Summary: A Dirección Xeral de Minas comunica a paralización definitiva do proxecto mineiro case medio ano despois do anuncio da suspensión por parte da Xunta de Galicia e logo de meses de enorme mobilización cidadá.

Case medio ano despois de que a Xunta anunciase a suspensión da polémica mina de Corcoesto e logo de meses de presión cidadá contra as intencións de Edgewater na comarca de Bergantiños, a Administración galega vén de paralizar definitivamente o proxecto mineiro. Así llo comunicou a Dirección Xeral de Enerxía e Minas a un dos denunciantes da iniciativa da multinacional, tal e como confirmou a Plataforma pola Defensa de Corcoesto e Bergantiños. A Dirección Xeral de Enerxía e Minas vén de comunicar a paralización definitiva do proxecto mineiro Así, con data 11 de marzo de 2014 Ángel Bernardo Tahoces, director xeral de Enerxía e Minas, ditou resolución de denegación definitiva do proxecto de mina de ouro a ceo aberto de Corcoesto, unha paralización total que chega despois de que o presidente da Xunta anunciase no mes do outubro do ano pasado no debate do estado da autonomía que se decidira "non autorizar o proxecto da mina de Corcoesto ao entender que non acreditaba o cumprimento de todos os requisitos esixidos pola lexislación vixente". O polémico proxecto promovido pola mineira canadense Edgewater non cumpría cos requisitos técnicos, económicos e ambientais exixidos pola normativa española e europea, a pesar de ter obtido unha declaración de impacto ambiental (DIA) favorable por parte do Goberno galego, tal e como lembra a plataforma. Ademais, a Eurocámara amosou en diversas ocasións as súas dúbidas sobre unha mina con elevados riscos contaminantes. A propia multinacional recoñecera daquela que o argumento para vetala era a insolvencia técnica pero, sobre todo, a insuficiencia financeira. Edgewater non logrou reunir o 25% de fondos propios sobre o investimento do proxecto, uns 27 millóns de euros, e que foi a cantidade exixida o pasado mes de xullo pola Administración, cando paralizou temporalmente o plan mineiro. Non obstante, non foron os enormes riscos ecolóxicos e de valor económico para a comarca os que fixeron desistir ao Executivo, que xa outorgara o visto e prace ambiental á compañía a través da devandita Declaración de Impacto Ambiental (DIA), que agora queda sen efecto, segundo entende a plataforma, xa que varios expertos e mesmo o Valedor do Pobo esta declaración "estaba ligada ao proxecto". A suspensión definitiva supón tamén que a DIA aprobada pola Xunta quede xa sen efecto "Se queren iniciar con outro proxecto, terán que empezar de cero", asegura Braulio Amaro, un dos voceiros do colectivo, que advirte de que a empresa "xa está intentando" presentar outro plan mineiro que cumpra cos requirimentos exixidos. "Esta iniciativa está paralizada de todo, pero mentres siga habendo ouro en Corcoesto, por moi pequena que sexa a cantidade, as multinacionais vano seguir intentando, así que temos que estar en alerta e vixilantes", engade. Tanto esta plataforma como outros colectivos, sindicatos e formacións políticas implicadas na loita contra a minería contaminante entenden que, á marxe da insuficiencia financeira, foi a presión social e cidadá contra o proxecto o que levou a que fose paralizado por parte da Xunta, que sempre mantivo que as intencións de Edgwater cumprían cos requisitos medioambientais e non supoñían risco para a comarca. Os colectivos contrarios á mina advirten que seguirán "en alerta" ante as intencións das multinacionais de presentar outro proxecto "Con esta resolución péchase a porta a un proxecto colonial, destrutivo e contaminante, incompatible coas activades económicas que se desenvolven nos concellos afectados e supón unha vitoria da cidadanía que por medio de numerosas e multitudinarias manifestacións, amosou un contundente rexeitamento a este tipo de actividades mineiras en Galicia", di a plataforma nun comunicado no que agradece a implicación de boa parte da sociedade "nesta loita" que "fixo visible a grave ameaza que este proxecto supoñía para a comarca". O proxecto de Edgwater contemplaba unha mina a ceo aberto de 95 metros de profundidade sobre o nivel do mar e ata 300 sobre o terreo para extraer uns 1,6 gramos de ouro por tonelada de rochas. Consumiría 128 quilogramos de cianuro e xeraría 4.000 toneladas de residuos que destaparían 250 quilos de arsénico por cada quilo deste material precioso. Un proxecto que ocuparía 800 hectáreas, pero que podería estenderse a case 90 quilómetros cadrados á vista dos permisos solicitados por Edgewater á Xunta.


Na fascinación do ser humano polo xigantismo debe haber algo innato, pero tamén moita idolatría aprendida co paso do tempo. Non é algo exclusivo dos tempos modernos nin de ningunha civilización en particular. As pirámides exipcias, os templos maias, os budas de Bamiyán, os enigmáticos cabezóns da Illa de Pascua, os castelos, as catedrais, as Twin Towers de Manhattan, o Burj Khalifa de Dubai, a Cidade da Cultura do Monte Ogallá, o Castro Tecnolóxico de Lalín ... A listaxe non ten fin. Contra esta tendencia universal sempre hai minorías que erguen a voz; coma o caso do economista alemán E.F. Schumacher, que en 1973 publicara Small is Beautiful, una fato de alegacións contra a grandura económica; ou o Marqués de Moneixas, Paco Vilariño, que se enfrontou sen éxito ao alcalde de Lalín pola construción daquela barbarie acristalada. Na fascinación do ser humano polo xigantismo debe haber algo innato, pero tamén moita idolatría aprendida co paso do tempo Onte ceei pesado e espertei a media noite, desacougado por darlle solución a unha cuestión en principio fútil e intranscendente, pero que viña a conto do que estamos a falar. Resulta que, por procedementos escuros e incribles, eu viña de ser nomeado máximo mandarín do meu país; e o xenio da lámpada máxica deixábame escoller entre ter no mesmo sector industrial unha mega-empresa, por exemplo de tamaño 1000, ou dez empresas de tamaño 100. Desvelado, sen moitas trazas de recuncar no sono e co trosma de Aladino alí agardando a miña resposta, púxenme a pensar cenido. Incluso enfundei os lentes, para pensar mais claro e mais lonxe. Dez empresas de tamaño 100 ou unha de 1000? O xenio da lámpada máxica deixábame escoller entre ter no mesmo sector industrial unha mega-empresa, por exemplo de tamaño 1000, ou dez empresas de tamaño 100 Como bo mandarín, a miña primeira preocupación era contar con recursos abondos para desenvolver o meu programa político. As dúas alternativas presentaban a mesma contribución ao PIB nacional, pero tiñan as dúas a mesma potencialidade fiscal? En principio, puidera un pensar que o mesmo daba o 35 por 100 de 1000, ca 10 veces o 35 por 100 de 100; incluso, pensei, da menos traballo recadar 350 de golpe, ca ter que apañar 10 en 10 casas distintas. Porén, as probabilidades de que a tributación efectiva dunha compañía grande fique lonxe do tipo teórico son moi altas, xa que ten ao seu dispor importantes e poderosos equipos de especialistas fiscais (incluídos inspectores fiscais) e maila posibilidade de trasfegar ingresos a países de menor presión fiscal ou incluso a paraísos. Ademais do menor ingreso fiscal efectivo, unha grande empresa multinacional convértese nun contra-poder de peso. Nalgúns casos, pode ter mais poder efectivo ca o propio Estado e estar en disposición de facerlle chantaxes varios para conseguir tratamentos fiscais favorables, lexislacións ad hoc, ... Cando a PSA francesa deixa correr un ruxerruxe de que lle saíu unha frieira de nada no dedo maimiño, o Presidente da Xunta dá cos pés no cu e preséntase en Vigo así arroie ou haxa tres metros de neve. E por se o poder de chantaxe e a menor contribución fiscal non fora abondo, a mega-empresa é demasiado grande para quebrar E por se o poder de chantaxe e a menor contribución fiscal non fora abondo, a mega-empresa é demasiado grande para quebrar. Isto, que semella unha garantía de futuro e estabilidade, é só a cara A da moeda; pero ten unha cara B, que nos di que tamén é demasiado grande para deixala caer. E isto segue a ser unha garantía de futuro, pero a un prezo moi alto e pagado por tódolos cidadáns. A Caixa Rural pode entrar en quebra cando queira, que ninguén lle vai botar unha man; agora ben, o Banco Santander, o BBVA ou Bankia, ese xa é outro cantar. Cada dous por tres, Inditex, un xigante da economía, sae en letras grandes nos medios de comunicación por mor de abrir un novo centro de negocio na Fifth Avenue de Manhattan, na Regent Street de Londres ou na Avenue Montaigne de París; e cada tres por dous, quen sae é Amancio Ortega, o seu fundador e máximo accionista, por adiantar un posto na escala Forbes ou por mercar media rúa no centro dunha cidade. Pero, alén da xenética fascinación polas cousas desorbitadas e certa dose de orgullo localista, debería eu aledarme e poñerme a aplaudir coas orellas? Se son accionista de Inditex, ou traballo para algunha das súas empresas, ou son familiar achegado; daquela, si. Agora ben, se ese non é o caso, non sei ... sería cousa de pensar un chisco antes de facelo.


Summary: De entrada, expedirá os seus títulos a aqueles e aquelas estudantes que non o puideron obter por carecer da demandada acreditación. Ademais, o Claustro debaterá a supresión deste requisito, que foi posto en cuestión por unha sentenza do TSXG o pasado ano

A Universidade de Santiago, ao igual que moitos outros centros, esixe dende hai tempo a acreditación do dominio dun idioma estranxeiro (nivel B1) para a obtención do título de grao. Porén, o ano pasado o TSXG estableceu nunha sentenza que non se pode esixir ese requisito se non está previamente incluído no plan de estudos desa titulación.De entrada, procederá a expedir os seus títulos a todos aqueles e aquelas estudantes que non o puideron obter por carecer da demandada acreditaciónA sentenza, que foi confirmada polo Tribunal Supremo hai uns meses, obriga polo tanto á Universidade de Santiago a eliminar esa esixencia daqueles graos que non a contemplan expresamente nos seus plans, ao redor de entre 15 e 20 titulacións. Porén, a institución anunciou este martes que baralla ir máis aló e suprimir completamente o requisito en todos os graos, mesmo naqueles nos que ata agora si figuraba legalmente.De entrada, procederá a expedir os seus títulos a todos aqueles e aquelas estudantes que non o puideron obter por carecer da demandada acreditación de coñecemento de inglés, francés ou outra lingua. Ademais, o claustro debaterá a supresión definitiva deste requisito, co argumento de que non se pode esixir como obrigatoria unha formación que non foi achegada pola propia universidade.O TSXG estableceu nunha sentenza que non se pode esixir ese requisito se non está previamente incluído no plan de estudos desa titulaciónA sentenza que motiva esta decisión foi produto da reclamación dun estudante do Grao de Historia que iniciara a carreira en 2011 e a quen lle foi denegado o título por non ser aceptada a documentación acreditativa do seu coñecemento de francés. O alumno recorreu posteriormente ao tribunal contencioso-administrativo, que tampouco lle deron a razón, pero o recurso de apelación examinado polo TSXG revogou a sentenza inicial. "Ao non acharse no plan de estudos aprobado e publicado a esixencia de coñecemento do nivel B1 da lingua estranxeira, non cabe impoñela para a obtención do título", concluíu o tribunal.


Summary: Unha muller inglesa de 49 anos foi asasinada este sábado presuntamente a mans do seu home no seu domicilio de Mallorca. Tamén se investiga outro posíbel caso de asasinato machista en Valencia.

Un home de nacionalidade inglesa foi detido tras chamar o servizo de emerxencias para confesar que matara a súa muller na súa casa de Mallorca. A vítima, tamén inglesa e de 49 anos, morreu estrangulada. Ademais, a policía investiga outro presunto caso de asasinato Machista en Valencia, onde foron atopados os cadáveres dun matrimonio con múltiplas feridas de arma branca. As hipóteses nas que traballan os investigadores e investigadoras apuntan a que o home, de 77 anos, mataría a súa muller cun coitelo e despois suicidaríase coa mesma arma. De confirmarse este último caso, serían sete as vítimas oficiais de violencia machista no que vai de mes no Estado español. Segundo as cifras oficiais, en 2015 foron vítimas do feminicidio un total de 57 mulleres. Hai aínda cinco casos en investigación.


