Summary: Falamos con 5 teleoperadoras de Vigo e A Coruña sobre os problemas dun sector que en Galicia dá traballo a 10.000 persoas, 3 de cada 4 mulleres e a maioría moi novas. Denuncian os seus baixos salarios (que roldan os 700 euros), o estrés laboral que sofren e a escasa visibilidade social da súa situación

"Cando se fala de Alcoa sempre se di que hai 400 familias que dependen deses empregos, pero cando hai despedimentos en Atento ou na empresa que sexa neste sector parece que o problema non é tan importante. Parece que moita xente está convencida de que nós non vivimos do que cobramos aquí, senón que os soldos de teleoperadora son simplemente un complemento doutros salarios. Eu apoio aos compañeiros de Alcoa en todo: fun a todas as manis, camiñatas e protestas que fixeron, por suposto. Pero ás veces parece que hai problemas de primeira e de segunda categoría. É como se dixesen: 'tes un traballo de merda, malo será que non atopes outro traballo de merda, tampouco é para tanto'. Pero hai mulleres que cos 600 euros que cobran como teleoperadoras pagan un piso e alimentan dous fillos"."Ás veces parece que hai problemas de primeira e de segunda categoría. Pero hai mulleres que cos 600 euros que cobran como teleoperadoras pagan un piso e alimentan dous fillos"Mónica Carrodeguas é delegada da CIG en Atento, empresa de telemarketing que emprega a 600 persoas na Coruña. Os call centers dan traballo a case 10.000 persoas en Galicia, un 75% mulleres e ao redor da metade de menos de 35 anos. Son na súa maioría grandes empresas. Bosch en Vigo emprega a 1.500 persoas (que chegaron a ser máis de dúas mil), Unísono tamén en Vigo a ao redor de 1.000, Extel na Coruña a unhas 700, Teleperformance a case medio milleiro, por poñer algúns exemplos. O sector caracterízase polos seus baixos salarios e pola precariedade contractual e constitúe un dos reflexos máis claros de que as novas xeracións foron as maiores prexudicadas pola crise económica da última década e polas últimas reformas laborais. Os soldos roldan os mil euros para aquelas persoas que traballen 39 horas semanais (o máximo fixado no último convenio), pero estas son unha minoría. A maioría traballa 30, 25, 20 horas ou menos, cun salario medio duns 600-700 euros, que as obriga a buscar outros empregos a tempo parcial se queren ter uns ingresos dignos. Bosch emprega a 1.500 persoas en Vigo, Unísono a ao redor de 1.000, Extel na Coruña a unhas 700, Atento a 600, Teleperformance a case 500Con todo, isto non é nada doado, tendo en conta que moitas delas padecen horarios cambiantes que lles impiden calquera posibilidade de conciliación con outras actividades. É ademais un traballo duro, estresante, tanto polo volume de chamadas que teñen que atender cada día como polas crecentes esixencias introducidas polas empresas. Son moitas as denuncias en materia de saúde laboral e riscos psicosociais e son moitas as baixas por ansiedade ou depresión."Non nos deixan traballar en paz. Hai xente que senta a traballar e está atendendo as chamadas chorando a metade do día. Esa presión e ese nivel de estrés é o que rebenta a nosa saúde e o que provoca que teñamos tantas baixas. Cada vez que se fai unha avaliación de riscos psicosociais, os factores son todos negativos. Inspección sempre conmina as empresas a baixar eses factores de risco, pero nunca se fai nada. Con mellores condicións, traballariamos a gusto e o servizo emprestado sería moito mellor. Pero a realidade é que a maioría das persoas que traballan en telemarketing cando van fichar, collen a tarxeta e bufan. Comeza un novo día", explica Mónica Carrodeguas.É o sector con máis conflitos laborais en todo o EstadoÉ, ademais, un sector que rexistra unha gran mobilización laboral e unha gran participación en sindicatos, sendo o sector con máis conflitos en todo o Estado, segundo os datos do Servizo de Mediación e Arbitraxe, encargado de dirimir os enfrontamentos entre empresas e traballadores. Traballadoras de varias empresas destacan que a súa situación empeorou nos últimos anos, a pesar de que a facturación do sector mantivo un crecemento constante (cun incremento nos seus ingresos do 7% ou do 8% cada ano). Pola contra, os salarios mantivéronse practicamente conxelados neste tempo, unha perda de poder adquisitivo do 5% que foi confirmada polo ultimo convenio colectivo, asinado por CCOO e UGT, que introduciu algunhas melloras, pero insuficientes para CGT ou CIG.Unha situación cada vez máis precariaAs traballadoras sofren a presión da deslocalización dos servizos a países con soldos máis baixos provocou centos de despedimentos en moitas compañías (en Galicia, por exemplo, en Atento ou Extel). Ademais, a situación de precariedade laboral que se vive no conxunto da sociedade é aproveitada polas empresas de telemarketing para ofrecer menos garantías ao seu persoal. "As empresas do sector aproveitan a situación de crise económica: como non hai outros empregos ou non hai empregos menos precarios, o que fan é apertar moito máis ás traballadoras", salienta Adrián García, traballador de Extel na Coruña."As empresas aproveitan a situación de crise económica: como non hai outros empregos ou non hai empregos menos precarios, o que fan é apertar moito máis ás traballadoras""Dende hai dous anos parece que todo o temos que arranxar no xulgado ou en Inspección de Traballo. A situación empeorou dende que decidiron centralizar todo en Madrid. Non é que todo fora perfecto antes, pero non tiñamos que acabar continuamente nun conflito para reivindicar dereitos que son nosos", comenta igualmente Luísa Baños, traballadora de Unísono en Vigo.O mesmo comenta Mónica Carrodeguas (Atento): "Hai tendencia a empeorar, cada vez teñen menos vergonza en dicir unha cousa e facer a contraria, en facer lecturas estrañas dos convenios, en ter menos reparos a que todas as situacións acaben nos xulgados... As empresas están envalentonadas ao ver o que pasa en empresas con máis visibilidade social, como Alcoa ou Vodafone. Os nosos conflitos nunca van ter a repercusión pública dos seus"."Temos un convenio colectivo que legaliza a precariedade laboral. Non puxo couto a nivel salarios, xornada, posibilidade de conciliar...", denuncia Adrián García, que lembra que "houbo unha importante perda de poder adquisitivo nestes últimos anos, nun tempo no que o sector estivo maximizando beneficios a custa de precarizar o traballo". García denuncia, ademais, que a propia administración pública (a través de Correos, Facenda, Seguridade Social e outras entidades) "está subcontratando a empresas de telemarketing servizos que antes daban traballadoras con condicións laborais moito mellores". "Hai tendencia a empeorar, cada vez teñen menos vergonza en dicir unha cousa e facer a contraria, en facer lecturas estrañas dos convenios, en que todas as situacións acaben nos xulgados""E as empresas de telemarketing están á súa vez subcontratando eses servizos xa subcontratados. Baixan os custos a custa de recortar os dereitos e as condicións laborais", resume e concorda con Luísa Baños en que as empresas recorren cada vez con máis frecuencia á vía xudicial e a incumprir os acordos e convenios asinados: "Prefiren ir ao xulgado, porque na espera de 2 ou 3 anos ata que se resolve o caso a traballadora segue explotada e moitas veces abandona".Outra das cuestións común a case todas as compañías é o recurso cada vez máis estendido á contratación a través de empresas de traballo temporal. Precisamente o persoal de Unísono mantén neste momento mobilizacións en protesta por estas contratacións por ETT. As persoas que son contratadas deste xeito contan con condicións laborais aínda peores. "Moitas veces comunícanlles o horario o día anterior a entrar a traballar, mentres que ao resto nos teñen que comunicar os horarios o mes anterior (e ao 20% con 7 días de antelación). Así é imposible ter calquera plan de vida", comenta Luísa Baños."Hai xente que está atendendo as chamadas chorando a metade do día. Esa presión e ese nivel de estrés é o que rebenta a nosa saúde e o que provoca que teñamos tantas baixas"Baños destaca tamén que a outra razón pola que as empresas prefiren persoal temporal é que estas traballadoras "non protestan". "Cando hai unha folga a maior parte das traballadoras que si acoden a traballar é persoal ETT. Teñen moito medo. Non se dan conta de que nós non queremos que as despidan, senón que o que queremos é que as contraten en condicións", destaca. Adrián García salienta tamén que a contratación de persoal temporal dificulta igualmente o traballo de control das condicións laborais que levan a cabo os sindicatos. "Despois das dúas últimas reformas laborais temos unha lexislación que nos deixa absolutamente vulnerables ante os abusos", salienta. "Mentres non teñamos un convenio colectivo que garanta unha condicións dignas, veremos empresas que fagan isto ou máis", di. Lembra, ademais, que "hai que ter en contra que este sector foi creado para precarizar. As traballadoras cobran a metade do que cobraba antes unha persoa facendo ese traballo directamente en Telefónica ou Gas Natural"."Os ritmos de traballo son tan brutais, por ter que estar collendo chamadas un minuto tras outro, que non compensa ter 8 horas seguidas traballando a unha persoa"O traballador de Extel destaca que a precariedade laboral é algo do que as empresas se benefician, preferindo ademais os contratos a tempo parcial, que xeran un amplo conxunto de traballadoras pobres. Por unha banda, destaca que "unha xornada parcial pode, ademais, ser reducida en calquera momento aducindo unha diminución na carga de traballo, porque así o permite a lexislación, cousa que non se pode facer cunha xornada a tempo completo". Ademais, explica que "os ritmos de traballo son tan brutais, por ter que estar collendo chamadas un minuto tras outro, que non compensa ter 8 horas seguidas traballando a unha persoa. Chegado un momento ninguén é capaz de resistir ese ritmo de traballo inhumano durante 8 horas, por unha cuestión física".Os salarios resultantes destas xornadas parciais son tan baixos que obrigarían a ter dous traballos ao mesmo tempo para sumar un salario minimamente digno, pero a realidade é que os horarios que se poñen "por necesidades do servizo" fan que moitas veces iso sexa imposible. Xornadas habituais, por exemplo, de 10 a 15 horas ou de 12 a 17 horas fan que non se poida ter un segundo traballo.As deslocalizacións e a importancia da lingua galegaHai medo polas posibles deslocalizacións de servizos? Este é un sector que depende moito das veleidades e flutuacións das grandes empresas. Precisamente nestes momentos Bosch, en Vigo, está afectada pola política de recortes de Vodafone, pois comparte algúns servizos coa compañía de telecomunicacións, que anunciou 41 despedimentos en toda Galicia. "A única solución depende das persoas que chaman: que pidan atención en galego. Con iso evítase a deslocalización""Non lle temos medo ás deslocalizacións. Deslocalizacións xa sufrimos, xa nos despediron xente, pero é evidente que é unha política recorrente destas empresas. É habitual que moita xente chame e diga 'ah, menos mal, por fin alguén de aquí'", comenta Mónica Carrodeguas (Atento), que apunta que a "única solución depende das persoas que chaman: que pidan atención en galego. Con iso evítase a deslocalización". "Do único que teñen medo as empresas é de que os clientes marchen a outras empresas que si lles dean o que eles piden", destaca.Tamén en Bosch o persoal participou na campaña lanzada pola Mesa por defender os dereitos lingüísticos. Laura Pérez, delegada da CIG na empresa, salientou que "se as e os clientes, cando chaman ao servizo ou reciben unha chamada comercial, demandaran atención en galego, este servizo tería que quedar no noso país. É importante que a xente se dea conta deste feito".Estrés, negación de dereitos, un mal clima laboralO de teleoperadora é un traballo duro: estrés, ansiedade, depresión..., unha grande inestabilidade que comeza na propia incerteza contractual. Unha gran maioría dos contratos son temporais ou por obra. E moitas veces a diminución do volume de traballo desa obra é empregada polas empresas para xustificar despedimentos e aforrar así as consecuentes indemnizacións, como lembra Laura Pérez (Bosch)."Hai estrés por parte do cliente, da empresa, da túa propia situación laboral ou polo feito de que nos cambian continuamente de servizo sen darnos apenas formación""A xente que comeza agora a traballar na empresa non ten ningún tipo de estabilidade, non sabe se vai estar aí o mes seguinte, practicamente, o que xera un gran estrés", comenta Laura Fernández, empregada en Teleperformance, na Coruña, que destaca ese estrés como o principal problema do seu traballo. "Hai estrés por parte do cliente, da empresa, da túa propia situación laboral ou polo feito de que nos cambian continuamente de departamento ou de servizo sen darnos apenas formación, como moito unha charla de dous minutos e a traballar nun encargo novo", di."Hai unha gran presión por acadar os obxectivos que che esixen. E cando chegas sempre che esixen máis para poder seguir cobrando os incentivos. Ao final non sabes se é mellor chegar ou non chegar", comenta, salientando que "por convenio ti tes unha pausa visual de cinco minutos cada hora. E mídenche os segundos que te pasas"."Non podemos conciliar familia e traballo porque a empresa queres que esteamos á súa completa disposición", explica pola súa banda Luísa Baños (Unísono). "A empresa néganos dereitos que están recollidos nos convenios ou en acordos coa compañía, como por exemplo permisos por hospitalización dun familiar, posibilidade de cambio de quendas, problemas coas vacacións, problemas cos Permisos Individuais de Formación...", di. "A empresa esíxete moitísimo, continuamente e na actualidade non está ofrecendo sempre os inventivos aos que temos dereito", denuncia.O resultado son un gran número de baixas, unha proporción importante de traballadoras que teñen que realizar o seu traballo "medicadas" e un malestar xeneralizadoO resultado son un gran número de baixas, unha proporción importante de traballadoras que teñen que realizar o seu traballo "medicadas" e un malestar xeneralizado. "Polo xeral, hai un clima laboral moi malo, debido a que a empresa xera competitividade entre as propias traballadoras e xoga cos sistemas de incentivos, que son impostos polas empresas de maneira unilateral, arbitraria e opaca, que son moi importantes para poder acadar un soldo minimamente digno", comenta igualmente Adrián García (Extel), que denuncia que Inspección de Traballo "non se implica, non levan a cabo a súa función para obrigar a estas empresas a cumprir os convenios ou a normativa en materia de saúde laboral".De igual maneira Laura Fernández (Teleperformance) comenta que "a xente ten moito medo nas empresas". "Nós temos unhas cláusulas de confidencialidade moi estritas, máis que noutras empresas. A xente ten moito medo a falar", di. Elevada mobilización das traballadoras"As traballadoras responden sempre que hai unha mobilización"Nos últimos anos, un dos escasos elementos positivos foi a elevada participación das traballadoras nas numerosas mobilizacións que se produciron, tanto a nivel de cada empresa como no conxunto do sector. Como salientaba o propio Adrián García hai uns meses nunha das últimas protestas en Extel, "as traballadoras viron que a única maneira de conseguir cambios era mobilizándose"."As traballadoras responden sempre que hai unha mobilización. Vigo é sempre un dos centros que máis participa", destaca Luísa Baños, ao igual que Mónica Carrodeguas: "Seguimos tendo unha participación de máis do 50% en todas as mobilizacións. Para nós é fundamental, porque é a única maneira de que a xente vexa que imos en serio".


