Moitas das persoas que quedan sen emprego atopan na familia unha vía de salvación. Unha rede de apoios coa que non contan milleiros de inmigrantes en desemprego, situación que empeora ao non ter papeis. Todos os días oímos noticias nas que se fala da porcentaxe de mozos emancipados que tiveron que volver a casa ao non atopar emprego ou do número de familias que viven na casa da avoa por non poder pagar a hipoteca. A pesar de que a situación desas persoas dista moito de ser a desexada, contan cun recurso que ás veces non se valora: unha rede de apoios. A situación complícase cando se está nun país estranxeiro, a milleiros de quilómetros da túa familia, sen traballo e sen a posibilidade de axudas sociais ao estares en situación irregular. "Cando estás enfermo preocúpate quen te vai coidar, por iso temos que axudarnos entre nós se faltan cartos, un sitio onde durmir ou se te deteñen", comenta Djiby Fall, presidente da Asociación sen Papeis, que presta axuda legal e social ás persoas inmigrantes. O seu compatriota senegalés Adama incide en que a situación empeorou na venda ambulante nos últimos tres anos, xa que cada vez é menos rendible e hai máis acoso policial. "Coa crise -continúa- os máis vulnerables son os inmigrantes e cada vez máis se xustifica que haxa asociacións para axudarnos entre nós". A comunidade senegalesa é un exemplo de solidariedade en tempos de crises A comunidade senegalesa é un exemplo de solidariedade en tempos de crises. Non necesitan ser familia para acudiren ao rescate deles cando son detidos ou chegan a una nova cidade. Isto non ocorre con outras nacionalidades, o que lles obriga a recorrer a asociacións sen ánimo de lucro, como a Cruz Vermella ou Ecos do Sur. Alí ofrécenlles programas de formación, mediación laboral, acompañamento, axuda legal e outros servizos para poder cubrir as necesidades básicas. Contan desde o programa Teranga de atención ao inmigrante que cada vez son máis os usuarios que teñen. "Son moitas as persoas que tiñan en regra os seus papeis, pero ao renovalos quedaron sen emprego e volveron á ilegalidade", explica María Garrido, coordinadora do programa. Atrás quedan anos de xenerosas remesas ao seu país de orixe e de reagrupación familiar. "Moitos africanos enviaron as súas esposas e fillos de volta porque saben que alí cando menos teñen para comer e aquí a situación é moi complicada", completa Pina, compañeira de María en Teranga. Comezar de novo Moitas das persoas inmigrantes que agora se atopan nunha situación complicada xa estaban integrados no país, con traballos estables e mesmo hipotecas. Segundo o Instituto Nacional de Estatística, case trinta mil inmigrantes que vivían en Galicia nos últimos tres anos decidiron comezar de novo noutra comunidade, noutro país e mesmo volver a casa. "Euskadi e Cataluña son os destinos de moitos que antes vivían en Galicia. Alí poden atopar servizos que aquí non hai e iso prexudícanos a todos", comenta Nicanor Acosta, quen leva 20 anos axudando ao colectivo inmigrante e a outros tantos, cedéndolle un local nunha céntrica rúa coruñesa á Asociación sen Papeis, da que forma parte activa. A voz deste septuaxenario é a voz da memoria, xa que non entende como pode haber galegos que traten mal aos inmigrantes cando é a propia historia do seu pobo. "Teño gravada a imaxe de andaluces e estremeños amoreados en barracóns en Europa e agora estanse cometendo os mesmos erros", conta. "Nós dicimos que ningunha persoa é ilegal, pero eles non son recoñecidos como cidadáns pola lei" Nico, como lle gusta que lle chamen, tamén loitou pola liberdade de reunión e de expresión, por iso non concibe como se pode chamar ilegal a ninguén. "Eu cedo o meu local á asociación e os colectivos que queiran, sen pedir DNI nin mirar ideoloxías", insiste. "Nós dicimos que ningunha persoa é ilegal, pero eles non son recoñecidos como cidadáns pola lei", apunta Nico, e isto tradúcese en acoso, falta de dereitos, de servizos e de axudas. "Para poder traballar hai que ter papeis e para poder ter papeis hai que traballar. É moi complicado", explica Adama, que comenta que en moitas ocasións son os empresarios os que se aproveitan da necesidade de regular a súa situación para non pagar aos inmigrantes polo traballo feito. Acoso policial e denuncias Unha situación de inxustiza que non adoita verse rexistrada nunha denuncia, xa que a policía non é considerada un aliado para este colectivo. "Se vas pola rúa cunha persoa branca, non pasa nada. Pero se te ven só rexístranche até a bolsa da compra", critica Djiby. A propia Asociación sen Papeis denunciou o acoso policial ao que se ven expostos moitos vendedores ambulantes inmigrantes e até a agresión a un deles o pasado mes de agosto. "Mesmo entre españois en risco de exclusión social está calando o discurso erróneo de 'quítannos o traballo'" "Tanto ten que leves anos no barrio, traballando; mírante como se acabaras de chegar. Non hai integración por parte das administracións, non vin nunca un senegalés traballando no concello", comenta outro integrante da asociación. A sensación de aumento da xenofobia é compartida por inmigrantes e asociacións. "Mesmo entre españois en risco de exclusión social está calando o discurso erróneo de 'quítannos o traballo'", indica María Garrido, que aprecia medo entre os usuarios da asociación sobre as medidas que poida tomar o novo Goberno de Mariano Rajoy. "A inmigración – reflexiona Adama- non é un problema, é unha situación puntual. Case calquera país emigrou. Onte foi Galicia, agora fomos nós, pero xa hai moitos españois emigrando para buscar un futuro mellor".


Summary: Foi até febreiro deste ano directora-xeral da Comunidade dos Países de Língua Portuguesa (CPLP) e antiga Ministra de Comercio e Turismo de Cabo Verde.

O xurado do certame aRi[t]mar da Escola Oficial de Idiomas de Santiago de Compostela decidiu conceder o Premio aRi[t]mar especial do xurado "Embaixada da amizade galego-lusófona" á ex directora-xeral da Comunidade dos Países de Língua Portuguesa entre 2014 e 2010 e antiga Ministra de Comercio e Turismo de Cabo Verde . A resolución do xurado pretende pór en destaque, dentro do proxecto aRi[t]mar Galiza e Portugal, aquela persoa, grupo de persoas, institución ou iniciativa que teñan contribuído a tender pontes de amizade e colaboración entre a Galiza e a Lusofonía. Segundo o xurado, Georgina Benrós de Mello foi unha decidida impulsora da incorporación da Galiza á CPLP como directora-xeral da mesma e durante o seu mandato mantivo un contacto permanente coas institucións oficiais galegas (Goberno e Parlamento), académicas (Universidades da Coruña, Santiago de Compostela e Vigo) culturais (Consello da Cultura Galega, Real Academia Galega) e co asociacionismo cidadá (Rede da GaliLusofonia, Academia Galega da Língua Portuguesa, aRi[t]mar galiza e portugal, Associaçom Galega da Língua, Fundaçom Meendinho). "Quando eu estudaba, em Cabo Verde, Santiago de Compostela era como uma luz que brilhaba na escuridade da Idade Media. O meu pai era apaixonado pela Historia e sempre me ficou a vontade de conhecer esta cidade; por iso é um privilégio vir já por terceira vez aqui", declarou nunha das súas visitas á Galiza, em outubro do pasado ano.


Summary: O líder de Anova avanzouno nunha entrevista concedida ao xornal eldiario.es.

Xosé Manuel Beiras non se candidatará nas vindeiras eleccións ao Parlamento galego, previstas para 2016. Así o asegurou nunha entrevista asinada polo xornalista de El Diario, Gonzalo Cortizo. "Non, non serei candidato" asegurou Beiras após ser preguntado por estes comicios que, no entanto, agarda non cheguen a se producir porque "haxa un cambio de réxime antes". Esta decisión súmase ao progresivo abandono do dirixente de Anova da primeira liña política. Xosé Manuel Beiras mantense como voceiro da organización mais após a II Asemblea Nacional partilla esta responsabilidade con Martiño Noriega quen está a asumir un maior protagonismo nos últimos meses.


Summary: Fontes consultadas por Praza.gal confirman que o expediente a Carlos Jiménez se basea na suposta falta de "compatibilidade" do seu traballo na CRTVG coa locución nun programa dunha produtora que emite a propia Televisión de Galicia. O persoal mobilizado ve unha nova "represalia" contra as protestas HEMEROTECA | A CRTVG arquiva o expediente á xornalista que criticou ante Feijóo o control informativo nos medios públicos

HEMEROTECA | A CRTVG arquiva o expediente á xornalista que criticou ante Feijóo o control informativo nos medios públicos Fontes consultadas por Praza.gal confirman que o expediente a Carlos Jiménez se basea na suposta falta de "compatibilidade" do seu traballo na CRTVG coa locución nun programa dunha produtora que emite a propia Televisión de Galicia O pasado outubro a dirección xeral de Recursos Humanos da Corporación Radio e Televisión de Galicia (CRTVG) arquivou o expediente que abrira durante o verán á xornalista Tati Moyano, presentadora do Telexornal Serán que dimitiu dese labor xunto a Alfonso Hermida para denunciar control informativo na canle pública e que reivindicara ante o presidente da Xunta as protestas dos venres negros a prol do cumprimento da lei de medios na Televisión de Galicia e na Radio Galega. A Moyano expedientárana por utilizar o servizo de maquillaxe da canle para presentar unha gala benéfica contra o cancro e o proceso contra ela suscitara unha vaga de solidariedade que dende a cúpula da CRTVG fora lida como "un xuízo mediático e político". Apenas un mes despois da conclusión do proceso contra Moyano, persoal da canle pública prépárase para ir á folga e os venres negros seguen adiante. O vixésimo sexto, este 16 de novembro, está marcado por un novo expediente disciplinario. O aberto contra o locutor Carlos Jiménez, unha das voces máis recoñecibles das últimas dúas décadas tanto da televisión como da radio pública e activo participante, tamén, nas mobilizacións dos venres negros. Imaxe de Carlos Jiménez a participar nas protestas dun venres negro Segundo confirman as fontes consultadas por Praza.gal, a CRTVG basea ao expediente a Jiménez nun argumento semellante ao que inicialmente empregara conta Moyano: o da compatibilidade do seu traballo na empresa pública con outros labores. Neste caso, confirman as mesmas fontes coñecedoras do caso, Jiménez conta cunha compatibilidade concedida polas vías legais dende hai unha década, tempo no que realizou locucións para múltiples contidos emitidos nos medios públicos. Agora, sinalan, expediéntano por exercer como locutor nun programa elaborado por unha produtora e emitido pola propia Televisión de Galicia. No seo do persoal interprétase o expediente como unha "represalia" No seo do persoal, explican as mesmas fontes, o expediente a Jiménez interprétase como unha represalia contra el -gañou varios procedementos xudiciais á CRTVG nos últimos anos en materia laboral que implicaron mudanzas na súa contratación-, pero tamén unha nova advertencia ante a continuidade das mobilizacións. Un "cambio na estratexia" na que as autorizacións ou non de compatibilidades tornan en "ferramenta" para "ir contra" determinados integrantes do cadro de persoal, interpretan, que se suman ás reivindicacións dos venres negros contra a manipulación informativa ou a outras mobilizacións na mesma liña. Esixencia de arquivo do expediente ás portas da folga Traballadoras da Radio Galega amosan o seu apoio a Carlos Jiménez durante o 26º venres negro / Defende a Galega Na negociación previa á folga o comité esixiu a "fin da política represiva", cuxa existencia nega a área de Recursos Humanos da canle pública O expediente aberto a Carlos Jiménez impactou de cheo, precisamente, nas negociacións entre a CRTVG e o comité de empresa previas á folga. Así, segundo confirma o comité, na táboa reivindicativa exposta á dirección da Corporación figura especificamente a reclamación da "fin da política represiva" e, máis concretamente, a esixencia do "arquivo do expediente" a Carlos Jiménez, ademais dunha "reparación pública do dano causado" a Tati Moyano. Adicionalmente, o comité solicitou a apertura dunha mesa negociadora para "aclarar e interpretar as normativas sobre incompatibilidades" e a respecto do uso de medios da compañía, para así evitar "inseguridades" e pór fin á "arbitrariedade á hora de aplicar o réxime disciplinario". Dende a dirección, nomeadamente dende a súa área de Recursos Humanos, asegurouse que non existe ningunha política de tipo "represivo" e encádranse os expedientes na normalidade e en casos e traballadores concretos. Defende a Galega le o expediente como "represalia contra un dos traballadores máis comprometidos contra a manipulación" Tamén dende Defende a Galega, o colectivo artellado polo persoal que impulsa os venres negros, rexeitan o expediente, que len como unha "represalia" contra "un dos traballadores máis comprometidos contra a manipulación e o desmantelamento. No seo de Defende a Galega, que este venres está a recibir o apoio de xornalistas doutros medios de comunicación mediante vídeos divulgados nas redes sociais, lembran que o obxectivo das súas protestas é pór fin á "instrumentalización política e económica" da CRTVG e o cumprimento da lei aprobada para "desgobernamentalizar e dignificar os medios públicos" sen "deturpación constante dos fins democráticos para os que foron creados: defensa e difusión dos sinais de identidade de Galicia e dos valores democráticos e dereitos básicos que protexe a Constitución".


