Summary: Así informa a imprensa sobre as fotos de Feijóo no barco do contrabandista Marcial Dorado, hoxe condenado por narcotráfico. As imaxes foron difundidas este domingo polo diario El País

Sobre fotos de políticos en barcos e a dobre vara de medir de La Voz No lateral, en letra pequena e no terceiro posto por orde de importancia, despois do anuncio dun cupón co que se pode adquirir unha copa de viño. Así coloca La Voz de Galicia na súa capa da edición en papel desta segunda feira a chamada á información que ofrece no interior sobre a publicación de imaxes en que o presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijóo, sae acompañado do contrabandista Marcial Dorado, hoxe encarcerado por narcotráfico. O xornal non chega a dedicar a esta noticia unha páxina completa. Titula a catro columnas 'A oposición urxe a Feijóo aclarar a súa relación con Marcial Dorado' e non reproduce ningunha das seis fotografías que deu a coñecer este domingo o diario español. A información, centrada na explicacións de Feijóo de que as imaxes "foron descartadas en diferentes operacións xudiciais por irrelevantes", aparece ilustrada cunha imaxe de Dorado de 1999 entrando nos xulgados de Baracaldo para declarar por contrabando de tabaco, e con outra máis pequena do presidente da Xunta correspondente aos seus anos de alto cargo na secretaría xeral de Sanidade. A "irrelevancia" que o titular do Goberno galego atribúe ás fotos contrasta coa présa con que publicou un comunicado oficial, á unha menos cuarto da madrugada dun día feriado. Por derradeiro, La Voz apunta é a "intención de me amedrentar" que o conservador achacou a dirixentes do PSOE, que o terían "ameazado" con filtrar as imaxes á imprensa "se o PP non suavizaba os seus ataques" durante a campaña electoral de 2009. A mesma campaña en que o ABC recuperou unha imaxe de Anxo Quintana no iate de Jacinto Rey que La Voz si reproduciu nunha información que ía precedida das palabras 'Polémica imaxe'. Nas páxinas de Opinión, Xosé Carlos Caneiro non decepciona. Nun breve artigo titulado 'Feijóo e a pipa de Magritte', defende que "as imaxes non son o que algúns postulan", ensalza a "dilixencia, honestidade e entrega ao servizo público" do titular da Xunta e aplaude as súas explicacións porque "se gardase silencio sería cómplice das traición das imaxes". ABC: media páxina riba dun anuncio de 'Mystic River' O diario monárquico que filtrou a imaxe de Quintana sentado na cuberta do barco do construtor, publicándoa no medio e medio da súa capa correspondente ao 25 de febreiro de 2009 baixo o titular 'O BNG, vento en popa a todo luxo', pasou desta ansia informativa a non publicar nin unha liña na capa desta segunda feira sobre as fotos doutro barco: desta volta quen vai na cuberta é Feijóo e o acompañante non é un empresario, senón un condenado por narcotráfico. Tampouco reproduce este xornal ningunha das seis imaxes de El País e dedican media páxina a informar de que 'Feijóo cortou o contacto con Marcial Dorado cando soubo que a Xustiza o investigaba'. Tres liñas ao final da información son as únicas que non reproducen a explicación ofrecida polo presidente da Xunta: din que "os tres partidos da oposición xa pediron unha comparecencia urxente e incluso a demisión de Feijóo". A imaxe é do titular do Goberno galego na actualidade. Debaixo da noticia, ABC publica un anuncio do agasallo do domingo que vén: un dvd de 'Mystic River', a arquipremiada historia dirixida por Clint Eastwood duns amigos marcados por un feito transmático da infancia que se atopan de novo na idade adulta. Un argumento que evoca o ofrecido por Feijóo cando insiste en que as imaxes con Dorado foron tomadas hai 20 anos, querendo destacar a 'candura' que ao seu xuízo debe ser propia dun alto cargo de 34 anos de idade. El Mundo non di nada e El Correo Gallego repite o que di Feijóo O xornal español El Mundo non recolle nas súas 44 páxinas nin un despece dedicado ás fotos que publicou El País. Quen si leva o tema á capa é El Correo Gallego, que abre edición intitulando 'Núñez Feijóo insinúa que o intentan amedrentar'. En dous destacados acrecenta que 'O presidente di que rompeu a súa relación con Marcial Dorado tras coñecer as súas causas pendentes' e que, malia isto, 'A oposición tírase á súa xugular'. Non di nada o diario compostelán de que no ano en que se tomaron as imaxes, 1995, Dorado xa fora detido dúas veces por contrabando de tabaco. Páxina e media dedica El Correo a informar da que foi noticia do día este domingo, recollida incluso pola imprensa de fóra do Estado como o italiano Il corriere della sera. A fotografía é tamén dun Feijóo actual, sen reproducir ningunha das editadas polo diario de Prisa. Inclúe a versión de todas as forzas políticas con representación parlamentar, tamén a o PPdG, que acusou a BNG, PSOE e AGE de recorrer ao "amarelismo político". Faro de Vigo si publica unha foto de Feijóo no barco de Dorado É o único xornal que o fixo. Unha imaxe do presidente da Xunta na embarcación do contrabandista, na Ría de Vigo, aparece no Faro de Vigo, que abre coa polémica noticia a sección 'Galiza' e dedica un despece a catro columnas para informar de que 'BNG e AGE piden a demisión do presidente e o PSdeG esixe a súa "comparecencia urxente" no Parlamento. O resto da páxina é para explicar o posicionamento de Feijóo perante a difusión das fotografías, recollendo incluso as declaracións que este domingo realizou á Cadena Ser. O titular vai para a tentativa de "amedrentar" ao conservador que, segundo el, persegue a publicación das fotos. El Progreso cala na capa e abre a sección 'Galiza' O diario local de Lugo dedica a primeira páxina da sección 'Galiza' a informar das polémicas imaxes que puxeron Feijóo contra as cordas, obrigándoo a emitir un comunicado na madrugada dun domingo. Dúas fotos, unha de Feijóo e outra de Dorado, cada un polo seu lado, ilustran unha información que coloca nun destacado as explicacións dun escurridizo presidente: "Descoñecía quen era", di o conservador, empecinado en convencer de que el non sabía a que se dedicaba Marcial Dorado malia recomendarlle a Quintana que mirase en compaña de quen se facía fotos. Ao carón, unha columna para as reaccións do PPdG e da oposición e no fondo da páxina, a cinco columnas, un artigo de opinión que Pilar Cernuda publicou tamén en El Correo Gallego. Titulado 'Xogo sucio', arrinca cun "Pois si, vou defender a Núñez Feijóo sen complexos".


Summary: Ás xogadoras fóralles "secuestrada" a ficha após denunciaren ter sido acosadas sexualmente polo presidente do clube.

O secretario xeral de Deporte, Ramón Lete Lasa, avanzou na comisión primeira da Cámara --após se reunir co presidente do clube de fútbol sala Leis 26-- que a equipa outorgará a "carta de liberdade" ás xogadoras que denunciaron teren sido acosadas sexualmente por el. Lete Lasa fixo estas afirmacións en resposta á pregunta formulada pola voceira de igualdade do Bloque, Carme Adán, quen quixo coñecer as medidas que está a desenvolver o goberno galego a respeito deste caso e cales adoptará nun futuro para evitar que o "sexismo", a "discriminación" e a "violencia" contra as mulleres perviva no deporte. O secretario xeral de Deporte recuncou na súa intervención nas ideas expresadas pola secretaria xeral de igualdade, Susana López Abella, quen asegurou que se está a preparar un "código ético" para previr comportamentos machistas e o acoso no eido deportivo. Lete Lasa sinalou que este sería un "protocolo" de "obrigada adhesión" para concorrer a axudas públicas, ora ben, non explicou cal será o contido do mesmo nen as medidas que garantirán --de existiren-- o seu cumprimento por parte das equipas. Carme Adán (BNG) demandou cláusulas específicas que exixan a promoción do deporte feminino aos clubes e un "protocolo de actuación rápido" contra casos de acoso sexual no deporte Unha "sociedade democrática" e "moderna" que se precie, dixo Lete Lasa, ten que "procurar a igualdade efectiva das mulleres" en todos os ámbitos e "combater o sexismo que lamentabelmente aínda hoxe atopamos". Unha declaración de intencións que aliñou con frases dunha "precursora" galega na loita contra a discriminación de xénero, Emilia Pardo Bazán. Ou iso cría el. A anécdota púxoa o erro cometido por quen elaborou a intervención escrita á que deu leitura o secretario xeral e que atribuíu a Pardo Bazán a coñecida frase --e traxectoria política-- de Concepción Arenal. "Abride escolas e pecharán cadeas", sinalou Lete Lasa. Desde o grupo parlamentar do BNG, Carme Adán, demandou unha disposición concreta no código ético que está a elaborar a Xunta na que se exixa para a concorrencia a axudas públicas a promoción do deporte exercido por mulleres e que sufriu unha "importante merma" nos últimos anos, asegurou Adán. Aliás, instou a desenvolver un "protocolo de actuación rápido" para abordar futuros casos coma denunciado polas xogadoras do Leis 26.


Summary: A persoa coa que o presidente da Xunta compartía iate terá que facer fronte ás acusacións de branqueo de capitais procedente do tráfico de drogas. O escrito do fiscal asegura que Dorado dedicábase aos estupefacientes dende os anos 90, que é cando compartía amizade con Feijóo.

A Audiencia Nacional xulgará esta semana -na quinta feira- ao narcotraficante galego Marcial Dorado, a persoa fotografada nun iate xunto ao presidente da Xunta de Galicia Alberto Nuñez Feijóo nos anos noventa, cando este último xa tiña responsabilidades públicas. A Fiscalía Antidroga acusa a Dorado, xunto a outras 15 persoas, de branquear diñeiro procedente do tráfico de drogas a través dun entramado de sociedades. A Fiscalía Antidroga pide 21 anos de prisión para o traficante e antigo compañeiro de lecer de Feijóo pola comisión de delitos de branqueo de capitais, violación de segredos e contra a Facenda Pública. Asegura no seu escrito provisional de acusación que Dorado e outros membros da súa organización "constituíron empresas en España, Portugal e Marruecos e sociedades 'off shore' en Panamá, Belice e as Illas Virxes e colocaron o diñeiro procedente da venda de estupefacientes en contas en Suiza". Segundo o escrito do fiscal, Dorado adícase ao tráfico de drogas desde os anos 90, cando era amigo de Feijóo, que aínda así negou saber nada sobre as actividades de aquel con quen compartía iate e viaxes "á neve", malia que era moi coñecido xa naquela época e mesmo se lle relacionara co narcotráfico e o contrabando nalgúns medios de comunicación. Dorado foi detido en Vilagarcía en novembro de 2003 e condenado en 2009 a 10 anos de cárcere por tráfico de drogas.


Summary: Após desvincularse dela, a formación manifestou o seu "rexeitamento máis rotundo" ao veto que o xuíz Velasco impuxo á manifestación de Tantaz Tanta. Porén, non van asistir tampouco ao novo acto, convocado baixo o lema 'Dereitos humanos, resolución, paz'.

"Aínda que non imos ir, defendemos que se poida realizar". Foi así como Ezker Anitza-IU se desvinculou tamén da manifestación alternativa convocada polas principais forzas políticas e sindicais vascas baixo o lema Giza Eskubideak Konponbidea, Bakea --Dereitos humanos, resolución, paz--. Após emitir un comunicado que asinaban tamén Equo e Batzarre en que informaban de que non asistirían á mobilización da iniciativa popular Tantaz Tanta, Exker Anitza-IU quitou máis un comunicado en que o seu dirixente, Íñigo Martínez, manifestou o seu "rexeitamento máis rotundo" á prohibición decretada polo xuíz da Audiencia Nacional Eloy Velasco. Martínez denunciou a Velasco como representante do sector "máis reaccionario" da Xustiza e dixo que tomou a súa decisión "por impulso expreso do Goberno do PP", optando por contradicir o primeiro ditame, o do xuíz Pablo Ruz, que non apreciaba indicio ningún dun delito de enaltecemento "do terrorismo" nin paralelismo coa organización Herrira, suspendida de actividade en outubro de 2013, após prender 18 activistas. A marca vasca de Izquierda Unida cualificou o veto de "restricción de liberdades fundamentais" e di que se mostra "radical" na defensa "de todos os dereitos humanos de todas as persoas". Con todo, no derradeiro parágrafo do comunicado, Íñigo Martínez considera que "a dinámica de enfrontar os dereitos das vítimas aos das persoas presas fai un fraco favor á convivencia libre e en paz". Exker Anitza-IU non vai asistir tampouco á marcha alternativa convocada polas principais forzas políticas e sindicais de Euskal Herría, organizada in extremis xustamente contra "a conculcación" dese dereito á liberdade de manifestación que Izquierda Unida defende no seu comunicado. Cómpre sinalar que ningún partido español cuestionou a prohibición dunha manifestación que levaba por lema Dereitos humanos, resolución, paz.


