Summary: A Xunta avanza que prevé aprobar un "bono coidado extraordinario" de ata 500 euros mensuais para familias con ingresos de ata 806 euros por membros que contratasen coidados a domicilio para nenas e nenos a partir do 13 de marzo

O pasado 14 de maio, a Xunta asegurou estar "á espera de que o Goberno central fixe uns criterios claros sobre os prazos e condicións para a reapertura" das escolas infantís de cero a tres anos despois do peche total a causa do coronavirus. Anunciábao no marco da apertura do prazo de solicitude de matrícula para o vindeiro curso, que rematou este venres. Foi tamén este venres cando o Executivo galego anunciou, a través de Alberto Núñez Feijóo, que finalmente non haberá reapertura ata ese vindeiro curso 2020-21.Inicialmente, a Xunta asegurou dilatar a decisión por non existir "criterios claros" do Goberno central para a reapertura das escolas, á que finalmente renuncia por ver imposible "garantir a distancia física necesaria" para evitar contaxiosDende aquel comunicado do 14 de maio, a Xunta asegurou en varias ocasións -varias delas, a través do propio Feijóo- que seguía a "valorar" a posibilidade de reabrir ou non estas escolas. A decisión dilatábase, culpou, por non existir criterios "comúns" por parte do Goberno central. Pero tamén, detallou, polas discrepancias "doutrinais" entre diferentes voces expertas da pediatría sobre as consecuencias que a reapertura podería ter no control da pandemia.Despois do Consello da Xunta deste 29 de maio, Feijóo anunciou finalmente que, como os centros de día para maiores e persoas con discapacidade, as escolas infantís tampouco van "retomar a súa actividade ata o curso que vén". A determinación apóiase nas "dúbidas" de "distintas sensibilidades" das sociedades de pediatría e a representantes de escolas "tanto públicas como privadas". A conclusión, di, foi que é imposible "garantir a distancia física necesaria" para evitar potenciais contaxios da covid-19.Anuncio de axudasSegundo avanzou Feijóo, nas vindeiras semanas a Xunta lanzará un "bono coidado extraordinario" para paliar as dificultades que poida causar na "conciliación" das familias o peche destas escolas ata setembro mediante a contratación de coidados a domicilio. Á espera de coñecer a convocatoria e as datas de referencia, tras a reunión semanal do Consello o Executivo indicou que "este bono estará dotado de 500 euros ao mes, terá vixencia ata que reabran os centros e poderase aplicar con efectos retroactivos" dende a declaración do estado de emerxencia sanitaria polo coronavirus, o día 14 de marzo.A Xunta avanza que prevé aprobar un "bono coidado extraordinario" de ata 500 euros mensuais para familias con ingresos de ata 806 euros por membro que contratasen coidados a domicilio para nenas e nenos a partir do 13 de marzoSempre segundo o indicado pola Xunta, a previsión é que "poidan solicitar esta axuda todas as familias que teñan fillos de ata 13 anos" cuxos proxenitores "traballen fóra da casa". O límite económico será "que os ingresos da familia non superen os 806 euros netos ao mes por membro" e que "os servizos de atención a domicilio se contratasen despois da declaración de emerxencia sanitaria", isto é, con data posterior ao 13 de marzo.A Xunta tamén inclúe no que presenta como "paquete extraordinario de medidas de conciliación" a organización dos habituais campamentos de verán para "as mozas e mozos de entre 8 a 18 anos", que como adoito comezarán a mediados de xullo. A novidade deste ano será o "importante reforzo das medidas de seguridade" polo coronavirus, sinala. Así e todo, polo momento o Goberno galego di estar a "dialogar co sector do tempo libre" para "analizar as posibilidades dos albergues e campamentos" e "perfilar as características dunha campaña que se desenvolverá en circunstancias extraordinarias".


Summary: Sabías que Chile, México, Venezuela, O Brasil ou Siria só permiten o aborto en casos en que a vida da nai corra risco? Que Brasil, México e Chile o permiten en caso de violación? E que Polonia, Bolivia ou Alxeria autorizan a interrupción por razóns de saúde ou terapéuticas? Percorremos o globo terráqueo para comprobar os dereitos das mulleres en relación ao aborto.

As interrupcións voluntarias do embarazo volveron á actualidade tras decidir o Tribunal Supremo dos EUA revogar a protección do dereito ao aborto. Unha decisión que implica que os Estados teñan competencias para prohibir ou manter unha das reclamacións históricas do movemento feminista. O Tribunal Superior dos EUA anula a protección do dereito ao aborto O Centro de Dereitos Reprodutivos, unha asociación norteamericana sen ánimo de lucro, ofrece unha panorámica a respecto do dereito ao aborto en todo o mundo e reflicte, por exemplo, que Honduras, O Salvador, Nicaragua, Xamaica, Haití, República Dominicana, Surinam, Mauritania, Senegal, Serra Leoa, Congo, Madagascar, Exipto, Iraq, Lao e Filipinas non permiten a interrupción baixo ningunha circunstancia. Tampouco cando a vida ou a saúde das mulleres corre risco. México, Guatemala, Panamá, Venezuela, Brasil, Chile, Paraguai, Malí, Cote D'Ivoir, Nixeria, Gabón, Libia, Sudán, Sudán do Sur, Uganda, Tanzania, Malawi, Somalia, Iemen, Omán, Emiratos Árabes Unidos, Siria, Irán, Afganistán, Myanmar, Bangladesh, Sri Lanka, Bután, Indonesia e Papúa Nova Guinea só permiten o aborto cando a vida da muller corre perigo. Brasil, México, Panamá e Chile, entre outros, autorízano en caso de violación. Costa Rica, Trindade e Tobago, Ecuador, Perú, Bolivia, Marrocos, Alxeria, Guinea, Liberia, Burkina Faso, Gana, Togo, Níxer, Chad, Camerún, Guinea Ecuatorial, República Centroafricana, República Democrática do Congo, Namibia, Botsuana, Cimbabue, Angola, Lesoto, Eswatini, Eritrea, Kenia, Polonia, Israel, Xordania, Arabia Saudita, Kuwait, Catar, Paquistán e Malasia autorizan o aborto por razóns de saúde ou terapéuticas. Por outra parte, Gran Bretaña, Finlandia, Etiopía, Ruanda, Zambia, India, Xapón e Taiwán contan con leis que permiten o aborto nunha ampla gama de circunstancias, de maneira que consideran a contorna da muller e as súas circunstancias socioeconómicas en relación ao impacto potencial do embarazo e da maternidade. No Canadá, Cuba, Güiana, Arxentina, Uruguai, Guinea Bissau, Benin, Sudáfrica, Mozambique, Túnez, nos Estados da UE, Suíza, Noruega, Islandia, Serbia, Montenegro, Bosnia, Albania, Kosovo, Macedonia, Ucraína, Turquía, Rusia, Kazajstán, Uzbekistán, Turkmenistán, Tajikistán, Kyrgyzstan, China, Mongolia, Nepal, Vietnam, Tailandia, Camboia, Australia, Nova Celandia e Nova Caledonia permíteno, mais con limitacións relativas ás semanas de xestación. A nova Lei do aborto, en sete chaves Coa autorización do home O Centro de Dereitos Reprodutivos recolle tamén os Estados nos que, para abortar, é precisa a autorización do marido: Marrocos, Turquía, Siria, Arabia Saudita, Iemen, Emiratos Árabes Unidos, Qatar, Guinea Ecuatorial, Indonesia, Xapón e Taiwán. Mapa sobre a evolución das leis relativas ao aborto


As rúas das cidades galegas e do Estado español acolleron esta quinta feira importantes manifestacións de pensionistas que protestaban contra a "miseria" das prestacións que reciben e demandaban unhas pensións "dignas". Os protestos foron especialmente importantes en cidades como Madrid e Bilbo. En Galiza, as mobilizacións foron especialmente importantes en localidades como Ferrol. A suba "miserenta" do 0,25% é o motivo que levou ás mobilizacións, nunha xornada na que había convocatorias de CCOO e UXT e de diferentes plataformas de pensionistas. Mais o protesto centrábase nestes anos de recortes e reformas que empobrecen as persoas pensionistas, para alén de exixir a defensa do sistema público de pensións. O estado español adica ao gasto en pensións apenas 10,5% do seu Produto interior bruto (PIB). Porcentaxe moi inferior á que dedican outros países, incluso os golpeados pola crise. Así, Portugal e Grecia destinan 13 e 14,3% respectivamente. Francia un 14% e Italia case un 18%. Segundo a CIG, "se o Estado español igualara o gasto en pensións con Italia, habería 57.300 millóns de euros máis por ano. Non existiría déficit e sobrarían 34.000 millóns de euros que se poderían usar para mellorar as pensións e mesmo para gardar outra parte no Fundo de reserva". O sistema público de pensións non está 'en risco' polo seu gasto. O problema radica nos ingresos. En 2011 había os mesmos cotizantes á Caixa das pensións que no 2016. Daquela houbo superávit (2.300 millóns de euros) e agora déficit. "As razóns están na precariedade do traballo, con baixos salarios, masivo incremento de contratos por horas en fraude, non pagar as horas traballadas de máis, os salarios en negro...", denuncia a CIG. Ademais, o descenso dos salarios provocou que se deixasen de ingresar cada ano por volta duns de 3.000 millóns de euros.


Summary: A Consellaría de Educación achégalles aos centros escolares de primaria 2,08 euros por neno e día para os gastos de comedor, e a partir do vindeiro curso quere cobrarlles aos pais e nais 4,5 euros

A Xunta anunciou hai unhas semanas un incremento do 40% no prezo dos comedores escolares, que para o vindeiro curso pode acadar os 4,50 euros por menú. A Consellaría de Educación tamén modificou as regras que determinaban as exencións no pago, que facían que até agora fosen de balde para o 91,82% do alumnado e polas que agora terá que pagar o 43,26%, segundo cálculos do propio Goberno galego. A Consellería de Educación estalles achegando aos centros escolares de educación primaria 2,08 euros por neno e día para gastos de comedor Compromiso por Galicia cualifica de "estafa" este incremento dos prezos pois segundo a información da que dispón a formación, no actual curso escolar a Consellería de Educación estalles achegando aos centros escolares de educación primaria 2,08 euros por neno e día para gastos de comedor, cos que ten cubrir non só o custe de todos os ingredientes necesarios para elaborar os menús, senón tamén os productos de limpeza necesarios na cociña e no comedor, a reposición do "menaxe" e a gratificación que reciben os encargados de xestionar os comedores. Neste senso, para Xosé Manuel Pérez Bouza resulta "intolerable" que a Xunta de Galicia a partir do próximo curso escolar pretenda cobrarlle aos pais e ás nais do alumnado polo menú que se lle sirva aos nenos e ás nenas nos comedores dos centros públicos, "máis do dobre do seu custe efectivo". "O que pretende Feijóo" é "encher a caixa da Xunta, para destinar eses cartos a seguir aumentando ou apoiando ao ensino privado" Para Compromiso os cartos que se recauden "non van ir para crear máis prazas de comedor nos centros de ensino público, tal como afirmou o Conselleiro Jesús Vázquez", senón que "o que pretende Feijóo" é "encher a caixa da Xunta, para destinar eses cartos a seguir aumentando ou apoiando ao ensino privado", argumenta Pérez Bouza. O líder galeguista engade que esta medida supón "un roubo e unha estafa para as familias", e vai contribuir a incrementar o despoboamento do rural, xa que o servizo de comedor non era custe engadido. CxG non descarta levar ante os tribunais este decreto Compromiso sinala que o decreto que ten pensado aprobar a Xunta supón "un repago dun servizo que xa se paga vía impostos e que a partir do curso que ven pagarán novamente por medio dunha taxa, absolutamente abusiva e que supón un roubo e unha estafa para as familias de clase media-baixa". CxG non descarta levar ante os tribunais este decreto, por considerar que ningunha Administración pode cobrar por un servizo máis do seu custe efectivo. Hai unhas semanas o PSdeG anunciou que levará ao Tribunal Constitucional o novo sistema que amplía o copago nos comedores escolares.


Summary: Centos de traballadores de Alcoa, arroupados polos compañeiros doutras fábricas de aluminio primario do Estado español, cortaron onte a autovía que une Galiza con Asturias para pedirlle á multinacional norteamericana para que acceda á venda das instalacións de Cervo ao grupo Liberty House.

