Summary: A Mesa fai entrega na Xunta dunhas 'Caixas de benvida' con material infantil en galego que falta nas que entrega a administración galega, afirman. "Mentres en Finlandia conseguiron normalizar a lingua propia case desaparecida, o goberno galego fai como se a lingua propia non existir".

Desde o 1 de agosto entréganse a todas as crianzas que nacen en Galiza a coñecida como 'cesta finlandesa', a Cesta Benvida, un agasallo que a Xunta inclúe dentro do Programa de apoio á natalidade. A cesta inclúe produtos para o coidado do bebé, como cremas ou aceites, téxtiles, libros, CD de arrolos e unha guía para pais e nais. O goberno de Feijóo presentou esta iniciativa como unha equivalencia coa caixa finlandesa que desde os anos 30 reciben todas as familias de Finlandia. A caixa finlandesa inclúe un libro en finés, a lingua propia de Finlandia, mentres que a Xunta distribúe na súa libros en castelán, "vulnerando as leis a favor do galego", lembra Marcos Maceira, presidenta da Mesa pola Normalización Lingüística. A entidade reclama que os materiais da Cesta Benvida estean en galego "para que o impulso á natalidade vaia acompañado do impulso á lingua galega". Maceira afirma que non ten xustificación o que fai a Xunta. Mentres todos os estudos indican a desaparición do galego na educación infantil galega, "a Xunta dedícase a repartir materiais en castelán", en referencia ao CD Arrorró, incluído na caixa, con cantigas de berce en castelán. O paradoxo reside, como salientou A Mesa, en que Finlandia comezou a mediados do S. XIX un proceso de reposición e rehabilitación da lingua propia, o finés, que conseguiu normalizar plenamente. Xusto o contrario da política lingüística da Xunta, que até na propia "caixa finlandesa exclúe o galego", mesmo cando existe materiais específicos para o público infantil na nosa lingua.


Summary: Leiceaga pide a Feijóo "un cambio substancial nos orzamentos de sanidade" e medidas concretas que non se limiten a "anuncios previos ás eleccións destinados a ser esquecidos", ademais de incorporar as demandas das asociacións de profesionais.

O PSdeG pídelle á Xunta que dea un "paso adiante" para actuar contra o conflito e a deterioración na sanidade galega. O seu portavoz parlamentario, Xoaquín Fernández Leiceaga, reclamou "un cambio substancial nos orzamentos de sanidade" e medidas concretas que non se limiten a "anuncios previos ás eleccións destinados a ser esquecidos". Así, precisamente, cualificou de "tomadura de pelo" o anuncio feito polo conselleiro, Jesús Vázquez Almuíña, hai tan só unhas semanas, do incremento dos fondos destinados a equipar centros de saúde unha partida que, como destacou Praza.gal, fora recortada durante seis anos pola Xunta. Leiceaga pide a Feijóo "un cambio substancial nos orzamentos de sanidade" e medidas concretas que non se limiten a "anuncios previos ás eleccións destinados a ser esquecidos"Almuíña anunciou que se ían triplicar os fondos dun plan de necesidades que estará dotado con 17,3 millóns de euros para dous anos (2019 e 2020). Máis de 8, aclarou logo no Parlamento, serán dedicados ao equipamento, case 3 a reformas nos centros de saúde, mentres que uns 6 millóns serán destinados á dotación de equipos informáticos.Leiceaga considera que esta cantidade, "a investir en dous anos", é unha contía "absolutamente insuficiente" ao superar por pouco os 8 millóns anuais. Almuíña, hai dúas semanas na súa comparecencia na Cámara, admitía que eses fondos non existiran durante anos. Non aclarou o conselleiro, no entanto, por que poucos meses despois de presentar os Orzamentos, o Goberno anuncia un incremento en tal cantidade dunha partida que suma só 800.000 euros nas contas para este exercicio. Tampouco como ou cando vai levar a cabo esta importante modificación orzamentaria. O plan de necesidades sufriu un recorte de case o 100% entre 2011 e 2017 e un lixeiro aumento só elevou a partida ata os 800.000 euros neste 2019O caso é que a Xunta recortou durante anos os fondos destinados a este plan de necesidades, ata deixalos en mínimos de 100.000 euros tanto nos Orzamentos de 2016 como nos de 2017. En total, e desde que Feijóo chegou á presidencia, o Goberno galego dedicou un total de 7,21 millóns de euros a esta partida entre 2010 e 2019, case 800.000 euros menos dos que o bipartito dedicou en catro anos, entre 2006 e 2009. Uns 720.000 euros de media cada exercicio por parte do Executivo popular fronte aos case 2 millóns do Executivo de coalición de PSdeG e BNG.Leiceaga reclámalle agora ao presidente da Xunta un "cambio de raíz" na súa política sanitaria "con financiamento suficiente para reverter os recortes dos últimos dez anos, estabilidade laboral para rematar coa precariedade e planificación fronte a unha década de improvisación". O voceiro socialista adiantou que na vindeira sesión de control a Feijóo do mércores solicitará un "acordo amplo" incorporando as peticións das asociacións.O PSdeG reclama a Feijóo que dea cabida á participación dos grupos parlamentarios na reforma sanitaria, incorporando as propostas das asociaciónsO PSdeG reclama a Feijóo que dea cabida á participación dos grupos parlamentarios na reforma sanitaria, incorporando as propostas das asociacións. Propuxo incorporar a xerencia propia de Atención Primaria, a fixación de tempos de atención aos pacientes, un número máximo de consultas que sexa viable ou un contrato para o persoal estatutario e eventual.A Xunta, segundo dixo, "debe garantir que os Puntos de Atención Continuada (PAC) teñan dotación suficiente para evitar a desatención e consecuencias fatais para os pacientes", ademais de habilitar un mínimo de probas comúns na Atención Primaria. En definitiva, reivindicou máis profesionais da sanidade e máis autonomía á Atención Primaria.


Summary: Catro meses de traballo para realizar unha peza musical a través da intelixencia artificial e participar no certame Liège (Bélxica), é a aventura liderada polo xornalista Joel Cava. Será a primeira vez que unha canción galega participe neste certame.

A Galiza participará coa canción Ai-Lalelo no AI Song Contest, a Eurovisión das cancións escritas por intelixencia artificial, que terá lugar o 6 de xullo en Liège (Bélxica). A candidatura galega está formada por un equipo multidisciplinar de seis persoas, entre artistas e profesionais da enxeñaría, a investigación e a música que teñen como obxectivo, segundo explican nun comunicado, "promover a lingua e cultura galega no eido internacional a través das novas tecnoloxías". A iniciativa está liderada polo xornalista Joel Cava, da axencia creativa compostelá Cecubo Group. As Tanxugueiras triunfan en Benicàssim e Madrid Esta será a primeira vez que unha canción galega participe no concurso impulsado en 2020 pola radio e televisión pública neerlandesa VPRO, coa supervisión da Unión Europea de Radiodifusión, o organismo encargado de Eurovisión. Homenaxe ás mulleres A canción, creada por este equipo a través da intelixencia artificial, quere ser tamén "unha homenaxe ás mulleres que impulsaron a Galiza e a súa tradición, lingua e cultura". O tema mestura raíz e modernidade, cunha base nas cantigas medievais galegas pero cun toque futurista grazas ao uso da intelixencia artificial na súa composición. Ademais, a peza busca transmitir a responsabilidade da cidadanía para que a identidade e a tradición galega continúen vivas. No 'Eurovisión das linguas minorizadas', cantar dise "liet" O proceso para compoñer a canción durou catro meses, comezando por lograr que a computadora aprendese a falar galego e a compoñer unha copla, a partir dunha achega de 400 cantigas do arquivo dixital Volai-vai. No relativo á letra, a propia máquina xerou os primeiros versos, cunha temática como fío argumental: a costureira nas distintas estacións do ano. O equipo desta aventura O equipo desta iniciativa leva o nome de "Ana María Prieto", unha homenaxe á primeira muller programadora informática galega. O grupo de traballo está formado por profesionais como Juan Alonso, tecnólogo en machine learning e redes neuronais; Sofía Oriana, doutora en Composición en IA e compositora de Elisa e Marcela (2019) de Isabel Coixet; Xandre Outeiro, produtor de bandas sonoras e músico no Projeto Trépia; David Santos, doutor en Telecomunicacións e músico, arranxista e compositor; Marta Verde, artista dixital responsable dos visuais de Tanxugueiras no Benidorm Fest e profesora asociada no Berklee College of Music de València.


Summary: Unha enquisa do Real Instituto Elcano sinala que o sentimento español aumentou de maneira considerábel entre a cidadanía do Estado desde o comezo da pandemia.

As consecuencias políticas da xestión da crise do coronavirus déixanse notar. Unha enquisa realizada polo Real Instituto Elcano sinala que o sentimento español aumentou de maneira considerábel entre a cidadanía do Estado desde o comezo da pandemia. A propia entidade promotora da investigación considera significativo "o aumento da valoración das españolas do propio país, España, que sobe un punto e medio. Esta suba está por riba da media de valoración dos demais países". O Real Instituto Elcano é un dos think tank máis importantes do Estado. Fundado en 2001 baixo o impulso gobernamental, apadriñado pola Casa Real, presidido polo sociólogo Emilio Lamo de Espinosa, conta no seu padroado cos ex presidentes Felipe González, José María Aznar e José Luis Rodríguez Zapatero; o presidente de Iberdrola, Ignacio Sánchez Galán; o presidente de Inditex, Pablo Isla, ou os presidentes do BBVA e CaixaBank, Carlos Torres e Jordi Gual. "A crise do coronavirus provocou un notábel aumento da autoestima dos españois. Este cambio apréciase tanto na valoración que fan do país, como do aumento substancial do orgullo de ser españolas", sinala o estudo do Real Instituto Elcano, que destaca como o fenómeno "non se produce noutros países da UE no mesmo volume". As conclusións deste informe son resultado dunha sondaxe realizada a 1.000 persoas no conxunto do Estado entre o 2 e o 19 de marzo pola empresa Ramdom Strategy, o instituto sociolóxico que adoita traballar para o think tank. "Esta recuperación da autoestima das españolas é máis visíbel na resposta a esta pregunta: Como de orgulloso se sente vostede de ser español?" Só 5% contesta que non se sente español. E a porcentaxe das que se senten "moi orgullosas" pasa de 41% a finais de 2018 a 56% agora", significa a sondaxe. Atendendo aos datos de Elcano, o avance do sentimento españolista percíbese en todos os segmentos ideolóxicos, cunha alza moi importante entre aquel sector da poboación que se declara de esquerdas. A importancia deste dato non pasa desapercibido para os autores do estudo. Así, recóllese que "esta recuperación do orgullo apréciase en todos os sectores ideolóxicos: segue sendo máis forte na dereita, pero tamén aumenta na esquerda". Neste sentido destaca que mentres en 2018 só o 55% das persoas de esquerdas se declaraban moi ou bastante orgullosas de ser españolas, esta cifra subía en 2020 ao 68% da poboación. Pola súa banda, o 80% de cidadáns de dereitas afirman actualmente sentirse moi orgullosos da súa condición española, cando en 2018 non chegaba a 45%. A tendencia definida por esta sondaxe coincide con algúns estudos filtrados nas últimas semanas. Se ben o sentimento españolista é máis acusado nesta enquisa que noutros traballos semellantes do mesmo período, a xestión da crise ten contribuído a xerar esta opinión, de maneira moi particular naquelas áreas de cultura española, onde o vector nacional xa se mostrou decisivo nos diferentes procesos electorais decorridos nos últimos tempos. O estudo do Real Instituto Elcano tamén sinala unha mudanza na preferencia dos socios e socias internacionais por parte dos españois. Así, Alemaña deixa de ser a aliada preferente no ámbito europeo, en detrimento de Francia, sen lugar a dúbida como consecuencia dos debates no marco da Unión Europea. Pola súa banda, a China aparece como socia referencial fora da zona euro, só superada polos Estados Unidos.


Summary: Familias de residentes na residencia DomusVi de Aldán, en Cangas, falecidas por coronavirus realizan unha marcha cívica para exixir unha investigación do acontecido nestes centros durante a pandemia e denunciar a "escandalosa volta ás malas prácticas".