Summary: A Xunta inicia os trámites para contratar por segunda vez a edición do boletín oficial galego dende a desaparición da súa versión impresa.

A Xunta seguirá a aforrar editando o Diario Oficial de Galicia (DOG) só en formato electrónico, aínda que menos. En xuño de 2010 a daquela Secretaría Xeral de Modernización, actualmente convertida en axencia, dispúñase a contratar un "servizo de análise, desenvolvemento e posta en marcha" do novo DOG electrónico, que viría substituír o boletín oficial en papel que, cada vez máis, convertía a Galicia nunha excepción no conxunto do Estado. Aquel servizo foi adxudicado en outubro do mesmo ano á empresa Indra Sistemas, que tivo ata febreiro de 2011 para concluír o traballo. Concluída a operación, a Consellería de Presidencia abordaba en marzo o derradeiro trámite, licitando a "preparación, composición, maquetación e publicación" do DOG. Para este contrato, o Executivo reservaba un máximo de 684.000 euros. Segundo os cálculos realizados polo Goberno naquela altura, a fin da edición impresa repercutiría nas arcas públicas en forma dun aforro medio anual de, aproximadamente, un millón de euros. O incremento no prezo do DOG prodúcese sen que as condicións do servizo varíen a respecto do ano pasado Pouco máis dun ano despois daquela primeira contratación o departamento que dirixe Alfonso Rueda vén de iniciar os trámites para contratar por segunda vez este servizo, dado que o primeiro contrato tiña unha vixencia dun ano. Desta volta o "servizo consistente na realización de traballos para a elaboración da edición electrónica" do DOG encarece. Nomeadamente, pasa dos 684.000 euros de 2011 a 703.504 euros. Inicialmente, o prego de condicións indicaba que, unha vez engadido o correspondente IVE, o prezo quedaría en 830.134 ou, o que é o mesmo, en case 150.000 euros máis. Non obstante, fontes da Xunta veñen de aclarar que esta indicación se trataba dun "erro" e que o IVE si está incluído. Polo tanto, o incremento é de 19.504 euros. Esta suba de ata un 2,8% no prezo do DOG prodúcese sen que as condicións do servizo varíen substancialmente, a comezar polo prazo de execución, que "será de doce meses a partir da perfección do contrato, podéndose prorrogar, como máximo, por doce meses máis", isto é, como o pasado ano. Do mesmo xeito, os servizos a realizar pola empresa que se faga coa adxudicación son esencialmente os mesmos. Trátase de aboardar a "preparación, composición, maquetación, corrección e publicación" do DOG tanto na súa versión html como en formato pdf, ambas en galego e castelán. Tampouco varián as esixencias do cadro de persoal, que estará composto por un mínimo de 11 persoas "para a realización de labores de composición e maquetación" e "un mínimo de catro" para "correccións de estilo e cotexo galego/castelán". No ámbito lingüístico esíxense "coñecementos mínimos correspondentes a CELGA 3". O plantel complétase cunha persoa "para funcións administrativas. Do mesmo xeito, a Xunta tampouco opta por seguir a estela de, por exemplo, o Boletín Oficial do Estado, e ampliar os días de publicación. Mentres que o diario estatal é publicado de luns a sábado, a saída do DOG seguirá a ser de luns a venres, agás festivos autonómicos, cando "a saída poderá producirse unicamente en circunstancias excepcionais". A Secretaría Xeral Técnica de Presidencia entregaralle á empresa adxudicataria "a documentación necesaria para a elaboración dos diarios", que será revisada polo Servizo de Tradución da mesma consellería. O peche do diario "deberá estar finalizado" antes das catro da tarde do día anterior á súa publicación e a empresa "deberá comprobar que a publicación está dispoñible e é correcta en internet" antes das oito da mañá "do día hábil seguinte".


Summary: Após ser intervido satisfactoriamente na Habana, como asegura o parte médico feito público esta terza feira, Hugo Chávez permanecerá en Cuba varios días máis. A decisión adoptada polo presidente venezolano que sinalou o vice-presidente e chanceler, Nicolás Maduro como sucesor deixou ver que o estado de saúde de Chávez é grave. Porén, que futuro se abre para a revolución bolivariana sen Chávez?

As eleccións presidencias transcorridas en Venezuela o pasado mes de outubro, amosaron un apoio maioritario ao proxecto político iniciado por Hugo Chávez hai máis dunha ducia de anos. Porén, o proceso de cambio sempre mantivo unha estreita relación coa figura do comandante polo que a súa saída abre dúbidas a respecto de cal será o futuro en caso de impedimento ou "ausencia absoluta" do presidente. Neste sentido, a Constitución venezonala estabelece dúas posibilidades en función do momento en que se producir a baixa de Hugo Chávez ou mesmo de falecer este, como recolle o xornal brasileiro Carta Maior. Así, se o presidente re-eleito non puidese asumir o seu cargo o vindeiro 10 de xaneiro de 2013, sería Nicolás Maduro, actual vice-presidente e chanceler, quen asumise as funcións como tal baixo obriga constitucional de convocar eleccións en 30 días. Da mesma maneira, se Chávez ficase impedido ou falecese durante os primeiros tres anos de mandato, Maduro convocará de novo comicios. A Constitución estabelece que o adianto electoral se producirá en caso de impedimento ou morte nos primeiros tres anos de mandato Porén, se a saída de Hugo Chávez se produce durante a segunda metade da lexislatura será Nicolás Maduro quen continúe á fronte do país até rematar o mandato en calidade de vice-presidente. No entanto, o presidente da Asemblea Nacional, Diosdado Cabello, poderá convocar comicios se así quixer pois o vice-presidente Maduro non é un cargo eleito, senón que foi elixido polo presidente de entre os membros do seu partido. Así acontece noutros sistemas presidenciais como os Estados Unidos. Henrique Capriles aseguraba após coñecer a nova da enfermidade de Chávez que "perante calquera interrogante, a Constitución ten a resposta" porén, afirmaba que devaditas incertezas sobre o futuro do país deberían ser resoltas "polo pobo" niso, dixo Capriles "a Constitución é clariña", malia que a Carta Magna venezolana posúa diversas opcións en función do momento en que se producir a saída do presidente. Aliás, o que foi candidato da coalición de dereitas acusou o goberno chavista de "mentir" nas eleccións presidenciais. Desta maneira Capriles aproveitou a enfermidade do presidente Chávez para bater contra a súa vitoria electoral argüíndo "algo estaba pasando e o país nunca o coñeceu". Para alén das críticas da oposición, o certo é que o anuncio de Chávez espertou inquedanzas dentro e fóra do país a respecto da saúde do líder bolivariano e mesmo da súa posíbel morte. Mais non só as dúbidas se cernen sobre o futuro presidencial venezolano senón tamén do chavismo en tanto que proxecto político conformado por unha amalgama de formacións cuxo eixo central se sitou desde o comezo na figura do comandante. Neste sentid, a intervención do presidente venezolano antes de partir para a Habana foi un chamamento permanente á unidade --orgánica e patriótica, razón que puido motivar a escolla de Nicolás Maduro, pertencente ao movemento sindical, e non a un dirixente militar. Henrique Capriles aproveitou a ocasión para bater contra o presidente re-eleito e para demandar unha nova convocatoria electoral Así as cousas, a inestabilidade que se puider producir en Venezuela verbo dos problemas de saúde de Chávez, mesmo podería supor un freo aos procesos de cambio iniciados na rexión. O papel desenvolvido polo líder da revolución bolivariana no estourido de importantes mudanzas políticas en América Latina, mais tamén o pulo outorgado aos procesos de integración rexional evidenciouse nas mostras de apoio que os presidentes de Cuba, Ecuador, Bolivia, Uruguay ou mesmo Arxentina fixeron após coñeceren o emporamento da saúde de Chávez. No entanto, o futuro da revolución bolivariana dependerá do decorrer dos acontecementos ao longo dos vindeiros días.


Summary: O conxunto celeste quedou con dez pola expulsión de Augusto Fernández no minuto 4 da segunda metade, cando gañaba 1-0 con gol de Krohn-Delhi ó culminar unha parede con Iago Aspas. O Celta continúa na carreira por evitar o descenso, unha carreira que se presume moi dura.

O Celta empatou a un gol esta tarde en Balaídos ante a Real Sociedade. O conxunto celeste quedou con dez pola expulsión de Augusto Fernández no minuto 4 da segunda metade, cando gañaba 1-0 con gol de Krohn-Delhi ó culminar unha parede con Iago Aspas. A Real Sociedade, que leva xa cinco xornadas consecutivas xogando contra dez homes, empatou despois cun remate de cabeza de Elustondo nun córner. Un Celta moi inferior no segundo tempo aguantou ata o final as acometidas realistas. Un Celta moi inferior no segundo tempo aguantou ata o final as acometidas realistas Iago Aspas, con molestias nas cervicais durante a semana, foi substituído no tempo de descanso. Paco Herrera saíu con tres dianteiros e rematou o encontro sen ningún deles e expulsado polo colexiado Paradas Romero. Un colexiado moi protestado en Balaídos, que amoestou a cinco xogadores celestes. Pranjic, nova fichaxe invernal do Celta, debutou na segunda metade. O adestrador céltico dispuxo de saída con tres dianteiros, dous extremos e Borja Oubiña só na contención. Park e Bermejo acompañaban a Iago Aspas e os extremos tiñan que axudar máis a Oubiña no centro do campo. Incluso Bermejo, outrora dianteiro centro, tiña que apoiar a Oubiña en tarefas defensivas. Krohn-Delhi era o seu socio na creación, pero no Celta sobraban xogadores por diante e faltaban creadores de xogo. Por iso tiña que recorrer asiduamente ó balón longo. Iso si, tantos dianteiros permitíanlle ó Celta apertar moi arriba e saír ó contragolpe con moitos homes. Oubiña estaba moi só no centro do campo: cada vez que a Real Sociedade superaba a primeira liña de presión tiña superioridade na zona ancha e chegaba con comodidade ás proximidades da área rival. Carlos Vela destacou no ataque donostiarra. O adestrador céltico dispuxo de saída con tres dianteiros, dous extremos e Borja Oubiña só na contención. Park e Bermejo acompañaban a Iago Aspas e os extremos tiñan que axudar máis a Oubiña no centro do campo Os primeiros minutos transcorreron sen ningunha ocasión clara para ningún dos dous equipos. Ós vinte minutos Javi Varas parou un disparo desde a esquerda de Vela e Ifrán non atinou a rematar só ante o meta celeste. As chegadas a área rival do Celta non se traducían en disparos perigosos. A súa primeira ocasión foi ós 27 minutos: un disparo de Augusto que sacou Bravo. Catro minutos despois, Krohn-Delhi, o mellor do Celta hoxe, encontrou un balón preto da área, fixo unha parede con Iago Aspas e marcou o primeiro para o Celta. A deixada de tacón do moañés foi exquisita. Iago Aspas comparecía en Balaídos tras anunciar a súa continuidade no Celta ata xuño cunha vendaxe no pescozo por unhas molestias nas cervicais. Resentiuse antes do descanso e foi retirado no entretempo. Dous intentos de Ifrán e un disparo de Krohn-Delhi que sacou Bravo foron o máis destacado antes de ir á caseta. Álex López substituíu o dianteiro moañés, incorporándose un home máis ó centro do campo. Park foise á esquerda e Bermejo colocábase de nove, pero esta disposición duroulle moi pouco ó Celta. Ós catro minutos, Augusto Fernández viu o segundo cartón marelo por unha man que, pese a existir, era insuficiente como para deixar a un equipo con dez. O arxentino botábase as mans á cabeza, non podía crelo. O Celta aguantou os seguintes minutos, mesmo Park tivo unha boa ocasión coa esquerda. Pranjic debutaba e Park colocábase de nove. Ós trece minutos, un remate de Elustondo nun córner tocaba no pau e se colaba na portería de Varas. Era o empate e aínda faltaba máis de media hora. Pouco despois, Herrera esgotaba os trocos, co risco que iso supón, retirando o punta que lle quedaba, Park, por un centrocampista como Natxo Insa. O Celta quedaba sen dianteiros, Álex López asumía a posición máis adiantada, pero, a partir dese momento, a Real Sociedade meteu na súa área a un Celta con moi pouca presenza en ataque. Mentres, o técnico visitante Montanier metía a Aguirretxe e a Griezmann, é dicir, o arsenal ofensivo. Precisamente Aguirretxe gozou dunha ocasión tras un erro de entendemento da zaga celeste. O Celta continúa na carreira por evitar o descenso, unha carreira que se presume moi dura Non obstante, a máis clara foi un disparo ó pau de Markel Bergara, xusto antes de que o colexiado se dirixira ó banco céltico para amoestar a Park primeiro e expulsar despois a Paco Herrera, segundo a acta, por protestar e por dicir: "El problema es que no os controlo a vosotros". O partido agonizou tras un remate de cabeza desviado de Griezmann, que corroboraba as táboas en Balaídos: un punto que pode ser útil para o Celta nunha xornada na que os seus rivais directos enfróntanse a conxuntos da zona alta da táboa. O Celta continúa na carreira por evitar o descenso, unha carreira que se presume moi dura.