Summary: Escrivá quere elevar os anos de cómputo para o cálculo das prestacións de 25 a 35 anos, o que pode chegar a representar un recorte de 5,5% na pensión a cobrar.

O Goberno español ten por diante a difícil tarefa de reformar o actual sistema de pensións para mellorar a sua eficiencia e equidade sen aumentar o gasto. Mais no borrador que o Ministerio de Inclusión, Seguridade Social e Migracións vai remitir a Bruxelas inclúese, segundo adiantou o xornal El País, un aumento do período de cómputo para o cálculo das prestacións de 25 a 35 anos, o que suporía un recorte medio de 5,5% nas pensións dos novos xubilados e xubiladas. No caso da Galiza, que presenta as segundas prestacións máis baixas do Estado español, esta modificación na fórmula de cálculo reduciría case 50 euros ao mes (47,59) o importe medio das pensións, até situar as pagas para as novas persoas beneficiarias nos 817,7 euros, fronte aos 865,29 euros de media que se cobraban en novembro. Ao ano, estariamos a falar dunha diminución de 666,26 euros, ou o que é o mesmo, case unha paga completa. A medida preocupa as persoas que están próximas á idade de xubilación e tamén xerou malestar nas filas de Unidas Podemos, que a consideran un "ataque inxustificado" contra as futuras pensionistas. Desde as filas socialistas tentaron quitar ferro ao asunto. A ministra de Economía, Nadia Calviño, afirmaba esta mesma semana que o departamento que dirixe o seu homólogo José Luis Escrivá barallaba a posibilidade de incluír unha cláusula no borrador da proposta que permitise as persoas traballadoras "excluír os anos máis negativos das súas cotizacións". Con todo, desde os sindicatos e a oposición cren que esta medida supón un duro golpe ás futuras persoas pensionistas e un acicate para a contratación de plans de pensións privados que complementen esa perda. Ademais de criticar que a medida non se levase á mesa de diálogo social, consideran que existen outras alternativas para lograr o equilibrio do sistema de pensións, algunhas xa contempladas nas propostas do Pacto de Toledo, como o 'destope' das cotizacións máximas, a eliminación das desgravacións dos sistemas privados de pensións. o estabelecemento dun imposto sobre a riqueza ou a supresión dos gastos impropios asumidos pola Seguridade Social.


Co Comité de Empresa aboslutamente pechado, os traballadores de Ferroatlántica afrontan o Expediente de Regulación Temporal de Emprego. Un ERTE que "non se axusta á legalidade, como non paran de repetir dende a CIG, por non haber xustificación economómica, e pola vinculación coa explotación hidroeléctrica. Serán estes días importantes. Hoxe, luns, os membros da CIG serán os únicos representes na mesa de negociación que terá lugar en Madrid. Dase esta situación a pesar de non ter a presidencia do Comité pois os outros 7 membros dimitiron dos seus sindicatos, e non están lexitimados para asistir. E ilexítima tamén consideran aesta mesa, porque considederar que a negociación debe facerse en cada centro de traballo. Así e todo, os 6 membros da CIG deciden asistir para defender os intereses das fábricas galegas. Ademais, o conselleiro de industria, recibe este martes 12 de febreiro ao Comité de Ferroatlántica. Unha reunión para esixirlle que blinde o convenio entre fábricas e centrais. Reunión negativa con recursos humanos O pasado venres xa recibían a visita de Jose María Merino Matesanz, Jefe de recursos humanos do grupo Ferroatlántica. Trasladoulles aos membros do Comité que "a situación era critica e había que aplicar un ERTE". A reunión foi moi negativa porque xa nin deron garantías de arrancar de novo os fornos 13 e 14 se baixa o prezo da enerxía, como se falara na última asemblea. A Dirección valoraría tamén outros aspectos como o prezo do mineral de Manganeso, o prezo de venda do mercado… Ante esta situación, recomendados pola asesoría xurídica, e a pesar de non lexitimar a negociación deste luns, asistirán este luns os 6 membros da CIG (ofrecéronlle 3 dos 6 postos aos outros membros do Comité pero non aceptaron, segundo a CIG) para trasladar que "a negociación ten que ser nos centros de traballo e os comités quen negocie pola particularidade de cada centro". I é que o perigo é claro. "A empresa fai esta formulación porque deste xeito a defensa dos intereses da Costa da Morte non se ten en conta, xa que a maioría da representación (agás os catro membros da CIG) serían de Boo, Sabón e Madrid", advirten dende a CIG. Fronte a isto, a central defende que as 13 persoas que representan a parte social se repartan polo tamaño dos centros de traballo, de maneira que á Cee lle corresponderían 6 representantes. "Poderíamos facer así unha fronte común e teriamos a maioría en Madrid para frear un ERE que, ademais, está orientado as plantas da Costa da Morte". Unidade sindical ante a posible perda de 100 postos de traballo Aproveita este momento á CIG para soliciitar unha posición sindical unida para defender os intereses da Costa da Morte. A este respecto, a CIG insta os comités galegos a empurrar conxuntamente con este obxectivo porque "o que está en xogo é o futuro da nosa comarca". Lembran que nestes momentos xa están parados dous fornos en Cee e a produción que tiña que facerse na fábrica Brens estase desviando a outras plantas do grupo, a través das que se subministra á clientela propia. Estas decisións xa teñen unha tradución directa no emprego: dende o 1 de xaneiro o persoal das auxiliares está na rúa e o temporal non vai ser chamado para cubrir a parada e as rotacións. Pero de saír adiante o ERE, alén da afectación sobre os empregados/as fixos/as, durante dous anos non habería expectativa de traballo nin para o persoal eventual nin para o das auxiliares. "Hai preto de 100 empregos que se destrúen. Ferroatlántica está incumprindo a vinculación das centrais hidroeléctricas co complexo industrial, pois non garante nin a viabilidade das fábricas nin o mantemento dos empregos", aseveran. Máis novas do conflito #Ferroatlántica 06-02-19: Os traballadores de Ferroatlántica enfróntanse ao ERTE co Comité absolutamente quebrado. 06-02-19: Os grupos parlamentarios lembran a blindaxe dos postos de Ferroatlántica á concesión hidroeléctrica. 05-02-19: "O ERE de Ferroatlántica non se axusta á legalidade". 28-01-19: Ferroatlántica divide ao pleno de Cee. Xaneiro 19: En Marea esixe a Xunta que faga cumprir a concesión a Ferroatlántica. Xaneiro 19: A CIG mobilízase pola readmisión do traballador despedido por un comentario nas rrss. Xaneiro 19: O Concello de Cee compromete o seu apoio cos traballadores de Ferroatlántica: Xaneiro 19:O berro dos traballadores de Ferroatlántica tamén se escoitou na Coruña. Xaneiro 19: "O PSOE fai unha boa declaración de intencións a 6 meses vista pero en 15 días algún pode estar xa na rúa". Xaneiro 19: O BNG leva a pleno o peche dos fornos de Ferroatlántica. Xaneiro 19: En Marea critica o peche dos fornos dunha eternamente subvencionada Ferroatlántica. Xaneiro 19: "Fornos apagados, todos parados". Xaneiro 19: A parálise de dous fornos e a retirada de materias primas, avisos previos do ERE de Ferroatlántica. Decembro 18: A CIG salta ante o posible ERE temporal nas fábricas de Ferroatlántica. Decembro 18: Ferroatlántica despide un traballador que foi delegado sindical da CIG por un comentario nunha rede social. Outubro 18: A CIG reclama a anulación da votación na que se aprobou o Acordo Marco en Ferroatlántica. Xuño 18: O Comité de Ferroatlántica non saiu con boas sensacións da reunión coa Dirección. Maio 18: O Comité queima o Acordo Marco de Ferroatlántica. Decembro 17: Os traballadores de Ferroatlántica volven concentrarse contra o chamado "Acordo Marco". Decembro 17: Augas de Galicia confirma que as centrais e a fábrica de Brens son inseparables. Novembro 17: "A gran mentira" do Plan Industrial de Ferroatlántica: 16-05-17: Preocupación no Comité de Ferroatlántica trala falta de compromiso do Conselleiro de Industria. 16-02-17: O Parlamento galego esixe por unanimidade que non se autorice a venda de Ferroatlántica 03-11-16: A Xunta descarta un ERE en Ferroatlántica 11-10-16: O Comité de Ferroatlántica esixe a non segregación das actividades produtivas


Summary: Segundo día de tractorada en Compostela e sexto en Lugo. A Comisión Europea anuncia un paquete de axudas de 500 millóns pero rexeita intervir nos prezos mentres a Xunta opta por manter un perfil baixo.

