Summary: As persoas que saian do Estado máis de 90 días perderán o cartón sanitario, que poderán recuperar ao volveren se cumpren varios requisitos. Quen non teña un contrato legal no novo país terá que custear os tratamentos que poida precisar.

O ano empeza cun novo recorte: a finais de decembro o Goberno publicou no BOE unha nova medida que restrinxe o dereito a ter o cartón sanitario para as persoas que pasan máis de 90 días ao ano no estranxeiro. O novo requisito únese aos criterios que o Executivo aprobou en abril de 2012 para poder ser "asegurado" do Sistema Nacional de Saúde, e complica o acceso ao cartón sanitario. Perderás a tarxeta sanitaria se saes ao estranxeiro? Si, se pasas máis de 90 días (non necesariamente consecutivos) fóra do Estado e xa esgotaches a túa prestación. Desde a Seguridade Social explican que a lexislación aplicable é sempre a do país de residencia e que pasar máis de 90 días fóra de España é motivo para deixar de abonar a asistencia sanitaria. "As prestacións sociais están ligadas ao país de residencia, non son unha mochila que levas alá onde vas. É algo que sucede en toda Europa", aseguran. Cales son as consecuencias? Se pasas máis de 90 días fóra de España, o teu cartón sanitario español perde validez. Desde entón, pasas a estar rexido ou rexida polas normas do país no que te atopes. Iso quere dicir que se, en función da lexislación dese lugar tes dereito á sanidade, ese país custeará a túa atención médica en función das súas normas (se, por exemplo, hai copago, terás que asumilo). Normalmente, este dereito está ligado ao emprego. Se, por exemplo, unha persoa reside nun país, pero non cotiza alí nin cumpre con outros requisitos para ter dereito á atención sanitaria (como estar casado), terá que custeala polos seus propios medios. É dicir, España deixa de facerse cargo da súa atención. Entón, terei que pagar os meus tratamentos? Até agora, se unha persoa tiña a residencia española e o cartón sanitario, e marchaba ao estranxeiro (durante o período que fose), España facíase cargo da súa atención médica. A cousa cambia: se agora pasas máis de 90 días fóra, e non cumpres os requisitos para recibir atención sanitaria no teu novo país de residencia, España non se fará cargo. É dicir, terás que custear os teus tratamentos. A quen afecta esta medida? Afecta especialmente ás persoas que marchen fóra de España e no seu novo destino non teñan un contrato de traballo en regra Afecta especialmente ás persoas que marchen fóra de España e no seu novo destino non teñan un contrato de traballo en regra ou simplemente non teñan un emprego. É moi probable que esas persoas non xeren o dereito á sanidade alí onde residan e, ao mesmo tempo, perdan o seu cartón español e, por tanto, o dereito a que España sufrague os seus tratamentos. Pode tratarse de persoas que estean en procura dun posto de traballo, pero non o atopen, que traballen en negro, ou que cursen algún estudo non regulado. No caso das persoas que marchen para cursar un máster ou algún tipo de estudo homologado ou como bolseiras, seguirán conservando o seu cartón sanitario. En canto ao voluntariado, a Seguridade Social especifica que as ONG adoitan ofrecer cobertura sanitaria pública. Tamén afecta as persoas que marchen fóra para traballar, aínda que en menor medida. Se tes un contrato en regra nun país estranxeiro o normal é que iso che dea acceso á atención sanitaria alí onde resides. Segundo a regulación do país, tamén che cubrirá o seu seguro en España, sobre todo se é un país membro da Unión Europea. Ao volver a España, iso si, terás que volver solicitar o cartón español. Que pasa cando volva a España? Cando esas persoas que perdan o seu cartón sanitario volvan a España, poderano recuperar se cumpren unhas determinadas condicións. Terán que ir ás oficinas de atención e información da Seguridade Social a notificar a súa volta. Requiriráselles entón que demostren que cumpren con algún dos requisitios para ser "asegurado": estar a traballar como asalariado ou autónomo, ser pensionista, cobrar unha prestación ou subsidio, ou ben esgotar unha e estar dado de alta como demandante de emprego nunha oficina do antigo Inem. Se non se cumpre ningún destes requisitos, entón poderase solicitar un cartón sempre que se acredite uns ingresos inferiores a 100.000 euros ao ano ou ben se é cónxuxe ou ex cónxuxe dun asegurado. Para iso será necesario ter nacionalidade española ou dalgún estado membro da UE, do Espazo Económico Europeo ou Suíza, ou ser estranxeiro cunha autorización para residir en España. Os cartóns sanitarios que se dan a persoas que non cotizan considéranse para "sen recursos". Algúns usuarios aseguran que o proceso para solicitala despois de estar no estranxeiro foi un auténtico calvario, así tente evitar pasar por este trámite. Quen e como vai controlar que as persoas pasan máis de 90 días fóra de España? Non hai ningún mecanismo específico para realizar este control Desde a Seguridade Social sinalan que a administración ten os seus procedementos e que os aplicará, como sucede noutros casos (como o control das prestacións por desemprego), sen máis concrecións. É dicir, en principio non hai ningún mecanismo específico para levar a cabo este control. España ten coñecemento de que un dos seus cidadáns está no estranxeiro se, por exemplo, se inscribe nalgún consulado. Con todo, ten moito coidado con non perder o seu cartón sanitario durante a súa estancia no estranxeiro. Unha renovación voluntaria pode ser a forma máis sinxela de descubrir que non se está residindo no país. Que finalidade ten a medida? O Goberno cre que esta medida contribuirá a aforrar "gastos indebidos" ao sistema español ou, o que é o mesmo, evitar que asuma gastos de persoas que xa non cotizan nin perciben ningunha prestación en España e que residen fóra. Aparentemente, isto afectaría especialmente aos que aínda teñen en vigor o cartón de residencia (e por tanto a sanitaria) pero que están a probar fortuna noutros países da UE, sen contratos regulados. Aínda que a Seguridade Social non ofrece ningún dato sobre canto diñeiro gasta España ao ano en custear tratamentos médicos de residentes no estranxeiro, aseguran que se trata dunha cifra considerable.


Summary: Na Mesa pola Normalización Lingüística ven positiva a "boa disposición" das plataformas audiovisuais a dobrar e lexendar o seu catálogo a galego. Porén, é "insuficiente", din, e reclaman que a futura lei do audiovisual garanta que, cando haxa versión dobrada, esta sexa en todas as linguas oficiais.

A Mesa pola Normalización Lingüística saíu ao paso da declaración conxunta das plataformas de vídeo, en resposta ao debate sobre a futura lei do audiovisual do Estado, e manifestou a súa satisfacción perante a disposición de Netflix, Filmin e Prime Video a dobrar e subtitular os produtos do seu catálogo ao galego, euskera e catalán. Porén, o presidente da Mesa, Marcos Maceira, recordou que a lei debe garantir que, cando haxa versión dobrada, sexa en todas as linguas oficiais e estabelecer un período transitorio con incentivos até chegar a 100% da oferta. "Se é necesario", anunciou, "chamaremos á intensificar a mobilización para que o Goberno do Estado garanta para todas as linguas o que para o español garante desde 1941". "A mobilización social, a recollida de sinaturas e as acción da Mesa perante institucións e partidos", dixo Maceira, "comezan a dar resultados, embora insuficientes". O PP critica que se financie a dobraxe ás plataformas As declaracións de Maceira coincidiron co día en que o presidente do PP, Pablo Casado, visitou Galiza da man de Alberto Núñez Feixoo. Nun acto en Abedongo, e a respecto deste debate, Casado preguntouse se "alguén entende que a negociación dos orzamentos sexa que teñamos que pagar cos nosos impostos plataformas estranxeiras para que produzan contidos en catalán". Por que non se formula esta cuestión, preguntouse, "para promocionar o viño da Rioxa ou para que Netflix pendure unha reportaxe sobre o Camiño". Nese sentido acusou o nacionalismo de negociar para "prexudicar "a liberdade de empresa" e o "prestixio internacional" da lingua e historia de España. E todo, pese a existir unha petición unánime das forzas parlamentarias galegas, tamén o PP, para que a nova lei inclúa o galego nas medidas de protección da dobraxe, lexendaxe, das audiodescricións e do financiamento anticipado estabelecidas para o español.


Summary: A creación aprobouse a finais de setembro logo do cambio de criterio do PSOE, pero aínda non se constituíu. Fontes parlamentarias atribúen o atraso á falta de acordo para elixir quen preside a comisión de investigación do sinistro do Alvia. O xuíz de Angrois imputa outros dous cargos de Adif e devolve o tren sinistrado a Renfe

O xuíz de Angrois imputa outros dous cargos de Adif e devolve o tren sinistrado a Renfe Hai máis de catro meses o Congreso decidiu por ampla maioría crear unha comisión de investigación do accidente ferroviario de Angrois no que faleceron 81 persoas e 150 resultaron feridas. Saíu adiante co voto favorable de Unidos Podemos, Ciudadanos e o PSOE, que rectificou o seu rexeitamento tras a volta ao liderado de Pedro Sánchez. No inicio de 2018 permanece bloqueada e sen traza de que os seus traballos vaian comezar de forma inminente, xusto cando o xuíz que leva o caso Angrois vén de imputar outros dous cargos de Adif e de devolver o tren sinistrado a Renfe. A comisión de investigación nin tan sequera se constituíu. Está aprobada a súa creación pero polo momento non se creou formalmente. Non ten membros. Ninguén integra a Mesa que terá que pilotar os traballos. Fontes parlamentarias sinalan a eldiario.es que "os grupos non se puxeron de acordo en cales van ser os membros da Mesa". Non hai nin candidato a presidir a devandita comisión. É unha versión na que coinciden varios grupos consultados. "Os grupos non se puxeron de acordo en cales van ser os membros da Mesa", coinciden varias fontes parlamentarias Desde o PSOE sinalan que eles xa elixiron os tres membros que formarán parte da comisión -Odón Elorza, Pilar Cancela e César Ramos- e que a presidencia debería recaer nun dos partidos minoritarios do Grupo Mixto. Un "acordo non escrito" de longa tradición no Congreso no referente ás comisións de investigación. É a mesma posición que mantén o PP, que rexeitou no seu día a constitución da comisión e que, polo tanto, non ten présa en pola en marcha. Por quenda debería recaer no deputado de Foro Asturias, Isidro Martínez Oblanca. Contactado por eldiario.es, Martínez rexeita presidir a comisión xa que é o único deputado do seu partido: "Estou desbordado de traballo, así que non podo asumir novas obrigas e deixar relegadas as que xa teño", explica. A outra formación do Grupo Mixto que, por cota, integra a comisión é o PDeCAT. Os cataláns intercambiárona temporalmente con Compromís, que pediu o seu oco na comisión territorial despois de que o PDeCAT rexeitase participar ata que se normalizase a situación en Catalunya e se revertese o artigo 155 da Constitución. Cando iso suceda, segundo fontes da coalición valenciá, ambos os dous partidos terán que negociar se manteñen o actual acordo ou o reverten. Unidos Podemos deu un paso á fronte e ofreceuse a presidir a comisión No Grupo Mixto miran agora ao PDeCAT como posible presidente da comisión. Fontes do grupo que dirixe Carles Campuzano aseguran descoñecer que lles toque ocupar ese posto. "Non nos consta", aseguran. "É algo que non falamos", resolven. O grupo que si deu un paso á fronte é Unidos Podemos, que se ofreceu para presidir a comisión. "Ciudadanos non quere e a nós non nos deixan", aseguran fontes do grupo confederal. "O problema está entre o PP e o PSOE e os acordos que teñen entre eles", resolven.


