Summary: O crítico estadounidense Richard Brody leva case 20 anos escribindo para o semanario The New Yorker. Importante analista da obra de Jean-Luc Godard, contra final de ano elabora listas cos mellores filmes da tempada. Na última, publicada a pasada sexta feira, hai presenza galega: Mimosas, dirixida por Oliver Laxe (París, 1982) e producida pola coruñesa Zeitun Fims.

"Unha road movie metafísica sobre un grupo de viaxeiros que acompañan a un xeque marroquino enfermo", describe a obra Brody, "a través da incríbel montaña e o deserto salvaxe ate a súa vila natal. O protagonista é o visionario actor non profesional Shakib Ben Omar". O artigo, titulado The best movies of 2017 [Os mellores filmes de 2017], recolle 35 fitas e salienta como "evento máis relevante no mundo dos filmes" as denuncias de "abusos sexuais" contra o produtor Harvey Weinstein e "outros homes poderosos". Mimosas, a segunda longametraxe de Oliver Laxe e gañadora do Gran Premio da Semana da Crítica de Cannes, aparece no posto 33. Get Out, unha obra de terror que reflexiona sobre o racismo en Estados Unidos é que dirixiu Jason Peele, encabeza a escolla de Brody. Bruno Dumont, Terrence Malick, Paul Thomas Anderson, Agnès Varda, Matías Piñeiro, Hong Sang-soo ou David Lynch son algúns dos cineastas fundamentais do presente que comparten espazo co galego. Laxe comezou este verán en Galiza a rodaxe do seu novo traballo, en que participan actores non profesionais e que trata sobre os incendios forestais.


Summary: Podemos Galicia celebrou este domingo a III Asemblea Cidadá no Pazo de Congresos e Exposicións de Compostela, onde a candidata, Carolina Bescansa, e o candidato, Antón Gómez-Reino, a liderar a formación morada na Galiza chamaron á participación.

Carolina Bescansa e Antón Gómez-Reino, aspirantes á Secretaría Xeral de Podemos Galicia, asistiron na mañá do domingo á III Asemblea Cidadá da formación morada, que tivo lugar no Pazo de Congresos de Compostela, onde estaban instaladas as urnas para a votación presencial. Ambos os candidatos e centos de persoas inscritas depositaron o seu voto, se ben a participación a través de internet estará aberta até a quinta feira. Nos seus respeitivos discursos, Bescansa e Gómez-Reino chamaron á participación en aras de lograr unha organización "forte e de futuro". En declaracións aos medios, Bescansa salientou o carácter feminista da súa candidatura e informou de que a prioridade pasa por "transformar o modelo produtivo galego" para mudar o "mercado de traballo" e que a xente non teña que emigrar. Bescansa sinalou que Podemos ten a "responsabilidade" de liderar o cambio na Galiza, co apoio das "forzas irmás", en alusión ás formacións que integran En Marea. Pola súa banda, Gómez-Reino afirmou que "as bases" reclamaban o cambio en Podemos Galicia, un partido que debe saber "construír maiorías sociais". Expresou ademais o desexo de que o proceso de primarias "enriqueza a organización" para botar, "Feixoo e o PP da Xunta". Entre as persoas que asistiron á III Asemblea de Podemos Galicia atopábanse a secretaria xeral saínte, Carmen Santos, a deputada no Congreso Ángela Rodríguez e as deputadas no Parlamento galego Paula Quinteiro, Marcos Cal e Luca Chao.


Summary: Os movementos de poboación pola COVID existen, pero en relación á evolución xeral da poboación en Galicia só son unha superposición á tendencia observada con anterioridade. Superposición que aínda está por ver se é ou non pasaxeira fronte a unha tendencia que pode agravarse con problemas como os que ten a Mariña con industrias como Vestas ou Alcoa.

De xeito periódico aparecen novas sobre demografía en Galicia. O normal é que sexan notas pesimistas en relación a datos reais do desenvolvemento poboacional actual e proxección cara ó futuro dos galegos, mais esta mesma semana apareceron novas sobre o movemento poboacional relacionado coa pandemia, en base a que o INE publicou o censo de xaneiro de 2021. A idea baixo os titulares era que a COVID impulsou un movemento de poboación fóra das cidades.A nivel xeral, Galicia acadou un pico poboacional nos anos 80, e logo outro (máis baixo) no 2010. Este último, netamente por entrada de xente de fóra, inmigrantes (e emigrantes retornados). Pero dende esta última data os rexistros indican que leva perdido 100 000 habitantes, camiño dun 4 % da poboación, unha cantidade considerable. E, só no 2020, máis de 6000 veciños.Nese contexto, o dicir que o conxunto das sete cidades galegas perdeu uns 5000 habitantes coido que, sen deixar de ser relevante de por si, pasa a ser algo relativo. E máis aínda cando esas persoas desprazáronse, na práctica, a zonas limítrofes ás cidades, a zonas que poderiamos chamar suburbanas máis ca rurais. E é que as rurais 'auténticas' máis ben seguen a perder peso demográfico dentro de Galicia. Algo que se pode ver comparando números dalgúns lugares, como a provincia de Lugo ou a Mariña (o conxunto das tres definidas 'comarcas' que forman parte dela).No caso da provincia, Lugo perdeu dende o 2010 ó 2021, 27 000 habitantes, cousa dun 7% da poboación, e, no 2020, máis de 2000, é dicir, un terzo da perda total de Galicia dese ano, tendo menos dun sexto da poboación.Dentro da provincia, se quitamos o entorno da capital, a zona relativamente máis poboada é a da Mariña, aínda que sen ningún núcleo urbano que pase dos 10 000 habitantes (a excepción de que consideremos Viveiro e Covas como un núcleo único). A Mariña perdeu dende o 2010 case 6000 habitantes, máis do 7 %, e no 2020, máis de 300, case un 0,5 %. É dicir, no conxunto da década pasada, perdeu habitantes na práctica na mesma porcentaxe que o resto da provincia (e ben maior que Galicia), e no último ano, que marcaría a diferencia da COVID, a dobre ritmo que Galicia aínda que dito ritmo sexa menor que o da provincia.Baixando aínda de nivel, dentro da Mariña, os catro concellos que concentran a maioría da poboación (de oeste a leste, Viveiro, Burela, Foz e Ribadeo), case os dous terzos dela cos datos de na man 2021, levan subindo porcentaxe de habitantes dentro da comarca (ano 1981, 42 %, 2010, 61 %, 2021, 63 %), aínda que dende 2010 perderan en conxunto case 1000 habitantes, e no 2020, 250, unha porcentaxe neste último caso semellante ó total da Mariña.Resumindo, os movementos de poboación pola COVID existen, pero en relación á evolución xeral da poboación en Galicia só son unha superposición á tendencia observada con anterioridade. Superposición que aínda está por ver se é ou non pasaxeira fronte a unha tendencia que pode agravarse con problemas como os que ten a Mariña con industrias como Vestas ou Alcoa.


Summary: Quequeres edicións bota a andar cun libro dobre: Primavera de Navallas (poemario de Xurxo Chapela) e Solpor en Waterloo (unha obra de teatro de Xosé Manuel Garcia). Tamén edita os últimos discos de Quant e Burgas Beat. Todo da man de Xabier Graña (Xiria Pop) e co deseño do finado Alberto Gende

No medio da crise nacen flores en todas partes. En todos os eidos, tamén na edición. En todos os lugares, por exemplo en Carballo. Quequeres edicións bota a andar cun libro dobre: Primavera de Navallas (poemario de Xurxo Chapela) e Solpor en Waterloo (unha obra de teatro de Xosé Manuel Garcia). Todo cun deseño fermoso e orixinal do finado Alberto Gende. É dobre porque conforman o mesmo volume, cada un coa súa portada e orde de lectura. Xosé Manuel Garcia publicou un bo feixe de obras en revistas de teatro como Casahamlet ou nos Cadernos de Teatro de Casahamlet. Ademais mantivo durante anos o blog de teatro Falstaff na brétema. Xurxo Chapela é xornalista no Diario de Bergantiños e no DXT Campeón e publicou algúns relatos pero afirma que Primavera de Navallas é "o único dos seus feixes de poemas que salvou do lixo". Quequeres nace grazas ao esforzo de Xabier Graña (Xiria Pop), que considerou que en Galicia facia falla unha editorial que dese saida a autores novos sobre todo naquelas obras de temáticas máis actuais ou por exemplo as ligadas coa música. Porque Quequeres tamén edita música de bandas galegas, comenzando polos últimos traballos de Quant (Handmade, Homemade), Walrus (Wooden Tapes) e Burgas Beat (Todo lo que vamos dejando detrás). "Máis que unha iniciatia empresarial, Quequeres Edicións é unha aventura filantrópica", din os seus responsables.


Summary: Investigadoras e investigadores especialistas en linguas e culturas do Estado español que desenvolven o seu traballo en universidades de todo o mundo veñen de impulsar un manifesto contra o recorte de liberdades. Asínano máis de 150 persoas, entre elas máis dunha ducia de galegas.

"A criminalización da disidencia na arte e a cultura segue o seu curso no Estado español", comeza o documento. A condena a prisión do rapeiro Valtònyc, o secuestro xudicial do libro sobre o narcotráfico Fariña -do xornalista galego Nacho Carretero- e a retirada da obra Presos Políticos da feira de arte contemporáneo Arco son os últimos síntomas da deriva que detectan "contra a liberdade de expresión e o dereito a pensar diferente". Mais non son os únicos. Os e as asinantes lembran outros sucedidos dos últimos meses, como a sentenza a un ano de prisión contra a estudante Cassandra Vera por facer chistes sobre Carrero Blanco, o ingreso en prisión de Alfredo Ramírez por chiar en twitter ou oso xuízos a outros rapeiros -La Insurgencia ou Pablo Hásel. O medio ambiente político e legal en que acontecen estes "atentados" aparece determinado pola denominada Lei Mordaza. "Impón fortes multas e perigo de encarceramento para quen queira exercer uns mínimos dereitos de reunión e manifestación públicas", esténdese. O texto indica que "este atropelo ás liberdades" non afecta unicamente á cultura, "senón que se estendeu á esfera política". "Políticxs e membrxs de colectivos cataláns independentistas están sendo parte desta persecución xudicial que criminaliza a disidencia": os líderes da Asemblea Nacional Catalá, Jordi Sànchez, e do Omnium Cultural, Jordi Cuixart, o líder de ERC Oriol Junqueras ou o ex conselleiro do PDeCAT Joaquim Forn atópanse en prisión preventiva. "É responsabilidade do pobo velar polo respecto aos seus dereitos, para que non sexan vulnerados", conclúe o manifesto, "é a nosa responsabilidade denunciar a criminalización das ideas e esixir a mobilización contra medidas inxustas que nos fan menos libres". A iniciativa partiu de investigadoras e investigadores que prestan servizos nalgunhas das universidades de maior prestixio dos Estados Unidos, mais axiña recibiu apoios doutros afincados en países como Reino Unido, Canadá, Bélxica, Brasil, Francia ou Portugal. Entra as galegas figuran Álex Alonso Nogueira ou Pablo García Martínez da City University de Nova York, Iria Ameixeiras da Universidade de Columbia, Cristina Martínez da Universidade de Lisboa, Javier Patiño Loira da Universidade de California, Noel Blanco Mourelle do College of William & Mary, Benita Sampedro da Hofstra University, Xoán Lagares da Universidade Federal Fluminense de Brasil ou Olga Castro da Universidade de Aston.


Summary: O gasto corresponde a trasladaos, aloxamento e protocolo das diferentes autoridades participantes no acto

Uns 263.000 euros. Ese é o custo da foto desta domingo de Mariano Rajoy devolvendo o Códice Calixtino á Catedral de Compostela, unha vez recuperado tras ser roubado hai un ano. A cifra foi dada polo diario dixital español El Aguijón, que, citando fontes próximas a La Moncloa, afirma que a mesa procede de diferentes gastos, como traslados, aloxamentos, protocolo e dispositivos de seguridade e sanidade.


