Summary: O impacto da COVID apresura a dixitalización e a clausura de establecementos no grupo téxtil, que baixará a persiana de sete locais en Galicia no primeiro cuadrimestre deste ano.

Un total de sete tendas pechará o grupo Inditex en Galicia nos primeiros catro meses deste 2021. Ao peche xa confirmado a finais do pasado xaneiro do establecemento de Uterqüe en Santiago uniranse seis máis ata finais de abril nun plan de reestruturación que afectará outras 43 persoas. Inditex pechará sete tendas en Galicia nos catro primeiros meses deste ano, nunha reestruturación acelerada pola pandemia pero vixente desde hai anosFoi no pasado mes de xuño, ao presentar por primeira vez números vermellos polo impacto da pandemia, cando Inditex anunciou que botaría o peche progresivamente a entre 1.000 e 1.200 tendas en todo o mundo, principalmente as máis pequenas e as máis antigas, para adaptarse ao auxe do comercio por internet, cuxas vendas supoñían arredor do 15% do total do grupo, que prevé que alcancen o 25% en 2022, unha cifra que podería mesmo superarse no balance de 2020 por mor do impacto da pandemia e o confinamento. De feito, o incremento interanual das vendas online no grupo foi do 75% nos primeiros nove meses do pasado ano, acentuando un camiño, o da clausura de establecementos, iniciado xa en 2012 pero que foi acelerado polos efectos do coronavirus. "O obxectivo é poder integrar todo o posible o online, abrindo tendas máis grandes e con máis ferramentas tecnolóxicas e pechando as máis pequenas; a idea é que poidas encontrar nos establecementos todo aquilo que atopas tamén na web, pero nos locais máis reducidos era imposible ter toda a colección", explican desde Inditex. O grupo téxtil pechará tendas en Santiago, A Coruña, Lugo, Ourense e Cee ata o mes de abrilA primeira rolda de peches, no primeiro cuadrimestre do ano, afecta arredor de 80 tendas no conxunto do Estado e, finalmente, sete en Galicia: a xa clausurada de Uterqüe en Santiago; tres de Massimo Dutti na Coruña, Lugo e Ourense; un Zara Home e un local de Stradivarius en Compostela; e un de Kiddy's Class en Cee. Son arredor de 50 persoas afectadas nun proceso que, ata 2023, prevé o fechamento de máis de 20 puntos de venda no país. "A pandemia acelerou as vendas por internet e o proceso que xa estaba en marcha", explica o grupo téxtil, que prevé acabar esta reestruturación coa apertura de 450 tendas de última tecnoloxía e chegar a unha rede de entre 6.700 e 6.900 establecementos en todo o mundo.O compromiso, plasmado en outono nun acordo a nivel estatal entre a empresa e Comisións e UGT, foi o de recolocar todo o persoal afectado noutras tendas ou áreas do grupo e manter o emprego e as condicions laborais. "Foi positivo porque antes de acadalo a idea era ir clausurando unha a unha as tendas, coa aplicación da lexislación vixente, peches por causas obxectivas e unhas indemnizacións de 20 días por ano traballado", explica Juan Zas, secretario de Acción Sindical de CCOO-Servizos en Galicia. CCOO, UGT e Inditex asinaron un acordo para garantir as recolocacións e condicións laborais, pero o primeiro peche en Galicia provocou unha folga da CIGO límite máximo fixado para os traslados foi de 25 quilómetros e, no caso de supor un cambio de domicilio, a empresa reembolsa os gastos da mudanza e os gastos do traslado cun límite de ata 3.000 euros. Pero o primeiro dos peches, o de Uterqüe en Santiago, acabou con protestas e unha convocatoria de folga por parte da CIG, que cre que Inditex "aproveita os peches para recortar os dereitos adquiridos coa loita dos últimos anos". Malia que as promesas, segundo o sindicato, foron as de manter as condicións, a central denuncia que non se garantían os calendarios, a xornada ou a categoría, o que implicaba unha redución das retribucións ou quendas de tarde en exclusiva, coa afectación que isto supón na conciliación. Así, e segundo explica Carmiña Naveiro, secretaria de Acción Sindical da CIG-Servizos e delegada do sindicato na Coruña, dúas traballadoras optaron pola rescisión ante a imposibilidade de conciliación, outra reintegrouse nunha tenda de Massimo Dutti coas mesmas condicións e outra marchou a Zara. Un acordo non de todo satisfactorio, segundo a CIG, pero mellor do ofrecido. "A reestruturación non se debe a un tema económico nin organizativo, senón que é unha decisión para cambiar o modelo de negocio; é un ERE encuberto amparado no acordo marco asinado con CCOO e UGT", denuncia Naveiro, que acusa a Inditex de "aproveitar as renuncias lóxicas de quen non pode desprazarse varios quilómetros para manter o traballo". Desde CCOO, Juan Zas, que advirte do "positivo" dese acordo xeral, si recoñece o "desacordo" e o "incumprimento" por parte da compañía dalgúns puntos pactados, unha situación que empresa e representantes do persoal intentan agora arranxar nunha mesa de negociación activa desde hai algunhas semanas. Nova negociación ante "incumprimentos""A Inditex sóbranlle medios e capacidades para poder recolocar a xente afectada polos peches coas mesmas condicións"Desde CCOO piden "que se garantan vacantes suficientes e de calidade" para as 43 persoas afectadas polos seis vindeiros peches, ademais de solicitar que se amplíe o prazo de adscricion voluntaria. "Non estamos contentos; as vacantes ofrecidas non son suficientes porque entendemos que pode haber máis", engade Zas, que asegura que se a reestruturación se debe a un proceso de dixitalización, "hai novos postos de traballo que son necesarios crear para os pedidos online, novos empregos que non se están a ofrecer". "Hai un compromiso de formación para estes labores", explica. Ademais, Zas tamén recoñece que hai "algún desfasamento" nalgunha recolocación ofrecida en canto á xornada laboral. "Se tiñas 36 horas semanais, non poden ofrecerche 30", destaca, quen insiste en que, no entanto, "son esas novas vacantes" aínda non ofrecidas as que manteñen as diferenzas entre empresa e persoal. "A Inditex sóbranlle medios e capacidades para poder recolocar a xente afectada polos peches coas mesmas condicións", remata Carmiña Naveiro, que insiste en que lle parece "moi ben que a empresa queira cambiar o seu modelo de negocio, pero non pode facelo a conta dos dereitos das traballadoras".


Summary: Ecoloxistas en Acción solicita por rexistro a todos os concellos costeiros da Galiza, deputacións e ao Parlamento que aproben mocións a prol dunha moratoria da minaría submarina.

De se promover unha explotación mineira do banco galego, o medio mariño quedaría gravemente afectado, advirte Ecoloxistas en Acción, que tras a última xuntanza da Unión Internacional para a Conservación da Natureza (IUCN, polas súas siglas en inglés) resolveu solicitar ás Administración públicas galegas unha moratoria da actividade mineira sobre os fondos mariños, en consonancia co acordado por esta organización. A moratoria afecta á emisión de novos contratos de explotación e exploración e á adopción de regulacións de minería dos fondos mariños para a explotación, incluídas as regulacións de explotación por parte da Autoridade Internacional dos Fondos Mariños (ISA). Unha ameaza para a biodiversidade mariña A minería submarina converteuse nunha das principais ameazas para a integridade dos fondos mariños. Trátase dunha actividade con enormes impactos potenciais, desde os efectos tóxicos das plumas de sedimentos e metais pesados en toda a cadea trófica até a liberación de gases de efecto invernadoiro secuestrados nos fondos oceánicos, pasando pola destrución irreversíbel da biodiversidade mariña. Segundo subliña Ecoloxistas en Acción nun comunicado, a frota pesqueira galega sería unha das máis expostas aos prexuízos desta acción, afectando aos recursos pesqueiros. Os efectos da minería submarina poderían danar 15% das súas capturas de túnidos no Océano Pacífico e 10% das capturas dos barcos galegos na dorsal do Atlántico. Ademais, o crecente interese por potenciais depósitos minerais en augas do Estado, incluído o denominado Banco da Galiza, fronte á costa galega, "poría en risco os principais caladoiros de proximidade". Chamamento internacional Numerosos organismos e entidades documentaron e alertaron sobre os impactos coñecidos ou probábeis da minería submarina. Así, desde o Parlamento Europeo, pediron aos Estados membros nunha resolución do mes de xuño, "que promovan unha moratoria sobre a minería submarina até que se teñan estudado e investigado suficientemente os seus efectos no medio ambiente mariño, a biodiversidade e as actividades humanas no mar, e se poida xestionar a minaría submarina para garantir que non se perda biodiversidade nin se degraden os ecosistemas". É por iso que desde Ecoloxistas en Acción se suman a esta corrente e solicitan ás Administracións galegas que insten ao Goberno do Estado a "promover e defender" ante a Alta Autoridade dos Fondos Mariños (ISA) unha moratoria da minería. Demandan, ademais, a prohibición da minaría submarina nas augas baixo xurisdición do propio Estado e que exclúa explicitamente a posibilidade de realizar esta actividade nas Áreas MariñasProtexidas e Áreas Mariñas de Importancia Ecolóxica o Biolóxica, incluíndo o Banco da Galiza.


Summary: Desde esta sexta feira, o público xa non ten que permanecer sentado en cinemas, teatros, auditorios e espazos similares para poder maximizar esta capacidade.

Unha semana despois de que a Xunta xeneralizase as ocupacións do 100% en practicamente todas as actividades, a Consellaría de Sanidade decidiu levantar a obrigatoriedade de que o público permaneza sentado en cinemas, teatros, auditorios e espazos similares para poder maximizar esta capacidade. No DOG recóllese a eliminación do requisito de que o público debe de estar en todo caso sentado Na súa edición bis o Diario Oficial da Galiza (DOG), publicado a última hora da quinta feira, recóllese a eliminación do requisito de que o público debe de estar en todo caso sentado, como é o caso de cinemas, teatros, auditorios e espazos similares. Até agora, este tipo de espazos podían utilizarse ao 100% sempre que o público permanecese sentado. Esta nova medida entrou en vigor esta mesma sexta feira, polo que xa se poden realizar este tipo de actividades con público de pé ao máximo de capacidade. En todo caso, indícase que "deberán estabelecerse as medidas necesarias" para buscar manter a distancia de seguridade En todo caso, como recolle o DOG-bis, "deberán estabelecerse as medidas necesarias" para buscar manter a distancia de seguridade interpersoal nas instalacións. A medida chega cando a Galiza rexistra un incremento de casos activos de Covid-19 e alcanza os 505, así como cunha repunta dos novos contaxios a 60. Hai precisamente unha semana levantábase o estado de emerxencia sanitaria na Galiza, após dezanove meses de declarar a situación extraordinaria. A decisión non afecta polo momento aos protocolos educativos.


Summary: Representantes de PSdeG, AGE e BNG reúnense esta sexta feira a instancias da presidenta do Parlamento na procura dun "acordo" que instaure un réxime de visitas na Cámara.

