Carlos Negreira, alcalde do PP da Coruña, aparcaba durante dúas horas a campaña electoral tradicional para protagonizar o pasado domingo un mitin extra ante a Virxe do Rosario. Non é ningunha novidade porque a Función do Voto –lembra como a cidade da Coruña resistiu o asedio inglés en 1589 grazas a mediación da virxe–, a festa da Virxe do Rosario o 7 de outubro, a Semana Santa ou a inauguración de igrexas, foron utilizadas durante máis de trinta anos polos alcaldes Francisco Vázquez, Javier Losada e agora por Negreira para facer propaganda política. A festa da Virxe do Rosario o 7 de outubro, a Semana Santa ou a inauguración de igrexas, foron utilizadas durante máis de trinta anos polos alcaldes Francisco Vázquez, Javier Losada e agora por Negreira para facer propaganda política Vivimos nun estado confesional cunha violación continuada do artigo 16.3 da Constitución: "Ningunha confesión terá carácter estatal". A relixión é utilizada como "opio do pobo", propagando a idea de que os problemas do paro, da vivenda, das infraestruturas etc, son cousas que dependen, en última instancia, de deus, da virxe ou dos santos; non pode haber maior alienación! Por outra parte, os representantes do poder político aparecen sometidos ao poder da xerarquía eclesiástica, escoitando as intervencións das autoridades relixiosas, convertidos en moitas ocasións en auténticos mitins, cargados dun profundo contido ideolóxico e político. No apartado "Estado confesional, tamén na Coruña" do meu libro O poder na Coruña. De Vázquez a Negreira, recollo algunhas destas crónicas. En definitiva, o alcalde Negreira non ten nada que ver cos máis de 22.000 parados e paradas que ten A Coruña, nin cos máis de 7.000 empregos perdidos na cidade durante o seu mandato. Eses problemas que os solucione a virxe O alcalde Javier Losada aproveitaba a Función do Voto de 2010 para pedir á virxe axuda para infraestruturas, que se executen os investimentos prometidos e un rápido restablecemento do Rei (acababa de ser operado). Na Función do Voto de 2012 Carlos Negreira pedía axuda á virxe para derrotar o paro e crear emprego, seguindo o discurso da ministra Fátima Báñez, que confiaba a saída da crise á Virxe do Rocío. En 2013 insistía na axuda para saír da crise económica e para solucionar o futuro dos traballadores da Fábrica de Armas. En 2014 Negreira actualizada a referencia histórica de 1589 e lembraba que hoxe cambiou o inimigo e que "los corsarios que nos desvelan son el desempleo, las injusticias, la exclusión social". En definitiva, o alcalde Negreira non ten nada que ver cos máis de 22.000 parados e paradas que ten A Coruña, nin cos máis de 7.000 empregos perdidos na cidade durante o seu mandato. Eses problemas que os solucione a virxe. Os mesmos guionistas que redactaron a propaganda política que reparte o PP na Coruña nestas eleccións municipais, son os que escribiron o discurso de Negreira ante a virxe. O panfleto que reparte o PP nas rúa titula: "Hemos hecho mucho juntos", "Hemos avanzado juntos". E concretaba estas conquistas: "Juntos estamos construyendo una ciudad economicamente saneada. Somos unha ciudad con más gasto social que hace cuatro años". A palabra "juntos" (canción de Juan Pardo, utilizada polo PP como himno electoral) era tamén utilizada por Negreira no mitin ante a virxe para subliñar os avances no económico e social durante o seu mandato. Así, Negreira dicía ante a virxe: "Juntos hemos conseguido lo que nos proponiamos. Más bienestar social, más bienestar económico. Juntos progresamos". Despois de participar nesta exaltación do estado confesional, continuaron a campaña electoral, lembrando que o PSOE está por un estado aconfesional. Unha farsa! A Virxe do Rosario foi convertida nun tema de confrontación política. O partido do "galeguista" Carlos Marcos (era o número un na candidatura do Partido Galeguista nas eleccións municipais de 2007, cando é público o seu antigaleguismo), é dicir Unión Coruñesa, repartía chapas á entrada da igrexa co lema "Rosario festivo", que lucía na solapa o ex–alcalde franquista José Manuel Liaño Flores, asistente ao acto. Negreira non quería perder votos e no seu mitin ante a virxe lembraba: "Fuimos, somos y seremos la ciudad de la Virgen del Rosario". O PSOE no quería quedar á marxe desta batalla electoral e Mar Barcón, candidata á alcaldía, manifestaba tamén que a Virxe do Rosario é de todos e non só do PP. As concelleiras do PSOE Mar Barcón e Silvia Longueira participaron este ano no mitin de Negreira. Outros anos estiveron co PP nestes actos relixiosos as concelleiras e concelleiros socialistas: José Nogueira, Nieves Vázquez, Yoya Neira etc. E despois de participar nesta exaltación do estado confesional, continuaron a campaña electoral, lembrando que o PSOE está por un estado aconfesional. Unha farsa!


Summary: Información actualizada ás 12:25 horas. May quería ter as mans libres para negociar o Brexit, mais sae das urnas maniatada. O Partido Conservador cedeu a maioría absoluta gañada por Cameron en 2015. Corbyn pede a demisión da primeira ministra mais esta rexeitou dar ese paso. May vai propoñer a Isabel II a formación dun goberno, para o que procura un acordo co DUP, os unionistas norirlandeses.

Theresa May rexeita demitir polos mal resultados dos conservadores nas eleccións desta quinta feira e aposta en gobernar, procurando para iso o apoio dos 10 escanos obtidos polos unionistas norirlandeses (DUP). Unha aposta que non convence de todo no seu propio partido. George Osborne, que tivo responsabilidade de Finanzas no goberno de Cameron, expresa o seu malestar por ter que "depender dos caprichos de 10 deputados unionistas de Irlando do Norte". Porén, un acordo ou pacto do DUP é a baza que lle queda a May para intentar gobernar. O Partido Conservador gañou as eleccións mais, desde logo, non co resultado que Theresa May agardaba obter cando convocou os comicios e nin sequera co resultado que apontaban sondaxes e enquisas. May perde a maioría absoluta e fica tocada mesmo para parte do seu partido, que non dubida en cualificar os resultados de moi malos. Os conservadores lograron 315 asentos, 12 menos dos que tiñan. Na cara contraria, os Laboristas, que atinxiron 261 escanos (29 máis) e reforzan Corbyn, que nestas semanas de campaña protagonizou unha remontada que se ben as enquisas sinalaban non foron quen de recoller en toda a súa amplitude. O SNP ficaría en 35, 21 menos. E os Liberal demócratas, que obteñen un resultado moi meritorio, obterían 12, 4 máis. A chave estaría, porén, no resultado do Partido Democrático do Ulster, que mellora os seus resultados e logran 10, e poderían ser a pata para soster o goberno de May. O Sinn Fein obtén o seu mellor resultado de sempre, con 7 escanos, 3 máis que en 2015 Con todo, a primeira ministra sae das urnas enormemente debilitada. En termos políticos, o gañador das eleccións é Jeremy Corbyn, quen non só suma 29 escanos máis que os obtidos por Ed Miliband en 2015, senón que enterra tamén a súa imaxe de líder inelexíbel (imaxe forxada polos meios da direita, que argumentaban que un dirixente da ala esquerda do laborismo non podía aspirar a gobernar o país). Os lib dem son os outros vencedores dos comicios. A súa campaña a prol dun novo referendo sobre a pertenza do Reino Unido -da que son partidarios- á UE acabou por incrementar os seus apoios. O partido dirixido agora por Tim Farron áchase máis perto nas propostas programáticas do Labour de Corbyn do que do Conservative Party de Theresa May. Canto ás formacións soberanistas, o SNP mantense como a formación máis votada de Escocia, mais sofre un forte retroceso, até o ponto de o seu anterior líder, Alex Salmond, non conseguir reter o seu escano en Westminster. Quen si avanza é o Sinn Fein, que obtén o seu mellor resultado de sempre nas eleccións ao Parlamento británico. Consegue 7 asentos, tres máis que en 2015. O Plaid Cymru aumenta un e logra 4 asentos. Información actualizada ás 9:50.


Summary: Tras recibir o peregrino 200.000 do 2019, o pasado 2 de agosto, a Xunta reiterou o seu convencemento de que o crecemento do Camiño é "sustentable". Non obstante, o Plan Estratéxico do Xacobeo 2021 sinala a masificación com un dos aspectos negativos do fenómeno e admite que a "dimensión" do evento xa afecta "ao equilibrio entre os visitantes e a veciñanza de Santiago"

Un síntoma de éxito imparable ou de preocupante masificación, segundo quen o avalíe. A chegada do peregrino número 200.000 de cada ano a Santiago era ata hai menos dunha década un fenómeno simplemente inexistente. Pero dende o ano 2013, o primeiro no que os rexistros oficiais da Oficina do Peregrino traspasaron ese limiar, tornou nun ritual ao que acoden representantes da Xunta e da Igrexa compostelá. A primeira vez sucedeu a mediados de outubro. Agora xa se adiantou ata comezos de agosto.Tras recibir o peregrino 200.000 do 2019, o pasado 2 de agosto, a Xunta reiterou o seu convencemento de que o crecemento do Camiño de Santiago está a ser "sustentable" coa vista posta no Xacobeo O pasado 2 de agosto o conselleiro de Cultura e Turismo, Román Rodríguez, recibiu xunto ao deán da Catedral de Santiago e outros cargos ao peregrino 200.000 do 2019. O propio Goberno galego destacou que esta chegada se producía doce días antes que en 2018, agregando a continuación que "o importante é como estamos a medrar", dun xeito "sustentable" a xuízo da Xunta. Efectivamente, esa chegada adiantouse doce días con relación a 2018, vinte a respecto de 2017 e 29 con relación a 2016. En 2015 e 2014 o peregrino 200.000 aínda chegara en setembro.Este adianto do simbólico peregrino 200.000 ten como contexto o que semella unha imparable tendencia á alza no número de persoas que realizan o Camiño de Santiago. O indicador da Oficina do Peregrino -o oficial, pero que non rexistra todas as persoas que chegan peregrinando á capital galega, só ás que acoden a este servizo da Igrexa cofinanciado pola Xunta para obter a Compostela como certificación da peregrinaxe- reflícteo con claridade. Agás no 2011, o seguinte ao último Xacobeo, todos os demais anos da década rexistraron un aumento de peregrinos con relación ao anterior, a maior parte deles na contorna do 10% interanual.En 2013 superáronse por primeira vez os 200.000 peregrinos e en 2017, os 300.000; van xa tres anos con máis peregrinos que no anterior ano XacobeoFoi en 2013, o primeiro ano dende que hai rexistros con máis de 200.000 peregrinos, tamén o primeiro que rexistrou un medre interanual superior ao 10% no actual ciclo xacobeo. Tamén estiveron por riba dese limiar 2014 e 2015 e, tras un lixeiro freo do medre en 2016 (un 5,8% máis de peregrinos que no ano previo), en 2017 o crecemento superou o 8% e anotou un novo fito; por primeira vez chegaron a Santiago peregrinando máis de 300.000 persoas. Esa cifra xa foi superada amplamente en 2018 e vai polo mesmo camiño en 2019. O actual ciclo xacobeo presenta ademais unha diferenza que non é menor con relación ao anterior. Van xa tres anos seguidos nos que chegan máis peregrinos a Santiago que no último Ano Santo, o 2010, cando a cifra oficial foi de 272.135. A liña segue a ser ascendente xusto cando a Xunta está a poñer a pleno funcionamento os mecanismos de promoción do Xacobeo 2021, primeiro dun novo ciclo que terá as seguintes paradas en 2027 e 2032.Os riscos da masificaciónO argumentario máis habitual da Xunta pasa por se referir a un crecemento "sustentable" da afluencia de persoas nos Camiños de Santiago e negar a masificación. Non obstante, o certo é que o propio Plan Estratéxico do Xacobeo 2021, presentado recentemente pola Xunta, reflicte a masificación como un dos principais aspectos negativos reflectidos das consultas con peregrinos e persoas expertas, moi especialmente no que atinxe ao impacto do evento na cidade de Santiago.Peregrinos e persoas expertas consultadas pola Xunta para elaborar o Plan Estratéxico do Xacobeo 2021 poñen o foco na masificación como un dos aspectos negativos do fenómenoAsí, nunha enquisa a unha mostra de 400 persoas de 33 nacionalidades diferentes que fixeron o Camiño de Santiago, cuxas conclusións foron incluídas no plan, o 47,15% "puxeron o foco no elevado número de persoas en determinados puntos do Camiño, o cal ten un maior impacto no territorio". Esa alerta aínda é máis clara no referido ao impacto en Compostela, que o plan inclúe dentro dunha trintena de "aspectos limitadores" tirados das consultas con expertas e mais da devandita enquisa.Neste sentido, o documento reflicte a "tendencia crecente do discurso de masificación e de rexeitamento da figura do visitante, sexa turista ou persoa que peregrina, especialmente na cidade de Santiago". "Existe certa desconexión entre as persoas que peregrinan e a poboación local" e por iso "conceptos como hospitalidade, acollida ou interculturalidade, que forman parte de xeito indisoluble do Camiño, non teñen tanta influencia", continúa. O plan do Xacobeo admite que a "dimensión" do evento afecta "ao equilibrio entre os visitantes e a veciñanza de Santiago", incidindo na "configuración de servizos orientados a non residentes" e profundando a "percepción" dos peregrinos como "viaxeiros low cost"Neste sentido, esa diagnose admite que o Xacobeo "xera unhas expectativas elevadas" en canto á posibilidade de tornar en "revulsivo económico para Galicia" ou traer consigo unha programación cultural "inmensa", o cal "podería ter un efecto contraproducente". Tal "dimensión" do evento trae consigo "problemas derivados" que "afectan ao equilibrio entre os visitantes e a veciñanza de Santiago, con incidencia na configuración duns servizos orientados a non residentes" e unha "percepción negativa de peregrinos e peregrinas como viaxeiros lowcost, minimizando o seu impacto na nosa economía", resalta.Alén das conclusións do plan, nos últimos meses e anos as alertas pola masificación do Camiño e moi especialmente de determinados puntos de Santiago chegaron tamén dende outras institucións e colectivos. É o caso da asociación veciñal A Xuntanza, no compostelán barrio de San Pedro, cruzado polo Camiño Francés. Ao fío das obras que a Xunta prepara na contorna para o Xacobeo 2021 este colectivo lamenta que estes traballos -que inclúen unha ampla remodelación de rúas como Concheiros- semellen estar "pensados para maior gloria dos peregrinos e da propia Xunta", pero sen contar coa veciñanza mentres medran as "dificultades de convivencia no espazo público" e a gran afluencia de peregrinos e turistas implica "problemas de mobilidade, subas de prezos nos alugueiros" ou "ameazas ao comercio tradicional". "Queremos un paso do Camiño polo noso barrio que sexa digno, mesmo bonito e accesible, pero que permita o desenvolvemento da nosa vida e negocios", concluía esta asociación veciñal o pasado xullo.