Cando un decreto lei, por moito que o decrete un Goberno con maioría absoluta, contradí as bases dos Dereitos Humanos Universais e deixa sen plenos dereitos fundamentais a algunhas persoas, está permitindo a deshumanización non só do sistema, senón tamén dos que teñen que poñelo en práctica e, ás veces, de toda a sociedade. Isto fomenta o racismo e a xenofobia e fai culpables aos que non o son. Tamén se consegue a discriminación por procedencia e o illamento social destas persoas que non deixan de selo polo feito de non ter o seu permiso de residencia O Real Decreto Lei 16/2012 do 20 de abril vén dicir que soamente deixando sen plenos dereitos fundamentais aos que se atopan en situación administrativa irregular ou "ilegais" poderase garantir a sostenibilidade do Sistema Nacional de Saúde, e isto fomenta o racismo e a xenofobia e fai culpables aos que non o son. Tamén se consegue a discriminación por procedencia e o illamento social destas persoas que non deixan de selo polo feito de non ter o seu permiso de residencia. "Quizáis afórrase en esforzo colectivo e individual para entender aos que veñen de fóra" Con este decreto lei o Goberno pretende aforrar. Quizáis sí, quizáis se aforra en xenerosidade, en solidariedade, en humanismo, en axuda ao máis vulnerable, en atención ao máis necesitado, en trato igualitario, en valores, en ética, en xustiza. Quizáis afórrase en esforzo colectivo e individual para entender aos que veñen de fóra. Gran parte do persoal do Sistema Sanitario de Saúde decidiu que o seu código, a defensa e a preservación da vida, segue sendo o mesmo que tiñan antes do decreto lei Segundo podemos ler nos medios de comunicación, gran parte do persoal do Sistema Sanitario de Saúde decidiu que o seu código, a defensa e a preservación da vida, segue sendo o mesmo que tiñan antes do decreto lei. Esto quere dicir, que atenderán ás persoas que cheguen as súas consultas sen preguntarlles se son asegurados ou se cotizan. Esta sociedade sobre a que estamos a falar é a mesma que acolleu aos inmigrantes, asumindo a súa diversidade cultural, e sabe que eles representan o 11% da poboación, porcentaxe do que soamente o 5% son usuarios de atención primaria sanitaria. Cómpre ter en conta esta consciencia social para entender que os recortes dos dereitos que hoxe perturban a uns, aféctanos a todos a longo prazo. É por iso polo que temos que facer forza e unirnos para evitar que ocurra a deshumanización da sociedade.


Summary: O Goberno galego decide outorgar as altas automáticas após 10 días, e non sete, "por prudencia". Aínda así a aplicación do novo sistema fixo que se reduciran notábelmente os casos activos e estar por estabelecerse as últimas novidades.

O novo protocolo para facer as contas da evolución epidemiolóxica do coronavirus na Galiza comeza a ter os seus efectos, como un recorte numeroso dos casos positivos en tan só unha xornada. O presidente da Xunta, Alberto Núñez Feixoo, explicou esta quinta feira, 13 de xaneiro, que o sistema activado agora para levar a cabo o cómpuso de casos activos da Covid-19 baixa de 14 a 10 días -e non a sete, malia que se fixa este período como pauta xeral para o illamento se as persoas contaxiadas non presentan síntomas- o tempo que un caso activo permanece recollido nas estatísticas sanitarias. Trasladou esta información nun día no que, precisamente ese cambio de criterios, decorreu nunha redución de casos activos de 16.825, polo que agora Galiza contaría con 59.451 infeccións computábeis, ao tempo que se sumaron 7.875 novos contaxios. Feixoo remarcou que, atendendo a unha postura de "prudencia", a Consellaría de Sanidade dá de baixa os casos activos no seu cómputo epidemiolóxico aos dez días. Até o de agora facíase despois de 14 xornadas co virus. Esta decisión responde ao feito de que que hai persoas que aos sete días aínda teñen síntomas e deben seguir en corentena. Novo cambio na sexta feira? En todo caso, isto permite un elevado número de altas epidemiolóxicas, pois o presidente do Goberno galego aludiu a 24.000 doentes menos nas últimas 24 horas. Aliás, co novo marco de altas e baixas automáticas -que estará en funcionamento nesta sexta feira "se é posíbel", ou na segunda ou terza feira da semana próxima- cabe a opción de que se detecte un novo axuste nos tempos. Este dependerá do apoio da Dirección Xeral de Saúde Pública.


Summary: Centos de persoas formaron longas ringleiras para se autoinculparen polo 9-N despois de que o Tribunal Superior de Xustiza de Cataluña admitira a trámite a querela que acusa a tres membros do goberno da Generalitat, entre elas, o presidente Artur Mas.

En solidariedade co presidente Artur Mas, a vicepresidenta, Joana Ortega e a conselleira Irene Rigau e contra a xudicialización do 9-N, no Tribunal Superior de Xustiza de Cataluña formáronse longas ringleiras de persoas que respondían á convocatoria da Asamblea Nacional Catalana. A campaña de autoinculpacións en masa promovida pola Asamblea Nacional Catalana (ANC) orixinou longas ringleiras de persoas na sede do Tribunal Superior de Xustiza de Cataluña (TSJC) que esta segunda feira admitiu a trámite a querela que acusa a tres membros do goberno da Generalitat, entre eles o seu presidente Artur Mas, dun delito de desobediencia ao ter organizado a consulta do 9-N. "Falta de garantías democráticas" Centos de persoas, entre as que se atopaba o presidente de ERC, Oriol Junqueras, rodearon o edificio do Tribunal en Barcelona para apoiar a campaña que botou a andar ANC que convida a asinar un documento no que se admite ter participado, sen presión de institución ou persoas, na consulta do 9-N. A web autoinculpacions9n.assemblea.cat explica polo miúdo a campaña. A ANC quere tamén, a través desta iniciativa, "manifestar a falta de garantías democráticas de España, onde a división é inexistente".


Summary: Entidades ecoloxistas como Adega e Ecoloxistas en Acción, que demandaban este paso desde hai tempo, xa manifestaron a súa satisfacción pola medida que saíu adiante na Comisión Estatal de Patrimonio Natural.

Logo de meses de tramitacións, o Goberno do Estado español estabeleceu esta quinta feira a protección sobre as poboación de lobo existentes no territorio. A decisión tomouse en contra da opinión da Xunta da Galiza e dos Executivos de outros tres territorios. Porén, algunhas entidades ecoloxistas galegas xa saudaron esta medida pola que levaban anos pelexando. A Comisión Estatal de Patrimonio Natural do Ministerio de Transición Ecolóxica e Reto Demográfico foi a encargada de integrar ao lobo na listaxe de especies que están en réxime de protección especial. Con esta incorporación, estes animais xa deixaron de ser considerados unha especie permitida na caza. Segundo transcendeu, a iniciativa saíu adiante nunha segunda votación porque a primeira acabou con empate. Cunha maioría simple chegouse á aprobación, pois a representación da Xunta da Galiza era unha das que se opoñía á protección desta especie. Con ela, rexeitaban esta medida Cantabria, Asturias e Castela León, pois ao norte do Douro seguía sendo especie cinexética até o de agora.O Executivo de Alberto Núñez Feixoo mesmo presentara alegacións en contra, pois afirmaba que na Galiza o último censo arroxaba a presenza dunhas 90 mandas reprodutoras de lobo, polo que "en termos xerais mantense ou mesmo se experimentou un aumento nos últimos 15 anos".Ademais, indicara que a presenza destas especies é "ampla" ao chegar ao 72% do territorio galego, en especial nas comarcas do interior. "Existe e probablemente siga existindo un hábitat de extensión suficiente para manter as súas poboacións a longo prazo", alegara. Hoxe mesmo o conselleiro de Fomento e Medio Ambiente de Castela e León, Juan Carlos Suárez-Quiñones, avisou de que de aceptar esta proposta "ideolóxica" dunha organización ecoloxista habería unha "batalla importante" de Castela e León, Galicia, Asturias e Cantabria en contra da decisión. Falta saber se esa ameaza se cumpre. Peticións á Xunta En calquera caso, na Galiza entidades como Adega ou Ecoloxistas en Acción tomaron por boa a decisión. "O lobo é unha especie fundamental para equilibrio ecolóxico dos ecosistemas, principal depredador natural das poboacións de xabaríns", sinalaron desde esta última. "Instamos á Xunta da Galiza a que vexa no lobo un aliado natural para o control das poboacións de herbívoros e de enfermidades que poden afectar ao gando, e non tanto coma un inimigo. O lobo é un depredador apical e as súas poboacións non precisan de ningún control letal por parte dos humanos, como así o demostrou xa a ciencia", destacaron. Para Adega, foi un día "histórico" e a protección "obrigará á Xunta, malia a súa forte oposición, a reformular o Plan de Xestión de Galiza para establecer novas e máis severas medidas de protección do lobo en territorio galego".


Summary: Hungría podería vetar, porén, o pacto alcanzado polo Parlamento Europeo e os Gobernos dos Estados para o novo Marco Financeiro Plurianual (2021-2027), que serviría ademais para desbloquear o fondo de recuperación de 750.000 millóns de euros.

O Parlamento Europeo e os Gobernos dos Estados membros lograron hoxe un acordo sobre o orzamento da UE para os próximos sete anos, un importante paso para desbloquear tamén o fondo de recuperación de 750.000 millóns de euros pensado para relanzar as economías despois da pandemia. A negociación do novo Marco Financeiro Plurianual para o período 2021-2027 estendeuse durante case catro meses, e o pacto deberá ser referendado agora en ambas as institucións. Será finalmente de 15.000 millóns de euros o reforzo das dotacións de programas chave como Erasmus, Horizonte (sobre I+D) ou EU4Health (sanitario) e de 1.000 millóns adicionais para adaptación a crises futuras. A Eurocámara reclamaba, porén, un gasto extra de 39.000 millóns, superando así o teito do gasto. Non obstante, o Consello da UE impuxo a súa postura neste punto en liña co pactado en xullo polo Consello Europeo (os xefes de Estado e de Goberno). Deste modo, o orzamento 2021-2027 ascenderá a 1,074 billóns de euros. O reforzo das partidas chave chegará, preferentemente, das multas que a Comisión Europea impón a empresas por prácticas anticompetitivas (11.000 millóns) e de utilizar 2.500 millóns nas marxes do orzamento. Emisión de débeda Outro dos aspectos en que se impuxeron os Gobernos sobre os eurodeputados é no tratamento dos intereses que xerará a débeda para financiar o plan anticrise. Finalmente, tal e como defendía o Consello, incluiranse dentro do teito do orzamento. A cambio, ambas as institucións pactaron unha "folla de ruta" para a introdución de novos recursos propios a medio e longo prazo que sirvan para pagar os vencementos desta débeda. "Non podemos aceptar que a débeda provoque que no futuro se recorten os programas e os fondos", explicou o eurodeputado portugués José Manuel Fernandes, membro do equipo negociador da Eurocámara. Porque o acordo deixa o camiño expedito para que os Estados ratifiquen nos seus Parlamentos a lexislación que permita á Comisión Europea emitir débeda para financiar o Fondo. Porén, o éxito non está garantido dado que Hungría xa ameazou con vetar as decisións que requiren unanimidade ─o orzamento e os recursos propios─ polo seu descontento coa vinculación entre diñeiro e respecto polos valores comunitario e o Estado de Dereito.


Summary: Montse Prado e Rubén Cela respaldaron na capital catalá a mobilización a prol da liberdade dos presos.

Con @montseprado representando á Executiva d @obloque en Barcelona nunha multitudinaria manifestación pola liberdade e a democracia. pic.twitter.com/RhJkWJHVhb— Rubén Cela (@rubencela) 11 novembro 2017


Summary: O BNG defendeu no Parlamento galego a reivindicación de colectivos desta comarca de ser considerados provincia e reforzar ligazóns con Galiza. Populares e socialistas avanzaron o seu rexeitamento á iniciativa que será votada na sesión do hoxe.

