Summary: O 26 de marzo conmemórase o Día Mundial da Prevención do Cancro de Cérvix, unha doenza que afecta ao colo do útero e cuxa causa principal é o Virus do Papiloma Humano, a infección de transmisión sexual máis común en todo o mundo. A educación e unha vacina específica, financiada só para as nenas, no Estado español, están na base da prevención.

Máis de 2.000 mulleres son diagnosticadas de cancro de cérvix cada ano en España, unha doenza que ten lugar polo aumento exponencial de células cancerosas no colo do útero. En estadios iniciais, os síntomas son leves e mesmo poden pasar desapercibidos. Cando se manifestan, os máis comúns son as secrecións vaxinais, os sangrados entre períodos menstruais, os trastornos urinarios e fecais e a dor de pelve e abdominal. "A marxe de poboación que máis diagnósticos acumulan é a formada por mulleres de entre 50 e 55 anos", explica en declaracións a este xornal a xinecóloga do Complexo Hospitalario Universitario de Vigo Sabela Iglesias. O pico de incidencia deste cancro abeira a sexta década de vida e ten a súa orixe, na maior parte dos casos, nunha infección polo Virus do Papiloma Humano (VPH). As vacinas contra o virus do papiloma humano tamén son para homes Trátase dunha infección de transmisión sexual. A máis común a nivel mundial. Estímase que un 80% da poboación sexualmente activa estará en contacto con algún dos máis de 200 tipos de VPH identificados ao longo da súa vida. Xeralmente pasan desapercibidos e "non xeran complicacións". O organismo é capaz de eliminar a infección sen deixar rastro. Mais nun 10-20% dos casos, a infección persiste e acaba provocando lesións e cancro. Algúns VPH de risco baixo poden producir verrugas na zona dos xenitais, o ano, a boca ou a gorxa. Os de risco alto están detrás de varios cancros, non só do de colo de útero. Máis dunha ducia de VPH están relacionados con cancros de cérvix, pene, ano, cabeza, gorxa ou vaxina. Os diagnósticos afectan tanto a mulleres como a homes, de feito, incide Sabela Iglesias, "un 25% da patoloxía oncolóxica relacionada co VPH afecta aos varóns". Vacinación contra o VPH Esta é a primeira razón que exhibe a Asociación Española de Pediatría nun decálogo de 2018 para recomendar a vacinación fronte ao VPH en adolescentes varóns. Desde 2008, todos os territorios do Estado ofrecen a vacina contra o Virus do Papiloma Humano ás rapazas a partir de 12 anos, preferibelmente antes da primeira relación sexual. "Non todas se vacinan", advirte a especialista en xinecoloxía, se ben apunta unha "cobertura moi alta" no caso da Galiza. Este fármaco é un dos piares esenciais do sistema de prevención da infección por VPH e do cancro de colo de útero, mais hai outro, anterior e prioritario, sinala a Nós Diario Lola Ferreiro Díaz, médica e feminista. "Non pode pasar desapercibido que estamos ante unha infección de transmisión sexual froito dunhas relación coitais ou bucoxenitais que ademais de VPH poden transmitir VIH ou fungos vaxinais entre outras infeccións se discorren sen protección". Ferreiro Díaz chama así a atención sobre "unha solución" que non se está a ter en conta malia levar décadas enriba da mesa: a educación afectivo-sexual. "É imprescindíbel unha formación e unha coeducación afectivo-sexual seria e organizada", na que hai que seguir insistindo, di, para evitar que todo o peso da prevención recaia só nun fármaco "discutido en moitos países polos efectos secundarios que provoca e mesmo porque non parece que estea a resolver o problema". Loita contra o cancro: igual para todos, mais non todos iguais fronte ao cancro Neste sentido, Sabela Iglesias apunta que é moi cedo para advertir o alcance real da vacina. "O que se advirte agora mesmo na poboación vacinada son menos indicios de lesións precursoras de cancro", mais aínda teñen que pasar varios anos para confirmar se esta evidencia se traduce, ademais, nunha mingua dos casos de cancro de cérvix, que se sitúan, de media, na década posterior á implantación da vacina, nos 13 por cada 100.000 mulleres. Polo momento, todo o esforzo céntrase na prevención, a detección precoz e o tratamento tanto de lesións previas como dos tumores xa avanzados, con cirurxía, radioterapia e quimioterapia. "Equidade sexual" O sistema de prevención é compartido pola maioría dos territorios. Unha prevención primaria que prioriza a vacina sobre a educación sexual e unha prevención secundaria na que se inclúen os programas de cribado de cérvix dirixido a mulleres de máis de 25 anos. Polo que respecta á vacina, na Galiza, como no resto do Estado, con lixeiras variación, só está financiada no caso das nenas e determinados grupos de risco. Os adolescentes varóns para os que o colectivo de pediatras tamén reclama a vacina para mellorar a inmunidade de grupo, erradicar de forma global a infección por VPH e alcanzar unha "igualdade-equidade sexual" teñen que pagala do seu peto. "Neste momento, a consigna é despatriarcalizar todos os aspectos da vida" Ás farmacias galegas acoden cada vez máis familias para completar a pauta indicada, de dúas doses até os 14 anos (por 344 euros) e de tres doses a partir sos 15 (por 516 euros). Transmisores do VPH e sen vacina gratuíta Ademais de ser transmisores do VPH, os homes tamén desenvolven cancros relacionados con este virus de transmisión sexual. A diferenza do que ocorre noutros países do mundo en España a vacina só se lle ofrece ás nenas de forma gratuíta. "É só un exemplo máis", recalca Lola Ferreiro Díaz. "Cando analizamos a saúde das mulleres e a intervención sanitaria desde unha perspectiva de xénero decatámonos de que as eivas son moitas". Neste caso, di, "non só non se financiou a administración da vacina nos nenos senón que se premeu para vacinar as nenas". Unha diferenza de trato que tamén advirte na contracepción.


Summary: Lilith, o quinto disco de María Rodés, está inspirado nunha temática chea de referencias ao mundo feminino, ás bruxas, á maxia… e é unha homenaxe a todas as mulleres de espírito libre.

Creo que non son a única que tiña unhas ganas inmensas de estrear o 2021, espero que esteades ben e comezárades o ano con moita saúde, ese é o meu desexo para vós. Aínda que pareza mentira, dentro do que permiten as circunstancias, seguen saíndo proxectos musicais moi interesantes e moi frescos dos que quero falarvos hoxe. Lilith / María Rodés / 2020 / Satélite K / Nove pezas / 16,99 euros Case sempre que escribo para vós, neste fermoso recuncho en Nós Diario, cóntovos da dificultade de levar a cabo un proxecto musical ou do laborioso que pode ser editar un disco en calquera dos formatos. Asistimos, ademais, a unha transición entre o CD, o revivir do vinilo e a música en plataformas dixitais, e é doado ás veces perderse un pouco e non saber que escoller ou onde atopar música. Hoxe quero falarvos de Lilith, un disco que, aínda que saíu a finais do ano pasado, estiven esperando a xaneiro para poder escoitalo. Hai que comezar ben o ano. A súa autora é María Rodés, unha prolífica música e vocalista catalana, que experimenta con todo tipo de estilos. María é unha das voces con máis personalidade do panorama musical actual e que está chamada a ser unha das renovadoras da canción en Cataluña. Ten un estilo moi definido polo seu delicado timbre vocal que parece fluír entre as melodías e non necesita ostentacións para ensinar o grande da súa voz. Xoga coa naturalidade que ten a voz ao falar, e iso enche. O seu disco Lilith, o quinto da súa carreira, está inspirado nunha temática chea de referencias ao mundo feminino, ás bruxas, á maxia… é unha homenaxe a todas as mulleres de espírito libre. Lilith segundo a tradición, foi o nome da primeira muller de Adán. O disco, contén nove cancións, unha delas en catalán "Les bruixes tornen", e ademais unha versión moi ben arranxada dunha melodía do Paraguai "Recuerdos de Ypacaraí". Dentro de toda a maxia que contén o disco, María Rodés constrúe un universo propio, onde tamén está presente a figura do Demo, con quen fala directamente nas cancións "Carta al Diablo" e "Pelo Rojo", todo cunha especial devoción pola música tradicional que se deixa sentir en algúns outros cortes. Cabe salientar a fantástica evocación sonora, é dicir, toda a instrumentación delicadamente construída para cada unha das cancións nas que atopamos arpas, sintetizadores, violonchelos… A voz de María Rodés, xa de seu doce e delicada, parece borboriñar (unha palabra que me ensinou Sofía Espiñeira) as letras de "Canto Oscuro". Este corte en particular, unha das últimas cancións do disco, é unha declaración de auténtica esperanza. Iso é o que nos queda, cultivar a diario a esperanza, amais de acompañar os días escoitando músicas para encher a alma.


Summary: "Xustiza social", "traballo digno", "cohesión territorial". Esas son as palabras de orde de En Marea para 2018. "Novo Marco Institucional" e "Concerto económico para criar emprego" son as do Bloque.

Xaneiro é un mes inhábil no Parlamento da Galiza, mais as forzas da oposición ao PP non demoraron en marcar as súas prioridades para este 2018. Esta segunda feira, Luís Villares e Ana Pontón -líderes de En Marea e BNG- compareceron na cámara galega para, en senllas conferencias de imprensa, debullaren as súas respectivas axendas políticas para este novo curso. Cada forza marcou o seu perfil. En Marea mostrou a súa condición de forza transversal -Villares estivo acompañado na conferencia de imprensa por Carmen Santos, a líder de Podemos, forza maioritaria no grupo parlamentar da confluencia-, en tanto que o BNG mostrou a súa identidade soberanista, cun claro reclamo sobre a mesa, o de constituír no primeiro trimestre de 2018 unha ponencia parlamentar para -desde o "sosego", enfatizou Pontón- reflectir sobre o esgotamento do marco institucional actual e propor mudanzas que partan do recoñecimento da Galiza como nación. "É un debate que xa está aberto no Estado e Galiza non pode quedar como mera espectadora senón que debe ser protagonista marcando tempos e prioridades", dixo a líder do Bloque. O discurso de En Marea elude pór en primeiro plano a conquista de máis autogoberno para Galiza -a confluencia non partilla a proposta do BNG a prol dun concerto económico para o país das características do vasco- e, destarte, Villares e Santos optaron por reforzar o perfil social das súas propostas, con medidas dirixidas a salvagardar as prestacións sanitarias públicas ou a combater a pobreza enerxética. A xustiza social tamén fai parte das aspiracións do BNG, mais o Bloque entende que aquela non é alcanzábel plenamente desde o actual marco político, daí que poña a énfase na necesidade da súa transformación. Un novo status nacional que veña acompañado da plena autonomía fiscal. Isto é, o concerto económico: "Se é un modelo exitoso para Euskadi, non sabemos por que Feijóo non o quere para Galiza e prefire que perdamos oportunidades", dixo Pontón. Por súa parte, o portavoz parlamentar e orgánico de En Marea, Luís Villares, mostrou a súa preocupación polo devalo demográfico que sofre o país. Galiza só poderá recuperar populación se mudaren as políticas en curso da direita. "A única forma de acabar co problema demográfico é garantir o acceso aos servizos esenciais e emprego con dereitos en todo o territorio", alegou. Leiceaga denuncia que o Estado "quita" a Galiza máis de 300 millóns de euros Esta segunda feira tamén compareceu perante os meios no Pazo do Hórreo o portavoz do grupo parlamentar do PSdeG-PSOE, Xaquín Fernández Leiceaga. Foi para denunciar que, no cadro do actual modelo de financiamento, o Estado tería arrebatado a Galiza 321 millóns de euros no recálculo das entregas a conta (en xullo, explicou Leiceaga, Madrid tería comprometido ese diñeiro á facenda galega e agora négallo ao facer unha estimación á baixa dos ingresos). O problema é que a Xunta elaborou os orzamentos 2018 contando con esa cantidade e agora terá que introducir recortes sobre as súas previsións iniciais, dixo o tamén presidente do PSdeG. Ese diñeiro, alén do máis, non son recursos dos que poda dispor libremente o Estado, alegou Leiceaga, porque provén do tramo autonómico do IRPF, IVE e impostos especiais. As fotos que van inseridas no meio do texto son (1). Ana Pontón, durante a conferencia de imprensa e (2). Luís Villares e Carmen Santos, durante o café coa imprensa desta mañá no Pazo do Hórreo. As imaxes son da autoría dos gabinetes de imprensa de Bloque e En Marea.