O próximo martes día 24 de xullo, coincidindo co quinto aniversario do accidente de Angrois, no que morreron 80 persoas e 144 resultaron feridas, vítimas e familiares de falecidos no sinistro volverán manifestarse polas rúas de Santiago reclamando respostas xudiciais e políticas. Por cuarto ano consecutivo os afectados concentraránse tamén na curva de Angrois para lembrar aos que xa non están. O quinto aniversario do sinistro chega con seis imputados ademais do maquinista e coa comisión de investigación política no Congreso recentemente iniciada A plataforma de vítimas do sinistro, a maioritaria e que máis está a loitar para sacar á luz todo o que pasou antes e despois do accidente, vén de convocar o seu primeiro acto, unha asemblea e reunión informativa para asociados e afectados, un día antes, o luns 23, ás 18.00 horas no Auditorio de Galicia. O martes día 24, ás 11.00 horas, a plataforma, acompañada como en anos anteriores de representantes políticos e sociais e veciños en xeral, sairá en manifestación desde a estación de tren de Santiago ata a praza do Obradoiro, onde lerán un manifesto reclamando xustiza e responsabilidades políticas. Xa pola tarde do martes 24, ás 18.00 horas haberá unha misa na igrexa de Sar e ás 19.00 horas unha concentración e acto de homenaxe ás vítimas na curva de Angrois na que ocorreu o sinistro, conmemoración que en anos anteriores estendeuse ata o momento en que pola zona pase o tren Alvia Madrid-Santiago equivalente ao que descarrilou o 24 de xullo de 2013. O día seguinte, mércores 25 de xullo, ao igual que en anos anteriores, as vítimas celebrarán un encontro familiar no Xardín do Recordo creado no Pazo de Faramello, en Rois. O quinto aniversario do accidente chega con seis imputados na causa xudicial ademais do maquinista por supostamente non avaliar como esixía a normativa os riscos que había na curva de Angrois. No eido político, a comisión de investigación longamente reclamada polas vítimas vén de comezar a funcionar no Congreso dos Deputados. Porén, as dúas vías, xudicial e política, están aínda lonxe de dar respostas. Actos da plataforma de vítimas de Angrois polo quinto aniversario do accidente


Summary: A vida salvaxe éo de dúas maneiras. Unha, porque nos poemas que compoñen o libro a natureza está presente. E dúas, "porque a vida é salvaxe, é violenta". Con esta obra, Gonzalo Hermo (Taragoña, Rianxo, 1987) vén de se facer co 16ª premio Afundación.

"A vida salvaxe ofrece desde a sobriedade e a contención un regreso á natureza", considerou o xurado do galardón, " que incopora o autobiográfico e o metapoético. Entronca con poéticas abertas na creación contemporánea tanto na súa procura do salvaxe como no recurso dun misticismo estético". Ao fío da resolución do certame, Hermo explica a Sermos que si, que efectivamente se recoñece en certo misticismo. "Pero directamente un misticismo ateo", puntualiza. Lecturas dos metafísicos ingleses -poetas do século XVII como John Donne ou George Herbert-, aos que chegou a través de José Ángel Valente, axudárono na empresa. "Que pode aprender do misticismo unha persoa coma min, atea desde que teño uso de razón?", pregúntase, e el mesmo responde: "Amosar abraio ante o mundo, ante que exista o mundo". A procura dunha ollada limpa, ao cabo, como vía para a poesía. En que outra lectura, a do poeta grego Giorgos Seferis (1900-1971), tamén resultou decisiva. "Agora mesmo, se fose un poeta sería Seferis. Foi moi importante para este libro", di. Un libro dalgún xeito relacionado con Celebración (Apiario, 2014), a súa recoñecida segunda obra -foi premio Nacional de Poesía Moza do Ministerio de Cultura: "En Celebración había un símbolo, o bosque. A proposta na Vida salvaxe é entrar nese bosque". As escritoras que decidiron a 16ª edición Afundación -convocado pola entidade e mais o Pen Clube, con apoio da Xunta- foron Alba Cid, Estíbaliz Espinosa -que gañou o pasado ano con as neuronas irmás-, Xosé Ramón Pena, Xabier Castro -secretario do xurado- e Luís González Tosar -presidente do xurado. Dotado con 6.000 euros, o certame implica a publicación do traballo gañador na colección Arte de Trobar. No caso da Vida salvaxe, será antes de fin de 2018.


Summary: A CIG convoca unha concentración para denunciar o "carácter fraudulento e propagandístico" da Feira do Emprego de Galiza, Empregalia. Anuncian 72 postos de traballo.

72 postos de traballo para máis de 263.000 persoas no desemprego. Esta é a oferta da Feira do Emprego da Galiza, Empregalia, que se desenvolve en Vigo. A CIG convoca unha concentración para denunciar o seu carácter "fraudulento e propagandístico por parte das institucións". A mobilización terá lugar na Estación Marítima de Vigo ás 10 da mañá desta sexta feira. Define a CIG Empregalia como "un proxecto nacido desde unha fundación ligada ao PP e que utiliza a necesidade das persoas de procurar un traballo para promocionar e subvencionar 33 empresas, que en moitos casos, son coñecidas pola precariedade nos postos de traballo e as numerosas irregularidades laborais". Para a central nacionalista resulta "insultante" que a Xunta e a Deputación de Pontevedra subsidien este "evento propagandístico". Na pasada edición, Empregalia xuntou fileiras inmensas de persoas que agardaron horas para optar a un pequeno número de contratos, maiormente xestionados por ETT´s. "As organizadoras do evento, as empresas participantes, Xunta e Deputación xogan coas nosas necesidades e venden fume no lugar de crear medidas reais de creación de emprego digno", denuncian desde a CIG. . A concentración convócase cos lemas "nin esmolas, nin propaganda", "nin emigración, nin precariedade", "traballo digno na nosa terra!".


Summary: Presentamos con máis escoitas en Spotify nas dúas ciudades galegas.

Spotify é a plataforma máis popular para escoitar música en toda a rede. Entre as funcionalidades que ofrece, permite coñecer cales son as cancións con máis escoitas nas distintas cidades. Na Galiza, ofrece datos da Coruña e de Vigo, onde o 'Top 10' ofrece diferenzas ben reveladoras entre unha e outra localidade. A Coruña Na cidade herculina fecha o ránking, curiosamente, un vigués, Iván Ferreiro, que ocupa a décima posición con Turnedo e a novena con Vidas cruzadas, no que comparte protagonismo con Quique González. En oitava posición sitúase o dúo galego de rock alternativo Bala, co seu primeiro sinxelo, Agitar. En sétimo lugar, un clásico, Que no, de Deluxe, precedido por Verbena, de Novedades Carminha. Curiosamente, un ex Deluxe como é o coruñés Xoel López figura no quinto posto con Tigre de Bengala, mentres que o Meigallo de Baiuca está en cuarto lugar. O último chanzo do podio é para El Combo Dominicano e Dale Vieja, superado por Tanxugueiras (Midas) e Verto con Oie Gayego. Vigo As Midas das Tanxugueiras, segundas clasificadas na Coruña, caen até o décimo posto en Vigo, o que non lle resta a honra de ser o único tema que teñen en común no ránking das máis escoitadas ambas cidades galegas. Boyanka Kostova aparecen no noveno lugar con Muinheira de interior, e outra artista do país, Guadi Galego, no oitavo con Chea de Vida. Son da Rúa aparecen en noveno lugar (Salsa Galaica) e Dakidarria (Terra) no sexto, mentres que Verto introduce Co puto mel nos beizos na quinta posición. Cuarta é SES con Tempestades de Sal e os veteranos Herdeiros da Cruz, terceiros con Corasón de Carballo. Outro galego, James Gabarres, cambia o ritmo con 13 12, mentres que Manu Llovo fecha a listaxe no número 1 con Prometo el mar.


Summary: Victorino Pérez Prieto avoga no seu último libro, A unidade e a harmonía da realidade. Complexidade e ecoloxía (Galaxia), pola conciliación das loitas emancipatorias e por unha forma holística de comprender a nosa relación coa terra e cos pobos que forman a humanidade.

