Summary: A oposición en bloque cualificou os orzamentos da Xunta da Galiza para o 2020 como "antisociais", discutiu a visión do contexto económico e institucional presentada polo conselleiro de Facenda, Valeriano Martínez, e cuestionou tanto a capacidade do Goberno Feixoo para ofrecer alternativas para o emprego e os sectores en crise como para executar os seus propios orzamentos. Manuel Lago, do Grupo Común da Esquerda, cifrou en 26.000 millóns "os recortes" da era Feixoo.

"Temos un grave problema co seu modelo para captar investimento e xerar crecemento. Por riba, exportamos capital humano, e capital procedente do aforro. Ese é o seu gran fracaso nos últimos anos", dixo Xaquín Fernández Leiceaga, portavoz do PSdeG no debate dos orzamentos, diante de Valeriano Martínez, o conselleiro de Facenda, esta segunda feira no Parlamento. Leiceaga, que falou o último, tamén criticou as políticas de vivenda, sanidade e tributaria que anuncian as contas da Xunta. "A súa é unha política tributaria regresiva e ineficaz, que busca o impacto publicitario, porque moitos dos beneficios fiscais son pequenos regalos a contribuíntes escollidos que non teñen un efecto agregado significativo. Todo o que contemplan en canto a bonificacións no IRPF supón 673.000 euros menos de ingresos, pero ten o seu impacto publicitario", dixo Leiceaga antes de subliñar, como o resto da oposición, que "a riqueza estase concentrando e as políticas do PP non corrixen ese efecto". Fernández Leiceaga: ""A súa é unha política tributaria regresiva e ineficaz, que busca o impacto publicitario" A respecto da vivenda, Leiceaga apuntou que en 2009 iniciáranse 2.000 vivendas de protección oficial no país, e só 9 en 2017. "As súas políticas de vivenda son un fracaso é total", resumiu dirixíndose ao conselleiro. Tamén criticou que mentres o estudo estratéxico encargado a expertas sobre a Atención Primaria recomenda accións como establecer un máximo consultas por xornada, mellores contratos, ou autonomía da Atención Primaria, "o PP vota sempre en contra destas medidas, que son o programa da oposición". Para o portavoz socialista, ese estudo pretende ser "lavado de cara pensando nas eleccións de 2020" porque "nada hai no orzamento que respalde esta reflexión estratéxica". O portavoz do PSOE tamén sinalou ao conselleiro de Facenda que a Xunta "está a presumir" de políticas cuxos méritos corresponden a outras Administracións. Referiuse Leiceaga á "actualización" das pensións e do salario mínimo, impulsadas polo seu partido en Madrid, "mentres o único que fixo o PP foi opoñerse". E a cuestións como a violencia de xénero, as infraestruturas ou mesmo o Xacobeo, "que recibe fondos extraordinarios do Goberno central e a Xunta non pon nada, cero". Manuel Lago: "Por que se a riqueza en termos do PIB xa volve estar por riba da que había antes da crise do 2008 hai menos cartos para xestionar desde o público? Por último, Leiceaga atribuíu a converxencia dos indicadores de renda por habitante con España, "converxencia moderada", á que "a poboación se comporta con menos dinamismo... crece menos; e iso explica toda a converxencia". E insistiu: "cunha natalidade ou taxas de emigración semellantes ás españolas, non habería converxencia". "Así que están vostedes a presumir de algo que din combater: a regresión demográfica", lembroulle ao conselleiro. 26.000 millóns menos con Feixoo "É o último orzamento da lexislatura, espero que tamén sexa o último do PP", dixo Manuel Lago, o portavoz do Grupo Común da Esquerda, que desenvolveu unha durísima intervención centrando as súas críticas aos orzamentos da Xunta para 2020 na política fiscal. Dirixíndose ao concelleiro de Facenda, Valeriano Martínez, sostivo: "O seu traballo é facer reformas fiscais en beneficio dunha minoría: reduce os ingresos e desequilibra a carga fiscal, de tal forma que os ricos eluden a carga fiscal, e así a maioría social paga dúas veces". "Por que se a riqueza en termos do PIB xa volve estar por riba da que había antes da crise do 2008 hai menos cartos para xestionar desde o público?", preguntouse o deputado e economista. Manuel Lago explicou que a elección está entre "fiscalidade e gasto público para as elites ou para a maioría social", e constatou que o PP, nos dez anos de gobernos de Alberto Núñez Feixoo, "desfiscalizou as rendas do capital" producindo "a deserción fiscal dos ricos". Ana Pontón: "Deixan unha Galiza máis desigual. Sen solucións orzamentarias para o sector industrial, sen propostas para frear deslocalización, con recortes na vivenda pública" Lago di que a Xunta xestiona na actualidade un 15% da riqueza do país, "catro puntos menos que no 2015" e di que "a austeridade mudou de forma, pero segue: pasamos dun axuste duro a un axuste fino". E a vía é que o gasto público aumenta menos que o PIB nominal, de modo "que hai máis riqueza, pero menos gasto". O efecto destas políticas, segundo Lago, é que o gasto "real" (tomando en conta a inflación) en sanidade "é menor en 200 millóns que no 2009; e o gasto en ensino, menor en 300 millóns; e en emprego, en 200 millóns; e hai 162 millóns menos para políticas de vivenda..." O economista sinalou que a respecto do 2009, e tendo en conta a inflación, o Goberno galego gastara uns 1.950 millóns de euros menos. Lago expresou nunha cifra "os recortes de dez anos de Goberno Feixoo": 26.000 millóns menos. "Un retroceso que levará décadas superar". Pontón: "Goberno caníbal" "Galiza é sitio distinto, si... mágoa que teñamos un Goberno caníbal", comezou Ana Pontón, a portavoz nacional do BNG, a súa réplica a Valeriano Martínez no debate dos orzamentos esta segunda feira no Parlamento, criticando a visión do conselleiro de Facenda sobre a situación económica, social e institucional do país. Pontón cualificou o discurso de Martínez como "electoralista" e díxolle: "Teña coidado con dicir iso de que a Galiza non lle gustan os bipartitos, porque a xente vén de lle dicir que xa non acredita no PP". "Viu vostede a serie 'Chernobil'? Pois empeza cun dos protagonistas, un científico, escoitando a súa propia voz gravada e preguntándose: 'canto custan as mentiras? O perigo é oír tantas que xa non recoñezamos a verdade?", preguntou Pontón ao conselleiro antes de lembrarlle que "repiten mentira tras mentira, conto tras conto". E sinalou algúns exemplos: "É un conto repetido que presentar uns orzamentos é algo heroico, e que o Xacobeo vai solucionar os problemas económicos de Galiza, ou que estes son os orzamentos máis socias... a realidade é máis triste". A líder nacionalista opinou que os orzamentos son "o retrato dun Goberno fracasado e sen proxecto de futuro". Criticou Pontón que en dez anos de gobernos do PP, o emprego "deteriorouse tanto que xa non é sinónimo de vida digna, vostede crearon as traballadoras e traballadores pobres", e explicou que o "o nivel de renda das traballadoras caeu tanto que xa pesan máis as rendas do capital, algo que non sucede no resto do Estado". "Deixan unha Galiza máis desigual. Sen solucións orzamentarias para o sector industrial, sen propostas para frear deslocalización, con recortes na vivenda pública sendo a vivenda un factor de desigualdade...", resumiu a portavoz do BNG, quen reclamou o control público de determinadas empresas, caso de Barreras. Luis Villares: ""Estamos tan ben como para facerlle regalos fiscais aos ricos?" E engadiu: "É inxusto que quen recibe un millón en herdanza non tribute, e que un traballador pague 24%. É unha inxustiza fiscal, gobernan para unha minoría". Pontón rematou a súa intervención advertindo que "na Galiza vivimos peor que hai dez anos" e indicou a Martínez dúas eivas na planificación orzamentaria: "Destinan 60% menos a normalización lingüística que hai dez anos, e a cultura 50% menos; ese é o seu galeguismo". Tamén indicou que as contas da Xunta non ofrecen políticas contra a fenda salarial, a feminización da pobreza e a violencia de xénero, "simplemente, non se actúa". Villares: "Estamos tan ben como para facerlle regalos fiscais aos ricos?" O portavoz do Grupo Mixto, Luís Villares, definiu o contexto social como "una crise poliédrica na que se constata o colapso do modelo de acumulación capitalista" e ofreceu algún datos que debuxan unha realidade moi distinta á que presentou o conselleiro de Facenda. "Existe diverxencia en Galiza con respecto ao crecemento no resto de España e aí está o índice de produción industrial, que leva doce meses seguidos de caídas interanuais", sinalou Villares. O líder de En Marea tamén se referiu aos orzamentos como unhas contas "antisociais" e criticou que, no capítulo de ingresos, se fagan "concesións ás rendas altas e ás corporacións empresarias", mentres que o gasto previsto indica unha "redución orzamentaria que golpea os servizos públicos e as políticas de creación de emprego". "Estamos tan ben como para facerlle regalos fiscais aos ricos?", volveu cuestionar Villares como o fixera na comparecencia parlamentaria do presidente Núñez Feixoo a semana pasada. "O que están a crear é máis desigualdade, mentres a súa propaganda fala duns orzamentos que nunca se executan", advertiu Villares.


Summary: O 'Galaicopanel' de Electomanía sitúa o PSdeG como segunda forza, con 19 representantes e outorga 13 ao BNG, por 5 de Galicia en Común-Anova. PP obtería 38 deputados.

O Partido Popular perdería 3 representantes o 5-A, pasando de 41 a 38 escanos e ficando ao bordo de perder a maioría absoluta, o que situaría Núñez Feixoo fóra da presidencia do Goberno galego. Este é un dos datos que ofrece o 'Galaicopanel' de Electomanía, un portal que elaborou un barómetro sobre as elección galegas en base a 1.000 respostas por cada entrega e resultados históricos previos destes comicios. As populares rexistrarían un apoio de 44%, case 4 puntos por baixo dos que acadaran hai catro anos. En base a este traballo, o PSdeG obtería 19 representantes, 5 máis que os que ten actualmente, ao lograr 23,4% dos apoios. O BNG situaríase como terceira forza. Con 13 cadeiras no Parlamento galego e un apoio de 17,1%, o que supón 7 deputadas máis e un incremento no apoio de 9 puntos. O 'Galaicopanel' outorga 5 escanos a Galicia en Común-Anova (8,5% dos votos) e 0 representantes no Parlamento para Vox e Ciudadanos.


