Summary: A acción solidaria convocada por Ceivar realizouse na tarde do 24 de Xullo abrindo o programa de actividades con que a Galiza nacionalista conmemoraría o Día da Patria. O accidente ferroviario de Angrois obrigou a cancelar a axenda: só esta mobilización e a manifestación unitaria da mocidade percorreron as rúas de Compostela. Clamouse nas dúas pola independencia

'Algo farían', sentencian as xentes sen pensaren que, desde calquera punto, a máquina de represión do Estado pode exercer o seu control sobre nós. No independentismo galego non estamos a falar de loita armada, senón dunha loita ideolóxica que se criminaliza. Así falou a escritora Teresa Moure na leitura do manifesto co que concluíu a cadea humana que cada ano convoca Ceivar pola liberdade dos e das presas independentistas. A día de hoxe son seis os que fican submetidos á dispersión, repartidos polos cárceres do Estado, soportando unha condena a prisión preventiva antes de que se dite contra eles unha sentenza, en aplicación da lei antiterrorista. Á espera da sentenza que contra Antom Santos, Eduardo Vigo, María Osório e Roberto R. Fialhega ditará previsibelmente antes do 1 de agosto a Audiencia Nacional española --foron acusados de delitos de tenza de explosivos, falsidade documental e pertenza a banda armada, polos que o Ministerio fiscal lles reclama 64 anos de prisión-- este 24 de Xullo foron centos as persoas que uniron as súas mans para denunciar as condicións de privación de dereitos e liberdades en que se atopan.Baixo unha forte presenza de antidisturbios que agardaban por el@s en cada recuncho, percorreron as rúas da zona vella reclamando, ao mesmo tempo, unha Galiza ceiba. España continúa a mostrarnos nos últimos tempos a súa face máis crúa. Exténdese a malvivenza e a pobreza, e o circo da política institucional xa nen disimula. Para triunfar nos seus propósitos vai triunfar nas rúas e nas cadeas idéntica fórmula, reducir as persoas á insolidariedade e ao egoísmo. E, para quen aínda contra todos os obstáculos se revolta sen complexos, prepara o pau e os barrotes. Este bocado de texto fai parte da comunicación que o preso independentista Antom Santos leu en nome do Colectivo de presos independentistas galegos. A súa voz non perdeu forza malia pasar primeiro polo filtro dunha gravadora e fixo estourar a praza do Matadoiro nun sonoro aplauso seguido de berros en prol dunha Galiza independente. A policía española encetou a tarde practicando cacheos nas mochilas e bolsos dos e das cidadás que se dirixían á praza de Galiza, onde estaba convocada a saída da cadea humana, con bandeiras ou simboloxía nacional. Da mobilización fixeron parte @s observador@s de Esculca.


Summary: As eleccións ao Parlamento de Galiza adiantáronse ao anunciado outubro e os prazos viraron curtos. O Partido Popular evita o xuízo da Gürtel en campaña con esta data e afronta os comicios, previsibelmente, cunhas listas continuístas, pero aínda sen confirmar.

A data escollida para as eleccións galegas levantou unha eminente polémica entre as forzas opositoras ao goberno de Alberto Núñez Feijóo. O adiantamento de case un mes sobre a data esperada foi unha das causas do descontento da escolla dun día que, sobre o papel, favorece a uns e prexudica a outros: En Marea, sen candidatura, sen listas e recén consolidado como partido instrumental, co que Podemos aínda non fechou a alianza; Ciudadanos coa previsión de que será unha persoa independente a cabeza de cartel e sen unha estrutura ben definida que a apoie; só o BNG ten as súas listas e cabezas de cartel confirmadas. Pero, cal é o estado do Partido Popular? Feijóo repetirá candidatura á presidencia da Xunta o 25 de setembro, co obxectivo de acadar a súa terceira lexislativa consecutiva. A data escollida fai que se peche definitivamente a opción dun salto á política estatal para presentarse como candidato popular á presidencia española, de teren que realizarse unhas hipotéticas terceiras eleccións, que serían posteriores ás galegas. Neste punto o estado do Partido Popular de Galicia non é tan diferente ao dos socialistas. Un candidato claro e confirmado e unhas listas aínda sen definir. A salvidade: Os populares non poñen foco nas súas listas electorais que deberán estar presentadas entre o 17 e o 22 de agosto, seguindo os prazos que marca a lei electoral. Dúas semanas por diante para se conformaren as listas e os cabezas de cartel e o PP de Galicia di chegar cos deberes feitos, argumento que emprega para defender o día escollido para os comicios. Feijóo: "Levamos dúas eleccións xerais consecutivas en sete meses e agora tocan dúas eleccións autonómicas a pouca distancia" Miguel Tellado, secretario xeral do Partido Popular de Galicia, foi o encargado de defender ao seu partido das críticas e aludindo a que se trata do "trimestre no que había eleccións fixadas dende 2012". Se ben é un dato certo, o xogo exercido coa variación probábel de 3 meses deu lugar a reflexións entre os seus contrincantes en torno á posibilidade de que esta data estivese posta para o beneficio propio e non por ser a idónea para o pobo galego. Feijóo, na contra, defendeu a idoneidade da xornada escollida, pensando no conxunto do pobo español: "Levamos dúas eleccións xerais consecutivas en sete meses e agora tocan dúas eleccións autonómicas a pouca distancia". É, precisamente este, outro dos principais motivos de crítica cara a data electoral. A falla de independencia que transluce desta decisión "sometida" á vontade de Urkullu, como apuntaron Ana Pontón e Xaquín Leiceaga ao coñecela. Os comicios acontecerán previamente ao xuízo da trama Gürtel, no que está a ser investigado o propio Partido Popular Con todo, este sometemento non contradí os intereses propios do Partido Popular. O 25 de setembro supón que os comicios acontecerán previamente ao xuízo da trama Gürtel, que arrincará o 4 de outubro e no que está a ser investigado o propio Partido Popular, con Ana Mato no punto de mira, como partícipes a título lucrativo. A perda de representación sería a principal inimiga dos deputados populares á hora de ceder o seu escano En canto ás listas da formación azul, todo apunta a que serán continuístas. Con trece deputados na Coruña, nove en Lugo, oito en Ourense e 11 en Pontevedra, a perda de representación sería a principal inimiga dos deputados populares á hora de ceder o seu escano, mais en canto aos rangos de importancia os cambios prevense etéreos. Pola provincia da Coruña, Pedro Puy e Miguel Tellado continúan a ter un grande peso funcional no partido. Feijóo e Alfonso Rueda, presidente e vicepresidente do goberno, seguirán a ser número un e dous en Pontevedra. Nada fai prever, tampouco, unha perda de rango de Miguel Santalices, actual presidente do Parlamento de Galiza e número dous por Ourense, sendo a provincia de Lugo a máis susceptíbel a cambios, onde non hai ningunha grande figura do partido.


Summary: O deputado do Bloque Néstor Rego pon sobre a mesa as exixencias para apoiar a modificación da norma pactada polo Goberno do Estado español, os empresarios, CCOO e UXT.

Escasas semanas despois de que a ministra de Traballo, Yolanda Díaz, representación das patronais e os sindicatos UXT e CCOO asinaran unha nova reforma laboral que ten que pasar o corte do Congreso, o BNG advirte daquelas liñas vermellas que non vai permitir. Se desde o primeiro momento o Bloque foi moi crítico coa modificación por entender que non se recuperaban dereitos laborais retirados polos gobernos estatais do PP, esta sexta feira o deputado Néstor Rego incidiu nas exixencias da formación para apoiar o texto. O nacionalista advertiu de que non secundará a "convalidación do decreto lei" se o Goberno do Estado non se abre a pactar novos cambios como a "recuperación da indemnización de 45 días" por ano traballado en caso de despedimento improcedente. Para o Bloque Nacionalista Galego non só é oportuno retomar esa garantía para as operarias e operarios, senón que o máximo debe estabelecerse nos 42 meses. Ao fío desta consideración, demandan que sexa menos sinxelo botar ao persoal. Por outra parte, reclámase que de novo sexa indispensábel ter a autorización previa da autoridade laboral para levar a cabo despedimentos colectivos en calquera compañía. Outras condicións son os salarios de tramitación por despedimento, pois para Rego debe ser preciso o acordo para cambiar os convenios, eliminando a posibilidade de incumprimento ou cambio das condicións estabelecidas polas empresas; o recoñecemento dos convenios territoriais; ou a validez total dos convenios sectoriais sobre os de cada negocio. As promesas "Semella que prefiren incumprir as súas promesas e compromisos para contentar os empresarios á costa dos dereitos dos traballadores e traballadoras", lamentou o representante do BNG. Por iso chamou á rectificación por parte da coalición de PSOE e Unidas Podemos para "avanzar na recuperación de dereitos". "E iso pasa por acceder a tramitar o decreto como proxecto de lei e por acordar os cambios necesarios", resumiu.


Summary: O documental As testemuñas silenciosas, unha iniciativa de Arturo Ferreiro Herves, afonda na historia dos cruceiros na Galiza.

Cal é a orixe dos cruceiros? Esa é a pregunta que diferentes persoeiros especializados na historia, a antropoloxía e o sector cultural tentan buscar resposta a través do documental As testemuñas silenciosas, unha iniciativa de Arturo Ferreiro Herves realizada ao abeiro do Fondo de proxectos culturais en lingua galega Xacobeo 2021-22, convocado pola secretaría xeral de Política Lingüística. Nesta peza audiovisual, de perto dunha hora de duración, as persoas expertas afondan nos estudos de Castelao ou Manuel Murguía a respecto deste elemento tan típico e con tanta presenza por todo o territorio galego, facendo un pequeno percorrido polos cruceiros máis representativos do país. Compostela acolle unha mostra sobre as cruces de pedra na Bretaña e na Galiza "Non xurdiron da noite á mañá. Primeiramente aproveitaron mesmo miliarios e reconvertíronos en cruceiros facéndolles unha cruz. E logo chegaron as cruces, que non son o mesmo, pois un cruceiro é unha cruz situada sobre un varal, para que se vise máis ou para que os cans non as ouriñasen", apunta o investigador e escritor Estanislao Fernández. A súa orixe situaríase arredor do século XIV, nomeadamente contra o ano 1346, "como unha reacción á peste que invadiu todo o mundo e tamén á Galiza". "Por iso os primeiros cruceiros que achamos están no Camiño de Santiago e a costa atlántica, onde se situaban os principais portos", precisa Fernando Arribas, antropólogo e escritor. "Había o costume de que, cando morría unha persoa, ao acabar o límite da súa aldea, nun castiñeiro ou carballo puñan unha cruz. Era a despedida do defunto da súa aldea, e fíxose até os anos 60 ou 70, cando se foron abrindo as estradas e empezaron as comitivas fúnebres en coche. Aí acabou ese costume, e os veciños retiraron as cruces dos carballos", apunta Clodio González, historiador e etnógrafo. Castelao, a primeira persoa en estudar cientificamente os cruceiros, estabelecía catro ideas da súa posíbel orixe: a cristianización de lugares de culto pagán e a influencia do Camiño, das ordes mendicantes e de San Vicente Ferrer, un persoeiro documentado como "sementador de cruceiros" na Galiza medieval, lembra Fernando Arribas. A expansión, insiste o experto, produciuse por dous factores: relixioso e económico. O primeiro ten a ver, fundamentalmente, co Concilio de Trento, que promoveu o culto á cruz e as indulxencias, "e a xente empezou a erguer cruceiros". O segundo refírese á chegada do millo á Galiza, "que produce excedentes que permiten a certos sectores económicos dispor dunhas rendas que podían investir na salvación das súas almas".


Summary: O deputado Luis Bará sinala as responsabildades dos diferentes gobernos, da Casa Real e do poder xudicial á hora de frear a devolución do Pazo de Meirás.

