Summary: A Asociación pola Defensa da Ría avisa que, en cumprimento da lei, a adscrición dos terreos que actualmente ocupa Ence en Pontevedra ao Porto de Marín depende de que a pasteira abandone ese emprazamento. A APDR desmonta así a proposta da Xunta para cambiar a titularidade dos terreos que ocupa a factoría co obxectivo de eludir así a sentenza que obriga Ence a abandonar Lourizán.

A Asociación pola Defensa da Ría (APDR) advirte que, "por lei", a adscrición dos terreos de Lourizán (Pontevedra), nos que se sitúa a pasteira de Ence, ao Porto de Marín depende de que a propia empresa abandone o seu actual emprazamento. A Xunta formula precisamente a proposta de adscribir estes terreos de Pontevedra ao Porto de Marín para así non dar cumprimento ás resolucións da Audiencia Nacional que obrigan Ence a saír do seu actual emprazamento. A través dun comunicado remitido a medios este domingo 19 de decembro e asinado polo seu presidente, Antón Masa, a APDR recalca que esta operación, defendida pola Xunta en base a un ditame do Consello Consultivo da Galiza, "só se podería facer" unha vez os terreos "estean libres". Segundo a asociación, o que "realmente" pretende reivindicar tanto o Goberno galego como un sector do persoal da pasteira é "a adscrición de Ence ao porto, algo ben diferente á adscrición dos terreos de Lourizán e radicalmente contrario" ao que avala o Consello Consultivo. Neste sentido, APDR sinala que "por lei" esta compañía "non ten cabida en terreos portuarios". "Tanto a Xunta como a Autoridade Portuaria de Marín como a propia Ence e os sindicatos saben que isto é así. Con todo, non teñen reparos en promover e ou apoiar unhas posicións e unhas loitas que, saben perfectamente, están abocadas ao máis rotundo dos fracasos", lamenta Masa. Con todo, a asociación asegura que as posibilidades de adscribir os terreos ao Porto de Marín son "moi remotas" mesmo aínda que a pasteira non estivese alí. Isto é así porque precisaría dos informes favorábeis de "cando menos" os ministerios de Transición Ecolóxica, Transportes e de Asuntos Económicos, que "non parecen estar polo labor". Ademais, a APDR insiste en que esa zona que actualmente está ocupada pola factoría "tense que recuperar para o uso e goce do conxunto da cidadanía" un obxectivo ao que a asociación non pensa "renunciar".


Summary: O prezo medio da luz para a clientela de tarifa regulada na quinta feira será de 86,66 euros/MWh, 7,7% superior ao da cuarta feira.

A caída no prezo do gas natural situou o prezo de referencia para as centrais nesta quinta feira nos 31,77 euros por megawatt hora (MWh). Así, o prezo de referencia para as centrais de gas sitúase por primeira vez desde que entrou en vigor o mecanismo, a mediados de xuño, por baixo do tope de 40 euros/MWh. Desta maneira, a 'excepción ibérica' non será aplicada, aínda que se volverá reactivar cando supere de novo esa barreira. O prezo da luz dispárase e marca un novo récord desde a 'excepción ibérica' O prezo medio da luz para os clientes de tarifa regulada na quinta feira será de 86,66 euros/MWh, 7,7% superior ao da cuarta feira, segundo os datos provisionais do Operador do Mercado Ibérico de Enerxía (OMIE) recollidos por Europa Press. O prezo máximo rexistrarase entre as 21 e as 22 horas, con 122,96 euros/MWh, mentres que o mínimo para a xornada, de 64,22 euros/MWh, darase entre as 15 e as 16 horas. Bruxelas aproba a "excepción ibérica" A 'excepción ibérica', que entrou en vigor o pasado 15 de xuño, limita o prezo do gas para a xeración eléctrica a unha media de 48,8 euros por MWh durante un período de doce meses. Compensación negativa Esta cuarta feira a compensación ás gasistas, que ten que ser abonada polos consumidores beneficiarios da medida, os da tarifa regulada (PVPC) ou os que, a pesar de estar no mercado libre, teñen unha tarifa indexada, lanzou un saldo negativo, con -1,27 euros/MWh, primeira vez desde que existe o mecanismo. Sánchez anuncia unha "excepción ibérica" que permitirá que España e Portugal rebaixen os prezos da enerxía Fontes do Ministerio para a Transición Ecolóxica e o Reto Demográfico indicaron que este axuste foi negativo polo baixo prezo do gas no mercado, que deixou o prezo de referencia para as centrais de gas en 41,49 euros por megawatt hora (MWh), moi perto do prezo de referencia de 40 euros/MWh da 'excepción ibérica'.


Summary: Sanidade pide que maiores de 70 anos non visiten residencias de anciáns ou hospitais durante un mínimo de dúas semanas para evitar o contaxio da doenza. "Evidentemente, este asunto está na axenda", admite Feijóo sobre restricións nas campaña ou mesmo un eventual adiamento dos comicios do 5A que advirte, dependería en última instancia do Goberno central e da Xunta Electoral

Só unha persoa por paciente ingresado e só unha persoa por residente en centros de maiores tanto públicos como privados. As restricións a este tipo de visitas son as primeiras limitacións impostas dende o Goberno galego para procurar frear o espallamento do coronavirus, doenza da que contra o serán deste martes tiña confirmados 27 casos positivos por parte do Servizo Galego de Saúde, aos que se engadirán previsiblemente outros tres "pendentes de confirmación". Todo, mentres xa admite que "analizará" propoñer restricións para a campaña electoral do 5A ou mesmo sobre a propia data dos comicios.A Xunta pide que as persoas maiores de 70 anos non visiten residencias de anciáns ou hospitais para evitar o contaxio da doenza, da que se rexistran 27 casos e outros tres pendentes de confirmaciónA Comisión Interdepartamental que coordina as medidas da Xunta fronte ao coronavirus reunise este martes encabezada por primeira vez polo presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijóo. Nun contexto no que non se desbotan medidas adicionais noutros eidos como o universitario, polo momento e por un mínimo de dúas semanas, o Goberno galego limita dende este 11 de marzo a unha soa persoa cada visita en hospitais e centros de maiores e recomenda especialmente que as persoas maiores de 70 anos "non vaian visitar" familiares ou amizades a hospitais ou residencias.Adicionalmente, detallou o titular da Xunta, "suspendemos as visitas dos visitadores médicos e farmacéuticos" e a entrada de voluntariado nos centros sanitarios. Para "actuar preventivamente" e "tentar evitar a propagación do virus", recomenda ademais incrementar as consultas médicas por vía telefónica. O Consello da Xunta, especifica, terá sobre a mesa esta mesma semana límites para eventos festivos ou culturais, alén dos deportivos xa restrinxidos. Eventuais restricións de aforos, indica, serán coordinadas no seo do Consello Interterritorial de Saúde, no que participan todas as autonomías e o Goberno de España. O plan pasa por impedir as concentracións de máis de 1.000 persoas.Na liña de tentar frear os contaxios, a últimas horas do martes a Consellería de Sanidade ordenaba o peche durante dúas semanas do centro ocupacional e centro de día da asociación Aspronaga, en Oleiros "por precaución, tras o contaxio dunha persoa usuaria". As autoridades sanitarias estudan tamén restricións na Escola Oficial de Idiomas da Coruña polo mesmo motivo.Porta aberta a límites á campaña ou a un adiamento electoralAínda que sen concreción ningunha polo momento, en respostas aos xornalistas Feijóo xa admite a posibilidade de que o coronavirus impacte directamente na campaña das eleccións galegas, mesmo sen desbotar xa un eventual adiamento. "Por riba de calquera proceso electoral está a garantía da saúde, tanto do conxunto dos cidadáns como dos electores", sinalou. Aínda que a comisión "non abordou" especificamente accións a tomar, o xefe do Goberno galego asume que "debemos analizala e tomar a decisión en función" dun virus que, previsiblemente, se vai "incrementar"."Evidentemente, este asunto está na axenda", admite Feijóo sobre restricións nas eleccións, nun contexto no que un eventual adiamento dos comicios, advirte, dependería en última instancia do Goberno central e da Xunta Electoral"Evidentemente, este asunto está na axenda", nun contexto no que, especifica, "non temos competencia para adiar unhas eleccións", xa que unha vez convocadas, como é o caso, unha decisión coma esta tería que pasar os "filtros do Goberno central e da Xunta Electoral Central". "Que vai ocorrer? Hai tempo, pero están enriba da mesa cales son os criterios en relación coa recomendación sobre suspensión ou non das eleccións", nun contexto no que suxire coordinación coa decisión que poida chegar a adoptar o Goberno vasco e, en calquera caso, en función de "como evoluciona" o "número de casos" do virus. ""Non teño resposta neste momento, pero o importante neste momento non son unhas eleccións convocadas", senón "diminuír a vaga expansiva do contaxio" e "preservar a saúde da xente", advirte Feijóo. Así e todo, introduce un matiz que indica cal pode ser a "proposta" nos vindeiros días: garantir "o dereito ao sufraxio" e tamén á organización e asistencia de actos de campaña que agora mesmo, semella pouco compatible coas restricións en marcha e as que o Goberno galego prevé indicar nos vindeiros días. Neste sentido, subliña que o PP decidiu suspender o mitin que tiña previsto para o vindeiro sábado no Pino e no que a formación, di, esperaba unhas 4.000 persoas.


Summary: A compañía teatral ten que facer as maletas e deixar o concello no que estaba asentada desde 2012, desde 2014 como compañía residente após un concurso público. A nova Concellería de Cultura decidiu non volver convocar ese concurso.

Chévere, unha das compañías teatrais máis importantes da Galiza e que entre unha longa lista de premios e recoñecentos atesoura o Premio Nacional de Teatro en 2014, ten que volver a mudarse. Abandona Teo, municipio onde levaba desde 2012 (desde 2014 como compañía residente), onde recalou ao ter que marchar de Compostela co pano de fondo das presións do goberno de Conde Roa (PP). Agora, ten que volver facer as maletas. "Isto non é unha despedida. Despois de varios anos traballando no concello de Teo, Chévere deixará de facelo definitivamente neste mes de setembro. [...] Marchámonos sentíndonos para sempre parte deste territorio. E non podemos marchar sen despedirnos agradecendo o voso acompañamento e colaboración, que foi fundamental para nós. Grazas!". Así pon no comunicado de prensa. O motivo da despedida é a decisión da Concellería de Cultura de non convocar un novo concurso público para contratar o servizo de produción e dinamización teatral, que fora adxudicado por última vez en 2016 a esta compañía. "A finais do mes de agosto, a nova responsábel da área de Cultura do Concello comunicounos que, de momento, non ten previsto convocar o novo concurso, dándonos un par de semanas de prazo para que sacásemos as dotacións técnicas do auditorio municipal, que son de Chévere, e o resto do material da compañía", indican o comunicado. Após as eleccións municipais de maio, o goberno local de Teo é unha coalición entre Son de Teo e PSdeG, sendo a área de Cultura xestionada polos socialistas.


Summary: A crise de lexitimidade do Goberno Rajoy continúa a criar unha fenda probabelmente irreversíbel entre o líder do PP e a opinión pública.