Summary: O empeño d@s conservador@s era tal que escolleron o 'non' no canto de se absteren para evitar que o voto a favor do resto de forzas políticas permitise continuar coa tramitación parlamentar. O texto está avalado por millón e medio de sinaturas

"Após a inacción do Goberno anterior, entendo o incomodo da Plataforma de afectados pola hipoteca". Así, botando balóns fóra, foi como o voceiro do PP no Congreso d@s deputad@s, Alfonso Alonso, ratificou desde a tribuna o que xa se sabía nos corredores. Após un rexeitamento acérrimo á ILP en prol da suspensión dos despexos e da dación en pagamento, a presión social fixo recuar a formación conservadora até que votou polo si, ao igual que o fixeron todas as forzas políticas con representación na Cámara baixa. Porén, a súa intervención, centrada en descualificar a actividade do Executivo de Zapatero (PSOE) e en loar a súa propia, provocou o enfado nas bancadas. Activistas da plataforma cidadá Stop Desafiuzamentos que asistían ao pleno como público interrompéronno a berros de 'Si que se pode'. O presidente do Congreso, Jesús Posada (PP), ordenou a súa inmediata expulsión namentres polo micro, que quedou aberto, unha voz de muller preguntaba 'si que se pode... o que?'Así as cousas, cando xa transcorrera unha hora desde o inicio do debate desta ILP no Congreso e todas as intervencións se centraban en reprochar ao PP o seu posicionamento en contra, o voceiro da formación conservadora anunciou que recuarían na súa teima de non admitila a trámite e votarían a favor do texto. Avalado por perto de millón e medio de sinaturas, reclama a suspensión dos desafiuzamentos, o fomento dos alugueiros sociais e a dación en pagamento. O empeño do PP en paralizar esta iniciativa era tal que Alonso chegou a afirmar que @s deputad@s conservador@s ficaban obrigad@s a votar que 'non', pois de se absteren entón as formacións partidarias do 'si' serían maioría e a ILP podería seguir o seu camiño para se tornar en lei. "Que o Estado, en nome da cidadanía, desafiuce os bancos"O debate desta iniciativa arrincou por volta das cinco e media do serán, após o PP pasar o rodo da maioría absoluta para quitar adiante outro texto do mesmo rango legal en prol da declaración BIC das touradas. A primeira quenda de palabra foi para a deputada do PSOE Leire Iglesias, encargada de defender o documento en nome da PAH (Plataforma de afectad@s pola hipoteca) cunhas demandas que Iglesias cualificou de "emerxencia social". Desde a Esquerda Plural, Joan Coscubiela arremeteu contra PP e PSOE sinalando que "se fosen quen de ver antes o que estaba a acontecer teríanse evitado moitos sacrificios humanos", en referencia aos suicidios provocados polas execucións hipotecarias. Aínda nesta terza feira unha muller de 67 anos e o seu home de 68 quitáronse a vida após coñecer que o banco quedaría coa súa vivenda.A deputada do BNG Olaia Fernandez Davila, pola súa banda, aproveitou a quenda de palabra para facer un chamamento "a unha política contraria á que se está a facer" desde o Goberno español e, após anunciar o voto a favor da ILP, a nacionalista instou a "que o Estado, en nome da cidadanía, desafiuce os bancos". A formación frontista presentou hoxe mesmo no Parlamento galego unha proposición de lei para que as vivendas do denominado 'banco malo' se poñan en alugueiro. Apoiada por PSOE e AGE, foi tombada pola maioría que o PP ostenta tamén na Cámara galega ao consideraren "suficientes" a normativa estatal ao respecto e as medidas adoptadas pola Xunta de Galiza."Na rúa non se entende que o Goberno promova unha amnistía fiscal para que quen ten que pagar 100 pague 20 e negue, por outro lado, a posibilidade de que os afectados polos desafiuzamentos poidan saldar a súa débeda de maneira xusta". Así se expresou Rafael Larreina, deputado de Amaiur, quen iniciou a súa intervención anunciando que "hoxe é un día triste" porque "este Parlamento vai darlle as costas á rúa". En termos semellantes expresouse o parlamentar de ERC Joan Tardá, remarcando que "desafiuzar unha familia é legal, mais iso non evita que sexa unha acción criminal".


Summary: Un percorrido que, remontando o curso do rego de Montouto, nos leva pola devesa do Cervo até as antigas cabanas de pastores e ao Collado dos Maragatos, na fronteira entre a Galiza e León, entre os cumes dos Tornos e Montouto, e de alí até o punto máis alto da serra dos Cabalos.

Esta ruta combina o interese paisaxístico (vistas sobre o Courel e as serras dos Cabalos, de Cereixedo, O Cabreiro e A Lastra), xeolóxico (formacións rochosas, fervenzas...), natural (devesas, bosques de ribeira, soutos, matogueiras…) e etnográfico (mazos, pontes, poboacións tradicionais…). Paraxe: O Courel / Concello: Quiroga / Percorrido: 17 quilómetros (ida e volta) / Dificultade: Alta O Montouto, con 1.541 metros, é o cume máis alto da serra dos Cabalos e lugar de confluencia desta coas do Cereixedo e A Lastra, e de varios concellos: Quiroga, Vilamartín de Valdeorras e Oencia (León). O rego de Montouto recolle as augas da aba occidental do Montouto e lévaas, nun curto percorrido de gran desnivel, até o Soldón, tributario á súa vez do Sil. No seu curso atópase a devesa do Cervo, unha das interesantes fragas do Courel pola súa conservación, pola súa biodiversidade e por acoller algunhas árbores senlleiras. Desde Quiroga cóllese a estrada á Cruz de Outeiro e A Seara. Un pouco antes de chegar a Soldón atópase, á dereita da estrada, un indicador que sinala O Mazo. Baixamos pola pista de terra e deixamos o coche xunto ás casas do lugar. Para comezar a ruta cruzamos o río e seguimos cara á dereita, podemos baixar até a ferraría, cruzar o río e remontalo ou seguir o camiño polo souto do lugar. A ruta segue pola beira do rego de Montouto e atravesa as devesas de Montouto e Mazais. Pouco despois de comezar a seguir o río atopamos o rego de Rinán, un afluente no que hai unha pequena pincheira. Na devesa do cervo podemos ver varias árbores de bo porte (carballos, castiñeiros) e unha fervenza ou pincheira, como se chama no Courel. Seguimos subindo até os cumes e atopamos coa pista de terra que vén desde A Seara e vai até Arnado (León). A 700 metros podemos desviarnos por unha aresta pola que se sobe ao cume do Montouto, se seguimos un carreiro pouco visíbel e con tramos perigosos. Tamén podemos pasar por debaixo da canteira de lousa e remontar polo cortafogos. O camiño de volta facémolo polo mesmo percorrido, pero hai varias opcións máis: volver pola pista que vai á Seara; baixar do Montouto pola aresta contraria até atopar unha pista de terra que seguimos e, despois de atravesar un souto xa na parte baixa, até o río Soldón, onde coincidiremos en parte co sendeiro homologado PR-G 191 A Seara-Rugando, desde onde podemos seguir até a Cruz de Outeiro ou volver até a aldea do Mazo.


Summary: Xosé M. Buxán Bran estuda a produción e recepción de Tigres coma cabalos como un proxecto pioneiro na Galiza e un exemplo da visión adiantada ao seu tempo de Xela Arias: unha obra de carácter emancipador que leveda no clima cultural menos oficializado da década de 1980.

A serie de fotografías que Xulio Gil (Ourense, 1954) publica en Tigres como cabalos (Xerais, 1990) preséntase como algo realmente paradoxal no panorama editorial galego desa altura, 1990, pois a presenza de fotografías con nus integrais de homes rachan cun conservadorismo iconográfico ao redor do corpo masculino que eu atopo persistente e contumaz na cultura galega. Levo anos esbozando un estudo, aínda en proceso, sobre as representacións da sexualidade na arte galega e aí fun comprobando decote como as pinturas, esculturas ou fotografías de homes espidos resultan absolutamente infrecuentes. Outra cousa é a presenza do corpo da muller núa, aí si que está representada con todo luxo de detalles como como nai nutricia, ou tamén como madame de vida pecaminosa, ou a xeito de venus sensual e divina. Por suposto, non carecemos por completo de imaxes da nudez masculina na nosa arte pero son infrecuentes e raras. Temos unha escultura dun nu masculino de gran beleza que cicela en granito Narciso Pérez Rey: Guerreiro celta, 1928, do Museo de Pontevedra. É verdade que cobre o seu sexo co disco do seu escudo, mais iso compénsao o artista coa labra sensual de torso, glúteos e pernas. Logo, podemos pensar tamén nun fermoso cadro de Maruja Mallo titulado Homenaxe aos xogos de 1936, de 1945, onde asistimos a unha case que danza báquica de cinco bailaríns espidos e de anatomía atlética nunha coreografía que inclúe mesmo parasois de cores e, que a min se me antolla case un fermoso precedente da serie de Xulio Gil. Mais non é lugar aquí para facer un repaso ás representacións do home nu na arte galega, daquela deamos un pulo no tempo para deternos nun contexto próximo ao do fotógrafo ourensán e observemos esa escultura dun varón espido, de explícita e enorme sexualidade, un gran pene que esculpe en mármore e con coidadoso detalle o vigués Guillermo Steinbrügen Lago e que titula Sudado, 1978, e que atopamos no xardín do Museo de Belas Artes da Coruña. Tamén xa desde mediados dos oitenta o cambadés Francisco Leiro viña explicitando nunha manchea de esculturas brutalistas, representacións de homes nus cuxo corpo aparecía desvelado sen tapuxos. Por non falar dunha influencia que eu coido absolutamente crucial no imaxinario plástico de toda a xuventude peninsular daquela época: a Movida (1978-1988), cuxa crónica fotográfica resulta, de seguro, unha influencia crucial en Gil, Así que Xulio Gil xa tiña daquela un contexto artístico no que apoiarse para a realización das súas fotografías. Por non falar dunha influencia que eu coido absolutamente crucial no imaxinario plástico de toda a xuventude peninsular daquela época: a Movida (1978-1988), cuxa crónica fotográfica resulta, de seguro, unha influencia crucial en Gil, sobre todo se pensamos nas fotografías de Pablo Pérez Mínguez, co que lle vexo un enorme e común espírito de época e de xeitos de desenvolver a escenografía no estudo, aínda que Pérez Mínguez o faga desde as cores rechamantes e Xulio Gil desde o branco e negro inzado de matices de grises. Pero, seguramente, tamén habería que incluír aquí moitas das recreacións fotográficas feitas por Ouka Lele. Eses dous madrileños achegan á fotografía española de entón unha nova vindicación dos corpos e das sexualidades que non se coñecía e que seguramente non podía ser allea a ningunha persoa moza con inquedanzas culturais e estéticas do estado como eran os nosos Xela Arias ou Xulio Gil. Ao meu ver é esa paisaxe cultural na que haberán de levedar as recreacións que levará logo ao estudo fotográfico Xulio Gil. De resultas de todo o cal xorde esa festa dos corpos en liberdade que, como dicimos, se viña desenvolvendo e materializando ao longo de toda a década anterior en España, pero que curiosamente (e non semella este o lugar para estudar os porqués) a cultura artística galega aínda non acusara recibo. Xulio Gil é quen de engancharse a esa locomotora de modernidade e desenvoltura visual e moral e de facelo nesta serie fotográfica da que falamos e que o coloca dese xeito, só por iso, na historia da arte galega. Velaí os corpos de varios homes: César e Lis, Pedro González, Daniel Heras, Maximino Keyzán, Ricardo Ramos e Alfredo Rodríguez e de varias mulleres: Xela Arias, Elena Gil, Teresa Lomba, Rosa Placias que están a danzar no estudo fotográfico armados só coa beleza dos seus corpos mozos, sen máis utensilios que un espello, un bastidor, unhas barras, uns grandes cilindros a xeito de columnas, un aro, unha media ou un pin dunha estrela. Con iso os protagonistas desta teatralización fotográfica contorsiónanse, estiran ou encollen as súas extremidades e os seus torsos para debuxar na atmosfera gris do estudo fotográfico unha coreografía aberta a múltiples interpretacións. O que sabemos é que un corpo semella voar, outro xace, outro clama, outro apoia, aqueloutro apértase a si mesmo… Hai moitos brazos abertos de apertura, moitos deles que se arquean ou bracean coa terra e co ceu. Xa o di Xela Arias: […]Coma hoxeNo meu corpo xúntanse as túas mans facendo historia,as miñas inclinan nas túas costas os abrazos desde a infancia.[…] A modernidade do proxecto radica tamén niso, en que non é un libro ilustrado, senón que se trata de creacións paralelas que se xuntan e se afastan Un proxecto fotográfico de Xulio Gil que de ningún xeito ilustra ou representa en imaxes o que ocorre na escrita de Xela. A modernidade do proxecto radica tamén niso, en que non é un libro ilustrado, senón que se trata de creacións paralelas que se xuntan e se afastan, que ás veces concordan na representación dos feitos e ás veces non. Nas fotografías a poeta Xela Arias atrévese como modelo espida, pero de ningún xeito protagoniza o relato fotográfico ou está a poñerlle corpo aos seus versos. Concluímos cos seguintes versos que poñen por parte de Xela xustamente corpo ao texto como Gil o fai no papel emulsionado. Aquí, por certo, as voces da escritora e do fotógrafo dan conta dese hálito erótico do proxecto, ese que, como dicíamos antes, resultaba teimudamente infrecuente na cultura galega: […]Acóchome tralas túas pernas:-Deixa madura-la soberbia. Asisto asombrada ó teu desexo e cedería o meu puñal pola túa furia.