O BNG defenderá na próxima sesión plenaria a devolución ao patrimonio público do Pazo de Meirás. Así o avanzou o deputado nacionalista Luis Bará, que tamén sinalou que o Bloque demandará que o goberno mova ficha para "retirarlle á familia Franco os títulos nobiliarios do Ducado de Franco e Señorío de Meirás". O parlamentar lembrou que está a piques de se facer un ano do acordo unánime do Parlamento galego polo que se instaba ao goberno español a iniciar accións para recuperar o Pazo de Meirás. Mais nese tempo nada se moveu. A familia Franco, manifestou Bará, "está envalentonada e utiliza o Pazo de Meirás como un fortín e parque temático para a promoción do ideario franquista". O Pazo de Meirás foi "adquirido, ampliado e reformado con fondos públicos", afirmou, e durante a Transición legalizouse "ese espolio" coa participación de todos os poderes do Estado. Para o deputado é evidente esa complicidade coa familia Franco e o franquismo na que a Casa real foi "clave" cando no ano 75 o Rei concede a familia de Franco os títulos de Señorío de Meirás e Ducado de Franco. Bará tamén cargou contra a "complicidade" de parte do poder xudicial para defender os intereses da familia Franco, poñendo os exemplos das sentenzas das estatuas de Isaac e Abraham e recentemente co pronunciamento en contra do Tribunal Supremo para exhumar os restos do ditador Franco do Val dos Caídos .


Summary: A eurodeputada de AGE, Lidia Senra, amosa o seu apoio á iniciativa solidaria "Caravana a Grecia: abrindo fronteiras", unha iniciativa que parte do Estado español cara a Tesalónica (Grecia) co fin de facer visíbel o "abandono" da UE ás persoas refuxiadas.

AGE-Europa expresa o seu apoio á caravana solidaria que na tarde do sábado se concentra en Barcelona e que chegará a cuarta feira a Tesalónica. A concentración da caravana coincidirá coa acampada convocada pola organización No Border do 15 ao 24 de xullo. Nun comunicado de imprensa, Lidia Senra carga contra as "políticas inhumanas" que aplica Bruxelas no trato das persoas refuxidas e di que "extreman a vulnerabilidade" destas persoas. "Pode cambiarse a situación, mais as autoridades europeas non o fan para as disuadir de entrar nos países da UE", engade. Na mesma liña, Senra denunciou que malia que nestas datas deberían ter sido acollidas unhas 160.000 refuxiadas, tan só atoparon asilo na UE unhas 3.000. A creación da Axencia da Garda Europea de Fronteiras e Costas foi tamén albo das críticas da deputada de AGE no Parlamento europeo. A europarlamentar afirma na nota de imprensa que "as forzas neoliberais" amosan un "cinismo descarnado" que lles permite obviar que "están detrás de moitas situacións de violencia extrema que provocaron que estas persoas se viran na obriga de abandonar o seu país de orixe".


Summary: O presidente da Xunta recoñece o transvasamento do 40% do orzamento do tícket eléctrico e deféndeo porque "atendemos todas as solicitudes que chegaron". "Aquí non hai desvío, hai defensa do país", retruca á petición de explicacións de En Marea A Xunta moveu o 40% dos fondos de axudas para pagar a luz a outros gastos da Administración O presidente asegura que o paro acadou "máximos históricos" co bipartito e Zapatero, pero foi en 2014

O presidente asegura que o paro acadou "máximos históricos" co bipartito e Zapatero, pero foi en 2014 A comezos de 2015 a Xunta comezaba a escenificar o seu 'xiro social' tras o pau electoral sufrido polo PP nas eleccións europeas e a Xunta anunciou a través do presidente, Alberto Núñez Feijóo, que o tícket eléctrico -axuda para pagar a luz equivalente a un recibo e medio ao ano- ía pasar de beneficiar uns 15.000 fogares a chegar a ter "ata 40.000 familias beneficiarias" grazas a unha dotación orzamentaria de 1,5 millóns, máis do duplo do ano anterior. En 2016 ese orzamento volveu subir e chegou aos 2,1 millóns de euros, pero apenas o 20% do consignado acabou pagando axudas para afrontar recibos da luz, mentres que o 40%, uns 830.000 euros, foron transvasados para atender outros gastos da Administración. Este mércores Feijóo viuse obrigado a admitir no Parlamento esas transferencias de fondos e, daquela, que o que fora presentado como unha das medidas estrela para combater a "pobreza enerxética" ficou moi por baixo das expectativas xeradas dende o propio Goberno. Fondos do tícket eléctrico pagaron gastos como un estudo sobre publicidade ou alumeado da Cidade da Cultura Como informou Praza.gal, tras non gastar en axudas o 80% do orzamento, neste 2017 a dotación destes subsidios redúcese un 62% e queda un chisco por baixo dos 800.000 euros. Non en van, segundo confirma a Consellería de Economía, as familias atendidas non foron as 40.000 auguradas polo presidente a partir de 2015, senón unhas 6.000 entre 2014 e 2016. Esa cifra de fogares beneficiados foi a repetida polo xefe do Executivo no Parlamento despois de que o voceiro de En Marea, Luís Villares, o instase a render contas polo devandito "desvío de fondos". "Valle Inclán estaría orgulloso de vostede", ironiza Villares, xa que esta "master class de desviación de fondos" incluíu o transvasamento de 111.000 euros do tícket ao alumeado da Cidade da Cultura, "o monumento ao desbalde". "Me di que non executamos a partida correspondente, sabe por que?", retrucou Feijóo. "Porque atendimos todas as solicitudes que chegaron, a todos os que as pediron, se lles concedeu", afirma, se ben os propios datos da Consellería de Economía evidencian que houbo solicitudes non admitidas por non cumprir algún dos requisitos esixidos na orde. "De que se me acusa? É a primeira vez que me acuscan de ter un orzamento excesivo", proclamou Feijóo, mentres cifra esta axuda en "300 euros ao ano" cando, realmente, esa contía é só a correspondente para familias numerosas -o importe das restantes é de 180-. Feijóo defende o transvasamento porque "atendemos todas as solicitudes que chegaron": "Aquí non hai desvío, hai defensa do país", proclama Neste contexto Feijóo dá en admitir "onde foron as partidas" transferidas, pero só algunhas delas. Así, o presidente recoñece que os fondos do tícket pagaron proxectos para "impulsar o comercio de proximidade" -que xa estaban previstos-, para "promover o termalismo" ou para "desenvolver medidas de eficiencia enerxética na Cidade da Cultura". Tamén, recoñece, para "defender os intereses de Galicia no Tribunal Internacional da Haia" pola demanda da mina de Corcoesto. Non especifica, no entanto, que con estes fondos a Xunta tamén atendeu, por exemplo, a cota da Fundación Feiras e Exposicións de Lugo ou sufragou un estudo sobre a súa publicidade, transferencia que foi autorizada polo Consello da Xunta tres días antes das eleccións e non incluído na referencia pública dos asuntos abordados na xuntanza. "Aquí non hai desvío, hai defensa do país", asegura. "Está moi ben que diga que atenden todas as solicitudes", agregou na súa réplica Villares, quen censura que o Goberno obvie que parte das causas da baixa execución deste orzamento está "no problema xa denunciado polos traballadores sociais": que "os requisitos" das axudas "deixan fóra a moita xente" e que a súa tramitación é complexa, porque só pode realizarse a través de internet e coa documentación en formato dixital. "Teñen unha política social de cartón pedra: falsa, fría e insensible", conclúe. "Quere que lle fale da Coruña?" Alén de preguntarse "que quere que faga" para que todo o orzamento do tícket chegue ás familias o presidente da Xunta defendeuse das críticas por este transvasamento de fondos trasladándose, como adoito, a un dos concellos gobernados polas mareas. Neste caso o elixido foi A Coruña: "Que é o que me pregunta? Quere que lle fale do Concello da Coruña?", retou o líder conservador, antes de acusar o goberno da Marea Atlántica de "rebaixar un 85% as partidas da renda de integración", en referencia á modificación orzamentaria aprobada o pasado outubro que diminuíu esta partida de 2,1 millóns a 410.000 euros para o ano 2016, aprobado nun pleno no que o PP se abstivo. Os fondos transferidos destináranse a atender a débeda da empresa municipal de vivenda de anos anteriores e a expandir un programa municipal de préstamo de bicicletas. "Me parece unha broma que En Marea veña a dicirme que facemos unha modificación despois de esgotar todas as solicitudes" A operación tivera a súa orixe, sinalara o Concello, na demora na implantación da renda social pola aprobación serodia dos orzamentos e a tardanza da Xunta en autorizar a súa posta en marcha. Ambos factores provocaran que a renda, que ten unha tramitación "duns dous meses" por solicitude, comezase a funcionar a finais de setembro. En 2017, agregara, o orzamento da renda é de 2 millóns. Feijóo di lanzar esta acusación non para "facer oposición" ao goberno da Coruña, como reprocha Villares, senón porque "son o presidente tamén dos coruñeses" porque ademais, "na Coruña tivemos moitos máis votos que o resto de grupos. "Por iso -concluíu, visiblemente irado- me parece unha broma que un representante de En Marea veña a dicirme que facemos unha modificación despois de esgotar todas as solicitudes". A decisión do goberno local coruñés, espeta, si foi "un recorte".


Despois de ver como regularmente son noticia na prensa boa por parte dos que forman o eido artístico das orquestras da verbena Galega, quixera deixar estes parágrafos para expresar unha opinión en claro recoñecemento, solidariedade e homenaxe coa parte máis fráxil e indefensa, que non son outros que os músicos e as propias festas en si mesmas. É obriga recoñecer que o que hoxe escribe estas liñas non coñece totalmente o mundo da verbena, pois foi cultivado musicalmente no mundo clásico máis, si que estou lexitimado para dar a miña opinión ao respecto por proximidade, amizade e compañeirismo con moitos destes músicos que compoñen as orquestras do panorama Galego. Antes contratabas a orquestra que desexabas, a que máis gustaba ou a que permitía o orzamento. Hoxe tes que contratar a unha desas cinco (ou as cinco xuntas) con máis sona para que a festa teña ese falso prestixio e non ser menos que outras aldeas ou vilas Se botamos unha ollada cara o pasado, e non hai que ir máis aló de trinta anos, debemos recoñecer que antes as festas cumprían unha función social para a aldea, a vila, etc... onde cada comisión de festas organizaba os actos dese/s día/s para disfrute e ocio da veciñanza e por defecto para as súas familias, amigos e amigas. Cando asistías á festa, ollaras para onde ollaras, todas e todos eran coñecidos, e aquel que a súa faciana non nos soaba, era inmediatamente adoptado como amigo/a porque xa intuías que era familia ou amigo/a dun veciño/a. As festas organizábanse para os do lugar e do arredor máis preto, sen desbotar a ningún forasteiro. Hoxe non. Hoxe semella que se non se organiza unha festa para 10.000 persoas xa non é festa. Antes contratabas a orquestra que desexabas, a que máis gustaba ou a que permitía o orzamento. Hoxe tes que contratar a unha desas cinco (ou as cinco xuntas) con máis sona para que a festa teña ese falso prestixio e non ser menos que outras aldeas ou vilas. O cal fai que se xere unha cadea irrompible e sen fin, onde cada ano vai in crescendo o esforzo e os prezos para os festexos. O exemplo a todo isto vén agora.: Antes a veciñanza organizaba a festa e despois disfrutaba dela bailando, cantando, moceando, ou como quixeran ou mellor puideran. Agora non poden, agora teñen que traballar para organizala e seguir traballando (principalmente nas barras) durante o transcurso da mesma como auténticos servos e servas dun señor feudal (supoño que algún farao gustoso) Nos petos dos músicos non entran esas cantidades de 10.000, 15.000, e ata 20.000 € que poden chegar a pedir (o axente e o xefe da orquestra) por unha actuación dunha noite Se tocamos o apartado "situación laboral", entón debemos retirarnos meditar ao tibet para non entrar en estado de shock. Se os que frecuentan con regularidade os campos das festas para escoitar e disfrutar dunha orquestra coñeceran a realidade laboral que sofre a meirande parte dos músicos, quedarían abraiados ou simplemente caerían desmaiados. Á práctica totalidade dos músicos non se lles cotiza á seguridade social mentres están ensaiando (e polo tanto traballando), no inverno. No verán só cotizan o día que tocan e esa cotización sae do grupo máis baixo dentro da base de cotización que establece a seguridade social. Nos petos dos músicos non entran esas cantidades de 10.000, 15.000, e ata 20.000 € que poden chegar a pedir (o axente e o xefe da orquestra) por unha actuación dunha noite. Quen son os culpables? En grande medida, e sen ser os únicos, os axentes artísticos que co seu xeito usureiro e especulativo de entender as festas converteron a tradición en perversión Quen son os culpables? En grande medida, e sen ser os únicos, os axentes artísticos que co seu xeito usureiro e especulativo de entender as festas converteron a tradición en perversión. Na súa busca de fomentar e favorecer o espectáculo (e nisto algúns músicos tamén son moi culpables) transformaron aos músicos en acróbatas, atletas e marionetas. Máis non en acróbatas, atletas e marionetas dignos e de prestixio, senón populachos e vulgares. (imaxínanse vostedes a un avogado brincando e colgado da lámpada para defender a un cliente diante dun/ha xuíz? Eu tampouco. Por que un músico si?). Obrigaron a que se pasara de interpretar un repertorio variado e de certo culto, a ser embaixadores dos 40 principais e da música caribeña máis cativa. Obrigaron a que se pasara a ofertar un prezo accesible a converter as orquestras en artigos de luxo (onde quen leva o beneficio económico non son precisamente quen botan horas e horas enriba do escenario, nin transportándoo, nin montándoo). Pasaron de ser intermediarios a se converter en amos e señores das orquestras e das festas. Converteron ás comisións de festas en auténticos destrutores de riqueza cultural e musical Galega, xa que estes centran todo o esforzo en traer unha orquestra aínda que lles custe vinte mil euros o empeño, máis choran e intentan regatear mil ou dous mil euros para darlle a unha agrupación tradicional de gaitas, unha banda de música, etc... Na miña modesta opinión, a solución ao futuro das orquestras, e por tanto dos propios músicos que as nutren, creo que pasa por facer algo semellante a cooperativas, onde o músico sexa o seu único xefe Como remate final teño que dicir que baixo a miña opinión o mundo das orquestras ten grande parecido co mundo de Disney. Os dous amosan un mundo de espectáculo, maxia, ilusión e fantasía. Un mundo ideal onde a luz e o son fanos soñar e admirar, máis, o que en boa medida hai detrás da tea e dos focos que nos cegan son: un negocio redondo para uns poucos, pésimas condicións laborais, diñeiro negro a esgalla e moito de inxustiza pois, para que catro se fagan ricos é necesario que catro mil deixen as súas almas cada noite nos escenarios e nas estradas. Na miña modesta opinión, a solución ao futuro das orquestras, e por tanto dos propios músicos que as nutren, creo que pasa por facer algo semellante a cooperativas, onde o músico sexa o seu único xefe. Que estes teñan o valor a dar o paso adiante para apartarse dos axentes, intermediarios, etc., e comecen a contratar directamente a actuación repartindo a suma do pactado entre todos e todas segundo o tipo de contrato que cada músico teña, ou acorde ao seu rexime de cotización: autónomo, contratado pola orquestra, etc...


