Summary: O presidente tenta capitalizar o debate de política xeral co anuncio da fusión de dous concellos e a proposta dunha baixada do IRPF para quen inicie unha actividade empresarial. Pachi Vázquez reclama subirlles os impostos ás rendas altas e insta o líder popular a "deixar paso" se "non é quen de gobernar", Ana Pontón coida que "moitos galegos" xa lle están "asinando o finiquito" ao xefe do Goberno.

Fin de mandato. O presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijóo, protagonizou este martes o derradeiro debate de política xeral da lexislatura dándolles ás súas intervencións un aire de balance final e apoiándose nas ferramentas dialécticas que o acompañan dende que accedeu á xefatura do Goberno galego: a gabanza da "austeridade" como principal valor da súa xestión e a crítica a PSdeG e BNG, tanto no que atinxe ao paso de ambas formacións polo Executivo como no referido á vida interna das formacións da oposición parlamentaria. Feijóo comezou a xornada cunha intervención dunha hora e media na que procurou dous titulares: a fusión de dous concellos, cuxos nomes non revelou pero que semellan ser Oza dos Ríos e Cesuras, e o adelgazamento de tres órganos consultivos: o Consello Económico e Social, que será diluído no Consello de Relacións Laborais, o Consello Galego da Competencia, que pasa ao Instituto de Consumo, e o Valedor do Pobo, que perde os vicevaledores. Se ben o primeiro dos anuncios, o da fusión municipal, logrou actuar como golpe de efecto malia non depender directamente da xestión da Xunta, a supresión de organismos ficou nun segundo plano ao longo da sesión. O presidente da Xunta tentou capitalizar o debate co anuncio da fusión de dous concellos, cuxos nomes mantivo na incógnita malia darse por feito que son Oza e Cesuras Feijóo atopou diante del uns grupos da oposición que partían dunha diagnose máis ou menos común, a do "fracaso" de Feijóo nos que foran piares do seu Contrato con Galicia, isto é, a recuperación económica e, sobre todo, a inversión dos datos do paro, que xa se achega ao 19% e que, censuran socialistas e nacionalistas, medra en Galicia "o dobre" que na media do Estado. Para facerlles fronte ás argumentacións do socialista Pachi Vázquez e da nacionalista Ana Pontón o presidente botou man do, en palabras do líder do PSdeG, "debate do estado da oposición". Así, ademais de tentar nas feridas orgánicas que ambas forzas teñen aínda sen suturar, o xefe do Goberno contratacou con treitos da xestión dos gabinetes presididos por Emilio Pérez Touriño e José Luis Rodríguez Zapatero. Deste xeito, á petición de explicacións polo desemprego Feijóo retrucou que o medre do paro é "a metade" que co bipartito, ou á petición de paralizar definitivamente os edificios non construídos na Cidade da Cultura, lanzada polo Bloque, o presidente adxudicoulle á voceira nacionalista unha actitude "farisaica" porque a formación frontista cando gobernou non freou o complexo do Gaiás. Aínda que nunha menor medida que en debates anteriores no argumentario presidencial non faltou a xestión do Goberno socialista no Estado, xa sexa para ver "imposible" que o AVE chegue en 2015 -"antes apertaba ao ministro e agora afróuxalle á ministra", ironizou Vázquez- ou para explicar a situación de Novagalicia Banco. Segundo o relato do presidente, as dificultades da entidade resultante da fusión das antigas Caixa Galicia e Caixanova obedece esencialmente ao "boicot" impulsado dende o Goberno de España que Rajoy intentou evitar, asegura. Non obstante, mantén que NGB será quen de capitalizarse e manterá "os centros de decisión" en Galicia. Suba de impostos ás rendas altas fronte a baixada para emprendedores PSdeG e BNG propoñen máis impostos para as rendas altas, Feijóo anuncia unha baixada para emprendedores Á marxe do tirapuxa dialéctico, todo semella indicar que a segunda sesión do debate, na que se discuten as propostas de resolución, isto é, as medidas concretas, tampouco haberá grandes acordos. Non en van, as propostas concretas lanzadas dende o PSdeG e dende o BNG apenas tiveron eco no xefe do Goberno. Boa mostra disto son as antagónicas posicións dun e doutros en materia fiscal. Tanto Vázquez como Pontón apostaron por unha suba do Imposto sobre a Renda das Persoas Físicas (IRPF) para as rendas máis altas. No caso da voceira nacionalista, esa proposta concretábase nun novo treito impositivo para os cidadáns que ingresen máis de 100.000 euros ao ano. Pola súa banda, o líder socialista completou o seu plan para incrementar a recadación da Xunta cunha taxa para os depósitos bancarios e novos impostos para centros comerciais e industrias contaminantes. O resultado, di Vázquez, podería chegar a ser duns 300 millóns de euros que a Xunta debería, ao seu xuízo, investir en políticas de emprego. "Agora que a metade da banca está intervida, quérenlle poñer impostos. Para que os pague quen? Os contribuíntes, o Estado?", cuestionou o presidente. Fronte ás iniciativas socialista e nacionalista, Feijóo anuncia unha nova Lei do Emprendedor que incluirá deducións no propio IRPF para quen se incorpore ao censo de emprendedores ou para quen invista en novas empresas. Ademais, di, o imposto de sucesións e doazóns reducirase nun 95% para quen achegue cartos para o negocio dun fillo ou filla e o imposto de actos xurídicos documentados desaparecerá na transmisión de inmobles que teñan como destino ser un local comercial. O paquete, di, complétase coa "aprobación definitiva" da Axencia Tributaria de Galicia, cuxo primeiro anuncio por parte do gabinete de Feijóo se remonta ao outono de 2010. Vázquez ve na austeridade un mero "mantra" do presidente, Pontón cre que "con amigos" como Feijóo, o país "non precisa inimigos" Diante deste desacordo de partida en canto á xestión económica e ás vías para recuperar unha realidade que o presidente ve "crúa", Vázquez xulga "crítica" e Pontón observa "nefasta", Feijóo aférrase de novo á "austeridade". "Sabemos que a austeridade é imprescindible, non é ningunha fantasía" porque "fantasía era vivir sen austeridade". Para Pachi Vázquez, Feijóo limítase a invocar un "mantra" que "non lle interesa á cidadanía". Segundo o líder popular, o seu Goberno fai un continuo exercicio de "responsabilidade", que lle permite ser "solvente" e "pagar o que debe". "Aos que nacemos nas aldeas nos explicaron que pagar é fundamental, non queremos ser puferos", resume, nun contexto no que di non "deberse" a ninguén máis que "a Galicia" e no que "non mentirá nin un día, nin unha hora, nin un minuto" sobre a situación real do país. "Con amigos coma vostede, Galiza non precisa inimigos", resume Ana Pontón. Mentres, a Xunta mantén ata o final o suspense sobre o que Feijóo quixo que fose titular do debate. Ás once da mañá deste mércores a prensa está convocada no Pazo de Raxoi para asistir á recepción "aos alcaldes dos dous municipios da provincia da Coruña que decidiron a súa fusión".


Summary: Carme da Silva Méndez é a candidata do BNG ao Congreso por Pontevedra. Licenciada en Química pola USC, participou desde moi nova no movemento estudantil. Foi deputada no Parlamento galego polo BNG e actualmente é a tenente de alcalde de Pontevedra. Da Silva é unha das impulsoras do 'modelo Pontevedra' de mobilidade, recoñecido a nivel internacional. Afronta agora o reto de devolver "a voz propia" a Galiza acadando representación no Congreso para o BNG co obxectivo de defender os intereses das galegas e galegos. Responde por correo electrónico o cuestionario formulado por Sermos Galiza.

Que se xoga o pobo galego nas vindeiras eleccións do 28A? O pobo galego xógase que Galiza volva contar na toma de decisións políticas e nos orzamentos do Estado, que volva ser protagonista. Xógase que as galegas e galegos teñamos capacidade para marcar axenda e que as nosas necesidades e asuntos sexan atendidos. A decisión que debe tomar a xente cando vaia votar é se quere que Galiza conte ou que siga agraviada, como aconteceu até o de agora coas forzas estatais, que o único que fixeron foi alternarse na discriminación ao noso país. O BNG é a única forza que ten demostrado lealdade aos intereses da nosa terra Temos que aprender a lección e tomar nota da última lexislatura, facernos valer como país e devolver o BNG ao Congreso para que condicione as políticas do Estado español, xa que é a única forza que ten demostrado lealdade aos intereses da nosa terra. En Madrid están as forzas vascas, catalás, canarias, valencianas… marcando os seus intereses, e nós tamén temos que estar. Que lectura fai da lexislatura anterior a respecto de Galiza? O noso lema de campaña é 'Agora Galiza'. E que queremos dicir con el? Pois que os últimos anos foron demoledores para o noso país. Na pasada lexislatura Galiza estivo ausente porque as 23 deputadas e deputados elixidos polas demarcacións galegas para o Congreso estiveron mudos. O goberno presidido por Pedro Sánchez e apoiado por Podemos-En Marea non resolveu os problemas que tiña Galiza No Bloque Nacionalista Galego alegrámonos profundamente da moción de censura a Mariano Raxoi porque era sacar do goberno un partido condenado por corrupción, un partido que tomou decisións moi lesivas para o noso país. Mais a consecuencia foi que o seguinte goberno, presidido por Pedro Sánchez e apoiado por Podemos-En Marea, non resolveu os problemas que tiña Galiza. É máis, reduciron os orzamentos un 20% acadando a cifra máis baixa dos últimos 17 anos. Agora a Galiza tócalle ser actriz principal da man do BNG Esta lexislatura foi a demostración de que se non hai representación política dunha forza propia que teña a cabeza e o corazón en Galiza, o país está ausente goberne quen goberne. Perdemos catro anos ao estar ausentes do Congreso e agora a Galiza tócalle ser actriz principal da man do BNG. Cales serían para vostede as tres principais problemáticas que afectan a Galiza? Un dos principais debates que vai haber na vindeira lexislatura é o da configuración do Estado. Neste momento hai un debate profundo, tanto a nivel político como a nivel social, sobre reformular o Estado que saíu da Transición e que derivou na Constitución do 78 e no Estado das Autonomías, e é unha prioridade que Galiza sexa unha parte primordial nese debate, que os nosos dereitos nacionais e os dereitos sociais estean claramente presentes. Ademais diso, está o noso dereito a beneficiarnos da nosa produción de enerxía, o dereito sobre o noso sistema financeiro, o dereito a decidir sobre os nosos recursos cun sistema fiscal propio… Precisamos un modelo de financiamento baseado no concerto económico e na bilateralidade co Estado para que Galiza recade todos os impostos Precisamos un modelo de financiamento baseado no concerto económico e na bilateralidade co Estado para que Galiza recade todos os impostos e teña capacidade de decidir como os inviste. Hai que falar tamén do traspaso da AP-9, do traspaso das competencias en infraestruturas de transporte de interese xeral, portos, aeroportos, ferrocarril… Que deputada ou deputado sería referente para o seu labor no Congreso? O BNG ten feito un labor inxente para Galiza no Congreso dos Deputados con todas as súas deputadas e deputados: Paco Rodríguez, Guillerme Vázquez, Olaia Fernández Davila, Francisco Jorquera… Como muller é evidente que o meu referente é Olaia Fernández Davila Como muller é evidente que o meu referente é Olaia Fernández Davila, que foi a responsábel das achegas do BNG á primeira Lei de Igualdade e na Lei do Aborto. Tamén cómpren salientar os orzamentos de 2009, nos que Galiza tivo un papel decisivo para a súa aprobación e permitiron elevar o investimento un 8% e foron transferidas cinco competencias, mentres que desde que goberna Feixoo as competencias transferidas a Galiza foron cero. Cal será a primeira iniciativa que defenderá no Congreso? A AP-9 é un exemplo claro do trato discriminatorio a Galiza e do espolio dos nosos recursos. Os galegos e galegas aportaron parte dos 4.500 millóns de euros que costou rescatar as radiais madrileñas, que se pagaron cos orzamentos do Estado e por tanto coas aportacións da xente do noso país. A transferencia da AP-9 libre de peaxes será a primeira iniciativa que desde o BNG defenderemos no Congreso Tamén se está a transferir a AP-68 a Euskadi. Por que nós temos que seguir soportando as peaxes da AP-9? As portaxes só serven para o lucro de empresas privadas e están a frear o desenvolvemento económico. E nisto, hai que lembrar, PP e PSOE (co apoio de Podemos-En Marea) comportáronse igual, pois subiron as portaxes durante os seus gobernos. Desde logo nós estamos no convencemento de que nun escenario sen maiorías absolutas como o que se pon por diante, os deputados e deputadas do BNG imos ser determinantes para que eses agravios non volvan existir con este país e que realmente as cuestións que nos afectan formen parte da axenda política. A transferencia da AP-9 libre de peaxes será, por tanto, a primeira iniciativa que desde o BNG defenderemos no Congreso. Como ve as opcións do BNG na cita electoral? Pois podemos dicir que estamos lanzadas. Temos a convicción de que o Bloque Nacionalista Galego vai estar de novo no Congreso dos Deputados defendendo a Galiza porque hai unha corrente de simpatía que vemos na rúa, nas altas de militancia que se producen diariamente… Temos ilusión porque moita xente, ben nacionalista ou non, pero que lle quere ao noso país, volve mirar para o BNG e ve que as propostas do Bloque son boas para Galiza. Moitas galegas e galegos, como xa dixen, botáronnos en falta no Congreso e esa sensación e a confianza nas nosas capacidades fai que vaimos a por todas.


