Summary: A nova portavoz parlamentaria, Margarita Robles, recibe aos afectados e trasládalles a súa postura favorable, que espera que a executiva do partido ratifique nunha próxima reunión O PSOE muda de criterio e pedirá unha investigación no Congreso sobre o accidente do Alvia

O PSOE muda de criterio e pedirá unha investigación no Congreso sobre o accidente do Alvia O grupo parlamentario do PSOE no Congreso dos Deputados deu este luns o primeiro paso na rectificación da negativa que viña mantendo ata agora a apoiar unha comisión de investigación política sobre o accidente de Angrois. A nova portavoz parlamentaria tras a recuperación por Pedro Sánchez da secretaría xeral do partido, Margarita Robles, recibiu a representantes das vítimas e transmitiulles a súa postura favorable a impulsar esa investigación, pero indicoulles que é unha decisión que terá que tomar formalmente a executiva do partido nunha próxima reunión. Esa comisión política que agora si está disposto a levar adiante o PSOE implicaría que tivesen que comparecer na Cámara baixa tanto o ex-ministro socialista de Fomento José Blanco, agora eurodeputado, como a popular Ana Pastor, agora presidenta do Congreso. A nova portavoz parlamentaria, Margarita Robles, recibe aos afectados e trasládalles a súa postura favorable, que espera que a executiva do partido ratifique nunha próxima reunión Tras o accidente de Angrois do 24 de xullo de 2013, no que morreron 80 persoas e 144 resultaron feridas, e do que agora se cumpren catro anos, PP e PSOE pecharon filas e rexeitaron calquera investigación política do sinistro máis alá da xudicial (que aínda está en marcha e analiza a responsabilidade penal dun cargo de Adif) e da análise técnica oficial realizada por Fomento (que concluíu culpando só ao maquinista do tren). Nestes catro anos, alí onde e cando o PP tivo maioría absoluta, tanto no Congreso dos Deputados como no Parlamento de Galicia, para impor a súa negativa, os socialistas abstivéronse. Porén, os socialistas votaron en contra cando o voto negativo dos populares era insuficiente. Unha unidade de acción en contra da investigación política que veñen reclamando as vítimas que estas atribuían ao interese de ambos partidos por protexer aos ex-ministros Blanco e Pastor, no cargo respectivamente cando se inaugurou a liña de AVE Ourense-Santiago e cando se autorizou que os trens Alvia circulasen por ela sen o sistema de control constante da velocidade (o ERTMS). A postura socialista comezou a cambiar cando hai un ano a Axencia Ferroviaria Europea criticou o xeito en que Fomento realizara a investigación técnica do sinistro, unha crítica que contribuíu a que a causa xudicial se reabrise A postura socialista comezou a cambiar cando hai un ano a Axencia Ferroviaria Europea criticou o xeito en que Fomento realizara a investigación técnica do sinistro, unha crítica que contribuíu a que a causa xudicial se reabrise e estea a analizar a responsabilidade do ex-director de Seguridade na Circulación de Adif Andrés Cortabitarte, no cargo entre 2006 e 2013, tanto co PSOE como co PP. Desde as críticas da Axencia Ferroviaria Europea e o xiro na instrución xudicial, os socialistas, primeiro no PSdeG e posteriormente en Madrid, comezaron a virar a súa postura. Os socialistas primeiro admitiron a necesidade dunha nova investigación técnica e agora, unha vez consumada a chegada de Pedro Sánchez á secretaría xeral, impulsarán tamén unha análise política do caso. Prospección esta que viña sendo reclamada por deputados críticos coa anterior xestora do partido como o ex-alcalde de San Sebastián Odón Elorza, ao que nos últimos tempos tamén se comezaron a sumar deputados galegos, como a presidenta da xestora do PSdeG, Pilar Cancela, presente este luns na reunión coas vítimas.


Summary: A reprobación do rexedor (PP) saíu adiante nun pleno extraordinario celebrado esta quinta feira. González Solla seguirá a gobernar en minoría, agora sen ningún apoio, entrementres o PSOE e independentes están de acordo nun novo goberno con rexedor nacionalista, ao ser o BNG o partido máis votado

O concello de Ponteareas debateu esta quinta feira nun pleno extraordinario unha moción presentada polo BNG pola que os partidos da oposición emprazaron o alcalde, Salvador González Solla (PP), que goberna en minoría, a presentar a súa dimisión "asumindo a súa responsabilidade e a do seu partido na bancarrota" do goberno local. A moción saíu adiante e, aínda sen ter consecuencias xurídicas, isto é, sen carácter vinculante, o voceiro nacionalista, Xosé Represas, díxolle ao rexedor que "ten unha última oportunidade para demostrar que aínda lle queda un mínimo de decencia. Polo ben de Ponteareas váiase, señor González". Mais o rexedor anunciou xa que non procederá desa maneira, di que "por responsabilidade", e insta á oposición a presentar unha moción de censura. Alternativa Ciudadana de Ponteareas, formación independente no seu día escindida das filas do PP, está disposta a facer parte dun novo goberno tripartito --con BNG e PSOE-- para quitar da alcaldía o conservador, ao entender que a situación do municipio é "dramática". Ao igual que o PSOE, cadran na intención de lle ceder a alcaldía a Represas, ao ser o BNG partido máis votado da oposición --con 5 concelleir@s, fronte a@s catro de Acip e @s tres do PSOE--, mais piden "un acordo de mínimos" á hora de fixar o programa de goberno. González Solla non marchará, a pesar de que no pleno desta quinta quedou claro que seguir no goberno supón facelo sen apoios. "Terá que explicar aos veciños que razón tan poderosa o leva a manterse no goberno sen poder gobernar. A razón só é unha: ao PP non lle importa Ponteareas, prefiren manter o poder a calquera prezo e ocupar o goberno sen poder gobernar con tal de manter cargos e salarios", concluíu Represas. O acordo entre as tres forzas políticas estaba lonxe hai unhas semanas mais, hoxe en día, perante o risco dunha intervención por parte do estado e coa posibilidade de que o persoal público non poida cobrar o seu salario a partir de novembro, a oposición interpretou o pleno extraordinario desta quinta como un ensaio para a moción de censura, segundo informa a prensa local.


Summary: Os xulgados galegos recibiron 6.259 denuncias por violencia de xénero en 2021, 2,7% máis que en 2020. Os órganos xudiciais galegos adoptaron 70 medidas consistentes na suspensión do réxime de visitas, 118,8% máis que en 2020.

Os xulgados galegos recibiron 6.259 denuncias por violencia de xénero en 2021, 2,7% máis que en 2020, cando se presentaron 6.097. A gran maioría, 5.107, chegaron aos xulgados a través de atestados policiais con denuncia da vítima. Tamén aumentaron as vítimas, xa que en 2020 contabilizáronse 6.073, fronte ás 6.219 de 2021, o que supón unha suba do 2,4%. A taxa de violencia de xénero (vítimas por cada 10.000 mulleres) na Galiza situouse en 44,5, a segunda máis baixa do Estado -con media de 66-, só por detrás de Castela e León, con 42,6. Con respecto a 2019, as denuncias descenderon. O ano previo á pandemia presentáronse 6.551, 4,4% máis que en 2021. Con todo, aumentou 3,7% o número de vítimas, posto que en 2019 contabilizáronse 5.997, fronte ás 6.219 do ano pasado. Os distintos órganos xudiciais (xulgados de violencia sobre a muller, xulgados do penal e audiencias provinciais) ditaron 2.164 sentenzas en 2021, das que 1.721, é dicir, 79,5%, foron condenatorias. Segundo os datos estatísticos feitos públicos polo Observatorio contra a Violencia Doméstica e de Xénero do Consello Xeral do Poder Xudicial (CXPX), na Galiza descenderon 29,9% os casos de vítimas que se acolleron á dispensa para non declarar. En 2021 optaron por esta opción 471 mulleres, fronte ás 672 que o fixeron no mesmo período de 2020. Ordes de protección Durante o ano pasado solicitáronse ante os xulgados de violencia sobre a muller 1.784 ordes de protección, 11,2% menos que en 2020, cando se demandaron 2.009. Delas, foron acordadas 1.176, 66%, fronte ás 1.291 de 2020. Nos xulgados de garda sen competencia en violencia sobre a muller solicitáronse 410 destas ordes. Xulgados de menores Ademais, en 2021 os xulgados de menores axuizaron a sete personas por delitos relacionados con violencia sobre a muller, mentres que en 2020 foron xulgados dez menores por procesos de violencia contra a muller. Suspensións do réxime de visitas ás crianzas Os datos relativos ás medidas civís ditadas polos xulgados de violencia sobre a muller para protexer ás crianzas das vítimas, que reflicten as modificacións legais introducidas na Lei Orgánica de protección integral á infancia e a adolescencia fronte á violencia, revelan que durante 2021 os órganos xudiciais galegos adoptaron 70 medidas consistentes na suspensión do réxime de visitas, 118,8% máis que en 2020, cando se adoptaron 32. No último trimestre do ano pasado, o incremento superou 500% con respecto ao mesmo período do 2020.


Summary: A discriminación laboral entre o home e a muller non dá tregua. Malia os avances impulsados pola loita do movemento feminista nos últimos anos, a fenda entre uns e outros permanece aberta. Pagar a prezo de mercado o traballo doméstico non retribuído implicaría no PIB galego o incremento dunha terceira parte.

En todas as sociedades as mulleres traballan máis horas que os homes para percibir ingresos inferiores. Superar esta inxustiza implica avanzar en tres eixos de actuación: a socialización dunha parte do traballo doméstico, reprodutivo e de coidados; a igualación das mulleres no traballo retribuído de mercado e a participación igual dos homes no traballo non de mercado. O traballo doméstico e de coidados é imprescindíbel para a existencia e reprodución da sociedade. Porén a economía convencional ignórao, descargando o seu peso sobre as mulleres. O resultado é que a saúde mental das mulleres traballadoras é peor que a dos homes. A Conta Satélite de Traballo Doméstico estima que de se pagar a prezos de mercado o traballo doméstico non retribuído, o Produto Interior Bruto (PIB) galego incrementaríase nunha terceira parte. A saúde mental das mulleres traballadoras é peor que a dos homes As mulleres dedican o dobre de tempo ao traballo non retribuído, catro horas diarias, que ao traballo de mercado, só dúas horas. Os homes dedican tres horas diarias ao traballo retribuído e só dúas ao traballo doméstico e de coidados. En resumo, as mulleres traballan de media seis horas e os homes cinco. Mais os seus ingresos son moi inferiores. No ano 2020, as pensións masculinas sumaron na Galiza 4.500 millóns de euros, as femininas, 3.400 millóns. No ano 2019, os asalariados cobraron 12.200 millóns, as asalariadas 8.800 millóns. As mulleres galegas perciben 4.500 millóns anuais menos que os homes en concepto de salarios e pensións. Esta cantidade non dá conta da discriminación económica total, xa que habería que considerar outras rendas como as inmobiliarias e os beneficios e dividendos empresariais. A Galiza fai parte da norma mundial. Segundo as Nacións Unidas, en 2018 a renda media feminina era de 11.000 dólares e a masculina, 19.500. Socialización do traballo de coidados Unha política eficaz para paliar a discriminación económica das mulleres é a creación de emprego en autonomía e atención á dependencia, escolas infantís de 0-3 anos e comedores escolares. En Dinamarca para cada tres meniños contrátase unha educadora. Os servizos correspondentes deberían ser de financiamento e titularidade pública e cobertura universal. Crearíase emprego maioritariamente feminino, con retribucións dignas e condicións de traballo regulamentadas e transformaríase traballo doméstico e de coidados gratuíto en traballo retribuído, liberando as mulleres de parte da tripla xornada. Nos países escandinavos estes servizos son unha importantísima fonte de emprego feminino, máis dun de cada catro empregos localízase no sector público e sete de cada 10 son desempeñados por mulleres. No Estado español, menos dun de cada seis empregos son públicos e as mulleres desempeñan só a metade. A profesora da Universidade de Almería María José Martínez Romero sinala que a economía feminista valora estas políticas como un paso intermedio, salientando que "o modelo sueco logrou acadar o seu obxectivo en termos de emprego das mulleres, mais a costa dunha forte discriminación cara ás nais, relegándoas a uns poucos sectores económicos e profesións e asumindo a responsabilidade do permiso parental... hai que observalo como un modelo inacabado, de transición cara ao modelo igualitario". As mulleres lideran o traballo temporal e parcial A aplicación do citado modelo na Galiza impulsaría a taxa de ocupación feminina -hai 60.000 mulleres ocupadas menos que homes-; reduciría a temporalidade, 300.000 traballadores e 100.000 traballadores con contratos temporais; e o traballo a tempo parcial, modalidade que afecta a 110.000 mulleres e a 30.000 homes. Elevar o gasto público en axuda á autonomía e atención á dependencia desde o 0,42% até o 1,1% do PIB permitiría crear máis de 20.000 postos de traballo na Galiza e mellorar as condicións laborais das 12.000 traballadoras das residencias e case 15.000 da asistencia non residencial. Outros efectos positivos produciríanse nas carreiras laborais dos familiares, a maioría mulleres, que non terían que abandonar temporalmente o seu emprego para coidar un familiar dependente; na diminución das prestacións por desemprego; no aumento das cotas á Seguridade Social; na maior recadación por Imposto da Renda das Persoas Físicas (IRPF) e do Imposto de Valor Engadido (IVE); e nunha superior calidade de vida das persoas coidadoras e das que reciben coidados. A urxencia dun novo modelo de financiamento dos servizos A actual orde económica capitalista, que privatiza os servizos para extraer plusvalía, e patriarcal, que descarga a reprodución e os coidados sobre as mulleres, naturaliza esta discriminación económica da mesma maneira que no pasado se naturalizou o colonialismo, o racismo ou a escravitude. É responsabilidade do Parlamento galego crear con urxencia unha comisión para estudar a creación e financiamento dos servizos que axudarían a comezar a superala.