A unidade e a harmonía da realidade. Complexidade e ecoloxía (Galaxia) é un libro tan atípico como o seu autor, Victorino Pérez Prieto. Filósofo e teólogo, estudoso das relacións entre o cristianismo e o galeguismo, do priscilianismo, do ecoloxismo e da interculturalidade -entre outras materias-, a súa máis recente obra elabora unha proposta holística de coñecemento da realidade que, dalgún modo, sintetiza as preocupacións e preguntas da súa prolífica produción. "Non é un libro máis sobre ecoloxía, senón que propón unha visión do mundo natural, da materia, na que todo está en relación. O cristianismo subliña moito a natureza transcendente de Deus, mais eu sosteño que Deus, se existe, forzosamente ten que formar parte da realidade", di en conversa con Nós Diario. Malia que o libro contén a perspectiva do teólogo cristián, o seu horizonte é máis amplo e apela á mística, á filosofía e á ciencia para afondar no significado da propia palabra "ecoloxía" que non é senón "solidariedade entre as partes". "Máis da metade do libro consiste nun diálogo coa realidade. Hai unha antiga broma que definía un teólogo como alguén que responde a preguntas que ninguén se fai [risas]. Eu non quero ser iso, eu pretendo compartir as preocupacións dos homes e as mulleres do século XXI", declara. Esa vocación ecuménica leva a Pérez Prieto a elaborar propostas claramente políticas nas que o altermundismo ocupa un papel central. "Algo que sempre tiven claro é que todos os movementos de emancipación están relacionados. Creo que existe un fío que une ecoloxismo, feminismo, antiimperialismo, altermundialismo... No fondo, sempre se trata da aposta por un mundo en harmonía fronte ao mundo disgregado no que vivimos agora. Hai un diálogo posíbel e necesario entre todas esas correntes de contestación que debemos explorar". Manter esas teses e esa aposta pola liberación custoulle ser expulsado do sacerdocio, mais el mantén a súa teima en denunciar "toda mentira. Este é un mundo moi mentireiro". "Ningunha mensaxe para salvar o clima vai gañar eleccións" Pérez Prieto é un dos grandes estudosos do Priscilianismo na Galiza e sostén que este continúa a ser -loxicamente, transformado- un dos sinais da identidade galega. "Durante séculos, practicamente toda a Igrexa galega foi priscilianista, porque, precisamente, visa a estabelecer relacións que van máis alá do perceptíbel: a unión da natureza co sobrenatural, do material co transcendente, é unha característica do priscilianismo que se axusta moi ben á nosa visión do mundo. Hai unha actualidade en Prisciliano que non a ten a maior parte da Igrexa de hoxe, que segue ancorada en prexuízos do pasado. O igualitarismo que el recoñece nas relacións entre homes e mulleres, por exemplo, segue a ser unha materia pendente da Igrexa de hoxe. Unha materia que segue empecinada en non aprobar". Todo ese "materialismo transcendente" cristaliza no convencemento de que o diálogo entre ciencia e relixión é posíbel. "Por suposto, calquera persoa, crente ou non, ten que situarse no seu tempo: desde a Ilustración, sabemos que un teólogo ten que asumir o que di a ciencia e que un científico debe ter en conta o que di a filosofía. Galileo explicábao cunha frase xenial: eu non digo como se vai o ceo, eu digo como vai o ceo. Temos que reinterpretar os mitos en función da realidade e a Biblia é un conxunto de mitos que deben ser interpretados. E nunca a ciencia nos axudou tanto a interpretar esas explicacións míticas como neste momento". A multiplicidade do particular e a unidade do universal "A verdade é unha, mais os seres humanos só podemos chegar a ela a través da nosa particular perspectiva", di Pérez Prieto durante a conversa, para citar a Teilhard de Chardin: "todo o que afonda, converxe". Esa aposta pola interculturalidade foi a que o levou á defensa da lingua e a cultura galega. "O galego ten que abrirse ao mundo desde a súa identidade. A lingua é unha fiestra para ver o mundo e a súa defensa é a defensa desa 'célula de universalidade' da que falaba a Xeración Nós. Defender o galego, cuestión de ecoloxía


Summary: A través dunha carta desde o cárcere de Logrono o líder abertzale solicitou á cidadanía que apoie as candidaturas de EH Bildu este domingo para "situar Euskal Herria no centro principal das preocupacións das elites económicas e políticas do Estado español".

Arnaldo Otegi pediu o voto este domingo para EH Bildu. O lider independentista e secretario xeral de Sortu, partido que fai parte da coligazón EH Bildu, non pediu, porén, o voto nun mitin ou nunha rolda de impresa ou nun acto electoral nun barrio ou vila vasca, como lembra o editorial do Naiz. Fíxoo desde a prisión de Logroño, onde Otegi leva preso máis de 5 anos. Mediante unha carta difundida desde cárcere pide o apoio da cidadanía para "dar un novo pulo cualitativo" no proceso "de liberaciòn nacional e social de Euskal Herria". Lembra o líder abertzale o "grande éxito" que as candidaturas da esquerda abertzale obtiveron nas urnas nas anteriores municipais, atinxindo máis de cen alcaldías. Otegi fai balanzo destes catro anos e incide en que se produciron "grandes avanzos" mais recoñece que se debe de ter "a humildade revolucionaria de recoñecer algúns retrocesos". Algo que, di, "é normal", engadindo que "se alguén pensa que os procesos de liberación son lieais, sinxelamente non coñece a historia". Cambio do escenario político Na carta afirma que EH Bildu foi quen de mudar "radicalmente" a situación política vasca e por iso cre que "agora toca asentar o avanzado, recuperar o tempo perdido e retomar a iniciativa en termos estratéxicos para situar Euskal Herria no centro principal das preocupacións das elites económicas e políticas do Estado español". "É hora e é agora o momento de mirar os ollos aos inimigos da paz, a liberdade e a igualdade e dicirlles alto e claro: somos independentistas, socialistas e como vascos non imos pedirvos permiso nin imos para até atinxir os nosos obxectivos".


Summary: A documentación que Termo-Biológicas achegou aos concellos confirma que detrás da iniciativa están Lysply e Daniel González, impulsores doutras iniciativas desbotadas por varias administracións tras conflitos xudiciais e reclamacións milmillonarias rexeitadas pola Audiencia Nacional

O informe que a empresa impulsora do megaproxecto de batata na Costa da Morte presentou a varios concellos confirma os vínculos deste con outros semellantes, polémicos e rexeitados xa anteriormente noutras comunidades autónomas, logo de peticións milmillonarias de indemnizacións e varios conflitos xudiciais. A empresa Termo-Biológicas prevé un gran proxecto de xeración de biocombustible que implicaría varios municipios. Un plan para xerar biodiésel a partir da plantación da pataca doce en amplas extensións de terreos da zona, co obxectivo dun grande impulso industrial e de emprego e que requiriría un mínimo de 200.000 metros cadradados de solo e uns 20.000 millóns de litros de auga anuais. A construtora Lysply é a promotora dunha industria "condicionada totalmente" ás patentes de Daniel González, impulsor de polémicos e fracasados proxectos enerxéticos Termo-Biológicas, tal e como recoñece a propia compañía, é unha firma "instrumental" creada hai poucos meses en Galicia e de matriz foránea (en Panamá) "peticionaria" dunha iniciativa industrial que leva a cabo a construtora Lysply, "promotora" real do proxecto, segundo indica a empresa na documentación presentada ante varios concellos da Costa da Morte a que tivo acceso Praza Pública. Ademais, e tamén segundo esta mesma documentación, esta industria está "condicionada totalmente ás patentes enerxéticas da sociedade mercantil Guradoor" e co "consentemento pleno" de Daniel González González e Daniel González Uranga, autores das patentes. En resumo: Lysply, Guradoor e Daniel González, tres figuras que aparecen xa vinculadas a anteriores e polémicos proxectos enerxéticos en Andalucía ou nas Canarias. En ambos os dous casos, o resultado final foi o mesmo: as iniciativas foron botadas abaixo polos gobernos autonómicos e a xustiza tivo que ser quen rexeitara as elevadas peticións de indemnización por parte da empresa. De ata 620 millóns de euros diarios. Os outros grandes proxectos de Lysply foron rexeitados polas administracións tras reclamacións milmillonarias da compañía rexeitadas pola Audiencia Nacional Daniel González é un enxeñeiro canario presidente agora de Termo-Biológicas e propietario tamén da contrutora Lysply, empresa que intentou a construción dun laboratorio de enerxía solar na localidade tinerfeña de Granadilla de Abona pero que non contaba coas licenzas esixibles. En xaneiro de 2013, a Audiencia Nacional desestimou a indemnización milmillonaria que a compañía reclamaba ao Eatado e ao Goberno das Canaras polo precinto do seu proxecto. Lysply pretendía que se condenase a ambas as dúas adminitracións a pagarlle 50 millóns de euros diarios a contar desde o 9 de febreiro de 2009 e ata que se satisfixese esa compensación polos danos que dicía ter sufrido pola cancelación das obras daquel laboratorio. O Executivo canario suspendéraas por ocupar solo rústico protexido, carecer de licenza urbanística, levarse a cabo sen cualificación territorial e sen a autorización da Dirección General de Energía. A Garda Civil e a policía local tiveran que colaborar no precinto das obras e a Fiscalía denunciouu aos responsables da firma por delitos conra a ordenación do territorio, contra o medio ambiente e desobediencia. Reclamou 50 millóns de euros diarios en concepto de responsabilidade contra os ministerios de Xustiza, Traballo e Medio Ambiente, o Goberno de Canarias e o Concello de Granadilla. A sentenza non só non lle deu a razón, senón que lembrou que a orde de suspensión nin tan sequera fora impugnada pola compañía. Lysply pediu indemnizacións de 50 e de 620 millóns de euros ao día pola paralización dos proxectos de enerxía solar nas Canarias e en Andalucía Algo semellante ocorreu en Andalucía. Daquela foi o deserto de Tabernas, en Almería, o lugar onde a empresa Guradoor -da que Daniel González era apoderado- quixo montar unha grande horta solar de 20.000 hectáreas que daría emprego á zona durante vinte anos. Presentouse en 2012 e pretendía unha central termoeléctrica no devandito deserto, ocupando tamén zonas de Murcia e Albacete. Para encargarse da instalacións, a empresa contaba cunha construtora encargada: a mesma Lysply. O Concello deu luz verde á utilización dos terreos. Pero o resto de administracións (Ministerio de Industria, Junta de Andalucía e goberno da Región de Murcia) botaron atrás o proxecto por non cumprir a normativa que requiría este tipo de instalacións. A empresa presentou unha demanda ante a Audiencia Nacional, argumentado que o silencio administrativo administrativo ás súas solicitudes lle causara un grave prexuízo. Reclamou unha indemnización de máis de 620 millóns de euros diarios desde maio de 2012, cantidade que se correspondería co beneficio que esperaban coa actividade. Varios concellos negan compromiso ningún e a empresa responde presentando documentación das súas xuntanzas coa Xunta En Galicia, desde hai meses, representantes da empresa reúnense xa con propietarios de terreos, comuneiros, cooperativas e administracións. Fontes municipais de concellos aseguran que os contactos limitáronse a unha presentación do proxecto, unha conversa moi por riba e sen sinatura de pacto ningún. Unha iniciativa nada clara aínda, máis aló das intencións. E varios colectivos ecoloxistas denuncian o escurantismo da proposta e mesmo a falta de constancia na Xunta do proxecto e piden "máxima transparencia e cautela institucional". AGE tamén levou ao Parlamento as sombras que arrodean este megaproxecto. Termo-Biológicas contestou cunha nota na súa web na que se especifican as xuntanzas mantidas coa Administración autonómica e na que se achegan documentos que probarían o primeiro visto e prace da Secretaría Xeral de Avaliación Ambiental, que non aprecia "obxeción ningunha á implantación de devandita actividade, sempre e cando se cumpran os condicionantes e requirimentos legalmente establecidos e, con carácter previo á execución do proxecto, se superen os preceptivos trámites ambientais".