Summary: É a segunda vez en tres anos que a zona euro se atopa nesta situación.

A zona euro xa está oficialmente en recesión, por segunda vez en tres anos, ao rexistraren unha queda do seu PIB (Producto Interior Bruto) de 0,1% no terceiro trimestre do ano. Os técnicos definen a unha recesión cando se rexistran dous trimestres consecutivos de contracción da actividade económica. En ritmo interanual, a contración do PIB da zona euro foi 0,4%, indicou Eurostat. "Todo isto non fai máis que confirmar unha double dip recession (recaída na recesión apenas se sae doutra previa), algo moi temida polos mercados desde hai meses", indicaron fontes financeiras. A recesión vén en parte motivadapolos números vermellos de estado español, Portugal, Italia e Grecia, que intentan cumprir coa política de austeridade dictada desde Bruxelas. Mais tamén, e neste trimestre, economías tan poderosas como a de Alemania sofreron unha desaleración.


Summary: O ex presidente da Xunta ten accións en Inditex por valor de 51.050 euros e en Telefónica por 455 euros.

O líder do Partido Popular, senador e ex presidente da Xunta da Galiza, Alberto Núñez Feixoo, vén de rexistrar na Cámara Alta a súa declaración de bens e rendas, un documento de obrigada entrega para todos e todas as representantes políticas. Na declaración Feixoo fai constar uns aforros de 156.613 euros nunha conta corrente e outros 50.807 euros nun depósito a prazo, superando os 207.000 euros en depósitos bancarios. Dúas vivendas e un predio rústico O líder do PP ten no seu dominio dúas vivendas, unha en Madrid e outra en Vigo, ambas as dúas adquiridas en 2001, o mesmo ano no que tamén mercou unha praza de garaxe na cidade olívica. Conta, por outra parte, cun predio de uso rústico no concello de Ames, cuxa adquisición data de 1992, segundo consta no informe. Accións en empresas do IBEX Resulta salientábel tamén que Núñez Feixoo posúe actualmente até 2.500 accións da multinacional Inditex, por un valor total de 51.050 euros, así como outros 97 títulos de Telefónica, cun valor de 455 euros. Fondo de investimento en Abanca O ex presidente da Xunta ten tamén un fondo de investimento en Abanca por valor de 481.500 euros, así como un plan de pensións de 190.547 euros. Salario de máis de 85.000 euros Aliás, a contía dos seus ingresos salariais ascende a 85.601,86 euros, aos que se suman 705,29 euros por rendementos de capital mobiliario, 5.119,24 polos bens inmóbeis e outros 183.861,65 por ganancias patrimoniais. Debido ao seu elevado patrimonio persoal, consta na declaración que aboou á Axencia Tributaria case 70.000 euros en concepto de IRPF.


Summary: Se a lei xa non obriga á muller a servir ao marido na súa vontade de dispoñer co seu corpo o que lle saia de dentro, moitos homes recorren á compra de corpos cuxa vontade se anula por hora.

A propósito das intencións do líder de Ciudadanos, Albert Rivera, de incluír no seu programa electoral a legalización da prostitución, recordo esta mañá o conxunto de impresións que sentín fai anos en Bruxelas, atravesando o norte da cidade nun tren. Que é o que a prostitución vende exactamente? Unha cona? Un ano? Unha boca? Ou todo iso reunido nun combo no que tamén se suma o pérfido e invisible pracer da dominación económica? Así como no Barrio Vermello de Ámsterdam, epicentro da prostitución e outras actividades controvertidas en Holanda, nalgúns barrios do norte da capital europea existen casas provistas de altas vitrinas tralas cales posan semi-núas mulleres, intentando captar a atención de potenciais clientes. Desde o meu vagón puiden velas. Pegaban os seos e o cu ao cristal do escaparate, bailaban rozando os seus xenitais contra o respaldo dunha cadeira, sacaban a lingua e desfilaban dando voltas dentro daqueles cubículos, subidas nos seus tacóns imposibles. Aquí en España eu non vira nada igual nunca. O más cerca que estivera de ver a prostitución en vivo fora no meu paso fugaz en bicicleta por unha rúa do Raval barcelonés na que non convén parar nin á luz do día, sobre todo se es muller, e non queres que te atraquen. A miña sensación ao ver ás mozas naqueles escaparates foi de tristeza e de agravio como ser humano, e non como moitos e moitas poderían pensar, de repugnancia pola súa sexualidade. Aquel foi un anticipo curto do que vería despois no Barrio Vermello de Ámsterdam. Nunca me molestou ver a una muller espida e bailando sedutoramente, moitas persoas vemos a outras espidas e facendo un numerito na intimidade. O que me molestou, o que me indignou, o que me entristeceu foi o cariz ridículo e humillante de todo aquelo; tangas ridículos, bailes ridículos, e homes desde a rúa, grupos de estranxeiros, ulindo a carne desde a outra beira do canal, emitindo gruñidos, con présas e aspaventos, gargalladas violentas e suando alcol. Pero... por que identificar como humillante a prostitución e non reducilo a unha simple transacción económica, como a compra-venda de caramelos ou o traballo nunha xestoría? Analicemos pois, en términos mercantís, de que produto e de que forza de traballo falamos. Que é o que a prostitución vende exactamente? Unha cona? Un ano? Unha boca? O esforzo dunha señora para xirarse, poñerse de costas, ou colocarse enriba dun señor? Ou todo iso reunido nun combo no que tamén se suma o pérfido e invisible pracer da dominación económica? Así que se a lei xa non obriga á muller a servir ao marido na súa vontade de dispoñer co seu corpo o que lle saia de dentro, moitos homes recorren á compra de corpos cuxa vontade se anula por hora Cantos deses clientes están casados ou teñen parella e realizan o coito, sexo anal e sexo oral con elas? Hoxe en día xa non vivimos na sociedade puritana dos nosos avós e avoas e a xente goza do sexo máis libremente que antes. Tal vez ocorra que non poida ser sempre que eles queren ou coas condicións que eles desexen. Así que se a lei xa non obriga á muller a servir ao marido na súa vontade de dispoñer co seu corpo o que lle saia de dentro, moitos homes recorren á compra de corpos cuxa vontade se anula por hora. Á mesma práctica recorren os solteiros que non se molestan en socializar para lograr unha parella sexual e recorren ao tradicional privilexio masculino de pasar polo harén e deixar unha esmola. Mercar prostitución é mercar a humillación á que non podes someter a unha muller libre, e o pracer non é aí máis que un derivado desa humillación. Considerar ocioso ir de prostitutas é un acto egoísta de dominación masculina Considerar ocioso ir de prostitutas é un acto egoísta de dominación masculina. É por tanto obvio e humano que aquelas señoras das vitrinas non puidesen sentirse cómodas nesa tesitura, nesa publicación da súa intimidade, nese ofrecemento do seu corpo, de si mesmas a calquera, sempre por unha miseria de diñeiro en comparación co valor inestimable que deberíamos atribuírlle na sociedade a cada un dos seres humanos. Proba diso é que, cando quixen retratar coa cámara o que vían os meus ollos, as mulleres empezaron a golpear os escaparates como posesas e tiven que gardala para non meterme nun lío. A escusa da mellora das condicións sociais das prostitutas é unha tapadeira ben gorda á descarada intención A escusa da mellora das condicións sociais das prostitutas é unha tapadeira ben gorda á descarada intención, que xa nin se disimula, de utilizar o capital que xera esta actividade denigrante para engrosar as arcas do estado, un estado que a día de hoxe sigue sen pertencernos ás e aos cidadáns e si ás elites do capitalismo e á súa xerarquía de títeres de turno, que se benefician dos mellores salarios públicos. Para min queda claro que non é ético financiar as autoestradas nin a sanidade a costa das vidas desgraciadas de miles de mulleres, e outros tantos gais e transexuais, sexan ou non vítimas de trata, que para comer deciden, máis que "voluntariamente", sempre "circunstancialmente" escoller esta vía, tan pouco recomendable para a integridade psíquica, tan pouco realizante, tan empobrecedora do espírito, ao contrario que a sexualidade establecida con outro tipo de fins. A prostitución non é un traballo digno, polo impacto psicolóxico e as implicacións fisiolóxicas do sexo sobre o ser humano, uns efectos dos que non podemos escapar, pois non somos máquinas A prostitución non é un traballo digno, polo impacto psicolóxico e as implicacións fisiolóxicas do sexo sobre o ser humano, uns efectos dos que non podemos escapar, pois non somos máquinas. O estado ha de financiarse con traballos dignos que contribuían ao benestar, á felicidade e á saúde das e dos cidadáns, e non coa prostitución. Hai que lexislar sobre elo cara unha abolición, que non unha prohibición, pero non legalizar, para non normalizar o que non é ético. Imaxinádesvos un futuro no que vos cheguen ao mail propostas de páxinas estilo infojobs nas que vos suxiren un emprego de prostituta, ou de prostituto? Agradaríavos? Pensémolo sen frivolizar. Nin estado proxeneta, nin país de chulos, nin paisaxe de vitrinas.


Summary: Consideran unha prioridades que se procuren solucións para os pequenos aforradores "estafados".

Representantes do BNG e CIG mantiveron unha xuntanza para analizar o escenario creado tras a venda do Popular-Pastor ao Santander, concordando ambas as dúas na proposta de manter a marca do pastor en Galiza, e en priorizar tanto o mantemento do emprego como procurar unha solución para "as persoas estafadas". . A portavoz parlamentaria de Economía do BNG, Noa Presas, resumiu en tres as propostas para deseñar unha "estratexia galega e evitar que Galiza quede como mera espectadora".O BNG solicita unha investigación de todo o proceso de do Banco Popular-Pastor. Atamén insta a procurar fórmulas para a devolución dos aforros a todas as persoas afectadas por esta nova "estafa bancaria", tendo en conta ademais que unha parte moi importante das accións tóxicas foron adquiridas polos traballadoras e traballadores "coaccionados" pola propia dirección da entidade. A defensa do emprego, incluídos tamén os postos de traballo nas empresas auxiliares, De por parte, o responsábel de CIG-Banca Clodo Montero resaltou as prioridades para a central sindical, que pasan pola defensa do emprego e por dar unha solución á clientela estafada "que é a que nos da de comer.


Summary: O voceiro nacional do BNG ironiza sobre a suposta "estabilidade" das maiorías absolutas dos populares, "as mesmas que durante catro anos encheron Santiago de corrupción e paralizaron a cidade". Ademais, reivindica o BNG como un partido que "está na rúa e non nos platós de televisión"

O voceiro nacional do BNG, Xavier Vence, ironizou este domingo sobre a estratexia do PP e de Núñez Feijóo de alertar sobre as "ensaladas" de siglas e espallar o medo ao nacionalismo e aos pactos, tal e como fixo no multitudinario mitin do sábado na Coruña. O líder do Bloque, durante un acto en Rianxo, contrapuxo os acordos coa suposta estabilidade das maiorías populares nos gobernos locais. Vence ironiza sobre a suposta "estabilidade" das maiorías absolutas do PP, como a que "encheu Santiago de corrupción" "Descubrimos estes días que a Feijóo non lle gustan as ensaladas, dixire mellor as maiorías absolutas, as mesmas que durante catro anos encheron Santiago de corrupción e paralizaron a cidade, esa é a estabilidade que garanten as maiorías do PP", dixo Vence, que advirte de que o BNG non quere "a estabilidade das augas mortas dos encoros, que permite negociar ao PP coas empresas amigas para entregarlles o 50% dos orzamentos dos nosos concellos". "Non queremos a estabilidade que lle permite ocultar a realidade e roubar en paz", criticou Vence, que atribiuíu este cambio de discurso do PP sobre os pactos "ao medo a perder o poder". "Como a conversión de Saulo camiño de Damasco, ou coa mesma firmeza que Groucho Marx nos seus principios, o señor Feijóo pasou de dicir que os pactos eran a peste a dicir que formaban parte do ADN do PP. O seus principios mudan cando ten medo a perder o poder municipal en moitas cidades e concellos do país", alegou. "Feijóo pasou de dicir que os pactos eran a peste a dicir que formaban parte do ADN do PP", lembra o líder do BNG Vence fixo un chamamento a elixir a opción BNG-Asembleas Abertas centrándose en dous argumentos: o aval do traballo feito nos concellos alí onde goberna, libres de corrupción e a favor da xente, e a traxectoria histórica do Bloque en defensa do país. "Pedimos o apoio para un proxecto nacionalista que defende os intereses do país tamén desde os concellos, que sería de Galiza sen un nacionalismo como o que representa o BNG para defender o noso aforro, para defendernos do espolio, para defender o agro e a pesca, os nosos recursos enerxéticos, que sería deste país sen un nacionalismo que defendese a súa cultura e a súa lingua?", argumentaba. "Non somos unha imporvisación; estamos na rúa ao lado da ene, non nos platós de televisión" Ademais, asegurou que o BNG é a única alternativa nacionalista de esquerdas que disputa terreo ao PP, "palmo a palmo", en todo o país e "non só nun puñado de cidades". "Non somos unha improvisación de última hora, estamos na rúa ao lado da xente, non nos platós de televisión", engadiu, tras apelar ao "espírito de Riotorto" para condensar o modelo de goberno en defensa dos servizos públicos, "en lugar de privatizalos para beneficio dun grupo de lobbies madrileños". Vence puxo como modelo de goberno nacionalista o traballo desenvolvido polo rexedor nacionalista e candidato en Rianxo Adolfo Muíños, "exemplo de como se pode gobernar un concello cando ten ao fronte un alcalde e unha equipa que cree nas posibilidades deste país, defendendo con uñas e dentes aos sectores produtivos mesmo en Bruxelas como no caso do sector do xeito.


