Summary: Enfermeiros e enfermeiras das listaxes de contratacións levarán a cabo unha protesta este martes no Hospital Clínico de Santiago. Demandan que as baixas e as vacacións do persoal fixo se cubran con estas listas.

Os recortes afectan máis aos máis débiles. E os recortes de persoal no Sergas afectan máis a aqueles traballadores e traballadoras sen praza fixa. Médicos, enfermeiros, celadores..., o persoal sanitario que en Galicia non ten unha vinculación permanente co Servizo Galego de Saúde, engrosa unhas listaxes de contratación que suma varios milleiros de persoas. Os datos oficiais, con data de decembro de 2013, do Plan de Ordenación de Recursos Humanos do SERGAS, apuntan a que hai ao redor de 600 médicos desempregados na lista de contratación, á espera de ser chamados para facer as substitucións necesarias de especialistas. E o número é moito máis elevado no caso do persoal de enfermaría, onde supera os seis mil traballadores e traballadoras, e nos celadores e celadoras, no que se achega ás cinco mil persoas, segundo os últimos datos das listaxes de contratacións vixentes. Por área sanitaria, na Coruña hai 1524 enfermeiros e 871 celadores á procura de traballo, en Ferrol 488 enfermeiras e 372 celadoras, en Lugo 784 e 689, en Ourense 691 e 544, en Pontevedra 516 e 630, en Santiago 1088 e 794, e en Vigo 1503 e 986. Os sucesivos recortes sufridos polo sistema público de saúde nos últimos anos: a negativa a cubrir boa parte das xubilacións, o peche de unidades e camas durante o verán, están prexudicando especialmente estes traballadores e traballadoras sen praza (e con grandes obstáculos para lograla nestes momentos), que ademais ven como cada vez se fai máis difícil para eles e elas ir sumando contratos de subtitución, cada vez máis escasos e de máis curta duración. No ano 2012-13 xubiláronse no Sergas 2.330 persoas en todas as súas áreas de actividade, pero por mor da limitación establecida polo Goberno central só se poden cubrir con novas contratacións un 10% destas prazas. A isto uniuse a fin do Plan de Mellora da Atención Primaria, que entre 2009 e 2011 permitiu que se incorporasen ao sistema 1.049 profesionais cada ano, e que non foi renovado polo Goberno de Alberto Núñez Feijoo. Ou o Plan Galego de Saúde Mental, que tamén chegaba até o 2012, e que tamén foi suprimido, eliminando 154 prazas profesionais. Piden unha modificación na política actual de contratación que está a levar a cabo o Servizo Galego de Saúde Este grupo de traballadores e traballadoras sen praza comeza a organizarse e, de feito, enfermeiros e enfermeiras das listaxes de contratacións da área sanitaria de Compostela levarán a cabo unha protesta este martes no Hospital Clínico de Santiago. Alí entregarán individualmente unha reclamación cuxa mensaxe foi consensuada de forma colectiva e na que piden unha modificación na política actual de contratación que está a levar a cabo o Servizo Galego de Saúde e "unhas condicións dignas de contratación e un cambio na actitude de desinformación que o Sergas está a manter con nós". Na reclamación denuncian "a elaboración, por parte de Sindicatos e Administración, dun Pacto de Contratación ambiguo, con tantas lagoas que permite a libre interpretación de quen o le e que deixa baleiros susceptibles de ser enchidos segundo a ocasión o requira". Critican, ademais, "a eliminación do descanso obrigatorio, que xeraba un movemento máis fluido da lista de contratación e daba oportunidade de traballar a todo o persoal eventual que formaba parte de dita lista". E piden "maior claridade, transparencia e control nos chamamentos. Así como a visibilidade no rexistro de entrada dos contratos e da oferta dos mesmos o persoal eventual". Critican, ademais, "a eliminación do descanso obrigatorio, que xeraba un movemento máis fluido da lista de contratación e daba oportunidade de traballar a todo o persoal eventual que formaba parte de dita lista" Unha das convocantes da protesta, T.V., sinala por exemplo que na área sanitaria de Compostela, con 1.088 enfermeiros e enfermeiras na bolsa de contratación, rara vez alguén por debaixo do posto 300 é chamado para realizar unha substitución, de xeito que a maior parte pasan meses enteiros ou todo o ano sen ningún contrato. O habitual, destaca, é que as listas corran unicamente até o posto 150 e só no verán se chega un pouco máis abaixo. No escrito denuncian situacións concretas e realizan demandas específicas. Sinalan, por exemplo, que a consecuencia do peche de unidades e camas nos meses de verán (este ano, ao redor de 1.200 camas en toda Galicia, o meirande peche da historia), "aos enfermeiros fixos con praza nestas unidades ofrécenlles cubrir as vacacións do persoal de atención primaria, é dicir, que os lotes de vacacións van case todos para os fixos". Tamén denuncia que é habitual que o persoal fixo realice gardas voluntarias, que para boa parte do persoal substituto supoñen a meirande parte dos seus contratos: "teñen contrato de luns a veres nun centro de saúde, e despois a maiores fan gardas voluntarias en urxencias. Pedímoslle ao SERGAS que non sexa tan permisivo coas gardas voluntarias, que repartan un pouco o traballo". Tamén denuncia que é habitual que o persoal fixo realice gardas voluntarias, que para boa parte do persoal substituto supoñen a meirande parte dos seus contratos Ademais, denuncian outras situacións, que tamén os prexudican notablemente e que tamén poden provocar un deterioro na atención sanitaria. Por exemplo, T.V. sinala que as baixas dun traballador fixo, en lugar de seren cubertas cun contrato nominativo (é dicir, que unha persoa substitúa a outra), fanse a través do que se chama acúmulos de tarefas, "cando realmente serían contratos nominativos xa que corresponden a baixas non cubertas, permisos retribuídos ou días de libre disposición". Dese xeito, a baixa cúbrese cada día cunha persoa distinta, a cada garda mandan un contratado, o que se chaman pules, persoas que están para cubrir días soltos, cun máximo de 12 días ao mes. "E ti, se estás na lista, non podes rexeitar cubrir estes días soltos, porque doutro xeito pásanche para o final da lista ou comezan con sancións", explica. Denuncian que o Sergas mostra "a máis absoluta falta de respeto polos profesionais que conforman un groso máis que considerable das persoas que día a día sacan adiante todos os seus hospitais e centros de saúde" Tamén comenta que "as persoas que estamos noutra lista, e que en teoría só podemos cubrir vacacións ou baixas, e non podemos facer días soltos, o que fan é sumarnos distintas substitucións: tres días en cirurxía, dous días en oncoloxía..., súmanos e crean os contratos chamados correturnos". T.V. comenta a este respecto a incomodidade de ter que incorporarse cada día a unha unidade distinta, o que impide a relación continuada co persoal ou cos pacientes. "Non só é unha mala xestión do persoal co único incentivo de aforrar diñeiro en contratacións senón que resulta perigoso para a continuidade de coidados do paciente, prexudícame como profesional á hora de optar a unha mellora de emprego", denuncia tamén o escrito que este martes entregarán no rexistro do hospital. No texto conclúen que o Sergas xestiona o persoal "mostrando a máis absoluta falta de respeto polos profesionais que conforman un groso máis que considerable das persoas que día a día sacan adiante todos os seus hospitais e centros de saúde". Consulta aquí o texto da reclamación (.pdf)


Summary: A Universidade pública está en perigo e sobre ela pesa unha ameaza de morte. Os recortes orzamentarios apertan todos os sectores laborais da institución universitaria e afectan á calidade do ensino. En Compostela, persoal de servizos continúa pechado na Casa da Balconada. A CIG puxo sobre a mesa os datos da desfeita.

A sección sindical da CIG na USC acusou ao presidente da Xunta da grave situación pola que está a atravesar a institución, diante duns recortes orzamentarios que van ter consecuencia directa na calidade do ensino, despois ademais de que Feijóo se comprometera en plena campaña a non subir as taxas nin reducir os salarios do persoal. A rebaixa do 5% dos salarios, superior mesmo ao aplicado ás persoas empregadas na Xunta, segundo a lei de Orzamentos, ao entender da profesora Alba Nogueira deixa á vista que tanto a redución global imposta como a posibilidade de aplicar EREs "aboca ás universidades a facer despedimentos e dálles xa a fórmula para xustificalos". Ademais, segundo o representante dos PDI da CIG, o recorte no financiamento carrexará tamén unha relevante subida nas taxas, o que significaría que PAS e PDI co recorte salarial por unha parte e estudantado pola subida de taxas, se verán afectados polos recortes orzamentarios na Universidade. En canto ao profesorado, Alba Nogueira explicou que as universidades están a presentar á Xunta as fórmulas para materializar o recorte do 5% de masa salarial de maneira que mesmo están a barallar a eliminación de complementos específicos. Con esta medida, segundo sinalou Nogueira, "estarían a penalizar precisamente ao profesorado que ten unha maior produtividade que o resto". Camiño da privada A CIG denunciou que unha suba de taxas ademais dunha diminución do número de profesores e calidade docencia supón un achegamento cada vez maior ás universidades privadas. De se ter dado un ERE formal, o certo é que a Universidade de Santiago, segundo Antonio Pérez Casas, con 600 empregados menos que no ano 2010, dun cadro de persoal de 4.000, debido á taxa de reposición do 10% no profesorado e do 0% no persoal técnico e administrativo. A masa salarial de 151 millóns de euros é así moi inferior á consignada para 2009 e 2010. "O que nos di agora a Xunta é que ten que quedar en 143 millóns de euros. Iso significa 7,5 millóns de euros menos de masa salarial para a Universidade de Santiago" explicou Pérez Casas. Co recorte previsto, segundo engadiu, "escasamente chega aos 4 millóns, co que aínda falta un 3% e, ou ben estamos despedindo 115 persoas, ou ben duplicando as baixadas salariais decretadas para o conxunto de persoas empregadas no sector público, que xa son inxustas e que, no noso caso, serían dobremente inxustas". Denunciou tamén a conta falsa ao redor das taxas xa que a Xunta fai unha estimación de 6 millóns de euros de recadación cando, ao seu ver, no mellor dos casos e cunha matrícula elevada chegaría a 2 millóns. A merma de condicións laborais afecta de maneira especial ao PAS que, canda a unha redución salarial, ven incrementada a xornada laboral e reducidas vacacións e os días de asuntos propios. O colectivo está a protagonizar un peche na casa da Balconada da Universidade.


Summary: Xa son 7 as persoas investigadas en relación a este caso.

Na mañá desta cuarta feira pasa a disposición xudicial un novo detido pola mortal malleira a Samuel Luiz o pasado 3 de xullo, segundo vén de informar o TSXG. Trátase dun varón que foi detido na tarde de onte, terza feira. Segundo alguns medios, este detido faría parte do grupo de amizades na que están outros arrestados por este asasinato. Con este arresto, no caso hai cinco adultos e dous menores investigados. Hai tres homes en prisión, unha muller en liberdade provisoria e dous menores de idade cuxo caso depende do xulgado de menores e están nun centro de internamento. A Policía entregou esta cuarta feira no Xulgado de Instrución número 8 da Coruña documentación complementaria, para a súa incorporación á instrución, derivada do envorcado do contido dos teléfonos móbiles dos detidos polo crime de Samuel Luiz. Así o informa a Delegación do Goberno , após ratificar a última detención dunha persona por estes feitos. Sobre as detencións, a Delegación do Goberno afirma que son consecuencia do "avance na actividade da, que lles imputa un suposto delito de asasinato". A noticia sae á luz horas despois de que se coñecese que Estados Unidos de América (EUA) pediu ao Xulgado de Instrución número 8 da Coruña información para determinar se permite o acceso ás mensaxes en redes sociais como Instagram ou WhatsApp dos detidos polo asasinato de Samuel Luiz. Polo tanto, nun primeiro momento denegou eses datos. Así o confirmaron esta terza feira fontes do Tribunal Superior de Xustiza da Galiza (TSXG), despois de que por parte do xulgado se fixese un requirimento para ese efecto. Samuel Luiz morreu tras a malleira que recibiu na madrugada do 3 de xullo á saída dun local de lecer nocturno. A Policía, tras as primeiras detencións, non desbotou que houbese novos arrestos.


Summary: O estudo do Gabinete Técnico Confederal de Saúde Laboral da CIG é contundente: "Proporcionalmente morreron na Galiza por accidente laboral o dobre de traballadores que a media do conxunto do Estado".

