Dos 15 quilómetros paralizados executaranse só seis e cun só carril por sentido, cun custo de 28 millóns que se suman aos máis de 600 millóns que o Goberno galego ten que pagar ata 2038 polos 25 quilómetros xa en servizoCoa prohibición de realizar actos electoralistas en vigor desde hai dez días, unha vez convocadas as eleccións para o 5 de abril, a conselleira de Infraestruturas, Ethel Vázquez, desprazouse este venres á Costa da Morte para presentar a "prolongación da Autovía da Costa da Morte". Faino cinco anos despois de que o Goberno galego decidise anular 15 dos 42 quilómetros (o 35%) que ía ter esa infraestrutura, que agora decide retomar pero xa non con características de autovía senón cun carril por sentido.Agora, a Xunta vén de someter a información pública o proxecto do que denomina "primeira fase da prolongación" da autovía incompleta, uns seis quilómetros entre Baio, ao comezo do concello de Vimianzo, onde remata agora a autovía, e a estrada AC-432 que comunica Vimianzo con Camariñas. Quedarían aínda pendentes outros dez quilómetros entre ese punto e o remate inicialmente previsto de toda a autovía, en Berdoias. Requirirá dun investimento duns 28,7 millóns de euros, cifra que se engade aos máis de 600 millóns que a Xunta ten que pagar ata 2038 á concesionaria dos 27 quilómetros xa en servizo.A Autovía da Costa da Morte foi unha das promesas que Feijóo, como conselleiro de Manuel Fraga, fixo en 2003 tras o afundimento do 'Prestige', e así o lembrou a propia Xunta este venres no DOGA Autovía da Costa da Morte, continuación da autoestrada de peaxe A Coruña-Carballo, foi unha das promesas que Feijóo, como conselleiro de Manuel Fraga, fixo en 2003 tras o afundimento do Prestige a unha das comarcas máis illadas de Galicia. A propia Xunta lembrou este venres no Diario Oficial de Galicia que a a orixe da infraestrutura hai que buscala naquel Plan Galicia.Nunca foi o escaso tráfico da zona o motivo principal da súa construción senón un suposto reequilibrio territorial co que os sucesivos gobernos autonómicos xustificaron a infraestrutura. Unha obra cuxo custo material, cun ou outro deseño, rondou sempre os 200 millóns pero pola que a Xunta pagará moito máis ao longo dos anos polo modelo de colaboración público-privada elixido para a súa execución, da que só se completaron, en xullo de 2016, 27 dos 42 quilómetros inicialmente previstos.En xuño de 2010 o PSdeG denunciou un sobrecusto de 395 millóns na súa segunda licitación con respecto á adxudicación anulada do bipartitoA infraestrutura licitouna por primeira vez o bipartito de PSdeG e BNG en xullo de 2007 por un máximo de 1.100 millóns a pagar durante 30 anos á concesionaria que asumise a obra e o seu mantemento durante ese período. Adxudicoulla a unha unión temporal de empresas (UTE) formada por Ferrovial e Taboada y Ramos, que se comprometía a facela a cambio de só 584 millóns pero que, pouco despois de iniciar os traballos a finais de 2008, dicíalle ao Goberno galego que non sería quen de rematala se non lle pagaba un 30% máis. Tras a chegada á Xunta do PP, o novo goberno rexeitou as pretensións da empresa, rescindiulle o contrato e licitouno de novo lixeiramente modificado en decembro de 2009. Se o proxecto do bipartito prevía construír inicialmente unha vía rápida dun carril por sentido que nunha segunda fase se desdobraría en autovía, o PP rebaixou o período concesional a 25 anos co requisito de que tivese catro carrís xa desde o primeiro momento.Nese segundo proceso, a oferta mellor valorada, dunha UTE formada entre outras por FCC e Covsa, resultou ser a máis cara, con 979 millóns, o que provocou que en xuño de 2010 o daquela líder do PSdeG, Pachi Vázquez, denunciase no Parlamento de Galicia o que cualificou como un "sobrecusto" de 395 millóns de euros con respecto á adxudicación do bipartito. A segunda candidata nesa segunda licitación, unha UTE de Dragados e Puentes, que ofertaba a obra por 200 millóns menos, levou o proceso ao xulgado. En setembro dese ano, tres meses despois da denuncia socialista, a daquela directora de Infraestruturas da Xunta, Isabel Vila, deixaba o cargo e asumíao a que máis adiante se convertería na actual conselleira, Ethel Vázquez, que volveu licitar a obra por terceira vez. A esa terceira contratación, adxudicada en maio de 2011 por 745 millóns, só se presentaron dúas ofertas, de ACS e da UTE que resultou finalmente adxudicataria, formada por Copasa, Taboada y Ramos (presente na concesionaria do bipartito), Covsa (participante na oferta do suposto sobrecusto) e CRC.A Xunta argumentou a finais de 2014 que a súa segunda adxudicataria non era quen de acometer toda a obra pero en vez de rescindirlle o contrato como fixo coa primeira perdooulle varios quilómetrosPero tampouco á terceira foi a vencida. En febreiro de 2013, case dous anos despois da terceira adxudicación, a Xunta informaba ao Parlamento de que o grao de execución da obra non pasara aínda do 20%. O Goberno galego comezou a argumentar que a concesionaria non era quen de atopar o financiamento ao que se comprometera para poder acometer os traballos. Pero en vez de rescindirlle o contrato, como fixera nunha situación similar coa primeira adxudicataria do bipartito, o Goberno de Feijóo optou por incluír un artigo na lei de Orzamentos autonómicos para 2015 co que lle perdoou á empresa a execución dos últimos 15 quilómetros da vía, entre os lugares de Baio (Zas) e Berdoias(Vimianzo). A autovía quedou así recortada dos 42 quilómetros inicialmente previstos a só 27, un 35% menos de lonxitude do proxectado inicialmente polo que a Xunta aforra só un 17% do importe total que tiña previsto pagar.


Summary: BNG critica que "os que non se poñen de acordo para asinar a moción de censura a Jácome, si o fagan para pactar as súas prebendas".

O Partido Popular, Democracia Ourensana, o PSOE e Ciudadanos acordaron unha nova repartición das dedicacións exclusivas do Concello de Ourense após a ruptura do acordo de goberno entre o PP e o alcalde, Gonzalo Pérez Jácome. Deste modo, na reunión da xunta de portavoces celebrada esta cuarta feira, segundo sinalou o Consistorio, acordouse que o PP, que agora está na oposición, conte con 2,5 dedicacións (unha enteira e tres medias) para desenvolver o seu traballo. Pola súa banda, o resto dos grupos manterán as que xa teñen: tres o grupo de goberno de Democracia Ourensá, tres o PSdeG, unha o BNG e outra Ciudadanos. Precisamente, fontes do grupo municipal do PP consultadas por Europa Press explicaron que con esta nova repartición búscase regularizar a situación dos edís populares após a súa marcha do goberno -no que contaban cunha dedicación a tempo completo e tres ao 75%-. Respecto diso, o alcalde, Gonzalo Pérez Jácome, considerou que as 2,5 dedicacións coas que contará o PP son "proporcionais" ás que teñen os outros grupos políticos. Pola súa banda, consultado por Europa Press, o portavoz municipal do PSOE, Rafael Rodríguez Villarino, tamén afirmou que a nova repartición axústase á situación despois da saída do PP do goberno municipal. Con todo, esta decisión foi rexeitada polo BNG que, nun comunicado remitido aos medios, critica que as forzas que non son quen dese poñer de acordo para presentar unha moción de censura si o fagan para "pactar as súas prebendas" mentres a cidade está "absolutamente paralizada". O Bloque sinala que, aínda que a actividade política necesita recursos materiais (económicos) e humanos (persoais), o Concello de Ourense "non pode converterse nunha sorte de oficina de colocación". Por outra banda, conforme sinalou o Consistorio, os grupos abordaron a duración das sesións plenarias que, en ocasións, supera o oito horas. Neste sentido, estudarase a posibilidade de reducir o número de mocións que presenta cada grupo. Sobre esta cuestión, os grupos reuniranse de novo o próximo 18 de decembro.


Summary: Dez segundos durou o descarrilamento e o freo de emerxencia só actuou cando xa se producira a traxedia. O Alvia circulaba a 170 quilómetros cando 80 eran os permitidos e o maquinista colgara o teléfono once segundos antes de que se iniciara o arrastre. O TSXG fai publico o informe das caixas negras do comboio sinistrado en Angrois.

Segundo os datos que fai públicos o TSXG, o freo de emerxencia actuou cando o tren estaba xa descarrilado. O Alvia circulaba polo punto de descarrilamento a velocidade de 170 qm/hora cando a permitida era de 80. A conversa telefónica do maquinista durou 1 minuto e 40 segundos e remata once segundos antes de que se inicie o son de arrastre do tren producido polo descarrilamento. O arrastre do tren dura dez segundos. Segundo a secuencia remitida polo TSXG, seis segundos despois do descarrilamento rexístrase a "aplicación do freo de emerxencia-seta". O informe foi elaborado e está asinado por axentes da Policía, persoal de Renfe, Adif e Ministerio de Fomento. O interventor declarou hoxe no xulgado e admitiu ser o autor da chamada que recibiu o maquinista. Na causa están personados Renfe, Adif e dúas aseguradoras ademais de dous particulares prexudicados. Até que se dite o auto que dá por finalizada a instrución pódense personar máis persoas ou entidades na causa. O informe das caixas negras do tren protagonista da traxedia de Angrois chegou aos medios de comunicación antes de que ao Xulgado que instrúe a causa. O maxistrado decidiu deducir testemuño do acontecido e remitirse ao xulgado de garda para que inicie unha investigación penal por presunto delito de descubrimento e revelación de segredos. O informe das caixas negras chegou hoxe, sexta feira, ás 11 da mañá a mans do maxistrado. Co informe das caixas negras na man, o xulgado confirma a seguinte secuencia dos feitos,que recollemos tal e como a fai pública: 20:39:06.- Comeza o son de aviso de chamada telefónica. Velocidade 199 qm/h 20:39:15.- Inicio de conversación telefónica do maquinista. Velocidade 199 qm/h 20:39:52.- Aviso acústico correspondente ao paso por unha baliza 20:40:55.- Último son da voz do maquinista. 195 qm/h 20:40:56.- Aviso acústico correspondente ao paso pola baliza previa do sinal de entrada E7. Punto quilométrico 83/876. Velocidade 195 qm/h. 20:40:59.- Aplicación de manipulador de freo en posición de emerxencia. Velocidade 195 qm/h. Punto quilométrico 84/009. 20:41:02.- Aviso acústico correspondente ao paso pola baliza do sinal de entrada E/. Punto quilométrico 84/171. Velocidade 195 qm/h. Nota: No Libro Horario do Tren 151 contémplase que entre o punto quilométrico 84/230 y el 85/000, a velocidade máxima permitida é de 80 qm/h. 20:41:06.- Descarrilamento do tren. Velocidade 179 qm/h. Inicio do son de arrastre do tren. Punto quilométrico 84/413. 20:41:10.- Aplicación do freo de emerxencia-seta. Velocidade 153 qm/h. Punto quilométrico 84/591 co tren xa descarrilado. 20:41:16.- Fin do son de arrastre do tren.


Summary: Os niveis de cobre son 145 veces maiores que os máximos legais aceptados, e os de cinc case 100 veces superiores.

