Summary: A Fábrica do trece traballa dende diferentes ángulos co mundo da arte, e xa dende que abriu as súas portas o pasado Xuño fai tamén de galería.

A Fábrica do Trece, Rúa División Azul (A Coruña) Nuria Prieto "These drawings were stolen from A.D. Wintle" (Ilustración) Datas: prolongada dende Xaneiro- (indefinida) Horario: 10:30- 1:30, 4:00 - 8:30 Amosar obra non é sempre doado, mais este lugar, entre familiar e industrial acolle todo tipo de arte con éxito, para comezar polas súas características como espazo e para continuar polo seu ánimo de misturar contidos. Agora podemos achegarnos á contemplar a obra no campo da Ilustración de Nuria Prieto (Ponferrada, 1985). Quero facer inciso no termo "campo" xa que a artista provén do mundo da Arquitetura e móvese tamén entre estudios, conferencias e publicacións. Neste traballo Nuria presenta temas da cultura popular máis nova cun imaxinario que vai dende películas de culto ata ás actrices máis afamadas. A artista engadiu algúnhas verbas aos debuxos, sempre cun toque irónico, facendo líneas con tinta e tiza branca sobre os aspectos que máis gostan os adolescentes. A técnica é curiosa cando menos, xa que o soporte é moi fino e deixa pouca marxe ao erro. Sen trampa nin cartón, poderíase dicir. A maioría sen vidro por diante para protexelos…quero expresar: son debuxos sinceros e sinxelos, con trazos firmes a pesares de semellar tratar temas moi complicados ás veces, como destila algún: a Identidade na pubertade. Dende as rapazas co sorriso preparado exproceso para ficar na foto, o peiteado inmóbil, as parellas que precisan bicar longo tempo (que é basorexia?) Seica a autora quixo facer visible estes aspeitos da imaxe no Internet, as miles de rapazas en Instagram, sempre pendentes de dar unha imaxe axeitada e acorde ao que queren pensar delas, e tamén a ficción que vese en moitas historias de cine. Esta posible mistura de conceptos fai de "These drawings were stolen from A.D. Wintle" unha exposición moi recomendable para visitar con rapaces e rapazas no período adolescente. Que a maiores de gostar dos debuxos coma todos os visitantes, poden sentirse máis perto deles. Quizais serán as próximas fotos perfil dalgún. O crédito, de Nuria Prieto. Unha artista que demostra saber levar ben a multidisciplinariedade dende os seus inicios e desfrutar co que fai, resulta nun bo tándem coa Fábrica do Trece, tamén un espazo 100% multidisciplinar.


Summary: A iniciativa de escribir un libro colectivo de haikus contra a violencia contra as mulleres naceu no IES Pintor Laxeiro de Lalín. Ao proxecto fóronse logo sumando nomes da literatura que constrúen o "Libro do Mal Amor".

Gracia Santorum, profesora do IES Pintor Laxeiro e animadora de moitas iniciativas literarias, é quen está detrás do Libro do Mal Amor que xunta haikus que denuncian a violencia contra as mulleres. O que partiu como un proxecto escolar de concientización do alumnado traspasou as paredes do centro de ensino para convidar escritores e escritoras a se sumar a este libro colectivo que busca agora financiamento para saír publicado en papel. Carlos Negro, Chus Pato, María Canosa, García Teijeiro, Ledicia Costas, Antía Otero, Mercedes Queixas, Rosa Aneiros, Chisco Fernández Naval, Xesús Rábade Paredes, Yolanda Castaño, Dores Tembrás, Francisco Castor, María Reimóndez, Xoán Babarro, Concha Blanco ou Miro Villar son algúns dos máis de trinta nomes que aos poucos se foron sumando para participar neste proxecto literario colectivo que contou tamén coa colaboración de dúas profesoras de arte do centro, Mar García e Aránzazu Diñeiro que ilustran cada un dos poemas. "A reacción foi extraordinaria. Non houbo ninguén que se negase a participar.Os poemas coas ilustracións de Mar e Aránzazu son de altísima calidade", di Gracia Santorum "A reacción foi extraordinaria. Non houbo ninguén que se negase a participar. De todos os traballos que levo feito no ensino este é do que me sinto máis contenta. Os poemas coas ilustracións de Mar e Aránzazu son de altísima calidade", explica Gracia Santorum que anceia agora que algunha editorial se interese por esta iniciativa ou conseguir os fondos para a súa autoedición. Ao seu favor xoga a expectación que creou no seu blog, Trafegando Ronseis, un espazo de referencia na nosa literatura que leva activo desde 2007 e que demostra, ao seu ver, o interese que pode ter a súa publicación. "O resultado é tan extraordinario que estamos a estudar todas as posibilidades para publicalo como libro. Contamos con algunhas das máis sólidas voces da nosa literatura e é un proxecto colectivo que compromete a literatura na denuncia e na sensibilización contra a violencia de xénero", engade Santorum. "Sorprendeunos o interese que espertou o Libro do Mal Amor a través do blog Trafegando Ronseis mais tamén no da biblioteca, onde están publicándose os traballos do alumnado. O proxecto mostra ademais como, malia a situación, nos centros séguese a traballar co esforzo do profesorado", comenta, a respecto do proxecto que nace no centro de ensino secundario no que traballa. Destaca tamén a profesora Santorum a "rede de amizades" que se teceu arredor do proxecto que fixo que se fose ampliando, que unhas chamasen polas outras até incorporar á relación de participantes un grande número de nomes.


Summary: A lei aprobouse co rexeitamento de BNG, ERC, VOX, Más Madrid, Junts per Cataluña, Geroa Bai e EH Bildu.

A nova Lei Xeral de Comunicación Audiovisual entra en vigor este sábado 9 de xullo e dá tres meses de marxe para adaptarse á norma aos fornecedores do servizo de intercambio de vídeos a través de plataforma como Youtube, tras ser publicada no Boletín Oficial do Estado (BOE). Segundo estabelece o texto publicado no BOE, os artigos 88 a 91 do título V entrarán en vigor transcorrido un prazo de tres meses desde a entrada en vigor desta lei. Ditos artigos refírense ás obrigas das plataformas como Youtube para a protección dos usuarios e dos menores fronte a determinados contidos audiovisuais. O Pleno do Senado aprobou o pasado 22 de xuño, sen ningún cambio, o proxecto de Lei Xeral de Comunicación Audiovisual, grazas ao apoio do PSOE e o PNV e a abstención do PP, como xa ocorrese no trámite en comisión. En cambio, foi rexeitado por BNG, ERC, VOX, Más Madrid, Junts per Cataluña, Geroa Bai e EH Bildu, moi críticos pola negativa a introducir cambios no Senado e coa definición de produtor independente. O deputado do BNG no Congreso, Néstor Rego, rexeitou a Lei debido a que, ao seu xuízo, "non garante a presenza do galego". O deputado do Bloque explicou que votou 'non' porque a Lei non garante a presenza de todas as linguas oficiais do Estado, e polo tanto do galego, xa que "deixa aos produtores independentes ao pé dos cabalos do duopolio televisivo, non asegura cotas que reduzan a fenda de xénero, e abre a porta á privatización dos medios públicos". Entidades en defensa das linguas protestan contra a Lei do Audiovisual Principios xerais da lei A norma inclúe uns principios xerais aplicábeis a todo o ámbito audiovisual: a dignidade humana; a protección dos usuarios respecto de contidos que atentan contra a dignidade da muller; a obriga de transmitir unha imaxe respectuosa e apreciativa das persoas con discapacidade; a promoción do pluralismo lingüístico existente no Estado; e a veracidade da información. Así mesmo, a Lei promove a autorregulación e a corregulación no ámbito audiovisual. En relación coa protección de menores, a Lei obriga a todos os fornecedores a facilitar información sobre o contido que pode ser prexudicial para eles mediante sistemas de cualificación por idades e aqueles programas cuxa cualificación sexa 'non recomendada para menores de 18 anos' terán que emitirse entre as 22.00 horas e as 6.00 horas. Entre outras cuestións, a norma flexibiliza os límites da publicidade nos servizos de televisión lineal (en aberto e de pago) de acordo co marcado na Directiva europea. Así, pásase dun límite de 12 minutos por hora a un límite máximo de 144 minutos entre as 6.00 horas da mañá e as 18.00 horas, e a un límite máximo de 72 minutos entre as 18.00 e as 24.00 horas. En materia de promoción de obra audiovisual europea, obrígase aos fornecedores do servizo de comunicación audiovisual televisivo lineal a reservar polo menos o 51% do tempo de emisión a obras audiovisuais europeas. Desa porcentaxe, o 50% se reserva a obras en castelán ou nalgunha das linguas oficiais do Estado. Desta subcota, RTVE reservará un mínimo do 15% a obras audiovisuais nalgunha das linguas oficiais do Estado, tendo en conta a poboación e reservando un 10% para cada unha. No caso dos fornecedores do servizo de comunicación audiovisual televisivo a petición deberán reservar un 30% do seu catálogo a obras europeas. A metade (15%) deberán ser obras en linguas oficiais en España e, desa subcuota, o 40% deberán ser obras audiovisuais nalgunha das linguas oficiais das comunidades, tendo en conta a poboación e reservando, polo menos, un 10% para cada unha delas. Por outra banda, no que se refire a o financiamento anticipado da obra audiovisual europea, estabelécese unha excepción ao principio de país de orixe, xa que calquera fornecedor do servizo de comunicación audiovisual televisivo que ofreza o seu servizo no Estado deberá contribuír ao financiamento anticipado da obra audiovisual europea. O sector audiovisual reclama unha lei que garanta o galego Produción independente Os operadores obrigados terán que destinar o 3,5% a obra audiovisual en calquera formato, que deberá realizarse en castelán ou nalgunha das linguas do Estado, fronte ao 0,9% actual; e, doutra banda, destinar o 2% ao financiamento de cinema de produtor independente, que deberá realizarse tamén nalgunha das linguas oficiais do Estado, fronte ao 1,8% vixente. Entra tamén vigor este sábado a polémica definición de produtor independente e que suscitou o rexeitamento de numerosos profesionais e asociacións de produtores do mundo do cinema e a televisión. O sector da produción independente chegou a levar as súas reivindicacións ao Festival de Cannes e non descarta ir a Bruxelas coas súas reclamacións. O Goberno indicou que a definición será máis estrita na futura Lei do Cinema. O texto lexislativo estabelece que o financiamento de RTVE se realice con achegas de todos os axentes presentes no mercado audiovisual que compiten pola mesma audiencia: televisión lineal en aberto; televisión lineal de pagamento; fornecedores de vídeo baixo demanda; e plataformas de intercambio de vídeos. Finalmente, esta achega deberán realizala fornecedores establecidos no Estado, así como os que estean noutro país da Unión Europea, sempre que ofrezan os seus servizos dentro do Estado español. Así mesmo, elimínase a achega directa que realizan os operadores de telecomunicacións pola parte do seu negocio que non se corresponda á actividade audiovisual. As propostas de PP de PSOE non garanten o galego no audiovisual


CCOO critica a reiteración do Goberno galego, que agora deberá indemnizar á afectada con 2.500 eurosO Tribunal Superior de Xustiza de Galicia (TSXG) vén de condenar á Xunta a indemnizar con 2.500 euros a unha traballadora á que o Consorcio Galego de Servizos de Igualdade e Benestar dificultou conciliar. Segundo vén de informar CCOO, unha primeira sentenza recoñecera á empregada pública dunha escola infantil de Ourense o seu dereito á redución de xornada que solicitaba e obrigara á Xunta a indemnizala con 200 euros, pero agora o Tribunal Superior multiplica por máis de dez esa cifra.Non é a primeira vez que isto ocorre. O sindicato salienta que no que vai de ano os seus servizos xurídicos xa se atoparon con máis casos semellantes, como outro en Vigo no que o un Xulgado do Social recoñeceu tamén a outra traballadora os seus dereitos de conciliación, "inicialmente rexeitados pola Consellería de Política Social", da que tamén depende o Consorcio agora condenado.CCOO lembra que as cuestións litixiosas sobre esta materia teñen "carácter urxente e tramitación preferente". A súa normativa reguladora establece que en cinco días debe sinalarse data de xuízo e en tres días emitirse a decisión, resalta."O Consorcio de Igualdade e Benestar non acatou o mandato xudicial e procedeu a resolver varias semanas despois, demorando inxustificadamente o cumprimento da sentenza", critica CCOOAdemais, as medidas de conciliación serán "executivas dende o momento en que se dite a sentenza", apunta o sindicato. Porén, engade, "o Consorcio de Igualdade e Benestar non acatou o mandato xudicial e procedeu a resolver, neste caso e noutros da mesma materia, varias semanas despois, demorando inxustificadamente o cumprimento da sentenza".Ás portas dun novo 8 de marzo, Día Internacional da Muller, CCOO considera "especialmente lamentable" que as traballadoras do Consorcio "teñan que acudir á vía xudicial para poder exercer os seus lexítimos dereitos de conciliación, xa que as solicitudes presentadas en vía administrativa son sistematicamente denegadas".