Galiza é lider en sinistralidade laboral. Ao longo do primeiro semestre de 2016 o noso país retornou ao primeiro posto de accidentes laborais no coxunto do Estado español. Os sinistros con resultado de morte teñen en Galiza unha incidencia moi superior á do conxunto do Estado. O Boletín de saúde laboral editado pola CIG debulla este tema e é concluínte: ""Proporcio-nalmente morreron na Galiza por accidente laboral o dobre de traballadores que a media do conxunto do Estado". En Galiza o índice de incidencia (número de sinistros por cada 100.000 traballadores en activo) nos accientes mortais é de 0,519. No Estado español é de 0,259. Nestes primeiros 6 meses do ano rexistráronse na Galiza un total 11.513 accidentes laborais, dos cales 11.281 foron cualificados como leves, 210 foron graves e 22 foron mortais. "Galiza cos seus 22 traballadores falecidos representa o 7,31% do total de mortes por accidente laboral do Estado, 301", indícase no boletín. Gravidade No que atinxe aos accidentes graves, nestes primeiros seis meses do ano rexistráronse 210, o que supón un aumento do 25,7% a respecto do msmo período de 2015, no que se rexistraran 167. Son 43 accidentes máis. O incremento dos accidentes graves deuse en todos os sectores: no sector servizos produciuse un incremento dos accidentes graves do 16,66 %; no sector industrial do 20 %; na construción do 25,80% e na pesca duo 38,88%. O Gabinete Técnico Confederal de Saúde Laboral atribúe esta situación a "unha reforma laboral brutal e inxustificada xunto a unha política antisocial de recortes extremos" que considera que "ten derivado nunha profunda desestruturación do mercado de traballo, na precarización laboral a ultranza e nunha perda de dereitos sen parangón no ámbito das relacións laborais".


Summary: Begonísima, a homenaxe en Santiago a Begoña Caamaño, non foi unha despedida. Foi unha celebración da súa obra. Da súa loita por construír un mundo mellor. E da Vida, con maiúsculas.

Non foi unha despedida. Nin só unha lembranza ou unha homenaxe. Begoñísima, a xornada de recoñecemento á escritora e xornalista Begoña Caamaño, foi unha celebración da súa obra e da súa vida. Da súa achega á construción dun mundo mellor. Como explicou a súa compañeira na Radio Galega Ana Romaní ao principio do acto que acolleu o Teatro Principal, "isto é un géiser". Porque da dor do desprendemento emerxe a calor volcánica da auga. Do oco da perda abrolla o manancial. Comezara a xornada cunha mesa de debate sobre a sororidade. E sororidade foi tamén o acto do Principal de Santiago. Un encontro de amigas, de compañeiras, de ouvintes da radio, de lectores e lectoras que ateigaron o teatro. "Nós contigo também navegar", dicía o vídeo preparado por As candongas do quirombo. "Búscovos, ás miñas compañeiras, que rubides montañas comigo", cantaba Uxía, con versos de María Reimóndez. As amigas xuntas. Apoiándose unhas ás outras. Como no cadro de Leandro que serviu de imaxe de fondo para todas as actuacións. A primeira foi a de Alba María con Cabaleira, un dos temas do seu primeiro disco, Aínda. Que fala de vencer… perdendo a guerra. Minutos antes, Ana Romaní lembraba o último crime machista. A última -unha máis-, asasinada por ser muller. E reivindicábaa, a ela e a todas as mulleres ás que as súas parellas ou ex-parellas quitan a vida, non como unha vítima, senón como unha rebelde que non estaba disposta a someterse ao dominio do home. Que se negou a aturar a submisión. Continou, despois, Alba María, -acompañada por Sérgio Tannus-, con Pretéritas perfectas. As mulleres que bailaron libres. Que non precisaban "vestirse de galegas" dun determinado xeito. Porque para iso basta con ser galega… e ir vestida, contaba a propia Alba María, recordando unha vez que unha profesora lle preguntara se ía vestirse de galega, xa que era a única da clase que falaba galego. Polo escenario foron pasando varias amigas de Begoña. Entre elas, Goretti Sanmartín, que falou de sororidade. De Begoña como tecedora de redes de unión entre mulleres. Presentou O libro das amigas, que é un volume con deseño de Uqui Permui e ilustracións de Montse Amigo no que escriben 22 mulleres. E que foi, -contou-, "un xeito de afrontar a perda de Begoña de xeito colectivo". Susana Sánchez Aríns referiuse, pola súa banda, ao libro de homenaxe a Begoña preparado pola plataforma de crítica literaria A Sega, Circes e Morganas. Homenaxe das escritoras a Begoña Caamaño, con textos de 27 escritoras e limiar de Encarna Otero. "A palabra sororidade cargábase de significado con Begoña", salientou, despois, Lara Rozados, tamén en representación de A Sega. Goretti Sanmartín falou de Begoña como tecedora de redes de unión entre mulleres Ademais da música e das intervencións das amigas, houbo proxeccións de vídeo. Como unha que repasou, en fotografías, a vida de Begoña Caamaño, e que se puido ver ao tempo que soaba Matriarcas de Guadi Galego. Ao final, a carta de Begoña á súa amiga Uxía. "Gostaríame morrer como no fermoso cadro de Leandro Lamas co que me agasallastes… facer unha festiña tranquila, poder vervos a todas e todos, despedirme de cada unha de vós, partillar un brinde pola vida, escoitarte por última vez cantar o Alalá das Mariñas e logo adormecer… sen dor, sen estertores, adurmiñarme repousando no peito de Etxaniz, ir notando como o sono me vence, como a túa voz soa cada vez máis baixiña no meu corazón, como os vosos sorrisos se van desdebuxando, perdendo as vosas individualidades ata se convertir nun sorriso único, cálido e amable coma o sol nun día de xuño... e xa non despertar máis". Mais "a vida foi tan boa comigo, tan boa con todas vós que ata nos está dando o tempo preciso para nos ir facendo á idea e que o salto definitivo non sexa tan traumático nin tráxico, senón unha dor miúda, serea e calma… e que esteades todas xuntas, todos xuntos, para vos consolar mutuamente e, cando xa eu teña adormecido para sempre, volveredes a brindar por min, se é que vos parece que o merezo". E de brinde por ela, e pola vida, tivo moito o acto do Principal, no que saíu, xusto despois, Uxía a cantar. Con Sérgio Tannus. Tras interpretar o poema de María Reimóndez agasalláronlle ao público, lembrando a querenza de Begoña Caamaño por Portugal, un fado. Ou mellor unha Fada… Morgana. E Morgana, a protagonista de Morgana en esmelle, encarnada pola actriz Mónica Camaño, veu visitarnos máis tarde. Para contarnos a súa historia de muller insubmisa. Un pouco antes, o vídeos das Candongas mostráranos fragmentos de Circe ou o pracer do azul, a outra das novelas de Begoña Caamaño. As súas personaxes viviron, así, alí, con nós. Morgana a irmá, a amiga, a amante. A muller libre que escolle o afecto como patria. O ser loitador que non está disposto a renderse. A Penélope e a Circe que, como dixera Xohana Torres, tamén saben e queren navegar. Que no achegamento mutuo, no entendemento, se tornan máis fortes. Morgana, a muller libre que escolle o afecto como patria. O ser loitador que non está disposto a renderse Mais quedaba aínda moita música. E moita poesía. Mercedes Peón subiu ao escenario con toda a potencia que supón sempre a súa presenza, malia que, -comentou-, só dous días estivera na cama con febre. "E se non me escoito a min mesma, como vou escoller o meu camiño?" ou "e co imaxinario recuperado, liberada do establecido", dicían as súas letras. Ou despois "xa me podo mover, xa podo respirar". Nas actuacións, en xeral, o repertorio escollido estaba directamente ligado coas mulleres. Coa súa solidariedade e apoio mutuos. Coas redes de afecto. María Xosé Queizán lembrou, nunha lectura dramatizada, como se reencontrara con Begoña Caamaño anos despois de darlle clases de francés. Caamaño cantoulle Le petit cheval, unha canción que Queizán lle ensinara. Escoitamos, despois, a voz gravada de Guadi Galego. O "canto á vida" que Caamaño lle inspira. De vacas e aldaolado puxeron a nota de música e humor. De vacas coas súas versións. "Rosa, rosa, esta vaca non é nosa", coa melodía de Ai se eu te pego de Michel Teló, por exemplo. E María Lado e Lucía Aldao, que falaron de amarrarse unhas ás outras con cabos que nos protexan dos perigos, co seu pequeno recital. "O bonito é que a vida cotinúa, a festa continúa", dicía Aldao. As súas cantáronnos, e contáronnos, unha historia de desamor "siciliano" cunha receita de cociña. Con coitelos afiados. Máis música, e máis poesía, chegou con Habelas hainas e a súa forza. A súa percusión e as súas voces. A súa festa "por dentro e por fóra". "O bonito é que a vida cotinúa, a festa continúa", dicía Aldao Entre as actuacións falaron compañeiras de Begoña Caamaño, como Amelia García, que salientou o carácter alegre e "vitalista" dunha "loitadora" como foi a homenaxeada. Unha muller que pelexou por "converter o mundo nun lugar habitable". Carme Panero, a profesora que lle ensinou a Caamaño a amar e interpretar a literatura, asegurou que a alumna superara á mestra, e que ademais "a súa vida foi unha lección maxistral". Cristina Lombao contou o conto da Carapuchiña á que axudan as lavandeiras a pasar polo río, para despois deixar que o lobo caia nel. Mari Pereira subliñou o afecto e a intelixencia de Caamaño, Carmen Ares que era "preciosa por dentro e por fóra", Eva Sandino a súa loita porque entrasen as causas xustas nos informativos, Belén Regueira o desafío que supoñía para as máis novas ter unha compañeira, no fondo, "máis nova, máis afouta, máis divertida e máis valente ca nós" e o xeito no que ensinaba os dentes, ou para arrepoñerse ou para sorrir e rir a cachón. Xiana Arias sinalou que, con ela, unha podía ser quen quixese. Volver, por exemplo, a ter trece anos e sentir que estabas a facer unha "amiga guai". E Ugia Pedreira, -da que puidemos escoitar a súa voz, como no caso de Guadi-, sinalou como contaxiaba a "alegría de vivir" onde estaba, e como con ela se aprendía "o risco de vivir". De atreverse a facer o que desexas. "É tempo de feminismo", é dicir, de "xustiza, igualdade, liberdade, dignidade e, por que non, de felicidade" Despediu o acto Ana Romaní, que lembrou unhas palabras de Begoña Caamaño. "É tempo de feminismo". É dicir, de "xustiza, igualdade, liberdade, dignidade e, por que non, de felicidade". Acabou o acto cantando todas as artistas que subiran ao escenario xuntas As nosas cores, de Uxía. Co público de pé. "As mulleres cantan/ xunto ao mar/ baten palmas fronte ao cais/ adían pesares na madrugada/ tecen redes de corais/ algunha entoa un alalá/ desafiando os vendavais/ nós batucamos sen parar/ nos longos días de verán/ somos navío/ a despregar a súa vela/ como unha flor/ a ensinar as cores dela".


Summary: A poboación galega paga polos combustibles un dos importe máis caros do Estado. O país rematou xullo por riba de Francia ou Austria no prezo do gasóleo e supera a media do Estado en todos os indicadores. A Xunta aposta por incrementar os operadores no mercado para baixar os prezos e colectivos como Véspera de nada reclaman reducir a dependencia dos combustibles fósiles.