Summary: O presidente tenta zafarse das fotos con Marcial Dorado e a oposición ve acreditado que "mentiu", toda vez que asegurou que contactara con el por última vez en 1999

O affaire Dorado enléase un chisco máis. Apenas dous días despois de que o presidente da Xunta asegurase ante a prensa que os seus contactos con Marcial Dorado se produciran "a partir de 1994 ou 95" e "practicamente ata o ano 98", o xuíz Antonio Vázquez Taín, que enviou ao cárcere ao narcotraficante no ano 2003, irrompe na polémica para poñer implicitamente en cuestión a palabra de Alberto Núñez Feijóo. Nunha entrevista publicada este mércores polo diario El Mundo o maxistrado explica que "durante a investigación houbo observacións das conversas telefónicas [picazos] de Núñez Feijóo e Marcial Dorado" e "non se consideraron en ningún momento delitivas". O caso é que a investigación comezou no ano 2001 e que en 2003 Feijóo pasou a formar parte do Goberno galego. Taín sinala que detectou conversas entre Feijóo e Dorado nunha investigación que comezou en 2001; o presidente dixo que cortara a relación en 1998 Mentres, nun acto público en Vigo, Feijóo tentaba dar por pechado o caso concluíndo que o xuíz "falou con claridade" para "concretar" que "o que eu estaba contando era certo" os grupos da oposición parlamentaria, a comezar polo PSdeG, consideraban que a polémica e as dúbidas non fan máis ca medrar. "Por tras desas fotos non hai nada", "o xuíz que encarcerou a Marcial Dorado falou e a infamia rematou", di o xefe do Goberno galego, obviando a cuestión das datas que é, precisamente, á que se aferran os socialistas para considerar que o caso non fixo máis que comezar. En rolda de prensa no Parlamento o secretario xeral do PSdeG, Pachi Vázquez, considerou que tras a súa "prudencia" inicial cómpre dar "un paso máis", toda vez que, di, o presidente "mentiu cando dixo que non coñecía a Marcial Dorado" cando se tomaron as fotos difundidas por El País e que "cortou as relacións cando se enterou" das actividades presuntamente delitivas ás que se dedicaba. As explicacións de Taín "poñen en entredito as verbas de Feijóo" e amosan ás claras, afirma, que non estamos a falar "só de fotos", como di o líder conservador, senón "dunha relación de entre oito e nove anos". Vázquez: "Se mentiu, ten que presentar a súa dimisión Entre 2001 e 2003, di Vázquez, Dorado era xa "un narco coñecido por todos" e Feijóo non era, nin de lonxe, "un mozo inexperto que non distinguía se estaba nos Picos de Europa ou en Andorra", senón un alto cargo do Goberno de Aznar" que, subliña, estaba colateralmente incurso nunha "investigación" xudicial. "Como o investigaron? Houbo dilixencias previas, un procedemento abreviado?", pregúntase o líder socialista, quen ademais coida que cabe cuestionarse tamén por que Feijóo "puxo en 2003 o seu cargo á disposición" de Manuel Fraga tras saber das fotos "se eran irrelevantes". Neste contexto, Pachi Vázquez non só reclama explicacións do presidente, a quen lle recomenda que non compareza no Parlamento para volver "mentir". As "sospeitas multiplícanse por cen" nun escenario no que, di, se Feijóo "mentiu" ten que "presentar a súa dimisión", por moito que o PP "saque a cabalería" para defender o titular da Xunta. "Hai cousas que non se poden facer, nin hai quince días nin hai quince anos", conclúe.


Summary: Ademais de insultos e ameazas, advertírono de que o teñen controlado, "a el e a súa familia".

Un integrante da plataforma veciñal 'Monfero di non' - colectivo que traballa na oposición a proxectos eólicos nesta zona que entenden que prexudican medioambiente e veciñanza - presentou denuncia esta segunda feira n cuartel da Garda Civil de Campo Longo. Unha denuncia, indican desde a plataforma en redes sociais, que deriva das ameazas e insultos que esta persoa está a recibir vía telefónica. "Foi avisado de que o tiñan controlado a el e a súa familia", sinalan. Tamén penduraron un extracto dunha das chamadas recibidas. Nela, unha persoa diríxese despreciativamente cara a este membro da plataforma: "No vengas a tocar los cojones, eres un puto payaso, un mamarracho, tú y tu familia". "Non imos deixar que traten de atemorizarnos", afirman desde este colectivo. A plataforma centra o seu traballo de denuncia e movilización en torno a 2 proxectos eólicos: o de Taboada e o de Pena do Corvo. A veciñanza de Monfero afectada polo parque eólico Pena do Corvo, que o pasado 29 de maio iniciou a súa tramitación a través do Ministerio para a Transición Ecolóxica (Miteco), a principios de xuño a plataforma "Monfero di non", avalada por unha trintena de persoas no seu acto fundacional Aquí un corte de las amenazas recibidas por miembros de la plataforma #MonferoDinon pic.twitter.com/B4zK9rkIoJ— monferodinon (@monferodinon) June 28, 2021


Summary: Segundo indica o colectivo Vellez Digna, a filla da presunta afectada "descubriu o lamentábel estado no que se atopaba a súa nai" cando a recolleu no centro de maiores de Aldán 17 días despois de ingresar, e afirma que desde a residencia, á que chamou "cada dous días", sempre lle dixeran o mesmo: "Atópase moi ben, moi adaptada e sen ningunha incidencia". Porén, a empresa négao.

A Asociación Galega De Familiares e Usuarios De Residencias Vellez Digna vén de denunciar a "falla de coidados" e a "desatención" sufrida por unha usuaria encamada de 90 anos da residencia DomusVi de Aldán (Cangas), uns feitos dos que tivo coñecemento a través dunha membro da organización, a nai da afectada. "O 5 de febreiro de 2022 dona P.R.B., de 90 anos, persoa encamada e totalmente dependente, ingresou temporalmente na residencia DomusVi de Aldán, coa confianza e o compromiso de que se atenderían todas as súas necesidades durante este período, que foi de 17 días", sinala Vellez Digna, a través dun comunicado. Traballadores de residencias de maiores privadas convocan unha folga indefinida Durante ese tempo, explica o colectivo, a súa filla mantivo o contacto cada dous días co centro para interesarse polo estado de P.R.B. e a resposta obtida foi sempre a mesma: "Atópase moi ben, moi adaptada e sen ningunha incidencia". Mais, cando retornou á casa, a filla "descubriu o lamentábel estado no que se atopaba [presuntamente] a súa nai", á que levou "de inmediato" ao servizo de Urxencias de Cangas. DomusVi, a xestora de residencias públicas con máis defuncións e cuxas deficiencias coñecía a Xunta desde 2017 Alí, as e os profesionais sanitarios examinárona e, "ante a sospeita de rotura do pé dereito, que amosaba deformidade e moita dor", atoparon "deformidade no pé, con inversión do mesmo, edema no pé e dor á palpación", así como "rotacións dolorosas de cadeira e ombreiro dereito", segundo figura no parte médico, con data do pasado 21 de febreiro, achegado por Vellez Digna. "Toda a perna dereita presenta, ademais, un gran hematoma, que está evolucionando a peor e que, segundo o persoal sanitario que segue a súa evolución, semella ser o resultado dun golpe ou caída" do que a residencia non tería informado "en ningún momento", segundo indica o colectivo. Recorren o arquivo do proceso penal polo contaxio dunha anciá e a morte doutra na residencia de DomusVi Cangas En consecuencia, desde Vellez Digna denunciarán o caso ante a Inspección de Maiores, Discapacidade e Dependencia, a Dirección Xeral de Maiores e Personas con Discapacidade e a Dirección Xeral de Atención Integral Sociosanitaria, todos eles organismos dependentes da Consellaría de Politica Social. "É inadmisíbel o grao de desatención e abandono que se produce nas residencias, ante a inacción do servizo de Inspección, que evita sancionar as residencias e colabora na opacidade máis absoluta no tema das denuncias e infraccións", aseguran. A empresa négao En resposta a esas acusacións, DomusVi negou tales malos tratos e subliñou que, "en todo momento", o equipo da residencia de Cangas "actuou con profesionalidade, empatía e vocación", á vez que asegurou que "a comunicación coa familia foi constante e unha prioridade". Segundo explicou a empresa a Europa Press, o pasado 18 de febreiro, nun control rutineiro, o equipo de profesionais detectou "un pequeno hematoma" no xemelgo da muller, que "se lle tratou rapidamente" e ao que se fixo un seguimento durante os días posteriores. Así, indicou que, durante os días de estadía na residencia, a usuaria estivo "ben atendida polos profesionais, que fixeron os seguimentos e tratamentos médicos pertinentes", segundo os protocolos estabelecidos. "DomusVi quere deixar constancia de que non houbo ningunha mala praxe durante a estancia da residente, e todo o equipo do centro está ao dispor da familia, así como de calquera autoridade que o requira, para atender calquera consulta respecto diso", concluíu a empresa.


Son momentos clave para o futuro do emprego na factoría de Alcoa da Coruña, da que a multinacional americana se quere desfacer dúas décadas despois de quedar con ela na privatización organizada polo Goberno de José María Aznar. O Ministerio de Industria expón este martes aos gobernos galego e asturiano as ofertas dos investidores interesados en quedar coas fábricas, no caso coruñés o fondo suízo Parter Capital, pero a inquedanza entre o persoal aumenta. Quere garantías para a produción e o emprego e ata que non as teña permanecerá pechado na Delegación do Goberno de España en Galicia, na Coruña.O Ministerio de Industria expón este martes aos gobernos galego e asturiano a oferta do fondo de investimento que di ter interese en quedar coa factoría; o persoal reclama sentar nesa mesaUnha delegación do persoal encabezada polo presidente do comité de empresa coruñés, Juan Carlos López Corbacho, pechouse na sede gobernamental para tentar virar os focos cara ás súas reivindicacións. Do seu punto de vista, o Goberno central "está a desentenderse das obrigas que adquiriu" durante a aplicación do Expediente de Regulación de Emprego de Alcoa porque "non se responsabiliza" nin "dá as garantías ás que se comprometeu a primeiros de ano" na declaración institucional asinada coa Xunta, co Principado e co propio persoal para buscar investidores e garantir o emprego."Sentímonos abandonados e traizoados" polo Ministerio no momento "no que hai que ancorar un proxecto industrial co máximo de garantías para manter a produción do aluminio primario e o emprego", afirman dende o Comité. Neste sentido, censuran especialmente que a representación do persoal non poida estar presente na xuntanza na que o Ministerio sentará á mesma mesa a Parter Capital e aos gobernos galego e asturiano."Alcoa está presionando" para que o persoal "avale" o proxecto presentado polos posibles compradores, afirmanAlcoa, denuncian, "está presionando á representación legal dos traballadores" para que "avale un proxecto industrial" que o o propio Ministerio "está evitando facer", aseguran. Deste xeito, afirman, Industria "evita acometer as garantías e avais comprometidos" en xaneiro. Aqueles compromisos lémbraos o comité de empresa nun escrito xa rexistrado con destino ao gabinete da ministra de Industria, Reyes Maroto que finalizan cunha advertencia: "na seguridade de que neste tema compartimos as mesmas preocupacións e obxectivos, quedamos á espera da súa resposta dentro da Delegación do Goberno en Galicia".Alén de emprender o peche o persoal mobilizado pediu tamén apoio a outros traballadores e á cidadanía en xeral animándoos a concentrárense ante a sede gobernamental na Coruña. "Chamamos á mobilización dos compañeiros e compañeiras e de todo aquel que queira apoiarnos", resalta López Corbacho, quen sinala tamén á Xunta entre as administracións que, afirma, "incumpren" os seus compromisos.O peche mantívose ata o serán do martes cando, unha vez finalizada a presentación do proxecto de compra á Xunta e ao Principado, o comité considerou que se dera o "cumprimento por parte do Goberno e de Alcoa das condicións para levantar" esta mobilización. O desaloxo produciuse "con toda normalidade", admite o Goberno.


