Summary: O deputado socialista lembra que as últimas informacións sobre o contrato cos estaleiros galegos "engaden incerteza" ao sector naval e advirte de que as gradas "seguen baleiras" tras destruírse 4.200 postos de traballo no último ano.

O deputado socialista lucense no Congreso José Blanco esixiu este martes ao Goberno que "aclare" a situación real dos contratos suscritos entre a petroleira Pemex, Navantia e Barreras. O ex ministro pediu no Congreso que o Executivo dea garantías de que se van construir os dous buques hoteis en Galicia. Blanco e advertiu que as noticias publicadas nas últimas semanas xeran "preocupación". "O Goberno debe explicar as súas xestións no desexo compartido de lograr carga de traballo para os estaleiros galegos", aclarou. O deputado defendeu na Deputación Permanente do Congreso a posición do PSOE sobre a comparecencia do ministro de Industria para explicar as xestións que o Goberno e ante o atraso na adxudicación destes dous buques. Así, Blanco lembrou que Xunta e Executivo central anunciaron en setembro a celebración duns contratos con Pemex que permitirían o mantemento de 3.000 postos de traballo coa construción de dous floteis. "Anunciouse que os barcos se construirían en outuno, pero as gradas están baleiras", lembrou Blanco "No entanto, malia que se anunciou que os barcos comezarían a construírse en outono, a realidade é que as gradas están baleiras e que no último ano se destruiron 4.200 postos de traballo no naval galego e pecharon 90 empresas auxiliares", lembrou. "Estes feitos engaden frustración e desesperación a miles de persoas que tiñan a esperanza de manter os seus empregos", engadiu. Tal e como recordou Blanco, os gobernos de España e de Galicia anunciaron primeiro a construción de 14 remolcadores, logo de dous quimiqueiros e, finalmente, xusto antes da convocatoria das eleccións galegas, de dous floteis. No entanto, "negáronse" a amosar os contratos, tal e como pediron os socialistas no Congreso. "Ninguén a priori pode garantir a adxudicación dese concurso" José Blanco cre que "o máis preocupante" é que nos últimos meses xurdiron informacións que "engaden incerteza" sobre a construción dos floteis. Así, e en referencia ao adiantado por Praza, lembrou que os contratos "non se asinaron con Pemex senón cunha filial" e que para lograr a construción deses buques "hai que presentarse a un concurso aberto e gañalo". "Ninguén a priori pode garantir a adxudicación dese concurso", aclarou, tras advertir tamen do anuncio do atraso de tres meses na súa licitación. "Se os gobernos de España e Galicia queren o apoio do grupo socialista para a xeración de emprego, que é a primeira preocupación do país, non poden pedir confianza cega e non ensinar os contratos", sinalou. Por iso, argumentou a necesidade da comparecencia do ministro na esixencia de "aclarar" qué xestións está a realizar o Goberno para asegurar esa carga de traballo para o naval galego, no "desexo compartido" de que se "materialicen" os contratos e se "garantan" os postos de traballo.


Summary: Os beléns son, en principio, reproducións tradicionais dunha escena bíblica mais podemos atopar as máis orixinais composicións: do artístico á protesta, do artesanal ao humorístico. Visitamos seis dos beléns máis singulares do país. Algúns están instalados en casas ateas e outros, irreverentes, en templos oficiais.

Algúns darían ganas de facelos desaparecer, Diante doutros, é fácil que o abraio se impoña. Hainos de todo tipo e experimentáronse con materiais do máis diverso. Mais hai algúns que perduran, que crean tradición por si mesmos e que poderían ser beléns como conxuntos en movemento da máis diversa procedencia. Buscamos algún deles, e escollemos seis. -Ourense: a alfaia de Arturo Baltar. Unha verdadeira alfaia é esta composición de Arturo Baltar, o belén de Ourense que se expón na capela de Cosme e Damián e que se abre na data que marca oficialmente o inicio das festas da cidade. Non son poucas as persoas que din saír emocionadas deste grande mundo deseñado polo escultor Arturo Baltar cun visíbel contido etnográfico e antropolóxico. A arquitectura tradicional, a vida do mundo rural, os espazos singulares da provincia están reflectidos no extraordinario belén que Baltar comezou a elaborar por encargo nos anos sesenta e que vai alá xa para máis de cincocentas figuras. Arredor do belén estase a elaborar un documental no que Arturo Baltar será o protagonista canda o mundo que imaxinou e no que reflectiu, case á maneira dunha maqueta, a identidade do país. Unha obra de arte que abre as súas portas nestas datas e que se converte nunha razón máis para visitar Ourense. Só o portal coas poucas figuras típicas que rodean ao nacemento evocan o belén. O resto é país en miniatura, maqueta da nosa identidade. -Santiago: o belén da protesta. O de Santiago é un belén digno de visitar, tan só sexa porque é o protagonista dun conto de Nadal que se repite xa nos dous últimos anos. Consiste en secuestrar unha das pezas do pesebre montado no no centro de Galiza, na Praza do Obradoiro, rescatadas logo cunha mensaxe reivindicativa. Se o pasado ano Xesús era roubado polo colectivo Fartas para denunciar os desafiuzamentos, nesta ocasión Baltasar foi reclamar a dependencias da Xunta dereitos para os inmigrantes. Os dous regresaron á praza mais a súa ausencia fixo deste un dos beléns máis coñecidos do mundo. -Granell, o surrealista Pezas da colección de arte étnica compoñen o surrealista belén da Fundación Granell, na praza do Toral de Compostela. Na recepción do museu, como se se tratase dun almacén improvisado, expóñense as obras de arte popular seleccionadas que pouco teñen a ver coa tradicional composición. A multiculturalidade é o signo do belén granelliano. A arte popular de México, Portugal, Porto Rico, Túnez, India, Perú ou Guatemala forman parte da representación na fundación dedicada ao artista surrealista, coleccionista de pezas das distintas tradicións do mundo. -Beléns de Xermade: Escenas contra os recortes María entrega ao seu fillo recen nacido a San Antonio porque non ten recursos para crialo. Lois Rodríguez Patiño, o párroco imprimiulle un ton reivindicativo a todos os beléns que montou nas distintas parroquias que atende. Desafiuzamentos, autocolantes, o portal precintado ou a vida de beneficencia que se impón coa crise son algúns dos temas dos beléns-protesta de Patiño. -A montaxe de Valga. Da Pantoja a Angrois. Difícil de definir é o belén de Valga, un dos máis visitados do país que agarda neste ano recibir arredor de 40.000 persoas. De grande dimensión, con moitas estampas movíbeis, o belén de Valga mestura sen orde de continuidade escenas do relato do nacemento de Xesús canda outras do ano que remata e que, nesta ocasión, se centran no accidente de Angrois, nos programas televisivos de Mariló Montero ou Sálvame, a Operación Malaya cunha afectada Isabel Pantoja ou a xa tradicional imaxe de Carolina Otero bailando, a figura internacional natural de Valga. A Xunta declarou recentemente esta curiosa montaxe de Interés Turístico de Galiza. -Ribadeo: entre cerámica e bolillos. Elaborado polos artesáns da comarca, pódese visitar na Oficina de Turismo de Ribadeo. O grupo de artesáns "Obradoiros con Alma" confeccionaron cada unha das pezas deste belén feito a man na súa totalidade e que inclúe figuras que van desde a cerámica de Otero Regal, Miriam Viveiro, Lucía Catuxo, Estéfano Gundín ou Chus Lage, ás pezas de carpinteria de Miguel Fernández, Felix Paz ou Francisco Fra, o encaixe de Mª Luz Mendez ou o traballo das redeiras de Cabo Burela. Clausurarase o 31 de xaneiro.


Summary: Considera un "despropósito" que os gobernos territoriais "compitan entre si" en materia fiscal.

O ministro de Inclusión, Seguridade Social e Migracións, José Luis Escrivá, mostrouse esta terza feira partidario de centralizar impostos para evitar o "despropósito" de que os gobernos territoriais "compitan entre si" en materia fiscal. Escrivá, en declaracións a Onda Cero, deixou claro que esta é unha opinión "a título persoal", que xa defendeu no pasado, e que vén a conta da decisión anunciada nesta segunda feira pola Xunta de Andalucía de suprimir o Imposto de Patrimonio, seguindo o ronsel da Comunidade de Madrid. "Paréceme un despropósito que as comunidades se dediquen a competir fiscalmente unhas coas outras", subliñou o ministro, que considerou que eliminar Patrimonio é unha medida "extraordinariamente regresiva" nun momento no que se requiren "políticas redistributivas" para as persoas máis vulnerábeis polos efectos da inflación. Un novo sistema de financiamento pide paso na Galiza "As comunidades autónomas o que teñen que facer é dedicarse a mellorar a provisión de servizos en sanidade, en educación... Isto da competencia fiscal entre elas é un asunto que xamais entendín", indicou. O ministro explicou que esta situación deriva dun sistema de financiamento autonómico "mellorábel", que é o que decide os recursos cos que debe contar cada comunidade para prover a cidadanía de servizos públicos fundamentais como sanidade e educación. No Estado español, precisou, decidiuse ir a un sistema de cesión de impostos completos e tramos de impostos, aínda que el é partidario do modelo australiano, no que a asignación de recursos autonómicos é en función do gasto efectivo per cápita en cada un dos servizos públicos que se xera. O Executivo español anuncia unha suba de 24% no financiamento autonómico "É un modelo moito máis fino. En cambio, en España estamos moi instalados nesta cesión de impostos que ten moita tradición, mais que a min, persoalmente, non me gusta porque xera estas derivas tan indesexábeis como as que estamos a ver estes días", insistiu. Para Escrivá, este é un debate "fundamentalmente técnico, non político". "Os cidadáns entenden que as comunidades autónomas xogan un papel central na provisión de servizos de educación, sanidade ou dependencia e iso xa é tan importante...", concluíu.


Summary: A Alianza Rural Galega volve denunciar a "ineficacia e desleixo cómplice" da Xunta de cara á nova campaña de incendios. "Todo queda ao abeiro do tempo, o único factor sobre o que non se pode intervir directamente", advirte.

A Alianza Rural Galega (ARG) advirte de novo dos riscos de lumes en Galicia para este verán. Malia que quere "fuxir de predicións e agoiros catastrofistas" sobre a posible incidencia dos incendios no período de máximo risco, a ARG repara no feito de que a climatoloxía "siga a ser o principal factor determinante" á hora de previr as consecuencias. E todo, malia que os lumes no país "son un conflito cunha fonda base social, sensíbel ás políticas sobre a xestión do territorio". "A administración está máis preocupada por apagar os lumes físicos e mediáticos que por intervir sobre as causas" "Isto deixa claro a ineficacia ou o desleixo cómplice da actual administración, máis preoupada por apagar os lumes físicos e mediáticos que por intervir sobre as causas –principalmente socioeconómicas- que os provocan", destaca a Alianza Rural, que advirte de que todo "fica ao abeiro do tempo, único factor sobre o que non se pode intervir directamente", para que esta tempada "vivamos outra vaga de incendios catastrófica ou que a incidencia do lume sexa menor que outros anos". "Cunha climatoloxía adversa (altas temperaturas, forte vento e baixa humidade) tanto terán as medidas de extinción que a Xunta artelle a través do institucionalizado Pladiga: o monte seguirá ardendo", insiste nun comunicado a ARG, que cre que neste 2014, e logo dunha primavera e un verán até o de agora moi húmidos, "a franxa atlántica vaise salvar de grandes incendios". "Se a calor vén en agosto e setembro, cabería agardar una maior incidencia dos lumes nas comarcas interiores de Lugo, Ourense e Pontevedra. E de persistir esta situación, os principais focos poderían trasladaranse tamén á franxa atlántica da Coruña e norte de Pontevedra", explican. "De seguir coa climatoloxía actual, a franxa atlántica vaise salvar dos grandes incendios" Pero hai moito máis. Se á previsión climática se superpoñen os factores socioeconómicos que causan os lumes (envellecemento da poboación, abandono do rural, forestación con pirófitas e outros cambios nos usos do monte, así como os conflitos coas especies cinexéticas, entre outros), a Alianza Rural Galega sitúa nos distritos forestais III e XII na Coruña; VII, IX e X en Lugo; XII e XIII en Ourense as zonas de "maior risco de conflitos incendiarios". E hai outros factores non resoltos, como os "vencellados ao uso do lume como instrumento (de protesta, administrativo, de confrontación política ou mediático)" e que poden "ser tamén o detonante dos lumes naquelas comarcas, particularmente as costeiras, nas que os incendios amosan ademais un maior risco para a poboación por producírense en áreas periurbanas ou con importante concentración poboacional". A análise, segundo a Alianza Rural, amosa "a miopía dunha administración que insiste en apostar todo á extinción abandonando a prevención e que mesmo pretende criminalizar a cidadanía das comarcas con máis lumes, como se o problema incendiario fose só cuestión de orde pública". Pero tamén, "o desleixo e falla de responsabilidade da Xunta que prefire pasarlle a bóla aos concellos e encomendarse á virxe do Rocío que afrontar o conflito dos lumes como un problema social e como tal, resolúbel con métodos participativos, formación, información e concienciación".