Summary: O próximo 26 de xuño, a asociación cultural O Garabullo organiza en Carballedo un acto de homenaxe ao filántropo galeguista Francisco Domínguez Mosquera. A presidenta da entidade promotora, Hita Gómez, explica a Nós Diario o programa e os obxectivos do acto.

Que destacaría da figura de Francisco Domínguez e que razóns os levou a organizar esta homenaxe? O seu compromiso político e social coa Galiza e de xeito excepcional con Carballedo onde naceu o 2 de maio de 1889, dedicándose a financiar e a traballar persoalmente en proxectos que buscaban o progreso nesta zona. Entre estes eu destacaría, a construción da escola de San Paio (Barrela) en xaneiro de 1934, financiando ademais a vivenda e o salario do mestre. Para celebrar a inauguración da nova escola, organizou o 10 de xuño de 1934 unha festa amenizada polos gaiteiros e polas palabras de Otero Pedrayo, Vicente Risco, Suárez Picallo e Alexandre Bóveda sobre as necesidades educativas do pobo galego. Pola tarde participaron nun banquete e o día seguinte 59 estudantes iniciaron unha excursión, tamén financiada por Francisco Domínguez, que recorreu toda Galiza durante unha semana co obxectivo de favorecer a inmersión cultural destes rapaces. Do labor de Domínguez, compre destacar, tamén, a electrificación da Barrela e San Paio, subministrando a estas dúas localidades auga potábel, recursos médicos e veterinarios. Tamén pavimentou o camiño que conectaba estas dúas poboacións coa estrada de Chantada e na súa condición de presidente da sociedade cubana Chantada, Carballedo e as súa comarcas impulsou a da escola de Vilaquinte e de Merlán en Chantada. Por último, lembrar o apio ao estudo da cultura e a lingua galega como socio protector do Seminario de Estudos Galegos, a súa militancia activa no Partido Galeguista, participando en mitins e chegando a ser proposto como compromisario para a elección de presidente da República e a fundación do Sindicato Agrario de Carballedo, coa finalidade de intentar dar solución as distintas problemáticas que meses momento existían no agro galego e concretamente nesta zona. Que memoria fica entre a veciñanza de Carballedo de toda esa labor social e política de desenvolvida por Domínguez? Realmente é triste, pero hai moito descoñecemento entre a veciñanza de Carballedo da súa labor social e política. As persoas máis vellas do concello, coñecíano polo "Pancho da Barrela" ou polo "Rico de San Paio", pero non se trasladou ás seguintes xeracións a importancia que este veciño tivo no desenvolvemento desta zona naquela época, así como todo o que levou a cabo nun período tan curto de tempo. De aí a necesidade desta homenaxe por parte dos veciños. Creemos que é algo que lle debiamos, a recuperación da súa memoria, para que non siga no esquecemento e para que o teñan presente as futuras xeracións. Que actos teñen previsto para homenaxear a traxectoria de Domínguez o vindeiro domingo 26 de xuño? O 26 de xuño as 11 da mañá imos a ter no colexio público da Barrela un acto ao que asistirán Moncho Ermida, Uxío Breogán Diéguez e o propio neto de Francisco Domínguez, Frank Domínguez, que ven de Estados Unidos para asistir á homenaxe.Tamén estaremos acompañados pola agrupación musical "Os Parentes". A continuación, no pobo de San Paio, onde naceu colocaremos unha placa conmemorativa. Posteriormente na oficina de Turismo de Castro inauguraremos unha exposición dedicado a súa labor social e política, para rematar cun xantar ó que animamos a participar a todos os veciños de Carballedo tal como o fixeron fai 88 anos, cando inauguraron a escola de San Paio. En referencia a exposición, esta vaise poder visitar durante un período de tempo non concretado aínda. Ademais dado o interese que está desapertando Francisco Domínguez faranse outros actos ó longo do verán. Unha das persoas, polo que esta dicindo, que vai estar presente nos acto é Frank Domínguez, único neto do homenaxeado, que lles trasladou sobre o seu avó? O que nos trasladou o seu neto Frank Domínguez foi un gran interese por esta iniciativa e pola figura do seu avó, facilitándonos toda a documentación que ten o respecto, así como a información que foi recompilando a través das noticias que se publicaron de Francisco Domínguez Mosquera nos distintos medios de comunicación da época. De feito, sabemos que está moi interesado en calquera información que se lle poda facilitar tanto da figura do seu avó como da súa avoa Celsa Fernández González.


Summary: O deputado no Parlamento galego e portavoz nacional de Anova Antón Sánchez asegurou que o exalcalde de Santiago de Compostela é "un referente" e "un dos imprescindíbeis" e afirmou que "vai ter un compromiso político para sempre".

"En Marea foi unha aposta valente" afirmou o deputado no Parlamento galego e portavoz nacional de Anova Antón Sánchez nunha entrevista na Cadena Ser onde amosou o seu pleno convencemento en que a cidadanía entendeu as dificultades existentes para manter unido o proxecto, en relación á ruptura do grupo parlamentar de En Marea (onde actualmente fican Podemos, EU e Anova) após a marcha de quen era o seu portavoz parlamentario, Luís Villares, e de tres deputadas e deputados máis que conforman agora o grupo mixto e que forman parte da formación política En Marea. "Faltou diálogo para manter a unidade de En Marea", recoñeceu Sánchez, mais engadiu a necesidade da existencia dun instrumento similar "porque os problemas das galegas e galegos son os mesmos", sentenciou. "É unha persoa capaz de liderar espazos plurais e ademais unha persoa nova e creo que vai ter un compromiso político para sempre", insistiu o líder de Anova Sánchez quixo referirse ao ex alcalde de Santiago de Compostela, Martiño Noriega, líder de Compostela Aberta, como "un referente" e "un dos imprescindíbeis" que, ao seu xuízo, é "capaz de liderar espazos plurais". Á pregunta formulada sobre se Noriega podería encabezar o novo proxecto ao que Sánchez aludiu, o deputado afirmou que non o descarta e declarou que "dependerá" tamén do propio Noriega, xa que "para moitas persoas é un referente", aseverou. "É unha persoa capaz de liderar espazos plurais e ademais unha persoa nova e creo que vai ter un compromiso político para sempre", insistiu o líder de Anova. Así mesmo, avanzou que as necesidades da Galiza serán o centro do traballo do próximo período de sesións na cámara galega e non nas discrepancias políticas, e engadiu que é preciso un instrumento similar a En Marea "para ter unha vivenda digna, un traballo, para non ter que emigrar...". Sánchez non se pronunciou na entrevista sobre un posíbel cambio de nome do grupo parlamentario En Marea En relación ás eleccións galegas de 2020 o deputado sinalou que "esas cuestións tan importantes non van vir só cun cambio de inquilinos nas institucións, non van vir do propio réxime e ten que haber un cambio máis fondo. Na medida que sexamos capaces de construír unha alternativa para toda esa maioría social que quere cambios profundos, poderemos ser esa solución para dentro dun ano nas eleccións galegas". Sánchez non se pronunciou na entrevista sobre un posíbel cambio de nome do grupo parlamentario En Marea, para non coincidir co nome da formación política que lidera Luís Villares e que agora está no grupo mixto e reclama a nomenclatura. En canto ao futuro de Anova, Sánchez anunciou que a organización celebrará unha asemblea para tomar decisións e entende que "a militancia seguirá apostando por esas solucións valentes" en referencia a aposta pola confluencia coas forzas que actualmente partillan o grupo parlamentar.


Summary: O mandatario aférrase ao cargo a pesar da súa condena

O PSdeG de Pontevedra exixiu ao secretario xeral para o Deporte da Xunta da Galiza, José Ramón Lete Lasa, "impulsar" a dimisión do presidente da Real Federación Galega de Fútbol (RFGF), Rafael Louzán, dada a súa condena a dous anos de cárcere e oito de inhabilitación por prevaricación e fraude durante a súa etapa á fronte da Deputación de Pontevedra. A agrupación provincial do PSdeG afirmou que a continuidade de Rafael Louzán como presidente desta entidade asociativa privada -aínda que "de utilidade pública", tal e como se define nos seus estatutos- tras a condena do Xulgado do Penal 3 de Pontevedra resulta "inexplicábel". Por iso, asegurou que o "silencio" de Lete Lasa respecto diso supón un "auténtico escándalo que confirma os vínculos entre o PP e o aínda máximo responsábel do fútbol galego". Neste sentido, recalcou que a Secretaría Xeral para o Deporte depende da Xunta, polo que esta administración "non pode seguir de perfil" tras unha sentenza "que afecta directamente a Louzán". Por iso, advertiu de que "ampararse" en que a resolución xudicial non é firme "entra na máis elemental contradición co feito de que a delegada territorial da Xunta en Pontevedra, Luisa Piñeiro, tamén condenada na mesma causa, presentase a súa dimisión inmediatamente, así como a súa solicitude de baixa no PP". "Louzán non pode ser máis nin menos", engadiu o PSdeG. Ademais, lembrou que a Federación se rexe pola Lei do Deporte da Galiza e polo decreto da Secretaría Xeral para o Deporte que estabelece as normas de Bo Goberno das Federacións deportivas da Galiza, polo que concluíu que se atopa "tutelada pola Xunta". Tamén remarcou que case 1,5 millóns de euros dos máis de cinco millóns do seu orzamento anual proceden da Real Federación Española de Fútbol, e que recibe uns 400.000 euros mediante subvencións e contratos públicos. Ente privado que recibe subvencións públicas Nesta liña, o PSdeG remarcou que a entidade percibiu o pasado ano unha subvención de 255.133 euros da Secretaría Xeral para o Deporte, e que en 2019 se lle outorgaron case 52.000 euros para a adquisición de equipamento e patrocinios, aos que se sumaron máis de 60.000 euros da Corporación de Radio e Televisión da Galiza (Crtvg) para a cesión de dereitos audiovisuais. A agrupación provincial socialista explicou que os estatutos da Federación se rexen pola Lei Galega do Deporte, e que deben ser aprobados pola Xunta antes da súa publicación no Diario Oficial da Galiza (DOG), así como que a determinación que afecte ás competicións ou ao réxime económico debe recibir a autorización da Secretaría Xeral para o Deporte. Adicionalmente, insistiu en que o presidente da Federación Galega de Fútbol representa o país nas actividades e competicións deportivas, un feito co que se preguntou se Lete Lasa e o presidente da Xunta, Alberto Núñez Feixoo, están "cómodos". Así as cousas, o PSdeG de Pontevedra considerou "inexplicábel" que Louzán "siga manexando diñeiro público desde o seu cargo" coa "compracencia" de Lete Lasa e, "por extensión", de Feixoo. "É algo imposíbel de explicar, e máis cando se mancha deste modo o nome dunha institución centenaria. A Federación debe ser unha institución exemplar, pois é tamén unha referencia para todas as mozas e mozos das categorías base", defendeu.


Summary: Incluiranse 160 pacientes ingresados en hospitais do Estado español, nos que se pretende avaliar se a plitidepsina, administrada por vía intravenosa durante cinco días a pacientes con pneumonía Covid-19.

PharmaMar presentou un ensaio clínico de fase II de Aplidin (plitidepsina) para o tratamento da COVID-19 á Axencia Española de Medicamentos e Produtos Sanitarios (AEMPS), segundo informou a compañía á Comisión Nacional do Mercado de Valores (CNMV). Trátase dun ensaio clínico de fase II, aleatorizado e multicéntrico, no que se avaliarán dúas doses diferentes de plitidepsina no tratamento de pacientes con pneumonía Covid-19. O protocolo está actualmente en avaliación. Incluiranse 160 pacientes ingresados en hospitais do Estado español, nos que se pretende avaliar se a plitidepsina, administrada por vía intravenosa durante cinco días a pacientes con pneumonía Covid-19, reduce a proporción de pacientes que progresan a síndrome de Distrés Respiratorio Agudo, a causa principal pola que os pacientes requiren ventilación mecánica e / ou ingreso en Unidades de Coidados Intensivos. Varios centros do Estado participarán no estudo e espérase comezar pronto, unha vez que se obteña a autorización das autoridades sanitarias. "Esta emerxencia sanitaria require que todos traballemos xuntos para tratar esta pandemia. Cada un de nós está obrigado a facer o máximo posíbel", afirmou o presidente de PharmaMar, José María Fernández.