Summary: A preocupación de Pousa Antelo polo sistema educativo aséntase sobre a tradición pedagóxica que vai de Sarmiento ás Irmandades da Fala e a Xeración Nós, tendo moi en conta o «Plan Pedagóxico prá galeguización das Escolas» elaborado por Risco en 1921.Eis algunhas das súas ideas

"Galicia sufriu sempre un sistema de ensino distinto, cando non oposto, á súa realidade, á súa cultura e ás necesidades das súas xentes. Quizaves isto explique o baixo rendemento da escola, especialmente no medio rural". "Os nosos emigrantes en América que sufriron persoalmente a falla dunha educación que os preparase para loitar ca vida en igualdade de condicións cos emigrantes procedentes de pobos mais cultos, xuntáronse en sociedades mutualistas que chegaron a ser verdadeiros modelos de asociación comunitaria. Os Centros Galegos da Habana, de Bos Aires ou de Montevideo, por citar somente algúns, ademais de facer unha laboura de asistencia sanitaria e social, intentaron correxi-los defectos do ensino e suplir a súa falla nas súas parroquias e comarcas natais, construíndo edificios para escolas e pagando, en algúns casos, ós mestres, como nas Escolas de Cobas no meu nativo Val de Barcala, fundadas e sostidas pala Sociedade Barcalesa da Habana. Este feito debera ter sido un exemplo a seguir polo Estado, pero éste non soubo ou non quixo entendelo" "O Estado ignorou sempre a nosa realidade, desculpando os fallos do ensino ca escusa do espallamento da poboación e outras andainas polo estilo. Aínda que tarde así o recoñeceu o propio Ministerio de Educación e Ciencia" "A Escola, tal como funcionou deica agora, foi un factor urbanizante, uniformista, allea á problemática do home que educa, que minusvalora o traballo manual, a forma de vida, a cultura e todo o que se relaciona co medio no que se atopa... A Escola non se integrou no medio rural, mais, acrecentada a súa potencia polos medios de comunicación, fomentou e impulsou o éxodo rural, a emigración... O relativo fracaso do sistema escolar en Galicia é así un feito... o desaxuste escola-realidade social é notorio" "A idea dunha escola galega que teña en conta os intereses dos nosos nenos e os conxugue ca nosa cultura e cas necesidades de facer unha preparación axeitada que Iles dea as bases para mellorar o seu futuro aínda está aí sen que ninguén a tome en conta" "A escola debería entroncar ca realidade e non quedar pechada entre as catro paredes do local; unha escola da vida e para a vida, na que os nenos tivesen un papel activo e dinámico; unha escola que pensara educar en galego e para galegos" "A Escola e o ambiente que a circunda son inseparables. A Escola non pode ignorar o seu entorno natural e social que gravita sobre os seus contidos culturais, condicionándoos en gran medida.A vella Escola, pechada en si mesma como unha comunidade de mestre e alumnos, pasou de moda hai tempo. Arestora a Escola ten de ser aberta ó ambiente que a rodea, ter en conta os seus intereses, as súas vivencias, as súas necesidades, o seu modo de ver e de entender as cousas. E incluso o ensino, no canto dos compartimentos ou asignaturas, debe ser concibido como unha globalización. Se a Escola vai asentar a súa tarefa na vida do entorno, esta vida ensinará que os coñecementos, que os feitos normais son «enteiros», isto é, non están divididos en materias distintas, son un todo. Por iso, incluso no ensino superior, cada vez se impón mais a necesidade de interdisciplinariedade do intercambio e relación entre os distintos sectores ou materias" "Como deben ser, ó meu xuízo, as leccións agropecuarias?Na maioría dos casos presentando ó neno as materias reais obxecto da lección para que eles poidan velas, tocalas, examinalas co fin de que as coñezan ben. No fondo veñen a ser aplicacións do procedemento intuitivo, baixo certas regras dirixidas a que o neno, valéndose dos sentidos, adquira, da realidade en que vive, percepcións claras e o mais completas posible.Cando non se poida presentar ó neno o obxecto da lección, por ser as materias que estudamos nestas contestacións coñecidas e de interese na vida infantil, será doado mante-lo interese e a atención dos alumnos. Toda lección debe ter dous fins: un fondamente educativo que desenrole a intelixencia e demais facultades do neno, e outro práctico, utilitario, pois canto se faga na escola hai que pensar que non é para a propia escola, senón para a vida. Tamén tivo importancia a correspondencia escolar sostida con alumnos de outras escolas, preferentemente das rexentadas por mestres cursillistas cos que tíñamos experiencias e intereses comúns" "O escolante díxonos que o mundo é redondo. ¿Ti créelo?". Castelao


Summary: Até hai quen ve nel unha hipotética figura de consenso para encabezar unha lista de país nunhas plebiscitarias. Pep Guardiola, o treinador do Bayern, viaxará a Barcelona para votar o 9N.

O sábado, o Bayern -que domina con moita clareza a bundesliga- xoga no campo do Eintracht de Frankfurt. Ao termo dese xogo, seu treinador Pep Guardiola -o técnico que fixo do Barça talvez a mellor equipa da historia, desde logo a máis laureada en menos tempo- apañará un voo para estar o domingo en Barcelona e votar na consulta do 9-N, votar e votar SI-SI. Guardiola dá por suposto que o 9-N si se poderá votar: "Iremos votar porque o Parlament, através do seu presidente, así o ten anunciado, que se pode votar". O treinador do Bayern explica que "nos últimos tres anos" as súas obrigas profesionais lle impediron tomar parte nas "manifestacións" multitudinarias que puxeron o pobo catalán á beira da independencia. "Desta volta si que o puiden combinar e irei. Xa sei a mesa onde podo votar e irei". O ex futbolista blaugrana -herdeiro de Johan Cruyff na aposta no passing game como estilo de xogo- ten perfeitamente interiorizado o argumentario do Govern: "Non é só unha cuestión de dereito a decidir, éo tamén de liberdade de expresión"


Os veciños e veciñas de San Pedro, en Compostela, celebran este sábado o Día do Barrio, unha xornada de festa, pero tamén de embelecemento e decoración das rúas, prazas e fachadas, e tamén solidario, coa recollida de alimentos para a cociña económica. A xornada comezará cedo, a iso das dez da mañá e os traballos rematarán contra as dúas da tarde; despois haberá un picnic colectivo na Praza do Cruceiro. O Barrio de San Pedro é un dos máis activos de Galicia; destaca por ter unha poboación nova e imaxinativa, e un tecido comercial que tamén foi apostando pola orixinalidade e a especialización. A Festa da Primavera ou as propias festas do barrio (que se celebran a finais de xuño) son unha boa mostra. Unha parte fundamental das actividades xirarán ao redor da mellora dalgúns aspectos do barrio, comezando pola sinalización dalgúns dos seus espazos e servizos. Xa está en marcha, ademais, a I mostra de Urban Knitting, unha iniciativa, que xa se levou a cabo en Valencia ou Bilbao, pola que as rúas se embelecen con distintos elementos de crochê. Tamén se levarán a cabo traballos de limpeza e instalaranse arranxos florais e de igual xeito, procederase a repoñer a cuberta de terra e sementar arredor dalgunhas árbores herbas aromáticas e os troncos doutras árbores decoraranse con distintos elementos. Así mesmo, levarase a cabo o repintado e arranxo dos bancos de madeira e varandas en diversas rúas e farase un inventario de todo aquelo que precisa ser reparado. A Xuntanza, que organiza as actividade, salienta que "non queremos suplantar os servizos municipais" pero afirma que "o barrio é a nosa casa e nós temos que ser os primeiros en coidalo, no día do barrio e nos outros días do ano". O Día do Barrio ten un obxectivo solidario, igualmente, e por exemplo procederase á recollida de material escolar para o seu reparto e tamén de alimentos para a Cociña Económica. A Asociación de Veciñas e Veciños A Xuntanza, que organiza as actividade, salienta que "non queremos suplantar os servizos municipais" pero afirma que "o barrio é a nosa casa e nós temos que ser os primeiros en coidalo, no día do barrio e nos outros días do ano".


Summary: Manifestacións sobre a China, Venezuela e outras cuestións recollidas polo ex asesor de seguridade nacional John Bolton e que o Goberno considera que son material clasificado.

O Goberno de Donald Trump interpuxo nas últimas horas unha orde de urxencia coa que pretende que a xustiza dos EUA bloquee a publicación do libro do seu ex asesor de seguridade nacional John Bolton, co argumento de que contén material clasificado e que se estaría violando ademais un acordo de confidencialidade. O Departamento de Xustiza solicitou ao xuíz encargado do caso, Royce Lamberth, que tamén debe impedir a distribución por parte da editorial, Simon&Schuster, e das librerías. O volume, titulado The room where it happened: a White House memory (A habitación onde sucedeu: unha memoria da Casa Branca), ten previsto saír do prelo o 23 de xuño Polo seu lado, o avogado de Bolton, Charles Cooper, manifestou que o libro do cliente del non contén ningún material clasificado e que o ex asesor traballou co Consello de Seguridade Nacional desde decembro para examinar o manuscrito. Afirmacións controvertidas No manuscrito do libro obtido pola cadea de televisión CNN, Bolton relata que nunha reunión da Cimeira do G-20 en Osaka de 2019, Trump dirixiu a conversa cara ás eleccións estadounidenses, aludindo á "capacidade económica da China para afectar as campañas en curso, rogando a Xi [Jinping, presidente chinés] que se asegurase de que [Trump] gañase". Bolton tamén atribúe a Trump outra serie de afirmacións como, por exemplo, que tería afirmado que invadir Venezuela sería "xenial" (cool, na palabra orixinal) e que o país sudamericano é "en realidade, parte dos Estados Unidos". Trump tamén tería manifestado a súa disposición a deter investigacións xudiciais para "facer favores persoais a ditadores dos que gosta". Ademais, Bolton sinala que todas as accións tomadas por Trump estaban orientadas unicamente a lograr a reelección.


Summary: Un percorrido polos estaleiros da ría pode xustificar o optimismo co que as patronais e empresarios do sector valoran o presente e o futuro a medio prazo no naval vigués. Coa triste excepción de Vulcano, que prevé rematar o único barco que ten en carteira nas próximas semanas, os estaleiros teñen carga de traballo ata o vindeiro ano. Pero patronal e sindicatos alertan de que existe un problema de falta de persoal cualificado