Segundo día de mobilización gandeira en Compostela en sexto en Lugo. Tras a masiva tractorada vivida dende o mediodía deste luns polas principais vías de comunicación da capital galega co foco posto nos baixos prezos que paga a industria, este martes o obxectivo céntrase na distribución, nomeadamente, nas grandes áreas comerciais. Tras a asemblea na que parte dos gandeiros decidiron manter os seus vehículos bloqueando o paso en zonas como a avenida de Lugo, a tractorada comezou sinalando algúns dos distribuidores que tiran os prezos do leite. Mentres, o Estado minimiza a mobilización e a Xunta, denuncian as organizacións agrarias, opta por "un perfil baixo".Tras unha noite de tractores nas rúas o movemento comezou este martes moito antes do amencer. Os primeiros obxectivos da protesta gandeira foron dous: de madrugada procurouse o bloqueo do centro loxístico dos supermercados Día no complexo de Mercagalicia, no polígono do Tambre, para denunciar, explican, que a cadea se nega a asinar un dos compromisos esenciais para o sector: deixar de empregar o leite como produto reclamo e non tirar os prezos. A continuación outra parte da comitiva dirixiuse a área comercial de máis recente apertura da capital, o centro As Cancelas, no que se ubica o Carrefour. O obxectivo é bloquealo por idénticos motivos. A segunda xornada de tractorada comezou co bloqueo do centro loxístico dos supermercados Día e do hipermercado CarrefourIsto sucedía en Compostela mentres, en Lugo, a mobilización que comezaba o pasado xoves, lonxe de cesar, semella aumentar a súa dimensión. Así, unha concorrida asemblea desenvolvida nas inmediacións do centro administrativo da Xunta decidiu manter os tractores arrodeando a Muralla cando menos ata o xoves, cando remata a mobilización en Compostela -á que polo momento non se suman-, e formular un escrito con reivindicacións dirixidas á Consellería de Medio Rural. Segundo informa Campogalego.com, o que desbotan os gandeiros mobilizados en Lugo é, cando menos de momento, medidas de presión dirixidas á industria e á distribución.O Goberno central reduce a participaciónAsí comeza unha nova xornada de mobilización que as novas que chegan de Bruxelas contribuíu a alimentar. "Non queremos esmolas", senón "prezos xustos", afirmábase a últimas horas do luns nas rúas de Compostela tras coñecer que a Comisión Europea, tras a xuntanza extraordinaria do Consello de Ministros de Agricultura, ofrece un paquete de axudas "inmediatas" de 500 millóns de euros para o conxunto da UE, pero desbota intervir nos prezos. As medidas, segundo o Goberno de España, responde en boa medida ás reivindicacións do gabinete de Mariano Rajoy. A UE anuncia un paquet de 500 millóns de euros en axudas pero desbota intervir nos prezosO Estado saúda o anuncio da UE e, ao tempo, tenta minimizar o que acontece nas rúas da capital galega. Así, nun breve comunicado, a Delegación do Goberno central en Galicia atribúe á Policía Nacional un dato de participación duns "800 tractores e unhas 1.000 persoas", cifras que dificilmente se corresponden, sobre todo no que atinxe ao número de vehículos, coa situación de bloqueo vivida ao longo de toda a xornada polas rúas de Santiago. Segundo a Plataforma pola Defensa do Sector Lácteo o número de tractores que permanecen en Compostela rolda os 3.000. O Goberno central mantén que só participaron 800 tractores na primeira xornada de protestasA Xunta, pola súa banda, continúa optando por, practicamente, desaparecer do foco mediático. Así, noutro comunicado, o Goberno galego asegura que este luns o presidente, Alberto Núñez Feijóo, lle "trasladou" a "representantes do sector" o seu "apoio aos gandeiros", ademais de "agardar unha maior sensibilidade da Unión Europea para garantir a viabilidade futura das explotacións". A conselleira do Medio Rural, pola súa banda, participou este luns na Conferencia Mundial do Atún, en Vigo, e este martes ofrece declaracións á prensa sobre o sector lácteo antes de visitar as obras dun espigón en Porto do Son. VÍDEO: Enfrontamento en Bruxelas entre gandeiros e Policía


Summary: A convocatoria das asociacións que forman Galiza Cultura incluíu a lectura do 'Alba de Gloria', actuacións como a de Mini e Mero e visitas á contorna. Cumpríanse noventa anos desde que o nacionalismo tomase ese roteiro ante as prohibicións de Primo de Rivera.

Cen persoas homenaxearon a Castelao subindo ao Pico Sacro, como fixera o de Rianxo e @s galeguistas da época para celebrar alí un acto político durante a ditadura de Primo de Rivera, hai xusto noventa anos. Nove décadas despois, a federación de asociacións culturais Galiza Cultura volveu subir ao Pico Sacro para rememorar, por cuarta vez, aquel momento cunha lectura pública da Alba de Gloria no cumio do monte, no lugar simbólico e cargado da enerxía da propia historia. Entre outros momentos, desde a organización queren lembrar a xeración do Seminario de Estudos Galegos "que reparou neste lugar emblemático. Actos O escritor Xosé Luís Santos Cabanas foi o encargado de dar a benvida por volta das 12:00 para subir conxuntamente o último treito do Pico Sacro onde se inzou a bandeira e se procedeu á lectura da Alba de Gloria por parte de representantes de diversas asociacións culturais.A seguir, as persoas asistentes asistiron a un roteiro guiado arredor do Pico Sacro e á actuación de Mini e Mero no atrio da capela. Despois do xantar colectivo desenvolveuse a visita guiada por Iolanda Aldrey "Da auga e da pedra", arredor de tres quilómetros en que se viu unha carballeira, dúas fervenzas e varios muíños restaurados ademais doutros lugares de interese.


Summary: Reclaman que se modifiquen algunhas directivas europeas existentes ou que se elabora unha nova para "a non discriminación por razón de lingua" e piden tamén "protección dentro do Estado".

Un grupo de eurodeputados veñen de reclamar á Comisión Europea que tome medidas para evitar as discriminacións lingüísticas e que estas sexan consideradas tan graves como as sufridas pola orientación sexual, a relixión ou a orixe étnica. Os sete europarlamentarios, e tendo en conta varios casos sobre a situación do galego, o éúscaro ou o catalán en España, solicitan que se modifiquen algunhas directivas existentes para incluír provisións sobre as discriminacións lingüísticas, ou ben que se elabore unha nova "sobre a aplicación do principio de non discriminación por razón de idioma". Os eurodeputados solicitan modificar directivas ou elaborar unha nova para "a non discriminación por razón de lingua" Así o explicaron os sete eurodeputados -cataláns e vascos- en rolda de prensa. Sete parlamentarios que representan ao PSC (Maria Badia e Raimon Obiols), CiU (Salvador Sedó e Ramon Tremosa), ICV (Raül Romeva), PNV (Izaskun Bilbao), pero tamén a Aralar, BNG e ERC, a través de Iñaki Irazabalbeitia, representante agora do grupo de Europa dos Pobos e cuxo escano ocupaba ata hai uns meses a eurodeputada do Bloque Ana Miranda e, anteriormente, o actual secretario xeral de Esquerra, Oriol Junqueras. A súa carta de queixa foille enviada á comisaria de Xustiza e Dereitos Fundamentais e Cidadanía, Viviane Reding, así como á de Educación, Cultura Multilingüismo e Mocidade, Androulla Vassiliou, e foi apoiada tamén polo presidente o do intergrupo sobre Minorías e Linguas, o socialista húngaro Czaba Tabajdi. Nela denuncian que "desafortunadamente, nalgúns estados membros, hai unha politica de discriminación sistemática da lingua que require unha resposta legal a nivel europeo". Eurodeputados de PSC, CiU, ICV e PNV fixeron unha reivindicación á que se unen BNG e ERC a través de Aralar Os eurodeputados consideran "unha disfunción" que "a lexislación da UE prohiba e combata a discriminación por orientación sexual, relixiosa ou étnica, pero non nos casos nos que os cidadáns son discriminados por motivos de lingua". Badia (PSC) destacou ante a prensa que "no Tratado de Lisboa se establece o tratamento igualitario para todos os cidadáns da UE", pero "nin o tratado nin a normativa que o desenvolve cobre a discriminación por razón de idioma". Romeva (ICV) e Sedó (Unió) tamén destacaron que, aínda que Europa debe dar respostas á discriminación lingüística, "antes hai que pedir protección dentro do Estado", en referencia ás discriminacións que as linguas minoritarias sofren en España. De feito, a Plataforma per la Llengua catalá presentou un informe sobre corenta casos de discriminación lingüística do catalán, principalmente por parte das administracións. "Europa debe dar respostas á discriminación lingüística pero antes hai que pedir protección dentro do Estado" O propio Romeva recoñeceu a súa "frustración" logo de dez anos de loita polo uso oficial do catalán na Eurocámara e Tremosa (CiU) denunciou que xa remitiu "máis de dez cartas á Comisión" sobre discriminación lingüística, pero que o Executivo comunitario "sempre lavou as mans neste asunto". Os eurodeputados propoñen modificar a directiva 2000/78/EC de novembro de 2000 sobre igualdade de trato no mercado laboral para engadirlle que tampouco se poderá discriminar un traballador ou un candidato nunha entrevista polo feito de falar unha determinada lingua. Tamén queren incluír a lingua na proposta da directiva europea para "implemetar o principio de igualdade de trato entre persoas, independentemente da súa relixión ou crenza, minusvalía, idade ou orientación sexual". Ademais, piden á Comisión que artelle unha directiva específica sobre a non discriminación lingüística, baseándose no artigo 21 da Carta de Dereitos Fundamentais.


Summary: As profesionais suspenden con 3 sobre 10 a cantidade e calidade do material de protección que tiveron á súa disposición nesta crise.

Segundo unha enquisa difundida pola Sindicato de Enfermaría (Satse), 16,2 por cento das enfermeiras tiveron COVID-19 na Galiza. Estas profesionais puntúan con 3,1 sobre 10 a xestión da Consellaría de Sanidade á hora de solucionar os problemas durante a crise sanitaria. Segundo informou Satse nun comunicado, este grupo tamén suspende cun 3 sobre 10 "a cantidade e calidade do material de protección que tiñan á súa disposición" nesta crise, na que seis de cada dez foron "obrigadas a reempregar as máscaras FPP-2 ou FPP-3 para atender pacientes e cidadáns". Estes resultados veñen da análise que a empresa de estudos on line Sondea realizou para o Sindicato de Enfermaría despois de realizar unha enquisa a finais de maio e principios de xuño a 8.218 enfermeiras de todo o Estado sobre a súa situación e as condicións laborais na actualidade. "A alta afectación da enfermidade dentro da comunidade de enfermaría, a falta de suficiente material e equipos de protección, así como probas diagnósticas para o Covid-19 e as graves consecuencias que a súa loita contra a enfermidade supuxo a nivel persoal e familiar son algunhas das principais conclusións do estudo e que, en opinión de Satse, avala as sucesivas e reiteradas queixas que o sindicato". Respecto a Galiza, o estudo mostra que case nove de cada dez profesionais de enfermaría enquisadas traballaron durante a crise sanitaria (89,6%) e que oito de cada dez tiveron contacto con pacientes diagnosticados ou sospeitosos de coronavirus (85,9%). 16,2 por cento das enfermeiras enquisadas afirmou ter síntomas da enfermidade. En canto ás probas de detección da enfermidade, leváronse a cabo o 96,7% das enfermeiras galegas. A análise apunta que 19,3% tivo probas de PCR, o 85,4% tests rápidos e o 17,2 % tiveron estudos serolóxicos. Protección En canto á protección que tiveron para realizar o seu traballo, a cantidade e calidade do material dispoñíbel foron valorados polos profesionais durante as peores semanas da pandemia con 3,4 puntos sobre 10, "sendo moi mal valorado" (de 0 a 4) para 68,9% ", subliña Satse, que sinala que" agora segue a percibirse cunha media de 4,8 e é suspendida por 39,4% das profesionais enquisadas ". Así mesmo, case oito de cada dez enfermeiras consideran que necesitarían máis información e formación sobre o manexo de EPI (78,8%) e 32% afirma que non recibiu ningún tipo de información e formación ao respecto. "O material que máis tiveron que reempregar as enfermeiras foi a máscara FPP-2 ou FPP-3, concretamente, 62,2% dos profesionais enquisadas", engadiu Satse. Pola súa banda, 53% utilizou máscaras cirúrxicas e 33,6% con vestidos impermeábeis. Por outra banda, a enquisa pregunta ás enfermeiras sobre a xestión da Consellaría á hora de solucionar os seus problemas durante a crise sanitaria, e danlle unha puntuación media de 3,1 sobre 10. En canto á implicación do centro sanitario ou socio-sanitario no que traballan durante a crise, outórganlles unha puntuación de 3,4 sobre 10, mentres que dan 4,8 do seu mando superior. O estudo tamén concluíu que 27% das enfermeiras da Galiza presentaron denuncia, escrito ou similar sobre as circunstancias de seguridade existentes nas semanas de crise sanitaria. Así mesmo, a pandemia COVID-19, afirma Satse, "afectou á estabilidade laboral de 17% das enfermeiras enquisadas", e 9,1% precisaron axuda psicolóxica. "debido á sobrecarga de traballo e ás duras condicións que tiveron que soportar.