Summary: Os bombardeos sobre a Faixa da Gaza continuaron durante toda a xornada. Segundo a canle de televisión 'Al Jazeera' houbo ataques a instalacións de grupos armados palestinos e tamén de forzas de seguridade.

Os intensos bombardeos sobre a Faixa de Gaza continuaron na xornada de hoxe logo de varias operacións aéreas por parte do Exército de Israel sobre varias localidades do territorio costeiro, bloqueado desde hai anos, informaron axencias internacionais sobre o terreo e a canle de TV árabe Al Jazeera. O Movemento de Resistencia Islámica (Hamas), a organización que goberna en Gaza, confirmou que, Bassem Issa o seu comandante na capital, Cidade de Gaza, fora abatido canda a outros 16 dirixentes durante un dos ataques aéreos israelís. Segundo fontes locais citadas por Al Jazeera, os avións de combate israelís bombardearon instalacións pertencentes a diversos grupos armados palestinos, ademais dos edificios oficiais das forzas de seguridade de Gaza. Na capital, no barrio de Tel al-Hawa, unha muller embarazada e a súa crianza pereceron nun dos ataques israelís sobre a casa dela. O ministerio de Saúde de Gaza informou de que a cifra de falecidos desde que comezou a ofensiva israelí alcanzou os 56, incluíndo 14 menores. Ademais, arredor de outras 300 persoas resultaron feridas. A Axencia de Nacións Unidas para os Refuxiados de Palestina en Oriente Próximo (UNRWA) condenou "nos termos máis firmes" a morte na terza feira de catro menores palestinos perto do campamento de Beit Hanun, no norte de Gaza, todos eles membros da mesma familia. Tamén pereceron seis cidadáns israelís como consecuencia do lanzamento de foguetes desde o enclave costeiro por parte de Hamas e de Jihad Islámica. Segundo o Exército de Israel, serían arredor de 1.500 os proxectís disparados cara a varias zonas do territorio israelí. Segundo unha fonte palestina, os traballos diplomáticos de Exipto, Qatar e a ONU para a volta á calma non tiveron éxito. Apoio de EUA a Israel Estados Unidos designou esta cuarta feira un enviado especial para reunirse con ambas as partes. Porén, preguntado polos civís mortos en Gaza, o secretario de Estado do país norteamericano, Antony Blinken, considerou que existe unha "clara e absoluta distinción entre unha organización terrorista, Hamas, que está a lanzar foguetes indiscriminadamente e, de feito, apuntando contra civís" e Israel, que está a exercer o seu dereito a "defenderse de terroristas".


Summary: [ACTUALIZACIÓN 20.25] Os comicios municipais estiveron marcados unha vez máis polas denuncias contra o PP por suposta carretaxe de persoas anciás. Pontedeume, Ourense, O Carballiño, Nogueira de Ramuín, Lugo e Pazos de Borbén, son algún dos concellos onde se rexistraron incidencias.

Normalidade nas 3.997 mesas electorais dos 314 colexios de Galiza. "A noticia é que non hai noticia", explicou o delegado do Goberno, Santiago Villanueva, no primeiro avance informativo da xornada. Os comicios municipais están a desenvolverse sen apenas incidencias e cunha participación lixeiramente inferior a das municipais de 2011. A incidencia máis notable das primeiras horas de votación sucedeu en Monforte de Lemos, onde a presidenta dunha mesa foi detida tras negarse a formar parte da mesma. En Cambre, a Garda Civil retivo a un home por tratar de votar en dúas ocasións. Ambos foron postos en liberdade horas despois. Tamén se rexistraron as primeiras denuncias por suposto carreto de votantes en Pontedeume, Ourense, Vimianzo, O Carballiño, Nogueira de Ramuín e Lugo. Tamén en Pontedeume, Ourense, Vimianzo, O Carballiño, Nogueira de Ramuín e Lugo., onde o BNG local asegura que un traballador municipal levou a anciáns dunha residencia a votar no propio concello, baixo a "supervisión" do alcalde do PP, José Luis Ferro. En Pazos de Borbén, repetiuse unha denuncia similar contra os populares. Viva la fiesta de la democracia, #Carretaxe2015 #EleccionesMunicipales Ourense, #EstanParaFoto pic.twitter.com/mMhGIs9y6a — Elecciones #Ou24M (@OU24M) 24 maio 2015 VÍDEO-VERGOÑA!! Así traballa o @ppdegalicia co carrexo de votos nas residencias de anciáns. @psoe pic.twitter.com/fzKYrX9EJO— PSdeG (@PSdeG) 24 maio 2015 Pintadas e pancartas Na Coruña houbo algúns cambios nas mesas pola ausencia das persoas titulares. En Baiona, na provincia de Pontevedra, apareceron pintadas con mensaxes políticos, mentres que en Noia foron retiradas varias pancartas. Mais a nota predominante da xornada foi a normalidade. O bo tempo acompaña este domingo en boa parte do país. Nas rúas e nas terrazas, hoxe fálase principalmente de política.


Summary: PDCC, ADEGA, Ecoloxistas en Acción e SGHN demandan a redacción inmediata dun novo Decreto de Recuperación da especie en Galicia e "a paralización daquelas actuacións que deterioran o seu medio natural", como a autovía A-76, minas a ceo aberto ou parques eólicos situados na súa área de distribución

O pasado 1 de maio difundiuse un vídeo que amosaba o primeiro oso gravado no Macizo Central ourensán, un século despois da súa desaparición do lugar. As imaxes foron rexistradas por cámaras automáticas de fototrampeo colocadas en diversas localizacións do Parque Natural dos Montes do Invernadeiro polo cineasta Pela del Álamo para a súa próxima película, Montaña ou Morte (Zeitun Films).O pasado 1 de maio difundiuse un vídeo que amosaba o primeiro oso gravado no Macizo Central ourensánA gravación, moi compartida e celebrada, trouxo á actualidade a situación do oso pardo en Galicia e os plans de recuperación da especie (habitual ata hai un século no Courel e nos Ancares e tamén no sur de Ourense) que dende hai anos están sobre a mesa.Hai dúas semanas a Plataforma pola Defensa da Cordilleira Cantábrica (PDCC) e ADEGA demandaron da Xunta a actualización do Plan de Recuperación, lembrando que o decreto "leva detido seis anos". O Plan, aprobado en 1992 (decreto 149/1992), "debería ser revisado para proceder á súa actualización, fundamentalmente no que se refire á súa área de distribución, que cambiou notablemente", sinalan a PDCC, ADEGA, Ecoloxistas en Acción e a SGHN nun comunicado."Os últimos acontecementos poñen de manifesto que a especie é unicamente obxecto de marketing por parte da Xunta, que obvia calquera indicio racional e legal en canto a políticas de conservación da especie"As catro entidades explican que "o incremento da poboación cantábrica trouxo, entre outras consecuencias, que a especie xa non estea restrinxida ao indicado no citado decreto, fundamentalmente unha pequena área dos Ancares lucenses". "Na última década foron detectados osos en moitos outros enclaves da montaña lucense e outros emprazamentos da provincia de Ourense", engaden.Os catro colectivos denuncian que "a parálise na actualización do novo Decreto relativo á conservación do oso pardo arrástrase dende o ano 2013, cando a Xunta presenta un borrador, pero que por razóns nunca aclaradas queda paralizado". Acusan o Goberno galego que "estar só interesado en facer propaganda dunha inexistente política de conservación do oso en territorio galego, aproveitándose do incremento da especie na súa área de distribución habitual (fóra de Galicia) para vender imaxe". O comunicado denuncia que "os últimos acontecementos poñen de manifesto que a especie é unicamente obxecto de marketing por parte da Xunta de Galicia, que obvia calquera indicio racional e legal en canto a políticas de conservación da especie".PDCC, ADEGA, Ecoloxistas en Acción e SGHN demandan a redacción "de forma inmediata" dun novo Decreto de Recuperación da especie en Galicia e "a paralización daquelas actuacións que deterioran o seu medio natural"Ademais, o comunicado lembra que en paralelo, "a Xunta de Galicia non só consente, senón que alenta a destrución de hábitats na súa área de distribución real", en referencia ao parque eólico da Serra do Iribio, canteiras a ceo aberto no Courel ou en Pena Trevinca, o fomento do "cultivo industrial de especies exóticas forestais", ou infraestruturas coma a autovía A-76 no Parque Natural da Serra de Enciña da Lastra "no que vén sendo o corredor natural de expansión da especie".PDCC, ADEGA, Ecoloxistas en Acción e SGHN demandan a redacción "de forma inmediata" dun novo Decreto de Recuperación da especie en Galicia e "a paralización daquelas actuacións que deterioran o seu medio natural". "De nada serve facer propaganda se non existe un compromiso certo pola recuperación", conclúen.


Summary: Este grupo de mulleres fundado en 1998 constitúe o primeiro espazo galego de cooperación crítica e feminista que visa constituír redes baseadas na autonomía das mulleres do Sur. Elas propias nos contan que é e que fai Implicadas no Desenvolvemento.

Coordenado por María Bragado, presentamos un caderno monográfico arredor destes 15 anos de traballo de Implicadas no desenvolvemento. Un grupo de mulleres impulsado por María Reimóndez alá en 1998. Mais Implicadas non é unha ONG ao uso. Esta organización promove a cooperación internacional de base crítica e feminista e o máis importante, visa contribuír á construción dun mundo máis xusto, solidario e equitativo a través de redes asentadas na autonomía das mulleres do Sul. Auto-organización e desenvolvemento "Fronte ás mensaxes de caridade e as campañas masivas de captación de fondos sociais, a nosa organización móvese no próximo e no político, apelando ao sentido da xustiza", afirma a fundadora e vice-presidenta de Implicadas, María Reimóndez. Desde esta premisa o grupo viaxa hai máis dunha década a Tiruchy (India). Esa experiencia nárraa Ilakkuvanar Ambalavanan, fundador e director de People's Developmentn Activities, organización coa que Implicada uniu forzas para iniciar un programa educativo para as crianzas, a alfabetización das mulleres, programas de sensibilización sanitaria e captación social e laboral das mulleres de Tiruchy. "O noso traballo", salienta Ambalavanan, "baséase en dar pé a que as mulleres se auto-organicen". Cambio de papel Mais Implicadas abrangue o traballo de infinidade de voluntarias por toda a Galiza. Con algunhas delas conversamos nunha dobre páxina cargada de experiencias de cuxo esforzo e compromiso emanan "un milleiro de maneiras de colaborar". Alicia Gómez, Carla Faginas, Tatuxa Conde, Eva de la Torre e Naiara González son unha escolma de todas as persoas que cambiaron de papel e participan activivamente con Implicadas. Entre elas atópase tamén a cantante Uxía Senlle quen colabora desde hai anos na organización de Cantos na Maré. Mais non só as voluntarias teñen voz neste caderno. Tamén nos atopamos algunha das protagonistas do traballo de Implicadas. Este é o caso de N. Manimekalai, unha das protagonistas de Cambia de papel, o documentario co-dirixido por Luís Tosar, María Réimondez e Kutti Revathi. A cinta narra a capacidade de impacto das mudanzas individuais que presenta a actividade desta ONGD. Implícate! Se queres coñecer máis devagar o traballo de Implicadas ao longo destes 15 anos merca xa na nosa loxa este AFondo. Aliás, Implicadas no Desenvolvemento está a desenvolver unha campaña de crowdfunding para obter financiamento co que afrontar os custos do festival Implícate. Podes facer a túa achega a través da seguinte ligazón. Veñan máis 15!


