Summary: Siareiros Galegos, xunto aos colectivos prooficialidade de Euskadi e Catalunya, defenderán o dereito dos seus equipos a competir oficialmente nun acto na Cámara Baixa este luns 21. A iniciativa chegará tamén ao Parlamento galego.

A reivindicación da oficialidade das seleccións galegas chega ao Parlamento e ao Congreso dos Deputados. O colectivo Siareiros Galegos reivindicará nunha sala da Cámara Baixa de Madrid o dereito de Galicia, Euskadi e Catalunya a competir de xeito oficial. Farao o vindeiro luns 21 e de maneira conxunta xunto ao colectivo vasco Esait e a Plataforma proSeleccions Esportives Catalanes nun acto ao que están convidados todas as formacións políticas do arco parlamentario estatal. Todos os partidos están convocados ao acto de reivindicación das seleccións de Euskadi, Catalunya e Galicia A iniciativa, que parte do colectivo vasco a prol da oficialidade, aproveita a celebración o vindeiro venres da final da Copa do Rei entre o Athletic Club e o Barcelona para solicitar ao Goberno que acabe coas trabas que impiden a Galicia, Catalunya e Euskadi "competir de maneira oficial en competicións internacionais". O acto será só un dos varios que se prevén durante os vindeiros días a través da colaboración de tres agrupacións que levan anos pulando polo recoñecemento legal das seleccións dos seus territorios. "A iniciativa partiu de Esait, que contactou coas demais plataformas para plantexar unha estratexia conxunta e pensou na final de Copa como acontecemento ideal para darlle un pulo ás nosas reivindicacións", aclara Alexandre Costa, membro de Siareiros Galegos, colectivo que tamén presentou unha iniciativa a prol da oficialidade para debater no Parlamento galego, ao igual que as organizacións vascas e cataláns fixeron nas cámaras vasca, navarra e catalá. Os tres colectivos piden que os xogadores "poidan elixir con que selección queren competir sen seren sancionados" Nas propostas, Siareiros e o resto de agrupacións solicitan a oficialidade das súas seleccións e a posiblidade de que "os xogadores e as xogadoras federadas poidan escoller con que selección competir, eliminando as posibles sancións actualmente vixentes por non acudir á convocatoria de España". Os colectivos lembran que hai varios equipos no mundo que representan oficialmente a nacións sen Estado e critican que o Goberno central teña feito "presións diplomáticas e cambios nos estatutos dalgunha federación" para evitar que Euskadi, Galicia ou Catalunya competisen de maneira oficial nalgunha disciplina deportiva. Alexandre Costa lembra que a situación en Galicia é "aínda peor" que a de Euskadi ou Catalunya, tras a negativa da Xunta de Núñez Feijóo de permitir os partidos amigables das seleccións galegas oficiais, aínda que aclara: "O como se facía antes dános un pouco igual porque os amigables son amigables e nós o que reivindicamos é que se somos nación e que queremos ser oficiais". "A situación en Galicia é aínda peor que en Euskadi e Catalunya tras a chegada de Feijóo á Xunta" Siareiros Galegos leva anos organizando encontros de varias seleccións galegas, nomeadamente das de fútbol, pero o nulo apoio das administracións e dos estamentos deportivos impide que a eles acudan unha maioría de profesionais. "Se os medios de comunicación masivos te ocultan, se a Federación se encarga de que non poidan vir xogadores e se o Colexio de Árbitros prohíbe vir arbitrar, as marxes que nos quedan para a organización son complicadas", denuncia Costa.


Summary: Antón Freire é estudante de bacharelato. Lector de Sermos Galiza e accionista. Agora anda cos exames de fin de curso, así que lle imos facer un sobre Sermos Galiza. Dez perguntas, dez respostas.

-Indica, cunha soa palabra, que é para ti Sermos Galiza. Liberdade -E agora, nun máximo de 5 liñas Para min poder ler un medio en galego e que trate os temas en clave nacional supón unha enorme liberdade, xa que senón sería imposible escapar da censura centralista que nos nega como pobo. -Sermos Galiza é o único semanario en galego. A prensa é un elemento importante na conformación da opinión social. Pensas que máis prensa galega levaría a máis conciencia nacional? Evidentemente, estamos afeitos a ler prensa en español e que trata os nosos temas de actualidade como se fosen de menor importancia, cando na realidade é o que nos afecta máis directamente. Se existisen máis medios como Sermos, co seu centro na Galiza, a xente sabería o que pasa no seu país, e a conciencia nacional medraría enormemente. -Estás habituado a traballar con prensa na aula? A verdade é que non, unha das grandes eivas do ensino é que non se relacionan as materias que se estudan coa actualidade, e as poucas veces que o facemos é coa prensa que ten máis tirada que ademais chega de balde ao centro. -Tamén o tes feito con Sermos? A que pensas que se debe? Non, non teño traballado con Sermos. Moitas veces non se traballa con Sermos porque non existe unha promoción da prensa en galego. -Con que nova che gustaría que abrise mañá Sermos Galiza? Ponlle titular Pois véñenme moitos temas á cabeza, pero un que me aledaría especialmente sería un que respondese ao titular "Galiza votará para decidir o seu futuro" -Que contidos introducirías en Sermos para se aproximar máis á mocidade? Quizais formas alternativas de diversión, que sirvan para crear conciencia nacional e de clase, e tamén non esquecerse de temas que afectan ao noso futuro, como vén sendo a emigración xuvenil, o desemprego, e tamén as reformas educativas. -Sermos ten un dixital diario e un semanario en papel. Se tiveses que prescindir dun, cal consideras prioritario? Eu conservaría principalmente o dixital diario, xa que hoxe en día pódese chegar a moita máis xente deste xeito. -Ti militas e traballas en organizacións estudantís. É coñecido Sermos entre a xente nova? Cada vez é máis coñecido, sobre todo polas súas contas nas redes sociais como twitter ou facebook, pero aínda así queda moito por facer. -Na túa opinión, como se debería aproximar Sermos á xente moza A mellor forma de continuar achegándose á mocidade é seguir ao pé do canón, informando o que outros medios ocultan e cun formato atractivo e dinámico.


Summary: O festival de curtas de Compostela avanza parte da súa programación, cunha corentena de filmes e unha ampliación das actividades paralelas.

Resta menos dun mes para a edición 2015 do Curtocircuíto e o Festival Internacional de Cine ultima o seu menú. Os responsables do certame compostelán de curtametraxes recibiron ata 3.270 propostas de 93 países diferentes, que peneiraron ata quedar con 40 filmes nunha sección oficial na que practicamente a metade das fitas, dezanove, serán estreas no Estado. O director de Curtocircuíto, Pela del Álamo, presentou este luns as liñas mestras do festival acompañado polo alcalde de Santiago, Martiño Noriega, e a vicepresidenta da Deputación da Coruña, Goretti Sanmartín. Os tres deron conta das novidades dun festival que "pretender dar novos pasos na súa apertura á cidade". Nesta liña, anuncian, as proxeccións, ata agora concentradas no Teatro Principal, realizaranse tamén na sala NUMAX, botou a andar o pasado marzo. As 40 curtas da sección oficial están de novo divididas en dúas categorías: Rádar e Explora, e ambas contarán con "nomes de grande prestixio internacional", salienta a organización do festival. Ben Rusell, con Atlantis, Mark Rappaport, co seu traballo Becoming Anita Eckberg, ou Jennifer Reeder, con Blood Below your Skin, formarán parte dun cartel no que tamén abondan "películas de realizadores mozos premiadas nos festivais internacionais de referencia, como Sundance, Locarno ou Cannes. Á espera de coñecer a listaxe completa de títulos, que será presentada nos vindeiros días, a Curtocircuíto xa confirma un "considerable aumento dos eventos paralelos" que se suman aos "xa habituais encontros con cineastas", neste caso Jørgen Leth e Aki Kaurismäki, que contan con cadanseus ciclos na mostra. Así, a colaboración cos festivais WOSINC e LEV promoverá a celebración de concertos na Sala Capitol e mais na Zona C, con grupos como Moon Duo e Fumaça Preta. Formación Os nenos e nenas asistentes a un dos obradoiros comporán o xurado infantil de Curtocircuíto, que outorgará un dos premios Un ano máis Curtocircuíto preséntase tamén "envorcado coa formación". Así, por exemplo, a colaboración coa Aula de Cine Márgenes e o patrocinio da Academia Galega do Audiovisual promoven o obradoiro 'Teño arroz, teño libros... ata teño tabaco", impartido polo cineasta galego Óliver Laxe, que abordará durante tres días no Centro Galego de Arte Contemporánea a influencia de artes como os haiku xaponeses na súa obra. Outros dous obradoiros desenvolveranse noutro emprazamento de nova creación, o espazo multidisciplinar Unitaria. Alí desenvolverase un obradoiro dedicado á infancia e centrado na técnica do stop-motion, base de traballos como Pesadelo antes do Nadal. O alumnado deste obradoiro será quen compoña un novo xurado de Curtocircuíto, o xurado infantil, que será o responsable de ditaminar un premio na categoría Criaturas.


Summary: O número de desempregados sitúase en 264 mil e baixa en doce mil persoas segundo os datos da EPA correspondentes ao terceiro trimeste. Porén, nos últimos doce meses o paro creceu en 37.500 persoas en Galicia, unha suba do 16,5%, superior á media española: 16,06%.

O desemprego descendeu en Galicia no terceiro trimestre do ano en ao redor de 11.900 persoas. Galicia é ademais o segundo territorio do Estado, só detrás de Madrid, no que este descenso é maior. E todo nun escenario no que o paro volveu aumentar de forma importante, cunhas 85 mil persoas máis sen traballo, que suman xa unha cifra de 5.778.100 desempregados e desempregadas, superando por primeira vez a taxa do 25%. Exactamente 799.700 máis que hai un ano. A pesar das reformas laborais, lonxe de crear emprego, o mercado laboral segue destruíndo postos de traballo: case 100.000 no últimos tres meses e 835.900 no último ano. O ritmo de destrución de emprego revela que España está inmersa nunha profunda recesión e que a creación neta de emprego non será posible a curto prazo. Os recortes nas administracións públicas tamén se deixan sentir no emprego. Dos 96.900 postos de traballo que se destruíron no terceiro trimestre do ano, 49.400 son do sector público. En Galicia apenas diminúe o paro de longa duración. As persoas que levan máis dun ano buscando traballo pasan de 133 mil a 132 mil neste trimestre. E no último ano aumentaron 26 mil persoas, dende as 107 mil En Galicia a taxa é case cinco puntos inferior: 20.39%. E o número de parados é de 264 mil. Porén, malia o descenso neste terceiro trimestre, nos últimos doce meses o desemprego creceu un 16,53%, superior á media española: 16,06%. Ademais, se se analizan os datos polo miudo, vemos que en Galicia apenas diminúe o paro de longa duración. As persoas que levan máis dun ano buscando traballo pasan de 133 mil a 132 mil neste trimestre. E no último ano aumentaron 26 mil persoas, dende as 107 mil. De igual xeito o número de fogares nos que ningún dos seus integrantes traballa segue crecendo: pasa neste trimestre dos 368 mil aos 372 mil. Por grupos de idade vemos que en Galicia o paro descende entre os que teñen entre 25 e 55 pero aumenta entre o maiores de 55 e sobre todo entre os máis novos. De feito, no último trimestre, a pesar do descenso xeral, hai tres mil mozos e mozas máis sen traballo. Outro dato preocupante fai referencia ao incremento continuado da taxa de paro entre os titulados superiores. Dito doutro xeito: unha carreira universitaria cada vez garante menos atopar un emprego. Se hai un ano a taxa de paro entre os universitarios galegos era do 12.2% hoxe é xa do 15.1%. Récord histórico de paro en España Nun ano, o número de fogares onde todos os membros están desempregados creceu en 312.700, mentres que os que teñen a todos os seus activos traballando baixan en 536.700 1.737.900 fogares teñen todos os seus membros activos en paro, unha cifra parecida á do trimestre anterior. Con todo, o número de familias que teñen a todos os seus membros activos con traballo son cada vez menos: 8.521.700, o que implica 58.800 menos que no segundo trimestre do ano. Nun ano, o número de fogares onde todos os membros están desempregados creceu en 312.700, mentres que os que teñen a todos os seus activos traballando baixan en 536.700. O paro sobe mesmo a pesar de que a poboación activa, é dicir, en disposición de traballar, baixa en 12.000 persoas no trimestre e en 36.200 no último ano. Trátase de persoas que abandonan a procura de emprego, ben porque consideran imposible conseguir un (o chamado efecto desánimo), ben porque, por exemplo, emigran. O paro crece máis entre as mulleres que entre os homes: a taxa de paro masculina sitúase no 24,6%, mentres que a feminina está no 25,4%. A forte destrución de emprego en sectores moi masculinizados como a construción nos anos de crises fixo que as taxas de paro de homes e mulleres se aproximen. As comunidades autónomas onde máis crece o desemprego son Andalucía (en 191.300 persoas), Cataluña (98.400) e Comunidade Valenciana (84.700). Son tamén as comunidades que máis emprego destrúen.