Summary: Entre 1977 e 1978 as declaracións da renda foron públicas, pero a UCD volveu á opacidade tras un secuestro da ETA

A reforma fiscal de Francisco Fernández Ordóñez aprobada en novembro de 1977 levaba aparellada a publicación das listas de contribuíntes, ordenados en función da súa renda e achega. Durou dous anos, e puidéronse coñecer as declaracións dos exercicios de 1977 e 1978, os primeiros do IRPF en España. A lei sobre medidas urxentes de reforma fiscal dicía así no seu artigo 48: "A Administración, dentro do tres primeiros meses do exercicio económico seguinte a aquel en que se produciu a declaración, procederá a dar publicidade ás bases declaradas e cota ingresada polo Imposto Xeral sobre a Renda das Persoas Físicas e polo Imposto sobre Patrimonio". O pleno da Cámara aprobou o artigo con ningún voto en contra e 13 abstencións. Despois de que se producise o secuestro de Luis Suñer en xaneiro de 1980 por parte de ETA, xa con Jaime García Añoveros á fronte do Ministerio de Facenda, o Executivo de Adolfo Suárez terminou cambiando de idea e o Congreso suspendeu a publicación das listas en 1981, coa promesa de substituíla por unha de defraudadores: estamos a finais de 2012 e aínda non se publicou por parte de ningún Goberno. Ao final farao Cristóbal Montoro? O argumento utilizado para eliminar a publicación era que facilitaba unha ferramenta aos terroristas O argumento utilizado entón, que xa saíu durante o debate parlamentario, era que a publicación das listas facilitaba unha ferramenta aos terroristas para a extorsión e secuestro dos empresarios. Iso si, durante dous anos foron públicas dous millóns de declaracións da renda que podían consultarse en deputacións e concellos. A intención do Goberno era expor o que tributaban todos, "potenciar a creación do clima de sinceridade fiscal" e retrataba ás grandes fortunas do país. Por exemplo, coñeceuse que os máis ricos de España eran os Ruiz-Mateos, con 16.129 millóns de pesetas (96,94 millóns de euros), seguidos da familia Entrecanales Ibarra (11.099 millóns de pesetas, 66,71 millóns de euros) e os March (10.474 millóns de pesetas, 62,95 millóns de euros). Anos despois, en 1985, a lei tributaria vetou o acceso a este tipo de datos, que terminaron converténdose en segredos. Este é un dos puntos fundamentais que terá que reformar o actual Goberno se quere, como anunciou Montoro este xoves no Senado, publicar a lista de morosos e defraudadores a Facenda. No entanto, para a cualificación de defraudador ha de haber unha sentenza, e as sentenzas son públicas. Montoro lanzou esta nova idea despois de que as 31.484 declaracións presentadas na amnistía fiscal finalizada o 30 de novembro achegasen unha recadación de 1.191 millóns de euros, un pouco menos da metade do previsto polo Goberno (2.500 millóns de euros). Segundo publica elconfidencial.com, 1,7 millóns de morosos deben 8.348 millóns de Facenda.


Summary: O ministerio estuda se o aviso neutraliza o intento do ex rei español de regularizar a débeda de 700.000 euros pagada esta semana.

A Fiscalía do Tribunal Supremo español informou formalmente á defensa de Juan Carlos I o pasado novembro de que había dúas investigacións abertas sobre a súa fortuna, unha pola comisión de 100 millóns de dólares polo AVE á Meca e a outra pola tarxetas opacas con cartos negros que se puideron usar para pagar facturas de varios membros da casa real. A Fiscalía estuda agora se este aviso formal -a investigación do primeiro caso xa transcendera na opinión pública o pasado mes de xuño- neutraliza o intento do ex rei español de regularizar unha débeda duns 700.000 euros co pagamento voluntario que transcendeu esta semana. Cómpre lembrar que o artigo 305.4 do Código Penal español establece que a persoa que regulariza a situación tributaria ante a fiscalía, a avogacía do Estado ou o representante procesual da empresa está exenta de responsabilidade penal. Mais hai excepcións, como cando a administración autonómica, provincial ou local presenta unha queixa ou denuncia contra ela ou cando a Fiscalía ou o xuíz instrutor toman medidas que lle permitan ter coñecemento formal do inicio do procedemento.


Summary: O sindicato e a formación nacionalista critican que o novo acordo non garanta unhas pensións dignas para a poboación.

Após coñecerse o acordo entre Goberno español e axentes sociais para reformar o sistema público de pensións, as reaccións na Galiza non se fixeron esperar. Desde a CIG rexeitaron "tanto as formas como o fondo" dun acordo que "non reforza o sistema público". Denuncian que a reforma acordada "é insuficiente e mesmo regresiva" porque seguirá en vigor na súa integridade a "brutal reforma" de 2011 que supuxo unha forte caída nas contías das pensións ─arredor dun 25%─ pola ampliación progresiva da idade de xubilación até os 67 anos e do período de cálculo, que pasou dos 15 aos 25 anos. Para a central sindical, a nova modificación non garante o poder adquisitivo das prestacións. Ademais, di que penalizar a xubilación anticipada, atrasar máis a xubilación e fomentar a vida laboral constitúe "un retroceso inxustificábel e inxusto", porque demora a entrada da xente nova no mercado laboral e prexudicará moitos sectores da clase traballadora, que ficarán condenados a prolongar a súa vida laboral en actividades penosas e de grande esforzo físico. Por iso, o seu secretario xeral, Paulo Carril, considera que o chamado diálogo social "amósase unha vez máis como unha vía contraria aos intereses da clase traballadora e da defensa do sistema público de pensións". Carril tamén é crítico coas formas dun acordo que se produciu "á marxe da discusión nos ámbitos institucionais de representación onde estamos os sindicatos máis representativos, que somos a CIG e mais ELA, ademais de CCOO e UXT". Postura do BNG Pola súa banda, o deputado do BNG no Congreso, Néstor Rego, tamén se amosou contrario a un acordo que penaliza as xubilacións anticipadas e que non prevé aumentos das pensións mínimas por riba das subidas do resto. Segundo lembrou o deputado nacionalista, o Goberno español comprometérase a elevar as pensións mínimas por riba do IPC, indicador que a reforma impulsada polo ministro José Luís Escrivá contempla recuperar para subir estas prestacións. Por último, Rego avisa de que o anunciado 'factor de equidade interxeracional' "poderá ter os mesmos efectos negativos", e que outras medidas, como o apoio aos plans de empresa ou o posíbel aumento dos anos cotizados para calcular a pensión, que suporían "novos recortes" no sistema público de pensións.


Summary: Os aproximadamente cento cincuenta asembleístas presentes na xornada do sábado 13 de xullo no plenario de En Marea que decorreu na aula B da Facultade de Económicas da Universidade de Santiago de Compostela aprobaron unha nova definición ideolóxica e marcaron o calendario electoral para a elección da dirección. Unha cita que terá lugar o 29 deste mes.

O proceso asembleario de En Marea estivo marcado polas diferentes perspectivas a respeito de como afrontar o futuro da formación após os recentes fracasos electorais da formación nas xerais, europeas e locais e após a ruptura do grupo parlamentario. As persoas inscritas coincidiron en cualificar os resultados dos últimos comicios de "malos sen paliativos" e sinalaron como causa dos mesmos o contexto político xeral, a debilidade organizativa e a conflitividade interna. Así, entre estes últimos, destacaron as "liortas internas e o tratamento mediático", a "imposibilidade de visibilización da acción política, mesmo da institucional", a "ruptura demasiado próxima aos procesos electorais que xerou confusión de En Marea con outros proxectos do espazo político" ou a "falta de militancia e compromiso". Tamén se cuestionou a figura da persoa "inscrita" e advertiuse que os denominados alcaldes do cambio "fixeron moito dano a En Marea". Sinalouse que os denominados "alcaldes do cambio" fixeron "moito dano a En Marea" As diverxencias sobre o camiño a seguir entre o grupo conformado por membros do colectivo Cerna e de Anova e o núcleo de inscritos agrupados arredor de Luís Villares manifestouse durante o plenario. A maioría dos inscritos rexeitaron unha emenda presentada polos membros do Colectivo Cerna Paula Verao, Chelo Martínez, Ramón Verdini, Mario López Rico e Ramón Mouriño Afonso, onde solicitaban adiar para o mes de outubro as "decisións de máis calado con iniciativas orgánicas e/ou programáticas e calendario preelectoral", ao considerar "evidente" que "temos visións un tanto diferentes do que facer é polo que, para manter a cohesión e agrupar esforzos, debemos reafirmármonos naquelo que temos en común". As fontes consultadas por Sermos Galiza coinciden en sinalar que "a emenda era unha proposta de compromiso para tentar de salvar as diferenzas cada día máis fortes entre os sectores que reclaman unha En Marea encadrada no campo do soberanismo e aqueloutros que buscan referenciarse fóra destas coordenadas ideolóxicas". Luís Villares racha con Cerna As resolucións aprobadas no plenario representan unha vitoria de Luís Villares, cuxas posicións políticas fican reforzadas. Se no debate que antecedeu a asemblea, tal e como xa sinalou Sermos Galiza seguindo o recollido no denominado "Documento expositivo. Síntese conclusión das asembleas comarcais", unha parte dos inscritos entendía que a figura de Villares "se vía como queimada", unha vez rematado o plenario non fica dúbida da súa continuidade á fronte da organización. A maiores, a ruptura da alianza tácita entre Cerna e Villares, outorga a este último e ao seu círculo todo o poder nunha formación onde até a data repartíanse os papeis entre uns e outros, asumindo os primeiros o peso das cuestións orgánicas e responsabilizándose os segundos da actuación pública. En Marea votará a nova dirección o 29 de xullo As incógnitas que fican por resolver sobre o futuro de En Marea son moitas. As próximas semanas a formación deberá a proceder á elección da nova dirección, mediante un proceso interno que arrancaría coa presentación de candidaturas a partir do 18 de xullo, a votación o 29 de xullo e a súa proclamación provisional o 1 de agosto, nun proceso no que se dá por seguro o trunfo dos afíns a Villares pero no que hai dúbidas sobre a participación dos críticos. Está por ver como as diferenzas existentes na formación repercuten no día a día de En Marea e se o sector maioritario é quen de xestionar a pluralidade interna para evitar unha nova fenda. Xa por último, En Marea deberá resolver a súa fórmula de concorrencia as eleccións autonómicas, decisión que o plenario delegou no conxunto dos inscritos e que a formación deberá adoptar no mes de outono.


Summary: Para Telemadrid o uso da linguaxe vincula o fascismo de Hitler co independentismo catalán. A reportaxe asegura que todos eles "impuxeron a súa linguaxe á sociedade". As testemuñas recollidas denuncian a "normalización lingüística" defenden o uso de topónimos deturpados e, como non, "a noción de España". Vídeo no interior

Unha polémica reportaxe emitida por Telemadrid vincula imaxes de Stalin, Hitler, ETA e Artur Mas. Baixo o título de A imposición e a perversión da linguaxe a televisión autonómica compara o nazismo e o stalinismo coa organización basca e o proceso independentista catalán. A reporteira emprega tendenciosamente as mensaxes para transmitir posicionamentos españolistas. O mesmo que di criticar. "Obsesionado por igualar a súa linguaxe vive o nacionalismo", asevera a xornalista Cristina Ortega ao tempo que encadea imaxes do fascismo nazi co president da Generalitat. Para a madrileña "o dereito a decidir" quere dicir "ruptura" e "normalización lingüística" máis ben "imposición". A toponimia é segundo as voces recollidas na información "un alarde de poder" ao lle exixir @s españois empregar termos orixinais e non deturpados mais que para aquelas persoas que falan español son máis unha forma de imposición. Profesores de universidade defenden o uso de termos como "Gerona", "Orense", "La Coruña" ou "Lérida". As redes sociais ferveron cunha información nesgada que presenta o que a xornalista considera "piruetas semánticas" como estratexias de comunicación "propias de réximes totalitarios". Neste senso, Ortega afirma con rotundidade que ETA "impuxo a súa semántica do terror" e, como non, a "esquerda" --ilustrada con imaxes do PSOE-- é sinalada como responsábel dese trunfo ao se "unir aos nacionalismos". Finalmente, a reportaxe chama á "resistencia" contra "a imposición" nun exercicio "de coherencia" propio do mesmo Goebbels.


