Summary: A vicepresidenta da Subcomisión de Seguridade e Defensa do Parlamento Europeo, a alemá Sabine Lösing, estará en Compostela nun acto con Lidia Senra sobre o gasto armamentístico.

Nas novas prioridades orzamentarias da UE figuran elementos como a defensa, a seguridade e as fronteras exteriores que substitúen otros como a loita contra a desigualdade entre territorios. A fronteiras exteriores e seguridade destinaranse 21.300 millóns de euros, fronte aos 5.600 millóns do período anterior. En seguridade e defensa, investiranse 27.515 millóns de euros e dentro desta partida hai 13.000 millóns para crear un fondo novo de Defensa. E o capítulo de infraestruturas para facilitar a mobilidade militar financiarase con 6.500 millóns de euros dentro do Mecanismo Conectar Europa. Así pois, estase ante todo un reto para aqueles e aquelas que apostan noutra Europa, afastada do militarismo. Para falar destes retos, a vicepresidenta da Subcomisión de Seguridade e Defensa do Parlamento Europeo e eurodeputada do Die Linke alemán, Sabine Lösing, viaxará por primeira vez á Galiza esta semana. Será para participar, convidada pola súa compañeira galega dentro do Grupo Confederal da Esquerda Unitaria Europea/Esquerda Verde Nórdica (GUE/NGL), Lídia Senra, nunha charla-coloquio titulada "Con esta Europa non hai paz. Non ao gasto militar". O acto terá lugar no Salón de Graos da Facultade de Políticas da Universidade de Santiago de Compostela (USC), a quinta feira 8 de novembro ás 19:00 horas, e será presentado polo catedrático de Economía Aplicada Xavier Vence. Lidia Senra considera fundamental dar a coñecer como as institucións europeas "están comprometendo a paz na UE". A eurodeputada do GUE/NGL polo Die Linke alemán Sabine Lösing é vicepresidenta da Subcomisión de Seguridade e Defensa do Parlamento Europeo e unha grande experta neste tema. Durante a charla, ofrecerá a súa visión crítica coas decisións que está a tomar a UE ao respecto dun maior gasto en militarización. Esta será a primeira vez que se poderá escoitar a Lösing na Galiza e a charla contará con servizo de tradución simultánea do alemán ao galego.


Summary: The End. 1-0 en Sevilla, gol do infaltábel Rubén Castro. 1-0 en Sevilla e gol legal tamén anulado ao Celta. A derrota deixa virtualmente a equipa viguesa fóra da Primeira División.

Indignación nas redes sociais ao termo do encontro. Certo é que o Celta marcou un gol legal -como onte o Deportivo- e que o árbitro lle negou o empate, mas a equipa de Resino tampouco tivo suficientes argumentos futbolísticos para desequilibrar o xogo perante un Betis que tamén se xogaba muito, non a permanencia, senón o acceso a Europa. O Celta estivo no xogo, mas careceu de perigo en ataque. A constante da temporada. Sen gol non podes sobreviver na élite. Non chega co voluntarismo. Hai que marcar a diferenza. E o Celta hoxe non é quen de xerar suficiente caudal de fútebol ofensivo, nen de o rendibilizar, como para se manter entre os grandes. En realidade, o Celta caiu cando mellor estaba a xogar. E caiu cun gol dun realizador en estado de graza esta temporada, Rubén Castro, o punta que no seu momento Lotina considerou non apto para o Deportivo. Rubén Castro abeirou o segundo tanto nunha bola que bateu contra o pau. O Celta non deu procesado animicamente o gol bético e o o seu xogo se veu abaixo. Non tan abaixo, iso si, como para non xerar non unha ocasión de gol, senón mesmamente un gol. Un gol de Túñez que selaba o 1-1 no taboleiro de marcas. Legal, perfeitamente legal. Mas o árbitro non estaba polo labor. E anulouno, asinando a sentenza definitiva para os celestes. O Celta conclúe a xornada 36 con só 31 pontos. No mellor dos casos, podería completar a temporada con 37 puntos. Nunca ninguén se mantivo en Primeira División cuns díxitos tan baixos. Betis: Adrián, Chica, Nacho, Mario (Paulao, min.69), Amaya, Rubén Pérez, Beñat, Juan Carlos (Vadillo, min.58), Nosa (Salva Sevilla, min.53), Rubén Castro e Pabón Celta: Varas, Jonny (Pranjic, min.81), Vila, Túñez, Roberto Lago (Toni, min.74), Oubiña, Natxo Insa, Augusto, Orellana (De Lucas, min.53), Krohn-Dehli eAspas Goles: 1-0, m. 66: Rubén Castro. Árbitro: Teixeira Vitienes, do comité cántabro. Cartóns para Natxo Insa, Jonny, Vila (cumprirá ciclo de cartóns), Amaya, Rubén Castro, Vadillo e Rubén Pérez.


Summary: Distintas organizacións, entre elas varias plataformas feministas, estiveron detrás da convocatoria que decorreu na tarde deste sábado en 35 localidades do país. O detido polo crime, que era parella da vítima e que foi arrestado na quinta feira en Madrid, pasará a disposición xudicial este domingo segundo confirmaron fontes do Tribunal Superior de Xustiza da Galiza.

Miles de persoas saíron esta tarde as rúas de 35 localidades galegas para amosar a súa repulsa polo asasinato a coiteladas dunha muller, M.M., presuntamente cometido pola súa parella, J.R.G.G., esta mesma semana no barrio coruñés do Birloque. Precisamente a concentración decorrida no centro desta cidade foi unha das máis masivas, pero tamén houbo berros contra o feminicidio na Estrada, en Carballo, Compostela, Lalín, Melide, Monforte, O Porriño, Ribadavia, Tui ou Vigo, entre outros lugares. Estas mobilizacións contra a violencia machista e para condenar o crime da Coruña, no que o corpo sen vida foi atopado polo fillo da asasinada, foron convocadas por distintos colectivos, entre eles plataformas feministas como a Marcha Mundial das Mulleres. O lema da convocatoria foi "Basta de feminicidios. O machismo mata". No manifesto que foi lido en distintos puntos da xeografía galega, a Marcha puxo de relevo o crime do Barco de Valdeorras, do que aínda non se saben as causas, e "tan só catro días despois coñecemos a terríbel nova do asasinato dunha muller da Coruña". "A violencia non cesa, non parou durante a pandemia e non vai parar despois", sinalaron no escrito. Así, as distintas portavoces do movemento incidiron en que "os feminicidios son só a mostra máis brutal e cruel das violencias que día a día vivimos as mulleres, os feminicidios son o cume do sistema que existe para oprimirnos". Igualmente subliñaron que "urxe considerar a violencia machista como un problema social e político de extrema gravidade". Todo iso ao tempo que se coreaban consignas como "se tocan a unha, tócannos a todas", "antes de amarnos, aprende a respectarnos", "non son mortas, foron asasinadas" ou "denuncia arquivada, muller asasinada", entre outras. Colectivos como o de Mulleres en Acción do Barbanza sinalaban xa na previa destes actos de protesta a muller, de 52 anos, foi presuntamente asasinada por un home que "xa contaba con antecedentes por violencia de xénero". A disposición xudicial Na mesma xornada na que a sociedade galega amosou a súa unidade fronte a este tipo de episodios de violencia de xénero, o Tribunal Superior de Xustiza da Galiza (TSXG) confirmou que o arrestado polo asasinato pasará a disposición xudicial na mañá deste domingo. O varón, de 48 anos e parella da vítima hai uns meses, foi detido en Madrid, cidade á que fuxira. Á Subdelegación do Goberno de España na Coruña cónstalle que ten antecedentes por violencia de xénero a outras dúas mulleres.


Summary: Após rodarse en Lalín un anuncio publicitario de Samsung, o concello será o escenario da película Feedback, a ópera prima do galego Pedro C. Alonso e producida por Vaca Films e Ombra Films.

Un presentador radiofónico trinfa nas madrugadas londinenses co seu programa nocturno. Unha noite é secuestrado por dúas persoas, enmascaradas, que se fan co control do programa. Este é o fío argumental de Feedback, a primeira longametraxe de Pedro C. Alonso, que elixiu Lalín para rodar a fita, en concreto o Castro Tecnolóxico. Con guión de Alberto Marini, o thriller, producido por Vaca Films e Ombra Films, coa participación da TVE, a Xunta de Galiza e Movistar, volve facer de Lalín un plató de cine. En rolda de prensa, o concelleiro de Turismo, Francisco Vilariño, explicou que a gravación "servirá para ligar novamente o municipio co cine e co turismo, dúas actividades que se relacionan e que se benefician mutuamente". Vilariño: "É unha forma de promoción máis potente e máis rendíbel que a realizada polos medios clásicos" "É unha oportunidade única única para dar a coñecer Lalín", sinalou o edil nacionalista, quen asegurou que se trata "dunha forma de promoción máis potente e máis rendíbel que a realizada polos medios clásicos". "Foron meses de traballo até que a produtora deu o seu visto bo á nosa proposta e, tras darlle as máximas facilidades, conseguimos que nos elixiran entre moitas outras alternativas", engadiu Vilariño. A rodaxe da fita comezará en setembro e durará arredor de dúas semanas. Participarán nela unas cen persoas.


Summary: Neste número analizamos como as mulleres poñen en xaque o executivo español, entrevistamos a investigadora Marga do Val e coñecemos as artes marciais históricas europeas na Galiza. Iso, e moito máis, neste semanario. Xa á venda na nosa loxa.

O Sermos Galiza nº115 xa saíu do prelo e pódello adquirir nos quioscos, librerías ou na nosa loxa. O tema central é como as mulleres poñen en xaque o goberno español, que se viu obrigado a retirar o proxecto de lei do aborto. Unha vitoria das mulleres que se traduce no 'adeus, Gallardón'. Tamén neste semanario falamos de como a Xunta aposta nunha sanidade pública enferma. Camas baleiras ao tempo que doentes se amorean nos corredores, enfrontamentos na cúpula gobernamental, privatizacións ou mesmo sospeitas de nepotismo ou intereses cruzados. A Sanidade pública galega pasa polo seu peor momento mergullada na decadencia á que a arrastrou o regreso do PP á Xunta. Entrevistamos a unha das 6 persoas condenadas no xuízo #8f345anos, Joam Peres, que sostén que a Samuel Juárez fracasou na súa tentativa de criminalizar as e os encausados e de reducir toda a unha cuestión de simple orde pública "o conflito lingüístico que se vive en Galiza". Testemuños na vaga de despexos O recente caso dun matrimonio compostelán e tres despexos inminentes en Vigo poñen de manifesto a falta de vontade por parte da administración por solucionalo. Falamos con tres persoas afectadas, coñecendo a súa situación. Achegámonos ás asembleas abertas do BNG, unha proposta que parte da ilusión para encarar o repto de construír unha outra Galiza. Nos vindeiros 5 días 16 localidades e vilas galegas acollerán estes procesos. "Interesa dar outra imaxe de Rosalía, como construírmos outra Galiza" En Tecnoloxía Iago Varela cóntanos que facer en caso de perder ou de que nos rouben o móbil. E da man de Viaxes na Miña Terra imos até Barreiros, na comarca da Mariña. Mais tamén fomos até Escocia, coa nosa colaboradora Pilar Fernández, que nos conta como tiveron na punta dos dedos a independencia na consulta do 18 de setembro. Entrevistamos á escritora e investigadora Marga do Val, que fai público novos documentos que aportan datos para a biografía de Rosalía de Castro. "Interesa dar outra imaxe de Rosalía, como construírmos outra Galiza". E aínda fica máis fariña: Máis de vinte compañías fan de Compostela a capital dos títeres, coñecemos como Galiza recupera as artes marciais históricas europeas, ou ben como o proceso de recentarlización frea o desenvolvemento dos estaleiros. Construír cultura (e país) desde a base Falamos coa xente de A Galleira, unha asociación cultural que está a coller impulso en Ourense e que quer ser parte dinámica e activa do tecido de base que ferve na cidade das burgas. "


Summary: A autonomía dedicou 1.428 euros por parado ás políticas destinadas á recolocación no mercado laboral dos desempregados, 420 euros máis por persoa que a media estatal