Summary: O BNG exixe unha transición xusta para toda a comarca.

O Bloque Nacionalista Galego logrou o apoio do Congreso dos Deputados a unha iniciativa na defensa dos postos de traballo das empresas principal e auxiliares de Endesa nas Pontes, unha proposición non de lei na que tamén se inclúe o compromiso de garantir o desenvolvemento de novos proxectos industriais para a comarca de Ferrolterra enmarcados no proceso de transición xusta. O deputado nacionalista Néstor Rego incidiu na necesidade de que a transición na Galiza "se faga con xustiza social, garantindo a continuidade da industria e do emprego nas comarcas directamente afectadas". En virtude do texto aprobado, o Congreso das Deputadas insta o Goberno español, en coordinación coa Xunta da Galiza, a condicionar o proceso de fechamento da central a que se chegue a un acordo coa representación das e dos traballadores que garanta a continuidade do emprego e proxectos concretos de futuro. Tamén propón que a concesión de acceso aos nodos de rede afectados polos feches das térmicas galegas sirvan para incentivar a implantación de proxectos e blindar o emprego nestas zonas. Neste senso, pide garantir o desenvolvemento de novos proxectos industriais que emanen dos convenios de transición xusta e dos plans Futur-E de Endesa. Outro dos puntos defende a procura dunha solución de continuidade industrial á central das Pontes, de maneira que se garanta o mantemento dos postos de traballo non só da central senón tamén os da industria auxiliar e dos transportistas que movían o carbón desde o porto de Ferrol até as instalacións da central. Xunto con estas peticións, entre outras, tamén figura a de instar o Goberno estatal a convocar urxentemente a Mesa de Traballo para a Transición Enerxética Xusta para As Pontes, así como a constitución dunha mesa específica para tratar a problemática do persoal da industria auxiliar de Endesa co obxecto de concretar o número persoas afectadas e a súa garantía de emprego. Por último, demanda a implicación e colaboración do Goberno español e da Xunta da Galiza para apoiar conxuntamente os proxectos industriais e de reindustrialización a implantar nas Pontes de cara a optar aos Fondos da Next Generation da Unión Europea.


Summary: "Vergüenza" é o título co que Reincidentes bautizaron ao seu álbum número 19, e vergoña e o que di que senten cando ven a actualidade. Despois de 30 anos, continúan sen calar e plasman neste traballo un novo berro contra aquilo que hoxe en día lles produce vergoña.

Cando chega un novo disco de Reincidentes, sempre é un momento especial. Sen dúbida é dos discos que menos tardo en darlle ao play e poucas veces me deixan indiferente. Neste traballo voltan a demostrar que son unha banda lonxeva ao tempo que actual, pois a xente sempre agarda deles temas novos en vez de reclamar unicamente clásicos. Obviamente composicións como Vicio ou Jartos de Aguantar, son clásicos que superan á propia banda, mais iso é algo normal tras 30 anos de carreira. Terrorrismo foi o single adianto de presentación deste plástico e o elixido para abrir o disco. Un tema sobre as continuas condenas por enaltecemento do terrorismo, que tanto proliferan ultimamente contra aqueles que fan uso da súa liberdade de expresión e no que a banda fai un repaso sobre o que o sistema di que é terrorismo e o que para eles realmente o é. Musicalmente leva a marca Reincidentes durante os 13 temas do álbum, que non é outro que a crítica social e o punk rock. A voz de Fernando debulla coa súa forza as historias e reivindicacións dos Reincidendes. Entre os temas que a banda aborda desta vez, atopamos en Se Acabó la Fiesta ese franquismo que nunca morreu e que continúa hoxe máis vivo que nunca a pesar da morte do ditador. Os abusos sexuais da igrexa son denunciados en La Misa Final. Non se esquecen de Albert Rivera¸ do que deixan moi claro o que pensan en Ciudadano K-K nin de Susana Díez, no bonus track Susana I de Andalucía, a través dunha revisión do clásico de Miliki, nin tampouco dos USA e o sistema capitalista en Agítese antes de U$á. Quixera destacar dous temas que me chamaron especialmente a atención neste disco. O primeiro deles é Dentro de Ti. Unha canción que sorprende no seu medio tempo e afastamento do punk e o seu achegamento a un rock máis clásico á que lle engaden unha letra de amor e desamor conformando o tema máis inesperado e pode que por iso máis destacábel do álbum. O segundo en destaque é Hermano, unha composición que trata sobre o autismo e que cobra máis forza ao tratarse dun tema autobiográfico, sendo que fala da experiencia do propio Fernando co seu irmán autista. Un traballo que, agás polo comentado e exactamente o que se agardaba de Reincidentes, que non é outra cousa que o punk rock que levan cultivando estas decadas aderezados coas letras que tratan de espertar conciencias para poder cambiar todo iso que lles produce tanta vergoña. REINCIDENTES NAS REDES Web: http://reincidentes-sca.es Facebook: https://www.facebook.com/Reincidentes.Oficial Twitter: @reincidentesofi


Summary: O festival para o que a Xunta de Galicia destinou 3 millóns de euros é xestionado por unha unión temporal de empresas onde destaca a mesma que organiza o Resurrection Fest

Segundo os datos facilitados pola organización e a propia venda de entradas, esta fin de semana o Monte do Gozo acollerá máis de 30.000 persoas, e 10% destes asistentes proceden de 16 países distintos. O Son do Camiño inicia esta quinta feira tres días de festival nos que contará con dous escenarios, trinta e seis bandas en cartel e máis de dez horas de música por xornada. Un macro evento non exento de críticas. Desde a AGPXC –Asociación Galega de Profesión da Xestión Cultural– ven "excesiva" esta inversión publica de 3 millóns de euros para un "macro evento de artistas maioritariamente foráneos mentres que para todos os festivais galegos xuntos non se adica nin medio millón". A isto engaden a contratación do festival, que xerou dúbidas sobre a súa legalidade e falta de transparencia, feito xa denunciado pola asociación e empresas musicais de Galicia AGEM e a deputada do PSdeG, Concepción Burgo. "É un contrato a dedo", sinalara Burgo en declaracións a Sermos Galiza. A política socialista explicara que a concesión de tres millóns de euros á unión temporal de empresas que xestiona o festival trátase dun "contrato de patrocinio por procedemento negociado sen publicidade". "A Xunta di que é un patrocinio, porque estas empresas teñen a exclusividade dunha marca, O Son do Camiño. Porén, descubrimos que solicitaron esa marca no rexistro en xuño de 2017 e concedéronlla en novembro. Poucos meses antes unha destas empresas entrevistouse con Feijóo. Piden a marca, conseguen o rexistro e, dous meses despois, teñen tres millóns de euros. Houbo unha vontade de dar a estas empresas o festival", conclúe a deputada. Un amplo despregamento loxístico Mentres, os campistas xa acomodan as súas tendas na zona de campismo habilitada para o festival, cuxo recinto está programado para abrir a partires das 15:30 horas da tarde. Cun amplo dispositivo loxístico, a organización do festival dispuxo de autocarros lanzaderas cada 15 minutos desde a rúa do Hórreo –fronte á estación de comboios– e en San Lázaro, onde tamén existe unha zona de estacionamento para as persoas asistentes ao evento. Durante o Son do Camiño, a capital de Galiza será escenario de artistas e bandas de sona internacional como Lenny Kravitz, Franz Ferdinand, The Killers, Residente, Mando Diao ou Two Door Cinema Club. Tamén haberá espazo para a música galega, que contará con representación a través de Bala, Agoraphobia, Malandrómeda, Novedades Carminha, Toundra, Terbutalina, Eladio y los Seres Queridos e Triángulo de Amor Bizarro.


Summary: Avogados constitucionalistas aseguran que a toma de posesión podería ser adiada sen que isto supuxese un acto contrario á Constitución.

Até o líder da dereita venezolana, Henrique Capriles, aseguraba dias atrás que o mandatario venezolano podería asumir de maneira oficiosa as súas funcións para alén da data fixada inicialmente pola Constitución. "Hai que ser moi serio e moi transparente nisto", aseguraba Capriles, quen engadía "Non perde a condición de presidente eleito unha persoa que non poida tomar posesión o día que está estabelecido". Neste senso, o artigo 231 da Constitución de Venezuela recolle con clareza cal será o procedemento a seguir en caso de que o "presidente ou presidenta da República non puidese tomar posesión perante a Asemblea Nacional, faráo perante o Tribunal Supremo". Así pois, a Carta Magna "garante a existencia dun período constitucional de goberno inalterábel", asegura o avogado constitucionalista Hermánn Escarrá, malia que o mandatario posúa dificultades para adoptar legalmente as funcións que lle corresponden por dereito após as eleccións presidenciais. Porén, a situación de Hugo Chávez posúe máis unha peculiaridade e é que o poder lexislativo lle entregou unha autorización para vaiaxar A Habana e permanecer na illa o tempo preciso para recibir tratamento médico. Hermánn Escarrá: "A Consitución garante a existencia dun período constitucional de goberno inalterábel" Malia a todo, a imprensa transnacional e sectores da dereita venezolana continúan a espallar a idea de que existe un baleiro de poder, que non se desenvolverá no marco da legalidade a toma de posesión do líder bolivariano e mesmo que este podería converterse en presidente sen necesidade de xurar ou prometer o seu cargo. Segundo afirma o constitucionalista Escarrá "hai que rexeitar con moita claridade calquera tese de baleiro de poder porque non existe". Neste senso, as autoridades gobernamentais denuncian a "guerra sucia e psicolóxica" iniciada desde diversas frontes contra o presidente Chávez e apelan á Consitución para asegurar que non "exista falta absoluta" de poder. Nicolás Maduro, fixo un chamamento a que "respecten os dereitos de Chávez" e denunciou que algúns sectores procuren "con mentiras e intrigas" sementar "dúbidas e confusión" arredor da situación na que se atopa o líder da revolución bolivariana.


Summary: Foi aprobada en marzo pasado.

O Partido Popular vai interpoñer un recurso ante o Tribunal Constitucional sobre a lei de Eutanasia, que entra en vigor esta sexta feira após a súa aprobación o pasado mes de marzo. A lei, que levou ao Congreso o PSOE, contou co voto en contra de PP e Vox, que levaron a norma ante o Constitucional. A norma regula o dereito á eutanasia para quen sufra "unha enfermidade grave e incurábel" ou un " padecemento grave, crónico e imposibilitante" que afecte á autonomía e que xere un "sufrimento físico ou psíquico constante e intolerable". Durante a súa tramitación no Congreso e o Senado, tivo que superar os vetos presentados por PP e Vox, aínda que contaba co apoio maioritario de ambas as dúas Cámaras. O 25 de xuño entra en vigor a Lei 3/2021, de 24 de marzo,de regulación da eutanasia. Malia o disposto na lexislación, a Xunta da Galiza continúa sen desenvolver a normativa complementaria prevista e constituír o organismo de avaliación fixado na lei. Así as cousas, profesionais sanitarios e colectivos en defensa dunha morte digna observan con preocupación a situación e esixen á administración que cumpra os prazos. Ao tempo, temen que unha obxección de conciencia masiva por parte dos facultativos impida o seu dereito efectivo. A norma establece que pode solicitar a eutanasia ou o suicidio asistido "quen está nunha situación de sufrimento grave, crónico e imposibilitante ou de enfermidade grave e incurábel, padecendo un sufrimento insoportábel que non pode ser aliviado en condicións que considere aceptábeis". Ao tempo require, que o demandante debe estar "consciente no momento da solicitude", determinando que no caso de non cumprir este requisito pode aplicárselle se subscribiu " con anterioridade un documento de instrucións, testamento vital, vontades anticipadas ou documentos equivalentes legalmente recoñecidos".