Summary: A pandemia revitalizou algunhas propostas no agro galego. Unha delas é a de prescindir dos grupos de intermediarios para a comercialización. No sector cárnicos hai exemplos que funcionan e algúns problemas que están relacionados cos trámites burocráticos

As protestas das explotacións agroalimentarias polo baixo prezo de venda do seu produto e a dependencia de intermediarios para a súa comercialización evidenciou, nestes meses de pandemia, a necesidade de procurar novas canles que afasten a incerteza dos petos das explotacións. No caso do sector cárnico xa hai anos que traballan na Galiza coa experiencia da venda directa, un sistema efectivo mais nada doado de implementar e que conta con algunhas dificultades como consecuencia das trabas burocráticas máis afeitas a un contorno no que se moven mellor os grupos intermediarios. Aumenta o consumo e baixan os prezos para as explotacións Na Galiza existen na actualidade ao redor de 15.000 granxas de vacún que son profesionais, que xeran ao ano 122 millóns de euros. Máis de oito mil están inscritas na Indicación Xeográfica Protexida (IXP) Tenreira Galega e seis mil delas sitúanse nas comarcas de Lugo. Os datos do sector indican que, malia a pandemia da Covid-19 e os meses de estado de alarma, houbo un aumento do consumo próximo a 40% na canle de distribución e 5% na canle de carne ecolóxica. Aínda así os grupos intermediarios abonan até 30% menos ás explotacións gandeiras galegas. Esta é a razón pola que moitas granxas galegas ollan cara ao sistema de venda directa como unha saída posíbel que facilite o control total da comercialización da súa carne a uns prezos xustos máis achegados ao mercado. En Abadin, Xurxo Carracedo, presidente da cooperativa San Cidre, conta a Nós Diario a súa experiencia. "Vendíamos a través dunha cooperativa intermediaria, igual que facían outras, que se encargaba de sacrificar e comercializar a carne", relata. Para aforrar custos pasaron á venda directa mais coa problemática de ter moitas explotacións asociadas e pouca capacidade para dar saída a toda a produción. "Comezamos compaxinando as dúas opcións", explica, "e a experiencia foi boa". Na actualidade a cooperativa non ten actividade mais a maior parte das explotacións continúan cunha sociedade que seguen a vender directamente. Son explotacións pequenas que seguen coa forma de traballo tradicional, cos animais nos prados "sempre que o tempo o permite". A sociedade encárgase de levalos ao matadeiro e distribuílos en vehículos condicionados con refrixeración. Para manter a venda directa aproveitaron a clientela da cooperativa "conseguida coa confianza dos que chegaron primeiro e as recomendacións". Unha grande parte da compra procede da hostalaría e de particulares. As dificultades da venda directa Manter o sistema de venda directa non é doado. Sábeo Jordi Ánguez, responsábel da explotación Cachenas de San Breixo. "É un traballo a maiores que hai que compaxinar cos traballos propios cos animais", sinala a Nós Diario, "non é igual que se vendésemos mazás, porque se envían nunha caixa e xa está", engade. As dificultades teñen relación co paso polo matadoiro ou unha sala de despece mais toda unha loxística de transporte. As vendas aumentaron despois de pasar o estado de alarma e a opción de venda directa aumentou polo interese das persoas consumidoras en contar cun produto de proximidade. A posibilidade de negocio está e algunhas explotacións comezan a probar a estratexia de non contar con intermediarios. O problema é o sistema. "No Estado español, a nivel administrativo e sanitario, todo son atrancos", relata Ánguez, "non se ten en conta experiencias como a francesa, onde se facilita moito a venda directa", engade. Os maiores problemas son para cordeiros, coellos, cabritos ou aves de curral que non poden sacrificar nas propias explotacións e teñen que ir por lei a matadoiros especializados. "Se tes que levar un galo de Mos a un matadoiro, cos poucos de aves que existen, obríganche a ter lotes grandes e non un ou dous animais", asegura Ánguez, "e iso que falamos de razas autóctonas que deberían potenciar", engade este gandeiro.


Summary: Esta fin de semana desputan en Holanda o European Gaelic Football Championship, os composteláns na máxima categoría (Senior) e as estradenses na 'intermedite'.

Galiza continúa a alargar a súa presenza no mapa do fútbol gaélico internacional, demostrando que o conseguido ao longo destes anos non é froito da casualidade. Dun deporte descoñecido no noso país a ter ducias de clubs competindo e cada vez máis participantes e afeccionados. Esta fin de semana dúas equipas galegas, o Estrela Vermelha de Santiago e Irmandinhos da Estrada, van tomar parte en Maastricht (Holanda) no European Gaelic Football Championship, o principal torneo da Europa continental deste deporte. É o torneo internacional máis grande de gaélico con equipas fóra de Irlanda. Estrela Vermelha vai competir cos seus dous combinados, masculino e feminino, na máxima categoría do torneo (Senior) e Irmandinhos farao na categoría 'Intermediate'. O Estrela feminino está nun grupo coas mellores equipas de Europa: as Belgium GAA de Bruxelas, Holland Ladies e a equipa de París Gaels. O masculino, pola súa banda, medirase co Cumann Warszawa de Varsovia, o Belgium GAA de Bruxelas e o Amsterdam.


Summary: Ante a petición de Asturias para o seu cambio. O alcalde subliña que o Instituto Xeográfico Nacional xa deixou claro o topónimo nun informe de 2008

O Concello de Ribadeo remitiu escritos á Subdelegación do Goberno español en Lugo e á Consellería de Cultura da Xunta para reclamar que se manteña o nome da ría de Ribadeo, despois de que Asturias trasladase ao Estado unha petición para o seu cambio a 'ría do Eo'. Segundo informa o Concello, estes escritos tamén foron dirixidos á Real Academia Galega (RAG) e ao Instituto Xeográfico Nacional en relación co topónimo oficial da ría de Ribadeo e co fin de coñecer as pretensións "exactas" de Asturias e en que se basea. "Non é ría do Verdugo, senón ría de Vigo; non é ría do Landro, senón ría de Viveiro; non é ría do Navia, senón de Navia; e non é ría do Sella, senón ría de Ribadesella. Por tanto, non é ría do Eo, senón ría de Ribadeo", defende o alcalde, Fernando Suárez (BNG). "Non entendemos a necesidade de reabrir este debate nestes momentos, máis cando o Instituto Xeográfico Nacional xa o deixou moi claro no seu informe do ano 2008. É dicir, a ría de Ribadeo é un ben común, tanto de asturianos como de galegos, non é máis dunha beira que da outra, e debe unirnos en lugar de afastarnos", razoa. "Pero vémonos no deber de defender novamente a oficialidade do topónimo da ría de Ribadeo como único válido por todas as razóns que a historia desde séculos atrás avalan e que todas as rías en Galiza, en Asturias e no Cantábrico levan o nome da poboación histórica máis importante", agrega o rexedor. O rexedor considera que "quen está promovendo de novo este enfrontamento interesado debería promover máis a resolución dos problemas que hoxe ten a ría, como os altos niveis de coliformes provocados pola falta de saneamento integral, especialmente pola banda asturiana". O Instituto Xeográfico Nacional ( IXN) comezou a tramitar a solicitude do Principado de Asturias para que se oficialice o nome de 'Ría do Eo'. Nestes momentos, o Estado usa o topónimo de ría de Ribadeo para referirse ao estuario que separa Asturias e Galiza.


Summary: Inciden na importancia dun área única.

A Dorsal Galega é unha cadea montañosa de 210 quilómetros de lonxitude que se estende de norte a sur por Galiza. Un conxunto de serras sobre as que pairan diferentes proxectos eólicos, mineiros…. Para defender a Dorsal e afrontar aquelas iniciativas que entenden prexudiciais, veciños e colectivos veñen de oñer en andamento a Plataforma en defensa da Dorsal Galega. "Estas montañas e vales están ameazadas por proxectos para a explotación dos seus recursos que veñen da man de grandes empresas que, sen lugar a dúbidas, destrúen os valores do patrimonio ocultándose tras unha máscara verde", indican desde a Plataforma a través dun comunicado. "Xa temos experiencias abondas dos estragos que deixan os eólicos, a minaría e outras empresas que explotan e contaminan os nosos espazos naturais", engaden. Ante este panorama, inforrman, nace a Plataforma de Defensa do Sur da Dorsal Galega, como unha asociación que recolle "un grupo amplo e diverso de persoas e organizacións que teñen como principal obxectivo a protección, a defensa, a conservación e divulgación da biodiversidade e dos ecosistemas terrestres e fluviais que se integran neste territorio e da cultura humana que nel se desenvolveu".


