Summary: O vento e o sol aliáronse nos últimos días para incrementar a temperatura superficial da auga do mar, que nalgunhas zonas chegou a roldar os 20 graos. Coa colaboración de 4gotas.com achegamos unha explicación ao sucedido.

Se nos últimos días fuches á praia en Galicia, e moi especialmente se o fixeches na costa atlántica, é moi posible que levases unha sorpresa agradable: por unha vez, iso de "esta boísima!" tiña un aquel de verdade. Non foi cousa túa. Efectivamente, a auga do mar tiña unha temperatura máis alta do habitual, mesmo roldando os 20 graos. Pero, por que a notaches tan quentiña? Os meteorólogos que compoñen o cadro de 4gotas.com teñen, tamén para isto, unha explicación. O vento e a radiación solar son dous dos factores fundamentais para explicar o acontecido nos últimos días. No entanto, para entendelo mellor cómpre achegarse a dous conceptos: o afloramento e o apilamento, coñecidos no mundo científico polos seus nomes en inglés: upwelling e downwelling. O upwelling é o proceso mediante o cal a auga fría, cargada de nutrientes, sobe dende o fondo mariño, arrefriando a auga da superficie. Isto acontece moi frecuentemente nas costas oeste dos océanos, como a peruana, a californiana, a marroquí, a portuguesa ou a galega. No caso de Galicia o afloramento dáse cando o vento zoa do norte durante varios días consecutivos; este vento provoca unha corrente no mar que vira 45 graos cara á dereita e provoca unha corrente que vai do nordés ao sudeste. Graficamente, sucede isto: Cando isto acontece a auga da superficie marcha das rías e o seu lugar ocúpao a auga do fondo, que está moito máis fría. No litoral da provincia da Coruña este proceso sucede cos ventos do nordés -que adoita cadrar cos ventos do norte nas Rías Baixas- e é moi frecuente no verán, canto o anticiclón dos Azores se achega á Península e nos deixa varios días de sol e nordés. Isto implica que o peixe e o marisco teñan alimento en abundancia, pero que ao bañarnos vaiamos deixando de sentir diferentes partes do noso corpo por mor do frío. Non se pode ter todo. O vento amorea a auga contra a costa e o sol quéntaa E, que ten que pasar para que se dea o downwelling? Cando no litoral atlántico hai ventos do sudoeste a corrente mariña pasa a ser de oeste a leste. Así, auga amoréase contra a costa, no canto de escapar, e exponse prolongadamente ao sol, que a vai quentando. Se falamos do Cantábrico -a costa norte da Coruña e a Mariña lucense, no caso galego, isto sucede cos ventos do norte e do noroeste, que tamén están asociados ao anticiclón dos Azores. Por iso é habitual que nas praias da Mariña, por exemplo, a auga do mar adoite ter unha temperatura en superficie de entre 5 e 7 graos por riba das Rías Baixas. Ao non haber vento do norte non se renovou a capa superficial do mar Con esta bagaxe que vimos de adquirir xa podemos chegar á explicación final: que aconteceu estes días? Durante a pasada semana Galicia estivo baixo a influencia de ventos do oeste-sudoeste. Estes ventos provocaron néboas, pero tamén amorearon a auga contra a costa. As néboas marcharon e a radiación solar aumentou, especialmente dende o venres, día 26. E, ao contrario doutras ocasións, o vento non chegou a vir do norte. Ao non haber vento do norte a capa superficial do mar non se renovou e o sol quentouna a cachón ata adquirir estes inusuais valores.


Summary: «Responsábel e construtiva» será a posición do nacionalismo vasco ante o preacordo de Goberno alcanzado por Unidas Podemos e PSOE, segundo asegurou portavoz jeltzale no Congreso Aitor Esteban.

Desde o Partido Nacionalista Vasco saudaron o principio de acordo alcanzado esta terza feira 12 de novembro entre Unidas Podemos e PSOE. O portavoz jeltzale no Congreso, Aitor Esteban, lembrou que en reiteradas ocasións solicitaron desde o nacionalismo vasco que se chegase a un acordo entre ambas as dúas forzas estatais, e remarcou a «falta de responsabilidade» que tiveron UP e PSOE que abocou a novas eleccións. Esteban non comprometeu aínda o voto do seu partido e pediu máis tempo para coñecer o contido e os compromisos de PSOE e Unidas Podemos antes de decantarse con máis claridade. Fiel ao seu estilo, Esteban fixo nunha entrevista radiofónica unha brincadeira en relación á rapidez coa que agora se chegou a un acordo cando nos meses da anterior lexislatura semellaba imposíbel, e asegurou que «en España sempre é branco ou negro, pasamos de 'O día da marmota' a 'Fast and furious'». O PNV resultou vencedor o 10-N en Euskadi ao ser o máis votado e o único partido que subiu en escanos (EH Bildu tamén o fixo mais ao gañar representación en Nafarroa). Valoración de @AITOR_ESTEBAN del preacuerdo PSOE-Podemos:"Este acuerdo lo venimos pidiendo desde hace mucho tiempo porque era necesario, antes y también ahora, para conformar una mayoría. Lo que lamentamos es que hayan tenido que pasar meses y meses" pic.twitter.com/Ge2SGmSyho— EAJ-PNV Congreso (@EAJPNV_Congreso) November 12, 2019


Summary: O Partido Popular volveu facer gala desa dobre moral que tanto practica: Obriga a ser nai a quen non quere e non llo permite -ou, polo menos, dificúltao bastante coas súas decisións e "silencios" - a quen o desexa.

O pasado xoves 16 o Partido Popular levaba ao Congreso dos Deputados unha medida que supón un recorte de dereitos e liberdades para as mulleres: a reforma da coñecida como Lei do Aborto no seu artigo 13.4. E este auténtico castigo exérceo sobre o sector máis vulnerable, o das mulleres de 16 e 17 anos que se encontran en ámbitos complicados, de desarraigamento ou desamparo ou mesmo de violencia intrafamiliar. Porque, como vimos insistindo dende o Partido Socialista, o PP manipulou a realidade -obviando que as mulleres menores de idade deben comunicar a súa decisión a nais, pais ou titores, salvo nas excepcións anteriormente mencionadas- para xustificar unha decisión que non gusta a case ninguén. O pasado xoves 16 o Partido Popular levaba ao Congreso dos Deputados unha medida que supón un recorte de dereitos e liberdades para as mulleres: a reforma da coñecida como Lei do Aborto no seu artigo 13.4 Esta reforma, que non era demandaba en absoluto polo conxunto dunha sociedade que convivía perfectamente coa Lei de Saúde Sexual e Reprodutiva e da Interrupción Voluntaria do Embarazo de 2010 e que foi promovida para contentar -e parece que sen éxito- a un sector ultraconservador que apostaba por unha modificación salvaxe e integral da lei, é dicir, que apoiaba a Lei Gallardón, vai provocar abortos clandestinos cando non a condenar ás mulleres novas a ser nais sen desexalo ou a que se produzan situacións con consecuencias dramáticas nestas familias con escenarios complexos e duros ao ter que pedir permiso paterno ou materno para poder interromper voluntariamente o embarazo. E iso por non falar de que o número de mulleres que abortan en España nesas idades é do 10%, é dicir, que se vai lexislar para menos de 1.200 mulleres, e que desas unicamente en torno ao 12% non llelo comunican aos seus pais por encontrarse nalgún dos supostos eximentes desa información previa... Esperpéntico, dramático e moi grave. Na mesma xornada na que o Congreso sacaba adiante esa reforma, dende o PSdeG acompañábamos a Marta Fernández, unha enfermeira do 061 que sufriu un aborto despois de que a mutua lle denegase a baixa Pero isto non queda aquí. Porque mentres que o PP presume de ser o defensor da familia e da maternidade, ampara e consente outras medidas e decisións, por non falar dos seus propios recortes -reprodución asistida en sanidade pública, por poñer un exemplo-, que evitan que poidan ser nais aquelas mulleres que si desexan selo. O Partido Popular volveu facer gala desa dobre moral que tanto practica: Obriga a ser nai a quen non quere e non llo permite -ou, polo menos, dificúltao bastante coas súas decisións e "silencios" - a quen o desexa Na mesma xornada na que o Congreso sacaba adiante esa reforma, dende o PSdeG acompañábamos a Marta Fernández, unha enfermeira do 061 que sufriu un aborto despois de que a mutua lle denegase a baixa, e se ofrecía unha rolda de prensa para pedir explicacións á Consellería de Sanidade e esixir responsabilidades ante uns feitos que, ademais, non son os primeiros que se producen en Galicia. Marta, maior de 35 anos e, polo tanto, cun embarazo de risco (polo menos nos seus primeiros meses), viu como o seu desexo de ser nai se truncaba pola indolencia e falta total de profesionalidade dunha mutua que traballa para o Sergas. E é que se unha situación destas características é intolerable para calquera muller embarazada, o é nunha dimensión moito maior cando esta empresa é pública e, de forma case surrealista, pertence ao ámbito sanitario. Unha vez máis, o Partido Popular volveu facer gala desa dobre moral que tanto practica: Obriga a ser nai a quen non quere e non llo permite -ou, polo menos, dificúltao bastante coas súas decisións e "silencios" - a quen o desexa. Polo tanto, menos reformas machistas, menos recortes en persoal e máis feminismo, máis dereitos, e, en definitiva, máis coherencia e cercanía ás mulleres, á sociedade.


Summary: Publícase A tribo toda baila, un disco dobre cunha escolma de vinte cancións dos Resentidos e as correspondentes versións de bandas galegas actuais (de The Homens a Ruxe-Ruxe, pasando por Emilio José ou El Puto Coke) que conmemora 30 anos de música feliz da banda liderada por Antón Reixa. Un anticipo do concerto de homenaxe que o sábado 12 de maio terá lugar en Ourense, con tres dos cinco resentidos orixinais e a participación de Budiño, Bieito Romero, Uxía, Xurxo Souto, Julián Hernández, Miguel Costas, Tonhito de Poi ou Xosé Manuel Pereiro.