Os traballadores da planta de Alcoa en San Cibrao, no concello de Cervo levaron a cabo onte unha nova acción reivindicativa coa que pretenden meter presión á multinacional norteamericana para que feche a venda ao grupo británico Liberty Home. A acción consistiu, como xa o fixeran hai meses, no corte con barricadas da autovía A-8, que conecta Galiza con Asturias, á altura da ponte dos Santos, en Ribadeo, para exixir unha solución que garanta o futuro da fábrica da Mariña, a que viven centos de familias. En declaracións aos medios, o presidente do comité de empresa da factoría, José Antonio Zan, valorou o feito de recibir "bastante apoio"para esta acción, e máis tendo en conta que esta nova mobilización decorreu en día laboral. Segundo explicou, entre eses apoios, que sumaron unhas 600 persoas, estaba o dos traballadores das factorías da firma de aluminio Aludium de Amorebieta e Alacante, o que pon en valor o papel que xogan as factorías de aluminio primario no Estado español que, como lembrou Zan "son moi importantes" para as que o transforman. Avance das negociacións Respecto do avance das negociacións entre a multinacional norteamericana Alcoa e Liberty House, Zan recoñeceu que seguen á espera "dun acordo xeral", aínda que ambas as partes recoñecían nas últimas semanas as diferenzas existentes aínda nas súas respectivas pretensións, un feito que desde o comité atribúen á escasa vontade da actual propietaria de facilitar unha solución para a planta que pase pola venda das instalacións. A protesta, que se suma á que levaron a cabo na muralla de Lugo hai uns días, prodúcese en vésperas dunha nova xuntanza da mesa de seguimento na que os traballadores esperan que tanto a Xunta como o Goberno do Estado exerzan un papel activo na mediación entre as partes para garantir que a venda das instalacións de Cervo e, polo tanto, o mantemento do emprego e da actividade industrial na zona, sexa "un éxito".


Summary: A defensa recorre a decisión, que prolongaría o procedemento até finais de 2018. As persoas encausadas reiteran a exixencia de arquivamento definitivo da causa.

A Audiencia Nacional prorroga 18 meses máis o proceso que ten aberto contra 9 independentistas galegos a raíz da 'Operación Jaro', unha decisión adoptada pola maxistrado Eloy de Velasco antes de ser substituído e que prolonga esta fase do procedemento até decembro de 2018. Unha decisión que a defensa das persoas encausadas vai recorrer. O proceso tiña que estar concluído pasado 6 de xuño. Mais esta nova prórroga prolonga a situación de incerteza "penal, política e vital" destas nove persoas, segundo elas propias afirman nun comunicado. Aliás, sinaloulles a súa defensa, nestes 18 meses transcorridos non se "practicaron probas", é dicir, non houbo actuacións substancias no desenvolvemento da causa penal á que estes 9 independentistas están sometidos desde finais de 2015. A decisión de prorrogar ano e medio o proceso adóptase, ademais, após que as medidas cautelares decretadas no seu momento por Velasco foran caendo, como a suspensión de actividades de Causa Galiza ou a prohibición ás encausadas de saír do Estado español.


Summary: O Sergas suma 648 casos novos cunha media duns 721 diagnósticos por PCR ao día na última semana, aínda tamén por riba do máximo da segunda vaga malia á liña descendente. A hospitalización xa é inferior á do pico da primeira vaga, pero nas UCI segue habendo máis de 200 persoas con test positivo. Galicia rexistra na última semana unha media de vinte mortes ao día de persoas contaxiadas

Dende o inicio da pandemia do SARS-CoV-2, Galicia nunca rexistrara un período tan prolongado e intenso como o actual de caída da incidencia acumulada (casos novos da COVID-19 por cada cen mil habitantes) tanto a 14 como a 7 días. Sendo isto certo, non o é menos que sucede despois dun período de ascenso igual de intenso, pero moito máis prolongado. Así despois de máis de dúas semanas de claro descenso, ambos indicadores de incidencia acumulada seguen moi altos e moi por riba do que fora o pico da segunda vaga, a única comparable porque daquela o Sergas xa dispuña dunha capacidade diagnóstica semellante á actual.Para o conxunto de Galicia, a incidencia acumulada a 14 días vai camiño de descender dos 500 casos, cando na segunda vaga non superara os 350. A sete días baixa dos 200 por primeira vez dende o 11 de xaneiro, pero igualmente segue por riba do pico da segunda vaga, rexistrado en outubro de 2020 con arredor de 170.O actual descenso da incidencia da COVID é o máis prolongado e intenso dende o inicio da pandemia, pero o anterior período de incremento de casos rexistrados fora aínda maiorDaquela, cando pasou máis dun mes dende a fin das festas do Nadal, Aninovo e Reis, os ecos dos contaxios daquelas semanas sitúan os principais indicadores epidemiolóxicos de Galicia aínda relativamente preto dos peores datos no que vai de pandemia. Fano nun contexto no que, entre o persoal sanitario, proliferan as alertas sobre as variantes do virus potencialmente máis transmisibles e, por extensión, as advertencias sobre a necesidade de manter as precaucións ata que a vacinación non se atope nunha fase máis avanzada. [Docentes, policías, persoal de emerxencias e de farmacias, entre os novos grupos prioritarios na vacinación da COVID]Neste contexto, cómpre ter ademais en conta un elemento máis. Que os datos de incidencia acumulada seguen en claro descenso é unha evidencia, tal e como amosa o gráfico baixo estas liñas. Pero a letra pequena destas cifras indica que o ritmo de descenso tende a moderarse, o cal augura que, mesmo sen rebrotes de consideración, aínda queda un camiño prolongado por diante antes de que o país recupere unha situación de relativo acougo xeral.O Sergas suma 648 casos novos e a media diaria de diagnósticos por PCR na última semana rolda os 721, aínda tamén por riba do máximo da segunda vaga malia á súa liña descendenteSon algunha das conclusións que é posible tirar nunha xornada na que o Servizo Galego de Saúde suma 648 novos casos do coronavirus, os rexistrados entre as seis da tarde do mércores e a mesma hora do xoves. Supoñen unha cifra lixeiramente inferior á do día previo e deles, 603 son diagnósticos mediante proba PCR. Aínda que os diagnósticos a través deste test tamén semellan frear o seu ritmo de diminución, polo momento esta segue sendo clara e na última semana Galicia rexistra, de media, 721 diagnósticos ao día. O máximo na segunda vaga fora unha media semanal duns 673 diagnósticos diarios.Alén destes incrementos -de momento, puntuais- nas cifras de novos casos nalgún día concreto, o certo é que seguen sendo notablemente inferiores ás rexistradas durante as semanas previas e ademais, os novos positivos seguen sendo menos que as altas epidemiolóxicas de persoas contaxiadas durante as semanas das festas. No que vai de mes de febreiro (ata as seis da tarde do xoves), o Sergas rexistrou máis de 15.400 altas epidemiolóxicas, moitas máis que casos novos, o que permite seguir diminuíndo a cifra de positivos activos, que queda en 15.894 [podes consultar a serie completa de casos activos por áreas sanitarias nesta ligazón]. No pico da segunda vaga, Galicia apenas superara os 10.000 positivos activos.Menos hospitalización que na primeira vaga A diminución de positivos activos permite ir diminuíndo moi aos poucos a presión da COVID-19 sobre a Atención Primaria e o rastrexo. Mentres, as altas epidemiolóxicas e hospitalarias (cando un paciente ingresado pasa a dar negativo, desaparece da estatística aínda que continúe no hospital), xunto coa diminución aos poucos dos novos ingresos e tamén -en menor medida- por mor dos falecementos, van permitindo lixeiros alivios na ocupación hospitalaria. O alivio nas cifras de hospitalizacións chega sobre todo, polo momento, das camas ordinarias; nas UCI segue habendo máis de 200 persoas con test positivo da COVID-19O total de persoas ingresadas con test positivo do coronavirus leva catro días seguidos diminuíndo, o cal non sucedía dende o verán. Este descenso chega sobre todo dende as unidades de hospitalización ordinaria, agora con 856 persoas ingresadas -a menor cifra dende o 23 de xaneiro-. Mentres, a ocupación das UCI por pacientes coa COVID-19 tamén comeza a ceder, pero moito máis lentamente. Agora son 228 as persoas nestas unidades de críticos, seis menos que un día antes e, agora si, tamén menos que hai unha semana, cando eran 251.A forte presión hospitalaria é un dos principais argumentos dende os centros sanitarios para pedir cautela antes dunha eventual relaxación das restriciónsO total de 1.084 persoas ingresadas con test positivo do coronavirus son 205 menos que o mesmo día da semana anterior e, por primeira vez dende o 25 de xaneiro, son tamén menos que no pico de hospitalización da primeira vaga da pandemia, indicador que si é comparable ao actual (non sucede o mesmo coas cifras de casos rexistrados, pola menor capacidade diagnóstica de hai un ano). A presión hospitalaria si segue sendo moi superior á da segunda vaga, cando apenas se superaran os 600 ingresos simultáneos de persoas infectadas.Esta forte presión hospitalaria é un dos principais argumentos que, dende os centros sanitarios, se esgrime á hora de pedir cautela ante unha eventual relaxación das medidas restritivas aprobadas pola Xunta a finais de xaneiro. Tal e como foi aprobado daquela, será a vindeira semana cando sexan revisadas (o límite para mantelas ou varialas é o día 17 de febreiro). As últimas declaracións do Goberno galego ao respecto son do presidente, Alberto Núñez Feijóo, que as condiciona ao avance da vacinación da poboación maior de 80 anos. Previamente, Feijóo avanzara unha desescalada "medida e gradual", pero o conselleiro de Sanidade matizara xusto despois que non é "prudente" falar da posibilidade de relaxar medidas ante unha ocupación das UCI como a actual.Xa só dous concellos con máis de 10.000 habitantes e incidencia superior a milEntre todas estas cautelas, a mellora da incidencia acumulada da COVID-19 segue percibíndose sobre o mapa de Galicia. Así, mentres que a finais de xaneiro eran máis dunha decena os concellos con máis de 10.000 habitantes que superaban unha incidencia acumulada a 14 días de mil casos -un dos motivos esgrimidos polo Goberno galego para endurecer as medidas-, agora son xa só dous, Betanzos (1.210) e Poio (1.060) e ambos, en liña descendente.Os concellos sen novos casos nas últimas dúas semanas roldan a vintena e vai en aumento, pero aínda son cinco veces menos que antes do NadalAsí e todo, o total de concellos que superan ese limiar seguen sendo case unha vintena. Cómpre ter en conta, non obstante, que en municipios pouco poboados a incidencia acumulada pode dispararse con relativamente poucos casos. É o caso, por exemplo, dos concellos que actualmente rexistran as incidencias a 14 días máis elevadas do país, Moeche e Cabanas, por riba dos 3.000 e dos 2.000 casos na incidencia a 14 días, respectivamente: as súas poboacións son de 1.186 e 3.274 habitantes e nestas dúas semanas tiveron 37 e 72 casos novos. Paralelamente, o número de municipios sen casos novos en catorce días tamén vai aumentando lentamente e xa son unha vintena. Antes do Nadal, a mediados de decembro, eran cinco veces máis.O descenso da incidencia acumulada da COVID-19 a catorce días tamén se consolida na maioría das sete principais cidades, consideradas habitualmente por Sanidade como un dos principais termómetros da marcha da pandemia. As incidencias máis baixas seguen sendo as de Lugo e Vigo, ambas a piques de baixar dos 300 casos por cada cen mil habitantes a 14 días. A máis alta continúa sendo a da Coruña, aínda con 660 casos novos por cen mil habitantes malia trazar un claro descenso dende principios de mes. En todas elas, as incidencias son aínda moi superiores ás previas ao Nadal.Máis de vinte mortes diarias na media da última semanaAs altas incidencias acumuladas que aínda se rexistran en moitos puntos de Galicia son mostra clara da virulencia da terceira vaga da pandemia. E aínda máis, as cifras de mortalidade. Esta terceira vaga xa superou amplamente as 619 mortes de persoas contaxiadas que se rexistraran na primeira mentres o Servizo Gaelgo de Saúde segue confirmando falecementos que se rexistraron en xaneiro (son xa 413 nese mes) e sobre todo, no presente febreiro (xa van 237). Na última semana houbo cada día, de media, unhas vinte mortes de persoas que contraeran a COVID-19. O total chega xa a 2.056.


Summary: Estados Unidos e Europa son os dous territorios con maior número de persoas infectadas.