O BNG defendeu esta terza feira no Parlamento galego unha proposición non de lei pola que se daba voz na Cámara galega á iniciativa de Coalición polo Bierzo para pedir o recoñecemento do dereito do Bierzo a recibir a consideración administrativa de provincia, na que os veciños poidan decidir o seu encaixe territorial a través dunha consulta popular. A proposición foi defendida pola deputada nacionalista María González Albert e pide tamén que, no caso de que a vontade libre da sociedade do Bierzo opte por incorporarse á Galiza, o Goberno galego adopte as medidas legais necesarias, sempre de acordo coa Junta de Castela e León e nas canles regradas establecidas no Congreso, co fin de verificar no plano institucional esa aspiración. A parlamentaria lembrou que, con motivo da celebración este ano dos 200 anos da creación e posterior perdida da "Provincia do 'Vierzo' e o trixésimo aniversario do Consello Comarcal do Bierzo, o partido de Coalición polo Bierzo empezou unha campaña para abrir un debate sobre a identidade desta zona e o seu encaixe no Estado español. "En resumo, trátase de recoñecer que o Bierzo existe e que o que ten que dicir se escoite tamén no noso país" "Un debate máis vivo que nunca" que, segundo indicou, maniféstase en tres alternativas: "A posibilidade de crear unha provincia dentro de Castela e León, unha nova comunidade autónoma de León que incluíse ao Bierzo ou a inclusión dunha provincia do Bierzo dentro de Galiza", sinalou para asegurar que o obxectivo desta iniciativa é que Galiza "non fique allea" ao debate que se dá na "comarca veciña". A iniciativa avoga tamén por abrir un diálogo coa Junta de Castela e León e o Consello Comarcal do Bierzo para establecer pautas de colaboración institucional en ámbitos diversos e de interese recíproco, así como para formalizar unha foro estábel e permanente de coordinación e diálogo sobre asuntos que afecten ao Bierzo, Valdeorras e franxa oriental de Lugo, ao amparo do artigo 35 do Estatuto de Autonomía galego. Tamén pide colaborar coa Junta e o Consello Comarcal do Bierzo nos actos de celebración do 200 aniversario da creación da "Provincia do ' Vierzo' ou Provincia de Vilafranca do ' Vierzo". "En resumo, trátase de recoñecer que o Bierzo existe e que o que ten que dicir se escoite tamén no noso país", manifestou nunha intervención na que destacou os vínculos desta zona con comarcas galegas como a de Valdeorras. Rexeitamento Aínda que a iniciativa debatida a última hora desta terza feira será votada na xornada de hoxe, tanto PPdeG como PSdeG avanzaron a súa postura en contra polo que previsibelmente non sairá adiante. En primeiro lugar, o socialista Pablo Arangüena criticou que os nacionalistas pretendan que o Parlamento galego se posicione sobre un territorio que está fóra de Galiza "por moitos vínculos que poidan existir"."Non será que sen dicilo queren sentar un precedente para recoñecer o dereito para decidir?", preguntou o socialista. Ademais, afirmou que crear unha provincia para sumar o territorio a Galiza supoñería "quitarllo a León". "Os enfrontamentos políticos que poderían xerar todo tipo de conflitos, desorde e caos". Pola súa banda, o parlamentar do PPdeG Alberto Pazos criticou que "no medio dunha pandemia" a "prioridade" para o BNG "sexa debater a creación dunha nova provincia en Castela e León". "Paréceme unha frivolidade", apuntou. A parlamentar do Bloque asegurou sentir "vergoña" das intervencións realizadas por ambos os parlamentarios e afeou ao PP que para eles "os dereitos sempre sexan extemporáneos". "Para nós non", afirmou.


Estes días chove – bendita choiva –, algo bastante común por aquí, especialmente en inverno. Pero nunca chove a gusto de todos, claro. Hai pouco enterámonos do bloqueo por orde xudicial de seriespepito, ao que lle seguiu a caída de series.ly e magnovideo. E hai nada, finalmente, o peche dos servidores centrais de thepiratebay. Non é nada novo. Como tampouco son novos os debates que se xeran en torno a esta cuestión. É boa a piratería? Aporta ou réstalle ao tecido cultural das sociedades? Os escritos en torno ás industrias culturais son tan vellos como as propias industrias. Porén, nos debates actuais, e nas apostas programáticas, creo que hai un grave erro de base. Sempre colocamos no centro do debate, como único elemento determinante, ás creadoras e creadores de contidos, limitando o campo de análise ao propio proceso de creación ou goce da produción cultural. Sempre colocamos no centro do debate, como único elemento determinante, ás creadoras e creadores de contidos, limitando o campo de análise ao propio proceso de creación ou goce da produción cultural A teórica canadense Jody Berland, no seu texto Baile de anxos, aposta por levar ao debate sobre as industrias culturais un punto de vista distinto: os espazos1. Ao longo da historia, toda a produción cultural estivo determinada polos espazos, condicionada desde a súa concepción. Afirma a autora, por exemplo, que as obras de Dickens estaban pensadas para seren lidas en voz alta, en torno a un lugar no que a patriarcal e clasista familia vitoriana se reunía, do mesmo xeito que nos actuais estudos de gravación é habitual condicionar a produción musical a como poida soar a canción na radio dun coche, ou nos auriculares dun móbil. Os formatos .mp3, de menor calidade que os .wav ou .ogg pero maior portabilidade que estes, son un exemplo de como as técnicas culturais están determinadas polos espazos. Segundo Berland, dada a actual evolución das tecnoloxías da información "os espectadores poden estar en bares, tendas, estacións de autobuses, quioscos ou locais de baile. As culturas xuvenís baseadas na música que resisten en salas de concertos xa non conforman o primeiro grupo de consumidores de música popular", e é que actualmente a forma habitual de consumo da maior parte da poboación non ten nada que ver coa que se quere proxectar nos reaccionarios marcos lexislativos. Houbo industrias que, conscientes deste cambio de paradigma, crearon mecanismos para aproveitar os novos espazos que as estruturas xeraban O consumo de música, cine ou literatura mudou por completo alí onde as novas tecnoloxías da información chegaron. Novos conceptos como o streaming¸ portabilidade, nube, lossless, aparecen en escena. Houbo industrias que, conscientes deste cambio de paradigma, crearon mecanismos para aproveitar os novos espazos que as estruturas xeraban. Música ou cine ao instante e por un prezo enormemente reducido. O capitalismo, nun "proceso de espacialización" – como diría Lefebvre – adáptase para sobrevivir, e faino mediante unha serie de crises internas. Durante estas crises, o sistema recoñécese a si mesmo en descomposición e actúa simultaneamente de dúas formas distintas. Primeiro aférrase ás vellas leis. Por outra parte, e ao mesmo tempo, asume a necesidade do cambio Durante estas crises, o sistema obsérvase e recoñécese a si mesmo en descomposición. Sabe que non pode continuar, e actúa simultaneamente de dúas formas distintas. Primeiro aférrase ás vellas leis, nega o seu estado, e trata de deter a hemorraxia como pode. A SGAE, ou a Coalición de creadores, a nova LPI, son manifestacións desta vertente conservadora. Por outra parte, e ao mesmo tempo, asume a necesidade do cambio como condición para a súa supervivencia e adáptase asumindo os custes que sexan necesarios. Spotify, Google, os novos vídeo-clubs online. As contradicións quedan en evidencia. Estas crises son a proba viva de que se esgota o sistema. É incapaz de coordinarse. Mais ollo, non significa isto tampouco que vaia colapsar. Pois se non se actúa con contundencia, exhibindo as contradicións e forzando a ruptura do sistema, este ten os mecanismos necesarios para perpetuarse. O filósofo francés André Gorz vía no movemento do software libre a "negación práctica das relacións sociais capitalistas"2 e vía na loita entre softwares libres e privativos "a expresión dun conflito máis xeral entre unha economía postcapitalista en desenvolvemento e actores industriais que se aferran desesperadamente ás ferramentas convencionais da propiedade intelectual"3. Gorz identifica aos defensores do software libre como aqueles suxeitos que de xeito natural se rebelan contra as normas inflexibles e calcificadas que lles impiden o verdadeiro goce persoal da creación. Os mesmos suxeitos que se atopan detrás do movemento Creative Commons, por exemplo, que pula por un sistema de dereitos que atenda a principios de xustiza e social e non a intereses de lobbies e grandes produtoras. Movementos intimamente vinculados á reprodución ilegal de contidos. Pero entón, por que non nos atrevemos a recoñecer aos suxeitos da piratería como interlocutores políticos válidos? Se ben é certo que a piratería constitúe unha espontaneidade primaria e que esta espontaneidade debe corrixirse a través de propostas concretas – como os movementos copyleft, Creative Commons, e outras alternativas de xestión de dereitos – non deixa de ser certo que é a manifestación principal e primaria dun cambio nas estruturas do sistema. Un acto político. Quen non participa, dun xeito ou doutro, del? Por que non nos atrevemos a recoñecer aos suxeitos da piratería como interlocutores políticos válidos? Asumamos o debate. Enriquezamos os termos e formulemos novas cuestións. É xusto, por exemplo, que se equiparen os beneficios que un grupo musical obtén da venda dun disco – traballo artificial e infinitamente reproducible – ao concepto básico de salario, con todas as súas consecuencias? Cal é o papel que as creadoras e creadores xogan na sociedade? Hai moitas preguntas que facerse. Ao meu xuízo, practicamente ningunha organización de esquerdas tomou aínda unha postura clara e definida sobre estes asuntos. Existe certa precaución e certo medo a acabar por posicionarnos no bando dos "malos", porque á fin e ao cabo somos incapaces de saírnos de certos tabús e certos axiomas, bloqueando debates e análises. Simplemente deixamos que chova, porque como aquí sempre choveu, e total, "nunca chove a gusto de todos"... NOTAS 1- Angels dancing: Cultural technologies and the production of space, Routledge New York, 1992. 2- André Gorz, L'Inmatériel, Galillée, París, 2003. 3- Paráfrase da tese de Gorz sacada do artigo "L'étrange destin du logiciel libre" de Sébastien Broca - Le Monde Diplomatique edición de xullo de 2014.


Summary: Primeiro torpedo á liña de flotación da Marea desde Madrid. Un dos ideólogos de Podemos considera que os resultados na Galiza terían sido mellores para a súa formación política se Podemos non se tivese integrado na Marea.

Polemista nato, aliado neste momento de Pablo Iglesias na pugna con Errejón por definir liña política do partido, Monedero pon en cuestión a política de alianzas da súa formación na Galiza, saldada na integración no partido instrumental de En Marea. Cumpre lembrar que esa integración foi decidida directamente polo secretario xeral da formación morada, Pablo Iglesias, cando a organización galega, após un referendo, se tiña posicionado a prol dunha coligazón e non de facer parte do novo partido instrumental. Isto é, a organización galega non quería desdebuxar Podemos en En Marea, xusto o que agora bota de menos Monedero. Nunha entrevista en Antena 3, Monedero afirmou literalmente: "Cando Podemos recupera quen é e se apresenta como quen é, o resultado é amplamente satisfactorio", un argumento que o leva a criticar que na Galiza o partido morado se "disolvese nunha coligazón [en realidade, nun partido instrumental] máis grande e coa súa identidade non ben debuxada". O argumento de Monedero non encaixa coa realidade eleitoral de Euskadi, onde Podemos, embora ir en solitario e coa marca propia, ficou moi aquén das expectativas, claramente batido por EH Bildu. A ese respeito, o cofundador do partido morado atopa como explicación a seguinte: a formación de Otegi tería "copiado" a mensaxe podemita pondo o acento no dossier social antes do que na cuestión nacional.


Summary: Estamos de aniversario no Sermos en papel: catro anos na rúa -a primeira entrega saíu o 8 de xuño de 2012- e alcanzamos o número 200. Con tal motivo achamos ben facermos unha análise de como está o xornalismo na Galiza e se ese é o xornalismo que precisamos.

Xornalismo necesario é o título xenérico desta entrega do A Fondo, o caderno de análise do noso semanario que esta quinta feira atinxiu o seu número 144. Coordenado polo director do meio, Xosé Mexuto, este A Fondo analisa o estado do xornalismo na Galiza desde diferentes focaxes e empresta unha especialísima atención a aquel que, como Sermos, está vocacionado para construír un espazo galego de comunicación, naturalmente en galego. Colaboran neste número Manuel Veiga, escritor e xornalista, ex director de A Nosa Terra; Dani Candal, responsábel da Rede Galega de Vídeo Blogues; Rebeca Romero, xornalista á que podedes ler en annemerkel.org e planetasaturno.me; Adrián Ferro, estudante de xornalismo na USC e Rocío Castro, xornalista de Sermos especializada en información cultural e ex directora de Vieiros. Podedes facervos con este A Fondo mercando o número 200 do Sermos nos pontos de venda habituais e tamén na nosa loxa.