Preto de 21.000 galegos, en concreto 20.758, pasaron a engrosar a xa de por si abultada lista de desempregados na comunidade ao longo de 2011, segundo os datos facilitados ao termo do exercicio polo Ministerio de Economía. Agora coñecemos ademais que este incremento, que elevou o número de persoas sen traballo a máis de 258.000 en decembro do ano pasado, tivo lugar a pesar dun investimento superior aos 326 millóns de euros de Traballo en políticas activas de emprego. O Estado central achegou os 326 millóns de euros investidos na comunidade Segundo os datos facilitados por Analistas Financieros Internacionales (Afi) e a Asociación de Grandes Empresas de Trabajo Temporal (AGETT) a comunidade galega dedicou o ano pasado un total de 1.428,3 euros por parado para levar a cabo políticas de busca de emprego, fundamentalmente a través do Servizo Público de Emprego, unha cifra que supera sobradamente a media estatal dedicada a este concepto, 1.109 euros por desempregado ao ano. Galicia dedica 1.428 euros por parado a políticas activas de emprego, 420 euros máis que a media estatal Malia este importante montante de cartos públicos destinados a asesorar e formar os desempregados co obxecto de recolocalos no mercado laboral, Galicia sumou 20.000 parados nun ano, e no que vai de 2012 incrementou xa a esa listaxe outras tantas persoas, ata sumar os 277.644 parados que os servizos de empregorexistraronao remate do pasado mes de abril. É dicir, no que vai de ano 2012, o paro medrou xa tanto en números totais como en todo o exercicio anterior. No que vai de ano, o paro medrou xa tantoo en números totais como en todo o exercicio anterior No caso galego, a partida dedicada ao fomento do emprego supón menos dun 5% da partida orzamentaria de gasto social, dotada de 6.934 millóns de euros o ano pasado. Estes 326 millónsforon aportados polo Estado central, que, en virtude do sistema de reparto concedeu a Galicia esta cantidade, o 6% dos 5.586 millóns de euros que o ano pasado repartiu entre todas as comunidades autónomas para paliar o aumento do desemprego. Aínda que o analista de Afi José Antonio Herce explica que as rexións con maiores taxas de desemprego son, paradoxalmente, aquelas nas que máis diñeiro se inviste para paliar este problema, no caso de Galicia, con un taxa de paro próxima ao 18% -por debaixo da media estatal malia que aumentou o paro mesmo no pasado mes de abril, contradicindo a tendencia do resto do Estado- o esforzo realizado en políticas activas de emprego é semellante á media española en termos porcentuais (4,7%), aínda que economicamente, a contía é moito maior.


Summary: Ademais de facer referencia ao proceso de floración das plantas, 'Antese' é unha obra da escritora Arancha Nogueira. Logo de facerse co Premio Victoriano Taibo no 2021, o poemario vén de ser publicado pola Editorial Galaxia.

Como foi o proceso de xestación do libro? A verdade é que foi moi especial. Escribín o primeiro borrador do poemario no parque Begoña Caamaño agardando a que cambiasen as cousas nese momento de incertideza que vivimos todas logo do confinamento. O propio momento de xestación do libro e a súa temática están relacionadas. Interesábame moito falar sobre os procesos de incomunicación, estabelecendo dous tipos distintos. Por unha parte, a incomunicación da filla co exterior, existe un interese romántico que nunca chegamos a coñecer, xa que non lle responde. Logo, está a incomunicación que se produce entre a nai e a filla por seren de diferentes xeracións e comunicarse en códigos distintos. Ao longo do poemario, esas diferenzas vanse limando e finalmente conseguen atopar puntos de encontro, mentres ese interese romántico se vai desdebuxando e pasa a un segundo plano. A situación que atravesamos sacou á luz, entón, esas diferenzas comunicativas entre xeracións. Si, penso que foi algo que nos aconteceu a moitas persoas. Ao sermos vítimas dunha situación tan extrema e vernos na obriga de estar na casa tamén fixo que caesen as barreiras entre as diferentes formas de comunicarnos que temos as xeracións. Ese medo e esa incerteza tiñámola todas, entón conseguiu que puidésemos comunicarnos mellor, desde un sentimento máis humano. Mais tamén nos colocou a algunhas nun lugar de incomunicación con outras persoas que pensabamos máis próximas a nós. Coa chegada da pandemia, producíronse moitos procesos de illamento entre nós e quería pór iso de manifesto. Dalgunha maneira, están ambos os procesos operando: o de atopar puntos de encontro con outras xeracións e outro de incomunicación con xente importante para nós. Non quería que fose un libro soamente de bos e malos, senón de sentimentos complexos, que creo que son os que nos fixo sentir esta situación. Que papel xoga a natureza en Antese? Conta cun papel moi importante porque, por unha parte, está en constante metamorfose, como tamén o están o suxeito poético e a nai que a acompaña. Así mesmo, tamén é unha áncora que lle axuda ao suxeito a amarrarse cando todo é incerto. Hai un xardín presente en todo o poemario e ao longo deses tres meses muda, como é normal, xa que as plantas van dando lugar aos seus propios procesos. Aínda así, cando semella que todo é incerto, a natureza continúa aí, polo que dalgunha maneira é unha referencia á que o eu lírico acode constantemente para sentirse máis ancorada ao mundo real. Que impresións busca trasladar aos lectores? É un poemario que trata sobre os procesos de mudanzas e sobre atopar formas de comunicación. Todos os cambios, aínda que sexan para ben, implican tamén unha violencia, algo que é desagradábel. Creo que como todas as cousas importantes na nosa vida, estes procesos teñen que ser incómodos. Non quería que fosen soamente unha nai e unha filla que non se comunican e que logo acaban entendéndose, senón reflectir que esas mudanzas son procesos complexos, con cousas boas e outras máis difíciles. Tamén busco pór de manifesto como, a pesar de que as diferentes xeracións se comuniquen de maneiras case opostas, os sentimentos máis nucleares e máis básicos rematan por ser os mesmos. Cando nos vemos enfrontadas a unha situación como a que provocou a pandemia, os sentimentos de estar illadas, de medo, de incerteza ou de necesidade son os mesmos. Quería tirar esas barreiras entre as diferentes formas de comunicación das persoas. Finalmente, deixar patente tamén o duro que é o proceso de estar incomunicada con respecto a outras. Este eu lírico está constantemente dirixíndose a un outro que está fora da casa e que nunca lle contesta. Buscaba deixar ese pouso da angustia que se produce cando tentamos comunicarnos con outros e iso non acontece.


Summary: A data conmemora a saída da primeira publicación xornalística integramente en galego, 'O Tío Marcos d'A Portela', en 1876.

A Asociación de Medios en Galego (Amega) fixaba en xaneiro de 2018 a data de 7 de febreiro como o Dia dos Medios en Galego, "unha boa ocasión para visibilizar os medios de comunicación que utilizan a lingua galega e poñen o foco na realidade do país". A data procuraba homenaxear 'O Tío Marcos d'a Portela', nado en febreiro de 1876. A histórica publicación foi a primeira escrita integramente en galego. Subtitulada "Parrafeos co pobo galego" e impulsada por Valentín Lamas Carvajal, conseguiu un notable éxito, chegando a vender 4.000 exemplares nunha comunidade que daquela contaba con altos niveis de analfabetismo. En febreiro dese mesmo ano, 2018, O presidente do Parlamento, Miguel Santalices, deu lectura a unha declaración institucional co gallo do 7 de febreiro, Día dos Medios en Galego, convidando a sociedade galega a "apoiar esta reivindicación". Este ano a data de 7 de febreiro celebrarase nun contexto marcado pola pandemia do coronavirus. Se en 2018 a cita foi en Fene, en 2019 en Pontevedra e en 2020 Carballo, este 7 de febreiro toca "unha celebración singular". Vaise desenvolver por streaming, en clave de #LateNight. Unha oportunidade, en todo caso, para amosarnos ao mundo.Para os 35 medios da AMEGA, e os máis de 100 medios en galego, todos os días son o Día dos Medios en Galego. Pero a celebración desta data sérvenos para pararmos a visibilizar a importancia das nosas cabeceiras para a nosa lingua.


Summary: O escritor Suso de Toro leu un manifesto no que reclama ao Goberno un cambio de actitude

Máis dun cento de persoas amosaron esta mañá na Praza do Obradoiro o seu apoio á convocatoria dun referendo en Catalunya, medida anunciada onte polo president da Generalitat, Carles Puigdemont, para o vindeiro 1 de outubro. Baixo o lema "Isto vai de democracia", perto dunha vintena de colectivos, asociacións, partidos e sindicatos citáronse na praza para manifestar o respaldo á consulta sobre a relación de Catalunya co Estado ao entenderen que "se trata dun dereito básico da cidadanía como o de poder votar". O escritor Suso de Toro foi o encargado de ler un manifesto en catro linguas -galego, castelán, catalán e inglés- no que se asegurou que "non se pode construír un país democrático sometendo os seus cidadáns pola forza" e que o Estado ten a obriga "de protexer os seus cidadáns, non de encerralos". Os asistentes, entre os que se atopaba a eurodeputada do Bloque Nacionalista Galego, Ana Miranda; a deputada galega pola mesma formación, Montse Prado, ou o membro da coordinadora de EnMarea, Mario López Rico, contaron coa presenza da senadora do PDdeCAT, Beth Abad, que asegurou, no momento en que os participantes estaban depositando o seu voto simbólico nunha urna instalada no decurso do acto, que aínda non perde a esperanza de que o Goberno español se sente coa Generalitat para atopar unha solución satisfactoria para as dúas partes.


Summary: Para este goberno do Partido Popular as touradas son un asunto de Estado, xa o deixou claro o ministro Wert na súa primeira comparecencia na Comisión de Cultura do Congreso dos Deputados. As touradas ían contar co seu propio sistema promocional. E volver retransmitilas na TVE é un paso dos xa anunciados.

Na televisión unha proposta que aguante dous anos xa se pode considerar tradicional. E se esta proposta invade 4 horas da tarde de luns a venres pódese considerar unha auténtica invasión sociolóxica. Sálvame é o paradigma do que significa a actualidade dos contidos audiovisuais no estado español. Por iso resulta estraño que a aposta da dirección de TVE sexa programar a emisión en directo dunha tourada. Tendido cero, a meca dos taurinos na 2 de Televisión Española rebaixa o seu share ano tras ano, e no orzamento de produción cada vez ten máis presenza, obrigada, o diñeiro público Exemplos para non facelo sobran. Tendido cero, a meca dos taurinos na 2 de Televisión Española rebaixa o seu share ano tras ano, e no orzamento de produción cada vez ten máis presenza, obrigada, o diñeiro público. E na radio, Clarín, de RNE, cada vez ten menos oíntes e se emite a horas case intempestivas. Sen embargo para este goberno do Partido Popular as touradas son un asunto de Estado, xa o deixou claro o ministro Wert na súa primeira comparecencia na Comisión de Cultura do Congreso dos Deputados. As touradas ían contar co seu propio sistema promocional. E volver retransmitilas na TVE é un paso dos xa anunciados. Todo isto en contra do criterio científico xeral, que desaconsella que emisións violentas poidan ter cabida en horarios onde os pequenos da casa poden estar diante da televisión. Un estudo publicado no ano 2004 e elaborado por investigadores da Universidad Complutense de Madrid e da Swansea University de Gales subliñaba o impacto emocional negativo das emisións en televisión de touradas. Resulta estraño xustificar ao teu fillo o maltrato dun animal, e lembrarlle que só o pode facer con ese animal, non con outras especies. Resulta estraño xustificar ao teu fillo o maltrato dun animal, e lembrarlle que só o pode facer con ese animal, non con outras especies Velaí o argumento da decisión dos país, repetido ata a saciedade polo director de TVE. Unha auténtica patraña ultraliberal. Corresponde ao Estado e aos gobernos autonómicos velar polo interese superior dos menores, e precisamente existe normativa audiovisual neste senso, a coñecida de xeito popular como Directiva de Televisión Sen Fronteiras ou a moito máis recente Lei Xeral Audiovisual. Se os rapaces non poden ver certos contidos de ficción, por que poden facelo cos contidos taurinos? Que diferenza hai entre Xungla de Cristal 4.0 e unha tourada? Pois de xeito paradoxal, a longametraxe é ficción, e o festexo taurino real, tan real como que o animal morre en directo. Que teñan claro que en Galicia estamos en pé e non toleraremos máis lixo tauromáquico en espazos públicos As audiencias amosaron o pasado mércores como os galegos non só rexeitamos as touradas, senón que tamén a maioría medra. Se o 6% da audiencia de Galicia, segundo datos de Europa Press, veu a tourada, que estaba a ver o resto, ese 94% de telespectadores? A única resposta do "lobby" taurino e dos medios que fan de altofalante foi dicir que a retransmisión mellorou os datos de audiencia de TVE. Eu persoalmente non o nego, e hai unha razón significativa, a nova dirección da canle estatal iniciou hai meses un auténtico desmembramento da grella dunha televisión que era líder en diferentes franxas horarias. E mesmo agora as tardes adoitan contar con reposición de series. E con todo isto a tourada colleitou pésimos balances, a metade que a etapa da volta ciclista, e con competidores directos perdeu. Superou a repetición do capítulo dunha serie de La Sexta e un documental de Cuatro. E isto ao que aspiran os taurinos? Pois si, non aspiran a máis porque non son máis que unha minoría, que conta co inestimable apoio do PP na súa teima de impor a violencia taurina en todos os ámbitos das nosas vidas. Pero que teñan claro que en Galicia estamos en pé e non toleraremos máis lixo tauromáquico en espazos públicos.