Summary: Celebrarase entre o 15 e o 18 de xullo. As cifras que barallan tanto organización como a autoridade local son de 50.000 e 60.000 visitas

A décima edición do Resurrection Fest de Viveiro foi presentada este martes 30 de xuño na Cidade da Cultura en Compostela. Para este décimo aniversario, o festival referente da música metal en todo o estado, desenvolverá a súa actividade durante catro días fronte aos tres que eran habituais. Será entre os días 15 e 18 de xullo na vila do Landro. O festival referente da música metal en todo o estado, desenvolverá a súa actividade durante catro días fronte aos tres que eran habituais A presentación do que será este décimo aniversario do Resurrection contou coa presenza tanto dos organizadores como de autoridades públicas no complexo do Monte Gaiás. Entre os presentes estaba o director da AGADIC (Axencia Galega das Industrias Culturais) quen, á parte de felicitar o bo decorrer do festival metaleiro, apuntou que o Resurrection está dentro dos festivais que contan con axudas públicas para o seu desenvolvemento. Concretamente, a cifra destinada son 41.936,57 €, a maior dotación xunto co PortAmérica. No que toca ao festival, este ano a participación será de oitenta bandas, todas elas divididas en tres escenarios, que coma vén sendo o habitual, xogarán cos horarios das actuacións para non interrompérense unhas a outras. Entre as actuacións deste ano, algunhas únicas actuacións en todo o estado, poderemos ver a Motorhead, Korn e Refused que serán cabezas de cartel. Outras bandas integrantes da oferta deste ano son os finlandeses Children of Boodom, Soulfly, Fear Factory, Danko Jones ou Biohazard. Poderemos ver a Motorhead, Korn e Refused que serán cabezas de cartel. Outras bandas integrantes da oferta deste ano son os finlandeses Children of Boodom, Soulfly, Fear Factory, Danko Jones ou Biohazard Tanto o director do festival, Iván Méndez coma o subdirector, David Méndez, salientaron que haberá sorpresas nesta edición. Unha delas, a única anunciada na presentación é a de celebrar un día de portas abertas durante o festival, para que a maioría do público poda ver como funciona o Resurrection por dentro. Ademais, anunciaron tamén a ampliación do espazo no recinto que acolle as actuacións coa intención de colocar dentro circuítos para deportes "extremos", incluíndo skate e demostracións motociclísticas. Por último, a alcaldesa de Viveiro, María Loureiro, destacou a incidencia positiva na economía local, primeiro e logo comarcal do Resurrection Fest, que xa é un dos elementos económicos máis importantes do verán para o concello lugués. Insistindo no aspecto económico, os participantes na rolda de prensa destacaron que o Resurrection creou este ano 300 postos de traballo directos e arredor de 500 postos indirectos cada ano. As cifras que barallan tanto organización como as autoridades locais son de 50.000 e 60.000 visitas No que toca ao aloxamento, as cifras que barallan tanto organización como a autoridade local son de 50.000 e 60.000 visitas. A día de hoxe o 80% das entradas están xa esgotadas e a ocupación hoteleira para eses días practicamente cuberta. Por último, ademais de persoas de Galicia e do resto do Estado, hai un total de 33 nacionalidades distintas entre o público que mercou entradas. Destacan sobre todo o Reino Unido, Portugal, Israel e Brasil.


Summary: Traballadores de ambulancias, bombeiros e 061 esixen á Xunta "diálogo" cos operarios que manteñen a súa folga e ratifican a demora á hora de atender urxencias, como a de "dez minutos" no naufraxio do 'Nuevo Marcos', algo que nega o Executivo, que reduce todo a "un conflito laboral"

Colectivos que traballan no sistema de emerxencias de Galicia apoian os traballadores do 112 que seguen en folga e piden á Xunta que estableza "diálogo" con eles para rematar co conflito. Ademais, coinciden nas denuncias dos operarios que manteñen as protestas tras o seu traslado ao novo centro da Estrada e alertan de graves atrasos na atención de diferentes casos nas últimas semanas por erros na nova plataforma informática. Segundo din, houbo unha demora de ata dez minutos na atención ao naufraxio do pesqueiro Nuevo Marcos, no que morreron tres mariñeiros na ría de Pontevedra. O persoal do 112 denuncia graves atrasos na atención de emerxencias; alertan dunha demora de dez minutos no naufraxio do 'Nuevo Marcos' Apoiada por traballadores do 061, bombeiros e ambulancias, a portavoz do comité de empresa do 112, Isabel Moares, volveu denunciar o aumento nos tempos de resposta desde que se produciu o traslado á Estrada. Segundo asegura, supuxo pasar de 3 a 10 segundos no tempo necesario para que se descolgue o teléfono, ademais de insistir en que a nova -e criticada- plataforma informática "non funciona". "Bloquéase, tarda demasiado e faltan recursos e teléfonos de contacto", explicou, polo que piden volver ao sistema anterior. Como xa fixeran antes, os traballadores do 112 alertaron dese atraso de até dez minutos na atención logo do naufraxio do buque Nuevo Marcos na ría de Pontevedra na última semana de abril. Na comparecencia, advertiuse tamén de demoras noutros casos como o dun infarto, un accidente cun tractor e unha intoxicación en Vigo. Ademais, advirten mesmo de 200 chamadas sen atender nun só día. Os traballadores insisten en erros no novo sistema informático: "bloquéase, tarda demasiado e faltan recursos e contactos" Xa o pasado luns, a Xunta respondera ás acusacións defenden a xestión no caso do afundimento do pesqueiro, pero os operarios insisten en que os datos do Executivo son "falsos" e "mentira". Este mesmo martes, poucos minutos despois da comparecencia dos traballadores, o director xeral de Emerxencias, Luís Menor, limitou o problema a un "conflito laboral" entre os traballadores do 112 e a empresa para a que traballan, Telemark Spain. "No fondo é o que é; non chegan a un acordo económico sobre a compensación do traslado", dixo acompañado do director da Axencia Galega de Emerxencias (Axega), Juan José Muñoz. Ambos cualificaron de "éxito" o cambio de sede e negaron que a nova plataforma informática estea provocando atrasos nas atencións. A Xunta nega que haxa atrasos tras o traslado á Estrada e cingue o problema a un "conflito laboral" Menor mostrouse "disposto a mediar" entre as partes pero di que non recibiu "petición ningunha" logo de terse reunido en varias ocasións cos traballadores. Ademais, criticou que "se pretenda facer un cuestionameto do servizo de emerxencias" por un conflito "laboral" que, dixo, "debe resolverse na mesa laboral oportuna". Os traballadores, no entanto, negan que sexan os efectos da folga os que provoquen os atrasos denunciados, tal e como di a Xunta. Hai case un mes que comezou o paro no 112 que secundan -segundo datos do comité de folga- arredor do 90% dos traballadores e na que se fixaron uns servizos mínimos de entre o 60% e o 80%. Desde a súa posta en funcionamento na nova sede da Estrada, atendéronse unhas 40.000 chamadas, tal e como aclara a Xunta, que defende a "calidade do servizo" con estándares semellantes aos anteriores. Con todo, os traballadores de diversos ámbitos do sistema de emerxencias en Galicia apoian os seus compañeiros do 112 e piden solución ao conflito. O presidente da xunta de persoal do 061, Mario Otero, insiste en que desde que se produciu o traslado "disparáronse" os tempos de resposta, o que "repercute na asistencia á cidadanía". Por iso, pediu "negociación coa Xunta" por ser "responsable da asistencia nas emerxencias" para "poñer punto e final ao conflito". Traballadores do 061, de ambulancias e dos bombeiros ratifican as denuncias de atrasos: "disparáronse os tempos de resposta" Desde Bombeiros de Galicia, o voceiro da mesa intersindical, Xavier Villar, cargou contra un sistema de emerxencias que ve "caduco e erróneo" e que ten no 112 o seu "primeiro elo". Ademais, pediu aos políticos que fagan algo para a súa "mellora", criticou o mapa de emerxencias e cualificou a "soberbia e autoritarismo" da Xunta. En canto ao sector das ambulancias, Uxío Figueroa, en representación do TES Galicia e a Asociación Galega de Técnicos de Emerxencias, cualificou de "inadmisible" que os cargos públicos "non se dignen a escoitar" os traballadores que manteñen o servizo. Son, en total, uns 80 traballadores os que forman o cadro de persoal no centro de atención ás emerxencias 112, sendo 65 deles operadores e todos estes últimos empregados da firma Telemark Spain.


Summary: Resistencia en Terra Allea é un colectivo mixto formado actualmente por 10 mulleres diversas: racializadas, brancas, migrantes e autóctonas con diferentes historias e traxectorias persoais, que nace en 2018 nas rúas de Compostela. Tentan facer fronte ao racismo estrutural e cotián como estilo de vida acompañando aqueles casos que se lles presentan. Coa pandemia da Covid-19 aumentaron as dificultades e iniciaron a campaña "Normalizar os dereitos".

Que obxectivos busca esta campaña? Forma parte da proposta do Foro Galego da Inmigración e nós, como Resistencia en Terra Allea, participamos na xornada anual de "Loita contra as fronteiras". Temos uns medios moi limitados e a xente á que queremos chegar vive momentos moi complicados, por iso decidimos empregar máis as redes sociais con actos puntuais. Queremos normalizar os dereitos, aínda que a palabra normalizar non nos gusta por referirse a algo hexemónico, todo o contrario do que nós queremos reivindicar, que é o racismo e as fronteiras. Nos últimos tempos estamos asistindo a unha normalización dos discursos de odio e da presenza da extrema dereita nas institucións, nos espazos mediáticos e nas rúas. Recentemente vivimos o caso acontecido no barrio de San Pedro, en Compostela, onde aumentou a presenza policial e as persoas en situación irregular até agora viven baixo un medo constante. Tentamos falar coa asociación veciñal A Xuntanza, mais non deixa de haber un conflito de intereses que non permmiten ver o discurso do racismo dentro das súas prácticas diarias. Por este motivo tentamos falar destes temas que moitas veces as persoas eurobrancas e con privilexios asumen cando outras persoas non teñen. É o caso da saúde, a vivenda, o ocio ou a cultura. A pandemia empeorou a situación das persoas inmigrantes? Ao comezo da pandemia xurdiron caixas de resistencia. As persoas inmigrantes, ao non ser un colectivo hexemónico, atopámolas desde as traballadoras do fogar até estudantes, pasando por nais. Terían que estar cubertas mais ao chegar a pandemia xa non podían estar na rúa e as detencións por parte da policía, se non conseguían identificarse, podían rematar nun Centro de Internamento de Estranxeiros (CIE) e unha posterior deportación. Comezamos a pensar que podiamos facer por estas persoas e xurdiu o apoio solidario de levarlles alimentos ou habilitarlles espazos. Na Galiza tentouse colaborar coas caixas de resistencia e respondéronse moitas causas individuais de acompañamento. O colectivo Ninguén sen Coidados, por exemplo, traballa coas nais solteiras e traballadoras do fogar que tiñan problemas para deixar a súa filla ou fillo cando precisaban ir traballar durante unha corentena e as escolas infantís estaban fechadas. Todo co medo aos Servizos Sociais, que non pensan máis alá da familia tradicional. Tivemos un caso que se fixo moi coñecido en Compostela, a detención dun menor de idade nunha parada de autobús por non levar documentación. Nós denunciamos brutalidade policial e rematou en xuízo. Contactamos coa familia e fixemos acompañamento do caso. Durante todo este tempo de pandemia, as violencias que xa vivíamos como inmigrantes racializados intensificáronse. Quedamos con menos ferramentas para combater este tipo de discriminación. Teñen problemas cos organismos públicos? Unha das institucións que máis problemas xera e da que máis dependen as persoas en situación irregular é a que xestiona a lei de estranxeiría. En Compostela tes que ir á comisaría e non hai información por parte do persoal nin de material visual noutros idiomas, cando a maior parte de inmigrantes falan outras linguas. Precisan de acompañamento. Ademais, temos un atraso nas citas, sexa por renovación ou por outros trámites, como é o de asilo político. Por tanto, non teñen permiso de traballo e non poden ter recursos económicos. É moi difícil sobrevivir nesta realidade para estas persoas.