Xa están aquí. Volven Os Resentidos, na súa voz e na de outros, volven como mostra de que nunca marcharan, de que a semente que deixaron: pop en galego, de calidade, comprometido (é dicir, que falaba do presente) e non autocompracente, agromou en ducias de bandas galegas, que percorreron o camiño aberto e que agora recrean, interpretan e actualizan 19 cancións, levándoas ao terreo de cada quen, que Os Resentidos lle daban a todo. "Aquí non hai herdanza como lousa, senón músicas a contrapelo, memoria histórica, cruzamento de encrucilladas", salienta Daniel Salgado nun texto que acompaña A tribo toda baila, un álbum dobre formado por 19 versións realizadas por bandas galegas actuais (de The Homens a Ruxe-Ruxe, pasando por Emilio José ou El Puto Coke) e as correspondentes orixinais de Resentidos. Un anticipo do concerto de homenaxe aos 30 anos de música feliz da banda que o sábado 12 de maio terá lugar en Ourense, con tres dos cinco resentidos orixinais e a participación de moitos convidados. Un regreso que, de todos os xeitos, non terá continuidade. Antón Reixa confirmou que "en ningún caso vai haber un retorno estable de Resentidos, non imos prolongar esta situación". Disco e concerto, apenas, nun ano no que tamén poderemos asistir a un musical sobre os temas da banda, seguindo o ronsel aberto por Abba, Mecano ou Sabina. Reixa confesou estar sorprendido pola homenaxe pois "vivimos nun país taciturno, onde os recoñecementos non son habituais" e pola vixencia dos seus temas nas bandas actuais: "sempre pensei que Os Resentidos non tivéramos ningunha influencia posterior". Reixa: "sempre pensei que Os Resentidos non tivéramos ningunha influencia posterior" Reixa salientou que "nos anos oitenta eramos o único grupo de pop-rock que utilizaba de forma habitual o galego, e agora afortunadamente hai un cento de grupos que o fan", aínda que recoñeceu que "nos anos oitenta os grupos de pop tiñámolo moi fácil, porque formábamos parte dunha novidade sociolóxica, pero os grupos actuais non gozan desa atención". En calquera caso, sinalou que aínda que "dende os anos noventa e agora mesmo faise en Galicia música moito mellor que a que nós facíamos, con conceptos máis vivos, máis renovadores, e cunha orixinalidade absoluta" esta creatividade ás veces non se ve pola "falta dunha industria musical propia en Galicia". A boa música ten "ironía, ritmo bailable e alegría ante a catástrofe" "Apetecíanos ver como se podían actualizar e reinterpretar as cancións de Resentidos, para nós un grupo pioneiro e que lexitima a todos os grupos que despois fixeron pop en galego" O álbum, que se poñerá á venda o 8 de maio, naceu como proxecto en 2009, nun momento no que viñan de facerse dous discos de tributo a Andrés Dobarro e Diplomáticos. Un grupo de xente, comezando por Miguel Mosqueira, e tamén Marcos Payno, Daniel Salgado, Samuel Solleiro e Roberto Sobrado, advertiron a necesidade de facer o mesmo con Resentidos, "o grupo paradigmático e referencial do pop galego", segundo Mosqueira. "Apetecíanos ver como se podían actualizar e reinterpretar as cancións de Resentidos, para nós un grupo pioneiro e que lexitima a todos os grupos que despois fixeron pop en galego", di Mosqueira, que salienta a "grande influencia que tiveron non só nas bandas que se expresan en galego, senón tamén nos grupos galegos que cantan en castelán", que se percibe no gusto pola autoparodia e a ironía ao respecto da propia identidade que caracteriza moitos artistas do país, comezando por Tony Lomba ou Novedades Carminha. Antón Reixa salienta que "fomos un grupo prolífico, compuxemos máis de cen cancións, pero había unha pequena frustración relacionada co esencialismo do noso líder natural, Alberto Torrado, que tiña unha tendencia conceptual a dicir que as cancións só podían ter unha forma, tanto para ser gravadas como para tocar en público. Estes vinte grupos quítanlle a razón". As 19 bandas que participaron no disco "escolleron temas menos coñecidos, seguramente porque os máis coñecidos están xa moi trillados e arriscábaste a entrar en comparacións desagradables", sinala Mosqueira, que salienta o carácter autoorganizado e alternativo do disco. Os responsables do álbum salientan que a escolma de grupos participantes reflicte a propia "eclecticidade" dos Resentidos e sinalan que as bandas escolleron con autonomía os temas que querían versionar -moitas veces non os máis coñecidos-, levándoos ao seu terreo. "Ao igual que as cancións dos Resentidos eran imprevisibles e nelas podía pasar calquera cousa, neste disco intentouse iso", salienta Miguel Mosqueira. O guitarrista de Ataque Escampe sinalou na rolda de prensa de presentación do disco que a música que é realmente grande debe ter "ironía, ritmo bailable e alegría ante a catástrofe", características que para el están condensadas no título, A tribo toda baila e en toda a discografía da banda liderada por Antón Reixa. "Os Resentidos espreguizan o campo do posíbel e transforman materiais vangardistas en consignas agit-prop, en palabras de orde para un hedonismo non amnésico, en música", escribe Daniel Salgado Foron sete discos, máis dun cento de cancións que sumaban o texto autoparódico e a poesía de vangarda para as clases populares coa música que nese momento anticipaba o futuro en Europa sen pasar por Madrid (Talking Heads, Devo, Cabaret Voltaire, The Residentz). "Os Resentidos espreguizan o campo do posíbel e transforman materiais vangardistas en consignas agit-prop, en palabras de orde para un hedonismo non amnésico, en música", continúa Salgado, que salienta que "Un dos relatos máis agudos de como a nación sioux asumiu a autonomía e renunciou, maioritariamente, a ser ceibe e socialista estea rexistrado nos sete elepés dos Resentidos" e conclúe "A reconversión industrial é a paisaxe resentida (...) Eran os oitenta e estabamos en guerra e, daquela, precisabamos unha estratexia bélica".


Summary: O Goberno galego asegura que a partir do luns 3 de febreiro se poderán retomar as clases nunha instalacións provisionais. Porén, as familias e o Concello esixen que se dea unha solución definitiva ás deficiencias do centro, como recomendan tamén os informes técnicos

A maior parte dos alumnos e alumnas do colexio Frei Luis Granada de Sarria continúan sen acudir ás clases, por segunda semana consecutiva. O luns pasado a fachada do edificio e algunha das aulas apareceron apuntaladas "por precaución", ante as evidentes eivas estruturais que presenta o inmoble, con solos curvados, fendas nas paredes e dificultades para pechar portas e fiestras. As protestas de pais e nais forzaron á Xunta a ofrecer solucións alternativas mentres se realizan obras de reforzo nas estruturas danadas.O Goberno galego asegura que a partir do luns 3 de febreiro se poderán retomar as clases "con normalidade". De momento, este luns unicamente 46 dos 367 nenos e nenas acudiron ás aulasOptouse finalmente por trasladar os 367 alumnos e alumnas a outra parte do complexo, a denominada Escola Fogar, na que durante toda esta semana se están a realizar obras de acondicionamento que permitan instalar alí con seguridade e comodidade a todos os nenos e nenas. O Goberno galego asegura que a partir do luns 3 de febreiro se poderán retomar as clases "con normalidade". De momento, este luns unicamente 46 dos 367 nenos e nenas acudiron ás aulas.A pesar de que a solución escollida permitirá o retorno dos nenos e nenas ás clases e de que as obras que se levarán a cabo no edificio resolverán algúns dos defectos máis evidentes, a maioría das nais e pais amósanse moi críticas coa xestión realizada dende a Xunta.Tanto na concentración que tivo lugar ante o centro o pasado mércores como sobre todo na manifestación que percorreu as rúas de Sarria o venres pola tarde, pais e nais esixiron "unha solución integral" e non "parches", lembrando que o edificio leva anos arrastrando problemas moi semellantes, que xa obrigaron ao traslado do alumnado no ano 2011."Non imos permitir o que sucedeu no 2011, unha obra meramente estética, a que directamente non se fixo nada, que reflicte a súa utilidade como podemos observar", di nais e paisNo manifesto lido ao remate da marcha denunciouse "o estado de abandono no que se atopan as instalacións: sen calefacción, con problemas nos baños, cristais rotos e madeira podre nas fiestras" e esixiuse "unha obra que poña fin verdadeiramente a esta situación". E alertouse de que "a Xunta só anuncia un parche que non soluciona os problemas reais que presenta o edificio". "Non imos permitir o que sucedeu no 2011, unha obra meramente estética, a que directamente non se fixo nada, que reflicte a súa utilidade como podemos observar", engadiron.Neste senso, nais e pais do centro reclaman "un estudo integral e completo dos problemas que presenta o edificio" e, unha vez que se coñeza o diagnóstico, "unha solución integral con criterios exclusivamente técnicos e non políticos ou orzamentarios". "Non imos pasar por máis medidas preventivas, sobre todo non imos pasar por só arranxar os voladizos como anuncian. Os problemas que estes e outras partes do edificio presentan falan de problemas estruturais importantes", engaden."Non pode suceder o mesmo que en 2011, que se sinalaron unha serie de defectos construtivos e non foron corrixidos", asegura o Concello de SarriaNais e pais esixíanlle tamén ao Concello de Sarria "un labor de supervisión das obras", unha petición que o Goberno local recolleu de inmediato, aprobando un decreto que busca "realizar un seguimento das reparacións e medidas correctoras que se tomen no edificio e transmitir aos pais e consello escolar a marcha dos mesmos". "Non pode suceder o mesmo que en 2011, que se sinalaron unha serie de defectos construtivos e non foron corrixidos", denunciaba o Concello, encabezado polo seu alcalde, Claudio Garrio, que cualificou de "lamentable" que o informes técnico realizado hai case unha década "xa dixera cales eran as decisións que había que tomar para resolver o problema estrutural, que é a causa do que sucede agora". O propio informe técnico realizado hai uns días a instancias da Consellería de Educación, trala aparición dos defectos que obrigaron a apuntalar o centro, sinala que "as fisuras dos tabiques dos corredores reaparecen nos mesmos puntos que no ano 2011" e que "se trata dunha estrutura mal deseñada con vigas de grandes luces que favorecen as deformacións". Nais e pais e o Concello baséanse nas conclusións deste informe para esixir unha actuación integral que asegure a solidez dunha estrutura que sofre "un deterioro paulatino", segundo o documento"Non toleraremos máis mentiras da Xunta", sinalan finalmente nais e pais no seu manifesto"Non toleraremos máis mentiras da Xunta", sinalan finalmente nais e pais no seu manifesto, no que carga especialmente contra as técnicas da Consellería de Educación que lles aseguraron a nais e pais que non existía perigo ningún e contra o delegado territorial da Xunta, José Manuel Balseiro, ao que lle esixiron a súa "dimisión" e acusaron de "mentir publicamente" e de poñer "en perigo a seguridade de toda a comunidade educativa". Antes de coñecer o informe técnico, Balseiro asegurou que a actividad lectiva podía continuar "sen maior problema". Críticas de CIG, CC.OO. e BNGAs críticas chegaron tamén por parte dos sindicatos do sector do ensino. CC.OO. criticou "a falta de seguridade e a total improvisación nas actuacións" levadas a cabo pola Consellería de Educación. O sindicato manifestou o seu apoio á comunidade educativa do centro e o seu rexeitamento "das actuacións deficitarias e totalmente improvisadas" por parte da Xunta. CC.OO. demandou finalmente "máis transparencia e garantías por parte da Xefatura Territorial de Lugo da Consellería de Educación sobre a seguridade do edificio e unha certificación técnica escrita de que o centro é totalmente seguro". CIG Ensino denunciou "a indefensión das equipas directivas á hora de tomar decisións en canto á suspensión das actividades lectivas"Pola súa banda, CIG Ensino denunciou "a indefensión das equipas directivas á hora de tomar decisións en canto á suspensión das actividades lectivas xa sexa por mor dun temporal ou problemas de inundacións ou ben, como foi esta semana o caso do CEIP Frei Luis de Granada de Sarria, por mor de problemas estruturais do propio edificio". "As equipas directivas teñen que ter un protocolo de actuación no que a súa decisión se respecte; non poden estar ao albor de decisións xerais tomadas desde un despacho dun responsábel político sen ter en conta a situación real dos centros educativos ou da climatoloxía de cada zona. Nalgúns casos esas decisións chegan mesmo a cuestionar as que poden ter tomado, por responsabilidade, as direccións dos centros", sinala o sindicato.CIG Ensino esixe a negociación dun protocolo de actuación para que as equipas directivas "teñan claro como actuar en cada momento, limitando ao máximo a discrecionalidade e arbitrariedade, asumindo a responsabilidade última a propia Administración" e deixando claro que cando as direccións se vexan na obriga de tomar unha decisión "non van ser cuestionadas pola Consellaría"."Como vimos en Verín, aquí tamén se están erguendo os vecinos e as veciñas en defensa dun dereito fundamental como é a educación", di o BNGPola súa banda, o BNG de Sarria salientou que "o que necesita a vila de Sarria é un centro novo, do século XXI, que garanta a seguridade do alumnado e do profesorado", destacando a deputada Olalla Rodil que "a mobilización social é a que consegue facer presión suficiente para que a Xunta do señor Feijóo teña que moverse". Rodil lembrou o recente éxito da mobilización en Verín e engadiu que "como vimos en Verín, aquí tamén se están erguendo os vecinos e as veciñas en defensa dun dereito fundamental como é a educación". "Temos dereito a contar con servizos públicos de calidade e a ter á fronte do goberno persoas que consideren que os servizos públicos son un dereito e que non poden ser desmantelados", concluíu.


Summary: A rede galega de solidariedade, voluntariado e reivindicación Varanda Viva enviou esta mañá unha denuncia e un escrito dirixidos á Consellaría de Sanidade e á Valeduría do Pobo para reclamar medidas necesarias de protección para as traballadoras e traballadores das ambulancias, ante os avisos de "graves incumprimentos" na dotación de material ao persoal recibidos pola organización.