Segundo os últimos datos proporcionados pola Organización Mundial da Saúde (OMS), os contaxios de varíola dos macacos ascenden xa en todo o mundo por riba dos 35.000, dos que a gran maioría se concentran en Estados Unidos (EUA) e en boa parte de Europa. Os casos de varíola dos macacos na Galiza ascenden até os 71 Só na última semana, os contaxios aumentaron 20%, unhas 7.500 persoas infectadas máis, que reforzan a tendencia á alza alertada nas últimas semanas pola OMS e que levou ao organismo a declarar o nivel de emerxencia sanitaria internacional o pasado 23 de xullo. Trátase do nivel máis alto de alerta que pode decretar a OMS. En total, 92 países contabilizan cando menos un caso desta enfermidade, até fai poucos meses só presente en territorios endémicos de África e Asia. EUA, con 15.000 casos, e o país que máis contaxios presenta. Varíola dos macacos: É letal? Que fago se me contaxio? Esta cantidade supón case a mesma que os contaxios de toda Europa. Segundo os datos achegados polo Centro Europeo para o Control e a Prevención de Enfermidades (ECDC), no continente detectáronse 19.429 contaxios polo de agora. O Estado español é país de Europa con máis casos e o segundo do mundo, con 5.719 persoas contaxiadas. Por detrás, veñen Alemaña, Reino Unido, Francia, Países Baixos, Portugal e Italia. Presente en persoas asintomáticas A pasada terza feira, o Hospital Bichat-Claude Bernard de Paris, en Francia, fixo público un estudo que aseguraba que se atopara o virus da varíola do macaco en mostras anais de persoas asintomáticas. A OMS advirte dun notábel incremento de casos de varíola do mono Segundo o informe, publicado na revista científica 'Annals of Internal Medicine', estes datos poderían suxerir que o proceso de vacinación a aquelas persoas que tivesen unha exposición recoñecida ao virus podería non ser suficiente para evitar que siga propagándose. Aínda que polo de agora non se pode asegurar que papel desempeñan as infeccións asintomáticas na propagación do virus, para os investigadores e investigadoras semella evidente que si estaría a producirse de maneira preclínica.


Summary: Patentado Non é un falso documental que denuncia o roubo e a privatización dos saberes e doutros elementos do común, coma as sementes, a través dunha historia ficticia na que unha multinacional patenta as ferramentas tradicionais expostas no Museo do Pobo Galego

Un bolseiro do Museo do Pobo Galego descobre por casualidade que un dos traballadores da institución é en realidade un infiltrado ao servizo dunha multinacional (Facme&Co) que, nun escenario post-petróleo, se dedica a patentar e, polo tanto, privatizar, as ferramentas tradicionais alí expostas, antes a súas esperable revalorización... Trátase tan só dunha ficción, da trama que serve de fío condutor a un falso documental, Patentado Non, que tras esta fachada quere denunciar outro tipo de espolios (que xa están a suceder ou que poden ter lugar no futuro), dos saberes tradicionais e doutros elementos do común, coma as sementes. A curtametraxe foi o resultado dun obradoiro de falso documental, Un falso documental como unha catedral, impartido por Illa Bufarda no Museo do Pobo Galego dentro da programación da 9ª Mostra de cinema etnográfico, e que foi proxectada no propio museo o pasado día 25 de xuño. Os e a as participantes tiñan 24 horas para realizar o documental coas ferramentas que obtiveran no obradoiro, e empregando na medida do posible as localizacións ou os elementos presentes no Museo, como explica Rodrigo Osorio, un dos responsables da peza xunto con Xesús García Devesa, Conchiña Losada e Ramón Nogueira: "dende o primeiro momento tivemos claro que o traballo tería que ver co patrimonio. A idea era amosar a defensa do patrimonio, destacando que o esquecemento é un espolio. E ocorréusenos que o teito do petróleo podía ser un escenario no que unha empresa expropiase o patrimonio tradicional". "O cenit do petróleo pode ser o intre no que ás bravas recuperemos a perspectiva do necesario e miremos de novo á faciana das persoas, ao agro, aos apeiros tradicionais", destaca. "O cenit do petróleo pode ser o intre no que ás bravas recuperemos a perspectiva do necesario e miremos de novo á faciana das persoas, ao agro, aos apeiros tradicionais" No documental hai moitos elementos ficcionais, pero un pouso de realidade, que Osorio denuncia: "Está habendo un espolio xeneralizado das sementes, que é evidente. Ou das enerxías renovables, pois coas novas lexislacións, o sol ou a enerxía eólica xa non se poden usar tan libremente. Polo tanto, non era tan estraña a posibilidade de que algún día a lei de patentes se modificara para que as ferramentas tradicionais non se puideran usar libremente". "En principio iso agora non se pode facer", destaca Rodrígo Osorio, avogado na ficción e na realidade, "pero non hai nada que impida mudar a lei para permitilo no futuro". Osorio destaca, así mesmo, que os espolios non teñen por que ser unicamente de carácter material, pois hai "importantes coñecementos que estamos perdendo" e que "grazas a institucións coma o Museo do Pobo Galego consérvanse". Con este esquecemento "espoliámonos a nós mesmos case tanto como fai a Facme&Co", conclúe.


Summary: Yolanda Díaz considera que após as declaracións de dirixentes como Iraveda faise evidente que hai unha "trama corrupto-criminal".

Esquerda Unida pide á xuíza que instrúe o caso por un suposto delito electoral do PP en Lugo co 'carrexo' de maiores dependentes para votar que cite a declarar como imputado a José Manuel Barreiro, presidente do Partido Popular nesta provincia. A coordenadora de EU, Yolanda Díaz, sinala que o dirixente do PP e conselleiro na TVG José Luis Iravedra recoñeceu na súa declaración xudicial que o 'carrexo' fóra por mandato do PP. Por iso considera que Barreiro debe dar explicacións. Mais non só el. Díaz considera que se está ante unha "trama corrupto-criminal" e por iso "exiximos a comparecencia de Rajoy quen coñece a fondo o modus operandi e dea contas desta trama liderada por Barreiro".


Summary: Os lucenses empatan a ceros en San Moix nun partido que decorreu a un ritmo lento.

O CD Lugo conquistou un punto en Mallorca, un dos equipos que, en palabras do adestrador lucense Quique Setién, vai ser dos que acabe o final de temporada loitando polo ascenso a Primeira. Así pois, un punto para estar "contento", como engadiu o adestrador. Foi un empate sen goles como corolario a un encontro lento, pausado, por veces pesado. Os lucenses controlaron gran parte do partido, mais sen crear oportunidades de gol. O Mallorca tivo ocasións mais ningunha delas clara. O Lugo segue nos postos altos da táboa, con 21 puntos conquistados en 12 partidos, dos que gañou seis. Ficha técnica 0-RCD Mallorca: Miño, Ximo, Bigas, Geromel, Miguel García (Kevin, min 46), Thomas, Martí, Alfaro (Marco Asensio, min 83), Víctor (Geijo, min 69), Nsue y Gerard Moreno. 0- CD Lugo: José Juan, De Coz, Pavón, Jorge, Manu, Seoane, Pita, Iván Pérez (Iago Díaz, min 81), Álvaro Peña, Pablo Sánchez (Juanjo, min 68) y Rennella (Sandaza, min 62). Árbitro: Muñoz Mayordomo . Amonestou a Geromel, Kevin, Jorge García, Manu Estadio: Iberostar Estadi


Summary: A portavoz nacional do BNG saúda un estado de alarma "máis descentralizado" pero critica que Sánchez pida unha prórroga de 6 meses e non de 15 días.

A portavoz nacional do BNG, Ana Pontón, saudou este domingo que o novo estado de alarma sexa "máis descentralizado" que o anterior para conter a pandemia da COVID-19, pero criticou que o presidente do Goberno español, Pedro Sánchez, pretenda pedir ao Congreso unha prórroga de seis meses en lugar de facelo cada 15 días. "En circunstancias excepcionais é máis necesario que nunca o funcionamento normalizado da democracia e do poder Lexislativo, que debe estar a funcionar pero tamén verificando que todo se faga de maneira correcta", explicou, en declaracións aos medios. A líder do Bloque expresou que a declaración este domingo do novo estado de alarma "deixa en evidencia que era posible" unha forma de xestionar "máis descentralizada", posto que esta vez serán os presidentes de cada terrtitorio as autoridades delegadas. Neste contexto, Pontón, como líder da oposición galega, pediu ao presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijóo, que compareza "de maneira urxente" no Parlamento de Galicia "nun pleno monográfico" para informar as medidas que adoptará ante a segunda onda. "O Parlamento debe achegar e colaborar para facer fronte a un virus que ameaza as nosas vidas e a nosa economía", engadiu Pontón. Reforzar a Sanidade E é que, segundo sinalou, o estado de alarma "por si só non soluciona os puntos máis febles da xestión da Covid-19", posto que continúa sendo "urxente" que "se reforce a sanidade pública, se incrementen os rastreadores, se fagan PCR masivas á poboación e se blinden as residencias de maiores". Para Ana Pontón, "a saúde e a vida das persoas é o primeiro" tamén nesta segunda onda da pandemia que "sacode con forza" a Galicia e que "tanto sufrimento leva causado" no que respecta non só á saúde e aos falecementos, senón tamén "desde o punto de vista socioeconómico". Finalmente, a portavoz nacional do BNG recoñeceu que veñen "tempos complexos e duros", pero mostrouse "convencida" de que os galegos e as galegas sairán adiante "porque somos un gran país e somos un pobo que lle planta cara á adversidade", sentenciou.


Summary: A primeira edición do evento unirá música, interpretación, poesía, vídeo e son durante o mes de maio na cidade da Coruña

Establecer "unha conversa de ida e volta" coa veciñanza arredor da música contemporánea. Ese é o principal obxectivo do Resis Festival, que ofrecerá unha batería de actividades gratuítas os días 2, 3, 12, 18 e 26 de maio. Desde concertos de música clásica entre os tiburóns do Aquarium até un recital musical con cata de viños, o festival coruñés será unha plataforma multidisciplinar na que experimentar outros xeitos de saborear a música. "Hai moitos clixés ao redor da música contemporánea e o obxectivo deste festival é desmontalos. Queremos que estes eventos sirvan para que o público da Coruña poida explorar novas formas de son", explica Hugo Gómez-Chao Porta, compositor e director artístico do festival. Como explica o tamén compositor e produtor do festival Ramón Otero, o evento está deseñado para todos os perfís de público e non só para aqueles amantes da música clásica e contemporánea. "Para participar no festival só precisas arrincar os prexuízos e ter curiosidade", engade. Un programa interdisciplinar O Resis Festival está composto por oito eventos entre os que se inclúen concertos, conferencias, instalacións sonoras e intervencións audiovisuais. "Mesturaremos a música con outros elementos como o vídeo, a interpretación ou os recitais. Esta unión é algo moi propio da arte contemporánea e fai que o público poida vivir unha experiencia única", aclara Otero. A música contemporánea conquistará espazos icónicos da cidade como a Igrexa de Santiago, o acuario Finesterrae, a casa museo Emilia Pardo Bazán ou o edificio da Audiencia Provincial da Coruña. "A música é un fenómeno acústico e desenvólvese de forma distinta segundo o espazo onde soa. Nunha igrexa, por exemplo, a voz ten unha proxección diferente, mentres que ver un concerto nun acuario, cos peces de fondo, achega unha conexión única co que se está escoitando", xustifica Gómez-Chao Porta. O Resis dará inicio esta cuarta feira ás 19:30 horas co encontro 'O instrumento como arquitecto do son'. Será na aula de cámara do Conservatorio Superior de Música e participarán Fernando Buide del Real, Ramón Otero e Hugo Gómez Chao. O próximo sábado 5, a Fundación Luis Seoane acollerá ás 12 horas 'Do poema ao corpo sonoro', un dos eventos dentro do ciclo 'El tiempo menos solo'. Intervirán Manuel Borrás, Abraham Gragera, Luz Arcas e Hugo Gómez Chao. Ás 21 horas na igrexa de Santiago, o ciclo fechará coa estrea absoluta do concerto 'Sobre poemas de Abraham Gragera', interpretado por Hugo Gómez Chao Porta, que tamén porá fin ao ciclo 'El tiempo menos solo'. Unha hora antes, no Aquarium Finisterrae o público tamén poderá gozar con outra estrea. Desta volta, será o grupo instrumental S. XII quen amenizará o solpor coa obra 'Kalligraphie. Música para o que non está escrito'. Durante toda a sexta feira 18, a artista Romina Casile apresentará a súa intervención audiovisual 'La inquietud de las cosas' na Casa Museo Emilia Pardo Bazán. O mesmo día ás 20 horas, a fundación Luis Seoane ofrecerá a instalación sonora PASAX3S, unha reflexión sobre o tránsito e a necesidade e riscos de desprazarse emocional, física e mentalmente. Ás 20.45 horas e no mesmo lugar, Florian Vlashi e Eva Vieites serán os encargados de encher de música a noitiña co seu concerto 'Sinais, xogos e mensaxes. Visións do 68'. Por último, o Resis Festival porá o broche final da súa primeira edición o sábado 26 co concerto de Carlos Marín Rayo 'Nocturnos'. Será ás 20.30 horas na sala Emilia Pardo Bazán da Audiencia Provincial da Coruña.