Nunca antes na historia un presidente de Goberno tivo un grao de rexeitamento social tan masivo como o que castiga a figura de Rajoy. Os dados de Metroscopia son demoledores e deberían bastar para Rajoy valorar a serio a súa renuncia. O 79 por cento das persoas inqueridas non acreditan nas explicacións dadas por Rajoy a respeito do seu envolvimento na contabilidade en negro do tesoureiro Bárcenas. A inmensa maioría cre que Rajoy si cobrou en B, que non declarou os seus ingresos ao fisco e que, portanto, mentiu. A estratexia da transparencia despregada por Moncloa, coa publicación das declaracións da renda e do patrimonio, non serviu para nada. Ao contrario, aumentou a confusión e a sensación de que Rajoy minte, ao acharse incoherencias entre as cifras declaradas ao fisco e as achegadas no seu momento ao Congreso (ou as manifestadas en entrevistas televisivas, como a que concedeu en 2007 a Lleida TV). Se alguén pon en dúbida que Rajoy está politicamente amortizado, non faría mal en botarlle un ollo ao último traballo do CIS, realizado, alén do máis, antes do estourido do caso Bárcenas. Os dados son desoladores para o aparato de Génova. Na súa nota individual, Rajoy non chega nin ao 3, fica no 2,81. É o rexisto máis baixo na serie histórica do CIS para un presidente de goberno español. Unha nota máis propia de Otegui (cando existía ETA) que do xefe do Executivo estatal. A pior nota de Zapatero, poucos meses antes de o PSOE caír derrotado nas xerais con, foi un 2,88. A nota de Rajoy no CIS, o 2,81, é o rexisto máis baixo na serie histórica do CIS para un presidente de goberno español Deszamos máis ao detalle. Que percentaxe de cidadáns teñen moita confianza en Rajoy? O 2,3 por cento. E cantos teñen bastante confianza? 14,2 por cento. Vaiamos agora aos que desconfían de Rajoy, a aqueles que non cren nel, a diferenza de Feijóo. Pouca confianza en Rajoy téñena o 28,4 por cento das persoas inqueridas polo CIS e o 53,7 por cento (!!!!) afirman non ter ningunha. Se iso é así, por que Feijóo di tan enfaticamente crer en Rajoy? Por que non adopta un perfil máis discreto e de menor adhesión ao seu xefe? Por que se coloca tan lonxe da sensibilidade cidadá? As respostas a estas perguntas remiten a unha evidencia: Feijóo está na carreira cara á Moncloa e esa carreira pasa inescusabelmente polo apoio do aparato de Génova, controlado aínda por Rajoy. Por iso fabrica balóns de oxíxeno para o presidente do goberno. Porque, embora debilitados, Rajoy e a súa contorna aínda teñen capacidade para desequilibrar unha contenda interna no partido. Feijóo non é que crea en Rajoy, é que non se pode permitir o luxo de non crer nel.


Summary: A música tradicional, e en especial o mundo da gaita, centra o caderno de análise do semanario Sermos esta semana, coordinado por Xaneco Tubío, da Asociación de Gaiteiros Galegos, e disponíbel aquí.

A música tradicional galega é referente en Europa pola calidade de intérpretes e luthiers e pola vitalidade coa que un instrumento como a gaita chegou ao mundo actual. Porén, ten presenza residual no ensino regrado, conta con escaso apoio oficial e é ignorada polos circuítos da cultura oficial e das empresas mediáticas. Analizámolo no A Fondo desta semana, en parcería coa Asociación de Gaiteiros Galegos. "O ensino da música tradicional está en mans de asociacións culturais espalladas polo País ─afirma Xaneco Tubío─ e a maior parte das veces con pouca ou ningunha axuda institucional". O papel do movemento asociativo e o seu protagonismo no rexurdir da música tradicional é un dos aspectos analizado neste A Fondo. "Somos os continuadores do esforzo de moitísima xente no noso País, que durante séculos levan traballando arreo por manter vivo o inmenso legado que forma parte da nosa música tradicional", destácase no artigo que repasa o cuarto de século que, en 2014, celebrou a Asociación de Gaiteiros Galegos. Nas marxes do ensino regrado "Da viveza da música tradicional dá conta o rexurdir do baile como espazo de relación, coa volta de seráns, fiadas, ruadas e foliadas" O caderniño abonda na situación da música tradicional galega no ensino oficial, tanto na educación obrigatoria coma nos conservatorios. "A música tradicional galega posúe un potencial educativo moi destacado en relación á aprendizaxe activa e ás relacións co contexto", destaca Pilar Gonçalves, mestra de educación musical no CEIP Seara, en Moaña. Para Xosé Miguélez, a primeira persoa cunha titulación oficial en gaita, e mestre de música tradicional no Conservatorio Profesional de Música de Vigo, as principais dificultades no ensino da música tradicional radican na perda da súa función social: "Pasa de ser unha música feita para as relacións sociais, a unha música escénica ou de recreación folclorista", explica. A volta das foliadas O A Fondo conta tamén coa participación do investigador Pablo Carpintero, que repasa a historia de, cando menos 2.000 anos, da gaita de fol en Galiza. "A gaita foi, dende tempos inmemoriais, o instrumento musical do pobo por excelencia, capaz de adaptarse aos diferentes cambios na sú a contorna con absoluta flexibilidade". Da viveza da música tradicional dá conta o rexurdir do baile como espazo de relación, coa volta de seráns, fiadas, ruadas e foliadas, nas que a xente se reúne para pasalo ben botando uns puntos. Luís Prego, mestre de baile e de música tradicional, repasa a actualidade do baile tradicional, onde se mesturan grupos de corte etnográfico con compañías de baile de nova creación que acoden á mestura con outras músicas como o jazz inspiración.


Summary: Familiares e usuarias de residencias e da dependencia piden a creación dunha comisión de investigación no Parlamento da Galiza que axude a esclarecer que pasou nos centros de maiores. Máis que un castigo, aseguran, queren que se corrixan os erros para que "os nosos maiores poidan estar máis tranquilos".

A Federación Galega de Asociacións de Familiares e Usuarias de Residencias e da Dependencia REDE vén de solicitarlle ás forzas políticas con representación no Parlamento da Galiza a apertura dunha comisión de investigación que determine "que foi o que pasou nas residencias galegas" nos meses máis duros da pandemia. "Queremos respostas", afirma Xosé Bernárdez Solla, secretario de REDE e presidente de Vellez Digna. "Por que nas residencias privadas houbo 24 veces máis posibilidades de morrer de Covid-19 que nas públicas? Por que se lle negou ás persoas que máis o necesitaban a opción de ir a un hospital? Por que houbo unha mortaldade tan alta nos centros de maiores? Non podemos obviar nada do que sucedeu porque estariamos enviando a mensaxe de que as residencias poden facer o que queiran, e non é así", incide. Bernárdez Solla confía en que a comisión prospere malia a maioría absoluta do PP. "Se se nega, con todo o que pasou, será que ten algo que ocultar, mais vai quedar en evidencia", advirte. Corrixir erros Máis que un castigo, aseguran desde REDE, o que buscan é que se determine "onde estiveron os fallos para podelos corrixir, porque en pouco tempo podemos vernos nas mesmas outra vez". Nas residencias, din, segue habendo escaseza de persoal e "todo o sacrificio recae sobre as familias", privadas de visitas. Investigación de oficio Doutra banda, REDE volve insistir nunha demanda que xa lle trasladou á Fiscalía no pasado. "É necesario que abra dilixencias de oficio. Despois de tantos mortos e de indicios suficientes que apuntan a que moitas persoas faleceron por unha simple cuestión de aforro económico, entendemos que a Fiscalía debe investigar de oficio para esclarecer o que pasou", sinala Bernárdez Solla, quen avanza que seguen traballando para presentar unha demanda civil colectiva que aclare a xestión da pandemia nas residencias.


O primeiro ministro de Italia, Giuseppe Conte, presentou hoxe a súa dimisión ante o presidente do país, Sergio Mattarella, que segundo informou La Repubblica manterá mañá pola tarde contactos cos distintos partidos políticos para decidir o camiño a seguir. Conte, que seguirá en funcións até se aclarar o escenario político, xa adiantara que dimitiría ao termo do Consello de Ministros desenvolvido hoxe cedo pola mañá. Tanto o Movemento 5 Estrelas (M5S) como o Partido Democrático (PD) deixaron claro que son partidarios dun "Conte ter", como se coñece na prensa do país o que sería o terceiro gabinete liderado polo xurista e profesor. O líder do PD, Nicola Zingaretti, reiterou a súa lealdade a Conte para que lidere "un Goberno claramente europeísta e sostido por unha ampla base parlamentaria, que garanta credibilidade e estabilidade para afrontar os grandes retos aos que se enfronta Italia". Tamén o ministro de Exteriores, Luigi Di Maio, do M5S, avogou por un "Goberno sólido" arredor de Conte, para responder a retos abertos como o "bloqueo" na distribución das vacinas da Covid. Crise no seo do Goberno O detonante da crise foi a división no seo da coalición, en particular despois das discrepancias en torno ao destino dos fondos de recuperación europeos expresadas polo ex primeiro ministro e líder de Italia Viva, Matteo Renzi. Ademais de recorrer de novo Conte, a outra opción con máis posibilidades sería a formación dun Goberno tecnócrata, como en 2011 con Mario Monti. De non haber acordo, Italia veríase abocada a convocar eleccións anticipadas, algo que arela Matteo Salvini, líder da ultradereitista Liga, que encabeza as sondaxes. E o líder da conservadora Forza Italia, Silvio Berlusconi, propuxo un Goberno de "unidade nacional".


Summary: O sindicato de médicos O'mega vén de concentrarse esta terza feira 11 de decembro perante o Parlamento de Galiza contra os recortes e a falla de recursos sanitarios e o consecuente desbordamento nos centros de Atención Primaria.

Entre as súas demandas está o aumento de persoal de substitución, para poderen cubrir baixas e vacacións e reducir o número de pacientes por profesional. Denuncian a "precarización do sistema sanitario galego" e a "deterioración da atención a pacientes, listas de agarda, esgotamento e desmotivación do persoal sanitario". "O'mega está xa na súa décima xornada de folga. Estamos denunciando a sobrecarga asistencial que está padecendo o persoal médico. Tanto a nivel de atención primaria como hospitalaria, por falta de recursos. De persoal, na primaria xa estamos acostumados a que non se substitúa, a que ti chegues cunha listaxe de 40 pacientes e remates cunha de 52 porque tes que ver os dun compañeiro que non está, as urxencias que van xurdindo...e, claro, iso xera que non poidas facer unha asistencia de calidade", explica a Sermos Galiza Javier Iglesias, de O'Mega. "A atención primaria mudou moito", informa o facultativo, que advirte que "xa non é a atención primaria de ambulatorio de hai vinte anos, para ben dos pacientes, e iso esixe máis tempo e máis medios, do cal non se nos dotou. Temos agora, por exemplo, unha serie de protocolos para derivar ao hospital.Cumprilo. lévanos 10 ou 15 minutos por paciente. O cal está moi ben, pero se eu teño catro pacientes deses ao día cunha listaxe de 45 ou non fas ben o protocolo ou tes que quitar a algúns pacientes", engade.


Summary: Sermos Galiza fai dez anos. Ao longo de toda unha década publicamos noticias, opinións, análises... É hora, pois, de facer unha interpretación literaria dese período. Iso é Relatan... Nós, un conxunto de 18 textos inéditos e ilustrados para ofrecer unha outra interpretación, alén da xornalística da nosa realidade.