O pasado mes de outubro diversas organizacións ecoloxistas da redeContraMINAcción presentaron denuncias polas evidencias de contaminación en Varilongo (Santa Comba), causada por metais pesados procedentes da mina subterránea de volframio e estaño en proceso de reactivación pola australiana Rafaella Resources e súa filial Galicia Tin & Tungsten. Os resultados das analíticas realizadas polo Laboratorio de Medio Ambiente confirman as denuncias cursadas o pasado ano, baseadas nas evidencias visuais de precipitacións de metais pesados na Braña Ancha (perceptíbeis mesmo desde as imaxes de satélite). Os datos evidencian a presenza de niveis alarmantes de metais pesados (cobre, cinc e cadmio) en concentracións que "superan amplamente os límites máximos que estabelece a lexislación", advirten desde Ecoloxistas en Acción. Desde a plataforma ContraMINAcción alertan ademais que o cadmio é "unha substancia perigosa prioritaria por tratarse dun elemento canceríxeno". Segundo o informe do laboratorio as verteduras proceden do denominado "transversal Carballeira", unha galería de desaugue das labores subterráneas, e das antigas balsas de decantación utilizadas tanto pola empresa de áridos Canteira da Mina S.L.. As verteduras procedentes desta galería presentan niveis de cadmio que superan 325 veces o máximo legal permitido, os de cobre 145 veces e os de cinc case 100 veces máis. A rede ContraMINAcción denuncia a gravidade desta contaminación e a inacción das Administracións. As verteduras do transversal van a parar a terreos agrícolas e desde alí descorren ata o rego dos Lagos. A pesar de que os feitos foron denunciados ante Augas de Galicia en outubro, non consta que se iniciase aínda ningún procedemento sancionador. Só realizou unha analítica o pasado 4 de novembro, evitando comunicar os resultados aos denunciantes a pesar de se teren solicitado. As entidades ecoloxistas consideran que o organismo "busca ocultar a súa propia inacción". Denuncian que xa en 2021 outorgou unha autorización de verteduras a empresa Canteira da Mina S.L., pero que omitía nos controis periódicos a obriga de realizar análises de metais pesados: o verdadeiro problema da explotación, pola presenza de sulfuros. "A ausencia do trámite de avaliación ambiental permitiu que saíran adiante sen incluír calquera medida para o tratamento das drenaxes de mina con altas concentracións de metais pesados antes de verterse ao medio", engaden. As denuncias realizadas motivaron a apertura dun procedemento no Comité de Cumprimento da Convención de Aarhus na ONU e outro na Comisión de Peticións do Parlamento Europeo para investigar as irregularidades.


Summary: O ministro de Facenda español advirte ás administracións que teimen en compensar a paga extraordinaria suprimida polo goberno do estado que incorren nun "delito de prevaricación".

Ao igual que fixera o seu ministerio a través dunha misiva enviada aos concellos o pasado mes de setembro, Cristobal Montoro asegurou nun acto sobre a crise económica desenvolvido en Málaga que a obriga das administracións é "cumprir a lei" polo que a compensación da paga extraordinaria suprimida polo goberno de Madrid suporía unha vulneración da mesma. Neste sentido, o ministro español subliñou que aquelas administracións que non cumpran coa vontade do executivo liderado por Mariano Rajoy estarían "a cometer un delito". "O gobernante que non aplique a lei non debería estar no goberno", aseveraba Cristóbal Montoro a respecto da decisión adoptada por concellos como o de Pontevedra ou o goberno da CAV que están a compensar a perda de poder adquisitivo d@s traballador@s públic@s a través do pagamento dunha compensación de carácter produtivo. Segundo o ministro de Facenda, o Estado español debe transmitir unha imaxe "de país que cumpre as súas leis", polo que para Montoro, a negativa de moitas administracións para cumpriren a redución salarial imposta desde Madrid non transmite "seriedade". "As leis están para seren cumpridas" repetía o ministro entrementres adiantaba que a reforma da administración pública prevista polo goberno "xa está en marcha". Entre as modificacións que introducirá o executivo español atópase o estabelecemento de límites nos soldos d@s alcaldes(as) e mesmo a redución do número de concelleir@s nalgúns municipios do Estado español.


Summary: As asociacións de Actores (AAAG), Directores (CREA), Guionistas (AGAG) e Técnicos (ATEGA) emiten un comunicado no que censuran a suba do IVE aos produtos culturais.

O audiovisual tamén se rebela ante o último paquete de medidas anunciado polo Goberno de Mariano Rajoy. Así, as asociacións de Actores (AAAG), Directores (CREA), Guionistas (AGAG) e Técnicos (ATEGA) veñen de emitir un comunicado "ante o anuncio da suba do IVE aos espectáculos culturais" no que expresan o seu "malestar" por ser, "unha vez máis", un sector "especialmente maltratado polos recortes da Administración". "Nesta ocasión, na que a maioría dos sectores sofren un incremento de arredor dun 20% no seu IVE, o sector da exhibición cinematográfica -entre outros afectados dentro e fóra das industrias culturais- sufre unha suba de máis dun 150 %", lembran as diferentes agrupacións, logo de que os produtos culturais sufrisen un aumento do IVE, que pasa do 8% ao 21%. "O sector audiovisual debe ser solidario, pero se queremos aproveitar o seu potencial debemos rexeitar medidas tan duras e lamentables" "Consideramos que o sector audiovisual debe ser solidario coa sociedade á que pertence e compartir os seus sacrificios, e cremos que eses sacrificios deben afectarnos por riba da media -para poder así salvagardar servicios esenciais como sanidade e educación-; pero se queremos aproveitar o potencial do sector en termos de creación de emprego e xeración de riqueza (elementos fundamentais para contribuír á saída da crise), debemos rexeitar medidas tan extraordinariamente duras e lamentables como as anunciadas a semana pasada", engaden as catro asociacións do audiovisual, que únense así ás protestas de numerosos colectivos sociais e culturais contra os últimos recortes do Executivo do PP, e que serán aprobados este xoves no Congreso dos Deputados.


Summary: As xornadas Traballo digno no fogar e nos coidados: situación, perspectivas e retos para a xustiza social tamén servirán para o coñecemento mutuo e a construción de alianzas estratéxicas e así xuntar forzas para o apoderamento colectivo.

Chachas, criadas, asistentas, fregonas… Hai uns anos a Asociación de Empregadas de Fogar Xiara, utilizaba nunha das súas campañas o slogan "Hai traballos que só se ven cando non se fan" e este slogan define perfectamente a consideración histórica do traballo doméstico e de coidados.O traballo doméstico e os coidados, o que definimos como traballo reprodutivo, foron e son "cousa de mulleres". Así, cando estes traballos transcenden o ámbito privado e pasan a ser remunerados, o que sería o emprego do fogar ou traballo no fogar remunerado, segue a ser realizado maioritariamente, nun 90-95%, por mulleres.Segundo datos da OIT, no mundo hai 67 millóns de mulleres e homes que traballan no sector doméstico, unha de cada 25 mulleres dedícase a este labor. No estado español son 700.000 as persoas que ocupan estes traballos, a maioría mulleres e migrantes, producíndose unha feminización do emprego do fogar.Na teoría, houbo algúns avances grazas ao Real Decreto 1620/2011 que substitúe á normativa de 1985. A lei garante o cobro do salario mínimo interprofesional, o aumento a 12 as horas de descanso entre xornadas e o cobro de baixa por enfermidade común ao cuarto día. Pero na práctica esta normativa non sempre se cumpre. Ademais, aínda quedan por recoñecer outros dereitos como a prestación por desemprego, dereito ao Fondo de Garantía Salarial, contar con inspeccións de traballo máis eficaces para controlar as condicións de traballo, así como a protección fronte a formas de acoso, abuso e violencia no traballo.Falar de emprego no fogar é falar de mulleres, migración, coidados, invisibilidade, desvalorización, desigualdade... É urxente abrir un debate profundo sobre como resolver as necesidades de coidados actuais se apostamos firmemente por unha sociedade sustentada nunha igualdade real baseada na corresponsabilidade.A incorporación das mulleres ao "mundo produtivo" non supuxo unha "revolución" nas formas de seguir atendendo ao reprodutivo e a cuestión séguese resolvendo entre mulleres: ben asumindo unha dobre e tripla xornada; ben contando coa solidariedade doutras mulleres (fundamentalmente avoas, pero tamén irmás, amigas, veciñas,...); ben contratando servizo doméstico, "casualmente", mulleres de novo.E este panorama reprodúcese e complica cando entran en xogo traballadoras migradas. Mulleres que migran para coidar aquí pero deixando a outras coidando alá e, unhas e outras, todas elas, postergando o seu propio autocoidado. En definitiva, non fixemos senón cambiar unhas mulleres por outras.Atender equitativamente as necesidades de coidados devén imprescindible para alcanzar sociedades máis xustas, igualitarias e humanas. A cuestión é que, para logralo, debemos camiñar cara a unha corresponsabilidade de todas as partes implicadas. Todo isto lembráronnolo as organizacións feministas na convocatoria da Folga feminista do pasado 8 de marzo.Desde a Concellaría de Igualdade, Desenvolvemento Económico e Turismo púxose en marcha a campaña Traballo digno, no fogar e nos coidados para visibilizar e investigar sobre a realidade de discriminación e vulneración na que se atopan as mulleres que traballan en emprego do fogar e en coidados.Quen coordenamos esta campaña – Carmen Castro e eu mesma- entendemos que este espazo de encontro posibilitará o establecemento de vínculos, o afortalamento de redes e sobre todo favorecerá a incorporación da perspectiva de xénero, pondo en valor a centralidade dos coidados para o desenvolvemento da vida.Os días 30 de novembro e 1 de decembro no CSC das Fontiñas, estaremos a debater e planificar futuros pasos. Nas xornadas Traballo digno no fogar e nos coidados: situación, perspectivas e retos para a xustiza social socializaranse experiencias de aprendizaxe para o sector, como investigacións, procesos de organización colectiva e historias de vida e loita dalgunhas compañeiras que nos permitirán seguir compartindo e mergullando na temática.As traballadoras do fogar, limpeza e coidado de persoas achegarán o seu coñecemento e reflexións xunto a persoas expertas, profesionais e activistas que traballan, desde diferentes ámbitos e perspectivas, en torno ao traballo do fogar e as tarefas de coidado.Mas as xornadas Traballo digno no fogar e nos coidados: situación, perspectivas e retos para a xustiza social tamén servirán para o coñecemento mutuo e a construción de alianzas estratéxicas e así xuntar forzas para o apoderamento colectivo.


Summary: [ACTUALIZADA ÁS 14,49h] Nicolás Maduro, saíu ileso tras ser vítima dun intento de atentado mentres pronunciaba un discurso en Caracas durante o 81 aniversario da Garda Nacional Bolivariana. O presidente de Venezuela acusa a Colombia do ataque, perpetrado con drons.

O presidente venezuelano, Nicolás Maduro, atópase "en perfecto estado de saúde", segundo fontes gobernamentais, logo de ser vítima dun atentado mentres interviña no 81 aniversario da Garda Nacional Bolivariana, acto realizado en Caracas. O ataque debeuse a detonacións por parte de drons con cargas explosivas que voaron perto da tarima en que se atopaba o presidente. Sete persoas resultaron feridas logo do ataque, que se recolle nas imaxes en vivo que estaba a reproducir a cadea nacional. Poucas horas despois do sucedido, Nicolás Maduro dirixiuse ao país para responsabilizar do ataque o seu homólogo colombiano, Juan Manuel Santos, e a grupos opositores que operan desde os EUA. "Intentaron asasinarme o día de hoxe e todo apunta á ultra dereita venezuelana e á ultra dereita colombiana, e o nome de Juan Manuel Santos está detrás deste atentado", afirmou. Segundo Maduro, os autores materiais do ataque foron detidos e están sendo procesados. Agregou que "os responsábeis intelectuais financistas" viven en Florida (EUA). Foi entón cando instou o presidente estadounidense, Donald Trump, a "combater os grupos terroristas que pretenden cometer magnicidio ou atentados contra países pacíficos, como Venezuela". Un grupo anónimo autodenominado "Soldados de Franela" adxudicouse o intento de asasinato e a través da súa conta de Twitter apuntou que o seu obxectivo era o palco presidencial, cun voo de dous drons cargados con explosivos, sinala TelesurTV.


Summary: Dúas condicións pon sobre a mesa Núñez Feixoo para financiar con fondos europeos de recuperación o traslado de Ence desde a ría de Pontevedra a unha nova planta noutra localización: que a empresa queira investir nese traslado e que se poidan captar fondos da UE para tal fin. A primeira, polo de agora, non se cumpre.