Summary: O Tribunal Superior de Xustiza de Galiza considera probado que a valedora do pobo, Milagros Otero, se inmisciu no proceso de designación como xefa do servizo de administración e persoal da institución dunha persoa coa que tiña relación e que, alén de máis, é irmá do portavoz parlamentar do PP, Pedro Puy.

M.P.F. foi designada xefa de servizo da administración e persoal da Valedora do Pobo nun proceso en que se cometeron irregularidades, de acordo coa Sala do Contencioso do TSXG. O tribunal vén de anular o nomeamento -nun fallo ditado a 29 de xuño- e ordena a repetición do proceso. No novo procedimento a actual valedora non poderá ter "ningún tipo de intervención", sinala o TSXG. M.P.F. é filla dun catedrático de dereito do que é discípula a Valedora do Pobo, quen, segundo a sentenza, incorreu en "desvío de poder" e "arbitrariedade" ao se inmiscir no normal desenvolvimento do proceso movida polo "interese en que fose seleccionada a señora P.F.". Este sábado, a reacción da oposición foi unánime ao demandar a demisión da valedora. Destarte, Luís Villares (En Marea) pediu a renuncia de Milagros Otero pola "súa actitude corrupta" e porque "non ten sentido que a presidenta da institución que ten que evitar os abusos do poder actuase abusando do seu para enchufar a xente próxima a ela". Por súa parte, nun comunicado de imprensa, o PSdeG considera inevitábel a saída da institución da valedora por "responsabilidade política", sendo que existen suficientes dados para considerar probado que o procedimento de designación non se guiou "polos principios de igualdade, mérito e capacidade, senón polo desexo de adxudicala [a praza] a unha das candidatas". Na súa conta twitter, a portavoz do BNG, Ana Pontón, escribiu: "A valedora do pobo debe presentar xa a súa dimisión. Que escándalo!"


Summary: Fernández Davila pide "explicacións" para coñecer que criterios seguiu o Goberno español para decidir que a única entidade galega poida ser subastada.

A portavoz del BNG no Congreso de Madrid, Olaia Fernández Davila, presentou unha pregunta por escrito dirixida ao Goberno para pedir explicacións por "non declarar" a Novagalicia Banco como "sistémica" e para coñecer "que criterios seguiron" para tomar esa decisión, que consideran discriminatoria con Galiza, xa que outros bancos nacionalizados como Bankia -a antiga Caja Madrid- si foron así declarados.. "Novagalicia Banco e Catalunya Banc saírán á venta nun breve período de tempo, mentres que a outra entidade nacionalizada, Bankia, non seguirá mesmo curso porque o Goberno declarouna sistémica", sinala a deputada do BNG, que considera esta decisión "arbitraria" e "carente de obxectividade, posto que NCG é unha entidade sistémica para Galiza".


Summary: Recabaron probas de ilegalidades que se están a acometer na Illa da Creba para denuncialas publicamente e poñelas en coñecemento das autoridades

O grupo de activistas organizados na Plataforma pola recuperación da Illa da Creba, que na mañá de onte, sábado 9 de xullo, tomaron a illa reclamando a súa devolución ao pobo galego, vén de informar que recabaron probas, a través de fotografías e vídeo, de ilegalidades que se están a acometer na illa. "Desde a repoboación forestal con árbores non autóctonas, mesmo con algunhas especies invasivas, a pavimentación ilegal na liña de costa, co levantamento de valados de cemento na mesma, pasando polo mantemento da construción do dique de abrigo, que ten unha sentenza firme de derrubo que non foi executada, até as propias construcións de instalacións hoteleiras e anexos ás mesmas, e moitas máis" explicou Rodrigo Molinos, "Bolato", voceiro da Plataforma. Bolato salientou que "ao grave feito de que a illa fose privatizada súmaselle agora a impunidade coa que os actuais propietarios están actuando, ao marxe completamente da lei, especulando e danando o ecosistema da illa, coa conivencia tanto do goberno do Estado como da Xunta" explicou. Desta maneira, informan de que veñen de pór fin á ocupación simbólica iniciada no día de onte coa intención de pór en coñecemento das autoridades e denunciar publicamente todas as irregularidades detectadas. "Faremos todo o que estea na nosa man para frear esta desfeita" sentenciou Bolato. Desde a Plataforma queren agradecer a participación da veciñanza de Esteiro que se achegou até a illa en diferentes embarcacións para sumarse a esta xusta reivindicación. "Con esta ocupación simbólica conseguimos pór o foco sobre a inxustiza que se está a acometer na Creba e que hoxe moitas máis galegas e galegos coñezan o que aquí acontece. É un importante chanzo nesta loita de décadas para lograr que A Creba volte a ser pública para desfrute de todas as veciñas e veciños de Esteiro e do pobo galego en xeral. Seguimos na loita" concluíu Bolato. A privatizada illa da Creba foi posta en aluguer para eventos e uso turístico Privatizada en 1922 Cómpre lembrar que a veciñanza de Esteiro era a propietaria dos terreos comunais da illa até que no ano 1922 -aproveitando que non fora incluída no inventario do Concello de Muros- se inscribiu como ben privado, a favor de Tomás Canay Pérez e Encarnación Gerpe Cantorna, no rexistro do Concello de Outes. "A partir de aquí todo son irregularidades e aberracións permitidas tanto polo goberno do Estado como da Xunta de Galicia, como a construción dunha vivenda ilegal na illa no 1981 ou espigóns, rampla e recheos no ano 1989, ocupando 5.140 metros cadrados de dominio público marítimo terrestre" explica un portavoz da Plataforma pola recuperación da illa da Creba. Posteriormente, a illa foi vendida ao empresario Emilio Penas Gerpe, que construíu na illa un grande inmoble as ruínas da antiga capela -unha ermida dedicada á Nosa Señora da Creba, ademais de outras construcións -un peirao, ramplas e espigóns- que ocupan terreos de dominio público marítimo-terrestre. Ademais, como denuncian os protagonistas da "ocupación", realizáronse plantacións de vexetación non autóctona e mesmo se incorporou un sistema de vixilancia para impedir a entrada na illa. Segundo denuncian asociacións da zona, o peirao cambiou as correntes na illa, e a praia que antano servía para a extracción de ameixa, da que se aproveitaban os pósitos locais, xa non cumpre esta función. A partir de 1990, presentáronse máis de 600 alegacións contra a construción do peirao. O pleno de Muros (concello ao que pertence a illa segundo o deslinde xeográfico) acordou non recoñecer a propiedade, mais a resposta era moi fácil, porque a propiedade estaba inscrita en Outes. Ese mesmo ano, o 30 de abril e o 1 de maio, ten lugar unha primeira "okupación" da illa, encabezada polo propio alcalde de Noia naquela altura, Pastor Alonso, do BNG, un acto simbólico semellante ao que acaba de ter lugar esta fin de semana. Unha resolución de Costas do Estado en 1999 denegou a ocupación de 2.870 m2 onde se pretendía desenvolver a legalización do peirao e, no ano 2000 nace o Comité veciñal, que loita pola "cualificación da illa como zona libre". No 2002 hai unha resolución da Audiencia do Estado español, que desestima o recurso administrativo dos titulares privados da illa, que son obrigados a "restaurar a situación previa". Porén, despois de moito traballo non se lle volveu a tocar á illa da Creba. A reclamación da titularidade pública da Creba volveu xurdir a partir do ano 2007, cando o Ministerio de Medio Ambiente adquiriu a Illa de Sálvora e, posteriormente, cando se recuperaron para uso público as illas de Vionta e Cortegada. Nos últimos tempos, construíse unha piscina e a illa permanece en aluguer en portais turísticos para a celebración de eventos, o que provocou unha nova vaga de denuncias. En maio deste ano, o grupo do BNG presentou no Parlamento galego unha proposición non de lei para reclamar a devolución da illa á titularidade pública. A proposta, defendida por Luís Bará, foi rexeitada pola maioría absoluta do PP, que argumentou que se trata dunha propiedade privada inscrita legalmente no Rexistro e que "non presenta valores naturais que xustifiquen a súa expropiación". Unha ateigada palestra reivindica a privatizada illa da Creba para o pobo


Summary: O Campionato de España de Doma Clásica con Ponis, rematou onte en Segovia. A Galiza estivo representada por dous deportistas lalinenses. Sálvora Vilariño e Martín Díaz, do club Hípico Juan Oliveira, estreábanse nesta competición coa singularidade de empregar, por primeira vez, cabalos de Pura Raza Galega.

O Club Hípico Juan Oliveira de Lalín está a marcar un novo camiño para a disciplina de doma clásica na Galiza. A súa participación no Campionato de España, realizado entre o 20 e o 22 de xuño en Segovia, alén dos resultados, serviu de proba para a introdución nesta competición, por primeira vez, de cabalos cedidos pola asociación de criadoras e criadores de Pura Raza Galega (Purega). Os cabalos son os protagonistas das páxinas centrais do caderno 'Gozar' desta semana A de Lalín foi a única representación galega, con Sálvora Vilariño López e Martín Díaz Rodríguez como deportistas que entraron na convocatoria. No caso da primeira, co cabalo Esqueiro, participou na categoría B, con exemplares de entre 1,10 e 1,30 metros de alzada. Pola súa parte, o segundo montou a Tímido, do Monte de San Roque, na categoría C, de 1,30 a 1,40 metros. A competición completárona outros 34 participantes do resto do Estado español, nas categorías alevín e infantil, respectivamente. Apostar pola canteira A chegada á presidencia da hípica lalinense de Fernando Rodríguez en xaneiro deste ano ten moito que ver con esta mellora na disciplina e a posta en valor dos cabalos do país. O responsábel do club é un experimentado xinete e adestrador que, após pasar por varios países estivo os último oito anos no Reino Unido, sempre ligado a este deporte. En conversa con Nós Diario amósase satisfeito de que a entidade pasase de "40 rapazas e rapaces a máis de 80 na actualidade". Neste aumento da canteira ten moito que ver a alemá Kira Schäder que entrou como monitora do club. Coa idea de mellorala creou unha actividade denominada 'Poni Club' coa que achegar novas incorporacións. "É moi técnica e comezou a buscar binomios escollendo o cabalo para cada nena ou neno", explica Rodríguez. Ademais de sumar deportistas o club mellorou resultados no último ano. Na VI Liga interclubs de Doma Clásica da zona sur o Club Hipico Juan Oliveira de Lalin quedou no segundo posto na clasificación xeral e un primeiro posto na derradeira xornada. Os cabalos do monte, imprescindíbeis para a conservación da paisaxe galega Este ano están en primeiro lugar, posición que poderían manter esta tempada. "Agora contamos tamén cunha monitora de salto para experimentar e poder competir nun futuro non moi lonxano", indica o presidente do Juan Oliveira. Sálvora Vilariño, exemplo de canteira Un dos exemplos desta canteira é a lalinense Sálvora Vilariño. Esta deportista entrou no mundo da hípica case por casualidade hai uns anos. "Un día, nunha festa na parroquia de Mouriscade, había moitos cabalos e ofrecéronme dar unha volta", conta a Nós Diario. A experiencia gustoulle e entrou a formar parte da familia deportiva do Club Hípica Juan Oliveira. "Comecei a adestrar e cada vez tomeino como algo máis serio, xa non era só montar a cabalo, quería algo máis", asegura. Mostrou interese pola doma, un dos tipos de hípica máis comúns, malia que recoñece que "pode resultar algo aburrido ao principio, despois ten as súas características, ten moita máis técnica dentro do mundo da equitación". Este mesmo ano, na segunda xornada da liga interclubs realizada en Coles, acadou o ouro en Rider 1A quedando primeira na clasificación territorial. A súa participación en Segovia foi, para esta deportista, unha introdución ao nivel internacional neste tipo de probas. O cabalo galego de Guillerme de Normandía en Hastings "Non viña a gañar, procurei facelo o mellor posíbel e para min foi unha experiencia moi boa e emocionante", sinala. No calendario xa ten apuntado para o 26 de xuño un concurso da liga en Mouriscade para logo descansar durante o que queda de verán. O futuro da doma clásica na Galiza Para o presidente do club lalinense, o futuro da doma clásica na Galiza é "ben prometedor". Rodríguez lembra que cando comezou na hípica "había que marchar fóra ao non ter nin profesionais nin escolas que nos ensinaran". Os tempos son outros e na súa opinión "medrou moito a súa práctica e agora hai moita calidade". Na mellora, entende, "tivo algo que ver a implicación da propia Federación" así como "a cantidade de probas que hai, o nivel de xinetes e de cabalos a disposición dos clubs". Sinala o exemplo de Martín Díaz "cuarto clasificado a nivel estatal". O mérito da participación galega, admitida no propio campionato por outros clubs, foi o emprego de cabalos do país e do propio club. "Estamos orgullosos de que cabalos do monte, moi nosos, representen Galiza. E ademais cunha rapaza e un rapaz que defenderon o seu papel adestrando con cabalos da escola e non con animais preparados para competir", afirma o responsábel lalinense.