Un percorrido polos estaleiros da ría pode xustificar o optimismo co que as patronais e empresarios do sector valoran o presente e o futuro a medio prazo no naval vigués. Coa triste excepción de Vulcano, que prevé rematar o único barco que ten en carteira nas próximas semanas, os estaleiros teñen carga de traballo ata o vindeiro ano. Pero tanto a patronal como os propios sindicatos alertan de que existe un problema de falta de traballadores cualificados. Desde 2014 os cadros de persoal foron minguando e non hai ningún plan (máis que importalos) para abastecer os 2.000 traballadores que a patronal do metal asegura que faltan actualmente no sector para dar saída aos novos pedidos. Dos 12.000 empregos que actualmente supón a industria naval galega, 9.000 están concentrados nas factorías e industria auxiliar da ría de Vigo.Logo do desastre perpetrado pola Comisión Europea coa súa anulación ilegal do sistema de axudas para a financiación -o chamado tax lease- e a consecuente perda de contratos e empregos para o sector naval desde 2013, atopámonos agora nun momento de recuperación, polo menos a nivel de cartera de pedidos. "A situación en xeral é boa, tendo en conta que os estaleiros medianos consolidan a súa carga de traballo mediante novos pedidos que lle permiten reforzar a súa estabilidade", indican desde Aclunaga, o cluster do sector naval de Galicia."Seguimos con problemas de capacitación e formación do personal e non somos capaces de chegar a eses 2.000 traballadores que necesitariamos durante este exercicio 2019", indica AsimeNesta mesma liña, desde Asime (Asociación de Industriais Metalúrxicos de Galicia) explican que estamos ante un aumento do crecemento da industria naval e marítima galega e especialmente de Vigo e a súa área, e que aínda queda capacidade de crecemento, xa que nos atopamos en torno ao 65% da capacidade. Enrique Mallón, secretario xeral de Asime, asegura que a industria auxiliar galega está crecendo en máis dun 8%, respecto ao exercicio anterior en facturación. Pero este escenario positivo agocha as sombras dunha falta de planificación da man de obra do sector. "Seguimos con problemas de capacitación e formación do personal e non somos capaces de chegar a eses 2.000 traballadores que necesitariamos durante este exercicio 2019", indica Mallón. Para os sindicatos a culpa desta realidade estaría repartida entre os propios estaleiros e a administración pública, que non se preocuparon de ir formando aos máis mozos coa vista posta na recuperación do sector. Estaleiros de sínteseOs cadros de persoal dos estaleiros fóronse reducindo pouco a pouco no últimos anos na procura do famoso "estaleiro de síntese", que se anunciaba a comezos deste século XXI. Este modelo, definido como o único posible para competir en mercados globais como a construción naval, está baseado na redución ao mínimo número de traballadores dos estaleiros, onde quedarían as persoas máis capacitadas para labores de deseño e supervisión, e a maior forza produtiva ten que vir, en consecuencia, da industria auxiliar. Deste xeito, o cadro de persoal que superaba os 1.500 empregados de Barreras nos anos 80 pasou aos 400 no momento da privatización (1997) e de aí ata os 157 actuais. Hoxe en día Barreras é o único estaleiro que supera os 100 empregados de plantilla fixa na ría de Vigo.O sector afronta unha sorte de reconversión continua. "Os estaleiros agora son solares. No momento en que haxa choio, para dentro, e cando non hai, pois para fóra", lamenta César Rodríguez, responsable do naval na comarca de Vigo para a CIG. O problema é que o naval é un sector especializado onde se necesitan profesionais. "É un sector de alto risco e non se poden practicar estas políticas. Agora necesito 40 e os saco de onde sexa. Hai que manter un mínimo de traballo para que se manteña a estrutura. Cada vez se está precarizando máis este tipo de traballo. Seguimos sen especializar as auxiliares", indica o representante sindical. Para Rodríguez esta situación prexudica directamente o sector, que perde forza como tal. "Os propios estaleiros foron perdendo peso en cuestión de traballadores e iso é forza que se perde no propio sector: hai 30 anos cando había unha crise eran 500 traballadores que se podían ir ao paro, a forza do sector é diferente. Pero na auxiliar simplemente desaparecen, cando non hai traballo pois desaparecen e non contan", explica César Rodríguez. "Fai falta modernización, plans de formación que permitan facer un relevo xeracional na propia industria e tamén con graos FP enfocados á calderería, soldadura, actividades para as que é difícil agora encontrar profesionais", indica Rubén Pérez Prego, de UGT FICA VigoPara Rubén Pérez, secretario xeral de UGT FICA en Vigo, o sector necesita volver recuperar ese enganche de ter esas carteiras de pedidos de varios anos que permitan a estabilidade para atraer traballadores. Para iso a industria ten que modernizarse e facer un novo esquema de competitividade, entrando na industria 4.0. "Os estaleiros non poden seguir construíndo barcos igual que hai 30 anos. Fai falta modernización, plans de formación que permitan facer un relevo xeracional na propia industria e tamén con graos FP enfocados á calderería, soldadura, actividades para as que é difícil agora encontrar profesionais", indica Pérez Prego. O representante sindical explica que durante os últimos anos de caída no naval houbo traballadores que se foron a outros sectores e outros países, pero tamén "hai outro efecto tan importante ou máis que foi a xubilación de moitos traballadores nestes anos, polo que se perdeu a capacidade de transmisión do coñecemento. Pois agora hai que tentar aproveitar o coñecemento dos que quedan e incluír a formación en FP".Grandes factoríasRubén Pérez pon o foco en Vulcano, que é xunto con Barreras o único con instalacións capaces de fabricar os grandes buques, pois do seu futuro vai depender a recuperación de boa parte do emprego no naval da ría de Vigo. "Nos próximos meses saberemos se Vulcano vai pechar como estaleiro ou vai haber un cambio de propiedade que permita continuar a actividade de construción de barcos. Evidentemente se se perde esa capacidade industrial a recuperación do emprego pasado non vai vir. Ao haber unha pata coxa na ría o emprego non ten continuidade como antes". O futuro inmediato de Vulcano, que leva oito anos en concurso de acredores, pasa por rematar o ferri "Villa de Teror" para Trasmediterránea, con entrega prevista para o 29 de maio. "Son 42 días de traballo. A partir de aí entramos nunha situación de falta de traballo. Ten un problema de falta de confianza e sobre todo financeiro. Ou entra alguén que achegue un respaldo financeiro ou a situación vai ser moi complicada", engade o o responsable do naval en Vigo para a CIG. Barreras, pola súa parte, independentemente de que afronte a saída do seu accionista maioritario, Pemex, ten contratos de grandes barcos que sitúan a súa carga de traballo garantida polo menos para este ano e grande parte do seguinte. O estaleiro está a traballar nun cruceiro de luxo para Ritz Carlton (un contrato de 250 millóns), ao que se suman dous ferries para a armadora norueguesa Havila e ten a posibilidade doutro ferri para Armas, que segundo fontes sindicais situarían arredor de 1.000 traballadores no estaleiro a finais de 2019. Ademais, no contrato do cruceiro de luxo hai unha cláusula para construír outros dous, pero estes pedidos aínda non estarían firmados.Augas tranquilas para os estaleiros medianosOs estaleiros medianos, namentres, navegan por augas tranquilas, con carga de traballo continua tanto para barcos pesqueiros como para reparacións. A renovación da frota de armadores galegos como Calvo ou Nueva Pescanova ou mesmo da Arxentina, contribúe en grande medida á estabilidade destas factorías. Desde Armón Vigo, cunha carteira de pedidos de 12 barcos que garante a actividade durante dous anos como mínimo, explican que a súa situación é moi boa. "Nós non sufrimos porque estamos en moitos mercados: remolcadores, pesqueiros, oceanográficos embarcacións rápidas, ferries, catamaráns, entón ao ter tantos mercados aínda que se caia un non nos afecta", asegura un portavoz do estaleiro. "A realidade é que agora mesmo os estaleiros en España teñen unha carteira de pedidos bastante viva. É un bo momento para a industria naval española. Dicir o contrario sería falsa modestia ou mentir", indican desde Armón. A renovación da frota de armadores galegos como Calvo ou Nueva Pescanova ou mesmo da Arxentina, contribúe en grande medida á estabilidade dos estaleiros medianos. En concreto, Armón ten en carteira un oceanográfico de 70 metros para Suecia, que se entregará en primavera e outro máis pequeno (36 metros) para Arxentina, que se entregará o vindeiro ano. Tamén están traballado en dous arrastreiros para a pesqueira arxentina Moscuzza, un para entregar este ano e o outro en 2020. Para Nova Pescanova acaban de botar un arrastreiro de 50 metros, dos sete xa firmados con esta empresa (tres de 50 metros e catro de 32). Armón en Vigo tamén ten firmado o contrato e realizada a posta en quilla dun buque conxelador para o arrastre de vieiras para Canadá, de 50 metros "de alta tecnoloxía", segundo explican desde o estaleiro.Freire, pola súa banda, vén de firmar non últimos días un atuneiro conxelador de 77 metros de eslora para Calvo. A finais do ano pasado comezou unha patrulleira de 42 metros para Kuwait. Vén de entregar a unha armadora de Groenlandia un arrastreiro de 80 metros para pescar camarón en augas árticas e nos próximos días tamén ten previsto comezar a cortar chapa para un buque oceanográfico para Kuwait. Freire ten asinado tamén outro buque destas características para Bélxica, polo que pode garantir traballo durante este e o próximo ano.Desde Cardama tamén están a notar que o mercado emerxe, aínda que con dificultades. "Hai moitas oportunidades de mercado, pero é difícil chegar ao punto da contratación final, polos problemas de financiamento que atopan os armadores", explican desde o estaleiro vigués. Cardama ten a base da súa actividade nos labores de reparación, con dous barcos en grada nestes momentos, pero tamén compite no segmento da construción de barcos. Precisamente a complexidade financeira destas operacións ten nun momento de "stand by" o buque remolcador mutipropósito que xa está moi avanzado para o Goberno de Senegal, á esperan de que se reactive nas próximas semanas. Ademais, tamén ten firmado un ferri para Angola.


Summary: A Xunta e o Ministerio de Agricultura, Pesca e Alimentación acordaron nas últimas horas levantar a prohibición de plantar pataca en nove concellos afectados pola couza guatemalteca. O director xeral de Gandaría, Agricultura e Industrias Agroalimentarias, José Balseiros, comunicou esta decisión após reunirse en Madrid con Valentín Almansa, director xeral de Sanidad de la Producción Agraria.

O levantamento da prohibición nestes nove concellos xa fora proposta na última xuntanza da comisión de seguimento da couza guatemalteca da pataca, que tivo lugar o pasado día 11 de decembro en Compostela. Segundo informou a Xunta, naquela reunión constatouse xa unha evolución positiva na redución de capturas en todos os municipios da zona infestada e que nestes nove non se rexistrou ningunha nos últimos dous anos, razón que permite levantar as restricións, de maneira que os concellos pasen de estar en zona "tampón". O acordo farase efectivo en días vindeiros, unha vez saia publicado no Diario Oficial da Galiza (DOG). Os seus efectos beneficiarán a agricultura dos concellos de Ares, Mugardos, Cabanas, Fene, Ferrol, A Capela e As Pontes de García Rodríguez, Ourol e Abadín. A información íntegra pode consultala na edición en papel de Nós Diario ou na súa lectura na nube.


Summary: O conselleiro de Sanidade, Julio García Comesaña, enviou este domingo unha mensaxe de "tranquilidade" ás galegas e galegos porque, aínda que recoñeceu que a sanidade pública "pasa por un momento complicado sempre que chega o verán", o sistema sanitario galego é "forte" e "demostrouno, con nota, na pandemia".

Nunha entrevista na Cadea Ser, que decorreu na mesma semana en que SOS Sanidade presentou unha Iniciativa Lexislativa Popular no Parlamento, o conselleiro asegurou que as galegas e galegos "poden ir tranquilos" aos seus centros de saúde e tamén aos hospitais de Galiza, a pesar da situación de colapso que padece a Atención Primaria e das queixas de médicas e médicos internistas. En todo caso, García Comesaña sinalou que existe "un problema de médicos especialistas" pero, insistiu en que "a chave de cantos se forman e como se forman" tena o Ministerio de Sanidade. Nesta mesma liña, lembrou que "desde hai anos" a Xunta reclama "máis capacidade para formar" porque, continuou, "víase que iamos chegar a esta situación porque cando un médico se xubila, non hai outro médico para substituír". É certo que un médico de Atención Primaria cobra 65.000 euros máis gardas? Así, reivindicou que a Xunta "está a pór en marcha medidas e solucións para atallar isto". Entre elas, "ofrecer aos MIR de Familia un contrato cunha praza en propiedade e unha retribución razoábel: o que cobra un médico de Familia que faga dous gardas ao mes". Non deu cifras, tras a polémica producida após as declaracións de Alfonso Rueda, presidente da Xunta. Para Comesaña, é a oposición a que está "colapsada" Cuestionado sobre se os médicos non quedan na Galiza tras formarse debido ás condicións laborais e salariais, argumentou que a oposición "está colapsada coa Atención Primaria". A Galiza, á cola do Estado español en investimento en Atención Primaria "Levan tanto tempo dicindo que estamos a desmantelar a sanidade, que chega a pandemia e saímos con nota, así que teñen dúas opcións: dicir que se equivocaron e mentiron ou sostelo e non emendalo, que é o que están a facer", criticou. Tamén acusou a oposición de empregar "argumentos falsos" para "desprestixiar a sanidade pública". Por outra parte, confirmou que a partir de outono recibirán a cuarta dose da vacina da Covid-19 as persoas maiores de 80 anos, como acordou a Comisión de Saúde Pública.


Summary: Integrante do Coordenadora Nacional de Anova é unha das voces de Cerna, corrente interna da Irmandade Nacionalista.

Cerna naceu o pasado mes de xuño como corrente interna no seo de Anova-Irmandade Nacionalista, unha plasmación para moitos do que se coñece como 'sector crítico' ou 'sector nacionalista' de Anova, definición que quizás non recolla toda a heteroxeneidade e complexidade desta proposta política. Falamos cunha das súas integrantes, Paula Vázquez Verao, de Sober, de nacionalismo, a cita coas municipais ou o escenario político após as eleccións europeas. A que resposta o nacemento de Cerna? A idea ao crear Cerna era a de non ser unha proposta máis, senón facer unha achega nestes momentos nos que hai un sentir de creba democrática, unha achega para impulsar, cara ás municipais, o nacemento de candidaturas abertas, desde a base, sen condicións. Para nós, o resultado das eleccións europeas amosou que a cidadanía quere e aposta por proxectos desde a base. E como pode concretarse esa aposta en candidaturas desde a base? Falamos de candidaturas abertas, de recuperar o espírito dunha cidadanía implicada para as municipais. É unha achega que aposta na xente en rexime de auto-convocatoria, sen vetos nin apriorismos, cuns mínimos comúns en base aos que ir traballando. Queremos recuperar as prácticas da esquerda, desde a base, e tamén apostando na auto-organización como pobo. A chamada a construír desde a base candidaturas para as municipais está a ser feita por diferentes organizacións, como BNG ou Anova.. Fai falla dar pasos nese sentido, moitos máis pasos. Non podemos pensar que esta dinámica se limita só a abrir as organizacións, non, é moito máis. Entendemos que a proposta de asembleas abertas do BNG é insuficiente, teñen que facer procesos asemblearios onde a cidadanía sexa a protagonista. Cando Cerna fala da base, de se abrir á sociedade, á que axentes se refire? Pois non nos referimos só aos movementos sociais, que tamén, senón á xente que se auto-organiza ou que aspira a iso. Queremos evitar caer no de se referir só a movementos socias auto-referenciais, senón que queremos lograr que sexa algo que implique e sexa asumido pola cidadanía. E nesa aposta, que papel debe xogar o nacionalismo? O nacionalismo entendido como movemento socio-político ten que inserirse na onda democrática. Galiza como pobo ten que ter peso, ser un pobo organizado, nese escenario de reformulación que se está a dar do Estado español. E entendemos que ten que haber unha confluencia do nacionalismo coa cidadanía desde a base, respectando a autonomía local e avogando pola auto-organización. En Outono hai cita na II Asemblea Nacional de Anova. Cal é a pretensión de Cerna cara á esa cita? Unha cousa que temos moi clara en Cerna é que a cuestión interna non é prioritaria. Si que é prioritaria a confluencia cidadá, e non o propio acontecer das diferentes organizacións. Cres que a curto prazo é posíbel unha confluencia do nacionalismo? Cremos que, de darse, esa confluencia do nacionalismo, debe ser desde a base. O nacionalismo é plural, é un movemento moi amplo. Sendo conscientes diso, unha confluencia tería que ser pola base, implicando a cidadanía e asumindo a radicalidade democrática. Ser unha expresión social e política que asume que ten que dar a voz á cidadanía, que ao fin e ao cabo é a que é a nación.