Summary: Afirmamos que hai moitos indicios para pensar en que é unha mentira interesada para desincentivar e desactivar a cooperación que a solidariedade internacional tece co goberno saharauí.

Cómpre advertir sobre a natureza 'bipartita' deste escrito, que naceu un 30 de novembro e que adquiriu a súa forma definitiva este venres 6 de decembro. E nace da teima de pensar os tempos que vivimos a través do seguimento de certos acontecementos 'mediatizados' que nos levan do desacougo á aldraxe. Son dúas partes, en apariencia diferentes, mais interrelacionadas no fondo, a primeira sobre un aspecto moi concreto dun novo intento de desestabilización da resistencia do pobo saharauí; a segunda, en chave irónica e mesmo sarcástica trata do novo 'populismo luminotécnico' de Galicia e de certas derivacións moi actuais en materia ecolóxica. 1. En efecto, estas liñas nacen sobre as ruínas do pensamento crítico e argumentativo que son, as que permiten, aínda e a pesar de todo, a resistencia fronte á imposición da falacia nesta era da posverdade, da mentira como estratexia de dominación política, como demostración de poder, tal como ilustran os gobernos Trump e Bolsonaro, ou tal como reflicte -segundo se xactan algúns medios de desinformación masiva- a vaga da restauración racista e conservadora da 'branquitude' que protagoniza a dereita en América do Sur. Algúns deses medios non dubidan en amosar o seu apoio aos golpistas, elevándoos nas súas tribunas mediáticas a presidentas, ou presidentes interinos. 2. A primeira parte falará do apagón, da falta de luz sobre a causa do pobo saharauí. A verdade é que, como é habitual nestes tempos de aceleración e voracidade informativa, a nova durou apenas dous días, en dúas notas, sen que se afondara na cuestión nin se ofrecera unha explicación cando menos reparadora. Por iso, prolongamos o tempo de redacción, para ver se os medios se preocupaban de conseguir esa información. Pero nada, unha semana despois do estourido inicial, o silencio foi a tónica xeral. 3. Referímonos ao aviso de que non se podía ir aos campamentos de refuxiados de Tinduf porque existía ameaza de atentado terrorista. Así...sen máis...O anoxo nos colectivos de solidariedade co pobo saharauí non se fixo agardar. Pero todo quedou rapidamente silenciado. 4. Quen ten o poder de mentir? Quen domina as canles informativas para lanzar falsidades que atacan, mais unha vez, ao pobo saharauí, digno entre os dignos, na súa resistencia fronte á usurpación e depredación do invasor colonial, o Reino de Marrocos? Loxicamente, deixamos que o lector ou lectora responda por si mesmo. É moi doado. 5. Dicimos mentira porque, curiosamente, os habituais ideólogos e artífices das mentiras mundiais en materia de terrorismo declararon ignorar os supostos ataques terroristas que porían en risco a integridade de quen decida axudar e cooperar coa supervivencia do pobo saharauí, fragmentado de forma forzosa en tres grandes colectividades: a libre, a ocupada e a refuxiada. E se resulta que baixo a xustificación a un terrorismo inexistente o usurpador se outorga o dereito a 'arrasar' militarmente ao pobo saharauí? 6. A paciencia ten límites insondables. O pobo saharauí demóstrao cunha firmeza abraiante. Tivemos a posibilidade de coñecer in situ como resisten, como sobreviven ás diversas estratexias que executa o ocupante marroquí, que busca desposuílos de todo para sometelos a marxinalidade, para ir reducíndoos como pobo. Puidemos ver como os seus dereitos era violados a cotío, pero tamén vimos como se reafirmaba a súa loita pola dignidade, a súa solidariedade e o seu firme compromiso por acadar a liberdade e a independencia para o Sahara Occidental. 7. Por iso, ollando quen sae perxudicado e quen sae beneficiado, afirmamos que hai moitos indicios para pensar en que é unha mentira interesada para desincentivar e desactivar a cooperación que a solidariedade internacional tece co goberno saharauí. A simple palabra 'terrorismo' despois do 11S serve para impregnar de medo o imaxinario e para limitar as accións de axuda internacional. Disto advirte a activista Aminetu Haidar. Por iso, fronte á parálise que pide o 'pensamento politicamente correcto' [unha 'perversión colectiva', como a describe no seu máis recente libro Valentí Puig], eloxiamos a firmeza das persoas que manteñen o seu compromiso. Non así o comportamento, mediador coa mentira e interesado -economía manda-, do goberno en funcións. 8. Todo isto obríganos, como persoa radicalmente de esquerdas, solidaria coa causa do pobo saharauí, a esixir e reclamar que determinados desexos de sentarse en asentos de coiro institucionais ben quentes non permitan que a posverdade conduza ao esquecemento do pobo saharauí nas políticas que debe deseñar un goberno que se autodefine de esquerdas para un Estado que é, aínda, responsable como potencia administrativa do Sahara Occidental. 9. Da falta de luz pasaremos ao exceso de luz, de tal forma que diremos que asistimos a un verdadeiro 'populismo luminotécnico' en Galicia. A enfermidade inflacionista comezou nun Vigo napoleónico e ameaza con estenderse ás grandes cidades galegas; hoxe, algún medio galego abre a súa portada co feito de que Santiago inaugurou as súas luces de Nadal. Isto é o que necesita ler a sociedade galega? É máis importante isto que o feito de que se despida a traballadores que están de baixa médica xustificada? A xulgar polo tamaño das novas semella que si. Así nos vai. 10. Resultaría, en función, dos propios medios, que as luces de Nadal disparan a ocupación nos restaurantes e hoteis nestes días de ponte e que hai saturación en Vigo. Todo apunta a que as luces serán a competidora artificial do Camiño de Santiago, o outro (suposto) gran maná económico de Galicia. 11. Realmente, son as luces de Nadal un motivo para coller o coche, ou calquera medio de transporte colectivo e desprazarse unhas boas ducias de quilómetros? De verdade é así? Se a resposta é afirmativa, a min fáltanme argumentos racionais para entendelo, recoñézoo. De feito, nesta era da mentira e da emocionalidade, non sinto comodidade, todo o contrario, prodúceme desacougo e anoxo a enorme capacidade de autoengano e alienación existente, que xustifica comportamentos totalmente contraditorios entre o que se di e o que se fai. 12. Badalada final. O populismo luminotécnico é celebrado nos mesmos medios a carón das (supostas) heroicidades dunha nena que é erixida en guía espiritual da loita contra o cambio climático. Resúltame triste para todos os compañeiros e compañeiras de organizacións ecoloxistas e políticas que levan anos e anos traballando e loitando -desde antes de que nacera esta nena- contra as consecuencias do produtivismo irracional en todos os seus aspectos. A eles os silenciaron case sempre, porque eran un incordio e erosionaban os piares da rendibilidade capitalista neoliberal. Non só eran silenciados senón que eran perseguidos e asasinados, como lle aconteceu a moitos líderes indíxenas e sindicais en América do Sur por ir en contra dos intereses de imperios hidroeléctricos. Por iso, agora, non nos enganemos, todo vai en función das veleidades do capitalismo salvaxe, que sabe moi ben aproveitar os ruídos dos flashes e do espectáculo para ir introducindo a súa gadoupa recolectora e xeradora de beneficios. É a substancia do ecocapitalismo propio da onda posmodernista. De verdade somos tan ilusos? Alguén pode pensar que o sistema alimentaría a quen puidese destruílo?


Summary: O Bloque exixe que o presidente da Xunta explique no Parlamento se está a manter entrevistas secretas cos líderes das entidades que poxan por NGB. Asemade denuncian que se teñan "espoliado 13.500 millóns públicos" para entregar a entidade a "fondos foráneos".

A organización frontista di posuír "información oficiosa" que apunta que Núñez Feijóo se está a entrevistar en segredo con Francisco González --presidente BBVA--, Emilio Botín --presidente do Santander-- e Isidre Fainé --Caixa Bank. "Por que Feijóo está silencioso" perante o "desmantelamento" e "espolio" de NGB?, preguntouse Xavier Vence, quen exixiu ao líder do executivo galego explicacións a respeito de "se está negociando algún trato de favor" con algunhas das entidades que apostan en NGB e se mesmo "o están a premiar por ese silencio", subliñou o voceiro nacional do BNG. Desde a organización frontista anunciaron esta segunda feira que iniciarán unha "ofensiva parlamentar", afirmou Francisco Jorquera, para que Feijóo explique o que até o de agora, dixo, "é incapaz de dicir". 13.500 millóns de euros públicos para NGBXavier Vence denunciou en comparecencia de imprensa os "cartos dos contribuíntes" que desde o Goberno español --a través do FROB-- foron entregados a NGB para rescatala e que "serán regalados", sinalou, "coa venda de NGB". Neste senso, explicou, aos 9 mil millóns de euros iniciais entregados á entidade co rescate financeiro aos que se lle engadirán "créditos fiscais" por valor de 4 mil 500 millóns de euros. "En total", indicou o voceiro do BNG, "13.500 millóns de euros públicos que acompañarán a entrega de NGB". Desde o Bloque instan aos gobernos español e galego a explicar "por que se usan millóns de euros para regalar" a entidade financeira "a fondos foráneos" e por que se está a acelerar a súa venda "cando o acordo asinado coa UE" estabelecía un prazo moi superior para adoptar algunha decisión, concretamente até 2017. Un presidente "demisionario" da súa funciónO portavoz do BNG no Parlamento, Francisco Jorquera, criticou con dureza a actitude do presidente da Xunta de Galiza ao que acusou de non exercer ningún liderado no proceso de venda de NGB e estár "á espera do que outros decidan". Para @s nacionalistas as declaracións manifestadas por Núñez Feijóo na entrevista publicada por La Voz de Galicia esta fin de semana en que o presidente se laiou de non ter competencias na materia para, afirmou Jorquera, "xustificar a súa inacción". "Feijóo elude responder", insisten desde o Bloque e exixen que compareza no Parlamento para explicar que está a acontecer con NGB, unha entidade "básica" para "podermos ter futuro como país".


Summary: As forzas políticas apuran o prazo legal para pedir o voto tras unha intensa campaña e antes dunhas eleccións que traen consigo un panorama aberto un segundo capítulo da incerteza inaugurada coas eleccións europeas de hai un ano.

