Summary: Hai agora dez anos, comezaba a súa andaina o goberno galego de coalición entre o Partido Socialista e o BNG. A pesar de todos os erros o labor da equipa encabezada por Touriño e Quintana foi mais construtiva para a maioría social do que houbo antes e do que veu despois.

Hai agora dez anos, comezaba a súa andaina o goberno galego de coalición entre o Partido Socialista e o BNG. A pesar de conmemorar unha cifra cronolóxica redonda, os principais medios de comunicación non están a dedicar espazos para lembrar o cambio provocado pola perda da hexemonía fraguista construída durante a década dos anos 90 do pasado século. O silencio resulta aínda mais sorprendente porque, alén das filias e fobias que profesan os creadores de opinión, o chamado goberno bipartito foi o intento mais serio, rexistrado nos últimos 25 anos da nosa historia, para artellar un proxecto alternativo aos que representaron, dende 1981, as sucesivas administracións autonómicas dirixidas por AP/PP. Tamén se constata outro silencio moi chamativo entre os protagonistas daquel feito histórico. As únicas declaracións públicas sobre este aniversario procederon de dúas figuras –Pérez Touriño e Anxo Quintana- que levan moito tempo fora da primeira liña das súas respectivas organizacións. Non é doado explicar esta inhibición compartida. Por qué razóns, importantes sectores de ambos grupos políticos evitan reflexionar explicitamente sobre aquela experiencia, coma se fora un episodio pouco merecedor da exteriorización dun sentimento de orgullo e reivindicación permanentes? A pesar de todos os erros o labor da equipa encabezada por Touriño e Quintana foi mais construtiva para a maioría social do que houbo antes e do que veu despois O balance mais crítico que se poda realizar sobre tal goberno non será quen de anular unha conclusión moi relevante:a pesar de todos os erros e deficiencias rexistradas, o labor da equipa encabezada por Touriño e Quintana foi mais construtiva para a maioría social do que houbo antes e do que veu despois. Calquera comparación que se faga cos 15 anos de Fraga e cos 6 de Feijoo deixa nun bo e digno lugar ao goberno que naceu no verán do 2005. Segue sendo necesario revisar as luces e as sombras daquel período para non repetir, no futuro, algúns dos erros mais graves cometidos por socialistas e nacionalistas Dez anos despois, segue sendo necesario revisar as luces e as sombras daquel período para non repetir, no futuro, algúns dos erros mais graves cometidos por socialistas e nacionalistas. Se nas eleccións galegas do ano 2016 o PP non acada a maioría absoluta, xurdirá a oportunidade de conformar unha maioría gobernamental que terá igual ou maior heteroxeneidade da que estivo presente no posfraguismo. Nese caso, conviría que todas as forzas implicadas aprenderan as leccións do pasado. E unha delas semella pouco discutíbel: os votantes premian a colaboración gobernamental que propicie mudanzas efectivas no benestar social e na calidade democrática pero tenden a penalizar as liortas que só pretenden mellorar a posición de poder de cada un dos socios da coalición. As recentes negociacións arredor dos pactos posteriores ao 24-M permitiron constatar que o PSdeG segue tendo unha importante asignatura pendente neste eido. A obsesión por ocupar unha posición hexemónica nos acordos de gobernabilidade dificulta as fórmulas de colaboración con outras organizacións e outorga unha grande vantaxe estratéxica ao PP. A outro nivel, o BNG debe enfrontar a preocupante sensación que se deriva do sucedido nas semanas posteriores aos últimos comicios municipais: non se entende moi ben a negativa a unha coalición de goberno coa Marea Atlántica ou con Compostela Aberta cando comparten a meirande parte da oferta programática e cando, ao mesmo tempo, chegan a bo porto as conversas co PSdeG para administrar conxuntamente as deputacións da Coruña e de Pontevedra. Nestes tempos nos que se fala, con razón, da pertinencia de procesos de converxencia para sintonizar cos desexos de cambio que existen en amplos sectores da nosa sociedade, sería unha mágoa que o bipartito ficara no curruncho onde se depositan os obxectos vellos.Esquecidos.


Summary: Convocaron folga para os días 24, 25, 31 e 1 contra o ERE proxectado para os Paradores e en protesta porque nas negociacións non se teña en conta a participación co comité do centro compostelán que, reiteran, leva anos "dando beneficios reiterados". Os sindicatos cifran nun 75% a participación no paro.

As datas do nadal van ser de folga e mobilización no Hostal dos Reis Católicos, no marco das protestas que os traballadores dos distintos centros de Paradores levan a cabo contra o Expediente de Regulación de Emprego proposto para a empresa. Deste xeito, no centro compostelán haberá folga este día 24 de decembro e tamén o 25 e 31 e o 1 de xaneiro. E polo momento as centrais sindicais con representación (CUT con 6 delegados e CIG, CC.OO. e UGT con un cada un) cifran a participación no paro no 75% dos traballadores. O ERE tería como resultado que 19 dos traballadores do Hostal perderían o seu emprego. O motivo desta mobilización é o ERE presentado pola Dirección Central de Paradores e que tamén afectará ao Hostal a pesar de, como lembran os sindicatos, ter dado "reiterados beneficios" nos últimos anos. Ademais, os traballadores composteláns denuncian o propio proceso negociador levado a cabo polo Comité Intercentros. O centro de traballo compostelán, con Comité de Empresa propio e Convenio de Centro, "négase meridianamente a que se ampute a representación compostelá e acusa á empresa de tentar usurparlle a súa voz". Critican a negativa dos responsables do Hostal a negociar con eles e anuncian o mantemento da folga nas datas anunciadas -de especial importancia e grande importancia para o centro- e a realización doutras accións noutras datas. Por exemplo, o vindeiro sábado 29, cando está previsto que o Hostal acolla unha importante voda, os traballadores e traballadoras levarán a cabo unha protesta moi visible. Ademais destas protestas, os traballadores presentaron unha denuncia colectiva diante do Dirección Xeral de Inspección Laboral que esperan que "ampare a interpretación deste Comité" en canto á súa representatividade. Deste xeito, a negociación do ERE teria que ter en conta a visión do Comité de Empresa do Hostal.


Summary: O voto exterior, cun mundo en pandemia e un sistema electoral español con lagoas, sufriu atrancos nas eleccións galegas, habendo países onde as papeletas nin chegaron, e a Xunta teme agora que os sobres non se reciban a tempo para o reconto. Nós Diario conversa con expertos arredor das eivas na calidade democrática no voto CERA.

O voto exterior resolverá se o PP sobe a marca que fixo en 2016 e obtén 42 actas. Todo depende de se o escano en xogo por Pontevedra vai para a dereita ou para o PSdeG. "Eses votos (os emitidos no estranxeiro) non poden andar por aí perdidos nin se pode dicir que non chegan a tempo cando faltan aínda cinco días para o escrutinio do voto exterior", dixo onte o vicepresidente da Xunta en funcións, Alfonso Rueda. A pesar de o Goberno galego, o español e a Xunta Electoral deixaren sen dereito ao voto as persoas positivas na Covid-19, ao non se teren posto en marcha mecanismos alternativos ao sufraxio en urna para garantir a participación das contaxiadas, o vicepresidente Rueda criticou onte que non se tivesen tomado alternativas por parte da Moncloa para asegurar o dereito á participación da emigración. E é que Correos xa recoñeceu problemas co voto do censo de residentes ausentes (CERA) en varios Estados, como Venezuela, a onde non chegou unha soa papeleta porque non se atopou transporte "público nin privado", e as 1.945 persoas que pediran votar alí non o puideron facer. Así mesmo, o servizo postal cubano non chegou a repartir a documentación entre as 1.720 persoas que alí pediron participar. En concreto, o 12-X votaron 5.726 persoas (44,67% das persoas do censo CERA que solicitaron o sufraxio) o que supón que só votou 1,24% de todo ese censo exterior (composto por 463.000 persoas, 17% do total galego). "Debeuse ter realizado un esforzo maior con Correos" O xornalista Anxo Lugilde, autor da tese doutoral Participación política dos emigrantes galegos 1905-2010 (USC, 2010), cualifica de "desastre" o sistema electoral no Estado en relación ao voto CERA. Lugilde sinala a Nós Diario o paradoxo de que España sexa un dos territorios do mundo "máis xeneroso" á hora de recoñecer o dereito ao voto no exterior no que ten a ver co censo electoral e, ao mesmo tempo, sexa un dos Estados que máis atrancos pon para o exercicio dese dereito, "porque ten un sistema, como é o voto rogado (que implica realizar un conxunto de trámites para solicitar o sufraxio), para o que se habilita moi pouco tempo", sinala o xornalista. "O problema do sistema español é que os prazos son moi curtos para facer a solicitude e isto agravouse coa Covid-19 ao empeorar o funcionamento de Correos", explica. Aliás, Lugilde repara en que , en relación coa brevidade do prazo, dáse unha discriminación xeográfica. "O feito de que un viva en Portugal ou no Reino Unido dá máis facilidades para votar, aínda que nunca sexan plenas, que as que hai en Brasil ou na Arxentina", por mor dos breves prazos e dos procedementos para pedir o voto. "O que está a facer a Covid-19 é agravar a desfeita que xa existía", conclúe, remarcando que isto se volve, se cabe, máis preocupante cando atinxe á primeira xeración de galegas e galegos no exterior, é dicir, a quen naceu na Galiza e emigrou. De feito, engade que "hoxe en día non ten moito sentido falar de voto emigrante cando en torno a dous terzos do censo CERA son persoas nadas no estranxeiro". "Debeuse ter realizado un esforzo con Correos e na infraestrutura do Ministerio de Asuntos Exteriores para que isto non pasara", conclúe Lugilde. Un sistema electoral "pouco desenvolvido" Para Carlos Aymercih, profesor de Dereito na USC, o dereito electoral español está pouco desenvolvido, tanto no que afecta ao voto exterior como ao interior, e exemplifícao coa falta de regulación ante unha situación como a acontecida coa pandemia. "Non deixa de ser curioso que no caso galego se convocasen eleccións para o 5 de abril e que, a pesar de ficaren sen efecto, a disolución do Parlamento que foi consecuencia desa convocatoria non se chegase a emendar". En canto ao voto rogado, Aymerich sinala que os partidos españois de esquerda e dereita, cando critican o mecanismo do voto rogado, introducido en 2011, "semella que queren voltar á situación anterior". Nese sentido, o profesor recorda o ano 1997, en que o voto CERA supuxo a perda do deputado 19 do BNG, que era o oitavo pola Coruña e que estaba chamado a ocupar o falecido nacionalista Domingos Merino. "Lembro como chegaban aqueles votos sen ningún tipo de garantía, non se sabía quen os metía na sacas nin quen introducía as papeletas nos sobres... Vendo o que sucede en moitos países está claro que hai outras alternativas", sinala Aymerich, que apunta cara a medio electrónicos para facilitar os trámites de quen se atopa temporalmente noutros Estados. Ao que non lle ve "moito sentido" é que persoas voten en dous países, ondee reside e mais noutro, cando hai migrantes a que viven na Galiza e non se lles deixa participar nas urnas, lamenta. Podería haber recursos contra o reconto Ante a tardanza na chegada do voto exterior, unha cuestión chave sería poder adiar o escrutinio final para que ningún sufraxio fique sen computar, comenta Carlos Amoedo, catedrático de Dereito na UdC. "Sería unha cuestión que habería que someter á Xunta Electoral correspondente ou á Central (XEC), se o problema da non recepción do voto CERA se dese en todas as circunscricións galegas", di. Ante a existencia de persoas no exterior que pediron en prazo participar e que non recibiron a documentación e mesmo habendo quen si mandou o voto mais cuxa papeleta pode ficar fóra do reconto por chegar tarde á Galiza, Amoedo sinala a posibilidade da presentación dun recurso na Xunta Electoral contra o escrutinio xeral, por non contar todos os sufraxios por mor de eivas da Administración electoral, incluíndo nela o servizo de Correos.


Summary: Desde Fruga exixen a "suspensión inmediata" do decreto que restrinxe a venda directa en mercados e feiras locais. Denuncian que a medida "pretende acabar" con este modelo comercial tradicional.