Un ano máis os sindicatos galegos celebraron o 10 de marzo con actos que tiveron o seu núcleo en Ferrol, no monumento ao Dez de Marzo, erguido no lugar no que en 1972 Amador Rey e Daniel Niebla foron asasinados pola policía franquista. Como é habitual, CIG e CCOO realizaron as súas ofrendas florais por separado e por separado manifestaranse esta tarde, en senllas marchas convocadas baixo os lemas "2017, un ano de loita. Recuperemos os nosos dereitos" e "Emprego e salarios dignos para unha vida digna", respectivamente. No seu manifesto, CC.OO. lembra que en marzo de 1972 "os traballadores e traballadoras da Bazán pelexaban polo seu convenio colectivo, por un salario digno, contra a carestía da vida, por mellores condicións de vida e polas liberdades democráticas" e que hoxe, 45 anos despois, "a cerna daquelas reivindicacións é a mesma: seguimos loitando polos convenios colectivos, porque son o único instrumento válido para mellorar as condicións laborais das traballadoras e traballadores e porque con eles se aplica a primeira repartición da riqueza nas empresas". O sindicato reclama a importancia da negociación colectiva, subliñando que "a economía recupérase e estase a xerar riqueza, pero a súa distribución é inxusta: as rendas salariais perden peso fronte aos beneficios empresariais". "O Goberno galego debe liderar un novo modelo de crecemento económico equilibrado e duradeiro, respectuoso co medio ambiente, condición necesaria para que creza a produtividade. Só nesas condicións a sociedade galega ampliará o seu horizonte de desenvolvemento e de cohesión social", reclama CCOO, que se manifestará esta tarde en Ferrol a partir das 19 horas, saíndo do monumento do Dez de Marzo e rematando na Praza da Constitución. CC.OO. manifestarase esta tarde en Ferrol Pola súa banda, a CIG chama no seu manifesto á mobilización nas rúas para reverter as reformas laborais aplicadas nos últimos anos por PSOE e, sobre todo, polo PP. "Hoxe o PP non ten maioría no Parlamento; por tanto, a continuidade destas leis que atacan os nosos dereitos dependen daqueles que permiten que gobernen. O resultado final dependerá da resposta social da clase traballadora, da mobilización na rúa", destaca o sindicato no seu manifesto. "A explotación da clase traballadora é máis brutal na actualidade con estas leis, con estas reformas, e xa non lles abonda con roubarnos os dereitos no traballo, senón que tamén queren roubarnos as nosas pensións". A CIG convoca para esta tarde oito manifestacións e concentracións A central convoca para esta tarde oito manifestacións e concentracións: Vigo (cruce da Dobrada ás 20.00 horas), Ferrol (local da CIG na Avenida de Esteiro ás 20.00 horas), Lugo (local da CIG na Ronda da Muralla ás 20.00 horas), Ourense (dende a Subdelegación do Goberno ás 19.30 horas até a Praza Maior), Vilagarcía (concentración na Praza de Galicia ás 20.00 horas), Pontevedra (concentración na Praza da Peregrina ás 20.00 horas), Santiago (dende a Praza Roxa ás 20.00 horas) e Cee (dende fábrica de Brens até a Praza do Concello ás 19.30 horas). Ademais, a CUT celebrou unha concentración en Compostela ás 12.30 horas naPraza 8 de marzo.


Summary: Intúo que Exeria non vai estar, que vai xerar un outro relato, con protagonismo propio,cando sexa o momento

De todas é sabido que o primeiro escritor hispano de viaxes foi unha muller e que era galega, da Gallaecia romana do século IV para ser exactas. Chamábase Exeria e era culta, posto que sabía escribir; autónoma e independente, xa que viaxaba soa; e aventureira, porque unha auténtica aventura tivo que ser aquela peregrinación entre o curruncho máis occidental do continente e os exóticos lares de Xerusalén, Constantinopla e Exipto. Exeira é tamén mito e misterio: pouco sabemos da súa vida e nada sabemos da súa morte. O manuscrito onde recolleu o relato das súas peripecias é a súa voz, un legado que segue a ser un referente máis de dezaseis séculos despois. Permanecer, ese é o destino que todas queremos para as nosas obras. Exeria é tamén o nome do meu mes de agosto deste ano. O meu mes Exeria comezou o día 3 cando baixei dun avión en Tel Aviv e rematou no mesmo lugar na madrugada do día 30 cando houben de facer o camiño inverso. Ao meu mes Exeria ás veces tamén lle chamo o meu mes Xerusalén ou o meu mes Shukran. Puiden gozalo grazas ao premio que leva o nome da escritora-viaxeira e que convocaron este ano por vez primeira o Concello de Santiago e a Residencia Literaria 1863. Un premio ao que, vaia por diante, lle desexo longa vida e que espero gocen outras moitas escritoras en vindeiras edicións para que, andando o tempo, se vaia conformando unha sorte de 'comunidade literaria Exeria'. 'Shukran' Eu cheguei a Xerusalén cunha misión: refuxiarme nun apartamento privado na Al Ma'mal Foundation e escribir durante todo o mes. Levaba un plan de traballo que non tiña máis obxectivo que continuar o relato que nove meses antes iniciara baixo o título de Shukran e que colapsara na páxina trinta. Así é que cheguei ao meu refuxio na cidade vella de Xerusalén, intramuros, unha casiña no barrio cristián que antes fora unha fábrica de cerámica palestina, cun proxecto más morto ca vivo. Shukran navega entre o libro de viaxes e o anti-libro de viaxes. Relata unha viaxe organizada na que vinte persoas descoñecidas van pasar un fin de ano ao deserto de Merzouga, no Sáhara marroquí, preto da fronteira con Alxeria, e como se conforma un grupo de amizade entre algúns dxs viaxeirxs que se mantén ata a actualidade. A viaxe existiu, é real, e a idea é narrala con honestidade, non só o itinerario físico e xeográfico, senón tamén a mitoloxía que a sustenta e o pouso e a aprendizaxe que supuxo. Certo é que en Xerusalén aterrei con máis páxinas en branco das que me gustaría, mais naquel apartamento vivín acompañada de toda unha algarabía de mulleres, para min tocadas cun hálito cuasi mitolóxico, que andaron a fedellar entre as páxinas ata facer oco: Karen Blixen, Agatha Christie, Cristina Morató, Fatema Mernissi, Patricia Almarcegui, Juanita Narboni, Joanna Pocock, Finisia Medrano, Yvonne e Isabelle Gérofi, Silvya Beach, Cristina García Rodero... Un outro relato Ao final, dunha maneira ou doutra, todas foron atopando o seu respectivo acomodo en Shukran. Confeso que Exeria non. Ela non estaba prevista e aínda anda mirando se finalmente se instala ou non nas páxinas que restan por escribir. Mais intúo que non vai estar, que vai xerar un outro relato, con protagonismo propio, cando sexa o momento. Un outro relato onde caiban toda a beleza da explanada das Mesquitas e todo o horror dos bombardeos sobre Gaza, o sosego do xardín do café vienés do Hospicio Austríaco mentres o muecín chama a oración e o sopapo de realidade que supón o muro da vergoña, o acoso humillante ao que é sometida a poboación palestina con rexistros continuos a pé de rúa e nos check-points, os asentamentos de colonos que dominan os curutos da paisaxe entre Ramala e Nablus, a impotencia de non ser quen de entender ningún letreiro nas paradas dos buses nin nos supermercados nin en tenda ningunha, a experiencia de flotar no Mar Morto e o privilexio da liberdade e da viaxe. Supoño que isto é o que o meu mes Exeria me tiña destinado: que de Xerusalén acaben saíndo dous libros. Andaremos e veremos.


Un lugar da parroquia de Brandariz, en Vila de Cruces, vén de darlle nome á lenda da espada de Brandomés. Se as lendas teñen de seu algo máxico, neste caso o abraio non podía ser maior: foi unha alumna do IES Marco de Camballón a que recuperou esta lenda descoñecida para todas as persoas especialistas do tema no noso país. "É posiblemente unha das escasas, por non dicir únicas (nisto é mellor non dicir única, as singularidades cárgaas o demo) mostras de lendas populares na Europa atlántica, vivas, que falan do ritual do depósito votivo dunha espada asociada a un guerreiro. O achado é tan fascinante que é unha mostra de por que hai que seguir recollendo tradición oral", explica o profesor da USC Manuel Gago, que colabora co instituto de Vila de Cruces dentro do proxecto Palavras de Pedra–Proxecto Mámoas. Coordinado polo profesor e escritor Séchu Sende, a recollida de patrimonio oral forma parte das iniciativas desenvolvidas desde o centro dentro deste proxecto que leva xa dous anos de andaina. "O achado é tan fascinante que é unha mostra de por que hai que seguir recollendo tradición oral" Dúas son as versións recollidas da lenda de boca de varias veciñas e veciños de Brandomés. Nunha delas, a espada, de ouro, guindouse ao río despois da morte dun guerreiro. A outra version di que no fondo do rio Ulla hai unha espada, no lugar coñecido como o Tesouro. "Sexa vella ou sexa mesmo unha elaboración a partir dos relatos artúricos que tanto gustaban na Galicia medieval, ou mesmo un relampo da época da Guerra da Independencia, ou por outro motivo, o asunto é igual de interesante porque o que temos aí é unha lenda enormemente singular que se relaciona cos achados arqueolóxicos dos que seguramente esta xente nin sentiu falar." O río Ulla configúrase para a arqueoloxía como un lugar de grande interese, pois no seu cauce teñen aparecido espadas da Idade do Bronce que foron obxecto de estudo pola comunidade científica nas últimas décadas. No conxunto dos ríos galegos téñense atopado máis de 10 espadas da Idade do Bronce, mais ata agora non se coñecía ningunha lenda de tradición oral vinculada ás espadas nos ríos. "Isto é o que fai importante a lenda da espada de Brandomés. As espadas da Idade de Bronce podem ficar no fundo do rio miles de anos e algum dia algumha pode ser encontrada fortuitamente… Mas a lenda da espada de Brandomés é umha história fabricada com palavras, palavras dumha língua criativa e com muita energia comunicativa. Agora, com esta história maravilhosa, estas palavras da nossa língua estám juntando a muita gente. A nossa língua tem esse imenso poder social: capacidade de coesiom", asegura Séchu Sende. Seguir a ler n'O patio das ideas


Summary: O líder de Izquierda Unida apostou por "limar diferenzas" con Podemos para configurar unha candidatura de unidade popular que non sexa unha "sopa de siglas", durante o seu encontro coa Marea Atlántica na Coruña.

O candidato de Izquierda Unida (IU) á presidencia do Goberno central, Alberto Garzón, deixou entrever este sábado que a súa formación podería renunciar as siglas para concorrer nas xerais nunha candidatura de unidade popular. Apostou por achegar posturas con Podemos, en relación á negativa de Pablo Iglesias de crear unha única lista de esquerda. "Loxicamente hai diferenzas, mais entendemos que hai que salvalas e limalas", dixo Garzón durante o encontro que mantivo coa Marea Atlántica na Coruña. No acto tamén estiveron presentes a coordinadora nacional de EU, Yolanda Díaz, e o voceiro da Marea de Vigo, Rubén Pérez. Preguntado sobre unha hipotética marea galega, afirmou que será o "pobo galego" quen a defina. "Eu teño pouco que dicir con respecto a iso". Puxo como exemplo as candidaturas nas cidades da Coruña, Ferrol e Compostela das que "teñen moito que aprender no resto do Estado". Destacou así que Galiza é "probablemente" o lugar de Europa "máis preparado" para crear unha marea. Destacou que Galiza é "probablemente" o lugar de Europa "máis preparado" para crear unha marea. Rexeita unha "sopa de siglas" O líder de IU considerou que "a marca é secundaria" porque "as candidaturas de unidade popular, aínda que teñan nomes diferentes, son recoñecidas como parte do mesmo proceso". Rexeitou que estas sexan unha "sopa de siglas". Garzón pediu dialogo para que IU e Podemos acaden un acordo. Apuntou que IU tería un resultado "suficiente" para ter grupo parlamentar mentres que o de Podemos sería "excelente" de ir por separado, porén, aseverou que esta fórmula sería "insuficiente para mudar" o Estado español e vaticinou que "seguirían gobernando PP e PSOE".


Summary: Aos seus 39 anos, Xavier Campos é o responsábel de Comunicación do BNG non en calquera tempo, senón nun tempo de mudanzas que desde Rodríguez de Viguri, a sede nacinal da formación frontista, se pretenden profundas. Tanto que o Bloque muda de logo por vez primeira en tres décadas. Na entrevista política do Sermos248, xa na rúa, Campos debulla as chaves da mudanza. Eis un extracto da conversa.