Summary: O Ministerio do Interior de Arabia Saudita informou este sábado da execución de 47 persoas acusadas de, supostamente, planificar e desenvolver ataques terroristas contra civís e forzas de seguridade.

Segundo as fontes gobernamentais, entre os asasinados atoparíase o clérigo chiita, xeque Nimr Baqir al-Nimr, considerado un dos líderes da chamada Primavera Árabe. Tamén foi un dos xefes principais das rebelións de 2011 e 2012 no país que tiveron lugar após da revolución tunecina. De acordo co goberno, os ataques que presuntamente perpetrarían as persoas executadas, que o Ministerio relaciona con Al Qaeda, tiveron lugar entre 2003 e 2006. O ano pasado, Arabia Saudita realizou, cando menos, 158 execucións e incrementou o número de asasinados por delitos non letais.


Summary: Un veredicto da Xustiza europea obrigou o Goberno italiano a licitar de novo a concesión dunha autoestrada que pasou de mans públicas a privadas.

A asociación de persoas consumidoras En-Colectivo vén de defender que sería de aplicación para o caso da autoestrada AP-9 unha sentenza da Xustiza europea que se refire a unha situación moi semellante que se produciu en Italia. O paso a mans privadas constitúe unha "modificación fundamental" do contrato, sostén a Xustiza europea Así, un recente veredicto do Tribunal de Xustiza da Unión Europea estabelece que cando un contrato público do que é titular unha sociedade pública é transmitido a outro operador económico independente á Administración, constitúe o cambio dunha condición fundamental do contrato, polo que se require a convocatoria dunha nova licitación. O Estado italiano ampliara o prazo dunha concesión porque a empresa adxudicataria era pública. Porén, máis tarde esa compañía foi vendida a mans privadas, polo que agora a Xustiza europea di que tería que volverse licitar. Para En-Colectivo, esta resolución reforza a súa denuncia realizada en xullo de 2019 perante a Comisión Europea, que xa ten aberto un procedemento de infracción contra o Estado español por incumprimento da normativa comunitaria pola prórroga e modificación do contrato de concesión da AP-9. O Goberno español desoe a Comisión Europea e segue sen reverter a concesión da AP-9 "O Goberno concedeu estas prórrogas cando as accións de Audasa eran propiedade do Estado, que estaba a xestionar un servizo da súa titularidade, pero pouco despois de conceder a segunda prórroga, que comezará o próximo ano e durará até 2048, a Administración estatal vendeu as accións de Audasa a capital privado", explicou a asociación. Do mesmo modo, sostén que "o feito de que o Tribunal ditase esta sentenza é unha gran noticia para todos os galegos e fai que cada día Galiza estea máis perto de conseguir que rematen os abusos e de lograr unha autoestrada gratuíta", reivindicou En-Colectivo.


Summary: A Xunta abre as rías galegas ao desembarco de multinacionais en prexuízo dos sectores galegos do mar. O Plan de Ordenación de Cultivos na Zona Marítima é a aposta da administración por facilitar unha piscicultura intensiva nas augas galegas

As rías galegas, co cultivo de mexillón en bateas e os centos de pequenas embarcacións dedicadas á pesca artesanal, son unha fonte importante de emprego directo (preto de 25.000 persoas) na Galiza, mais para nada son "competitivas" e "rendibles" en base aos criterios estritamente económicos de maximizar beneficios e reducir custos. Un axioma neoliberal que a nova Xunta de Galicia vén de facer propio no seu no Plan de Ordenación de Cultivos en Zona Marítima, proxecto en fase de elaboración e ao cal sectores coma o bateeiro ou o da flota de baixura comezan a sinalar coma unha seria ameaza que supón, coma denuncian confrarías e agrupacións de mexilloeiros, abrir as rías galegas ao desembarco de empresas multinacionais. Se hai anos o campo galego sofreu os golpes dunha suposta reordenación que, en base a criterios exclusivamente economicistas, tivo un impacto terríbel na súa composición produtiva, social e tradicional, coas súas consecuencias de despoboamento e finiquito dunha visión secular do traballo e relación coa terra; agora semella ser o mar o novo obxectivo dos intereses das grandes empresas, conscientes de que a piscicultura é o negocio do futuro. Un negocio para o cal a estrutura tradicional de traballo nas rías galegas é un impedimento e un arcaísmo. O Plan de Ordenación de Cultivos elaborado pola Xunta, que tivo que organizar varias reunións co sector para mitigar a alarma xerada pola iniciativa, parte dunha premisa clara e, para os seus mentores, demoledora: A riqueza das rías galegas está infraexplotada e non é rendíbel ao máximo, debido á existencia de monocultivos acuícolas coma o mexillón (máis de 3.200 bateas, en mans de milleiros de pequenos e medianos produtores) e dunha flota arcaica que segue a empregar artes pouco competitivas. Así, este Plan fai súas as máximas reflexadas noutro plan, o "Galicia 2010", impulsado por López Veiga, o conselleiro de Pesca na derradeira era Fraga, a comezos de século e que era visto polo sector do mar galego coma o seu particular "sacauntos", ao enmascarar baixo a premisa de modernización unha aposta pola introdución de grandes empresas no cultivo do mexillón ou na pesca en augas interiores das rías. Neste Plan de Ordenación impulsado pola Xunta prímanse os cultivos experimentais (coma o de salmón na Ría de Muros Noia, con enormes gaiolas e alimentación con produtos químicos e de laboratorio) impulsados por multinacionais, e que supoñen unha ameaza para a actividade de mexilloeiros e mariñeiros, que alertaron do impacto desta actividade sobre os recursos pesqueiros e medioambiente da Ría. "As dúas gaiolas de salmón que puxo aquí Noth West Food producen centos de toneladas en poucos meses e só necesitan tres ou catro traballadores, dan unha enorme marxe de beneficio", afirma Xosé Tubío, bateeiro de Rianxo, un dos produtores que alerta dos riscos e ameazas da piscicultura intensiva en augas da Ría: "Este cultivo intensivo pode desencadear importantes brotes infecciosos en peixes e bivalvos, pois a existencia de bacterias e virus é frecuente nestes sistemas de producción, algo que ten sido denunciado en Estados Unidos, Canadá ou Escocia". "Apostarán por deixar unhas poucas embarcacións de baixura en mans de mariñeiros e unhas cantas bateas en mans dalgúns bateeiros para vender a imaxe dun sabor tradicional da pesca galega, algo idílico ante o consumidor para dar cobertura á maior parte da produción nas rías que virá de mans de grandes empresas", asevera un mexilloeiro de Opmega, a principal organización do sector. "Non é unha novidade, queren traer a Galicia o que algúns políticos galegos, coma López Veiga, da man de empresas potentes, varias galegas, fixeron hai anos en Chile: Grandes extensións de mar traballadas por un pequeño número de asalariados, o que dá moita produción e beneficios e poucos gastos", conclúe.


Summary: O grupo de renovábeis sinala que asumiría este compromiso grazas á entrada en funcionamento dun total de 11 instalacións eólicas que está a desenvolver na actualidade na Galiza e que suman unha capacidade instalada de 573 MW.

Capital Energy selou un preacordo con Alcoa para a subministración de enerxía renovábel a longo prazo (PPA, polas súas siglas en inglés), a partir de 2024, á planta de aluminio que a siderúrxica ten en San Cibrao, informou o grupo. Segundo os termos do preacordo, a compañía enerxética comprometeríase con Alcoa á subministración anual, a unha tarifa estábel previamente establecida e durante un período inicial de dez anos, de 876.000 megawatts hora (MWh) anuais, equivalentes a unha potencia en carga base de 100 MW, a cuarta parte do consumo eléctrico asociado á produción de aluminio en San Cibrao. En concreto, o grupo de renovábeis sinala que asumiría este compromiso grazas á entrada en funcionamento dun total de 11 instalacións eólicas que está a desenvolver na actualidade na Galiza e que suman unha capacidade instalada de 573 MW. Capital Energy, presente na Galiza desde 2009, tramita por vía autonómica uns 39 parques eólicos no país Capital Energy, presente na Galiza desde 2009, tramita por vía autonómica uns 39 parques eólicos no país e que suman unha potencia conxunta que supera os 1.000 MW, cuxo desenvolvemento implicaría un investimento global de ao redor de 1.200 millóns de euros. Os traballadores e traballadoras de Alcoa en San Cibrao (Cervo) falaron nas urnas para dar un si masivo á proposta da multinacional de parar dous anos a produción de aluminio primario a cambio de permisos retribuídos, un plan de investimentos de 91 millóns de euros e o compromiso de non realizar despedimentos nos próximos catro anos. Os resultados da votación, difundidos polo comité de empresa á primeira hora da madrugada desta cuarta feira, sitúan no 69,68% os apoios ao si entre o persoal, cuxa participación alcanzou 76% dos 1.063 traballadores e traballadoras censados. Dos 808 votos emitidos, 563 votos foron a favor, 196 votos en contra (24,26%), 40 en branco (4,95%) e nove nulos (1,11%).


Summary: A Xunta rescinde os contratos con dúas empresas malagueñas, polas deficiencias no servizo, dous anos despois do decreto que regula a xestión privada destes espazos.

En agosto de 2013 a Xunta de Alberto Núñez Feijóo aprobaba o decreto polo que se regulan os comedores escolares dos centros educativos públicos non universitarios dependentes da Consellaría de Educación. Na norma prevese súa a xestión directa por parte da administración pública --nas súas diferentes instancias-- ou a xestión indirecta através de empresas concesionarias que prestan o servizo. Eis o caso de 11.700 crianzas en todo o país que comen diariamente os menús elaborados por empresas de cátering privadas. Na cuarta feira (11 de novembro) o goberno galego, através da Consellaría de Educación, anunciou a rescisión do contrato con dúas empresas malagueñas polas deficiencias na prestación do servizo após as reiteradas denuncias das ANPAS. Trátase de Col-Servicol S.L e Perea Rojas S.L., entidades que fornecían de menús os comedores de 20 colexios galegos localizados na comarca da Coruña, concretamente nos concellos de Cambre, Culleredo e Betanzos; e en Anousa e Cuntis, respectivamente. As denuncias das familias e mesmo dalgúns dos gobernos locais referíanse ao "mal estado" da comida por razóns de "insalubridade" e o "certo risco" que isto supuña para o estudantado. Neste senso, as inspesccións de Educación e Sanidade, após unha investigación, concluíron que o "incumprimento grave e reiterado" das condicións do contrato permitían a súa rescisión. Un feito que foi comunicado, segundo recolle Europa Press, ás direccións dos centros e das propias compañías. Desde a consellaría aseguran que "as incidencias acontecidas nas últimas semanas", onde o alumnado tivo que recorror a servizos de comida a domicilio (bocadillos e pizzas), "embora importantes, en ningún caso se poden extrapolar ao conxunto do servizo de cátering" que se desenvolve en Galiza e que está "a funcionar con normalidade", afirman desde o executivo. "Os problemas persistirán sempre que sexa unha empresa privada quen teña a adxudicación posto que nunca deixarán de primar o seu beneficio económico sobre a calidade do servizo que ofrecen" Porén, desde a Confederación Intersindical Galega (CIG-Ensino), ven unha "irresponsabilidade" este modelo de xestión e reclaman a recuperación da xestión por parte da administración pública. Recuperar a xestión pública "Contratar outro cátering non é a solución, xa que é fácil constatar que hai outros centros servidos por outras empresas (CEIP Milladoiro, CEIP Celso Emilio Ferreiro, CEIP Eugenio López e outros da zona de Pontevedra) que teñen ou tiveron os mesmos problemas", sinalan. "Non podemos esquecer, por exemplo, que Serunión, quen se vai encargar nun período transitorio de abastecer os comedores afectados, é quen tivo tamén denuncias por servir comida en mal estado en varios lugares no curso pasado, como Celanova", lembran após coñecer que o Consello da Xunta estuda novas adxudicacións para resolver o problema. "Estamos convencidos de que a única medida satisfactoria é que a Xunta de Galiza asuma a xestión directa dos comedores escolares. Os problemas persistirán sempre que sexa unha empresa privada quen teña a adxudicación posto que nunca deixarán de primar o seu beneficio económico sobre a calidade do servizo que ofrecen", sentencian.