Summary: O último corte da A-8 comezou o pasado sábado e prolongouse ata o mércores. O meteorólogo Carlos Balseiro explica as razóns da mesta e recorrente néboa da zona e as alternativas que Fomento tería que ter considerado para evitar o problema.

Pouca veciñanza da zona se sorprendeu cando, en pleno mes de xullo, unha mestísima néboa cubriu o treito da autovía transcantábrica (A-8) que transcorre entre Lourenzá e Abadín e, na contorna do alto do Fiouco, na Pastoriza, medio cento de vehículos se viron involucrados nun espectacular accidente que se saldou cunha vítima mortal. Dende aquel sinistro a moderna infraestrutura, inaugurada nese treito apenas cinco meses antes do accidente, pecha cada vez que a néboa cobre o seu trazado, que chega a superar os 700 metros de altitude. O último peche comezou a pasada fin de semana e rematou este mércores. Tráfico e Fomento tentan así evitar consecuencias fatais a un problema que, ademais de na sabedoría popular, ten unha explicación meteorolóxica. Ao longo destes meses non foron poucas as persoas que, dende o mundo da meteoroloxía, amosaron a súa estupefacción polo feito de que ninguén prevese o que ía acontecer se a A-8 ascendía polas montañas que separan a Terra Chá da Mariña. Un destes profesionais é Carlos Balseiro, parte do equipo impulsor do portal 4gotas.com, quen resalta o feito de que, dende o comezo da planificación da autovía, deberíase ter en conta que "no Alto da Xesta en particular, e en xeral en boa parte da Mariña, son moi habituais as chamadas nubes de estancamento". O último corte comezou o pasado sábado e prolongouse ata o mércores Estas nubes, detalla Balseiro para Praza, son máis habituais no verán, época na que as condicións meteorolóxicas son semellantes ás dos últimos días. Acontece porque "están asociadas ao famoso Anticiclón dos Azores". Cando este anticiclón está "ao norte de Galicia, algo moi típico do verán", impulsa cara ao país o vento do nordés. Este vento "atravesa o Cantábrico, onde se enche de humidade, e ao bater contra a terra axiña se atopa coas montañas" polas que transcorre a autovía, "comeza a ascender por elas, arrefríase e ao facelo, condénsase". "É o mesmo efecto que se produce ao sacar unha lata de refrescos do conxelador, ao pouco tempo de estar fóra, ten unha fina capa de auga ao redor", ilustra. O vento do Cantábrico condénsanse ao bater coas montañas que separan a Terra Chá da Mariña e o anticiclón manteno pegado ao solo Coas pingas de auga formadas, "o anticiclón colabora" para culminar a operación. "O xiro do vento ao seu redor, no sentido das agullas do reloxo, provoca un movemento de aire descendente", como "un parafuso" que xira para profundar nunha superficie. "Ese movemento do aire cara a abaixo retén a humidade pegada á terra" e esa humidade mantense como tal grazas ao devandito vento do nordés, "que repite o proceso e fai que a néboa sexa aínda máis mesta", ata o punto de que "por moito que quente o sol ao mediodía, non é quen de desfacela". "A presenza do anticiclón adoita prolongarse varios días, por iso a néboa non dá levantado", como sucedeu esta semana. E agora, que? Se a explicación está tan clara, por que a autovía se construíu como se fixo? Ter en conta estes factores "é obrigatorio", explica Balseiro, "pero os estudos medioambientais moitas veces non son excluíntes ou todo o esixentes que deberan". Unha boa mostra disto, resalta, "é o porto exterior da Coruña, construído nunha ubicación sometida a ondas moi altas e enerxéticas". Fomento anuncia que convocará un "concurso de ideas innovadoras" para tentar atopar unha solución Polo momento, o que se anuncia dende Fomento é que se convocará un "concurso de ideas innovadoras de enxeñaría para atopar unha solución definitiva e evitar estes cortes", segundo recolleu El Progreso. "Están a falar de facer un túnel e non semella a mellor opción", advirte Carlos Balseiro. "A non ser que sexa moi profundo, hai moitas opción de atoparte coa néboa xusto na saída do túnel, o cal sería moi perigoso". Para evitar a néboa "habería que facelo moi por baixo" e, no caso de ser "tecnicamente viable", trataríase dunha obra "moi custosa" -este treito custou uns 200 millóns de euros, segundo datos de Fomento-. Un percorrido pola costa evitaría o paso pola Xesta, subliña Balseiro Nada disto sucedería, di, se ao planificar a infraestrutura se adoptase "a opción máis lóxica tendo en conta a climatoloxía da zona: continuar pola costa dende Ferrol ata Ribadeo" aproveitando o vial de Ferrol ás Pontes, "conectar con Ortigueira e, dende alí, ata Viveiro e Ribadeo". Pero se isto fose así non habería conexión directa coa A-6 e, sobre todo, a autovía non pasaría por Vilalba. E esa, segundo se relatou durante anos, era unha das teimas de Manuel Fraga, asumida polos responsables ministeriais.


Summary: O conselleiro pide ao Goberno do Estado español que acelere as xestións para estabelecer un prezo eléctrico "competitivo" que permita que factorías como a de Alcoa sexan rendíbeis a nivel económico.

O conselleiro responsábel das áreas de Economía, Empresa e Innovación, Francisco Conde, afirmou esta terza feira que todos os elementos na negociación que están a manter Alcoa e Liberty House para a venda da factoría de San Cibrao son "salvábeis". Desde o punto de vista do tamén vicepresidente, o que ten que actuar agora é o Goberno do Estado español para fixar un prezo eléctrico "competitivo". Así o comentou na Asociación de Jóvenes Empresarios, onde participou nun acto. Tamén aludiu ao futuro da planta de Alu Ibérica da Coruña, cuxo futuro ligou a un marco enerxético estábel. No caso da planta de Alcoa de San Cibrao, amosou a súa confianza en que Alcoa e Liberty House poidan chegar a un acordo e afirmou que o Goberno galego traballa "para identificar ese punto de entendemento". Porén, precísase que o Executivo de Pedro Sánchez "poida concretar cales son os incentivos desde o punto de vista eléctrico que vai ter Liberty mentres non se desenvolven os proxectos de renovables que permitirían ese prezo máis competitivo".Interrogado sobre a situación de Alu Ibérica na Coruña, remarcou a necesidade desa "resposta en termos de prezo eléctrico competitivo". "O seu futuro vinculouse a ese prezo eléctrico", subliñou.En canto á central das Pontes, apelou á procura dunha "oportunidade" en termos de transición enerxética a través das probas con biocombustibles e a súa viabilidade en termos ambientais e técnicos. Desde a súa perspectiva, "esa viabilidade é a que tentamos desenvolver a través destas probas e logo haberá que ver a viabilidade económica". "Se a hai Endesa debe sumarse xunto ao Goberno, a Xunta e os traballadores para dar unha resposta en termos de transición enerxética xusta", remarcou.


Summary: CEMMA conseguiu devolver ao océano o animal, de dous metros de longo e cen quilos de peso, que aparecera nunha zona de cantís entre as praias da Miranda e a Barrosa. Unha familia socorreuno e chamou o 112, que se puxo en contacto coa Coordinadora para o Estudo dos Mamíferos Mariños.

Hai apenas uns días liamos a noticia de que a actuación irresponsable de centos de bañistas nunha praia de Almería provocara a morte por estrés dunha cría lactante de golfiño. Este domingo a costa de Ares foi o escenario dunha historia cun final moito máis feliz na que, ademais, a actuación dunha familia que acudira parar o día a praia foi determinante para salvar a vida dun golfiño que quedara varado no lugar. Nunha zona de cantís elevados próxima ao núcleo urbano da vila apareceu un macho de golfiño común adulto que superaba os dous metros de lonxitude e os cen quilos de peso Nunha zona de cantís elevados próxima ao núcleo urbano da vila, entre as praias da Miranda e a Barrosa, apareceu un macho de golfiño común adulto, Delphinus delphis, que superaba os dous metros de lonxitude e os cen quilos de peso. A familia achegárase ata alí nunha pequena embarcación ata este lugar, ao que non se pode acceder a pé. Atoparon o animal atrapado na baixamar nunha zona rochosa, onde levaba varias horas; sufría, ademais, algunhas lesións epidérmicas. Aínda que no lugar xa había unha embarcación, os seus ocupantes non se preocuaran do golfiño en ningún momento nin avisaran os servizos de emerxencias. En cambio, a familia lanzouse á auga para socorrer o cetáceo, tentando primeiro devolvelo augas máis profundas e chamando despois o 112 para solicitar instrucións. A Coordinadora para o Estudo dos Mamíferos Mariños (CEMMA) explica que dende hai anos o convenio de colaboración entre o 112 e a entidade permite a posta en contacto directa dun alertante co teléfono de emerxencias da asociación. Así, un técnico do CEMMA comezou a guiar os bañistas no proceso de recuperación do animal. "A situación era moi difícil: polo inaccesible do lugar, as dificultades para chegar por mar, o tamaño do animal, o ser domingo, a falta de dispoñibilidade de embarcacións..." "A situación era moi difícil: polo inaccesible do lugar, impedindo calquera operación de evacuación, as dificultades para chegar por mar, o tamaño do animal, o ser domingo, a falta de dispoñibilidade de embarcacións, a distancia á que estaban as unidades móbiles. Todo inconvenientes, mais había unha vantaxe: a dispoñibilidade dos bañistas e a entrega destas persoas desinteresadas que estaban na auga asistindo ao golfiño", salientan dende CEMMA. De inmediato, unha técnica veterinaria e a unidade móbil da CEMMA saíron da Coruña e do centro de coordinación de Nigrán respectivamente, mentres o técnico continuaba dándolles instrucións aos bañistas e a Protección civil. Os consellos que lles foron dando e que os integrantes da familia levaron a cabo foron, primeiro, estabilizar a temperatura do golfiño mediante a súa introdución no mar; segundo, acompañalo e facerlle masaxes e movementos para o desentumecimento e a incitación á natación; terceiro comprobaron a súa flotabilidade; e, finalmente, tentaron a súa reintrodución en augas profundas. Os técnicos de CEMMA explican este verán "está a ser especialmente malo dende o punto de vista dos varamentos" "Todos estes pasos foron levados escrupulosamente. Era fundamental o factor tempo pois fai falla tempo para que o animal poida reintegrarse no mar, mais non se pode empregar moito para liberalo", salientan dende CEMMA. Tras case dúas horas de asistencia, o golfiño foi reintroducido a 500 metros da costa, onde marchou "nadando con forza para separarse da embarcación". Coa chegada da Unidade móbil da CEMMA púxose en marcha un dispositivo de seguimento por terra para comprobar que non volvía a costa. Os técnicos de CEMMA explican este verán "está a ser especialmente malo dende o punto de vista dos varamentos, pois dende o mes de xuño lévanse rexistrado un total de 66 casos, cando o normal é que descenda o número de casos, cunha media de 30 nos anos anteriores nestes meses". "No mar parece primavera, e iso fai que a presenza de cetáceos sexa máis frecuente que noutras ocasións, o que aumenta as interaccións coa pesca e a probabilidade de varamentos", sinalan. "Hai xente concienciada e sensible coa que se pode contar para unha asistencia de urxencia a un golfiño varado, sempre baixo as instrucións dos especialistas" CEMMA quixo salientar o comportamento dos bañistas: "Logo de diversos casos que teñen saído nos medios de malas prácticas na asistencia aos animais varados, podemos dicir que hai xente concienciada e sensible coa que se pode contar para unha asistencia de urxencia a un golfiño varado, sempre baixo as instrucións dos especialistas". "Que se siga o exemplo", conclúen.