-Acabades de apresentar o novo logo do BNG. Que queredes comunicar con el á sociedade galega? -A mudanza o que procura é transmitir a idea de que estamos nunha nova etapa e por iso conscientemente apostamos nun logo que fose recoñecíbel na traxectoria do BNG, que a xente ao velo recoñecese a marca do Bloque, mais que ao mesmo tempo fose un logotipo novo. Non quixemos unha simples actualizacións e si un logotipo novo. O que transmite é ese equilibrio, de etapa nova, mantendo ao mesmo tempo o mellor da nosa traxectoria e do noso pasado. -Imaxino certo nervosismo perante a recepción social que poda haber... -Hai curiosidade por saber que tipo de recepción vai ter. En xeral pensamos que é un logotipo que vai gustar, pero si que hai certa expectación por ver como é recibido tanto na propia militancia, no corpo social do nacionalismo, mais tamén fóra, na medida en que imos a este novo logotipo por unha decisión política de remarcar que estamos nunha etapa diferente do Bloque. -Na concepción do logo que houbo máis, debate técnico ou político? -Houbo ambos, mais foi relativamente sinxelo chegar a un acordo na cuestión dos valores que se querían transmitir. Nos criterios -que fose recoñecíbel e marcase claramente un tempo novo- estabamos claramente de acordo, logo na parte técnica fixemos algunhas valoracións e tomamos algunhas decisións, mais a verdade é que foi un proceso rápido e mesmo surprendentemente moi unánime. -E os trazos básicos do logo como os definirías? -É un logotipo que busca transmitir modernidade e actualidade, un logo de trazos sinxelos, simples, con novidades como é fundamental a asunción das minúsculas, como unha forma de transmitir proximidade e cercanía á propia sociedade. E despois é limpo, transparente, ordenado. Comunica esas ideas que trasladamos continuamente nos materiais que facemos para reforzar esa sensación de tempo novo. [A íntegra da entrevista aparece no Sermos248, xa na nosa loxa e nos pontos de venda habituais]


Summary: O 'Encontro de política lingüística municipal' decorrerá en Compostela este día 16. "O obxectivo principal é actualizar o entusiasmo e activar a implicación dos concellos no fomento do galego", din na CTNL, organizadora do acto canda o Concello de Santiago.

O Auditorio de Galiza de Compostela acollerá esta segunda feira, 16 de novembro, o 'Encontro de política de lingüística municipal', unha cita á que asistirán por volta de 70 concellos galegos co obxectivo de, apontan os organizadores, "actualizar o entusiasmo e activar colaborativamente a implicación dos concellos no fomento do galego". Alén dos concellos, asistirán outras entidades implicadas na normalización lingüística, traballando entre todas para procurar chegar "a acordos básicos para un novo impulso do fomento do galego desde as administracións locais". "Ante a situación da lingua galega, o noso maior e máis prezado ben colectivo que nos define como galegas e galegos, cómpre tomar iniciativas, con necesario acordo e vital impulso", indican desde o Encontro. A xornada dará comezo ás 10.00 h coas intervencións de benvida por parte dos representantes das entidades convocantes, a Coordinadora de Traballadores/as de Normalización da Lingua (CTNL), pola que falará o seu presidente, Nel Vidal, e o Concello de Santiago de Compostela, polo que falará o seu alcalde, Martiño Noriega. Programa Ás 10.30 h, haberá unha sesión de exposición e debate de ideas sobre o papel dos concellos para o presente e futuro da lingua, na que intervirán o alcalde da Coruña, Xulio Ferreiro; a concelleira de Promoción da Lingua de Lugo, Carmen Basadre; a concelleira de Normalización Lingüística de Ames, Isabel Vaquero; o alcalde da Estrada, José López Campos; e o alcalde de Lalín, Rafael Cuíña. O debate será moderado pola xornalista Fernanda Tabarés. Após unha pausa-café, ás 12.00 h comezarase a traballar "en ferramentas estruturais necesarias para a política lingüística municipal", nunha sesión que será guiada por Rosa Moreiras, técnica do Concello de Ames, e Nel Vidal, técnico do Concello de Carballo. O encontro pecharase coa presentación de proxectos colaborativos para o fomento do galego para poñer en marcha conxuntamente polos concellos participantes, como son o proxecto Apego, de socialización en galego na infancia, do que fará Socorro García Conde, técnica do Concello de Santiago de Compostela; o Club de Debate, do que falará Conchi Cochón, técnica do Concello de Pontevedra; ou unha nova iniciativa para o fomento de youtubeir@s en galego, do que falará Mónica F. Valencia, técnica do Concello de Ourense.


Summary: Foi a última proba disputada antes da pandemia.

O circuíto de bicicleta de montaña Transgalaica pasa un ano máis por Ames, na que é xa a sexta cita consecutiva no concello sen contar a parada de 2021 por mor da situación epidemiolóxica. A proba, que terá lugar este domingo 13 de marzo, é a segunda das cinco que conforman o calendario da Transgalaica 2022. A primeira etapa tivo lugar o pasado 27 de febreiro en Cerdedo-Cotobade, mentres que as tres seguintes disputaranse ao longo de marzo e abril na Estrada, Silleda e Manzaneda. A carreira comezará ás 9.30 horas diante do Pazo da Peregrina, en Bertamiráns, para pasar despois por Aldea Nova, Ventosa, Pedra Dourada, o monte de San Marcos, o alto de Liñaredo e as instalacións en Piñeiro do Real Aeroclub de Santiago. Desde aí volverase até Bertamiráns por Muíños de Riamonte, Lamas e Augapesada. Estímase que os primeiros ciclistas completen a primeira volta sobre as 11 horas e a segunda sobre as 12.30. Antes, a partir das 8, comezará o reparto de dorsais na propia zona do Pazo. Pola súa banda, a entrega de premios terá lugar, previsibelmente, pasadas as 13.30 horas. A concelleira de Deportes de Ames, Susana Señorís, celebrou a volta deste evento deportivo, o último en desenvolverse en 2020 antes do comezo do confinamento por mor do coronavirus. "Volver organizar esta proba é unha esperanza e unha sinal de que parece que todo volve rodar. Xa imos polas 300 persoas inscritas, a proba ten unha gran aceptación e nós estamos sempre encantadas de apoiar a todos os clubs de Ames nas actividades que fagan", apuntou. No mesmo sentido se pronunciou Jorge Pérez, do club ciclista amesán Os Esfola Arrós, que cualificou á Transgalaica como "un dos referentes do ciclismo de montaña no noroeste da península, e así o avalan as dezaseis edicións que se levan organizando". Ademais, recordou o valor deste tipo de probas á hora de dar a coñecer o concello: "Esperamos e contamos con que a xente, a parte de vir facer a proba, volva máis veces e coñeza e dea a coñecer Ames". O VigoBikeContest, escaparate da rapazada O calendario de Mini DH volve á Galiza con moita forza da man de sete eventos, dous deles urbanos, que ofrecerán a posibilidade ás cativas e aos cativos de gozar ao longo do ano 2022 da disciplina de descenso A tempada abre nos montes da parroquia olívica de Saiáns co VigoBikeContest. Singletrack Outdoor Sports organiza unha xornada que supón o regreso do Mini DH despois de dous anos de paréntese por mor da pandemia A cidade olívica tamén acollerá a segunda proba do ano, pois o sábado 2 de abril o Club Ciclista Coruxo argallará un Descenso centrado nas categorías de base co que se fechará o primeiro bloque do calendario. O Mini DH reactivarase en plenas vacacións escolares de verán. En menos de dous meses están previstas cinco citas: o sábado 2 de xullo, o Mini DH Val de Esmelle alcanzará a súa sexta edición; o domingo 10 de xullo, o XSM será o anfitrión do Marínpabaixo; o sábado 30 de xullo, volverá a escena o Mini DHU Vila de Sarria, do que se encarga o DH Galiza; unha semana despois, o sábado 6 de agosto, a Federación Galega organizará o Mini DH Manzaneda Bike Park; e o feche da tempada será o sábado 27 de agosto da man do Maese Riders Team no Mini DHU Concello de Ourense.


Summary: O expediente municipal da feira taurina celebrada en outubro revela que houbo case tantas invitacións como billetes vendidos. Máis de 5.200 persoas foron convidadas a un evento que supuxo un gasto duns 100.000 euros para o Concello.

O pasado sábado 5 de outubro pola mañá unhas 3.000 persoas reclamaron na Coruña a fin das touradas e das subvencións públicas que as sustentan. Coincidindo cunha concorrida carreira popular e cun partido do Deportivo, a marcha apoiada por 46 colectivos encheu as céntricas rúas para protestar contra a pervivencia deste espectáculo de tortura animal na cidade e contra as axudas públicas que recibe por parte do Concello. Ao tempo, menos de 3.000 persoas sacaron o seu billete para a xornada dese mesmo día da feira taurina que se celebrou a fin de semana na cidade. A feira taurina tan só vendeu uns 5.600 billetes dos máis de 16.800 dispoñibles, incluíndo as entradas con descontos Así o corroboran os datos do expediente municipal ao que tivo acceso o BNG, dos que se tira que a feira taurina que este ano se celebrou en outubro -e non durante as festas de agosto como viña sendo habitual-, vendeu un terzo das entradas dispoñibles. En concreto, e dos 16.838 billetes que se puxeron á venda para as dúas xornadas (8.419 cada día), tan só foron adquiridas 5.665, o 33,6% do total que se puxeron á venda. En concreto, para as touradas do sábado vendéronse 2.735 entradas, entre as que se inclúen as de prezo xenérico, pero tamén as que gozaban de desconto para peñas, mozos ou as incluídas nas rebaixas ofrecidas por un portal web. Nesa mesma xornada, regaláronse 2.681 convites, case a mesma cantidade de billetes vendidos. No caso de que todas as persoas convidadas tivesen acudido á feira, o Coliseum tería superado a media entrada, algo improbable vistas as numerosas fotografías do recinto, con milleiros de asentos baleiros e unha escasa presenza de afeccionados. Repartíronse máis de 5.200 invitacións, case tantas como billetes vendidos, pero aínda así a entrada foi moi baixa Algo semellante ocorreu na xornada do domingo 5 de outubro, para a que se venderon 2.930 e se regalaron 2.570 convites. En total para os dous días, foron convidadas 5.251 persoas, máis do 30% do aforamento dispoñíbel no Coliseum. Ademais, Tauro Siglo XXI, a empresa organizadora do evento, recadou nas dúas xornadas algo menos de 145.000 euros (70.923,74 euros o sábado e 73.834,24 o domingo). "Nin cos descontos nin cos convites lograron ter unha entrada minimamente aceptábel", lembra o BNG. Ademais, o grupo municipal do Bloque tamén fixo públicos os gastos que a feira taurina lle supuxo ao Concello da Coruña. O expediente municipal recolle unha cantidade desglosada de case 35.500 euros, entre os que se inclúe a montaxe da barreira, da terra, dos carteis interiores ou dunha báscula. Non obstante, advirte que a documentación non recolle outros gastos asumidos pola administración local, tales como os custos de limpeza, os da Banda Municipal de Música ou a cesión do Coliseum. O expediente do Concello recoñece uns gastos de case 35.500 euros, pero obvia a limpeza, a banda de música ou a cesión do Coliseum Segundo indica o BNG, a cesión do recinto custou, "como mínimo", máis de 36.700 euros. O cálculo faino en base á aplicación das taxas recollidas na ordenanza reguladora do prezo público pola prestación de servizos e utilización das intalacións de titularidade pública municipal do Concello. Xa que logo, e coincidindo coas cifras que achegou varias veces a plataforma Galicia Mellor sen Touradas (GMST), o custo das touradas para a veciñanza da Coruña ascendería a uns 100.000 euros. Segundo os cálculos do BNG e de Galicia Mellor sen Touradas, o Concello achegou uns 100.000 euros ás touradas O Bloque, ao igual que EU no Concello e numerosos movementos sociais e veciñais da cidade, volve "reivindicar a abolición das touradas na nosa cidade, na medida en que se trata dun espectáculo cruel baseado na tortura e no maltrato animal e en que non forman parte da nosa tradición cultural". O Concello da Coruña, tras o fracaso de agosto, licitara de novo o concurso nun intento de atraer algunha oferta, rebaixou nun 60% (de 2.500 a 1.000 euros) o que a empresa beneficiaria debería abonar en concepto de canon polo uso do recinto municipal e fixou a posibilidade de que, ademais da corrida de outubro, a empresa adxudicataria puidese organizar a feira taurina durante os dous vindeiros anos, nos meses de xullo e agosto, nun contrato que mesmo se podería prorrogar outros dous anos. Ademais, para facilitar o interese das empresas xestoras de espectáculos taurinos, reducira este ano (na primeira licitación, que quedou deserta) as dimensións da feira, que se celebrou unicamente en dous días (no canto de tres). De igual xeito, asegurara a subvención parcial da celebración, achegando con cartos públicos o aluguer do Coliseum, o custo da montaxe da praza de touros, e tamén cedendo de balde as actuacións da banda de música municipal. A presión do lobby taurino, que mesmo logrou que toureiros se ofrecesen gratis a participar na feira da Coruña, e as facilidades postas polo Concello permitiron a celebración deste espectáculo que volveu contar con escaso público.


