase á esquerda e dábanse pasos adiante, con contradicións e refluxos. Hai que iniciar un proceso reconstituinte e popular [para reforzar o proxecto bolivariano] no que se incorporen a clase traballadora, o campesiñado, as organizacións populares, para abordar un plan para enfrontar a crise con outra lóxica diferente. Esta entrevista aparece na páxina 29 do número 135 de Sermos Galiza, publicado esta quinta feira 26 de febreiro e disponíbel nos quiosques do país e na nosa loxa.


Summary: A incidencia da Covid-19 na Galiza mentén a tendencia á baixa.

A escalada de novos contaxios diarios de Covid mantense na Galiza, onde o Sergas confirmaou nas últimas 24 horas, 706 casos novos, o que supón case un centenar de positivos máis que os notificados na xornada anterior. Con todo, no que vai de semana o número de contaxios rexistrados rebaixa nun millar os acumulados á mesma altura hai sete días. Ademais, grazas ás altas epidemiolóxicas, a cifra global de infeccións activas segue caendo. Segundo os datos feitos públicos esta sexta feira pola Consellaría de Sanidade, con información obtida até as 18 horas desta quinta, rexistráronse 706 novos contaxios. Creceron en todas as áreas salvo na da Coruña, que sumou 153; seguida da de Vigo, 169; Santiago, 102; Lugo, 96; Ferrol, 67; Ourense, 60 e Pontevedra, 59. Casos activos Con respecto ao número total de persoas coa infección activa descendeu até os 11.752, 367 menos, e baixou en todas as áreas sanitarias. Así, na área da Coruña hai 3.648 casos activos de Covid; en Vigo, 2.935; en Lugo,1.282; en Santiago contan 1.174 casos; en Pontevedra,1.128 casos; en Ferrol, 850 e na área de Ourense, 735 casos activos. Presión hospitalaria A presión hospitalaria mantense enos rexistos de días anteriores cunha lixeira suba a respecto da xornada anterior. O ingreso de dúas persoas en unidades de coidados intensivos eleva a cifra total de doentes críticos a 62. Ademais, o Sergas rexistrou catro hospitalizacións máis en unidades convencionais, até as 268. En total hai 330 persoas ingresadas nos hospitais galegos. Residencias A incidencia do Covid nas residencias de maiores mantense sen cambios, con 101 usuarios contaxiados. Porén, a Consellaría de Política Social, confirmou dous casos positivos na residencia Santa Marta de Vigo que veñen ocupar o sitio das dúas altas rexistradas na residencia Val de Monterrei. A residencia As Gándaras de Lugo segue con 50 usuarias contaxiadas; na residencia García Hermanos de Betanzos hai 28 casos, hai 6 casos na residencia Val de Monterrei, 5 en Santa Marta de Vigo e outros tantos na residencia Soremay de Pontevedra, 4 na residencia de maiores de Ribadeo, un caso en DomusVi Matogrande da Coruña, outro caso en San Estevo de Perlío en Fene e un caso en DomusVi Vigo. Nos centros de atención á discapacidade, non se rexistraron cambios nas últimas horas, con 57 usuarios contaxiados no Centro de Atención a Persoas con Discapacidade (CAPD) de Chapela-Redondela (48) eno Fogar e Clínica San Rafael de Vigo (9). Incidencia O vaivén de cifras que deixa o seguemento da evolución epidemiolóxica non muda a tendencia á baixa da incidencia acumulada. No conxunto da Galiza sitúase na contorna dos 158 casos a sete días de dos 377 a 14. As cidades da Coruña, Vigo e Ferrol mantéñense á cabeza cunha incidencia máis alta. Falecementos Desde o inicio da crise sanitaria faleceron 2.532 persoas con Covid. Os últimos decesos comunicados polo Sergas corresponden a tres homes, de 70, 89 e 91 anos de idade, que faleceron nas áreas de Ferrol, Ourense e A Coruña, respectivamente.