"Queremos saber que pasou, por que se lles negou ás persoas residentes a oportunidade de ir a un hospital, por que morreron tantas persoas nas residencias privadas e por que non se tomaron medidas", resume Xosé Bernárdez, presidente da asociación Vellez Digna e membro da federación de familiares de persoas usuarias de residencias e dependencia, a REDE, un dos integrantes na marcha cívica que, desde as 10.30 horas, percorreu Moaña para "informar a poboación do que ocorreu na residencia de Aldán", onde faleceron 38 persoas, segundo as entidades convocantes. A mobilización, iniciada diante do Concello, rematou no miradoiro do Con, nas proximidades da casa adquirida pola familia do presidente en funcións da Xunta, Alberto Núñez Feixoo. "A Xunta ten que mandar equipos médicos ás residencias, comprobar as secuelas das persoas residentes pola pandemia e o confinamento, porque sabemos que son moi serias, e tratar a quen o precise", demanda Bernárdez, que culpa DomusVi de non atender as necesidades das persoas usuarias e de "escurantismo". "Volven fechar para que ninguén saiba o que está a ocorrer dentro, pero están outra vez por debaixo das ratios profesionais, sen fisiotrerapeuta e especialista en psicoloxía polas políticas da empresa de non cubrir as vacacións", censura o portavoz, que estende as carencias ao persoal médico e de enfermaría. "Parécenos gravísimo que se deixe os residentes fóra do sistema de saúde, non se lles valoren as secuelas e tampouco se lles traten. Teñen que ser as familias, cando poden, as que se encarguen", advirte. Como levan demandando nas sucesivas mobilizacións, as familias exixen "que a Xustiza actúe de oficio", para investigar o acontecido durante os peores meses da pandemia nas residencias de xestión privada, para determinar "por que alí morreu moita máis xente que nas públicas".


Summary: O deputado de AGE afirma que o grupo parlamentar lle pediu que mantivese a súa acta até non resolver a disputa con Iglesias Sueiro. A militante de Esquerda Unida di que está disposta a entrar no Parlamento "como non adscrita".

"O que digo é que iso vai a misa e que non estou disposta a renunciar á acta de deputada". Nestes termos se pronunciou a militante de Esquerda Unida e número dous por Ourense en AGE, Carmen Iglesias Sueiro. A ourensá mantén firme a súa decisión e afirma que de se producir a renuncia de Fernández Calviño fará valer o seu dereito e entrará á Cámara mesmo "como non adscrita". Iglesias Sueiro disposta a entrar como non adscrita A decisión de Iglesias Sueiro, que renuncia a deixar o escano en mans de Isabel Pérez Docampo (Anova), abre unha fenda na coligación ao desequilibrar a representación de cada unha das forzas políticas que integran AGE. Neste senso, Anova ficaría con 3 deputad@s (Chelo Martínez, Xosé Manuel Beiras e Antón Sánchez), pola contra, Esquerda Unida obtería máis unha representante que viría a se sumar @s cinco actuais, Yolanda Díaz, Manuel Fajardo, Xabier Ron, Ramón Vázquez, Eva Solla e Carmen Iglesias. Sueiro di que entrará no Hórreo, "iso vai a misa", dixo. Yolanda Díaz di que a expulsará de EU No entanto, a coordenadora nacional de EU e vice-voceira de AGE, Yolanda Díaz, tentou sen demasiados froitos, desde a pasada segunda feira, facer entrar en razón a Sueiro. Até o punto de advertir que a dirección política faría "cumprir os estatutos" aprobados na última asemblea e polos cales o partido se faría coas actas d@s representantes díscol@s. Porén, o certo é que o sistema político vixente outorga un carácter nominal aos escanos e a titularidade do asento no Pazo do Hórreo correspondería igualmente a Iglesias Sueiro. Calviño baralla a hipótese de marchar a Dinamarca mesmo coa acta De ser así, a de Ourense asegurou estar disposta a entrar na Cámara "como non adscrita" e "traballar pola esquerda e a causa", dixo en declaracións a Europa Press. Perante esta realidade, o grupo parlamentar pediu a Fernández Calviño que reteña a súa acta até solucionar o conflito algo ao que o de Toén accedeu. Fernández Calviño é edil "non adscrito" en Toén após abandonar o BNG e quedar coa acta "A orde que teño", sinalou o aínda deputado, "é que non deixe a acta", indicou á axencia de noticias David Fernández, ao tempo que indicou "non é desexábel" ter que marchar para Dinamarca "coa acta" pois "sería moi difícil", afirmou, combinar o seu traballo como deputado e a súa participación no grupo de investigación. O que si reiterou o representante de AGE é que aceptará o traballo como investigador na Universidade, pois "nen de brincadeira", dixo deixará pasar a oportunidade laboral en Dinamarca. No entanto, acrecentou, "non é unha decisión individual, senón colectiva". Calviño tamén continúa como edil no Concello de Toén, onde após abandonar o BNG, permaneceu coa acta e pasou ao grupo non adscrito. O de AGE aínda non aclarou se renunciará a este posto cando marche para Copenhage.


Summary: A cuberta branca, uniforme, muda por completo a paisaxe, transfórmaa, envolve as formas, elimínalle as durezas, as arestas, as cores, para convertelo todo nun mundo suave e mol que atrae e convida a entrar.

Camiñamos irremediablemente cara ao inverno: días curtos, tempo cambiante, temperaturas baixas... Parece que todo se conxuga para metérmonos na casa e deixar o de andar e ver para ocasións máis doadas, pero por outra banda é a única época do ano na que podemos gozar dun espectáculo pouco común, e menos duradeiro, na meirande parte do noso territorio, no que a presenza do Atlántico, e as súas correntes mornas, teñen a capacidade de regular a temperatura e manter afastado do litoral, e de grande parte do país, o fenómeno co que mellor se identifica a estación na que entramos, a neve. Para poder gozar da neve temos que ir cara ás serras da Dorsal, ao Macizo Central e ás serras Orientais Para poder gozala temos que ir cara ao interior, ás serras da Dorsal (Faro, Suído,…) onde é un fenómeno ocasional e pasaxeiro, ou ao Macizo Central e ás serras Orientais, onde ten presenza habitual e unha duración máis prolongada. A cuberta branca, uniforme, muda por completo a paisaxe, transfórmaa, envolve as formas, elimínalle as durezas, as arestas, as cores, para convertelo todo nun mundo suave e mol que atrae e convida a entrar, pero tamén borra os camiños e fai difícil moverse por ela, polo que non debemos deixarnos enganar, a realidade segue estando debaixo, por iso tampouco debemos aventurarnos nos espazos nevados sen un bo coñecemento do terreo ou sen a compaña de persoas expertas porque, como diciamos na entrada, un cambio de tempo ou a falta de luz, pódennos poñer nun serio perigo. Pero non por iso imos deixar de achegarnos aos espazos nevados, podemos facelo sen problema tendo en conta unhas mínimas precaucións: levar materiais, roupa e calzado axeitado, non apartarse das estradas e os camiños, e irmos a lugares con boas vías de acceso ou a espazos acondicionados para o goce deste fenómeno e deste tempo, como poden ser as estacións de montaña e as localidades das proximidades das grandes alturas, onde sempre teremos información axeitada, directa e de proximidade e, en moitos casos, aloxamento,con reserva previa. Na Galiza só contamos coas instalacións dun espazo acondicionado para a práctica dos deportes de inverno, a Estación de Cabeza de Manzaneda, á que se achega moita xente, pero tamén podemos gozar da neve noutros lugares excepcionais como poden ser a maioría das localidades do Courel, O Cebreiro, en Pedrafita, entre os Ancares e O Courel (ao pé dunha estrada principal sempre aberta ao tráfico na que, en caso de necesidade, actúan inmediatamente os medios mecánicos para mantela despexada), e un algo máis lonxe Piornedo, nos Ancares, que nos ofrecen, a maiores de fermosas imaxes, unha completa visión das habilidades, da capacidade de adaptación e do bo saber e facer das persoas que nos precederon.


Summary: Exhibiranse as obras finalistas dos Premios Mestre Mateo e as mellores longametraxes e documentais dos últimos meses.

Esta terza feira presentouse na Coruña a programación da terceira edición da Semana do Cinema Galego, que se realizará no Teatro Colón do 8 ao 13 de marzo. Esta mostra exhibirá as producións galegas máis recoñecidas dos últimos meses, como as longametraxes e documentais finalistas dos Premios Mestre Mateo 2022. No acto de presentación, participaron o deputado provincial de Cultura, Xurxo Couto, o concelleiro de Relacións Institucionais, Turismo e Seguridade Cidadá Juan Ignacio Cordeiro, e a actriz Carmen Méndez, en representación da directiva da Academia Galega do Audiovisual (AGA). Evento de referencia Con esta terceira edición, a academia quere consolidar esta mostra como o "gran evento cinematográfico de referencia na Galiza". A intención é impulsar un punto de encontro para o público e artistas, incorporando tamén a cidade como un dos seus escenarios principais como xa fan outras como Málaga, Cannes ou Venecia. Nesta iniciativa entra a colaboración entre o Concello da Coruña e a Academia Galega do Audiovisual que continuará coa celebración da gala dos Premios Mestre Mateo. O seu vixésimo aniversario celebrarase en formato presencial, o día 19 de marzo no recinto feiral Expocoruña. Entrega do XI Premio José Sellier Neste contexto, cando se cumpren 125 anos das rodaxes de Sellier, o Concello e a Academia Galega Audiovisual impulsarán neste 2022 a entrega do XI Premio José Sellier. O fotógrafo galego de orixe francesa, autor de títulos como títulos como Orzán, ondada e Fábrica de gas, é un dos referentes buscados desde a propia Academia para sinalar a importancia desta cidade co cinema.


Summary: PSdeG, AGE e BNG sinalan que o despedimento de 40 traballadores laborais e a amortización de 120 prazas máis revela "as mentiras" do presidente da Xunta, que afirmara que non lles pediría "máis esforzos" aos empregados públicos e que reducía salarios "para non despedir".

PSdeG, AGE e BNG cargaron este venres con dureza contra o despedimento de 40 traballadores laborais e a amortización de 120 prazas na Consellaría de Traballo anunciado pola Xunta. Os tres partidos da oposición consideran que a medida constitúe un "ERE encuberto" e un "símbolo do fracaso de Feijoo". Ademais, sinalan que revela "as mentiras" do presidente da Xunta, que afirmara que non lles pediría "máis esforzos" aos empregados públicos e que reducía salarios "para non despedir". Para o PSdeG-PSOE a medida é "un claro punto de partida para os EREs na administración autonómica" A portavoz de Políticas Sociais do Grupo Socialista, Carmen Gallego, dixo que o ERE anunciado pola Consellería de Traballo constitúe "o paradigma do fracaso estrepitoso da política de emprego aplicada polo goberno galego" e que a medida é "un claro punto de partida para os EREs na administración autonómica". Para o PSdeG-PSOE o ERE "exemplifica con claridade meridiana que renuncia a calquera tipo de política de creación de emprego" e lembra que a Xunta vén de recortar 7,9 millóns de euros correspondentes a gastos de persoal, que se suman ao recorte dos 223 promotores e orientadores de emprego que operaban en Galicia, cos que a Xunta "deixa meridianamente claro que a área de emprego non lle é prioritaria". Os socialistas denuncian que a Consellería "agrupa claramente as tres características do goberno galego dende a chegada de Feijóo, como son engano, paro e corrupción". A este respecto Gallego afirmou que mentres aplican o primeiro ERE da administración autonómica, "Feijóo blinda e favorece unha vez mais á súa familia, creando unha praza para unha curmá do presidente da Xunta como educadora na Casa da Xuventude de Ourense diante da cercanía do concurso de traslados". Para AGE, Feijoo "mentiu" ao dicir que estaba obrigado a reducir salarios para non despedir AGE denuncia que o ano pasado só se executou o 15 por cento do orzamento para programas de promoción de emprego Pola súa banda AGE fixo fincapé en que a medida revela que Feijoo "mentiu" ao dicir que estaba obrigado a reducir salarios para non despedir: "agora non só lles baixa o soldo senón que anuncia que si haberá despedimentos na consellería de Traballo", afirmou Juan Fajardo. AGE denuncia que o ano pasado só se executou o 15 por cento do orzamento para programas de promoción de emprego, o que implica que este ano a importante redución económica se traducirá na desaparición deste tipo de programas. A formación denuncia que o PP "non só é incapaz de xestionar o problema do desemprego no noso país senón que toman decisións directas que a agravan aínda máis a situación" e engadiu que "para saír da crise actual o único camiño é aumentar a capacidade económica dos galegos e galegas, xusto o contrario do que está a facer o PP". Tereixa Paz pide a dimisión da conselleira de Traballo, Beatriz Mato Tereixa Paz pediu a dimisión da conselleira de Traballo, Beatriz Mato, pola súa "nefasta e ausente xestión en políticas de emprego como evidencian os últimos datos de ocupación en Galicia" Pola súa banda, a portavoz de Administración pública do BNG, Tereixa Paz presentou unha batería de iniciativas parlamentarias destinadas a "parar o ERE encuberto" impulsado pola Consellería de Traballo. A parlamentaria nacionalista afirmou que, para o Presidente da Xunta " o fraude e a mentira son o seu maior capital político" porque durante a campaña anunciou que o Partido popular non pediría más " esforzos e sacrificios aos empregados públicos" e transcorridos dous meses, someteunos a "chantaxe" de escoller entre unha nova rebaixa salarial para o ano 2013 ou despedimentos na Administración galega. Tereixa Paz pediu a dimisión da conselleira de Traballo, Beatriz Mato, pola súa "nefasta e ausente xestión en políticas de emprego como evidencian os últimos datos de ocupación en Galicia" e engadiu que "a conselleira non cumpre coa súa función de velar pola legalidade en materia laboral porque para tramitar un ERE, explicou, este debe ser anunciado e negociado cos representantes dos traballadores". Tamén lle esixiu a Feijoo que dea "explicacións públicas" pola adopción desta medida.


