Summary: Este venres preséntase na Cidade da Cultura o proxecto Latitude, dirixido por María Almazán, que busca contribuír á reindustrialización do sector téxtil galego a través do valor engadido da sustentabilidade, coidando o produto e as persoas que o confeccionan

"Dixéronnos que o fixésemos en Madrid, Barcelona, Berlín ou Londres, pero queremos facelo en Galicia". Deste xeito preséntase Latitude Contemporary Fashion Makers, unha empresa pioneira no mundo da moda que acaba de nacer co obxectivo de contribuír á reindustrialización do sector téxtil galego a través do valor engadido da sustentabilidade. O corazón do proxecto é unha rede de talleres situados en Galicia, unhas instalacións -destacan- "nos que non só se coida o produto, senón tamén as persoas que o confeccionan, contribuíndo á recuperación dun sector estratéxico e de gran tradición". Latitude quere aproveitar esta "experiencia e saber facer, con máximos estándares de calidade" para se converter nun centro de referencia para as producións de moda sustentable Made in Europe. Os seus responsables destacan que "tras anos de deslocalización das producións cara a países asiáticos, son xa moitas as empresas que se plantean volver, e Latitude quere converterse nunha ferramenta de facilitación ás marcas que queren producir aquí con estándares de sostibilidade". Ademais, Latitude ofrécelles ás marcas outros servizos, coma un Showroom de materiais sustentables, situado na Cidade da Cultura, grazas a a alianza coa plataforma internacional CLASS, con presenza en Milán, Copenhague, Londres e Nova York. "Tras anos de deslocalización das producións cara a países asiáticos, son xa moitas as empresas que se plantean volver, e Latitude quere converterse nunha ferramenta de facilitación ás marcas que queren producir aquí con estándares de sostibilidade" Os impulsores do proxecto explican que proceden de experiencias e campos diversos, dende a enxeñaría téxtil, a estratexia, o deseño, a consultoría, a comunicación ata a responsabilidade social corporativa, "permitindo abordar os proxectos desde unha perspectiva integral con enfoques complementarios". Subliñan que comparten "a convicción de que é necesario (e posible) recuperar unha forma de facer moda baseada na calidade á que se incorporan novos valores que falan de responsabilidade e sostibilidade". E reclaman "que é necesario facerse preguntas diferentes sabendo que o futuro está no equilibrio entre economía e ecoloxía, entre consumidor e produto, entre ganancia e beneficio, entre promesas e expectativas". Latitude incorpora unha sección, Latitude Lab, para os creadores emerxentes, co obxectivo de servir para a formación, a asesoría e o desenvolvemento de produtos innovadores de forma colaborativa e o intercambio de experiencias. En consecuencia, conclúen, apoian "unha industria local, na que é posible coñecer as persoas que están detrás das prendas que producimos, onde a roupa non ten que percorrer medio mundo ata chegar ao consumidor, que xera desenvolvemento e que coida tanto o produto como as persoas que están detrás del". Apoian "unha industria local, na que é posible coñecer as persoas que están detrás das prendas, onde a roupa non ten que percorrer medio mundo, que xera desenvolvemento e que coida tanto o produto como as persoas que están detrás del" María Almazán, CEO de Latitude, presentará o proxecto este venres na propia Cidade da Cultura, no marco de The Balance of Fabric, unha rechamante instalación interactiva desenvolvida polo colectivo Domestic Data Streamers coa que Latitude quere convidar a reflexionar acerca da sustentabilidade e o futuro da moda. Almazán traballou durante catro anos nunha multinacional téxtil, que abandonou en desacordo co xeito en que producía as súas prendas en Asia, coa explotación á que eran sometidas as traballadoras e tamén o medio ambiente. En 2010 abriu en Gondomar a súa propia empresa para facer roupa de maneira responsable e ecolóxica, Alternativa Textil, e involucrouse en distintos proxectos, entre eles a Fundación Fabrics for Freedom, que buscaban concienciar a produtores e a sociedade en xeral sobre a necesidade dunha nova cultura da roupa. Dende o pasado ano coordina xunto con Amarante-Setem a Plataforma Galega de Moda Sostible, MOV3, The Balance of Fabric Latitude presentarase este venres no marco da instalación The Balance of Fabric, unha proposta artística que se poderá visitar na Cidade da Cultura este xoves (de 17 a 21 horas) e venres (de 12 a 14 e de 17 a 21 horas). "Onde se fixo a roupa que levas? Cres que é sostible? Valor ou prezo?" ou "Sabes que impacto xera no medio ambiente e nas persoas?" son cuestión que servirán de fío condutor a esta instalación. Será unha representación en tempo real daquilo que pensamos e sentimos sobre a roupa que vestimos, convidando o público a reflexionar sobre os seus hábitos e opinións ao redor da moda. "Unha rechamante instalación que axuntará arte e estatísticas, divulgación e reflexión, razón e emoción", destacan os seus impulsores. "Onde se fixo a roupa que levas? Cres que é sostible? Valor ou prezo?" ou "Sabes que impacto xera no medio ambiente e nas persoas?" son cuestión que servirán de fío condutor a esta instalación The Balance of Fabric está realizada polo colectivo catalán Domestic Data Streamers, un grupo de creadores que utilizan novas linguaxes contemporáneas que nos axudan a entender mellor o mundo que nos rodea. Para iso, converten os números en instalacións, transformando as estatísticas en sistemas interactivos e experiencias. Destacan que "os datos cambian a forma na que vemos o mundo. Podemos aprender máis sobre nós e sobre a natureza que nos rodea que nunca antes na historia da humanidade, pero necesitamos novas ferramentas que nos permitan traducir esta información nunha lingua universal". Na rede poden verse algúns dos anteriores proxectos de Domestic Data Streamers, en cidades como Barcelona, Berlín, Doha ou Londres.


Summary: A cifra de desempregad@s reduciuse en 12.600 persoas neste trimeste, deixando a cifra de persoas no paro en máis de 284.000.

Os dados da Enquisa de Poboación Activa (EPA) indican que o paro descendeu en Galiza en 12.600 persoas no segundo trimestre do ano respecto os tres primeiros meses de 2014. Unha baixa do 4,4%. O número de parad@s no noso país é de 284.300, o máis alto entre os territorios da contorna. Nestes últimos 12 meses hai en Galiza 6.000 persoas menos no desemprego, indica a EPA. Mais, e como tamén recolle esta enquisa, nese mesmo período o noso país perdeu 13.900 ocupados. Son 991.500 persoas ocupadas en Galiza fronte 284.300 no desemprego. A taxa de actividade está no 53,85 por cento e do paro en 22,29 %. Para a CIG, a EPA do II Trimestre "retrata a grave situación do mercado laboral en Galiza". Sostén que os dados indican que o emprego que se creou "é temporal e de carácter puramente estacional, que houbo un incremento do desemprego de moi longa duración e que hai un total de 93.700 fogares con todos os seus activos no paro só se pode concluír que estamos ante un panorama dramático".


Summary: Implicadas no Desenvolvemento celebra este domingo en Compostela a décima edición do seu festival, con Mercedes Peón, Uxía e Abe Rábade encabezando o cartel. A ONGD galega conmemora esta década coa edición dun disco.

Música e palabra solidaria por décimo ano consecutivo. Implicadas no Desenvolvemento subirá de novo ao escenario para, sobre as táboas do Teatro Principal de Compostela, desenvolver a súa "cita anual coa cultura e solidariedade". Como vén acontecendo dende hai unha década a ONGD galega cita algúns dos principais referentes das artes no país para, dende as oito e media da tarde e coa presentación de Yolanda Castaño e Isabel Blanco, combinar a difusión do seu traballo na cooperación ao desenvolvemento e un completo espectáculo. Mercedes Peón, Uxía e Abe Rábade serán desta volta a banda sonora dun evento polo que tamén pasarán o teatro e a danza, con Celso Parada, Isabel Risco e Nova Galega de Danza. Como adoito, tamén haberá espazo para a palabra literaria, nesta ocasión a través de Antón Reixa, María Lado e Lucía Aldao, Fran Alonso e Marilar Aleixandre. Todos estes nomes súmanse a unha nómina moito máis ampla que non só fica no recordo dos carteis de festivais pasados. Nesta ocasión, e co gallo do décimo aniversario, Implicadas lanza un disco, Reactiv_Arte con colaboración de artistas que xa participaron no festival, tales como Mercedes Peón, Xabier Díaz, Iria Pinheiro, Leilía ou Xoán Curial. Neste CD o público atopará "temas musicados de poemas de escritoras támiles, etíopes e galegas das obras Vanakkam-Benvidas e As que rubimos montañas, ambas editadas pola Implicadas co obxectivo de "poñer en cuestión a nosa representación das outras e darlles espazo para que falen dende a poesía. Co gallo da décima edición do festival, este domingo en Compostela, Implicadas edita o CD 'Reactiv_Arte' Como cada ano, o Implícate é "un espazo de colaboración que vai moito máis alá do propio evento", explican dende a ONGD. "Grazas a el -especifican- Implicadas conta cunha rede forte e estable de claboración con persoas que usan os seu propios espazos de intervención cultural para dar visibilidade aos valores e traballo da organización". Nesta ocasión, especifica a presidenta de Implicadas, Lucía López Bayo, a recadación do evento servirá para financiar dous proxectos. Un deles é o plan para tentar frear o infanticidio de Salem, na India, unha contorna de "violencia extrema contra as mulleres" onde as nenas son asasinadas polo mero feito de séreno. O segundo proxecto, tamén ubicado na India, céntrase no "empoderamento político, social e económico" das mulleres do estado de Tamil Nadu.


Summary: O INE vén de actualizar a súa publicación Mujeres y Hombres no campo dedicado á educación. Os datos revelan que non hai cambios no esquema, coñecido dende hai anos, dunha presenza maioritaria de mulleres entre os estudantes universitarios, pero aínda un meirande número de homes impartindo as clases.