Summary: Unha sondaxe apunta a que o 53% dos bretóns e bretoas menores de 35 anos serían favorábeis á independencia, porcentaxe que baixa até o 18% no conxunto da cidadanía de Bretaña. Porén, é un apoio significativo á separación de Francia nun país con non poucas similitudes con Galiza.

É Bretaña (Breizh, en bretón) a nova Escocia?. Esta é a pregunta que se formulan no magazine Bretons após os resultados dunha enquisa que apunta a un forte incremento do soberanismo neste país que forma parte do Estado francés. A sondaxe sinala que un 18% dos bretóns e bretoas serían favorábeis hoxe en día á independencia de Francia, unha porcentaxe inimaxinábel até non hai tanto nesta nación orgullosa do seu pasado celta. É máis, o apoio á independencia medra até o 53% cando os e as consultadas son menores de 35 anos. Os propios responsábeis da revista sinalan que os resultados da mesma foron "toda unha sorpresa". A cuestión nacional no Estado francés está máis ligada ao caso vasco (Iparralde) e corso. Se ben Bretaña ten idioma propio e unha forte identidade cultural, o sentimento de ser unha nación non tiña acobillo en boa parte da sociedade deste país atlántico. Malia iso, si que existían organizacións nacionalistas (como UDB ou Emgann), con diverso grao de incidencia segundo a época. Sorpresa en París e mesmo en Rennes "A maioría dos bretóns víñase sentindo bretóns e franceses á vez, sen ver niso unha contradición", afirman neste medio de comunicación. De aí que o medre do apoio ao soberanismo e á independencia teña collido contrapé aos analistas. Haberá, iso si, sinalan, ver até que punto os resultados desta sondaxe repítense ou mantéñense en posteriores traballos ou ben é algo 'puntual'. Mais as cousas semellan mudar. Así, o menor apoio á independencia de Breizh estaría entre as e os maiores de 65 anos (só o 7% apoian esta vía). Nos máis xóvenes, a opción independentista xa é maiorítaria, segundo esta revista O phénomène séparatiste breton, como o califica Bretons, exténdese entre "estudantes, traballadores, intelectuais e mesmo militares". Na revista lembran que a historia de Bretaña está inzada de aldraxes, humillacións e ataques a este pobo por parte co centralismo de París.


Summary: O talibán pide axuda internacional para evitar a crise humanitaria mentres a ONU organiza unha conferencia de doantes para tentar recadar os fondos precisos para que a situación non empeore.

Apenas uns días despois de que a Organización das Nacións Unidas (ONU) alertara dunha crise humanitaria inminente en Afganistán, esta segunda feira o organismo internacional desenvolveu unha conferencia internacional de doantes para intentar alcanzar 509 millóns de euros, cifra estimada que precisa o país para evitar que a situación humanitaria continúe a empeorar. Até 40 ministras e ministros doutros tantos Estados participarán no cumio onda António Guterres, secretario xeral da ONU, con varias propostas sobre a mesa para impoñer condicións á entrega das axudas, sen que estea previsto o debate sobre o recoñecemento do Goberno talibán no país asiático. O ministro de Exteriores alemán, Heiko Maas, sostivo que "depende da comunidade internacional ser responsábeis e prover asistencia humanitaria alí onde sexa necesaria". Filippo Grandi, Alto Comisionado da ONU para os refuxiados, chegou hoxe a Afganistán para efectuar unha avaliación urxente das necesidades humanitarias "e da situación de 3,5 millóns de afgás e afgáns desprazados". Ademais, advertiu do "rexurdimento dos combates, das violacións dos Dereitos Humanos e do colapso económico e de servizos sociais". As axencias da institución apuntan que a axuda permitiría soster os servizos sanitarios e a subministración de auga potábel nos vindeiros meses. O talibán solicita axuda internacional O voceiro principal dos talibán, Zabihula Muyahid, deu esta segunda feira a benvida á iniciativa da ONU, antes de pedir a colaboración da comunidade internacional. "A xente está en problemas económicos, a comida e as medicinas son escasas", recoñeceu. Política de interacción Pola súa banda, o presidente do Comité Internacional da Cruz Vermella, Peter Maurer, asegurou que é precisa "unha política de interacción cos talibán para previr o agravamento da situación". A crise en Afganistán, prosegue Maurer, "é demasiado profunda e o perigo de desestabilización é real, non só en Afganistán senón en toda a rexión", polo que "estamos profundamente convencidos de que é importante" a relación cos talibán.


Summary: Antón Masa, da APDR (Asociación pola Defensa da Ría), non se sorprende de que Núñez Feijóo abra a porta á permanencia da pasteira en Pontevedra coa desculpa da nova lei de Costas. "É o que quixeron sempre".

O presidente do Goberno autonómico deiita unha raiola para que Ence fique na Ría de Pontevedra após expiar o período da súa concesión (2018). Núñez Feijóo argumenta que a nova Lei de Costas muda o panorama. "Imos ver que oferta Ence. Que melloras económicas propón", asegurou nesta sexta feira após o Concello dfa Xunta. As afirmacións do mandatario autonómico non collen por sorpresa aos colectivos cidadáns que defenden o traslado da pasteira. Así, Antón Masa, da Asociación pola Defensa da Ría (APDR), sinala a declaracións a Sermos Galiza que "queren que Ence siga na Ría, como quixeron sempre". A Lei de Cotas viría,aponta, a dar a oportunidade de permitir iso lavando a cara da Xunta". Para Masa, o actual goberno autonómico xa ten sinalado "coa boca pequena" a súa preferencia con que esta empresa seguirse na súa actual ubicación, "mais sabía do custo electoral e popular que iso representa". Para a APDR, a Xunta ten que "cumprir a súa palabra" e evitar que Ence siga na Ría de Pontevedra alén do 2018


Summary: Co obxectivo de promover un galego de calidade que funcione como lingua de cultura, o semanario Sermos Galiza abre esta quinta feira nova sección, "Lingua". Faino, para abrir boca, cunha serie de artigos a cargo do profesor Carlos Garrido, verbo do uso correcto do léxico galego.

Profesor titular de tradución técnico-científica na Universidade de Vigo, presidente da Comisión Lingüística da AGAL e autor, entre outras obras do Manual de Galego Científico e Léxico Galego: Degradaçom e Regeneraçom, Carlos Garrido bota a andar nesta quinta feira a nova sección de lingua do semanario Sermos Galiza que afondará na difusión do léxico galego alén de poñer sobre a mesa as cuestións atinentes á súa fixación formal. "A focaxe principal é no léxico porque é un dos campos que precisa maior reflexión e unha viraxe de estratexia. Trataremos os problemas principais que padece o léxico galego nesta altura e que condiciona a forma, por un lado, mais tamén o seu carácter funcional", sinala Carlos Garrido Malia partiren de traballos especializados nos que ten investigado, estas achegas de Carlos Garrido en Sermos Galiza terán un claro carácter divulgador para calquera usuari@ da nosa lingua que queira mellorar a súa calidade. Estarán redixidos na norma AGAL, a utilizada polo autor, mais el proprio explica que "serán de interese para todo o mundo, á marxe da normativa que cada quen empregar". "O proxecto céntrase en publicar artigos divulgadores, de carácter práctico, sobre esta problemática mais tamén para denunciar nalgunha medida a codificación que ten feito a RAG, tanto nas súas inhibicións como nas súas intervencións que prexudican a autonomía do léxico galego respecto do castelán", defende Garrido. "O tema ten interese para todos os galegos e galegas que queiran vivir unha lingua con dignidade e eficacia, homologada a calquera lingua de cultura do mundo" Ao seu ver, os problemas están modelizados e un deles é o fenómeno degradativo de exceso que denomina "variación sen padronización", é dicir, a atomización do léxico en función da súas variacións xeográficas. "É habitual que haxa varias palabras para designar o mesmo, mais o problema é que non está consagrada unha común, a variante supradialectal non está clara como acontece nas linguas normalizadas", afirma, dun dos temas que tratará na súa serie de artigos. Como exemplo indica o uso de "fiestra", "xanela" ou "ventá", sen que estea fixada a variante supradialectal. Flocos de millo e pipocas Mais a maior parte dos problemas que detecta non son de exceso, senón de déficit de termos. "Desde o século XV o léxico non se enriquece e iso levou a unha externación, as lagoas son preenchidas con castelanismos. Nesta altura temos que decidir como preenchemos esas lagoas e se admitimos ou non castelanismos. Esta é unha problemática moi grave para o galego que causa incoherencia interna na lingua e, de facto, será un dos temas principais dos meus artigos", avanza Carlos Garrido. A primeira das achegas de Garrido levará por título "Uma cobra no jardim lexical galego Ao seu ver, a RAG está a "facer neoloxía mais mal feita, cunha fortísima castelanización que acarreta problemas funcionais e de funcionamento das palabras". Como exemplo, pon a variedade de millo estalado que se consome no cinema que a RAG decidiu chamar "flocos de millo" mais que é a maneira de traducir os cereais do almorzo do inglés, como xa se está etiquetando nalgúns produtos industriais. "A RAG neste caso non admite o castelán e inventa unha solución que provoca ambigüidade. A que se refire con flocos de millo? Aos que se toman no cinema ou aos do almorzo? A solución que se revelará máis ventaxosa será recorrer á converxencia co portugués, coas variedades xeográficas do galego plenamente normalizadas e, neste caso diferenciariamos flocos de millo e pipocas". "Neste sentido, e con este obxectivo, o tema ten interese para todos os galegos e galegas que queiran vivir unha lingua con dignidade e eficacia, homologada a calquera lingua de cultura do mundo", defende Garrido. A primeira das achegas de Garrido levará por título "Uma cobra no jardim lexical galego", arredor das distintas maneiras de chamar os ofidios.


Summary: A menor presión fiscal e as facilidades fan que compañías, mais tamén grandes fortunas, 'emigren' á capital do Estado procurando pagar menos.

Empresas e fortunas galegas tamén 'emigran', mais non para captar traballo e ingresos, senón para tributar menos. En menos de catro anos, por volta de 170 empresas galegas optaron por cambiar o seu domicilio fiscal desde o noso país para a capital do Estado español. O motivo,ben simple: pagan menos. Os dados proceden dun informe da propia comunidade madrileña,documento que se elaborou con base a información dispoñíbel no Rexistro Mercantil. Foron unhas 170 compañías galegas que optaron por variar o domicilio fiscal a Madrid para se beneficiar das vantaxes que iso lle supón a nivel de fiscalidade. A propia Xunta tería hai uns meses,segundo sinalabao xornal coruñés La Opinión, impulsado un plan de inspección para detectar se empresas, e mesmo grandes fortunas, estarían a facer cambios de domicilio 'fraudulentos'. Enténdese que un cambio de domicilio entra nesa categoría se a sociedade non ten a sede efectiva da direccións dos negocios na nova sede. En caso de persoa, se non reside un mínimo de 183 días /ano na nova opción. Moitas Outra cuestión diferente, mais tamén con efectos na tributación, é a sede social das empresas que operan en Galiza. Dados de 2012 do Instituto Galego de Estatística sinalan que das 74.000 empresas (sociedades anónimas, sociedades de responsabilidade limitada e cooperativas) que operan no noso país, máis de 4.000 teñen a súa sede fóra de Galiza.


Summary: Entende que a formación debe iniciar un novo ciclo político.