Summary: Autonomistas, independentistas e esquerda francesa sacan adiante na Cámara o Padduc. "Somos quen de decidir o noso futuro por nós propios" din de Corsica Libera.

A Asemblea corsa vén de aprobar un Plan de Ordenamento e Desenvolvemento Sostíbel de Córsega (Pdduc nas siglas en francés), un plano cuxa aprobación para 'Femu a Corsica' (nacionalistas, con 11 deputad@s de 51) é "unha vitoria política do pobo coso". O Pdduc tivo o voto favorábel de 38 parlamentares (nacionalistas, independentistas e a esquerda de obediencia francesa). A dereita francesa retirouse da votación argumentando que o proxecto é "irrealizábel" e que vai comprometer o desenvolvemento da illa. Mais, porque é tan importante a aprobación deste plano? Nationalia explica que o Pdduc fixa as trabes do desenvolvemento económico, social, cultural e turístico de Córsega, pulando por preservar "o entorno da illa, a súa cultura e lingua e a súa identidade". Aliás, supón a derrogación do anterior plano, de 2009, moi criticado por ecoloxistas e nacionalistas por entender que era "lesivo" para coa illa. Femu a Corsica, recolle Nationalia, expuxo catro grandes motivos polos que o nacionalismo corso debe estar satisfeito coa aprobación do Pdduc: que por primeira vez se emprega no texto a fórmula de 'pobo corso', contempla a cooficilidade do idioma corso, amplía a protección a zonas agrícolas e espazos naturais fronte o urbanismo e que abre espazos a "elementos dinámicos de goberno". Para as e os independentistas de Corsica Libera, hai dúas mensaxes a ter en conta: a primeira, "que non van ser os especuladores e os mafiosos quen vaian decidir o desenvolvemento da illa"; a segunda: "Os corsos amosamos que somos quen de decidir por nós propios". A proposta aprobada na Cámara debe ser agora analizada por diferentes entidades e organismos da illa, que poderán achegar recomendacións e propostas de modificación durante un prazo de tres meses. Despois, o Pdduc volverá á Cámara, onde se fará a votación definitiva.


Summary: Descobre as curtametraxes galegas nomeadas aos Premios Fugas, considerados os "Goya da curtametraxe".

As curtametraxes galegas Limbo, de Daniel Viqueira, e Beautiful boy (neno bonito), de Fran X. Rodríguez, foron nomeadas aos Premios Fugaz 2020, presentados o día de onte nun acto virtual. Estes galardóns representan os Goya da curtametraxe, segundo teñen por alcume. Trailer LIMBO by Dani Viqueira from BANATU FILMAK on Vimeo. Entre os nomeados nas 19 categorías que contempla o certame, Limbo opta a cinco: Mellor Dirección Novel, Mellor Montaxe, Mellores Efectos Visuais, Mellor Maquillaxe e Perrucaría e Mellor Son. A peza narra a historia de violencia dunha familia que vive illada nunha granxa. Xosé, incapaz de aceptar a nova realidade da súa vida, remata caendo nunha espiral de autodestrución pola que arrastra a súa muller e a súa filla. O debut de Viqueira xa colleita éxitos noutros certames, entre os que destaca o Mèlies de Prata no Festival Court Métrange de Rennes, que o coloca na carreira polo recoñecemento de mellor filme fantástico europeo, o Méliès de Ouro, que se entregará no Festival de Sitges en 2020. Trailer LIMBO by Dani Viqueira from BANATU FILMAK on Vimeo. Por outra banda, Beatiful Boy (neno bonito) presenta unha comedia negra sobre a importancia da pegada que deixamos no mundo, co consumismo como pano de fondo, protagonizada polo actor Denís Gómez. Esta obra opta a dous premios: Mellor Guión e Mellor Montaxe. Outra curtametraxe de produción galega, El gran Corelli, de Abel Carbajal, está nomeada a Mellor Banda Sonora Orixinal e a Mellor Animación. Entre o resto de finalistas salienta Xiao Xian, do barcelonés Jiajie Yu Yan, que compite en dez categorías, entre elas a de Mellor Curtametraxe. Nesta sección tamén están A la cara, de Javier Marco; Un coche cualquiera, de David P. Sañudo; e El monstruo invisible, dirixido polos irmáns Fesser.


Summary: Construtoras e inmobiliarias piden ás Administracións galega e estatal que tomen medidas encamiñadas a dinamizar un sector que consideran chave para a creación de emprego. Entre esas medidas, figura a rebaixa do IVE para a compra de primeiras vivendas ou a recuperación de certas exencións no imposto da Renda.

O confinamento provocado polo estado de alarma fixo que moitas familias galegas cavilaran na posibilidade de cambiar de casa. O problema é que, pese a que os traballos volveron ao sector da construción, no inmobiliario a cousa segue parada. Con todo, as inmobiliarias traballan xa cunha axenda de visitas para cando remate o confinamento, aínda que desde o sector temen que o parón dure varios meses pola delicada situación na que van quedar moitas galegas como consecuencia da crise. A actividade no sector baixou 80% e as visitas online só cobren 5%. O resto corresponde a clientas particulares que actúan pola súa conta. Pero desde o Observatorio Español do Seguro de Alugueiro (OESA) xa piden ao Goberno estatal un calendario para arrancar as visitas a vivendas, sempre de acordo ás normas de seguridade estabelecidas. Mais as peticións do sector non quedan aí. As promotoras reclaman tamén unha baixada de 4% do Imposto do Valor Engadido (IVE) para a compra de primeira vivenda, así como a recuperación das deducións para este tipo de operacións no Imposto da Renda das Persoas Físicas (IRPF) tanto para compradoras como para arrendatarias de pisos de alugueiro, suprimidas en 2012 e 2013, respectivamente. Na súa lista de peticións, a patronal pide "estimular" a compra de pisos coa articulación de avais e liñas de crédito nos préstamos para primeira vivenda. Estas medidas poderían formar parte dun novo plan estatal de vivenda no que se incluiría tamén a mobilización de solo público para a construción de vivendas e unha actualización do prezo para a compra ou alugueiro de pisos de protección oficial. Liga de construtoras Na Galiza, a Federación Galega da Construción (FGC) creou coa Confederación Asturiana da Construción (Asprocon) e a Cámara de Contratistas de Castela e León (CCCyL) o denominado Grupo de Construción do Noroeste, que vén de lanzar a iniciativa ReConstruyamos, con propostas nos eidos económico e social para facer fronte aos efectos da COVID-19. Nestes tres territorios, a construción dá traballo a 170.000 persoas e conta cunhas 20.000 empresas. Como explican desde o grupo, "a construción pode converterse, a diferenza do que aconteceu en 2008, nun posíbel receptor de traballadoras procedentes doutros sectores que, seguramente, terán máis complicada a súa recuperación". Pero para que o traballo non falte consideran "imprescindíbel" que após esta etapa de paralización a Administración reactive a contratación de obra pública mediante procedementos ad hoc, que permitan acurtar os tempos. Tamén, no ámbito privado, cren que é o momento de eliminar trabas burocráticas que provocan "unha dilación innecesaria e infrutuosa da actividade" na espera de informes, permisos, licenzas e autorizacións. Por último, Grupo de Construcción do Noroeste considera fundamental recuperar os fondos de formación para a Galiza e o resto de territorios. "Non contar con estes fondos suporía privar o noso tecido produtivo da posibilidade de saír da situación actual nas mellores condicións posíbeis posto que é necesario o desenvolvemento dunha política de empreho que xere a oportunidade de incorporación de traballadoras formadas ás nosas empresas", apuntan. No capítulo económico, desde o grupo advirten da delicada situación de liquidez das empresas do sector, que non prevén que vaia mellorar cando se levante o estado de alarma, polo que aposta na utilización do superávit e o remanente de tesourería dos entes locais. Seguros nos alugueiros A falta de liquidez non é un problema só das empresas, senón tamén das propietarias e inquilinas das vivendas. De feito, o Observatorio Español do Seguro do Alugueiro (OESA) anticipa un aumento dos seguros ante a falta de pagamentos, que xa cobren 10% do total de vivendas arrendadas no Estado español. Segundo as súas previsións, o número de pólizas desta natureza, que permiten ás propietarias cobrar os alugueiros no caso de que as persoas arrendatarias non poidan pagar, chegará a 40% como consecuencia da COVID-19. A medida, apuntan, afectará tanto a novos contratos como aos contratos de vivendas xa arrendadas e ás prórrogas. As aseguradoras consideran que este tipo de pólizas poden ser "a táboa de salvación do sector inmobiliario", xa que incentivan a posta no mercado de vivendas, sobre todo nos casos das grandes propietarias, nun momento en que a estabilidade financeira das familias, e por tanto a garantía de pago, non está asegurada doutro xeito.


Summary: A nova Xunta Consultiva subsititúe a actual Comisión Superior de Urbanismo da Galiza.

O Diario Oficial da Galiza (DOG) recolle nesta cuarta feira o decreto da Consellaría de Medio Ambiente, Territorio e Vivenda, polo que a Xunta "crea e regula" a nova Xunta Consultiva en Materia de Ordenación do Territorio e Urbanismo. Este organismo, que actuará como ente consultivo, contará con competencias en materia territorial sobre a emisión de informes relacionados cos procesos da administración públicas vencellados coa ordenación do territorio e o urbanismo; realizará estudos e investigacións sobre este ámbito; e prestará colaboración nos procesos contencioso-administrativos nos que a Consellaría de Medio Ambiente, Territorio e Vivenda sexa parte. En canto á constitución desta Xunta Consultiva, a maior parte dos seus integrantes corresponden aos responsábeis locais, provinciais e autonómicos do Goberno galego en materia de ordenación do territorio e urbanismo, mais non incluirá nesa composición representantes sindicais nin integrantes de colectivos ambientalistas ou civís. Pola contra, si contará con "dúas persoas representantes das organizacións empresariais de sectores especialmente relacionados coa ordenación do territorio e o urbanismo", é dicir, dous representantes da patronal da construción ou do sector inmobiliario. Comisión Superior de Urbanismo da Galiza A nova Xunta Consultiva subsititúe a actual Comisión Superior de Urbanismo da Galiza, co obxectivo de "facilitar aos distintos operadores técnicos e xurídicos que traballan nestas funcións o desenvolvemento das súas funcións, segundo expón a propia Consellaría de Medio Ambiente, Territorio e Vivenda. O Goberno galego tamén xustifica a creación deste organismo na "crecente" demanda por parte das administraicóns públicas e colectivos profesionais dun órgano específico que preste asesoramento á hora de interpretar a normativa vixente en materia de urbanismo.


Summary: Foi detida en Cisxordania e inculpada por "captar fondos para unha organización terrorista".