En España dende hai anos licéncianse nas universidades moitas máis mulleres que homes. Concretamente, en 2011, completaron os seus estudos 134,7 mulleres por cada 100 homes, estreitando lixeiramente o desequilibrio que se advertía en 2010 (137,1 por cada 100) ou en 2008 (140,1 por cada 100). Porén, este claro dominio feminino nas aulas das universidades, segue sen ter aínda un reflexo nunha proporción semellante de profesoras, e moito menos de profesoras titulares ou de catedráticas. Son algúns dos datos que forman parte da publicación Mujeres y Hombres, elaborada polo Instituto Nacional de Estatística (INE), e que vén de actualizar o seu campo dedicado á educación. A medida que se ascende nos distintos niveis de escolarización: educación infantil, primaria, secundaria, bacharelato, formación profesional, universidade..., a presenza feminina entre as docentes vai diminuíndo Na información estatística, que non só se refire á universidade, senón que abrangue todo o sistema educativo, advírtese que a medida que se ascende nos distintos niveis de escolarización: educación infantil, primaria, secundaria, bacharelato, formación profesional, universidade..., a presenza feminina entre as docentes vai diminuíndo. Así, se en educación infantil o 97,2% das mestras son mulleres e estas porcentaxes son igualmente contundentes en educación primaria (80,2%) e especial (81,6%), cando chegamos a secundaria, bacharelato e formación profesional as cifras iguálanse (56% de mulleres), e a realidade dá unha volta ao entrar nas ensinanzas artísticas (45,5% de mulleres) e, sobre todo, na etapa universitaria (38,6% de profesoras). Dentro deste porcentaxe do 38,6%, ademais, cómpre salientar que a presenza feminina vai reducíndose a medida que se ascende de escala: no profesorado contratado elas son o 41,5%, entre os titulares a súa presenza baixa até o 39,3%, e só o 19,5% dos catedráticos son mulleres. En Galicia, como lembraba GCiencia hai uns días, as cifras son mesmo menores: Vigo (18,5%), Santiago (12,4%) e A Coruña (11,1%). En canto ao profesorado titular, a de Santiago é a universidade que máis se achega á igualdade, cun 43,6% de mulleres, mentres que Vigo (38%) e A Coruña (37,3%) baixan do corenta por cento. Tamén se advirte un gran desequilibrio no número de mulleres graduadas nos estudos de ciencias, matemáticas e tecnoloxía, un indicador no que no ano 2011, por vez primeira, os homes españois superaron a media da UE Tamén se advirte un gran desequilibrio no número de mulleres graduadas nos estudos de ciencias, matemáticas e tecnoloxía, un indicador no que no ano 2011, por vez primeira, os homes españois superaron a media da UE. Así, nese ano había en España 23 licenciados nestas áreas por cada mil homes entre 20 e 29 anos, fronte a unha media europea de 22,3. Esta taxa foise incrementando con rapidez dende o ano 2008, cando se rexistraban 15,8 licenciados por cada mil persoas nesa franxa de idade (fronte a unha media europea de 19 por cada mil). As mulleres son máis en practicamente todas as áreas de estudo, comezando por educación (77%), saúde (76%), ciencias sociais e dereito (62%) e humanidades e arte (61%), pero non en ciencias, matemáticas e informática (36%) e enxeñaría (27%) Porén, a presenza feminina segue moi por debaixo desas cifras e non chega nin á metade. Así, en España había en 2011 10,4 mulleres licenciadas en ciencias por cada mil, por debaixo da media europea (11,1%). A pesar de que se produciu un notable incremento dende 2008 (7,2), o diferencial cos homes mesmo aumentou neste tempo. Romanía, Dinamarca e Polonia son os países da UE coas taxas máis altas de mulleres graduadas en ciencia, matemáticas e tecnoloxía. Pola contra, Chipre, Hungría, Holanda e Luxemburgo sitúanse nos tres últimos postos. Estas cifras compleméntanse co dato sinalado ao comezo deste texto, que facía referencia á clara maioría feminina entre os estudantes universitarios. As mulleres son máis en practicamente todas as áreas de estudo, comezando por educación (77%), saúde (76%), ciencias sociais e dereito (62%) e humanidades e arte (61%), pero non en ciencias, matemáticas e informática (36%) e enxeñaría (27%). As proporcións por xénero en todas as áreas mantéñense, ademais, inalteradas dende 2008. Nas tres universidades galegas, as mulleres son maioría en todos os campos, agás nas carreiras técnicas, nas que se detecta unha clara maioría masculina: 4.300 mulleres por 9.700 homes.


Summary: Os contaxios activos rexistrados na Galiza caen até os 1.563, mentres que o número de persoas hospitalizadas crece lixeiramente até as 59.

Os casos activos de Covid-19 na Galiza manteñen a tendencia descendente e caen a 1.563, a pesar de que o número de persoas hospitalizadas crece lixeiramente até as 59 -dúas máis que na xornada anterior-. Mentres, os contaxios detectados a diario mantéñense ao redor de medio cento. Segundo os datos actualizados pola Consellaría de Sanidade este sábado 25 de setembro, con rexistros até as 18 horas de onte, hai 18 persoas ingresadas en unidades de coidados intensivos -unha máis-, mentres que outras 29 están en planta -unha máis-. Por áreas sanitarias, a presión hospitalaria redúcese en tres (Ferrol, Ourense-Verín-O Barco de Valdeorras e Vigo), mais aumenta lixeiramente nas outras catro (A Coruña-Cee, Lugo-A Mariña-Monforte, Pontevedra-O Salnés e Santiago-Barbanza). En canto ás que soben, A Coruña contabiliza 17 persoas ingresadas con Covid-19 (+2), das que cinco (sen cambios) están críticas. Séguea a área de Lugo, con 13 persoas hospitalizadas (+1), dúas delas en UCI (tamén sen variacións). Mentres, a área sanitaria de Santiago-Barbanza contabiliza 12 hospitalizados por coronavirus (+2), aínda que en coidados intensivos seguen sendo tres, e en Pontevedra-O Salnés hai sete (+1), dous deles (+1) en UCI. No lado oposto, os hospitais da área de Ourense reducen a sete o número de persoas ingresadas (-2), das que catro están en UCI. Na de Vigo descenden a tres (-1), dous deles en UCI; e na área sanitaria de Ferrol xa non hai persoas con coronavirus que requiran de hospitalización. Casos activos en descenso Galicia mantén a tendencia descendente de casos activos de Covid-19, que se sitúan en 1.443, o que supón 120 menos que os rexistrados a xornada anterior, ao haber de novo máis altas (175), que novos contaxios (58), aos que se suman dúas novas vítimas mortais. Así, a Galiza xa conta con menos de 1.500 infeccións activas, a niveis de hai tres meses. A última xornada cunha cifra tan baixa foi o pasado 25 de xuño. Por áreas sanitarias, as e os pacientes Covid seguen en descenso en todas elas. A Coruña-Cee rexistra, de acordo cos últimos datos, 340 casos activos (-43). Séguea a de Vigo, con 287 (-12), e a de Lugo-A Mariña-Monforte, con 268 (-28). Mentres, a área Santiago-Barbanza conta con 208 infeccións activas (-12), Ourense-Verín-O Barco ten 201 (-10), Pontevedra-O Salnés 101 (-7) e a área de Ferrol 38 (-8). Menos de 100 contaxios diarios Neste inicio da fin de semana, os contaxios de Covid-19 detectados en un día por todo tipo de probas mantéñense por baixo do cento cun lixeiro incremento a 58, tres máis que os 55 rexistrados na sexta feira. De todos estes novos casos notificados, 15 corresponden coa área de Ourense-Verín-O Barco, 14 coa de Coruña-Cee e 12 con Lugo-A Mariña-Monforte. Ségueas Santiago-Barbanza con nove e Vigo con oito, mentres que Pontevedra-O Salnés e Ferrol non rexistraron novos contaxios. Dous novos falecementos Os contaxios de coronavirus rexistrados en total na Galiza desde o inicio da pandemia suman 182.077 e as persoas falecidas co virus ascenden a 2.628, após Sanidade notificar na sexta feira dúas novas vítimas mortais. Trátase de dúas mortes acontecidas no Hospital de Monforte. Un dos falecidos (na quinta feira) era un home de 92 anos anos, usuario da residencia Domusvi Monforte. O outro ancián que faleceu no mesmo centro hospitalario na sefta feira tiña 93 anos.


Summary: Docentes, alumnado e familias afrontan o inicio dun novo curso coa persistencia de problemas xurdidos ou acrecentados nestes anos. Con esta reportaxe abrimos un novo número do semanario Sermos Galiza en papel. Xa á venda na loxa e a partir da quinta feira nos quiosques.

Máis un novo semanario saíndo do forno e xa van 363. Neste número, o protagonismo corresponde á volta ás aulas. O inicio dun novo curso escolar volve evidenciar eivas e problemas que nestes anos non teñen solución por parte dunha Xunta "inmobilista", segundo a comunidade escolar, e cuxas políticas minguan o ensino público á par de que favorece a privada. En Opinión, publicamos os artigos de Marilar Aleixandre e de Guillerme Vázquez, así como unha nova entrega de "A ollo nu", a sección que cada semana escribe Xoán Costa. A praga de cartaces e faixas anunciando enlaces matrimoniais nas estradas galegas é un fenómeno que "debería estudarse nas universidades", segundo os expertos. Mergullámonos neste fenómeno neste número. Entrevistamos Fernando Blanco, avogado e membro de Esculca, Observatorio para a defensa dos dereitos e liberdades para tratar as mortes en prisión. No que vai de ano morreron nove persoas reclusas na Galiza. En Economía afondamos na impacto que pode ter o Brexit na Galiza, en sectores como a pesca, o téxtil ou a automoción, entre outros. Da man dunha análise de Joám José Romero coñecemos como os gobernos de Núñez Feixoo privatizaron os servizos públicos atacando os salarios indirectos. En Internacional, publicamos a segunda parte da análise do ensaísta boliviano Rafael Bautista, un dos máis destacados representantes da Escola decolonial, sobre o que agochan os lumes da Amazonia. O Fóra de Serie abrímolo co último relato da sección "Un verán en Galeusca", partillada por Sermos Galiza, Berria e Vilaweb.Unha reportaxe sobre esta edición de Cantos da Maré adéntranos nun evento único. 'Galzia no mapa' achéganos da man de Cilia Torna outra imaxe da Galiza. Non faltan as colaboracións de Iolanda Gomis, Mario Regueira e Andrés Castro, Manuel Xestoso, Iria Veiga O AFondo deste número céntrase en Rosendo Vila, alcalde de Monforte de Lemos morto nun enfrontamento cos fascistas cando estes o ían procurar á súa casa após o golpe de estado de 1936. Xa á venda na loxa e a partir da quinta feira nos quiosques.


Summary: Segue a última hora con toda a información actualizada sobre a guerra en Ucraína.