Summary: A poeta Pilar Pallarés (Culleredo, 1957) ten un ritmo demorado de publicación, Apenas cinco libros en 30 anos. Porén, a súa obra conta entre as máis determinantes da poesía galega recente. Este sábado, 29 de xuño, recibe o recoñecemento dos seus colegas: a Asociación de Escritoras en Lingua Galega distínguea como Escritora na súa Terra.

Aínda nada en Culleredo, nunha aldea desaparecida pola ampliación do aeroporto de Alvedro -trátao no seu último volume, Tempo fósil (Chan da Pólvora, 2018), Pallarés reside hai décadas na Coruña. Esta é a cidade elixida pola AELG como epicentro da homenaxe, que comezará ás once e media da mañá no xardín do Centro Ágora. Alí intervirá a alcaldesa Inés Rey -ou persoa en quen delegue-, o presidente da asociación Cesáreo Sánchez Iglesias e mais da propia poeta. Ademais descubrirase un monólito cos seus versos e plantarase un carballo, "árbore simbólica da escritora". Unha hora despois, xa no interior do Ágora, decorrerá o tramo central da xornada. De novo intervirán representantes da Alcaldía e mais da AELG, e a poeta Eva Veiga (Pontedeume, 1961), en cuxo labor detéctase a pegada de Pallarés, lerá a correspondente laudatio. A autora do emblemático Livro das devoracións (Espiral Maior, 1996) responderá. En conmemoración recibirá unha escultura de Soledad Penalta que representa a Letra E. A homenaxe finalizará ás dúas e media cun xantar de confraternización no restaurante Domus da Coruña. As prazas para asistir ao mesmo son limitadas e cómpre reservalas na AELG.


"O Estado, como unidade que tem o monopólio e a soberania, convertese no responsável por marcar os grupos sociais e determinar quais são os amigos e inimigos" (Vidas culpáveis, pax. 83, Borxa Colmenero). Por mor do perpetuo ritual –tan omnipresente e omnipotente– que os cataláns lle deron en chamar procès, os afeccionados á cinexética política deseguida reivindicaron a paternidade do descubrimento dos "equidistantes", unha vella caste de plumíferos da familia dos cucúlidos na que, obviamente, tamén pon o ovo o cuco común. Hai cousa dunha semana, un deses diletantes cazadores non dubidou en apuntarlle coa espingarda ao meu tío Lisardo, mentres este rebuscaba migallos de autogoberno, disfrazado de irmandiño, debaixo das mesas dunha terraza das Ramblas. –Ti es do Madrid ou do Barça, ho? –espetoulle o mamalón. –Quen eu? –respondeulle o meu tío– Eu son do Celta e do Deportivo. Agás cando xogan entre eles, daquela só son do Celta. Entendes lapadoiras! O babeco dos estraloques non foi quen de comprender a resposta, entón o meu parente explicoulle que, niso de procès, el non comunga co centralismo, porque os de Madrid levan toda a vida desangrándonos, para vendernos a prezo de ouro refugallos de hemoglobina contra a anemia que nos causan. Pero ao meu tío seica tamén lla traen frouxa os cataláns, porque se fartaron de zugar da teta galega, iso si, axudados pola desafección ao seu País da elite financeira e empresarial do noroeste. Talvez sexa por iso, polo que os galegos gardamos un pétreo silencio, cando o noso diñeiro e as nosas empresas se deslocalizan a Portugal e ladramos a favor ou en contra, coma cans rabiosos, cando Gas Natural (Fenosa) viaxe de Barcelona cara Madrid, no canto de esixir o seu retorno a Galicia, que é onde sempre debeu estar. Velaí a nosa teimuda equidistancia. Ah! Neste mapa ateigado de furtivos, incapaces de distinguir unha pega dun pardao, alguén debería remarcar a fronteira entre a equidistancia a respecto de Madrid e de Barcelona que profesa o meu tío Lisardo, e o seu rexeitamento activo á revirada vulneración das liberdades e dereitos da cidadanía catalá que practican os amos e os seareiros do sistema, sempre tan afanados en ilegalizar a legalidade. Publicidade


Summary: Nin o Lugo subiu ao tren do 'play-off', nin o Deportivo da Coruña asaltou o liderado da categoría de bronce, nin o Celta B e o Rácing de Ferrol acurtaron distancias cos postos de cabeza. A fin de semana deportiva deixou un balance moi negativo para os equipos do país, que sumaron dúas derrotas e dous empates.

Cabe a posibilidade de que o Real Club Celta, que parece aboado a que a Liga de Fútbol Profesional (LFP) de Javier Tebas o castigue a xogar nas noites das segundas feiras, dese un toque de cor cunha vitoria ante o fechacancelas Xetafe -da que non podemos informar nestas liñas por concluír fóra do horario de fechamento desta edición- a unha gris xornada para o fútbol galego, xa que ningún dos representantes do país nas principais categorías foi quen de sumar os tres puntos. Especialmente duro foi o tropezo do Club Deportivo Lugo, que inmerso nunha dinámica moi positiva na que encadeou até cinco partidos sen coñecer a derrota parecía que ante o Málaga podería dar o definitivo salto de calidade para comezar o axexo dos postos de play-off, pero non puido ser. Os de Rubén Albés acusaron a ausencia no once do homes habituais, a causa das lóxicas rotacións logo de disputar tres partidos en apenas unha semana, e en ningún momento foi rival para un Málaga superior en todas as facetas do xogo. Porén, e a pesar de que os andaluces mereceron máis, só foron quen de materializar un solitario gol (Genaro, minuto 34), polo que no tramo final do encontro a escuadra albivermella protagonizou unha serie de acercamentos que a piques estiveron de devolver as táboas ao marcador. Nin Deportivo, nin Celta B nin Rácing de Ferrol Onde o electrónico non se moveu en ningún momento foi no Estadio do Sardiñeiro, no que dous históricos como Dépor e Rácing de Santander protagonizaron un duelo ao que chegaban como segundo e terceiro clasificado, respectivamente, e no que o mutuo respecto levou organicamente ao previsíbel empate. Este resultado puido beneficiar especialmente a un Celta B que, de gañar, superaría na clasificación a ambos, pero os canteiráns víronse sorprendidos (1-2) a pesar de ser moi superiores ao Dux de Madrid, que transita pola zona baixa da táboa. Porque, como destacou o técnico celeste, "o fútbol, ás veces, ten estas cousas". Finalmente, os Diaños Verdes do Rácing de Ferrol asistiron con impotencia a outra polémica arbitral que os prexudicou, nesta ocasión ante a Cultural Leonesa (1-1), pois o colexiado anulou un gol legal a Nathan Palafoz e deixou sen pitar unha pena máxima sobre Héber Pena.


Segundo Gramsci, no contexto dunha guerra de posicións política, as crises económicas son unha sorte de artillería pesada que abre fendas nas posicións do partido hexemónico que deben aproveitar con rapidez as forzas da oposición política antes de que o primeiro sexa quen de recompoñer as súas fileiras. Como vemos, o símil belicista gramsciano non deixa de ser, ao cabo, unha reformulación do vello paradigma marxista que opuña condicións obxectivas e subxectivas e que, hoxe en día, a novísima esquerda española, a pesar de non se recoñecer como tal, alcuma "xanela de oportunidade". En todo caso, esa xanela, fenda ou cambio nas condicións obxectivas produciuse no estado español e na parte occidental do sistema mundo contra o outono do 2007 e permanece deica hoxe aberta. As crises económicas son unha sorte de artillería pesada que abre fendas nas posicións do partido hexemónico que deben aproveitar con rapidez as forzas da oposición política antes de que o primeiro sexa quen de recompoñer as súas fileiras Ante esta nova situación produciuse no estado español o que a sempre minoritaria esquerda rupturista levaba moito tempo agardando aínda que dun xeito moi distinto ao que agardaba: o 15M. As multitudes saíron por fin á rúa e expresaren a súa desconformidade co estado de cousas cunha linguaxe moitas veces naíf ou prepolítica -consecuencia lóxica de tres longas décadas de despolitización masiva planificada desde os centros de poder- que así a todo atopou unha fórmula breve, contundente e plena de significado político na que concentrar o seu desacordo: que non nos representan. Un descordo que logo foi autoorganizándose mellor e ramificándose en loitas sectoriais contra os recortes na sanidade, as hipotecas, os desafiuzamentos ou as preferentes, especialmente en Galicia. O 15M constituíase en movemento e facíao segundo as súas propias lóxicas e a súa propia linguaxe. O ciclo, crise económica-crise de lexitimidade-crise política, pechábase. Púñase en cuestión por vez primeira o consenso do 78, o modelo político emanado dos pactos asinados daquela entre o franquismo esmorecente e a súa dubitativa e insegura oposición democrática, e que supuxo, entre outras cousas, unha amnistía xeral por todos os seus delitos aos vencedores do 36 e a implantación dun modelo económico que, andado o tempo e derrotado por diversos medios o movemento obreiro organizado, liquidaba o sector industrial público (curiosamente, unha herdanza do franquismo resultado das necesidades impostas pola Autarquía e dos principios corporativos falanxistas) aplicando as teses do liberalismo económico en boga. A posta en cuestión do modelo territorial non encabezaba, como era de prever, as inquedanzas do 15M agás alí onde xa formaba parte da axenda política previamente: Euskadi, Cataluña e, en menor medida, Galicia. O resultado das andaluzas, a seis meses das xerais de novembro, pon en cuestión cando menos a capacidade de Podemos para derrotar en solitario o bipartidismo AGE e Podemos foron as primeiras fórmulas políticas nadas a partir da asimilación consciente das derivadas políticas da Crise do 2008 e do 15M. A primeira delas, mediante un esquema frontepopulista, agrupando en Galicia a esquerda federal e unha parte da nacionalista, a segunda, seguindo a tradición bonapartista, isto é, construíndo desde os Medios e as Redes un liderado carismático. Despois dos seus éxitos iniciais, as dúas propostas aínda en xermolo víronse obrigadas a enfrontar de xeito prematuro as convocatorias ditadas polo calendario electoral, primeiro en Andalucía e dentro de escasamente un mes, nas municipais. A única posibilidade real dun cambio político neste país pasa necesariamente pola vitoria das Mareas. Un novo actor que nas súas mellores versións supera o modelo frontepopulista incorporando a cidadanía sen partido Ao meu ver, o resultado das andaluzas, a seis meses das xerais de novembro, pon en cuestión cando menos a capacidade de Podemos para derrotar en solitario o bipartidismo, unha hipótese que semella cada día máis afastada desde a entrada en escena de Ciudadanos. E no que atinxe ás vindeiras eleccións municipais en Galicia, máis alá do seu posible resultado, cando menos unha previsión resulta certa: a única posibilidade real dun cambio político neste país pasa necesariamente pola vitoria das Mareas. Un novo actor que nas súas mellores versións supera o modelo frontepopulista incorporando a cidadanía sen partido e, nas peores, apenas o intenta, pero que, en calquera caso, achega a posibilidade dunha verdadeira unidade popular tecida desde abaixo e cuxa relación de forzas final rara vez resulta previsible de antemán ás partes implicadas no proceso, e velaí a súa verdadeira garantía de autenticidade. O ceo, en definitiva, tomarase por asalto pero non en solitario.