O pasado 13 de abril, as forzas de seguridade israelís arrestaban na súa casa, perto de Belén, a Juana Ruiz, unha cidadá española residente en Cisxordania desde 1985. Cooperante da ONG Health Work Committees (HWC), foi acusada o 6 de maio tras case un mes detida, en condicións que levaron o Goberno español a facer unha reclamación pública. Os cargos: "captación de fondos e financiamento de organización terrorista". As autoridades israelís aseguran que Ruiz conseguiu mediante "fraude" e facilitou acceso a grandes sumas doadas desde Europa con destino á Fronte Popular de Liberación de Palestina (FPLP), organización política que o Goberno de Israel (e a UE) considera "terrorista". É baixo estas leis antiterroristas que a activista foi arrestada, acusada e levada onte ante un tribunal militar para ser xulgada. Porén, o xuízo á responsábel da captación de fondos en Europa de HWC ─ONG que facilita servizos médicos en Palestina aos máis desfavorecidos─ foi adiado ao 1 de setembro. Segundo declaracións da portavoz da familia, Begoña Lalana, recollidas pola axencia Europa Press, a defensa suscitou algunhas cuestións e solicitou acceso a novas probas, abrindo un novo prazo para se pronunciaren todas as partes. Nunha entrevista publicada onte polo xornal español El País, o marido dela, o cidadán palestino Elías Rismawi, relataba que non foi até o pasado 4 de agosto que a puido visitar no cárcere grazas á mediación da Cruz Vermella. Relatoulle que pasara catro semanas en réxime de illamento na prisión de Ha Sharon, ao norte de Tel Aviv, e que tiña medo polo traslado para testificar onte ante o tribunal militar de Ofer, ao norte de Xerusalén, debido ás condicións "inhumanas" da viaxe. Ruiz, de 62 anos, nega todos os cargos. Porén o Shin Beit, o servizo de intelixencia interior israelí que levou a cabo a investigación, considera que a través de "proxectos ficticios" ou "documentos falsos" recadouse unha gran suma de diñeiro que foi usada para axudar as familias dos militantes da FPLP, para recrutar novos membros e para facer proselitismo en Gaza e nos territorios ocupados de Cisxordania e Xerusalén Leste, segundo un comunicado recollido por The Times of Israel. Como parte deste operativo, ademais de Ruiz ─que no proceso figura co apelido do marido─ tamén foron detidos Tayseer Abu Sharbak, Said Abdat e Amro Hamouda, responsábeis ou exresponsábeis do departamento financeiro e de captación de fondos de HWC. De acordo coa ONG sionista Monitor (dedicada a acabar coa promoción de "axendas políticas e ideolóxicas contrarias a Israel"), HWC recibiu de fondos de Gobernos europeos e da UE máis de 6,6 millóns de euros entre 2017 e 2020. Máis da metade (3,6 millóns) procedían exclusivamente de Suecia. Ataque armado de 2019 A FPLP é unha organización marxista-leninista que en setembro de 1970 se deu a coñecer internacionalmente tras levar a cabo o secuestro case simultáneo de varios avións de pasaxeiros procedentes de Europa e destino aos Estados Unidos. Forma parte da Organización para a Liberación de Palestina (OLP), o principal movemento político-militar contra a ocupación e pola consecución do Estado palestino. A FPLP foi acusada en agosto de 2019 dun ataque con bomba contra un asentamento de colonos xudeus en Cisxordania, no que faleceu unha adolescente de 17 anos. O Shin Bet asegurou que o grupo preparaba máis ataques deste tipo, e as forzas de seguridade israelís detiveron en decembro dese ano medio cento de militantes. O servizo de intelixencia israelí sostén que o diñeiro doado por Gobernos europeos a través de ONG como a de Juana Ruiz serve para financiar a actividade armada da FPLP. Mais ONG de dereitos humanos, como a palestina de atención aos presos Adameer, consideran que Israel está a practicar unha "política de represión", que busca "desmantelar as organizacións da sociedade civil" en Palestina. Onte, Elías Rismawi aseguraba que nin el nin Ruíz militan en ningún partido nin organización, "mais estamos en contra da ocupación, como todos os palestinos". "Se ese é o delito de Juana... Israel nunca terá prisións para todos. Aínda que xa vivimos nun gran cárcere", argumentaba.


Summary: A Xunta preséntase este xoves no Consello de Política Fiscal e Financeira segura de que Montoro recoñecerá os seus "esforzos" e o PP equipara acudir ao Fondo de Liquidez Autonómica co eventual corralito chipriota

O pasado xaneiro o presidente da Xunta acudía a unha entrevista en Radio Nacional de España. No marco dun diálogo de ton marcadamente amable Alberto Núñez Feijóo foi cuestionado pola posibilidade de que Galicia acudise ao Fondo de Liquidez Autonómica (FLA), a bolsa de cartos creada polo Estado para ofrecerlles financiamento ás autonomías con condicións máis flexibles que a banca a cambio dunha intervención das súas contas públicas. Tras meses negándoo, Feijóo explicaba que o Goberno galego ía "ver en 2013 o que pode ofrecer o mercado [de débeda pública] e o que pode ofrecer o Tesouro", isto é, o FLA. "Se o Tesouro ofrece condicións mellores de financaiemnto, non temos ningún interese en darlles a gañar aos bancos", sentenciaba. Dous meses despois a Xunta nega de novo en rotundo que valore acudir ao FLA e acode este xoves ao Consello de Política Fiscal e Financeira (CPFF), que xunta as autonomías co Estado, sacando peito polos seus "esforzos" e estabilidade financeira, ambos logrados, segundo o PP, grazas a que tras as eleccións do 21 de outubro a Xunta non cambiou de cor política. Coa Unión Europea convulsionada pola incerta intervención das contas de Chipre, cun eventual corralito incluído, os conservadores galegos botan man do seu argumentario máis duro para bombardear dialecticamente a oposición galega aínda que, polo camiño, a vaga expansiva afecte tamén a autonomías gobernadas polo PP. Mentres que a Consellería de Facenda mantén o ton técnico e moderado -é "clave" seguir "profundando na estabilidade financeira e no equilibrio fiscal", explican- a voceira popular, Paula Prado, acode á munición de calibre groso para sentenciar que acudir ao FLA é unha operación semellante á que sofre Chipre, a cal recaería con toda a súa crueza sobre Galicia se na cadeira do presidente da Xunta sentase o líder socialista, Pachi Vázquez. Feijóo aseguraba en xaneiro que a Xunta ía "ver en 2013 o que pode ofrecer o mercado" e o FLA, xa que "non temos interese en darlles a gañar aos bancos" Prado basea a súa teoría na reclamación que vén lanzando dende hai semanas o PSdeG. Os socialistas coidan que a "vaidade" do presidente leva o Executivo a seguirse financiando no mercado libre e non no fondo estatal, aínda que isto levase as arcas autonómicas a ter que gastar 48 millóns de euros máis, calculan. Para a conservadora, "o PSOE debería aclarar se mantén que é mellor pedir o rescate, como Chipre, que non necesitalo, como Galicia". Na mesma liña, e aínda que o FLA non ten relación ningunha co sistema financeiro -si o tiveron, por exemplo, as normas estatais que implicaron a desaparición das caixas de aforro-, Prado coida que Pachi Vázquez "debería ir explicar as súas teorías económicas aos pequenos aforradores chipriotas", dado que no Estado "hai comunidades que comparten con Chipre a súa necesidade de seren rescatadas", isto é, de acudir ao FLA, operación que xa realizaron nove autonomías, das cales cinco -Balears, Cantabria, Comunitat Valenciana, Castilla-La Mancha e Murcia- están gobernadas polo PP. Así as cousas, e partindo da base de que "Galicia con Pachi Vázquez á fronte sería Chipre", a dirixente popular asegura que Galicia terá "un papel protagonista" na reunión do CPFF porque se abordarán "entre outros asuntos, un informe do Ministerio sobre a redución de administración paralela", os coñecidos como chiringuitos, e "outro sobre a análise do cumprimento dos obxectivos de déficit", debate que tamén implicará a posibilidade de que o Estado fixe diferentes obxectivos de déficit en función da realidade concreta de cada autonomía. Polo momento nin a Xunta nin o PP aclaran se reclamarán un maior teito de déficit ante Cristóbal Montoro.


Summary: Entre a cantidade que o Estado español recada en Galiza e o que inviste hai unha fenda de por volta de 3.000 millóns de euros anuais. Un dado pouco coñecido porque, sosteñen economistas como Xosé Díaz, rachan o estereotipo de país subsidiado.

Galiza achega cada ano en tributos ao Estado español por volta de 3.000 millóns de euros máis dos que recibe. O pequeno recuncho do 'noroeste español', que segundo a propaganda sobrevive grazas á xenerosidade do goberno central, é un fornecedor de recursos financeiros e fiscais para España. "Se botas as contas ben, Galiza non é, como nos queren facer ver, un territorio que vive grazas á 'solidaridad del resto de España' porque nós non damos por nós propios", afirma o asesor económico Andrés García. Hai unhas contas oficiais e outras contas reais sobre as balanzas fiscais e fluxos económicos ente Galiza e España. Nas primeiras, advirte o economista Xosé Díaz, o noso país achega o papel de simple 'recibidor' de cartos e fondos da graneira central. No segundo, o real, Galiza é un país no que os seus habitantes fornecen de moitos máis cartos ao Estado español dos que reciben Información completa no Sermos Galiza nº 91


Summary: Leandro Regueiro elabora unha proposta de redistribución territorial do país en función dunha serie de criterios, tanto de agrupación poboacional, coma de comunicación das capitais municipais, de superficie mínima e máxima ou de que os concellos urbanos non conteñan espazos rurais excesivamente grandes.

Leandro Regueiro elaborou unha proposta de redistribución territorial do país en función dunha serie de criterios, tanto de agrupación poboacional, coma de comunicación das capitais municipais, de superficie mínima e máxima ou de que os concellos urbanos non conteñan espazos rurais excesivamente grandes. Os criterios seguidos son tanto poboacionais, coma de comunicación das capitais municipais, de superficie mínima e máxima ou de que os concellos urbanos non conteñan espazos rurais excesivamente grandes A primeira premisa era a redución da actual cifra de concellos en Galicia (315), procurando que todos tivesen un mínimo de dez mil habitantes, criterio recomendado pola Unión Europea e que xa comezou a seguir en Grecia. Dado que outros estudos estaban empregando outros criterios poboacionais (entre 5.000 e 12.000 persoas) e á vista de que seguir este mínimo dos dez mil habitantes deixaría concellos (principalmente no sur de Ourense) excesivamente grandes, finalmente o criterio seguido foi que os novos concellos tivesen un mínimo de 7.500. Así mesmo, buscouse que tivesen unha extensión mínima de vinte quilómetros cadrados (con excepcións coma A Guarda ou O Grove). Outros obxectivos era non ter enclaves nin exclaves (coma na actual Salvaterra de Miño) e intentar que o concello non quedase dividido por accidentes naturais importantes (algo que noutros países non suporía tantos problemas coma en Galicia). Procurouse, igualmente, que as novas capitais municipais fosen antigas capitais de concello. Así mesmo, buscouse que os concellos urbanos, aqueles que hoxe teñen máis de 50 mil habitantes, tivesen unha extensión semellante (o que significou reducir os límites de Compostela ou Lugo e incrementar os da Coruña e Ourense) e intentouse que concellos urbanos que limiten con zonas moi poboadas inclúan esas zonas no novo concello (caso de Ferrol que incorpora a Narón). De igual xeito, tratouse de que os concellos moi poboados non contivesen nas súas novas demarcacións espazos rurais excesivamente extensos (para evitar casos como o de Santiago onde hai queixas da zona rural por estar mal atendidos polo concello). Esta redistribución proposta ignora os límites provinciais e tamén agrega ou desagrega parroquias en función as súa proximidade á nova capital municipal, da que se intenta que estea o máis céntrica posible e o mellor comunicada posible co resto do concello Esta redistribución proposta ignora os límites provinciais e tamén agrega ou desagrega parroquias en función as súa proximidade á nova capital municipal, da que se intenta que estea o máis céntrica posible e o mellor comunicada posible co resto do concello, de xeito que non teña que salvar excesivos naturais para chegar a toda a demarcación. Os autores realizaron un segundo mapa, desta vez comarcal, como proposta para a prestación conxunta de servizos. O límite mínimo de poboación foi de 30 mil habitantes, fixando unha capital o máis céntrica posible. Trátase unicamente dunha proposta, como hai outras, realizada iso si con criterios que combinan racionalidade numérica coa axeitación dos modelos resultantes á xeografía física ou humana de Galicia, por exemplo aos fluxos comerciais ou de hábitos de ocio e emprego que se establecen entre uns concellos ou parroquias e os núcleos urbanos ou vilegos próximos. Trátase dunha proposta realizada con criterios que combinan racionalidade numérica coa axeitación dos modelos resultantes á xeografía física ou humana de Galicia E como tal proposta podemos xogar a imaxinar como sería unha Galicia así dividida e administrada. Unha Galicia na que Ferrol e Narón conformarían un único concello de máis de cen mil habitantes; A Coruña agruparía espazos que hoxe dependen de Arteixo, Culleredo ou Oleiros; Fisterra, Cee, Corcubión e parroquias de Muros e Muxía crearían un concello de máis de 17 mil habitantes; Vilanova e A Illa volverían estar unidas; ou crearíanse extensos concellos no sur de Galicia de mil quilómetros cadrados e máis de 7.500 habitantes, por exemplo en Viana do Bolo ou en Lobios. Descarga aquí o mapa que amosa a proposta de redistribución de concellos (.jpg)