🔴 [EN DIRECTO] 21.27 | Rusia e Ucraína acordan abrir corredores humanitarios para a evacuación Os Gobernos de Ucraína e de Rusia acordaron onte o estabelecemento de corredores humanitarios para a evacuación e a entrega de alimentos e medicinas no marco do conflito, segundo anunciou a parte ucraína ao término da segunda rolda de conversas, diálogos que se repetirán "axiña". Así o trasladou o asesor da Presidencia ucraína, Mikhailo Podoliak, a través da súa conta en Twitter, onde tamén publicou unha fotografía da xuntanza e lamentou que Ucraína "aínda non conseguiu os resultados que necesita". Isto é, que paren os ataques sobre as cidades do país. Rusia accede a estabelecer corredores humanitarios mais non a cesar o ataque 20.58 | O 'non á guerra' faise ouvir en Santiago Varias ducias de persoas concentráronse en Santiago para participar dunha protesta convocada pola plataforma Non á Guerra co lema 'Pola paz e contra a guerra'. Na protesta denunciouse a incalculábel devastación humana, material, social e ecolóxica que provocan as guerras, ao tempo que se sinalou que o conflito en Ucraína prexudicará as clases traballadoras e se manifestou solidariedade co pobo ucraíno. O 'non á guerra' faise ouvir en Santiago 19.40 | Axustizan o alcalde de Kreminna, en Luhansk, partidario de negociar co Goberno ruso Vlodymyr Struk, alcalde de Kreminna, unha das principais cidades da zona de Luhansk, foi axustizado na pasada terza feira presuntamente por un grupo de paramilitares, despois de que o secuestraran no interior do seu fogar. O asesor do ministro de Interior ucraíno, Anton Herashchenko, foi quen confirmou o asasinato do alcalde de Kreminna nas súas redes sociais, ao que cualificou de "traidor" ao pobo ucraíno. Axustizan o alcalde de Kreminna, en Luhansk, partidario de negociar co Goberno ruso 18.53 | Remata a segunda xornada de negociacións entre o Goberno ruso e o Goberno ucraíno Remata a segunda xornada de negociacións entre o Goberno ruso e o Goberno ucraíno. Delegacións de ambos países desprazáronse novamente até Bielorrusia para negociar o remate das actuacións militares do exército ruso en solo ucraíno. A saída das negociacións, un membro da delegación rusa adiantou que podería estabelecerse un alto o fogo nos arredores dos corredoiros humanitarios das principais zonas de conflito. 18.22 | Putin acusa os batallóns ucraínos de non respectar os corredoiros humanitarios estabelecidos polo exército ruso O presidente de Rusia, Vladminir Putin, acusou os batallóns ultradereitistas ucraínos de non respectar os corredoriros humanitarios estabelecidos polo exército ruso "en todas as zonas do conflito". Pola súa parte, a delegación ucraína que está a negociar nestes momentos en Bielorrusia nega que existan eses corredoiros, e exixirá o Goberno ruso que deixe de bombardear obxectivos civís. 17.37 | Zelenski solicita publicamente unha reunión co presidente de Rusia: "somos veciños" O presidente de Ucraína, Volodimir Zelenski, instou Vladimir Putin nunha rolda de prensa ante os medios a manter unha reunión entre os dous dirixentes. Zelenski pídelle que o encontro non teña lugar nunha "mesa de 30 metros", como os que desenvolveu o propio Putin co presidente de Francia, Emmanuel Macron, ou com membros do seu propio gabinete. "Somos veciños, non mordo", engadiu. 16.47 | Emmanuel Macron, após falar con Vladimir Putin: "O peor está por chegar" O presidente de Francia, Emmanuel Macron mantivo no día de hoxe unha conversa de hora e media co seu homólogo ruso, Vladimir Putin, e afirmou que "o peor está por chegar", asegundo lle trasladou o máximo dirixente da Federación Rusa. O propio Elíseo sinalou que a conversa tivo lugar despois de que Putin pedise falar con Macron para trasladarlle a evolución da ofensiva rusa en solo ucraíno. Segundo apuntan fontes locais francesas, o presidente de Rusia afirmou que a operación do seu exército "vai segundo o previsto". Emmanuel Macron, após falar con Vladimir Putin: "O peor está por chegar" 16.12 | Save the Children contabiliza máis de 400.000 crianzas desprazadas de Ucraína desde o comezo da ofensiva rusa A ONG Save the Children sinala que máis de 40% das persoas desprazadas alén das fronteiras de Ucraína son crianzas. É dicir, unhas 400.000 pequechas e pequechos do máis dun millón de persoas desprazadas desde o inicio do conflito, segundo afirma a ONU. Para a directora de Save the Children no este de Europa, Irina Saghoyan, é "inconcebíbel" que as crianzas se vexan expostas a condicións climatolóxicas moi adversar por mor da guerra, e está preocupada polo "risco de enfermidades como a hipotermia". 15.50 | Comeza a segunda quenda de negociacións entre as delegacións de Rusia e Ucraína Medios rusos e ucraínos confirman o inicio da segunda quenda de negociación entre as delegacións rusas e ucraínas desprazadas a Bielorrusia. Con esta mesa de diálogo, ambos países agardan pór fin ao conflito bélico en solo ucraíno. O ministro de Exteriores de Ucraína, Dmitri Kuleba, asegurou que quere resolver a situación pola vía diplomática, pero non aceptará "ultimatums" de Rusia. Pola súa parte, negociador ruso, Vladimir Medinski, sinalou que as súas propostas enfócanse nos ámbitos político, humanitario e técnico-militar. 15.02 | Un cargueiro estonio afunde fronte a Odessa após unha "forte explosión" O cargueiro Helt, de propiedade estonia e con bandeira de Panamá, afundiu esta quinta feira fronte á cidade de Odessa após escoitar unha "forte explosión", segundo reportou o xerente do navío á axencia Reuters. Varios medios internacionais falan de que o buque tería chocado cunha mina marítima, mais polo de agora non existe confirmación oficial do ocorrido. Catro mariñeiros do cargueiro seguen desaparecidos. Zelenski nomea gobernador de Odessa un militar que comandou os bombardeos de Luhansk 14.55 | Putin presentará "novas demandas sobre Kiev" se as negociacións se prolongan O xornal ruso RBC informa de que o presidente de Rusia, Vladímir Putin, advertiu ao seu homólogo francés, Emmanuel Macron, que se as negociacións con Ucraína se prolongan no tempo, Moscova terá "novas demandas sobre Kiev". 14.50 | O Ballet de Moscova paga as consecuencias da invasión rusa: Afundación cancela a súa xira na Galiza O departamento de prensa de Afundación-Obra Social Abanca vén de informar da cancelación da xira programada na Galiza polo Ballet de Moscova e The Russian State Ballet. Nun breve comunicado, a entidade sinala que toma esta decisión "a consecuencia da traxedia que se está a vivir no leste de Europa". O Ballet de Moscova paga as consecuencias da invasión rusa: cancelada a súa xira na Galiza 14.10 | Fortes bombardeos sobre Borodyanka A axencia Reuters reporta fortes bombardeos sobre a cidade ucraína de Borodyanka, uns 40 quilómetros ao noroeste de Kiev. "A poboación local repeleu o asalto ruso, mais os cascos calcinados dos carros blindados destruídos fican espallados por unha estrada, arrodeados de edificios en ruínas e tomados polas lapas", informa o xornalista deste medio Peter Graff. Edificio residencial de Borodyanka derruído polos ataques. Foto: Maksim Levin / Reuters. 13.35 | Rusia declara a "catástrofe humanitaria" en Mariupol e di que podería acontecer o mesmo en Kiev, Kharkiv e Sumy Segundo informa Russia Today, o Ministerio de Defensa ruso vén de declarar unha "catástrofe humanitaria" en Mariupol, ao tempo que advirte dun "risco semellante" en Kiev, Kharkiv e Sumy. A situación humanitaria, afirma, é "desastrosa" en todo o país, e sinala que "máis de 142.500 persoas, entre elas 39.661 nenos e nenas", foron evacuadas da zona na que se están a librar os combates. Aliás, Rusia afirma ter habilitado "corredores humanitarios" para "facilitar a evacuación" das persoas que se atopan nestes 'puntos quentes' da guerra. Un edificio da Universidade Nacional de Kharkiv foi bombardeado polas forzas rusas. Foto: Servizos de Emerxencia de Ucraína. 13.20 | Delegacións de Rusia e Ucraína manteñen un segundo encontro A Axencia France-Presse (AFP) informa de que unha delegación de diplomáticos ucraínos se dirixe nestes momentos ao punto de encontro estabelecido en Belarús para manter unha segunda reunión con representantes do Goberno ruso. Rusia e Ucraína comezan a negociar mentres a UE aumenta a aposta polo militarismo 12.20 | Rusia condenará con até 15 anos de prisión a difusión de "noticias falsas" sobre o Exército O xornal ruso RBC informa da decisión que vén de adoptar esta quinta feira a Duma estatal de Rusia a respecto da "desinformación". A Cámara aprobou estabelecer unha pena de até 15 anos de prisión por "difundir noticias falsas sobre as Forzas Armadas de Rusia". 12.00 | Lavrov: "Cando os EUA dixeron que Iraq ameazaba a súa seguridade, alguén se preguntou por que?" O ministro de Exteriores de Rusia, Serguéi Lavrov, vén de ofrecer unha rolda de prensa na que cuestionou a cobertura mediática que se está a dar sobre a guerra en Ucraína: "Algunha vez cubriron co mesmo entusiasmo a situación en Libia o Iraq, con milleiros de mortes civís? Cando os EUA anunciaron que Iraq era unha ameaza para a súa seguridade, alguén se preguntou por que razón os EUA decidiron 'pór orde' a máis de 10.000 quilómetros de distancia", dixo, e xustificou a invasión rusa alegando que "Putin declarou en repetidas ocasións que o inimigo xa chegou até as nosas fronteiras". Por outra parte, apuntou: "Fálase da posibilidade dunha guerra nuclear, mais non por parte de Rusia, senón por parte da OTAN e máis Ucraína". Lavrov: "Fálase dunha posíbel guerra nuclear, mais non por parte de Rusia, senón da OTAN e Ucraína" 11.15 | A ONU eleva a 227 os civís mortos pola guerra en Ucraína O Alto Comisionado da ONU para os Dereitos Humanos, encabezado por Michelle Bachelet, vén de elevar a 227 o "balance provisional" de persoas civís falecidas en Ucraína desde o inicio da invasión rusa o pasado 24 de febreiro. Paralelamente, a comisaria europea de Interior, Ylva Johansson, vén de confirmar que "desde o 24 de febreiro, 575.100 persoas chegaron desde Ucraína a Polonia". "A Unión Europea debe prepararse para recibir a millóns de refuxiados que foxen da guerra", advertiu. A ONU eleva a 227 os civís mortos pola guerra en Ucraína 10.30 | Reportan 58 mortes no Donbás A portavoz do Alto Comisionado da ONU para os Dereitos Humanos (Acnudh), Liz Throssell, vén de confirmar, en declaracións á axencia rusa Sputnik, que na última semana 40 persoas morreron no territorio do Donbás controlado por Kiev, e outras 18 nas zonas baixo control das milicias de Donetsk e Lugansk. Aliás, outras 198 resultaron feridas no conxunto da rexión. 10.20 | Zelenski: "Os ataques con mísiles e bombas nas cidades demostran que non conseguiron alcanzar nada significativo en terra" O xornal ucraíno The Kiev Independent faise eco dunhas declaracións do presidente de Ucraína, Volodimir Zelenski, esta quinta feira: "Os ataques con mísiles e bombas de Rusia en cidades ucraínas son un recoñecemento de que eles non conseguiron alcanzar nada significativo en terra. Todas as liñas da nosa defensa están preservadas, o inimigo non ten éxito en ningunha das direccións estratéxicas". 08.55 | Kiev esperta entre fortes explosións A axencia ucraína Unian e xornalistas presentes na zona aseguran que na madrugada da cuarta á quinta feira Kiev foi obxecto de até catro "fortes explosións", dúas delas "perto da estación de metro de Narodiv, a escasos cinco quilómetros da praza do Maidán, e moi perto dos edificios gobernamentais ucraínos". As alarmas volveron soar esta noite, alén de na capital, en cidades como Leópolis, Mykolaiv, Cherkasy, Odessa ou Zaporiyia. 08.10 | Conversas entre autoridades ucraínas e tropas rusas en Jérson, aínda en disputa O alcalde de Jérson, Igor Kolijaiev, vén de informar a través do seu perfil de Facebook de que se mantiveron conversas no Concello coas tropas rusas. "Non lles fixen promesas, non podo prometer que só estou interesado na viabilidade normal da nosa cidade. Simplemente pedín que non disparen á xente. Non temos forzas armadas ucraínas na cidade, só civís e persoas que queren vivir aquí", dixo, ao tempo que negou que a cidade estea baixo control de Rusia. Porén, o portavoz do Ministerio de Defensa ruso, Igor Konashenkov, asegurou esta cuarta feira, en declaracións recollidas pola axencia rusa Tass, que "as Forzas Armadas de Rusia fixéronse co control total da capital da provincia de Jérson", onde residen perto de 280.000 persoas. Intensifícase a guerra após unha semana do inicio do ataque ruso sobre Ucraína 07.50 | Oito mortos nos ataques aéreos en Kharkiv Un informe das autoridades locais de Izium (Kharkiv) difundido pola axencia ucraína Unian apunta que na madrugada da cuarta á quinta feira se produciu un potente ataque aéreo sobre unha área residencial residencial que principiou "contra as 23.59 horas [hora local]" e que bateu cun edificio alto e unha vivenda. Ucraína eleva o balance de vítimas mortais a oito, entre elas dous cativos. 07.30 | As milicias de Donetsk afirman que o batallón Azov "non deixa saír á poboación civil de Mariúpol" O líder das milicias da República Popular de Donetsk, Eduard Basurin, informou, segundo reporta Russia Today, que a cidade de Mariúpol, sobre a que as tropas rusas están a levar a cabo unha forte ofensiva, "experimenta problemas co subministro de auga e electricidade". Así, sinalou que a urbe se converte nun "campo de concentración" por "culpa" dos militares ucraínos. En concreto, referiuse a que "unidades nacionalistas dos rexementos Azov e Pravy Sector non permiten saír á poboación civil de Mariúpol mediante un corredor humanitario".