Após a implantación dun veto á cidadanía o pasado día 26 de xaneiro, e da protesta protagonizada polos grupos da oposición na sesión plenaria decorrida o día 29, a presidenta do poder lexislativo, Pilar Rojo, convocou unha xuntanza cos voceiros de BNG, AGE e PSdeG. Segundo Rojo, a súa vontade é "tender a man" á oposición na procura de liberar "a tensión" vivida a pasada terza feira no Parlamento perante o que considerou "un antentado contra unha alta institución do Estado". Neste senso, a presidenta xa adiantou que está a valorar a posibilidade de aplicar medidas sancionadoras contra @s deputad@s que permitiron a entrada dos traballadores do naval á tribuna do Pleno para o que solicitou sendos informes á policía e os servizos xurídicos da Cámara. BNG e AGE exixen a supresión do veto imposto pola presidenta O pau e a cenouraEntrementres ameaza con sancións --apoiada de maneira clara polo grupo maioritario do hemiclo e o presidente da Xunta-- Pilar Rojo di estar "aberta ao diálogo" na procura de que "feitos tan graves" como os que considerou ter acontecido na pasada sesión extraordinaria non "se volvan repetir no Parlamento". Así pois, Pilar Rojo emprazou aos grupos da oposición a negociar as condicións nas que se desenvolverá o réxime de visitas que o Partido Popular a través da presidenta, pretende impor no poder lexislativo. Malia que o Regulamento estabelece o carácter público das sesións, Pilar Rojo anunciou o pasado sábado que fixaría unha serie de condicións aos convites mediante os que a cidadanía pode acceder aos Plenos. Desta maneira, reservábase o dereito de admisión ás sesións e impedía que os grupos da oposición --nomeadamente BNG e AGE-- puidesen convidar a representantes de diversos colectivos e movementos sociais á sala. Segundo a voceira do Partido Popular, Paula Prado, a decisión debíase ás "ameazas de morte" proferidas contra "o presidente da Xunta de Galiza" en anteriores plenos e o seu obxecto era evitar "espectáculos lamentábeis" como os vividos en anteriores ocasións, aseveraba Rojo. O PSdeG amosouse disposto a negociar a proposta de Pilar Rojo O PSdeG amósase disposto a negociar e BNG e AGE exixen a retirada do vetoA presidenta da Cámara emprazaba aos grupos da oposición a acudir á xuntanza con "vontade de diálogo". O seu obxectivo é que da xuntanza saia un acordo por escrito --a modo de Tratado de Paz-- que poña punto e final ás manifestacións d@s deputad@s. Porén, tan só o PSdeG se amosou proactivo a acadar o devandito acordo coa presidenta e mesmo, aseguraron fontes do partido, estarían dispost@s a negociar as condicións que limiten a entrada da cidadanía ás sesións plenarias. De se producir, PP e PSdeG asinarían máis un pacto de non agresión polo cal se estabelecería un réxime de visitas, controlado e fiscalizado pola presidenta. En troca, BNG e AGE manteñen o posicionamento expresado nos últimos días e exixen a Pilar Rojo que recúe na súa decisión e suprima o veto imposto no que consideran unha "decisión inadmisíbel" e pouco democrática.


Summary: Será na Coruña o día 16 de outubro. Esta é a data anunciada para o primeiro acto de lectura de "As voces baixas" o novo e agardado título de Manuel Rivas. A data coincide coa prevista para a gran concentración de Nunca Máis e o inicio do xuízo polo atentado do Prestige.

O director de Xerais, Manuel Bragado, vén de facer público no seu blog o programa inicial da presentación do novo libro de Manuel Rivas, consistente nunha serie de actos de lectura que se iniciarán o día 16 na Coruña, xornada en que Nunca Máis ten previsto realizar na cidade unha gran concentración cidadá e día en que se inicia o xuízo polo atentado do Prestige. Dez anos despois, adivíñase a participación activa nas mobilizacións do escritor que tanto se comprometeu na denuncia e nas demandas de Nunca Máis. "Estamos diante dunha obra moi singular, en que o humor e a dor, a memoria persoal e a colectiva se entremesturan con tremenda facilidade, dun xeito natural, grazas á fluidez dunha escrita intencionadamente moi literaria de beleza desbordada" explica Manuel Bragado no día despois de ter pechado co autor a edición do libro. O propio Manuel Rivas adiantara fragmentos do novo libro no acto que protagonizou na Feira do libro da Coruña. Definira entón "As voces baixas" como "un libro escrito entre o eu e o nós, que fala do presente no pasado recordado. Un libro da memoria, un libro de murmurios. Cando se abre a boca da literatura na xente corrente a memoria maniféstase como murmurios, como interferencias, como deconstrucións do tempo pasado.» Situaba así a "boca da literatura" "na das persoas de mesteres humildes".


Summary: A multitudinaria mobilización reuniu gandeir@s e veciñ@s de diferentes comarcas do país, que exixiron prezos xustos e solucións, para alén de lamentar a 'inhibición' de Estado e Xunta perante unha crise "que nos afoga".

'Nin un paso atrás na defensa d@s gandeir@s galeg@s', a faixa, portada por mulleres, resumía como poucas o sentir desta quinta feira en Vilalba, a vila que acolleu a nova mobilización (a primeira após a cimeira no Ministerio) do sector lácteo galego. Máis de mil tractores e centos e centos de gandeir@s e veciñ@s procedentes de diferentes comarcas do País ateigaron a capital da Terra Chá nunha mostra de forza e de que o sector galego non se resigna. As reivindicacións, as mesmas que expuxeron xa no 'tour de force' que están a protagonizar este mes: Arzúa, Santa Comba, Lalín...: prezos xustos para o leite, non ás presións nin chantaxes, un futuro digno para o rural galego. En solidariedade con produtores e veciñ@s, o comercio vilabés pechou durante dúas horas, mentres unha nutrida manifestación percorría a vila demandando solucións e compromisos firmes e concretos das administracións para rematar coa crise. Unha crise que afoga milleiros de explotacións en Galiza que levan meses tendo que vender o leite a prezos mesmo por baixo do custo de produción. As cotizacións máis baixas de Europa están en Galiza e as súas demandas de prezos xustos non teñen resposta. O Ministerio xa dixo que non ía fixar prezos mínimos, descartando así facer o que si fixo Francia. Os sindicatos criticaron a actitude do Estado neste conflicto, no que a industria "fai o que quer" sen que as administración tome medidas. Para a Fruga, por exemplo, "todo parece indicar que o ministerio esta máis preocupado pola subida do IPC que por que @s gadeir@s galeg@s perciban uns ingresos dignos polo seu traballo. Non sendo sequera capaz de copiar a solución aportada polos franceses, decide apostar por afundir máis o sector con chivatazos e consultas a Bruxelas". Xulio Gundín, de UUAA, afirmou que unha terceira arte dos gandeir@s está a cobrar por baixo dos custos de produción e cualificou a marcha de Vilalba como "masiva" porque "a situación vai a peor e na reunión de Madrid co Ministerio non se solucionou nada". A marcha, na que tomaron parte representantes de diferentes organizacións, como BNG, Anova ou PsdeG, así como alcaldes de diferentes localidades de comarcas leiteiras, finalizou perante o Concello onde un manifesto foi lido polo xornalista Fidel Fernán. Esta sexta feira haberá nova mobilización, desta volta en Ordes. O 25 será en Sarria e o 27 en Curtis. O 3 de setembro, en Compostela. Os sindicatos xa anunciaron que estaban dispostos a recrudecer as mobilizacións porque a situación actual é "inasumíbel". Imaxes: @revistaafriga @mariadcalvo e @jpenalta


Summary: Voltando a vista atrás, 20 anos despois da súa edición, temas como "Tratorada" de Os Rastreros ou "Platinos" de Os Diplomáticos, convertéronse en auténticos clásicos.

Após da xuntaza de Viana e o seu manifesto, o Bravú comezaba a tomar forma como movemento organizado e as diversas iniciativas saían a luz. Unha delas foi o recompilatorio "Unión Bravú", editado por Edicións do Cumio e que viña acompañado dun libreto. Se ven as 12 bandas teñen estilos musicais distintos que van dende o Ska ao Punk pasando polo pop-rock, o disco forma un todo perfecto unido polo espírito Bravú que enche o disco. Voltando a vista atrás, 20 anos despois da súa edición, temas como "Tratorada" de Os Rastreros ou "Platinos" de Os Diplomáticos (este tema tamén aparecía no seu primeiro disco Arroutada pangalaica), convertéronse en auténticos clásicos. Tanto estas dúas bandas como outras coma Os Papaqueixos, ou O Caiman do Río Tea seguen en activo, outras como Kaos, tiveron que mudar de nome por existir unha banda chamada igual e agora chámanse Soak, e outras como os estradenses Xenreira ou O Skornabois desapareceron. Maís aquí quedan 12 para a historia, 12 temas que falan do nacemento dun movemento imparábel que goza de moi boa saúde: O Bravú, Listaxe de temas1.- Os Papaqueixos - Matías, o Morcego2.- Bochechiñas - Crooner3.- Xenreira - Presente!4.- Rastreros - Tratorada5.- Os Skornabois - A Nova Fifi6.- Os Diplomáticos de Monte Alto - Platinos7.- Pinto de Herbón - Nitramón 15,15,158.- Kaos - Galiza Morta ¡Non!9.- Os Impresentables - Que Foi do Rock & Roll10.- Ruín Bois - Por ti Mesmo11.- O Caimán do Río Tea - Manolo Pescadilla12.- Túzaros - Cuspen na Cara


Summary: Após unha xornada de traballo realizada en Bilbo, as tres organizacións políticas fixeron público un comunicado de imprensa conxunto en que, din, afondarán na súa relación e explorarán "vías máis efectivas" de colaboración entre as tres nacións para "facer posíbel que o dereito a decidir" e "a defensa dun novo modelo social estean no corazón do debate europeo".