Fin de semana con sabor copeiro. Un título e unhas semis autenticamente vibrantes e igualadas, tanto en sénior como en Veteranos como no fútbol base. E todo mentres o Volantes se exhibe no fútbol galego, gañando, xa co ascenso asegurado, en Cacheiras por 0-5. Esteirana, campión cadete Xusto vencedor da final oda Copa da Costa Cadete o cadro da Esteirana, que recibía na casa ao Outes. O cadro blaugrana saía moito máis metido no partido aproveitando o ambientazo xerado no Esteirana moito mais metida no partido cun ambiente impresionante. A primeira parte foi máis igualada e na segunda, mellor a Esteirana. Co 2-0 un posible penalti a favor do Outes non pitado, que puido ter metido no partido ao cadro da Serra, pero o marcador non se movería. Semis igualadas Emoción máxima nas semifinais da #CopadaCosta, con dous empates que deixan todo pendente da volta. Nas Redondas, o Cabana foi gañando pola mínima practicamente dende o comezo, pero nos últimos minutos o Camariñas conseguía empatar, con dous penaltis seguidos sinalados na área local. O primeiro parábao Darío; o segundo era o porteiro camariñán Pablo Novo o que non perdoaba. Mentres, en Esteiro, o cadro local dominou territorialmente pero foi Alejo o que tivo as dúas mellores ocasións para desfacer a igualada. Ao final, 0-0 e todo pendente do que aconteza no Cairo. Semis de base En Xuvenís, Outes e Corme meten un pé na final da #CopadaCosta, tras vencer 3-1 e 5-1 a Soneira e Sofán. Mentres, en Infantís, Os Miúdos e Cee empataron mentres o Xallas sacou un gran 2-4 en Ara Solis ante o Fisterra. Veteranos Foi o San Román protagonista dos Veteranos, pois a pesar de saír eliminado da Copa Galega o sábado, foi quen de remontar un 0-2 ante o Porteño, endosando un 1-5 na Grixa ao cadro camariñán meténdose na finalísima. En fronte terá ao San Lorenzo, que volveu vencer pola mínima ao Ponteceso. Máis información Todas as táboas copeiras en www.copadacosta.com.


Summary: O alcalde de Becerreá e deputado provincial di que recorrerá a decisión.

O PSOE decidiu iniciar os trámites para a expulsión temporal de Manuel Martínez, o rexedor de Becerreá (Lugo) e deputado provincial, que outorgou o goberno da Deputación ao Partido Popular e optou, con posterioridade, rachar os acordos do grupo socialista na institución para se aliñar coa oposición. A dirección do partido asegura que a decisión responde ao "gravísimo dano" que a actuación de Martínez carrexou para a súa imaxe "non só na provincia de Lugo, senón no seu conxunto", sinala o documento remitido pola Secretaría de Organización do PSOE a nivel federal no que se avanza a abertura dun expediente disciplinario, segundo recolle Europa Press. En declaracións á axencia de noticias o alcalde e deputado asegurou que recorrerá a decisión en canto lle sexa notificada formalmente ao tempo que se amosou "tranquilo". Malia as críticas, Martínez conta aínda con algún apoio no partido, como o rexedor de Castroverde, José María Arias. Porén, desde o PSOE aseguran que que as súas "actitudes" son "gravemente irregulares" ao abeiro dos estatutos do partido.


Summary: Insta a Xunta a dialogar coas diferentes entidades para crear unha Federación galega de Deportes Autóctonos.

A inicios de abril representantes das tres confederacións que integran a Liga Nacional da Billarda (LNB) desprazáronse até Compostela para trasladar aos grupos parlamentarios unha demanda: que se lles considere deporte. "O recoñecemento como deporte é moi importante", explicaba daquela Xan Rodiño, da LNB, a Sermos Galiza, porque garantiría "a pervivencia" desta práctica a permitiría a súa extensión. "Se a Liga Nacional da Billarda desaparece, desaparecería a billarda", aseguraBA, para ilustrar o esforzo e vontade que mantén vivo este xogo popular. A Comisión 1º, Institucional, de Administración Xeral, Xustiza e Interior do Parlamento galego vén de aprobar por unanimidade un texto, a partir dunha INICIATIVA do BNG, no que se demanda á unta que recoñeza a billarda como modalidade deportiva. E non só, tamén lle insta a abrir un proceso de diálogo cos colectivos e entidades que traballan no eido dos deportes tradicionais de cara a crear una "Federación Galega de Deportes Autóctonos". A declaración aprobada por unanimidade tamén insta a que se desenvolva un programa de divulgación da billarda ou estornela no ensino e na sociedade en xeral; así como apoiar as competición desta actividade que se desenvolvan na Galiza, e tamén que o Plan de Infraestruturas Deportivas complete espazos para esta práctica. O deputado nacionalista Luis Bará, que defendeu a iniciativa, considera o acordo "un gran paso adiante para darlle recoñecemento e visibilidade ao xogo da billarda" e trasladou o recoñecemento do BNG ás persoas e colectivos que desde o ano 2003 traballaron na recuperación ddeste xogo coa creación da Liga Nacional da Billarda que se organiza en tres Confederacións: A Norleste, a Noroeste e Rías Baixas.


Summary: Denúnciao o BNG, que considera unha "burla" que se pretende destinar máis cartos a esta actividade que ás desenvolvidas, por exemplo, pola ANPA da Escola municipal de música.

O PP de Moraña votou en solitario na comisión de cultura, previa ao pleno municipal da vindeira semana, a favor de conceder unha subvención a unha asociación para que no municipio se realice unha "capea de vaquillas", unha actividade da que na memoria se indica que posúe unha "tradición arraigada" neste concello da comarca de Caldas de Reis. O BNG morañés informa que o PP deulle a esa actividade das puntuacións máis altas no baremo, polo que a subvención que recibiría esta 'capeada' andaría polos 1.500 euros. Unha cifra moi superior, indican os nacionalistas, á que reciben outras actividades, como o Serán Magosteiro (menos de 850 euros) ou os bailes organizados pola ANPA da Escola municipal de música (569 euros). O Bloque de Moraña denuncia, ademais, que esta actividade con cumpre cos requisitos e condicións establecidos nas bases de actividades culturais, para alén da crítica a que o PP destine máis axudas a esta 'capea' que a outras programacións culturais. A maiores, o BNG reitera o seu posicionamento contra "tradicións foráneas como as capeadas, as touradas ou espectáculos varios q nada teñen que ver coa nosa realidade cultural e que teñen a súa base no maltrato animal".


Summary: A madeira do país é moi prezada no proceso de avellentamento do viño.

A madeira de carballo galego é moi apreciada na fabricación de toneis para envellecer licores e viños polos taninos e polas propiedades físicas que proporciona. Mais o castiñeiro, outra frondosa moi arraigada no país, pide paso tamén como alternativa neste selecto mercado. Como explica a Nós Diario Adriana Conde, enxeñeira de montes e investigadora na Escola Politécnica Superior de Enxeñaría de Lugo, a madeira de castiñeiro xa se viña empregando de forma tradicional na Galiza para facer toneis de pequenas dimensións. Agora o obxectivo é probar as súas posibilidades no avellentamento de viños e licores das grandes adegas. A investigación, liderada polo profesor Pablo Vila e realizada en colaboración coa firma Irish Distillers, xa concluíu que os valores físico-mecánicos (flexibilidade, resistencia, etc.) da madeira de castiñeiro son moi semellantes aos da de carballo. Segundo indica Conde, isto facilita novas saídas comerciais a esta madeira como produto de alto valor engadido, xa que unha nova barrica pode rondar os 500-600 euros, o que comparado coa madeira que se precisa, "ofrece un alto rendemento". Madeira case perfecta Con todo, a investigadora recoñece que na Galiza este é un proxecto "a medio-longo prazo", xa que na actualidade non existe industria toneleira. Ademais, salienta que é difícil atopar madeira adecuada para eses usos, posto que ten que ser "moi limpa". "Ten que ser de pés de 35 centímetros de diámetro como mínimo. E despois é ideal que a distancia entre aneis de crecemento sexa a axeitada, porque isto inflúe no intercambio tánico e na microosixenación dos caldos. Ademais, a fibra ten que ser recta ao longo do fuste e polo tanto das doelas, porque se non habería problemas de fendas e desaxustes nos procesos de produción. E non pode ter tampouco nós nin torsións, nin por suposto podre. Ten que ser practicamente perfecta, o que fai que poucos pés sexan válidos", relata Conde. Este feito tamén é algo positivo, pois as masas manteñen a biodiversidade e os hábitats propios das zonas nas que se apean os pés, xa que este tipo de explotación permite facer un aproveitamento selectivo de baixo impacto no que a silvicultura xoga un papel fundamental. "Ao manter o monte autóctono vivo e coidado, aseguramos o seu mantemento, a súa rendibilidade, e diminúese o risco de incendios", abunda a enxeñeira de montes. Industria na Galiza En opinión de Adriana Conde, a Galiza ten potencial para crear unha industria toneleira propia a partir de producións de frondosas autóctonas como o carballo e o castiñeiro, mais incide en que para iso fai falla un cambio de mentalidade na explotación forestal, deixando de lado o eucalipto e apostando por estas madeiras "con plantacións de calidade, importantes en volume e constantes no tempo". As empresas de viños e licores cada vez miran máis para o monte galego, en parte polos selos de certificación forestal que garanten unha correcta xestión das masas autóctonas, "o que ademais potencia e revaloriza o noso monte", subliña Conde. As denominacións de orixe galegas, as grandes beneficiadas O estudo das características físico-mecánicas da madeira de castiñeiro para o seu emprego na industria toneleira é só un dos pasos da investigación da Escola Politécnica Superior de Enxeñaría de Lugo. Nos próximos meses, os traballos centraranse en estudar as características organolépticas que achega o castiñeiro ao envellecemento de viños das distintas denominacións de orixe galegas, tanto a nivel químico, mediante análises de laboratorio, como a nivel sensorial, con catas experimentais. O obxectivo final é que o proceso produtivo destes caldos sexa 100% galego, dándolle maior coherencia e, ao mesmo tempo, maior valor engadido ao produto final, que non só estaría elaborado a partir de uvas autóctonas, senón que maduraría tamén en barricas de madeira producida nos montes galegos.


Summary: Os ingresados soben a 61 e a taxa de positividade redúcese ao 3,6%.