Xoán Bascuas puxo data de caducidade para a súa etapa como secretario xeral de Compromiso por Galicia, o 21 de xaneiro. É a data na que terá lugar o II Congreso Nacional de Compromiso por Galicia, unha cita que a formación sitúa como o comezo dun "reinicio" para chegar "nas mellores condicións ás eleccións municipais de 2019". Así o decidiu este sábado o Consello Político Nacional de CxG. "É preciso reiniciar o galeguismo. Darlle un contido actualizado, propio dos tempos que nos tocan vivir" sinalou o secretario xeral, Xoán Bascuas. "É preciso reiniciar o galeguismo. Darlle un contido actualizado, propio dos tempos que nos tocan vivir" Bascuas informou que non se vai a presentar á reelección, apontando que así é consecuente coa idea da necesidade de comezar un novo ciclo no partido galeguista. De todos os xeitos, Xoán Bascuas, defende a necesidade dunha forza como Compromiso por Galicia "que está chamada a ter unha relevancia social decisiva no país". Bascuas levaba dirixindo CxG desde o congreso fundacional da formación, en 2010. Nas eleccións galegas do pasado 25 de setembro tivo 4.030 votos, o 0,28%, un descenso importante a respecto dos seus resultados na cita de catro anos antes, 2012, cando lograran 14.586 sufraxios, o 1.01%.


Summary: O Xulgado de Instrución número 1 de Lugo concluíu a investigación da peza principal da Operación Pokémon e ordena que a causa siga contra 13 sospeitosos, entre eles, o ex tenente de alcalde lugués e ex presidente da Confederación Hidrográfica Miño-Sil (CHMS) Francisco Fernández Liñares, que foi até o de agora o primeiro condenado na trama, o pasado mes de marzo.

Nun auto con data de 30 de setembro e do que informou este 7 de outubro o Tribunal Superior de Xustiza da Galiza (TSXG), o maxistrado entende que hai "indicios de delito" na concesión do servizo do guindastre por parte do Concello de Lugo á empresa asturiana Cechalva, en 2005, así como da existencia dunha Caixa B na compañía para realizar os pagamentos pactados por conseguir a adxudicación do servizo. O instrutor ordenou que a causa siga contra 13 persoas, incluído Fernández Liñares, por se os feitos que lle imputan fosen constitutivos, entre outros, de delitos de suborno, violación de segredos, negociacións prohibidas a funcionarios públicos, falsidade en documento mercantil e lavado de capitais. Entre os outros 12 investigados está a súa muller e varios empresarios. Respecto ao resto de investigados, o instrutor decretou o sobresemento e arquivo da causa. O xuíz sinala a extensión "fóra do común" deste procedemento de "gran complexidade", cun caso que se aproxima aos 170.000 folios e con multiplicidade de feitos acumulados nos máis de 10 anos que van desde que se puxo en marcha. O guindastre O xuíz asegura que desde que o Concello de Lugo iniciou as xestións para a licitación do contrato de guindastres, os investigados "coñeceron de forma ilegal, antes que ningún outro eventual licitador, información relevante sobre o procedemento". Entende que "todas as irregularidades e incumprimentos previos, coetáneos e posteriores á adxudicación do contrato á empresa Cechalva foron consentidos, precisamente, polo acordo que tiña a empresa co tenente de alcalde" -Francisco Liñares-, que era "coñecedor da trama", tiña capacidade decisoria sobre a concesión e revelou datos para favorecer a empresa, da que presuntamente obtiña "importantes cantidades económicas como contraprestación".Por iso, considera que os feitos referentes á adxudicación do guindastre poderían ser constitutivos de delitos de suborno, violación de segredos e negociacións prohibidas a funcionarios públicos. No auto, o maxistrado sostén que hai indicios de que os socios da compañía "se comprometeron a aboar en efectivo a cantidade de 2.000 euros mensuais para pagar ás autoridades do Concello de Lugo como gratificación pola adxudicación do servizo de guindastre". Aínda que o xuíz afirma que J.M.R. (testaferro de Liñares e enlace entre este e a empresa) fixo crer aos empresarios que o diñeiro iría ao alcalde, en realidade, "entregábase en efectivo a J.M.R., encargado, á súa vez, de darllo en man ao tenente de alcalde, até 2009, e, desde 2009, presidente da CHMS". Precisamente, en setembro de 2028, a Audiencia de Lugo acordou o "sobresemento" da peza do guindastre contra o ex alcalde da cidade, José López Orozco. En total, de 2006 a 2010, pagaron da Caixa B da empresa 110.000 euros. Ademais o xuíz considera que hai indicios de que Liñares tentou lavar eses cartos coa compra de inmóbeis e outros bens.


Summary: A cita cos xogos tradicionais terá lugar o domingo, 3 de xuño, no recinto feiral da Moexmu de Muimenta, con máis de 120 xogos, competicións, artesáns e exhibicións.

Esta edición de Xotramu dará cabida a xogos rurais e tradicionais galegos, así como tamén doutras culturas próximas á nosa como unha especial representación de xogos asturianos, portugueses e vascos. Tamén haberá un campionato internacional de tiro de corda, unha competición de bolos e de chave, o aberto de billarda que este ano será disputado en dúas pistas, obradoiros de construción de enredos, exposición de xoguetes tradicionais, xogos para crianzas e, como novidade, acollerá unha exhibición de buxainas a cargo de Manolo "Charrancas", unha competición de arrebolamento de sacho e unha carreira de rolos de herba. Este ano poderanse ver máis de cento vinte xogos diferentes Colaboración da Deputación de LugoNa presentación da edición deste ano participou o vicepresidente da Deputación e responsábel da Área de Deporte e Benestar Social, o nacionalista Antonio Veiga, xunto ao delegado de Cultura e Turismo da Deputación de Lugo, Manuel Vila, Xosé Lombardero e Sofía Rodríguez Crecente, membros de Xotramu e que colaboran intensamente nas tarefas de organización do evento. Antonio Veiga, na súa intervención, destacou que "desde a Vicepresidencia sempre tivemos claro o noso deber de apoiar os colectivos que cos seus medios desenvolven un traballo como Xotramu, sobre todo na súa énfase de cara a desenvolver a promoción e recuperación dos nosos xogos tradicionais porque forman parte do noso patrimonio cultural, material e inmaterial, de Lugo e do país.Pola súa banda, Manuel Vila, presidente de Xotramu, quixo agradecer o apoio indispensábel da Área de Cultura da Deputación para a organización do evento e destacou que, após o rotundo éxito das pasadas edicións, se estabeleceu definitivamente que cada primeiro domingo de xuño Muimenta conte con esta festa dos xogos tradicionais en que este ano se poderán ver máis de cento vinte xogos diferentes.


Summary: Após unha mesa de negociación infructuosa o pasado 2 de febreiro, os sindicatos da conserva veñen de convocar unha nova vaga de mobilizacións na que destacan unha manifestación nacional en Boiro o 19 de febreiro e tres xornadas de folga en marzo.

A Federación Galega de Alimentación, Mar, Transporte e Telecomunicacións da Confederación Intersindical Galega (FGAMT-CIG), a Federación de Industria, Construción e Agro da Unión Xeral de Traballadores e Comisións Obreiras de Industria reuníronse co obxectivo de "ir avanzando e concretando as medidas de presión necesarias" para alcanzar "un acordo satisfactorio para as persoas traballadoras do sector de conservas de peixe". Neste senso as federacións dos tres sindicatos consensuaron realizar unha gran manifestación nacional en Boiro o próximo día 19 de febreiro ás 12 horas e convocar tres xornadas máis de folga os días 14, 16 e 18 de marzo. Así mesmo, entre a manifestación do 19 de febreiro e o comezo dos días de folga que arrancarán o 14 de marzo, porán en marcha outras medidas de presión entre as que destacan "a realización de concentracións nas portas dos supermercados". A demanda laboral pola que se retoman as xornadas de folga e se convoca unha mobilización nacional en Boiro é obter un novo convenio que garanta o poder adquisitivo, un incremento salarial non inferior ao índice de prezos de consumo cada ano, a igualdade retributiva entre mulleres e homes, o incremento da porcentaxe de oficiais de primeira e segunda favorecendo o dereito á promoción, e licenzas para o acompañamento médico de crianzas e persoas maiores a cargo. Reclamación de unha nova reunión da mesa de negociación En declaracións a Nós Diario, a representante da FGAMT-CIG, Mar Vila, mostrou a desconformidade do sector despois dunha mesa de negociación do 2 de febreiro cunha duración "de 12 horas" na que a patronal, após "un ano de negociacións", decidiu dar un "ultimato" á representación dos traballadores e "levantarse da mesa" ao non ser este aceptado. Vila sinala que a reclamación principal do sector é "que a patronal chame para retomar a mesa de negociación no punto que quedou na última reunión", na que "xa se deran pasos de aproximación" entre as partes "que non son suficientes" pero que ían "nunha liña de achegamento". As actuais convocatorias trátanse da continuidade dunha vaga de mobilizacións que comezou coa anterior manifestación nacional do 18 de decembro en Vilagarcía e as tres xornadas de folga que tiveron lugar a partir do 21 de xaneiro.


Summary: A ministra Ana Pastor viaxará este luns en probas nun dos trens que unirá as dúas cidades máis poboadas de Galicia nunha hora e pouco. A plataforma de usuarios do Eixo Atlántico acusa a Renfe de "darlles as costas aos cidadáns" por non aumentar horarios e polas escasas frecuencias.

A estación de Urzáiz de Vigo recibirá este luns un tren dos que o Goberno denomina de alta velocidade. Será en fase de probas e é un dos que cubrirá o Eixo Atlántico A Coruña-Vigo para unir as dúas cidades máis poboadas de Galicia en menos dunha hora e dez minutos a partir de mediados de abril. Viaxará nel a ministra de Fomento, Ana Pastor, presente unha vez máis nunha inauguración das moitas que chegan nesta vaga preelectoral. Logo de 120 millóns de euros de investimento tan só na terminal e despois de dous anos de obra, chegará en probas este ferrocarril que, obviamente, reduce considerablemente o tempo de viaxe no corredor A Coruña-Vigo, pero que terá unha velocidade media de 130 km/hora e unha máxima de 200 km/h. Será máis rápido, pero semella difícil denominalo de alta velocidade. Os usuarios da liña do Eixo Atlántico acusan a Renfe de "darlles as costas aos cidadáns" por "non acomodar os horarios ás necesidades" E os usuarios desta liña ven moitos máis atrancos e acusan a Renfe de "darlles as costas aos cidadáns" por, segundo denuncian, "non acomodar os horarios ás necesidades dos viaxeiros, negándose a reforzar as horas punta e facendo cambios atendendo exclusivamente aos intereses comerciais da compañía". Nun comunicado, a plataforma de usuarios da liña Compostela-A Coruña expresa a súa queixa por unha estruturación do raxecto que "dilúe o verdadeiro sentido de servizo público que debería primar nestes casos", tal e como asegura Luísa Diéguez, voceira do colectivo xurdido hai máis de dez anos para reivindicar un tren de calidade para a cidadanía galega. Renfe non reforza as horas punta e "fai cambios atendendo só aos intereses comerciais da compañía" Así, o pasado 27 de marzo , a propia Diéguez presentou un documento con arredor de 500 sinaturas nas oficinas da compañía ferroviaria da Coruña. No escrito os usuarios pídenlle a Renfe "transparencia, información e horarios con suficientes frecuencias de trens que atendan as demandas dun público que nos últimos anos aumentou un 200%". "A infraestrutura,con novos trazados e vías, chega tarde e como mal engadido a compañía non ten trens suficientes para atender unha demanda de frecuencias acorde coas necesidades dos cidadáns", quéixase a plataforma, que recoñece que se "gañan algúns minutos" pola mellora nas prestacións "en canto á velocidade e á seguridade", pero pouco cambia na dispoñibilidade e facilidade para os usuarios. "Seguimos co mesmo número de trens diarios, o que implica unha clara infrautilización das vantaxes dos novos trazados. Repítense as taras deste país, aeroportos sen avións, portos sen barcos e estacións ou vías sen trens", insiste. Os usuarios lembran que "o problema aumenta" porque os horarios "axústanse moi mal ás necesidades laborais" Ademais, advirten que "o problema aumenta" porque os horarios axústanse "moi mal ás necesidades do mundo laboral". " Non ten sentido que nos ofrezan un tren que chegue ás 9 da mañá á Coruña cando esa é xustamente a hora de entrar nos traballos, e así moitos máis casos, tanto na ida coma na volta", din os usuarios, que se queixan tamén de que os novos horarios e frecuencias que entrarán en vigor a principios do vindeiros mes aíndia non foron comunicados por Renfe. "Os traballadores temos que planificarnos, temos fillos, familias, persoas que dependen de nós e horarios que cumprir nos nosos traballos. Mesmo enlaces con outros transportes antes ou despois do tren. Non poden comunicar os cambios de horario dous ou tres días antes e non darnos tempo a reaccionar e organizar as nosas vidas", rematan quen denuncia o "ocultismo e negación" da complañía ferroviaria. "Unha vez máis os galegos debemos achegar con impostos de primeira para ser cidadáns de terceira. Mentres todo isto ocorre, a administración segue subvencionando a Rnfe cos nosos cartos para atender o seu interese comercial", conclúen desde a plataforma.