Summary: O Tribunal Supremo ratifica o fallo anterior do Tribunal Superior de Xustiza da Galiza e recoñece a relación laboral de 38 persoas bolseiras coa Deputación durante o Goberno de Rafael Louzán, que utilizou esta vinculación laboral de forma fraudulenta para aforrar custos.

O Goberno da Deputación de Pontevedra expresou esta segunda feira o seu "máximo respecto" á sentenza do Tribunal Supremo que ratifica a existencia dunha relación laboral entre a institución e 38 persoas bolseiras que, segundo indica, denunciaron o antigo Plan de Práctica Laboral, "ideado, creado e posto en marcha polo PP en 2012, con Rafael Louzán na presidencia". Nun comunicado remitido aos medios, o deputado responsable de persoal, Carlos Font, sinalou que o Plan de Práctica Laboral "creouno o goberno de Louzán, desenvolveuno o Goberno de Louzán e foi este quen sacou peito con este plan de bolsas cuxas consecuencias son as que agora nos traen aquí". Carlos Font exixiu ao PP que, "cando menos, pida desculpas públicas por un plan de bolsas que tivo que eliminar" o Executivo actual ante as "numerosas irregularidades e problemas que causaba" para substituílo, cando se puido, por un programa de contratos en prácticas, "con salarios e condicións laborais dignas, como é 'O Teu Primeiro Emprego". "Nós fixemos un novo plan, en liña co Plan Director polo Emprego Digno, no que as persoas recentemente tituladas teñen un contrato de traballo en prácticas, que computa para todos os efectos como experiencia laboral, e perciben unha remuneración de carácter salarial do importe que marca a normativa, sempre garantindo que as persoas teñan un salario digno e que realicen funcións acorde á súa categoría". "É curioso", engadiu, "que o PP pasase anos criticando a este goberno por fechar o Plan de Bolsas de Louzán, que cualificaba de modélico, e resulta que agora renega da súa paternidade", sostivo Font. O deputado provincial, que aludiu á "catarata de herdanzas envelenadas do anterior goberno", tamén expresou a súa "incredulidade" pola "sobreactuación" do responsábel sindical de CCOO na Deputación, José Piñeiro, a quen reprochou que tratase de "adxudicar a este goberno a responsabilidade desta decisión xudicial" cando "na etapa política anterior aplaudía a rabiar o plan de Louzán e nunca o denunciou". "Hai que ter moi pouca vergoña e mala memoria", dixo a este respecto.


Summary: Margarita Ledo, escritora, investigadora, cineasta e catedrática de Comunicación Audiovisual na USC, expón unha síntese do que foi Nós en clave de futuro.

Como produto cultural e xornalístico, Nós é o resultado de tres elementos basilares: O primeiro, a identidade cultural en tanto aquelas características que se atribúe un colectivo para se sentir partícipe dela, neste caso da cultura galega, co acerto de situar a identidade en dous elementos inconfundíbeis e inseparábeis, a lingua e a Terra. O segundo, a tematización, precisamente, da lingua e da Terra, sinónimo da nación, co uso da lingua para todo o que teña que ver coa Terra; coa posta en relación da Terra con todo o que, dentro e fóra a representa, e coa actitude do grupo que se fai chamar 'Nós'. O terceiro elemento nodal nun medio de comunicación, antes como agora, é a certeza de que existe un público destinatario posíbel que cómpre seducir, configurar, fidelizar nesta descoberta da Terra. Un novo obxecto, un medio de comunicación, para un novo suxeito en construción; novo mais identificado con aqueles tres elementos basilares e coa sociedade e a cultura galega actual. Somos Nós.


Summary: A portavoz do Bloco de Esquerdas protagonizou unha palestra dixital con Ana Pontón no marco do ciclo Diálogos desde a periferia, organizado pola Fundación Galiza Sempre.

A Fundación Galiza Sempre organizou durante a xornada de hoxe unha palestra dixital protagonizada pola portavoz do Bloco de Esquerdas portugués, Catarina Martins, e a súa homóloga do Bloque Nacionalista Galego, Ana Pontón, no marco do ciclo Diálogos desde a periferia. Baixo o título A xestión da COVID-19 vista desde Galiza e Portugal: Expectativas de futuro, durante a case hora e cuarto que se estendeu o encontro as representantes políticas disertaron sobre as consecuencias da pandemia en ambos os países, e mesmo responderon ás preguntas dos e das cidadáns que interviron a través da caixa de comentarios do Facebook. A xestión da crise provocada pola pandemia do coronavirus monopolizou a conversa, mais tamén tiveron tempo de afondar en temas transversais, como a consecuente crise económica ou a necesidade de "reforzar o público" como ferramenta "fundamental" para que, en caso de rebrote, o seu impacto non acade as magnitudes provocadas pola primeira vaga, idea na que coincidiron tanto Martins como Pontón. "Milagre" portugués A deputada portuguesa explicou que "o público" foi a chave do modelo de xestión portugués da crise do coronavirus, cualificado por varios medios internacionais mesmo de "milagre". "O Servizo Nacional de Saúde foi moi importante para o Bloco de Esquerdas durante a última lexislatura, que se ben non é perfecto logo de moitos anos de recortes -apostilou- permitiu dar unha resposta coherente e rápida a toda a poboación". Ademais, Catarina Martins eloxiou a "resposta social" do pobo portugués: "Cando desde o Goberno se fecharon as escolas, xa había pais e nais que non levaban as crianzas á escola; os traballadores e traballadoras facían presión para que fecharan as súas empresas... temos unha poboación que esixiu moi cedo que se tomasen medidas". Na mesma liña, Ana Pontón tamén gabou o "respecto" ás medidas decretadas polas autoridades sanitarias da cidadanía, mais mostrouse crítica cos Gobernos galego e español por non ter "nin anticipación nin previsión, como demostra o feito de que o presidente da Xunta -Alberto Núñez Feixoo-, convocase un adiantamento electoral, o que fixo que tivésemos un Executivo centrado non na loita contra a COVID-19, senón na campaña do Partido Popular. Iso, en termos éticos e políticos, é moi reprobable". "A COVID-19 puxo o foco sobre aspectos como a privatización das residencias de maiores, que foron auténticas zonas cero", indicou Ana Pontón, facendo fincapé nun sector, o das residencias, que tamén se viu moi afectado no país luso, onde se produciron "até un terzo dos mortos", segundo salientou Catarina Martins, que resaltou o "esforzo" do persoal deses centros, "que se sacrificaron, a pesar da precariedade, quedando internos nos seus centros de traballo e sen ver ás súas familias". Martins tamén destacou o "extraordinario labor" das e dos profesionais da sanidade en Portugal, así como das universiadades, escolas e laboratorios públicos, e lembrou que "ninguén debe quedar atrás", un postulado fundamental tamén para Ana Pontón, que cualificou de "perigo para a humanidade" o neoliberalismo. "Se seguiramos estritamente os seus postulados, estaríamos moito peor e teríamos menos capacidade para erguernos", concluíu.