Summary: Hoxe, sexta feira, remata o mandato de Xesús Alonso Montero como presidente logo de catro anos á fronte da Real Academia Galega.

Xesús Alonso Montero concluíu hoxe, sexta feira, a súa etapa como presidente da Real Academia Galega logo de catro anos á fronte da institución, tal e como vén de informar a institución da rúa Tabernas. Oficializouno hoxe ante os membros do plenario na xuntanza ordinaria celebrada esta tarde. Así remata un mandato que mantivo aos membros da Academia divididos en dous bandos, cun Alonso que foi elixido só cun voto máis por riba do outro aspirante, Manuel González, despois da demisión do anterior presidente, Xosé Luís Méndez Ferrín. Aínda está no aire quen será o futuro presidente da máis antiga institución do galeguismo, que será elixido nun proceso no que poderemos ver se se pecharon ou non as feridas abertas hai catro anos. Todo apunta a que Víctor Freixanes, que abandonou a dirección de Galaxia hai pouco, será un dos candidatos, pero está por ver se haberá consenso arredor del e se o outro bando argallará unha alternativa. Mentres, será Henrique Monteagudo -secretario da RAG- quen ocupe interinamente o cargo de presidente e quen pilote o proceso electoral. Os estatutos da institución establecen un período non superior a tres meses para a elección da nova Comisión Executiva. A candidatura ou candidaturas á Presidencia da RAG que poidan concretarse deben ser presentadas por tres membros de número da institución. Para facelo disporase dun prazo que remata 48 horas antes da data que se fixe para o desenvolvemento do Pleno extraordinario de elección.


Summary: O PSdeG-PSOE goberna menos concellos que o PP (111 a 147) pero suman moita máis poboación: o 55% do total. As localidades gobernadas polo PP non chegan aos 600.000 habitantes. O BNG mantivo as súas 28 alcaldías, que roldan os 300.000 residentes.

Nas eleccións municipais celebradas o pasado 26 de maio o PSdeG-PSOE acadou un importante avance. Os socialistas non só gañaron uns 100.000 votos, practicamente igualando o resultado do Partido Popular, senón que se fixeron cunha vintena de novas alcaldías, algunhas tan sinaladas como A Coruña, Compostela e Ferrol. En consecuencia, dende esta fin de semana máis da metade dos e das galegas está gobernado por un alcalde ou alcaldesa socialista. Case un millón e medio de persoas, o 55% do total da poboación.O PP goberna máis concellos que o PSdeG-PSOE, pero moita menos poboaciónAínda que o PP segue a gobernar en máis concellos que os socialistas (146 fronte a 111), a maior parte destas localidades son de pequeno tamaño. E, de feito, Arteixo é o lugar máis poboado que conta cun alcalde popular, mentres que Ribeira e Lalín son os seguntes concellos do PP en poboación. En total, as localidades gobernadas polo Partido Popular en Galicia non chegan aos 600.000 habitantes.O BNG mantivo o seu poder municipal, gobernando directacmente en 28 concellos e entrando no executivo municipal de 14 localidades, á espera de que se formalicen outros gobernos de coalición. Algo menos de 300.000 galegos e galegas contan cun alcalde ou alcaldesa do Bloque. Pontevedra é, unha vez máis, o principal feudo dos nacionalistas.O BNG mantivo o seu poder municipal, gobernando directamente en 28 concellosFinalmente, 365.000 persoas viven en concellos gobernados por outras forzas políticas. Neste grupo, moi heteroxéneo, destaca a cidade de Ourense, que acabou finalmente nas mans de Democracia Ourensana. Narón, Oleiros, Cangas, Cambre, Sada, A Pobra do Caramiñal, Teo, Melide, Arzúa, Ribadumia, Salceda de Caselas, Sarria, Santa Comba ou Outes son algunhas destas localidades, que se achegan á trintena.Dous concellos aínda non foron constituídos, por estar aínda pendentes da resolución de senllos recursos que poderían facer mudar a asignación de concelleiros: Monterroso e Burela. Semellan que en Burela, en calquera caso, a Alcaldía corresponderá ao PSdeG-PSOE. Mentres, en Monterroso, aínda está no aire a cor política do concello, en xogo entre o PSdeG e unha lista independente.


Summary: A crise económica non afecta a este tipo de produtos. A consultora Bain & Company, fixa o incremento da demanda destes bens nun 10% máis a respecto de 2011.

"A crise non afecta a tod@s por igual". Esta frase, que ás veces semella baleira de contido, non é unha falacia. Após coñecermos que as 100 persoas máis ricas do mundo incrementaran nun 15% o seu patrimonio durante o último ano --chegando a superalo nalgúns casos como o de Amancio Ortega, os índices de consumo de bens de luxo reflicten un aumento notorio no finado 2012. Neste senso, un informe publicado a finais do pasado ano pola consultora Bain & Company, especializada neste tipo de artigos destinados ás grandes fortunas, asegura que os ingresos do mercado global pola venda destes bens aumenta nun 10% a respecto do mesmo período no ano anterior. Nin a recesión nin as políticas de austeridade --que quedan para as clases populares e as rendas do traballo-- afectan á demanda de marcas como Porsche, cuxo número de automóbiles vendidos batiu récords en 2012 --a marca situou as súas vendas nun 18,7% máis que no anterior exercicio. Así, unha das autoras do informe, Claudia D'Arpizio, mesmo chegaba a asegurar que "as preocupacións sobre a debilidade do mercado [de bens de luxo] son un pouco esaxeradas", ao tempo que as conclusións tiradas do seu estudo avalaban a boa saúde da que gozan as persoas máis 'afortunadas' do mundo. En troca, as maiorías sociais ven na queda do seu poder adquisitivo unha realidade ben diferente. Neste senso, amais do empobrecemento dos salarios e das altas taxas de desemprego, a suba dos impostos e do prezo de boa parte dos produtos básicos --electricidade, gas, alimentos...-- fan a fenda entre ric@s e pobres cada vez máis visíbel.


Summary: O BNG e o PSdeG reclaman un "novo modelo eólico"

A Xunta da Galiza está a "ultimar" os traballos de ampliación de Rede Natura, dixo hoxe a directora xeral de Patrimonio Natural do Executivo galego, María do Campo, en resposta a unha pregunta do deputado do BNG Luís Bará sobre a construción dun megaparque eólico na Serra da Groba con 7 parques e 48 aeroxeradores que chegan a unha extensión de 2.000 campos de fútbol, co dano engadido que supón que a instalación de cada muíño implica explanar 1.000 metros cadrados. Bará acusou a Xunta de ter bloqueada a ampliación da Rede Natura da Serra da Goba para precisamente agora tramitar na zona que aínda fica sen esa protección o novo megaparque eólico. Con todo, a directora xeral retrucou que cada proxecto está suxeito á avaliación ambiental. O debate, que transcorreu na comisión de Territorio da Cámara galega saldouse coa aprobación dunha proposta do PSdeG que insta a Xunta a proceder á ampliación da Rede Natura, anunciada xa hai 10 anos polo Goberno galego. Ademais, no pleno da semana que vén, BNG e PSdeG porán sobre a mesa o seu cuestionamento ao modelo favorecido desde a Xunta para a implantación de proxectos de enerxía eólica. De facto, o viceportavoz socialista, Pablo Arangüena, alertou da "excesiva proliferación de parques eólicos na Rede Natura", ademais do fraccionamento xeneralizado en "fraude de lei" duns parques que só deixan 5% do seu rendemento nos concellos afectados. Nese sentido, exixirán un novo modelo eólico "con máis control, ordenación e menos portas xiratorias". Aliás, o BNG defenderá no pleno "outro modelo eólico" cunha proposición que inclúe un deseño dun novo plan sectorial cunha aposta polas renovábeis nun proceso "que deixe atrás os combustíbeis fósiles e que produza riqueza na Galiza e non só beneficios para un oligopolio".


Summary: A decisión adoptouse após a presión exercida polo sector através do BNG en Bruxelas.