Summary: O Goberno español baseará esta política de imposición de taxas en dous principios: "Quen contamina, paga" e "O que usa, paga". Aliás, xa está en estudo introducir as portaxes no resto de infraestruturas.

A iniciativa do Goberno español para comezar a cobrar peaxe nas autovías galegas -e nas do resto do Estado- tal e como se fai agora coas autoestradas semella cobrar forza. A equipa de Pedro Sánchez xa estabelece 2024 como o ano da chegada deste novo imposto sobre a mobilidade. Coas ideas de "Quen contamina, paga" e "O que usa, paga", faltaría relativamente pouco tempo para reducir o que levan no peto as e os condutores galegos que circulan pola A-8 que conecta Galiza con Asturias ou a A-6, que é a principal vía de saída do país en canto ao uso, entre outras. Aínda está por ver se o sistema é o mesmo que o empregado en Portugal, onde é preciso contar cun telepeaxe para pagar as taxas ou haberá cabinas de cobro, e o Executivo do Estado xa anuncia tamén a posibilidade de que nun futuro se cobre en toda a rede de estradas, con independencia de que sexan vías rápidas ou de tránsito normal. Porén, a posta en marcha da primeira fase estímase nun tempo de "entre dous e tres anos", posto que polo exemplo internacional leva tempo crear infraestrutura e unha normativa que regule esta nova taxa. Fálase de que haberá conversas coa poboación, especialmente co sector dos transportes, se ben o cobro parece cada vez máis próximo. Por exemplo, no caso deste ámbito de traballo as empresas serían as encargadas de pagar. Cuestión de mantemento Pero parece algo feito tirando de argumentos como a redución das emisións de gases de efecto invernadoiro e do impacto da estrada sobre o medio ambiente, pero o principal motivo é recadador. "Cunha rede estatal que supera os 26.466 quilómetros de extensión, dos que uns 12.000 son de estradas de alta capacidade, o que fai que teñamos a máis extensa de Europa, os custos de conservación son crecentes e non é posible que sexan asumidos de maneira directa polos recursos orzamentarios", sinala o documento enviado á Unión Europea. Ademais dos impostos habituais, cuxo destino tamén son as infraestruturas, esta incorporación de novas portaxes suporía, por exemplo, 22 euros na A-6 entre A Coruña e Madrid. Mais as cifras aínda non están fechadas. A situación contrasta coas peticións para obter rebaixas na AP-9. O director xeral de Tráfico, Pere Navarro, aposta neste novo sistema. "En todos os países europeos págase pola conservación e mantemento das estradas de alta capacidade, en todos", destacou. Declarou que co fin dalgunhas concesións os custes asúmeos o Estado, mais afirma que non é posíbel seguir así. "Non podemos. Vostede, cando vai no tren, non vai gratis. Hai unhas infraestruturas que hai que pagar aquí e en calquera país", subliñou.


Summary: Tecer, en base ao "caudal de esperanza e ilusión" existente, unha candidatura liderada "pola cidadanía" que faga posíbel "o cambio no Estado e en Galiza" é a aposta desta iniciativa, que se abre a adhesións e apoios.

O 'Encontro cidadán por unha Marea Galega' vén de facer público o seu manifesto, nado dunha primeira xuntanza física na compostelá carballeira de Santa Susana, avalado por 100 sinaturas iniciais. Mais que é esta iniciativa? Non son "un partido político. Nin unha coalición de partidos. Tampouco unha fronte de partidos. Non aspiramos a ser nada diso", afirman. Son, sosteñen, "un movemento cidadán de iguais e para iguais". No manifesto apuntan a que as eleccións municipais do 24M e as europeas do 2014 amosan que "o cambio é posíbel" en Galiza e no Estado. Mais para iso teñen que se dar dúas condicións: O "empoderamento e liderado da cidadanía" e a "confluencia das organizacións políticas, novas e vellas, en apoio das candidaturas cidadás ou mareas, sen dirixilas nin tutelalas, antepoñendo o ben común aos intereses dos partidos". Eleccións O 'Encontro' pon sobre a mesa o reto das 2 eleccións que hai que afrontar en breve, as xerais e as autonómicas de 2016. Citas nas que Galiza "tamén quere encabezar o cambio". Por iso, expoñen, no noso país "é preciso o concurso de todas as forzas progresistas para acadar a hexemonía social e electoral". Mais tamén "é necesario evitar a fragmentación para conseguir que o sistema electoral vixente non penalice a forza do cambio político", partindo de que "ningunha das forzas políticas alternativas está en condicións de protagonizar en solitario o cambio político, nin de liderar por si soa unha alternativa galega de progreso". Por iso, argumentan as persoas impulsaras deste manifesto, "só a mestura e colaboración entre forzas e xentes nacionalistas e non nacionalistas é capaz de sumar vontades e multiplicar adhesións". Unha aposta que resumen na idea de que "as marcas non son importantes. O importante é o cambio". Candidaturas O Manifesto propón impulsar "senllas candidaturas de unidade popular para as eleccións xerais e as autonómicas". Catro puntos expoñen a este respecto: O primeiro, promover unha candidatura galega de unidade popular "que poida, xunto con outras candidaturas, contribuír á realización dun novo pacto constituínte respectuoso co dereito a decidir da cidadanía e dos pobos que integramos o Estado español". A candidatura galega de unidade popular "formará, ou de ser o caso apoiará, un grupo parlamentario galego nas Cortes". O terceiro punto: "os grupos parlamentarios das candidaturas de unidade popular en Madrid e Compostela responderán perante as asembleas e outros organismos delas emanados" e o cuarto, "a elección das candidaturas, quer as provinciais quer a da presidencia á Xunta de Galicia, realizaranse mediante un proceso de eleccións primarias abertas á cidadanía, con censo e inscrición rogada". O manifesto chama a deixar de lado as diferenzas "e amosar xenerosidade e intelixencia perante o que é xa unha onda imparable de esperanza, de cambio e de progreso".


Summary: A esquerda independente xurdida do estalido social abrolla con forza.

A elección dos 155 membros ─81 mulleres e 74 homes─ da Convención Constituínte encargada de redactar a nova Constitución chilena ratificou o xiro netamente progresista vivido no país tras o estalido social de outubro de 2019. Con case 100% escrutado onte pola tarde, confirmouse que a dereita chilena ─agrupada baixo o paraugas da coalición Vamos por Chile─ non logrou o obxectivo dun terzo dos representantes. Esta cifra é especialmente relevante dado que cada un dos artigos da nova Carta Magna ─que durante a negociación poderán ser escrutados pola opinión pública a través das redes sociais─ deberá ser referendado por dous terzos dos 155 membros. Polo tanto, en caso de acordos por parte do abano de esquerda e centroesquerda, ao que se podería sumar a representación indíxena, a dereita carecería de posibilidade de veto. Unha viraxe de 180 graos con respecto á actual Constitución, aprobada en 1981 durante a ditadura militar de Augusto Pinochet (1973-1990). En concreto, os 155 membros repartíronse entre Independentes (49, a maioría saídos das protestas nas rúas), Vamos por Chile (36), Aprobo Dignidade (28), Lista do Aprobo (25) e Pobos Orixinarios (17, reservados de inicio á comunidade indíxena, con maioría mapuche). A participación foi de 41%. A lista de Aprobo Dignidade está formada pola formación de esquerda Fronte Ampla e polo Partido Comunista, en tanto que da Lista do Aprobo fan parte os partidos da ex coalición de centro esquerda que gobernou entre 1990 e 2010, Concertación: Partido Socialista, Democracia Cristiá, Partido Radical e Partido pola Democracia. Segundo explicou TVN, a televisión pública chilena, o grupo electo terá nove meses para elaborar o novo texto, período que pode ser prorrogábel por unha única vez tres meses. É dicir, no prazo máximo dun ano a proposta deberá ser presentada para o seu referendo en 2022. Camiño ás presidenciais "Non estamos a sintonizar adecuadamente coas demandas da cidadanía", recoñeceu na noite do domingo o presidente do país, Sebastián Piñera, ante o pésimo resultado da lista conservadora en que se integra o seu partido, Renovación Nacional, debido en gran medida aos baixos niveis de aprobación do mandatario (9%). "Déronnos por mortos e aquí estamos, máis vivos que nunca. Agora a facerse cargo, non hai espazo para soberbias, divisións nin parvadas", escribiu onte en Twitter Gabriel Boric, líder da Fronte Ampla, en referencia tamén ao fracaso das enquisas, que apuntaban unha vitoria das forzas máis moderadas. "Ábrese a posibilidade de ter unha Constitución que dea ferramentas para pór fin ás desigualdades e aos abusos. Que consagre un estado social e de dereito", sinalou pola súa banda o líder do PS, Álvaro Elizalde, nunha entrevista onte na emisora Futuro. Heraldo Muñoz, precandidato presidencial do Partido pola Democracia, foi máis autocrítico co resultado xeral obtido polos partidos tradicionais e salientou o éxito dos candidatos independentes. É "un cuestionamento severo da clase política", sinalou o ex ministro de Exteriores chileno. Canda ás constitucionais, tamén se desenvolveron comicios municipais e rexionais. Daniel Jadue, do Partido Comunista e un dos favoritos á Presidencia do país, foi reelixido alcalde da comuna de Recoleta, en Santiago de Chile. Precisamente, antes de que se culmine o proceso constituínte, Chile deberá elixir o substituto de Piñera. Será o 21 de novembro, en primeira volta, e o 19 de decembro, de ser necesario, en segunda. A 'machi' Linconao, de "terrorista" a redactora da Carta Para a elección dos 17 membros dos pobos orixinarios, emitíronse 209.669 votos. Francisca Linconao foi a máis votada con 15.567. Esta machi (sacerdotisa encargada das cerimonias de curación) foi a primeira mapuche en gañar un xuízo pola protección do seu rewe (especie de altar relixioso). Foi perseguida polo Estado, acusada de terrorismo e estivo en prisión, onde mantivo unha folga de fame. Finalmente foi absolta de todo delito. Canda a ela, foron elixidas outras cinco mulleres e un home mapuches. Tamén, unha muller e un home aymara, unha rapanuí, unha atacameña, un quechua, unha colla e unha diaguita.


Summary: Marín acolle o 17 de maio a final da Copa Galiza.

Momento de activar a conta atrás. O salón de plenos do Concello de Marín albergou esta cuarta feira a presentación oficial das dúas finais da Copa Galiza de fútbol sala, un evento que funde cultura e deporte e que se desenvolverá o vindeiro 17 de maio, Día Das Letras Galegas, no pavillón da Raña. O consistorio marinense foi o espazo escollido para a posta de largo da competición cun acto no que estiveron presentes o vicepresidente da Real Federación Galega (RGFG) e máximo responsábel do fútbol sala na Galiza, Pablo Prieto; o vicepresidente da RFGF, José Manuel Fernández; e a alcaldesa de Marín, María Ramallo, entre outros cargos públicos e diversos representantes dos catro clubs finalistas. Neste ano 2022 o torneo alcanza a súa edición 30 na modalidade masculina, mentres que a feminina chega á 15. Precisamente esta última, programada para as 17 horas da tarde, abrirá a competición, enfrontándose o Ourense Envialia e o Poio Pescamar. Dúas horas e media despois, ás 19.30, loitarán polo título nacional O Parrulo Ferrol e Noia Portus Apostoli. Na súa comparecencia, Pablo Prieto quixo destacar e agradecer "a implicación do Concello para poder acoller un evento como este", facendo posteriormente o propio co Club Deportivo La Peña, "que ten unha gran proxección". Ademais, o vicepresidente da RFGF animou a toda a veciñanza de Marín e ás seguidoras e seguidores do fútbol sala a non perder "esta xornada única para o deporte galego". Pola súa parte, María Ramallo salientou que "de novo" poi dan contar en Marín "cun espectáculo deportivo do máis alto nivel, especialmente tratándose de fútbol sala, que aquí, cos nosos equipos locais, ten unha gran canteira", afirmou a alcaldesa. Os boletos, dispoñíbeis até o día dos partidos Os boletos para ambos os partidos da Copa Galiza de fútbol sala xa están á venda. Xestionados polo club organizador, o CD La Peña, os boletos son únicos e permiten o acceso tanto á final feminina como á masculina. O público pode adquirilos na internet por un prezo de 10 euros para as persoas maiores de 13 anos e cinco para as que baixen desa idade, mentres que as crianzas de 0 a 3 entrarán de balde.