Galiza principia esta semana con 244 novos contaxios de Covid-19, case o duplo que hai 7 días (123), cunha repunta nos pacientes hospitalizados a 61 -dez máis- e con 2.466 casos activos, que acumulan doce xornadas consecutivas en ascenso. Pola súa banda, a taxa de positividade diminúe lixeiramente a un 3,6% . Segundo os publicados na mañá desta segunda feira pola Consellería de Sanidade con rexistros até as 18 horas deste domingo, recollidos por Europa Press, aumentan a 11 as persoas ingresadas na UCI pola Covid -unha máis- e a 50 as que se atopan noutras unidades -nove máis-. Pola súa banda, 2.405 pacientes permanecen en seguimento no seu domicilio. Por áreas sanitarias, a presión hospitalaria aumenta en cinco da sete áreas sanitarias: A Coruña e Cee, Pontevedra e O Salnés, Vigo, Lugo e Ourense; mentres que se mantén sen cambios nas de Ferrol e Santiago e Barbanza. En concreto, na da Coruña e Cee seguen dous pacientes Covid en UCI e increméntanse a 22 os que se atopan noutras unidades -tres máis- e na de Pontevedra e O Salnés soben a cinco o críticos -un máis- e a nove os doutras unidades -dous máis-. Pola súa banda, Galiza inicia esta semana con 2.466 casos activos, que supoñen 181 máis que a xornada anterior, ao haber máis contaxios (244) que altas (63), polo que acumulan doce xornadas consecutivas en ascenso. Con respecto á segunda feria anterior -28 de xuñ-- hai 959 infeccións activas máis. Deste modo, sitúanse en niveis similares ao 23 de agosto do ano pasado, cando había 2.505. Por áreas sanitarias, as infeccións activas aumentan nas de Pontevedra e ou Salnés (+51), Vigo (+43), Ourense (+32), Lugo (+24), A Coruña e Cee (+17) e Santiago e Barbanza (+14); mentres que a de Ferrol segue sen cambios. En canto aos novos contaxios de Covid-19 repuntan a 244 no arranque desta semana, que supoñen 15 máis que a xornada anterior e case o duplo que hai sete días, polo que manteñen a tendencia iniciada o24 de xuño, cos contaxios por riba do centenar. En toda Galiza foron confirmados 253 positivos por Probas Diagnósticas de Infección Activa (PDIA) nas últimas 24 horas (que poden corresponder a casos activos doutras xornadas aos que se realiza unha nova proba diagnóstica), segundo os datos actualizados por Sanidade, 34 máis que a xornada pasada, dos cales 62 corresponden á área de Pontevedra e O Salnés; 52, á de Vigo; 46, á da Coruña e Cee; 34, á de Lugo; e outros 34, á de Ourense; 23, á de Santiago e Barbanza; e dous, á de Ferrol. Pola súa banda, a taxa de positividade das PCR reduciuse lixeiramente a un 3,6% tras situarse nun 4,5% a xornada pasada, polo que se mantén por baixo do 5% que establece a OMS para dar por controlada a pandemia. As persoas falecidas diagnosticadas con Covid-19 desde o inicio desta crise sanitaria mantéñense nas 2.437, ao non notificar Sanidade ningún óbito este domingo.


Summary: O portavoz nacional do Bloque marca como "único criterio" para a "confluencia" que as demais forzas que participen non estean "supeditadas a organizacións alleas"

A nova Executiva do BNG pon o traxe de faena para comezar a desenvolver o "reto inmenso" que lle encomendou a XIV Asemblea Nacional. O órgano directivo do Bloque reuniuse este luns por primeira vez baixo a presidencia de Xavier Vence, unha primeira "toma de contacto" na que o novo portavoz nacional bosquexou os primeiros pasos do que definira ante o plenario como o artellamento dun movemento social "multicor" a prol da "soberanía" para Galicia. Este proxecto, di Vence, debe comezar cun "proceso de debate sobre a alternativa soberanista con todas as persoas nacionalistas do país" e ten entre os seus obxectivos a constitución dun "polo nacionalista" galego. Explica Vence que, na liña co relatorio político aprobado na asemblea, a nova Executiva do Bloque traballa dende a consciencia de que "existen outras forzas nacionalistas" no país "coas que queremos estableer relacións de colaboración" e "compartir a loita política". Agora, di, toca "madurar as fórmulas" para materializar esa colaboración, á que o BNG se lanza "aberto ao diálogo para profundar o máximo posible en acordos", "para ter a maior confluencia". Isto equivale, por exemplo, a explorar posibles coalicións electorais? Vence non concreta tanto, se ben explica que a aposta dese "polo nacionalista" non é outra que "mobilizar a maioría" social. O "único criterio" para dialogar será que as demais forzas non estean "supeditadas a organizacións alleas" O BNG formula ese convite ao diálogo "sen ningún tipo de restricións en canto a siglas" porque a aposta é "erguer a conciencia nacional" entre a cidadanía de Galicia. Por este mesmo motivo, o "único criterio" para abordar este proceso é que as forzas que o integren respondan ao principio de "autoorganización", sen estaren "supeditadas a organizacións alleas", estatais, no que semella unha caste de mensaxe encamiñada ao posible entendemento futuro con Anova, actualmente integrada en AGE, que ten en Esquerda Unida o seu outro piar fundamental. Á marxe deste criterio, asegura Vence, o BNG "quere levar adiante ese traballo sen precondicións". Xavier Vence realizaba estas reflexións ante os medios de comunicación, uns "elos fundamentais para a comunicación da nosa mensaxe política" cos que o Bloque se dispón a abrir tamén "unha nova era". Aínda "máis" que no período "anterior", explica o líder nacionalista, a formación terá as "portas abertas" á prensa e realizará un maior "esforzo de transparencia". Neste escenario, o economista agarda "comprensión" a respecto dos "defectos de comunicación" nos que poida incorrer o BNG, os cales, asegura, serán "erros" e non actitudes que respondan á "mala intención".


Summary: Alternativa Galega de Esquerdas lembra que nos orzamentos do 2013 dita Fundación léva máis de 9 millóns de euros, o 15% do orzamento dedicado a Cultura

Alternativa Galega de Esquerda (AGE) presentou no Parlamento galego unha Proposición non de Lei pola que se insta á Xunta de Galiza "á disolución da Fundación Cidade da Cultura e a redistribución do seu orzamento". Desde AGE destacan que as políticas de recortes estanse xustificando," de forma interesada", apelando á necesidade de austeridade e de aforro para reducir o "sacrosanto déficit". Unhas políticas de recorte que supoñen, indican desde esta formación, un auténtico 'austericidio' que leva a un progresivo e ininterrompido proceso de degradación das condicións de vida e traballo da maioría da poboación galega. Nos orzamentos do 2013 dita Fundación léva máis de 9 millóns de euros, "isto é o 15% do orzamento dedicado a cultura". Por riba, afirman desde AGE, a funcionalidade deses recursos económicos detráese do carácter directamente cultural para dedicarse en máis de 6 millóns de euros, isto é máis de 2/3 do orzamento, a obras, equipamento e dotacións. Por iso, Alternativa insta á Xunta a disolver a Fundación Cidade da Cultura e que os 9 millóns de euros que se adican a esta Fundación "se redistribúan de forma axeitada revitalicen e dinamicen o tecido cultural galego con políticas de apoio transparentes e equitativas".


Summary: Mar de Lumes fretará autocarros para facilitar a asistencia á mobilización deste sábado contra a criminalización do dereito a decidir que terá lugar ás 18 horas no Paseo do Prado. Entre as organizacións convocantes na capital do Estado está Fenda (galegas soberanistas en Madrid).

Este sábado, 16 de marzo, e en pleno centro de Madrid, no Paseo do Prado, terá lugar unha mobilización que se agarda que sexa multitudinaria na defensa do dereito a decidir. "A autodeterminación non é delito" é o lema da manifestación, convocada por una serie de organizacións madrileñas e que conta co apoio de entidades soberanistas como ANC e Òmnium e os grupos parlamentares de ERC, Junts pel Si, CUP, entre outras. Entre as convocantes está Fenda, o colectivo de galegos e galegas soberanistas en Madrid. Desde a Plataforma Galiza con Catalunya súmanse a esta mobilización, á que chama a participar Vía Galega. Mar de Lumes xa puxo en marcha un proceso de inscrición para poder fretar autocarros de Galiza a Madrid para aquelas persoas que queiran estar presentes nesta manifestación. A idea é que nesta mobilización estea presente e ben visíbel un 'bloco galego' . A idea é que os autocarros saian de mañá e volten pola noite rematada a manifestación. O prezo do billete sería de 10 euros. Desde a organización indícase que se prevé a chegada a Madrid de por volta de 400 autocarros procedentes de diferentes partes do Estado, deles 360 desde Catalunya. Ademais, hai 10 trens AVES de Barcelona a Madrid xa completos para esa xornada. A do sábado vai ser unha gran mobilización, plural e diversa, inciden desde a Assemblea Nacional Catalina (ACN). Ademais do apoio á convocatoria desde Catalunya, desde Euskal Herria xa anunciaron que haberá representación de Gure Esku Dago, Altsasu Gurasoak e EH Bildu. De Galíza, anuncian, haberá representantes do BNG, Anova, CIG, Vía Galega e Plataforma Galiza con Catalunya. Desde Andalucía apoia o Sindicato Andaluz de Trabajadores (SAT); e de Aragón, Puyalón. As forzas sindicais que quixeron mostrar o apoio son IAC (Catalunya), Intersindical-CSC (Catalunya), Intersindical Valenciana, STEI Intersindical (Illes Balears), LAB, ESK e Steilas (Euskal Herria), CIG e CUT (Galiza), FSOC (Canarias), Intersindical Canaria, CSI (Astúries). De Madrid, que acolle a mobilización, están na convocatoria un amplo abano de organizacións e colectivos. Desde Anticapitalistas e Madrileñ@s por el Derecho a Decidir, até Marchas de la Dignidad, PCE (m-l), Red Roja, Referéndum UAM, Sindicato de Estudiantes, Vallekas Decide ou Yesca. Non figuran forzas políticas como Izquierda Unida ou Podemos.


Summary: Mantén o seu rexeitamento á modificación do artigo 144 -proposta polo PP para acelerar obras en Vigo- que limitaría en toda Galicia o control da cidadanía sobre determinados proxectos e a súa tramitación medioambiental. Falamos con Antón Sánchez