Summary: Plataformas de persoas usuarias critican a situación de "colapso" de Renfe.

A ministra de Transportes, Mobilidade e Axenda Urbana, Raquel Sánchez, explicou que as frecuencias dos trens de servizo público recuperarán o 100% da actividade de antes da pandemia "nos próximos meses", cando se incorporen os novos maquinistas actualmente en formación, aínda que non confirmou a data exacta na que isto terá lugar. A Galiza fica sen tren de proximidade Así o manifestou durante a súa intervención no pleno do Congreso desta cuarta feira, no que asegurou que os servizos xa están repostos case na súa totalidade, a pesar das queixas de plataformas e colectivos de persoas usuarias sobre a "escasa dispoñibilidade" de prazas e trens. Sánchez deu estes datos en resposta ao deputado do PP Andrés Lorite, quen se mostrou crítico coa actuación do Goberno español no ámbito do transporte. O deputado conservador criticou que só se recuperaron as frecuencias anteriores á crise sanitaria en Barcelona. O BNG volverá preguntar no Congreso pola chegada dos trens Avril á Galiza A responsábel de Transportes argumentou que a pandemia impactou na prestación do servizo ferroviario pero que agora o Goberno estatal está centrado "en mellorar a calidade dos servizos públicos e garantir que ningunha persoa queda atrás, pese á contorna complexa". 'Colapso' do sistema ferroviario Colectivos como a Plataforma de usuarios e usuarias de Media Distancia da Galiza e a Plataforma Perder o Tren levan meses a demandar unha mellora dos servizos ferroviarios ante a situación de "colapso" que experimenta Renfe. O sistema ferroviario de Renfe atópase 'colapsado' ante a escaseza de servizos Ambas as plataformas piden unha revisión da programación horaria, tarifas e abonos máis asequíbeis, a flexibilidade dos propios abonos e a fiabilidade do servizo e a súa puntualidade. Desde a entidade de persoas usuarias da Media Distancia explicaban o pasado mes de setembro a Nós Diario que existe "un gran problema nos sistemas informáticos de Renfe, tanto na web como na aplicación móbil, que se atopan completamente saturadas". O Goberno español responde ás críticas pola falta de prazas nos trens galegos pedindo o "uso responsábel" dos abonos gratuítos Esta situación supón que algunhas operacións non se poidan completar, principalmente con respecto á "reserva de prazas ou á cancelación das mesmas". Ademais "moitas prazas quedan bloqueadas e hai numerosas dificultades para acceder aos nosos asentos, porque non temos o código QR preciso", indican desde a organización.


Summary: O CSIF denuncia que a Policía Local galega é a única do estado que aínda non está vacinada

Trala publicación esta semana en QPC arredor do contencioso aberto no procedemento na Policía Local de Carballo, o CSIF quere facer certas matizacións. O Sindicato maioritario considera "inxusto que que se difundan sospeitas" tratando de emborronar o proceso", sinala en alusión ás verbas da CIG. "Sospeitas do proceso, do Alcalde e Secretario, dun Tribunal de 5 persoas independentes, da venda de prazas ou quen sabe sabe que máis, o mundo está todo confabulado contra alguén..., por certo, Contra quen?", pregúntase Alfonso Espiñeira Espiñeira, presidente do sector da administración Local do CSIF en Galicia. "Desde CSIF creemos firmemente na honorabilidade e profesionalidade de todos e cada un dos participantes neste proceso, desde os Funcionarios ata os políticos, pasando polos participantes", sinalan, invitando a "acudir a Fiscalía" se hai dúbidas, pero "sen probas, parece probable que pouco caso lle van a facer, e é máis fácil sementar a dúbida". Vacinación "Pedimos axuntar forzas para conseguir melloras nas condicións laborais da Policía Local, que por desgraza son moi mejorables a día de hoxe, e insistimos, en que o que máis nos está preocupando agora mesmo é que as Policías Locais da Costa dá Morte, e do resto de Galicia, son as únicas en España que non iniciaron os procesos de vacunación contra o Covid".


Summary: Segundo esta proxección elaborada a partir do promedio de inquéritos publicados para as eleccións xerais do 10N, o escano final sería para o PSdeG na Coruña e Ourense e para o PP, en Lugo e Pontevedra. O 28A o escano final en tres das catro circunscricións galegas foi para o PSdeG e nunha, para o PP; as marxes sobre En Común, BNG e C's para os reteren superaron os 10.000 votos

O método d'Hondt é os sistema matemático que, en virtude do fixado na Lei Orgánica do Réxime Electoral Xeral, se utiliza para asignar os escanos das diferentes formacións políticas en función dos votos obtidos en eleccións como as xerais, para compoñer o Congreso dos Deputados, ou as do Parlamento de Galicia. Este método é máis ou menos proporcional en función do tamaño da circunscrición -no caso galego, a proporcionalidade diminúe en Lugo e Ourense, as provincias menos poboadas que reparten cadanseus catro escanos- e en contextos axustados cobra especial importancia á hora de asignar o escano final de cada circunscrición.Segundo esta proxección elaborada a partir do promedio de inquéritos publicados para as eleccións xerais do 10N, o escano final sería para o PSdeG na Coruña e Ourense e para o PP, en Lugo e PontevedraNo caso das provincias galegas, as enquisas coñecidas ata o momento coa vista posta nas eleccións xerais do vindeiro 10 de novembro apuntan a cambios notables nesa pugna polos escanos finais, na que nos comicios xerais do 28A se viran implicadas ata cinco forzas políticas diferentes. Segundo a proxección electoral elaborada para eldiario.es con métodos estatísticos a partir do promedio de inquéritos publicados, esa batalla no caso galego será bipartidista e situaría o PP en condicións de sumar ata dous escanos con relación a abril, cando obtivo 9 dos 23 en xogo, o que lle permitiría recuperar a condición de primeira forza en Galicia.Sempre segundo esa proxección baseada nas enquisas, a batalla máis axustada polo escano final no caso galego estaría na provincia de Lugo, onde o PSdeG estaría a menos de 1.500 votos de arrebatarllo ao PP, que sería o que o lograría. En Pontevedra a pugna sería a mesma e os socialistas deixarían os populares sen un escano no caso de sumaren uns 1.700 votos máis. Máis amplos serían os intervalos en Ourense e na Coruña: o PSdeG perdería un escano que iría para o PP se os de Baltar sumasen 3.550 votos máis e o mesmo sucedería na circunscrición coruñesa, pero cunha diferenza de case 5.000 votos.Estas proxeccións elaboradas a partir das enquisas sinalan, non obstante, unhas marxes nesa loita polo escano final de cada circunscrición galega moito máis axustadas que as que saíron das urnas o pasado abril. Daquela o escano final dirimiuse nos catro casos por marxes superiores aos 10.000 votos.O 28A o escano final en tres das catro circunscricións galegas foi para o PSdeG e nunha, para o PP; as marxes sobre En Común, BNG e C's para os reteren superaron os 10.000 votosTal e como reflicten os resultados oficiais das eleccións xerais do pasado abril, a que foi primeira forza política en votos totais e en escano, o PSdeG, logrou tamén o escano final de tres das catro circunscricións, todas agás na Coruña. Na circunscrición coruñesa ese escano final sumouno o PP e pasaría ao BNG se os nacionalistas obtivesen 12.505 votos máis.No resto de circunscricións quen aspiraban a ese escano que obtivo o PSdeG foron En Común-Unidas Podemos e Ciudadanos. No caso dos comúns, faltáronlles case 13.000 votos en Lugo para arrebatarlle o escano final aos socialistas e en Pontevedra precisarían 23.310 votos máis para logralo. Quen estivo máis próximo do escano final en Ourense foi Ciudadanos, pero o PSdeG retívoo cunha marxe de case 11.000 votos.A foto fixa que transloce este promedio de enquisas apunta cara a un reforzo do bipartidismo e, daquela, cara a menores opcións teóricas, atendendo á demoscopia, para as forzas políticas máis pequenas. Esta, así e todo, é a tendencia máis habitual en Galicia nas catorce eleccións xerais que se levan celebrado dende 1977. Non en van, en só tres desas catorce convocatorias obtiveron representación no Congreso polas circunscricións galegas máis de tres forzas políticas.


Summary: A proba, denominada O Gran Camiño, constará de catro etapas (O Porriño-Vigo, Ames-O Ézaro, Maceda-Luíntra e unha crono final en Sarria) e correrase do 24 ao 27 de febreiro. Xa confirmaron a súa participación catro equipos de primeira división

Durante anos a Volta a Galicia ocupou un lugar no calendario ciclista internacional. Despois de celebrarse de forma intermitente entre 1933 e 1955, a competición regresou entre os anos 1984 e 2000, 16 edicións que tiveron nos seus podios a Marino Lejarreta, Miguel Indurain, Piotr Ugrumov, Andrew Hampsten, Claudio Chiappucci, Abraham Olano, Laurent Jalabert, Frank Vandenbroucke ou os galegos Álvaro Pino, Suso Blanco Villar ou Marcos Serrano. Dende o ano 2002 a proba ten un carácter non profesional.O Gran Camiño disputarase entre o 24 e o 27 de febreiro, datas cunha meteoroloxía adversa pero que poden permitir atraer unha participación de maior nivelPorén, o ano 2022 teremos de novo unha volta ciclista por etapas en territorio galego de carácter profesional e do máximo nivel, aínda que unicamente en categoría masculina. A renacida Volta a Galicia adoptará a denominación de O Gran Camiño, coincidindo coa organización dos actos do dobre ano Xacobeo 2021-22. A organización da volta, que conta co apoio da Xunta e das catro deputacións provinciais, foi presentando nas últimas semanas os detalles das súas catro etapas (unha en cada provincia), dando a coñecer este luns o percorrido da súa derradeira tirada, unha contrarreloxo individual que se correrá en Sarria, seguindo nos seus últimos quilómetros o percorrido do Camiño de Santiago.A crono de Sarria decidirá o gañador dunha proba que terá outras tres etapas: O Porriño-Vigo, Ames-Alto do Ézaro e Maceda-LuíntraA crono de Sarria decidirá o gañador dunha proba que terá outras tres etapas: O Porriño-Vigo, Ames-Alto do Ézaro e Maceda-Luíntra. A primeira tirada, en terras pontevedresas percorrerá un terreo rompepernas nunha das zonas con máis tradición ciclista en Galicia. A segunda, na provincia da Coruña, ofrecerá o espectáculo das inhumanas pendentes o Alto do Ézaro, habitual nos últimos anos na Vuelta a España. A terceira, en Ourense, está considerada a etapa raíña, especialmente nos seus últimos 50 quilómetros, por estradas da Ribeira Sacra e de gran dureza. Luintra foi xa final de etapa da rolda española nos anos 2016 e 2018.Mentres que a vella Volta a Galicia corríase tradicionalmente no mes de agosto, O Gran Camiño disputarase entre o 24 e o 27 de febreiro, datas cunha meteoroloxía menos benévola pero que poden permitir atraer unha participación de maior nivel. O Gran Camiño está considerada pola Unión Ciclista Internacional unha volta de categoría 2.1, un nivel que non é doado acadar para unha carreira que debuta no calendario e que comparte coa Volta a Murcia, o Tour dos Alpes Marítimos, a Semana Internacional Coppi e Bartali, o Giro de Sicilia, a Volta a Asturias, o Tour de Hungría ou a Ruta de Occitania ou a Volta a Portugal, entre outras.Catro equipos da primeira división xa confirmaron que estarán en Galicia: Movistar, Israel Start Up Nation, Education First e Cofidis. Tamén o fixeron o Euskaltel, os portugueses RP-Boa Vista e Tavira e os italianos Eolo Kometa, Androni Giocattoli e BardianiOs organizadores de O Gran Camiño esperan poder atraer un gran número de equipos de primeira división e corredores de primeiro nivel, aproveitando que moitos deles adestran durante o inverno na Península Ibérica e que nas semanas previas moitos estarán correndo a Vuelta a Andalucía ou a Volta ao Algarve. De momento, catro equipos da primeira división xa confirmaron que estarán en Galicia: Movistar (España), Israel Start Up Nation (Israel), Education First (Estados Unidos) e Cofidis (Francia). Tamén o fixeron o Euskaltel, os portugueses RP-Boa Vista e Tavira e os italianos Eolo Kometa, Androni Giocattoli e Bardiani.Os ex-ciclistas Ezequiel Mosquera (responsable de EME Sports) e Óscar Pereiro (asesor da proba) están aos mandos do que prometen será "o meirande evento deportivo do vindeiro ano en Galicia"Os ex-ciclistas Ezequiel Mosquera (responsable de EME Sports) e Óscar Pereiro (asesor da proba) están aos mandos do que prometen será "o meirande evento deportivo do vindeiro ano en Galicia". Nas distintas presentacións realizadas ata agora subliñaron ademais o "empurrón" que esta carreira pode ter para o ciclismo galego, necesitado de apoios a todos os niveis dende hai anos, como destacaba nesta entrevista Gustavo César Veloso. Nas distintas presentacións participaron tamén varios corredores profesionais galegos, como Delio Fernández, Samuel Blanco, Alex Marque ou Carlos Canal. E na última, que tivo lugar este luns en Sarria tamén o fixo o ex-ciclista Alejandro Paleo, neste momento traballador da empresa Vestas e que en outubro pedaleou de Viveiro a Dinamarca para loitar pola continuidade da planta."Co impulso a este evento queremos contribuír a recuperar o pulo do ciclismo profesional galego despois de anos sen estruturas e probas propias"En Sarria, o deputado de Deportes da Deputación de Lugo, Efrén Castro, destacou a importancia de "recuperar un espazo propio para o ciclismo profesional galego no calendario internacional". "Co impulso a este evento, desde a Vicepresidencia da Deputación de Lugo queremos contribuír a recuperar o pulo do ciclismo profesional galego despois de anos sen estruturas e probas propias", dixo, salientando de novo a relevancia desta carreira como "viveiro" de novos profesionais do ciclismo galego.


