Summary: CIG-Ensino e a Mesa pola Normalización Lingüística concentráronse contra a redución do horario lectivo en galego na ESO provocado pola implantación da LOMCE.

O 'decretazo', decreto de plurilingüismo, introudcñia unha redución da presenza do galego no ensino que vén de sofrer unha nova volta de porca da man das modificacións introducidas na carga lectiva de diferentes materias da ESO coa Lomce. O resultado: o galego, en mínimos. Esta é a denuncia que esta cuarta feira realizaron CIG-Ensino e A Mesa cunha concentración perante a Consellería de Educación. Anxo Louzao, secretario nacional da CIG-Ensino, explicou como as modificación introducidas na carga lectiva en materias da ESO incrementan a discriminación do galego respecto a xa contemplada no Decreto do Plurilingüismo pensado "para erradicar o galego como lingua vehicular no ensino". Así, o alumnado de ESO ten 31 horas en español fronte a 18 en galego se cursa ensinanzas aplicadas e 21 se cursa ensinanzas académicas. Trece horas menos de docencia en galego que en español na modalidade de ensinanzas aplicadas e 10 menos nas académicas. Os datos poñen de manifesto, segundo explicou Louzao, que estamos ante unha nova actuación de "agresión brutal e inasumible" cara o noso idioma por parte do Goberno galego. O presidente da Mesa , Marcos Maceira, insistiu en que o obxectivo da Xunta é converter o galego nun "elemento accesorio", "decorativo", "prescindíbel". Na actualidade, segundo os datos achegados pola CIG-Ensino, o uso do galego no ensino non chega ao 15%.


Summary: O Goberno galego ofreceu ao funcionariado galego unha suba non lineal de entre 135 euros ao mes e 105, límite que marcara na última xuntanza. "Din que se non aceptamos a cantidade, non nos contan o resto do acordo, é unha chantaxe que non podemos aceptar", retrucan os sindicatos

Volve rachar. Os representantes sindicais do funcionariado de Xustiza en Galicia e os da Xunta mantiveron este luns unha nova reunión para tentar rematar co conflito que superaba xa os 40 días de folga e se atopa na sétima semana de paro, con máis de 15.000 xuízos suspendidos e milleiros de trámites adiados. Desta vez, o Goberno mudou o formato habitual nas últimas xuntanzas e propuxo intentar chegar a un acordo en catro dos cinco puntos que reclama o persoal, á marxe das reivindicacións de incremento salarial no complemento autonómico transitorio, que quedaría para o último momento. Houbo importantes avances á espera dun pacto na cuestión salarial que puxera o ramo ás conversas. Pero o Goberno deu por rotas as negociacións logo de incrementar un chisco a súa oferta, o proceso descarrilou e a folga continúa. A Xunta ofertou unha suba non lineal de entre 135 euros ao mes e 105 segundo o corpo A última negociación entre a Xunta e os sindicatos do pasado 9 de marzo rematara sen acordo. A Administración fixera daquela ata tres ofertas ao longo do día e acumulaba sete diferentes malia asegurar en varias ocasións que non modería a súa proposta. A última, unha suba de 105 euros ao mes para todos os corpos, lonxe dos 190 que reclama o funcionariado de Xustiza, que tamén baixou as súas pretensións desde aquela solicitude de 250 euros mensuais máis. Desta vez, a oferta non foi lineal e suporía 135 euros máis mensuais para os forenses, 133 para os xestores, 108 para os tramitadores e 105 para os corpos de auxilio. Con esta oferta, a Xunta entendeu que non seguirán as reunións ata que houbese unha resposta a unha proposición que tamén incluiría unha cláusula para garantir que os traballadores galegos se situarían sempre por riba da media do resto de funcionarios nas outras comunidades. Unha "chantaxe" Membros do comité de folga, reunidos en San Caetano durante un receso da xuntanza / Alternativas na Xustiza - CUT Coñecida a postura gobernamental, o persoal mantivo unha xuntanza para valorar esta proposta e algúns acusaron o Executivo de filtrar as cantidades que, aclaran, "non melloran" a anterior oferta. A folga, xa que logo, continuaría. "Non son aceptables estas cantidades tras dez días sen xuntanzas", explicou tras a ruptura Manuel Tejada no nome do persoal, que acusa abertamente o equipo de Rueda de "chantaxe". "Din que se non aceptamos a cantidade, non nos contan o resto do acordo, é unha chantaxe que non podemos aceptar". "Din que se non aceptamos a cantidade, non nos contan o resto do acordo, é unha chantaxe que non podemos aceptar" A teoría que o persoal mobilizado manexa é que o Goberno forza a situación para "facer caixa" co diñeiro que está a 'aforrar' nas nóminas dos traballadores en folga e, con eses mesmos cartos, "podernos pagar o aumento que din que é tan bo", pero que realmente inclúe "acordos que veñen de Madrid". "Que recapaciten e veñan sen chantaxes; que mediten e nos chamen", concluíu en declaracións á prensa en San Caetano. Os avances logrados Antes da nova ruptura producíranse, así e todo, avances en canto aos descontos por enfermidade común e á "discriminación" que denuncia o persoal. A Xunta ofrecera equiparar o funcionariado en Galicia e igualar as condicións de todos os corpos nos xulgados, comprometéndose a incluír unha cláusula pola que as melloras aplicables serían tamén extensivas a todos os traballadores. Para as substitucións, o Goberno propón xa o pagamento do 100% do salario no caso das substitucións verticais, aplicable desde o primeiro día do mes no que se asine un acordo. Tamén hai avances no que ten que ver coa consolidación de reforzos e amortizacións, no que se espera chegar a un pacto, quedando para última hora a negociación do incremento salarial. Con todo, non chegou a haber "nada pechado nin asinado", advertiron fontes do comité de folga. Faltaba o "máis complicado", o que tiña que ver coas reclamacións salariais.


Summary: A Consellaría de Sanidade defenderá no Consello interterritorial do sistema estatal de saúde que se poida tomar o sol sen máscara, tal e como recolle a norma galega, que contempla que esta é obrigatoria nas praias excepto para bañarse ou permanecer tombado na area.

No Consello interterritorial do sistema estatal de saúde, no que están representados o Ministerio de Sanidade e os Gobernos autonómicos, a Consellaría de Sanidade galega defenderá que se poida tomar o sol sen máscara, tal e como recolle a norma galega, que contempla que esta é obrigatoria nas praias excepto para bañarse ou permanecer tombado. Así o conforman fontes sanitarias, que sinalan que a Xunta da Galiza considera que debe prevalecer a normativa galega polo que tamén piden que a máscara sexa exixíbel durante a realización da práctica deportiva individual ao ar libre, como tamén se inclúe na norma galega. Esta cuarta feira, 31 de marzo, a ministra de Sanidade, Carolina Darias, anunciou que o Ministerio e as comunidades autónomas pactaran revisar a lei estatal de 'nova normalidade', publicada a 30 de marzo e que estabelece o uso obrigatorio da máscara a pesar de que se poida manter a distancia de seguridade. En rolda de prensa tras a reunión do Consello interterritorial do sistema estatal de saúde, a ministra avanzou que se realizará unha revisión técnica desta medida para expor propostas na reunión do consello da semana que vén, co obxectivo de "homoxeneizar" a norma en todas as comunidades. O texto da lei, publicada no Boletín Oficial do Estado (BOE) de 30 de marzo, e que entrou en vigor esta cuarta feira, recolle que se mantén, até o fin da pandemia, a obriga para as persoas a partir dos seis anos de usar máscara na vía pública, en espazos ao ar libre e en calquera espazo fechado de uso público ou que se atope aberto ao público, mesmo aínda que se manteña a distancia de seguridade de 1,5 metros. En calquera caso, a máscara non será exixíbel para as persoas que presenten algún tipo de enfermidade ou dificultade respiratoria que poida verse agravada polo uso da máscara ou que, pola súa situación de discapacidade ou dependencia, non dispoñan de autonomía para quitarse a máscara, ou ben presenten alteracións de conduta que fagan inviábel a súa utilización. Ante a controversia que xerou a medida que impide tomar o sol na praia sen máscara aínda que se estea sen xente ao redor no areal, Darias defendeu "ver se é posíbel, na marxe legal", realizar unha "harmonización e contextualización" da norma que "permita ter unha marxe de actuación". En concreto, segundo a ministra, vai traballar "en elaborar uns criterios técnicos de aplicación da lei", dentro da marxe que deixe a norma. A ministra admitiu que algunhas comunidades autónomas teñen "distinta normativa", polo que resulta "moi importante homoxeneizar e contextualizar" de novo a lei. Diferenzas coa norma galega O conselleiro de Sanidade, Julio García Comesaña, antes da reunión desta cuarta feira explicou, en declaracións aos medios nun acto en Abegondo, que a Galiza conta "cunha normativa de uso específica" sobre a máscara nas praias -non hai que usala tombados na toalla-, "que funcionou ben e é bastante lóxica", así como en prácticas como o deporte -na Galiza é obrigado o seu uso mesmo no deporte individual mentres que na norma estatal non-. Por iso, resaltou que a lei estatal publicada publicada no BOE "obriga a facer encaixe" na Galiza "con esta normativa extemporánea" e a Xunta vai adaptar" e ver como queda"a súa "en función da estatal". "Temos que axustala", engadiu Comesaña, quen asegurou que a axustarán "nestes días".


Summary: "Veu Patrimonio arranxar a desfeita", sinalan desde o BNG de Noia.

Menos dunha semana despois de que o Colectivo A Rula denunciase a instalación dun banco "panorámico" enriba dunha rocha cun petróglifo no monte de San Lois, Noia, esta instalación desapareceu. A visita de persoal de Patrimonio puxo fin á "desfeita", moi criticada por veciñanza, grupos de conservación do patrimonio e grupos da oposición, e que motivou unha vaga de queixas e protestas nas redes sociais. O 'banco panorámico' chantado riba dun petróglifo no Monte de San Lois (Noia) motivou a presentación dun rogo por parte do BNG noiés ao Goberno local no que preguntaba se para esa actuación contaron con autorización de Dirección Xeral de Patrimonio. A visita de persoal de Patrimonio ao lugar desembocou na retirada do 'banco panorámico'. Segundo denunciara A Rula, "o Concello decidiu limpar a zona e literalmente 'chantar' un banco nunha rocha no chan", situándoo, "lamentabelmente", "xusto enriba dunha pía natural nun afloramento que conserva uns gravados". Alén deste, instalouse outro banco mirando cara á boca da Ría. Na parte traseira levan o lema Todo o que ves é teu. Cóidao. O gravado, que non se coñecía ata o descubrimento realizado polo colectivo, convertiríase "no primeiro petróglifo coñecido do Concello de Noia, xa que, ata o de agora, a mostra de arte rupestre prehistórica coñecida situada máis perto da vila de Noia era o petróglifo da Picota, nas inmediacións da poboación de Portosín, xa no termo municipal de Porto do Son".


Summary: Sindicatos como a CIG denuncian que a patronal pretende mudar até un 30% do salario fixo en variábel e ligalo á colocación de produtos financeiros "que a clientela non demanda"

O sector da banca non se limita a directivos e altos executivos, senón que tamén abrangue milleiros de empregados, traballadores asalariados nun sector que nestes anos sufriu un axuste brutal na súa base. Desde o comezo da crise, a banca destruiu en Galiza máis de 7.000 empregos e desapareceron máis de 800 oficinas, nun proceso de reestruturación e centralización financiera que deixou pegada (negativa) en gran parte do rural galego. Son dados estes que saen á lúz con motivo das novas mobilizacións dos traballadores e traballadoras do sector. Así, delegados da CIG-Banca realizaron unha acción reivindicativadiante das oficinas de Abanca, BBVA, Santander, Sabadell e Pastor da Coruña en rexeitamento ás pretensións da patronal do sector financeiro de aplicar recortes salariais no convenios colectivos que se están a negociar e "radicalizar a política comercial" baseada en colocar produtos "que a clientela non demanda". O secretario nacional da Federación de Banca da CIG, Clodomiro Montero, explicaba que as negociacións de ambos convenios están estancadas "pola actitude prepotente das patronais AEB e ACARL e as posturas maximalistas que defenden". "Despois de todo o que vivimos de preferentes, obrigas subordinadas, cláusulas chan, etc., que levaron á ruína a miles de persoas, os bancos, en vez de modificar a política comercial, o que pretenden é radicalizar esas políticas e que un 30% do salario fixo se transforme en salario variábel", alertou Montero. Nova reestruturación Enriba da mesa hai un novo proceso de reestruturación da banca. O Banco Central Europeo, o Banco de España e o Ministerio de Economía xa traballan nun novo proceso de fusión e unha maior concentración do sistema financeiro, afirma Montero. "Se non o remediamos, este proceso terá un impacto sobre o emprego. Hai que lembrar que nos últimos anos en Galiza xa se perderon 7.000 postos de traballo no sector", advirte. A CIG-Banca pide que se adopten medidas nos convenios colectivos para evitar esa nova destrución de emprego. Avoga pola redución da xornada laboral, camiñando ás 35 horas semanais, facendo un control efectivo da xornada, e pola eliminación das horas extraordinarias "que nin se pagan nin se cotizan". A este respecto, denunciou que hai traballadores/as que realizan 10 horas diarias para cubrir a carga de traballo dos compañeiros e compañeiras despedidas.