Summary: A homenaxe 'Un home do Aquí' marcou este sábado dende Santiago o inicio do Ano Vidal Bolaño, o ano do teatro galego. Amig@s e camaradas do dramaturgo reuníronse no Salón Teatro para reinvidicalo, en palabras de Luz Fandiño, como o "pioneiro do novo teatro".

"Será o ano do teatro galego. Falaremos de Vidal Bolaño En poucos meses, os centros de ensino, comezarán a falar de Vidal Bolaño. E se queren coñecer a Vidal Bolaño, terán que falar de nós mesmos. Pese as miserias destes tempos, que as letras galegas teñan a repercusión que se merece". Con estas palabras de Belén Quintáns, viúva do dramaturgo, escribíalle o punto e final á Homenaxe a Vidal Bolaño. Un Home do aquí. Remataba así o primeiro gran tributo, mais tamén comezaba o que está chamado a ser o ano do teatro galego, o ano dun Vidal Bolaño que será homenaxeado nas Letras Galegas de 2013. En pouco tempo, as escolas comezarán a repasar a súa biografía, a súa vida, a súa obra dende un punto de vista máis académico, máis artificial. Pero onte, nun ateigado Salón Teatro, celebrouse tanto o escritor coma a persoa. E todo entre amig@s e compañeir@s dunha profesión que lle debe moito. Con sombreiro e nariz de pallaso, Roberto Vidal Bolaño observaba o espectáculo dende o fondo do escenario. A súa imaxe permaneceu á vista de todos mentres @s camaradas e @s amig@s lle rendían tributo. Con atrasos e con algunha que outra acomodadora tan desbordada como enfurecida, comezou unha homenaxe ao son de Ataque Escampe. "Cando vaia morrer, enterrádeme aquí, en Vista Alegre", escoitábase no patio de butacas, lembrando o barrio no que nacera o dramaturgo alá por 1950. Coa música da banda -da que forma parte Roi, o fillo de Vidal Bolaño- abríase o pano e comezaba unha gran gala de celebración, de teatro e música, de poesía e de lembranzas. Carlos Blanco, como mantedor do evento, gabou , entre chanzas e risos, a figura do dramaturgo antes de dar paso á primeira intervención da noite. Luz Fandiño, acompañado de Xosé Lois Santos Cabanas, subiu ao escenario para ler uns versos que lle escribira o seu "fillo amigo" pouco despois do seu pasamento. "Vaise o pioneiro do novo teatro. É inxusto, fillo amigo", recitou unha Fandiño emocionada, quen tamén cualificou a Roberto Vidal Bolaño como "espírito ceibe". Pola súa banda, Santos Cabanas tirou da irónica carta que lle escribira hai uns meses en Sermos Galiza ao dramaturgo con motivo da rocambolesca historia do Códice Calixtino. "Bótante de menos, Roberto, estes días, os seareiros goliardos das tabernas compostelás. Devecen por coñecer a túa versión de como o Códice Calixtino puido ir parar a un rocho do Milladoiro, seica custodiado por un home que foi man de obra eléctrica de confianza na Catedral", leu Santos Cabanas a misiva até rematar felicitando a Vidal Bolaño polas Letras Galegas. "Merecidas, aínda que estas celebracións a ti non che gustan moito", concluía o escritor, quen tamén aproveitou para pór en valor o premio Vidal Bolaño, que dende hai anos entrega as Redes Escarlatas. Mini e Mero, a continuación, encargáronse da segunda actuación musical co seu Alén do teu recordo. A voz de Mini encheu o teatro de fonda reivindicación nun acto que tamén contou ao longo da noite coa música da Dolce Vita, O Leo ou a Magnifique Bande, que dende o patio de butacas encheron de Money e Cabaré unha celebración no que o teatro e @s compañeir@s de escenario foron os grandes protagonistas. "Joder, Roberto!"Chévere presentoulle os seus respectos o camarada e mestre na peza Indo máis alá. Patricia de Lorenzo, Miguel de Lira, Manolo Cortés e Xesús Ron contáronlle, todos con sombreiro e nariz vermello, como foi cambiando o mundo nestes anos. Ron centrouse en describir a Conde Roa -"Joder, Roberto... Lembraste del? Si, si, un do Opus de toda a vida. Foi alcalde e o seu despacho parecía La Tita. E pechou a Nasa"-, Miguel de Lira centrouse na crise -"Joder, Roberto! Que ben fixeches en deixar o Banco Gallego e meterte ao teatro"- e Manolo Cortés, pola súa banda, comunicoulle unha auténtica "bomba" informativa. "Concedéronche as Letras Galegas!", berrou Cortés sen dar crédito. Todos fóronlle narrando os cambios: a morte de Fraga. o Prestige, Rajoy presidente... "Todo se foi o carallo dende que marchaches", explicou de Lira. Todo mudara sen Vidal Bolaño insistía Chévere no Escenario... Vaia, non todo cambiou. "Joder, Roberto! Que volveu o Guede a dirección do Centro Dramático. Paréceche de país normal?", preguntou Patricia de Lorenzo ante o respectable, no que se atopaba precisamente o propio Manuel Guede. A intensidade dramática foi aumentando coa peza que interpretou Laura Ponte sobre o escenario. Un apartado d'A baidaleda da morte ditosa, texto do propio Roberto, volveu aos escenario cunha Laura Ponte que se mete na pel dunha muller despechada polo abandono do seu amante. Pola súa banda, Teatro de Aquí resucitaba da man de Rubén Ruibal e X. Carlos Mexuto quen, na compaña de Vicente de Souza e Belén Constenla, interpretaron un fragmento doutra obra do dramaturgo: Criaturas. Ruibal, caracterizado como un Frankenstein desolado, arrastraba polo escenario o corazón baldeiro da muller que amaba mentres discutía de forma insólita cun actor, un artista defensor da arte do mimo, que non comprendía nada.A prol d@s pres@s independentistasMáis alá da música e da escena, a noite estivo tamén cargada de agradecementos e reivindicacións. Ademais das palabras de Luz Fandiño, de Belén Quintáns ou Manuel Lourenzo -quen non puido asistir e do que Roi Vidal leu unha carta-, Suso Irago e Beatriz Doldán subiron ao escenario para lembrar o papel xogado por Vidal Bolaño no apoio @s encarcerad@s independentistas. Doldán destacou o seu esforzo para o retorno d@s pres@s espallad@s por toda xeografía do estado e lembrou especialmente o ano que Vidal Bolaño compartiu o premio María Casares con tod@s el@s. "Roberto era un tipo raro: dicía o que pensaba e facía o que dicía", explicou, pola súa banda, un Suso Irago que recordou, emocionado, os últimos tempos de Vidal Bolaño. "Trataba a morte de igual a igual", exclamou Irago antes de rematar cunha das frases máis aplaudidas e que, seguramente, resumía a esencia da noite: "Muito obrigado por ter existido, Roberto".


Summary: Empresas de capital foráneo inzan a Galiza de proxectos hidráulicos.

A empresa andaluza Magtel anunciou esta cuarta feira o visto bo por parte de Augas da Galiza, organismo dependente da Consellaría de Infraestruturas da Xunta da Galiza, do seu proxecto para desenvolver a central hidroeléctrica reversíbel As Pontes, cunha potencia de 250 Megawatts (MW), aproveitando a lagoa artificial creada no municipio sobre unha mina de lignito. As eléctricas obtiveron dos ríos galegos ingresos de 296 millóns de euros en 2022 A empresa, que ten as súas sedes principais en Córdoba, Sevilla e Madrid, proxecta un investimento de case 264 millóns de euros, cun prazo de execución de 48 meses, na nova central, que contaría con 3.907 MWh de enerxía almacenábel. Estímase que a enerxía producida anual sería de 456,25 xigawatts por hora (XWh). Arturo Buenaventura, director de hidráulica e medio ambiente da empresa andaluza explicou esta cuarta feira o funcionamento da central hidroeléctrica proxectada. "Este tipo de centrais conectan dous depósitos de auga, un inferior e outro superior, neste caso o inferior é a propia lagoa das Pontes e o superior sería unha balsa que construiríamos", explicou. Segundo afirmou, o sistema bombea auga aproveitando enerxía desde unha masa de auga á outra "en determinadas horas", para que esta despois poida xerar de novo electricidade a través da potencia hidráulica da súa caída. Roi Cuba, presidente de Asociación para a Defensa Ecolóxica da Galiza (Adega), en declaracións a Nós Diario, sinala que "esta estación de repotenciamento eléctrico é un paso máis na situación de espolio que ten lugar no noso territorio". "É un novo proxecto que se suma á enxurrada que temos de proxectos eólicos e outros que saíron de hidráulicas como o da zona do Valadouro (A Mariña), que son moi difíciles de xustificar porque o feito de bombear augas a un tramo superior, ademais do propio impacto que ten o propio encoro no lugar, ecoloxicamente pode facilitar o paso a especies exóticas invasoras e xerar moitos problemas socioeconómicos a través da súa afectación ás explotacións agrograndeiras e á cidadanía da proximidade", explica Cuba. Non son os únicos proxectos deste tipo que se atopan en tramitación. Alén do visto bo á central hidroeléctrica reversíbel As Pontes por Augas da Galiza e da central promovida pola aragonesa Atalaya Generación que afectaría a Zona de Especial Conservación (ZEC) do Xistral, no Valadouro, a madrileña Capital Energy tamén presentou en xuño deste ano un novo proxecto hidráulico similar no río Tambre. Capital Energy insiste en explotar recursos galegos Capital Energy, a enerxética madrileña de cuxo proxecto para a explotación eólica mariña con 34 aeroxeradores de 260 metros de altura en fronte da ría de Vigo foron coñecidos os detalles na últimas horas, conta con outras propostas para a explotación dos recursos naturais galegos. 34 aeroxeradores mariños fan perigar a pesca no sur da Galiza A firma presentou ante o Ministerio para a Transición Ecolóxica e o Reto Demográfico un proxecto para desenvolver unha central hidroeléctrica reversíbel no río Tambre. O proxecto empregaría o encoro Barrié de la Maza, en Brión, e a súa afectación tamén se estendería aos municipios de Negreira, Lousame e Rois. Este proxecto sumaría 360 MW de potencia explotada polo grupo madrileño aos 510 que se derivarían da aprobación do parque eólico mariño que Capital Energy promove na costa galega. Un de cada catro XWh hidráulicos do Estado provén da Galiza A enerxía hidráulica, con 7.692 XWh no ano 2021, foi a segunda tecnoloxía que máis produciu na Galiza, alcanzando 31,8% do total. De feito, un de cada catro XWh hidráulicos que se producen no Estado teñen a súa orixe na Galiza. A rexión de Madrid consome máis de 20 veces a electricidade que produce En 2021, xerouse 74,3% da produción eléctrica do país a partir de fontes de orixe renovábel, coa eólica como a primeira fonte de xeración galega, con 39,5%. Mentres tanto, no Estado, as renovábeis non chegan a 50%.