Summary: Demandan carga de traballo e a construción do dique tras a reunión dos representantes do persoal co Presidente da SEPI, que desde a CIG cualifican de "acto puramente electoral", xa que nin se concretou a existencia ou non de novos contratos para a ría nin se confirmou sequera que o goberno español avale a construción do novo dique flotante

A mobilización iniciábase, como vén sendo habitual, ás portas das instalacións de Navantia en Ferrol logo dunha asemblea do persoal en que se valorou o encontro que a representación dos/as traballadores/as mantivo no día de onte co Presidente da Sociedade Española de Participacións Industriais (SEPI), Ramón Aguirre. Desde alí, comezou un percorrido polas principais vías de comunicación da cidade, que se prolongou por espazo de dúas horas, pasando pola avenida de Esteiro, avenida da Trincheira e a rúa Ernesto Guerra, até a rotonda do acceso norte da autoestrada do Atlántico. Aí permaneceu un grupo de manifestantes mentres outro baixaba até a AP-9, cortando o tráfico de entrada e saída a Ferrol durante unha media hora, sen que se producise ningún incidente alén das inevitábeis retencións de vehículos. Finalmente, o persoal regresou pola estrada de Castela até finalizar a protesta diante do edificio administrativo da Xunta de Galiza, e de regreso aos estaleiros. Na mobilización participaron, segundo os sindicatos, uns 4.000 operari@s do naval. "Un encontro político" A respecto do encontro que o Presidente da SEPI mantivo coa representación dos traballadores/as, Manel Grandal, co-voceiro da U.C. da CIG de Ferrol e membro da Sección Sindical da central en Navantia, valorou a reunión de "acto puramente electoral". Grandal explicou que a SEPI, no referente á demanda de construción do dique flotante, nin sequera avala o informe que no seu día presentou o conselleiro de Industria, Javier Guerra, en que se recollía que a obra resulta viábel técnica e economicamente. Pola súa banda, Aguirre informou que se van pór en marcha tres comisións de traballo para contrastar informes, e que terán de prazo até agosto para ditar unha resolución. "É dicir, estase adiando a decisión sobre o dique, cando menos até o ano que vén. Pero o novo dique é o que nos pode dar carga de traballo no máis inmediato", subliñou Grandal. Ademais, o Presidente da SEPI xa adiantou que, se as comisións resolven que o dique resulta viábel, nin o Goberno español nin Navantia van financiar a infraestrutura, "polo que a promesa electoral do PPdeG de que se o Goberno español destinaba partidas ao dique a Xunta tamén poría cartos, queda en nada", denunciou. "A promesa electoral do PPdeG de que se o Goberno español destinaba partidas ao dique a Xunta tamén poría cartos, queda en nada", afirman os sindicatos Canto á carga de traballo, o dirixente da Sociedade indicou claramente que non haberá ningún contrato para a armada española polo menos durante os próximos tres anos, por mor da crise económica e dos recortes nos orzamentos no Ministerio de Defensa. Polo tanto, a saída está no mercado exterior, en que Ramón Aguirre sinalou que existen expectativas nas actuais negociacións de acadar algún contrato no curto e medio prazo. Mais sen afondar máis na cuestión e afirmando que será o propio Presidente da Xunta quen anuncie, se houbese, os futuros encargos. A cuestión do veto A SEPI informou tamén á representación sindical que o Goberno enviou hai uns días a documentación a Bruxelas referida ao "tax-lease", co obxectivo de pór en marcha un sistema de bonificacións similar ao utilizado en Francia. Durante a xuntanza abordouse superficialmente a cuestión do veto á construción naval civil no estaleiro de Fene, que está sendo estudada en varias comisións interministeriais, coa finalidade de defender o levantamento do veto político en Bruxelas. Segundo explicou Ramón Aguirre, sobre esta cuestión hai un informe da comisión delegada de Industria, presidida por Mariano Rajoy, elaborado durante unha reunión monográfica sobre a situación do naval no Estado español. "Listos eles, aseverou con mordacidade Manel Grandal, chegaron á conclusión de que Europa se estaba aproveitando da situación que ten o Estado español en canto á construción naval. Cae de caixón, nós non facemos os barcos, así que os fan outros". "En definitiva, viñeron aquí facer campaña. E quedou claro que se tratou dun encontro meramente político cando deixan a responsabilidade de anunciar calquera novo contrato nas mans de Núñez Feijoo. Pero aquí seguimos tendo un gravísimo problema: a partir do verán non hai traballo para a industria auxiliar", lembrou Grandal. Para ilustrar este drama, nada mellor que botar un ollo ao contador que os traballadores/as colocaron hai uns meses diante da entrada do estaleiro de Ferrol, e esta mañá xa marcaba 955 despedidos/as da industria auxiliar.


Summary: Unha nova edición facsimilar tirada do prelo por Alvarellos Editora e o Consorcio de Santiago permiten as lectoras e os lectores «vivir a mesma experiencia que os que gozaron da edición primeira, publicada en 1881», pois ten a mesma tipografía e o mesmo estilo de edición.

Alvarellos Editora, en colaboración co Consorcio de Santiago, vén de tirar do prelo unha edición facsimilar e ilustrada da derradeira novela de Rosalía de Castro, El primer loco -subtitulada Cuento extraño-. O carácter «único» deste volume vén conferido polo feito de que, como explica o editor Henrique Alvarellos a Nós Diario, «as lectoras e os lectores vivirán a mesma experiencia que os que gozaron da edición primeira, publicada en 1881». «Terá a mesma tipografía que a orixinal, e o mesmo estilo de edición facsimilar, para intentar transmitir a experiencia lectora da orixinal», engade. Porén, esta nova edición non se limita a reproducir con fidelidade a obra de Rosalía de Castro, senón que tamén engade varios «bonus tracks», en palabras de Alvarellos, consistentes nun apéndice fotográfico do bosque do Banquete de Conxo, onde se ambienta a obra, e nun estudo introdutorio elaborado polos especialistas María do Cebreiro e Xermán Labrador. «Este estudo abrirá camiños para novas interpretacións da obra de Rosalía» -conclúe Henrique Alvarellos.


Summary: Continuamos da man da "Asociación Parroquial de Berdoias" e do Seminario de Estudos Comarcais (SEMESCOM), recuperando o rico e variado patrimonio que atesouran os lugares da parroquia vimiancesa de Berdoias. Hoxe comezamos unha serie sobre as lacenas de abellas.

MOSTRA DO PATRIMONIO MATERIAL DA PARROQUIA DE BERDOIASCONSTRUCIÓNS DE CRÍA E HABITACIÓN DE ANIMAIS (I):AS LACENAS DAS ABELLAS Poder achegarmos, con mirada atenta e curiosa, ás lacenas das abellas, esas vellas "tatuaxes" que aínda perviven nas paredes de moitas das nosas arquitecturas rurais, foi toda unha aprendizaxe. AS LACENAS das abellas veñen ser unhas pequenas construcións que permitiron desde moi antigo, e aínda permiten hoxe, que as abellas formasen parte da casa e, xa que logo, cos enxames de abellas na casa ou preto supuxo para os labregos e labregas ter a man a posibilidade de satisfaceren as súas necesidades de mel e cera. Cando os canteiros costruían as casas-vivenda, e ou outras construcións complementarias da casa coma as cortes, as cabanas, os cabaneis...etc. adoitaban construír tamén nos seu muros uns compartimentos, uns habitáculos para as abellas. Pola súa parte interior viñan ser uns ocos cuadrangulares de ata uns 60 cm de alto, entre 40 cm e 50 cm de ancho, e de fondo o que permitía o grosor da propia parede. A base do habitáculo, por dentro, vén ser a soleira, unha lousa que adoita sobresair ó exterior como unha repisa ou pousadoiro para as abellas. Nos laterais do interior van dúas lousas que, nalgúns casos, sobresaen polo exterior como abeiros, abrigos coa función de tornachuvias e ou torrnaventos. O oco remata pola parte superior coa tapa , outra lousa que adoita sobresair cara ó exterior coma un topete ou pestaniña coa función tamén de tornachuvias.Finalmente, todo o compartimento queda pechado polo exterior cunha lousa frontal vertical que ten na súa base a piqueira, nalgún caso màis de unha, pequeno buratiño para a entrada e saída das abellas.Unha vez rematada xa a lacena, esta adoitaba pecharse pola parte interior cunha tampa de madeira, precintada con bosta de vaca polo bordes, e que non se abría ata o momento de facer a castra das abellas: coa retirada da parte dos panais de mel e cera que correspondían. (Nesta fermosa viaxe pola nosa apicultura, contamos coa inestimable axuda do traballo de investigación que, sobre as Lacenas da Costa da Morte, fixeron o muxián Manolo Vilar, e os fisterráns Xesús García Devesa e David García San León. Contamos tamén coas investigacións sobre a importancia do mel na Costa da Morte feitas polo porteño Rafael Lema, e a súa vez coa colaboración e asesoramento da estudosa e divulgadora do Patrmonio, a muxiá Carme Toba). Partes dunha lacena, polo interior Partes dunha lacena, polo exterior Tampa de madeira que pecha a lacena ata o momento da castra En Sta Cristiña, retirando a tampa para iniciar a castra Afumando os panais de cera e mel dunha lacena Cortando para extraer parte dos panais Parte dos panais que se deixan na lacena para alimentación das abellas Porción de panal, para separar cera e mel TESOUROS DE BERDOIAS Tesouros de Berdoias (XIII): Cabazos vellos, cabazos novos. Cabazos pequenos, cabazos longos…. Tesouros de Berdoias (XII): Os 99 cabazos da parroquia (I). Tesouros de Berdoias (XI): Dous fornos na propia casa-vivenda. Tesouros de Berdoias (X): Fornos Grandes - Fornos Pequenos. Tesouros de Berdoias (IX): Os Fornos: Tesouros de Berdoias (VIII): Os Muíños. Tesouros da Parroquia de Berdoias (VII): Unha parroquia de 35 Eiras. Tesouros da Parroquia de Berdoias (VI): A Eira do Farruquiño no lugar de Boallo. Tesouros da Parroquia de Berdoias (V): A Eira do Carmelo. Tesouros da Parroquia de Berdoias (IV): A Eira do Buxán, en Santa Cristiña. Tesouros da Parroquia de Berdoias (III): A Eira de Rúa e a Eira da Gaia. Tesouros da Parroquia de Berdoias (II): A Eira do Sores, en Romar.. Tesouros da Parroquia de Berdoias (I): A Eira da Rata


Summary: Comunicados de prensa colgados no portal web atacan a mobilización social que plataformas cidadás e centrais sindicais emprenden contra as súas políticas de ataque ao ensino público. O Valedor do pobo fíxose eco xa en xaneiro dunha queixa de CIG-Ensino nesta liña. Ao solicitar información do departamento de Jesús Vázquez non houbo resposta