A filla do filósofo ruso Alexander Dugin, Darya Dugina, faleceu este sábado cando o automóbil en que viaxaba estourou na rexión de Moscova, informou a axencia estatal de noticias rusa TASS. Dugina estaba a conducir o vehículo cando este, de súpeto, incendiouse. "Estaba completamente en chamas, perdeu o control porque estaba a conducir a gran velocidade e voou á beira oposta da estrada", asegurou Andrei Krasnov, líder do movemento Russky Gorizont e coñecido da familia. Crônica desde o Donbass: Ucrânia ataca hotel onde estão alojados jornalistas Krasnov declarou a TASS que coñecía persoalmente Dugina e que o coche en que viaxaba pertencía a seu pai. "Segundo teño entendido, o obxectivo era Alexander Gelievich Dugin directamente, ou talvez os dous", indicou á axencia rusa. "O cerebro de Putin" Alexander Dugin, líder do Movemento Euroasiático, está considerado como "próximo" ao presidente ruso, Vladimir Putin. A Dugin atribúeselle ser o "guía espiritual" da invasión rusa de Ucraína e con frecuencia é descrito como o "cerebro de Putin". En 2015 foi sancionado por EUA por presunta participación na anexión rusa de Crimea. A súa filla, Dugina, naceu en 1992 e estudou Filosofía na Universidade estatal de Moscova, segundo TASS. A Intelixencia ucraína informa dun intento de asasinato a Putin A principios deste ano, as autoridades estadounidenses e británicas sancionárona por "contribuír á desinformación sobre a guerra de Ucraína".


Summary: Os sindicatos denuncian que as granxas galegas están a vender leite por baixo dos custos de produción, que se dispararon no último ano, co que non se está a cumprir a Lei da Cadea Alimentaria.

Os custos de produción do leite que sae das granxas galegas incrementáronse nos últimos meses perto de 8,5%. Segundo explica a Nós Diario o responsábel de Servizos de Unións Agrarias, Óscar Pose, esta alza está relacionada directamente co incremento dos custos de alimentación (fundamentalmente cereais e soia), cunha alza na contorna de 30% nas explotacións, ao que hai que sumar a suba do prezo da enerxía ─que afecta sobre todo aos muxidos da tarde─ e da man de obra. "Se estabamos ao límite antes, cun incremento de tres céntimos dos custos estamos moito peor" alerta Pose, que lembra que as granxas galegas teñen contratos asinados coa maior parte das industrias até o ano que vén. "Agora mesmo estariamos a incumprir a Lei da Cadea Alimentaria ", advirte o responsábel de Unións Agrarias, que reclama "unha corrección inmediata" do prezo que paga a industria aos gandeiros e gandeiras polo seu leite. Porén, segundo recoñece, a industria traslada a responsabilidade á distribución. "Din que mentres a distribución non mova ficha, eles non van mover nada". Desde o sindicato mantiveron unha rolda de contactos coa distribución para tentar mover o prezo de cesión na que houbo "boa sintonía", dixo Pose. "Esperemos que iso se traslade de inmediato ao resto de elos da cadea", confiou. Tamén esperan que axude a nova aplicación Conta Láctea, posta en marcha pola Xunta e que en breve estará dispoñíbel para as gandeiras e gandeiros. "Era algo que levabamos moito tempo pedindo. Agora que se oficialice e que se inclúa na Lei da Cadea a utilidade destas aplicacións", dixo Pose, que agarda que sexa de utilidade na negociación dos contratos. Tamén a Federación Rural Galega (Fruga) denunciou que "na Galiza estase comprando o leite moi barato e boa parte da industria aproveita para pagalo máis alto noutros sitios". Cre que é moi importante o "valor engadido" que poidan deixar as empresas lácteas, mais bota en falta "que sexan de capital galego". Desde a Fruga levan tempo reivindicando a creación dunha industria láctea galega forte que defenda os intereses do sector. Mediación da Aica Na mesma liña, desde o Sindicato Labrego Galego (SLG) alertaron de que as granxas perderon 10 millóns de euros anuais por non cubrir os custos de produción. Unhas perdas que "engrosan as contas de beneficios da industria láctea e das grandes cadeas de supermercados ao amparo dunha Lei da Cadea Alimentaria que segue permitindo a imposición de prezos artificialmente baixos nos contratos de compravenda grazas ás prácticas de abuso e extorsión que se lle están a consentir á industria". Á vista do último estudo dos custos de produción do Ministerio, o SLG exixe o "cumprimento estrito" da Lei da Cadea Alimentaria para que non se permita que ningunha empresa poida pagar o leite por baixo dos custos de produción. Neste sentido, reclaman que a Axencia de Información e Control Alimentarios (Aica) inicie unha inspección de oficio de todos os contratos en vigor entre industrias e granxas para comprobar se os prezos acordados cobren eses custos de produción. Impagos do Grupo Santé Membros do sindicato Unións Agrarias concentráronse ás portas das instalacións do Grupo Santé en Outeiro de Rei para denunciar a falta de pagamentos herdada xa do anterior propietario, Tegestacín. Segundo apuntan desde o sindicato, a débeda supera os 105.000 euros, pero ambas as firmas están a empregar "artimañas" para non proceder ao pagamento. A mobilización ás portas da factoría foi "o primeiro paso" dunhas protestas que Unións Agrarias pensa endurecer, despois de concederlle un "tempo de gracia" á nova empresa. Tamén denuncian que o Grupo Santé está a pór leite no mercado a un prezo "de difícil xustificación". "Se xa é difícil ter leite a 56-57 céntimos, moito menos a 49. É imposíbel que se pague o que se debe aos produtores cando se pon na distribución a estes prezos", recoñecen.


Summary: Valoran de maneira moi positiva o apoio de José Fervenza (PP) mais consideran que "agora cómpre que sirva para algo". Tamén se revolveron contra a TVG: "para que gravades, se o que vou dicir non o ides publicar?"

O peche que @s afectad@s polas preferentes de Moaña iniciaron na cuarta feira continúa na Casa do Concello co apoio da corporación municipal da cal fan parte PP, BNG e PSOE. En contra das imaxes que levan protagonizado nos últimos días alcaldes e edís do PP, saíndo polas fiestras do Concello, chamando pola policía para expulsar dos plenos @s manifestantes ou escoltad@s por un nutrido número de axentes, o rexedor moañés, José Fervenza (PP), decidiu apoiar as protestas e tamén está a facer parte dos encerros. Así as cousas, en Moaña suspendéronse tres plenos "para se solidarizaren connosco", recorda Humberto Gestido, voceiro da plataforma. A actitude do alcalde e do grupo municipal do PP valóraa de maneira moi positiva, mais insuficiente. "Que estea aquí? Moi ben. Agora hai que ver se serve para algo. Nós o que lle reclamamos é que nos dea unha solución para o noso problema", apunta Gestido, quen subliña que "a única solución aberta agora é a da arbitraxe". Reclama, por tanto, "que nos vaian chamando a todos" porque, tal e como levan reivindicando @s estafad@s desde o inicio das mobilizacións, "somos aforradores, non somos inversores". A presenza do alcalde levou a que o interese dos medios de comunicación medrase. Porén, a plataforma reparte para tod@s e revolveuse tamén contra a TVG, quen desprazou unha equipa até a casa consistorial para tomar testemuño audiovisual da protesta. Recrimináronlle a manipulación informativa que o ente está a levar a cabo en relación ás manifestacións de afectad@s. Na liña, Humberto Gestido queixo saber "para que ides gravar se o que vou dicir non ides emitilo?" Así as cousas, namentres Fervenza sae na imprensa vestido coa camisola amarela da plataforma do Morrazo, reclamando 'Solucións' para @s estafad@s pola venta de participacións preferentes e subordinadas de Novagalicia Banco, Humberto Gestido rexeita a quita do 43% coa que fican ameazad@s e que no noso País suporá un espolio de máis de 400 millóns de euros e convida ao alcalde de Moaña a mover ficha cara a unha solución política para o calote. Os rexedores de Cangas e Oia, tamén do lado d@s afectad@s Na comarca do Morrazo tamén o alcalde de Cangas, José Enrique Sotelo, se posicionou do lado das persoas afectadas polo roubo de NGB. Namentres en concellos como Sanxenxo, Ponteareas e Mos os rexedores piden escolta á Garda Civil e en Compostela chaman pola policía para que despexe do pleno (un acto público) manifestantes que reclaman unha solución contra a quita, José Enrique Sotelo (PP) considera que ter asumido que "o deles era un problema moi gordo" o librou dos apupos d@s cangues@s estafad@s. A principios de marzo, Sotelo cancelou tres contas que o Concello tiña nas oficinas de NGB da localidade "para non ser cómplice da estafa". Pola súa banda, o rexedor de Oia, Alejandro Rodríguez, non asistiu ao congreso provincial do PP de Pontevedra, cuxa ubicación foi mudada a última hora precisamente polo medo ás profestas d@s estafad@s. Rodríguez, que en febreiro manifestou publicamente a súa intención de se dar de baixa do PP canda o conxunto do seu grupo municipal se a Xunta e Madrid non aportan "solucións satisfactorias" e despois convocou unha folga de plenos, mantén a ameazas de marchar. En declaracións á imprensa, explicou a súa ausencia do cónclave conservador: "tiven que arar a finca, aboala e quitar o esterco das cortes".


Summary: O CD Lugo vén de asinar por unha temporada, con opción a outra, a Luís César Sampedro. O adestrador arousán é un clásico dos bancos na Segunda División e chega ao conxunto do Anxo Carro co obxectivo de manter a categoría.