O 8 de xuño de 2012 saía á rúa o primeiro número de Sermos Galiza. O editorial daquela primeira entrega remataba subliñando que "a información, con vagar, pode alimentar ideas novas, pode remexernos por dentro e animarnos á acción. Pode darnos esa efervescencia que nos manteña en pé". Dez anos despois, a sociedade mudou, a circunstancia é outra e, desde logo, as ideas novas non deixaron de abrollar. Para celebrarmos os dez primeiros anos deste proxecto, Nós Diario agasallará ao público lector durante o mes de xuño con dezaoito textos literarios inéditos -relatos e poemas- que teñen como fío en común a presenza do noso xornal na actualidade da última década. Marilar Aleixandre, Francisco Castro, Marica Campo, Suso de Toro, Fina Casalderrey, Lois Diéguez, Berta Dávila, Víctor Freixanes, Rosalía Fernández Rial, Xosé Iglesias, Olga Novo, Xavier Queipo, Emma Pedreira, Manuel Rivas, María Reimóndez, Séchu Sende, Eli Ríos e Xurxo Souto representan Relatan...Nós, unha selección das mellores letras que o noso país pode ofrecer e, sen dúbida, contribuirán a enriquecer aínda máis a lectura de Nós Diario durante estes días. O morcego branco, de Marilar Aleixandre, inaugura a colección, un relato O morcego branco, de Marilar Aleixandre, inaugura a colección, un relato sobre condicións de traballo noutros países, condicións laborais nas que traballa unha boa parte da sociedade, pano de fondo no que se debuxan as inxustizas. Ao día seguinte chegará Angelito, de Francisco Castro, que debulla outras ameazas: o machismo, o ascenso da ultradereita, os retrocesos que se seguen dando no plano da igualdade. O terceiro relato, As sombras chinesas do tempo, de Marica Campo, desenvólvese entre as sombras dunha memoria histórica que continúa a permanecer oculta -e ocultado- en moitos dos seus detalles máis sórdidos. Son só tres exemplos de como a creación literaria bebe dunha actualidade que serve de punto de partida para unha reflexión sobre as chaves da nosa sociedade. Lugares de análise da realidade onde Nós Diario estivo ao longo de toda esta década. Con esta colección, Nós Diario ofrece un conxunto de 18 textos ilustrados para mostrar unha interpretación literaria da Galiza da última década, que vai alén do xornalístico e que é proba da potencia creativa do noso país.


Summary: Os lobbies da industria farmacéutica e da tecnoloxía sanitaria e as empresas aseguradoras teñen moito interese en desmontar a nosa sanidade pública para convertela en negocio.

Os servizos sanitarios non son un gasto social insustentable, como repite o catecismo neoliberal. Pola contra, a sanidade pública é unha fonte de riqueza, de progreso e de coñecemento, ademais dun elemento esencial de integración social. O Sistema Nacional de Saúde (SNS), que se ergueu nas últimas décadas no Estado español, contribúe non só a manter a saúde dos cidadáns senón que aporta traballo e benestar a parte da poboación. Os servizos sanitarios representan unha parcela moi importante da actividade económica (o 40% dos orzamentos das CCAA dedícase a tal fin). Existe unha forte tensión privatizadora, pois os poderes económicos ansían apoderarse desa partida do diñeiro público. Hai unha estratexia internacional para converter a sanidade nunha parcela de negocio. Desde o FMI, o BCE ou o poderoso Club Bilderberg (presidido polo nobre francés Henri de La Croix de Castries) os poderes económicos teñen posta a mirada sobre o SNS e manobran para facerse con el. No Estado hai plataformas (FAES, SEDISA, Club Gertech) que repiten as falacias neoliberais (xa recollidas no Informe Abril en 1992): que a sanidade pública é insustentable, que a xestión privada é máis eficiente que a pública e que o financiamento debe ser público pero a provisión dos servizos debe ser privada. Todos apuntan no mesmo sentido: os lobbies da industria farmacéutica e da tecnoloxía sanitaria e as empresas aseguradoras teñen moito interese en desmontar a nosa sanidade pública para convertela en negocio. O SNS está en perigo pois existe unha "estratexia deseñada e articulada por grupos poderosos que pretenden facerse cos fondos que o Estado destina á sanidade" (FADSP). Esta actuación depredatoria está sendo realizada coa complicidade do PP, que ten a moitos dirixentes imputados e a moitos outros como asiduos visitantes das "porta xiratorias". En sanidade o PP actúa con todo rigor a favor dos intereses privados e está a executar unha contrarreforma sanitaria; desde o goberno central, coa escusa da crise, impuxo o infame RD 16/2012 que suprime o dereito á atención sanitaria universal e recupera a figura do "asegurado"; e nas CCAA (desde os inicios en Alzira -1999-, que agora está a ser rescatado) privatizou desde hospitais enteiros a extensas parcelas da actividade sanitaria. Nos últimos tempos a conivencia dos poderes políticos e económicos impulsou novas ameazas para o SNS, que se suman ás xa existentes. A nivel global hai unha ameaza moi poderosa: o tratado de libre comercio (TTIP) que, de aplicarse, abriría as portas ás grandes empresas do sector para apoderarse do SNS e podería deixar os litixios entre os Estados e as empresas fóra dos canles da xustiza ordinaria e nas mans de tribunais externos que actuarían, con toda certeza, a favor dos intereses empresariais. A nivel local, e de forma moi intensa en Galicia, o PP actúa con rigor a favor dos intereses empresariais. A privatización da xestión de servizos esenciais e do I+D+i do Sergas está xa moi avanzada. O seguinte obxectivo son as Unidades de Xestión Clínica, que poderían significar a privatización definitiva do núcleo duro do SNS: a actividade asistencial. Pero esta contrarreforma sanitaria, argallada de costas da poboación e os profesionais, está infestada de conflitos de interese e de actuacións que bordean ou directamente infrinxen a legalidade, o que pode permitir a súa recuperación mediante a acción política e a loita cidadá. Non podemos permitir que desmantelen o SNS, elemento esencial do Estado de benestar.


Summary: A "vulneración de dereitos" por parte do Tribunal Supremo é o argumento co que o presidente do Parlament adiou o pleno de investidura previsto para hoxe.

Despois de que o xuíz Pablo Llarena prohibise a Jordi Sànchez asistir á Cámara catalá, Roger Torrent decidiu suspender o pleno. É a terceira vez que desconvoca a investidura, dúas con Sànchez como candidato e unha con Carles Puigdemont. A maiores, o presidente do lexislativo catalán convocou unha xuntanza de urxencia da mesa para "avaliar a resposta política á vulneración de dereitos por parte do Supremo". O propio Torrent proporá que o Parlament se querele contra o xuíz Llarena por "impedir a investidura de Llarena".


Summary: Durante o ano 2016 foron 360 as persoas estranxeiras detidas en Galicia por aspectos referidos á Lei de estranxeiría. A estes datos temos que engadir as 317 identificacións que se producen no ano 2016 en Galicia por motivos relacionados coa Lei

N. é unha fermosa muller negra. Abraia a súa firme vontade e o rápido que aprendeu castelán ao mesmo tempo que é quen de entender unha conversa en galego. Chegou a Galicia hai 4 anos, despois de pasar unha serie de anos entre vagando e avanzando, desde o sur da península, a onde chegou, con moita fortuna como ela mesmo recoñece, procedente do norte de África, despois de cruzar o estreito nunha ruinosa embarcación. N. non dubida en ofrecerse para todo tipo de traballo. Non lle fai ascos a nada. E, no entanto, ninguén, a pesar de que a usan como man de obra, deu o paso de ofrecerlle un contrato en toda regra, a mellor garantía de poder regularizar unha situación administrativa, que unha lei inzada de racismo institucional, converte en delito. N. procura non perder contacto coa súa xente de Senegal. O domingo, cando ten un oco, reúnese coa súa xente e falan das dificultades, dos soños, dos atrancos para reunir diñeiro e enviarllo á familia. Falan de esperanza, a de poder reagrupar aos seus cando as cousas se poñan mellor. Mais falan tamén de medo. N. Recoñeceume que no grupo teñen medo todos e todas, mesmo os que teñen unha situación regularizada, xa que dependen da vontade do contratador para non verse nunha situación de irregularidade sobrevida. Si, falan do medo a seren deportados. Non queren fracasar: son a esperanza de demasiadas persoas. Ás persoas desta nosa terra que non estean informadas, ata lles pode parecer esaxerado. Mais non o é. N., hoxe, non está en Galicia. E non é pola súa vontade que marchou. Non. Todo sucedeu de forma tan rápida que é mesmo complexo resumir ben como se deron os acontecementos. Dise que unha democracia demostra a súa saúde a través da fortaleza do estado de dereito. Dise que unha proba desa fortaleza é a tutela xudicial efectiva. N. non gozou dese dereito. Para ela houbo violación da asistencia letrada e en menos de 24 horas saltou dunha comisaría en Galicia a un CIE e Madrid e a un voo de deportación. E estas experiencias non están recollidas en ningures como recoñeceu o propio Mecanismo Nacional de Prevención da Tortura do Defensor del Pueblo (MNP) no informe do ano 2016, dado a coñecer hai escasos meses. En efecto, o MNP parte dos datos que emanan directamente do CIE, prescindindo da súa situación de orixe e da causa que provoca dito internamento e deportación. E así é imposible mesmo rachar coa opacidade e garantir o dereito a unha tutela xudicial efectiva. No entanto, algúns dos datos sinalados no informe do 2016 do MNP inciden no lóxico medo que nos contaba N. antes de ser deportada. Durante o ano 2016 foron 360 as persoas estranxeiras detidas en Galicia por aspectos referidos á Lei de estranxeiría, que se desglosan da seguinte maneira por provincia: A Coruña: 124; Lugo: 58; Ourense: 61; Pontevedra: 117. A estes datos temos que engadir as 317 identificacións que se producen no ano 2016 en Galicia por motivos relacionados coa Lei de estranxeiría. Lembremos que estas identificacións e detencións se producen en estacións de tren e bus, en cursos para estranxeiros, mais tamén nos fogares onde as mulleres realizan o seu traballo doméstico. Unha verdadeira persecución que a subdelegación de goberno en Coruña xustificou en aras da eficiencia e eficacia para que os voos de deportación se enchan e cumpran o seu cometido. B. é de Camerún. Traballa con alegría todos os días, a pesar de que traslada sobre si o produto a vender durante toda a noite. Sempre cun sorriso. Nunca lle escoitei un reproche. E motivos ten. Quere reunir o diñeiro suficiente para volver ao seu país este ano de vacacións e ver á familia. Non é nostálxico, mais aínda así emociónase cando falamos da familia. Os anos que leva B. en Galicia aproveitounos para mergullarse na nosa idiosincrasia. Ten moita curiosidade e pregunta para saber como somos. Ten certa retranca e semella inesgotable. Imaxino que por dentro estarán as aristas e mesmo a indignación ante certos comportamentos racistas dos que tiven coñecemento: un deles, por exemplo, ten que ver co alugueiro de vivenda, cando chama por teléfono para concertar cita non hai problema, mais cando asiste á cita e o propietario ve que é negro....xorde sempre unha escusa peregrina que impide que B. poda alugar dita vivenda. E iso que B. leva con nós case unha década. Recoñezo que establecín unha relación amizosa con B. e que conversamos moito sobre Galicia e Camerún. Todos os días desprázase da cidade en que reside para traballar en Compostela. Traballa toda a noite, de local en local, coa esperanza de facer uns euros. E sempre que podo procuro velo para falarmos da vida. E sei que hai olladas de sospeita sobre nós. Unha especie de mestura de racismo e aporofobia, de rexeitamento ao Outro, a ese Outro, sobre todo se é pobre. A vida non é fácil para as persoas migrantes. Coa aparición da crise xurdiu o imaxinario do 'culpable' de todos os males encarnado nas persoas migrantes...que virían a "roubarnos o traballo". Entón os gobernos, supostamente democráticos, comezaron a endurecer as normas de acceso á vida en común en todos os eidos: sanidade, educación, políticas sociais, vivenda, emprego, formación, etc. Na fractura social o único que se deixou foi unha pequena fenda pola que asoma o traballo escravo, moi mal remunerado, e case sen dereitos para as persoas migrantes. A obriga de manter a documentación en regra converteuse no único obxectivo. E no entanto, a crise foi brutal coas persoas migrantes e moitas non puideron manter a súa alta na seguridade social e caeron unha situación de irregularidade administrativa. É o que chamamos irregularidade sobrevida. Hoxe, por desgraza, B. non está con nós. O seu caso foi, precisamente, o dunha irregularidade sobrevida. Os colectivos que traballamos para a defensa dos dereitos das persoas migrantes pouco puidemos facer: amosar publicamente a nosa indignación e denunciar a vulneración de dereitos humanos. En menos de 24 horas pasou de Galicia a estar no CIE de Os Aluches en Madrid para ser deportado nun voo. Así é imposible que se atenda aos dereitos das persoas migrantes. Imposible. En resposta dada polo Ministerio de Interior a unha pregunta de En Marea sinálase que ao longo de todo o 2016 foron deportadas 142 persoas procedentes de Galicia. Poderíamos seguir coas historias de vida, cos relatos de dificultade e de esperanza das persoas migrantes. Cada ano repítese o inferno que sofreron N. e B. Os números que deu a coñecer o MNP non varían moito. Cada ano repítese unha silenciosa vulneración e violación de dereitos humanos. Cada ano unha empresa aeronaútica (neste 2017 Air Nostrum, Viajes Barceló, Iberia) se lucra con 12 millóns de euros públicos para deportar persoas migrantes e así demoucar a esperanza. O último voo do que se ten constancia é o que partiu o 24 de xullo de 2017 con destino a Guinea Conakry, saíndo de Madrid e pasando por Barcelona. Cada ano a nosa democracia faise máis pequena, prisioneira do racismo.