Summary: Media década despois das últimas grandes tractoradas galegas e do fracasado acordo lácteo, o Goberno central reforma a lei da cadea alimentaria. Establece que "cada operador" da cadea debe "pagar ao inmediatamente anterior un prezo igual ou superior ao custo efectivo de produción"; non facelo será considerado unha infracción grave con sancións de ata 100.000 euros

Xa pasou media década dende as últimas grandes tractoradas en Galicia. Aquelas protestas contra os baixos prezos do leite derivaran nun acordo avalado pola Xunta e o Ministerio de Agricultura entre receos no campo galego por non incluír sancións para prácticas como a venda a perdas. Poucos meses despois despois, as principais organizacións agrarias galegas advertían: o leite subira un chisco nalgúns supermercados, pero ás granxas seguían chegando os mesmos cartos, en moitas ocasións sen cubrir custos.Media década despois das últimas grandes tractoradas galegas e do fracasado acordo lácteo, o Goberno central reforma a lei da cadea alimentaria mentres xorden protestas agrogandeiras en varios puntos do EstadoCase cinco anos despois, os primeiros compases do novo Goberno de España da coalición do PSOE e Unidas Podemos están a ser marcados por protestas do sector agrogandeiro en múltiples puntos do Estado, moi especialmente no sur, en sectores como o do aceite. Así e todo, rexistráronse tamén mobilizacións en Galicia, con organizacións como Unións Agrarias e o Sindicato Labrego Galego a advertiren das problemáticas específicas do país e a reclamaren ao Estado, pero tamén á Xunta, reformas legais para poñer fin a prácticas como a devandita venda a perdas.Algunhas desas primeiras modificacións pasaron polo Consello de Ministros desta semana e este mércores chegaban ao Boletín Oficial do Estado como Real Decreto en vigor dende este 27 de febreiro -terá que ser ratificado posteriormente polo Congreso para continuar vixente- e nas organizacións agrarias galegas son acollidas cunha mestura de esperanza e cautela. Pero sobre todo, cunha esixencia: os gobernos galego e central deben garantir o seu cumprimento, deixando claro que non é "un decreto de boas intencións, senón de cumprimento efectivo", en verbas de Roberto García, secretario xeral de Unións Agrarias.Prohibida a venda a perdas con sancións de ata 100.000 eurosEntre as modificacións que, a priori, maior impacto poden traer consigo para o campo galego e para sectores como o lácteo destacan as reformas introducidas na lei da cadea alimentaria do ano 2013. De agora en diante, segundo o decreto, nos contratos alimentarios deberá figurar o "custo efectivo de produción do produto" e, sobre todo, a "indicación expresa de que o prezo pactado entre o produtor" e o "primeiro comprador" está a "cubrir o custo efectivo de produción". Con esta medida, o Ministerio de Agricultura di pretender frear as vendas a perdas.A reforma establece que "cada operador" da cadea alimentaria debe "pagar ao inmediatamente anterior un prezo igual ou superior ao custo efectivo de produción"; non facelo será considerado unha infracción graveAsí, nun novo artigo específico para "evitar a destrución de valor na cadea", a lei pasa a obrigar a que "cada operador" teña que "pagar ao inmediatamente anterior un prezo igual ou superior ao custo efectivo de produción". Nesta liña, ao chegar á venda ás persoas consumidoras, tendas e supermercados "en ningún caso poderán repercutir a ningún dos operadores anteriores o risco empresarial derivado da súa política comercial". Segundo a reforma, estas prácticas pasan a ser consideradas infraccións graves da lei, con sancións de 3.001 a 100.000 euros.Neste sentido, o Real Decreto inclúe tamén medidas contra o uso de produtos agrarios como reclamo. "Os pactos sobre promocións comerciais" deberán "contar co acordo explícito de ambas partes" e quedan vetadas as que "induzan a erro sobre o prezo e imaxe dos produtos" ou que "prexudiquen a percepción na cadea sobre a calidade ou valor dos produtos", indica o Real Decreto.Primeira proba, os novos contratos do leiteA xuízo do sindicato Unións Agrarias, unha das primeiras probas da efectividade ou non das novas normas serán os novos contratos do leite, nos que o "novo marco" debe plasmarse "de inmediato", indica García. Neste sentido, advirte, unha vez vetado por lei a venda a perdas, "queda claro que os 29 céntimos por litro que algunhas industrias pretendían fixar para o próximo ano son ilegais".Roberto García (Unións Agrarias) reclama plasmar "de inmediato" o "novo marco" nos contratos do leite: "Aparte do custo de produción, ten que ir a marxe de beneficio lexítima da explotación"O que cómpre, agrega, é "mellorar substancialmente a oferta de boa parte das industrias" tomando como referencia limiares como un "prezo base de 32,5" euros por cada 100 litros. Non en van, resalta, "é necesario trasladar que o Real Decreto non establece dentro dos custos a marxe empresarial que ten que ter todo gandeiro". "Aparte dos custos de produción ten que ir a marxe de beneficio lexítima da explotación", subliña nun contexto no que o prezo medio do leite en Galicia se mantivo durante practicamente todo 2019 por baixo dos 32 céntimos por litro para as granxas produtoras.Pola banda do Sindicato Labrego Galego a súa secretaria xeral, Isabel Vilalba, acolle a reforma dende a "desconfianza". Na presentación da campaña O rural galego sobre a mesa, que o SLG desenvolverá ata mediados de marzo, Vilalba detallou a preguntas da prensa que analizarán a "letra pequena" do Real Decreto dende a cautela de "non ser a primeira vez que se regula a cadea de valor". A desconfianza, subliña Vilalba, obedece a que ata agora as regulacións sempre se apoiaron na "boa fe das industrias e da distribución", unha "voluntariedade" que conduciu cada reforma "ao fracaso".Isabel Vilalba (SLG) acolle a reforma con "desconfianza": "A única medida que pode cambiar as cousas é formar os prezos de abaixo cara a arriba""A única medida que pode cambiar as cousas é formar os prezos de abaixo cara a arriba", resalta a secretaria xeral do SLG, "partindo duns índices de referencia sobre custes de produción" que no caso galego "poden establecerse sobre a base de estudos do Centro de Investigación Agraria de Mabegondo". A partir deses prezos mínimos, sinala, "pódese construír o valor final dos alimentos "sen perdas" para o sector primario. Ademais, agrega o SLG, o Ministerio "di que apoia as demandas labregas" pero, ao tempo "está a asinar tratados comerciais como o de Mercosur, que permitirá a entrada de cantidades inxentes" a sectores como o da carne de vacún, que "padece baixos prezos crónicos".Petición á Xunta: condicionar as axudas ao cumprimento da leiAlén de reclamar a aplicación efectiva da prohibición da venda a perdas e as demais reformas incluídas no Real Decreto, como as referidas á fiscalidade, as organizacións agrarias tamén poñen o foco na Xunta. O Goberno galego, resalta Roberto García, ten na súa man "reforzar" o novo modelo "condicionando tamén as súas axudas ás industrias agroalimentarias a non ter ningunha denuncia por incumprimento da lei alimentaria"."Se ademais da multa de ata 100.000 euros, polo incumprimento tamén quedase excluída de toda convocatoria pública de axudas, que industria se atrevería a incumprir?"Se en Galicia existe a "seguridade" de que "o incumprimento destas obrigas ten unha sanción de ata 100.000 euros" e ademais desa multa, a empresa que infrinxa a norma "tamén queda excluída de toda convocatoria pública de axudas", "que industria se atrevería a incumprir?", pregúntase o secretario xeral de Unións Agrarias. Ademais, industrias como a láctea deberan ter en conta que a reforma "reforza a súa posición negociadora fronte á distribución".O Sindicato Labrego apela tamén á Xunta neste contexto porque, advirte, "o rural galego segue fóra de todas as mesas de negociación onde se deciden as políticas que nos afectan", dende o propio Ministerio ata a Unión Europea, que actualmente discute a nova Política Agraria Común. "En plena negociación, a Consellería do Medio Rural non convocou as organizacións agrarias nin en mesas de traballo nin no Consello Agrario Galego para debater e acordar que modificacións se deben facer e defender mellor os intereses do noso agro", lamenta Vilalba.


Summary: Socialistas e nacionalistas fan fincapé nos duros recortes sociais do Goberno central e dubidan de que os cartos comprometidos para o AVE cheguen a executarse. O presidente da Xunta aférrase ás infraestruturas e ve "inmellorable" para Galicia o inicio da lexislatura estatal.

A estada gobernamental está montada e agora tócalle á oposición tentar derrubala ou, cando menos, afrouxarlle as porcas na medida do posible. Vinte e catro horas despois de que o Goberno central presentase os Orzamentos Xerais do Estado (PGE, nas súa siglas en castelán) para 2012, inzados de recortes pero con dous únicos e significativos incrementos, os das asignacións para as dúas autonomías con eleccións á vista, Galicia e Euskadi, PSdeG e BNG ofreceron as súas respectivas avaliacións. A estratexia de socialistas e nacionalistas pasa, esencialmente, por dous aspectos: mover o foco de onde o deixaron colocado o Goberno e o PP, as importantes asignacións para infraestruturas -sobre todo para o AVE- que lle tocan a Galicia e, no caso de non dalo movido, cuestionar que o que está reflectido nos cadros numéricos fiados polos ministerios de Fomento e Facenda chegue a transformarse en cartos que paguen quilómetros de vía férrea. Pola banda socialista a resposta foi alén da rolda de prensa protocolaria -o PSOE organizou máis de 50 simultaneamente noutros tantos puntos do Estado-, dado que tivo un importante compoñente de morbo político. O encargado de darlle a réplica dende o PSdeG aos primeiros orzamentos de Rajoy foi o ex ministro de Fomento, José Blanco, pero non en Lugo, provincia pola que é deputado, senón na sede nacional dos socialistas galegos, en Compostela. Dende alí Blanco explicou que o seu silencio dende as eleccións xerais só obedeceu á "cortesía" que, di, debe ter un membro do Goberno saínte durante os 100 primeiros días. "Unha vez que transcorreron, vou exercer co madnato que expresaron os cidadáns cando me elixiron deputado pola provincia de Lugo", di. Aínda poñendo en práctica boa parte das maneiras dialécticas da súa etapa como ministro e vicesecretario xeral do PSOE Blanco combinou a crítica xeral á política económica do PP, debuxando un panorama de "recortes laborais, recortes sociais e cívicos que tanto denunciábamos porque intuíamos que ía pasar" co cuestionamento do emblema das contas en Galicia, o AVE. O que fora o seu proxecto estrela, no que moitos viron o trampolín para unha eventual candidatura a Xunta, está agora para Blanco en perigo a causa dos "trucos contables" da súa sucesora. O ánimo do Goberno central, di o socialista, non é outro que "inchar" para "enganar os galegos". Así, por exemplo, di, "consígnanse teoricamente" 700 millóns para o treito entre Lubián e Ourense "cando no mellor dos casos non se poderán executar máis de 200. Neste contexto, di, non deixa de "sorprender" que o noutrora "esixente Feijóo" pase a ser o "o sumiso Feijóo, ademais con nocturnidade e aleivosía, sabendo estes trucos contables". Sobre a súa comparecencia pública, Blanco aclara: é o "único socialista galego" na comisión de Orzamentos e non, "non forma parte das miñas previsións ser candidato á Xunta", aclarou a preguntas dos xornalistas. "Tesoirada brutal ás políticas sociais" A intención de colocar o foco nas políticas sociais é máis intensa da banda do BNG. O seu voceiro no Congreso e candidato á Xunta, Francisco Jorquera, recolle as posturas políticas defendidas polos nacionalistas nos últimos meses para observar unhas contas "que sacrifican a recuperación, a xeración de emprego e as políticas sociais polas políticas de axuste". Ese recorte é especialmente grave, a xuízo do candidato do Bloque, no ámbito das políticas sociais, unha "tesoirada brutal", por riba da media, que se agudiza coas normas de estabilidade orzamentaria, isto é, coas esixencias legais, a comezar pola reforma da Constitución, que obrigan a priorizar o pagamento das débedas públicas por riba de calquera outro gasto. Blanco e Jorquera coinciden en ver "artificios contables" nas contas de Fomento; o BNG pon o acento na "brutal tesoirada" social E se no ámbito xeral Jorquera considera "unha fraude" estas contas, o mesmo acontece ao observar as partidas destinadas a Galicia. "Reemprázanse compromisos fiábeis pola propaganda", resume o parlamentario. Non en van, di, "no investimento territorializado dos ministerios contémplanse en Galiza 397 millóns, isto é, 250 millóns menos que o pasado ano". Neste escenario, di Jorquera, o Goberno central "tenta compensar o descenso creando un artificio contable mediante a consignación de 1.304 millóns" para o AVE, pero a través dunha empresa pública, como é Adif. "Estamos ante pura propaganda", salienta, e coincide con Blanco en que, por exemplo, no treito Lubián Ourense "é imposíbel executar 704 millóns de euros", senón "como moito, 200 millóns". Mentres dende as sedes de PSdeG e BNG arreciaban as críticas en San Caetano o presidente da Xunta repartía agradecementos con destino a Madrid. O proxecto de Rajoy é para Alberto Núñez Feijóo "unha gran noticia positiva", "canto máis baixa" o orzamento xeral "máis sobe o investimento en Galicia e iso "hai que valoralo". "En escaseza económica, cada euro ten dobre valor", asegura. Dende o punto de vista do presidente, Galicia parte dun punto "inmellorable" e, como xa fixeran os voceiros do PP na propia xornada en que se coñeceron os PGE, aférrase ao AVE, "ás autovía se aos aeroportos" para asegurar que os intereses galegos quedan fóra do balance de danos dos "orzamentos máis dolorosamente realistas que se aprobaron nos últimos anos en España".