Partiu. Ás vinte e tres horas e cincuenta e nove minutos deste venres deixa de ser legal pedir o voto e comeza a cada vez máis anacrónica xornada de reflexión. As forzas políticas pecharon este venres unha campaña electoral que é pórtico dunhas eleccións municipais que traen consigo unha expectativa de panorama aberto e de continuación da incerteza inaugurada hai xusto un ano, cando os comicios europeos moveron o taboleiro e xeraron un bo número de incógnitas sobre o sistema político, o modelo de partidos e mesmo os efectos electorais da crise económica que aínda están por despexar. En Galicia os comicios do 24-M son moito máis que unha renovación das corporacións municipais. Son, por exemplo, un test á fortaleza e á hexemonía do PP de Alberto Núñez Feijóo e tamén das posibilidades do presidente da Xunta para promocionar internamente no seu partido. O presidente da Xunta e do PPdeG protagonizou unha campaña intensísima, case tanto como se fose el o candidato. Nesta liña, Feijóo rematou a carreira electoral percorrendo as sete cidades, que o 24-M serán un dos principais termómetros da xornada. Un almorzo en Ferrol, senllos paseos e fotos en Ourense e Lugo, unha xuntanza en Pontevedra e tres mitins en Vigo, A Coruña e Santiago formaron parte dunha acelerada axenda de visitas nas que Feijóo fixo fincapé nos principais argumentos que despregou ao longo de toda a campaña. O presidente clama por maiorías absolutas do PP que, asegura, son as únicas que garanten bo goberno, "estabilidade" e mesmo "seguridade". Se isto non acontece, alerta, os concellos caerán nas mans de gobernos controlados por minorías "radicais" e "nacionalistas" que, coa colaboración do PSOE, implantarán políticas propias "de Venezuela". Do éxito que teñan ou non os candidatos de Feijóo dependerá tamén a avaliación que se poida facer das municipais no cuartel xeral do PSdeG, que por primeira vez se enfronta a un proceso local cos candidatos elixidos, como normal xeral, en eleccións primarias. O líder dos socialistas galegos, José Ramón Gómez Besteiro, pasou durante a derradeira xornada pola Coruña, Vigo, Ferrol, As Pontes e A Estrada. Nos actos coruñés e vigués, ademais de polos respectivos candidatos á alcaldía estivo acompañado polo secretario xeral do PSOE, Pedro Sánchez. Ambos instaron a confiar nas candidaturas socialistas o domingo como vía para un "cambio para todos", que "sume" e teña en conta a "maioría". Nesta liña, Besteiro diríxese ao electorado "progresista" e de esquerdas, pero tamén ás persoas que, "de boa fe", votaron polo PP hai catro anos. Pola banda do BNG o seu portavoz nacional, Xavier Vence, dedicou a mañá a realizar un percorrido electoral na cidade que ao longo de toda a campaña foi a referencia da formación, Pontevedra, xunto ao alcalde e candidato á reelección, Miguel Anxo Fernández Lores. Nas últimas horas da campaña o líder do Bloque reiterou a necesidade de apoiar as candidatas e candidatos da formación frontista como "única opción de país que planta cara ao PP" en toda Galicia, "palmo a palmo". O nacionalista diríxese, asemade, ás persoas indecisas que viñeron reflectindo as enquisas: cómpre ir votar o 24 para non "arrepentirse" o 25, resalta. Fin de campaña das 'mareas' Tamén as diversas candidaturas municipais apuraron as últimas horas da campaña. Na Coruña o candidato á alcaldía da Marea Atlántica, Xulio Ferreiro, realizou o que a candidatura denominou o #HaiMareaTour, un percorrido por 15 barrios da cidade no que mantivo diversos encontros coa veciñanza, informou sobre a candidatura e repartiu información coas súas propostas. O percorrido de campaña da Marea remata na Ribeira do Cómaro, onde se celebrou o primeiro acto público da plataforma e onde Xulio Ferreiro estivo acompañado, ademais de por membros da candidatura, polo escritor Manuel Rivas. En Santiago Compostela Aberta desenvolveu, asemade, unha ampla axenda na última xornada da carreira electoral. Martiño Noriega reuniu os membros da candidatura no Paseo da Ferradura para, co Pazo de Raxoi e a Catedral de fondo, realizar un chamamento "á maioría social" para que o domingo "envíe unha mensaxe de cambio". "Faremos historia neste Concello", augura o candidato, que lle pon fin á campaña con dous encontros en senllos barrios e a "festa da alegría" no local social da formación. Mentres, en Lugo, o candidato de Lugonovo, Santiago Fernández Rocha, e membros da súa candidatura fixeron públicas as contas da campaña e pechan a campaña cun concerto d'O Leo i Arremecághona. Ourense en Común, pola súa banda, pechou a carreira electoral cun "concerto de cumbia rock municipalista" e a Marea de Vigo, cunha festa de fin de campaña nas proximidades do Concello.


Summary: Nunha entrevista na Cadena Ser, o líder de Anova nega "discrepancias" no seo de AGE e atribúe a actitude da número dous por Ourense de Esquerda Unida, Carmen Iglesias Sueiro, a "o comportamento dunha persoa que non asome os acordos".

Malia que o seu socio na coligación AGE, Esquerda Unida, non lle comunicou aínda o resultado da reunión do seu Consello político nacional, o líder de Anova, Xosé Manuel Beiras, defende que a formación de Yolanda Díaz está a facer "todo o posíbel" para que a número dous por Ourense, Carmen Iglesias Sueiro, "entre en razón" e renuncie á acta de deputada. Sueiro é a primeira na listaxe para substituír David Fernández Calviño, que manifestou a súa intención de abandonar o Parlamento galego para aceptar unha bolsa de investigación en Dinamarca. Se non renuncia Sueiro, a coligación ficaría máis descompensada aínda --agora mesmo 4 deputad@s son de Anova e 5 de EU--, pois nas bancadas da Cámara sentarían seis militantes de Esquerda Unida e só tres da formación de Beiras. Beiras di que na enquisa de 'La Voz de Galicia' sobre intención de voto "había unto (da Xunta) por debaixo" Porén, nunha entrevista concedida á Cadena Ser, nega "discrepancias" no seo de Alternativa Galega e di que o comportamento de Sueiro é "o dunha persoa que non asome os acordos en que se baseaba a coligación e antepón o seu interese persoal por riba da actitude propia de quen critica a política institucional". Noutra orde de cousas, tamén se referiu Beiras ao inquérito publicado recentemente por La Voz de Galicia a respeito da intención de voto d@s galeg@s. Dixo que a enquisa está "manipulada" e que había "unto por debaixo" da Xunta a esta empresa de comunicación á hora de publicar os resultados, que lle dan un incremento de escanos a AGE, mais tamén ao Bloque. Porén, el repetiu que a súa coligación con Esquerda Unida "é a única que sobe" -o que en rigor non é certo: a respeito dos dados dun barómetro anterior, o BNG incrementa un escano, mentres AGE baixa dous- e acusa a formación frontista de continuar a pensar "que é a centralidade da alternativa no proceso de emancipación nacional, e xa non o é".


Summary: A xornalista galega Alejandra Plaza, achegará a lingua materna aos nenos e nenas nun día tan importante en Suíza.

O Schweizer Vorlesen Tag é un día de acción nacional que mostra a importancia e a fermosura da lectura para os nenos e nenas. Ao redor de 30 personalidades destacadas de toda Suíza están comprometidas este ano co día da lectura en voz alta. O Schweizer Vorlesen Tag aposta pola lectura regular que crea proximidade e apoia aos nenos e nenas no seu desenvolvemento. Aos nenos e nenas que se lles le a diario teñen un vocabulario máis amplo e aprenden a ler e a escribir con maior facilidade. O Instituto Suízo de Medios Infantís e Xuvenís SIKJH iniciou a xornada de lectura en cooperación con 20 Minuten. Este ano a xornalista e escritora galega oriunda de Cabana de Bergantiños, Alejandra Plaza, aportará o seu grao de area dentro do marco das linguas maternas cun dos seus contos máis aclamados. Os nenos e nenas de 2 a 7 anos e, a través da representación española da Librería- Escola Ibercultura, poderán disfrutar da maxia dos bicos e apertas cun "Conxelador cheo de bicos". Ao finalizar o contacontos os rapaces e rapazas participantes reciclarán calcetíns vellos con Alejandra Plaza en Calcilandia para darlle vida aos calcicompis de Calcetina e Calceking, un par de calcetíns vellos que, en forma de bonecos, están recorrendo Europa en busca de novos amigos. Todos aqueles que queiran participar na actividade en línea e gratuíta o próximo mércores 26 de maio ás 14:30 horas no obradoiro-contacontos deberán inscribirse a través dun correo electrónico en ibercultura@ibercultura.ch indicando o nome e a idade dos nenos e nenas participantes ao igual que da persoa adulta que os acompañará. Un día antes recibirán o enlace á plataforma zoom para acceder á actividade.


Summary: Un incendio estendeuse no estaleiro de Praceres, en Pontevedra, na madrugada do sábado nove de novembro. Foi controlado após calcinar tres buques que se atopaban dentro dunha nave industrial.

Pontevedra amencía co corpo de bombeiros tentando apagar o incendio no estaleiro de Praceres, situado en Pontevedra. O lume, xa controlado e do que se descoñecen as causas, arrasou cunha nave industrial con tres buques no seu interior. A veciñanza alertou de madrugada os servizos de emerxencias, que empezaron a percibir as labaradas e explosións desde diversos puntos de Marín e Pontevedra. O servizo de Gardacostas da Galiza activou o Plan de continxencias por contaminación mariña en fase de 'alerta' para evitar que restos do lume saísen a mar aberto. Salvamento Marítimo apoiou as tarefas de extinción con dous buques desde a auga. O alcalde de Pontevedra, Miguel Anxo Fernández Lores, ficou pendente do incendio e en contacto permanente co operativo de emerxencia e a concelleira Eva Vilaverde desprazouse ao estaleiro onde estivo presente até que, sobre as 3.30 horas, se controlou o incendio. O 112 Galiza sinala que non se produciron danos persoas e que o operativo mobilizou Bombeiros de Pontevedra, Garda Civil, Policía Nacional e Local e o persoal de Urxencias Sanitarias de Galiza. Solicitouse tamén a colaboración dos Bombeiros de Vigo, do Morrazo, Baixo Miño, Ribadumia e O Salnés, así como a dos membros de Protección Civil de Pontevedra, Poio e Cambados.


Summary: A veciñanza da Mariña volve saír hoxe ás rúas para exixir as Administracións que tomen dunha vez medidas para garantir un futuro para a súa comarca.