Summary: Rusia mobiliza o seu exército e envía avións de combate a Bielorrusia mentres a OTAN se manten en alerta desde Lituania, Letonia e Romanía. Ás portas do referendo en Crimea, ambas as dúas partes chaman ao diálogo mais non minguan a tensión.

O domingo (16 de marzo) Crimea decidirá através dunha consulta popular se finalmente se anexiona ou non a Rusia --territorio do que tomou parte até 1954 cando foi agasallada por Kruchev a Ucraína. Perante unha inminente e máis que probábel independencia --as forzas pro-rusas son maioritarias en Crimea, os EUA e os demais países que compoñen a OTAN están a recrudecer as ameazas a Rusia, a quen tentan facer recuar coa adopción de sancións e mesmo represalias de se producir unha hipotética adhesión crimea. Pola súa banda, o executivo de Putin asegura non querer ir á guerra e chama ao diálogo mais, ao tempo, envía avións de combate a Bielorrusia e mobiliza o seu exército. Avións de combate rusos para Bielorrusia Até 6 cazas e 3 avións de transporte militar foron desprazados polo Ministerio de defensa ruso esta quinta feira á veciña Bielorrusia para desenvolver labores, entre outros, de espionaxe. Os últimos movementos rusos responderon ao chamado lanzado polo goberno bielorruso que instou o seu aliado militar a enviar avións para defender as fronteiras de ambos os dous países perante o achegamento de forzas da OTAN instaladas en Lituania, Letonia e Polonia --os tres integrantes do espazo territorial contralo pola organización euroatlántica. "A escalada do conflito [ucraíno] xa está xunto as nosas fronteiras, xa atinxe os nosos intereses e non temos dereito a estar coma ratos asustados por unha escoba", sinalou o presidente bielorruso, Alexandr Lukashenko. Chamada ao diálogo Porén, malia a forte tensión militar na rexión, ambas as dúas partes, lideradas polos EUA e Rusia continúan apelando ao diálogo para resolver o conflito ucraíno. Neste senso, a xuntanza que terá lugar esta sexta feira en Londres visa procurar unha solución diplomática á crise aberta, nomeadamente por parte dunha Rusia que se mantén firma na defensa do dereito de Crimea a se autodeterminar. Para o goberno ruso existe un "baleiro legal" que singulariza o caso crimeo doutros abertos no seo da comunidade internacional. E é que para Moscú a condición de non lexitimidade do goberno de Kiev --en mans agora das forzas da oposición-- ampararía a independencia dun territorio autónomo que, aliás, se sente ameazado polas ideas racistas e anti-rusas que aniñan no novo goberno. Porén, desde Washington advirten que non recoñecerán o resultado da consulta e que adoptarán medidas serias se Rusia teima en amparar a secesión de Crimea. Sancións ás que tamén se suman a UE e a OCDE.


Summary: Un estudo realizado polo Observatorio Municipal Galego da Rede Localis asegura que os municipios galegos poderán ter problemas nesta fase de desconfinamento se non se actúa a nivel fiscal. Alertan da súa excesiva dependencia das administracións galega e española.

"A lexislación dos concellos é dos anos 70", explica a Nós Diario Alberto Vaquero, profesor da Facultade de Ciencias Empresariais e Turismo do campus de Ourense, "sempre foron os grandes esquecidos a nivel fiscal e urxe descentralizar os impostos", engade. Esta afirmación forma parte dunha das conclusións dun estudo publicado polo Observatorio Municipal Galego da Rede Localis, rede de administración local xestionada polo grupo de investigación Governance and Economics Research Network (Gen) da Universidade de Vigo. Os datos deste traballo, no que participa tamén Concepción Campos, codirectora de Rede Localis, advirten que a caída do Produto Interior Bruto (PIB), o aumento do déficit público e a baixada da recadación, tanto a nivel estatal como galego, suporán, con toda probabilidade, un recorte das transferencias que viñan recibindo os Gobernos locais do resto de Administracións públicas, así como da súa participación nos tributos. Por este motivo os concellos van ter que realizar un esforzo adicional para atender as importantes necesidades económicas que xa está a xerar a COVID-19 sobre a cidadanía. Algunhas, como a prestación de servizos sociais, son especialmente sensíbeis e necesarias. Con datos de 2017 os concellos galegos cunha poboación de menos de 5.000 residentes recibiron de media por habitante 523 euros, fronte aos 272 euros dos concellos de máis de 50.000 habitantes. A achega galega aos municipios é maior que a estatal O estudo presentado pola Rede Localis sinala que, tomando como referencia o ano 2017, as transferencias correntes aos municipios galegos son maiores por parte da Xunta da Galiza (29,3%) que do Estado español (22,3%). Tamén apuntan no mesmo traballo que a achega da Administración Xeral do Estado é case dous puntos porcentuais menor na Galiza (62,0 %) con respecto á totalidade de concellos a nivel estatal (63,9 %). Marxe de mellora Segundo o estudo, aínda que a dependencia dos municipios galegos dos ingresos doutras Administracións públicas segue sendo elevada, nos últimos anos valorizan a súa capacidade tributaria. Hai "certa marxe de mellora para aumentar a capacidade fiscal dos concellos galegos", unha recomendación que, segundo Alberto Vaquero, "evitaría a aínda alta dependencia das transferencias correntes e de capital dos nosos concellos da Administración Xeral do Estado". De media, indícase no estudo, os concellos galegos obteñen entre 42% e 55% dos seus ingresos a través de transferencias (correntes e de capital). Ademais, tal e como explica Vaquero, "moitas das transferencias que se realizan aos concellos están condicionadas". Un exemplo sería cando sinalan que son para facer un parque público ou unha piscina. "Implica que os concellos están limitados a gastar os cartos onde digan o resto de Administracións", relata. Modificación fiscal urxente "Os concellos teñen cinco impostos e moitas taxas nas que a capacidade fiscal é moi pequena", explica Vaquero, polo que "aínda que quixesen actuar, teñen pouca marxe", engade. Explica a Nós Diario que se centralizaron moito os impostos nos últimos anos. Pon como exemplo a compartimentación do Imposto sobre a Renda das Persoas Físicas (IRPF), ou o Imposto de Patrimonio. "Non hai unha aposta clara e faltan recursos propios", conclúe. Até o momento di que "faltou vontade política", mais agora "tributos como o Imposto sobre Bens Inmóbeis (IBI) ou o Imposto sobre Actividades Económicas (IAE) teñen que modificarse xa canto antes".


Summary: A CIG-Ensino valora nun 90% o seguimento do paro contra a "lei da wertgoña", fronte as cifras rexistradas no Estado español arredor do 60%. As grandes cidades e vilas da Galiza súmanse as protestas contra "unha lei letal para o ensino público"

A resposta popular contra a lei do ministro de Educación do Parido Popular, José Ignacio Wert, foi masiva na Galiza. Segundo datos da CIG- Ensino, o paro na educación obtivo un seguimento do 90%, entre alumn@s e profesorado, nos centros de estudo de todo o país. As mobilizacións convocadas pola Plataforma Galega en Defensa do Ensino Público en 24 puntos distintos ao longo da xeografía galega aglutinaron, nas principais cidades e vilas, máis de 40.000 persoas. O secretario nacional da CIG- Ensino, Anxo Louzao, valorou a greve como "un éxito rotundo" que pon de manifesto, afirmou, o rexeitamento do pobo galego ante unha normativa que supón á volta ao franquismo cun "retroceso de 50 anos". En declaracións a Sermos Galiza, Louzao engadiu que esta lei é letal "para o ensino público, o idioma propio e para a igualdade de oportunidades". Polo tanto, instou ao goberno central e ao conselleiro de Educación, Jesús Vázquez, a dimitir por "demostraren a súa ineptitude para estar á fronte" destes organismos. Aliás, asegurou que unha lei que "está impregnada dos principios do neoliberalismo", e que promove a privatización e a mercantilización do ensino a prol do beneficio duns poucos, "vai expulsar a grande parte da cidadanía do dereito á educación". O 'NON' a Wertgoña resoa na capital Compostela contou cunha das mobilizacións máis masivas do país. Dende a praza do Toural, partiu unha marcha que trazou un oito polas rúas do casco antigo. Faixas, cabezóns e bonecos coas facianas de Wert, Feijóo e Jesús Vázquez, bandeiras e mesmo unha batucada foron os instrumentos cos que compostelás e composteláns dixeron un 'NON' contundente á lei da Wertgoña. Á volta a praza do Toural, foi lido un manifesto colectivo no que se salientou a ideoloxía "reaccionaria, españolizadora, privatizadora, clasista, antipedagóxica, antidemocrática e confesional" que esconde a reforma da lei educativa. Logo, cos puños esquerdos en alto @s manifestantes entoaron o himno galego. Ao fin, integrantes das Assembleias Abertas do Ensino Meio acudiron a San Caetano para trasladaren o seu descontento. Escoltad@s por carros da policía local chegaron ás portas do edificio da Xunta onde foi recitado un novo manifesto que clamou por "unha educación gratuíta, non racista e non sexista", polo uso do galego no ensino, "o cese da represión" contra o movemento estudantil e a separación da Igrexa da escola.


Summary: A cidade departamental abre un censo de vivendas baleiras e familias dispostas a acoller e o goberno coruñés analizou este luns con entidades e colectivos os recursos públicos e privados cos que conta a localidade.