O 30 de setembro de 2014 o Diario Oficial de Galiza (DOG) publicaba un decreto lei polo que se estabelecen restricións á venda de produtos agroalimentarios nas feiras, mercados locais e prazas de abastos. Segundo a Xunta o obxectivo desta norma é "regular" a comercialización de produtos como as hortalizas, verduras, froitas, mel, ovos, patacas ou setas. Mais desde a Federación Rural Galega (Fruga) aseguran que esta medida suporá "máis burocracia, papeleo e gasto" para o sector ao tempo que unha limitación para aquelas persoas, a maior parte xubiladas, que comercializaron tradicionalmente os produtos da súa horta como unha renda complementar para a familia. Neste senso, a organización agraria encetou unha campaña informativa coa que exixe a "suspensión inmediata" dun decreto que, denuncian, visa "eliminar unha parte dos produtores e produtoras que acoden aos mercados, xente maior que procura un complemento ás súas cativas pensións, coa desculpa dunha suposta competencia desleal". E é que estas persoas non están dadas de alta --as máis das veces-- como explotación e os produtos que comercializan non contan con selo ou etiquetaxe. Porén, desde a Fruga aseguran que "a competencia desleal non son os xubilados senón as grandes áreas comerciais" e "as grandes cadeas de distribución" cuxos produtos "non veñen directamente das nosas explotacións" mais son vendidos "como tales". "As grandes áreas son as responsábeis da nosa dependencia alimentar ao destruír as nosas producións agrarias negándolles a posibilidade de distribuílas no mercado, e foron as persoas maiores as que mantiveron vivos os nosos mercados e así poder ter un lugar onde vender as nosas producións", sinalan desde a Fruga. Un outro modelo agro-alimentar ao das grandes superficies Así, demandan á Xunta que após suspender o decreto, abra "canles de diálogo co sector para buscar fórmulas de promoción e ordenamento da venda directa e, en xeral, das feiras e mercados da Galiza". Aliás, instan á "inclusión dos produtos elaborados (conservas, marmelos, pan,…) entre os susceptíbeis de seren vendidos nas feiras directamente polos produtores/as, de acordo coa nosa realidade". Doutra banda, reclaman a "modificación" e o "desenvolvemento, de ser o caso" da "Lei de promoción e defensa da calidade alimentar galega para dar cabida ás pequenas producións artesanais" ao tempo que a "elaboración dunha alternativa real ao modelo agro-alimentar das grandes áreas e superficies, comezando por facilitar o acceso à terra e á vivenda no rural de novos e novas produtores/as e a seguir coa promoción real e efectiva de feiras e mercados locais, nos que se facilite a presenza das nosas producións".


Hai trinta anos, cando traballaba en Estepona (Málaga), publiquei un libriño titulado Como llegar a viejo. Agora, xa próximo aos sesenta, podería escribir cousas distintas porque teño a vellez máis próxima, pero o escrito daquela non perdeu a súa validez. Naquel entón prevalecía a consigna da OMS que pretendía "engadir anos á vida e engadir vida aos anos". O obxectivo era construír unha vida saudable que nos permitise chegar a idades avanzadas con autonomía e coa capacidade de gozar dunha vida plena. Hoxe eses criterios cambiaron. Agora prevalece o discurso do FMI, que considera a lonxevidade como un "risco financeiro", polo que aconsella aos Estados e ás compañías aseguradoras que prolonguen a idade de xubilación, que aumenten as cotas dos seguros e reduzan os niveis de protección Agora prevalece o discurso do FMI, que considera a lonxevidade como un "risco financeiro", polo que aconsella aos Estados e ás compañías aseguradoras que prolonguen a idade de xubilación, que aumenten as cotas dos seguros e reduzan os niveis de protección. En resumo: hai que traballar toda a vida -cada vez por menos diñeiro- e morrer pronto para evitar a creba das empresas de seguros. É tal a desfachatez desta organización (dirixida nos últimos anos por Rodrigo Rato, Dominique Strauss-Kahn e Christine Lagarde, todos imputados por motivos diferentes) que se atreve a facer público este discurso tan obsceno. Conseguir unha vellez plena e unha xubilación gozosa debería ser un obxectivo principal de calquera sociedade xusta. As políticas de protección social conseguiron que teñamos unha esperanza de vida elevada; as políticas de recortes impostas ao amparo da crise farán, con toda seguridade, que esta esperanza de vida se reduza. Os da miña xeración tivemos o privilexio de participar na construción dunha sociedade máis xusta e próspera. Aquela España insana e miserable da ditadura franquista camiñou, durante décadas, cara unha sociedade máis igualitaria, grazas ao esforzo e ao traballo solidario de moita xente. Os da miña xeración tivemos o privilexio de participar na construción dunha sociedade máis xusta e próspera Non foi un agasallo do franquismo senón o resultado da loita social. Ben é certo que, xa entón, houbo quen se dedicou á especulación e á rapiña, á fraude e á corrupción. Estas bandas organizadas infectaron a vida pública, roubaron o diñeiro de todos e teñen envelenada a convivencia social. A mocidade terá que romper con todo isto, ten que expulsar da vida pública aos corruptos e impoñer regras de xogo e sistemas de vixilancia que impidan a propagación desta vileza. A mocidade terá que romper con todo isto, ten que expulsar da vida pública aos corruptos e impoñer regras de xogo e sistemas de vixilancia que impidan a propagación desta vileza Porque non é obriga dos mozos pensar na vellez (horizonte tan afastado, que chega tan pronto), pero si teñen o deber de protexer e mellorar o Estado de benestar que tanto custou construír ás xeracións precedentes e que agora a maquinaria infernal do capitalismo especulativo quere eliminar, para destruír unha sociedade de cidadáns libres e solidarios e substituíla por unha sociedade de castas con escravos sometidos ao traballo.


Summary: Ouvirmos vén de publicar unha nova alfaia para o noso patrimonio musical: un libro-CD que pretende rescatar a figura e a música de Eugenia Osterberger, unha compositora galega da Belle Époque. Falamos coa súa descubridora, a investigadora Rosario Martínez

- Coma sempre Ouvirmos descúbrenos temas interesantes que non coñeciamos, ou polo menos, eu non. Quen era Eugenia Osterberger (Santiago 1852- Niza 1932)?- Eugenia Osterberger era unha rapaza que naceu en Santiago no ano 1852, polo tanto é contemporánea de Emilia Pardo Bazán. Pasou desapercibida eu penso que polo apelido, porque os estudosos da música galega non pensaron que fora galega, senón que era unha estranxeira que vivira algunha vez en Galiza. Tiñan unha referencia lonxana, pero non tiñan realmente datos. E buscando datos dela, con ocasión de que na súa casa se celebrou unha festa na honra de Sofía Casanova, porque a nomearan membro de honra da Liga Galega, descubrimos a existencia de Eugenia Osterberger, logo puxémonos a investigar, démonos conta de que era unha compositora galega, filla de coruñesa que naceu en Santiago. E, claro, ten ese apelido porque o pai era de Alsacia. - Como foi a súa vida? Porque ela morreu en Niza. - Ela naceu en Santiago e como os pais tiñan un concepto moi elevado da cultura déronlle unha boa educación. Destacou en seguida como unha nena que tiña facultades para a música e cando tiña 9 anos mercáronlle un piano. Entón a partir de aí non só empezaron a darlle cultura xeral, senón que a levaron a Francia para ampliar estudos. Nós pensamos que con vistas a que se puidese gañar a vida como institutriz ou como profesora de piano e de francés. E despois de vir de estudar de alá, os xornais de Santiago anuncian que ela abre na súa casa unha academia para estudar francés. Pero sabemos que ela segue estudando música e que dá clases de música. Cando estaba exercendo como profesora de francés e de piano casou cun viúvo que era o director da fábrica do gas de Santiago. E, como a el o destinaron á Coruña, viviron alí bastanes anos. Por iso compuxo na Coruña e logo, a partir de 1900 marcharon a Niza, onde morreu. Pasou desapercibida eu penso que polo apelido, porque os estudosos da música galega non pensaron que fora galega, senón que era unha estranxeira que vivira algunha vez en Galiza - E como chegastes a atopar estas composicións?- Unha vez que centramos o personaxe e nos demos conta de que valía moito a pena, empezamos a buscar nos arquivos. O fondo Canuto Berea, dunha tenda da Coruña que vendía pianos, dentro do arquivo da Deputación, foinos moi útil para atopar moitas cousas da súa vida musical. E ao final acabamos atopando en Francia a parte que nos faltaba. - Quen as interpreta no disco?- Susana de Lorenzo, soprano, e Beatriz López-Suevos, pianista, que tamén fixo comigo a investigación, ela levou o estudo das partituras e da parte musical, e eu encargueime da parte biográfica e da ambientación, e de poñela en relación coa época. Ela estivo moi na onda da inquedanza rexionalista e cultural de Emilia Pardo Bazán. - Que relación tivo coa intelectualidade da época? Porque tamén foi correspondente da RAG.- Si, foi, porque ademais cando se fundou a RAG, houbo algunhas mulleres que estaban no grupo dos fundadores que foron nomeadas membros correspondentes. Unha delas foi Eugenia, outra foi Sofía Casanova, naturalmente Emilia Pardo Bazán e a muller de Torres Quevedo. Ela pertence ás primeiras mulleres que formaron parte da Academia como membros correspondentes. Ela estivo moi na onda da inquedanza rexionalista e cultural de Emilia Pardo Bazán - Por que cres que era tan pouco coñecida até agora?- Creo que polo apelido, e por estar casada cun francés que se apelidaba Saunier ninguén pensou que fora galega. Penso que foi tan casual como iso. E como pertencía á alta burguesía galega, e naquela época as mulleres se facían calquera actividade comercial, se compoñían ou escribían e o explotaban de forma mercantil estaban mal vistas. Entón, por decoro, elas realmente onde amosaban as súas obras, era nos salóns privados, ás súas amizades ou en veladas de tipo caritativo. Ela participou na Coruña en varias veladas con fins benéficos. E, despois estaba claro que na súa casa tiña tertulias intelectuais e artísticas onde se cantaba e se tocaba o piano, onde se comentaban os novos libros…. e non estaba só metida na RAG, senón no grupo dos cónsules estranxeiros destinados na Coruña. Tiña unha actividade moi universal, digamos, non era unha muller só pegada á terra. Pero desde a súa terra entendía o mundo. E tamén intentaba que esa terra trascendera ao resto do mundo. E por iso, seguindo a moda que naquel tempo había en Alemaña e Francia, de potenciar o popular, o que fixo foi composicións con letras de temas populares pero composicións cultas, como fixeron os alemáns cos 'lied', ou como se fixo coa canción francesa, que foi o seu modelo. A nós parécenos que como compositora estaba completamente ao día do que se facía en Europa. Tocou todos os paos. Non estaba illada do resto do mundo e puxo Galiza á altura de Europa. Montes ou Chané podían vivir do seu oficio, e era mesmo honorable que fixera tal. Pero como ía facer iso unha muller? - A súa intención era darlle forma académica á música popular, non?- Si, claro, iso era o que se facía nese momento no romantismo en Europa, e ela aquí fixo o mesmo. Nese sentido, ten moita importancia para a historia da música galega. A quen lle damos o mérito? A Chané, a Juan Montes, a todos os da época que estaban facendo isto. Pero que muller o facía? Ela, e por iso non a coñecemos. O de sempre. Pero Montes ou Chané podían vivir do seu oficio, e era mesmo honorable que fixera tal. Pero como ía facer iso unha muller? E menos unha muller cunha certa distinción social. Era un mundo de homes, esas cousas as mulleres non as podían facer porque avergoñarían a familia. Date conta de que a Pardo Bazán puido escribir e publicar porque era condesa e podía facer o que lle daba a gana. E Rosalía de Castro puido porque tiña un home que tamén se dedicaba a iso, e mesmo a potenciou. Sabe deus tamén o que lle chatou, o que lle corrixiu, o que lle engadiu… Pero aí está. Pero se Rosalía fose muller de calquera comerciante simplemente recitaría os seus poemas no seu salón privado. - Estamos a falar dun achado importante?- É un achado importante. Calquera muller, galega ou de fóra, que no XIX que tivera intelixencia, inspiración e un mínimo apoio para poder facer arte, era unha heroína, porque, por dicilo dalgún xeito, non estaba deseñada para ser así. Tiña que dedicarse ao home e aos fillos, para de contar. Dedicarse a outras cousas é unha excepción. E se, por riba, o facían ben… Para nós foi impresionante podela estudar, ir dándonos conta pouco a pouco do que valía, porque podía ser unha muller cunhas obras moi mediocres. E foinos sorprendendo pouco a pouco todo o que iamos atopando. Realmente foi marabilloso. - A súa obra está á altura de Montes e de Chané?- Naturalmente que si. E, por riba, e ademais ela fixo música doutros estilos máis europeos que eles non fixeron.