Summary: Celebran o seu décimo aniversario e botan a casa pola fiestra. Un fin de semana de luxo no Festival Revenidas de Vilaxoán con Narf, Muguruza, Diplomáticos, Ruxe Ruxe, Zënzar, Ulträqäns e moita máis música e actividades.

A asociación A Repichoca está de conmemoración do décimo aniversario do seu festival Revenidas e, con ese motivo, artellaron un fin de semana completo que reventará Vilaxoán con festa e música a todas horas. O programa máis potente dos seus dez anos ten nos concertos o seu prato forte mais tamén no convívio, a acampada de balde, as actividades populares e o encontro festeiro nun fin de semana que promete non ter parada. Formada pola propia veciñanza de Vilaxoán, a Repichoca ponse á fronte do popular festival, unha cita que cobra forza cada ano no calendario festivaleiro e que, desta volta, é de obrigada asistencia á quen quere sentir ao vivo a música en galego. As bandas galegas Fura Fura, Ulträqäns, Zënzar, Ruxe Ruxe, Najla Shami e Arrhythmia canda os valencianos Orbrint Pas compoñen o programa dos concertos de noite desta sexta feira. Na sesión do xoves, o Revenidas homenaxeou ás traballadoras da conserveira Cuca. Muguruza e Os Diplomáticos O xa clásico do Revenidas, a sardiñada popular, terá lugar o sábado nos arredores do parque e a organización agarda que milleiros de persoas se acheguen a esta xornada que busca tamén contribuír de maneira comunitaria ao financiamento do festival. Non será tampouco sen música e diversión xa que para a sesión está prevista a actuacón de os Terribles de Arousa e Trópico de Grelos ademais de contacontos, teatro, pallasos e maxia. Pola tarde Circo Chosco, Kanbahiota, Mentaline, Mago Teto, Madre Merino e Peter Punk participarán na gala solidaria co Sáhara xunto co concerto de Narf. Xa na noite Fermín Muguruza e Zuloak, e dos galegos Os Diplomáticos de Monte Alto, A Compañía do Ruido, O Caimán de Río Tea e Martelo protagonizarán outra xornada para non esquecer deste décimo aniversario de Revenidas.


Summary: Ao redor de dúas mil persoas manifestáronse polas rúas de Ferrol nas proximidades da sede do PP e do Concello, moi protexido pola policía. Ao final da marcha plantáronlle lume a dous bonecos coas caretas do presidente da Xunta e do alcalde da cidade.

Ao redor de dúas mil persoas manifestáronse este xoves pola máñá polas rúas de Ferrol nas proximidades da sede do PP e do Concello, moi protexido pola policía. As razóns, as mesmas dos últimos meses: reclamar carga de traballo para un sector que esmorece, os máis de dous milleiros de empregos destruídos nos últimos 18 meses e unha morea de promesas incumpridas. A finais deste ano entregarase o único buque que queda en construción en Navantia, o LHD encargado por Australia, pero os traballos xa se finalizarán meses antes. Os traballadores volveron censurar a falta de avances nos trámites para a construción do dique flotante, así como nos prometidos floteis cos que o presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijóo, encheu de promesas a campaña das últimas eleccións autonómicas. Ao final da marcha, na que a forte chuvia estivo presente en todo momento, plantáronlle lume a dous bonecos coas caretas do presidente da Xunta e do alcalde da cidade. Estas figuras encabezaron en todo momento a manifestación, cunha corda ao pescozo, e senllos cartaces nos que se podía ler "dique, culpable" e "flotel, culpable". Consumidas as lapas, a marcha disolveuse.


Summary: Esta sexta feira 31 de xaneiro a sala Gato de Melide acolle unha nova edición do concerto "Eu presumo de galego". A profesora Marga Quintela explícanos as orixes desta iniciativa, froito da implicación das estudantes e do Equipo de Normalización Lingüística da escola local.

En que consiste a iniciativa "Eu presumo de galego"? Xurdiu no curso 2014-2015, cando me fixen cargo do equipo de Normalización Lingüística do IES de Melide, por parte da rapazada, que quería facer un concerto de música en galego. Contactamos coa sala Gato, que leva Fernando Casal, e fixemos que cadrase cun concerto programado pola noite, para que viñese o mesmo grupo pola tarde, a unha hora máis axeitada para as cativas. Pola mañá, pareceunos interesante facer un faladoiro cos integrantes do grupo ou con xente implicada no mundo da música. Aquel primeiro ano tocou Nao e veu tamén Vituco de Ruxe Ruxe. Foi un existazo e as rapazas estiveron moi involucradas, fixeron elas os deseños de camisolas, cartaces... De aí seguimos con Super 8, Zënzar, Dakidarria... Este ano vén Ezetaerre e para a charla contaremos con Xurxo Souto. O proxecto musical foi medrando e comezamos a coordinar actividades con outros departamentos, como o de plástica para os debuxos ou o de tecnoloxía para o pousadoiro. Ademais, trouxemos poetas acompañadas con música. E o ano pasado déronnos o premio de Mil Primaveras Máis, da coordinadora de ENL. Que achega á rapazada participar na organización? Antes do concerto están medradas. Fan chapas, camisolas... Vén todo da súa man. Ademais, non é condición, pero a banda teloneira estivo sempre conformada por alumnas ou ex alumnas. De feito, Cuarta Xusta, que agora se está a mover moito polo país, nace precisamente aquí, integrado en parte por antigas estudantes. Achégalles un enorme coñecemento da música en galego. Xunto con este, temos a Banda da Semana, proxecto co que soa nos corredores cada semana unha banda de música en galego e facemos un cartaz para cada grupo. Todo iso fai que sintan un enorme orgullo de estar neste centro. Desde a perspectiva do traballo nunha ENL, como valora a situación actual? No IES de Melide podémonos sentir afortunadas porque o noso alumnado é case 100% galegofalante. Compartindo impresións con compañeiras doutros centros, dinnos que somos unha especie de reduto. Con todo, notamos de maneira brutal o cambio de lexislación co decreto para o plurilingüismo de 2010. É unha barbaridade como mudaron os hábitos lingüísticos. Aquí, aínda que hai unha circunstancia favorábel, na rapazada que entra nova xa se nota que comeza a producirse un cambio cara ao castelán maioritariamente. Ademais, comparando os datos das enquisas que facemos, percibimos como unha das cousas máis alarmantes que a escola moitas veces funciona como elemento desgaleguizador.


Summary: A Festa da Ameixa, que decorrerá do 13 ao 15 de setembro en Campelo, é o evento gastronómico máis antigo do municipio de Poio.

Poio ten todo preparado para a cita gastronómica máis arraigada: a da ameixa. Unha festa que terá lugar na parroquia de San Xoán de Poio, en Campelo, que conta cunha lonxa que é líder na facturación de bivalvos da ría de Pontevedra. A ameixa babosa é a protagonista da principal desta festa. Nada en 1988 por iniciativa da Asociación de Veciños de Campelo para dar a coñecer a ameixa autóctona e o traballo das xentes do mar, a cita gastronómica é organizada polo Concello desde 1992 e non deixa de medrar en número de visitantes. Á mariñeira, con fideos, con arroz... a degustación de perto de 600 quilos de ameixas é unha das actividades da festa, que tamén homenaxea as mariscadoras e mariscadores a pé e a flote xubiladas en 2018. Nesta trixésima segunda edición, o Concello de Poio convoca o III Concurso de Fotografía Festa da Ameixa "Un mar de Lembranzas". Exporanse as obras participantes e entregaranse os premios ás tres fotografías gañadoras. Ademais, contempla un amplo programa de actividades destinadas ás crianzas entre as que destaca o III Desembarco Pirata, obradoiros infantís e xogos dinámicos. O prato forte da oferta musical chega da man do galego Roi Casal, co espectáculo Son galego, son cubano, do arxentino Coti e da orquestra Gran Parada, actuacións que terán lugar de balde na praza da Granxa. Ademais, o Certame de Canción Mariñeira acollerá bandas musicais procedentes de toda Galiza. O produto Ameixa branca, ameixa macho, ameixola, cadela, chirla... son varios os nomes cos que se denomina o bivalvo estrela da ría de Pontevedra: a babosa, Venerupis corrugata. Vive enterrada nos sedimentos de area lamacenta na costa galega. Medra en bancos de area fina, cascallo ou limos, desde o límite da baixamar até profundidades de 40 metros. Cunha cuncha de cor gris pálida ou acastañada, con manchas irregulares máis escuras e da mesma cor marrón ou púrpura, presenta estrías lonxitudinais que resultan moi visíbeis. As radiais son máis tenues, polo que non amosan a cuadrícula típica da ameixa fina ou da xaponesa. Os dous sifóns unidos en toda a lonxitude agás no extremo permiten diferenciar a ameixa babosa doutras especies. A súa captura faise normalmente co rastro ou vara, desde embarcacións, e tamén se recolle co sacho, na seca. Aínda que pode consumirse crúa, o máis común é comela cociñada.


Summary: É a voz da revolución bolivariana no noso país. Antigo director de Comunicación de Hugo Chávez, Martín Pacheco, cónsul de Venezuela en Vigo, ten claro que a saída ao conflito político que vive o seu país é a que apoian actores internacionais como México e Uruguai. Aposta, pois, nun diálogo aberto coa oposición, mais desde o respeito á soberanía nacional, nas antípodas do intervencionismo de Washington e Bruxelas. Eis un extracto da conversa publicada no número 332 de Sermos Galiza.

A situación en Venezuela parece ter chegado a un punto de non retorno, cun confronto interno moi agudo e un golpe en curso aínda non abortado e que conta co patrocinio directo dos EUA e indirecto da UE. Que cabe esperar que ocorra nos próximos días? Os próximos días son clave para lograr que a saída sexa através do diálogo. O presidente Maduro, polo menos en 400 oportunidades, chamou a todos os sectores da oposición a falar sen condicións. Venezuela ten os brazos abertos ao diálogo, onde, cando e como o queiran. Temos que saudar o chamamento que está a facer Uruguai e México no sentido de que esta é a única saída. Mais o diálogo sempre ten que ter unha axenda específica e coa Constitución da República Bolivariana na man. O programa de goberno de Venezuela é a súa Constitución e todos os pasos que se teñen dado desde o goberno teñen acompañado os contidos da carta magna de 1999. Mentres non haxa outro instrumento xurídico que a reemprace, nós temos que someternos ás leis e á Constitución. A saída ten que vir da vontade política, da vontade política dos amigos de Venezuela, que entendan que ningún país desde fóra pode quitar ou pór un goberno, ningún país desde fóra se pode arrogar o dereito de designar un presidente, como tencionan facer os Estados Unidos. E ningún país pode permitir que unha persoa que é un deputado en desacato [en alusión a Juan Guaidó, presidente da Asemblea Nacional] vaia a unha praza pública e proclame que el é unha especie de emperador, que reúne nas súas mans todos os poderes e que é o presidente co argumento de que existe un baleiro de poder. Baleiro de poder que non existe na Constitución venezuelana, de maneira que o mundo inteiro ten que entender que estamos perante un golpe de estado, un ataque continuado que xa vén desde 2002, a agresión que sufriu naquela altura o presidente Chávez. E o trasfondo é sempre o mesmo, uns Estados Unidos que non toleran a existencia dun país que se quere gobernar a si mesmo. O presidente Maduro chamou ao diálogo co conxunto da oposición. Mais cabe o diálogo con quen se ten autoproclamado como presidente? Nicolás Maduro está disposto a entrevistarse con quen sexa, onde sexa e como sexa. Válenos calquera escenario. Está disposto a entrevistarse con Guaidó? Con Guaidó ou con calquera. A pelota está agora no terreno da oposición, da xente que está empeñada en usurpar as funcións do presidente da República, en usurpar os poderes que emanan da Constitución e violar todos os principios do dereito internacional. Vostede é xornalista de profesión e foi asesor do presidente Hugo Chávez. Agardaba un discurso tan monolítico na grande maioría de medios de comunicación occidentais, claramente aliñados co relato de Washington e de Guaidó sobre o que acontece en Venezuela? Nós estamos sometidos a unha guerra mediática brutal, desde o momento en que accedeu ao poder o presidente Chávez. Nós non temos acceso a ningún meio importante internacional. Fomos invisibilizados. A Revolución bolivariana o que fai é trasladar as súas verdades através dos seus diplomáticos, através dos seus funcionarios de comunicación, pero os meios non nos dan cabida, nin sequera ás cartas ao director que nós lles enviamos. Non queren recoller a posición seria e responsábel dun país que sinxelamente o que fai é beneficiar as clases máis necesitadas e non axeonllarse fronte aos Estados Unidos. O que se intenta é manipular a opinión pública internacional construíndo unha pseudoutrina xurídica e unha ficción política cuxos plantexamentos non están nin en forma nin en fondo na Constitución da República. A pseudodoutrina é que Maduro usurpa o poder cando o presidente o que fixo foi xuramentar o seu cargo o 10 de xaneiro perante o Tribunal Supremo após gañar as eleccións de maio de 2018, uns comicios en que participaron máis de 9 millóns de votantes e que expresaron unha clara vontade popular de apoio ao proceso revolucionario. E esa vontade non se pode negociar. Iso de que haxa eleccións en Venezuela [o ultimato dado pola UE a Caracas para que volva convocar as urnas] non é negociábel porque xa se fixeron e fixéronse no marco da Constitución. [Podes ler a entrevista íntegra no número 332 de Sermos Galiza, á venda na loxa e nos quiosques]


Summary: O movemento chega despois do acordo asinado entre Exipto e Grecia onde estabelecen as Zonas Económicas Exclusivas de ambos os dous países.