A factoría de Ence "non se pode fechar nin en 15 días nin en 15 meses nin cando entre en vigor a Lei cambio climático", aseverou o presidente da Xunta da Galiza, Alberto Núñez Feixoo, na rolda de prensa posterior á reunión semanal do Consello do Goberno galego deste 22 de abril. Iso si, deixou aberta a posibilidade de empregar fondos europeos de recuperación para trasladar a celulosa da súa actual localización en Lourizán, na ría de Pontevedra, sempre que se dean "dúas condicións": que a empresa queira investir no traslado e que se poidan captar fondos europeos para tal fin. Así respondeu o mandatario galego a preguntas dos medios logo de que na cuarta feira, 21 de abril, no marco da mesa de diálogo convocada polo Ministerio de Transición Ecolóxica para o futuro da planta en Pontevedra, a pasteira se abrise por vez primeira a estudar alternativas para un novo emprazamento. Porén, as condicións que pon Feixoo non son casuais. De facto, a primeira -que a pasteira aposte polo cambio e faga un desembolso para realizalo- fía coa posición que a empresa anunciou o pasado 22 de abril: se ben acepta estudar a posibilidade de novos emprazamentos, o traslado non o ve "posíbel nin por motivos técnicos nin económicos". Eis a chave: hai vontade para estudar propostas, mais non para levalas a cabo. Sobre a posíbel utilización de fondos europeos Covid-19 para trasladar Ence, Feixoo afirmou que hai unha oportunidade no ámbito dos fondos de transición enerxética e transición ecolóxica para instalar novas industrias forestais en lugares máis axeitados.De dárense as dúas condicións que Feixoo puxo sobre a mesa, a Xunta estaría "en disposición de buscar unha saída ao respecto", dixo, ao tempo que cargou contra o artigo 18 da Lei de cambio climático porque "implica" o fechamento de Ence. Este artigo preocupa na Galiza, mais non precisamente pola celulosa, senón porque afecta de maneira directa o sector económico mar-industria ao realizar unha modificación do previsto na Lei de costas, reafirmando o límite de 75 anos para as concesións en dominio público marítimo-terrestre e ao facer nulos os actos administrativos que prorroguen este prazo máximo. Pese a que este artigo pon en perigo o complexo agroalimentar e as empresas integradas no medio, Feixoo insistiu en que o propósito deste apartado da lei estatal é estipular que a concesión de Ence en Lourizán é unha concesión ilegal. "Oxalá puideramos buscar" un emprazamento "dentro duns anos" a Ence ou a calquera pasteira que se queira pór na Galiza. Se mañá vén unha empresa finlandesa ou de calquera outro país e quere situarse nalgún lugar axeitado, por suposto que facilitaremos ese investimento", dixo Feixoo, afirmando que "necesitamos dúas" pasteiras na Galiza, porque temos "46% da madeira de España". E en relación cos incendios forestais -pero sen facer alusión ás consecuencias que sobre os lumes ten o monocultivo de eucalipto-, Núñez Feixoo anunciou a decisión do Consello da Xunta de pór en marcha o Plan de prevención de incendios, dotado con 30 millóns de euros para actuar en máis de 58.000 hectáreas de monte e en 5.000 quilómetros de pistas e vías de comunicación. Ayuso, "boa para a Galiza" Que a candidata popular Isabel Díaz Ayuso gañe as eleccións madrileñas do 4-M é "bo para Madrid, para España e, por tanto, para a Galiza", afirmou Feixoo, que ve o seu "discurso perfectamente compatíbel" co de Ayuso. Así respondeu a preguntas dos medios pola afirmación do líder do PP, Pablo Casado, asegurando que quere ser "a media" entre Feixoo e Ayuso. Os móbeis de Meirás A preguntas dos medios sobre a resolución da Audiencia Provincial da Coruña da pasada terza feira que obriga o Estado a devolver o mobiliario do Pazo de Meirás (Sada) á familia Franco, ademais de indemnizala, o presidente da Xunta sinalou que a súa máxima preocupación está nas estatuas de Isaac e Abraham do Mestre Mateo e na biblioteca de Pardo Bazán, por seren bens de interese cultural (BIC). Esta protección, avisou, implica que calquera actuación sobre elas necesita ser autorizada pola Xunta. Feixoo sinalou unha posíbel falta de concreción sobre o mobiliario na demanda do Estado para a devolución do pazo. Desta maneira o presidente dá osíxeno á interpretación dos Franco para separar o edificio do seu contido, como se este for BIC só polas torres. "Dáme a sensación de que [a resolución] non é recorríbel pero si se pode iniciar novo un preito en relación cos móbeis", remachou en todo caso Feixoo. Lei de Saúde En canto á Lei de Saúde, que o Parlamento aprobou cos únicos votos do PP e que o Goberno español recorreu ante o Tribunal Constitucional, Feixoo recoñeceu que está disposto a negociar co Executivo estatal a mudanza do parágrafo suspendido da lei. "Se o Goberno [español] di que a Xunta sinala na lei que a vacinación é obrigatoria, xa lle digo que non hai preito porque na lei non se di en ningún momento que a vacinación é obrigatoria", expuxo, recoñecendo que non tería problema por mudar a redacción do parágrafo. "Sabemos perfectamente que unha comunidade non ten competencias para obrigar ninguén a vacinarse no ámbito da Covid-19", concluíu. Nova lei para previr adiccións en menores A Xunta traballa nunha lei de prevención de adiccións en menores. "Hai un consumo en relación con este asunto que nos preocupa", afirmou o presidente Núñez Feixoo. O proxecto "comeza a andar xa" coa apertura dun período de consultas para que asociacións e colectivos fagan achegas. Segundo explicou Feixoo, a norma procura actualizar os criterios e obxectivos das medidas de prevención, introducir limitacións á venda e publicidade de substancias psicoactivas como "cannabis e derivados", ou anfetaminas, entre outros. Tamén busca limitar o "mal uso" das redes sociais, internet e videoxogos. Feixoo sinalou que unha enquisa de 2019 apuntou que 72,5% dos adolescentes consumiu algunha vez alcol; 35,9%, tabaco; 27,5%, cannabis; e 13% fai un posíbel uso compulsivo de internet.


Summary: O deputado de Memoria Histórica da Deputación de Lugo, Efrén Castro, visitou os traballos que se desenvolven en Fornelas.

O deputado de Memoria Histórica Efrén Castro achegouse esta terza feira o cemiterio de Fornelas, na Pobra do Brollón, para interesarse polos traballos de localización dos restos de dúas vítimas do franquismo. Un equipo coordinado polo arqueólogo Xurxo Ayán, de Proxecto San Lourenzo, e polo vicepresidente da Asociación para a Recuperación da Memoria Histórica (ARMH), Marco Antonio González, busca desde inicios desta semana os restos de Gervasio González, veciño de Ribas do Sil, e doutra vítima da represión, Ildefonso Fernández, de Quiroga. A ARMH baralla tamén a posibilidade de localizar o corpo de Ildefonso Fernández, de Quiroga. Segundo as fontes documentais e orais recollidas na investigación previa, os seus corpos, tiroteados, apareceron na contorna da estación da Pobra de Brollón en setembro de 1936 e foron enterrados nunha fosa común á entrada do cemiterio. As tarefas de localización tamén foron seguidas polo alcalde da Pobra de Brollón, Xosé Lois Maceda, e do tenente de alcalde, Ricardo Rodicio, quen recibiron o agradecemento dos familiares de Gervasio González, polas facilidades na tramitación administrativa do proxecto. En 2016, a colaboracion entre ARMH e o arqueólogo Xurxo Ayán, director técnico do proxecto arqueolóxico do castro de San Lourenzo, permitiu localizar os restos de José Rodríguez Silvosa e Ramón Somoza, tamén vítimas do franquismo, que foron entregados os seus familiares. A represión desatada polo golpe de Estado de 1936 foi especialmente cruenta no concello da Pobra de Brollón e, en xeral, na comarca de Lemos onde os movementos agrarios e obreiros -vinculados á liña ferroviaria- opuxeron resistencia ao fascismo.


Summary: En Marea acordou abrir un proceso de reflexión logo duns resultados nas urnas que avaliou como "decepcionantes". Escollerán unha nova dirección, tan só medio ano após tela renovado no proceso de primarias que simbolizou a ruptura do espazo político, e propuxo ademais a Mariló Canedo como senadora.

O Consello das Mareas acordou abrir un período de reflexión interna que culminará coa escolla dunha nova dirección, após uns resultados electorais que cualificou como "decepcionantes". Así mesmo, elixiu a Mariló Candedo Gunturiz como a senadora por designación autonómica que proporá a formación liderada por Luís Villares no vindeiro pleno do Parlamento Galego. A dirección da organización avaliou os resultados electorais dos comicios xerais do 28 de abril e dos europeos e municipais do 26 de maio, en que En Marea non acadou representación no Congreso, ficando no 1,08% dos votos na Galiza, nin no Parlamento Europeo, onde ficou como oitava forza galega con só o 1,06% dos votos, o que implicou a perda do escano que a súa candidata, Lídia Senra, tiña na eurocámara. O proceso culminará cun plenario en xullo co obxectivo de definir a liña política e organizativa de En Marea Eses resultados que as urnas depararon a En Marea foron cualificados como "decepcionantes" polo seu órgano de dirección, que ao mesmo tempo tomou o compromiso de "asumir as súas responsabilidades políticas", o que implica a apertura dun "proceso de reflexión colectivo a desenvolver por comarcas durante o mes de xuño" e que culminará cun plenario en xullo co obxectivo de definir a liña política e organizativa de En Marea. O proceso rematará coa escolla por parte das persoas inscritas dunha nova dirección, do Consello das Mareas e da coordinadora, da que Luís Villares está actualmente a fronte. Esta elección será antes do mes de agosto, segundo indicaron desde En Marea. Este procedemento chega medio ano após as primarias realizadas nesta organización que deron como gañadora a candidatura de Luís Villares fronte David Bruzos, quen contaba co respaldo de Anova, Podemos, Esquerda Unida e os alcaldes das mareas de Santiago, A Coruña e Ferrol. Mais finalmente, estas forzas abandonaron En Marea (non así o grupo parlamentario) e chegaron a competir nas urnas nos últimos comicios. Propoñen a Mariló Candedo para o Senado O consello das Mareas propuxo a Mariló Candedo Gunturiz como a senadora por designación autonómica para propor desde o grupo parlamentario de En Marea no vindeiro pleno do Parlamento Galego. Candedo foi elixida por se tratar da persoa que concorreu ás primarias de En Marea para as anteriores eleccións xerais e que obtivo un maior respaldo por parte dos e das inscritas. É profesora titular de Pedagoxía Social na Universidade da Coruña É profesora titular de Pedagoxía Social na Universidade da Coruña, e foi decana da Faculdade de Ciencias da Educación da UDC entre 1999 e 2004 e actualmente é adxunta de Titulacións na universidade coruñesa. Está vinculada co activismo educativo a prol da educación pública desde os movementos de renovación pedagóxica. Está vinculada co activismo educativo É posíbel que a proposta de Candedo atope oposición no resto de membros do grupo parlamentario de En Marea, após o confronto interno entre e a celebración de até tres procesos electorais (xerais, municipais e europeas) en que a En Marea de Luís Villares competiu nas urnas coas candidaturas apoiadas e ou conformadas por Esquerda Unida, Anova e Podemos.


Summary: Con esta decisión fican definitivamente fóra de toda opción de participar na campaña eleitoral, embora si poderían ser candidatos. Todo indica que a resolución da AN preanuncia a que tomarán perante os recursos de Junqueras e os 7 consellers.

Non hai tregua na escalada represiva do Estado contra o independentismo. A Sala de Apelacións da Audiencia Nacional confirmou esta sexta feira a prisión incondicional ditada no seu día pola xuíz Carmen Lamela contra os líderes dos colectivos soberanistas Jordi Sánchez e Jordi Cuixart, en Soto del Real desde 16 de outubro. Non se ve por tanto ningún aceno de distensión por parte dos poderes do Estado, a pesar da enorme tensión acrecentada ao conflito polo encarceramento de Junqueras e os 7 consellers. A resolución, porén, non foi por unanimidade dos 5 maxistrados que compoñen a Sala de Apelacións. Un deles anunciou un voto particular contra o encarceramento dos líderes soberanistas. Os avogados dos Jordis alegaron que non existe risco de reiteración delictiva -un dos argumentos empregues por Lamela para ditar a prisión incondicional- sendo que a DUI xa se ten producido sen que fose preciso o seu concurso. A defensa achegou tamén material videográfico para tentar demostrar que Sànchez e Cuixart non só non obstaculizaron o 20 de setembro a saída dos gardas civís da sede da Consellaría de Economía -como figura nos cargos de Lamela contra eles-, senón que antes ao contrario tentaron "favorecer" o abandono ordenado do edificio por parte dos efectivos do corpo militar. En todo caso, alegan que fixeron en todo momento "chamadas á mobilización pacífica" Sànchez e Cuixart son nomes que figuran en todas as hipóteses de candidatura conxunta do independentismo para o 21-D e esta decisión non impide que se candidaten, mais loxicamente si que participen na campaña. O verosímil é que non sexan os únicos aspirantes a faceren parte do novo Parlament que vivan enreixados a carreira eleitoral. Junqueras e o resto de membros do Govern encarcerados son bazas a xogar por parte do bloco soberanista e mesmo a tal hora non se desbota que nunha listaxe de país poda figurar o president Puigdemont, quen deste xeito, e dada a excepcionalidade do momento histórico, podería dar marcha atrás á súa decisión inicial de non voltar a concorrer ás urnas.