Summary: AC/DC en Lisboa e con Axl Rose como vocalista! E Sermos estivo alí!!! Eis o que nos conta o noso crítico de rock de cabeceira.

Precedido pola polémica suscitada polo troco de Brian Johnson por Axl Rose como vocalista de AC/DC -motísimos fans amosaron o seu desacordo e mesmo devolveron os seus billetes para o concerto-, coa substitución de Malcolm Young polo seu sobriño Stevie por mor da demencia, e con Phill Rudd fóra da xira por problemas coa xustiza, chegaban AC/DC a Lisboa. Cunhas previsións meteorolóxicas adversas que anunciaban temporal e unha chuvia implacábel todo o sábado, semellaba unha conxura para que o concerto non se celebrase. Mais as previsións de chuvia non foron impedimento para que preto de 60.000 roqueiros chegados de diversos puntos de Europa nos achegáramos até Algés para ver aos australianos. Poucos minutos antes da saída da banda ao escenario, os deuses do rock and roll amosaron o seu poder e parou de chover. Sen dúbida era o sinal de que o que nos esperaba algo grande. A primeira dúbida sobre o Axl fixou despexada cando o concerto comezou puntual. Aos poucos minutos da hora sinalada, acendían as luces do escenario e comeza a proxección da intro desta xira, baseada nun ambiente espacial e un grande meteorito que impacta na terra para comezar a soar os primeiros acordes de Rock or Bust, chegando a eclosión da xente coa aparición de Angus Young, co seu tradicional traxe de colexial. En canto Axl, sentado nunha cadeira, abriu a boca para e soltou as primeiras notas, ficou claro que non foi un erro elixilo como cantante, xa que fixo unha interpretación espectacular do tema dando conta do seu excelente estado de forma vocal, que mesmo lembraba ao mellor Axl de finais dos 80. En canto Axl, sentado nunha cadeira, abriu a boca para e soltou as primeiras notas, ficou claro que non foi un erro elixilo como cantante Debo recoñecer que, ao primeiro, pensei que o da cadeira para Axl era parte do espectáculo, máis cando encetaron Shoot to Thrill, decateime de que tiña a perna inmobilizada e non ía deixar a postura en todo o concerto. Isto sen dúbida dálle máis mérito á súa actuación, pois cantando sentado é máis difícil de controlar o diafragma para respirar. Mais non foi quen de baixar a súa calidade vocal. Con Angus percorrendo incansábel o escenario seguiron disparando clásicos como Hell Ain't a Bad Place To Be ou Back in Black, que os presentes coreaban amosando a súa complicidade coa banda. AC/DC estaban triunfando e sabíano, e iso fixo notouse nun Axl que, sabedor do moito que se xogaba, amosaba unha imaxe de felicidade e benestar como poucas veces se lle vira. Con poucas palabras entre temas e facendo algunha brincadeira como a do día tan soleado que fixo en Lisboa ou contando algunha das anécdotas como que Whole Lotta Rosie foi a primeira canción que escoitara de AC/DC na radio, foron debullando os 40 anos de historia da banda con clásicos como Dirt Deeds Done Dirt Cheap, que foi a primeira canción que eu escoitei da banda e o primeiro disco deles que merquei, High Voltage, Hell Bells ou a miña favorita You Shook Me All Night Long, que pola reacción da xente era a tamén a favorita da meirante parte dos alí congregados. Potentísima foi a colaboración do público en T.N.T., na que Axl pediu axuda para cantala, así como esperado o Let There Be Rock, cun Angus que o deu todo coma un tornado polo chan da plataforma elevada e proxectando a historia dos éxitos da banda no escenario. Finalizaba así a primeira parte do concerto. O bis escomezou como xa é costume na banda, con Angus Young subindo ao escenario nunha plataforma elevadora ataviado cos cornos e listo para entoar Highway To Hell. O que si que non agardabamos foi a sorpresa que viña a continuación: Riff Raff. Foi algo tamén histórico, pois era un tema que non interpretaban en directo dende o ano 79 e que fixo as delicias do persoal. Mais como todo o bo remata, tamén o concerto tiña que rematar e non podía ser doutro xeito que con For Those About To Rock (We Salute You), cos canóns disparando salvas e un folión final que tinguiu o ceo do Passeio Marítimo de Algés de cores de festa. Despois do visto en Lisboa, e tras ser moi crítico coa decisión do de Indiana como frontman da banda, acho que Axl foi sen dúbida a mellor opción para substituír a Brian Johnson. O nivel da banda segue sendo moi alto e os que auguraban o fin da súa historia agora terán claro que temos AC/DC para moitos anos. AC/DC NAS REDES WEB: www.acdc.com Facebook: www.facebook.com/acdc Twitter: @acdc SET LIST Rock or Bust Shoot to Thrill Hell Ain't a Bad Place to Be Back in Black Got Some Rock & Roll Thunder Dirty Deeds Done Dirt Cheap Rock 'n' Roll Damnation Thunderstruck High Voltage Rock 'n' Roll Train Hells Bells Given the Dog a Bone Sin City You Shook Me All Night Long Shot Down in Flames Have a Drink on Me T.N.T. Whole Lotta Rosie Let There Be Rock Highway to Hell Riff Raff For Those About to Rock (We Salute You)


Summary: O presidente da Xunta intentou algo similar contra o galego na escola, unha iniciativa que botou abaixo o Tribunal Superior de Xustiza da Galiza

O presidente da Xunta da Galiza, Alberto Núñez Feixoo, evitou esta segunda feira situarse sobre se é partidario de implantar o verto parental ou censura educativa promovida pola ultradereita na educación galega. "Supón banalizar temas complexos e politizar e adoutrinar temas educativos", manifestou após apelar a abordar o asunto con "acougo". Feixoo criticou a "contundencia" que, dixo, mantén o Goberno estatal contra a implantación da censura educativa en Murcia e mostrouse "sorprendido" ante a "ameaza do Executivo estatal de intervir a educación" neste territorio. Mentres, os partidos da oposición demandáronlle concreción. "Que diga claramente se está a favor", incidiu o portavoz do PSdeG, Gonzalo Caballero, quen instou o PP a aclarar se "seguirá xogando a ser ese bastón de apoio" de Vox ou se vai ser "capaz de abandonar os pactos coa ultradereita e apostar pola modernidade e a centralidade". Pero esta censura non é nova. O portavoz de En Marea, Luís Villares, lembrou que unha manobra similar foi prohibida no país mediante catro sentenzas do Tribunal Superior de Xustiza de Galiza (TSXG) ditadas no ano 2012 ante o intento do PP de que fosen os pais e non a Administración quen decidise en que lingua se impartían as materias troncais. "Nesta ocasión os tribunais trouxeron o sentido común que lle faltou a Feixoo", sinalou Villares, que levará ao Parlamento unha iniciativa desde o Grupo Mixto para que todos os grupos teñan que pronunciarse sobre isto. Da mesma maneira que o fará o Grupo Común da Esquerda na Cámara galega, que salientou que é preciso saber "de que lado está" o presidente da Xunta. A súa portavoz Luca Chao insistiu en que "se Feixoo necesita pactar con Vox vaino facer". O TSXG determinou daquela que a Xunta estaba a vulnerar a configuración do dereito fundamental á educación, recollido na Constitución do Estado. "O veto parental ou veto neardental xa o inventara Feixoo para atacar a lingua galega e impedir que se puidese desenvolver con normalidade no ensino. É sempre un precursor das ideas da extrema dereita e iso que quere ir de moderado", trasladou a portavoz nacional do BNG, Ana Pontón, quen salientou o dereito dos nenos e nenas "a ter unha educación inclusiva na que se ensinen valores". Pontón subliñou que se Feixoo non concorda coa liña que segue o seu partido pode "romper o carné" por "decencia política" e que, se non o fai, está a dar "os seus parabéns a esta deriva extremista e españolista do PP".


Summary: O 061 rexistra unhas 400 chamadas semanais ligadas á gripe e prevé un incremento da intensidade do virus na vindeira semana. Feijóo insta a poboación a "utilizar os servizos públicos antes da gripe para non ter que usalos durante a gripe"

O "pico da gripe", o período con maior incidencia do andazo gripal, chegou este ano a Galicia un chisco antes que o ano pasado, pero cunha diferenza. A súa intensidade é maior. Mentres que na temporada 2015-2015 non se pasou da "intensidade baixa" en toda a campaña, desta volta na primeira semana de xaneiro a vaga xa acada "intensidade media", segundo a gradación da actividade gripal que realiza o Servizo Galego de Saúde a partir do número de chamadas que recibe o 061 ligadas á propia gripe e máis á infección respiratoria aguda. No inicio de 2017 este servizo roldou as 400 chamadas semanais por afeccións gripais e o Sergas prevé que a intensidade continúe a aumentar mentres dende organizacións sindicais e oposición parlamentaria se alerta, un ano máis, do "colapso" nos principais hospitais. O 061 rexistra unhas 400 chamadas semanais ligadas á gripe e prevé un incremento da intensidade do virus na vindeira semana Nos últimos días diversos hospitais galegos e doutros puntos do Estado reproduciron imaxes que adoitan estar vinculadas a estes picos da gripe: pacientes amoreados en padiolas e cadeiras polos corredores dos servizos de urxencias mentres, en soidade ou coa compaña de persoas achegadas, agardan pola resolución do seu caso ou, de ser necesario, polo ingreso en planta. Ao ser algo periódico, din profesionais e formacións políticas, a Consellería debera poder prevelo e reforzar os servizos sanitarios. No entanto, dende o Goberno galego asegúrase, por boca do presidente, que "todos os recursos están dispoñibles" e aínda que "non se poida negar que hai dificultades", o "funcionamento" do sistema é para estar "orgullosos", sinala Alberto Núñez Feijóo. Este é o escenario no que o Sergas debuxa un panorama de incremento da intensidade da gripe "en todas as provincias", con taxas máis elevadas na Coruña e Ourense, e subas "en todos" os grupos de idade. Isto sucede nun contexto no que, segundo o Sistema de Vixilancia da Gripe de España que realiza un seguimento da incidencia do virus en todo o Estado, a actividade gripal en Galicia xa pode ser considerada como "epidémica". Dende o inicio da temporada gripal o Sergas rexistrou 302 ingresos por este motivo e deles "o 98% foron virus da gripe A", detalla o informe máis recente da sanidade pública galega. Evolución da actividade gripal en Galicia / SERGAS O incremento de casos cara á vindeira semana é admitido tamén por Feijóo, que augura "problemas" e "pide" a "todos os pacientes que teñan unha síndrome gripal" que "chamen ao 061, acudan ao médico de atención primaria" e aos PAC "antes de acudir aos hospitais". No entanto, o presidente da Xunta "lamenta" tamén que "só o cincuenta e pico da poboación diana" se vacinase contra o virus. "A cepa que está castigando máis podíamola solucionar coa vacina" e iso é "importante facer o que temos que facer: utilizar os servizos públicos antes da gripe para non ter que usalos durante a gripe". Petición de explicacións de En Marea, PSdeG e BNG Feijóo retruca así ás peticións de explicacións da oposición, que nos últimos días vén reclamando medidas para paliar os "colapsos", ademais de advertir da "desaparición" do conselleiro de Sanidade, Jesús Vázquez Almuíña, da actividade pública nestes primeiros días do ano. Nesta liña, durante esta semana dende En Marea o seu voceiro, Luís Villares, e mais a deputada Eva Solla esixiron a reaprtura "das unidades hospitalarias" que o Sergas "mantén pechadas polos recortes". "A Xunta -di Solla- tiña coñecemento desta previsión e non tomou ningunha medida para evitar que pacientes maiores e enfermos estean ata oito horas nos corredores". A oposición censura que a Xunta non dispoña de máis medios para un pico "previsible" e Feijóo insta a poboación a "utilizar os servizos públicos antes da gripe para non ter que usalos durante a gripe" En Marea anuncia iniciativas parlamentarias para recabar explicacións de Sanidade e tamén o fai o PSdeG a través do seu voceiro nesta área, Julio Torrado, que ve nos "colapsos" unha mostra da "situación límite da sanidade pública" e da "falta de previsión do Goberno". Hai poucos meses, lembra Torrado, o conselleiro "consideraba as camas importantes para os hoteis, non para os hospitais" e provoca a "inconcibible" situación de colapso por "non tomar medidas ante un pico que se repite cada ano e do que os médicos viñan alertando". Na mesma liña, o BNG resalta por medio de Montse Prado que "estes repuntes de actividade son perfectamente previsibles", polo que o Sergas debera elaborar un "protocolo de actuación" ante estes escenarios que evite a repetición de escenas de "persoas amoreadas" nos corredores hospitalarios. A situación descrita pola oposición non se corresponde, segundo Feijóo, coa realidade, a comezar por que "o conselleiro non está desaparecido", senón "traballando con normalidade". "A situación é moi complexa, só temos que ver o que está ocorrendo no resto de servizos de urxencias de España, de Francia ou do Reino Unido", pero o Sergas ten "todas as capacidades dispoñibles para a presión asistencial que estamos padecendo e aínda non rematou".