Decorrida en Bilbo, a xuntanza desenvolvida entre representantes do BNG, ERC e EH Bildu concluíu cun comunicado conxunto remitido á imprensa esta terza feira. Nel, as tres organizacións din que teñen afondado nas conversas que manteñen desde hai meses na procura de artellaren unha alianza ampla polo dereito dos pobos a decidiren o seu futuro colectivo e pola transformación do modelo socioeconómico imperante. En representación do BNG acudiron a esta xuntanza Rosana Pérez (deputada no Congreso español), Ana Miranda (responsábel da Área de Política Internacional da organización frontista) e o secretario de organización do Bloque, Bieito Lobeira. "Abanear os alicerces do réxime" En conversa con Sermos Galiza, Lobeira salientou o ambiente "cordial" e un "alto grao de coincidencia" no que se desenvolveu a xuntanza, de cuxos acordos, dixo, supoñen "unha alternativa necesaria" para "abanear os alicerces do réxime actual". Un réxime tocado polo proceso soberanista aberto en Catalunya mais que atinxe tamén a Euskal Herria e Galiza en tanto que pobos en loita polo seu futuro como nacións soberanas. Neste senso, as delegacións do BNG e EH Bildu aproveitaron a ocasión para lles trasladar @s representantes de ERC o seu apoio perante a consulta de independencia e trasladaron o seu "respecto e solidariedade" ás demais formacións políticas e organizacións sociais que se teñen comprometido a pular polo referendo fixado para o vindeiro 9 de novembro de 2014. As tres organizacións concluíron afirmando a necesidade de procurar "vías máis efectivas" de colaboración entre as tres organizacións á fin de procuraren o recoñecemento do dereito de autodeterminación das nacións que integran o Estado español. Cara ás eleccións europeas Así, coidan que nos comicios ao Parlamento europeo "é imprescindíbel" visibilizaren que "nen os Països Cataláns, nen Euskal Herria, nen Galiza están soas na súa reivindicación". Así pois, "aspiran" a se amosaren como "nacións de pleno dereito" no concerto europeo e internacional. Para tal fin, salientan, "as eleccións Europeas de maio de 2014 ofrecen unha oportunidade para expresar que a cidadanía das nosas nacións queren decidir o seu futuro porque aspiran a cambiar de raíz a actual situación de inxustiza". Neste senso, manterán "canles abertas" entre as tres organizacións, mais tamén, "con outras formacións políticas, ás que convidan a "traballar conxuntamente para facer posíbel que o dereito a decidir e a defensa do novo modelo social estean no corazón do debate europeo".


Summary: O director xeral de Orzamentos recoñece que a Xunta xa podería estar aplicando as axudas a autónomos e autónomas.

"Resulta moi aventurado comezar a falar de proxectos concretos", aseverou esta cuarta feira, 4 de novembro, o director xeral de Orzamentos da Xunta, Miguel Corgos, na comisión parlamentar de reactivación económica, social e cultural da Galiza. Desta maneira tentou zafarse das preguntas que lle realizou o BNG para coñecer o contido dos 108 proxectos que o presidente da Xunta, Alberto Núñez Feixoo, leva dúas semanas presumindo de ter remitido ao Goberno español para optar á captación de fondos Covid europeos. "O importante é que a Administración do Estado saiba que a Galiza está a traballar neses proxectos, que son compatíbeis con todo o que a Unión Europea di e coas características que deben reunir para seren financiábeis e lexíbeis", dixo Miguel Corgos en referencia ás iniciativas que Feixoo anunciou o pasado 22 de outubro que remitía ao presidente español, Pedro Sánchez. Destes proxectos só transcendeu até o de agora pouco máis que os sete eixos tractores nos que se inscriben, mais nada do seu contido. A Xunta apelou a que estas accións serían estudadas e ampliadas na comisión parlamentar de reactivación, mais o certo é que no seu seo a oposición tampouco ten información sobre os proxectos. Nin esta cuarta feira o responsábel de Orzamentos, nin a xornada anterior o vicepresidente segundo do Goberno galego e conselleiro de Economía, Francisco Conde, quixeron falar dos proxectos na comisión de reactivación, pese á insistencia do Bloque Nacionalista Galego. "Responda a cantas reunións houbo e con que empresas no marco do Next Generation -comisión da Xunta para elaborar proxectos europeos para a captación de fondos- e por que a Xunta prioriza o rescate do Ibex 35 e non do tecido empresarial galego e as pemes", dixo a deputada do BNG Noa Presas na comisión de reactivación. "Diga", proseguiu interpelando a Corgos, "se hai algún proxecto para algunha comarca en concreto... É unha irresponsabilidade que a Xunta teña este escurantismo e unilateralidade", concluíu a nacionalista. Corgos, na quenda de respostas, veu dar a razón a Presas en canto que os proxectos non van alén do titular, asegurando que "resulta moi aventurado comezar a falar de proxectos concretos e penso", dixo, "que o intre de falar deles é cando se fechen os interrogantes", comentou en referencia aos criterios que o Estado coloque para a selección de proxectos que presenten as comunidades autónomas e que logo eleve a Bruxelas para optar a fondos Covid-19. Plan de reactivación Sobre as contas da Xunta, Corgos asegurou que co incremento de 14,9% do teito de gasto en 2021 -11.664 millóns-, o Executivo galego lanza a mensaxe de que "non reparará en gastos" para combater a pandemia. Aliás, sinalou que cos orzamentos á alza para o ano que vén a Galiza "inicia o proceso de reactivación e modernización sen precedentes" para "saír da crise o máis rápido posíbel". Corgos fixo un percorrido polas diferentes medidas anunciadas polo Executivo galego desde o inicio do impacto do coronavirus, como o plan de reactivación con 3.000 millóns entre capital público e privado. Porén, a nacionalista criticou que ese plan ficase unicamente "nun titular de Feixoo do día 5 de xuño" e que non se levase a cabo. Presas recoñeceu a Nós Diario que espera que á comisión parlamentar acabe por chegar o plan financeiro desa medida, mais lamenta que a Xunta siga a promocionar un plan de 3 .000 millóns "que non existe". Axudas Presas tamén demandou un esforzo "inmediato" para apoiar autónomos, cualificando de "tomadura de pelo" que a Xunta fale de que as axudas non van estar até dentro de "10 ou 15 días". Corgos replicou que "xa se podían estar a aplicar", pero "quíxose dar unha volta para someter a diálogo social". Pola súa banda, a deputada do PSdeG Begoña Rodríguez Rumbo emprazou a que a comisión de reactivación "non sexa un mero trámite" e considerou que as contas de 2021 "non poden ser parecidas aos orzamentos que se trouxeron a esta Cámara durante os anos precedentes". A socialista apelou a "atender o inmediato" sen que "se incrementen aínda máis desigualdades" con medidas para que "ninguén quede atrás". Ademais, lamentou que Corgos non concretase "que resultados está a dar" o plan de reactivación da Xunta.


Summary: A UE inclúe na súa propia 'lista negra' máis de 800 dirixentes rusos "implicados na invasión de Ucraína".

O Goberno de Vladímir Putin vén de facer pública, segundo informou a axencia rusa Interfax, a 'lista negra' de países que considera "hostís" para a Federación Rusa. Neste documento están incluídos a día de hoxe os 27 países que conforman a Unión Europea (UE), así como outros países do continente como a propia Ucraína. A lista complétana os Estados Unidos de América (EUA), Canadá, Xapón, Corea do Sur, Australia, Micronesia, Nova Zelandia, Singapur, Taiwán e os europeos Andorra, Reino Unido, Montenegro, Suíza, Albania, Islandia, Liechtenstein, Mónaco, Noruega, San Marino e Macedonia do Norte. O Executivo ruso incluíu países como Suíza após sumárense aos paquetes de sancións económicas anunciados pola UE e máis os EUA. A 'lista negra' da UE Pola súa parte, esta cuarta feira a presidenta da Comisión Europea, Ursula von der Leyen, anunciou que a UE vén de engadir á súa propia 'lista negra' 160 cidadáns rusos, entre eles "oligarcas e membros do Consello da Federación". Con esta nova medida, a UE mantén sancións contra máis de 800 dirixentes rusos "implicados na invasión de Ucraína". Aliás, Von der Leyen avanzou novas sancións económicas contra tres bancos belarusos e restricións ás exportacións de compoñentes marítimos a Rusia e criptomoedas.


Summary: O coordenador da novela por entregas que está a publicar Sermos Galiza "O Crânio de Castelao", vai ser hoje, segunda-feira, entrevistado por Anxo Quintela no Diário cultural que se emite às 15 horas.

O professor de Filologia Portuguesa na USC e escritor, Carlos Quiroga, será hoje entrevistado no Diário Cultura da Rádio Galega arredor do folhetim "O Crânio de Castelao" que está a publicar o semanário Sermos Galiza. Carlos Quiroga falará também da sua recente participação no encontro literário "Correntes d´escrita" que tem lugar cada ano na Póvoa do Varzim.O "Crânio de Castelao" é a trama policial criada arredor da relíquia do autor de Sempre em Galiza por Miguel Miranda e Possidónio Cachapa, de Portugal; Bernardo Ajzenberg de Brasil, Germano Almeida de Cabo Verde, Luís Cardoso do Timor e Carlos Quiroga, Xavier Queipo, Xurxo Souto, Suso de Toro, Quico Cadaval e Antón Lopo da Galiza, importantes vultos das suas literaturas que partilham um romance policial escrito a muitas mãos numa língua comum.


Summary: H ai xa algúns anos que a editorial Kalandraka vén construíndo unha colección de referencia como é a Biblioteca de Pedagoxía.

Nela apareceron, na nosa lingua, obras emblemáticas do ensaio dedicado á cuestión: nomes maiúsculos como María Montessori, Paulo Freire, Jean Piaget ou Célestin Freinet, ou documentos como a Carta a unha profesora, da Escola de Barbiana. Porén, se algo se botaba en falta nunha colección destas características era a necesaria presenza do pensamento actual a carón dos clásicos e tamén unha ollada máis orientada á produción local de pensamento. Educar a través da arte. Cara a unha escola imaxinada / Vicente Blanco, Salvador Cidrás e Rocío Modia / Kalandraka / 2019 / 160 páxinas / 19 euros Educar a través da arte aparece cubrindo estas dúas cuestións. Tras unha introdución ben documentada, as autoras analizan unha serie de exercicios realizados con alumnado en formación que se centran na creación artística. Porén, o máis importante non é o simple papel que a arte pode xogar nunha aula, senón tamén a medida na que a súa práctica, guiada por un profesorado con formación, pode axudar a construír un gusto estético e unha valoración das propias habilidades que vaian máis aló do estabelecido. Sen dúbida, unha das virtudes deste ensaio é a consciencia de remar contracorrente, unha impugnación necesaria dun modelo aferrado á afinación de estratexias de reprodución, que marxinaliza a posibilidade dunha creación diverxente. A achega de Blanco, Cidrás e Modia é especialmente estimulante, e fai unha aposta forte en romper as inercias coas que enfocamos a educación, que entende como un elemento estrutural desas outras inercias coas que a sociedade actual está construída, arredor dun imaxinario unívoco e que tende a reducir a discrepancia e o pensamento crítico. Nese senso, a proposta dunha educación que non se limite a reproducir elementos conforme a un canon inconsciente non pode resultar máis axeitada. Hai, porén, cuestións no enfoque que parecen apuntar a un contramodelo sen unha definición forte, que acaba por resultar contraditorio en certos momentos. Tampouco axudan as poucas referencias a unha formación científico-técnica que parece quedar completamente fóra dunha eventual creatividade artística, e merca así unha sorte de política de bloques en irremediábel oposición entre ciencia e arte, algo que non deixa de ser un produto do mesmo modelo que se pon en cuestión. Mesmo tendo isto en conta, segue a ser unha obra recomendábel, aínda que só sexa polo necesario convite que supón para revisar moitos dos conceptos que unha gran parte das persoas ensinantes ten asimilados case como únicas alternativas.


Summary: O relato Elisa e Marcela. Alén dos homes é un traxecto vital e veraz de dúas heroínas que nunca pretenderon tal. Hoxe, aínda non sabemos o final da súa aventura. Foron quince anos de documentación exhaustiva para conseguir esta alfaia de libro.