Summary: Os profesionais do Servizo Público de Defensa contra Incendios Forestais critican que a Xunta impoña un modelo "fragmentado, desorganizado e non consensuado" e esixen "un sistema único, profesionalizado e público"

Este 1 de xullo comeza a campaña de alto risco de incendios forestais en Galicia, que chegará até o 31 de setembro. Coincidindo con esta data os profesionais do Servizo Público de Defensa contra Incendios Forestais volven poñer sobre a mesa as mesmas denuncias e demandas que levan meses repetindo, moi semellantes, ademais, ás realizadas en anos anteriores. En esencia, critican que a Xunta impoña un modelo "fragmentado, desorganizado e non consensuado" e esixen que a administración escoite as súas demandas dun "sistema único, profesionalizado e público". Medio Rural lembra a posibilidade de conectar co teléfono gratuíto 085 ou 112, en caso de ver algún incendio forestal. Critican que a Xunta impoña un modelo "fragmentado, desorganizado e non consensuado" e esixen que a administración escoite as súas demandas dun "sistema único, profesionalizado e público" Dende Apropiga (Asociación Profesional do Servizo Público de Defensa contra Incendios Forestais de Galicia) pregúntanse se "volveremos a asistir ao fracaso do modelo de prevención e extinción de incendios proposto pola Consellería", que en anos anteriores tivo como consecuencia os "catástroficos incendios forestais como os que tiveron lugar o ano pasado en lugares como Oia, Carnota ou Cualedro". A asociación, a través do seu secretario Sebastián Hernández Borrageros, denuncia unha situación de "desorganización estrutural grave" provocada porque "o modelo proposto pola Consellería de Medio Rural é inoperativo e desorganizado. Non ten en conta a experiencia dos profesionais con listaxes diferentes, moitas delas sen un criterio uniforme de selección e, aínda menos, público e transparente". O modelo, recollido no Plan Pladiga, que segundo Apropiga debería "ser aprobado a comezos do ano" e "ser o resultado dun proceso de valoración minucioso e incluir as aportacións dos diferentes axentes sociais e profesionais", volveu ser aprobar no mes de xuño "sen atender ningún tipo de alegación e incidindo na súa aposta pola fragmentación desmesurada dos medios que participan na extinción e a privatización dunha parte do dispositivo sen atender a razóns de peso que desaconsellan seguir adiante con este modelo". Apropiga explica que -segundo o Pladiga- na extinción dun incendio tipo de nivel 1 poderían chegar a participar até 11 medios diferentes de empresas, organismos e administracións Como exemplo desta fragmentación, Apropiga explica que -segundo o Pladiga- na extinción dun incendio tipo de nivel 1 poderían chegar a participar até 11 medios diferentes de empresas, organismos e administracións, entre traballadores do servizo profesional da Xunta, brigadas da empresa pública Seaga, de concellos, da empresa pública Tragsa, brigadas helitransportada da empresa privada Natutecnia, brigadas helitransportada do Ministerio de Agricultura, brigadas dunha Comunidade de Montes, brigadas do parque comarcal ou municipal de bombeiros urbanos (moitas delas en mans de diferentes empresas privadas), brigadas dun Grupo Supramunicipal de Emerxencias, de protección civil dun concello, ou da Unidade Militar de Emerxencias. Hernández Borrageros denuncia que "cando a Consellaría insiste en que os medios están ben estruturados e coordinados falsea a realidade" e que a Xunta e a Consellería "converteu en norma a precarización e desprofesionalización do dispositivo e iso redunda nunha menor eficacia na loita contra os incendios forestais". Explica que esta situación é produto de distintos factores, entre os que destacan a non cobertura de vacantes no servizo profesional e público de extinción, a precarización laboral á que están sometidos os traballadores da empresa pública Seaga, a municipalización dunha parte fundamental do dispositivo (ata o 45% dos medios), "que redunda nunha menor eficacia ó priorizar criterios de selección caciquís", ou a privatización das brigadas helitransportadas para beneficiar intereses empresariais. Denuncia igualmente que a Consellaría "manipulou interesadamente a declaración dos incendios forestais de nivel 2 co fin de poder mobilizar medios alleos a Galicia" Denuncia igualmente que a Consellaría "manipulou interesadamente a declaración dos incendios forestais de nivel 2 co fin de poder mobilizar medios alleos a Galicia, o que demostra que a consellería non é capaz de extinguir os incendios cos seus propios medios, sen ter que declarar o dito nivel de risco". Os representantes de Apropiga conclúen sinalando que "estamos fartos de recibir os parabéns e o ánimo hipócrita do presidente da Xunta, cando son eles os que nos precarizan e nos ignoran cando lles pedimos o que consideramos xusto e razoable".


Summary: O período para presentar obras inéditas de poesía á oitava edición do premio Lueiro Rey de poesía remata o 30 de setembro. Convoca o Concello de Fornelos de Montes en colaboración coa Deputación de Pontevedra.

Os libros que aspiren ao galardón deberán contar con entre 500 e 800 versos de extensión, e seren orixinais e inéditos na súa totalidade. As autoras participantes terán que remitir seis copias mecanografadas baixo plica e cun sobre en que figura o lema e conteña o DI da autora e un teléfono de contacto ao Concello de Fornelos de Montes (Praza da Igrexa, 1, 36847, Fornelos de Montes) e indicar no pacote que se dirixe ao VIII Premio de Poesía Manuel Lueiro Rey. O premio está dotado con 2.500 euros. A obra gañadora publicarase en Edicións Xerais. As bases completas do concurso figuran na web do Concello de Fornelos (fornelos.gal).


Summary: Consideran ilegal o proceder da Xunta na contratación da autovía da Costa da Morte e instan a un novo concurso público.

A instancias do grupo parlamentar socialista, os servizos xurídicos do Parlamento emitiron seu informe a respeito da reforma prevista polo goberno galego en relación á construción da autovía da Costa da Morte. A equipa letrada da Cámara considera que a mudanza deseñada polo goberno galego non se axusta a dereito e contradí o disposto na Constitución e na lei española de contratos públicos. Neste senso, embora considerar de "interese xeral a inexecución" dunha parte da obra, de acordo co cumprimento do obxectivo de défice previsto polo executivo, insta a Axencia Galega de Infraestruturas a iniciar "o expediente administrativo oportuno" e concursar de novo a contratación administrativa, tal e como prevé a lexislación. Instan a Xunta a concursar de novo a obra Cumpre lembrar que o goberno de Alberto Núñez Feijóo mudou na lei de acompañamento dos Orzamentos 2015 o contrato inicial recurtando os quilómetros que construirá mais sen licitar de novo a obra, de maneira que a unión empresarial adxudicataria --encabezada por Copasa-- se mantiña como tal sen posibilidade de que outras entidades puidesen recorrer a decisión. "O plan económico-financeiro deberá, de ser o caso, adaptarse para re-estabelecer o equilibrio económico da concesión e recoller, mediante os oportunos axustes, os efectos derivados da diminución dos custes da obra, de explotación, financeiros e outros", sinalan no seu informe os servizos xurídicos. O PP manda a Carballo a un deputado para anunciar o inicio da obra no prazo dun mes A decisión da equipa letrada da Cámara producíuse o día despois de que o voceiro de infraestruturas do PP no Parlamento --que non da Xunta-- Alejandro Gómez Alonso, acudise a Carballo para anunciar o inicio das obras no prazo dun mes. "Mentres outros poñen paos na roda á construción da autovía, o PP traballa para acabala", asegurou en declaracións aos medios de comunicación Gómez Alonso. Nestes termos se pronunciou o deputado popular en relación á denuncia presentada polo BNG perante a Fiscalía para denunciar as irregularidades da reforma legal. Porén, agora son os propios servizos xurídicos do Parlamento os que poñen contra as cordas o presidente da Xunta e o seu goberno. O proxecto lexislativo presentado pola Xunta prevé --na disposición quinta-- a mudanza do contrato de obra para pasar dunha construción inicial de 60 quilómetros por 540 millóns de euros a adxudicar a contratación de 27 quilómetros por un custe de 617 millóns de euros.


Summary: A Xunta inicia a vía xudicial polos máis de 200 millóns que o Estado debe polo IVE de 2017 a Galiza.

O presidente da Xunta deu onte conta dun "plan de atención primaria" polo cal se investiron 8,5 millóns de euros en "melorar os equipamentos dos centros de saúde" do país. Así, detallou que se dedicaron 6 millóns de euros a "aparatos diagnósticos" tales como electrocardiógrafos, desfribiladores, ecógrafos, retinógrafos, espirómetros, pulsiosímetros... e os outros 2,6 millóns foron para a "reposición de mobiliario xeral e clínico". Alberto Núñez Feixoo afirmou que ese "plan" estaba asinado con asociacións profesionais e sindicatos, a pesar de que os sindicatos non aprobaron no seu conxunto este documento. Un "plan" que chegou a raíz da dimisión en bloque dos xefes de servizo da área sanitaria de Vigo e que non supuxo compras a maiores, senón a resposta aos plans de necesidades que elaboran nos centros de saúde de todo o país cada ano, e que desde o Sergas levaban anos sen atender. Este "plan" foi unha das medidas "a curto prazo" que se marcou a Xunta após as renuncias das médicas de Vigo, polas que tamén crearon unhas "mesas de traballo" que xa remataron e das que aínda non hai conclusións. Após a reunión do Consello da Xunta, o presidente galego tamén anunciou as datas dos vindeiros exames da Oferta Pública de Emprego (OPE) para as profesionais sanitarias. "Temos contratos temporais excesivos", recoñeceu Feixoo, "e queremos poñer fin a tanta temporalidade". Con esta OPE vanse consolidar interinidades preexistentes no sistema sanitario galego, mais non está contemplada a solución para crear novas prazas. Sobre isto, Feixoo asegurou que convoca "o máximo legal permitido": repón o 100% das profesionais que marchan por xubilación, traslado ou falecemento e mais, segundo explicou, un "8%" que o Estado lle permitiu a maiores e que dedicou só a prazas para sanidade. "Entre 2012 e 2019 sacamos 5.936 prazas de empregadas da sanidade pública da Galiza", sostivo. Ao que non se referiu o presidente galego foi as prazas que se perderon nos últimos anos e das que culpa de maneira tanxencial ao Goberno de Pedro Sánchez (que considera que funciona desde a moción de censura a Mariano Raxoi, sen importar o tempo que estivo en funcións) e de forma directa "a situación crítica de España", que levou a estabelecer unha taxa de reposición das empregadas públicas dun 10% e contra a que Feixoo carga agora, non durante a etapa do seu partido no Goberno estatal, pese a tampouco abundar nas solucións para recuperalas. Con todo, anunciou que solicitou ao Goberno do Estado que lle permita convocar unha "OPE extraordinaria" porque, dixo, "queremos sacar o 100% das prazas vacantes", e que o Executivo de Sánchez "nin contesta". "Isto parece que está feito dunha forma interesada. Tensionar a sanidade pública no país por parte do Estado. Isto pode ser ou impericia ou mala fe, entendo que é por impericia. Agardo que este ministro de Sanidade tome nota de como está o sistema nacional de saúde. No consello interterritorial de saúde isto está enriba da mesa. Se durante cinco anos non puidemos sacar todas as vacantes, inevitabelmente, para poder manter o servizo, tiñamos que facer contratos temporais. Agora o que pedimos é que todos eses contratos temporais poidan saír á OPE como persoal estatutario fixo", explicou Feixoo. Así mesmo, o presidente galego asegurou que é necesario "incrementar a capacidade docente para formar máis pediatras e máis médicos de familia", como levan anos reclamando desde os sindicatos. Mais Feixoo non aludiu a que os titores estean saturados de traballo e non teñan o tempo preciso para levar a cabo esa formación e que as estudantes de Medicina non queren facer especialidades relacionadas coa atención primaria, como demostra o feito de que as últimas prazas que escollen despois de aprobar o MIR son as de Medicina Familiar e Comunitaria e que as profesionais que elixen pediatría non queiran traballar en atención primaria pola presión asistencial e a precariedade laboral. "Galiza cumpre co déficit" Na súa comparecencia posterior ao Consello da Xunta, o presidente tamén avanzou os últimos datos da Consellaría de Facenda que indican que "Galiza volve cumprir o déficit público en 2019", así como cos "obxectivos de débeda pública" e co "esforzo investidor" por encima da media do resto dos territorios do Estado. Neste sentido, Feixoo debullou que o país pechou o exercicio de 2019 cun déficit "entre o 0,09 e o 0,08%", por baixo da cifra de 0,1% autorizada polo Estado, executando o orzamento aprobado polo Parlamento da Galiza, "que incluíu como ingresos os preto de 200 millóns de euros da mensualidade do IVE do ano 2017". No caso da débeda pública, Feixoo manifestou que "2019 pechouse cunha ratio de débeda/PIB do entorno do 17,5%, sensibelmente por debaixo do tope autorizado do 17,9%", o que supón unha redución de "entre 30 e 34 millóns" na débeda pública galega "a pesar das tensións de tesourería". Aos tribunais polo IVE O Consello da Xunta tamén aprobou o requirimento ao Estado para que devolva os 204,7 millóns de euros que adebeda a Galiza en concepto do IVE de decembro 2017. Se nun mes non hai resposta, ou esta é negativa, "levaremos ao Goberno estatal aos tribunais", incidiu Feixoo, a través dun recurso contencioso-administrativo. "Queremos que recoñeza a existencia do desfase financeiro; que se compense a Galiza por ese desfase e que se abonen, así mesmo, os intereses da débeda", indicou, para engadir que "isto non teña nada que ver co cómputo que poida facer Facenda do déficit público" para os territorios. Mañá o Goberno galego asistirá á reunión do Consello de Política Fiscal e Financeira en Madrid e levará esta demanda, aínda que non figura na orde do día. "Imos a traballar con rigor, non de palmeiros", manifestou Feixoo. O BNG xa solicitou no Congreso que compareza a ministra de Facenda para reclamarlle estes cartos "de todas as galegas". A información íntegra pode ser consultada na edición en papel de Nós Diario, á venda nos quioscos, ou na súa lectura na nube