Summary: Peñas do Celta, do Depor e do Lugo comparten unha petición para as afeccións galegas nesta fin de semana: que no minuto 10 dos respectivos encontros os berros e as bandeiras de Nunca Máis enchan as bancadas dos estadios.

Rexeitar a sentenza do Prestige tamén nos estadios de fútbol. Un fallo xurídico que certifica a impunidade da maior catástrofe da historia de Galiza merece ser respondida en todos os lugares posíbeis. Por iso, peñas de afeccionados do Celta de Vigo, do Deportivo da Coruña e do CD Lugo partillan unha demanda común: que en Balaídos e Riazor, no minuto 10, abrouxe o Nunca Máis nas bancadas. Tamén convidan aos seareiros a levar bandeiras e camisolas de Nunca Máis. Todo iso para dar un punteirolo (ou fungueirazo, ou punteirazo ou furolo ou trallazo ou barrenazo ou) á impunide. No caso do Celta, a idea partiu da Peña Colectivo Nós e xa ten o apoio, entre outras, dos Carcamáns da Illa de Arousa, de Merlegos, de Preferencia Celeste... Mais semella que o xérmolo inicial da proposta (como recoñecen os celtistas de Nós) está na Coruña, onde polas redes sociais se espallou a idea.


Summary: Os recoñecementos foron anunciados este sábado no tradicional xantar anual celebrado en Vigo, no que tamén foron premiadas Mercedes Peón, Ana Romaní, José Luis Mascareñas, Álvaro Gago, Javier Alonso de la Peña, a Mostra de Teatro de Cangas e a Federación de Razas Autóctonas HEMEROTECA | 'A prensa en Galicia na Transición', de Marcos Pérez Pena, Premio da Crítica de Galicia 2017

HEMEROTECA | 'A prensa en Galicia na Transición', de Marcos Pérez Pena, Premio da Crítica de Galicia 2017 A XLI edición do Premios da Crítica de Galicia anunciou este mediodía en Vigo, no marco do seu habitual xantar anual, o listado de galardoados deste ano. A nena do abrigo de astracán, do falecido o pasado xuño Xabier P. Docampo, obtivo o Premio da Crítica de Galicia de Creación. Os recoñecementos foron anunciados este sábado no tradicional xantar anual celebrado en Vigo Na categoría de Investigación, o premio foi para José Luis Mascareñas, catedrático de química orgánica. Na de Iniciativas Culturais e Científicas, foi parar a Ana Romaní, xornalista directora do Diario Cultural da Radio Galega. En Cine e Artes Visuais o premiado foi para Matria, a curtametraxe de Álvaro Gago. En Música a gañadora foi Mercedes Peón. En Artes Plásticas o premio para Javier Alonso de la Peña, responsable do plan director da Catedral de Santiago. En Artes Escénicas, para a Mostra Internacional de Teatro de Cangas. E na categoría de Cultura Gastronómica o premio foi para a Federación de Razas Autóctonas de Galiza (Boaga). A edición do pasado ano, a do corenta aniversario, ocasión para a que a TVG elaborou un documental repasando os anos previos, contou entre os galardoados, na categoría de Investigación, co xornalista de Praza Pública Marcos Pérez Pena, polo seu ensaio A prensa en Galicia na transición (Xerais), adaptación da súa tese doutoral.


Summary: Aberta a nome de Lactuva SA, unha sociedade offshore panameña.

A piques de se facer un ano da súa fuxida, o rei emérito español continúa a ser noticia. O fiscal suízo Yves Bertosa, que investiga as operacións fiscais do Juan Carlos I en Suíza, descubriu unha segunda conta no banco de Xenebra Credit Suisse vinculada ao pai de Felipe VI. Segundo avanza El Confidencial, que tivo acceso á documentación xudicial que demostra o achado, a conta coa numeración 0251-401740-42 do mesmo banco utilizado pola Fundación Zagatka está aberta a nome de Lactuva SA, unha sociedade offshore panameña. Sempre segundo o mesmo medio, a citada empresa sería simplemente un 'testaferro' profesional de ABA Legal Bureau, bufete panameño que tamén se encargou de constituír Lucum Foundation, a mercantil que usou Juan Carlos para cobrar os 100 millóns de dólares de Arabia Saudita que está a investigar a Fiscalía do Tribunal Supremo. De feito, só un dos administradores de Lactuva SA, Harmodio Tejera, está relacionado con máis de 2.800 firmas instrumentais. Álvaro de Orleans di non saber nada Sempre segundo El Confidencial, fontes próximas ao caso sosteñen que o auténtico titular desta nova conta de Credit Suisse é un membro da contorna familiar de Juan Carlos I. Ao parecer, Álvaro de Orleans, curmán do emérito e suposto administrador de Zagatka, asegura que tampouco sabe quen se esconde tras Lactuva SA, a pesar de que a súa fundación efectuou tres transferencias de diñeiro á sociedade centroamericana. Serían precisamente estas operacións bancarias as que permitiron ao fiscal Bertosa descubrir esta segunda conta.. Con estes datos, tanto o fiscal suízo como a Fiscalía do Tribunal Supremo español poden solicitar a Credit Suisse todos os seus movementos así como a información sobre o titular do depósito que consta nos seus arquivos.


Summary: O maxistrado da Audiencia Nacional convoca o portavoz nacional e o secretario de organización do BNG a declarar seis días antes das eleccións xerais. O Bloque amósase "estupefacto" ao "non entender cal pode ser a nosa relación cos feitos investigados".

"Estupefacción". Era a sensación imperante este mércores no seo do BNG tras coñecer que o seu portavoz nacional, Xavier Vence, e mais o seu secretario de organización, Bieito Lobeira, viñan de ser citados a declarar como testemuñas perante o xuíz da Audiencia Nacional Eloy Velasco. Tras recibiren as notificacións os representantes nacionalistas tiveron que indagar para saber que son convocados para testemuñar no marco no proceso que Velasco instrúe contra Causa Galiza e para facelo en plena campaña das eleccións xerais. "Francamente, non entendemos cal pode ser a nosa relación, como persoas ou como organización, cos feitos investigados nesta causa", di Lobeira, que resalta que foi a formación frontista a que "tivo que solicitar información" ao tribunal para saber a respecto de que se lles vai reclamar información. "Pola información que nos transmitiron o proceso está relacionado coa detención de varios responsables desta organización que, como se ten publicado polos medios de comunicación, foron interrogados e finalmente postos en liberdade con cargos" a comezos de novembro, sinala. O BNG, explica, "non ten ningunha información máis" nun contexto no que a formación "tivo relación con todas as organizacións políticas legais e democráticas que operan neste país", algo que "non é motivo" para un movemento xudicial coma este, indica. "Todo o mundo coñece o BNG e a ninguén se lle pasa pola cabeza o disparate que significa tentar implicar ou involucrar o BNG" en actos que impliquen algunha caste de violencia, resalta. En todo caso, di, a organzación non vai "entrar en especulacións sobre o fondo da cuestión". "Tal parece que alguén quixera ter a foto dos dirixentes do Bloque entrando na Audiencia Nacional a seis días das eleccións" Alén de non dar comprendido o porqué da citación ao Bloque, a dirección da formación frontista non cre "casual" que se fixe para o 14 de decembro. "Non cremos nas casualidades", indica o número dous do BNG. "Tal parece que alguén quixera ter a foto dos dirixentes do Bloque entrando na Audiencia Nacional a seis días das eleccións" co obxectivo, di, de "desprestixiar" e "prexudicar as expectativas electorais" de NÓS-Candidatura Galega". "Así de claro", indica. Nestas circunstancias, no entanto, a dirección nacionalista aposta por lle "tirar ferro" ao asunto, toda vez que, din, cómpre interpretar a citación "a medio camiño entre o despropósito e a tomadura de pelo" tanto ao propio BNG como aos "milleiros de galegos" que "levan máis de trinta anos confiando no seu proxecto político". "A estas alturas, pretender desacreditar o nacionalismo galego vai alén do despropósito", enfatiza Lobeira, polo que, ironiza, se cadra cumpriría "pedir un adiamento da comparecencia para o 28 de decembro, día dos santos inocentes".


Summary: Un compoñente das brigadas de reforzo (BRIF) do Ministerio de Agricultura é suspendido con catro días de emprego e soldo por amosar unha imaxe do lume en internet. O creador da conta de Twitter 'Diario de un bombero' acusa a empresa semipública de "censura" e advirte de que a difusión de fotografías vai continuar.

Na primavera de 2012, cadrando co incendio nas Fragas do Eume, un membro da Brigada de Reforzo de Incendios Forestais (BRIF) con sede en Laza, unha das dez existentes en todo o Estado, decidiu crear unha conta en Twitter para "dar a coñecer" o seu labor e, ao tempo, denunciar as "lamentables condicións" nas que este persoal se enfronta ao lume. Dous anos despois máis de 5.000 persoas reciben as actualizacións de Diario de un bombero que, alimentado con textos e fotografías de bombeiros de diversas BRIF, ofrece imaxes e informacións que as Administracións adoitan dosificar moito máis. Se cadra é a popularidade que acadaron estes contidos a que levou a empresa semipública Tragsa, á que o Ministerio de Agricultura lle encomenda a xestión destas brigadas, a sancionar un dos seus traballadores por, precisamente, publicar unha fotografía dun incendio. O promotor inicial desta conta de Twitter, que en conversa con Praza Pública sinala que prefire manter o anonimato para evitar represalias da empresa, explica que Tragsa suspendeu catro días de emprego e soldo o seu compañeiro pola chegada ás redes sociais dunha fotografía tomada dende un helicóptero, isto é, antes de chegar ao propio incendio, e difundida "nun grupo de WhatsApp" de "máis de 100 membros" que os bombeiros utilizan para, por exemplo, informarse mutuamente da evolución dos incendios para "saber por onde atacarlles" ao chegaren a eles. Esta foi a primeira ocasión na que se cumpriu a advertencia que a empresa lanzara meses atrás, en xaneiro, a través "dun comunicado interno". Tragsa alega motivos de seguridade para prohibir a difusión de imaxes e condicionala a unha "autorización expresa" da empresa ou dos gobernos Nese comunicado Tragsa prohíbe ao longo de doce apartados a "transmisión de información relativa a incendios forestais" por parte dos seus traballadores tanto no horario de traballo como "fóra da xornada laboral", cando os bombeiros son "libres de comunicarse en redes sociais a nivel particular" sempre e cando non mencionen aspectos relativos ao seu traballo. No caso de que teña "interese na difusión dalgún documento ou imaxe en concreto", advirte a empresa, o persoal terá que ter a autorización de Tragsa, do Ministerio de Agricultura ou da comunidade autónoma que corresponda. Só tras unha "autorización expresa" poden realizar a "toma de fotografías" e distribuílas "seguindo instrucións". "Censura pura e dura" A xustificación oficial destas prohibicións "fundaméntase" en que a "seguridade é a premisa principal", asegura a empresa, que no mesmo comunicado salienta que utilizar un dispositivo electrónico "implica" a retirada das luvas de protección e unha "perda de atención ao que está sucedendo nese momento". Para o creador de Diario de un bombero o veto á toma e difusión de fotos non é máis ca "censura pura e dura" e as explicacións de Tragsa, "unha parvada": "Nun incendio a ninguén se lle ocorre poñerse co móbil", entre outras cousas porque implicaría "queimarse", evidencia, nun contexto no que explica que as imaxes adoitan tomarse durante os transportes ou os descansos. "Sabemos cando podemos facelo", di. Os bombeiros advirten de que seguirán difundido imaxes aínda que "ás agachadas, como con Franco" Neste contexto, e aínda que cada difusión de información vén acompañada dunha nova advertencia por escrito -en Laza, por exemplo, a empresa advertiu a todos os bombeiros dunha posible sanción ao non ser quen de identificar quen tomara unha fotografía-, este bombeiro asegura que o cadro de persoal está notablemente contrariado, "crispado e enfadado" e que a súa intención é seguir fotografando o lume. "Farémolo con máis precaución e ás agachadas, como con Franco", ilustra, mentres lamenta que os datos que eles difunden adoiten ser máis completos que os que transmite os gobernos. "E nós non somos profesionais da información", subliña.