Summary: A taxa de litixiosidade en Galicia situouse no primeiro trimestre do ano nos 22,1 asuntos por 1.000 habitantes, a máis baixa do Estado por mor do paro que durou 114 días.

Os efectos da folga do persoal da Administración da Xustiza en Galicia, que comezou en febreiro e rematou hai tan só dúas semanas logo de 114 días, comezan a plasmarse nas estatísticas. O informe publicado este mércores polo Consello Xeral do Poder Xudicial (CXPX) revela que os asuntos en trámite durante o primeiro trimestre deste ano aumentaron un 14,4% respecto ao mesmo trimestre do pasado ano, mentres que as sentenzas ditadas diminuíron en máis dun 31% no mesmo período. Os asuntos en trámite no primeiro trimestre aumentaron un 14,4% nun ano; as sentenzas ditadas diminuíron en máis dun 30% Son só algúns dos datos que revelan o impacto real dun paro que foi secundado masivamente entre o persoal até as últimas semanas, onde o seguimento descendeu considerablemente, malia a diferenza entre as cifras que daban os sindicatos e a Xunta, que reducía o apoio ao mínimo. A folga comezou o 7 de febreiro pero, aínda así, os efectos nese primeiro trimestre foro importantes. Mentres que ao final do primeiro trimestre de 2017 os asuntos en trámite eran de algo menos de 119.000, un ano despois a cifra incrementouse en máis de 17.000 até alcanzar practicamente os 136.000, uns 520 de media por órgano xudicial, fronte aos 462 de hai doce meses. En canto aos asuntos ingresados, o número no primeiro trimestre de 2018 en Galicia foi de 59.667, o que supón unha diminución do 28,1% con respecto ao mesmo período do ano pasado (82.931 e uns 23.000 menos). Ademais, entre o 1 de xaneiro ao 31 de marzo resolvéronse 51.042 casos, o que supón unha baixada do 41,2%, fronte aos 86.809 de hai un ano, uns 35.000 menos. Do mesmo xeito, ao final deste trimestre quedaron 56.889 escritos pendentes de prover, 33.008 deles con máis de 30 días de antigüidade. Á marxe dos asuntos non repartidos, había 19.320 asuntos pendentes de incoar, 10.397 civís. Por outra banda, os sinalamentos celebrados reducíronse un 40,5% con respecto ao primeiro trimestre de 2017. A taxa de litixiosidade en Galicia situouse nos 22,1 asuntos por 1.000 habitantes, a máis baixa do Estado por mor da folga De debullarmos máis os datos, comparándoos cos de hai un ano, o descenso de trámites foi evidente. Respecto á resolución de autos, pasouse dos 37.097 dos tres primeiros meses de 2017 aos 21.114 do deste ano, o que supón unha baixar dunha media de 144 por órgano xudicial a uns 81. O descenso é semellante en canto aos decretos (dos 23.398 aos 12.447) ou no que ten que ver coas sentenzas: resolvéronse nos inicios deste ano 16.510 (unha media de 63 por órgano) fronte ás 24.131 (94 por órgano) do mesmo período do exercicio pasado, unhas 8.000 menos. Por mor de todos estes datos e a redución de actividade, a taxa de litixiosidade en Galicia situouse no 22,1, a máis baixa do conxunto do Estado no primeiro trimestre de 2018, que foi de 32,2 asuntos por cada mil habitantes. Así o destaca tamén o propio CXPX, que destaca a cira "excepcionalmente baixa" e que "obedece á folga dos funcionarios da Administración de Xustiza, que tivo como efecto unha diminución do 28,1% no número de asuntos ingresados". "Colapso total" e sen vacacións Por outra banda, o sindicato Alternativas na Xustiza-CUT denunciou o colapso no Xulgado do Penal número 2 de Ferrol e asegura que o non nomeamento dun funcionario interino e os atrasos provocados pola folga provoca que agora lles sexan denegadas as vacacacións aos traballadores. A central denuncia a "discriminación" que sofre este xulgado "respecto non só doutros da cidade, senón do resto de penais de Galicia e do Estado" e que, aseguran, "vese agora agavada pola negativa da Xunta a nomear funcionario interino para cubrir unha praza" ata provocar o "absoluto colapso". A CUT denuncia que o Xulgado do Penal número 2 de Ferrol traballa con menos xente da debida e que non se cubre unha praza A CUT lembra que o devandito xulgado entrou en funcionamento o día 30 de decembro de 2004 e que o cadro de persoal orgánico que lle corresponde, segundo a lexislación, son dous xestores procesuais, catro tramitadores e dous auxilios. Segundo denuncia a central, "desde o primeiro día funciona con dous funcionarios menos" sen que se tivesen nomeados interninos nin reforzos para "suplir o déficit". Ante todos os problemas, o sindicato esixe o "nomeamento inmediato" dun funcionario internino para este xulgado que "permita sacar o traballo acumulado como consecuencia da folga e cubrir o cadro de persoal xa minorado ilegalmente" para que, tamén, "se permita coller vacacións aos traballadores".


Summary: ENTREVISTA O historiador Ricardo Gurriarán presentou este martes o libro Galicia ten un referente: Isidro Parga Pondal, editado pola Deputación da Coruña e co impulso do Foro Peinador, que lle dedica ao xeólogo o Día da Galeguidade Empresarial

"Foi probablemente o científico galego máis importante do século". Así define o historiador Ricardo Gurriarán a Isidro Parga Pondal, o xeólogo nacido en Laxe en 1900, expulsado da universidade en 1936 e que mesmo así desenvolveu nas décadas seguintes unha brillante carreira investigadora, converténdose nun referente do seu campo en toda Europa e levando a cabo, ademais, unha notable actividade empresarial a partir da explotación de minerais que localizara no subsolo galego. Hoxe dálles nome a un coñecido programa de contratos de investigación, pero a súa actividade e traxectoria seguen a ser ignoradas pola gran maioría. Gurriarán presentou este martes en Compostela o libro Galicia ten un referente: Isidro Parga Pondal, editado pola Deputación da Coruña e co impulso do Foro Peinador, que lle dedica ao xeólogo o Día da Galeguidade Empresarial. No acto participou o reitor da UC Juan Viaño e o presidente do Foro Peinador, Xosé González, promotor da iniciativa. González destacou o obxectivo de "recuperar a memoria de todos aqueles que concibiron o progreso económico de Galicia inculturizada na súa historia e tradicións". Este xoves, ademais, descubrirase un busto de Parga Pondal na Facultade de Química da USC, un acto que ao igual que esta biografía busca incrementar o coñecemento (e o recoñecemento) a unha figura inxustamente ignorada, "porque a historia oficial deixouno de lado", segundo destacou Gurriarán na presentación. "Foi o científico galego con máis proxección, dende que era novo. No ano 1929 foi distinguido co premio Alonso Barba, o premio que se lle daba en España ao científico novo con máis futuro. Despois, formouse no estranxeiro", descata Gurriarán, "pero viu truncada a súa carreira profesional polo golpe de Estado de 1936". Aí pesaron o seu pensamento republicano e galeguista, pero tamén as envexas e ciumes de membros da universidade, que forzaron a súa depuración. Pero Parga Pondal repúxose. O seu coñecemento sobre o subsolo de Galicia era moi avanzado, e unha vez que foi expulsado de Compostela, regresou ao seu Laxe natal. En Laxe "montou unha especie de universidade popular e converteuno en centro de referencia a nivel europeo para todos os estudos relacionados co subsolo. Atraeu alí os mellores investigadores, organizou xornadas de investigación e debate" "Alí montou unha especie de universidade popular e converteuno en centro de referencia a nivel europeo para todos os estudos relacionados co subsolo. Atraeu alí os mellores investigadores, organizou xornadas de investigación e debate", salienta Gurriarán, que explica tamén que "destacou por integrar mulleres nos seus equipos, cando non era tan habitual" e que "foi o primeiro científico en publicar un artigo en galego no Chemical Abstracts". Gurriarán destaca tamén a súa actividade dentro do Seminario de Estudos Galegos, onde "tivo unha participación moi activa, máis preocupado polo futuro de Galicia que polo pasado, preocupado por construír un país con tecnoloxía e desenvolvemento económico". A valía de Isidro Parga Pondal como analista químico, unido aos seus coñecementos xeolóxicos, permitiulle traballar xunto a diversos científicos, tanto españois como estranxeiros. A evolución nas súas publicacións fixo que fose contando coa colaboración de diferentes investigadores, cos que profundou en diferentes liñas de investigación: estudos xeoquímicos de rocas e minerais galegos, presenza de elementos raros nos areais de Galicia, investigacións sobre rocas neovolcánicas ou cartografiado xeolóxico. "Grazas a Franco, Isidro Parga Pondal converteuse nun emblemático empresario. Á universidade non volveu nunca, nin quixo retornar" "Grazas a Franco, Isidro Parga Pondal converteuse nun emblemático empresario. Á universidade non volveu nunca, nin quixo retornar", di. Da súa traxectoria empresarial poderían salientarse numerosas iniciativas, como a súa participación nunha sociedade dedicada á extracción de calizas para a fabricación de aditivos agrícolas e insecticidas para a empresa agro-farmacéutica Zeltia ou o achado da caliza do Val do Mao (Sarria) que deu en Cementos do Noroeste, S.L., a primeira cementeira galega para producir cemento artificial tipo Port-Land por vía seca. Tamén exportaba Titanio e outros minerais para fabricar pintura en Cataluña. Parga Pondal formaba parte, ademais, dunha xeración moi vizosa, un grupo de investigadores e científicos que nas primeiras décadas do século XX contribuíron a construír a ciencia galega, nomeadamente dende unha Universidade de Santiago en crecemento, e que completaron a súa formación no estranxeiro, nos centros de investigación máis avanzados de Europa. Tiñan ademais unha visión aberta, universalista e progresista, algo que xogou na súa contra tras o golpe de Estado fascista de 1936, que tronzou esa emerxencia e esa brillante xeración. O propio Gurriarán reflectiu moi ben ese ambiente e esas posibilidades abertas no seu libro Ciencia e conciencia na universidade de Santiago, 1900-1940. "O pulo republicano deulles a eles folgos para ver que había outras posibilidades, outro futuro para o país. Iso foi fundamental, pero canto durou?" "Foi un grupo de científicos implicados na construción doutra sociedade, concienciados pola realidade que os rodeaba" -comenta Gurriarán- "O pulo republicano deulles a eles folgos para ver que había outras posibilidades, outro futuro para o país. Iso foi fundamental, pero canto durou?". O historiador pon o exemplo do seu pai, un médico republicano, tamén depurado: "Eu son fillo dun médico moi próximo a Negrín, que tivo que marchar de Madrid, que foi depurado, que tivo que montar un sanatorio privado porque mesmo lle fastidiaron a praza de médico. Non é unha historia singular, é a historia de milleiros de homes e mulleres dunha xeración, que tiveron que armarse de valor non só para levar adiante a súa vida cunha certa dignidade, senón simplemente para poder relacionarse coa xente". "Unha das cousas que fixo o franquismo foi estigmatizar a xente que non era vencedora. Eu aínda lembro de pequeno que a garda civil ía pola miña casa unha vez ao ano. E non sabía por que ían; ían para facer o seu exame anual. Meu pai recibía a correspondencia aberta ata os ano 50 e non lle deron o pasaporte ata eses anos tamén", explica "A vida foi moitas veces máis dura para os que quedaron aquí que para os que marcharon fóra. Estas persoas que saíron adiante tiñan unha extraordinaria coraxe" "E a Parga pasaríalle o mesmo" -engade- "e a calquera profesional que nese momento estaba excluído do sistema. Se nunha profesión había dez prazas, oito estaban reservadas a falanxistas, ex combatentes..., e polas outras dúas podían competir os outros, pero sempre que tiveran o visto bo do servizo de vixilancia da Falanxe". "Parga Pondal converteuse nun referente en toda Europa no seu campo porque era un home moi brillante. Pero tivo que vivir no silencio", di Ricardo Gurriarán. "A vida foi moitas veces máis dura para os que quedaron aquí que para os que marcharon fóra. Estas persoas que saíron adiante tiñan unha extraordinaria coraxe", conclúe.