O pasado abril, ás portas das habituais viaxes da Semana Santa, o Consello da Xunta estudaba un informe que veu constatar a evidencia de que os prezos dos combustibles en Galicia están entre os máis altos do Estado. Poucos meses despois de subir o imposto de hidrocarburos en 3,6 céntimos por libro de gasóleo e 2,4 por litro de gasolina o Goberno galego cargaba contra as petroleiras e anunciaba a súa intención de favorecer a competencia no sector impulsando a apertura de novas estacións de servizo, entre outras medidas. Catro meses despois daquela declaración de intencións o panorama semella variar máis ben pouco: a poboación galega segue soportando uns dos prezos de combustible máis caros do Estado e, ademais, repostar é xa ata un 60% máis caro que hai dez anos. Atendendo ás bases de datos do Ministerio de Industria o prezo medio da gasolina en Galicia subiu un 62,4% na última década e o gasóleo fixo o propio nun 41,7%. Así, mentres que a finais de 2004 un litro de gasolina custaba algo menos de 90 céntimos, a finais do pasado mes de xullo estaba por riba dos 1,45 euros. Pola súa banda, hai dez anos o litro de gasóleo nas estacións de servizo galegas situábase nun importe medio de 96 céntimos por litro e na actualidade móvese na contorna dos 1,37 euros. Só o ano 2009 supuxo unha lixeira relaxación para uns prezos que no que vai de ano experimentaron leves baixadas, aínda que sempre mantendo a Galicia notablemente por riba da media do Estado. Despois de rematar o 2013 un chisco por baixo do prezo -un céntimo na gasolina e dous no gasóleo- o ano comezou co novo imposto de hidrocarburos e con Galicia pagando o litro de gasolina un céntimo máis que a media estatal: 1,39 euros fronte a 1,40. No gasóleo a diferenza era aínda maior: 1,34 euros de media española e 1,36 en Galicia. O paso dos meses non contribuíu a minguar ese diferencial. Ben ao contrario, o pasado xullo Galicia xa pagaba a gasolina a 1,45 euros mentres que a media estatal era de 1,43; o gasóleo estaba nas gasolineiras galegas a 1,36 euros e o promedio estatal era de 1,32 euros. Estes prezos sitúan o país como a segunda autonomía coa gasolina máis cara, igualada con Andalucía e só superada por Balears. Algo idéntico acontece co diésel, onde só as estacións de servizo baleares superan as galegas. A diferenza entre Galicia e autonomía máis barata para repostar, Navarra, é de seis céntimos por litro de gasolina e de case nove por litro de gasóleo. Estes prezos sitúan a Galicia na cabeza das autonomías e, no contexto continental, moi por diante do Estado español. Os prezos galegos do combustible foron en xullo superiores aos de Chipre, Malta, Romanía, Austria, Hungría ou Luxemburgo, entre outros, se a referencia é a gasolina. No gasóleo a lista de países que pagan menos amplíase; en máis dunha ducia de Estados da UE repostar diésel é máis económico. Están por baixo de Galicia territorios económica e xeograficamente tan dispares como Eslovaquia, a República Checa, Portugal, Austria, Franica, Polonia ou Luxemburgo. Neste contexto, o pasado xuño a Xunta aseguraba que se dispuña a atallar a situación achegándolle un informe á Comisión Nacional de Mercados y Competencia no que aposta por incrementar os operadores no mercado dos combustibles en territorio galego. Para a conselleira de Facenda, Elena Muñoz, "non é normal" que "existindo unha refinaría en Galicia, o custo dos carburantes sexa dos máis caros de España antes de impostos". As alternativas Dende fóra dos gobernos outras voces chaman a ampliar o foco do debate e non cinguirse unicamente a procurar que os derivados do petróleo sexan o máis baratos posibles. Este é o caso, por exemplo, da asociación Véspera de nada, un colectivo que dende 2008 vén apostando por "concienciar a poboación galega" sobre o coñecido como peak oil, isto é, o teito da produción mundial do petróleo a partir do cal se inicia un descenso que, en última instancia, implicará sociedades que forzosamente non poderán depender deste combustible. Parte das súas apostas están recollidas na Guía para o descenso enerxético. Colectivos como Véspera de nada apostan por reducir a dependencia do petróleo Nun sentido semellante encamíñase o manifesto Derradeira chamada que, na liña do decrecemento, aposta por que as decisións políticas se axusten aos límites ecolóxicos do planeta. As persoas que subscriben este manifesto coidan que, tras a actual crise, é "inviábel" apostar por un "novo ciclo de expansión" baseado en premisas como o abuso do consumo de petróleo. "Non hai base material nin espazo ecolóxico e recursos naturais que o poidan sustentar", din. Portal do Ministerio cos prezos dos combustibles


Summary: Agosto, na Galiza, quedou sinalado como o mes en que se homenaxea de maneira pública en vilas e cidades as persoas que foron represaliadas pola ditadura franquista. A data central é o 17 de agosto, lembrando o día en que asasinaron a Alexandre Bóveda e que quedou instituído como o Día da Galiza Mártir.

Como aconteceu con numerosas actividades nos dous últimos anos, tamén os actos públicos de homenaxe ás persoas que sufriron represión desde 1936 e que se lembran no mes de agosto, volveron á normalidade tras a pandemia. Tendo como data central o 17 de agosto, Día da Galiza Mártir, numerosas institucións locais e asociacións organizaron actos por toda a xeografía galega. O mesmo día 17 de maio terá lugar o acto institucional principal na Caeira (Poio) ás 13 horas organizado polo Concello e no que intervirán Amalia Bóveda, filla do histórico político galeguista; representantes da Fundación Alexandre Bóveda e da Fundación Castelao; Marga Caldas, concelleira de Memoria Histórica; e Luciano Sobral, alcalde. No mesmo lugar entregarase o premio "Galiza Mártir" aos investigadores Carlos Babío e Manuel Pérez Lorenzo. "Que a reparación moral de Bóveda non implique a anulación do xuízo é un delirio" Nesta xornada, mais en Pontevedra, será o acto cívico do Día da Galiza Mártir ás 19 horas no cemiterio de Santo Amaro organizado pola Fundación Alexandre Bóveda. Ás 20 horas a praza de Curros Enríquez acollerá o evento político nacional do BNG no que intervirán Andrea Ferrer, Galiza Nova; Miguel Anxo Fernández Lores, alcalde de Pontevedra; e Ana Pontón, portavoz nacional. Tamén o 17 de maio lembrarán na cidade de Lugo o Día da Galiza Mártir. Será no Vello Cárcere ás 11.30 horas e consistirá nunha ofrenda floral e na lectura do manifesto da Fundación Alexandre Bóveda intervirán no acto o deputado provincial de Memoria Histórica, Efrén Castro; e a concelleira de Cultura e vicepresidenta da Deputación de Lugo, Maite Ferreiro. Na Pobra do Caramiñal, coincidindo coa data, farase ás 12.30 horas unha ofrenda floral na rúa Alexandre Bóveda e ás 13 horas exporase o bosquexo da escultura pola memoria histórica elaborada por Manuel Teira nos Xardíns de Valle-Inclán. Tamén en Boiro ese día realizarase a homenaxe anual a unha persoa represaliada, este ano Cándido Castillo González "O Pichón", ás 20.30 horas na rotonda de Cimadevila. O Parlamento "aparca" o Día da Galiza Mártir pero homenaxeará Bóveda e outras vítimas do franquismo Por último, e tamén mañá, inaugurarase en Fene a exposición Rostros da memoria do fotógrafo Xurxo Lobato na praza do 10 de marzo da parroquia de San Valentín ás 20.30 horas. Homenaxes o 18 de agosto O día 18 de agosto será Compostela quen homenaxee Ánxel Casal ás 12h na praza do Toural nun acto organizado polo BNG local. Intervirán Goretti Sanmartín, portavoz municipal; Navia Rivas, concelleira; e Luís Bará, deputado do Parlamento Galego e experto en Memoria Histórica. Ao remate actuará o grupo Cantamadeira. Pouco despois, en Marín, ás 13 horas está anunciada a homenaxe a Carmen Pesqueira "A Capirota" na praza Carmen Pesqueira na Roda. Organizada pola Comisión pola Recuperación da Memoria Histórica de Marín, intervirán familiares de Carmen Pesqueira, Asún Bernárdez Rodal, Ana Acuña Trabazo e actuará o grupo A Revolta. Memorias da Galiza Mártir Ese mesmo día, A Coruña contará coa súa homenaxe polo Día da Galiza Mártir organizado pola Agrupación Alexandre Bóveda. Será ás 19.30 horas na rúa Alexandre Bóveda, en Catro Camiños, e nela intervirán o investigador Carlos Babío e actuará o dúo Bellón Maceiras. Fechan os actos do día un recital poético-musical en Pontedeume e a homenaxe a Alexandre Bóveda e Federico García Lorca na praza de San Miguel ás 20.30 horas no que actuarán a Coral Polifónica Eumesa, o Grupo Lírica, Matilde Castro, Olga Rico, Susana Día e Sandra Pouso. Máis actos o 19, 20 e 28 Lembrando a Ánxel Casal, Pepiño Areosa e todas as vítimas da represión, o 19 de agosto ás 20 horas na estivada da Ribeira, en Cacheiras (Teo), realizarase un acto institucional que estará conducido polo alcalde, Rafael Sisto e no que participarán representantes institucionais dos Concellos de Arzúa e Compostela ademais de membros da Asociación A Oliveira, precursora desta homenaxe. Vicepresidencia da Deputación de Lugo avoga pola institucionalización do 17 de agosto como Día da Galiza Mártir A Gudiña e Terras de Viana, pola súa parte, contarán cunha homenaxe a Anuncia Casado o 20 de agosto ás 18.30 horas no lugar de Reverdeitas, en Viana do Bolo, e continuará no cemiterio do Castro dese mesmo municipio, onde foron depositados os seus restos, tras recuperalos os veciños dunha fosa onde a enterraran os seus asasinos. O acto rematará ás 19.30 horas na Casa da Viúva da Gudiña, domicilio natal do último alcalde republicano da localidade, Felicísimo Pérez, cunha palestra onde intervirán os investigadores Dionisio Pereira e David Simón máis a investigadora Lola Varela. Fecha o mes a homenaxe ás vítimas do fascismo nas Terras de Entrimo o 28 de agosto ás 18 horas no Torreiro da capela da Sobreira, en Ferreiros, coa inauguración dun monumento. Intervirán familiares das vítimas, a asociación de veciñas e veciños de Ferreiros, Ramón Alonso. alcalde de Entrimo; e Carlos Morais, do Comité pola Memoria Histórica do Val do Limia. Actuarán Xosé Constenla, Roberto Sobrado, Leo de Matamá e a poeta Olga Novo.


Summary: O proxecto, no que colaboran unha quincena de entidades, dende a cooperativa Nosa Enerxía ata o Consello Regulador do Mexillón e a asociación de mariscadoras, inclúe unha serie de actuacións para desenvolver entre 2020 e 2030, fomentando a mobilidade sostible, a redución de emisións, a reciclaxe e a compostaxe ou a eficiencia enerxética

Hai dous anos a Comisión Europea lanzou a iniciativa Clean Energy for EU Islands co obxectivo de impulsar unha serie de proxectos piloto de transición cara ás enerxías limpas en territorios insulares da Unión Europea. Veñen de facerse públicas as 26 candidaturas seleccionadas e a presentada pola Illa de Arousa é unha das seleccionadas, acompañando a outras catro no Estado Español (Palma, Ibiza, Menorca e Mallorca), dúas en Portugal (Azores e Culatra), ademais de illas gregas, irlandesas, croatas, finesas, británicas, francesas, italianas ou suecas.A Illa de Arousa será un dos 26 espazos insulares europeos que servirán de modelo no proceso de transición enerxéticaO proxecto galego foi presentado polo Concello da Illa de Arousa e conta coa colaboración dunha quincena de entidades, entre elas a cooperativa enerxética Nosa Enerxía, ademais da unión de cooperativas enerxéticas Unión Renovables, a axencia enerxética da Deputación da Coruña (FAEPAC), o Consello Regulador do Mexillón de Galicia, a confraría e a asociación das mariscadoras, xunto con todos os centros de ensino da localidade e outros colectivos culturais e ambientalistas.Entre o verán do ano 2020 e o 2030 levaranse a cabo coa colaboración da Unión Europea unha serie de actuacións que buscan fomentar a mobilidade sostible, a redución de emisións, a eficiencia enerxética, a reciclaxe e a compostaxe, ademais da conservación dos espazos naturais o a concienciación ambiental. Gabriele von Hundelshausen, concelleira de Medio Ambiente da Illa de Arousa, destacou que "pretendemos entre todos e todas definir os obxectivos a acadar e buscar o financiamento para realizar proxectos orientados en contaminar menos, xerar a nosa propia enerxía limpa e mitigar os efectos do cambio climático no que está nas nosas mans".Levaranse a cabo unha serie de actuacións que buscan fomentar a mobilidade sostible, a redución de emisións, a eficiencia enerxética, a reciclaxe e a compostaxeEntre as "boas prácticas" que se impulsarán están o fomento do uso da bicicleta e os desprazamentos a pé, ademais da plantación de árbores autóctonas. Así mesmo, avanzarase na instalación de LED no alumbrado público e na optimización de bombeo das augas residuais. Levarase a cabo a instalación dunha caldeira de biomasa no Campo de fútbol e no Museo da Conserva, e dunha xeotérmica na Escola de Pau. Igualmente, mellorará a conservación do espazo natural protexido pola Rede Natura 2000 O Carreirón, zona de especial protección para as aves.