Summary: O presidente da Xunta teima en presentar o baixo número de nacementos como causa do descenso da poboación de entre 15 e 34 anos. Malia á perda dun 20% de mozos e mozas dende o inicio da crise aínda residen en Galicia 70.000 persoas novas non nacidas en territorio galego.

Que Galicia ten un serio problema demográfico é das poucas premisas que practicamente ninguén cuestiona na esfera política do país. O denominado "inverno demográfico", co peor saldo vexetativo do Estado como un dos seus máximos expoñentes, está intimamente ligado á baixa natalidade, que veu caendo de maneira sostida dende os anos 70 coa excepción dunha lixeirísima alza dende mediados dos 90 que se detivo no inicio da actual crise económica. Estes datos servíronlle este mércores ao presidente da Xunta para, como xa fixera hai poucas semanas, atribuír en exclusiva aos escasos nacementos a perda de poboación xuvenil que sofre o país ano tras ano, unhas afirmacións que é desmentida polos datos oficiais do Instituto Galego de Estatística. A teimosía de Alberto Núñez Feijóo despregouse en resposta a unha pregunta do voceiro do BNG, Francisco Jorquera, que o cuestionou a respecto "do que algúns xa denominan a Galiza minguante", un problema que, admite, non é culpa "exclusiva" do actual Goberno o cal, non obstante, insta, debe abordalo en áreas como a precariedade do emprego xuvenil. As "baixas de demandantes de emprego por unha oferta laboral chegada das oficinas de emprego" apenas superan o 2%, "o problema demográfico non ten que ver coa precariedade?", pregunta. "Segundo o INE só o 33% da mocidade está ocupada, pero o paro xuvenil non ten nada que ver?", cuestionou, destacando ademais que "só en 2013 deixaron o país 30.000 mozos e mozas". Feijóo reitera en resposta ao BNG que o descenso de poboación xuvenil "se debe ao descenso da natalidade" nos 80 e 90 "Frivolizan sobre o problema fundamental de Galicia", retrucou o presidente que, igual que ante a prensa que cobre o Consello da Xunta, sitúa como orixe da baixada de poboación xuvenil na "caída dos nacementos" dende "mediados dos 70", que "recrúa nos 80 e segue recruando durante os anos 90" ata o "lixeiro repunte" na contorna do ano 2000. O que non cabe, ao seu xuízo, é "dicir dende unha tribuna que os mozos galegos emigran e que diminuímos a poboación pola política económica do Goberno". A situación, reitera, "débese ao descenso da natalidade". Trátase, "simplemente", de "ter un pouco de datos para avaliar un problema". A mocidade galega non é só a nada en Galicia Os datos aos que se refire o presidente da Xunta revelan o devandito descenso da natalidade, pero indican, do mesmo xeito, que os nacementos non son a única fonte de poboación xuvenil en Galicia e que o seu descenso non é a única causa da perda. Actualmente residen no país 569.955 persoas de entre 15 e 34 anos, o que os institutos estatísticos adoitan considerar poboación xuvenil. Son 27.207 menos que hai un ano e 158.491 menos que no ano 2007, no inicio da crise, unha caída superior ao 20%. Isto sucede nun contexto no que entre 1980 e 1999, é dicir, entre hai 15 e 34 anos, naceron en Galicia 501.262 persoas. A poboación xuvenil caeu un 20% dende o inicio da crise e, malia isto, aínda residen en Galicia case 70.000 persoas mozas non nacidas aquí Con estes datos na man cabe concluír que actualmente e malia ás devanditas baixadas residen en Galicia case 70.000 persoas mozas que non naceron en territorio galego. Polo tanto, e tendo en conta que dende 2007 morreron no país menos de 2.000 mozos e mozas, a evidencia dos datos di que a poboación xuvenil non baixa só a causa da baixa natalidade dos anos 80 e 90 aínda que esta sexa unha das súas causas fundamentais. "Benvido á realidade dos problemas, hai que rectificar de cando en vez", ironizou Feijóo en resposta á oposición.


Summary: Todas as forzas políticas con representación na Deputación da Coruña apoian unha moción encamiñada a recuperar o Pazo de Meirás, espoliado pola familia Franco, para o patrimonio público. A iniciativa aprobarase no pleno do día 23 de marzo.

PSOE e BNG, membros do goberno, e todas as forzas con representación na Deputación da Coruña, PP, Marea Atlántica, Compostela Aberta e Alternativa dos Veciños, presentaron a pasada sexta feira a moción para a recuperación, para o patrimonio público, do Pazo de Meirás. O texto, que se aprobará por unanimidade na sesión plenaria da próxima sexta feira, 23 de marzo, insta o Estado a exercer as accións tanto administrativas como xudiciais para recuperar o ben espoliado polos Franco e trasladará a todas as institucións que corresponder o informe histórico-xurídico, co fin de que se difunda o seu contido. O presidente da Deputación, Valentín González Formoso (PSOE), salientou o acordo de todos os grupos políticos e lembrou que o contido da moción segue as directrices deseñadas pola Xunta pro Devolución do Pazo de Meirás e dos informes histórico-xurídicos encargados pola Deputación. Na mesma liña, a vicepresidenta, Goretti Sanmartín Rei (BNG), afirmou que a unanimidade "supón un antes e un despois que responde ao clamor social para recuperar o pazo". Unha recuperación que encetou cos informes impulsados pola Xunta pro Devolución do Pazo de Meirás, órgano que foi creado pola propia Vicepresidencia en aras de devolverlle o inmoble ao pobo galego. O portavoz de Marea Atlántica, Daniel Díaz Grandío, subliñou que se está a abrir "un proceso de reparación e recuperación da memoria histórica na nosa comarca", mentres que o representante de Compostela Aberta, Manuel Dios Diz, engadiu a necesidade de que se recuperen as dúas pezas do Mestre Mateo que están en mans dos Franco, a Casa Cornide da Coruña e a finca de Bastiagueiro, "esta moción é unha mensaxe clara de que a democracia e a legalidade deben ser incompatíbeis con calquera tipo de corrupción". O representante de Alternativa dos Veciños, Ángel Seoane, non asistiu, aludindo a motivos de axenda, aínda que amosou o seu apoio á moción. O apoio do PP á moción O portavoz do PP, Agustín Hernández, sinalou na rolda de prensa da sexta feira que están pola recuperación de Meirás "para uso público sen custo para as administracións". Afirmou, ao respeito, que a demanda é "lóxica e lexítima", mais dixo que ten que se levar "con prudencia e firmeza e con seguridade xurídica". En setembro de 2017, o PP, que nos últimos anos, obrigado polo clamor social, modificou, en parte, o seu discurso ao redor do espolio en Meirás, aprobaba en solitario no Parlamento de Galiza a súa proposta a respeito do pazo e desbotaba que a Xunta pasase a formar parte da Xunta pro Devolución do Pazo de Meirás. A vía xurídica O informe xurídico realizado polo profesor da UDC Xabier Ferreira a instancias da Deputación, sinala que o Pazo de Meirás, previamente espoliado, foi entregado en 1938 a Franco na súa calidade de xefe do Estado e non como particular e que na Lei de Patrimonio Nacional Franco se ocupou persoalmente de que na relación de bens adscritos a este non figurase o inmoble e un anos após completaba a xogada ao escriturar o edificio e a finca e poñelos ao seu nome. Estes son os alicerces sobre os que se constrúe o informe xurídico que levará a Deputación a instar a Patrimonio Nacional a iniciar accións para, vía anulación de contrato, recuperar a titularidade do Pazo de Meirás.


Summary: Afirma que os cambios anunciados esta sexta feira son "un primeiro paso" cara a un "plan nacional educativo".

O ministro de Educación, Íñigo Méndez de Vigo, asegurou que os recentes cambios anuncados nas probas finais de cuarto de ESO e de segundo de Bacharelato son "un primeiro paso" para acadar un "pacto nacional educativo", precisando que en calquer caso a Lomce "non se vai derrogar nin paralizar" neste curso. Unhas declaracións feitas após se coñecer os cambios que inclúe o proxecto de real decreto-lei que o goberno quer aprobar a principios de decembro.A avaliación final de Bacharelaro será moi semellante á Selectividade, con exames só das asignaturas troncais de 2º e non dos dous cursos da etapa, e só o farán aqueles alumnos que queiran acceder á universidade. Ademais, a avaliación de 4º da ESO será mostral, non a van facer todos os centros senón os que elixan as diferentes comunidades autónomas e tratará só das troncais dese curso. Esas avaliacións non van ter efectos académicos. Méndez de Vigo afirmou que se mantén o obxectivo de avaliar porque iso é "bo", afirmando que "o que non se avalía, devalúa".


Summary: Núñez Feijóo perdeu o primeiro dos tres debates que se celebrarán cara ao 21-O a pesar das dificultades do candidato socialista, Pachi Vázquez, por formular propostas e alternativas concretas. O candidato popular mostrouse moi nervioso e mesmo incómodo fronte a un Pachi Vázquez firme e incisivo, que logrou acurrunchalo en varias ocasións. Desemprego, Pemex, caixas galegas, rescate, servizos públicos, autogoberno e idioma foron os eixos do primeiro dos tres cara a cara onde se medirán os candidatos do PP, BNG e PSOE. Esta terceira feira haberá debate, desta volta entre Pachi Vázquez e o candidato do BNG, Francisco Jorquera.