Summary: A Coruña acolle a manifestación central, na que participará o secretario xeral, Suso Seixo

A CIG non está disposta a que as políticas económicas e laborais da dereita española fiquen sen resposta neste Primeiro de Maio, data na que a central nacionalista convoca mobilizacións por todo o país coincidindo co Día Internacional da Clase Traballadora. Para a CIG, "as políticas económicas, sociais e laborais que está a promover o PP a través dos Gobernos español e galego, seguindo as directrices de institucións como o FMI, o BCE ou a Comunidade Europea, responden ao seu modelo ideolóxico de economía neoliberal e de defensa dos intereses da banca, dos especuladores e da oligarquía financeira". Frente a iso, o sindicato nacionalista chama a loitar por un novo modelo de organización "a nivel social e económico, realmente democrático, que sirva aos intereses da maioría social" e no que as clases populares e os seus representantes, sociais e políticos, "sexan os que fixen as políticas económicas e laborais e non institucións políticas e financeiras ao servizo do capital". Horarios das manifestacións: Vigo ás 12,00 h. Cruce da Doblada A Coruña ás 12,00 h. Praza de Vigo, manifestación central. Pontevedra ás 11,30 h. Praza da Ferrería Ferrol ás 12,00 h. Avda. de Esteiro (local da CIG) Santiago ás 12,30 h Praza Roxa Lugo ás 12,30 h. Ronda da Muralla (edificio sindical) Ourense ás 12,30 h. Pavillón dos Remedios Ribeira ás 12,00 h. Praza do Peixe Mondoñedo ás 12,30 h. Diante da ECAR Vilagarcía ás 12,00 h. Casa do Mar


Summary: O domingo botou a andar o maratón de debates electorais, que contempla polo menos dous cara a cara diarios entre líderes dos partidos portugueses até o 15 de xaneiro. Ademais, os días 17 e 18 haberá dous debates multipartidistas, o primeiro entre as forzas con presenza na Assembleia e o segundo, entre as extraparlamentarias.

O líder do Partido Socialista (PS) e primeiro ministro en funcións de Portugal, António Costa, aspira á maioría absoluta. É o obxectivo declarado de cara ás eleccións lexislativas do vindeiro 30 de xaneiro, convocadas ante a imposibilidade de o Goberno aglutinar apoios abondos para aprobar o Orçamento de 2022. Volveuno explicitar o domingo pola noite, no primeiro debate electoral desta campaña, un cara a cara na TV pública, RTP, con Rui Tavares, líder do Livre (ecosocialista). "Nas atuais circunstâncias, uma solução estável e progressista só é possível com uma maioria do PS", afirmou. Un argumento que António Costa repetiu en varias ocasións ao longo do debate. Tavares, pola súa banda, pediu "virar a página" e apostar por "funcionar com a maioria que os portugueses dão". É dicir, con base en acordos. Neste sentido incidiu na necesidade de asinar un entre todas as formacións da esquerda. Mais Costa defendeu que Portugal non debe ficar a expensas "dos humores, das jogadas políticas ou daquilo que é movimentação tática de cada um dos partidos". Segundo el, a estabilidade é dada por un programa para catros anos. Martins vs. Ventura A seguir, na SIC Noticías, foron dúas propostas diametralmente opostas ás que se confrontaron no segundo debate electoral televisado: un cara a cara entre Catarina Martins, líder do Bloco de Esquerda (BE), e André Ventura, líder do ultradereitista Chega. "O BE quer aumentar o RSI e as pessoas que fiquem em casa sem trabalhar", acusou el. O RSI, ou Rendimento Social de Inserção, é unha axuda similar á Risga galega. Ventura argumentou que "há pensionistas que recebem pensões de 200 euros, mas o BE quer dar 700 euros, casa e trabalho a quem veio do mediterrâneo com um telemóvel na mão", en referencia ás persoas refuxiadas e inmigrantes que buscan abeiro en Europa. Martins retrucou lembrando que "André Ventura é um condenado por racismo [...] É a primeira vez em 40 anos de democracia. Sei que se orgulha". 13 de xaneiro, data do cara a cara entre Costa e o líder da oposición O menú de onte pola noite incluía outros dous cara a cara. O primeiro, na SIC, entre Rui Rio, líder do conservador PSD (principal forza da oposición) e o ultradereitista Ventura; o segundo, na CNN Portugal, entre os representantes do BE e do PCP. O líder dos comunistas, Jerónimo de Sousa, xa advertiu que só participaría nos transmitidos en sinal aberto. Si que estará hoxe (21 horas, TVI) no que o sentará fronte a Costa. O cara a cara entre o primeiro ministro e Martins ─a outra pata da antiga geringonça─ será o 11 de xaneiro, (21 horas, RTP). E dous días despois chegará un dos máis decisivos, o que sente fronte a fronte a Costa e a Rio (22 horas, simultáneo por RTP, SIC e TVI). Ademais, a TV pública fará dous debates multipartidistas os días 17 e 18: o primeiro entre as forzas con presenza na Assembleia e o segundo, entre as extraparlamentarias.


A questom política do momento é a da presença de Galiza em quanto tal no Parlamento espanhol. A data provável dos comícios, o 20 de Dezembro, se acreditar na tediosa mensagem de Mariano Rajoy ao respeito. Os comícios servirám para renovar 350 escanos no Congresso e 208 no Senado. Para os galegos comprometidos com a entidade nacional da Galiza o repto é ajuntar forças suficientes para conseguir um grupo parlamentar que represente a Galiza no Parlamento espanhol sem dependência orgánica foránea. As condiçons para o projecto coalhar som altamente exigentes. O artigo 23 da Constituiçom estabelece que só poderá formar grupo parlamentar a formaçom que alcance cinco ou mais deputados e supere ademais o 15% dos votos emitidos em cada circunscriçom pola que se apresentar. Em resumo: um deputado por província e dous em algumha delas, a da Corunha, por exemplo. A undécima legislatura democrática e primeira do reinado de Felipe VI apresenta-se decisiva. Abordará previsivelmente umha reforma constitucional da organizaçom territorial do Estado e com ela o status de nacionalidade histórica que a Galiza ostenta graças ao sacrifício daquela geraçom republicana que conseguiu gravar na consciência colectiva do país a sua dimensom nacional. A geraçom de Castelao. É verdade que o povo soberano acabou cedendo depois a defesa e desenvolvimento deste privilégio a formaçons de obediência espanhola ao tempo que estas abriam a festa do "café para todos", afinal indigesto e abominável. Catalunha encarregou-se mais umha vez de recordar-lho aos aprendizes de feiticeiro, agora sumidos em lamentaçons. A perspectiva de mudança que enxergamos nom se limita à mais do que provável revisom da Constituiçom em sentido federalizante; questons como a recuperaçom e blindagem legal dos direitos sociais básicos ou a promoçom de iniciativas de reforma democrática na Uniom Europeia fam parte também da agenda política imediata. Além do mais, as consequências dos comícios cataláns unidas à irritaçom das camadas mais activas da sociedade perante a degradaçom da prática política, o desafio do referendo britânico e a crise dos refugiados ¿E quê vai a ser de nos agora sem os bárbaros? meditava Kavafis som reptos que anunciam mudanças profundas, históricas talvez. Assistimos a um final de ciclo precipitado em Espanha por umha crise de legitimaçom social do duopólio político governante desde os anos da transiçom. Prova-o a vigorosa emergência de partidos de novo cunho que prenuncia um mapa político renovado. Na Galiza, assistimos à clausura definitiva do nacionalismo épico e resistencialista em Ámio, 28-01-2012. Os comícios de dezembro levantárom amplas expectativas no segmento mais inquieto e criativo da nossa sociedade. Dous pólos de atracçom se disputam a direcçom do processo de promoçom de umha candidatura unitária ao Parlamento espanhol. Denominemos umha delas candidatura nacionalitária pola primazia implicitamente concedida à questom nacional e à outra candidatura assemblearista pola proclamada identificaçom com este estilo de participaçom política. O manifesto "Pola Uniom", (PU), identifica o primeiro colectivo, a marca "Encontro por umha Maré Galega", (EMG) o segundo. O BNG e o CG acolhem-se à primeira advocaçom; Anova, EU, e Podemos entre outros rondam em volta da segunda. O BNG é umha sólida formaçom política de mais de cinquenta anos idade, as formaçons competidoras som de recente e acidentada criaçom. A influência social e estabilidade, é, como consequência, património do BNG em contraste com a fragilidade e instabilidade do resto das formaçons. O EMG concentra a sua audiência política em três importantes cidades entre as que nom se encontra Vigo. O BNG refugia-se progressivamente em vilas e cidades de menor entidade. A cooperaçom entre ambas plataformas é ineludível para o sucesso da candidatura unitária pretendida. Persoalmente assinei nas duas – que som umha para mim – bem consciente de que os seus princípios, estratégias e agendas dos partidos incrustados em ambas podem complicar extraordinariamente o processo de confluência. A opçom nacionalitária acovilha um projecto implícito de construçom nacional. A opçom assembleária tende a minimizar esta perspectiva para priorizar a regeneraçom democrática do Estado na onda das esquerdas alternativas. O status político da Galiza nesta segunda plataforma é propositadamente ambigua e um tanto mesquinha. Pablo Iglesias formulou-o como segue: "o ecossistema político galego tem as suas peculiaridades e será a direcçom galega de Podemos quem defina as fórmulas". Persoalmente discutimos a legitimidade e competência política da mencionada direcçom para julgar as "peculiaridades" e exigências de um "ecossistema político" como o nosso com mais história ao lombo que a do inexperiente líder a sua direcçom galega. A direcçom do EMG manifesta umha marcada incomodidade perante o status nacional de Galiza e a exigência de se expressar através de um grupo próprio no Parlamento espanhol. É altamente significativo desta posiçom o reiterado uso do sintagma "sujeito político próprio" para caracterizar Galiza e de um inane paralogismo para degradar o objectivo de promover um grupo parlamentar galego: "um grupo parlamentar é um médio nom um fim", afirma-se. A proposiçom está vazia de sentido, o mesmo se pode predicar de todo e qualquer grupo parlamentar. Simples circunlóquios para rebaixar o imperativo que a todos nos move em prol de umha voz própria para Galiza na decisiva legislatura que se anuncia. Há quem sustenha que a iniciativa PU é um simples disfarce do BNG como este é da UPG. Sem negar a intencionalidade de qualquer formaçom política de influir nos movimentos sociais, ninguém pode negar a potente mensagem de civismo e concórdia que comporta a generosa renuncia do BNG às suas siglas em favor do carácter cívico da plataforma promotora. Ignorámos no entanto se o resto das formaçons contendentes estarám dispostas a tanto. A manipulaçom mediante agentes activos dos aparelhos partidários é, decerto, um risco para qualquer candidatura cívica, mas, nom é imputável em exclusiva ao BNG. O que si acontece no caso do BNG é a existência de umha ampla camada de ex-militantes escaldados polas técnicas de neutralizaçom e silenciamento praticadas polo núcleo messiánico da organizaçom. Compreendo e simpatizo com os agravados mas atreveria-me a solicitar-lhes que tentassem enfriar velhos ressentimentos em prol de um novo tempo político. Para a minha fortuna ou o meu desleixo patriótico nunca militei no Bloco e careço de contas pendentes com ele a nom ser a de ter congelado o relógio do movimento nacionalista aos tempos da guerra fria. Por quê nom avançamos no processo de confluência? A qué autoridade competente estamos esperando para passar à fase resolutiva? Nom perdamos de vista que ainda fica por negociar a parte crítica do processo: a elaboraçom da listagem eleitoral, o financiamento da campanha, a convocatória pública a colaboradores e votantes e o programa. As fortes exigências do processo em curso requerem altura de miras e personalidades políticas rejas e experimentadas à frente. Persoalmente nom acreditei nunca nem acredito nas virtudes taumatúrgicas da voz da rua erigida em oráculo de toda sabedoria política e prenda de democracia impoluta. Necessitamos política e políticos em exercício. O carácter inevitavelmente unitário da candidatura e a exemplaridade técnica, política e cívica dos candidatos a encabeçá-la som imperativos essenciais. Competência técnica, capacidade dialéctica, espírito cooperativo som requisitos ineludíveis a exigir aos candidatos. Fica proibida a mediocridade e os prémios de consolaçom a lealdades militantes e crentes provados. Nom há muito me atrevia eu a propor como figura simbólica de cabeceira ao ex Fiscal Superior de Galiza, Carlos Varela García. Personalidades semelhantes, com ou sem adscriçom partidária, poderiam reforçar os postos finais das candidaturas provinciais. Por ai devia transcorrer a pesquisa da listagem de consenso. O processo nom pode fracassar porque seria interpretado como derrota colectiva e prova da irremediável persistência dos velhos modos na política. Senhores promotores, amigos aderentes, apliquemo-nos à tarefa. Pretendemos inaugurar um novo tempo neste velho país.