Na esquina do Rover os rapaces da barra están a despedir o verán ao mesmo que reciben, moi ilusionados, a volta á presidencia de Tabaré Vázquez Rosas. Agardan que no vindeiro quinquenio prenda ben a semente artiguista por medio dun axeitado rego co ideario frenteamplista. "En Montevideo hemos tenido siempre tantos gallegos que cuando ahora vamos a Galicia nos parece estar entre montevideanos" Mario Benedetti FLACO: Pois ben, meus amigos, haberá que irse preparando para apontoar a Tabaré no seu segundo mandato. Creo que todos no Frente Amplio imos botar de menos o inconfundible estilo do vello petrucio José Mujica. Estamos moi agradecidos ao Pepe que puxo ao Uruguai no altar da comunicación internacional. Coido non trabucarme se afirmo que desde o triunfo de Maracaná non se falou –tanto e tan ben-- do noso "país verde y herido", ao dicir do inesquecible Benedetti. Agora con Tabaré temos que irnos acostumando á discreción, o cal non significa que veña unha etapa aborrecida no que se refire á comunicación. É evidente que o doutor xogou nunha cancha moi diferente a do Pepe e iso, márcate. POCHO: Paréceme que estades a falar do Pepe en pasado. Aínda non morreu, ollo! Está no Rincón do Cerro e ben rufo aínda. Confésovos que soltei unhas bágoas o domingo na despedida na praza Independencia. Chorei de alegría. Somos moi afortunados por ter ao Mestre Mujica. Eu véxoo así pero algúns nabos resentidos insisten en queitarlle todo merecemento a enorme publicidade que o Uruguai recibe en todo o mundo. Non hai cartos para pagar o que fixo o Pepe polo país ao predicar co seu exemplo. TANO: Aínda que haxa algún que outro tarouco que negue o evidente; o Pepe está aló enriba no máis alto do ranking patriótico da Banda Oriental. É inaudito que que un presidente deixe cartos do seu peto para a formación profesional en agricultura. O Pepe quere os mozos e mozas aprendan todo o relacionado co cultivo. Outros levaron! Algúns ex presidentes comezaron a roubar hai 50 anos –Xurxiño-- ou hai pouco co "azucre" do banco baleirado –Luisiño-- pero deixar case medio millón de dólares para a dotación dun centro de ensino non é habitual. Cada día que pasa engrándecese máis a súa figura pero non semella que teña moitos imitadores. DON JOSÉ: Coincido en que somos afortunados por poder vivir ao compás das éticas ensinanzas de Mujica. É un orgullo para o Uruguai. A súa forma de ser levouno a estar presente na prensa internacional e a súa filosofía de vida recolle os aplausos de medio mundo. Sin gastar un peso en publicidade estamos na boca de milleiros de cidadáns que desexan coñecer o país de Mujica. Non entendo aos que poñen os seus intereses por diante cando o que corresponde é poñelos detrás, no fondo. O primeiro é a imaxe do país e despois o partido político que votemos. Poida estea fóra de onda e quizais o máis cool sexa subirse ao carro da indefinición coma se a actual mellora do país viñese dunha gran nube blancolorada con forma de billeteira que sementa dólares nos petos de aquele que eleven as súas pregarias ao sol. FLACO: Tabaré é persoa moderada. É un baqueano que sabe escoitar. Pensen nos anos que leva atendendo pacientes atacados por fodidos cancros. Agora é un presidente feliz porque pode axudar a mellorar a saúde física e espiritual de millóns de cidadáns. Volve á pegada para cumprir co mandato artiguista de que "los más infelices sean los más privilegiados". Creo que sin ser feliz non se pode lograr a erradicación definitiva da pobreza no Uruguai. Quero dicir que os presidentes amargados non irradian boa onda. Se miramos para as expresións faciais de Xurxiño, Luisiño e Xuliño; é para poñerse a chorar. Na súa faciana levan o inequívoco selo da traizón aos ideais que o grande Artigas deixou en herdanza. POCHO: Ben, paréceme que estades poñendo moitas flores no camiño. Penso que os blancolorados irán metendo espiñas no roteiro e paus nas rodas para que o noso bo tropeiro don Tabaré non chegue aos Corrales de Algorta -unha mención especial en recordo de don Osiris- coa misión cumprida. Tratarán de impedir, por medio da prensa coimera, de que se instale definitivamente na conciencia cidadá a receita dunha diaria dose frenteamplista de solidariedade. Seguirán repetindo as boludeces de que os ladróns rouban porque o Frente os axuda con subvencións para preguiceiros. TANO: Non dixen que o goberno do Taba será unha papita rica pero é evidente que hai poucos espazos para entrarlle. O Pepe daba máis cancha porque xogaba sen porteiro e sen defensa. Era el contra todos. Tabaré será criticado por ser frenteamplista pero deixarán a marxe a súa meritoria traxectoria de médico oncólogo. Ao Pepe dábanlle forte polo seu pasado que dicían o inhabilitaba para falar de democracia. Sen embargo, son da opinión de que a prensa coimera vaino botar en falta, xa que era unha fonte inesgotable de titulares. Era senador pero que chegase á presidencia deixounos noqueados. Por outra banda, coido que aos blancolorados pódeos beneficiar o recunque de Tabaré. Así poderán centrar as súas críticas nas accións do goberno en lugar de falar das acelgas da famosa chacra do Rincón do Cerro. DON JOSÉ: Agardo non ter que ir para o cemiterio antes de que Tabaré cumpra o seu mandato. Temos por diante un fermoso período de certezas e de emocións. Non quero perder a inauguración do estadio carbonero e gritar o máis forte que poida os goles do xigante Peñarol. Desexo que no aeroporto de Carrasco poñan unha estatua en bronce de don Obdulio. Espero que se aprobe a lei que regulamente o dereito ao voto dos cidadáns residentes no exterior. Eu digo que un presidente neto de Galicia terá unha especial sensibilidade para promover unha norma xurídica que equiparará en dereitos a todos os cidadáns uruguaios, vivan acó ou na beira da fronte. O presidente Vázquez ten raíces en Ourense, na parroquia da Purísisma Concepción de Vilar de Astrés –alí naceu o seu avó Xosé que tiña un almacén na Tella en 1940-- así que entende perfectamente que os emigrantes non deben ser castigados por ir buscar o pan lonxe da súa aldea. Tamén empurrarei para que nomee a Cristina Fernández Fernández como embaixadora en Madrid. Xa lles teño falado da miña amiga. Lembrarán que lles comentei que é neta de don Rosendo, un zapateiro que se acompañaba no seu labor con cancións da súa Pastoriza natal. Asegúrovos que con Cristina na embaixada aumentará notablemente o coñecemento dos españois sobre Juana de Ibarbourou.


Summary: O Goberno galego rexistrou o pasado día 6 a resposta a unha pregunta formulada por AGE en abril sobre a candidatura do popular Nelson Santos aos comicios locais. A resposta chega medio ano despois da saída de Santos da alcaldía do Porriño.

Erixir o Parlamento en "centro da vida política" e incrementar a axilidade dos seus trámites para permitir unha maior conexión coa cidadanía son, posiblemente, dous dos obxectivos máis reiterados da política galega e tamén estiveron sobre a mesa na recente reforma do Regulamento parlamentario. No entanto, os ritmos da Cámara contradín estas declaracións de intencións. Así, por exemplo, no labor de control ao Goberno non son poucos os asuntos que chegan a debate cando abordalos xa carece de sentido, porque se refire a feitos que xa aconteceron. Hai poucos días o Executivo completou un trámite parlamentario ben elocuente ao respecto, respondendo unha pregunta a respecto das eleccións municipais celebradas o pasado maio. O pasado 30 de abril a vicevoceira de AGE, Yolanda Díaz, formulaba unha pregunta escrita para solicitar que a Xunta se pronunciase sobre a inclusión como cabeza de lista do PP no Porriño do controvertido Nelson Santos, o rexedor que se defendeu con fondos públicos das imputacións por presunta corrupción e que protagonizara episodios como preguntarse abertamente en público "que mal ten contratar con empresas dos nosos amigos". Segundo Díaz, era pertinente que o Goberno se pronunciase sobre o "encaixe de presentar a candidatura dun alcalde imputado" mentres Alberto Núñez Feijóo anunciaba a aprobación dun "pretendido conxunto de medidas para a rexeneración democrática". A pregunta foi formulada o 30 de abril e a resposta chegou á Cámara o pasado 6 de novembro Alén do asunto a tratar, que non é precisamente sobre unha competencia da Xunta, ou da valoración de cadaquén sobre a presenza ou non de persoas imputadas na actividade pública, o certo é que a pregunta de AGE comezou a súa tramitación polos cauces habituais, que implican, como norma xeral, que sexa respondida nun prazo de 20 días. A iniciativa foi admitida a trámite o 4 de maio e, como corresponde, publicada no Boletín Oficial do Parlamento o día 7 do mesmo mes. Así as cousas, se ben e certo que a Xunta podería cumprir os prazos regulamentarios respondendo a pregunta despois das municipais -celebráronse o 24 de maio-, non o é menos que mantivo paralizada a súa tramitación ata este mesmo mes. Non foi ata o día 6 de novembro, medio ano despois, cando a resposta do Executivo chegou ao Rexistro do Parlamento. O día 9 foille notificada formalmente á deputada e o día 12, foi publicada no boletín parlamentario. A resposta do Goberno sobre Nelson Santos chega cinco meses despois da súa saída da Alcaldía do Porriño E, que di a resposta? Nela, a Vicepresidencia da Xunta indica que o Goberno está a "impulsar unha serie de medidas encamiñadas á rexeneración democrática do conxunto das institucións galegas", entre os que inclúe a "petición" de "coherencia a todos os axentes implicados na loita" contra a corrupción, que cualifica de "lacra". "Esa coherencia -recomenda- debera manifestarse esixindo un tratamento igualitario a situacións substancialmente similares, con independencia das siglas política". O caso de Nelson Santos, abonda, "non amosaba diferenzas substanciais con outros que están sendo instruídos por distintos xulgados" en Galicia, para os que a Xunta "solicita" tres "principios básicos: "máxima colaboración coa xustiza, escrupuloso respecto á presunción de inocencia (...) e aplicación rigorosa da lei". O certo é que a posición de Goberno ou oposición a respecto deste caso concreto carece xa de sentido, toda vez que Santos non é alcalde do Porriño dende o pasado xuño, cando tomou o bastón de mando a socialista Eva García.


Summary: Independentistas agrupados na campaña 'Día da patria 2015' reivindican a necesidade de que o 25 de xullo se evidencia que Galiza quer "dar resposta como pobo" aos problemas que sofre e apostan en "romper amarras con España". Vídeo no interior

Desde hai uns días, e baixo o nome 'Día da Patria 2015', nas redes sociais -e non só- está a callar unha iniciativa na que se agrupan diferentes persoas que pulan por organizar "un amplo e plural bloque popular pola ruptura democrática e a independencia nacional" que faría parte da mobilización unitaria que está a tomar forma de cara ao 25 de xullo. Varias destas persoas compareceron esta segunda feira para informar de que se vai realizar unha quincena de "asembleas comarcais independentistas de asistencia libre" e que teñen como finalidade deseñar e implementar a campaña independentista de cara ao 25X e o mencionado bloque "pola ruptura". Valoraron positivamente tanto a resposta de organizacións políticas á chamada a unha manifestación unitaria o Día da Patria, como o feito de que nas redes sociais numerosas voces se implicasen nesa finalidade. De cara á posibilidade desta manifestación unitaria e conxunta, apostan pola importancia de "tratar de transmitir á sociedade a necesidade de romper amarras con España" como único "horizonte posíbel" no que como pobo poder facer fronte a problemas tales como empobrecemento, desemprego, "emigración, espolio territorial ou asimilación". Entenden que Galiza ten uns problemas específicos aos que "temos que dar resposta como pobo", unha resposta que propoñen en base á ruptura democrática e a independencia nacional.


Summary: As traballadoras e traballadores da xustiza levan en folga desde o 7 de febreiro. Fano cunhas porcentaxes de seguimento que, segundo os sindicatos, chegan ao 90% en toda Galiza. Esta segunda feira, día 19, o comité de folga manterá unha reunión cos responsábeis da Xunta de Galiza. Falamos, ao respeito, con Pablo Valeiras (CUT).