Summary: A Universidade de Santiago celebrará eleccións a reitor o vindeiro 25 de abril. O anuncio de Juan Casares de que non se presentaría á reelección lanzou unha carreira na que Juan Viaño e Antonio López xa confirmaron a súa candidatura. Pedímoslles a eles e a Lourenzo Fernández Prieto, Juan Lema, José Luis Mascareñas, José Carlos Bermejo e Carlos Pajares que realicen unha radiografía da situación actual e dos retos de futuro da USC.

A Universidade de Santiago celebrará a primeira rolda das eleccións a reitor o vindeiro 25 de abril. Hai unha semana o anuncio realizado por Juan Casares Long de que non se presentaría á reelección (despois de que o claustro botase abaixo por terceira vez a súa proposta de orzamentos) lanzou unha carreira na que Juan Viaño (catedrático de Matemática Aplicada) e Antonio López (catedrático de Dereito Financeiro) xa confirmaron a súa candidatura. Nas vindeiras semanas saberemos se algún outro candidato ou candidata opta canda eles a dirixir a institución. A menos de dous meses da cita electoral, pedímoslles a López e Viaño que valoren a xestión realizada por Casares e a súa visión sobre os principais retos que a USC e o seu novo equipo de Goberno deberán enfrontar nos vindeiros anos, comezando polo financiamento ou a relación coa Xunta e as outras dúas universidades galegas. Para realizar esta radiografía convidamos igualmente a participar a outras cinco persoas relevantes na comunidade universitaria, cinco profesores con peso específico na USC, comezando por Lourenzo Fernández Prieto, catedrático de Historia Contemporánea e rival de Juan Casares na rolda definitiva das últimas eleccións a reitor. Pedímoslles a súa opinión, igualmente, a Juan Lema (catedrático de Enxeñería Química), José Luis Mascareñas (catedrático de Quimica Orgánica), José Carlos Bermejo (catedrático de Historia Antiga) e Carlos Pajares (ex-reitor da USC e catedrático de Física). As súas valoracións son, en xeral, críticas coa xestión realizada por Juan Casares Long nos últimos catro anos, e tamén coinciden en situar o financiamento como o gran reto de presente e de futuro da USC, "unha situación financeira moi grave, con problemas económicos que afectan transversalmente a toda a actividade docente e investigadora", como lembra Juan Viaño, para garantir "a estabilidade e sostibilidade no tempo da USC", como sinala Antonio López. A este respecto Lourenzo Fernández denuncia que "perdéronse cando menos dúas ocasións de afrontalo definitivamente antes (2006) e durante (2010) a actual crise económica" e chama a ollar o exemplo da Universidade de Vigo, para "compensar pola vía da consecución de recursos de investigación externos en ámbitos europeos e mundiais as penurias locais". De igual xeito, valoran como un asunto decisivo a relación que a universidade estableza coa Xunta de Galicia, unha relación de "colaboración" e "entendemento", como asumen todos, pero na que que respecten "as xustas reinvindicacións e o exercicio da autonomía universitaria", subliña Viaño. Neste senso, Fernández Prieto salienta que "hoxe a USC é unha universidade directamente intervida dende varios departamentos da administración autonómica e o primeiro que debe recobrar é unha relación corresponsable pero tamén forte e autónoma coa Xunta". Pola súa banda, José Carlos Bermejo fai fincapé na nova "gobernanza" pola que "os reitores non van ser elixidos pola comunidade universitaria, senón que van ser nomeados pola Presidencia da Xunta, e os reitores á súa vez van nomear todos os cargos directivos, dende os decanos aos directores de departamento". "O obxectivo de todo isto é facer a reconversión da universidade. Ese é o gran reto que lle vén enriba ás universidades: a reconversión", sinala. Por último, sobre as fortalezas e oportunidades, non sempre aproveitadas, da USC, tanto López como Viaño destacan a "actividade investigadora" e o "capital humano". Unha análise na que todos concordan en maior ou menor medida e a partir da cal Fernández Prieto suliña que "a USC debe asumir de vez o éxito da xeración que hoxe se está a xubilar: as estruturas creadas, as prácticas de goberno, o nivel das titulacións e da investigación. E darlle futuro, porque compre asumir que no 2025 os que fixeron esta universidade serán eméritas referencias". Finalmente, Carlos Pajares conclúe que a clave do futuro da USC estará "en saber o que queremos, a que xogamos, escoller as prioridades, decidir se queremos que a USC sexa unha academia de estudos ou se queremos que sexa outra cousa". "Todo o mundo pregunta se nunha cidade vai haber unha titulación ou non, parece que é o único que importa. Pero en cambio ninguén se pregunta que centros de investigación hai en Galicia", engade.


Summary: Científicos de toda Europa lanzan unha campaña para solicitar á Comisión Europea, ao Parlamento Europeo e aos Estados membros que poñan fin de maneira inmediata á sobrepesca. Os ministros de Pesca teñen previsto reunirse tras o verán para estabelecer os límites de capturas para o ano 2021.

"A xestión pesqueira baseada nos ecosistemas dos caladoiros é crucial para a saúde dos océanos e para a súa capacidade de resposta ao cambio climático". Este precepto é o defendido polas organizacións ambientais en todo o mundo e é o que volven a reclamar, unha vez máis, á UE. Os ministros de Pesca comunitarios teñen previsto reunirse despois do verán para estabelecer os límites de capturas en 2021. Unha negociación que tamén estará marcada polas conversas co Reino Unido a respecto da súa saída ordenada do club. As ONG de protección dos océanos consideran que, desde a creación da Política Pesqueira Común, a xestión pesqueira na UE se centrou estritamente na dalgunhas ─non todas─ especies a nivel individual, sen ter suficientemente en conta os ecosistemas onde se desenvolve a pesca. A comunidade científica cre que cómpre reverter o modelo e apostar por outro holístico. Máis de medio centenar de expertos presentaron onte neste sentido un manifesto, onde tamén solicitan á Comisión Europea, ao Parlamento Europeo e aos Estados membros que poñan fin de forma inmediata á sobrepesca "como unha resposta urxente e necesaria ás crises climática e da biodiversidade". A organización Our Fish, que impulsa o documento, convidou a comunidade científica de toda Europa a o apoiar. A lista final de asinantes será entregada ao comisario europeo do Ambiente, dos Océanos e da Pesca, Virginijus Sinkevičius, e mais aos responsábeis dos Gobernos dos 27 "despois do verán e antes de que os límites anuais de capturas sexan acordados para 2021". A campaña lanzada onte chega nun "momento crucial". Na segunda feira celebrouse o Día Mundial dos Océanos, e xuño é o mes do "Momentum polo Cambio Climático" da Convención Marco das Nacións Unidas sobre o Cambio Climático. Tamén, durante estes días mantivéronse os Diálogos Virtuais sobre os Océanos que organiza o Foro Económico Mundial, e a UE está a traballar no Plan do Obxectivo Climático para 2030 e o Pacto Europeo polo Clima. Vital para a saúde humana "A sobrepesca e a captura accidental [a de especies diferentes ás do obxectivo da explotación pesqueira] son os maiores causantes da perda de biodiversidade nos océanos", afirma Alex Rogers, director científico no barco de investigación Rev Ocean. Rematar con estas prácticas é "chave" para a "capacidade de resposta dos océanos ao cambio climático", e é "vital para a saúde humana, incluída a das xeracións futuras". Por sobrepesca enténdese a que se produce en cantidades demasiado elevadas como para que as especies capturadas se poidan estabelecer. A UE comprometeuse en 2014 a acabar con ela este ano, mais a Axencia Europea do Ambiente, no seu último informe sobre o Estado das poboacións de peixe de mar e de marisco nos mares europeos, de outubro de 2019, di que "é pouco probábel que o obxectivo de ter poboacións de peixe e de mariscos saudábeis nos mares de Europa en 2020 sexa atinxido sen unha maior acción colectiva". Impacto no clima Para Rainer Fröse, investigador no centro Geomar-Helmholtz de Kiel, en Alemaña, a sobrepesca "nin axuda os mariñeiros nin axuda os peixes; non axuda a ninguén", e ademais "ten un impacto no clima". "O pescado que é demasiado pequeno non pode completar o seu rol no ecosistema. Se un ecosistema non funciona correctamente, non pode respirar correctamente e non pode absorber CO2 correctamente", explica Fröse. No mesmo sentido maniféstase Didier Gascuel, director do Centro de Pesca e Ciencias do Mar do Agrocampus Ouest, da Universidade de Rennes, que considera que "sen lugar a dúbidas, asegurar a sustentabilidade da pesca é unha acción climática". "A UE ten a mellor ciencia dispoñíbel ao seu dispor, agora cómpre vontade política para converter esa ciencia en acción. A natureza estanos a enviar unha mensaxe, e a comunidade científica tradúcea para nós: a biodiversidade e o sistema climático que sosteñen a nosa vida neste planeta están a ser destruídos pola nosa forma de vida, e isto acabará por destruírnos de non actuarmos. Acabar coa sobrepesca é crucial para actuar ante as crises climática e da biodiversidade", reflexiona Rebecca Hubbard, directora de programas de Our Fish. A actual campaña, da que fan parte estes expertos, persegue que os límites pesqueiros na UE sexan estabelecidos de acordo con "niveis sustentábeis ecoloxicamente" e en base aos "mellores criterios científicos independentes". Ademais, pide priorizar nas cotas os pescadores que teñan un menor impacto ambiental.


Summary: A aspirante nacionalista asegura que sería a primeira vez que Galiza conta cun organismo con "competencias plenas" nas cuestións que afectan á xuventude. Chama a establecer "un novo contrato social para que ningún mozo ou moza quede atrás ou teña que emigrar por falta de oportunidades no noso país".

A candidata do BNG á Presidencia da Xunta, Ana Pontón, propuxo a creación dunha Consellaría de Mocidade para afrontar os problemas específicos da xuventude galega, entre eles a emigración ou a precariedade laboral, durante un encontro electoral con mozos e mozas celebrado esta quinta feira na Facultade de Xornalismo da USC. A Consellaría suporía, segundo a aspirante nacionalista, contar por primeira vez en Galiza cun organismo con "competencias plenas" nas cuestións que afectan á mocidade, e que permitiría coordinar as actuacións públicas en asuntos como formación, becas, vivenda ou un acompañamento real a quen busca o seu primeiro emprego. "O obxectivo será posibilitar o acceso a un posto de traballo digno", explicou, así crear microcréditos para financiar proxectos de emprego xuvenil e incorporar ao sistema galego da I+D+i a novos e novas investigadores con financiamento estábel. "O señor Feijóo nega o Prestige da emigración, da precariedade ou dos recortes. Nós cremos que a xente nova ten dereito a soñar e facer posibles as súas esperanzas", dixo Pontón, en alusión ás políticas do actual presidente galego e candidato á reelección. "Un dos principais problemas que pode ter un país é ter goberno insensibles ante a realidade, ou que mesmo negan os problemas", salientou. "Un dos principais problemas que pode ter un país é ter goberno insensibles ante a realidade, ou que mesmo negan os problemas", salientou Pontón. Pontón chamou nese sentido a establecer "un novo contrato social para que ningún mozo ou moza quede atrás ou teña que emigrar por falta de oportunidades no noso país". Recordou que máis de 100.000 mozos e mozas tiveron que marchar do país durante o goberno de Núñez Feijóo, para o que comprometeu a posta en marcha do Plan Retorna, enfocado a traer de volta á mocidade emigrada. Preguntada polos estudantes presentes no acto, a aspirante do BNG á Presidencia reclamou unha "actuación máis contundente" contra casos como o do profesor da USC Luciano Méndez, acusado de comentarios machistas contra unha alumna. Falou tamén dos medios públicos do país, sinalando que o "mando da TVG" debe "ser dos galegos e non dos presidentes" e apostou por unha programación diferente porque "somos máis modernos do que nos conta esa televisión".