Hai agora xusto un mes, centos de persoas saíron ás rúas de Viveiro a exixir un futuro para a Mariña. Desde entón, nada mudou. Se acaso a angustia dos habitantes desta comarca, que acusan as Administracións de miraren para outro lado en lugar de buscar solucións á crise industrial, social e demográfica que ameaza desde hai anos os concellos deste extremo do país. Esta "desidia" é a que levou os sindicatos CIG, CCOO e UXT a convocar no día de hoxe unha folga xeral de 24 horas na comarca e unha manifestación ás 12 horas polas rúas de Burela. Protestan non só pola situación de industrias como Alcoa e Vestas, co seu futuro no aire, senón polo "abandono" que sofren desde hai anos por parte das administracións estatal e galega, e que se traduce nun déficit de infraestruturas e o progresivo desmantelamento de servizos esenciais como a sanidade ou a educación, entre outros. Para esta convocatoria contan ademais co apoio de numerosas entidades, desde os concellos de Barreiros, Burela, Cervo, Foz, Ribadeo, Valadouro, Viveiro e Xove, até portos pesqueiros como o de Celeiro (Viveiro) ou a gran maioría do comercio e a hostalaría local, dispostas a sacrificar unha xornada de traballo para reclamar un plan de acción a unha Xunta e un Executivo estatal aos que acusan de "mirar sistematicamente cara a outro lado". Aínda que a folga dará comezo oficialmente as 00 horas, nalgunhas empresas, como no caso de Alcoa, fíxose xa efectiva na quenda de noite, desde as 22 horas de onte. Tendas e supermercados tamén botarán o fechamento, "algúns só pola mañá, pero o xesto é o que conta", apuntan os sindicatos convocantes. "Sentímonos abandonados, ninguneados, e precisamos urxentemente que se tomen medidas tanto polo Goberno estatal como polo da Xunta", apunta o representante da CIG, Xorxe Caldeiro, que agarda que a folga e a manifestación de Burela, na que estarán representados todos os colectivos da comarca, "sexan un reflexo dese sentimento". A idea principal desta folga, como indica a Nós Diario María José Nóvoa, responsábel de CCOO na Mariña, é "que vexan que toda a comarca está unida, que estamos aí. Non só Teruel existe; A Mariña tamén existe", profundou a representante sindical. Servizos mínimos Como sinala Caldeiro, os concellos xa fixaron uns servizos mínimos para que o persoal puidese acudir á marcha de Burela, mentres que, segundo denuncia o representante da CIG, os servizos mínimos estabelecidos por parte da Administración galega son "absolutamente abusivos", tanto no ensino como na sanidade. "Cento por cento no persoal de limpeza, cento por cento no de comedores, un profesor por aula... Practicamente cento por cento van ser declarados servizos mínimos", criticou. De feito, o sindicato emitiu onte un comunicado a este respecto no que anunciaba a presentación dun recurso contra "un novo boicot da Xunta" ás liberdades de toda unha comarca "para exercer o dereito á folga". Desde UXT, Diego Ballesteros, membro do comité de Alcoa, lamenta que ás Administracións "non lles importa nada do que reclame a sociedade". Aínda así, fai un chamamento á poboación para que, "dentro das súas posibilidades e limitacións", secunden a folga. Tamén pide "o máximo apoio" para que a manifestación de Burela "sexa o máis multitudinaria posíbel". Como explica a este xornal, con elas "preténdese unha solución para o conflito que vive a comarca en xeral, non só o conflito das grandes industrias como Alcoa e Vestas, aínda que sexan un motor económico importante". Incide tamén no desmantelamento dos servizos e a falta de infraestruturas. "Non é que non traian máis, é que están levando o pouco que temos", denuncia. Fartos dos 'caramelos' das Administracións Para o que tamén van servir os actos programados no día de hoxe é para mandar unha mensaxe á Xunta e ao Goberno estatal para que deixen os "paripés" e de lanzar "caramelos" con xuntanzas "nas que o resultado segue a ser o mesmo: ningún". Refírense ao encontro que a pasada segunda feira mantiveron en Madrid o presidente da Xunta, Alberto Núñez Feixoo, e o conselleiro de Economía, Francisco Conde, coa ministra de Industria, Reyes Maroto. "Xa o fixeran tamén na véspera da manifestación do 17 de outubro co anuncio do interese de Altri para montar unha planta de celulosa en Cervo que xeraría un milleiro de empregos na comarca", lembra Nóvoa, "pero desde entón non se volveu saber nada máis". Como afirma Caldeiro, "xa estamos afeitos a que cando hai unha convocatoria de folga ou mobilización na Mariña aparezan este tipo de declaracións e reunións". "Agora temos a Feixoo disposto a apoiar a intervención. Agora si, agora non... e a ministra Maroto dicindo que non confía en Alcoa, algo incríbel despois de anos de mobilizacións, de sentenzas que avalan a mala fe... Que a estas alturas veña con iso é tratarnos de imbéciles", aféalle o representante da CIG. Pola súa banda, Ballesteros, tamén considera que a desta semana "foi unha xuntanza máis que non nos achega gran cousa". "Hai unhas semanas recibimos a boa nova coa confirmación da sentenza do Tribunal Superior de Xustiza da Galiza polo Supremo, pero esa sentenza non ten validez se non se lle dá unha resposta política ao problema raíz que derivou na presentación do ERE por parte de Alcoa", asegura o sindicalista de UXT. "Mentres que non haxa nada firme e escrito que sirva para manter a actividade e a produción na fábrica, non teremos nada", abunda Ballesteros. Hora de actuar No que tamén coinciden os tres sindicatos convocantes é en que o tempo se está a esgotar. A Mariña leva décadas padecendo unha situación de abandono por parte das Administracións que está a afogar a actividade económica da comarca. "Se non fan nada, é a morte da Mariña", advirten. Neste senso, reclaman decisións "urxentes" e medidas "valentes", como a intervención, para solucionar a situación de empresas como Alcoa, da que dependen centos de familias que traballan para a principal e as auxiliares. Tamén unha saída para Vestas que garanta a continuidade da actividade industrial máis aló do 31 de decembro, data fixada pola multinacional danesa para a fin das operacións. Xunto a iso, exixen tamén compromisos nos orzamentos para desenvolver infraestruturas pendentes desde hai décadas, como a autovía da Mariña, e sobre todo, recursos para incrementar e non recortar servizos.


Summary: Accionistas de Atalaya Mining emerxen entre as empresas que poxan pola planta galega Alcoa en San Cibrao

Atalaya Mining non se rende. A firma que tentou reabrir a mina de cobre de Touro até que a Xunta botou por terra os seus plans ao rexeitar a declaración de impacto ambiental volve á carga cun novo proxecto da man de Explotacións Galegas, a empresa titular dos dereitos mineiros. A compañía dará a coñecer os seus plans esta quinta feira ante as súas accionistas, entre as que destaca Trafigura, unha empresa de capital suízo e con sede en Singapur que tamén se atopa entre as firmas candidatas a facerse coa planta de Alcoa en San Cibrao (Cervo). Trafigura controla 22,3% de Atalaya Mining a través da sociedade Urion Holdings, con sede en Malta, e conta cun representante no seu equipo directivo. Trátase de Jesús Fernández, xefe de fusións e adquisicións de Trafigura, que exerce como director non executivo da mineira. Mais Trafigura non é a única das firmas interesadas na planta de aluminio da Mariña que emerxen entre o accionariado de Atalaya Mining. O nome que máis soou nos últimos meses para facerse coas instalacións da multinacional en Cervo, o de Liberty, tamén figura entre os principais accionistas do grupo. A súa filial, Liberty Metals & Mining Holdings, controla 14,2% da sociedade. Entre ambas as sociedades atópase a chinesa Yanggu Xiangguang Copper, con 22,2% do capital, e por detrás delas emerxe un investidor galego, Francisco García Paramés, que ostenta un 9,2% das accións a través do seu vehículo investidor Cobas Asset Management. Sector descoñecido No caso de Trafigura, o grupo suízo ten outros intereses mineiros no Estado español. A través de Atalaya Mining participa na explotación da mina de Río Tinto (Andalucía), modelo que quere replicar agora en Touro. Tamén controla 50% de Minas Aguas Teñidas (Matsa), na que vai da man con Mubadala Investment Company e que conta con outros tres proxectos mineiros en explotación en Huelva para a obtención de cobre e cinc. Porén, a firma non conta con ningunha fundición de metais. A de San Cibrao sería a súa primeira adquisición neste segmento de negocio, un feito que podería ir na contra da súa candidatura. Non acontece o mesmo no caso de Liberty. O grupo británico leva xa un ano detrás da planta de Alcoa en Cervo. Estivo perto de facerse con ela o pasado verán, mais as negociacións non chegaron a bo porto. Iso non impediu que Liberty seguise incrementando a súa capacidade produtiva pola vía das adquisicións. Mais un imprevisto problema financeiro puxo en cuestión a solvencia do xigante mundial das materias primas, até o punto de que chegou a solicitar un rescate no Reino Unido. Actor relevante De momento non se sabe como están a avanzar as conversas entre a multinacional norteamericana e as seis firmas interesadas en adquirir a planta de aluminio primario de San Cibrao ─a única do Estado español─. O que si, no caso de que caia en mans de Trafigura ou Liberty e o proxecto da mina de Touro prospere, estariamos a falar dun actor de especial relevancia no ámbito industrial e mineiro da Galiza.


Summary: Pachi Vázquez presumiu de terse reunido con dous comisarios da UE e o PP retruca que Feijóo se reuniu con seis.

A proximidade das eleccións axita a escenificación no PP e no PSOE. Desde que Feijóo asinou o decreto de disolución do Parlamento Galego convocando comicios anticipados, o tono do discurso do PP e do PSOE foi in crescendo. Ás refregas a través das redes sociais e ás valoracións sobre cuestións internas do contrario, sumouse unha nova polémica ao fío dunhas declaracións de Pachi Vázquez ao regreso da súa 'viaxe lóstrego' a Bruxelas. O candidato socialista, logo de reunirse con Joaquín Almunia, comisario europeo de competencia, e con Maria Damanaki, comisaria de pesca, criticou a escasa actividade en Europa do goberno de Feijóo, afirmando que en dous días el se reunira con máis comisarios que Feijóo e o seu gabinete. O Partido Popular retrucou, cun tono moi duro, a través dun comunicado no que daba conta das viaxes institucionais de Feijóo e @s conselleir@s a Bruxelas. Na guerra de cifras, os populares gábanse de que o Presidente da Xunta mantivo seis encontros con comisarios da UE ao longo da lexislatura. Desde o PP cualificaron a visita de Pachi Vázquez de "foto electoral" da que o socialista "non sacou nada" dos comisarios cos que se entrevistou --ambos do Partido Socialista Europeo-- en relación ás preferentes ou ao sector naval. Unha acusación paradóxica, provindo do grupo que sostén o actual goberno galego, toda vez que ese mesmo balanzo sería aplicábel tamén --con maiores argumentos--- á actuación do executivo galego no marco da UE, que por mínima non arroxou ningún resultado positivo para o país. Como puxo en evidencia que fose Extremadura quen representase os intereses galegos no Consello de Pesca da UE, ou o papel que xoga Murcia na presidencia do Comité das Rexións.


Summary: O Opus Dei está a traducir a obra de Escrivá de Balaguer ao galego e vén de publicar o libro "Santo Rosario" con portada de Castelao.

O Opus Dei vén de facer publico a través dun comunicado remitido en galeo e castelán a publicación da terceira obra de Josemaría Escrivá de Balaguer editada en galego. Con "Santo Rosario" edítase a través da Libraría Follas Novas/Follas Novas Edicións o terceiro título do fundador da obra en galego despois de Edicións Rialp ter publicado Camiño en 1968 con reedición en 1991 e Vía Crucis en 2006. Virxe do Portal, de Castelao O debuxo de Castelao da Virxe do Portal que se conserva no Museo de Pontevedra é a imaxe utilizada para a capa do libro que inclúen tamén imaxes de obras artísticas de igrexas como "A Resurrección" da catedral de Lugo" ou "A Coroación da Virxe" da Ribeira Sacra. A Oficina de Información da Delegación en Santiago da Prelatura do Opus Dei destaca a orixe da obra, escrita por Josémaría Escrivá nunha mañá de decembro de 1931 despois de celebrar a Eucaristía cando tiña 29 anos. Do libro publicáronse máis de cen edicións en 25 idiomas.


Summary: "Ben-Cho-Shey, o triunfo do ideal" é o título do especial co que o número 35 de Sermos Galiza se achega á figura do político, xornalista, etnógrafo e escritor galeguista. Artigos arredor da súa vida e traxectoria intelectual e política, imaxes singulares e textos inéditos compoñen o caderno especial.

Só con deitar a mirada sobre as oito páxinas do xornal que compoñen o especial de Ben-Cho-Shey que se recolle no número 35 de Sermos Galiza xa é abondo para concluír na singularidade e grandeza da súa figura. Por esas páxinas agroman imaxes que percorren a súa vida, os retratos familiares, o tempo de desterro en Cáceres, os actos militantes na defensa de Galiza, colectivos sempre, máis tamén imaxes tiradas pola súa cámara, nas que o propio Ben-Cho-Shey se manifestaba como und etacado documentalista do tempo que lle tocou vivir. Singular é o mitin a prol do Estatuto na Barrela con Vicente Bóveda -irmá de Alexandre- falando, as imaxes do Lugo con faixas e pintadas a prol do Estatuto ou o pobo enchendo prazas para defender os dereitos da Galiza. Mirada e acción dun tempoBen-Cho-Shey móstrase como a mirada e a acción do seu tempo, infelizmente silenciada por unha desmemoria que pesou de maneira singular na súa figura. A través dos traballos de Cilia Torna adentrámonos na súa traxectoria vital de pedagogo, xornalista, etnógrafo, poeta e político galeguista e antifascista, a súa traxectoria vital e ao seu legado intelectual ademais de descubrir un nome crucial no desenvolvemento de organizacións e entidades do seu tempo que pulaban polos dereitos da Galiza, o Partido Galeguista de maneira especial, e tamén no legado que había de trasladar a unha nova xeración de nacionalistas que teñen nel unha referencia de compromiso persoal e político.Nesa nova xeración que tivo en Ben-Cho-Shey un mestre de vida e ideas atópase Pilar Allegue que lembra no seu artigo "Desde a memoria histórica", o tempo compartido en Madrid.Alén destes materiais informativos, o especial ofrece un feixe de textos inéditos de Ben-Cho-Shey, dous fragmentos de especial relevancia á hora de achegármonos á brutalidade da represión fastista despois do golpe militar pertencentes ao seu Diario de Lugo, o manifesto do Día da Galiza de 1935 da súa autoría e unha extraordinaria carta de 1937 con destino a Otero Pedrayo.


Summary: Foi arrestado esta segunda feira despois de seis meses de protestas nesta zona do norte de África.