Summary: O 2013 pesará máis nos petos d@s galeg@s. O ano comezará cunha suba de prezos nas portaxes, o billete de tren e das tradicionais luz e carburantes. Malia a queda do poder adquisitivo provocada polas sucesivas reducións salariais e as políticas de austeridade promovidas polos gobernos español e galego, a chegada do 2013 custará caro.

A 'costa de xaneiro' apertará máis unha vez o peto da cidadanía en que sumará o quinto ano de crise económica. Ás portas de 2013 as clases populares serán recibidas con máis un aumento dos prezos, nun país co índice de desemprego situado no 21%. Aliás do incremento do prezo dos carburantes ou o tabaco, Galiza comezará o vindeiro ano cun aumento do 2,4% do custo das portaxes dependentes do Estado español e de máis do 3% para os tramos de titulatidade galega como os que unen Carballo - A Coruña e Vigo - Baiona. Tamén así, o transporte ferroviario será máis caro o vindeiro ano. Neste sentido, Renfe vén de anunciar que pretende aumentar nun 3% o prezo do billete de media distancia. A decisión adoptada, súmase ao incremento padecido após a suba do IVE aprobada en setembro polo goberno de Mariano Rajoy. Porén, o executivo español tamén deu luz verde ao aumento dos prezos no autobús interurbano que en 2013 custará até un 6,07% máis. O goberno español argúe a aprobación desta suba ao incremento do custo do combustíbel, que no entanto, tamén deberá afrontar a cidadanía coa chegada do novo ano. Gasolina e gasoil converteranse de novo en bens de luxo en gran medida debido á desaparición das exencións aos biocarburantes e á aplicación deste gravame sobre o consumidor final. A luz subirá entre un 3% e un 7% entrementres o transporte interurbano aumetará máis do 6% o seu prezo Asemade, partir desta terza feira, @s galeg@s pagarán, máis unha vez, un aumento do prezo dalgúns servizos básicos. Así pois, o recibo da luz podería subir entre un 3% e un 7% verbo do anuncio do ministro de Industria español de non intervir sobre as portaxes eléctricas e a aprobación dun outro mecanismo que se aplicará sobre as potencias situadas por riba dos 3 quilovatios. Pola contra, butano e gas natural manterán durante o primeiro semestre o seu prezo. Malia que os indicadores amosan unha importante perda de poder adquisitivo entre as clases populares e que boa parte das medidas aprobadas desde os executivos español e galego seguen a supor graves consecuencias económicas para as familias --como o repagamento sanitario ou o desmantelamento dos servizos sociais, a chegada do 2013 virá da man dun custo maior.


Summary: Poesía. Teatro. Para todos os públicos, no mellor sentido da palabra. Aínda que nel non se fale. Nuncabunga, da compañía Elefante Elegante, fíxose co premio María Casares ao mellor espectáculo. Foi a nota positiva da gala. A negativa, a nova provocación do conselleiro de Cultura, que non se dignou a asistir á cerimonia de entrega.

Muitas veces o teatro infantil é o máis adulto, o que ten máis sentido, máis xuízo, máis capacidade de desvendar as verdades e as mentiras. Nuncabunga, o espectáculo da compañía Elefante Elegante, obtivo o premio grande da presente edición dos galardóns María Casares, que se entregaron esta cuarta feira no Teatro Rosalía da Coruña. Non foi o espectáculo que colleitou máis premios. Esa honra foi para Tokio 3, de Voadora, con 5 galardóns, mentres que Viaxe a Ningunha Parte, de Sarabela Teatro, se fixo con 3. Os responsábeis da cultura galega -digamos o conselleiro Jesús Vázquez- nen se dignaron presentarse na cerimonia de entrega á que si acudiu o flamante director do Agadic, Jacobo Sutil. Actores e atrices acusan a Vázquez de non querer nen dialogar. Onte o conselleiro deulles a razón. Non é xa que non dialogue, é que nen sequer fai acto de presenza no evento anual máis importante da cena deste país. Houbo espazo para a denuncia da desatención e o desleixo coa que a Administración autonómica trata o teatro galego. En palabras de Toño Casais, presidente da Asociación de Actores e Atrices de Galiza: "Vivimos un desmantelamento dende o 2010. Estamos coa auga ao pescozo e temos a impresión de que alguén nos pon o pé na cabeza".


Summary: O 'Proxecto Lanóbriga. Unha cidade galaica' do Centro Infográfico Avanzado da Galiza (Ciag) difunde o traballo audiovisual que permitirá visitar "virtualmente" a cidade galaica da comarca do Carballiño.

O 'Proxecto Lanóbriga. Unha cidade galaica', a iniciativa que está a recuperar en imaxes tridimensionais o castro de San Cibrao de Las, situado entre os concellos de San Amaro e Punxín, fixo público esta cuarta feira o vídeo que recrea como era esta poboación hai 2.200 anos. Na proposta, unha das máis importantes coas que está a traballar o Centro Infográfico Avanzado da Galiza (Ciag), atópanse Paco Boluda, Carlos Paz, Anxo Miján e Miguel Torre. Ademais, contaron co asesoramento de persoas expertas en historia, arqueoloxía e investigación que colaboraron de maneira altruísta nesta aventura divulgativa, que non contou con ningún tipo de soporte ou financiamento público. A cidade galaica de Lanóbriga revive en dixital Recrear toda unha cidade galaica casa por casa O director artístico deste proxecto, Paco Boluda, explica a Nós Diario que con esta iniciativa queren "dar unha imaxe diferente dos galaicos que a denigrante que se atopamos agora". Por este motivo defende que "temos unha cultura galaica marabillosa que queremos valorar". O vídeo, que xa está dispoñíbel en YouTube, reconstrúe en 3D toda a cidade galaica de Lanóbriga, un dos nomes cos que se coñecía o castro de San Cibrao de Las. "Nesta primeira fase realizamos todas as edificacións, rúas e murallas contando cos datos das escavacións realizadas até agora", sinala Boluda. Só un 10% dos case 96.000 metros cadrados do castro están ao descuberto, polo que aproveitaron a información desa parte escavada para completar o resto da cidade "casa por casa e a tamaño real", segundo apunta Boluda. Darlle vida para coñecer unha cultura O seguinte paso, no que xa traballan, é dotar de "vida" a Lanóbriga. Agora están a crear "personaxes para que a xente que a visite interactúe" e tamén "os interiores de todas as vivendas". A intención é que se aplique en distintos soportes "a nivel editorial e audiovisual". O castro de San Cibrao de Las Para lograr o carácter divulgativo que buscan, pensaron na súa aplicación a xogos de computadora, "que non sexan de batallas e si de comprender como vivían daquela". Tamén repararon en que as persoas que se acheguen ao xacemento da comarca do Carballiño poidan vivir "a experiencia de pasear polo seu interior reconstruído". Boluda recoñece que "van pouco a pouco", ao facelo "no seu tempo de lecer" e gustaríalle implicar a Administración galega e poder achegalo aos colexios da Galiza.


Summary: As organizacións obreiras critican o alcalde por actuar con "connivencia" desde que comezou o conflito e denuncian que o Concello "feche" posibilidades para solucionalo.

Malia se reanudaren as conversas entre a concesionaria e o comité de folga continúa sen solución a folga do lixo en Lugo. E vai para dous meses. A férrea postura de Urbaser a respeito da retirada dos despedimentos e sancións está a impedir a sinatura dun novo convenio colectivo. Entrementres, desde o Concello de Lugo, a equipa de goberno rexeitou mudar o contrato asinado coa empresa para pular pola resolución do conflito. O concello rexeitou mudar o contrato con Urbaser para que 14 traballador@s teñan unha xornada de luns a sábado A asemblea de traballador@s e o comité reclaman a modificación da xornada laboral de 14 operari@s para pasaren de traballar de luns a domingo a unha xornada de luns a sábado. Para Julio Pacio, secretario do comité de folga, co rexeitamento do consistorio "féchanse parte das posibilidades" dun acordo. Após 47 días de conflito as acusacións entrecrúzanse. Urbaser critica a "demogoxia" coa que di están a actuar as centrais sindicais mentres que @s empregad@s acusan o concello de actuar con "connivencia" coa empresa --filial de ACS. Desde o comité de folga e o cadro de persoal teñen denunciado en reiteradas ocasións que a actitude do consistorio e do alcalde beneficia os intereses empresariais de Urbaser e denuncian que non teña tomado parte activa na solución do conflito. Porén, o alcalde de Lugo, José López Orozco, asegurou que "nunca, nen de maneira activa nen pasiva a empresa me deu nada" polo que di non ter ningún interese en Urbaser.


Summary: Outros catro membros de Ciudadanos, todos eles edís en varios municipios, anunciaron a súa marcha do partido e o seu paso ao grupo do non adscritos tras as decisións "unilaterais" adoptadas pola dirección nas últimas semanas con respecto á Deputación de Ourense.

En concreto, abandonan a formación laranxa os tenentes de alcalde de Punxín e Taboadela, Eulogio González Barreiro e Roberto Blanco Vázquez, respectivamente; ademais do concelleiro en Vilar de Barrio Óscar Seguín Lamelas e do edil en Maceda Emiliano Rodríguez González. Todos eles manterán os seus cargos nos seus concellos. Estas marchas coñécense un día despois da dimisión do coordinador provincial, Manuel Ribao, e a da única representante de Ciudadanos na Deputación de Ourense, Montserrat Lama, que avanzou que trataría de dar "estabilidade" ao Goberno do presidente provincial, o popular Manuel Baltar. A través dun escrito remitido aos medios, os catro edís que abandonan a formación laranxa cargan contra as decisións "unilaterais" adoptadas nos últimos días: "O partido en ningún momento tivo en conta nin se preocupou pola opinión dos concelleiros e do coordinador provincial sobre temas que se referían á Deputación". Esta mesma semana transcendía que a dirección de Ciudadanos rexeitara dúas ofertas procedentes tanto do PSOE, que trataba de promover unha moción de censura contra Baltar, como dos populares, que lle ofreceron a Montserrat Lama unha Vicepresidencia para reforzar a gobernabilidade. "Entendemos que a Deputación somos todos, e neste caso, as decisións tomáronse de maneira unilateral, cunha total falta de transparencia e sen ter en conta as nosas opinións", censuran o catro concelleiros que marchan. Apoio a Montserrat Lama Ademais, expresan no seu escrito o seu apoio a Montserrat Lama, que "sempre tivo en conta" a súa opinión, "cousa que desde o partido endexamais se fixo". "Rexeitamos todo o ocorrido nestes días atrás e manifestamos que non compartimos a visión" de Ciudadanos, ao que acusan de pretender "sacar réditos políticos no medio dunha crise tan grave". Tras coñecer as catro renuncias, Ciudadanos esíxelles a todos eles que entreguen as súas actas de edís "por coherencia persoal e respecto aos principios éticos".


Summary: [NOTICIA ACTUALIZADA]. Un número aínda indeterminado de persoas foron feridas durante o tiroteo e é probábel que o ataque se saldase cunha vítima mortal tal e como informaron medios locais, a pesar de que este extremo aínda non foi confirmado oficialmente. O nivel de alerta anti-terrorista foi elevado ao máximo no distrito de Utrecht.

"Varios disparos foron realizados no tranvía e bastantes persoas ficaron feridas. Hai xa helicópteros no lugar e até agora non ten habido arrestos", dixo un portavoz da policía. Unha testemuña dos feitos, citada pola estación de televisión local RTV Utrecht, afirma ter visto a unha muller caída no chan após o tiroteo e varias persoas fuxindo do lugar despois dos disparos. A policía informou en twitter que non desbota que o ataque sexa un acto terrorista. The police is investigating the shooting at the #24oktoberplein in Utrecht this morning. An possible terrorist motif is part of the investigation.— Politie Utrecht (@PolitieUtrecht) 18 de marzo de 2019 Información actualizada ás 13.01.


O presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijóo, asegurou este xoves que non existe contradición ningunha entre o apoio do PP á iniciativa do BNG a prol de que Galicia reciba novas transferencias de competencias tras dez anos sen sumar ningunha e a súa posición política dos últimos anos. Tampouco a respecto da liña actual do PP encabezado por Pablo Casado, abertamente favorable á recentralización do Estado. Os populares galegos, razoa o presidente, ábrense a posibles competencias para Galicia só por se as recibisen Euskadi ou Catalunya."Somos tan españois como o resto de españois e non imos admitir ningunha discriminación", afirmou Feijóo ao remate da reunión semanal do Consello da Xunta. E por iso se o Goberno de España considera "bo" realizar "unha transferencia a Euskadi ou Catalunya", tamén ten que ser "bo facela a Galicia" e "a partir de aí lle corresponde ao Goberno da Xunta analizar se hai competencias que nos interesa recibir ou non".O presidente da Xunta subliña que na súa opinión "España non está para facer transferencias ás comunidades autónomas" pola "situación de deslealdade de Catalunya" e mais "por determinadas manifestacións do Parlamento vasco apoiadas por Bildu"Así e todo, "para que non queden dúbidas", Feijóo advirte de que ao seu xuízo "neste momento España non está para facer transferencias ás comunidades autónomas" pola "situación política de deslealdade en Catalunya". Tamén por "determinadas manifestacións do Parlamento vasco apoiadas por Bildu", considera. Pero, ao mesmo tempo, reitera, Galicia "pode ter as mesmas transferencias" que reciban vascos e cataláns porque "non somos unha deputación", senón "un territorio preconstitucional" cun "Estatuto dende 1936 e unha nacionalidade histórica por referendo constitucional no 78". Esa lembranza, agrega, "non significa para nada outros plantexamentos" porque "eu non son nacionalista nin o serei", conclúe.


Summary: A entidade, que neste 2015 celebrará o seu 40 aniversario, renovou este sábado a súa Xunta Directiva, que segue a ser presidida por Virxinia Rodríguez. Entregou os premios Osíxeno e aprobou tamén propostas de resolución sobre os comedores escolares ou a vespa velutina.

ADEGA celebrou este sábado a súa 39ª asemblea, que renovou a súa Xunta Directiva, que segue presidida por Virxinia Rodríguez e que prepará os actos de conmemoración do 40 aniversario da entidade, que se celebrarán ao longo de 2015. 40 anos de ecoloxismo a cargo dunha asociación que comezou a traballar en 1974, aínda que non foi legalizada até 1976, e cuxa actividade se incrementou a partir sobre todo dos anos oitenta. Os vertidos de residuos radiactivos, os grandes encoros, a xestións dos residuos, a política de ríos ou a planificación forestal racional centraron parte das súas accións dende entón. Na asemblea desta fin de semana aprobáronse ademais, por unanimidade, unha serie de propostas de resolución, centradas no TTIP, en Ence, no Plano de Desenvolvemento Rural, na vespa velutina, a Lei Mordaza ou os comedores escolares. A nova Xunta Directiva, que segue presidida por Virxinia Rodríguez, prepará os actos de conmemoración do 40 aniversario da entidade, que se celebrarán ao longo de 2015 Así mesmo, no decurso dun xantar de confraternización a entidade fixo entrega dos premios Osíxeno 2014 ás mellores actitudes e actuacións ambientais do ano, uns galardóns consistentes nun diploma e nunha escultura do oleiro carnotán Nacho Porto. Na categoría individual o galardón foi para Xosé Luis Rodríguez Domínguez, presidente de ASOAR-ARMEGA (Asociación de armadores de artes menores) "polo seu incansábel traballo en defensa das nosas costas e da pesca sustentábel". Na categoría colectivo recoñeceuse o traballo da Plataforma Sarriana polo Río, "polo seu compromiso en defensa do bosque de ribeira e do patrimonio de Sarria fronte ao desleixo das institucións". Finalmente, o Premio Osíxeno de honra recaeu en Xosé Manuel Penas Patiño, membro histórico da SGHN e fundador da SGO, "pola súa traxectoria de compromiso coa divulgación e a defensa da natureza". Propostas de resolución Comedores escolares: A Asemblea de ADEGA insta as administracións a introducir os alimentos ecolóxicos e de producción local nos menús escolares, e anima as ANPAS "a reclamaren unha alimentación máis saudábel e vencellada á terra". Sinala que "consumir alimentos ecolóxicos, de tempada e de producción local nos comedores escolares non só é máis beneficioso para as crianzas, senón tamén para o noso agro, o ambiente e a economía do país, e en absoluto resulta máis caro que os alimentos procedentes da agroindustria". "En todo caso, investir na saúde das crianzas e do ambiente fronte ao mercantilismo, os agrotóxicos e os transxénicos debería ser unha obriga para as administración públicas", engade. Na asemblea desta fin de semana aprobáronse ademais, por unanimidade, unha serie de propostas de resolución, centradas no TTIP, en Ence, no Plano de Desenvolvemento Rural, na vespa velutina, a Lei Mordaza ou os comedores escolares Ence e Ría de Pontevedra: A Asemblea de ADEGA esíxelle á Xunta e ao Estado español que "executen de inmediato a sentenza do Supremo e abran un expediente de caducidade contra o emprazamento de ENCE en Lourizán". Asemais, "de acordo coa sentenza e co regulamento da Lei de Costas, a Xunta debe deixar tamén en suspenso a solicitude de prórroga de ENCE e tramitar xa a caducidade para que a empresa abandone Lourizán antes de 2018". A entiddade amosou tamén a súa solidariedade cos activistas da APDR denunciados pola pasteira "por poñer de manifesto as relación familiares e portas xiratorias entre ENCE e a Xunta". Plano de Desenvolvemento Rural: Tralo rexeitamento por parte da UE do PDR 2014-2020 presentado pola a Xunta, para ADEGA "fica claro abandono o total do mundo rural por parte da Consellaría". "O desleixo, a incompetencia, o déficit de participación pública e os tics clientelares dos actuais responsábeis de Medio Rural á hora de redactar o PDR 2014-2020 poden facer que o agro galego fique sen financiamento comunitario até ben entrado 2016", denuncia. A Asemblea de ADEGA esixe "depurar responsabilidades" nunha consellaría "que semella estar a traballar para que o mundo rural galego desapareza". ADEGA pídelle a Xunta e Goberno central que "executen de inmediato a sentenza do Supremo e abran un expediente de caducidade contra o emprazamento de ENCE en Lourizán" TTIP e CETA: A Asemblea de ADEGA rexeita tamén o Tratado Transatlántico de Investimento e Libre Comercio (TTIP) que a UE está a negociar cos EE.UU e o CETA que negocia con Canadá. "Estes acordos estanse a negociar de costas á cidadanía para ceder ás grandes empresas parcelas enteiras de soberanía dende os estados", critica e engade que "a mellora do comercio entre a UE e estes países vai ser usada como pretexto para laminar e flexibilizar as normas destinadas a protexer o ambiente, os dereitos das traballadoras, os servizos públicos e a normativa de consumo". Lei Mordaza: A Asemblea de ADEGA denuncia que a Lei Orgánica de Seguridade Cidádá, coñecida como a Lei Mordaza, é "un ataque contra as liberdades civís e os dereitos fundamentais". Para a entidade, a norma, aprobada en solitario polo PP, "lembra aqueloutra Lei de Orde Pública franquista de 1959", mais "coma co réxime que lle deu acubillo, tamén acabará caendo", sinala. Para ADEGA, "trátase dun golpe de estado encoberto para perpetuar no poder ao PP mediante a criminalización da protesta e a instauración dun estado policial, unha aberración democrática que como cidadás, pacifistas e ecoloxistas rexeitamos radicalmente". Vespa velutina: Finalmente, a entidade alerta de que a aparición da vespa velutina ou vespa asiática "ameaza gravemente as abellas autóctonas e a un numeroso grupo de insectos polinizadores, causando un grave impacto ambiental". ADEGA sinala que "este depredador vén incrementar as altas mortalidades que están a sufrir as colmeas galegas polo uso masivo de agotóxicos", e denuncia que a pesar da importancia clave das abellas para os ecosistemas "nin a Xunta nin os concellos foron quen de dar unha resposta á altura do problema". A Asemblea de ADEGA esíxelle ás administracións públicas "que poñan os medios necesarios para controlar a poboación desta especie invasora". Nova Xunta Directiva de Adega Presidenta e vogal de Ríos: Virxinia Rodríguez Vicepresidente e vogal de Litoral: Xandro García Secretario Xeral e vogal de Territorio e Urbanismo: Froilán Pallín Vicesecretario Xeral: Xosé Salvadores Tesoureiro: Xan Louzao Vogal da Comisión Permanente e de Afiliación: Verónica Torrijos Vogal da Comisión Permanente: Roi Cuba Vogal da Xunta Directiva: Daniel L. Vispo Vogal da Xunta Directiva e de Publicacións: Manuel Soto Vogal da Xunta Directiva: Monserrat Lombardía Vogal da Xunta Directiva: Alberte Sánchez Vogal da Xunta Directiva: Pepa Pérez Sañudo Vogal da Xunta Directiva: Nes Lopes Vogal da Xunta Directiva: Serxio Perille Vogal de Biodiversidade: Martiño Nercellas Vogal de Comunicación: Belén Rodríguez Vogal de Consumo Sustentábel, agroecoloxía e transxénicos: Marie Lacassagne Vogal de Cooperación e Muller: Lucía Parente Vogal de Dereito Ambiental: Fernando de Abel Vogal de Educación Ambiental: Ramsés Pérez Vogal da Eira da Xoana: Marcial Barral Vogal de Enerxía e cambio climático: Fins Eirexas Vogal de Medio Rural e Montes: Xosé Manuel Casal Vogais de Mocidade: Macías López e Sigrid Bouzón Vogal de Patrimonio Cultural e Arqueoloxía: Manolo Miranda Vogal de Patrimonio Xeolóxico: Xoán Ramón Vidal-Romaní Vogal de Protección Animal: Isabelle Kerdudo Vogal de Residuos: María Lafuente Vogal de Saúde Ambiental: Luis Díaz Cabanela Vogal de Transporte e Mobilidade: Adela Figueroa Vogal de Voluntariado: Paco Bañobre


Summary: Se cadra o teatro debe explorar esa difusa fronteira onde acaba o mito da Galiza resignada e conservadora e toma alento a lembranza de Amador Rei, de Daniel Niebla, de Moncho Reboiras.

"Pode o teatro desarmar un país soñado por militares?", pregunta o elenco. Se cadra, si; se cadra o teatro ten a obriga moral de explicar por que hai un país en venda onde antes había unha promesa de futuro. Se cadra é preciso que alguén explique por que sabemos o que significa Atocha e non o que significa Ferrol. Se cadra debe explorar esa difusa fronteira onde acaba o mito da Galiza resignada e conservadora e toma alento a lembranza de Amador Rei, de Daniel Niebla, de Moncho Reboiras. A lúa vai encuberta, a obra de Manuel María, fala de represión e de resistencia, de colonización e de emancipación, de fascistas que se transformaron en demócratas e de demócratas que alguén transformou en terroristas. A lúa vai encuberta, a montaxe de Incendiaria e A Quinta do Cuadrante, fala do silencio que o ocultou todo. Do pacto de esquecemento que propiciou que os protagonistas da nosa historia contemporánea sexan os eucaliptos, a minaría salvaxe, o espolio eólico, a mocidade condenada á emigración. A obra xoga coas ferramentas da farsa, porque nada máis semellante a unha farsa que o chotis bailado polos valedores do bilingüísmo harmónico e os defensores dunha autonomía aprobada con máis de dous terzos de abstención; nada máis próximo ao sainete que a volta triunfal de Castelao da man dos seus executores. A montaxe detalla as cifras e sinala os datos: explica como transiximos ante o engano desde o punto de vista dos enganados, desde a mirada perplexa dos que volven ao lugar do crime e descobren que son as vítimas. "Talvez a memoria non se relacione tanto con lembrar como con descubrir", propón. Por iso chanta os seus esteos na memoria sen ceder ante a nostalxia: "a vida é unha operación cara adiante e non cabe concesión ningunha ao desalento", proclama. E nesa declaración de intencións atopa o terreo para a denuncia, para responder á pregunta esencial: e agora que facemos con tanto silencio? O diálogo entre Manuel María e as dúas compañías que poñen en pé á súa obra é un reencontro necesario, unha recuperación do tronco común que une o teatro de intervención da década de 1970 e o teatro documento dos nosos días, nunha alquimia que converte o contemporáneo en clásico, o circunstancial en intemporal. É unha conversa que reúne as manifestantes das Encrobas e as de Nunca Máis, as de Baldaio e as do Non á Guerra, as de Xove e as da Guerra do Vento. Talvez sempre estiveron no mesmo bando, mais o pacto de silencio da exemplar transición non lles permitiu recoñecerse até o de agora. Talvez o teatro tamén serve para iso: para que o patio de butacas se recoñeza como comunidade, como Nación. A lúa vai encuberta, de Manuel María Dirección: Tito Asorey / Dramaturxia: Vanesa Sotelo / Elenco: Davide González, Tito Asorey, Vanesa Sotelo, Melania Cruz / Vilagarcía de Arousa / Estrea: Teatro Principal de Ourense, 10 de setembro de 2021


Summary: Erguer, co apoio da Plataforma Galega en Defensa do Ensino Público, pide a fin da lei Wert, dos recortes e do decreto universitario 3+2 noutra xornada de mobilizacións en varias vilas e cidades galegas.