Summary: Ao redor de 300 investigadores e investigadoras concentráronse este mediodia na Praza do Obradoiro en protesta contra o recorte no investimento en I+D+i, un acto que se repetiu na principais cidades e centros universitarios de toda España.

Ao redor de 300 investigadores e investigadoras concentráronse este mediodia na Praza do Obradoiro en protesta contra o recorte no investimento en I+D+i, un acto que se repetiu nas principais cidades e centros universitarios de toda España. Os asistentes a esta concentración convocada por Precarios, precedentes de toda Galicia, portaban carteis e faixas con reivindicacións relativas á importancia da investigación para a sociedade e denunciando as crecentes dificultades para levar a cabo unha carreira investigadora en España, como "non somos I+D+IOTAS". Os asistentes a esta concentración convocada por Precarios, precedentes de toda Galicia, portaban carteis e faixas con reivindicacións relativas á importancia da investigación para a sociedade e denunciando as crecentes dificultades para levar a cabo unha carreira investigadora Dende Precarios Galicia amosáronse satisfeitos polo resultado do acto reivindicativo, pero salientaron a necesidade de que participe máis xente en futuras convocatorias. Lembraron a dificultade coa que moitas veces se atopan para ser "visibles" ante a sociedade e anunciaron novas protestas no futuro. Baixo a chuvia os concentrados reivindicaron que queren seguir traballando e investigando na súa terra e que non se queren ver na obriga de emigrar a outros paises para levar a cabo a súa actividade. Outros dos comentarios que se puideron escoitar na concentración facian referencia á cita de Bertrand Russell, que afirmou que "os científicos esfórzanse por facer posible o imposible. Os políticos, por facer o posible imposible". As protestas tamén se fixeron escoitar nas redes sociais co hashtag #PorLaCiencia19D No acto leuse o manifesto do colectivo Carta por la Ciencia, fomado pola Confederación Española de Sociedades Cientificas, a Conferencia de Rectores de Universidad de España, a Federación de Jóvenes Investigadores, a Asociación Nacional de Investigadores Ramón y Cajal, a Plataforma de Investigación Digna, CC.OO. e UGT. O texto lembrou que "só a través da I+D+i, facendo da Investigación, o Desenvolvemento e a Innovación un dos motores da nosa economía, poderemos sair con perspectivas de futuro e fortalecidos da presente crise económica". Casualidade ou non este mesmo mércores o Ministerio de Economía fixo publico que vén de acadar un crédito do Banco Europeo de Investimentos para financiar o 50% das instalacións de I+D de España. Deste xeito os 625 millóns de euros irán destinados ao CSIC, que acumula anos de recortes no seu orzamento e que está sometido a intensas medidas de aforro para cubrir o seu déficit, pero que segue necesitando unha achega extra de 100 millóns de euros. Os cartos tamén serán as Infraestructuras Científicas e Tecnolóxicas Singulares (ICTS), entre as que están o Gran Telescopio de Canarias ou a Reserva Científica de Doñana. Por outra banda, en Vigo levouse a cabo una concentración diante do Instituto de Investigacións Mariñas do CSIC, en Bouzas. Na concentración participaron un cento de membros da comunidade científica, sumándose ao persoal do IIM, membros do Instituto Español de Oceanografía e do Centro Tecnolóxico do Mar.


Summary: Na última semana abrollaron 89 novos diagnósticos da covid-19, cifra que contrasta cos máis de 500 que chegaron a rexistrarse nun só día durante o pico da pandemia. O número de persoas na UCI con test positivo de coronavirus queda en 5, o máis baixo dende o 12 de marzo. O Ministerio de Sanidade segue a "corrixir a serie histórica", que no caso galego é a única dispoñible ante a ausencia dunha do Sergas.

O ritmo da pandemia frea e así o acreditan as súas principais cifras. Os datos divulgados polo Ministerio de Sanidade este 27 de maio, correspondentes ao día anterior, acreditan que nas últimas vinte e catro horas só se rexistraron en Galicia dous novos casos da covid-19 diagnosticados mediante proba PCR. Este dato, engadido ao único novo falecemento indicado polo Sergas, amosan ás claras o enlentecemento da expansión do virus, máis intenso nos últimos días.Na última semana abrollaron 89 novos diagnósticos da covid-19, cifra que contrasta cos máis de 500 que chegaron a rexistrarse nun só día durante o pico da pandemiaSon as principais cifras dunha xornada na que o Ministerio continúa a actualizar a súa serie histórica tras comezar a aplicar o novo protocolo de datos -segundo o estipulado no BOE o pasado 12 de maio-. No caso galego, a serie estatal é a única dispoñible, porque o Goberno galego decidiu non divulgar a súa. Os datos estatais indican que nas últimas dúas semanas en Galicia abrollaron 89 casos, cifra que contrasta cos máis de 500 que chegaron a xurdir nun só día durante os peores días da pandemia.O número acumulado de casos reportados pola Xunta a través dos seus partes diarios aumenta en 24. Á espera da actualización da serie completa do Estado, cabe deducir que os 22 restantes son positivos en test de anticorpos, que non necesariamente se corresponden á xornada previa, senón que poden ser de varios días atrás. [O Estado actualiza a serie histórica completa do coronavirus en Galicia, que a Xunta segue sen divulgar]O Ministerio de Sanidade segue a "corrixir a serie histórica", que no caso galego é a única dispoñible ante a ausencia dunha do Sergas. O número de persoas falecidas en Galicia chega a 615, segundo a Consellería, mentres que o Estado reflicte polo momento 608O número de persoas falecidas, o indicador máis sensible, está tamén pendente desa actualización. Os datos do Sergas indican 615 mortes pero os do Ministerio, polo momento reflicten 608. Segundo indicou o responsable de Emerxencias Sanitarias do Ministerio, o doutor Fernando Simón, esas discrepancias durarán uns días e débense fundamentalmente a casos duplicados ou a falecementos de persoas con síntomas, pero ás que non se lles realizara un test ou este non era concluínte.Nesa liña, este 27 de maio o Ministerio especifica que está a "realizar unha validación dos casos" de persoas falecidas pola covid-19 que "permitirá corrixir a serie histórica", a cal no caso galego non existe á marxe da estatal. Esa serie histórica será actualizada "semanalmente" con casos de semanas pasadas e "de forma diaria, unicamente se suman ao total os casos nos que consta como data do falecemento a do día previo". Este reaxuste prodúcese despois de fortes variacións nos datos dalgúns dos territorios máis afectados polo coronavirus, como Catalunya e Madrid.Á espera da finalización da revisión da serie histórica do Ministerio, que previsiblemente recolocará no tempo casos xa coñecidos ao xeito do acontecido a pasada semana, pola banda do Sergas o indicador de referencia continúa a ser o dos "positivos activos", sen especificar os casos novos do día malia transmitirllos ao Estado, como ordena o protocolo dende o pasado día 12. Ese indicador segue a descender e queda este 27 de maio en 823 positivos activos, 11 menos que un día antes.O Sergas reflicte como "curadas" un total de 9.798 persoas, 34 máis ca no día previoMentres, as persoas que a Xunta reflicte como "curadas" -inclúen as altas hospitalarias, as altas domiciliarias e tamén as persoas que deron negativo en test de anticorpos tras dar positivo noutro, aínda que non ficase acreditado que pasaron a doenza- son 34 máis e quedan en 9.798. Deste xeito, o total acumulado de persoas que deron positivo pola covid-19 en Galicia dende o comezo da pandemia son 11.236, cifra resultante de sumar cada un dos partes da Xunta, toda vez que non existen datos abertos nin serie completa do Sergas.Estas son as principais cifras dunha xornada na que o Sergas indica que o número de probas PCR realizadas chega ás 137.544. Son 1.485 máis que as procesadas un día antes, cando se rexistraran apenas 595, a cifra máis baixa dende os primeiros días da epidemia.Sen hospitalizacións novasO número de persoas na UCI con test positivo de coronavirus queda en 5, o máis baixo dende o 12 de marzoOs datos do Ministerio permiten coñecer tamén -a Xunta non ofrece este detalle- que nas últimas vinte e catro horas non se rexistraron en Galicia novas hospitalizacións a causa da covid-19 e que os ingresos novos na última semana foron só dous. O número total de persoas ingresadas con test positivo, que a Xunta si revela, segue a descender e queda en 54, cinco menos que un día antes.Con relación á xornada previa descenden en dúas as persoas ingresadas en unidades de coidados intensivos (UCI) con test positivo da covid-19 (se dan negativo, desaparecen da estatística aínda que sigan ingresadas por non estaren aínda recuperadas) e o total queda en só 5, o número máis baixo dende o 12 de marzo, segunda xornada con datos de hospitalización detallados. Mentres, en unidades de hospitalización ordinaria -en planta-, o número de persoas ingresadas aínda con test positivo é de 49, tres menos que na xornada anterior.No que atinxe ás persoas que permanecen illadas nos seus domicilios tras daren positivo, este 27 de maio son 769, seis menos que na xornada previa. Entre elas inclúense 68 persoas residentes en centros de maiores e dependentes, cinco menos que o día anterior.Leves aumentos de activos en Santiago, Vigo e PontevedraComo cada día, para coñecer a evolución da pandemia por áreas sanitarias, a única referencia segue a ser a variación dos "positivos activos" dos que dá conta a Xunta, toda vez que a información do Ministerio só chega ao nivel autonómico. É imposible, deste xeito, coñecer directamente onde se sitúan os novos diagnósticos.Partindo deste atranco, a baixada de 11 positivos activos non se distribúe de xeito homoxéneo en todas as áreas. En tres delas aumentan levemente: Santiago (+6), Vigo (+4) e Pontevedra (+2). Nas restantes descenden e fano especialmente na de Ourense (-14). A incidencia (positivos por cada 100.000 habitantes) segue tendo Vigo como área máis afectada despois de que o fose a ourensá dende finais de marzo e ata a pasada semana.


Summary: Coincidindo con este evento internacional, lévanse a cabo iniciativas para fomentar as vocacións científicas e técnicas entre as alumnas de Primaria e Secundaria, por exemplo un coloquio por videoconferencia con catro profesionais galegas de éxito. A porcentaxe de mulleres nas carreiras de ciencias en Galicia caeu 10 puntos na última década

Este 23 de abril celébrase o Día Internacional das rapazas nas TIC, un evento impulsado polas Nacións Unidas que se realiza todos os anos a finais deste mes. Coincidindo con el lévanse a cabo un gran número de actividades que buscan rematar coa actual fenda de xénero nas carreiras e nas profesións tecnolóxicas, unhas actividades que este ano se ven obviamente afectadas pola pandemia de coronavirus e polo obrigado confinamento.Este xoves o Colexio Profesional de Enxeñaría en Informática de Galicia (CPEIG), o Centro de Supercomputación de Galicia (CESGA), a Secretaría de Igualdade da Xunta de Galicia, a Asociación de Mujeres Investigadoras y Tecnólogas (AMIT) e a Asociación.GAL organizan un coloquio virtual de 11 a 12 horas para todos os escolares de Galicia. Nel participarán catro profesionais galegas das TIC, existosas nos seus ámbitos, ás que as rapazas e os rapaces poderán preguntar as súas dúbidas. O obxectivo é promover vocacións tecnolóxicas femininas a través de referentes femininos próximos e de éxito, como recomendaba nesta entrevista Sabela Ramos, profesora da Facultade de Informática da Coruña.Trátase de Amparo Alonso Betanzos (catedrática de Ciencias da Computación e Intelixencia Artificial da Facultade de Informática da Universidade da Coruña e presidenta da Asociación Española de Inteligencia Artificial), María Fernández Hermida (unha artista dixital galega da industria dos videoxogos. Traballou no Estudio Gato Salvaje na creación de contornos 3D e guións para xogos), Isabel Expósito Pérez (enxeñeira en Telecomunicacións da Universidade de Vigo, na especialidade de comunicacións de radio) e Patricia Mañana Borrazás (arqueóloga, coordinadora do proxecto DIMENSO e profesora no Consejo Superior de Investigaciones Científicas).Pódese seguir e difundir toda a información do evento, no que xa se inscribiron máis de 100 alumnos e alumnas, e das actividades na web ICT-Go-Girls e no seu Twitter @ICTGoGirls.A iniciativa ICT-Go-Girls é un proxecto europeo dirixido polo CESGA en colaboración coa USC e institucións doutros cinco países, que busca fomentar as vocacións científicas nas mulleres (e sobre todo nas nenas), promovendo a súa incorporación ás áreas científico-técnicas. Nesta entrevista falabamos con María José Rodríguez Malmierca (do CESGA, coordinadora do proxecto), que destacaba que "Que haxa mulleres que deseñen o futuro das novas tecnoloxías é crucial". Con todo, a preocupante realidade é que a porcentaxe de mulleres nas carreiras de ciencias en Galicia caeu 10 puntos na última década.Na páxina de ICT-Gi Girls pódense atopar, ademais, un gran número de recursos, como un obradoiro de robótica, un obradoiro de Scratch (unha sinxela linguaxe de programación), un obradoiro de booktrailers, un obradoiro de pixelart ou unha visita virtual ao supercomputador Finis Terrae II, do CESGA.