Por que chegades a esta situación? Porque levamos xa anos sendo discriminados especialmente por catro motivos. En primeiro lugar, o tema sanitario, temos descontos en doenzas tan normais como gripe, varicela, sarampelo ou hepatite B, entre outros, mentres que os maxistrados, fiscais, letrados xudiciais… en boa parte das autonomías non teñen descontos. Está tamén a discriminación económica. Na Galiza ocorreu o que non ocorreu noutros territorios do Estado, confiscáronsenos durante catro anos entre 3.500 e 10.000 euros. A maiores, desde 2008, cando foi o último acordo que asinamos, no complemento que se paga por parte da Xunta perdemos unha media de 100 euros mensuais a respeito doutras comunidades autónomas. Por outra banda, a Xunta amortizou 106 prazas de xulgados de paz, contenciosos, de familia e audiencias provinciais, algo que tampouco acontece en ningunha outra parte do Estado. Ademais, a Xunta pediulle permiso ao Ministerio de Xustiza para amortizar esas prazas e o Ministerio só lle deu permiso para facelo en dez prazas de xulgados de paz, un sinal de que esas prazas son necesarias. O que fai a Xunta é bloquealas en lugar de sacalas nos concursos de traslados. Así, cada vez que marcha unha persoa no concurso de traslados, hai unha xubilación ou un falecemento, esas prazas fican baleiras. Hai audiencias provinciais con tantos maxistrados como funcionarios. Hai unha cuarta reivindicación: que a Xunta de Galiza non paga o 100% nun auxilio a respeito do que cobra un titular. Págaslle unha parte moi pequena do soldo. E tamén pedimos acabar coa temporalidade na xustiza galega, pois hai prazas, chamadas reforzos, que pasados tres anos, segundo o que dita a UE, deberían converter en postos para funcionariado. Por certo, durante o período de folga, a Xunta, que tanto fala de servizos mínimos, quitou reforzos e despediu persoal no xulgado de familia de Ourense, por poñer un exemplo. Como está a ser o seguimento da folga? Brutal. Somos sete sindicatos e a unidade é total, ao igual que a das traballadoras e traballadores. A media de seguimento está, no conxunto de Galiza, no 90%. Hai xulgados, como o de Ferrol, que comezou co 68% e que xa está no 80%. En vez de baixar, en moitos sitios subimos e falamos de porcentaxes que son difíciles de manter. É un éxito sen precedentes. Cal foi a actitude da Xunta até o de agora? De prepotencia, de mentira e de utilización dos medios públicos para verter falacias. O presidente da Xunta acaba de dicir que pedimos unha suba de mil euros nos salarios, cando hai traballadores que non cobran mil euros. O Goberno galego quere facer ver que se trata dunha suba de soldos, cando a nosa reivindicación é, basicamente, acabar coa discriminación de manter a xustiza galega nunha segunda categoría a respeito do resto territorios do Estado, con todas as medidas que citei anteriormente. Que esperades da reunión desta segunda feira? Alfonso Rueda non dá a cara nunca e está agochado non sabemos moi ben onde, participando en actos públicos cando estamos en negociacións. A esas reunións manda o director xeral de Xustiza, que apenas fala nas reunións, e o director de Función Pública que para nós non é un interlocutor válido. Nós non dependemos de Función Pública, pois non somos funcionarios da administración da Xunta. Nós somos funcionarios dun corpo estatal e por iso falamos de discriminación a respeito dos traballadores do resto do Estado. Dependemos da Lei Orgánica do Poder Xudicial.


Summary: Todos os días ás 20 horas milleiros de persoas aplauden dende as súas casas aos traballadores e traballadoras do Sergas, recoñecendo o seu traballo. O persoal está a responder a estes agradecementos a través das redes sociais.

En todas as crises xorden heroes e heroínas. Lembramos aos mariñeiros que pararon a marea negra do Prestige coas súas mans, ou os voluntarios e voluntarias que limparon as praias. Tamén os bombeiros que cada ano loitan contra o lume nos montes galegos. Ou o persoal de emerxencias que auxiliou ás vítimas do sinistro de Angrois. Moitas veces os heroes e heroínas son persoas e colectivos que están aí todo o ano e que neses momentos non fan outra cousa que o seu traballo habitual, que é máis ou menos recoñecido decotío.Na actual epidemia de coronavirus o persoal sanitario está a ser cumprimentado polo intenso traballo que está a desenvolver, o mesmo que outros colectivos, coma os caixeiros e caixeiras de supermercado ou as limpadoras. O sábado comezou a circular polas redes sociais e mensaxes un chamamento a saír todos os días ás ventás para aplaudir a eses médicos/as, enfermeiros/as, celadores/as e demais traballadores e traballadoras do sistema sanitario, agradecendo o seu traballo e dedicación nestes días de loita contra a enfermidade. Un agradecemento que xa outras veces expresou a sociedade, por exemplo nas manifestacións en defensa da sanidade pública, coma a do pasado 9 de febreiro.Así, este sábado ás 22 horas, e de novo este domingo ás 20 horas, milleiros de galegos e galegas confinados e confinadas nos seus domicilios encheron cos seus aplausos o estraño silencio das rúas. Un momento de recoñecemento ao persoal sanitario, pero un momento tamén de comunión entre veciños e veciñas, de apoio mutuo. Unha convocatoria que se repetirá este luns ás 20 horas e todos os días mentres dure o confinamento.Este acto de apoio foi respondido polo propio persoal sanitario a través das redes sociais a través de mensaxes que se limitaban a dar as grazas, pero que en ocasións tamén lembraban as condicións de precariedade que moitos e moitas profesionais sofren habitualmente. Mensaxes como "primeira garda de illamento superada! Grazas equipo! Grazas a todo o mundo polas infinitas mostras de apoio que recibimos ao longo da garda! Nin imaxinades o subidón que tivemos cos vídeos das 22 horas de toda España! Todos dámosvos as grazas!!! Foi moi duro, moito... Tensión, incerteza, medo, pero sobre todo ganas, vontade e compañeirismo!!! Imos seguir ao pé de canón dando o mellor de nós!", a cargo dun grupo de traballadores e traballadoras da Coruña. Estas mensaxes uníanse a outras lanzadas con anterioridade, nas que os e as profesionais lembraban á cidadanía a necesidade de que seguisen as recomendacións (convertidas despois en lei) de ficar na casa para axudar a frear a propagación da enfermidade e a limitar a saturación do sistema. "É hora de que loitemos todo xuntos para frear esta pandemia. Non vai ser fácil. Nós ocuparémonos de facer o noso traballo do mellor xeito posible, pero necesitamos da vosa colaboración. Queda na casa".En ocasións, os e as profesionais mesmo difundiron vídeos nos que devolvían o aplauso e o agradecemento á cidadanía, como fixo por exemplo un grupo de traballadores e traballadoras do hospital da Coruña (CHUAC) e moitos outros profesionais sanitarios de todo o Estado. Tamén os e as estudantes de Medicina da USC, que hai uns meses levaron a cabo mobilizacións para a mellora da formación que recibían, publicaron nas últimas horas un vídeo colectivo -gravado dende as súas casas- no que expresan o seu apoio a todo o persoal do Sergas (médicos/as, enfermeiros/as, farmacéuticos/as, celadores/as, auxiliares, persoal de limpeza, persoal administrativo, persoal de limpeza) destacando que "a poboación galega estamos en moi boas mans" e que "temos un gran sistema sanitario, público e universal". "Sodes as nosas heroínas e heroes", conclúen no vídeo.


Summary: As inscricións nas oficinas de emprego caeron por riba do 7% en Galicia e a creación neta de emprego rolda as 8.000 persoas, cunha media de 15 contratos laborais por emprego creado. A combinación dos devalos económico e demográfico provoca que o paro estea en niveis pre-crise pero haxa case 60.000 cotizantes menos na Seguridade Social

As inscricións nas oficinas de emprego galegas á procura dun posto de traballo, o paro rexistrado, seguen a descender. No pasado mes de xullo déronse de baixa neste rexistro 4.328 persoas, unhas 2.800 delas anotadas no sector servizos, e no mesmo período incorporáronse á cotización na Seguridade social 12.290 persoas de media mensual, o que implica a creación de case 8.000 empregos netos nun mes no que foron asinados 121.098 contratos, unha media de 15 por emprego creado.As inscricións nas oficinas de emprego caeron por riba do 7% en Galicia e a creación neta de emprego rolda as 8.000 persoas, cunha media de 15 contratos laborais por emprego creadoEn perspectiva anual a redución do paro rexistrado sobe por riba do 7% e o avance do emprego, do 1,56%. Ambos valores foron abertamente celebrados dende a Xunta, especialmente porque "a caída do desemprego é superior á media do Estado en 3,7 puntos". No entanto, estes datos prodúcense nun contexto de síntomas de desaceleración económica que, como hai unha década, chegan a Galicia un chisco máis tarde que a outros puntos do Estado.Cunha caída do paro rexistrado na media estatal do -3,94% interanual, menos do agardado, o dato galego do 7,64% é notablemente mellor en termos comparativos. Isto non impide, non obstante, que estea tres puntos por baixo da redución deste mesmo indicador que hai un ano e sexa a segunda baixada menos intensa nun mes de xullo dende a fin da recesión económica. A combinación dos devalos económico e demográfico provoca que o paro estea en niveis pre-crise pero haxa case 60.000 cotizantes menos na Seguridade SocialComo reflectía a Enquisa de Poboación Activa (EPA) recentemente publicada, as principais magnitudes do desemprego en Galicia están xa en niveis previos á crise económica que estourou definitivamente en 2008, pero non sucede o mesmo co emprego. Tras un novo avance do 1,56% interanual nas cotizacións á Seguridade Social, con 15.937 persoas máis, de media, cotizando que un ano antes, o total achégase aos 1,04 millóns de persoas.Este é o valor máis alto dende 2010 e achégase ao panorama do verán de 2009. Non obstante, a combinación dos devalos económico e demográfico provoca que, malia a estes crecementos e poñendo entre paréntese a calidade do emprego creado, haxa polo momento case 60.000 persoas menos a cotizar na Seguridade Social en Galicia que antes da crise.Dez anos despois da caída de Lehman Brothers as ameazas sobre o mercado laboral son outras, dende a guerra comercial dos EUA contra a China ao Brexit, pasando pola incerteza política en EspañaO rexistro que si acadou xa os valores previos á recesión é o devandito do paro rexistrado. As 150.921 persoas anotadas nas oficinas de emprego en xullo de 2019 son practicamente as mesmas que había rexistradas en xullo de 2008, apenas dous meses antes da caída de Lehman Brothers. Agora as ameazas sobre o mercado laboral son outras, dende a guerra comercial de Estados Unidos contra a China ata o Brexit pasando pola incerteza política en España. Mentres, o mercado laboral galego é agora máis pequeno que daquela e para lograr a creación dun posto de traballo cómpren, de media, quince contratos.


Summary: A Subdelegación do goberno mantén abertos 35 expedientes contra activistas por supostas "infraccións graves" acontecidas os días 25 e 25 de marzo.

Desde a Plataforma tildan as sancións como "inxustificábeis" e "desproporcionadas". E é que os expedientes abertos pola Subdelegación de Goberno de Lugo contra 35 activistas do movemento veciñal ascenden a 35 e suman 20.550 euros. O organismo acusa @s integrantes da Plataforma de cometeren "infraccións graves" nos despexos desenvolvidos pola Garda Civil os días 25 e 26 de marzo cando diversas persoas se opuxeron ao inicio das obras de encanamento. Naqueles días, axentes do instituto armado despexaron a vari@s veciñ@s que ocupaban a Ponte e a illa do Toleiro para evitaren a tala de ameneiros e a destrución do patrimonio etnográfico situado na ribeira do río Sarria. A actuación das forzas de seguridade españolas fora denunciada pola propia Plataforma, cuxas queixas foron recollidas polo BNG e elevadas ao Congreso através dunha pregunta dirixida ao Ministerio do Interior. No entanto, agora é a Subdelegación a que multa a veciñanza embora o propio subdelegado, Ramón Carballo, explicou ao medios de comunicación o propio 25 de marzo que o despexo se producira "sen incidentes". Neste senso, a Plataforma presentou xa alegación aos expedientes abertos. Aliás, vén de abrir unha conta bancaria para recaudar fondos e financiar o custe das sancións se finalmente estas prosperan. Desde o movemento veciñal animan animan a se solidarizar "cos que se arriscaron para defender o río, a paisaxe, o patrimonio de Sarria" e advirten de que "non nos deixaremos amedrentar".