Summary: Vence asegurou que decidirán "o alcance, a profundidade e o ritmo" do proceso de "refundación" da organización frontista.

En comparecencia de imprensa Xavier Vence explicou o calendario e os eixos centrais que compoñen o relatorio da XV asemblea nacional do BNG cuxo lema será, avanzou, Autoorganización, autogoberno e autodeterminación. Neste senso, o portavoz nacional do BNG asegurou que será "a militancia quen vai decidir co seu voto o futuro do proxecto nacionalista que encarna o BNG" através do seu voto "individual". Aliás, acrecentou, serán as persoas filiadas á organización frontista as que determinen "o alcance, profundidade e o ritmo" do proceso de "refundación". Destarte, os eixos arredor dos que xirará o debate serán a reforma organizativa, a renovación e posta ao día do discurso e o propio calendario do proceso. Estes asuntos fan parte do relatorio aprobado polo Consello Nacional do Bloque xunto cos votos particulares formulados por algunha das persoas que integran o máximo órgao entre asembleas do BNG. O lema da asemblea será Autoorganización, autogoberno e autodeterminación A respeito do ritmo a militancia do BNG deberá determinar, sinalou Vence, se o proceso de refundación "debe facerse ao longo dun ano ou concluír antes do verán tendo en conta as eleccións autonómicas". "Todos e todas temos o convencemento de que Galiza precisa un proxecto nacionalista precisa mudanzas", dixo Vence. Até a asemblea nacional que terá lugar o 28 de febreiro no Palexco da Coruña as persoas que desexen participar deberán inscribirse antes do 15 de febreiro. Aliás, as candidaturas para a escolla dos órgaos de dirección da organización frontista remata o 22 de febreiro.


Summary: A Real Academia Galega recolle até seis formas para referírmonos ao período do ano entre febreiro e marzo en que as rúas se converten en esmorgas ateigadas de disfraces. Cal de todos estes nomes é, polo tanto, o recomendábel?

Entroido, antroido, entruido, entrudio, entrudo e carnaval. Son estas as palabras que aparecen no dicionario da Real Academia Galega como denominacións da festa que fai vibrar todo o país nos meses de febreiro ou marzo. Todas elas teñen a súa orixe nun étimo común, a palabra medieval entroido, que aparece documentada no galego desde 1251. Só hai unha excepción: a palabra carnaval, de procedencia italiana. O lingüista e académico da RAG Antón Santamarina explica a orixe e distribución das variantes do termo. Conta Antón Santamarina que para elixir unha palabra ou outra como recomendación no dicionario, os académicos e académicas baséanse nunha serie de criterios como é "a proximidade e vinculación coa orixe etimolóxica, a maior representatividade no territorio e a tradición literaria máis documentada". Neste caso, o termo entroido cumpre todos os requisitos. A forma medieval da palabra era entroido, derivada de introitus, un participio substantivado do verbo intro-ire en latín. Significaba a entrada na Coresma. "No TMILG (Tesouro Medieval Informatizado da Lingua Galega) foi recollido algunha vez como ontroido", di Santamarina, "pero débese a unha mala segmentación do artigo". No TILG (Tesouro Informatizado da Lingua Galega), unha base de datos lexicográfica con máis de mil obras onde se rexistran as palabras segundo foron usadas por diferentes autores desde o ano 1812 até a actualidade, existen até 15 variantes da palabra, recollida 1.392 veces. Con todo, entroido é recollida 793 veces e antroido 526. Outras formas que aquí aparecen son antroide, antroiro, antrudio, antruido, entrudio, entrudo, entruido, intrudio, intruido, 'ntroido, 'ntroiro ou n'truido. Entre todas non suman un cento de veces. "No ALG (Atlas Lingüístico Galego) pódese observar que a palabra entroido é usada en 64 concellos, mentres que antroido en 50", engade Antón Santamarina. Polo tanto, entroido cumpre amplamente todos os requisitos esixidos para ser a forma recomendábel. Tamén está a forma carnaval. Carnaval é unha palabra de orixe italiana, carnevale, que pasou logo a outros idiomas europeos como o francés, o castelán ou mesmo o portugués (desde mediados do século XVI). "Son practicamente sinónimas, mais hai un matiz de rexistro que fai que a palabra carnaval se manteña no dicionario" explica Santamarina. En entroidos importados, onde se usan carrozas, se bailan sambas ou se usan antefaces é recomendábel usar a forma carnaval.


Summary: O presidente anuncia no Congreso a suba do IVE do 18 ao 21%, a supresión da paga extra ao funcionariado, recortes nas perpecións por desemprego e novos impostos. Todo iso en hora e media e defendendo que non hai outra saída posíbel á crise

Mariano Rajoy gardou a tesoura mais para sacar a machada. O presidente español anunciou no Congreso dos Deputadas unha longa lista de recortes e de medidas que van afectar moi directamente á cidadanía do Estado español. Abondoulle hora e media para anunciar a suba do IVE, recortes no desemprego, novos paos ao funcionarado, novos impostos en eidos como o ambiental e unha reforma da administración local que reforzará o papel das deputacións. IVE Rajoy anunciou que o Imposto de Valor Engadido (IVE) vai subir do 18 ao 21 por cento no seu tramo superior. E que este incremento tamén se reflictirá no IVE reducido, que pasa do 8 ao 10%. Só o supereducido se mantén (4%). Estudos da Organización de Consumidores e Usuarios realizados nestes días cifraban que unha suba do IVE en termos como os anunciados por Rajoy pode supor para o peto da cidadía un desembolso de case 1.000 euros máis anuais pola cesta da compra. Desempregad@s O presidente do Goberno español tamén anunciou un recorte importante para aqueles novos perpectores de desemprego, que a partir do sexo mes xa cobrarán só o 50% da prestación. Rajoy xustificou esta medida na necesidade de incentivar ás persoas paradas a buscar traballo. Funcionariado O funcionariado, máis unha vez, volve estar no albo das tesouradas do goberno español. Alén de reducir os 'moscosos' (días de libre disposición), tamén quedarán sen a paga extra de Nadal. Administración local O presidente do executivo central anunciou tamén que vai adoptar unha serie de medidas dirixidas a aforrar 3.500 millóns de euros na administración local. Para iso, reforzarán o papel das deputacións provinciais, reducirase nun 30% o número de cocnelleiros e cocnelleiras (segundo os tramos de poboación) e fixarase o salario de alcaldes e edís. Alén diso, Rajoy anunciou o estabelecemento de novos impostos en ámbitos como o ambiental. O presidente xustificou estas medidas volvendo recurrir a que non hai alternativa posíbel ás mesmas e que, por moi duras que sexan, son necesarias para sair da crise.


Summary: Castros na Galiza: Descubre a cultura castrexa e programa a túa visita para estes 5 castros tan recoñecíbeis

Non é a primeira vez que escoitaredes o termo 'Galiza Máxica', unha terminoloxía que vai acorde co encanto natural que ten a nosa terra e a natureza que a rodea, tendo parte de 'culpa' deste encanto a poderosa Cultura Castrexa. Galiza atesoura unha gran cantidade de asentamentos castrexos que, ao longo dos anos, fóronse escavando e engadindo á lista do noso patrimonio histórico e cultural. Turismo rural na Galiza profunda: 7 lugares para perderse e desfrutar da natureza Entre todos eles, presentámosvos algúns dos castros máis salientábeis para visitar nos que a natureza e a historia conflúen de forma perfecta. Estes son cinco castros galegos que debes visitar: Castro de San Cibrao de Las Castro de San Lourenzo Castro de Viladonga Castro de Baroña Castro de Santa Trega ¿Coñeces a orixe dos castros? Os castros son restos de antigas cidades fortificadas, que poden atoparse nunha ampla zona do noroeste da Península Ibérica e algúns dos mellores exemplos atopámolos na Galiza. O home viviu nestas terras desde épocas prehistóricas. Hoxe podemos seguir os seus pasos e reconstruír como era a súa vida grazas xustamente a este tipo de vestixios. Os castros máis antigos da cultura castrexa con desenvolvemento nos séculos VII e VI a. C., poderían ser os de Penalba ou Torroso na provincia de Pontevedra. Aos nosos días chegaron os cementos das antigas casas que formaban estes poboados fortificados. Os castros teñen na súa maioría planta circular e crese que tiñan teitos de ramas e barro. Estes poboados non tiñan vías ou rúas como as que coñecemos senón que eran simples agrupacións de habitacións ou casas. O auxe dos zocos: Artesanía tradicional galega con tinte contemporáneo Castro de San Cibrao de Las Tamén coñecido como 'A Cidade', o Castro de San Cibrao de Las é un dos xacementos castrexos de maior tamaño dos que se están escavando na Galiza. Ocupado entre os séculos II a. C e II d. C, atópase a uns 20 quilómetros de Ourense e está formado por dous grandes recintos amurallados. Atendendo á súa tipoloxía, pódese afirmar que se trata dun xacemento correspondente á etapa final da cultura castrexa, na que o proceso de romanización configurou unha sociedade cunha cultura definida, a coñecida tamén como cultura galaico-romana, na que o sistema social preexistente está nun proceso de cambio e adaptación ao sistema romano, de modo que ambas as culturas mestúranse. No Museo Arqueolóxico Provincial de Ourense atópanse os escasos achados de armas en San Cibrao de Las. En San Cibrao instalouse ademáis o Parque Arqueolóxico da Cultura Castrexa, un centro de interpretación onde poder coñecer as chaves da Idade do Hierro e a Cultura Castrexa. Castro de San Lourenzo O Castro de San Lourenzo é un espazo arqueolóxico que se atopa na parroquia de San Pedro de Cereixa (Pobra de Brollón, Lugo). Este castro foi construído polos romanos para traballar as importantes explotacións auríferas e férreas da zona e dominar as comunicacións. Un aspecto interesante deste Castro de San Lourenzo, é que está 100% respaldado por un proxecto arqueolóxico veciñal. Tal e como explican na súa Web: Somos da opinión de que a promoción real dun turismo cultural sostíbel baseado na rendibilización socioeconómica do patrimonio arqueolóxico é posíbel, e en tempos de crise, aínda máis. Este proxecto veciñal lévase a cabo por tres obxectivos moi concretos: A xeración dun recurso turístico sostíbel, de base patrimonial, o Castro de San Lourenzo, e outros puntos destacados da parroquia de Cereixa (Pobra do Brollón) Incentivar o empoderamento patrimonial da comunidade local de Cereixa Que sirva de campo de experimentación para a aplicación de novas tecnoloxías e estratexias de comunicación. Cestería galega: Unha tradición que supera fronteiras e chega aos desfiles da moda Castro de Viladonga O Castro de Viladonga, declarado Ben de Interese Cultural pola Xunta no ano 2009, destaca na paisaxe da Terra Chá lucense. As escavacións iniciáronse a principios dos anos setenta do século XX, aínda que, na actualidade, continúan de forma periódica. En 1983, inaugurouse o seu museo, onde se explica o xacemento e expóñense as pezas descubertas nel. O Castro de Viladonga conta con varias murallas e fosos, e o seu asentamento foi especialmente importante entre os séculos II e V d. C., na etapa galaico-romana. Castro de Baroña O Castro de Baroña está situado na parroquia de Baroña (municipio de Porto do Son, na provincia da Coruña). O asentamento está construído nunha península, situándose a súa ocupación nos séculos I a. C. a I d. C. Posuía dúas murallas á súa ao redor e consérvanse vinte vivendas de planta circular ou oval. As súas escavacións comezaron en 1933, aínda que duraron décadas. A partir de maio de 2012 comezaron a realizarse as obras de rehabilitación que permiten gozar deste percorrido a través das súas vinte construcións dispostas en forma circular e protexidas por murallas. Alternativas ao Entroido na Galiza 2020: Descubre 4 plans alternativos e disfruta Castro de Santa Trega Na Guarda (Pontevedra), atópase o que probablemente sexa o castro máis famoso da comunidade galega: o castro de Santa Trega, tamén coñecido como castro de Santa Tegra. Foi declarado Monumento Histórico Artístico en 1931. Podemos percorrer as súas rúas, visitar algunha das casas reconstruídas, tal e como foron na antigüidade, e o museo arqueolóxico onde se expoñen os obxectos achados nel. A proba dunha presenza humana aproximadamente 2.000 anos antes da construción do asentamento é confirmada polos petróglifos ou gravados rupestres que se deixan en varios lugares desa área. Moitos destes petróglifos estaban ocultos por estruturas levantadas durante a construción do forte. A cultura castrexa na Galiza agárdate, ¿aínda non planificaches a visita? Entroido na Galiza 2020: Ruta polos entroidos galegos máis salientábeis