As localidades galegas que anunciaron a súa disposición a se converter en cidades-refuxio ultiman a organización das estruturas necesarias para acoller as persoas que foxen de situacións de conflito ou persecución nos seus países. Unhas estruturas, ademais, que queren ser permanentes, indo máis aló dunha axuda puntual e conxuntural aos milleiros de vítimas da guerra en Siria. Polo de agora A Coruña e Ferrol son as urbes que teñen máis avanzado o traballo de preparación destes espazos e estruturas de colaboración. O Concello de Ferrol anunciou este luns a apertura dun censo de vivendas baleiras e de familias dispostas a acoller refuxiados e refuxiadas. A información estará dispoñible na páxina web do Concello e os pisos serán en todo caso tutelados pola administración. O Plan de acollida para refuxiados de Siria prevese que poida estar completamente rematado para que o primeiro día en que o Goberno central estableza a posibilidade de acollementos a cidade ofreza todas as garantías necesarias, segundo comunicou Beatriz Sestayo, concelleira de Benestar Social, Muller e Festas. Sestayo destacou que aínda que o Plan se iniciará cos refuxiados sirios, o obxectivo é que sexa "un plan permanente de acollida de refuxiados", posto que "existen miles de conflictos armados no mundo e Ferrol non vai permanecer illada ante a dor", intentando impulsar que estas medidas sexan "permanente para todo o ano e para todos os conflitos". A edil destacou a "rapidez" de resposta solidaria que están ofrecendo os cidadáns e, en concreto, quixo agradecer as "mostras de solidariedade das familias ferroláns". Unha solidariedade, dixo, que "choca coa lentitude do Estado que é o competente para iniciar a acollida de refuxiados" e con "certa falla de información da Xunta de Galicia sobre o que vai facer a Comunidade Autónoma". En todo caso, engadiu, "se a Xunta de Galicia segue na súa inhibición nesta cuestión o Concello tomará protagonismo". Os pisos baleiros que se poñan a disposición, ou ben os espazos dentro de cada vivenda e que se compartan coas familias de acollida, serán supervisados e "tutelados" polo Concello Sestayo salientou que son "moitísimas" as persoas que xa se puxeron en contacto a través de distintos medios coa administración -no Concello, en servizos sociais, na Xunta ou incluso no seu correo persoal-, para transmitir a súa vontade a colaborar. Por exemplo, comentou que tan só á súa dirección de correo electrónico chegaron 24 propostas de colaboración. Para que este proceso sexa o máis rápido, solvente e serio posible, a páxina web do Concello contará cun impreso no que se poidan facer figurar os datos das familias ou persoas interesadas nesta acollida.. Os pisos baleiros que se poñan a disposición, ou ben os espazos dentro de cada vivenda e que se compartan coas familias de acollida, serán supervisados e "tutelados" polo Concello co obxectivo de ofrecer as garantías necesarias. Dende o Concello xa se iniciaron as conversas con Acnur, engadiu, "para ver as condicións que se ofrecen aos refuxiados para no momento en que se aprobe o plan teñamos Ferrol a disposición de dar unha acollida con todas as garantías". Xuntanza na Coruña Na Coruña, pola súa banda, a concelleira de Igualdade e Diversidade, Rocío Fraga, mantivo este luns unha xuntanza con diversas asociacións benéficas da cidade, así como entidades sociais do ámbito das migracións e o acollemento para valorar os recursos, tanto públicos como de carácter privado cos que conta A Coruña para poder establecerse como cidade refuxio. Fraga sinalou que neste tema hai que ir "máis alá" do caso actual dos desprazados e desprazadas sirias. "Isto ten que sobrepasar esta emerxencia puntual; se queremos ser un concello de acollida temos que traballar tanto coas entidades como coa propia cidadanía". A concelleira sinalou que se busca determinar o número de persoas que a cidade está en dispoñibilidade de acoller, á espera de manter unha reunión coa Xunta de Galicia, que é a administración que ten derivadas as competencias estatais nesta materia de acollida de refuxiados e refuxiadas. "Xa houbo ofrecementos concretos de números de prazas, como o caso de Padre Rubinos, que puxo á disposición dos e das refuxiadas non só un teito, senón o apoio completo dos seus profesionais", indicou Fraga. Fraga sinalou que neste tema hai que ir "máis alá" do caso actual dos desprazados e desprazadas sirias Por outro lado, o Concello da Coruña tamén revisará os inmobles de titularidade municipal que ten dispoñibles. "Agora mesmo, moitos dos pisos están servindo de apoio a persoas afectadas por desafiuzamentos, pero xa estamos a revisar o parque de vivendas propias co que contamos. Ademais, trataremos de facilitar os alugueiros sociais ás entidade benéficas", comentou. Por outro lado, e de cara ao posible acollemento de desprazados e desprazadas en vivendas familiares, Fraga quixo enviar unha mensaxe á cidadanía, á que agradeceu a súa disposición e solidariedade. "Cremos que esta pode ser unha solución, pero de carácter puntual, polo que temos que pensar noutras opcións. Non estamos aínda en disposición de saber cal é o volumen de persoas que vai pasar pola cidade só de xeito temporal ou vai ter unha estadía máis longa", engadiu. "Estamos a traballar niso, na busca de solucións a medio e longo prazo, que deben ir acompañadas de medidas de inserción educativa, sanitaria e sociolaboral", dixo.


Summary: A denuncia de que o proxecto con fondos comunitarios 'Pousadas' favorece a persoas cercanas ao PP vai ser investigada por este organismo europeo.

A Oficina anti-fraude da Unión Europea (Olaf) está a valorar se investiga a Deputación de Pontevedra, en mans do Partido Popular, por irregularidades no uso de fondos comunitarios, segundo Europa Press. O comisario responsábel de loita contra a fraude, Algirdas Semeta, recoñeceu nunha resposta por escrito a Iñaki Irazabalbeitia, eurodeputado de Aralar, esta posibilidade. Unha denuncia do BNG está na orixe de todo este proceso. Irazabalbeitia fixo unha interpelación na cal sostiña que o proxecto de turismo 'Pousadas' favoreceu a "promotores e familiares do PP, o partido no Goberno da Xunta e que ten sido denunciado publicamente por mal uso de fondos comunitarios". A Olaf comeza agora o proceso de contacto e recompilación de información sobre este tema, para decidir se "é dabondo para abrir unha investigación". A Deputación de Pontevedra, presidida por Rafael Louzán, está no albo de non poucas denuncias e acusacións por utilización cliente,ar de fondos.


Summary: O colectivo anuncia unha asemblea constituínte para o 9 de xuño á que convida "a cantos militantes do Bloque queiran compartir a idea dun nacionalismno de esquerda democrática e cunha clara vocación unitaria". O MGS aposta polo Bloque "como referente único e inequívoco do nacionalismo" no seu cónclave.

"Un novo colectivo de esquerda democrática dentro do BNG". Así se define o novo grupo organizado que se constituirá dentro do Bloque. Logo da decisión dunha xestora de militantes creada o pasado 14 de abril, o grupo liderado por Carlos Aymerich vén de anunciar que convoca para o novo próximo 9 de xuño en Compostela a súa xuntanza constituínte, que será "aberta a cantos militantes do BNG queiran compartir a idea dun nacionalismno de esquerda democrática e cunha clara vocación unitaria". A asemblea constituínte ábrese aos militantes do BNG "coa idea dun nacionalismo de esquerda democrática e cunha clara vocación unitaria" Xa no momento no que Máis Galiza, corrente que lideraba Carlos Aymerich, decidiu abandonar o seo do BNG, o que era o seu líder optou por "seguir a traballar desde dentro" do Bloque, tras anunciar tamén que o faría "de maneira organizada". Agora, el e máis os que o apoian deciden oficializar esa corrente interna. Na devandita asemblea, e segundo o comunicado, elixiranse os novos órganos de dirección e aprobaranse os documentos políticos e organizativos deste colectivo. A xestora está composta por diferentes integrantes do Bloque, entre os que se atopan o deputado, Carlos Aymerich, a deputada Ana Luisa Bouza; os integrantes do Consello Nacional, Camilo Nogueira, María Alonso e Xesús Veiga; o deputado provincial en Ourense, Luis Seara; a alcaldesa de Tomiño, Sandra González; o alcalde de Bueu, Félix Juncal; o tenente de alcalde de Mondoñedo, Xusto Fernández; a exconcelleira do BNG en Ribeira, Domi Brión; e o exconcelleiro nacionalista en A Coruña, Manuel Monge. "Non somos un novo grupo, senón a formalización dun grupo que xa estaba actuando como tal dentro do BNG" Precisamente, a deputada Ana Luisa Bouza, en declaracións a Praza, destaca que a oficialización don novo grupo "non supón en realidade a creación dun novo colectivo", senón a "formalización dun grupo de xente que xa está a actuar dentro do BNG". "Estamos dentro do Bloque e dicimos claramente o que cremos que debe facer o Bloque, pero estamos cómodos dentro e por iso estamos, porque consideramos o Bloque como o instrumento necesario para transformar a sociedade galega", destaca a parlamentaria. "A diversidade do BNG é un dos seus principais valores e débese mostrar claramente" Segundo Bouza, o novo colectivo tratará de "achegar o que está na nosa man achegar" dentro da fronte, cunha "liña continuísta" co traballo que os seus membros levan realizando xa ben tempo. "Entendemos que o BNG é o espazo común máis importante do nacionalismo e consideramos que a súa diversidade é un dos seus principais valores e que se debe amosar claramente", insiste a deputada, que aclara que a oficialización do colectivo "non significa nada negativo nin discrepancia ningunha". "O BNG é unha fronte constituída por grupos e por persoas, aínda que a militancia é individual; nós sentímonos máis comodos actuando colecivamente e por iso nos rexistramos como un grupo organizado, xa que xa estamos actuando como tal", manifesta Ana Luisa Bouza, que aclara que o nome deste colectivo é unha das cousas que se decidirá na asemblea constituínte do vindeiro 9 de xuño. "Debe ser unha denominación significativa que amose claramente o que somos", di. O grupo decidirá a súa denominación oficial na asemblea constituínte do día 9 de xuño Respecto á alusión á "esquerda democrática" do seu comunicado, Bouza aclara que o grupo considera que "neste momento da historia de Europa e de Galicia é moi importante facer unha alusión específica á democracia", xa que entende que "se está poñendo en perigo ante a acción dos mercados". "O que pode parecer unha redundancia é un valor que hai que resaltar", conclúe.


Summary: Propoñemos a persoas con diferentes perfís que partillen coas lectoras de Nós Diario sete cancións para escoitar nestes días de quedar na casa pola crise do coronavirus.