Summary: Presentou unha testemuña que non estaba recollida no auto polo que a vista ficou adiada. A piques de ser despexada da súa vivenda, Sanlés e activistas de Stop-desafiuzamentos foron recibid@s no concello por Xosé Luís Quintela, quen lles chamou "fascistas" e "subnormais", para alén de airear información confidencial sobre o caso desta coruñesa e ameazala con non a atender máis.

O director de Servizos Sociais da Coruña, Xosé Luis Quintela, sentará o vindeiro 11 de xuño no banco d@s acusadas imputado polos delitos de vexacións e inxurias contra Elisabeth Sanlés, a veciña do barrio do Castrillón que foi despexada da súa vivenda hai tres meses, o 26 de novembro de 2013, así coma contra a sobriña de Sanlés e dúas activistas de Stop-desafiuzamentos. A vista, fixada para o 27 de febreiro, ficou adiada porque o cargo público presentou a última hora unha testemuña cuxa intervención non estaba contemplada no auto. Os feitos aconteceron cando, o 4 de outubro de 2013 e só catro días antes de que se executara a primeira orde de despexo na súa contra, Sanlés e integrantes da mencionada plataforma cidadá visitaron máis unha vez as dependencias municipais, desta volta para entregar a Quintela unha providencia ditada polo xulgado de instrución nº9 en que recoñecía a situación de "especial vulnerabilidade ou desvalimento" da coruñesa, enferma de fibromialxia, con dúas crianzas menores de idade ao cargo e uns ingresos de 216 euros mensais. Stop-desafiuzamentos denuncia que Quintela chegou ao cargo "a través do sistema eufemisticamente coñecido como de libre designación e popularmente entendido como a dedo" Ese mesmo día e igual que xa fixera noutra ocasión anterior, Servizos Sociais indicou que "non aprecia risco de exclusión" na situación de Sanlés, polo que non habería razóns para paralizar a orde de alzamento nin tampouco a xestión dunha vivenda de alugueiro social. Cando chegaron ás dependencias do concello, o responsábel deste departamento estaba na entrada e, ao ver chegar a muller e @s activistas, dirixiuse a varias persoas referíndose a elas como "fascistas" e a Sanlés como "subnormal". Acto seguido, e tal e como informou Stop-desafiuzamentos, divulgou dados confidenciais referidos ao caso desta veciña, vulnerando desta maneira a súa privacidade. "A ti no te atiendo más" Por derradeiro, referíndose a Elisabeth Sanlés e antes de reclamar a intervención da policía municipal, advertiulle de que "a ti no te atiendo más". No mesmo día, as catro persoas presentaron unha demanda contra Quintela por vexacións e inxurias, demanda que foi respondida por el con outra demanda, polo que esta cuarta feira tamén serán xulgadas. Stop-desafiuzamentos pon o acento en que Quintela, que foi ex-delegado territorial da multinacional da cooperación Intermon Oxfam, chegou ao cargo en Servizos Sociais "a través do sistema popularmente entendido como a dedo" e subliñan o comportamento que tivo con Elisabeth Sanlés como mostra da súa "incapacidade" para atender persoas que están en situación de vulnerabilidade social.


Summary: O Reino de España non pode negarlle lexitimidade ao franquismo sen negar a súa propia lexitimidade. Por iso este réxime nin anula nin anulará os xuizos do franquismo, mantén o sistema de corrupción institucionalizada, non permite que se toque á monarquía nin permite que opcións republicanas teñan a máis mínimina visibilidade

Dicía Franco que o deixara todo atado e ben atado, e non andaba trabucado o meirande felón da historia de España (con permiso de Fernando VII). No marco da Transición transaccionouse todo o que for preciso transaccionar e o réxime adaptouse ás novas formas pretendidamente pluripartidistas, de xeito que os sectores económica e socialmente hexemónicos continuaron mandando nun franquismo 2.0 no que, como dixo o cacique encarnado por Antonio Garisa na moi ibérica obra de anticipación cinematográfica de 1982 ¡Qué vienen los socialistas! "unhas veces mandamos nós e outras obedecen eles". Toda a estrutura legal e administrativa é herdeira directa do réxime que mutou vía BOE no actual sistema pseudopartitocrático deixando incólumes os alicerces autoritarios e as relacións de poderA crúa realidade e que a obra viva da España actual provén do franquismo. Toda a estrutura legal e administrativa é herdeira directa do réxime que mutou vía BOE no actual sistema pseudopartitocrático deixando incólumes os alicerces autoritarios e as relacións de poder.Xa o presidente da República D. José Maldonado advertira no seu discurso do 11 de febreiro de 1974 perante o Círculo Republicano de París que a monarquía non era outra cousa que o "intento de perpetuar el franquismo sin Franco" e todo o proceso da chamada transición foi dirixido a ese obxetivo construindo un relato mítico que servise non só para branquear ao réxime senón para desterrar calquera posibilidade de restauración dunha legalidade republicana da que son alleas a Constitución de 1978 e todo o seu hipertrofiado, ineficiente e incongruente corpo normativo (a pésima técnica normativa soe ser síntoma dun deliberado oscurantismo e escasa calidade democrática).Así, cando o Tribunal Supremo di no seu auto de 4 de xuño de 2019 que don Francisco Franco Bahamonde foi "Jefe de Estado desde el 1 de octubre de 1936" non fai outra cousa que afirmar o evidente: Franco era o xefe do actual estado español (Reino de España) dende outubro de 1936 porque o Reino de España na súa actual configuración é unha mutación do franquismo con pluripartidismo e certas liberdades individuales.O Reino de España non pode negarlle lexitimidade ao franquismo sen negar a súa propia lexitimidadeA consecuencia evidente, que ademáis explica as fondas anomalías do réxime do 78 comparativamente con outros estados, é que o Reino de España non pode negarlle lexitimidade ao franquismo sen negar a súa propia lexitimidade. Por iso este réxime nin anula nin anulará os xuizos do franquismo, mantén o sistema de corrupción institucionalizada, non permite que se toque á monarquía nin permite que opcións republicanas teñan a máis mínimina visibilidade, e por iso a momia seguerá na pirámide até que ao propio réxime lle conveña cambiarlle a ubicación. Porque como di o refraneiro castelán "el que a sí mismo se capa muy buenos cojones se deja."


Summary: A acta policial fala de "bandera independentista gallega" e aborda o emblema nacional de Galiza como unha cuestión de orde pública. Non foi o único incidente coas bandeiras galegas no Zorrilla, onde si campaban as bandeiras españolas, mesmo as de escudo franquista.

Ir a un estadio de deportes presenciar o partido dun equipo galego cunha bandeira galega coa estrela vermella estase a converter nun deporte de risco. Algo que se está a notar nos desprazamentos dos afeccionados do Depor e Celta a campos españois. Un exemplo diso aconteceu este sábado en Pucela, no encontro que enfrontaba a Valladolid co Depor. Nas redes sociais ían en aumento os chíos que sinalaban que se estaba a impedir o acceso ao Zorrilla, estadio do Valladolid, coas bandeiras nacionalistas galegas. Mais si que podían entrar ultras do Pucela coa bandeira española co escudo franquista ("olá policia, por que non se pode pasar coa estreleira galega? Os vosos ultras levan as da águia. Por que?, preguntaba @aramag21). Varios afeccionados do Depor confirmaban que se lles impideu entrar ao estadio coa bandeira nacionalista.Mesmo a algún que se lle requisou, cando foi por ela finalizado o partido, xa non había nada que recoller. A bandeira, simplemente, non estaba. Un bo número de afeccionados do Depor denunciaban nas redes sociais que se lles impedía entrar con bandeiras nacionalistas ao estadio A 'estreleira', arma de destrución masiva? Un dos casos máis sorprendentes foi o dun siareiro da Coruña ao que mesmo se lle impedía a entrada e se lle obrigaba a abandonar o estadio por se negar a que se lle requisase a bandeira nacionalista de Galiza. Estivo retiro durante case media hora. Na acta policial o axente expón (en español): "O fucionario actuante require o denunciado para que deposite no control de entrada unha bandeira independentista que leva atada á cintura. Ao se negar, o funcionario actuante procede a (facer )que abandone o estadio". Un pouco máis abaixo, nese documento oficial, pregúntase se o afeccionado foi expulsado do estadio e sinálase si como a resposta correcta. Orde pública? As forzas de seguridade tratan aos siareiros galegos que levan bandeiras nacionalistas como un problema de seguridade ou de alteración de orde público. Afeccionados teñen denunciado que os axentes lles requisan as bandeiras, acosan, ameazan,...amparándose en que esas bandeiras son prohibidas por comités antiviolencia no fútbol,pois son enseñas que incitan á violencia (sic). En estadios como o do Real Madrid, o acoso aos afeccionados que levan bandeiras galegas coa estrela vermella atinxiu niveis máximos, segundo denunciaron no seu momento siareiros do Celta que foron apoiar ao equipo ao Bernabeu. Razzia de simboloxía nacionalista O acontecido en Valladolid non é un feito aillado, Sábeno ben afeccionados do Depor, do Celta e doutros equipos galegos que teñen que xogar en campos alén do Padornelo. A armada celeste é, nestes casos, especialmente seguida e controlada, máis aínda após o affaire Salva Ballesta. Mais non fai falla ir fóra do país. Na cancha do Obraoiro Blusens, equipo de baloncesto de Compostela, prohibíase a entrada coa bandeira nacionalista alegando ás normas de antiviolencia.