Summary: O evento, no que se busca incrementar os datos xeográficos con licenza libre da contorna marítima desta localidade, está organizado pola Asociación de software libre Xeopesca

Poio acollerá o vindeiro sábado 11 de abril un encontro de mapeo, a Mapping Party Poio'15, que se celebrará no Centro Xaime Illa de Raxó. O obxectivo do evento, organizado pola asociación pola Asociación de software libre Xeopesca e que conta coa colaboración da Concellaría de Cultura do Concello de Poio e as asociacións SCD Raxo e ACDeM Armadiña, é "pasalo ben mentres aumentamos os datos xeográficos cunha licenza libre da contorna marítima do Concello de Poio", segundo destacan os seus impulsores, recollendo información cartográfica da contorna de forma colectiva e aberta, do mesmo xeito que se programa con código libre. O obxectivo é "pasalo ben mentres aumentamos os datos xeográficos cunha licenza libre da contorna marítima do Concello de Poio" A xornada comezará ás dez da mañá coa presentación do proxecto libre OpenStreetMap e a organización dos equipos para as zonas a cartografar. A partir das once, e durante tres horas, reaizarase o traballo de campo con explicacións de como empregar osmAndroid. Tralo xantar, traballarase coas computadoras para o verquido de datos obtidos en OpenStreetMap. O curso clausurarase a partir das oito da tarde. As persoas interesadas en participar deberán formalizar a inscrición a través deste formulario. O número máximo de asistentes será de 25. A selección dos candidatos realizarase por orde de inscrición. Recoméndase a disposición de calquera dos seguintes dispositivos: GPS, teléfono con GPS e cámara dixital. O evento poderase seguir a través das redes sociais co hashtag #mappingpartypoio e tamén na páxina de facebook de XeoPesca.


Summary: A violencia machista continúa a cobrarse cada ano máis vítimas. En 9 meses de 2014 o número de asasinadas en Galiza é máis do duplo que en todo o 2013.

Cales son as súas causas e, sobre todo, como combatelo? Eis a pregunta que facemos a parlamentares do BNG, AGE, PSOE, PP e Grupo Mixto. No que vai de ano 7 mulleres foron asasinadas na Galiza pola violencia machista: María José Suárez (45 anos, Cervo), Adela López (72 anos, Cervo), María Luisa Jiménez (37 anos, Vilaboa), Helena Rodríguez (68 años, Foz), Belén Expósito (43 anos, A Coruña), Sara Pereira (81 anos, Pazos de Borbén) e Mónica Lorenzo (38 anos, Barro). Máis do duplo que en todo o 2013. No conxunto do Estado español o número ascende ás 57. Os grupos parlamentares (PP, PSOE, AGE, BNG e Grupo Mixto) coinciden en resaltar que as cifras son "alarmantes" e que a violencia exercida contra as mulleres constitúe unha forma de "terrorismo". Porén, o partido que apoia o goberno e as forzas da oposición manteñen unha diagnose distinta a respeito das causas e solucións deste problema político. No número 112 de Sermos Galiza analisamos as causas e medidas a adoptar para combater todas as formas de violencia exercidas contra as mulleres. Xa disponíbel na nosa loxa. ***Este medio púxose en contacto coa Secretaría Xeral de Igualdade, porén Susana López Abella declinou atender a chamada de Sermos Galiza argüíndo que ten "unha semana moi ocupada".


Summary: As últimas denuncias presentadas en Amoeiro ou Sandiás volven incrementar as sospeitas sobre as votacións en moitas vilas e parroquias do país. As demandas seguen, pero a compra de vontades, o traslado de enfermos a votar ou as presións a anciáns continúan sen demasiado escándalo.

Dise da carretaxe dese repentino e voluntarioso labor de transportistas de vontades que moitos cargos políticos deciden exercer nas xornadas electorais en Galicia. E fíxose tan habitual que o uso da palabra estendeuse tamén para todas aquelas prácticas que non só supoñen ese traslado gratuíto -normalmente de persoas anciás e en moitos casos enfermas-, senón tamén á manipulación do voto, ás presións para envialo por correo previamente supervisado polo partido actuante ou directamente o intento de compra. As últimas denuncias de carretaxe e compra de vontades e Amoeiro e Sandiás reaviva a polémica sobre estas vergoñentas prácticas Non hai precampaña, campaña ou xornada electoral na que as xuntas electorais non reciban denuncias de posibles delitos electorais. E non hai ano que o PP non sexa a formación máis sinalada. A última demanda chegou desde Amoeiro, por parte do seu alcalde e candidato socialista, Rafael Rodríguez Villarino, que achegou vídeos nos que a directora dunha residencia de anciáns relata as presións de tres traballadoras do Concello -que se presentan nas listas populares- para que os pacientes lles cedesen o votou por correo ou nos que dous vellos enfermos contan como estas mesmas empregadas visitan a súa casa fóra do horario laboral para insistir en que voten o Partido Popular. Na mesma provincia ourensá, pero en Sandiás, a Agrupación de Electores que se presenta aos vindeiros comicios locais tamén denunciou no xulgado a alcaldesa por outro presunto delito electoral. Tería, xunto a empregados do Concello, presionado varios veciños, obrigándoos a solicitar o voto por correo para logo introducir eles mesmos a papeleta no sobre. O alcalde de Amoeiro pide aos galegos que "esperten e empecen a falar e denunciar" estas prácticas Pero hai centos de casos e centos de testemuños de persoas que saben de situacións parecidas en Galicia. De ofrecementos, de compra de vontades, de transporte a cambio de papeletas, de cambio a última hora de votos, de traslado de enfermos, de reparto de sobres coa candidatura xa elixida... "O que supón un escándalo en calquera lugar do Estado é tomado como algo natural en Galicia. E non é natural, é algo aberrante, ilegal e eticamente noxento", di Rodríguez Villarino, alcalde de Amoeiro que presentou os vídeos, e que pide que a xente "esperte e empece a falar e denunciar". Iravedra, cargo do PP lucense imputado por presunta carretaxe de anciáns, segue a ser conselleiro da RTVG Tan só nos últimos anos, as denuncias de presións, manipulación do voto ou carretaxe son múltiples. No día das eleccións autonómicas de 2012, un dirixente do PP local, José Luis Iravedra e varios militantes máis empurraron cadeiras de rodas de anciáns coas súas facultades mermadas ata un céntrico colexio electoral. Foi denunciado ante a xustiza e conseguiu rachar -algo- o silencio sobre estas prácticas. A xuíza que instrúe o caso, iniciado a raíz dunha denuncia de AGE, ten claro que as persoas carrexadas, residentes do asilo das Hermanitas de los Ancianos Desamparados, "carecían de capacidade para comprender e decidir o sentido do seu voto" por padecer doenzas como o alzhéimer ou demencia, entre outras, segundo acreditan informes forenses do Instituto de Medicina Legal de Galicia. O implicado segue como conselleiro da RTVG. Nesas mesmas eleccións, denunciáronse outros casos semellantes. Como o das monxas dun asilo de Cambados que levaban os anciáns a votar mentres elas mesmas cargaban coas papeletas. Igual tería ocorrido nunha residencia de Rairo, en Ourense, cando segundo denunciou AGE se carretaba "xente con alzheimer avanzado". Ou trinta persoas trasladadas dunha residencia do Carballiño, tal e como denunciara o PSdeG. O "viño e empanada" que repartían os populares xunto a un local electoral en Teo foi outro dos casos denunciados, un clásico habitual en numerosas localidades. A tanto chegaron as sospeitas e as denuncias de carretaxe, que as mesmas caeron sobre as primarias de plataformas cidadás como Ourense en Común. Mesmo un alcalde do PP da provincia recoñeceu que acudira a votar por un dos candidatos para unha candidatura da capital. Nas últimas eleccións autonómicas houbo varias denuncias -con gravacións incluídas- sobre o traslado de enfermos ás votacións Nas eleccións europeas de hai un ano, o PSdeG tamén denunciou a "carretaxe de votos" en varios colexios electorais da provincia de Lugo, así como a aparición de sobres coas papeletas do PP xa dentro noutros. Moitos anos antes, en varias localidades descubriuse como, de súpeto e poucas semanas antes das eleccións, empadroábase xente masivamente co enderezo en casas baleiras ou en ruínas. E en 2006, un vídeo do colectivo Hai que botalos! demostraba con evidencias a tan denunciada carretaxe en varias aldeas do interior do país. Nin que falar teñen as continuas sospeitas sobre o voto emigrante, onde mesmo persoas xa falecidas exercían o seu dereito. Obviamente, sempre a favor dun mesmo partido.


Summary: Máis de 2.000 persoas marcharon na cidade contra a privatización, a masificación da atención primaria e os recortes en medios e persoal.

Centos de persoas volveron manifestarse en Vigo en defensa da sanidade pública e uns servizos sanitarios 100% públicos. Máis de 2.000 persoas, segundo cálculos da Policía Local, tomaron parte nesta mobilización, na que se denunciou a masificación de atención primaria na área sanitaria de Vigo, a cronificación das listas de agarda ou o feche de camas, entre outras cuestións. A manifestación, que partiu pasadas as oito da tarde dende Vía Norte e rematou na Porta do Sol coa lectura dun manifesto por unha paciente da sanidade pública. Denunciouse que desde que goberna Núñez Feixóo o orzamento sanitario recortouse 18%, fecháronse 970 camas , e perdéronse 513 prazas de persoal médico e 1.100 de persoal non sanitario. Mentres, afirmábase no manifesto, os únicos beneficiarios desta situación son as empresas privadas, que aumentaron 42% a concertación co Sergas.


Summary: O surto foi detectado polo Servizo Galego de Saúde na planta de Xeriatría do centro sanitario de Vigo. Hai dez persoas máis pendentes de evolución.

O Servizo Galego de Saúde detectou un foco de coronavirus no hospital vigués do Meixoeiro. Polo momento o surto afecta a doce pacientes que estaban ingresados na unidade de Xeriatría e que o Sergas trasladou ás áreas especializadas do Hospital Álvaro Cunqueiro. A canda estes doentes coa infección activa, as autoridades sanitarias resolveron desprazar, por prudencia, outras dez persoas que deron negativo na primeira proba e que se atopan na unidade de sospeitosos, en observación e pendentes do resultado definitivo do test. Diagnóstico Segundo fontes do Sergas, o brote detectouse despois de que un paciente, que recibira a alta, regresase ás poucas horas ao hospital porque se atopaba mal e presentaba síntomas compatíbeis coa Covid-19. Tras realizarlle unha PCR, deu positivo. Nese momento, iniciouse un cribado na planta de Xeriatría querevelou outros 11 contaxiados. Agora, investigan a orixe do foco, aínda por determinar. Na área sanitaria de Vigo hai 2.333 persoas coa enfermidade activa, das cales 84 están hospitalizadas e 18 permanecen en Unidades de Coidados Intensivos. A incidencia acumulada a 14 días, en ascenso, roza xa os 400 casos por 100.000 habitantes.


Summary: A Coruña, Compostela, Vigo, Vilagarcía, Lugo, Ames e O Grove acolleron actos en demanda dun incremento na dotación das políticas de loita contra a violencia de xénero ata acadar os 120 millóns de euros. Estes e outros concellos debaterán mocións no mesmo senso.