Summary: "Son as contas máis altas da historia de Pontevedra", salientan desde o Goberno local.

O pleno do Concello de Pontevedra aprobou esta sexta feira en sesión extraordinaria os orzamentos municipais para o ano 2022, cos votos a favor do BNG e o Partido Socialista, en contra do Partido Popular e a abstención do concelleiro non adscrito. Ascende a 85.903.000 euros, o que supón un incremento de cinco millóns de euros, 6,4% máis que as contas vixentes. O concelleiro de Economía e Facenda, Raimundo González Carballo, defendeu o "orzamento máis alto da historia de Pontevedra", aludindo ao seu carácter "tremendamente expansivo" baseado, explicou, na aposta na mellora dos servizos públicos e o incremento da partida de investimentos en case 20%, pasando de 10,2 millóns en 2021 até os 12 millóns en 2022. A respecto dos servizos públicos, Raimundo González incidiu na mellora do servizo de limpeza e tratamento de residuos municipais, que na actualidade ten un custo duns 8,2 millóns de euros. A nova xestión de todos os contratos relativos a este servizo —limpeza de colexios, de dependencias, desratización, limpeza viaria e tratamento de residuos sólidos urbanos— suporá máis de 12 millóns de euros. Aliás, o responsábel de Economía referiuse ao incremento da partida de mantemento de xardíns e outras zonas verdes, que pasará de 630.000 euros a 1,2 millóns. O Servizo de Axuda no Fogar (SAF) para persoas con dependencia tamén experimentará un aumento de 54%. O orzamento actual consigna 1,7 millóns de euros e pasará a 2,6 no do próximo ano. Pasarase de prestar 120.000 horas a case 200.000 horas. Ademais, os servizos relativos ao mantemento urbano experimentarán unha suba destacada. O mantemento das instalacións eléctricas vaise duplicar, o sostemento dos espazos públicos rexistrará un incremento de 35%, e asinarase por vez primeira un contrato de mantemento de parques forestais por valor de 130.000 euros. González Carballo aclarou que na situación económica actual, con reiteradas subidas de distintos servizos como a enerxía eléctrica e a conxelación das taxas e impostos municipais desde hai 8 anos, este orzamento "parece un milagre bíblico". Emenda á totalidade do PP A emenda á totalidade do Partido Popular foi rexeitada cos votos do Goberno local —BNG e PSOE— mentres que o concelleiro non adscrito abstívose. O portavoz do grupo municipal do PP, Rafa Domínguez, alegou que estes orzamentos "non son bos" para a cidade ao ser "improvisados" e estar "afastados da realidade". Domínguez cre que "o alcalde perdeulle o pulso aos veciños", o que, ao seu xuízo, está reflectido no "investimento baixo" das contas municipais ou no "abandono do rural". Ademais, acusou o Goberno local de "esquecerse á mantenta de Monte Porreiro", algo que cualificou de "vinganza". O portavoz popular fixo especial fincapé en dúas partidas: Servizos Sociais e Igualdade, que se reducen 6,85 e 11,35% respectivamente, apuntando que estes orzamentos "desdeñan a igualdade" e "abandonan aos que máis o necesitan". O concelleiro de Facenda reprochou ao Partido Popular que "llo curró pouco con esta emenda" xa que, presentaron un " panfletito" que está "infestado de faltas de ortografía" no que argumentan utilizando "noticias falsas" polo que, o edil nacionalista, esixiu ao PP "un pouco máis de rigor". Raimundo González Carballo lamentou a "falta de ideas" do Partido Popular, ao afirmar que Rafa Domínguez é "o peor portavoz da oposición" que tivo o Concello de Pontevedra. O portavoz do grupo municipal do Partido Socialista, Tino Fernández, destacou que no goberno local "está a facelo ben" e "os resultados están aí". "Seguimos avanzando na folla de roteiro que nos marcamos cando asinamos o acordo de goberno", remarcou, porque, engadiu son "ambiciosos" e teñen "claro" o que queren.


Summary: Besteiro insiste en apelar ao voto útil ao PSOE, "o único partido que asegura o cambio" para os socialistas galegos, que centraron tamén a campaña nos reproches a En Marea, conscientes do seu auxe e da posibilidade de perder a segunda posición no país

"Rematamos hoxe o camiño da esperanza, o cambio seguro e responsable é posible o domingo con Pedro Sánchez". Logo de percorrer o último treito do Camiño de Santiago, desde o Monte do Gozo á praza do Obradoiro, Gómez Besteiro volveu deixar clara a súa mensaxe. Apela ao voto útil da esquerda e pide apoio ao PSOE para liderar o espazo de cambio no Estado, pero tamén en Galicia, onde o auxe de En Marea pon en perigo a segunda posición do PSdeG. Besteiro e o PSdeG insisten na "responsabilidade" de votar ao PSOE ante o auxe de En Marea Acompañado pola número 1 da candidatura dos socialistas galegos ao Congreso pola Coruña, Pilar Cancela, o secretario xeral do PSdeG parou xunto a gandeiros e mariñeiros mobilizados e dixo rematar "o camiño" dunha campaña na que insistiu, como este venres, en "deixar atrás catro anos nefastos para darlle volta a esta Galicia e a esta España do revés". E volveu aludir á "responsabilidade" que suporía votar a Pedro Sánchez fronte a outras opcións de esquerda, en clara alusión a En Marea ou NÓS, ou na necesidade de "non arrepentirse" o vindeiro luns. As enquisas -tamén a do CIS- que advertían durante a campaña da pelexa entre PSdeG e En Marea pola segunda posición en Galicia marcaron a campaña dos socialistas no país. Besteiro arroupou a Pedro Sánchez e os seus candidatos no mitin máis multitudinario do PSOE na comunidade autónoma -e ata daquela o máis concorrido no Estado- e alertou alí dos "emerxentes de Rajoy", cargando con intensidade contra Ciudadanos e contra a "rebeldía permanente" de Podemos e os seus aliados. Pilar Cancela pediu aos seus simpatizantes que non permitisen "leccións" nin deles nin do nacionalismo e seguiu o ronsel do candidato á presidencia do Goberno central. Pedro Sánchez, xusto o día despois dun debate no que as enquisas non o deixaron moi ben parado, tirou na Coruña de rabia e ton alto para protagonizar un dos momentos da campaña. Se García Formoso, presidente da Deputación da Coruña, apelaba a Venezuela, Sánchez tiraba de Grecia para cargar contra Podemos e contra Pablo Iglesias e reivindicou a berros para pedirlle aos seus simpatizantes que saquen a "raza que levan dentro", se sintan "orgullosos" e non permitan "ningunha lección ao PSOE". Sánchez protagonizou en Galicia un dos momentos da campaña, ao cargar a berros contra Podemos e Iglesias "O único partido que asegura o cambio é o PSOE", din as cuñas publicitarias dos socialistas nunha mensaxe repetida polos candidatos do PSdeG en campaña. Mesmo Besteiro chegou a pedir a En Marea que aclare a que partido apoiaría no Congreso, tras cargar contra a súa "indefinición importante", consciente dun efecto das mareas que foi evidente nas pasadas municipais. Colleu protagonismo Besteiro, mesmo por parte de Rajoy, que empregou a súa imputación no caso Garañón para cargar contra Pedro Sánchez co gallo da corrupción. O líder do PSdeG defendeuse deixando claro que nada tiña que ver o problema xeralizado do PP cun caso particular de que, ademais, "non é candidato a nada". E rematou así a campaña, consciente como é de que o seu futuro e o do seu partido depende moito dun 20D que, en Galicia, serve tamén de importante pedra de toque para unhas autonómicas que chegarán en menos dun ano.


Summary: Entrevistamos a nº2 da candidatura do PP por Pontevedra.

Cales deberían ser as primeiras medidas do novo Goberno? A crise sanitaria trae tamén unha crise económica e outra social. Por iso hai que seguir poñendo en marcha medidas como a de dedicar máis de 3.000 millóns de euros para recuperación da economía e políticas dirixidas a axudar o sector industrial, turístico e o comercio. E temos tamén que axudar as persoas, sobre todo a quen perdeu o traballo. A gran diferenza no número de contaxios e mortes entre as residencias públicas e as privadas non lle fai pensar en que cómpre un modelo público? Eu fun a primeira muller que se puxo ao cargo dunha Consellaría de Asuntos Sociais, tocoume a min creala hai anos. Daquela implantouse un plan galego de persoas maiores, pondo en marcha 26 residencias. Agora, un dos temas estrela é o de crear 7 grandes residencias para os 7 grandes núcleos de poboación. En Vigo vaise facer unha gran residencia pública na Etea (Teis), con 150 camas. E serán totalmente públicas. Tivo un papel visíbel como delegada da Xunta na xestión da crise nas residencias. Profesionais da xerontoloxía alertaron do perigo que supuña manter maiores con Covid-19 nestes centros en lugar de levalos a hospitais. Que opinión lle merece? Nunca tomamos ningunha decisión sen o comité de expertos médicos da área sanitaria. Loitouse por todas as persoas exactamente por igual e, do mesmo modo que había enfermos de Covid-19 nas casas, porque podían estar nos seus fogares; tamén había persoas maiores nas súas vivendas, maiores en residencias e maiores hospitalizadas. Todo dependeu de cada caso porque cada persoa é distinta e o criterio que se utilizou con cada enfermo dependeu sempre do diagnóstico médico. Hai confrontación continua en Vigo entre a Xunta e o Concello. Non tocaría sentar a falar? Ao largo da miña vida, como alcaldesa, membro do Consello Social, no Porto ou na Xunta, dei mostras sobradas de que son capaz de dialogar e de atopar puntos de encontro. Cos sindicatos ou co BNG nunca tiven problema en chegar a acordos para primar o interese xeral. Vigo mudou moito. Deixou de existir o diálogo entre Administracións. Hai unha imposición permanente, por non chamalo unha ditadura permanente á que está sometida a cidade. Sempre estiven namorada de Vigo, ten unha forza extraordinaria, mais agora a xente ten medo a definirse porque lle quitan a subvención, como no movemento veciñal. Hai un alcalde que quere ver controlada a cidadanía. O presidente da Xunta reuniuse cos alcaldes das seis cidades galegas, menos co de Vigo porque el non quere.


Summary: Entre o terceiro trimestre de 2019 e o mesmo de 2020 Galiza perdeu 8.900 mozos e mozas en idade de traballar. A temporaliade e a precariedade empurran a xente nova a continuar a formarse ou a emigrar.