Summary: Un corpo de exercito impulsado polo Partido Galeguista para loitar contra o fascismo. A decisión de poñer en marcha este corpo para combater o fascismo xorde da iniciativa directa dos deputados nacionalistas Daniel Castelao e Ramón Suárez Picallo, do dirixente do Partido Galeguista de Viveiro Xoán Xosé Plá e dos máximos responsábeis desta organización en Madrid Pedro Penabade e Enrique Peinador Porrúa

O 5 de Agosto de 1936 diversos medios de comunicación da capital do Estado recollían un chamado do Partido Galeguista aos galegos residentes en Madrid convidándoos a conformar un corpo do exercito popular para combater o fascismo. O comunicado de prensa que remataba ao berro de "Viva Galiza ceibe", sinalaba a necesidade de poñer en marcha dun batallón autónomo como expresión da existencia dunha Galiza que viña de referendar o seu Estatuto, demandaba o compromiso dos galegos na loita contra o fascismo e enunciaba como obxectivo central " la liberación y reconquista de Galicia, actualmente en manos de los facciosos y que necesita de nosotros para reicorporarse a la senda de la civilización y de los pueblos libres". Asemade indicábase que o Partido Galeguista viña de poñer en marcha unha oficina de recrutamento no seu local madrileño do número 15 da Rúa Conde de Peñalver da "Gran Vía", inmóbel que viña de ser incautado ao vello partido liberal demócrata. A decisión de poñer en marcha as Milicias Galegas xorde da iniciativa directa dos deputados nacionalistas Castelao e Suárez Picallo, do dirixente do PG Xoán Xosé Plá e dos responsábeis desta organización en Madrid Pedro Penabade e Enrique Peinador . A decisión de poñer en marcha as Milicias Galegas xorde da iniciativa directa dos deputados nacionalistas Daniel Castelao e Ramón Suárez Picallo, do dirixente do Partido Galeguista de Viveiro Xoán Xosé Plá e dos máximos responsábeis desta organización en Madrid Pedro Penabade e Enrique Peinador Porrúa. A súa proposta respondía a idea de organizar e poñer en marcha unha unidade militar, a creación dun espazo de referencialidade galego en Madrid arredor da mesma e por último a formalización unha rede de apoios que aglutine o espectro social da Galiza democrática. O semanario "Crónica", no seu número do 23 de Agosto de 1936, lembrando o proceso de formación das Milicias Galegas, sinalaba que " unos cuantos gallegos concibieron la idea de formar las Milicias Gallegas en el corazón de Castilla. Son estes hombres el diputado Ramón Suárez Picallo, el abogado Enrique Peinador Porrúa, Juan José Plá, capacidad de trabajo, organización. En su ayuda acudió Pedro Penabad". A nova continuaba informando que " El Partido Galleguista integrado en su totalidad por idealistas pobres, no tenía sede en Madrid. Fue necesario habilitar un local que sirviera de centro de reclutamiento". Máis de 1200 galegas e galegos fixeron parte deste corpo de exército,que xa no mes de Setembro de 1936, data da súa primeira acción na fronte, estaba conformada por 800 persoas. Na composición do mesmo destacábanse os segadores , naquelas datas arredor dun milleiro deles concentrábanse na tempada da sega no que hoxe son as cidades da área metropolitana de Madrid, e menor medida traballadores temporais, particularmente da construción, fuxidos ou persoas indispostas por razóns políticas para volver a Galiza franquista e traballadoras do fogar. Hai que destacar o papel que desenvolveron as preto de 150 mulleres nos traballos do batallón, traballo que chegou todas as esferas da agrupación,desde a fronte á intendencia, desde a propaganda á area sanitaria destacando polo seu relevo Marciana Pimentel, que chegaría a dirixir os servizos de enfermaría do mesmo e remataría nun campo de concentración franquista, e Esperanza Rodríguez, oficial das Milicias e que desaparecería no exilio europeo tras cruzar a fronteira co exército derrotado en 1939. A primeira acción de guerra das Milicias Galegas desenvolvese o 6 de Setembro de 1936 nos montes de Toledo entre unha columna de 400 milicianos galegos uniformados, funda azul e brazalete coa bandeira de Galiza, e as tropas lexionarias. O primeiro núcleo de dirección das Milicias Galegas conformase en Agosto de 1936, aparecendo como Presidente de Honra Ramón Suárez Picallo, como Secretario Xeral de Honra, Agapito García Atadell, como Secretario Xeral Xoán Xosé Pla, como xefe da sección económica Enrique Peinador Porrúa, como xefe da sección de prensa Pedro Penabad Rodríguez, como xefe da sección sanitaria Ramón Vidal Barreiro e como xefe do negociado militar Manuel López Iglesias, un profesional do exército xubilado co grao de capitán, casado cunha galega e que despois de estar destinado n´A Coruña traballaba como conserxe dun hotel en Madrid. Asemade articulase unha "Comité de Apoio" do que facían parte Daniel Castelao, o físico ourensán e deputado de Esquerda Republicana Manuel Martínez Risco e un xeneral xubilado de longa tradición republicana, o viveirense Cecilio Bedía de la Cavallería que morrería no exilio arxentino. O 6 de Setembro de 1936, 400 milicianos galegos uniformados, funda azul e brazalete coa bandeira de Galiza, saían do seu cuartel de "Juan Montalvo", no que era a súa primeira acción de guerra, a cortar o paso das tropas de lexionarios que avanzaban cara Toledo, seguindo ese mesmo ano os enfrontamentos na defensa do Madrid antifascista e así continuarán en todas as frontes de batalla xa co nome de 4º Batallón da Brigada Mixta, denominación resultante do proceso de militarización e encadramento no exercito regular das milicias aprobado polo Goberno de Largo Caballero. Aínda que o esforzo de guerra era o nervio central da actividade das milicias, a súa propia conformación e natureza implicaba unha importante de actividade de axitación, propaganda e concienciación para manter o compromiso coa loita do conxunto da poboación.Nesta orientación sitúanse os medios de comunicación propios como "El miliciano gallego"elaborado por Ramiro Illa Couto, Barcia Caballero e o portorriqueño fillo de galegos Rubén Gotai, ou a emisión radial "A Nosa Terra", que desde o local do Partido Galeguista informou a comunidade galega da man do nacionalista Rodríguez Villafranca. Máis de 1200 galegos fixeron parte deste corpo de exército formado na súa grande maioría por segadores e un número menor de traballadores temporais, fuxidos ou persoas indispostas por razóns políticas para volver a Galiza franquista e traballadoras do fogar. O éxito da iniciativa animou aos nacionalistas a exportar a idea a Cataluña, desprazándose a eses efectos a Barcelona Daniel Castelao, Ramón Suárez Picallo, Marcial Fernández e Xoán Xosé Plá. O 21 de setembro de 1936 a comisión galega mantén unha xuntanza co presidente da Generalitat Lluis Companys, dándolle continuidade nos días seguintes con diversos consellers e coa dirección do "Comité de Milicias Antifascistas" e visitando a tumba do president Maciá. A nova política defensa definida polo Goberno de Largo Caballero e o proceso de militarización imposto, remataron por pórlle o freo a esta iniciativa para enfado de Castelao e do núcleo dirixente das "Milicias Galegas" como lembrou nas súas memorias Emilio González López. Non correu mellor sorte a memoria deste batallón antifascista impulsado polo Partido Galeguista, esquecida as máis dos veces no relato da loita contra o franquismo, manipulada, outras, por que se dispuxo a contar a súa historia. Ao fin, un outro capítulo desa trepia sinistra empeñada en presentar Galiza como unha simple extensión do relato español, ao pobo galego como unha realidade submisa e ao nacionalismo como un movemento politicamente irrelevante. Fotos: Portada e interior: Voluntarios inscribindose ás Milicias Galegas no local do Partido Galeguista en Madrid. 1936 No texto: Xoán Xosé Plá, Pedro Penabade e Enrique Peinador Porrúa dirixentes das Milicias Galegas. 1936 Esperanza Rodríguez co uniforme das Milicias Galegas. 1936


O certame ARi[t]mar da Escola Oficial de Idiomas (EOI) de Santiago de Compostela abre o proceso de votación despois do xurado ter seleccionado as dez músicas portuguesas e galegas nomeadas. As finalistas foron dadas a coñecer na xornada de hoxe nun acto que se desenvolveu na EOI compostelá. Todas as persoas que queiran participar para escoller as músicas gañadoras poderán facelo votando a través da web do certame, aberto até ás 23.59 horas do próximo 20 de marzo, e participarán posteriormente nun sorteo dun lote de libros e CD. As músicas finalistas desta edición son as galegas "Adélia" (Baiuca feat Haēma); "Cólico" (Guadi Galego); "Marabilla" (Mercedes Peon & Streicherensemble der Augsburger Philharmoniker); "Falan de Ti" (MJ Pérez); "Coidar dunhas colmeas" (Néboa); "Pasei pola túa porta" (Os d'Abaixo); "Vento" (Pauliña); "As Chaves do Inferno" (Ukestra do Medio); "Festa e fe" (Uxía & Sérgio Tannus) e "Anceios" (Xoana). As finalistas portuguesas son "Memória" (Ana Bacalhau); "Outras Línguas" (Bárbara Tinoco); "Assobia Para O Lado" (Carlão); "Quase Dança" (Cláudia Pascoal); "Kriolu" (Dino D'Santiago feat Julinho KSD) e "Nós" (FUGA feat Beatriz Nunes). Tamén "A Incrível História de Gabriela de Jesus" (Miguel Araújo); "Bom Rapaz" (Os Quatro e Meia com Carlão); "Tempestade" (Pedro Abrunhosa com Carolina Deslandes) e "Estrelas" (Tatanka com Carolina Deslandes). ARi[t]mar é un proxecto didáctico e cultural da EOI de Santiago de Compostela, pertencente á Consellaría de Cultura, Educación e Ordenación Universitaria da Xunta da Galiza, e que ten por obxectivo divulgar a música e a poesía galego-portuguesas actuais e achegar a cultura e as linguas dos dous países, no marco da Lei Valentín Paz-Andrade.