Summary: A Plataforma Antilindano da Louriña esixe unha acción decidida da Xunta e dos concellos para eliminar os residuos tóxicos producidos entre 1947 e 1964 na planta de Zeltia no Porriño e que despois foron soterrados e mesmo distribuídos por toda a comarca para facer camiños e estradas porque "compactaban moi ben" Feijóo nega ocultacións e salienta que foi unha obra municipal a que desenterrou o lindano

Feijóo nega ocultacións e salienta que foi unha obra municipal a que desenterrou o lindano O lindano era o principio activo de boa parte dos insecticidas que se comercializaron durante décadas, ata finais dos setenta, cando se prohibiu o seu uso agrícola por ser canceríxeno. Entre 1947 e 1964 a empresa Zeltia fabricou lindano e outros pesticidas nunha planta do polígono de Torneiros, no Porriño. Durante ese tempo foron vertidos alí máis de 1.000 toneladas de residuos. O lugar nunca foi descontaminado e, de feito, sobre o predio que ocupaba a fábrica construíronse vivendas de protección oficial, un parque infantil, un centro da terceira idade ou unha pista deportiva, que cubriron e ocultaron os terreos contaminados; mesmo unha zona verde, coñecida popularmente como "o Parque do Lindano". As décadas foron pasando e así chegamos a 2017, cun problema silenciado pero non resolto, e cunha comarca contaminada que camiña sobre lindano. "Permitiuse e mesmo incentivouse que os veciños levasen o lindano, estendendo o problema", denuncian os veciños "Levábano en carros de bois, espallándoo por todas as parroquias do Porriño e tamén por outros concellos da comarca". Os residuos do lindano "compactaban moi ben" e foron empregados por autoridades e veciñanza como grava en camiños particulares e firme baixo o asfalto de estradas. "Permitiuse e mesmo incentivouse que os veciños levasen o lindano, estendendo o problema", denuncian os veciños. O problema soterrouse, pero como un mal recordo que se quixo agochar e esquecer, agroma necesariamente. O pasado verán, a apertura de gabias para a instalación de tubaxes de saneamento nos barrios de Contrasto e Pereira deixou ao descuberto parte desta grava tóxica que durante décadas se estendeu por toda a comarca. Ao contacto con estas boliñas brancas, con cheiro a insecticida, algúns veciños e veciñas sufriron irritacións na pel e mareos. Ante a alarma xerada en todo o concello, a Xunta ordeou o peche de sete pozos particulares na parroquia de Torneiros e recomendou "non consumir alimentos cultivados na zona afectada". Os mesmos pozos dos que os habitantes desta zona levan décadas bebendo. Máis de catro meses despois, Xunta e Concello aseguran que a situación en Contrasto volveu á normalidade, pero a veciñanza deste lugar denuncia que o lindano aínda cobre o chan, chegando coas chuvias das últimas semanas aos regatos e aos ríos. A Consellería de Medioambiente prometeu presentar ao longo do mes de xaneiro un proxecto para retirar os restos do pesticida. Porén, os habitantes do lugar amósanse xustificadamente escépticos. En 1998 houbo unhas importantes protestas no Porriño por esta cuestión; a poboación era consciente do perigo que supuña o lindano acumulado e da contaminación que xeraba nas terras e nos ríos. As protestas foron acaladas pola Xunta e o Goberno local a través dunha actuación de saneamento que se limitou a retirar a capa máis superficial, sometendo as inferiores a un proceso de impermeabilización e selado. O lindano foi soterrado, pero non encapsulado, e a veciñanza denuncia que seguiu filtrándose ata os acuíferos e correntes de auga. ADEGA lembra que de xeito continuado dende 2010 nalgúns puntos do río Louro -nos concellos do Porriño e Tui- atópanse concentracións de lindano que chegan a multiplicar por 10 o nivel máximo admisible, segundo as medicións efectuadas pola Confederación Hidrográfica Miño-Sil. "Falas cos veciños e todo coincide. Hai estudos que asocian diferentes tipos de cancro, leucemia ou insuficiencias renais cunha exposición lenta e continuada ao lindano", denuncia Patricia Sío, voceira da Plataforma Este outono conformouse a Plataforma Antilindano da Louriña, que levou a cabo charlas informativas en distintos puntos da comarca, púxose en contacto con forzas políticas que denunciaron a situación no Parlamento galego e no Congreso e tamén con plataformas sociais semellantes que levan anos loitando contra problemas similares noutros puntos do Estado: Huesca, Soria, Palencia, Navarra, e sobre todo Biscaia. Javier Vázquez, membro de Ecoloxistas en Acción de Barakaldo e responsable das accións sobre o lindano no Estado, estivo en novembro no Porriño e alertou á poboación de que o lindano é unha substancia canceríxena, de degradación moi lenta e que numerosos estudios científicos teñen amosado como se acumula no organismo humano por inhalación, inxestión e a través da pel. "Leo toda esta situación como unha cuestión de clase, conflito capital-vida. A xente traballadora levaba a morte á porta da súa casa e agora xa temos pozos e ríos contaminados", sinala Sío "Falas cos veciños e todo coincide. Hai estudos que asocian diferentes tipos de cancro, leucemia ou insuficiencias renais cunha exposición lenta e continuada ao lindano", denuncia Patricia Sío, voceira da Plataforma, que engade que nestes décadas "nunca se desenvolveron protocolos de actuación para as persoas afectadas polo pesticida". Camiñan ás escuras, sen información, con moitas sospeitas e pouca certidumes. A situación lembra á que se vivía na comarca de Ferrolterra na década dos 80 e 90, cando moitos traballadores e extraballadores dos estaleiros sufrían enfermidades pulmonares e todo o mundo comezaba a sospeitar que esta maior incidencia destas doenzas non podía ser casual. Era o amianto. "Leo toda esta situación como unha cuestión de clase, de conflito capital-vida. A xente traballadora levaba a morte á porta da súa casa e agora temos pozos e ríos contaminados", sinala Sío. A Plataforma reclama que os distintos gobernos tomen en serio o problema. "Hai que saber onde está o lindano e retiralo. E iso ten que facelo a administración, porque é a súa responsabilidade e é quen ten a capacidade para facelo". Demanda igualmente que "a zona cero" do vertido, o coñecido dende hai anos como Parque do Lindano sexa pechado ata que se elimine todo risco para a saúde. A Plataforma acusa a Xunta e Concello de "pasarse a responsabilidade dunha administración a outra, alegando ocultación de información ou falta de competencias na materia, mentres as semanas pasan sen unha solución clara e definitiva a este veleno". A Plataforma acusa a Xunta e Concello de "pasarse a responsabilidade dunha administración a outra, alegando ocultación de información ou falta de competencias na materia, mentres as semanas pasan sen unha solución clara e definitiva a este veleno" A Fiscalía abriu xa unha investigación penal polo vertido de toneladas de residuos de lindano no Porriño, atendendo a denuncia presentada polo grupo municipal de Esquerda Unida-Son. Tamén En Marea elevou unha pregunta ao Goberno galego no Parlamento, a través de Eva Solla. "Nunca houbo unha política de prevención por parte da Xunta a pesar de que que en 2012 a Confederación Hidrográfica Miño-Sil explicaba que as augas do río Louro estaban afectadas por esta mesma contaminación", denunciou Solla, que acusou o conselleiro de Sanidade de "abandonar as veciñas e veciños do Porriño que poden estar afectadas por este un canceríxeno de tipo 1". A deputada acusou ao Goberno galego de ignorar o problema e de actuar de forma improvisada: "A única recomendación que recibiron foi non consumir auga e non ducharse" -dixo- "e mentres en Aragón utilizan traxes de protección especial para recoller o lindano, en Porriño as veciñas poden tocalo coas mans", engadiu Solla, que alertou de que "a consellería non informou as sanitarias do que deben facer para atender casos de persoas afectadas por lindano. Non hai un protocolo". No Congreso, Alexandra Fernández demandou "un plan de descontaminación do terreo", que a Confederación Hidrográfica Miño-Sil leve a cabo medicións e que "prevaleza o principio de precaución para o uso de auga de ríos e acuíferos contaminados". Alértase de que os efectos tóxicos do lindano poden afectar a toda a comarca, especialmente aos concellos de Mos e Ponteareas, ademais do Porriño De igual xeito, aínda que o Goberno galego busca tamén minimizar o problema a través da súa redución á parroquia de Torneiros ou ao Concello do Porriño, dende a Plataforma Antilindano da Louriña alértase de que os efectos tóxicos do lindano poden afectar a toda a comarca, especialmente aos concellos de Mos e Ponteareas, e mesmo a Tui, ben a través da existencia de vertidos e depósitos incontrolados deste material contaminante, ben a través da rede de ríos e augas subterráneas, que levou o problema xa ata o río Miño. De igual xeito, o grupo ecoloxista ADENCO remitiu escritos ao Concello de Ponteareas e á Consellería de Medio Ambiente solicitando información sobre posibles aterramentos con materiais tóxicos en canteiras da localidade. "O que pense que este é un problema localizado ou que afecta só ao concello do Porriño está moi equivocado. Este é un problema moito máis global e esperamos que as autoridades actúen o máis rapidamente posible para atallalo", sinala a este respecto a bióloga Marina Alcalde, que colabora coa Plataforma.


Summary: Só catro anos tardaron os Gardiáns da Terra Media en traer o seu novo traballo. Protector e Selenius ou, o que é o mesmo, Summoning, están de volta con With Doom We Come, un traballo que segue afondando na mitoloxía de Tolkien creando a banda sonora do seu universo literario.