Summary: O número de persoas dependentes que reciben prestacións públicas cae un 7% nun ano nun contexto no que o país permanece no furgón de cola nos rexistros de fondos de atención á dependencia por habitante.

Foi presentado como o "cuarto piar do Estado do Benestar" e é unha das principais vítimas da vaga de recortes sociais realizados ao abeiro da crise económica. Mentres dende o Goberno galego se di apostar pola "aplicación efectiva" da Lei de Dependencia e se subliñan os esforzos económicos entre lembranzas á consabida herdanza recibida do bipartito e do Goberno de Zapatero, os datos amosan que, como noutros ámbitos, as cifras desmenten os argumentarios oficiais segundo os cales Galicia está "por riba da media" nesta prestación social, fundamental para a vida de moitas persoas. O Colexio Oficial de Traballo Social de Galicia (COTSG) vén de participar no Observatorio Estatal para a Dependencia. A presidenta do COTSG, Marta Capeáns, regresa dese encontro con datos que, ao seu xuízo, acreditan que o sistema de atención á dependencia está "colapsado". Mentres cae o número total de beneficiarias e beneficiarios da lei, cun total de 56.835 a finais de 2013 que supoñen unha rebaixa de case o 7% a respecto do ano anterior, no país dase a "insoportable cifra de 18.106 persoas que, séndolles recoñecida a prestación, aínda non teñen asignados recursos". No que atinxe a esa lista de espera, a coñecida como "limbo da dependencia", Galicia está "moi por riba da media estatal", sinala Capeáns. Pero nun sentido negativo. Así, a finais do pasado ano o 31,86% das persoas en situación de dependencia que xa tiñan recoñecida unha axuda seguían agardando a que esta se fixese efectiva. Só súas autonomías, Murcia e Canarias, presentan un resultado peor que o galego e só tres máis, Balears, Valencia e Aragón, están por riba da media estatal, situada no 20,2%. A autonomía con máis gasto en dependencia por habitante case duplica a Galicia Galicia é, polo tanto, un dos principais lastres no que atinxe á aplicación efectiva da lei que se proclama dende a Xunta e está tamén no furgón de cola no referido ao gasto público en dependencia por habitante e ano. O Observatorio calcula que, unha vez descontados os copagamentos, en territorio galego se destinan 91,92 euros por habitante á aplicación da lei, unha cantidade que está por baixo dos 109,25 euros da media estatal e aínda máis lonxe das autonomías líderes neste indicador : Cantabria (174,35), La Rioja (153,68) e Euskadi (149,44). Por baixo da Xunta só están os gobernos autonómicos de Aragón, Navarra, Murcia, Valencia, Balears e Canarias. O Colexio de Traballo Social insta a Feijóo a deixar de facer "brindes ao sol" Neste contexto a presidenta do COTSG coida que xa non caben máis "brindes ao sol" por parte do presidente da Xunta, que debe "dar a cara polo sistema de atención á dependencia". Os datos de gasto público en dependencia e as longas esperas para acceder ás prestación levan o Colexio a reclamar que o Executivo galego reclame, por exemplo, que a dependencia estea sobre a mesa á hora de negociar o vindeiro modelo de financiamento autonómico, igual que o están a sanidade ou a educación. Os malos valores absolutos que acompañan a Galicia neste estudo, di, son "moito peores" en termos relativos, xa que Galicia c onta con moito envellecemento da poboación e espallamento territorial", advirte.


Summary: Até o 21 de novembro está aberto o prazo para se pronunciar sobre cal das tres propostas finalistas é a que consideran mellor.

O Premio do Público Culturgal 2015 institúese coa finalidade de facer público o recoñecemento de proxectos destacados e relevantes para a sociedade e vinculados á cultura galega. Cunha valoración especial para as propostas novidosas, "con proxección de futuro, transversais e asociativas, que se relacionen directamente coa sociedade civil e fomenten a súa implicación". Culturgal considera que a participación do público é clave para a acción cultural. O público é quen elixirá a proposta gañadora do premio mediante un sistema de votación por Internet –límite dun único voto por IP- a través dun apartado especial da web de Culturgal. O prazo para as votacións estará aberto até o 21 de novembro ás 00:00 h. E os proxectos sometidos á votación do público son a Mostra Internacional de Teatro (MIT) de Ribadavia, 'Cortocircuito' Festival Internacional de Cine, e Sinsalaudio.


Summary: Hai outros 7 contaxiados noutra residencia da mesma localidade.

Os usuarios e usuarias de residencias de maiores contaxiados con Covid-19 na Galiza aumentaron a 432 após outros 16 positivos no centro A Nosa Señora das Virtudes de Pontedeume e outros sete na residencia de maiores As Fragas na mesma localidade. Así consta nos datos actualizados hoxe polas Consellerías de Política Social e Sanidade, nos que se indica que se detectou outra trintena de positivos entre residentes, entre eles catro na DomusVi Coruña de Oleiros; dous na Nosa Señor do Carmen de Sober; e outros dous na residencia de Pontevedra. Ademais, rexistrouse un positivo en cada un dos seguintes centros: residencia de maiores Caser A Zapateira de Culleredo; residencia de maiores A miña Casa de Ferrol e DomusVi Monforte. Mentres, recibiron o alta dous usuarios da residencia de maiores Viana do Bolo e outro da DomusVi Barreiro de Vigo, ademais de nove falecementos relacionados con residencias de maiores, segundo os datos concretados por Política Social. Deste modo, as residencias con máis contaxiados na Galiza son A Nosa Señora das Milagres de Barbadás, con 84; a Residencia de Salvaterra de Miño, con 78; DomusVi Ribadumia, 59; Nosa Señora das Virtudes de Pontedeume, 40; Nosa Señora dos Anxos de Ribadavia, 33; Residencia San Cibrao de Cervo, 18; Fogar Residencial San Miguel de Silleda, 16; Residencia Os Gozos de Pereiro de Aguiar, 14; DomusVi Coruña de Oleiros, 13; Residencia Viana do Bolo, 12; Residencia As Fragas de Pontedeume, 12; Residencia Ballesol de Oleiros, 9; Residencia Santa Olalla de Boqueixón, oito; os mesmos que A Nosa Señora de Cambados. Mentres, con sete usuarios contaxiados atópase a Residencia A Saleta de San Cristovo de Cea; cinco a DomusVi Lugo de Outeiro de Rei; e catro os Irmáns Prieto do Carballiño. En canto aos traballadores contaxiados baixan a 247, oito menos que onte, após detectarse 14 positivos entre empregados destes centros, deles cinco na Nosa Señora das Virtudes de Pontedeume; tres na DomusVi Coruña; dous en Nosa Señora do Carmen de Sober; e dous na residencia de maiores Pontevedra de Vilaboa. E rexistrouse un positivo dun traballador en cada un destes centros: DomusVi Viveiro e DomusVi Ribadumia.


Summary: Manuel Mera, membro do Consello de Administración de Sermos Galiza, e Vicent Partal, director de Vilaweb, participaron na presentación organizada pola Asemblea Cultural Galega de Barcelona unha hora antes da Marcha pola Independencia.

Dentro das actividades da Diada de Catalunya na Mostra d'Entitats dels Països Catalans, que este ano chegaba a súa 11ª edición na cidade de Barcelona, tivo lugar a presentación do semanario e xornal dixital Sermos Galiza. Foi na Carpa dedicada ás Letras unha hora antes do comezo da Marcha pola Independencia e participaron Manuel Mera, en representación de Sermos Galiza como membro do seu Concello de Administración, e pola parte dos medios de comunicación en catalán Vicent Partal, director do xornal dixital Vilaweb. A entidade organizadora da presentación, a Asemblea Cultural Galega de Barcelona, é de recente creación e xurdiu hai uns meses con vocación de traballar desde unha perspectiva de esquerdas, apartidista, con sensibilidade pola realidade social galega e catalá, e coa difusión da cultura galega e o concepto de Galiza coma entidade nacional. Comezou o acto coa intervención de Vicent Partal, un dos convidados a participar na cabeceira da manifestación unitaria desa mesma tarde. Na súa exposición formulou a necesidade "duns medios de comunicación dixitais rápidos, cunha vontade clara de compromiso coa realidade social do país e que permitan a acceder a información máis actual coa máxima facilidade e actualidade". Tamén afirmou a súa "vontade de manter, coma sempre se fixo dende os medios cataláns, unha colaboración aberta, constante e permanente cos medios galegos, e máis concretamente con Sermos Galiza, xa que comparten as mesmas preocupacións. Despois da intervención do director de Vilaweb, Manuel Mera procedeu a presentar o proxecto de Sermos Galiza ao auditorio. Falou do proxecto compartido cun accionariado composto por máis de 1.000 accionistas que "coa súa achega en tempo tempo de crise respondeu sobradamente as expectativas dos xestores do proxecto". Segundo Mera o xornal "parte cun claro soporte social" e a razón esta na "importancia que ten para o mesmo contar co apoio inicial dun colectivo que aposte por unha información directa, dunha realidade que non é informada por descoñecemento ou omisión". Mera explicou tamén, a necesidade de "chegar a unha cota de subscrición óptima para permitir manter o xornal sen necesidade de captar máis achegas e normalizar a situación no tempo sinalado". Tamén tivo palabras para a redacción e salientou que é "tan nova coma ilusionada e traballa a marchas forzadas para acadar o máximo rendemento no menor tempo posíbel". Tamén afirmou que o proxecto "é aberto, plural e medra e transformase coma a realidade na que se atopa" para rematar cun convite ás persoas asistentes a participar del. Pechouse o acto convidando aos presentes a participar de Sermos Galiza, deixando a porta aberta á colaboración constante.Rematada a súa presentación pasouse a quenda de preguntas. O auditorio transmitiu as mesmas necesidades de presenza duns medios de comunicación accesíbeis e participativos en galego e deron constancia do baleiro deixado na emigración por outros xornais, algúns históricos, que remataron cunhas andainas nalgúns casos de décadas. Imaxes: ACGB