Anular o dereito á réplica e facer valer a súa propia como única postura posíbel semellan ser os motivos que moven á consellaría de Educación a dar á súa páxina web un uso "fraudulento e partidario", valéndose dela para dar resposta á protesta social e ás queixas que contra a súa xestión veñen lanzando as centrais sindicais. O último comunicado colocado con este obxectivo publicouse esta cuarta feira, con motivo do inicio das aulas en infantil e primaria e da multitudinaria mobilización convocada en Compostela pola Plataforma en defensa da montaña, a cuxas reclamacións se uniron a Coordinadora de ANPAS do rural e a Plataforma galega en defensa do ensino público. Non dubida o departamento que dirixe Jesús Vázquez en arremeter desde a web contra os sindicatos e as plataformas cidadás, cargando sobre as súas costas a culpa de que "estudantes dos concellos de Carballeda de Avia, Cortegada e Castrelo de Miño, na provincia de Ourense; e de Samos, Guntín e O Incio, na de Lugo; non asistiron ao primeiro día de clases, moitos deles por acudiren a manifestacións en Santiago de Compostela, aínda sendo menores de idade". Di a consellaría que as nais e os pais das crianzas comulgaron con "falsas informacións" difundidas polas centrais sindicais --referidas aos datos do desmantelamento que Vázquez dirixiu até borrar do ensino as cualidades de público e gratuíto, datos que foron denunciados directamente desde as escolas, nomeadamente no rural--, e engade que o que buscan é "promover a politización do ensino e a alarma social entre a comunidade escolar". Propaganda ao servizo do PPMais o uso partidista e ideoloxizador que a Xunta dá a esta páxina web vén de vello. A finais de xaneiro CIG-Ensino presentou unha queixa perante o Valedor do pobo por mor dos "continuos ataques" publicados nun portal que, en principio, debería ser empregado cunha finalidade estritamente informativa ao redor de cuestións educativas. No escrito, a central nacionalista instou á institución a se dirixir á consellaría e exixir "que se absteña de empregar este medio como ferramenta política de confrontación", publicando informacións e valoracións ao redor das notas de prensa que CIG-Ensino remite aos medios, vulnerando o dereito á réplica. O 27 de xaneiro o aínda Valedor do pobo, Benigno López, remitiu un escrito ao secretario nacional de CIG-Ensino, Anxo Louzao, comunicándolle que, após recibir a súa queixa, reclamou ao departamento de Vázquez "toda a información pertinente en relación coa situación referida". Información que a día de hoxe aínda non chegou á institución. Con esta actuación a consellaría de Educación fai ouvidos xordos do disposto na propia lei de publicidade e comunicación institucional, onde se estabelece unha diferenza clara entre a información institucional e a relativa á acción de goberno: "Debe ser un principio fundamental da actividade comunicativa de toda administración desligar a opinión política da información veraz e neutral sobre as políticas públicas". "A comunicación institucional debe estar ao estrito servizo das necesidades e intereses dos cidadáns, facilitar o exercicio dos seus dereitos e promover o cumprimento dos seus deberes, e non perseguir obxectivos contrarios ao servizo do interese xeral e ao uso óptimo dos recursos públicos".


Summary: Francisco Jorquera, portavoz parlamentar do BNG, puxo de manifesto que para constituír un grupo parlamentar propio non é necesaria autorización ningunha desde Madrid. Lembrou que simplemente é necesario obter cinco parlamentares e o 15% dos votos.

En relación ás declaracións de Íñigo Errejón, líder de Podemos, sobre o "subgrupo" parlamentar, Jorquera salientou que "facer un grupo parlamentar propio non o ten que autorizar ningún grupo de Madrid". "Podemos non necesita activar ningún mecanismo", apuntou nunha entrevista concedida á Radio Galega, para lembrar que unha candidatura galega soberana pode conformar un grupo parlamentar propio se obtén cinco deputados e deputadas e o 15% dos votos. Así, Jorquera dixo non entender a fórmula presentada por Podemos, "parece que quere dicir que están disposto s a que dentro do seu grupo parlamentar haxa un espazo galego, outro valencián…". "O que quere o BNG é un grupo parlamentar propio, sen ningún tipo de sucedáneo", engadiu. Tamén advertiu da importancia de que o grupo parlamentar sexa "soberano", teña "o centro de decisión en Galiza" e actúe con independencia de criterios. "Imos manter a man tendida até o final para facer posíbel unha candidatura galega de unidade na que participen todos os que queiran sumarse" Ademais, o parlamentar nacionalista insistiu na importancia de "non botarse a durmir". "Mañá disólvense as Cortes e convócanse as eleccións", lembrou, e o BNG está "disposto a dar pasos para que nas eleccións xerais haxa unha candidatura galega de unidade con todos os colectivos e as persoas interesadas en participar neste proxecto". "Imos manter a man tendida até o final para facer posíbel unha candidatura galega de unidade na que participen todos os que queiran sumarse", sinalou. Preguntado polas declaracións da coordinadora nacional de EU, Yolanda Díaz, sobre o Bloque, Jorquera contestou que "ese tipo de actitudes non son o mellor xeito de construír a unidade". Lembrou que "cando o BNG fixo a oferta responsábel e xenerosa, Yolanda Díaz dixo que o BNG tiña que botarse para un lado porque iso había que construílo desde a base e, ao mesmo tempo, estaba facendo de anfitroa en Galiza de Pablo Iglesias e tendo reunións ao máximo nivel con el". "É un modo curioso de construír unha candidatura galega", engadiu. Tamén aludiu ao preacordo asinado entre Anova, EU e Podemos de cara ás eleccións xerais "cando se dicía o de construír pola base" e á decisión do Encontro cidadán por unha Marea Galega de non confluír con Iniciativa pola Unión nunha mesma plataforma.


Summary: "O estado de alarma non impide o dereito a voto", di Núñez Feixoo

As eleccións galegas semellan estar cada vez máis perto. O Goberno galego está a estudar e valorar cal é a mellor semana ou quincena para que as galegas e galegos vaian ás urnas. O propio Núñez Feixoo afirmou esta sexta feria na súa comparecencia despois do Consello da Xunta que esa é, precisamente, "a incógnita". Preguntado polos xornalistas sobre os comicios, o líder do PP na Galiza quixo mandar unha mensaxe clara: "O estado de alarma non impide o dereito a voto, así o defenden moitos xuristas". Un dereito que a cláusula do PNV para apoiar a prórroga do estado de alarma garante agora plenamente. "Temos que acertar co momento sanitario para convocar ás urnas",manifestou Feixoo. "Queda por despexar a incógnita de que quincenas ou semanas hai menos probabilidades dun rebrote". Preguntado por Nós Diario sobre se estaba riba da mesa que as eleccións fosen en xullo, Feixoo non o negou e volveu repetir: "Estamos intentando saber cal é a quincena con menos riscos". O presidente dixo que o seu compromiso era "comunicar" aos grupos da oposición "cal é a nova proposta razoada" de data para ir ás urnas.


Summary: Buscarán o compromiso dos gobernos municipais de "manter na súa integridade as actuais equipas de atención primaria ou comunitarios, atención ás toxicomanías, información á muller e maiores" e de non aumentar as externalizacións de servizos.

Espazo Ecosocialista busca chamar a atención sobre os servizos sociais terá a Lei de Racionalización e Sustentabilidade da Administración Local e denuncia que a norma "practicamente os desmantelará" e que os seus profesionais "deixarán de ser municipais e poderán estar sometidos a recortes de plantillas ou a mobilidade laboral". Para a formación "estamos diante dunha cuestión de máxima gravidade pois se a sanidade e o ensino están sendo nun proceso continuo de recortes e privatización, no caso dos servizos sociais pretendese directamente o seu desmantelamento, aproveitando que a poboación non é tan consciente da súa necesidade". Os profesionais dos servizos sociais "deixarán de ser municipais e poderán estar sometidos a recortes de plantillas ou a mobilidade laboral" Por este motivo EE presentará mocións nos concelloss e levará o tema ao Parlamento a través do Grupo Parlamentar de AGE. Ademais considera preciso "realizar un profundo traballo de información publica e denuncia para poder mobilizar a paralización deste proxecto e coordinar soa diversos colectivos afectados". As mocións destacan que "os concellos pola súa proximidade á cidadanía teñen sido centrais, nos últimos trinta anos, no desenvolvemento de políticas sociais activas" As mocións destacan que "os concellos pola súa proximidade á cidadanía teñen sido centrais, nos últimos trinta anos, no desenvolvemento de políticas sociais activas, mesmo a pesar do escaso interese mostrado polos diferentes gobernos, máis ocupados en políticas urbanísticas máis rendibles electoralmente" e que "as profesionais das políticas sociais municipais contribuíron inestimablemente na profesionalización destes servizos, no desenvolvemento de disciplinas e prácticas no campo da protección social, do desenvolvemento comunitario, dun exercicio profesional ligado ao territorio, á realidade das familias e as redes sociais". E denuncian que "as políticas de axuste estanse a converter nunha escusa para que as distintas administracións, derivando responsabilidades de unha a outras, desmantelen as políticas sociais activas con equipos profesionais e con visións globais para pasar no mellor dos casos a políticas de beneficencia ou de coordinación e utilización de iniciativas do terceiro sector que xa existían rendabilizandoas política e mediáticamente". Buscarán o compromiso dos gobernos municipais de "manter na súa integridade as actuais equipas" As votacións buscarán o posicionamento dos plenos contra o actual anteproxecto de Lei de Racionalización e Sustentabilidade da Administración Local e o compromiso dos gobernos municipais de "manter na súa integridade as actuais equipas de atención primaria ou comunitarios, atención ás toxicomanías, información á muller e maiores" e de non aumentar as externalizacións de servizos.


Summary: Os conservadores revólvense ante as enquisas que auguran que non acadarán a maioría absoluta en ningunha cidade galega nun mitin no que Feijóo dá por cumpridos "máis da metade dos compromisos" da lexislatura

A celebración chegoulle ao PPdeG nun dos seus momentos máis complexos dende que retornou ao poder autonómico en 2009. Despois de sufrir unha dura caída nas eleccións europeas de maio, co seu peor resultado en votos en Galicia dos últimos vinte e cinco anos, o escándalo da trama Zeta sumiu nas últimas semanas o partido do Goberno nun clima de desánimo acrecentado pola situación da dirección estatal da formación e polas dúbidas coas que enfronta as próximas e transcendentais citas coas urnas, as das eleccións municipais e xerais. Con este pano de fondo os populares galegos citáronse este domingo no recibidos do pavillón compostelán Fontes do Sar para, segundo anunciaran, "dar contas" da súa xestión no Goberon galego ao traspasaren o ecuador da lexislatura. Neste clima o propio Alberto Núñez Feijóo presentouse como azoute da "vaidade" na política mentres o seu vicepresidente e home forte do partido, Alfonso Rueda, proclama o PPdeG como "invencible". A enquisa elaborada por Sondaxe que augura, segundo os datos publicados en La Voz de Galicia, que o PPdeG non acadaría a maioría absoluta en ningunha das sete cidades do país, foi unha convidada máis este acto, na que todos os conselleiros e conselleiras pasaron polo atril para falaren de cadansúas consellerías. Tras as intervención sectoriais as cargas políticas chegaron da man de Rueda e Feijóo. "Cun partido forte, facendo as cousas ben, seguiremos sendo invencibles", proclamou o secretario xeral, ao tempo que se amosou convencido de que, como noutras ocasións, os seus lograrán nas urnas o que os inquéritos auguran que non conseguirán. "Na política sobra moitísima vaidade", repuxo Feijóo minutos despois. O seu Goberno, di, traballa coa "humildade de servir un pobo que non se rende nunca". Mentres, "vellos partidos" e "Algúns que aínda non chegaron" queren "dar exemplo de todo". O PPdeG, ilustra, non é "dos que brindan ao sol" nin tampouco dos que "debuxan grandes círculos", senón dos que "cadran as contas". De contas, precisamente, falou o presidente para asegurar que xa "hai resultados" tras dous anos de lexislatura, momento no que, di, xa se poden dar por cumpridos "máis da metade" dos compromisos que asumiu para todo o mandato. O presidente da Xunta di que, fronte aos que "debuxan grandes círculos", o PP "cadra as contas" Nesta liña, o xefe do Executivo asegura, por exemplo, que "Galicia dá exemplo de responsabilidade contable dende hai cinco anos", malia aos reproches de organismos fiscalizadores como o Consello de Contas polo desprazamento de facturas dun ano a outro, e sinla que a Xunta "ten unha débeda inferior ao conxunto da das demais comunidades", se ben o Banco de España acredita que dende 2009 se incrementou en máis dun 100% e os datos máis recentes sinalan que o endebedamento da Administración autonómica supera agora en máis de 5.000 millóns de euros ao de hai un lustro. Feijóo tamén tira de contas para asegurar que grazas á súa xestión "hai unha educación pública que chega con máis prestacións a máis estudantes que antes da crise" ou "uns servizos sociais que chegan a máis familias". Feijóo augura que "a soberbia será derrotada" tamén nas eleccións de 2015 Estes, sentencia o xefe de filas do PP en Galicia, son os resultados da "humildade, constancia e esforzo" que caracterizan o seu partido e que xa o caracterizaban en 2009, cando "derrotou a soberbia de quen se cría vencedor". En 2015, di, "a soberbia tamén será derrotada". Todo isto, asegura, sucederá igual que os populares "ampliaron o apoio dos galegos" nas eleccións autonómicas de 2012 "a pesar da crise e dunha oposición que se aproveitaba dela para tentar rañar votos". Aínda que neses comicios galegos o PPdeG logrou 128.146 votos menos que nos anteriores Feijóo aférrase ao incremento do número de escanos para asegurar que o seu apoio cidadán foi "ampliado" porque "ante cada dificultade que se presentaba, os populares cumpriron o seu deber e gobernaron".