Agora que temos a confirmación de que o confinamento vai durar vinte días máis, tamén temos a oportunidade de escoitar a Isabel Moares, que traballa na central de emerxencias da Xunta da Galiza, o 112, e estes días ten un traballo aínda máis intenso pola crise sanitaria da COVID-19. "Estes días estamos vivindo momentos que nunca antes vivimos e que agardo que non se volten repetir. Na nosa central seguimos traballando 24/7 xestionando e coordinando as emerxencias que seguen ocorrendo no noso país, porque segue habendo accidentes, incendios, agresións, malos tratos, persoas en perigo, desaparecidos… Por iso, cando recibín o convite para seleccionar sete cancións que estou escoitando durante esta corentena, sentín unha grande emoción, podía facer algo diferente ao que estou facendo todos estes días: ir a traballar e sobrelevar, da mellor maneira posible, este caos que nos rodea. Foi difícil, fixen e refixen a lista en varias ocasións, xa que non era capaz de reducir soamente a sete artistas as cancións que vou escoitando nestas circunstancias. Realmente, case todas elas, están dentro unha lista de reproducción de Spotify que levo moitos anos argallando e que se chama Movidillas. Apetéceme escoitar música alegre, divertida e que me faga esquecer todo o sinsentido que nos tocou vivir. Por iso, case todas elas son cancións moi vitalistas e cun fondo de festa e alegría característico". Ya Nas, de Bachar Mar-Khalifé "A combinación de estilos e ese toque exótico fanme desfrutar moito desta canción", conta Isabel. Princess Crocodile, de Gry, FM Einheit "Con reminiscencias ás músicas das Big Bands dos anos cincuenta. Ten un ritmo moi bailable e animado." Think, de Aretha Franklin "Grande muller, grande voz. Toda esta situación lévame a pensar en moitas cousas. Liberdade!!!!!" La cuerda floja, dos Tiki Phantoms "Carismáticos e curiosos. Encántanme. Dánme vidilla e moita alegría." On ne meurt plus d'amour, de Robi "Esta si que me flipa. Podo bailala ata caer. Préstase a bailar disfrazada, facendo o tonto ou con moita sensualidade. Moi versátil." Unha mañá de setembro, de Sés "Este disco acompáñame sempre cando vou para traballar e esta canción, en concreto, méteseme dentro e sae toda a dor que levo dentro por mor da situación de corentena que estamos a vivir xa que non vexo ao amor da miña vida, a miña filla de 5 anos, dende hai demasiados días. Está lonxe pero sempre na miña mente." O baile de Noró, de Xabier Díaz e as Adufeiras de Salitre "Este disco tamén é dos que me acompañan cando vou no coche. Cancións alegres e animosas que fan que o meu camiño ao traballo, ou cando volto del, sexa máis levadeiro." E para escoitar todas as cancións, aquí a listaxe:


Summary: Fedea dubida da eficacia do Mecanismo de Equidade Interxeracional e di que o seu deseño é "francamente mellorábel".

A Fundación de Estudos de Economía Aplicada (Fedea) vén de presentar unha análise do Mecanismo de Equidade Interxeracional (MEI) ─que substitúe ao factor de sustentabilidade das pensións─ no que advirte de que, aínda que axudará a mitigar os problemas do sistema, resultará "insuficiente" e prexudicará aos máis novos, que terán que soportar unha maior carga fiscal. O documento elaborado polos economistas Miguel Ángel García, Alfonso Sánchez e Ángel de la Fuente, recoñece que o MEI será a primeira medida da reforma de pensións que axudará a reducir os problemas de sustentabilidade do sistema público, aínda que cren que o seu deseño é "francamente mellorábel". De feito, os expertos de Fedea conclúen que a substitución do factor de sustentabilidade por este mecanismo "non contribúe precisamente a mellorar a equidade interxeracional do sistema de pensións", xa que un incremento das cotizacións ─un dos compoñentes sobre os que se asenta─. "tende a prexudicar ás cohortes máis novas, que son precisamente as que merecerían un respiro, dado que o seu minguante tamaño en relación co stock de xubilados esixirá un aumento significativo da súa carga fiscal", argumenta a fundación. Redacción confusa Porén, este non é o único problema que aprecia Fedea no MEI, pois considera que o novo mecanismo presenta "serios problemas de deseño", agravados por unha redacción "moi confusa". A Fundación de Estudos de Economía Aplicada entende tamén que será "claramente insuficiente" para restaurar o equilibrio do sistema e para substituír o factor de sustentabilidade. A este respecto, avisa de que, fronte ás catro ou cinco décimas de PIB de aforro anual que este xeraría de media até 2050, "o MEI só achegaría con certeza dúas décimas durante 10 anos" a través do seu primeiro compoñente (a suba da cotización). O resto, explica Fedea, podería provir do terceiro compoñente. Ese terceiro compoñente estabelece que se as dúas décimas de PIB de límite á disposición de activos son insuficientes, abriranse negociacións cos axentes sociais para buscar outras solucións, que poderían pasar por novas subas das bases de cotización como por recortes de gasto, cun tope de 0,8 puntos de PIB ao ano. Con todo, Fedea recoñece que ese tipo de acordo cos axentes sociais"podería ser complicado de alcanzar", polo que deixa moitas portas abertas.


Summary: O campo de xogo argumental xa está delimitado desde Monte Pío. Os lumes foron "provocados", como dixo Rajoy, mais os pirómanos non perseguen "intereses económicos". Esa é a tese que defendeu Feijóo nunha entrevista na SER. Argüíu que a actual lei de montes impede a recualificación de terrenos, embora a lei básica estatal de 2015 si abre esa hipótese sempre que fose en atención ao "interese xeral". Mais Feijóo non dixo nen palabra sobre a eucaliptización do país ao servizo dos intereses de Ence.

O argumentario do PP xa está aquí. Si, hai incendiarios. Si, a imensa maioría dos incendios son provocados. Mais non, detrás dos lumes non hai "intereses económicos". E non, detrás dos lumes non hai mafias ou grupos organizados, senón individuos isolados, Diego Calvo -presidente do PP coruñés, ex titular da Deputación- dixit. "Intereses económicos? Imposíbel. A lei de montes, as anteriores e a actual, proíben recualificar terrenos que foron obxecto de incendios", declarou Feijóo nunha entrevista na SER. O presidente da Xunta omitiu dicer que a lexislación básica estatal foi mudada en 2015, con Rajoy na Moncloa, para entre outras cousas abrir a billa a hipotéticas recualificacións sempre que fosen en aras aos "intereses xerais". Na súa reflexión, Feijóo só valorou, para a desbotar, a hipótese dos intereses urbanísticos como xénese dos incendios provocados. Mais non dixo nen chío sobre o proceso de crecente eucaliptización do país -unha dinámica que favorece exclusivamente a multinacional Ence- e o vínculo deste fenómeno coa propagación de incendios. E se non son os intereses económicos os que animan os incendiarios, cal é o móbil que os leva a prender lumes? Aí Feijóo non acabou de articular un discurso convincente e aludiu, balbuciente, a informes da Fiscalía de Meio Ambiente que apontan a factores como a neglixencia ou trastorno psíquico ou de conduta. Aliás, Feijóo desvelou que "neste momento hai un brigadista neste momento na cadea, un rapaz de 21 anos". "Que hai detrás? Referiunos que había unha persoa que lle pagaba por prender, unha persoa de 59 anos. Mais eu non me atrevo a chegar a unha conclusión lóxica, remítome ao informe da Fiscalía".


Summary: Os conservadores vetan unha iniciativa para prescindir das empresas que apliquen recortes laborais e argumentan que esta non é "unha idea brillante de Besteiro" porque a Xunta xa "traballa" nun plan semellante.

O pasado marzo a Deputación de Lugo anunciaba a extensión das denominadas "cláusulas sociais" a todos os seus contratos públicos. Dende ese momento os contratistas que se fagan coa xestión dalgún servizo deste ente privincial están obrigadas a, por exemplo, manter as condicións laborais de todo o persoal sen aplicarlles recortes e "respectar os dereitos laborais que tivesen recoñecidos, incluída a antigüidade". En caso de aplicar reducións salariais ou outro tipo de retalladas as compañías enfróntanse a "resolución do contrato", a penalizacións económicas ou mesmo á "prohibición de contratar coa administración". Vinte e catro horas despois o vicepresidente galego, Alfonso Rueda, non vía necesario estender o modelo á Xunta porque esta xa aplica "medidas deste tipo". Este mércores o PP volveu vetar esta posibilidade alegando que leva tempo "traballando" en algo semellante. A través do seu deputado Juan Carlos González Santín os socialistas propuñan que, para contratar unha ou outra empresa, a Xunta tivese en conta condicións como "a mellora das condicións laborais", o mantemento do cadro de persoal, dos contratos indefinidos ou do seu nivel de salarios. "A vulneración destas obrigas podería propiciar penalizacións que, en función da súa gravidade, variarán entre un 3% e un 10% do orzamento do contrato" e mesmo "podería ser causa de rescisión ou de prohibición de contratar coa Administración no futuro", engadía. "É necesario impulsar o papel exemplar da Administración autonómica nas súas contratacións", alegou Santín. O PP négase a asumir as cláusulas sociais, e argumenta que non foron unha "idea brillante" de Besteiro Aínda que dende a crítica á xestión privada de servizos públicos a iniciativa tivo o apoio de AGE e BNG e bateu, como era de agardar, na maioría absoluta dos conservadores, representados por quen fora xefe de gabinete da Consellería de Traballo, Miguel Tellado. Tras culpar o goberno de Zapatero da suba do paro nos últimos anos Tellado deu en abordar a cuestión, "as cláusulas sociais que parecen preocuparlle ao gabinete de prensa do PSdeG". "Esta idea -asegura- non é da Deputación de Lugo nin do seu responsable", senón que a Xunta "xa está a adoptar medidas" semellantes e "traballa na elaboración dunha guía de cláusulas sociais e ambientais" na contratación. Polo tanto, di, o salientable é que a Besteiro "non se lle ocorreu unha idea brillante", porque "esa idea xa se estaba traballando na Administración de Galicia". A Xunta desenténdese Así ficou despachada a que para Tellado é unha "iniciativa cargada de cinismo e incoherencia que non achega nada novo" ás condicións laborais, das que o propio Goberno admitiu desatenderse no mesmo mes de marzo. Fíxoo, como relatou daquela Praza Pública, a través dunha resposta parlamentaria ao BNG. O Bloque preguntáballe á Xunta se, na liña do decidido pola Deputación lucense, o Goberno galego ía prescindir dos servizos da empresa de seguridade Alcor por aplicar a reforma laboral para rebaixarlle o salario aos seus traballadores. Na contestación o Goberno aseguraba ser "plenamente consciente" dos "conflitos laborais que poidan existir" pero negábase a intervir neles. En marzo a Xunta dixo ser "allea" ás relacións laborais nas empresas que contrata As "cuestións relativas" a estes conflitos "deben presentarse e resolverse no marco legal adecuado do dereto laboral" e, neste contexto, a Xunta preséntase como "de todo allea ás relacións laborais que se establecen entre as empresas adxudicatarias dos seus contratos (...) e o persoal propio ou subcontratado das mesmas". Son as empresas e non o Goberno quen debe velar polo "cumprimento da normativa laboral, da Seguridade Social e de prevención de riscos laborais e seguridade e saúde no traballo que se atope vixente en cada momento", resolvía.


Summary: Os galardóns máis destacados da cultura galega recaen esta edición en Salvador García Bodaño, Manuel Quintana Martelo, o grupo de teatro Airiños de Rianxo, a Fundación Eduardo Pondal, a Asociación Internacional Estudos Galegos, Manuel Rodeiro e Miguel Anxo Fernández.

Un xurado formado por representantes da Xunta de Galiza, do Consello da Cultura Galega, das tres universidades, da Real Academia Galega e da Real Academia Galega de Belas Artes, ademais de catro persoas do mundo da cultura, escolleron como premiados nesta edición dos Premios da Cultura Galiza a Salvador García Bodaño na categoría das Letras; o grupo de teatro Airiños (Rianxo) na das Artes Escénicas; Manuel Quintana Martelo na das Artes Plásticas; a Asociación Internacional Estudos Galegos en Promoción Cultural de Galicia; a Fundación Eduardo Pondal en Iniciativas en prol do Patrimonio Cultural; Manuel Rodeiro en Música; e Miguel Anxo Fernández na modalidade de Creación Audiovisual. Estes galardóns crearonse no ano 2008 co nome de Premios Nacionais da Cultura Galega. Desde a chegada do PP ao goberno da Xunta non levan o nome de "nacionais" e non dispoñen de dotación económica algunha.