Summary: O alcalde de Pontevedra culpa a Ence e ao PP da situación na que se encontran os traballadores e cre que a Fiscalía debe actuar "de oficio" tras boicotearen o inicio das festas da Peregrina.

O alcalde de Pontevedra, Miguel Anxo Fernández Lores, censurou os incidentes protagonizados por un grupo de traballadores de Ence o pasado sábado durante a lectura do pregón das festas da Peregrina, uns feitos que definiu como un "acto de violencia premeditado e planificado contra a cidadanía". O rexedor avanzou que a Policía Local está estudando o ocorrido para pólo "en coñecemento da Fiscalía" que, segundo considerou, debería actuar "de oficio" ante estes "actos de violencia cometidos contra a Corporación" en pleno espazo público. Críticas ao PP Segundo trasladou esta segunda feira nunha comparecencia pública na que pediu aos promotores da protesta "que paren a violencia", Fernández Lores lamentou, ademais, que tras os "actos de violencia" concelleiras do PP, algúns dos cales "forman parte da Executiva do Partido Popular da Galiza", vestisen os chalecos amarelos dos traballadores, "por se houbese algunha dúbida" de que a protesta "estaba apoiada" por esta formación. "Como alcalde de Pontevedra nunca pensei, nin no máis remoto pensamento, que membros da Corporación de Pontevedra avalasen actos de violencia contra a Corporación e o seu alcalde", laiouse. Lores agradeceu o traballo da Policía Local, por facelo sentir "moi arroupado", ao tempo que lanzou un "chamamento" á empresa de celulosas e ao PP para "que se dediquen a traballar buscando alternativas á localización ilegal en Lourizán da fábrica de Ence". Ence, fóra da ría Fernández Lores reiterou os seus argumentos sobre a situación actual que atravesa a pasteira da Ría de Pontevedra por mor da sentenza da Audiencia Nacional en contra da ocupación por 60 anos da superficie de dominio público marítimo terrestre. "É o resultado dun fracaso estrepitoso da empresa e do Partido Popular", incidiu o alcalde, quen criticou "a incompetencia" desta formación por non cumprir "coa súa obriga de buscar unha alternativa á localización de Ence en Lourizán". Lores lembrou que "a empresa e o PP sabían hai xa 32 anos que a concesión terminaba en 2018" polo que "tiñan que buscar alternativas" se querían seguir producindo na comarca de Pontevedra. En cambio, engadiu, "o que fixeron foi tentar enganar, en primeiro lugar aos traballadores e, en segundo lugar, á cidadanía". Desculpas á cidadanía Neste sentido referiuse á prórroga outorgada polo Goberno en funcións de Mariano Raxoi "que se demostrou que era ilegal" e que se articulou "saltando incluso a lexislación vixente da Xunta". "Eles son os máximos responsábeis desta situación", reclacou o alcalde. Por todo iso, pediu ao PP que faga "exame de conciencia" e se desculpe ante a sociedade pontevedresa. ENCE/PP CONTRA A CIDADANÍA DE PONTEVEDRA! Bengalas, botes de fume e a continuada provocación/enfrontamento coa cidadanía de Pontevedra e os seus representantes non foi casualidade, FOI PLANIFICADO! O cambio da chaqueta ao chaleco de Ence de parte do PP no boicot ao Pregón, tamén! pic.twitter.com/YelEWLTiNJ— APDR (@defensadaria) August 9, 2021


Summary: O PP obtén dous escanos máis que en 2019, mentres Vox capitaliza o declive de Ciudadanos. UPL e Soria Ya! entran con forza nun Parlamento do que fica fóra Coalición polo Bierzo, que superou 5% dos votos en varios municipios da comarca como a propia capital, Ponferrada, mais no conxunto da circunscrición de León os apoios traducíronse en 1,11%.

O PP foi a formación máis votada para as Cortes de Castela e León con 31,43% (-0,06 puntos) dos sufraxios, o que se traduce en 31 procuradores, dous máis que en maio de 2019, seguido do PSOE, con 30,06% (-4,79 puntos) que lle deron 28 deputados, polo que perde sete. Pola súa parte, a ultradereita de Vox convértese na terceira forza con 17,63% dos sufraxios e unha suba de un a trece procuradores, e terá representantes de todas as provincias agás Soria, aínda que Valladolid foi a circunscrición na que obtivo máis apoios, ao obter tres escanos, mentres que logrou outros dous por Burgos, León e Salamanca e un por Ávila, Palencia, Segovia e Zamora. A irrupción de Soria YA!, con tres escanos e sendo a forza máis votada nesta provincia (42%), deixou a populares e socialistas á mínima expresión, cun escano cada un, polo que a entrada desta formación, que naceu como plataforma cidadá hai 21 anos, arrebatoulle dous procuradores ao PSOE e un ao PP. Outra das formacións que logrou os seus obxectivos e conseguiu os mellores resultados da súa historia é Unión do Pobo Leonés (UPL), que pasou de 1 a 3 escanos e alcanzou 4,3% dos votos (2,26 puntos máis que en 2019), o que se traduce en que a formación leonesista lle roubou dous procuradores ao PSOE. Seguirá formando parte do arco Parlamentario a formación Por Ávila, que xurdiu dunha escisión do PP abulense e cuxa constitución liderou o actual alcalde de Ávila e quen fora presidente da Deputación, baixo as siglas do PP, Jesús Manuel González Cabrera. Esta formación logrou manter o escano que conseguiu en 2019. Unidas Podemos e Ciudadanos saíron peor parados desta cita electoral, xa que a formación violeta perdeu un escano e tan só terá un procurador pola provincia de Valladolid, ao lograr 5,08% dos votos, mentres que Ciudadanos esborralla de doce a un só un procurador, ao perder 10,4% dos apoios obtidos en 2019. Pola súa parte, Coalición polo Bierzo perdeu apoios a respecto dos comicios de 2019, pasando de 3.732 votos (1,43% sobre a circunscrición de León, mais 0,27% sobre o total) a 2.508 (1,11% e 0,21%). A formación, porén, superou 5% dos apoios na meirande parte dos municipios da comarca, incluída a capital, Ponferrada (5,41%). Resultados das eleccións en Castela e León


Summary: A cinta gañadora do Goya á mellor longa de animación, codirixida polo coruñés Alberto Vázquez xunto con Pedro Rivero, estrearase en todo o Estado esta sexta feira. En Galiza poderase ver en Compostela, Narón e Vigo.

A longametraxe comeza a súa distribución con medio cento de copias en máis de 35 localidades. Ademais, o seu outro filme premiado, a curta 'Decorado', continúa o seu percorrido polo circuíto internacional de festivais tras ser exhibida en Cannes, Annecy ou Clermont-Ferrand. O director coruñés presentou o filme esta mañá na Cidade da Cultura xunto co conselleiro do ramo, Román Rodríguez, e o produtor Farruco Castromán, de Zircozine. Con el traía os seus tres Goyas (obtivo outro en 2012 pola curta 'Birdboy'). Tras o seu paso por corenta festivais de todo o mundo e máis de 15 premios internacionais, este filme de animación para público adulto preestrease hoxe terza feira nos Cantones Cines da Coruña e o venres comeza a súa distribución española con medio cento de copias en máis de 35 localidades (Narón, Santiago e Vigo), Andalucía, Asturias, Baleares, Castela-A Mancha, Castela e León, Cataluña, Comunidade Valenciana, Madrid, Navarra e País Vasco. Así mesmo, o filme ten pechados xa acordos de vendas internacionais en Estados Unidos, Canadá, Reino Unido e Francia. 'Psiconautas, los niños olvidados' leva ao cinema a novela gráfica do propio Alberto Vázquez. Esta historia da viaxe de Birdboy e Dinky na procura dun mundo mellor foi definida pola crítica como sorprendente, irónica e macabra, conmovedora e dotada dunha gran poética e destreza audiovisual. Xa na curtametraxe 'Birdboy', que lle valeu o seu primeiro Goya ao tándem Vázquez-Rivero, se nos adiantaba o mundo postapocalíptico a partir do que se desenvolveu a longa 'Psiconautas'.


Summary: O Consello da Xunta autoriza a licitación para que unha empresa privada se faga cargo das aeronaves e tamén dos brigadistas que operan nelas, nunha operación semellante á privatización do salvamento marítimo

Nova privatización no servizo contra incendios. Poucos meses despois da fenomenal polémica creada pola privatización das brigadas que lle fan fronte ao lume a través de helicópteros, a Xunta repetirá a operación e farao, ademais, por máis tempo. Malia ás denuncias sindicais, que o pasado verán remataron ante a Fiscalía -a instancias da CIG- para tentar frear o paso a mans privadas deste "servizo público esenceial", o Consello da Xunta decidiu este xoves, na súa primeira reunión ordinaria da lexisaltura, darlle luz verde á licitación dun contrato "do servizo integrado de helicópteros e brigadas helitransportadas con destino á prevención e defensa contra incendios forestais durante as precampañas e campañas dos anos 2013 e 2014". Polo tanto, ata 2015. Cun sistema moi semellante ao empregado para privatizar o salvamento marítimo que se realiza mediante helicópteros, a Xunta non só contrata o mantemento e posta á disposición das aeronaves, senón tameń os e as brigadistas, achegados pola compañía que resulte adxudicataria. Neste contexto, todo semella indicar que se aveciña unha nova treboada laboral no servizo público contra incendios, mentres a Xunta xustifica que os helicópteros son "un medio que precisa de persoal especializado e autorizado para a realización dos labores de pilotaxe, mantemento ou reparación, o que supón a necesidade da contratación dun servizo que permita a dispoñibilidade total desas aeronaves, completamente equipadas e tripuladas". A contratación é moi semellante á utilizada para privatizar o salvamento marítimo con helicópteros "A proposta de xuntar ao servizo das aeronaves a prestación do servizo das birgadas helitransportadas" supón, segundo a Xunta, "establecer un servizo integral que optimiza o funcionamento e os custo", ademais do "aforro que implica a exención do IVE para o conxunto do contrato", xa que a lei permite liberar deste imposto a contratación das aeronaves. Trátase, polo tanto, dun argumentario moi semellante ao utilizado na contratación do salvamento marítimo na que, non obstante, non se inclúe a cifra de cartos públicos que van ser gastados -esa cantidade será pública cando se inicie formalmente o procedemento de contratación-. Así as cousas, cabe concluír que a Xunta desoe por completo as reivindicacións do persoal deste servizo, que aínda o pasado setembro reclamaba o establecemento "dun sistema único" de loita contra o lume, cunha "única" lista de contratación e completa "profesionalización", todo isto realizado dende un ámbito integramente público. Daquela, as forzas sindicais alertaban de que a "atomización" do servizo e o seu gradual traspaso a mans privadas puña en perigo a eficacia da prevención e da extinción das lapas. Facíano despois de que as brigadas helitransportadas fosen adxudicadas á empresa Inaer, a mesma que se encargará do salvamento no mar.


Summary: Perto do 70% do chan galego ten uso forestal, fronte ao 27 por cento para usos agrícolas.

Case un terzo da superficie arborada de Galiza é eucaliptal. Unha porcentaxe que abonda na "elevada eucaliptización" do país, en definición de Greenpeace, e que a organización vén de reiterar esta semana no seu informe 'Radiografía social do medio-ambiente en España', afirmando que por volta do 28% da superficie arborada galega é eucalipto. A propia Comisión de Agricultura do Parlamento de Galiza aprobou en febreiro unha iniciativa para instar a Xunta a "regulamentar as novas plantacións" desta especie, polo seu grande poder de estensión. Foi aprobada cos votos en solitario do PP, pois a oposición considerou a proposta un 'brinde ao sol', unha iniciativa "ineficaz" e que non tiña intención de abordar o problema de raíz. O eucalipto ocupa, segundo dados do Inventario nacional forestal de 2008/10 unhas 288.000 hectáreas, cando no inventario de 1996 eran 138.500 Has. Mais, como indican técnicos e ambientalistas, esas 288.000 hectáreas refírense só a aquelas plantacións ou bosques de eucaliptos, sen contabilizar eucalipto que hai en plantacións ou bosques onde non é a especie maioritaria. De telo en conta, a cifra superaría, din, as 370.000 Has. Nunha análise publicada hai uns anos por Greenpeace, estimábase que de 600.000 propietarios forestais que hai en Galiza máis de 120.000 céntranse no eucalipto; apuntando ás responsabilidades das administracións públicas, "quer por acción, quer por omosión", en que o eucalipto vaia camiño de ser monocultivo en grandes áreas do país en prexuízo das especies frondosas autóctonas, que perden terreo ano tras ano.