Summary: Terán lugar nesta quinta feira, no día previo á XXVI edición desta Festa de interese turísco de Galiza que se realiza nas Neves.

As Neves acollerá esta sexta feira, 14 de abril, a XXVI edición da Feira do Requeixo e o Mel, declarada festa de interese turístico de Galiza e que ano tras ano reúne miles de persoas nesta vila do sur galego para gozar dese manxar. Xa nos días previos, tiveron lugar diversas actividades e propostas enmarcadas nesta feira. Así, esta quinta feira terá lugar unha andaina e un concerto. A andaina será pola parroquia de Cerdeira, onde dende a asociación Sanomedio e os veciños irán desvelando os orixes do Requeixo e do Mel. Para elo faranse pequenas paradas onde se ensinarán os cortizos que se usan para a mel e curiosidades da parroquia como a existencia dun cruceiro e peto de ánimas onde se colgan espigas. As produtoras familiares do requeixo tamén lles irán contando aos asistentes como elaboran o afamado requeixo e como era a vida nesta parroquia. Xa que no ano 1991 baixaron as mulleres de Cerdeira e Batalláns a vender o requeixo e ás 11.30 horas xa non quedaba nada, ese foi o primeiro grande éxito. Este é o orixe desta festa. A andaina ten una dificultade sinxela o que fai apta tanto para cativos como para adultos tendo unha duración aproximada de 3 horas. Ao rematar a andaina no Auditorio terá lugar o concerto de Malvela (21:00 horas). Feira A sexta é a quen da da Feira onde se poderá degustar este produto. Os organizadors prevén servir 20.000 racións deste manxar. O pregón correrá por conta de Pepe Solla, chef da Casa Solla, que ten unha estrela michelín. Ao longo da xornada haberá actuacións musicais e diferentes actividades.


Summary: Falamos cos responsables desta emisora, que conta xa con once programas multilingües, con contidos culturais, científicos e tecnolóxicos, e que contan coa colaboración de colectivos externos á universidade.

A pasada semana, co gallo do Día Mundial da Radio, presentouse oficialmente e a radio online campUSCulturae, unha emisora xestionada pola Universidade de Santiago que emitirá a diario unha programación realizada por estudantes, profesores e persoal non docente da USC, así como por centros de ensino non universitario, colectivos de inmigrantes, asociacións ou internos dos centros de penitenciaría de A Lama e Teixeiro. A radio campUSCulturae online xorde como unha das ponlas do proxecto campUSCulturae, coordinado pola Universidade de Santiago de Compostela co cofinaciamento da Culture Agency da UE a través do programa Culture. O proxecto atende á diversidade cultural, á promoción das minorías lingüística, á inclusión das persoas en risco de exclusión social e ao diálogo da literatura coas outras artes e coa ciencia. Outras das accións que inclúe este proxecto son a creación dunha Biblioteca sobre Culturas do Mundo (que se inaugurará o vindeiro 21 de marzo, Día Internacional da Poesía, na planta baixa da Biblioteca Xeral da USC) e a posta en marcha do Museo Internacional da Ilustración e do Centro Internacional da Creatividade. A emisora quere ser unha "radio universitaria, inexistente até o de agora na USC, cunha clara vocación intercultural e multilingüística" A iniciativa partiu de Irene García García e Xosé A. Neira Cruz, coordinadores do proxecto campUSCulturae, coa colaboración na coordinación da radio de Toni España Faqué, alumno de 4º de Xornalismo. Segundo os seus responsables, a emisora quere ser unha "radio universitaria, inexistente até o de agora na USC, cunha clara vocación intercultural e multilingüística, na liña dos contidos do proxecto campUSCulturae, e con propostas que van desde os temas máis directamente relacionados coas Humanidades até os que chegan a contidos científicos e tecnolóxicos". A proposta de contidos está aberta a toda a comunidade universitaria (alumnado, profesorado, persoal non docente) pero tamén a persoas e colectivos non universitarios. Nas vindeiras semanas comezará a incorporarse os programas elaborados desde os centros de ensino non universitario finalistas do I Certame de Radio Escolar campUSCulturae, así como desde o Departamento de Portugués da Escola Oficial de Idiomas de Ferrol, e desde os Centros Penitenciarios de Teixeiro e A Lama. Quen queira colaborar ou facer unha proposta de programa pode poñerse en contacto cos responsables do proxecto a través do email campusculturae@usc.es. Entre os programas cos que xa conta a emisora, destacan Metrópoles delirantes, un espazo sobre banda deseñada presentado pola locutora Nieves Rodríguez; ¿Claro para todos?, sobre lecer universitario; Neurovit, programa sobre música electrónica e ciencia; 94 voces, espazo dedicado á información de actualidade; Zona O, un espazo de axenda cultural; Voz crítica, de reportaxes informativas de actualidade; Generación 9.0, sobre a cultura e as tendencias dos 90; Al detalle, dedicado a monográficos temáticos; Abracadrabra, un programa dirixido ao público infantil; e Todas as mañás do mundo, espazo de viaxes. Radio escolar Os responsables de campUSCulturae destacan que este concurso "veunos demostrar o enorme interese dos centros de ensino polo uso da radio como canle docente e pedagóxica" O pasado xoves, ademais, os nenos e nenas dos once centros de ensino finalistas do I Certame de Radio Escolar acudiron á Facultade de Xornalismo para a inauguración da emisora. Os responsables de campUSCulturae destacan que este concurso "veunos demostrar o enorme interese dos centros de ensino polo uso da radio como canle docente e pedagóxica que permita ao alumnado o achegamento tanto aos medios de comunicación como á actualidade informativa, así como o fomento dunha lectura crítica da información" e tamén "a longa experiencia que moitos centros acreditan neste ámbito, así como a capacidade para superar atrancos e fomentar sinerxias de colaboración intercentros". Tamén salientan "a fascinación que o medio radiofónico segue a suscitar tanto entre a xente nova como na súa contorna familiar" e comentan que a implicación das familias nas iniciativas de radio escolar "é, nalgúns casos, tremendamente estimulante e interesante, como sucede no caso da Escola Unitaria de Lago (Valdoviño), finalista deste certame e cunha longa experiencia de radio comunitaria na que participan alumnado, profesorado, pais e nais, avós e mesmo unha bisavoa de 92 anos, os cales viñeron á festa radiofónica do pasado día 13 e acabaron gravando contidos radiofónicos nos estudos da facultade que serán emitidos proximamente a través do programa Abracadabra". Tamén salientan "a fascinación que o medio radiofónico segue a suscitar tanto entre a xente nova como na súa contorna familiar" Na Facultade tamén sorprendeu o alto nivel do alumnado non universitario á hora de plasmar os contidos radiofónicos: "nomeadamente, no apartado de programas informativos chama a atención o dominio das dinámicas e linguaxes xornalísticas para abordar as noticias, separalas con cortiniñas ou promos e introducir contidos de forma secuencializada ou xeraquizada co emprego de distintas voces que responden á coherencia dun esquema establecido para clarificar ao máximo os contidos a transmitir".


Summary: Bermello dixo do secretario nacional saínte, Anxo Louzao, que é "unha referencia dentro de fóra do sindicato e deíxanos o seu maxisterio, o seu traballo infinito e o seu compromiso inquebrantábel". O novo líder da CIGEnsino defendeu que perante as políticas antipopulares e antigalegas do PP a única resposta pasa por apoiar o sindicalismo transformador que representa a central nacionalista.

Cambio de garda na CIG ensino após os 16 anos de xestión de Anxo Louzao. O novo secretario nacional é Suso Bermello e foi eleito este sábado polo VII Congreso da federación nacionalista con 144 votos a favor, ningún en contra e ningunha abstención. Canda el foi eleita a nova Executiva Federal -tamén co mesmo respaldo-, composta polos seguintes nomes: 1.-Suso Bermello; 2. Marta Ferreiro; 3. Xesús Fernández; 4. Ana Rodiño; 5. Xesús Diz; 6. María Xosé Rodríguez; 7. Diego Boquete; 8. Xosé M. Nogueira; 9. Laura Arrojo; 10. Xosé Anxo Terán; 11. Henrique García; e 12. Teresa Carballido. A nova dirección da CIG Ensino renova deste xeito 40 por cento da súa dirección nun congreso que respaldou o balanzo de xestión da equipa de Louzao e debuxou os desafíos de futuro do sindicato actualmente maioritario no ensino galego. Na súa intervención perante o Congreso -precedida da do secretario nacional saínte, Anxo Louzao; e da do secretario xeral da CIG, Paulo Carril-, Bermello validou a análise da CIG sobre a evolución do capitalismo e as consecuencias que dela decorren para as condicións de vida da clase traballadora e nese sentido denunciou que o capital aproveitara a crise "non como catarse", mais como "purga dos direitos conquistados ao longo de décadas". Alertou tamén sobre como o capitalismo emprega o "recurso do medo" para alimentar a desmobilización social, nun exercicio perfeitamente planificado que visa "a suplantación da contestación social polo veredicto das urnas, como se algunha vez na historia as clases populares avanzasen sen mobilizarse". Na Galiza a CIG Ensino continuará a confrontar, arengou Bermello, cun goberno da Xunta que na práctica é un "vasalo de baixo rango", sen "capacidade nen interese polo autogoberno", un executivo "disciplinado e obediente en todo o seu desgoberno e por suposto tamén no ámbito educativo". Atacou duramente as políticas educativas do PP, das que dixo que responden a "uns principios ideolóxicos incuestionábeis" e que caracterizou como os propios dun "ensino confesional, antidemocrático, segregador, españolizador, recentralizador das competencias ou privatizador"; políticas que teñen resultado en sensíbeis cortes no investimento no ensino público mentres, en contraste, se favorece o privado. Un Pacto Social para amarrar a LOMCE Alertou aínda contra o chamado Pacto Social pola Educación co que se perseguiría, sob o seu ponto de vista, que a LOMCE fique "ben amarrada" e nese sentido anunciou que "aínda fica moito por pelexar". As agresións da Xunta á lingua galega -Bermello falou abertamente de "galegofobia acentuada"- visan "camiñar cara á residualidade do noso idioma", polo que chamou a intensificar o activismo porque, argumentou, só desde a mobilización social se pode "facermos fronte ao batallón político e mediático contra a lingua galega". Liñas de traballo Debuxou tamén someramente os vectores que deben soerguer o traballo de CiG Ensino nos próximos anos e a este respeito marcou como obxectivos prioritarios manter o combate contra a LOMCE "e contra os intentos de a maquillar"; a defensa da galeguización do ensino na dirección de superar o decreto do plurilingüismo, e a reveresión dos cortes producidos polo PP nos direitos sociais, laborais e salariais do profesorado. CIG Ensino debe camiñar tamén cara un maior reforzamento da súa estrutura de delegadas e delegados, ben como debe incidir tamén na formación de novos cadros sindicais, remarcou Bermello no seu discurso de clausura do VI Congreso, ao que puxo o ramo o canto do Himno Galego. Nota: As fotos que van no meio do texto, todas da autoría de CIG Ensino, son (1). Intervención do secretario nacional saínte, Anxo Louzao; (2). Aspecto xeral do congreso durante a intervención de Suso Bermello.