Os chamados "contrafactuais" están sendo moi utilizados en determinados ámbitos mediáticos.Certamente, constitúe un exercicio intelectual estimulante imaxinar que tería ocorrido se a historia, persoal ou colectiva, tivera seguido unha traxectoria diferente á que, finalmente, se rexistrou. Que pasaría, por exemplo, se no ano 1989 Fraga non tivera acadado unha mínima -e legalmente discutida- vitoria nas eleccións ao Parlamento galego? E se o bipartito PSdG-BNG fora quen de repetir mandato no ano 2009? Os 40 últimos anos da historia do nacionalismo galego tamén poden suscitar atractivos interrogantes: que tería acontecido se Esquerda Galega conseguira consolidar a condición de principal forza nacionalista acadada nos comicios de 1985? E se X.M. Beiras tivera optado por formar parte dese proxecto no canto de encabezar o novo BNG conformado no outono de 1982? Hai un posíbel contrafactual mais recente: que tería sucedido se hai catro anos, na Asemblea de Amio, houbera un consenso entre as distintas correntes presentes no Bloque que permitira manter unha andaina unificada entre elas? A frustrada unidade nacionalista non era condición suficiente para resolver o desgaste electoral que viña padecendo a fronte nacionalista dende o comezo do novo século Xa teño afirmado noutras ocasións que a frustrada unidade nacionalista non era condición suficiente para resolver o desgaste electoral que viña padecendo a fronte nacionalista dende o comezo do novo século. Mais, na altura do ano 2012, sectores determinantes do BNG presentaban síntomas preocupantes de incapacidade para comprender os cambios que estaban agromando na sociedade galega e no escenario estatal. A aparición do movemento do 15-M na primavera do ano 2011 foi recibido cunha mestura de ignorancia e desprezo que imposibilitou un achegamento e diálogo cos sectores –principalmente xuvenís- que se mobilizaban nas prazas contra un sistema político que presentaba indicios evidentes de esgotamento.As dificultades para ler adecuadamente as variábeis presentes na realidade continuaron ate datas máis recentes. Considerar que o nacemento de Podemos é consecuencia dunha operación deseñada polos poderes fácticos para neutralizar os movementos nacionalistas existentes no Estado español constitúe unha simplificación analítica moi semellante á que se formulaba hai poucos días nun editorial de El País atribuíndo o xurdimento da devandita formación a unha manobra dos terminais mediáticos da dereita para minorizar a influencia do PSOE. Se fose certa a tese dos dirixentes do BNG non se entendería a contundente belixerancia (sen escrúpulos: financiados por Irán e Venezuela, acólitos de ETA…) que están empregando contra o partido que encabeza Pablo Iglesias. Considerar que o nacemento de Podemos é consecuencia dunha operación deseñada polos poderes fácticos para neutralizar os movementos nacionalistas existentes no Estado español constitúe unha simplificación analítica A recuperación do BNG como ferramenta útil para a transformación da nación galega require, entre outras cousas, substituír os preconceitos e os falsos principios por un mellor coñecemento da sociedade realmente existente. A primeira condición para cambiar a realidade é acertar no diagnóstico da mesma. E despois é preciso non construír valados ou liñas vermellas que non se compadecen coa lóxica dun grupo político que pretende seducir a maioría social. Onde está escrito, por exemplo, que unha organización nacionalista galega non pode acordar unha concorrencia electoral conxunta cunha formación política de ámbito estatal? No ano 1993, Unidade Galega (herdeira de Esquerda Galega) formalizou unha coalición electoral –tanto para o Congreso como para o Parlamento do Hórreo- con Esquerda de Galicia (que formaba parte de Esquerda Unida). Non lles acompañou o éxito –ficaron fóra de ambas Cámaras- mais unha boa parte dos cadros e dirixentes de UG pasaron a formar parte, posteriormente, do BNG. Ninguén dixo, daquela, que perderan a súa condición de militantes nacionalistas e, xa que logo, eran merecedores do ostracismo para purgar a comisión de semellante herexía. Onde está escrito, por exemplo, que unha organización nacionalista galega non pode acordar unha concorrencia electoral conxunta cunha formación política de ámbito estatal? En toda organización política que pretenda funcionar cunha democracia de calidade, a última palabra correspóndelle ás persoas que forman parte dela. Semellante obviedade debe ir acompañada dunha consideración non menos relevante: contar co aval da maioría outorga a lexitimidade esixida para executar as decisións acordadas pero non garante o acerto e a oportunidade das mesmas. O sucedido nas dúas últimas Asembleas Nacionais do BNG certifica a veracidade de semellante afirmación. Cando hai diverxencias de envergadura, o máis adecuado é buscar un consenso integrador que permita reconstruír os mínimos comúns denominadores sen reducir a democracia interna a unha pura contabilidade aritmética. Servirán estas leccións do pasado de cara á vindeira cita do 28 de Febreiro?


Summary: A Cidade dos Muchachos, en Ourense, acollerá os concertos este venres e sábado. A organización espera repetir o éxito do ano pasado, con máis de 21.000 persoas ao longo da fin de semana.

Xa está todo listo para o Reperkusión 2013, que volverá acoller a Cidade dos Muchachos, en Ourense. Fermin Muguruza encabeza o cartel do venres, día no que tamén actúan Shazalakazoo; Manu Chao é cabeza de cartel do sábado, xornada na que actuarán tamén Banda Fura Fura, Haydamaky e Quequé, entre outros. A organización espera repetir o éxito do ano pasado, con máis de 21.000 persoas ao longo da fin de semana. As entradas de un día (20 €) e os bonos para todo o festival (30 €) poden comprarse en www.reperkusion.com e varios puntos de venda en toda Galicia. Segundo afirmou Xurxo Seara, organizador do evento, Reperkusión'13 "serán tres días e tres noites de festa, preto de 60 horas de programación de todas as disciplinas e para todos os públicos, dende o venres ás 18h ata ben entrada a madrugada do domingo". "O 80% destas actividades son libres e gratuítas", recordou Seara, "e están pensadas para toda a familia". Só serán de pago os concertos de noite no escenario principal, o venres e o sábado dende as 22h30 ata as oito da mañá, o resto da programación da xornada é de acceso libre e gratuíto: concertos no escenario de día, pasacalles, circo, talleres, olimpíada de malabares, mercado de artesanía... unha ampla programación o venres pola tarde e o sábado e o domingo mañá e tarde. A organización recomenda deixar o coche en Expourense e subir en bus. Urbanos de Ourense reforzará as liñas 14, 33 e 25A (o Moucho Bus) e porá dous buses especiais dende o Parque de San Lázaro. O Festival Reperkusión tomará unha vez máis a Cidade dos Muchachos, logo do éxito da pasada edición, cando por primeira vez se celebrou nestas instalacións situadas no municipio de Ourense. "Trátase dun lugar moi especial", recordou Seara, "no que se desenvolveu un proxecto modélico de integración e compromiso social que tiña nas artes e no circo un dos seus piares". O programa O cabeza de cartel do venres 10 de maio será Fermin Muguruza, que volve aos escenarios despois de seis anos, conmemorando os 30 anos de carreira musical do excompoñente de Kortatu e Negu Gorriak. Ese día tamén actuan no escenario principal Shazalakazoo, dúo serbio de folk-step, música balcánica, urbana e bastarda; os aragoneses Artistas del Gremio e os galegos Skarallaos, elixidos por votación popular. A noite terminará coa sesión dj con percusión dos vascos Supertumbaduo. O prato forte do sábado é a volta ao Reperkusión de Manu Chao. O artista franco-galego estará de novo acompañado por La Ventura, para ofrecer un dos seus espectaculares shows de máis de dúas horas de enerxía nos que interpreta himnos coñecidos por todos. O sábado tamén actúan no escenario principal a Banda Fura Fura, que xunta a algúns dos músicos e cantantes máis recoñecidos da escena rock galega para reinterpretar temas do Zeca Afonso; e Haydamaky, estrelas da escena alternativa de Ucraína coa súa fusión de rock, ska e punk mesturados cos sons tradicionais do seu país. Hadri Hache encargarase da sesión dj neste escenario. Antes, ao longo da tarde e até xa entrada a noite actuarán no escenario de día, de acceso gratuíto, outro catro grupos: os galegos Guezos, os asturianos La Tarrancha e os cataláns Rimbarán, elixidos o público a través de Facebook, e La Sonajera Ravalera, proxecto esporádico que une no escenario a El Rumbao (Galicia-Colombia), Chamito (Venezuela) e Daniel Lança (Portugal). O festival termina o domingo 12 de maio cun fin de festa de acceso gratuíto. Ao longo da tarde actuarán Chimango, arxentino que expresa como ninguén a enerxía urxente da rumba barcelonesa; a banda ska-punk-folk galega The Skarnivals; os ourensáns Ménage à Trois e a súa fusión de ritmos bailables; e XeRock, grupo de rock formado por usuarios e traballadores do Centro de atención a discapacitados intelectuais San Xerome da Guarda (Pontevedra).


Summary: Os grupos parlamentares da oposición valoran o expediente aberto ao 'Cabo de Hornos II' pola Capitanía marítima de Santander.

O 'Cabo de Hornos II', un pesqueiro con porto base na Coruña, fai fronte a unha multa que pode ser de até 120.000 euros por falta grave: levar izada, canda á bandeira española, a galega e co mesmo tamaño. Algo que prohíbe o Real Decreto 2335/1980, do 10 de outubro, que fixa que a galega só pode estar izada a española e a galega non supere 1/3 do tamaño desta. O portavoz parlamentar do BNG, Francisco Jorquera, indicou que o grupo nacionalista estudiaría a posibilidade de desenvolver iniciativas parlamentares sobre este tema, por entender que o acontecido co pesqueiro galego é "total e absolutamente escandaloso". A respeito da norma que regula as enseñas no barco, o portavoz nacionalista considera que reflicen un "pensamento dominante" que se elevou a lei "para impoñer o uniformismo, a idea de nación española, e negar calquera símbolo ou mostra de plurinacionalidade". Jorquera pide máis esforzos e interese das administracións en apoiar o sector do mar galego nuns tempos nos que afronta non poucas dificultades no canto de "persecucións" por levar a bandeira galega. Juan Fajardo (AGE) cualifica o expediente como unha "barbaridade en termos democráticos". Enmarcou este suceso no que considera unha "estratexia de persecución da frota galega" que ten como finalidade "expulsala" para que o mar "pase ser ocupado por outros", en referencia a intereses da gran industria acuícola, ebntre outras. "É rizar o rizo", manifesta José R. Val, que considera que hai cousas "mais importantes" para a frota e no sector do mar que o tamaño das bandeiras. Este deputado socialista lembrou que o RD que regula as bandeiras abordo é de 1980 "e nunca se chegou a este tipo de situacións ou sancións", apontando a que as Capitanías Marítimas deberían centrarse en cuestións de maior importancia, "como a seguridade". Opina que "bastantes problemas ten a frota galega" para atoparse agora cun novo relacionado coas bandeiras.


Summary: Xa están aquí a campaña, os cartaces, os mitins, os debates. 15 días para decidir se continúa Feijóo despois de 7 anos en Monte Pío ou se se produce unha mudanza. 15 días para resolver se se mantén o actual status político do país ou se se avanza na dirección do pleno autogoberno nacional.