O relato Elisa e Marcela. Alén dos homes é un traxecto vital e veraz de dúas heroínas que nunca pretenderon tal. Dúas mestras que se coñecen a finais do século XIX e tecen unha trama que reivindica a súa autenticidade: Elisa faise pasar por home, casan, son descubertas, foxen, son encarceradas, xulgadas (a xustiza, a igrexa, a prensa, a opinión pública...), foxen de novo. Hoxe, aínda non sabemos o final da súa aventura. Foron quince anos de documentación exhaustiva para conseguir esta alfaia de libro Foron quince anos de documentación exhaustiva para conseguir esta alfaia de libro. De aí a miña rendida homenaxe a Narciso de Gabriel (autor) e a Fina Gómez (colaboradora). E, como non! A Ricardo, In Memoriam, o noso anxo, sempre, sempre. Para eles e para tod@s vós, estes Os disfraces sucesivos * * * Sabemos dunha realidade ocupada na que pensamos que vivimos, e que as nadas, que deambulamos por ela en continuo tránsito, temos a difícil encomenda de encaixar o equilibrio do funámbulo, atravesar o arame: un pé…, logo outro, sen que ese non ter redes protectoras, converta o paso que tantea na corda, nunha trampa vernizada de costumes e resignación. Ás veces, esquecemos que sempre hai audiencias, construídas cos discursos maioritarios que apuntan cos dedos indicadores, xulgan, sancionan, e isto comporta un triplo esforzo de supervivencia Ás veces, esquecemos que sempre hai audiencias, construídas cos discursos maioritarios que apuntan cos dedos indicadores, xulgan, sancionan, e isto comporta un triplo esforzo de supervivencia no afán de conseguir que o amor máis puro e máis distinto non mude en circo, ou, peor, en hostigamento de tribunal. Cando o crego da parroquia fronteiriza ao lugar da voda de Elisa-Mario e Marcela, clama con vehemencia: Elisa é vostede!!!, non só provoca que Mario teña que botar man dunha segunda historia para xustificar a súa paixón, senón que sinala, seguramente sen querelo, un fito na historia e na xeografía dos afectos: en 1901, n´A Coruña, en Porto, en Bos Aires, dúas mulleres liberaron uns dereitos descoñecidos ata entón. En 1901, n´A Coruña, en Porto, en Bos Aires, dúas mulleres liberaron uns dereitos descoñecidos ata entón Comezan por alugar varias estancias á realidade, e conseguen, por fin, conquistala. E todo por unha peseta ao día, Elisa, todo para que cultives o modesto bigote, e fumes, e cortes o pelo, e calces zapatos de lona marela. Que relato tan fermoso!, inquilinas que se meten na casa e terminan desaloxando os donos, que non os soños. Comezan por alugar varias estancias á realidade, e conseguen, por fin, conquistala Elisa: Quero que pola miña boca fale a concupiscencia como transcendencia, o delirio do pícaro vicio cunha brazada de flores contra o peito. Unión sacrílega, 240 reais por ocuparse da roupa branca do café portuario. "Iso é unha infamia, son home! Son home!", berro ata que me debilito e, xa sen sangue, cedo á ambición do correcto, e mudo a miña proclama por: "Son unha simple filla de Eva. Clemencia!". E poño o hábito de muller para salvármonos. Marcela, salvármonos desta fogueira á que nos condenan, de tan desastrado que é o meu andar de home. Marcela: Somos un caso intenso na procura da outra, Elisa. Cruzo o océano para te ver casada coa desesperanza e furto o teu corpo do dinamarqués que cobiza, ofuscado, a vehemencia que levas impresa na túa pel. Xa miña nai, meu pobo, desistiron de facer nada comigo, eles que se gababan de dominar un rexemento de cabalos. Toca a guitarra, Elisa, mentres eu rememoro a despedida atlántica. "Casada! Poña vostede casada! Con Mario-Elisa Sánchez Loriga, porque o estou perante Deus e perante os homes" "Casada! Poña vostede casada! Con Mario-Elisa Sánchez Loriga, porque o estou perante Deus e perante os homes" Descoidamos a Elisa e a Marcela nun Bos Aires convertido, grazas aos case infinitos teatros que posúe, en acubillo de anatomías de baile mestizo, tangos, música de sexo e melancolía, de amor frustrado e dor profunda pola insatisfacción e pola falta de... Cidade que acolle esas dúas mulleres que vacilan na forma en como chegar aos destinos, mais saben de sobra de impulsos que conducen á marabilla que ancora nas súas horas e, quizá por iso, determinan prescindir do disfrace para que as nubes, os aires, os perfumes que as alimentan, non rematen na parodia de un ballo in maschera.


Summary: Os termos suicidio, devalo, inverno ou sangría adoitan salpicar os artigos sobre a demografía galega. Canto hai de verdade e canto de propaganda neste alarmismo mediático e social? Isidro Dubert procura no ensaio coral A morte de Galicia (Xerais. 2019) a resposta a esta e outras preguntas. Eis un estrato da entrevista publicada no número 375 do Sermos Galiza.

En 2012 comezou un artigo cunha cita de Marx, "ser radical é ir á raíz das cousas", afirmando ademais que ninguén o era á hora de falar da crise demográfica galega. A partir de 2011 increméntase a presión que viña exercéndose sobre a sociedade desde os medios, con novas que incidían no avellentamento da poboación e na caída da fecundidade. Ofertábase unha imaxe negativa do presente e un panorama catastrofista do futuro, a nivel social, económico, político ou cultural. Á vez que non se falaba da emigración, cando eu, percibía que na zona de Muros, Carnota, Fisterra ou na Costa da Morte cada vez marchaba máis xente. Penso que, a medio e longo prazo, as implicacións da emigración son moito máis graves que as do avellentamento; daquela albisquei que o natalismo desembarcara na Galiza. Por que a aposta pola ideoloxía natalista? A súa chegada coincide no tempo co inicio da quinta vaga migratoria que Galiza padece ao longo da súa historia, que é a primeira da democracia. Aberta a porta en 2005‑2006, logo chegaría a lexislación natalista, cun primeiro punto álxido na aprobación do Plan de Dinamización Demográfica en 2013. É a primeira vez que un Goberno do estado rompe a norma pola que, desde a morte de Franco, se evitaban as intervencións en política familiar ou demográfica. Trátase pois dunha forma de tapar a orixe da actual emigración, que se sitúa nas eivas de corte económico e social que impiden as persoas materializar os seus proxectos de vida no país. Unha emigración que en 2015 afectaba a uns 380.000 mozos e mozas. Se nos preguntamos o por que da mesma, teremos que explicar as taxas de paro, de emprego precario e temporal ou a falta de empresas. A vaga coincide tamén coa chegada de capital procedente da Unión Europea. Como lle podemos explicar á cidadanía que desde 1986 recibimos centos de millóns de axudas europeas para a creación de emprego e que a xente está emigrando? Difícil. Mellor culpar de todo aos vellos e ás mulleres que non queren ter fillos nesta conxuntura. Agochando, no caso destas últimas, que actualmente sofren maiores taxas de temporalidade e precariedade laboral e cobran salarios máis baixos que nun mercado de traballo que non lles é favorábel. Os discursos que ligan a emigración da mocidade á formación ou ao enriquecemento cultural maquillan as súas causas? Si, claro. É máis doado presentar aos mozos e mozas como aventureiros, persoas emprendedoras, xente que marcha fóra coa ansia de formarse, que explicar o fracaso das políticas económicas que sementan a emigración. Ademais, sabemos polas anteriores vagas migratorias que unha parte importante destas persoas nunca volverá ao país, como non sexa de vacacións ou xubiladas. É unha perda moi grande, tanto de potencial demográfico como de capital social, pois a maior parte están moi cualificadas no plano laboral. [Podes ler a entrevista íntegra no número 374 do semanario en papel Sermos Galiza, á venda na loxa e nos quiosques]


Summary: A deputada do BNG Olalla Rodil esixe explicacións ao Goberno galego polas "irregularidades" na escola do centro de menores Santo Anxo de Rábade.

Cinco rapaces do centro de menores Santo Anxo de Rábade permaneceron un mes sen escolarizar por falta de profesorado. É a denuncia que fixo na mañá da sexta feira a deputada do BNG Olalla Rodil, que pide explicacións á Xunta da Galiza polas "irregularidades" na citada escola. Nun comunicado de prensa, a parlamentaria nacionalista advirte da "falta de organización e de compromiso coas menores residentes neste centro" no que "cinco rapaces de protección de menores permaneceron sen escolizar até un mes". Un feito que é considerado polo BNG "gravísimo e inadmisíbel". Neste contexto, empraza a Xunta da Galiza a esclarecer "a través dunha investigación" o acontecido no centro entre o mes de setembro e outubro, e a dirimir "responsabilidades" deste "feito grave" que "vulnera os dereitos fundamentais dos menores, como é o dereito á educación". Tamén reclama "a dotación de maneira inmediata" dos medios necesarios para o correcto funcionamento do centro. "É unha irresponsabilidade por parte da Consellaría de Educación que manteña un centro educativo sen profesorado suficiente, as persoas menores de idade contan con dereitos e deben ser garantidos polos poderes públicos", indica Rodil. Neste sentido, acusa a Xunta de "incumprir" coas súas obrigas e responsabilidades "causándolles un enorme prexuízo ás persoas menores que desenvolven a súa vida neste centro". A denuncia pública súmase a outras da comunidade educativa a respecto da falta de profesorado para atender a diversidade e do recorte de recursos nos centros de ensino públicos.


Summary: A policía detivo a exparella dunha muller á que se lle incendiou o piso.

Esta quinta feira a policía detivo o ex-compañeiro dunha das mulleres --nai e filla-- ás que lles ardeu o piso na rúa Río Tuño de Ourense. As autoridades xudiciais investigan se podería tratarse dun caso de violencia machista, segundo recolle Europa Press. Mantense aberta a investigación pola morte de Rosa R.R. en Porto do Son no que podería ser máis un caso de violencia machista Malia o lume, ningunha das mulleres se atopaba na vivenda polo que, embora existiren danos materiais os bombeiros puideron resgatar un can que se atopaba no momento do incendio no interior do piso. Ambas as dúas mulleres foron realoxadas polos Servizos Sociais noutra vivenda após ficar a delas inhabitábel. Aliás, o Centro de Información Municipal á Muller (CINM) iniciou a xestión dunha axuda de emerxencia e de atención psicolóxica para as dúas mulleres. No que vai de ano na Galiza foi asasinada unha muller, Ana Gómez (Becerreá) e mantense aberta a investigación a respeito doutro posíbel feminicidio en Porto do Son. Aliás, a fuxida dunha muller de 26 anos de Baralla que estivo desaparecida durante dous días tamén derivou nun proceso xudicial por violencia machista.


Summary: Membros de diferentes movementos sociais e políticos da cidade lanzan un proceso que segue o ronsel da Marea Atlántica ou de Guanyem e que procura a confluencia nunha candidatura cidadá para as eleccións municipais de 2015.