A Coruña, Compostela, Vigo, Vilagarcía, Lugo, Ames e O Grove acolleron este luns ao mediodía actos ante as sedes dos seus concellos (en Vigo, diante do MARCO) para esixirlle ao Goberno central que incremente nos Orzamentos Xerais a asignación destinada ao Pacto de Estado contra a violencia machista ata os 120 millóns de euros. Nas concentración, foi lido un manifesto coas reivindicacións dos colectivos feministas e fíxose entrega dunha moción no mesmo senso para ser debatida nos respectivos plenos municipais. A moción tamén foi entregada en Pontevedra e en varios concellos da Costa da Morte, neste caso a través da asociación Buserana. Tamén a Mesa Interinsitucional de violencia de xénero do Concello de Ribadeo amosou o seu apoio ao manifesto. As mocións detallan que a contía asignada a actuacións para a prevención da violencia de xénero ascende "tras a presión política e social dos colectivos feministas" a 31.7 milllóns de euros, "que é un 25,7% máis que en 2016 pero continúa sendo un 2,20% menos que en 2010". Engaden que nos Orzamentos se conxela en 19.7 millóns o Programa de Igualdade entre mulleres e homes, un 41,2% menos que en 2010. "De non aumentarse significativamente" -sinala o texto- o Pacto de Estado "sería unha ofensa e unha burla a todas as mulleres que sofren ou sufriron violencia de xénero". As mocións critican ademais que non se asigne "nin un euro á prevención nos ámbitos educativo, sanitario e de medios de comunicación", ou a "prevención e atención á violencia sexual", como esixe o Convenio de Istambul. Tamén lembran o esquecemento da mellora na resposta policial e xudicial ou o feito de "non cubrir o custo dos servizos xurídicos, psicolóxicos e sociais nas Entidades locais" A iniciativa, que partiu do movemento feminista de Valencia, repetiuse en ducias de cidades e vilas de toda España, contando co apoio de numerosas organizacións sociais, unhas 40 no caso de Galicia. Os colectivos asinantes maniféstanse "unidas polo obxectivo común de manifestar un rotundo rexeitamento á pasividade criminal dos poderes públicos" e salientan estar "fartas de minutos de silencio, condenas virtuais e discursos que cada vez parecen máis hipócritas" e "indignadas ante un Pacto de Estado que nacerá morto se non hai fondos para o seu desenvolvemento e aplicación". Din estar "fartas de minutos de silencio, condenas virtuais e discursos que cada vez parecen máis hipócritas" e "indignadas ante un Pacto de Estado que nacerá morto se non hai fondos para o seu desenvolvemento e aplicación" "Como xa non podemos aguantar nin un asasinato máis e porque ademais non se mostra interese en acabar co machismo, nin cos privilexios que sustenta o patriarcado, porque os asasinatos de mulleres normalizáronse, porque mañá podemos ser calquera de nós, ou as nosas fillas, nais, veciñas ou amigas, é que mulleres e asociacións do movemento feminista mobilizámonos, para exixir recursos que rematen dunha vez con esta cegueira institucional e este patriarcado asasino", denuncia o manifesto. As actividades previstas nestas localidades estenderanse ao longo de toda a xornada como medida reivindicativa de presión ao Goberno central. En cada cidade e vila a programación (que se pode consultar neste enlace) chegará ata a noite con contacontos, presentacións de libros ou concertos (na Coruña), xantar colectivo e cazolada (Compostela), performances (en Vigo) e novas concentracións ás 20 horas (en Lugo, Ames ou Vilagarcía). Web da convocatoria galega Modelo de moción que se debaterá nos concellos (.pdf)


Summary: Xa coñecemos os Orzamentos Xerais do Estado. Chama a atención o descenso na partidas sociais e de infraestruturas e o espectacular aumento (un 32%) do gasto en Defensa, provocado pola compra de armas.

A inclusión dos 4.432 millóns de euros dos Programas Especiais de Armamento (PEAS) no orzamento do Ministerio de Defensa fai que este chegue até 7.635 millóns de euros. Se contabilizamos o gasto das misión das Forzas Armadas no exterior (preto de 800 millóns o anos pasado) o gasto militar total pode chegar a case 9.000 millóns. Rajoy e o PP cumpren así as recomendacións da Administración Trump para que España incremente o seu gasto militar, que hoxe se sitúa en 0,9% do PIB, pero isto non queda aquí porque o goberno español xa se comprometeu no cumio da OTAN de 2014 en Gales a incrementar esa porcentaxe até 2% nunha década. Non hai tal soberanía nacional, como difunde a propaganda oficial, senón unha supeditación de España aos ditados de EEUU, a OTAN e a Troika. Comezou xa o debate sobre eses Orzamentos Xerais do Estado (OXE) e os distintos partidos políticos poñen enriba da mesa as súas peticións. O prezo de cada deputado ou deputada cotízase á alza porque Mariano Rajoy non ten maioría absoluta e necesita o apoio de, no mínimo, outros tres partidos, a maiores de Ciudadanos. Os cinco deputados do PNV son decisivos e o PP leva meses traballando o seu voto. O Goberno aprobaba o pasado 31 de marzo o decreto de Oferta de Emprego Público, que atribuía ao Goberno Vasco a capacidade de fixar o cadro de persoal da policía vasca. Isto permitiría desbloquear a situación das dúas últimas promocións da Ertzaintza, con máis de 500 axentes, que farán un total de 8.000. Ademais, o Goberno Vasco reclama 1.600 millóns de euros da discrepancia do cupo que paga Euscadi. Tamén reclama que as obras que faltan do tren da alta velocidade sexan executadas polo Goberno Vasco e descontadas despois da súa aportación ao cupo. Se contabilizamos o gasto das misión das Forzas Armadas no exterior (preto de 800 millóns o anos pasado) o gasto militar total pode chegar a case 9.000 millóns de euros Foro de Asturias (partido creado por Francisco Álvarez Cascos, integrado no grupo Popular porque se presentou en coalición co PP en Asturias) tamén quere quedar ben ante o seu electorado e reclama un AVE "de primeira" e que as vías de ancho Renfe (ibérico) sexan substituídas por vías de ancho UIC (internacional) e que se poñan en marcha os dous túneles da variante de Paxares. Nueva Canarias, adscrita no grupo socialista (presentouse en coalición co PSOE), tamén espera vender caro o seu único deputado. Non se conforman cos 1.300 millóns de euros conseguidos por Coalición Canaria até 2019 e presentarán unha emenda á totalidade. Xa anunciaron que nas negociacións con Montoro esixirán, polo menos, 700 millóns de euros máis: 480 procederían da saída do Réxime Fiscal Canario do financiamento autonómico ordinario e outros 230 millóns de euros de investimentos. Presionan tamén Catalunya, Valencia, Murcia e Andalucía para que o tren de alta velocidade complete o chamado corredor do Mediterráneo até Almería. Na comunidade Valenciana o seu Parlamento reclama por unanimidade (tamén do PP) maiores investimentos. Nueva Canarias, adscrita no grupo socialista (presentouse en coalición co PSOE), tamén espera vender caro o seu único deputado E Galiza? Aquí Núñez Feijóo está encantado, a pesar de que os investimentos na nosa nación descenderon 440 millóns de euros (máis de 32% respecto aos 1.364 millóns de 2016), quedando en 924 millóns, cando o BNG conseguía 2.000 para Galiza nas negociacións co Goberno de Zapatero. Feijóo non se comporta como o presidente de Galiza, senón como un Delegado do Goberno central, que executa submisamente as ordes de Madrid. Por centrarnos na infraestrutura ferroviaria, onde están as garantías para o remate do tren de alta velocidade de Zamora a Ourense e de Ourense a Vigo? Cantos anos deberemos esperar para que o tren de proximidade da Coruña a Ferrol supere os 47 quilómetros por hora de velocidade? Por que se deixa morrer a liña pola costa de Ferrol a Ribadeo? Cando estarán rematadas unhas conexións ferroviarias dignas A Coruña- Lugo, Lugo-Ourense, Monforte-Ponferrada? Para cando as conexións cos portos de Ferrol e A Coruña? Que hai do noso, Presidente Rajoy?


Summary: O alcalde de Ourense, Gonzalo Pérez Jácome, asegura que mantén "contactos ao máis alto nivel" para recuperar a coalición do Partido Popular e Democracia Ourensá que rachou o ano pasado. No entanto, considera que o seu equipo -son tres membros no Executivo local- "funciona".

No medio da polémica co cadro de persoal do Concello polos ataques do alcalde ao mesmo, Gonzalo Pérez Jácome anunciou que mantén conversas e "contactos ao máis alto nivel" para negociar o regreso do Partido Popular ao Goberno municipal de Ourense. O pacto rachouse na última etapa do ano pasado, após unhas acusacións de varios concelleiros de Democracia Ourensá (DO) por unhas supostas prácticas irregulares de Jácome cos fondos do partido. Dado que en case nove meses a moción de censura non saíu adiante -o último achegamento entre PP e PSOE quebrou polas exixencias dos populares para que o voceiro do grupo municipal, Rafael Villarino, fora destituído de todos os seus cargos políticos-, segundo o rexedor os populares poderían estar a pensar en reactivar a coalición. Así o comentou na rolda de prensa para facer balance do ecuador do mandato e engadiu que "hai contactos ao máis alto nivel, a partir de Casado cara abaixo, todo". O líder de DO defende que o Goberno local e, en consecuencia, a xestión municipal "está a funcionar mellor que nunca" cos tres concelleiros -sumándoo a el- pero pensa que "cantos máis mellor". De feito, na corporación da terceira cidade da Galiza en número de habitantes hai 27 edís. Ao ser preguntado sobre se agarda que as negociacións cheguen a bo porto destacou, entre risas: "Témome que si". Mesmo aberto ao PSOE En calquera caso, defendeu que o pacto non sería igual ao que xa existía en setembro senón que habería que repartir de novo as áreas. "Nós non somos bonecos", advertiu, ao tempo que tamén abriu as portas ao PSOE pero "cos apestados non contamos", remarcou, en alusións aos seus antigos compañeiros que agora considera "tránsfugas". Os ofrecementos non fan que Pérez Jácome deixe de pensar na moción de censura porque "a pantasma sempre está aí". "Por iso é mellor ter maiorías absolutas", resumiu. A nivel global, culpou de certas problemáticas ao goberno do Estado español e á Xunta pois "son tremendamente discriminatorios con Ourense", á que ve como "a Cincenta galega".


Summary: O presidente do goberno español dará unha conferencia de imprensa á saída do Consello de Ministr@s na que revisará o que vai de lexislatura. Asemade, esta quinta comparecerá publicamente acompañado polo primeiro ministro italiano, Mario Monti,

O desaparecido, ese podería ser o alcume de Mariano Rajoy. Un presidente do goberno que malia desenvolver os maiores recortes e reformas da historia, non dá a cara. Negouse a desenvolver o debate no Congreso d@s Deputad@s a respecto dos meses de goberno, mais a vindeira sexta dará unha rolda de prensa. Asemade, esta quinta, o presidente do goberno español, Mariano Rajoy, reunirase co primeiro ministro Mario Monti, nunha xornada marcada pola reunión do BCE na que podería aprobar unha compra de débeda española. Na xuntanza que manterán os presidentes das economías máis abafadas da eurozona --xunto cos países xa rescatados--, exixirán aos demais países o cumprimento dos acordos adoptados no último Consello Europeo polos que se creaba un supervisor bancario único e se activaba a posibilidade de flexibilizar o fondo de rescate para mercar débeda ás economías con problemas. Neste senso, o BCE podería actuar como acredor. Nestes meses marcados polos recortes, a política de axustes e a entrega sen cortapisas de cantidades inxentes de diñeiro aos bancos, non só non melloraron a situación económica española senón que a agravaron como amosan os últimos datos da EPA a respecto do número de persoas desempregadas. O presidente español, mantén o seu obxectivo de défice e mesmo o incorporou nunha directiva de Defensa como unha ameaza á "seguridade nacional" --segundo informaba un diario español--. Malia que as receitas impostas polos socios europeos e os organismos internacionais non funcionan, o goberno español seguirá pola "senda do axuste", cando menos, conta co apoio do FMI que recoñece, "inda que os recortes non están funcionando, España vai polo bo camiño". Ver para crer.