Summary: Aseguran que a atención que reciben os pequenos está "mermada", nunha denuncia que corroboran as familias dos bebés ingresados, e culpan da situación ao intento de "aforrar uns contratos" por parte da Xunta, que dobrou a capacidade da unidade pero reduciu o número de profesionais

"Unha enfermeira soa para atender ata cinco pequenos con doenzas graves". Esta é a situación extrema que denuncian enfermeiras da Unidade de Neonatoloxía do Hospital Álvaro Cunqueiro de Vigo. Desde hai xa case un ano, traballadoras desta área do centro vigués quéixanse da falta de persoal na UCI de neonatos para atender con garantías os pequenos, "bebés moi delicados que requiren un coidado especial e que están a recibir unha atención mermada por ter un cadro de persoal demasiado curto". As traballadoras da UCI de neonatos levan meses denunciando a falta de persoal e recursos suficientes para atender os bebés Así o denunciaron esta mesma semana representantes do Sindicato de Enfermaría, SATSE, xunto a pais de bebés ingresados nesta unidade. Advirten dun servizo "desbordado" por mor da reestruturación no persoal que se fixo hai uns meses e aseguran que enfermeiras desta UCI, que deben atender un ou dous neonatos en situación grave, están a atender tres, catro ou mesmo cinco á vez. Pais dos cativos -"que pasan 24 horas alí e saben perfectamente como funciona todo", lembran desde a central- únense ás queixas e denuncian o desamparo. Na área de berces e incubadoras, a situación é semellante. "Hai momentos nos que unha soa enfermeira viuse soa para atender 19 neonatos", din. "Hai momentos nos que unha soa enfermeira vese soa para atender 19 neonatos na área de incubadoras e berces" Aínda que as denuncias veñen de lonxe, a clave do empeoramento está, segundo as enfermeiras e tamén neste caso, no traslado desde o Hospital Xeral ao Álvaro Cunqueiro. "Aumentouse a capacidade da unidade respecto a do outro o hospital ao pasar de 8 a 16 incubadoras na UCI neonatal, pero sen aumentar nin os recursos humanos nin os materiais que, pola contra, diminuíron en dúas persoas", asegura a Praza.gal Malules Carbajo, do SATSE. As enfermeiras denuncian que co traslado ao Cunqueiro aumentouse ao dobre a capacidade da UCI pero sen aumentar o persoal As enfermeiras levan meses denunciando a situación ante a xerencia, ao igual que varios familiares dos ingresados, que xa recolleron sinaturas. A resposta é que se cumpre co ratio de profesional por enfermo malia as continuas queixas que advirten de que o persoal está "deseñado para unha UCI coa metade de capacidade". As traballadoras piden "estabilidade", pero tamén persoal "experto". "De nada vale que a falta de persoal se cubra con profesionais sen experiencia nunha área tan específica", engaden. As familias dos nenos ingresados corroboran as denuncias e queixas das traballadoras. Aseguran que os seus fillos non reciben a atención necesaria por falta de persoal, advirten de consecuencias máis graves e gaban o labor das enfermeiras por faceren todo o posible. Algún dos proxenitores, que tivo que trasladar o seu bebé á mesma unidade no CHUAC da Coruña, afirmaba que os medios e recursos no outro grande hospital galego eran moito mellores que os de Vigo. O caso agrávase ao ser o Álvaro Cunqueiro un hospital de nivel 3, polo que poden recibir neonatos con complicacións doutros centros hospitalarios de Galicia. As enfermeiras piden unha solución e o Sindicato de Enfermaría censura que a Xunta "teña os seus profesionais traballando por riba dos ratios establecidos por aforrar uns contratos", unha crítica na que coinciden os sindicatos e as comisións de centro doutros complexos ao censurar o peche de camas durante o verán. "Supón un risco para os pacientes e provócase unha merma na calidade dos coidados", insiste o SATSE. O SATSE censura que a Xunta "teña os seus profesionais traballando por riba dos ratios establecidos por aforrar uns contratos" Desde a xerencia da Estrutura Organizativa de Xestión Integrada (EOXI) de Vigo asegúrase que a Unidade de Neonatoloxía cumpre cos ratios que se establecen segundo o número de pequenos ingresados e que este é semellante ao doutras UCI de neonatos do Estado, algo que negan rotundamente as enfermeiras. "É indignante que aseguren iso", rematan.


Summary: Colectivos, activistas e representantes sindicais e políticos reclaman a fin dos desafiuzamentos, un parque público en réxime de aluguer social e melloras no albergue municipal da cidade. Denuncian a falta de consenso entre ambas administracións.

Acampados até que os reciba o alcalde. Activistas de Vigo comezaron esta sexta feira unha acampada indefinida fronte as portas do Concello para reclamar medidas urxentes contra a pobreza e unha maior coordinación entre o consistorio e a Xunta nesta materia. Baixo o lema 'A pobreza mata', o acto de protesta foi apoiado por colectivos sociais, sindicais e forzas políticas coma Os Ninguéns, a Plataforma de Afectados pola Hipoteca, Marea de Vigo, o BNG e a CIG ou a Rede de Solidariedade Popular, entre outros. O portavoz da protesta, Juan Miguel Carollo, asegurou que permanecerán na praza do Concello até que o propio Abel Caballero acepte reunirse con eles para escoitar as súas demandas. Entre elas, o compromiso de poñer fin os continuos desafiuzamentos. Nesta liña, pediron un acordo para que Vigo conte cun parque público de vivendas sociais ante a actual falta de consenso entre ambas administracións, a quen denuncian por repartir entre eles as responsabilidades sen ofrecer solucións. Tamén reclamaron melloras no albergue municipal da cidade, coa eliminación do límite de dez noites consecutivas por usuario e a apertura dun centro de inclusión. "Debe ser unha prioridade en Vigo que ninguén durma na rúa, que todo o mundo teña unha opción de refuxio diúrno e nocturno estable", aseguran nun comunicado.


O xulgado que instrúe o accidente de Angrois vén de recibir un informe que solicitou á Axencia Ferroviaria da UE sobre varias cuestións en disputa durante a investigación. Nel o ente comunitario desmonta boa parte dos argumentos que viñan esgrimindo Adif e Renfe, as empresas públicas dependentes de Fomento que xestionan respectivamente a liña de AVE Ourense-Santiago na que se produciu o accidente e os trens que circulan por ela, para culpar do mesmo só ao maquinista, que non freou a tempo antes da curva de Angrois sen que houbese activo ningún sistema de seguridade que evitase ou paliase o seu previsible erro humano, que se saldou con 80 mortos. "O risco de descarrilamento causado por exceso de velocidade dun tren debe formar parte da avaliación do risco tanto de Renfe como de Adif", di a Axencia Ferroviaria Europea Ademais do maquinista, na causa están imputados os directores de Seguridade na Circulación de Adif e Renfe, Andrés Cortabitarte e Antonio Lanchares, por entender o xuíz e a Audiencia Provincial da Coruña que puideron non cumprir con toda a normativa en materia de seguridade ferroviaria á hora de avaliar o risco concreto dun accidente por exceso de velocidade na curva de Angrois como o que ocorreu. Dous peritos xudiciais discreparon sobre se Adif cumpriu ou non esa normativa e, por petición das partes, o xuíz formulou á Axencia Ferroviaria Europea varias preguntas para tentar resolver esas posturas contrapostas. As reducións de seguridade introducidas en 2010 e 2012 son para axencia europea "significativas e cun impacto na seguridade, cuxos riscos débense avaliar sistematicamente", ao contrario do que viñan mantendo Adif e Renfe As respostas que agora dá a axencia europea, perdidas durante varios meses nos sistemas xudiciais español e francés, tomban varios dos argumentos de Adif e Renfe. Por un lado, o de que a desconexión a bordo dos trens Alvia do sistema de control constante da velocidade (ERTMS), pedida por Lanchares e autorizada por Cortabitarte un ano antes do sinistro porque daba fallos pero non reparado ata un ano despois do accidente, non foi un "cambio significativo" nas condicións de seguridade da liña, o que obrigaría a tomar máis precaucións das adoptadas. A axencia europea é clara sobre esa desconexión do ERTMS (en 2012) así como a modificación previa do proxecto orixinal da liña que reducira o seu ámbito de actuación (en 2010): "En efecto, se trata de cambios que se cualificarían razonablemente como significativos e cun impacto na seguridade, cuxos riscos débense avaliar sistematicamente" non só por Adif e Renfe senón tamén por "un organismo de avaliación independente", algo que non ocorreu. De feito, na súa declaración ante o xuíz do pasado novembro o director de Seguridade de Renfe asegurara que a desconexión do ERTMS "nunca" podía ser considerada un cambio significativo. Fragmento do informe da Axencia Ferroviaria Europea recibido no xulgado Outro dos argumentos que viñan mantendo durante a instrución diversos cargos e técnicos de Adif é o de que as curvas non requiren unha avaliación de riscos especial polo feito de ser curvas e que non hai curvas máis perigosas que outras. A axencia europea di agora que tanto Adif como Renfe debían ter en conta o risco de descarrilamento por exceso de velocidade analizando todos os factores como "a curva da liña e a velocidade do servizo" e que esa avaliación debía realizarse tamén "sempre que un cambio nas condicións de funcionamento ou un novo material supoñan novos riscos". Por outra banda, durante a instrución desvelouse que Ineco, o organismo de avaliación independente contratado por Adif para avaliar a liña, analizara todo o trazado ata xusto antes de Angrois pero non esa curva porque Adif non llo encargou. O risco de exceso de velocidade en ausencia de ERTMS na liña de Angrois foi "exportado" por Adif aos maquinistas de Renfe sen que houbese activo ningún outro sistema que puidese evitar ou paliar un despiste previsible No seu informe a axencia europea tamén salienta a importancia "de recoñecer que o comportamento humano desempeña un papel primordial no funcionamento seguro e eficiente do ferrocarril" e que "pode esperarse das empresas ferroviarias, no caso que nos ocupa tanto Renfe como Adif, que, como parte da súa avaliación do risco, identifiquen todos os riscos relativos ás súas actividades" incluídos "os provenientes das intervencións humanas". Porén, o risco de exceso de velocidade en ausencia de ERTMS na liña de Angrois foi "exportado" por Adif aos maquinistas de Renfe sen que houbese activo ningún outro sistema de seguridade que puidese evitar ou paliar un despiste previsible como o que tivo o condutor do Alvia e que xa fora advertido por un maquinista xefe. Sobre esa cuestión, a axencia europea di non ter os datos necesarios para establecer se esa "exportación" do risco ao maquinista foi realizada correctamente ou non. A axencia europea lamenta que España non participase nun proxecto de divulgación da normativa comunitaria en materia de seguridade ferroviaria Adif sostivo tamén durante esta instrución que a avaliación integral dos riscos de todos os subsistemas que forman parte dunha liña ferroviaria era algo que non estaba estendido noutros países. Porén, a axencia europea contesta que esa avaliación de riscos completa si era unha práctica común no ámbito europeo. Igualmente, a axencia europea di que organizou diversas actividades e un proxecto piloto sobre o grao de aplicación das normativas europeas de seguridade en varios países. "Desgraciadamente, España non participou no proxecto", conclúe a axencia europea. O informe da axencia europea agora reenviado polo xulgado ás partes implicadas no caso, dun total de 12 páxinas, comeza advertindo que só reflicte "a opinión da axencia", que o Tribunal de Xustiza da Unión Europea "é a única institución da UE habilitada para ofrecer unha interpretación preceptiva da lexislación da UE" e que calquera xulgado de calquera estado membro pode solicitar a ese tribunal o seu pronunciamento ao respecto.