Foi por un bando do Capitán Xeneral Lachambre. E por orde do ministro da Guerra Xeneral Weyler. E non foi por ningunha invasión inglesa, francesa ou portuguesa. Foi no contexto da primeira Restauración Borbónica, un período de grande mobilización social na Galiza, de perda de poder adquisitivo por parte dos asalariados, de incremento de prezos que xerou unha crise ben perceptíbel na Coruña a partir do remate da Guerra de Cuba e da perda de movemento portuario e de exportacións. Despois do éxito extraordinario da Xunta de Defensa logrando paralizar o proxecto de traslado da capitanía da Coruña para León, de novo, en maio de 1901, tivo lugar unha grande mobilización social que supuxo o que algúns consideran a primeira greve xeral na Galiza e que se saldou cun mínimo de 8 mortos, a maior parte operarios, tiroteados pola garda civil ao amparo do estado de sitio. Como sucedeu outras veces, os sucesos pasaron e os mortos esqueceron. Hoxe só un memorial de pedra no cemiterio de Santo Amaro, levantado en 1906, lembra aqueles acontecementos. Quizá unha das crónicas máis extensas do acontecido é a ofrecida por El Correo Gallego de 4 de xuño de 1901, ao reproducir a información dun colega da capital e ante o mutismo, segundo se lamenta o propio periódico, que sobre os feitos fai a prensa local, sometida a censura militar. O primeiro que fai o periódico é constatar a forza e organización do movemento obreiro. "Hai tempo que a poboación obreira da Coruña ... vén organizándose seria e perseverantemente. Non é un traballo de zapa. É un traballo público". Daí que cando os traballadores da empresa de consumos se puxeron en folga, a solidariedade obreira chegou con toda a organización que este movemento tiña. A empresa xogou a desmobilizar: quixo traer traballadores de Andalucía, pensando así fechar a porta ás pretensións operarias mais "identificada toda a poboación traballadora cos grevistas", o que era unha reivindicación parcial se converteu en xeral. A 30 de maio a situación explotou e, como di a prensa, "a explosión correspondeu coa cantidade de explosivo acumulado". Aínda que a versión oficial e a dos grevistas difere na presentación o resultado foi o mesmo: o choque entre a Garda Civil e os manifestantes. O paro acordado foi total. Suspendéronse os traballos en todas as fábricas e obradores a non ser a fábrica de gas e luz eléctrica. Todas as operarias da fábrica de tabacos - numerosísimas, di a prensa- participaron na greve. O mesmo aconteceu no téxtil. Toda a clase obreira da Coruña tomou parte no movemento, incluídos moitos traballadores particulares. Todos os comercios fecharon portas e escaparates. Todas as obras quedaron paralizadas. A greve dos porteadores deixou o cárcere sen auga. Nas fontes instaláronse piquetes. Até que se declarou, a golpe de tambores e trompetas, o estado de sitio e os militares asumiron o control. Tal como nos lembra Antón Capelán no seu libro Da violencia que non condenan: O centenario da folga xeral de maio na Coruña: "A lei de Orde pública do ano 1870 contemplaba que, ao cabo de dúas horas de declarado o estado de guerra, os grupos de manifestantes serían disoltos a todo trance co emprego da forza, pero na Coruña, a 31 de maio de 1901, a represión contra os traballadores que regresaron do cemiterio iniciouse no momento mesmo da fixación do bando do Capitán Xeneral. Os episodios tráxicos deron comezo onda o obelisco de Linares Rivas ao redor das cinco e media da tarde e duraron até as seis. A fixación e proclamación do bando do Capitán Xeneral declarando o partido xudicial da Coruña en estado de guerra correu a cargo de forzas de infantería, ás que daban escolta un escadrón de cabalaría e unha sección montada da Garda Civil, que xa comezara a cargar contra a xente en Rego de Auga. Cando as tropas de infantería estaban á altura da sociedade Sporting Club na Rúa Real, o toque de trompeta fixo que se desprazasen cara a ese lugar numerosos folguistas que permaneceran na Rúa Alta, San Andrés e Cordelería despois do enterro. Algúns nenos comezaron a dar berros contra a Garda Civil e a lanzar varias pedras, ao que responderon cunha carga co sabre. Ao corneta da sección da Garda Civil disparóuselle casualmente o máuser e a bala de rebote feriu levemente un capitán de Carabineiros que se achaba alí como mero espectador. Este disparo provocou enorme tensión entre os manifestantes, coñecedores dos sucesos do día anterior na rúa de Cabaleiros, e dalgúns que estaban na Rúa Nova partiron tiros de revólver. Foi entón cando a Garda Civil a cabalo comezou a dispersar a poboación abrindo fogo cos seus máuseres polas rúas Real, Rúa Nova, Olmos, Fonte de San Andrés..., mentres a infantería seguía por outras zonas da cidade dando a coñecer o bando do Capitán Xeneral" . A Garda Civil a cabalo ás ordes do tenente Pedro Vázquez cargou sobre os grupos e as consecuencias foron 6 persoas mortas e máis de 30 feridas. Mesmo persoas que estaban nas galerías das súas casas como foi o caso das que vivían no número 66 da rúa de San Andrés ou no número 9 da mesma rúa, onde moraba o fotografo José Sellier e que, perante os berros da criada, acudiu en auxilio dunha señora de 42 anos que habitaba o andar superior e a quen bala maüsser atravesou a cabeza. As persoas detidas foron máis de 100. Algunhas por participaren en folgas habidas 15 anos atrás. Aínda así as protestas na Coruña continuaron e estendéronse a outras localidades. Dous días despois da Coruña, e a pesar das "presentes circunstancias" en que o ministro da Guerra tiña ordenado aplicar con todo rigor aos folguistas as disposicións do código militar, os gardas de consumo de Lugo celebran reunión e propoñen declarárense en folga se non se lles concede un real de aumento nos salarios e dúas horas menos de traballo ao tempo que reclaman que non se poida despedir ningún traballador sen antes abrir o oportuno expediente. Poucos anos despois será o movemento agrario o que se levante, tamén e nunha parte importante por cuestión da voracidade recaudatoria do Estado, e aporte tamén os seus mortos. Veremos iso noutro día. Foto interior: Coluna partida no cemiterio de Santo Amaro lembrando os mortos


Summary: Demanda ao Goberno español que interveña temporalmente a factoría para manter actividade e emprego.

A Cámara galega aprobou por unanimidade unha iniciativa do BNG -transaccionada co PP- para instar a Xunta a demandar ao Goberno estatala intervención pública temporal de Alcoa San Cibrao para a súa venda coa fin de manter a actividade e o emprego. Esta proposta é similar á aprobada a semana pasada no Congreso, tamén a iniciativa do BNG, na que se piden "cantas medidas sexan necesarias" a "a maior brevidade" para garantir o futuro da factoría, despois de que Alcoa anunciase a execución do despedimento colectivo de máis de 500 empregados da planta de aluminio de Cervo. Estatuto do consumidor electrointensivo Ademais, PP, BNG e PSOE aprobaron reclamar ao Goberno español que poña en marcha "de forma inmediata" un Estatuto do Consumidor Electrointensivo, cunha mellora do borrador presentado para garantir un prezo estable. O deputado do BNG Daniel Castro avisou de que "esta intervención tense que facer xa". "Non estamos no tempo engadido, nin na prórroga, estamos ante o último penalti" Respecto diso, o deputado do BNG Daniel Castro avisou de que "esta intervención tense que facer xa". "Non estamos no tempo engadido, nin na prórroga, estamos ante o último penalti", deixou claro. Todo iso, á espera de que o Tribunal Superior de Xustiza da Galiza (TSXG) realice o próximo 28 de outubro unha vista para substanciar a petición do comité de medidas cautelares para paralizar o expediente de regulación de emprego (ERE). Desde que Alcoa anunciou a decisión do despedimento aumentaron as voces a favor dunha intervención da factoría, tanto do comité de empresa, como de forzas sindicais e políticas.


Summary: ENTREVISTA Manu Pineda é activista pro dereitos humanos na asociación Unadikum e reside habitualmente en Gaza. Na recente invasión militar israelí exerceu de escudo humano para tentar evitar a destrución de hospitais e ambulancias. Este martes ofreceu unha charla en Compostela, este mércores está en Lugo e o xoves en Ourense.