Summary: "Pode, con máscara, ir ao colexio e volver a casa a continuar a corentena", explicou o conselleiro de Sanidade, Jesús Vázquez Almuiña

O conselleiro de Sanidade, Jesús Vázquez Almuiña, sinalou este domingo que as persoas positivas por coronavirus non poderán ir votar nas eleccións autonómicas do próximo 12 de xullo, mentres que os contactos estreitos que estean en corentena si o poderán facer tomando medidas de precaución. Nunha rolda de prensa na que anunciou o peche do distrito sanitario da Mariña (Lugo) durante cinco días a causa do brote de COVID-19 rexistrado na zona, que acumula 106 positivos, Almuiña destacou que os contactos son "persoas sas" que estiveron con algún positivo e ás que se lles fai un seguimento para ver se desenvolven síntomas e permanecen illadas durante ese período. "Esas persoas poden votar. Un contacto, evidentemente, pode votar", expuxo o conselleiro, que lembrou que o voto é "un dereito fundamental". "Pode, con máscara, ir ao colexio e volver a casa a continuar a corentena", concretou. "Un positivo non pode", dixo a continuación, e sinalou que estes casos poderán ir se superan o seu período de confinamento. No caso de que alguén teña síntomas pero estea pendente do resultado da proba para comprobar se ten COVID-19, terá a consideración de "positivo" a efectos das restricións que se lle aplican.


Summary: O Balonmán Porriño, pola súa banda, buscará seguir gañando para mirar arriba

Esta é a tempada das incógnitas, e así a está padecendo o Atlético Guardés. O equipo que adestra Jose Ignacio Prades viviu nos últimos días varios cambios importantes na súa planificación, e ao aprazamento do partido co Aula de Valladolid uniuse a clasificación directa para o Last 16 da EHF European Cup polas restricións que afectaban ao LK Zug suízo. Finalmente, hai apenas 48 horas, recibían a notificación dun novo adiamento a causa da Covid-19, contra o Rincón Fertilidadde Málaga que tiña previsto desenvolverse o sábado 14 deste mes. Polo tanto, nesta intermitente Primeira División hai que aproveitar as oportunidades de xogar, e así o farán mañá ás 20 horas nas Illas Canarias contra o recentemente ascendido Cicar Lanzarote, nun encontro correspondente á sexta xornada da Liga Guerreiras Iberdrola. O conxunto insular vive a primeira tempada da súa historia na máxima categoría, e polo de agora tan só conseguiu puntuar ante o Pereda (20-21) e marcha sexto na clasificación, mentres que as da Guarda son favoritas a pesar das importantes baixas de Sarah Valero, Rosario Urban e Martina Mazza tanto por experiencia como pola súa condición de terceiras clasificadas na Liga, co hándicap de contar cun partido menos que o resto dos equipos. O técnico do Atlético Guardés salientou que as "ganas de competir" das súas pupilas compensarán a "carencia de ritmo competitivo", e congratulouse pola forma de adestrar das xogadoras galegas. O Porriño mira arriba Pola súa banda, o outro representante do país na categoría, o Clube Balonmán Porriño, enfrontarase tamén este sábado, concretamente ás 18 horas, co Adesal Córdoba na casa das andaluzas. Para o preparador do Porriño, Ismael Martínez, o Córdoba é un equipo "que chega nunha situación delicada, e por iso quizais sexan aínda máis perigosas". En contraposición á escuadra califal, que aínda non sabe o que é a vitoria, o Conservas Orbe Rubensa Balonmán Porriño impúñase na pasada xornada a un dos favoritos do Grupo B, o Rocasa Gran Canaria, cun resultado de 25-27. Desta forma, as galegas atópanse na quinta posición da táboa e soñan con seguir escalando chanzos a base de bo xogo e goles.


Summary: As milicias curdas das Unidades de Protección Popular (YPG) veñen de dar conta do falecemento dun dos seus combatentes, o voluntario nado en Ourense Samuel Prada León, durante a ofensiva do Exército turco.

O ourensán Samuel Prada León, voluntario nas milicias curdas das Unidades de Protección Popular (YPG), faleceu o día 10 nunha ofensiva do Exército turco contra as guerrillas na rexión de Afrin, segundo informaron este domingo as YPG. As milicias sinalan, na súa páxina web e nas redes sociais, que o galego se uniu ao grupo o pasado verán baixo o alias Baran Galiza e combateu contra o DAESH en Raqqa e Deir ez Zoz. O ourensán, de 24 anos, encetou a súa participación nos combates no Afrin ao redor do 20 de xaneiro, data do comezo da campaña turca coa que o réxime de Recep Tayyip Erdogan pretende eliminar do territorio toda a presenza de milicias curdas.


Summary: Máis un semanario saído do prelo. A realidade da vivenda social e protexida en Galiza, o fracaso anunciado do Plan Ferrol, cando as mulleres de Présaras teceron a revolución, entrevistamos o actor e dramaturgo Manuel Lourenzo, achegámonos ao mundo secreto dos órganos históricos… Todo isto, e máis, xa na nosa loxa.

Galiza está á cola do Estado en vivenda social e protexida. Un posto que non se conseguiu nin por arte de maxia nin por casualidade. As políticas desenvolvidas nestes anos polos gobernos explican que haxan 12.000 persoas demandantes de vivenda protexida. Aliás, en 2017 só se entregaron as chaves de 12 pisos sociais, o que representa 0,2% do total no Estado (5.000 pisos), a peor porcentaxe entre todos os territorios. 'A extinción da vivenda social'. 'Tempo dos defuntos, os magostos e variantes importadas'. O arqueólogo e museólogo Felipe-Senén escribe sobre o Samaín, que en gaélico significa encontro, reunión do presente co pasado, dos de antes, as persoas devanceiras coas de agora. Pon a ollada nas festas agrarias de outono, que fechan o ciclo. 'Cando as mulleres de Présaras teceron a revolución'. En Présaras, no municipio de Vilasantar, a man de obra asalariada era principalmente feminina. Desde finais do século XIX e até os anos 60, as mulleres traballaron nunha fábrica de tecidos. Este feito diferencial marcou a economía do pobo, pero tamén á súa sociedade. Nárrao Marina Chiavegatto no documentario Tecido Resistente, premiado co Luísa Villalta da área de Cultura da Deputación da Coruña, está a percorrer Galiza. A alternativa impulsada polos sectores de En Marea enfrontados á actual dirección liderada por Luís Villares rematou por virar a correlación de forzas no interior deste espazo político. As eleccións telemáticas a realizar entre o 1 e o 3 de decembro, onde se elixirá a nova dirección do colectivo, ditarán a sentenza definitiva e determinarán a viabilidade da convivencia futura entra as dúas grandes correntes da organización. 'Podemos e EU, decisivos na derrota de Villares'. Podemos Galiza vén de escoller o seu terceiro secretario xeral. Antón Gómez-Reino, deputado de En Marea no Congreso, é partidario de confluír con outros partidos da esquerda e atópase politicamente próximo a Pablo Iglesias. 'Podemos Galiza opta pola confluencia'. Mais ódio ao PT que medo ao fascismo . O gigante da lusofonia -o quinto país mais populoso e a quarta democracia do planeta- vai ser governado por um ultra que faz apologia da ditadura e que em plena campanha pronunciou esta frase: "Esses marginais vermelhos serão banidos da nossa pátria. Irão ao exílio ou à cadeia". 'Demócratas buscan gañar as lexislativas para acurralar Trump'. Estas mid-term elections (as eleccións de medio mandato) non son uns comicios máis. Isto non vai só de renovar o Congreso e un terzo do Senado. En realidade, o que está en xogo é a hipótese de o poder lexislativo ter a posibilidade de submeter Trump a un impeachment. O Goberno central vén de suprimir o principio de discriminación positiva que estabelecera a mediados da década pasada na política de fomento industrial en zonas sensíbeis que sufriran os efectos da reconversión. A comarca de Ferrolterra era, até o de agora, unha delas. Hoxe xa é un feito a desaparición do criterio territorial e, con ela, rematan perto de tres décadas de plans falidos. 'As pegadas do fracaso en Ferrolterra'. Nosa Enerxía traballa nunha iniciativa pioneira no Estado español para o desprazamento das persoas socias. 'Un carro verde para as cooperativistas'. Entrevistamos Manuel Lourenzo, (Ferreira do Valadouro, 1943), actor e dramaturgo. Recentemente, recolleu o Xograr de Outono no FIOT de Carballo e dentro dun mes fará o propio co Facho de Ouro, premio que lle entregará a Agrupación Cultural O Facho. "O teatro inventado e aínda ninguén puido con el". Sobreviven en mosteiros, colexiatas, catedrais ou santuarios. Algúns aínda soan na liturxia, pero maiormente van ficando mudos. O patrimonio organístico de Galiza, conformado por arredor dun cento de instrumentos, sofre de certa desidia. 'O mundo secreto dos órganos históricos'. E non faltan as achegas e colaboracións de Xoán Costa, David Otero, Marga Doval, Nahortas e Tokio, Xulio Carballo, Rosa Conde, Colectivo Xea, Pepe Barro, Mario Regueira, Andrés Castro, Montse Penas.


Summary: Sinalan que a compra dos activos da firma alemá Senvion volve poñer sobre a mesa o feche de plantas.

Siemens-Gamesa anunciou recentemente o inminente feche dunha operación para facerse cos activos da empresa alemá Senvion, unha decisión que foi recibida con nerviosismo por parte dos traballadores que a multinacional ten no municipio das Somozas, na comarca de Ferrol. O presidente do comité de empresa, Xavier Fornos, explicou esta sexta feira nunha rolda de prensa na que estivo acompañado polos delegados de CCOO, que lles "preocupa" o futuro da factoría galega, dedicada á fabricación de pas para eólicos, xa que Senvion conta cunha similar na zona de Aveiro (Portugal). Fornos, antigo delegado da UXT pero que agora actúa como independente, lembrou que desde a fusión (a de Siemens e Gamesa hai dous anos e medio) téñense visto "peches de plantas e deslocalización". "Non vivimos enganados. Esta planta está onde está e nos preocupa", afirmou antes de apuntar que a de Aveiro "está moi ben comunicada coa zona portuaria e emprega unha tecnoloxía moderna nos procesos de produción". Carga de traballo No transcurso da comparecencia, as sindicalistas acusaron a dirección da planta de As Somozas e aos delegados de UXT de anunciar a existencia dunha carga de traballo até setembro de 2020 que a eles "como integrantes do comité de empresa, non nos consta". Detrás desta afirmación vén "unha montaxe" da UXT "co beneplácito da empresa". "O que evidencia é o enfoque electoralista (os comicios sindicais están previstos para finais de ano) que ambas partes quixéronlle dar", critica Fornos.


Summary: Ás súas costas, Carlos Babío leva máis de tres décadas de investigación ao redor do espolio do Pazo de Meirás. Un traballo que viu a luz a finais de 2017 coa publicación da obra Meirás: un pazo, un caudillo, un espolio, libro publicado pola Fundación Galiza Sempre que asina co historiador Manuel Pérez. Conversamos con el a raíz do anuncio da posta en venda do inmoble.