Summary: Se cruzamos a porcentaxe de voto obtida polo PP coa idade media de cada localidade, advírtese unha relación directamente proporcional moi clara: a máis idade media, máis votos para os populares. En Marea rexistrou a relación inversa, obtendo os seus mellores resultados nos concellos máis novos

As eleccións do 28 de abril renovarán o Congreso e Senado saídos das eleccións xerais de xuño de 2016, unha convocatoria electoral que chegara apenas seis meses despois das de decembro de 2015, que non servira para investir un novo presidente do Goberno. Aquelas eleccións do 26 de xuño de 2016 deixaron un triunfo do PP, que recuperou unha parte dos apoios perdidos, e unha axustada pelexa entre PSOE e Unidos Podemos e as súas confluencias polo segundo posto, que finalmente conservaron os socialistas. En Galicia, o PP fíxose con 12 deputados (41,49% dos votos) e o PSdeG-PSOE, con 6 escanos, reconquistou a segunda praza (22,25%) ante En Marea, 5 escanos e 22,18% dos votos, por apenas un milleiro de apoios. Ciudadanos (8,63%) e BNG (2,89%) ficaron sen representación.O dominio do PP en Galicia, malia subir catro puntos con respecto a decembro, non foi tan esmagador como fora anos antes, pero serviulle para ser a forza máis votada en 300 dos 312 concellos. Todos, menos A Illa de Arousa, As Pontes, Negueira de Muñiz, A Capela, Pedrafita, Fornelos de Montes, Parada de Sil, Dumbría, Carballeda de Avia e Calvos de Randín (PSdeG-PSOE) e Cangas do Morrazo e O Grove (En Marea)Analizando os datos daquelas eleccións obsérvase como o dominio do PP seguiu a ser moi grande nas zonas rurais, mentres nas cidades e áreas urbanas, as distintas forzas de esquerda sumaron a maioría. Con todo, os populares foron o partido máis votado nas sete cidades.Máis alo do carácter urbano ou rural (aínda que ligado a isto). a idade dos e das votantes pareceu ser o factor determinante para asentar o dominio dunha ou doutra forza política en cada lugar. Se cruzamos a porcentaxe de voto obtida polo PP en xuño do 2016 en cada concello coa idade media desa localidade, advírtese unha relación directamente proporcional moi clara: a máis idade media, máis votos para os populares.De feito, se realizamos a mesma análise coa porcentaxe obtida por En Marea en cada concello, obsérvase a relación contraria: canto menor é a media de idade dun concello, mellor foi o resultado desta formación. Ao repetir a operación co PSdeG-PSOE, a relación é menos clara, aínda si se observa unha certa relación, pola que ao aumentar a idade media a porcentaxe de voto tamén crece. Con todo, no caso dos socialistas, a porcentaxe de apoios entre unha e outra localidade non varía tanto.


Summary: A sede electoral de Compostela foi o centro de CxG até ben entrada a noite. Militantes e prensa seguiron desde a rúa Rosalía de Castro os resultados e ao remate Xoán Bascuas felicitou o PP e AGE, "os vencedores da noite" e confirmaron que se presentarán ás vindeiras municipais.

Tardaron en dar as valoracións e o ambiente non era de decepción. Poucos medios de comunicación e algo máis militancia que seguiu con espectación a xornada electoral galega desde o local de CxG na rúa Rosalía de Castro de Compostela. @s candidatos provinciais e toda a Executiva Nacional agardaron até última hora nun piso a carón mesmo da sede para dar a valoración dos resultados e só Sandra Araúxo compareceu ás 20:30 horas para "agradecer o traballo da militancia e o apoio d@s votantes". A nosa campaña "foi a da sensatez e non a da agresividade e a virulencia" Un televisor e un proxector dixital seguían as incidencias de reconto de votos e os aplausos chegaron cando apareceu o concello de Vilar de Santos, os mellores resultados de CxG. Ao longo da noite, e para animar aos presentes, repetiuse máis veces a escena protagonizada por este concello ourensán tamén con aplausos. As comparecencias do PSOE e o BNG foron as máis seguidas, agora xa con algún candidato presente, Xosé M. Pérez Bouza e Rafael Cuíña. Pasadas as dez da noite foi a valoración final con Bascuas á cabeza. "As miñas primeiras palabras son para a militancia e a xente que nos votou". Xoán Bascuas, acompañado por membros da Executiva Nacional e candidat@s, compareceu para recoñecer os resultados e "felicitar a PP e AGE, os auténticos gañadores da xornada". Confirmou que CxG continuará "e non defraudará" polo que se presentarán como organización política nas vindeiras eleccións municipais. Sobre os resultados e a campaña asegurou que "a nosa foi a da sensatez e non agresiva e virulenta" polo que cre que houbo poralización. Sinalou que "Galiza se parece cada vez máis ao espazo político galego" en referencia aos bos resultados de PP e AGE.


Summary: Un novo anuncio, desta volta en Carnota, pide auxiliar administrativa para "relación de intimidade co xerente".

Após o caso denunciado en Sanxenxo máis un portal de búsqueda de emprego, nesta ocasión Trovit, ofreceu un posto en Carnota dirixido a auxiliares de administrativas. Entre as condicións estabelecía manter "relación de intimidade co xerente" e que se tratase de mulleres "con clase, desexos de o facer pasar ben, aventureira e morbosa". A oferta estabelecía entre os criterios que se tratase dunha muller "con clase, desexos de o facer pasar ben, aventureira e morbosa" A oferta, feita pública polo xornal La Voz de Galicia, foi recibida por uha veciña de Carnota que non daba creto ao contido. Porén, non se trata da primeira ocasión. Tamén no contorna da Coruña foi denunciada outra oferta de traballo recentemente recibida por unha moza que optaba a un emprego como camareira. Ao respostar o propietario informoulle de que o posto exixía manter relacións sexuaisco responsábel en función do cal se estabelecerían os "incentivos" dun salario que podía oscilar entre os 1.200, 2.700 e mesmo 3.200 euros en función da "implicación persoal". Ao igual que no caso de Sanxenxo esta oferta foi remitida através do portal milanuncios.com


Summary: A decisión contou co apoio "case unánime" do Consello Nacional que realizou este sábado a organización frontista, segundo avanzou aos medios o portavoz Xavier Vence.

O Consello Nacional do BNG avalou este sábado a folla de ruta para concorrer ás eleccións xerais nunha candidatura de país que renuncie as siglas. A organización frontista respaldou de forma "case unánime" crear unha candidatura con personalidade xurídica propia que defenda "os intereses de Galiza como nación", segundo avanzou aos medios o portavoz nacional, Xavier Vence. A proposta do Bloque pasa por impulsar unha Candidatura Nacional Galega de Unidade -enunciada xusto con esa nomenclatura- que foi debatida durante estes días no proceso de asembleas abertas. Acerca de posíbeis pactos no resto de Deputacións, o Consello Nacional fixou as liñas programáticas para negociar a formación de gobernos. A organización frontista esixirá unha reforma en profundidade dos entes provincias para facelos máis transparentes e democráticos, reducindo o "presidencialismo" actual. Vence asegurou que o BNG aspira a ter a "visibilización que lle corresponde" nas institucións provinciais. "O BNG ten que ter un papel protagonista nalgunha das tres Deputacións", manifestou preguntado sobre a posibilidade de presidir a institución na Coruña. Vence considerou que os pactos de goberno deben ter un compromiso de "velar pola limpeza da xestión feita no pasado e levantar todos aqueles casos de mal uso e eventual corrupción". Porén, recordou que o BNG aspira á "desaparición" das Deputacións e aposta pola transferencia de competencias. Pide que o PSOE elixa outro candidato en Lugo Sobre a decisión de non apoiar o socialista Manuel Martínez para presidir a Deputación de Lugo, Vence pediu ao PSOE que propoña outro candidato que "reúna todos os requisitos" que demanda o BNG e que eran previamente coñecidos". O portavoz nacional do Bloque apelou á responsabilidade dos socialistas para acadar un acordo en Lugo. "Cremos que non se pode propor un candidato que neste momento ten unha imputación", sinalou. Ademais, o portavoz do BNG criticou as negociacións entre PP e PSOE para renovar institucións como o Valedor do Pobo e o Consello de Contas. Un pacto que onte ficou roto. Vence apuntou que foi "un acordo de tapadillo, fóra do Parlamento", polo que pedirán que sexa levado á Cámara para ser debatido por todos os grupos.


Vermús, o Festival de Cans, compras atrasadas durante a campaña ou música repítense nos plans de candidatas e candidatos nesta xornadaNa segunda xornada de reflexión en menos dun mes non todos os líderes das principais forzas políticas convocaron a prensa esta véspera das eleccións municipais para permitiren que a prensa os fotografase realizando actividades máis ou menos cotiás. Si o fixeron varias das persoas que encabezan candidaturas ás alcaldías das cidades galegas e tamén integrantes das listas ao Parlamento Europeo.Vermús con familiares ou membros das candidaturas, o Festival de Cans, compras atrasadas durante a campaña ou música repítense nos plans de candidatas e candidatos, algúns dos cales tamén aproveitaron para acudir a citas festivas durante a xornada. Outros, pola contra, optaron por non ter axenda pública e dedicaren integramente o día á familia, ás amizades e ao descanso antes da intensa e decisiva xornada do 26M.


Summary: A rehabilitación do Santuario da Virxe da Barca non só provocou o descontento da veciñanza, a Mesa denuncia a "intolerábel agresión á nosa lingua" ao incluír a sinalización en pedra do nome traducido ao español.

A rehabilitación do Santuario da Virxe da Barca incluíu a incorporación da sinalización co nome do templo traducido ao español. A Mesa pola Normalización Lingüística denuncia o que define como unha nova "agresión" a nosa lingua e esixe á Igrexa Católica a rehabilitación do galego no santuario. "Paradoxicamente a primeira en desprezar este lugar de culto e romaxe galego é a igrexa católica deturpando o nome galego e tradicional", sinalou o presidente da Mesa, Marcos Maceira que denunciou a eliminación da lingua galega na sinalización en pedra do santuario de Muxía aproveitando a súa rehabilitación despois do incendio ."Non se pode concibir como unha institución que ten ao seu cargo o coidado de grande parte do patrimonio artístico galego, mostre tal desprezo pola lingua propia do país" "Lamentabelmente non é un acontecemento illado e resulta habitual tanto na cantidade de veces que se reproduce noutros lugares, como na traxectoria histórica da institución relixiosa", engade Maceira que lembra a proposta da Mesa a Feijóo de vincular as axudas e subvencións públicas ao uso do galego, o que incluiría os cartos que recibe a Igrexa Católica. "Non se pode concibir como unha institución que ten ao seu cargo o coidado de grande parte do patrimonio artístico galego, mostre tal desprezo pola lingua propia do país, o seu principal patrimonio colectivo, e mesmo pola legalidade", afirma Maceira ao tempo que anuncia que se dirixirán á igrexa católica para que repoñan no santuario o nome da Virxe da Barca, "único nome lexítimo, legal e polo que é coñecido".


Summary: Nun boletín interno asegura que o edificio adqueriuse grazas ás "achegas voluntarias" de numerosos veciños que con este presente querían "que sempre o nome de Franco estivese asociado a este lugar". Para a Comisión pola recuperación da Memoria histórica (CRMH) isto demostra que a Fundación Francisco Franco ten conmo obxectivo "negar a verdade hisórica" para alén de "deturpar os feitos".