Summary: O aumento interanual do paro rexistrado en abril sitúase en niveis de outono de 2008 e o da destrución do emprego, nos de comezos de 2009. En ambos casos o comportamento intermensual é aínda peor que daquela.

A crise do coronavirus empeza a amosar o seu duro impacto no mercado laboral. Se as consecuencias da pandemia, da declaración do estado de alarma e da parálise económica a partir de mediados de marzo non se plasmaron con claridade na primeira EPA post-covid-19, os últimos datos si deitan luz sobre o golpe. O paro rexistrado aumenta en máis de 17.000 persoas no mes de abril, no que se destruíron case 28.000 empregosNo pasado mes de abril, o paro rexistrado aumentou en Galicia en 17.148 persoas, alcanzando unha cifra total de 191.629, 25.403 máis que hai un ano. Neste mesmo mes, a afiliación media á Seguridade Social descendeu en 27.853 persoas, caendo notablemente do nivel do millón de afiliacións ata as 974.770; 35.821 menos que doce meses antes.O aumento interanual do paro rexistrado sitúase en niveis de outono de 2008, e o da destrución do emprego, nos de comezos de 2009Máis de 17.000 novos parados e case 28.000 empregos destruídos en abril, fondas variacións que non se deran nun só mes en toda a crise anterior, nin tan sequera nas peores etapas. De feito, o aumento interanual do paro rexistrado, de máis do 15% e unhas 25.000 persoas, sitúase en niveis do outono de 2008, pouco despois da quebra de Lehman Brothers e do comezo da dura recesión. A diferenza é que a ese incremento úneselle o intermensual, de case un 10% e de máis de 17.000 persoas nesta altura, mentres que naqueles primeiros meses da crise en 2008 o aumento absoluto do paro rexistrado situábase nas 11.000 persoas. En canto á destrución de emprego, a situación é semellante, situándose en niveis de comezo da anterior crise, pero con datos aínda peores. O descenso interanual de afiliacións á Seguridade Social, con case 36.000 menos en doce meses, está nunha situación semellante á dos inicios de 2009. No entanto, mentres daquela a destrución de emprego intermensual era duns 19.000, as cifras deste mes de abril achéganse xa aos 28.000.O paro rexistrado aumentou, especialmente, nos servizos en Galicia. Dos máis de 25.000 parados rexistrados máis, a metade (12.425) corresponden a estes sector, unha vez máis o lado máis feble dun mercado laboral demasiado centrado no turismo, no ocio e na restauración. Na industria houbo 2.176 desempregados máis e case 2.000 máis na construción. Os datos, como aclaran os sindicatos, "reflicten a finalización dos contratos temporais e os empregos perdidos polos despedimentos, individuais ou colectivos, a pesar de contar coa posibilidade de utilizar ERTE". Ademais, como destacan, as cifras amosan tamén "a fraxilidade do mercado laboral, cunha alta porcentaxe de contratación temporal e precaria, que é capaz de destruír emprego dun xeito masivo en poucos días".Así, e no que ten que ver cos contratos, asináronse 32.043 menos no pasado mes de abril con respecto ao mes de maio e uns 60.000 menos que un ano antes. Ademais, dos case 24.000 contratos formalizados, o 90% foron temporais, teimando, mesmo nesta etapa de pandemia, na precariedade e temporalidade do mercado laboral galego. Ademais, e malia que Galicia rexistra a quinta maior suba porcentual do paro e está por riba da media estatal, a Xunta preferiu buscar o dato positivo ao destacar que é "a terceira comunidade na que o seu mercado laboral resiste mellor a parálise económica derivada da covid-19". A secretaria xeral de Emprego, Covadonga Toca, destacou que a suba do paro nos últimos doce meses é de case seis puntos menos que no resto do Estado e que as afiliacións "baixan a un ritmo inferior que no conxunto de España pero mantéñense por riba dos niveis de hai oito anos". De sumar as persoas rexistradas nas oficinas de emprego e as afectadas por un expediente de regulación temporal de emprego, unhas 400.000 persoas --"arredor dun terzo da poboación activa galega", segundo destaca a CIG-- atópase en situación de paro ou en ERTE.


Summary: O persoal destes centros, pertencentes á consellaría de Traballo, reclaman pasos en prol da súa integración nunha Rede Pública e face un convenio propio que regule as súas condicións laborais e "que se axuste á nosa realidade" sen dependenren do español.

O persoal dos centros de atención á diversidade funcional, dependentes da consellaría de Traballo, entregou este 4 de decembro 652 sinaturas para reclamar "un maior compromiso" da Xunta tanto co servizo como coas e os profesionais que o prestan. Desde CIG-Ensino, o seu secretario xeral, Anxo Louzao, recordou que "estamos a falar dun servizo público" e sinalou que o que piden é que se senten as bases para a integración destes centros nunha Rede Pública. Con todo, namentres iso non acontece, que o departamento que dirixe Beatriz Mato destine máis recursos económicos para que non perigue a continuidade da atención a estas persoas. Aliás, exixen a negociación dun convenio galego que regule as condicións laborais dest@s traballador@s, por volta de 1.000, "que se adapte á nosa realidade e non nos faga depender dun convenio estatal".


Summary: A alcaldesa avanza que o templo será reconstruído após os danos causados por un fogo que xa arrasou unhas 70 hectáreas.

O incendio que afecta o municipio de Oímbra, iniciado na parroquia das Chas o pasado domingo, arrasou practicamente na súa totalidade a capela de Santa Ana. En declaracións a Europa Press, a alcaldesa, Ana María Villarino, explicou que este domingo o lume comezou pouco antes das 17 horas na estrada que vai ás Chas; posteriormente, "mudou a dirección do vento e foi cara Casa dos Montes", polo que "acabou atrapando a capela de Santa Ana, que está no medio do monte". A rexedora relata que o fogo comezou polo tellado e arrasou todo o interior da pequena capela, incluída "a propia santa". De feito, só "quedaron as paredes" após o incendio. A respecto diso, Villarino avanza que se vai restaurar o edificio. "Xa falei cos conselleiros de Cultura e Medio Rural [Román Rodríguez e José González] e os dous comprometéronse a reconstruíla", valora. Igualmente, asegura que o crego da parroquia tamén falou co bispo de Ourense, Leonardo Lemos Montanet, que "mostra a mesma disposición" para volver erguer o templo. A rexedora indica que "agora terase que ir vendo cos técnicos", pois "haberá que facer un proxecto de reconstrución dun ben que estaba inventariado". Que importancia ten a formación medioambiental para evitar as vagas de incendios na Galiza? O incendio de Oímbra, que calcinou xa 70 hectáreas, segue activo esta segunda feira, segundo a última actualización da Consellaría de Medio Rural. Nas tarefas de extinción participaron seis avións e catro helicópteros, entre outros medios. Templo altomedieval Este templo acolle cada 26 de xullo a principal romaría de Oímbra. Contan que foi construído para agradecer á santa que os veciños do municipio se salvasen da persecución dos exércitos portugueses. Así, crese que foi un eremitorio altomedieval, tal e como evidencian parte dos seus muros: unha xanela longa e estreita na ábsida, así como altorrelevos coa forma do sol e a lúa que a tradición clásica grecolatina —Helios e Artemisa— e tamén a popular galega identifica co home e a muller. O fogo de Oímbra cercou a capela. (Foto: Ana María Villarino) Ao seu carón, no muro áchase un misterioso castelo labrado que pode representar a torre da homenaxe do castelo de Monterrei que, até o século XV, estivo erguida no barrio do Castelo de Oímbra —posteriormente foi trasladada pedra a pedra—.


Summary: Marco Antonio Torres, ou Oso, como é coñecido, foi monitor do campamento de verán sobre horta sinérxica celebrado no horto ecolóxico infantil de Carballo este verán. Demóstranos como, tamén nas plantas, a unión e o respecto fai a forza.

-En Carballo ves de impartir un campamento de verán sobre horta sinérxica no horto infantil ecolóxico municipal. En que consiste a horta sinérxica? -Neste tipo de agricultura búscanse asociacións benéficas de plantas, de modo que unhas apoien a outras. É fundamental, neste tipo de agricultura, non remover a terra, non pisar a terra que se cultiva. -E como se introduciu no Estado? -Da horta sinérxica é referente o xaponés Masanobu Fukuoka, o autor de A revolución dunha cana de palla. El deixaba á natureza facer, incentivando o crecemento de certas plantas e a minimización progresiva doutras. A catalá Emilia Hazelip quixo poñer en práctica o seu modelo pero, nun principio fracasou. Despois de varios intentos frustrados comezou a desenvolver os sistema de bancais elevados. -O bancal ha de levar sempre cobertura de palla? -O bancal sempre leva cobertura, dun ou doutro tipo. Nun clima mediterráneo, a palla é estupenda, porque, debido á súa cor clara, refresca o chan, e ademais humedece e crea unha vida microbiana moi rica. -Podes poñernos exemplos de asociacións benéficas de plantas? -Téñense que combinar polo menos tres especies. No obradoiro cultivamos os tomates xunto coa albahaca, que repele certos insectos que non son beneficiosos e atrae outros que si o son; o perexil, que potencia o sabor e a textura do tomate e, no borde do bancal, plantas da familia do allo, pois é funxicida e repele os insectos. Ancestral é a asociación precolombina que empregaban as poboacións indíxenas indias: millo, xudía e cabaza. E empréganse tamén moito as leguminosas, porque lle achegan nitróxeno ao terreo, e adoitan ir ben con case todo. Eu utilizao moito, por exemplo, a xudía de mata baixa. -E como aplicaches todo isto cos nenos e nenas de primaria que acudiron ao obradoiro? -Quixen deixarlles claro as ideas principais: o non laboreo da terra, o emprego de cubertas e a unión sinérxica de plantas. Nunca se arrincan as raíces e a parte aérea da planta ha de deixarse sobre a terra. Tamén incidín na idea de que ese respecto ao medio ambiente tamén se debe levar ás persoas. Fixemos, ademais, diversas actividades. Elevamos os bancais e plantamos tomates, apios, xudías de mata baixa e repolos.Tamén elaboramos remedios útiles como o purín de ortiga. -Como responderon? -Quedei moi satisfeito coa súa resposta. Plantar e, en xeral, facer cousas coas mans, adoita gustarlles moito. Sorpréndelles o feito de non labrar a terra. -Coidas que se podería chegar a vivir coa práctica deste tipo de agricultura? -Si, totalmente. En Oza dos Ríos xa está alguén facendo isto e saca diñeiro. En Italia, país no que está tendo expansión esta forma de cultivo, hai empresas grandes que traballan así. Mais parece que, de momento, non ten moita forza en España, aínda que existe un foro na rede sobre agricultura sinérxica. -A horta sinérxica bebe da permacultura. Mais, que é iso da permacultura? -O termo permacultura foi utilizado a principios do século XX para describir os sistemas de agricultura que se empregaban dende tempos ancestrais en China, Xapón e Corea que, para o cultivo do arroz, xa botaban man de bancais elevados que ían facendo cos propios restos da colleita. Nos anos 70, dous australianos, Bill Mollison e David Holmgren, difundiron o concepto de permacultura tal e como agora se entende, como un método alternativo fronte á industria agroalimentaria e aos monocultivos que, analizaban, era unha das causas principais do desastre medioambiental, co emprego de fertilizantes e produtos para facer fronte ás pragas que orixina que están baseados no petróleo. Grazas a internet, a permacultura estendeuse. En América do Sur practícase moto. E, ademais, foi evoluíndo. Hoxe considérase que é unha ciencia multidisciplinar e que implica non só o respecto ao medio ambiente, senón tamén ao ser humano. -É a permacultura agricultura ecolóxica? -Un permacultor non atende ao selo de agricultura ecolóxica. O selo, por exemplo, acepta o sulfato de cobre, que é cuestionado dende a permacultura, e non garante a proximidade da produción, cousa que a permacultura ten en conta. -Que aceptación está a ter este tipo de prácticas en Galicia? -En Ourense hai moita xente que o fai. A nivel internacional, está a rede WWoofing [siglas en inglés da Rede Mundial de Oportunidades en Granxas Ecolóxicas]. Podes inscribirte, pagar o seguro correspondente e, a partir de aí, podes andar polo mundo adiante coñecendo granxas e outras formas de cultivar. -Coidas que falta unha maior aposta pola agricultura ecolóxica? -Faise unha falsa aposta pola agricultura ecolóxica, ao igual que se fixo coas enerxías renovables. Hai iniciativas que se quedan nas boas intencións.