Luís César chega a Lugo após dun ano convulso no seo do club, no que nin Luís Milla nin José Durán conseguiron estabilizarse no posto. Precisamente para acadar tranquilidade chega Luís César a Lugo, e tamén para rematar de borrar a alargada sombra de Quique Setién. Con Setién, O CD Lugo adquiriu un estilo inconfundíbel: Combinativo e de bo xogo, elevado á máxima expresión. O conxunto ascendeu e asentouse nunha Segunda División volátil na que o máis complicado é aguantar nesa terra de ninguén afastada de ascensos e descensos. Mais a característica definitoria do equipo neste período foi o bo xogo e aquí é onde entra a figura de Luís César Sampedro. Experiencia Luís César é currículum. O arousán deuse a coñecer recén estreado o novo século cun Rácing de Ferrol nobel na categoría de prata. O seu traballo durante aquela época non pasou desapercibido, xa que mantivo aos da Malata durante tres tempadas, descendendo na cuarta, para logo volver ascender no curso vindeiro. Foi protagonista na mellor etapa da historia do Rácing de Ferrol e dispúxose a facer o propio no seu seguinte destiño: En dúas tempadas levou a un Nástic de Tarragona recén ascendido a Segunda, á elite do fútbol español. O final foi abrupto após dun mal inicio en Primeira. Esta foi a idade dourada do adestrador. Despois desa destitución en Tarragona pasou polo Poli Ejido con mal resultado. Menos dunha tempada no clube andaluz, para voltar ao Nástic nunha mala situación mediado o curso para salvalos de caer a Segunda B en 2010, mais con malos resultados no ano seguinte que provocaron outra destitución. Logo será contratado polo Alcoiano para salvar a categoría en Segunda División, mais non consegue o complicado obxectivo. Antes de convertirse nun adestrador salvador, daqueles que afloran nas últimas xornadas de todas as competicións, Luís César dá un paso atras para dar outros dous cara diante. Asina polo Albacete na Segunda División B, en marzo de 2013, e ascende ao clube no seguinte curso. Mantense o primeiro ano, mais nesta última temporada 15-16 é relevado do posto no mes de marzo cando ían vixésimos. O club non salvou a categoría co cambio. Método Un adestrador en eterno proceso. Luís César é un apaixoado da formación e do fútbol como teoría. Tremendamente analítico, centra a súa atención en todos os aspectos que rodean ao xogador e ao conxunto e que poden afectar no seu rendimento. O partido do domingo é consecuencia de todo o que pasa durante as 24 horas dos días da semana. Práctico e directo nos seus comezos, foi evolucionando cara un xogo combinativo e ambicioso dende a súa chegada a Tarragona. Varias etapas como salvavidas de clubes en apuros certificaron a súa idea de que todo vale se se consegue a vitoria, mais non todo vale para conseguila. Luís César non renuncia ao bo xogo, mais adapta estilos. Camaleónico como poucos, analiza os xogadores e mimetízase coa identidade e os valores do club ao que adestra. Na súa última etapa en Albacete demostrou o seu carácter e a súa intención de gañar mediante un avance controlado, grazas ao dominio do esférico. A posesión en campo propio, saíndo xogando cos centrais foi unha característica moi presente no conxunto manchego, cun toque de verticalidade segundo avanzaban metros no campo contrario. O xogo viuse perxudicado por momentos polos malos resultados deste último ano, mais mantivo o estilo na pasada temporada, após dunha mala primeira volta que conseguiu enmendar.


Summary: O presidente da Xunta procura trasladar o foco das súas fotos cara ás "axudas" que as empresas do narco recibiron do Goberno galego en tempos do Executivo de coalición. Admite contratos por 5.000 euros coas mesmas compañías baixo o seu mandato e evita, polo momento, aclarar se os houbo na etapa de Fraga.

O foco é a cuestión. Como na súa comparecencia parlamentaria do pasado mércores, o presidente da Xunta insistiu este xoves en compartir dalgún xeito coa oposición a súa relación con Marcial Dorado. Fíxoo despois da reunión semanal do Consello da Xunta, sesión que o Goberno ateigou de asuntos de trámite e de informes sen validez legal pero que tivo, novamente, unha quenda de preguntas capitalizada polo asunto do narcotraficante. Igual que no Parlamento, o presidente volveu procurar equiparar as súas fotografías no barco de Dorado coa concesión de "axudas e subvencións" dende a Administración autónomica en tempos da coalición de PSdeG e BNG. Non por unha cuestión de "legalidade", senón de "hipocrisía", razoa. Cos tres grupos da oposición reclamando no propio Parlamento todos os documentos sobre posibles relacións económicas enre as empresas de Dorado e o Goberno, Feijóo comeza a destilar parte desa información para procalmar que "onde maiores axudas e subvencións" recibiron estas compañías foi "no período 2005-2009", isto é, durante o bipartito. Nomeadamente, "as empresas do señor Dorado" tiveron unha achega de "125.000 euros no período do bipartito" por "solidariedade" a causa "dos danos producidos en instalacións das súas empresas". Este podería ser o caso, por exemplo, das axudas de emerxencia que a Xunta habilitou en 2006 tras unhas importantes inundacións. Na etapa do bipartito concedéronse axudas de emerxencia tras unha vaga de inundacións Malia admitir que non é posible poñerlle "ningunha tacha de legalidade" á concesión destas axudas, Feijóo teima en preguntarse "como é posible" que as empresas as recibisen "sabendo" os gobernantes que Dorado "estaba na cadea" porque xa era "narcotraficante". "Se lle imputa a un presidente que non coñecese unha persoa que posteriormente tivo unha sentenza por narcotráfico", "non pode ser que os mesmos estean dando axudas e subvencións cando esa persoa está no cárcere, iso chámase hipocrisía política", insiste o presidente obviando, non obstante, que calquera empresa pode recibir axudas se é legal e cumpre os requisitos esixidos na convocatoria. Contratos por 5.000 euros no seu primeiro mandato As múltiples preguntas da prensa ao respecto -que, unha semana máis, incomodaron notablemente ao equipo do presidente- provocaron que Feijóo deixase caer unha pinga máis de información. Na súa primeira lexislatura como presidente "hai facturas, que non axudas", por "importe de 5.000 euros" en concepto de "efectos navais e outras cuestións nalgunhas instalacións" adquiridos a empresas vinculadas con Dorado. Así e todo, o que non revela polo momento é se houbo ou non contatos "no resto de lexislaturas, nas que estivo o presidente Fraga". Esas, di, "se remitirán ao Parlamento" como pide a oposición, cando rematen as consultas de diversos sistemas "informáticos" da Administración. O presidente admite contratos coas empresas de Dorado durante o seu mandato e evita aclarar, polo momento, se os houbo na época de Fraga Neste contexto o titular da Xunta non disimula a carraxe contra PSdeG, AGE e BNG, a cuxos voceiros, di, se lles "viron con claridade as entrañas" durante a súa comparecencia. A Pachi Vázquez, Xosé Manuel Beiras e Francisco Jorquera non só os culpa de seren "hipócritas", senón tamén de "gañar a pulso" a "desafección que teñen os cidadáns sobre a política". "Menos mal que no Código Penal non está tipificado como delito a hipocrisía", acrecenta, nun ton por veces hostil cos informadores. Mentres isto acontecía en San Caetano, no Parlamento socialistas e nacionalistas ofrecían senllas roldas de prensa nas que tanto Abel Losada como Francisco Jorquera non deron, nin moito menos, o asunto por pechado. Para Losada Feijóo "insultou" o conxunto do país na súa comparecencia, "fiel reflexo da súa catadura moral", na que quedou patente que "o que sente é a publicación das fotos" e non "as consecuencias do narcotráfico". "Antepón os seus intereses aos da cidadanía, e iso é o peor que pode facer un presidente". Pola súa banda, Jorquera, que tamén pediu xa "unha relación detallada de todas as subvencións e todos os contratos" de empresas de Dorado coa Xunta, coida que o propio Goberno galego debería remitirlle tamén esta documentación á Fiscalía "se observa indicios de delito". Á marxe dos contratos, Jorquera rexeita a técnica "do ventilador" que, di, pon en marcha o presidente, e non dubida que tras o seu "comportamento vergoñento" e de "falta de respecto ao Parlamento" hai aínda "máis motivos para demandar a súa dimisión".


Summary: Mario López Rico, Luis Eyré 'Palleiro' ou Chelo Martínez, entre as 10 persoas que marchan. Achan que a decisión de concorrer ás europeas na candidatura de IU é "un erro estratéxico e político". O sector oficial xa non existe. O crítico, o liderado por Martiño Noriega, abandonou a dirección xa no pasado mes de decembro.

O baleiro de poder é unha realidade en Anova. Dez membros da dirección da organización presentaron esta segunda feira a súa demisión, entre eles Mario López Rico, Luis Eiré, Paula Verao e Chelo Martínez (responsábeis de comunicación, relacións políticas, organización e deputada, respectivamente). Unha decisión, segundo Europa Press, con carácter irrevogábel e que se produce o día despois do referendo sobre as alianzas de Anova para as europeas. Demitiron desta volta: López Rico, Luis Eyré, Chelo Martínez, Paula Verao, Carlos Méixome, Concha Trigo, Antón Araújo, Xosé Manuel Pérez Sardiña, Mónica Fernández e Laura Ogando Tamén están entre os demisionarios, segundo Europa Press, Carlos Méixome (Alternativas programáticas); a responsábel de Finanzas, Concha Trigo; o de Acción Institucional, Antonio Araújo, Xosé Manuel Pérez Sardiña (Comunicación Interna e Redes); a de Patrimonio, Mónica Fernández; e Laura Ogando (Diáspora) Na reunión onde notificaron a súa renuncia non estaba presente Xosé Manuel Beiras. Algúns dos demisionarios facían parte, desde hai anos, do círculo político máis próximo ao líder de Anova. As persoas demisionarias enmarcábanse no sector partidario de alianzas co soberanismo de esquerdas. Moitas delas, do círculo político máis próximo a Beiras desde hai décadas As persoas que presentaron esta segunda feira a demisión na Permante de Anova (órgano que equival á executiva) eran tamén as defensoras de concorrer na cita do 25 de maio cunha candidatura de soberanistas de esquerdas e/ou con plataformas cidadás rupturistas. Escolla que ficou 11 sufraxios por detrás da vencedora (concorrer con IU, avalada por Beiras) Novas demisións Estas demisións non son unha novidade en Anova-Irmandade Nacionalista, malia a súa curta existencia. Cómpre lembrar que a mediados do pasado mes de decembro demitía como coordenador nacional de Anova. Días despois catro persoas do entorno político do alcalde de Teo demitían da Permanente. Eran Antón Dobao, Mar Blanco, Xiana López e Xurxo Martínez González. En Xullo de 2013 a Coordinadora Nacional de Anova elixía unha Permamente integrada por 19 persoas, ademais de Beiras. Desde entón houbo por volta de 16 demisións A piques de finalizar o 2013 era a ourensá Iolanda Pérez Docampo quen demitía da Permanente, onde ocupaba a responsabilidade de Acción Feminista. Xa en xaneiro, María Vieites demitiu da comisión ética e de garantías de Anova, afirmando que este organismo era unha "ferramenta de control político e ideolóxico da militancia". A Coordinadora Nacional de Anova elixiu na súa xuntanza do 13 de xullo de 2013 a Comisión Permanente da organización. Ademais do portavoz nacional, Xosé Manuel Beiras, elixido directamente pola Asemblea Nacional, a Comisión Permanente constaba de 19 persoas, coas respectivas áreas de traballo. Desde aquela e até a actualidade terían demitido por un ou outro motivo 16 dos seus integrantes. Así logo, na actualidade, e ademais de Beiras, na Permanente fican o parlamentar Antón Sánchez, Manoel Santos e Antía Comesaña. Asemblea extraordinaria? O abandono da dirección por parte do núcleo até agora maioritario coloca Anova ante o abismo. Nen os oficialistas nen os críticos están agora mesmo na Executiva. O liderado de Beiras sae tamén debilitado, sendo que no referendo do 23-F máis da metade da afiliación non acompañou as súas consignas (o 46,6% votou a prol da opción 2 e o 4,6% a favor da opción 3, cando o líder defendía a opción 1, que ficou co 48% do voto). A situación de extrema debilidade orgánica en que fica Anova após esta demisión en bloco do sector até agora tido por oficial podería desembocar, en boca lóxica política, na convocatoria dunha asemblea nacional extraordinaria. Comunicado no web A última hora do serán, @s dirixentes demisionari@s penduraron un comunicado no web de Anova. Nel xustificaron a súa renuncia nestes termos: "Presentamos a nosa dimisión irrevogábel da Comisión Permanente de Anova porque consideramos que a decisión tomada é un erro estratéxico e político que non nos sentimos con ánimo para levar a cabo como cumpre". Achan que por "lealdade a Anova" a nova orientación estratéxica da formación liderada por Beiras deber ser executada "por aquelas persoas que, crendo na vontade do acordo, poidan facelo mellor".


Summary: O conselleiro de Sanidade, Julio García Comesaña, asegura que o "número importante" de contratacións nos últimos meses "fai máis difícil" atender ás substitucións do persoal no verán. Ademais defende o feche de camas hospitalarias porque, afirma, hai menos demanda pero compromete a apertura "se son necesarias".