Summary: Mariña Patrimonio mantivo xuntanzas con deputados de BNG e AGE. Colectivos e entidades urxen administración e xustiza tomar medidas.

BNG e AGE levarán ao Parlamento de Galiza os prexuizos xerados no patrimonio arqueolóxico galego polas actividades ligadas á industria madereira, impulsadas noemadamente pola expansión do eucalipto. Mariña Patrimonio mantivo nas semanas pasadas xuntanzas con Antón Sánchez, portavoz de AGE, e Cosme Pombo, deputado do BNG. "O BNG vai levar ao Parlamento galego unha batería de iniciativas encamiñadas á protección do noso valioso patrimonio", afirma o colectivo mariñao no seu FB, ao tempo que destacou a disposición de Sánchez "para levar a cabo iniciativas no Parlamento que consigan frear as desfeitas no patrimonio, provocadas pola industria do eucalipto". Así pois, a preocupación perante a ameaza que a industria forestal representa para o patrimonio arqueolóxico galego vai chegar á Cámara lexislativa. Cómpre lembrar que Mariña patrimonio e Adega están a colaborar para documentar a fondo unha serie de agresións ao patrimonio e impulsar unha campaña de concienciación que leve a administración e xustiza a tomar conciencia dun problema que "é un problema moi grave, dunha dimensión preocupante", en palabras de Fins Eirexas. O colectivo Mariña Patrimonio constatou máis de 30 lugares protexidos (mámoas, castros...) destruídos durante talas e traballos relacionados co eucalipto. Nada que nos deba estrañar se temos en conta, como denuncia este colectivo da mariña lucense, que a metade dos 500 xacementos arqueolóxicos "que ten inventariados Patrimonio no norte de Lugo teñen eucaliptos enriba".


Summary: Os conservadores consideran que a petición de AGE é "de imposible cumprimento" porque "non ten sentido" reclamar o mantemento de contratos que "xa expiraron"

Profecía autocumprida. No marco da redución dos fondos estatais para políticas activas de emprego a Xunta despediu 109 orientadores e orientadoras laborais do Servizo Público de Emprego ao longo dos últimos meses de 2012. Os grupos da oposición parlamentaria viñeron presentando diversas iniciativas para manter eses postos de traballo, se ben o feito de que o mes de xaneiro sexa inhábil na Cámara impediu que estas se debatesen ata este mes de febreiro. Este martes foi a quenda para unha delas, a presentada por AGE na Comisión de Emprego, e o PP rexeitouna por "extemporánea". Non se poden manter os postos de orientación laboral porque os seus titulares xa foron despedidos polo Goberno ao que apoia a propia formación conservadora, veu dicir o voceiro popular, Miguel Tellado. "Resulta imposible facer efectiva a súa proposta, porque estes contratos expiraron o 31 de decembro", retrucoulle tellado á autora da proposta, Eva Solla, a quen non obstante lle recoñeceu que cando foi presentada a iniciativa, o 11 de decembro, "si tiña sentido". Neste contexto, Tellado ratifica que os postos non se recuperarán e envía a responsabilidade ao Goberno central. "Nos orzamentos do Estado eliminouse o plan extraordinario de orientación laboral" que financiaba "na súa totalidade" este servizo en Galicia. "Dende a Xunta analizáronse todas as posibilidades, pero a súa continuidade fíxose imposible dada a ausencia de financiamento estatal", resolve, para despois engadir que as demandas de orientación están aínda así "cubertas" grazas aos "452 orientadores" que, asegura, van traballar durante 2013. A oposición insta a Xunta a obter ingresos adicionais gravando as rendas altas e así manter o programa de orientación laboral "A min non me interesa quen o fixo", respostou a parlamentaria de AGE, en cuxa opinión se a Xunta "considera que está mal" que o programa sexa "temporal", a Consellería de Traballo tería "o deber de facer un programa que o supla". "En vez de criticalo, mellóreno", esixiu, nun contexto no que lamenta que o PP "non pise o frío" da rúa mentres "afonda na desgraza" das persoas sen emprego, a quen agora lles engaden "a falta de asesoramento". "Ademais, desoen, facendo como quen non escoita nada". "Din quen non os mantén porque o Goberno español non ten cartos" pero "nada lle impide á Xunta manter este programa cos seus propios recursos", abondou Carlos Aymerich dende o BNG, que apoiou a iniciativa de AGE. "Prefiren darlle cartos á educación sexista que á orientación laboral", lamenta o nacionalista, quen tamén sinala que a Xunta "podería establecer un imposto ás grandes superficies comerciais" ou "incrementar a presión fiscal sobre os que máis teñen" para obter ingresos adicionais. Na mesma liña, Solla lembrou que tamén AGE "propuxo maiores ingresos e sitios dos que sacar financiamento" co establecemento de novos tributos". Con todo, a iniciativa saíu rexeitada por sete votos -os do PP- contra cinco -os de PSdeG, AGE e BNG-.


Summary: Os casos detectados soben en todas as áreas sanitarias agás na de Ferrol.

Galiza notificou 501 positivos por coronavirus en 24 horas, o que implica unha suba de case un cento de casos con respecto aos 409 detectados hai un día. Con todo, os casos activos descenden lixeiramente -9 menos que na xornada anterior- e sitúanse en 9.051. Así se desprende dos datos actualizados na mañá de hoxe na web da Consellería de Sanidade, con cifras até as 18:00 horas desta terza feira, e que detallan que o maior número de contaxios produciuse na área sanitaria da Coruña con 122 novos contaxios -59 máis que o día anterior-. A de Vigo é a segunda área sanitaria que máis positivos rexistrou por PCR nas últimas 24 horas, con 108 -11 máis que o día anterior-. Pola súa banda, na de Pontevedra e O Salnés detectáronse 88 -21 máis-; 69 na de Lugo -14 máis-; 60 na de Santiago e Barbanza -19-, 33 na de Ourense -7 máis- e 21 na de Ferrol -18 menos-. En canto aos casos activos, soben nas áreas da Coruña até os 1.879 -44 máis-; na de Lugo, con 1.100 -29 máis-; e na de Pontevedra, con 1.254 -41 máis-. Pola súa banda, descenden na de Ferrol, onde se sitúan en 749 -28 menos-; os mesmos que na de Ourense, que pasa a 749 após experimentar un descenso de 32. Ademais, tamén baixan na de Santiago, na que hai 1.006 casos activos -30 menos-: e na de Vigo, con 2.317 -30 menos-. En canto ás probas realizadas, as PCR feitas ascenden a 819.277 desde o inicio da pandemia, o que implica 7.336 máis que na terza feira Pola súa banda, os contaxios desde o inicio da pandemia na Galiza sitúanse en 46.728. Até a data, as vítimas mortais con coronavirus elévanse a 1.092, despois de que as autoridades sanitarias notificasen seis novos falecementos na xornada da terza feira.


Summary: O deputado do PP e ex-alcalde de Celanova, Antonio Mouriño, simulou ser despedido para cobrar un mes de paro. A oposición pídelle a Mouriño que demita e entregue a acta como parlamentar mais Alfonso Rueda defende que "respondía a unha razón legal".

Antonio Mouriño saia da Alcaldía de Celanova de maneira voluntaria en setembro de 2012. En outubro, foi eleito deputado pola provincia de Ourense na Cámara galega. Nesa facción de tempo, un mes, o ex-rexedor apuntouse ao paro. Agora, pleitea para cobrar o subsidio de desemprego que o Servizo Público de Emprego Estatal (SEPE) lle nega por simular ser despedido cando renunciara "voluntariamente ao cargo". Antonio Mouriño era un dos alcaldes galegos que máis cobraba. Máis de 70 mil euros anuais. Unha fraudeDesde o BNG exixen a demisión do deputado ourensán por consideraren "unha fraude" o seu comportamento. Aliás, tildan de "inmoral" e "miserábel" a súa reclamación xudicial. Tereixa Paz, considerou que Mouriño "se burla" de milleiros de galeg@s que non perciben ningún ingreso ao exixir que lle sexa pagado un mes de desemprego, após ter percibido miles de euros como alcalde. "no Partido Popular parecen expertos en simular a realidade, sobre todo para cobrar de forma ilexítima cartos públicos" denunciou a parlamentar do BNG. Asemade, exixiu a súa inmediata demisión pois, "o señor Mouriño non foi despedido, deixou voluntariamente o seu cargo". "Unha actitude reprobábel"Para o grupo parlamentar socialista a actitude do ex-alcalde celanovés "é absolutamente reprobábel" polo que exixen que devolva a súa acta de deputado. María Quintas, advertiu ao PP que de non se producir a demisión, presentarán iniciativas parlamentares dirixidas a depurar responsabilidades e garantir, din, "o comportamento ético dos membros da Cámara". No entanto, desde o PP, Alfonso Rueda defendeu ao seu compañeiro de filas e considerou que as súas reivindicacións responden "a unha razón legal". Segundo o vice-presidente da Xunta, Antonio Mouriño baseou en argumentos "sólidos" o seu recurso xudicial e, polo tanto, non debe presentar a súa demisión. Imaxe capa: Xunta


Summary: O Executivo alemán trasladou a súa preocupación de que Gazprom corte definitivamente o envío de gas natural.

Alemaña deixou de recibir gas procedente de Rusia esta segunda feira, 11 de xullo, debido ás tarefas de mantemento que Gazprom afirma que levará a cabo no gasoduto Nord Stream 1, situado no mar Báltico e principal conexión para o envío de gas natural ao país centroeuropeo. As principais empresas enerxéticas da Alemaña xa pagan o gas ruso en rublos A previsión da compañía é que se retome o subministro a primeira hora do 21 de xullo, dez días despois de que tivese lugar o corte. Porén, integrantes do Goberno alemán trasladaron durante a fin de semana a medios locais do país a súa preocupación por se finalmente non se retome o envío de gas. Nas últimas semanas, o gasoduto estaba a funcionar a 40% da súa capacidade, o que levou a Gazprom a programar este paro para recalibrar o subministro de enerxía, os sistemas de protección contra incendios e para reparar algunhas válvulas da infraestrutura. O gas ruso e alxerino guían a alza da factura da luz na UE Esta perda de capacidade provocou novas subas do prezo do gas no mercado de Alemaña, segundo detallou a Axencia Federal de Redes alemá. Dependencia do gas ruso Alemaña atópase agora mesmo en pleno proceso de redución da dependencia do gas ruso, principal abastecedor desta fonte de enerxía no país. Estas son as rebaixas que aplican Estados da UE na enerxía Porén, a falta de alternativas viábeis neste momento obriga Alemaña a seguir mantendo a relación comercial con Rusia para obter gas, que as principais refinarías están a almacenar para ter reservas invernais no caso de que, como apunta o Executivo alemán, se produza o cese definitivo de envío do gas ruso a partir do outono. Neste sentido, a propia Gazprom reduciu nos últimos meses o envío de gas a Alemaña. O presidente de Rusia, Vladimir Putin, sinalou as sancións impostas por unha boa parte da comunidade internacional como motivo deste descenso no subministro do gas. O chanceler alemán reafirma a negativa ao envío de armamento pesado a Ucraína Pola súa parte, o chanceler alemán, Olaf Scholz, rexeitou as palabras de Putin e acusouno de mentir, afirmando que as sancións non afectaban directamente ao gas. Unha decisión tomada "de maneira consciente", segundo o propio Scholz afirmou, pola dependencia existente do gas ruso.


Summary: A ARMH presenta un informe con diversas declaracións de dirixentes do PP nas que se tería desprezado os represaliados polo fascismo, entre elas as do rexedor galego que asegurou que os asasinados pola ditadura "merecíano".