Summary: O presidente estadounidense declara que se China non presiona a Corea do Norte para que desartelle o seu programa nuclear será EEUU quen o faga

Donald Trump lanzou un ultimatum a China para que presionase a Corea do Norte co fin de que desartellase o seu programa nuclear. No caso de non ser así, o presidente estadounidense non parece ter problema en actuar en solitario. Mentres tanto, Trump e o presidente chinés, Xi Jinping, planean reunirse esta semana para discutir este e outros temas. O encontro entre os dous presidentes, previsto para os días 6 e 7 deste mes, vai ter lugar en Florida, no Mar-a-Lago resort. Trump declaraba nunha entrevista de Financial Times que sentía gran respecto por China e por Xi Jinping e que non estaría sorprendido se deste encontro saíse algo "bo para ambos países". Pese a que as relacións entre EEUU e China non sempre foron as mellores, o presidente estadounidense cre que China debería colaborar por motivos comerciais. De non ser así, Trump non descarta a posibilidade dunha cimeira con Kim Jong-un. Tras estas declaracións, Theresa May insinuaba que quizais Trump debería pensar ben actuar en solitario xa que Reino Unido apoia a acción conxunta con China. Pero May non é a única que ten algo que obxectar ao que parece ser o plan B do presidente norteamericano. Varios expertos no conflicto de Corea do Norte como Jim Walsh, MIT's Security Studies Programme, explicaban aos medios que as opcións "boas" que existen para que EEUU actúe en solitario nesta cuestión son ínfimas. A maior parte dos analistas desaconsellan a Trump a vía militar en solitario contra Pyongiang Robert Kelly, catedrático da Pusan National University en Corea do Sur, engadía ademais as poucas posibilidades de éxito de EEUU dun posible enfrontamento entre ambas nacións tendo en conta que Corea do Norte se leva preparando para atacar Norteamérica dende o remate da guerra de Corea nos anos cincuenta. Por outra banda, Vivian Zhan, catedrática na Universidade de Hong Kong, declaraba que de ter querido actuar en solitario, EEUU debería telo feito antes de que Corea do Norte desenvolvese o seu programa nuclear, sumándose así a opinión de moitos de que Trump non pode controlar agora mesmo esta situación sen China. O principal medo de Estados Unidos é actualmente a posibilidade de que nalgún momento Corea do Norte desenvolva a capacidade de enviar mísiles de longo alcance e chegar a territorio estadounidense. A resposta correcta a estas probas nucleares norcoreanas non está moi clara. No ámbito militar, o secretario de estado, Rex Tillerson, considera que as medidas de prevención militares podían ser unha posibilidade. Porén, para o secretario de defensa, James Mattis, empregar ou preparar calquera tipo de arma nuclear sería reaccionar de xeito excesivo. No plano político, as Nacións Unidas e varios países sancionaron xa Corea do Norte polo seu programa nuclear. Entre as medidas a tomar, actuar contra os países fornecedores de Pyongiang parece ser o camiño máis directo. Pese a este escepticismo xeralizado e ás dificultades do seu propio equipo de goberno e da comunidade internacional para atopar unha resposta axeitada a este conflito, o presidente estadounidense respondía convencido que estaba seguro do seu éxito. Non obstante, Trump non quixo dar detalles de que accións tomaría, refuxiándose de novo na súa desconfianza na prensa.


Summary: A policía local de Tui denunciou unha estafada no calote das preferentes por un comentario que escribiu no seu perfil de Facebook. A Subdelegación do Goberno impúxolle á acusada unha multa económica de 300 euros amparándose na Lei Mordaza aprobada polo PP.

A Plataforma de persoas afectadas polas preferentes do Baixo Miño denuncia máis unha multa a unha das súas activistas. Nesta ocasión a sanción vai dirixida contra Yolanda Viñas, veciña de Tui multada pola policía local após expresar a súa opinión na rede social Facebook o 7 de decembro de 2015. É a primeira vez que un membro da Plataforma recibe unha sanción por expresar a súa opinión nas redes sociais A policía local xustifica esta multa debido a un comentario que escribiu a tudense no seu perfil de Facebook cando facía referencia á publicación dun medio de comunicación. É a primeira vez que un membro da Plataforma recibe unha sanción por expresar a súa opinión nas redes sociais, ao entender a Subdelegación do Goberno que se lle falta ao respecto á policía. "Falta de respeto y consideración a los miembros de Fuerzas y Cuerpos de Seguridad" Na notificación recibida, a Subdelegación do Goberno acusa Yolanda Viñas de "falta de respeto y consideración a los miembros de Fuerzas y Cuerpos de Seguridad, al verter en su muro de Facebook descalificaciones hacía la Policía Local tales como "podedes botar a man as vosas partes e axitar enérxicamente como fixo algún de vos diante dos nosos vellos..." "ou e que non sabiades xa si as tiñades na bragueta ou no gorxa" "podedes collelos polo peito e mándalos para corte como tamén fixéstedes eos avós..." "podedes poñerlle un xeonllo na cabeza contra o chan como fixéstedes con Lois Baulo, un rapaz cunha gravísima discapacidade psíquica pero non violento que só pediu ir ó baño" "nos gañamos 44 xuizos aínda que fostes mentir ó xulgado...", hechos comprobados en las dependencias de la Policía Local de Tui, Tui (Pontevedra), a la 20:45 horas del día 08/12/2015". A sanción ten amparo na coñecida como "Lei Mordaza", a Lei 4/2015, de 30 de marzo, de protección da seguridade cidadá, aprobada polo Partido Popular no medio dunha forte contestación social. Así, na notificación saliéntase que os citados feito "sin perjuicio de lo que en su caso resulte de la instrucción del presente procedimiento, pueden ser constitutivos de la infracción Grave prevista en el art. 37.04) de la Ley 4/2015, de 30 de marzo, de protección de la seguridad ciudadana, sancionable con multa desde 100 hasta 600 euros, tal y como establece el art. 39 de la misma Norma". Multas da policía local de Tui Segundo denuncia a Plataforma, só na comarca do Baixo Miño houbo 50 sancións (de 20.000 euros en total) que foron recorridas perante o Contencioso Administrativo e que concluíron cunha resposta favorábel ás persoas preferentistas. "Os axentes mentiron", defende a Plataforma do Baixo Miño Engade a plataforma que "só no Concello de Tui, algúns axentes da policía local impuxeron 10 sancións de 600 euros cada unha, unha multa de 500 euros e outra de 100". "Xa houbo resposta do Xulgado do Contencioso Administrativo de Pontevedra, onde se demostrou que estes axentes mentiron e as multas foron retiradas".


Summary: Presentou un recurso por cuestión de forma e de fondo perante a sala do penal da Audiencia Nacional.

A defensa de Causa Galiza recorreu perante a sala do penal da Audiencia Nacional o auto do xuíz Eloy Velasco polo que reiteraba a suspensión de actividades da organización independentista, por un ano e prorrogábel. O avogado Guillerme Presa confirmou que solicitaran "a nulidade do auto", tanto por cuestións de forma como de fondo. Así, Presa informa que un dos elementos que cuestionan no recurso "é que o xuíz non respectou a orde que lle dou a sala do penal cando estimou o noso recurso". Refírese á anulación pola Audiencia Nacional do primeiro auto de Velasco suspendendo as actividades de Causa Galiza, e obrigando a repetir a comparecencia. "Os delitos de enaltecemento do terrorismo están moi perto dos delitos de opinión, e estes non deberían existir, é liberdade de expresión" Segundo explica Presa, esa comparecencia tería que se repetir "en base ao artigo 544 da Lei de enxuizamento crimninal" e fíxose conforme ao artigo 570 do Código Penal. "É unha diferencia importante: o xuíz instructor non pode modificar unha decisión da sala do penal da Audiencia Nacional", sostén o letrado da defensa dos independentistas. "O auto é nulo, o xuíz non fai o que se ordenou". Mais o avogado sinala que piden a nulidade do auto tamén por outras cuestións, como entender que "non existen indicios suficientes de delito", polo que non se xustifica adoptar unha medida como é a de suspender as actividades dunha organización política. Presas coincide en que estamos nun certo momento no que dereitos e liberdades civís están baixo sospeita, e pon como exemplo as denuncias de delitos de enaltecemento do terrorismo, "que están moi perto dos delitos de opinión, e estes non deberían existir, é liberdade de expresión". "Vítimas futuras" Entre os argumentos esgrimidos polo xuíz Eloy Velasco para suspender Causa Galiza está, textualmente no auto, "a protección de futuras vítimas". O avogado da Defensa indica que sería "o propio xuíz" quen tería que explicar o recurso a tal argumento. Mais, explica, "todo delito ten unha vítima, real, potencial... e o xuíz xustifica a suspensión de Causa Galiza nun delito de enaltecemento do terrorismo". Cómpre lembrar que os 9 membros da dirección de Causa Galiza encausados pola Audiencia Nacional reiteraron hai uns días a través dun comunicado que esta organización "atuou sempre com métodos legais ao serviço do Povo Galego e da causa independentista" e cualificaron as acusacións da Audiencia Nacional como " um disparate judicial e político destinado, exclusivamente, a impedir que trabalhemos politicamente".


Summary: A lei de terras do PP tenta recuperar agora parte da política agraria do bipartito

O complexo agrario galego precisa aumentar a súa base territorial. Malia que a superficie agraria útil (SAU) representa unha cuarta parte do territorio total da Galiza, o 28% do conxunto das fincas -11 millóns de parcelas rústicas pertencentes a 1,6 millóns de propietarios, cunha media de 6,6 predios por cabeza e unha dimensión moi próxima a 2.500 metros cadrados de extensión-, representa a metade da media da Unión Europea, onde as terras agrarias traballadas alcanzan en moitos Estados máis de 50% do seu territorio. A superficie agraria útil non deixou de diminuír desde a integración do Estado español na Unión Europea. Así o demostran os datos oficiais fornecidos polo Ministerio de Agricultura. Na última enquisa sobre a estrutura das explotacións agrícolas, realizada polo Instituto Nacional de Estatística (INE), Galiza perdeu nos últimos 30 anos 88.643 hectáreas para actividade agraria, o que significa unha caída de 12,5% en relación ao ano 1987. Naquela altura, a Galiza contaba con 710.514 hectáreas de superficie agraria útil e con un total de 227.359 explotacións cunha base territorial de 3,12 hectáreas, fronte a 612.143 hectáreas de SAU e 79.994 explotacións cunha base territorial de 8,29 hectáreas do ano 2016. Plan de recuperación da terra agraria A falla de base territorial é un dos principais problemas que enfronta o sector agrícola no territorio galego. Deste modo, por exemplo, mentres as explotacións leiteiras no conxunto europeo ten ao seu dispor unha extensión de aproximadamente 40 hectáreas, a superficie das granxas galegas preséntase moi inferior, o que provoca unha desvantaxe comparativa como consecuencia da alza dos custos de produción. Precisamente, a maior dependencia de pensos ou do mercado de forraxes provoca que as explotacións galegas deban destinar o 55% dos seus ingresos a facer fronte aos gastos de alimentación dos animais. O proxecto de Lei de recuperación da terra agraria da Galiza responde á idea de reverter esta situación. A iniciativa impulsada polo Goberno galego e presentada no Parlamento polo Partido Popular, xa foi adiantada a comezos de decembro de 2020, nunha comparecencia conxunta despois dun Consello da Xunta, polo presidente, Alberto Núñez Feixoo, e o conselleiro de Medio Rural, José González. No mesmo texto lexislativo proponse como resposta á demanda de base territorial "nunha zona agrupando unha superficie mínima" a figura dos "polígonos agroforestais", cuxa extensión vai ser diferente en función das comarcas e da participación voluntaria nos mesmos. As organizacións sindicais agrarias advirten de que o proceso de abandono das terras non se resolve unicamente lexislando e require de vontade política e financiamento, destacando que nas contas galegas para 2021 non se recollen partidas para este fin. Ao tempo, desde o Goberno galego salientan a complexidade técnica do proceso en marcha, exemplificado no gran número de parcelas de natureza rústica de propietario descoñecido, que segundo os datos da Consellaría de Medio Rural representan o 30% do total existente. O banco de terras O proxecto de Lei de recuperación da terra agraria da Galiza propón volver activar o Banco de Terras, un instrumento posto en marcha pola Consellaría de Medio Rural, do Goberno bipartito, dirixida por Alfredo Suárez Canal e que o Partido Popular converteu na campaña das eleccións galegas de 2009 en albo central das súas críticas, chegando a cualificalo como "unha sovietización encuberta" e unha vía para privar a cidadanía da propiedade das súas terras. Porén, 11 anos despois os populares defenden na súa proposta lexislativa "reforzar o papel do Banco de Terras" como "instrumento público de intermediación na mobilización da terra agraria", definíndoo como "figura fundamental para o desenvolvemento dos novos instrumentos de recuperación da terra agraria".