Este dúo austríaco é unha desas bandas de culto que se permiten o luxo de facer o que queren e cando queren. De feito, ben é sabido que a banda limítase a crear música obviando os concertos, cousa que para moita xente pode ser algo incomprensíbel, mais totalmente coherente coa propia filosofía da banda. Ao meu parecer, Summoning é unha banda que non precisa do directo, xa que desvirtuaría o traballo compositivo e levaría a converter a súa proposta noutra cousa totalmente distinta do que é. With Doom We Come tráenos 65 minutos de black metal épico e atmosférico repartido en 8 cortes. Unha cosa que apreciamos neste novo traballo é que suavizaron o seu son. Sen apartase do black metal, as composicións son menos crúas que ás que nos tiñan acostumados en traballos anteriores e ao mesmo tempo menos escuras. Este With Doom We Come volve traernos eses teclados atmosféricos marca da casa e un traballo de secuenciación de baterías moi logrado, máis por outra banda atopamos unha produción bastante plana na que non achamos moita diferenza entre a parte puramente instrumental e vocal. Parte disto débese ao abrandamento que sufriron as composicións, que fai tamén que as voces carezan da intención na súa execución e pasen por ser un instrumento máis dentro da liña harmónica. Isto, en temas curtos, tería menos repercusión da que ten nas composicións de Summoning cuxa duración oscila entre os 7 e os 11 minutos, xa que isto lle engade unha dificultade maior na escoita, facendo difícil a súa entrada para non iniciados. É difícil xulgar de xeito obxectivo este traballo debido a súa complexidade estilística. Un seguidor da banda, sen dúbida estaría satisfeito con este novo traballo dos austríacos. Sen ser o mellor da súa discografía, aporta o que se espera, na grandilocuencia e a creación de atmosferas, malia ao seu afastamento da escuridade, proporciona pouco máis de unha hora de inmersión dos mundos de Tolkien e a súa épica. Un neófito no traballo de Summoning atopará un disco duro escoitar, mesmo excesivamente denso e pesado para poder escoitalo de seguido e seguramente non entenderá nada do que a banda quere transmitir co que está a escoitar; aínda así, cabe a posibilidade de que fique enganchado nese mundo durante a escoita de temas como Silvertime e que perda a noción do tempo e da realidade até ao seu fin. Mais sexas fan ou non de Summoning, pega a pena darlle unha escoita e descubrir os sons do black metal atmosférico que este 2018 chegan dende Austria Summoning nas redes Facebook: https://www.facebook.com/SummoningOfficial/ Listaxe de Temas 1. Tar-Calion 2. Silvertine 3. Carcharoth 4. Herumor 5. Barrow-downs 6. Night Fell Behind 7. Mirklands 8. With Doom I Come


Summary: As patronais acuícula (Apromar) e conserveira (Anfaco) advirten dos riscos que supoñen para a viabilidade das industrias e dos novos investimentos as medidas contempladas no borrador da nova Lei de Costas no que traballa o Goberno español.

A industria conserveira e acuícola prendeu a luz de alarma tras coñecer as intencións do Goberno español de modificar o réxime de concesións na franxa de terra que comprende os cen primeiros metros de litoral. O Ministerio de Transición Ecolóxica que dirixe en funcións Teresa Ribera traballa no borrador do novo Regulamento Xeral de Costas para atallar «as disfuncionalidades e incoherencias do vixente», de 2014, e aportar certezas a longo prazo ás empresas. O borrador do Ministerio, aínda «moi preliminar», contempla a fixación de novos criterios para modular e obxectivar a decisión sobre o outorgamento de concesións e das súas prórrogas, que verán reducidos en moitos casos a súa duración. Como norma xeral, as concesións non poderán exceder os 75 anos de duración, unha cifra que baixa até os 15 anos no caso das concesións para actividades industriais, sempre que non haxa impacto paisaxístico negativo ou produza «efectos negativos sobre a protección ecolóxica da interacción terra-mar», entre outras cuestións. Nese caso a duración da concesión será por 3 anos e precisará dunha proposta de actuación para evitar, reducir ou mitigar eses impactos e efectos. Javier Ojeda, xerente da Asociación Empresarial de Acuicultura (Apromar) explica a Sermos Galiza que de saír adiante esta modificación «sutil e pouco transparente» quedarían en risco moitos dos investimentos nun sector que depende dunha planificación a longo prazo. «Ese drástico recorte faría inviábeis os investimentos, sobre todo tendo en conta que ciclos como o do rodaballo precisan entre dous e tres anos, e con cinco ciclos as contas non dan». O xerente de Apromar, que só percibe «malas sensacións» do proxecto de modificación do regulamento, confía en que o Ministerio «reconsiderará» a súa proposta e que no primeiro día que haxa un novo Goberno español recibirán a chamada do departamento correspondente para sentarse a negociar esta cuestión. Unha das grandes beneficiadas podería ser a factoría de Ence na ría de Pontevedra. O novo regulamento do Ministerio de Transición Ecolóxica abriría a porta a que a factoría de Lourizán seguise coa súa actividade até cumprir os 75 anos de concesión Preocupación na conserva Nesa mesma liña, o secretario xeral da patronal conserveira Anfaco,Juan Manuel Vieites, denuncia que as modificacións do Ministerio perseguen «unha eliminación masiva de toda ocupación das nosas costas para concederlle un valor paisaxístico e recreativo». A conserveira, unha industria que factura 10.400 millóns ao ano e da emprego a 26.000 persoas, sería unha das máis afectadas por unhas modificacións que Vieites de «inaceptábeis e inasumíbel», xa que poñen en risco a continuidade de moitas das empresas do sector. En opinión de Vieites, o a modificación do artigo 135 do Regulamento Xeral de Costas é un proxecto «totalmente inapropiado, errático e proxectado sen ter en conta a necesaria distinción entre actividades en zona demanial». Neste senso, lembra que a industria mar-alimentaria está vencellada desde as súas orixes a un emprazamento próximo á costa pola dependencia que teñen da auga de mar nos seus procesos, ao tempo que advirte de que o sector e «crucial» na Galiza «non só pola súa contribución ao PIB e ao emprego, senón tamén por ser parte da cohesión social e interterritorial das rexións costeiras». Da outra banda, unha das grandes beneficiadas podería ser a factoría de Ence na ría de Pontevedra. O novo regulamento do Ministerio de Transición Ecolóxica abriría a porta a que a factoría de Lourizán seguise coa súa actividade até cumprir os 75 anos de concesión, é dicir, até o ano 2032. Eso sería mesmo se quedase anulada a actual prórroga que lle concedeu en 2015 o Goberno en funcións de Mariano Rajoy, unha resolución que está máis próxima após do cambio de parecer da Avogacía do Estado, que decidiu allanarse do procedemento. A lexislación non se toca O delegado do Goberno na Galiza, Javier Losada, comprometeuse nunha recente xuntanza cos representantes dos sectores da acuicultura e o marisqueo a facer chegar as súas aportacións e demandas ao Ministerio para a Transición Ecolóxica para que as teña en conta na redacción do texto definitivo. Durante a xuntanza, Losada trasladoulles que non existe perigo algún para as concesións actuais en Dominio Público Marítimo Terrestre, como as de acuicultura ou depuración de marisco, «que manteñen as súas condicións orixinais intactas». En calquera caso, incidiu en que o novo regulamento está en fase preliminar e non modificará a lexislación, polo que as concesións continuarán co mesmo marco que até agora. Aparte da complexidade para buscar un encaixe que satisfaga a todas as partes, o Executivo español ten por diante a difícil misión de lograr a súa aprobación nas Cortes. Para iso deberá contar con apoios doutros partidos como o Bloque Nacionalista Galego, o Partido Nacionalista Vasco ou Esquerra Republicana de Catalunya, cuxos territorios están afectos en maior ou menor medida polos cambios que promove o departamento de Teresa Ribera e que poderían ser a chave destas industrias para frear cambios lesivos para os seus intereses.


Summary: Unha multitudinaria manifestación [80.000 persoas segundo as convocantes] denunciou a sentenza da Audiencia Nacional que condena a penas de entre 13 e 2 anos a estes rapaces acusados de agredir a 2 gardas civís nun bar en 2016.

"Ez da Justizia" (Non é xustiza). A faixa que presidía a manifestación deste sábado en Iruña (Pamplona) en apoio aos 8 mozos de Altsasu condenados pola Audiencia Nacional resumía o sentir das ducias de miles de persoas que tomaron parte na mobilización, que transcorreu polas rúas da cidade entre aplausos da veciñanza. En diversos tramos, como na Avenida de Zaragoza, este ficou pequena perante a avalancha de xente que tomaba parte na mobilización onde 'Altsasukoak askatu" (Liberdade para os de Altsasu) foi a consigna máis coreada, canda 'Utzi bakean, alde hemendik!" (Deixádenos en paz, liscade de aquí!), tradicional berro contra as forzas de seguridade españolas. Numerosos autobuses procedentes de toda Euskal Herria e tamén doutros territorios, como Catalunya ou Madrid, foron chegando a Iruña a medida que avanzaba a mañá, ao tempo que columnas que partían de diferentes barrios da cidade se dirixirían a pé ao punto de inicio da manifestación, que empezou sobre as cinco da tarde. Unha verdadeira maré de persoas (80.000 segundo as organizadoras) que desbodou todas as previsións secundaron a convocatoria feita polas plataformas Altsasu Gurasoak e Altsasukoak Aske e que contou co apoio da maioría sindical vasca (LAB, ELA, Steilas, ESK, CGT...), de diferentes colectivos sociais, entidades xuvenís, organizacións como EH Bildu, Geroa Bai, Podemos... O propio goberno navarro mostrou o seu apoio a esta manifestación, na que estiveron presentes rostros coñecidos da culura e a política vasca, exlendakaharis incluídos, como é o caso de Carlos Garaikoetxea.. "Este camiño é longo" "Este camiño é longo", manifestou ao inicio da marcha Bel Pozueta, nai dun dos mozos presos. "Hoxe en Iruña as rúas fican pequenas porque a inxustiza que se comete neste caso sobrepasa todos os límites". A Audiencia Nacional española condenou os 8 mozos de Altsasu xulgados por una lea nun bar con dous garda civís e as súas compañeiras, a penas que abranguen desde os 2 até os 13 anos de prisión. Considéraos responsábeis de delitos de atentado", "lesións", "desordes públicas" ou "ameazas" mais desbota as acusacións de "delitos terroristas". Entende a sala que non ficou acreditada a "finalidade terrorista" da acción e tampouco o vencello destes 8 mozos acusados con "organizacións terroristas". A sala, iso si, aplica as agravantes de "abuso de superioridade e de odio e porque "se cometeron por motivos ideolóxicos e de animadversión á Garda Civil". O tribunal impuxo as penas máximas polos delitos de "lesións, desordes públicas e ameazas". 13 anos de cárcere para Oihan Arnanaz e Iñaki Abad. Jokin Unamuno e Adur Ramírez son condenados a 12 anos. Joan Ander Cob, Julen Goikoetxea e Aratz Urrizola a 9 anos de cárcere e Ainara Urkijo, dous.


Summary: A Sociedade Galega de Xerontoloxía advirte das consecuencias dos recortes, que poden deixar sen prestación á metade dos que a reciben no país.