A pasada semana o PP fixo pública unha proposta para acelerar determinadas iniciativas urbanísticas en Vigo (Cidade da Xustiza, ampliación de PSA ou a estación intermodal de Urzaiz), bloqueadas trala anulación do PXOM en decembro por carecer dun trámite de avaliación ambiental. Os populares queren modificar o artigo 144 da Lei do Solo, alterando deste xeito a ordenación do territorio para toda Galicia para solucionar unha situación concreta e local. Coa modificación, ademais, proxectos urbanísticos promovidos polas distintas administracións poderían levarse a cabo mesmo sendo contrarios aos planeamentos municipais, eliminando mesmo a exposición pública dos proxectos, a posibilidade de presentar alegacións, a tramitación medioambiental e a obriga de seren aprobados polo pleno municipal. Todo, buscando resolver o problema creado en Vigo coa anulación do PXOM. Sánchez: "Coa escusa de solucionar a anulación do PXOM ábrese á porta a unha nova vaga de urbanismo salvaxe" A iniciativa do PP necesitaba contar co apoio de todos os grupos para poder modificar este artigo na comisión. O PSOE e o propio Goberno municipal de Vigo aceptaron a proposta, pero AGE deixou claro dende o comezo a súa oposición, alertando de que "coa escusa de solucionar a anulación do PXOM ábrese á porta a unha nova vaga de urbanismo salvaxe". "É fundamental comprender que non estamos diante dun problema estritamente local, senón que afectará a toda Galiza. Unha cuestión desta profundidade non pode despacharse nunha sesión de ponencia parlamentaria dende a absoluta improvisación", engade Antón Sánchez, que cualifica a idea de "irresponsable" e de "paso atrás de 20 anos" no urbanismo de Galicia Sánchez subliña, así mesmo, que a "esta maneira de facer as cousas, tan practicada polo PP e polo Concello de Vigo no pasado, débenselle boa parte dos problemas que agora padece o urbanismo vigués e galego". E lembra que o propio PXOM de Vigo foi anulado "por carecer da necesaria avaliación ambiental", pedindo a este respecto que "os causantes da situación actual de Vigo" non lles dean "leccións de responsabilidade". "Deberían dar eles explicacións de por que o PXOM de Vigo se tramitou como se tramitou e por que chegamos a isto", di. Sánchez lembra que o propio PXOM de Vigo foi anulado "por carecer da necesaria avaliación ambiental", pedindo a este respecto que "os causantes da situación actual de Vigo" non lles dean "leccións de responsabilidade" O deputado de AGE lembrou que o feito de impedir que a cidadanía realice alegacións supón un atentado contra os seus dereitos: "a xente ten dereito a presentar alegacións cando unha obra lles afecte". Ademais, advirte da "inseguridade xurídica" que se crearía: "en Galiza hai varios casos de suspensión de ordenamentos urbanísticos provisionais por non incluír un período de exposición pública, o último o de Barreiros". "Sería meternos nun enguedello moito maior, pero non só a Vigo, senón aos 314 concellos do país". Finalmente, a proposta foi apoiada na Comisión por PSOE, BNG e Grupo Mixto, e contou co rexeitamento de AGE. As críticas por parte de socialistas e populares foron inmediatas e moi duras. Dende o PP cualificouse a AGE de "obstrucionista" e por parte do PSOE, Abel Caballero falou en nome de todos os vigueses e viguesas, sinalan que "a cidade está indignada" co sucedido. O rexedor engadiu que "é o colmo que un señor da Coruña", en relación a Antón Sánchez [Bergondo], "vete" proxectos en Vigo. Tamén Elena Muñoz, líder dos populares na cidade olívica, se dirixiu á Marea, pedíndolle á organización local que "se poña do lado dos vigueses en lugar de situarse en contra de todo o que veña do PP". Abel Caballero falou en nome de todos os vigueses e viguesas, sinalan que "a cidade está indignada" co sucedido En calquera caso, as negociacións seguen abertas e hai varias alternativas ao cambio do artigo 144 da Lei do Solo. AGE manifestou a súa posición aberta ao diálogo "na procura de solucións que non impliquen o regreso ao urbanismo salvaxe" e criticou que PP e PSOE recorran unicamente á "presión" e á simplificación, no canto de achegar argumentos. O pasado venres Antón Sánchez expuxo as tres condicións do seu grupo parlamentario para apoiar a reforma dunha norma aínda en fase de ponencia: participación cidadá, tramitación medioambiental e aprobación en pleno municipal por maioría absoluta. Sánchez, ademais acusou o PP de negarse a negociar: "A dereita renuncia a conversar para atopar solucións que acheguen seguridade xurídica e respecten os dereitos das persoas nos procesos urbanísticos". Outra das propostas que AGE e a Marea de Vigo defenden é empregar os proxectos sectoriais de incidencia supramunicipal, unha idea que ata hai uns días tamén apoiaba o PSOE Outra das propostas que AGE e a Marea de Vigo levan sinalando dende hai semanas para o desbloqueo dos distintos proxectos urbanísticos da cidade é empregar os proxectos sectoriais de incidencia supramunicipal, unha idea que ata hai uns días tamén defendía o PSOE. "Existen instrumentos urbanísticos na lexislación vixente que permiten afrontar os problemas concretos de Vigo sen necesidade de abrir a barra libre para o urbanismo en toda Galiza", sinala Antón Sánchez. Por outra banda, o PP podería aprobar a norma na súa redacción actual e, nese momento, levar a cabo unha modificación express, como xa fixo noutras ocasións, para levar á práctica a súa proposta sen necesidade de contar co consenso de AGE.


Summary: Esta decisión, froito do acordo entre as consellarías de Sanidade e Política Social, fai que se retiren algunhas limitacións, como aquela que afectaba ás visitas, pero implica probas sanitarias para aquelas usuarias e usuarios dos centros que vaian visitar á familia. O que non aclara o Goberno galego é se o exame correrá por conta da administración pública ou da residencia ou terá que ser pagado de forma individual por cada persoa.

Ademais de anunciar un adiamento na desescalada global após o encontro do Comité Clínico desta terza feira -que implicou a subida do nivel de risco epidemiolóxico en dous concellos, quedando tres no chanzo medio-alto, a Xunta tamén estabeleceu nesta cuarta feira novidades que afectarán as e os usuarios das residencias de maiores. Malia eliminar algunhas restricións, agora estipúlase que de saír a visitar á familia haberá que presentar unha PCR os test de antíxenos con resultado negativo para volver a un centro que é vivenda habitual para moitas persoas. Os departamentos de Política Social e Sanidade resolveron a eliminación de varias prohibicións pola mellora da situación da Covid-19 nos xeriátricos e o aumento de persoas coa pauta de vacinación completa. Estas aluden, por exemplo, ao número de visitas. No entanto, regrésase a tempos de maiores limitacións (como foron as festas de Nadal) e se unha usuaria quere ausentarse dunha destas infraestruturas o prazo mínimo que terá que estar fóra será "como mínimo de cinco días". Visitas á casa con PCR e saídas socioculturais libres Esta condición para "manter as medidas preventivas co resto de usuarios" non é única, pois irá aparellada da necesidade de presentar unha proba negativa para coronavirus. O que non fica claro é quen pagará a PCR ou test de antíxenos. Sería posíbel que a encargada de practicalo fora cada instalación, se ben se o abono é problema de cada persoa, nalgunhas economías pode implicar optar por ficar no xeriátrico aínda que haxa a posibilidade de ir a algunha viaxe ou estar coa familia. Pola contra, no caso de permanecer nos centros residenciais, permitiranse as saídas socioculturais co acompañamento de persoal dos xeriátricos e evitando lugares fechados. Así mesmo, desaparecen os grupos burbulla de residentes sempre e cando estean inmunizadas coas dúas doses da vacina fronte ao virus. Tamén haberá que respectar as medidas hixiénico-sanitarias coa axuda das direccións, pois ten que haber ventilación e material para a limpeza das mans. Se ben xa hai xente que non emprega as máscaras, a Xunta pide que se manteñan no caso daquelas persoas que poidan aguantalas a pesar das doenzas. No que se refire ás visitas dentro das instalacións, se ofrecen "un mínimo de tres semanais" a cada persoa, que poderían ir a máis "en función da dispoñibilidade de persoal e espazos". Iso si, aos encontros poden acudir dúas persoas do exterior (coas que se permitirá contacto físico) previa cita. Entrada en vigor e adiamento Todas estas medidas, que no caso dos centros de día implicarán a supresión dos grupos burbulla e as mesmas condicións para as e os beneficiarios que non teñan a inoculación da vacina completa, entrarán en vigor na medianoite do sábado. Á marxe das residencias, pero tamén falando de desescalada, no Consello Interterritorial do Sistema Nacional de Saúde (CISNS) acordouse adiar para máis adiante o debate sobre a retirada das máscaras no exterior.


Summary: Sendo inminente a saída do meu libro, Unha etapa estelar e conflitiva do reino de Galiza (a segunda metade do século XIV). Tomo I A relevancia do reino medieval galego, editado pola AS-PG, agradezo o convite de Nós Diario para falar da súa intención. Exprésoa a través dalgúns parágrafos do seu Pórtico.