Summary: A presentación de solicitudes de admisión retomarase do 11 ao 18 de maio e o resto de trámites posteriores veranse reducidos á metade do tempo habitual. A adxudicación das prazas quedará en mans das xefaturas territoriais da Consellería de Educación e non das comisións de escolarización, que non se constituirán

DOCUMENTO | Consulta aquí a publicación íntegra do Goberno galego no DOGA presentación de solicitudes de admisión retomarase do 11 ao 18 de maio e o resto de trámites posteriores veranse reducidos á metade do tempo habitualA Xunta publica este mércores no Diario Oficial de Galicia diversos acordos polos que adapta ou interpreta algúns dos primeiros pasos do desconfinamento polo coronavirus en múltiples ámbitos de actividade. Na educación, o Goberno galego decide retomar do 11 ao 18 de maio o prazo para presentar as solicitudes de admisión nos centros educativos para o próximo curso 2020/21 e repón obrigas de asistencia presencial aos centros de parte do seu persoal en función das súas características.Segundo o DOG, a partir do segundo ciclo de educación infantil e ata bacharelato, "restablecerase o prazo para a presentación das solicitudes de admisión de alumnado en centros docentes sostidos con fondos públicos, polo tempo que restaba cando se declarou o estado de alarma, de xeito que se iniciará o día 11 de maio de 2020 e rematará o día 18 do mesmo mes". O acordo non di nada a respecto de posibles solicitudes telemáticas.Posteriormente a ese prazo de presentación de solicitude, "os demais prazos do procedemento de admisión reduciranse á metade" deste xeito:Presentación da documentación acreditativa dos criterios de baremo: ata o día 26 de maio de 2020.Publicación das listaxes provisionais do alumnado admitido e non admitido: antes do 9 de xuño de 2020.Poderanse formular reclamacións contra as listaxes provisionais no prazo de 3 días hábiles contados desde o seguinte ao da súa publicación.Publicación das listaxes definitivas do alumnado admitido e non admitido: ata o 26 de xuño de 2020.Formalización da matrícula en educación infantil e primaria: do 1 ao 10 xullo de 2020.Formalización da matrícula ordinaria en educación secundaria obrigatoria e bacharelato: do 1 ao 10 xullo. Prazo extraordinario: do 1 ao 10 de setembro de 2020.Para xestionar estes procedementos de solicitude de praza e matrícula a Xunta tamén volve mudar as esixencias de actividade presencial nos centros educativos por parte do seu persoal, tras sucesivos cambios ao comezo do confinamento. Agora establece unha serie de obrigas de presenza física en función do tamaño dos centros e das tarefas a realizar polo seu persoal:A partir do día 11 de maio é obrigatoria a presenza nos centros educativos de ensino non universitario de 6 ou máis unidades de, polo menos, un membro do equipo directivo no horario habitual do centro, en xornada de mañá.Nos centros de menos de 6 unidades é obrigada a presenza do director ou profesor responsable os días precisos para a realización dos trámites de escolarización e presentación da documentación ou doutros procedementos.Nos centros educativos en que exista persoal administrativo é obrigatoria a presenza no centro nos días que estableza a dirección do centro educativo para atender todos os trámites derivados do proceso de admisión e doutros procedementos.Desde a mesma data é obrigatoria a presenza do persoal de limpeza nos centros educativos para a realización de tarefas de limpeza e desinfección, que o DOG concreta.A adxudicación das prazas quedará en mans das xefaturas territoriais da Consellería de Educación e non das comisións de escolarización, que non se constituiránO acordo da Xunta tamén establece que para a adxudicación das prazas escolares "con carácter excepcional, non se constituirán as comisións de escolarización" de xeito que "todas as funcións para a adxudicación subsidiaria de postos escolares que se atribúen ao dito órgano do proceso de admisión serán asumidas e desenvolvidas polos servizos territoriais de Inspección educativa de cada unha das xefaturas territoriais da Consellería".A Xunta tamén acordou levantar a suspensión das actividades de formación en centros de traballo establecida para a Formación Profesional.


Summary: Os dous días de debate sobre poesía convocados pola Asociación de Escritores en Lingua Galega baixo unha variante do célebre verso de Xohana Torres -Nós tamén navegar- deixaron conclusións. Un ser mutante, definiuna a palestra sobre "innovación poética e trans-xénero". Os participantes recolleron as achegas nun documento que tamén chama á "solidariedade coas escritoras e escritores cataláns que denunciaron recentemente os impedimentos para a súa actividade".

Máis de trinta autoras e autores fixeron parte das seis mesas en que se organizaron as discusións. Foi a pasada fin de semana en Pontevedra. Estes estados xerais da poesía galega, cuxo ámbito temporal de prospección arrincaba no significativo ano de 1976, estiveron atravesados por varios fíos comúns. Un réxime político, o derivado da Constitución do 78, que amosa síntomas de esgotamento. A cuestión do xénero, que modificou a percepción e a historia da literatura galega nas últimas décadas. Ou as dificultades e bondades de ordenar xeracionalmente a evolución das poetas. "A poesía galega de hoxe é como é porque as autoras anovaron os temas, introduciron novos materiais e desmontaron a ideoloxía patriarcal", acordaron as relatoras encargadas de abrir o encontro a sexta feira, coordinadas pola poeta Marta Dacosta (Vigo, 1966). Os intercambios dedicados á tradución e ao "diálogo con outros sistemas poéticos" tamén atenderon á desigualdade entre xéneros: "Cómpre cuestionar a perspectiva patriarcal hexemónica que lastra a tradución no noso sistema". Moderou Ramiro Torres (A Coruña, 1973). O grupo de traballo que se debruzou sobre "as outras formas de comunicación do poético" centrouse, antes de máis, no teatro. Da man de Afonso Becerra (Becerreá, 1973), sintentizou unha prescrición: "Cada certo tempo, cómpre revisar e construír un discurso arredor da poesía escénica en Galiza e dos desafíos e límites respecto ao texto literario". Para o facer, o escritor Miguel Sande (Arteixo, 1961) reflexionou sobre "o teatro fóra dos edificios teatrais", Antonio Reigosa (Mondoñedo, 1958) salientou as "vantaxes de oralizar" a poesía e Silvia Penas (Vigo, 1980) explicou os interiores do seu proxecto poético musical Cintaadhesiva. Na mesa da que se encargou Carlos Negro (Lalín, 1970) tamén se rozaron eses temas. "A poesía galega contemporánea significa tamén unha aposta polo hibridismo e a fusión artística", concluíron, "converténdose nun campo expandido que, desde a palabra, interacciona coa imaxe, a plástica, a música, a danza, a performance e o videopoema". A poesía, máis unha vez, rachando os muros do reparto de xéneros literarios. "A poesía é un ser mutante", resumiron. Sobre a crítica e o seu papel nos 40 anos que van da publicación de Con pólvora e magnolias á actualidade volveu pairar a apertura feminista. E como se debuxou a propia historia da poesía. María Xesús Nogueira (A Estrada, 1968) distribuíu os tempos dun debate que as propias particpantes definirion como "intenso e prolongado". Os cruzamentos entre o poema, o ensino e a ciencia ocuparon ás relatoras que, con Mercedes Queixas (A Coruña, 1968) como moderadora, denunciaron a "restritiva" lexislación lingüística e os currículos escolares determinados por "cuantificadores numéricos". "Con todo, a firme vontade creadora das poetas converteu os puntos febles en resistencias positivas", engadiron desde o grupo de traballo Interaccións poéticas: ensino, lingua, ciencia, antes de pechar as súas conclusións cunha máxima que serve para expresar o espírito de Nós tamén navegar: "A poesía galega ten futuro porque a precisamos".


Summary: A plataforma en que conflúen Anova, Esquerda Unida, Podemos e as marés municipalistas preparan o congreso en que se dotarán de dirección nacional, con protagonismo de Luís Villares xa no mesmo acto de apresentación do portal de inscrición na asemblea.

María Xosé Bóveda, integrante da Coordenadora de En Marea, e Luís Villares, portavoz do grupo parlamentar, e candidato in pectore á líder da organización, apresentaron esta sexta feira o portal de participación para a asemblea do 17D, o conclave da confluencia en que se discutirán as distintas teses a debate. Os textos -relativos ao regulamento e á organización- están xa disponíbeis na web da plataforma. O grande debate será, sen dúbida, a forma en que se debe organizar a confluencia. Basicamente hai dúas posicións, a de que se converta nun partido político -con disolución dos suxeitos políticos previos- ou a de que se constitúa nunha especie de fronte que recoñeza a existencia das forzas preexistentes no seu seo. Na primeira posición estarían sectores de Anova e Luís Villares. Na segunda, Podemos, Esquerda Unida e o núcleo de Anova situado máis perto de Martiño Noriega. Consumado o proceso de debate este 17D, a organización terá por diante a tarefa de escoller dirección e referente orgánico, algo que en principio faría en xaneiro. Bóveda e Villares salientaron que coa apresentación deste portal se dá cumprimento ao compromiso da confluencia de dotar de ferramentas de participación ás persoas que desexen tomar parte neste proceso político. Os pasos para a inscrición no portal -que xa se pode realizar desde hoxe- son os seguintes -Clicar na ligazón: https://medrando.enmarea.gal -Crear un usuario e escoller un contrasinal. É preciso rexistar o número de móbil. -Co código que se recebe no móbil se pode acceder á páxina e completar o rexisto.


Summary: Compañías de Reino Unido, Bulgaria, Dinamarca, Murcia, Cantabria, Madrid e Cataluña ademais das galegas participan no Festival Internacional de Títeres de Redondela que festexa a súa decimoterceira edición dos días 16 ao 20 deste mes de maio.

Monicreques de man, luvas ou variñas, marionetas de fíos, monecos de madeira ou sombras chinesas son algunhas das propostas que ofrecerán as quince compañías de teatro dos múltiples países que participan no XIII Festival de Títeres de Redondela. "Trogloditas" de Tanxarina será a proposta da casa nun festival en que se combinan máis de vinte actuacións en rúas e prazas cos espectáculos de sala no Auditorio Multiusos da Xunqueira. Compañia de Teatro de Formas Animadas de Portugal, El Retablo Teatro deTíteres de Madrid ou Sfie Krog Teater de Dinamarca son algunhas das compañías convidadas ao festival organizado pola Asociación Xente Titiriteira e o Concello de Redondela . As propostas artíticas foron seleccionadas entre máis de 580 chegadas de todo o mundo. Co seu fundador Juanjo Amoedo na memoria, o festival conta coa participación de máis de cincuenta persoas voluntarias na súa organización que constitúen a Asociación Xente Titiriteira. O Festival promoverá a presenza dos monicreques na escola cunha campaña escolar en que participarán arredor de 2.500 nenos e nenas de entre 4 e 12 anos. A exposición "Os monicreques na escola" mostrará ese dinamismo nos centros de ensino.


Summary: Aproba as condicións da licitación do espectáculo, que constará de tres touradas, e comprométese a "instalar e engalanar a praza", ademais doutras prebendas, como a cesión da banda municipal e a exención das taxas correspondentes, uns favores que sumados ascenden a 79 mil euros, segundo Galicia, mellor sen touradas.

Finalmente o Concello da Coruña si subvencionará a celebración da feira taurina, aínda que sexa indirectamente. Hai un mes o Goberno municipal anunciou que deixaría de achegar a subvención directa de 130 mil euros que todos os anos lles entregaba aos organizadores das touradas, porén, durante semanas os responsables do Partido Popular na cidade negáronse a aclarar se se se sacaría a concurso a concesión da feira ou se se seguiría cedendo de balde o recinto do Coliseo. O Instituto Municipal Coruña Espectáculos vén de aprobar o concurso, licitado polo Concello, polo que un ano máis se celebrará, a finais de xullo ou comezos de agosto, a feira taurina da Coruña. Iso se hai candidatos a organizalo. E é probable que os haxa, tendo en conta as vantaxes ofrecidas polo Concello, que no prego de condicións comprométese "a instalar e engalanar a praza, e ao acondicionamento de patio de cabalos, calexón e toriles para a celebración dos festexos" e contratar areeiros e carpinteiros. Isto, unido á cesión gratuíta do espazo (os organizadores non estarán obrigados a pagar as taxas do Coliseo, que si se cobran en calquera outro espectáculo, por exemplo en concertos) e a outras prebendas ofrecidas polo Concello (que cederá a banda municipal de música) supoñen unha subvención indirecta de 79 mil euros, segundo cálculos de Galicia, mellor sen touradas. Os organizadores da feira, que constará de tres touradas, terán que pagar un canon, iso si, pero unicamente de 2.500 euros, moi inferior aos custes xerados. Galicia, mellor sen touradas non descarta convocar mobilizacións na rúa en xullo e agosto, cando a feira estea próxima. Galicia, mellor sen touradas continúa coas accións que xa tiña previstas para conseguir que o Concello deixe de empregar cartos públicos para subvencionar os espectáculos taurinos. Despois de entregar 20 mil sinaturas, a plataforma pide que se realice un referendo "para que a cidadanía da Coruña decida se quere que cos seus cartos se subvencionen as touradas, de forma directa ou indirecta". Un referendo deste tipo custaría 40 mil euros, "un gasto moi inferior aos cartos que o Concello achega para as touradas" e ademais a plataforma comprometeuse a buscar financiamento privado para organizalo, doando eses cartos ao Concello. Ademais, non descarta convocar mobilizacións na rúa en xullo e agosto, cando a feira estea próxima.