O Pazo de Meirás está en mans da familia Franco grazas a que a veciñanza de Sada, A Coruña e resto da comarca achegaron fondos de maneira totalmente voluntaria para regalarlle ao ditador este patrimonio para que nel fixera a súa residencia de verán. Unha xenerosidade movida pola "adhesión e admiración sen límites" que Francisco Franco espertaba como "Capitán da Vitoria e da Paz" entre os habitantes da zona. Esta é a explicación que a Fundación Franciso Franco ofrece nun seu boletín informativo sobre como Pazo de Meirás chegou ás mans dos Franco: foi un agasallo sufragado voluntariamente pola veciñanza da zona. No boletín da FFF, de 2008, insiste na voluntariedade das achegas para comprar o Pazo e critica que agora se "negue a vontade dos coruñeses" para facer ese agasallo a Franco. Esta Fundación – que desde hai uns meses é a que xestiona as visitas a Meirás – chega a aseverar que o ditador recibiu o obsequio debido a "exclusivamente por ser doazón dos meus queridos paisanos". Non houbo, pois, violencia nin ameazas nin requisas, todo se debeu á gratitude dos galegos para con Franco. O documento informativo da Fundación lamenta o "circo políítico" que nos últimos tempos se "produce" en torno ao Pazo de Meiras, e do que responsabiliza ao "radicalismo nacionalista do Bloque". Naquela altura o nacionalismo gobernaba a Xunta en coligazón cos socialistas e á fronte da Consellería de Cultura estaba Ánxela Bugallo (BNG), que solicitara perante o TSXG autorización para inspeccionar esta residencia. "Que o nome de Franco sempre estea ligado a este lugar" As afirmacións desta Fundación, dedicada a defender e exaltar o ditador, van subindo graos para defender que o Pazo de Meirás foi unha doazón. "Non se pode esquecer que ao facer a doazón do Pazo en nome do pobo da Coruña, alí fíxose unha afirmación que ha de permanecer fronte á desorde coxuntural que nos asedia: o xesto de doazón facíase para que sempre o nome de Franco estivese asociado a este lugar". De aí que a FFF diga que non se pode cuestionar "a propiedade" do Pazo de Meiras, que ten a súa "lexítima propietaria" na familia Franco. A mesma que lle permite xestionar as visitas a este espazo. Negacionismo dos verdadeiros feitos Para a Comisión pola recuperación da memoria histórica (CRMH), estas afirmacións mostran que a Fundación Francisco Franco ten como obxectivo "negar a verdade histórica" e "deturpar os feitos" para intentar dar "lexitimidade" á propiedade do Pazo de Meirás polos Franco. O seu presidente, Fernando Souto, critica á FFF por "mentir", elaborando "un relato falso" sobre o "espolio" do Pazo. Souto lembra que está "documentalmente probado" que o que a Fundación denomina "achegas voluntarias" foi en realidade un "espolio directo e sistemático", ao tempo que nega que se poida afirmar, como fai a FFF, que a veciñanza de Meirás e A Coruña "tivera a vontade de doar" o Pazo ao ditador. A CRMH lamenta que unha entidade que fai este tipo de afirmacións sexa quen xestiona un Ben de Interese Cultural (BIC) como é o Pazo de Meiras, aproveitando para "deturpar a memoria" e "promover o negacionismo histórico".


Summary: O alcalde nacionalista Fernández Lores presidiu un emotivo acto de reparación e homenaxe a concelleir@s e funcionari@s que sufriron o ataque do fascismo.

"Recoñecemento e respecto para quen tanto e durante tanto tempo sufriu". Esa frase escoitouse no Teatro Principal de Pontevedra a sexta-feira á noite, cando se escenificou o acordo en pleno do concello para realizar un acto de "restitución simbólica e homenaxe" aos membros da Corporación e funcionari@s represaliad@s na cidade após o golpe fascista do verán de 1936. "Non se pode construír o futuro dun concello nin erguer un país desde o esquecemento", dixo Lores O alcalde de Pontevedra, Miguel Anxo Fernández Lores, cualificou a xornada como "de honra, de xustiza, de emoción e de orgullo compartido", feito que estendeu ás familias alí presentes, que aplaudiron a iniciativa e escoitaron como o rexedor do BNG amosaba o seu orgullo por culminar un proceso de memoria histórica xa iniciado hai quince anos -cando logrou a alcaldía- posto que, segundo asegurou, "non se pode construír o futuro dun concello, non se pode erguer un país sobre o esquecemento, sobre a ocultación do pasado, sobre a ruína moral, sobre o ermo ético, sobre o sometemento, sobre o esquecemento". Neste sentido, o rexedor nacionalista resaltou a lembranza non só de nomes coñecidos daquela represión como o de Alexandre Bóveda ou "os dez do 12 de novembro", senón tamén "todos e cada un dos obreiros e mariñeiros asasinados impunemente nas cunetas e nas rías". Os nomes dos máis de 50 homenaxeados soaron no Teatro Principal, que rematou cun sentido minuto de silencio. A imaxe que acompaña esta información está tirada de PontevedraViva.Com


Summary: Diego Martínez (Vigo, 1980) non traballa na industria enerxética, mais en cada partido saca petroleo do seu Granada Club de Fútbol, conxunto que dirixe desde hai tres tempadas e ao que levou ás cotas máis altas da súa historia. Agora, coa satisfacción do deber cumprido, afronta a recta final dunha campaña que o converteu nun dos técnicos de moda.

—Encara a recta final dunha tempada máxica onde o seu equipo seguiu sendo competitivo tanto na Liga como en Europa. Como conseguiu prolongar o estado de graza dun conxunto tan modesto un ano máis? Evidentemente porque o equipo, en maiúsculas, é a nosa principal virtude. Todos os xogadores están dispostos a pór o seu talento ao servizo do colectivo, teñen unha mentalidade magnífica, con afán de mellorar e seguir medrando... esas son as chaves: valores e identidade. —Fala de identidade, mais non resulta nada fácil etiquetalo como adestrador. O Granada sae co balón controlado desde atrás, pero tamén protagoniza saídas rápidas e en longo; defende arriba, presionando o rival, pero sen esquecer o xogo aéreo. Mesmo en ocasións dá a sensación de que se trata dun equipo da liga inglesa. Como se define vostede tacticamente e cales son os seus modelos como técnico? O máis importante para min é que o punto de partida é de chegada sempre sexa o xogador, pois en función do tipo de futbolistas que teña sempre trato de estabelecer un idioma común que nos permita estar máis preto de gañar partidos. Alégrome de que me fagas esta pregunta, porque realmente nós somos todo o que dixeches, totalmente camaleónicos. A min o que non me gusta é pór escusas do tipo "como o partido non se formulou como a nós nos gusta, pois o rendemento decrece". Iso nunca. Nós somos quen de cambiar de sistema en función da dispoñibilidade de xogadores que teñamos e das circunstancias que se dean no partido. —No marco deste fútbol moderno no que estamos instalados xurdiron nos últimos tempos varios técnicos galegos da súa xeración, como Rubén Albés (Club Deportivo Lugo) ou Rubén de la Barrera (Deportivo da Coruña), que están a tomar posicións en equipos importantes e achegando novas ideas e formas de entender este deporte. Cre que existen algunhas características en común que os poidan definir como xeración? Para dedicarte a esta profesión hai que ter unha paixón grande polo xogo, e ese sen dúbida é un elemento común, pero logo coido que cada un é diferente nas súas vivencias e nas súas características. Persoalmente, a min non me gustan as etiquetas porque son restritivas e nunca son capaces de abranguer toda a personalidade e a identidade dun adestrador e do seu equipo. —A principios de tempada mantiñamos unha conversa para o suplemento Sermos Galiza na que eu puña sobre o tapete exemplos como os do Xetafe ou o Alavés para ilustrar un hipotético éxito do seu Granada en Europa, mais vostede replicaba cos descensos de Celta ou o Español. En perspetiva, está satisfeito co percorrido que fixeron na Europa League? Si, fago un balance extraordinario. Disputamos en Europa tres previas, unha fase de grupos e tres eliminatorias, caendo eliminados en cuartos de final co Manchester United, que é un equipo de nivel Champions League. Estou moi satisfeito, e xa non só polo rendemento, senón tamén pola imaxe que deu o Granada por toda Europa: gañamos no campo do PSV, fixemos partidos magníficos fronte o Nápoles, a fase de grupos foi practicamente inmaculada, superamos unha atípica pretempada na que apenas puidemos xogar encontros amigábeis... e por iso todo o que podo dicir é marabilloso, e co máximo agradecemento aos xogadores, que foron quen de manter un nivel altísimo durante moito tempo e con tan bos resultados a pesar de tantas circunstancias adversas como pasamos, confinamento preventivo no mellor momento da tempada incluído. Calquera outro equipo podería atopar moitas escusas, e estaría no correcto, pero este Granada está salvado coa súa segunda mellor puntuación histórica, o que representa todo o traballo que fixemos. —Cousas da vida ou do destino, foi caer eliminado contra o Manchester United, o mesmo equipo que impediu que en 2017 o Celta do seu Vigo natal, e no que deu os primeiros pasos no fútbol, xogase a primeira final europea da súa historia. Outra cousa que ten en común o Granada co Celta é que ambas as afeccións están en pé de guerra, xa que se senten maltratadas polas arbitraxes, e en especial polo VAR. Como é posíbel que unha ferramenta que se implantou coa intención de mellorar o fútbol non só non acabase coas polémicas arbitrais, senón que parece que dun tempo a esta parte as aumentase? E iso por non mencionar outras consecuencias directas do seu uso, como a constante paralización do xogo e a consecuente extensión dos partidos até cifras de minutos que parecían impropias do fútbol hai non tantos anos… Eu estou de acordo co VAR. Penso que é unha innovación tecnolóxica positiva e necesaria para o futuro do xogo, fundamentalmente porque aporta máis xustiza dentro do que son xogadas obxectivas, como un fóra de xogo. Agora ben, hai que axustar e mellorar cousas, como que o árbitro que está na sala de VAR teña máis poder de decisión, porque evidentemente non pode haber tantos paróns. Logo, claro, sempre podemos discutir unha decisión por medio centímetro, pero tamén o fai o estudante que se queixa por suspender cun 4,9.


Summary: Marta Capeáns Outeiro, traballadora social nunha Oficina de Atención a Vítimas no ámbito xudicial, consultora e perita forense, prosegue o foro de análise de 'Nós Diario'.

Din que Vox invade o discurso de investidura de Alfonso Fernández Mañueco, presidente xa. Non interesa entrar en moito detalle en canto ao xeito, modos, e maneiras, porque ser ía ser, si ou si, a toda costa. A partir de agora, pois, temos un Goberno canto menos preocupante e diferente pola composición que ten. Parece que é un caso estraño o desta comunidade, porque a dereita europea está fuxindo de pactos coa extrema dereita, pero en España sómosche moi así! De innovar e ver que ocorre coa nova receita, e que sexa o que deus queira... A priori non gusta en ningún país europeo dar cabida e espazo á ultradereita, e, de feito, estase a falar de cordóns que eviten a entrada de dita tendencia, tan en alza, en calquera institución. Pero non, aquí xa escoitamos con gran preocupación, falar de "violencia intrafamiliar". Para concretar o conto cabe explicar que co Goberno Mañueco, en coalición con Vox, seguirá a lei autonómica contra a violencia de xénero e non dará "ni un paso atrás con respecto a los derechos ya reconocidos", ou iso dixo. De todas formas, confirmou o presidente que o seu Executivo aprobaría unha nova norma de loita contra a violencia intrafamiliar, por esixencia do partido de ultradereita, cuxa tramitación se iniciará xa antes do 31 de xullo, porque parece ser que "las dos normas son necesarias, son compatibles y son complementarias". Complementarias? Realmente saben do que falan cando usan o termo "violencia intrafamiliar"? Non o creo! Para o que realmente serve o 'palabro' é para desviar a atención dun problema que moitos están empeñados en obviar, ignorar e incluso negar a toda costa. Para que? Pois para que nada cambie, penso eu. Porque interesa que todo siga igual... Se facemos unha análise seria da situación, que poucas se fan, por certo, vemos con claridade que para nada as cousas son como nos queren facer ver, que "non é para tanto", que "o feminismo está esaxerando para dar excesiva visibilidade a algo que non é tal" ou que "as feminazis estanse impoñendo preocupantemente e avanzan sen control". En fin! O seu é ir a datos concretos e o máis oficiais posible, como o brutal resultado obtido do estudo realizado con 42.000 mulleres de 28 países da UE.Nunca tal se fixera, intentouse que fose un traballo ambicioso e rigoroso. E conseguiuse! A violencia en cifras Deste estudo sacamos as traballadoras sociais, na época de representación colexial, unha serie de argumentos que impactaba cada vez que falabamos de igualdade, da necesidade de cambiar cousas, de protexer ás máis débiles e, a día de hoxe, por fin se fala tamén dos máis débiles, os menores, os nenos vítimas dunha terrible existencia e de violencia vicaria. Por fin se fala tamén dos máis débiles, os menores, os nenos vítimas dunha terrible existencia de violencia vicaria Tardouse, e moito, en entender que a necesidade non era teórica, era real. Lembremos aquelas cifras impresionantes: —O 55% das mulleres maiores de 15 anos sufriu algunha forma de acoso sexual, o que equivale a 100 millóns de mulleres.—O 43% padeceu algunha forma de violencia psicolóxica por parte da súa actual parella ou dunha anterior. Incluídas nelas humillacións públicas, prohibirlle saír da casa ou ameazala con actos violentos.—O 22% de mulleres que mantiveron unha relación de parella cun home experimentou violencia física ou sexual por parte deste.—O 5% das mulleres europeas maiores de 15 anos foi violada. Son 9.000.000 de mulleres, cifra superior a da poboación de Austria ou de Suecia. Ou o que é o mesmo: 1 de cada 20 mulleres foi violada.—Unha de cada tres mulleres europeas con idades comprendidas entre os 18 e os 74 anos sufriu violencia física ou sexual, 62.000.000 de mulleres, máis que a poboación da nosa veciña Italia. E agora chega isto: Mañueco, Castela e León, Vox e a súa violencia intrafamiliar, que non ten que ver cunha ideoloxía, nin co heteropatriarcado, nin co desprezo polo xénero de ninguén. Din que só é violencia, coma todas as violencias, pero que se leva a cabo no interior dun domicilio. Pois vale! Pero a idea xa está aí, en Castela e León, en Murcia, en Andalucía, no Parlamento español... E non parece que vaia desaparecer en breve. As mulleres temos moitos motivos para ocuparnos e preocuparnos.