Nasser Zefzafi foi interrogado polas autoridades esta mañá. O líder da protesta leva sendo investigado dende o venres pola tarde. O fiscal ordeou a súa detención despois de que impedise pronunciar o sermón ao predicador da mesquita de Mohamed VI. Tras coñecer a noticia, centos de cidadáns botáronse á rúa para protestar. Nos últimos días, Marrocos aumentou a represión sobre a mobilización da poboación do Rif, un territorio desatendido polas autoridades marroquís e onde a indignación estalou o ano pasado após a morte do mariñeiro Mouhcine Fikri, de 31 anos, quen fora atropelado por un camión do lixo mentres trataba de protestar contra a incautación e destrución do peixe espada. Desde entón, os chamados á xustiza convertéronse nun movemento popular que reivindica emprego e hospitais, dada a discriminación que vive este territorio. Un dos líderes deste movemento, Nasser Zefzafi, ten reclamado "a rehabilitación da nosa rexión devastada". "Somos fillos de xente pobre e sinxela que sae á rúa para dicir non á tiranía, non estamos pedindo nada excepcional"


Summary: O ente provincial asinará contratos bianuais cos sete eventos agrupados na marca #RíasBaixasFest (PortAmérica, Atlantic Fest, Sinsal, SonRías Baixas, Revenidas e Vive Nigrán), co compromiso de que se celebren no 2021. Neste 2020 organizará actuacións para emitir a través de internet e concertos en espazos de capacidade reducida

O sector cultural está a sufrir como poucos os efectos económicos da pandemia de coronavirus. O obrigado confinamento paralizou por completo a actividade da maior parte dos ámbitos da cultura e a pesar de que a normalidade (ou nova normalidade) vai chegando aos poucos, aínda estamos lonxe de regresar aos grandes eventos públicos. E iso afecta directamente aos festivais de música.A medida afecta aos sete festivais de música agrupados na marca #RíasBaixasFest (PortAmérica, Atlantic Fest, Sinsal, SonRías Baixas, Revenidas e Vive Nigrán)Ao igual que outros espazos culturais, os festivais apostaban dende o comezo por "adiar" en lugar de "cancelar", de xeito que o evento se puidese celebrar finalmente, aínda que nunha nova data, garantindo así os ingresos necesarios para garantir o sustento do persoal que moven ao seu redor. Porén, finalmente os festivais previstos para o verán tiveron que asumir que non quedaba outra alternativa que a suspensión definitiva neste ano 2020 e agardar ata o vindeiro verán do ano 2021.A Deputación asinará contratos bianuais vinculados á celebración do evento no próximo ano 2021Porén, para apoiar a supervivencia destas iniciativas, algunhas institucións están apostando por manter o patrocinio previsto para ese ano. É o caso da Deputación de Pontevedra, que manterá os patrocinios deste ano dos sete festivais de música agrupados na marca #RíasBaixasFest (PortAmérica, Atlantic Fest, Sinsal, SonRías Baixas, Revenidas e Vive Nigrán). Farao a través de "fitos promocionais", eventos en pequeno formato, de promoción do festival e do seu emprazamento e valores como as súas tradicións, gastronomía, cultura ou natureza.A Deputación de Pontevedra establecerá con cada un dos festivais contratos bianuais vinculados á celebración do evento no próximo ano 2021, mantendo deste xeito o orzamento previsto para este ano 2020 para os festivais.Neste 2020, o ente provincial organizará actuacións musicais para emitir a través de internet e concertos en espazos de capacidade reducidaFinalmente, co obxectivo de facer ver ao público que os RíasBaixasFest volverán, a Deputación propón a celebración este verán de microconcertos nas redes sociais, cun grupo de sona nacional ou internacional; tamén, microconcertos nos meses de setembro e outubro en espazos provinciais con aforo reducido para manter o vínculo coas persoas visitantes; e finalmente, en decembro, a organización dun sorteo de entradas para os concertos de cada festival do próximo ano 2021.A presidenta do ente provincial, Carmela Silva, cualificou o programa "como eixo clave da nosa estratexia para minimizar o impacto da crise, especialmente dura no turismo e nos eventos como os festivais de música". E destacou que "con esta proposta garantimos os recursos deste ano e o noso compromiso para 2021 a fin de que todos os festivais se manteñan como unha grande referencia desta provincia".


Summary: De "límite", cualifica o voceiro municipal do BNG, Rubén Cela a situación que atravesa o Concello de Santiago, con dez dos trece membros do grupo de goberno imputad@s nalgunha das seis causas xudiciais abertas. Para Rubén Cela o PP é o partido que máis dano lle fixo á capital galega que está acusando a paralización da acción dun goberno pendente dos xulgados.

-Co grupo de goberno municipal pendente da xustiza, como definiría vostede a situación pola que atravesa o Concello de Santiago? Absolutamente límite. Hai que ter en conta que dez dos trece concelleiros do grupo de goberno están imputados nalgunha das seis causas xudiciais abertas mais previamente déronse xa tres dimisións por causas similares. O anterior alcalde Gerardo Conde Roa acumulou tres imputacións en oito meses que estivo no goberno. A situación é xa insoportábel, sen parangón en ningún outro concello galego. "A situación é esperpéntica e tenlle provocado un prexuízo moi grande á cidade en termos de desgaste de imaxe ademais do funcionamento ordinario do propio concello". -A primeira das imputacións foi a de Conde Roa por delito fiscal, mais as causas foron sumándose. O anterior alcalde é imputado por defraudar a Facenda 300.000 euros en concepto de IVE no seu tempo de promotor inmobiliario. Logo veu a operación Pokemon mais tamén outra serie de causas entre as que se atopan a de persecución dun funcionario público que continúa aberta despois de desestimar un recurso o alcalde, o caso de facturas falsas, o da imputación de toda a Xunta de Goberno -que pode acabar procesada porque está en proceso a apertura da vista oral- por aprobar o pago no concello da defensa do concelleiro Adrián Varela... e agora sabemos que no marco da operación Patos, centrada no sur do país, está tamén o Concello de Santiago. A situación é esperpéntica e tenlle provocado un prexuízo moi grande á cidade en termos de desgaste de imaxe ademais do funcionamento ordinario do propio concello. Os concelleiros están máis preocupados polo que acontece polos datos que se van coñecendo dos xulgados que dos problemas e necesidades cotiáns da veciñanza de Santiago. O custe está a inmenso tamén na desafección da veciñanza que miran xa para o Pazo de Raxoi con desconfianza e séntense alonxados e pouco representados polo goberno municipal O que crea unha enorme alarma social e indignación é que ninguén asume responsabilidades por parte dos concelleiros e contan coa complicidade da dirección do PP que mira para outro lado. Téñome preguntado moitas veces que máis ten que pasar para que o presidente do PP e presidente da Xunta, señor Núñez Feijóo tome algún tipo de medida. Até agora o único que fixo foi manter no seu posto a todos os concelleiros. "Os concelleiros están máis preocupados polo que acontece polos datos que se van coñecendo dos xulgados que dos problemas e necesidades cotiáns da veciñanza de Santiago" -Entre a relación de casos que cita, hai algún especialmente grave xa que atenta contra dereitos e liberdades fundamentais como foi a presión dun concelleiro a unha empresa concesionaria para que despedira a unha traballadora por ser compañeira dun sindicalista da CIG. Dá mostra de como o PP concibiu a acción de goberno en Santiago, considerando o concello como a súa leira particular. Confunden a maioría absoluta cunha maioría absolutista que o faculta para facer o que queiran. O máis relevante destas causas xudiciais é que destapan a forma de entender a política do PP. O que estamos a vivir é a descuberta dun sumatorio de influencias, prevaricacións, trato de favor a empresas con man na acción de goberno, actitudes inmorais e control da institución para intereses particulares. O nivel de indignidade é tal que mesmo chegan a poñer en perigo, como neste caso, o traballo dunha persoa que á propia empresa concesionaria recoñece como eficaz por ser compañeira dun delegado da CIG. Compre en todo isto diferenciar dous planos, por unha banda está o estritamente xudicial e pola outra o plano político. No xudicial só podemos dicir que se aclare a situación o antes posíbel mais, á marxe diso, unha persoa que verbalizou frases como as que se recollen no sumario non pode estar nun cargo político. Non me vale o código interno do PP. Por riba de todo ten que estar a ética política. O PP insiste en que imputado non é igual a condenado e que non van tomar decisións até que o sumario estea completamente aberto mais iso é unha auténtica aberración. Por esa razón, nin Conde Roa tería que dimitir no seu dia e, como se explicaría que seguise como alcalde unha persoa que defraudou intencionadamente a Facenda? Defendemos a tolerancia cero coa corrupción e, cando se producen imputacións por motivos deste tipo a dimisión ten que ser inmediata. Iso é o que reclama o BNG que é esixente cos demais partidos mais comeza por selo consigo mesmo. Por cuestión de hixiene democrática e transparencia, quen estea imputado por presuntos delitos de corrupción ou malas prácticas ten a obriga de dimitir. "Por cuestión de hixiene democrática e transparencia, quen estea imputado por presuntos delitos de corrupción ou malas prácticas ten a obriga de dimitir". -O último episodio da Pokemon desvelou as conversas nas que a voceira do PP no Parlamento, Paula Prado facía uso irregular de cartos públicos cun sobrepagamento nunha contratación cando era concelleira en Santiago. Como valora o seu silencio e o do Presidente da Xunta? Paula Prado, como o anterior xefe de gabinete, Ángel Espadas, son exemplos da dobre moral e a hipocrisía do PP. Compre lembrar que foron azoutes noutros tempos, e xuntos protagonizaran aquel famoso episodio no que participaran nun botellón para logo facer unha denuncia nos medios. Tempo despois, lembremos que Espadas aparecía ebrio durmido nun coche nun semáforo. Paula Prado foi especialmente dura e cada novo capítulo comprobamos que tivo comportamentos absolutamente impresentábeis. Non vale que no sumario haxa conversas nas que di que o pouco que facía Conde Roa cheiraba a pelotazo urbanístico e que non estaba disposta á recalificación da finca do Espiño porque naquel momento era voceira daquel goberno e defendía toda a súa actuación. Cando o BNG denunciaba operacións como as da finca do Espiño, ela era a primeira en saír na súa defensa. A partir de aí, o que podemos ver son comportamentos reprobábeis, tráfico de influencias, colocación de persoas... que mostran un Partido Popular absolutamente roto e esa e outra das conclusións desta situación, confirmar o que era un segredo a voces: a profundidade da ruptura que existe hoxe no grupo de goberno de Compostela. A situación na que se atopa fai imposíbel que podan traballar como grupo e cunha coordinación mínima. Están nun "sálvese quen poda" no que a única preocupación é saber se van seguir aí a semana seguinte. "Paula Prado, como o anterior xefe de gabinete, Ángel Espadas, son exemplos da dobre moral e a hipocrisía do PP". -Significa iso unha paralización da acción de goberno? Nestes tres anos Santiago baixou moitos chanzos. A acción de goberno é nula e o pouco que se fai ou está baixo a lupa dalgún xulgado ou atopa coa contestación social evidente. Unha consecuencia directa da situación de xudicialización é a parálise absoluta. Unha cidade que na última década se dotou de importantes infraestruturas, cunha política cultural, medioambiental e patrimonial de recuperación está hoxe nunha situación límite. A actuación de maior envergadura que se fixo nestes últimos tres anos é o parque infantil de Ramírez. Compostela hoxe é unha cidade gris en aspectos tan básicos como as propias fochancas, xa nin son quen de atender o mantemento do vial, a xestión ordinaria do día a día. Hai rúas que teñen auténticos cráteres pola evidente inacción do goberno. Freouse en seco o que eran proxectos estratéxicos para o concello e viviuse unha involución en moitos terreos. "Nestes tres anos Santiago baixou moitos chanzos.A actuación de maior envergadura que se fixo foi o parque infantil de Ramírez. Xa nin amañan as fochancas". -O propio persoal municipal ten denunciado a situación con respecto ao seu traballo ou mesmo á persecución que deixou á marxe a varios funcionari@s. Déronse episodios esperpénticos como que o Concello ten neste momento tres prazas de secretarios e tres interventores, igual que o Concello de Madrid. Fixeron novas contratacións por intereses que pouco teñen a ver co funcionamento do Concello senón porque eses habilitados non estaban dispostos a facer o que eles querían co cal optaron por desterralos dos seus postos de traballo. Un dos secretarios mesmo acaba de personarse por esta razón como acusación particular na Pokemon. De especial gravidade é comprobar, como se desprende do sumario, que empresas importantes participaban na decisión de quen ían ser os novos secretarios ou interventores, o que deixa á vista a relación de conivencia do PP coas empresas. -Que saída pode ter esta situación a pouco máis dun ano das próximas eleccións municipais? Para empezar do que estou certo é de que o único que non pode pasar que é que non pase nada. Non sería admisíbel nin a xente está polo labor de que non pase nada xa que sería un insulto á propia veciñanza e ao funcionamento normal das institucións. En casos como este hai que actuar con contundencia. Está na man do PP facer dimitir a todos os concelleiros e concelleiras imputadas -tamén do PSOE que ten un concelleiro na mesma situación-, co cal terían que correr as listas e, non caso de se esgotaren, a lei electoral faculta para que podan nomear a quen a organización estime oportuno. Outra posibilidade sería a disolución e, neste caso, de quedar máis de un ano para as seguintes eleccións, a lei di que se procedería a convocar eleccións mais o PP apurou premeditadamente os tempos para que esta situación non se puidera dar, que sería o mellor escenario, para que a cidadanía xulgara e puidera opinar. A un ano das eleccións a única opción sería a dimisión ou a creación dunha xestora, sen respaldo popular, na que os partidos deciden quen a compón. Feijóo continúa a dicir que non vai actuar ate que o sumario estea todo aberto e o caso é que co que hoxe se sabe xa é impresentábel que determinadas persoas sigan no seu posto. O PP é o partido que máis dano lle fixo a Compostela e a pregunta é se o presidente da Xunta vai permitir que o concello se siga desangrando quince meses máis. Manter un goberno á deriva que leve por diante á capital da Galiza ten que ter responsábeis, os primeiros os propios integrantes mais tamén a dirección do PP, a comezar polo seu presidente. "Déronse episodios esperpénticos como que Santiago ten neste momento tres prazas de secretarios e tres interventores, igual que Madrid" -Falaba da desafección da veciñanza cara ao Concello, iso correspóndese con mobilizacións e outras accións de protesta? O que é evidente, e así se sinte, é que a veciñanza vive con bochorno e vergoña o que está a acontecer e que este é un goberno deslexitimado e desprestixiado mais dáse tamén un discurso inxusto e perigoso que é o do "todos son iguais" que compre contrarrestar. O BNG estivo doce anos gobernando e moitos na oposición e en todos eses anos as súas actuacións foron absolutamente escrupulosas, cun sentido ético indiscutíbel. O PP tentou prender o ventilador para dicir que todos os políticos eran iguais mais o certo é que nos milleiros de folios da Pokemon non hai nin unha referencia a unha actuación incorrecta do BNG e por moitos expedientes que o partido do goberno os consta que revisou non atopou nada para botarlle en cara ao BNG. Nin todos somos iguais nin estamos na vida pública polos mesmos intereses. Preocúpame que que a veciñanza faga callo diante deste sumatorio de partes tan graves. Ninguén pode ser indiferente, é preciso revelarse e indignarse . Compre limpar as institucións e botar fóra a corrupción.