Nas súas comunicacións, Varanda Viva recolle as denuncias do persoal do 061 por ter que traballar con unidades nas que tan só hai un TES (Técnico de Emerxencias Sanitarias), e que en atención aos protocolos estabelecidos teñen que usar até tres EPI a fin de cumprir coas garantías de seguridade fixadas. No entanto, sinalan que non se están a dotar de suficientes equipos de protección individual (luvas, máscaras, batas, etc) aos equipos profesionais das ambulancias, "o que o expón a riscos de contaxio". Segundo alertan, nalgúns casos mesmo se están a reutilizar as máscaras, a meirande parte adquiridas a través de doazóns. Como tamén indica o persoal, "nin lle están facendo as probas para detectar a COVID-19 nin limpando os centros de traballo". "Ante estes graves incumprimentos, o persoal sanitario atópase desprotexido, o que pode convertelo en persoal de posíbel contaxio e en vector de transmisión para si mesmo e para as persoas doentes, o que dificulta o control da pandemia", alertan. A plataforma traslada tamén as queixas do persoal do 061 advirten por estar traballando "coas mesmas unidades que antes do comezo da crise sanitaria, tendo unha maior carga de traballo e menos tempo para acudir ás emerxencias, pois deben poñerse os equipos antes de cada saída". "Reclamámoslle á Consellaría de Sanidade que poña en marcha todos os mecanismos necesarios para dotar de material suficiente ao persoal traballador de forma inmediata a fin de que o persoal sanitario poida desenvolver as súas funcións con todas as garantías", reclaman desde Varanda Viva.


Summary: A Sega busca crear un espazo de referencia para a crítica, "ata o momento monopolizada por voces masculinas e en moitos casos patriarcais". Preséntase en Vigo este xoves e entre as primeiras segadoras están Andrea Nunes Briones, María Reimóndez, Marga Romero, Lara Rozados, Susana Sánchez Aríns e Beatriz Suárez Briones

A escritora María Reimóndez, a poeta Susana Sánchez Aríns e a Concelleira de Igualdade do Concello de Vigo presentan este xove A Sega, unha plataforma de crítica literaria feminista que buscacrear un espazo de referencia para a crítica, "ata o momento monopolizada por voces masculinas e en moitos casos patriarcais". O obxectivo desta plataforma é visibilizar as obras escritas por autoras e realizar novas lecturas de todo o acervo literario en lingua galega O obxectivo desta plataforma é visibilizar as obras escritas por autoras e realizar novas lecturas de todo o acervo literario en lingua galega. A plataforma, no seu esforzo de tecer redes, colaborará co Centro de Recursos Feministas do Concello de Vigo doando ao seu fondo aquelas obras recensionadas que sexan de interese para esta iniciativa da cidade. Tamén colaborará activamente coa Libraría Lila de Lilith de Santiago de Compostela. No manifesto de fundación recóllese que A Sega "nace do exercicio de observar un panorama da crítica caracterizado polos silencios das voces das expertas, por lecturas sen explicitación da posición e pola falla de análise crítica dos textos das autoras". A plataforma recollerá recensións críticas sobre obras de autoras galegas e foráneas e tamén textos de teoría da crítica "para compartir as ferramentas e os discursos críticos" con quen queira sumarse á "destreza segadora" das críticas. A Sega "nace do exercicio de observar un panorama da crítica caracterizado polos silencios das voces das expertas, por lecturas sen explicitación da posición e pola falla de análise crítica dos textos das autoras" Entre as primeiras segadoras Andrea Nunes Briones, María Reimóndez, Marga Romero, Lara Rozados, Susana Sánchez Aríns e Beatriz Suárez Briones. É esta unha plataforma aberta á que se irán incorporando novas voces. MANIFESTO D´A SEGA Co sombreiro ancho e un foucín na man, estamos dispostas. É tempo xa de sega, de apañar o que outras sementaron, facer as gavelas, debullar o gran e facer algo útil da palla. É hora de que o oficio adquirido cos sólidos vimbios do estudo e da análise crítica saia a que lle dea o sol na cara. A sega nace do exercicio de observar un panorama da crítica caracterizado polos silencios das voces das expertas, por lecturas sen explicitación da posición, pola falla de análise crítica dos textos das autoras. O tempo é chegado de okupar con enerxía o espazo público para que as lecturas críticas adopten voces ás que non se lles deu ata o momento nin visibilidade nin autoridade. Na sega as nosas voces individuais póñense ao servizo do colectivo nun cantar da sega que se caracteriza polo exercicio reflexivo e responsable dunha lectura que poida orientar á comunidade que le. Amosaremos de forma clara os calos das nosas mans, a bagaxe compartida do coñecemento feminista e subalterno para abrir un espazo onde a autoridade se derive do coñecemento e onde a crítica se entenda como un exercicio responsable de intervención no espazo público, de visibilización da escrita e de pertenza gozosa á comunidade lectora galega. O noso foucín pasará áxil polos libros sen facer distinción de xéneros, épocas, estándares ou novidade, mais cun afán claramente visibilizador de textos que se impulsan ás marxes ben co silencio ou ben con lecturas nesgadas e cargadas de bagaxes patriarcais. O noso foucín tentará poñernos en conexión co mundo, amosando tamén lecturas de textos doutras linguas non hexemónicas grazas a unha rede ampla de colaboradoras doutras latitudes. Coas mangas refucidas, as segadoras tenderemos as nosas mans primeiro cara á nosa propia cuadrilla, na que todas somos maioralas e como tales avaliaremos calquera crítica que queira publicarse neste o noso campo por un proceso de revisión entre pares que asegure a calidade dos monllos que arrexuntamos. Coas mangas refucidas, faremos a forza necesaria para que de entre as nosas segadoras se singularicen proxectos individuais que estean presentes na rede e nos medios de comunicación en pé de igualdade merecida con outras voces que ocupan ata o de agora de forma exclusiva eses espazos de autoridade e remuneración. No medio do labor, pararemos só para facer a comida da sega, para analizar tamén as bases que nos alimentan, os discursos críticos que manexamos. Daremos así a ver as nosas ferramentas e compartirémolas con quen teña a ben aprender da nosa destreza segadora. As segadoras estamos listas. Co sombreiro ben calado. Co foucín na man. Cun sorriso na faciana. Porque quen sega tamén sementa o pobo no que quere vivir.


Summary: 93% dos contratos formalizados en xullo, de carácter temporal.

A xestión da pandemia está agudizando as tendencias presentes no mercado laboral galego con anterioridade á crise sanitaria. Se en xaneiro de 2020, os datos do Monitor de Ocupación de Adecco daban conta de que a Galiza foi o terceiro territorio do Estado onde máis medrou a ocupación temporal, até o punto de que o 90% dos contratos laborais asinados nesa anualidade tiveron unha duración determinada, as cifras de 2021 incidiron dunha maneira acusada nesa lóxica. Tanto é así que entre xaneiro e xuño deste ano fecháronse 24.322 contratos de duración indefinida fronte aos 441.450 de duración limitada, dos cales só 1.280 superaron os 12 meses. O 40% dos contratos temporais asinados na Galiza nos seis primeiros meses de 2021 tiveron unha duración dun mes, sendo o 5% destes, concretamente 21.998, dun período igual ou inferior a unha semana e sumando practicamente a metade dos asinados para ese mesmo tempo en 2019. A este respecto, as persoas expertas consideran que esta caída está asociada ao impacto da pandemia no sector turístico e hostaleiro, un dos que presenta as porcentaxes de temporalidade máis altas do conxunto do mercado laboral. Neste sentido, os datos correspondentes aos meses de verán van introducir modificacións importantes á alza. A precariedade ten xénero A información da Enquisa de Poboación Activa (EPA) publicada o pasado mes de xullo apunta nesa dirección. Así, dun total de 101.702 contratos formalizados, o 7% foron de carácter indefinido e o 93% de natureza temporal, incrementándose, estes últimos, no caso da mocidade e das mulleres, até sufrir as mozas menores de 25 anos unha temporalidade de 96,35%. Para reducir o desemprego en 5.784 persoas, asináronse un total de 101.172 contratos, isto é 3.264 diarios ou 17 por cada persoa que comezou a traballar. Os rexistros laborais de 2021 non deixaron dúbida do alcance da temporalidade. Un total de 37.182 contratos formalizáronse por un período de entre tres e seis meses, 11.988 por unha duración de seis a doce meses e 1.280 por un tempo superior ao ano. Así é todo, o groso dos mesmos, 176.193, non superaron os 30 días, unha cifra que evidencia a eventualidade desta modalidade contractual e a natureza precaria do mercado de traballo galego. Neste sentido, a temporalidade derívase do marco laboral vixente institucionalizado nas diferentes reformas laborais, que informa da correlación de forzas na estrutura social e debilita a capacidade de negociación das persoas traballadoras. O sector servizos e a industria concentraron a porcentaxe máis alta de contratacións de duración determinada. Segundo os datos procedentes das oficinas públicas de emprego, no sector servizos só 16.074 dos contratos asinados nos primeiros seis meses do ano foron de carácter indefinido, fronte aos 314.648 de natureza temporal. Pola súa banda, na industria asináronse 2.685 contratos indefinidos e 87.748 de natureza temporal, sendo lixeiramente inferior esta porcentaxe na construción, con 19.830 de duración limitada e 2.305 de prazo ilimitado. As cifras do complexo agrario tamén presentaron altas cotas de temporalidade, sendo de carácter indefinido unicamente 196 das 2.832 novas contratacións rexistradas. Un cambio legal para rematar cos contratos semanais A proliferación de contratos de duración semanal é unha das expresións máis evidentes da precariedade do mercado laboral. A este respecto, as organización sindicais teñen reclamado de maneira reitera ao Goberno do Estado medidas para pór fin a unha práctica que a Comisión Europea ten denunciado nas recomendacións recollidas nos denominados semestres. Neste contexto, explícase o anuncio do ministro de Inclusión e Seguridade Social, José Luis Escrivá, de arbitrar alternativas para limitar esta modalidade contractual. A falla de concretar a fórmula escollida, desde o Executivo advirten que van ser diferentes ás aplicadas até a data, onde se penalizan estas contratacións cun recargo de 40% nas cotizacións sociais. Á precariedade cébase coa mocidade O Informe sobre a empregabilidade da mocidade na Galiza elaborado polo Consello Económico Social (CES) veu certificar o peor comportamento do emprego na mocidade durante a gran recesión. Recolleu que "mentres o número de persoas asalariadas de 30 ou máis anos apenas variou de 2008 a 2011 e, de feito, incrementouse en 0,4%; neste curto período prescindiuse de unha de cada tres persoas traballadoras asalariadas de 16 a 29 anos". Os datos de ocupación de 2020 volveron pór de manifesto que a mocidade foi o colectivo máis golpeado pola crise detonada pola pandemia. O número de desocupados caeu en 2020 en 10,8%, debido a unha variación negativa de 12,4% no grupo de 16 a 24 anos e de 10% no de 25 a 29, pasando a representar o 10,3% dos traballadores ocupados entre 16 a 64 anos, a metade de 2008. Neste sentido, as cifras da Enquisa de Poboación Activa (EPA) indicaron que no terceiro trimestre de 2020 a porcentaxe de persoas que traballaron menos horas das habituais ou ningunha representaron neste grupo de idade arredor de 34%, fronte a 25% da franxa de 30 a 64. A temporalidade e a parcialidade foron as causas do peor comportamento do emprego entre a mocidade. Así, o colectivo sufriu en 2020 as taxas máis altas de parcialidade, estando o 19% do total de persoas ocupadas menores de 35 anos contratadas a tempo parcial, fronte a 13,3% do conxunto de idades; o que supuxo 5,7 puntos de diferenza. Ao tempo, 43% das persoas asalariadas menores de 35 anos tiveron un contrato temporal, cando no total poboación ocupada esta porcentaxe foi de 22%. Ademais, as persoas menores de 25 anos percibiron de media anual un salario de 12.417,98 euros, o que representou unha fenda salarial de 48,27% a respecto da media dos soldos.