Summary: A eurodeputada do BNG, Ana Miranda, advertiu desta situación despois de participar no Congreso Cooperación Intelixente entre rexións da Unión Europea celebrado na Coruña.

O BNG advirtiu que Galiza pode perder até 4.500 millóns de euros en fondos estruturais e de cohesión da Unión Europea para o período 2014-2020 porque o último dato de Eurostat lle outorga un PIB do 91,3%, polo que queda integrada na categoría de "rexións máis desenvolvidas", o que implica que apenas reciba un 25% dos 5.600 millóns de euros que lle corresponden no período actual 2007-2013.A día de hoxe, e tendo como base o documento da Comisión Europea para o Regulamento Marco dos Fondos Europeos 2014-2020, Galiza non cumpre os criterios que lle permitiría conservar unha parte significativa destes fondos a través de dúas vías: ser incluída na nova categoría de rexión de transición ou a través da denominada rede de seguridade, tamén coñecida como "aterraxe suave". "O empeño da Xunta en decir que Galiza ten asegurado 2/3 dos fondos actuais é irresponsábel" En ambos casos, o actual PIB de Galiza supera o criterio establecido polo Executivo da UE, "moi amplamente" no caso da rede de seguridade. Neste sentido, o BNG considera "sen fundamento, nin realismo" a afirmación do presidente do Goberno galego de que Galiza manterá 2/3 dos fondos asignados no período 20007-2013, en base a esa rede de seguridade, advirte a eurodeputada nacionalista Ana Miranda que participou no "Congreso Sobre Cooperación Intelixente: A cooperación territorial ao servizo da integración europea", celebrado na Coruña.Neste sentido, o BNG ten presentado 210 emendas ao documento da Comisión Europea sobre o futuro Regulamento Marco dos Fondos Europeos, que agora está a debate no Parlamento Europeo dentro da Comisión de Desenvolvemento Rexional. "Pese aos avances do noso país en nivel de renda, estes fondos seguen a ser imprescindibles para Galiza, máxime na conxuntura actual", explica Miranda, de aí o importe esforzo do BNG para, vía emendas, Galiza "continúe recibindo unha parte substancial deses recursos"."Dar por suposto que Galiza ten asegurados 2/3 deses fondos, como fai o Goberno da Xunta, é irresponsábel, hai que seguir dando a batalla por conseguilos e, a tramitación na Eurocámara pode ser unha das últimas oportunidades que teñamos. O BNG traballa nese sentido, sen caer en falsos optimismos que non van a axudar a que o Galiza reciba os fondos que tanto necesita para seguir na liña de converxencia coa media da UE", conclúe.


Summary: Diante do plan mineiro que a Xunta proxecta para Galiza, a plataforma Salvemos Cabana informa de que a planta de cianuración da mina a ceo aberto podería ser destino dos residuos xerados nos dez vellos filóns que están en trámites de reapertura. Aliás, a Plataforma pola defensa de Corcoesto concentrarase esta cuarta feira diante do Parlamento, cadrando con dúas preguntas que presentarán BNG e AGE

A plataforma Salvemos Cabana alerta de que a planta de cianuración da mina de Corcoesto podería converterse nunha balsa de residuos tóxicos procedentes de toda a Galiza, ao ser a instalación central para a recuperación do ouro nos dez vellos filóns repartidos por todo o País que están en trámites de reapertura. O último coñecido, nas montañas da Fonsagrada. O colectivo contra a mina a ceo aberto manifesta a súa "preocupación" perante este panorama e o plan mineiro que a Xunta ten preparado e alerta dos perigos que os proxectos auríferos carrexan ao empregaren grandes volumes de cianuro de sodio para separar o mineral da rocha. Ao fío, lembran que só a explotación proxectada en Corcoesto empregará 546.000 kg anuais deste composto, tal e como reflicte a propia declaración de impacto ambiental aprobada pola consellaría de Medio Ambiente. Aliás, sinalan que a produción anual de refugallos só en Corcoesto será de 2.100.000 toneladas, das cales 100.000 seran refugallo cianurado, segundo datos da propia empresa, a canadense Edgewater, polo que se preguntan cal será o volume total se o número de explotacións se multiplica por dez. Por derradeiro, Salvemos Cabana fai fincapé en que non está resolta tampouco a "problemática" ligada ao transporte do cianuro por estrada. Recalcan que o Goberno galego non obrigou en ningún momento á mineira a asinar unha garantía financeira que cubra economicamente e de maneira integral un eventual accidente a grande escala. De se explotaren todos os proxectos que a Xunta está a ver con bos ollos, o cianuro viaxará polas estradas do País a diario, "cos conseguintes riscos ambientais e para a saúde da poboación".


Summary: As dúas formacións nacionalistas, que, exerceron de observadores na consulta catalá, coinciden en destacar a elevada participación nun proceso participativo "moi cívico, moi optimista e feito con moito rigor".

Ana Miranda, portavoz do BNG na Eurocámara e secretaria de Política Internacional da formación nacionalista, e Antón Sánchez, deputado de AGE no Parlamento e coordinador de Anova coincidiron en destacar a súa "grata sorpresa" polo "exercicio de civismo e revolución democrática levada a cabo polo pobo catalán" no proceso participativo desenvolvido este domingo en Cataluña. Ambos os dous formaron parte das delegacións de Bloque e Anova na consulta, na que participaron tamén como observadores internacionais. "Foi un proceso moi cívico, moi optimista e feito con moito rigor", di Ana Miranda "Foi un proceso moi cívico, moi optimista e feito con moito rigor", asegurou a Praza Ana Miranda, que destacou "a normalidade" coa que "familias enteiras" acudían a votar desde as primeiras horas. "Malia a chuvia dalgúns momentos, aguantaron ata unha hora na fileira para exercer o seu dereito e había ringleiras longuísimas en moitas vilas e cidades", explicou a voceira nacionalista na Eurocámara, que destacou tamén a "heteroxeneidade" dos votantes. "Xente que falaba en catalán ou en castelán, persoas de orixe árabe...", resumiu logo de pasar toda a fin de semana en Cataluñae percorrer varias localidades, así como diferentes actos da Assemblea Nacional Catalana (ANC), ERC ou a CUP. O mesmo fixo esta pasada fin de semana Antón Sánchez, que definiu como "moi emocionante" unha consulta na que se puido ver "unha sociedade votar e autoorganizarse masivamente". "Superou as miñas expectativas e nas rúas sentíase esa ilusión; foi todo un éxito", engadiu quen cre que "sempre é bo ver de preto as cousas para decatarte da versión falsa que desde algún lado se dá do proceso catalán". "É totalmente falso que isto estea dirixido desde arriba, senón todo o contrario: é algo creado desde abaixo", manifestou. "É falso que o proceso estea dirixido desde arriba; é algo creado desde abaixo", di Antón Sánchez "Sorprendeume o civismo e o serio dun procedemento garantista; e se non houbo máis garantías foi porque se impediu que se fixese de maneira legal", engadiu Sánchez, que considera "un éxito" a elevada participación e que considera que superar os dous millóns nun referendo sen validez legal e con "todos os atrancos" que se lle puxeron supón unha elevada cifra. "Estivo todo moi ben organizado porque a rede de voluntarios respondeu moi ben e con moita solidariedade. A ANC volveu demostrar que a sociedade civil catalá ten un grao de organización moi grande", resumiu Ana Miranda, que tamén destacou a "alta participación malia a chamada ao medo" desde o Goberno central e varios partidos políticos. "Os datos son bos, pero os cataláns, a democracia e o soberanismo xa gañaron ao ver tanta xente na rúa para exercer o seu dereito a decidir o futuro", insistiu a representante do BNG, que cre que o pobo catalán "deixou claro que non quere seguir como estaba, senón tirar cara a adiante". "Esta consulta non é ningunha anécdota, senón unha revolución democrática; a sociedade civil desobedeceu, votou e demostrou que está viva e que quere cambiar as cousas", rematou Miranda, que cre que "o Estado, Rajoy e o PP deberían aprender da lección de democracia que deu Cataluña ao mundo".


Summary: A praza dos ourensáns na Segunda B será ofrecida aos pontevedreses, que teñen até a sexta feira para contestar á oferta.

O CD Ourense descende a Terceira por non pagar en prazo 160.000 euros e pon seis décadas de historia a piques de ser liquidadas. E ese descenso abre as portas de Segunda B ao Pontevedra. Iso si, e como lembra a Federación española de fútbol, previo pago de 265.000 euros. Como apuntan en Pontevedra Viva, no clube do Lérez houbo "sorpresa" polo criterio seguido pola RFEF. "Esa praza será ofrecida en primeiro lugar ao Pontevedra por méritos deportivos, ao ser o conxunto da Terceira Galega con máis puntos sumando liga regular e play-off, pero a cantidade que terá que asumir a entidade granate se quere ascender é finalmente de 265.000 euros".


Summary: A venda de Motorola á chinesa Lenovo por apenas 2.910 millóns de dólares colleu por sorpresa a máis de un. Fixo Google unha mala operación ou estamos ante unha das manobras máis intelixentes da compañía? Eis algunhas claves

Hai menos de 2 anos, Google mercou Motorola Mobility por 12500 millóns de dólares, na que foi unha das operacións máis importantes da compañía do buscador. Deixando de lado a cuantiosa suma económica desembolsada, Google fíxose nese momento cunha das empresas pioneiras da telefonía móbil e, sobre todo, cunha avultada carteira de patentes deste sector, imprescindíbeis para defender o sistema operativo Android (e por extensión, os fabricantes que o empregan) na chamada "Guerra das patentes" que mantén con Apple. Hai menos de 2 anos, Google mercou Motorola Mobility por 12.500 millóns de dólares, na que foi unha das operacións máis importantes da compañía do buscador Motorola pasaba naquel momento por un momento complicado, sen apenas investimento en innovación e uns dispositivos que non estaban á altura das demandas dos usuarios. Google soubo tomar o control e revolucionar a compañía, un empeño do que xurdiu o Project Ara, un ambicioso proxecto de teléfono modular, e dous smartphones (Moto X e Moto G) nos que se uniron calidade e prezo baixo, polo que acabaron sendo supervendas. Por iso, a venda de Motorola á chinesa Lenovo por apenas 2910 millóns de dólares colleu por sorpresa a máis de un. Fixo Google unha mala operación ou estamos ante unha das manobras máis intelixentes da compañía? Eis algunhas claves: A calidade non ten por que ser cara Os dous smartphones que Motorola puxo á venda baixo o control de Google son dúas mostras que poñen de manifesto que pode haber dispositivos de calidade a prezos razoábeis Os dous smartphones que Motorola puxo á venda baixo o control de Google son dúas mostras que poñen de manifesto que pode haber dispositivos de calidade a prezos razoábeis. Claro está, isto pasa por ofrecer algún elemento diferenciador e reducir as marxes de beneficio que moitos fabricantes introducen nos seus trebellos. Non é a primeira vez que Google fai algo parecido; nos últimos anos a gama Nexus (dispositivos nos que Google presenta as novas versións de Android) seguen esta mesma liña, polo que semella que queren seguir insistindo nun aviso a navegantes: facede terminais para todos os petos. Motorola… sen o mellor de Motorola Google queda co mellor de Motorola, isto é, con máis de 15.000 patentes de telefonía móbil e co grupo de tecnoloxía avanzada, o equipo humano responsábel dos proxectos máis innovadores da compañía Outro detalle importante da operación é que Google queda co mellor de Motorola, isto é, con máis de 15.000 patentes de telefonía móbil e co grupo de tecnoloxía avanzada, o equipo humano responsábel dos proxectos máis innovadores da compañía, que se incorporará ao equipo de Android para seguir mellorando este sistema operativo. Pola súa banda, Lenovo recibe unhas 2000 patentes, unha fábrica nos Estados Unidos e unha marca consolidada. A pregunta que queda no aire é: funcionará do mesmo xeito a marca "Motorola, a Google Company" cá "Motorola chinesa"? Teremos que agardar uns meses para sabelo. Precisa Google unha fábrica de smartphones? Un dos puntos máis fortes de Android é que hai ducias de fabricantes que o empregan. Isto é unha grande vantaxe para os usuarios, que poden elixir terminais e gadgets de moitos tamaños, formas, deseños, calidades e prezos. Neste senso, Google soubo apoiarse nalgúns grandes socios (Samsung, LG, Sony, HTC, Huawei…) que fixeron de Android o sistema operativo principal co que traballan os seus dispositivos. Mantendo o control sobre Motorola e, polo tanto, continuando a ser un fabricante, Google xogaría cunha vantaxe sobre os demais que podería facer que moitos abandonasen o uso de Android. Mantendo o control sobre Motorola e, polo tanto, continuando a ser un fabricante, Google xogaría cunha vantaxe sobre os demais que podería facer que moitos abandonasen o uso de Android Neste senso, parece máis intelixente continuar o modelo de terminal Android referencial (gama Nexus ou, a futura sustituta desta, dispositivos Google Play Edition): trebellos que contan coa última versión do sistema operativo sen capas de personalización de fabricantes, elaborados por empresas líderes do sector e non por Google, responsábel último de Android. Non debemos amolar a Samsung Ligado coa cuestión anterior, houbo presións de Samsung a Google para que vendese Motorola? Difícil sabelo con certeza, mais o certo é que o fabricante coreano é o piar fundamental para que as cifras de venda de Android sexan tan abultadas (e Google sábeo), do mesmo xeito que Samsung precisa da marca Android - Google para que os seus dispositivos sexan máis atractivos. Desde hai moito tempo Samsung está a traballar nun sistema operativo paralelo, Tizen. Porén, adíase continuamente o lanzamento de dispositivos que o usen, en grande medida porque non ten unha tenda de aplicacións tan completa como a Play Store de Google Debemos lembrar que desde hai moito tempo Samsung está a traballar nun sistema operativo paralelo, Tizen. Porén, adíase continuamente o lanzamento de dispositivos que o usen, en grande medida porque non ten unha tenda de aplicacións tan completa como a Play Store de Google. Semella que Tizen é sobre todo unha baza que emprega Samsung para avisar a Google de que, de enfadarse, podería ir en solitario, unha posibilidade que se afasta tras a venda de Motorola. E que pasa con Lenovo? Rematamos con Lenovo, o comprador, que tras esta operación pasa do quinto ao terceiro posto mundial en número de terminais vendidos, tras Samsung e Apple (segundo posto de fabricantes que usan Android). O movemento non vai afectar ás vendas en Asia, onde teñen un mercado consolidado e en crecemento, pero a gran dúbida é se conseguirán manter (e incrementar) o mercado en Europa e USA. Ao seu favor xoga a fabricación chinesa, que permite reducir os custes de produción, pero o uso en Occidente dunha marca danada, Motorola, é unha arma de dobre fío coa que xogan o seu futuro.