Os polémicos chíos do concelleiro de Ahora Madrid, Guillermo Zapata, provocan que teña que declarar como imputado por un presunto delito de humillación ás vítimas do terrorismo. Un chiste de humor negro de hai catro anos sobre a vítima de ETA Irene Villa levarano ao banco dos acusados. A diferente vara de medir aplicada polo PP respecto de desafortunadas declaracións foi moi criticada por movementos sociais e formacións políticas e agora aos populares vénlle de volta. A Asociación para a Recuperación da Memoria Histórica (ARMH) presentará a vindeira semana ante a Fiscalía Xeral do Estado un informe con diversas declaracións de dirixentes dese partido nas que se humillaría as vítimas do franquismo. Entre elas, as do alcalde galego de Baralla, Manuel González Capón, que asegurara que aqueles fusilados polo fascismo durante a ditadura "merecíano". A ARMH presenta un informe con declaracións de dirixentes do PP nas que se humillaría as vítimas do franquismo, entre elas as do alcalde de Baralla No informe incluiranse tamén declaracións de Pablo Casado, actual responsable de Comunicación do PP, e as de Rafael Hernando, voceiro popular no Congreso. Un menosprezou publicamente as fosas nas que permanecen desaparecidos máis de 114.000 civís desaparecidos durante a represión franquista. O outro asegurou que as vítimas da ditadura só se acordaban de seus pais cando había subvencións. O 26 de xullo de 2013, Manuel Fernández Capón (PP) considerou, no pleno do Concello de Baralla, que as vítimas dos crimes do franquismo "merecíano" e o 22 de agosto os votos dos seus edís evitaron, no propio pleno, que tivese que abandonar o cargo. Tan só uns meses despois, o PP evitou reprobar no Parlamento o rexedor que xustificara a represión franquista. Fernández Capón dixera que as vítimas asasinadas polo franquismo "merecíano" O PP achegara ao debate unha emenda para substituír a reprobación específica a González Capón que impulsara o BNG para substituíla por un rexeitamento xeral a "calquera manifestación realizara por cargos públicos nas que se xustifiquen os crimes e asasinatos producidos durante o franquismo pola gravidade que supón dar amparo e xustificar a vulneración de dereitos humanos fundamentais naquela época". De ser aceptada ficaría fóra, polo tanto, a condena específica ás verbas de González Capón e a esixencia de que deixe o cargo. O BNG admitía a emenda como adición, non como substitución, pero os populares, representados por Paula Prado, non accederon no medio dun tenso debate. O PP evitou reprobar no Parlamento o rexedor que xustificara a represión franquista Agora a denuncia da ARMH intenta que tanto o alcalde de Baralla como Casado e Hernando respondan ante a xustiza por este presunto delito de humillaciónás vítimas do fraqnuismo. A entidade tamén incluirá no informe o feito de que estas vítimas sexan obrigadas polo Estado a soster co seu pagamento de impostos a tumba do diatador Franco. Ademais, incluiranse no documento as declaracións que o ministro do Interior, Jorge Fernánez, fixo na Cadena SER e nas que asegurou que as palabras de Rafael Hernando son desafortunadas pero "non equiparables" con agresións a outras vítimas..


Summary: O sistema de financiamento para as comunidades autónomas do réxime común atópase prorrogado desde 2014. O actual modelo aprobado á volta de 2009 polo Goberno de Zapatero agarda a súa reforma, que con total seguridade vaise acometer após as eleccións catalás. A Galiza segue perdendo coa proposta vixente.

Odebate e aprobación do novo sistema de financiamento está chamado a ser un dos temas chave do vindeiro período de sesións nas Cortes do Estado. Se a vontade das forzas que conforman o actual Executivo estatal de coalición, expresada na campaña das eleccións de 2019, era acometer a reforma do actual modelo na segunda metade de 2020, a conxuntura política obrigou a adiar esta decisión ao primeiro semestre de 2021. Neste sentido, o Ministerio de Facenda traballa para facer pública a súa proposta após os comicios cataláns do mes de febreiro. O actual modelo de financiamento atópase en tempo de desconto. Aprobado polo Congreso dos Deputados á volta de 2009 por un período de vixencia de cinco anos, cos votos favorábeis do PSOE e coa abstención do Partido Popular, o texto lexislativo estabelece na súa disposición adicional sétima a obrigatoriedade de ser revisado en 2014. Porén, mantense prorrogado desde hai seis anos. Ao longo deste período, foron moitas as resistencias gobernamentais a desenvolver este traballo, malia os chamados á realizalo, salientando a resolución da Conferencia de Presidentes de xaneiro de 2017, onde reclamaron "o impulso á revisión do sistema de financiamento autonómico, en aras de culminar co acordo de aprobación dun novo sistema deseñado con criterios obxectivos". A necesidade de máis fondos As críticas ao actual modelo de financiamento chegan desde diversas frontes e orientacións doutrinais. Neste sentido, existe unha opinión amplamente maioritaria que considera insuficientes as achegas do modelo vixente para facer fronte ás necesidades financeiras das autonomías do réxime común. A esta posición apúntase un dos grandes especialistas na materia, o Sindic de Comptes do País Valenciá, Vicent Cucarella, quen entende que "as comunidades autónomas no seu conxunto deberían estar recibindo máis ingresos dos que actualmente perciben. A solución, polo tanto, pasa por un reparto máis equitativo entre o Estado e as comunidades autónomas que evite os agravios entre os territorios". O economista da Universidade de Vigo Santiago Lago Peñas demanda ponderar con máis peso no novo modelo de financiamento variábeis como a dispersión e o avellentamento da poboación. Ao tempo, entende que "a Galiza interésalle que haxa máis recursos sobre a mesa porque existe un problema de insuficiencia xeneralizada. Cantos máis recursos adicionais, máis posibilidade de aumentar o financiamento, pero sobre todo interésalle enormemente que se avance cara á nivelación plena de todos os servizos". Os criterios aplicados polo Goberno do Estado para o reparto dos fondos extraordinarios derivados das necesidades do coronavirus adiantan que o Executivo vai primar o peso demográfico fronte a outras variábeis no novo modelo de financiamento. Malia que a técnica económica recomenda aproximar as achegas ao custo real da prestación dos servizos, a realidade vai por outro camiño nas últimas décadas, o que leva a parte dos expertos a analizar o debate sobre o financiamento autonómico como unha cuestión de natureza política e non de contabilidade pública. Un sistema lesivo para a Galiza O economista Xosé Díaz, ex deputado e ex presidente da Comisión de Economía do Parlamento da Galiza entre 1997 e 2001, é unha das voces máis críticas co actual sistema de financiamento. Así, nun estudo elaborado en 2020 baixo o título "Resultados da liquidación do sistema de financiamento de réxime común de 2018", onde estuda a liquidación dos orzamentos do Estado de 2018, última anualidade da que existen datos, afirma que nese exercicio Galiza perdeu 4.863 millóns de euros. Segundo as cifras ofrecidas por Díaz, o Estado recadou en 2018 na Galiza un mínimo de 13.132 millóns de euros en concepto de impostos e só ten reintegrado 8.268 millóns de euros. Os datos expostos por Díaz para 2018 continúan a liña doutras anualidades. Por exemplo, en 2017 a cantidade achegada pola Galiza ao Estado sitouse nun mínimo de 12.214 millóns de euros, mais a contía devolta ficou en 7.643 millóns de euros, provocando un saldo negativo de 4.570 millóns de euros. Outra mostra das consecuencias do actual sistema, en palabras de Díaz, son "as perdas anuais permanentes así como acumuladas derivadas da porcentaxe que representaba a poboación axustada". No caso de ter asumido o Estado o 7,2% de poboación axustada aprobada polo Parlamento de maneira unánime en 2008, Galiza contaría na última década con 2.046 millóns de euros máis. Díaz considera os criterios seguidos polo actual sistema de financiamento para definir o reparto das achegas como moi desfavorábeis para a Galiza. Neste sentido, advirte que a dispersión xeográfica só representa 0,6%, un criterio moi pouco ponderado para o custo real de achegar ao conxunto da poboación os servizos públicos ou as infraestruturas produtivas e sociais precisas. Esta variábel resulta especialmente gravosa para unha realidade como a galega, que suma máis da metade dos núcleos de poboación do conxunto estatal, tal e como teñen denunciado de maneira reiterada as diversas forzas políticas da cámara. Outro tanto acontece co peso da poboación maior de 65 anos para determinar a achega do Estado ás comunidades do réxime común. Se a poboación absoluta representa 30%, a superficie 1,8%, a dispersión 0,6%, a insularidade 0,6%, a poboación protexida 38% e a poboación menor de 16 anos 20,5%, a poboación maior de 65 só significa 8,5% nos criterios de cálculo estatal para determinar as contribucións ás autonomías. O modelo de concerto ábrese paso no Estado A lexislación española estabelece dous modelos de financiamento diferenciados para as comunidades autónomas. A maioría, entre elas a Galiza, acóllense ao denominado réxime común, mentres Euskadi e Nafarroa fan parte do sistema do concerto, o que lles permite recadar os seus propios tributos e contar con instrumentos reais de política económica, que segundo algúns economistas explican en boa medida o seu maior nivel de desenvolvemento e prosperidade. A aposta polo sistema do concerto gaña forza en sectores económicos e políticos doutras partes do Estado. Así, por exemplo, algúns dirixentes autonómicos do PSOE, como a balear Francina Armengol, ou economistas de cabeceira do PP, como Daniel Lacalle, defenden estender o modelo do concerto máis alá de Euskadi e Nafarroa, como elemento chave para dotar as comunidades autónomas de ferramentas en materia económica. 'Un sistema bilateral Galiza-Estado' O economista e colaborador do suplemento 'Producir' de Nós Diario Joam Romero reclama ese modelo para a Galiza. Neste sentido, considera que só un "sistema bilateral Galiza-Estado garantiría a suficiencia financeira" e "dotaría de capacidade o Goberno galego para exixir, liquidar, recadar, revisar e inspeccionar todos os tributos e competencia para estabelecer e regular os nosos propios impostos". Romero entende que o concerto permitiría á Galiza "reter o que estamos a perder co Estado", unha contía que rolda os 4.000 millóns de euros, así como "mellorar financiamento e a calidade dos servizos públicos", "asumir novas competencias como salvamento marítimo, despregamento da policía galega integral, tráfico, portos e aeroportos", "aumentar a progresividade do sistema tributario" e "planificar políticas económicas e fiscais para o desenvolvemento do noso país".


Summary: Varias persoas recibiron sancións económicas por se solidarizaren coa veciñanza de Coia tocando o claxón dos seus vehículos.

A Asemblea aberta de Coia e o movemento anti-represivo Ceivar denunciaron através das redes sociais as multas que o Concello de Vigo enviou a diversas persoas nos últimos días. Segundo a notificación administrativa estas persoas terían empregado "sinais acústicos sen motivo regulamentariamente admitido" polo que se califica como "leve" a falta e sanciónase con 45 euros. Estas multas non lles foron comunicadas in situ ás persoas atinxidas polas mesmas para "non crear risco á circulación", sinala o documento remitido e, en ambos os dous casos aos que tivo acceso Sermos Galiza, localízanse na "rotonda Alcampo" sita na avenida Castelao de Vigo. Este emprazamento acolle desde hai máis dun mes protestos pola colocación do barco Bernardo Alfageme prevista polo goberno local de Abel Caballero. As persoas multadas amosaron a súa solidariedade co movemento veciñal despregado na zona facendo soar as buguinas dos seus vehículos. Desde a Asemblea aberta de Coia afirman que se trata de "medidas brandas" destinadas á "disuasión da protesta". "Nada innovador...." matizan através da súa conta en Facebook.


Summary: As cooperativas agroalimentarias galegas creceron un 13% en facturación e un 7% en volume de emprego nos últimos cinco anos, como se destacou na XXVI Asemblea Xeral de AGACA.