As autoridades de Turquía volveron despregar na segunda feira o buque de prospección Oruc Reis no Mediterráneo oriental para a realización de actividades de exploración malia as disputas marítimas con Grecia. "O noso buque alcanzou a zona de operacións tras saír de Antalya e realizará unha nova misión no Mediterráneo. 83 millóns de turcos apóiante, Oruc Reis", manifestou o ministro de Enerxía e Recursos Naturais do país, Fatih Donmez, segundo informacións da axencia Anatolia. Neste sentido, especificou que as actividades de exploración de hidrocarburos por parte de Ankara no Mediterráneo e mar Negro continuarán "sen deterse" para alcanzar a "independencia enerxética turca". O buque en cuestión está acompañado doutras dúas embarcacións auxiliares e estenderá a misión até o 23 de agosto. Na sexta feira, o presidente de Turquía, Recep Tayyip Erdogan, anunciou a reanudación destas actividades pese ás disputas na zona. Para iso, defendeu que a reanudación se debe, en gran medida, ao incumprimento por parte de Atenas das promesas realizadas no marco do aumento da tensión entre ambos países. "Detiveramos a perforación exploratoria, mais ímola reanudar. Asinamos un acordo con Libia e continuarémolo realizando con determinación", asegurou o Erdogan en relación co pacto alcanzado a finais de 2019 co Goberno de unidade de Libia recoñecido pola ONU. Este traza as fronteiras marítimas de ambos os países, as Zonas Económicas Exclusivas, non moi lonxe da illa grega de Creta. Antalya-Kastellorizo O presidente turco xustificou así o seu cambio de parecer tras o acordo asinado entre Exipto e Grecia onde estabelecen as ZEE de ambos os dous países. "Non tiñamos moita confianza en Grecia e aínda así detivemos as actividades durante case catro semanas porque (Angela) Merkel nolo pediu. Agora Grecia faltou ás súas promesas", destacou. A última escalada de tensión entre Turquía e Grecia ten que ver coa área que vai desde a costa da cidade turca de Antalya á da illa grega de Kastellorizo, coñecida como Meis en Turquía. O Goberno turco argumenta que a súa placa continental se debe medir segundo a zona continental e que a área ao sur da illa grega, a escasos quilómetros, cae polo tanto dentro da súa ZEE. Grecia cre que as súas illas deben terse en conta para delimitar a súa placa continental, en liña coa Lei do Mar da ONU, arrogándose o dereito exclusivo da zona malia a proximidade da illa a Turquía, que non ratificou esa lei.


Summary: 'Medre o Mar', a homenaxe nacional na Coruña a Bernardino Graña reuniu artistas, escritor@s, músic@s, cidadáns e cidadás ademais do amigo que non podía faltar: o mar

Non é o mar un elemento alleo á poesía galega. Desde as cantigas até a actualidade, non poucas autaras e autores galegas viron no mal a folla sobre a cal crear. Hóuboos, de tan reiteradaente citados, Manoel Antonio, ao que mesmo lle puxeron o título de Poeta do Mar, un cliché en que non colle nin o poeta nin o mar. E hóuboos, e hainos, que traspasaron a barreira e xa son mar (Manoel Antonio, Bernardino Graña). Por iso, a homenaxe nacional que a Asociación de Escritor@s en Língua Galega e Arteu organizaron para Bernardino bailou sobre o mar, xa desde o seu título, 'Medre o Mar!'. Foi unha xornada emotiva: desde medida mañá no Parque da Torre, Menhires (con artistas a crear debuxos, esculturas... coa obra de Graña como fonte) até a noitiña, cun acto poético musical e con proxeccións audiovisuais no Paraninfo da Universidade da Coruña, conducido por Xurxo Souto (outro elo na relación galega de cultura e mar). E houbo, tamén, unha travesía en barco polo Mar da Marola (quen a pasou xa viu a mar toda), ondee Anxo Angueira e Xabier P. Docampo fixeron de mantedores. O poeta de Cangas, máis unha vez, sobre o seu mar. Centos de persoas tomaron parte na homenaxe nacional. Non acudiron os peixes, mais estaban perto. Milleiros deles, fieis a Bernardino Graña desde que o do Morrazo lles brindou unilos ao noso amor. Polo escuro do mar que vos contruba ainda hai peixes de lus nos seus abrigos, mariñeiros de Cangas, meus amigos, meus irmáns de salitre e sol e chuva.


Summary: Piden superar a "lóxica de coligazón" para caminar cara a un modelo de adscrición individual. O III Encontro contou coa presenza de Luís Villares.

O Foro Galego quere contribuír á consolidación de En Marea, unha En Marea que sitúa na lóxica dun "partido movemento" e que se alicerce na democracia, o pluralismo e a adscrición individual, superando a "lóxica de coligazón". O FG celebrou en Compostela, na Facultade de Ciencias Políticas, o seu III Encontro, xuntanza que se desenvolveu baixo o lema 'Moitas ondas, unha marea do local ao nacional". Na presentación do encontro, Manuel Antelo, alcalde de Vimianzo, e Paula Verao, deputada no Parlamento galego, salientaban a importancia de construír un "proxecto de unidade popular", incidindo na necesidade de transformar a pulsión actualmente existente no seo das maiorías sociais galegas nun maior apoio ao proxecto de En Marea como alternativa política ao actual goberno do PP na Xunta. En declaracións a Europa Press, Manuel Antelo defendeu LuisVillares como portavoz de En Marea e aa actual coordenadora do partido instrumental, da que dixo que estaba "lexitimada democraticamente". Un apoio de Foro Galego nun momento de desacordo interno a este respecto. Alcaldes como o da Coruña ou organizacións como Esquerda Unida e unha parte de Anova e Podemos entenden que a actual executiva non recolle a 'pluralidade' da formación. No Plenario do FG houbo intervencións chamando a se centrar en dar resposta ás demandas e preocupacións da sociedade e deixar o "ensimismamento" interno, así como peticións de "desterrar" os discursos de "bos e malos" dentro de En Marea. O documento aprobado por Foro Galego establece o seu apoio á "consolidación de En Marea como organización política galega propia" e chama a que no plenario do próximo mes de xullo establézase "unha proposta clara e ambiciosa no plano nacional que vaia máis aló das alusións rituais á plurinacionalidad". Villares interveu no acto de clausura do encontro do Foro. O portavoz afirmou que "a cidadanía quere outra forma de participación" e puxo EM como exemplo desa outra forma, pois "non somos un partido, somos un movemento". Agradeceu o convite do Foro Galego e púxoos como exemplo de que en En Marea "non pedimos pasaporte nin denominación de orixe, pedimos vontade de traballar e cambiar as cousas".


Summary: O colectivo Eventuais en Loita denuncia da man do BNG ante a Comisión de Peticións da Eurocámara a situación de precariedade do sector.

A loita da enfermería eventual do Sergas chega a Europa. Unha representación do colectivo Enfermeiras Eventuais en Loita denunciou ante a Comisión de Peticións do Parlamento Europeo a situación de precariedade laboral do sector e a sucesión de contratos curtos "en fraude de lei" por parte da Xunta e que consideran que irían contra a normativa europea. Eventuais en Loita denuncia ante a Comisión de Peticións a precariedade laboral do sector e a sucesión de contratos curtos "en fraude de lei" por parte da XuntaDa man da portavoz do BNG en Europa, Ana Miranda, varias enfermeiras deste colectivo reuníronse coa vicepresidente da Comisión de Peticións, Tatjaza Zdanoka, a quen explicaron a situación de precariedade, eventualidade e de imposibilidade de conciliación familiar que lles provoca esta relación contractual que milleiros de profesionais manteñen co Sergas. "De ser admitida a petición, o colectivo tería que volver a Bruxelas para comparecer na Comisión", explicou Miranda tras o encontro coa eurodeputada Zdanoka, que cualificou de "moi produtivo". No caso de que a denuncia saia adiante, como aconteceu en moitos outros casos impulsados pola europarlamentaria galega, o Parlamento Europeo dirixirase ao Sergas para solicitar máis información sobre este tipo de contratacións e para determinar se podería estar incumprindo a lexislación comunitaria. "O noso obxectivo é que se lle tire das orellas á Administración galega e ao Goberno galego por incumprir a normativa europea en materia de contratación", subliñou Miranda, quen lembrou que existe xa xurisprudencia do Tribunal de Xustiza Europeo sobre casos semellantes, polo que considerou que a UE "ten que dicir algo sobre este tipo de contratos"."A situación das enfermeiras eventuais en loita vai ser o 'caso das preferentes' da sanidade pública", advirte Ana Miranda"A situación das enfermeiras eventuais en loita vai ser o caso das preferentes da sanidade pública", sinalou Ana Miranda a respecto da situación laboral deste colectivo, quen explicou a súa problemática cotiá nas varias reunións celebradas en Bruxelas. "Todo o día pendente do móbil para recibir os avisos durante nove ou dez anos, imposibilidade de planificar nada, múltiples problemas para planificar a vida profesional e persoal, falta de dereitos laborais, concatenación de contratos chegando a traballar practicamente todos os días do mes, sometidas a unha precariedade imposible", sinalou Catuxa Lagarón, quen exerceu de portavoz do colectivo na capital comunitaria. Tamén explicaron que o Consello Internacional de Enfermería e a Organización Internacional do Traballo teñen denunciado que España é o Estado con maior porcentaxe de traballadoras e traballadores pobres e que o sector da enfermería está á cabeza da temporalidade. Ademais a Organización Mundial da Saúde (OMS) sinala que España está nos últimos postos dos ránking en canto a enfermeiras por habitante, con 5,3 profesionais de enfermería por cada 1.000 habitantes, mentres que a media europea se sitúa no 8,8."Saímos esperanzadas das reunións porque vimos moito interese na situación e no que traiamos para contar, que é moito", di colectivo, que neste xoves reuniuse tamén coa Federación Europea de Asociacións de Enfermeiras e que marcha con "boas sensacións" de Bruxelas. Por outra banda, Enfermeiras Eventuais en Loita, dentro da súa campaña 12 meses, 12 loitas, volveu mobilizar centos de traballadores ao mediodía ante hospitais galegos nunha xornada dedicada "ao doente". "É o eixo dos nosos coidados e a peza fundamental do noso facer", explica o colectivo, que aclara que o fin último das súas mobilizacións é "ter ese intre para estar co enfermo". "Ti sabes que nós imos estar aí, porque a prioridade é coidar de ti, porque ti es a nosa loita", din dirixíndose aos pacientes.


Summary: "Un número importante de casos" positivos corresponde a persoas que viaxaron co Imserso no último mes a zonas do Levante, Cataluña e Valencia.