As 427 embarcacións galegas do xeito poderán continuar a faenar após retirar a Comisión de Pesca da UE a proposta de prohibición total das redes de deriva entre as que se atopaban o xeito, o racú e outras artes menores. Así o vén de comunicar a portavoz do BNG en Bruxelas, Ana Miranda, quen hai un ano acompañou unha delegación do sector para que, de maneira directa, exercesen presión sobre o goberno comunitario. "Unha moi boa noticia", asegurou Miranda, "para as poboacións costeiras galegas como Rianxo, Redondela, Cambados, e outras que dependen deste tipo de pesca". Ana Miranda: "Esta é unha moi boa noticia para as poboacións costeiras galegas como Rianxo, Redondela ou Cambados" Así mesmo, a nacionalista puntualizou que "é evidente que a Comisión Europea retira a prohibición porque tería un impacto socio-económico moi grande na pesca artesanal galega e en moitas vilas" para alén de que "Galiza ten competencias propias para adoptar decisións sobre artes que se utilizan para pescar nas nosas rías". A arte do xeito explicou na súa visita a Bruxelas que a súa é unha pesca tradicional e non expansiva pois constitúen pequenas embarcacións con pouca capacidade de pesca, que faenan perto das rías e cuxas descargas non acostuman superar as 4 caixas de sardiñas e xoubas por barco.


Summary: O país roza os 300.000 desempregados, tras sumarse 2.033 máis ás listas no pasado mes, o que supón un incremento do 0,7%, inferior á suba do 1,29% no Estado, onde os parados xa son máis de cinco millóns.

O paro rexistrado segue subindo en Galicia. O número de desempregados no país aumentou en 2.033 persoas no pasado mes de febreiro, polo que as persoas demandantes apuntadas ás oficinas de emprego son xa 292.823, segundo os datos facilitados polo Goberno central. O incremento é do 0,7% con respecto ao mes de xaneiro, fronte á media do 1,29% no conxunto do Estado, e sitúa a comunidade moi perto da barreira dos 300.000 parados. O incremento do paro no último mes é inferior á media estatal, pero o aumento con respecto a hai un ano é semellante En canto á variación interanual, en Galicia hai na actualidade 18.148 parados máis que hai un ano, o que supòn un incremento do 6,61%, semellante ao do Estado, que se sitúa no 6,96% no último ano. Por provincias, o paro rexistrado aumentou en febreiro un 0,93% na Coruña, un 1,15% en Lugo, un 0,22% en Ourense e un 0,49% en Pontevedra. Galicia situouse no mes de febreiro como unha das comunidades onde menos subiu o paro, aínda que superada por datos máis positivos en Estremadura, Cataluña, Canarias e Asturias. En canto á variación interanual, o incremento do número de desempregados é maior ao de Galicia en todas as autonomías agás nas Illes Balears, Canarias, Cataluña, Comunitat Valenciana e Murcia. Ademais, o país perdeu durante o último ano 36.979 afiliados á Seguridade Social, o que supón un descenso do 3,91%. Así, o total de ocupados situouse no país en 909.290 cotizantes a finais do mes de febreiro. O número de parados rexistrados no Estado subiu en case 60.000 persoas en febreiro e supéranse xa os cinco millóns No conxunto do Estado, o número de parados rexistrados nas oficinas dos servizos públicos de emprego (antigo Inem) subiu en 59.444 persoas en febreiro, un 1,29% máis respecto a xaneiro, o que situou a cifra total de parados en máis de cinco millóns de persoas, novo récord do rexistro. Así, o desemprego alcanzou ao peche de febreiro a cifra de 5.040.222 persoas, o seu nivel máis alto en toda a serie histórica comparable, que arrinca en 1996, segundo vén de informar este luns o Ministerio de Emprego e Seguridade Social. Malia isto, a suba do desemprego en febreiro deste ano é a menor neste mes desde 2008, cando o desemprego aumentou en 132.378 desempregados. En 2009, o paro incrementouse en febreiro en 198.838 persoas; en 2010 fíxoo en 82.132 persoas; en 2011 aumentou en 68.260 parados, e en 2012 subiu en 112.269 desempregados. Nun ano, desde febreiro de 2012, o desemprego subiu en España en 328.124 persoas, case un 7% (6,96%), un dato negativo que, no entanto, destaca a secretaria de Estado de Emprego, Engracia Hidalgo, que asegura que se manténn "un mes máis" a tendencia de ralentización do aumento do paro rexistrado. Desde o incremento interanual do 13% alcanzado en maio de 2012 pasouse a menos do 7% neste pasado mes, apunta o Goberno. Segundo os datos do Ministerio de Emprego, o paro subiu en febreiro en ambos os dous sexos, aínda que algo máis entre os homes, e aumentou en todos os sectores. Ademais, e en canto á contratación, no pasado mes rexistráronse no antigo Inem 949.844 contratos, un 4% menos que en febreiro de 2012. Destes, 91.584 eran indefinidos, cifra equivalente ao 9,6% do total e un 5% inferior á do mesmo mes de 2012. HABERÁ AMPLIACIÓN


Summary: A delegada de persoal solicita que se lle requira ao Sergas "que tome medidas inmediatas" para "evitar situacións catastróficas como as acontecidas nas datas recentes", e denuncia que ata 19 pacientes se acumularon este luns nos corredores agardando a seren atendidos

Na décimo cuarta semana de folga, persoal médico das Urxencias do Hospital Clínico de Santiago vén de pedir amparo ao xulgado ante os continuos "colapsos" que denuncia no servizo, o último este pasado luns. A delegada de prevención enviou a solicitude na pasada tarde "co fin de evitar situacións catastróficas como as acontecidas nas datas recentes nas que mesmo se produciu o falecemento de pacientes tras deteriorarse nos corredores den ter podido ser diagnosticados axeitadamente polos médicos".Persoal de Urxencias pide ao xulgado que requira ao Sergas "que tome medidas inmediatas" para "evitar situacións catastróficas como as acontecidas nas datas recentes"Así, Fátima Nercellas --a mesma doutora que trasladou á Fiscalía o caso das dúas mortes que agora se investiga-- requiriu ao xulgado de instrución de garda que "acorde de maneira inmediata requirir ao Sergas para que tomen medidas inmediatas para que os pacientes de Urxencias poidan ser atendidos debidamente e os médicos poidan prestar servizos nas debidas condicións". "Así, nun corredor, non podemos prestar asistencia axeitadamente", advirte a delegada de persoal na petición á que tivo acceso Praza.gal, na que reclama "unha medida cautelar urxente" e que "se tomen as medidas para que se cumpra a normativa e, en particular, a de seguridade e hixiene no hospital". "O Sergas é coñecedor da situación que se denuncia e, no entanto, non se adoptan as medidas necesarias", di o escrito presentado nos xulgados. A xerencia do Clínico asegura que non recibiu comunicación nin requirimento ningún xudicial. A "masificación" e os continuos "colapsos" no servizo de Urxencias do Clínico veñen sendo denunciados constantemente tanto por persoal como por usuarios e pacientes desde hai meses. O ateigamento do espazo no pasado mes de xaneiro levou a que a Fiscalía abrise unha investigación pola morte de dous enfermos tras longo tempo agardando nos corredores. Segundo Nercellas, o amoreamento de pacientes nos corredores continúa."Este luns ao mediodía chegou a haber 19 pacientes; sobre as catro da tarde eran 13 as persoas clasificadas para entrar nos cubículos pola súa situación e que estaban agardando nos corredores", explica Nercellas, que enviou --como no día no que trasladou á Fiscalía o caso das mortes-- un correo advertindo á xerencia do Sergas e a dirección da área sanitaria do problema e da necesidade de abrir espazos para a atención. Ante a falta de resposta, decidiu pedir amparo á xustiza porque "non se pode explorar unha persoa enclaustrada no corredor". "Adoitan dicir que minto e iso non é certo", explica ante o rexeitamento de Sanidade ás súas denuncias. A petición de amparo chega cando a folga semella achegarse ao seu final logo de catorce semanas. A asemblea de traballadores celebrada este luns debateu a última proposta da xerencia e a comisión de centro acordou presentar unha última contraoferta na que se acepta a dotación de profesionais pero reclamando dous médicos máis dos dous que propoñía a dirección. Tamén se solicitará un maior detalle e concreción no que ten que ver coa apertura de diversas zonas en caso de aumento da demanda asistencia, así como da dotación de medios e persoal de enfermería, auxiliares e médicos nelas. A delegada de persoal asegura que o luns chegou a haber 19 pacientes esperando nos corredores a ser atendidosSerá o mércores cando a xerencia e os traballadores debatan esta última proposta para poñer fin á folga convocada pola comisión do centro. Podería ser o final deste paro, aínda que polo momento o que seguirá será o convocado para os médicos polo sindicato O'Mega. O cadro de persoal deste colectivo está formado por 40 profesionais e coa folga reivindicaron 47 para facer as quendas, aínda que con posibilidade de rebaixar o número para chegar a un acordo. Ademais, prevén que se contraten máis traballadores fixos xa que hai oito máis non fixos que o Sergas contrata para cubrir ausencias. Os médicos aceptarían agora catro profesionais máis pero sempre que lles concreten a presenza real e o número de interinidades para que os postos sexan estables, ademais de non traspasar a "liña vermella": "Teñen que protexer a saúde laboral".


Summary: A familia Tesch, unha das maiores fortunas do principado, pagou 32 millóns polo 7% da compañía, ademais dunha comisión de case 4 millóns para o intermediario. O paquete de accións vale hoxe 20 millóns menos.