Summary: O grupo socialista abandona o pleno municipal de Ourense após "un corte de mangas" e unha desculpa obrigada do concelleiro Telmo Ucha. A sesión estivo chea de reproches entre os distintos partidos.

A política municipal ourensá volveu dar un exemplo do que é un clima tenso entre os grupos no pleno decorrido esta sexta feira. O alcalde, Gonzalo Pérez Jácome, protagonizou un enfrontamento cun dos edís díscolos de Democracia Ourensá (DO), Miguel Caride, mentres que os socialistas abandonaron o pleno aludindo ás "faltas de respecto" por parte do rexedor e o seu equipo de dous concelleiros. A tensión volveu ao salón de plenos de Ourense se é que algunha vez marchou desde que o pasado setembro varios edís puxeran en dúbida os movementos económicos de Jácome en DO e rachara o pacto de goberno co PP. Precisamente unha das disputas da xornada foi entre Gonzalo Pérez Jácome e o que exercera de voceiro dos edís que quixo expulsar do partido, Miguel Caride. "Hoxe teño unha sensación moi satisfactoria, como se fose o líder da terceira forza política se me permiten dicilo así", asegurou Caride, hoxe voceiro dos non adscritos, mentres a tensión ía en aumento. "Non sei se veño a un pleno ou a recibir o sacramento da Confirmación porque despois de escoitar o teu discurso (falando das palabras do rexedor) quédame confirmado que o mellor que fixen na miña vida, nestes momentos, foi apartarme de ti e do teu proxecto político porque non sei onde vas", espetou. "Non foi exactamente que che apartases. Tentaches 'chimparme' e quedar co que construíra, que é distinto", acusou de volta Pérez Jácome. Estas acusacións mutuas déronse no debate dunha moción que nada tiña que ver coa lea política. A proposta do Ciudadanos falábase de saúde mental. Choque PSOE-DO O PSOE tamén levaba as súas ideas a esta xuntanza, pero cando foi o momento de falar delas xa non tiña representantes dentro da sala. Despois de varios enfrontamentos co alcalde e os dous edís que o acompañan no Executivo municipal decidiron marchar. Escusaron o seu comportamento polas "faltas de respecto" que, dixeron, sufriron durante a sesión. De feito, acusaron ao concelleiro de Democracia Ourensá, Telmo Ucha, de facerlle "un corte de mangas" ao portavoz socialista, Rafael Villarino. Ante esta suposta situación, reclamaron que se pediran desculpas, ao que Ucha respondeu cun novo xesto porque non sabía o que os concelleiros da oposición viran. "Eu non obrigo a ninguén a desculparse por algo que non cre pero descúlpome", dixo. O grupo non deu por válida esa resposta e marchou. Mesmo a veciñanza está incómoda co clima político de Ourense, pois o representante da Asociación de Veciños Miño acudiu ao Consistorio para acusar o Goberno local de "dinamitar o movemento veciñal". Explicou que isto se debía a que as entidades se viron "obrigadas" a pedir créditos porque as axudas foron convocadas a final de ano. Críticas a Feixoo Por outra parte, o rexedor reprochou ao presidente da Xunta, Alberto Núñez Feixoo, que non o reciba para falar dos intereses da cidade. "Pedín citas con distintos ministerios e tampouco teño resposta. Podería facer unha acampada ou unha marcha pero entón dirían que son un alcalde friki. Creo que só cambiaría algo se copiásemos a Catalunya e Euskadi, que se presentan con partidos do seu territorio", finalizou Pérez Jácome.


Summary: O certame da Deputación da Coruña recoñece e premia iniciativas de promoción da lingua galega.

O Premio Rosalía de Castro de Lingua da Deputación da Coruña recaeu na súa décima edición no portal GCiencia, na categoría de colectivo, e no proxecto '21 días co galego', promovido por Pilar Ponte, na categoría que recoñece o traballo específico coa infancia e a mocidade. O premio concédese a GCiencia por "contribuír á visibilización e ao prestixio da lingua galega no ámbito da divulgación científica, a través dun medio de comunicación que é un dos máis visitados en lingua galega". O fallo valorou tamén "o proceso de normalización do galego científico, crucial para que as persoas que o falan poidan percibir que todos os contidos de todos os temas poden ser comunicados nesta lingua". No que respecta ao 21 Días co Galego, , o xurado valora unha iniciativa que considera pioneira "para combater os prexuízos e estereotipos que se consolidou, estendeu e mesmo inspirou outras, referente no apoio á promoción do uso do galego entre a mocidade". Subliña aliás qie o proxecto favorece "a adquisición da competencia en lingua galega xunto coa normalidade do seu uso social na mocidade non galegofalante como primeira lingua ou como lingua de relación habitual". En 2018 os premiados con este galardón foron Galipedia - na categoría de colectivo, entidade ou asociación que destaca na promoción da lingua galega- e no grupo musical Pirilampo na modalidade que premia proxectos ou iniciativas que traballan cos tramos máis novos de poboación.


Summary: Os produtores poñen fin a case 2 semanas de bloqueo da superficie francesa na Coruña.

Representantes de Carrefour no Estado español comprometéronse na noite desta segunda feira cos gandeiros a incrementar de inmediato 2 céntimos no pago que fan por litro de leite ás industrias prveedoras da multinacional para que estas repercutan esa suba nos gandeiros. Un compromiso que a multinacional francesa ofreceu após case 2 semanas de bloqueo da súa superficie na Coruña polos tractores. Os produtores da Plataforma en defensa do sector lácteo galego protestaban así polo baixo prezo do leite, que non cobre nin os cutos de produción. Mais desde Carrefour chegou tamén outro compromiso por escrito: crear unha marca que permita pagar o produtor 33,8 céntimos o litro, algo que sería efectivo nun prazo entre 2 e 3 meses. Ao coñecer estes compromisos, os gandeiros decidiron en asemblea levantar o bloqueo. A vitoria en Carrefour vense unir ás conseguidas nestes días de protestos e mobilizacións con cadeas como Eroski ou Lidl, que tiveron que pactar. Porén, as mobilizacións podería manterse, pois hai firmas que seguen sen cumprir, como denuncian os produtores en referencia a nomes como DIA ou Gadis.


Summary: A convocatoria xunta 500 traballadoras e traballadores que golpean o chan da praza do concello con cascos de GFG Alliance para chamar a atención sobre o que reivindican e co ánimo de "salvar" a factoría, cuxos donos se atopan en proceso de negociación para a súa venda á británica Liberty.

A organización da manifestación concibe este acto coma unha "reunión familiar", no actual contexto de medidas de seguridade para evitar a propagación da Covid-19 o comité de empresa pedía que se respectasen a distancia de seguridade e o uso de máscara. O presidente do comité de empresa, Xosé Antonio Zan, explicou que o acto pretendía tamén lanzar a mensaxe aos gobernos de que o persoal traballador necesita que "sigan apostando" por eles. "Somos moi bos no que facemos", defendeu e pediu investimentos para seguir "demostrando" que son "produtivos e competitivos". Zan referiuse á reunión que teñen prevista o vindeiro mércores ás 16,30 horas en Madrid con representantes de GFG Alliance, unha cita que esperan que marque "un antes e un despois" para a planta de San Cibrao. Os traballadores, engadiu, valoran a actitude do grupo británico de convocar aos representantes a un encontro presencial para dicirlles "á cara" que plans teñen. Pola contra, o presidente do comité criticou a postura de Alcoa, que "non está a dar a cara" e á que lle pediu que non siga con "ameazas", en alusión ao comunicado da empresa difundido este sábado, no que acusaba a Liberty House de presentar demandas "non razoables". "Que non use aos traballadores. O que quere é pornos nerviosos para que forcemos a Alliance a ceder", sinalou e manifestou que son as dúas empresas "as que teñen que chegar a un acordo". Neste proceso, volveu a pedir o respaldo das administracións públicas. A polémica con Liberty House O comunicado ao que se refería Zan explicaba a proposta de transferir as instalacións por un euro, achegar 42 millóns de euros a "un fondo para o éxito futuro da planta" e formalizar un contrato para fornecer alumina durante cinco anos "en condicións estándar de mercado". A multinacional estadounidense indicaba que "catro días despois" da data límite establecida por GFG Alliance para chegar a un acordo sobre as condicións xerais da operación, a compañía británica "respondeu" con "maiores demandas" á proposta que estaba sobre a mesa e "sen mostrar ningún avance para unha transacción en termos comerciais razoábeis". Liberty House exixe, segundo Alcoa, "opcións exclusivas para controlar a refinaría de alumina" que a empresa estadounidense ten tamén na Mariña e un contrato de subministración de por 20 anos "á marxe das prácticas comerciais actuais". Ademais, insisten, "négase a comprometer fondos propios" e, ás demandas xa expostas, engadiu a de contar cun "inventario de alumina de 90 días, cantidade que a planta non pode almacenar", por un valor duns 25 millóns de euros.


Summary: Consideran que a dirección do BE precisa de maior autonomía e de mais afirmación das propostas do partido, en troques de andar "à procura do entendimento com o PS".

Unha importante parte de militantes do Bloco de Esquerda (BE) fixeron chegar aos medios portugueses a súa posición contraria á aproximación da formación ao Partido Socialista (PS) nestes últimos tempos. Segundo publicaron, entre outros, a televisión pública RTP e o diario Público, un abundante grupo membros do partido mantiveron unha xuntanza na fin de semana para preparar unha moción, que será presentada na próxima convención do BE. Con todo, aseguraron que non están a valorar a posibilidade de crear unha nova corrente ou de preparar unha escisión. Os medios citan João Madeira, membro do Bloco de Esquerda desde a súa fundación. Este informou de que o movemento leva por nome Convergência e que reúne militantes do BE de "diferentes sensibilidades" que "estão preocupados" coa situación actual da formación. "Maior autonomía" Aínda que este grupo considera que os resultados electorais foron "bastante satisfatórios", tamén se pensa que a dirección do BE precisa de maior autonomía e de mais afirmación das propostas do partido, en troques de andar "à procura do entendimento com o PS". No encontro foi debatido un manifesto que será transformado na citada moción. "Vamos à convenção apresentar uma moção. As listas não são independentes das moções. A existência de uma moção política implica assumir responsabilidades na apresentação de uma lista. O resultado que obtivermos refletir-se-á na nossa participação dentro das estruturas nacionais do Bloco. Não se trata de disputar o cargo A ou B", afirmou João Madeira. Estas declaracións dan a entender que á moción que se presente irá asociada unha lista aos órganos de decisión do partido O PS, que gañou as eleccións en outubro, goberna Portugal con apoios puntuais de, entre outros, o BE, ao contrario do que acontecera na lexislatura anterior, cando asinara acordos escritos tanto co BE como co Partido Comunista e con Os Verdes.


Summary: A Comisión Europea propón recortes nas axudas agrarias e de cohesión para o período 2021-2027, dúas das políticas que tiñan Galiza como un dos países destinatarios. O impacto da tesoirada preocupa e non se limita ao sector primario. Eis un extracto da reportaxe publicada ao respecto no Sermos Galiza 296.