As enquisas do Centro de Investigacións Sociolóxicas sinalan nos seus baremos periódicos unha crecente e preocupante desafección pola caste política, situándoa como un dos principais problemas dun país en ruínas. Son estes datos consecuencia dunha posta en escena cada vez máis mediocre dos nosos representantes, e do seu ínfimo nivel de credibilidade, tanto no que afecta ás políticas cara a cidadanía, como o que respecta á confianza dos mercados internacionais Son estes datos consecuencia dunha posta en escena cada vez máis mediocre dos nosos representantes, e do seu ínfimo nivel de credibilidade, tanto no que afecta ás políticas cara a cidadanía, como o que respecta á confianza dos mercados internacionais. Políticos imputados por toda a xeografía estatal, tribunas parlamentarias enchidas de palmeiros do líder de quenda, alcaldes presuntamente prevaricadores que seguen contra vento e marea nos seus cargos, máximos responsables da oposición dando leccións éticas dende os medios sen mirar a podremia instalada nas súas propias ringleiras, lexisladores mornos antes a crise, e reformadores da nada varios. Este é o panorama que un pode apreciar cando observa con desdén como os elixidos para representarnos, -con honrosas e significadas excepcións-, non son máis que un fiel reflexo do que os cidadáns permitimos que sexan. No actual período de sesións o goberno dos populares segue con follas de ruta similares en canto ás políticas inducidas, co agravante do reiterado incumprimento de promesas electorais de non hai tanto tempo Se fixéramos caso de sabios como Spinoza e aplicásemos principios como o de estudar o pasado, para que este non se repita, veríamos como xeración tras xeración os mesmos erros inducen a fracasos semellantes. Na anterior lexislatura gobernaba un partido ideoloxicamente socialista que puxo en marcha políticas de dereita impostas dende Bruxelas, mentres no actual período de sesións o goberno dos populares segue con follas de ruta similares en canto ás políticas inducidas, co agravante do reiterado incumprimento de promesas electorais de non hai tanto tempo. Subidas de impostos que noutros tempos cualificaban de insolidarias, agora son un mantra presuntamente necesario, e repagos sanitarios anteriormente negados por destacados membros do gabinete actual, que agora son necesarios ante a situación de bancarrota das contas públicas. En Xermania apuntan hai tempo a que no estado español, esas subidas impositivas serán máis permanentes que a suposta temporalidade anunciada polo goberno, e tamén a unha suba do IVE, contra a que hai poucos meses chamaba á rebelión social a moi liberal presidenta da asemblea de Madrid, Esperanza Aguirre. A realidade indica que os anuncios do goberno de subida das pensións non foron máis que fume propagandístico, cando o incremento do custe dos medicamentos vai ser superior ao da subida das pensións A realidade indica que os anuncios do goberno de subida das pensións non foron máis que fume propagandístico, cando o incremento do custe dos medicamentos vai ser superior ao da subida das pensións. Por iso un treme cando na época actual dos druídas descapacitados, xa nin a estética tenta cubrir á evidente falla de ética. Ou non?


Summary: O único límite vixente que piden suprimir afecta ao número de comensais por mesa tanto en interiores como ao aire libre.

O presidente da Federación Galega de Hostalería, Cheché Real, pide á Xunta que elimine as restricións no sector en vista dos niveis de contaxios por coronavirus. Neste momento segue en vigor a limitación de comensais por mesa, de 10 persoas en interior e 20 en exterior, unha medida que buscan suprimir. A hostalaría galega exixe eliminar todas as restricións alén da dos horarios Real lembrou que na Galiza o sector "aínda" se atopa "sen poder traballar ao cento por cento". Por iso reclaman que se atenda "o que permiten as nosas licenzas". "Queremos conseguir que se acaben coas restricións dunha vez", insistiu. Ao mesmo tempo, Real reclamou a súa inclusión "nos créditos ICO". "Non sabemos o motivo polo que non se abarcou o sector da hostalería", apostilou. Unha demanda que trasladaron por parte da plataforma estatal de hostalaría. Semana Santa O presidente da federación galega pon o foco nos próximos festivos. "A ver como vai a Semana Santa, a ver se o tempo acompaña, máis que nada para pulsar como está a situación debido a todo o que aconteceu agora, coa guerra de Ucraína". Hostalaría.gal asina un convenio con eléctricas para aforrar custes Non pasou por alto "a inflación galopante que hai coa subida dos carburantes e da enerxía, que a nós sobre todo aféctanos polo gas e a electricidade", engadiu. "Isto é un cóctel tremendo. A primeira proba ímola ter en Semana Santa, ver a dispoñibilidade e o ánimo que hai por parte da sociedade", esgrimiu. Para o tamén presidente da Asociación de Empresarios de Hostalería de Lugo a evolución do sector "non é nada boa". "Porque ademais vemos que hai unha caída importante en forma de feche de negocios na hostalería a nivel do Estado e non só na Galiza", concluíu.


Summary: A tormenta que azouta Galiza esta terza feira deixou unha gran listaxe de incidencias no interior da Galiza, especialmente pola abundante caída de saraiba en puntos como Chantada ou as intensas choivas padecidas na cidade das Burgas.

A saraiba complicou a circulación no corredor cara a Escairón, concretamente no lugar de San Fiz, e provocou importantes estragos nos viñedos da comarca de Chantada, na Ribeira Sacra. Ademais, axentes da Policía Local tiveron que cortar temporalmente o corredor que conecta a vila con Monforte de Lemos debido á acumulación de xeo, que esnaquizou a práctica totalidade das viñas da zona. No entanto, a circulación retomouse aos 15 minutos. Precisamente, a saraiba concentrouse especialmente no interior, con algúns puntos de pedrazo. De feito, as choivas destacaron especialmente no municipio de Bóveda, onde se chegaron a acumular os 37,7 litros por metro cadrado. Aínda así, os danos provocados polas precipitacións máis intensas rexistráronse en Ourense, con regueiros de incidencias debido ás inundacións de locais, garaxes e baixos comerciais e vías asolagadas por toda a cidade, ademais de desprendementos de rochas nalgunhas estradas. As choivas notáronse especialmente a partir das 18,25 horas, cunha acumulación de 23,6 litros por metro cadrado, e as redes sociais enchéronse de vídeos e imaxes do casco antigo das Burgas completamente alagado. Así mesmo, a tormenta deixou polo menos 2.268 raios ao longo desta xornada, especialmente entre as 14 e as 18 horas. Aviso para a quinta feira A Dirección Xeral de Protección Civil e Emerxencias emitiu para esta quinta feira unha alerta por fortes choivas e tormentas que poderán sumar 30 litros por metro cadrado nunha hora e estar acompañadas por saraiba e refachos de vento fortes na Galiza, ademais de noutros puntos da península.


Summary: Póñense á venda do 10 de decembro ao 5 de xaneiro ao prezo de 25 euros mais o valor cidadá para o posuidor será de 40, que pode gastar na compra de libros, discos, entradas para teatro, museos, cine ou concertos, entre outros

Máis un ano, e van tres, o goberno vasco activa coa chegada do Nadal a iniciativa 'Kultura Bonua - Bono Cultura', unha proposta para fomentar, facilitar e incentivar que nestas datas a cidadanía aposte pola cultura. Entre o 10 de decembro e o 5 de xaneiro poñeranse á venda 44.000 destes bonos, cun prezo de 25 euros. Mais o valor cidadá para o posuidor será de 40, que pode gastar na compra de libros, discos, entradas para teatro, museos, cine ou concertos, entre outros. A diferenza de 15 euros en cada bono será abonada polo goberno de Euskadi. O executivo vasco sinala o éxito das anteriores campañas e incide en que con esta iniciativa o que se procura é promover e facilitar, nunhas datas como as do Nadal, o consumo de cultura por parte da cidadanía. Estes bonos só poderán usarse nos establecementos e locais adheridos á campaña, que son varios centos repartidos nas diferentes vilas e cidades de Euskadi. A adquisición bos bonos pode facerse ben a través de internet ou ben a través da rede de caixeiros de entidades financeiras.


Summary: Durante a madrugada do sábado 29 ao domingo 30 deste mes, cando as agullas do reloxo marquen as 3 horas, haberá que volver ás 2. 'Nós Diario' analiza o desfase horario que sofre a Galiza co actual modelo e que só é superado polo oeste da China.

O debate para pór remate ao cambio de hora está de volta. Un grupo de especialistas traballa para elevar unha proposta á Consello da Unión Europa co obxectivo de que o organismo comunitario execute a súa decisión de non mudar o fuso horario. A maiores, desde a Galiza, unha parte dos expertos incide nos prexuízos que o actual modelo xera no país. A Comisión Europea decidiu rematar co cambio de hora en setembro de 2018. Naquela altura, o presidente da entidade, Jean-Claude Juncker, propuña abolir os cambios estacionais nos horarios, deixando en mans dos Estados da Unión Europea a elección de ficar co horario de inverno ou co de verán. Porén, após meses de debates e consultas, o Parlamento europeo pediu "tempo morto" e os europarlamentares aprobaron en marzo de 2019 adiar cando menos dous anos, até 2021, a abolición da mudanza de hora estacional. As urxencias da pandemia situaron nun segundo plano este debate, cuxas orixes remontan a maioría dos autores aos anos iniciais da II Guerra Mundial, cando todos os indicios apuntaban a un rápido trunfo no conflito bélico da coalición fascista liderada pola Alemaña de Hitler. Segundo esta tese, á volta de 1940, Francisco Franco modificou o fuso horario para adoptarse á hora alemá, a do meridiano de Berlín, no marco de relacións existentes entre a ditadura franquista e o réxime nazi. A crise do petróleo O cambio de hora no continente europeo non comezou a xeneralizarse até 1974. A súa aplicación fixo parte do paquete de medidas adoptado para confrontar a crise do petróleo iniciada no ano anterior. Neste sentido, a proposta tiña un carácter conxuntural, dirixida a aproveitar mellor a luz do sol e consumir menos electricidade en iluminación, sendo confirmada por unha directiva comunitaria de 1981. A norma acadou carácter definitivo após a aprobación da Novena Directiva do Parlamento Europeo e do Consello da Unión en xaneiro de 2001. O debate para mudar o modelo horario está de retorno. Neste contexto, un grupo de especialistas do Estado español vén de lanzar ao Consello da Unión Europea un proxecto para facer efectiva a proposta da Comisión de 2019, mediante un plan de transición para acabar cos cambios de hora e fixar horarios naturais de xeito permanente no espazo comunitario. No caso concreto do Estado o colectivo formula dúas alternativas posíbeis. Unha proposta de cambio de modelo A primeira das opcións pasaría por non mudar ao horario de verán e ficar co horario de inverno, deixando para unha segunda fase, no outono, o paso definitivo á hora do Meridiano de Greenwich. A segunda das alternativas consistiría en unificar esas dúas fases, non cambiando ao horario de verán e restando unha hora no inverno. Sexa como for, os autores da proposta lembran que en 2016 Mariano Raxoi defendeu esta fórmula, recolléndose, tamén, no acordo do Goberno asinado polo PSOE e Ciudadanos. As desvantaxes do actual modelo para Galiza teñen sido evidenciadas por diversos investigadores. Así, Lito Prado, un dos pioneiros no debate na Galiza, que ten defendido o seu cambio para adaptalo a Portugal afirma que os horarios estacionais supoñen un aforro, no Estado español, de 5 a 7%, en Barcelona de 7%, na Galiza de 2% e en París, de 13% e 14%. Na mesma liña, o divulgador científico e membro da Asociación astronómica Ío, Martin Pawley, sinala que no verán, Galiza conta con até 15 horas de luz solar, en tanto que no inverno ten 9. Os prexuízos do desfase horario O desfase horario provocado na Galiza co actual modelo só é superado polo oeste da China. Neste sentido, nalgún concello do occidente galego rexístrase co horario de verán, unha diferenza entre o mediodía solar verdadeiro e as 12 horas oficiais de máis de 160 minutos. Asemade, o horario de inverno supón na Galiza practicamente unha hora e media de desfase, tendo en conta que o mediodía solar, aquel onde o Sol se atopa a unha maior altura, cae perto das 13.30 horas, provocando 2 horas e 30 minutos de diferenza.