Summary: Non nos tiñan os Municipal Waste afeitos a unha espera tan longa entre traballos. Nada menos que 5 anos dende que editaran aquel plástico bastante frouxo nomeado The Fatal Feast até este Slime and Punishment. Moi atinado fora o título do seu traballo anterior, xa que o disco foi unha auténtica fatalidade para unha banda que non deixara de medrar meteoricamente dende o seu debut en 2001.

É cousa rara no panorama musical que unha banda prolífica dea un parón tras un mal disco. Moitos pensaron que era o fin da banda, xa que non era algo habitual neles e, ademais, Land Phil e Tony Foresta estaban moi activos co seu proxecto Iron Reagan, co que non deixaron de xirar e gravar dende 2012 e cuxo último álbum até a data, Crossover Ministry, foi editado en febreiro deste ano. Se a iso xuntamos os poucos directos da banda malia ter a sorte de os ver o ano pasado no Resu, as cousas non pintaban ben. Mais os temores era infundados e o 23 de xuño viu a luz Slime and Punishment, o moi agardado traballo de Municipal Waste Nesta nova entrega, deixan atrás experimentos e innovacións e volven facer o que saben, un crossover neoiorquino seguindo o camiño que marcaran Suicidal Tendences, pero con máis peso do trash que do hardcore nas composicións acelerado e potente, capaz de executar 14 temas en pouco máis de 28 minutos. O que si que é novidade neste traballo é a incorporación dun segundo guitarrista, Nick Poulos, que achega momentos de frescura harmónica, aínda que non tantos como se podería agardar. Outro punto a favor que ten Slime and Punishment¸ é o seu excelente son. A impoluta produción sen perder un ápice de forza demostra, máis unha vez, que potencia e calidade non son incompatíbeis, o que xa se aprecia dende Breathe Grease, o tema de apertura que vai directo ao fígado. Destacan gratamente os riffs e solos de Under The Waste Command, un tema puramente instrumental que rompe un pouco a tónica de continuidade do LP, ben como a intensidade de Excesive Celebration ou o single Amateur Sketch, que mostra a banda no seu estilo máis puro. Municipal Waste están de volta cun novo disco cheo de crossover trash da vella escola, que se nota que está feito para o gusto dos seus fans. Non hai nada novo nin innovador, nin tampouco se lles pide, só bos temas e bo son para este regreso duns dos imprescindíbeis. Agora xa podemos seguir coa festa. MUNICIPAL WASTE NAS REDES WEB: https://www.municipalwaste.net FACEBOOK: https://www.facebook.com/Municipalwaste/ TWITTER: @municipalwaste LISTAXE DE TEMAS 1. Breathe Grease 2. Enjoy The Night 3. Dingy Situations 4. Shrednecks 5. Poison The Preacher 6. Bourbon Discipline 7. Parole Violators 8. Slime And Punishment 9. Amateur Sketch 10. Excessive Celebration 11. Low Tolerance 12. Under the Waste Command 13. Death Proof 14. Think Fast


Summary: Compra a parte de Acciona no complexo hospitalario.

Acciona atinxiu un acordo para vender a Meridiam e á súa xestora de investimentos Bestinver as súas participacións en oito activos en concesión no Estado español, entre eles o Hospital Álvaro Cunqueiro (HAC), unha operación global valorada en 484 millóns de euros (357 millóns polo valor das participacións e 127 millóns pola débeda asociada). Acciona tiña o 43,33 % da Sociedade Concesionaria Novo Hospital de Vigo, cun capital social de 13,9 millóns de euros. Meridiam é un investidor e xestor de activos global con sede en París especializado no desenvolvemento, financiamento e xestión de proxectos de infraestrutura pública a longo prazo. Fundada en 2005, Meridiam inviste en infraestruturas públicas en Europa, América do Norte e África. Meridiam, con oficinas en oito países (Francia, Luxemburgo, Estados Unidos, Canadá, Turquía, Senegal, Austria e Etiopía), xestiona 6.200 millóns de euros de activos e até o momento investiu en máis de 62 proxectos de transporte, construción e servizos públicos. Non é o primeiro movemento deste estilo en torno ao HAC. En xuño de 2019 un fondo de Luxemburgo, River Rock, compraba á banca o 16,67% do hospital, un hospital que os Gobernos de Núñez Feixoo apostaron por construír en base a unha colaboración público-privada Nunha entrevista en Sermos Galiza en 2016, o avogado e economista Antón Beiras xa advertía que o HAC era un hospital privado: "É propiedade da sociedade concesionaria, que o explota durante un prazo de 20 anos arrendándoo mediante un canon anual ao Sergas. O hospital está no balance da concesionaria e está fóra das contas públicas da Xunta".


Summary: Como mestre, etnógrafo ou historiador Antonio Fraguas pertenceu a ese grupo de traballadores silandeiros polo país. Definido como un "intelectual, investigador e docente vocacional e xeneroso", máis importante que os cargos ocupados foi o seu labor de base realizado durante anos, nomeadamente no que atinxe á protección do patrimonio inmaterial

"Eu traballei sempre por e para Galicia (...) A miña modesta obra non é máis que un pequeniño gran de area no montón que foron facendo todos aqueles que, de moi distintas maneiras e cadaquén ó seu xeito, traballaron (...) sempre desinteresadamente, non máis que polo ben de Galicia. Por amor á nosa Terra". Como mestre, etnógrafo ou historiador Antonio Fraguas pertenceu a ese grupo de traballadores silandeiros pola cultura galega que tanto na súa época como na actualidade van construíndo o día a día de estruturas modestas, locais, case heroicas.Máis importante que os postos ocupados por Fraguas foi o traballo de base realizado durante anos, nomeadamente no que atinxe á protección do patrimonio inmaterialEste 17 de maio o traballador calado -como esta semana titulou unha conferencia o antropólogo Manuel Vilar- será o protagonista duns actos de homenaxe que, ademais, terán lugar ao pé da escola na que estudou: na carballeira de Famelga, na parroquia de Augasantas do concello de Cerdedo-Cotobade. Alí terá lugar o pleno extraordinario da Real Academia Galega, acto central do Día das Letras Galegas, unha sesión na que intervirán Clodio González Pérez, Fina Casalderrey e Francisco Díaz-Fierros Viqueira.Foi nesa escola de Loureiro onde un mestre (chamado tamén Antonio) convenceu os pais de Fraguas de que o rapaz tiña futuro nos estudos. Da escola de Loureiro pasou a estudar o Bacharelato en Pontevedra, onde tivo de mestres a Castelao ou Antón Losada Diéguez. Alí, da man doutros compañeiros, fundou en 1923 a da Sociedade de Lingua, creada co obxectivo de defender o galego e de elaborar un dicionario. Xa na etapa universitaria en Santiago de Compostela ingresou en 1924 nas Irmandades da Fala e comezou a colaborar co Seminario de Estudos Galegos en traballos históricos, xeográficos e etnográficos, que nas décadas seguintes marcarían toda a súa traxectoria.A Guerra Civil supuxo un bloqueo á súa carreira como mestre e investigador, por mor da súa militancia no Partido Galeguista (destacada nesta entrevista por Justo Beramendi) e só a partir de 1950 puido obter a súa cátedra de instituto, sendo destinado ao Instituto Masculino de Lugo, onde antigos alumnos levaron a cabo nas últimas semanas actos de homenaxe e de posta en valor do seu legado. De igual xeito, foi fundamental o seu papel na posta en marcha do Museo do Pobo Galego en 1976, que presidiu anos despois. Porén, máis importante que os postos ocupados foi o traballo de base realizado durante anos, nomeadamente no que atinxe á recuperación e protección do patrimonio inmaterialMaría Xesús Nogueira define a Fraguas como un "intelectual, investigador e docente vocacional e xeneroso""Fraguas teceu unha rede de persoas para recoller patrimonio inmaterial de distintos puntos de Galicia", destaca Malores Villanueva, que publicou este ano Antonio Fraguas. Mestre da memoria (Galaxia, 2019), unha obra que afonda na correspondencia do homenaxeado, que durante anos mantivo contactos con informantes de todo o país para ampliar a recollida de exemplos da cultura popular inmaterial, desde cantos de Nadal a xeitos de celebrar o Entroido. Ou a súa vocación como mestre. A propia Malores Villanueva sinala que o ano 1950, cando por fin puido volver dar clase nun instituto, "foi o momento máis feliz da súa vida". A profesora María Xesús Nogueira, autora de Antonio Fraguas: a cultura como forma de vida, define o homenaxeado como un "intelectual, investigador e docente vocacional e xeneroso". Unha xenerosidade que amosou dende o comezo ata o final. En 1994, aos 89 anos de idade, doou a súa biblioteca de case 13.000 libros ao Museo do Pobo Galego, asinando no libro de ouro da institución: "Deixamos o noso 'tesouro', a sinxela biblioteca co pensamento na nosa terra e na nosa cultura".Pioneiro da radio en galegoO 15 de xaneiro de 1933 tiña lugar a primeira emisión radiofónica da historia de Galicia. Foi cos versos de Bouza Brey "¡Quen dera ser nao senlleira / Naquel mar non presentido / Das xa mergulladas terras!" , lidos por Antonio Fraguas. Unión Radio Galicia foi a primeira radio galega, emitindo dende o convento de San Domingos de Bonaval, en Compostela.Fraguas foi a voz da primeira emisión radiofónica da historia de Galicia, en xaneiro de 1933Fraguas era un dos promotores da Liga Santiaguesa Pro-Estatuto, impulsora do acordo con Unión Radio para a posta en marcha do novo medio de comunicación, que en boa medida naceu para impulsar a campaña autonomista. Colaborou coa emisora durante os seus primeiros meses con achegas de tipo literario e político.Esta emisora, segundo explica Xosé Ramón Pousa, estudoso da historia da radio en Galicia e decano da Facultade de Xornalismo da USC, non tiña moita potencia, "pero como en Galicia non estaba emitindo ningunha outra emisora escoitábase en practicamente todos os lados, tiña un alcance moi superior ao que tería hoxe porque non había saturación electromagnética", sinala. Entre os fitos de Radio Galicia, que a partir de 1940 pasou a formar parte da Cadena Ser, está o de ter feito conexións coa emigración en Buenos Aires a través da vía telefónica "algo naquel momento moi complicado tecnicamente", destaca Pousa.Da man de Fraguas comezou tamén a colaborar en Unión Radio Galicia Xosé Mosquera, o vello dos contos, quen se fixo cargo dunha serie de programas de divulgación da cultura popular. Os dous, xunto con Conchita Frade e Elena e Dolores Sanluis, gravarían ademais Vaites... vaites!, unha peza cómica que fora premiada no certame de obras de teatro que convocaran as Irmandades da Fala de Betanzos.


Summary: A xustiza volve aparecer nas eleccións da Xunta neste caso executando a sentenza de hai doce anos, segundo a cal lle embarga cinco fincas a Mario Conde polo caso Banesto. O candidato á Xunta por Sociedad Civil y Democracia emitiu un comunicado en que sinala a intencionalidade política da decisión xudicial e deixa ver que se debe aos datos que apuntan que o PP perdería a maioría absoluta parlamentar.

A través dun longo comunicado, Mario Conde sitúa con claridade o PP de Feijóo detrás da decisión xudicial de facer pública a execución dunha sentenza contra el emitida hai doce anos. "Queren distraer a atención. Cren que os galegos son tontos, e é un dos pobos máis intelixentes do mundo" afirma Mario Conde despois de dicir que a intención é ocultar "que Feijóo o candidato do PP falseou as contas de Xunta (escribe Junta) para presumir de que Galiza era solvente". "Dixen que os xuíces son terminais da política en demasiadas ocasións" sinala o ex-banqueiro, xusto antes de se referir a que a noticia se fai públcila cando as "as enquisas manexadas o día en que isto comeza, nós temos representación parlamentar e o PP perde a maioría absoluta". O 12 de maio e o 1 de outubro a sección primeira da Sala do Penal decidiu executar a sentenza e é agora, en plena campaña electoral, cando se fai público o embargo de cinco fincas co fin de pagar 43 millóns que o ex-banqueiro e agora candidato debe polo caso Banesto. Mario Conde apurouse a contestar a información cun longo comunicado en que afirma que non hai ningunha novidade xurídica no caso e só se fai público por ser el candidato á Xunta de Galiza. Mario Conde defende que a xustiza está a beneficiar o PP nas eleccións galegas, sendo utilizadas contra candidaturas que lle poden poñer pedras contra o seu obxectivo de obter maioría absoluta.