Un mercado laboral precario e inestábel no que abundan os altos índices de temporalidade. É a descrición que fixo UXT en 2019 sobre as perspectivas de traballo da mocidade galega cando se cumpría unha década do inicio da crise da banca e do ladrillo. Nun informe, destacaba que entre 2010 e 2017 as persoas de entre 25 e 34 anos viran reducido o seu salario en 3,5%, mentres que no conxunto de idades medrara en 6,7%. Efectos da pandemia A Covid-19 acrecentou as eivas do emprego xuvenil. No terceiro trimestre de 2019, a taxa de paro situábase en 32,5% nas galegas e galegos de 16 a 19 anos; en 25% nos de 20 a 24 anos e en 16,3 % nos de 25 a 29 anos. Un ano despois, a taxa aumentou a 48,4% no primeiro grupo; 34,4% no segundo e 23,3% no terceiro. Este último tramo agrupa 22.100 persoas paradas das 42.600 totais segundo a Enquisa de Poboación Activa (EPA). As taxas de ocupación tamén evidencian unha destrución do emprego xuvenil. A finais de 2019, Galiza sumaba 371.000 mozos e mozas de entre 16 e 25 anos ocupados. Os últimos datos de 2020 sitúan esa cifra en menos de 200.000, con 45% de postos de emprego menos. Do 33,95% da poboación de menos de 30 anos ocupada, un total de 108.200 persoas, case 80% traballa a xornada completa e 20% a tempo parcial, porcentaxe que en menores de 25 anos aumenta a 32%. Paralelamente, a temporalidade para o conxunto dos menores de 30 sitúase en 58%. O mercado de base Do Informe do Mercado de Traballo da Mocidade do Servizo Público de Emprego Estatal (SEPE) pódese extraer que a maior parte dos contratos de traballo asinados non requiren unha formación superior. O último publicado, o de 2019, recolle que nese ano asináronse 149.017 contratos persoas menores de 30 anos que acreditan un título da ESO ou do Bacharelato, fronte a 69.255 contratos cunha FP ou título universitario acreditados. Unha parte importante da mocidade activa encádrase na Galiza no sector servizos. O comercio ou a hostalaría son dos sectores que absorben man de obra xuvenil, independentemente da formación das e dos traballadores, e que presentan altos niveis de precariedade. Nese senso, os menores de 25 anos perciben uns ingresos de media anuais de 12.417 euros fronte ao do conxunto de idades, de 24.009. 6,2% realiza horas extra, fronte a un 4,9% do resto de franxas de poboación. Unhas cifras que encerran o desacougo da mocidade, con dificultades para emanciparse debido a súa incapacidade para afrontar os gastos do aluguer e do día a día. Por iso, non hai que esquecer que as cifras dos trimestres da pandemia son tamén un síntoma agudizado dunha problemática xa existente. Así, entre as persoas activas menores de 35 anos 22,97% son paradas de longa duración segundo amosa a última enquisa da EPA. As dificultades para atopar emprego fan que haxa quen opte por retomar os estudos ou emigrar. Entre 2018 e 2019 Galiza perdeu 11.700 mozos e mozas en idade de traballar. Entre 2019 e 2020 súmanse outras 8.900. Na última década, 80.000 mozos e mozas marcharon do país.


Summary: O xulgado de instrución número 1 de Lugo lanza a Operación Cóndor contra a empresa da que é propietario o tamén presidente do Obradoiro. A nova operación, derivada da Pokémon, suma xa dez detencións e numerosos rexistros en Santiago e Lugo, onde os axentes atoparon un millón de euros.

Monbús di "descoñecer o contido" da investigación e resalta a "tranquilidade" de López Enésimo terremoto xudicial en Galicia con epicentro en Lugo. A titular do xulgado de instrución número 1 da capital lucense, Pilar de Lara, lanzou o pasado mércores unha operación dirixida á empresa de transportes Monbús que, segundo transcendeu na mañá deste xoves, implicou o precinto e rexistro da sede matriz da empresa e, antes, a detención en Sanxenxo do seu propietario, Raúl López, quen ademais exerce como presidente do club de baloncesto Obradoiro, en Santiago. Tras permanecer no cuartel da Garda Civil en Lugo López foi conducido polos axentes, igualmente coa condición de detido, a unha sucursal bancaria da cidade. Ao saír da oficina manifestouse "tranquilo de todo", segundo recollen os medios presentes alí. O empresario foi conducido a unha entidade bancaria de Lugo e di estar "tranquilo" Fontes consultadas por este diario indican que a investigación da maxistrada De Lara sobre a empresa de Raúl López xorde a raíz da Operación Pokémon, que ela mesma instrúe, se ben os datos obtidos deron lugar a unha nova operación, xa denominada Cóndor. A causa, sobre a que xa pesa o segredo, investigaría posibles delitos de malversación. branqueo de capitais e tráfico de influencias, entre outros, e prevese que traia consigo novas detencións. Así, segundo as mesmas fontes, nos rexistros ás empresas de López os axentes incautaron xa en torno a un millón de euros que, gardados en sacos, presuntamente, pertencerían a unha contabilidade 'B'. Ademais da de López inicialmente practicáronse catro detencións máis, unha delas a do xenro do empreario, que na tarde do xoves ascenderon a dez, catro delas en Madrid. Os rexistros desenvólvense en Lugo e mais en Santiago; os axentes atoparon un millón de euros en sacos O desenvolvemento da operación está pendente da información que poidan recabar os axentes do Servizo de Vixilancia Aduaneira tanto na sede de Monbús como noutros emprazamentos, entre eles, segundo as mesmas fontes, o Palacio de Congresos de Galicia, con sede en Santiago, do que Monbús é concesionaria xunto a outras compañías e do que os axentes xa levaron ata catro arquivadores con documentación no seu interior, ademais dun ordenador. Asemade, os rexistros esténdense ás oficinas do Obradoiro no Multiusos Fontes do Sar, sede do equipo e de instalacións deportivas municipais das que sociedades López é concesionario a través da sociedade mixta XADE, participada tamén polo Concello de Santiago. Mencións no sumario da Pokémon As mencións a Raúl López e Monbús son diversas na investigación do caso Pokémon, do que segundo as fontes consultadas deriva a operación lanzada este mércores. Nomeadamente, a instrutora do caso dubidou da legalidade da operación de compra de tres autobuses urbanos para o Concello de Santiago, operación cofinanciada con cartos da Unión Europea a través da Consellería de Infraestruturas cando o seu titular era Agustín Hernández, actual alcalde da capital. Esa operación foi un dos motivos que, apenas dous días despois da presentación dos vehículos, en febreiro de 2013, era detido o daquela dedil responsable de Tráfico en Compostela, Albino Vázquez. De Lara xa investigaba o presunto amaño do contrato de tres buses en Compostela Do mesmo xeito, De Lara segundo consta na parte do sumario que xa non é segreda e a cuxo contido tivo acceso este dairio, a xuíza investigou tamén o xeito en que se financiou o CAB Obradoiro, que López Preside. Nomeadamente, segundo Vixilancia Aduaneira son feitos "destacados" a "entrega de cartos por parte da empresa Aquagest ao Obradoiro" como contrapartida ao Concello daquela dirixido por Gerardo Conde Roa "para conseguir a prórroga do contrato" do servizo de augas da cidade. Segundo a investigacion este sería un "desvío evidente de fondos a fins que non son os do contrato de Aquagest". A investigación da Pokémon sospeitou do xeito en que o Concello de Santiago financiou o Obradoiro Sempre segundo Vixilancia Aduaneira neses anos "realízanse achegas de cartos por Aquagest para empresas suxeridas por autoridades de Santiago". Concretamente, a achega ao Obadoiro produciríase "a iniciativa de Ángel Espadas", xefe de gabinete da Alcaldía con Conde Roa, para "pagar nóminas e xogadores". "Se estaría entregando diñeiro dende o Concello ao club de baloncesto e, para que non quedase constancia deste feito, estaríase realizando a través de facturas", indicáronlle os axentes á xuíza, indicando no mesmo informe que "se trataría de facturas ficticias. Nunha conversa telefónica intervida entre Espadas e o ex concelleiro de Deportes de Santiago, Adrián Varela, estes admiten que as achegas se fixeron "por tras, con facturas". Operación Pokémon en Praza Pública


Summary: O Presidente portugués encarga a Passos Coelho a formación de goberno e alerta dun acordo dos socialistas con "forças políticas antieuropeístas". PS, BE e CDU rexeitarán a investidura do candidato do PSD, o que abrirá a opción dun executivo liderado por António Costa.

Nunha intervención pública este xoves pola tarde, o presidente portugués Aníbal Cavaco Silva encargou a Pedro Passos Coelho, candidato da conservadora Portugal à Frente, a formación de goberno, ignorando o acordo acadado por PS, BE e CDU para posibilitar unha maioría alternativa en torno a António Costa. Fixo máis ca isto. No seu discurso, caendo continuamente no dramatismo, alertou das consecuencias "de uma alternativa claramente inconsistente sugerida por outras forças políticas" e criticando o acordo dos socialistas con "forças políticas antieuropeístas". É máis; o presidente da República mesmo apelou á disidencia dos deputados do PS críticos co pacto de esquerdas, animándoos a decidir "tendo em conta os superiores interesses de Portugal". Passos Coelho, actual primeiro ministro e líder do PSD, tentará polo tanto ser investido, pero o descenso experimentado polas forzas de centro dereita nas eleccións celebradas hai unhas semanas, que as deixou lonxe da maioría absoluta, faino depender do apoio do Partido Socialista. A Comisión Política do PS, reunida ata as dúas da mañá, acordou rexeitar o programa de goberno de Passos Coelho e deulle luz verde a António Costa para continuar coas negociacións coa esquerda, rexeitando "qualquer programa de governo que se proponha manter no essencial as políticas da anterior legislatura, rejeitadas por larga maioria dos portugueses nas últimas eleições". Tamén BE e CDU presentarán cadansúa moción de rexeitamento á investidura de Passos Coelho. A intervención de Cavaco Silva foi de inmediado moi criticada dende os partidos de esquerda e numerosos ámbitos sociais e medios de comunicación. O PS considera que "não é atendível em democracia que o Presidente da República se constitua como oponente à vontade de um conjunto maioritário de eleitores que extravasa em perto de 1 milhão os que apoiaram a coligação de direita". No seu alarmista discurso, o presidente portugués afirmou que "fora da União Europeia e do euro, o futuro de Portugal seria catastrófico", apelando a un pacto entre Portugal á Frente e PS, unha "solução governativa" que dea "garantias firmes de que respeitará os compromissos internacionais historicamente assumidos pelo Estado português e as grandes opções estratégicas adoptadas desde a instauração do regime democrático", engadindo que estas opcións "foram sufragadas pela esmagadora maioria dos cidadãos nas eleições de dia 4 de Outubro". E amosouse estrañado que "os contactos efectuados entre os partidos políticos que apoiam o projecto da União Europeia e da Zona Euro não tenham produzido os resultados necessários para alcançar uma solução governativa estável e duradoura". Cavaco Silva cargou especialmente contra o BE e a CDU, afirmando que "em 40 anos de democracia, nunca os governos de Portugal dependeram do apoio de forças políticas antieuropeístas" que "defendem a revogação do Tratado de Lisboa, do Tratado Orçamental, da União Bancária e do Pacto de Estabilidade e Crescimento, assim como o desmantelamento da União Económica e Monetária e a saída de Portugal do Euro, para além da dissolução da NATO, organização de que Portugal é membro fundador". E xustificou que debe facer "tudo" para "impedir que sejam transmitidos sinais errados às instituições financeiras, aos investidores e aos mercados, pondo em causa a confiança e a credibilidade externa do país que, com grande esforço, temos vindo a conquistar".


Summary: Imponlle unha sanción de 30.000 euros.

Augas de Galicia multa con 30.000 euros a empresa mineira de Touro Explotaciones Gallegas S.L., por unha "vertedura non autorizada de lixiviados" aos regatos Burgo e Brandelos, ambos os dous afluentes do río Ulla. A través dun comunicado, a Asociación Aldea Viva remitiu a resolución deste departamento autonómico, recollida por Europa Press, na que se declara "responsábel" a Explotaciones Gallegas por esta vertedura, que tipifica como infracción considerada "leve". Segundo Aldea Viva, no expediente Augas de Galicia "deixa claro que a escusa da recuperación paisaxística que alega a empresa non lle permite realizar verteduras contaminantes ao dominio público". Por todo iso, o portavoz socialista "lamenta esta actitude" da compañía, pois "o máis adecuado", ao seu modo de ver, "sería que recoñecesen os feitos". "Pero parece que nos queren tomar o pelo pretendendo que a Administración actúe de forma arbitraria".


Summary: Os do Morrazo gañaron a Bandeira de Moaña.