"Hoxe visitamos a familia Baker para expresarlle o noso apoio ante a perda de catro dos seus nenos. Israel matounos onte cando xogaban ao fútbol na praia. Intento sempre manter a compostura neste tipo de encontros cos familiares dos mártires, pero hoxe non o conseguín, derrubeime cando Mohammad Baker se lanzou a abrazarme ao recoñecerme, e cando vin toda esa dor e sufrimento na súa cara. Non puiden manter o tipo. Desculpade que estea a falar de min, pero ás veces resúltame necesario como unha especie de terapia". Manu Pineda é activista pro dereitos humanos na asociación Unadikum e reside habitualmente en Gaza, onde traballa axudando e protexendo o pobo palestino, sendo testemuña en primeira liña do seu sufrimento, como reflectiu no texto anterior, escrito dende o lugar. Se a súa actividade diaria é importante, foino moito máis durante a máis recente invasión militar israelí, o pasado verán. Nese momento Pineda e outros activistas occidentais exerceron de escudos humanos, protexendo coa súa presenza hospitais e ambulancias palestinas, para evitar que foran bombardeadas polo exército israelí. Mesmo así, nunha ocasión o hospital no que se atopaba o activista foi esnaquizado polas bombas. Pineda apela a seguir coas mobilizacións, cos actos de protesta e co apoio á iniciativa BDS (Boicot, Desinvestimento e Sancións) como ferramenta de presión contra Israel para acabar coa agresión e o masacre do pobo palestino. Manu Pineda ofreceu este martes unha charla en Compostela, organizada por Esquerda Unida, para falar da súa experiencia e explicar a iniciativa BDS, nunha conferencia na que tamén interveu Noa Morales Sánchez, investigadora sobre a seguridade cultural en Palestina e a destrucción so seu patrimonio. Este mércores Pineda estará en Lugo (na Cova da Terra, ás 20 horas) e o xoves falará en Ourense (no Ateneo, ás 20 horas). "Cando comezou o bombardeo sabiamos que non podiamos abandonar o edificio, porque se non si que o ataque mataría seguro os enfermos que alí estaban" Como foi a túa experiencia durante a última operación militar israelí? Foi a experiencia máis dura e máis traumática que vivín nunca. Eu vivo en Gaza habitualmente e o meu traballo diario consiste en facer de escudo humano, por denominalo dalgunha maneira, protexendo os campesiños palestinos que son agredidos continuamente polos soldados israelís. Os activistas formamos liñas de protección, poñémonos diante e deste xeito evitamos que os firan ou os maten. Pero isto non ten nada que ver co que vivimos nesta última operación: o primeiro que fixemos foi protexer un hospital, para evitar que fose bombardeado, un hospital no que había 50 enfermos moi graves, seis deles en coma. Eramos oito activistas internacionais e faciamos quendas; estando unha compañeira e mais eu alí, unha noite, o hospital foi destruído, con nós dentro do edificio. Ese día foi terrible, pensabamos que nos mataban e eu, de feito, cheguei a despedirme dalgunha xente. Cando comezou o bombardeo sabiamos que non podiamos abandonar o edificio, porque se non si que o ataque mataría seguro os enfermos que alí estaban. Entre o entullo e o fume conseguimos evacuar a todas as persoas antes de que o hospital fose completamente destruído. "Hai 110 mil persoas que por mor dos bombardeos non teñen casa e aínda non puideron refacela" Outra das nosas funcións era viaxar nas ambulancias, para evitar que fosen atacadas. Pero nin sequera a nosa presenza conseguiu evitar que o exército israelí bombardease unhas vinte ambulancias. Eu xa vivira a anterior operación militar, de 2012, pero desta vez asistín a todo o sucedido en primeira liña: recuperando cadáveres, vendo nenos e nenas de moi poucos anos completamente esnaquizados polas bombas. Foi unha experiencia terrible. Como é o día a día en Gaza? Unha parte do meu traballo é lembrar que a agresión contra Palestina e sobre todo contra Gaza é diaria, non se limita a estas grandes operacións militares. Unha semana calquera Gaza é bombardeada tres, catro ou cinco veces, nalgunhas ocasións matando xente, familias enteiras, e noutros simplemente destruíndo instalacións. E iso que xa hai poucas instalacións que destruír, pero as bombas acaban cunha granxa de polos, cunha ferretería ou cun colexio. Outra acción constante e que fai moito dano é o bloqueo á franxa de Gaza: non poden entrar ben básicos, medicinas, nin materiais de construción para poder reconstruír as casas. Hai 110 mil persoas que por mor dos bombardeos non teñen casa e aínda non puideron refacela, e teñen que sobrevivir en casas de amigos ou familiares ou na rúa, nun inverno que está sendo moi duro alí. "Seis hospitais tiveron que pechar porque non teñen electricidade e nalgunha ocasión leváronse a cabo operacións cirúrxicas coa luz dun teléfono móbil" Non hai carburante, que é imprescindible para ter electricidade: en Gaza hai só unha central eléctrica que permite ter seis horas de luz cada día; o resto do tempo ti tes electricidade se tes un xerador e carburante para que funcione. Seis hospitais tiveron que pechar porque non teñen electricidade e nalgunha ocasión leváronse a cabo operacións cirúrxicas coa luz dun teléfono móbil. As incubadoras non funcionan, provocando a morte de nenos ou graves consecuencias para os que conseguen sobrevivir. Tampouco funcionan as máquinas de diálise. O día a día en Gaza é catastrófico. Antes desta catástrofe a ONU xa anunciara que a situación en Gaza sería invivible no ano 2020, sobre todo pola falta de auga. E a situación en Cisxordania non é moito mellor. "A axuda humanitaria é necesaria, pero a axuda humanitaria non soluciona o que está pasando. O que hai que facer é acabar coa ocupación" Que se pode facer dende aquí? É efectiva a campaña BDS de boicot e desinvestimento contra Israel? Ese é o tema. Nós facemos un chamamento a boicotear os produtos de Israel. A axuda humanitaria é necesaria, pero a axuda humanitaria non soluciona o que está pasando. O que hai que facer é acabar coa ocupación, que dura xa 67 anos e que se mantén grazas ao apoio a Israel da comunidade internacional. Os gobernos, sobre todo o da UE e o de Estados Unidos e os seus aliados, son responsables e cómplices dos crimes que comete o estado de Israel. O Goberno español ten acordos comerciais e financeiros con Israel, pero tamén ten acordos militares. Onte mesmo estaba o ministro español de Defensa en Israel. Vendémoslles armas e mercámoslles armas co selo de 'comprobado en combate'. Intercambiamos información secreta con eles e ademais co acordo de non facer pública que tipo de informacións lles estamos proporcionando aos seus servizos secretos. "Temos enfronte unha besta moi forte e nós non somos tan fortes, o único que temos é a razón. E esta razón é a que nos debe axudar a seguir pelexando, a non nos render" Os nosos gobernos teñen as mans manchades de sangue, son responsables dos crimes israelís. E o que temos que facer é presionar os nosos gobernos para que rompan con Israel e para que o illen. E se non, hai que cambiar o noso Goberno, para que se poña do lado das vítimas e non dos verdugos. Hai moito traballo por facer: boicot comercial, cultural, académico..., temos que explicarlle á cidadanía por que hai que illar a Israel e por que o pobo palestino debe recuperar os seus territorios. Temos enfronte unha besta moi forte e nós non somos tan fortes, o único que temos é a razón. E esta razón é a que nos debe axudar a seguir pelexando, a non nos render e a cada vez ser máis. Como valoras as proposicións que se veñen aprobando en parlamentos europeos -hai unhas semanas no Congreso español, onte en Francia- que instan ao recoñecemento do estado palestino, mais sen poñer prazos. Son declaracións de boas intencións, pero sen un valor vinculante? Estou de acordo contigo en todo agás no de que teñen boa intención, que tamén o poño en dúbida. O primeiro país europeo que recoñeceu o estado palestino foi Suecia, hai unhas semanas. Antes de que o fixese Suecia, dos 193 países presentes na ONU, 135 xa recoñeceran a Palestina. Faltan os países da UE, Estados Unidos, Canadá, Australia e o resto de países satélites. Estes 136 recoñecementos mudaron a situación do pobo palestino? En absoluto, son tan só brindes ao sol, son xestos simbólicos, unha mostra de simpatía que dende logo son ben recibidos polo pobo palestino, pero non son máis ca iso. "Antes de que o fixese Suecia, dos 193 países presentes na ONU, 135 xa recoñeceran a Palestina. Faltan os países da UE, Estados Unidos, Canadá, Australia e o resto de países satélites" A moción aprobada no Congreso ule un pouco peor, porque case o fai pedíndolle perdón a Israel e "recoñecendo as lexítimas aspiracións do estado israelí" ou algo así. Hai que dicir que esas aspiracións, que para min non son lexítimas, consisten en ter un estado xudeu, un estado racista que expulsa os palestinos, que son a poboación autóctona dese territorio, un estado que lles dá aos xudeus uns dereitos distintos. Ademais, como dis, a moción non dá prazos para o recoñecemento. É un xesto moi inferior ao realizado por Suecia. Iso si, eu non digo que sexa malo o que fixo o Congreso, e unha proba de que non é malo é que a Israel lle molestou moito. Pero se España fai isto e o día seguinte lle segue vendendo armas a Israel, as mesmas armas que matan aos palestinos, pois daquela está claro que isto non serve para nada. E aínda por riba un día despois lles mandamos unhas vendas e unhas medicinas para curar os feridos por estas armas. Hai moito de hipocrisía nisto. "Pode parecer que Israel é unha forza invencible, pero a historia ensínanos que réximes coma o israelí caeron, e caeron pola presión internacional" Es optimista con respecto ao futuro de Palestina? E o pobo palestino é optimista con respecto ao seu futuro, conserva a esperanza? Eu non son optimista con respecto a case nada, son unha persoa moi pesimista e desgraciadamente adoito acertar. Iso si, Palestina é un pobo que non se rende, e polo tanto estou seguro de que nalgún momento será libre. Non sei se o verei eu, se o verán os meus fillos e os meus netos, pero Palestina nunca se rende. Caen as bombas e sorrí. Sabe que van caer as bombas e preparan a comida e prepáranse para resistir. É un pobo que non ten nin sequera a posibilidade de se render. Onde van ir? Non teñen onde fuxir. A pesar de que pode parecer que Israel é unha forza invencible e que a situación non cambiará nunca, a historia ensínanos que réximes coma o israelí caeron, e caeron pola presión internacional. O máis recente: o réxime surafricano do apartheid. Israel ten moi pouco apoio popular, ten tan só o poder dos gobernos. Temos que seguir presionando, porque é inconcibible que países considerados demócratas e que respectan os dereitos humanos teñan unha política de complicidade cun estado terrorista. "O réxime israelí ten que caer e a UE ten a oportunidade de pasar á historia como pasaron á historia os países aliados na súa loita contra o réxime nazi" Non hai que presionar a Israel, iso sería perder o tempo. A nosa presión debe dirixirse aos nosos gobernos, para que non nos metan no lado escuro da historia. Hai pouco intervín no Parlamento europeo e destaquei que a UE tiña a oportunidade de pasar á historia. O réxime israelí ten que caer e a UE ten a oportunidade de pasar á historia como pasaron á historia os países aliados na súa loita contra o réxime nazi. Pero polo de agora a UE está pasando á historia como pasou á historia o goberno colaboracionista de Vichy. Hai que presionar á UE para que deixe de ser unha muleta colaboracionista dun réxime terrorista, como é o israelí


Summary: O fascismo gaña adeptxs entre unha burguesía acomodada que leva anos tremendo de medo ante a perspectiva do que a crise económica e o posible (e imprescindible) cambio político e de sistema poden facer cos seus privilexios

O pasado xoves 19 de xuño tivo lugar en Vigo a palestra Fascismo Actual en Europa, organizada pola plataforma cidadá ECOAR))). No transcurso do acto, as máis de 50 persoas asistentes puideron escoitar e debater con representantes de diversas organizacións vencelladas á acción social (Fernando Rodríguez Carpizo, de CNT, Francisco Sampedro, de CUT, Manuel Hermo, de Espazo Ecosocialista Galego e Manuel Alonso, de Esquerda Anticapitalista Galega). As persoas poñentes achegaron distintos puntos de vista sobre o presente e futuro do fascismo nesta Europa na que o contexto político e socioeconómico parece dar renovado pulo aos sistemas políticos máis partidarios da conservación, a toda costa, do status quo establecido. O debate sobre este renovado auxe co que o fascismo parece re-emerxer (pois nunca nos deixou), vixente dende hai xa uns cantos anos, acadou o seu punto máis candente á vista dos resultados das recentes eleccións ao Parlamento Europeo Non é nada novo. O debate sobre este renovado auxe co que o fascismo parece re-emerxer (pois nunca nos deixou), vixente dende hai xa uns cantos anos, acadou o seu punto máis candente á vista dos resultados das recentes eleccións ao Parlamento Europeo (se ben, estes feitos non fixeron máis que confirmar unha situación que está fixada no imaxinario colectivo a través do ascenso do Amencer Dourado e similares, ou os disturbios racistas e xenófobos de Francia ou Reino Unido). Hoxe a pregunta recorrente baséase en intentar comprender como é posible que neste, xa ben entrado, século XXI, este novo fascismo (igualmente imperialista, racista e violento que o xa coñecido, aínda que distinto nas formas (para algunxs) e por iso mesmo máis sutil e perigoso) acade semellante apoio popular nunha sociedade que, despois do vivido no século XX, debería ter a lección máis que aprendida. Como sinala Vicenç Navarro no seu texto O rexurdimento do fascismo en España, no esquema de réxime caudillista (eufemismo brando de réxime fascista), desaparecida a figura do ditador (substituída, por obra e gracia da linguaxe, pola do "caudillo", mesiánico defensor da orde social e salvador da moral cidadá e a unidade do estado), desaparece a ditadura. Hoxe, esa visión salvadora do fascismo parece ser novamente compartida por grandes sectores da sociedade europea. Así, o fascismo, con ese discurso populista que defende que "non somos nin de esquerdas nin de dereitas, nin capitalistas nin comunistas, nin do Barça nin do Madrid: somos de aquí, e defendemos o noso para xs nosxs", gaña adeptxs entre unha burguesía acomodada que leva anos tremendo de medo ante a perspectiva do que a crise económica e o posible (e imprescindible) cambio político e de sistema poden facer cos seus privilexios. Nair anima á cidadanía a decidir en que lado se quere posicionar, e a defender esa Europa de luces (que non "das Luces"), porque iso que ten en fronte, disposto a levantarse contra ela, é a barbarie E é que as grandes depresións acostuman dexenerar no ascenso e predominio de políticas de extrema dereita, recuperación das formas de goberno máis autoritarias e adopción de programas para os que o respecto e promoción dos dereitos humanos parecen ser un luxo non posible con apertarse o cinto. En palabras do sociólogo Samí Nair, Europa inventou os modelos políticos máis horribles da historia humana, entre os que cabe destacar o fascismo. Pero ao mesmo tempo inventou a democracia, os dereitos humanos, o modelo social ou a equiparación homes/mulleres. Así, establécese unha dualidade, unha Europa con luces e sombras que historicamente compiten, de xeito permanente. Nair anima á cidadanía a decidir en que lado se quere posicionar, e a defender esa Europa de luces (que non "das Luces"), porque iso que ten en fronte, disposto a levantarse contra ela, é a barbarie.


Summary: Son dúas das propostas máis agardadas do verán. A xira de Guadi Galego presentando o seu novo traballo "Lúas de outubro e agosto" e o potente concerto de Caxade coa Banda da Bandeira que sube máis de sesenta músicos sobre o escenario. As dúas, en concerto esta quinta feira nos Xardíns da Deputación de Lugo.

Será ás 21:00 horas esta quinta feira nos Xardíns da Deputación de Lugo cando comece o concerto que reúne a Guadi Galego e Caxade canda a Banda da Bandeira con entrada de balde. Arredor de sesenta músicos e músicas soben ao escenario nun concerto único. É a proposta da banda de Caxade e a Banda da Bandeira, unha nova e soberbia maneira de facer sentir os temas do seu primeiro álbum, "A Dança das Moscas". Son poucas as ocasións para asistir á ambiciosa proposta, que se estreou no Culturgal en decembro, que mobiliza un grande número de músicos e combina o son da banda popular co recendo indie dos temas de Caxade. "Lúas de outubro e agosto" é o segundo disco en solitario de Guadi Galego que chegará os seus temas ao concerto ao ar libre en Lugo, no marco da súa xira de presentación por todo o país.


Summary: Toda a información actualizada minuto a minuto sobre a guerra en Ucraína.