A Consellería de Sanidade estima para esta fin de semana o pico do número de novos casos de infectados en Galicia, e prevé que a curva comece a baixar entre o sábado e a cuarta feira, en función da evolución dos próximos días, polo que podería demorarse unhas xornadas máis. Así o manifestou o subdirector xeral de Información sobre Saúde e Epidemioloxía da Consellería de Sanidade, Xurxo Hervada, quen matizou que se trata dun dos "posíbeis escenarios", porque o pico pódese atrasar en función da evolución, e xa que logo os contaxios destes días manifestaranse en entre "tres e seis xornadas". Hervada explicou que resulta "moi difícil" determinar, "aínda mirando o que sucedeu noutros lados, como China", cando en concreto terá lugar o pico, polo que puntualizou que un dos escenarios que manexan estímao para esta fin de semana, pero "podería ir un pouco máis aló no tempo". Por iso, incidiu en que "agora hai que extremar" as medidas de hixiene para lograr esa baixada de casos que se agarda para a próxima semana, así como manter o illamento social porque estes días "son os de máxima transmisión". Para a detección de casos axustada á realidade, Hervada fixo fincapé na necesidade de contar con test dispoñíbeis para realizar á poboación. Transmisión na Galiza En relación ao tipo de transmisión actual na Galiza, este experto destacou que "é autóctona", aínda que revela algúns casos "importados". Respecto diso, aclarou que xa van "varias xeracións de casos autóctonos" por todo o país, un tipo de transmisión, destacou, que supón "un terzo do total de infectados detectados". Pola súa banda, o médico preventivista do Complexo Hospitalario Universitario A Coruña (Chuac) Antón Acevedo, apuntou a existencia "dun número importante" de casos de persoas que viaxaron co Imserso no último mes a zonas do Levante, Cataluña e Comunidade Valenciana. Por iso, matizou, a transmisión autóctona en Galiza "non é tan xeneralizada como noutras comunidades". Letalidade de 1,6% En relación á letalidade, Hervada subliñou que no país representa 1,6%o, o que a sitúa como unha cifra "baixa" con respecto a outras comunidades como Madrid. Iso supón, valorou, "un pequeno alivio". Sobre este aspecto, o doutor Acevedo matizou que a porcentaxe na Galiza resulta "bastante baixo" porque se fan test máis xeneralizados para aflorar casos, mentres que noutras zonas "xa non fan estas mostras" salvo en casos graves. "Aquí detéctanse máis sobre o total de casos que existe", apostilou. Persoal sanitario infectado Sanidade lembrou que na Galiza as e os profesionais infectados até a data de hoxe sitúanse en 125, entre médicos, persoal de enfermería e outros, o que implica 9% dos casos activos. Respecto diso, Hervada incidiu en que se traballa para "minimizar" as "exposicións de risco" dos profesionais sanitarios ao virus, para o que se usan máscaras e equipos de protección.


Summary: O funcionario do Concello de Santiago Manuel Vilariño denunciará a toda a equipa de Goberno (PP) por acoso laboral e inxurias

"O edil de Obras enchía na oficina do PP do Concello solicitudes de subvencións para asociacións". Así o denunciou o funcionario do Concello de Santiago Manuel Vilariño nunha entrevista que Sermos Galiza publicou no seu semanario en papel número 38, que chegou aos puntos de venda na sexta feira 8 de marzo. Xa daquela adiantou a súa intención de poñer en coñecemento dos tribunais a situación discriminatoria de que foi obxecto por parte do Goberno local e, nomeadamente, do concelleiro de Obras, Juan de la Fuente. Esta terza feira, o representante do sindicato CIG no Concello compostelán, Xavier Picón, informou de que Vilariño demandará por inxurias e acoso a toda a equipa que encabeza Ángel Currás. O PP purga funcionari@s "molestos" Traballador do Concello desde hai trinta anos, cando o PP gañou as municipais e puxo un pé en Raxoi fixo purga de funcionari@s por razóns políticas. Son seis @s que fican apartadas das súas funcións "porque lle resultamos incómodos", dixo Vilariño, vinculado a área de Participación cidadá malia estar traballando na UMAD (Unidade de atención á drogodependencia). Pola súa experiencia nesa área e varios anos vinculado ás asociacións veciñais, estas acudían a el para revisar as solicitudes de subvencións. "Cadrou que unhas cantas, acho que sobre cinco, estaban escritas da mesma man, alegaban as mesmas actividades realizadas e nos anexos que estaban cubertos había erros graves que impedían continuar co procedemento". "Cando lles preguntei quen llelas fixera, dixeron que fora Juan de la Fuente na súa oficina do PP do Concello de Santiago. Paréceme dunha gravidade manifesta", explicou Vilariño, quen negou "rotundamente" as acusacións vertidas contra el acusándoo de ter filtrado unha relación de facturas falsas con que as asociacións veciñais próximas ao PP xustificaban as subvencións. Apartado das súas funcións por se presentar nas listas do BNG A situación discriminatoria en que se viu o funcionario, mudando de posto de traballo en varias ocasións e sendo cominado a non abrir locais como a Casa das Asociacións a colectivos próximos ao nacionalismo, derivan da súa participación en política, presentándose nas listas do BNG "cinco veces seguidas, aínda que nunca en postos de saída". Por este motivo e segundo explicou o sindicalista Picón, Vilariño foi o albo de "acusacións moi serias en contra da súa profesionalidade" realizadas por membr@s da equipa de goberno local, chegando Juan de la Fuente a ameazalo, segundo denunciou. Que a Fiscalía investigue a quen se lle pagaban as subvencións Os informes que Vilariño foi presentando no rexistro municipal dando conta periodicamente da súa situación e as facturas falsas motivaron unha investigación en que "botamos en falta as referencias ao acoso laboral" do funcionario. Ao entender de Xavier Picón, as conclusións tiradas demostran que existen as facturas falsas e un delito de suplantación de identidade. Pide á Fiscalía que investigue quen xestiona a conta onde foi abonada a subvención da asociación de veciñ@s de Vidán, pois o seu presidente compareceu perante a comisión e dixo que non a solicitara. A comunicación da subvención fíxose ao correo electrónico do concelleiro Juan de la Fuente.


Summary: O Consello Nacional do BNG aprobou na mañá do sábado as candidaturas ás eleccións xerais co obxectivo de que Galiza recupere a voz en Madrid. Carlos Callón, Olalla Rodil e Noa Presas repiten como cabezas de lista pola Coruña, Lugo e Ourense, mentres que Luís Bará se estrea como cabeza de cartaz por Pontevedra.

Co obxectivo claro de que Galiza recupere a voz en Madrid, o Consello Nacional do BNG aprobou na mañá do sábado por unanimidade as candidaturas coas que concorrerá ás eleccións xerais do 26 de xuño coa coligazón BNG-Nós Candidatura Galega. Trátase dunhas listas que "suman todas as persoas que pensamos que Galiza precisa forzas políticas que nos defendan, que creemos que somos un pobo que precisa alternativas propias", en palabras de Ana Pontón, portavoz nacional do BNG. Pontón afirmou que a alternativa que representa o BNG-Nós Candidatura Galega "ten a cabeza e o corazón no país". De aí que a formación nacionalista vexa nos comicios xerais "unha oportunidade para que Galiza recupere a voz perdida", após "o fracaso das autodenominadas forzas do cambio" para construír un Goberno distinto ao do PP. A portavoz do BNG amosouse convencida, en declaracións aos medios, de que "hai miles de persoas cansas e decepcionadas destes meses de paripé político sen achegar solución algunha aos problemas dos galegos e galegas, literalmente desaparecidos". Os candidatos e candidatas A candidatura, que recupera as siglas do BNG na papeleta electoral, repite cabezas de lista pola Coruña, Carlos Callón; Lugo, Olalla Rodil, e Ourense, Noa Presas. Estréase como candidato por Pontevedra Luís Bará. En declaracións aos medios, Callón convidou a "constatar na páxina web do Congreso até que punto Galiza quedou muda" e preguntouse "se os deputados e deputadas electas merecen o salario que cobran". Callón cualificou de "vergoñento" que os e as parlamentares do PP, PSOE e En Marea "non chegasen a presentar nin unha iniciativa propia á semana" O cabeza de cartel pola Coruña cualificou de "vergoñento" que os e as congresistas do PP, PSOE e En Marea "non chegasen a presentar nin unha iniciativa propia á semana". Lembrou, ao respeito, a "inxente cantidade" de propostas presentadas polos deputados e deputadas do BNG cando a forza nacionalista tivo representación na Cámara. "Os candidatos e candidatas nacionalistas non imos a Madrid a dicir si bwuana, imos traballar polo país e imos pór o noso grao de area para que haxa un goberno que teña o corazón á esquerda e a cabeza en Galiza", engadiu. Olalla Rodil, candidata por Lugo, salientou a "forza" coa que o BNG-Nós Candidatura Galega encara a campaña, superando os "atrancos" da lexislación electoral. Puxo en valor o apoio dos máis de 10.000 avais recollidos en tempo record pola formación nacionalista. Presas: "Somos garantía de que xente do común do noso país vai ter quen a defenda sen condicionamento algún" A candidata por Ourense, Noa Presas, subliñou que o BNG-Nós "é a única alternativa capaz de defender os intereses da xente moza deste país". "Somos garantía de que xente do común do noso país vai ter quen a defenda sen condicionamento algún", engadiu. Luís Bará, que encabeza a candidatura por Pontevedra, enxalzou "a total confianza no noso país, que ten un enorme potencial, e imos traballar para desenvolver ese potencial con orgullo e dignidade". "A representación do BNG en Madrid pode ser decisiva para condicionar o goberno do Estado e orientalo a favor de Galiza", advertiu o nacionalista.


Summary: Aínda que as mulleres son 56% do alumnado universitario, só 25% cursan estudos en tecnoloxía e enxeñaría. Só 24% ocupa cátedras universitarias e 26% é parte do profesorado investigador. No Día da Muller e a Nena na Ciencia, Nós Diario conversa coa presidenta da Asociación de Mulleres Investigadoras e Tecnólogas da Galiza, Ana Jesús López Díaz.

—A Galiza segue a perder talento científico por razóns de xénero? Si, na Galiza como no resto do Estado e de Europa. É unha tendencia mundial. Aquí, en concreto, as políticas científicas que se están a levar a cabo non axudan á permanencia das mulleres na carreira investigadora. —Onde comezan os atrancos? No acceso á universidade. Prevalecen moitos estereotipos, como que as mulleres non valemos ou temos menos interese para determinadas cousas do ámbito da das ciencias duras. Iso segue moi arraigado, mesmo diría que se incrementou nos últimos anos. En moitas carreiras técnicas e enxeñarías, en lugar de aumentar o número de alumnas foise reducindo. Eu véxoo na Escola Politécnica de Enxeñaría de Ferrol. Cando era Enxeñaría Industrial, un 30% do alumnado eran mulleres. Desde que se implantou o Plan Boloña converteuse en dous graos, o de Enxeñaría Mecánica e o de Enxeñaría en Tecnoloxías Industrias. Pois no primeiro, o equivalente á vella licenciatura, o número de alumnas é baixísimo, non chega a 10%. O primeiro ano non había ningunha. E hoxe podo contalas na aula sen dificultade. Co proceso de adaptación ao espazo europeo da educación superior notouse un descenso no número de alumnas, sobre todo nas carreiras tecnolóxicas. —A realidade parece que contrasta coa percepción social. Dáse a idea de que as mulleres estamos en todas partes, que está todo conseguido, pero a realidade é outra. Nas universidades estase incrementando a segregación horizontal, o desequilibrio entre homes e mulleres segundo o ámbito de coñecemento. E insisto, nas carreiras tecnolóxicas e de enxeñaría o número de estudantes femininas está a diminuír malia que as rapazas teñen mellores resultados académicos. —Que suceden coas mulleres que seguen como profesoras ou inician unha carreira investigadora? Atopan moitos atrancos, incluso nas áreas máis feminizadas. O problema aquí ten que ver máis co teito de cristal. Entran en xogo cuestións como a maternidade, que parece que non se quere ter en conta. A lei Ángeles Alvariño [pola igualdade na investigación] é moi avanzada. Contempla medidas positivas. Pero que están a facer realmente? Hai convocatorias da Xunta con requisitos e prazos tan axustados que deixan fóra moitas mulleres. Son incompatíbeis cun paro de un ano ou dous por coidados ou maternidade. Ademais, hai unha serie de redes informais que seguen a favorecer os homes fronte ás mulleres. Estou convencida. Están menos sometidos a continxencias nun momento en que a carreira científica é moi exixente, cada vez máis estresante. Non se pode deixar de publicar, hai que facer estancias no estranxeiro. Para as mulleres isto é máis crítico que para os homes. Vense continuamente na obriga de escoller entre a súa carreira científica e profesional ou o seu proxecto persoal. Os homes tamén, por suposto, pero contan con máis apoios. —Ante os mesmos méritos e capacidades. Esas son palabras grandilocuentes pero todos e todas sabemos que ante os mesmos méritos e capacidades se favorece os homes. Hai estudos que o demostran. O famoso John e Jennifer da Universidade de Yale confirma que ante currículos idénticos [ficticios] Jennifer foi peor valorada. Por iso que non se trata só de mérito e capacidade. Hai outros nesgos, conscientes ou non, que pesan e limitan o acceso das mulleres ás carreiras científicas mais o seu avance na carreira investigadora. Así se vai perdendo talento feminino polo camiño, mulleres preparadísimas, referentes para as xeracións máis novas. Mulleres excelentes na historia da ciencia A AMIT Galiza vén de presentar o informe A presenza feminina na Real Academia Galega de Ciencias (RAGC) 2008-2021 un estudo que pon de manifesto que esta entidade conta cunha representación de académicas inferior a 20%. Un forte desequilibrio de xénero que tamén se advirte en recoñecementos do ámbito científico e datas conmemorativas. "É o caso do Día da Ciencia en Galego. Se só se lle dedica a homes, estase reforzando a idea de que as mulleres non participamos da creación científica". Hai que ter en conta, incide Ana Jesús López, que as mulleres accedemos á universidade en 1910 e até mediados dos 80 logramos certa igualdade nas aulas. "E malia a todo, na historia da ciencia hai mulleres excelentes que foron quen de aportar". Tamén na Galiza. "Pero non as vaiamos buscar ao século XIX". Están máis perto. "Hai que sacalas á luz e deixar de proxectar esa ciencia tan masculina e patriarcal".