Summary: A Xunta replica o comunicado da asociación Festivais de Galicia sobre o Marisquiño. Pero faino apenas nun punto que, ademais, é pouco relevante. O Goberno galego afirma que, contra o afirmado pola entidade, o Marisquiño si estaba obrigado a rexistrar o plan de autoprotección.

Festivais de Galicia -que agrupa oito dos maiores encontros musicais de Galiza, aínda que non o Marisquiño- explicara que ese paso administrativo só era obrigatorio para certames ao aire libre de máis de 20.000 persoas e que o de Vigo prevía 4.500 persoas. A Xunta di agora que as 20.000 persoas fan referencia "ao festival completo, non só para o concerto" en que cedeu o chan da pasarela marítima e provocou máis de 400 feridos. En todo caso, o Marisquiño si rexistrou o plan de autoprotección. Segundo Festivais de Galicia, este funcionou ademais axeitadamente e permitiu que en apenas 10 minutos os servizos de emerxencia xa estiveran na zona do sinistro atendendo aos damnificados. A Xunta non entra no resto do comunicado, que afirma que en ningún caso o Marisquiño ten responsabilidade polo deterioro do lugar e que iso sería como responsabilizar unha compañía de autobuses de comprobar o estado das pontes polas que teña que circular.


Summary: A presidenta do Brasil, Dilma Rousseff, anunciou un programa de investimentos de 133 bilhões de reais, arredor de 53,520 millões de euros para a modernização e ampliação da malha rodoviária e ferroviária.

Segundo a presidenta, Brasil terá, logo de aplicar o Programa de Investimentos em Logística: Rodovias e Ferrovias, "uma infraestrutura compatível com o seu tamanho". Este programa de estímulo suporá a construçao de 7.500 quilómetros de rede doroviária e 10.000 ferroviária en 25 anos. "Nós estamos iniciando hoje nessa solenidade uma etapa da qual o Brasil vai sair mais rico e mais forte, mais moderno e mais competitivo. Uma etapa que dará à economia brasileira o tamanho que as necessidades de nossa população exigem. O Brasil terá, finalmente, uma infraestrutura compatível com o seu tamanho", afirmou, como recollhe a web do PT, partido no governo no Brasil. O programa desenvolverase por meio de concessões que, ao seu ver, ten como objetivo reduzir o custo do transporte e tornar a economia mais competitiva. "O nosso propósito com este programa e os que anunciaremos na seqüência para aeroportos e para portos é nos unirmos aos concessionários para obter o melhor que a iniciativa privada pode oferecer em eficiência, e o melhor que o Estado pode e deve oferecer em planejamento e gestão de recursos públicos", disse.Dilma Rousseff convidou aos investidores a se achegarem a Brasil já que oferece hoje extraordinárias oportunidades de investimento em um ambiente de estabilidade econômica e institucional."As parcerias que estamos propondo em rodovias, concessões e ferrovias PPP são muito atraentes em termos de rentabilidade, de risco e de financiamento. Meu governo reconhece as parcerias com o setor privado como essenciais à continuidade e aceleração do crescimento. Essas parcerias nos permitirão oferecer bens e serviços públicos mais adequados e eficientes à população", sinalou.


Summary: No VI congreso da CSPLP (Comunidade sindical dos países de língua portuguesa) a Confederación intersindical galega incorpórase como membro de pleno dereito.

A CIG vén de ser ratificada como membro de pleno dereito no VI congreso da CSPLP celebrado na cidade mozambicana de Maputo os días 16 e 17 de xullo. A central sindical nacionalista solicitara en 1999 a súa incorporación á Comunidade sindical de ámbito internacional, mais a situación da Galiza --ao non contar con estado propio-- e os estatutos da Comunidade, non facían posíbel a súa entrada. No ano 2006 a CIG incorpórase á CSPLP como membro observador --o que supuña a modificación de determinadas disposicións estatutarias-- e comeza a desenvolver un importante labor no seo da Comunidade, tanto en actividades de carácter xeral como noutras máis específicas. En 2010 a UGT de Portugal propón a modificación dos estatutos co obxectivo de que a CIG sexa incorporada como membro de pleno dereito, aprobándose por unanimidade na Comisión executiva do posterior congreso. Poucos meses despois, a central nacionalista solicita a mudanza do seu estatuto de observador, preciso para ser integrada á CSPLP. O Comité executivo aprobou esta solicitude en xuño do 2012 e o VI congreso, celebrado un mes despois en Maputo, ratificou esta decisión con 13 votos a favor e dúas abstencións. Coa incorporación da CIG, a Comunidade sindical dos países de língua portuguesa fica composta por dezasete países lusófonos: Membros efectivos: Angola v UNTA: União Nacional dos Trabalhadores Angolanos v CGSILA: Central Geral de Sindicatos Independentes e Livres de Angola Brasil v CUT: Central Única dos Trabalhadores v FS: Força Sindical v UGT: União Geral de Trabalhadores Cabo Verde v CCSL: Confederação Caboverdiana de Sindicatos Livres v UNTC: União Nacional dos Trabalhadores de Cabo Verde Galiza v CIG: Confederación Intersindical Galega Guinea Bissau v UNTG/CS: União Nacional dos Trabalhadores Guineenses Mozambique v CONSILMO: Confederação de Sindicatos Independentes e Livres de Mozambique v OTM: Organização dos Trabalhadores de Moçambique Portugal v CGTP/IN: Confederação Geral dos Trabalhadores Portugueses – Intersindical Nacional v UGT: União Geral de Trabalhadores San Tomé e Príncipe v ONTSTP: Organização Nacional dos Trabalhadores de S. Tomé e Príncipe v UGT/STP: União Geral dos Trabalhadores S. Tomé e Príncipe Timor Leste v KSTL: Konfederasaun Sindikatu Timor Lorosa'e Membros observadores: Macao v ATFPM: Associação dos Trabalhadores da Função Pública de Macau


Summary: A Cámara galega aprobou esta cuarta feira unha declaración institucional promovida pola plataforma BDS-Galiza na que se exixe que Israel respecte os dereitos "humanos" e "colectivos" do pobo palestiniano

Como cada 15 de maio o pobo palestiniano conmemora a Al-Nakba. O desastre. O comezo do éxodo que obrigou a milleiros de palestinian@s a abandonaren o seu lar e a súa terra por mor da ocupación israelí. No 65 aniversario desta data, o Parlamento de Galiza aprobou unha declaración institucional mediante a cal "reclama da comunidade internacional que esixa a Israel" o cumprimento das resolucións aprobadas polas Nacións Unidas. Desde BDS valoran "moi positivamente" que a Cámara galega dera "este paso" que consideran "histórico" malia recoñeceren que a falta de competencias e capacidade soberana do Parlamento lle outorga máis "un carácter simbólico", matiza Daniel R. Cao desde BDS-Galiza. Neste senso, o pasado ano 2011, o BNG presentara unha outra declaración que fora rexeitada polo grupo maioritario da Cámara. Desde BDS-Galiza valoran "moi positivamente" a declaración da que din reflite que "na Galiza hai un movemento de solidariedade" con Palestina que ten "capacidade de influencia suficiente" Un paso histórico para o movemento de solidariedade da Galiza con Palestina Así as cousas, acrecenta Daniel, "a nivel formal" fica claro que "na Galiza hai un movemento solidario" que embora non sexa "cuantitativamente" moi numeroso "cualitativamente" posúe "capacidade de influencia" suficiente para promover que o poder lexislativo se posicione contrario á represión israelí contra o pobo palestiniano. A declaración, que foi presentada polo Bloque Nacionalista Galego e contou tamén co apoio da AGE, foi negociada a pasada semana con parlamentares do Partido Popular. Neste senso, apuntan desde BDS-Galiza, @s populares condicionaron o seu voto favorábel á resolución á "vía libre" dunha outra en relación ao Holocausto nazi. Daniel R. Cao aclara que desde o movemento de solidariedade con Palestina rexeitan calquera violencia exercida contra os pobos. A declaración aprobada esta cuarta feira exixe a Israel "o respecto absoluto dos dereitos humanos de palestinas e palestinos" mais tamén os dereitos colectivos do pobo palestiniano e o recoñecemento do dereito deste a retornar "ás terras e casas das que foron expulsadas" á fin de construír, di o texto, "un mundo no que a forza fique sempre sometida ao dereito".


Summary: A educación, o deporte, as touradas… non, as touradas non. Case nada se salvará dos recortes de cacharrería do ministro Wert, un tertuliano no corpo dun cargo electo.

A moitos cidadáns resultaralles estraño que o Ministerio de Educación, Cultura e Deporte poida ter competencias sobre festexos taurinos. Resulta estraño pola obviedade que resulta cualificar como educación, cultura ou deporte tal atrocidade. E tamén, lles resultará estraño que mentres o señor ministro adique verbas de apoio e adulación aos toureiros, aficionados, empresarios das prazas, apoderados… dedique soberanos esforzos a recortar todo o que considera prescindible: Educación e Deporte, pero tamén Cultura, a verdadeira cultura, aquelas que non nos fai quedar como auténticos atrasados profundos no resto do mundo. Este tertuliano camuflado de ministro non deixa de favorecer a expansión de redes sociais como Twitter, con declaracións inflamadas de violencia e incontinencia verbal Este tertuliano camuflado de ministro non deixa de favorecer a expansión de redes sociais como Twitter, con declaracións inflamadas de violencia e incontinencia verbal. Agora sae con que o ministerio que dirixe (dirixir?) pretende aprobar un plan de fomento da tauromaquia e activar unha comisión nacional adicada a esta anormalidade legal e moral. Nestes tempos que corren, coa austeridade que domina determinados gobernos e onde a cidadanía sofre a peor parte, con tesoirazos en aspectos considerados como básicos pola lóxica elemental de calquera ser humano. Comeza Wert suprimindo becas e adicando aínda máis cartos a pagar a tortura animal. Guste ou non, as touradas van entrar na mente dos españois a golpe de cheque Comeza Wert suprimindo becas e adicando aínda máis cartos a pagar a tortura animal. Guste ou non, as touradas van entrar na mente dos españois a golpe de cheque. Todas e todos teremos a sorte de subsidiar cos nosos impostos o Premio Nacional de Tauromaquia, dotado con 30.000€, e que parabeniza ao mellor carniceiro, de subsidiar os abonos e invitacións de diferentes prazas de touros, e en definitiva de financiar un entramado de violencia e tópicos rancios. Non, as touradas nin forman parte da identidade da cidadanía, nin son un ingrediente da marca España, equiparable entón a calquera veleno, nin o pobo quere pagar a tortura e martirio dun ser vivo para goce e disfrute das elites. As touradas nin forman parte da identidade da cidadanía, nin son un ingrediente da marca España Un bo comezo para o que se presume unha lexislatura de apoio á Wertgoña Nacional. Por iso, non resulta estraño que Mozos pola Abolición lance unha campaña neste senso, baixo o mesmo lema e á que se pode acceder dende esta ligazón.


Summary: A Xunta recoñece nunha entrevista que dá por boas as explicacións de DomusVi sobre a vacinación da súa conselleira delegada, Josefina Fernández, e o seu irmán antes da súa quenda.