A Xustiza belga está a investigar se o presidente de Pescanova, Manuel Fernández de Sousa, se serviu do financeiro Eduardo Pascual Arxé -encarcerado desde o 23 de marzo pola súa implicación no caso dos ERE de Andalucía- para vender o 6,95% da multinacional galega, a metade da súa participación, por uns 32 millóns de euros ocultándollelo ao resto de accionistas e á Comisión Nacional do Mercado de Valores (CNMV). A Xustiza belga invetiga se Sousa utilizou o financeiro Arxé -agora na cadea- para vender o 7% de Pescanova A venda das accións de Fernández de Sousa transcendeu despois de que o propio presidente de Pescanova fixese pública a operación e de que o xigante pesqueiro, que ten máis de 10.000 empregados, se declarase en concurso de acredores. Fontes moi próximas á Administración de Xustiza belga e da acusación particular nos procedementos que se seguen contra Pascual Arxé naquel país aseguran que o financeiro mantén unha relación privilexiada coa familia Tesch, unha das 10 principais fortunas de Luxemburgo, que foi quen lle facilitou a creación dunha aseguradora no país, algo practicamente imposible sen un aval como o que apoiaba ao financeiro catalán. En 2000, o fondo de investimento da familia Tesch, Luxempart, creou unha aseguradora en Luxemburgo, Le Foyer Key, da que posuía un 51%. O seu socio naquela aventura non era outro que Eduardo Pascual Arxé. Cando a compañía foi bendicida polas autoridades financeiras de Luxemburgo, os Tesch vendéronlle toda a súa participación en Key a Pascual. Aos reguladores do principado sorprendeulles a operación. Cando pediron explicacións aos Tesch, aseguraron que crearan a aseguradora coa intención de entrar no mercado español. Pero finalmente descartaron entrar en España e ofreceron a Pascual que se fixese co 100% da aseguradora Key. Pascual fíxose con todo o capital e cambioulle o nome por Excel Life Internacional. Sorpresa en Luxemburgo Tras a saída dos Tesch do capital de Key, os operadores dos mercados de Luxemburgo non saían do seu asombro cando o seu fondo, Luxempart, anunciou a adquisición do 5,8% do capital de Pescanova. Analistas financeiros belgas aseguran que, naquel momento, atribuíron a operación ás excentricidades de François Tesch, o responsable de Luxempart, que, afirman, adoita ter unha razón oculta para xustificar as súas operacións. Os operadores dos mercados de Luxemburgo ficaron sorprendidos cando Luxempart anunciou a adquisición do 6% de Pescanova O presidente de Pescanova desfíxose dos case dous millóns de accións da compañía nunha vintena de pequenas operacións para evitar chamar a atención. Sousa empezou a vender en decembro de 2012 e realizou a última venda o pasado 27 de febreiro, o mesmo día que se celebrou o consello de administración previo á xunta xeral de accionistas ao que se presentaron as contas da compañía. Contas que os outros dous socios de referencia de Pescanova, o grupo Damm e o Luxempart, negáronse a asinar á luz das irregularidades achadas pola auditora BDO. A máis rechamante, a desaparición do balance de 50 millóns de euros. Os investigadores belgas temen que as vendas do paquete de Sousa se realizasen fóra do mercado, a través de Pascual Arxé Agora, os investigadores belgas temen que as vendas do paquete de Fernández de Sousa se realizasen en realidade fóra do mercado, a través de Pascual Arxé, aos seus antigos socios da familia Tesch, que rexistrarían unhas perdas contables de 20 millóns de euros. Fernández de Sousa asegurou ao anunciar que se desprendeu da metade da súa participación en Pescanova que o seu obxectivo era obter liquidez para inxectar na propia compañía. Con todo, dos 32 millóns de euros que obtivo, só nove millóns de euros entraron na caixa de Pescanova. Ademais aparecen en realidade como un crédito cun tipo de interese que supera o 5% anual. A presidenta da CNMV, Elvira Fernández, xa anunciou unha investigación sobre a venda realizada por Fernández de Sousa. Non só por non comunicar a operación, senón por se o presidente de Pescanova podería ser acusado de uso de información privilexiada. As accións que vendeu por 32 millóns de euros valen hoxe menos de 12 millóns. As accións que vendeu o presidente de Pescanova por 32 millóns valen hoxe menos de 12 Ata que a titular do xulgado de instrución número 6 de Sevilla, Mercedes Alaya, encargada do caso dos ERE falsos da Xunta de Andalucía, ordenou o seu ingreso en prisión, Pascual Arxé púidose permitir implicarse en escuros negocios, a pesar de todos os procedementos xudiciais que ten abertos. Pascual é o principal imputado no caso Eurobank, un pequeno banco catalán que logrou presidir antes de que fose intervido polo Banco de España en 2003, e de cuxas arcas espoliou, segundo as acusacións, máis de oito millóns de euros. O titular do xulgado de instrución número 5 da Audiencia Nacional, Pablo Ruz, ditou a primeira semana de novembro auto de apertura de xuízo oral contra Pascual e os seus colaboradores, especialmente a súa man dereita, María Vaqué, encarcerada como el por orde do xuíz Alaya. Sete anos de prisión A Fiscalía Anticorrupción pide para o financeiro unha pena de sete anos e oito meses de prisión, unha responsabilidade civil de máis de oito millóns, ademais da devolución doutro cinco millóns de euros que cobrou do banco en concepto de comisións. Ademais, o xulgado de instrución número 6 da Audiencia Nacional, tamén investiga a xestión de Eduardo Pascual no seu grupo de mutuas e aseguradoras, do que forman parte Excel Life, Vitalia e Apra Leven. A xuíza Alaya encarcerou a Pascual porque considera acreditado que dous das aseguradoras de Pascual, Vitalia e Apra Leven, cobraron 4,5 millóns de euros en concepto de comisións ilegais en relación coa falsificación de Expedientes de Regulación de Emprego que santificaban as aseguradoras como asesoras da Junta de Andalucía. E, finalmente, os tribunais de Bélxica e Luxemburgo tamén investigan as actividades do financeiro. Sospeitan que algunhas das operacións das súas aseguradoras en ambos os países responden, en realidade, ao branqueo de diñeiro procedente dos supostos delitos cometidos en España, ademais do baleirado de fondos dalgunhas das compañías do grupo que contan con socios autóctonos.


Summary: É, ademais, un dos principais focos de emisión de gases de efecto invernadoiro na Galiza, 1400 quilogramos de CO2 por tonelada de lixo. Sogama recicla apenas 3% dos residuos que recibe.

O portavoz de Medio Ambiente do PP no Parlamento Galego, Gonzalo Trenor, falaba recentemente sobre a "ampliación" e "optimización continuada" que está a facer Sogama e que, afirma, permitiría acadar o denominado 'vertido cero'. Un termo para definir que só van a vertedoiro os residuos que non se poden aproveitar nin material nin enerxeticamente. De por parte, Sogama afirma na súa web que "persegue cuadriplicar a achega da empresa ao reciclado e desviar a vertedoiro só aquela parte do lixo que non se poida reciclar nin valorizar material ou enerxeticamente" e tamén que "a economía circular incorpórase de cheo á filosofía empresarial da entidade". Mais para Manuel Soto Castiñeira, catedrático de Enxeñaría Química na UDC e ex-presidente de Adega, "a realidade é moi diferente de como tratan de pintala". Así, Soto afirma que Sogama "reciclou unicamente 3% dos residuos que recibiu en 2015". A comparación con Nostián e Barbanza é clarificadora, indica: en 2015, Sogama recuperou 11,7 quilogramos por habitante fronte aos 34,3 de Nostián e aos 57,1 da planta do Barbanza, sen contar a compostaxe nestas últimas dúas. "En 18 anos de funcionamento, e coas supostas melloras continuadas, Sogama apenas chegou a recuperar 10% dos residuos de envases xerados. Con este ritmo, tardarían máis de 120 anos en acadar 50%! Unha realidade que mostra o fracaso do modelo de recollida selectiva mediante o contedor amarelo de Sogama". Por iso, indica Soto, o concepto de "vertido técnico cero" é unha "invención que non responde á realidade: a incineración de Sogama xerou cada ano 42.000 toneladas de residuos perigosos, que non teñen outro destino que o vertido". 23% dos residuos queimados acaban como cinzas ou escouras que andan a buscar vertedoiro por todo o país: Trazo, Lesta, Lousame... Ademais, di o catedrático, Sogama emprega a atmosfera como vertedoiro: 1400 kg CO2/t lixo, "actuando como un dos principais focos de emisión de gases de efecto invernadoiro no país. A isto súmanse as emisións de gases ácidos, metais pesados e dioxinas, gravemente prexudiciais para a saúde".


Summary: A decisión da Xunta de endurecer as restricións fronte ao avance da pandemia chegan para frear a transmisión do virus nun contexto de debilidade do sistema sanitario e sen medidas de prevención previas.

Desde a pasada medianoite rexen novas restricións en 60 concellos da Galiza. O paquete de medidas aprobado pola Xunta afecta as sete cidades principais do territorio e as súas áreas de influencia, ademais doutros municipios cunha alta incidencia da Covid-19. Seguindo as recomendacións do comité clínico de expertos que observa a evolución da pandemia no país, o Goberno galego defende a necesidade de ampliar e endurecer as limitacións naquelas áreas cunha "situación sanitaria máis desfavorable", unha decisión que finalmente atinxe a perto de 60% da poboación galega. Concellos fechados Durante as próximas semanas estará en vigor o fechamento perimetral dos municipios afectados, que limita a entrada e a saída das persoas dos seus contornos; a suspensión da actividade hostaleira, salvo para os servizos de entrega a domicilio e recollida no local; mais a prohibición de xuntanzas con non conviventes. Unhas medidas, que no resto do país adoptan formas menos restritivas dentro da contención ordenada pola Administración galega co obxectivo de "conter a irradiación" e "controlar a transmisión" do coronavirus. Solucións parciais "Son medidas que pretenden influír sobre a evolución da pandemia. Dunha banda, aspiran a limitar o contacto entre persoas e concentración de xente en espazos comúns, co obxectivo de rebaixar a transmisión do virus; e doutra, limitar a mobilidade entre concellos e áreas sanitarias co fin de previr a transmisión comunitaria", explica a Nós Diario Manuel Martín, portavoz da Plataforma SOS Sanidade Pública, quen salienta a iniciativa mais tamén o seu carácter parcial. "Son medidas que van destinadas a paliar as consecuencias, pero non inciden sobre as causas da situación". Cremos que non se está facendo ningún esforzo, que non existe unha preocupación real polo que está pasando nos centros de maiores. Neste sentido, Martín asegura que o sistema sanitario está semiparalizado. "Seguimos tendo graves problemas de acceso da poboación ao servizo de Atención Primaria. As consultas presenciais foron substituídas polas telefónicas, e iso no caso de que se dean as condicións para que esa chamada sexa posíbel", advirte.Con todo, o voceiro de SOS Sanidade Pública pon o foco no na incidencia e na mortalidade que a día de hoxe, ao igual que na primeira onda de contaxios, se concentra nas residencias de maiores. "Aí é onde se produciron case a metade dos falecementos rexistrados e non sabemos nada das medidas que se están adoptando para evitar que as persoas que viven nas residencias, que son máis fráxiles desde o punto de vista da físico, enfermen e morran", incide Martín. "Cremos que non se está facendo ningún esforzo, que non existe unha preocupación real polo que está pasando nos centros de maiores", onde non observan ningunha medida "drástica" como as que se acordaron xa para fechar a hostalaría ou determinadas poboacións. "Reclamamos a mesma contundencia e vontade política para abordar a pandemia onde se manifesta con maior gravidade", conclúe. Pandemia de eventualidade Antes da chegada da Covid-19 Galiza xa padecía unha pandemia que afectaba a sanidade, recalcan desde o colectivo de Enfermeiras Eventuais en Loita, que onte asistiu ao Parlamento como único grupo profesional do gremio para participar na comisión de reactivación económica, social e cultural da Galiza. "Unha pandemia de eventualidade e de falta de persoal que quedou patente durante a oposición de 2019, cando o Sergas se viu en apuros para cubrir a todo o persoal que fomos facer o exame, e que agora se reafirma coa crise sanitaria provocada polo coronavirus". A Xunta non pode culpar do déficit asistencial á simple falta de persoal cando é a Xunta quen mantén as traballadoras nunhas condicións máis que precarias. As enfermeiras eventuais do Servizo Galego de Saúde non entran a valorar as últimas medidas adoptadas polo Goberno galego. Porén, insisten en dúas mensaxes. A primeira dirixida á poboación. "É fundamental cumprir as normas para evitar unha sobrecarga da sanidade". A segunda, á Administración. "É importante que asuma a súa responsabilidade. Non pode culpar do déficit asistencial á simple falta de persoal cando é a Xunta quen mantén as traballadoras nunhas condicións máis que precarias", froito da "mala xestión" dos últimos anos. Sen prevención e rastrexo Desde o punto de vista sanitario, a presión hospitalaria aumenta e o cadro de persoal é insuficiente para asumir esa alza. "Atender a demanda actual co esgotamento que manifesta o persoal é imposíbel, afirma María Xosé Abuín, secretaria nacional de CIG-Saúde. "Hai traballadoras que levan até dous anos encadeando contratos sen descanso", detalla para ilustrar as deficiencias do sistema. [Podes ler a reportaxe completa no Nós Diario en papel, que podes atopar nos quioscos e puntos de venda habituais ou na loxa. Se aínda non es subscritora ou subscritor, podes sumarte aquí]