Xa sei que a historia non é unha creación dos considerados grandes homes, eles máis ben expresión e intérpretes do que a sociedade agocha ou ten en potencia. E que son as forzas sociais as que provocan as mudanzas. Agora ben, sería iluso negarse a ver que, se as sociedades producen os seus grandes homes ou mulleres, estes expresan, de forma depurada e clarividente, e de distintas formas, as súas aspiracións e problemas, facendo coa súa intervención que aboien, que se manifesten, e mesmo dirixindo os pasos a dar para a súa asunción e solución prácticas. En todo caso, sen clase ou clases dirixentes, e cabezas á súa fronte, é imposíbel que os pobos avancen. Causa rubor ter que aclarar (mais as descualificacións da Idade Media como etapa negra e escurantista, e en particular, a Idade Media Galega e a súa nobreza, obríganme a facelo) que a nobreza non era unha clase social máis opresiva das clases populares que a burguesía e que o seu modelo de explotación se insería nunha racionalización de fundamento relixioso con variantes substanciais. Non toda ela se ancorou no inmobilismo. Houbo segmentos dela que comprenderon a importancia e necesidade do mundo mercantil, dos negocios e do diñeiro, promover a vida urbana e a autonomía dos concellos respecto do poder señorial, e mesmo exerceron un paternalismo benéfico cos labregos dos seus señoríos, querendo destacar polas súas virtudes evanxélicas, literarias ou artísticas, non polos seus métodos de violencia directa para manter os seus privilexios. Non era só unha clase social esporeada polos rituais da forza ou as funcións militares. Non faltaron mesmo individuos desta condición social que se puxeron á fronte de movementos que ían en contra dos intereses globais da súa clase, en alianza coa burguesía ou os labregos e os artesáns. E fixérono por motivacións nacionais, relixiosas ou de modelo social e económico. Polo demais, se se tratar de constatar o protagonismo burgués, no sentido de habitantes do burgo, vila ou cidade, e labrego, Galiza foi unha avanzada europea, como lóxica consecuencia dun desenvolvemento vilego-urbano e con pluralidade de centros con influencia campesiña, mosteiros e igrexas, todo moi dinamizado polo comercio interior e exterior (Non outra cousa foi o Camiño de Santiago que unha rota comercial nos seus primeiros séculos de andaina, en conexión co mundo musulmán, por unha banda, e pola outra con toda a fachada atlántica europea). Unha das nosas intencións fundamentais, pois, foi revelar feitos agochados, esclarecer mellor sucesos coñecidos e explicar o seu sentido, a súa orientación no contexto no que se produciron, e algunhas veces tamén como determinaron o noso futuro. Por iso se deitamos luz sobre o noso pasado medieval será porque lle recoñecemos lóxica, racionalidade causal ao que pasou e se descoñece, minimiza ou interpreta desde unha perspectiva que non ten para nada en conta nen a sociedade nen o reino en que se produciu: o reino de Galiza, a sociedade galega. Como unha sociedade e un reino, con clase dirixente, e individuos conscientes de selo, tratamos os problemas, os sucesos, os feitos e os personaxes. Isto é, librándome do peso da sombra que impide ver o evidente e tratando a historia do país como o fai calquera sociedade que acredite na súa existencia e na súa capacidade, reflectida na súa historia tamén. Non podemos seguir aturando o analfabetismo histórico, ao que nos someten, sobre este noso vello país, sempre ausente ou roubado, na historia contada por outros, como se nunca fósemos ninguén. E aínda que o sentimento de amor e a dignidade moven o noso empeño, tanto como a defensa da verdade e o desacougo fronte á inxustiza, nunca a paixón caerá nunha deformación grandilocuente ou no artificio mítico. E coa mesma contundencia, nunca deixaremos de ponderar e subliñar o que os feitos indican, a súa relevancia e sentido. Teño a certeza de o esforzo feito por Vicetto, Murguía e López Ferreiro –si, malia as súas evidentes limitacións ideolóxicas, tan condicionantes como a súa admirábel indagación arquivística e coñecemento documental da época- non ter provocado o respecto merecido dentro. Tampouco foron tomados, normalmente, como punto de partida inescusábel para a súa superación cualitativa. Por outra parte, tampouco a capacidade sintética e interpretativa, ou mesmo os coñecementos históricos, de Castelao, Risco ou Ramón Vilar Ponte chegaron a impregnar a opinión pública galega, como deberan. Dá a impresión así de termos que partir sempre de cero no labor divulgativo, cando a realidade é que existen precedentes de moita entidade. Acontece que, agora coa globalización, que é españolización rampante a estes efectos tamén, resulta máis difícil espallar unha historia de nós, e desde logo máis hostilizado o oficio de ser historiador consciente da necesidade de desvendar a historia de Galiza, liberala de tanta manipulación, ignorancia, ocultación, inducidas ou inoculadas á mantenta. Velaí por que é máis necesario do que nunca asumir esta tarefa. Nen que dicir ten que este libro, e o que de novidoso teña para coñecer a realidade de Galiza, a dialéctica política e social en que estaba inmersa na Idade Media, en especial na encrucillada do século XIV, sería imposíbel de escribir sen os contributos anteriores da historiografía nacionalista. Paradoxalmente, tamén resultou moi útil a información de enorme valor para nós, que, volis nolis, algúns medievalistas de conviccións españolistas, acérrimas ou non, deslizan nos seus estudos. É o resultado do emprego de fontes primarias nas que o poder e a entidade do reino de Galiza reloce de maneira irrefutábel, por moito que o insiran e acomoden nun deseño de apropiación para maior grandeza ou valoración do papel de outros. Aliás, o noso libro é, pois, en certa maneira, moitas veces, tamén un diálogo con outras perspectivas. O resultado, creo honestamente, non deixará a ninguén indiferente. E, desde logo, axudará a coñecer baixo outra perspectiva ou por primeira vez fenómenos que nunca se analizaron nen interpretaron de forma acaída ou que nen se tiñan en conta, pois as premisas de partida xa os obviaban. Unha delas, e ben nefasta, é a propensión natural, mesmo por parte dos que din que coa historia non se debe facer ideoloxía nen política, a analizar a realidade medieval peninsular como se as fronteiras entre os dous Estados actuais tivesen existido sempre, como se España e Portugal tal e como os coñecemos hoxe, existisen xa na Idade Media, ou houbese unha predestinación para a súa conformación. Non hai nen capacidade para desentenderse da idea actual de fronteira, concepción que aplicada ao pasado medieval, até o XIV como mínimo, é algo máis que anacronismo, como veremos. A escola fundacional da historiografía española non descoñecía que a realidade política da Península na Idade Media era plural, contraditoria, en canto á diversidade de reinos con estratexias e intereses confrontados. Desde logo, á luz dos dados e do rigor documental, resultáballes difícil, por non dicir imposíbel, afirmar que existía a nación española ou axexar entón un espírito de unidade nacional en marcha cara a esa idea. Aínda así non se liberaron ou non fixeron moito esforzo en liberarse da tendencia a construír un deseño interpretativo que proxectase cara ao pasado retroactivamente, a necesidade, vivida como presente, de introducir socialmente a idea de nación única española. Poñamos un exemplo ilustrativo, o de Rafael Altamira, un historiador republicano, exiliado en 1936, dun moderado españolismo. É consciente de o reino medieval da Galiza existir: falando de Ordoño II (914) chámalle "el rey de Galicia" . Porén, para el non existe o reino de Galiza, senón o de Asturias, cando aplica a análise interpretativa e conclusiva. E faino, malia ser contundente e veraz nalgunha ocasión, como punto de partida, cando afirma: "No hay, pues, en este período, vida nacional española, porque no hay unidad entre las diversas partes de la Península […]. En la Edad Media, aunque se conserve el nombre unitario de España –"rey de las Españas" se llama un monarca; "tercer rey de España un reyezuelo- no hay propiamente España, sino Asturias, Galicia, León, Castilla, Navarra, Cataluña, Aragón (…) las mismas instituciones no eran exactamente iguales en Galicia y en Castila v. gr. La variedad de Estados, de organismos, de nacionalidades, es la característica de la Edad Media, como veremos en los parágrafos siguientes". Neste caso, como se ve, sendo correcto o punto de partida, non determina ou condiciona o proceso posterior da forma que debera. O reino de Galiza é obxecto a eliminar para poder aplicar o deseño historiográfico oficial en construción. De ser consecuente, habería que aplicar o criterio da Galiza ter sido un reino fundamental e orixinario na Alta Idade Media peninsular. A maioría da historiografía española e portuguesa evidencia esta incapacidade. Non analizan nada sen seren reféns das fronteiras estatais, xa non digo sen quedaren presos da procedencia nacional de cada un e das súas obsesións, prexuízos e ideoloxía. Neste sentido son moi acertadas as palabras de Miguel Anxo Murado cando afirma que "o pasado non é a explicación do presente, é a súa xustificación", se as aplicamos á forma de encarar a historia nunha retrospectiva que parte da conformidade e aceitación como natural e lóxico do existente, do statu quo. Aínda que só fose por iso, o que algúns chaman historiografía nacionalista stricto sensu, a das nacións oprimidas, está máis en consonancia coa realidade medieval, na medida en que centra a súa atención en suxeitos políticos realmente existentes entón, os distintos reinos peninsulares que se asentaron nunha base nacional. Non terei que advertir que denominar nacionalista á historiografía española que se desentende da realidade plural en todas as ordes na Idade Media e elimina o reino de Galiza, privilexiando unha visión mítica que conduza á idea de España como destino anunciado, é un erro grave. Habería que denominala españolista ou imperialista, con rigor. Preparar a visión histórica peninsular para España aparecer como un destino inexorábel, non deixa de ser, no mellor dos casos, unha visión que proxecta o presente, tal e como se vive desde a ideoloxía dominante, a do Estado, cara ao pasado. Esta forma de proceder, consciente ou inconsciente, incapacita para ver moitos dados e feitos e interpretalos ou analizalos con corrección, non de forma anacrónica ou deformada, nesgada. Esta tendencia, curiosamente, máis que debilitarse, tense afondado coa globalización que representa a Unión Europea. Esta incapacidade detéctase, máis do que nunca, nos historiadores españois, con afán divulgativo, especialmente, e á súa maneira, tamén nos portugueses, e mesmo nos galegos respecto da relación entre o reino medieval de Galiza e o reino de Portugal, isto é, respecto da constatación da súa fonda interdependencia. Non pretendín nunca que se inferise unha idea nacionalista preconcibida do comportamento e as actitudes ou decisións de homes de aquel tempo. Agora ben, como non podía ser menos, constato a existencia inapelábel dunha realidade política, social, cultural, lingüística e mental, denominada reino de Galiza, e unha realidade recoñecida como tal nación, no sentido natural e orixinario do termo, na conciencia colectiva dentro e desde o exterior, de forma clamorosa. E resulta evidente que, xustamente no momento en que se daban os primeiros pasos claros para o nacional ser un elemento de relevancia política determinante, segundo recoñecen todos os estudosos da conformación das nacións políticas, a partir da segunda metade do século XIV, acontece a situación estelar e conflitiva na Galiza que imos analizar. Estelar polo esforzo, a vontade e a estratexia seguidas, conflitiva pola confrontación que se provocou na Península Ibérica, como parte do que na historiografía tradicional europea se denominou Guerra dos Cen Anos, o que carretou saídas moi diferenciadas para cada unha das nacións naturais do continente. Ningún país se constrúe sobre a censura ou esquecemento dos homes e mulleres, non só xente anónima, que non impersoal, que se comprometeron, e pagaron moi caro por iso, coa causa da existencia de Galiza como nación ou pobo con dereito a decidir por si, identificando, ás veces, reino ou protonación e intereses da maioría social. Algunhas desas persoas, sendo expresión en parte de moitas outras anónimas, que non impersoais, puxeron en perigo os seus intereses de clase por manteren a fidelidade a un compromiso político transmitido de xeración en xeración na súa liñaxe, que, nesta conxuntura, aparecía renovado pola súa confluencia con forzas sociais revolucionarias para a época. Nen que dicir ten que non pretendo facer de historiador á marxe da realidade e dos conflitos en que está inmersa a nosa sociedade, a galega, do seu presente e das súas expectativas de futuro. Sería un autoengano que, en especial, un historiador non debe practicar, por ser un imposíbel. É máis, desde esta consciencia, temos claro que o pasado que imos intentar analizar e comprender, o medieval galego, e en particular o da segunda metade do século XIV, nos resulta máis intelixíbel á luz do presente. É máis, necesitamos coñecelo e comprendelo porque tamén así comprenderemos plenamente o noso presente, deixando de ter a estraña sensación que hoxe nos acompaña de nunca termos sido unha realidade política con entidade e especificidade propia, como un pobo no baleiro. Acollinme para facer este traballo, con plena conciencia, á tese de E.H. Carr sobre a dupla función da historia: "facer que o home poda comprender a sociedade do pasado, e incrementar o seu dominio do presente" .


Summary: A formación de esquerdas federalista láiase de que a Generalitat catalá "degrade a consulta" e solicita poder votar nun referendo legal, "non nunha cousa que non é".

O coordinador de ICV -aliada con Izquierda Unida de Catalunya- Joan Herrera anunciou que non irá a votar a proposta alternativa de votación para o 9-N e lamentou que o presidente da Generalitat, Artur Mas, "degradara e queimara a consulta a cambio doutra cosa que non o é". Nunha entrevista no diario madrileño El País, Herrera dixo que o seu partido mobilizarase o día previsto para o referendo de autodeterminación para reivindicar o dereito a decidir do pobo catalán e criticou que o cambio que pon sobre a mesa CiU "só axuda a Mas para dicir que cumpriu coa súa palabra de que se votará". "O noso obxectivo é votar legalmente namentres Mas teima na opacidade, incompatíbel coa democracia", rematou o líder dos ecosocialistas e federalistas cataláns. Os membros propostos por ICV para integraren o Consello de Garantías Estatutarias e a Comisión de Control Eleitoral tamén se distanciaron no seu momento do referendo Non é o primeiro desencontro de ICV cos soberanistas catalás. Marc Carrillo, xurista proposto por Iniciativa para integrar o Consello de Garantías Estatutarias, votou contra a Lei de Consultas por non a considerar axustada á Constitución, e máis recentemente o membro designado por esta formación política para facer parte da Comisión de Control Eleitoral, Joaquim Bruqué, demitiu -ao día seguinte de aparecer publicado o seu nomeamento- por considerar que o referendo do 9-N non reunía as suficientes garantías democráticas.


Summary: A plataforma de afectados envía unha carta a José Luis Ábalos solicitándolle unha reunión e que cumpra coa esixencia da Comisión Europea a España de realizar unha análise técnica independente do sinistro PP e PSOE impoñen a súa orde de comparecentes na comisión sobre Angrois por riba do que pedían as vítimas O Goberno de Sánchez bota a andar tras descolocar o taboleiro político estatal

PP e PSOE impoñen a súa orde de comparecentes na comisión sobre Angrois por riba do que pedían as vítimas O Goberno de Sánchez bota a andar tras descolocar o taboleiro político estatal A plataforma de vítimas do accidente de Angrois vén de remitir unha carta ao novo ministro de Fomento, o socialista José Luis Ábalos, na que lle solicitan unha reunión e avanzan as peticións que formularán nese encontro, entre elas a de que destitúa dos seus postos de "libre designación" aos dous cargos de Adif e Renfe imputados actualmente na causa xudicial que investiga o sinistro. Son Andrés Cortabitarte, que foi director de Seguridade na Circulación de Adif e hoxe segue a ocupar outro posto de inferior nivel pero igualmente de libre designación, e Antonio Lanchares, que segue a ser director de Seguridade na Circulación de Renfe. O xuíz instrutor considera que puideron non facer todo o que lles esixía a normativa para evitar o risco dun accidente que existía na curva de Angrois. A plataforma de afectados envía unha carga a José Luis Ábalos pedíndolle unha reunión e que cumpra coa esixencia da Comisión Europea a España de realizar unha análise técnica independente do sinistro Tanto Cortabitarte como Lanchares veñen ocupando postos de libre designación en Adif e Renfe desde hai anos, con gobernos socialistas e populares. Andrés Cortabitarte estivo no cargo de director de Seguridade na Circulación de Adif mentres se deseñou e autorizou a posta en servizo da liña de AVE Ourense-Santiago na que ocorreu o accidente que o 24 de xullo de 2013 deixou 80 mortos despois de que o maquinista do Alvia non frease a tempo antes da curva de Angrois e descarrilase sen que houbese activa ningunha medida de seguridade que evitase ou paliase o seu previsible erro humano. Un ano antes do sinistro Lanchares, director de Seguridade na Circulación de Renfe, pedira (e obtivera) autorización a Cortabitarte para que os trens Alvia circulasen co sistema de control constante da velocidade (ERTMS) desconectado a bordo porque daba fallos, e así estivo ata un ano despois do accidente. Malia iso, Renfe vén eloxiando o seu directivo, que segue a ocupar o mesmo posto. Correo de Lanchares (Renfe) a Cortabitarte (Adif) pedindo permiso para desconectar o sistema de seguridade nos Alvia As vítimas piden que Fomento faga pública a auditoría sobre a seguridade ferroviaria supostamente encargada pola ex-ministra popular Ana Pastor tras o accidente As vítimas de Angrois tamén reclaman ao ministro que cree unha comisión independente de investigación técnica do sinistro (á marxe da comisión política do Congreso) como lle esixiu a Comisión Europea a España. A Axencia Ferroviaria Europea considera que a investigación que realizou no seu momento a Comisión de Investigación de Accidentes Ferroviarios (CIAF) do Ministerio de Fomento nin foi independente nin analizou todas as causas do sinistro máis alá do despiste que tivo o maquinista. Fomento viña argumentando que agora a CIAF xa si é independente (agora é nomeada polo Congreso e non polo Goberno) e xa non pode darlle ordes, mentres que esa comisión négase a facelo por iniciativa propia. Eses argumentos, en todo caso, non impiden que a Comisión Europa siga considerando que España aínda non realizou unha análise técnica independente do sinistro como obriga a normativa europea. As vítimas tamén solicitan a Ábalos que se lles facilite a auditoría sobre o cumprimento da lexislación en materia de seguridade ferroviaria que a daquela ministra popular de Fomento Ana Pastor anunciou no Congreso que se realizaría xusto despois do accidente de Angrois pero da que nunca máis se soubo. Por último, as vítimas piden ao novo ministro socialista que o seu departamento colabore tanto coa investigación xudicial (Renfe e Adif foron apercibidas en varias ocasións polo xuíz durante o mandato popular malia a promesa de Pastor de colaboración coa xustiza) como coa investigación política que agora comezará no Congreso. "Esta é a única forma de obter verdade e xustiza pola que loitamos e así poidamos descansar e non se xere máis dor", remata a carta das vítimas.