Que lectura fas do anuncio da venda do Pazo de Meirás por uns supostos 8 millóns de euros? Fago dúas lecturas. Por unha banda, o anuncio evidencia a impunidade franquista que aínda existe, é dicir, un paso máis na consideración que teñen os Franco no Estado español. Após 42 anos da morte do ditador, teñen a capacidade de poder facer anuncios como este e de querer seguir facendo caixa con propiedades adquiridas mediante ameazas, extorsións e procesos corruptos da Administración franquista. "Insisto no do custo cero porque a adquisición do pazo por Franco foi consecuencia dos abusos e dun proceso irregular" Por outra banda, a familia Franco pon á venda o pazo nun momento en que existe un clamor social contra o mantemento deses privilexios e abusos dos descendentes do ditador. Ese clamor social tamén reclama que o Pazo de Meirás volva ás mans do pobo e saltou ao plano institucional con numerosos concellos do país que resolveron iniciativas a través das que demandan a devolución e, sobre todo, co papel da Deputación da Coruña, que impulsou a creación da Xunta pro Devolución do Pazo de Meirás, cuxo fin é reverter este ben ao patrimonio público a custo cero. Insisto no do custo cero porque a adquisición do pazo por Franco foi consecuencia dos abusos e dun proceso irregular. É neste contexto cando fan este anuncio, que resulta escandaloso. Corenta e dous anos após seguimos no debate de se os Franco teñen dereito a especular con bens dun botín de guerra adquiridos nun contexto de xenocidio. Na túa opinión, como unha das persoas que máis investigou todo o que rodea o Pazo de Meirás, que papel debería desenvolver a Xunta de Galiza? A Xunta de Galiza ten que poñerse ao lado da loita contra a impunidade, é dicir, desde o inicio da Transición seguiuse no camiño do atado e ben atado. Durante os 37 anos que pasou en Meirás, Franco atou os privilexios e os espolios do réxime e coa toma de posesión do seu sucesor na Xefatura do Estado, Juan Carlos de Borbón, nese proceso mal chamado de transición modélica, continuouse no atado e ben atado. O que hai que facer é desatar o atado de Franco. "A Xunta non debe facer uso do dereito de tanteo e retracto que, por certo, solicita indecentemente o alcalde de Sada" En consecuencia, o ordenamento xurídico español, dunha vez, debe camiñar no que manda o ordenamento xurídico internacional e no que ditan o sentido común e a decencia. E ese é o camiño que debe seguir a Xunta. En ningún momento debe facer uso do dereito de tanteo e retracto que, por certo, se solicita indecentemente desde o Concello de Sada e iso é meter directamente 8 millóns de euros no peto dos Franco. Isto significa que os Franco volverían lucrarse, desta vez con 8 millóns de euros públicos. O alcalde de Sada [Sada Maioría], Benito Portela, onte nun programa de televisión [Más Vale Tarde, de La Sexta] e mesmo na nota de prensa que emite o concelleiro de Urbanismo [Sada Maioría], de xeito máis disimulado, formula ese dereito de tanteo e retracto, que implica que a Xunta, ante a formulación da venda dun particular, ten dereito preferente de compra sobre o prezo pactado e neste momento os Franco piden 8 millóns. Se o Concello de Sada pretende que a Xunta exerza ese dereito de tanteo e retracto, o que lle está dicindo é que lle pague aos Franco 8 millóns polo Pazo de Meirás e iso é camiñar na total impunidade sen capacidade xa de resolución do problema. Que unha administración pública acabe repagando un espolio xa nos sitúa non só no plano da impunidade, senón en colaboradores dos abusos. E niso está de acordo todo o goberno municipal [Sada Maioría, PSOE e BNG]? O BNG desmárcase desa posición do alcalde porque, historicamente, reivindica a devolución gratuíta. A vicepresidenta da Deputación, Goretti Sanmartín, anunciaba mediante unha nota de prensa que as présas da familia Franco veñen motivadas polo avance no informe xurídico da Xunta Pro Devolución do Pazo de Meirás que avalaría a devolución de balde. Ti hoxe en día preguntas na rúa que ten que pasar co pazo e diranche que os Franco deben devolvelo e a administración que tirou do carro diso foi a Deputación da Coruña ao crear a Xunta Pro Devolución, que acordou traballar en varias liñas: a principal, facer un informe histórico e xurídico que permita facer a estratexia de devolución do Pazo de Meirás e niso lévase traballando meses. En breve, convocarase a Xunta para dar a coñecer eses informes. Ademais, trabállase na divulgación do espolio e vai estrearse un documentario sobre o proceso de adquisición. "Os Franco manteñen a impunidade desde hai 42 anos e neses 42 anos fíxose unha arquitectura xurídico política que ampara todos os privilexios e honras" Consideras que vai ser posíbel a devolución, sen custo económico ningún, para Galiza? Os Franco manteñen a impunidade desde hai 42 anos e neses 42 anos fíxose unha arquitectura xurídico política que ampara todos os privilexios e honras concedidas aos Franco e, polo tanto, temos que facer o camiño á inversa. Iso non se fai nun día nin hai fórmulas máxicas. Hai que ir adaptando o Estado español a un Estado democrático normalizado e o Pazo de Meirás é un símbolo nesa normalidade democrática. O pazo segue utilizándose como referencia do franquismo sen Franco. A única solución é camiñar na normalidade democrática e que o ordenamento xurídico político español se adapte á normalidade democrática. Mentres teñamos leis que impidan a devolución do Pazo de Meirás non vai existir normalidade democrática. O resto son lumes de artificio e postureos políticos. É necesario desmontar esa lei de punto final e de vergoña, que é a Lei de Aministía, modificar o Código Civil e o Penal, así como a Lei de Patrimonio do Estado, e dotarnos dunha Lei de Memoria Histórica que sirva, realmente, para acabar coa impunidade. Hai que camiñar por aí e niso é no que está traballando a Deputación. Se a xustiza non prevé a devolución do pazo, temos un problema como sociedade e para iso están o poder lexislativo e a política. "Hai que ir adaptando o Estado español a un Estado democrático normalizado e o Pazo de Meirás é un símbolo nesa normalidade democrática" Atendendo aos antecedentes, cal cres que vai ser o posicionamento do PP diante deste anuncio? O PP pasou de ser o partido que amparou Franco e o seu réxime, e con isto tamén o espolio do Pazo de Meirás, e logo de 42 anos de negar o espolio do pazo pasou a modificar o discurso. Feijóo, lembremos, chega a dicir que o pazo xa o pagamos todos no seu día e iso é unha novidade. É unha novidade no PP porque detectou que é imposíbel continuar coa mentira ao redor do Pazo de Meirás. E é que socialmente xa ninguén mantén que foi un agasallo, sabemos que foi un botín de guerra nun contexto de xenocidio. "O PP detectou que é imposíbel continuar coa mentira ao redor do Pazo de Meirás" Obrigado pola sociedade, o PP modificou en parte o discurso ao redor disto. Neste contexto, temos que facerlle entender á dereita española que é necesario normalizar a democracia, que está sen normalizar. Non podemos seguir mantendo mortos na cuneta nin 9 hectáreas de espolio en Meirás, nin seguir facendo apoloxía do fascismo como se fose algo normal. Estades percorrendo Galiza coas presentacións do libro Meirás: un pazo, un caudillo, un espolio. Como está a ser a acollida? Estamos gratamente sorprendidos non só polas vendas, senón polo grao de demanda de actos de presentación en todo o país. A xente que acude aos actos quere coñecer todos os aspectos do proceso, como se iniciou, que trámites internos houbo… quere coñecer algo que estaba tapado e moi ben tapado.


Summary: A reforma do modelo de financiamento está cada día máis próxima. A toma de posición dos diversos presidentes autonómicos e as resolucións ao respecto das principais forzas políticas así o indican. Os acordos do congreso do PSOE da pasada fin de semana son unha mostra evidente.

O actual sistema de financiamento atópase prorrogado desde 2014. Aprobado con rango de lei á volta de 2009, cos votos favorábeis do PSOE e a abstención do Partido Popular, fixa na súa disposición adicional sétima a obrigatoriedade de ser revisado en 2014, momento en que comeza unha negociación que continúa até hoxe. Neste longo proceso, que xa acumula máis de sete anos de atraso, destaca a Conferencia de Presidentes de xaneiro de 2017, cuxa resolución máis importante foi "o impulso á revisión do sistema de financiamento autonómico, en aras de culminar co acordo de aprobación dun novo sistema deseñado con criterios obxectivos". Sexa como for, un modelo xurdido para o período 2009-2014 vai ter, como mínimo, unha vixencia de 12 anos. A reforma do actual sistema de financiamento para os territorios do réxime común semella próxima. Malia as diverxencias dentro as principais formacións do espectro político estatal, as declaracións das presidentas e dos presidentes autonómicos sobre as dificultades financeiras das súas comunidades así como os encontros entre os mandatarios do PSOE e do PP deixan poucas dúbidas ao respecto. Nesta liña, a propia ministra de Facenda, María Jesús Montero, ten adiantado ao presidente valencia, Ximo Puig, un dos máis belixerantes na cuestión, a aprobación dun novo modelo de financiamento antes do verán de 2022. O PSOE prima o criterio de poboación Os dirixentes populares e socialistas non agochan as súas diverxencias a respecto da proposta final. Porén, estes últimos deron un paso adiante no congreso realizado a pasada fin de semana, onde fixaron a súa postura de cara ao debate. Así, o conseller de Facenda do Pais Valenciá, Vicent Soler, sinalou que a súa proposta de modelo de financiamento autonómico pasa de "reivindicación valenciana a ser patrimonio do PSOE". Nese sentido, amosouse "moi satisfeito" pola redacción final do relatorio do conclave socialista, que prima o criterio de poboación fronte a outros factores, e destacou que "o partido que está no Goberno crea unha doutrina que permite o debate a fondo". Na mesma liña, salientou que o PSOE asume o criterio de "poboación axustada" coa "lóxica da suficiencia, de equidade e de solidariedade". O secretario de Política Autonómica do PSOE e presidente estremeño, Guillermo Fernández Vara, tense pronunciado sobre o tema nas últimas horas. Así, destaca que as comunidades autónomas "necesitan imperiosamente" un acordo sobre financiamento, diante do cal avoga por "avanzar no diálogo" para "tentar atopar mínimos comúns denominadores". "Se non sentamos a falar e tentar atopar mínimos comúns denominadores, dificilmente nos poremos de acordo", manifestou Fernández Vara, quen considera que "isto de pór desde o minuto un máis nada que as diferenzas leva a que non empecemos nin a tentalo", polo que expresa o convencemento de "que poidamos negociar e dialogar e que poidamos facelo entre todos", xa que "por esa vía é máis fácil poder ter un final no que haxa un grande acordo que se desde o inicio nos pomos a evidenciar as diferenzas". A reunión prevista para o próximo 2 de novembro na Galiza por oito presidentes é definida por Vara "non como un cumio de partidos, é un cumio de Gobernos autonómicos, dun e outro signo". "Alí non van o PSOE e o PP para reunirse, alí van os presidentes autonómicos de oito comunidades para poder falar das cousas que compartimos" continúa Vara, quen lembra que na orde do día de encontro non aparece "só o financiamento autonómico, senón outros asuntos como a reindustrialización". Estas novas palabras de Vara semellan despexar o encontro organizado polo mandatario galego Alberto Núñez Feixoo.


Summary: Coa iniciativa pretenden concienciar sobre a soberanía alimentar. O Partido da Terra presentou ademais un recurso na Xunta Electoral para imprimir as súas papeletas no Acordo ortográfico do portugués.

O Partido da Terra vén de anunciar que no marco da súa campaña electoral distribuirán sobres semellantes aos electorais, que en lugar de conter papeletas levarán dentro semente de repolo. Con esta singular iniciativa din pretender concentrar a súa campaña "na concienciación sobre a soberanía alimentar". Cada sobre incluirá unha ducia de sementes, "suficientes para unha familia de catro persoas" --apuntan, as instrucións de uso e mesmo as propiedades do repolo, un produto de horta "rico en vitaminas C, A, cálcio e β-caroteno, e con alto contido en fibra". O PT publicará nas redes sociais os lugares, días e horas nos que distribuirán as sementes. Presentan recurso para imprimir as súas papeletas no Acordo ortográfico do portugués Asemade o PT presentou un recurso contra a resolución da Xunta Electoral Galega que lle denegaba a validación das papeletas que propuxeron, por estaren redactadas no Acordo ortográfico do portugués, norma recollida nun tratado internacional asinado en 1990 por países da Lusofonía. A Xunta Electoral fundamenta a súa resolución contra a proposta de papeletas por non estaren redactadas "de acordo coas normas ortográficas e morfolóxicas aprobadas pola 'Real Academia Galega da Lingua', autoridade recoñecida pola disposición adicional da Lei 3/1983, de 15 de xuño, de normalización lingüísitca de Galiza" Pola súa banda, o Partido da Terra alega que non existe ningunha disposición legal que impida que as papeletas impresas e distribuídas por si propios empreguen o Acordo ortográfico. Aliás, argumentan que non existe unha norma ortográfica "oficial" para o galego e que non hai ningunha instrución xurídica que ordene o uso dunha determinada norma.


Summary: O secretario xeral do PSOE pacta con Pachi Vázquez a celebración dunha consulta á militancia previa á ratificación do secretario ou secretaria xeral no Congreso Nacional do 6 de xullo.