Summary: Moitas non saben nin como se apelida porque para todas é Suso do Dezaseis, o rostro, xerente e socio do estabelecemento do número 16 da rúa San Pedro, en Compostela. Todo un clásico embora ter apenas dúas décadas de vida.

Que temas ou cuestións cre que deberían de tratarse en campaña electoral e que, porén, bota en falta? Por dicir un tema que vexo que non se está a tratar moito en campaña é o da inmigración. Moito falar de moitas cousas pero o da traxedia de todos os que morren no Mediterráneo, tentando chegar aquí, nada. A nivel estatal non se fala e é un tema do que non escoito nada. Non pode ser que a xente continúe a morrer no Mediterráneo, parece como que non importase, como se a vida desas persoas por ser inmigrantes valese menos. Segues con interese a campaña? Cada vez con menos interese, sinceramente. Xa está un un pouco saturado. Cambio de canle. Deberían de deixar de aburrirnos (ri).


Summary: "Risas rebeldes" é o seu lema. Para provocalas, os seus métodos son diversos: monicreques, malabarismos, maxia, música. Son, en resumo, os pallasos, e organizan o Festiclown. A súa vixésima edición comezou esta quinta feira en Vilagarcía de Arousa e esténdese ate a terza, 14 de agosto.

O pasarrúas con instrumentos máxicos de Pulpiño Viascón animará a vila esta mañá e mais ao serán. E o Cirk About It porá, ás 21.30 horas na Praza de Galicia, o prato forte da xornada: O Apartamento, espectáculo de rúa baseado, sobre todo, na acrobacia. Para o sábado 11 de agosto, abrirá a exposición Inclownsiva. Os Animacreques de Catropés animarán as rúas de mañá e de tarde. Como o fará, na Praza do Castro ás unha do mediodía e ás oito do serán, Dani García, co seu espectáculo Código. Vol'e Temps pecha o día con Mundos de papel, que xunta teatro, circo e danza. Será ás 21.30 na Praza de Galicia. A "Gala Solidaria Familiar" abrirá o domingo na mesma praza ás doce do mediodía. Participan Isla Letriska, Pajarito, Amontonados por azar e Komotedigorodrigo. Xa de tarde, Mundomandarina achegará á Praza do Castro O meu avó é mago, maxia e comedia nunha soa sesión, que será ás oito do serán. Ás 21.30 horas, haberá circo a cargo de Passabarret na Praza de Galicia. A segunda feira, 13 de agosto, a programación inciarase ás 11 da mañá coa Historia de Brancaflor, a cargo de Fran Rei. La Bandita Alegre, Mundomandarina, Pablo Cool & Dimitry e Kanbahiota completan o día do Festiclown. Para a última das xornadas quedan La Bandita Alegre, Pablo Cool, o Checkpoint Clown de Pallasos en Rebeldía -compañía ligada á organización do encontro- e mais Alberto San Juan, que ofrecerá o seu Autorretrato dun mozo capitalista español ás 21.30 horas no Salón García. Este ano, ademais, os artistas tamén ofrecerán espectáculos en parroquias do municipio como Carril, Sobradelo, O Sixto ou Vilaxoán. O Festiclown organízao o Concello de Vilagarcía, xestiónao Culturactiva e conta con numerosos colaboradores, entre eles a Xunta, o Goberno español ou La Caixa.


Summary: Profesional da produción cunha ampla experiencia no sector do cine e da televisión. Desde 2015 dirixe na Coruña a súa propia empresa de representación de actores e actrices, ComareaCast, e conta entre as súas representadas con caras tan coñecidas do noso audiovisual como Luís Iglesia ou Ana Santos. Repasamos con ela a realidade cinematográfica galega, a entrada en xogo das plataformas dixitais e os novos retos fronte aos protocolos de protección ante a Covid-19.

Cóntenos como mudou o sector coa aparición das plataformas dixitais? O mercado cambiou moitísimo. Antes había unha serie de canles xeralistas, públicas e privadas, pero a aparición das plataformas deulle a volta a todo, tanto na forma de producir como na forma de traballar. Foi unha volta por un lado moi positiva e polo outro non tanto. Positiva porque se mira cara a outros lugares que antes non se miraban tanto: Galiza, Asturias, Andalucía... o que supón que nós, desde Galiza, podemos producir cousas que se ven en todo o mundo. O lado negativo é que xogamos noutra división na que, ao mellor, se priorizan outros nomes, tamén é unha cuestión de márketing. Como se volve á normalidade no audiovisual? Estamos a vivir a volta con ansiedade e desconcerto pero ilusionadas tamén, porque ao principio pensamos que non ía haber ano de traballo pero logo activáronse máis cousas das que pensabamos. Todo o mundo quere volver a certa normalidade pero o sector quedou tocado, estase a empuxar con moita cautela e estanse a activar castings, que son a semente de futuros proxectos. O sector pensa no ano próximo e aínda que o panorama é algo desolador, a ilusión do sector é o que nos mantén, este traballo require moita paixón. De que maneira aplica o sector o protocolo sanitario? Hai moita conciencia. De feito, creo que fomos dos primeiros sectores que buscaron un protocolo, porque independentemente de como fora a pandemia, aprendemos que era unha enfermidade moi contaxiosa. Requírese moita precaución porque no audiovisual non todos os elementos son substituíbeis. A un actor ou a un director de fotografía non o podes cambiar sen máis se enferma, porque se trata dun traballo máis especializado. Sacar adiante un proxecto é moi custoso, o protocolo sanitario para unha produtora supón un custo elevado porque supón máis tempo de rodaxe, e con máis tempo de rodaxe estás a ter menos produtividade. Se antes podías facer un número de secuencias ao día agora tes que facer menos en máis tempo. Desde o principio, o sector tomouno moi en serio porque se non non poderiamos arrancar. Fanse probas continuas, os técnicos levan protección, etc. Botou en falla medidas administrativas? Nesta situación de crise o Estado ten que estar ao quite e axudar a todos os sectores. O noso recibiu algunha axuda pero non as necesarias, porque aínda que a xente pense que somos un sector subvencionado non é certo, somos igual de subvencionados que calquera outro sector. As axudas son máis necesarias que nunca porque non podes garantir se hai espectadores no cine, por exemplo, e nese contexto hai produtoras que desaparecerán. Pero o sector sempre se reinventou e agora toca facelo de novo. Como ve o futuro? Son máis positiva agora que hai uns meses. A xente demanda material para consumir e hai que facelo. Para o ano que vén, no sector van cambiar moitas cousas e témonos que adaptar, non queda outra. Coido que imos ir a proxectos de menor envergadura, non producións máis pequenas pero si máis reducidas en canto a persoal. Penso que se van eliminar, narrativamente os elementos de maior risco, por exemplo, seguramente non haberá tantas escenas de amor ou tantas escenas grupais como podía haber noutro momento. No noso sector, que require grandes equipos, coido que se vai tender a reducilos e especialmente a reducir o equipo artísico, e isto, desde o punto de vista dunha representante, non é nada bo. Mais confío en 2021 porque temos talento e sabemos movernos na adversidade.


Un bo coñecedor do século pasado comentaba que cando ouviu o discurso do rei sobre Cataluña o 3 de outubro do ano pasado, a primeira idea que tivo foi: nesas palabras están ardendo vivamente as brasas do bisavó Alfonso XIII Un bo coñecedor do século pasado comentaba que cando ouviu o discurso do rei sobre Cataluña o 3 de outubro do ano pasado, a primeira idea que tivo foi: nesas palabras están ardendo vivamente as brasas do bisavó Alfonso XIII. Polo ímpeto, a dureza, a soberbia, a conciencia evidenciada de crerse amo de súbditos. Guillem Martínez cre que foi un discurso importante polo que non di, porque non usa o catalán, non utiliza formas de integración nin de arbitraxe, non rebaixa a tensión nin lamenta a violencia do estado contra os cidadáns. Agora sabemos tamén que chamaba como un poseso ás grandes empresas radicadas en Barcelona para que mudasen a sé social. O mesmo 14 de abril de 1931, día da proclamación da II República, Alfonso XIII comunica que está disposto a abrir un proceso constituínte, someter a monarquía a un plebiscito e até abdicar nun familiar. O apuro é evidente. Alcalá Zamora aprecia que está desesperado. Pero o monarca ao mesmo tempo, ou poucas horas antes, ordénalle ao xefe da Garda civil que disolva a multitude que se concentra na Porta do sol, optando polo xarope de pau, tradicional e humillante. O fundamento é a valoración da cidadanía como chusma. O capitán de garda dille que se el pronunciar esa orde, os soldados non obedecerán. O republicano Miguel Maura cre que é nese momento cando decide abandonar o país. Fernand Braudel escribiu unha reflexión que di así: Os acontecementos que se producen e conclúen, non desaparecen, senón que deixan tras deles residuos, fumaredas, leccións e consecuencias; complican a vida que está levándose a cabo e cómpre vivir con estes ruídos, con estas músicas insistentes, coas súas leccións verdadeiras ou falsas, con este pasado vivinte. Os acontecementos que se producen e conclúen, non desaparecen, senón que deixan tras deles residuos, fumaredas, leccións e consecuencias; complican a vida que está levándose a cabo e cómpre vivir con estes ruídos Willian Morris dicía algo que non é o mesmo pero que axuda a meditar o asunto, aínda que sexa erróneo: A orde primitiva non morre, mais subsiste na nova, e modélaa, como unha nova forma do seu antigo ser. Crer que a historia se repite é inconsistente e vulgar, pero adherirse á ideoloxía da liña recta, do mito do progreso, pois igualmente. Publicidade


Summary: As Xuntas Electorais de Ourense e Pontevedra consideran que En Común-Unidas Podemos é a lexítima herdeira dos resultados recollidos nas eleccións xerais de 2016 baixo a marca En Marea. Están en xogo os minutos de propaganda electoral e o posicionamento na papeleta do Senado.

Despois de que a Xunta Electoral de Ourense solicitase a En Marea os avais para poder concorrer as eleccións xerais do 28 de abril, agora é a Xunta Electoral de Pontevedra quen considera herdeiro lexítimo dos resultados das eleccións de 2016 En Común-Unidas Podemos, cando se conseguiron cinco deputadas e deputados -que formaron parte do grupo confederal Unidos-Podemos, En Comú Podem e En Marea- e unha senadora. Fontes de En Marea confirman a Sermos Galiza recorreron a decisión perante estas Xuntas Electorais que consideran que o partido non se presentou ás xerais de 2016 e que foi unha coalición entre Podemos, Izquierda Unida, Anova e a propia En Marea. Será a Xunta Electoral Central quen adopte a decisión definitiva e aínda habería lugar a iniciar un proceso contencioso-administrativo. Fica en xogo que a candidatura do partido encabezado por Luís Villares sexa considerada terceira forza política, o que resultaría un maior espazo na propaganda electoral nas televisións e radios públicas e que o nome da lista figure en terceiro lugar nas papeletas do Senado. De momento as mesmas fontes comunican que non recibiron requirimento ningún a respecto dos resultados das eleccións de 2016 por parte da Xunta Electoral da Coruña e da de Lugo, polos que só presentarán os avais –que En Marea xa recollera previamente– perante as xuntas de Ourense e Pontevedra. A lei esixe presentar un número de avais que se corresponda co 0,1% do censo electoral da circunscrición.