Summary: As dúbidas sobre a viabilidade da candidatura galega para o programa Next Generation pairan sobre os responsábeis da Xunta da Galiza e dos promotores privados. Mentres desde o Executivo do Estado negocian en Bruxelas as reformas en materia fiscal, laboral e de pensións das que dependen a chegada dos fondos, as compañías do IBEX sábense gañadoras deste gran rescate masivo ao sector privado. Neste sentido, o Goberno galego e os círculos económicos dan por feita unha xestión centralizada dos fondos e sitúan Madrid como o gran beneficiado do modelo.

A candidatura galega para o programa Next Generation está formada por 354 proxectos, cun investimento total de 19.698 millóns de euros. A proposta recolle 107 iniciativas impulsadas desde os operadores privados e 247 promovidas desde a Xunta da Galiza. A maiores dos proxectos integrados no programa avalado polo Goberno galego, atópase toda unha serie de actuacións propostas polas grandes compañías do IBEX para desenvolver na Galiza e que van ser presentadas directamente ao Executivo estatal. O vicepresidente segundo e responsábel da área económica do Goberno, Francisco Conde, ten sinalado que 126 proxectos están vinculados coa "economía circular e a transición enerxética"; 71 coa "cadea de valor mar-industria, agroindustria e ligada ao crecemento cohesionado"; 69 vinculados ao "eido sanitario, aos modos de vida saudábeis e á nova economía dos coidados"; 56 aos "hubs de innovación dixital, á industria 4.0 e ás TIC"; e 32 á "mobilidade sustentábel". Os operadores privados galegos A Xunta da Galiza continúa negándose a facer pública a relacións de proxectos promovidos desde o sector privado e incorporados á candidatura galega para o programa Next Generation. Porén, nos últimos tempos están transcendendo o contido dalgúns deles, liderados nalgún caso por compañías de relevo no ámbito empresarial galego. Así, a gasística Reganosa, participada maioritariamente polo Grupo Toxeiro, presenta unha proposta en parcería co Goberno galego para erguer unha planta de xeración de hidróxeno no concello das Pontes. A biotecnóloxica Zendal está detrás doutro dos proxectos. A histórica compañía farmacéutica propiedade da familia Fernández fixo pública unha iniciativa para ampliar a súa fábrica de produción de medicinas no Porriño, onde está prevista a fabricación da vacina contra o coronavirus de Novavax. Ao carón destas propostas coñécense proxectos do sector privado no ámbito forestal e particularmente na esfera enerxética, unha das máis favorecidas nas liñas de axuda do Next Generation. O groso das iniciativas presentadas polas grandes corporacións do IBEX para desenvolver na Galiza asócianse ás enerxías renovábeis. A isto contribúe as importantes achegas económicas para iniciativas deste tipo recollidas no programa Next Generation, destinando o Estado español o 37% do total dos fondos ao sector enerxético. Deste modo, explícase o novo empuxe á xeración eólica no país, até o punto de se atopar actualmente en tramitación a instalación de 10.000 novos megawatts, nun proceso liderado por compañías foráneas. As propostas do IBEX As iniciativas para a produción de hidróxeno verde explícanse na mesma lóxica. Actualmente están proxectadas na Galiza oito plantas para a xeración deste tipo de enerxía, atopándose detrás delas os principais operadores do sector como Enagas, Naturgy, cunha planta en Cerceda e outra no Porriño, e Endesa, a filial española da italiana Enel, cunha factoría para As Pontes con capacidade de xeración de 100 megawatts (MW) e asociado a seis parques eólicos cunha potencia instalada doutros 511 MW. Ence podería ser outra das grandes corporacións do IBEX beneficiada polos fondos Next Generation. A situación xudicial da súa pasteira da ría en Pontevedra e a decisión do Goberno galego de apostar por un modelo forestal centrado na produción de eucaliptos ten levado o vicepresidente segundo e responsábel da área económica do Goberno, Francisco Conde, a manifestar a intención da Xunta da Galiza de financiar con fondos europeos o traslado da fábrica de Ence e de apoiar con diñeiro público a construción dunha segunda factoría de celulosa no país. A iniciativa non sería a única en apoio do complexo do eucalipto na Galiza. A comezos do mes de novembro do pasado ano, o Executivo de Feixoo formulou como unha das ideas tractores do programa Next Generation o impulso á fabricación de viscosa para o sector téxtil a partir desta especie. Malia que nun primeiro momento se deu por feito a participación de Inditex no proxecto, o conselleiro delegado da compañía, Pablo Isla, anunciou na presentación dos resultados do grupo en marzo de 2021 que a multinacional non tiña intención de solicitar axudas do Next Generation. Calviño e Díaz negocian o rescate en Bruxelas As últimas xuntanzas da negociación do programa de axuste social ligado ao Next Generation decorreron esta semana en Bruxelas baixo a dirección das ministras Nadia Calviño e Yolanda Díaz. Unha proposta que recolle un aumento na idade de xubilación e na base de cálculo das pensións, que avanza nunha fiscalidade non progresiva e que blinda unha lexislación laboral lesiva para as e os traballadores. O maior rescate ao capital privado impulsado en Europa desde a II Guerra Mundial virá acompañado de importantes recortes nos dereitos das maiorías sociais e dunha nova vaga de austeridade. A Xunta dubida sobre as posibilidades dos proxectos Os proxectos anunciados na cuarta feira no Parlamento da Galiza polo vicepresidente segundo, Francisco Conde, para desenvolver directamente polo Goberno galego non presentan grandes novidades en relación aos divulgados con anterioridade. Neste sentido, a listaxe presentada por Conde recolle propostas difundidas noutras ocasións polos responsábeis dos diversos departamentos do Executivo e iniciativas nas que traballaba o Goberno galego con carácter previo á aprobación do Next Generation. A Xunta da Galiza recolle dentro destas 247 propostas de actuacións en diversos campos. Así, no ámbito rural destina fondos para o impulso das "Aldeas Modelo", un dos proxectos estrela do conselleiro do sector, José González, e para o ámbito da atención aos maiores destina máis de 46 millóns de euros a actuacións nas residencias. Neste caso, 36 millóns son dirixidos a obras de mellora e reformas nos xeriátricos actualmente en funcionamento, na súa gran maioría xestionados por operadores privados. Na mesma liña, o Goberno galego deriva a este programa o financiamento de servizos que presta a Administración desde hai décadas, como acontece coa extinción de lumes. O Goberno galego ten dúbidas sobre as posibilidades dos seus proxectos. Así, o presidente galego manifestou a finais de marzo "a súa intranquilidade por como se desenvolven as cousas", en referencia á xestión dos fondos por parte do Goberno do Estado español. "Pedimos cogobernanza e queremos participar na xestión dos fondos", afirmou Feixoo, quen exixiu ao Executivo do Estado "transparencia e certezas" e "unha cogobernanza real para que as comunidades poidan ter unha participación máis activa". Os temores suscitados por Feixoo a semanas para que o Goberno do Estado formalice a súa candidatura perante a Comisión Europea adiantan un novo choque a conta dos fondos do Next Generation entre o Executivo galego e estatal e preocupan en sectores empresariais galegos. Así, algúns deles, consultados por Nós Diario, critican que non exista vontade de negociar sobre a proposta por ningunha das partes e cuestionan a táctica negociadora de Feixoo.


Summary: Debate no Parlamento galego.

O PP votou non no pleno do Parlamento galego a unha proposta do BNG -o PSdeG abstívose- que instaba a reclamar ao Estado a cesión á Xunta do pazo de Meirás, cunha colaboración de custos compartida, á vez que defendía o uso "central" da memoria histórica como eixo para este espazo. Antes das votacións e despois de que o Bloque declinase aceptar as emendas de populares e socialistas, o portavoz parlamentar do PPdeG, Pedro Puy, pediu unha votación separada para apoiar diferentes puntos. A proposta do Bloque tamén pasaba por unha xestión compartida coa Deputación da Coruña e Concello de Sada do BIC, así como para acordar os seus usos. Igualmente, esta iniciativa demandaba que o primeiro acto en Meirás en xaneiro sexa unha homenaxe ás entidades de memoria histórica que loitaron pola súa recuperación nos últimos 40 anos. Puy mostrouse "aberto a transaccionar" esta proposta do Bloque co fin de "manter a unidade" da Cámara na configuración de usos desta propiedade tras a recente sentenza que recupera Meirás para o público. "Pedimos que sexa transferida á Xunta, aínda que só sexa como xesto de restitución ao pobo que sufriu as confiscacións e o saqueo de forma directa ao comezo do réxime franquista", sostiña Pedro Puy. O deputado do BNG Luís Bará denunciou que a Xunta e o PP "tentan unha auténtica operación perversa" coa "operación Pardo Bazán" para que sirva de "cortina de fume para unha vez máis branquear ao franquismo". Tras o "logro histórico" da sentenza que recupera para o público o pazo de Meirás, Bará acusou a Xunta de buscar un plan de usos centrado en Pardo Bazán e non na memoria histórica, nunha "artimaña" que identifica co que sucedeu na illa de San Simón, que "pode ser de todo menos unha illa para a memoria histórica". O deputado socialista Pablo Arangüena remarcou que a demanda que propiciou a sentenza "histórica" para a recuperación do pazo de Meirás "impulsouna o goberno progresista de España", pois a Xunta "non tivo nunca vontade política" ata que houbo un executivo socialista en Madrid, di. Ademais, Arangüena lembrou que foi o goberno bipartito de Emilio Pérez Touriño o que declarou BIC o pazo, mentres o de Alberto Núñez Feixoo "o único que fixo foi un acordo coa Fundación Franco" para que durante anos "fixésese apoloxía da ditadura" nas visitas guiadas.


Summary: A menos de dez días de esgotar o prazo actual sen acordo con Reino Unido, Bruxelas vese obrigada a asignar unilateralmente os totais admisíbeis de capturas (TAC) para a flota comunitaria até o mes de xullo

A falla de avances nas negociacións entre Bruxelas e Londres e as escasas posibilidades de chegar a un acordo antes de que acabe marzo leva os ministros e ministras de Pesca da Unión Europea a abordar hoxe e mañá de xeito unilateral as posibilidades de pesca da frota comunitaria até finais de xullo no centenar de caladoiros que o bloque comparte con Reino Unido. A propia Comisión advertía a semana pasada nun documento informal de que "as consultas entre a UE e Reino Unido poden non finalizar antes do 31 de marzo de 2021", data na que expira o prazo que o bloque estipulara para chegar a un acordo coas autoridades británicas. A saída de Reino Unido do club europeo obriga a negociar cada ano os totais admisibles de capturas (TAC) de 119 'stocks' que xestionan as dúas partes, pero Bruxelas e Londres aínda non foron capaces de selar un pacto sobre os deste ano. Cando as responsábeis de Pesca pactaron en decembro as posibilidades nos caladoiros cuxa xestión compete unicamente á Unión, tamén acordaron un plan de continxencia para o primeiro trimestre do ano que pasaba por adxudicarse para este período 25% das capturas permitidas en 2020 nos ' stocks' compartidos. A dez días de que finalice este prazo, o Executivo comunitario propuxo aos 27 que a UE asigne unilateralmente as posibilidades de pesca para estes 'stocks' até 31 de xullo. E, no canto de empregar como referencia os TAC do ano pasado, Bruxelas expón agora que o bloque poida pescar preto de 70% do límite recomendado polo Consello Internacional para a Exploración do Mar (ICES). En nome do Goberno español participará o ministro de Agricultura, Alimentación e Pesca, Luís Planas, quen poñerá o foco, segundo explicaron fontes diplomáticas, no galo e o rape que se captura ao Oeste de Escocia e no rape do Mar Céltico. O problema destes tres 'stocks' é que son "moi estacionais" e a súa pesqueira finaliza en agosto, polo que non tería sentido reservar cota destas especies para os últimos meses do ano. Ademais, a delegación española tamén traballará por aumentar as posibilidades de pesca do bacallau do Oeste de Escocia e o Mar Céltico, que son especies de estrangulamento para os buques españois e cuxas posibilidades de pesca propostas por Bruxelas son "escasas" para cubrir todas as capturas accesorias.


Summary: O xurado tivo en conta a súa traxectoria exemplar en defensa dos máis débiles e a súa constancia en defensa de causas xustas.