Summary: Os altos prezos da luz protagonizan a maioría das reclamacións que chegan ás oficinas das compañías eléctricas, nas que xa non cabe a xente.

Pili Lueiro, que vive coa súa parella nun piso en Compostela no que os radiadores non están acesos máis de tres horas ao día, vén de recibir unha factura da luz de 600 euros polo seu consumo entre o 19 de decembro e o 8 de febreiro. Nun primeiro momento pensou que era un erro de facturación da súa comercializadora de electricidade, así que, após probar sen éxito no teléfono de atención á clientela de Naturgy ─a empresa coa que ten contratado o servizo─, decidiu pasar onte pola oficina que a eléctrica ten na rúa Alfredo Brañas da capital galega. Para a súa sorpresa, non era a única que tivera o mesmo problema. Medio cento de persoas, unhas dentro e outras na beirarrúa, ás portas do estabelecemento, agardaban a ser atendidas, "a maioría polo mesmo motivo", indica a afectada. Porén, o que parecía ser un erro resultou non ser tal. Os altos prezos da enerxía nos últimos meses levaron facturas moito máis avultadas do normal aos fogares galegos. Con consumos similares aos de outros períodos, os recibos duplicáronse e mesmo triplicáronse. Lueiro, que tamén intentou sen éxito contratar na oficina outra modalidade de tarifa que ofertan en Internet, ─"nin che informan dela", denuncia─ está tamén noutro grupo de afectadas: o das persoas que pasan varios meses sen recibir a factura e despois reciben todas de golpe. Incidencia informática Detrás deste problema está o cambio de metodoloxía de facturación do pasado 1 de xuño, que obrigou as distribuidoras a programar de novo os contadores. Empresas como Naturgy ou Endesa recoñeceron problemas cos seus sistemas informáticos, que provocaron que se deixasen de rexistrar os consumos reais e de emitirse recibos. Máis de medio ano despois eses problemas aínda persisten. Como indican a Nós Diario fontes de Naturgy, o problema, que non afectou a unha porcentaxe elevada de persoas usuarias, estase a solucionar, pero isto non evita que despois cheguen todas as facturas de golpe e que o monto a pagar sexa difícil de asumir polas familias. Ante esta situación, a eléctrica recorda que estas persoas teñen a posibilidade de fraccionar os pagamentos en tantos prazos como meses de atraso acumulen as devanditas facturas. Tamén advirte de que nalgúns casos hai recibos que chegan con lecturas estimadas que terán que ser regularizadas cos consumos reais. Canles alternativas Sobre a situación nas oficinas físicas, desde a eléctrica explican que a afluencia masiva ─reciben perto de 200 persoas ao día─ é por un cúmulo de circunstancias. Por un lado, os estabelecementos seguen co límite de capacidade. Despois, apuntan, "hai moitos clientes pedindo información e revisar facturas polo prezo da luz". "As oficinas non son moi grandes e os postos son os que hai", lamentan. Con todo, desde Naturgy inciden en que existen outras canles de comunicación, como os servizos de atención á clientela telefónico, das aplicacións ou da web; o correo electrónico ou as redes sociais. "Incluso hai xente que pide a revisión das súas facturas por Twitter e se lles está a atender", escúdanse. Caída do sistema No caso de Naturgy, a herdeira da galega Fenosa, a todos estes problemas, comúns na maioría das comercializadoras, sumouse o feito de que, durante varias semanas, as teleoperadoras que atenden desde A Coruña aos 1,3 millóns de clientes da eléctrica na Galiza non puideron atender as consultas por unha caída do sistema que afectou tamén á web e ás aplicacións móbiles. Os problemas comezaron o pasado 28 de xaneiro mais, segundo indican desde Naturgy, xa están resoltos. Con todo, as dificultades das persoas usuarias para acceder ás súas facturas ou para consultar os seus consumos, tamén dispararon as visitas aos estabelecementos que a eléctrica ten a pé de rúa nas vilas e cidades do país. "O problema xa está resolto, pero fai que se sume ás outras incidencias e aumenten as visitas", destacan.


Summary: Asociación en defensa da Costa da Morte di que se estaría a "incumprir" uin mandato xudicial que obriga liberar un caudal mínimo.

A Asociación en Defensa da Costa da Morte (Adecom) denuncia a través dun comunicado que Xeal ─propietaria dos activos eléctricos e de ferroaleaxes na Costa da Morte da antiga Ferroatlántica─ reduce o caudal ecolóxico do río Xallas e faino "con permiso da Xunta". "Segundo informacións ás que tivemos acceso", indican, a Xunta autorizou a reducir o caudal ecolóxico que libera o encoro de Santa Uxía que explota para a produción hidroeléctrica, "o que xa estaría a aplicar, como se pode comprobar a simple vista do ínfimo chorro de auga que cae agora na fervenza do Ézaro". Adecom manifesta a súa ospeita de que detrás deste cambio de criterio "hai unha nova concesión do Goberno galego ao sector eléctrico privado" Isto, indican desde Adecom, suporía que se está a incumprir o mandato xudicial "que dera a razón á entidade AEMS Ríos con Vida na súa denuncia presentada en 2010 polas continuas secas que viña provocando a eléctrica no río Xallas, e que entre outros prexuízos poñía en grave risco a supervivencia da biodiversidade nos 1,4 km do treito final do río, que contén especies protexidas e mesmo algunha en perigo de extinción, coma o Isoetes fluitans". Esa instrución xudicial obrigaba, afirma a asociación, a empresa a liberar un caudal mínimo (ecolóxico) de 3,434 m³ de auga por segundo, "o que se viña respectando desde 2010 até agora, o que permitiu a recuperación e consolidación da vida natural do río e tamén que a fervenza se volva converter no inmenso atractivo que é hoxe, e xa non por ser a única fervenza "con horario de apertura". Adecom manifesta a súa sospeita de que detrás deste cambio de criterio "hai unha nova concesión do Goberno galego ao sector eléctrico privado".


Summary: A plataforma Avibe responde ás declaracións da concelleira María Xosé Caride a respecto desta polémica obra que, afirma o colectivo, afectará toda a veciñanza de Beade alén das persoas que sufran expropiacións.

A Plataforma de afectados polo vial de Beade (Avibe), en Vigo, respondeu esta quinta feira, a través dun comunicado, ás declaracións que fixeron na cuarta a concelleira de Urbanismo, María Xosé Caride, en relación á controvertida construción dunha vía de alta capacidade nesta parroquia. Caride sinalara que, ao remate do proceso de exposición pública do Plan Xeral de Ordenación Municipal (PXOM) recibíranse 4.445 alegacións, que o Goberno local, dixo, atenderá "coa mellor vontade" para responder ás demandas veciñais, nomeadamente no caso de Avibe. "O grao de afección a solo residencial está acotado", defendeu, alegando que "50% do trazado vai en túnel ou viaduto", polo que o número de vivendas afectadas sería "moi reducido". "Todas as infraestruturas poden supor un impacto visual e acústico, mais vanse minimizar os efectos para que se sufran o menos posíbel", afirmou. Porén, Avibe sostén que a edil "contextualiza o grao de afección do vial de forma incorrecta e no seu propio beneficio". "Tanto o túnel como o viaduto teñen un alto impacto sobre a contorna das parroquias afectadas", asegura a plataforma. "O viaduto pretende salvar o río Eifonso, mais a realidade é que o impacto ambiental que vai supor para o río o tráfico rodado mañá, tarde e noite é abrumador", sinala, aludindo á "emisión de partículas e compostos orgánicos contaminantes". O túnel nos arredores do río Barxa, por outra parte, "danará de forma irreversíbel os acuíferos presentes na zona, que son un verdadeiro espazo a protexer". Avibe "convida" o Goberno local a "pasear" pola zona afectada polo túnel "para ver a cantidade de patrimonio cultural e as vivendas que sufrirán, no mellor dos casos, fendeduras e danos estruturais". Aliás, o colectivo advirte do impacto desta obra sobre as especies de fauna e flora presentes na contorna, que se verían "gravemente afectados", e afirma que as declaracións feitas por Caride "non contan con ningún estudo técnico nin ambiental". Avibe lembra que xa gañou unha "batalla" en relación ao vial de Beade, após recoñecer o Concello que, cando menos, "entre catro e once vivendas" vanse ver afectadas de forma directa por expropiación. "Mais o maior grao de afección non é a veciñanza que sufrirá expropiacións, que tamén, senón todas aquelas familias que van ter que vivir ao carón dun vial de catro carrís", engade.


Summary: O segundo debate electoral enfrontou os candidatos do PSdeG e do BNG. Pachi Vázquez procurou a complicidade dun Jorquera que o acusou en diversas ocasións de representar unha forza política cómplice das reformas e recortes.

Ao igual que na anterior ocasión, o debate estivo centrado en tres grandes bloques temáticos, economía e emprego; benestar e servizos sociais e autogoberno. Iniciou a quenda de intervencións o candidato polo PSdeG-PSOE, Pachi Vázquez que adiantou antes de comezar, que non pretendía debater, senón, máis ben, confrontar opinións co nacionalista Francisco Jorquera. Dito e feito, Vázquez rexeitou ao longo do debate responder as acusacións lanzadas polo candidato do BNG, e limitouse a describir a xestión do goberno de Feijóo nestes tres anos e medio de lexislatura, acusándoo mesmo de mentir no déficit --unha das bazas electorais do candidato popular-- valéndose do informe feito público esta terza polo Consello de Contas. Na súa intervención inicial --que precedía o comezo dos bloques temáticos-- Jorquera Caselas, amosou a súa "satisfacción pola celebración dos debates" e aproveitou para presentar a primeira das propostas nacionalistas, a reforma da lei electoral co obxectivo de que a confrontación dos programas de goberno entre as distintas forzas políticas se desenvolva por imperativo legal. Vázquez rexeitou ao longo do debate responder as acusacións lanzadas polo candidado do BNG Economía e emprego Sen dúbida foi este bloque o que marcou o debate electoral entre BNG e PSdeG. Os candidatos amosaron algunhas das liñas económicas que compoñen o seu programa electoral, porén prevaleceron as propostas concretas do nacionalista, fronte ao retrouso de grandes enunciados defendido por Vázquez. O candidato polo PSdeG-PSOE recuncou nas mentiras de Feijóo e asegurou que a súa proposta para saír da crise pasaba por "entrar de fronte ao paro" para o que propuxo unha reforma fiscal. Francisco Jorquera, non tardou en responder ao candidato socialista lembrándolle a reforma financeira aprobada polos gobernos do PSOE con que se entregou cantidades inxentes de "fondos públicos á banca privada" e fixo fincapé na necesidade dun "cambio de rumbo nas políticas económicas" que permitan reactivar a economía. Joquera propuxo a creación dun banco público galego –cuxo custo non sería superior "á creación dunha autovía interior", dixo-- encamiñado a financiar os sectores produtivos de Galiza. Pola súa banda, Pachi Vázquez, obviou a acusación e desviou a interpelación asegurando estar de acordó coa necesidade "dun outro modelo de financiamento" que os socialistas din, pasa pola creación dun Instituto Galego de Crédito e Finanzas, algo que lle foi retrucado polo candidato do BNG ao lle lembrar a proposta de creación da banca pública que foi levada ao Parlamento e desbotada pola súa forza política. Aliás, o cabeza de lista da organización frontista asegurou que un modelo de financiamento propio para Galiza exixía dun maior autogoberno que faga, dixo, "política ao servizo de sectores produtivos como o lácteo ou o pesqueiro e poña Galiza a producir". Jorquera: "Galiza precisa dun modelo de financiamento propio que poña Galiza a producir" Na quenda final do primeiro bloque temático, o candidato socialista puxo enriba da mesa --máis unha vez-- a xestión de Núñez Feijóo, da cal asegurou "é veleno para a nosa economía" e fixou como o seu obxectivo fundamental a xeración de emprego. Francisco Jorquera reiterou a súa aposta "por un cambio de rumbo" e por "facer fronte aos recortes" levados a cabo desde Madrid. O candidato nacionalista lembrou a reforma exprés da Constitución española aprobada polo PP e PSOE e acusou os socialistas de seren cómplices dunha política de recortes que puxo a economía ao servizo do capital. Benestar e servizos sociais A cuestión económica continuou sendo a idea forte do debate após un pequeno descanso ao remate das primeiras intervencións. No bloque de benestar e servizos sociais, o candidato do BNG recuncou na necesidade dun modelo de financiamento propio para Galiza que permita "defender e afortalar os servizos públicos e as políticas sociais". "Non podo estar máis de acordo", aseguraba na súa intervención Pachi Vázquez, quen se afanaba por atopar puntos de encontro coas propostas do BNG, porén, cando Francisco Jorquera asegurou que loitaría por un "concerto económico para Galiza" que rache coa dependencia en materia de financiamento e permita "os servizos públicos e as políticas sociais", o socialista recuaba e facía énfase en que defendería mellores condicións de acordo co marco competencial estabelecido pola Constitución española. O candidato nacionalista aproveitou as palabras de Vázquez para lle retrucar que a Carta magna pode "ser reformada non só cando desexe Merkel", apelando de novo á modificación do artigo 315 introducida polo goberno español daquela en mans do PSOE. Autogoberno No último dos temas acordados para o debate situábase o autogoberno. O BNG amosouse a prol da soberanía nacional para Galiza como necesidade fundamental para "decidir sobre os seus asuntos en réxime de igualdade e cooperación" cos demais territorios. Aliás, Francisco Jorquera asegurou que "sen autogoberno non hai democracia" para o que puxo de exemplo a cesión de competencias ás institucións europeas, en que dixo "Galiza debe ter representación directa nos asuntos que lle afectan". Vázquez condicionou a soberanía de Galiza ao marco competencial atribuído pola Constitución española Pola súa banda o candidato do PSdeG-PSOE acusou de novo a Feijóo de "minguar a capacidade de decisión de Galiza" e asegurou pular por un bo status para Galiza fronte á reforma do Estado de autonomías, porén, asegurou que calquera modificación competencial que outorgase maiores cotas de autogoberno exixía dunha reforma constitucional que debería ser aprobada por todas as forzas políticas españolas, "dentro da Constitución todo", aseverou Pachi Vázquez. No entanto, Jorquera defendeu o esgotamento do actual marco político-xurídico, comprometéndose a pular por un "estatus diferente" para Galiza. O debate concluíu cun chamamento ao apoio o vindeiro 21-O por ambos os dous candidatos nunha confrontación de propostas en que salientaron as reiteracións do carballiñés, Pachi Vázquez, con que converteu o segundo dos debates electorais, nunha 'secuela' do anterior.