O máximo responsábel do Sergas, Julio García Comesaña, asegurou que este ano a Xunta o ten difícil para contratar persoal de enfermaría que cubra as carencias de profesionais vinculadas ás vacacións. O tamén conselleiro de Sanidade vén de escudarse na pandemia para explicar a situación pois ao existir un "número importante" de contratacións nos servizos de Enfermaría durante todos estes meses polas necesidades engadidas pola Covid-19. Así deixa entrever que, supostamente, non habería expertas suficientes para "a cobertura do cento por cento das ausencias". De feito, alega que a incorporación de máis traballadoras durante todo o tempo "fai máis difícil" atender ás necesidades de todas as áreas que perden persoal no estío. No entanto, asegurou que se traballa para "compatibilizar" o dereito ás vacacións e descanso "coa actividade asistencial". "Trabállase nese sentido, para que non haxa problemas e para compatibilizar a actividade asistencial co descanso dos traballadores", aclarou aos medios. Ademais, sinalou nun acto en Vigo, que as e os enfermeiros teñen "un peso importantísimo" dentro do Sergas, se ben hai nada bateu coas críticas deste sector por non facelo partícipe das conversas para reestruturar a Atención Primaria. Menos prazas hospitalarias Na súa intervención, García Comesaña tamén falou do feche de plantas ou camas nos centros hospitalarios da Galiza no verán, aludindo a que se inhabilitan camas porque "hai menor demanda" e chegan as vacacións maioritarias do persoal. Se os sindicatos falan de 135 prazas menos na área sanitaria de Vigo, é dicir, un 12,6% do total que non estaría dispoñíbel, o responsábel non quixo dar cifras concretas porque é un "número variábel". Aínda así, asegurou que se fan falla se poden reabrir.


Summary: A promoción de Ciencia Política 2008-2012 debate un comunicado que someterá a votación para decidir se toma a decisión de "declararse orfa" dun padriño que vén de recoñecer que mantiña contas sen declarar no estranxeiro. "Política e ética deben ser inseparábeis", aclaran.

A pasada fin de semana, o ex presidente da Generalitat Jordi Pujol emitiu un comunicado no que recoñecía a existencia de contas non declaradas da súa famlia no estranxeiro procedentes dunha herdanza. Asegurou que "non atopara o momento axeitado para regularizalas" durante os "máis de trinta anos de vixencia do actual sistema fiscal". O escándalo foi maiúsculo, sobre todo tras chegar este comunicado dous anos despois de que o ex president negase eses feitos e logo de que a existencia deses cartos fora descuberta nun informe da UDEF no marco da investigación xudicial sobre a trama de financiamento ilegal do seu partido. A promoción de Ciencia Política 2008-2012 media repudiar a Jordi Pujol como padriño da súa promoción A figura do que foi considerada unha das figuras claves da política contemporánea española e catalá quedou tocada. Tanto, que moitos dos seus antigos admiradores renegan xa del e que incluso o seu partido, CDC, fala xa dunha "refundación", afogado como está polos escándalos de corrupción. O rexeitamento chega de todos lados. Agora, os licenciados do Grao en Ciencia Política e da Administración da Universidade de Santiago de Compostela (USC) estuda repudiar a Jordi Pujol como padriño da súa promoción. Os alumnos da primeira promoción do Estado en completar esta titulación integramente no Marco Europeo de Estudos Superiores estudan agora se o rexeitan ou non e debaten arredor dun comunicado suxeito a cambios. En maio de 2011, Jordi Pujol foi designado padriño da promoción 2008-2012 do Grao en Ciencia Política e da Administración. A iniciativa para o seu posiblemente rexeitamento xurdiu nunha conversa a través do móbil, tal como afirma Suso Baleato, un dos promotores da iniciativa, analista especializado en tecnoloxía política, que colabora coa OCDE e prepara a súa tese doutoral na Universidade de Konstanz (Alemaña). O comunicado que estudan os politólogos cre que as confesións de Pujol "escurecen a súa labor política ao constatar que se produciu defraudando a confianza da cidadanía" "Foi algo espontáneo. Decidinme a redactar un comunicado e propoñelo ao resto da promoción no mesmo foro onde escolleramos antes ao padriño. Outro dos compañeiros, que ademais é xornalista, mellorou o texto e puxémolo no foro e na web para que todo o mundo poida valorar a proposta", explica. No texto, esta promoción de políticas aclara que escolleron a Pujol para recoñecer a súa achega no proceso de restauración democrática e a constitución do estado das autonomías. Porén, tras coñecerse o contido do comunicado, a promoción entende que esas revelacións "escurecen a súa labor política ao constatar que se produciu defraudando a confianza da cidadanía española a traverso de prácticas contrarias á ética pública". "Tendemos a esquecer que a corrupción só existe na medida en que é tolerada pola sociedade" "Tendemos a esquecer que a corrupción só existe na medida en que é tolerada pola sociedade", afirma Baleato, referíndose ao que sucede e Alemaña, onde traballa nun centro de investigación. "O rexeitamento social á corrupción neste país é case virulento. E non se refire só corrupción política ou económica. Por exemplo, no ámbito académico dous ministros de Merkel tiveron que demitir xa por plaxiar as súas teses doutorais", di o autor de Qué hacemos con la financiación de los partidos. Para esta promoción, "política e mais ética deben ser conceptos inseparábeis", motivo polo que non pode sentirse representada por alguén que, coma Jordi Pujol, "pese a ter efectuado unha importante tarefa política, non a acompañara dunha conducta ética axeitada". Porén, algúns alumnos da promoción manifestaron a súa disconformidade, preferindo manter a Pujol como padriño, pese a ter recoñecido a ter ocultado contas en paraísos fiscais e ter mentido á opinión pública. Por este motivo, decidiron someter a súa decisión a unha votación, que estará aberta durante un mes para permitir participar a todos os membros da promoción. Unha votación aberta durante un mes decidirá se repudian ou non a Pujol. "O relevante é que se estea discutindo", aclara Baleato Non obstante, para para Baleato, o importante é que a iniciativa se plantexara. "O relevante é que se esté discutindo a nosa implicación como politólogos e como cidadáns no fenómeno da corrupción e as obxecións que xurdiron penso que se deben máis á vontade de garantizar un proceso decisional o mais transparente posible, pois xa tivemos malas experiencias nese sentido no pasado." No caso de que a votación sexa favorable, a promoción tomará a decisión de "declararse orfa de padriño", considerando que "malia tratarse dun acto simbólico, entendemos que pode ser útil para sinalar a necesidade de rexeitar públicamente prácticas economicamente perniciosas e socialmente inaceptabeis", tal como se recolle no texto que están a valorar. "Ogallá que outras promocións sigan o noso exemplo" conclúe Baleato.


Summary: O Pleno municipal de San Sadurniño acordou, por unanimidade, a retirada do título de alcalde honorario a Franco, unha distinción que foi outorgada en 1939. A proposta xurdiu do propio Goberno municipal, encabezado polo alcalde, Secundino García Casal (BNG).

O Pleno municipal de San Sadurniño aprobou hoxe por unanimidade e sen ningún tipo de debate a proposta do Goberno para lle retirar a Franco o título de alcalde honorario, unha distinción que lle foi outorgada en 1939. O Goberno encabezado polo nacionalista Secundino García Casal tamén acordou a retirada do acordo adoptado o 2 de setembro de 1950, cando era alcalde Emiliano Calvo, para lle suprimir o título de fillo predilecto ao ministro de Traballo por aquel entón, José Antonio Griñón de Velasco. Ademais, a resolución que se someteu a Pleno reafirmou a condena do golpe de Estado de 1936, da guerra civil e da ditadura franquista e ratificou o compromiso municipal coas liberdades, a xustiza e a sustentabilidade social e ambiental.


Summary: A corrente que encabeza Carlos Aymerich xunta esta semana o seu Consello Político para preparar unha Asemblea Nacional á que non se descarta que concorran dúas candidaturas

Días transcendentais para Máis Galiza e, polo tanto, para a configuración interna do BNG. A apenas dúas semanas de que a corrente que encabeza Carlos Aymerich celebre asemblea nacional para decidir o seu rumbo futuro ou, o que é o mesmo, para reflexionar sobre a súa permanencia ou marcha da formación frontista, as forzas internas defínense. En pleno proceso para constituírse formalmente como partido político, en +G distínguense dous polos, nos que a súa militancia se agrupa, esencialmente, en función de preferiren ficar ou abandonar a formación frontista, que mesmo poderían derivar en dúas listas na cita asemblear. Estas dúas sensibilidades sentarán á mesma mesa este xoves, no Consello Político Nacional da corrente, unha cita que fontes internas consultadas por Praza Pública ven "decisiva" de cara a tender pontes e, polo tanto, salvar a posibilidade de que a asemblea sexa "de confrontación". As mesmas fontes apuntan que, en anteriores xuntanzas, "a maior parte" do Consello Político foi proclive á marcha, se ben aumentan os que chaman agora a matizar esa posibilidade. En boa medida, as voces que apostan pola permanencia son institucionais, isto é, alcaldes e alcaldesas, así como parte das cabezas visibles de +G, entre elas o propio Aymerich. As argumentacións a prol de quedar no Bloque son diversas pero pódense resumir en dúas: a necesidade garantir a "estabilidade institucional" nos municipios e a de non transmitir un panorama máis inestable no nacionalismo de cara ás eleccións autonómicas. Entre quen avoga por marchar -tanto militantes individuais como correntes definidas, caso por exemplo da Mocidade Nacionalista Galega- tamén se opta pola prudencia. Ven "posible" chegar á asemblea con dúas tendencias moi definidas e mesmo con dúas listas, pero coidan que "non é o desexable" e nin sequera é algo que "se comezase a formular". No entorno dese sector considérase tamén "crucial" a xuntanza do Consello Político, ao que cren que poderían chegar propostas como formular a relación co BNG en clave de "coalición" electoral ou apostar por unha Asemblea Nacional Extraordinaria, que reordene as forzas internas tras a escisión do Encontro Irmandiño. Ambas posibilidades, din, semellan "dificilmente realizables" nun contexto no que, engaden, a "emotividade" tampouco é unha cuestión menor, dado que existen militantes de +G que se resisten a abandonar o BNG despois de levar "moitos anos traballando dentro". Así as cousas, o escenario de cara a ese Consello Político do xoves está ateigado de interrogantes, aos que se suman tamén o papel que poderan ou non xogar os integrantes de +G que xa deixaron o Bloque ou as posicións nas que se poidan situar dirixentes como Aymerich no caso de que se cheguen a conformar dúas candidaturas.


Summary: Damasco dá por feito o ataque da coligación EUA-Reino Unido-Franza. Porén, o ministro de Información do país árabe, Omran Ahed Zoabi, instou aos EUA a que apresente perante a opinión pública internacional probas do alegado uso de armas químicas durante un pretenso ataque o 21 de Agosto nos suburbios de Damasco.

Ahed Zoabi pronunciouse nestes termos durante unha entrevista coa CNN. O mesmo membro do Goberno de Al-Assad afirmou, noutra entrevista, desta volta con France 24, que o presidente Bashar Al Assad está á espera de que a misión de expertos da ONU presente as conclusións das súas investigacións. Zoabi reiterou a tese de Damasco de que as armas químicas foron utilizadas por "grupos terroristas armados". "Os responsábeis son os grupos terroristas. Eles foron os que introduciron esas armas en Siria. Fornécenllelas certos Estados como Turquía e Arabia Saudí e algúns países europeus", dixo Zoabi, quen non esclareceu a identidade destes últimos. Por súa parte, o ministro de Asuntos Exteriores sirio, Walid Muallem, dixo que ningún país no mundo utiliza armas químicas contra o seu próprio pobo. Siria di que o ataque estranxeiro só beneficiará "os grupos terroristas vinculados a Al-Qaeda" Muallem enfatizou que o eventual ataque da coligación EUA-Reino Unido-Franza non impedirá que Damasco continúe a combater contra o que cualifican como grupos terroristas. "Se o obxectivo é limitar as victorias das nosas forzas armadas [no combate contra as forzas opositoras, entre elas grupos vinculados a Al Qaeda], eles fracasarán", agoirou Muallen, para quen o ataque estranxeiro só beneficiará "os grupos terroristas vinculados a Al-Qaeda". O alegado uso de armas químicas é só un pretexto para a intervención militar imperialista. "Temos dúas opcións: ou rendernos ou defendernos a nós mesmos cos medios dos que dispomos. A segunda opción é a mellor: defenderémonos a nós mesmos", dixo o ministro nunha conferencia de imprensa televisada a todo o país.