Nicanor Acosta Alonso é Premio Marcelino Liste Xustiza e Liberdade 2019. Así o decidiu o xurado por unanimidade en base a unha traxectoria "exemplar en defensa dos máis débiles e a súa constancia en defensa de causas xustas". Con 78 anos Nicanor Acosta persiste na defensa dos valores cívicos e humanos. Loitou contra a ditadura franquista, segue loitando pola Memoria Histórica e no seu relato vital amosa unha loita diaria e dun exemplo sempre de compromiso. "Era cura da parroquia coruñesa de San Jorge en 1969. Detido por enfrontarse á ditadura franquista, estivo un ano no cárcere de Zamora. En 1971 comeza cun activismo en "Comercio Xusto", Foro "Própolis", "Asociación de Educadores pola paz" en Compostela, "Foro da Emigración", campaña "SOS polos dereitos das persoas migrantes"; participa na Coruña na constitución da Comisión pola Recuperación da Memoria Histórica". Participou no movemento 15M en 2011, acampando cos máis novos. Membro activo do "Stop desahucios" participando en escraches e resistencias a desafiuzamentos. No 2013 e 2016 ten que ir a xuízos por "alterar a seguridade" e chamar "ladróns" aos que vendían produtos tóxicos da banca, sendo a persoa máis visíbel das protestas e convocatorias das persoas afectadas polas preferentes. Participa tamén no colectivo de ex–presas/os políticas/os na ditadura. O premio conta coa colaboración do Deputación e do Concello da Coruña. Nas dúas primeiras edicións foron premiadas a A.C. Alexandre Bóveda e Asociación de Veciños de Monte Alto.


Summary: Afinais dos anos 70, tras recibir un exemplar de Esquizoide, o pintor Jean Dubuffet respondería a Antón Patiño cunha carta na que sinalaría: "Se os médicos chaman esquizofrenia á achega de invención á liberación das coherencias lóxicas, entón viva a esquizofrenia.

Volvámonos aínda máis esquizoides!" Era esta a maneira do francés de louvar un traballo atrevido, vivo e experimental que transgredía os límites entre as diversas artes e creaba un concepto radical na expresión da banda deseñada. ESQUIZOIDE / Antón Patiño / Editorial Elvira / Fosfatina / 2020 /64 páxinas / 22 euros Mentres nos círculos artísticos parisienses estaba a ser considerado como un prodixio artístico, na Galiza fora recollido como unha "oportunidade perdida para o cómic galego" ao ser unha obra "que non se pode mirar máis de media hora seguida". Quedaba claro que as críticas, tal e como recoñecería o propio autor, foran demoledoras. A peza, que de ter sido producida nalgunha grandeurbe europea ben tería sido considerada un referente de representación multiestética na banda deseñada e tería marcado un fito, pasou ao esquecemento, como outras tantas creacións galegas. Que carallo de xente, que diría Laxeiro. É por iso que aínda a moitos lles colleu co corno virado cando no 2011 o Museo Reina Sofía mercou para a súa colección o álbum e os orixinais de Esquizoide xunto co vegliota do seu curmán Reimundo –o gran esquecido da nosa arte contemporánea e que merece capítulo á parte. Tiveron que vir os de fóra a ensinarnos o que vale unha leira do terruño. É así que a reedición que vén de sacar Fosfatina xunto coa Editorial Elvira ten unha función reparadora e dignificadora ao poñer en valor esta xoia antiautoritaria dun dos pioneiros da nosa banda deseñada. Se a día de hoxe é unha peza rompedora imaxinen hai catro décadas. Os que se acheguen a Esquizoide poderán mergullarse nunha obra conceptual e abstracta na que se representa unha sociedade deshumanizada que se liberará a través da ruptura das cuadrículas –o axioma da arte moderna segundo o propio autor– e da estética do refugallo, unha sorte de magma interior que inunda todas as pranchas e colapsa ao individuo. A ausencia de narratividade, así como a manipulación fotográfica, a escrita automática ou a propia negación do convencionalismo dos globos de texto levaron a esta peza a achegarse ás marxes do medio e a constituírse como unha peza única, orixinal e revolucionaria que quizais só os tolos somos capaces de entender.


Podemos e a súa socia secundaria, IU, queren liquidar En Marea, converténdoo nun apéndice galego subordinado. O chocante é que conten para ilo coa ferramenta de Anova. No outono de 2015 as plataformas cidadás Iniciativa pola Unión e Encontro pola Marea Galega tentaron construir unha grande candidatura galega de progreso e foron vetadas por unha coalición entre os cumios políticos de Podemos, EU a Anova para as eleccións estatais de decembro, no canto de formar unha estrutura unitaria onde puidesen participar os milleiros de cidadáns adherídos ás devanditas plataformas cidadás. No verán de 2016 fundouse En Marea como organización nacional galega, soberana e de adscrición individual, que habería asumir todo o espazo político xerado pola mobilización cidadá previa. En Marea como organización unitaria foi a fórmula nas eleccións galegas de 2016, liderada por Luis Villares. Mais os cinco deputados estatais de En Marea integraron o grupo de Unidos Podemos no canto de optar, canda Compromìs, por cumprir co seu electorado e formar subgrupo autónomo no Grupo Mixto. A visualización desta coalición como forza galega foi un grandísimo fracaso. Para máis, na asemblea de En Marea do pasado 27, catro dos cinco deputados mareantes refugaron render contas por mor da súa obediencia tripartita no canto da mareante, vulnerando abertamente a proposta Beiras que lles vinculaba. Porén, das resultas desta operación , os deputados estatais de En Marea xeran 800.000 €/ano que reparten a terzos Anova, Podemos e EU. Estes dous últimos fornecen con eses cartos as súas necesidades estatais. Na sede de Podemos de Madrid hai máis de cen liberados, financiados tamèn cos votos galegos. Na súa xuntanza fundacional do verán de 2016 e nas súas seguintes xuntanzas congresuais En Marea definiuse como organización nacional galega e soberana. Mais o pasado 27-Ou, cunha diferenza de dous votos, impúxose una Mesa congresual que admitiu ulteriormente como votantes ducias de persoas que non pertencían ao censo. Deste xeito, Anova apoiaba a ofensiva de Podemos-IU para neutralizar calquera organización autónoma galega e subordinar En Marea ao proxecto estatal e personalista de Pablo Iglesias. En Marea xoga a súa supervivencia como forza galega nas vindeiras primarias, así como a súa capacidade de lle dar canle política á pluralidade e á transversalidade da sociedade galega. Publicidade


Summary: Na cuarta e última sesión deste proceso declarou por vídeo-conferencia Rosa Díez. A defensa pediu a libre absolución.

Foi a cuarta e derradeira das vistas do xuízo #8f45anos, que fica agora visto para sentenza. A Fiscalía mantén a petición de penas só para 10 das 12 persoas que estaban encausadas nun principio, pois nesta sexta feira anunciou que retiraba os cargos 2 deles: Roberto R. Fialhega 'Teto' (preso independentista) e Antonio F. Rosa Díez recoñeceu que escoitara insultos contra ela mais non ameazas Antes da lectura de conclusións por parte de defensa e acusación, declarou Rosa Díez por vídeo-conferencia. A líder de UPyD limitouse a confirmar que participara na manifestación de Galicia Bilingüe e que escoitara que a insultaban e chamaban fascista, mais dixo que non escoitara ameazas. Absolución Para a defensa só cabe a absolución dos encausados pois non se puido demostrar a súa participación e responsabilidade nos feitos polos que son acusados. Especial incidencia fixo en que as probas gráficas achegadas pola fiscalía non reunían as mínimas garantías para seren postas ante un tribunal, así como que as propias declaracións de membros das forzas de seguridade non foron quen de identificar entre os acusados aos responsábeis do acontecido naquel día de 2008. Cómpre lembrar que as propias axencias recollían, na segunda sesión do xuízo, que "os policías que declararon polos altercados acaecidos na manifestación de Galicia Bilingüe celebrada no ano 2009 non puideron relacionar con feitos concretos aos acusados presentes".


Summary: Os novos contaxios da Covid-19 disparáronse por encima dos 500 até os 559 e os casos activos repuntan a 3.670, polo que se sitúan a nivel de finais de agosto do ano pasado, mentres que a taxa de positividade chega ao 6,5% e os pacientes hospitalizados por este coronavirus ascenden a 60 -dous máis-, deles dez permanecen en UCI.

Segundo os datos publicados na mañá da sexta feira pola Consellaría de Sanidade con rexistros até as 18 horas da quinta feira, aumentan a 10 as persoas ingresadas na UCI pola Covid -unha máis- e increméntanse a 50 as que permanecen noutras unidades -unha máis-. Pola súa banda, 3.610 pacientes atópanse en seguimento no seu domicilio. Por áreas sanitarias, a presión hospitalaria alíviase nas de Vigo e Santiago e Barbanza; aumenta nas de Ourense, A Coruña e Cee e Ferrol; e mantense nas de Lugo e Pontevedra e Barbanza. Así, a área de Vigo segue sen pacientes Covid en UCI e reduce a cinco os que se atopan hospitalizados noutras unidades -dous menos-; e a de Santiago e Barbanza queda sen críticos -a xornada anterior tiña un- e continúa un noutra unidade. Polo seu lado, a área de Ourense mantense sen ingresados pola Covid en UCI e rexistra sete noutras unidades -tres máis-, mentres que na da Coruña e Cee soben a tres o críticos -un máis- e permanecen 18 noutras unidades. E na de Ferrol hai dúas en coidados intensivos -sen cambios- e cinco noutras unidades -un máis-. Sen cambios segue a de Lugo, cun paciente en UCI e catro noutras unidades; mentres que na de Pontevedra e Barbanza hai catro en críticos -un máis- e 10 noutras unidades -un menos-. Casos activos en ascenso Pola súa banda, os casos activos de Covid-19 disparáronse a 3.670, que supoñen 439 máis que a xornada anterior, ao haber máis contaxios (559) que altas (120). Hai unha semana, na sexta feira 2 de xullo, rozaban os 2.000, polo que aumentaron en máis de 1.670. Deste xeito, rexistran un novo incremento por décimo sexta xornada consecutiva e mantéñense en niveis de finais do mes de agosto do ano pasado -o día 30 había 3.724-. Por áreas sanitarias as infeccións activas ascenden de forma máis acusada na de Ourense (+123) e Vigo (+98); seguidas das de Santiago e Barbanza (+73), Pontevedra e O Salnés (+48), Lugo (+43), A Coruña e Cee (+36) e Ferrol (+18). Por tanto, a área da Coruña e Cee mantense á cabeza con 745 casos activos; seguida da de Vigo, con 734; Pontevedra e O Salnés, con 663; Ourense, con 606; Lugo, con 395; Santiago e Barbanza, con 386; e Ferrol, con 141. Contaxios á alza Pola súa banda, os novos contaxios da Covid-19 disparáronse por encima dos 500 até os 559, que supoñen 147 máis que os 412 da xornada pasada e máis do dobre dos 271 de fai sete días. Por tanto, continúan por encima dos 200 positivos desde o xoves 1 de xullo e do centenar desde o 24 de xuño. En toda a Galiza foron confirmados 555 positivos por Probas Diagnósticas de Infección Activa (PDIA) nas últimas 24 horas (que poden corresponder a casos activos doutras xornadas aos que se realiza unha nova proba diagnóstica), segundo os datos actualizados por Sanidade, 145 máis que a xornada pasada, dos cales 135 corresponden á área de Ourense, 125, á de Vigo; 88, á de Santiago e Barbanza; 71, á de Pontevedra e O Salnés; 61, á de Lugo; 56, á da Coruña e Cee; e 19, á de Ferrol. Galiza efectuou 2.402.119 PCR desde o inicio da pandemia, 5.665 probas máis que as rexistradas até a xornada anterior e unhas 500 máis que as realizadas o día pasado. En canto á taxa de positividade das PCR na Galiza disparouse a un 6,5% após manterse nun 5,8% nas dúas xornadas anteriores despois de iniciar a semana nun 3,6% e reducirse a un 2,7% na terza feira. Segue por encima dese 5% que estabelece a OMS para dar por controlada a pandemia, un limiar que a Galiza non superaba desde o 15 de febreiro. Polo seu lado, as persoas falecidas diagnosticadas coa Covid-19 no conxunto da Galiza desde o inicio da pandemia mantéñense en 2.439, ao non notificar Sanidade na quinta feira ningunha nova vítima mortal. O último óbito notificado corresponde a unha muller de 38 anos que estaba ingresada no Complexo Hospitalario Universitario A Coruña (CHUAC). É a quinta vítima da pandemia na Galiza que ten menos de 40 anos.