A Xunta dá por boas as explicacións de DomusVi sobre a vacinación da súa conselleira delegada, Josefina Fernández. A conselleira de Política Social, Fabiola García, sinalou o pasado domingo, nunha entrevista na Cadena Ser, que o Goberno galego non ten ningunha intención de solicitar explicacións á multinacional pola vacinación da súa máxima directiva nin abrir ningunha investigación sobre o acontecido, malia que Fernández non aparecía na lista de persoas a inocular en posesión das autoridades galegas. As declaracións da máxima responsábel de Política Social veñen coincidir coas expresadas por Núñez Feixoo uns días antes. Nesa ocasión, o mandatario galego respondeu aos medios de comunicación, tras a rolda de prensa posterior ao Consello da Xunta, que as explicacións sobre a vacinación da directiva de DomusVi correspondíanlle á propia interesada e que en todo caso respectaba a súa decisión. Porén, os traballadores e traballadoras dos centros de maiores de DomusVi discrepan da posición expresada polo presidente galego e denuncian que Josefina Fernández non ten ningún tipo de relación cos residentes e non desenvolve ningunha tarefa asistencial. A defensa fechada da dirección de DomusVi por parte do Goberno galego non é nova. Malia ser o primeiro grupo residencial da Galiza por número de falecidos nas diversas vagas do coronavirus, a Xunta négase a achegar información sobre os expedientes abertos á compañía durante a pandemia A defensa fechada da dirección de DomusVi por parte do Goberno galego non é nova. Malia ser o primeiro grupo residencial da Galiza por número de falecidos nas diversas vagas do coronavirus, a Xunta négase a achegar información sobre os expedientes abertos á compañía durante a pandemia por parte do servizo de Inspección de Política Social. Neste sentido, as forzas da oposición teñen denunciado as reiteradas negativas por parte do Goberno galego a fornecer a documentación destes procedementos, algúns dos cales foron solicitados no Parlamento no pasado mes de setembro. O muro levantado polo Executivo de Feixoo para protexer DomusVi non fica aquí. Fontes da Consellaría de Política Social admiten que existe un gran malestar entre traballadores e traballadoras do servizo polos retrasos na resolución definitiva de determinados expedientes de sanción, onde nalgún caso se propoñen multas dunha contía elevada para centros de maiores da empresa. Neste sentido, sospeitan que os responsábeis da Xunta da Galiza están adiando os prazos deses procedementos coa intención de liberar das sancións a multinacional. Os procedementos contra DomusVi arquivados polo Goberno galego son numerosos. Un informe do Consello de Contas da Galiza publicado en 2017 daba conta de numerosas infraccións nos centros de maiores desa empresa, algúns dos cales tres anos despois seguían sen seren corrixidos. O plan de inspección de Servizos Sociais da Xunta presentado a semana pasada pola conselleira de Política Social sinala que nos vindeiros exercicios, unha de cada catro residencias non van ser inspeccionadas. As dúbidas sobre a conivencia entre DomusVi e o Partido Popular veñen de vello. A este respecto, é coñecida a relación de proximidade entre Josefina Fernández e dirixentes desta formación como Corina Porro ou o propio Alberto Núñez Feixoo. A máxima directiva de DomusVi non oculta a relevancia de Porro no despegue da sociedade e mesmo teno recoñecido publicamente en diversas intervencións. Outro tanto acontece con Feixoo, próximo a Fernández desde os seus anos vigueses e cuxo pai foi residente do centro de DomusVi de Salesas en Teis (Vigo).


Summary: Pilar de Lara encarga un informe para determinar se as imaxes do presidente da Xunta co narcotraficante proceden dunha investigación xudicial. Faino tras interrogar o irmán de Paula Prado, quen asegurou, segundo as gravacións da investigación, que coñecía as imaxes un ano antes de seren publicadas.

Entre as moitas horas de escoitas telefónicas incluídas no sumario do caso Pokémon non todas elas ofrecen información directamente ligada á presunta trama corrupta. Ben ao contrario, das conversas derivan múltiples fíos a respecto da vida interna dos partidos, de manobras políticas e mesmo de conflitos persoais que despois tiveron repercursións na vida pública. Entre os asuntos que derivan colateralmente da investigación que instrúe a xuíza Pilar de Lara está un que provocou todo un terremoto político no país, as fotografías de Alberto Núñez Feijóo co narcotraficante Marcial Dorado. As imaxes, tomadas en 1995, foron publicadas polo xornal El País en marzo de 2013 e a maxistrada quere saber se proceden dunha investigación policial ou xudicial. Segundo un auto ditado o pasado 11 de agosto e a cuxo contido tivo acceso Praza Pública a xuíza tomou esta decisión tras interrogar, en calidade de testemuño, ao avogado Luciano Prado, irmán da ex voceira do PPdeG, Paula Prado. Segundo consta na parte do sumario sobre a que xa non pesa o segredo Prado confirmoulle a existencia das fotos a quen viña de ser destituído como xefe de gabinete da Alcaldía de Santiago, Ángel Espadas. "Había fotos, que as vin", dicíalle en abril de 2012 Prado a Espadas, nunha conversa na que asegura que a cúpula do PPdeG e mesmo representantes do PSdeG coñecía que as imaxes estaban a circular. A súa publicación antes das eleccións, vaticinaban, podería chegar a provocar que os conservadores "perdesen a Xunta". O irmán da ex voceira do PP, testemuño no caso, asegurou coñecer as fotos un ano antes de que fosen publicadas por El País Diante destas gravacións De Lara interrogou a Luciano Prado o pasado 29 de xullo -no interrogatorio participou como avogado o ex alcalde de Santiago, Gerardo Conde Roa, representándose a si mesmo no caso, no que está imputado- e, "á vista da manifestación prestada" e da devandita conversa telefónica, "na que revela ver ese mesmo día" as fotografía, a maxistrada cre necesario "determinar se se puido cometer ou non un delito de revelación de segredos e, no seu caso, acordar a incoación de dilixencias previas e a inhibición ao órgano xurisdiccional competente". Neste contexto a instrutora encoméndalle a Vixilancia Aduaneira que "informe" sobre "a procedencia das fotografías do señor Núñez Feijóo con Marcial Dorado que foron publicadas nun medio de comunicación" e "se tales fotografías foron incautadas nalgunha investigación policial ou xudicial". "Se as mesmas formaban parte dalgún expediente ou atestado policial" os axentes deberán especificar de que caso se trata. Os investigadores terán que recompilar toda esta información e emitir "informe extenso e detallado" para "determinar se se puido cometer ou non algún delito de revelación de segredos ou outra clase de infracción".


Summary: A campaña e o resultado dos comicios deixáronse notar no país. A esa pegada contribuíu o intento das forzas políticas de empregar este proceso como ensaio cara as próximas eleccións ao Goberno español.

O proceso electoral madrileño deixouse notar cunha intensidade non usual na Galiza. A iso ten contribuído de maneira central a decisión das forzas políticas españolas e das súas terminais mediáticas de converter os comicios nunha sorte de ensaio xeral das vindeiras eleccións estatais e, particularmente, a visión hexemónica sobre a articulación territorial do Estado, que converte Madrid no comezo e no final de todo. Porén, a foto final das eleccións deixa lecturas diferentes en función dos intereses das centrais das formacións políticas e das súas franquías galegas e introduce chaves de interese para explicar os movementos tácticos destas. Alberto Núñez Feixoo é un dos grandes derrotados das eleccións de 4 de maio. A contundente vitoria do seu partido e o éxito sen matices da proposta do Partido Popular en Madrid reforza o liderado de Pablo Casado e aumenta as posibilidades do presidente actual dos populares de encabezar a candidatura conservadora fronte a Pedro Sánchez. Precisamente Feixoo fiaba o salto á política española a un progresivo deterioro da figura de Casado, como consecuencia dos seus tropezos nos procesos electorais territoriais. Así as cousas, os resultados de Madrid rematan co tempo de interinidade aberto no partido tras o fracaso das eleccións catalás, fechan as posibilidades de Feixoo como relevo de Casado e proxectan o actual líder español dos populares como alternativa a Sánchez. Os resultados electorais de Madrid adiantan unha nova vaga centralizadora e un incremento das posicións máis reaccionarias. O Bloque Nacionalista Galego sabe do impacto destas campañas de criminalización do nacionalismo no corpo electoral galego e debe prepararse para respondelas evitando algúns dos erros cometidos na segunda lexislatura de José María Aznar. A experiencia do acontecido entre 2000 e 2004 pero tamén da recente campaña madrileña evidencia a necesidade dun "pensamento forte" e de enfrontar sen concesións a batalla ideolóxica cando se pretende levar adiante unha estratexia política gañadora. Gonzalo Caballero gaña folgos tras o fracaso da táctica de Pedro Sánchez en Madrid. Malia que os resultados do PSOE na Galiza son moi dependentes da tendencia xeral a nivel de Estado e o fracaso de Madrid apunta a un ciclo á baixa dos socialistas, a debilidade na que fica o equipo do presidente do Goberno español réstalle capacidade de manobra para impor as súas posicións nos diferentes territorios. Aínda así, a opinión de Moncloa vai ser importante á hora de decidir o nome do futuro líder dos socialistas galegos. O futuro de Unidas Podemos na Galiza é unha incógnita. A saída da primeira liña política de Pablo Iglesias e o seu relevo por Yolanda Díaz deixa a formación sen as súas principais referencias públicas no Estado e na Galiza. Están por determinar os termos da reformulación nese espazo político e o novo marco de relación entre os parceiros da coalición electoral. Pola súa banda, os resultados de Ciudadanos semellan definitivos. Se a situación da formación na Galiza xa era de extrema debilidade, a foto final da contenda de Madrid adianta unha desbandada dos seus escasos cargos electos cara a outras forzas políticas, maiormente ao PP.


Summary: Galicia ten un 8,82% menos de traballadores e traballadoras que en xuño de 2009. Na maior parte do territorio a destrución foi moito maior, sobre todo en zonas rurais. Destaca tamén a situación de Barbanza, Salnés, O Ribeiro ou Celanova.

Dende a chegada ao Goberno da Xunta de Alberto Núñez Feijoo, en Galicia destruíronse un 8,82% dos empregos, case un de cada dez. Nin sequera a lixeira recuperación experimentada no último ano compensa as perdas dos cinco anos anteriores. Porén, nalgunhas comarcas do país esta destrución de postos de traballo foi moi superior, incrementando as taxas de desemprego pero tamén empurrando os e as súas habitantes cara á emigración a outras zonas de Galicia, a outras comunidades autónomas e tamén cara ao estranxeiro. Esta tendencia, como se ve nos gráficos é especialmente acusada en determinadas comarcas rurais, que viron acentuadas nos últimos anos as graves situacións de despoboamento e de destrución do seu tecido económico. En 43 das 53 comarcas de Galicia perdéronse dende xuño de 2009 máis de 1 de cada dez empregos, situándose por debaixo desta cifra apenas cinco comarcas urbanas (Santiago, A Coruña, Lugo, Ourense e Pontevedra), e tamén Terra de Melide, Betanzos, A Ulloa, Arzúa e Allariz-Maceda. No extremo contrario atopamos casos coma os de Terra de Caldelas, Baixa Limia, Ortegal, A Fonsagrada, Quiroga ou Os Ancares, que viron desaparecer en seis anos e medio dous de cada dez postos de traballo. Porén, esta situación non afecta só a comarcas moi rurais ou moi afastadas dos centros económicos do país. Tamén hai hoxe un 20% de traballadores e traballadoras menos no Barbanza, O Ribeiro ou Terra de Celanova. E a porcentaxe de empregos destruídos achégase a esa cifra no Salnés.


Summary: Poio e Pontevedra centran os principais actos institucionais e políticos polo Día da Galiza Mártir.