Advírteo a Sociedade Galega de Xerontoloxía e Xeriatría (SGXX). Moitas persoas maiores están a ser coidadas en Galicia polos seus propios cónxuxes, tamén de elevada idade, que "suplen a formación con agarimo". José Carlos Millán aclara que a través do Sistema de Atención á Dependencia reciben prestación un total de 39.040 persoas no país, entre os que se atopan máis de 14.000 coidadores familiares que "poderían perder a prestación económica que actualmente están recibindo", de acordo cos últimos datos e cos recortes previstos polo Goberno do PP. A metade das máis de 39.000 persoas que reciben prestación podería perdela cos recortes José Carlos Millán aclara que, "aínda que envellecer é un feito positivo, xa que se vive máis e mellor", o envellecemento en sociedades como a galega, onde o número de persoas con 85 e máis anos se teña incrementado significativamente, "xera o que se pode considerar como o verdadeiro problema deste grupo: a posibilidade de entrar nunha situación de fraxilidade e, polo tanto, a necesidade dun incremento do coste socio-sanitario ao que hai que facer fronte, por obriga, a fin de preservar a calidade de vida deste colectivo e dos seus coidadores". "O xeito de enfermar dos maiores" sinala Millán, "é presentar varias patoloxías de forma concomitante, xeralmente crónicas e con carácter invalidante, facendo que desde o punto de vista sanitario as súas estadías hospitalarias superen de media en dous días ás dos outros grupos, ademais de consumir máis fármacos, xa que, sendo o 31,1% da poboación xeran o 81,1% do gasto farmacéutico". Segundo a SGXX, a solución para este fenómeno -poboación envellecida e elevado consumo de recursos socio sanitarios- é "promover o envellecemento saudable". "A solución non é recortar e recortar as prestaciones das clases máis desfavorecidas, senón poñer en marcha as medidas adecuadas de educación sanitaria e promoción da saúde, a fin de conseguir un envellecemento máis saudable e evitar na medida do posible as situacións de dependencia", insiste. Ademais, citan as Tecnoloxías da Información e a Comunicación (TIC) como "unha alternativa real, efectiva e moi útil a devandito fenómeno" polo que a SGXX "promove a súa potenciación e desenvolvemento". De feito, a entidade participa en Galicia en distintos proxectos de teleasistencia avanzada, como recordará no seu XXV Congreso, que se celebrará a vindeira fin de semana na Coruña e que reunirá a diferentes expertos europeos, españois e galegos para debater sobre o envellecemento e as distintas alternativas que desde os diferentes grupos de investigación se teñen suscitadas para facer fronte ao envellecemento.


Summary: A comunidade de Twitter leva ao líder do PP a ser tema do momento ao acusalo de non facer ningunha achega e dedicarse únicamente a criticar o que fixo o Goberno do estado español neste ano de pandemia.

O PP, con Pablo Casado á fronte, contraprogramou ao presidente do Goberno do estado español, Pedro Sánchez, para facer o seu balance do ano e as redes sociais responderon con urxencia aos argumentos do líder popular. Sen louvar o traballo do equipo de Sánchez, a comunidade de Twitter levou o nome de Pablo Casado a ser trending topic ou tema do momento polas súas consideracións da xestión política deste ano e polas súas achegas ou a falta das mesmas. Na súa intervención pública comparou ao Estado cunha "república bananera". Tamén denunciou a "arrogancia" e a "mentira" que caracteriza, ao seu parecer, ao "peor Goberno da democracia". Se a Casado non lle daban as contas das vítimas da Covid-19 no Estado que se fixeron públicas, a xente respondíalle que quizais faltaban os números que supostamente tentou tapar a Comunidade de Madrid, gobernada polo Partido Popular. De feito, hai quen viu ataques directos a Isabel Díaz Ayuso. En paralelo ás palabras do político, algún que outro usuario opinaba que "a maior desgraza que temos, ademais da pandemia é unha oposición liderada por un inepto, envexoso chamado Pablo Casado". Polémica sobre a Lei de Educación "Anuncia comisión de seguimento dos fondos europeos que chegarán a España para paliar os efectos da pandemia. E anuncia a súa achega: non pasará nin unha. Pablo Casado ou a sen substancia en estado puro", reflexionaba outra persoa. Se ben é certo que tamén tivo algún mensaxe de apoio, gañaron en cantidade as críticas como "existen catro dereitas no mundo: a liberal, a conservadora, a extrema dereita, a española... e Pablo Casado". Outra usuaria pedíalle que asumise "que perdeu cinco eleccións nun ano, dúas delas xerais" e, igualmente, xurdiron ataques a que condicionase o seu apoio a unha lei a "reforzar a monarquía" e non modificar a Constitución. "Resulta gracioso escoitar a Pablo Casado criticar que a nova Lei de Educación permita pasar de curso con materias suspendidas", engadían á conversa nun tuit. A esta mensaxe respondía outra conta: "O di ao que lle pasaron 17 materias pola cara e lle regalaron un máster". En medio do debate co nome do representante do PP como cancelo houbo até quen meteu a Galiza: "Pablo Casado vai camiño de ser máis irrelevante que Podemos na Galiza".


Summary: 'Rectificar a historia' é o título do último volume co que a profesora e investigadora María Pilar García Negro celebra a figura e a obra de Ricardo Carvalho Calero. Un libro que nace en Laiovento para "iluminar aspectos fundamentais da súa dedicación" á lingua, á creación literaria e ao estudo da literatura galegas.

"Perguntémonos por que cómpre continuarmos a celebrar Carvalho Calero?". Eis a cuestión que lanza María Pilar García Negro, profesora e experta na figura deste intelectual galeguista a quen se lle dedicou o ano pasado o Día das Letras Galegas, en Rectificar a historia. Publicado baixo os auspicios de Laiovento, o libro, que se presentou onte na Biblioteca Pública Ánxel Casal, en Compostela, deriva dunha dedicación da autora, a través de diferentes formatos e ao longo de moitos anos, a Ricardo Carvalho Calero: "O meu primeiro traballo sobre unha obra súa data de 1981", conta para Nós Diario García Negro. Este texto inaugural, que trata sobre A xente da barreira, estaba vinculado á primeira homenaxe que se lle tributou en vida ao escritor, a cargo da Sociedade Cultural Medulio de Ferrol. Logo, a partir de aí, "a dedicación foi continua". A cerna deste volume, que leva como subtítulo "Escritos sobre Ricardo Carvalho Calero", sitúase "no inmediato", na decisión tomada hai un ano por Galiza Cultura, a Federación das asociacións culturais, de non dar por cancelada a celebración de Carvalho Calero no ano 20, á vista de todas as dificultades derivadas da pandemia. Esta Federación solicitara á Real Academia Galega (RAG) a ampliación, a 2021, do Día das Letras para Carvalho, "xa que unha situación excepcional, como a pandemia, xustificaba unha decisión excepcional", explica García Negro. Mais a petición non foi atendida. Porén, "Galiza Cultura exerceu a súa liberdade e autonomía de actuación" e deu continuidade a esta celebración a través de diversas actividades e publicacións, entre as que se atopa este novo volume. "Un arquivo portátil" Rectificar a historia compila vinte colaboracións, escritas pola profesora María Pilar García Negro, "de moi diferente teor". Nas máis de duascentas páxinas podemos atopar estudos "de nesgo máis formal, máis académicos, se queremos", ao carón de artigos de prensa, "glosas da súa novela e do seu teatro" ou "un artigo dedicado a explicar o confronto entre as dúas posicións lingüísticas contrarias existentes nos derradeiros anos dos 70 e xa nos 80", avanza. "Este libro quer ser unha especie de arquivo portátil sobre a obra e a relevancia e transcendencia do legado de Ricardo Carvalho Calero", indica. "En certo modo, quer imitar as tres grandes dimensións da obra carvalhiana": científica, artística e divulgativa. Así, os escritos aquí reunidos tamén atenden estas tres dedicacións. A científica, coa lingua e literatura; a artística centrada en dous dos xéneros que cultivou, como a narrativa e o teatro; e a divulgativa, "con especial énfase na sociolingüística e nas súas abondosas colaboracións xornalísticas, que foron totalmente oportunas, moi atentas á realidade daquela derradeira década de vida del e que manteñen ademais toda a súa vixencia", asevera a autora. Os artigos que compoñen Rectificar a historia son, para García Negro, a amostra dunha "dedicación agarimosa e admirativa á persoa e á obra carvalhiana, moito antes e fóra de calquer celebración institucional". "Non incluín todo o que tiña escrito sobre Carvalho Calero, mais preparei unha selección co que me semellou máis interesante e máis digno de ser coñecido nestes tempos", valora. Carvalho Calero, un clásico "Non sobrará reiterar que a súa obra, inmensa e intensa, é moito máis do que un código ortográfico ou unha posición filolóxica", afirma no volume. E explícao para Nós: "Se se dese a circunstancia de ser Carvalho Calero unicamente un escritor da chamada literatura de creación, nos xéneros máis canónicos (poesía, teatro e narrativa), merecería só pola súa obra artística a designación como homenaxeado no Día das Letras Galegas". Acontece é que este ferrolán foi máis coñecido pola dedicación de investigador e docente, inclusive pola divulgativa. Mais a autora apunta outro factor para traer á actualidade este persoeiro: "Non hai cultura normal que poida construír un presente e un futuro ignorando o seu pasado". Xa que logo, nese sentido, é xa "un clásico". A súa é unha obra "moi rica e variada, cunha grandísima cultura e un enorme rigor". Para García Negro, o legado deste autor é "sobresaliente desde todos os pontos de vista" porque é da súa xeración o único continuador pleno dos artífices do II Renacemento. Cuestión que non rematou en 2020: as efemérides están ben se valen para que despois coñezamos algo máis da personaxe celebrada e, por iso, "ten pleno sentido que sigamos a falar del en 2021".


Summary: O ente fiscalizador reprocha que o Goberno galego non lle remitise información de varios organismos públicos e ratifica as "deficiencias" na xestión do Xacobeo 2010 que xa detectara o Consello de Contas.

Na Administración xeral e tamén nalgúns organismos autónomos. O Tribunal de Cuentas non ve con bos ollos diversas operacións de enxeñaría contable realizadas pola Xunta cando menos durante os dous primeiros anos completos de mandato do PP, 2010 e 2011. Ademais do desprazamento de facturas dun exercicio a outro e do 'inchado' dos Orzamentos con cartos pertencentes ás Administracións locais o organismo reprocha que dende San Caetano lle remitiron información insuficiente ou nula a respecto das contas dalgúns entes dependentes do Goberno. Doutras si ten información e dubida da súa xestión. Nunha delas fala abertamente de "ocultación de déficit". Na súa análise Cuentas detecta que "a maior parte das sociedades" dependentes da Xunta "contabilizan as subvencións como ingresos para cubrir os gastos e que non aparezan resultados negativos". No entanto, lembra, a normativa vixente "sinala que as achegas que non financien actividades concretas se contabilizarán como fondos propios", polo que "debería modificarse a forma actual de contabilziar as subvencións". No exercicio de 2010 o Tribunal analizou 20 sociedades e, sen ben "todas elas presentan opinión favorable", si menciona "certas salvidades" a respecto da maneira de actuar do Executivo. O Tribunal detecta o "desprazamento de gastos" a 2011 por importe de 33,4 millóns Así, por exemplo, en Galicia Calidade dubida do "inventario e da valoración de bens", algo que tamén acontece na Empresa Pública de Obras e Servizos Hidráulicos (EPOSH), que dependía da Consellería de Infraestruturas. Esta empresa "amosa un procedemento de xestión pouco ortodoxo ao impoñer a ocultación de déficit mediante o desprazamento de gastos ao exercicio seguinte". Concretamente, afirma, producise unha "transferencia de obrigas de 2010 a 2011" por importe de 33,4 millóns de euros. "De rexistrárense estas operacións no 2010, existindo acta de recepción das obras por parte dos concellos ao estaren estas finalizadas, deberíanse rexistrar cesións de obras por un importe adicional" de 38,3 millóns. Confirmadas as "deficiencias" no Xacobeo Ademais das súas conclusións o Tribunal tamén asume como propias as chamadas de atención que xa formulara o Consello de Contas galego a respecto do funcionamento do Xacobeo, sociedade pública na que a Xunta, sinala o Tribunal, iniciou "unha profunda reformulación" en 2012. Ambos organismos, polo tanto, concordan en que no último Ano Santo, o de 2010, existiu unha "clara falta de previsión" económica na sociedade, "motivado fundamentalmente pola non orzamentación tanto dos ingresos orixinados polos convenios de patrocinio asinados con empresas privadas e organismos públicos como dos gastos correlativos a eses ingresos". "Unha boa confección do orzamento, axustándose a sociedade ao orzamento aprobado, evitará desaxustes no financiamento e un endebedamento excesivo", evidencia. O Consello e o Tribunal poñen tamén o acento na política de persoal do Xacobeo. "A respecto do procedemento de incorporación de traballadores, aínda que se considerase cumprido o principio de publicidade" que marca a lei, os organismos fiscalizadores consideran necesario "dar unha maior publicidade ás ofertas de emprego, dado que a correspondente ás contratacións para o exercicio 2010 tivo moi pouca repercusión, dado o escaso número de candidatos presentados". Asemade, as contratacións "que teñen máis peso relativo" no total de fondos manexados polo Xacobeo son "as correspondentes a contratos de asistencia técnica con empresas consultoras ou de servizos". "Non se pode considerar que a sociedade dese axeitado cumprimento dos principios de publicidade, concorrencia e obxectividade que rexen na contratación das Administracións públicas" Estes son algúns aspectos dun escenario xeral no que as "xestións contractuais dos expedientes" do Xacobeo "conteñen importantes deficiencias". Mentres a Xunta se gababa se ser "un Goberno previsible" esta entidade pública non fai constar "que exista unha correcta e completa planificación, programación e orzamentación de todas as actuacións de promoción do Ano Santo ao realizar mediante o procedemento de contratación de asistencias técnicas". "A dinámica social -din- parece evidenciar que, en numerosas ocasións, as actuacións de promoción se inician coa recepción de propostas realizadas por empresas externas" que o ente público se limitaría a "asumir e levar a cabo". "En varios casos de gran relevancia económica", sinala o informe, o Xacobeo non xustificou "axeitadamente e por escrito" que "o servizo a contratar fose ofertado publicamente na procura de proposicóns alternativas e, polo tanto, susceptible de ser prestado por diversos proveodres de servizos". Así as cousas, "non se pode considerar que a sociedade dese axeitado cumprimento dos principios de publicidade, concorrencia e obxectividade que rexen na contratación das Administracións públicas".