Summary: O obectivo está nos 10.000 e xa superan os 6.000. O catálogo social en liña patrimoniogalego.net é xa o maior rexistro público dixital de monumentos galegos e recibiu neste ano 160.000 visitas.

Coa incorporación dos bucranios romanos de Tomonte, atopados nunha fote no concello de Vilardevós, fixo que o catálogo patrimoniogalego.net superara os 6.000 bens inventariados no que xa é o maior rexistro público en liña de monumentos galegos, achegándose aos 10.000 que sitúan como obxectivo. Trescentos concellos teñen bens inventariados neste portal que, só no que vai de ano, superou as 160.000 visitas. Pontevedra e Vigo sitúanse á cabeza dos concellos con maior representación mais patrimoniogalego.org conseguiu rexistros en case a totalidade de termos municipais do país. Lugar destacado ocupan as igrexas e cruceiros, con máis dun milleiro de exemplares inventariados, e séguenlle, a distancia, os castros, os petróglifos, os muíños, os dolmens, os pazos, as fontes, as pontes, os petos de ánimas ou os hórreos. "A fin última deste catálogo social en liña non é outra que a preservación da gran riqueza monumental herdada polos galegos", sinalan desde unha iniciativa que se nutre da colaboración de persoas que remiten os datos dos bens para este catálogo de natureza social que, ademais de aportar datos e fotografías de cada un dos casos, inclúe unha listaxe vermella de bens que están en mal estado de conservación ou mesmo en perigo de desaparición. Neste momento, case corenta bens están rexistrados nesta relación que inclúe os que se teme polo seu futuro. Canda os datos físicos de cada un dos obxectos -nome, tipoloxía, estilo, datación, propiedade ou grao de conservación- inclúese a tradición oral que se vincula a cada un dos monumentos.


Summary: As forzas de seguridadepoñen en liberdade o mozo de orixe paquistaní de 23 anos que detiveron acusado de ser o responsábel do atentado na Breitscheidplatz

A Policía alemana investiga xa como "presunto ataque terrorista" o acontecido na noitiña desta segunda feira en Berlín, cando un camión empotrou deliberadamente a multitude que se atopaga a gozar dun mercado de nadal na Breitscheidplatz. O número de vítimas mortais xa se elevou a 12 e hai medio cento de feridos. Hai un detido, unha persoa de 23 anos, de orixe paquistaní e que entou en Alemaña vai para un ano, ao que se sinalou como o condutor do camión, que se deu á fuga após o ataque. Porén, a policía acabou por poñer el liberdade esta persoa. Isto aponta a que o responsábel segue libre. Na cabina do vehículo atopouse o cadáver do copiloto. As informacións apontan que podería ser o propietario do camión, un cidadán polaco. Sospéitase que puido ser secuestrado polo responsábel do atentado para roubarlle o vehículo. O acontecido en Berlín lembra o sucedido hai uns meses en Niza, cando usando tamén un camión, unha persoa atropelou a multitude que gozaba no paseo dos Ingleses dos fogos do Día de Francia, matando 85 persoas. A chanceler de Alemania, Angela Merkel, amosou esta segunda feira a súa dor polo acontecido. O alcalde de Berlín, Michael Müller, confesiou estar en "shock". "É terríbel", manifestou. As mostras de solidariedade para con Berlín sucécense desde diferentes partes do mundo.


Summary: A entidade presentou as súas alegacións no procedemento polo que se incoa expediente de caducidade, sinalando que a empresa carece de licenza urbanística de actividade. A APDR presentou a pasada semana as súas alegacións, facendo fincapé nos incumprimentos medioambientais.

O colectivo Salvemos Pontevedra presentou este mércores as súas alegacións no procedemento polo que se incoa expediente de caducidade da concesión da que goza ENCE para a súa planta de Lourizán. A entidade lembra que a empresa carece de título habilitante para ocupar os terreos que actualmente ocupa. "Non consta que se lle concedera Licencia Urbanística de Actividade", di e engade que "tampouco consta que se lle outorgase licenza para a planta de coxeración de enerxía eléctrica, para o comedor-autoservizo, ou a EDAR de Os Praceres, entre outras instalacións que existen na parcela concesional". A entidade acusa, ademais, Servicio de Costas de manter "parcialidade e inactividade durante anos". "Non consta que se lle concedera Licencia Urbanística de Actividade", di O pasado mes de outubro a Audiencia Nacional, a instancias do Tribunal Supremo (que ditou sentenza en xuño) instou a Administración Xeral do Estado a incoar o expediente de caducidade da concesión que goza Ence, trala denuncia presentada por Salvemos Pontevedra. A APDR fixo especial fincapé naqueles aspectos relativos aos incumprimentos de carácter medioambiental A pasada semana a Asociación Pola Defensa da Ría de Pontevedra (APDR) presentou alegacións, como parte interesada, ao expediente de caducidade da concesión de ENCE. A entidade fixo especial fincapé naqueles aspectos relativos aos incumprimentos de carácter medioambiental incluídos polo Ministerio como causas de posible caducidade da concesión: "adoptar todas as medidas que se lle impoñan para reducir a toxicidade das augas residuais ata os límites que permitan a vida do marisco e da pesca" e así mesmo, "todas as precaucións necesarias para evitar malos cheiros, fumes, pós, gases tóxicos e cantas circunstancias poidan ser molestas para o veciñanza e nocivas para a saúde". Unhas obrigas que, lembra, "foron e continúan a ser incumpridas case sistematicamente ao longo da existencia da empresa na enseada de Lourizán".


Summary: A defensa da negociación colectiva, a denuncia do empobrezamento da maioría social e a reivindicación da soberanía nacional son os tres eixos arredor dos que a CIG se mobilizará neste 10 de marzo, Día da Clase Obreira Galega

Máis un ano, a CIG mobilizarase neste 10 de marzo, Día da Clase Obreira Galega, unha data fulcral para o sindicalismo nacionalista, como sinalou Suso Seixo, secretario xeral da central. Nesta ocasión, tres serán os eixos en torno aos que pivoten as sete manifestacións que o domingo percorrerán outras tantas cidades galegas. O primeiro deses eixos seráa defensa da negociación colectiva, "unha ferramenta dos traballadores para mellorar as condicións laborais", segundo Suso Seixo, e que está en perigo cos medidas do goberno do PP. A CIG afirma que neste 2013 por volta de 400.000 traballadores en Galiza poderían ficar sen convenio colectivo. "Un ataque sen precedentes", resumíu Seixo. En Galiza en sectores como a construción, metal, comercio, limpeza, transporte, alimentación, hostalaría... poderíase cobrar 645 euros o mes e traballar máis horas ao ano Así, indican desde a central nacionalista, desaparecerían moitas das conquistas atinxidas nestes 35 anos, pasando non poucos sectores a lexislarse "polo mínimo do Estatutodos Traballadores", e os soldos poderían pasar ao salario mínimo. "En Galiza sectores como a construción, metal, comercio, limpeza, transporte, alimentación, hostalaría... poderían cobrar 645 euros e traballar máis horas ao ano". Tesourada nos salarios dun 25% e precariedade Para Suso Seixo, coa intención de finiquitar a negociación colectiva o que se está a procurar é "lograr unha queda nos salarios de por volta do 25% aliás de aumentar a precariedade laboral". O secretario xeral da CIG xa anunciou que a central "non vai permitir esa perda de dereitos dos e das traballadoras". Mercado de traballo en Galiza: Desemprego e desprotección Outra das palabras de orde da CIG neste 10 de marzo será a "Contra a pobreza e a explotación'. Seixo presentou o informe Mercado de Traballo en Galiza, salientando que entre o 2008 e o 2012, período que se estuda nese documento, os datos son "duros, preocupantes e alarmantes". Así, sinalou que só en catro anos o desemprego disparouse en 12 puntos, ao que hai que engadir que 77.000 galeg@s emigraron. Hai 112.000 parad@s na Galiza que non perceben ningunha prestación e 76.000 que ingresaron, de media, como máximo, 500 euros mensuais Aliás, hai 112.000 parad@s na Galiza que non perceben ningunha prestación e 76.000 que ingresaron, de media, como máximo, 500 euros mensuais. Mais a radiografía do mercado laboral de Galiza ten aínda máis datos para a preocupación, como que nestes catro anos haxa no país 160.700 ocupad@s menos, dos cales 140.000 teñen menos de 35 anos. Soberanía: ferramenta contra a crise O terceiro piar no que a CIG se vai centrar neste Día da Clase Obreira Galega vai ser a defensa da sobernaía nacional, "do dereito dos pobos a autodeterminarse e decidirlibremente o seu futuro", manifestou Suso Seixo. Para Seixo, reivindicar a soberanía ten máis validez ca nunca "nestes tempos en que os poderes que toman as decisións que tanto nos afectan non están en mans da cidadanía. Por iso faise máis preciso reivindicar a soberanía". Mobilizacións do 10 de marzo: Vigo. 11:30 horas. Cruce Lepanto con Gran vía Lugo. 12 horas. Ronda da Muralla Pontevedra. 12 horas. Praza da Ferraría Ferrol. 12:30. Avenida de Esteiro Compostela 12:30. Praza Roxa Ourense. 12 horas. Pavillón dos Remedios A Coruña. 12 horas. Praza de Vigo


Summary: Os coruñeses perden diante do Getafe na casa por 0-2. Aínda que depende de si mesmo para manterse en Primeira División, o calendario das dúas últimas xornadas non lle favorecen.

O Deportivo perdeu unha ocasión de ouro para asegurar a súa permanencia na Primeira División. Fíxoo diante dun rival frouxo, no que a priori era o partido máis favorábel dos tres que restaban no calendario. Nos primeiros minutos de partido apreciouse un lixeiro dominio por parte do Dépor. O primeiro en avisar foi Luis Alberto. Despois chegaron novas ocasións, sobre todo cando a pelota daba nos pés de Fede Cartabia. Porén, aos poucos o Getafe foi atopando o balón e non decaeu. Nunha contra chegaba o primeiro gol do Getafe, asinado por Pedro León. Este tanto condicionou o segundo tempo. O Deportivo non soubo repoñerse e apenas creou perigo. Cando faltaban 26 minutos para o final, Borges, cunha entrada mal medida, deixou os coruñeses con dez. A partir da expulsión do branquiazul, o Dépor veuse máis abaixo e o Getafe aproveitou a ocasión e aproveitou un córner para sentenciar o partido a falta de 5 minutos para o final. Na próxima xornada, o Dépor xoga contra o Vilarreal fóra e na derradeira xornada mídese contra o Madrid na casa. RC Deportivo: Manu Fernández, Laure (Juanfran, min. 61), Arribas, Sidnei, Fernando Navarro (Oriol Riera, min. 86), Fede Cartabia, Pedro Mosquera, Borges, Fayçal Fajr (Cani, min. 61), Luis Alberto e Lucas. Getafe CF: Guaita, Miguel Ángel (Cala, min. 70), Vergini, Vigaray, Damián Suárez, Lacen, Pedro León, Moi Gómez, Medrán (Juan Rodríguez, min. 80), Sarabia e Álvaro Vázquez (Stefan Scepovic, min. 57). Goles: 0-1 Pedro León (min. 41); 0-2 Vigaray (min. 85). Árbitro: Clos Gómez (c. aragonés). Expulsou Borges por dupla amarela (min. 64). Amoestou Borges (min. 19), Lacen (min. 20), Sarabia (min. 27), Vigaray (min. 50), Cala (min. 72), Medrán (min. 73), Fernando Navarro (min. 75) e Moi Gómez (min. 93).