En pleno debate sobre a investidura, o xulgado de instrución 32 de Madrid cita o PP como imputado polo borrado dos ordenadores de Bárcenas. O Partido Popular é a primeira formación política imputada como tal, como persoa xurídica, e éo en aplicación da reforma do código penal introducida en 2012 polo ministro de Xustiza, Ruíz Gallardón. Até ese momento partidos e sindicatos non podían ser penados pola corrupción dos seus dirixentes. O lexislativo estabeleceu naquel momento que os partidos poden delinquir como tais. A imputación do PP -instada no seu día por IU e UPyD- realízase no cadro da causa aberta pola destrución e borrado dos discos duro dos dous computadores portáteis do seu ex tesoureiro, Luis Bárcenas.


Summary: Unha de cal e outra de area. Bruxelas dará un ano máis ao Estado para reducir a débeda por baixo do 3% do PIB, pero só se concreta novos axustes orzamentarios, polo que propón subir o IVE e acelerar o atraso da idade de xubilación aos 67 anos. Mentres, a UE pide que o fondo de rescate axude directamente aos bancos sen pasar polos Estados, pero advirte de que "non é unha opción disponible para España", porque a normativa vixente non o permite.

Máis recortes, máis tempo. Esa é a proposta europea para España. Chámenlle proposta, chámanlle concesión, chámenlle chantaxe ou chámanlle como queiran. A Comisión Europea dará a España unha prórroga dun ano para situar o déficit por baixo do 3% do PIB (até 2014) se o Goberno concreta "novos axustes orzamentarios" para 2013 e 2014 que garantan o cumprimento do novo obxectivo, tal e como informaron fontes europeas a varios medios. Confirmouse despois en rolda de prensa, onde a Comisión Europea asegurou que os axustes aplicados polo Executivo non son suficientes aínda. Queren máis. Esta prórroga proposta por Bruxelas terá que esperar a que o Goberno de Mariano Rajoy concrete os novos axustes e tamén a que logo a Comisión considere se son suficientes ou non para concederlle ese tempo extra ao Executivo. Porque Europa semella preocupada por España e pola fonda recesión que está a vivir logo dos primeiros recortes aplicados pola dereita. Bruxelas pide a España que suba o IVE e acelere o atraso da idade de xubilación porque "ten marxe de manobra" O plan de Bruxelas é ben claro: que España rebaixe as cotizacións sociais, que suba o IVE e que acelere o atraso da idade de xubilación aos 67 anos. Esa é a menciña proposta para garantir a sustentabilidade das contas públicas a longo prazo. "España ten marxe de manobra para mellorar a eficacia do sistema fiscal desprazando os ingresos cara aos impostos que crean menos distorsiones, como os que gravan o consumo (en particular o IVE)", sinala un informe elaborado polo Executivo comunitario. Mentres, a UE intentou dar tamén esperanzas ao anunciar a intención de que o fondo de rescate da UE recapitalice direcamente a banca, sen pasar polos Estados. No entanto, rapidamente o vicepresidente da Comisión e responsable de Asuntos Económicos, Olli Rehn, admitiu que esta fórmula "non é unha opción dispoñible" para España porque a normativa vixente non o permite. Bruxelas suxeriu este mércores cambiar a lei para facelo posible, pero se se aproba tardaría meses en poder aplicarse. Rehn eludiu ademais especular sobre o impacto no déficit da recapitalización de Bankia porque, segundo dixo, o Goberno español aínda non decidiu como a financiará. "Está claro que non son posibles as inxeccións directas aos bancos coas disposicións legais do fondo europeo de estabilidade financeira", dixo o vicepresidente da Comisión ao ser preguntado por se recomendaría a España que pida axuda ao fondo de rescate para recapitalizar a banca. Suprimir os tipos reducidos e superreducidos O aumento do IVE, suxire Bruxelas, podería lograrse suprimindo gran parte dos tipos reducidos (8%) e superreducidos (4%) que se aplican a algúns produtos. Os ingresos por IVE de España ascenderon ao 5,5% do PIB en 2010, a porcentaxe máis baixa de toda a UE. E o tipo normal do imposto (18%) está entre os máis baixos dos Estados membros, segundo destaca a Comisión. "Debido á ampla aplicación do tipo reducido e o superreducido e á cantidade de exencións, o ingreso real por IVE alcanzou unicamente o 42% do nivel teoricamente posible", denuncia o Executivo comunitario, que tamén lamenta a "falta de eficacia das medidas para reducir o nivel de evasión do IVE". Polo que se refire ás pensións, a Comisión cre que a reforma aprobada en 2011 que atrasa a idade de xubilación aos 67 anos e amplía en 10 anos o período para calcular o importe da pensión, e que se aplica progresivamente até 2027, é un "paso importante" pero non suficiente. "Para mellorar a sustentabilidade das finanzas públicas, o Goberno debe garantir suficientes superávits primarios a medio prazo, acelerar o incremento gradual previsto na idade de xubilación e levar a cabo unha actualización anticipada do factor de sustentabilidade previsto no sistema de pensións reformado" para axustalo aos cambios na esperanza de vida, reclama Bruxelas.