A Comisión europea anunciou o que moitos auguraban desde había tempo: unha proposta de orzamento para a Unión Europea de 2021 a 2027 na que se contempla un recorte de 5%. Tesoirada que nos Fondos de Cohesión e na PAC -ambos importantes para Galiza- poden ser maiores. Falta agora o proceso de negociación entre os Estados sobre esta proposta da Comisión. Mais moi poucos consideran que vaia haber cambios significativos nas contas. Nomeadamente porque a proposta de orzamento europeo responde a dúas chaves partilladas por gran parte dos Estados membros: a marcha de Reino Unido implica que cada ano haberá 12.000 millóns de euros menos de fondos (os que se achegaban desde Londres) e o cambio de paradigma polo que a cohesión interterritorial europea pasa a unha segunda orde fronte a uns novos intereses principais: defensa e política de inmigración. Non só as axudas a gandeiros ou agricultores galegos están en xogo con estes recortes. Desde as reformas de centros de ensino até a construción de barcos, dos cursos de formación para desempregadas a bolsas de estudo, da rehabilitación de patrimonio a accións ambientais ou construción de sendas peonís. Non poucas son as actividades e sectores que se poden ver afectados. [Podes ler a reportaxe íntegra no número 296 de Sermos Galiza, á venda na loxa e nos quiosques]


Summary: Pide que se integre no propio deseño do proxecto a tipografía e a obra gráfica do rianxeiro.

A portavoz municipal do BNG, Goretti Sanmartín Rei, defenderá no vindeiro Pleno unha moción para designar co nome de 'Daniel Castelao' a estación intermodal de Santiago de Compostela. A nacionalista propón que , con motivo das obras para a dotación da estación intermodal, se integre no propio deseño do proxecto a tipografía e a obra gráfica de Castelao "para alén de usar o seu interior como espazo expositivo permanente que contribúa a dar a coñecer a súa traxectoria cultural e política". Sanmartín considera que o compromiso para o país de Castelao ben merece que a estación leve o seu nome. Aliás, indica, cando foi deputado nas Cortes o nacionalista fixo unha especial defensa da necesidade de mellora do ferrocarril en Galiza. "O certo é que, 85 anos despois daquelas intervencións en que analizaba a falta de infraestruturas ligadas á dificultade para Galiza avanzar no desenvolvemento socioeconómico, segue a ser vixente en termos de desigualdade e discriminación con respecto a outros territorios do Estado español".


Summary: Galiza é un país con centos de bens culturais espallados polo territorio, pegadas vivas dun pasado rico, complexo e variado. Ante o desleixo institucional, múltiples iniciativas sociais defenden e preservan un legado patrimonial único. Falamos con algunhas delas.

Un grupo de persoas de diferentes ámbitos sumaron esforzos para poñer en marcha 'Patrimonio Galego', unha ferramenta para poder ter un Catálogo Social do patrimonio cultural galego, "unha especie de Wikipedia do Patrimonio", como resumen con retranca os seus promotores. Decidiron dar o paso perante a realidade "de que non sabemos cantos bens culturais hai en Galiza", en palabras de Manuel Gago, xornalista, experto en patrimonio e un dos responsábeis deste proxecto aberto. Nas 24 páxinas da relación de Bens de Interese Cultural (BIC) inscritos no Inventario Xeral do Patrimonio Cultural de Galiza 'son todos os que están mais non están todos os que son'. Patrimonio Galego leva catalogados máis de 6.500 bens culturais ao longo e ancho de toda Galiza. Na súa 'lista vermella' (definición empregada a nivel internacional para se referir a aqueles en estado de abandono ou risco) hai 40, cifra que vai aumentando coas denuncias e avisos de catalogador@s . "Unha das grandes ameazas para o patrimonio vén do abandono e desertización do rural", di Carme Varela, do Sorriso de Daniel Desde hai anos agroman en Galiza iniciativas, asociacións e colectivos que pulan por valer e facer valer o patrimonio galego. Desde O Sorriso de Daniel (centrada no románico galego) até Ardóbriga (da área de Pontedeume e Miño, traballa en aspectos do patrimonio inmaterial como a microtoponimia), pasando por Calmoseira (Cambados, preservando e dinamizando o patrimonio mariñeiro) ou Buxa, que se centra no patrimonio industrial. Son só 4 exemplos dunha longa listaxe de proxectos comprometidos co legado do País. Carme Varela, secretaria de O Sorriso de Daniel, ve no patrimonio románico -no que se centra o colectivo- "unha oportunidade para o rural", algo a ter moi en conta nestes tempos de alerta demográfica. Falar do románico en Galiza supón facelo de moito máis que os 800 edificios que - "nun grao de conservación desigual"- abrangue este estilo. Por iso Carme cita na conversa con Sermos Galiza Cunqueiro ("En Galiza até o aire que se respira é románico") ou Otero Pedrayo (nunca estivo Galiza tan en forma como no tempo do románico"). "Nós non facemos recuperacións integrais, senón pequenas intervencións", aclara Varela. Iso si, sempre "como primeiro paso, contactamos coa veciñanza e o asociacionismo local". "A administración vai por detrás da xente", afirma manuel sendón (FGCMF) Un dos exemplos da involucración social en Galiza -mesmo posta de exemplo a nivel internacional- nestas últimas décadas na defensa e recuperación do patrimonio é o acontecido co patrimonio marítimo, nomeadamente as embarcacións tradicionais. "Quedaban vivas poucas tipoloxías: a dorna, a gamela...os barcos tradicionais deixábanse morrer nas praias ou mesmo queimábanse por vellos nas fogueiras de San Xoán", lembra Manuel García Sendón, presidente da Federación Galega de Cultura Marítima e Fluvial (FGCMF), que integra na actualidade 46 asociacións de Galiza e mesmo algunhas do norte de Portugal. Fotografías: Soledad Felloza A reportaxe completa a dupla páxina tela no Sermos Galiza nº136, xa na loxa e nos pontos de venda habituais


Summary: Defende a xestión do seu goberno no que atinxe á autoestrada e criticou as propostas dos nacionalistas opara resgatar da autoestrada. Luis Villares (En Marea) denunciou o colapso da sanidade pública coas políticas do PP e Fernández Leiceaga (PSdeG) criticou o desleixo da Xunta a respecto do financiamento.

Volveron ao Parlamento as sesión de control ao presidente após o parón de Nadal. Infraestruturas, financiamento e colapso de urxencias foron as cuestións que desde a oposición se puxeron sobre a mesa para que o presidente as respondera. A primeira, Ana Pontón BNG), enumerou unha serie de cuestións chaves (corredor atlántico, AP9, ferrocarril…) nos que considera que o goberno galego non está a defender os intereses de Galiza. Non gostou Núñez Feijóo dos reproches e defendeu a xestión do seu goberno, mesmo gabándose de "devolver a equidade ás peaxes de Galiza". Unha frase que dita un día despois de coñecer que Fomento suprimirá a peaxe de Rande mais repercutirá o seu custo no resto de persoas usuarias non deixa de ter seu aquel. Pontón instou o presidente a "pensar en Galiza e non nos beneficios de Audasa" e animou o presidente a dicir a Mariano Rajoy que se ten cartos para resgatar as radiais madrileñas tamén pode facelo coa AP9". Un "subordinado de Rajoy", definiuno Pontón. O presidente pasou ao ataque (a facer oposición da oposición, como lle reprochan habitualmente desde as bancadas de En Marea, PSdeG e BNG) e acusou os nacionalistas de propor "disparates económicos". Financiamento Foi despois a quenda do portavoz do PSdeG, Fernández Leiceaga, que volveu preguntar sobre unha das súas cuestións predilectas: o financiamento autonómico e a importancia para Galiza. Reprochou a Feijóo que non actuase perante decisións lesivas para o país, como o recálculo das entregas a conta,"que nos fan perder 321 millóns de euros". "Pelexe polos intereses de Galiza e non polo trono dun líder á baixa", espetoulle Leiceaga a un Feijóo que defendía as decisión dos goberno central ao tempo que poñía en valor a política económica da Xunta: "Somos a autonomía onde menos medrou a débeda pública". Sanidade O colapso dos servizos de urxencias foi o tema que motivou a intervención de Luis Villares (En Marea), que acusou Feijóo de ser un "pesimo xestor" e de liderar unha política de recorte na sanidade pública. O que esdtá a pasar estes días en Urxencias coa vaga de gripe debe de entenderse dentro dos "recortes en persoal e gasto público" que a Xunta leva protagonizando nestes anos. "Eliminaron 1.705 prazas de persoal sanitario", díxolle Villares a Feijóo, ao tempo que afirmaba que as "prioridades do PP non coinciden coas prioridades da xente". Lembrou que os recortes en gasto real en sanidade foron de 18% e defendeu unha sanidade pública galega. Feijóo negou as acusacións e cargou contra a persoa do portavoz de En Marea, ao que acusou de basear as súas intervencións quer en "descoñecemento" quer en "demagoxia".


Summary: O Rally Rías Baixas sumou 119 pilotos inscritos. A proba olívica recupera os tramos nocturnos.

O 55º Rally Recalvi Rías Baixas, deu comezo esta quinta feira desde o centro de Vigo nun acto protocolario previo á competición que se iniciará hoxe. A proba, todo un clásico con validez para a Copa de España de rallys de asfalto, bateu este ano outro récord, neste caso de participantes, ao chegar aos 119, a máis numerosa do calendario oficial en todo o Estado español. Volve o Rally Ourense-Ribeira Sacra coa participación de Victor Senra Entre os pilotos que rodarán na proba organizada pola Escudaría Rías Baixas figura o actual líder da Copa, Víctor Senra, o piloto de Dumbría, que sairá co número 3 na porta do seu Skoda Fabia Rally 2 Evo, acompañado de David Vázquez. Ademais, parten de Vigo tamén os irmáns Vallejo co seu Porsche 911 GT3 e Álvaro Muñiz ao volante dun Hyundai i20 R5 e da Galiza son tamén Jorge Pérez, que correrá con Miriam Vega nun Skoda Fabia R5, Jorge Cagiao e Amelia Blanco farano sobre o Renault Clio Rallye 4. Novidades nos tramos Esta edición conta con algunhas novidades respecto do ano pasado. Unha delas é o percorrido por Ponte Caldelas o sábado, que terá 12,41 quilómetros de lonxitude. Outra será esta sexta feira mesmo ao recuperar a tradición dos tramos nocturnos entre Vigo-Nigrán e Gondomar-O Porriño. A acción da carreira comezará coa disputa do tramo cronometrado de Cualificación e o Shakedown pola mañá, para realizar xa o primeiro grupo de tramos pola tarde con dúas pasadas entre Vigo-Nigrán e entre Gondomar-O Porriño. O Rally de Pontevedra volve esta edición ao Salnés Para o sábado queda, ademais, unha segunda etapa, dividida neste caso en dúas seccións, que finalizará ás 18.30 horas, de novo na rúa Policarpo Sanz, no centro de Vigo. O piloto máis rápido en completar os 125 quilómetros cronometrados desta edición subirá ao caixón máis alto do podio desta edición nunha cerimonia de entrega de trofeos que se celebrará ás 19 horas do sábado 1 de outubro na rúa Policarpo Sanz de Vigo. A proba olívica fora axendada inicialmente para finais de maio mais, como consecuencia da reorganización do calendario deportivo estatal por parte da Real Federación Española de Automobilismo (RFEF), a Escuadra Rías Baixas viuse na necesidade de cambiar a data inicialmente prevista para a organización da 55 edición do Rally Recalvi Rías Baixas para finais para estes días.


Summary: As protestas do sábado en Francia conseguiron que os grupos que sustentan o Goberno reconsiderasen a súa posición e hoxe anunciaron que se fará unha nova redacción do polémico artigo 24 da 'Lei Mordaza' gala. É o punto –e seguido– a unha semana onde a autoridade moral das forzas de seguridade foi posta en cuestión.