Summary: O BNG sinala a Luis de Guindos que está a "recoñecer un delito" polo que insta o ministro a recorrer á Fiscalía do Estado

O portavoz do BNG no Congreso dos Deputados, Francisco Jorquera, instou o Ministro de Economía, Luis De Guindos, a actuar ante a Fiscalía polo escándalo das participacións preferentes. Unha apelación que lle fixo a De Guindos tras admitir este na Cámara parlamentar española que a cuestión das participacións preferentes «foi un engano aos aforradores». Dita afirmación levou Francisco Jorquera a emprazar o Ministro a actuar ante a Fiscalía. «Con esta manifestación vosté está admitindo a comisión dun delito, se se enganou aos aforradores daquela actúen ante a Fiscalía do Estado». Jorquera interviu no Pleno con motivo do debate do Decreto sobre saneamento e venda dos activos inmobiliarios do sector financeiro. O portavoz do BNG criticou o decreto e deixou claro o voto en contra do BNG, que, ademáis «desaproveita a ocasión para resolver o problema do corralito das preferentes». O decreto non soluciona tampouco este problema.


Summary: ODS-Coia denuncia o caso de dous perceptores aos que a Xunta lles denegou a axuda ou se lles descontou a contía da que dispuñan no banco.

Coincidindo coa renovación anual da Renda de inserción social de Galiza (Risga) a administración galega está a solicitar ás persoas perceptoras certificados bancarios nos que se documente o diñeiro que posúen nas súas contas bancarias. Neste senso, explican desde a Oficina de Dereitos Sociais de Coia, "a disposición transitoria segunda da Lei 10/2013, de 27 de novembro, de Inclusión Social de Galicia, dispón que, mentres non se aprobe o decreto de desenvolvemento --que tiña que estar aprobado como moi tarde en xuño do ano pasado-- consideraranse como medios económicos a computar da unidade familiar os saldos bancarios superiores a catro mensualidades do IPREM, isto é, 2.130,04 €". Así pois, en virtude desta disposición, "a Xunta está a considerar que ter na conta bancaria unha cantidade líquida superior a eses 2.130,04 € supón, de maneira automática, sen máis consideracións, contar con "recursos económicos que permiten a subsistencia"". ODS-Coia denuncia que o acontecido é "unha proba máis da arbitrariedade" da Xunta e da "miseria" da súa "política social" As alarmas do colectivo saltaron após o acontecido con dous perceptores. A un deles extinguíuselle o cobro da axuda "alegando que non declarou tal extremo no momento da solicitude e amparándose no artigo 46.e) que recolle como causa de extinción do dereito á percepción da RISGA o feito de ter falseado ou ocultado datos para poder obter dita prestación", sinalan. Pola súa banda, unha outra persoa viu recortada a súa Risga en proporción aos aforros cos que contaba. "Estase a considerar ese saldo bancario como ingreso computable a efectos do disposto no artigo 21 da Lei que sinala que o importe que percibirá cada persoa beneficiaria virá constituído pola diferencia entre a contía mensual da renda que lle correspondería e o dos recursos económicos dos que dispoña, establecendo como importe mínimo do tramo persoal e familiar o 25% do IPREM mensual (133,13 €)", apuntan desde ODS-Coia. Para a Oficina de Dereitos Sociais o proceder da Xunta de Galiza supón "unha proba máis da arbitrariedade das solucións para casos moi similares, da restrición crecente nos dereitos das beneficiarias, da limitación de acceso ao dereito á RISGA, do control exhaustivo das perceptoras, en definitiva, da miseria da política social" do goberno galego.


Summary: O Sergas detectou 75 novos contaxios no último día, 43 de todos eles na área sanitaria da Coruña-Cee.

Os casos activos de Covid-19 en Galiza superaron á baixa a barreira dos 1.300, ao situarse concretamente en 1.270, nunha xornada en que se detectaron 75 novos contaxios, arredor dunha quincena menos que o día anterior. Aínda que tímido, tamén houbo descenso da presión hospitalaria, cun total de 60 persoas con coronavirus ingresadas ─unha menos que 24 horas atrás─. En concreto, segundo os datos publicados na mañá deste domingo, 20 de xuño, pola Consellaría de Sanidade con rexistros até as 18.00 horas do sábado, os hospitais galegos contabilizan 45 enfermos de Covid en planta ─os mesmos que hai un día─, mentres que os outros 15 ─un menos─ están en unidades de coidados intensivos. Por áreas sanitarias, tan só variou a cifra global de ingresados en Lugo-A Mariña-Monforte, en Pontevedra-O Salnés e en Santiago-Barbanza. A luguesa foi a única na que repuntou a presión hospitalaria, cunha persoa máis en unidades convencionais, até os catro, mentres que na UCI se mantén un paciente. Pola contra, na área pontevedresa baixou en un a cifra de ingresados, ao contabilizar sete hospitalizados en planta e un en críticos; igual que na compostelá, onde os pacientes en unidades convencionais baixaron a tres (-1) e na UCI mantense unha persoa con Covid. Casos activos, contaxios e mortes En canto aos casos activos de Covid-19, os datos deste domingo consolidan xa tres días consecutivos á baixa e sitúanse nos 1.270 tras caer en 32 nun día. Desta maneira, mantéñense en niveis da primeira metade de agosto de 2020. Ademais, os novos contaxios detectados caeron até os 75 en 24 horas a nivel nacional ─19 menos─, polo que se manteñen por baixo do centenar. Máis da metade (43) sitúanse na área da Coruña-Cee, mentres que o resto apenas notificou contaxios: Pontevedra nove, Lugo sete, Ourense seis, Vigo outros seis, Santiago tres e Ferrol só un. A taxa de positividade continúa en niveis mínimos ao situarse en 1,5%, por baixo de 5% que a Organización Mundial da Saúde (OMS) fixa para dar por controlada a pandemia. A última vez que Galiza excedeu esta barreira foi o 15 de febreiro. A Consellaría de Sanidade non notificou ningún falecido.


A pasada semana informábamos nestas mesmas páxinas da desaparición dos trofeos conquistados no seu momento polo Club Deportivo Ourense. Estes foran adquiridos pola Deputación Provincial logo da liquidación do histórico conxunto en 2015 a causa dos seus problemas económicos. Afortunadamente, non estaban en paradoiro descoñecido, senón ocultos baixo chave. Logo dunha pregunta no pleno da Deputación efectuada polo voceiro do BNG, Bernardo Varela, o presidente Baltar afirmou que "todos os trofeos do Club Deportivo Ourense están gardados nunha sala do Pazo dos Deportes Paco Paz". Ese palmarés que quedou en mans do ente provincial inclúe, entre outros, a Copa Real Federación Española de Fútbol gañada en 204, dous Luís Otero -incluída a primeira edición do histórico torneo de verán, disputada en 1959 A raíz diso, o Bloque Nacionalista Galego realizou un rogo para que "se habilite unha sala específica para esas copas". Apostou por esa solución "aproveitando a obra de reforma que se vai facer no Estadio do Couto", algo que Baltar asegurou que "estudará".


Summary: CIG, UXT, CCOO e colectivos de persoas autónomas alertan do "peor comportamento" do desemprego na Galiza que no resto do Estado español.

Os sindicatos avisan de que "os peores datos" en relación ao mercado de traballo "están por chegar", polo que urxen "verdadeiras políticas activas de emprego" e reclaman á clase gobernante "responsabilidade fiscal". Pola súa parte, as e os autónomos ven "tinguiduras dramáticas" na evolución do desemprego, mentres empresarios constatan a "desaceleración" ante a "enorme incerteza". Por unha parte, o secretario de emprego da CIG, Francisco González Sío, relaciona as cifras de setembro coa "falta de políticas públicas efectivas para paliar a crise que golpea de cheo a clase traballadora". "Esta ausencia de medidas implica que afrontamos o cuarto trimestre do ano nunha situación peor cando en teoría os peores datos aínda están por chegar", alerta. Colectivos de persoas autónomas alertan: "O peor está por vir" Neste senso, pon o foco no "empobrecemento xeneralizado" da clase traballadora polos "baixos salarios" e a inflación. Aliás, apunta ao "problema" xerado pola paralización da negociación colectiva. Namentres, UXT sinala o "peor comportamento" do paro na Galiza e á "difícil situación" das persoas desempregadas, xa que "máis da metade perciben prestacións non contributivas". "Agora que se xera emprego de calidade, a prioridade é acabar co desemprego", sentencia, após indicar que houbo un "moi bo dato" de contratación indefinida, de 35,5%. Cos orzamentos "ás portas", esta organización considera que "urxe dotar os servizos públicos de emprego de recursos e impulsar verdadeiras políticas activas de emprego". O empobrecemento das clases traballadoras da UE provoca o aumento das mobilizacións sociais CCOO, noutra orde de asuntos, lamenta os "malos datos" de setembro e insta á "responsabilidade fiscal" da Xunta. Aliás, entende que "é o momento de aumentar os salarios para que a clase traballadora poida facer fronte á situación" e pide "arrimar o ombreiro" aos que máis teñen. Autónomos e empresarios Para Eduardo Abad, presidente de UPTA España, "o pequeno comercio non resiste" e é preciso "adoptar medidas urxentes para paliar a crítica situación". "Ou as administracións interveñen ou non se poderá frear o desastre e miles de autónomos quedarán na ruína", asegura. A evolución do emprego autónomo na Galiza adquire "tinguiduras dramáticas", segundo a federación de autónomos do país. Sete de cada dez pensionistas autónomos perciben ingresos por baixo do SMI Por último, empresarios de Ourense constatan que "o mercado laboral comeza a dar signos de desaceleración nun contexto de enorme incerteza, con tres meses seguidos á alza, o que está a frear o emprego mentres as empresas se esforzan por recuperar a normalidade, pero ven a súa capacidade de contratación mermada nun escenario sacudido pola crise enerxética, alza nos prezos de subministros e os problemas derivados do conflito bélico [en Ucraína]".


Summary: A familia do ditador insta o xulgado a dar vía libre para ir polos elementos gardados no inmóbel, o que semella unha manobra para evitar que as Administracións públicas poidan salvagardar a titularidade dos bens aludindo á súa cualificación de BIC ou pedindo unha moratoria da decisión da xustiza. Sosteñen que son donos tanto das pezas declaradas BIC como da biblioteca de Emilia Pardo Bazán.

A familia do ditador Francisco Franco fai ouvidos xordos á contestación social e administrativa pola polémica sentenza xudicial que lles permite retirar os bens do pazo de Meirás e, ademais, recoñece o seu dereito a recibir unha indemnización. Dado o anuncio de varias partes implicadas de pór en práctica distintas vías para evitar o que se deu en considerar un "espolio", semella que os Franco están acelerando os trámites. Hoxe coñeceuse que, a través do seu avogado, solicitaron ao Xulgado de Primeira Instancia número 1 da Coruña -que foi o artífice da sentenza de hai uns días- que lles permita levar "de forma inmediata", e nun prazo de tempo "razoábel", "todas as cousas, bens ou obxectos que hai no interior do inmoble". No escrito exceptúan aquelas pezas que colocara o Estado desde que o complexo regresou a mans públicas. No entanto, nada se di de mobles e propiedades que se entendían "roubadas" polo ditador e as e os seus achegados ao patrimonio do pobo. Este novo trámite de urxencia da familia chega só uns días despois de que a Audiencia Provincial da Coruña revogase o depósito temporal dos bens mobles existentes no interior do pazo nas mans do Estado. Sobre o escrito que transcendeu esta segunda feira, o maxistrado que representa aos Franco, Luís Felipe Utrera-Molina conformou a Europa Press que se refire a todos os bens, incluídos os que estean declarados Ben de Interese Cultural (BIC). Este é o caso, por exemplo, das estatuas de Isaac e Abraham que se vinculan co Mestre Mateo, ás que se suman os centos de volumes que forman parte na biblioteca da intelectual Emilia Pardo Bazán, que conta coa protección dun ben deste tipo após iniciarse en 2020 o correspondente expediente. "O que está declarado BIC tamén é propiedade dos meus clientes, a única matización respecto ao traslado de bens que son BIC é que está sometido á protección da Lei do Patrimonio Cultural da Galiza", destacou o letrado, que pensa pedir un permiso á Xunta. Demandan que o inventario desapareza Por outra banda, Utrera-Molina reclamou que se elimine o inventario de bens que se fixera, en virtude do cal se descubriran en Meirás elementos que eran patrimonio do Estado español e que, presuntamente, foran "espoliados" durante a ditadura. O avogado insiste en que todas as institucións deben "absterse do uso, utilización, invocación, divulgación e/ou revelación de tales documentos".