Seguindo o ronsel da Marea Atlántica da Coruña ou de Guanyem Barcelona, membros de diferentes movementos sociais e da esquerda na cidade de Ourense traballan tamén nunha "proposta de posible candidatura municipal e cidadá" de cara aos comicios locais de 2015. Os impulsores do que pretende ser un proceso semellante ao que se impulsou na capital herculina ou o que está a nacer en Vigo levan tempo xa traballando nun manifesto e mantendo contactos para facer o vindeiro 1 de setembro ese texto fundacional e os seus primeiros asinantes. Ourense en Común fará público o seu manifesto e os primeiros asinantes o vindeiro 1 de setembro "Estamos seguindo a vía que se abriu na Coruña ou en Vigo e tamén a liña de Guanyem ou Municipalia", aseguran fontes do grupo promotor, que recoñecen que a Marea Atlántica "é un referente" á hora de promover esta plataforma, denominada Ourense en Común, que xa conta con páxina web que está apañando diferentes apoios, algún espérase que coñecido, para comezar un camiño que prevén "longo". Os obxectivos son semellantes ao resto das mareas: confluencia, recuperar o poder para a maioría, transparencia, participación cidadá e horizontal, rexeneración democrática... Todo ao servizo do ben común e coa vista posta nas eleccións municipais e na clara intención de que movementos sociais e formacións da esquerda alternativa se dilúan de cara aos comicios neste obxectivo común. Os destinatarios da mensaxe, no ámbito partidista, parecen claros: BNG, Anova, EU ou Podemos, así como outras formacións minoritarias. "Temos claro que isto non debe ser unha suma de siglas, senón un espazo de confluencia e integración" "Temos claro que isto non debe ser unha suma de siglas, senón un espazo de confluencia e integración, a través da adscrición individual para que todos nos diluamos neste espazo común", explican as mesmas fontes, que aclaran que o propósito é que todas esas formacións alleas ao bipartidismo, da esquerda alternativa e que compartan o ideario común "decidan non presentar candidatura" ás eleccións municipais para lograr artellar un verdadeiro proxecto popular e cidadán. "Sabemos que é un proceso longo e complicado, pero pódese lograr e iso é o que imos intentar", insisten. Ourense en Común únese así ás cada vez máis numerosas iniciativas que están a xurdir nas vilas e cidades, tanto de Galicia como no conxunto do Estado. As intencións do Goberno do PP de levar a cabo unha polémica reforma electoral, coa que quedarían vetadas as coalicións e se outorgaría o poder absoluto nos concellos a aqueles partidos que superen o 40% dos votos, parece darlle un pulo aínda maior a estas plataformas cidadás. En canto ás formacións políticas, a chamada recorrente á confluencia de Anova, Esquerda Unida ou Espazo Ecosocialista uníronse nas últimas semanas algúns alcaldes do BNG que, en contra da tese actual da cúpula da fronte, reclamaron liberdade para poder pactar listas abertas nas que se inclúan organizacións estatais como EU ou mesmo Podemos e poder conformar así unha especie de fronte popular co que competir nas vilas e cidades contra o bipartidismo e a fortaleza da dereita do PP. Entre os asinantes do manifesto Somos Maioría, que pula por esta unión, xúntanse dirixentes de Anova, Esquerda Unida ou CxG, pero tamén rexedores do Bloque. A Marea Atlántica celebra a súa primeira asemblea aberta de barrio e a #mareacultura E mentres, a Marea Atlántica segue acadando apoios co obxectivo de conseguir os 2.500 asinantes que se fixou como aval necesario para continuar o proceso en outono. Supera as 1.500 desde que comezou a andaina e comeza a celebrar as asembleas abertas "nas que empezar a construír dende abaixo un proxecto alternativo de cidade, sen exclusións, para o 99%". A primeira delas, barrial, celebrouse na Agra do Orzán este mércores e para o xoves está prevista a denominada #mareacultura, que se levará a cabo a partir das 20 horas diante do Teatro Rosalía. En Vigo, pola súa banda, a Marea acadou xa as 500 sinaturas de apoio ao seu manifesto inicial.


Summary: Visitamos a Facultade de Ciencias Políticas e Sociais da USC para coñecer como se vive a cita do 24 de maio coas urnas.

Ciencias Políticas, a carreira cualificada no seu momento como 'A bela inútil' polos seus detractores, semella vivir certa auxe mediática da efervescencia do que se ten denominado 'nova política'. Que o núcleo dirixente de Podemos tivese a súa xénese na Facultade de CC. Políticas de Somosaguas, campus da Complutense madrileña, levou a boa parte da imprensa a pousar os ollos sobre unha carreira sobre a que se acumulaban prexuízos e descoñecemento. En Galiza hai Facultade de Ciencias Políticas e Sociais desde comezos da década dos noventa. Unha simple ollada aos 'padriños' e 'madriñas' que coroan as orlas das diferentes promocións que se exhiben nos corredores da Facultade ratifica a impronta máis 'política' da carreira: Xosé Manuel Beiras (2000-2005), Anxo Quintana (2006-11), Santiago Carrillo (2002-07), Pablo Iglesias (2009-13), Jordi Pujol (2008-12) ou Cristina Almeida (1993-98). Neste último caso, a súa elección foi precedida dunha tensa asemblea de estudantes na que a proposta de facer 'madriña' á daquela deputada de IU gañou por pouco á proposta de que o padriño fose Fidel Castro. Conciencia, sensibilidade Hai un maior interese entre a mocidade universitaria pola política que hai uns anos? Preguntámosllo a Marta Lois, profesora da Facultade de Ciencias Políticas da Universidade de Compostela. "Noto unha maior conciencia e sensibilidade", recoñece. A crise e, sobre todo, o 15M marcaron, di "un punto de inflexión. Até entón había como unha especie de letargo. Mais a xente nova sentiuse interpelada e [co 15M] reaccionou contra o fatalismo". Durante a conversa Marta Lois deixa un detalle para a reflexión: a diferencia de hai uns anos, o discurso nacionalista entre o estudantado na Facultade exprésase con "timidez", xa non se dá co convencemento e afirmación de antano. Un dado para nada baladí nunha facultade na que a mediados dos 90 tiñan folgada presenza entre o seu alumnado 2 organizacións nacionalistas de esquerdas (MEU e CAF) e unha combativa e nidiamente independentista (Estudantes Independentistas). Incide esta profesora -que fai parte da candidatura de Compostela Aberta- en que a politización non é exclusiva do ámbito da esquerda ("vin alumnos en aulas con carpetas do PP, o que hai uns anos era impensábel") e lamenta que a universidade xa non sexa quen de asumir o reto de ser "un espazo da construción da protesta social" perante un escenario de verdadeira emerxencia como o que se estáa vivir. As redes sociais, confirma, son das vías principais a través da que o estudantado da Facultade, e que pode ser extensivo á mocidade, accede, partilla e socializa os discursos políticos. E nesas ferramentas os novos actores políticos emerxentes levan vantaxe. Ao pé da máquina do café Ás portas da Facultade dous rapaces fuman e toman café de máquina, todo un clásico. Fernando (Caldas de Reis) e Javier (Silleda) andan na vintena e son galego falantes, algo cadz ves máis raro segundo indican os propios informes e estudos oficiais. Facémoslle a mesma pregunta que á profesora (hai maior interese pola política?) e coinciden na resposta, si. Poñen un exemplo contundente: "agora entre os colegas, na pandilla, fálase de política, o que hai uns anos era impensábel". Fernando (Caldas de Reis) e Javier (Silleda) andan na vintena e son galego falantes, algo cadz ves máis raro segundo indican os propios informes e estudos oficiais A raíz da reflexión feita por Marta Lois, un discurso nacionalista a minguar no espazo público , ambos os dous diferencian segundo ámbitos: recoñecen que "pode" que no marco da facultade perdese presenza entre o alumnado, mais sosteñen que nos seus concellos a cuestión é diferente. Fernando sinala que en Caldas "vexo a xente nova que está máis polo nacionalismo, dígoo xa por amigos meus que si se implican", mentres que Javier sitúa o nacionalismo en Silleda máis como "unha opción á que se suma a mocidade para opoñerse ao que hai, aos que levan anos no poder". Enterámonos durante a conversa que un dos profesores máis mediáticos desta facultade, Antón Losada, anunciaba publicamente a través das redes sociais que nas municipais votará a candidatura do BNG en Compostela. Desbotan facer comentarios pero 'wasapean' a nova.


Os gregos fixérono este pasado domingo exercendo o seu dereito a acertar ou a equivocarse, asumindo con responsabilidade e madurez participar directamente nas decisións políticas do seu país, e iso sempre é motivo de celebración Tomar decisións consiste en atopar unha conduta axeitada para resolver un problema, aceptando que os resultados destas son incertos. Os gregos fixérono este pasado domingo exercendo o seu dereito a acertar ou a equivocarse, asumindo con responsabilidade e madurez participar directamente nas decisións políticas do seu país, e iso sempre é motivo de celebración. Coñecían o que lles deparaba o SI, pois levaban padecéndoo anos: políticas de austeridade que os levaron á precariedade laboral, a miles de desafiuzamentos, a sufrir desabastecemento de medicamentos, pobreza enerxética, colas inxentes nas cociñas de beneficencia...unha desesperanza que provocou que nos últimos catro anos máis de tres mil persoas se quitasen a vida, e agora quixeron saber que pasa se din que NON. As consecuencias nin eles mesmos as coñecen, nin sequera algúns economistas, que foron incapaces de predicir unha crise económica como a actual, pero que agora se transformaron en oráculos capaces de describir ao milímetro como vai ser a vida dos gregos a partir de agora. O seu voto é un NON á troika, a uns dirixentes europeos que hai tempo que deixaron de actuar conforme aos valores humanistas, solidarios, e democráticos sobre os que se fundou a Unión Europea, que confunden negociación con imposición,que deixaron de ser políticos para converterse en acredores. É hora xa de que abandonen a soberbia, e de que dean osíxeno aos cidadáns gregos permitindo unha reestruturación da débeda para superar a crise de liquidez. Ao outro lado do océano terán a presión de Obama e os poderes financeiros, que intentarán unha solución o máis rápida posible para evitar cambios xeoestratéxicos como o achegamento do Goberno heleno a Rusia. É hora xa de que abandonen a soberbia, e de que dean osíxeno aos cidadáns gregos permitindo unha reestruturación da débeda para superar a crise de liquidez Deben contar con que os gregos non están dispostos a que ninguén decida por eles, pois parece coma se Pericles tivese aparecido para recordarlles, ao igual que o fixo no s V a.C, quenes son, e de onde veñen: "Temos un réxime político que non se propón como modelo as leis dos veciños, senón que máis ben é el modelo para outros. E o seu nome, como as cousas dependen non dunha minoría, senón da maioría, é Democracia".