A Bandeira de Moaña de traíñas evidenciou de novo a superioridade que está a mostrar este ano a embarcación de Bueu, que acadou o seu terceiro triunfo nas catro regatas disputadas na Liga 'A'. Dense o primeiro momento os do Morrazo marcaron as diferenzas no mar e tan só os de Samertolameu puideron seguirlles algo o ritmo, aínda que remataron por detrás a case cinco segundos. A terceira praza quedou para os anfitrións da proba, os remeiros de Tirán -a máis de sete segundos-, unha vez máis superados polos que xa son os dous máis claros aspirantes ao ascenso de categoría. Así, a clasificación xeral queda liderada por Bueu, con dous puntos de ventaxe sobre Samertolameu e catro por diante de Tirán. Onde saltou a sorpresa foi na categoría feminina, na que Chapela sorprendeu Cabo da Cruz, traíña que levara o triunfo nas anteriores dúas regatas. As redondelás dominaron a quenda e malia que Cabo apertou, finalmente quedou a case seis segundos. As terceiras foron as de Mugardos. A xeral queda agora con Cabo e Chapela só separadas por un punto. Mentres, na máxima categoría das traíñas, a Eusko Label Liga, que a próxima fin de semana chegará á Coruña, Cabo da Cruz chegou na oitava praza, mentres que o Club de Remos de Ares acabou na undécima, os mesmos postos nos que figuran na xeral do que vai de Liga. Estrea da vela no campo de regatas coruñés Sen saír da auga, o Náutico coruñés organizou a XXII Regata Infanta Elena, primeira proba do Trofeo Presidente da Xunta. O Mirfak de Ferrol impúxose na División 'A', mentres que o Urbapaz de Cabanas gañou a 'B' e o Golfiño da Coruña, a 'C'. En J-80 o Impresión 3D Atlántico dos organizadores repetiu o triunfo de hai un ano.


Summary: En maio Galicia foi un dos catro territorios que rexeitou participar no 1º Encontro da Rede Interautonómica de Memoria Histórica. Navarra pide axuda para recuperar os restos dos centos de presos que perderon a vida, moitos deles galegos

O pasado 22 de maio representantes de 13 gobernos autonómicos (todos agás Madrid, Murcia, Castela-A Mancha e Galicia) reuníronse en Navarra para participar no 1º encontro da Rede Interautonómica de Memoria Histórica, explorando as posibilidades de colaboración entre territorios para avanzar nos procesos de recuperación dos restos das persoas represaliadas polo Franquismo. O encontro serviu tamén para homenaxear os case 800 presos republicanos que 80 anos antes (o 22 de maio de 1938) se fugaran da prisión de San Cristovo. Máis de 200 foron asasinados no acto e outros moitos executados posteriormente.Así, a Xunta decidiu non participar neste encontro, a pesar de que case 200 dos fugados eran galegos e de que 54 morreron no intento. No marco do proxecto Ezkaba o Goberno de Navarra fixo un chamamento a outras comunidades para que colaborasen na identificación e recuperación dos cadáveres, dos que en moitos casos se descoñece o seu nome. "Galicia non pode estar aparte" desta iniciativa para "honrar á memoria de moitos galegos e galegas", dixo BurgoO PSdeG-PSOE vén de presentar no Parlamento unha proposición non de lei para que a Xunta de Galicia atenda a petición de axuda lanzada por Navarra. A deputada Concepción Burgo afirmou que o Goberno galego "non quere nin levantar o teléfono para ofrecerse a axudar na localización dos familiares dos presos". "Galicia non pode estar aparte" desta iniciativa para "honrar á memoria de moitos galegos e galegas", dixo Burgo, que acusou ao Executivo de Núñez Feijoo de "non ter feito nunca nada pola Memoria Histórica". A parlamentaria socialista subliñou a "preocupación brutal" que provocan estas posicións políticas, sinaladamente "co que temos no PP nacional e andaluz" e os seus acordos coa "extrema dereita de Vox".654 galegos presosO Forte de San Cristovo, situado no monte Ezkaba de Pamplona, foi utilizado dende o golpe militar de 1936 ata 1945 como cárcere de presos políticos chegados de toda España. Estaba considerado como o penal máis duro do franquismo. Proxectado para 350 persoas, chegou a recluír ata 2.500 en condicións inhumanas. Un dos organizadores da fuga foi un galego, Antonio Valladares. E tamén era galego o último detido entre os 800 fugados, Amador Rodríguez SollaPor el pasaron neses anos 654 galegos. Como destacaba Francisco Xavier Redondo Abal neste artigo: "Non houbo entre eles líderes políticos nin intelectuais nin artistas. Eran xente do común: labregos, mariñeiros, canteiros, albaneis. Moitos militaban na CNT". Os primeiros chegaron ao forte o 14 de decembro de 1936: eran nove persoas procedentes de Lugo, xulgadas en consellos de guerra e condenadas a reclusión perpetua por defender o réxime legal e constitucional republicano. Un dos organizadores da fuga foi un galego, Antonio Valladares. E tamén era galego o último detido entre os 800 fugados, que non foi apresado ata o 14 de agosto: chamábase Amador Rodríguez Solla e era natural de Salceda de Caselas.


Summary: Carmen Velayos (Ávila, 1967) é profesora titular de Filosofía Moral e Política na Universidade de Salamanca. Autora, entre outros, dos ensaios Ética e cambio climático (2008); O cambio climático e os límites do individualismo (2015) e Rachel Carson: a revolución entrañábel, que se publicará proximamente. A pasada quinta feira falou en Compostela convidada polo Consello da Cultura Galega.

Que lle parece que mozas e mozos de medio mundo fixesen folga polo clima?É natural. Faltaba a chama e por fin prendeu. Verá, levo quince anos vendo como o viven e como viven as nosas e os nosos adolescentes. O pensamento verde, que antes era algo excepcional, agora fai parte das súas vidas. Temos un sistema social que produce mozas e mozos mellor preparados que nunca, pero no que ao mesmo tempo é moi difícil topar traballo. Hai unha competencia feroz que empeza nas aulas, e unhas condicións inhospitalarias fóra das aulas se temos en conta o nivel de desenvolvemento que se alcanzou. O que peor levan é que ese desenvolvemento non os fai felices, son unhas xeracións que non saben que vai pasar coas súas vidas, mesmo se van poder ter descendencia. Están ben informados, son ecoloxistas, consomen menos carne, menos plásticos… Non se senten culpábeis do quecemento global. Era natural que pasase, O quecemento global é un problema que esixe unha resposta global. Pero a humanidade nunca soubo reaccionar contra a fame, por exemplo. Que facemos con isto?É certo, non existen as ferramentas. Non dispomos de institucións para enfrontar un problema das dimensións do quecemento global. Nin leis internacionais vinculantes. Hainas, pero fican apenas no plano teórico. Eu traballo nun universidade na que durante o Renacemento se trataba do dereito de xentes. A ONU podía ter sido esa institución, pero o que acorda non é vinculante. Son pesimista… Creo que temos que correr moito e darnos moi a présa en construír esa ferramenta planetaria. Quizais a loita para salvar a capa de ozono, polos resultados, foi un primeiro paso. Pero temos que ir máis rápido na procura desa institución mundial que xestione os bens comúns. A mocidade que se rebela interpela directamente os Gobernos. Pode que deixaramos demasiadas cousas importantes en mans dos políticos?O problema coa política é como é a política. Viven no curto prazo. Ningunha mensaxe para salvar o clima vai gañar eleccións. É impopular. Deprime. A política non toma riscos. Ten a súa propia lóxica, moi suxeita ás normas e os tempos que marcan as eleccións. Igual a moita xente lle parece unha parvada, pero eu creo que se deixaramos a un grupo de cidadáns ben informados debater durante uns días, darían coas solucións que precisamos. A política non toma riscos Vostede fala de equidade e responsabilidade interxeracional…Iso é a sustentabilidade. Temos a responsabilidade de deixar ás xeracións vindeiras un mundo no que se poida vivir. Todas e todos. É fácil de dicir, pero as políticas que se intentaron neste sentido non cumpriron os seus obxectivos. Para que serven os obxectivos? Mire, a realidade é que empezamos a ver escaseza de fosfatos e fósforos, vitais para os solos; superouse o pico do carbón e o do petróleo, tamén o do uranio… Pero cre que todos estes sinais de alarma, nunhas sociedades nas que preocupa tan pouco a solidariedade global como a equidade, conseguiran mudar a nosa maneira de pensar?Non hai unha cuestión, por moi importante que sexa e consiga situarse no centro do espazo público, que por si mesma mude a forma de pensar. A mobilización da mocidade será un revulsivo, pero non vai producir un cambio antropolóxico. Mais invítanos a pensar sobre un individuo que non se pode afastar de todo o demais, porque somos interdependentes e ecodependentes. Temos que empezar a pensar fóra do paradigma antropolóxico actual centrado nun individuo que non depende da nai nin da terra nin dos demais. Que achega a filosofía á loita contra o quecemento global?Nos anos setenta a filosofía empezou a cambiar esa imaxe dualista: o home dun lado, a natureza do outro. Empezamos a pensarnos como parte da natureza. Desde o campo da ética achégase a teoría da xustiza sobre tránsito cara unha sociedade que necesariamente consumira menos, menos enerxía, por exemplo. Esa teoría dinos que os que sufriron máis as consecuencias non deben seguir sendo os que máis sufran. Son modelos de xustiza sobre os que elaborar o reparto de cotas de emisións ou decidir se poñemos o contador a cero, como pretende Estados Unidos, ou decidimos que o pasado se teña en conta. A teoría da xustiza ten moito que dicir sobre como abordamos a transición ecolóxica. Disque os informes do panel internacional de expertos reflicten un prognóstico conservador, que os acontecementos van máis rápido. Cando alguén apunta: 'coidado, é a carne!', ou 'coidado, son os coches!', aparecen actitudes irracionais por todas partes. Por que nos molesta tanto?É o que os psicólogos cognitivos chaman nesgos da racionalidade. Como a inercia cognitiva ou como o pensamento desiderativo. Eliximos o que nos gusta e desbotamos o que non nos gusta. E reaccionamos con agresividade porque non nos gusta o que digan de nós que somos uns irresponsábeis. Mais son optimista porque temos imaxinación e podemos descubrir cousas tan suculentas como a carne ou máis que o turismo de avión en avión. Que dato sobre o avance do quecemento global asustouna máis ultimamente?Dos últimos? Case todos. Disque os informes do panel internacional de expertos reflicten un prognóstico conservador, que os acontecementos van máis rápido. Tamén, que a concentración de dióxido de carbono está en niveis récord desde abril. Hai pouco, escoitei a unha oceanógrafa chilena manter que os efectos sobre o mar son irreversíbeis e que o aumento do nivel das augas é inevitábel. E sabe que nos últimos cincuenta anos desapareceron do planeta millóns e millóns de paxaros? Na súa opinión, en que punto estamos?Nun punto crítico da historia da humanidade que por primeira vez está diante da cuestión de si ten ou non un futuro. Non valen máis falacias nin máis pretextos. Hai novas formas de loita: están as mozas e os mozos, está Internet, a xente ten que saber. Queda pouco tempo e debemos empezar a cooperar todas e todos na transición.


Summary: O primeiro ministro portugués anunciou esta sexta feira máis un pacote de medidas por valor de 4,8 mil millóns de euros até 2015

Passos Coelho compareceu perante os medios de comunicación esta sexta feira para dar a coñecer o novo plan de reformas que o seu executivo presentará á Asembleia da República. Após a sentenza do Tribunal Constitucional que declarou contrarias a dereito algunhas das medidas recollidas nos Orzamentos de Estado para 2013, o goberno de coaligación prepara un novo plan de medidas que respondan aos obxectivos de défice exixidos pola Troika. "Aínda non resolvemos o problema do défice" advertiu ao comezo da súa intervención o primeiro ministro "temos que o reducir máis". O goberno portugués centrará o seu programa de recortes nunha "reforma da administración pública" e na aplicación dunha nova taxa nas pensións superiores aos 1350 euros, en concepto de "contribución de sustentabilidade" á depesa pública. Neste senso, Passos Coelho anunciou que para 2014 serán despensad@s perto de 30.000 traballador@s públic@s por vía de "rescisións amigábeis" e de "mobilidade especial". Aliás, aumentará a xornada laboral na función pública ao pasar das 35 horas semanais, até o de agora vixentes, ás 40 horas. Asemade, o pacote incorpora a modificación da idade de xubilación. A partires deste 2013 @s traballador@s públic@s e privad@s poderán xubilarse "sen penalización" aos 66 anos, malia que a idade legal se mantén nos 65.


Summary: A Rede Educativa de Apoio LGBTIQ+ reclamou esta sexta feira, día 8, á Consellaría de Educación que se posicione contra a última campaña da entidade ultracatólica Hazte Oír, dirixida a centros de ensino, docentes e comunidades escolares.