A Asociación Galega de Cooperativas Agroalimentarias (AGACA) celebrou a súa XXXVI Asemblea Xeral, celebrando o bo comportamento destas entidades, mesmo nos peores anos da crise económica. As cooperativas agroalimentarias galegas creceron un 13% en facturación e un 7% en volume de emprego nos últimos cinco anos; ademais, o número de socios e socias incrementouse nun 26%. O incremento na facturación directa deste grupo de cooperativas ten aínda máis valor se se compara coa variación da Produción Final Agraria (valor económico de toda a produción agraria de Galicia), que diminuíu un 11% entre 2007 e 2012. Sumando a facturación indirecta, é dicir, a das empresas nas que participan as cooperativas (socias), a cifra excede os 1.900 millóns de euros. Para AGACA, as persoas "ven as cooperativas agroalimentarias como unha solución para afrontar os retos da crise dende unha óptica colectiva, afastada das incertezas inherentes ao individualismo" Para os e as responsables de AGACA, estes datos evidencian que as persoas "ven as cooperativas agroalimentarias como unha solución para afrontar os retos da crise dende unha óptica colectiva, afastada das incertezas inherentes ao individualismo onde a persoa ten que enfrontarse soa ás dificultades cotiás do mundo empresarial". Tamén se percibe, destacan, un regreso á actividade agroalimentaria e, polo tanto, ao medio rural, de persoas que actualmente se atopan en situación de desemprego nas cidades e perciben no campo, unha vía de ingresos estable para vivir dignamente. Neste senso, o presidente de AGACA, José Montes, reiteraba "a importancia do diálogo e da unión" para facer fronte "á dura crise que afecta ao medio agrario e rural": "O intercambio de opinións, a análise da situación e as posibilidades de crecemento deben darnos unha visión global na que a unión fará a forza", dixo. Montes destacou así mesmo que "a xuventude foi outra das apostas fortes de AGACA neste ano". Ante a crise económica e a precariedade laboral á que se enfrontan os mozos e mozas, salientou, "a fórmula cooperativa parece ser a que mellor resiste". Neste ámbito, AGACA encárgase de asesorar e apoiar novas iniciativas de emprendemento no rural, a través de numerosos obradoiros e cursos formativos e incluso, acompañamento personalizado. As cooperativas agroalimentarias galegas creceron un 13% en facturación e un 7% en volume de emprego nos últimos cinco anos; ademais, o número de socios e socias incrementouse nun 26% Na valoración da xestión realizada no último ano, AGACA tamén destaca a renovación do convenio de comercialización entre produtores de horta e o grupo Vegalsa- Eroski. E, en xeral, a actividade continuada de representación das cooperativas, "tratando de promovelas como empresas eficientes, ben xestionadas, correctamente capitalizadas e con cargos directivos profesionalizados". Na Asemblea Xeral tamén interveu Iván Novo, director da correduría de Seguros especializada no rural, UCOGA, da que AGACA forma parte xunto con outras cooperativas galegas. Novo subliñou que "ata a súa aparición non existía, no mercado, un produto adaptado ás particularidades do mundo cooperativo". "Aínda que o noso nacemento é relativamente recente, este proxecto asegurador é o máis importante que se ten feito en Galicia", dixo.


Summary: No día de hoxe maniféstanse en Ourense 74 colectivos sociais, culturais e económicos baixo o amparo da plataforma SOS. Ourense. O obxectivo da manifestación é protestar contra as políticas do alcalde e para intentar remediar unha situación que os colectivos din que "xa vén de lonxe".

Di a terceira lei de Newton que toda acción ten unha reacción igual e contraria. Algo semellante pode aplicárselle ao Concello de Ourense, onde dous anos das políticas do alcalde por Democracia Ourensá (DO), Gonzalo Pérez Xácome, tiveron como resposta o nacemento da plataforma SOS Ourense, un espazo común no que 71 colectivos sociais, culturais e económicos da cidade decidiron confluír para conseguir unha maior posición de forza e plantar cara ao "esmorecemento social, ambiental e cultural" que a cidade vive. Na presentación da plataforma e lectura do seu manifesto, xa se deixou claro a primeira gran acción que tiñan pensado levar a cabo. Unha manifestación esta tarde que agardan "multitudinaria" e que sairá da Subdelegación do Goberno español ás 19.30 horas. As convocantes pídenlle á veciñanza que acuda e achegue "o seu gran de area" para reverter a situación na que se atopa actualmente Ourense. Mais, cal é a realidade que vive actualmente a cidadanía? A voceira de SOS Ourense Natalia Piñeira sinala, en declaracións a Nós Diario, que a cidade leva anos "estancada ou en retroceso". Á hora de apuntar responsábeis desta situación, afirma que as culpas deben estar compartidas. Por un lado, os Gobernos locais encabezados por formacións políticas que "só miran polo seu propio ben" e que se dedicaron durante anos a "reducir e deteriorar a calidade" do concello. Mais Piñeira non quere exonerar de toda a culpa a propia veciñanza. "As habitantes desta cidade, como tamén as habitantes de toda a Galiza, levan anos a tragar coa perda de dereitos como se se tratase de algo natural", apunta, "e semella que só se reacciona cando achegamos a un punto inxustificábel". A portavoz cre que até chegar a ese punto de plantarse, a poboación perde moito máis do que é consciente. "Por iso queremos darlle a oportunidade á xente de Ourense de que poida ter voz e espazo onde proxectala", destaca. A plataforma traslada que o obxectivo da concentración é "comezar a espertar a veciñanza do concello para que a tendencia de Ourense non se volva irremediábel". "Agora mesmo somos o choqueiro da Galiza e de todo o Estado", conclúe Natalia Piñeira. Desleixo no sector cultural O sector da cultura é outro dos que máis desleixo sufriu por parte dos Gobernos do PP e de DO nos últimos anos. A pianista e licenciada en Historia da Arte Olga Brañas, quen tamén está integrada dentro da plataforma, explica que, se ben a alcaldía de Xácome supuxo unha estocada case definitiva para a cultura de Ourense -"este goberno fechou o museo municipal, deixou a veciñanza sen programación para as Letras Galegas, sen festas do corpus... a lista é interminábel", afirma-, a situación é moi crítica xa desde hai anos, cando o PP estaba á fronte do Concello e comezaba co desmantelamento cultural. Non dubida en definir Ourense como un "deserto cultural". Brañas tamén engade que a resposta do Goberno ante cada nova decisión é a mesma: "a cultura é prescindíbel" e "os cartos públicos non se deberían destinar á cultura". Para a pianista, a situación é incluso máis grave do que se ve nos medios de comunicación e recoñece que "ser agora mesmo cidadán de Ourense é moi triste". Porén, defende que este contexto podería reverterse con "vontade". "A que lle falta ao Goberno e a que demostra a veciñanza". A pesar de que as críticas seguen a crecer entre os diversos sectores que conforman o tecido social ourensán, Xácome optou por atacar e desacreditar desde o primeiro momento SOS Ourense. Entre outros cualificativos, definiu a plataforma como un "movemento troiano", e afirmou que está a empregar "como un kleenex" as asociacións que forman parte da propia plataforma para ir máis adiante a unhas futuras eleccións. Neste clima de belixerancia desde as institucións, os colectivos sociais consideran máis indispensábel que nunca rachar coas "falsas" acusacións de partidisimo e conseguir que a veciñanza se mobilice pola cidade e que loite para cambiar o actual modelo de políticas "esmorecentes" aplicado por Democracia Ourensá "en conivencia co PP". Só así se conseguirá que Ourense non chegue a converterse nun exemplo perfecto daqueles versos de Celso Emilio Ferreiro que din "todas as cousas morren i esmorecen, somentes tí, lembranza, te eternizas". SOS Ourense fai un chamado urxente de auxilio para que a cidade poida recuperar o esplendor de antano e non perderse no recordo e na memoria. "Ourense precisa de ti" Finalmente, o lema escollido polos colectivos de SOS Ourense para encabezar a manifestación desta quinta feira é "Ourense precisa de ti". Buscan facer unha chamada de apoio entre toda a veciñanza do concello para sumar folgos e postular unha alternativa real de xestión municipal para Ourense.


Summary: A investidura xógase tamén na area dos gobernos municipais. Nese escenario, executivos participados ou apoiados por Podemos dependen dos votos do PSOE.

A alcaldesa de Madrid, Manuela Carmena, reclamou ás "forzas do cambio" un apoio á Pedro Sanchez na segunda sesión de investidura que decorre esta sexta feira para que o socialista saíse así presidente. Díxoo na mañá desta quinta feira, nunhas declaracións nas que aseguraba que "o peor" escenario posíbel era repetir as eleccións. "Creo que non é bo que esteamos sen goberno. Desexaría con todas as miñas forzas que do vindeiro debate saíse un acordo cun Goberno forte de cambio", dixo. Unha afirmación que colleu ao vóo o PSOE para pedir, por boca do seu voceiro parlamentar, Antonio Hernando, a Podemos que "atendan o que lle di a alcaldesa de Madrid". A frase da rexedora axiña se propagou por redes sociais e polos medios de comunicación. O impacto das mesmas levou a Carmena a poñer na súa conta de Twitter un chío explicatorio no que se pedía que "ninguén me malinterprete". "Un goberno forte e de cambio é un goberno de coligazón de PSOE e Podemos", escribiu. Un gobierno fuerte y del cambio es un gobierno de coalición entre el PSOE y Podemos. Que nadie me malinterprete.— Manuela Carmena (@ManuelaCarmena) 3 de marzo de 2016 Tentaba así a rexedora matizar unhas primeiras declaracións que semellaban un desmarque da posición de Podemos e confluencias, que manteñen o seu voto de non á investidura de Sánchez na segunda votación. Unha petición, apoiar a investidura de Pedro Sánchez, que non debe extrañar se a enmarcamos na lóxica dun gobernos municipais, "do cambio" ou "rebeldes", segundo algunhas definicións, que ou ben se formaron ou ben se manteñen grazas ao apoio implícito ou explícito do PSOE.


Summary: É unha emblemática obra do chamado xénero do infotenimento: "Informaçom [rigorosa] + entretenimento [formativo]". Nas súas páxinas habitan os máis prodixiosos seres vivos, da descomunal balea azul (30 metros de lonxitude) ao musaraño de dentes brancos pigmeo, 750 veces máis pequeno. Recordes dos Seres Vivos, por primeira vez en lingua galega, ofrece anécdotas, sorpresas e curiosidades sobre o mundo natural.

Klaus Richarz e Bruno P. Kremer, autores da obra publicada por Edicións Laiovento e doutores en bioloxía, explican no Prólogo -Entre o diminuto e o gigantesco- como "a natureza apresenta, indiscutivelmente, umha enorme capacidade para nos interessar". E a iso dedican as 325 páxinas dun libro verquido ao galego polo seu colega Carlos Garrido, tamén doutor en bioloxía e profesor de tradución técnico científica na Universidade de Vigo. Recordes dos Seres Vivos subtítulase Anaos e gigantes, das bactérias aos vertebrados e estrutúrase en cinco grandes bloques: bacterias, protistas, fungos, plantas e animais. Ao cabo, exploran "o fascinante intervalo das 40 potências de dez existentes entre o protom e o universo". O que vai do nanograma aos anos-luz. Aínda que vocación de Richarz e Kremer é expresamente a "socializaçom do conhecimento científico, o livro de divulgaçom" -así o considera o tradutor-, en ningún intre perden de vista o absoluto rigor dos datos e as informacións. Segundo Garrido, Recordes dos Seres Vivos parte de "dous princípios basilares do fenómeno vital: a assombrosa capacidade de adaptaçom ao meio dos seres vivos e a sua exuberante e fascinante biodiversidade". "O acaso e a necesidade", sintetiza. En todo caso, aos autores do volume móveos a pretensión de introducir a ciencia na vida cotiá. É por iso que se dirixen aos lectores e lectoras coa seguinte advertencia: "Nom deixe de animar o grupo de amigos com que xoga às cartas, o café com as amigas ou a próxima conversa com colegas de tra balho con quesons do género de 'Quantas bactérias caberiam sobre o ponto de um i desta página do libro?', 'Quantos quilómetros do fio teriam de segregar os bichos-da-seda para produzirem a nova blusa da colega?' ou 'Que espessura tem o maior fruto de tipo noz que existe na Terra?". "As próximas páginas revelarám-lhe a resposta a essas e a muitas outras questons, de modo que esperamos que a consulta e leitura destas contas do mundo vivo lhe deparem muitas sorpresas e momentos gratos", engaden como colofón ao limiar de Recordes dos Seres Vivos. Valor da tradución Na nota do tradutor, Carlos Garrido defende "a fundamental significaçom que, para umha comunidade sociocultural como a galega, e para umha língua (socialmente menorizada) como o galego-português da Galiza, detém hoje a redaçom, traduçom e publicaçom de livros de divulgaçom técnico-científico", aínda que, lamenta, o seu número "continua a ser verdadeiramente ridículo". "O modelo de língua que inspira a nossa traduçom corresponde a um galego 'nom secessionista', portanto nom subordinado ao castelhano", explica, "e naturalmente coordenado, de um ponto de vista ortográfico, morfossintático e lexical, com as súas variedades geográficas lusitano e brasileiro".