Summary: O V Galeuscat Sindical, que decorreu en Barcelona, avogou por avanzar no autogoberno orientándoo a políticas sociais

As CC OO de Galiza, Euskadi e Cataluña apostan polo autogoberno fronte á recentralización e, no actual escenario de crise, esixen orientalo ás políticas sociais. Os secretarios xerais das tres organizacións, Xosé Manuel Sánchez Aguión, Unai Sordo e Joan Carles Gallego, respectivamente, alertaron do perigo de que a crise se instrumentalice para centralizar competencias e destruír o modelo social. Na conferencia de prensa conxunta que ofreceron en Barcelona e na que se expuxeron as conclusións do V Galeuscat, os máximos responsábeis das CC OO galegas, vascas e catalás reafirmáronse no carácter plurinacional do Estado español, no cal conviven diferentes sentimentos de pertenza colectiva, identidades "variadas e variables". E fronte ao ataque e desmantelamento dos servizos públicos,"mesmo usando a crise de escusa, o sindicato aposta por reforzalos e potencialos, "máis aínda no actual contexto socioeconómico".


Summary: Os representantes do persoal urxen ás administracións a colaborar entre elas para atopar solucións.

Alcoa non ve factíbel a venda da planta de San Cibrao e teima no despedimento de 534 traballadores e traballadoras do complexo da Mariña e o feche da planta de aluminio de San Cibrao. É o resumo da reunión da mesa multilateral que se realizou vía telemática e na que tomaron parte representantes da empresa, do persoal e dos Gobernos galego e español. Logo da reunión telemática, o secretario xeral de Industria do Ministerio, Raúl Blanco, sinalou que se reclamou á dirección da compañía que aclare o seu plan industrial despois do anuncio de despedimento colectivo da planta de aluminio de San Cibrao. "Non queremos unha morte por capítulos, queremos coñecer os plans de Alcoa, as administracións estamos dispostas a apoiar o mantemento da actividade", sinalou Blanco. "Pero se non teñen un plan industrial, e queren pechar en España, en Europa e en Estados Unidos para centrarse noutros proxectos, que deixen paso. Lugo, Galicia e España dinllo", avisou. Nun comunicado, lembrou que Alcoa San Cibrao recibiu 693 millóns de euros desde 2011, mentres que desde 2009 non presentou ao Goberno estatal petición algunha de apoio para plans de investimento ou de innovación industrial. Xunto a isto, Blanco defendeu o compromiso do Goberno tanto para o mantemento da produción de aluminio primario como coas industrias electrointensivas e hiperelectrointensivas. Ao termo do encontro, o presidente do comité de empresa de Alcoa San Cibrao, José Antonio Zan (CC.OO.), censurou que "o problema" é que Alcoa "di que calquera marco que lles poñan non lle serve e tampouco entra a valorar unha posible venda". "Non quere saber nada de venda", lamenta. Con todo, ve "positivo" que a Xunta e Goberno "están a apostar" polos traballadores. Sinala que a Administración galega apoia un acordo a longo prazo cun operador para a subministración de enerxía renovábel (PPA), mentres o Executivoestatal estará "a apoiar cun marco enerxético para que se poida chegar a esa PPA e dentro de dous ou tres anos ter unha viabilidade como planta". "O Goberno e a Xunta seguen apoiando, e cremos que se teñen intención política de salvar esta fábrica pódeno levar a cabo", valora Zan. "A única saída que temos como fábrica e como traballadores é a saída da loita. A Mariña sálvase loitando", afirma o presidente do comité. Aa CIG emitiu un comunicado no que se apunta que se reiterou a Alcoa a petición de que retire a súa proposta de despedimentos e peche da fábrica, á vez que demanda aos Goberno central e galego celeridade na aprobación de medidas para unha tarifa industrial competitiva. O secretario xeral da central nacionalista, Paulo Carril, lembrou que os sectores do aluminio e enerxético son estratéxicos para Galiza e que, de existir vontade, pódense atopar solucións para salvar tanto os empregos como para garantir as capacidades produtivas do complexo de San Cibrao. Carril demandou dos Gobernos español e galego "certezas e un calendario definitivo, preciso e detallado, do estatuto electrointensivo e das medidas complementarias que permitan crear un marco enerxético competitivo, estábel e predicíbel". E, nesta liña, "que se clarifique dunha vez que prezo final vai ter a enerxía". Pola súa banda, o conselleiro de Economía, Francisco Conde, lamentou que o Goberno "siga sen fixar un prezo eléctrico que garanta o mantemento do emprego en Alcoa San Cibrao".


Summary: Co proxecto plurianual O pasado por vir, a institución pontevedresa pretende recuperar e dar vida aos plans que "estaban vixentes antes do Golpe de Estado de 1936". O valor desas iniciativas xa se debateu nas segundas xornadas de memoria histórica que decorreron hai uns meses.

A Deputación de Pontevedra continúa co seu traballo a prol da memoria histórica e hoxe anunciou o lanzamento dun programa a desenvolver durante varios anos, O pasado por vir, que terá o fin de "reivindicar as ideas transformadoras que estaban vixentes antes do Golpe de Estado de 1936". O departamento de Memoria Histórica desta administración pública pretende dar saída, baixo o paraugas da nova iniciativa, a tarefas de investigación e divulgación dos proxectos que pasaban pola mente das e dos galegos de antes da guerra e da ditadura. A deputada do BNG María Ortega avanzou que o plan é facer xornadas, propostas audiovisuais, exposicións e publicacións recordando esas ideas de valor "sempre coa perspectiva de país, clase e xénero". Nunha rolda de prensa que decorreu esta terza feira, a nacionalista sinalou que hai que "recoñecer a herdanza dunha xeración única e irrepetíbel" tanto na visión empresarial, como nos ámbitos político, social e cultural. "Coa guerra e a ditadura, aínda que arrasasen cos proxectos e incluso aniquilaran ás persoas, as súas ideas e o seu legado seguen vivos". Ortega xa abundara nesta necesidade de lembrar o pasado após as xornadas de memoria histórica organizadas pola Deputación este ano. Agora, o obxectivo será tirar da hemeroteca apenas escrita para analizar as transformacións na Galiza, e na Pontevedra, de 1900 até 1936. Referentes do pasado Repasaránse por exemplo, éxitos como a fundación do Laboratorio Miguel Servet, antecedente da farmacéutica Zeltia, ou a campaña a prol do Estatuto, na que se implicaron Castelao, Maside e Díaz Baliño, entre outros. Tamén se buscara a historia da fundación do Partido Galeguista na Pontevedra de 1931. Aliás, outro eixo a traballar será aquel que dea un papel protagonista ás mulleres, quer "pioneiras, quer de perfil obreiro". Entre estas destacan Carme Sierra, primeira das poucas socias que tivo o Seminario de Estudos Galegos, e Olimpia Valencia, a primeira médica galega.


Summary: A contradición entre a intensificación das mobilizacións sociais -funcionarias da xustiza, pensionistas, greve das mulleres- e o medre do bloco conservador -PP+Cs- nos inquéritos é o argumento da última entrega do vlogue de Xosé Mexuto, director deste diario dixital.

Mexuto reflicte no seu último vídeo sobre o aparente paradoxo de unha forza conservadora -Cs- aumentar nos inquéritos -até o ponto de os liderar, segundo a máis recente mostra demoscópica de El País- xusto nun momento en que se está a producir un reagromar da mobilización social. "Por que se produce este fenómeno [esta contradición]", pergúntase o director do Sermos dixital e a seguir respóndese a si propio: "Por dúas razóns. En primeiro termo, porque Ciudadanos é visto por algún sector da poboación non como unha forza da dereita. E en segundo termo, polo poder de persuasión dos meios de comunicación -dalgúns meios de comunicación- que están lanzando claramente a opción de Cs". Tamén ve certa responsabilidade de forzas políticas -"e aquí teño que citar Podemos".- que durante bastante tempo alimentaron a retórica da Nova Política segundo a cal xa non facía sentido falar de dereitas e esquerdas e si da oposición entre o novo e o vello. "Ese tipo de retórica ao final acaba branqueando unha opción como a de Cs que francamente é conservadora no económico, no social e moi conservadora, moi centralista, no territorial", alega Mexuto. Ese branqueamento de Ciudadanos (non sería mao por ser novo) permitiu, por pór un exemplo, a Albert Rivera apresentarse o 9M perante a opinión pública case como "o organizador da greve feminista", nun alarde de "cinismo supremo".


Summary: No caso de que os edís incursos no proceso abandonasen o seu cargo o conselleiro de Infraestruturas ficaría a un só posto de ter que entrar no goberno compostelán. O TSXG esixe "respecto" para a xuíza López Suevos ante as "insinuacións" de cargos populares sobre as súas decisións.

O pasado xoves, ao remate da reunión semanal do Consello da Xunta, a Alberto Núñez Feijóo preguntóuselle se tiña pensado intervir directamente no Concello de Santiago despois de que a xuíza Ana López Suevos confirmaba a imputación de sete edís -a metade máis un- do equipo de goberno por prevaricación. O presidente sinalou que "polo momento" non tiña prevista actuación ningunha, isto é, nin ía forzar a dimisión das persoas imputadas nin ía solicitar que o Goberno central disolvese a corporación e nomease unha xestora ata as vindeiras eleccións. Menos dunha semana despois a situación complícaselle aínda máis aos conservadores na capital de Galicia. Despois de que, a finais da pasada semana, a Fiscalía ratificase a imputación dos tres concelleiros e catro concelleiras e pedise para eles nove anos de inhabilitación a maxistrada determinou este luns, o primeiro día hábil despois da decisión do ministerio público, a apertura de xuízo oral. Neste contexto, a Amelia González, Juan de la Fuente, Cecilia Sierra, María Pardo, María Castelao, Francisco Noya e Luis Bello só lles queda a esperanza de que a Audiencia Provincial acepte o seu recurso para non ter que responder no banco dos acusados pola súa decisión de pagar con fondos públicos o avogado de Adrián Varela, o concelleiro de Deportes, imputado na operación Pokémon. Dado que o recurso ante a Audiencia non paraliza o proceso os edís teñen agora dez días para formular un escrito de "conformidade ou disconformidade coa acusación" que se lles imputa neste caso, que lle corresponderá a un dos dous xulgados do penal de Compostela. Este complexo escenario xudicial complica aínda máis o plano político da cuestión, xa que o código ético do PP establece que ante a apertura de xuízo oral os dirixentes deben poñer os seus cargos públicos á disposición do partido. Se cesan os sete imputados o conselleiro Hernández quedaría a un só posto de ter que entrar no Concello Se eses cesamentos se chegasen a producir a situación sería pouco menos que insostible no consistorio. A marcha de sete edís implicaría que o alcalde Ángel Currás tería que compoñer un goberno practicamente dende cero. Xunto ao rexedor, imputado na Pokémon, sentarían dous edís máis incausados no mesmo proceso, os tres concelleiros que na actualidade non teñen enriba ningunha imputación e as sete persoas que figuraron entre os postos 17 e 24 da candidatura do PP en 2011. No caso de que un só deles renunciase -o número 16 xa o fixo cando foi chamado para substituír o dimitido Albino Vázquez- tería que entrar o número 25, Agustín Hernández, actual conselleiro de Infraestruturas que pechou simbolicamente a lista e quen figura en múltiples quinielas como próximo cartel electoral do PP na cidade. Por tras del só hai catro suplentes. Chamada de atención do TSXG O auto de apertura de xuízo oral chegaba poucas horas despois de que a Sala de Goberno do Tribunal Superior de Xustiza de Galicia (TSXG) fixese público o seu malestar polas declaracións de varios dirixentes do PP a respecto deste proceso. Despois de que a voceira do Concello compostelán, María Pardo, considerase as imputacións como "un ataque" ao Goberno local e mentres o propio Alberto Núñez Feijóo dubidou en público da pertinencia da decisión da xuíza, o alto tribunal amosou o seu "rexeitamento" a "comentarios que insinúen" que a maxistrada "pode ter algún outro interese que o propio da súa función constitucional". O tribunal apercibe os populares por "insinuar" que a xuíza pode ter "algún outro interese que o propio da súa función" Ante as dúbidas sementadas sobre López Suevos, que xa sufrira acusacións máis ou menos abertamente en anteriores ocasións polo seu talante progresista, o TSXG "reclama respecto para os xuíces que actúan no exercicio das súas funcións, no marco da obrigada independencia xudicial e sen outros intereses que administrar unha recta e imparcial Xustiza". Do mesmo xeito, o tribunal "lembra" que "na fase de instrución se valoran indicios" e que agora "dependerá do xulgado do Penal competente o ditar sentenza nun ou noutro sentido".