Poio e Pontevedra volveron ser esta sexta feira, e máis un ano, os epicentros das celebracións e conmemoracións do 17 de Agosto, Día da Galiza Marti. A cidade que Alexandre Bóveda sentiu tan propia como a de nacemento (Ourense) e a vila onde foi asasinado polos fascistas hai 82 anos. Entre ambas as dúas decorreron os actos de memoria, lembranza e homanaxe para o 'irmán' que, como sentenciara Castelao, "fixo máis por Galizas que todos nós". O monolito da Caeira (Poio) foi o primeiro escenario da xornada, coa ofrenda floral en lembranza do 'motor' organizativo do nacionalismo galego na II República e dun dos cerebros máis importantes do galeguismo. Ao pé do monolito estiveron Amalia Bóveda, filla de Alexandre Bóveda; Valentín G. Bóveda, vicepresidente da Fundación Alexandre Bóveda; Carlos Mella, da Fundación Castelao, Xosé Leal (delegado Cultura da Deputación de Pontevedra) os alcaldes de Poio (Luciano Sobral) e Pontevedra (Fernández Lores), para alén de Ana Pontón e Luis Villares, portavoces do BNG e En Marea; e Néstor Rego, que representou as 19 persoas imputadas por denunciar o franquismo cunha toma simbólica do Pazo de Meirás. Tamén houbo unha representación do PP local. Bóveda e o seu compromiso para co seu país foi posto como exemplo de servizoao seu propio pobo, nun acto onde tamén se pediu a fin da "impunidade" do franquismo, e que devolvan ao pobo galego o Pazo de Meirás ou a casa de Cornide. Recoñecemento A Fundación Alexandre Bóveda premiou este ano Xosé María López de Guereñu, promotor e cofundador da fundación, que foi militante do Partido Galeguista. Tamén foi vicepresidente da entidade entre os anos 1990 e 2003, un posto que actualmente ocupa Amalia Bóveda, a única filla viva de Alexandre Bóveda. A fundación recoñece o "esforzo e labor do grupo fundacional da entidade" que mantén viva a memoria do intelectual galeguista asasinado. Un recoñecemento que estende aos seus dous primeiros presidentes, Manuel Beiras García e Fernando Quintela. A xornada tivo tamén un recoñecemento a Xosé Manuel Beiras, quen participou na creación da Fundación Alexandre Bóveda. Recibiu, canda Dolores Gallego, viúva de Fernando Quintela, unha edición facsímile do cartel que o deseñador Vidarte elaborara en favor da campaña pro Estatuto de 1936. Após o xantar no Parque da Memoria e o acto cívico no cemiterio de San Amaro, pola tarde foi a quenda do acto político tradicional desta xornada, organizado polo BNG. Na pontevedresa Praza Curros Enríquez interviron Marta Gómez (responsábel comarcal de Galiza Nova), X.M Fernández Abraldes (Alcalde de Barro) e Ana Pontón (portavoz nacional do BNG). De por parte, En Marea realizou un acto pola mañá, tamén en Pontevedra.


Summary: Adriana Páramo prepara a súa segunda curtametraxe, Galicia Portobello road, unha historia de mulleres, nai e filla, a cabalo entre Galicia e Londres. O filme, que se filmará en galego e inglés, busca financiamento a través de Verkami.

Portobello road é unha das rúas máis coñecidas de Londres. As súas casas de cores, a feira que alí se celebra, os seus murais e o cruce de culturas ao longo das décadas converten esta zona da capital británica nun dos seus principais símbolos. Por Portobello teñen pasado milleiros de galegos e españois, e o barrio segue acollendo un bo número de emigrantes. De emigrantes galegas en Londres trata a curtametraxe Galicia Portobello road, de Adriana Páramo, unha historia, por riba de todo, de mulleres nai e filla, a cabalo entre os dous países. Trátase do segundo filme de Páramo, que en 2010 presentou Illa Pedra (unha curta realizada a partir dos versos de Lara Dopazo) que lle serviu como traballo de graduación na London Film School e que, ademais, acadou premios en Ourense e Braga. Para a realización desta nova curtametraxe, que se rodará en galego e inglés en Londres, a autora busca financiamento a través da web de crowdfunding Verkami. Necesita cinco mil euros, dos que xa recadou ao redor da metade. Como recompensas, o equipo do filme ofrece, ademais de agradecementos nos créditos ou de descargas de balde para as achegas máis modestas, outras contrapartidas, que chegan até a proxección da curtametraxe (en Galicia ou Londres) acompañada dunha charla ofrecida pola directora e as actrices da produción. Galicia Portobello road conta a historia de Celtia, cuxa nai, María, ten a oportunidade de vender o restaurante que rexentou durante 40 anos en Portobello, para así poder retornar a Galicia e retirarse alí coa súa actual parella. Celtia, frustrada no seu traballo, ve truncado o seu soño secreto de dirixir o restaurante onde se criou. Nun intento de convencer á súa nai para que quede, vai falar con ela. Nese proceso, as dúas aprenderán a entenderse como mulleres máis alá do seu vínculo materno-filial. A directora explica que a idea do filme naceu no momento "no que empecei a ver miña nai como muller, máis alá de vela como nai". Engade que, ademais, sempre lle fascinou ·a pegada que deixou a comunidade española, e en concreto os galegos, que emigraron a esta cidade décadas atrás". En Portobello road atópase un mural conmemorando a axuda que prestaron as tropas de Kensington na Guerra Civil española, e tamén o único colexio español do Reino Unido no que ademais se imparten clases de galego. Lucía Regueiro e Mariana Carballal son as actrices protagonistas nun filme que contará coa achega musical do Xan Campos Trío e a fotografía de Xela Cuñarro. A rodaxe está previsto que se realice en agosto e a estrea da curtametraxe en decembro e xaneiro, con pases en Londres e en Galicia.


Summary: In extremis, a Xunta anunciou as medidas sanitarias acordadas para limitar de forma drástica a celebración do día Día de Santos ante o aumento de contaxios e os riscos polo aumento de desprazamentos e de contactos familiares. Estas restrición, centradas nas contornas urbanas e que eluden o confinamento xeral rexeitado por Feixoo, funcionarán, de forma excepcional, tan só catro días, nunha decisión que aliña o Goberno galego co da Comunidade de Madrid.

Con apenas catro horas de marxe, a Xunta anunciou esta sexta feira novas medidas a aplicar para tratar de frear a propagación da pandemia de cara ao Día de Santos, despois de que o Goberno galego rexeitara implantar o confinamento do país, como si fixeron a maior parte de territorios do Estado español após o último estado de alarma. As novas restricións, que o conselleiro de Sanidade, Julio García Comesaña, vinculou a "criterios epidemiolóxicos" e á previsión de desprazamentos e reunións familiares asociadas a estas datas, céntranse nos ámbitos urbanos, ao restrinxir desde esta sexta feira, 30 de outubro, até a vindeira terza feira, 3 de novembro, a mobilidade arredor das sete cidades, ampliando así as limitacións de entrada e saída que xa operaban en Ourense e Barbadás a Compostela, A Coruña, Ferrol, Lugo, Pontevedra, Vigo e Vimianzo, así como a varios municipios adxacentes, onde as restricións se aplicarán de maneira perimetral. Da mesma forma, a orde, publicada no Diario Oficial da Galiza (DOG) contra as 14.30 horas para a súa adopción media hora máis tarde, desde as 15 horas, amplía ao resto de cidades e algúns outros concellos a prohibición de reunión con persoas non convivintes que xa rexía en Compostela e Ourense. "O obxectivo fundamental, con base epidemiolóxica, é limitar a mobilidade social nunha fin de semana tan especial como esta. Se conseguimos que a xente permaneza nos seus domicilios sen facer os desprazamentos que todos facíamos nestas datas, a medida estará ben empregada e será efectiva", defendeu o conselleiro, que incidiu en que as actuacións se centran nas contornas urbanas "porque é aí onde está a maior incidencia". "Os nosos problemas epidemiolóxicos están nas sete grandes cidades e nalgún máis pequeno –caso de Vimianzo, tamén confinado desde a sexta–", subliñou o conselleiro, quen xustificou a brevidade desta nova imposición –revisarase en catro días, na xuntanza do comité clínico–, polo "contexto xeral" da pandemia, "sobre todo nesta fin de semana tan especial". Só na fin de semana Tamén o presidente da Xunta, Alberto Núñez Feixoo, vinculou as medidas acordadas coa previsión de desprazamentos desde as zonas urbanas cara aos cemiterios de vilas e aldeas, onde a incidencia do virus é menor. Preguntado ao respecto, abriu a porta a repetir estes illamentos por muncipios en vindeiras fins de semana, na liña co adoptado de forma unilateral polo Goberno de Isabel Díaz Ayuso na Comunidade de Madrid –neste caso, para todo o territorio rexional, tanto nesta semana como na da seguinte, na que celebra A Almudena– fronte o criterio que recolle o decreto do estado de alarma, que alude a duracións de sete días para os confinamentos perimetrais. A este respecto, derivou na vindeira xuntanza do comité clínico a "posibilidade" de estabelecer fechamentos puntuais ou estender no tempo os actuais. "O fácil é fechalo todo, o difícil é combinar determinadas aperturas con garantías sanitarias. A ver se acertamos con cirurxía máis localizada, que é igual ou máis eficaz que unha gran cirurxía máis xenérica. Pero non é unha decisión política, senón clínica", manifestou tamén Feixoo, para considerar despois que "de facto" Galiza xa está fechada, polas prohibicións de tránsito impostas por Asturias, Castela e León e Portugal. Incidencia acumulada As novas disposicións, anunciadas en rolda de prensa ao remate da xuntanza do conselleiro de Sanidade co subcomité clínico, apóianse nunha evolución "non desexada" dos datos epidemiolóxicos, que deixan na Galiza unha incidencia acumulada a sete días de 154,76 (casos por 100.00 habitantes), cun aumento máis acusado nas zonas urbanas. Na comarca da Coruña, onde se aplican medidas de nivel 2, restrínxese a entrada e saída e as reunións sociais con persoas non conviventes na propia cidade (que ten unha incidencia acumulada a sete días de 129) e Arteixo, os duos municipios que "concentran" o crecemento, segundo os datos trasladados pola directora de Saúde Pública do Sergas, Carmen Parrondo. No concello de Vimianzo aplícanse as mesmas restricións mais auméntanse o resto de prescricións a nivel 3 –que implica maiores limitacións nas actividades comerciais, hostaleiras, culturais e deportivas, entre outras–, tras detectarse 50 contaxios na última semana. As medidas de nivel 3 que xa operaban en Compostela –onde a incidencia acumulada se mantén, malia as últimas accións, moi por riba da media galega, con 234 a sete días e 457 a 14 días– esténdense a Ames e Teo, onde os encontros sociais quedan acoutados a persoas conviventes. Ademais, aplícase un fechamento da mobilidade no conxunto dos tres concellos. Aínda máis elevada é a incidencia acumulada en Ferrol, con 284 a sete días e 393,5 a 14 días. A súa comarca é, segundo a directora de Saúde Pública, unha das que máis preocupan. O novo decreto aplica o fechamento perimetral dos municipios de Ferrol, Fene, Narón e Neda, onde tamén se elevan as medidas a nivel 3 e as reunións quedan limitadas a persoas do círculo de convivencia. En Lugo e Vigo imponse o confinamento municipal e a limitación social a conviventes polo incremento de contaxios que no caso da primeira cidade eleva a incidencia acumulada a sete días, de 134 hai unha semana a 207, segundo os datos desta sexta feira. En Vigo, o "crecemento continuado" de novos casos incrementan a incidencia a sete días até 176. En Pontevedra, a prohibición de entrada e saída incluirá os concellos de Poio e Marín, polo crecemento da incidencia acumulada, que na cidade pasou de 140 a 207 na última semana. Tanto en Ourense como nas comarcas de Verín e do Carballiño, onde as medidas excepcionais están vixentes desde hai semanas, mantense o nivel 3 malia apreciarse, que "van dando froitos". Mobilidade: A orde mantén as restricións de entrada e saída que xa operan e Ourense e Barbadás, en Verín, Oímbra e Vilardevós, e no Carballiño, O Irixo e Boborás. Ese mesmo fechamento perimetral esténdese ás cidades de Lugo e Vigo, a Vimianzo e aos grupos de concellos de Compostela, Ames e Teo; A Coruña e Arteixo; Ferrol, Narón, Fene e Neda, e a Pontevedra, Poio e Marín. Reunións: As novas medidas, que se revisarán a vindeira terza feira, inclúen para os concellos con restricións perimetrais na mobilidade a prohibición de xuntanza con persoas non conviventes. Mantéñense naquelas poboacións que xa tiñan limitacións neste sentido, como é o Barco de Valdeorras e todos os concellos da comarca do Carballiño. Para o resto de municipios galegos segue operando o máximo de cinco persoas por grupo, tanto en xuntanzas privadas como en espazos públicos. Excepcións: As limitacións de mobilidade teñen unha serie de excepcións, que van desde a asistencia e coidado de persoas maiores, menores, dependentes, con discapacidade ou en vulnerabilidade ás tramitacións administrativas ou xudiciais, obrigas laborais ou actividade escolar e docente, así como exames e probas, ou asistencia a entidades financeiras en concellos limítrofes. As normas para reunións tamén contemplan excepcións por coidados e causas excepcionais xustificadas.


Summary: Pontón critica que os xeriátricos galegos estean en mans "da caridade" ou de empresas como DomusVi, que fan "negocio puro e duro".