Summary: O tema de Ucraína non é o único ámbito no que a falta de pluralidade dos medios de comunicación é rechamante; bastou ver o tratamento das revoltas violentas en Venezuela, ou falando en clave da política española o tratamento das Marchas da Dignidade

Armand Mattelart, sociólogo e experto en comunicación, advertía nunha das súas máis recentes entrevistas que "a existencia dun gran número de medios de comunicación non asegura de por si a existencia dunha maior liberdade ou pluralidade, senón que pode favorecer unha máis fácil manipulación da masa". Vendo a situación pola que está a pasar o xornalismo en España, non podemos máis que asentir ante esta afirmación. Cada vez é máis abafante a falta de independencia dos medios de comunicación, palpable na transmisión de todas as noticias. Pero España non é única neste fenómeno, pois en Europa e nos EEUU a situación é bastante similar. "A existencia dun gran número de medios de comunicación non asegura de por si a existencia dunha maior liberdade ou pluralidade, senón que pode favorecer unha máis fácil manipulación da masa" De feito, en EEUU un xornal como o The New York Times, que moitas veces serve de correa de transmisión da información da que se fan eco moitos medios en todo o mundo, foi o lugar de vulgares manipulacións e mentiras que vestían de información cando eran simple propaganda. Ben lembramos as armas de destrución masiva que este xornal afirmaba estaren no poder de Sadam Husseim (2002) ou diversas informacións falseadas sobre o tema de Siria (2013). Ambas as dúas novas foron asinadas polo xornalista Michael Gordon. Estas novas erróneas foron obxecto de retractación e da promesa de "comprobarmos mellor as fontes". Pero parece que non foi así. Este mesmo xornalista de novo tivo que retractarse por unha información publicada recentemente na que confirmaba en exclusiva a presenza de soldados rusos en Ucraína. A noticia, publicada por diarios de prensa escrita e retransmitida por radio e TV de todo o mundo, estaba baseada nunhas fotografías que chegaron á redacción do New York Times a través do Departamento de Defensa dos Estados Unidos. Finalmente resultaron ser falsas. O Goberno de EEUU está ávido de argumentos para seguir adiante coa súa escalada militar e de sancións fronte a Rusia (como nos outros dous casos de ambiente pre-bélico en Irak e Siria), buscando na propaganda a súa xustificación Parece que o Goberno de EEUU está ávido de argumentos para seguir adiante coa súa escalada militar e de sancións fronte a Rusia (como nos outros dous casos de ambiente pre-bélico en Irak e Siria), buscando na propaganda a súa xustificación. Neste mesmo sentido, Chomsky sinala que "é necesario reunir o apoio da poboación nas aventuras exteriores. Normalmente a xente é pacifista, tal como sucedía durante a Primeira Guerra Mundial, xa que non ven razóns que xustifiquen a actividade bélica, a morte e a tortura. Por isto, para procurarse este apoio hai que aplicar certos estímulos; e para esa estimulación hai que asustar a xente". Os xornalistas serven de "relacións públicas", que diría George Orwell, publicando o que máis interesa ao poder, con independencia da súa veracidade Vemos como os xornalistas serven de "relacións públicas", que diría George Orwell, publicando o que máis interesa ao poder, con independencia da súa veracidade. E no caso do conflito de Ucraína está moi clara a burda manipulación informativa. En España dun xeito especial, estamos a asistir a unha perversión da realidade a respecto deste tema; de tal xeito que moitas veces as opinións, os prexuízos e a propaganda comezan a confundirse coa mesma realidade/información. De feito é moi común escoitar en radio e TV supostos expertos que comparan Putin con Hitler ou que din (como ocorreu a pasada fin de semana nun medio radiofónico) que "as ansias expansionistas de Rusia veñen dadas polo exceso de vodka". Non é que estes argumentos sexan obscenos, senón que carecen de seriedade argumental porque o único que se persegue é demonizar Putin, e "legalizar" e "argumentar" a postura de EEUU e da UE (apoiando grupos neonazis). Con independencia das críticas que a nivel interno suscite a democracia rusa, o certo é que neste