Unhas primarias para elixir delegados e delegadas que, posteriormente, ratificarán o liderado do partido. É o proceso que vivirá o PSdeG-PSOE entre o final da primavera e o comezo do verán. Despois de que o Comité Nacional dos socialistas galegos aprobase o pasado día 2, por máis do 90% dos votos, a realización dunha consulta entre a militancia para renovar a secretaría xeral, Pachi Vázquez viaxou este martes a Madrid para, en conversa con Alfredo Pérez Rubalcaba, tentar encaixar a proposta nos estatutos federais da formación. O secretario xeral do PSOE, con focos internos tan potentes como o conflito cos socialistas cataláns ou o alcalde rebelde de Ponferrada, decidiu, non alimentar un novo incendio en Galicia e o 1 de xuño a militancia galega estará chamada ás urnas, aínda que non estritamente nunhas primarias nas que só reciban o voto as persoas que opten ao liderado. Segundo o modelo bosquexado no Comité Nacional tras as primarias consultivas os delegados e delegadas do congreso do 6 de xullo terían na súa man reproducir ou non o veredito expresado polas papeletas do 1 de xuño, unha caste de dupla ratificación que as direccións federal e nacional quixeron evitar. Neste contexto é no que nace o, segundo a Executiva do PSOE, "procedemento acordado entre as dúas direccións que non contravén os estatutos e regulamentos do PSOE e que permite desenvolver a vontade de desenvolver ao máximo a participación directa dos militantes". O acordado levará os socialistas galegas a celebrar un proceso semellante ao aplicado polo BNG en 2009, na súa única Asemblea Nacional por delegación. Concretamente, informa o PSOE, "nas vindeiras semanas" será redactado "un regulamento ad hoc" no que figurará que "as candidaturas para a elección de delegados que se presenten nas agrupacións sexan encabezadas polos respectivos candidatos á secretaría xeral". Así as cousas, segundo confirman fontes do PSdeG consultadas por este diario, a militancia votará unha lista de persoas previamente designadas polo candidato ou candidata á secretaría xeral: "en cada agrupación, cada candidato propón os seus delegados", resumen as mesmas fontes. "En cada agrupación, cada candidato propón os seus delegados", que posteriormente ratificarán o nomeamento no congreso do 6 de xullo Unha vez electos, os delegados e delegadas serán os que ratifiquen o novo líder no congreso do 6 de xullo. A esa cita chegarán na proporción na que fosen elixidos nas primarias -por exemplo, se un candidato obtén o 70% de apoio nas urnas, terá o 70% de delegados e delegadas no congreso-. Segundo a dirección que encabeza Rubalcaba, este procedemento "Permite o reconto do voto directo dos militantes aos candidatos a secretario xeral, perfeccionar o sentido do concepto delegado, aquel en quen os militantes delegan o seu voto nun congreso cun mandato expreso" e "reforzar a transparencia na elección", evitando "poscionamentos persoais do delegado á marxe da vontade de quen o elixiu". Ademais, subliñan, "respéctanse" as normas internas do partido. Así as cousas, o único candidato que polo momento anunciou a súa intención de optar a liderar o partido, o secretario provincial de Lugo e presidente da Deputación lucense, José Ramón Gómez Besteiro, terá que encabezar unha lista de aspirantes a delegados e delegadas que, unha vez no congreso, votarán por el. En días pasados o propio Besteiro, nunha entrevista en Praza Pública, subliñaba que "en ningún punto dos estatutos do PSOE di que non se poida escoitar a militancia, é máis, aínda que non esta escrito, todos entendemos que o Partido Socialista ten que escoitar a súa militancia" e non "terlle medo". Neste contexto, resta coñecer como concretará ese regulamento "ad hoc" as vías de acceso para poder encabezar esas listas de delegados -nun primeiro momento falouse da necesidade de recolleitar o aval de arredor de 10% da militancia do PSdeG, unhas 1.000 persoas-, se Besteiro terá competidores e se un deles será o propio Pachi Vázquez.


Summary: Remata 2021 e deixamos atrás os acontecementos que marcaron o desenvolvemento destes 365 días cunha escolma dos feitos máis relevantes.

Asalto ao Capitolio Apenas 6 días despois de comezar 2021, seguidores de Donald Trump, daquela presidente dos Estados Unidos, asaltaban o edificio do Capitolio en Washington D.C. para tratar de evitar que Joe Biden fora declarado como gañador das eleccións por parte dos integrantes do Senado e da Cámara de Representantes. Amais dos cinco mortos, ducias de feridos e máis de 50 detidos, o acontecido supuxo un golpe á credibilidade dos EUA como unha democracia consolidada. Golpe de Estado en Myanmar O 1 de febreiro, o Tatmadaw (Forzas Armadas birmanas) arrestou os membros civís do gabinete e acusou de fraude a líder de facto do país, Aung San Suu Kyi, e o presidente, Win Myint, que acabaron en prisión. Nos comicios, a Liga Nacional pola Democracia obtivo unha maioría avasaladora sobre a formación avalada polos militares. A represión posterior ao golpe deixou máis de 1.300 mortos a mans do Exército, que aínda segue a manter a cooperación militar con Estados como o Xapón. Crise en Haití O presidente de Haití desde 2017, Jovenel Moïse, foi asasinado o 7 de xullo por parte de mercenarios colombianos e estadounidenses de orixe haitiana contratados por un opositor venezolano, sen que aínda estean claros nin os motivos do crime nin parte dos feitos. O terremoto de 7,2 na escala de Richter un mes despois acabou de desestabilizar o país, que se atopa controlado por bandas armadas impulsadas por Moïse e que comezaron a actuar libremente após a súa morte. Novo chanceler alemán No continente europeo, a despedida de Angela Merkel tras exercer como chanceler durante 16 anos é un dos grandes cambios que se produciron en 2021. A alemá foi unha das principais arquitectas da austeridade tras a crise económica de 2008 aproveitando o predominio xermano na Unión Europea (EU). Non obstante, tamén fixo de colchón entre Rusia, a China, e as faccións máis extremistas da UE xunta os Estados Unidos. Foi substituída por Olaf Scholz, que devolve o Partido Socialdemócrata ao liderado do Executivo, nunha coalición con verdes e liberais. Avance da esquerda en América Golpe na mesa das forzas progresistas no centro e sur de América, que agardan 2022 para confirmar a chegada dunha nova era nas eleccións en Colombia e no Brasil. As vitorias de Pedro Castillo no Perú, Gabriel Boric en Chile, Daniel Ortega en Nicaragua e Xiomara Castro en Honduras supoñen a consolidación dunhas políticas que sufriron un retroceso na década pasada pero que, unha vez máis, voltan a converterse en maioritarias. O único éxito dos conservadores produciuse en Ecuador, que optou por Guillermo Lasso como presidente. Vacinas contra a Covid-19 A pandemia de SARS-CoV-2 declarada en marzo de 2020 continúa marcando as vidas de boa parte da poboación mundial a pesar do avance no proceso de vacinación, co 58% da poboación mundial con cando menos unha dose. Porén, o repartimento é marcadamente desigual, con todos os continentes entre o 61% e o 76% de habitantes cunha picada agás África, que non chega ao 15%, proba do fracaso de mecanismos como Covax para garantir o acceso de todo o mundo ás vacinas, ao tempo que as farmacéuticas privadas obteñen beneficios millonarios coas doses de reforzo nos países con máis ingresos. Precisamente a falta de vacinas nalgúns Estados é o que provoca a aparición de novas variantes como Ómicron. Xogos Olímpicos Por primeira vez desde a recuperación das Olimpíadas na época moderna, tiveron lugar en ano impar, por mor da Covid-19, o que tamén implicou un dispositivo especial e restricións para o público en Tokio (Xapón). Os Estados Unidos impuxéronse nas medallas na última xornada, superando por un ouro á China, que asemade confirma no terreo deportivo o desenvolvemento que está a vivir. Cambio climático A Conferencia das partes do cambio climático da Organización das Nacións Unidas (COP26) que decorreu en novembro en Glasgow (Escocia), representou unha nova oportunidade para que os Estados do mundo asumiran compromisos eficaces para reverter a situación actual, na que o quecemento ao final do século será de 4,4ºC. Mais os resultados quedaron moi lonxe das expectativas, até o secretario xeral da ONU, António Guterres, cualificou de insuficientes os acordos, que aínda mantendo o obxectivo de 1,5ºC de aumento da temperatura neste século apenas fai un chamamento para acabar co uso do carbón, e foi moi criticado polos pequenos Estados e as nacións insulares, as máis afectadas. Os EUA intensifican os ataques contra Rusia Tanto na primavera como nas últimas semanas, os EUA e a alianza militar que lideran (OTAN) responsabilizan Moscova dun suposto aumento de tropas militares para invadir Ucraína. Pola súa parte, Rusia non só nega que vaia atacar, senón que defende que forma parte dunha campaña para xustificar a colocación de sistemas de ataque nas fronteiras do país e advirte da preparación dunha guerra contra eles. Nas primeiras semanas do ano, os tres actores discutirán a proposta dunhas garantías de seguridade elaboradas por Rusia.


Summary: Na última xornada incorporáronse a este indicador de nivel vermello a cidade da Coruña e as localidades de Cambre, Muros, Silleda, Soutomaior e Ribadavia.

O número de concellos galegos no nivel máximo de alerta, o 3, pola incidencia do coronavirus na última semana elevouse hoxe até os 37, 6 máis que na xornada anterior, e inclúe xa ás sete grandes cidades. Así, na última xornada incorporáronse a este indicador de nivel vermello a cidade da Coruña e as localidades de Cambre, Muros, Silleda, Soutomaior e Ribadavia. Ademais, segundo consta no mapa 'semáforo' actualizado diariamente pola Consellería de Sanidade, repiten en nivel 3 pola pandemia os concellos de Ferrol, Santiago, Pontevedra, Vigo, Ourense, Lugo, Carballo, Vimianzo, O Porriño, O Barco, Lalín, O Carballiño, Verín, Narón, Oleiros, Arteixo, A Laracha, Ames, Teo, A Estrada, Vilagarcía, Poio, Cangas, Salvaterra do Miño, Tui, Monforte, Fene, Marín, Redondela, Barbadás e Xinzo. A entrada no nivel máximo de risco de todas estas localidades implica que detectaron máis de 21 casos de coronavirus no últimos sete días. Con todo, nas urbes de máis de 50.000 habitantes, o limiar para detectar o aviso vai en función do tamaño: Ferrol -máis de 76 casos nunha semana-, Pontevedra -máis de 96-, Santiago -máis de 112-, Lugo -máis de 112-, Ourense -máis de 120-, A Coruña -máis de 276- e Vigo -máis de 332-. Mentres, no nivel 2 -a cor laranxa do mapa- sitúanse 21 municipios, dous menos que o domingo. Do total, 17 repiten nesta lista: Mesía, Ordes, Neda, Malpica, Culleredo, Gondomar, Oroso, Cuntis, Bóveda, Ponteareas, Nigrán, Brión, Salceda de Caselas, Pontedeume, Noia, Boqueixón e Monterrei. Na alerta laranxa entraron hoxe Cerceda, Cambados, Viana do Bolo e Viveiro, nos que se eleva o nivel de risco. Pola súa banda, A Coruña, Cambre, Muros e Soutomaior, que na xornada anterior estaban en nivel dous, este luns están no vermello. Mos e Boborás, pola súa banda, rebaixan o risco ata a alerta amarela. En cor laranxa inclúense municipios de máis de 50.000 habitantes con entre 138 e 332 casos novos de Covid-19 á semana por 100.000 habitantes e nos de menor poboación que presenten entre 14 e 20 casos.


Summary: O Partido Demócrata respalda finalmente a recontaxe de votos en Wisconsin, activada pola candidata verde, Jill Stein. As acusacións de fraude voan en todas as direccións e Trump di agora que millóns de cidadáns sen direito de voto participaron nas eleccións en apoio de Clinton e que, portanto, el tamén tería gañado en voto popular.