Summary: Advirte que o Concello está disposto a acudir á xustiza europea se a española valida a prórroga á pasteira e mostra a súa sorpresa pola defensa de Ence que fan algúns empresarios pois a situación da factoría é un "agravio comparativo".

Para o alcalde de Pontevedra, Fernández Lores, o que pasou con Ence é "un pelotazo como a copa dun pino" e "algún día" saberase "quen está detrás". O rexedor considera que hai unha normativa que non se cumpriu e que beneficiou a pasteira. Non hai argumentos xurídicos que xustifiquen a prórroga a esta industria concedida polo goberno en funcións de Mariano Raxoi e anunciou que no caso de que a xustiza española valide esa prórroga, o Concello irá á xustiza europea. Neste sentido, tamén dixo que no "hipotético caso" de se validar esa prórroga o que habería que facer é "sacar a concurso eses terreos marítimo-terrestres" e ver que empresa "oferta as mellores condicións". "Non estamos na Unión Europea? Non hai unhas leis de competencia? Ou non respectamos a lexislación vixente?", preguntouse Lores. O apoio de sectores empresariais á permanencia de Ence na Ría é para Lores "incomprensíbel", pois defenden unha empresa que está en "agravio comparativo" respecto ás demais. Afirmou que "a ningunha outra empresa" se lle "regalan" terreos para asentarse nin se lle "exonera" de pagar 6 millóns de euros anuais do canon da auga. E menos, dixo, a cambio de "esmolas" que reciben as asociacións de Pontevedra. SE Ence tivese que pagar "eses millón de euros pola auga, máis os terreos máis a contaminación que producen e o resto, quizás non lles resultase tan rendíbel ter a empresa onde a teñen", concluíu. "Entendo os traballadores porque defenden os seus postos de traballo pero a estes empresarios non", sinalou o alcalde, que recomendou ao persoal que esixa á empresa un proxecto "viábel" noutra localización


Summary: Unha sobremesa feita con produtos moi básicos:

2. Torradas de leite e canela INGREDIENTES (para 4 persoas): 2 ovos 2 vasos de leite 4 culleradas de azucre 2 culleradas de canela Media barra de pan do día anterior Aceite Azucre e canela para acanelar ELABORACIÓN A simplicidade é, sen dúbida, a clave desta receita, tanto no que se refire á elaboración como aos ingredientes que se necesitan. Con pan, leite, azucre e canela elaboraremos unha sobremesa barata e deliciosa. Para empezar, cortamos en liscas o pan do día anterior. Utilizamos este pan porque se estivese fresco, empaparíase demasiado e as tostas acabarían por romper. A medida das torradas é ao gusto, pero sempre tendo en conta que canto máis finas máis rápido empaparanse e fritiranse. O ideal é un pouco máis dun dedo de ancho. A continuación, mesturamos o leite, a canela e o azucre (a cantidade de azucre e canela tamén será ao gusto do consumidor), e mollamos as torradas no líquido ata que se empapen ben, pero sen chegar a romper. Por último, rebozamos cada unha das torradas con ovo batido e botámolas á tixola con aceite moi quente para que se tosten por fóra pero sen absorber excesiva graxa. Cando estean doradiñas, retirámolas do lume e poñémolas sobre papel de cociña para quitar o exceso de aceite. Finalmente, colocámolas nunha bandexa e as acanelamos con máis canela e azucre. Tempo de elaboración: 15minutos Dificultade: Baixa Calorías: Media DESCOBRE A NOSA SEGUINTE RECEITA, PIZZA DE CHOURIZO E QUEIXO TETILLA, PREMENDO AQUÍ


Summary: Rufián nunca deixa indiferente ninguén e esta terza feira, menos que nunca. O deputado de ERC dirixiu grosas palabras ao ministro de Asuntos Exteriores, Josep Borrell, e após ser chamado reiteradas veces á orde pola presidenta do Congreso, Ana Pastor, foi expulsado da cámara. Borrell acusou o deputado de Esquerra Joan Capdevila de cuspirlle na cara cando abandonaba o hemicilo. ERC négao.

Ao ser expulsado Gabriel Rufián do pleno do Congreso, o resto do grupo parlamentar de ERC abandonouno en solidariedade con el. O lance acrecenta tensión na relación entre o Goberno Sánchez e un dos soportes chave que viabilizaron a moción de censura que derrubou Raxoi. Borrell, dirixente da ala máis xacobina e anti-nacionalista do PSOE, é unha das bestas negras do soberanismo catalán. A intervención de Rufián foi congruente con iso: "Señor Borrell, hai tempo que lle quero dicir isto. Vostede é o ministro máis indigno da historia da democracia española. E ten habido moitos indignos", díxolle. E engadiu: "Vostede non é un ministro, é un 'hooligan', un militante de Sociedade Civil Catalana, unha vergoña para o seu grupo parlamentario, porque aquela é unha organización de extrema dereita". Rufián pediu a demisión de Borrell por se ter moqueado nun mitin do PSC "do meu compañeiro Oriol Junqueras mentres apodrecía nunha prisión de Madrid [antes de ser trasladado a Lledoners]". Borrell interveu para denunciar que un deputado de ERC lle cuspiu. Esquerra desmentiuno. #SesiónDeControl Es el turno de @gabrielrufian de @Esquerra_ERC. Pregunta a @JosepBorrellF, ministro de @MAECgob, "qué valoración hace el Ministro de Asuntos Exteriores, Unión Europea y Cooperación de la gestión de su Ministerio?" 🔽 pic.twitter.com/UZMrIgtDKS— Congreso (@Congreso_Es) 21 de novembro de 2018


Summary: A Sareb puxo en marcha nos últimos meses varias accións comerciais para tentar desfacerse das súas vivendas e nunha delas emprega especificamente como reclamo vivendas en Galicia. A entidade ampárase na protección de datos e a confidencialidade para atrancar a investigación galega

O pasado 4 de abril a Dirección Xeral de Relacións Institucionais da Sociedad de Gestión de Activos Procedentes de la Reestructuración Bancaria (Sareb), isto é, o banco malo impulsado polo estado para quedar co 'ladrillo tóxico' das entidades rescatadas, asinaba unha carta destinada ao Parlamento de Galicia. Nela resumía a súa negativa a entregar ao lexislativo galego un listado dos activos tóxicos -vivendas e terreos sen vender e mais préstamos ao sector da construción- que absorbeu de Novagalicia Banco no marco do rescate dos restos das antigas Caixanova e Caixa Galicia. Ao día seguinte de formalizar este atranco á comisión de investigación sobre as caixas a Sareb puña en marcha unha das súas campañas para tentar desfacerse das vivendas transferidas polos bancos con prezos de rebaixa. Entre estas ofertas figuran numerosos inmobles e terreos en Galicia, o que tamén acontece cunha segunda acción comercial activada polo banco malo o pasado venres. A primeira destas campañas, lanzada co nome comercial Tu casa a toda costa, ofrece vivendas en diversos puntos do litoral por ser "un dos mercados con maior dinamismo comercial". Xunto ás ofertas en Levante ou Andalucía o banco malo reflicte ata 273 "activos" en Galicia, un dos cales é empregado especificamente como reclamo da promoción. "A vivenda máis barata sae á venda por 27.500" e "atópase en Cabana de Bergantiños", explica a Sareb, que especifica características do piso como que "dispón dun dormitorio e un baño" e que o seu prezo "inclúe praza de garaxe e trasteiro". A oferta está vixente, sinala, ata finais de xuño. A segunda das campañas foi activada dende o 27 de abril baixo o lema Casas al alcance de todos e durará dous meses tendo como eixo central "inmobles en 37 provincias de España" que inclúen "tanto vivendas propias" do banco malo como "outras vinculadas a préstamos propiedade de Sareb", isto é, a créditos impagados que o banco malo absorbeu cos rescates. Os pisos desta campaña e mais da anterior forman parte dun catálogo máis amplo que, segundo o mapa da propia Sareb, ofrece en Galicia arredor dun milleiro pisos, locais, prazas de garaxe e solares. O banco malo emprega como reclamo comercial unha promoción inmobiliaria en Cabana de Bergantiños por ser "a vivenda máis barata" dunha das campañas que ten en marcha As propiedades á venda espállanse por diferentes puntos do país pero concéntranse especialmente na costa. Así, por exemplo, fronte á vintena de ofertas na cidade de Lugo ou ás apenas 40 da Coruña o banco malo tenta desfacerse de máis de medio cento de pisos preto de Laxe, de 80 prazas de garaxe en Cee, de case medio centenar de propiedades no centro de Vilagarcía ou de máis de 90 inmobles en Sanxenxo e a súa contorna. . Cabe deducir, no entanto, que estas ofertas -xestionadas en boa medida a través de divisións inmobiliarias creadas polos bancos que participan na Sareb, como Sabadell, Santander ou Caixabank- son apenas unha pequena parte do 'ladrillo tóxico' que Novagalicia Banco lle transferiu a finais de 2012. Non en van, a escasa información feita pública daquela altura indicaba que os activos transferidos supuñan un importe total de 5.096,9 millóns de euros, entregados como parte da operación na que o Estado inxectou no banco galego algo máis de 5.400 millóns de euros. Detalle da carta remitida pola Sareb ao Parlamento negándose a achegar o listado de activos que absorbeu en Novagalicia Os detalles desa transferencia e unha listaxe completa dos activos transvasados é, precisamente, o que o Parlamento reclamou coñecer e o que o banco malo se nega a enviar. Como informou Praza.gal a Sareb sustenta a súa negativa en que a información solicitada polo lexislativo galego "afecta a persoas físicas" e está "suxeita" á lei de protección de datos. A entidade argumenta ademais que o contrato polo que Novagalicia lle traspasou os activos tóxicos incluía unha cláusula de confidencialidade.


Summary: Sete volumes de case oitocentas páxinas cada un: a obra dramática de Manuel Lourenzo é tan formidábel como a súa influencia sobre o teatro galego das últimas décadas. Unha figura patriarcal que inspira respecto e afecto a partes iguais, e que onte foi homenaxeado no Teatro Principal de Santiago.