Summary: A entidade presentou na Coruña o seu informe anual, que alerta de numerosos incumprimentos dos dereitos humanos e civís en España, sobre todo no caso das persoas que piden asilo. Vigo e Compostela acollerán este domingo manifestacións contra a "Europa Fortaleza"

Vigo e Compostela acollerán este domingo manifestacións contra a "Europa Fortaleza" Amnistía Internacional vén de facer público o seu Informe 2016/17, que presentou este martes na Coruña a través de Margarita González, portavoz de AI Galicia. Nel denuncia que o sistema español de recepción de solicitantes de asilo segue "practicamente bloqueado". "Aínda que España, no seu discurso, comprometeuse en setembro do 2015 coa Unión Europea á recolocación e reasentamento de máis de 17.000 persoas que foxen da guerra e a persecución, o certo é que só acolleu 1.034 persoas, o 6 % do que prometera. Unhas cifras que son claramente insuficientes", sinalou González. AI denuncia que o sistema español de recepción de solicitantes de asilo segue "practicamente bloqueado" A entidade advirte igualmente de que non se garante o dereito á información dos solicitantes de asilo, denuncia que "é excesivo o tempo que permanecen nos Centros de Estancia Temporal de Inmigrantes as persoas solicitantes de asilo dalgunhas nacionalidades", nalgúns casos até máis dun ano". Ademais, alerta de que "non hai garantías de protección para colectivos vulnerables, como as mulleres vítimas de violencia de xénero, as vítimas de trata, ou as persoas do colectivo LGBTI". Alerta de que "se seguen producindo expulsións colectivas por parte das forzas de seguridade" A organización denuncia que as fronteiras españolas están "practicamente seladas para migrantes e solicitantes de asilo", especialmente de orixe subsahariana, e que "se seguen producindo expulsións colectivas por parte das forzas de seguridade, a última en xaneiro de 2017, sen ter en conta se estas persoas poderían ser solicitantes de asilo ou estar nunha situación vulnerable". Amnistía Internacional critica outros incumprimentos dos dereitos humanos e civís en España, comezando pola utilización do delito de enaltecemento de terrorismo "para limitar desproporcionadamente a liberdade de expresión", en referencia á detención dos titiriteiros Alfonso Lázaro de la Fuente e Raúl García Pérez. Así mesmo denuncia numerosos casos de uso desproporcionado da forza por parte de membros das forzas de seguridade, e outros casos de malos tratos que non se investigaron con eficacia e exhaustividade, sinalando por exemplo o caso de Ester Quintana en Cataluña. De igual xeito, sinala que "seguen sen investigarse adecuadamente os crimes contra o dereito internacional, como os cometidos durante a Guerra Civil e o franquismo". Un mundo "dividido" e "de costas ás atrocidades masivas" "2016 foi un ano no que o uso cínico dunha retórica do nós contra eles en discursos de culpa, odio e medo adquiriu importancia global a unha escala nunca vista dende a década de 1930" No informe, Amnistía Internacional alerta de que "os políticos que se valen da retórica tóxica e deshumanizadora do nós contra eles están a crear un mundo máis dividido e perigoso". A entidade sinala que as estratexias que neste momento están dominando "a axenda en Europa, Estados Unidos e outras partes do mundo" fomentan "un retroceso en materia de dereitos humanos e debilitando perigosamente a resposta global ás atrocidades masivas". "2016 foi un ano no que o uso cínico dunha retórica do nós contra eles en discursos de culpa, odio e medo adquiriu importancia global a unha escala nunca vista dende a década de 1930. Son demasiados os políticos que responden aos temores lexítimos de índole económica e de seguridade facendo unha manipulación velenosa e divisiva da política da identidade co fin de gañar votos", sinalou Margarita González, portavoz de Amnistía Internacional Galicia. "A política de demonización que se fai na actualidade difunde a perigosa idea de que algunhas persoas son menos humanas ca outras, desposuíndo da súa humanidade grupos enteiros de persoas. Esta práctica ameaza con desatar os aspectos máis negativos da natureza humana", engadiu. "A política de demonización que se fai na actualidade difunde a perigosa idea de que algunhas persoas son menos humanas ca outras, desposuíndo da súa humanidade grupos enteiros de persoas" O Informe Anual de Amnistía Internacional documenta como 36 países violaron o dereito internacional devolvendo ilicitamente a persoas refuxiadas a países onde os seus dereitos humanos corrían perigo, convertendo decote os refuxiados e refuxiadas en "chibos expiatorios". Sinala os casos de Trump nos Estados Unidos, pero tamén da UE a través do seu acordo con Turquía. "No 2016, estas formas especialmente tóxicas de deshumanización convertéronse na forza dominante na política convencional global. Os límites do que se considera aceptable cambiaron. Os políticos lexitiman desvergonzada e activamente todo tipo de retóricas e políticas de odio baseadas na identidade das persoas, como a misoxinia, o racismo e a homofobia", afirmou Margarita González. Neste senso, outro trazo da política do máis forte foi -denuncia a entidade- o aumento da retórica antifeminista e anti LGBTI, que se manifestou, por exemplo, no intento de reducir os dereitos das mulleres en Polonia, ao que se respondeu con protestas multitudinarias. Outro trazo da política do máis forte foi -denuncia a entidade- o aumento da retórica antifeminista e anti LGBTI "Sen vontade política dos líderes mundiais para exercer presión sobre os Estados que violan os dereitos humanos, están en xogo principios básicos que abarcan desde a rendición de contas por atrocidades masivas até o dereito de asilo", subliñou González, que engadiu que "cantos máis países dean marcha atrás nos seus compromisos fundamentais cos dereitos humanos, maior será o risco de que se produza un efecto dominó de líderes que anime a retirar garantías de protección dos dereitos humanos xa establecidas". "Cos políticos cada vez máis dispostos a demonizar grupos enteiros de persoas, poucas veces resultou tan evidente a necesidade de que todas as persoas loitemos polos valores básicos da dignidade humana" Amnistía Internacional pídelle á xente que opoña resistencia en todo o mundo aos cínicos intentos de retirar dereitos humanos consolidados pola difusa promesa de prosperidade e seguridade. "Non podemos depender pasivamente dos gobernos para defender os dereitos humanos; somos as persoas as que temos que facer algo. Cos políticos cada vez máis dispostos a demonizar grupos enteiros de persoas, poucas veces resultou tan evidente a necesidade de que todas as persoas loitemos polos valores básicos da dignidade humana e a igualdade en todas as partes", concluíu Margarita Gonzalez. Descarga aquí o informe (.pdf)


Summary: Rosa Quintana considera que "non ten ningún sentido" deixar sen regular unha actividade na que di que Galiza ten que ser referente.

Rosa Quintana, conselleira do Mar, anunciou que no marco da actual lexislatura procurará fechar unha nova lei de acuicultura após ter que retirar a proposta anterior polas protestas xeradas no sector do mar. Nunha entrevista en Europa Press, Quintana indicou que esta lei ten que ser "consensuada" co propio sector e a mesma é necesaria para regular unha actividade, a produción acuícola, na que sitúa Galiza como referente. A titular do departamento afirma nesta entrevista que "a anterior lei coincidiu nun momento no que o sector non a entendeu e decidiuse aparcala". A conselleira convida o sector a que faga as súas propostas para "deseñar e perfilar mellor a lei". Aposta en abrir mesas de traballo "con diferentes actores" para recoller así todas as "sensibilidades". O anteproxecto de Lei de Acuicultura elaborado pola Consellería do Mar xerou un gran rexeitamento, plasmado na aprobación en non poucos concellos de mocións pedindo retirar esa lei e na multitudinaria manifestación de Compostela, na que tomaron parte miles de persoas. Para o sector, ""esta lei converte a gran industria acuícola na raíña do mambo das rías galegas".


Seguen a medrar as voces entre as entidades que atenden persoas con discapacidade ou diversidade funcional para instaren a Xunta a "reconsiderar" ou "rectificar" a decisión de non permitir ata setembro a reapertura dos centros de día e ocupacionais pechados por mor do coronavirus. A medida afecta tanto aos centros públicos como privados e de iniciativa social, tanto de maiores como do resto de poboación que acode a eles.As entidades de Autismo Galicia tamén traballaban na reapertura baseándose no protocolo elaborado no Sergas, do que agora desapareceron as dez páxinas dedicadas aos centros de díaTras os pronunciamentos públicos da Plataforma dos Centros de Día, ASPACE Galicia, FEGADACE Galicia ou o Colexio de Educadoras Sociais, chega tamén a reivindicación formal ante a Consellería de Política Social por parte da Federación Autismo Galicia, que representa máis de 8.000 persoas agrupadas en 16 entidades que traballan con persoas con trastornos do espectro autista. O malestar na entidade débese sobre todo ao fondo da decisión, pero tamén á forma, toda vez que souberon da prolongación do peche cando Alberto Núñez Feijóo a anunciou en rolda de prensa, o pasado 29 de maio.Como os centros de día para maiores, tamén as instalacións que dependen das entidades agrupadas na Federación Autismo Galicia estiveran a "traballar nun calendario protocolizado para a reapertura" baseándose no Plan de Reactivación "facilitado pola Dirección Xeral de Asistencia Sanitaria" o 12 de maio. Trátase do documento do que despois desapareceron as dez páxinas relativas ao desconfinamento dos centros de día. Facíano, advirten, porque a situación de moitas familias afectadas está a virar "insostible"."As características das persoas con trastorno do espectro do autismo (TEA) atendidas nos centros de atención diúrna precisan de apoios especializados" para desenvolveren a súa vida diaria e "melloraren as súas habilidades para a autonomía persoal". Por ese motivo, "a perda da intervención terapéutica" que reciben nos centros "supón un atraso grave das súas capacidades e aprendizaxe, que nalgúns casos pode resultar moi prexudicial", derivando en "agravantes e retrocesos do seu desenvolvemento".Autismo Galicia alerta de "agravantes e retrocesos no desenvolvemento" das persoas con TEA se están seis meses sen "apoio especializado", pero tamén do "grave prexuízo" para as familias pola "sobrecarga de coidados sen recursos de atención"Como o resto de entidades, Autismo Galicia alerta tamén do "grave prexuízo" que ata seis meses e peche dos centros de día supón para as familias, "que estes meses asumiron a sobrecarga de coidados, sen recursos de atención para os seus fillos e familiares", coa consecuente repercusión "no ámbito emocional, laboral e físico". "Temos que incidir -agregan- na importancia da especialización do noso persoal de referencia para o tratamento do TEA e a necesidade da intervención en contextos fóra do domicilio e o respiro das familias".Por todo isto, Autismo Galicia advirte á Xunta de que "a situación das persoas con TEA e as súas familias e a precisa especialización dos profesionais que atenden o noso colectivo" torna en "insostible a perda de servizos terapéuticos ata setembro". "Solicitamos que se articulen criterios e posibles alternativas" para "poder dar continuidade á atención das persoas con TEA con necesidades urxentes" se é que finalmente, a Xunta non rectifica, conclúen.