Summary: Manuel Casal Lodeiro lanza unha iniciativa de crowdfunding para redactar e publicar unha obra que lles achegue aos colectivos e entidades sociais as ferramentas e claves para utilizar a rede en beneficio dos obxectivos das súas asociacións.

Manuel Casal Lodeiro vén de lanzar unha iniciativa de crowdfunding para redactar e publicar unha obra que lles achegue aos colectivos e entidades sociais as ferramentas e claves para utilizar a rede en beneficio dos obxectivos das súas asociacións. Como pode axudar Internet aos obxectivos da nosa asociación? Como poñer en marcha unha campaña de sinaturas online para que teña o máximo alcance? Que opcións temos para crear un web? Como conseguir chegar coa nosa mensaxe ao público que nos interesa? Como situar optimamente un web nos buscadores? É mellor crear un web diferente por proxecto ou publicar todo nun mesmo web? Como manexarmos as listas de correo e para que nos poden servir? Que problemas legais nos poden afectar na nosa actividade online? Cal é a maneira de utilizar as redes sociais de maneira eficaz e sen perdermos o tempo? Como aproveitar a tecnoloxía evitando os seus riscos? Estas son algunhas das dúbidas frecuentes entre as entidades non lucrativas ás que trata de dar resposta esta guía. Afirma ter "detectado" ao longo dos anos que leva colaborando con todo tipo de asociacións e colectivos, asesorándoos en cuestións relativas a Internet, "numerosas lagoas que van desde aspectos técnicos puntuais ata importantes erros estratéxicos" Manuel Casal Lodeiro, Casdeiro, traballa como consultor e leva case 20 anos colaborando con diversas organizacións sociais galegas e "unindo Internet e activismo social e cultural". Defende "os proveitos da Rede tanto para o mundo empresarial como para o denominado Terceiro Sector" e "as posibilidades do medio dixital para a trasformación social". Afirma ter "detectado" ao longo dos anos que leva colaborando con todo tipo de asociacións e colectivos, asesorándoos en cuestións relativas a Internet, "numerosas lagoas que van desde aspectos técnicos puntuais ata importantes erros estratéxicos". E explica que "moitas veces os nosos colectivos non teñen orzamento para contratar un asesoramento profesional e estes erros rematan por lastrar a efectividade das súas accións online". Di que "con esta Guía pretendo orientar a todas as persoas implicadas nestas accións sociais e culturais en Internet, complementándoo cun asesoramento básico personalizado aos que optedes por ese tipo de recompensa na vosa achega ao proxecto". A través de Verkami busca recadar ao redor de catro mil euros para redactar, editar e imprimir o libro. E a cambio das achegas ofrece unha serie de contraprestacións: dende "un exemplar da Guía e unha mención opcional nos agradecementos no libro" por cada axuda de 10 euros até recompensas meirandes coma o "asesoramento online co autor para facer consultas sobre os temas da Guía" a partir de 35 euros.


Summary: A entidade completa con éxito en piscina e río as primeiras probas cun OpenROV, un robot teleguiado fabricado con hardware e software libre, que integra unha cámara HD e pode acadar os 100 metros de profundidade. O dispositivo pode ter múltiples usos.

Por terra, mar e aire. Da man do software e do hardware libre, os drones e robots teleguiados hai tempo que se converteron nunha tecnoloxía moi accesible para os usuarios e usuarias, que mesmo se poden aventurar á montaxe dos seus propios dispositivos. Así o fixo nas últimas semanas a asociación Xeopesca, que o pasado 5 de setembro levou a cabo un HackLab de montaxe dun OpenRov. Este OpenRov é "unha especie de drone submarino, forma parte dunha nova tendencia chamada DIY (do it yourself) ou faino ti mesmo, que se basea na utilización de compoñentes opensource, os cales pouco a pouco, están a gañar terreo", explican dende Xeopesca. Este dispositivo, guiado dende un PC portátil e equipado cunha cámara HD, ten o tamaño dunha caixa de zapatos e pode acadar os 100 metros de profundidade Despois desa primeira sesión celebrada na Estrada, que serviu para construír o robot, os socios e socias de Xeopesca iniciaron as probas do aparello en distintos medios acuáticos. O pasado martes o ROV foi lanzado con éxito a unha piscina de auga salgada e este sábado demostrou o seu funcionamento na praia fluvial do río Liñares, tamén na Estrada. Nas próximas semanas os e as integrantes de Xeopesca seguirán realizando probas en diferentes lugares, como piscinas e praias. Este dispositivo, guiado dende un PC portátil e equipado cunha cámara HD, ten o tamaño dunha caixa de zapatos e pode acadar os 100 metros de profundidade. Un ROV (remotely operated vehicle) é un vehículo submarino controlado a distancia. Este OpenROV en concreto é un robot explorador creado por dous amigos californianos, Eric Stackpole e David Lang, que lograron dar a luz ao seu proxecto, grazas a Kickstarter. Mesmo a National Geographic lle brindou o seu apoio financeiro, destacan dende Xeopesca. O obxectivo final das probas que a entidade está a realizar co OpenROV é chegar a contar cun robot submarino doadamente controlable e con múltiples usos Os planos do aparello, as instrucións, así como o software baseado en GNU/Linux, están dispoñibles gratuitamente para descargalos, no sitio wiki do proxecto. Os responsables de Xeopesca salientan que "dende hai tempo se está a ver unha grande evolución no mundo do hardware libre, cunha maior presencia na sociedade. Froito desta evolución son os robots, impresoras 3d, consolas (uzebox) e tamén o OpenRov". O obxectivo final das probas que a entidade está a realizar co OpenROV é chegar a contar cun robot submarino doadamente controlable e con múltiples usos, que estará a disposición de todos os socios e socias de Xeopesca. Esta actividade forma parte das actividades que a asociación Xeopesca realiza no marco do convenio de colaboración asinado coa Axencia para a Modernización Tecnolóxica de Galicia (AMTEGA), e incluídas no Plan de Acción de Software Libre 2015 da Xunta de Galicia.


Summary: Severino Rodríguez (BNG) cre que a forza política á que pertence "debe explorar todos os camiños" e participar de "candidaturas abertas".

O alcalde de Monforte, Severino Rodríguez (BNG), insistiu na necesidade de artellar candidaturas abertas nas municipais do próximo ano sen ser "excluínte", así como defendeu "explorar todos os camiños", tamén con outras forzas políticas que non están radicadas únicamente en Galiza (como Esquerda Unida ou Podemos). Nunha entrevista na Radio Galega, o rexedor nacionalista, que forma parte d@s asinantes do manifesto 'Somos Maioría', remarcou que o relevante é "axudar a consolidar ideas e prácticas" e dixo que "o único que lle ten que importar a unha formación é solucionar os problemas da xente". Para Severino Rodríguez, "non existe ningunha contradición" nesas posíbeis unións, pero recorda que esta discusión aínda non se deu no seo do BNG. Cando chegue ese momento, "cada un poñerá de manifesto" o seu punto de vista e debaterase de forma democrática". Rodríguez dixo non ter meditado cal sería a súa posición en caso de que a postura xeral no Bloque fose distinta á súa.


Summary: Unha delegación deste colectivo estivo en Bruxelas a iniciativa do BNG, onde mantiveron diversas xuntanzas e reunións. "É preciso facer unha valoración positiva, xestionamos que se axilice a denuncia presentada na Comisión de Peticións do Parlamento europeo".

Representantes das Plataformas galegas de Emigrantes Retornados realizan unha avaliación moi positiva da axenda de traballo levada a cabo en Bruxelas durante estes dous días, unha visita organizada a iniciativa do BNG e na que estiveron acomañados por Ana Miranda. As Plataformas de Vigo, Pontevedra, Barbanza, Costa da Morte, O Salnés, do Baixo Miño, da Coruña, Santiago, Ourense e incluso delegacións de Suiza, iniciaron unha serie de encontros e reunións de traballo no Parlamento Europeo. Mantiveron unha xuntanza na Eurocámara co secretariado da Comisión de Peticións da Eurocámara, e logo varios encontros con eurodiputados nacionalistas de EH Bildu, ERC, Compromís, entre outras. Miranda sinalou que "é preciso facer unha avaliación moi positiva, sobre todo porque xestionamos que se axilice a denuncia presentada na Comisión de Peticións do Parlamento europeo". Subliñou, ademais, a importanza de ter feito unha interlocución directa coas institucións europeas. Alexandre Lago, da Plataforma de Emigrantes Retornados de Vigo, manifestou que "percibimos receptividade por parte da Comisión de Peticións que nos comunicou a imediata resolución das nosas denuncias, que só pretenden conseguer un trato xusto e equitativo cos emigrantes retornados, que se elimine a retroactividade da tributación das pensións do estranxeiro, que se acaten os Convenios Bilaterais e se acepten as pensións de invalidez e de incapacidade". Xosé Lois Leirós, da Plataforma de Emigrantes Retornados do Salnés, afirmou que "percibimos interese e entendemos que a nosa denuncia terá éxito".


Summary: Representantes do sector asistiron ao pleno da cidade olívica, onde exixiron da Xunta unha verdadeira implicación e"menos campañas". Reprocharon a concelleir@s do PP que o seu partido "non faga nada" polo naval

O naval, tanto o de Ferrol como o de Vigo,están fartos. Á falla de cargo de traballo e destrución de milleros de empregos súmase sestar na axenda mediática da administración, polo que son bombardeados constantemente con promesas e promesas de solución que, iso si, non se concretan nunca. Por iso, os representantes do sector naval de Vigo que esta segunda feira asistiron ao pleno ordinario de Vigo pediron á Xunta "menos campañas de propaganda" e lembráronlle que a solución non está en "viaxes a México" senón que hai que facer forza perante Madrid e Bruxelas en cuestións como a financiamento e avais públicos. "Hai que actuar conscientemente da importancia destes sectores para Galiza". "Hai que dicirlle a Feijóo que procure financiamento, non barcos, iso xa o fan os nosos directores comerciais" Son, afirmaron no pleno representantes da CIG, CCOO e UGT, dez mil empregos perdidos nestes tres anos, e "unhas 200 empresas auxiliares que tiveron que pechar "por inanición". Hai traballadores moi cualificados que "están a emigrar a outros territorios do Estado e de Europa porque aquí non hai traballo".