Summary: Os socialistas gañan en todas as urbes agás Santiago, onde a vitoria corresponde ao PP. Leves descensos para En Común, que mantén a terceira posición agás en Compostela, onde é adiantado polo BNG.

O PSdeG-PSOE foi a forza más votada nas sete cidades galegas, como xa fixera en abril. Os socialistas gañan en todas as urbes agás Santiago de Compostela, onde a vitoria corresponde ao PP. En xeral, o PSdeG mantivo os seus apoios, mentres que os populares creceron moderadamente, aproveitando a forte caída de Ciudadanos, que perdeu máis da metade dos seus votos.Polo demais, leves descensos para En Común, que mantén a terceira posición en todas as urbes agás, precisamente, Compostela, onde é adiantado polo BNG, que sobe ao redor de tres puntos na Galicia urbana. Un ascenso semellente ao que experimenta VOX, que tamén se nutre dos votos perdidos por Ciudadanos.VigoOs socialistas repiten vitoria na cidade olívica, aínda que moi lonxe dos rexistros que acada Abel Caballero nos comicios municipais. Con todo, o seu 36,5% mellora en 15 puntos o resultado do PP que, iso si, recupera a segunda praza, que perde En Común-Unidas Podemos, que rolda o 19%.A CoruñaNa Coruña a diferenza entre PSdeG (32%) e PP (27%) é menor, como tamén e inferior o resultado de En Común (14%). O BNG chega aquí ata o 8%.OurenseAmpla vitoria socialista na cidade das Burgas, crecendo un punto con respecto ao 28 de abril. O importante ascenso do PP non lle permite achegarse máis que a seis puntos do PSdeG. En Común mantén a terceira praza, por diante de VOX.LugoLugo foi a urbe cun resultado máis axustado entre as dúas primeiras forzas. Apenas 21 votos separaron a PSdeG e PP, permitindo aos socialistas manter a primeira posición. En Común, VOX e BNG seguen en porcentaxe de apoio. VOX acada o 8,7% dos votos, o seu mellor resultado nas cidadesCompostelaComo dicíamos, Santiago foi a única urbe na que o PP foi a forza máis votada, con tres puntos de diferenza sobre o PSdeG. O BNG, terceira forza, recupera a porcentaxe de voto que tiña no ano 2011.Pontevedra Pontevedra mantén a tendencia xeral da maior parte das urbes, con vitoria socialista, ascenso do PP e forte caída de Ciudadanos. O BNG é aquí cuarta forza, por detrás de En Común e por riba de VOX.FerrolTamén en Ferrol gaña o PSdeG, superando a un PP que crece e a En Común, que rolda o 16% dos apoios. VOX acada aquí o seu mellor resultado nas urbes (xunto con Lugo) cun 8,7% de apoios e superando ao BNG.


Summary: As grandes cidades e Vilagarcía acumulan case a metade da débeda municipal galega, que encabeza A Coruña. Case 60 concellos non teñen débeda viva e as deputacións rebaixárona case un 6%.

Xusto despois de sinalar as autonomías como fonte de boa parte dos males financeiros, o Goberno central puxo o seu foco na Administración local e, nomeadamente, nos concellos. A reforma local aprobada en solitario polo Ministerio de Facenda e Administracións Públicas, que en Galicia rexeita a práctica totalidade do municipalismo, imponlles aos concellos unha férrea disciplina nas súas contas, ademais de arrebatarlles servizos non para poñelos nas mans das autonomías, senón para centralizalos nas cuestionadas deputacións provinciais. A pouco máis dun ano das eleccións que renovarán as administracións máis próximas unha ollada ás súas contas permite concluír que nun dos indicadores máis elocuentes, a débeda, os concellos non se comportan tan mal como a súa irmá maior, a Xunta, ata o punto de que incrementaron o seu endebedamento cinco veces menos. Unha vía doada de coñecer estas cifras é acudir ás bases de datos do Instituto Galego de Estatística, onde a última información dispoñible está datada a 31 de decembro de 2012, coa oportunidade de retroceder ata 2008, isto é, cinco exercicios económicos. Neste período a suma da débeda viva de todos os concellos do país pasou de 637 a 773 millóns de euros, o que supón un incremento de algo máis do 21%. No mesmo treito temporal analizado, entre 2008 e 2012, a débeda do Goberno galego medrou un 108%, chegando, segundo datos do Banco de España, aos 8.261 millóns. O último dato dispoñible, do terceiro trimestre de 2013, elevábase aos 9.106 millóns, unha leve baixada a respecto dos 9.525 millóns cos que iniciou o ano pero un 18% máis que un ano antes. No período analizado a débeda da Xunta medrou un 108% e a dos concellos, apenas un 20% Como é de agardar, os concellos galegos máis endebedados en termos absolutos son os meirandes, nun contexto no que as sete cidades e Vilagarcía de Arousa suman practicamente a metade da débeda municipal galega. Á cabeza deste rexistro atópase a Coruña, con 79,5 millóns de débeda en 2012, un 9% máis que no peche de 2011, ano no que o popular Carlos Negreira asumiu a Alcaldía. No segundo posto estaba Santiago cos seus 63,8 millóns, cinco máis que un ano antes, e no terceiro, Vigo, con 55,7 millóns que supuxeron unha suba do 21% nun ano, o mesmo que o conxunto dos concellos en catro. O cuarto concello máis endebedado do país era nesa altura Ourense, con 47,8 millóns, apenas un menos que en 2011, e o quinto, Lugo, cuxos 39,6 millóns supuñan unha baixada de case o 6%. Pola súa banda, Ferrol tiña 32,5 millóns, case un 8% máis que un ano antes, e Pontevedra, 20,5 millóns, un 14% menos. Neste ámbito é de salientar o dato de que Vilagarcía ten máis débeda que a capital da provincia, con 21,1 millóns que supuñan un aumento do 8,5% nun ano. Na banda oposta aos concellos máis endebedados están os 58 concellos que ao remate de 2012 contaban con cero euros de enbedamento. Son pequenos municipios que, nalgúns casos, acumulaban xa varios anos sen débeda ningunha, pero outros conseguiron reducila a cero no período analizado. É o que aconteceu, por exemplo, en Arteixo, que en 2008 debía algo máis de 4 millóns de euros e en 2012 xa non debía nada. Un caso semellante é o de Barbadás, que pasou de 1,5 millóns a cero no mesmo treito temporal. Outros municipios como Pontedeume, As Pontes ou San Sadurniño liquidaron débedas no entorno dos 300.000 euros e algúns, como Navia de Suarna, Leiro ou Manzaneda eliminaron unha débeda que apenas superaba os 60.000 euros.


Summary: Regresa a Goián (Tomiño) o Minho Reggae, un dos festivais máis esperados do verán e cuxo protagonista é o reggae en galego. E é que participan grupos da Galiza, de Portugal e do Brasil.

Do 1 ao 3 de setembro, Goián (Tomiño) é o epicentro da música reggae grazas ao Minho Reggae Splash, que xa vai pola sétima edición. Impulsado pola asociación Minho Reggae, o festival naceu para promover e difundir esta variedade musical e valores como a convivencia, o coidado da natureza e o respeito. O Minho Reggae desenvolverase nunha paisaxe idílica, rodeada de natureza, e durante os tres días de festival o colectivo Ecosistemas creará unha escenografía interactiva motivada tras a catástrofe que cometeron os incendios nos montes galegos e portugueses. Tratarase dunha escenografía artística con módulos en forma de árbore da que partirán sementes. "É unha experiencia-xogo que pretende concienciar sobre a importancia da natureza e fomentar o respeito cara a ela", sinala a organización. Quinta e sexta feiras As actividades comezan na noite da quinta feira ás 21.30h coa jam session con convidados locais e DJ Negralha. A sexta feira abrirá o Soundsystem Máis lume kolektive e Herri Selektah e actuarán tamén High Paw backed by Elephants band; Ganjahr Family backed by Atlantic Force Band; Transilvanians; Jahvier Tuff Lions; Junior Dread e Real Rockers e mais Guests. O grande da escena reggae do Brasil, Junior Dread, comeza en Goián a súa xira internacional por Europa. O músico brasileiro prepara o lanzamento do seu primeiro album oficial "Saiba Viver" con co-producción musical e guitarras de Junior Marvin, o lexendario guitarrista do Bob Marley & The Wailers e produtor do álbum do século "Exodus". Sábado E o sábado, día 3, a xornada comeza ás 12h cunha ruta pola beira do río Minho para descubrir a flora e fauna da zona; ás 13h terá lugar o obradoiro "Iniciación á meditación" e ás 13h comezará a actuación de Bababoom SoundSystem. Na xornada de tarde haberá charlas sobre a elaboración da cervexa artesá e sobre sementes autóctonas. Aliás, desenvolveranse espectáculos circenses e unha sesión de tambores tradicionais. Á noite será a quenda de Bush Doctors, Angatu, Vivian Jones backed by Elephants band; Tuff Lions; Ovella negra e Webcam Hi-Fi feat Zion Irie. Artesanía, alimentación orgánica e vexetariana e o traballo de asociacións culturais de base completan o festival, que se desenvolverá no Espazo Fortaleza, "unha icona de guerra transformada nun símbolo de paz e unión entre pobos", salienta a organización.


Summary: Con motivo do Día Mundial do Medio Ambiente entrevistamos Fins Eirexas, da Asociación pola Defensa Ecolóxica de Galiza (ADEGA), sobre os problemas medioambientais aos que se enfronta o noso país e as consecuencias do cambio climático.

A que problemas medioambientais se enfronta Galiza na actualidade? As preocupacións que temos aquí non son diferentes das que podería haber a nivel mundial. Estamos inmersos nun proceso acelerado, e até o de agora non irreversibél, de mudanza climática e os seus efectos estanse sentido nas zonas temperadas do planeta entre as que se atopa Galiza. Como consecuencia disto podemos falar da perda de hábitats que estamos vivindo. Unha cuestión de especial gravidade que está sendo empeorada pola inexistencia dunha rede de espazos protexidos representativos para garantir a súa continuidade. A proliferación do monocultivo intensivo do eucalipto deriva nunha perda dos servizos ecosistémicos, no deterioro dos ciclos hídricos e na contaminación ás rías No que atinxe ao activismo ecoloxista, estamos inmersos no tema da eucaliptización. A proliferación do monocultivo intensivo desta especie deriva na consecuente perda de biodiversidade e dos servizos ecosistémicos, no deterioro dos ciclos hídricos, na contaminación das rias e no incremento da emisión de gases a atmosfera (por parte das plantas de biomasa que queiman estas árbores) Segundo o último Informe do Observatorio de Sostibilidade, o cambio climático propiciará en Galiza unha suba de dous graos da temperatura media para 2050, así como un descenso á metade das chuvias para 2030, que consecuencias pode ter isto? O cambio climático está acontecendo agora mesmo. Non é algo que vaia a suceder mañá, é unha problemática cuxas consecuencias poden observarse actualmente. Como ben mencionas, existen dúas cuestións importantes respecto a isto. Por unha parte, o aumento significativo da temperatura media e a diminución (e a diferente distribución) da pluviosidade. Esta situación deriva, en primeiro lugar, na menor intensidade da produtividade dos ecosistemas mariños. Estes presentan un descenso dos seus afloramentos, unha maior ausencia de augas de temperaturas frías (que son as que fertilizan as rías) e unha proliferación con máis intensidade das mareas vermellas. Tres aspectos que, se non se frean, podería facer caer a produtividade das rías. Unha maior intensidade da seca, un menor nivel dos recursos hídricos e un aumento e desestacionalización dos incendios forestais son algúns dos efectos do cambio climático que podemos observar Outros efectos do cambio climático que podemos observar son a maior intensidade da seca, o menor nivel dos recursos hídricos e o aumento e a desestacionalización dos incendios forestais. Así como tamén o deterioro dos hábitats naturais vencellados a unha Galiza húmida que, cada vez, está tendo un clima máis mediterráneo. A pesar de que parece un panorama apocalíptico, isto é o que está sucedendo. O cambio climático está aquí e está para quedar. A nivel cidadá, a vida das persoas vai a mudar á par que todos estes condicionantes mencionados arriba, polo que tamén sufriremos as consecuencias como elementos partes do ecosistema. Para frear o quecemento global, a Xunta acaba de impulsar o plan de Estratexia Galega de Cambio Climático e Enerxía, ¿pode chegar a ser efectivo? Desde Adega temos unha opinión bastante crítica pero fundamentada nos feitos. Son unhas medidas que, se rañamos en todo o que é a súa literatura, están baleiras de contido e non teñen o suficiente compromiso para facer efectiva a loita contra o cambio climático. Un dos temas chaves para frear o mudanza medioambiental é o peche das centrais térmicas de carbón. Este plan non contempla ningunha acción para limitar as emisións de gases de efecto invernadoiro realizadas polas principais empresas produtoras. Non se pode pretender facer unha loita seria se unha das medidas máis importantes, efectivas e rápidas non está incluída na Estratexia. Respecto aos orzamentos, a redor dun 60% das iniciativas carecen del, a pesar de que estas son urxentes e inmediatas. O compromiso contra o cambio climático da Xunta é so verbal, non se pode cuantificar en orzamentos nin en efectividade. Están intentando despistar á cidadanía e trasladarlle a responsabilidade exclusiva da loita contra o cambio climático.