Summary: Falamos con Marcos Gañete, xogador da selección galega subcampioa no Mundial de Abu Dabi e delegado da GAA na Península. "Foi unha experiencia incríbel", confesa.

A selección masculina de fútbol gaélico proclamouse subcampioa do Mundo en Abu Dabi após gañar a Sudáfrica nas semifinais e perder na prórroga ante a potente Arxentina (1-4 vs 0-4). A feminina chegou até semifinais. Un balance máis que positivo para un deporte descoñecido no noso país até hai 5 anos. Falamos con Marcos Gañete, xogador da selección e delegado da GAA (federación irlandesa de deportes tradicionais), recéN chegado a Galiza após uns días de profundas emocións en Abu Dabi. - Subcampioa no Mundial a selección masculina e un moi meritorio terceiro posto a feminina. Tocou ceo o fútbol gaélico galego? - (ri) Ceo sería se ambas as dúas quedásemos campioas! O certo é que foi o máximo, poder competir e gozar como fixemos no Mundial, ver como en Galiza se recibiu todo isto... Foi todo como un 'subidón'. Estar a competir con outros equipos e seleccións, estar a piques de gañar... - Que experiencias e sensacións traedes destes días? - Que vivimos unha experiencia incríbel. Eramos unha expedición de 28 persoas a un país lonxano e cunha cultura tan diferente...e acabamos como unha gran familia. E o campionato, con xente de diferentes partes do mundo a competir e convivir, foi algo moi grande. A emoción máis grande foi para min o primeiro partido, contra Sudáfrica. Tiñamos todos os nervios a flor de pel, xogar coa camiseta de Galiza nun Mundial, gañar... todo foi unha emoción para a que non hai palabras. - Había interese nas outras competidoras por Galiza e o estado aquí do fútbol gaélico? - Si, todos estabamos interesados en todos (ri). En Arxentina sabían de nós, seguíannos a través das redes sociais. Tamén en Sudáfrica nos coñecían... O certo é que houbo unha conexión moi grande entre todos os participantes. Xente de culturas moi diferentes e de lugares moi afastados e compartindo a paixón por un deporte. - Tiñades coñecemento da expectación que se estaba a dar en Galiza? - Pois si. Non durante os partidos, claro, mais despois, xa no hotel, a través das redes e do móbil... viamos como xente, medios de comunicación... falaban de nós, apoiábannos... pois si, notabamos como que toda Galiza estaba volcada con nós. - Vai haber un antes e un despois para o fútbol gaélico após este mundial? - Isto é un non parar, a verdade. Chegamos até un mundial, e iso para nós é o máximo; mais agora o máximo vai ser manterse aí, facer oco (ri). Un representante da GAA xa nos anunciou que o vindeiro ano o Mundial vai ser en Irlanda e queremos estar aí. Ademais, gostariamos de xogar algúns amistosos como selección galega, un aquí e outro fóra... Este Mundial foi algo moi importante, e o que queremos é manter esa liña.


Summary: Galiza ten 5.175 casos de COVID-19 e supera as mil persoas hospitalizadas. A Dirección Xeral de Saúde Pública informa de que dos pacientes con coronavirus 169 permanecen en UCI, 893 están en unidades de hospitalización e 4.113 no seu domicilio.

A Dirección Xeral de Saúde Pública da Consellaría de Sanidade informa que, na última actualización, o número de casos de coronavirus na Galiza ascende a 5.175. Destes casos, 1.058 son da área da Coruña, 555 da de Lugo, 921 da de Ourense, 444 da de Pontevedra, 1.075 da área de Vigo, 816 da de Santiago, e 306 da de Ferrol. Do total de pacientes positivos, 169 permanecen en UCI, 893 están en unidades de hospitalización. Desta maneira, un total de 1.062 persoas están nos centros hospitalarios galegos. Por outra banda, 4.113 fican nos seus domicilios. Polo de agora, no país rexistráronse 587 altas de pacientes e 182 falecementos. En total, sumando os datos de falecidos nas residencias de maiores aportados por Política Social, o número de mortos por COVID-19 é de 190 en hospitais e 34 nas residencias demaiores. En total, 224. Desde Saúde Pública trasladan que se teñen realizado un total de 28.191 probas PCR para detectar a presenza de coronavirus até o momento. Sanidade reitera que a cidadanía empregue o número 061 só para emerxencias ou casos graves e aconsella utilizar o número gratuíto do 900 400 116 para consultar dúbidas ou síntomas leves de coronavirus. 8 falecementos nas últimas horas O falecemento nas últimas horas de oito persoas que foran diagnosticadas con COVID-19, pero que contaban con patoloxías previas, eleva o número de vítimas mortais en hospitais da Galiza a 182. Por áreas, segundo informan a Europa Press fontes sanitarias, dous dos mortos, un home de 92 anos e unha muller de 86, estaban ingresados no Hospital Universitario Lucus Augusti de Lugo, que o sábado non rexistraba vítimas. Ademais, faleceron con coronavirus unha muller e un home de 85 e 86 anos, respectivamente, no Hospital Álvaro Cunqueiro de Vigo; un home de 92 ingresado no Complexo Hospitalario Universitario de Santiago (CHUS) e outro de 90 que permanecía no Hospital La Rosaleda, tamén na capital galega. A estas vítimas súmanse un home de 78 anos ingresado no Complexo Hospitalario Universitario da Coruña (Chuac) e unha muller de 84 que estaba no Complexo Hospitalario Universitario de Ourense (CHUO). Coas deste domingo, as 182 mortes rexistradas até agora en hospitais galegos repártense entre a 53 da área sanitaria da Coruña, 37 na área de Vigo, 33 na de Ourense, 24 en Santiago, 14 en Lugo, 12 en Ferrol e 9 na de Pontevedra. No entanto, hai que ter en conta que no balance trasladado pola Consellaría de Sanidade non figuran as mortes que se rexistran fóra dos hospitais, entre elas as que teñen lugar en residencias de maiores. Segundo datos de Política Social, nestes centros xeriátricos producíronse até o momento 34 falecementos de persoas diagnosticadas con COVID-19. Polo que o número total de falecementos no país, segundo os datos oficiais, é de 216 persoas.


Summary: "Orgullosos dos nosos compañeiros polo acto de valentía de hoxe". Os bombeiros da Coruña abren conta en Twitter e falan de como se senten e da posibilidade ou non dunha sanción. Desde Catalunya os sindicatos de bombeiros anuncian que seguirán o seu exemplo. STOP Desafiuzamentos agradece nun comunicado "a súa actitude solidaria".

Unha parte importante do protagonismo na acción fracasada de despexo de Aureli foi a negativa dun bombeiro coruñés a abrir a porta da vivenda, tal e como lle indicaba a policia. Negouse, colleu un dos cartaces de Stop Desafiuzamentos e pendurouno no camión. Os bombeiros da Coruña en twitter Coincidindo co caso do intento de despexo de Aurelia, os Bombeiros da Coruña abriron unha conta en twitter. No seu primeiro chío, realizado o 18 de febreiro, sinalan que están "ORGULLOSOS dos nosos compañeiros x o acto de valentía de hoxe, ao negarse a participar nun desafiuzamento". Ao día seguinte informan a través desta rede social que "en principio non expedientarán aos compañeiros q se negaron a participar no desafiuzamento Agora hai q agardar á identif. xudicial". Após estas primeiras mensaxes agradecen "a tod@s x o apoio q estamos recibindo. Sodes moitos para facelo individualmente :-)". En relación á negativa a participar no despexo din que están "agardando q hai de certo da denuncia da policía nacional. Xa informaremos". Apoio desde Catalunya Os sindicatos de Bombeiros da Generalitat expresaron o seu apoio á acción dos bombeiros da Coruña, a negativa a intervir no desafiuzamento de Aurelia, e anunciaron que tamén se negarán a participar en máis despexos en Catalunya. Nun comunicado anunciaron que tod@s @s representantes sindicais do corpo de bombeiros acordaron que "só realizarán a apertura de vivendas en casos de emerxencia, como marca a lei,". No caso de ser requiridos para procesos xudiciais similares ao da Coruña, os bombeiros cataláns anunciaron que actuarán do mesmo xeito "recordando que é ao cidadán" ao que serven. STOP Desafiuzamentos agradece a actuación dos bombeiros "A actitude solidaria e valente dos nosos amigos e xa compañeiros bombeiros será imitada: non pode ser doutro xeito". A Plataforma STOP Desafiuzamentos agradeceu a negativa dos bombeiros da Coruña de non participar no despexo cun comunicado que leron diante mesmo da casa de Aurelia. Nel sinalan que "con xente coma vós, os bombeiros da Coruña, o esforzo do noso traballo na rúa vese recompensado". Comunicado íntegro: "En días como o de hoxe a impotencia fronte a inxustiza move as conciencias da xente. Onte saíu a cidade á rúa a dicirlle ao conxunto dos poderes que os goberna que botar unha octoxenaria da súa casa polo retraso de dúas mensualidades do aluguer non é xusto, aínda que o dictamine a lei.Onte case todo o público, o que se paga cos nosos impostos, fallounos e situouse en contra da cidadanía. E dicimos case todo o público porque nos fallaron a xustiza, a delegación de goberno, a policía e os servizos municipais. Mais houbo unha excepción: o, para nos, admirábel corpo de bombeiros da cidade, concretamente as súas bases, os que sempre obedecen, pero esta vez decidiron non facer caso e dixeron NON, NON participamos nunha decisión tan inxusta. Non colaboraremos co desafiuzamento de Aurelia.A actitude solidaria e valente dos nosos amigos e xa compañeiros bombeiros será imitada: non pode ser doutro xeito.Somos os peóns do poder e a súa forza depende da nosa colaboración. O de onte non so foi un xesto, é unha pequena fenda no muro co que o poder, cos seus abusos, coarta a liberdade e os dereitos da cidadanía. Con xente coma vós, os bombeiros da Coruña, o esforzo do noso traballo na rúa vese recompensado.É por iso que, desde o conxunto da cidadanía que integra o grupo de Stop Desafiuzamentos aplaudimos o voso comportamento e comprometémonos coas súas consecuencias. Non vos sancionarán. Non o permitiremos e menos despois do esperpéntico espectáculo que vivimos onte, onde so vós mantivestes o tipo e situástevos co pobo.Estaremos pendentes das medidas que puidesen adoptarse en represalia e, dende as rúas, pararémolas como estamos detendo o desafiuzamento de Aurelia.Recibide unha fonda aperta chea de aprezo e admiración de todas as voluntarias e os voluntarios do 15M e demáis colectivos cidadáns. Todas e todos xuntos podemos"


Summary: Emprende accións legais para depurar responsabilidades e engádese á denuncia da Fiscalía para "defender os intereses" da entidade.