Summary: Non é suficiente con ter Junqueras en prisión e Puigdemont no exilio. O Supremo estende agora a súa investigación contra o soberanismo catalán por ter realizado a DUI. No albo están Marta Rovira -sinalada por Junqueras como hipotética presidenta da Generalitat- e a portavoz da CUP, Anna Gabriel, que desta volta non é candidata.

Fóra Junqueras da contenda eleitoral por unha decisión xudicial francamente discutíbel (o xuíz Llarena concedeu en troca a liberdade condicional eludíbel sob fianza á presidenta do Parlament Carme Forcadell nun caso xémeo ao do presidente de ERC), os aparatos do Estado dan un novo paso na persecución do soberanismo e desta volta o Tribunal Supremo pon o foco en Marta Rovira, a persoa chamada a liderar un hipotético novo goberno independentista. Non estaría soa Marta Rovira, Llarena tamén quer investigar Anna Gabriel, a portavoz da CUP que desta volta non se candidata, en aplicación á coñecida norma da formación anticapitalista de renovación dos seus cargos institucionais en cada un dos procesos eleitorais. Llarena tería ordenado á Garda CIvil que investigase o que coloquialmente se coñece como o estado maior do procés, unha entelequia que designaría un conxunto de persoas e de entidades vinculadas co desenvolvimento das dinámicas sociais e políticas que culminaron o pasado 27 de outubro coa proclamación da independencia de Catalunya por parte do Parlament, unha declaración truncada ese mesmo día polo Goberno de Rajoy ao activar o artigo 155. A investigación parte dun documento chamado Enfocats, localizado pola Garda Civil -un corpo de carácter militar que contra o soberanismo catalán actúa como policía xudicial- na casa do secretario xeral de Economía, Josep María Jove, durante os rexistos masivos levados a termo polas forzas represivas do Estado o pasado 20 de setembro. Ese documento, segundo o maxistrado Llarena, "reflecte a existencia dun grupo de individuos que exerceu unha función definitoria de como e cando levar a termo cada unha das actuacións do procés e, consecuentemente, da violencia e os tumultos". Sobre a base deste documento non só ordena agora Llarena estas investigacións suplementares, senón que tamén basea os cargos de sedición e rebelión que, alén do da malversación, imputa a Junqueras, Puigdemont, Forcadell, o resto dos membros do Govern e da Mesa do Parlament e os Jordis. O que tenciona Llarena é que a Garda Civil esclareza agora o grao de participación na estratexia debuxada en Enfocats por parte dos partidos CDC e ERC, as entidades cívicas ANC e Òmnium, ben como a Associació de Municipis per la Independència (AMI). A investigación alcanzará tamén persoas a título persoal, non políticos, isto é, líderes sociais, "influenciadores próximos ao procés".


Summary: Moraima 2021 e Algueira Fincas 2017.

Cando quero vivir digo Moraima No alto Salnés, nas abas do val, en Barro, leva anos Viña Moraima levando o nome do seu concello polo mundo. Agrupa un número reducido de viticultores en forma de cooperativa, nun modelo que acompañou o seu avance na calidade dos viños anada a anada, e novas elaboracións recuperando variedades como o caíño tinto e o ratiño. O seu albariño Moraima, con 5 meses de crianza sobre lías, procede de uvas de cepas vellas, de pequenas viñas en emparrado, algunhas centenarias e prefiloxéricas con pequena produción. Probalo sempre é unha experiencia grata. Moraima / 2021 / DO Rías Baixas / Viña Moraima / 13€ Tintos que falan ben de nós polo mundo Algueira é xa unha referencia internacional dos viños galegos. Paga a pena coñecer as súas apostas en brancos na Ribeira Sacra e en tintos de crianza con vocación de lonxevidade. Hai detrás anos de recuperación de viñas en socalcos nas beiras do Sil tapadas polo abandono, e de variedades de uva tapadas pola mencía. Tamén apostaron pola posta en valor da zona mediante experiencias enoturísticas na adega e na contorna. Fincas 2017 combina acios de caíño e sousón pisados a pé con crianzas ao redor dun ano en barricas de castiñeiro e carballo francés. Algueira Fincas / 2017 / DO Ribeira Sacra / Adega Algueira / 37,50€


Summary: As bases deberán responder á seguinte pregunta: "Consideras que Paula Quinteiro debe dimitir do seu cargo como deputada do Parlamento galego polo uso da súa acta de deputada para un asunto particular?".

A consulta non vinculante ás bases de En Marea para que estas decidan o futuro da deputada Paula Quinteiro realizarase a terza feira 22 de maio se o Consello das Mareas dá o visto e prace á proposta de regulamento da votación nunha reunión telemática que terá lugar esta segunda feira. Os 35 membros do Consello están convocados esta segunda feira día 14 a participar nunha votación a través da rede social 'Telegram' para referendar o regulamento da consulta Europa Press tivo acceso á proposta de regulamento e nel establécese que as votacións comenzarán ás 10,00 horas do día 22 e concluirían 36 horas máis tarde, o día 23 ás 22,00 horas. Á primeira hora da quinta feira, día 24, os resultados faríanse públicos. A pregunta que a dirección de En Marea exporá aos inscritos será: "Consideras que Paula Quinteiro debe dimitir do seu cargo como deputada do Parlamento galego polo uso da súa acta de deputada para un asunto particular?". As persoas que queiran participar na consulta deberán figurar como inscritos de En Marea. O censo permanecerá pechado a partir das 23:59 deste domingo. "Non aceptarei a consulta" A deputada Paula Quinteiro afirmaba esta semana nunha entrevista no Faro de Vigo que non aceptaba a consulta sobre a súa demisión porque "estaba viciada", para alén de que viña impulsada por "unha parte minoritaria, non o conxunto" da formación.


Summary: A Xunta está a traballar en dous protocolos hixiénico-sanitarios diferenciados segundo o número de persoas que se levarán a cabo este verán

Eventos de até 1.000 persoas de pé e 10.000 sentadas en recintos de gran tamaño, en ambos, sempre con máscara en todo momento e rexistro de asistentes. Estes son os protocolos que está a traballar a Xunta, "dialogados co sector", para poder realizar eventos culturais este verán. O conselleiro de Cultura, Educación e Universidade, Román Rodríguez, explicaba na xornada de onte que se estableceron dous protocolos diferenciados en función do número de persoas que congreguen ditos eventos. Ademais, o titular de Cultura explicou que o próximo 19 de xuño realizaranse probas piloto en cinco municipios galegos para avaliar a aplicación nestes escenarios das medidas, que poderían ser efectivas desde principios de verán. Por iso, chamou aos concellos, as asociacións de festas e as empresas organizadoras de eventos culturais a "empezar a traballar neste escenario" co mantemento das medidas hixiénico-sanitarias e avanzou que os protocolos "publicaranse nun breve espazo de tempo", tras o que poderán ser efectivos. En todo caso, sinalou que polo momento existe un marco regulatorio en vigor para os eventos culturais que foi posto en marcha o pasado verán. Así mesmo, indicou que o Ministerio de Cultura e Deporte traballa para desenvolver un protocolo para estes actos que se prevé que se faga público a próxima semana, polo que procederá a analizalo para "evitar contradicións" coas medidas expostas polo Goberno galego. Protocolos segundo o número de asistentes En concreto, Román Rodríguez precisou que se estableceron medidas diferenciadas para dous tipos de eventos, os que congreguen ata 1.000 persoas e os que reúnan ata 5.000, unha cifra que, se as características do recinto permíteno, pode incrementarse ata as 10.000. No primeiro caso englóbanse as verbenas, as festas patronais das cidades e os concertos de pequeno tamaño, que poderán celebrarse en recintos ao aire libre que poderán ocupar até a metade da súa capacidade. Nestes eventos requirirase un rexistro de asistentes e permitirase que o público estea de pé, así como que os convivistes poidan bailar entre eles. Con todo, non será posible o consumo de bebidas ou alimentos. En canto aos eventos de máis de 1.000 persoas, entre os que se inclúen festivais e concertos multitudinarios, os asistentes estarán limitados a 5.000 "con carácter xeral", pero poderán incrementarse até os 10.000 en espazos con características determinadas e de gran tamaño, como o parque vigués de Castrelos e o Monte do Gozo compostelán. Nestes actos, o público deberá estar sentado en cadeiras que se numerarán e que deberán situarse a unha distancia de 1,5 metros unas doutras. Tamén será preciso contar cun rexistro de asistentes e os grupos limitaranse a seis persoas. Nos eventos de gran tamaño deberán realizarse células de 1.000 persoas sentadas que deberán contar con entradas e saídas diferenciadas e manter a distancia e as medidas hixiénico-sanitarias. Neste caso, permitirase o consumo de bebidas e os recintos poderán ocupar ata un terzo da súa superficie, que se calculará con tres metros cadrados por persoa.