Poucas persoas na cultura galega son quen de aglutinar maior consenso sobre a importancia da súa obra: Manuel Lourenzo é autor dramático, mais tamén director, actor, produtor, docente, editor, activista... A súa biografía esta intimamente ligada á historia do teatro galego, do que segue a ser o seu maior expoñente: un pioneiro que estivo presente en todas as loitas por dignificar o teatro da Galiza e que segue en activo, escribindo e poñendo en escena obras que, talez sen el, nunca chegarían aos escenarios. A Federación Galiza Cultura rendeulle onte unha homenaxe no Salón Teatro de Compostela para lle facer xustiza a unha figura indispensábel da escena e, en xeral, da cultura do país. O acto, no que participaron outros vultos do noso teatro como Quico Cadaval ou Susana Dans, serviu ademais para presentar oficialmente a obra completa do dramaturgo, un formidábel proxecto editorial composto por sete tomos dunhas oitocentas páxinas cada un, recentemente publicada por Galiza Cultura e na que se inclúen varias pezas até o de agora inéditas. Galiza Cultura edita a obra teatral completa de Manuel Lourenzo Desde a Federación Galiza Cultura -que engloba asociacións culturais de todo o país- apuntan a que "estamos abordando grandes proxectos como este que as asociacións locais non teñen medios para levar a cabo por si soas. No caso de Manuel Lourenzo, a súa traxectoria e a súa obra xustifican por si mesmas a edición e a homenaxe, pero ademais subliña o papel do teatro na cultura, un xénero que non goza do apoio nin da visibilidade social que merece". Unha vida ligada ao teatro Lourenzo estivo ligado ás artes escénicas desde pequeno, "a primeira vez que lembro estar enriba dun escenario foi con cinco anos, cantando na zarzuela El rey que rabió", relata en conversa con Nós Diario. "Son moitos anos, mais estes recoñecementos sempre os recibo cunha mestura de pudor e de orgullo, e sobre todo cun gran agradecemento. Ás veces sinto como se estas cousas se fixesen non por min, senón por algún compañeiro da profesión. En todo caso, sei que hai un gran número de persoas que están implicadas neste tipo de actos e que deben servir para recordar de onde vimos. Emocióname moito por todo o que significa para min o teatro, algo que implica a toda a sociedade, mesmo aos que non participan deste recoñecemento". Lourenzo lembra na conversa os seus anos en Alemaña, onde coñeceu o novo teatro que se xestaba en Europa. Á volta daquela estancia, fundou na Coruña, en 1965, o grupo de Teatro O Facho, que segundo varios estudosos, marca o inicio do teatro independente galego. A partir de aí, a súa traxectoria mestúrase coa do teatro galego: o Teatro Circo, as Mostras de Teatro Abrente, as loitas por profesionalizar un teatro que aínda se movía nuns parámetros amadores... "Foron anos en que vin a dignidade con que se trataba ao teatro nun país que o converteu nun dos piares da súa identidade nacional, onde cada cidade medianamente importante ten cando menos unha compañía e un teatro que ofrece obras dunha calidade envexábel, e nas que o teatro serve para debater sobre os problemas que afectan á sociedade", di. Recoñecer que o teatro é o vehículo a través do que se destilan moitas das mellores obras do país enche de emoción ao dramaturgo, cuxo traballo influenciou, dunha maneira ou doutra, a case todos os autores e autoras que viñeron logo. "Temos autores e autoras que son moi serios, que observan e critican con dureza os vicios dunha sociedade que crea moito sufrimento e que non dá atopado a súa identidade", di. Temos autores e autoras que son moi serios, que observan e critican con dureza os vicios dunha sociedade que crea moito sufrimento e que non dá atopado a súa identidade Quen todo o mundo considera o patriarca do teatro galego, confesa que escribir lle gusta moito pero que "o que sempre me gustou mais foi levar as obras á escena, facer que as persoas se atopen a si mesmas representando unha personaxe". Porén, as Obras Completas enchen máis de cinco mil páxinas. O Macbeth de Manuel Lourenzo "A verdade é que apareceron obras das que eu non lembraba nin o título. Algunhas pezas estaban moi influenciadas polas obras dramáticas de Xohana Torres, que logrou crear un estilo no que podía falar da ditadura dunha forma case hermética que esquivaba a censura dun modo moi elegante, sen ocultar de todo os temas que trataba". Aos quince anos, Lourenzo xa escribira varias pezas teatrais,"algunhas rompínas, outras quedou a policía con elas. Xa a partir da década de 1960 creo que recuperei practicamente todo". Despois de toda unha vida dedicada ao teatro e a dignificar a profesión na Galiza, Lourenzo confesa que non foi un camiño fácil. "Eu tiña unha teoría: Galiza ten unha organización comarcal e eu pensaba que encada unha delas debía existir polo menos unha compañía que dinamizase o territorio. Ese sería un comezo brillante, mais as cousas foron por outro camiño. En moitos casos, e dígoo con tristeza, vin xente que se comprometera co desenvolvemento do teatro galego e que rematou exclusivamente pendente das subvencións. Mais tamén é certo que rebordamos talento, que hai autores e autoras que non teñen nada que envexarlle aos grandes vultos internacionais. Nese sentido, debemos sentirnos moi orgullosos". Historia viva do teatro galego A biografía de Manuel Lourenzo mestúrase coa historia do teatro galego: o Teatro Circo, as Mostras de Teatro Abrente, as loitas por profesionalizar un teatro que aínda se movía nuns parámetros amadores... Fundou con Francisco Pillado Mayor a Escola Dramática Galega, que, ademais, editaba os Cadernos da Escola Dramática Galega, unha colección imprescindíbel para a recuperación da historia do noso teatro. Tamén en colaboración con Pillado Mayor escribiu O teatro galego, un estudo pioneiro que continúa a ser unha referencia. Na década de 1980. Lourenzo crea a Compañía Teatral Luís Seoane e o Clube de Teatro Elsinor. Na de 1990, crea a escola teatral Casahamlet -que segue en activo actualmente- e a revista teatral do mesmo nome.


Summary: O CPI Plurilingüe Virxe da Cela de Monfero, xunto co CEIP Ponte dos Brozos de Arteixo, foi recoñecido co I Premio Galego de Educación para o Desenvolvemento e a Cidadanía Global, un galardón impulsado pola Coordinadora Galega de ONGD. A profesora Verónica Dopico é unha das impulsoras do Proxecto Monferosolidario do primeiro centro, unha iniciativa que xurdiu en 2008.

Os proxectos de desenvolvemento foron sempre o seu? A miña especialidade é Música mais desde hai moitos anos, levo 20 neste centro de Monfero, traballo outras materias. O motivo é que hai cada vez menos alumnado e, como consecuencia, diminuíron a carga lectiva da miña materia. Comecei a dar Ética, que despois pasou a ser Educación para a Cidadanía, e, agora, imparto Valores éticos, a alternativa á Relixión. Levo sempre as materias máis sociais. Nesta en concreto damos de todo, traballamos desde os obxectivos de desenvolvemento do milenio até valores como igualdade, inclusión ou participación cidadá. Todo o que sería a transversalidade do currículo entra nesa disciplina. Considera que está ben valorada esa materia na educación? No noso centro está tan ben valorada como calquera no contexto que a min me toca traballar. Agora mesmo, desde que se iniciou no curso 2008-09 até hoxe, engloba moitos departamentos que a traballan, desde Educación Física até Ciencias Naturais. Pasou a ser un proxecto unitario de todo o centro. Traspasou mesmo o que sería Secundaria para estabelecerse noutras que se imparten no centro como Infantil e Primaria. En que consiste o proxecto Monfero Solidario? Titulámolo "Abrindo a escola cara a transformación social desde a educación para o desenvolvemento e a cidadanía global". Nós queremos facer transformación social partindo da nosa propia escola. Temos moi claro cal é o noso contexto. Somos un centro rural e hai alumnado que co remate das aulas acaban a xornada, marchan ás súas casas e até o día seguinte non se volven ver coas compañeiras e compañeiros, a diferenza dunha cidade que teñen actividades extraescolares ou quedan no parque. Queremos dinamizar esta mocidade a través das nosas accións. Queremos transformar a sociedade, implicando toda a comunidade educativa, tamén as familias. Sensibilizalas dos temas que tratamos moi vinculadas ás ONG e asociacións coas que traballamos en miniproxectos. Un exemplo? Coa ONG Solidariedade Internacional Galiza, e vinculado coa Universidade da Coruña, durante varios anos tratamos o tema do local ao global. Formaba parte dun grupo de traballo de profesorado de ambos os centros e elaborouse material curricular con visitas a zonas da nosa contorna para potenciar o seu desenvolvemento. Naquel momento escollemos como tema o leite, importante para a nosa comarca, que vinculamos aos obxectivos do milenio. Titulábase "A vaquiña polo que vale" e nel participou profesorado de Infantil, Primaria e Secundaria de todos os departamentos. Estudamos desde a composición do leite até o seu comercio, pasando polo desenvolvemento económico e o seu prezo. Mesmo visitamos granxas de leite ecolóxico! Que resultado tivo no alumnado este proxecto? Case non o percibe porque está desde hai tantos anos no centro e forma parte de todas as materias... Parte del está moi vinculado e sabemos que moito alumnado que pasou no seu día polo centro agora segue en contacto con ONG, mesmo traballando de voluntariado. Hai unha semente que queda aí e perdura no tempo. Foi toda unha sorte que cando naceu en 2008 este proxecto gañase o I Premio Estatal de Educación para o Desenvolvemento Vicente Ferrer. Vernos con ese galardón sendo unha escola pequena case sen infraestrutura... Para nós é moi importante esta difusión dos premios para que o centro continúe malia perder matrículas como acontece en todo o rural galego.


Summary: A Fundación Manuel María anunciou que o vindeiro 9 de xullo terá lugar, tras dous anos sen realizarse pola pandemia, o Convívio da Cultura Galega na carballeira de Santa Isabel de Outeiro de Rei.

O Convívio da Cultura Galega, xornada lúdica e festiva organizada pola Casa-Museo Manuel María en colaboración coa Federación Galiza Cultura, chega á súa IX edición. Será este sábado, 9 de xullo, e contará de novo co marco da carballeira de Santa Isabel de Outeiro de Rei, tras verse alterado nestes dous anos pola Covid-19. Vilalba revive o seu vínculo con Manuel María ás portas da Casa da Cultura Os actos comezarán ás 11.30 horas, no cemiterio parroquial de Outeiro de Rei, cunha ofrenda na campa de Manuel María, na que intervirá o presidente da Federación Galiza Cultura, Xosé Manuel Carril Vázquez. As entidades que conforman esta Federación manterán durante toda a mañá do sábado, no auditorio da Casa-Museo Manuel María, un encontro para programar novas iniciativas e levar a cabo accións en común para o ano próximo. A protagonista desta edición será Uxía Senlle e o instrumentista e compositor brasileiro Sérgio Tannus, que leva residindo na Galiza nestes últimos anos. Actuarán ás 12.30 horas en compañía da Banda de Música Sons e Soños de Rábade, Begonte, Outeiro e Friol nun concerto especial preparado para a ocasión e dirixido por Armando Morales. A Casa-Museo Manuel María acolle 'Utopías', de Atenea García Foliada con Xurxo Souto e cinco grupos musicais A xornada terá a súa continuidade nun xantar popular no que cada quen terá que levar a súa comida. Xa pola tarde terá lugar unha foliada conducida por Xurxo Souto e protagonizada polos grupos Airinhos do Fiouco, Parabéns, Birloque Gaiteiros, Tradivivas Agra e Foliadeir@s do Castro de Begonte, neste último caso acompañados por Branca Villares, mestra de canto tradicional e pandeira, pandeiro e pandeireta e divulgadora do patrimonio musical galego. Fechará a foliada Xurxo Souto e o saxofonista, e director do Festival de Pardiñas, Richi Casás.


Summary: Apoiará Carles Puigdemont.

Os 10 deputados da CUP no Parlament darán o seu apoio a Carles Puigdemont na cuestión de confianza á que se vai someter o presidente catalán a finais deste mes. Un apoio, afirmou a deputada independentista Anna Gabriel nunha entrevista en TV3, que se basea en "dar a confianza para que acabe a lexislatura cos obxectivos que se marcaron". Gabriel evitou poñer chatas á cuestión de confianza e sinalou que pola CUP non se vinculará a votación a que se fixe unha data xa para realizar un referendo unilateral de independencia (RUI). Porén, afirmou que o voto será positivo sempre e cando se manteña o roteiro marcado para esta lexislatura. "Non hai motivos para convocar novas eleccións", asegura Gabriel, que anunciou que esta semana a formación vai reunirse coa Consellería de Economía para falar sobre os orzamentos. A CUP quer ver plasmadas nas contas algunhas propostas de "sentido común" como a fin dos recortes e a inclusión de partidas para a realización dun referendo. Nesta liña, entende que os orzamentos deben reflectir unha "vontade de ruptura". A deputada independentista tamén quixo deixar claro que "para nós continúa a ser chave o referendo sobre a independencia" mais que entende que no seo de Junts pel Si pode haber aínda debate sobre a inclusión do mesmo na folla de ruta. Por iso manifestou que ainda que o 28 de setembro, día da cuestión de confianza, non se concrete mecanismo ou data para a RUI a CUP votará a favor para manter o proceso independentista.