Summary: Distintas plataformas organizan marchas este 28 de decembro, día dos inocentes, en protesta polos desaloxos e na demanda de solucións coma a dación en pago ou a creación dun parque social de vivendas.

Este 28 de decembro, Día dos inocentes, varias manifestacións percorrerán as rúas galegas en protesta polos desaloxos e na demanda de solucións coma a dación en pago ou a creación dun parque social de vivendas. As marchas están convocadas polas distintas plataformas contra os desafiuzamentos baixo o lema Desafiuzamentos=Asasinatos. Salientan que "isto non é un problema que requira solucións caritativas, isto é un problema que require solucións de xustiza" e lembran que "levamos xa moito tempo reclamando dación en pago retroactiva, paralización de desafiuzamentos e creación dun parque de vivendas en aluguer social" e que "dende as altas esferas tomáronse medidas evidentemente insuficientes, porque seguimos tendo máis de 500 desafiuzamentos diarios, porque seguimos tendo 470 mil familias na rúa. E a nosa lexislación só entende de dación en pago para as entidades financeiras coa creación do banco malo". Convocatorias: Santiago de Compostela. 20 horas. Praza Roxa Lugo. 20 horas. Praza Maior Ferrol. 19 horas. Praza Amada Garcia.


Summary: O prazo para solicitar o ingreso mínimo vital, a nova prestación aprobada polo Goberno estatal para "reducir o nivel de pobreza e exclusión", abre esta segunda feira, 15 de xuño.

Esta segunda feira 15 de xuño iníciase o prazo para solicitar o ingreso mínimo vital, a nova prestación aprobada polo Goberno estatal para "reducir o nivel de pobreza e exclusión", segundo informou o Ministerio de Inclusión, Seguridade Social e Migracións. A solicitude debe realizarse a través da sede electrónica da Seguridade Social e, cando a situación sanitaria o permita, tamén se poderá efectuar nos Centros de Atención e Información da Seguridade Social (Caiss). As solicitudes que se presenten durante os 3 primeiros meses serán recoñecidas con efecto retroactivo desde o 1 de xuño. Despois deste prazo, o dereito á prestación do ingreso mínimo vital nacerá a partir do primeiro día do mes seguinte ao da data de presentación da solicitude. As persoas solicitantes que resulten beneficiarios da nova axuda recibirán unha mensaxe do Instituto Nacional da Seguridade Social (INSS). As e os cidadáns pódense informar a través da páxina web da Seguridade Social (http://www.seg-social.es) e mediante o novo asesor virtual, ISSA. Así mesmo, a través dunha ferramenta de simulación pódese comprobar se se cumpren os requisitos para acceder a esta prestación, e hai habilitada unha liña de teléfono para realizar consultas concretas (900 202 222), que a próxima semana comezará a funcionar tamén en horario de tarde. O INSS recoñecerá de oficio a prestación a case 75.000 familias que xa reciben a asignación de menor a cargo e que cumpren cos requisitos estabelecidos na Lei. Estes beneficiarios recibirán unha mensaxe e unha resolución onde se explica a súa concesión. Ademais, percibirán o primeiro pago do Ingreso Mínimo Vital o próximo 26 de xuño, case un mes antes do que correspondía. O ingreso mínimo vital estabelece un nivel de renda garantizábel diferente para cada tipo de fogar e completará as rendas preexistentes (entre outras, as salariais), até ese limiar garantido para cada tipoloxía que, no caso dos fogares unipersoais, é de 5.538 euros ao ano, o equivalente a unha pensión non contributiva, que se distribuirá en doce pagas. Requisitos para acceder á renda O primeiro requisito para acceder á nova renda será o da vulnerabilidade económica. Tamén haberá que solicitar as prestacións e pensións ás que puidese ter dereito. Haberá unha persoa titular por unidade de convivencia, que deberá ter entre 23 e 65 anos, salvo nos casos en que se conte con menores a cargo, nos que non haberá requisito de idade. Se a persoa solicitante vive soa, terá que acreditar que leva 3 anos vivindo de maneira independente dos seus proxenitores e terá que estar de alta en calquera dos réximes da Seguridade Social durante polo menos doce meses. Se as persoas solicitantes viven integradas nunha unidade de convivencia, esta terá que levar constituída polo menos un ano á presentación da solicitude. Para todos as solicitantes requirirase polo menos un ano ininterrompido de residencia legal e efectiva en España, excepto nas situacións de violencia de xénero, trata e explotación sexual. Para que lle sexa recoñecida a prestación, o fogar debe ter uns ingresos totais inferiores á renda garantida para o seu tipo de unidade de convivencia. Ademais, esixirase un patrimonio (descontando a vivenda habitual) inferior a 3 veces a renda garantida anual para un fogar unipersoal, cunha escala de incrementos por número de membros no fogar. Para o recoñecemento da prestación teranse en conta os ingresos do ano inmediatamente anterior, aínda que para atender as situacións de vulnerabilidade xeradas pola pandemia de COVID-19, tamén se poderá recoñecer para solicitudes cursadas durante 2020 tendo en conta a situación de ingresos deste ano. No caso de que a persoa titular non estea ocupada, esixirase a inscrición como demandante de emprego para o acceso á prestación. Que documentación se necesita para a súa solicitude? Para solicitar o ingreso mínimo vital será necesario o DNI ou NIE; a inscrición no rexistro central de persoas estranxeiras, tarxeta de residencia de familiar de cidadanía da UE ou tarxeta de identidade de persoas estranxeiras; certificado de empadroamento onde consten todas as persoas empadroadas no domicilio e a data de antigüidade; e o libro de familia, certificado de nacemento do rexistro civil dos fillos e das fillas, ou inscrición no rexistro de parellas de feito.


Summary: Carpetazo á unilateralidade. A aposta de ERC é agora "diálogo" e "bilateralidade". Así o defendeu esta quinta feira Oriol Junqueras no Tribunal Supremo perante os tres maxistrados que deberán decidir se lle conceden ou non a liberdade provisional. O Estado oponse.

A Fiscalía considera que existe risco de reiteración delictiva e defende que non se dan as condicións para pór fin á prisión provisional que mantén Junqueras entre reixas, en Estremera, desde o pasado 2 de novembro. O MInisterio Público -dependente hierarquicamente dun fiscal xeral nomeado a dedo polo poder executivo- opina, canda o xuíz Pablo Llarena, que non se debe atender a petición da defensa do líder de ERC e que este, consecuentemente, debe manterse na cadea até ser xulgado (o xuízo podería non se realizar até máis alá do verán deste ano). Esta quinta feira a sala segunda do Tribunal Supremo reuniuse para ouvir os argumentos da Fiscalía e da defensa de Junqueras. Serán tres maxistrados -Miguel Colmenero, Alberto Jorge Barreiro e Francisco Monterde- os que terán de determinar se aceitan ou non a apelación do avogado do ex vicepresident da Generalitat contra a decisión ditada polo xuíz Llarena o pasado 4 de decembro en que se determinaba o mantimento da prisión provisional. O avogado de Oriol Junqueras, Andreu Van den Eynde, argumentou perante o tribunal que neste momento carece de sentido unha medida cautelar tan severa como a de manter Junqueras na prisión, sendo que coa realización das eleccións do pasado 21D se tería producido unha mudanza no cenario, como demostraría o feito de o Estado ter decidido retirar os efectivos policiais extras que no seu día desprazou ao Principat nas vésperas do referendo de 1 de outubro. Van den Eynde argüíu aínda que o seu defendido ten sido eleito parlamentar e alegou o seu direito á participación política para xustificar a súa saída de prisión. Nengún destes argumentos tería convencido a Fiscalía -representante neste xuízo das posicións do Executivo español-, para quen continúa a existir risco de reiteración delictiva na eventualidade de Junqueras abandonar Estremera. A sesión concluíu cun alegato final do propio Junqueras, quen puido falar grazas a que lle foi concedida a palabra polo tribunal -era potestade exclusiva dos maxistrados concederlle ou non a quenda ao líder de ERC. Na súa intervención, o ex vicepresident -a quen Esquerra postularía como president na eventualidade de finalmente fracasar a vía Puigdemont- fixo unha aposta explícita polo "diálogo" e a "bilateralidade", alén de se apresentar como un "home de paz". A decisión dos maxistrados do Supremo, segundo informan ElNacional.Cat e NacioDigital, vaise coñecer nas próximas horas, mais non esta mesma quinta feira. Optimismo de Van den Eynde Ao termo da sesión, o avogado de Junqueras, nun encontro cos meios, abriu a billa dun certo optimismo. "Foi unha vista proveitosa e agardemos que teñan en conta os nosos argumentos", dixo. Constituído en portavoz do ex vicepresident, sintetizou así a intervención de Junqueras perante o tribunal: "Reafirmou a súa defensa do diálogo, da solución negociada, da bilateralidade, que se ten materializado na campaña de ERC e que só pola obstinación de querer crear un risco artificial se ten desbaldido. Reafirmou un compromiso persoal baseado nas súas conviccións morais e enviou unha mensaxe de concordia".


Summary: En Marea e En Comú Podem decidirán se aceptan a oferta ou van ao Grupo Mixto. Compromís podería dividirse en dous bloques.