A noite de colaxe de cartaces deixounos estas primeiras mensaxes das candidatas e dos candidatos das diferentes forzas políticas. Alberto Núñez Feijóo. PP. Arranca a campaña na Coruña. "Non pido o voto para min, pois as galegas e galegos xa mo deron en 2009 e en 2012. Pido o voto para Galiza". O noso programa é un programa de goberno. É factible e executable. Queremos ir a máis con Galiza." Ana Pontón. BNG Nós Candidatura Galega. Arranca a campaña na Coruña. "O BNG é a candidatura de todas as persoas que confían neste país e vai ser clave para empezar ese tempo novo, para que podamos construír unha Galiza de emprego e benestar social. Porque derrotar a Feijóo non chega, non basta con cambiar as caras. Temos que facer algo tan revolucionario como confiar nas nosas propias forzas, como país e como pobo, decidir desde aquí e desde nós o que máis nos convén para poñer o país a producir, xerar emprego e garantir o benestar social". Xoaquín Fernández Leiceaga. PSdeG-PSOE. Arranca a campaña en Santiago. "Os socialistas somos a clave do cambio en Galiza. O cambio en Galiza é imprescindíbel e é urxente, Galiza non pode resistir catro anos máis de parálise". "O PSdeG é a forza motriz do cambio, é a chave para que se poda producir o cambio o 25 de setembro". Luís Villares. En Marea. Arranca a campaña en Lugo. "Comeza a campaña electoral en Galiza, un país en que Feijóo deixa 220.000 parados. Feijóo é paro. Cos xulgados cheos de corrupción, coa Pokemon, con Bárcenas, cos sobres con diñeiro negro. Feijóo é corrupción. Con miles de mozos e mozas obrigados a saír do país para buscar traballo fóra de Galiza. Feijóo é emigración. Cuns servizos de urxencias colapsados mentres hai camas nos hospitais pechadas. Feijóo é mala xestión. Con listas de espera interminables. Feijóo é sufrimento. Con seis desafiuzados ao día. Feijóo é desamparo". Xoán Carlos Bascuas. Compromiso por Galicia. Colaxe de cartaces na sede do partido, na compostelá Avenida de Lugo: "Este partido é necesario para Galiza e ímolo demostrar co feitos, como xa facemos onde gobernamos. Estas eleccións marcan un punto de inflexión no camiño iniciado". Cristina Losada. Ciudadanos. Deu comezo á campaña en Vigo. "Ciudadanos é o voto útil para os que non se conforman co que non funciona na Galiza e queren que mellore a calidade de vida dos galegos".


Summary: A aspirante do BNG á Xunta pide non conformarse este domingo cun "cambio de caras" e reclama que aqueles que aspiran a un cambio "desde un proxecto de país" aposten pola súa candidatura.

A candidata do BNG á Presidencia da Xunta, Ana Pontón, fixo un chamamento esta quinta feira para que o 25 de setembro haxa unha votación masiva en Galiza porque, dixo, "de nada servirá lamentarse o día seguinte". A aspirante nacionalista pediu non conformarse "cun cambio de caras" e reclamou que aqueles que queren un cambio "desde un proxecto de país" acudan o domingo a "encher as urnas de orgullo e de confianza nas nosas propias forzas para que Galiza avance, de votos ao BNG". Pontón comprometeuse a que o "Bloque non lle vai fallar á xente deste país" e presentou a súa forza como "a garantía de que Feijóo non vai ter segundas oportunidades". Unha idea que confrontou "co espectáculo das forzas estatais, que nin deron unha alternativa ao PP nin aproveitaron a súa minoría para derogar leis inxustas como as contrarreformas laborais, a lei mordaza ou a LOMCE", manifestou durante o mitin na praza compostelá de Cervantes, acompañada entre outros polo cabeza de lista na Coruña, Xosé Luís Rivas Mini, e o portavoz municipal do BNG, Rubén Cela. Pontón reclamou "o dereito a algo mellor que a Galiza máis pobre e desigual que nos deixa Feijóo". A candidata á Xunta reclamou "o dereito a algo mellor que a Galiza máis pobre e desigual que nos deixa Feijóo", a quen chamou "o candidato do partido que representa o paro e a corrupción, o candidato dun partido que vai estar sentado no banco dos acusados", en referencia ao xuízo polas tarxetas black, que dará comezo pouco despois de pechar as urnas no país, e tamén aos numerosos casos que roden o PP como a "Gürtel, Pokemon, Rato, Bárcenas, Bárbera ou Baltar". Pontón asegurou que ao longo de toda a campaña percibiu un "apoio crecente, en todos os actos electorais e no entusiasmo e traballo da militancia, dos simpatizantes e de todos e cada un dos candidatos e das candidatas", un apoio que sinalou "é o verdadeiro efectoPontón do que tanto se fala". Dirixiu tamén o seu discurso ao electorado máis mozo. "A vosa rebeldía e inconformismo nas urnas é a forza que precisamos para derrotar ao PP", salientou Pontón, que asegurou que non deben deixar que ninguén lles convenza para resignarse ante "salarios de miseria, paro ou emigración". "O futuro é voso, non deixedes que ninguén volo arrebate, e menos quen se erixe en fiel executor de políticas sen corazón", reclamou a candidata nacionalista, que apelou este 25S a "sermos a chave para quitarlle a maioría absoluta de Feijóo, e abrir un tempo novo, con ilusión e con confianza". Ateigada a praza do Pan de Compostela agora para reclamar #UnTempoNovo para Galiza #EfectoPontón pic.twitter.com/0NXR2CbyQB— BNG (@obloque) 22 setembro 2016


Summary: Galiza é o terceiro territorio do Estado con maior grao de privatización sanitaria. Neste número explicamos como e por que se chegou a esta realidade. Tamén falamos da mobilización do mar para este 27F, da XV AN do Bloque, entrevistamos Francisco Castro... e moito máis. Xa na loxa

Máis un número do Sermos Galiza saído do forno. O Tema de Primeira adicámolo á sanidade. Galiza é o terceiro territorio do Estado con maior grao de privatización sanitaria. A volta do Partido Popular á Xunta de Galiza en 2009 encetou un modelo sanitario baseado nos concertos económicos, na externalización de servizos e no financiamento público-privado, un sistema que foi acompañado de fortes recortes en investimento e persoal que ameazan, segundo denuncian de forma unánime os axentes sociais, o presente e o futuro da sanidade galega. Unha cuestión que debullamos en 'Sanidade concertada, a sanidade paralela'. Só doce de cada cen abortos no Estado español se practican na pública por falta de profesionais. Ningún dos hospitais galegos conta con matronas nas áreas de Xinecoloxía nas que se rexistran as interrupcións de embarazos a partir da novena semana. Tratamos isto na reportaxe 'Abortar no segundo trimestre de xestación'. En 'O profesorado no punto de mira', o secretario nacional da CIG-Ensino, Anxo Louzao, debulla os recortes en persoal por parte da Consellaría de Educación. O sindicato vén de desenvolver unha campaña de recollida de sinaturas contra "os ataques" que recibe o profesorado. Entrevistamos Cristina Palacios, presidenta de Arelas. "A sociedade ten que educarse no respeito á diversidade". Cristina é a nai da primeira menor transexual en conseguir o recoñecemento da súa identidade por vía xudicial. 'Unha Asemblea moi participativa' En 'Unha Asemblea moi participativa' debullamos a cita que ten o BNG na súa XV AN. Un encontro que promete ser histórico por moitas razóns, entre elas porque presumibelmente elixirá como portavoz nacional a unha muller. Publicamos neste número unha análise do politólogo Manuel Anxo Fernández Baz sobre a necesaria reforma da lei eleitoral. "É chave superar un modelo con orixe nunha lei fundamental do franquismo", afirma. Internacional 'Rusia peta na mesa dunha orde mundial en crise' é o título dun dos temas que propoñemos na sección de Internacional deste número. Os conflitos en Siria e Ucraína, o terrorismo internacional e a crise das refuxiadas foron os principais temas en axenda na Conferencia de seguridade de Munich. Achegamos tamén unha análise de Iuri Domènech sobre a vaga de protestos nunha Grecia gobernada por Syriza. Cinco anos após da revolta que no marco da chamada primavera árabe provocou a renuncia do presidente Ali Abdullah Saleh, o Iemen é escenario dunha guerra civil de alcance xeoestratéxico. Un conflito ignorado e silenciado, malia ter provocado --só desde marzo de 2015-- o éxodo de 2 millóns de refuxiadas e 10.000 vítimas mortais. En 'A guerra ignorada no inverno árabe' tentamos deitar luz sobre este conflito. En 'A indignación prendeu no mar da Galiza' analizamos como o proxecto de Lei de Acuicultura foi a pinga que fixo rebordar o vaso do malestar e o desacordo dos sectores do mar da Galiza cunha Xunta que, manteñen os seus representantes, por acción ou por omisión non os defende. As políticas destes anos da Consellaría do Mar traducíronse en perda de empregos, recortes da frota e na aposta en substituír o modelo produtivo tradicional e sostíbel por outro 'industrial' e 'intensivo'. E en análise achegamos 'Impacto da crise nos hábitos alimentares', do Foro económico galego. Antes da crise económica iniciada en 2008 o crecemento do PIB traducíase en incrementos importantes de consumo dos fogares Consecuencias desiguais sobre o consumo nos fogares galegos. "Eu fun vítima do amor romántico" Entrevistamos o escritor Francisco Castro, que vén de publicar unha nova novela. E van catorce. Amor é unha palabra coma outra calquera é un alegato contra o amor romántico, contra o papel da muller nas parellas tradicionais, contra as convencións sociais que nos afogan. Máis un número, neste novo deseño incluimos 'Fóra de serie', onde viaxamos até 'A Cántara da Moura', mergullámonos no turismo terapéutico na Costa da Morte ou coñecemos conservas do país para gozar desgutando en lata. E incluímos unha nova entrega do calendario de Xan G. Muras. Na contra-capa, selfie-entrevista a Kiko Novoa, director do 'Galicia por Diante', que emite a Radio Galega; e en 'A Contracorrente' batemos con Malandrómeda. Rachan cinco anos de silenzo con dous novos traballos.


Summary: A Axencia da ONU para Refuxiados e Refuxiadas (ACNUR) empraza a empregar o termo "refuxiadas" e non o de "migrantes" para se referir ás persoas que tratan de entrar en Europa en embarcacións precarias a través do Mediterráneo.

Nos últimos días, os medios de comunicación fanse eco dos milleiros de desprazamentos forzosos que están a ter lugar desde Siria ou O Iraq cara a Europa. Dado o uso indiscriminado das palabras "refuxiados" e "migrantes", ACNUR vén de emitir un comunicado no que explica as diferenzas que se dan entre ambos os termos e os problemas que implica a confusión. ACNUR insta a empregar o termo "refuxiadas" para as persoas que nos últimos días tratan de acceder a Europa a través de Grecia e se dirixen cara Alemaña. E é que estas persoas foxen de conflitos armados ou persecución. "Con frecuencia, a situación é tan perigosa e intolerábel que deben cruzar fronteiras internacionais para buscar seguridade nos países próximos e converterse en refuxiados", sinala a axencia da ONU. "Para estas persoas, a denegación do asilo ten potencialmente consecuencias mortais", engade. Este órgano da ONU expón que o dereito internacional define e protexe as persoas refuxiadas (Convención sobre o Estatuto dos Refuxiados de 1951 e o seu Protocolo de 1967; a Convención da OUA ou a Declaración de Cartagena sobre os Refuxiados de 1984). "Os Estados teñen a responsabilidade primordial desta protección", advirte a axencia. O portavoz de ACNUR, Adrien Edwards, sinala que os migrantes saen dos seus países para melloraren as súas condicións de vida ou para se xuntaren coas súas familias. Se quixesen regresar, salienta, poderían facelo e se o fixesen continuarían a recibir a protección por parte dos respectivos gobernos. No texto, onde se advirte de que hai case 60 millóns de persoas obrigadas a desprazarse, recóllese que a meirande parte das persoas que este ano están chegando a Grecia e a Italia son refuxiadas e precisan de protección, embora algunha destas persoas poidan ser consideradas migrantes. ACNUR insta os países europeos a actuaren con humanidade A axencia da ONU pon de manifesto que as persoas refuxiadas que chegan a Europa "necesitan protección internacional" e salienta que "están fisicamente exhaustas e piscoloxicamente traumatizadas". Neste contexto, ACNUR fai un chamamento a todos os gobernos implicados para dar respostas integrais e para actuar "con humanidade e de conformidade coas súas obrigas internacionais". "Se ben as cifras son abrumadoras para a capacidade de países a nivel individual, como Grecia, Macedonia, Hungría, Serbia ou Alemaña, son manexábeis a través de respostas colaborativas e coordinadas a nivel europeo", afirma. "Todos os países europeos e a UE deben actuar xuntos en resposta á crecente emerxencia e demostrar a responsabilidade e a solidariedade", conclúe. Máis de 300.000 persoas atravesaron o Mediterráneo desde xaneiro e morreron máis de 2.500 Segundo os últimos datos publicados por ACNUR, máis de 300.000 persoas atravesaron o Mediterráneo desde xaneiro deste ano. Destas 300.000 persoas, perto de 200.000 chegaron a Grecia e unhas 100.000 a Italia. O ano pasado, a estas alturas, a cifra estaban nas 219.000 persoas, afirma ACNUR. Pola outra banda, a Axencia da ONU alerta de que 2.500 persoas faleceron no mar cando trataban de chegar a Europa. Esta cifra non inclúe as persoas mortas na última traxedia da pasada cuarta feira, xa que o número de persoas falecidas segue sen estar confirmada. "O Mediterráneo segue a ser a ruta máis mortífera para refuxiados e migrantes", sinala ACNUR.