Summary: A Axencia Tributaria rexistrou a morada do ex-alcalde de Compostela, Gerardo Conde Roa e após catro horas levou abondosa ocumentacións en dous vehículos. A xuíza Pilar de Lara, vén de ordenar a detención dun concelleiro en Compostela e tres funcionarios da administración local. A operación tería sido aberta a partir das investigacións da Operación Pokemon.

Funcionarios de Aduanas rexistraron esta quinta feira o domicilio do ex alcalde de Compostela, Gerardo Conde Roa. O rexistro domiciliario desenvólveuse desde primeira hora da mañá no seo das investigacións abertas no decorrer da Operación Pokemon. A policía española bautizou as novas pesquisas baixo o nome de 'Manga'. A xuíza titular da instrución, Pilar de Lara, chamou a declarar outras 12 persoas do concello de Lugo vencelladas a contratacións públicas presuntamente irregulares. Aliás. incautáronse correos electrónicos no Concello de Compostela e rexistrouse a sede de Acuagest, na que tería sido detido o seu xerente. Segundo diversas fontes tamén foron detidos o concelleiro de seguridade da cidade compostelá, Albino Vázquez Aldrey e o que fora asesor de Conde Roa, Ángel Espadas, quen renunciara á súa acta após ser sorprendido hebrio durmindo no seu vehículo perante un semáforo en 2011. Xunto a eles, axentes da policía española detiveron a un outro funcionario da administración local que estaría implicado en procedementos de contratación irregulares. As persoas detidas poderían pasar a disposición xudicial ao longo da mañá. Ás dúas do mediodía desta cuarta feira, varios axentes da Axencia Tributaria abandonaron o domicilio do ex-alcalde do Partido Popular. Portaban diversas caixas con abondosa documentación, porén Conde Roa permanecería aínda no interior da morada.


Summary: A Consellería que dirixe Beatriz Mato rebaixou case 30.000 euros o orzamento da Dirección Xeral de Formación e Colocación para facerlle fronte a dúas sentenzas condenatorias dun xulgado de Lugo

As modificacións orzamentarias son algo habitual en calquera Administración pública. Ao longo dun ano xorden múltiples incidencias imposibles de prever que obrigan os gobernos a afinar as súas contas, xeralmente movendo fondos entre distintas partidas do orzamento. Isto é o que se viu obrigada a facer a Consellería de Traballo o pasado mes de abril e, se ben a operación en si non é extraordinaria nin tampouco a súa contía -en comparación coas magnitudes económicas que move un Goberno- si o son a orixe e o destino dos cartos, dándose a circunstancia de que fondos dun departamento que ten como obxectivo promover o emprego e tentar sacar do paro a persoas que se atopan nel serviron para financiar xusto o contrario: dous despedimentos. Os cartos saíron da partida de "formación profesional de desempregados" Culminada o pasado 10 de abril esta operación moveu case 30.000 euros, nomeadamente 29.605,88 dentro do programa 323A do orzamento da consellería que Beatriz Mato. A priori, unha primeira ollada a este movemento tampouco é especialmente rechamante; transfírense os fondos dende a partida de "gastos de funcionamento dos centros docentes non universitarios" á de "retribucións básicas". Pero unha observación un pouco máis detida permite coñecer máis detalles. Esa partida de centros docentes, de 12,9 millóns, forma parte do montante máis cuantioso dos que manexa a Dirección Xeral de Formación e Colocación dentro dos cartos destinados á "formación profesional de desempregados". Neste contexto, o destino dos cartos é sensiblemente paradoxal tendo en conta a súa orixe. Serviron para "poder facer fronte ao pagamento das cantidades correspondentes como consecuencia do establecido" en dúas sentenzas do Xulgado do Social número 3 de Lugo, nas que "se declara improcedente o despedimento de dous traballadores dependentes desta consellería", explica a preceptiva exposición de motivos que acompañou a modificación. Segundo Traballo, o troco puídose realizar porque "non ten incidencia negativa na consecución dos obxectivos previstos". Cartos de bolsas universitarias para pagar seguridade A de Traballo non é a única modificación orzamentaria significativa nos últimos meses. Sen saír do ámbito social a Consellería de Educación tamén ofrece datos rechamanetes neste ámbito, neste caso por un montante económico sensiblemente máis importante que o dos cartos de Formación e Colocación cos que se abonaron as sentenzas por despedimento. Nomeadamente, a modificación, con data do 26 de abril, move 387.161 euros que o departamento de Jesús Vázquez tiña reservados para "bolsas a alumnos universitarios". Segundo a consellería este programa "conta con crédito e remanente suficiente", o que permite transferir a cantidade para o epígrafe de "seguranza". Concretamente, os case 400.000 euros de bolsas transferíronse "para poder facer fronte aos pagamentos derivados da seguranza das instalacións da ETEA en Vigo, tras o traspaso da propiedade das mesmas ás Xunta (...), derivado da sinatura do convenio para a creación da Cidade do Mar. Case 400.000 euros de bolsas movéronse para pagar a seguridade da ETEA de Vigo Aínda hai, cando menos, dous cambios máis nas contas, procedentes da Secretaría Xeral de Medios, con dependencia directa da Presidencia da Xunta. Elévanse alén dos dous millóns de euros e tiveron como destino distintos medios de comunicación. A maior destas dúas transferencias ascende a 1,4 millóns de euros, que foron mobilizados dende o fondo de continxencia, a bolsa económica que se incorpora a algúns orzamentos públicos para facer fronte a imprevistos. Foi precisamente o programa de "imprevistos e funcións non clasificadas" o que se adelgazou para engordar o de "cobertura informativa e apoio á comunicación social". Con que finalidade? "Contar co crédito suficiente para atender unha liña de axudas ás empresas xornalísticas e de radiodifusión que teñan como obxecto a publicación e difusión de información e actuacións orientadas a alentar a defensa da identidade de Galicia, a promoción dos seus valores, a normalización da lingua e a difusión da cultura", explica a secretaría xeral. O mesmo departamento efectuou outro movemento, neste caso de 680.000 euros e culminado o 25 de abril. Desta volta a resta produciuse no programa de "investimentos en tecnoloxías da comunicación" e a suma, nos "programas de comunicación social e outras actuacións". O que di a letra pequena é que "o obxecto da modificación é a dotación con crédito suficiente para poder facer fronte aos gastos derivados da formalización de convenios de colaboración con xornais diarios galegos" para desenvolver "o programa A prensa nas aulas. Que medios? Que fins?, cuxa principal finalidade é potenciar e promover o uso da prensa escrita como instrumento de formación complementaria do alumnado en centros públicos docentes non universitarios", explica Medios no correspondente documento oficial.


Summary: UGT presenta o informe A crise e as desigualdades, no que alerta do alargamento dos desequilibrios en favor dos beneficios empresariais e das grandes rendas. Esixe que os 300 millóns de euros que o Estado aforrará este ano en prestacións por desemprego en Galicia vaian para os máis desfavorecidos