Após constituírse a Cámara e elixirse a Mesa do Congreso, comezan as conversas para --nun prazo de cinco días-- decidir que lugar ocupará cada candidatura que concorreu aos comicios o 20D. Deben conformarse os grupos parlamentares, de acordo co disposto no regulamento e á espera de que a recén eleita Mesa resolva se En Marea e En Comú Podem poden finalmente optar a un propio. A priori o PSOE rexeitou xa esa posibilidade apelando ao artigo 23.2 da norma que rexe o funcionamento da Cámara baixa. Porén, desde as coligazóns aseguren que se axusta a dereito. Todas as persoas que conforman En Marea deberán ir xuntas, sexa cal sexa a decisión adoptada, de acordo co pacto asinado polas forzas da coligazón Entretanto, Pablo Iglesias xa formulou unha solución posíbel que sumaría máis escanos aos conseguidos polo seu partido en solitario (42). Neste senso, propuxo unha fórmula 'confederal' através da que repartir diñeiro e tempo de intervencións ás candidaturas galega e catalá. Non así á valenciá. De acordo cos pactos alcanzados polas candidaturas En Marea e En Comú Podem deberán adoptar unha decisión que asuma o conxunto de parlamentares. En troca, Compromís-Podem podería fragmentarse. De acordo coa información publicada polos xornais Faro de Vigo e eldiario.es @s parlamentares de Compromís poderían formar grupo con Izquierda Unida, á que lle faltan escanos para contar cun propio. Ou esa foi a proposta de Alberto Garzón. Mentres, as persoas filiadas a Podemos poderían sumarse ao grupo de Iglesias. Porén, todas as formacións continúan as conversas e negociacións que xa iniciaron na sesión de constitución da Cámara.


Summary: Aposta por un grande pacto económico, social e político para saír da crise. O xornalista José Luis Gómez presenta estes días o libro Como salir de esta (Actualia Editorial) no que fai unha clara defensa da economía produtiva fronte á política de recortes que apela á austeridade. Sermos Galiza publica un adianto dun dos capítulos do seu novo libro.

-Publica Como salir de esta, hai algunha receita?A saída é complexa e esixe tempo e moitas medidas A risco de simplificar diría que se fai cada vez máis imprescindíbel que haxa un pacto político, social e económico ao estilo dos Pactos da Moncloa de maneira que os custes da crise se repartan de maneira equitativa e non tan inxusta. En paralelo, faise tamén imprescindíbel que haxa o que os economistas chaman medidas de acompañamento, algún tipo de incentivo que axude a propiciar a saída mediante o desenvolvemento da economía produtiva. Só se pode saír producindo máis e mellor. Con recortes non é posíbel saír da crise.-Defende entón unha economía produtiva e o que define como un cambio de modelo económico.Isto é así pola práctica desaparición do sector da construción, en especial do mundo inmobiliario, que é un sector locomotor da economía. Cómpre recuperar ese baleiro económico e a grande perda de postos de traballo. Estamos nun bon momento para aproveitar a posta en marcha das bases dunha economía produtiva menos especulativa e por iso é moi importante que se constrúan consensos amplos máis alá do mundo da política, no que tamén estean as forzas sindicais e empresariais.-O discurso entón que apela á austeridade, a conter gasto, e defende unha política de recortes non é o acaído?Faise corresponsábel a quen menos tivo que ver coa crise. Na miña opinión, e na de moitos expertos, é unha crueldade extrema explicar a crise dicindo que vivimos por riba das posibilidades porque millóns de persoas poden dicir que as causas da crise non van con elas. Si van cos mercados financieiros globalizados, si van cos abandeirados de políticas neoliberais, si van con grandes empresas construtoras, si van cos gobernos e institucións que non cumpriron co papel de control financieiro... pero non cos asalariados e o resto da poboación. Están pagando cando non tiveron a ver. Os seus salarios abarátanse ao tempo que se lles suben os impostos. Non se poden xerar máis inxustizas. -As propostas de orzamentos para o 2013 véñense de presentar no Parlamento Galego e nas Cortes Xerais. A política do PP non parece camiñar por esa vía xa que afonda nos recortes sen unha política impositiva que faga pagar máis a quen máis ten.Así é. España, e fago esta referencia porque moitas competencias dependen do centro, ten que facer unha reforma fiscal. As rendas de capital teñen un tratamento mellor que as rendas de traballo e isto é urxente corrixilo. Estanse aplicando medidas impostas polo FMI e a UE polo camiño máis rápido. É máis fácil rebaixar o soldo aos funcionarios que buscar medidas alternativas. As adminisracións públicas están recortando moito para cumplir os obxectios de déficit. Só se pode ser máis flexibel se os prazos se amplían e, ao mesmo tempo, faise cada vez máis imprescindíbel que España, en termos de prima de risco, deixe de pagar aquela parte da prima que non corresponde a súa situación senón que tamén leva consigo unha penalización por estar no euro. Se fose posíbel abaratar o financiamento estariamos liberando miles de millóns de euros tanto para o Estado como para as empresas. O replantexamento que hai que facer é integral e medidas deste tipo esixe o compromiso de todos.-Maiores cotas de autogoberno contribuirían de forma decisiva para saír da crise?Temos unha clara constatación de que ter moito autogoberno é bon. Pola vía do exemplo falaría de Euskadi, que ten máis autogoberno que Galiza; entre outras cousas, pode facer a recadación no seu territorio. Os seus datos macroeconómicos e sociais están perfectamente aliñeados con calquera país europeo avanzado, con menos paro, máis e mellor economía produtiva, maior nivel de ensino... Isto é froito do autogoberno. -Pode estar a comezar unha nova ola de emigración galega como as que tronzaron a nosa historia? Son momentos e dimensións distintas. Agora estase a mandar á emigración o talento que formamos aquí. Estamos expulsando da nosa economía xente moi formada que aquí non atopan traballo. Podemos falar dunha xeración perdida. Levamos cinco anos de crise e lamentabalmente quedan cando menos, outros cinco. As persoas con 25 anos non teñen oportunidades e isto é realmente tráxico, en termos non só económicos senón sociais. -Desaparición de cabeceiras, Eres nos medios e unha situación laboral case traxica, sen futuro e cun empioramento continuado das condicións laborais. Hai algunha saída para a crise da comunicación?No sector da comunicación e do xornalismo estanse a solapar distintas crises. Sofre a xeral mais, na prensa escrita en especial, coincídelle que o desenvolvemento de Internet fai que se produza unha caída das vendas en quiosque que se suma a unha caída importante da publicidade. Coa diminución destes dous factores claves, quedan sen ingresos para atender as súas estructuras, co cal ou ben caen nas mans das administracións que as amamantan cambiando a súa liña editorial ou teñen que facer axustes importantes. O que é menos explicabel é que as veces as empresas que reciben cartos públicos tamén fan axustes. Nesta materia hai moi pouca transparencia. Non se coñecen os millóns de euros dos cartos púbicos que se destinan aos medios de comunicación. -Vostede bota a andar nestes días unha nova proposta na rede, Mundiario. No ámbito da comunicaicón fun pioneiro en Internet na Galiza como emprendedor no ano 99 e foime ben con xornal.com. Agora estou tentando lanzar un novo proxecto pola vía da experimentación. O contexto é adverso mais eu tamén creo que son tempos de oportunidades. Mundiario está nacendo, levamos uns días na rede e sería precipitado facer unha valoración, pero ten un deseño estratéxico con percorrido e que comprende non só pensar no mercado de Galiza, senón que imos tentar que chegue máis alá.


Summary: En definitiva, o disputado voto do alcalde da Peroxa foi por unha banda a arma que uns, os que vían en Ourense en Común unha ameaza seria, usaron para poñer en evidencia as miserias desta plataforma. E pola outra, a coartada perfecta para que os grupos organizados, partidarios ou non, que resultaran perdedores no proceso se desfixeran do grupo con máis capacidade para mobilizar votos nun proceso aberto á cidadanía.

Como soe acontecer antes de cada proceso electoral, o micro-cosmos da política galega minoritaria ten xa o seu culebrón. Neste caso xorde ao fío do proceso de primarias abertas á cidadanía (si, á cidadanía) impulsado por Ourense en Común para elixir os seus candidatos á alcaldía. Andan os uns e os outros preguntándose por quen votou o alcalde da Peroxa, como se iso tivera algunha importancia, entre acusacións de "carrexo" fundamentalmente dirixidas aos meus compañeiros de Compromiso por Galicia que, a nivel individual, decidiran participar nesa plataforma. Permítanme os lectores que, dado que algo de perto me tocou vivir este proceso, lles dea a miña opinión por suposto subxectiva ao respecto. Descúlpenme os meus veciños de Outes, por perder algún tempo onde non me chaman. O voto do alcalde da Peroxa: Quen gaña e quen perde? Gañan todos aqueles que vían en Ourense en Común unha ameaza para os seus intereses políticos na cidade. Perden todos os participantes de Ourense en Común por ter deseñado un regulamento sen pés nin cabeza e non ter habilitado as garantías mínimas para impedir ese absurdo. As recentes desculpas dos representantes de OeC dando a entender que a provincia non estaba preparada para este tipo de procesos resultan tan soberbias como patéticas. Pensar que nun proceso aberto á cidadanía cada candidato non vai facer todo o posible para gañar, dentro da legalidade, é absurdo As acusacións de carrexo: Quen gaña e quen perde? Gañan os que no proceso viciado perderon as votacións. Perden os afiliados de Compromiso que participaron en OeC e por extensión á organización enteira, que aparece como cabeza de turco, o peor do peor, de dereitas e por riba dos da boina. Confeso que sempre considerei anecdótico iso do carrexo, pois logo de vivir numerosas eleccións tanto no mundo rural como no mundo urbano, teño moi claro que a grandísima maioría da xente vota sen máis presións que os seus propios intereses e pareceres, por moi cativos que estes sexan. Aínda así, pensar que nun proceso aberto á cidadanía cada candidato non vai facer todo o posible para gañar, dentro da legalidade, é absurdo. Así pasou en Ourense, onde ademais se daba a circunstancia que concorrían varias organizacións que competiron entre si para mobilizar o maior número de votos, usando os seus "aparatos" para facelo. Se non se deron circunstancias semellantes noutros sitios onde predominaban os grupos organizados foi porque houbo acordos previos entre os mesmos, como aconteceu por exemplo en Compostela, con Compostela Aberta. En definitiva, o disputado voto do alcalde da Peroxa foi por unha banda a arma que uns, os que vían en Ourense en Común unha ameaza seria, usaron para poñer en evidencia as miserias desta plataforma. E pola outra, a coartada perfecta para que os grupos organizados, partidarios ou non, que resultaran perdedores no proceso se desfixeran do grupo con máis capacidade para mobilizar apoios nunhas primarias abertas á cidadanía. Non aprendemos.