Summary: O obxectivo confeso, evitar a independencia de Escocia após o brexit.

Devolver a iniciativa ao bloco unionista sería o propósito último da proposta de tranformación confederal do Reino Unido que fai un grupo de expertos con representación de todos os partidos británicos. Após o brexit, as arelas independentistas voltaron a apañar moita forza en Escocia, en tanto que o Sinn Féin demandou un referendo de reunificación para Irlanda. A iniciativa de reforma constitucional foi avanzada en primicia por The Guardian. O Estado sería de tipo confederal e a soberanía residiría nas nacións que o integrasen. Cada unha delas, mesmo Inglaterra, terían os seus propios parlamentos que serían soberanos nos seus respectivos asuntos. Porén, competencias fundamentais de calquera estado soberano -Defensa, moeda, relacións internacionais- continuarían a ser detentadas polo centro. A diferenza co actual statu quo é que os poderes serían libremente partillados. Ao fronte do chamado Constitution Reform Group está un ex ministro conservador, Lord Salisbury, quen non tivo reparos en lle dicer a The Guardian que esta proposta devolvería a inicitiva ao bloco unionista en Escocia, após a líder do SNP e primeira ministro ter anunciado que o brexit aboca o país a facer un novo referendo independentista.


Summary: O candidato socialista á Xunta amosou a súa "perplexidade" e "certa sorpresa" polas "liortas internas" da coligazón.

Xoaquín F. Leiceaga, candidato do PSdeG-PSOE á presidencia da Xunta, nas vindeiras eleccións de outubro asegurou en comparecencia de imprensa esta cuarta feira (6 de xullo) que "a nova política estase a facer vella moi rapidamente" en referencia ao debate aberto no seo de En Marea a respeito da fórmula de concorrencia e a candidatura que presentarán aos comicios de outono. Un debate ao que dixo ollar con "perplexidade" e "certa sorpresa" pois, fronte ao aumento da "participación dos cidadáns" que sinalou como "un dos eixos centrais" da "nova política" os acontecementos estarían a evidenciar, segundo Leiceaga, "unha eclosión de nobreza recente con extrema rapidez". Leiceaga define a Beiras como "xarrón chinés". Algo "moi valioso que ninguén sabe onde colocar" Desta maneira referíase á comparecencia pública dos alcaldes de Ferrol, Compostela e A Coruña no que deron leitura a un comunicado conxunto no que chaman a seguir a folla de rota das Mareas en Común de cara á conformación da candidatura e o programa. Neste senso, subliña Leiceaga, "a opinión de 3 ou 4 líderes" determina "o relevante" en troca de "fomentar a decisión do conxunto da militancia e simpatizantes desa corrente política". Neste senso, o candidato do PSOE instou as mareas a "tomar nota do feito" pola súa formación que organizou "unhas primarias de verdade" para a continuación asegurar, en referencia a Xosé Manuel Beiras, que "líderes dese novo espazo político pasan á categoría de xarrón chinés" entendido como "algo moi valioso mais que ninguén sabe onde colocar". "Podían tomar nota do que ten feito o PSOE onde organizamos unhas primarias de verdade" Leiceaga defendeu o PSOE fronte ese contexto "curioso" que está a acontecer "dun e doutro lado" do panorama político galego e presentou a súa formación como garante para "impulsar a axenda política galega" nas institucións españolas facendo fincapé na revisión do modelo de financiamento, a defensa do sector lácteo, a pesca e as infraestruturas. A respeito da investidura de Mariano Rajoy Leiceaga amosouse partidario de que o PSOE dea un "non" na "primeira fase". Así as cousas, non descartou que esa posición poida mudar se o PP "asumise" demandas "importantes" para o grupo socialista.


Summary: A axuda, dun máximo de 532 euros e dirixida a quen non recibe ningunha outra prestación, será presentada a vindeira semana e necesitará dunha partida de 3 millóns de euros nos orzamentos. Silvia Cameán sinala a "urxencia" da medida "dada a situación de emerxencia que viven moitas familias"

O Goberno local da Coruña ten xa ultimados os detalles da súa proposta de Renda Social Municipal, que será presentada oficialmente a vindeira semana e podería ser votada no pleno de novembro. A medida, que figuraba entre as 25 accións urxentes que a Marea Atlántica prometeu levar a cabo nos seus primeiros 100 días de xestión, concrétase nunha axuda dun máximo de 532 euros dirixida a quen non recibe a RISGA nin ningunha outra prestación. Silvia Cameán, concelleira de Xustiza Social e Coidados, salienta a "urxencia" da aprobación desta renda "dada a situación de emerxencia que viven moitas familias". Necesitará dunha partida de 3 millóns de euros nos orzamentos. A renda social é unha axuda de 532 euros dirixida a quen non recibe a RISGA nin ningunha outra prestación A Renda Social Municipal busca dar cobertura ás necesidades máis básicas: alimentación, vivenda, pago de cotas de aluguer, hipotecarias, vestimenta... A cantidade que percibirán as persoas beneficiarias será do 100% do IPREM (Indicador Público de Renta de Efectos Múltiples), uns 532,51 euros se se trata dunha soa persoa. A axuda incrementarase nun 20% por cada membro que compoña a unidade familiar solicitante, ata un máximo de 1.065 euros, o dobre do IPREM. O obxectivo é que as solicitudes sexan resoltas nun prazo máximo de dous meses. Aquelas persoas que poidan acceder a esta prestación terán que cumprir unha serie de requisitos, entre eles, "colaborar nun itinerario de inclusión social que elaborará unha traballadora social de referencia" e estar empadroados ou empadroadas na cidade cunha antigüidade mínima de seis meses. A Renda Social Municipal inclúe unha serie de excepcións neste apartado: así, non terán que cumprir este requisito as vítimas de violencia de xénero, as personas emigrantes galegas, nos termos sinalados no artigo número 3 do Estatuto de Autonomía de Galicia, e ás persoas que teñan recoñecida a condición de refuxiada. As e os aspirantes a recibir esta renda non poderán estar en situación de poder pedir unha pensión non contributiva de xubilación. Tampouco poderán solicitala as unidades de convivencia cunha capacidade económica superior ao 200% do IPREM. "A nosa intención é levar este documento á Cámara cando antes, xa que debería ir en paralelo cos orzamentos", sinalou Cameán A proposta, que será entregada a vindeira semana aos restantes grupos da corporación municipal, foi realizada en colaboración coas traballadoras e traballadores sociais do Concello, destacou Cameán, "de abaixo a arriba". "Elas son as principais coñecedoras deste traballo e as que nos podían informar dos límites reais que nos podiamos marcar. Tras recibir as súas achegas, seguimos traballando nun documento que agora xa temos listo", engadiu. "Entendemos que se o PP e o PSOE están falando estes días da necesidade dun plan de rescate social, e alertan de que vivimos unha situación de emerxencia social, non debería haber atrancos para levar a ordenanza a Pleno e aprobala", afirmou Cameán, que sinalou que "a nosa intención é levar este documento á Cámara cando antes, xa que debería ir en paralelo cos orzamentos". Un complemento á RISGA Máis da metade das persoas que buscan activamente traballo, inscritas nas oficinas públicas de procura de emprego, non perciben ningún tipo de prestación Ao redor de dez mil persoas reciben en Galicia a RISGA ou Renda de Integración Social de Galicia, un subsidio que a Xunta entrega ás persoas que carecen de recursos económicos. Aínda que a cifra de beneficiarios e beneficiarias se foi incrementando en paralelo ao empeoramento da situación económica (o número total de persoas receptoras duplicouse dende 2009), esta prestación non chegaba a moitas outras persoas que igualmente a necesitaban. De feito, os datos oficiais do Ministerio amosan cada mes a realidade de que máis da metade das persoas que buscan activamente traballo, inscritas nas oficinas públicas de procura de emprego, non perciben ningún tipo de prestación. Dende distintos ámbitos téñense lanzado propostas para poñer en marcha rendas mínimas garantidas, dirixidas ás persoas sen ningún ingreso. CC.OO. e UGT impulsan unha proposta que inclúe o pagamento de 426 euros mensuais a todos aqueles parados e paradas sen prestación e sen outra fonte de ingresos. CC.OO. calcula que en Galicia 87.863 persoas -desempregadas de longa duración que viven soas ou en fogares sen ingresos- serían potenciais beneficiarias deses 426 euros. Propostas semellantes á que se quere poñer en marcha na Coruña foron presentadas por Barcelona en Comú, Podemos ou o PSOE Propostas semellantes á que se quere poñer en marcha na Coruña foron presentadas por Barcelona en Comú, que prometeu unha "renda municipal complementaria" para as familias con menos ingresos, que cubra a diferenza entre o que cobren agora e os 570 euros (o 60% da renda media da cidade), un proxecto pendente da aprobación dos orzamentos da cidade. E semella que figurará no programa de Podemos cunha formulación semellante. Mesmo dende o PSOE se fixeron propostas neste senso. En Madrid, por exemplo, Ángel Gabilondo prometeu unha "renda básica de cidadanía" de 479 euros para "persoas en situación de vulnerabilidade" e que eleva os actuais 375 euros da renda mínima de inserción. E o propio Pedro Sánchez anunciou un Ingreso Mínimo Vital de 426 euros para fogares sen ingresos.


Summary: Aumentou en 5.505 persoas en xaneiro. Decembro supuxo un 'parón' no incremento do paro que se levaba rexistrando desde xullo. A Seguridade Social perdeu nese mes case 14.000 persoas afiliadas. Os sindicatos denuncian o "deterioro" do mercado laboral galego.

Decembro permitiu un respiro no mercado laboral galego. Nese mes descendeu o paro, un comportamento habitual nun mes de aumento do consumo e tradicionalmente un dos puntos fortes do emprego estacional. Interrompíase así a secuencia de varios meses de consecutivos aumentos de paro, de xullo a novembro. Mais xaneiro supuxo a volta á realidade: o número de persoas rexistradas no desemprego incrementou en 5.505 a respecto de decembro, unha media de 177 cada día, e sitúase en 174.800. Aumentou, pois, en 3,2%, por riba da media española, que foi de 2%. O paro subiu en todos os sectores agás construción, onde a redución foi case anecdótica (3 persoas). Mantense, iso si, o peso da temporalidade nos novos contratos que se crean. Asináronse algo máis de 82.000 ao longo de xaneiro e deles máis de 74.000 eran de carácter eventual, o que supón 90% do total. O nivel de temporalidade na Galiza supera 27%, unha porcentaxe que nos sitúa moi por riba da media europea e á par daqueles Estados que, como Polonia, lideran o ranking de temporalidade laboral. Seguridade Social A afiliación á Seguridade Social na Galiza situouse ao remate de xaneiro en 992.737 persoas, volvendo caer o país por baixo do millón de filiacións. En apenas un mes Galiza perdeu 13.737 persoas afiliadas, unha baixa de 1,4%, porcentaxe que, ao igual que a do paro rexistrado, rexistra un peor comportamento que a media española. Para o secretario confederal de Emprego da CIG, Fran Cartelle, estes datos evidencian o continuo deterioro do mercado laboral e o empobrecemento da clase traballadora, condicións que favorecen que Galiza siga a sufrir o drama da emigración, especialmente entre a xente máis nova. Por todo isto, Cartelle reitera a "urxente necesidade" de lograr a derrogación das reformas laborais "que unicamente crean emprego lixo e afondan no empobrecemento e na exclusión social da clase traballadora", dixo. CCOO de GalIza considera que os datos confirman a ralentización do mercado laboral galego. A secretaria de Emprego, Maica Bouza, lamenta que, unha vez máis, Galiza comece o ano "á cola de España" circunstancia que atribúe á "fraxilidade do noso tecido produtivo", caracterizado pola estacionalidade e a precariedade.