Summary: O atacante coruñés marcou os tres primeiros goles do Arsenal en Basilea (1-4).

Lucas Pérez reivindicouse esta terza feira nun partido da máxima exixencia competitiva no torneo internacional de maior nível do planeta futebol. Foi en Basilea. A súa equipa xogaba ficar como primeiro de grupo e, así, evitar os cruzamentos máis comprometidos nos oitavos de final. Obxectivo conseguido, en grande parte polo instinto goleador do dianteiro de Monelos. Lastrado por molestias físicas, Lucas aínda non oferecerá a súa mellor imaxe en Londres. Na Premier apenas disputou tres xogos, sen ningún gol. Estreárase como realizador na Copa, con dous tantos. Esta terza feira, xa liberado das lesións, competía por segunda vez na Champions e desta volta foi o futebolista franquicia da equipa, co seu primeiro hat trick desde que aterrou na illa británica. Lucas exhibiu a súa intelixencia natural, a que o leva a estar sempre no lugar xusto no momento apropiado Lucas exhibiu a súa intelixencia natural, a que o leva a estar sempre no lugar xusto no momento apropiado. As súas dúas primeiras dianas foron de 9 puro. O terceiro foi máis un clásico del, arrancada, potencia e disparo inasequíbel para o gardamallas. Instinto de depredador, e sensatez para se asociar sempre cos mellores, neste caso con Alexis Sánchez e Özil, dous futbolistas que calquera quixera ter ao seu carón sobre un tapete verde. A imprensa británica destacou que por fin se viu o home dos 17,1 millóns de libras - a £17,1m striker, segundo a mercantilista expresión utilizada por The Guardian- o monto que custou a súa fichaxe ao Arsenal. Así foi o primeiro hat trick dun futbolista galego na Champions. O anterior triplete nacional na máxima competición continental de clubes asinouno nos 60 do pasado século outro coruñés, Amancio Amaro, nas filas do Real Madrid, cando o torneo se disputaba inteiramente baixo o formato de eliminatorias e se chamaba Copa de Europa.


Summary: A dirección de En Marea, que se organiza no Consello, quedou constituída este sábado. Pero fíxoo sen a participación do sector crítico. É dicir, 14 dos 35 postos do órgano ficaron baleiros. O portavoz Luís Villares esixiu "responsabilidade" e "respecto" ao bando derrotado no tortuoso proceso de eleccións internas.

A nova dirección de En Marea tamén anunciou unha nova auditoría dos resultados, toda vez que a candidatura crítica -Entre Todas, encabezada por David Bruzos- afirmou este mesmo 29 de decembro que non os recoñecerá sen antes haber unha confirmación "independente dos mesmos". "Imos facer unha auditoría que, se ben non é precisa", expuxo Ana Seijas, viceportavoz de En Marea, "quixemos facela para cumprir o noso compromiso de ofrecer sempre as máximas garantías e a máxima transparencia ao proceso". O Colexio de Enxeñeiros Informáticos de Galiza encargarase da mesma. O propio Villares referiuse ás ausencias dos críticos na constitución do Consello das Mareas e mais do comité de garantías -tamén baixo control villarista. Segundo o tamén portavoz parlamentario de En Marea, "agora xa non hai dúas candidaturas, senón unha única dirección co rumbo de disputarlle a hexemonía política ao PP en 2020". A nota difundida polo partido instrumental di que Luís Villares "tendeu de novo a man ás persoas elixidas polas inscritas e que decidiron non ásistir á reunión desta mañá". "Fago un chamamento colectivo a pechar filas, á responsabilidade, ao respecto ás decisións das persoas inscritas e a deixar de falar de nós mesmos", dixo. Só unha horas antes, Entre Todas -que agrupa membros de Anova, Esquerda Unida, Podemos, Compostela Aberta, Marea Atlántica ou Ferrol en Común- expresara nun comunicada as súas dúbidas pola limpeza das eleccións que deron a vitoria a Villares nunha proporción do 60% contra o 40%. Esquerda Unida xa se descolgara a sexta feira da constitución do Consello das Mareas ao considerar as actuacións da dirección afín a Villares de "ilexítimas" e denunciar "a ausencia de garantías xurídicas e democráticas". A fenda que afasta os dous bloques do espazo de confluencia das esquerdas non parece en vías de se suturar. Máis ben ao contrario. As acusacións do sector crítico contra o oficialismo -que reúne militantes da escisión de Anova Cerna, un parte minoritaria de Anova e algunhas mareas municipais- son cada vez de calibre máis groso. A suspensión unilateral das votacións por parte da dirección de En Marea o pasado 30 de novembro desatou unha escalada de recriminacións que non fixeron máis que aguzar a crise que axita as augas do partido instrumental practicamente desde que Villares asumiu a portavocía. O portavoz intentou este sábado, unha vez constituído o Consello das Mareas, desviar os focos da conflitividade interna. "Agora temos que ver como podemos organizar mellor o traballo e acadar os obxectivos de fortalecer o proxecto, sumar os mellores resultados nas eleccións de 2019 e do 2020, relanzar as mareas sectoriais e seguir traballando desde o municipalismo para constituír unha alternativa en todo o país que permita solucionar os problemas da cidadanía". Mais o sector crítico acababa de cualificar de "farsa cargada de malas prácticas e de comportamentos nada democráticos que van en contra dos principios fundacionais de En Marea" o sucedido até hoxe.


Summary: A Xunta da Galiza ultima a probo piloto para a reapertura dos locais de lecer nocturno. Xa ten data. Será o 12 de xuño.

Dentro de pouco menos dun mes, o 12 de xuño, Galiza testará o seu protocolo de reactivación do ocio nocturno con seis probas piloto noutros tantos estabelecementos que contarán con medidas como capacidade reducida, rexistro de clientes, medidores de CO2 e probas PCR para os locais máis grandes. Así o acordaron a Xunta e o sector durante unha reunión mantida esta sexta feira por videoconferencia e na que se fechou tanto a data como os detalles desta proba piloto. En total, estenderase a seis estabelecementos: dúas discotecas, cunha superficie maior de 1.500 metros cadrados, e catro locais de lecer nocturno de menor tamaño. Estarán situados en distintos puntos da Galiza con niveis de restrición medio-baixos -A Coruña, Santiago, Pontevedra, Vigo, Lugo e Ourense-. Os locais deberán contar con medidores de CO2 e normas como o uso da máscara excepto para consumir, así como controis de acceso e rexistro de clientes, que se gardará tres meses. A capacidade Segundo explicou o vicepresidente primeiro, Alfonso Rueda, a capacidade máxima será a do resto da hostalaría: 50% en interiores e 75% en terraza, se a teñen. Así mesmo, e dado que un dos locais conta cunha capacidade moi elevada, neste caso limitarase a asistencia a 1.000 persoas. Tamén coincidirán coa hostalaría en horarios: non se superará a 1 horas da madrugada. Como requisito de seguridade adicional aos anteriores, o acceso ás dúas discotecas, que contan con capacidade máis elevado, será mediante invitación e cunha PCR negativa. Rueda efendeu que a realización deste tipo de probas piloto son unha forma de "gañar tempo", para que "cando se permita a reactivación" empezar a funcionar "con todas as precaucións".


Summary: O Consello Galego de Colexios Médicos e a Asociación Galega de Enfermaría Familiar cargan contra a Consellaría de Sanidade por permitir estas probas en cinco concellos sen contar co seu asesoramento e "desperdiciando recursos públicos" que deberían ir para "reforzar a atención primaria".

O Consello Galego de Colexios Médicos cualificou de "temeridade" que se realicen tests nas farmacias "sen ter en conta os profesionais médicos", polo que expresou a súa preocupación pola decisión da Consellaría de Sanidade de que os estabelecementos farmacéuticos de cinco municipios (Ourense, Barbadás, O Carballiño, Verín e O Barco) leven a cabo probas de dobre banda. Nun comunicado emitido este sábado, 18 de outubro, o consello manifesta que os test serolóxicos ou doutro tipo "só son unha parte da avaliación clínica" tanto en casos de Covid como en calquera outra patoloxía, polo que deben ser prescritos sempre por un médico, como estabelece o ordenamento das profesións sanitarias. Polo tanto, sosteñen que deben ser practicadas na contorna asistencial "adecuada para iso", tendo en conta que a saúde dos pacientes debe prevalecer por encima de todo. "Parécenos unha temeridade que se realicen estes tests sen ter en conta os profesionais médicos", sinala o colectivo, que tamén advirte da "falsa sensación de seguridade" que un resultado de anticorpos positivo pode inducir na cidadanía. Nesta liña, censura que "unha vez máis" a Consellaría de Sanidade "obvia" nas súas decisións "a opinión e o asesoramento" dos profesionais médicos, especialmente no impacto que poida ter na práctica asistencial diaria de atención primaria, que xa se encontra "enormemente sobrecargada". "Situacións moi concretas" Pola súa banda, a Asociación Galega de Enfermaría Familiar tamén saíu ao paso da noticia para criticar a medida, que consideran que "desperdicia recursos públicos" que deberían ir para "reforzar a atención primaria". Neste sentido, consideran que a realización de tests "non pode ser limitada á simple petición" da cidadanía coma se se tratase de "calquera outra proba diagnóstica". Tamén lembran que os chamados screenings masivos "só" están aconsellados para "situacións moi concretas, moi dirixidos e con poboacións moi delimitadas", todos eles requirimentos "que non se cumpren neste caso".