O 19 de decembro reúnese o colexio eleitoral que nomea formalmente a presidencia dos EUA e aquí os números son contundentes: escrutado xa o 100 por 100 de Michigan, Trump tería 306 votos e Clinton, 232. A maioría absoluta que dá acceso á Casa Branca está fixada en 270 asentos nesa asemblea. A distancia parece insalvábel para Clinton, agás que non só se recontasen os votos de Wisconsin, mais tamén os de Michigan e Pennsylvania (neste último caso é onde a diferenza, por volta de 70 mil votos, é maior a prol do republicano). En todo caso, o movimento da campaña de Clinton de aderir a iniciativa de Jill Stein -que continúa a recadar diñeiro para forzar tamén un novo escrutinio en Michigan e Pennsylvania- provocou a saída en tromba, no twitter, do presidente eleito. Non só, e cumprindo o guión, descualificou a recontaxe de votos, senón que foi alén diso ao se proclamar como gañador das eleccións tamén por voto popular (cando os resultados oficiais o colocan 2,2 millóns de votos por detrás de Clinton no conxunto do país). "Alén de gañar o Colexio Eleitoral no seu conxunto, gañei tamén o voto popular se deducimos os millóns de persoas que votaron ilegalmente", dixo. Trump guindou a pedra, mais non achegou nen unha soa proba que confirme este gravísimo cargo de fraude contra o sistema eleitoral do seu país. Durante a campaña, si deslizou que se estaba a producir unha masiva inscrición fraudulenta, no censo de eleitoras e eleitores do Partido Demócrata, de persoas (basicamente imigrantes) sen direito ao sufraxio. Trump guindou a pedra, mais non achegou nen unha soa proba que confirme este gravísimo cargo de fraude contra o sistema eleitoral do seu país Polo lado da oposición á formación republicana, as alegacións de expertos aliñados no campo do Partido Verde, e tamén dos demócratas, terían a ver coa suposta manipulación informática das máquinas de voto electrónico nos swing states -estados indecisos- que deron o triunfo a Trump, isto é, na tríada Wisconsin-Michigan-Pennsylvania. Algúns expertos informáticos próximos a verdes e demócratas apontan directamente Moscova como responsábel do hackeo dos equipamentos dixitais e, portanto, como responsábel da fraude. O problema para Clinton é que neste asunto o aínda inquilino da Casa Branca, Barack Obama, non dá crédito a esta teoría, como espella un comunicado oficial en que se afirma que os resultados do 8N "reflicten adecuadamente a vontade do pobo norteamericano". O problema para Clinton é que neste asunto o aínda inquilino da Casa Branca, Barack Obama, non dá crédito á teoría do hackeo dos sistemas eleitorais informáticos En todo caso, todos os ollos están postos agora na recontaxe de votos en Wisconsin. Máis de tres millóns de papeletas serán agora novamente escrutadas, e de forma manual, nun lento proceso que ten como prazo máximo de conclusión o 13 de decembro, seis días antes de que se reúna o colexio eleitoral. En Wisconsin Trump alzouse co triunfo por un total de 27.257 votos. A dúbida está en se a campaña de Stein conseguirá tamén activar un proceso similar en Michigan e Pennsylvania. A xulgar por como vai a recadación de fondos -fontes do Partido Verde afirman que levan obtido achegas de máis de 100.000 doadores a título particular-, todo indica que así será.


Summary: Estratégia Nacional para a Mobilidade Activa impulsado polo governo quer mais bicicletas nas ruas, mais ciclovias, menos accidentes.

Portugal pedala e faz isso com o objectivo posto en 2030: Mais bicicletas nas ruas, mais ciclovias, menos acidentes. Eis o que procura a Estratégia Nacional para a Mobilidade Activa, que centra atenções nos peões e uso de bicicletas. O governo quer que Portugal poda alcançar em 2030 aquela que é hoje a média europeia de utilização da bicicleta para deslocações. Actualmente, apenas 0,5% dos portugueses usam a bicicleta para se deslocarem e o objectivo é chegar aos 7,5%. Aliás, os 2.000 quilómetros de ciclovia existentes na actualidade devem crescer para 10.000 até 2030. O Governo quer investir em campanhas e em acções de formação para aumentar a segurança e a compatibilização entre os vários tipos de veículos na via pública, com o objecto da sinistralidade de peões e ciclistas se reduzir em 50% para 2030. As 53 páginas da Estatégia abranguem moitas mais medidas: aperfeiçoamento do código da estrada, campanhas continuadas de sensibilização, ou mão pesada na aplicação da legislação.


Summary: A saúde do ex presidente portugués empeorou nas últimas horas e atópase ingresado na Unidade de Coidados Intensivos do Hospital da Cruz Vermella.

Mário Soares atópase ingresado na Unidade de Coidados Intensivos da Cruz Vermella, en Lisboa, após sufrir un episodio agudo na mañá do sábado, cando o seu estado de saúde se agravou. Medios lusos informan de que o ex presidente da República sofre unha situación crítica. "O estado de saúde é crítico e o prognóstico é reservado", sinalou en declaracións aos medios na tarde do sábado o portavoz Jose Barata. O actual presidente, Marcelo Rebelo de Sousa, acudiu ao hospital para lle amosar o seu apoio á familia do fundador do PS.


Summary: Senegal é a única ameaza real para os Países Baixos. Que Ecuador ou o país anfitrión ocupen unha das dúas primeiras prazas sería toda unha sorpresa.

O Grupo 'A' é un dos máis desequilibrados de toda a Copa do Mundo. Os Países Baixos son claros favoritos a facerse coa primeira posición, mentres que Senegal está rendendo a un plano moi superior ao do Ecuador, única ameaza real para un segundo posto que tamén dará acceso aos oitavos de final e que parece quimérico que alcance a selección anfitrioa, Qatar. A selección orange chega ao Emirato co experimentadísimo Louis Van Gaal no banco, quen aos seus 71 anos vén de superar un cancro de próstata. O ex preparador de Ajax, Barcelona ou Bayern de Múnic xa anunciou que no Mundial dirixirá os seus últimos partidos como profesional, polo que tanto el como outros veteranos, caso da súa principal estrela, Virgil van Dijk, saben que están até a súa derradeira oportunidade de facer historia xuntos. O estigma de torneo da vergoña vivirá sempre na lembranza colectiva dun Mundial do que un dos seus embaixadores, Khalid Salman, dixo a poucos días do seu comezo que a homosexualidade é un "trastorno mental" Enfronte terán como principal ameaza para dominar o grupo unha Senegal que se presenta co aval de ser a vixente campioa de África. Os Leóns de Teranga, seguindo a tradición do continente, destaca pola súas individualidades, en especial as do seu líder e ídolo nacional, Sadio Mané. Calquera cousa que non sexa que europeos e africanos dominen o grupo con puño de ferro sería toda unha sorpresa, malia que Ecuador, igual que fixo en 2006, pretende descabalgar algún dos favoritos grazas a unha mestura de xuventude e experiencia que lles serviu para deixar fóra na fase de clasificación moi bos conxuntos como Colombia ou o Perú. Por último, Qatar, a pesar de contar co apoio do seu público, non ten ningunha posibilidade de avanzar nun torneo que nunca perderá a sombra da vergoña, avivada onte polas declaracións de Khalid Salman, embaixador do Mundial, que cualificou a homosexualidade de "trastorno mental".


Summary: Novo número do semanario e tan completo como sempre: Preguntámonos de vai supor algo o Xacobeo 2021 para a cultura galega, falamos do lucrativo negocio da reciclaxe, debullamos como o custo da vida está a afogar miles de fogares, entrevistamos María Pilar García Negro ( vén de ser recoñecida co diploma ad honorem pola Asociación de Mulleres Investigadoras e Tecnólogas) e Antom García-Reino e Carolina Bascansa, candidatados nas primarias de Podemos Galiza… Todo isto, e máis, xa na nosa loxa.

Feixoo prometeu solemnemente no debate do estado da nación no Parlamento de Galiza desenvolver unha serie de medidas, tal e como prometera nos debates de política xeral anteriores ou nas súas sesións de investidura. Prometeu e comprometeuse mais, cal foi o percorrido dos principais anuncios do presidente galego en sede parlamentar? 'As promesas do señor presidente' 'As empresas envasadoras, detrás do lucrativo negocio da reciclaxe' Co debate da xestión do lixo sobre a mesa, o lobby da alimentación saca as unllas e pon en marcha campañas de desprestixio do modelo de recuperación e retorno. Conectar a xente nova, e novísima, coa lectura é un dos principais retos de docentes, bibliotecarias ou editoras. Non existen métodos máxicos, pero si algunhas iniciativas que poden axudar a estabelecer ese lazo. A potenciación das bibliotecas escolares e da vida a ela asociada, o formidábel florecemento dos clubes de lecturas ou a inventiva e o traballo miúdo e cotián de profesionais comprometidas son algunhas delas. 'As múltiples vías cara á lectura'. 'A arbitrariedade do Xacobeo' O Xacobeo de 2021 foi a grande aposta "cultural" de Alberto Núñez Feixoo no último discurso do estado da nación. Logo de anos de atonía na política cultural, agora parece fiala a un macroevento máis dirixido ás grandes cifras turísticas que á dinamización dos tecidos de base. Analistas do fenómeno temen unha nova mostra de espectáculo e desbaldimento sen apenas repercusión real na cultura de Galiza. "Non é posíbel afrontar os retos de Galiza desde Madrid", dinos Carolina Bescansa, (Compostela, 1971), que deu o paso adiante e aspira a liderar na Galiza a formación política da que é fundadora. "A miña candidatura responde ao mandato de unidade das bases", afirma Antom Gómez-Reino, tamén candidato á Secretaría Xeral da forza morada no noso país. 'Haddad não consegue criar uma frente anti-Bolsonaro' Apenas uma milagre política muito improvável poderia barrar o ascenso dum político homófobo, misógino, racista e ultra-direitista à presidência do gigante da lusofonia. Após o seu esmagador triunfo no primeiro turno, Jair Bolsonaro defronta a segunda volta com todas as hipóteses de vitória face o cartaz do PT, Fernando Haddad. En realidade, a ultradereita sempre estivo aí. Ou ben máis ou menos agochada no PP ou en zonas quentes dos poderes do Estado, desde o exército até o xudicial. Agora dá a cara cunha marca ascendente, Vox. 'A ultradereita española está de volta'. 'Cando o custo da vida aperta e afoga' A vida ponse cada vez máis cara e os salarios non soben. A ecuación tradúcese en miles de fogares en dificultades. 'Os números da emigración' Os dados do Instituto Nacional de Estatística non deixan lugar a dubida. Arredor de 78.000 galegas e galegos abandonaron o país desde 2007. Trátase dunha cifra que supera a poboación de Ferrol, moi semellante á de Pontevedra ou equivalente ao número de habitantes da comarca da Mariña. María Pilar García Negro (Lugo, 1953) vén de recoller nun volume editado pola Fundación Manuel María as 33 obras de teatro que deixou o prolífico escritor. Ademais, a profesora da Universidade da Coruña (UDC) e escritora vén de ser recoñecida co diploma ad honorem no marco da XVII Asemblea da Asociación de Mulleres Investigadoras e Tecnólogas (AMIT) polos seus estudos sobre Rosalía de Castro e pola súa traxectoria feminista. Conversamos con ela ao respecto."Hai algo que detesto, a consideración da cultura galega como algo "pequeñito", limitado, compracido nesa súa pequenez". A sección creada por Sermos Galiza para divulgar a nosa historia á marxe de visións estereotipadas e interesadas céntrase desta vez na presenza dos templarios no país: 'Os templarios na Galiza'. E non faltan as achegas e colaboracións de Xoán Costa, Luz Darriba, Mercedes Queixas, Nachortas e Tokio, Rosa Conde, Distrito Xermar, Iago Varela, Julián Bustelo, Colectivo XEa, Mario Regueira, ANdrés Castro, Jasper Nao, Pepe Barro. Afondo No número de Afondo que acompaña este semanario debruzámonos sobre o 'Musigal'. O programa nace da man da Deputación de Pontevedra para achegar a música galega e en galego a toda a poboación. Unha iniciativa pioneira que apoia a creación musical en galego e posibilita que todos e cada un dos concellos pontevedreses poidan programar concertos en directo, profesionais e de calidade. Propostas moi diversas, repartidas en seis categorías, que dan mostra da riqueza e da diversidade das que goza a música galega na actualidade, compoñen un programa de actuacións que comezou o pasado mes de maio e rematará a comezos de decembro


Summary: A decisión do Goberno español, que vén de limitar a compra deste tipo de carburante ao país austral, resucita o sector en Galicia, onde as plantas reduciran drasticamente a produción polas "importacións desleais" que provocaban que fose máis barato comprar o produto final que a materia prima. "É unha oportunidade; para nós xa non era rendible producir", aclaran.