Summary: A histórica manifestación cidadá polo Día Nacional ateiga Compostela con máis de 25.000 persoas nunha mobilización que os partidos participantes xa ven como "un paso histórico" de cara á confluencia electoral para as eleccións xerais.

A manifestación unitaria polo Día Nacional de Galicia cumpriu -e mesmo superou- as expectativas. Milleiros de persoas ateigaron as rúas de Compostela nunha marcha polo 25 de Xullo non convocada por partidos por primeira vez en moitos anos. De base cidadá pero apoiada por numerosas formacións políticas, a mobilización superou amplamente en número á suma das diferentes convocatorias que se levaban a cabo polo Día da Patria en Compostela. E tivo como música de fondo a confluencia das forzas nacionalistas, galeguistas e rupturistas nunha única candidatura de cara ás vindeiras eleccións xerais. Todas as participantes recoñeceron o "paso importante" que para esa unidade supuxo esta histórica mobilización. A marcha superou en asistencia á suma das diferentes convocatorias doutros anos nun ambiente festivo e reivindicativo Coa cabeceira da marcha d'A Nación Galega xa na praza da Quintana, milleiros seguían percorrendo as rúas de Compostela desde a Alameda, punto de inicio dunha manifestación na que destacou tamén a escasa presenza de simboloxía partidaria e o seu ambiente festivo e reivindicativo. En declaracións aos medios, Suso de Toro, un dos promotores do manifestou que impulsou a mobilización, cualificou de "éxito" a convocatoria e asegurou que espera que "os partidos dean un paso adiante e falen" para seren "capaces de abordar unha candidatura de confluencia de cara ás xerais". Suso de Toro espera que "os partidos dean un paso adiante" e sexan "capaces de abordar unha candidatura de confluencia" Xa na Quintana, a lectura do manifesto da convocatorio foi partillado por varios cidadáns e promotores da manifestación (Federico Pérez Rei, Alba Cuba, Miguel Pernas, César Goldi e Patricia de Lorenzo). Nel, reivindicouse que "patria e nación é defender todo o que é público contra as privatizacións que son puro espolio do que é de todos". "E reclamamos para a nación a toda esa mocidade exiliada, mozos e mozas a quen se lles nega o dereito a vivir na súa terra. Unha terra que ten recursos abondos e capacidades para alimentalos e permitirlles unha vida digna e que non pode facelo por un sometemento a intereses alleos e contrarios aos nosos", díxose. "As persoas que estamos aquí a celebrar o Día da Patria Galega, e moitos outros concidadáns e concidadás polo país adiante, estamos unidas na resistencia, na insistencia e na teimosía", leron os encargados do manifesto, que advertiron que os alí presentes non renuncian "a nada do que nos aprenderon a amar os nosos maiores". "Non renunciamos ao soño dun país libre de persoas libres. Como Castelao no seu exilio americano presidindo un goberno sen poderes e, así e todo, encarnando a resistencia, así somos nós: non renunciamos á nación galega", aseguraron, antes de rematar co poema Pola unión, de Curros Enríquez. "Na unión dos bos galegos está da patria o porvir", acabou o discurso que volveu deixar claras as alusións á unidade e á confluencia antes da interpretación masiva do himno. Coa lectura do poema de Curros, Pola unión, rematou o manifesto dunha marcha na que se chamou á unidade Apoiada, con máis ou menos énfase, por todas as forzas políticas nacionalistas, galeguistas e por Esquerda Unida, na marcha púidose ver o voceiro nacional do BNG, Xavier Vence; o líder de Anova, Xosé Manuel Beiras; a coordinadora nacional de EU, Yolanda Díaz; ou o secretario xeral de CxG, Xoán Bascuas, así como dirixentes de Cerna. Tamén acudiron á marcha o secretario nacional da CIG, Suso Seixo, ou o líder de CCOO-Galicia, Sánchez Aguión, entre outros. Segundo os cálculos dos convocantes, entre 25.000 e 30.000 persoas terían secundado a marcha en Compostela. "A metade dos manifestantes non puideron entrar na Quintana", aclararon. Beiras, Vence, Yolanda Díaz e Bascuas coinciden en que a marcha é "un primeiro paso" para unha candidatura unitaria de cara ás xerais A manifestación, un "cambio histórico" Todas as voces coincidiron en que a manifestación supón xa un cambio e un primeiro paso de cara á unión política nunha candidatura de confluencia galega que xunte o nacionalismo, o galeguismo e forzas rupturistas. Así, Beiras cualifica de "cambio histórico" o feito de que o chamamento "fose feito por promotores en nome da sociedade civil e non no de ningún partido" e cre que este será o impulso para lograr "que Galiza estea presente como suxeito político e como nación" no Congreso dos Deputados. Ademais, Xavier Vence falou de "primeiro paso para que Galiza logre un maior peso". "É un chanzo para unir, xuntar moita cidadanía e todas aquelas forzas políticas que queiran unirse para ter unha voz propia potente en todos os foros e, en particular, no Congreso". Yolanda Díaz, pola súa banda, asegura que EU quere "que nas xerais haxa unidade desde un programa de ruptura". "Somos os primeiros que lanzamos a proposta da Marea Galega e imos traballar ata o minuto menos un para que se conforme", engadiu, nun discurso semellante ao do secretario xeral de CxG, Xoán Bascuas. Quen non estivo presente foi Breogán Riobóo, líder de Podemos en Galicia, formación que non apoiou publicamente a marcha unitaria malia que algúns dos seus simpatizantes si a secundaron. Antes, á espera de que todos os manifestantes chegasen á praza, Xurxo Souto dirixiu o acto no que actuaron promesas da música galega e no que os asistentes interpretaron pezas tradicionais como O Carro. Antes da lectura do manifesto, o artista coruñés agradeceu a asisencia malia que "os medios de comunicación ao servizo do poder non axudaron, non cubriron o noso chamado e só destacaron os problemas". "Que rabeen que a pesar deles estamos aquí", dixo, tras dar as "grazas" ás organizacións que apoiaron a convocatoria. "Todas facemos falta", engadiu. Ademais, a comisión organizadora deste 25 de Xullo parabenizouse pola xornada e agredeceu "o apoio das organizacións políticas, sindicais e sociais que animaron aos seus afiliados a asistir a este acto e ofreceron a súa xenerosa colaboración". "Foi o día histórico e simbólico que buscabamos nós, e como sospeitabamos, moitísima máis xente", remataron.


Summary: Menos da metade dos parados con prestación cobra a contributiva e o 56,47% recibe un subsidio por desemprego ou a renda activa de inserción. A taxa de cobertura descendeu en catro puntos no último ano.

"A Galicia que decrecía economicamente é agora unha Galicia que aspira a crecer un 2% o próximo ano e a Galicia que destruía emprego é agora unha Galicia que está empezando a crear emprego". Así o asegurou Feijóo no discurso de fin de ano. E o país conta con 19.145 persoas menos apuntadas nas oficinas de emprego que hai un ano. É froito da creación do emprego? Ou tamén da emigración e do desleixo de moitos que xa nin se apuntan nas listas como demandantes de emprego? De atender á tendencia do mercado laboral galego tras o remate do verán, a situación é máis que dramática. O desemprego aumentou de forma consecutiva durante os últimos catro meses e en decembro este incremento foi o maior de todas as autonomías do Estado. E con bastante diferenza. A proclamada recuperación da que presumen PP e Xunta non é tal e nin tan sequera os resultados interanuais sitúan Galicia á cabeza de nada. Ata en cinco territorios o paro baixou máis nos últimos doce meses. Aumenta o paro e a temporalidade, descende a afiliación á Seguridade Social e baixa o número de persoas que cobran prestación Increméntase o paro, descende a afiliación á Seguridade Social, baixa o número de persoas que cobran algún tipo de prestación e o aumento da temporalidade non se detén, a pesar de que se incrementa o número de contratos. E no medio, case 13.000 galegos emigraron no primeiro semestre do ano. 160.000 persoas desde que comezara a crise en 2008. Xa que logo, o paro aumentou en decembro en 3.286 persoas, situándose ao remate de 2014 nun total de 251.981 desempregados, un 1,32% máis que en novembro. O incremento afectou a todas as provincias, especialmente ás da Coruña e a de Pontevedra, e a todos os sectores, nomeadamente industria e construción, experimentando un leve descenso nos ervizos e no colectivo sen emprego anterior. Ao tempo, o desemprego baixou no conxunto do Estado nun 1,43%, descendendo en 64.405 persoas. Son xa máis de 120.000 os desempregados que non cobran prestación ningunha, 4.000 máis que o mes pasado E mentres a emigración e o paro seguen medrando, son xa máis de 120.000 os desempregados que non cobran ningún tipo de prestación, fronte aos 116.000 do pasado mes de novembro. No mes de novembro había 128.451 persoas cobrando unha prestación por desemprego e xa hai máis persoas percibindo un subsidio por desemprego que unha prestación contributiva. A distribución das prestacións por desemprego, tal e como debulla CCOO, é a seguinte: 55.911 son prestacións contributivas, 59.308 xa son subsidios por desemprego e 13.232 corresponden á renda activa de inserción. O 56,47% deles non recibe a prestación contributiva. Xa non ten dereito a ela. É no terceiro mes consecutivo que isto pasa e débese, segundo a análise dos sindicatos, á precariedade do emprego creado e á permanencia no paro, que conduce ao esgotamento das devanditas prestacións. Xa hai máis xente en Galicia cobrando un subsidio por desemprego que unha prestación contributiva Ademais, a cobertura do sistema de protección por desemprego durante novembro de 2014 foi do 56,3 %, mentres que un ano antes era do 60,3 %. Isto significa que en Galicia xa hai arredor de 100.000 persoas paradas que teñen experiencia laboral mais non cobran prestacións por desemprego. A contía media da prestación contributiva percibida por persoa beneficiaria no mes de novembro de 2014 foi de 773,8 euros ao mes (na media estatal sobe ata os 809,5 euros). O drama da temporalidade A estes dramáticos datos únese a temporalidade. Malia subir o paro e haber menos afiliados á Seguridade Social, aumentou o número de contratos asinados até os 59.094, un 3,08% máis que no mes anterior, dos que só foron indefinidos 4.444, un 9,77% menos que en novembro e que supoñen pouco máis do 7% do total no último mes do ano. En canto ás franxas de idade, e en comparación co pasado mes de novembro, o paro baixa en 993 persoas na poboación menor de 25 anos (un 7,04 % menos) pero nos maiores desa idade subiu en 4.279 (un 1,82 %). Asináronse 1.763 contratos máis que en novembro pero esa contratación foi temporal: 2.244 contratos temporais máis fronte a 481 contratos indefinidos menos. O 7,9% dos contratos asinados en 2014 en Galicia foron temporais Con respecto ao mes de decembro de 2013, asináronse 6.332 contratos máis: 862 indefinidos e 5.470 temporais. En proporción, a contratación indefinida sobe un 24,06 % e a temporal, un 11,12 %. Durante todo o ano 2014 rexistráronse 786.193 contratos, dos que 724.404 foron temporais (92,14 % do total) e só 61.789 (o 7,86% do total) tiveron carácter indefinido. No que respecto á afiliación á seguridade social, en decembro sobe no conxunto do eEstado pero en Galicia segue ebaixando, xa que hai 2.178 persoas afiliadas menos que en novembro. A cifra total de persoas afiliadas é de 926.482 persoas. Isto equivale a unha caída do 0,23%, mentres que na media estatal houbo un incremento da afiliación de 79.463 persoas (un 0,48 %). A afiliación caeu no réxime xeral (1.969 afiliacións menos) e no do mar (308 afiliacións menos), mentres que no de autónomos houbo 100 afiliacións máis. No último ano, a afiliación á seguridade social subiu menos en Galicia que no conxunto do Estado: un 1,30 % fronte ao 2,55 %. O paro rexistrado e a afiliación non evolucionan de xeito proporcional: o desemprego caeu en 19.145 persoas con respecto ao mes de decembro de 2013 e, pola contra, nese período a afiliación á seguridade social só aumentou en 11.856 persoas. A conclusión para os sindicatos CIG e CCOO isto é froito da constatación de que os galegos e galegas "seguen abandonando o noso mercado laboral ante a falta de expectativas de atopar un emprego". O precario ritmo de creación de emprego é insuficiente para compensar o perdido durante a crise.