A portavoz nacional do BNG, Ana Pontón, criticou o modelo de residencias de maiores instalado na Galiza, que está "fracasado" e cuxas carencias "destapou con toda crueza" a crise da Covid-19. Por iso, reclamou á Xunta que asuma "xestión directa" dos centros públicos. A líder nacionalista compareceu ante os medios fronte á porta do xeriátrico DomusVi San Lázaro, en Compostela, para presentar dúas iniciativas que levará a formación ao Parlamento no eido da atención á terceira idade. Por unha banda, reclamará que as sete futuras residencias proxectadas para as cidades galegas as xestione directamente a Administración galega e, por outra, que os centros que son de titularidade pública pero de xestión privada pasen, "unha vez acaben eses contratos", a unha dirección totalmente pública. E é que, tal e como apuntou Pontón, o modelo actual está "altamente privatizado" en mans de empresas que se sitúan "en dous extremos": o do "negocio puro e duro" e o de "a caridade". Ao primeiro modelo pertence o grupo DomusVi, que "é un dos grandes xigantes" que "quere facer negocio coa atención a persoas maiores". Ademais, é unha entidade que, segundo lembrou a portavoz nacional do BNG, "está en mans de fondos privados, un británico e outro dos Emiratos Árabes Unidos, e dun millonario francés", á vez que "ten a súa base de operacións nun paraíso fiscal como a Illa de Jersey". En canto á caridade, Pontón mencionou a Fundación San Rosendo, que "pertence ao Bispado de Ourense", e Hermanitas de la Caridad, que tamén está vinculada á Igrexa católica e que foi "fundada no século XIX". Fronte a iso, o BNG lanzará a súa "dobre proposta" na Cámara galega, aínda que din ser conscientes de que isto non vai mudar "dun día para outro", xa que "non hai solucións máxicas". "Pero isto non pode ser a escusa para que non empecemos a traballar canto antes", agregou a portavoz nacional. "Se algo nos ensinou a Covid é que hai que cambiar o modelo. Non podemos seguir, na Galiza do século XXI, deixando o dereito á vellez digna en mans dunha empresa que quere obter lucro e opera en paraísos fiscais, nin tampouco no ámbito da caridade. Os dereitos débenos garantir as administracións públicas a través de servizos públicos", subliñou. Preguntada polos medios sobre o gasto que suporía a xestión directa destes centros por parte da Xunta, Pontón dixo ver "curioso" que, ao falar de servizos públicos, "sempre se pon en cuestión que haxa recursos". Así, lembrou que "se destinaron máis de 50.000 millóns de euros a salvar á banca" e que agora as administracións van recibir "unha inxente cantidade de recursos" a través dos fondos europeos. "Unha parte importante pódese destinar a cambiar un modelo e que o Estado do benestar non estea privatizado", suxeriu.


Summary: O disco en que Uxía recrea os poemas de Uxío Novoneyra fíxose esta cuarta feira 14 de marzo co premio ao mellor álbum en galego concedido pola Unión Fonográfica Independente. Uxía-o impúxose nesa categoría dos Premios da Música Independente do Estado ao folk de Habelas Hainas e Os d'Abaixo e mais ao indie pop de Esposa e Atrás Tigre.

Os poemas do autor dos Eidos (1955) vense sometidos por Uxía a singulares tratamentos reggae, ragtime, alalá ou muiñeira. Un experimentado conxunto de músicos, comandado polo seu habitual guitarrista Sérgio Tannus, acompáñaa: Quim Farinha, Isaac Palacín, Santi Cribeiro, Ana Isabel Dias e José Manuel Díaz. "Quería que a visión sobre a poesía de Novoneyra fose o máis actual e universal posíbel", explicaba a intérprete antes da estrea en directo do traballo, o pasado setembro no Teatro Colón da Coruña.


Summary: A fiscalía do Estado de Minnesota elevou os cargos contra os catro axentes implicados na morte de George Floyd, que segundo a autopsia estaba contaxiado por coronavirus no momento do seu falecemento. Ademais, seis oficiais da Policía de Atlanta foron acusados de uso excesivo da forza contra dous manifestantes.

Manifestantes e axentes de Policía mantiveron enfrontamentos na cidade de Nova York, no marco da novena noite consecutiva de protestas nos EUA pola morte do cidadán negro George Floyd. Os choques iniciáronse no centro de Brooklyn, cando varios centos de manifestantes camiñaban cara á Praza Cadman, onde está situado o Palacio de Xustiza. A presenza policial obrigounos a deter a marcha, polo que algunhas das persoas decidiron dar a volta. Outro grupo menos numeroso separouse e rodeou un coche policial, dando comezo aos choques. Un cento de persoas foron detidas esta noite en Nova York no marco das protestas, unha cifra menor á da xornada anterior, con 280 detencións. Con todo, de acordo co xefe do departamento de Policía da cidade, Terrance Monahan, a xornada foi relativamente pacífica e non se produciron saqueos. De feito non se disolveron as concentracións durante toda a madrugada, superada a hora de toque de queda. Monahan salientou a diferenza entre as protestas pacíficas e as violentas, dicindo que apoiaba as primeiras: "Estamos aí fóra por unha causa xustificada, mais non coa xente que quere causar o caos na nosa cidade". Asasinato en segundo grao Tamén no resto de cidades dos Estados Unidos se rexistraron menos disturbios e menos arrestos. Houbo mobilizacións pacíficas en cidades como Atlanta, Washington, Seattle, Philadelphia, Saint Charles ou Los Angeles. O alcalde da cidade californiana, Eric Garcetti, dixo que levantaría o toque de queda que rexeu durante toda a semana. A tensión foi en aumento desde que se fixo público o vídeo en que George Floyd perdía a vida, provocando que 26 Estados dos 50 que hai nos EUA mobilizasen a Garda Nacional para conter os disturbios. O 25 de maio, Floyd, cidadán negro de 46 anos, morría mentres estaba a ser arrestado por utilizar un billete de 20 dólares supostamente falso. O axente da Policía Derek Chauvin reduciu coa axuda doutros dous compañeiros, mentres un cuarto observaba, a Floyd, que en ningún momento opuxo resistencia, de acordo coas imaxes que se teñen da detención. O primeiro exerceu presión durante case nove minutos cun xeonllo no pescozo da vítima, malia as advertencias deste pouco antes de morrer de que non podía respirar. Nun primeiro momento, Chauvin foi acusado de asasinato en terceiro grao (un tipo de delito específico da lexislación de Minnesota que fai referencia a mortes "sen intención" por "actos eminentemente perigosos") e de homicidio imprudente en segundo grao. Nas últimas horas a fiscalía do Estado elevou a acusación a un delito de asasinato en segundo grao, que pode implicar cadea perpetua. Os tres outros axentes están acusados de complicidade por "instigar e asistir" na comisión dun asasinato en segundo grao. A autopsia oficial confirmou que a morte se produciu polos feitos relatados. Nas últimas horas, tamén se coñeceu que George Floyd estaba contaxiado co coronavirus no momento da súa morte. Por outra banda, seis axentes da Policía de Atlanta foron acusados de uso excesivo da forza durante o arresto de dous estudantes universitarios durante as protestas do sábado pasado. Un vídeo mostra os axentes rompendo as fiestras dun vehículo, sacando unha muller fóra do coche pola forza e usando unha pistola taser sobre un home. Críticas internas a Trump Ademais, a respecto da ameaza do presidente dos EUA, Donald Trump, de despregar o Exército para conter as protestas, o seu secretario de Defensa (ministro) dixo que non apoiaba a decisión. O seu antecesor no cargo, James Mattis, primeiro da era Trump e un dos xenerais máis condecorados, tamén criticou a idea do presidente nun artigo publicado en The Atlantic. Mattis, que presentou a súa dimisión en decembro de 2018 tras a decisión de Trump de retirar as tropas estadounidenses de Siria, definiu o mandatario como "o primeiro presidente que non tenta unir o pobo estadounidense. Nin sequera finxe tentalo. En cambio, trata de dividirnos", e engadiu: "Estamos a padecer as consecuencias de tres anos deste esforzo deliberado. Estamos a padecer as consecuencias de tres anos de falla de liderado adulto". Preocupación dos diplomáticos Na mesma semana en que a Policía dispersaba con pelotas de goma e gas pementa unha manifestación pacífica diante da Casa Branca, Mike Pompeo, secretario de Estado estadounidense (ministro de Exteriores e terceiro en xerarquía no Goberno tras o presidente e o vicepresidente), reuniuse nas últimas horas con superviventes das revoltas de Tiananmen, que onte fixeron 31 anos. Neste sentido, relevantes membros da diplomacia dos EUA manifestaron a súa preocupación polos últimos eventos e pola imaxe que se está a proxectar ao mundo. Nancy McEldowney, ex embaixadora en Bulgaria, resumíao así na CNN: "Apoiamos aquelas protestas daquela [as de Tiananmen]. Apoiamos as protestas no Maidan en Ucraína; e en Teherán, e en Hong Kong. Mais como poderemos facer iso agora?".


Summary: Comezou o despregamento de tropas, até 150 mil soldados, na fronteira rusa con Ucraína. Moscova desvincula o movimento da queda do seu aliado en Kiev.

A temperatura volta a subir nunha das zonas máis quentes do planeta neste momento. Arredor de 150 mil soldados rusos comezaron a se despregaren, nunhas manobras militares nas inmediacións de Ucraína. A versión oficial de Moscova é que xa estaban programadas. As novas autoridades de Kiev -xurdidas do golpe insurxente contra o goberno de Iakunovich, un levantamento patrocionado polos EUA e a UE- interpretan o movimento ruso como unha advertencia. As manobras do Exército ruso, que envolven un enorme continxente de soldados, chegan apenas horas depois de unha multitude pro-rusa ter tomado na capital de Crimea, Simferopol, edificios gubernamentais e o Parlamento. Bandeiras rusas ondean neste momento. Non foi sen disturbios e sen enfrontamentos violentos, entre os pro-rusos e os pro-occidentais [basicamente a populación de orixe tártara]. Crimea é neste momento a única República autónoma dentro de Ucraína. Crimea é neste momento a única República autónoma dentro de Ucraína. Até a década dos 50 do pasado século fixo parte de Rusia. O seu cambio de estatus -a súa dependencia de Kiev- foi decidida nunha reunión do Comité Central do PCUS. As pulsións independentistas en Crimea aumentan por momentos, o que non é nada sorprendente dado que non só esta República, senón que tampouco o resto de territorios orientais e sureños de Ucraína recoñecen a lexitimidade das novas autoridades de Kiev. Advertencia dos EUA Obviamente, o despregamento de tropas rusas tivo o seu impacto nos EUA. O seu secretario de Estado, John Kerry, advertiu a Moscova que unha eventual intervención rusa en Ucraína constituiría un "grave erro". "Un país que con tanta frecuencia ten falado contra as intervencións estranxeiras en Libia, en Siria e toda a parte, sería importante que tivese en conta as súas pasadas advertencias", dixo Kerry, quen instou a Rusia a que non perdese de vista que Ucraína é un Estado soberano. Os EUA preparan un forte pacote de investimentos en Ucraína, por volta dos 1.000 millóns de dólares. Kerry negou que ese plano económico visase contra-restar a influencia rusa: "Isto non é Rocky IV".


Summary: Compañeir@s e amig@s de Manolo Vilaboa organizan este sábado un acto de despedida ás 18 da tarde no miradoiro do parque forestal da Madroa.

O sábado 29 de agosto compañeir@ e amig@s de Manolo Vilaboa Toucedo, falecido o pasado 13 de agosto, realizarán un acto de despedida ás 18 da tarde no miradoiro do parque forestal da Madroa. Manuel Vilaboa foi, como lembran desde GZcontrainfo, desde moi novo un traballador combativo, activo loitador contra o franquismo. "No ano 1951, en Barcelona, protagonizou unha folga de linotipistas, que o levou a pasar nove anos encarcerado na Modelo de Barcelona, e foi indultado por unha bula papal de Pio XII. Volvería pasar pola cadea dous meses máis en Vigo polas protestas de Ascón". Habitual de todas as mobilizacións en defensa da xustiza social e da solidariedade, participou moi activamente das asembleas do 15M na Farola de Príncipe. Neste encontro haberá intervencións de compañeir@s de loita, música, poesía, así como un micro aberto para aquelas persoas que queiran intervir. Ao remate realizarase un brinde na súa memoria.