Summary: O portavoz da formación nacionalista, Antón Sánchez, asegura que as "portas" están abertas para sumar a formación morada sempre que acepten "un encontro entre iguais".

Anova traballa na configuración dunha candidatura para as eleccións do 5 de abril da man das mareas municipalistas e, polo momento, desbota sumarse a Galicia en Común, a marca de Unidas Podemos na Galiza, porque considera que "é un proxecto que se afasta do camiño da unidade popular" iniciado no ano 2012. Así o expresou o portavoz nacional de Anova, Antón Sánchez, en declaracións aos medios de comunicación nun hotel de Teo (Santiago), onde este sábado mantivo unha xuntanza a coordinadora nacional da formación fundada por Xosé Manuel Beiras. Sánchez recoñeceu que, nestes momentos, Anova traballa coas mareas municipalistas para configurar unha candidatura que se enfrontaría nas urnas coa de Podemos e Esquerda Unida, xa que o partido morado "non está no camiño de dar continuidade á unidade popular, senón de presentar o seu proxecto político" apostando pola fórmula de Galicia en Común que, como comentou Sánchez, "é Unidas Podemos". Tras remarcar que esta postura é "lexítima e respectábel", a formación nacionalista rexeitan a proposta de Podemos que, din, se limita a que Anova se integre en Unidas Podemos. "Iso non é unha confluencia, unha alianza. É sumármonos ao proxecto de Unidas Podemos; non é dar continuidade á unidade popular que sempre se deu como un encontro entre iguais", comentou Sánchez a preguntas dos medios. "Esperemos que os compañeiros e compañeiras destas organizacións reconduzan a situación cara á unidade popular", expresou Sánchez, que asegurou que as portas están "abertas" até o último momento para confluír con Podemos e Esquerda Unida, aínda que ante o escenario actual están lonxe do acordo. Lista coas mareas Polo tanto, Anova avanza cara á presentación dunha lista coas mareas municipalistas ─canto menos, coa de Santiago (Compostela Aberta) e a da Coruña (Marea Atlántica)─ que, di, serían as herdeiras da idea de "unidade popular". "Temos unha sintonía moi grande coas mareas municipais. Temos que presentar unha alternativa que dea continuidade ao traballo iniciado en AGE (Alternativa Galega de Esquerdas), que se foi mellorando coas mareas municipalistas e coa En Marea orixinal", dixo Sánchez, que reivindicou que "o mapa político" da Galiza "estaría incompleto" sen "unha alternativa" que represente "a unidade popular". Ademais, Antón Sánchez negou que existan contactos coa En Marea de Luís Villares.


Summary: "Cancións da Lingua Viaxeira" é o concerto que Uxía e Narf levan a Chile, Arxentina e Uruguai nunha xira latinoamericana que inician despois de teren participado no MicSur (Mar del Plata) e Bos Aires canda Rosa Cedrón e Budiño con "Atlántic@s".

Uxía e Narf acopmañáronse en Chile da cantautora Natalia Contesse no primeiro dos tres concertos que iniciaron no país de Pablo Neruda que continuará en Bellavista e Viña del Mar, na xira que titulan "De Santiago de Compostela a Santiago de Chile" pola que se darán a coñecer por primeira vez co espectáculo "Cancións da Lingua Viaxeira". A quinta feira, 4 de xuño viaxarán a Arxentina para, ao día seguinte levar a súa música a Montevideo e o sábado día 7 rematar en Cidade de Formosa. Tanto Uxía como Narf levan a Latinoamérica os sons galegos impregnados polos ritmos da lusofonía, en especial de África no caso de Narf e de Portugal e Brasil no de Uxía. É a primeira vez que Uxía e Narf suman cancións nun espectáculo conxunto artellando un concerto intimista que reúne cancións relacionadas coa viaxe e os seus múltiples encontros a través da lingua que se expresa nas súas cancións. Viaxe e encontros O "cancionista" Fran Pérez NARF ten na súa traxectoria catro traballos coa súa sinatura, o recente "Nas tardes escuras", no que musica poemas de Rosalía de Castro, "Aló irmao" con Manecas Costa, "Tótem" e "Directo en Compostela". Pola súa parte, Uxía, é unha das voces máis sólidas, recoñecidas e internacionais do panorama musical galego, con máis de trinta anos no mundo da canción desde os seus iniciais "Entre cidades" ou "Estou vivindo no ceo". Alén de moitos títulos máis e infinidade de proxectos, a viaxe e o encontro son sinais de identidade da súa traxectoria, con fitos xa na nosa música como o Festival Internacional da Lusofonía "Cantos na Maré", que ela dirixe en Pontevedra e a través do que convidou ás principais voces de Portugal, Brasil, Cabo Verde, Guinea Bissau, etc. "Meu Canto" é o seu disco máis recente, gravado no Brasil e producido por Jaime Alem, produtor tamén de de María Bethânia.


Summary: O Goberno galego adxudicoulle contratos por 37 millóns á empresa

O PP vetou nesta cuarta feira no Parlamento galego a proposta do BNG para que o Consello de Contas realizase un informe de fiscalización das contratacións públicas adxudicadas pola Xunta ao grupo empresarial Eulen dende o exercicio 2009. A formación nacionalista defendeu na comisión permanente para as relacións co Consello de Contas a necesidade de que o máximo órgano galego de fiscalización da xestión económico-financeira do sector público auditase as adxudicacións realizadas polo Executivo de Núñez Feixoo desde a súa chegada ao Goberno galego á compañía da que é directiva a súa irmá. Ante esta negativa do PP, o BNG xa anunciou que vai presentar unha "batería urxente de iniciativas" na Cámara galega para esixir explicacións en sede parlamentaria ante un "posíbel trato de favor por parte do Goberno do PP a este grupo empresarial". Pola súa parte, o PSdeG acusou o PP de "falla de transparencia e de desprezo á oposición" para "tapar" o incumprimento das recomendacións do Consello de Contas por parte da Xunta. A deputada socialista Rodríguez Rumbo apunta que o feito de que o PP rexeite "todas as propostas socialistas", é unha mostra de que o traballo do Consello de Contas é "molesto" para esta formación. Historia de Eulen A historia da expansión do grupo Eulen na Galiza está ligada ao nome de Micaela Núñez Feixoo, irmá do presidente da Xunta, empregada da compañía desde 2003, delegada do grupo en Pontevedra e despois na Galiza e máxima responsábel da compañía para a zona noroeste do Estado, a súa actividade profesional está marcada pola polémica. Tanto é así, que deste outras empresas do sector dos servizos, explican os seus ascensos en Eulen como consecuencia do incremento da facturación do grupo nas Administracións galegas dirixidas polo PP. A Xunta, desde a chegada de Núñez Feixoo á Presidencia en 2009, formalizou con Eulen contratos por contía de 37 millóns de euros. Así, o Goberno galego asinou nos últimos 11 anos 139 acordos a través de 11 das súas consellarías e de 17 entes dependentes da Xunta, como o Servizo Galego de Saúde, Augas da Galiza, Corporación Radio e Televisión da Galiza, Sogama ou a fundación Semana Verde da Galiza. Os concellos do PP Eulen abriu, tamén, portas nos concellos dirixidos polo PP. Neste sentido, en abril de 2012, o Concello de Ferrol, baixo a alcaldía de José Manuel Rey Varela, entregou á empresa da irmá de Feixoo a xestión dos equipamentos culturais de referencia da cidade, entre eles, o Teatro Jofre, o centro cultural Torrente Ballester e o futuro auditorio municipal situado no barrio de Caranza. Outro tanto, sucedeu en agosto de 2012 na Coruña, cando o Goberno local, presidido por Carlos Negreira, outorgou a Eulen por 2.265.741euros a xestión da rede de bibliotecas da cidade. As Deputacións gobernadas polo PP adxudicaron a Eulen diversos servizos. En abril de 2012, o ente provincial da Coruña presidido por Diego Calvo entregou por cinco anos a xestión do Teatro Colón. Anos antes, a Deputación de Lugo, en mans de Francisco Cacharro adxudicou á empresa da irma de Feixoo o servizo de teleasistencia. Precisamente, o trato a esta compañía e as súas conexións co PP foron denunciadas desde hai máis dunha década.


Summary: Profesionais do ensino pertencentes á plataforma #OPOñomeaestaOPO denuncian que "existen vacantes sen cubrir desde hai varias semanas na maioría das especialidades docentes" e se está a "sobrecargar" ás profesoras en activo.