Había grande expectación perante o primeiro debate electoral en 19 anos. A moderadora Marga Pazos, puña de relevo a relevancia do primeiro dos tres enfrontamento que terán lugar cara ao 21-O, cualificándoo de "cita especialmente emocionante para a democracia galega". Non era para menos, trátase da primeira vez na historia do noso país en que os tres candidatos á presidencia da Xunta, das tres forzas políticas con representación no Parlamento, contrastarán posicións e propostas diante do electorado. O resultado ficou bastante claro. Feijóo perdeu o primeiro cara a cara destas eleccións malia as dificultades de Pachi Vázquez para explicar en que consiste a súa alternativa, que apenas logrou concretar nunhas poucas promesas. Certamente o aspirante socialista se expresou con maior firmeza e claridade, sosegado mais tamén moi incisivo, tomando a iniciativa e acurrunchando a Feijóo, colocándoo á defensiva. Mais non foi unha malleira nin unha derrota por KO. Malia o notábel nerviosismo –que lle xogou malas pasadas como terse referido a Vázquez como "señoría"-- e a incomodidade demostrada polo popular, que mesmo se manifestou airado nalgúns momentos, Feijóo deu batalla á hora de defender a súa xestión cunha numerosa batería de cifras e especialmente denunciando as contradicións e falta de concreción do socialista. Debate desde o primeiro minuto O debate encetou puntual. Ás 21:30 arrancaba cos dous minutos de presentación cos que Pachi Vázquez e Núñez Feijóo sentaban as bases das súas intervencións ao longo dos 70 minutos de debate. Alberto Núñez Feijóo foi o primeiro en tomar a palabra iniciando a súa intervención cun saúdo intencionadamente bilingüe. "Boas noites, buenas noches", dixo. O aspirante á reelección celebrou que desta volta teñan lugar os debate desexando que resulten "úteis". "Desde que asumín a presidencia comprometinme a verdade e xestionar a realidade, iso é o que fixen" asegurou un Feijóo tatexante polos nervios. Pachi Vázquez aproveitou a primeira frase para marcar o ton que definiría todas as súas intervencións posteriores. "Polo que vexo vimos a falar de cousas distintas" espetoulle o candidato socialista, respostando as gabanzas de Feijóo sobre a súa propia xestión. Vázquez dixo querer ser "a voz da xente que o está pasando mal" facendo mención aos libros de texto e ao repagamento farmacéutico que reiteraría ao longo do debate. Unha das acusacións en que insistiu o líder socialista foi en denunciar que o anticipo electoral estaba motivado polo inminente rescate do estado. Vázquez amosouse durante todo o debate taxativo e seguro de si propio, nun ton axexante e marcando o ritmo do encontro con incisivas interpelacións con que logrou acurrunchar en varias ocasións o presidente cesante. Fronte á defensa da súa xestión feita por Feijóo, Vázquez amosouse demoledor: "en Galiza nada nin ninguén está mellor que hai catro anos". Desemprego e Pemex O debate estruturouse en tres bloques temáticos. O primeiro, que versaba sobre economía e emprego, tivo dúas cuestións por protagonistas. Dunha banda o desemprego, con Vázquez acusando a Feijóo de ser o "presidente do paro", asegurando que durante o seu mandato "cada dez minutos houbo unha persoa máis no paro". Feijóo tentou zafar das demoledoras cifras de desemprego insistindo en as comparar co conxunto do estado. Pachi Vázquez a Feijóo sobre PEMEX: "Non ten contrato nin o quere ensinar" Outra das cuestións chave foron os acordos de Pemex. A teimosía de Vázquez en denunciar a súa inexistencia exixindolle que os mostrase, provocou que Feijóo respondese ostensibelmente molesto e con ton airado. Non se mostraron os contratos e tampouco houbo compromiso de o facer. Pola contra Feijóo botou man dunha carta asinada polo conselleiro delegado de PMI, a filial de PEMEX con quen se asinaron os acordos, en que a empresa advertía que de facerse públicos os contratos os rescindirían, cunha argumentación difusa que invocaba a propiedade intelectual, malia tratarse dun simple acordo de compra-venda. Con todo, PMI abriulle un pequeno salvoconduto a Feijóo para esquivar a polémica. Mais a carta de PMI non foi suficiente para frear as insistentes demandas de Vázquez quen lle exixía unha e outra vez que os mostrase. "Non ten contrato nin o quere ensinar" concluiu o candidato socialista. Caixas galegas e rescate Houbo tamén referencia á situación das caixas galegas. Vázquez reprochoulle a Feijóo a situación que atravesan as entidades hoxe bancarizadas, afirmando que o sistema financeiro galego está "ao borde do caos", e o candidato popular retrucou que "de ter seguido os seus consellos non habería nin caixas, nin banco, nin nada". Nun dos poucos golpes que o popular logrou propinarlle ao seu adversario, invocou o papel do BNG na defensa das caixas. Feijóo a Vazquez: "de ter seguido os seus consellos non habería nin caixas, nin banco, nin nada" En resposta ás mencións, que foron numerosas, a un eventual novo rescate a nivel estatal, Feijóo fixo unha das máis arriscadas declaracións da noite ao asegurar que "mentres eu sexa presidente Galicia non será rescatada", obviando que as consecuencias--en forma de novos e máis duros recortes-- dun eventual rescate ao Estado español terán efecto na nosa comunidade malia ser, segundo o candidato popular, a "máis solvente de España". A problemática derivada pola fraude das participacións preferentes atravesou de xeito lateral o debate. Vázquez reclamou unha solución "si ou si" e Feijóo devolveulle a pelota acusando os socialistas no bipartito de permitiren a suscrición das preferentes. Sanidade, ensino e benestar Despois dunha pausa de cinco minutos retomaron o debate cun novo bloque temático, desta volta centrado nas políticas de benestar e os servizos públicos. A primeira quenda do bloque foi para Pachi Vázquez que nun ton mesmo desafiante díxolle ao seu contrincante que "nin a sanidade nin o ensino públicos son os responsábeis da crise" e botando man dunha hipotética familia galega retratou as dificultades que atravesa a maioría social: desemprego, desatención de dependentes, repagamento sanitario e eliminación da gratuidade dos libros de texto. "Nin a sanidade nin o ensino públicos son os responsábeis da crise" dixo Pachi Vázquez Fronte á situación que viña de debuxar Vázquez referiuse novamente a Feijóo asegurando que "o que vostede lles di é que o déficit está niquelado". "Cre que iso lles importa?" preguntoulle, para concluír afirmando que "a política social é para as persoas, non son cifras". "A crise é responsabilidade das políticas socialistas" reaccionou Feijóo, para pasar a se gabar das políticas de austeridade que fixeron posíbel, segundo el, o control do déficit galego. A seguir enumerou unha serie de cifras que en palabras do popular demostraban o esforzo polo seu goberno en reforzar os servizos públicos. Máis prazas en servizos sociais ou a construción de novos hospitais e centros de saúde foron os principais logros que Feijóo se atribuíu, entre obxeccións do socialista. A respecto do control do déficit e do aforro no gasto argumentado por Feijóo, Vázquez asegurou que non houbo tal senon "transferencia dos custos ás familias e empresas". Tras denunciar o recortes no profesorado, 2.500 menos, e no orzamento das universidade, o candidato socialistas puxo enriba da mesa a promesa de volver facer gratuítos os libros de texto. Outro dos compromisos expresados por Pachi Vázquez de ser electo presidente foi o de anular os "concertos con colexios que segregan por xéneros". Vázquez argumentou que "comézase separando nenos de nenas na escola e remátase marxinando as mulleres". Feijóo reprochoulle que eses concertos xa existían durante o goberno bipartito e interrogouno sobre porque non os anulou daquela. "Temos mellor educación que en Andalucía" asegurou Feijóo Unha das liñas mestras que describiron o discurso de Alberto Núñez Feijóo foi fuxir do contraste dos seus resultados coa realidade galega. En lugar diso optou por comparar a súa xestión coa situación a nivel de estado ou con outras comunidades autónomas. "Temos mellor educación que en Andalucía" afirmou o que foi respostado por Vázquez preguntándolle "Vostede é presidente de Galiza ou de Andalucía? Eu veño a falar do meu país". Pola súa banda, o discurso de Pachi Vázquez estivo concentrado máis en críticas ou reproches á xestión de Feijóo que na formulación de propostas e alternativas. Aliás, o candidato socialista despregou ao longo de todo o debate varias promesas. Entre elas a de eliminar o "copago farmacéutico que lle cobra 33 millóns de euros aos xubilados galegos malia teren as pensións máis baixas do estado". A baixada das pensións no aire Superado o ecuador do debate púxose en evidencia o contraste nas posicións defendidas por un e por outro. Feijóo e Vázquez intercambiáronse longas e contraditorias enumeracións de datos con que os candidatos pretenderon desmontar as afirmación do de enfronte máis que argumentar as propias. Unha das revelacións que nos deixa este primeiro cara a cara electoral é o recoñecemento por parte de Núñez Feijóo de que as e os pensionistas perderán poder adquisitivo. "Probablemente non poderemos subir as pensións o que quixeramos pero non as imos baixar" asumiu despois de que Vázquez acusase o PP de pretender baixalas unha vez pasados os comicios galegos. Autogoberno Despois de economía e benestar o terceiro bloque foi o dedicado ao autogoberno. Feijóo limitouse a asegurar que a mellor defensa para o autogoberno do noso país foi "blindar a solvencia" coas políticas de austeridade. "Quen ten hoxe máis autonomía Galiza ou Catalunya logo de pedir axuda económica ao estado?" chegou a preguntar. "A maior ameaza para o autogoberno non é o soberanismo, é vostede señor Feijóo, é o Partido Popular" dixo Pachi Vázquez Vázquez pola súa parte fixo unha defensa acendida, mais difusa, do autogoberno e a autonomía, sen ningún compromiso concreto agás o de impulsar unha reforma do Estatuto da que non precisou ren. O socialista cargou contra Feijóo por ter afirmado nunhas declaracións públicas que non lle importaría devolver algunha das competencias transferidas. Fronte aos envites do popular que tentaban insistir no discurso do medo contra das propostas en chave soberanista do BNG, Vázquez retrucou que "a maior ameaza para o autogoberno non é o soberanismo, é vostede, é o Partido Popular". Feijóo entrou en terreo pantanoso para si propio ao enunciar que "o Estatuto practicase todos os días". Vázquez botou man de varios exemplos que demostrarían o desleixo do executivo galego na defensa de sectores produtivos como o naval ou a pesca. Idioma Outro dos asuntos abordados foi a cuestión lingüística. Tal e como se prevía despois de realizar manifestacións públicas que apuntaban nesa dirección, Pachi Vázquez cargou contra a política lingüística do Partido Popular asegurando que "cometeron a maior inxustiza que se fixo cunha das cousas máis fermosas que temos". "Vostede nin como presidente da Xunta nin como presidente do PP tiña dereito a facer o que fixo coa lingua" afirmou Vázquez, quen anunciou que nos cen primeiros días anulará o decreto do galego aprobado polo PP "por un puñado de votos". Feijóo: "Cada un que fale galego ou español como lle pete, pero a clave é coñecer o inglés" "Eu fixen o que os galegos me autorizaron" defendeuse Núñez Feijóo, obviando a ampla contestación social e o maioritario rexeitamento face a súa ofensiva contra o galego. Expresándose en chaves propias do discurso da asociación "Galicia Bilingüe", colectivo hoxe máis próximo a forzas ultra como UPyD e ao partido de Mario Conde, amosouse orgulloso de "ter dúas linguas". "Cada un que fale galego ou español como lle pete, pero a clave é coñecer o inglés" aseverou o candidato popular quen definiu a Galiza como unha comunidade "libre e bilingüe". O debate concluíu coas mensaxes finais dos candidatos. Vázquez e Feijóo dirixíronse ao electorado mirando directamente a cámara. O socialista chamou á participación o vindeiro 21-O invocando as arelas de cambio. O popular asegurou que se presenta contra a crise económica e non contra ninguén, e que se presenta con máis ilusión que nunca, despedíndose cun "Buenas noches" e desexando sorte a Pachi Vázquez. Esta terceira feira haberá de novo debate. Pachi Vázquez medirase co candidato nacionalista, Francisco Jorquera.