"Todos somos iguais ante a crise, pero uns son máis iguais ca outros", ben se podería dicir, lembrando a Orwell. Unha crise económica tan prolongada coma a actual, superados xa os cinco anos, dende logo ten efectos en toda a sociedade, pero as consecuencias máis graves sófrenas os sectores sociais máis desfavorecidos, as rendas máis baixas, os pobres e os excluídos, como demostran os datos de moitos indicadores. UGT-Galicia vén de presentar o seu informe A crise e as desigualdades, no que alerta do ensanchamento dos desequilibrios en favor dos beneficios empresariais e das grandes rendas. O sindicato quere contestar así as mensaxes, lanzadas dende o Goberno, o empresariado e dende organismos coma o FMI, o BCE e a Comisión Europea, que apostan por unha redución do salarios e do gasto público en prestacións como vía para a recuperación económica. Dende o inicio da crise, a renda do 20% dos cidadáns con máis ingresos pasou de ser 5,3 veces superior á do 20% máis pobre a selo 7,5 veces Non é a primeira vez que os datos estatísticos poñen ao descuberto esta realidade. Dende o inicio da crise, a renda do 20% dos cidadáns con máis ingresos pasou de ser 5,3 veces superior á do 20% máis pobre a selo 7,5 veces, sendo España o pais europeo máis desigual neste índice. E de igual maneira, o Índice Gini (que tamén mide a desigualdade nos ingresos) incrementouse en España do 31,9% rexistrado en 2008 ao 35% de 2012. Neste mesmo período, a pesar da crise, a desigualdade mesmo se reduciu en Portugal e mantívose estable en Francia, Italia ou Irlanda, crecendo lixeiramente en Grecia. "A situación de Galicia é moi complicada e vai ser moi complicada nos vindeiros anos, á vista de todos os indicadores" José Domingo Barro, secretario de Política sindical, Relacións laborais e Formación de UGT-Galicia, alertou de que "a situación de Galicia é moi complicada e vai ser moi complicada nos vindeiros anos, á vista de todos os indicadores", por exemplo á vista do incremento da porcentaxe de persoas que cobran salarios baixos, da porcentaxe de galegos e galegas que non reciben ingresos ou prestacións de ningún tipo ou moi por debaixo do salario mínimo. Nese senso, criticou o triunfalismo exhibido polo Goberno nos últimos meses: "en moitos lugares e para moitas persoas que o están a pasar realmente mal faise moi duro que sigan insistindo en que a economía se está recuperando, que a crise vai quedando atrás", e concluíu que "están moi desnortados se cren que se vai crear emprego con crecemento baixo. Se non hai crecemento, se non hai consumo, non vai haber creación de emprego". No terceiro trimestre de 2013 as rendas do traballo significaban só o 42,7%, mentres que as rendas empresariais eran o 47,7% Un dos primeiros efectos da crise foi un cambio histórico na estrutura da renda en España e Galicia. Se en 2009 os ingresos dos asalariados representaban o 48% do PIB galego desagregado en termos de renda, e os beneficios empresariais eran o 43,6%, no terceiro trimestre de 2013 as rendas do traballo significaban só o 42,7%, mentres que as rendas empresariais eran o 47,7%. Unha diferenza que fará máis grande o recorte ou conxelación dos salarios sufrida pola poboación traballadora nos últimos tempos, unida ao mantemento de elevados niveis de desemprego. O 41,9% dos e das traballadoras galegas perciben soldos brutos inferiores aos 961 euros mensuais Pero a crise non afecta a todos os asalariados por igual, tampouco. UGT leva a cabo unha análise da evolución dos salarios por treitos. En 2007 as persoas que cobraban menos do salario mínimo (daquela, 570 euros mensuais) eran o 25,2% do total de traballadores. En 2012, a porcentaxe dos que percibían ingresos inferiores ao salario mínimo (641 euros) chega ao 29,6%. Se lles sumamos aqueles que están no treito seguinte (os que cobran até 1,5 veces o SMI) atopamos que o 41,9% dos e das traballadoras galegas perciben soldos brutos inferiores aos 961 euros mensuais. Pola contra, a porcentaxe de persoas que cobran máis de 3 veces o salario mínimo (1.923 euros ao mes) apenas variou nestes cinco anos, pasando do 20% ao 18,9% do total. Cada vez menos prestacións En 2007 71.195 galegos e galegas desempregadas non cobraban prestación. En marzo de 2014 o número é de 129.838 Se están a sufrir a crise aqueles trabaladores e traballadoras con salarios máis baixos, moito máis o están a facer aquelas persoas que dependen do ingreso de prestacións sociais, ben de desemprego, ben pensións de xubilación. En 2007 71.195 galegos e galegas desempregadas non cobraban prestación (o 47%), en marzo de 2014 o número é de 129.838 (a mesma porcentaxe). Hai 147 mil parados e paradas que si perciben prestación, pero deles ao redor de 13 mil cobra a Renda Activa de Inserción, e outros 65 mil reciben 426 euros mensuais, como prestación asistencial. Apenas 68 mil desempregados e desempregadas, o 25% do total de persoas en paro en Galicia, cobran a prestación contributiva (cunha contía media de 797 euros mensuais). UGT sinala que a redución do número de persoas que cobran prestación por desemprego en Galicia (polo incremento dos parados de longa duración) está levando a que o Estado dedique unha partida cada vez menor a este concepto, en concreto no último ano pasou de 148 millóns de euros mensuais a 124 millóns. Un aforro mensual de 24 millóns de euros cada mes, e ao redor de 300 millóns no conxunto do ano que UGT esixe que se destine a políticas sociais e ao apoio aos máis desfavorecidos. O sindicato sinala que "mentres que estas persoas paradas non retornen ao mercado laboral, é preciso abordarmos a súa situación de emerxencia" mediante a posta en marcha "dunha verdadeira prestación contributiva" O sindicato sinala que "mentres que estas persoas paradas non retornen ao mercado laboral, é preciso abordarmos a súa situación de emerxencia" mediante a posta en marcha "dunha verdadeira prestación contributiva que se determine, por exemplo, tendo en conta variables coma as cargas familiares, ou a idade de cada persoa" e para unha renda básica asistencial "que englobe os subsidios actuais, a Renda Activa de Inserción, o programa Prepara, vinculando políticas pasivas e activas de emprego para mellorar a cobertura económica e facilitar o acceso ás prestacións". UGT lembra igualmente que en Galicia nos últimos anos o gasto público destinado a políticas activas de protección social (o 0,3% do PIB) está moi por debaixo da media española (2,5%). "Entendemos que con eses 300 millóns teñen de abondo para conformar unha prestación contributiva e unha rendabásica básica asistencal dignas", conclúe José Domingo Barro, que salienta a importancia de vencellar políticas activas e pasivas de emprego.


Summary: Os estrategas do PP están a deseñar unha campaña de perfil baixo para desincentivar o voto o 25-M. Son conscientes de que, dado o desgaste do goberno Rajoy, unha alta participación lastraría as súas hipóteses. En todo caso, o seu argumentario será o de se enfundar na camisola roja y gualda.

A alta abstención favorece as espectativas de vitoria do Partido Popular. Dito doutro xeito: se o voto no Estado español fose obrigatorio como noutros Estados, o PP non tería nengunha posibilidade de ser a forza máis votada. A formación conservadora só pode gañar o 25-M se máis do 50 por cento do eleitorado fica na casa e os dereitistas conseguen persuadir o sector máis fiel da súa freguesía de que se mobilice e deposite na urna a papeleta de Arias Cañete. O PP deu instrucións aos seus pións nos medios de comunicación privados e públicos sobre os que exercen control (a imensa maioría dos existentes no Estado e na Galiza) para que non quenten en exceso a campaña e para que esta sexa o máis plana posíbel. Nesa lóxica hai que interpretar a presenza de Mariano Rajoy na SER a pouco máis de 48 horas de se abrir a carreira eleitoral. Nos tempos de confronto máis duro cos meios próximos ao PSOE, Aznar negábase a ir aos estudos da Gran Vía. Esta terza feira, en troca, Rajoy concedeu unha entrevista a Pepa Bueno e esforzouse en oferecer a sua face máis moderada, para non irritar o eleitorado non afecto ao PP. O PP deu instrucións aos seus pións nos medios de comunicación sobre os que exerce control (a imensa maioría dos existentes no Estado e na Galiza) para que non quenten a campaña Como informou Sermos Galiza este pasado domingo, o PP podería gañar as eleccións obtendo o voto de 1 de cada 6 eleitores potenciales, tendo en conta a eventual abstención que inquéritos como o de La Voz de Galicia cifraban arredor do 60 por cento no noso país. O asunto para o PP é, portanto, que vaia votar o núcleo duro dos seus e que o resto non teña moitas razóns para se mobilizar. Discurso españolista Como mobilizar o núcleo duro do partido? Basicamente apelando ao discurso máis españolista. "O que mobiliza é España, non Europa". Esta frase, segundo puido saber a SER, pronunciouna esta terza feira, nunha reunión no Congreso co grupo parlamentar popular, o número 2 dos conservadores a Europa, Esteban González Pons. "O que mobiliza é España, non Europa" (Esteban González Pons) Pons chamou a rebato para que o PP poña freo ao proceso soberanista en Catalunya, un proceso que, dixo, impulsan uns "tolos nacionalistas". O PP oferecerase, pois, como o garante da unidade do Estado face os soberanistas e, paralelamente, como a única garantía de recuperación da economía, para o cal non dubidará, como xa fixo esta terza feira, en torcer o sentido real das estatísticas sobre o desemprego (desacreditando a EPA, que é o único baremo para medir o paro que recoñecen os organismos internacionais, desde a OIT até a UE).


Summary: Os novos contaxios rexistrados de Covid-19, superaron de novo o milleiro ao alcanzar os 1.165 despois de comezar a semana con 975

Os novos contaxios de Covid-19 volveron repuntar por riba do milleiro após o descenso da xornada anterior e ascenden a 1.165 no conxunto de Galiza, así como os hospitalizados, que soben a 149 -nove máis- e os casos activos superan os 12.000. Pola súa banda, a taxa de positividade descende lixeiramente a un 10,9% após principiar a semana cun 13,5%. Segundo os datos actualizados na mañá desta terza feira pola Consellaría de Sanidade con rexistros até as 18 horas da segunda feira, recollidos por Europa Press, aumentan a 128 as persoas ingresadas en unidades convencionais pola Covid-19, nove mais que na xornada anterior, e mantéñense en 21 as que se atopan en UCI. Pola súa banda, 11.888 pacientes atópanse en seguimento no seu domicilio. Por áreas sanitarias, a presión hospitalaria sobe en catro do sete: Ourense, Vigo, Lugo e Pontevedra e O Salnés; mentres que descende lixeiramente nas da Coruña e Cee, Lugo e Santiago e Barbanza. Con respecto a hai sete días, as infeccións activas supoñen máis do dobre Os casos activos de Covid-19 seguen con tendencia ascendente por vixésimo sétimo día consecutivo e sitúanse en 12.037, que constitúen 951 máis que a xornada anterior, ao haber máis contaxios (1.165) que altas (213), ao que hai que engadir un falecemento. Con respecto a hai sete días, as infeccións activas supoñen máis do dobre, posto que o pasado 13 de xullo había 5.684 no conxunto da Galiza. Por áreas sanitarias, os casos activos increméntanse en todas elas, coa de Pontevedra e O Salnés á cabeza (+222), seguida da de Vigo (+217), A Coruña e Cee (+196), Lugo (+116), Santiago e Barbanza (+98), Ourense (+72) e Ferrol (+30). En canto aos novos contaxios de Covid-19, superaron de novo o milleiro ao alcanzar os 1.165 despois de comezar a semana con 975, o que supón 190 máis que o día pasado. No conxunto da Galiza foron confirmados 1.008 positivos por Probas Diagnósticas de Infección Activa (PDIA) no último día (que poden corresponder a casos activos doutras xornadas aos que se realiza unha nova proba diagnóstica), que supoñen 45 máis que lle día anterior, dos cales 227 corresponde á área de Vigo; 217, á de Pontevedra e O Salnés; 207, á da Coruña e Cee; 117, á de Lugo; 109, á de Santiago e Barbanza; 89, á de Ourense; e 42 á de Ferrol. En canto á taxa de positividade das PCR, redúcese lixeiramente a un 10,9% após se situar as dúas últimas xornadas nun 13%. Por tanto, Galiza segue por riba dese 5% que establece a OMS para dar por controlada a pandemia. As persoas falecidas diagnosticadas con Covid-19 desde o inicio da pandemia aumentaron a 2.443 ao notificar Sanidade unha nova vítima esta segunda feira. En concreto, o último óbito correspondeu a unha muller de 76 anos no Complexo Hospitalario Universitario de Santiago de Compostela (CHUS), que presentaba patoloxías previas. Esta morte produciuse o 16 de xullo e foi notificada esta segunda feira