Se James Baldwin (1924-1987) levantase a cabeza non recoñecería Francia. O autor e activista polos dereitos civís, que chegou a París con 24 anos e 40 dólares no peto, fuxindo do racismo nos Estados Unidos desde o seu Harlem natal, palidecería hoxe vendo o país e a capital do Maio do 68, o lugar onde confesou que por vez primeira non temera, sendo negro, pola súa vida. A semana pasada comezaba co expeditivo desaloxo dun campamento de inmigrantes, instalado na Praza da República parisiense tras ser retirados, sen alternativa de aloxamento, días antes de Saint-Denis. A violencia empregada pola Policía foi mesmo criticada polo ministro do Interior, Gérald Darmanin. Ao día seguinte, a Asemblea Nacional ─a Cámara baixa─ aprobaba a Lei de Seguridade Global, que no seu artigo 24 prevé a sanción "dun ano de prisión e unha multa de 45.000 euros" por difundir imaxes non borrosas dun policía ou dun militar. A norma contou con 388 votos a favor: A República en marcha (LRM, en francés), de Macron; Os Republicanos, que fundou Sarkozy; e Agrupación Nacional, da ultradereitista Marie Le Pen; e 104 en contra. E na quinta feira, o xornalista de Loopsider David Perrotin publicaba o vídeo da malleira de tres axentes de policía a un produtor musical negro, Michel Zecler, asemade recibía insultos racistas. Lei Mordaza Con estes vimbios chegouse á xornada do sábado, cando estaban convocadas manifestacións por toda Francia para, especificamente, protestar contra a Lei de Seguridade Global ─a 'Lei Mordaza' gala─; mais co resto de incidentes moi presentes. Polo menos 133.000 persoas, segundo cifras do Ministerio do Interior, e 500.000, segundo a organización, acudiron ás citas. Nalgunhas marchas, nomeadamente na de París e na de Lyon, producíronse enfrontamentos entre algúns dos manifestantes e as forzas de seguridade, informou Le Monde. Un total de 62 persoas resultaron feridas e 81, detidas. Un xornalista da axencia France-Presse (AFP) constatou que un fotógrafo independente de orixe siria, colaborador de Polka e da propia AFP, Ameer Al-Halbi, fora golpeado na cara cunha porra durante unha carga policial. "Vinme de novo na ambulancia de Alepo", declarou o fotógrafo de 23 anos ao xornal Liberation. Phil Chetwynd, director de noticias de AFP, exixiu unha investigación policial. Entre os concentrados nas marchas, ademais de líderes de formacións políticas da esquerda e dos sindicatos, e representantes públicos como o alcalde de Bordeos, había numerosos profesionais do periodismo, que denunciaron o ataque contra a liberdade de prensa que consideran que supón a norma. Paso político e xudicial Nun momento convulso como o actual, os grupos da maioría parlamentaria, que aprobaron a polémica lei, víronse finalmente forzados a rebaixar a tensión. Hoxe pola tarde, despois dunha reunión dos líderes destes grupos no Palacio do Elíseo, o xefe de LRM na Asemblea, Christophe Castaner, anunciou en conferencia de prensa unha nova redacción do artigo 24. "Non é nin unha retirada nin unha suspensión, senón unha reescritura total do texto", manifestou. Porén, fican outros aspectos polémicos, tal e como explica Vie Publique, o portal de información do Goberno francés sobre os proxectos de lei. Por exemplo, a posibilidade de que os delegados rexionais contraten seguridade privada: "O prefecto poderá encomendar a axentes privados misións de vixilancia contra actos de terrorismo". A necesidade arguméntase "no contexto da preparación de grandes eventos como a Copa do Mundo de Rugby en 2023 e os Xogos Olímpicos de 2024 ". E na madrugada do domingo a hoxe informábase de que os catro policías implicados na agresión a Michel Zecler foran procesados. Tres por "violencia intencionada por persoa depositaria do poder público" e "falsificación en escritura pública". Un cuarto axente, sospeitoso de lanzar un bote de gas lacrimóxeno no estudo, tamén foi acusado de "violencia deliberada por persoa depositaria do poder público" contra Zecler e contra as outras nove persoas que estaban no lugar, informou a Fiscalía de París. Francia prohibe, con polémica, discriminar en base ao acento, "unha forma de racismo" A Asemblea Nacional aprobou por ampla maioría incluír o acento como forma de discriminación á altura do racismo, con multas de até 45.000 euros e penas de tres anos de cárcere. "Nun tempo en que as minorías 'visíbeis' se benefician da lexítima atención das autoridades públicas, as minorías 'audíbeis' son as principais esquecidas do contrato social baseado na igualdade", argumentou o macronista Christophe Euzet, impulsor da proposta. Outras deputadas, como Maina Sage, da Polinesia francesa, ou Patricia Mirallès, filla de magrebís e tamén macronista, falaron das dificultades e das mofas que a xente con acentos de fóra da Francia metropolitana sofre. Porén, Jean Lassalle, deputado de Liberdades e Territorios, grupo en que se inclúe a coalición nacionalista corsa Pè a Corsica, votou en contra do proxecto de lei. "Non estou a suplicar caridade, non estou a pedir ser protexido por ser quen son", afirmou marcando o seu sotaque do sur. O líder de Francia Insumisa, Jean-Luc Mélenchon, fixo mofa recentemente dun xornalista polo seu acento de Toulousse.


Summary: "Sentímonos totalmente esquecidos e esquecidas pola Consellaría de Medio Rural", di Lupe Prado, gandeira e responsábel da Dirección do Leite do sindicato.

O Sindicato Labrego Galego está a estudar a posibilidade de denunciar perante a Comisión Nacional dos Mercados e da Competencia (CNMC) a "situación anómala" que está a vivir o sector lácteo galego ao longo do ano 2017, "cos prezos estancados ou á baixa mentres non paran de subir en todo o Estado e na Unión Europea". Así, en Galiza os prezos mantéñense por baixo dos 30 céntimos litro mentres que "na Unión Europea os prezos do leite non paran de subir, sobre todo grazas a un forte aumento da demanda de manteiga, cun incremento do 29% no último ano e un valor medio que supera os 33 céntimos por litro". O prezo que se paga ao produtor por litro de leite en Galiza está á cola do Estado español. Se en xuño pagábase a 29,7 céntimos, en xullo foi a 29,9. Unha suba pequena que mantén a cotización no noso país non só por baixo da media estatal (31,6 céntimos) senón da que en Galiza se pagaba a comezos de ano (30,3). As entregas en Galiza ascenden, medrando por riba do 2% en xullo en relación ao mesmo período do pasado ano (228.000 toneladas e 222.650 respectivamente).


Summary: Un relatorio publicado na web Tax Justice, constitúe o maior estudo a respecto da riqueza privada colocada nos mercados offshores ou paraísos fiscais. O seu autor, James S. Henry, salienta que mentres a riqueza está en mans de pouca xente moi rica, as súas débedas recaen sobre o conxunto da cidadanía.

Un estudo elaborado polo economista e investigador estadounidense James S. Henry a partir dos datos recollidos polo Banco Mundial, o Fondo Monetario Internacional, as Nacións Unidas, os bancos centrais, tesouros nacionais e o Banco de Compensacións Internacionais, destapa o xigantesco buraco negro da economía mundial que dá acubillo a máis de 10 billóns de euros. As persoas posuídoras do capital representan menos de dez millóns de persoas (14% da poboación mundial). Non obstante, só as 100 mil máis ricas do mundo concentran 8 billóns de euros en paraísos fiscais, entre eles, as grandes entidades financeiras mundiais – a estadounidense UBS, a suíza Credit Suisse ou Goldman Sachs. Unha necesaria reforma fiscal Se os bens colocados polos seus millonarios no estranxeiro estivesen suxeitos á debida presión impositiva, o autor do estudo James S. Henry, salienta que os beneficios acadados polo diñeiro agochado -caso de render un xuro anual do 3%, de seren taxados ao 30%, suporían un ingreso de 230 mil millóns de euros nun ano para as arcas públicas, isto é, aproximadamente o triplo do valor emprestado pola troika a Portugal. James S. Henry asegura no estudo que "posto que a maior parte da riqueza financeira escondida pertence a unha pequena elite, o impacto é impresionante.", asemda, asegura que a desigualdade financeira é moito maior do que sospeitaban e asegura, "está a medrar moito máis depresa." S. Henry tilda de cómplices ás institucións político – financeiras internacionais, tales coma o FMI, o Banco Mundial, a OCDE ou o G20, ao saberen da información achegada polo seu estudo (recollida asemade das súas bases de datos) e non teren feito nada para controlar devandita fuga de capitais.


Aló polo ano 1980 en Francia varios movementos que estaban en contra do uso de hormonas na carne de bovinos decidiron promover un boicot á súa compra para expresaren o seu malestar demostrando que non estaban dispostos a consumir estes produtos nas condicións que lle marcaba a industria. O resultado non se fixo agardar: unha caída nas vendas do 50% que tivo como consecuencia un acordo no que se regulaba dun xeito máis estrito o uso destas sustancias nos animais destinados ao consumo. Este tan só é un dos moitos exemplos que nos ensina a capacidade de influencia que temos as persoas consumidoras sobre a industria ao realizar a nosa elección dun ou outro produto cando chegamos ao andel do supermercado. A transparencia na cadea alimentaria para os consumidores e consumidoras de a pé é na práctica inexistente Do noso poder como consumidores non sempre somos conscientes, nin sempre nos deixan selo. Pero na outra banda da trincheira as empresas téñeno claro. Empregan unha parte importante do seu capital, tanto económico como humano, en analizaren o xeito de manter intacto o seu bo nome ou en localizar cales poden ser as causas que afecten dun xeito negativo á súa imaxe como marca, xa que estas "manchas" na súa reputación poden ter consecuencias incalculables de moi difícil e cara solución. Coñecer a orixe dun produto, e non só onde foi envasado, ou saber canto se lle pagou ao agricultor que o cultivou resulta, nalgunhas ocasións, tarefas na práctica imposibles para quen nos achegamos ao supermercado. E xa non digamos ser conscientes dos custes que corresponden a cada unha das partes da cadea de distribución dun produto: así por exemplo no pasado mes de xullo os repolos saíron do campo a 0,13 € e puxéronse no estante a 1,19 €, un 815% máis caro. En definitiva, a transparencia na cadea alimentaria para os consumidores e consumidoras de a pé é na práctica inexistente. Non é doado saber se o noso brik leva dentro leite galego ou doutra parte do estado e moitos menos se este foi pagado a un prezo sostible ou moi por debaixo do que custou producilo Ao mercar o leite pásanos un pouco o mesmo; cando nos decidimos por unha ou outra marca non é doado saber se o noso brik leva dentro leite galego ou doutra parte do estado e moitos menos se este foi pagado a un prezo sostible ou moi por debaixo do que custou producilo. A orixe do produto pódese solucionar se encontramos o selo axeitado (non todos os que existen no mercado garanten a procedencia), pero en canto ao prezo en orixe a cousa complícase salvo que merquemos sen intermediarios, directamente á explotación. O único que pode obrigar á industria a mercar o leite galego é que nós as persoas consumidoras non compremos outro Alcanzar o acordo dun prezo sostible para as gandeiras e gandeiros non garante en ningún caso que a industria vaia mercar ese produto xa que nun mercado global o leite pode vir non só doutra parte do estado senón incluso de calquera parte do mundo. O único que pode obrigar á industria a mercar o leite galego é que nós as persoas consumidoras non compremos outro. Tendo claro todo isto é polo que nos diriximos hai case tres meses á administración pública cargados cunha batería de posibles actuacións que repercutisen en dúas cuestións que entendíamos básicas: incidir na posta en valor do leite galego como produto de calidade excelente e facilitar ás persoas consumidoras as ferramentas que lle permitan identificar facilmente aquelas marcas que apostan polo leite galego. A día de hoxe seguimos sen recibir resposta. Dirixímonos hai case tres meses á administración pública cargados cunha batería de posibles actuacións que repercutisen en dúas cuestións que entendíamos básicas. A día de hoxe seguimos sen recibir resposta Concienciar á cidadanía sobre elixir, como opción de compra, un produto que ademais de ter unha excelente calidade xera riqueza no noso país, axuda á fixación de poboación no territorio e conserva o medio ambiente, entre outras moitas cousas, é unhas das mellores garantías para axudar a que esta sexa a última crise que afecta ao sector lácteo en Galicia.