A loita pola igualdade de dereitos para a lingua galega líbrase tamén na esfera internacional. A este respecto, tense caracterizado pola súa eficacia a acción diplomática da Mesa pola Normalización Lingüística diante do Consello de Europa e da Organización das Nacións Unidas, que teñen impugnado a política idiomática do Executivo galego e do seu homólogo español. Neste sentido, o ditame do Consello de Europa de marzo de 2021, cuxas conclusións representan unha emenda á totalidade da acción gobernamental en relación coa lingua galega, é resultado dun traballo de anos. O recurso aos organismos internacionais para lograr fóra do espazo estatal unha protección para o idioma que negan as institucións galegas e españolas vén de vello. Un primeiro precedente atópase en marzo de 1954, cando núcleos galeguistas do exilio e do interior fan chegar á VIII Conferencia Xeral da Unesco, decorrida en Montevideo (Uruguai), unha denuncia sobre a persecución do galego polas autoridades franquistas. Esta liña de actuación foi recuperada pola Mesa a partir de 2005, tras a adhesión, catro anos antes, do Goberno español á Carta europea de linguas rexionais e minorizadas. As orixes da última resolución do Consello europeo sobre o galego remóntanse a 2019. Naquela altura, o organismo, após recibir un relatorio da Mesa, procede a investigar a situación denunciada pola entidade en defensa da lingua e insta o Estado español a eliminar as limitacións á docencia en galego en todos os niveis de educación, modificar a Lei Orgánica do Poder Xudicial para permitir o uso do galego nos procedementos xudiciais e para garantir que este sexa lingua oficial na Administración do Estado na Galiza. A acción concertada do Estado e da Xunta Os gobernos galego e o estatal téñense empregado nesta ocasión con especial intensidade para que a resolución do Consello de Europa non teña saído adiante. Así, en febreiro de 2020, o Executivo de Sánchez, nunha acción concertada coa Xunta da Galiza, remitiu alegacións á proposta de resolución do organismo europeo, destacando que se pode "afirmar, pois, que non existen limitacións ao ensino do galego na Galiza, senón o seguimento dun sistema de ensino bilingüe que, por outra banda, avalan múltiples estudos científicos, así como os resultados obtidos". Nesta ocasión, a Mesa pola Normalización Lingüística contou con dez días para elaborar un novo informe que contrarrestase a acción da diplomacia española. A vitoria conseguida polo galego nas institucións europeas abre novos camiños para o idioma e carga de argumentos aqueles sectores da sociedade comprometidos coa restauración de novos usos para a lingua. Malia que se trata dun informe que afonda na liña doutros documentos anteriores, entre eles o asinado en 2019 polo relator especial do Consello de Dereitos Humanos da ONU, Fernand de Varennes -quen sinalou que "as e os galegofalantes non poden empregar a súa propia lingua coas autoridades públicas na Galiza, malia o aparente dereito a facelo"-, a resolución de marzo do Consello de Europa introduce como novidade que "o marco legal do galego non se axusta á Carta europea de linguas rexionais e minorizadas", situando na ilegalidade internacional a lexislación lingüística do presidente da Xunta da Galiza, Alberto Núñez Feixoo.


Summary: Após do anuncio de que sería a primeira muller española en facer parte do Tribunal de Dereitos Humanos, axiña xurdiu a polémica polos seus comentarios discriminatorios.

Esta terza-feira, o Consello de Europa designou á catedrática de Filosofía do Dereito, María Elósegui Itxaso, como xuíza no Tribunal Europeo de Dereitos Humanos. A decisión foi avalada por unha maioría absoluta de 114 votos fronte aos 227 emitidos. Poucos días despois desta nova, a nova maxistrada de Estrasburgo realizou varias declaracións polémicas nunha entrevista publicada esta sexta feira por El País. Elósegui foi proposta polo goberno español nunha terna de candidatos, embora o favorito da Moncloa fose o ex presidente do Tribunal Constitucional, Francisco Pérez de los Cobos. "A homosexualidade non a traballei especialmente. Si a transexualidade. Hai que estudar estas cousas con rigor, ver o que din a ciencia e a medicina", afirma Elósegui ao ser cuestionada sobre varios dos seus textos onde defende que a homosexualidade é unha "patoloxía". Estes artigos, de criterio supostamente científico, foron publicados en webs ultracatólicas e vinculadas ao Opus Dei e sostiñan, entre outras teses, que o preservativo podía fomentar as violacións ou que os menores do terceiro mundo non deberían recibir educación sexual sen o coñecemento paterno. Ao fío dos dereitos das persoas transxénero, a propia Elósegui ten apostado por tratamento psiquiátricos para "curar a transexualidade", que ela mesma define como "unha traxedia". Nas súas declaracións a El País, a xurista relativiza as súas declaracións sinalando que "dentro do propio colectivo houbo distintas posicións coa lei de cambio de sexo", sinalando que se terxiversaran as súas declaracións, sendo que tamén había quen "quería unha transformación, mais non unha reasignación cirúrxica irreversíbel". A respecto do resto do colectivo LGTBI, a maxistrada chega a sinalar que a homosexualidade é "unha elección máis". Unha intensa campaña de 'spam' "A miña sensibilidade na loita polos dereitos humanos, non só desde o punto de vista teórico e académico, senón tamén a miña contribución a cambios sociais reais con técnica" son varias das "achegas" que a catedrática apunta que prestar ao TEDH. A súa entrada neste organismo europeo ten lugar após Elósegui ter levado a cabo unha intensa campaña desde que o pasado mes de novembro para destacar a súa candidatura por riba do expresidente del Tribunal Constitucional, Francisco Pérez de los Cobos e o director xeral de Asuntos Xurídicos do Ministerio de Exteriores, José Martín y Pérez de Nanclares (o terceiro dos candidatos propostos por Madrid). Elósegui contaba con numerosos detractores para ocupar o posto debido a que, a pesar de ser catedrática de dereito, nunca chegara a gañar unha oposición ou exercer de xuíza. Para contrarrestar este feito, a xurista incidiu nas suás mensaxes sobre a súa experiencia en Dereitos Humanos e no seu traballo na Comisión contra o Racismo e a Intolerancia no propio Consello de Europa. Alén disto, tamén tentou desacreditar o seu principal opoñente, Pérez de los Cobos, aludindo a que "traballa para o Goberno", afirmaba nos correos electrónicos, aos que tivo acceso o xornal dixital eldiario.es.


Summary: 'El Mundo' afirma que o club maño contactou con Juan Rodríguez para ofrecerlle a cantidade, a repartir Aranzubia, Colotto y Lopo.

O Zaragoza quixo subornar con 200.000 euros a catro xogadores do Deportivo da Coruña na temporada 2009/2010 para que o club herculino se deixase perder contra o maño. Así o afirma o xornal 'El Mundo', que indica que o Zaragoza contactou con Juan Rodríguez, actualmente no Xetafe, para facerlle esta oferta. El, xunto con Aranzubía, Colotto e Loppo serían as persoas destinatarias dos cartos. O daquela capitán deportivista contoulle o sucedido o adestrador, Lotina, e este informou o club. O partido finalizou cunha vitoria do Zaragoza (0-1) en Riazor.


Summary: Un acto simbólico, no que interviron o presidente de Acerga -José Blanco- e unha das voceiras das mulleres dos armadores do sector, serviu para poñer fin á acampada do sector, que este luns volverá faenar. Porén, advirten que as protestas seguirán: "sen xustiza non haberá supervivencia"

A Asociación de Armadores do Cerco de Galicia (Acerga), colectivo maioritario do sector, puxo fin este domingo ao campamento que dende había tres meses mantiñan instalado fronte á sede da Xunta, en Compostela. Este luns os barcos volverán ao traballo, pero mariñeiros e armadores advirten de que manterán as protestas e a mobilización, xa que desde a asociación de armadores insisten en que seguirán reclamando unha repartición xusto de cotas, liñal, por barco e tripulante e sen que as capturas históricas sexan o principal criterio. O acto simbólico co que se pechou o campamento comezou ás 12 do mediodía coa lectura de dous comunicados, un a cargo do presidente de Acerga, José Blanco, que salientou que "sen xustiza non haberá supervivencia", e outro a cargo dunha das portavoces das mulleres do cerco, Lucia Olveira. Na súa intervención, José Blanco afirmou que "este campamento foi o símbolo dá nosa loita por un reparto xusto para todos" e denunciou que "as administracións crearon un problema onde non o había, pecháronse nos seus despachos e miraron para outro lado, as veces que nos deixaron entrar a falar, foi para dicirnos que non tiñamos razón e que estaba todo ben". "Decidimos vir terra dentro e acampar diante dous seus despachos para que pasasen vergonza cada vez que mirasen pola fiestra", dixo. "Voltamos ao mar, pero non deixamos a nosa loita, e mais pronto que tarde o imos conseguir. Porque cando as causas son xustas, os tempos para arranxar as situacións inxustas son curtos", engadiu. "Sei que o final desta loita está preto. Tras tres meses aquí, cos seus dias e as súas noites, levamos moitas batallas ganadas (trouxemos máis cotas, fixemos publico un problema que moitos se empeñaron en agochar...), pero a vida do mariñeiro é o mar. Agora a loita entra nos despachos, onde algúns tentaron afastala durante máis de dous anos", concluíu "Agora tócalles ás mulleres", foi unha das ideas máis repetidas no acto; as donas dos armadores de Acerga van seguir traballando "para informar a sociedade galega e española da problemática que atravesa a nosa flota e para iso desenvolverán unha serie de actos informativos e reivindicativos durante os vindeiros meses". Este venres pola noite o campamento acolleu a derradeira cea, e ao seu remate os e as participantes saíron en procesión levando candeas acesas co emblema eu vivo do mar, que foron depositadas na capela do Carme, que se atopa a 600 metros de San Caetano. Malia non estaren conformes nin confiar nunha medida que os satisfaga polo momento, Acerga asegura que a oferta da Consellería do Mar de establecer un mínimo de 10.000 quilos para os barcos máis pequenos que permita ir incrementando a cota segundo as toneladas de arqueo (GTs) de cada embarcación é un primeiro paso para intentar lograr máis adiante un acordo máis favorable para a inmensa maioría do sector do cerco en Galicia. "Logramos unha pequena vitoria porque a Xunta recoñeceu que algo falla cando non se lle concede aos barcos cota para pescar e se mantén este sistema, pero tampouco se trata de gañar unha guerra para acabar todos arruinados", explican desde Acerga. Así, Andrés García, un dos voceiros, aclara que "non se pode deixar de traballar máis tempo", xa que, como explica, "a situación de moitos armadores é crítica", así como a de moitos mariñeiros, redeiroa e de traballadores que viven tamén indirectamente do sector. Sindicatos como CIG ou CC.OO. participaron no acto celebrado este domingo. Comisións esíxelle ao Goberno galego que "aposte polo mantemento da actividade e do emprego no noso sector pesqueiro" e que "non permita que ningún barco da nosa frota en condicións para traballar quede sen facelo por non ter cota histórica". A central mantén a súa oposición "a un sistema de transferibilidade que supoña a privatización dun recurso público" e reclama "a apertura inmediata" da mesa de negociación para o Plan de xestión do caladoiro do Cantábrico Noroeste entre o Goberno galego e as organizacións empresariais e sindicais.


Summary: Catro meses despois da súa morte en París, o próximo mércores día 20 terá lugar no Museo do Pobo Galego, en Compostela, unha homenaxe ao grande creador Leopoldo Nóvoa.

O Museo do Pobo Galego, a Fundación do Pedrón de Ouro e a Galería SCQ participan na organización nesta homenaxe a Leopoldo Nóvoa na súa terra, despois do seu falecemento en Paría en febreiro deste ano. O acto terá lugar ás 20 horas e nel intervirán Xosé Ramón Fandiño, Adolfo Sobrino, Xulio Valcárcel, José Carlos Valle, Xavier Seoane e Mercedes Rozas e soará a guitarra de Xosé Guzman. Natural de Pontevedra onde naceu en 1919, Leopoldo Nóvoa foi un dos máis destacados artistas do século XX que atravesou, desde os seus inicios apegado ao constructivismo de Torres García ate a súa última época, dunha pintura matérica abstracta e poética. No medio, grandes murais e monumentos en espazos públicos como o recoñecido mural do Parque de Santa María na Coruña ou mesmo o cromlech que se atopa no Parque de Bonaval, ao pé de onde o mércores se lle renderá homenaxe. Leopoldo Nóvoa pasou os seus últimos anos a cabalo entre París e Armenteira, onde tiña unha casa cun amplo estudo no que traballaba nas súas estadías galegas. Emigrante e exiliado, Leopoldo Nóvoa tiña tras de si unha épica e extraordinaria biografía con episodios compartidos con Seoane ou Cortázar e grandes rupturas como as das viaxes que o levaron dun país a outro ou mesmo a desaparición do seu estudo tras un incendio, o que el narraba como un partir de cero, un nacer de novo.