Summary: A iniciativa foi admitida a trámite esta segunda feira e xa está na axenda do Congreso.

A moción de censura do PSOE a Raxoi -a segunda no que vai de lexislatura, a primeira formulouna hai agora un ano Podemos- xa ten datas, vaise realizar esta semana quinta feira 31 de maio e sexta 1 de xuño. As datas para a realización do debate foron consensuadas pola presidenta do Congreso, Ana Pastor, e o líder do PSOE, Pedro Sánchez, informa El País. A moción só prosperará se obtén 176 votos a favor. Dado que Cs xa anunciou que non a apoiaría (ao non ter un carácter instrumental para convocar eleccións de forma inmediata), Pedro Sánchez só podería ser o próximo inquilino da Moncloa se consegue o apoio das formacións soberanistas. En principio ten o apoio de todas elas, ben como o de Podemos. A única dúbida estriba no sentido do voto dos parlamentares (5) do PNV. Son decisivos. Sen eles Sánchez ficaría en 175, un menos dos que precisa. O PNV pon como condición para o seu respaldo que Sánchez non convoque eleccións de inmediato. É un atranco doado de resolver para o PSOE, sendo que Ferraz prefire gobernar uns meses para xogar co calendario eleitoral con vistas a progresar nas enquisas, neste momento lideradas con clareza por Ciudadanos. Se hai algo que teme Sabin Etxea -a sede da formación jeltzale- é un goberno de Albert Rivera, un factor que pode inclinar finalmente a balanza a prol de Pedro Sánchez.


Summary: Obradoiros, libros, calacús iluminados, festa e medo. Son algúns dos ingredientes do Samaín, unha festa tradicional que se celebra por todo o país. Achegámonos a algunhas propostas, só algunhas das moitas desta noite, que meten medo.

-Obradoiro de talla de cabazas na Praza da Ferrería de Pontevedra: Ás 18 horas desta sexta feira, nenos e nenas poden participar nun obradoiro para converter os calacús en figuras de medo e invocacións dos espiritos nunha das máis ancestrais tradicións da xornada. - Contos de Medo. A libraría "Libros para Soñar", de Vigo e Kalandraka artellan para esta tarde de sexta feira unha sesión de contos de medo a partir das 18.30 horas. As historias de Maurice Sendak, Mercer Mayer ou Anthony Browne -todas do catálogo de Kalandraka- serán algunhas das protagonistas. De non poder ir, abonda con se achegar aos libros para morrer de medo. -Música para escorrentar os fantasmas. "No Samaín", unha das doce cancións do libro-cd-dvd "Brinca Vai!" de Paco Nogueiras é unha posíbel banda sonora para a xornada. -Papaventos por cabazas. A noite dos mortos conmemórase en distintas partes do mundo con múltiples tradicións. En Compostela, a Asemblea de Cooperación pola Paz aproveita a xornada para se achegar á celebración doutras culturas, neste caso, aos Barriletes en Latinoamérica. A actividade consiste en construír papaventos en obradoiros que se desenvolverán nos Centros Socioculturais de San Pedro e Fontiñas os días 30 e 31. -Un día para conmemorar: abre "Lobocoxo". Este sábado 1 de novembro, cadrando co Samaín, abre en Bueu o espazo infantil LoboCoxo, xestionado pola mestra, narradora e especialista en LIX Olalla González e o ilustrador Marc Taeger. A primeira actividade? contacontos de medo!! -Un museo tenebroso en Lugo. Entre tebras abre o Museo de Lugo a súa programación para o Samaín. Teatro con Marionetas Trécolas, obradoiros de candeas, amuletos e cociña celta a cargo da Asociación Revolta Natural para nenas e nenos de 4 a 12 anos e un achegamento a "mitos, contos e lendas" da festa é a oferta para esta sexta feira. -Roteiro da Pantalla en Pedre. Na Terra de Mones, na parróquia de Pedre (Cerdedo) a noite desta sexta feira desenvolverase a cuarta edición do Roteiro da Pantalla, organizado por Amigos da Cultura, Capitán Gosende e coa colaboración da Irmandade Druídica Galaica. O roteiro sairá ás 20 horas da Eira Grande de Pedre e despois terá lugar unha cea e sesión de contacontos, para o que se hai que anotar nos teléfonos 687 742 323 ou para o 986 753 180 ou no correo florindarural@gmail.com. Avisan de que hai que levar aparellos de iluminación tradicional e calzado axeitado para o roteiro. -O Samaín de Cedeira. Quen aínda non o vise pode achegarse este ano ao Samaín de Cedeira, un dos concellos nos que a festa se recupereou con entusiasmo. Nesta edición fan o 25 aniversario e ofrecen novas pantallas e máscaras ou a recuperación da torta do Samaín. -A cociñeira defunta para achegarse á morte. O humor macabro de Ledicia Costas cadra ben para esta noite. Escarlatina, a cociñeira defunta afonda nese primeiro encontro co falecemento dun familiar con moitas receitas que meten medo. Para ler nunha noite na que, se non hai medo, cómpre facelo chegar e Ledicia Costas é unha boa axuda. Gañou o premio Merlín na última edición.


Summary: Marzo foi un moi bon mes para Sermos Galiza. O web atinxiu o seu máximo histórico en utilizadoras/es únicas/os, ao alcanzar os 88.516. A nosa audiencia viu un total de 455.578 páxinas. Relacionamos a seguir as 10 pezas máis vistas do mes.

Os dados de Google Analytics poñen de manifesto que Sermos Galiza mantén a súa liña ascendente e que a Comunidade Sermos se alarga por momentos. No mes de marzo, Sermos bateu o seu récord histórico de usuarias/os únicas/os ao totalizar 88.516. A anterior marca, 75.435, correspondía ao mes de decembro de 2014. Nos 31 días de marzo a audiencia do Sermos dixital viu un total de 455.578 páxinas. O tempo promedio de permanencia no noso web por parte das persoas que o visitan é de 9 minutos 28 segundos. Esta é a relación das 10 noticias con máis visitas no mes de marzo. 1.-A "paletilla", a parodia "galega" ao vídeo de Enrique Iglesias xa rula pola rede Esta información noticiaba un auténtico fenómeno viral na rede galega, un vídeo que parodia o subsidiado clip do fillo de Julio Iglesias (este tamén subsidiado no seu día pola Xunta da Galiza). A noticia alcanzou as 36.764 visitas e foi partillada por 6.600 persoas en Facebook. 2.-"A Enrique Iglesias déronlle 302.000 euros e nós gastamos 150 en facer a parodia en galego" A entrevista de Carme Vidal con Daniel Moreira, autor de "Pale Tilla", o vídeo de Páramo Pictures, foise ás 22.803 visitas e tamén rexistou un forte impacto nas redes, con 4.200 partilladas en Facebook. 3.-O vídeo de Enrique Iglesias xa se difunde nas redes sen os planos das cidades galegas. Causou indignación social a noticia de que o vídeo subsidiado pola Xunta da Galiza (con máis de 300 mil euros) se estivese a difundir sen os planos das cidades galegas, filmados sen acompañamento musical, o que en calquera montaxe posterior (ou redución para a súa adaptación ás canles televisivas de vídeos) os fai doadamente prescindíbeis. Esta noticia rexistou 9.158 visitas e alcanzou os 1.800 gústames em Facebook. 4.-Sés: "Precisamos unha revolución cultural para volver a ser pobo" O aparecimento do terceiro CD de Sés, Tronzar os Valos, ten sido unha das noticias de maior destaque da cultura galega nas últimas semanas. A autora de Tempestades de Sal non deixa de medrar. Esta entrevista atinxiu 4.654 visitas e foi partillada en 1.300 muros do Facebook. 5.-"Nuestra Sra de la Barca", un ataque en pedra ao galego Ataque ao patrimonio e á nosa lingua, todo nunha única operación. Esta noticia foi vista por 4.457 persoas e atinxiu 1.700 partilladas en Facebook. 6.-Detido no aeroporto de Sá Carneiro un condenado por pertenza a Resistencia Galega A información deuna a RTP portuguesa e Sermos foi o primeiro meio galego en a noticiar. 3.410 visitas e 293 partilladas nas redes (243 en Facebook e 50 en Twitter). 7.-O Supremo admite que o uso do galego non é "igual ou equivalente" ao do castelán A sentenza do Tribunal Supremo contraria ao recurso de casación interposto no seu día pola Real Academia Galega en relación ao chamado decreto do plurilingüismo voltou a pór de manifesto a indefensión en que se acha a nosa lingua. Esta noticia alcanzou as 2.951 visualizacións e foi partillada por 938 persoas (878 en Facebook e 70 en Twitter). 8.-O Concello de Compostela multa concertos en locais nocturnos, mesmo os da rede da Xunta A cultura galega ten problemas até nos propios locais da Xunta da Galiza, froito dunha dificilmente comprensíbel campaña do concello de Santiago contra a música ao vivo. 2.826 visitas para esta noticia, partillada por 685 persoas nas redes. 9.-Memoria do aceite Xoán Costa resgata do esquecimento a historia, secular, do cultivo das oliveiras no noso país, do que hai constancia documental xa desde finais da Idade Media. Esta peza foi vista por 2.806 persoas e partillada por 613 (561 en Facebook e 52 en Twitter). 10.-Galiza, subcampioa mundial na súa estrea no campionato do mundo masculino de fútebol gaélico. O mundial de fútebol gaélico foi histórico para Galiza por dous motivos: porque nel se produciu o debut da nosa selección nacional nunha competición internacional oficial e porque quer as seleccións masculina (subcampioa) quer a feminina (caeu só en semifinais) completaron un magnífico torneo.