Docentes interinas e substitutas do corpo de profesoras da Galiza, que pertencen á plataforma #OPOñomeaestaOPO, que pedía o adiamento das oposicións de Educación pola crise do coronavirus, reclaman a "cobertura total de vacantes até finalizar o curso escolar, sen distinción algunha". Consideran que se está a inxerir un dano "forte" na comunidade educativa galega tanto para as docentes como para as alumnas debido á "suspensión dos chamamentos de substitucións para cubrir as baixas das docentes activas". Nun comunicado, aseguran que desde a Consellaría de Educación se están a vulnerar varias resolucións legais que recollen que "as substitucións cubriranse cunha antelación máxima de tres días lectivos", mais "na actualidade existen vacantes sen cubrir desde hai varias semanas na maioría das especialidades docentes". Estas profesionais do ensino manifestan que o incumprimento reiterado dos acordos para as interinidades crean un "mal antecedente" de "precariedade" nas substitucións cara ao futuro. "Deixar de facer chamamentos é mermar aínda máis a calidade do ensino. Reforzar o persoal debe ser obrigatorio nunha etapa coma esta, na que moitas docentes se atopan nunha situación difícil ao ter que conciliar o teletraballo coa vida familiar durante o confinamento", explican. Sobrecarga das profesionais Denuncian que se está "deixando no paro inxustificadamente a centos e centos de docentes", lembran que "o gremio educativo non é como calquera outro, no que as traballadoras teñen a posibilidade de acollerse a ERTEs", e sinalan que moitas padecen xa "situacións económicas complexas". Os efectos da negativa a cubrir as vacantes teñen unha consecuencia directa: a "sobrecarga das docentes activas". Así o trasladan estas profesionais, que non ven ningunha "xustificación obxectiva" para que desde o Goberno galego manteñan esta situación. Así mesmo, alertan de que ao non cubrir as baixas ou ausencias xustificadas docentes sen experiencia ou cunha formación insuficiente teñen que facerse cargo de materias moi específicas para as que hai profesionais dispoñíbeis nas listas de substitución. Da mesma maneira que lamentan que a sobrecarga de traballo provoca que se preste "unha atención ineficaz e insuficiente" ao alumnado.


Summary: O Concello vén de remitir ao Goberno galego un informe de incompatibilidade urbanística negativo sobre o proxecto para residuos e espera que a Consellería de Medio Ambiente desbote de vez o proxecto

Atranco para a polémica planta de residuos de Toysal na Casalonga. O Concello de Teo vén de remitir á Xunta un informe de compatibilidade urbanística negativo e espera así que a Consellería de Medio Ambiente desbote de vez o proxecto. O alcalde da localidade, Rafael Sisto, advertiu de que a iniciativa empesarial é "incompatible urbanisticamente". O Concello de Teo vén de remitir á Xunta un informe de compatibilidade urbanística negativo e espera así que a Consellería de Medio Ambiente desbote de vez o proxecto "Agora é o momento de que a Xunta cumpra e peche a tramitación do expediente de Toysal", asegurou Sisto. Ademais, a concelleira de Urbanismo, Uxía Lemus, cre que o que debe facer agora o Goberno galego é pechar a tramitación da planta coa "mesma premura" que se lle "esixía" á administración local "para a emisión do informe". O informe do Concello destaca que a planta impulsada por Toysal é incompatible coa normativa urbanística de Teo e, en especial, co seu PXOM. É a opción que ten o municipio, aínda que a empresa podería acollerse á lexislación galega se modifica o proxecto e teimar na iniciativa. O alcalde e a concelleira, ante membros da Plataforma Casalonga Limpa de Residuos, pediron que a "presión cidadá" continúe e reclamaron "unha batalla conxunta" para evitar o asentamento da planta na zona. O alcalde pide que a "presión cidadá" continúe e reclama "unha batalla conxunta" para evitar o asentamento da planta na zona Prevista na parroquia de Calo, no espazo que anteriormente ocupou unha mina a ceo aberto en Casalonga, a planta prevé o tratamento anual dunhas 90.000 toneladas de residuos e situaríase a tan só 400 metros dun núcleo de poboación. Ocuparía uns 135.000 metros cadrados, a menos de dous quilómetros de onde viven 4.000 persoas e a uns seis doutras 50.000. A planta de 135.000 m2 prevé unha balsa de 7.000 m3, dous gasómetros, un espazo para 20 camións ou unha nave de recepción de residuos O proxecto, cunha extensión equivalente a uns 14 campos de fútbol, prevé unha balsa de 7.000 metros cúbicos de capacidade para almacenar os residuos, dous gasómetros para 1.000 metros cúbicos cada un, un espazo para o lavado diario de 20 camións que transportarían os residuos orgánicos e lodos á planta ou unha nave de recepción de residuos duns 2.000 metros cadrados. Tanto a plataforma veciñal como anteriores informes técnicos encargados polo Concello advirten dos riscos e das posibles afectacións sociais, medioambientais e económicas dun proxecto que, coinciden, non elixiu o lugar máis axeitado para situarse ante o achegado da poboación e de varios núcleos.


Summary: Denuncia o "linchamento público" que "medios e institucións" veñen facendo das persoas detidas, "vulnerando" o principio de presunción de inocencia.

A detención de catro independentistas aos que as forzas de seguridade acusan de pertenza e colaboración Resistencia Galega está a ser aproveitada "para reforzar a campaña, desde hai anos orquestrada polo aparello do Estado, para criminalizar o nacionalismo no seu conxunto". Así o expresa a CIG nun comunicado, texto no que cualifica de "show mediático" a información referida á 'Operación Lusista'. Un operativo policial, indica a central, que se constrúe arredor "dunha patraña, porque na Galiza non existe ningunha expresión de loita armada que puidese ser considerada como tal [terrorismo]". A CIG tamén manifesta o seu rexeitamento ao "linchamento público que medios e institucións veñen facendo das persoas detidas", vulnerando o principio de presunción de inocencia. "Un principio que estabelece que toda persoa imputada ten que ser tratada como inocente até que haxa sentenza firme, non só por parte dos poderes públicos, senón tamén nos medios de comunicación". Do mesmo xeito manifesta o seu rexeitamento á lei antiterrorista e lembra que a Audiencia Nacional é un tribunal "de orixe franquista, sucesor do Tribunal de Orde Pública". O sindicato pide a derrogación desta lei, así como as leis Mordaza ou a de Partidos Políticos.


Summary: O xardín de Fonseca, en Compostela, convertese no Xardín das Pedras que Falan, un proxecto concibido por Suso de Toro e no que colaboran o Concello e a USC. Trátase de crear unha espiral con pedras nas que se gravan versos inéditos de diferentes autores e autoras

"Son pedra faladoira. / Deixo palabras na tribo. / Luz, Amor. / Vida. Morte". Son versos inéditos de Luz Pozo Garza que dende este luns se poden ler gravados nunha das pedras que compoñen o Xardín das Pedras que Falan, antigo Xardín de Fonseca, en Compostela, inaugurado hoxe. Trátase dun proxecto concibido por Suso de Toro hai máis dunha década e no que colaboran o Concello de Santiago e a USC, e consistente nunha espiral con laxes nas que se inscriben versos inéditos de diferentes autores e autoras de diferentes países e diferentes linguas. Este luns presentáronse as tres primeiras, con textos de Rosalía de Castro, do irlandés Seamus Heaney e da propia Luz Pozo. No acto participaron o alcalde da cidade, Martiño Noriega; a concelleira de Acción Cultural, Branca Novoneyra; o reitor en funcións da USC, Juan Viaño; Suso de Toro; o presidente da Fundación Rosalía de Castro, Anxo Angueira; a viúva de Seamus Heaney, Marie Heaney, ademais de Luz Pozo Garza. Está prevista a instalación dunhas 40 rochas en total, de xeito progresivo. Aínda así, dende o principio verase a dimensión da obra porque os lugares que ocuparán as pedras estarán xa sinalizados cuns discos de granito. Está previsto que a cuarta pedra sexa colocada o 4 de xuño por Antonio Gamoneda, que estará en Santiago para participar na SELIC. Suso de Toro destacou que este espazo "volve reivindicar a identidade literaria de Compostela" e comentou que este proxecto xurdiu dunha dobre reflexión "sobre o poder da palabra literaria, e sobre a identidade de Santiago como cidade que crea memoria e crea mito". Tanto o escritor como Martiño Noriega amosáronse convencidos de que "este xardín será case como un novo destino de peregrinación no que tamén xuntaremos diferentes linguas e diferentes culturas", en palabras do rexedor, que tamén destacou que a iniciativa "pon en valor a Compostela Literaria que vimos reivindicando, e faino ademais apelando á posteridade". Branca Novoneyra explicou que "este proxecto é unha homenaxe ao feito literario que complementa os recoñecementos individuais a escritoras e escritores que se poden ver en nomes de rúas, parques ou placas conmemorativas". Rosalía de Castro foi a autora elixida para a primeira pedra do xardín. Está prevista a instalación dunhas 40 rochas en total, de xeito progresivo Rosalía de Castro foi a autora elixida para a primeira pedra do xardín, cos versos: "Dende aquí vexo un camiño / que non sei a donde vai; / polo mismo que n'o sei / quixera o poder andar". A segunda pedra da espiral do xardín está asinada por Seamus Heaney, amigo persoal de Suso de Toro, e ambos tiñan falando moito do proxecto. "The dotted line my father's ashplant made / On Sandymount Strand / Is something else tide won't wash away" foron os versos escollidos. Luz Pozo Garza destapou a terceira das pedras cos xa referidos versos: "Son pedra faladoira. / Deixo palabras na tribo. / Luz, Amor. / Vida. Morte.".


Summary: A de axóuxere, B de bolboreta, C de can, D de doniña... de aí até o Z de zamburiña. O abecedario, é o primeiro libro publicado pola Mesa pola Normalización Lingüística para achegar á nosa lingua ás crianzas das primeiras idades. Magín Blanco é o autor da canción para que as primeiras palabras sexan as nosas.

Con ilustracións de Óscar Villán, as páxinas percorren o abecedario do A ao Z en 23 páxinas compostas pola letra, unha palabra e o debuxo que a identifica. Trátase de O abecedario, o libro que inaugura unha colección da Mesa pola Normalización Lingüística ao que seguirán un dedicado ás aves e os seus nomes na nosa lingua ilustrado por Calros Silvar. Números, cores ou tempo son campos que visitarán no futuro os libros da MNL. Con este primeiro libro publícase tamén na canle de youtube a canción con letra e música de Magín Blanco. "A idea foi que nenas e nenas se afagan ao noso vocabulario e enriquezan as palabras que saben en galego. Detectamos que, mesmo falando galego, o léxico en castelán cóase con facilidade. Botabamos de menos materiais como este e decidimos iniciar a publicación para achegar ás crianzas unha maneira acaída de contacto coa nosa lingua", explica a vicepresidenta da Mesa, Mónica Pazos, responsábel da colección. Sopa de letras A idea é que, neste primeiro libro, non só aprendan palabras en galego senón tamén o abecedario na nosa lingua. "A maioría aprenden de memoria o abecedario en español e estráñanse cando, en secundaria, se dan conta de que non son iguais. No libro tentamos buscar palabras que, na súa tradución ao español comecen por outra letra, para que non sexan quen de facer a mudanza automaticamente", explica. É dicir, o C de can ten unha ilustración do animal doméstico que, de querer chamalo en español, non cadraría xa coa letra da páxina. O mesmo acontece con bolboreta, xeado, raposa ou luvas. "O A Abre un Agasallo, o B é Bolboretiña, o C Colle unha Cenoria, o D Dálle a unha Doniña, o E Esperta os Esquíos, o F vai nunha Folla, o G Garda nas Galiñas e o H xa está na Horta...", comeza a canción que se pode escoitar na canle de youtube da Mesa, un tema con letra e música de Magín Blanco para cantar tamén o abecedario coas letras e as palabras de noso. A Mesa edita tamén láminas coas letras e as palabras acaídas de maneira especial para as aulas de ensino infantil ou mesmo para os cuartos das crianzas.


Summary: O sindicato alerta de que se a industria asina por baixo dese prezo estaría a incumprir a Lei da Cadea Alimentaria

Esta semana, o conselleiro de Medio Rural, José González, mantivo en Compostela un encontro con representantes do sector gandeiro aos que, entre outras cuestións, trasladoulles os resultados dun informe elaborado por este departamento no que cifraba entre 39 e 40 céntimos por litro os custos de produción que soportan as explotacións galegas de leite. Ante esta circunstancia, a Federación Rural Galega (Fruga), unha das entidades que estivo presente nesa reunión, vén de exixir que esta cantidade quede recollida nos novos contratos que se asinen entre industria e produtores. Segundo indican nun comunicado, "os prezos do leite deben subir de forma considerábel" á vista dos datos da Consellaría, que cifraba a redor dos 36 céntimos os custos de produción en 2020, o que, sumado ao aumento de 13% rexistrado en 2021, sitúa os custos de produción na contorna dos 40 céntimos no arranque do presente exercicio. "Evidentemente, e aceptando que estes son os custes de produción, non se debería asinar ningún contrato por debaixo deste prezo. Do contrario estariamos incumprindo a Lei da Cadea Alimentaria", advirten. Neste senso, desde o sindicato lembran que o texto legal estabelece que cada operador da cadea alimentar está obrigado a "aboar ao inmediatamente anterior un prezo igual ou superior ao custe de produción" polo que, en base a esta obriga, "non se pode pagar por parte das empresas recolledoras por debaixo do que nos custa producir un litro de leite", reclaman desde a Fruga. Ofertas á baixa Porén, advirten de que na actualidade estanse a asinar contratos entre as industrias e o sector produtor, que, se non contemplan eses 0,40 euros de custos por litro, significaría que os gandeiros estarían a vender a perdas, o cal, "ademais de perder cartos", suporía "incumprir a lexislación vixente", insisten. Neste senso, entenden que tanto a Consellaría de Medio Rural como o Ministerio de Agricultura "deben tomar cartas no asunto e intentar que todas as explotacións galegas alcancen un prezo mínimo de entre os 0,39 e os 0,40 euros litro". Pola contra, advirten de que as ofertas que lles están a presentar as distintas industrias "están moi lonxe deste prezo", polo que piden ás administracións competentes que, a través de órganos como a Axencia de Información e Control Alimentario (AICA), "interveñan e eviten que se asinen contratos por baixo destas cantidades".