Encetada a terceira semana da invasión rusa en Ucraína, as cifras de mortes e persoas que buscan asilo fóra do seu país continúan aumentando. Segundo os últimos datos ofrecidos polas Nacións Unidas, desde o 24 de febreiro ata o 14 de marzo, sumáronse 636 vítimas civís, das que 46 serían nenas e nenos. Números que segundo este organismo recoñece na realidade serán moito máis altos. No que respecta ás persoas refuxiadas, estímase que neste momento máis de 2,8 millóns de persoas terían saído de Ucraína, concentrándose, algo máis da metade, na veciña Polonia. Descartada xa, pola evidencia dos feitos, a invasión relampo que algúns anunciaban, o que segue é un intento, modesto, de ordenar algunhas das poucas certezas e das moitas dúbidas que temos neste momento. A primeira, sobraría dicilo, é que analizar non é xustificar. Analizar é unha obriga intelectual necesaria ante un conflito que nos alarma e interpela de forma contundente. A análise das causas profundas non é escusa para a condena da agresión rusa, inxustificada, contraria a todos os principios do dereito internacional e que xa está pagando, unha vez máis, o pobo ucraíno. EUA aproveita a guerra en Ucraína para obliterar as alianzas da China no mundo Segunda, o conflito non comezou a noite da invasión rusa. Nin sequera co inicio da guerra no Donbás en 2014, que, segundo a ONU custou máis de 14.000 vidas. As orixes máis próximas hai que buscalas no derrubamento da URSS e na expansión da OTAN cara ás fronteiras rusas, unha ameaza certa para os ex soviéticos, denunciada por Putin en múltiples ocasións e denunciada tamén por analistas internacionais de toda condición. Mesmo axentes da intelixencia norteamericana advertiran, hai máis dunha década, de que a ampliación da OTAN cara ao leste tería consecuencias para a paz mundial. Terceira, o conflito tampouco rematará co fin da invasión, sexa cal sexa o resultado. Como nos ten demostrado a Historia en múltiples ocasións, acabar unha guerra é o máis difícil, prenderlle lume é o máis doado. As comparación históricas, moitas veces necesarias e esclarecedoras, acaban sendo, tamén, odiosas. Nin estamos en 1914, nin en 1936, nin en 1939, nin moito menos cabe comparar unha situación prenuclear coa actual. A escalada bélica acaba sendo iso, escalada. Cando rematará? Así, unha das preguntas máis urxentes é cando vai terminar esta agresión. Xa hai quen anticipa un escenario de insurrección que farían de Ucraína, tras a presumible vitoria rusa, unha sorte de novo Afganistán. Un novo "estado falido" no que as autoridades gobernamentais, nese caso, rusas, serían incapaces de impor a súa orde. Ao tempo, visións menos catastróficas, que, en gran medida, compartimos, apuntan a un territorio dividido baixo o poder de dous Estados. A morte, o odio e as armas sementadas non desaparecerán en ningunha mesa de diálogo. Nese senso, calquera debate acerca da pertinencia, ou non, do envío de armas ofensivas, faría ben en poñer a vista, non unicamente no lexítimo dereito de defensa, senón tamén na xestión e convivencia do día despois. O Goberno español enviará novas armas a Ucraína, pero rexeita concretar de que tipo Cuarta, por moito que algúns traten de intuílos e reducilos ao extremo de ser as ocorrencias dun demente, o certo é que non sabemos cales son os plans de Putin. Sabemos, si, cales son as peticións que está trasladando para pór fin á invasión e que pasarían pola suspensións das accións militares, a renuncia a entrar na OTAN e na UE, así como o recoñecemento á independencia de Donetsk e Lugansk e á autoridade rusa sobre Crimea. Quinta, a invasión de Ucraína supón un punto de inflexión na (des)orde mundial. En xogo, nas mesas dos dirixentes das potencias mundiais, está moito máis que as vidas de milleiros de persoas, o taboleiro xeopolítico mundial. Do que se trata, unha vez máis, é do poder (económico). Se como dicíamos, o conflito vén de lonxe, non é casual que fora xustamente agora cando o Goberno ruso decidira mover as súas tropas. As casualidades e as improvisacións en política internacional poucas veces existen. Sobre todo, porque custan moitos cartos. É factible pensar que Putin manexa unha diagnose acerca da debilidade do proxecto europeo que o alentaría a tratar de gañar posicións no devandito taboleiro xeopolítico. O que posiblemente se verá na mesa negociadora con Putin será a imaxe dun mundo xa multipolar, de alianzas variables, onde o poder unipolar estadounidense pase a mellor vida e onde a posición europea, de existir como tal, que nestes intres parece improbable, será residual. Cabe considerar que na votación realizada na ONU sobre a invasión, India e China abstivéronse, é dicir, os gobernos que representan o 50% da humanidade optaron pola abstención. A nova (des)orde, semella que esta vez, comeza por Asia. Rusia e Ucraína pausan as negociacións até a terza feira para realizar "traballo adicional" Sexta. Hai unha intención perversa en tratar de ler o conflito en termos do eixo esquerda-dereita. Putin non é representante nin referente algún da esquerda. Putin, por moito que trate de apropiarse do discurso antifascista, ao tempo que os persegue en Rusia, é un dos referentes da extrema dereita europea, con fortes vínculos documentados con Orbán, Le Pen, Alternativa por Alemaña, Salvini e por suposto Vox e os seus amigos de Hazte Oír. A guerra como negocio Sétimo, a guerra é un negocio multimillonario no que sempre gañan os mesmos. A UE aplicou fortes sancións á economía rusa, destinadas, en teoría, a castigar o poder económico ruso que sustenta a Putin. Agora ben, tanto o gas como artigos de luxo como os diamantes quedaron, ata o momento, fóra das sancións. Sirvan a modo de exemplo dous datos. Rusia é o segundo país máis importante para Bélxica no mercado dos diamantes, un sector moi relevante para a súa economía. En 2021 importaron de Rusia diamantes por valor de 1.800 millóns de euros. No que respecta ao gas, segundo as cifras da Federación Europea de Transporte e Medio Ambiente a dependencia do gas ruso cústalle á UE uns 118.000 millóns de dólares diarios. Mentres tanto as empresas de armamento soben en bolsa dende o inicio da invasión. Así, a alemá Rheinmetall fíxoo en algo máis dun 50% e a francesa Thales máis dun 27%. Cabería preguntarse que consecuencias van ter as sancións sobre a poboación rusa e que lectura estarán facendo das mesmas. É dicir, serán útiles para promover un cambio de actitude nas elites rusas ou causarán sufrimento na súa poboación, ao par que alimentarán o odio e o desentendemento?


O deputado do Bloque Nacionalista Galego (BNG) no Congreso, Néstor Rego, o tenente de alcalde de Lugo, Rubén Arroxo, e o responsábel local do BNG de Lugo, Felipe Rivas, veñen de entregar esta terza feira en Madrid as firmas recollidas na campaña 'Lugo quere tren', organizada pola formación política. Os nacionalistas reclaman pór Lugo "no mapa dos servizos ferroviarios" e finalizar con "anos de recortes e eliminación de conexións e frecuencias". Competencia constata o progresivo abandono do ferrocarril na Galiza O obxectivo da campaña era que Lugo e a Galiza "conten con servizos dignos, con conexións útiles, pensadas para conectar os galegos". En total, os representantes do BNG entregaron máis de 4.000 sinaturas recollidas entre a veciñanza. "Lugo é unha cidade que está a quedar totalmente illada do resto da Galiza e do conxunto do Estado español", advertiu Arroxo. "Desmantelamento do servizo" Neste sentido, o tenente de alcalde de Lugo afirmou que, cando se fala do AVE, estase a "retirar e eliminar as poucas conexións e frecuencias que tiña a capital luguesa", á vez que se "desmantela este servizo", coa supresión de liñas como consecuencia do confinamento e a pandemia. O BNG xa anunciou que seguirá traballando en Lugo para conseguir que o Ministerio de Transportes "atenda as demandas" da veciñanza, xa que Lugo "ten dereito" a contar cos mesmos servizos que o resto de cidades. Trens de proximidade e mercadorías, as principais eivas do ferrocarril galego Pola súa parte, Néstor Rego lembrou que son xa "numerosas" as iniciativas do BNG no Congreso para conseguir este obxectivo. "Cremos que Lugo é un caso paradigmático de desmantelamento dos servizos ferroviarios", lamentou, para avanzar que seguirán "insistindo" con máis iniciativas para conseguir un servizo ferroviario "digno" para Lugo.