🔴 [EN DIRECTO] 20.42 | Biden reitera ante Zelenski todo o apoio de EUA a Ucraína fronte á "agresión rusa" O presidente de Estados Unidos, Joe Biden, e o seu homólogo ucraíno, Volodímir Zelenski, mantivo hoxe un novo encontro telefónico no cal o xefe da Casa Branca voltou a reiterar o pleno apoio de Washington a Ucraína mentres continúa a "agresión rusa". 19.08 | A OTAN convoca os ministros de exteriores A OTAN convocou para a próxima sexta feira os ministros de exteriores aliados para tratar a evolución dos acontecementos en Ucraína. Aínda que a organización militar mostrou un total apoio político e técnico a Kiev, deixou claro que non intervirá directamente no conflito enviando tropas ao país, nin se mostrou favorábel a facilitar aeronaves de países aliados ao Exército ucraíno, unha opción que defenderon membros da OTAN como Polonia. 18.20 | Rusia denuncia ciberataques "sen precedentes" contra as súas embaixadas A portavoz do Ministerio de Exteriores de Rusia, Maria Zajarova, alertou de que as embaixadas rusas no estranxeiro están a enfrontarse a ciberataques "sen precedentes". 17.50 | Ucraína acusa Rusia de atacar a torre de telecomunicacións de kiev As autoridades ucranínas acusan o Exército ruso de atacar cun proxectil a torre de telecomunicacións de Kiev, a capital de Ucraína. 17.23 | Ucraína e Rusia manterán mañá unha segunda rolda de conversas, segundo varios medios A segunda rolda das conversas entre Rusia e Ucraína terán lugar mañá, segundo revelaron fontes próximas ao asunto a varios medios de comunicación ucraínos. 16.48 | EUA propón a expulsión de Rusia do Consello de Dereitos Humanos da ONU O secretario de Estado de Estados Unidos, Antony Blinken, acusou Rusia hoxe ante o Consello de Dereitos Humanos da ONU de violar no Dereito Internacional pola súa invasión militar sobre Ucraína e deslizou a posibilidade de expulsar os rusos deste organismo internacional, ao que pouco antes se dirixiu precisamente o seu homólogo Sergei Lavrov. 16.31 | China traslada a Ucraína a "súa disposición" a traballar polo fin do conflito O ministro de Exteriores de China, Wang Yi, trasladou ao seu homólogo ucraíno, Dimitro Kuleba, a disposición de Pequín para traballar en favor do final da guerra, derivada da invasión que ordenou o pasado xoves Putin 15.20 | A Galiza berra o 'non á guerra': "Parece que non aprendemos nada do século XX" Un manifesto contra o conflito bélico conta xa coa sinatura de diferentes persoeiros dos eidos da cultura, a sociedade e a política galega como Mario López Rico, Pilar García Negro, Francisco Rodríguez, Lois Diéguez, Antón Mascato ou a antropóloga portuguesa Paula Godinho. A Galiza berra o 'non á guerra': "Parece que non aprendemos nada do século XX" 14.10 | O mar de Azov, controlado por Rusia Segundo recolle Russia Today, fontes do Goberno da República Popular de Donetsk afirman que xa alcanzaron a fronteira desta provincia para unírense "ás forzas rusas que están a tomar o control das zonas da costa". "O acceso das unidades ucraínas ao mar de Azov está competamente bloqueado", afirmou o portavoz do Ministerio de Defensa de Rusia, Ígor Konashénkov. Os militares teríanse apoderado das cidades de Ivánovka, Talákovka, Starodúbovka, Berestovoye y Belotserkovka. 13.20 | Como está afectando o conflito de Ucraína á economía galega? A falta de materias primas que proveñen de Rusia e Ucraína xa se está a facer notar na economía. Sectores como os de alimentación, automoción, tecnoloxía e enerxía son os principais afectados. Como está afectando o conflito de Ucraína á nosa economía? 13.10 | A ONU acusa Rusia de encarcerar 6.400 manifestantes A Oficina do Alto Comisionado das Nacións Unidas para os Dereitos Humanos vén de advertir, a través dun comunicado, do encarceramento en Rusia de persoas que se manifestaban en contra da guerra en Ucraína: "Perto de 6.400 manifestantes pacíficos anti-guerra foron apresados arbitrariamente desde a pasada quinta feira. Apelamos á liberación inmediata das persoas detidas e instamos as autoridades a respectaren e garantiren os seus dereitos á liberdade de expresión e de reunión pacífica". 12.45 | A Galiza comeza a coordinar o dispositivo para acoller persoas refuxiadas de Ucraína A Federación Galega de Municipios e Provincias (Fegamp) buscará a "coordinación" entre concellos na axuda a ofrecer ante a crise humanitaria pola guerra en Ucraína, á vez que a Xunta da Galiza traballará "da man" de entidades sociais e municipios para "pór a disposición os mecanismos e recursos que sexan necesarios". A Galiza comeza a coordinar o dispositivo para acoller persoas refuxiadas de Ucraína 12.20 | Google bloquea as canles de YouTube de Russia Today e Sputnik en Europa A multinacional tecnolóxica Google anunciou esta terza feira o bloqueo das canles audiovisuais dos medios de comunicación rusos Russia Today (RT) e Sputnik en YouTube en toda Europa. Aliás, esta segunda feira a operadora de telecomunicacións galega R, propiedade do grupo Euskaltel, cesou as retransmisións de Russia Today, que si seguirá a emitir os seus contidos —polo de agora— a través da plataforma Odysee. Google bloquea as canles de YouTube de Russia Today e Sputnik en Europa 11.20 | Rusia proseguirá a ofensiva en Ucraína "até que se alcancen os obxectivos" O ministro de Defensa de Rusia, Serguéi Shoigú, afirmou esta terza feira en declaracións recollidas por Russia Today que "as Forzas Armadas rusas continuarán a operación militar especial en Ucraína até que se alcancen os obxectivos fixados", entre os que concretou "a defensa da poboación do Donbás, a desmilitarización e a desnazificación de Ucraína", así como "protexer a Federación Rusa contra a ameaza bélica que están creando os países de Occidente". 10.35 | Belarús nega ter participado da invasión de Ucraína Segundo recollen as axencias de noticias Belta e Reuters, o presidente de Belarús, Alexander Lukashenko, nega ter axudado a Rusia na guerra desatada en Ucraína: "O Exército belaruso non tomou nin toma parte nas hostilidades. Podemos demostrarllo a calquera". 09.50 | Os EUA afirman que un convoi ruso de "máis de 40 quilómetros" está perto de Kiev Varias imaxes difundidas pola empresa estadounidense Maxar Technologies apuntan a un convoi ruso de "máis de 40 quilómetros de longo" nas estradas ao noroeste de Kiev. As sirenas antiaéreas volveron soar na noite desta segunda feira na capital ucraína e máis nas cidades de Volyn, Ternopil e Rivne, no noroeste do país, onde o xornal The Kiev Independent reporta senllos ataques aéreos. Rusia e Ucraína comezan a negociar mentres a UE aumenta a aposta polo militarismo 09.20 | A CPI investigará os crimes de guerra en Ucraína por parte de ambos os bandos Diferentes medios de comunicación ucraínos e rusos sinalan que o fiscal xefe da Corte Penal Internacional (CPI), Karim Khan, pedirá aos xuíces abrir unha investigación por crimes de guerra e lesa humanidade "cometidos por calquera das partes en todo o territorio de Ucraína". 09.00 | A OSCE conclúe a súa misión no Donbás, din fontes locais A Misión Especial de Monitoreo da OSCE en Ucraína tería partido esta terza feira de Donetsk e Lugansk, no Donbás, cara a fronteira con Rusia, segundo comunicaron fontes do Goberno da República de Donetsk á axencia Sputnik. "Segundo a información operativa, as formacións nacionalistas ucraínas, aproveitando a situación en Kramatorsk, apoderáronse dunha vintena de vehículos da Misión Especial de Vixilancia da OSCE en Ucraína", publicou o ente na súa canle de Telegram.08.40 | A Eurocámara quere acelerar o ingreso de Ucraína Nun pleno extraordinario convocado pola presidenta, Roberta Metsola, as e os eurodeputados debaterán coa presidenta da Comisión Europea, Ursula von der Leyen; o presidente do Consello Europeo, Charles Michel, e o Alto Representante da UE para Política Exterior, Josep Borrell, os últimos acontecementos no leste de Europa. O Parlamento Europeo adoptará unha resolución en apoio a Kiev na que se mostrará o respaldo á "perspectiva europea" do país, logo de que esta segunda feira o presidente ucraíno, Volodimir Zelenski, asinase a solicitude de adhesión á UE. En concreto, o texto pedirá ás institucións europeas "traballar para outorgar o status de candidato a Ucraína", en liña cos tratados europeos e baseándose no "mérito" do país. Bulgaria, Polonia, Letonia, Lituania, Estonia, Eslovenia, Eslovaquia e a República Checa pediron expresamente ao conxunto da Unión Europea que acepte o ingreso de Ucraína. 08.20 | Máis de 70.000 persoas sen auga en Donetsk polos bombardeos Segundo informa Russia Today, máis de 70.000 persoas terían quedado sen auga na cidade de Górlovka polos "danos ocasionados ás estacións de filtración e bombeo locais durante os ataques", informou o Cuartel Xeral de Defensa Territorial da República Popular de Donetsk. Aliás, segundo reporta Sputnik, a cidade de Horlivka (Donetsk) foi tamén obxecto dun bombardeo masivo, "con combates perto da mina Gagarin", segundo informaron fontes gobernamentais a esta axencia. 08.00 | Reportan decenas de mortos nos ataques ás cidades de Sumy e Kharkiv As autoridades ucraínas denuncian "decenas de mortos", que o xornal Antikor cifra en 70 no bando ucraíno e "un grande número" pola parte rusa, na cidade de Sumy. En Kharkiv, o alcalde, Igor Terekhov, reporta "cando menos nove mortos, 37 persoas feridas e 87 edificios residenciais danados polos bombardeos". "Hoxe as tropas rusas dispararon brutalmente sobre Kharkiv con obuses de artillaría. É un crime de guerra evidente porque é unha cidade pacífica e sen instalacións militares", afirma o presidente de Ucraína, Volodimir Zelenski.


Summary: Malia que existe desde hai tempo, a corrente sindical da CIG, Galiza Obreira, dáse a coñecer publicamente "para contrarrestar a tendencia de establecer un grupo hexemónico de poder" na central nacionalista. "Nin de broma" pensan en abandonar o sindicato, senón en "organizarse internamente" dentro del.

Malia que existe desde hai tempo, a corrente sindical da CIG, Galiza Obreira, dáse a coñecer publicamente como "corrente sindical independente, plural e soberana ao servizo da clase traballadora galega" e formada por "persoas afiliadas á central nacionalista". "Nin de broma", pensan en abandonar o sindicato, pero si recoñecen que están "dispostos a traballar para contrarrestar a tendencia de establecer un grupo hexemónico de poder". Ademais, critican que "na actual CIG priman máis os intereses partidarios e a pertenza a determinados partidos fronte ao compromiso, a valía e a militancia sindical", pero lóuvana como "a ferramenta máis útil" para a defensa da clase traballadora galega. O vindeiro xoves, ás 20 horas, celebran unha asemblea en Vigo, na que presentará a corrente e explicará "a razón da súa existencia". Miguel Anxo Malvido, histórico líder de CIG-Metal, explica aquí esas razóns. Por que se fai pública agora esta corrente? A corrente xa existía, pero non eramos públicos mediaticamente. Funcionamos dentro da CIG e o que facemos agora é crear unha nova estrutura orgánica. Tiñamos unha xestora e unha asemblea e agora xeramos unha estrutura máis aberta na que participan cadros do sindicato de distintas federacións. "O nivel de tensión e o intento de patrimonializar a CIG é máis agresivo que hai uns meses" Pero por que agora? Facémola pública agora porque o nivel de tensión e o intento de patrimonializar o que é a CIG por parte da maioría sindical neste momento é máis agresivo que hai uns cantos meses. Nós estamos aquí e ímonos defender. Imos pelexar para que a CIG siga sendo un sindicato plural e aberto. Non o é? O importante é que a xente importante sexa a que ten demostrada a súa valía, independentemente de se ten o carné dun partido ou doutro. "Na CIG xa había disentimento antes dos problemas do BNG; isto é unha chamada de atención" Entende que haxa quen pense que isto ten que ver cos problemas internos no nacionalismo? Quen se quere enganar, engánase; un conflito no BNG repercute nas organizacións de masas, pero non tería nada que ver porque os procesos son totalmente diferentes. O BNG ten as súas disputas e os seus problemas. Que repercute é verdade, pero non existe unha relación directa. O proceso é diferente. Antes de que se dera toda esta problemática interna do BNG, na CIG xa tiñamos o noso grao de disentimento. A corrente xa existía. O nivel de tensión e de agresividade está en aumento. Isto é unha chamada de atención, un aviso a navegantes. Existe a posibilidade de abandonar a CIG? Non, nin de broma. Eu son dos de sempre. E coma min todos os compañeiros. É o contrario, non queremos saír da CIG. Non nos gusta o cariz que está tomando, pero é a ferramenta máis útil. Para nada é a nosa intención marchar, senón organizarnos internamente. Daremos a pelexa interna, pero nin se nos pasa pola cabeza marchar.