Summary: Dispón xa de 32 unidades de xestión por diferentes comarcas galegas.

O terreo na Galiza xestionado pola industria pasteira portuguesa aumentou 70% nun só ano, entre 2020 e 2021. Un período no que tamén incrementaron as plantacións de eucalipto en territorio galego en aproximadamente 130%. Datos que figuran no propio relatorio que The Navigator —a antiga Portucel, a principal pasteira portuguesa— remitiu aos seus socios e accionistas e que mostran como Galiza é unha aposta a serio para esta industria. Outro exemplo dese interese é que sitúa na Galiza tres parques loxísticos: na Coruña, en Ferrol e na Susana-Santiago. Son puntos onde se entrega o eucalipto recollido nas 32 unidades de xestión que Navigator ten por diferentes comarcas galegas, principalmente no sur do país. Desde esas plataformas envía a madeira ás factorías que a pasteira ten en Portugal. O 50% da importación de eucalipto da principal pasteira lusa provén da Galiza Presenza de vello The Navigator opera na Galiza coas filiais Navigator España S.A, Bosques do Atlántico S.L e Navigator Tissue Iberica S.A. A entrada en vigor en 2018 da norma que impide a plantación de eucaliptos en Portugal até 2030 obrigou as pasteiras lusas a buscar novos territorios. Xa coñecían a Galiza, onde levaban tempo mercando eucalipto —compras que chegaron a atinxir hai case dez anos os 1,5 millóns de toneladas mais que ultimamente abeiraban as 300.000—, mais foi desde 2018 cando optaron por unha presenza directa. Empezaron a alugar terreos a propietarios forestais e comunidades de montes. A pasteira apostaba así, en certa medida, por reproducir a esta beira do Miño o modo de operar que tiña na marxe sur, onde xestiona máis de 100.000 hectáreas propias ou en aluguer. As rendas que pagan a terceiros na Galiza, segundo a información do balance de contas de Navigator, superou en 2021 o medio millón de euros (508.352 euros), o que supón até 440% máis que no ano anterior. A propia empresa recoñece que a "escaseza de materia prima nacional torna cada vez máis importante a cuestión da decrecente produtividade da floresta portuguesa", polo que a Galiza cobra importancia. Cales son as comarcas galegas con maior produción de eucalipto? Aumento constante As plantacións de eucalipto aumentaron en 131% ao longo do ano pasado, ao que se engade 20% de incremento nas correspondentes a outras especies. A área xestionada por esta pasteira portuguesa, "toda en réxime de arrendamento", xa supera as 600 hectáreas. A Galiza produce a metade da madeira que importa Navigator para abastecer as súas factorías, as importacións (25% do volume de madeira que usa) complétanse con árbores procedentes do Brasil e do Uruguai. Un 25% da superficie arborizada do monte galego, por volta de 422.000 hectáreas, é de eucalipto. Unha 'despensa' que atrae o interese alén das fronteiras da Galiza.


Summary: Expertas apuntan á necesidade de que o banco galego medre vía adquisicións

A inminente fusión entre Bankia e Caixabank deu por iniciado o novo baile de concentracións bancarias, no que a entidade galega Abanca está chamada a ser unha peza activa. O que as persoas expertas non acaban de ter claro é se seguirá en solitario ou se rematará integrada nun dos xigantes que sobrevivan após este novo proceso. A entidade presidida por Juan Carlos Escotet é agora moito máis que o banco resultante da fusión das caixas de aforro galegas, xa que nos últimos anos integrou a rede da portuguesa Caixa Geral no Estado español, o negocio de Deutsche Bank en Portugal, a división de servizos financeiros do desaparecido Banco Popular, e este mesmo mes está previsto que asine con Crédit Agricole a compra de Bankoa. Con esta última operación, o volume de negocio do banco galego ascendería até 93.000 millóns. Ademais, consolidaríase como sétima entidade por volume de activos do Estado español, con máis de 65.000 millóns de euros. Anxo Calvo, profesor da Universidade da Coruña (UDC) e experto en valoración financeira, recoñece a Nós Diario que "hoxe por hoxe, Abanca é moi apetecíbel" como presa para outras entidades, xa que goza dunha situación de "certa solidez". Na súa opinión, a chave será a estratexia que decida seguir. "Pode apostar na especialización na Galiza, por consolidarse no noroeste da península ou por crecer a nivel europeo, xa sexa en Portugal ou no resto do continente". E é que, como apunta Calvo, o baile de fusións non se vai xogar sempre en clave española, senón da Unión Europea. De aí que Abanca non perda de vista o mercado luso. Prima o beneficio O cambio de escenario non é a única novidade dos movementos de concentración que se prevén. Tamén está o modelo das mesmas. Como explica o profesor da UDC, até o momento as operacións de concentración baseáronse na compra de redes comerciais, mais agora "as oficinas son máis unha carga que un activo e os bancos están máis centrados en trasladar o negocio á canle online". A profesora de Economía da Universidade de Compostela (USC) María Cadaval indica que esta nova vaga de fusións que inician Bankia e Caixabank "non é algo que nos colla de sorpresa". En declaracións a este diario, cre que nun escenario onde a marxe de beneficio bancario vai seguir sendo "moi reducida", a única saída que van ter as entidades son as fusións. Desta maneira gañarán en rendibilidade pola vía do aforro de custos, coa eliminación de duplicidades na rede comercial, o que na práctica se traduce en máis perda de traballo no sector. Postura de país Na súa opinión, a fusión entre Bankia e Caixabank ten tamén unha lectura política. "É a primeira concesión do Goberno a Catalunya, e non vai ser a única", vaticina, e o seguinte movemento podería ser unha concesión a Euskadi, engade. Respecto do papel de Abanca neste escenario, Cadaval cre que a entidade galega ten que adoptar unha posición ofensiva. "Galiza ten que anticiparse e pedir a súa parte no reparto". Tamén pensa que hai "oportunidades para saír a pescar". O que ten claro é que debe rematar o baile "con algo máis do que ten" e defender "con unllas e dentes" a súa supervivencia como entidade independente. Nesta liña, considera que debe haber "unha posición de país", para que Abanca siga a gañar tamaño e para que nesta segunda vaga "deixen en paz á Galiza, que xa bastante pagou na primeira" coa perda de entidades e un proceso de concentración que en moitos concellos se transformou en exclusión financeira. Parellas de baile No novo escenario, os bancos medianos, como é o caso de Abanca, o Sabadell (que integrou no seu día o negocio do Banco Gallego), Unicaja, Liberbank e Ibercaja van xogar un papel fundamental. Entidades como Kutxabank (xestionada polas fundacións das antigas caixas de aforro vascas) xa anunciou a súa intención de seguir en solitario e aproveitar o seu apego ao territorio. Abanca podería seguir esta mesma estratexia e mesmo consolidar a súa presenza no noroeste peninsular cun novo intento por Liberbank. Aínda que o propio Escotet fechou a porta a esta posibilidade, as expertas non desbotan un novo intento por unha entidade que está a atraer moitos investidores nas últimas datas, xa que é a que máis posibilidades ten de entrar no baile de fusións. Abanca quere medrar como "banco ibérico" e Portugal é outra das súas saídas. Fracasou con Eurobic, mais segue a haber oportunidades.


Summary: O manifesto desta iniciativa cidadá que ten a vista posta nas eleccións municipais acada case a metade do seu obxectivo a dous meses da data límite que se puxo para avalar a súa aceptación entre a sociedade coruñesa.

A Marea sobe. O manifesto da iniciativa Marea Atlántica, que pula por "recuperar María Pita para o 99%", supera xa as 1.100 sinaturas de apoio na Rede, logo de dúas semanas desde o seu lanzamento público con 99 sinaturas e unha semana despois da súa presentación en sociedade. O proxecto que busca a confluencia cidadá na procura dunha candidatura para as eleccións municipais de 2015 marcous como obxectivo validar a súa proposta "dunha outra Coruña" alcanzar as 2.500 firmas o 1 de outubro. E xa está preto da metade desa cifra con dous meses aínda por diante. A Marea Atlántica superou as 1.100 sinaturas de apoio en tan só dúas semanas Desde hai días, Marea Atlántia traballa nunha metodoloxía para ir creando "mareas sectoriais ou de barrio" coas que ir creando un proxecto de cidade "para os e as de abaixo". Este proceso culminaría en outono coa celebracía dun Foro Social ou Marea Viva onde se artellase a iniciativa, se avaliasen todas as propostas e alternativas recollidas e onde se valorase tamén a posibilidade de concretar un "espazo de confluencia" coa mirada posta xa nos comicios municipais de dentro duns meses. A iniciativa celebrará agora "mareas sectoriais ou de barrio" que culminarán cun Foro Social en outono Malia que a Marea aclara que non é "nin un partido nin unha plataforma", a iniciativa foi saudada e ben recibida por diversas formacións políticas na Coruña como Anova, Esquerda Unida, BNG, Compromiso por Galicia ou Espazo Ecosocialista.


Summary: Formacións vascas, catalás e galegas exixen "luz e taquígrafos" sobre o ocorrido no Golpe de estado do 23 F.

O deputado do BNG no Congreso, Néstor Rego, participou nun acto conxunto na Cámara española coa portavoz do Grupo Parlamentar EH Bildu, Mertxe Aizpurua, o portavoz do Grupo Republicano, Gabriel Rufián, a portavoz da CUP, Mireia Vehí, o deputado de JuntsxCat, Jaume Alonso-Cuevillas e o deputado de PdeCat, Genís Boadella este 23-F . Neste acto, as formacións políticas anunciaron que levarán a debate unha iniciativa para desclasificar e dar a coñecer todos os arquivos para saber, con exactitude, os feitos vinculados ao Golpe de estado de hai hoxe 40 anos. Na lectura do manifesto conxunto "Pola república democrática. Liberdade. Dereitos. Repúblicas", as forzas soberanistas trasladaron a súa oposición ao Réxime do 78 construído e apoiado nuns piares "que impiden que a sociedade galega, catalá e vasca, así como as clases populares deste Estado, avancemos cara a un escenario democrático baseado na liberdade nacional e a xustiza social". Neste 40 aniversario do Golpe de estado "vemos nas rúas o descontento social, a protesta fronte a estas taras democráticas que o Estado español leva décadas arrastrando". As forzas soberanistas reafírmanse na idea de que unha "democratización real só será posible desde a ruptura coa herdanza, os privilexios, bases e valores que representa o Réxime do 78". "Hoxe rexistramos unha iniciativa conxunta para esixir que, 40 anos despois do 23 F, se coñezan con exactitude cada documento, cada gravación, cada información significativa que obre en poder do Estado español e que achegue luz e taquígrafos ao que de verdade ocorreu no Golpe do 23 F" sinalou Néstor Rego. Neste sentido, as organizacións asinantes instarán o Goberno do Estado para realizar os cambios lexislativos necesarios para desclasificar e dar a coñecer todos os "documentos escritos sonoros ou de vídeo" que permitan coñecer os feitos vinculados ao Golpe de estado do 23 F. "É hora de coñecer todo o ocorrido en nome da verdade e da memoria democrática" salientou Rego. Así mesmo, os grupos independentistas e soberanistas reivindicaron os valores republicanos de "liberdade, igualdade e democracia" como vía para a democratización real. O deputado do BNG criticou o que o acto que se levará a cabo "ten como obxectivo principal o branqueamento da monarquía. Desta monarquía anacrónica e corrupta". "Desde as forzas soberanistas e republicanas estamos convencidos de que a mudanza real do Estado español vai vir precisamente dos procesos soberanistas en cada unha das nosas nacións porque iso é a garantía de defensa, de democracia e de xustiza social" concluíu o deputado galego.