A represalia tomada polo Goberno español contra Arxentina pola expropiación de YPF podería traer consecuencias positivas para o sector das renovables en Galicia. O Executivo decidiu limitar a compra de biodiésel do país austral e o ministro de Industria, José Manuel Soria, asinou unha orde pola que o sector levaba esperando dous anos. Máis concretamente, o Estado aumenta as cotas de produción de biodiésel das plantas españolas e recorta así a entrada desde outros países deste tipo de carburantes, que enchían o mercado español prexudicando ao sector, tamén en Galicia. Agora, as plantas do país asisten "esperanzadas" a este cambio, aínda que con "cautela". "A priori é unha boa noticia que podería reactivar a nosa actividade, pero hai que agardar", aseguran. "Hai que agardar, pero é unha boa noticia que pode reactivar a nosa actividade", din desde o sector O consumo de biodiésel no Estado, en constante aumento, foi de 1,6 millóns en 2011, pero a metade procede de Arxentina, segundo os datos que achega a Corporación de Reservas Estratéxicas de Produtos Petrolíferos (Cores). En total, España importou case 720.000 toneladas do país latinoamericano, o que supuxo un importe de 750 millóns. A Asociación de Produtores de Enerxías Renovables (APPA) asegura que as "importacións desleais" coparon o 89% do mercado no último trimestre, incluídas tamén as que chegan de Indonesia. Segundo a patronal, os dous países "aplican un sistema de taxas diferenciais á exportación" que lles permite "gravar en menor medida o biodiésel que as materias primas empregadas para a súa fabricación". En definitiva, resulta máis barato importar o combustible que a soia, a materia prima coa que se produce, algo que xa sufriran no sector coas vantaxes arancelarias do biodiésel dos EUA, pero que si foi arranxado polo Goberno anterior. Foron precisamente as presións de Repsol as que atrasaron a limitación ás exportacións arxentinas de biodiésel Segundo o sector, foron precisamente as presións de Repsol ao Goberno de Zapatero as que impediran aplicar unha orde ministerial que levaba preparada tempo, pero que chega agora e tras a expropiación por parte de Arxentina da filial YPF da petrolífera española. Por que? Pois porque Repsol está obrigada, polo protocolo de Kioto, a mesturar os seus carburantes con este tipo 'ecolóxico' de hidrocarburo, que mercaba no país latinoamericano a moito mellor prezo. "Non mercaba bio en España, mercábao fóra", insisten fontes do sector en Galicia. A medida aplicada agora, co obxectivo de castigar a actitude do Goberno arxentino, acabará prexudicando tamén a quen se pretende protexer. No entanto, o sector do biodiésel en Galicia si se pode ver beneficiado. A orde ministerial e o veto a Arxentina é a última esperanza para unha actividade que se paralizou case totalmente no país logo do impulso ás renovables que lle dera o Goberno bipartito. Das catro plantas existentes na actualidade na autonomía, todas funcionan a moito menor ritmo e vían o futuro negro e algunha incluso tivo que acudir ao ERE hai meses. A situación non é máis que o reflexo da que se dá a nivel estatal. A produción baixou un 46% en 2011 respecto ao ano anterior, mentres que a taxa media de actividade do sector sitúase no 14% con respecto á capacidade instalada, fronte ao 28% de 2010. A produción das plantas de biodiésel de Galicia é agora escasa ou practicamente nula José Manuel Aira, responsable de Biocarburantes de Galicia, en Begonte, cre que "aínda é cedo" para determinar o impacto da decisión do Goberno, pero entende que "a priori é unha boa noticia". "Estaba entrando moitísimo biodiésel doutros países e cunhas condicións moi vantaxosas", explica o responsable dunha planta que sobrevive á crise grazas a unha tecnoloxía que lle permite empregar o aceite usado. "Todo parece indicar", aclara, que o cambio lexislativo "acabará por beneficiar ao sector", aínda que dubida que España "estea agora preparada para dispor de toda a materia prima que necesitaría" para reactivalo o necesario. Pola súa banda, Alejandro Arias, da planta de Egal en Cerceda, recoñece atoparse "á expectativa" ante a limitación ás importacións arxentinas, pero asume que "a noticia é boa" para un sector que levaba anos paralizado e "sobrevivindo á crise como se podía". No seu caso, semellante ao do resto, a produción baixou até un 90% nos últimos anos e atópase actualmente a niveis menores a un 15% sobre a capacidade total. "Claro que é unha oportunidade a limitación a Arxentina; pensemos que importar biodiésel era moitísimo máis rendible que comprar as materias primas polas vantaxes arancelarias do país latinoamericano; para nós non era rendible producir", recoñece quen ve agora unha porta aberta á esperanza. "A limitación á importación Arxentina é unha oportunidade para as plantas de biodiésel galegas" Porque en 2008 inauguráranse en Galicia as plantas de biodiésel de Entabán (Ferrol), Egal (Cerceda) e Biocarburantes (Begonte). Tan só uns meses despois, Infinita Renovables poñía en marcha a súa instalación, tamén no porto exterior de Ferrol, pero en 2011 someteu a un ERE ao seu plantel. No caso das dúas compañías da cidade departamental, a súa actividade é case nula, mentres que en Cerceda e en Begonte sobreviven como poden a expensas dunha orde ministerial que podería reactivar o sector. Hai esperanzas. Infinita, por exemplo, xa se encargou de cualificar de "moi positiva" a decisión do Goberno respecto a Arxentina e confía en que este cambio lexislativo lle permita alcanzar ás súas plantas "o papel que lles corresponden no mercado español de biodiésel". O papel que pretendía ter Galicia e que intentará recuperar aproveitándose das liortas entre Arxentina e España.


Summary: "O que deberían facer estas organizacións [en alusión a Esquerda Unida e Podemos] é respeitar os acordos aos que se chegaron en 2015". Así respondía Victoria Esteban, portavoz do Consello das Mareas, á proposta de EU e Podemos de concorrer nunha coligazón ás municipais de 2019.

O modelo de En Marea non fracasou e non fai falta reconfiguralo ao redor dunha coligazón de partidos. Estas son as conclusións ás que chegaron as persoas que integran o Consello das Marea, órgano que se reuniu na mañá deste sábado en Compostela. Deste xeito, o partido encabezado por Luís Villares, que non compareceu perante os medios, desbota a proposta de Esquerda Unida e de Podemos de concorrer nunha coligazón de partidos ás eleccións municipais de 2019. En Marea considera que dar luz verde á proposta de EU e Podemos suporía "dar un paso atrás" no camiño da unidade popular. Ao finalizar a xuntanza, as portavoces do Consello, Ana Seijas e Victoria Estaban, emprazaron a EU e Podemos a "seguir traballando na mesma liña na que chegamos a moitos concellos nos que conseguimos representación e o goberno dalgúns" e a continuar "sumando esforzos nas mesmas condicións". Lembraron ambas que tanto EU como Podemos "en 2015 entenderon que a coligazón de partidos non era a súa aposta" polo que lles piden "respeitar os acordos aos que se chegaron en 2015". "Paraugas" das mareas municipalistas Alén de darlles as costas á proposta de EU e Podemos, o Consello das Mareas ofrece o partido como "marca paraugas das mareas municipalistas" coa vista posta a conquirir peso nas deputacións. Precisamente, tanto EU como Podemos rexeitan o ofrecemento da dirección de En Marea para as deputacións e pretenden que o seu nome (Unidas Podemos Izquierda Unida Equo) figure nas candidaturas, agás en casos onde xa exista o que consideran "marcas consolidadas" e xa gobernan. Con independencia do que acorden EU e Podemos, advertiron, "non modificaremos a nosa rota. Somos unha organización soberana e trazamos unha liña a seguir". Isto significa que podería darse o caso de presentaren candidaturas separadas nalgúns concellos. Non se pronuncian sobre a proposta de Cerna A resposta do Consello das Mareas á proposta de coligazón de EU e Podemos chega un día após Cerna –organización que goza de maior representación na coordinadora– reclamase que os partidos que conforman En Marea se disolvan. Nin Seijas nin Esteban quixeron pronunciarse ao respeito malia as preguntas dos medios de comunicación. As portavoces do Consello informaron a prensa de que o Consello ve "esperanzador" o cambio de Goberno no Estado e de que o partido aposta na "interlocución directa" con Pedro Sánchez para tratar as reivindicacións que consideran máis urxentes, como a derrogación da "Lei Mordaza" e da "Lei Montoro", a transferencia da AP9 ou a construción dun Estado plurinacional.


Summary: A afirmación do deputado de Ciudadanos "ninguén pode negar que o castelán desapareceu en Galiza" provoca o retruque da escola de ensino en galego de Ferrol.

"Ninguén pode negar que o castelán desapareceu en Galiza". A afirmación de Toni Cantó, deputado de Ciudadanos, no Congreso español provocou unha vaga de reaccións. Desde acusar o parlamentar de "mentir" ou "vivir na lúa" até aquelas que o cualificaban directamente de "fanático" da supremacía e imposición do español. ou "descoñecedor" da realidade lingüística de Galiza. Olá @Tonicanto1,Propomosche um reto: se como dis tu o espanhol está desaparecido da Galiza, nom te será difícil encontrar nas escolas de infantil de #Ferrol 100 nenas galegofalantes. Se nom as atopas demitirás por mentir e donarás o teu salário ao projeto Semente. Aceitas?— Semente Trasancos (@SementeTR) 26 de setembro de 2018 Entre estas reaccións tamén houbo un reto, o formulado desde a Semente de Trasancos: atopar 100 crianzas galegofalantes en Ferrol. Tarefa ben sinxela se é certo que o español está "desaparecido" en Galiza como sostén cantó. Mais de non ser así e non poder atopar ese cento de nenos e nenas galegofalantes, Cantó "demitirás por mentir e donarás o teu salário ao projeto Semente. Aceitas?"


Summary: O BNG realizou este sábado unha sesión de debate no Pazo do Hórreo sob o lema de Por unha nova política para o monte galego.

A ex deputada do BNG Tereixa Paz, a experta en Meio Rural e profesora da USC Mar Pérez e o profesor do centro de formación e experimentación agroforestal de Guísamo Xosé Antonio Meixide tomaron parte nesta xornada, en que tamén participou a líder da formación frentista, Ana Pontón. Pontón criticou a política forestal da Xunta por considerar que non serve os intereses xerais, senón exclusivamente os dunha empresa, ENCE, e o seu modelo de eucaliptización do país. O monocultivo desta especie, denunciou a líder do BNG, abranxe xa 450.000 hectáreas. Que facer perante iso? "Son necesarias políticas fiscais e tributarias que alenten o coidado do monte en beneficio de todas e de todos, non pode ser só unha carga para as persoas propietarias, senón unha oportunidade", defendeu Pontón. A eucaliptización do país sobarda mesmo as previsións e expectativas da Xunta. No Plano Forestal da Galiza estímabase que a especie invasora ocuparía 245.000 hectáreas á altura de 2032. Pois ben, en 2017 xa atinxe 425.000, segundo as estimacións do BNG: 280.000 puras [isto é, monocultivo] e 145.000 partilladas con outras especies. A líder do BNG denunciou que Feijóo desbaldiu a política de aproveitamento multifuncional posta en marcha desde a Consellaría de Meio Rural no período 2006-2009 do goberno bipartito, co nacionalista Alfredo Suárez Canal ao fronte. No canto de continuar esa liña, o PP retomou en 2009 programas e liñas de actuación ao servizo da expansión de ENCE por todo o territorio galego. Así o monte galego foise enchendo "de especies de pouco valor engadido". A líder do BNG denunciou que Feijóo desbaldiu os logros da política de aproveitamento multifuncional posta en marcha desde a Consellaría do Meio Rural durante o bipartito, co nacionalista Suárez Canal ao fronte O plano integral que propón o BNG consiste en reatar as liñas de aproveitamento multinacional ensaiadas pola equipa de Suárez Canal. Trataríase de pular pola "produción forestal de madeira de calidade das especies autóctonas", ben como por usos como "a explotación gandeira extensiva, o silvopastoreo, as producións complementares estacionais como a apicultura, a plantación de cogumelos e o aproveitamento da biomasa". O rol a xogar polos montes en mao común -nas xornadas tomaron parte varios representantes das comunidades- foi tamén elemento central nas achegas das distintas persoas participantes nesta sesión de traballo. Nese sentido, Pontón emprazou a Xunta a "recuperar o diálogo e o consenso coas comunidades veciñais que ostentan unha parte moi importante da titularidade do onte, de tal xeito que reciban apoio público por exemplo para proxectos singulares baseados nun aproveitamento integral do territorio".