Summary: Tras unha década de vixencia do coñecido como "decreto do plurilingüismo", boa parte do alumnado, segundo os últimos informes, remata a Secundaria con "escasa competencia" en lingua galega.

O presidente da Xunta da Galiza e candidato único á Presidencia do Partido Popular (PP), Alberto Núñez Feixoo, defendeu esta segunda feira un PP "autonomista" que "protexa a diversidade de España e o conxunto de linguas do país". Nun acto con simpatizantes e militantes da formación conservadora no Hipotels Convention Centre, en Palma de Mallorca, Feixoo reclamou que o modelo educativo que se implante nas comunidades autónomas estea "en harmonía entre as linguas". Acompañado da presidenta do PP balear, Marga Prohens, o presidente galego debullou o seu programa para liderar o PP e repasou o seu labor á fronte da Xunta. "Imos unir España", expresou Feixoo, quen ofreceu "unha alternativa sólida, forte e seria" fronte ao Goberno estatal. "Un galego vén ben, facédeme caso", chanceou Feixoo ante os simpatizantes do PP, á vez que asegurou que pretende "ser un servidor do PP". Porén, a pesar de defender ante os medios unha "harmonía entre as linguas", cómpre lembrar que o aínda presidente da Xunta impulsou en maio de 2010 o Decreto 79/2010 "para o plurilingüismo no ensino non universitario da Galiza", unha nova norma que xustificaba a supresión da anterior da seguinte forma alegando que esta se orientara "cara á obtención dunha competencia adecuada en lingua galega sen o estabelecemento dun número ou porcentaxe mínima de materias en lingua castelá". O decreto do plurilingüismo, unha década de "retroceso" para o galego O novo decreto abría a porta a que o alumnado se expresase, "nas manifestacións oral e escrita", en castelán nas materias impartidas en galego —agás na propia materia de Lingua Galega e Literatura—. Tamén dispuña que cada centro educativo, previa consulta ás nais, pais ou titores legais, podería determinar a lingua vehicular de todas as materias —agás as de idiomas—. Porén, o Tribunal Superior de Xustiza da Galiza tombou ambas as disposicións ao considerar que eran contrarias á Lei de Normalización Lingüística de 1983. O resultado máis dunha década despois, tal e como evidenciou o pasado ano un estudo da Real Academia Galega (RAG), é que un de cada tres alumnos castelanfalantes remata a ESO con "escasa competencia" en galego, algo que non sucede no caso inverso. Un de cada tres alumnos castelanfalante remata a ESO con "escasa competencia" en galego Campaña de Feixoo Feixoo está a facer unha xira por todas as comunidades antes do Congreso extraordinario do PP que terá lugar os días 1 e 2 de abril en Sevilla. Unha cita que, segundo o presidente galego, ha de servir para "unir o partido e abrilo á sociedade e a todos aos que non lles gusta o que está a pasar en Balears ou o que está a pasar no conxunto de España". O PP proclama Feixoo único candidato a liderar o partido A pesar de ser candidato único, Feixoo considerou que debía "dar o callo" e conseguir apoios en todos os territorios do Estado español: "Se non unimos o partido, mal podemos pedir a unión dos cidadáns", dixo. Ao seu xuízo, un congreso "é o grande instante do partido, o momento de atoparse, de escoitar, de preguntar, de falar e responder". Tamén recoñeceu que será "un punto inevitábel de tensión", aínda que "a tensión é boa".


Em russo e em ucraniano, a mesma palavra 'mir' significa paz. Mas agora são as notícias da guerra que ocupam todas as atenções. De um lado e do outro da linha da frente, combatem diferentes nacionalidades, um reflexo da manta de retalhos que sobrou da ex União Soviética. Se a diversidade cultural da Federação Russa é bem conhecida, as diferentes realidades nacionais dentro da Ucrânia parecem não caber dentro daquilo que nos chega através da torrente informativa. Para além de uma presença importante da comunidade russófona, há uma influência histórica a ocidente de países como a Polónia, a Hungria e a Roménia. A gestão territorial soviética acabou por atribuir a região de Donbass e Crimeia à Ucrânia e o pacto de não-agressão germano-soviético acabou por integrar cidades polacas importantes como Lviv também na Ucrânia. É também Mariupol o retrato desta realidade diversa que durante a União Soviética convivia sem grandes atritos, apesar da presença de forças ultradereitistas conduzidas, entre outros, por Stepan Bandera, sobretudo a ocidente. O esforço da guerra contra o nazismo teve um peso importante na Ucrânia, onde morreram milhões de pessoas. A vitória sobre a Alemanha nazi traduziu-se em celebrações anuais que nem o fim da União Soviética pôde acabar. Até 2014. O massacre de Mariupol Com a subida ao poder de Viktor Yushchenko através da chamada revolução laranja, personagens extremistas como Stepan Bandera receberam o estatuto de herói nacional, algo que foi condenado pelo próprio parlamento europeu. Com o golpe de Estado de 2014, o presidente não eleito Oleksandr Turchínov ordenou a proibição das celebrações da vitória soviética sobre o nazismo. Ekaterina estava lá e viu como os polícias locais recusaram cumprir as ordens de reprimir a população e se juntaram os separatistas. "Eu vinha do cemitério onde a minha mãe o meu pai foram enterrados. O meu pai lutou na Grande Guerra Patriótica", explica enquanto aponta para o edifício da antiga sede da polícia destruído. Houve um tanque que disparou para o interior. Segundo dados oficiais, terão morrido no interior cerca de 30 agentes no dia 9 de Maio de 2014. Desde então, as autoridades ucranianas nunca mais deixaram que se celebrasse esta data. Contudo, esta manhã, pela primeira vez, centenas de pessoas deixaram flores no local. "Nós vivíamos na União Soviética. Era um só país", lembra uma amiga de Ekaterina. Mapa da Ucrânia. (Infografía: Nós Diario) "Agora vivemos no capitalismo e é cada um por si", acrescenta. São três idosas que passavam pelo local e que têm muita vontade de conversar. Atropelam-se umas às outras. "A Ucrânia seria um país rico se os políticos não interferissem, nem a América, nem a Europa. Agora mandam armas. Por que não enviam ajuda humanitária? Dão armas a Zelensky e dinheiro para nos matarem. Os combatentes do Azov disseram que vinham proteger-nos e destruíram a cidade. Quantos civis morreram?". Pela cidade são muitos os que atravessam as ruas destruídas com o laço de São Jorge, alguns levam flores. Num dos lugares onde depositam ramos, há uma idosa que se destaca de tudo o resto na sua homenagem silenciosa. Anna Rudova tem 85 anos e o pai morreu em 1945 a combater os nazis como soldado do Exército Vermelho. "Vim para celebrar o Dia da Vitória. Estou a homenagear o meu pai que morreu em Vyeshenki", afirma. Esta mulher, que sobreviveu ainda criança à Segunda Guerra Mundial, assistiu novamente ao horror da guerra. "O meu apartamento ardeu e vivo com o meu neto até à minha casa ser reparada". A pensão não a consegue receber porque teria de o fazer com as autoridades ucranianas, um problema geral de muitos reformados. A bandeira vermelha A grande festa estava marcada para o monumento ao soldado soviético com um desfile que incluiu o presidente da auto-proclamada República Popular de Donetsk. É aqui perto que encontramos Sergey e o seu filho Dima com duas bandeiras vermelhas. Durante os oito anos em que esta data esteve proibida, comemoraram em casa, de forma clandestina. Desta vez, agarraram em dois panos vermelhos e saíram à rua."A nível estatal, tudo relacionado combo passado comunista foi proibido. Aos poucos, todas as ruas, todos os símbolos foram eliminados", descreve. Mostram orgulhosos a bandeira vermelha. "Eu formei-me no ensino médio nos tempos soviéticos, em 1991, quando o país entrou em colapso. O que nos foi dito mais tarde... Ficámos chocados. Essa informação contrariava a história dessa bandeira, a formação do Estado, tudo… Mas não me conseguiram convencer de forma alguma. Fiquei chocado. Mas eu entendi que isso não era toda a informação. Para mim, a bandeira vermelha é uma parte do país em que cresci", justifica. Sergey e o seu filho, com bandeiras vermelhas. (Foto: Bruno Carvalho) Sergey foi membro da juventude comunista, o Komsomol. Diz que viviam "em paz" e que aquela bandeira "é o futuro". Só que a história desta guerra tocou a todos e também a esta família. "Foi muito violento. Todos aqui têm a sua própria história. Pode ver em que cidade nos tornámos. Está arruinada. Tínhamos certeza de que haveria uma vitória. Mas foi difícil. Nós fomos evacuados a 9 de Abril. Quando a mílicia de Donetsk chegou à nossa rua a 7 de Abril, eu tinha lágrimas nos olhos. Eu estava em choque", descreve. Foi então que partiram para Mangush, uma localidade ali perto, onde estiveram num centro de habitação temporária. "O principal é que toda a nossa família está viva. As crianças viram o que não precisavam de ver. Graças a Deus continuamos vivos. Agora teremos uma nova vida. Essas coisas nunca serão escondidas em algum lugar em uma caixa, em algum lugar em um armário. Eu tenho minha própria atitude em relação a essas coisas. É uma história inteira".


Summary: A reunión de seguimento da evolución da pandemia na Galiza finaliza coa decisión de restar limitacións especiais a varios municipios. Pola contra, hai outros que entran no nivel 3 de control ou que estarán máis vixiados.

A reunión das e dos representantes da Xunta, e concretamente da Consellaría de Sanidade, coas persoas que forman parte do comité clínico de expertos no seguimento da Covid-19 na Galiza rematou esta terza feira cunha orde para rebaixar as medidas restritivas en oito concellos. No entanto, entra no grupo dos municipios con limitacións extra Moaña, despois de que a semana pasada se comunicara a afección de localidades como Sanxenxo e Vilalba. As e os especialistas aconsellaron ao conselleiro de Sanidade, Julio García Comesaña (que presidiu a xuntanza de traballo), que levantase algunhas prohibicións nun total de oito concellos ao ver que os ratios de persoas infectadas foron baixando. Atendendo a estas recomendacións, a Xunta vén de comunicar que rebaixará as limitacións en Verín, Coles, Amoeiro, Trazo, Val do Dubra, Boqueixón, Campo Lameiro e Monforte de Lemos. Estas vilas estaban no nivel máis elevado de restricións e agora pasarán a ter as pautas do nivel 2, un pouco menos duras. Pola contra, entra na listaxe de municipios coas prohibicións máis fortes Moaña. Así sucede só uns días despois de que se incorporaran Vilalba, Sanxenxo ou O Grove. Todas estas decisións serán publicadas mañá no Diario Oficial de Galicia (DOG), onde Sanidade especificará que se poderá facer e que non en cada localidade a partir da media noite da cuarta feira. Control especial "Cómpre salientar que as localidades de Ribeira, Petín, A Rúa, Dumbría e A Lama, malia continuar co mesmo nivel de restricións actual, o comité clínico acordou implementar unha observación específica á súa evolución epidemiolóxica", informaron fontes do departamento que dirixe García Comesaña. Neste contexto, volveuse demandar a colaboración da cidadanía así como das administracións locais e das forzas de seguridade.