conflito de Ucraína, non está xustificado que o tratamento mediático estea marcado por unha linguaxe máis propia da Guerra Fría que do momento histórico que estamos a vivir. Pervértese a realidade dos feitos, para convencernos de que Rusia está ameazando a paz e a convivencia en Europa. Todos a unha ao berro de: "Que veñen os rusos!" Se escoitamos con atención os medios de comunicación, chegaremos á conclusión de que foi Rusia a que comezou o conflito porque quere invadir Ucraína: pero nos medios advirten que Putin non só quere apropiarse de Ucraína senón tamén de Europa. Despois do golpe de Estado, a incoherencia dos EEUU e da UE deixa moi claras as intencións reais desta "revolución" que dende logo está moi lonxe de mellorar a calidade democrática en Ucraína Ata o momento foron a UE e os EEUU os que abertamente estimularon e apoiaron unha "revolución" conformada en gran parte por forzas neonazis (financiadas algunhas delas con cartos de EEUU), para subverter a orde democrática. Despois do golpe de Estado, a incoherencia dos EEUU e da UE deixa moi claras as intencións reais desta "revolución" que dende logo está moi lonxe de mellorar a calidade democrática en Ucraína. Podemos sospeitar que Ucraína (e en especial Crimea) é (era) ideal para a instalación de bases militares da OTAN, sumándose a outras xa instaladas noutras rexións pertencentes á elite da antiga Unión Soviética. A OTAN e EE.UU. están organizando actualmente a máis ampla concentración de armas e combatentes no Cáucaso dende a II Guerra Mundial. En todo caso, como xa advirten diversos analistas, no caso de que Rusia dea respostas ás sancións impostas, os máis afectados serían os Estados da Unión Europa, mais non así os EEUU, que verían neste peche de relacións comerciais con Rusia unha opción de negocio en Europa. Pero seguindo co tratamento mediático desta crise e pasando á suposta revolución do Maidán, que derrocou un goberno elixido democraticamente e que gañou as eleccións con 12 millóns de votos (con un millón de votos de distancia a respecto do segundo candidato). Para os medios de comunicación, o goberno lexítimo é un goberno autoproclamado, non apoiado en ningún resultado electoral. Chega con que UE e EEUU poñan o selo de "democrático". Así, EEUU non fala da ditadura de Arabia Saudita (onde non se respectan os mínimos dereitos elementais pero é un estado amigo) mentres esixen sancións contra outras nacións que interesan. Nos medios de comunicación non houbo nin unha soa mención ao Golpe de Estado, que mediante o uso da neo- lingua se converteu en revolución. Os medios tamén outorgan toda a lexitimidade a un goberno saído dunha revolta violenta, non avalado polas urnas e que está a levar a cabo políticas tan polémicas como eliminar a oficialidade do idioma ruso en certas zonas de Ucraína Os medios tamén outorgan toda a lexitimidade a un goberno saído dunha revolta violenta, non avalado polas urnas e que está a levar a cabo políticas tan polémicas como eliminar a oficialidade do idioma ruso en certas zonas de Ucraína, cando é a lingua propia de preto dun 36% dos ucraínos (segundo datos da Institute of Sociology of the National Academy of Sciences de Ucraína) e levando a cabo unha auténtica persecución da cultura rusófona. Outro aspecto interesante é saber por que aqueles rebeldes do Maidán que derrocan un goberno democrático son "liberadores e demócratas" (a pesar do seu corte neonazi) mentres os pro-rusos que apoiaban o presidente deposto (e que están a defenderse dos ataques do novo goberno) son terroristas. Que diferenza hai para falar duns como liberadores demócratas e doutros como terroristas? Isto son soamente algúns dos exemplos que de xeito superficial pode percibir un espectador crítico coa información que recibe. Pero o tema de Ucraína non é o único ámbito no que a falta de pluralidade dos medios de comunicación é rechamante; bastou ver o tratamento das revoltas violentas en Venezuela, ou falando en clave da política española o tratamento das Marchas da Dignidade ou a transmisión do discurso oficial a respecto da saída da crise e a recuperación económica. "A verdade é o que é, e segue sendo verdade aínda que se pense ao revés" (Antonio Machado)