As 160 integrantes da Rede Educativa de Apoio LGBTIQ+ da Galiza -plataforma formada por educadoras, educadores e docentes de 98 centros de ensino do sistema educativo galego- presentou esta sexta feira, día 8, no Rexistro da Xunta unha carta, dirixida á Consellaría de Educación e á Valedora do Pobo, na que traslada a súa "preocupación e malestar" polo reparto en diferentes centros educativos galegos de cartas, folletos e panfletos da entidade Hazte Oír, que conteñen mensaxes "en contra da realidade LBGTIQ+". Como denuncia a plataforma educativa, esta última campaña, dirixida non só á dirección dos centros senón tamén directamente ao profesorado, as ANPA e o propio alumnado, "atenta contra os dereitos fundamentais das persoas, o dereito á educación e a liberdade do ensino e fomenta o odio cara ás persoas e familias LBGTIQ+, incumprindo tanto a vixente lei educativa como as leis en materia de Igualdade e Diversidade". Segundo considera, o material mesmo pode incorrer nun delito de odio. Apoio aos dereitos do alumnado contra a discriminación "Exiximos un posicionamento público e firme da Consellaría, a través dun comunicado que chegue a todas as comunidades galegas, así como ás familias, ANPA e escolas de familia, afianzando os valores democráticos que a Carta Marga outorgou a toda a cidadanía", reclama na súa carta a Rede, que chama á Xunta a facer "unha aposta maior polos dereitos do alumnado". Ao tempo, comprométese a "traballar arreo día a día nas aulas para construír unha sociedade inclusiva, responsábel, respectuosa e con valores democráticos, onde cada persoa poida desenvolver a súa identidade con liberdade e sen sufrir ningún tipo de fobia ou discriminación". O alumnado ten dereito a recibir formación en valores de convivencia, á tolerancia e á non discriminación por cuestións de identidade de xénero ou orientación sexual Tal e como recorda a plataforma, o marco legal educativo vixente no Estado español e concretamente na Galiza, desde a normativa de Dereitos Humanos á Constitución Europea, "reafirma o dereito do alumnado a recibir formación en valores que apelen á convivencia, á tolerancia e á non discriminación por cuestións de identidade de xénero ou orientación sexual". Con este escrito, a Rede Educativa de Apoio LGBTIQ+ súmase á iniciativa desenvolta polas entidades galegas defensoras dos dereitos do colectivo LGBTIQ+, integrantes da FELGTB.


Summary: O Foro Económico de Galicia advirte que, malia que a recesión rematou, os efectos da crise non marcharán se o país non prioriza as iniciativas económicas e se non aposta forte pola I+D+i, onde é das autonomías que menos inviste e que máis recorta.

Galicia saíu da recesión, pero nin os seus terribles efectos nin a crise remataron aínda. O Foro Económico de Galicia advírteo así no seu Informe de Conxuntura Socioeconómica, presentado este luns, e no que alerta que queda moito por facer aínda para que se poida crear emprego neto. Para logralo e para saír do túnel, esta plataforma que une empresa e universidades sinala un maior investimento en innovación, investigación e desenvolvemento como a clave e o "valor seguro" para deixar atrás o pesadelo. Non obstante, o país segue a ser das autonomías que menos se preocupa polo I+D+i, cun recorte continuado do investimento que pasou do xa exiguo 0,96% do PIB en 2009 ao 0,87% de 2012, un descenso este do 6,5%, superior ao do conxunto do Estado. Sitúase así a comunidade nos últimos postos en canto a aposta pola innovación no Estado, segundo o estudo La Inversión en I+D+i en España. O Foro Económico de Galicia centra na aposta pola innovación a clave para abandonar a crise en Galicia Pero o Foro teno claro. A saída da recesión e a mellora gradual das taxas negativas de crecemento do PIB "deben verse como un primeiro paso para a necesaria recuperación económica de Galicia", pero para acadar ese crecemento positivo e crear emprego neto é necesaria "unha mellora do acceso ao financiamento a familias e empresas, así como fortalecer o sector exterior". E para fortalecer este último, non queda outra que "fornecelo de instrumentos necesarios para gañar cota de mercado e investimentos", ademais de "potenciar a mellora do capital humano e investimento produtivo, engadindo maior valor aos nosos produtos". En definitiva, investir en I+D+i, o pulo necesario que faría efectivo o bo comportamento das exportacións e do sector industrial nos últimos meses. "Hai que potenciar a mellora do capital humano e investimento produtivo, engadindo maior valor aos nosos produtos" Pero a Xunta incumpriu as súas propias previsións de investimento en innovación, malia que ten no cluster da automoción o exemplo que, como destaca o Foro, deberían tomar outros sectores como o naval, que leva o camiño contrario. Ademais, esta plataforma albisca tamén outro ámbito do que Galicia debería coller exemplo. Porque as taxas de nacemento empresarial no caso das empresas de alta e media alta tecnoloxía e nos servizos avanzados son superiores á media estatal. "Unha maior creación de empresas e a xeración de emprego de calidade nestes sectores incidiría nunha mellora da produtividade empresarial noutras ramas de actividade", destaca. Porque priorizar os ámbitos e sectores claves na economía do país é fundamental segundo o Foro. "É necesaria unha estratexia global, coherente, consensuada e ambiciosa que priorice as iniciativas de vital importancia para a sociedade galega, contemplando os indicadores de control e seguimento, os responsables da súa execución e un calendario detallado da mesma", di a plataforma no Informe, que insiste nesa estratexia detallada que os expertos levan reclamando anos. Os expertos piden "unha estratexia global, coherente, consensuada e ambiciosa que priorice as iniciativas de vital importancia para a sociedade galega E ao tempo, o investimento en I+D en Galicia retrocedeu a niveis de 2005, aínda no goberno de Manuel Fraga, e incrementou o seu diferencial negativo con España. Ademais, o Plan Galego de Investigación, Innovación e Crecemento 2011-2015 "asume como obxectivo xeral a converxencia do esforzo galego en I+D+i co esforzo do conxunto de España, que en ningún caso debe ser inferior ao 2% do PIB no ano 2015, cifra que nos porá na senda de acadar o obxectivo fixado pola UE para o ano 2020 do 3% do PIB". Pero a tendencia marcada pola Xunta nos últimos catro anos é xusto a contraria. E por aí non hai camiño. O Foro Económico de Galicia lembra tamén no seu documento o dato "especialmente preocupante" do importante aumento do número de parados de longa duración, así como a elevada taxa de paro entre a mocidade. E recorda tamén que "tanto en termos trimestrais como anuais", o país sitúase a finais de 201 como a terceira comunidade con maior caída da súa poboación activa e tamén a terceira con maior descenso da ocupación en termos absolutos. "A capacidade de recuperación do mercado laboral galego e o español son similares", advirte o Informe, que insiste en que sen unha estratexia global e consensuada, sen priorizar sectores importates para a sociedade e sen apostar pola innovación, ese rexurdimento será moito máis difícil. E será un rexurdir peor.


Summary: O calendario 2019 de visitas da Unidade Móbil do DNI á Costa da Morte.

As visitas da unidade móbil do DNI permiten non ter que desprazarse ás cidades para facer trámites "burrocráticos" tan sinxelos como a renovación do DNI ou o pasaporte. Por Zas, que o ano pasado conseguía que volvera tras 10 anos sen facelo, recibían este luns a primeira das visitas do 2019, e permitía que uns 70 veciños e veciñas de Zas e doutros municipios limítrofes puidesen realizar esas xestións. "O feito de que se cubriran case todas as prazas demostra a importancia que teñen este tipo de servizos no rural", destaca o Alcalde de Zas. A documentación tramitada no día hoxe deberá recollerse o vindeiro mércores, 20 de febreiro, na casa consistorial. Próximas citas As próximas visitas durante o 2019 serán o 10 de maio e o 10 de outubro. Polo que os/as interesados/as xa poden pedir cita no 981 70 83 03.


O presidente estatal do Partido Popular (PP), Alberto Núñez Feixoo, non acudirá na terza feira á toma de posesión de Alfonso Pérez Mañueco como presidente de Castela e León, evitando así a foto co líder do novo socio de goberno dos populares, Vox, e deputado no Congreso, Santiago Abascal. O aínda presidente da Xunta expresou o seu "apoio incondicional" a Mañueco, pero xustificou a súa ausencia pola dupla axenda como integrante do Goberno galego e dirixente estatal do PP. No seu lugar acudirá a nova secretaria da formación política, Cuca Gamarra. Honras a franquistas e menos protección para o colectivo LGTBI: primeiros pasos do Goberno PP-Vox en Castela e León Preguntado pola decisión de non presentarse na toma de posesión e se tiña que ver con Vox, Feixoo insistiu en que ten "un duplo compromiso" orgánico institucional. "Iso significa que teño que compatibilizar unha axenda institucional cunha axenda de partido e estas cousas, evidentemente, no son sinxelos", declarou o presidente do PP, que subliñou que a súa "prioridade" neste momento é combater a inflación de case 10% no Estado español, mentres segue no cargo de presidente do Goberno galego. "Cuestión de prioridades" Pola súa parte, Cuca Gamarra xustificou a ausencia de Feixoo e asegurou que a "prioridade" e o "urxente" agora é a economía. Ese mesmo día, o presidente do PP ten fixados encontros cos axentes sociais na sede do partido, en Madrid. Nunha entrevista en Telecinco que recolleu Europa Press, Gamarra resaltou que o Partido Popular "si que estará" na toma de posesión de Mañueco. A secretaria xeral do PP, que tamén foi preguntada pola posibilidade que Feixoo quixese evitar unha foto con Santiago Abascal, negou a maior e insistiu na "cuestión de prioridades". Ao seu entender, a ausencia do presidente dos populares "responde única e exclusivamente a iso" porque en política "priorizar" os problemas dos cidadáns debe estar "por enriba de todo". "E mañá así é como o PP afronta o día", sentenciou.


Summary: A pandemia da Covid-19 ocasionou un atraso asistencial que as listas de espera hospitalaria esbozan sen chegar a reflectir a realidade da demanda sanitaria e dos tempos de agarda aos que se vén sometidos os doentes. A transparencia das listas de agarda é unha vella reivindicación de pacientes e sindicatos que piden aclarar os criterios que rexen as esperas e facer públicos todos os rexistros para unha mellor das demoras e da saúde das persoas.