Summary: O deputado Antón Sánchez explica que "queremos saber se a Pokemon tamén se infiltrou no Goberno galego". Pola súa banda a deputada do Bloque, Carme Adán, solicitou tamén as subvencións concedidas pola Xunta ás empresas de Vendex nos últimos cinco anos.

O deputado de AGE Antón Sánchez rexistrou esta segunda feira unha petición no Parlamento galego na cal esixe coñecer os contratos que a Xunta da Galiza asinou coa empresa Vendex, eixo central da operación Pokemon contra a corrupción política. Unha demanda á que tamén se sumou o grupo parlamentar do BNG. Segundo sinalan desde AGE nunha nota enviada aos medios, queren saber se esta trama que procuraba contratos nos concellos galegos a cambio de sobresoldos "tamén se infiltrou" no Goberno galego. "Polo que podemos ver a través do sumario, a corrupción é o método xeneralizado dun réxime e das súas principais patas políticas", concluíu Sánchez. O BNG exixe explicacións á Xunta polas subvencións concedidas a Vendex Pola súa banda, a deputada nacionalista, Carme Adán, solicitou tamén ao goberno galego que explique as subvencións concedidas desde a Xunta ao entramado empresarial de Vendex durante "os últimos cinco anos". Após facerse público que a empresa mercou un iate através dunha axuda pública para I+D+i de máis de 40.000 euros, desde a organización frontista reclaman explicacións ao executivo de Alberto Núñez Feijóo, máxime, acrecentou Adán "cando o IGAPE estivo salpicado por todo un túmulo de tratos de favor e demisións na pasada lexislatura".


Summary: 'Coalición Progresista. Un novo acordo para España' leva por título o programa de Goberno que o PSOE e Unidas Podemos dan a coñecer na tarde desta segunda feira, 30 de decembro, ao pouco de reabrirse o camiño da investidura co informe da Avogacía do Estado que recoñece Oriol Junqueras como eurodeputado, o cal facilitar ao PSOE poder retomar as negociacións con ERC, e após o PNV ter asinado o seu acordo de investidura co Partido Socialista.

O camiño da investidura semella terse despexado na mañá da segunda feira 30 de decembro. Primeiro chegou o informe da Avogacía do Estado onde se solicita ao Supremo que permita a Oriol Junqueras exercer como eurodeputado até que se aprobe o suplicatorio, facilitando así ao PSOE poder retomar as negociacións con Esquerra Republicana de Catalunya de cara á investidura. Seguidamente, o PNV anunciou a sinatura dun acordo co Partido Socialista polo que o primeiro votará a prol de Pedro Sánchez e o segundo se compromete a efectuar as trasnferencias pendentes e facilitar o desenvolvemento do autogoberno. Pola súa banda, EH Bildu tamén anunciou que proporá ás súas bases absterse no debate de investidura. Foi logo de coñecérense estes anuncios, cando PSOE e Unidas Podemos publicaron o seu acordo de Goberno para a nova lexislatura. O documento, que consta de 50 páxinas e leva por título 'Coalición Progresista. Un novo acordo para España', apreséntase na tarde desta segunda feira no Congreso dos Deputados. Ambos os dous partidos prometen derrogar a reforma laboral e recuperar os dereitos "arrebatados" pola reforma de 2012, eliminando a posibilidade de despedimento por absentismo causado por baixas por enfermidade e as limitacións ao ámbito temporal do convenio colectivo, facéndoo chegar máis aló das previsións contidas no mesmo, tras a finalización da súa vixencia e até a negociación dun novo. Tamén prometen derrogar a prioridade aplicativa dos convenios de empresa sobre os convenios sectoriais e modificar o artigo 42.1 do Estatuto dos Traballadores sobre contratación e subcontratación laboral a efectos de limitar a subcontratación a servizos especializados alleos á actividade principal da empresa, entre outros. Igualmente, comprométense a subir o Salario Mínimo Interprofesional (SMI) até alcanzar progresivamente 60% do salario medio no Estado español, tal e como recomenda a Carta Social Europea, polo que debería chegar o SMI até 1.200 euros ao final da lexislatura, así como simplificar e reordenar os tipos de contratos de traballo e revisar a normativa sobre traballo a tempo parcial. Sobre as pensións, as formacións garanten a súa actualización conforme ao IPC real mediante lei de forma permanente e o aumento do poder adquisitivo das pensións mínimas e as non contributivas e, para iso, eliminarán o Factor de Sustentabilidade e o Índice de Revalorización das Pensións. Respecto ao ámbito fiscal, PSOE e Unidos Podemos manteñen en gran parte as medidas recollidas no falido proxecto de Orzamentos de 2019, con algunhas pequenas variacións. Así, en Sociedades fixarán unha tributación mínima de 15% das grandes corporacións, que se ampliaría até 18% para as entidades financeiras e empresas de hidrocarburos. As Pemes que facturen menos dun millón de euros pasarán de tributar dun tipo de 25% a 23%. En IRPF, increméntanse dous puntos os tipos impositivos sobre a base xeral para as e os contribuíntes que teñan rendas superiores a 130.000 euros e catro puntos para a parte que exceda de 300.000 euros. O tipo estatal sobre as rendas de capital incrementarase en catro puntos porcentuais para as devanditas rendas superiores a 140.000 euros. O PSOE e Unidas Podemos acordaron tamén no seu programa de Goberno de coalición que a materia de relixión sexa de carácter voluntario para o estudantado, sen que haxa unha materia alternativa nin a nota sexa computábel a efectos académicos.


Summary: Controla o CNI e neste momento non poucas voces ven a súa man detrás de El País. Encarnizada rival de Feijóo pola sucesión de Rajoy, ofereceu esta quinta feira toda unha lección de xornalismo, durante a inauguración da xornada O fenómeno da desinformación na era dixital. Olla con inquietude a rede e os meios dixitais. Boa parte da desinformación fabrícana precisamente os seus meios amigos.

Soraya Sáenz de Santamaría alertou da "proliferación de noticias falsas" propagadas con "métodos cada vez máis sofisticados", titula El País a crónica da lección de xornalismo da vicepresidenta. La Voz calca o mesmo título na súa edición on line. En realidade, a preocupación de Sáenz de Santamaría -e en xeral de todo o establishment- non vén dada pola imprensa estabelecida, senón polos novos meios -dixitais- e polas redes. Estes vieiros de información alternativos aos oficiais deben "garantir" a veracidade do contido publicado ou "no mínimo advertir do potencial perigo" de determinadas publicacións, advertiu a número dous do Goberno Rajoy, no pórtico dunha xornada que se realizou na sede do organismo estatal Red.es, en Madrid. E quen pode controlar eses novos meios? Pois a xuízo de Sáenz de Santamaría, os meios "entre aspas serios", aqueles "con traxectoria", chamados a se responsabilizaren "á hora de filtrar, contrastar e verificar información". Soraya ve neles barreiras contra as fake news. "Continuamos a necesitar o seu selo de calidade e profesionalidade", declarou. As fake news constitúen materia de traballo para o CNI, afirmou o seu director Félix Sanz, baixo a atenta mirada da súa xefa política. O perigo das noticias falsas -dixo o responsábel dos espías españois- é que existe "unha tendencia [social] a acreditar nas cousas [que se publican]: os servizos temos que estar a traballar nunha dupla dirección: na normal e en demostrar que algo é falso". Sáenz de Santamaría ve nas fake news "a ponta do iceberg" dun fenómeno, o da desinformación, que "ameaza seriamente" a propia acción do goberno á hora de tomar as decisións correctas. Na lección de xornalismo da vicepresidenta do executivo español a autocrítica brillou pola súa ausencia Claro que na lección de xornalismo da vicepresidenta do executivo español a autocrítica brillou pola súa ausencia. Nen palabra sobre as informacións falsas propagadas polos meios de titularidade pública sob o control da Moncloa (moi groseiras, por exemplo, na cuestión catalá) e cero alusións á ofensiva propagandística dos meios amigos do Partido Popular, moi activos nos últimos días para, por exemplo, comezar a apagar as lapas do incendio Ciudadanos. Desde Sermos podemos iluminar á vicepresidenta con dous exemplos clarísimos de fake news tomados da imprensa "entre aspas seria" nas últimas horas. A primeira, a noticia de que Feijóo conseguiu forzar Montoro a renunciar á idea de aplicar unha quita á débeda das comunidades autónomas. Até o propio Montoro desmentiu os titulares entusiastas da imprensa máis leal a Monte Pío. A segunda, a información oferecida por Íñigo de la Serna desde a tribuna do Congreso sobre as razóns que levaron o goberno a vetar a tramitación da segunda das proposicións de lei enviadas polo Parlamento da Galiza ás Cortes Xerais do Estado para a transferencia da AP9. Unha información toda ela falsa (calquera que se tome o traballo de ler, comprobará que a iniciativa do Pazo do Hórreo excluía calquera resgate da AP-9, precisamente para non incorrer en ningún incremento orzamental que servese á Moncloa como coartada para vetar). Esa imprensa "entre aspas seria" tería que ter desvendado o embuste de De la Serna. Non o fixo. Está demasiado ocupada en aplicar as leccións de xornalismo de Sáenz de Santamaría.


Summary: Galiza e Portugal têm muito a ver e sobre isso não há dúvida no Carnaval/entrudo/entroido. O país luso fica parado embora o governo não reconhecia as férias.

"Ruas e estradas desertas, transportes vazios, comércio a meio gás, bancos e correios fechados e escolas sem alunos", assim descreve o jornal digital Esquerda.net esta terça-feira em Portugal. O Carnaval é no país vizinho uma data tão assinalada no almanaque como no galego. Porém, ainda que o executivo de Passos Coelho decidiu não dar férias neste 12 de fevereiro, a maior parte do setor público e privado não foi trabalhar. Mesmo os municípios governados por um dos partidos à frente do executivo (PSD) desestimaron a ordem de Lisboa e deram o dia aos seus funcionários. Segundo informa a agência Luso, 196 municípios dos 308 que compõem o mapa luso folgaron neste entrudo. Também assim, boa parte da empresa privada tomou para si própria o tradicional direito de férias nestas datas de Carnaval. Na Galiza, embora não seja feriado nacional, mas sim local, muitas vilas do país frearon a sua actividade nesta jornada de carauta e orelhas de Carnaval.


Summary: Rafael Rodríguez Villarino gañou as eleccións cun 64% dos apoios (663) á parlamentaria Noela Blanco, que recibiu un 34% dos votos (352). Blanco lamentou que en Ourense "hai quen segue levando os fíos do que sucede no PSdeG", en referencia a Pachi Vázquez, ao que superara na primeira volta. "Ten que asumir a derrota", respondeu o novo secretario xeral.

O alcalde de Amoeiro, Rafael Rodríguez Villarino, superou a Noela Blanco na segunda volta das votacións para a designación do novo secretario xeral dos socialistas en Ourense. Rodríguez Villarino, a quen se vincula a Gonzalo Caballero, o actual secretario xeral dos socialistas galegos, sumou un amplo apoio nas agrupacións de Ourense, O Carballiño, Xinzo e Verín entre os 1.029 militantes, dun censo de 1.539, que acudiron a votar. Ourense era a última das provincias onde estaba pendente a renovación da dirección socialista, e será a única na que se impuxo unha candidatura próxima á actual dirección do PSdeG liderado por Gonzalo Caballero desde outubro pasado, despois de que na Coruña fora elixido secretario xeral Valentín González Formoso; en Lugo, Álvaro Santos; e David Regades en Pontevedra.