Unha nova folga contra a Lomce. A organización estudantil Erguer convocou para este xoves un paro xeral no ensino medio e universitario para reclamar de novo a derrogación da Lomce e a fin do decreto 3+2 implantado no ensino superior. A Plataforma Galega en Defensa do Ensino Público (PGDEP) apoia esta xornada de protesta tamén contra os recortes no esino público e en demanda dunha Lei Galega de Educación. Erguer, co apoio da Plataforma Galega en Defensa do Ensino Público, convocan este paro no ensino medio e universitario O sindicato estudantil celebra manifestacións en todas as cidades galegas este mediodía, ademais de mobilizacións noutras localidades como Ribeira, Boiro, Melide, Vilagarcía, Caldas, Moaña, Cangas, O Barco ou Ponteareas. Ademais, xa á tarde, a PGDEP volverá concentrarse nas sete urbes, ademais de no Morrazo, Cee, Carballo ou a Arousa. Na manifestación de Compostela estiveron presentes a voceira nacional do BNG, Ana Pontón; o secretario xeral de CIG-Ensino, Anxo Lourzao, así como representantes de En Marea. A organización estudantil insiste na derrogación da Lomce e na fin dos recortes e lembran que a supresión das reválidas "non é suficiente" Desde o sindicato -que cifra o seguimento da folga entre o 90% e o 85%- insístese en que a supresión das reválidas anunciada polo Goberno central logo de meses de presión social "non é suficiente" e insisten en moitos outros aspectos "prexudiciais" para o ensino público que achega a Lomce: a redución de horas de galego como lingua vehicular, a blindaxe dos concertos educativos con centros privados, a recentralización de competencias, a desprotección do alumnado con necesidades específicas ou a computación de Relixión para a media curricular. Ademais, advirte do Decreto 3+2 aplicable na universidade e que dificulta que moitas familias ou alumnos poidan facer fronte a eses dous anos de mestrado necesarios. No entanto, o conselleiro de Cultura e Educación, Román Rodríguez, xa advertira de que esta folga "desentoa co clima de consenso que hai neste momento". "Deberiamos gastar os esforzos en potenciar os consensos porque nos están demandando que nos poñamos de acordo; negociar cunha folga enriba non é o mellor ambiente", asegurou este mércores. Pola súa banda, a portavoz de Erguer, Iria Figueroa, criticou que PP, PSOE e Ciudadanos estean a impulsar un pacto educativo formulado "de costas á comunidade educativa". A Plataforma en Defensa do Ensino Público de Galicia convoca outra folga para o 9 de marzo Esta nova xornada de folga, convocada por Erguer e apoiada pola PGEDP, chega tres semanas antes doutra nova xornada de paro en toda a comunidade educativa, desta vez impulsada -tamén a nivel estatal- para o 9 de marzo pola Plataforma en Defensa do Ensino Público de Galicia, onde se inclúen Confapa, CCOO, UGT, Sindicato de Estudantes, Escola Viva, Iesga ou o STEG. O motivo, o mesmo: reclamar a fin da Lomce e a fin dos recortes en educación. Unha vez máis, ambas as dúas plataformas volven non coincidir nas reivindicacións contra a antes denominada Lei Wert. Na PGEDP inclúense a AS-PG, CIG-Ensino, Erguer e varias federacións de ANPAs, ademais do BNG e Galiza Nova.


Summary: O lema Galego, chave do mundo está a centrar o traballo en ducias de centros de ensino do país de cara á participación nesta cita de defensa e dinamización do idioma propio do país

A edición 2013 do Correlingua, carreira pola lingua do alumnado de todos os ciclos educativos, organizada pola CIG-Ensino, a Asociación Socio-Pedagóxica Galega (AS-PG), a Mesa pola Normalización Lingüística e os Concellos de Pontevedra, Vigo, Lugo e Ourense xunto coa Deputación de Lugo, comezou xa con diferentes actividades nos centros educativos de Galiza que farán a súa achega participando nos concursos de Manifesto, Banda Deseñada, Vídeo e Cantalingua. O Correlingua que nesta edición terá lugar baixo o lema Galego, chave do mundo, é unha proposta de carácter lúdico-educativo que pretende convidar á mocidade e aos centros de ensino a participar nun acto público de reivindicación do dereito a medrar en galego e tamén a exercer de maneira efectiva como galegos e galegas a través do uso do noso idioma, única forma de garantir o seu futuro


Summary: Marzo de 2004. Cemiterio de San Amaro. Caíannos bágoas por fóra e por dentro. Non podía ser verdade. Non podiamos entender aquela morte tan inesperada, tan prematura, tan inxusta. E se a dor era enorme en todas e todos nós, inmenso foi tamén o oco que Luísa Villalta deixou na literatura galega aos seus 46 anos.

Poeta, narradora, ensaísta, autora teatral, tradutora e violinista. Non houbo xénero nin actividade artística que ela non cultivase con gran brillantez, pois compaxinaba sempre o seu traballo literario coa música, coa docencia e co activismo cultural. Creación e compromiso. Papagaio / Maribel Longueira e Luísa Villalta / Laiovento / Deputación da Coruña / 2006 / 104 páxinas / Esgotado Poucos meses despois daquela despedida tan dolorosa en San Amaro, na que non faltou a palabra amiga e emocionada de Manuel María –que tamén nos deixaría ese mesmo ano–, saía en Espiral Maior o libro En concreto, coa cidade da Coruña como protagonista principal do poemario, co que se daba continuidade a unha liña que Luísa Villalta comezara con Ruído (1995). E dous anos máis tarde publicábase o libro Papagaio, con poemas seus e fotos de Maribel Longueira, unha obra que nacera tras a petición que lle fixera a propia Maribel, que levaba tempo recollendo coa súa cámara a ruína e a destrución do famoso barrio coruñés, tan cobizado pola especulación inmobiliaria. A fotógrafa pedíralle un poema e aos poucos días Luísa apareceu no seu estudio cun libro de 20, como nolo recorda Francisco X. Fernández Naval no prólogo. Se Maribel Longueira, coas súas fotos, salvou para a eternidade a última memoria gráfica do Papagaio, Luísa Villalta, cos seus versos, foi quen de dar voz a aquelas mulleres que habitaron o barrio mentres as súas vidas se ían destruíndo entre a soidade, a explotación humana e a miseria, aturando cada tarde ou cada noite algún vello solteiro, putañeiros sen remedio, bocas cheirando a alcol, falsos amantes, orgasmos alleos… "Pai e a nai xa nunca non me falaron máis. / Eu nunca souben quen dos dous botou a chave / que pechou tras de min a porta do mundo / e me obrigou a saír / sen encontrar saída", podemos ler. Mulleres derrotadas, desprezadas pola sociedade, desherdadas polos pais, violadas entre os cervos inmóbeis das paredes despintadas, corpos para o pracer dos homes, si, só corpos, o único que podían ser, abríndose de pernas unha e outra vez, moitas veces con nomes bonitos escollidos ao azar "para non repetir / a muller vencida e esquecida / que acabo de coñecer". Poesía valente, construída desde a vida e desde a verdade, desde o compromiso e desde a indignación. Poemas que nos desgarran por dentro, escritos coa mesma exquisitez


Summary: A Plataforma en Defensa de Cabana de Bergantiños alerta de que "se Feijóo repite como presidente" e a mina de Corcoesto sae adiante "Galicia pode sufrir cada ano o impacto de 100.000 toneladas de residuos tóxicos"

"Avecíñase un novo Prestige". Con esta contundencia se expresa a Plataforma en Defensa de Cabana de Bergantiños, o grupo cidadán que, "sumando esforzos" coa veciñanza que se opón ás instalación dunha mina de ouro en Corcoesto na que a Xunta ve unha "grande oportunidade". Este colectivo veciñal alerta de que a autorización da actividade extractiva en Corcoesto pode ser o primeiro paso para o "desembarco da megaminaría con cianuro en terras galegas" -neste momento "estanse realizando catas en Santa Comba, Coristanco e outros puntos" á procura de minerais metálicos- ou, o que é o mesmo, "para condenar a esta bisbarra e despois ao resto de Galicia" a "padecementos ambientais e sociais inéditos". O cianuro pode "afectar ao aparello respiratorio e aos sistemas cardiovascular, gastrointestinal, neurolóxico, ocular e dérmico" Os "incertos" 271 postos de traballo que, segundo a empresa canadiana Edgewater Exploration, traería consigo esta mina "non poden xustificar a ruína do futuro medioambiental e turístico dunha terra", din dende a plataforma, que ve a "promesa laboral" favorecida "directamente" polo alcalde cabanés, José Muíño (PP), un dos maiores defensores do proxecto, baseado na utilización de agresivas substancias químicas para "separar o ouro da rocha". Trátase de produtos como o cianuro que, alertan, teñen "efectos prexudiciais mesmo en doses baixas", podendo "afectar o aparello respiratorio e aos sistemas cardiovascular, gastrointestinal, neurolóxico, ocular e dérmico". Inhalada en "concentracións" elevadas resulta simplemente "mortal" e os seus efectos sobre a saúde "poden durar meses ou anos", incluído poslbes "cancros" ou "problemas reprodutivos". Pero aos riscos para a saúde engádese ademais a "interminable lista de impactos medioambientais" que chegarían á comarca se a mina sae adiante ou, o que é o mesmo, din, se "Feijóo repite como presidente" tras as eleccións do 21 de outubro. Este tipo de minaría a ceo aberto "altera o entorno, modificando a morfoloxía do terreo e deixando ao descuberto cantidades de material estéril" pero "perigoso para a saúde". A isto engádese ademais a "alteración de cursos de auga" nos que se forman "grandes lagoas de material altamente tóxico" que poden "filtrarse" e "chegar ás augas subterráneas, que habitualmente son fonte de abastecemento de auga potable". A contaminación do aire con "po residual e outros elementos nocivos" que "penetran ata os pulmóns" ou a polución e erosión do solo, xunto ás posibles "verteduras accidentais" que impactarían de cheo na agricultura son outros dos riscos que leva a plataforma cidadá a lanzar unha alerta para tentar frear a mina, tamén en período preelectoral. "Queremos un futuro para Cabana, para a Costa da Morte e para Galicia, pero non este", resumen, xa que esta, din, non pode ser a vía para o desenvolvemento "dunha terra cuxo progreso está na conservación da súa exuberante riqueza natural". Web da plataforma


Summary: Após cinco horas de xuntanza entre a dirección da empresa e @s representantes sindicais a asemblea de traballadores do servizo de recollida de lixo de Vigo, decidirán se continuar adiante ou desconvocaren a folga. Porén, a priori valoran como "moi positiva" a proposta achegada desde a dirección.

O presidente do comité de empresa, Faustino Santalices, valorou como "moi positivo" o preacordo entre FCC e traballador@s. "Agora terá que ser a asemblea esta mesma noite a que tome a última decisión", sinalou en declaracións a Sermos Galiza. O sindicalista da CIG non quixo dar máis datos sobre os resultados das reunións que remataron cun principio de acordo que permitiría desconvocar a folga prevista para estes días de Páscua. "Por respecto aos traballadores preferimos que sexan eles os primeiros en saber cales foron os compromisos acadados", indicou. O apoio da asemblea é imprescindíbel para a desconvocatoria da folga prevista para o 30 de marzo. As conversas estiveron en ponto morto hai uns días após as diferenzas entre empresa e comité estaren lonxe de se achegar. As negociacións entre ambas partes comezaron o pasado 9 de xaneiro cando FCC, segundo os sindicatos, puxo enriba da mesa unha revisión salarial e non cobrar os tres primeiros días de baixa, cunha redución dun 60% a partir da cuarta xornada. por parte do comité exixíase unha actualización do soldo igual ao IPC máis 1,5 pontos, manter os complementos e os pagos por incapacidade.