Novagalicia Banco emprende accións legais para depurar responsabilidades sobre as millonarias indemnizacións e a xestión de anteriores directivos da entidade. NGB decidiu presentar este venres ante o Servizo de Mediación Arbitraxe e Conciliación (SMAC) de Galicia unha demanda de conciliación contra ex directivos de Novacaixagalicia. Segundo un comunicado do banco, esta demanda persegue "a recuperación por parte do banco das indemnizacións percibidas polos exdirectivos" cando decidiron cesar nos seus cargos, e "é previa á posible presentación dunha demanda laboral ante o Xulgado do Social". A demanda pola vía laboral é contra José Luis Pego, Gregorio Gorriarán Laza e Óscar Rodríguez Estrada polas súas enormes compensacións logo de abandonar a entidade. Entre os tres terían ingresado 30 millóns e pico de euros en concepto de indemnizacións e prexubilacións. NGB persónase tamén na causa xudicial aberta na Audiencia Nacional contra catro ex directivos Ademais, Novagalicia personouse tamén na causa xudicial aberta na Audiencia Nacional contra catro ex directivos e o ex copresidente de Novacaixagalicia que exercía de presidente do consello durante o primeiro ano e medio de existencia da entidade, "coa intención de defender os intereses do banco no citado procedemento xudicial", puntualiza a entidade galega. A devandita causa aberta na Audiencia Nacional diríxese contra o que fora presidetne de Ciaxanova, Julio Fernández Gayoso, por delitos de administracion ilegal ou apropiación indebida. Entres os demandados estaría tamén o ex directivo de Caixa Galicia, Javier García Paredes, quen non foi incluido na demanda laboral. A denuncia contra ex directivos "marca o comezo dunha nova etapa na que NGB, unha vez investigado a fondo cada asunto, decidirá se é necesario iniciar outros procedementos para a recuperación de fondos ou a depuración de responsabilidades na xestión da entidade no pasado",destaca o comunicado remitido á prensa. Os sindicatos están de acordo coa demanda, aínda que din que chega tarde Segundo aclara a entidade, a presentación das demandas laborais e o seu resultado "non interferen nin nos personamentos nin en futuras posibles reclamacións da entidade por outras vías xudiciais e en todos os casos nos que o banco considere que deba defender os seus intereses". Os sindicatos aseguran estar de acordo coa demanda. Clodomiro Montero, de CIG Banco, "congratulouse" da decisión de Novagalicia Banco, aínda que aclara que se fixo esperar demasiado.


Summary: Contas fiscalizou as contratacións do Servizo Galego de Saúde. O PSdeG presenta unha interpelación no Parlamento sobre estas adxudicacións "a dedo".

O Servizo Galego de Saúde (Sergas) adxudicou de maneira directa e sen concorrencia nin publicidade 600 millóns de euros entre 2012 e 2019, segundo o último informe de fiscalización do Consello de Contas que cita o PSdeG nunha interpelación á que tivo acceso Nós Diario e que se leva á sesión plenaria do Parlamento galego que principia esta terza feira. O Consello advirte no documento que o Sergas está a abusar dunha contratación "de forma directa, sen concorrencia, publicidade e igualdade de trato, de servizos sanitarios non concertados nos que [...] non existe expediente de contratación e, polo tanto, carécese de pregos que regulen a contratación". O Consello de Contas require "transparencia financeira" á Xunta da Galiza O sistema elixido polo Sergas asigna de maneira directa un contrato —o modelo popularmente coñecido como "a dedo"—, evitando a publicidade e os procedementos de concurso. A interpelación presentada pola formación socialista apunta a que 85% destas actuacións desenvolvidas no conxunto da Xunta da Galiza corresponden ao Servizo Galego de Saúde. O propio Consello de Contas recrimina ao Sergas a opacidade das súas contas e a dificultade de sometelas a un control financeiro. "Continúa sen implantar un sistema integral de contabilidade tal e como esixe o Plan xeral de contabilidade pública da Galiza, limitándose a información rendida á de carácter administrativo-orzamentario, sen que se achegue o balance de situación nin a conta do resultado económico-patrimonial". Prórrogas a empresas O órgano fiscalizador tamén advirte sobre as "prórrogas" de prestacións ou servizos contratados a empresas. Unha extensión que se fai "máis aló de toda prórroga legal posíbel, sen explicar os argumentos para iso e porqué se produce esta ilegalidade", segundo se recolle na interpelación. "Por exemplo, o Sergas adxudica a unha empresa o subministro de xeringas aos hospitais por dous anos. Concluído ese prazo, e sen dar explicacións, Sanidade en vez de volver sacar a concurso o contrato, segue a manter ese subministro nesa empresa, sen dar explicacións", expón en conversa con Nós Diario o deputado socialista Julio Torrado, un dos asinantes da interpelación que agora chega ao Pleno do Parlamento galego. O Consello de Contas cuestiona os concertos do Sergas coa sanidade privada 30% do gasto "irregular" Este proceder esténdese nunha parte significativa das prestacións ou servizos contratados. O Consello de Contas analizou unha mostra deste tipo de contratos e apunta que case 60% dos mesmos incorre nese tipo de proceder. Para a formación socialista, "esta ilegalidade provoca o uso irregular de millóns de euros". Indica, aliás, que "o propio informe [do Consello de Contas] sinala que 30% do gasto" analizado por este órgano na mencionada mostra "é irregular e contrario á normativa contractual, da Lei de contratos do sector público". O modelo de contratación aplicado polo Sergas ten sido albo de denuncias por parte do BNG e do PSdeG, que instaron en reiteradas ocasións á Xunta a que a contratación menor [aquelas que se adxudica directamente, sen concurso, para servizos ou suministros de menos de 15.000euros] sexa "excepcional" e non "estrutural".


Summary: A Federación Rural Galega (Fruga) pon a disposición das explotacións afectadas polos impagos servizos de asesoría xuridica e exixe á Xunta de Galiza que "asuma as súas responsabilidades" após conceder axudas públicas á factoría por valor de 9 millóns de euros, cando a empresa recollía perdas mensais de até 400.000 euros ao mes.

Alimentos Lácteos S.L declarou após solicitar un pre-concurso de acredores, que posuía perdas de 15 millóns de euros. A situación financeira que atravesa a factoría --creada en 2009 baixo o manto do Partido Popular-- conleva graves consecuencias para @s produtor@s que carrexan meses sen cobrar. Desde a Federación Rural Galega denuncian que a factoría declarase unha débeda acumulada de 15 millóns de euros, habida conta "dos seus tres anos e tres meses de vida". As contas presentadas por Alimentos Lácteos cando presentou o pre-concurso de acredores o pasado mes de xaneiro deixan ver perdas de até 400.000 euros ao mes malia a que a Xunta de Galiza lle concedeu durante estes anos 9 millóns de euros públicos en concepto de axudas. Isto "converte ao presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijóo en responsábel da situación ruinosa da empresa", denuncia Somoza Regueiro desde a Fruga. A responsabilidade da Xunta con Alimentos Lácteos Perante esta situación a organización agraria pon a disposición das explotacións prexudicadas pola deriva da empresa un servizo de asesoramento xurídico que palíe a "indefensión que padecen os produtores e produtoras" cuxo obxectivo é facilitar a presentación das debidas reclamacións. Aliás, denuncian a responsabilidade do executivo galego pois cando "Pascual cesou a súa actividade en Outeiro de Rei" a Xunta de Galiza pulou pola creación dunha empresa que hoxe "conta cun buraco de 15 millóns de euros" malia a térense investido 9 millóns en axudas públcias. Neste senso, desde a Fruga aseguran estar a valorar a posibilidade de presentaren "unha demanda perante os indicios de mala praxe económica" reflectidos nos malos resultados de Alimentos Lácteos e advirten que iniciarán unha campaña de mobilizacións para exixiren ao goberno de Núñez Feijóo "que se depuren responsabilidades".


Summary: Cincocentas cartas de case 300 remitentes, recibidas entre 1886 e 1923, compoñen o terceiro volume do epistolario de Manuel Murguía. Segundo un dos seus editores, Xosé Luís Axeitos, nel percíbese "sempre un horizonte, a construción da Galiza". Cartas a Murguía (1886-1923) publícao a Fundación Rosalía de Castro e ao seu coidado atópanse, amais do académico Axeitos, o historiador e tamén académico Xosé Ramón Barreiro.

A obra preséntase esta quinta feira, 30 de maio, ás oito do serán no Auditorio Municipal de Padrón e interveñen amais dos editores o presidente da fundación, Anxo Angueira, e o alcalde da localidade Antonio Fernández Angueira. É o terceiro libro dos catro programados e recolle as misivas que lle chegaron a partir da morte da súa dona, a poeta Rosalía de Castro. "As cartas teñen contido social, político e cultural, sobre todo, aínda que tamén carácter familiar contra o final. Entendo que forman tres bloques principais", explica Axeitos a Sermos Galiza. A primeira desas tres unidades temáticas é a referida á formación de comités rexionalistas por toda Galiza "como paso previo a unha estrutura política". Que foi a Asociación Rexionalista Galega, fundada en 1891 e cuxo presidente inicial foi o propio Murguía, representante da tendencia liberal. Os Xogos Florais de Tui e o traslado dos restos de Rosalía de Castro do cemiterio de Iria Flavia a Bonaval, en Compostela ocupan outro dos bloques. "Vese o importante que foron estes actos. Pedían axuda, colaboracións, é moi significativo. Xa estaban construíndo lugares da memoria [do galeguismo]", engade o estudoso. O terceiro monllo de cartas está relacionado con La Patria Gallega, o boletín da Asociación Rexionalista. "Nesas comunicacións obsérvase como aqueles homes tiñan xa moi en conta a importancia de ter un medio de comunicación propio", di. A reedición da Historia de Galicia, emblemática obra de Manuel Murguía orixinal de 1865, ou as condolencias pola morte dos fillos Ovidio (1871-1900) e Amara (1873-1921) son obxecto da correspondencia. Como as innumerábeis peticións de traducións e reedicións dos libros de Rosalía. "Conta un proceso non de todo coñecido", sinala Axeitos, "e si, o de Rosalía de Castro segue a ser o nome propio máis citado". Cartas a Murguía inclúe índices temáticos, de remitentes e cronolóxico. O cuarto tomo recollerá as enviadas pola familia. "Os epistolarios adoitan ser subsidiarios da obra dos autores e autoras. Úsana as persoas investigadoras para extraer datos para biografías e estudos", conclúe, a xeito de resumo, Axeitos, "pero este ten autonomía de seu, é un discurso coherente e o seu horizonte é sempre a construción do país, a construción de Galiza".


Summary: Novo cambio de marcha de Alberto Núñez Feixoo. O dirixente que lle emprestou apoio e compromisarios a Pablo Casado cando este recuperou o aznarismo para loitar pola presidencia do PP aparece agora como conspicuo centrista. O mesmo que acompañou en silencio a deriva extremista da campaña das Xerais é agora crítico co "posicionamento político" da organización.

Na comparecencia posterior ao Consello da Xunta desta quinta feira, Feixoo referiuse a "un erro de estratexia" no PP estatal. Segundo as súas palabras, o partido "deixou de ser quen é" por medo a Vox. Avisa do que non avisou no tempo en que Casado iniciou a virada ideolóxica que levou os populares ao seu mínimo histórico no Congreso: 66 cadeiras. O presidente da Xunta optou a última hora e contra todo prognóstico por non dipsutar a dirección do PP o pasado ano, logo da caída de Raxoi. As razóns daquel paso atrás nunca foron explicadas. O caso é que daquela decidiu colocar a forza e os militantes da póla galega do partido detrás de Pablo Casado, o máis dereitista dos aspirantes. O Feixoo presuntamente centrista aliñábase co fillo político de Aznar e da FAES, que se estreaba como presidente do PP afirmando que os conservadores xa non tiñan razón para votar Vox. "Somo o partido do centro e da dereita en España", asegurou Núñez Feixoo, pola contra, esta quinta feira, "mais se soamente somos o partido da dereita deixamos de ser o partido do centro". A este desprazamento achacou o resultado de Ciudadanos. Tamén acusou ao partido ultra Vox de "trocear o centro dereita e facilitar a maioría do PSOE. Os seus dirixentes sabían o que facían". O novo Feixoo centrista tamén avisou de que as eleccións municipais serán outra cousa e que os votantes de Vox "decataranse de que é moito máis doado convivir cos votantes do PP que cos votantes da Falange". O PP galego obtivo este 28 de abril os peores resultados da súa historia. O PSdeG foi a forza máis votada e a suma de sufraxios das formacións de esquerda e o nacionalismo quedou por diante da suma das tres dereitas.