A Lei de garantías de prestacións sanitarias da Galiza, aprobada polo Goberno da Xunta en decembro de 2013, estabelece que "os pacientes que requiran atención sanitaria hospitalaria, de carácter programado e non urxente, no ámbito do sistema público de saúde" terán garantida esa atención no tempo máximo de 60 días cando se trate dunha intervención cirúrxica e de 45 no caso ben dunha consulta especializada ben de probas diagnósticas ou terapéuticas. O tempo medio de espera para unha operación cirúrxica a finais de 2020 foi, segundo os datos divulgados polo Servizo Galego de Saúde en xaneiro deste ano, de 72,6 días despois de chegar aos 100 no mes de xuño "tras o período de total confinamento" marcado polo primeiro decreto do estado de alarma. Porén, a demora para unha intervención cirúrxica na Galiza a decembro de 2020 foi 18 días superior á rexistrada un ano antes, con 35.819 doentes á espera dunha operación, sen grandes diferenzas a respecto dos números de 2019. Para as primeiras consultas de enfermidade no conxunto dos hospitais do Sergas, o tempo medio de agarda a finais de 2020 situouse en 49,3 días, oito máis que o ano anterior, tamén por riba do límite que exixe a lei. Os rexistros do Sergas computan, ademais, o tempo medio de espera para probas diagnósticas segundo o tipo de estudo requirido. Así, a demora esténdese, de media, durante 94,5 xornadas para probas de radioloxía e alcanza os 154,3 días no caso de ter que facer unha endoscopia con 61.387 e 9.596 pacientes en agarda respectivamente. Son, en todo caso, datos referidos a pacientes en espera estrutural: aqueles que nun momento dado están pendentes de ser intervidos e cuxa demora "é atribuíbel á organización e aos recursos dispoñíbeis". Así o recolle o decreto polo que se estabelecen as medidas para o tratamento homoxéneo da información sobre as listas de espera en todo o Estado e que define tamén as esperas non estruturais, sobre as que non hai ningunha información. Luces e sombras da espera hospitalaria "As listas de espera teñen tres elementos chave", explica a Nós Diario Manuel González Moreira, voceiro de CIG-Saúde en Vigo e integrante da plataforma SOS Sanidade Pública. "Dunha banda, os pacientes aos que se decidiu facer unha actividade, ben sexa cirúrxica ben unha exploración complementaria, que quedan nunha lista agarda pendentes de aviso". O tempo que poden estar aí é indeterminado, aclara. A esta lista engade a da espera estrutural "formada por pacientes programábeis e que poden ser citados para actividade que se lle solicitou". Por último, estaría a lista de doentes en espera non estrutural, na que se atopan, moitas veces sen sabelo, persoas cuxas citas "non son programábeis por distintas razóns". Unha moi habitual, sinala González Moreira "é que rexeiten facer a proba ou a intervención que lles corresponde nunha clínica privada", mais tamén poden acabar nese rexistro paralelo por motivos clínicos que desaconsellan calquera actuación ou por unha solicitude de aprazamento. O problema fundamental, apunta Manuel González Moreira, "é que non sabemos que pasa previamente con ese listado á espera de ser convocado e non sabemos que pasa coa lista non estrutural, xa que non hai datos". Opacidade É unha cuestión de transparencia, concorda Fernando Abraldes, presidente da Asociación de Pacientes e Usuarios do Hospital Clínico de Santiago (CHUS). "Os datos que se publican sempre non responden á realidade. E o Consello de Contas da Galiza xa o advertiu: os pacientes en espera non estrutural non se reflicten nas estatísticas, e estima que son até 50% dos que figuran nas listas estruturais, polo que habería que incrementar nun 50% as persoas en lista de espera". Xa en 2010 o Consello de Contas chamou a atención sobre as situacións de exclusión da espera de carácter estrutural, que deben estar "debidamente documentadas, controlando adecuadamente a súa transitoriedade con obxecto de garantir a súa xustificación e a representatividade", xa que a efectos de cómputo producen "unha redución tanto do número de pacientes como do tempo medio de espera nos datos que son obxecto de información pública". Na mesma liña, este organismo público convidaba a Administración a estabelecer un procedemento claro, suxeito a "criterios éticos" que "defina como un paciente en espera non estrutural por rexeitamento dun centro alternativo volve ser programado para ser intervido". Agora mesmo, indica González Moreira, "non sabemos cales son os criterios para que os doentes volvan ás listas estruturais nin o tempo que van pasar aí". A maioría, di, non regresa até despois dunha reclamación. Os efectos da pandemia Os últimos datos publicados polo Sergas referidos ao atraso asistencial acumulado nos hospitais da Galiza recollen o efecto da pandemia, uns meses durante os que "houbo menos actividade ordinaria", afirma Manuel González Moreira e "se trasladou temor á xente para que non acudise aos servizos asistenciais", engade Fernando Abraldes. En consecuencia, a demanda de atención minguou e con ela, a solicitude de probas complementarias, de novos diagnósticos e de actividade cirúrxica, cuxo efecto se reflicte non so nas listas de agarda, baleiradas desta carga que se deixou de asumir, senón tamén na saúde das persoas. "As listas de espera responden a unha realidade inventada", recalca Abraldes, xa que os datos publicados "encobren a demanda asistencial real", negándolle aos pacientes información clara sobre a súa situación de espera e sen considerar sequera o seu grao de prioridade, apostila. "Os tempos de demora son ficticios. A metodoloxía que se emprega é opaca e tramposa e non atende ás necesidades asistencias reais da poboación" que se manteñen malia caer a demanda a raíz da pandemia, con graves consecuencias para a saúde. Agarda e calidade de vida Recuperar todo o que non se fixo é moi complicado, máis cando non todos os servizos están aínda normalizados, advirte González Moreira. "Vai levar tempo recuperar o que non se fixo". E facelo nas mellores condición para os pacientes esixirá considerar máis criterios que o da gravidade que estabelece a Lei de garantías, "porque a gravidade non é o único que condiciona a calidade de vida dos doentes. Unha persoa que precisa unha prótese non vai morrer porque non lla poñan en tres, seis ou nove meses, pero esa espera prolongada vai repercutir na súa calidade de vida". É por iso que reclaman acabar coa opacidade das listas non estruturais, facelas públicas e empezar a valorar as intervencións e as actuación sanitarias en todas as súas dimensións, co obxectivo de non agravar a saúde dos doentes nin incrementar tempos de espera inxustos nos que caen, sen sabelo, quen rexeita ou adía a súa intervención, sumando á espera estrutural a demora non estrutural, incerta e oculta. Defensor do doente Neste sentido, a Asociación Defensor do Paciente revelou os seus propios datos agarda e atraso no sistema sanitario galego. Segundo as súas estimacións, o tempo medio de espera para someterse a unha cirurxía na Galiza ascendeu en 2020 até os 101 días, con 36.580 galegos e galegas pendentes dunha intervención. No seu informe anual sinala "os recortes orzamentarios, a falta de persoal sanitario e o feche de camas" adoptados "en toda a rede do Sergas" durante a pandemia "pola escaseza de recursos" ademais de lamentar a deriva de "diñeiro público cara a hospitais privados" e a sobrecarga da Atención Primaria.


Summary: A edición da Semana de Filosofía, que deu comenzo nesta segunda feira no Pazo de Congresos de Pontevedra, terá como título 'Filosofía e Contrahexemonía'.

Nesta segunda feira tivo lugar a sesión inaugural da XXXVIII Semana de Filosofía, que este ano leva como título 'Filosofía e Contrahexemonías', no Salón de Actos do Pazo da Cultura da cidade de Pontevedra. A Semana de Filosofía será "Contrahexemónica" Por mor do atraso no remate das obras no Teatro Principal de Pontevedra, a Aula Castelao de Filosofía veuse na obriga de mudar a localización dos relatorios ao Pazo da Cultura. A entrada ás xornadas é libre, mais quen desexe ter dereito á certificación (sexa por 20 horas como formación do profesorado da Consellaría de Educación ou como 1,3 créditos ECTS da Universidade de Vigo) precisa encher unha matrícula, dispoñíbel en liña na páxina da Aula Castelao. Na primeira sesión, o profesor Carlos Taibo substituíu a Atilio Borón, quen por motivos de saúde non puido acudir, como encargado do primeiro dos relatorios da Semana. A intervención de Taibo levou por nome 'Rússia frente a Ucrânia: impérios, povos, energia'. Taibo, até 2018 profesor de Ciencia Política e da Administración na Universidade Autónoma de Madrid. é autor dunha vintena de libros, en castelán, relativos ás transicións na Europa central e oriental contemporánea, así como outra ducia de publicacións en galego-portugués. Nos últimos anos interesouse por materias máis xerais, como a teorización sobre o (des)orde internacional ou o colapso da civilización. Carlos Taibo: "Cando alguén celebra a desaparición dunha lingua, pregúntome que ten dentro da cabeza" Despois da sesión inaugural a cargo do profesor Taibo, a primeira xornada da Semana de Filosofía foi completada con outras dúas palestras a cargo de Pepe Cabido, profesor de Filosofía no Instituto de Ensino Secundario (IES) Antón Fraguas de Santiago de Compostela, e Jule Goikoetxea Mentxaka, da Euskal Herriko Unibertsitatea. O relatorio de Cabido tivo por título 'Da masculinidade hexemónica á masculinidade disidente: unha experiencia pedagóxica', mentres que a de Goikoetxea 'Sobre a contrahexemonía patriarcal, nacional e neoliberal: aquí e agora'. Jule Goikoetxea, filósofa política e escritora: "A democracia non cabe no capitalismo e o patriarcado" Nesta terza feira terán lugar tres palestras: 'Elucidación do concepto de contrahexemonía. A necesidade dun discurso forte para a esquerda', de Carlos Fernández Liria, da Universidade Complutense; Galician Broadcasting Corporation. O que queremos para a Galega', de Anxo Quintela, xornalista e locutor da Radio Galega; e ' Escola contrahexemónica: a escola do coñecemento', de Olga García Fernández, Profesora de Filosofía no IES Julio Verne, no municipio toledano de Bargas. A clausura das xornadas decorrerá na sexta feira cun relatorio a cargo de Victoria Sendón de León, doutora en Filosofía e escritora, que terá como título 'A contrahexemonía nos tempos do cólera'.


Summary: Varios centos de hostaleiros e hostaleiras, chegados de diferentes puntos da xeografía galega, escenificaron esta sexta feira ante a sede da Xunta da Galiza en Compostela o enterro do sector para reclamar un "rescate xa" dada crise que padecen derivada da pandemia.

Logo de percorreren en manifestación as rúas de Compostela, hostaleiros e hostaleiras colocaron un cadaleito e coroas de flores na porta principal do edificio administrativo de San Caetano, cunha mensaxe en que se podía ler: 'Dona hostalaría, matárona en España o 15 de marzo de 2020'. Alí atopábase unha persoa caracterizada de 'morte' mentres varios hostaleiros se introducían en sacos negros a modo de sepultura co nome dos seus locais. Tamén puxeron un cartel coas fotos de Alberto Núñez Feixoo e Pedro Sánchez coa lema: 'Se rescataches o banqueiro, rescata agora o hostaleiro'. Todo iso, mentres se gritaron consignas como: 'Se nos fechas, páganos'; 'Indemnizacións xa'; 'Rescate xa, non somos os culpábeis, deixádenos traballar'. Lois López, da Asociación Hostalaría Compostela e un dos portavoces da recentemente creada Plataforma en Defensa da Hostalaría Galega, lamentou que están "ao límite da quebra económica" e instou a Xunta a que lidere as medidas de rescate do sector. Remarcou que "o sector necesita unha solución máis ampla e máis global que unhas indemnizacións puntuais e concretas, iso serve para non liquidar nun momento as empresas, pero non serve nin sequera a medio prazo". "Non é a culpábel a hostalaría, demóstrase que as restricións na hostalaría non dobregan a curva", afirmou López. "Estamos a morrer" Durante o acto leuse un manifesto que denunciou que son empresas "ás que non deixan traballar" e demandaron aos gobernantes "solucións reais". "Non necesitamos axudas, necesitamos indemnizacións, necesitamos un rescate xa", apuntaron. "A vosa xestión está a acabar connosco", afirmaron os participantes "A vosa xestión está a acabar connosco", denunciaron, "somos empresas intervidas por vós". Dirixíronse aos líderes dos Gobernos galego e estatal para lles dicir que "teñen a obriga moral de resolver esta situación". "Non vos podedes permitir levantar dunha mesa de negociación sen chegar a acordos", avisaron. "É a hora da xestión e estádesnos fallando. Míranos, estamos a morrer!", clamaron entre aplausos e sons de bucinas. "Algúns hostaleiros recibiron só 1.200 euros" Tamén tomaron parte na protesta os 11 hostaleiros de Pontevedra, Marín e Poio que en decembro camiñaron desde Pontevedra a Madrid para protestaren pola súa situación. Hoxe concluíron a peregrinación até Compostela, onde Rafael Rúa, membro da directiva de Hoempo -hostaleiros de Pontevedra, Poio e Marín- pediu un rescate porque "as axudas que están encima da mesa non valen para nada". Algúns hostaleiros, sinalou, recibiron só 1.200 euros despois de case un ano fechados. Todo iso, mentres teñen que seguir pagando diferentes impostos, unido a que o cesamento de actividade para autónomos "é unha vergoña", de só 337 euros cos que "non se pode subsistir". O modelo polo que avoga é o que se produce en Alemaña, onde o Estado sufraga o 70% das perdas. Continúa hoxe a reunión Esta sexta pola tarde continuarán en Compostela as negociacións entre as administracións para tentar pactar un fondo común de rescate á hostalaría fronte á crise da Covid. As contías que poña cada entidade e quen xestionará eses recursos son os dous principais puntos de desencontro entre a Administración local e a Xunta da Galiza.