Summary: A opción coa que ninguén contaba vai a por todas. "Apreséntome para gañar", dixo. Pablo Casado defínese como "o candidato dos afiliados e os militantes".

O plan que en teoría deseñara Raxoi o día en que anunciou o seu abandono da presidencia do PP -unha sucesión ordenada, unha solución de consenso- estourou polos aires. Un dos dirixentes top do partido, Pablo Casado, acaba de comparecer perante os meios, na Rúa Génova, no seu primeiro acto como candidato. Non son balas de fogueo as que utiliza. Non é a lebre que lanza o campeón para facer récord mundial. Casado non vai de farol. "Estiven esperando a que alguén apresetnase un proxecto mellor ou co que me sentise representado e non foi así", dixo en alusión á incomparecencia até o momento do trío de favoritos -por esa orde Feixóo, Soraya e Cospedal. "Se me apresento é para gañar, non podemos continuar a arrastrar os pés", engadiu. O seu target? Os votantes desencantados que apostan agora en Cs. O seu discurso primario? O antinacionalismo: "Quero liderar a España dos balcóns, a España que quitou a bandeira contra o independentismo. Mañá presentarei unha equipa renovada no que caben todos e no que hai espazo para moita xente".


Summary: Moraima e Siri fixéronse virais nos últimos días a conta dunha conversa entre a nena, de tres anos, e o asistente virtual de Apple. Unha cháchara distraída e natural entre unha crianza que usa o galego e reivindica a súa fala e un dispositivo intelixente que, malia a todo, resulta menos brillante que a cativa. Siri non entende. Sabe moitas cousas pero galego aínda non. A brincadeira converteuse nun fenómeno singular que dá conta da carga emocional da lingua mais tamén das eivas que desatenden o uso do galego, e non só no ámbito da intelixencia artificial.

Moraima e Siri son a parella de moda. As protagonistas dun vídeo que os pais da cativa de tres anos gravaron á vista do discorrer da súa filla diante do dispositivo intelixente de Apple. Foi un vídeo casual. Un dos moitos que a familia rexistra acotío da nena falando en galego "con total liberdade", explica a Nós Diario Jorge Duarte, o pai de nena, arquitecto e concelleiro de Compostela Aberta en Santiago. "Nese momento, a tablet estaba bloqueada e empezou a xogar con ela. O único que saía era Siri, así que se puxo a falar con total naturalidade". O máis sorprendente, engade, foi a repercusión da gravación. Agora que empeza a escolarización acabará pasándose ao castelán O vídeo fíxose viral nas redes sociais en poucas horas, con centos de miles de visualizacións e copias compartidas en grupos de mensaxería instantánea. Esta resposta, advirte Duarte, "ten moito que ver con que é estraño escoitar as crianzas falar galego con normalidade, como facía Moraima con Siri". A moita xente asombroulle ese desenvolvemento natural da cativa na súa propia lingua, e a outra, o feito de que o asistente virtual de Apple non atenda nin entenda o galego. Máis aló da anécdota "Que Siri non fale galego é claramente denunciábel. Pero nós cando gravamos a nena falando con Siri na súa lingua materna foi para ter un recordo máis. Porque damos bastante por feito que agora que empeza a escolarización acabará pasándose ao castelán, pola presión doutros nenos e nenas mais tamén da propia escola", afirma Jorge Duarte. Neste sentido, e dada a repercusión do vídeo, a familia de Moraima pide non quedar só coa "anécdota" de se Siri fala ou non na lingua propia da Galiza. "O que máis nos preocupa é pensar que a nena que agora fala galego porque se criou e se relaciona cos pais e cos amigos dos pais nun círculo galegofalante, o vaia perder". Isto é o realmente "triste" e alarmante, advirte o pai. Unha idea compartida por outras moitas familias que desde a Mesa pola Normalización Lingüística ven "factíbel". O contexto social, educativo e de lecer no que se desenvolven as crianzas na Galiza "anima ao abandono da lingua", asegura o presidente da entidade, Marcos Maceira, quen xustifica a preocupación que expresa a contorna de Moraima e que secundan outras moitas persoas con fillos e fillas nesa idade. "É comprensíbel". Unha lingua marxinal E apunta dous escenarios chave: o dos estudos e o do consumo de produtos de lecer infantís, onde a "exclusión" do galego é moi acusada. "Nas escolas de infantil das cidades o galego é unha lingua marxinal". Nas aulas, mais tamén como idioma de referencia para o material escolar. E lembra os resultados do último estudo realizado pola Mesa en 2018 entre perto dun millar de escolas públicas e privadas de nenos e nenas de entre 3 e 6 anos. Só 9% dos centros das cidades imparten as aulas maioritariamente en galego fronte 33%, que as dan maioritariamente en castelán; 39%, que as ofrecen integramente en castelán, e perto de 20%, que atenden a unha e outra lingua ao 50%. O 100% das escolas dispoñen de materias en castelán, 94% en inglés e só 47% en galego, en boa medida, grazas á iniciativa do profesorado que elabora a súas propias fichas e soportes adaptados. Salvo nos núcleos de poboación de menos de 10.000 habitantes, onde as aulas de galego resisten a escolla maioritaria do castelán, baixo o amparo do decreto do plurilingüismo de 2010, a lingua galega apenas goza de presenza. Unha privación que lastra o coñecemento e o uso da lingua, de acordo con estudos sociolingüísticos máis recentes. Así, segundo datos do Instituto Galego de Estatística, 24% da poboación de entre 5 e 14 anos di saber nada ou pouco galego, unha "competencia escasa" que a Real Academia Galega (RAG) confirma á vista das conclusións do proxecto de avaliación da competencia bilingüe nos idiomas galego e castelán do alumnado de 4º da ESO realizado polo Seminario de Sociolingüística da institución: mentres o alumnado galegofalante ten un dominio similar nos dous idiomas, máis dun 35% do castelanfalante ten unha escasa competencia en galego. O galego perde falantes e faino desde as etapas iniciais do ensino. Un aviso que parte da RAG mais tamén do Consello de Europa, que en 2021 volveu reprender o Goberno galego por non se desfacer das "limitacións" que frean o ensino do galego. Urxe eliminar as eivas que facilitan que as ciranzas volvan da escola "falando en castelán", como recoñece o presidente da RAG, Víctor Freixanes, que sucede en moitas contornas. Un proceso que tarda apenas unhas semanas, e que no caso de Moraima, comeza a abrollar tras só 15 días de adaptación. "Hai uns días xa xogaba na casa diante dun espello a preguntar en castelán", un feito que a familia tacha de "desesperanzador". Novas políticas e maior investimento na lingua "É moi triste pensar que como sociedade non somos capaces de reverter este cambio", afirma Jorge Duarte, quen reclama políticas capaces de impedir esta mudanza propia dunha sociedade diglósica, que lonxe de retroceder, avanzou. "Son imprescindíbeis políticas lingüísticas, e non só educativas, que sexan capaces de ampliar o coñecemento da lingua" sen privar ningunha materia do galego nin alentar a regresión do idioma propio en ningún ámbito. Cómpre, entón, acabar cos límites que impón o decreto do plurilingüismo, que veu suprimir a discriminación positiva do galego nos centros de ensino e a acentuar aínda máis o desequilibrio en favor do castelán, e cómpre, apunta Marcos Maceira, sumar esforzos noutro ámbito que gaña cada vez máis importancia á hora protexer o saber, o uso e a transmisión da lingua. Se se trata de fornecer o galego de novas falantes e de falantes novas, o ámbito das novas tecnoloxías, dos contidos audiovisuais e dos produtos de lecer infantil non pode ficar atrás. Neste caso tamén familias e entidades apreman o Goberno da Xunta a que aprobe políticas que garantan o consumo da comunidade galegofalante na súa propia lingua. A demanda existe, é real e ten razón de ser. A iniciativa Xabarín deu conta dela, sinala Maceiras, mais tamén dunha "falta de conciencia" por parte das empresas tecnolóxicas e de "compromiso" por parte das propias Administración públicas que estamos a tempo de vencer. "Estanse abrindo oportunidades para avanzar", asegura o presidente da Mesa, quen pon como exemplo o vídeo de Moraima, "capaz de remover conciencias" de leria con Siri. "Creo que no te entiendo", respondeulle a dispositivo de Apple por dúas veces á nena en menos de minuto e medio. E non é o único. No mercado existen outras intelixencias artificiais, multilingües e personalizábeis que non entenden o galego. De momento. "Coido que máis pronto que tarde falará galego grazas ao Proxecto Nós no que a Xunta e a USC estamos traballando", reivindicou en redes sociais o conselleiro de Cultura, Educación e Universidade, Román Rodríguez. Mais "queda moito por facer", asegura a este xornal Iago Varela, experto en tecnoloxía e membro de Mallando no Android. "Hai proxectos en marcha pero hai máis falta de iniciativa", sobre todo por parte das Administracións "á hora de obrigar as grandes tecnolóxicas a apostar pola nosa lingua". Así, defende un investimento económico dirixido a colaborar con Google, Amazon e Apple "para que usen a nosa lingua", pero tamén "un cambio de normativa para "exixir que os dispositivos que se comercialicen na Galiza teñen o galego entre as linguas dispoñíbeis, como ocorre noutras partes do mundo". O galego goza de boa saúde nas redes como lingua de uso, asegura Iago Varela, pero está "ausente das aplicacións móbiles de máis éxito. E hai que facelo visíbel". Tamén aí


Summary: A CNMV anuncia que abre unha investigación por posible abuso de mercado despois de que un novo anuncio sobre o proceso de reestruturación provocase unha nova caida en bolsa. O crecemento do grupo pesqueiro, apoiado nas caixas, deriva nunha débeda de 1.500 millóns de euros