Summary: As catro formacións acordan "emprender un proceso de traballo" para confluíren no ámbito "programático" e "organizativo"

Tras a efervescencia, as primeiras concrecións. Despois de semanas de múltiples contactos Máis Galiza, Encontro Irmandiño, Acción Galega e EcoGaleguistas acadaron este sábado, nunha xuntanza conxunta, iniciar a construción formal do que se vén dando en chamar "novo proxecto común", isto é, a alianza política que aposta por asentarse, segundo teñen sinalado varios dos seus representantes, no ámbito do galeguismo e do nacionalismo cos vindeiros comicios galegos como primeiro horizonte electoral. No primeiro comunicado conxunto que emiten as catro organizacións, +G, EI, Acción Galega e EcoGal sinalan que o "proceso de traballo conxunto" que se dispoñen a emprender ten o obxectivo de "explorar as súas coincidencias de cara á constitución dunha organización política plural e aberta". Como adiantara Praza Pública, para a "consecución do devandito obxectivo" este foro a catro bandas formou dos grupos de traballo, dous "obradoiros de ideas, "un dos cales traballará no eido programático e outro no organizativo", explican. Os catro colectivos traballarán en dous "obradoiros de ideas", un para definir a súa organización e outro dedicado ao seu programa conxunto O anuncio público sobre o comezo do artellamento desta nova organización e do seu programa chega despois de semanas nas que os encontros entre representantes significativos dos catro grupos se produciron mentres, paralelamente, se seguiron a celebrar as asembleas abertas convocadas polos irmandiños e encontros con militantes e simpatizantes aos que acudiron membros de varias das correntes, como un acto dos EcoGaleguistas no que participou a ex conselleira Teresa Táboas ou un encontro na Estrada ao que acudiron Martiño Noriega (EI) e o secretario xeral de +G, Xoán Bascuas. Como ten detallado este diario, dende os diversos colectivos se puxo sobre a mesa como un dos retos máis inmediatos a necesidade de, ao seu xuízo, facer compatibles ambas dinámicas, a das asembleas abertas e a dos contactos entre direccións, para darlle forma ao proxecto nun treito temporal non excesivamente longo. Neste sentido, o EI iniciou os contactos amosándose partidario de que fosen os "grupos de base" os que pilotasen todo o proceso, mentres que dende o resto de formacións se fai fincapé na "urxencia" de aproveitar a "única oportunidade" que, din, poden ter, e que pasa, entre outros aspectos, por concorrer ás eleccións e lograr representación parlamentaria. Despois do primeiro pronunciamento deste sábado o vindeiro martes representantes das catro correntes protagonizarán o que podería ser a primeira posta en escena pública da súa confluencia. Será nun coloquio organización polo Movemento Estudantil Universitario (MEU) na facultade de Ciencias Políticas de Santiago, no que intervirán Xoán Bascuas (+G), Martiño Noriega (EI), Xoán Hermida (EcoGal) e Rafa Cuiña (Acción Galega).


A xuntanza que este sábado mantiveron en Compostela Iniciativa pola Unión e o Encontro Cidadán por unha Marea Galega finalizou sen acordos para confluír nunha única candidatura para as eleccións xerais do 20 de decembro. No encontro, que durou máis de catro horas, participaron ademais das dúas plataformas, BNG, Anova, Foga, PCPG, Compromiso por Galicia, Equo, Cerna e o Partido Galeguista. Representantes de ambas as dúas plataformas manifestaron ao remate que seguen existindo numerosas discrepancias que fan imposible o acordo, cando quedan sete semanas para as eleccións. Así pois, todo indica que nos comicios do 20 de decembro concorrerá por un lado unha candidatura apoiada polas mareas municipalistas, Podemos e as forzas que compoñen AGE (Anova, Esquerda Unida, Espazo e Equo -que participa en Encontro e o decidirá entre o 2 e o 4 de novembro-). E polo outro Nós-Candidatura Galega, impulsada por Iniciativa pola Unión e apoiada polo BNG. Nesta candidatura xa se comezaron a coñecer, onte e hoxe, as primeiras persoas que concorren ás primarias: Carlos Callón (pola Coruña) e Carme Adán (por Pontevedra). O BNG afirmou a través dun comunicado que "a única opción para a candidatura galega é a impulsada por IxU". Xavier Vence manifestou en twitter que "máis non se pode: nin mesmo ofrecendo poñer a cero pra candidatura de unidade e grupo soberano. Os que non querían seguen sen querer. Forza IpU". Mentres, Xoán Bascuas -secretario xeral de CxG- cualificou a xuntanza de "bochornoso espectáculo que "non serviu absolutamente para nada máis que, para que cadaquén se reafirmase na súa individualidade". Rafael Cuíña, alcalde de Lalín, afirmou -a través da súa conta de twitter- que do "fracaso definitivo hoxe da posibilidade de candidatura de unión" a "culpa é de todos". Cuíña reiterou o seu apoio a Iniciativa pola Unión, a pesar de que Compromiso por Galicia aprobou non participar en ningunha candidatura se non se lograba unha lista conxunta, dando liberdade aos seus militantes e cargos. Pola súa banda, Cerna sinalou a través dun comunicado de prensa que "fronte a quen se apresure a dar por fracasada" a negociación, "aínda estamos a tempo" pois "as coincidencias manifestadas permiten un entedemento para a candidatura galega". Cerna salienta que todos os participantes concordaron "na necesidade dunha candidatura que faga posíbel un grupo parlamentar galego sobre a base dunha coalición feita en Galiza con personalidade xurídica propia", en que "o grupo parlamentar que se logre defenda os dereitos nacionais de Galiza e bote abaixo as reformas ultraliberais do PP e PSOE" e en que "a candidatura sexa de base cidadá".


Summary: Diversas entidades do sector cultural solicitan á Xunta o compromiso urxente para reactivación da cultura na Galiza

O pasado 20 de marzo, cun amplo consenso do sector cultural galego, a Xunta recibiu un documento de 15 páxinas cunha serie de propostas "concretas e asumíbeis" para superar estes momentos de crise, que aínda non viu resposta ningunha, após finalizar a rolda contactos sectoriais, algúns deles mesmo "en dúas ocasións", denuncian as entidades asinantes, representativas do conxunto da cultura galega. O único anuncio foi un plan de préstamos do Instituto Galego de Promoción Económica, común para toda a economía. Reprogramar o Xacobeo 2020 e 21 para o fortalecemento real da Comunidade Cultural Galega Crear a Receita Cultural para garantir o acceso á Cultura de toda a poboación, incluida a máis afectada pola crise económica. Adaptar todas as convocatorias de subvencións e bolsas culturais á realidade actual. Compromiso por parte de todas as administracións galegas da execución do 100% do orzamento destinado á programación e actividade cultural no 2020. Compromiso da non cancelación de ningún proxecto cultural, incluídos os formativos que sexan viábeis online, que xa estaban aprobados. Ampliar ata marzo 2021 os ciclos de programación 2020 e anticipar un mínimo do 50% dos caché na data prevista inicialmente. Posibilitar a contratación de actividades e actuacións en streaming e formato audiovisual pregravado. Novas liñas de axudas para a creación, investigación e preprodución para proxectos futuros nos espectáculos ao vivo e na xestión cultural. Axudas para publicacións de arte e revistas dixitais para impedir o colapso do sector. Redefinición do plan estratéxico para o sector cultural a medio prazo, dentro e fóra do país. Recoñecemento do libro galego como "estratéxico e prioritario" Reparto equitativo e accións dentro do plan de urxencia de 25 millóns de euros anunciado para o sector "cultural e turístico". Implicación da Radio e Televisións de Galicia con múltiples contidos que representen a todo o sector cultural galego nas súas programacións con orzamento definido e específico. Elaboración dun plan de profesionalización do sector cultural e a loita contra a precariedade Atención ao colectivo de mulleres do sector da arte contemporánea (tanto de artistas como críticas, galeristas, comisarias…) así como as xestoras culturais e persoal técnico que, unha vez máis, están a ter que conxelar as súas carreiras para asumir os coidados. Consideran ademais fundamental a creación dunha Comisión de segueminto do plan adoptado.


Summary: A CIG rexistrou esta sexta feira na Consellaría de Economía, Emprego e Industria o preaviso de greve xeral para o 19 de xuño. O secretario xeral da central nacionalista, Paulo Carril, asegurou que a greve "é a nosa moción de censura" diante da situación de "emerxencia nacional e social" que estamos a vivir do punto de vista laboral, social, económico e político-institucional. Vídeo no interior.

Carril salientou a importancia de se mobilizar e apoiar o paro como ferramenta para recuperar os dereitos e derrogar as reformas "que provocaron o empobrecemento, a precariedade e a situación de explotación laboral que padece a clase traballadora" ao tempo que indicou que "un sindicato digno de tal nome, nun momento como este, ou dá un paso á fronte e convoca unha folga xeral ou, senón, entendemos que o seu papel é inútil". Considerou o secretario xeral que "non podemos permitir que a desmobilización, a pasividade e o silencio sexan a resposta" e asegurou que "nós non imos calar, non estamos dispostos a que o PP manteña con mans de ferro estas políticas nin en Galiza nin no Estado, que tanto drama social están a provocar", máis aínda despois da sentenza que confirma que "é unha organización que hai que ilegalizar, que é unha organización criminal" Mocións nos concellos A CIG tamén presentará nos concellos galegos mocións para que as corporacións municipais debatan en pleno sobre as razóns da convocatoria da greve xeral, manifesten o seu apoio e animen a veciñanza a secundala. No texto da moción lémbrase que as decisións políticas adoptadas desde o inicio da crise económica téñense demostrado un auténtico roubo e saqueo á clase traballadora e ao conxunto do pobo galego. "A recuperación económica da que se fai propaganda á diario non existe, é só para as persoas ricas, que aumentan a súa riqueza, á conta dun empobrecemento xeral". Denúnciase ademais que "ter un traballo non permite vivir en condicións dignas".