Summary: O presidente da Xunta indigna o persoal mobilizado ao cualificar de "barbaridades" as denuncias de eventualidade na enfermería. O Sergas considera "estables" contratos de traballadoras que ocupan unha vacante que poden perder en cada concurso de traslados de profesionais fixos.

A Xunta teima en asegurar que a inmensa maioría de persoal que traballa no Sergas é estable. Ante as protestas masivas da enfermería ou de médicos en precario que denuncian moreas de contratos por ano, inestabilidade e mudanzas constantes de área ou localidade, a Consellería retruca con cifras nas que esa estabilidade supera sempre o 80% dos seus traballadores. Ante o abraio de persoal, sindicatos e colectivos profesionais, foi Feijóo o último en tirar deses números este pasado mércores no pleno do Parlamento. O portavoz de En Marea, Luís Villares, lembroulle a eventualidade que sofren milleiros de enfermeiras e que denunciaron masivamente nunha protesta histórica que tinguiu de negro as últimas oposicións ao Sergas celebradas en Silleda. Expúxolle o caso dunha profesional que acumulou máis de 800 contratos en once anos ou os habituais de quen asina un contrato de luns a venres para que non lle contabilicen as fins de semana. Feijóo considera "barbaridades" as denuncias sobre a masiva eventualidade na enfermería do Sergas e asegura que o 88% do cadro de persoal "ten contrato indefinido estatutario"Feijóo non só negou precariedade, senón que cualificou de "barbaridades" as denuncias de Villares, a quen atribuíu descoñecemento. Ante as acusacións de que había 8.000 enfermeiras en precario en Galicia, o presidente da Xunta asegurou que do total de 10.800 profesionais de enfermaría do Sergas, "o 88% teñen contrato indefinido estatutario". Na réplica, insistiu en que case o 90% "teñen contrato de nomeamento estatutario de carácter fixo". "Empregan esas palabras para non ter que dicir persoal fixo porque saben que non é certo que o 88% do persoal de enfermería o sexa", din fontes do Eventuais en Loita, colectivo que impulsou a protesta nunhas oposicións ás que acudiron, precisamente, máis de 7.600 persoas sen praza fixa, o que provocou problemas no Sergas para cubrir a súa ausencia. "Non hai maior constatación da escaseza de persoal fixo no sistema", insistiu a entidade. "Como pode o presidente Feijóo afirmar que o 88% da efermería é fixa? Acaba de acontecer no pleno e, xa non como política senón como enfermeira, paréceme un insulto", reaccionou Eva Solla, portavoz de Sanidade de En Marea na Cámara e unha das asistentes ás oposicións do pasado 12 de maio. Onde está o truco segundo os afectados? Fontes de enfermería e de Eventuais en Loita explícano. "Consideran estable unha interinidade ou unha comisión de servizo, pero iso non é ter un contrato estable porque se pode perder en calquera momento", aclaran. E van máis aló.O Sergas considera "estable" o contrato de enfermeiras que ocupan unha vacante, sen praza fixa nunha área e que perden non momento no que un traballador fixo solicita a praza no concurso de trasladosSegundo explican, a porcentaxe de persoal fixo na enfermaría galega é minoritario. Parte dos traballadores que a Xunta considera fixos teñen en realidade un contrato que o Sergas define como "estable" ou "indefinido" pero que se pode perder "en calquera momento". Son enfermeiras que ocupan unha vacante a través dun contrato asinado para un ano e non para un posto determinado, senón para todo un complexo sanitario. "Pódenche cambiar de área, de quenda ou as vacacións en calquera momento", explican. Ademais, desde hai tempo, o Sergas convoca cada ano un concurso de traslados aberto e permanente para o persoal fixo, que pode pedir un cambio e solicitar a praza que ten calquera traballador de enfermería na anterior situación. Nese caso, perdería o seu posto e volvería ás listas de contratación. "Asinamos un suposto contrato fixo para unha praza que non existe e que podes perder en calquera momento; é a iso ao que o Sergas chama estabilidade", insisten. Feijóo non foi o único. O conselleiro de Sanidade, Jesús Vázquez Almuíña, tamén advertira, en contra do que din sindicatos e profesionais, que o 88% do persoal de enfermaría ten "un posto estable" e que "o restante persoal eventual é necesario para reforzar os cadros de persoal en momentos de maior carga asistencial ou para cubrir as ausencias do persoal estable". Almuíña asegura tamén que case o 90% do persoal de enfermería ten "un posto estable" e o xerente do Sergas di que "o 85% dos traballadores do Sergas etán en vínculos estables"Nese caso, Almuíña asegurara que o Sergas conta cun cadro e persoal medio de 8.900 profesionais de enfermería, mentres que Feijóo asegurou que o total de traballadores nese ámbito é de 10.800. Fontes de Eventuais en Loita pregúntanse de onde se tiran as cifras "cando a Xunta se nega a facer unha relación de traballadores do Servizo Galego de Saúde". Xa en termos globais, Antonio Fernández-Campa, xerente do Sergas, asegurara en La Sexta que "o 85% dos traballadores do Sergas están en vínculos estables", outra afirmación que creara fonda indignación entre o persoal, que insiste en que a utilización de termos como este ou "posto estable" non son máis que unha forma de evitar dicir "persoal fixo", unha situación que, denuncian, non é o maioritaria que di a Xunta.


Summary: A partir do 26 de xuño empresas como Airbnb e Vrbo terán que informar de maneira detallada a Facenda.

As plataformas de intermediación de apartamentos turísticos como Airbnb ou Vrbo terán que informar ao Ministerio de Facenda sobre todas as vivendas ou habitacións que poñan en alugueiro. Esta medida, publicada onte no Boletín Oficial do Estado (BOE), entrará en vigor o vindeiro 26 de xuño e a súa presentación será trimestral. O rexistro en febreiro de aloxamentos turísticos publicado pola Xunta da Galiza elevaba até 12.303 o número de pisos que xa se atopan habilitados para este fin. O Goberno español aproveitou a aprobación do Real Decreto que regula a presentación da declaración da coñecida como 'Taxa Tobin' para introducir unha Disposición Final que restaura esta obrigación formal anulada hai apenas uns meses polo Tribunal Supremo, a pedimento da organización empresarial Adigital, por un defecto de forma no seu trámite. Información para previr o fraude fiscal A nova obriga de información, estabelécese "con fins de prevención da fraude fiscal para as persoas ou entidades, en particular, as denominadas 'plataformas colaborativas', que intermedien na cesión de uso de vivendas con fins turísticos", segundo o texto. Desta maneira deberán presentar o novo modelo 179 as persoas e entidades que presten o servizo de intermediación entre os cedentes e cesionarios do uso de vivendas con fins turísticos, xa sexa a título oneroso ou gratuíto. A norma aprobada polo Goberno español obriga ás plataformas a proporcionar á Administración Tributaria información detallada sobre a identidade do titular do inmóbel posto en uso a través dos seus servizos, a referencia catastral da vivenda en alugueiro, das persoas que arrendaron os inmóbeis e do tempo durante o cal gozaron da mesma e do importe recibido polo titular da vivenda cedida, o que proporcionará a Facenda unha información completa das operacións tramitadas a través destas plataformas e dos ingresos recibidos polos titulares. A implantación orixinal desta obriga formal estivo envolta en polémica. O pasado 27 de xullo de 2020 o Tribunal Supremo anulara o artigo que regulaba a obriga de informar a Facenda en aplicación dunha sentenza do Tribunal de Xustiza da Unión Europea (TXUE) sobre Airbnb Irlanda.


Summary: Un acordo entre ERC e o Executivo de coalición impulsa a modificación.

O Goberno español presenta esta sexta feira unha proposición de lei no Congreso pola que pretende modificar o actual delito de sedición que recolle o Código Penal por outro de "desorde pública agravada" co que pretende adoptar un "delito homologábel ao que teñen outras democracias europeas", en palabras do presidente español, Pedro Sánchez. A supresión do delito de sedición chega despois dun acordo entre PSOE, Unidas Podemos e Esquerra Republicana (ERC). Neste sentido, o presidente da Generalitat, Pere Aragonès, argumentou que "coa derogación da sedición é máis difícil perseguir inxustamente o independentismo". Muda a pena máxima de condena O actual delito de sedición estabelece unha pena máxima de 15 anos de cárcere para as persoas condenadas. Porén, co novo delito de desorde pública agravada, o máximo tempo que podería pasar un acusado ou acusada no cárcere redúcese até os cinco anos. Unha sentenza que "ameaza" as liberdades civís en todo o Estado Aliás, a proposta do Goberno de coalición tamén rebaixa aos cinco anos a pena máxima de inhabilitación especial contra cargos públicos que sexan sentenciados por cometer este delito. Isto será así sempre e cando o condenado non sexa unha autoridade, xa que neses casos a sentenza máxima de inhabilitación será de oito anos. Redución das condenas aínda vixentes A lexislación española en materia penal ditamina que as modificacións legais serán retroactivas sempre e cando beneficien as persoas condenadas coas penas aínda vixentes. É o caso de, por exemplo, os políticos cataláns que foron apresados polo Estado español despois de participar no referendo de independencia en Catalunya de 2017. Aínda que o Goberno español indultou os dirixentes soberanistas -Oriol Junqueras, Raül Romeva, Joaquim Forn, Jordi Turull, Josep Rull, Dolors Bassa, Carme Forcadell, Jordi Sànchez e Jordi Cuixart-, esta exención só foi de aplicación na pena de cárcere, mentres que a de inhabilitación mantívose vixente. Oriol Junqueras repetirá como presidente de ERC após recibir o apoio de 87% da militancia O caso máis paradigmático é o do presidente de ERC. Co actual delito de sedición, Junqueras está inhabilitado para exercer calquera responsabilidade pública até 2031. Porén, de suprimirse este delito e aplicarse o de desorde pública agravada, a súa condena remataría antes das eleccións catalás de 2025, polo que podería presentarse á presidencia da Generalitat. Discrepancias entre a severidade do delito de sedición O argumento dado polo actual Executivo español para igualar o delito de sedición ao doutros países da contorna europea é rebatido de maneira frontal polo Tribunal Supremo, que asegurou que o actual delito de sedición é acorde ás actuacións dos políticos cataláns condenados, xa que estas foron "algo máis que un delito contra a orde pública". Tribunal Supremo condena a 100 anos de cárcere ás líderes independentistas catalás Porén, o Goberno de coalición detalla que o mesmo delito castígase con penas moito máis inferiores en países como Alemaña, Francia, Suíza (tres anos); Italia, Bélxica (cinco anos); ou Portugal (oito anos). Néstor Rego: "Un paso na boa dirección" O deputado do BNG no Congreso, Néstor Rego, trasladou a Nós Diario a posición da formación nacionalista. Para Rego, a supresión do delito de sedición "é sen dúbida un paso na boa dirección, que permite avanzar na desxudicialización da vida política e que vai dificultar que se siga a empregar o aparello xudicial do Estado español para a persecución de calquera disidencia política (...) moi especialmente dos movementos nacionalistas, soberanistas e independentistas". A Avogacía do Estado desbota a rebelión e impútalle aos líderes do procés sedición e malversación O deputado galego matizou que se debe avaliar "en profundidade" o delito de desorde pública agravada, xa que "aínda pode ser utilizado na represión da contestación social". "Desde o BNG entendemos que deberían existir maiores garantías para exercer o dereito de manifestación, do de mobilización e do de liberdade de expresión". PP e Vox falan de "traizón" Pola súa parte, tanto o PP como Vox comparten postura e definen como "traizón" a decisión de suprimir o delito de sedición e cambialo por un de desorde pública agravada. O presidente do PP estatal, Alberto Núñez Feixoo, acusou Pedro Sánchez de empregar esta modificación como "moeda de cambio co independentismo para facilitar a súa permanencia no Palacio da Moncloa". Un xuízo político de principio a fin En canto a Vox, o seu presidente, Santiago Abascal, mostrou nas súas redes sociais o rexeitamento a este cambio, cun sucinto "Traizón". A formación de extrema dereita leva anos a demandar non só que non se indulte os políticos soberanistas apresados, senón que sexan sentenciados con condenas máis severas, ademais da ilegalización de todas as formacións nacionalistas e independentistas, a excepción das que promulguen o nacionalismo español.