Summary: A entrega dos galardóns -dotados cada un deles con 10.000 euros-, axendada para o mes de outubro.

Besta do seu sangue, de Emma Pedreira, é o título gañador do Premio Xerais 2018 na categoría de novela. Competiron polo galardón 37 obras e o xuri elexiu como finalistas as obras apresentadas baixo os lemas Anxos Roubados, Canicha, Cecimbre e Ego Sum. Emma Pedreira (A Coruña, 1978) fai parte da Xeración Poética dos 90 e como poeta ten múltiples obras premiadas, desde o Diario bautismal dunha anarquista morta (gañou o Johan Carballeira) até o s/t (co que venceu o Xerais 2015, premio Gonzalo López Abente). Como narradora é autora de Bestiario de silencios (2001) e de Bibliópatas e fobólogos, premio da crítica de narrativa galega 2018. Que viu o xuri en Besta do seu sangue? Basicamente unha proposta "de carácter transgresor", construída con "multiplicidade de voces" e caracterizada polo dominio de diversos rexistos narrativos. É tamén un texto en que aparecen por momentos a poeta. Na categoría de literatura xuvenil -que baixo a denominación Premio Jules Verne alcanza a súa décima edición- a obra gañadora é Aplicación Instantánea, da autoria de Carlos Negro, que se impuxo a un total de 19 obras. Carlos Negro (Lalín, 1970) é, como Pedreira, poeta e novelista. Como narrador é autor de obras como Far West, Makinaria, Penúltimas tendencias -premio da Asociación de Escritoras e Escritores en Lingua Galega á mellor obra de LIX- e Masculino Singular. O Negro poeta deu ao prelo títulos como As laranxas de Alí Babá e alzouse con premios como o Johán Carballeira por Héleris (2003), o Victoriano Taibo por Cultivos transxénicos (2008) e o Fiz Vergara Vilariño por Tundra (2017). Canto a Aplicación Instantánea, o xuri valora nela a súa orixinalidade, a riqueza da súa linguaxe, o seu feminismo e tamén o exercicio da crítica social. Negro apela tamén á participación activa das leitoras na construción dun discurso "potente, apelativo e de intervención que non deixa ninguén indiferente". Por súa parte, Hector Cajaraville venceu o Premio Merlín de Literatura Infantil -ao que concorreron 33 orixinais- cunha obra titulada Kusuma. Cajaraville (Compostela, 1974) é xornalista e gañou o Premio Xerais coa súa primeira novela, De Remate. A partir de aí comezou a coleccionar galardóns: en 2016 fíxose co Premio Raíña Lupa de Literatura Infantil e xuvenil da Deputación da Coruña con A caixiña dos rancores, nese mesmo ano conquistou o Premio Ánxel Fole de Narración Curta do concello de Lugo con Once Portas e o Premio Meiga Moira de LIX con Denébola a Roxa. Para o xuri, Kusuma é "unha fermosa fábula ecoloxista protagonizada por un faisán asiático obrigado a fuxir da agresividade dun mundo industrializado". É unha obra que contén unha potente denuncia da xenofobia.


Summary: Ducias de milleiros marcharon en varias cidades en rexeitamento do golpe de Estado. A Unión Africana suspende a Exipto. Nas últimas horas morreron máis de 30 persoas a resultas do golpe militar

A 'sexta feira de rexeitamento' ao golpe de estado en Exipto, convocada por varias organizacións, entre elas a Irmandade Musulmá, acabou con mortos en diferentes lugares, coma O Cairo, a resultadas dos disparos do Exército. Segundo diversas axencias internacionais, ducias de milleiros de persoas tomaron parte en manifestacións contra o golpe de estado en cidades como Nasr ou O Cairo. Nesta última, o exército abriu fogo contra @s manifestantes, o que provocou varios mortos. Os datos das axencias varían, e falan de entretrnta e corenta falecidos en diferentes puntos do país. Aliás, e segundo esas mesmas fontes, o número de dirixentes islamistas detidos e encadeados polo exército rondarían os 300. O líder do Supremo Tribunal, Adly Mahmud Mansour tomou posesión como Presidente interino e manifestou, no que foi o seu primeiro discurso, o seu apoio á acción do exército, definindo aos militares como "consciencia da nación e garantes da súa protección e seguranza". A Unión Africana suspendeu a Exipto, a resposta usual desta organización a calquera irrupción constitucuonal nun dos seus estados membros.


Summary: O xefe de Xinecoloxía do Hospital de Verín acudiu esta sexta feira a declarar ante a Inspección de Traballo

Javier Castrillo, xefe da área de Xinecoloxía do Hospital de Verín, afirma que non hai ningún "motivo" para que lle atribúan "unha falta grave". Así se manifestou esta sexta feira na súa declaración ante a Inspección de Traballo polo expediente disciplinario aberto pola Xunta contra a súa persoa. O médico, que se desprazou até Vigo no marco do proceso administrativo que supostamente se abriu por unha diferenza de pareceres cunha pediatra, insistiu en que non atopa "ningún motivo de peso" para que esa situación derivara na apertura dun expediente que pode levar á súa inhabilitación. Organizacións cidadás e Concellos do entorno xa amosaron o seu apoio a Castrillo e mesmo houbo concentracións diante do centro hospitalario. A sospeita que ten o xinecólogo, e o resto do movemento social e político da zona de Verín, é que a queixa está vinculada ao feito de que participase nas manifestacións contra o feche do paridoiro que tiña programado a Consellaría de Sanidade. A contestación social impediu a desaparición dese servizo e un ano despois apareceu este proceso contra o xefe do departamento. Ademais, a pediatra aseguraba após a xustificación do presidente do Executivo galego, Alberto Núñez Feixoo, que ela non denunciara por "iniciativa propia" senón que foi o seu xefe de servizo o que llo pediu. Ante a Inspección, Castrillo rexeitou que "faltara ao respecto" á súa compañeira polo desencontro. "Agora toca agardar porque supoño que tomarán declaración ás testemuñas que consideren", engadiu ante os medios.


Summary: A corporación aproba por unanimidade unha proposta de C@urel Vivo para solicitar á Administración autonómica a mudanza na nomenclatura oficial da comarca

Mellor comarca do Courel que comarca de Quiroga. O Concello de Folgoso do Courel aprobou o pasado venres 28 solicitar á Xunta que a comarca onde se asenta mude o seu nome para levar o da serra que atravesa a maior parte do territorio dos tres municipios que acompañen. Todos os partidos da corporación, por unanimidade, aprobaron a proposta de C@urel VivoPor unanimidade, todos os partidos da corporación votaron a favor da proposta de C@urel Vivo, formación que impulsou a iniciativa que apoiaron logo PP e PsdeG. Nela, advírtese da importancia de "avanzar na internacionalización do nome como marca para dinamizar o turismo e os produtos de toda a comarca". Agora, e logo de aceptarse a emenda do equipo do goberno local, do PP, a medida aprobada será comunicado aos outros dous concellos afectados pola solicitude, Quiroga e Ribas do Sil, de quen C@urel Vivo espera que "teñan altura de miras" e aposten tamén por impulsar o cambio. O partido impulsor da demanda advirte das vantaxes para o turismo e a internacionalización do Courel"Gañamos todas e todos adquirindo o nome dunha das serras máis importantes e coñecidas de Galicia, axudando tamén a unificar nomes como o do Xeoparque Montañas do Courel, no que están implicados os tres concellos", explica a formación impulsora dunha demanda, que lembra que o nome da comarca veciña é a dos Ancares e "non de Becerreá por ser esa a vila de influencia" como ocorre no seu caso con Quiroga. "Por que no noso caso non?", pregúntase. "Sería beneficioso para os tres concellos que integramos a comarca que o nome dela collese o nome da serra, tanto no ámbito do turismo como para os productos que se producen na comarca ou pola integración de proxectos con este nome común", explican desde a formación, que lembra tamén que, por exemplo, nas buscas en Google da zona como destino turístico Courel é a palabra máis procurada, por riba de expresións como Caurel ou a propia Quiroga.


Summary: A segunda edición do festival Son do Camiño de Santiago de Compostela xa confirmou os cabezas de cartel. Entre eles estarán o histórico precursor do punk -conta 72 anos- Iggy Pop ou o picadiscos e produtor de electrónica comercial David Guetta.

O festival, cuxa primeira edición se celebrou o pasado ano, insiste na súa fórmula e contrata músicos pop de envergadura internacional, indubidábel éxito nas radiofórmulas e unha actualmente discreta relevancia artística. É o caso de Richard Ashcroft -fundador da banda brit pop The Verve-, de Bloc Party, de Black Eyed Peas ou dos suecos The Hives. A que si estará no Monte do Gozo entre os días 13 e 15 de xuño no cimo da súa popularidade é a catalá Rosalía, fenómeno artístico e comercial ao mesturar aires flamencos e acentos de músicas urbanas. A cota galega fórmana, polo momento, o rock&roll de orixe sesenteira de Familia Caamagno, a folktrónica vangardista de Baiuca ou a canción pop de Iván Ferreiro. O nacemento do Son do Camiño, un macrofestival xurdido cando esa fórmula comeza a ser cuestionada por xestores culturais e artistas, non estivo exenta de polémica. A concesión da marca realizada pola Xunta a unha unión temporal de empresas provocou a protesta do sector e da oposición política, ademais do elevado orzamento manexado, 2,5 millóns de euros, e adxudicado a dedo.


Summary: A Asociación de Montes de Galiza reitera que un monte ordenado, ben xestionado e multifuncional "é a mellor garantía" contra os lumes forestais.

A Asociación de Montes de Galiza, integrada na Fruga –Federación Rural Galega- afirma que a lei de montes aprobada polo goberno galego do PP en 2012 é unha lei que favorece a propagación dos grandes incendios. Unha afirmación que expón nun comunicado a raíz dos recente incendio de Portugal. Para Montegal, esa lei rebaixa as medidas preventivas (distancias), contribúe a desordenar o espazo rural e induce ao monocultivo, opcións, todas elas, que favorecen a propagación dos grandes incendios. "Condicións semellantes, ligadas ao cambio climático e ao abandono do mundo rural, que tamén se dan na Galiza, foran as que, segundo a maioría das opinións, deran lugar ao grande desastre ocorrido recentemente en Portugal. Un monte ordenado, ben xestionado e multifuncional é a mellor garantía para evitar que ocorran incendios de grandes dimensións".