As persoas implicadas no proxecto dunha candidatura nacional galega, organizadas ou independentes, somos de xeracións diversas e temos historias e experiencias distintas. Falamos linguaxes distintas e pode ser que imaxinemos cousas distintas falando do que se supón que é un mesmo proxecto. Para min a política tivo desde neno un sentido dramático, mesmo tráxico, e nunca o perdeu. A política tiña un sentido de destino e referíase directamente a moral. Desde entón ocorreron moitas cousas por aquí e a política institucionalizouse e fíxose profesión, iso afectou ao seu carácter. Algo diso ocorre tamén neste proxecto de construción dunha candidatura galega, falando de política falamos de cousas distintas. Porén, entendo que podemos nos pór de acordo en base a análises racionais e partindo do que todos dicimos querer. Non me costa nada lembrar a situación que tiñamos hai catro meses, cando empezamos a imaxinar as posibilidades que tería reunir ás forzas políticas que se din galegas e progresistas nunha candidatura. Iso desencadearía unha liberación de forzas enorme, podiamos transformar este país galego. A imaxinación turra por nós cara adiante e tróuxonos aquí, non sen atinxir a saúde dalgúns e queimar moitas enerxías no camiño. Daquela, hai catro meses, cada forza andaba polo seu lado: BNG, AGE (EU/Anova), Compromiso, Cerna… Certamente non contabamos con "Podemos", parecía evidente que non era un proxecto galego baixo ningún punto de vista, aínda que era público que Anova, Beiras, mantiña contactos con Iglesias. Iso cambiou e hoxe "Podemos" xa fica no medio e medio do noso debate. Cando escribo isto non sei en que parará todo, se haberá dúas candidaturas ou unha. Non sei se todo acabará por ser un éxito ou un fracaso. Fracaso será se non damos armado unha candidatura, iso fixo. Agora que non será un éxito tampouco se finalmente chegamos a ter unha candidatura porque unha das dúas partes sinte que non lle queda máis remedio e vese forzada a confluir, iso había ser un fracaso seguro nun prazo de meses. E, neste momento, o que aparece na luz é un diálogo sen ganas, forzado, que non debe prolongarse. Calquera análise terá elementos de acerto e de verdade, non hai unha verdade única nin científica na política, se rompe o diálogo e este proceso pare dúas candidaturas ambas serán lexítimas. Mais, se hai unha soa, esa debe ser de todos e todas, debe ser un froito común. E para iso non abonda concordar nunhas análises e nun balance entre avantaxes e desavantaxes, non abonda un convencemento froito da conveniencia conxuntural, ten que haber un convencemento profundo que implique as nosas vontades e as nosas emocións. Non pode haber unha unión se non hai ilusión. E temos que saír xa das interquinencias que nos enredan, pois as tensións entre as dúas posturas son evidentes e empezan a ser destructivas. É evidente que se finalmente hai dúas candidaturas competirán unha coa outra e, nese caso polo ben de todos o mellor é separarse de vez canto antes, porén se a unidade vai ser posíbel é preciso facela xa para evitar unha desunión previa que logo non teremos tempo para corrixir. Faltan dous meses e, no caso de irmos xuntos, temos que crear esa unidade necesaria que nace da colaboración. A enerxía que nos debe mover debe ser a ilusión e iso non é posíbel nun ambiente de desunión. Unha cousa é a diversidade e outra a discordia. Se non damos feito unha proposta que a sociedade vexa que é sincera, que é con convicción e que ten sentido non conseguiremos desencadear esas enerxías rexeneradoras que debemos convocar. Unha candidatura de conveniencia nunca pode ser un éxito.


Summary: Corea do Norte anunciou esta terza feira o lanzamento dun mísil de alcance intercontinental. Trátase dun Hwasong-14 que alcanzou unha altura de 2.802 quilómetros e voou durante trinta e nove minutos, segundo a televisión norcoreana.

Expertos opinan que, de seren certos os dados ofrecidos polos Estados Unidos, o proxectil podería ter un alcance máximo de seis mil setecentos quilómetros. A capacidade do mísil non permitiría chegar a Hawai, pero si podería atinxir Alaska. "Kim Jong-un supervisou persoalmente o lanzamento e declarou o éxito alcanzado ante o mundo", afirmou unha xornalista da televisión pública nor-coreana na retransmisión especial do disparo do proxectil, que se fixo desde a base aérea de Panghyon. Dende Corea do Norte aseguran "ter un mísil moi poderoso que pode chegar a calquera parte do mundo". O lanzamento coincidiu coa celebración do 4 de xullo, día da independencia dos EUA, e nas vésperas da realización dunha nova cimeira do G20.


Summary: Nada remata neste día 20. Haberá que seguir ensanchando a base e forxando alianzas sociais e políticas no futuro para competir a hexemonía electoral e, sobre todo, a hexemonía cultural. Non queremos outra transacción: queremos democracia real. Hai marea!

"É a hora da cidadanía exercente como tal. É a hora da soberanía popular no sentido prístino da palabra. É a hora da reconquista dos dereitos e as liberdades cívicas e políticas efectivas. É a hora dunha nova creba democrática con este rexime putrefacto e cun sistema aberrante e homicida, que leva camiño de acabar coa biosfera e, pola mesma, coa existencia do proprio planeta. É a hora da rebelión cívica como motor da emancipación dos indivíduos, as clases e os povos esmagados. É a hora da asunción dos principios e a prática dos valores republicáns. É a hora da lealdade ao común cidadán e non da obediencia ás organizacións, mesmo ás organizacións das que formamos parte, se resultar imposíbel ser leal aos cidadáns séndomos obedientes ás directrices das organizacións" Xosé Manuel Beiras, Nadal de 2011. Recupero esta declaración de Beiras catro anos despois daquel encontro no Auditorio de Galiza, en Compostela, no que nos atopabamos arredor de cincocentas persoas de distintas idades e traxectorias vitais e políticas. Mozas e mozos na súa segunda década de vida, coma min, man con man e a carón dunha xeración intermedia e outra antifranquista. Insatisfeitos. Tamén indignados. Poucos meses antes producírase o estalido social inevitable do 15-M que produciu un novo sentido de época e que, en Galiza, viña precedido doutra erupción: o movemento Nunca Máis (2002) e outras ondas de rebeldía, no plano estudantil (proceso de Bolonia), no plano estatal (Non á Guerra, 2003) e no plano global, coma o contra-cumio do G8 en Xénova (2001). O estalido, ben traballado e de ningún xeito "espontáneo" como se adoita asumir, fora aquí interpretado e logo catalizado habilmente por quen era un dos principais referentes da esquerda e do nacionalismo desde facía décadas. Víñase reclamando desde diferentes foros e puntos de vista intelectuais. Por fin chegara, inspirado noutras mobilizacións dalgúns países árabes, e replicárase noutras prazas occidentais. Naqueles días, moitas cousas se fixeron "vellas" repentinamente, como recollía El Roto nunha excelente viñeta publicada no principal intelectual orgánico do réxime: El País. Aquela declaración recollía o espírito de loitas pasadas e contemporáneas en Galiza, no estado español e no mundo, e unha crítica feroz á institucionalidade vixente (UE neoliberal, sistema de partidos e de representación, os propios partidos actuantes naquela altura…), combinada cunha "exhortación á desobediencia" para fuxir dun estancamento paralizante, e unha chamada á acción política individual e colectiva. Precisábase erguer unha outra cousa, que fose eficaz. Conxuntamente. Había que concibir novas ferramentas, e xa daquela os efectos da crise-estafa facíanse notar entre nós. A segunda lexislatura de Zapatero frustrara por completo as expectativas de sectores moi amplos de poboación. Dous anos levaba exercendo xa coma presidente da Xunta autonómica Feijóo, pioneiro na aplicación de medidas de austeridade empobrecedora ás que só podíase facer fronte efectivamente cunha resposta colectiva e popular, de amplo espectro, que recollera a pluralidade de sensibilidades políticas no seo da esquerda transformadora e do nacionalismo emancipador. Latexaba en boa parte da sociedade unha sensación de fastío e descrédito ante o panorama político. E un combate soterrado entre a depresión maila amnesia inducida desde o poder, contra a fame de xustiza. Poucos meses despois o propio Beiras lideraba unha das escisións do BNG, da que xurdiría a posteriori unha Anova-Irmandade Nacionalista que, no verán de 2012, lanzou a proposta de "Fronte Ampla" a todos os sectores á esquerda do PSdeG (Esquerda Unida, Espazo, Equo e outros) para acudir conxuntamente ás anticipadas eleccións de outubro nas que Alternativa Galega de Esquerda irrompeu coa forza de nove escanos e 200.000 votos no Parlamento Galego posicionándose, de feito, coma a oposición política ao goberno de Feijóo e establecendo unha fenda no sistema de partidos instituído que continúa aberta hoxe aínda que a evolución da estabilidade e actividade de AGE fora de máis a menos ao longo dunha lexislatura longa e eminentemente "de desgaste". Forza impugnatoria e rupturista no plano electoral, social e tamén na concepción nacional. Forza que reclamaba para si a tradición frontepopulista e partisana ante a deriva do estado das cousas. Axitadora da consciencia colectiva ("Hai que axitar a malta!", repetía naquel tempo Yolanda Díaz, parafraseando ao Zeca Afonso) entre a cidadanía máis activa e consciente diante da perda acelerada de dereitos, liberdades e soberanía. Rebelión contra a desigualdade que poñía o foco de atención prioritaria na problemática e conflitividade social invisibilizada, e os seus antagonistas nos portavoces da oligarquía, da Troika e na corrupción estrutural. Forza/s que asumía/n o inalienable dereito democrático do pobo galego á súa libre determinación. Mais forza/s de espírito xenuinamente internacionalista e respectuosa/s coas múltiples lealdades identitarias. Centrada, iso si, en Galiza e nas súas problemáticas específicas: agro, mar, naval, megamineiría, enerxía, espolio das caixas de aforros, etc… AGE, coma coalición de partidos, continuou viva coma proxecto e horizonte estratéxico nas eleccións ao Parlamento Europeo (2014) situando na "internacional das agredidas" á sindicalista agraria Lidia Senra, no grupo da esquerda europea (GUE-NGL) dentro da Esquerda Plural e xunto a Podemos, que viña de constituírse catro meses antes arredor da figura mediática de Pablo Iglesias. AGE, coma experiencia de re-enganche entre a esquerda social e a política, con elementos positivos e incapacidades propias, viuse frustrada no seu potencial pero acertara na diagnose: había que perseverar na construción dun artefacto político plural e mestizo para maiorías sociais, e ao seu servizo; na voráxine do endiañado ciclo electoral e sen tempo á paciencia que require ir asentando territorialmente un novo suxeito para establecer dinámicas de traballo conxuntas. Desta experiencia galega houbo quen extraeu conclusións sobre o que había e o que non había que facer para elevalo a unha escala superior (estatal) con maiores garantías de éxito. E xurdiu Podemos, na onda doutros movementos doutras partes do continente europeo. Á súa fronte un grupo de notables e expertos da ciencia política criado nas novas formas de facela e comunicala, e tamén incorporando o sentido intuitivo de dar forma á indignación para trocala en poder. En ambición de poder, contra toda convención nunha esquerda historicamente derrotada e aboada á cultura da derrota. E rachou con moitas cousas, incomodando a boa parte das esquerdas e, por suposto, aos principais partidos e estruturas do establishment. Entendendo a urxencia de articular paulatinamente un "novo sentido común" sen renunciar, ou coa intención declarada de re-apropiarse de conceptos historicamente en mans das dereitas coma, por exemplo, patria (antifascista). Releu os "consensos" da mal chamada "Transición democrática", cuestionados ata daquela case exclusivamente desde as "periferias". De maneira moi intelixente interpretou o sentir social e o momento histórico, e fixéronse cargo, poñendo en práctica os coñecementos adquiridos sobre política e comunicación para intervir politicamente, cunha linguaxe nova traída das experiencias italiana e latinoamericana logo de asaltar previamente as televisións; entendendo que eran estas o campo de xogo que moldeaba os comportamentos políticos masivos. A batería e virulencia dos ataques coa que foi recibida Podemos e seu núcleo dirixente ao espazo público só ten precedentes na demonización de certas figuras do nacionalismo catalán e vasco (Ibarretxe, Arzalluz), ou nos movementos independentistas de esquerdas. Faise difícil entendelos noutros países, con outra cultura política. Deran coa tecla. E foi con estes vimbios como chegamos á primavera de 2015. As eleccións locais significaron a posta en práctica do que se viñera teorizando desde entón: o vieiro da "unidade popular" como hipótese de traballo sobre a cal trocar as institucións, pasando das mans dos partidos turnistas (PP-PSOE e, eventualmente, CiU) ás forzas alternativas; Marea Atlántica, Compostela Aberta, Ferrol en Común, Ahora Madrid, Barcelona en Comú… foron a demostración de que podíase asestar un "golpe imprevisto" á maior parte das mafias locais travestidas de partidos. Novamente. Coma no 15-M. A forza da marea viña de lonxe, aínda que non a sentiran chegar (Menuda hostia!, Rita Barberá dixit). E na meseta preguntáronse pola "excepcionalidade atlántica", tendo problemas para entender como fora posible enxergar un proceso tan exemplar coma o de Marea Atlántica, no que a cidadanía lideraba e os partidos apoiaban, e onde un perfecto descoñecido coma Xulio Ferreiro acabaría sendo o alcalde dunha cidade de máis de 240.000 habitantes. E continuaron os ataques. "Quen son estes?", "de onde saíron?". Descamisados. Pois eran cidadáns exercentes. Era a soberanía popular no sentido prístino da palabra, reconquistando liberdades cívicas e dereitos. Era a rebelión cívica practicando valores republicáns, leal ao común cidadán antes ca calquera organización política. Eran xentes do mundo do traballo implicándose e collendo as rendas do seu destino, ante o empobrecemento e a corrupción. Esa foi a primeira creba. E esa marea pode continuar escribindo a historia do porvir o día 20 de decembro para esixir o que é de todos e nunca debera privatizarse: que non espolie impunemente o público unha minoría de canallas, aplicación de políticas públicas e de coidados para os máis, maior control democrático e transparencia, independencia xudicial, que se respecte o dereito dos pobos a decidir e a súa identidade nacional, que non haxa traballadores pobres nin xente sen poder traballar, que poidan retornar os que se viron empurrados a marchar, que os que máis teñen máis aporten, unha lei electoral máis equitativa, que non haxa casas sen xente e xente sen casa, derrogación de aberracións liberticidas coma a Lei Mordaza e antisociais coma a reforma do artigo 135 da CE, que o estado español non asine Tratados que reforzan o poder das multinacionais, coma o TTIP; que os mariñeiros poidan pescar e os gandeiros vivir do que producen, que non nos fagan escoller entre seguridade e liberdade, que paremos xa o asasinato continuo de mulleres a mans de australopithecus con políticas preventivas e educativas serias, aplicación efectiva da Lei de Memoria Histórica… A orde de 1978 será pasado a partir deste domingo, ante unha representación fragmentada e onde os "partidos emerxentes" tenderán, no futuro, a substituír ao bipartidismo dinástico. Nesa nova realidade política Galiza ten a oportunidade histórica de desatar e liberar parte da súa enerxía colectiva para situar no novo Congreso dos Deputados un grupo parlamentar galego propio. Coma na II República. Un grupo de deputadas e deputados que favoreza e facilite un cambio político substancial no conxunto e atenda ás necesidades e problemáticas específicas das galegas e galegos arredor dunha aposta política ambiciosa que multiplica: o valor da unidade plural por riba da lealdade ás organizacións. É de felicitarse que o proceso histórico que se está a producir no estado español non sexa capitalizado pola reacción coma noutros lugares de Europa, aínda que sempre exista ese risco. Hai aquí unha marea democrática que vén de lonxe, que vén de abaixo, e que vai votar con tanta forza neste día que tememos rachar as urnas. Desta volta as ondas baterán contra a costa con forza, para mudalo todo. Aínda así, nada remata neste día 20. Haberá que seguir ensanchando a base e forxando alianzas sociais e políticas no futuro para competir a hexemonía electoral e, sobre todo, a hexemonía cultural. Non queremos outra transacción: queremos democracia real. Hai marea!