Summary: Cada día marchan de Galiza 15 traballadores.Madrid, Catalunya e Canarias son os principais destinos

Ao longo de 2015 un total de 109.314 persoas que estaban traballando cambiaron de territorio para traballar dentro do estado español. Unha cifra que no caso de Galiza é de 5.725 persoas. Ese é o número de asalariados que ao longo do ano pasado abandonaron o noso país para continuar traballando noutras comunidades. Son datos estatísticos da Axencia Tributaria, que fala de 'mobilidade laboral'. Un rexistro no que Galiza tamén sae perdendo. Marcharon 5.725 persoas e recibidmos 3.768 doutros territorios. En resumo? Unha fenda de 1.957 persoas asalariadas. Galiza é o cuarto territorio do Estado co saldo negativo máis grande en mobilidade laboral. Só Andalucía, e as dúas castelas nos superan. No outro extremo figuran Madrid e Catalunya, que son as que teñen mellor saldo positivo: 15.088 traballadores máis recibidos dos que marcharon en Madrid e 4.741 en Catalunya A ónde? E cara a ónde marchan os noso asalariados dentro do Estado español? Pois os destinos non son descoñecidos. Un 38% deses 5.725 traballadores que cambiaron de territorio tivo como destino Madrid (2.161 asalariados tiveron que coller esa vía). A seguir figura Catalunya, que recibiu en 2015 865 traballadores galegos (15%) e Canarias, cun 9%: ás illas foron dar ao longo do 2015 un total de 515 traballadores galegos.


Summary: No seu programa non abundan os nomes espectáculo e, porén, o WOS é un dos festivais principais de Galiza. Na quinta edición, que comeza esta cuarta feira en Compostela e esténdese ate o domingo 16 de setembro, consolida a súa virada cara á electrónica avanzada e a aposta por transcender o campo anglosaxón.

"Queremos ofrecer unha alternativa cultural e artística que permita ao noso público descubrir e gozar de experiencias únicas en contextos moi especiais e audiencias limitadas", sinala a organización, a produtora compostelá Work On Sunday. O Teatro Principal, o CGAC, a Fundación SGAE, a Igrexa da Universidade, as salas Capitol e Malatesta ou o Cinema Numax serán os escenarios do encontro. Entre os artistas de maior percorrido dos contrados polo WOS -que conta con Estrella Galicia como maior patrocinador- atópase Spectrum, o proxecto de Peter 'Sonic Boom' Kember (ex Spacemen 3) sobre o rock repetitivo e electrónica analóxica. Actuará na medianoite da quinta feira na Fundación SGAE. O sábado ás sete na Fundación Granell, a exipcia Nadah El Shazly ofrecerá a súa singular proposta, unha das máis sentidas na escena independente do Cairo: certo jazz, experimentalismo electrónico e rastro folk a partir do maqam árabe. O dub noise de The Bug -alcume de Kevin Martin, hiperactivo músico inglés- porá o ramo esa mesma noite na Capitol. Nas sesións de música dance -as madrugadas de sexta feira e sábado na Sala Malatesta- estará a estadounidense Laurel Halo, unha das músicas de maior relevo nas escenas electrónicas recentes. A cota galega cubrirana propostas como o jazz de Sumrrá, o panafricanismo lusófilo da picadiscos Russinha ou as paisaxes sonoras e o ruidismo de Death Whistle. Entre as actividades paralelas dun festival en que haberá 39 eventos hai cinema -en Numax proxectaranse Milford Graves Full Mantis, O ruído son as casas sobre a escena experimental arxentina, e The Public Image is Rotten- ou mesas redondas -sobre novos medios, políticas culturais ou sustentabilidade dos festivais. Os participantes na quinta edición do WOS proceden de Sri Lanka, Xapón, Hungría, Serbia, Brasil, Galiza, Estados Unidos ou Exipcio.


Summary: Percorremos as áreas sanitarias do País, onde se artellaron de maneira coordenada protestos en todos os hospitais públicos contra o desmantelamento da sanidade e, no concreto, contra a privatización do servizo de esterilización, tamén dos instrumentos cirúrxicos: "non esaxeramos se dicimos que acabará morrendo xente por infeccións". O 26 de marzo haberá manifestacións simultáneas en toda a Galiza.

"Desde o Hospital da Costa temos enviado taxis a Lugo, ao HULA, para que nos traian material, até sueros". "Tememos que o Hospital do Salnés acabe reducido a un ambulatorio". "O Meixoeiro é unha metáfora da sanidade pública: pecharon camas, colapsaron as urxencias e a conselleira di que non tomará medidas até o verán". "Do último lugar do Barco de Valdeorras até Vigo hai 250km; hai pacientes con apendicite que rematan con peritonite polo tempo que dura o translado". "Desde o Hospital da Costa temos enviado taxis a Lugo, ao HULA, para que nos traian sueros" Así até poder completar as páxinas dun libro coas indicencias que o persoal do sistema sanitario público describe a respeito dos hospitais en que traballan. Artelladas de maneira coordinada, as distintas áreas sanitarias están a levar a cabo accións de protesta que se prolongan no tempo --meses en casos coma os de Ourense ou Pontevedra-- como maneira de informar @s doentes e quecer motores para as manifestacións que, simultaneamente, se realizarán o vindeiro 26 de marzo nos hospitais do País. E é que sobre un pano de fondo que lles é común, o da privatización e o desmantelamento do público, nos centros sanitarios cadaquen sabe as súas. Sermos Galiza quixo coñecer as de todos. Hospital da Costa, Burela Comezamos na Mariña o percorrido polas condicións da sanidade pública galega. Entramos no Hospital da Costa e aténdenos Rosa López. Auxiliar de enfermeiría na UCI, é unha d@s ducias de profesionais que desde comezo de semana protagonizan concentracións diante da xerencia do hospital. Na faixa, un lema claro: A saúde non é un negocio. "Non somos alarmistas se dicimos que acabará morrendo xente por culpa das infeccións" A primeira gargallada escápalle ao lle preguntar polas condicións en que está a traballar o persoal sanitario e en que están a ser atendid@s @s pacientes. Adult@s ingresad@s na unidade de pediatría e cirurxías programadas de uroloxía que tiveron que ser adiadas son só dúas das consecuencias de que o centro hospitalario ficara, máis unha vez e como ten acontecido outros anos, sen camas polo aumento do número de persoas que desenvolven patoloxías respiratorias ligadas a outras enfermidades. Malia todo, o Sergas fala de "normalidade". Normalidade? No Hospital da Costa até o teito veu abaixo (literalmente) "e improvisáronse salas de consulta da noite para a mañá nunha esquina con placas de pladur", exemplifica Rosa López. Os e as usuari@s quéixanse do incremento das listaxes de agarda xa non só para as consultas senón tamén para as revisións cirúrxicas. López calcura entre 6 e 7 meses o tempo para unha resonancia. "Antes o camión viña un mes enteiro e agora queda unha semana", relata. O Sergas deriva ás clínicas privadas Polusa e Virgen de los Ojos Grandes @s doentes que a falta de camas impide atender no Hospital da Costa A privatización do material sanitario, servido desde un almacén ubicado no polígono industrial de Covas, en Negreira, e cuxa xestión foi adxudicada á empresa Servicio Móvil, empeza a ter xa as súas consecuencias cando o stock dos hospitais falla. "Temos enviado taxis a Lugo, ao HULA, para que nos traian material, até sueros; aquí escasean até os papeis. Con iso xa cho digo todo", sentencia Rosa López. En Burela houbo tamén problemas co arranxo de camas e mesmo de ecógrafos após a privatización do servizo de electromedicina e, detrás deste, toca entregar a mans privadas a esterilización do material sanitario, mesmo daquel empregado en quirófano. "Non somos alarmistas se dicimos que acabará morrendo xente por culpa das infeccións". Di López que @s doentes que non son atendid@s no Hospital da Costa van parar a dúas clínicas privadas-concertadas: Polusa e Virgen de los Ojos Grandes. "Nen sequera os derivan ao HULA, un macrohospital infrautilizado". Que acontece neste centro hospitalario de Lugo? Hospital Universitario Lucus Augusti, Lugo "Temos noviño o servizo de esterilización e xa o imos perder", critica Carme Aira, enfermeira no HULA. As concentracións que se están a desenvolver en todos os hospitais públicos do País están a contar coa participación d@s xef@s de servizo de Medicina Preventiva e d@s coordenador@s das unidades de esterilización, que mesmo fixeron público un comunicado en que alertan de que o material podería contaminarse ao ser transportado desde o almacén de Negreira até os hospitais. Dúas incubadoras e unha cuna térmica do servizo de UCI de pediatría-prematuros pasaron 15 días nun corredor á espera de que as levaran para amañar Explican @s traballador@s de esterilización que a proba de como funciona un servizo privatizado o Lucus Augusti xa o ten no mantemento, pois desde que lle foi adxudicado á empresa Ibérica de Mantenimiento S.A. non paran de se avariar as máquinas. No concreto, dúas incubadoras e unha cuna térmica do servizo de UCI de pediatría-prematuros pasaron 15 días nun corredor á espera de que as levaran para amañar. O que non afecta no HULA é a implementación do servizo de almacenaxe do material sanitario e a adxudicación da xestión a unha plataforma loxística privada. Por que non lles afecta? "Porque o servizo aquí xa leva anos privatizado", di Aira, quen si recoñece que os úteis "perderon calidade". Na cidade da Muralla coñecen ben a adxudicataria, Servicio Móbil, unha empresa de mudanzas que se fixo primeiro coa xestión das historias clínicas e acabou acaparando a distribución do material con que se traballa nos hospitais. As citas de xinecoloxía están a se dar a varios meses vista; as revisións, a finais de 2015 E as listaxes de agarda? "Aí atrás apareceron 4.000 volantes nunha gaveta e houbo que traballar ás tardes para lles dar saída", narra Carme Aira. As citas, por exemplo, de xinecoloxía están a se dar a varios meses vista; as revisións neste mesmo servizo prográmanse para finais de 2015. CHOU, área sanitaria Ourense-Verín-O Barco Na contorna do Complexo Hospitalario Universitario de Ourense as concentracións contra o desmantelamento da sanidade pública veñen desde decembro de 2013. Segundo detalla Fernando Rivas, celador no CHOU, nos hospitais de Verín e do Barco de Valdeorras teñen problemas coas incubadoras porque, desde que o servizo foi privatizado, os arranxos de electromedicina só se realizan tres días á semana. Porén, as principais incidencias que merman o dereito á saúde d@s pacientes de Ourense teñen a ver coa unidade de pediatría. As gardas de 24 horas en cirurxía pediátrica elimináronse, polo que as crianzas usuarias teñen que se desprazar até Vigo. De que distancias estamos a falar? "Hai apendicites que acabaron en peritonites polo tempo que duran os translados" desde O Barco ou A Gudiña até Vigo "Desde o último lugar do Barco hai 250km" e desde A Gudiña ou Verín as distancias son semellantes. "Hai apendicites que acabaron en peritonites polo tempo que duran os translados" porque @s doentes de fóra de Ourense-cidade teñen que pasar primeiro polo CHOU, e de aí derivadas a Vigo. A taxa de reposición do 10% para o persoal sanitario estabelecida pola consellaría de Sanidade tamén está a afectar. "Hai citas que se cancelan á última hora e hai pacientes do Barco que chegan a Monforte e teñen que dar a volta porque non vai estar o facultativo que os atende", concreta Fernando Rivas. Hospital Xeral - Hospital do Meixoeiro - Hospital Nicolás Peña, Vigo Os días 11, 12, 13 e 14 de Marzo foron xornadas de mobilización nos tres hospitais da área sanitaria de Vigo. Protestos contra a privatización en xeral e contra a do servizo de esterilización en particular porque, como explica o médico de familia Manuel Moreira, "será unha empresa privada a que facilite o material sen nengún tipo de criterio nen económico, nen técnico, nen científico". "O Hospital do Meixoeiro é unha metáfora da sanidade pública: pecharon camas, as urxencias están colapsadas e a conselleira di que tomará medidas para o verán" O maior investimento recoñecido polo Sergas en convenios con clínicas privadas está xustamente nesta área sanitaria: case 81 millóns dos 135 millóns que aparecen contemplados nos orzamentos da Xunta para 2014. Namentres, nos centros públicos, as listaxes de agarda medran, tamén aquelas para probas diagnósticas e o incremento mesmo se nota nas listaxes estruturais. Das outras, esas a onde van parar @s doentes que rexeitan ser atendidas nun centro privado, nada se sabe. "O Hospital do Meixoeiro é unha metáfora da sanidade pública: pecharon camas, as urxencias están colapsadas e a conselleira --Rocío Mosquera, de Sanidade-- di que tomará medidas para o verán", denuncia Manuel Moreira. O Hospital Xeral Cíes --cirurxía ambulatoria-- e o Hospital do Rebullón --psiquiátrico--, os dous públicos e fincados en Vigo, fican desmantelados Pon o acento no "défice histórico de infraestruturas sanitarias" que ten esta área, mais sinala que o novo hospital que a Xunta está a construír, tal e como está previsto (máis pequeno e con servizos privatizados) "non é o que necesitamos". Ao tempo, o Hospital Xeral Cíes --cirurxía ambulatoria-- e o Hospital do Rebullón --psiquiátrico-- fican desmantelados. CHOP - Hospital do Salnés, Pontevedra No Complexo Hospitalario de Pontevedra aténdenos Xermán Rouco, traballador do servizo de mantemento. O principal problema que describe é a derivación de doentes a Santiago, nomeadamente para recibir tratamentos ligados á hemodinamia ou cardioloxía. "Antes tiñan que percorrer 20km e agora 60 por unha decisión unica e exclusivamente política que non obedece a nengún criterio que teña a ver coa mellora do sistema sanitario", subliña Rouco. A área sanitaria de Pontevedra-O Salnés tivo sempre listaxes de agarda máis baixas que a media da Galiza. Con todo, as baixas do persoal e as xubilacións "non se están a cubrir" e iso carrexou xa queixas d@s pacientes que transladaron durante o mes que levan @s traballador@s mobilizándose e repartindo información dentro mesmo dos hospitais. "A xente é consciente do que hai, de que os recortes son reais, porque o están a vivir en carne propia", subliña. Pacientes de cardioloxía ou hemodinamia "antes tiñan que percorrer 20km e agora 60 por unha decisión unica e exclusivamente política" E a modo de conclusión partilla connosco un temor: que o Hospital do Salnés "fique reducido a un ambulatorio". Os 8.000 millóns que achegou a UE para a súa ampliación viñan condicionados a que as obras rematasen en 2015. "A conselleira dixo que encetarían en xaneiro deste ano mais estamos en marzo e non hai nada feito" polo que, se callar, Galiza ten que devolver ese diñeiro namentres en Pontevedra a cidadanía esixe que se amplíe Montecelo e que o PP desbote o seu plan de levantar un novo hospital, "privatizado", en Montecarrasco.