Summary: A agresiva política de canteira de equipos como Barcelona e Madrid provoca que a FIFA presione para que pescude na orixe dos futbolistas menores, o que levou á Federación Galega a non tramitar fichas de rapaces adoptados. O BNG denuncia a "discriminación" e pide á Xunta que interveña

A agresiva política de canteira de xigantes do fútbol como Barcelona ou Real Madrid acaba por afectar rapaces e rapazas que xogan cada fin de semana a súa competición local co seu equipo da vila ou do barrio. No seu intento por controlar as fichaxes de xogadores estranxeiros menores de idade e as transferencias que destes cativos se fan dun país a outro, a FIFA presiona as federacións territoriais para que pescuden na orixe dos nenos. Tamén á Federación Galega de Fútbol (FGF), que leva tempo atrancando a tramitación das fichas de nenos adoptados. A presión da FIFA ás federacións para que pescuden na orixe dos nenos leva á Federación Galega a poñer atrancos ás fichas dos rapaces adoptados Emilio Romero, pai dun neno adoptado de Etiopía, nunca pensou que o seu fillo quedaría sen xogar por esixencias burocráticas. Con dez anos, e á hora de pasar ao fútbol federado, a FGF exixiulle unha morea de papeis adicionais ao seu pequeno, mentres que ao resto de compañeiros tan só se lles pedía unha fotografía e o DNI. A esta familia reclamáronlle permiso internacional de adopción, documentación do censo que acredite o seu enderezo e mesmo papeis que aseguren que nunca antes xogara cun equipo federado do seu país de orixe. Á familia dun neno adoptado en Galicia fóronlles requiridos permisos de adopcións, documentacións do censo e mesmo probas de que non xogara antes nun club federado "É algo incomprensible", lembra Romero, que sabe de moitos máis casos de nenos adoptados que perderon varios partidos polo mesmo motivo, malia que o propio Consello Superior de Deportes (CSD), ante polémicas semellantes, xa deixara claro que un neno adoptado é "de dereito español de orixe" e non se lle ten que esixir nada extra. "É unha discriminación e todo o contrario ao que sería unha boa política de integración", insiste o pai afectado, que veu como seu fillo foi apartado "por ter nacido en Addis Abeba" e que seguirá reclamando ante as autoridades para que "isto non aconteza máis". Ante estes casos, as deputadas do BNG, Carme Adán e Tereixa Paz veñen de presentar diversas iniciativas ante o que consideran unha "grave vulneración dos dereitos fundamentais dos e das menores" e que estaría sendo cometido pola FGF ao "impedir aos equipos tramitar as fichas dos nenos e nenas adoptados". Pasou na tempada pasada e pasou tamén nesta, aínda que a rixidez depende da delegación provincial que cadre ou mesmo da intensidade da protesta das familias, que acaban por facer recuar a Federación, non sen antes provocar a desilusión dun neno que, español a todos os efectos, ve como mesmo lle impiden adestrar de non tramitárselle o seguro. Tal e como explican as dúas parlamentarias nacionalistas, a FGF esixe aos clubs documentación complementaria nos casos dos rapaces ou rapazas adoptadas ao considerar que son xogadores españois non de orixe. O Código Civil Español, no seu artigo 19.1 -como lembra o BNG- aclara que o estranxeiro menor de 18 anos que fose adoptado por un cidadán español adquire, desde a adopción, a nacionalidade española de orixe. Xa que logo, a Federación estaría "vulnerando os dereitos adquiridos polos menores e referendados pola Constitución". O BNG lembra que a FGF estará "vulnerando os dereitos adquiridos polos menores e referendados pola Constitución" As dúas deputadas interpelarán o Goberno galego sobre o que consideran unha "situación incomprensible" e preguntarán á Xunta que medidas pensa adoptar para resolver "de inmediato" esta problemática. "Non queremos que volva pasar nunca máis", aclara Carme Adán, sabedora de que a presión política fixo tamén reaccionar á FGF, que ordenou a finais da pasada semana tramitar todas as fichas que tiña paralizadas por este tema para evitar problemas. Pero moitos nenos quedaran xa sen poder xogar días antes e mesmo na tempada anterior. Malia todo, Paz e Adán reclamarán a través dunha proposición non de lei que o Parlamento inste o Goberno a abrir unha investigación desde o departamento de menores sobre a situación provocada pola FGF que, segundo anuncian, será remitida á Fiscalía de Menores para "estudar medidas reparadoras" e mesmo "sancións". "Non pode ser que a un neno de dez anos se lle exixa documentación extra que non se lle pide a ningún compañeiro seu e se lle impida xogar", insiste Adán, que advirte que as solucións que deu a FGF foron "provisionais" e que houbo "unha discriminación polo lugar de nacemento". "O problema vén da FIFA, que é quen revisa todas as fichas e pide documentación extra ás federacións, pero ese é un problema deles que non pode afectar un dereito fundamental", lembra a deputada do Bloque, que recorda a advertencia da CSD, que recordara que é a normativa estatal, e non a dun organismo como a FIFA, a que rexe no Estado. A Federación Internacional, malia todo, mantén a presión. Faino no intento de preservar os seus requirimentos de proporcionar a un xogador que vén de fóra unha formación escolar que lle permita iniciar unha carreira que non sexa futbolística no caso de que deixe o deporte, así como tomar todas as previsións para asegurar que o rapaz está plenamente asistido en España. Unha normativa interna, federativa e destinada a evitar excesos dos grandes clubs europeos que acabou por afectar a esencia do fútbol e os máis pequenos.


Summary: A rexedora deixou o PP, pero segue no posto apoiada polo resto de edís populares e agora é recibida polo presidente, que dixera que alcaldes que saltaran a orde de vacinación contra a COVID debían "presentar a renuncia"

A rexedora deixou o PP, pero segue no posto apoiada polo resto de edís populares e agora é recibida polo presidente, que dixera que alcaldes que saltaran a orde de vacinación da COVID debían "presentar a renuncia"Hai agora un ano, o 28 de xaneiro, eldiario.es revelaba que a alcaldesa popular de Boimorto, María Jesús Novo, vacinárase contra a COVID como se formase parte do persoal da residencia de maiores do seu concello. Fixérao un mes antes, o 28 de decembro, ao día seguinte de que comezase a vacinación en Galicia e por diante da gran maioría de persoas que foran priorizadas por idade ou risco. Este martes, un ano despois daqueles feitos, coa alcaldesa fóra do PP pero mantida no cargo polo resto de edís populares, o presidente Feijóo recibiuna no seu despacho para analizar, entre outras cuestións, a posible ampliación da residencia de titularidade municipal na que ocorrera aquilo.Antes de que se coñecese a vacinación da alcaldesa popular, e cando xa transcenderan casos noutros puntos de España de alcaldes que se vacinaran nas primeiras xornadas do proceso, o propio Feijóo dixera que o "responsable e proporcional" sería, neses casos, "presentar a renuncia ao cargo". Porén, a rexedora de Boimorto non só non o fixo senón que non solicitou a súa baixa no PP ata que o partido anunciou que lle abriría un expediente disciplinario. A súa baixa supuxo o remate sen conclusións dese expediente pero non a súa saída da alcaldía, xa que o resto de concelleiros e concelleiras populares seguiron apoiándoa como se fose do partido. A Xunta quere axudar ao Concello a "reducir o déficit actual" da residencia de maiores municipalNo seu momento, a explicación que deu Novo foi que se vacinara porque acudía acotío á residencia e "para salvagardar os residentes, que son a miña máxima preocupación neste tempo, nunca aceptei por un interese propio". A rexedora tamén fixera responsable ao Sergas da súa vacinación.Este martes Novo foi recibida por Feijóo no marco das diversas reunións que o presidente mantén con alcaldes sen anuncialas previamente na súa axenda oficial pero si distribuíndo posteriormente nalgúns casos imaxes e mesmo notas de prensa co contido do encontro, como fixo neste caso. Desta volta, a reunión con Novo analizou, entre outras cuestións, a ampliación da residencia de maiores de Boimorto na que a rexedora foi vacinada para "procurar un equilibrio entre ingresos e gastos, coa intención de reducir o déficit actual".


Summary: O partido programado da selección española en Riazor "vai ser un dos maiores investimentos do Concello no que levamos de mandato en materia deportiva", critica o BNG, que reclama saber o custo total do encontro para as arcas públicas.

Francisco Jorquera, voceiro do Bloque Nacionalista Galego (BNG) na Coruña, rexistrou esta terza feira unha pregunta por escrito para que o Concello faga público o custo para as arcas municipais do partido da selección española masculina de fútbol no estadio de Riazor, que decorrerá o vindeiro 29 de marzo. O portavoz nacionalista reclama que o Goberno local que encabeza Inés Rei, do Partido dos Socialistas de Galicia, debulle as xestións "para procurar parceiros privados ou públicos que permitan amortecer o impacto para a Facenda local". Nesa liña, reitera a importancia de ser conscientes do choque para as arcas públicas que poden supor os 360.000 euros que custa a organización do evento, só en concepto de canon. Ademais, incide Jorquera, no que atinxe ao partido amigábel contra Islandia "hai outros gastos adicionais non determinados que o BNG demanda agora que se cuantifiquen". Outro dos aspectos que aborda a pregunta ao Concello é coñecer "que retorno en termos económicos e de promoción da cidade" contan con obter. Un dos maiores investimentos municipais no sector deportivo Asemade, Jorquera arremeteu contra a metodoloxía estabelecida nesta clase de certames deportivos, cuestionando se é normal que o total dos ingresos que se recaden sexan integramente para a Federación Española de Fútbol. Ao tempo, a pregunta rexistrada subliña que todo indica que "este vai ser un dos maiores investimentos do Concello no que levamos de mandato en materia deportiva", a pesar de que os cartos non provirán de maneira formal do Servizo Municipal de Deportes, senón que estarán a cargo dunha partida da Alcaldía.


Summary: CxG presentarase ás eleccións europeas de maio en coligación co PNV e, de ser o caso, tamén con CiU. Así o decidiu o 69% da súa militancia que se impuxo na convención electoral celebrada en Padrón fronte ao 29% que defendeu presentarse en solitario.

De maneira maioritaria, cun 69%, a militancia decidiu que CxG concorra ás eleccións europeas da man do PNV e, previsibelmente, tamén con CiU, se se chega a confirmar o acordo electoral. En minoría quedou a proposta de configurar unha lista propia que acadou só o 29% dos votos da militancia. Gonzalo Constela, Pérez Bouza e María Sambade foron os encargados de defender a proposta gañadora que oficialmente foi presentada como a "candidatura do PNV", á marxe de que no futuro próximo se determine se máis forzas políticas, en concreto CiU deciden ir na mesma listaxe electoral. "A que se presentou como "candidatura galega" que consistía na concorrencia en solitario de CxG aos comicios europeos acadou o 29% dos votos" Precisamente era a posibilidade de compartir candidatura con CiU a que levaba a unha parte da militancia de CxG a rexeitar a coligación co PNV ao recusaren os recortes aplicados por Artur Mas na Generalitat de Catalunya e cuestionaban partillar listas cun partido con dirixente encausados e procesados por casos de corrupción. A votación, malia iso, só se deu entre ir con PNV ou en solitario. Fronte á opción maioritaria defendeuse a que se presentou como "candidatura galega" que consistía na concorrencia en solitario de CxG aos comicios europeos. Iván Marrube, Jéssica Fernández e Álvaro Montes foron os encargados de defenderen esta posición na convención, proposta para a que contaron tamén co apoio de militantes como Xulia Guntín. Finalmente esta segunda opción acadou o 29% do apoio da asemblea. As bases programáticas foron aprobadas cun 93% a favor, 2% en contra e un 5% de abstencións.


Summary: A Real Academia Galega reclama a oficialidade do galego en igualdade de condicións que o asturiano.

O presidente do Principado, o socialista Adrián Barbón, afirmou esta terza feira que ninguén vai dicir "desde calquera outra comunidade" o que ten que recoller Asturias no seu Estatuto de Autonomía. As declaracións de Barbón producíronse poucas horas despois de que a Real Academia Galega (RAG) reclamase a oficialidade do galego en igualdade de condicións que o asturiano no novo Estatuto de Autonomía de Asturias. Actualmente, o nome recollido na lexislación asturiana para a lingua falada entre os ríos Navia e Eo, na zona fronteiriza coa Galiza, é 'galego-asturiano'. Con todo, a principal asociación cultural do Navia-Eo, Xeira, chegou a denunciar a "intención do Goberno de Asturias de cambiar o nome ao galego-asturiano" por 'eonaviego'. 'Eonaviego' A protesta de Xeira veu polo uso nos últimos meses polo Principado do termo 'eonaviego' para referirse á a lingua do extremo occidental de Asturias e despois dunha pregunta de Podemos á conselleira de Cultura Berta Piñán, quen respondeu que o uso deste termo se basea nun informe da Academia da Llingua (ALLA), que é o que van usar no dicionario de galego-asturiano que está a preparar a institución ('Dicionario eonaviego'). Ante estas afirmacións, a RAG reclamou o mesmo trato para as dúas linguas propias de Asturias, o galego e o asturiano, e critica, ademais, que se elixa o glotónimo "eonaviego", unha fórmula, recalca, que busca "facer invisíbel a existencia do galego" nas comarcas lindeiras coa Galiza. A institución remitiu ao presidente do Principado, Adrián Barbón, ao Goberno de Asturias e aos grupos parlamentarios o informe aprobado no seu último pleno ordinario á mantenta da reforma do seu Estatuto de Autonomía. La reforma del Estatuto de Autonomía se negocia en Asturias de acuerdo al sentir de los grupos políticos, entidades y asociaciones asturianas. Nadie nos dirá, desde cualquier otra Comunidad y por mucho respeto que les tengamos, lo que tenemos que recoger en nuestro Estatuto.— 🌹 Adrián Barbón 💙💛 (@AdrianBarbon) January 11, 2022 A resposta de Barbón chegou a través dun apuntamento en Twitter, onde indicou que esa reforma negóciase en Asturias "de acordo ao sentir dos grupos políticos, entidades e asociacións asturianas". "Ninguén nos dirá, desde calquera outra comunidade e por moito respecto que lles teñamos, o que temos que recoller no noso Estatuto", sentenciou o presidente.