Summary: Un priorado santiaguista cun frontispicio acompañado dun dos antepórticos máis singulares de toda a Galiza. En San Salvador de Vilar de Donas recíbenos unha morfoloxía acolledora que co seu tímpano cero fainos sospeitar que a principal misión deste templo de orixe monacal non se centra na función catequizadora e pedagóxica. Instálase na dignidade do representativo e conmemorativo que atesoura detrás da súa magnífica porta.

Unha planta de cruz latina, cunha ábsida principal e dúas absidiolas laterais na cabeceira, un tipo de planta altamente infrecuente no románico galego, reservada case exclusivamente para as grandes catedrais e os grandes mosteiros. Estamos en Palas de Rei, un lugar cunha toponimia evocadora onde se cruzan vía romana -a XIX-, cos camiños de Santiago -francés e primitivo-, co Palatium Regis do Códice Calixtino, coas lendas de base feble documental -Witiza e o pai de Don Pelaio- e con restos patrimoniais de alta relevancia como o Castelo do Pambre, a Ponte Ferreira ou a nosa igrexa de Vilar de Donas. Novamente a denominación ponnos nos antecedentes precisos para saber onde estamos e a que se dedicaban as pedras que temos diante. Perpiaños de boa calidade, muros de antigas edificacións lindeiras encostadas á igrexa. Ruínas que nos falan da importancia e a prosperidade de tempos pasados nun vilar que naceu ao amparo e servizo das Donas. O monacato feminino galego tivo certa entidade na Galiza do tránsito da alta á baixa idade media, territorio que como sabemos, era moi querido por fieis que decidían dedicarse á vida eremítica. Homes e mulleres que en non poucas ocasións se retiraban de xeito conxunto a paraxes de afastadas hierofanías. En Vilar de Donas na visita xirada no ano 1494 o encomendeiro recolle, segundo lle relata o prior, que o primitivo cenobio fora fundado por dúas donas das que aínda se gardaba sepultura na primitiva capela de San Lourenzo. Santos Ferro acláranos á luz dos últimos traballos de investigación e o contraste das fontes documentais coas escavacións arqueolóxicas que esta primitiva capela de San Lourenzo estaría situada ao sur do brazo do cruceiro sur e ao leste do corredor do claustro. Esta dependencia comunicada co claustro e coa igrexa sería convertida en sala capitular e sancristía sucesivamente. A historiografía tradicional sitúao como mosteiro patrimonial dos Arias de Monterroso, unha fundación polo tanto, familiar. Estas fundacións familiares teñen unha fonda tradición no mundo hispano visigodo como estratexia de contrapeso ao poder territorial dos bispados. O cenobio primitivo en torno a San Lourenzo iniciaríase pois con estas dúas mulleres, unha delas de nome Elvira segundo a tradición. As Donas refuxiaríanse na capela a agarda de que se fosen erguendo as dependencias monacais que foron crecendo en importancia até se converter no gran centro que foi. A historia do mosteiro Un documento de 1194 revélanos a motivación e o nome dos promotores. Trátase da doazón do mosteiro de Xoán Arias, deán da catedral de Lugo, copropietario xunto cos seus irmáns e herdeiros deste conxunto que pasa nesa data a formar parte da orde de Santiago. Coñecemos aquí que os motivos específicos da fundación de Vilar de Donas por Arias Pérez e a súa dona -pai e nai de Xoán Arias- foron fundamentalmente os relativos aos beneficios que os acompañarían no alén; asegurarse un lugar para a súa sepultura, a expiación dos seus pecados e a participación nos beneficios espirituais que achegan as oracións que no espazo monacal se farían polas súas ánimas. A razón da doazón tamén a podemos enmarcar dentro desa intención expiatoria ademais da boa relación que se presume entre Arias de Monterroso e a orde de Santiago. O nacemento da orde de Santiago xorde vencellada aos intereses territoriais monárquicos e arzobispais. De Fernando II, gran benfeitor da catedral de Compostela en cuxo panteón real foi soterrado e intereses tamén da sé metropolitana compostelá en pugna coa emeritense. Intereses relacionados coa fronteira almohade ao fin. A bibliografía recente vén revisando a localización tradicional do nacemento da orde no veciño mosteiro dos agostiños de Loio e sitúano na fronteira en torno a Cáceres. Malia todo non é posíbel desvencellar a orde, como é lóxico, do foco de poder e das encomendas xacobeas. Dentro dese universo as funcións principais do priorado de Vilar de Donas son, segundo queda xa fixado no documento de doazón: servir de centro de formación para os clérigos da propia orde, servir como sé para as reunións a Capítulo Xeral que terían lugar anualmente entre os freires de toda Galiza e dar enterramento aos cabaleiros da orde de Santiago finados no reino galaico. A arte garda a elocuencia da historia e hoxe en día cando visitamos Vilar de Donas a presenza de laudas sepulcrais dos cabaleiros e esa gran dignidade da que unha orde militar medieval se fai acompañar non pasa desapercibida. Dun románico pleno Como a meirande parte dos edificios da súa etapa, San Salvador foi comezado pola ábsida datada cara a 1220 nun románico pleno como nos delata a cabeceira tripartita antes descrita. Imos avanzando en cronoloxía segundo nos imos achegando á portada occidental na que xa estaríamos construíndo nun mediado século XIII que xa coñeceu a revolución do estilo do Mestre Mateo. A portada abucinada, con tres columnas entregas coas súas arquivoltas de medio punto ou o axadrezado como motivo decorativo son pervivencias do románico que se mesturan cos arcos apuntados do antepórtico, o apéndice vexetal da dovela clave do arco, e os capiteis que falan xa nunha linguaxe gótica. Na porta de San Salvador o espazo que habitualmente ocupa o tímpano vese liberado, mais non en favor dunha narración que no gótico comeza a dialogar coas arquivoltas -como sucede na portada norte da catedral de Ourense-. As nosas arquivoltas presentan debuxos en zig-zag, axedrezados, follas de col, froitos e flores. Dúas bandas de botóns florais para a parte interior da portada, no exterior dúas bandas verticais de piñas, motivo frecuente na cultura hebrea peninsular, pero moi pouco frecuente no románico galego. Máis habituais son na nosa cultura entrelazados como o do contraforte sur, cuadrangular neste caso. Abondan, pois, os motivos vexetais e xeométricos, mais a figuración é contida. Limítase aos capiteis, a un anxo con cartela da última arquivolta e un curioso relevo dun canteiro coa súa maza que se atopa modelando o que semella un dos motivos vexetais que vemos no propio pórtico. Os capiteis preséntanse en tres pares. Os exteriores vexetais e moi mateanos; os centrais amosan no lado norte un personaxe axeonllado cun libro aberto entre dúas serpes, no sur dous anxos portando filacterios; os capiteis interiores son dúas parellas de seres teriomorfos: dragóns ao norte e harpías con carapuchas no sur. A gran semellanza que gardan os capiteis cos máis antigos do Pórtico do Paraíso levou os profesores Moralejo e Yzquierdo Perrín a datar a portada arredor do ano 1230. O beirado con canzorros que sosteñen arquiños tamén é debedor da catedral ourensá. Toda a portada está enmarcada por dous grandes contrafortes laterais que van arrancando desas bases percorridas por arquiños riscados e unha cornixa no alto hoxe complicada de apreciar pola cuberta que se colocou en datas recentes sobre a portaría e que lle daban ao frontiscipio un carácter clasicista rematado por tres esculturas acróteras que agora atopamos no interior. Coa sobriedade clásica contrasta a filigrana da porta. Unhas ferraxes en forma de C rematadas por palmas e presentadas de xeito pareado que ao seu valor plástico lle suman o histórico pois son as orixinais e coetáneas á factura da portada. Unha igrexa de contrastes As dependencias de San Salvador de Vilar de Donas víronse moi afectadas polos procesos desamortizadores do século XIX mais a súa pegada aínda é hoxe visíbel cara a beira meridional do edificio. Ao norte existía unha torre das campás exenta que se derruíu tamén no XIX. Previamente, no ano 1795, o prior de San Marcos de León -do cal Vilar de Donas dependía- manda levantar a espadana que hoxe coroa a fachada occidental ao tempo que manda arranxar o espazo en torno á entrada norte de fábrica románica e factura sobria, só aderezada polo pórtico que é xunto a arcada norte da portaría responsábel dese aspecto tan recoñecíbel. Os contrastes aos que nos acostuma o exterior de San Salvador tamén se dan no interior. Logo dunha forte pendente na entrada accedemos ao espazo de nave única previa ao cruceiro, alí nos agardan sartegos, restos arqueolóxicos, un retablo pétreo historiado, cruces de consagración riscadas nos muros. Unha tribuna alta e unha cuberta de madeira. A cuberta do cruceiro presenta a bóveda de crucería máis temperá da Galiza xunto coa de San Miguel de Breamo -igrexa coa que tamén comparte planta-. No transepto norte albérgase o baldaquino gótico de Vilar de Donas, o único que se conserva desta forma exenta nunha igrexa galega. Os restos de policromía están salpicados por todo o templo, pero concéntrase espectacularmente na cabeira e a ábsida principal. Son pinturas ao temple dun tardo gótico con eses xogos xeométricos que intentan crear espazo e que xa nos aventuran as procuras renacentistas. A iconografía bíblica e martirolóxica é relativamente sinxela de interpretar. Unha anunciación cunha virxe que sinala o seu ventre avultado, unha Catarina de Alexandría e unha Santa Bárbara na beira norte e sur respectivamente. Máis complexas son as figuras segrares con tocados da época. As interpretacións son variadas, desde figuras alegóricas, a comitentes, ou aqueles fundadores dos Arias de Monterroso, até esas Donas, responsábeis primixenias da nosa historia.


Summary: O director, que se convertera no máis lonxevo cineasta en activo, finou este xoves na súa casa do Porto. Dirixiu máis de 60 filmes, dende Douro, Faina Fluvial (1931) até a curta O Velho do Restelo (2014). Pasou a súa mocidade na Guarda, nun colexio de xesuítas.

O director Manoel de Oliveira morreu esta mañá aos 106 anos de idade na súa casa de Porto. Convertido no máis lonxevo cineasta en activo, filmou máis de 60 películas, dende Douro, Faina Fluvial (1931) até a curta O Velho do Restelo (2014), destacando obras coma Aniki Bobó (1942) ou O Pintor e a Cidade (1956), consideradas clave na historia do cinema portugués. Porén, foi despois da Revolución dos Cravos, en 1974, cando Oliveira entrou no seu periodo creativo más prolífico, con filmes coma Amor de Perdição (1979), Francisca (1981), Non, ou a Vã Glória de Mandar (1990), O Convento (1995), Party (1996), Palabra y utopía (2000), Belle Toujours (2006) ou O Estranho Caso de Angélica (2010), baseada nun guión escrito orixinalmente 40 anos antes. Sendo neno, estudou nun colexio de xesuítas na Guarda, e dende entón mantivo vencello con Galicia, onde se lle dedicaron retrospectivas, coma a organizada en Cineuropa en 2004, e libros, coma o coordinado por Xurxo González para o CGAI. O propio Xurxo González ten definido a Oliveira como "un director inclasificable dentro da evolución do cinema, cunha concepción cinematográfica singular e radical", sinalando que a súa filmografía "é un extraordinario exemplo para entrever (...) as máximas que articularon os movementos cinematográficos máis definitorios da historia". O realizador luso João César Monteiro dixo unha vez que "en Portugal hai un director que é demasiado grande para o país, e hai dúas solucións: ou o país se agranda, ou el encolle". O pasamento de Oliveira monopoliza as portadas da prensa portuguesa esta tarde, coma no caso de Público, que titula "Morreu como queria, filmou até ao fim", encabezando un interesante especial. Ou o Correio da Manha, que destaca "Cinema português de luto". Pola súa banda, o Diário de Notícias titula "Morreu o mestre Manoel de Oliveira". O Goberno portugués decretou dous días de loito nacional.