Summary: Falar de Obituary é falar dunha das bandas máis importantes do Death Metal, que xunto con Death e Morbid Angel, foron pioneiros deste xénero de metal extremo, e falar do seu novo traballo homónimo é falar dun retorno da banda aos seus orixes así como unha redención após o desastroso Ink in Blood que editaran en 2014.

Este álbum pódese describir como un compendio de cancións curtas, de fácil escoita, nas que non se esquece a parte melódica e que conteñen os riffs clásicos da banda. A voz de John Tardy volve a soar guturalmente poderosa e a base rítmica amosa a solidez de quen, após 33 anos, ten aprendida a lección. O traballo de produción mellora de cara ao anterior traballo da banda, pero segue falto de matices. Musicalmente, o disco arranca pisando o acelerador cos dous primeiros temas, Brave e Sentence Day, dous foguetes de puro Death Metal que nos fan lembrar ao Slowly We Rot. Solos trepidantes e riffs frenéticos que pisan o freo con A Lesson of Vingance, un crebapescozos cun ritmo máis marcado e cunhas guitarras cabalgando a un estilo moi Maiden que serve de quecemento ao que nos agarda a partir de agora. Esta montaña rusa comeza con End it Now, onde Tardy volve conseguir esas voces guturais que parecen saír das entrañas do inferno que conecta como preludio de Kneel Before Me, un tema machucón e devastador, onde o baixo de Terry Butler, que xa de por si é impecábel en todo o disco, aquí fai un traballo exquisito. En It Lives, Tardy é quen calar a boca a aqueles que dicían que xa non tiña voz, demostrando que non perdeu nada dende aqueles oitenta, convertendo este tema nun dos máis escuros do disco. Betrayed volve destacar o baixo como peza fundamental, e realmente funciona ben nese xogo de cambio de cambios rítmicos, creando a atmosfera dos Obituary dos 90. Volvendo aos medios tempos marcados para desfrute dos headbangers, chega Turned to Stone, na que a coidada harmonía e maila melodía, crean un clima que a converte nunha das xoias do disco. Chegamos a recta final onde a banda solta toda a pólvora, nun folión final no que comezan golpeando con Straight to Hell, onde fan unha terroríficas interpretacións creando un clima escuro de camiño ao averno no que de novo as voces son executadas de xeito maxistral por Tardy. Remata o traballo coa xa coñecida Ten Thousand Ways To Die, que se ben sorprende que a volvan incluír neste disco, pon un broche de outro a este traballo. Un disco de Obituary que volve soar a Obituary e que teremos a oportunidade de ver como o defenden en directo no Resurrecion Fest. Un sopro de ar fresco para o xénero que pode atraer novos fans. OBITUARY NAS REDES WEB: http://www.obituary.cc FACEBOOK: https://www.facebook.com/ObituaryBand TWITTER: @obituarytheband LISTAXE DE TEMAS 1. Brave 2. Sentence Day 3. Lesson In Vengeance 4. End It Now 5. Kneel Before Me 6. It Lives 7. Betrayed 8. Turned To Stone 9. Straight To Hell 10. Ten Thousand Ways To Die


Summary: En 2016 María José Tallón transformou a súa horta de autoconsumo nunha empresa, Trasdeza Natur, no concello de Silleda. Ademais de cultivar e vender produtos frescos, Tallón decidiu comercializar amorodos ou tomates deshidratados empregando unha desecadora con enerxía solar. Conversa con Nós Diario desde o tren que a leva a recoller o terceiro Premio de Excelencia á Innovación para Mulleres Rurais do Ministerio de Pesca e Alimentación.

—Que supón para vostede este recoñecemento?É moi importante para min. É un orgullo como persoa que está empezando a desenvolver un proxecto ver que se recoñece o esforzo e todo o meu traballo. En 2018 tamén recibimos un premio da Axencia Galega de Desenvolvemento Rural. Presentarnos a este tipo de convocatorias públicas é tamén unha vía para darnos a coñecer e un pulo á sostibilidade do proxecto. —A innovación está presente desde o comezo na súa horta?Empregar un deshidratador con luz solar foi unha idea que tiven polo excedente da horta, case sempre hai algo de excedente no cultivo. Quixen pór en valor eses produtos, non quería tirar o que producía senón darlle esa importancia engadida e optei por deshidratar tomate ou amorodo. A deshidratación é unha técnica que contribúe a preservar o produto sen alteralo. Desa forma eu asegúrome ademais unha maneira desestacionalizada de comercializar o que cultivo.A tecnoloxía que emprego está estendida en Latinoamérica, pero non aquí e tampouco vin moita oferta no mercado de produtos deshidratados. A través da Universidade de Santiago de Compostela atopei o desecador que precisaba. Usar enerxía solar permíteme ser máis sostíbel, tamén economicamente, porque a maquinaria supón un investimento moi importante para calquera proxecto que comeza. —Como chega á súa clientela?Seguindo a filosofía do proxecto, os nosos clientes son da propia comarca, é un comercio local e de proximidade. Hai quen xa nos coñece e se achega á horta ou quen fai o pedido a través da nosa páxina web. A maiores, contamos cun pequeno local en Silleda no que ofrecemos a nosa produción. —Apostaron por cultivar variedades autóctonas locais. Na Galiza hai unha variedade de produtos locais moi ampla. Temos tomates de Santiago, por exemplo, que son moi saborosos e non teñen nada que envexar aos de Valencia. Estamos tratando de conseguir outras sementes autóctonas, porque están adaptadas ao noso clima e, como xa dixen, teñen sabores propios e deliciosos. —Concibiu Trasdeza Natur como un proxecto de vida. Exactamente, é un proxecto a longo prazo que procura ser o máis sostíbel posíbel, coidando os recursos dos que dispomos. Nos comezos houbo problemas e dificultades, sobre todo a nivel económico. Toda empresa que comeza precisa de moito tempo e moitos recursos. Traballo os 365 días do ano, sen fins de semana nin vacacións. O meu marido axúdame de cando en vez, pero son eu a que leva a empresa. A nivel económico non podo contratar outra persoa. —Cre que esa dificultade pode afastar a xente do agro? O verdade é que non o teño claro. É certo que nun comezo pensas nesas cuestións, pero cando fas algo que che gusta deixa de resultar tan problemático. Tamén ten as súas vantaxes, porque non estás suxeito a un horario de oficina e traballas ao aire libre. —Valorarase máis a agricultura e a gandaría tras a pandemia?Non estou segura, mais coido que si que houbo un cambio no senso de que comezamos a facernos máis conscientes do que consumimos e de como consumimos. Penso que a pandemia puxo de relevo un desequilibrio coa natureza nese senso.


Summary: A entidade amplía a súa pegada no país coa instalación de 39 caixeiros financiados pola Xunta no país, onde fechou no último ano medio cento de sucursais

Abanca ten previsto iniciar este mes de febreiro a instalación de 39 caixeiros noutros tantos concellos da Galiza. Son os terminais correspondentes á resolución de axudas da Xunta do pasado 9 de setembro pola que o Goberno galego financia a súa instalación e cuxa partida orzamentaria ascende a 2,88 millóns de euros. Como explicou onte durante a presentación de resultados da entidade o conselleiro delegado de Abanca, Francisco Botas, os elixidos son os "únicos municipios galegos nos que non existiron entidades financeiras". Botas saíu así ao paso das críticas que nos últimos meses acusaban a entidade bancaria de cobrar cartos públicos por instalar caixeiros en concellos nos que fechaban oficinas. Mesmo destacou que Abanca "decidiu quedar en máis de 124 concellos da Galiza, onde somos a única entidade, máis outros dez municipios que son atendidos a través de unidades móbiles". Sobre esta cuestión, indicou que 54 das oficinas que manteñen neses concellos "non soportan os custos" e engadiu que 17 deses concellos "non teñen oficinas de Correos", en alusión á empresa pública que tamén ten en marcha un plan para instalar caixeiros en zonas rurais. Abanca pasa así a gañar presencia en 39 concellos, custeada pola Xunta, por medio da instalación de caixeiros. Amplía así a súa pegada no país, onde chegara a fechar 50 oficinas no último ano, segundo consta nos datos que trasladou a entidade no terceiro trimestre de 2021. Persoas maiores Mais a exclusión financeira non só se manifesta na falla de oficinas, senón na crecente dixitalización dos procesos bancarios, o que está a provocar protestas da xente maior por todo o Estado. A este respecto, após ser preguntado, Escotet afirmou que "algo estaremos a facer ben cando máis de 30% das e dos clientas son persoas maiores". No caso da Galiza, apuntou, "máis de 65% das persoas maiores de 65 anos, o que supón unhas 460.000 persoas, son clientes de Abanca". "Temos vocación de servizo con todos os clientes, pero especialmente coa xente maior", abundou Escotet na súa intervención. O conselleiro delegado, pola súa parte, mencionou algunhas das medidas "diferenciais e reforzadas" tomadas nos últimos tempos para salvar esta eiva, como a ampliación dos horarios de atención, "sobre todo nos últimos días do mes, dando un servizo personalizado e prioritario a máis de 40% das persoas maiores que se dirixen ás oficinas", ou a través da creación de "menús especiais e simplificados" nos distintos medios dixitais, "incluíndo os caixeiros". Porén, a atención presencial, a principal demanda das persoas maiores, vai decrecendo. A entidade presidida por Escotet foi deixando nos últimos tempos os servizos financeiros limitados á presencia dun caixeiro con asistencia persoal con horario fechado ou á visita da unidade móbil. Para rematar, Botas salientou que Abanca chega na Galiza a 97% da poboación "e estamos día a día intentando mellorar". Respecto das persoas maiores, lembrou que "é o colectivo onde máis crecemos" e que a entidade xestionamos xa 51% das pensións na Galiza. Novas operacións corporativas Portugal segue a estar no punto de mira de Abanca para seguir medrando na Península Ibérica. "Para nós ten unha importancia relevante. Cremos que é un mercado que vén crecendo ben" indicou Escotet ao ser preguntado por posíbeis operacións de compra, ás que a entidade galega segue "aberta e moi atenta". Durante a rolda de prensa emerxeron os nomes do luso EuroBic, do que dixo non ter novas do proceso de compra no que Abanca figura xunto con outras candidatas, e tamén o de Ibercaja, cuxo negocio sería "moi complementario", aínda que, insistiu, "non teño nada que dicir". Respecto á saída a Bolsa, Escotet descartouna "no curto prazo", mais segue a ver "interesante ter unha empresa cotizada". "Tanto cualificadoras de risco como reguladores tamén o ven con bos ollos", engadiu.