Summary: A Comisión Europea certifica que tivo "oportunidade de avaliar os efectos que podería ter a prohibición" na xuntanza cos xeiteiros organizada polo BNG na Eurocámara. O PP tenta frear a erosión que o conflito lle está a causar e Feijóo prepara unha xuntanza co comisario de Pesca para a vindeira semana, segundo fontes comunitarias.

A Xunta e o Goberno central chegaron tarde e informaron mal. É a conclusión que, por segunda vez en pouco máis dun mes, é posible tirar da explicacións chegadas da Comisión Europea a respecto do futuro do sector do xeito, a centenaria arte de pesca en risco de ser prohibida por unha regulamentación comunitaria sobre as redes de deriva, técnica de pesca agresiva para o medio ambiente. Despois de que, o pasado decembro, o Executivo comunitario lle confirmase á delegación de xeiteiros organizada polo BNG que a proposta de prohibición se formulara sen contar con información precisa nin de Santiago nin de Madrid, a propia Comisión ratifica por escrito que, agora si, ten información precisa sobre o xeito, pero grazas á devandita visita. Mentres, Xunta e PP traballan para tentar frear a erosión que o asunto lle está a causar entre o sector. O pasado día 8 a voceira do BNG na Eurocámara, Ana Miranda, recibiu a resposta á pregunta sobre o xeito que lle formulara ao novo comisario de Pesca, Karmenu Vella, a través do deputado de Bildu Josu Juaristi, da coalición Os pobos deciden. Nesa contestación Vella ratifica que "durante a fase de preparación da proposta" para prohibir as redes de deriva "se levou a cabo unha ampla consulta pública" entre organismos públicos e privados. A Xunta, como consta na base de datos da Comisión, non participou nesa primeira fase de alegacións e as autoridades comunitarias e as autoridades comunitarias, segundo dixo o director xeral de Asuntos Marítimos, Hubert Gambs, non recibiron "ningunha" información sobre o xeito. A Comisión ratifica que tivo "oportunidade de avaliar os efectos que podería ter a prohibición" grazas á xuntanza cos xeiteiros en Bruxelas "Nese momento non todas as partes interesadas puideron facilitar información detallada sobre o uso de redes de deriva e o seu impacto en especies protexidas", acrecenta o comisario Vella, que explica ademais que "no caso de Galicia, a reacción orixinal recibida das partes interesadas durante a fase de elaboración e da realización de impacto se pronunciaba claramente a favor da prohibición de todas as redes de deriva", sen especificar que as redes do xeito non son tal". Mentres, o Goberno de España chegou a indicar que os 427 barcos do xeito eran só 25. Así e todo, advirte o comisario, o panorama mudou tras a xuntanza cos xeiteiros. "A Comisión reuniuse ultimamente co sector galego do xeito que, segundo a información máis recente coa que se conta, é un dos principais afectados pola posible prohibición das rede de deriva". "Esta xuntanza -abonda o comisario- brindou a oportunidade de avaliar os efectos que podería ter unha prohibición nos operadores afectados, así como de analizar a información adicional sobre a utilización das redes de deriva en Galicia". "A Comisión ten a intención de continuar eses contactos coa fin de facilitar os debates a nivel do Consello e do Parlamento Europeo", conclúe. Xunta e PP tentan emendar a erosión sufrida Miranda ve "confirmado" que "antes da visita organizada polo BNG a Comisión carecía de información" Neste escenario Ana Miranda ve "confirmado" que "antes desa visita da delegación organizada polo BNG a Comisión carecía da información necesaria porque nin o Ministerio de Pesca nin a Xunta lla facilitaron". "Esa delegación -afirma- abriu a porta para que a Comisión estea disposta a corrixir a inclusión do xeito nesa prohibición xenérica das redes de deriva", toda vez que Karmenu Vella "indica expresamente que vai facilitar a negociación coas outras dúas partes implicadas: Consello e Eurocámara". Feijóo manterá unha xuntanza co comisario de Pesca a vindeira semana, segundo fontes comunitarias Dende a banda popular a Xunta tenta poñer o acento en que o comisario lle deu as "grazas" por remitir un informe -posterior á proposta inicial- sobre o xeito e polo seu "esforzo" neste contencioso. Ademade, o voceiro dos conservadores en materia de Pesca, José Manuel Balseiro, obviaba en días pasados que os xeiteiros se reuniron coa propia Comisión Europea para concluír que "a visita do BNG en Europa só serviu para convencer a dous dos seus", en referencia aos eurodeputados que actúan como relatores na proposta sobre as redes de deriva, quen tamén confirmaron a ausencia de información dende os gobernos galego e español. Ademais, o propio Balseiro solicitoulle á Xunta a través do Parlamento galego copia das súas "alegacións" á proposta inicial da prohibición, petición que segue "en tramitación". Mentres representantes do xeito como o patrón maior de Rianxo, Miguel Iglesias, manteñen que a Xunta "non nos está defendendo como debería" ante este "serio problema" o Goberno galego tenta tamén arrefriar a tensión co sector pesqueiro coa intervención directa do presidente. Esta producirase, segundo fontes do Parlamento Europeo consultadas por este diario, coa celebración a vindeira semana dunha xuntanza entre Alberto Núñez Feijóo e Karmenu Vella.


Summary: A central reclama avanzar na "derogación da reforma laboral" e ofrecer "garantías reais" de emprego e ingresos

O sindicato CIG advirte que o novo acordo para a prórroga dos ERTE supón "afondar no abuso patronal" e que constitúe "un enorme prexuízo para o conxunto dos traballadores e das traballadoras". "Nas características no que se acaba de asinar, e a estas alturas da evolución da crise sanitaria, convertida nunha contundente crise social e económica, este pacto afonda na desprotección da clase traballadora", afirma. Para o secretario xeral da CIG, Paulo Carril, estamos ante "un novo episodio do diálogo social no que se vai consumando unha reedición dos Pactos da Moncloa a través dun pacto social que implica facer recaer na clase traballadora os custes desta crise". "Igual que no acordo anterior -critica Carril- este tamén ten as bendicións do PP e de Ciudadanos, confirmando así que o roubo e saqueo á clase traballadora se manteñen". Galiza, desfavorecida A Confederación Intersindical Galega sinala que "este pacto social non resolve os problemas que padecemos, mais ben ao contrario, dificulta unha saída xusta e galega", pois considera que na Galiza estamos a vivir de forma "especialmente intensa" as consecuencias da crise social derivada da pandemia. Carril subliña que calquera medida para afrontar "o crítico momento actual" non pode manterse sobre a vixencia das políticas laborais e económicas "aplicadas con dureza" polo PP: "Nomeadamente, manter a reforma laboral na súa integridade e non avanzar nestes acordos no seu desmantelamento significa non resolver situacións como as que temos na Galiza coas amezas ao emprego de Alcoa, os feches das térmicas ou o desmantelamento acelerado do noso tecido produtivo".


Summary: O Xacobeo 2021 continúa a ser unha das grandes apostas do Executivo galego na reactivación da economía tras a emerxencia sanitaria. Nunha videoconferencia, Núñez Feixoo e varios dos seus conselleiros apostaron por comezar o plan de promoción do sector este mes.

Este sábado axentes do sector turístico participaron dunha vídeoconferencia na estiveron presentes o presidente da Xunta, Alberto Núñez Feixoo, o conselleiro de Cultura e Turismo, Román Rodríguez, o de Economía, Francisco Conde, e a directora de Turismo, Nava Castro. O plan aprobado a pasada quinta feira e debullado hoxe estará dotado, segundo se avanzou telemáticamente, dun fondo de 27 millóns de euros. Núñez Feixoo reivindicou o potencial da actividade turística. "Se falla o turismo, falla Galiza enteira", afirmou. Coas fronteiras aínda fechadas e o plan de desescalada pendente de desenvolverse, e con revisións, unha das principais preocupacións do é a reactivación do turismo na peregrinación cara o Xacobeo 2021. "O mellor Xacobeo da historia", segundo o propio Núñez Feixoo, quen asegurou en pasadas declaracións que a celebración será un "boom" para a economía galega. O dirixente popular recoñeceu que o turístico é un "sector especialmente castigado" pola crise da COVID-19 e reiterou que é un dos que "máis preocupan" á Xunta. O turismo, asegurou, foi un "sector clave" para a recuperación da crise de 2008. Desde o Clúster de Turismo advertiron da posíbel destrución de até 30.000 postos de traballo neste eido. O Clúster do Turismo advertiu da posíbel destrución de 30.000 postos de traballo Nun seminario virtual da Real Academia Galega das Ciencias, o economista da USC Luís Caramés advertiu que o choque da economía no Estado español por mor da COVID-19 "pode ser maior polo monocultivo do turismo que fomos fomentando". Así o recolleu o portal especializado GCiencia, no que lembrou que non se poderá regresar a un modelo industrial xa perdido "e que outros países conservaron nunha estrutura máis equilibrada". En tanto, o Xacobeo 2021 continúa a ser unha das grandes apostas do Executivo galego. "Somos un país turístico por excelencia e perderiamos unha oportunidade histórica se despois de décadas construíndo este destino pensaramos que o turismo é un sector máis da nosa economía", asegurou Núñez Feixoo, ao tempo que demandou ao Goberno central considerar ao sector "unha peza separada" nos proxectos de reactivación económica. A folla de ruta da Xunta pasa por trasladar ás visitantes que Galiza "é un destino seguro". O plan debe comezar "xa", neste mes de maio. O mencionado plan porase en marcha "as vindeiras semanas". Dentro do mesmo contémplase a promoción da Galiza como destino de turismo


Summary: Críticas á delegada da Xunta pola súa imaxe posando con máscara no reparto de material da Xunta a concellos polo COVID-19.

"Está a repartir axuda humanitaria ou que fai?". A sorpresa era unha das respostas nas redes sociais á foto de Corina Porro posando con máscara e garrafa de anti desinfectante en man nun reparto de material da Xunta fronte ao coronavirus para concellos da área de Vigo. A outra resposta nas redes á imaxe da delegada da Xunta en Vigo era a indignación. "Que vergoña!" ou "espectáculo vergoñento" eran algúns dos comentarios. O certo é que a foto non sentou ben a moita xente. Axiña houbo quen a ligou con outras fotos de 'metida de zoca' de líderes populares, como a de Núñez Feixoo mangueira en man contra os incendios en 2006, cando era líder da oposición. A Xunta, a través da Delegación Territorial de Vigo, iniciou o reparto entre os concellos da área territorial do primeiro material urxente de protección para atender o persoal que segue desenvolvendo funcións nos distintos servizos municipais. Concretamente, repartíronse, informa a administración, máis de 20.000 pares de luvas e 2.000 máscaras entre os municipios da área viguesa. As críticas nas redes diríxense ao que moitas consideran unha utilización "propagandística" por parte da delegada da Xunta dese reparto de material. Polo menos Corina Porro puxo mascarilla. Propaganda si, pero segura pic.twitter.com/BXS8fpGFFg— Éche o que hai, confinado 🛰★😷 (@echeoqhai) March 24, 2020 A imaxe da esquerda é de sobra coñecida, a da esquerda é de hoxe, Corina Porro montando un espectáculo vergonzoso. Hai comportamentos que nin nesta situacion mudan, lévano no sangue pic.twitter.com/0O3rKeIenA— Duarte Correa (@duartecorreaGZ) March 24, 2020 E seguimos. Corina Porro, man dereita de Feijoo en Vigo, actuando de maneira miserable nun momento de extrema gravidade social. Que falta de sensibilidade, ética e vergoña. Coma sempre máis preocupados pola propaganda que por resolver os problemas da xente e da sanidade. pic.twitter.com/DoC2aRnJLb— Brais Fidalgo 🔻╰☆╮ (@BraisRibeiro) March 25, 2020 Corina Porro, de primero de populista. Recién renombrada Delegada de la Xunta en Vigo: gracias @FeijooGalicia por tanto. pic.twitter.com/2isVlYMzwe— Nabor González (@Naborr) March 24, 2020