Summary: O Consello de Contas certificou que a privatización centralizada do mantemento dos equipos electromédicos empeorou o servizo e apenas logrou o aforro que invocaba a Xunta. Os dous últimos contratos obtidos por Iberman en Vigo e Pontevedra-O Salnés suman algo máis de 300.000 euros HEMEROTECA | Contas certifica que privatizar o mantemento no Sergas empeorou o servizo e apenas supuxo aforro

HEMEROTECA | Contas certifica que privatizar o mantemento no Sergas empeorou o servizo e apenas supuxo aforro En Marea ve unha "vergoña" que a Xunta abrise a porta do servizo á mesma empresa no canto optar pola prestación pública No ano 2013 o Servizo Galego de Saúde aplicou un importante cambio no seu modelo de xestión da electromedicina, isto é, do mantemento dos equipamentos tecnolóxicos da sanidade pública -incubadoras, mesas cirúrxicas, electrocardiógrafos, dializadores, equipos de radiografías...- que non entran na área de alta tecnoloxía e que ata ese momento realizaba parcialmente persoal público e o resto, empresas privadas contratadas por cada centro ou área sanitaria e por períodos diversos. Sanidade decidira daquela privatizar de maneira centralizada este servizo, dotando con 28 millóns de euros un contrato que conseguiu a empresa Ibérica de Mantenimiento (Iberman) por uns 3 millóns menos. Poucos meses despois persoal do Sergas comezou a denunciar deficiencias no servizo, como maquinaria non reparada ou con arranxos incorrectos, equipamentos fóra de servizo ou outros que, finalmente, tiñan que ser amañados directamente polo Sergas. O Consello de Contas constatou estas deficiencias o pasado 2017, cando nun duro informe certificou os "incumprimentos sistemáticos" da compañía, que a propia Xunta se viu obrigada a admitir. No entanto, Iberman vai seguir realizando este labor en varios centros sanitarios galegos grazas a novas adxudicacións. Como informou Praza.gal, o informe de Contas deixaba claro que as "deficiencias e incumprimentos na execución contractual" por parte de Iberman foran "motivo suficiente" para que a Xunta rescindise o contrato "en todos os seus lotes" antes de que transcorresen os seus catro anos de duración. No entanto, Sanidade alegou "dificultades" para a "resolución anticipada" do contrato porque non sería "nin doado nin rápido" atopar outra empresa que prestase o servizo. Non obstante, especificou ante o propio Consello de Contas que, dado que o servizo de Iberman non chegara a ser "óptimo", decidira non facer uso da posibilidade de prórroga do contrato e regresar, pola vía dos feitos, ao modelo de contratos descentralizados e de menor importe. Non se contemplaba prestar o servizo con persoal propio porque, segundo resaltou a Consellería nunha resposta parlamentaria o pasado outubro, "actualmente non existe no cado de persoal do Sergas unha categoría específica que teña atribuída estas funcións". Os dous últimos contratos obtidos por Iberman en Vigo e Pontevedra-O Salnés suman algo máis de 300.000 euros Foi así como as diferentes Xerencias de Xestión Integrada do Sergas comezaron a sacar a concurso cadanseus servizos de mantemento e como algúns deles volven recaer en Iberman. Unha das últimas adxudicacións, para a área de Pontevedra e O Salnés, publicada no Diario Oficial de Galicia este 29 de xaneiro, foi formalizada por case 80.000 euros -78.650, IVE incluído- para esta compañía por un período dun ano. Iberman competiu con outras tres empresas, aínda que dúas delas foron excluídas por incumpriren o prego de condicións, e finalmente logrou o contrato por ser a súa oferta a "economicamente máis bantaxosa", segundo consta no expediente. O Consello de Contas certificou que a privatización centralizada do mantemento dos equipos electromédicos empeorou o servizo e apenas logrou o aforro que invocaba a Xunta Esta adxudicación chega poucos meses despois de que a Xerencia de Xestión Integrada de Vigo tamén adxudicase a Iberman, neste caso por dous anos, o mantemento dos equipamentos electromédicos da área -coa excepción dos do Hospital Álvaro Cunqueiro, no que o mantemento se inclúe no seu paquete de servizos público-privados-. No caso vigués Iberman tivo só un competidor e tamén gañou o concurso por formular a "oferta economicamente máis vantaxosa", cifrada en algo menos de 229.800 euros -o máximo que a Xerencia tiña previsto gastar eran uns 255.000 euros, ambos prezos con IVE-. Esta empresa continuará así, daquela, a ser a responsable duns traballos de mantemento que, segundo o Consello de Contas, o Sergas encomendou a mans privadas sen realizar antes "unha análise fundamentada" sobre a "conveniencia de unificar" os traballos xa externalizados nun único contrato nin sobre os motivos que facían recomendable ou non "prescindir de recursos propios adecuados para xestionar de forma directa o servizo". O ente fiscalizador tamén deixou claro que, aínda que a Xunta puxera en marcha aquel contrato único alegando motivos de aforro -duns 3 millóns de euros-, o certo é que "non se obtivo evidencia de que se alcanzasen aforros significativos".


Summary: Após as cargas policiais de onte, o BNG demandou esta cuarta feira a destitución do delegado do Goberno en Galiza, Samuel Juárez. O BNG levará a reprobación de Juárez ao Parlamento galego. "Feijóo ten que cambiar a represión polo diálogo e a negociación", dixo Vence.

Vence apuntou directamente a Feijóo como responsábel do sucedido. "Feijóo manda, pero non goberna, e confunde a maioría absoluta con absolutismo, como se tivese patente e de corso. Ten tempo para calquera entroidada, pero non para recibir a frota do cerco ou a alcaldesas e alcaldes que representan a medio millón de galegos e galegas". Vence empraza a Xunta a que renegocie en Madrid a repartición das cotas Instou ao presidente da Xunta a que mude a "represión e as multas" polo diálogo e a negociación. O portavoz nacional do BNG acha que o primeiro que debería facer a Xunta de Galiza é "renegociar en Madrid a repartición das cotas". Tamén houbo míseis dialécticos para Arias Cañete, pretenso candidato do PP a Europa. Perguntouse Vence se "o obxectivo é envialo a Bruxelas para que continúe tamén na Eurocámara machando aos sectores produtivos de Galiza". Por súa parte, o portavoz do grupo parlamentar, Francisco Jorquera, denunciou: "Mariñeiros e mariñeiras reclamaron nas rúas de Santiago o pan para os seus fillos e a resposta foi mallalos a paus". Jorquera acrecentou que esta é unha mostra máis da "criminalización" da contestación social ás políticas do PP en Galiza. E deu un dado estarrecedor: Galiza é a terceira comunidade de todo o Estado con máis expedientes e multas abertas por protestos das cidadás e dos cidadáns.


Summary: O Tribunal Superior de Xustiza da Galiza estima o recurso presentado contra a ampliación dunha macrogranxa do grupo Coren en Rairiz de Veiga por "non avaliar correctamente" as afeccións sobre o medio ambiente e a saúde humana.

O Tribunal Superior de Xustiza da Galiza (TSXG) vén de facer pública unha sentenza na que anula a licenza de ampliación dunha macrogranxa de polos, propiedade do grupo Coren, no concello de Rairiz de Veiga. O complexo recibiu en 2019 un informe de impacto ambiental favorábel da Xunta da Galiza para duplicar a produción de polos, "coas consecuencias inherentes ante os efectos acumulativos perniciosos para o medio ambiente por unha acumulación de explotacións" na comarca da Limia, "como se constata nos diversos informes aportados en autos". Coren pretendía que a nave, que tiña capacidade para producir 22.932 polos por ciclo produtivo, puidese abranguer 47.970 animais. "A Limia mostra unha contaminación por nitratos en máis da metade das primeiras mostras analizadas, sendo, aliás, valores moi elevados", argumenta o TSXG, que tamén salienta que, con base nesta información, "dedúcese que a contaminación do acuífero pode atribuírse á lixiviación dos fertilizantes e o exceso de residuos gandeiros, por mor das "malas prácticas de fertilización". Por outra parte, no fallo alúdese á presenza dunha vivenda a "escasos metros" da explotación gandeira, algo que "comporta graves riscos polas emisións de po, partículas, cheiros e ruídos da actividade, emisións de amoníaco e enfermidades zoonóticas transmisíbeis ás persoas con consecuencias incalculábeis, como estamos tendo a desgrazada oportunidade de comprobar cos efectos da Covid-19". No documento aprobado polo Goberno galego para autorizar a ampliación da macrogranxa, advirte a Xustiza, "non valora" as afeccións que tería esta instalación sobre a vivenda en cuestión e sobre a súa saúde e calidade de vida. Así, as e os xuíces conclúen que a Xunta vulnerou "os dereitos que como interesadas teñen as persoas recorrentes [...] á saúde, a intimidade persoal e familiar, a inviolabilidade do domicilio e o dereito a gozar dun medio ambiente axeitado". A autorización, salientan, "carece dunha xustificación axeitada" e tampouco avalía correctamente as afeccións da granxa sobre os recursos hídricos nunha zona situada "en espazos da Rede Natura 2000".


Summary: O Goberno local adxudicou a esta empresa o Servizo de Axuda no Fogar (SAF), malia que o alcalde afirma que "no que lle compete ao Concello estaba todo en regra".

Xa son máis de 60 as denuncias de vítimas da suposta trama de explotación laboral que operaba mediante unha axencia que atendía persoas maiores, doentes e con algunha discapacidade en Castroverde, malia que as damnificadas poderían ser aínda máis, e mesmo chegar ao centenar, tal e como confirmou a Europa Press un dos avogados, responsábel da defensa de 25 delas. Boa parte das afectadas son mulleres de orixe suramericana, sen papeis, algunhas das cales xa prestaron declaración ante o xulgado que leva a investigación, o de Instrución número 3 de Lugo. Tamén o fixeron as cinco investigadas polo artigo 311 bis do Código Penal —empregar cidadáns estranxeiros ou menores de idade que carezan de permiso de traballo—, que se acolleron ao seu dereito a non declarar. Así o ratificou o Tribunal Superior de Xustiza da Galiza (TSXG) esta quinta feira, que indicou que "a instrución do caso segue aberta, pois quedan algunhas dilixencias por practicar" e que, polo momento, o número de vítimas está sen concretar. A nova explotación laboral marcha sobre rodas O avogado comentou a este respecto que é posíbel que algunhas das afectadas non se atrevan a presentar denuncia. As vítimas serían supostamente utilizadas por unha axencia para dar atención a persoas maiores, enfermas e con discapacidade, con até 12 e 14 horas diarias de traballo por un salario de entre 600 e 1.000 euros, de segunda feira a domingo, e cobraban en man. Entre as investigadas atópanse a dona da axencia, de 48 anos, e a súa filla, de 27, ambas as responsábeis da empresa sociosanitaria sita no municipio de Castroverde, aínda que elas residen no concello limítrofe de Baleira. Sociedade en liquidación O letrado consultado tamén avanzou que a compañía entrou en liquidación, o que podería chegar a supor un delito de alzamento de bens se se demostra que entrou no proceso cando, legalmente, xa non podía facelo. Desta forma, entende o representante legal das vítimas, cubriríanse as costas ante posibles indemnizacións por responsabilidade civil. Denunciar e combater a explotación laboral na 'raia' Servizo de axuda no fogar A esta empresa adxudicou o municipio de Castroverde o Servizo de Axuda no Fogar (SAF), aínda que o seu alcalde, Xosé María Arias, aseguraba hai uns días que "no que lle compete ao Concello non hai nada, estaba todo en regra". "Outras cousas son cousas nas que non me podo meter como poidan ser empresas paralelas", agregaba. Tamén se pronunciou, esta mesma quinta feira, o delegado do Goberno estatal na Galiza, José Miñóns, que asegurou que espera "resultados" da investigación. Miñóns sinalou que agarda, como con "todas as investigacións que están en marcha", que haxa "resultados da mesma". "Hai que deixar que fagan o seu traballo as forzas e corpos de seguridade do Estado", sentenciou. O delegado non quixo entrar en se podería ser maior o número de persoas explotadas laboralmente ou non, senón que se limitou a afirmar: "Cando teñamos máis información, trasladarase".