A Facultade de Filosofía da USC acolleu o Foro pola quebra democrática e o dereito a decidir, organizado por AGE, e no que participaron Xosé Manuel Beiras (Anova/AGE), Eudald Calvo (CUP), Gerardo Pisarello (Procés Constituent/Guanyem), Ander Rodríguez (Alternatiba/EH-Bildu) e Alberto Garzón (IU). A aula principal da Facultade de Mazarelos ficou pequena para escoitar estas cinco maneiras de entender e levar a cabo procesos de quebra democrática dende a esquerda rupturista, nun contexto de "esgotamento do réxime emanado da II Restauración Borbónica" e dun "brutal proceso de destrución material do xa precario benestar da cidadanía comandado pola dereita neoliberal acompañado dunha deriva recentralizadora", segundo a enmarcación do debate realizada por AGE O debate foi presentado polo decano de Filosofía, Rafael Martínez Castro, que destacou a oportunidade de que este foro se realizase nesa facultade, pois "hai poucos conceptos tan importantes na filosofía coma a decisión, entendida como escolla realizada en liberdade". Antes de dar paso ás cinco intervencións da tarde, Martínez Castro tivo un momento de recordo para Carlos Calvo, na cadea dende hai dous anos. Xosé Manuel Beiras comezou destacando que a xuntanza dos cinco representantes destas cinco forzas de esquerda para poñer en común os seus puntos de vista constituía un "momento dunha gran felicidade". Beiras enmarcou o actual momento de confrontación política na confluencia de crises de varios dos conceptos clave da modernidade, coma o estado nación "que en España nunca existiu, polo que esta crise a arrastra dende sempre", ou o estado de benestar. E, especificamente en España, na crise do réxime da segunda restauración borbónica, unida á crise económica "situada xa na fase da gran depresión subseguinte á crise" e a unha crise de valores en todos os ámbitos da sociedade. Beiras sinalou a necesidade de que se leven a cabo procesos simultáneos de quebra política en cada unha das nacións do Estado, no Estado no seu conxunto, en na Unión Europea O portavoz de AGE sinalou a necesidade de que se leven a cabo procesos simultáneos de quebra política en cada unha das nacións do Estado, no Estado no seu conxunto, e na Unión Europea, un proceso de quebra "que sempre combina un proceso destituínte cun proceso constituínte". Beiras destacou a existencia de varios suxeitos políticos no Estado, que deben exercer a libre decisión, e despois fixar como obxectivo a derrota do réxime. Lembrou que o nacionalismo galego "debe entender que a nación galega é o conxunto dos cidadáns e non unha elite iluminada". E concluíu que o motor deste proceso "é a cidadanía que se autoorganiza e exerce a acción política", unha cidadanía empoderada con quen as forzas de esquerda rupturista deben establecer unha alianza. Pola súa banda, Alberto Garzón (IU), que agradeceu o bo recibimento e a "calor malagueña" que ía a tarde do xoves en Compostela e no interior da sala, destacou que os cinco grupos representados na mesa "compartimos moitos elementos comúns" e "facemolo dende o debate e coa vista posta no futuro". O deputado no Congreso salientou que "xa non hai a alternativa de ser conservador", pois o mundo mudou e hai "unha minoría, unha oligarquía que ten moi clara a sociedade que queren para o futuro" e, mentres, "o resto, as vítimas, aínda non temos un horizonte de futuro consensuado". Garzón salientou que "xa non hai a alternativa de ser conservador", pois o mundo mudou e hai "unha minoría, unha oligarquía que ten moi clara a sociedade que queren para o futuro" Garzón sinalou a este respecto que "xa estamos vivindo un proceso constituínte dominado pola troika", unha reforma política e dos dereitos sociais motivada polo "esgotamento do modelo de acumulación das economías do sur". "Hai un problema de hexemonía política que fai que a dereita interprete a Constitución ao servizo dos intereses da troika", engadiu. Alberto Garzón pechou a súa intervención apostando por unha República, "entendendo republicanismo como unha democracia participativa e radical e unha economía ao servizo dos cidadáns", federal e co recoñecemento do dereito de autodeterminación. Eudald Calvo (CUP): "O proceso non nace do despacho dun político", dixo, "nace dunha confluencia de factores, de moitas crises que se cruzan e que estoupan tras o portazo ao Estatut" Eudald Calvo (CUP) centrou o seu tempo no proceso soberanista aberto en Catalunya, do que subliñou que "pouco ten que ver con CDC ou con Artur Más: "O proceso non nace do despacho dun político", dixo, "nace dunha confluencia de factores, de moitas crises que se cruzan e que estoupan tras o portazo ao Estatut". Calvo sinalou que o referendo do 9 de novembro, "que se vai celebrar si ou si", supón "o inicio doutra etapa". "O referendo vai abrir unha porta, un novo proceso que rematará coa soberanía de Catalunya", explicou, e advertiu que "está habendo en resposta un proceso de recentralización para os que queden dentro de España queden para sempre". O representante das CUP apostou pola ruptura de España e concluíu que "o novo non sempre é mellor, pero en algo novo si se abre a oportunidade de crear algo mellor". Gerardo Pisarello (Procés Constituent/Guanyem) destacou o feito de "estarmos falando de cousas que hai poucos anos parecían impensables, coma de procesos constituíntes ou ruptura democrática" Gerardo Pisarello (Procés Constituent/Guanyem) destacou o feito de "estarmos falando de cousas que hai poucos anos parecían impensables, coma de procesos constituíntes ou ruptura democrática, conceptos convertidos na linguaxe do sentido común e en contrapoderes cidadáns". Pisarello sinalou que ante a crise de réxime, os partidos do sistema ofrecen unicamente "gatopardismo". "Nós, pola contra, pedimos unha ruptura", engadiu. Lembrou que nas últimas décadas o "marco constitucional foise pechando en sentido autoritario", dende o 23F, a entrada na OTAN, ou o Tratado de Maastricht ou a última reforma constitucional. Rematou apostando como "única alternativa" por "procesos constituíntes, só posibles dende abaixo" e lembrando que en Catalunya "só haberá referendo se pobo o arrinca nas rúas", o mesmo que no resto do Estado. Considerou, ademais, "fundamentais as candidaturas cidadás, como Guanyem Barcelona ou a Marea Atlántica", dixo e pediu "atopar a linguaxe axeitada para o 99%". "Se non, o proceso controlarano outros. Ou o réxime ou nós", engadiu. Ander Rodríguez (Alternatiba/EH-Bildu) abriu o debate destacando que nós "queremos soberanía pero non para cambiar uns opresores por outros, senón para librarnos de toda opresión" e que "a esquerda e a dereita non constrúen nación do mesmo xeito". Dixo que "saudamos con ilusión o proceso catalán" e afirmou que "calquera grupo de esquerda rupturista debería velo asi" e salientou que dende EH-Bildu "sempre buscamos procesos de confluencia".


Summary: Un convenio caducado desde hai dous anos, carencias no servizo, ameazas de despedimentos e rebaixas salariais marcan o conflito laboral

Até 12% de rebaixa no prezo. Esa é a oferta á baixa que apresentaran as empresas no último concurso público de ambulancias convocado pola Xunta de Galiza. Cun acordo insuficiente para facer fronte ao servizo —no caso de Santiago, 80% do prezo marcha nos salarios en detrimento de obrigas como hixienizar os vehículos ou limpeza da roupa de traballo—, a patronal tenta ser rendíbel a custe de paralizar a negociación do convenio colectivo, onde solicitan até 25% de recorte salarial. Esta terza feira, a FAMT-CIG convocou unha xornada de greve e mobilización por todo o país do persoal mobilizado coas ambulancias —conductoras e camilleiras— para esixir solucións ante o bloqueo da negociación. O seguimento é de 100% en todo o territorio, con cifras lixeiramente menores nas áreas sanitarias de Lugo e Ourense. Desde a federación de transportes advirten que en setembro a greve pasará a ser indefinida se non hai avances no conflito. "Xa denunciaramos que o concurso non daba para cubrir gastos e, no momento en que as empresas comezaron a pagar o convenio colectivo, non lles dá. Non é só que non poidan subir o convenio, que leva dous anos e medio conxelado, senón que agora pretenden baixar os salarios, as condicións de traballo, as licenzas… como se fose culpa nosa que eles tiveran concursado moi por debaixo do custe real que tiña o servizo", explica Ignacio Pavón, responsábel de transportes da CIG-Santiago. Segundo demandan as traballadoras, a loita polo convenio colectivo tamén implica a Administración pública, que sinalan como responsábel desa renovación "que no seu día adxudicou de xeito vergoñento, moi por debaixo do custe real", critica Pavón. Polo de agora, as empresas "néganse a sentar" e só se amosan dispostas a negociar se a Xunta se compromete a subir a asignación. Pola súa banda, a institución non move peza e insta traballadoras e patronal a negociar, desentendéndose do conflito, que afecta case 3.000 traballadoras. "Nós entendemos que a situación hai que desbloqueala a tres bandas: traballadores, Administración e empresas", sinala o responsábel de transportes da CIG-Santiago. "Quen pon diñeiro é a Administración mais tamén somos conscientes de que o risco que asumiron as empresas foi voluntario e ninguén lles obrigou", aclara. As consecuencias O concurso público non só implicou un conflito laboral por mor da súa insuficiencia, senón que supuxo unha perda de calidade no propio servizo de ambulancias. A carencia de fondos provocou que se desatendesen a limpeza e desinfección das bases, ambulancias e uniformes, así como a mellora e conservación de materiais e medios de traballo. A este respecto, a CIG xa ten presentado denuncias na Inspección de Traballo e no xulgado por non cumprir coa legalidade vixente. Ademais, a precarización do sector implica tamén unha sobrecarga de traballo que se traduce nun alto índice de baixas e na utilización dos contratos en prácticas para cubrir os cadros de persoal de xeito barato.


Summary: A selección feminina contou por vitorias os seus partidos e remata primeira na clasificación do seu grupo no primeiro día de competición. A masculina perde diante Francia e Luxemburgo e agarda por un posto este sábado que serán as finais do torneo.

O inicio esta sexta feira en Pontevedra e Poio do Campionato Europeo de Fútbol Gaélico tivo un resultado desigual para as seleccións galegas participantes. Os campos da Xunqueira, Monteporreiro e A Seca protagonizaron os encontros entre os 25 conxuntos nacionais que reuniron a máis de 400 deportistas. As seleccións galegas compiten en Pontevedra e Poio no europeo de fútbol gaélico O torneo contaba cun formato de competición decidido polo Comité Europeo para esta edición dos Euro Gaelic Games diferente en modalidade masculina e feminina, debido ao número de equipos inscritos. O presidente da Asociación Galega de Fútbol Gaélico, Ángel Negrete, amosouse satisfeito de como se desenvolveu a primeira xornada a nivel organizativo. "Houbo xente durante toda a xornada malia ser unha xornada laboral e tvemos picos de 300 persoas seguindo o campionato por streaming", explicaba a Nós Diario. A Irmandiña feminina imparábel En mulleres, os equipos estiveron inicialmente divididos en dous grupos de 5 equipos. Os mellores equipos avanzaron cara a fase final "Cup", mentres que os que quedaron relegados farano á fase final "Shield" e "Plate" (fases de consolación). O fútbol gaélico busca un "rexurdimento" na súa casa após sufrir moito a pandemia Nesta primeira xornada a selección galega feminina contou os seus partidos por vitorias con marcadores como 36-0 contra Alemaña ou 27-3 no encontro con Luxemburgo. Desta maneira rematou primeira na clasificación (6 puntos). "Quedan por batir as grandes rivais, Francia e Benelux, por estar no outro grupo polo que o intersante será os cruces de hoxe", sinalaba Negrete. En homes, na Xunqueira, a competición estivo composta en dous niveis diferenzados: Championship (orientada aos equipos máis competitivos e de máximo nivel). Neste apartado a selección galega non tivo tanta sorte e perdeu os seus partidos contra rivais de moito porte como Francia (7-16) ou Luxemburgo (3-10). Desta amenira quedou terceira na clasificación con 4 puntos. "Tiveron mala sorte ao perder cos rivais directos, veremos mañá contra Bretaña pola terceira praza", indicaba Negrete. Por último, está o apartado Development no que competiron equipos menos potentes ou que quixeron presentar deportistas en desenvolvemento. A selección galega participou en dous grupos, C e F. No primeiro quedou primeira polas súas vitorias diante de Alemaña e Occitania e no F tamén a falta dun partido.