Summary: As actrices Isabel Risco e Marían Bañobre convertiranse en "furancheiras" para conducir a gala de entrega dos XVIII Premios María Casares de Teatro que terá lugar no Rosalía de Castro da Coruña esta quinta feira 27 de marzo. Unha aposta chea de "agroglamour" dirixida por Santiago Cortegoso.

As actrices Isabel Risco e Marián Bañobre serán as encargadas de conducir o acto de entrega de premios María Casares da Asociación de Actores e Actrices de Galicia (AAAG) que se desenvolverá no Teatro Rosalía de Castro esta quinta feira 27 de marzo. Convertido o escenario nun "furancho" de "agroglamur", as dúas actrices conducirán a cerimonia de entrega dos galardóns interpretando a dúas "furancheiras" tratarán de atopar "novas posibilidades para o seu negocio en tempos de crise". As xerras do furancho irán dar nalgúns dos once espectáculos que nesta edición compiten nas diversas categorías dos premios. "Para a situación do teatro é máis acaído celebrar unha festa nun furancho que unha gran celebración de glamuor pomposo", destacou o director da gala, Santiago Cortegoso, de Iboprufeno Teatro, no acto de presentación. O fío condutor será, pois, o devir das dúas furancheiras para conseguir que o seu negocio prospere, metáfora escollida para reflectir a situación actual do teatro. O humor e a ironía serán algúns dos ingredientes desta particular gala que contará tamén coa música da banda Radio Cos, de Xurxo Fernandes e Quique Peón, acompañados por Pedro Lamas na gaita e saxo soprano, Nikolay Velikov no violín e Xan Pampín no acordeón. Homenaxe a Pico Durante a cerimonia de entrega dos premios, o escritor e xornalista Camilo Franco lerá o Manifesto do Día do Teatro e renderáselle homenaxe a Xosé Manuel Olveira Pico co Premio de Honra Marisa Soto. Eurozone, de Chévere, é o espectáculo que acadou máis nomeamentos con 12 en total, seguida dos seis de O home almofada, con seis; os cinco de Bye Bye honey e As do Peixe, os catro de Waltz e os tres de A Charca inútil competirá por tres. C'est la vie, Criaturas, BailadELAS, Gaivotas subterráneas e As mil vidas de Matías Houseman optan por un dos premios do María Casares. A gala será emitida en diferido ás 23.45 horas pola TVG, máis de tres horas despois do seu inicio ás 20.30 horas.


Summary: Xunta e Consello de Avogacía acordan dispor un teléfono gratuíto que dea asistencia especializada permanente para persoas que se consideren afectadas pola 'okupación'. Ningún colectivo na Galiza en situacións de protección e vulnerabilidade dispón dese servizo.

Unha circular informativa do Colexio de Avogados de Santiago aos letrados e letradas asociadas informa do convenio entre IGVS (Instituto Galego de Vivenda e Solo) Consello de Avogacía Galega para crear unha lista de avogadas para prestar "asesoramento xurídico a persoas afectadas pola ocupación ilegal das súas vivendas". Toma forma así o anuncio que o vicepresidente Alfonso Rueda fixera a principios do pasado mes de outubro: habilitar un teléfono de información e asesoramento a persoas 'afectadas' pola 'okupación', compromiso que se producía en plena campaña mediática e política sobre 'okupacións' de vivendas na Galiza e no Estado. "Colócase os Colexios de Avogados ao servizo dun problema inventado e alentado polo PP", lamenta Brais González, avogado en Compostela. Así, vaise establecer un teléfono gratuíto, permanente e especializado para que chamen a el aquelas persoas que se consideren vítimas dunha 'okupación'. Un servizo telefónico, aponta o letrado, do que non gozan colectivos protexidos ou en situación de vulnerabilidade, económica, social... " As vítimas de agresións seguen sen avogadas de oficio que as asistan en comisaría / xulgado para a presentación das denuncia mais presentación das denuncias mentres que aquelas persoas que consideren que sofren una 'okupación' van ter asesoría especializada permanente", denuncia. Independentemente da renda De feito, a ese número de atención a 'vítimas da okupación' pode chamar calquera persoa independentemente da súa renda. Non hai límite. Porén, os colexios de avogados denegan asistencia gratuíta a aquelas persoas cuxa renda supere os 12.700 ou 19.100 euros (segundo unidade familiar). A isto engade que os letrados e letradas que vaian atender ese teléfono cobrarán por volta de 72 euros brutos por día de garda. "Sabes canto pagan esas mesmas institucións por visitar a 116kms, ida e volta, ao cárcere de Teixeiro a unha reclusa que carece de medios económicos? 30,30 euros!", salienta Brais González. Unha quenda de oficio "degradada", "mal retribuída", un colectivo de profesionais "afogado", pasa ser empregado para 'engordar' o alarmismo da 'okupación', critica este avogado compostelán.


Summary: Cando todo parecía encarrilado para que Ritz-Carlton garantise o futuro, cando menos a curto prazo, do estaleiro vigués Hijos de J. Barreras, a mexicana Pemex abre unha fenda no acordo polos riscos que lle podería carrexar renunciar aos seus dereitos políticos na sociedade.

Todo parecía encamiñado para que as traballadoras do estaleiro vigués Hijos de J. Barreras visen a luz ao final do túnel, pero un cambio de timón de última hora pode complicar o futuro da empresa, que ten de prazo até 2 de febreiro para chegar a un acordo cos seus provedores para evitar a entrada en concurso de acredores. Desta vez os problemas non veñen da man de Ritz-Carlton, senón de PMI, a filial da petroleira mexicana Pemex, que controla 51% do capital da sociedade. Hai unhas semanas dábase por feito o acordo para a toma de control do estaleiro por parte da compañía estadounidense, que, co apoio da banca e Cesce, pasaría a controlar 75% dos dereitos políticos, correspondentes as participacións de PMI e o grupo Albacora, posuidor doutro 24%, a cambio de asumir o sobrecusto do cruceiro Evrima (ascende a uns 50 millóns de euros), ademais de comprometer a execución dun segundo buque nas instalacións do estaleiro vigués. Os contratos con Havila e Armas quedaban sen efecto. As dúbidas de Pemex O problema ven precisamente porque PMI cede os dereitos, pero non as posíbeis responsabilidades na rescisión dos acordos coas outras navieiras, o que podería agravar aínda máis a xa delicada situación do grupo petroleiro mexicano, en situación de quebra técnica. De aí que teña as súas reticencias para ratificar o acordo até que obteña algún tipo de garantía de Ritz-Carlton ou do Goberno galego. Da proposta da industria auxiliar afectada pola crise do estaleiro, que a finais de outubro decidiu de forma unánime "dar un paso adiante" para desbloquear a situación nada se volveu saber. A súa intención era constituír unha sociedade conxunta para poder negociar con Pemex, o accionista maioritario, a toma de control do estaleiro. mais a mexicana optou por Ritz-Carlton para darlle a volta a situación e evitar chegar ao concurso de acredores. Para gañar tempo, o estaleiro presentou en outubro o preconcurso. A finais do ano anunciou o acordo con Ritz-Carlton, que permitiu que as traballadoras retomasen a actividade a principios de este mes, ás que se poden sumar nos próximos días as das empresas auxiliares se non hai cambio de rumbo nos plans da compañía. Para iso, Ritz Carlton debe asumir efectivamente a xestión e nomear unha directiva que presente un plan de viabilidade e que negocie as débedas cos acredores se non queren engadir máis incerteza ao futuro do estaleiro e das súas traballadoras. A información íntegra pode ser consultada na edición en papel de Nós Diario ou na súa lectura na nube.


Summary: Non houbo acordo coa empresa na mediación da Xunta sobre a readmisión dunha empregada

Os traballadores de Alu Ibérica na Coruña suspenderon temporalmente a folga que iniciaron o 26 de decembro para esixir a readmisión dunha compañeira, o que supuxo unhas mobilizacións ante a fábrica esixindo tamén a "intervención" da mesma a Goberno español e do galego. Segundo informou o comité de empresa, após a última reunión coa mediación da Xunta e a presenza dos representantes sindicais e do Grupo Riesgo, a mesma deuse por finalizada sen chegar a un acordo sobre un despedimento que o comité de empresa cualifica de "ilegal". Respecto diso, sinalan que desde a representación sindical expúxose que a traballadora fose readmitida "para abrir de inmediato un protocolo cunha investigación externa á dirección da empresa e comité para clarificar o sucedido", esixíndolle tamén, engaden, á empresa "o pago inmediato de todo os salarios debidos aos traballadores". Con todo, indican que esta proposta "non foi aceptada pola empresa" o que supuxo dar por finalizada a mediación, pendente o proceso agora do informe da Xunta. Por outra banda, explican que, ante a incidencia do Covid-19 e por "responsabilidade social, en consonancia co esforzo que está a realizar toda a cidadanía e co fin de axudar no posible a mitigar a presión hospitalaria" na cidade, acordaron suspender temporalmente a folga indefinida e as mobilizacións até o 17 de febreiro. Con todo, avanzan que levarán a cabo unha concentración ante a Delegación do Goberno o día 4 "para visibilizar o día en que na Audiencia Nacional vaise a celebrar o xuízo polos incumprimentos do acordo de venda das plantas de Avilés e Coruña", aínda que só será coa presenza do comité de empresa.