Summary: Nas eleccións xerais, PP, Ciudadanos e Vox acadaron un resultado moito mellor nas zonas urbanas con maior nivel de renda, ao contrario que PSdeG e En Común. Nas municipais, o fenómeno repetiuse na Coruña, Ferrol, Vigo, Ourense ou Lugo, con mellores datos para o PP nas zonas máis podentes e para os socialistas nas máis modestas

Dous factores (en ocasións ligados entre si) determinan habitualmente o voto: a idade e a renda dispoñible. Para o conxunto de Galicia, a idade media nun concello semella unha das principais claves, á vista dos resultados nas últimas décadas, cun maior dominio do PP canto máis envellecido é o lugar. Porén, para a Galicia urbana é a riqueza relativa dos seus barrios o factor que mellor explica o dominio dunha ou doutra forza nun determinado lugar.Unha análise dos datos en conxunto amosa unha relación directa entre o nivel de renda dun determinado barrio e nivel de apoio a PP e, sobre todo, a VOX e CiudadanosCruzando os datos da renda media dispoñible por sección censual e os resultados nas últimas eleccións xerais e municipais en cada barrio podemos ver algunas constantes, que despois (sobre todo nos comicios municipais, tamén se ven matizadas por elementos da política local).Nas eleccións xerais do pasado 28 de abril o PSOE foi a forza máis votada nas sete cidades galegas e fíxose coa vitoria en case dúas de cada tres seccións censuais, tamén en boa parte daquelas cunha maior renda bruta dispoñible (en parte pola división do voto da dereita entre PP, Ciudadanos e VOX). Porén, unha análise dos datos en conxunto amosa unha relación directa entre o nivel de renda dun determinado barrio e nivel de apoio a PP e, sobre todo, a VOX e Ciudadanos. En cambio, canto máis rico é un barrio, a porcentaxe de voto para PSdeG-PSOE e En Común foi máis reducida. O voto ao BNG (baixo nestes comicios) non semella experimentar esta relación, nun sentido ou noutro.Naqueles barrios máis envellecidos a porcentaxe de voto a PP e VOX aumenta considerablementeO cruce destes mesmos datos coa idade media en cada barrio amosa igualmente unhas certas relacións entre o maior ou menor porcentaxe de apoio a unha forza política e a maior ou menor xuventude ou avellentamento de cada zona, pero as tendencias non son tan acusadas. O voto a En Común é maior nas áreas urbanas con máis poboación máis nova, e o mesmo sucede co de BNG e, moi lixeiramente, co do PSdeG-PSOE. O voto a Ciudadanos non experimenta grandes cambios por idade. E, en cambio, naqueles barrios máis envellecidos a porcentaxe de voto a PP e VOX aumenta considerablemente.Eleccións municipaisPodemos facer esta mesma análise cos datos das eleccións municipais do pasado mes de maio. As tendencias xerais mantéñense (barrios máis ricos votan máis á dereita, barrios máis pobres votan máis á esquerda), porén aquí entran en xogo en cada lugar as dinámicas locais. Hai que ter en conta, igualmente, que nestes comicios o PP si foi quen de concentrar moito máis o voto conservador, cunha presenza case testemuñal de VOX e un resultado para Ciudadanos máis reducido que nas xerais celebradas un mes antes.O PP foi o partido máis votado nas 20 seccións censuais da Coruña con maior nivel de renda. Pola contra, o PSdeG impúxose con claridade nas 10 seccións con menor riquezaAsí, temos que o PP foi o partido máis votado nas 20 seccións censuais da Coruña con maior nivel de renda. E fixo o mesmo nas 20 seccións máis ricas de Ferrol. Tamén dominou en 9 das 10 seccións censuais máis podentes de Ourense, en 9 das 10 con máis renda de Lugo e en 7 das 10 en Compostela. As excepcións foron Pontevedra, onde o BNG gañou en 8 das 10 seccións con máis renda dispoñible, e Vigo, onde o PSdeG-PSOE de Abel Caballero foi a forza máis votada en todas as rúas da cidade, independentemente do seu nivel de renda.O caso da Coruña é paradigmático. PP (30,34%) e PSdeG-PSOE (30,02%) practicamente igualaron os seus resultados, coa Marea Atlántica nun 20,23%, BNG no 7,16% e Ciudadanos no 5,8%. Porén, nas dez seccións censuais con maior nivel de renda, o Partido Popular non só foi o máis votado, senón que duplicou os votos dos socialistas, superando o 50% nos máis deles. Marea Atlántica e BNG estiveron por debaixo da porcentaxe obtida no conxunto da cidade e Ciudadanos estivo lixeiramente por riba.En cambio, nas dez seccións censuais con menor nivel de renda da cidade, o PSdeG-PSOE impúxose con claridade en todas, con porcentaxes entre o 31% e o 43%, ficando o PP por debaixo do 30% en todas menos unha.Outro excelente exemplo témolo en Ferrol. Alí o PP ficou ás portas de acadar a maioría absoluta, cun 41,35% dos votos e doce puntos máis que o PSdeG-PSOE. Porén, ese dominio afianzouse naquelas zonas máis podentes da cidade, nas que os populares superaron o 50% en moitos casos, fronte a resultados dos socialistas entre o 20 e o 30%. En cambio, nas seccións censuais con menor nivel de renda, os datos de ambos os dous partidos foron moi semellantes e o PSdeG mesmo obtivo a vitoria en varias destas zonas. De igual xeito, na gráfica pode verse como Ciudadanos obtivo máis porcentaxe nas áreas máis ricas da cidade que nos barrios con menos ingresos, zonas que foron determinantes para que ficase sen representación. Outro exemplo pode ser o de Ourense, onde o PSdeG-PSOE foi a forza máis votada, cun 26,33%, fronte ao 22,57% do PP. En cambio, nas sete seccións con máis renda da cidade, os populares superaron os socialistas por unha diferenza entre os 10 e os 16 puntos.En Lugo a tendencia a relación renda-voto é tamén visible. Os populares obtiveron un 31,91% no conxunto da cidade, fronte a un 25,97% do PSdeG, un 16,36% do BNG e un 8,2% de Ciudadanos. Nas seccións con maior renda (situadas no centro e barrios residenciais próximos) o PP imponse con claridade, mellorando o seu dato global en case todas elas e superando o PSdeG-PSOE por amplas porcentaxes (agás nunha delas). Os socialistas obteñen cifras moi inferiores ao seu dato no conxunto do Concello, o BNG rexistra resultados moi dispares e, finalmente, Ciudadano si mellora claramente nos barrios máis ricos o seu resultado globalOs casos de Pontevedra, Compostela e Vigo son máis complexos e as relacións entre renda e voto non son tan claras coma nas outras catro cidades. Porén, as tendencias son as mesmas. En Santiago, por exemplo, o voto a Compostela Aberta e BNG foi maior naqueles barrios con menor renda, ao contrario do que sucedeu co PP e con Ciudadanos; no PSdeG-PSOE non houbo relación directa entre os dous parámetros.En Vigo, o esmagador dominio de Abel Caballero dificulta as análises. Con todo, a pesar do moi baixo resultado acadado polo Partido Popular (13,69%), os datos amosan que nos barrios con menor renda as súas porcentaxes foron aínda máis baixas e que so conseguiu subor do 20% naquelas zonas máis podentes. En cambio, o PSdeG acadou os seus mellores resultados nos barrios máis pobres, superando o 70% na maior parte das seccións censuais con rendas medias inferiores aos 10.000 euros.Finalmente, Pontevedra é a cidade con tendencias menos claras neste senso. O PSdeG obtén os seus mellores resultados nas seccións con menor renda, o mesmo que o PP. Pola contra, BNG e Ciudadanos rexistran os seus mellores datos nos barrios máis ricos, que corresponden co centro da cidade.


Summary: O Campionato de España finaliza con seis medallas para Galiza, dúas delas de ouro.

As deportistas galegas non defraudaron ante o seu público e desenvolveron unha grande actuación no Campionato de España de atletismo, que se desenvolveu sobre a pista sintética do recinto de Expourense. Un total de seis medallas -dous ouros, tres pratas e un bronce-, dous postos de finalistas e catro mellores marcas persoais conforman o balance para Galiza dun campionato que se disputaba en terras galegas por primeira vez nos seus 55 anos de historia. Exactamente a metade desas medallas chegaron no foxo de area no que se desenvolveron as competicións de salto de lonxitude, da man de Ana Peleteiro, Jean Marie Okutu e Leticia Gil. A primeira, gran favorita no triplo salto pese a non ter competido en ningunha competición oficial até ese momento en practicamente cinco meses, impúxose realizando tan só tres saltos válidos, dous dos cales chegarían até os 13,90 metros que lle darían a vitoria. A atleta de Ribeira, que levaba desde o Mundial de Doha -5 de outubro de 2019- sen competir, foi a gran sensación da competición, e ante un público entregado superou á veteranísima Patricia Sarrapio. Porén, ambiciosa, após a vitoria declarou que agardaba "un pouquiño máis". Jean Marie Okutu, pola súa banda, ampliou un palmarés que xa o sitúa como lenda vivinte do salto de lonxitude ao sumar o seu 11º título de campión absoluto. Co público de Ourense en pé con cada un dos seus saltos, o galego fíxose coa medalla de ouro por tan só dous centímetros, 7,93 fronte aos 7,91 do alacantino Eusébio Cáceres. O seu vindeiro obxectivo é todo un reto: superar a súa mellor marca persoal -8,17 metros, datada hai case catro anos- en máis de cinco centímetros, para acadar a mínima para competir nos Xogos Olímpicos de Toquio, estabelecida en 8,22 metros. Finalmente, Leticia Gil, nada no Barco de Valdeorras e campioa de España en 2019, logrou o bronce diante do seu público a pesar de non estar fisicamente ao 100%, após voar 6,19 metros. Só foi superada por Fátima Diame, que saltou até os 6,47 metros, e Yuliana Elizabeth Ángulo, que alcanzou os 6,39. Pratas para Adrián Ben e Belén Toimil O viveirense Adrián Ben, sexto home máis rápido do mundo na distancia dos 800 metros, sabía que tería un concurso moi complicado, dada a presenza de Mariano García, mais foi unha carreira que se saíu de todos os esquemas previstos. Porque o mediofondista galego superou a García, o gran favorito, nunha carreira moi lenta, mais tivo que conformarse coa prata por só 12 centésimas, ante a irrupción dun convidado inesperado na loita entre ambos xigantes da categoría, o madrileño Pablo Sánchez. Belén Toimil -no lanzamento de peso- e Saleta Fernández -en salto de altura- lograron senllas pratas que pecharon o medalleiro galego, que a piques estivo de ampliar Esther Navarrete, que rematou cuarta na proba dos 3.000 metros.


Summary: O secretario xeral do PSdeG subliña que a súa "sensación" é que os socialistas deben "incrementar o traballo" para volver "sintonizar coa sociedade" ao tempo que manifesta "apoio pechado" a Rubalcaba

"Temos a obriga de actualizar o proxecto e a mensaxe". A pouco máis de dez días de que o Comité Nacional do PSdeG fixe o calendario que desembocará nun congreso da formación e, previsiblemente, nun relevo na súa dirección, o secretario xeral dos socialistas galegos, Pachi Vázquez, acudiu este luns a Madrid para asistir, no seo da Executiva Federal, á análise da crise que vive o partido tras as derrotas en Galicia e Euskadi. Coa vista posta en ambos procesos, o galego e o estatal, Vázquez asegura que o "compromiso" debe ser "redobrar esforzos" para volver "sintonizar coa sociedade". Mentres en Madrid arrecia o debate sobre a idoneidade de Alfredo Pérez Rubalcaba para comandar este proceso Vázquez non dubida de que a "dirección do partido" conta cun "apoio pechado". É precisamente esa dirección a que, di, se encargará de "acelerar os prazos para celebrar as conferencias políticas" que xa estaban previstas e que, a priori, servirán para concretar o cambio de rumbo da formación, un "debate profundo", di o líder do PSdeG, para "acadar máis credibilidade". O que foi candidato socialista á Xunta ten a "sensación" de que no seo do PSOE cómpre tamén "incrementar o traballo" e, dende esa perspectiva, di, tamén o PSdeG abordará a súa propia reflexión, partindo da base de que "terá o seu ritmo" pero "cumprirá os prazos fixados" a nivel federal. Con esa autonomía concorda tamén o propio Rubalcaba que, ao termo da Executiva, considerou que a "reflexión" dos socialistas galegos é "unha decisión deles", que deben formular despois de que "a xente" non observase o 21-O a posibilidade de que se formase "un goberno alternativo" que tería que ser "a suma de catro partidos". Vázquez coida que o PSOE debe "incrementar o traballo" para volver "sintonizar coa sociedade" e apoia a Rubalcaba Neste contexto, non obstante, Rubalcaba non cre que a perda de apoio en Galicia estea relacionada con aspectos como os aludidos recentemente por dirixentes como o ex ministro José Bono, que considerou que o PSOE está "desdebuxado" por establecer pactos con diversas formacións nos distintos territorios do Estado. "A desnaturalización pódese dar por pactar con alguén que non ten que ver contigo", pero "non por pactar con moitos", sentenza o secretario xeral do PSOE. Rubalcaba lanzaba estas consideracións sobre Galicia tras unha Executiva na que, asegura, se sentiu "unanimemente apoiado" para continuar á fronte do partido e na que non sentiu presión ningunha para acelerar a convocatoria de primarias para elixir a persoa que encabezará a candidatura socialista ás eleccións xerais. Esas primarias serán "cando toque", tendo en conta que as eleccións "son dentro de tres anos", polo que na actualidade sería "política ficción".