Summary: Galicia únese este 8M á mobilización internacional do Día das Mulleres, marcada desta volta pola histórica convocatoria de folga feminista. Seguimos o máis destacado da xornada no país. MAPA | Máis de 40 vilas e cidades galegas acollen mobilizacións feministas este 8M ENTREVISTAS | 8M: Unha folga para transformar a vida das mulleres

Galicia únese este 8M á mobilización internacional do Día das Mulleres, marcada desta volta pola histórica convocatoria de folga feminista. Seguimos o máis destacado da xornada no país, onde xunto ás convocatorias de paro xeral e parciais están convocadas concentracións e manifestacións en máis de 40 vilas e cidades. 20:59 | O centro de Vigo, colapsado por milleiros de manifestantes A manifestación feminista deste serán en Vigo colapsa o centro da cidade con milleiros de persoas. Nalgúns treitos -na imaxe, a rúa Urzáiz e a súa contorna- a protesta permaneceu parada durante arredor dunha hora pola enorme asistencia. (Imaxe: Praza Pública - Cedida) 20:43 | Milleiros de persoas, tamén en Lugo Despois das concentracións da mañá, a convocatoria feminista unitaria desta tarde en Lugo volveu ser un éxito. A imaxe, divulgada polo PSdeG local, amosa milleiros de persoas na Ronda da Muralla. 20:15 | Resposta masiva á segunda convocatoria feminista en Santiago En marcha unha nova e multitudinaria manifestación en Compostela a prol da igualdade #FolgaFeminista8M pic.twitter.com/yjrCWvCbc8 — Nós Televisión (@NosTelevision) 08 marzo 2018 Por segunda vez no día a resposta en Santiago á convocatoria de mobilización feminista na rúa está a ser masiva. 19:54 | Milleiros de persoas prepáranse para a manifestación de Vigo Isto está cheo de xente e sae as 20 En Vigo o éxito é brutal #FolgaFeminista8M pic.twitter.com/rs3Kj2muwa — Galiza Contrainfo (@gzcontrainfo) 08 marzo 2018 19:48 | Comeza a segunda manifestación na Coruña En marcha a segunda das mobilizacións feministas desta tarde na Coruña, tamén cun seguimento masivo. A imaxe foi difundida polo BNG coruñés. 19:42 | Milleiros de persoas maniféstanse na Coruña #AoMinuto | A contorna da Mariña, na Coruña, queda pequena ante a masiva asistencia á mobilización feminista https://t.co/2jnstBOD4E pic.twitter.com/lLliaxITeH — Praza Pública (@prazapublica) 08 marzo 2018 A contorna da Mariña, na Coruña, queda pequena ante a masiva asistencia á mobilización feminista 19:00 | Comeza a primeira manifestación da tarde na Coruña Comeza a primeira manifestación feminista convocada para este serán na Coruña cunha asistencia masiva 18:20 | A mobilización matinal de Santiago desborda as expectativas Un resumo da histórica manifestación do feminismo compostelán "Se nós paramos, párase o mundo" pic.twitter.com/XMDk2FO2ZJ — Nós Televisión (@NosTelevision) 08 marzo 2018 A manifestación feminista desta mañá en Santiago superou as expectativas mesmo das organizacións convocantes e deu lugar á icónica imaxe da Praza do Obradoiro practicamente chea. 17:30 | A reivindicación feminista, tamén nas conserveiras A reivindicación feminista, tamén chegou este 8M ás traballadoras de conserveiras como Calvo ou Albo, que secundaron os paros convocados pola CIG 16:50 | A Xunta cifra o seguimento da folga na Administración na contorna do 20% Desde a Xunta, nun comunicado de Vicepresidencia, cífrase o seguimento da folga nos organismos públicos galegos na contorna do 20% do persoal. Segundo o texto, na Administración Xeral "o seguimento foi do 16,99% e nos entes dependentes dela, "do 19,93% cun cumprimento normal dos servizos mínimos. 16:22 | "Sofía, non te enteras": retranca en Ourense Unha das declaracións políticas máis controvertidas contra a folga feminista do 8M foi a pronunciada pola edil de Igualdade do Concello de Ourense, Sofía Godoy (PP), que no último pleno municipal rexeitou que o goberno da cidade apoiase a protesta por estar, ao seu xuízo, "directamente impulsada por un grupo político con perigosos nexos e afinidades" con países "onde as mulleres levan burka". Ao final da masiva mobilización feminista que este mediodía percorreu o centro da capital ourensá as manifestantes replicaron á concelleira en clave irónica. "Sofía, non te enteras, a folga convocámola nós", cantaron. 15:44 | A Praza Maior de Ourense quedou pequena A Praza Maior de Ourense quedou pequena para acoller, contra a unha da tarde, o remate da manifestación feminista. A imaxe foi difundida pola Plataforma Feminista Galega. 14:09 | Resposta masiva á mobilización en Lugo As convocatorias sindicais desta mañá en Lugo tiveron un seguimento masivo. Nas imaxes difundidas pola CIG, a mobilización que percorreu a Ronda da Muralla e que durante uns minutos se internou na sede da Xunta na cidade. 13:22 | "Situamos Galiza no mapa mundial da folga das mulleres" "As mulleres situamos Galiza no mapa mundial do paro internacional de mulleres". Imaxes desta mañá de Pontevedra #folgaFeminista8M pic.twitter.com/F1HHmmRVXQ — Nós Televisión (@NosTelevision) 08 marzo 2018 "As mulleres situamos Galiza no mapa mundial do paro internacional de mulleres", destacan na concentración de Pontevedra. 13:07 | Mobilización no Hospital da Costa Traballadoras do Hospital da Costa únense ao 8M malia aos "servizos máximos" do Sergas. Imaxe tomada pola CIG. 12:56 | Berro a prol da "dignidade" do traballo feminino en Ames Ames tamén acolleu esta mañá unha concentración feminista #folgafeminista8M pic.twitter.com/kgg2egm53u — Nós Televisión (@NosTelevision) 08 marzo 2018 En Ames, a concentración ante a casa do Concello reivindica "dignidade" para o traballo feminino


Summary: Acusad@s dos disturbios polo desaloxo en 2010 do campamento de Gdeim Izik denunciaron torturas estes anos de prisión.

O macroxuízo realizado estes días en Rabat contra 24 saharauís acusados de participar nos disturbios polo desaloxo en 2010 do campamento de protesta de Gdeim Izik rematou con longas condenas, algunhas de cadea perpetua. Segundo o tribunal marroquí os delitos polos que se impoñen as condeas son os de "formación de banda criminal, violencia contra a forza pública con resultado de morte, e mutilación de cadáveres". Entre as penas máis duras figuran oito condeas a cadea perpetua, outras catro a 30 anos e sete máis a 25 anos de cárcere. Segundo fontes d@s avogad@s da defensa no tribunal non se achegaron "probas consistentes contra os acusados". Após estes anos en cadea preventiva desde a defensa tamén se denunciaron torturas que non foron investigadas polo xuíz. Varias axencias informaron de que @s saharauís escoitaron as condenas e responderon levantando o puño en alto e berrando proclamas pola independencia e a autodeterminación do Sahara.


Summary: O pianista Alberto Vilas presenta o seu primeiro traballo en solitario

O primeiro disco en solitario do pianista Alberto Vilas constrúese sobre un pouso íntimo e persoal, con temas que foron medrando ao longo do tempo e que agora saen "como do ventre dunha nai". Esa é a razón de que se titulo Naialma, nun xogo de palabras que engancha coa dedicatoria do LP á súa proxenitora. Mais se hai un tema que chama poderosamente a atención é "Nana de Aylan". Trátase dunha composición que xorde arredor da historia de Aylan Kurdi, o neno kurdo cuxa desgarradora imaxe, un corpo inerte tendido sobre a area dunha praia turca, se transformou en símbolo desa infancia tronzada por tantas e tantas crianzas que perderon e continúan a perder a vida na via-xe para atravesar ese mar que marca a fronteira da Europa. De "algo tan tráxico quixen facer un canto á beleza", comenta Vilas. Mais sempre desde a vontade de "facer visíbel o tema das guerra e como estas afectan a infancia". Aquilo acontecía hai catro ou cinco anos. Pensando niso, como referencia, Vilas decátase do tempo que pasou desde que traballa no disco. Foi un proceso de maduración longo, "compoñendo aínda que con outros proxectos" ao mesmo tempo. Un intento frustrado "Gravouse hai dous anos e medio", comenta, pero aquel foi un primeiro intento frustrado. Non estaban satisfeitos co resultado e foron quen de tomar a difícil decisión de "tiralo abaixo". Na volta ao punto de partida, todo este proceso enriquece tamén a composición do pianista. Mudan cousas, até chegar ao coidado resultado final que hoxe podemos atopar en formato libro-disco, unha ducia de pezas que nos trasladan a un universo propio do autor. Xustamente, a gravación foi un proceso moi importante porque non se concibía o CD como "unha escusa para facer concertos". Importaba o resultado e, tamén, o formato físico. A diferenza do que acontece con boa parte dos traballos actuais, Naialma non pode atoparse en plataformas dixitais. "O disco é algo que ten unha información, un contexto, e funciona como algo completo, non un tema illado", comenta Vilas "O disco é algo que ten unha información, un contexto, e funciona como algo completo, non un tema illado", comenta. Neste senso, o dixital implica unha obra totalmente limitada, que non se pode observar nin entender no seu conxunto. Aliás, Vilas relata que "hai un abuso por parte das plataformas, que parecía que ían ser a panacea dos músicos, o futuro das gravacións e mesmo fonte de ingresos". Mais finalmente quedou "nunha trampa", asegura o intérprete. "Espremen os músicos", nun panorama especialmente complexo para os que traballan fóra do preceptos da industria. Gabanza do silencio Doutra banda, o directo, tamén como face indisolúbel do feito musical, reivindica a importancia dos espazos nos que ten lugar a interpretación. "Non é música para escoitar no centro dunha vila, con terrazas ou tránsito", explica. É por iso, sumado ás restricións impostas pola situación actual, que o pianista decidiu facer os concertos de presentación en localizacións especiais, como carballeiras, atrios ou prazas moi particulares, na procura do silencio como un elemento máis. Ou daqueles sons, como os dos paxaros, que habitan os espazos, e que se incorporan á música.


Summary: Compostela Aberta supera en votos e concelleiros ao PP. Obtén 10 edís polos 9 dos populares, que perden a maioría absoluta e catro representantes. O PSdeG sofre un duro golpe e pasa de 9 a 4, mentres o BNG mantén 2.

Compostela Aberta gobernará a capital de Galicia. A plataforma liderada por Martiño Noriega converteuse na formación máis votada en Santiago, superando mesmo nun concelleiro ao PP, que perde a maioría absoluta, co 98,27% escrutado. Compostela Aberta supera en votos e en concelleiros ao Partido Popular O novo goberno local en Santiago semella cantado. Martiño Noriega será o novo alcalde e a súa formación podería gobernar en solitario ou chegar a un acordo co PSdeG, que sofre un duro golpe ao pasar de 9 edís a 4. Abondaríalle. O Bloque perde un edil pero mantén 2, mentres que o PP sae como o gran derrotado. Logo dunha convulsa lexislatura, de polémicas, corrupción e dimisións, os populares perden catro representantes e a maioría absoluta. "A cidadanía compostelá deulle un mandato de dignidade á capital do país", dixo Noriega Martiño Noriega asegurou que a cidadanía compostelá "deulle un mandato de dignidade á capital do país" e insistiu no apoio da "maioría social agredida de Santiago". "A maioría social farta", engadiu quen tivo unha lembranza para Ánxel Casal e para xosé Manuel Beiras, así como para aqueles que "empezaron hai moitos meses con Compostela Aberta reivindicando dignidade". "Somos conscientes das dificultades, pero chegamos sen mochila, apoiándonos no caxato da unidade popular dos agredidos diante dos que agreden", falou. É outro duro golpe para o PP e para Núñez Feijóo, que ve como o seu partido perde a alcaldía e como os espazos de ampla confluencia triunfan na Coruña e en Santiago. Agustín Hernández, o ex conselleiro candidato na capital, recoñeceu a vitoria de Compostela Aberta, que "obtivo máis votos e máis concelleiros". Aínda así, o popular cre que os veciños "recoñeceron e valoraron o cambio dado a esta cidade en dez meses", pero consiera tamén que "non houbo tempo dabondo para trasladar ese cambio á veciñanza". "Seguiremos apostando pola nosa cidade", asegurou. >> HABERÁ AMPLIACIÓN