Hai só catro anos, Pescanova vestía de gala o seu proxecto estrela en Portugal. Na pequena localidade de Mira, moi preto do Porto, ía pór unha marcha unha das maiores plantas de acuicultura do mundo, onde lograría unha produción de 12.000 toneladas de rodaballo anuais. Pescanova recibía entón os afagos do Goberno luso, encabezado por José Sócrates, quen, durante a presentación da planta, agradecía un investimento que ía "incrementar a importancia económica, o desenvolvemento e a investigación do país". Non en balde, Pescanova virou a mirada cara a Portugal despois de que a Xunta de Galicia rexeitase o proxecto, ao considerar que podía pór en perigo o ecosistema de Cabo Touriñán. Moito cambiaron as cousas desde entón. A planta de Mira, por exemplo, non logrou os obxectivos previstos e álzanse as voces que critican o exceso de diversificación, froito dunha estratexia personalista e férrea por parte do seu presidente, Manuel Fernández de Sousa. Un crecemento acelerado, apoiado nas caixas de aforro galegas, que provocou o seu endebedamento até niveis hoxe inasumibles. Un crecemento acelerado, apoiado nas caixas de aforro galegas, que provocou o seu endebedamento até niveis hoxe inasumibles A principios de mes a dirección da compañía solicitou o preconcurso de acredores e comezou a renegociar a súa débeda. Con todo, a advertencia onte de que deixaba no aire a contratación da firma Houlihan Lockey como asesor financeiro da súa reestruturación, provocou unha nova desfeita en bolsa, a enésima, ao perder máis dun 17%. A Comisión Nacional do Mercado de Valores, (CNMV), cansa xa dos continuos sobresaltos en bolsa, anunciou onte ao peche dos mercados que iniciaba unha investigación da compañía para saber se existe abuso de mercado. Polo momento, Pescanova supeditou a continuidade do asesor financeiro até que a súa contratación sexa aprobada polo consello de administración e unha vez sexan formuladas as contas anuais de 2012. E dadas as diferenzas no seo do consello de administración, non parece que este sexa o único problema sobre a mesa da dirección de Pescanova. Unha débeda de 1.500 millóns A CMNV, cansa xa dos continuos sobresaltos en bolsa, anunciou onte ao peche dos mercados que iniciaba unha investigación da compañía para saber se existe abuso de mercado Tanto a compañía coma os representantes dos traballadores aseguran que a empresa funciona "con total normalidade" e que o negocio carece de problemas estruturais. Pero o consello de administración vive un conflito nada soterrado e os bancos acredores parecen botar o freo para marcar o paso no futuro da empresa galega. "Nós vemos a situación con bastante tranquilidade porque os problemas non afectan á fábrica, só á matriz. Estase traballando con normalidade, estase mercando materia prima e estanse pagando as nóminas", explica Francisco Vilar, responsable de organización de Comisións Obreiras (CCOO). É certo que o negocio, aparentemente, funciona. Nos nove primeiros meses de 2012, Pescanova mostraba a súa satisfacción por ver como as súas vendas crecían a un ritmo do 8,9% a pesar da crise e rozaban os 1.150 millóns de euros. De feito, xa en 2011, máis da metade da súa facturación conseguíaa fóra de España. Con todo, parece que a súa capacidade de xeración de ingresos non é suficiente para afrontar os pagos que debe e que os proxectos de acuicultura, especialmente en Chile e Portugal, non foron tan rendibles como se pensaba. Por exemplo, a planta de Mira requiría un investimento inicial de 140 millóns de euros, cifra que se duplicou en só tres anos, segundo fontes financeiras. Só no próximos tres anos, Pescanova ten que facer fronte ao vencemento de débeda por valor duns 500 millóns de euros. Sen esquecer que a sociedade ten hipotecada parte da súa frota pesqueira e a súa débeda global rolda os 1.500 millóns. Problemas pola falta de apoio das caixas O endebedamento é, por tanto, o problema que levou a Pescanova á actual situación pero a causa é a facilidade de crédito da que gozou previamente O endebedamento é, por tanto, o problema que levou a Pescanova á actual situación pero a causa é a facilidade de crédito da que gozou previamente. En 2009, o mesmo ano en que Pescanova vestía de gala os seus proxectos de acuicultura, as caixas galegas facilitáronlle financiamento por valor de 350 millóns de euros. Ese mesmo ano, Caixa Galicia chegou a controlar o 20% do accionariado de Pescanova e subscribiu, nunha ampliación de capital, accións por valor de 100,6 millóns de euros; tiña, ademais, voz e voto no consello de administración da empresa. Con todo, a fusión das caixas obrigou a unha progresiva redución dos investimentos que non tiñan que ver co eixo do negocio. Así, o pasado ano Novagalicia Banco abandonaba o accionariado do grupo pesqueiro, que quedaba sen un dos seus principais valedores financeiros. De feito, as complicacións xa se fixeron notar o pasado ano, cando Pescanova puxo en marcha unha oferta pública de venda da súa filial chilena, que non logrou sacar adiante. Un modelo de negocio "vertical" Actualmente, Pescanova ten máis de 10.500 empregados, dos que 1.500 están en Galicia Pescanova sustentou o seu modelo de negocio no que denomina "integración vertical", é dicir, en controlar a produción desde a pesca (conta cunha frota de case un cento de barcos), pasando pola súa transformación, até a súa comercialización no punto de venda. En total, o grupo está composto por máis de 160 empresas, entre as que hai filiais e participadas. Xuntas abarcan 30 plantas de procesamento, 50 instalacións de acuicultura, ademais da frota de pesca. Na última década, Pescanova fíxose co control de sociedades como Pescafina, Fricatamar, Congepesca, Ultracongelados Antártida, a francesa Krustanord ou a norteamericana Ladex, ademais de crecer en mercados como Xapón, Grecia, Polonia, Guatemala, Nicaragua, Ecuador, Namibia ou Mozambique. Actualmente, Pescanova ten máis de 10.500 empregados, dos que 1.500 están en Galicia, segundo o representante do sindicato que, a pesar da aparente gravidade da situación, afirma ser "optimista, porque houbo reunións cos comités de empresa nos que nos recalcaron que o preconcurso é unha medida preventiva e temporal que ten data de caducidade (pode prolongarse tres meses) para protexer os activos da compañía". "Nós pedimos unha reunión co consello de administración para que nos dean máis información e aínda non se reuniu pero é un tema o suficientemente serio como para especular, e non queremos facelo", recalca Francisco Vilar. Os problemas do consello de administración A principal solución é a renegociación da débeda, e aí todo corre a cargo da vontade da banca. Por exemplo, o principal acredor de Pescanova, con máis de 200 millóns de euros, é o Banco Sabadell Pero se algo non falta nas últimas semanas ao redor de Pescanova son especulacións. Unha delas xira ao redor de quen vai mandar na compañía a partir de agora. Un dos candidatos é o grupo cervexeiro catalán Damm, que tamén é accionista doutras grandes empresas de alimentación españolas como Ebro Foods. Damm é o segundo accionista de Pescanova, co 6,18% das súas accións, só por detrás do seu presidente, Manuel Fernández de Sousa (14,4%). A compañía da familia Carceller reaccionou ao preconcurso de acredores solicitando a xuntanza dun consello de administración extraordinario para decidir a estratexia a seguir. E, polo de agora, segue á espera. A principal solución é a renegociación da débeda, e aí todo corre a cargo da vontade da banca. Por exemplo, o principal acredor de Pescanova, con máis de 200 millóns de euros, é o Banco Sabadell, quen asegurou que porá "todo o empeño" para resolver a situación canto antes. Con todo, nunha análise elaborada polos analistas do mesmo banco, aseguraba que "ante a imposibilidade de cuantificar o risco" e polas "dúbidas xeradas", "a situación lévanos a sacar o valor da carteira Medium & Small". Ademais, o informe recoñecía que "a única solución" para Pescanova pasa por "chegar a un acordo coas entidades financeiras condicionado á venda do negocio de salmón en Chile e, así, salvar o impacto financeiro a curto prazo". A man salvadora, de novo, podería vir da Xunta de Galicia. De feito, xa o fixo a mediados dos anos 90, cando a Xunta entón presidida por Manuel Fraga interveu Mentres se alzan voces a favor da "galeguidade" de Pescanova, os bancos investidores poderían forzar unha nova inxección de capital, unha nova ampliación que, xunto coa renegociación da débeda, lle dea aire ás finanzas do grupo pesqueiro. Pero un novo accionista podería levar o control da sociedade fóra de Galicia. E aí a man salvadora, de novo, podería vir da Xunta de Galicia. De feito, xa o fixo a mediados dos anos 90, cando a Xunta entón presidida por Manuel Fraga interveu a través dun préstamo en forma de obrigas para facilitar o saneamento da compañía e evitar que caese en mans da angloholandesa Unilever. Os gañadores da crise do grupo Coma en toda crise, haberá gañadores e perdedores. Entre os primeiros están quen aproveitaron as circunstancias e, sobre todo, a caida en Bolsa, para facer negocio. Hoxe, Pescanova ten o seu futuro no aire, á espera de coñecer se consegue saír do preconcurso e de como pode logralo. Pero, coma en toda crise, haberá gañadores e perdedores. Entre os primeiros están quen aproveitaron as circunstancias e, sobre todo, a caida en Bolsa, para facer negocio. Antes de comunicar o preconcurso, cada acción do grupo pesqueiro custaba no parqué madrileño 17,4 euros e, nunha xornada normal, adoitaban intercambiarse ao redor de 100.000 títulos do grupo. Compravenda que se multiplicou por dez, e superou os 10 millóns de accións, cando as accións caeron até os 6,3 euros. Unhas operacións que foron xestionadas por algunhas das principais firmas de valores, como Renda 4, Gaesco Bolsa, Santander ou Morgan Stanley. Ademais, antes de que se coñecese o preconcurso do grupo pesqueiro, desembarcaron no seu capital dúas sociedades de investimento: Silicon Metals Holding (que posúe o 5%) e Capital Research and Management Company (3,415%), pero os detalles destes investimentos non se fixeron públicos, segundo os rexistros da Comisión Nacional do Mercado de Valores (CNMV). Onte, despois do coñecer que Pescanova suspendía a contratación de Houlihan Lockey, as súas accións volveron resentirse e pecharon a sesión perdendo o 17,4% do seu valor. Se os acontecementos non cambian, non parece que o de onte fose o último día de malas noticias para a empresa galega.


Summary: Emilio Martínez-Lázaro, o director de 'Ocho apellidos vascos' e da súa secuela catalana, vén de afirmar nunha entrevista en El Mundo que "hai dous males no mundo desde hai moitos séculos: un son as igrexas e outro é o nacionalismo".

O director madrileño non evita meterse na lea política ao falar das diferencias "rexionais" na entrevista de El Mundo: "En Euskadi e Cataluña van moito máis alá e hai elementos como o tiro na caluga ou a independencia que o condicionan todo". Martínez-Lázaro, que vén de triunfar en taquilla con estas dúas comedias, non dubida en definir a súa idea de España: "Eu teño claro que España é España e que iso inclúe a Cataluña e o País vasco, pero coidado, non o vexo como Rajoy. Creo que hai que falalo, discutilo e, ao final, facer un referendo". Sen embargo, pregúntase "que é iso da patria" e di "falamos de España como se tivera que ser algo. Os países son un territorio delimitado onde vive a xente dentro. Punto". E aventura unha posible teoría sobre as tribulacións identitarias hispanas: "O problema é que a dereita apropiouse da bandeira española das dúas cores, porque a esquerda é estúpida. A esquerda non sabe traballar en política, só sabe facelo en ideas".


Summary: Os alcaldes dos concellos das Neves, Ponteareas, Mondariz e Salceda de Caselas defenden no escrito o dereito a "decidir por nós mesmas como vivir e que País construír".

Os alcaldes das Neves (BNG), Ponteareas (BNG), Salceda de Caselas (Movemento Salceda) e Mondariz (Alternativa por Mondariz) subscriben o que cualifican como 'Manifesto das alcaldías nacionalistas do Condado-Louriña', un escrito no que chaman a unha "gran mobilización social" polo Día da Patria na defensa de Galiza e dun "cambio de rumbo" para o país. Os rexedores lembran que os concellos son as administracións máis próximas á veciñanza e que teñen a responsabilidade de poñer en andamento "e facer efectivos dereitos subxectivos, individuais e colectivos, require posuír un modelo previo, un proxecto definido que responda aos intereses da maioría social e que contribúa ao proceso de construción nacional". Porén, desde o Estado español e a Xunta opóñense a ese escenario. Estes catro alcaldes denuncian un "trato discriminatorio" para os municipios galegos e para Galiza por parte do Estado por mor dun "deseño económico" que atribúe a Galiza, din, un papel secundario. Así, sinalan, para avanzar e tirar proveito do potencial do país, así como acabar coa "ermigración xuvenil, dependencia, baixos salarios, pensións escasas"; cómpre "un País ordenado e gobernado como unha nación que ten dereitos e capacidade normativa".