Summary: Accións formativas con profesionais e unha iniciativa artística de denuncia son algúns dos elementos da campaña que rematará o 18 de outubro, "Día Europeo contra a trata de seres humanos".

"Decorre o veo da explotación invisibilizada" é o nome do proxecto que está desenvolvendo a área de Igualdade da Deputación da Coruña para a sensibilización e a acción colectiva contra a trata de mulleres, nenas e nenos e a explotación sexual. Sensibilizar contra a trata e descubrir a súa existencia é o principal obxectivo do programa, indican desde a entidade. A iniciativa, aponta, busca facilitar ferramentas para abordar o fenómeno da trata e a explotación sexual ao persoal traballador dos Centros de Información á Muller (CIM) con accións formativas e creativas que rematarán cunha campaña artística de sensibilización que se fará público o vindeiro día 18 de outubro, "Día Europeo contra a trata de seres humanos". "O que non se ve semella que non existe e esta é unha realidade que non se adapta á situación da trata de mulleres, unha explotación invisíbel coas que as institucións se teñen que comprometer activamente", sinala a deputada de Igualade da Deputación da Coruña, María Muíño. Nas primeiras sesións, nas que participan traballadoras dos CIM da Coruña, Ames, Arteixo, Boiro, Carballo, Culleredo, Ferrol, Laracha, Muros, Negreira, Noia, Santa Comba, Teo e Zas, abórdase a trata desde un enfoque teórico, a situación na Galiza e ferramentas para recoñecer e axudar a mulleres vítimas de explotación sexual. A representantes de MdM na Rede Galega de Loita contra a Trata Sexual, Gemma Blanco, técnica da área de violencia de Xénero de Intervención en Médicos do Mundo foi a encargada de impartir as dúas sesións o 19 de setembro e o 1 de outubro. Na segunda fase do programa, coa mediación de 7H Cooperativa Cultural, as participantes deseñarán unha campaña de sensibilización artística arredor do fenómeno de trata nun traballo que será compartido con mulleres vítimas da trata que validarán o proxecto final.


Summary: O BNG levou adiante as negociacións co Padroado. Ademais da presenza de familiares e traballadoras haberá tamén a doutro represente da corporación.

O Padroado da Residencia SanCarlos de Celanova abre o órgano reitor ás familias e as traballadoras e reforzar o carácter público da doazón inicial incrementando a representación da corporación municipal na dirección. Así o informa o BNG da localidade, que fala dun acordo "inédito e pioneiro no país". "As familias e os grupos políticos deron o primeiro paso, agora é o Padroado quen dá outro e abre ás familias, á corporación municipal e ás traballadoras a participación na xestión da Residencia", sinala nun comunicado a formación nacionalista. "É a primeira residencia que abre a porta a familias e a traballadoras cunha representación directa no órgano de dirección,para colaborar na xestión ordinaria do centro",explicou o portavoz nacionalista, Leopoldo Rodríguez. O Padroado manterá os seus membros actuais: tres natos -entre eles, o alcalde- así como os outros tres que viñan representando asociacións da sociedade civil, e incorporará unha representante das familias de residentes, unha representante das traballadoras e unha representante da corporación municipal. "Celanova dá exemplo e senta un precedente.Este acordo significa que todos nos responsabilizamos e recoñecemoso outro o seu dereito a co-responsabilizarse", subliñou Leopoldo Rodríguez. E engadiu: "Temos a vontade de traballar todas xuntas nunha tarefa inescusábel: a mellora da atención e dos coidados aos maiores na Residencia San Carlos de Celanova e alí onde se estean a prestar coidados ás nosas e nosos maiores".


Summary: O número de casos activos segue incrementándose en Galicia, a diferenza do que sucede, aparentemente, no conxunto do Estado. Porén, o número de novos ingresos hospitalarios reduciuse nos últimos días. Ademais, o noso país é polo momento o territorio cunha menor taxa de mortalidade, falecementos sobre o total de positivos

Entre o bombardeo de informacións que recibimos sobre a pandemia de coronavirus os datos xogan un papel central. Todos os días escoitamos novos indicadores sobre o número de positivos, de altas, de mortes, de ingresos hospitalarios. Vemos gráficas exponenciais, con liñas de tendencia, comparacións entre países e discursos que foron pasando de chamamentos a 'aplanar a curva' a prever o momento do 'pico' de contaxios ou do 'pico' de ingresos hospitalarios.Os números dinnos moitas cousas sobre a evolución da epidemia, dado o seu masivo alcance e a necesidade de evitar que a cifra de persoas que necesitan atención hospitalaira exceda os límites de capacidade do noso sistema sanitario. As cifras, con todo, deben ser tomadas con precaución, sobre todo á hora de comparar distintos países, ao depender dos métodos de medición empregados en cada lugar, do número de probas realizadas, ou da contabilización ou non de determinados falecementos.O número de casos activos segue incrementándose en Galicia, a diferenza do que sucede, aparentemente no conxunto do EstadoÁ vista dos datos fornecidos polo Sergas, como é a situación hoxe en Galicia? Estamos mellor que outras partes do Estado? Superamos xa o pico da enfermidade? Cando o superaremos? Resistirá o noso sistema sanitario?En primeiro lugar, o número de casos activos. En Galicia hai nestes momentos, segundo os últimos datos, difundidos este luns ao mediodía pola Consellería de Sanidade, un total de 3.476 casos activos de coronavirus, entre os que 134 pacientes graves se atopan na UCI, 766 están ingresados en unidades hospitalarias convencionais e unha gran maioría (2.576) se atopan nos seus domicilios, con síntomas leves.Galicia realizou máis de 16.000 probas e o 77% deron un resultado negativoÁ vista do gráfico (no que os datos se amosan con medias dos últimos tres días, para limitar as alteracións puntuais), o número de casos activos segue incrementándose en Galicia, a diferenza do que sucede, aparentemente no conxunto do Estado e especialmente nos territorios con máis positivos, como Madrid ou Cataluña. Varias comunidades autónomas poderían ter acadado e mesmo superado o punto máximo da enfermidade, e a Galicia, onde a Covid-19 chegou algo máis tarde, poderían quedarlle aínda algúns días.Segue aumentando, igualmente, a cifra de falecementos, cun total de 79, e que este luns acadaron o seu máximo diario, con 18. A media dos últimos tres días deixa a cifra en 12, pero reflicte igualmente esa tendencia aínda crecente, que semella que aínda se manterá durante algún tempo. A boa nova, en todo caso, é que tamén se están incrementando de forma clara as altas de pacientes, cunha media de 34 nos últimos dous días. O gráfico amosa un importante incremento do número de casos en Galicia nos últimos días, especialmente nos datos deste luns. Pode que a enfermidade siga propagándose con forza, pero a outra hipótese sería que en Galicia se están realizando máis probas que noutros territorios, que hai xa tempo que renunciaron a testar aos pacientes con síntomas leves.Aínda que este luns se rexistraron 551 novos casos activos, o que aumentou foi sobre todo o número de pacientes en illamento domiciliario (+480), mentres que só houbo 12 novos casos na UCI e 59 novos ingresos en unidades convencionaisGalicia superou este luns as 16.000 PRCs (proba diagnóstica do coronavirus) realizadas, das que ata agora o 77% deron un resultado negativo. A porcentaxe de probas positivas sobre o total continúa a medrar, aínda que de forma paseniña, como se pode ver neste gráfico.Aínda que este luns se rexistraron 551 novos casos activos, o certo é que o que aumentou foi sobre todo o número de pacientes en illamento domiciliario (+480), mentres que só houbo 12 novos casos na UCI e 59 novos ingresos hospitalarios en unidades convencionais.Sobre o total de casos activos, aquelas persoas que están na UCI representan cada vez unha porcentaxe menor, pasando nos últimos días de case roldar o 5%, a caer por debaixo do 4%. Tamén descendeu a proporción de pacientes no resto de unidades hospitalarias (do 27% ao 22%), mentres que medra a porcentaxe de casos positivos nos seus domicilios (do 68% ao 74%).A tendencia de aumento no número de ingresos hospitalario detívose nos últimos días, tanto no que atinxe aos ingresos en UCI (unha media diaria de 12) coma no resto de unidades (unha media de 70 cada día)En relación con isto, vemos aquí a evolución diaria (en medias de tres días) dos ingresos nas UCI e noutras unidades hospitalarias para pacientes non graves. O crecemento dos ingresos hospitalarios en Galicia vén sendo máis lento que noutras comunidades autónomas, e o nivel de saturación é moi inferior. Ademais, semella que a tendencia de aumento se detivo nos últimos días, tanto no que atinxe aos ingresos en UCI (unha media de 12 nos últimos días) coma no resto de unidades (unha media de 70 cada día).Neste gráfico podemos ver como cada día que pasa a porcentaxe de aumento do número de persoas hospitalizadas por coronavirus é menor, con incrementos inferiores ao 10% nos últimos días. Con todo, a realidade é que aínda son máis os casos que entran ao hospital que o número de persoas que reciben a alta. Porén, as dúas liñas van achegándose, con ao redor de 80 novos ingresos hospitalarios ao día, e algo máis de 30 altas diarias. Os expertos cualificaron de 'punto de inflexión' o momento en que o número de altas supere ao de novos casos activos. Ese escenario semella aínda lonxe.Áreas SanitariasOurense a área sanitaria que rexistra unha maior incidencia da enfermidadeOutro dos datos que a Xunta achega todos os días é o do número de casos activos rexistrados en cada área sanitaria. Nun comezo foi A Coruña a zonas que tivo un maior número de positivos, aínda que nos últimos días vén sendo Vigo a área con máis casos, seguida da Coruña, Santiago e Ourense, como se pode ver no seguinte gráfico. Se vemos o gráfico que amosa a evolución diaria dos casos activos, atopamos como Lugo e Ferrol, que ata agora rexistraran un número reducido de positivos, comezaron a detectar cifras maiores nos dous últimos días, pode que debido á realización de máis probas.En termos relativos (casos activos por habitante) é a provincia de Ourense a área que rexistra unha maior incidencia da enfermidade (157 casos por cada 100.000 habitantes), superando por pouco ás áreas coruñesa e viguesa.Galicia, no contexto do Estado españolMentres que Madrid presenta 14 falecementos por cada 100 positivos, Galicia non chega a 2, o que o converte no territorio con menor mortalidadeEste último gráfico permite comparar a incidencia do coronavirus en Galicia e noutas zonas do Estado. Os datos amosan, en principio, que Galicia presenta un número de casos positivos por habitante por debaixo da media e moi inferior ao que presentan A Rioxa, Madrid, Navarra, Castela-A Mancha ou País Vasco (aínda que superior ao doutras seis comunidades autónomas, sobre todo meridionais).Chama poderosamente a atención as grandes diferenzas entre unhas outras zonas do Estado en canto á taxa de letalidade do coronavirus (a relación entre o número de mortes e a cifra de casos detectados). Mentres que Madrid presenta 14 falecementos por cada 100 positivos, Galicia non chega a 2, o que o converte no territorio con menor mortalidade. Esta marxe pode deberse ao maior número de probas realizadas en Galicia en relación a outras zonas, sobre todo a Comunidade de Madrid, onde ademais se produciron moitísimos falecementos en residencias de anciáns.