Chegou Martiño Noriega por Compostela, e fíxose vertixe o acougo. Todo estaba modulado e estratificado no perfecto movemento continuo, e Compostela Aberta, un artefacto imprevisto e imprevisible, excitou o caos. Das organizacións do réxime, o bipartidismo e as súas próteses, aos aparellos de produción simbólica, todo se estremeceu. Martiño falou diante da casa de Ánxel Casal, e caeu a treboada sobre a cidade adormecida do fillo do trono. Nada volveu ser como fora sempre. E entón decidiron invocar as normas. O candidato de Compostela Aberta, seica, incumpría as normas. Mais a única que Compostela Aberta recoñece é a necesidade de gañar. Gañar para mudar as normas. Chegou Martiño Noriega por Compostela, e fíxose vertixe o acougo. Todo estaba modulado e estratificado no perfecto movemento continuo, e Compostela Aberta, un artefacto imprevisto e imprevisible, excitou o caos De nada vale manexar unha marca, un dominio, un logo, un produto que estea exposto, á venda permanentemente, protexido nun nicho máis ou menos estable do mercado electoral. É cómodo colocar o produto e coidar nada máis de que a data de caducidade non sexa demasiado visible. Pero é pouco eficaz en termos políticos, se entendemos a política coma unha actividade colectiva de transformación orientada ao ben común. O réxime de representación chanta os seus alicerces na ilusión de democracia. Necesita reducir á mínima extensión o seu significado, especializalo nunha única e simple acepción. Para o pensamento hexemónico, democracia é depositar nunha urna unha papeleta con marca, unha mercadoría. O fetichismo da mercadoría e da marca aplicado ao campo da política. A norma establece que a función do voto é adquirir unha marca sen dereito á devolución. A organización asume, daquela, a súa dimensión mercantil, enténdese mecanismo de mediación entre a ilusión popular, nas súas diferentes acepcións, e as realidades políticas, sociais, materiais, etc. A norma garante que todo funciona como debe. É o xogo da simulación. A simulación mantén vivo o espectáculo, dálle alento. É aí onde os medios de produción simbólica trocan o escenario da acción política. Substitúese a rúa e os espazos asemblearios, incluído o Parlamento, polo plató A ilusión de democracia require que a simulación non perda o aspecto de realidade. A simulación mantén vivo o espectáculo, dálle alento. É aí onde os medios de produción simbólica trocan o escenario da acción política. Substitúese a rúa e os espazos asemblearios, incluído o Parlamento, polo plató. É a garantía de que a capacidade política da cidadanía queda diferida a instancias profesionalizadas, exentas por tanto de toda caste de control popular. Autónomas. O plató non o iluminan os participantes. Nin son os convidados os que deciden as posicións, movementos e planos de cámara. Tampouco os espectadores. Ademais, todo espectáculo ten o seu guión, e este non o escriben nin sequera os actores. A uns e a outros encoméndaselles reparto estrito de funcións na representación. Se calquera destas normas se creba, o espectáculo esfarélase e emerxe núa a realidade. Inaceptable. A común acusación contra Martiño Noriega, Alcalde de Teo e aspirante a presidir a capital de Galicia, é o seu incumprimento dunha gran norma incontrovertible. Unha norma de aplicación persoal e exclusiva ao candidato de Compostela Aberta. Non é preciso nin un mínimo decoro sequera formal para reparar nin na orixe nin na fasquía nin na coherencia nin na equidade nin na universalidade desa norma aparente e presuntamente transgredida que non rexe para ninguén máis. De paso, tampouco ninguén parece reparar nas razóns polas que se institúen normas no ámbito político. Normas que figuran como preestablecidas, coma se as inspirase algún demiúrgo desde o principio dos tempos. Normas, por tanto, indiscutibles, mesmo que ninguén nunca antes as formulase nin a ninguén se lle aplicasen. Quen, como e para que. Por que as normas. Por que certas normas de emerxencia. Por que a gran norma incontrovertible. A esquerda e os movementos populares constrúen os seus compromisos éticos, que, no caso da acción política, pasan necesariamente, tal e como estamos vendo nos procesos de unidade popular, pola impugnación das normas vellas Esas preguntas son fundamentais para toda acción política que se pretenda transformadora. Entón, liderar unha candidatura de unidade popular esixe comprometerse coa ruptura de normas. Das que fixeron parte dun consenso de elites e configuraron o aparello político institucional vixente, que nestes momentos están xa en cuestión; por suposto, tamén das que xorden en fase electoral como simples argumentos baleiros funcionais a intereses inmediatos. E daquelas que, nunha xogada propia de fazais, se elevan repentinamente a un rango de principios éticos sen base material, abstractos, formulados no baleiro. Mais as normas externas non son principios éticos. Estes xorden de procesos colectivos, e nesas estamos. A esquerda e os movementos populares constrúen os seus compromisos éticos, que, no caso da acción política, pasan necesariamente, tal e como estamos vendo nos procesos de unidade popular, pola impugnación das normas vellas, daquelas que serviron para lexitimar a expropiación da democracia, da nosa común capacidade política, dos nosos dereitos. Daquelas normas que sosteñen un exercicio do poder despótico e enfrontado ao ben común en beneficio do lucro privado. Porque é o poder quen no terreo político impón as normas, non importa que forma aparente se lle dea a esa imposición. Algunhas mesmo parecen razoables; outras, nin iso. Todas son funcionais á reprodución do propio poder. Ningunha pon en cuestión a súa lexitimidade; nin as normas de obrigado cumprimento, nin as normas tácitas situadas no limbo dunha ética aparentemente pura e sen ancoraxe material, nin, por suposto, as normas temporais motivadas por feitos que caen fóra da casuística prevista. Estas, en todo caso, morren de estupidez xusto no momento en que a razón do común as asalta e evidencia a súa impostura. Ás normas que morren de estupidez é mellor non lles dar moitas máis voltas. Toda acción política de ruptura implica unha vontade de mudar as normas. Cando a acción política se xesta no ámbito múltiple e plural do campo cidadán ou popular, sempre en sentido republicano, a vontade da intelixencia colectiva e os seus instrumentos é a de suprimir as normas de reprodución da inxustiza e da agresión por unha nova ética e unha política nova que elevan o común, a maioría social agredida e os seus intereses e expresións á categoría de norma nova. Nese período histórico, a suxeición ás normas ou a insubmisión a elas é unha fronteira. Non é casual que o combate se estableza de contado no imaxinario colectivo como un enfrontamento entre Hernández e Noriega. Con todo o que un e o outro representan Así está ocorrendo coa proclamación de Martiño Noriega como candidato de Compostela Aberta á Alcaldía da Capital de Galicia. Non é casual que o combate se estableza de contado no imaxinario colectivo como un enfrontamento entre Hernández e Noriega. Con todo o que un e o outro representan. Un, as vellas normas e a necesidade vital, e particular, de mantelas en beneficio de grupo. O outro, as novas normas e a necesidade de incorporalas en beneficio colectivo da cidadanía do común. Ou sexa, da inmensa maioría. Democracia absoluta fronte a despotismo formalista. Nesa confrontación de proxectos, modelos e figuras antagonistas, tamén os actores secundarios toman partido. O andel do supermercado electoral. O nicho cómodo e consistente. A autorreprodución. O réxime do bipartidismo alternante lexitímase coas organizacións prótese. E estas acoden a reclamar escandalizadas o cumprimento das normas. A redución do político ao normativo. Neste caso, un ámbito normativo tan inconsistente como que non está formulado, por moito que opinadores e medios teimen en arar reiteradamente nesa leira erma. A contenda neste tempo visibiliza con extraordinaria claridade a diferenza entre a aspiración a estar e facer parte do espectáculo e a intención de gañar porque cómpre mudar as normas A contenda neste tempo visibiliza con extraordinaria claridade a diferenza entre a aspiración a estar e facer parte do espectáculo e a intención de gañar porque cómpre mudar as normas. Por iso é importante non atender a normas vellas, crebalas, pois son inxustas, alleas, lexitimadoras dun presente abafante que se desexa transgredir. E por iso cómpre desprezar as normas funcionais, as de xeración condicionada polo contexto político. Porque a principal norma é a vitoria popular como obxectivo. E nesa contenda, ninguén se engana de inimigo. Nunca.


Summary: Foron terreos no monte da Gañidoira e a Fraga de Ximarás que en 1952 o Estado lles quitou aos propietarios para facer repoboacións.

O proceso non foi rápido nin doado mais finalmente veciños e veciñas de Muras, un concello nas montañas do Xistral, entre a Terra Chá e A Mariña, recuperan os terreos que a principios da pasada década dos 50 lles sacara o Estado franquista. O Pleno de Muras aprobou por unanimidade (BNG, PP e PsdeG) esta medida, tal e como informa El Progreso de Lugo. Unha medida que vén facer xustiza a por volta de medio cento de propietarios aos que, en palabras do alcalde, o nacionalista Manuel Requeijo, "a ditadura usurpou estes terreos", situados na Gañidoira e Ximarás. Foi en 1952 e coa desculpa de que esa zona ía ser obxecto de plans de reforestación. Prohibiuse á veciñanza que tiña terrenos nesa zona que realizasen rozas ou pastoreo. Eran os anos nos que o franquismo apostaba por reporboacións masivas de eucaliptos e piñeiros nos montes galegos.


Summary: Organiza o Instituto Cervantes en marzo

Corpo, unha pequena guitarra de xoguete, pandeiro e ramallos de eucalipto son as ferramentas coas que Ugia Pedreira interpela musicalmente a poesía de Rosalía de Castro. Rosalía, o ramalho! é o título da performance que interpretará por terceira vez en París. Será o 20 de marzo, ás sete do serán, no salón de actos da sede do Instituto Cervantes. Os oito primeiros poemas de Follas Novas -a sección titulada Vaguedás- conforman o material escollido por Pedreira. "Falei con [a profesora e ensaísta] Pilar García Negro para saber que poemas escoller e faloume dese tramo inicial de Follas Novas", conta Pedreira a este xornal, "intimista, que trata da identificación da poeta". Esa foi a Rosalía que a cantante elexiu para cumprir co encargo inicial, do Concello de Pontevedra. Logo levouno á Casa da Matanza e agora irá a París. "Atopei a poeta salvaxe, sagaz, retranqueira, apaixonada e rebelde, a que fala da súa intimidade de maneira política", explica, "e iso resoa comigo, esa confrontación con nós mesmas". "D'aquelas que cantan as pombas y as frores / Todos din que teñen alma de muller, / Pois eu que n'as canto, Virxe d'a Paloma, / ¡Ay! ¿de que' a terei?", comeza o libro e tamén o espectáculo de Pedreira. O cuarteto de versos fai case pola poética da performance. Con citas a Narf e Uxía As composicións de Ugia Pedreira sobre os poemas de Follas Novas inclúen algunhas citas musicais. En D'aquelas que cantan reutiliza os arranxos que, para os mesmos versos, fixera Uxía. E noutra canción revisa Narf. Na nota sobre Rosalía, o ramalho!, a música fala das influencias estéticas da performance e menciona a dramaturga catalá Angélica Lidell ou a poeta de Lourenzá Marina Oural. "Pedreira esculpiu a dor como información que esta [Rosalía de Castro] nos dá para o autocoñecemento e os cambios de rumbo", indica, "a eterna procura de revelar e analizar a condición humana, os misterios da comunicación e entendemento ou a responsabilidade individual no contexto de autodestrución da sociedade actual".


Summary: Hoxe inaugurouse no Instituto Camoes de Vigo 'Ksal e outras historias do mar', a primeira exposición en Galiza dun mariñeiro pintor que realizaba os seus cadros a bordo dos propios barcos pesqueiros.

Como de tantos outros heroes anónimos do mar, o seu descubridor foi Xurxo Souto, quen escribiu sobre Ksal no seu libro 'Contos do Mar de Irlanda' onde xa falaba da necesidade de facer unha exposición aquí, en Galiza, logo de expoñer en Terranova, na illa de Saint Pierre-et-Miquelon. Segundo Xurxo Souto, José Casal Cerqueira, "Ksal, foi un gran artista. Un maquinista de Coia que pintaba e creaba esculturas abordo dos pesqueiros. Chegou a expoñer en Terranova, mais nunca chegou a facelo nesta banda. Ksal morreu hai uns anos, e agora a súa familia verá por fin cumprido este soño". Segundo Xurxo Souto, "Ksal, foi un gran artista. Un maquinista de Coia que pintaba e creaba esculturas abordo dos pesqueiros. Chegou a expoñer en Terranova, mais nunca chegou a facelo nesta banda. E esta proposta chegou a bo porto hoxe sexta feira coa inauguración desta mostra de toda a súa obra: 23 cadros que o autor tiña repartidos entre a súa familia. A asociación de veciños Casco Vello de Vigo recolleu a luva lanzada por Souto, recompilou os óleos e montou a expo, xunto cunhas xornadas sobre o mar que se celebrarán cada sexta deste mes. Segundo nos contou Xerardo Feijoo, coordinador da exposición, esta xesta celebrouse a inauguración, con charla posterior coa familia. A seguinte sexta, o 16, proxectarase o documental sobre os Gaiteiros do Mar de Hío, "que levaban as gaitas ás mareas". O día 23 será a quenda do documental sobre o primeiro tesouro vivo do Casco Vello de Vigo, con charla de Isidro Marcial. E as xornadas rematarán co propio Xurxo Souto contando "Historias de Terranova" e a posterior actuación musical del mesmo xunto cos Falperrys, un de cuxos compoñentes é neto de Ksal. "E así pechamos o círculo", di Feijoo.