Summary: O ciclista luso Daniel Freitas ponse primeiro após a quinta etapa.

A quinta das dez etapas da Volta a Portugal, que decorreu este 10 de agosto de Águeda a Santo Tirso, deixou o galego Alejandro Marque (da equipa Atum General-Tavira-Maria Nova Hotel) no segundo posto da clasificación provisional xeral da Volta, mentres que o portugués Daniel Freitas (Rádio Popular-Boavista) saltou ao número un. Freitas rematou con 42 segundos de avance sobre Marque, anterior líder na clasificación provisional, e 47 segundos sobre o portugués Amaro Antunes (W52-FC Porto), vencedor da proba en 2020. O pasado sete de agosto Alejandro Marque, estradense de 39 anos de idade, ficou como líder provisional da clasificación xeral. En declaracións ao medio de comunicación luso Jornal de Noticias, Marque asegurou que a súa equipa, da que tamén forma parte o veterano ciclista galego Gustavo Veloso, "está a facer as cousas ben". Marque fíxose ese 7 de agosto co maillot amarelo após gañar a terceira etapa, chegando en solitario á cima do Alto da Torre en Covilhâ. "Para min, a Serra da Estrela é como se fose o Olimpo Sagrado e calquera ciclista soña con vecer alí", afirmou en declaracións aos medios lusos. "Foi algo especial pola forma como a gañei, non mo cría", recoñeceu o estradense. Marque xa gañou a Volta a Portugal no ano 2013, arrebatándolla precisamente a Veloso, que daquela tamén era o seu compañeiro de equipa. Hollyman, o vencedor da quinta etapa En canto aos resultados da xornada deste 10 de agosto, a quinta etapa foi gañada polo británico Mason Hollyman (Israel Cycling Academy). Na final dos 171,3 quilómetros, entre Águeda e o alto da Senhora da Assunção, en Santo Tirso, Hollyman cortou a meta en 4.11.47 horas, menos 35 segundos do que o portugués Ricardo Mestre (W52-FC Porto) e un minuto do que o arxentino Tomas Contte. Marque ficou de 22 e Daniel Freitas en sexta posición. A volta concluirá este domingo 15 de agosto nun verdadeiro contrarreloxo na cidade de Viseu. Na xornada anterior, os ciclistas terán que ascender o porto de primeira categoría do Alto da Nossa Senhora da Graça, onde porán o ramo á novena etapa da Volta.


Summary: Sindicatos como a CIG anuncian que recorrerán o decreto que os fixa e COO fala de duns servizos "abusivos"

A administración convocou esta cuarta feira os comités de greve do 8 de marzo das diferentes centrais sindicais para informalos do establecemento de servizos mínimos de cara a esa xornada de paro das mulleres.A CIG xa anunciou que recorrerá o decreto de servizos mínimos que publique a Xunta se esta persiste na proposta que presentou, "claramente vulneradora do dereito á greve das mulleres galegas do día 8 de marzo". A CIG considera que carece de sentido esta medida con carácter xeral, xa que a central sindical fai un chamamento á greve dirixido exclusivamente ás mulleres e que aínda ten menos xeito, o seu estabelecemento en sectores moi masculinizados, como pode ser o caso do transporte de viaxeiros. De por parte, Comisións Obreiras de Galiza tamén rexeita os «abusivos» servizos mínimos para o ámbito da administración autonómica. Para o sindicato, os criterios empregados polo goberno galego "non gardan proporción".